194746
Αριθμός τεύχους
2186
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 47
Ημερομηνία Έκδοσης
6/1/1973
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΣάΛβιτον β Ιανουάριον 1!)73
---------------------------------
ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΑίίΕΞΑΡΤΗΤΟ^ΕΙίΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛΟΛΟγΤκΗ -
ος 47ον Αριθ. φνλ. 2186
ΟΙΚΟΝϋΜΊκΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦϊΤΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
ΙΜΗ ΦΓΛΛ0Γ ΔΡΧ. 1,50. Διευβυντής - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.Τ08 - Γραφεΐα: Νίκης 25.-
ΐΝΑ ΘΕΜΰ ΖΙΪΙΗ1!_«ΜΜΙΒ
Τοϋ κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
-Εξακολ,ουθώ νά π.στεύω πώς ι πλέον στό σύνολον της πνευαατ,κή-
γ,ά δβο.ς πρ.γαατικά καί μέ είλι εξελίξεως. πνευματικη,
,ρίνπα χαί αία'θημα ευθυνής, ένδ,α Κι'" ίδώ άχοιοα,ς τσποθετεΐται
φέοονται για τη διατηρήση τή; μι τύ χρέος ήμο,ν δλων παλαιοτέραν
—'" "™""' ν"' χΛ' ....."" *«· νεώτερον νά διατη,ήσουμ, γοί
μνήαης καί τής μικρά
ής παραδόσεως, τα ϊήτημκ
ν μα; κ«ί κατά πρώτιστο λό
μικρασιατυκής κατα
ά
Τώννέ<ο νο,γής θά έ,-τρεπε ν ά ?ίναι τό σηααν τιχότερον κ-ιχί μ?ιλιοτα σήμρρα πού ονμπλ.τ;οώθτ|καν κιόλας πενήντα άπό τύν καιρόν τοΰ μικ.ρα Ο όλεθρον. Τό έγραψα κ ι σΐ μιά προηγού μένη περίπτωση πρίν μερικούς μή ν;; άπό τί; στήλρς τοΰ «ΙΙροσςρυ ν,κον Κόσμον», μέ τήν άφοραή τής )ς τύτε γΰρω άπό τίς επι ς έκώηλώσεις γΓ αύτα τα πενηπάχρονα μνήμης καί., ι'νΐοτί 6εϊ<", Ψ"Χΐχ'ϊς *>'Μ πνευματικής ά
νατάσεοις.
Εάν αΰτές οί έκιδηλώσεις, άσφ ι
)ιί>; οχι πανηγυρισμοί το>ν πίνηντά
χρόνον εχουν, έ'πρεπε νά εχονν. κά
(,οιαν σο&αρότητα, κάποιο ονσιαστι
ώ περιεχόμενο είναι τούτο άκοι
(ώς: νά έρεινηθή, νά διακοιβω
Λθΐά είναι ή άπήχηση των τρο
κατα¬
μ,^ή κατα
στήση ποί. νά μπορή νά διακρίνη
ω?σα στυν
υρογμαγΐδόν
τού σνγ
χρόνον τεχνολογ,κοΰ πολιτισμόν ΙΕ' μ.Χ. αίώνα
την τη|)ηλοτε.ρη φΐοντι πηίι ^η^™,
19ον
Τό ενδιαφέρον των αύτοκρα-
τόρων γιά Τήν ανώτερη παιδεία
έκανε τό Πανδιδακτήριον τής
Κωνσταντινουπόλεως άληθινή έ-
στία Έλληνισμοϋ. Ήταν ή τελευ
ταία μεγάλη έλληνική σχολή, πού
ίδρύθηκε στήν Ανατολή, άλλά ή
άΕία των διδασκάλου της καί τής
διδαοκαλίας τους έκανε νά έ£α-
φανισθοϋν όλες οί προγενέστε-
ρες, άκόμη καί έκείνη των Άθη-
νών, πού εϊχε έπιζήσει ώς τόν
Ι2Τ0ΡΙΑ ΕΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΑΟΦΟΥ
ηλότε>ρη φι,)νή χ
Ο α μροου των αιίοΥνων,. άπό τοϋ-
Λανάοχαιους χοόνονς τής «Ελληνι-
κης^ Ανατολής καί νά φωτίζεται
κατά την ιστορικήν της διαδροιμη
πρός τα μελλοντικά π*·πριομρνα της
άπό τίς μυστηίηαχέ: λάμψεις τις
εκπεμπόμενρς άπό την ίδιαν πηγή.
Η ίστορική καί λαογραψική έ
οευνα τού Ελληνισμόν τή; Άνα
τολή; μέ τήν όποιαν έχομεν κατα
πιαστή μέχρι σήμερα, μέ άρκετήν εύ
οι'τητα καί μέ άρκετήν τολμοΰμε
νά ίντοο-τη,οίξοι-μεν, άποτελεσματικό
τητα καί ώς ατομ« καί ώς όργανώ
σίΐς, έχει δϊβαια τήν αξίαν της
την ίδιαίτεοη υ,ίΙ τή συγκ/ε-κριμε'
νη, όπως καί οί συναψείς λογοτεχν<, κές επιδοθείς άπό τής καθαρώς επι μΕίών έχεινων γεγονοτων τού φβιι στημονικής καί άνάλογα πνενματι νο.τώοον τοϋ 1922 στί; ι|η-χέ; καί1 κης καί αίσθητικής πλευρδς· έξυπη βτην Γ|θ;χο·πνε>.ματικη συγκροτήση! ρετοΰν όμως, δτ-αν πλέον ά.ιο6λέ
των νεωτεοιον μης> έπ<ιναλαμ6άνω' πομε καί στά κυριώτατα Ιδιεαλιστι «ατά πρώτιστο λόγο μι,κρασιατι- «ής χαταγωγής, άλλά κ«ί των άλ (.ών Έλλήνων νέων γενικότεανε καΐ δια
μοριριόθηκαν σάν άνάγκη περισσο
τερο ήθική, έβνική, μετά τα τραγι
κά γεγονότα τού φ'θινοπώρου τοΰ
1922, μετά τόν συντριπτικόν δλε
Ορον τοΰ Μικ.ρασιατικοΰ Έλληνι
ομού, παίρνει μιά σαφέστερη μορ
φή, άποκρι«σταλλώνεται σέ άξίιοση
τουλάχιστον ημών των παλαιοτρρο)ν
ποός τοΰς άπογόνους μας. Ή μι
κυασιατική παράδοση, ή μικρασιατι
κή μνήμη προσλαμ&άνει μέ τίς προ
ϋ.τοθέσεις ποΰ προσπάθησα
ή Ίδέ·«, ποϋ πέρα άπό νο
σταλγίες καί στοΰς όποιουσδήποτε
οάν χρτος ακριβώς ανεξαρτήτου συναισ>θημιτισμούς, στήριξε ώς σή
καί χρονι·κών πλαισί
ιον, είναι ή «ευρύτερη κΓίί ή βαθντε
ρη οΐίσία τοΰ θέμίΐτος στή γενικό
Ό Μικρασιατικό; Έλληνισμός
χαί στήν έννοια αυτή συμπεριλαμ
δάνΕται ό Έλληνισμός οχι μονάχα
τή; Μικράς Άσίας, άλλά υλΑ τοΰ
Πάντου καί τής Ηράκης καί τής
Κιονσταντινοτντόλεος, σνυπυκνώνει
ήα 6άθος έκτεινόμενο σέ χιλιιετη
Ο^ε; τής Έλληνική; Ίστορίας. Ή
Κκταστοοφή τοΰ 1922 προσέδωσε
οτί) 'κπορικό τουτο βάθος τής Έλ
!·ΐ)ν»(τ]ς Ιστορίας, μίαν άπόλιττα
έιιδλητική, μίαν έκσταοΗακή θεώ
ρηση' ή έλ.ληνική ψυχή διακρίνει ο
ταν γρηγορή. στόν άχανή όρίζοντα
'οθ έλληνιχοΰ ίστορι,κοΰ παρελ.θόν-
'β;. έκεί στό χώρο τής 'Ανατολής
ΐιιον περιοχή ίδιαίτερης πν*νματι
*ή; ελξειος, Ίδΐ'ΐίτρρης έπιιβολής·
ίνει κάποια μυστηρΐ'/κά στοι^
'εις διαρκώς άν«;δει<όμε- *ε; .τού ξεκινοΰν άπό τό έσώτα Τ», παλαιότερο, Ιστορικό τουτο ί'Ληνι,κο 6άθος; καί έξακτινόμενες 1.10 οΰτό> φωτοδότες {«περθιατικοί
Χαβοβηγοθν δοΐως χτές, όπως σή
Μίοα, οπ(1); 0α καθοδηγοΰν κ.(ά
|[%ιο 6ε6<ιιότατα, την πορ*ι'α τοΰ μας, σάν θεμελιακοΰ μάλι παράγοντος τής άνθριοπίνη; τήν πνενματικην μας πορεια καΐ κνέπνευσε τα εργ% μας' τα έρ γα ινα; τα σημαντικό·τερα ή λιγό προ σημαντικά, άνάλογα μέ τίς δυνάμεις τίς πνευ^ματιν.ές τοΰ κα θρνό^ μοις, έξυπηρετικά πάντιος ί)λί/. τή; 'ίοέας, πού πιεστικά μάς τα έπέβαλϊ. Καί τήν Ιδέαν αυτήν, ιιέ τ-ά ?ργα μας αύτά προσπα'θήίΚΐμε καί πάλιν δσο μπΌρέσημε νά τήν μρ Σύμφωνα μέ μεταγενέοτερες είκονόφιλες πηγές, ό είκονομά- χος Λέων Γ" ό Ίσαυρος (717- 749) έβαλε φωτία καί άφάνιοε Γό -Οικουμενικόν Πανδιδακτήρι¬ ον» μαΖί μέ τή βιβλιοθήκη τού καί μέ τοϋς διδασκάλους τού. Κα¬ τά τίς πηγές αύτές, πού χρονο- λογοΰνται άπό τόν Θ' καί Ι αί., τό Πανδιδακτήριον βρισκόταν στό Όκτάγωνον, κοντά στήν Βασιλι- κήν Κινστέρναν, ένώ άπό πουθε- νά άλλοϋ δέν προκύπτει, ότι εϊχε στό μεταΕύ μεταφερθεϊ άπό τό Καπιτώλιον, οπου εϊχε άρχικά ί- δρυθεϊ. Οί πληροφορίες αύτές είναι ά- σφαλώς πλαστές' είναι όμως έ£ άλλου γεγονός, ότι ή παιδεία έ- πασχε κατά τήν περίοδο των εί- κονομαχιών, καί ότι τό Πανδιδα¬ κτήριον χρειάσθηκε V άναδιορ- γανωθεϊ στά χρόνια τοϋ βασιλέ¬ ως Θεοφίλου (829 - 842) άπό τόν περίφημο φιλόσοφο Λέοντα τόν Μαθηματικόν. "Υστερ' άπό τό θάνατο τοϋ Θε¬ οφίλου ό Λέων άπομακρύνθηκε ώς είκονομάχος, άλλά ό Καίσαρ Βάρδας τόν άνακάλεσε' κα'ι στά ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΕΙΧΗ: ΚΕΡΑΤΙΟΣ 863 οί σπουδές στό Πανδιδακτή¬ ριον — έγκαταστημένο τώρα στήν Μαγναύραν, μέσα στόν περίβο¬ λον τού Ίεροϋ ΠαλατΙου — πή- ραν μεγαλύτερη έκταση μέ τήν προσθήκη νέων έδρών γεωμετρί- ας, όστρονομίας, γραμματικής. Έκεί έδίδαΕε καί ό κατόπι Πα- τριάρχης Φώτιος, ό μεγαλύτεροο σοφός καί διδάσκαλος τής έπο- χής τού. "Αλλες μεταρρυθμίσεις έγιναν άπό τόν Λέοντα Στ' 886 — 912), πού ένδιαιτέρθηκε γιά τίς σπου¬ δές τοϋ ώικαΐου. καί άπό τόν Κωνσταντίνον Ζ' Πορφυρογέννη- τον (913 - 959), πού έδωκε νέο ώθηση στήν έγκύκλιο μορφώση μέ τήν προοθήκη νέων έδρών θε- ιικών επιστήμων καί Ιατρικής. Άπό τα χρόνια έκείνα £ως τό 1045 δέν ύπάρχουν είδήοεις σχε- τικές μέ τή λειτουργία τοΰ Πον- διδακτηρίου. Τό έτος 1045 ό Αύ- τοκράτωρ Κωνσταντίνος ό Μονο- μάχος δρισε τόν Ιωάννην ϊιφΐ- λϊνον ώς «Νομοφύλακα» έπικεφα- λής" τής Νομικής Βιβλιοθήκης καί τής Νομικης Σχολής («Διδασκα- λείου των Νόμων»), πού έγκατα- στάθηκε στή μονή τοϋ Άγίου Γε- γεωμετρίας, θεωρίας τής μουαι- κής, διαλεκτικής, ψυχολογίας, λο γικής, άστρολογίας. Άργότερα ό ΆλέΕιος Κομνη- νός (1081 - 1118) ϊδρυσε ένα «Ορφανοτροφείον», δπου έδίδα- σκαν τα στοιχειώδη έγκύκλια μα- θήματα, καί, τό σπουδαιότερο, έ¬ δωκε στήν Έκκλησία τό δικαΐω- μα τής έπιστασίας των ανωτέρων σπουδών. Άπό τήν έποχή τοϋ Μα νουήλ Κομνηνοϋ (1143-1180) τα άΕιώματα τού Μομοφύλακος καί τοϋ Ύπάτου των Φιλοσόφων τα έπαιρναν διάκονοι τής Άγίας Σοφίας, καί στή σπουδή τής Ά¬ γίας Γραφό,ς δόθηκε μεγαλύτερη σημασία άπό τή σπουδή των άρ- χαίων έλλη«'ΐκών γραμμάτων. Ή διδασκαλία τής φιλοαοφίας ήταν τήν έποχή έκείνη καθαρώς άρι- στοτελική καί οί πλατωνικές ίδέ- ες εϊχαν αποκλεισθέν Τό καθεστώς αύτό διατηρήθη- κε ώς τα 1204, όταν ή Πόλη έ- πεσε οτά χέρια των Φράγκων. Μετά τήν άπελευθέρωσή της ό Μιχαήλ Παλαιολόγος έπανίδρυσε τό Όρφανοτροφεϊον τοϋ ΆλεΕί- ου, καί όνόμασε καθηγητήν τής άριστοτελικής φιλοσοφίας τόν Μέ ωργΐου των Μαγγάνων. Συγχρό- γαν Λογοθέτην Γεώργιον Άκρο- νως όρισε τόν Μιχαήλ Ψελλόν Ι πολίτην, πού εϊχε τήν πρωτοβου- ώς «Ύπατον των φιλοαόφων» έ- λία νά άναδιοργανώσει τήν άνώ- πικεφαλής τής Φιλοσοφικής Σχο¬ λής, πού εϊχε έδρες γραμματι- τερη παιδεία. Στά χρόνιο τοϋ Άνδρονίκου κης, ρητοοικής, κοσμογραφίας, Β' Παλαιολόγου (1282-1328), μέ όλη την κακοδαιμονία τού Κρά τους, ή παιδεϊα παίρνει μίαν ά- νάπτυΕη αληθινά μοναδική. Στό βασιλικόν σχολείον — «Μουσεί¬ ον» τό λένε τώρα — διδάσκεται πάλι ή πλατωνική φιλοσοφία, ό¬ πως άργότερα την έδίδαακε καί ό Πλήθων οτό Μυστρά Έκεϊ, μέ τόν Θεόδωρον Μετοχίτην, τόν ΜάΕιμον Π/.ανούδην, τόν Νικηφό ρον Γρηγοραν, γεννιέται ά τινός Ούμανισμός, πού έφερε τή/ Αναγεννηθή στήν Εύρώπη. Ποΰ ήταν τήν έποχή έκείνη <ί- γκαταοτημένο τό «Μουσείον» δέν είναι γνωστό. Ίσως ή κάθε σχο- λή του νά ήταν έγκαταστημένη οέ χωρ ι στό οίκημα, Ισως άκόμη νά γινόταν η διδασκαλία στίς κα- τοικίες των καθηγητών. Άργότε¬ ρα ό Μσνουήλ Παλαιολόγος (1391 - 1425) ουγχέντρωσε ό- λες τίς σχολές σ' ένα κτίριο, πού όνομάσθηκε «Καθολικόν Μουσεί¬ ον», καί ποϋ ήταν προηγουμένως νοσοκομειακό παράρτημα τής μο· νής Άγίου Ιωάννου τοϋ Βαπτι- στοϋ. Τή διεύθυνσή του δέν τήν είχε πιά τώρα ό Μέγας Λογοθέ- της, άλλά ένσς άπό τούς τέσσε- ρις «Καθολικούς κριτάς». Επί Ι¬ ωάννου Η' (1425 - 1448) αύ¬ τός ήταν ό Γεώργιος Σχολάριος, καθολικός κριτής των Ρωμαίων, μέλος τής Συγκλήτου, κα'ι διδά- σκαλος τής Φιλοσοφίας. 'Ύοτερ' άπό τή Συνοδο τής Φλωρεντίας τόν άντικατάστησε ό Ιωάννης Άργυρόπουλος. Ό Σχολάριος έ- γινε άργότερα ό πρώτος ϋστερ' άπό τήν Άλωση Πατριάρχης. Επί τή δθετηρίδι τής Μικρασιατικής Καταστροφής ΣΓΝΕΡΓΑΣΙΑ ΠΡΩΤΟΠΟΡΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΠΡΟΣ¬ ΦΥΓΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ, ΜΕΤΑ ΠΑΝΤΟΙΩΝ ΑΞΙΟΛΟ- ΓΩΝ ΠΡΟΣΦΥΠΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ, ΠΡΟΣ ΕΠΙΤΥ¬ ΧΗ ΛΥΣΙΝ ΤΩΝ ΦΛΕΓΟΝΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΠΚΩΝ ΠΡΟ- ΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΑ ΑΥΤΩΝ. Σνγνράφεται υπό των τότε φοιτητίόν 1) ΧΡΤΣ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ· χςοέδρου τής "Ενώσεως καί "Ομοσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών καί 2) ΣΩΚΡ. ΚΛΑΔΑ, π^οέδρ ου τής 'Ενώσεως Ποντίων Φοιτητό»^ ΠΡΟΣΦΪΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΓΝΗ Στοιχειώδες κοβθήκον ημών κ.ρ' Φλαβιοονών (Ζιντζί Ντερέ) τής νοιμε^ δπως, χάριν της π,ροσφκγι-1 Καισαρείας τής περιοχής Κατπτσ: κης Ίστορίας καί χάριν Π·ροσ<(υ- δοκίας Μι«ρ»1ς Άσίβς. γκής κοί 'ΕΞΘνιικής Μνηιμοσύνης, άναγράφωμεν κατωτέρω ττ'ινακσ των όνομάτων των ττρωτοττόρω^ αγωνιστών τού ττροσφυγικοΰ κό¬ σμου άντι—ροσώπων μοτς ήτοι των Προσφύγων δουλει/τών τής ττρα. της δεκαετοθς ττεριόδου τού προ- σφυγικοϋ δράματος καί προδλη- ματος. 'ΥττοκλινΛμεθα εύλο6ως και ε·^ γνωμόνως πρό τής Ίεράς μνήμης των ττλείστωνν έξ αυτών, οΤτινί'· άττήλθον -"Όύ τηροσκαίρου τούτου ΠΕΡ. ΕΞΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ (Συνβχί.εττιαι) "********·*·*················■········■·································· Γιά νά ε5ιαοοιΐ8η Α μνήμη των ·ιΧαμένααν Πατρίδβιυν» Μιά τελευταία εύκαιρία ΤΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙ ΔΗ Ό «Προσφυγικός Κόσιμος» είναι «αύτάς καιθ' εαυτόν» έ'να πολύτι-μο άρχεΐο παντός «ΐδους πληροφοριών γιά τίς «χπμένιες πατρίδες» τοΰ Έλληνισμοΰ, απύ τα ίπί 47 ύλό>-
κληρα χρόνια δη;αοσι?ι·θέντα σ' αύ
τόν^ τόσο άπό τή Διενθύθννση καί
ιΣύνταξή τού, ό'σο κι' άπό τρίτους
Πράγμ«τι, έκΐπιοντάδες. δν οχι
τίς χιλιά&ες δι«.-ιρεπεϊς Μικρασιά-
τες, Πόντιοι, θράκες, Κωνστα·ντι
νουπολϊτες καί αλλοι ίδημοσίεψαν
Ό Μέγας Δμερικανός Πρόεδρος
ΧΑΡΡΥ ΤΡΟΥΜΔΝ
Σήμερα. δυσττ>χώς, οί περιβσό
τεροι άπό τους παλιούς πρόσιρυγες
πού θά μποροΰσαν νά 6οηθήσοΛ·
την ί'πόιθρση αϋτ,οί, έφυγαν άπό τόν
κόσμο τοΰ κι' έτσι το>ρα πιά είναι
πολύ άργά γιά νά
Τού Μιχρασιάησι; Ίατροΰ κ. ΧΡ ΥΣ. Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ
Τάς άγιωτέρας ημέρας τοΰ Χρι σιν τού υπό τοΰ Κογκρέσσου, τό έ
Λτιανισμοΰ έν γένει καί μάλιστα,
πλησιέστΊΐτα πρός τήν ώραν καί
(ττιγιιήν τής γεννήσεως τοΰ θέαν
&ρο')πον, άπεβίιοσεν εί; ήλ.ικίαν 88
ταΐΛόσουμε στοΰς επόμενον;. Τό έ στ1? στίίλε; τί^ Εφημερίδα; αύ
πετύχαμε; Βεβαία τό μάλλον θά τό! χ^ «0θρα· ^λετες, άναμ^,σεις,
σάν σννέχεια καί σάν δοαστη
ς κλπ. άπό τίς πατρίδος
ριότητες άπό μέρους
καί μέ
σα στίς σι»νθήκες ασφαλώς τής δι
κης τους ξιοής
έν τούτοις καί δέν τό
θεορώ ρομπ^τική έκδήιλίοση, πώς
ή Ίδέα ή Μικρασιατ.κή, ποϋ ξεκίνη
(Κ άπό τόν Μελησιγενή "Οαηρο,
ιαπό τόν Άναξίχγορά τόα Κλαζο
μένΐ/ον, Λπό τόν Θαλήν τόν Μιλή
σιον· καί διά μέσου τάσιον καί ποι
κίλιον ίστορικών κλνδωνισμών εφτα
σε ώς τοΰς χρόνονς μ<ς, μυστι κόν ΰπαρξιακόν κληραδότημα, θά έμπνέει κι' αύτούς σάν δύναμη φωτοδότρα Ή Μκραοιατική Ίδεα είναι, συ νηφασμένη επί χιλιετηρίΐδες μέ τήν Ελληνικήν ΜοΤρτι. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ Μέ τίς διόπτρες τοθ *ΚΟΣΜΟΓ» Ο ΕΝΑΖ ΚΑΙ Ο ΑΑΛΟΧ - Πάει κΓ αύτάς φίλτατε. ~ Ποίος Πίνδαρε; Φίλος, γνω οτός; - Ποίος γνωστάς, άδελφέ, ά ΧΡόνος φ|λε μου, ό χρόνος πού ηέραοε. - Καί τί θέλεις νά κάνοομε; ΧΡόνος ήΤαν κα'ι πέρασε. "Ετσι "°^ τό εΐπες νόμισα πώς κάποι- °ί Φΐλος έγκατέλειψε τό έγκώ- 1"0. Μ6 κςϋμένει, Πίνδαρε, δέν ΕΧεις τ*ν 9εό σου. Άκουσες πο- τέ δτι ο χρόνος σταμάτησε; "■"Οχι, βεβαία, άλλά όμως πέ Ροοε σύντομα καί χωρίς νά τό Πέρασε ένας χρόνος, μου, δέν πέρασε μιά ώρα, μιά ήμέρα, δώδεκα όλόκληροι μή ες ^°ον αύτοι, ήγουν τριακόσιες έΕ ήμέρες, δέν είναι καί έν τούτοις έγώ ά- δτι βρίσκεται στήν φίλε «αί νεψέ ~ Σύνελθε, Πίνδαρε, κα! χώ- το, τ6 '72 πέρασε καί πάει Μηήκε !ό 73, ό καινούργιος τόν όποϊο άπ' 'δώ καί έ- διανύεις. πώς θ' άργηση νά φύγη; — "Οχι, σ' ένα χρόνο θά φύγη κι' αύτός, άλλά σ' ένα χρόνο. — Τό κατάλαβα, άλλά θά δής όταν θά περάση κΓ αύτός πού δέν θά τόν καταλάβης, όπως καί τόν προηγούμενο. — Δέν ,ιειράΖει, άφησε νά έλ¬ θη ό Δεκεμβριος καί τα Εανυ- λέμε. —"Ε"ας χρόνος μοϋ φορτώθη- κε άκόυα καί ού μοϋ λές δέν πειοάΖει; Μά άν πάμε έτσι, έγώ θά είυαι γέρος μέσα σέ έλάχι- οτες ώοτ-ε. — Πές το, λοιπόν Χριστιανέ μου, πές πυ»ο σέ βασανίίει ή ή- λικία καί δχι ί, ταχύτης τοθ χρ·>
νού. Φαίνεται, Πίνδαρε, πώς δέν
κατάλαβες άκόμα ότι είμαστε όι-
ερχόμενοι κυ) δτι μόνον ό χρο-
νος είναι οΐώνιος, γΓ αύτό καϊ
έχει τήν δύναμι νά φθείρη τύ
πάντα καί, φυσικα, κι' έμας, πρω-
τα άπ' όλα
— Τώρα μάλιστα, μέ πότισες
μέλι...
— Εύτυχισμένο τό 1973
Πίν-
Μά κι' αύτός τί νομίΖεις, | δαρκ.
«ΦΙΣΒΟΣ»
τή θρησκευτική, τήν πατριθ)τική)
τή μορκρωτική. τή φιλανθρωπ'.κή,
τήν κοινωνική, άπό τή λαογραφία
τους, τα ήθη καί τα εθιμα τους
γιά τίς τέχνες καί τίς περιπέτειές
τονς καί τήν Ιστορία τους, στοι
χεϊα πολύτιμα γιά τή σννβεση τής
Ίστορίας τοΰ ύπόδοΐ'λον 'Ελληνι-
σμοϋ ποΰ πρέπει κάποτε νά γράφη.
'Τπάρχουν 6έ6αι ι καί δλλες πή
γές ίστορικές άπό πολλά πού γρά
φηκαν πρό τής Καταστροφής τοΰ
1922, καί μετά, άκόμ« κι' άπό ξέ
λ ούς, καθώ; καϊ στοιχεία στατιστι
κά καί ίστορικά σχετικά μέ τίς κοι
νάτητες τοΰ ύπόδουλου ΕλληνΐΓ
σμοΰ. "Αλλες. έπίσης σ,τΌτ»δαΙες
πηγές πληρ·οφορκ7>ν, είναι τα στοι
χεΐα τής 'Τπηρεσίας Άποξημιώσ*
(ος προσφύγτον, τής 'Επιτροπής ά
λν Γ|ι/1ί ΐΐ Τ
πολ ,|των είς
του
^ ,|των είς τί)ν γΕν^ειράν του ΐνΤ€
λα πραγματα άπό τοΰς λίγους πο{.!πέντε. τής Πολιτείας τοΰ ΜΙΖΟΤ
απομειναν.. Πέρασε ήδη μισός
ΐ
ήη μς
αΐΐύνας χαί πολλά καί χρησιιαότα
τα στοιχΐία τοΰ ελληνικόν Μικ/σια
τικοϋ πολιτιβμοΰ, κινδυνεύοιπ· νά
αοιθούν γιά πάντα.
Παρ' όλα όμως αύτά,
ότι όκόμα καί σήμερα, έιστω καί
άργά, μπορεϊ άκόμα νά γίνη κά-
τι. Καί τουτο, γιατί σήμερα ύπάρ-
χει μιά σπουδαία ευκαιρία. Καί
Γ! εύκαιρία αυτή είναι ή υπάρξη
■>ης Μεγάλης «Έπιτροπής Πεντη-
κονταετηρίδος άπό τής Μικρασια
τικής Καταστροφής», πού συστή-
θηκε γιά τήν όργάνωση των έκ-
δηλώσεων μνήμης τής Μεγάλην
Καταστροφής.
Νομίζω, δηλαδή, ότι ή 'Επιτρο-
πή αυτή, υπό τόν καθηγητή και
ακαδημαϊκό κ. Ίακείμογλου, θό
έπρεπε νά μονιμοποιηθή καί να
αναλάβη αύτό τό έργο. Ή Έπι-
τροπή αύτη μέ τό κϋρος των μεά
λών πού τήν άπαρτίΖουν καί με
τή συμπαράσταση· καί τήν ένίσχυ-
οη τοϋ Κράτους,, άφοϋ τελειώσει -
τό ίερό χρέος πού ανέλαβε, τής
ΡΙ, ό εύσεβής Χοιστιανός ΧΑΡΡΤ
ΤΡΟΤΜΑΝ, ό 33ος Ποόεδρος
των Ήνωμένοιν Πολιτε.ιών τής Ά
ιμερικής (1945—1952), δπου καί
'έτάφη άπλά καί άπέρριτι είς στε
(νόν οικογενειακήν
σύμφονα μέ την προσωπικήν έπιθυ
μίαν τοΐ'.
Μεγίστη συγκίνησις είς όλον τόν
κόσμον καί άπειρα σι1λλυ.τ.ητήρια
των Λαών Τοΰ κόσιιθιΐ διά τών'Η
'γρτών αυτών καί πρό παντός τοϋ
ΕΛΕΤΘΕΡΟΤ ΚΟΣΜΟΤ.
Ό επί 7ετίαν Πρόεδρος τής με
γάλης κι.ιί Σιιμμάχου μας Άμερι
κανικής Συμπολιτείας ΧΑΡΡΤ
ΤΡΟΤΜΑΝ, συνέλαδεν πλήρω; τό
νόη.ια τής έποχής έκείνης διά τήν
σωτηρίαν τής Εΰροντης καί διετύ
πωσεν άιιέσιος είς διακήρυξιν πρό;
τύ Κογκρέσσον τό Ιστορικόν Δό
γμα του, χό οποίον μετά τήν ϊγκρι
•φηρμοσεν ταχιστα και με προ>τοςρα
Λ·ή πίστιν.
Τό Δόγμα λο;πόν ηύτό άπε6λε
π>°ν είς την όίμεχΐον διάοοχτιν, την
έν συνεχεία εξασφάλισιν καί τέλ.ος
είς τήν έπιβίοκΐιν καί σταθεροποίη
σιν τής Έλ-ηθερίας καί τής Δημο
κρατίας ρΐς τόν Εύριοπαϊκόν χώ¬
ρον.
Οΰτο) άπεο,άσκτρν, μρ
νην καί τόλμην νά βοηθήση άμεσος
τίγ· κινδΐΎεύοΐΌαν τότε Ελλάδα
καί τήν χοινήν Σύμμαχον Τουρκί
αν, διά νά άντιμ<ε"τΐι«ίσουν τότε πά σαν τυχόν απειλήν καί κυρίως την ιέκ τοΰ Βορρά σαφόι; διαγραφομ,έ- Λ·ην τοιαύτην, ήτις ήτο άμεσος κ<ιί άπέ6λε.τεν είς την ϋποταγήν τής Πατρίδος καί συνεπιος είς την άνρ π'.στρεπτί μόνιμον στέρησιν τής Έ λεΐ'θερίας της. Πράγματι δέ, διά τής έγκαι'ρου 7. Λ ταχίστης εκείνης έ.τ·εμ6άσεο)ς τού, ό άείμνηστος ΤΡΟΤΜΑΝ έ ούσιαστικά τήΛ· Ευρώπην καί την 'Βλλάδα είδικώτρρον, ('όστε νά άναλά6οτ»ν άπό τάς τεραστίας βΐς τττν 6ην σβλίΛα) ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Τ ΩΡΑ ΈΡΤΑΪΙΑ ποχαταστάσβω; προσφύγων χαί άλ όρνανώσεως ^ο Πανελληνίου λ(ον σχετικών ιιπτιορσκΤιν που εί .. . . ,„ λ- '«- - - τ- Μνημόσυνον νά αναλάβη, εν αυ- χαν σΐίΐταΉη ευθύς μετα τήν Κα · . . , . . - ,, νεχεια, καί τό έπίσης ίερό και ταστοοφη (τα αποια, φανταζομτιι «.ι»ΐ"|ΐ. "-ν θά λά ελώ) βώ' βαρύ ΧΡέος ν6 <ΡέΡΠ είς πέραα Νά συγκεντρώ θά φυλάγοντα, επιμελώς) καβώς' βαρύ καί τα πολύτιμα δηαοσιεύματα των Κα' ΤΟ αλλο ν6 «Μικρηισιατικών Χρονικών» τοΰ «Άρχείου Πάντου», «Θράκης» κα θώς τα τόσα καί τόσα συγγράμμα τα Μικρασιατών καί αλλων Κατά τή γνώμη μου όμως, τήν όπο.'α καί άλλοτε διετύπο>σ ι σέ αλ
λη περίσΐαση, .-ΐηοτείνοντας μάλι¬
στα καί τόν τρόπο πραγματοποιήσρ
ώ; της, πέρα άπό δλα αύτά, πολύ
τιωη Λροοφορά γιά τή διασώση ά
νρκτιμήτιον ΊστορικΛν στοιχεΐΜν,
θά μπορ.οΰσρ νά σιητισφέρη κ.ιϊ ό
.-οιονδήποτε πρόσφυγας ώς άτομο(
μέ κάθε τί ποΰ θά μποροΰσε νά άν
τλ^ήση Λπό τίς άναμνήσεις τού γιά
την π«.τρίδα του. Αύτό, θά επρεπε
, νά είχε γίνη πρίν άπό πολ
λά χρόνια, δταν άκόμα ξοΰσαν έκεϊ
λόι ποϋ ϊφυγαν ένήλικ<οι άπό τίς .τιτρίδρς τ°υς, ώστε νά είναι σέ θε ση νά δώσονν πληοο<ροριακά στοι χεϊι χοήσιμα καβένας γιά τήν πά τοίδη τού, γιά τήν κοινότητα τού Καί ?!χι μόνο άναιινή<τεις, άλλά καί αλλ ι, ούσιαστικά έ;ΐίσης, άναμνη στικά είδη κειμήλια καί Ίερά^ είκό ν.-ς καί σχεύη χαί πολύτιμα άν τι ζρίμρν-α, ϊσιος κ αί στολές άκόιια καί προσιοπικά χαρακτηριστικά ειδή ,τοίι πολλοί δ έσ(ι)σ ιν καί τα φνλανρ θά μποροΰσαν νά προσφέρουν καί συγκεντριονέιμρνα αύτά νά άποτρ λέσουν τον πυρην". τού Μουσείοι τοϋ 'Τποδούλου Έλληνισμοϋ, (γιά τό ΟΛηίο τόσο πασχίζει κι' ό φίλος κ. Μηλιώρης). οη, δηλαδή, άπό ,κάθε γωνιά τής έλληνικής γής, άπο κάθε προσφυ- γικό συνοικισμό ή· κοινότητα, ό- πό κάθε προσφυγικό σύλλογο, 6- πό όσα δημοσιεύθηκαν σ' αυτή τήν εφημερίδα κΓ δλλα άκόμα, καί άτομικώς από κάθε πρόσφυγα πού μπορεϊ νά έχτι νά προσφέρη κάτι, μέ έκκληση σέ Μικραοιάτεα διανοουμένους, τ?έ Μικροσιάτες πλουοίους, μέ τιροκηρύΕεις 6ρα- βείων, άπό τα ·δημοσιεύματα πού άναφέραμε παραπάνω, κα'ι πρό πάντων άπό τούς τόμους τοΰ «Προσφυγικοΰ Κόσμου», άπό ό¬ που κα'ι ό,τι μέσον, τέλος, νομί- οη καλύτερον, νό συγκεντρώση ό¬ σα ίστορικά στοιχεϊα μπορέσει, κα θώς καί τό όπαραίτητο ύλικό, γιά νά ιδρύθη έ-να Μουσεϊο τού Μι- μέλλον Είνα| ο) κρασιατικου Έλληνισμοϋ, Ισως καί ένα έπιβλητικά μνημείο κα'ι νά αυνδεθή ή ίατορία τοϋ Είλλη- νισμοϋ, πού Εερριζώθηκε άπό τίς καί άνέπτυΕε τόν πολιτισμό του , Ο|ς απ0 οπου τα στ' άστεϊα. Ό καθένας μας μπροστά στό Θεό έχει ϊση άΕία. Έπομένως οί ύποχρεώσεις τού ά- πέναντι σταν έαυτό τού, στήν οί- κογένειά τού, στόν πλησίον τού, στήν κοινωνία, στήν Πατρίδα κα'ι οτήν άνθρωπότητα, είναι Ίδιες μέ τοϋ κάθε άνθρώπου. Φθάνει νά έ- πιτελή τό καθήκον του, παντοϋ καί πάντοτε στό ακέραιον, όπου κι' άν τόν έταΕεν ή μοίρα. Γιατί ό καθένας είναι ένας τροχός, μι¬ κράς ή μεγάλος, οχι μόνο στό μι¬ κρά του περιβάλλον, άλλά, όπως τό βεβαιώνουν οί μεγάλοι τής άν θρωπότητος, ο' όλόκληρο τό Σύυ παν, καί κάθε άνωμαλία διατα- ράσσει τήν άρμονία του. "Ας έργασθοϋμε, λοιπόν, τόν χρόνο πού θρίσκεται μπροστά μας μέ συνείδησι, μέ μεθοδικότητα, μέ 2ήλο καί μέ άγάπη, κα'ι άς Γ.Ϊ- μοστε βεβαιοί πώς, όταν στό τέ- Τελευταία τα Φώτα ή ή Βάπτι- λος τοϋ χρόνου φθάση ή ήμέρ.ι Πέρασαν καί οί γιορτές αύτές. Τίς περιμεναμε, όπως κάθε χρό¬ νο, μέ λαχτάρα, μέ έΕαρσι, μέ .]· γωνία, ήσαν μέλλον, έγιναν πα¬ ρελθόν. Πόσο σοφά τοποθετημένες εί¬ ναι. Πρώτο τα Χριστούγεννα, πού μάς θυμίΖοον, μαΖί μέ τήν γέν- νηοι τοϋ Θεανθρώπου, πού πρέ- πει νά Εαναγεννηθή μέισα μας, γιά νά γίνη πραγματικότης μές τή σκέψι μας κα'ι τίς πρόΕεις μας ή άγάπη πού δίδαΕε, κα'ι τήν έπι- κειμένη γέννησι τοΰ καινούργιου χρόνου. Είναι οί μέρες τοϋ άπο- λογιομοϋ. 'Υστερα ή Πρωτοχρονιά. Όρό- αημο μεταΕύ τοϋ παρελθόντος κα'ι τού μέλλοντος: τό άνεκτίμη- το παρόν, πού προετοιμάΖει τα ώρες τής περι- ουλλογής, τοϋ προγραμματισμοϋ καί των νέων άποφάσεων. άνατταιυόμιενοι ήσνχοι διο τι έπίτέλεσαιν εύσυνειδήτως τό ' Ι ερόν χαί 'ΕΞΘνιικόν αυτών καθήνθν κα! έκφράζωιμβν καί άττευθύνω,μεν τήν ά?τέροοντον άγάττην, εκτίμησιν καί ευγνωμοσύνην μας ττρός τοο'ς εύτι/χώς έττιζώντας έξ αυτών, δ;" δσα υπέρ των προσφύγων Φοιτη των έπραξαν. Χρ^ατάο-τομος Α. Θεοδωρίδης Ιατρός έκ Ναζλή Μικράς Άσια^, Ιωκράτης Γ. Κλαδάς Διχηγόρος έκ Χαλδίας τού Νο-'- του ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑι Περίοδος 1922—1932 ήτοι ό- λόκληρος δεχαετία τής οξείας φο>
"ΐιεως τού1 ΠρασφυγιικοΟ Δράμαι
ΑΘΗΝΩΝ
1) Έμμανουηλίδης Εμιμανοοη ^
έκ Κϊιρμίρας ή Κερψτρισυ τής Κα·
σαρειας τής ττεριοχής Καππαδο
κιας τής Μακράς Άσίας.
2) Ό'ρφανίδηΐ; Άπτόστολος, έ'
Σ,μύρνης.
3) Παλυκ,ρατης Δηιμήτριος, έκ
Βρυούλων Μικράς Άσίας.
4) Παυλ^δηις Ελευθέριος,
Τραπεζοθντος τοΰ Πόντου.
5) Άρτεμιάδης Βοοσίλειος, ει< Σπάρτης τής Πισιδίας Μικράς Ά οίας. 6) 'Δοξιάδης Απόστολος, εκ Στενηιμάχου τής Άνατολικής Ρα1 μαλίας. 7) Κωνσταντ ι λ ιιέρης "Αγγελος, έκ Σμύρνης. 8) ΠαττταΎρηιγοριιάδης Σάδβας, έκ Βρυούλλων Μικράς ΆσΙας. 9) Δουλγερίδης Άλκιβιάδης. έκ. Σιδρισαιρίου τής "Εριιθραίας Μικράς Άσίας. 10) Άμηράς Νικόλαος, έξ Ά δραμυτίου Μικράς Άσίας. 11) 'ΑργΜρότΓθκλος Μιχαήλ έκ Σμύρνης. 12) Καλαντίδης Χρήστος, έκ τοΰ Πόντου. έκ 13) Τσιγδέ,μογλου Μιχαήλ, έκ Βαινδιρίοι; Μικράς Άσίας, 14) Χουρσόγιλου Σταύρος, έκ Φλαδιοονώ.' (Ζιντζί Ντερέ) τήι Καισαρείας τής περιοχής Καττπα δοκί«ς Μικράς Άσίας. 15) Παπάς Αλέξανδρος έκ Κων)ττόλεως. 16) Σαράντης Φραγκΐσκος, έκ Κ ών) πόλεως. ΠΕΙΡΑΙΩΣ . 1) Μσρσέλλος Δημήτριος, έ< Σ μύρνης, 2) ΔιοιμαντάτΓουλος Πάνος, έ< Φιλαδελφείας Μικράς Άσίας. 3) Σΐίμεώνογλου Συιμεών, έκ 4) Σοίδδίδης Σάδβας, έκ Κα¬ γιά Μττασί της Νίγδης τοϋ Νο- μού Ικονίου Μικράς Άσιας. 5) Βαρδόττουλος Βασίλειος, έ< Κων)πάλεως. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1) Ίασονίδης Λεωνίδας, έκ Πιυλαντσάκης τού Πόντου. 2) Μισι/ρλόγλου Αναστάσα έκ Πανόρμου Μικράς Άσίας. 3) Γιαδάσογλου Κων)τίνος έκ Κίου τής Β θυνίας Μικράς Άσίας. 4) Κύρκος Μιχαήλ, έκ Σιδηρο- χωρίου Άνατολικής Θράκης. 5) Φίλανδρος Κων)ντΐνΌς, έκ Καλλιπόλεως Ανατολικής Θράκην 6) 'Ελευθεριάδης Δηιμοσθένης, κ< ΣκετταιστοΟ Ανατολικής ©ρά- 7) Αποστόλου "Ιωάννης, έκ Μαγ'νησίας Μικράς Άσίσς, 8) Ανδρεάδης Θεό䣫>ρος, έ"
Χαλδίας τού Πόντου.
9) Λεδαντής Πέτιρος έκ Τατα-
ούλων Κων)ττόλεως.
10) Κυβετός Λεωνίδας έκ Σαί
ρνης.
1 1) Τερζόγλου Νικόλαο^, ές
Άπολλωνιάδος τής Βιθυνίας Μι¬
κράς Άσίας.
12) Άσκε—ίδης Νικόλαος, ές'
Ικονίου Μικράς Άσίας.
13) Πασαλίδης Ιωάννης, ί."-
Σοχούμ τού Κοΐυικάσου.
14) Μουζενίδης Κυιριάκος, έκ
Τροπτεζοθντος τού Πόντου
15) Άμπατζόττουλος Βασίλει¬
ος, έκ Βιζύης (Βιζώ) Άνατολικής
©ράικης.
16) Άλεκτορίδης Γεώργιος έξ
Ικονίου Μικράς Άσίας.
17) Σωτη.ριάδης Έττα,μεινών-
δας, έξ Άργυρουττόλεως τού Πό¬
ντου.
18) Εύθυ,μιάδης Δημήτριος, !κ
Κάρς τοΰ Κοτυκάσου.
ΚΑΒΑΛΑΣ
1) Νικολαΐδης Σταύρος, έκ Νι
<οπόλεως τοΰ Πόντου. 2) Τσονταρίδης Ιωάννης έκ Μανταλάισκης τής Καισαρείας τής περιοιής Κατπταδοκίας Μι¬ κράς Άσιας. 3) Ποπταδάτος Άχιλλεύς έκ Μυιριοψύτου Άνατολιικής Θράκης. · 4) "Εξηντάρης Γεώργιος, έκ Κεοάνης Άνατολκκής Θράκης. 5) Γελκεντιζόγλου Παρασκευαι έκ Πά<ρρας τού Πόντου 6) Στα- μούλης Μιλτιάδης, έχ Σηιλιι&ρίας Άνατολΐικής Θράκης. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ 1) ΞανθότΓουλος Άλέξανδρος, έκ Μοϋδανιών τής Βιθι/νιας Μι- κιράς Άσίας. ΚΟΖΑΝΗΣ 1) Ανδρεάδης Λάζαρος, έκ Χαλδίας τού Πόντου. 2) Παπαδοπουλος "Ηλίας έκ Μεταλλείου Καρασού, Άντά Πα- ζόιρ τής περιοχής Νΐ'κο,μηδείας Μΐικιράς Άσίας. (Συνέγεια είς την 6πν σ*λ!8α) Διά τα 46 χρόνια μας πατρίδες του. στίς οποίες έΖησε επι τρείς χιλιάδες καί πλέοτν χρο γ|ά γαΑειωοες εργο του ο Χριστος. ικανοποιησι πως και μεις θάλαμε απολογιομο0 θα έχουμε τήν νια. Είναι, βεβαία άργά, άλλά εί- Μέ άλλα λ°Υια· «άναμε τόν άπο- [ τα λιθαράκι μας σ' αύτό τό ώραία οίκοδόμημα, πού ή ανθρωπότης πασχι'Ζει νά χτίση. ναι ή τελευταία, ϊσως, εύκαιρία πού παρουοιάίεται γιά νά γίνουν αύτά. «Κ. ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗΣ. λογισμό μας, πήραμε τίς νέες μας άποφάσεις καί Εεκινάμε καί μεΐς γιά τό έργο μας. "Ας μή παίρνουμε τα πράγμα- -Φ. ΟΥΛΚΕΡ» Διά τα 40 χοόνια τής εκδόσεως τής εφημερίδος μας μάς άπεστά λησαν αί κάτωθι επιστολαί: Άγαπητέ κ Σινανίδη, Έπιτρέψτε μου νό προσθέσοι κι' εγώ δυο λάγια διά τα 4Β χρόνια πού κλείνουν εφέτος άπό τής έκδό σβος τοθ «Προσφυγικοΰ Κόσμου». Τυγχάνω άναγνώστης τής έφη μρη,Ίδος σας άπό άρκετά χρύνιχι καί περιμένιο πάντα μέ λ.αχτάρα νά δια 6άσω τήν τόσο πολυποίκιλη κι' έν Μλη τη;. ΙΙόσες φορές δέν δάκρυσα δια 6ά;οτας τήν άρθρο-γραφίαν σας δ.ά τίς χαμένες Πατρίδες τής Μ. Άσίας. Πόντον καί θραχης. Τιτάνιος αγώνας οί .τροσπάιθριες πας διά την επίλυσιν τόσον τερα στΐου έργον, ή αποκατάστασις των άπανταχοΰ τής Έλλάίνος προσφΰ- γον. Πάση μεγάλη γενναιοψυχίιι χρει άζεται επί τόσα χρόνιΐι διά τήν δ':εν::ιεραίο>σιν τής ολης εργασίας
σας. "Τπομονή^ καρτερία καί σθέ
νος διά την αντιμετώπισιν μνριά
διον γενικων καί άτομικών ΰποθε
σρο>ν Πάχτα πρόθυμος κσΐ άρρω
γός είς πάντα προστρέχοντα πρός
σας δι' οιονδήποτε θέμ.α.
Έλάχιβτα άτομα ειργάσθησαν
τόσον άοκ·α? τόσον μαχρόνια, διά
τόσον μεγάλα Θέιματ™, διά την ψυ
χικήν συνοχήν των προσφύγων, ο
σον έσκς προσοΜΐικώ; μετά των πό
'λντι'μον συνεργατών σας. ΕΙστε ά
ξιοι, πολλών συγχαρητηρίων καί
έπαίνον Ή πολιτεία όφείλει νά
σάς κ.(ΐτατάξη μεταξΰ τώΛ· έπιλέ-
κτ(ον παιΐδιών της κ <1 νά σάς δώ<τη μίαν θέσιν είς την Ακαδημίαν των Αθηνών. ΕΙΘε τό τεράστιον έργον σας νά ε&ρη αξίους συνρχιστάς καί μιμητάς με ότι άφορά τα προσφν>γικά ζητή
ματα, ούτως ί&στε νά μή σβύση πό
τέ άπ' τίς χαροιές μας, ή άγτίίΐη
ποώς τίς λαϋκές ρίϊες τ°ΰ Μικρά
σιατικοΰ Έλληνισμοϋ.
Εΰχομαι όλόψα«χα ό θεός νά σά;
χαοίζη μακροηαρρενσιν τόσον σέ
σας Οσον καί στήν π-ροσφιλήν σας
οικογένειαν, διά τήν συνέχισιν τοΰ
κο/.οσσιίου έργου ποΰ έχετε έπωμι
(Τ&ϊί
Αθήναι τή 23.12.1972
Μετ" εξαίρετον τιμής
ΓΕΩΡΓ. ΜΙΧ. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
ΑΔΑΜ ΣΕΡΑΦΕΙΜ
Άγαπητέ φίλ.ε Κε Σοκράτη,
Πρώτον ερχομαι νά σάς εύχηθώ
τα χρόνια πολΛά καί εύτυχισμένος
ό νίος χρόνος 1973 'μο, δ Πανάγα
θος Θεός νά πάς δίδει ΰγρία καί χρό
νια πολνλά νά ζ.ή«ης διά νά μάς
τροφοδοτής κάθε έβδομάδα μέ τήν
άγαπημέΛη μας ΐφημβρΐδα «Προβ
(Τυγικός ΪΓΌσμος». "Οσον θά ζοΰμε
άκόμη ημείς ή γενεά τής καταστρο
φης καί τής προσφυγιας &ά έχο>μεν
την ανάμνησιν των γλ.νκών μας
Πατρί'διον — δταν θά φύγο>ιιεν κπί
ημείς, άραγε &ά εΰρριθή σννεχκΐτής
νά σι»νεχίση τό άλησμάτητον έργον
Σας — ή ίίλα 0ά σβύσουν; Σάς
έκφράζθ) τα θερμά μ«υ συγχαρηιτή
ρια δ;ά τα 46 χράνια τής εκδόσεως
τής άγαπημενης μας εφημερίδος.
Κ ιΐ πάλιν σάς εΐ»χαηιστώ, άγαπητέ
μόν Σωκράτη. Νά ζήσης καί νά
εΰτνχή<της καί τα 40 χρόνια νά γΐ νούν 100. Μέ τάς καλλιτέρας μας ευχάς καί μέ πολλήν αγάπην Ή οϊκογένει,α Άιδάμ ΣβραφεΙμ Άμφίσσης 34α —
---------------------------------
ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΑίίΕΞΑΡΤΗΤΟ^ΕΙίΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛΟΛΟγΤκΗ -
ος 47ον Αριθ. φνλ. 2186
ΟΙΚΟΝϋΜΊκΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦϊΤΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
ΙΜΗ ΦΓΛΛ0Γ ΔΡΧ. 1,50. Διευβυντής - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.Τ08 - Γραφεΐα: Νίκης 25.-
ΐΝΑ ΘΕΜΰ ΖΙΪΙΗ1!_«ΜΜΙΒ
Τοϋ κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
-Εξακολ,ουθώ νά π.στεύω πώς ι πλέον στό σύνολον της πνευαατ,κή-
γ,ά δβο.ς πρ.γαατικά καί μέ είλι εξελίξεως. πνευματικη,
,ρίνπα χαί αία'θημα ευθυνής, ένδ,α Κι'" ίδώ άχοιοα,ς τσποθετεΐται
φέοονται για τη διατηρήση τή; μι τύ χρέος ήμο,ν δλων παλαιοτέραν
—'" "™""' ν"' χΛ' ....."" *«· νεώτερον νά διατη,ήσουμ, γοί
μνήαης καί τής μικρά
ής παραδόσεως, τα ϊήτημκ
ν μα; κ«ί κατά πρώτιστο λό
μικρασιατυκής κατα
ά
Τώννέ<ο νο,γής θά έ,-τρεπε ν ά ?ίναι τό σηααν τιχότερον κ-ιχί μ?ιλιοτα σήμρρα πού ονμπλ.τ;οώθτ|καν κιόλας πενήντα άπό τύν καιρόν τοΰ μικ.ρα Ο όλεθρον. Τό έγραψα κ ι σΐ μιά προηγού μένη περίπτωση πρίν μερικούς μή ν;; άπό τί; στήλρς τοΰ «ΙΙροσςρυ ν,κον Κόσμον», μέ τήν άφοραή τής )ς τύτε γΰρω άπό τίς επι ς έκώηλώσεις γΓ αύτα τα πενηπάχρονα μνήμης καί., ι'νΐοτί 6εϊ<", Ψ"Χΐχ'ϊς *>'Μ πνευματικής ά
νατάσεοις.
Εάν αΰτές οί έκιδηλώσεις, άσφ ι
)ιί>; οχι πανηγυρισμοί το>ν πίνηντά
χρόνον εχουν, έ'πρεπε νά εχονν. κά
(,οιαν σο&αρότητα, κάποιο ονσιαστι
ώ περιεχόμενο είναι τούτο άκοι
(ώς: νά έρεινηθή, νά διακοιβω
Λθΐά είναι ή άπήχηση των τρο
κατα¬
μ,^ή κατα
στήση ποί. νά μπορή νά διακρίνη
ω?σα στυν
υρογμαγΐδόν
τού σνγ
χρόνον τεχνολογ,κοΰ πολιτισμόν ΙΕ' μ.Χ. αίώνα
την τη|)ηλοτε.ρη φΐοντι πηίι ^η^™,
19ον
Τό ενδιαφέρον των αύτοκρα-
τόρων γιά Τήν ανώτερη παιδεία
έκανε τό Πανδιδακτήριον τής
Κωνσταντινουπόλεως άληθινή έ-
στία Έλληνισμοϋ. Ήταν ή τελευ
ταία μεγάλη έλληνική σχολή, πού
ίδρύθηκε στήν Ανατολή, άλλά ή
άΕία των διδασκάλου της καί τής
διδαοκαλίας τους έκανε νά έ£α-
φανισθοϋν όλες οί προγενέστε-
ρες, άκόμη καί έκείνη των Άθη-
νών, πού εϊχε έπιζήσει ώς τόν
Ι2Τ0ΡΙΑ ΕΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΑΟΦΟΥ
ηλότε>ρη φι,)νή χ
Ο α μροου των αιίοΥνων,. άπό τοϋ-
Λανάοχαιους χοόνονς τής «Ελληνι-
κης^ Ανατολής καί νά φωτίζεται
κατά την ιστορικήν της διαδροιμη
πρός τα μελλοντικά π*·πριομρνα της
άπό τίς μυστηίηαχέ: λάμψεις τις
εκπεμπόμενρς άπό την ίδιαν πηγή.
Η ίστορική καί λαογραψική έ
οευνα τού Ελληνισμόν τή; Άνα
τολή; μέ τήν όποιαν έχομεν κατα
πιαστή μέχρι σήμερα, μέ άρκετήν εύ
οι'τητα καί μέ άρκετήν τολμοΰμε
νά ίντοο-τη,οίξοι-μεν, άποτελεσματικό
τητα καί ώς ατομ« καί ώς όργανώ
σίΐς, έχει δϊβαια τήν αξίαν της
την ίδιαίτεοη υ,ίΙ τή συγκ/ε-κριμε'
νη, όπως καί οί συναψείς λογοτεχν<, κές επιδοθείς άπό τής καθαρώς επι μΕίών έχεινων γεγονοτων τού φβιι στημονικής καί άνάλογα πνενματι νο.τώοον τοϋ 1922 στί; ι|η-χέ; καί1 κης καί αίσθητικής πλευρδς· έξυπη βτην Γ|θ;χο·πνε>.ματικη συγκροτήση! ρετοΰν όμως, δτ-αν πλέον ά.ιο6λέ
των νεωτεοιον μης> έπ<ιναλαμ6άνω' πομε καί στά κυριώτατα Ιδιεαλιστι «ατά πρώτιστο λόγο μι,κρασιατι- «ής χαταγωγής, άλλά κ«ί των άλ (.ών Έλλήνων νέων γενικότεανε καΐ δια
μοριριόθηκαν σάν άνάγκη περισσο
τερο ήθική, έβνική, μετά τα τραγι
κά γεγονότα τού φ'θινοπώρου τοΰ
1922, μετά τόν συντριπτικόν δλε
Ορον τοΰ Μικ.ρασιατικοΰ Έλληνι
ομού, παίρνει μιά σαφέστερη μορ
φή, άποκρι«σταλλώνεται σέ άξίιοση
τουλάχιστον ημών των παλαιοτρρο)ν
ποός τοΰς άπογόνους μας. Ή μι
κυασιατική παράδοση, ή μικρασιατι
κή μνήμη προσλαμ&άνει μέ τίς προ
ϋ.τοθέσεις ποΰ προσπάθησα
ή Ίδέ·«, ποϋ πέρα άπό νο
σταλγίες καί στοΰς όποιουσδήποτε
οάν χρτος ακριβώς ανεξαρτήτου συναισ>θημιτισμούς, στήριξε ώς σή
καί χρονι·κών πλαισί
ιον, είναι ή «ευρύτερη κΓίί ή βαθντε
ρη οΐίσία τοΰ θέμίΐτος στή γενικό
Ό Μικρασιατικό; Έλληνισμός
χαί στήν έννοια αυτή συμπεριλαμ
δάνΕται ό Έλληνισμός οχι μονάχα
τή; Μικράς Άσίας, άλλά υλΑ τοΰ
Πάντου καί τής Ηράκης καί τής
Κιονσταντινοτντόλεος, σνυπυκνώνει
ήα 6άθος έκτεινόμενο σέ χιλιιετη
Ο^ε; τής Έλληνική; Ίστορίας. Ή
Κκταστοοφή τοΰ 1922 προσέδωσε
οτί) 'κπορικό τουτο βάθος τής Έλ
!·ΐ)ν»(τ]ς Ιστορίας, μίαν άπόλιττα
έιιδλητική, μίαν έκσταοΗακή θεώ
ρηση' ή έλ.ληνική ψυχή διακρίνει ο
ταν γρηγορή. στόν άχανή όρίζοντα
'οθ έλληνιχοΰ ίστορι,κοΰ παρελ.θόν-
'β;. έκεί στό χώρο τής 'Ανατολής
ΐιιον περιοχή ίδιαίτερης πν*νματι
*ή; ελξειος, Ίδΐ'ΐίτρρης έπιιβολής·
ίνει κάποια μυστηρΐ'/κά στοι^
'εις διαρκώς άν«;δει<όμε- *ε; .τού ξεκινοΰν άπό τό έσώτα Τ», παλαιότερο, Ιστορικό τουτο ί'Ληνι,κο 6άθος; καί έξακτινόμενες 1.10 οΰτό> φωτοδότες {«περθιατικοί
Χαβοβηγοθν δοΐως χτές, όπως σή
Μίοα, οπ(1); 0α καθοδηγοΰν κ.(ά
|[%ιο 6ε6<ιιότατα, την πορ*ι'α τοΰ μας, σάν θεμελιακοΰ μάλι παράγοντος τής άνθριοπίνη; τήν πνενματικην μας πορεια καΐ κνέπνευσε τα εργ% μας' τα έρ γα ινα; τα σημαντικό·τερα ή λιγό προ σημαντικά, άνάλογα μέ τίς δυνάμεις τίς πνευ^ματιν.ές τοΰ κα θρνό^ μοις, έξυπηρετικά πάντιος ί)λί/. τή; 'ίοέας, πού πιεστικά μάς τα έπέβαλϊ. Καί τήν Ιδέαν αυτήν, ιιέ τ-ά ?ργα μας αύτά προσπα'θήίΚΐμε καί πάλιν δσο μπΌρέσημε νά τήν μρ Σύμφωνα μέ μεταγενέοτερες είκονόφιλες πηγές, ό είκονομά- χος Λέων Γ" ό Ίσαυρος (717- 749) έβαλε φωτία καί άφάνιοε Γό -Οικουμενικόν Πανδιδακτήρι¬ ον» μαΖί μέ τή βιβλιοθήκη τού καί μέ τοϋς διδασκάλους τού. Κα¬ τά τίς πηγές αύτές, πού χρονο- λογοΰνται άπό τόν Θ' καί Ι αί., τό Πανδιδακτήριον βρισκόταν στό Όκτάγωνον, κοντά στήν Βασιλι- κήν Κινστέρναν, ένώ άπό πουθε- νά άλλοϋ δέν προκύπτει, ότι εϊχε στό μεταΕύ μεταφερθεϊ άπό τό Καπιτώλιον, οπου εϊχε άρχικά ί- δρυθεϊ. Οί πληροφορίες αύτές είναι ά- σφαλώς πλαστές' είναι όμως έ£ άλλου γεγονός, ότι ή παιδεία έ- πασχε κατά τήν περίοδο των εί- κονομαχιών, καί ότι τό Πανδιδα¬ κτήριον χρειάσθηκε V άναδιορ- γανωθεϊ στά χρόνια τοϋ βασιλέ¬ ως Θεοφίλου (829 - 842) άπό τόν περίφημο φιλόσοφο Λέοντα τόν Μαθηματικόν. "Υστερ' άπό τό θάνατο τοϋ Θε¬ οφίλου ό Λέων άπομακρύνθηκε ώς είκονομάχος, άλλά ό Καίσαρ Βάρδας τόν άνακάλεσε' κα'ι στά ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΕΙΧΗ: ΚΕΡΑΤΙΟΣ 863 οί σπουδές στό Πανδιδακτή¬ ριον — έγκαταστημένο τώρα στήν Μαγναύραν, μέσα στόν περίβο¬ λον τού Ίεροϋ ΠαλατΙου — πή- ραν μεγαλύτερη έκταση μέ τήν προσθήκη νέων έδρών γεωμετρί- ας, όστρονομίας, γραμματικής. Έκεί έδίδαΕε καί ό κατόπι Πα- τριάρχης Φώτιος, ό μεγαλύτεροο σοφός καί διδάσκαλος τής έπο- χής τού. "Αλλες μεταρρυθμίσεις έγιναν άπό τόν Λέοντα Στ' 886 — 912), πού ένδιαιτέρθηκε γιά τίς σπου¬ δές τοϋ ώικαΐου. καί άπό τόν Κωνσταντίνον Ζ' Πορφυρογέννη- τον (913 - 959), πού έδωκε νέο ώθηση στήν έγκύκλιο μορφώση μέ τήν προοθήκη νέων έδρών θε- ιικών επιστήμων καί Ιατρικής. Άπό τα χρόνια έκείνα £ως τό 1045 δέν ύπάρχουν είδήοεις σχε- τικές μέ τή λειτουργία τοΰ Πον- διδακτηρίου. Τό έτος 1045 ό Αύ- τοκράτωρ Κωνσταντίνος ό Μονο- μάχος δρισε τόν Ιωάννην ϊιφΐ- λϊνον ώς «Νομοφύλακα» έπικεφα- λής" τής Νομικής Βιβλιοθήκης καί τής Νομικης Σχολής («Διδασκα- λείου των Νόμων»), πού έγκατα- στάθηκε στή μονή τοϋ Άγίου Γε- γεωμετρίας, θεωρίας τής μουαι- κής, διαλεκτικής, ψυχολογίας, λο γικής, άστρολογίας. Άργότερα ό ΆλέΕιος Κομνη- νός (1081 - 1118) ϊδρυσε ένα «Ορφανοτροφείον», δπου έδίδα- σκαν τα στοιχειώδη έγκύκλια μα- θήματα, καί, τό σπουδαιότερο, έ¬ δωκε στήν Έκκλησία τό δικαΐω- μα τής έπιστασίας των ανωτέρων σπουδών. Άπό τήν έποχή τοϋ Μα νουήλ Κομνηνοϋ (1143-1180) τα άΕιώματα τού Μομοφύλακος καί τοϋ Ύπάτου των Φιλοσόφων τα έπαιρναν διάκονοι τής Άγίας Σοφίας, καί στή σπουδή τής Ά¬ γίας Γραφό,ς δόθηκε μεγαλύτερη σημασία άπό τή σπουδή των άρ- χαίων έλλη«'ΐκών γραμμάτων. Ή διδασκαλία τής φιλοαοφίας ήταν τήν έποχή έκείνη καθαρώς άρι- στοτελική καί οί πλατωνικές ίδέ- ες εϊχαν αποκλεισθέν Τό καθεστώς αύτό διατηρήθη- κε ώς τα 1204, όταν ή Πόλη έ- πεσε οτά χέρια των Φράγκων. Μετά τήν άπελευθέρωσή της ό Μιχαήλ Παλαιολόγος έπανίδρυσε τό Όρφανοτροφεϊον τοϋ ΆλεΕί- ου, καί όνόμασε καθηγητήν τής άριστοτελικής φιλοσοφίας τόν Μέ ωργΐου των Μαγγάνων. Συγχρό- γαν Λογοθέτην Γεώργιον Άκρο- νως όρισε τόν Μιχαήλ Ψελλόν Ι πολίτην, πού εϊχε τήν πρωτοβου- ώς «Ύπατον των φιλοαόφων» έ- λία νά άναδιοργανώσει τήν άνώ- πικεφαλής τής Φιλοσοφικής Σχο¬ λής, πού εϊχε έδρες γραμματι- τερη παιδεία. Στά χρόνιο τοϋ Άνδρονίκου κης, ρητοοικής, κοσμογραφίας, Β' Παλαιολόγου (1282-1328), μέ όλη την κακοδαιμονία τού Κρά τους, ή παιδεϊα παίρνει μίαν ά- νάπτυΕη αληθινά μοναδική. Στό βασιλικόν σχολείον — «Μουσεί¬ ον» τό λένε τώρα — διδάσκεται πάλι ή πλατωνική φιλοσοφία, ό¬ πως άργότερα την έδίδαακε καί ό Πλήθων οτό Μυστρά Έκεϊ, μέ τόν Θεόδωρον Μετοχίτην, τόν ΜάΕιμον Π/.ανούδην, τόν Νικηφό ρον Γρηγοραν, γεννιέται ά τινός Ούμανισμός, πού έφερε τή/ Αναγεννηθή στήν Εύρώπη. Ποΰ ήταν τήν έποχή έκείνη <ί- γκαταοτημένο τό «Μουσείον» δέν είναι γνωστό. Ίσως ή κάθε σχο- λή του νά ήταν έγκαταστημένη οέ χωρ ι στό οίκημα, Ισως άκόμη νά γινόταν η διδασκαλία στίς κα- τοικίες των καθηγητών. Άργότε¬ ρα ό Μσνουήλ Παλαιολόγος (1391 - 1425) ουγχέντρωσε ό- λες τίς σχολές σ' ένα κτίριο, πού όνομάσθηκε «Καθολικόν Μουσεί¬ ον», καί ποϋ ήταν προηγουμένως νοσοκομειακό παράρτημα τής μο· νής Άγίου Ιωάννου τοϋ Βαπτι- στοϋ. Τή διεύθυνσή του δέν τήν είχε πιά τώρα ό Μέγας Λογοθέ- της, άλλά ένσς άπό τούς τέσσε- ρις «Καθολικούς κριτάς». Επί Ι¬ ωάννου Η' (1425 - 1448) αύ¬ τός ήταν ό Γεώργιος Σχολάριος, καθολικός κριτής των Ρωμαίων, μέλος τής Συγκλήτου, κα'ι διδά- σκαλος τής Φιλοσοφίας. 'Ύοτερ' άπό τή Συνοδο τής Φλωρεντίας τόν άντικατάστησε ό Ιωάννης Άργυρόπουλος. Ό Σχολάριος έ- γινε άργότερα ό πρώτος ϋστερ' άπό τήν Άλωση Πατριάρχης. Επί τή δθετηρίδι τής Μικρασιατικής Καταστροφής ΣΓΝΕΡΓΑΣΙΑ ΠΡΩΤΟΠΟΡΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΠΡΟΣ¬ ΦΥΓΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ, ΜΕΤΑ ΠΑΝΤΟΙΩΝ ΑΞΙΟΛΟ- ΓΩΝ ΠΡΟΣΦΥΠΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ, ΠΡΟΣ ΕΠΙΤΥ¬ ΧΗ ΛΥΣΙΝ ΤΩΝ ΦΛΕΓΟΝΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΠΚΩΝ ΠΡΟ- ΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΑ ΑΥΤΩΝ. Σνγνράφεται υπό των τότε φοιτητίόν 1) ΧΡΤΣ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ· χςοέδρου τής "Ενώσεως καί "Ομοσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών καί 2) ΣΩΚΡ. ΚΛΑΔΑ, π^οέδρ ου τής 'Ενώσεως Ποντίων Φοιτητό»^ ΠΡΟΣΦΪΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΓΝΗ Στοιχειώδες κοβθήκον ημών κ.ρ' Φλαβιοονών (Ζιντζί Ντερέ) τής νοιμε^ δπως, χάριν της π,ροσφκγι-1 Καισαρείας τής περιοχής Κατπτσ: κης Ίστορίας καί χάριν Π·ροσ<(υ- δοκίας Μι«ρ»1ς Άσίβς. γκής κοί 'ΕΞΘνιικής Μνηιμοσύνης, άναγράφωμεν κατωτέρω ττ'ινακσ των όνομάτων των ττρωτοττόρω^ αγωνιστών τού ττροσφυγικοΰ κό¬ σμου άντι—ροσώπων μοτς ήτοι των Προσφύγων δουλει/τών τής ττρα. της δεκαετοθς ττεριόδου τού προ- σφυγικοϋ δράματος καί προδλη- ματος. 'ΥττοκλινΛμεθα εύλο6ως και ε·^ γνωμόνως πρό τής Ίεράς μνήμης των ττλείστωνν έξ αυτών, οΤτινί'· άττήλθον -"Όύ τηροσκαίρου τούτου ΠΕΡ. ΕΞΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ (Συνβχί.εττιαι) "********·*·*················■········■·································· Γιά νά ε5ιαοοιΐ8η Α μνήμη των ·ιΧαμένααν Πατρίδβιυν» Μιά τελευταία εύκαιρία ΤΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙ ΔΗ Ό «Προσφυγικός Κόσιμος» είναι «αύτάς καιθ' εαυτόν» έ'να πολύτι-μο άρχεΐο παντός «ΐδους πληροφοριών γιά τίς «χπμένιες πατρίδες» τοΰ Έλληνισμοΰ, απύ τα ίπί 47 ύλό>-
κληρα χρόνια δη;αοσι?ι·θέντα σ' αύ
τόν^ τόσο άπό τή Διενθύθννση καί
ιΣύνταξή τού, ό'σο κι' άπό τρίτους
Πράγμ«τι, έκΐπιοντάδες. δν οχι
τίς χιλιά&ες δι«.-ιρεπεϊς Μικρασιά-
τες, Πόντιοι, θράκες, Κωνστα·ντι
νουπολϊτες καί αλλοι ίδημοσίεψαν
Ό Μέγας Δμερικανός Πρόεδρος
ΧΑΡΡΥ ΤΡΟΥΜΔΝ
Σήμερα. δυσττ>χώς, οί περιβσό
τεροι άπό τους παλιούς πρόσιρυγες
πού θά μποροΰσαν νά 6οηθήσοΛ·
την ί'πόιθρση αϋτ,οί, έφυγαν άπό τόν
κόσμο τοΰ κι' έτσι το>ρα πιά είναι
πολύ άργά γιά νά
Τού Μιχρασιάησι; Ίατροΰ κ. ΧΡ ΥΣ. Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ
Τάς άγιωτέρας ημέρας τοΰ Χρι σιν τού υπό τοΰ Κογκρέσσου, τό έ
Λτιανισμοΰ έν γένει καί μάλιστα,
πλησιέστΊΐτα πρός τήν ώραν καί
(ττιγιιήν τής γεννήσεως τοΰ θέαν
&ρο')πον, άπεβίιοσεν εί; ήλ.ικίαν 88
ταΐΛόσουμε στοΰς επόμενον;. Τό έ στ1? στίίλε; τί^ Εφημερίδα; αύ
πετύχαμε; Βεβαία τό μάλλον θά τό! χ^ «0θρα· ^λετες, άναμ^,σεις,
σάν σννέχεια καί σάν δοαστη
ς κλπ. άπό τίς πατρίδος
ριότητες άπό μέρους
καί μέ
σα στίς σι»νθήκες ασφαλώς τής δι
κης τους ξιοής
έν τούτοις καί δέν τό
θεορώ ρομπ^τική έκδήιλίοση, πώς
ή Ίδέα ή Μικρασιατ.κή, ποϋ ξεκίνη
(Κ άπό τόν Μελησιγενή "Οαηρο,
ιαπό τόν Άναξίχγορά τόα Κλαζο
μένΐ/ον, Λπό τόν Θαλήν τόν Μιλή
σιον· καί διά μέσου τάσιον καί ποι
κίλιον ίστορικών κλνδωνισμών εφτα
σε ώς τοΰς χρόνονς μ<ς, μυστι κόν ΰπαρξιακόν κληραδότημα, θά έμπνέει κι' αύτούς σάν δύναμη φωτοδότρα Ή Μκραοιατική Ίδεα είναι, συ νηφασμένη επί χιλιετηρίΐδες μέ τήν Ελληνικήν ΜοΤρτι. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ Μέ τίς διόπτρες τοθ *ΚΟΣΜΟΓ» Ο ΕΝΑΖ ΚΑΙ Ο ΑΑΛΟΧ - Πάει κΓ αύτάς φίλτατε. ~ Ποίος Πίνδαρε; Φίλος, γνω οτός; - Ποίος γνωστάς, άδελφέ, ά ΧΡόνος φ|λε μου, ό χρόνος πού ηέραοε. - Καί τί θέλεις νά κάνοομε; ΧΡόνος ήΤαν κα'ι πέρασε. "Ετσι "°^ τό εΐπες νόμισα πώς κάποι- °ί Φΐλος έγκατέλειψε τό έγκώ- 1"0. Μ6 κςϋμένει, Πίνδαρε, δέν ΕΧεις τ*ν 9εό σου. Άκουσες πο- τέ δτι ο χρόνος σταμάτησε; "■"Οχι, βεβαία, άλλά όμως πέ Ροοε σύντομα καί χωρίς νά τό Πέρασε ένας χρόνος, μου, δέν πέρασε μιά ώρα, μιά ήμέρα, δώδεκα όλόκληροι μή ες ^°ον αύτοι, ήγουν τριακόσιες έΕ ήμέρες, δέν είναι καί έν τούτοις έγώ ά- δτι βρίσκεται στήν φίλε «αί νεψέ ~ Σύνελθε, Πίνδαρε, κα! χώ- το, τ6 '72 πέρασε καί πάει Μηήκε !ό 73, ό καινούργιος τόν όποϊο άπ' 'δώ καί έ- διανύεις. πώς θ' άργηση νά φύγη; — "Οχι, σ' ένα χρόνο θά φύγη κι' αύτός, άλλά σ' ένα χρόνο. — Τό κατάλαβα, άλλά θά δής όταν θά περάση κΓ αύτός πού δέν θά τόν καταλάβης, όπως καί τόν προηγούμενο. — Δέν ,ιειράΖει, άφησε νά έλ¬ θη ό Δεκεμβριος καί τα Εανυ- λέμε. —"Ε"ας χρόνος μοϋ φορτώθη- κε άκόυα καί ού μοϋ λές δέν πειοάΖει; Μά άν πάμε έτσι, έγώ θά είυαι γέρος μέσα σέ έλάχι- οτες ώοτ-ε. — Πές το, λοιπόν Χριστιανέ μου, πές πυ»ο σέ βασανίίει ή ή- λικία καί δχι ί, ταχύτης τοθ χρ·>
νού. Φαίνεται, Πίνδαρε, πώς δέν
κατάλαβες άκόμα ότι είμαστε όι-
ερχόμενοι κυ) δτι μόνον ό χρο-
νος είναι οΐώνιος, γΓ αύτό καϊ
έχει τήν δύναμι νά φθείρη τύ
πάντα καί, φυσικα, κι' έμας, πρω-
τα άπ' όλα
— Τώρα μάλιστα, μέ πότισες
μέλι...
— Εύτυχισμένο τό 1973
Πίν-
Μά κι' αύτός τί νομίΖεις, | δαρκ.
«ΦΙΣΒΟΣ»
τή θρησκευτική, τήν πατριθ)τική)
τή μορκρωτική. τή φιλανθρωπ'.κή,
τήν κοινωνική, άπό τή λαογραφία
τους, τα ήθη καί τα εθιμα τους
γιά τίς τέχνες καί τίς περιπέτειές
τονς καί τήν Ιστορία τους, στοι
χεϊα πολύτιμα γιά τή σννβεση τής
Ίστορίας τοΰ ύπόδοΐ'λον 'Ελληνι-
σμοϋ ποΰ πρέπει κάποτε νά γράφη.
'Τπάρχουν 6έ6αι ι καί δλλες πή
γές ίστορικές άπό πολλά πού γρά
φηκαν πρό τής Καταστροφής τοΰ
1922, καί μετά, άκόμ« κι' άπό ξέ
λ ούς, καθώ; καϊ στοιχεία στατιστι
κά καί ίστορικά σχετικά μέ τίς κοι
νάτητες τοΰ ύπόδουλου ΕλληνΐΓ
σμοΰ. "Αλλες. έπίσης σ,τΌτ»δαΙες
πηγές πληρ·οφορκ7>ν, είναι τα στοι
χεΐα τής 'Τπηρεσίας Άποξημιώσ*
(ος προσφύγτον, τής 'Επιτροπής ά
λν Γ|ι/1ί ΐΐ Τ
πολ ,|των είς
του
^ ,|των είς τί)ν γΕν^ειράν του ΐνΤ€
λα πραγματα άπό τοΰς λίγους πο{.!πέντε. τής Πολιτείας τοΰ ΜΙΖΟΤ
απομειναν.. Πέρασε ήδη μισός
ΐ
ήη μς
αΐΐύνας χαί πολλά καί χρησιιαότα
τα στοιχΐία τοΰ ελληνικόν Μικ/σια
τικοϋ πολιτιβμοΰ, κινδυνεύοιπ· νά
αοιθούν γιά πάντα.
Παρ' όλα όμως αύτά,
ότι όκόμα καί σήμερα, έιστω καί
άργά, μπορεϊ άκόμα νά γίνη κά-
τι. Καί τουτο, γιατί σήμερα ύπάρ-
χει μιά σπουδαία ευκαιρία. Καί
Γ! εύκαιρία αυτή είναι ή υπάρξη
■>ης Μεγάλης «Έπιτροπής Πεντη-
κονταετηρίδος άπό τής Μικρασια
τικής Καταστροφής», πού συστή-
θηκε γιά τήν όργάνωση των έκ-
δηλώσεων μνήμης τής Μεγάλην
Καταστροφής.
Νομίζω, δηλαδή, ότι ή 'Επιτρο-
πή αυτή, υπό τόν καθηγητή και
ακαδημαϊκό κ. Ίακείμογλου, θό
έπρεπε νά μονιμοποιηθή καί να
αναλάβη αύτό τό έργο. Ή Έπι-
τροπή αύτη μέ τό κϋρος των μεά
λών πού τήν άπαρτίΖουν καί με
τή συμπαράσταση· καί τήν ένίσχυ-
οη τοϋ Κράτους,, άφοϋ τελειώσει -
τό ίερό χρέος πού ανέλαβε, τής
ΡΙ, ό εύσεβής Χοιστιανός ΧΑΡΡΤ
ΤΡΟΤΜΑΝ, ό 33ος Ποόεδρος
των Ήνωμένοιν Πολιτε.ιών τής Ά
ιμερικής (1945—1952), δπου καί
'έτάφη άπλά καί άπέρριτι είς στε
(νόν οικογενειακήν
σύμφονα μέ την προσωπικήν έπιθυ
μίαν τοΐ'.
Μεγίστη συγκίνησις είς όλον τόν
κόσμον καί άπειρα σι1λλυ.τ.ητήρια
των Λαών Τοΰ κόσιιθιΐ διά τών'Η
'γρτών αυτών καί πρό παντός τοϋ
ΕΛΕΤΘΕΡΟΤ ΚΟΣΜΟΤ.
Ό επί 7ετίαν Πρόεδρος τής με
γάλης κι.ιί Σιιμμάχου μας Άμερι
κανικής Συμπολιτείας ΧΑΡΡΤ
ΤΡΟΤΜΑΝ, συνέλαδεν πλήρω; τό
νόη.ια τής έποχής έκείνης διά τήν
σωτηρίαν τής Εΰροντης καί διετύ
πωσεν άιιέσιος είς διακήρυξιν πρό;
τύ Κογκρέσσον τό Ιστορικόν Δό
γμα του, χό οποίον μετά τήν ϊγκρι
•φηρμοσεν ταχιστα και με προ>τοςρα
Λ·ή πίστιν.
Τό Δόγμα λο;πόν ηύτό άπε6λε
π>°ν είς την όίμεχΐον διάοοχτιν, την
έν συνεχεία εξασφάλισιν καί τέλ.ος
είς τήν έπιβίοκΐιν καί σταθεροποίη
σιν τής Έλ-ηθερίας καί τής Δημο
κρατίας ρΐς τόν Εύριοπαϊκόν χώ¬
ρον.
Οΰτο) άπεο,άσκτρν, μρ
νην καί τόλμην νά βοηθήση άμεσος
τίγ· κινδΐΎεύοΐΌαν τότε Ελλάδα
καί τήν χοινήν Σύμμαχον Τουρκί
αν, διά νά άντιμ<ε"τΐι«ίσουν τότε πά σαν τυχόν απειλήν καί κυρίως την ιέκ τοΰ Βορρά σαφόι; διαγραφομ,έ- Λ·ην τοιαύτην, ήτις ήτο άμεσος κ<ιί άπέ6λε.τεν είς την ϋποταγήν τής Πατρίδος καί συνεπιος είς την άνρ π'.στρεπτί μόνιμον στέρησιν τής Έ λεΐ'θερίας της. Πράγματι δέ, διά τής έγκαι'ρου 7. Λ ταχίστης εκείνης έ.τ·εμ6άσεο)ς τού, ό άείμνηστος ΤΡΟΤΜΑΝ έ ούσιαστικά τήΛ· Ευρώπην καί την 'Βλλάδα είδικώτρρον, ('όστε νά άναλά6οτ»ν άπό τάς τεραστίας βΐς τττν 6ην σβλίΛα) ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Τ ΩΡΑ ΈΡΤΑΪΙΑ ποχαταστάσβω; προσφύγων χαί άλ όρνανώσεως ^ο Πανελληνίου λ(ον σχετικών ιιπτιορσκΤιν που εί .. . . ,„ λ- '«- - - τ- Μνημόσυνον νά αναλάβη, εν αυ- χαν σΐίΐταΉη ευθύς μετα τήν Κα · . . , . . - ,, νεχεια, καί τό έπίσης ίερό και ταστοοφη (τα αποια, φανταζομτιι «.ι»ΐ"|ΐ. "-ν θά λά ελώ) βώ' βαρύ ΧΡέος ν6 <ΡέΡΠ είς πέραα Νά συγκεντρώ θά φυλάγοντα, επιμελώς) καβώς' βαρύ καί τα πολύτιμα δηαοσιεύματα των Κα' ΤΟ αλλο ν6 «Μικρηισιατικών Χρονικών» τοΰ «Άρχείου Πάντου», «Θράκης» κα θώς τα τόσα καί τόσα συγγράμμα τα Μικρασιατών καί αλλων Κατά τή γνώμη μου όμως, τήν όπο.'α καί άλλοτε διετύπο>σ ι σέ αλ
λη περίσΐαση, .-ΐηοτείνοντας μάλι¬
στα καί τόν τρόπο πραγματοποιήσρ
ώ; της, πέρα άπό δλα αύτά, πολύ
τιωη Λροοφορά γιά τή διασώση ά
νρκτιμήτιον ΊστορικΛν στοιχεΐΜν,
θά μπορ.οΰσρ νά σιητισφέρη κ.ιϊ ό
.-οιονδήποτε πρόσφυγας ώς άτομο(
μέ κάθε τί ποΰ θά μποροΰσε νά άν
τλ^ήση Λπό τίς άναμνήσεις τού γιά
την π«.τρίδα του. Αύτό, θά επρεπε
, νά είχε γίνη πρίν άπό πολ
λά χρόνια, δταν άκόμα ξοΰσαν έκεϊ
λόι ποϋ ϊφυγαν ένήλικ<οι άπό τίς .τιτρίδρς τ°υς, ώστε νά είναι σέ θε ση νά δώσονν πληοο<ροριακά στοι χεϊι χοήσιμα καβένας γιά τήν πά τοίδη τού, γιά τήν κοινότητα τού Καί ?!χι μόνο άναιινή<τεις, άλλά καί αλλ ι, ούσιαστικά έ;ΐίσης, άναμνη στικά είδη κειμήλια καί Ίερά^ είκό ν.-ς καί σχεύη χαί πολύτιμα άν τι ζρίμρν-α, ϊσιος κ αί στολές άκόιια καί προσιοπικά χαρακτηριστικά ειδή ,τοίι πολλοί δ έσ(ι)σ ιν καί τα φνλανρ θά μποροΰσαν νά προσφέρουν καί συγκεντριονέιμρνα αύτά νά άποτρ λέσουν τον πυρην". τού Μουσείοι τοϋ 'Τποδούλου Έλληνισμοϋ, (γιά τό ΟΛηίο τόσο πασχίζει κι' ό φίλος κ. Μηλιώρης). οη, δηλαδή, άπό ,κάθε γωνιά τής έλληνικής γής, άπο κάθε προσφυ- γικό συνοικισμό ή· κοινότητα, ό- πό κάθε προσφυγικό σύλλογο, 6- πό όσα δημοσιεύθηκαν σ' αυτή τήν εφημερίδα κΓ δλλα άκόμα, καί άτομικώς από κάθε πρόσφυγα πού μπορεϊ νά έχτι νά προσφέρη κάτι, μέ έκκληση σέ Μικραοιάτεα διανοουμένους, τ?έ Μικροσιάτες πλουοίους, μέ τιροκηρύΕεις 6ρα- βείων, άπό τα ·δημοσιεύματα πού άναφέραμε παραπάνω, κα'ι πρό πάντων άπό τούς τόμους τοΰ «Προσφυγικοΰ Κόσμου», άπό ό¬ που κα'ι ό,τι μέσον, τέλος, νομί- οη καλύτερον, νό συγκεντρώση ό¬ σα ίστορικά στοιχεϊα μπορέσει, κα θώς καί τό όπαραίτητο ύλικό, γιά νά ιδρύθη έ-να Μουσεϊο τού Μι- μέλλον Είνα| ο) κρασιατικου Έλληνισμοϋ, Ισως καί ένα έπιβλητικά μνημείο κα'ι νά αυνδεθή ή ίατορία τοϋ Είλλη- νισμοϋ, πού Εερριζώθηκε άπό τίς καί άνέπτυΕε τόν πολιτισμό του , Ο|ς απ0 οπου τα στ' άστεϊα. Ό καθένας μας μπροστά στό Θεό έχει ϊση άΕία. Έπομένως οί ύποχρεώσεις τού ά- πέναντι σταν έαυτό τού, στήν οί- κογένειά τού, στόν πλησίον τού, στήν κοινωνία, στήν Πατρίδα κα'ι οτήν άνθρωπότητα, είναι Ίδιες μέ τοϋ κάθε άνθρώπου. Φθάνει νά έ- πιτελή τό καθήκον του, παντοϋ καί πάντοτε στό ακέραιον, όπου κι' άν τόν έταΕεν ή μοίρα. Γιατί ό καθένας είναι ένας τροχός, μι¬ κράς ή μεγάλος, οχι μόνο στό μι¬ κρά του περιβάλλον, άλλά, όπως τό βεβαιώνουν οί μεγάλοι τής άν θρωπότητος, ο' όλόκληρο τό Σύυ παν, καί κάθε άνωμαλία διατα- ράσσει τήν άρμονία του. "Ας έργασθοϋμε, λοιπόν, τόν χρόνο πού θρίσκεται μπροστά μας μέ συνείδησι, μέ μεθοδικότητα, μέ 2ήλο καί μέ άγάπη, κα'ι άς Γ.Ϊ- μοστε βεβαιοί πώς, όταν στό τέ- Τελευταία τα Φώτα ή ή Βάπτι- λος τοϋ χρόνου φθάση ή ήμέρ.ι Πέρασαν καί οί γιορτές αύτές. Τίς περιμεναμε, όπως κάθε χρό¬ νο, μέ λαχτάρα, μέ έΕαρσι, μέ .]· γωνία, ήσαν μέλλον, έγιναν πα¬ ρελθόν. Πόσο σοφά τοποθετημένες εί¬ ναι. Πρώτο τα Χριστούγεννα, πού μάς θυμίΖοον, μαΖί μέ τήν γέν- νηοι τοϋ Θεανθρώπου, πού πρέ- πει νά Εαναγεννηθή μέισα μας, γιά νά γίνη πραγματικότης μές τή σκέψι μας κα'ι τίς πρόΕεις μας ή άγάπη πού δίδαΕε, κα'ι τήν έπι- κειμένη γέννησι τοΰ καινούργιου χρόνου. Είναι οί μέρες τοϋ άπο- λογιομοϋ. 'Υστερα ή Πρωτοχρονιά. Όρό- αημο μεταΕύ τοϋ παρελθόντος κα'ι τού μέλλοντος: τό άνεκτίμη- το παρόν, πού προετοιμάΖει τα ώρες τής περι- ουλλογής, τοϋ προγραμματισμοϋ καί των νέων άποφάσεων. άνατταιυόμιενοι ήσνχοι διο τι έπίτέλεσαιν εύσυνειδήτως τό ' Ι ερόν χαί 'ΕΞΘνιικόν αυτών καθήνθν κα! έκφράζωιμβν καί άττευθύνω,μεν τήν ά?τέροοντον άγάττην, εκτίμησιν καί ευγνωμοσύνην μας ττρός τοο'ς εύτι/χώς έττιζώντας έξ αυτών, δ;" δσα υπέρ των προσφύγων Φοιτη των έπραξαν. Χρ^ατάο-τομος Α. Θεοδωρίδης Ιατρός έκ Ναζλή Μικράς Άσια^, Ιωκράτης Γ. Κλαδάς Διχηγόρος έκ Χαλδίας τού Νο-'- του ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑι Περίοδος 1922—1932 ήτοι ό- λόκληρος δεχαετία τής οξείας φο>
"ΐιεως τού1 ΠρασφυγιικοΟ Δράμαι
ΑΘΗΝΩΝ
1) Έμμανουηλίδης Εμιμανοοη ^
έκ Κϊιρμίρας ή Κερψτρισυ τής Κα·
σαρειας τής ττεριοχής Καππαδο
κιας τής Μακράς Άσίας.
2) Ό'ρφανίδηΐ; Άπτόστολος, έ'
Σ,μύρνης.
3) Παλυκ,ρατης Δηιμήτριος, έκ
Βρυούλων Μικράς Άσίας.
4) Παυλ^δηις Ελευθέριος,
Τραπεζοθντος τοΰ Πόντου.
5) Άρτεμιάδης Βοοσίλειος, ει< Σπάρτης τής Πισιδίας Μικράς Ά οίας. 6) 'Δοξιάδης Απόστολος, εκ Στενηιμάχου τής Άνατολικής Ρα1 μαλίας. 7) Κωνσταντ ι λ ιιέρης "Αγγελος, έκ Σμύρνης. 8) ΠαττταΎρηιγοριιάδης Σάδβας, έκ Βρυούλλων Μικράς ΆσΙας. 9) Δουλγερίδης Άλκιβιάδης. έκ. Σιδρισαιρίου τής "Εριιθραίας Μικράς Άσίας. 10) Άμηράς Νικόλαος, έξ Ά δραμυτίου Μικράς Άσίας. 11) 'ΑργΜρότΓθκλος Μιχαήλ έκ Σμύρνης. 12) Καλαντίδης Χρήστος, έκ τοΰ Πόντου. έκ 13) Τσιγδέ,μογλου Μιχαήλ, έκ Βαινδιρίοι; Μικράς Άσίας, 14) Χουρσόγιλου Σταύρος, έκ Φλαδιοονώ.' (Ζιντζί Ντερέ) τήι Καισαρείας τής περιοχής Καττπα δοκί«ς Μικράς Άσίας. 15) Παπάς Αλέξανδρος έκ Κων)ττόλεως. 16) Σαράντης Φραγκΐσκος, έκ Κ ών) πόλεως. ΠΕΙΡΑΙΩΣ . 1) Μσρσέλλος Δημήτριος, έ< Σ μύρνης, 2) ΔιοιμαντάτΓουλος Πάνος, έ< Φιλαδελφείας Μικράς Άσίας. 3) Σΐίμεώνογλου Συιμεών, έκ 4) Σοίδδίδης Σάδβας, έκ Κα¬ γιά Μττασί της Νίγδης τοϋ Νο- μού Ικονίου Μικράς Άσιας. 5) Βαρδόττουλος Βασίλειος, έ< Κων)πάλεως. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1) Ίασονίδης Λεωνίδας, έκ Πιυλαντσάκης τού Πόντου. 2) Μισι/ρλόγλου Αναστάσα έκ Πανόρμου Μικράς Άσίας. 3) Γιαδάσογλου Κων)τίνος έκ Κίου τής Β θυνίας Μικράς Άσίας. 4) Κύρκος Μιχαήλ, έκ Σιδηρο- χωρίου Άνατολικής Θράκης. 5) Φίλανδρος Κων)ντΐνΌς, έκ Καλλιπόλεως Ανατολικής Θράκην 6) 'Ελευθεριάδης Δηιμοσθένης, κ< ΣκετταιστοΟ Ανατολικής ©ρά- 7) Αποστόλου "Ιωάννης, έκ Μαγ'νησίας Μικράς Άσίσς, 8) Ανδρεάδης Θεό䣫>ρος, έ"
Χαλδίας τού Πόντου.
9) Λεδαντής Πέτιρος έκ Τατα-
ούλων Κων)ττόλεως.
10) Κυβετός Λεωνίδας έκ Σαί
ρνης.
1 1) Τερζόγλου Νικόλαο^, ές
Άπολλωνιάδος τής Βιθυνίας Μι¬
κράς Άσίας.
12) Άσκε—ίδης Νικόλαος, ές'
Ικονίου Μικράς Άσίας.
13) Πασαλίδης Ιωάννης, ί."-
Σοχούμ τού Κοΐυικάσου.
14) Μουζενίδης Κυιριάκος, έκ
Τροπτεζοθντος τού Πόντου
15) Άμπατζόττουλος Βασίλει¬
ος, έκ Βιζύης (Βιζώ) Άνατολικής
©ράικης.
16) Άλεκτορίδης Γεώργιος έξ
Ικονίου Μικράς Άσίας.
17) Σωτη.ριάδης Έττα,μεινών-
δας, έξ Άργυρουττόλεως τού Πό¬
ντου.
18) Εύθυ,μιάδης Δημήτριος, !κ
Κάρς τοΰ Κοτυκάσου.
ΚΑΒΑΛΑΣ
1) Νικολαΐδης Σταύρος, έκ Νι
<οπόλεως τοΰ Πόντου. 2) Τσονταρίδης Ιωάννης έκ Μανταλάισκης τής Καισαρείας τής περιοιής Κατπταδοκίας Μι¬ κράς Άσιας. 3) Ποπταδάτος Άχιλλεύς έκ Μυιριοψύτου Άνατολιικής Θράκης. · 4) "Εξηντάρης Γεώργιος, έκ Κεοάνης Άνατολκκής Θράκης. 5) Γελκεντιζόγλου Παρασκευαι έκ Πά<ρρας τού Πόντου 6) Στα- μούλης Μιλτιάδης, έχ Σηιλιι&ρίας Άνατολΐικής Θράκης. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ 1) ΞανθότΓουλος Άλέξανδρος, έκ Μοϋδανιών τής Βιθι/νιας Μι- κιράς Άσίας. ΚΟΖΑΝΗΣ 1) Ανδρεάδης Λάζαρος, έκ Χαλδίας τού Πόντου. 2) Παπαδοπουλος "Ηλίας έκ Μεταλλείου Καρασού, Άντά Πα- ζόιρ τής περιοχής Νΐ'κο,μηδείας Μΐικιράς Άσίας. (Συνέγεια είς την 6πν σ*λ!8α) Διά τα 46 χρόνια μας πατρίδες του. στίς οποίες έΖησε επι τρείς χιλιάδες καί πλέοτν χρο γ|ά γαΑειωοες εργο του ο Χριστος. ικανοποιησι πως και μεις θάλαμε απολογιομο0 θα έχουμε τήν νια. Είναι, βεβαία άργά, άλλά εί- Μέ άλλα λ°Υια· «άναμε τόν άπο- [ τα λιθαράκι μας σ' αύτό τό ώραία οίκοδόμημα, πού ή ανθρωπότης πασχι'Ζει νά χτίση. ναι ή τελευταία, ϊσως, εύκαιρία πού παρουοιάίεται γιά νά γίνουν αύτά. «Κ. ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗΣ. λογισμό μας, πήραμε τίς νέες μας άποφάσεις καί Εεκινάμε καί μεΐς γιά τό έργο μας. "Ας μή παίρνουμε τα πράγμα- -Φ. ΟΥΛΚΕΡ» Διά τα 40 χοόνια τής εκδόσεως τής εφημερίδος μας μάς άπεστά λησαν αί κάτωθι επιστολαί: Άγαπητέ κ Σινανίδη, Έπιτρέψτε μου νό προσθέσοι κι' εγώ δυο λάγια διά τα 4Β χρόνια πού κλείνουν εφέτος άπό τής έκδό σβος τοθ «Προσφυγικοΰ Κόσμου». Τυγχάνω άναγνώστης τής έφη μρη,Ίδος σας άπό άρκετά χρύνιχι καί περιμένιο πάντα μέ λ.αχτάρα νά δια 6άσω τήν τόσο πολυποίκιλη κι' έν Μλη τη;. ΙΙόσες φορές δέν δάκρυσα δια 6ά;οτας τήν άρθρο-γραφίαν σας δ.ά τίς χαμένες Πατρίδες τής Μ. Άσίας. Πόντον καί θραχης. Τιτάνιος αγώνας οί .τροσπάιθριες πας διά την επίλυσιν τόσον τερα στΐου έργον, ή αποκατάστασις των άπανταχοΰ τής Έλλάίνος προσφΰ- γον. Πάση μεγάλη γενναιοψυχίιι χρει άζεται επί τόσα χρόνιΐι διά τήν δ':εν::ιεραίο>σιν τής ολης εργασίας
σας. "Τπομονή^ καρτερία καί σθέ
νος διά την αντιμετώπισιν μνριά
διον γενικων καί άτομικών ΰποθε
σρο>ν Πάχτα πρόθυμος κσΐ άρρω
γός είς πάντα προστρέχοντα πρός
σας δι' οιονδήποτε θέμ.α.
Έλάχιβτα άτομα ειργάσθησαν
τόσον άοκ·α? τόσον μαχρόνια, διά
τόσον μεγάλα Θέιματ™, διά την ψυ
χικήν συνοχήν των προσφύγων, ο
σον έσκς προσοΜΐικώ; μετά των πό
'λντι'μον συνεργατών σας. ΕΙστε ά
ξιοι, πολλών συγχαρητηρίων καί
έπαίνον Ή πολιτεία όφείλει νά
σάς κ.(ΐτατάξη μεταξΰ τώΛ· έπιλέ-
κτ(ον παιΐδιών της κ <1 νά σάς δώ<τη μίαν θέσιν είς την Ακαδημίαν των Αθηνών. ΕΙΘε τό τεράστιον έργον σας νά ε&ρη αξίους συνρχιστάς καί μιμητάς με ότι άφορά τα προσφν>γικά ζητή
ματα, ούτως ί&στε νά μή σβύση πό
τέ άπ' τίς χαροιές μας, ή άγτίίΐη
ποώς τίς λαϋκές ρίϊες τ°ΰ Μικρά
σιατικοΰ Έλληνισμοϋ.
Εΰχομαι όλόψα«χα ό θεός νά σά;
χαοίζη μακροηαρρενσιν τόσον σέ
σας Οσον καί στήν π-ροσφιλήν σας
οικογένειαν, διά τήν συνέχισιν τοΰ
κο/.οσσιίου έργου ποΰ έχετε έπωμι
(Τ&ϊί
Αθήναι τή 23.12.1972
Μετ" εξαίρετον τιμής
ΓΕΩΡΓ. ΜΙΧ. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
ΑΔΑΜ ΣΕΡΑΦΕΙΜ
Άγαπητέ φίλ.ε Κε Σοκράτη,
Πρώτον ερχομαι νά σάς εύχηθώ
τα χρόνια πολΛά καί εύτυχισμένος
ό νίος χρόνος 1973 'μο, δ Πανάγα
θος Θεός νά πάς δίδει ΰγρία καί χρό
νια πολνλά νά ζ.ή«ης διά νά μάς
τροφοδοτής κάθε έβδομάδα μέ τήν
άγαπημέΛη μας ΐφημβρΐδα «Προβ
(Τυγικός ΪΓΌσμος». "Οσον θά ζοΰμε
άκόμη ημείς ή γενεά τής καταστρο
φης καί τής προσφυγιας &ά έχο>μεν
την ανάμνησιν των γλ.νκών μας
Πατρί'διον — δταν θά φύγο>ιιεν κπί
ημείς, άραγε &ά εΰρριθή σννεχκΐτής
νά σι»νεχίση τό άλησμάτητον έργον
Σας — ή ίίλα 0ά σβύσουν; Σάς
έκφράζθ) τα θερμά μ«υ συγχαρηιτή
ρια δ;ά τα 46 χράνια τής εκδόσεως
τής άγαπημενης μας εφημερίδος.
Κ ιΐ πάλιν σάς εΐ»χαηιστώ, άγαπητέ
μόν Σωκράτη. Νά ζήσης καί νά
εΰτνχή<της καί τα 40 χρόνια νά γΐ νούν 100. Μέ τάς καλλιτέρας μας ευχάς καί μέ πολλήν αγάπην Ή οϊκογένει,α Άιδάμ ΣβραφεΙμ Άμφίσσης 34α —
Μέλη τού γνωστου θιάσου ,,ιπ αλλέτου Ραμπέρ στό νέο μπαλ-
λέτο τού χορευτοϋ - χορογράφου Κρίστοφερ Μπριούς. 0ά
παρουσιασθή σέ παράστασι κατά την διάρκεια των έορταστι-
κών έκδηλώσεων, οί οποίες ε χούν προγραμματισθή για την
εΐσοδο τής Βρεταννίας στήν Κοινή Άγορά έντός τού μηνός.
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
(Συνώχεια έκ ττροηγουμένου!
Καί ή άγωνία καί θλίψις των
έν ταίς φνλτκαϊς Άμασείας σν-
νωστιζομένων όμογεν<5ν καί ιδία των Άμισηνων έμελλε νά ΰπερτο; νωθή καί των έν Άμισώ οίκογε- νειών των τα πικρόν ποτήριον νά ΰπερεκχειλίση. Άπό των άρχών τού Ίουνίου 1921 αίφνης άλλεπάλληλα χηΑ*γ<>α
φηματα έξ Άμισοΰ ανήγγελον ότι
υΐοί, άιδεΐλφοί, συγγενεΐς ονομάστι,
φίλοι γείτονες διευθύνονται πρός
την Άμάσειιαν. Μεγάλαι συνοδεΐαι
πρός τύ Έσιοτερικόν άπαγόμεναι
άπό ήλικίας 13 έτι»ν μέχρι 50άς>
οενες άποχαιρετοϋν την πόλιν. "Ε-
φυγεν ή πρώτη έκ 1040 άτόμων,
αποτελούμενη καί είς την κιοιι-ό-
πολιν Καδάκ απέχουσαν 46 χιλιό-
ιμ*τρα σφοδρά δολοφονική έπίθΐ<τις έκ μέρους τών συνοδενόντον ύπλο- φόρων τσύιρκων την άτπο5ί.κατ!ζει Τα ΰϊΐολείμματα £κ 339 τόμων φθά ■νούν «ν έλεεινή κιαταστάσει άπογυ- ^μν&ΐμιένοι διά: νά σανεχίσουν την πε πορείαν. Ή δευτέρα απο¬
στόλη μεθ' ημέρας διέρχεται εύτυ
χώς άνέπαφος καί οί αποτελούντες
αυτήν 677 διασκορπίξονται είς τα
πέραν τούρκικα χι»ρί ι. Έπακολου-
βεϊ ή τοίτη αποστόλη έκ 1085 άτό
μων αποτελούμενη παρά την θέσιν
Τϊοτμπού", οίτου δΐίτάχθησαν νά
άναπανθοΰν ϋφίστανται άνΰποπτοι
«Ίγρίαν διά διαφόρων οαΐλο)ν καί
μάχαιραν, λογχών και πολυβολι-
σμών επίθεσιν, ώστε μετά. την τταϋ
σιν τού πυρός, νά περισωθοΰν μό
λις 285 καί αύτοι κρνπτόμενοι όπι¬
σθεν θάμνων τής δασώδους περιο
χής ή καθημ.αγμ.ένοι μεταξύ των
νεκ>ρων έπωφεληθέντες καί έκ τοΰ
νυκτερινόν» σκότους Κατά την τε¬
τάρτην αποστολήν άτΓοτελουμένη»
•χιαιτ' έξακριΐβωμένας πληροφορίας
άπό 580 νέους έπίλεκτα μέλη της
Άμισηνής κοινωνίας έξ ών πολλοί
τοΰ Γυμ"νασίον μαθηταί μόν. Έξ
αυτών 229 χωρισθέντες διευθύνο-
νται €Ϊς Τσόρουμ,. Τοΰρκος γνω¬
στάς τού μεγαλεμπόρον Νικολάου
Τεολόγλου άττάντων είς —"λεγραφ·
κόν ερώτημα πε.ρί τοΰ προσφιλοΰς
υίοΰ τού άπια·ντά (καί τό τηλεγρά-
<ρημά τού ευρίσκεται π«ρ' ίμοί) ό¬ τι ανεχώρησαν πρός τα πέραν τού Τσορούμ. Μετά πάροδον χρόνον εγνώσθη ΰτι είς την κοιλάδα τον διάβολον πάντες δέσμιοι ληστευθή ντες κιατεκοεονργήθησαν! Την 16ην Ιούνιον δλλη πο<Ττολή έκ 365 άν- δρών έκκινοΰν πρός τό Εσωτερι¬ κόν καί αρχόμενον τοΰ Αύγουστον 262 άτομα γρροντ«ς ώς επί παλύ ΙΛ. Κ Α.ΤΑ Π ΛΗΚΊΊΚΚ- Π ΛΟ Κ ΗΣ ■'ΙΙΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ :. ΙΘΗΣΑΥΡΟ! ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠρΓΛΟ τό άρΐΛΤΐϊύ^γημα -τρϋ 2ΤΒΦΑΝΟΤ Β *Ό ΛΪΑΈΟΛΟΣ ΣΤΉΝ ΤΟΤΙ7ΚΙΑ» ΑΎΤΟΙ ΠΟΤ ΦΕΤΤΌΤΝ Μαρίτσα Ιωάννου Άραβίδου 453ον Ό Λεωνίδας Ιγέιλι ·σρ μέ τά κα- ώμους τού: Σιγι'ι, σιγά τελε.ώνουν και τα τ:λρ»τ«ία νπτλείΐΜΐατα τής προσόν γ,κης Δραστηριότητος κ.ίϊ μεγαλαι σύνης καί σιγά, σιγά εξαορανίζο- ντ< ι καί αί τελεαταϊαι φκτιογνω- μία' των χα,μένων πατρίδων μας, αί οποίαι μόνον ώς άνάμνησις θά μάς μένουν και παρηγοοίαι είς την μ«?τέπειτα ζωήν μας: ιΚΤα1 τ' άφρντικύ, έσύ προ Τη ι ντη ο,υσ,ογνωαία καί άγηθή τοοθώματα τοΰ ύποτακτικοΰ τού: | στα>ζεις. Έλπίζο) νά μή μρτανοιώ- καί χρηστή γυνή ήτο καί η άιίμνη-
στος Μαρίτσα Ιωάννου Άραβι'δον,
Δέν μετανοιώνω ποτέ γιά τίς τό γένος Ιωάννου Άσλανίδου έκ
Νυφικό -ής ΤΖήν "Αλλεν Λτδ, Λονδίνου. Όνομά^ετοι «Σύλ-
βια» καί είναι άπό ΖωρΖέττα μ έ πουά, πλούσια μανίκια καί λαι
μό μέ φρίλλια.
Τό 'Ελληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα
έν οίς καί δ κια&ηγητής τοΰ
«ίου Ζιώγας αποθανών καθ' οδόν,
έγκαταλείπουν την έκ τοΰ άρρενος
πληθνσμοΰ κενωθεϊβαν Άμισόν.
Τα μεγάλαι εΐδειχθη & άνιστόρη
τα ταΰΤ' ι καν.ουργή'αατα εφάμιλλα
τίόν άνηλεών σφαγών χοΰ Άρμενι
κου στοιχείον κ«1 τα όποϊα ή πά-
ροδος τοΰ χρόνον -δέν θά άποχρι^μα
τίση, στΐιγματίσαντα την τουρκικήν
|ί)η>ριο>δίαν βά ματα'ΐώνουΛ' την πα-
ράλογον Λξία>σιν των δολοορύνονν
νά σνγκαταλέγωνται μεταξΰ χών
πολιτισμένον καί εί ήγμένων εθνών '
τοΰ κόσμον. Ι
Μετά τόν θάνατον τού 'Επισκό
.ιον Ζήιλοον καί την καταδίκην των
μελών τοΰ Διοικητΐϋοΰ Συμδονλίον
τοΐ· μουσικθΓρλολογικοΰ Σύλλογον
«Όρφεύς» λόγω χής ύπερπληθώρας
το)Λ· πολιτικών φυλακών εγένετο
άποσυμφόρησις διά τής μεταγιογής
πολλόίν είς τό άντίι-ορραν τοΰ ποτ<ι μοΰ σελτζουκικόν φρούριον επονομα ιζάμενον Φρενοκομείον (Τιμαρχα- νέ).. Κατάπληκτοι οί ενοικοι καί τεθλΐιμμένοι εκ των φρικτών γργο νότοον, ανέμενον την περαιτέρω ε¬ ξέλιξιν, τής υποθέσεως εκάστου καί τοΰ σύνολον. >
Έστερημένοι εξωτερικών ειδή-
σεον λόγω ελλείψεως εφημερίδων
ν> λ περιωρισμένοι είς τα τοΰ το>ρ
κικοΰ εντοπίου παραρτημιατος Χαλ
κΐΰματα, έίηττλοΰντο είς σνξητή-
σεις άπαισιοδόξους.
Τό Στρατοδικείον πειο'ίορίίτθη
είς σποραδιιιάς άνακρίσεις καί έπου
σιώδεις δίκι/ς Έφημολογήθη τότε ι
ίίτι ζητήσαν σχετικάς έξ Άγκνρας
! όδηγίας, ένετάλη νά παρατείνη
Ι τάς άνακιρίσεις έν άναμβνή των πό
Ι λεμικών έπιχειρήσειον τοΰ δντικοΰ
μετώπου άψοΰ (ά άποδιΰόμεναι κα-
τηγορίτι :«ΐτά τοΰ άμάχου πληθυ
σμοΰ των Ποντίιον έλ-λττνων έστε
ροΰντο έρείσματος
Μετά την όπισθοχώρησιν ομως
τοΰ έλληνιικοΰ στιροποΰ έκ τού
Σαγκαρίου την οποίαν έώρτασαν
οί τοϋρκοι ά>ς πΐριφαΛτί νίκην, η¬
μείς δέ άαθ»ρρήσ.αιντες έδελάβο-
μεν ώς σύναψιν άνακιοχής, καί έν
τώ μεταξύ όττΓοθανόντος τοΰ Προ έ
δρον τού στροτοδικείου, κατηρτίσθη
.ιεριοδεΰον δικαστήριον τής Άνί-
ξαρτησί.'ς ίπιλεγάμενον, τό δποϊυ
ίλθόν έγν.«τεστάθη έν Άμασπ'α καί
τό οποίον έκ 3 δονλευτών άπαρτΐΓ-
ζόμενον μέ πρόεδρον τόν 6-ουλευτήν
Άμ<ισοΰ δικηγόρον Έμίν μπέην, ό¬ στις ώς θά ίδωμεν, θά άποτελίΐώ- ση τό έξοντοηικόν έργον τού Κο- μιτάτου. Ι Η. Χ. Βολιούλης ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ 63ον πιά νά πάς έκεϊ! Άδιάφορο άν — Γελάτε γιατί δέν ζέρετε τό δέν τό παραδέχεσαι! — Μέ κύτ- δραμα μου' "Αν δέν ήταν αύτάς, τώρα θά δούλευα... Ό Ρόλαντ μέ σταμάτηιοε κου νώντας τό κεφάλι σοβαρά. — Μέ τέτοιο κρύο; Δώδεκα κάτω άπ' τό μηδέν, σήμερα, στό Τορόντο!.. Ή κακία μου γιά τόν Χέντερ- σεν έπεσε μέ μιας. Σκέφθηκα τίς μπόττες, πού επρεπε νά άγορα- σω Τό άδιάθροχο... Μιά μάλλινη τα£ε άπό πάνω ώς κάτω, όπως καθόμουνα στήν πολυθρόνα. — Ή ρόμπα πού φοράς δέν είναι ή δική σουΙ — Δική μου είναι! διαμαρτυ- ρήθηκα. Την άγόρασα στήν "Αθη¬ νά Ι Κούνησε τό κεφάλι τού άρνη· — Άγοράστηκε γιά σένα, εδώ, στό Λονδϊνο1 ΚΓ οϋτε ή βαλί- 2ακέττα... Μέ τό τσέκ τοΰ Ρό- | τσα είναι δική σου! Οϋτε τίποτα λαντ θά μποροϋσα νά πάρω δ,τι ' άπ' όσα ε'ναι μέσα σ' αυτή σοϋ ήθελα. 'Αλλά ϋστερα; Άν έφευ- γα, πώς θα Ζοϋσα χωρίς λεφτά,: "Ητανε πολύ δύσκολο νά δουλέ- ψω αυτόν τόν καιρό! Μετά τίς γιορτές πιά .. Καί άργοθσαν κόμαΙ — "Ε£η Δεκεμβριού άνήκουν!.. Πετάχτηκα όρθή κι' έτρε€α στήν κρεδβατοκάμαρα. Τό φώς άναμμένο, όπως τό είχα άφήσει, έπεφτε πάνω στή βαλίτσα. Την ι Ι δνοιΕα. Ταχτοποιημένα ολα ομορ σήμερα! φα, περιποιημέναΙ Όταν εβγα- Τοϋ "Αγίου Νικολάου! είπα οιγά. λα τή ρόμπα κΓ ένα νυχτιό την Εϊχα τόσο άπομονωθή στίς σκέ προηγούμενη μερά, δέν είχα δώ- I ψεις μου, πού μίλησα έλληνικά σει σημασια. Εϊμουνα τόσο κου- κι' έκανα τό σταυρό μου. Μάννα ρασμένη! Μά τώρα;.. Τίποτα δέν κα! γιός Ε,εσπάσανε σέ τρανταχτά ήτανε δικο μου! Κύτταξα καλά γέλια. Κοκκίνησα καϊ προσπαθή- τή ρόμπα. Την είχα φορέσει μιά - ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ Ή Παρθένος σήμερον... ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ Τοθ συνεργάτου μας κ. Ι2ΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ Γ ΤΙόσο βαθειά άντηχοΰσε σήχαΐ διά τους τό χαρμόσΐ'νο ψάλσιμο τοΰ γέρο - δάσ» ΐιλου τοΰ χο>ριοΰ.
Μέ πόίΤη άγαλλ.ίασι άκοϋγανε τώρα
«..κ«ί επί Γής ειρήνη, έν άνθρο')-
ποις Γύδοκία»! Ν αί, άχ ναί ειρήνη,
ΕΙΡΗΝΗ πιά στή Γή, Χοιστέ μου!
Καί άχάμεσα στύ έκκλησίασμ.ι,
κοντά στ' άλλαι κορίτσια. νά η .ιε-
•ντάμορφη Φρόσω, με τό κάτασπρο
μαντήλι στά πλούσια μαλλιά της.
Φαίνεται, δμως θλιμμένη κ,ιϊ αύτη,
δπως οί δλλες. . Ξέρουν ΰλοι στό
χιοριό^ πώς Λκόμη δέν έγύρισε ό
«ιρραβωνιάρης της, ό Πανάγος, τοϋ
Βεράπουλον τό στερνοπονλι καί τοΰ
χοιριοΰ τό παίνεμα. Τουτο είναι τό
μαράξι τής λνγερής. 'Ελπίζει δμως,
άφοϋ δέν Ιμαθ« κιακό γιά τόν άγα-
πημένο της, καί δέεται στό βεύ νά
τής τσν φέρη πίσο).
Ποΰ νάξερε ή άμοιρη, πώς.έ-
κεί κοντά, πολΰ κοντά της, ενας
νηός ποϋ δέν είναι τοϋ χιΐ)ρ«οΰ> ε¬
νας ξένος περαστικός, κρικρο/.νττά-
ζει πότε αυτήν κ/αί πότε μιά φωτο-
γραφίτ, ποΰ έχρι κρυμμένη μέσα
στά δυό τού χέρια!....
Ο νέος έχί'ϊνος ήταλ' ό Όοέστης
Πνιράκης, πού σίόθηκε άπό τοΰ Χά-
ρου τό στόμσ, καΐί μισ·ερ»μς.νος,
Αδννατος, εΐχε πάει, μόλ.ις £νο·θ)σ(
λίγη δΰνΜΐμι στά πάδια τοι^ νά συ-
ναντήση στο χ<οριά έκεϊνο την ο'ι- κογένεια τοΰ Π' ινάγοτι, τού φίλον τού... "Επρεπε νά τους δώση τό ποητοφόλι τοΰ γυιοΰ τονς, νά τούς ίστορήση τό πί»ς πέθανε γιά την ΙΙατρίδα! Πρίν δμιος ([έοη τό θλιΓιερό μή- νωμά τού, τριγύρισε κάμποσο, κα' ρ&ττώντας μέ τ.ρόπο έμαθε τ.ώς λεί πανε ΰλοι στή χωρ ι «Καλύτερ ι ετσι στοχάστηκε πώς θ' άντΐικιρυ- σω τή μαννοΰλα τού;...» Καί άποφάσισε νά μιλήση τής «ρραβοινιάρας τοΰ φίλον το', ποϋ ή φ'οτογ<Ηιΐφία της, ητ ινε μέσα στό πσρτοι}>έλο, μέ δυ5 άγνά, παρθενι
κά λόγια, σάν άφιέριοσι στόν· ά-
τυχο Πανάγο. «Νέα κοττέλλα εΤνα.
Πιό ί'ΰκολα &ά παοηγοοηθή... οΐτή
άς τά πή, έΛειτα, στούς δ.κονς
τού».·. σκέφθηκ·ε. Ποΰ άλλοΰ θά
την εύρισκε, παρά στή σύναξι ϋλου
τοΰ χωρίου στήν Έκκλησιά, γιά την
μεγάλη γιορτή των Χριστονγίννίυν.
Κι' ετσι άνέθηκε μέ κόπο στό
'Εχ»<λησά.κι τού Προφήτη Δανιήλ, καί κρνφοκύτταξε άπό τό προαύλιο, νά βρή την αμοιρη κοπέλλα... Μά ίίτ ί·ν άντίκρυσΕ τό πρντάμο'.χφο έ- κεΐνο κοηίτσι. έπάλεψε πολύ μέ τόν έαυτό τού: Να τής τό πή ή οχι; Κι' ίνα) στό ταραγμένο μινιλό τού άναδεύονταν οί π'ό κοινές δι- %α'θλογίες τοΰ νικημένου γιά την., νποχώρησί τον.. έν ώ μέσα στό Έκκλησάκι ό χορός εψελνε άρμο- νικά: «Ή Παρθεχος σήμερον τόν ΰπκρονσιον τίκτει...», έ;να £';.φνικό νΰμα τοϋ κόσαον τόν έ'φερε .τιό κοντά στή Φρύσιο. Ήτ.τιν έθιαο τοΰ χιοριοΰ εκείνον, τή στιγμή αύτη ν' 'άνασπάξιθΛΤαι άδελφικά οί Χριστ.α νοί ό ενας τόν άλλ.ονρ. Καθώς λο;- πόγ ό Πιιράκης έγυρισε καί κύττα ξε άττορώντας ττρός τό ιμέρος της ε[δρ στηλθΗΐενα έπάνοι τού τά ό- λόλ.αμπρα μάτια της. Σκν&ει τό¬ τε καί την ασπάζεται στό ροδαλό μάγου·λο> τρέμοντας σύγκορμος άπό
τή σνγκίνησι! «ΕΓλτι τό τελ.ευταϊο
φιλί τοϋ Πανάγον!» στοχάσθηκρ.
Ιωάννης Α. Βερνάδος Ι
σα νά δικαιολογηθω.
— Είναι μεγάλη γιορτή γιά
μας, ή σημερινήΙ "Εκανα τό
σταυρό μου γιά νά μέ βοηθήοη
ό "Αγιος! Είναι πολύ θαυματουρ-
γός...
— Τό πισ,εύω, φώναΕε ό Ρό¬
λαντ, βγά£οντας άπό την τσέπη
τού ένα φάκελλο.
Τόν γνώριοα όμέσως.
Ό μισθός σου ήρθε! Καί ΰστε-
ρα καταρριέοαι τόν Χέντεροεν!
'Αχάριστη!..
Τά είχα χαμένα άπό την εύ-
χαρίστησι.
— Ναί. . Έχεις δίκιοΙ
— Καΐ δέν είναι μόνον ό μι¬
σθός! "Εχοκμε κΓ άλλα στή μέ-
ση! — Σοβαρεύθήκε. — Δέν σ'
εϊχα άφήσει μόνη σου κι' έρημη,
όπως λές. Απόδειξις ότι βρεθή- νω στήν τουαλέττα! Ή ρόμπα
κα στό ΣάννονΙ Ό άνθρωπάκος σου ριγμένη στήν πολυθρόνα. Οί
έκανε πολύ έζυπνη δουλειά. Άν ( παντόφλες σου κάτω άπό τό κρε3
δέν τόν είχα ζεγελάσει, κάνον- . βάτι!..
τας δτι δέν ήΕερα πώο έφυγες ' Τόν κύτιαξα σάν ν' δκουγα
άπό τό σπίτι τοϋ λόρδου ΜακΚή- μιά γλώσσα, ποΰ δέν καταλάβαι
ναν, τώρα θασουνα στόν Καναδά! ι να καθόλου.
Καί είμαι 6έβαιος ότι δέν θέλε·£ | " (ΣυνεχΙΖεται)
ΤΑ ΔΩΡΑ ΣΑΣ
δυό φορές προτου αρρωστήσω.
Δέν θυμόμουνα καλά τό σχέδιό
της. Την έβγαλα καί την κύττα-
ξα προσεχτικά. Στήν πλατή, άνά
μεσα στούς ώμους, ή ψίρμα τοϋ
έργοστασίου στό Λονδϊνο!..
Παραπατο>ντας γύριαα στό λί-
δινγκ ■ ρούμ Ό Ρόλαντ καί ή
μητέρα τού μέ κυττάγανε γελα-
στοί.
— Λοιπόν; ρώτησε έκεΐνος.
Πίστηκες;
— Μά, πώς εγινε αύτό; Ποΰ
θά βρώ την βαλίτσα μου; Τά πρά
γματά μου;
— Ε Τ ν ο ι έκεϊ πό υ
ίο δφηοες πρίν φύ-
γης άπό τό Εενο-
δ ο χ ε ϊ ο . Τά ροΰχα σου στά
ουρτάρια. Ο! μυρωδιές σου πά-
σης
Μπρά.6ο> Νταή Βάσσο, τοϋ εί-
πε, είσαι ποαγματ.κό παλλ.ηκάρι.
Δέν σοΰ είπΐϊΐ άφεντικύ τόσες
βολνές, πώς έγώ αύτοι τσοί Τούρκοι
τσοί έχω γεννηιΐΡΛοι καί άνα&ρεμ
αένοι ούλο.ι "Εζησί εΐκ<χτι πέντε χρύνια μαζί τονς κϊ' εμαθ·α τά τερ τίπια τους. Αύτοι φονάξονν σάν χήνες, μά ή ψυχή τονς ΐίνπι κού- ΐψΐ', ιίμα τσοί τρίξης τά δύντια, τσοΐ πηγαίπ πέντε-πέντε. Μά την Ι5αγγ«λι'στρα τξρλεπή μόν, ε*πε ό Βάσσος φονσκοιμένος σάν δ,άνος Καί συνέχ σε: Εί'κοσ; σάν αύτοί, δέ ν. τύ λέω γι>ά ίθΐινεμό} εΐκοσι νά
μοΰ βάλης στήν άράδα, θά τσοί
θερίσο) σάν στάχια.
Ώστόσο, τόν έρώτησε ό Λεωνί
δι'ΐς, ώς τά τώρα δέ,ν μοΰ εΐπες
τί εκανες μέ τό χαρτί. τό ρδοσες;
Καί βεβαία τό έδωσα. Σοϋ εί
πά, θά στά πώ ίίλα μέ τήν άρώδα.
Ά<ιοΰ τήν «έσκαπούλαρα» κι' έτού- τη την βολά. άπό τά χέρια τοΰ Άλή 'Βφέντη κι' έτρΰπο)σα μέσα στήν Άρμενιά, όπως σοΰ ίίπα, εστριψοι τσιγαράκι, έ'βαλ^α στραβά τύ φέσι καί μέ τήν «φιάκα» μου, κατέβηκα στήν Μπέλλα Βίστα κ-οί πηγά «ντογροΰ» σπίτι τοΰ μακαρί- τη Κιατίπογλου. Έξύπνησα τσοί γιοί τον καί τσοί «έρεπορτάοησα» οση μοΰ συμ'βήκαινε έκρίνη την νύχ- τα. Τά μπεόπονλα φοιβηθήκΐ Αί· λν,γιατί άπ' οσα τούς εΓπα βγάλ τύ σι>μπέρασμα πώς τύ πράγμα|
ξε<τκεπάστηκε καί πώς ό Βεξύρης μπερο». 'θά τά ξεκάνη.(Τού; έδωσ,α τό χιρ' τί καί τούς εΓπα πώς γιά τήν πρ*)το6ονλίες καί τίς άποφάσεις τής έλληνικοτάτης πόλεως πού πα'ρνω, Καί νά σοϋ πώ καί σοΰντος τοΰ Πύντου: Αυτή άπε6ί(ΐ>-
>όν
ά,τέκτησΓν ι'νι άρρεν
αγαπημένον τη; Τόσον,
τοΰ εδοσε τήν έμποέποιχκΐν Τ*
γενειακήν άνατροφ ήν καί τήν 4*
τάτην ΐΜΚΝΓοκην, άποστέλλουοα "■
τον είς τό εξωτερικόν ('1τι)|°*
'διά σπονδάς Μετά ?ύδάχιμον ''"'
ρακολ.ούθηοιν πο.λλών έτών {;- '
Πανβπιστήμιον τής πά**); Κάλ^
ν<ατασττΐμμε·νον καί νά γνι στήν Σμνρη, πού ρίναι νά ?·/ τής πόλρως Γιζοϋντος τοΰ Πάν- καί νά χα»ρή κΐινένα έγγονάχι Μέ αυτήν τήν σκέψιν καί τόν βηοΰμε τοϋς θησαυροΰς τοΰ Κια- τού: τίπογλον. Γιά νά πετύχονμε αΰτό πύ πρέπει δπο)ς σοΰ είπα τη:: ίκιιι ) Γόνος πατριαρχικής οίκογεντίΐΐς 'ε*ό λαχταροΰσε, απέθανεν ξκφνιχ^ ΰτό τόν σκυ τοΰ II Σάββα Άσλάνογλου καί πάσχονσα έξ άνιάτου άβθενεία; ,1 ίΐα νά φτ>λη θυγάτηρ τοΰ μεγαλυτέρου τον νΐοΰ νεπαρκιείας τή; καρδίας έντό; έ;^
γηρ (γ ρ
γύμαστε Έγώ άπά τή ιιεριά μου, Ίο>άννον Άσλανίίου. έγεννήιθη έν χίοτιην ώρών: θ,ασώτης
ο,τι μπορώ, γιά ν' άποφεύ- Κ·ρρασοΰντι κατά τά έτη 1896 καί των θρησκευτικόν· π^ν,,υ«,ιυ)ν >αι
γο> σνναντήσεις μέ τόν Άλή Έςέ έοισρν έν αυτή μέχρι τοΰ 1922 ε- λάτρης τής χριστιανικής πί—ε,,ί;
ντη. Κι' έσίι πρέπει νά κάνης τό τού; ήτοι τής Μικρασιατική; κα- έλϋίνε την απόφασιν καί ομού μΕ'
ϊδιο γιατί ·ΰστειρα άπά τό «ρεζι^κι» ταστροφής: Ανετράφη υπό μητρός τά τού σύζυγον της πρό όλίγΐιιν
.τού τοΰ εκανες έχθές νά τόν ξαί>- χρηστής καί έξαιοετικοΰ χαρακτή- 'ίΤων μετέβη είς τά Ίεροσόλ,ι^
ματώσης, καταλαβαίνεις πώ; θά ρος, άνόματι Άνκττασίας καί θν- είς τ°ύ; Άγιον; Τόπου; ένθα (!
κινήαη γή καί οΰρανό νά σέ πιάση γατρός τού
II
Γιάννη ΆλεξαΜδρί Υ^ννή'θη ό Κύριο; Ήμων
γιά νά ξεπλύνη την ντροπή.
η ρ Ο0ί
δόν μέ οικογενειακήν παράδοσιν, δό Χριστός καί επεσκέφθησαν α.τοηα
ά έ θ έά
μ γή ρ, η τοηα
Δεν τόν φοβάααι άφέντη μόν, σασα είς αυτήν την έ,απρέπονσαν τά μέρη ρνθα έπάτησεν δ Χοιστός
οσο εχο) στά χέρια μόν τό έγγλέζι έλιληνοχριστιανικήν άγωγήν καί τά κι .ι εδίδίΐιξεν τό "Ιερόν Εύίίγγτλιο,
έλιληνοχριστιανι/ήν άγωγήν καί τά .___.
κο πασαπόρτι. Τό πολύ - πολύ νά αύστηρά ίτθη καί έθιμα τή; Ποντια καί ούτο) Ίκανοποίησεν τό θρησχεΐ'ΐί
μέ πάη στόν Κόνσολα, γιά νά έ- κή; Κοινοκα; κ<χί τά; παραδόσει; ΌΟν σι·ναίσθτνμά της, ής ς ς ρς &Είο,, ξακριβώση ποίος είμαι. Τούς σκιά- τοΰ Ποντιακοΰ πολιτισμόν: Τά τόν τίτλον Ι Ιροσκηνιτρία (Χατϊά ζονται τονς Φράγκους οί Τοΰρκοι πρώτ/ γράμματα τής μορφώσεο')ς &») ζλή "Ο έ βή ά της, την λατοείαν τη; ,· βΐίθιμύν ΊΑ ρ σ τ α ό χαρ' Μην είσαι τόσο «σίγουρο;» Ντα- χε{α μετά τήν άποφοίτησίν τη; έκ την αγάπην τοΰ Χριστοΰ χ«1 την *· ώρα' ή Βάσσο. Τώ(>α πού ανοιξες «παο- τοΰ άνωτέρου Σχολείον, έφοίτησε αφοσίωσιν της πρός τά Έλΐηνο-
σήμερα νά πάς κι' έσύ, γι,ά νά σοΰ τό σ<χο)ρεση ποτέ. Καί μέ τό τούτον. . ΥΕνεΐς καί φίλοι (εντόπιοι χ/ιί π^ συν«<γροικηθήτε γιά τά πΐιραπέρα. ιδίκηο τον. ι Κατηρτίσθη τόσον άρκετά είς σφυγες), έτίιιησαν ταύτην κατά τήν Καί γι άνά μην χάνουν καιρό στό 'Μή σΐ'λλογάσαι, τώρα τέτοια τήν Σχολήν αυτήν, ίόστε ηδύνατο κ.ηδρίαν της συνοδεύσαντες αυτήν «ιιομέντο», σελλώσαΛε τ' άλογά πράμματα τξελ^πή μόν. έγώ τσοί άρκετά καλά νά ομιλήση την γλώο μέχρι τή; τελευταία; τη; χλτοι· τον; κμ' εφΰγανε. Τώρα πρέπει νά Τονρκοι σοΰ είπα, δέν τσοί λογα- σαν καί δι' αύτό διεκρίνετο διά κια;: φύγη; κι' έσύ.. ριάζω, Καί χίλιοι νά έρθουνιε νά τ,'ν έξ(4ρετικήν της ίδ;οφιία>' καί (Κατετέθησαν πάμποιλλα Στέςη-
Άπόι[»ε; έρώτησε ό Λειονίδας. μί π'άσουν, πάλι
Άμ' πότες αϋριο; άπόι)>ε
Άπόψε, έκανε σάν νά μονολο
γοΰσε μέ κάποια άνησνχίιι ό
νίβας, άπόψρ, αοΰ είναι άδννατο Ώστόσο σέ παοακαλω. νά μην επηκολούθησαν τά έξοντωτικά σχέ ίκτιμώντε; την μνήμην της:
Πρέπει νά προλάβο) ενα δλλο κακό πολυβγαίνης τήν ήμέρα καί νά §1Λ τοΰ πάμοχαροΰς Όσμάν Άγά' Ή νεκρώσιμος άκολουθία έι|
θ«μ? σ αυτο τον τοπο γ,α νχχ γι- Στα λέγω αντα τοΰ είπεν ό Λεω πολρ(1):. (·;πον παοέμβιναν ίπ1 |ναΙ δ σύ^νγός της μετά τοΰ υϊόν τον
νουμε ,δ·ολο<Γονοι. Ό σκοπο; μα; νίδας γιά κάθε ένδεχύμρ-νο. Καί νηηνινόν Λ,ήπτη,.,, ν,,Ι ϊ-,ρΓ Κν.^ Ι άκολουΟηΓ^τρ- τή τπΓν^.ν,.,1 .„.' είναι εύγενέστερο; καί μεγάλος. τώρα, πάρε αύτό τό γράμμα κα! καί τήν άγΐ ιπΓ,ιιένην μητέρη τη;, Ό Άλέξανορο; είναι έ'να παλλη πήγαΐΛΐ στήν έγγλέζικη σκάλα προσ6ληθεΓσαν έκ τή; ασθενείας κάρι νέο άκό.μα καί άπρογο πού 'Εκεϊ στό Ξενοΐδοχείο τής μαντάμ του ίξανθηματικοΰ Τικρου, την απόϊ δέν εξησε κϋθύιλου έ'ξω άπό τήν Χομπέν. Δώσε τό γράμμα στόν αν δρπαξε κατά μίαν επίσκεψίν τη; Σμύρνη. Τά μόνα πού τόν άπασχα «πορτιέιρη» καί φύγε Είναι γιά εί; τά Τούρκικα Σστρατόπεδα των ΣτρΓ<τι!)ν(ΐιν Σελιμιέ, δπου ευρί¬ σκοντο τά όρφανά παιδία τοΰ άοελ- λοΰν εί.αι τά «ξεύκια» τού ή καλο την κόμησσα περάση τού καί ό έριοτα;. Είναι άνάγκη νά πάιο τώρα; „„„,,„ „> ν^ι.-υ, λ «Ιυ11. ινν «ν>ίΛ-
Μά τήν πίστη μόν, δέν σέ κα- Τώρα καί χωρί; καμμιά άργοπο φοθ τη; Πΐ/ναγιώτοι· Άλεξανόρί-
ταλ.ι 'βαίνω άφέντη μόν, έκανε μέ ρίπ Άπό τό γράμμα αύτό έξαρ- δόν: Ό θάνατος τής μητοό; τη;
άπΐίρία ό Νταή Βάσσο;. Τί σχέση τάται ή ύπύληψη τή; κόμησσα;, έπ^φ,ερ,Γν τΊ; τήν οικογένειαν μεγά-
εχουν αύτά πού μοΰ λέ; μέ τσοί Μήπο>; έχει; καμμιά ίίλλη δοι- χην 0λίψ1Λ, καί πόιθν αφάνταστον
λαχτάρε; πού μά; κάνειι "Εχει γί- λε'ά; _ ΚιΙχ άπηγοήτευσιν ταυτοχρόνω;.
δι νέ μεγάλο θάρρος εί; τά άδέλφια
;, τά όποϊα απέστειλεν είς την
λι ιι ι.ιιι γ υ γ| ι*-ΐ"υι ν ϊΐΐΓτυχρονιΐ);.
νει ή σκιά τού Άλή Έφέντη καί Θέλιο ν« πάω στό Μποντζά ση- ·Αλλ αυτή δέν άπαγοητιΰθη κκί 8-
τό έβαλε «άμέτι - μουχαμέτι» νά α·ερα.
μά; ξεπιστρέψη, οπα>; τό εκανιε ,Πήγαινρ, έγώ θά σε χρειασθοι
χΙ,ίτήν άλλη βολά μέ τό Μανιάτη. κατά τί; ένν,ά, έλπΐξιο ώς τήν ώ- Έλλάδα, λόγω των τουρκικών πιέ-
"Εχει, άπάντησρ δ Λεονίδα- ηα αυτή νά έχη; γυρίση,
Ό ^ροτας τόν έτύφλωσε τόσο> ώ Στσοί, όχτώ τ πολϋ θά είμαι
στε γιά χάση του νά θνσιάϊη κι' πίσο. στή Σμύρνη,
αύτό τό αίσθηιμα τή; τιμής. "Οιλα
Εν τάξει. ΔΛσε τύτε τό γράμ τερτ>μάτ(ι)ν της κΐχτάρθοσε καί π«ο
τά θησιάζη για να Ίκανοποιήση τήν μα τής κάμησσας χ(ΐί πήγαινε στό σελήφθη εί; τά έθνικά Νοσηλευ
καοδιά τής κόμησσας Πέτροβικ. Ή καλύ. ι «α ·Τί>ηΛ..«— μ__ι___ι: .'.- ττ..
κόμησσα βέβΐαα, σάν κοσμογι»ρισμέ
νη καί εξνπ.νη γυναίκα, ξέρει τί;
Ό Νταή Βάσσος σηκώθηκε, σταμένη "καί ύπηρέτησεν έν ο
ς φρεσε πάλι τό καπέλλο τον, £βα μ^χρι τοί, ι92ο ε*τους, προσφ?ρου
προθέσεις αΰτές τοΰ Αλέξανδρον, λε στήν τσέπη τον τό γράμμα κι' σα "^^α- δσ^- ί,πηρε<Τίας τ}; ιιά εΥίΐ κι' αυτιι τού; σνιηπηκΓ ν«1 ϊγτ,,«»^ μά έ'χ«ι κι' αυτή τούς σκοπούς καί τά σχέδιά της. ΊΟ Λεωνίδας αρχισε νά ντΰνιε- ΊΟ Λεωνίδας αρχισε νά ντΰνιε- Τί>;)ς πρύβφνγας, οί όποϊθ! σορηιδόν
Τής σν.ιιφέρει νά περιτριγνριΧε ται, βέν πρόφθιισε ίίμ(ΐ)ς νά τε- Μ τέφευγον είς τά άνοτέρω Ίδρύ
αι άπό νεαρούς σάν κι' έαένΗ καί λ.ειώση, ίίτα'ν τόν είιδοποίησαν πώς μ,ατα ποός νοσηλείαν. ΜΕΐά τή
άν Άλέξανδρο, πού μέ θιεο>ρΓί ζητοΰσε νά τόν. δίί τι κιεαά Αεσπηι ,ηη^ μ—_" <..... > « < >
ται
τόν
νά τόν, δή ή κ.εοά Δεσποι α9, »
' 1926 ίτο''ς»
χρονικόν διάστηυα καί έκ.ΡΪ έ'χασε | άκολουθοΐ-ντρ; τύ παοάιδ^γμά τη;
διά νά τιμήσονν τήν μνήμην τη;
καί μ*τά θάνατον, προσεφέρον τό
ποσόν των πεντε χιλιάδων δραχμ.
(5.000) εί; τόν Ποντιακόν Σύλιλο-
γο'ν Καλλιθέα; «Άργοναύται οί Κο
γοναΰτ ι» Κοιινηνοί».
Όμοίω; κια δ άγαπητός καί ά·
ξιότημο; κ. Άντώνιο; Σουρμίλή;
εκτιμωντα; τήν μνήμην της, άντ!
Στεφάνου, προσέφερεν τό ποσόν
των πε·τακοσί(')ν δραχμών (500)
είς τό Σύλλογον Καλλιθέας, «Ά{-
γοναΰταιΐ Κομνηνοί) :
Μέ πόνον τή; ψιχή; μου χαΐ μί
τήν νστάτην ευχήν μόν Λρός τόν
"η|).στον, ενχομαι πρό; αυτόν, 5πω;
κατατάξρι ταύτην μεταξύ των Δι-
κ<ιάι)ν εί; τόν Παράδεισον: Κ; 5έ τ άν σύζυγον τη; καί τόν υϊόν τη; εΰχοααι υπομονήν καί καρτεριχότη- τα κ/ιί παράΐδειγμα είς την καθόλοι τον ζιοήν τά διδάγματα καί τά; ά- γαθοεργά; πράξει; της Έπίσης εϋχομαι όπως τό Χ^ τής Άττινή; πού τήν έοτ.ρ«αστνι νο είναι ελαφρό καί ό ϋψΚΓτος νά την δεχθή είς τόν Παοάδειβον άς την αίθουσαν των Δικαίων χαί η- στάίν: Κονσταντιχουπόλει. λύγοι των ίκανοτήτον της κ.αί τώ,ν προ- α Μπαλονκλή ώς Προι τούςΝοσηιννομέν·ονς καί δή είς τούς πρόαφνγας, οί όποϊοι σιορηιδόν σάν άνόητο, πον είναι άντεραστή νοΰ τ">ν ΆλέξαΙδρο, πού,μέ θειορεϊ σάν Νά περάση είπε ό Λείυνί'δας.
άνόιττο; πούΐΐναι, άντΐ,ραστή μόν
καί έγκΐιτ.έ-
λειψε την ΚΐιινσταντινοΛτολιν, λό-
γο> των τουρκίκΛν πιέσειον καί κα
( ^ν» ι.μ,* ιι/111/ΛΙ ΛΛΊ
V
;11£(,
Μιά γρηά, πολύ προχο>ρη.μένη τηλθεν ,,;. τήνΈλλάδ,α καΐ έγκα,
,Α^ι' αύτό «κοντοάρ)ει». Ή κόμη.σ στά χρόνια. κοντή κίΐί άχαμνή,' τε<Ττα0η Ε!ς την πόλιν των Άθη- ια δμ,ίο; δέν πρόκριται νά αείλη γιά κ,1 ί:να δέμα παιραμάσχαλα, μπήκε νά"η· σι»ν Λ'τηθτϊσα μετά των λοιπών '.αιρύ στήν Σμύρνη. Πολύ σύντομα στήν καμάρα καί στάθηκε πί<το ,'Χδεχ,φ1τ)ν της. Έν Αθήναι; έγνώ βά φύγη καί τύτε θά ξεθναάνη τό πίσω άπό την πάρτα κοιτάζοντας ρι(ΤΕ τον ε/Αεκτον νέον Ιωάννην πάθος τοΰ Άλέξινορου καί νά εί- μέ θατιαασμό τόν Λεωνίδα: · ΆραβΙ-δην καταγόμενον έκ τή; πά¬ σα· «σίγθνρβ;», θα μετΐ νοιωση για Ό ΛεωνΙδα; την εχαιρέτησε καί ,,.„>. ρ,-οΓ-ντος τοΰ Πόντου, ιάόν
τά κ^αώιιατά ΤοΜ άπέναντί μα;. την ρρώτησε τί τόν ή&ελε. Μά έ- το0 αειμνήστου ί*ρέω; Νικόλαον Ά
Στδ μεταξύ, εκανε (, Νταή χείντ, δέν βιάζοταν νά τοΰ άπαντή ^6ίβον_ ^, α.το{.
Βάσσος. μπο-ρρΐ νά μά; «στραπα- ση. Αρχισε τα παινεματα: ' αου κο νοη-Ιαν ' " '
ποΰΓ
Αΐωνί« σου ή Μνήμη Άξέχαιπη
Μαρίτσα
Γιβ τά ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ν*
πόνον τί|ς ΣΜΎΡΝΗΣ ή Λ·-
γοτέχνις κ. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑ-
ΚΙΔΟΤ έξέδωσε τέ Μυθιστόβη-
μ* της :
«ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ>
Πωλεϊται στά Κεντ».χα Βιβλίθ-
πωλεία στήν ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ στήν ΕΝΩΣ1
ΣΜΤΡΝΑΙΟΝ· «-»'««* ··
καλέ, τί
Άπό την επίσκεψίν μας είς τό κατάστημα τοΰ πατριώτη
μας «ΖΟΓΛΟΒΙΤΣ», Περικλέους 10, άνακαλύψαμε ίδέες
γιά έ'να. σωρό δμορφα δώρα, τώρα ποϋ πλησιάζουν οί ήμέ-
ρες των έορτών.
Τά βάζα, οί φοντανιέρες, τά κηροπήγια, τά μπόλ είς δλα
τά μεγέθη, οί δίσκοι οί άργυροί, άλλά καί οί έπάργυροι,
δίδουν μία λύσι στό πρόβλημα τοθ δώρου σας. Άλλά δέν
είναι μόνον αύτά. Τά μαχαιροπήρουνα δλων των έργοστα-
σίων τοΰ Κόσμου, σέ ύπέροχα· σχέδια καί τιμές άποθήκης.
Μην ξεχνατε, λοιπόν, δτι γιά κά&ε δώρο επισκεφθήτε τδ
κατάστημα
«ΖΟΓΛΟΒΙΤΣ», ΠΕΡΙΚΛΕΟΓΣ 10 — ΑΘΗΝΑΙ
Ι συμβεβλημένον μέ την «ΕΘΝΟΚΑΡΤΑ». Είδική Ηπ~Μ-
* α:ς γιά τούς αναγνώστας τής εφημερίδος μας άπό τόν Σμυρ-
ναΐο έπιχειρηματία.
Έπίσης άναλαμβάνομεν έπιδιορθώσεις παλαιών άντι-
κειμένων τοΰ εϊδους μας.
.."ν,·, ιι ι>,μι,υ^,υί «ου ^ ι καί στά γραφεΐα τής έφημίί'^
Δέγ μποροίΜΐΕ νά τοΡ κάνουμε σαι γιόκα μοί» μ' αΰτό τό χρνσο ' ν «"Ρ"^^·-·"^^ Ποντιακήν οί- μας «Προσφυγικός Κόσμοϊ» Νί·
εμείς κ)ι·κό Πρέπει νά φνλαγάαα- φΡ(Τάκι καί μ' αυτή τήν «οόμπα». | 7·ογέΛ'ειαν· Έ"Χ τοΓι νάί10υ τούτου! χης 25,
«ΤΡ. Αύτό μόνο. 2άν πασά; μοΰ ΕΙσαι. Γι' »*"' ____________________.......... ' _____—
ΙΤώς νά φυλαχτοΰιιε τσελρπή οΰλα τά κορίτσια τσή Σμύρνης, Ι
μου, ποβ φντρώνει σά ραπάν! μπρο δας καί κολΛάει ό στόμα; τον;, ι
στά μα;; Καί μάλιστα, ΰπουλ.α, νονται» (ίμα σέ 6λέπυ»ν καί τρέ-'
μπαιιπέσικα, οπίσω ήπό τόν Άλή κι' οΐλε; οί παντρε||νε; «λο>λ«ί-1
, Έφέντη πάντα; οΰλ^ε; οί χης>ευάμενε; κι' άκόιια Ι
Τά ξέρω αύτό., τοΰ άπάντηβε δ Χ·ουνε τά σάλια τους. Λένε Λωνί-1
ς, μά δέν γίν=ται άλλοιό>:, Ό Λεοηίδας χαμογέλασε:
, μγ
οΰτε τρ(χ« τού κε.φαλιοΰ τον, δεν Καί τί λί νέ· γιά μενά κνοά Δε-
σοΰ έπιτρέπι» ν^ι πειράξης. ( σποΐνοΰ; την έρώτησε
Ό Νταή Βάσββς σήκιοσε τούς (Συνεχίζεται)
Άφιερωμ-ένα στά 50 χρόνια τής Μικρα^ιατικής Κα-
ροφί1^ τά βιβλία τής κυρίας Στέλλα* Έπιφανίου - Πε¬
τράκη «Δύσκολος Δρόμος», μυθιστόρημα, καί «Τραγούδιε
τής Σμύρνης», δίνουν μιά σωστή είκόνα τής ώς τό 1922
ζωής τής Σμύρνης. Άξίζει νά μή λείπουν άπό καμμιά Βι-
βλιοθήκη.
Πωλοΰνται στά βιβλιοπωλεΐα «Κολλάρου», «Σιδέρη»
καί σ' αλλα.
εξεδόθη
Δημ. Ί. Μαγκριώτη
"ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ■ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Πωλεϊται είς δλα τά Κεντρικά Βιβλιο-
πωλεϊα (Στοδ?ου - Ίπποκράτους κλπ.)
Στέλλαο - Έπιφανείου Πετράκη
ΛΑΟΓΡλΦΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΜΥΡΝΗΣ
Πωλοϋνται είο όλα να μεγάλο βιδλιοπωλεϊα
καί είς τά γραφεϊα μας
Τιμή βιβλίου Δραχμα) 50
ΒΟΥΡΛΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΣΜΥΡΝΑΙΟΙ
Θά εύρουν στό πρόσ<ρατο βιβλίο τοθ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ •ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ- ΙΩΝΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ» οτ6 15 διηγήματα τήν άτμίονοιρα τοθ τόπου των, *ν μέρει γνώριμεΓ. φυοιογνωμίες, κατατόπια, ήθη, χοροπύ, εϋθυμα, βιδυλλιακά άλλά καί δραματικά έπεισόδιο. - Ό κομψάς τόμος των 170 Οίλΐδων δρ. 60 - στ" 6ι6λιοττωλεϊα: Πατσιλινάκου γωνΐα όδών ΠεσμαΖάγ,'ου) Πανεπιστημίου- Σιδέρη, Στα¬ δίου 44' ΒαοιλεΙου, Ίπποκράτους 15' 'Ελευθερουδόκη. Νίκης 4 καί αλλα κβντρικύ.
λέτο τού χορευτοϋ - χορογράφου Κρίστοφερ Μπριούς. 0ά
παρουσιασθή σέ παράστασι κατά την διάρκεια των έορταστι-
κών έκδηλώσεων, οί οποίες ε χούν προγραμματισθή για την
εΐσοδο τής Βρεταννίας στήν Κοινή Άγορά έντός τού μηνός.
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
(Συνώχεια έκ ττροηγουμένου!
Καί ή άγωνία καί θλίψις των
έν ταίς φνλτκαϊς Άμασείας σν-
νωστιζομένων όμογεν<5ν καί ιδία των Άμισηνων έμελλε νά ΰπερτο; νωθή καί των έν Άμισώ οίκογε- νειών των τα πικρόν ποτήριον νά ΰπερεκχειλίση. Άπό των άρχών τού Ίουνίου 1921 αίφνης άλλεπάλληλα χηΑ*γ<>α
φηματα έξ Άμισοΰ ανήγγελον ότι
υΐοί, άιδεΐλφοί, συγγενεΐς ονομάστι,
φίλοι γείτονες διευθύνονται πρός
την Άμάσειιαν. Μεγάλαι συνοδεΐαι
πρός τύ Έσιοτερικόν άπαγόμεναι
άπό ήλικίας 13 έτι»ν μέχρι 50άς>
οενες άποχαιρετοϋν την πόλιν. "Ε-
φυγεν ή πρώτη έκ 1040 άτόμων,
αποτελούμενη καί είς την κιοιι-ό-
πολιν Καδάκ απέχουσαν 46 χιλιό-
ιμ*τρα σφοδρά δολοφονική έπίθΐ<τις έκ μέρους τών συνοδενόντον ύπλο- φόρων τσύιρκων την άτπο5ί.κατ!ζει Τα ΰϊΐολείμματα £κ 339 τόμων φθά ■νούν «ν έλεεινή κιαταστάσει άπογυ- ^μν&ΐμιένοι διά: νά σανεχίσουν την πε πορείαν. Ή δευτέρα απο¬
στόλη μεθ' ημέρας διέρχεται εύτυ
χώς άνέπαφος καί οί αποτελούντες
αυτήν 677 διασκορπίξονται είς τα
πέραν τούρκικα χι»ρί ι. Έπακολου-
βεϊ ή τοίτη αποστόλη έκ 1085 άτό
μων αποτελούμενη παρά την θέσιν
Τϊοτμπού", οίτου δΐίτάχθησαν νά
άναπανθοΰν ϋφίστανται άνΰποπτοι
«Ίγρίαν διά διαφόρων οαΐλο)ν καί
μάχαιραν, λογχών και πολυβολι-
σμών επίθεσιν, ώστε μετά. την τταϋ
σιν τού πυρός, νά περισωθοΰν μό
λις 285 καί αύτοι κρνπτόμενοι όπι¬
σθεν θάμνων τής δασώδους περιο
χής ή καθημ.αγμ.ένοι μεταξύ των
νεκ>ρων έπωφεληθέντες καί έκ τοΰ
νυκτερινόν» σκότους Κατά την τε¬
τάρτην αποστολήν άτΓοτελουμένη»
•χιαιτ' έξακριΐβωμένας πληροφορίας
άπό 580 νέους έπίλεκτα μέλη της
Άμισηνής κοινωνίας έξ ών πολλοί
τοΰ Γυμ"νασίον μαθηταί μόν. Έξ
αυτών 229 χωρισθέντες διευθύνο-
νται €Ϊς Τσόρουμ,. Τοΰρκος γνω¬
στάς τού μεγαλεμπόρον Νικολάου
Τεολόγλου άττάντων είς —"λεγραφ·
κόν ερώτημα πε.ρί τοΰ προσφιλοΰς
υίοΰ τού άπια·ντά (καί τό τηλεγρά-
<ρημά τού ευρίσκεται π«ρ' ίμοί) ό¬ τι ανεχώρησαν πρός τα πέραν τού Τσορούμ. Μετά πάροδον χρόνον εγνώσθη ΰτι είς την κοιλάδα τον διάβολον πάντες δέσμιοι ληστευθή ντες κιατεκοεονργήθησαν! Την 16ην Ιούνιον δλλη πο<Ττολή έκ 365 άν- δρών έκκινοΰν πρός τό Εσωτερι¬ κόν καί αρχόμενον τοΰ Αύγουστον 262 άτομα γρροντ«ς ώς επί παλύ ΙΛ. Κ Α.ΤΑ Π ΛΗΚΊΊΚΚ- Π ΛΟ Κ ΗΣ ■'ΙΙΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ :. ΙΘΗΣΑΥΡΟ! ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠρΓΛΟ τό άρΐΛΤΐϊύ^γημα -τρϋ 2ΤΒΦΑΝΟΤ Β *Ό ΛΪΑΈΟΛΟΣ ΣΤΉΝ ΤΟΤΙ7ΚΙΑ» ΑΎΤΟΙ ΠΟΤ ΦΕΤΤΌΤΝ Μαρίτσα Ιωάννου Άραβίδου 453ον Ό Λεωνίδας Ιγέιλι ·σρ μέ τά κα- ώμους τού: Σιγι'ι, σιγά τελε.ώνουν και τα τ:λρ»τ«ία νπτλείΐΜΐατα τής προσόν γ,κης Δραστηριότητος κ.ίϊ μεγαλαι σύνης καί σιγά, σιγά εξαορανίζο- ντ< ι καί αί τελεαταϊαι φκτιογνω- μία' των χα,μένων πατρίδων μας, αί οποίαι μόνον ώς άνάμνησις θά μάς μένουν και παρηγοοίαι είς την μ«?τέπειτα ζωήν μας: ιΚΤα1 τ' άφρντικύ, έσύ προ Τη ι ντη ο,υσ,ογνωαία καί άγηθή τοοθώματα τοΰ ύποτακτικοΰ τού: | στα>ζεις. Έλπίζο) νά μή μρτανοιώ- καί χρηστή γυνή ήτο καί η άιίμνη-
στος Μαρίτσα Ιωάννου Άραβι'δον,
Δέν μετανοιώνω ποτέ γιά τίς τό γένος Ιωάννου Άσλανίδου έκ
Νυφικό -ής ΤΖήν "Αλλεν Λτδ, Λονδίνου. Όνομά^ετοι «Σύλ-
βια» καί είναι άπό ΖωρΖέττα μ έ πουά, πλούσια μανίκια καί λαι
μό μέ φρίλλια.
Τό 'Ελληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα
έν οίς καί δ κια&ηγητής τοΰ
«ίου Ζιώγας αποθανών καθ' οδόν,
έγκαταλείπουν την έκ τοΰ άρρενος
πληθνσμοΰ κενωθεϊβαν Άμισόν.
Τα μεγάλαι εΐδειχθη & άνιστόρη
τα ταΰΤ' ι καν.ουργή'αατα εφάμιλλα
τίόν άνηλεών σφαγών χοΰ Άρμενι
κου στοιχείον κ«1 τα όποϊα ή πά-
ροδος τοΰ χρόνον -δέν θά άποχρι^μα
τίση, στΐιγματίσαντα την τουρκικήν
|ί)η>ριο>δίαν βά ματα'ΐώνουΛ' την πα-
ράλογον Λξία>σιν των δολοορύνονν
νά σνγκαταλέγωνται μεταξΰ χών
πολιτισμένον καί εί ήγμένων εθνών '
τοΰ κόσμον. Ι
Μετά τόν θάνατον τού 'Επισκό
.ιον Ζήιλοον καί την καταδίκην των
μελών τοΰ Διοικητΐϋοΰ Συμδονλίον
τοΐ· μουσικθΓρλολογικοΰ Σύλλογον
«Όρφεύς» λόγω χής ύπερπληθώρας
το)Λ· πολιτικών φυλακών εγένετο
άποσυμφόρησις διά τής μεταγιογής
πολλόίν είς τό άντίι-ορραν τοΰ ποτ<ι μοΰ σελτζουκικόν φρούριον επονομα ιζάμενον Φρενοκομείον (Τιμαρχα- νέ).. Κατάπληκτοι οί ενοικοι καί τεθλΐιμμένοι εκ των φρικτών γργο νότοον, ανέμενον την περαιτέρω ε¬ ξέλιξιν, τής υποθέσεως εκάστου καί τοΰ σύνολον. >
Έστερημένοι εξωτερικών ειδή-
σεον λόγω ελλείψεως εφημερίδων
ν> λ περιωρισμένοι είς τα τοΰ το>ρ
κικοΰ εντοπίου παραρτημιατος Χαλ
κΐΰματα, έίηττλοΰντο είς σνξητή-
σεις άπαισιοδόξους.
Τό Στρατοδικείον πειο'ίορίίτθη
είς σποραδιιιάς άνακρίσεις καί έπου
σιώδεις δίκι/ς Έφημολογήθη τότε ι
ίίτι ζητήσαν σχετικάς έξ Άγκνρας
! όδηγίας, ένετάλη νά παρατείνη
Ι τάς άνακιρίσεις έν άναμβνή των πό
Ι λεμικών έπιχειρήσειον τοΰ δντικοΰ
μετώπου άψοΰ (ά άποδιΰόμεναι κα-
τηγορίτι :«ΐτά τοΰ άμάχου πληθυ
σμοΰ των Ποντίιον έλ-λττνων έστε
ροΰντο έρείσματος
Μετά την όπισθοχώρησιν ομως
τοΰ έλληνιικοΰ στιροποΰ έκ τού
Σαγκαρίου την οποίαν έώρτασαν
οί τοϋρκοι ά>ς πΐριφαΛτί νίκην, η¬
μείς δέ άαθ»ρρήσ.αιντες έδελάβο-
μεν ώς σύναψιν άνακιοχής, καί έν
τώ μεταξύ όττΓοθανόντος τοΰ Προ έ
δρον τού στροτοδικείου, κατηρτίσθη
.ιεριοδεΰον δικαστήριον τής Άνί-
ξαρτησί.'ς ίπιλεγάμενον, τό δποϊυ
ίλθόν έγν.«τεστάθη έν Άμασπ'α καί
τό οποίον έκ 3 δονλευτών άπαρτΐΓ-
ζόμενον μέ πρόεδρον τόν 6-ουλευτήν
Άμ<ισοΰ δικηγόρον Έμίν μπέην, ό¬ στις ώς θά ίδωμεν, θά άποτελίΐώ- ση τό έξοντοηικόν έργον τού Κο- μιτάτου. Ι Η. Χ. Βολιούλης ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ 63ον πιά νά πάς έκεϊ! Άδιάφορο άν — Γελάτε γιατί δέν ζέρετε τό δέν τό παραδέχεσαι! — Μέ κύτ- δραμα μου' "Αν δέν ήταν αύτάς, τώρα θά δούλευα... Ό Ρόλαντ μέ σταμάτηιοε κου νώντας τό κεφάλι σοβαρά. — Μέ τέτοιο κρύο; Δώδεκα κάτω άπ' τό μηδέν, σήμερα, στό Τορόντο!.. Ή κακία μου γιά τόν Χέντερ- σεν έπεσε μέ μιας. Σκέφθηκα τίς μπόττες, πού επρεπε νά άγορα- σω Τό άδιάθροχο... Μιά μάλλινη τα£ε άπό πάνω ώς κάτω, όπως καθόμουνα στήν πολυθρόνα. — Ή ρόμπα πού φοράς δέν είναι ή δική σουΙ — Δική μου είναι! διαμαρτυ- ρήθηκα. Την άγόρασα στήν "Αθη¬ νά Ι Κούνησε τό κεφάλι τού άρνη· — Άγοράστηκε γιά σένα, εδώ, στό Λονδϊνο1 ΚΓ οϋτε ή βαλί- 2ακέττα... Μέ τό τσέκ τοΰ Ρό- | τσα είναι δική σου! Οϋτε τίποτα λαντ θά μποροϋσα νά πάρω δ,τι ' άπ' όσα ε'ναι μέσα σ' αυτή σοϋ ήθελα. 'Αλλά ϋστερα; Άν έφευ- γα, πώς θα Ζοϋσα χωρίς λεφτά,: "Ητανε πολύ δύσκολο νά δουλέ- ψω αυτόν τόν καιρό! Μετά τίς γιορτές πιά .. Καί άργοθσαν κόμαΙ — "Ε£η Δεκεμβριού άνήκουν!.. Πετάχτηκα όρθή κι' έτρε€α στήν κρεδβατοκάμαρα. Τό φώς άναμμένο, όπως τό είχα άφήσει, έπεφτε πάνω στή βαλίτσα. Την ι Ι δνοιΕα. Ταχτοποιημένα ολα ομορ σήμερα! φα, περιποιημέναΙ Όταν εβγα- Τοϋ "Αγίου Νικολάου! είπα οιγά. λα τή ρόμπα κΓ ένα νυχτιό την Εϊχα τόσο άπομονωθή στίς σκέ προηγούμενη μερά, δέν είχα δώ- I ψεις μου, πού μίλησα έλληνικά σει σημασια. Εϊμουνα τόσο κου- κι' έκανα τό σταυρό μου. Μάννα ρασμένη! Μά τώρα;.. Τίποτα δέν κα! γιός Ε,εσπάσανε σέ τρανταχτά ήτανε δικο μου! Κύτταξα καλά γέλια. Κοκκίνησα καϊ προσπαθή- τή ρόμπα. Την είχα φορέσει μιά - ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ Ή Παρθένος σήμερον... ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ Τοθ συνεργάτου μας κ. Ι2ΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ Γ ΤΙόσο βαθειά άντηχοΰσε σήχαΐ διά τους τό χαρμόσΐ'νο ψάλσιμο τοΰ γέρο - δάσ» ΐιλου τοΰ χο>ριοΰ.
Μέ πόίΤη άγαλλ.ίασι άκοϋγανε τώρα
«..κ«ί επί Γής ειρήνη, έν άνθρο')-
ποις Γύδοκία»! Ν αί, άχ ναί ειρήνη,
ΕΙΡΗΝΗ πιά στή Γή, Χοιστέ μου!
Καί άχάμεσα στύ έκκλησίασμ.ι,
κοντά στ' άλλαι κορίτσια. νά η .ιε-
•ντάμορφη Φρόσω, με τό κάτασπρο
μαντήλι στά πλούσια μαλλιά της.
Φαίνεται, δμως θλιμμένη κ,ιϊ αύτη,
δπως οί δλλες. . Ξέρουν ΰλοι στό
χιοριό^ πώς Λκόμη δέν έγύρισε ό
«ιρραβωνιάρης της, ό Πανάγος, τοϋ
Βεράπουλον τό στερνοπονλι καί τοΰ
χοιριοΰ τό παίνεμα. Τουτο είναι τό
μαράξι τής λνγερής. 'Ελπίζει δμως,
άφοϋ δέν Ιμαθ« κιακό γιά τόν άγα-
πημένο της, καί δέεται στό βεύ νά
τής τσν φέρη πίσο).
Ποΰ νάξερε ή άμοιρη, πώς.έ-
κεί κοντά, πολΰ κοντά της, ενας
νηός ποϋ δέν είναι τοϋ χιΐ)ρ«οΰ> ε¬
νας ξένος περαστικός, κρικρο/.νττά-
ζει πότε αυτήν κ/αί πότε μιά φωτο-
γραφίτ, ποΰ έχρι κρυμμένη μέσα
στά δυό τού χέρια!....
Ο νέος έχί'ϊνος ήταλ' ό Όοέστης
Πνιράκης, πού σίόθηκε άπό τοΰ Χά-
ρου τό στόμσ, καΐί μισ·ερ»μς.νος,
Αδννατος, εΐχε πάει, μόλ.ις £νο·θ)σ(
λίγη δΰνΜΐμι στά πάδια τοι^ νά συ-
ναντήση στο χ<οριά έκεϊνο την ο'ι- κογένεια τοΰ Π' ινάγοτι, τού φίλον τού... "Επρεπε νά τους δώση τό ποητοφόλι τοΰ γυιοΰ τονς, νά τούς ίστορήση τό πί»ς πέθανε γιά την ΙΙατρίδα! Πρίν δμιος ([έοη τό θλιΓιερό μή- νωμά τού, τριγύρισε κάμποσο, κα' ρ&ττώντας μέ τ.ρόπο έμαθε τ.ώς λεί πανε ΰλοι στή χωρ ι «Καλύτερ ι ετσι στοχάστηκε πώς θ' άντΐικιρυ- σω τή μαννοΰλα τού;...» Καί άποφάσισε νά μιλήση τής «ρραβοινιάρας τοΰ φίλον το', ποϋ ή φ'οτογ<Ηιΐφία της, ητ ινε μέσα στό πσρτοι}>έλο, μέ δυ5 άγνά, παρθενι
κά λόγια, σάν άφιέριοσι στόν· ά-
τυχο Πανάγο. «Νέα κοττέλλα εΤνα.
Πιό ί'ΰκολα &ά παοηγοοηθή... οΐτή
άς τά πή, έΛειτα, στούς δ.κονς
τού».·. σκέφθηκ·ε. Ποΰ άλλοΰ θά
την εύρισκε, παρά στή σύναξι ϋλου
τοΰ χωρίου στήν Έκκλησιά, γιά την
μεγάλη γιορτή των Χριστονγίννίυν.
Κι' ετσι άνέθηκε μέ κόπο στό
'Εχ»<λησά.κι τού Προφήτη Δανιήλ, καί κρνφοκύτταξε άπό τό προαύλιο, νά βρή την αμοιρη κοπέλλα... Μά ίίτ ί·ν άντίκρυσΕ τό πρντάμο'.χφο έ- κεΐνο κοηίτσι. έπάλεψε πολύ μέ τόν έαυτό τού: Να τής τό πή ή οχι; Κι' ίνα) στό ταραγμένο μινιλό τού άναδεύονταν οί π'ό κοινές δι- %α'θλογίες τοΰ νικημένου γιά την., νποχώρησί τον.. έν ώ μέσα στό Έκκλησάκι ό χορός εψελνε άρμο- νικά: «Ή Παρθεχος σήμερον τόν ΰπκρονσιον τίκτει...», έ;να £';.φνικό νΰμα τοϋ κόσαον τόν έ'φερε .τιό κοντά στή Φρύσιο. Ήτ.τιν έθιαο τοΰ χιοριοΰ εκείνον, τή στιγμή αύτη ν' 'άνασπάξιθΛΤαι άδελφικά οί Χριστ.α νοί ό ενας τόν άλλ.ονρ. Καθώς λο;- πόγ ό Πιιράκης έγυρισε καί κύττα ξε άττορώντας ττρός τό ιμέρος της ε[δρ στηλθΗΐενα έπάνοι τού τά ό- λόλ.αμπρα μάτια της. Σκν&ει τό¬ τε καί την ασπάζεται στό ροδαλό μάγου·λο> τρέμοντας σύγκορμος άπό
τή σνγκίνησι! «ΕΓλτι τό τελ.ευταϊο
φιλί τοϋ Πανάγον!» στοχάσθηκρ.
Ιωάννης Α. Βερνάδος Ι
σα νά δικαιολογηθω.
— Είναι μεγάλη γιορτή γιά
μας, ή σημερινήΙ "Εκανα τό
σταυρό μου γιά νά μέ βοηθήοη
ό "Αγιος! Είναι πολύ θαυματουρ-
γός...
— Τό πισ,εύω, φώναΕε ό Ρό¬
λαντ, βγά£οντας άπό την τσέπη
τού ένα φάκελλο.
Τόν γνώριοα όμέσως.
Ό μισθός σου ήρθε! Καί ΰστε-
ρα καταρριέοαι τόν Χέντεροεν!
'Αχάριστη!..
Τά είχα χαμένα άπό την εύ-
χαρίστησι.
— Ναί. . Έχεις δίκιοΙ
— Καΐ δέν είναι μόνον ό μι¬
σθός! "Εχοκμε κΓ άλλα στή μέ-
ση! — Σοβαρεύθήκε. — Δέν σ'
εϊχα άφήσει μόνη σου κι' έρημη,
όπως λές. Απόδειξις ότι βρεθή- νω στήν τουαλέττα! Ή ρόμπα
κα στό ΣάννονΙ Ό άνθρωπάκος σου ριγμένη στήν πολυθρόνα. Οί
έκανε πολύ έζυπνη δουλειά. Άν ( παντόφλες σου κάτω άπό τό κρε3
δέν τόν είχα ζεγελάσει, κάνον- . βάτι!..
τας δτι δέν ήΕερα πώο έφυγες ' Τόν κύτιαξα σάν ν' δκουγα
άπό τό σπίτι τοϋ λόρδου ΜακΚή- μιά γλώσσα, ποΰ δέν καταλάβαι
ναν, τώρα θασουνα στόν Καναδά! ι να καθόλου.
Καί είμαι 6έβαιος ότι δέν θέλε·£ | " (ΣυνεχΙΖεται)
ΤΑ ΔΩΡΑ ΣΑΣ
δυό φορές προτου αρρωστήσω.
Δέν θυμόμουνα καλά τό σχέδιό
της. Την έβγαλα καί την κύττα-
ξα προσεχτικά. Στήν πλατή, άνά
μεσα στούς ώμους, ή ψίρμα τοϋ
έργοστασίου στό Λονδϊνο!..
Παραπατο>ντας γύριαα στό λί-
δινγκ ■ ρούμ Ό Ρόλαντ καί ή
μητέρα τού μέ κυττάγανε γελα-
στοί.
— Λοιπόν; ρώτησε έκεΐνος.
Πίστηκες;
— Μά, πώς εγινε αύτό; Ποΰ
θά βρώ την βαλίτσα μου; Τά πρά
γματά μου;
— Ε Τ ν ο ι έκεϊ πό υ
ίο δφηοες πρίν φύ-
γης άπό τό Εενο-
δ ο χ ε ϊ ο . Τά ροΰχα σου στά
ουρτάρια. Ο! μυρωδιές σου πά-
σης
Μπρά.6ο> Νταή Βάσσο, τοϋ εί-
πε, είσαι ποαγματ.κό παλλ.ηκάρι.
Δέν σοΰ είπΐϊΐ άφεντικύ τόσες
βολνές, πώς έγώ αύτοι τσοί Τούρκοι
τσοί έχω γεννηιΐΡΛοι καί άνα&ρεμ
αένοι ούλο.ι "Εζησί εΐκ<χτι πέντε χρύνια μαζί τονς κϊ' εμαθ·α τά τερ τίπια τους. Αύτοι φονάξονν σάν χήνες, μά ή ψυχή τονς ΐίνπι κού- ΐψΐ', ιίμα τσοί τρίξης τά δύντια, τσοΐ πηγαίπ πέντε-πέντε. Μά την Ι5αγγ«λι'στρα τξρλεπή μόν, ε*πε ό Βάσσος φονσκοιμένος σάν δ,άνος Καί συνέχ σε: Εί'κοσ; σάν αύτοί, δέ ν. τύ λέω γι>ά ίθΐινεμό} εΐκοσι νά
μοΰ βάλης στήν άράδα, θά τσοί
θερίσο) σάν στάχια.
Ώστόσο, τόν έρώτησε ό Λεωνί
δι'ΐς, ώς τά τώρα δέ,ν μοΰ εΐπες
τί εκανες μέ τό χαρτί. τό ρδοσες;
Καί βεβαία τό έδωσα. Σοϋ εί
πά, θά στά πώ ίίλα μέ τήν άρώδα.
Ά<ιοΰ τήν «έσκαπούλαρα» κι' έτού- τη την βολά. άπό τά χέρια τοΰ Άλή 'Βφέντη κι' έτρΰπο)σα μέσα στήν Άρμενιά, όπως σοΰ ίίπα, εστριψοι τσιγαράκι, έ'βαλ^α στραβά τύ φέσι καί μέ τήν «φιάκα» μου, κατέβηκα στήν Μπέλλα Βίστα κ-οί πηγά «ντογροΰ» σπίτι τοΰ μακαρί- τη Κιατίπογλου. Έξύπνησα τσοί γιοί τον καί τσοί «έρεπορτάοησα» οση μοΰ συμ'βήκαινε έκρίνη την νύχ- τα. Τά μπεόπονλα φοιβηθήκΐ Αί· λν,γιατί άπ' οσα τούς εΓπα βγάλ τύ σι>μπέρασμα πώς τύ πράγμα|
ξε<τκεπάστηκε καί πώς ό Βεξύρης μπερο». 'θά τά ξεκάνη.(Τού; έδωσ,α τό χιρ' τί καί τούς εΓπα πώς γιά τήν πρ*)το6ονλίες καί τίς άποφάσεις τής έλληνικοτάτης πόλεως πού πα'ρνω, Καί νά σοϋ πώ καί σοΰντος τοΰ Πύντου: Αυτή άπε6ί(ΐ>-
>όν
ά,τέκτησΓν ι'νι άρρεν
αγαπημένον τη; Τόσον,
τοΰ εδοσε τήν έμποέποιχκΐν Τ*
γενειακήν άνατροφ ήν καί τήν 4*
τάτην ΐΜΚΝΓοκην, άποστέλλουοα "■
τον είς τό εξωτερικόν ('1τι)|°*
'διά σπονδάς Μετά ?ύδάχιμον ''"'
ρακολ.ούθηοιν πο.λλών έτών {;- '
Πανβπιστήμιον τής πά**); Κάλ^
ν<ατασττΐμμε·νον καί νά γνι στήν Σμνρη, πού ρίναι νά ?·/ τής πόλρως Γιζοϋντος τοΰ Πάν- καί νά χα»ρή κΐινένα έγγονάχι Μέ αυτήν τήν σκέψιν καί τόν βηοΰμε τοϋς θησαυροΰς τοΰ Κια- τού: τίπογλον. Γιά νά πετύχονμε αΰτό πύ πρέπει δπο)ς σοΰ είπα τη:: ίκιιι ) Γόνος πατριαρχικής οίκογεντίΐΐς 'ε*ό λαχταροΰσε, απέθανεν ξκφνιχ^ ΰτό τόν σκυ τοΰ II Σάββα Άσλάνογλου καί πάσχονσα έξ άνιάτου άβθενεία; ,1 ίΐα νά φτ>λη θυγάτηρ τοΰ μεγαλυτέρου τον νΐοΰ νεπαρκιείας τή; καρδίας έντό; έ;^
γηρ (γ ρ
γύμαστε Έγώ άπά τή ιιεριά μου, Ίο>άννον Άσλανίίου. έγεννήιθη έν χίοτιην ώρών: θ,ασώτης
ο,τι μπορώ, γιά ν' άποφεύ- Κ·ρρασοΰντι κατά τά έτη 1896 καί των θρησκευτικόν· π^ν,,υ«,ιυ)ν >αι
γο> σνναντήσεις μέ τόν Άλή Έςέ έοισρν έν αυτή μέχρι τοΰ 1922 ε- λάτρης τής χριστιανικής πί—ε,,ί;
ντη. Κι' έσίι πρέπει νά κάνης τό τού; ήτοι τής Μικρασιατική; κα- έλϋίνε την απόφασιν καί ομού μΕ'
ϊδιο γιατί ·ΰστειρα άπά τό «ρεζι^κι» ταστροφής: Ανετράφη υπό μητρός τά τού σύζυγον της πρό όλίγΐιιν
.τού τοΰ εκανες έχθές νά τόν ξαί>- χρηστής καί έξαιοετικοΰ χαρακτή- 'ίΤων μετέβη είς τά Ίεροσόλ,ι^
ματώσης, καταλαβαίνεις πώ; θά ρος, άνόματι Άνκττασίας καί θν- είς τ°ύ; Άγιον; Τόπου; ένθα (!
κινήαη γή καί οΰρανό νά σέ πιάση γατρός τού
II
Γιάννη ΆλεξαΜδρί Υ^ννή'θη ό Κύριο; Ήμων
γιά νά ξεπλύνη την ντροπή.
η ρ Ο0ί
δόν μέ οικογενειακήν παράδοσιν, δό Χριστός καί επεσκέφθησαν α.τοηα
ά έ θ έά
μ γή ρ, η τοηα
Δεν τόν φοβάααι άφέντη μόν, σασα είς αυτήν την έ,απρέπονσαν τά μέρη ρνθα έπάτησεν δ Χοιστός
οσο εχο) στά χέρια μόν τό έγγλέζι έλιληνοχριστιανικήν άγωγήν καί τά κι .ι εδίδίΐιξεν τό "Ιερόν Εύίίγγτλιο,
έλιληνοχριστιανι/ήν άγωγήν καί τά .___.
κο πασαπόρτι. Τό πολύ - πολύ νά αύστηρά ίτθη καί έθιμα τή; Ποντια καί ούτο) Ίκανοποίησεν τό θρησχεΐ'ΐί
μέ πάη στόν Κόνσολα, γιά νά έ- κή; Κοινοκα; κ<χί τά; παραδόσει; ΌΟν σι·ναίσθτνμά της, ής ς ς ρς &Είο,, ξακριβώση ποίος είμαι. Τούς σκιά- τοΰ Ποντιακοΰ πολιτισμόν: Τά τόν τίτλον Ι Ιροσκηνιτρία (Χατϊά ζονται τονς Φράγκους οί Τοΰρκοι πρώτ/ γράμματα τής μορφώσεο')ς &») ζλή "Ο έ βή ά της, την λατοείαν τη; ,· βΐίθιμύν ΊΑ ρ σ τ α ό χαρ' Μην είσαι τόσο «σίγουρο;» Ντα- χε{α μετά τήν άποφοίτησίν τη; έκ την αγάπην τοΰ Χριστοΰ χ«1 την *· ώρα' ή Βάσσο. Τώ(>α πού ανοιξες «παο- τοΰ άνωτέρου Σχολείον, έφοίτησε αφοσίωσιν της πρός τά Έλΐηνο-
σήμερα νά πάς κι' έσύ, γι,ά νά σοΰ τό σ<χο)ρεση ποτέ. Καί μέ τό τούτον. . ΥΕνεΐς καί φίλοι (εντόπιοι χ/ιί π^ συν«<γροικηθήτε γιά τά πΐιραπέρα. ιδίκηο τον. ι Κατηρτίσθη τόσον άρκετά είς σφυγες), έτίιιησαν ταύτην κατά τήν Καί γι άνά μην χάνουν καιρό στό 'Μή σΐ'λλογάσαι, τώρα τέτοια τήν Σχολήν αυτήν, ίόστε ηδύνατο κ.ηδρίαν της συνοδεύσαντες αυτήν «ιιομέντο», σελλώσαΛε τ' άλογά πράμματα τξελ^πή μόν. έγώ τσοί άρκετά καλά νά ομιλήση την γλώο μέχρι τή; τελευταία; τη; χλτοι· τον; κμ' εφΰγανε. Τώρα πρέπει νά Τονρκοι σοΰ είπα, δέν τσοί λογα- σαν καί δι' αύτό διεκρίνετο διά κια;: φύγη; κι' έσύ.. ριάζω, Καί χίλιοι νά έρθουνιε νά τ,'ν έξ(4ρετικήν της ίδ;οφιία>' καί (Κατετέθησαν πάμποιλλα Στέςη-
Άπόι[»ε; έρώτησε ό Λειονίδας. μί π'άσουν, πάλι
Άμ' πότες αϋριο; άπόι)>ε
Άπόψε, έκανε σάν νά μονολο
γοΰσε μέ κάποια άνησνχίιι ό
νίβας, άπόψρ, αοΰ είναι άδννατο Ώστόσο σέ παοακαλω. νά μην επηκολούθησαν τά έξοντωτικά σχέ ίκτιμώντε; την μνήμην της:
Πρέπει νά προλάβο) ενα δλλο κακό πολυβγαίνης τήν ήμέρα καί νά §1Λ τοΰ πάμοχαροΰς Όσμάν Άγά' Ή νεκρώσιμος άκολουθία έι|
θ«μ? σ αυτο τον τοπο γ,α νχχ γι- Στα λέγω αντα τοΰ είπεν ό Λεω πολρ(1):. (·;πον παοέμβιναν ίπ1 |ναΙ δ σύ^νγός της μετά τοΰ υϊόν τον
νουμε ,δ·ολο<Γονοι. Ό σκοπο; μα; νίδας γιά κάθε ένδεχύμρ-νο. Καί νηηνινόν Λ,ήπτη,.,, ν,,Ι ϊ-,ρΓ Κν.^ Ι άκολουΟηΓ^τρ- τή τπΓν^.ν,.,1 .„.' είναι εύγενέστερο; καί μεγάλος. τώρα, πάρε αύτό τό γράμμα κα! καί τήν άγΐ ιπΓ,ιιένην μητέρη τη;, Ό Άλέξανορο; είναι έ'να παλλη πήγαΐΛΐ στήν έγγλέζικη σκάλα προσ6ληθεΓσαν έκ τή; ασθενείας κάρι νέο άκό.μα καί άπρογο πού 'Εκεϊ στό Ξενοΐδοχείο τής μαντάμ του ίξανθηματικοΰ Τικρου, την απόϊ δέν εξησε κϋθύιλου έ'ξω άπό τήν Χομπέν. Δώσε τό γράμμα στόν αν δρπαξε κατά μίαν επίσκεψίν τη; Σμύρνη. Τά μόνα πού τόν άπασχα «πορτιέιρη» καί φύγε Είναι γιά εί; τά Τούρκικα Σστρατόπεδα των ΣτρΓ<τι!)ν(ΐιν Σελιμιέ, δπου ευρί¬ σκοντο τά όρφανά παιδία τοΰ άοελ- λοΰν εί.αι τά «ξεύκια» τού ή καλο την κόμησσα περάση τού καί ό έριοτα;. Είναι άνάγκη νά πάιο τώρα; „„„,,„ „> ν^ι.-υ, λ «Ιυ11. ινν «ν>ίΛ-
Μά τήν πίστη μόν, δέν σέ κα- Τώρα καί χωρί; καμμιά άργοπο φοθ τη; Πΐ/ναγιώτοι· Άλεξανόρί-
ταλ.ι 'βαίνω άφέντη μόν, έκανε μέ ρίπ Άπό τό γράμμα αύτό έξαρ- δόν: Ό θάνατος τής μητοό; τη;
άπΐίρία ό Νταή Βάσσο;. Τί σχέση τάται ή ύπύληψη τή; κόμησσα;, έπ^φ,ερ,Γν τΊ; τήν οικογένειαν μεγά-
εχουν αύτά πού μοΰ λέ; μέ τσοί Μήπο>; έχει; καμμιά ίίλλη δοι- χην 0λίψ1Λ, καί πόιθν αφάνταστον
λαχτάρε; πού μά; κάνειι "Εχει γί- λε'ά; _ ΚιΙχ άπηγοήτευσιν ταυτοχρόνω;.
δι νέ μεγάλο θάρρος εί; τά άδέλφια
;, τά όποϊα απέστειλεν είς την
λι ιι ι.ιιι γ υ γ| ι*-ΐ"υι ν ϊΐΐΓτυχρονιΐ);.
νει ή σκιά τού Άλή Έφέντη καί Θέλιο ν« πάω στό Μποντζά ση- ·Αλλ αυτή δέν άπαγοητιΰθη κκί 8-
τό έβαλε «άμέτι - μουχαμέτι» νά α·ερα.
μά; ξεπιστρέψη, οπα>; τό εκανιε ,Πήγαινρ, έγώ θά σε χρειασθοι
χΙ,ίτήν άλλη βολά μέ τό Μανιάτη. κατά τί; ένν,ά, έλπΐξιο ώς τήν ώ- Έλλάδα, λόγω των τουρκικών πιέ-
"Εχει, άπάντησρ δ Λεονίδα- ηα αυτή νά έχη; γυρίση,
Ό ^ροτας τόν έτύφλωσε τόσο> ώ Στσοί, όχτώ τ πολϋ θά είμαι
στε γιά χάση του νά θνσιάϊη κι' πίσο. στή Σμύρνη,
αύτό τό αίσθηιμα τή; τιμής. "Οιλα
Εν τάξει. ΔΛσε τύτε τό γράμ τερτ>μάτ(ι)ν της κΐχτάρθοσε καί π«ο
τά θησιάζη για να Ίκανοποιήση τήν μα τής κάμησσας χ(ΐί πήγαινε στό σελήφθη εί; τά έθνικά Νοσηλευ
καοδιά τής κόμησσας Πέτροβικ. Ή καλύ. ι «α ·Τί>ηΛ..«— μ__ι___ι: .'.- ττ..
κόμησσα βέβΐαα, σάν κοσμογι»ρισμέ
νη καί εξνπ.νη γυναίκα, ξέρει τί;
Ό Νταή Βάσσος σηκώθηκε, σταμένη "καί ύπηρέτησεν έν ο
ς φρεσε πάλι τό καπέλλο τον, £βα μ^χρι τοί, ι92ο ε*τους, προσφ?ρου
προθέσεις αΰτές τοΰ Αλέξανδρον, λε στήν τσέπη τον τό γράμμα κι' σα "^^α- δσ^- ί,πηρε<Τίας τ}; ιιά εΥίΐ κι' αυτιι τού; σνιηπηκΓ ν«1 ϊγτ,,«»^ μά έ'χ«ι κι' αυτή τούς σκοπούς καί τά σχέδιά της. ΊΟ Λεωνίδας αρχισε νά ντΰνιε- ΊΟ Λεωνίδας αρχισε νά ντΰνιε- Τί>;)ς πρύβφνγας, οί όποϊθ! σορηιδόν
Τής σν.ιιφέρει νά περιτριγνριΧε ται, βέν πρόφθιισε ίίμ(ΐ)ς νά τε- Μ τέφευγον είς τά άνοτέρω Ίδρύ
αι άπό νεαρούς σάν κι' έαένΗ καί λ.ειώση, ίίτα'ν τόν είιδοποίησαν πώς μ,ατα ποός νοσηλείαν. ΜΕΐά τή
άν Άλέξανδρο, πού μέ θιεο>ρΓί ζητοΰσε νά τόν. δίί τι κιεαά Αεσπηι ,ηη^ μ—_" <..... > « < >
ται
τόν
νά τόν, δή ή κ.εοά Δεσποι α9, »
' 1926 ίτο''ς»
χρονικόν διάστηυα καί έκ.ΡΪ έ'χασε | άκολουθοΐ-ντρ; τύ παοάιδ^γμά τη;
διά νά τιμήσονν τήν μνήμην τη;
καί μ*τά θάνατον, προσεφέρον τό
ποσόν των πεντε χιλιάδων δραχμ.
(5.000) εί; τόν Ποντιακόν Σύλιλο-
γο'ν Καλλιθέα; «Άργοναύται οί Κο
γοναΰτ ι» Κοιινηνοί».
Όμοίω; κια δ άγαπητός καί ά·
ξιότημο; κ. Άντώνιο; Σουρμίλή;
εκτιμωντα; τήν μνήμην της, άντ!
Στεφάνου, προσέφερεν τό ποσόν
των πε·τακοσί(')ν δραχμών (500)
είς τό Σύλλογον Καλλιθέας, «Ά{-
γοναΰταιΐ Κομνηνοί) :
Μέ πόνον τή; ψιχή; μου χαΐ μί
τήν νστάτην ευχήν μόν Λρός τόν
"η|).στον, ενχομαι πρό; αυτόν, 5πω;
κατατάξρι ταύτην μεταξύ των Δι-
κ<ιάι)ν εί; τόν Παράδεισον: Κ; 5έ τ άν σύζυγον τη; καί τόν υϊόν τη; εΰχοααι υπομονήν καί καρτεριχότη- τα κ/ιί παράΐδειγμα είς την καθόλοι τον ζιοήν τά διδάγματα καί τά; ά- γαθοεργά; πράξει; της Έπίσης εϋχομαι όπως τό Χ^ τής Άττινή; πού τήν έοτ.ρ«αστνι νο είναι ελαφρό καί ό ϋψΚΓτος νά την δεχθή είς τόν Παοάδειβον άς την αίθουσαν των Δικαίων χαί η- στάίν: Κονσταντιχουπόλει. λύγοι των ίκανοτήτον της κ.αί τώ,ν προ- α Μπαλονκλή ώς Προι τούςΝοσηιννομέν·ονς καί δή είς τούς πρόαφνγας, οί όποϊοι σιορηιδόν σάν άνόητο, πον είναι άντεραστή νοΰ τ">ν ΆλέξαΙδρο, πού,μέ θειορεϊ σάν Νά περάση είπε ό Λείυνί'δας.
άνόιττο; πούΐΐναι, άντΐ,ραστή μόν
καί έγκΐιτ.έ-
λειψε την ΚΐιινσταντινοΛτολιν, λό-
γο> των τουρκίκΛν πιέσειον καί κα
( ^ν» ι.μ,* ιι/111/ΛΙ ΛΛΊ
V
;11£(,
Μιά γρηά, πολύ προχο>ρη.μένη τηλθεν ,,;. τήνΈλλάδ,α καΐ έγκα,
,Α^ι' αύτό «κοντοάρ)ει». Ή κόμη.σ στά χρόνια. κοντή κίΐί άχαμνή,' τε<Ττα0η Ε!ς την πόλιν των Άθη- ια δμ,ίο; δέν πρόκριται νά αείλη γιά κ,1 ί:να δέμα παιραμάσχαλα, μπήκε νά"η· σι»ν Λ'τηθτϊσα μετά των λοιπών '.αιρύ στήν Σμύρνη. Πολύ σύντομα στήν καμάρα καί στάθηκε πί<το ,'Χδεχ,φ1τ)ν της. Έν Αθήναι; έγνώ βά φύγη καί τύτε θά ξεθναάνη τό πίσω άπό την πάρτα κοιτάζοντας ρι(ΤΕ τον ε/Αεκτον νέον Ιωάννην πάθος τοΰ Άλέξινορου καί νά εί- μέ θατιαασμό τόν Λεωνίδα: · ΆραβΙ-δην καταγόμενον έκ τή; πά¬ σα· «σίγθνρβ;», θα μετΐ νοιωση για Ό ΛεωνΙδα; την εχαιρέτησε καί ,,.„>. ρ,-οΓ-ντος τοΰ Πόντου, ιάόν
τά κ^αώιιατά ΤοΜ άπέναντί μα;. την ρρώτησε τί τόν ή&ελε. Μά έ- το0 αειμνήστου ί*ρέω; Νικόλαον Ά
Στδ μεταξύ, εκανε (, Νταή χείντ, δέν βιάζοταν νά τοΰ άπαντή ^6ίβον_ ^, α.το{.
Βάσσος. μπο-ρρΐ νά μά; «στραπα- ση. Αρχισε τα παινεματα: ' αου κο νοη-Ιαν ' " '
ποΰΓ
Αΐωνί« σου ή Μνήμη Άξέχαιπη
Μαρίτσα
Γιβ τά ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ν*
πόνον τί|ς ΣΜΎΡΝΗΣ ή Λ·-
γοτέχνις κ. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑ-
ΚΙΔΟΤ έξέδωσε τέ Μυθιστόβη-
μ* της :
«ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ>
Πωλεϊται στά Κεντ».χα Βιβλίθ-
πωλεία στήν ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ στήν ΕΝΩΣ1
ΣΜΤΡΝΑΙΟΝ· «-»'««* ··
καλέ, τί
Άπό την επίσκεψίν μας είς τό κατάστημα τοΰ πατριώτη
μας «ΖΟΓΛΟΒΙΤΣ», Περικλέους 10, άνακαλύψαμε ίδέες
γιά έ'να. σωρό δμορφα δώρα, τώρα ποϋ πλησιάζουν οί ήμέ-
ρες των έορτών.
Τά βάζα, οί φοντανιέρες, τά κηροπήγια, τά μπόλ είς δλα
τά μεγέθη, οί δίσκοι οί άργυροί, άλλά καί οί έπάργυροι,
δίδουν μία λύσι στό πρόβλημα τοθ δώρου σας. Άλλά δέν
είναι μόνον αύτά. Τά μαχαιροπήρουνα δλων των έργοστα-
σίων τοΰ Κόσμου, σέ ύπέροχα· σχέδια καί τιμές άποθήκης.
Μην ξεχνατε, λοιπόν, δτι γιά κά&ε δώρο επισκεφθήτε τδ
κατάστημα
«ΖΟΓΛΟΒΙΤΣ», ΠΕΡΙΚΛΕΟΓΣ 10 — ΑΘΗΝΑΙ
Ι συμβεβλημένον μέ την «ΕΘΝΟΚΑΡΤΑ». Είδική Ηπ~Μ-
* α:ς γιά τούς αναγνώστας τής εφημερίδος μας άπό τόν Σμυρ-
ναΐο έπιχειρηματία.
Έπίσης άναλαμβάνομεν έπιδιορθώσεις παλαιών άντι-
κειμένων τοΰ εϊδους μας.
.."ν,·, ιι ι>,μι,υ^,υί «ου ^ ι καί στά γραφεΐα τής έφημίί'^
Δέγ μποροίΜΐΕ νά τοΡ κάνουμε σαι γιόκα μοί» μ' αΰτό τό χρνσο ' ν «"Ρ"^^·-·"^^ Ποντιακήν οί- μας «Προσφυγικός Κόσμοϊ» Νί·
εμείς κ)ι·κό Πρέπει νά φνλαγάαα- φΡ(Τάκι καί μ' αυτή τήν «οόμπα». | 7·ογέΛ'ειαν· Έ"Χ τοΓι νάί10υ τούτου! χης 25,
«ΤΡ. Αύτό μόνο. 2άν πασά; μοΰ ΕΙσαι. Γι' »*"' ____________________.......... ' _____—
ΙΤώς νά φυλαχτοΰιιε τσελρπή οΰλα τά κορίτσια τσή Σμύρνης, Ι
μου, ποβ φντρώνει σά ραπάν! μπρο δας καί κολΛάει ό στόμα; τον;, ι
στά μα;; Καί μάλιστα, ΰπουλ.α, νονται» (ίμα σέ 6λέπυ»ν καί τρέ-'
μπαιιπέσικα, οπίσω ήπό τόν Άλή κι' οΐλε; οί παντρε||νε; «λο>λ«ί-1
, Έφέντη πάντα; οΰλ^ε; οί χης>ευάμενε; κι' άκόιια Ι
Τά ξέρω αύτό., τοΰ άπάντηβε δ Χ·ουνε τά σάλια τους. Λένε Λωνί-1
ς, μά δέν γίν=ται άλλοιό>:, Ό Λεοηίδας χαμογέλασε:
, μγ
οΰτε τρ(χ« τού κε.φαλιοΰ τον, δεν Καί τί λί νέ· γιά μενά κνοά Δε-
σοΰ έπιτρέπι» ν^ι πειράξης. ( σποΐνοΰ; την έρώτησε
Ό Νταή Βάσββς σήκιοσε τούς (Συνεχίζεται)
Άφιερωμ-ένα στά 50 χρόνια τής Μικρα^ιατικής Κα-
ροφί1^ τά βιβλία τής κυρίας Στέλλα* Έπιφανίου - Πε¬
τράκη «Δύσκολος Δρόμος», μυθιστόρημα, καί «Τραγούδιε
τής Σμύρνης», δίνουν μιά σωστή είκόνα τής ώς τό 1922
ζωής τής Σμύρνης. Άξίζει νά μή λείπουν άπό καμμιά Βι-
βλιοθήκη.
Πωλοΰνται στά βιβλιοπωλεΐα «Κολλάρου», «Σιδέρη»
καί σ' αλλα.
εξεδόθη
Δημ. Ί. Μαγκριώτη
"ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ■ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Πωλεϊται είς δλα τά Κεντρικά Βιβλιο-
πωλεϊα (Στοδ?ου - Ίπποκράτους κλπ.)
Στέλλαο - Έπιφανείου Πετράκη
ΛΑΟΓΡλΦΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΜΥΡΝΗΣ
Πωλοϋνται είο όλα να μεγάλο βιδλιοπωλεϊα
καί είς τά γραφεϊα μας
Τιμή βιβλίου Δραχμα) 50
ΒΟΥΡΛΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΣΜΥΡΝΑΙΟΙ
Θά εύρουν στό πρόσ<ρατο βιβλίο τοθ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ •ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ- ΙΩΝΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ» οτ6 15 διηγήματα τήν άτμίονοιρα τοθ τόπου των, *ν μέρει γνώριμεΓ. φυοιογνωμίες, κατατόπια, ήθη, χοροπύ, εϋθυμα, βιδυλλιακά άλλά καί δραματικά έπεισόδιο. - Ό κομψάς τόμος των 170 Οίλΐδων δρ. 60 - στ" 6ι6λιοττωλεϊα: Πατσιλινάκου γωνΐα όδών ΠεσμαΖάγ,'ου) Πανεπιστημίου- Σιδέρη, Στα¬ δίου 44' ΒαοιλεΙου, Ίπποκράτους 15' 'Ελευθερουδόκη. Νίκης 4 καί αλλα κβντρικύ.
ΝΕΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
•Γ£,ιηρμονι·σ,μιενην πολιτικήν εις
ταν κλάδον των ναυπηγήσεων, προ
τίθεται να ακολουθήση ή Εύρω-
—χ'ική Οί<ονομική Κοινότης, πρός εξουδετέρωσιν των συνεπειών έκ. τής άνστττύξεως τής Άμερικανι- κής καί τής Ίοπτονιικής ναυπηγι- κής. Μέ 270 ναυπηγκάς μονάδας μ£ ετήσιον κύκλον εργασιών ΰψους 4,2 δισβκ μονάδων μετρήσεως, αι 5ιΟ^ηχανι<ϊΐ αυται τής διευρυνβε1 οης Κοινότητος άντιμετωπίζουν σήμερον, σηιμαντιική πρσβλήμαια <£ αίτίβς τ°ύ άσκουμένου συ>»α
γωνισμοϋ άττό μέρους των Άμε
ρικοονικών καί, κυριως, Ίαπω-νικών
ςίων
Τό θέμα τούτο ένέχει ιδιαιτέ¬
ρα, σημασίαν διά την Ε.Ο./Κ.,
δβοαμένσυ δτι ή σίκονομική δρα-
στηριότΓτς τη-ς έξαρτάται κατά
—λΰ άττό τάς ναυτικάς μεταφο-
ρτς. Οίίτω, τό 1971, τό 100%
τοθ άκοΛά'Ρτσυ πετρέλαιον τό ο¬
ποίον κσ~>"θαλώθΓΐ άπό τάς έννέα
χώρας ■— μβλη τής Κοινότητος,
μετεφέρθη διά θαλάσσης, ώς έ-
τποτΐς καΐ τα 60% των πρώτον
ίιαμηιχσινΐ'κών ύλών. τα 29% των
άγροτικών προιόντων καΐ τα 80%
περιττον των έξαχθέιντων έμπορει^
μάτων των Τοιουτοτρόπως, α!
ιαυτκαι κοοτασκευα·!, ώς μέσον
ΐΓαραγωιγης καί σιιντηρήσεως τού
άναγκαίου «ταννάζ» δ ά τό Εμπό¬
ριον, υπήρξαν κοοί παρα,μένο,Λ/
όασιικός παράγων είς τή,ν Οξέλι-'
ξιν τού έξωτεριικού έμττοριου κα' '
κατά συνέπειαν, ολοκλήρου τής
Κοινοτκής αίκονομίας. 'Εν τού¬
τοις, ή ονναγωνιστικότηις των Εύ-
ρωτιαικών ναυτιπννΊΐκών βιθμηχαινι-
ύν κινδυνεύει νά ελαττωθή ίκ τού
γεγονότος δτι αί ευνοικαί συνθή-|
κσι των δύο τελευταίων έτών καϊ
ιά φιλόδαξα ττρονιράιμιματα επε¬
κτάσεως τού Ίαπωνικού στόλου,
ύδήγησαν τοΰς Ίάττωνας κατα-
οκευαστάς νά έπιτοεχύνουν τάς έ-
„,, ώατε ή 1κανά
,ς των ^ προβλέπετα,
έκατομμύρια τάννω,ν συνο-
χωρητ,,κότη,τος διά το 1975
&> όσον δέ το ΤΓρόΥΡ<ϊμμα τοΰ_ το ττραγμα-ο-οιηθΓ), δέον νά ά- ναμενεται ίκανότης όπερπαραγω- Υης τής τάξεως των 5 έκατομμ. τόννων καί ποσοστόν κατασκευήν των Ιαπων,κών ναυπηγείων ύπερ. δα,,νον τα 70% είς τήν δ,εθνή α. γοραν! 'Υττό τάς προυττοθέσεις αύτάς »αι ιμε τα ανωτέρω δεδομένα, ίδρύ βη, τη πρωτοβονλία των Εύρω- παίων κατασικευαιο-Γών μεγάλως σκαφών, τό Συμβούλιον κατασκε- υοκττών τΓοντοττάρων πλοίων τής Κοινότητος μέ ττρωταρχικόν σκο¬ πόν νά προέλθουν είς μίαν συμ¬ φωνίαν μέ τούς ΊάτΓωνας ονναδέλ φους των. "Ηδη, ή Έκτελεστική Ετπτροττή τής ΕΟΚ έττελήφθη τού προβληματος καί προετοιμά- ζει, έττΐ τού παρόντος, την ώς α¬ νωτέρω έναρμόνισΐιν τής θέσεώς της είς τόν ναι—ηγι,κόν κλάδον. Βεβαίως — ύπογραμμίζεται είς σχετικόν δελτίον τού Κέντρου Πλη ροφαριών Εύρωπαικών Κοινοτήτων — τπρέττει νά αποφευχθή ή δημι- ουιργία μονοπωλιακών καταστα- οτεων είς τόν χλαδον των ναυττη- γήσεων Ή Κοιινότης, τοντζεται, δέον νά συνεχίση την παραγωγήν καί συντήρησιν τού ανάγκας «τοι/νάζ>, διά τήν εξυπηρέτησιν
των οίκονομιΐκών άναγκών της κο-;
την εξασφάλισιν τής ά,ρμονικης ά
νατττύξεως των σηιμιερινων δυ'^ατ'"
τήτων.
"Εκρίθη σκόττιιμον νά άνοοφερθώ
μέν καί είς αυτήν τήν δραστηριο
τητα τής Εύρωτταίκής Οίκονομια,
Κοινότητος, ώς έκ των άναποφευ-
κτων ττιροεκτάσεων της καί είς τή·
χώραν μας, δτπον άνατττύσσετα·
δυναμιικώς ό κλάδος τής έγχωρ;-
ου ναι—ηγΐικής διοιμττχανίας —καΐ
άς έχωμεν τούτο ύττ' όψει μας.
ΕΑΗΗΟΣΙΕΥΘΗΣΑΝ ΤΑ Ν.Δ. ΔΙΑ ΚΕΦΑΑ.
ΚΛΙ ΠΕΡΙΦ. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ
Είς την "Εφημερίδα της Κυ¬
βερνήσεως (ΦΕΚ 232 Α) έδημο-
σιεύθησαν τα Νο,μοθετήιματα, διά
των οποίων τίθενται είς έφαρμο-
γήν τα μέτρα, τα όποΐα άπεφα-
σισθησαν την τταίρελθούσαν Κυιρΐα
κήν όττό τής Κυδειρνήσεος κα! έ-
ξηγγέλθησαν αύθηιμβρόν ύττό τού
άντιτροέδρσυ κ. Ν. Μακαρέζου.
Συγκεκιρΐιμένως έδηιμοσιενθησαι'
Τό υττ' αριθ. 1.312 Ν.Δ. «περ!
νέον μέτρων πρός ενίσχυσιν τής
ττεριφερειακής άνατττύξεως».
Τό νπ' αριθ. 1.313 Ν.Δ. «περ
μέτρων ένισχύσεως τής τοΐ'ριστι-
κής άνατττύξεως».
Τό ύπ άριθμ. 1.314 Ν Δ. «πε
ρι τροποποιήσεως τού ΑΝ. 148/
67 ττ&ρί μιέηρων τπρός ενίσχυσιν
ττ>ς κεψσλαιαγοράς».
Κοτί τό ύπ' άριβιμ. 1315 Ν.Δ
«ττερί άτΓαγαρεύσεως Χρηματιστη
ριοκών τινών συναλλαγών είς Τροι
ττέζας κοτί νο,μικά τινά ττρόσωπα»
Διά τού ττρώτοι; (Ν.Δ. 1312
72) θεσττίζονται τα έξαγγελθέν'-
το ηδη νέα κίνητ^»α ΰττ&ρ των 6ιο
μηχοβνιών διοτεχνικών καί μετα>ν-
λευτικών έτΓΐχεΐιρήισεων, των έγκα
τεοτημένων ή έγκαθισταμένων είς
τα ττίιριφερειακά διαιμειρίσματα
καί σιτγικεκρΐιμένως εϊς τάς ττεριο
χός Β, Γ καί τήν νειοδηιμιοι/ργου-
μένην ττεοιοχήιν Δ. Τα έν λόγω
κίνητρο διαψοροτΓθΐούμενα καί κλ. |
μακούμενα αναλόγως των ττεριο-1
χών, φορολογιχά, πιστωτικά καί
οικονομ ικά ανεκοινώθησαν ήδη λε
ΊΠΌμερώς υπό τού κ. Μακαρέζου
Τό δεύτερον Ν.Δ. Οπ' αριθ. 13
'3)72 θεσττίζει κατ' αρχήν τ όν
διαχωρισ,μόν τής έτηικιρατείας εί1;
τρείς ττβριοχάς προκειμιένου νά έ
ψοιρμοσθούν κατά ΤΓε,ρίτττωσιν τα
^έρ των τουριστικών έττιχειρήσε-
°ν ψορολογικά κίνη·τρα και είς
4 ττεριοχάς — μέ την ττροσθή<ηι' 7κ)<; ττεριοχίνς Δ είς την όττοίαν 6ύ νανται νά άτίχκτττώνται τμήματα τής ττφΐοχής Γ, δι" άποφάσεων τού ΎτΓθυργΐικοϋ Συιμβουλίου — ■"•ροκίιιμένου νά εφαρμοσθούν τα "■ιστωτικά καί λοιττά οΐκονομικά κίνητρα, Τό τρίτον Ν Δ ύττ' αριθ 1314) '2 τηαρέχει έν πιρώτοις τό δικαι- ωμα ειΐς τάς Άνωνύμους Έταιρεί °ζ, έκτός των τραττΕζικών, όττως άνο—ροσαριμόσονν την ειι'ς τόν Ί- σολογιοιμόν των έμφανιζο,μένην ά ζιον τού τταγίου ένεργητικού των τΠζ ττροκοτΓΤούσης ύττειραξίΐχς κε- Ί>α|λο;ιοτΓο,ουμένης κατά τό ήμισυ
καί άγομένης κατά τό υπόλοιπον
Γιμσυ είς ειδικόν άττοθεματικόν
δ>Λάμΐΐνον νά κεφαλαιοττοιηθή με¬
ταγενεστέρως Ή έν λόγω άναττρο
ή δύναται νά λάβη χώραν
μέχρι 31.12.74 εξαιρέσει των Α.
Ε. μέ τραττεζικόν δανεισμόν ανώ¬
τερον των 50 έκατ. διά τάς όποί
άς ή προθεσμία είναι μέχ,·» 31.
12.73. Έξ δλλοι; οοί Α.Ε. των ο¬
ποίων αί μεταχαί είναι είσηγμέναι
είς τό Χρηματιστήριον δύνανται
νά έμφανίζουν όλόκληιρον ή μέρος
της ϊπτεραξίας έκ τής άναττροσαρ
μογής είς ειδικόν άττοθειματικόν,
και ότΓΐν αδείας τής 'Επιτροττής
Κεφαλαιαγοράς, δυνάμενον νά κε
φαλαιοτΓθΐηθή βραδύτε,ρον.
Αί τραττεζιχαί ΑΕ δύνανται, κα
τα τάς διατάξεις τού Ν Δ. νά
προβούν είς Λναττροσο3ριμογήν τής
άξίας των παγίων έγκαταστάίσε-
ών των, έξαΐ'ρέσει των μηχανηιμά
των, έμφαινίζουσαι την ύττεραξίαν
είς ειδικόν άποθε,ματικόν δυινάμε-
νον νά κεφαλαιοτΓθΐιηθή μεταγενε¬
στέρως, κατότπν αδείας τής Επι
τροττής Κεφαλαιαγοράς. Τό αύτό
τέλος Ν Δ καιθιβρώνει την επί
■μειωμένω κατά 5 ττοσοστιαίας μ^
νάδας, έναντι τού εκάστοτε ίσχύ-
οντος φορολογικόν συντελεστού,
φορολοιγ ίαν των μή διανι/σμένων
κ&ρδών των διομηιχανικών και με-
ταλλευτικών ΑΕ.
Τό 4ον τέλος Ν.Δ. (1315)72)
άτηαγορεύει τή·ν απόκτησιν κατά
κυιρΐότητα μετοχών Τραττεζών υ¬
πό ημεδαπών ή άλλοδαττών τρα-
πεζικών Α.Ε. άφ' ενός καϊ υπό ή
μεδαττού ή άλλοδαττού νομικοϋ
ττροσώπου, τού όποίου τό κεφά¬
λαιον άνή'κει ή άνήκεν κατά τό ά-
μέσως ττροηγούμβνον τής άττοκτή
σεως των μετοχών έτος είς ήμε-
δαττήν ή άλλοδαπήν τραπεζικήν
"Εταΐ'ρείαν. Τής άτταγορεύσεως έ
ξαιρούνται ή ΕΤΕΒΑ, ή Τραπέ¬
ζα 'Επενδύσεων, αί Εταιρείαι Ε
πενδύσκων Χαρτοφυλακίου καί αί
μετοχαί των.
'Επΐ'βάλλει δπως αί κοττά τα
ανωτέρω Τρα—εζικαι ΑΕ καί Νο
μικά πρόσωττα πωλήσουν τάς μι
τοχάς ΤρατΓεζών τάς όττοίας κέ¬
κτηνται έξ ολοκλήρου μέν εάν
πρόκειται τπ&ρί μετοχών τής Τρα-
ττέζτ>ς τής Ελλάδος καί κοττά
45% εάν πρόκειται περι μετοχώ/
έτέρων Τραπεζών Ή έκποίησις
των έν λόγω μετοχών θά πραγμα
τοποιηθή τμηιματικώς άνά ^τρίιαη-
νσ; καί έντός προθεσμίας όχι μι¬
κροτέρας των 12 καί όχι μεγαλυ
τέρας των 18 μηνών. Διά την πε
ρίπτωσιν παροοβάσιεως των άνωτέ
ρω δατάξεων τό ΝΔ ιοαθιερώνει
ποινκάς κυρώσεις κατά των Δ:-
ο <ητών, Πρσέδρων, Διευθι//όντων Σιυ'βούλων ι αί Γεν ΔιειΛυντών τώ/ Τροπτ^ζώ/, φυλακίσεως του¬ λάχιστον ενός ετους καί χρηματι κή-ς ποΐνής τουλάχιστον 500 χι- δραχμών. ΑΞΙΟΑΟΓΟΣ ΔΙΑΦΠΡΟΠΟΙΗΣΙΓ ΤΙΜΩΝ Γ ΘΡΙΙΜΕΝΑ ΒΑΣΙΚΑ ΕΙΔΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ 'Ενώ ή προσοχή τής κοινής γνώμης εχει συγκεντ,ρωθή στό Οέ- μα τοθ^ κρέατος, μέ τίς γνωστές έμπλοκές τού στήν κρεαταγορα όπσυ μόνη έξαΐ'ρεση ύπερεπαο κείας και κάιμψεως των τιμών ττα- ροι/σιάίουν γά πονλερικά — 6ν- διαφέρουσες διαφοροποιήσεις -η¬ μών σημειούνται ήδη ώς πρός 6- Ρ'θΐμΐνα βασι,κά ειδή διατροφής, δπως τα τυιροκομικά, δπου επι- κρατούν άνοδικές τάσεις, τα έλα.ο καί βούτυιρα δπου χαλαροΰται ή πρόσ$>ατη άνοδος, τσ λαχα/ικα
καί φρούτα, δπου οί τιμές είναι
σταθερές σέ χα,μηλά έπίπεδα κα'
τα ψαρ'κά, δπου ή έττάρκοα τω^
κ,ατεψυγμ&νων καί οί καιρικές σι^^
θη.κες άποτελούν τήν έποχή αυτή
τόν κυριώτ€ρο τταράγοντα τής ψα
ραγοράς
Είδΐ'κώτερα, στόν το,μέα των τυ
ροκο,μικών προιόντων, ή άπό μη¬
νός έξαγγελθείσα άνοδος των τι-
μών τού γάλακτος (άπό 1.1.1973
κατά 1 δραχμή) προκάλεσε δχι
μόνο την άναπόφελΛθτη αυξήση
τής τΐιμής των μαλακών καί σκλη-
ρών τυρών, άλλά καί τττν στένω-
ση τής προσφοράς των στήν άγο-
ρά, Τσως έκ τού γεγονότος ότι
δέιν ά/εγνωρίσθη στό μεταξύ ή
τΐιμή αντικαταστάσεώς καί πάντως
γιά νά έπωφεληθούν οί προσψέρο
ντες τα τυριά, των τιμών, -τού ο/ι
ξάνο»ται.
ΕΤναι γνωστό δτι γιά Ενα κιλέ
τυρ' χρειάζονται 4—5 κιλά γάλοτ
περΐπαυ. "Ετσι, οί τιμΐς της φ·έ-
τας αύξήθηκαν κατά 5,20 δρχ τό
κιλό, στό ϋψος των 40 δραχ. λια¬
νικώς "Ηδη, στά περΐφερειακα
μποοκάλικα ή φετα διατίθεται στις
41 δροοχ. καί οί προοπτικές ςΐναι
μάλλον άνοδικές. Τό κεφαλοτύρι
έπίση'ς καί τό κασέρι, πού ττήραν
7,10 δραχ. εφέτος, έφθασαν ήδη
στίς 58 δραχ.
Πέρυσι οί τιμές τής φέτας λια¬
νικώς, στήν άγορά, τέτοια έποχή.
ήταν 36 δραχ τό κιλό. Ή σηιμει-
ωθεΤσα αύξη·ση ύπολογίζεται σέ
16%. Σύμφωνα μέ έπίσημα στοι-
χεΐα, ή ιμέση τιμή τής φέτας άπό
30,88 δραχ. τόν Δεχέψιβριο, τού
1970, άνήλθε σέ 31,12 τό 1971
καί 31,62 μέχρι τού Όχτωβρίου
1972
Αύξητι-<ές είναι έπίσης οί τά¬ σεις στήν έγχώρα γραδιέρα, ό- που οί τιμές κινοΰνται άπό 70 πρός 80 δραχ Αντιθέτως τα εί- σαγάιμενα τυριά παρέμειναν τελευ ταΐα σέ σταθερές τιμές. Τό 6ί- τσερις, λ.χ. δ.απνρεΤται στίς 74 δραχ. καί ή ττροοτπΊκή εΤναι δ γ. θά ττέση ή τΐμη τού προσεχώς Κά,μψη τιμών άναμένεται έπίσης στό βούτυρο Τό φρέσκο προσφί- ρεται στίς 61,20 δραχ., έναντι 58 δραχ. πέρυσι, τό όλλανδικό 80 δραχ. άντί 78,70 δρχ καί τού γά λακτος 70,80 δρχ. τα κιλό άντί 63 δραχ. πέρνσι. ΟΊ προοτΓΠκές τέλος, είσαγωγής 6ουλγ. Τό μέλι, Ι
έξ άλλου έφθασε τίς 42 δρχ. άπό'
40.
Ή μεγάλη δμως, ΰ}>ςση τιμών
σημειοΰται εφέτος στά έσπεριδο-
ειδή καί γενικώς τα όπωρολαχα-
νικά, πού δ'ατηρούνται στά περυ-
σινά των έπίπεδα. Τα πορτοχά-
λια «,μέρλ'.ν» κρίνοντςτι αναλόγως
ποιότητος άπό 3,95 εως ο, 10 δρχ.
τό κιλό <αί τα μανταρίνα προ- σφέρονται άντί τής σύνηθες χα- ρακτηρ,στ'κής τιμής των 6,90 δρχ Τα μήλα «μπανανέ» διατί&ε- ντα. πρός 8 δραχ. τό κιλό καί τα «ντελίς» πρός 12 δρχ. λιανικώς. ΟΊ τιμές των ψαρ;ών καλής πό; ότητος κυμαίνονται σΓμαντ.<ά. ά Ι ναλόγως καιρικών συνθηκών, ένώ Ι ό γαύρος δατίθζται στίς 16 δρχ. { κα! ή μαρίδα στίς 10 — 12 δρχ Ι τό κ λό. Ο! γαρίδις, τέλος, προ- σφέοονται άπό 40—48 δρχ. | Τό νεγ&λύτερο δμως, ένδιαφί-' ρον γιά τόν καταναλωτή τίς ήμί- ρες αϋτέ<; παρουσιάζει άγορά τώ" [ κρεάτων ή όποία άνο ξε μόλις' χθές — πρώτη φορά τόσο καθυ-' στερηαένα ' Μεγάλος συνωστισιμός χθές . στήν κρεαταγορα, μέ σύνθημςι των χασάπηδων τό «χωρίς καπέλ λο>. 'Εν τούτο,ς τό έγχώρ.ο άρνί
έτιμολσγεΐτο 74 δρχ., μέ πρόσθε-
μα πέτσες καί σπάλες (τό μπου-
τάκι) Τό άρνί Βουλγαρίας, σέ
καλή ποιέτητα καί ιμεγάλες πο-
σότητες, προσεφερετο στίς 59 δρχ
ένώ τό μοσχαράκι, «χωρίς καπέλ-
λο» κΓ αύτό, διετίθετο στίς 48
δρχ., άλλά σέ ποιότητα δχι καΐ
τόσο Ίκανοποιητική. Τό άρνί Νέ-
ας Ζηλανδίας, στίς 36 δρχ., ήταν
τό π ό φθηνό κρέας στήν άγορά,
μετά τα πουλερ'κά, ένώ ή μπριζό
λα Άφρ·<κής δ·ετίθετο στίς 41,40 δρχ. Τό χοιρινό στίς 56 δρχ. γιά τό «κσρρέ» κα! μέ λίπη στίς 48 δρχ Τό χο,ρινό έμφανίζεται κα¬ λής πο'ότητος καί συγκεντρώνει τήν τπροτίμηοτι τού άγοραστικοΰ κοινού, πού έσπευδε χθές στήν ά¬ γορά γιά τίς προμήθ;ιες τού κρε- ατος τόν έσρτών. ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΗΣ Ν. Ε, ΔΙ' ΟΝ ΚΑΘΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΩΣ ΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΕΩΣ ηαράλληλα πρός τα μελετώμε να μέτρα γιά τή ιμείωση τής ρευ στότητος τής οίκοναμίας, μεταξυ των οποίων ή περισταλή των στ» γαστικών προγρα,μιμάτων και ή έ πιβράδυνση τοϋ ρκθμοΰ άκτελέσε ως των κροτπκών έττενδύσεων (ΐδε «ΝΕΑ» 20.12.72), τπληιροφορου μεθα δτι έπικρατοΰν σκέψεις με ταξύ των αρμοδίων γιά την λήψη περιοριστικών μέτρων δσον άφορά την κατανάλωση μέ σκοπό τη'" χαλάρωση τής πιέσεως τής ζητή σεως έττί των τ,ιμών, οί οποίες ιί ναι σαψώς άνοδ.κές τελευταίως Σχεττΐ'κή νύξη κάνει κατά χθεσ. νή ανακοινώση τού Εμττοροδιομη χανικού Έπ.ιμϊληΓτηιρίου Αθηνών, ή όποί'α, ,μεταξύ άλλων, άναφέρε. δτι «είς περίοδον ώς ή σημερινή, δέν βλέπομεν άλλον τρόπον άντ, μετωπισεως τού ττροβλήιματος (Ζ Σ: των τιμών), ιδία εάν αί άνα τ'μήσεις οασιικών προιόντω/ ι'ίθε λον συνεχισθή καί κατά τό έπό μενον ετος, άπό την εφαρμογήν, έκ μέροι/ς τού συινόλου τής κατα ναλώα'εως, μιάς πολιτιχής λιτότι τος». Ι Ύπάρχοιιν ενδείξεις, δτι μετα ξύ των μέτιρων γιά την άνάσχεσπ | τ ής καταναλώσεως θά είναι · οί πε ρ.σρισιμοι των καταναλωτΐ'κών δα νείων, ιμέ μεΐωση των σχετικών χρηιματοδοτΐ'κών άρίων πού ύφ, σταινται σημΐ,ρα (150 έκατο,μιμύ Ρ'<χ δρχ γιά τίς έμπορικές Τροτ πεζες), ή πΘραιτέρω ένδεχομέ/η μιείωση τού όρίου των 1 5 000 δρχ γιά τήν έπιτριεποιμένη ίτίστωση μέσω των τραπεζικών ττιστωτικώ' δεΐλτιων καί ή συστολη τού σχε τικοϋ «πλαφόν» (συνολικοΰ ϋψου'; 200 έκατοιμιμυρίων δρχ.). 'Επίση', ό καθορισμός αύστηιροτέρων &ρω· χρηιματοδοτήσεως των ίδι«τών κσ ταναλοτών γιά τήν άγορά εϊδών διαρκείας, πειριλαμδάνεται στά μέτρα αύτά. "Όπως είναι γνωστό γιά την άγορά επί πιστώσ&ι εί δών δι«ρκε!ας (ψυτγεΐα ήλεκτρικές κουζίνες θερμάστρες κλπ.), ένω δόν ύπάρχει συνολικό τραπεζικο «πλαφόν», τό ΰψος της χρηιματοδο τήσεως δόν μπορεΐ νά υπερβή τό 85% τής άιξίας τού άγοραζσμένου ε'ιδους καί ή έξόφλησή τού τούς 30 ιμή.νες. Τα πε'ριοριστΐ'κά αύτά μέτρςτ πρόκειται νά έξαγγελθούν πρό τής λήξεως τού έτονς, αν όχι νή^ προσέχη Κυρια»,ή 24.12.1972. Στό μεταιξύ, τό ΕΒΕΑ σέ χθϊ σινές τού άνακοινώσεις έξ άφορ μ ής δηιμοσιΐεύματος άπογεΐΛματ1 νής άθηνχχκής έφηιμερίδος, ή όποί α άπέδωσε τίς π,ρόσφατες άνατ: ■μήσεις σέ «αίσχροκιερδεΐς δραστη ριότητες διαφόρων επιτηδείων» υ ποστηιρίζει ότι ή άποψη αύτη δί· νει «άπατηλή ε'ίκόνα τής καταστά σεως». Γιά την διαφωτίση τής Κοινής Γνώμης σχετ κώς μέ τό θέμα τώ ■ τιμών τό ΕΒΕΑ άνοβφέιρει, ότι «τα μέν αϊτια των άνατιιμήσεων άνάγο νται στήν τπερίοδο πού διατρέχο^ με, ή όποία χαιρακτηρΐ'ζεται «άπ^' πληθωριστμκά φοΓΐνόμβνα σέ διεθνό κλ'^^κοτ*, τώ; δέ σν/επε'ών τήΓ εξελίξεως αυτής καμμιά οικονομ σ δέν ιμπο·ρεΤ νά δοοφύγη και νά μεί νη στεγανή, «,πολϋ δέ ολιγώτεροι ή έλληινική, ή όποία έξαρτάται έ< των είσαγωγών έκ τού έξωτερ1 «ού διά μίαν μακράν σεΐιράν πρ^ ιόντων, γΐωργιικών καϊ βιομηχανι κων» Καταλήγοντας τό ΕΒΕΑ, στήν ά νοχοίνωσή τού, συνιστά στήν κυ βέρνηση νά ποοσέξη τόν γεωρ ι" «ό τοιμέα, δπου παροπτιρεΐται έλ λεμ,ματ.κή παραγωγή, έναντι των άναγκών τής αΰξανομενης κα ταναλώσεως, κσ! νά έπιτριέψ·ι στοϋς άγρότες μας νά έπωφελ-| θοϋν των ΰψηλοτέρων τΐ'μών, βε τιώνοντας ετσι τό εϊσόδη,μά νους «Θά άπΐτέλει έπομένως σΌβαρό; άντικίνητρον είς τήν αύξησιν τής παραγωγής — τονίζει σχετικώς τό ΕΒΕΑ — τό νά στερούμε· τούς τΓπραγωγούς των ττρο ι·ό.· των αυτών τού δικαίου τιμήιμβτος καϊ όπερ, έν πάση περιπτώσει, δέν πρέπει κατ' αρχήν νά εΐνα. κάτω τής δ'εθνοθς τ·μής τού Δ &ουξ. "Εχομεν καθήκον νά ύττοβο ηθή·σωμεν τταντί σθένει τήν γεω,ι γικήν οίκονομίαν της χώρας μας, δταν ιμάλιστα αύτη βάλλεται, δια μίαν μεγάλην σειράν έξαγομένωι· προ·ι όντων, άπό την πιροστατε·..1 τ,κήν πολιτικών των ξένων κρα των, ιδία δέ των έτέρων μας τής Κοινής Άγοράς». ΣΗΜΕΙΩΘΗΚΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΝ ΕΞΑΓΩΓΗΝ Φέρεται 8Ιο γνωοιν των -Αειοτ. Διοικπσεων ν καί "Εταιρείαν Περιωριομένης Ευθυνής δτι δ.' όπο- τβθ κ. ΎπουργοΟ "Εμηορίου ύπ" αριθ. 88378)412β 19)12)95. «ημοοιευβεΐσηο ο!ί τό Λπ' *Ρ'Θ ββΟ)23ΐ?"Β (ΔίλτΙον Ανωνθιων Βαιρειών). όρΙΖβται δτ. δι>νσν
Τ0' ν* ουνεχΐσωοι δομοσιβύουσαι εγκύρως τθε Προσκλήσπο
τ&ν ΓβνικΛν Συνελβύσ*ί«ν καί τοίκ: ΊσολογΐΓμούο των δ.ό
^ οίκονομικής μαο εφημερίδα: -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆ! -
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς εγένετο μέχρι τοθδε διό τ<Κ •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ- πρό τπ>: ουγχωνεύσεώς «κ·
'Επανήρχΐ'σαν εφέτος οί έξαγω
γές σιδηρανικελίου ο! οποίες -.ό
9μηνο "Ιατ/οιχχρίου — Σεπτεμβρ'
ου έφθασαν τούς 17.000 τόννους
παρίπρυ, έναντι 2.4ΟΟ της άντι-
στοί'χοιι περιόδου 1971 καί άπέ-
φεραν 1 1 έ.κοπ·. δολλάρια στό έμ
παρικό ίσοζύγιο τής χώρας. Συγ
χρόΓ/ως, οί έξαγωγές ελληνικώ»
προιΟΓ/τκν, πού αύξάνονται εφέ¬
τος, τό πρώτο 9μηνο μέ ρυθμό
39%, ένισχύονται κυρίως άπό την
άι/οδο κατά 52% των έξαγωγών
καπνού (66,4 έκατ. $), άπό τή/
αυξήση κατά 18% των έξαγωγών
αλο.ιμΓ/ίου (35,2 έίχατ. $) και
των κλωσταύφαντουργικών τροιο
(,τωι/, πού έφθασαν τα 29 έκατ
$ έντός τού 9μήνου, σημειώνον-
τα·ς μιά άνευ προηγουμένου αϋξη
ση κατά 62%, έναντι τού 1971.
Πρό ολίγων άκόμη, έτών οί έξα¬
γωγές των νημάτκιν καί όαμβακ^
ρών ϋφσοο"μάτων δέν ϋττερέδαινα/
τίς 500 Ο00 $ Άκόμη, ί5μως,
πΐό ένθαρρυντκή εί.ναι ή πρόοδον,
των έξαγωγών έτοίμων ένδυμάτων
πού αποτελεί την έπαμένη κλίμα-
κα έξαγωγκής δραστηιριότητος
τού τομέως Βαμδακουργία — Έ
ριουιργία Τα ένδύματα εφέτος ση
μειώνουν μία αυξήση κατα 64%
στό ύψος των 1 1 έκατομ. $ ι:ο'
οί τάπτττες άνοδο κατά 70% στό
ίψος των 9,5 έ<ατομ. $. ΟΊ έξα¬ γωγές ύποδημάτων, έξ άλλου, μα ζι μέ τίς έξαιγωγές πετρελαιου κατέχουν τό ρεκόρ εφέτος τού ρυ9 μού αυξήσεως, οί μέν πρώτες ση μειώνοντας μία αυξήση ι;ατά 90% στό ΰψος των 12 έκατομ. $ τε- ( ρίποιο, των δέ πετρελαιοειδών στό ( ΰψος τώ; 9,1 έκοαομ. πού σημα! νει δτι υπερτετραπλασιάσθησαν έναντι τού 1971, Αυξήση, έπίσης νταρουσιάζου · οί έξαγωγές δλων σχεδόν των έ- ξαγωγίμων γεωργικών ίτροιόντωΐ' εφέτος όπως τού τοματοπολτού (ύπερδιττιλασιοοσμός στά 11,5 έκ. $) τού 6ά)μ6ακος (6% άνοδος στά 31 έκατομ. $) των σταφίδων (12% άνοδος στά 26,9 έκατομ. $)' τώ; έλα'όν (12% στά 9 έ«οσ. $)■ των χυμών (26% στά 15 έκ. $) «αί των έσπεριδοε,ιδών πού 6ρ!σκονται ήδη έν έξελιξει. Ή α νοδος των έξαγωγών ι.αττνοΰ όψει λεται σέ ρευστοποιήσεις ήποθεμα των Άντ.θέτως οί έξαγωγές όρυκτώ· προιο·/των παρσυσ·ι·άιζουν ΰφεση, σέ σύγχρση μέ τούς ΤΕ,ρσινθοθ ρυθυούς. Ή δίπμρος μαγνησ ~χ μόΛις ηύξησε κατά 3% νίς πωλή- σεις της στό έξωτερικό στό ϋψο1- των 19,7 έκατομ. $ καί ό 6ωξι- της κατά 6% στά ύπίπεδα των ώ έκαταμ. $. "Επίοτις οί έξαγωγές λαμαρι- νών ύπιχώρησαν εφέτος κατά 9/ο στά έπίπεδα των 9 έκατομ. ^ πέρσι ένώ αντιθέτως οί έξαγωγές τσ ιμέντων τό πρώτο 9μηνο εφσςχ- σαν τα 7.7 έκατοα $. Μεγάλη ττοόοδο έπίετης σημεινουν ο'ι ίξα- γωγές τπροιά/των της χη,μκήζ &ιι μηιχανίας ττού έφτασαν τα 31 έκ. Ι $ εφέτος έναντι 25 έκατομ. $ ττέο σ,. ΟΊ έξαγωγές δερμάτων ιτού μέχρι πέρσι έχε',μάζοντο εφέτος σημειώνουν αϋςηση τατά 19% στό ύψος των 15 έ'χοττομ. $, των δε- σ σσυροδ&ρμάτων ι-ατά 29% στό ύψος των 13 έκατοα. $. ΛΛςγόΛη αυξήση παρουσιάζοον εφέτος ο·Ί άξαγωγές πρός την Ά- το 9μηινο Εφτασα"
τα 33 έκατομ. σηι'α;ιώνοντσς μ ο
αυξήση κατά 60% περίπου. Ή
Λ 6ύη με 13 έκατομ. $ καί ή Αί
γυπτος μέ 10 τηερ'ίπουΐ ε?χο/ται
πρώτας μεταιξύ των άφρ κοτνικών
χωρώ-ν πού είσάγουν έλληνικά προ
ιέντα ΟΊ 6 χώρες τής ΕΟΚ ι,ΰ-
ξηαο!.1 τις ι;ίσαγωγές των έξ 'Ελ
λά'δος ·<ατά 39?ό Λφτος, ιαλύτττο ντας τό 46% των έ'λληνκών έξα- γωγώ·ν στό ΰψος των 264 ιΐκατθ-ΐ $ των χωρών τής Εΰρωπαιιής 'Ε νωσεως όλευ8ΐρων συναλλαγώ* 72 έκατομ. $ τής Άνατολικής Εϋ ρώπης ,ττά 59 έκατομ. $ ',ών Η Π.Α , ή όποια πέρβσε στήν 2η σε·ρά ώς πελάτ.ς χώρα τής "Ελ¬ λάδος μετά τή^ Δυτ ι<ή Γερμαν α (114 εκατόν. $ είσαγωγες εΐξ Έ^λά5ος ·ό -τρώ-ο 9μηινο) ι α πρό τής "Ιταλίας (55 έκατομ, $) ΤέΧος, στ)±ζ οΰτα. ΰτι ή μεγάλη άνοδος των τιμών των είσαγωγώ' έναντι των έξαγωγών επέφερε μία επ δίΐνωση τώ/ δρων έμποριθ' τής χέρας τό πρώτο 9μη«ο άπύ 105,6 τό 1971 σ 102 εφέτος πσ ρα την βελτιώση τού δείκτου άς>
άς των έξαγωγών κατά 3,4% ι αι
τού δείκτου δγκου έξαγωγών κα¬
τά 34%.
Εξεδόθησαν αί αποφάσει ς τή
Νοιμισματιικής 'Επιτροπής διά των
οποίων κςχθορίζονται λεπτομερώς
οί δρα· καί α! περιπτώσει έφαρ
μογής των τελενταίων Οίκοινομι
κών μέτιρων τής Κυβερνήσεως διά
τή; ρευστότητα τής Οίκονομίας
την ανάπτυξιν κεφαλαιαγοράς καί
τα παρεχόμενα νέα κί·/ητρα διά
τήδν περιφερειακην άνάτΓτυξιν, ως
κα'ι τα αφορώντα εΐίς τόν περ'θ-
ρισιμόν τής δραστηιριότητος είς
τόν οϊκοδο,μΐ'κόν τομέα
ΑΊ άποφάσεις τής Νομισματ:-
κής Επιτροπής ίχουν ώς άκολού
θως:
Επ τρέπεται ή υπό των Γραπε
ζών δανειοδότησις βιομηχανικώς
ή μεταλλευτικών έπΐ'χειρήσεων,
πρός κάλυψιν δαττανών μετεγκα-
ταστάςτεως τούτων (δαπάναι με-
ταφοράς καί εγκαταστάσεως τ ου
έξοπλισμού), συμφώνως πρός τάς
δ ατάξεις τού Νομ Δ)τος 1312)
72, έκ περοχής δι" ην προβΛέ-
πεται υπό τού έν λόγω Νομ. Δ)
τος μικροτέρα ενίσχυσις, είς έ
τέραν τοιαύτην.
Τα δάνεια τής κατηγοριας ΐαυ
της θά χορηγώνται υπό τούς αί-
τούς δρους των δανείων δια ττα-
γίας έγκαταιστάσεις 6'ομηχανιών
ών.
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΛ1
ΤΡΑΠΕΖΑΣ
Αί έ,μποριχαί τράτπεζαι, συμπε
Ρ[λαμβανομένων και των έν 'Ελλά
δι ύπο<αταστημάτων ξένων τρα π-όζών, καταθέτουν είς άτομον και ε/τοκον πασά τή Τρσπέζη τή; "Ελλάδος λογαρασμόν, ποσά ά· τιο-τοχοϋντα είς τα ακολούθως άναφερόιμεν-χ πσσοστά επί τώ» παρ' αύταΐς καταθέσεων: 1) Είς άτοκον λογαριασμθι/ α) Ποσοστόν 20% επί τού συνό- Λου των είς δραχμάς ίδιωτικώ-' κοτταθέσςων οψεως καί δεσμευμέ νω;. 6) Ποσοστόν 5% επι τού σι νολου των είς δραχμάς καταθέρε- ών τθιμιευίηιριου (πλήν των ϋπά προε'δοποίησιν) 2) Είς έντοκον λογαριασμόν α) Ποσοστόν 20% επί των είς δραχμάς ίδιωτικών καταθέσεων 4 ψεως καί δεσμευμένων. 6) Ποσο¬ στόν 3% επ! των είς δραχμάς !- δωτΐικών καταθέσεων ταμιευτηρΐ- ου, έν γένει, καί προθεσμίας 1 ) ΑΊ έμπορΐ'καί Τράπεζαι, π? ρ ιλοιμδανομέ'νων καί τώ^ έν Ελ¬ λαδι ύποχαταστημάτων των ξε- νων Τραπειζών, ύττσχρεοΰνται δ¬ πως έπενδύουν είς έντοκα γρομ μάτια τού Δημοσίου καί όμολογ' άς κρατικών δανείων οίκονομικηι; άναπτύξεως «αί δανείων δημοσ! Ον έπιχειρήσεων ποσά άντΐσΊΏΐ· χοΰντα: α) Είς πσσοσττόν 39% τω« πα,ο' αύταΐς είς δραχμάς καταθέ¬ σεων ίδ'ωτών δψεως τοτμιευτηριθι, (πλήν των υπό προειδοποίησιν) και δοσμεομένων έν γένει κα! β) Είς Γτοσοστόν 4% των τιαρ αύταΐς είς δραχμάς καταθέσεω προθεσμίας, ώς κσί ταμιευτηιρίο·.· υπό προειδοποίησιν. Κατ' εξαίρεσιν διά τάς Τρατιε ζας παρά ταίς οποίαι ς το σύνο λον των πάσης φύσεως κατα6ει>ί-
ων καί άνακαταθέσεων είς δραχ
κα'ι συνάλλαγμα δέν ύπερδαΐΛΐ
τό ποσόν των 2 000 έκατ, δρχ ,
τα ώς άνω ποοοστά καθορίζονται
είς 28% και 3% άντιστοίχως.
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΜ-
ΠΟΡΙΟΥ
1) Ωρίσθη ώς ανώτατον βριο*
τό ποσόν των 200 έκατ. δραχ
έντός τού οποίον αι'ι Τράπεζαι ομ
ναι>ται νά χορηγούν, κατά τό έ·
τος 1973, δάνεια πρός τό έμπό-
ρ·ον δ ά παγίας έγκαταστάσί,ι»,
κατά τούς όραυς τής πρό τριμή
νού έκδοθείσης, πρός τούτο, κ«-
δςρνητκής αποφάσεως.
Είς πάσαν πώλησιν είδών δι-
αρ<ε!ας, τί'ν οποίων τό τίμημα κατά τεμάχιον ή κατά τιμολογιο" πωλήσεως ύπερβαίνει τό ποσόν των 1 Ο00 δραχ., τό ελάχιστον είσπροοκτ'έον, μετρητοΐς, κατσ τή* κατάρτισιν τήις όριστικής συμβά σεως άγοραπωλησιας, τίμη,μα 6 ρ,ζετα1 εφεξής γενικώς είς 40% της δλης άξίας, τό μέγιστον δέ χρον κόν όριον έξοφλήσ-εως τού επί πιστωσει τιμήματος είς ϋ μήνας. Είδ'κωτερον, διά τα εΤδη διαρ- κειας τα πωλούμιενα διά παρα. γωγκούς ή έπαγγελματικούς σκο πούς (άποφ. Ν.Ε. 1555)70), το έλάχ στον είσπροΐκτέον μετρητοΊι; τίμηιμα όριζεται έφειξής είς 25% τού δλου τψηματος, άδιακριτως ΰψους αυτού, τό μέγιστον δέ χρν νικ&ν δριαν τού πιστουιμέ^ου τμή ματος είς 30 μήνας. ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΑΙ Τό ΰψος τής υπό των Τραττε· ζών τταρςχο,μέινης χρηιματοδοτήσκ ιος πρός Ιδιώτας τελικούς κατα ναλωτάς, δ·ά τήν αγοράν είδον διαρκείας, όριζετσι εφεξής είς πό σσστόν μέχρις 60% τής άξίας τού αγοραζαμένου εΤδους, τού ύπολσι- ττον 40% τουλάχιστον κοτταδαΛ- λοιΐιένου υπό τού άγοραοτού έν ίδιων αυτού διαθεσιμων. Ή έξο- φλη-σις των χρηματοδοτήσεων τοΓ» των δύναται νά πραγματοποιήττα έντός 12 μηινών, κατ' ανώτατον δρ1 όν, άπό τής χορηγήσεως. Καθορίζετα. ώς ανώτατον βρι¬ ον 6ραχι/προθέσμων πιστώσεωι- των "Εμποριχών Τραττεζών (έξαι-: ρέσει των τη.στώσεων πρός τό έ-' ξαγωγικόν εμπόριον, τό καπνεμ- πόριον, καί την διοτεχνϊαν έκ των ε ιδικών κεφαλαίων τής 1421)1966 αποφάσεως τής Ν.Ε.), Τσον πρός' τό συνολκόν υπόλοιπον των έ' λόγω π στώσεων των Τραπεζών κιατά την 31 12 72, προσηυξημέ- νον κατά 4%. Τό έν λόγω ανώτα¬ τον όριον ίσιχύει μέχρι τής 30ής Ιούνιον 1973 1) "Αναστέλλεται ή έφαρμογ^Ί των ίσχυουσών διατάξεων αί όποί αι προδλέπουν χοιρηγήσεις δαν^' ών πρός ανέγερσιν, συμπλήρωσιν ή επέκτασιν οΐκοδοαών δι" ο'ιαν- δήποτε χρήσιν. Κατόπιν των α¬ νωτέρω, καθ' όλην την διάρκειαν τής άναστολής, άπαγορεύεται ή ϋττό των έαπαρ κων Τραπεζών, ώς και τής 'ΕθΐΊκής Κτη(ματΐ'κής Τραί πέ<ζης τής Ελλάδος, παροχη έγ- κρισεων νέων οίκοδομικών δανεί¬ ων 2) Άναστέλλονται μέχρι τής 30ής Ιουνιου 1973: α) Ή υπό τής 'Εθνιχής Κτη- ματικής Τραπέζης τής Ελλάδος άποδοχή νέων αιτήσεων καΐ τγ«· ροχή νέων έγκριοτεων στεγαστ.- κών δανείων. Των ανωτέρω ττερ- ορισμών έξαιρούνται αίτήσεις κα' έγκιρίσί ς δανείων οτεγαστικοϋ ταμιευτη,ρίαυ δαινείων έργατικής κςττοικίας καί λακής στέγης, οτγ γαστικών δανείων είς άναιτττυσσι; μένας περιοχάς (ώς αύται θά κα- θοιρισθούν δι" έκδοθησομένης κο·- νής αποφάσεως των ύπουργών Προγρα,μματισμού καί Κυ&ερνητι- <ής Πολιτικής και 'Εθνι,κής Οίκύ νομίας) ώς και δανείων πρό; τούς είσάγοντας καΐ χρησιμοποι- ού/τας, δΓ αγοράν ή άνέγερσι/ ακινήτου, μή έκ,χωρητέον συ·νάλ- λαγμα. Β) Ή υπό τής ΑΤΕ τού Τα- συδραμικοϋ Ταμιευτηιριου κα'ι τού Ταμείον Παρακστττχθτικων καΐ Δα νείων παροχή νέων έγκρΐσεων στε γαστικών δανείων πάστ>ς φύσε¬
ως.
Άπαγορεύετιαι ή ύττή των Ιοα
πεί,ών άποδοχή μετοχικών τσλωα
είσηγμένων είς τό Χρη,ματκ—ηρι-
ον, πρός κάλυψιν παρεχσμενων υΐτ'
αυτών πάσης φύσεως δανειοδοτή
σεων ή έγγυήσΐων. Όμοίως α·
ϊΓαγορεύεται ή αντικατάστασις
των, είς κάλυψιν χρηιματοδοτήσε-
ων ή έγγυήοχων ένεχυριορσθέντωι'
όμοΛογ ιοτκων τίτλων ή γενομένων
καταθέσεων είς μεηρητά, διά με¬
τοχών άνωνύμων έταιριών καί Τρβ
πεζων είσηιγμιένων είς τό Χρη,μα-
τιστηιριον. Ή απαγόρευσις αύτη
δέν άφορά είς τούς όμολογιαχούς
τιτλους Δανείων τού Δημοσίου.
ΛΕΗ, ΟΤΕ κλπ.
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΜΕΤΟΧΩΝ
1) Η βάσει των διατάξεων τού
Ν Δ. 1315)72 έπιβαλλομένη έ»
ποίησις μετοχικών τίτλων τραπε-
ζικών έταιριών κατιεχομένων υπό
Τραπεζών ή Νομ ι κων Προσώττων
(<ίρ&ρ 1 τταρ 1 στοιχ, 6' τοίί ώς άνω Ν. Δ)τος), δέον διτως λά 6η χώραν έντός 12 μηνών από τής 24ης Δεκεμβριού 1972 και είς ποσοστόν άνά τρίμηνον, Τοό^ πρός τό 1)4 τού σύνολον των πρός εκποίησιν μετοχών. 2) Α! Τράπεζαι καί τα προα- ναφερόμενα ναμικά πρόσωπα, δέ¬ ον δπως τό βραδύτερον μέχρι τής 15ης Ιανουάριον 1973, ύττοβά- λουν είς την Νομ ιαματικήν "Επι¬ τροπήν κατάστασιν των ύπ' αυ¬ τών κατεχομένων κατά την 24.12 .72 μετοχών Τραπεζών, κεχωρι¬ σμένως κατά Τράπεζοτν. Εφεξής έντός τού πρώτου 5θηιμέρου εκά¬ στου μηνός, αί Τράπεζαι κα! τά άνω νομικά πρόσωπα, δέον δπακ άναγγέλλονν είς την Νομισματι- κήν "Επιτροπήν τάς κατά τόν προ ηγοόμενον μήνα πραγματοποιηθεί σας πωλήσεως μετοχών, είς εκτέ¬ λεσιν τής σχετικής διατάξεως τοί Ν. Δ)τος 1315)1972. ΑΥΞΒΙΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΘΥ ΔΕΙΚΤΟΥ ΤΙΜΩΝ ΧΟΝΔΡΙΚΗΣ ΚΑΤΑΤΘΝ ΜΗΝΑ ΝΟΕΜΒΡΙΟΝ Αύξησιν κατά 2,2% εσημείωσεν ό Γενικάς Δείκτης Τιμών χονδρ.- χής τελι (ών προίόνΦων τού μηνός Νο:μβρίου 1972, έν συγκρίθί.1 ττρός τόν προηγούμενον μήι/α Ό- κτώβρ,οιι τού ίδίου έτους. Ή αύ- ςησ ς τού Γενικοϋ Δείκτοι/ τού μηνός Νοεμβριού, συμφώνως πρό; στοιχεΐα της 'Εθνικής Στατιστι- κής "Υπηρεσίας της "Ελλάδος ό- φςιλεται κυρίως είς την επίδρα¬ σιν της άνοδικής μιεταβολής των δεικτών των τομέω/ «προιόντων τής έγχωρίου πρωτογενούς παρα¬ γωγής δΓ εσωτερικήν κατανάλω¬ σιν» κα! «προιόντων έξαγωγής» Αναλιτυκώτερον, αί σημειωΒεΐσα' μετσ·6ολαί είς τούς είδικούς δεί- κτας χατά τομεΐς συναλλαγών κα τα τόν μήνα Νοέιμβριον τού λή^ο, τος έτους, ύπήιρξοη/ αί άκόλουθοι. 1 — Ό δείκτης τού τομέως ϊτελικών προιόντων έγχωρίου πρω Γογενούς παιραγωγής δι έσωτερι κήν κατανάλωσιν» εσημείωσεν αϋ ξησιν κατά 3,1% οφειλομένην εκ την άνοδον των δεικτων των κλά¬ δων: α) «Γεωργίας» κατά 4,2% (μή λα, πο,ρτοκάλια, φρούτα ξηρά, τομάτες, λάχανο, φρούτα ξηιρά, ταμάτες, λάχανο, κουνουπ'δι, λα χανικά ξηρά, ξηροί καρποί οΤνος, έλα'όλαδον καϊ κτηνοτροφκο! καρ ποί) 6) «Κτηινοτροφίας» κατά 1,| 7% (κρέας αρνοΰ και πουλερικώι' γαλα<τοκοιμικά προιόντα, ώά) ^ γ) «άλιείας» κατά 5,2% (ίχθυες νωποι). 2— Ό δείκτης τού τομέως «τελικών προϊόντων έγχωρίου 6ιο μΓΙχανικης τταιραγωγής δΓ εσωτε¬ ρικήν κατανάλωσιν» εσημείωσε,/ ασήμαντον αύξησιν κατά 0,3% ο¬ φειλομένην είς έλαφράν άνοδικηΐ μεταβολήν των δεικτων των κλά¬ δων: α) «Βιομηχανίας χάρτου.», κσ- τα 1,5% β) «Βιομηιχανίας μή με ταλλικών όρυκτών» κατά 0.4%. γ) «Βιομηχαν. μετάλλου» κατά 0,6% (σίδηιρος ,μπετόν) καί δ) «Βιομηχ δ.ατροφής> κατά 0,6% (ίχθύες ά
λ ίπαστοι κτηνάλουιρα).
3 — Ό δεήκτης τοϋ τομέως
«'Εξαγομένων προιόντων έγχωρί¬
ου πρωτογενούς καί βιομηχανικής
παραγωγής» εσημείωσεν έντονον
αύξησιν κατά 1 1,0% λόγω άνό-
δου των δεικτων των κλάδων:
α) «Γεωργίας» κατά 16,8% (στα
φίς κσρ.νθιακή καί σουλτανίνα,
χαρούπια, οΤνος, σαρωθρόχαιρτον)
β) «Κτηνοτροφία» κατά 5,1%
(δέρματα άκατέργαστα)
γ) «Κλωστσύφανταυργίας» κα¬
τά 0,7% (ντνματα βαμδακερά).
4.— Ό δείκτης τού τομέως
«τελικών προϊόντων προελεύσεως
έξωτερ'κού» εσημείωσεν άνοδον
κατά 0,6% ένεκα αυξήσεως των
δεικτων των κλάδων:
α) «Γεωργίας» κατά 7,9% (φα
κές) β) «Κτηνοτροφίας» κατά 2,
2% (κρέας έν γένει κατεψυγμένον
γ) «Βιομηχαν χάρτου» κατά 4,
6% (χάρτης εφημερίδων), δ) «Βιο
,μηχανο - μετ άλλων» κατά 0,6%
(σίδηρος σιδη<ρόφυλλα) ε) «Λοι- πών βιοιμηχανιών» κατά 0,8% (φί λμς) καί στ) «Βιομηχαν. Ξύλου* κατά 0,5% (ξυλεία πριστή). Μία άποψις τήο αιθούσης τοϋ 6 γγλο - γαλλικοϋ ύπερηχητικοϋ αι; μοοκαφουι. τυπου «Κονκόρντ».
•Γ£,ιηρμονι·σ,μιενην πολιτικήν εις
ταν κλάδον των ναυπηγήσεων, προ
τίθεται να ακολουθήση ή Εύρω-
—χ'ική Οί<ονομική Κοινότης, πρός εξουδετέρωσιν των συνεπειών έκ. τής άνστττύξεως τής Άμερικανι- κής καί τής Ίοπτονιικής ναυπηγι- κής. Μέ 270 ναυπηγκάς μονάδας μ£ ετήσιον κύκλον εργασιών ΰψους 4,2 δισβκ μονάδων μετρήσεως, αι 5ιΟ^ηχανι<ϊΐ αυται τής διευρυνβε1 οης Κοινότητος άντιμετωπίζουν σήμερον, σηιμαντιική πρσβλήμαια <£ αίτίβς τ°ύ άσκουμένου συ>»α
γωνισμοϋ άττό μέρους των Άμε
ρικοονικών καί, κυριως, Ίαπω-νικών
ςίων
Τό θέμα τούτο ένέχει ιδιαιτέ¬
ρα, σημασίαν διά την Ε.Ο./Κ.,
δβοαμένσυ δτι ή σίκονομική δρα-
στηριότΓτς τη-ς έξαρτάται κατά
—λΰ άττό τάς ναυτικάς μεταφο-
ρτς. Οίίτω, τό 1971, τό 100%
τοθ άκοΛά'Ρτσυ πετρέλαιον τό ο¬
ποίον κσ~>"θαλώθΓΐ άπό τάς έννέα
χώρας ■— μβλη τής Κοινότητος,
μετεφέρθη διά θαλάσσης, ώς έ-
τποτΐς καΐ τα 60% των πρώτον
ίιαμηιχσινΐ'κών ύλών. τα 29% των
άγροτικών προιόντων καΐ τα 80%
περιττον των έξαχθέιντων έμπορει^
μάτων των Τοιουτοτρόπως, α!
ιαυτκαι κοοτασκευα·!, ώς μέσον
ΐΓαραγωιγης καί σιιντηρήσεως τού
άναγκαίου «ταννάζ» δ ά τό Εμπό¬
ριον, υπήρξαν κοοί παρα,μένο,Λ/
όασιικός παράγων είς τή,ν Οξέλι-'
ξιν τού έξωτεριικού έμττοριου κα' '
κατά συνέπειαν, ολοκλήρου τής
Κοινοτκής αίκονομίας. 'Εν τού¬
τοις, ή ονναγωνιστικότηις των Εύ-
ρωτιαικών ναυτιπννΊΐκών βιθμηχαινι-
ύν κινδυνεύει νά ελαττωθή ίκ τού
γεγονότος δτι αί ευνοικαί συνθή-|
κσι των δύο τελευταίων έτών καϊ
ιά φιλόδαξα ττρονιράιμιματα επε¬
κτάσεως τού Ίαπωνικού στόλου,
ύδήγησαν τοΰς Ίάττωνας κατα-
οκευαστάς νά έπιτοεχύνουν τάς έ-
„,, ώατε ή 1κανά
,ς των ^ προβλέπετα,
έκατομμύρια τάννω,ν συνο-
χωρητ,,κότη,τος διά το 1975
&> όσον δέ το ΤΓρόΥΡ<ϊμμα τοΰ_ το ττραγμα-ο-οιηθΓ), δέον νά ά- ναμενεται ίκανότης όπερπαραγω- Υης τής τάξεως των 5 έκατομμ. τόννων καί ποσοστόν κατασκευήν των Ιαπων,κών ναυπηγείων ύπερ. δα,,νον τα 70% είς τήν δ,εθνή α. γοραν! 'Υττό τάς προυττοθέσεις αύτάς »αι ιμε τα ανωτέρω δεδομένα, ίδρύ βη, τη πρωτοβονλία των Εύρω- παίων κατασικευαιο-Γών μεγάλως σκαφών, τό Συμβούλιον κατασκε- υοκττών τΓοντοττάρων πλοίων τής Κοινότητος μέ ττρωταρχικόν σκο¬ πόν νά προέλθουν είς μίαν συμ¬ φωνίαν μέ τούς ΊάτΓωνας ονναδέλ φους των. "Ηδη, ή Έκτελεστική Ετπτροττή τής ΕΟΚ έττελήφθη τού προβληματος καί προετοιμά- ζει, έττΐ τού παρόντος, την ώς α¬ νωτέρω έναρμόνισΐιν τής θέσεώς της είς τόν ναι—ηγι,κόν κλάδον. Βεβαίως — ύπογραμμίζεται είς σχετικόν δελτίον τού Κέντρου Πλη ροφαριών Εύρωπαικών Κοινοτήτων — τπρέττει νά αποφευχθή ή δημι- ουιργία μονοπωλιακών καταστα- οτεων είς τόν χλαδον των ναυττη- γήσεων Ή Κοιινότης, τοντζεται, δέον νά συνεχίση την παραγωγήν καί συντήρησιν τού ανάγκας «τοι/νάζ>, διά τήν εξυπηρέτησιν
των οίκονομιΐκών άναγκών της κο-;
την εξασφάλισιν τής ά,ρμονικης ά
νατττύξεως των σηιμιερινων δυ'^ατ'"
τήτων.
"Εκρίθη σκόττιιμον νά άνοοφερθώ
μέν καί είς αυτήν τήν δραστηριο
τητα τής Εύρωτταίκής Οίκονομια,
Κοινότητος, ώς έκ των άναποφευ-
κτων ττιροεκτάσεων της καί είς τή·
χώραν μας, δτπον άνατττύσσετα·
δυναμιικώς ό κλάδος τής έγχωρ;-
ου ναι—ηγΐικής διοιμττχανίας —καΐ
άς έχωμεν τούτο ύττ' όψει μας.
ΕΑΗΗΟΣΙΕΥΘΗΣΑΝ ΤΑ Ν.Δ. ΔΙΑ ΚΕΦΑΑ.
ΚΛΙ ΠΕΡΙΦ. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ
Είς την "Εφημερίδα της Κυ¬
βερνήσεως (ΦΕΚ 232 Α) έδημο-
σιεύθησαν τα Νο,μοθετήιματα, διά
των οποίων τίθενται είς έφαρμο-
γήν τα μέτρα, τα όποΐα άπεφα-
σισθησαν την τταίρελθούσαν Κυιρΐα
κήν όττό τής Κυδειρνήσεος κα! έ-
ξηγγέλθησαν αύθηιμβρόν ύττό τού
άντιτροέδρσυ κ. Ν. Μακαρέζου.
Συγκεκιρΐιμένως έδηιμοσιενθησαι'
Τό υττ' αριθ. 1.312 Ν.Δ. «περ!
νέον μέτρων πρός ενίσχυσιν τής
ττεριφερειακής άνατττύξεως».
Τό νπ' αριθ. 1.313 Ν.Δ. «περ
μέτρων ένισχύσεως τής τοΐ'ριστι-
κής άνατττύξεως».
Τό ύπ άριθμ. 1.314 Ν Δ. «πε
ρι τροποποιήσεως τού ΑΝ. 148/
67 ττ&ρί μιέηρων τπρός ενίσχυσιν
ττ>ς κεψσλαιαγοράς».
Κοτί τό ύπ' άριβιμ. 1315 Ν.Δ
«ττερί άτΓαγαρεύσεως Χρηματιστη
ριοκών τινών συναλλαγών είς Τροι
ττέζας κοτί νο,μικά τινά ττρόσωπα»
Διά τού ττρώτοι; (Ν.Δ. 1312
72) θεσττίζονται τα έξαγγελθέν'-
το ηδη νέα κίνητ^»α ΰττ&ρ των 6ιο
μηχοβνιών διοτεχνικών καί μετα>ν-
λευτικών έτΓΐχεΐιρήισεων, των έγκα
τεοτημένων ή έγκαθισταμένων είς
τα ττίιριφερειακά διαιμειρίσματα
καί σιτγικεκρΐιμένως εϊς τάς ττεριο
χός Β, Γ καί τήν νειοδηιμιοι/ργου-
μένην ττεοιοχήιν Δ. Τα έν λόγω
κίνητρο διαψοροτΓθΐούμενα καί κλ. |
μακούμενα αναλόγως των ττεριο-1
χών, φορολογιχά, πιστωτικά καί
οικονομ ικά ανεκοινώθησαν ήδη λε
ΊΠΌμερώς υπό τού κ. Μακαρέζου
Τό δεύτερον Ν.Δ. Οπ' αριθ. 13
'3)72 θεσττίζει κατ' αρχήν τ όν
διαχωρισ,μόν τής έτηικιρατείας εί1;
τρείς ττβριοχάς προκειμιένου νά έ
ψοιρμοσθούν κατά ΤΓε,ρίτττωσιν τα
^έρ των τουριστικών έττιχειρήσε-
°ν ψορολογικά κίνη·τρα και είς
4 ττεριοχάς — μέ την ττροσθή<ηι' 7κ)<; ττεριοχίνς Δ είς την όττοίαν 6ύ νανται νά άτίχκτττώνται τμήματα τής ττφΐοχής Γ, δι" άποφάσεων τού ΎτΓθυργΐικοϋ Συιμβουλίου — ■"•ροκίιιμένου νά εφαρμοσθούν τα "■ιστωτικά καί λοιττά οΐκονομικά κίνητρα, Τό τρίτον Ν Δ ύττ' αριθ 1314) '2 τηαρέχει έν πιρώτοις τό δικαι- ωμα ειΐς τάς Άνωνύμους Έταιρεί °ζ, έκτός των τραττΕζικών, όττως άνο—ροσαριμόσονν την ειι'ς τόν Ί- σολογιοιμόν των έμφανιζο,μένην ά ζιον τού τταγίου ένεργητικού των τΠζ ττροκοτΓΤούσης ύττειραξίΐχς κε- Ί>α|λο;ιοτΓο,ουμένης κατά τό ήμισυ
καί άγομένης κατά τό υπόλοιπον
Γιμσυ είς ειδικόν άττοθεματικόν
δ>Λάμΐΐνον νά κεφαλαιοττοιηθή με¬
ταγενεστέρως Ή έν λόγω άναττρο
ή δύναται νά λάβη χώραν
μέχρι 31.12.74 εξαιρέσει των Α.
Ε. μέ τραττεζικόν δανεισμόν ανώ¬
τερον των 50 έκατ. διά τάς όποί
άς ή προθεσμία είναι μέχ,·» 31.
12.73. Έξ δλλοι; οοί Α.Ε. των ο¬
ποίων αί μεταχαί είναι είσηγμέναι
είς τό Χρηματιστήριον δύνανται
νά έμφανίζουν όλόκληιρον ή μέρος
της ϊπτεραξίας έκ τής άναττροσαρ
μογής είς ειδικόν άττοθειματικόν,
και ότΓΐν αδείας τής 'Επιτροττής
Κεφαλαιαγοράς, δυνάμενον νά κε
φαλαιοτΓθΐηθή βραδύτε,ρον.
Αί τραττεζιχαί ΑΕ δύνανται, κα
τα τάς διατάξεις τού Ν Δ. νά
προβούν είς Λναττροσο3ριμογήν τής
άξίας των παγίων έγκαταστάίσε-
ών των, έξαΐ'ρέσει των μηχανηιμά
των, έμφαινίζουσαι την ύττεραξίαν
είς ειδικόν άποθε,ματικόν δυινάμε-
νον νά κεφαλαιοτΓθΐιηθή μεταγενε¬
στέρως, κατότπν αδείας τής Επι
τροττής Κεφαλαιαγοράς. Τό αύτό
τέλος Ν Δ καιθιβρώνει την επί
■μειωμένω κατά 5 ττοσοστιαίας μ^
νάδας, έναντι τού εκάστοτε ίσχύ-
οντος φορολογικόν συντελεστού,
φορολοιγ ίαν των μή διανι/σμένων
κ&ρδών των διομηιχανικών και με-
ταλλευτικών ΑΕ.
Τό 4ον τέλος Ν.Δ. (1315)72)
άτηαγορεύει τή·ν απόκτησιν κατά
κυιρΐότητα μετοχών Τραττεζών υ¬
πό ημεδαπών ή άλλοδαττών τρα-
πεζικών Α.Ε. άφ' ενός καϊ υπό ή
μεδαττού ή άλλοδαττού νομικοϋ
ττροσώπου, τού όποίου τό κεφά¬
λαιον άνή'κει ή άνήκεν κατά τό ά-
μέσως ττροηγούμβνον τής άττοκτή
σεως των μετοχών έτος είς ήμε-
δαττήν ή άλλοδαπήν τραπεζικήν
"Εταΐ'ρείαν. Τής άτταγορεύσεως έ
ξαιρούνται ή ΕΤΕΒΑ, ή Τραπέ¬
ζα 'Επενδύσεων, αί Εταιρείαι Ε
πενδύσκων Χαρτοφυλακίου καί αί
μετοχαί των.
'Επΐ'βάλλει δπως αί κοττά τα
ανωτέρω Τρα—εζικαι ΑΕ καί Νο
μικά πρόσωττα πωλήσουν τάς μι
τοχάς ΤρατΓεζών τάς όττοίας κέ¬
κτηνται έξ ολοκλήρου μέν εάν
πρόκειται τπ&ρί μετοχών τής Τρα-
ττέζτ>ς τής Ελλάδος καί κοττά
45% εάν πρόκειται περι μετοχώ/
έτέρων Τραπεζών Ή έκποίησις
των έν λόγω μετοχών θά πραγμα
τοποιηθή τμηιματικώς άνά ^τρίιαη-
νσ; καί έντός προθεσμίας όχι μι¬
κροτέρας των 12 καί όχι μεγαλυ
τέρας των 18 μηνών. Διά την πε
ρίπτωσιν παροοβάσιεως των άνωτέ
ρω δατάξεων τό ΝΔ ιοαθιερώνει
ποινκάς κυρώσεις κατά των Δ:-
ο <ητών, Πρσέδρων, Διευθι//όντων Σιυ'βούλων ι αί Γεν ΔιειΛυντών τώ/ Τροπτ^ζώ/, φυλακίσεως του¬ λάχιστον ενός ετους καί χρηματι κή-ς ποΐνής τουλάχιστον 500 χι- δραχμών. ΑΞΙΟΑΟΓΟΣ ΔΙΑΦΠΡΟΠΟΙΗΣΙΓ ΤΙΜΩΝ Γ ΘΡΙΙΜΕΝΑ ΒΑΣΙΚΑ ΕΙΔΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ 'Ενώ ή προσοχή τής κοινής γνώμης εχει συγκεντ,ρωθή στό Οέ- μα τοθ^ κρέατος, μέ τίς γνωστές έμπλοκές τού στήν κρεαταγορα όπσυ μόνη έξαΐ'ρεση ύπερεπαο κείας και κάιμψεως των τιμών ττα- ροι/σιάίουν γά πονλερικά — 6ν- διαφέρουσες διαφοροποιήσεις -η¬ μών σημειούνται ήδη ώς πρός 6- Ρ'θΐμΐνα βασι,κά ειδή διατροφής, δπως τα τυιροκομικά, δπου επι- κρατούν άνοδικές τάσεις, τα έλα.ο καί βούτυιρα δπου χαλαροΰται ή πρόσ$>ατη άνοδος, τσ λαχα/ικα
καί φρούτα, δπου οί τιμές είναι
σταθερές σέ χα,μηλά έπίπεδα κα'
τα ψαρ'κά, δπου ή έττάρκοα τω^
κ,ατεψυγμ&νων καί οί καιρικές σι^^
θη.κες άποτελούν τήν έποχή αυτή
τόν κυριώτ€ρο τταράγοντα τής ψα
ραγοράς
Είδΐ'κώτερα, στόν το,μέα των τυ
ροκο,μικών προιόντων, ή άπό μη¬
νός έξαγγελθείσα άνοδος των τι-
μών τού γάλακτος (άπό 1.1.1973
κατά 1 δραχμή) προκάλεσε δχι
μόνο την άναπόφελΛθτη αυξήση
τής τΐιμής των μαλακών καί σκλη-
ρών τυρών, άλλά καί τττν στένω-
ση τής προσφοράς των στήν άγο-
ρά, Τσως έκ τού γεγονότος ότι
δέιν ά/εγνωρίσθη στό μεταξύ ή
τΐιμή αντικαταστάσεώς καί πάντως
γιά νά έπωφεληθούν οί προσψέρο
ντες τα τυριά, των τιμών, -τού ο/ι
ξάνο»ται.
ΕΤναι γνωστό δτι γιά Ενα κιλέ
τυρ' χρειάζονται 4—5 κιλά γάλοτ
περΐπαυ. "Ετσι, οί τιμΐς της φ·έ-
τας αύξήθηκαν κατά 5,20 δρχ τό
κιλό, στό ϋψος των 40 δραχ. λια¬
νικώς "Ηδη, στά περΐφερειακα
μποοκάλικα ή φετα διατίθεται στις
41 δροοχ. καί οί προοπτικές ςΐναι
μάλλον άνοδικές. Τό κεφαλοτύρι
έπίση'ς καί τό κασέρι, πού ττήραν
7,10 δραχ. εφέτος, έφθασαν ήδη
στίς 58 δραχ.
Πέρυσι οί τιμές τής φέτας λια¬
νικώς, στήν άγορά, τέτοια έποχή.
ήταν 36 δραχ τό κιλό. Ή σηιμει-
ωθεΤσα αύξη·ση ύπολογίζεται σέ
16%. Σύμφωνα μέ έπίσημα στοι-
χεΐα, ή ιμέση τιμή τής φέτας άπό
30,88 δραχ. τόν Δεχέψιβριο, τού
1970, άνήλθε σέ 31,12 τό 1971
καί 31,62 μέχρι τού Όχτωβρίου
1972
Αύξητι-<ές είναι έπίσης οί τά¬ σεις στήν έγχώρα γραδιέρα, ό- που οί τιμές κινοΰνται άπό 70 πρός 80 δραχ Αντιθέτως τα εί- σαγάιμενα τυριά παρέμειναν τελευ ταΐα σέ σταθερές τιμές. Τό 6ί- τσερις, λ.χ. δ.απνρεΤται στίς 74 δραχ. καί ή ττροοτπΊκή εΤναι δ γ. θά ττέση ή τΐμη τού προσεχώς Κά,μψη τιμών άναμένεται έπίσης στό βούτυρο Τό φρέσκο προσφί- ρεται στίς 61,20 δραχ., έναντι 58 δραχ. πέρυσι, τό όλλανδικό 80 δραχ. άντί 78,70 δρχ καί τού γά λακτος 70,80 δρχ. τα κιλό άντί 63 δραχ. πέρνσι. ΟΊ προοτΓΠκές τέλος, είσαγωγής 6ουλγ. Τό μέλι, Ι
έξ άλλου έφθασε τίς 42 δρχ. άπό'
40.
Ή μεγάλη δμως, ΰ}>ςση τιμών
σημειοΰται εφέτος στά έσπεριδο-
ειδή καί γενικώς τα όπωρολαχα-
νικά, πού δ'ατηρούνται στά περυ-
σινά των έπίπεδα. Τα πορτοχά-
λια «,μέρλ'.ν» κρίνοντςτι αναλόγως
ποιότητος άπό 3,95 εως ο, 10 δρχ.
τό κιλό <αί τα μανταρίνα προ- σφέρονται άντί τής σύνηθες χα- ρακτηρ,στ'κής τιμής των 6,90 δρχ Τα μήλα «μπανανέ» διατί&ε- ντα. πρός 8 δραχ. τό κιλό καί τα «ντελίς» πρός 12 δρχ. λιανικώς. ΟΊ τιμές των ψαρ;ών καλής πό; ότητος κυμαίνονται σΓμαντ.<ά. ά Ι ναλόγως καιρικών συνθηκών, ένώ Ι ό γαύρος δατίθζται στίς 16 δρχ. { κα! ή μαρίδα στίς 10 — 12 δρχ Ι τό κ λό. Ο! γαρίδις, τέλος, προ- σφέοονται άπό 40—48 δρχ. | Τό νεγ&λύτερο δμως, ένδιαφί-' ρον γιά τόν καταναλωτή τίς ήμί- ρες αϋτέ<; παρουσιάζει άγορά τώ" [ κρεάτων ή όποία άνο ξε μόλις' χθές — πρώτη φορά τόσο καθυ-' στερηαένα ' Μεγάλος συνωστισιμός χθές . στήν κρεαταγορα, μέ σύνθημςι των χασάπηδων τό «χωρίς καπέλ λο>. 'Εν τούτο,ς τό έγχώρ.ο άρνί
έτιμολσγεΐτο 74 δρχ., μέ πρόσθε-
μα πέτσες καί σπάλες (τό μπου-
τάκι) Τό άρνί Βουλγαρίας, σέ
καλή ποιέτητα καί ιμεγάλες πο-
σότητες, προσεφερετο στίς 59 δρχ
ένώ τό μοσχαράκι, «χωρίς καπέλ-
λο» κΓ αύτό, διετίθετο στίς 48
δρχ., άλλά σέ ποιότητα δχι καΐ
τόσο Ίκανοποιητική. Τό άρνί Νέ-
ας Ζηλανδίας, στίς 36 δρχ., ήταν
τό π ό φθηνό κρέας στήν άγορά,
μετά τα πουλερ'κά, ένώ ή μπριζό
λα Άφρ·<κής δ·ετίθετο στίς 41,40 δρχ. Τό χοιρινό στίς 56 δρχ. γιά τό «κσρρέ» κα! μέ λίπη στίς 48 δρχ Τό χο,ρινό έμφανίζεται κα¬ λής πο'ότητος καί συγκεντρώνει τήν τπροτίμηοτι τού άγοραστικοΰ κοινού, πού έσπευδε χθές στήν ά¬ γορά γιά τίς προμήθ;ιες τού κρε- ατος τόν έσρτών. ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΗΣ Ν. Ε, ΔΙ' ΟΝ ΚΑΘΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΩΣ ΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΕΩΣ ηαράλληλα πρός τα μελετώμε να μέτρα γιά τή ιμείωση τής ρευ στότητος τής οίκοναμίας, μεταξυ των οποίων ή περισταλή των στ» γαστικών προγρα,μιμάτων και ή έ πιβράδυνση τοϋ ρκθμοΰ άκτελέσε ως των κροτπκών έττενδύσεων (ΐδε «ΝΕΑ» 20.12.72), τπληιροφορου μεθα δτι έπικρατοΰν σκέψεις με ταξύ των αρμοδίων γιά την λήψη περιοριστικών μέτρων δσον άφορά την κατανάλωση μέ σκοπό τη'" χαλάρωση τής πιέσεως τής ζητή σεως έττί των τ,ιμών, οί οποίες ιί ναι σαψώς άνοδ.κές τελευταίως Σχεττΐ'κή νύξη κάνει κατά χθεσ. νή ανακοινώση τού Εμττοροδιομη χανικού Έπ.ιμϊληΓτηιρίου Αθηνών, ή όποί'α, ,μεταξύ άλλων, άναφέρε. δτι «είς περίοδον ώς ή σημερινή, δέν βλέπομεν άλλον τρόπον άντ, μετωπισεως τού ττροβλήιματος (Ζ Σ: των τιμών), ιδία εάν αί άνα τ'μήσεις οασιικών προιόντω/ ι'ίθε λον συνεχισθή καί κατά τό έπό μενον ετος, άπό την εφαρμογήν, έκ μέροι/ς τού συινόλου τής κατα ναλώα'εως, μιάς πολιτιχής λιτότι τος». Ι Ύπάρχοιιν ενδείξεις, δτι μετα ξύ των μέτιρων γιά την άνάσχεσπ | τ ής καταναλώσεως θά είναι · οί πε ρ.σρισιμοι των καταναλωτΐ'κών δα νείων, ιμέ μεΐωση των σχετικών χρηιματοδοτΐ'κών άρίων πού ύφ, σταινται σημΐ,ρα (150 έκατο,μιμύ Ρ'<χ δρχ γιά τίς έμπορικές Τροτ πεζες), ή πΘραιτέρω ένδεχομέ/η μιείωση τού όρίου των 1 5 000 δρχ γιά τήν έπιτριεποιμένη ίτίστωση μέσω των τραπεζικών ττιστωτικώ' δεΐλτιων καί ή συστολη τού σχε τικοϋ «πλαφόν» (συνολικοΰ ϋψου'; 200 έκατοιμιμυρίων δρχ.). 'Επίση', ό καθορισμός αύστηιροτέρων &ρω· χρηιματοδοτήσεως των ίδι«τών κσ ταναλοτών γιά τήν άγορά εϊδών διαρκείας, πειριλαμδάνεται στά μέτρα αύτά. "Όπως είναι γνωστό γιά την άγορά επί πιστώσ&ι εί δών δι«ρκε!ας (ψυτγεΐα ήλεκτρικές κουζίνες θερμάστρες κλπ.), ένω δόν ύπάρχει συνολικό τραπεζικο «πλαφόν», τό ΰψος της χρηιματοδο τήσεως δόν μπορεΐ νά υπερβή τό 85% τής άιξίας τού άγοραζσμένου ε'ιδους καί ή έξόφλησή τού τούς 30 ιμή.νες. Τα πε'ριοριστΐ'κά αύτά μέτρςτ πρόκειται νά έξαγγελθούν πρό τής λήξεως τού έτονς, αν όχι νή^ προσέχη Κυρια»,ή 24.12.1972. Στό μεταιξύ, τό ΕΒΕΑ σέ χθϊ σινές τού άνακοινώσεις έξ άφορ μ ής δηιμοσιΐεύματος άπογεΐΛματ1 νής άθηνχχκής έφηιμερίδος, ή όποί α άπέδωσε τίς π,ρόσφατες άνατ: ■μήσεις σέ «αίσχροκιερδεΐς δραστη ριότητες διαφόρων επιτηδείων» υ ποστηιρίζει ότι ή άποψη αύτη δί· νει «άπατηλή ε'ίκόνα τής καταστά σεως». Γιά την διαφωτίση τής Κοινής Γνώμης σχετ κώς μέ τό θέμα τώ ■ τιμών τό ΕΒΕΑ άνοβφέιρει, ότι «τα μέν αϊτια των άνατιιμήσεων άνάγο νται στήν τπερίοδο πού διατρέχο^ με, ή όποία χαιρακτηρΐ'ζεται «άπ^' πληθωριστμκά φοΓΐνόμβνα σέ διεθνό κλ'^^κοτ*, τώ; δέ σν/επε'ών τήΓ εξελίξεως αυτής καμμιά οικονομ σ δέν ιμπο·ρεΤ νά δοοφύγη και νά μεί νη στεγανή, «,πολϋ δέ ολιγώτεροι ή έλληινική, ή όποία έξαρτάται έ< των είσαγωγών έκ τού έξωτερ1 «ού διά μίαν μακράν σεΐιράν πρ^ ιόντων, γΐωργιικών καϊ βιομηχανι κων» Καταλήγοντας τό ΕΒΕΑ, στήν ά νοχοίνωσή τού, συνιστά στήν κυ βέρνηση νά ποοσέξη τόν γεωρ ι" «ό τοιμέα, δπου παροπτιρεΐται έλ λεμ,ματ.κή παραγωγή, έναντι των άναγκών τής αΰξανομενης κα ταναλώσεως, κσ! νά έπιτριέψ·ι στοϋς άγρότες μας νά έπωφελ-| θοϋν των ΰψηλοτέρων τΐ'μών, βε τιώνοντας ετσι τό εϊσόδη,μά νους «Θά άπΐτέλει έπομένως σΌβαρό; άντικίνητρον είς τήν αύξησιν τής παραγωγής — τονίζει σχετικώς τό ΕΒΕΑ — τό νά στερούμε· τούς τΓπραγωγούς των ττρο ι·ό.· των αυτών τού δικαίου τιμήιμβτος καϊ όπερ, έν πάση περιπτώσει, δέν πρέπει κατ' αρχήν νά εΐνα. κάτω τής δ'εθνοθς τ·μής τού Δ &ουξ. "Εχομεν καθήκον νά ύττοβο ηθή·σωμεν τταντί σθένει τήν γεω,ι γικήν οίκονομίαν της χώρας μας, δταν ιμάλιστα αύτη βάλλεται, δια μίαν μεγάλην σειράν έξαγομένωι· προ·ι όντων, άπό την πιροστατε·..1 τ,κήν πολιτικών των ξένων κρα των, ιδία δέ των έτέρων μας τής Κοινής Άγοράς». ΣΗΜΕΙΩΘΗΚΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΝ ΕΞΑΓΩΓΗΝ Φέρεται 8Ιο γνωοιν των -Αειοτ. Διοικπσεων ν καί "Εταιρείαν Περιωριομένης Ευθυνής δτι δ.' όπο- τβθ κ. ΎπουργοΟ "Εμηορίου ύπ" αριθ. 88378)412β 19)12)95. «ημοοιευβεΐσηο ο!ί τό Λπ' *Ρ'Θ ββΟ)23ΐ?"Β (ΔίλτΙον Ανωνθιων Βαιρειών). όρΙΖβται δτ. δι>νσν
Τ0' ν* ουνεχΐσωοι δομοσιβύουσαι εγκύρως τθε Προσκλήσπο
τ&ν ΓβνικΛν Συνελβύσ*ί«ν καί τοίκ: ΊσολογΐΓμούο των δ.ό
^ οίκονομικής μαο εφημερίδα: -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆ! -
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς εγένετο μέχρι τοθδε διό τ<Κ •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ- πρό τπ>: ουγχωνεύσεώς «κ·
'Επανήρχΐ'σαν εφέτος οί έξαγω
γές σιδηρανικελίου ο! οποίες -.ό
9μηνο "Ιατ/οιχχρίου — Σεπτεμβρ'
ου έφθασαν τούς 17.000 τόννους
παρίπρυ, έναντι 2.4ΟΟ της άντι-
στοί'χοιι περιόδου 1971 καί άπέ-
φεραν 1 1 έ.κοπ·. δολλάρια στό έμ
παρικό ίσοζύγιο τής χώρας. Συγ
χρόΓ/ως, οί έξαγωγές ελληνικώ»
προιΟΓ/τκν, πού αύξάνονται εφέ¬
τος, τό πρώτο 9μηνο μέ ρυθμό
39%, ένισχύονται κυρίως άπό την
άι/οδο κατά 52% των έξαγωγών
καπνού (66,4 έκατ. $), άπό τή/
αυξήση κατά 18% των έξαγωγών
αλο.ιμΓ/ίου (35,2 έίχατ. $) και
των κλωσταύφαντουργικών τροιο
(,τωι/, πού έφθασαν τα 29 έκατ
$ έντός τού 9μήνου, σημειώνον-
τα·ς μιά άνευ προηγουμένου αϋξη
ση κατά 62%, έναντι τού 1971.
Πρό ολίγων άκόμη, έτών οί έξα¬
γωγές των νημάτκιν καί όαμβακ^
ρών ϋφσοο"μάτων δέν ϋττερέδαινα/
τίς 500 Ο00 $ Άκόμη, ί5μως,
πΐό ένθαρρυντκή εί.ναι ή πρόοδον,
των έξαγωγών έτοίμων ένδυμάτων
πού αποτελεί την έπαμένη κλίμα-
κα έξαγωγκής δραστηιριότητος
τού τομέως Βαμδακουργία — Έ
ριουιργία Τα ένδύματα εφέτος ση
μειώνουν μία αυξήση κατα 64%
στό ύψος των 1 1 έκατομ. $ ι:ο'
οί τάπτττες άνοδο κατά 70% στό
ίψος των 9,5 έ<ατομ. $. ΟΊ έξα¬ γωγές ύποδημάτων, έξ άλλου, μα ζι μέ τίς έξαιγωγές πετρελαιου κατέχουν τό ρεκόρ εφέτος τού ρυ9 μού αυξήσεως, οί μέν πρώτες ση μειώνοντας μία αυξήση ι;ατά 90% στό ΰψος των 12 έκατομ. $ τε- ( ρίποιο, των δέ πετρελαιοειδών στό ( ΰψος τώ; 9,1 έκοαομ. πού σημα! νει δτι υπερτετραπλασιάσθησαν έναντι τού 1971, Αυξήση, έπίσης νταρουσιάζου · οί έξαγωγές δλων σχεδόν των έ- ξαγωγίμων γεωργικών ίτροιόντωΐ' εφέτος όπως τού τοματοπολτού (ύπερδιττιλασιοοσμός στά 11,5 έκ. $) τού 6ά)μ6ακος (6% άνοδος στά 31 έκατομ. $) των σταφίδων (12% άνοδος στά 26,9 έκατομ. $)' τώ; έλα'όν (12% στά 9 έ«οσ. $)■ των χυμών (26% στά 15 έκ. $) «αί των έσπεριδοε,ιδών πού 6ρ!σκονται ήδη έν έξελιξει. Ή α νοδος των έξαγωγών ι.αττνοΰ όψει λεται σέ ρευστοποιήσεις ήποθεμα των Άντ.θέτως οί έξαγωγές όρυκτώ· προιο·/των παρσυσ·ι·άιζουν ΰφεση, σέ σύγχρση μέ τούς ΤΕ,ρσινθοθ ρυθυούς. Ή δίπμρος μαγνησ ~χ μόΛις ηύξησε κατά 3% νίς πωλή- σεις της στό έξωτερικό στό ϋψο1- των 19,7 έκατομ. $ καί ό 6ωξι- της κατά 6% στά ύπίπεδα των ώ έκαταμ. $. "Επίοτις οί έξαγωγές λαμαρι- νών ύπιχώρησαν εφέτος κατά 9/ο στά έπίπεδα των 9 έκατομ. ^ πέρσι ένώ αντιθέτως οί έξαγωγές τσ ιμέντων τό πρώτο 9μηνο εφσςχ- σαν τα 7.7 έκατοα $. Μεγάλη ττοόοδο έπίετης σημεινουν ο'ι ίξα- γωγές τπροιά/των της χη,μκήζ &ιι μηιχανίας ττού έφτασαν τα 31 έκ. Ι $ εφέτος έναντι 25 έκατομ. $ ττέο σ,. ΟΊ έξαγωγές δερμάτων ιτού μέχρι πέρσι έχε',μάζοντο εφέτος σημειώνουν αϋςηση τατά 19% στό ύψος των 15 έ'χοττομ. $, των δε- σ σσυροδ&ρμάτων ι-ατά 29% στό ύψος των 13 έκατοα. $. ΛΛςγόΛη αυξήση παρουσιάζοον εφέτος ο·Ί άξαγωγές πρός την Ά- το 9μηινο Εφτασα"
τα 33 έκατομ. σηι'α;ιώνοντσς μ ο
αυξήση κατά 60% περίπου. Ή
Λ 6ύη με 13 έκατομ. $ καί ή Αί
γυπτος μέ 10 τηερ'ίπουΐ ε?χο/ται
πρώτας μεταιξύ των άφρ κοτνικών
χωρώ-ν πού είσάγουν έλληνικά προ
ιέντα ΟΊ 6 χώρες τής ΕΟΚ ι,ΰ-
ξηαο!.1 τις ι;ίσαγωγές των έξ 'Ελ
λά'δος ·<ατά 39?ό Λφτος, ιαλύτττο ντας τό 46% των έ'λληνκών έξα- γωγώ·ν στό ΰψος των 264 ιΐκατθ-ΐ $ των χωρών τής Εΰρωπαιιής 'Ε νωσεως όλευ8ΐρων συναλλαγώ* 72 έκατομ. $ τής Άνατολικής Εϋ ρώπης ,ττά 59 έκατομ. $ ',ών Η Π.Α , ή όποια πέρβσε στήν 2η σε·ρά ώς πελάτ.ς χώρα τής "Ελ¬ λάδος μετά τή^ Δυτ ι<ή Γερμαν α (114 εκατόν. $ είσαγωγες εΐξ Έ^λά5ος ·ό -τρώ-ο 9μηινο) ι α πρό τής "Ιταλίας (55 έκατομ, $) ΤέΧος, στ)±ζ οΰτα. ΰτι ή μεγάλη άνοδος των τιμών των είσαγωγώ' έναντι των έξαγωγών επέφερε μία επ δίΐνωση τώ/ δρων έμποριθ' τής χέρας τό πρώτο 9μη«ο άπύ 105,6 τό 1971 σ 102 εφέτος πσ ρα την βελτιώση τού δείκτου άς>
άς των έξαγωγών κατά 3,4% ι αι
τού δείκτου δγκου έξαγωγών κα¬
τά 34%.
Εξεδόθησαν αί αποφάσει ς τή
Νοιμισματιικής 'Επιτροπής διά των
οποίων κςχθορίζονται λεπτομερώς
οί δρα· καί α! περιπτώσει έφαρ
μογής των τελενταίων Οίκοινομι
κών μέτιρων τής Κυβερνήσεως διά
τή; ρευστότητα τής Οίκονομίας
την ανάπτυξιν κεφαλαιαγοράς καί
τα παρεχόμενα νέα κί·/ητρα διά
τήδν περιφερειακην άνάτΓτυξιν, ως
κα'ι τα αφορώντα εΐίς τόν περ'θ-
ρισιμόν τής δραστηιριότητος είς
τόν οϊκοδο,μΐ'κόν τομέα
ΑΊ άποφάσεις τής Νομισματ:-
κής Επιτροπής ίχουν ώς άκολού
θως:
Επ τρέπεται ή υπό των Γραπε
ζών δανειοδότησις βιομηχανικώς
ή μεταλλευτικών έπΐ'χειρήσεων,
πρός κάλυψιν δαττανών μετεγκα-
ταστάςτεως τούτων (δαπάναι με-
ταφοράς καί εγκαταστάσεως τ ου
έξοπλισμού), συμφώνως πρός τάς
δ ατάξεις τού Νομ Δ)τος 1312)
72, έκ περοχής δι" ην προβΛέ-
πεται υπό τού έν λόγω Νομ. Δ)
τος μικροτέρα ενίσχυσις, είς έ
τέραν τοιαύτην.
Τα δάνεια τής κατηγοριας ΐαυ
της θά χορηγώνται υπό τούς αί-
τούς δρους των δανείων δια ττα-
γίας έγκαταιστάσεις 6'ομηχανιών
ών.
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΛ1
ΤΡΑΠΕΖΑΣ
Αί έ,μποριχαί τράτπεζαι, συμπε
Ρ[λαμβανομένων και των έν 'Ελλά
δι ύπο<αταστημάτων ξένων τρα π-όζών, καταθέτουν είς άτομον και ε/τοκον πασά τή Τρσπέζη τή; "Ελλάδος λογαρασμόν, ποσά ά· τιο-τοχοϋντα είς τα ακολούθως άναφερόιμεν-χ πσσοστά επί τώ» παρ' αύταΐς καταθέσεων: 1) Είς άτοκον λογαριασμθι/ α) Ποσοστόν 20% επί τού συνό- Λου των είς δραχμάς ίδιωτικώ-' κοτταθέσςων οψεως καί δεσμευμέ νω;. 6) Ποσοστόν 5% επι τού σι νολου των είς δραχμάς καταθέρε- ών τθιμιευίηιριου (πλήν των ϋπά προε'δοποίησιν) 2) Είς έντοκον λογαριασμόν α) Ποσοστόν 20% επί των είς δραχμάς ίδιωτικών καταθέσεων 4 ψεως καί δεσμευμένων. 6) Ποσο¬ στόν 3% επ! των είς δραχμάς !- δωτΐικών καταθέσεων ταμιευτηρΐ- ου, έν γένει, καί προθεσμίας 1 ) ΑΊ έμπορΐ'καί Τράπεζαι, π? ρ ιλοιμδανομέ'νων καί τώ^ έν Ελ¬ λαδι ύποχαταστημάτων των ξε- νων Τραπειζών, ύττσχρεοΰνται δ¬ πως έπενδύουν είς έντοκα γρομ μάτια τού Δημοσίου καί όμολογ' άς κρατικών δανείων οίκονομικηι; άναπτύξεως «αί δανείων δημοσ! Ον έπιχειρήσεων ποσά άντΐσΊΏΐ· χοΰντα: α) Είς πσσοσττόν 39% τω« πα,ο' αύταΐς είς δραχμάς καταθέ¬ σεων ίδ'ωτών δψεως τοτμιευτηριθι, (πλήν των υπό προειδοποίησιν) και δοσμεομένων έν γένει κα! β) Είς Γτοσοστόν 4% των τιαρ αύταΐς είς δραχμάς καταθέσεω προθεσμίας, ώς κσί ταμιευτηιρίο·.· υπό προειδοποίησιν. Κατ' εξαίρεσιν διά τάς Τρατιε ζας παρά ταίς οποίαι ς το σύνο λον των πάσης φύσεως κατα6ει>ί-
ων καί άνακαταθέσεων είς δραχ
κα'ι συνάλλαγμα δέν ύπερδαΐΛΐ
τό ποσόν των 2 000 έκατ, δρχ ,
τα ώς άνω ποοοστά καθορίζονται
είς 28% και 3% άντιστοίχως.
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΜ-
ΠΟΡΙΟΥ
1) Ωρίσθη ώς ανώτατον βριο*
τό ποσόν των 200 έκατ. δραχ
έντός τού οποίον αι'ι Τράπεζαι ομ
ναι>ται νά χορηγούν, κατά τό έ·
τος 1973, δάνεια πρός τό έμπό-
ρ·ον δ ά παγίας έγκαταστάσί,ι»,
κατά τούς όραυς τής πρό τριμή
νού έκδοθείσης, πρός τούτο, κ«-
δςρνητκής αποφάσεως.
Είς πάσαν πώλησιν είδών δι-
αρ<ε!ας, τί'ν οποίων τό τίμημα κατά τεμάχιον ή κατά τιμολογιο" πωλήσεως ύπερβαίνει τό ποσόν των 1 Ο00 δραχ., τό ελάχιστον είσπροοκτ'έον, μετρητοΐς, κατσ τή* κατάρτισιν τήις όριστικής συμβά σεως άγοραπωλησιας, τίμη,μα 6 ρ,ζετα1 εφεξής γενικώς είς 40% της δλης άξίας, τό μέγιστον δέ χρον κόν όριον έξοφλήσ-εως τού επί πιστωσει τιμήματος είς ϋ μήνας. Είδ'κωτερον, διά τα εΤδη διαρ- κειας τα πωλούμιενα διά παρα. γωγκούς ή έπαγγελματικούς σκο πούς (άποφ. Ν.Ε. 1555)70), το έλάχ στον είσπροΐκτέον μετρητοΊι; τίμηιμα όριζεται έφειξής είς 25% τού δλου τψηματος, άδιακριτως ΰψους αυτού, τό μέγιστον δέ χρν νικ&ν δριαν τού πιστουιμέ^ου τμή ματος είς 30 μήνας. ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΑΙ Τό ΰψος τής υπό των Τραττε· ζών τταρςχο,μέινης χρηιματοδοτήσκ ιος πρός Ιδιώτας τελικούς κατα ναλωτάς, δ·ά τήν αγοράν είδον διαρκείας, όριζετσι εφεξής είς πό σσστόν μέχρις 60% τής άξίας τού αγοραζαμένου εΤδους, τού ύπολσι- ττον 40% τουλάχιστον κοτταδαΛ- λοιΐιένου υπό τού άγοραοτού έν ίδιων αυτού διαθεσιμων. Ή έξο- φλη-σις των χρηματοδοτήσεων τοΓ» των δύναται νά πραγματοποιήττα έντός 12 μηινών, κατ' ανώτατον δρ1 όν, άπό τής χορηγήσεως. Καθορίζετα. ώς ανώτατον βρι¬ ον 6ραχι/προθέσμων πιστώσεωι- των "Εμποριχών Τραττεζών (έξαι-: ρέσει των τη.στώσεων πρός τό έ-' ξαγωγικόν εμπόριον, τό καπνεμ- πόριον, καί την διοτεχνϊαν έκ των ε ιδικών κεφαλαίων τής 1421)1966 αποφάσεως τής Ν.Ε.), Τσον πρός' τό συνολκόν υπόλοιπον των έ' λόγω π στώσεων των Τραπεζών κιατά την 31 12 72, προσηυξημέ- νον κατά 4%. Τό έν λόγω ανώτα¬ τον όριον ίσιχύει μέχρι τής 30ής Ιούνιον 1973 1) "Αναστέλλεται ή έφαρμογ^Ί των ίσχυουσών διατάξεων αί όποί αι προδλέπουν χοιρηγήσεις δαν^' ών πρός ανέγερσιν, συμπλήρωσιν ή επέκτασιν οΐκοδοαών δι" ο'ιαν- δήποτε χρήσιν. Κατόπιν των α¬ νωτέρω, καθ' όλην την διάρκειαν τής άναστολής, άπαγορεύεται ή ϋττό των έαπαρ κων Τραπεζών, ώς και τής 'ΕθΐΊκής Κτη(ματΐ'κής Τραί πέ<ζης τής Ελλάδος, παροχη έγ- κρισεων νέων οίκοδομικών δανεί¬ ων 2) Άναστέλλονται μέχρι τής 30ής Ιουνιου 1973: α) Ή υπό τής 'Εθνιχής Κτη- ματικής Τραπέζης τής Ελλάδος άποδοχή νέων αιτήσεων καΐ τγ«· ροχή νέων έγκριοτεων στεγαστ.- κών δανείων. Των ανωτέρω ττερ- ορισμών έξαιρούνται αίτήσεις κα' έγκιρίσί ς δανείων οτεγαστικοϋ ταμιευτη,ρίαυ δαινείων έργατικής κςττοικίας καί λακής στέγης, οτγ γαστικών δανείων είς άναιτττυσσι; μένας περιοχάς (ώς αύται θά κα- θοιρισθούν δι" έκδοθησομένης κο·- νής αποφάσεως των ύπουργών Προγρα,μματισμού καί Κυ&ερνητι- <ής Πολιτικής και 'Εθνι,κής Οίκύ νομίας) ώς και δανείων πρό; τούς είσάγοντας καΐ χρησιμοποι- ού/τας, δΓ αγοράν ή άνέγερσι/ ακινήτου, μή έκ,χωρητέον συ·νάλ- λαγμα. Β) Ή υπό τής ΑΤΕ τού Τα- συδραμικοϋ Ταμιευτηιριου κα'ι τού Ταμείον Παρακστττχθτικων καΐ Δα νείων παροχή νέων έγκρΐσεων στε γαστικών δανείων πάστ>ς φύσε¬
ως.
Άπαγορεύετιαι ή ύττή των Ιοα
πεί,ών άποδοχή μετοχικών τσλωα
είσηγμένων είς τό Χρη,ματκ—ηρι-
ον, πρός κάλυψιν παρεχσμενων υΐτ'
αυτών πάσης φύσεως δανειοδοτή
σεων ή έγγυήσΐων. Όμοίως α·
ϊΓαγορεύεται ή αντικατάστασις
των, είς κάλυψιν χρηιματοδοτήσε-
ων ή έγγυήοχων ένεχυριορσθέντωι'
όμοΛογ ιοτκων τίτλων ή γενομένων
καταθέσεων είς μεηρητά, διά με¬
τοχών άνωνύμων έταιριών καί Τρβ
πεζων είσηιγμιένων είς τό Χρη,μα-
τιστηιριον. Ή απαγόρευσις αύτη
δέν άφορά είς τούς όμολογιαχούς
τιτλους Δανείων τού Δημοσίου.
ΛΕΗ, ΟΤΕ κλπ.
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΜΕΤΟΧΩΝ
1) Η βάσει των διατάξεων τού
Ν Δ. 1315)72 έπιβαλλομένη έ»
ποίησις μετοχικών τίτλων τραπε-
ζικών έταιριών κατιεχομένων υπό
Τραπεζών ή Νομ ι κων Προσώττων
(<ίρ&ρ 1 τταρ 1 στοιχ, 6' τοίί ώς άνω Ν. Δ)τος), δέον διτως λά 6η χώραν έντός 12 μηνών από τής 24ης Δεκεμβριού 1972 και είς ποσοστόν άνά τρίμηνον, Τοό^ πρός τό 1)4 τού σύνολον των πρός εκποίησιν μετοχών. 2) Α! Τράπεζαι καί τα προα- ναφερόμενα ναμικά πρόσωπα, δέ¬ ον δπως τό βραδύτερον μέχρι τής 15ης Ιανουάριον 1973, ύττοβά- λουν είς την Νομ ιαματικήν "Επι¬ τροπήν κατάστασιν των ύπ' αυ¬ τών κατεχομένων κατά την 24.12 .72 μετοχών Τραπεζών, κεχωρι¬ σμένως κατά Τράπεζοτν. Εφεξής έντός τού πρώτου 5θηιμέρου εκά¬ στου μηνός, αί Τράπεζαι κα! τά άνω νομικά πρόσωπα, δέον δπακ άναγγέλλονν είς την Νομισματι- κήν "Επιτροπήν τάς κατά τόν προ ηγοόμενον μήνα πραγματοποιηθεί σας πωλήσεως μετοχών, είς εκτέ¬ λεσιν τής σχετικής διατάξεως τοί Ν. Δ)τος 1315)1972. ΑΥΞΒΙΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΘΥ ΔΕΙΚΤΟΥ ΤΙΜΩΝ ΧΟΝΔΡΙΚΗΣ ΚΑΤΑΤΘΝ ΜΗΝΑ ΝΟΕΜΒΡΙΟΝ Αύξησιν κατά 2,2% εσημείωσεν ό Γενικάς Δείκτης Τιμών χονδρ.- χής τελι (ών προίόνΦων τού μηνός Νο:μβρίου 1972, έν συγκρίθί.1 ττρός τόν προηγούμενον μήι/α Ό- κτώβρ,οιι τού ίδίου έτους. Ή αύ- ςησ ς τού Γενικοϋ Δείκτοι/ τού μηνός Νοεμβριού, συμφώνως πρό; στοιχεΐα της 'Εθνικής Στατιστι- κής "Υπηρεσίας της "Ελλάδος ό- φςιλεται κυρίως είς την επίδρα¬ σιν της άνοδικής μιεταβολής των δεικτών των τομέω/ «προιόντων τής έγχωρίου πρωτογενούς παρα¬ γωγής δΓ εσωτερικήν κατανάλω¬ σιν» κα! «προιόντων έξαγωγής» Αναλιτυκώτερον, αί σημειωΒεΐσα' μετσ·6ολαί είς τούς είδικούς δεί- κτας χατά τομεΐς συναλλαγών κα τα τόν μήνα Νοέιμβριον τού λή^ο, τος έτους, ύπήιρξοη/ αί άκόλουθοι. 1 — Ό δείκτης τού τομέως ϊτελικών προιόντων έγχωρίου πρω Γογενούς παιραγωγής δι έσωτερι κήν κατανάλωσιν» εσημείωσεν αϋ ξησιν κατά 3,1% οφειλομένην εκ την άνοδον των δεικτων των κλά¬ δων: α) «Γεωργίας» κατά 4,2% (μή λα, πο,ρτοκάλια, φρούτα ξηρά, τομάτες, λάχανο, φρούτα ξηιρά, ταμάτες, λάχανο, κουνουπ'δι, λα χανικά ξηρά, ξηροί καρποί οΤνος, έλα'όλαδον καϊ κτηνοτροφκο! καρ ποί) 6) «Κτηινοτροφίας» κατά 1,| 7% (κρέας αρνοΰ και πουλερικώι' γαλα<τοκοιμικά προιόντα, ώά) ^ γ) «άλιείας» κατά 5,2% (ίχθυες νωποι). 2— Ό δείκτης τού τομέως «τελικών προϊόντων έγχωρίου 6ιο μΓΙχανικης τταιραγωγής δΓ εσωτε¬ ρικήν κατανάλωσιν» εσημείωσε,/ ασήμαντον αύξησιν κατά 0,3% ο¬ φειλομένην είς έλαφράν άνοδικηΐ μεταβολήν των δεικτων των κλά¬ δων: α) «Βιομηχανίας χάρτου.», κσ- τα 1,5% β) «Βιομηιχανίας μή με ταλλικών όρυκτών» κατά 0.4%. γ) «Βιομηχαν. μετάλλου» κατά 0,6% (σίδηιρος ,μπετόν) καί δ) «Βιομηχ δ.ατροφής> κατά 0,6% (ίχθύες ά
λ ίπαστοι κτηνάλουιρα).
3 — Ό δεήκτης τοϋ τομέως
«'Εξαγομένων προιόντων έγχωρί¬
ου πρωτογενούς καί βιομηχανικής
παραγωγής» εσημείωσεν έντονον
αύξησιν κατά 1 1,0% λόγω άνό-
δου των δεικτων των κλάδων:
α) «Γεωργίας» κατά 16,8% (στα
φίς κσρ.νθιακή καί σουλτανίνα,
χαρούπια, οΤνος, σαρωθρόχαιρτον)
β) «Κτηνοτροφία» κατά 5,1%
(δέρματα άκατέργαστα)
γ) «Κλωστσύφανταυργίας» κα¬
τά 0,7% (ντνματα βαμδακερά).
4.— Ό δείκτης τού τομέως
«τελικών προϊόντων προελεύσεως
έξωτερ'κού» εσημείωσεν άνοδον
κατά 0,6% ένεκα αυξήσεως των
δεικτων των κλάδων:
α) «Γεωργίας» κατά 7,9% (φα
κές) β) «Κτηνοτροφίας» κατά 2,
2% (κρέας έν γένει κατεψυγμένον
γ) «Βιομηχαν χάρτου» κατά 4,
6% (χάρτης εφημερίδων), δ) «Βιο
,μηχανο - μετ άλλων» κατά 0,6%
(σίδηρος σιδη<ρόφυλλα) ε) «Λοι- πών βιοιμηχανιών» κατά 0,8% (φί λμς) καί στ) «Βιομηχαν. Ξύλου* κατά 0,5% (ξυλεία πριστή). Μία άποψις τήο αιθούσης τοϋ 6 γγλο - γαλλικοϋ ύπερηχητικοϋ αι; μοοκαφουι. τυπου «Κονκόρντ».
ΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΑΙΕΞΑΓΩΓΑΙ
'Ηι δημιουργία είδικοϋ φορέως
διά την ηροώθηοιν των έξαγωγών
βιοτεχνικών προιόντων, ετέθη εύ
θέως υπό ι ής Γενικής Συνομο-
σπονδίας Επαγγελματιών καί Βι-
οτεχνών ΕΙλλάδος (Γ.Σ.Ε.Β.Ε.).
Σχετικώς, είς τό κυκλοφορήσαν
Δελτίον τής Συνομοσπονδίας το-
νΙΖεται, δτι την διοτεχνίαν, εις
την παρούσαν φάσιν, ένδιαφέρει
περισσότερον η μεθοδολογία τής
οργανώσεως των έ£αγωγικών
της δυνατοτήτων καί ολιγώτερον
τό επίπεδον τής τεχνολογίας και
τό εΰρος των είς την διάθεσ.ν
της κεφαλαίων τουτο δέ, δεδο-
μένου ότι μετρα στροφής τού πά
ραγωγικοϋ ένδιαφέροντος των 6ι
οτεχνών μας πρός δυναμικά έ£α-
γώγιμα προιόντα, θά όδηγήσουν
την ελληνικήν 6ιοτεχνικήν παρα¬
γωγήν είς έΕειδικεύσεις, μέ άπο-
τέλενσμα την επιβολήν ταύτης δι-
εθνώς.
Είναι γεγονός, ότι αί βιοτεχνι-
καΐ έΕαγωγαί άπαιτοϋν σύνθετον
καί περίπλοκον οργάνωσιν, τό¬
σον λόγω τής άφθονίας των εί-
δών καί των ποικιλιών αυτών, ό¬
σον καί λόγω τού μεγάλου άρι-
θμοΰ καί τής εντόνου διασπορας
των παραγουσών μονάδων. Και ή
οργάνωσις πρέπει νά άνταποκρί-
νεται είς την ανάγκην: α) Ήλεγ
γμένων πληροφοριών όναφερομε-
νων είς την βιοτεχνικήν παρα¬
γωγήν τού τόπου μας κα'ι των
άνταγωνιστριών χωρών. β) Ά-
σφαλών πληροφοριών άναφερομέ-
νων είς τα στοιχεϊα επί των τρε-
χουσών τιμών είς όλας τάς ά-
γοράς είς τάς οποίας δύνανται
νά πωληθοΰν τα διοτεχνικ προι-
άντα. γ) 'Εγκύρων πλη.ροφορ.-
ών άναφερομένων είς τάς μετα-
κινήσεις βιοτεχνικών προϊόντω/
άπά άνταγωνιστρίας χώρας κα'ι
τάς παραλαδάς των προϊόντων
τούτων υπό των διαφόρων άγο-
ρών. δ) Άδιαφιλονικήτων πληρο
φοριών είς ό,τι άφορδ είς τα έ·
Εοδα διαθέσεως των προιόντων
είς εκάστην αγοράν, ε) 'ΕΕηκρι-
βωμένων, τέλος, πληροφοριών ε¬
πί των προτιμήσεων των κατανα-
λωτων είς ό,τι άφορά είς τό προ-
Ίόν καί τόν έπιθυμητόν τρόπον
εμφανίσεως τού είς εκάστην έκ
των άγορών τού έΕωτερικοϋ.
ΟΟτω, βαοικόν τεχνικόν πρό-
θλημα τοθ έΕαγωγικοϋ έμπορίου
διά τα προϊόντα τής διοτεχνίας
αυτών καί κατά προέκτασιν ή κα-
συνιστα ό έλεγχος τής ποιότητος
θιέρωσις προτύπων ποιότητος διά
τα εξαγωγικόν δυναμικώτερα έκ
ι τούτων, αν μή δΓ όλα, ώς καί ή
συσκευασία των κατά τάς άπαι-
τήσεις των ξένων άγορών Κα! ή
άντιμετώπισ ς τού προβλήματος
τούτου, προυποθέτουσα παραμερι-
σμόν άσυνειδήτων έπιχειρηματι-
κών ένεργειών, έμπίπτει είς την
δικαιοδοσίαν άΕιοπίστων καί με-
γάλης χρηματικής εύχερείας έ£ο-
γωγικών μονάδων. Όπωσδήποτε,
δέ, χωρ'ις αύοτηρόν ποιοτικόν έ-
λενχον των πρός εξαγωγήν άγο¬
ρών είναι καταδικασμένη υπό την
προαναφερθεϊσαν τάσιν μεταφο-
ράς τού άνταγωνισμοΰ είς έπίπε-
δα ποιότητος. Βασικόν, έπίσης,
οίκονομικοϋ χαρακτήρος πρόβλη-
μα, αποτελεί ή αύξησις των ρρο-
σόδων των διοτεχνών, ή όποία
δύναται να λειτουργήση κα'ι ώς
κίνητρον διά την ποσοτικήν καί
ποιοτικήν βελτίωσιν τής θιοτεχνι-
κής μας παραγωγής. Καί ή αύ¬
ξησις των προσόδων των βιοτε-
χνών - παραγωγών πρέπει νά ο
πιδιωχθή μέ θετικήν κα'ι πλήρη άν
ι ταπόκρισιν τρός την Ζήτησιν των
ξένων άγορών ή μέ επιτύχη κα¬
τανομήν μεταξύ των χωρών τοιι-
των, της έθνικης βιοτεχνικής μας
' προσφορας, παραλλήλως πρός
την αποφυγήν σωρεύαεως είς τό·/
1 θιοτέχνην παραγωγόν των άβε-
| βαιοτήτων εκ τής έμπορίας.
Κατά ταύτα, ή σημειωθείσα, τυ
χον, μέχρι ι ούδε, έΕαγωγική δρα
στηιριότης δύναται νά θεωρηθή ώς
συμπτωματικη. Ώς έκ τούτου, ■)
Ίδρυσις μεγύλης έΕαγωγικής μο-
νάδος διά ιά βιοτεχνικά μας προ
ι'όντα κρίνεται έπιβεβλημένη, μ-
' ότε διά τής εύρύθμου λειτουργι-
ας της νά καταστή ίκανή νά δια¬
μορφώση ιΐλεονεκτήματα πρός κα
τάκτησιν τής διεθνούς άγοράς.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΝΕΡΓΩΝ
ΕΙΣ ΤΕΧΝΙΚΑΣ ΣΧΟΛΑΣ
Εττιλογή 260 άνέργων ήλικία',
18—45 έτών, οί όττοΐοι κέκτηνται
άτΓθιλι—ΐ'ρίοιο δηιμοτΐικοΰ σχολειου
θά διενεργηθή την 26ην προσε¬
χούς Ίαινουαριου είς την Σχολήν
'ΕπαγγελμοΓΤιΐκής Καταρτίσεως
Ι 'Ενηλίκων Τεχνιτών Ναιυττηγικής
Ι Βιομηχανίας "Αθηνών τοΰ Οργα¬
νισμόν Άττασχολήσεως 'Εργατ;
κου Δυναμικοΰ, ττροκεΐ'μένσυ νά
έκτταιδευθούν ούτοι είς τας είδι-
κότητας: Ήλεκτροσυγκολλητού,
Φλογοχειριστοϋ, 'Ελασματοργοΰ
Σωληνουργοΰ κα! Πελεκητοΰ —
Καρφωτοΰ.
Ή έναρξις τής έκπαιΒεύσεως
των ύτΓοψηφίων ωρίσθη. διά τή.'
29ην Ίανουαρίού θά είναι δέ αί
τη διοορκείας 95 ημερών.
ΟΊ έκτται6ευάμενοι κατά την δι
αρκειαν τής έπαγγβλματικής κα-
ταρτίσεώς των θά λαμβάνοαν τό
προβλεπόμενον έκτταιδεντικόν επί
δσμα.
•••••••••••••■■•■••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••«•••••ι.
ΕΝΙΑΙΟΝ ΒΙΘΜΗΧ. ΤΙΜΟΛΟΠΟΝ
ΔΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΙΝ ΡΕΥΗΑΤΘΣ
Την ΰπαγωγήν τού είς τάς άπο
θήκας γραφεία καί παραρ·τήματα
των έργοστιασίωίν, καταναλισκομέ-
νου ρεύμιατος, είς τό ειδικόν (ηο
μηχανικόν τιμολόγιον, εζήτησε δι'
έγγράφου τού πρός τό υπουργείον
Έθνικης Οίκονομίας, τομεϋς 6ιο
μηχανίας} ή Πανελλήνιος "Ενωσις
ΒυομηχάΙν'ων Κλα>"τουφ«.ντον«ργών.
Είς τό ιέν λόγω έγγραφον άνα
φέροντα1 ειδικώτερον τα εξής:
Ή κατανάλωσις ηλεκτρικόν ρ·εύ!
μιατος των βιομηχανικώς έπιχιειρή
σεων είς τόν ΐργαστασιακόν χώ
ρον, ίοιάγεται είς δύο διαφορετικά
τιμολάγκχ τής ΔΕΗ — τό βιομηχα
Ινικόν καί τό άπλοϋν τοιούτον. Είς
τό τελευταίον, ΰπάγεται τό είς τα
γραφεΐα, άποιθήκ-ας, <ιίθούσας συ σκευασίας καί λοιπούς χώρους των ίογοβτασίων, καταναλισκόμ.ενον ρεΰμα, ώς καί τό τοιούτον των 6οη θητικών μηχανημάτων. Προστίθεται, δτι είς τό Δ. Σ. τής Ενώσεως εχει διετυπώθη κοπ' επανάληψιν, υπό των έπιχ€ΐρήσεων —μειλών της, ή δΛέψι,ς δτι δ έργο στασιακός χώρος αποτελεί ένκάο-ν σύνολον, είς τόν οποίον νπάγονται κιαΐ χά γραφεία, αί αποθήκαι, αί αί' θουσαι σι»:·κευασίας κλπ., ποϋ άπο τελοϋν προέκτασιν τής παραγωγι κης μονάδος, έφ' ΰσο-ν συμβάλλ.ονιν είς την όλην σχετικήν διαδικασίαν. Διά τούτο, καταιλήγει τό έ'γγρα φόν, ή "Ενωσις, υ'ιοθετοΰσα τάς ά πόψεις των μελανν της, θεωρεΐ σκύ π·μον τή-ν ύπαγιογήν τοΰ είς τούς χώοΊΚ'ς αύτούς κα,τα'ναλισκομένου ς,εΰιιατος. *ίς τό βιομηχανικήν τιμολόγιον, ΰποβαλλομένου τοΰ οί τήματος) ίίπΐϋς ό τομεύς βιομηχανί άς, ενεργήση παρά τή ΔΕΗ, διά την ικανοποίησιν τού. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ Είς την διάββσιΐιν, συιμφώνως ττρός τό Ν Δ 690)1948, των «οί νοχρήστων χώ.ρων, ττού καταρ- γσθνται ύττο τού ρυ,μοταμικοΰ σχε δίου, άφορά ή £—' αριθ. 3488)72 άττόφασις τής άλομ'ελείας · ού Συιμ6οι/λίου της 'Ετπκιρατείας. Ώς άναφέιρϊταιι ε,Ις τό σκετττι- κόν τής άττσφιάσεως, κατά την εν- νοιοον τής σχετΐικής διατάξεως τού ανωτέρω νο,μιοθ. διατάγματος, ττρο κ,ειμένης τής κατ' εφαρμογήν σχε διου ρυμοτοιμίσς κατκχργήαεως παλαιάς όδού ή κοινοχρήατου χώ ρον, ή Διοίκησις Οττοχρεοθται νά τπροιβή είς την τπροσκύιρωσιν τοΰ έκ τής καταργήσεως αυτής προ- κύψαντας γηττέδθικ, κατ' αρχήν πρός άρτιοττοιίησιν μή άρτίων κα¬ τά τό έΊμιδοοδόν οίκοττέδων, οΐασ- δήττατιε εκτάσεως καί 6ον εΐ.ναι αύ τα, τπροΐΊ,μωιμιένων έκείνων ττού συινετΓεία ρι»ματαμίας κατέστησαιν μή άρτια. 'Ακολούθως δέ ύττοχρε οί/ται νά ττροιβή είς την τακτοτΓο ησιν μή άρτίων κατά τάς διαστά σεις καί τό σχή,μα οίκοπέδων τηρός άττόκτηθΊΐν τοΰ καταλλήλου σχήματος καί των άτταιτουμένω'· ελάχιστον διακττάσεων. Κατά την όοσκησιν ·— ττροστί- θεται — τής ώς άνω άρμοδιότη- τός της, ή Διοίκησις δύναται νά προβαίνη είς την μεταβολήν τοΰ σχήματος, τοΰ μ€γέθοι/ς, τού προ σανατολισιμοΰ καί τής θέσεως ά- κάμη των οϊκοπέδων αυτών ώστε νά καταστοϋν οόρτια καί οιίκοδθιμή σιιμα. Ή τοιαύτη μάλιστα — νίζεται π'ϊρκΐιτέρω ■— μεταβολή τής θέισεως των όίκοττέδων δύνα¬ ται νά φθάνη καί μέχρι πλήρους μετατοττ'σεώς των είς ώλλο ση- .μεΤον τής ττεριοιχής, έκ)>' δσον συν-
τρέχοι/ν είδικοί λόγοι, ύτταγορευ-
άμενοι έκ —>λ£θδομΓκών άναγκώ
ώς κ αί των άρχών ττ>ς Τσης μετ α
χειρ[σΐ«ς. Διότι ύττό την έννοια
των άναγκώιν καιί των αιρχών '.οΰ-
των, διά τής ττροσικυρώσεως κα-
ταργοΐΛμένης κοινοχρήστου εκτά¬
σεως ττρέττει νιά έττιδιώκεται ή
τιοτροίησις τοΰ μεγαλυτέρου δι>
νατοΰ άριθ|μοΰ μή άρτίων οίκοπέ
δών τής ττεριοχής καί άχι ή ύτπέ,ρ-
μετρος ωφελεία ωρισμένων έξ αύ-
ών είς βάρος των λοιπών.
-— Έξ άλλου, διά της ύττ' ά-
ρ,6μ. 3504)72 αποφάσεως τού β
τμήματος τού ανωτάτου διοικητι-
κοΰ δΐΛαστηιρίου εκρίθη, δτι διά
την έγγραφον ύποθήκης δννάιμει
τοΰ νόμου ή δικαστάς αποφάσε¬
ως, πρέττει νά καταβάλλεται τέ¬
λος χαρτοστίμοι/ τής άστκής κλ'
μακος καί αν άκό,μη ή άπαίτησις
ττρός ασφάλειαν τής οποίας έγ-
γράψΕται ή ϋττοθήκη, στηρίζετα.
επι συιμΰάσεως, ττράξεως, ί.γγρά-
φοι; κλττ., μή ΰποκει,μένων είς ά-
ναλογι·κόν τέλος ή άττσιλλασσοιμί
νων τοιούτου τέλους.
Τα ανωτέρω — ώς έκτίθεντα
είς την απόφασιν — ττροκύπτου»
έκ τής δ,ατάξεως τού άρβρου 12
παρ. 2 τοΰ νόμου 1111)1943,
ΤΓιροβλϊΓΓΓθύσης ττερι κατοί6ολής τε
λών χαρτοσήιμοι/ τής άστικής κλί-
μοοκος (3%) διά «πάσανϊ. κατ' άρ
χήν έγγραφήν ύτΓθθήκης δυνάμει
τοΰ νόμου ή δ καστικής αποφάσε¬
ως, έν συνδυασμώ πρός τάς γε¬
νικάς διατάξεις ·ι-ού Κώδικος τώ
Νάμων τεριί Τελών Χαιρτοσήμου.
Ήλεκτρο^ινητος καλλιεργητής τής 6ρεταννικής έταιρίας Γου-
όσλυ "Εντζηνήαρινγκ Λτδ. Επ εδείχθη στιΐ Βασιλική "Εκθεσι
τού Σμί θφηλντ.
'Ενδ.αφέρουσαν διευ-κ'ρίνησιν τή
παιρ. 1 τού άρθρου 4 τού Γενικοϋ
Οίκοδσμικοΰ Κανχ>νισιμοΰ (6.δ. 9.
8)30.9.1955) περιέχει ή ύπ" άρ.
3443)72 απόφασις τής όλο,μελε
άς τού Συμβουλιον τή<~, 'Επικ,ρς: τείας. Πιρόκειται τρΞρί τής διατΑ ξεως, ή όττοΐα άρίζει δτι ώς (οί κοδαμήσΐιμον) οΪ4(όπτε,δον «νοεΐται γενικώς συνεχομέΛ/η έκτασις γής, άττοτελοΰσα αύτοτελή ενιαίον ίδιο ^τησίοιν κώ! άνήκουσα είς ένα κα τόν αυτόν κύριον ή είς ττλείονα'; έξ άδιαι,ρέτου» Ώς παρατηιρεΐται είς τό σκετττ, κόν τής άτταφάσεως τοΰ ανωτάτου δοΐικητπκοΰ διχαιστη.ρίοι/, έκ τής ανωτέρω διατάξεως, έ,ρμηνευομε νης έν συσχετιο-μώ τπρός τάς άφ.Λ ρώσας είς την άνοΐ'κοδά,μησιν ο; κοπέδων διατάξεις τοΰ ΓΟΚ, ττρ ι κώτττ'ε.1 δτι διά τόν χαρακτηρισμόν μιάς έδαφΐ'κής εκτάσεως ώς οίκο δομησίιμου οίκοττέδου, στταιτεΐται νά είναι αυτή ένιααα καί συνεχο- μιένη καϊ νά άνηικη είς τόν ούτον ίδιοκτήτην ή είς τπεριο-σοτέρους Ι δ.ακτήτας έξ άδιαιρέττου. 'Ενιαία δμως —τπροστίθεταΐ'— καί συ/ε- χαμένη έδαφΊκ,ή έκτασις κατά τή1- έννοιαν τού νόμου δέν δύναται νά θεωρηθή έκείνηι, ττού άττοτελείτα. έ< δύο ή τΓεριασοτέρων τμη,μάτων, έφοπττομένων μέν ιμεταξύ των, άλ λά κατά τοιούτον τρόττον καί κα¬ τά ποσοστόν τόσον μικρόν, έ·' σχέσει πρός τάς διαστάσεις των. ώστε κατά κοινήν ττεΐραΐν νά έμ- φανίζωνται ώς αύτοτελεΐς έδαφι- καί έκτάσεις. 'Εττΐ τη βάσει των ανωτέρω, τό Συ,μιβούλ όν της Έτηκρατείας ή- κώρωσεν άττόφασιν τού ϋπουργού Δηιμασίων "Εργων, άτταρρΐψασα.. ττροσφυγήν κατά τηράξεως -ου Γραφείον Πολεοδομίας Αθηνών, δ ά των όττοίων είχε χορηιγηιθή είς ομορρύθμου εταιρείαν αδεία ανε¬ γέρσεως τΓθλυωρόφου οίκοδομή; είς την γωνίαν Ι. Δροσοπούλου καΐ Γ, Κόντου. Διά τής άκυρωτ- κής αποφάσεως εκρίθη, ότι τ ά- πόφοοσις τοΰ ύττουργοΰ, θεωρήσα- σα ώς καλώς έχουσαν την χορη- γηθεΐσαν οίκοδαμιικ,ήν αδεία/, εί¬ χεν έδοθή κατά τταράβασιν τής α¬ νωτέρω διατάξεως τού Γ Ο.Κ Διότι είς την συγκεκριμένην ττειρ! πτωσ.ν τό οικόπεδον άττετελεΐτο άττό δύο τμήιματα, τα όπο'α ένε- φανίζοντο ώς αύτοτελεΐς οί οττε- δ.καϊ έκτάσεις καΐ άχι ώς έν,αίς' <αϊ συ/εχομένη έκτασις. "Ιδίως, δ ότι έφήτπΌντο μεταξΰ των κατά ττολύ μικιρόν ττοσοστόν έν σχέσε1 ττρός τάς διαστάσεις των καΐ έ- ττομένως, καίτοι άντ>κον είς τούς
αύτοϋς ιδιοκτήτας, δέν ηδύνατο
νά θεωρηθοΰν ώς εν σίικόττεδον κο>
τα την έννοιαν τοΰ Γ.Ο.Κ. (Τό
ενα τιμήμα ήτο γωνιαΐον, τηλευρι-
κών διοκττάσεων 19,10 — 18,55
— 3,33 — 18,10 — 20,60 μέ-
Τιρων καΐ τό όιλλο εσωτερικόν,
πλευρικών διαστάσεων 12,60 —
12,00 — 3,90 — 1,90, 10,65
— 11,30 — 3,33 ιμιέτρων. Τα
δύο τμήιματα έφάπτονται επί κοι-
νής πλευιρώς μήκους μόνον 3,33
μέτρων).
Την αίτησιν όκυρώσεως υπέστη
ιριιξεν ένώτΓΐον τού Συ,μβουλίου
τής Ετηκρατείας ό δΐ'κηγόρος κ.
Θεοφ. Ζοΰκος.
ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΚΕΨΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗΝ
ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΝ ΕΙΣ
ΤΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΑΣ
Ούδζμία σκέψις έττιβολής οίασ-
δήποτε φύσεως περιορ'σμών επί
τώ/ είσαγωγών υφίσταται. Είς
την ανακοίνωσιν αύτην προέβη
χ«θές τό υπουργείον 'Εθνικης Οί¬
κονομίας (τομεύς 'Εμττορίου), μέ
την ττροισθήικην δτι τόσον βάσει
τοΰ κρατούντος τταρ' ημίν συστή
,ματος τής ελευθέρας οίκονομιας,
δσον καί συνεττεία των συμβατι-
κών μας ύττσχρεώσεων πρός την
Εύρωτταικ,ήν Οικονομικήν Κοινό-
τητα, α'ι είσιαγωγαί άπολαμ€ά-
νουν τταρ" ήμΤν πλήρους ελευθερί¬
ας-
—Άμοι'βή τταιρεχαμένη άπο μέ-
ρους άνωνύιμου έταιιριείας πρός μέ-
λος τοΰ διοιικητικοΰ συμβθ'υιλίου
της, ύττό την ίδιότητά τού αύτη/
καΐ λόγω τώ/ υπηρεσίαν τού
πρός την έταΐιρίαν, αποτελεί εί-
σόιδη·μα, φορολογούιμενον κατά
τάς δ.ατάξεις ττειρΐ φορολογίας
τοΰ είσοδηματος. Δέν αποτελεί
παραχώρησιν περιουσιακών στοι-
χείων, πού γίνεται χωρις άνταλ-
λαγ<μ<χ — όπότε ή τταιροχή αυτή θά έφΌΐρολογείτο κατά τάς διστά- ξε'ς, αί οποίαι δ'έπουν τή φορολο για δωιρεών. Τα άνωτιέιρω ττεριλαμ&άνονται είς απόφασιν τοΰ β' τμήματος τοΰ Συμβουλιον τής Έπικρατεί- ας (την ύπ' άριβ. 737)1982) μέ την όττοίαν άττοιριρίφθη αίτησις ά- ναι'ρέσεως άσκηθείσα υπό οίκονο μ ι κου έφσρου κατά δευτεροβαθμί ου φορολογικής άττοφάσεως. Είς την συγκεκ,ρΐιμιένην ττερίτττω σιν, μία άνώνυμος έταιρία εΤχε παραχωρήση1 είς τόν ττρόεδρον τοΰ διοικητικόν συιμ6ουλίου της έ¬ να ποσόν, διά την άντι,μετώτησιν των έξόδων νοσηλείας τού είς τό εξωτερικόν, έναντι των ίπτη·ρεσιών πού εΤχε ττροσφέ,ριει είς αυτήν χά- ρπς είς την ένηιμιελή διαχε,ρισιν των έταιρικών συιμψειράντων. ΒΟΝΝΗ, Δεκέμβρ·ιος.— Κατά την «Διάσκεψιν Κορτχρής» τοΰ ΟΟ ΣιΑ πού συνήλθε είς τα Παρίσι, έλαβον μέρος άρμύοιοΐ διά της υ¬ πό ανάπτυξιν χώρ«ς, μεταξΰ αυτών δέ καί ό {«φυπουργός τοΰ όμοσπο,ν- διακοΰ ύ.τουργείου Οίκονομικής Συ ν ργασίας κ,χθηγητής Κάρλ Χάιντς Σόν, έτάχθη υπέρ τής έπεκτάσειος των κα/θηκόντο>ν τής έπιτροπής
των υπό ανάπτυξιν χορών, πού ά
νήκει είς τί,Ιν "Οργανισμόν Οίκονο
μτ.ής Συνεργασίας καί Άναπτύξε
ως ΟΟΣΑ
Κατά την Διάσκεψιν εξητάσθη¬
σαν τα κυριώτερα θέμ <τ<ι τής δι εθνΌΰς πολιτικάς των χα»ρ«ον ά- γαπτί>ζεως. ίδ'ίιος δέ ή βελτίωσις
των όριον βοηθείας αλαπτύξ'αος.
Ό ΰφυπονργός κ. Σόν εξήρε
τάς άξιολόγοΐ'ς έπιτεύξεις τοΰ
Όρ·γανισμού Οίκονομικής Συνερ-
γασ.ας κ-οιί Ά ·απτν>ξεθ)ς άπό τής
ιστασπιις <ύτοΰ, διεπίστιοσεν Γ>μίος δτι δέν διερευνήθησαν εισέ¬
τι Λεπτομερώς σημαντικά Θ'Ιμα-
τα, ώς π.χ. ή θέσις τω!-1 υπό ανά¬
πτυξιν χωρών είς διε'θνές νομΐτ
σιιιΐχικόν σΰστηαα, ή βελτίωσις
τής δομής τής οίκονομίας αυτών,
τό Οέμα των ςτρώτίον ύλών, ώς κτίί
τό Βόιια τής δηιιιουργίας χρεών
των υπό άΐνάπτνξιν χιορων, πού
αύ;άνουν δι«ρκώς. Τα κυρίως θε
ματα των χωρών αυτών Οέν
λύονιαι, ίτόνισε, μέ την μέχρι τοΰ
δ: άντίληι|"ν Λρρί βοηθεύητς άνα
πτύ£ε<ι>ς των Γ)ΐομτ]χαγικο)ν χωρίον
τής Λύσεως.
Ό καθηγητάς Σόν συνηγόρησεν
ι'αρρ τής περαιτέρο) ένισχύσεο)ς τίΰν
σχέσεΐον τοϋ Όργ«Ινκτμοΰ Οϊκολό
μική; Σι·νειργασίας καί Άναίΐτύξε
οί ς μετά των υπό άνάπτι<ςΐΎ χωρών κηί υπέρ τής σι·μβολής αυτού είς την διερεύνησιν των άναγκώΚ' των χοκκον αυτών. Οί έκπράσωποι των χιορίον τοϋ Όργαπσμοΰ, ετόνισε, θά είναι τοιουτοτρόποις είς θέσιιν κατά την διάρ-κε.ίΐν των «ίΐινομιλι ών μετά των άρμΌδίων των υπό ά νάπτυξιν χωρήν. « διαπρίγματεύ οηαα1 ηύτοτελώς τα διάφορα θέ- μ'ΐτα ΓΪς τάς δι·εθνεϊς ός>γανώσει.ς,
χιορίς νά θίγετι/ιι ή άΐρμοδιότης αλ
λ.ων διεθνών όργανιίκτείον. "Οσσν
άφηρά έξ αλλοΐ' εις την αΰξουσατ
δτ).μ.ουογίαν χρεων έκ μέρους των
υπό άνάπτυιξιν χωρώΊν, ό κ Σόν έ
τόνισεν ότι ιπιβάλλεται ίίπο)ς ό Όρ
γανισμός ΟίκοΛ'ομικής Σ υνεργια.σί'
άς καί Άναπτύξε'ος άναρλ.άδη την
ευθύνην χει.οισμοϋ μελ.λοτικώς τοΰ
(Τηιιαντικοΰ αυτού προβλήματος των
ύπαν<απτύκτων ■ τ« Λναβϊτύξεο)ς νεον ίδίών. διά την Ι ιΐηιιιουρ-γικ'ήν έπίλτ>σιν των προίίλη
,ιατο>ν πού άπασχο·Λοϋν τάς άτ,ύ α
λάπτιξιν ^,ώρ-ας.
ΑΠΕΡΡΙΦΘΗ
ΙΙΡΟΣΦΕΓΗ
ΔΓ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΙΝ
ΕΙΣ ΕΛΕΤΣΙΝΑ
Άπ&ρρίψθη υπό τής όλομ,ελιείας
τοΰ Συμβουλιον τής Έπικρατείας
αίτησ>ις π-ερί άκυρώσεως κοινής ά
π'»ς.άσ€(ΐ)ς τΰν ύποινγών Έθνικης
ΟίκονΌμίας καί Οΐκονοιιικών, διά
τής όποι'ας έχει κη·ρι>χ&ή ήναγκα-
στικώς άπαλλο-τρκοτέΌ. έδαφική εκ
τάσις 910 περίπου στρεαμάτοιν είς
την περιοχήν Τουρκολίμτυνον Έλευ
σϊνος.
Σκοπόάς τής παλλοτριώσεος εί
ν,αι ή έαί τόπου ίδρυσις βιομηχανι
κου εργοστασίου διυλίσειος άργοΰ
πετρελείου καί ή έγκατάστ«.σις δέ
ξαμενών άποθηκει>σεϋ)ς ίτοίμοιν πε
τρελαι,οειοων πρΌΐόντο>ν υπό τής ά
ντονύμου έαποοικής καί 6ιομ»ιχαινι-
κής έταιρείας ΙΙΐΙ^ρύλα Έλλάις,
τελού<της υπό τόν έλεγχον τού κ. Ι. Λάτιη. 'Τπέρ τής δαπάνης τής έ¬ ταιρείας αυτής, ή όποία εχει ώς γνο>στόν, ανάλαβε^ την εκτέλεσιν
τ·οΰ τετάρτου ιέν Έ.λλάοι διυλιστη
ρίου (τοΰ τρίτου έχει ανάλαβε» την
ίκ.τέλκτιΐν ό οαιλος τοΰ κ. Σ. Άν
ορεάδη), εκηρύχθη ή άνιοτέρω Α-
παλ^λοτρίωσις
Ή αίτησις άκυοώσεοις, ή όποίιχ
απερρίφθη ώς άβάσιμος διά τής
ν,π'άριθιμάν 3621)1972 αποφάσεως
τής όλομελείας τοΰ ανωτάτου διοι-
κητιΚθΰ δικαστήριον, είχεν άσκηθή
υπό όιμάιδος ίδιοκτητών τής άπαλ
λοτοιωθείσης εκτάσεως
Ό καθηγητής Σόν είναι τής
γνώμης οτ' ό Όργ«νισμός Οίκο¬
νομικής Σιηεργασίας ^ >^να
πτύξεως ποέπεί νά προσπαθήση
όπως, διά τής πείρας πού άπέκτη
σεν ούτος εί»; τίίχοα. έξεΰοη νέας
βι·Λ·ατύτητα; σΐΛϊργ σίας μΡτ«ξΓ)
των υπό ανάπτυξιν χιοοίον καί των
6ιοιιηχ«ν·ικώ!>' χιορών. Αί δυνατότη
τες αύτ,ΐί θά .-τρέπει νά άνταπ.οκμε-
νως δέ θά ΐικοβνοττοιιηθοΰν καΐ α!
μέχρι τής 24ης τρεχ. ΰττοβληθεϊ-
σαι αίτήσεις Άντΐ'θέτως &έν 6οι
γίνουν δεκταί νέαι τοιαύται μ£-
χρι τελους Ίανουαρίου 1973. "Η
εξαίρεσις ώς τπρός την ΕΚΤΕ -—
ή κίνησις της διαδικασίας έγκρί¬
σεως των έκΛρεμουσών αίτήσεω
— έξηγεΐται ώς εξής: Ώς γνω¬
σταί/, δταν αί ένδιαφερόμενοι ύ-
ττοβάλλουν αίτησιν είς τόν έν λό¬
γω φαρέα, έχουν ήδη προβή είτ
την αγοράν διαμεριΊσ,ματος, συνε-
ττως εχουν κατα&άλει τό τ>μΐ7ϋ
τής άξίας τού, δοθέντος δτι ή Ε.
Κ.Τ.Ε. κολύτΓτει τό 50% τούτου
καΐ μέχρις ττοσοΰ 2ΟΟ.ΟΟΟ δραχ.
Συνεττώς, ή Τράτπεζα αυτή έχε
άναλάβει ήθκκιηιν υποχρέωσιν ένα
ντι των ύττοβ&Λλάντων αίτήσεις,
νά έγκρίνη καΐ χοιρηγήση τα σχε
τι>κά δάνεια. Ό άριθμός των έγ
κιρεμουσών αυτών αιτήσεων εΤνα
τής τάξεως των 1.000.
Ταμείον Παροκαταθηκών κα'
Δανείων. Κατ' αρχήν ό φορευΓ
αύτός χρηματοδοτήσεως τής στε-
γάσεως ύτταλλήλων τού Δημοσίου,
των Ν.ιΠ.ΔΔ. κλττ., άναιμένει 6
δηγίος της ΝΕ. ΑΙ μέχρι τή-,
24ης τρεχ. έγκρίσεις θά έχτελί-
σ€&3ν ώς φαίνοται ένδεχομένως 8ε
θά τΓροωθηθή ή Ικανοττοιησις τώ ι1
έκκρειμουσών αιτήσεων, αί όττοϊο
ύτπολογίζεται δτι άνέρχονται ει'γ
1.500. Νέαι αίτήσεις δέν γινο,
ται δεκταί.
Ταχυδροιμΐικον Ταιμιευτήριον. Τη
αύτην στάσιν, ώς φαινεται, θά
τηρήση κα! ό φορευς αύτός χο¬
ρηγήσεως στεγαιστικών δανειων
οί έκικιρεμεϊς αίτήσεις τού όποίου
ύττολογίιζονται είς 1.ΟΟΟ περιποι.
•Οργανισμόν 'Εργατικής Κατο
κιας: Κατά πληροφορίας μας, οί
ένδ αφερόμενοι ττοό εχουν άνά χεΤ
ρας κοΐΜθτροίησιν έγκρίσεως διά
ττ)ν χορηγηισιν στεγοχττΐικοΰ δανς,
ου, θά 1<ανοτΓ0ΐηθοΰν. Πιθόκειτα ειδικώτερον δι' αίτήσεις ύττοβλη θεΐσας κατά τό 1971 ττού καλυ- πτουν τό ττρόγραιμμα τού ληγο.' τος έτους. Άγνωστος είναι ή τυ- χη των έντός τού 1972 ύποβΛη- θε σών αιτήσεων ττθ'ύ άνέρχοντο. είς 35.ΟΟΟ — 37.000, έττί παΓ νελληνίου κλίιμακος. Αυται άττο τειλούι' τό τΓρόγραιμμα τού 1973 η εκτέλεσις τοϋ όττοιου ανεστάλη δα των έξαγγελιθέντων μέτρων. Συναφης εί.-αι έξ άλλοι>, και ή
χθ:ισ'·νή ανα<ο!νούο·.ς τοΰ ΟΕΚ.. δα τα έγΐφιθεντα δάνεια, και δια τάς μ'έχρι τέλους Αύγουστον 1972 ΰποδληθ-ίσας αίτήσεις χο¬ ρηγήσεως δανΐίων αΟτοστεγάσ?- ως, υπό έργατούτταλλήλων, έγκα· τεστηιμ«"/ων είς τονριστικώς κα' δ.οιμηχανικώς άναπτυσσομένας ττ€ ριοχάς. Έν τώ μεταξύ, ένδ'αφερομένη, δα τήλεγραιφήματός τηις ζητεί δ.α λογαριασμό/ των τυχάντων προσ <Νΐογι«<ών δοονείων, δττως τταιραταϋή ή τροθ~-θμία υττογραφής των δα- ^;·α<ώΓ/ συιμβάσεωτ^ καθ" δσον τό 6λ γοήμερον διάστηιμα τό διαρ ρεΰσαι/ άττό τής δη'μοςτιιεύσεω'· τού νόιμου πό! φοιρολογικών δ·ευ- κ:'ύΓ/σεων δ'ά την απόκτησιν ότε γης μέχρι 31ης τρέχοντος μηνο: δω έπαρκεΤ δι' έξ>εύρεσιν διαμ-
ρισματος, αγοράν τού κα'ι λοιπήν
μακράν διαδικασίαν.
Δι' άττοιφάσεως τού ύτΓουργοι
Εθνικης Οϊκσνομίας κ. Έψεσίοΐ/
δηιμοσιευθ;ί'σηις είς την Έφη,μερ
δα τής Κυβερνήσεως, κωδικοποι-
ού^ται καί συμττληροΰνται αί δια
τάξει ς αι'ι ρυθμίζουσαι τα τής εί
σαγωγής αγαθών έξ άλλοδαπής,
επί διακανονιισμώ τής άξίας τω
διά κρατικοΰ συναλλάγματος.
Συγκεκριμένως, καθορίζεται, ί'
άρχή, δτι αι έγκρίσεις είσαγω-
γής άττάντων των έ,μττοιρευμάτω"
παρέχονται αναλόγως τής χώρας
προελεύσεως τούτων. Έν σανεχε.ο.
είς την απόφασιν καθαρίζεται ό
τρόπος είσαγωγής έμπορευμάτω ·
ή είσαγωγή των όττοιων επιτρέπε
| ται καττπν είδικής αδείας:
Διά τής ιδίας αποφάσεως όρ'-
| ζεται έπισης:
Ή ΐσχύς των χρρηγουμένων 1/
κρίσεων είσαγωγής.
Τό ύψος τής εγγυήσεως πρσκα
ταδολών τό οποίον άτταιτεΐται
διά την έγκρισιν είσαγωγής.
Ό τρπος διακονισμού τής άξί¬
ας καί ό έκτζλωνισιμός των εισα¬
γομένων έιμττορειυιμάτων.
Τέλος δΓ είδικών διαττάξεων κα
! θορίζεται ό τρόπος ττρομη&είας
είδών έ< τού έξωτερΐικοΰ παρά δη,μοσίων ύττηιρεσιώι/ ΝΠΔΔ κλττ, κοΐθώς έτπσης καί αί είσαγωγα' πετρελαιοειδών, ύφασιμάτων, 6ι- βλίων, έφη'μερί'δων καί περιοδικώ · διαφηιμιστΐ'κού ύλικού, ττλοίων, με ταχειρισιμίνων αύτοκινήτωι' ταινι- ών κινηιμοποιγρώφου, μηχανημάτωι' επί μισθώσιει, άνταλλακτικών αυ¬ τοκίνητον, σίτου καί αλεύρων, 6α καλάου κλπ. Τό ττλήιρες κείμενον τήις ανωτέ¬ ρω άποΐφ·άσεως έχει κοινοποιηθή ϋτΓΟ τής Γενικής Διευθύνσεως Έμ ττορίου αττό τής 6ης Δεκεμβριού π,ρός τα ένδιαφειράμενα Έμτταρο διομη,χανικά Έττι.μελητηρια, τάς όργανώσεις ε,ίσαγωγέων και έξα- γο^γέων καί τούς όργανισμούς. Σηιμειοΰται δτι ή απόφασις ι- οχύει άπό σήμειρον καί δτι εδόθη σαν σχετικαί έντολαί ττρός έφαο μογήν της είς τα κατά τόπους υ ττοκαταστήματα τής Τροτττέζης τής "Ελλάδος. ΛΙΑΝ ΕίΝΟΤΚΗ Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΙΣΟΖΥΓιθ! ΠΑΗΡΩΗΩΝ ;-.Ε ΑΝϋΔΟΚ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΚ ΛΟΝΔΙΝΟΝ. 3.— «Τό μέλλο-/ τού ελεύθερον κόσμου έξαρτάται άττό την οικονομικήν σννεργασια ■ των ΗΠΑ. τής Ίαττωνίας καί τής νέας ΕΟΚ και εάν δέν συνεργα- σθώ,μεν είς τόν νο,μισματικόν κα; εμπορικόν τομέα, θά στιραγγαλι- σωμεν ό ενας τόν άλλονί, εΤπε χθές ό κ. Χήθ είς όμιλίαν τού πρός τό εθνος, επί τή είσόδω τής χώρας τού είς την ΕΟΚ. Ή Βρεταννία ή Δανια κα! ή Ίρλαινδική Δη>μοκρα!τία κατέστη¬
σαν άπό τοΰ μεσονυκτίου τής
χθές επισήμως μέλη τής διευρυν-
θεισης 9αμιελούς εύρωπαικής κο·
νότητος.
Άφ' ετέρου έξ ημιεπισήμου ττη
γής μετεδόθη ότι ή διευρυνθεΤσα
Κοινή Άγορά θά αρχίση μεγάλητ
κλίμακος δ,αττροΐγματεύσεις τάν
Φεβρουιάριον ττρός όλοκλήρωσιπ
σχεδίου τηις τπειρί ιδρύσεως μεσο-
γειακής ελευθέρας έμττορικής ζώ
νης, συνδεδεμιένης μετά τής ΕΟΚ
Υφίσταται ήδη συιμφωνία καθ
ήν ή ελευθέρα έψπτορική ζώνη θά
περιλαμβάνη τάς εξής 15 χώρας:
Αίγυπτον, Ίστταινίαν, Ίσραηλ,
Κύττρον, Τουρκίαν, Έλλάδα, Λί-
βανον, /Λαρόκον, Τυνησίαν, Άλ-
γερίοΐ/, Μαλταν Γιοι/γκοσλαβία',
Ιορδανίαν, Συρίαν καί Λι6ύη.·.
Είς Παρ.σίοις ό τπρ6ε&ρος Πομ
π·ντού άναφερόμΈνος είς τόν οίκτ
νομικόν άνταγωνισιμόν ό όττοΐος
μοιραίως θά άνατττυχθή μετα την
είσοδοι' τής Αγγλίας είς την Ε
Ο.Κ., εΐττεν δτι τουτο θά ττρο^αι
λέση ώρο*μέν'ας δυσχερείας είς
την Γαλλίαν.
Συμφώνως πρός σχετικήν άνο-
κοίνωσι/, τό ίσοζύγιον τής χώραι,
κατά την διάρκειαν τού δεκαμη-
νου ■Ιανουαιρίου — Όκτωβρίου,
τρέχοντος δτους, ένεφάνισε τάς
άκολοόθους έξελίξεις:
Αί έξαγωγα! άνήλθον είς 648,
2 έκατ. δολλ., τϊτοι έσημειωσα"
έναντι τοϋ αυτού δεκατμήνου τού
1971 αϋξη·σιν κατά 40,7% οφει¬
λομένην είς την αύξησιν των έξα-
γωγών δλων των κατηγαριών έξσ
γωγίιμων πιρο'ιόντωνι. Συγκεκριμέ¬
νως: α) Τα μή βιομηχανοττοιημέ-
να ττροιόντα τής πρωτογενούς πά ι
ραγωγής άπέδωοχϊν συναλλαγμα- ,
τιχόν είσοδον έκ 266,4 έχατ δολλ
ήτοι κατά 22,6% ύψηλότ&ρον τού
άντιστοίχου τοΰ έτους 1971. Εί-
δ 'κώτερον οοί ίξ,ιχγωγαΊ σουλτα"; |
νας ηυξήθησαν κατά 23,9%, έσπε
ριδοϊΐδών κατά 23,9%, έσττεριδο-
ειοών κατά 23,3% νωττών όπωρώκ
κατά 33,9%, καπνού κατά 50,5%
και δάμιβαχος κατά 18,5%. Αί ε-
ζαγωγα'ί ·πιρϋίόντων μεταποιήσε-
ως άπέθωσαν 337,4 έκατ. δολλ ,
ήτοι εσημείωσαν έναντι τού άντ.-
στοίχου δει«ϊιμήνου τού 1971, α-'
ξησιν κατ*ά 66,2%. Ιδιαιτέρως ί
πισημαίνεται ή έξαγωγική έπίδο-
σις των ΤΓροιόντων των γεωργικώ'
βι.ομηιχανιών (αύξησις 57,1%),
των 6ο:σΊκών μετα(λλου.ργικών 6·-
μηχανιών (α»"·ξησΐς 63,3%), των
ττΕτρελαΐΓθειδών (αύξησις 187,8%)
των κλωστοοφαντονιργιικών (α&ξη-
σις 103,1%), των τσι,μέντων (αυ
ξηισις 61,2%), των χημικών καί
φαιρμακευτικώ'/ (αύξησις 53,5%),
των σισυ.ρών κα! σισυροδερμαΐτω'
(αύξησις 87,7%), των ύποδημά-
των καί είδων έκ δέιρρματος (αύ¬
ξησις 58,5%), των όργα/νων έφαρ
μογής Γ>λεκτρ,σμοΰ (αύξησις 87,
6%) καί των είδων λαικής τέχνης
(αύξησις 31,7).
Αί είσαγωγα! (πληρωμαι' καί
έμτρορικαί ιιτιστώσβις), άνήλθον
είς 1.920 έκατ. δολλ. ήτοι έση
μείωσαν έναντι τού ίδίου δεκαμή
νού τού 1971 αύξησιν κατά 24%
οφειλομένην, κατά μέγα μέρος,
είς την κατά 28,6% άνοδον τώ'
είσαγωγών κεφαλαιουχικού έξοπλι
σμοΰ καί ττρώτων ΰλών (συμπερι
λαμβαινομένου καί τού άργού ττε
τρελαίου) άνήλθε κατά τό δεκά-
μηνον Ίανουαρίου -— Όκτωβρι-
ου 1972, είς 1.092,8 έκ. δολλ..
ήτοι έκάλυψε τό 57% τού συνόλου]
των πάσης φύσεως είσΟνων,
τής χώρας "*
Αί είσπράξε,ς έξ άδήλων ,,^
έμφανισοκται αύξησιν (κατά Ζ
6%), έναντι τού ίδίου δεκαμ^'
τού 1971, άνήλθον είς 1 255
έχατ. δολλ Άναλντικώτερ
τάς κυριωτέρας καττνγορ,ας ',Ι^
λάν πόρων έση,μεΐίοιθησαν αι Γ"
λονθαι έξελίξεις: α) Τό τοορ,-
κόν συναλλαγμα ανήλθεν ε|ς 337
6 έκατ. δολλ., έναντι 261,3 έχ '
δολλ. (αύξησις 29,2%). ' 6) Τί
ναυτιλιακόν συναλλαγμα άνηλΒί!
είς 323,1 έκατ. δολλ, ^
274.8 έκατ δολλ. (αύξησ.ς |7
6). γ) Τό μεταναστευτικόν λ^,'
θεν είς 436,6 έκατ. δολλ. ^
371,5 έκατ δολλ. τού Ιδί
ρυ.ςτινοΰ δεκαμήνου
_
ΆτΓοτέλεσμα των ώς άνω «^
ξεω·/ είς τάς έμττοριχάς και «„!
λους συναλλαγάς τής χώρας, *,
ή δαμόρφωσι.ς τού ϋψους τού ίλ
λειμματος τού ίσοζυγίου των τρ£.
χουσών σ«ναλλαγών είς έττίττεδον
κατά 20 μόλις έκατ. δολλ. Οψη.
λότερον τής αντίστοιχον τπεριόδΛ,
τού 1971.
Ή ε!ίσ.ροή των ττάσης φύσξ^.
κ'εφαλαίων έκ τού έξωτβρικού ά-
νήλθε συνολικώς είς 956,9 έκατ
δολ έναντι 619,9 έκατ. δολλ. τοθ
ίδιου δεκαμήνου τού 1971 ({ρ(>.
θησις 54,4%). Όσον άψορά ε|ς '
τάς έν Έλλ.άίδι καταθέσεις τώ< έν τώ εξωτερικώ δια6ιούντ<Λ/ *&[ έ,ργαζομένων Έλλήνων, έντός τοϋ δεκαμήνου Ίανουοιρίου — 'Οκτω βρίου τού λήγοντος ετονς, είσέρ- ρευσαν 226,4 έκατ. δολλ., ήτοι ποσόν κατά 132,2% ύψηλότΕρον ίναντι τού ίδίου δεκομήνου τοθ 1971. Τελ.κόν άτΓοτέλεσμα των κατα τα ανωτέρω έξ€λιχθεισών έξωτε- ρ κων συναλλαγών τής χώρας, κα τα τό δεκάμηνον Ίανουαρίου — Όκτωβρίου 1972, υπήρξεν ή αύ¬ ξησις τοΰ συναλλαγματικοθ ό—ο- θέματος τής Τρα~έζη·ς τής Ελ¬ λάδος τό οποίον την 31ηιν Ό«τιο βρίου 1972 ανήλθεν είς 850,5 έ- κατ. δολλ., έναντι 456,3 έχστομ μύρια δολλάρκχ τού 1971 «« 314,5 έκατ. δολλ. τού 1970, ύ- πολογίζετσι δέ δτι ταϋτο. θά ύ· ττερβούν μέχρι 31ης Δεκεμβριού 1972 τό ένα δισεκατομμύριον δο) λάρια. 3,974 ΤΟΥΡΙΠΙΚΑ ΔΩΜΑΤΙΑ ΕΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΣΑΝ ΤΟ !972 Η ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΙ Ή έξάρμηση τής 'Ελληνικής Έ ται.ρείας, γιά την εξασφαλίση πό ρων πού άτταιτεϊ ή ττιραγματοττοι ηση των στόχων της, 'ττροστασίας τού φυαΊκοΰ ττ£ιρι6άλλοντος, άρ χισε V άττο φέρη καρπούς. Στήν έχ-κληιση τής έταιρίας άνταττοκρ' Οησα^ ήδη 7 έττιχειιρηιματτίΕς καΐ έταΐιρίες ττού τΓρόσφεραιν συνολ· κά ττοσά ΰψοιυς 2'9 έκ. δρχ. Συ/ κοκριμένα, έταιιρεία ττού έπιθυιμεΐ ττρός τό τταρνό άνωνυ,μια (Σ.Σ. Κατά κυριολεξία· · . άνώνυμος) πρόσψερζ 750.000 δρχ., γιά τή^ χρΓ,ιματοοοτηση τής κατασκευης β· ολογΐίχού Στο£|μού 'καϊ τρσρα τηιρηρίου των πονλιών στήν Μ'κρή Πρέσττα. Ή έ'ταιιρεία Πατταστρά τος ΑΒΕΣ, δώρησε 350.000 δοχ 6ττερ τού Ταμείου τής 'Ετα ρειας σ<οπός τού όττοίου είναι ή άγορά τταρβένω/ τταραιλιακών έ<τάσίων. πού 6'όΐ δ1 οβφυλαχθοΓν άττό την ά ξιοττοιηση^ κα,ί θ' άττοδα'θοΰν στήν έλεύθςρη χργηοτι, τού κο,νοΰ. Ή ίδΐα έτΠ'σης έττιχείιριηση, άνέλαδί την ύττοχρέωο-η ι,αταβολής ι!τπ ττηντιοίετ μΐ,_ τγοσού 5Ο.ΟΟΟ δρχ , τέν χρόνο. Ή ΕΣΣΟ ΠΑΠΑ,Σ ■πρί,σςιρζ 300 000 δρχ. γιά τη^ χρηιματοδότητη τής εκτελέσεως, ά ] ττό την έτα'ρεία, έργου στν; Θ:σ , σαΚον'νκΐ], ττοϋ έντάσσεται στ« ■πλαΐσ,α των σκοτίων της. 'Εττί σης στόν κατάλογο -.ών &ωρητών τής Έταιρείας, γιά την επί ·,τε"' ταετία καταοολή ττοσοΰ 5Ο.ΟΟΟ δριχ. τόν χρόνο, γράφτΓ,καν επι ττΐλάοιν οί άκόλουθθ'ΐ έπιχειρη,ματι ες: Π. Κοντέλλης, Α. Γ. Ποταμιά νος, Χρ Καιτσάμττας, Μ Φωστη ρόιτουλος. "Υ"εύθυνοι συμφώνως τώ νομώ 1990)1938 Ίδιοκτήτης — Διευθυντής ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατοικ.α Ναυσρχου Βότοη 55 Προϊοτάμενος Τυπογρσφείου ΓΑ3ΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικία Σπαρτάκου 19 ΑΜΦΙΑΛΗ Ό άττολογισμός καί ή άξιολό- γησΐς τοΰ ττρογιράμιματος δημιουρ γίας τουριστικών δωματίων κατα τό 1972 υπήρξεν τό θέμα συσκέ ψεως, ή όττοία έπραγ,μοττοποιήδη χθές είς τό ύττουιργεΤον Εσωτερ κων Κατά την σύσκεψιν διεπιστώθη ότι ο—ερροφήθη τό 80% τής δια- τεθείσης ύττό τού ΕΟΤ τπστώσε- ως καί έδηιμιουιργήθησαν 3 95/ δωμάτιο κα! 7 974 κλίναι, δια- ταβίντος ττρός τόν σκοπόν αυτόν ττοο-οϋ 88 942.042 δραχ. Δα τοΰ ώς άνω ττρσγράμματος όπως διεπιστώθη κατά την συσκε ψ,ν επετεύχθησαν οί άκόλοοθ-, στόχοι: Τσυρι σταϊκός, διά τής άποκτή- σεως .μεγάλου άριθμοϋ δωματίω^ καί κλ ινών ε'ίς συντομον χρονικόι/ διάστημα καί μέ χα,μηλάν κόστος Οίκονομιικός κα! κοινωι/ικος των μικρών τόπων κα! καταναμης διά τής τονώσεως τής οίκονομισς τού δκΜείου είς 200 ττεριττου οί- κισμούς διά τής άξιοποιήσεως τού σχολάζοντος έργατικού &·,"« μικοΰ και τής δραστηριοττΌΐΓΥσε- ως έττ ωφελεία τού ττρογράμμα- τος τώ-/ δανειολητττών. Πολιτιστι,κός διά της άναδείξί- ως είς τούς ο!.<·ισμούς τού τοτττ - κου λαικοϋ κοιί τταροίδοσιακ.οϋ χά ρακτήρας τή·ς ττεριοχης. Είς την σύσκεψιν μετέσχον ό ά ναττληρωτης ύττΌυιργός των Έσιο τερικώ·/ κ. Όρέστης Γιάκας, ό γενικάς γραμιματεύς τοΰ ίδίου ύ- ποιυ-ργείου ·<, Φωκάς άρ,μάδιοι νζ ράγοντες τού ύττοΜργειου ό πρό- εδρος τού συλλόγου άιρχιτ6κτονων καί έκτρράσωττοι των άρχιτεκτονι- κων γραφείων τα όττοία έχουν ά- ναλάβει την εκτέλεσιν τού ττρο- γράμματτος. Ο κ Ι ΚΩΣΤθιΠΟΥΛΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Εις τό συνελθόν την 23ην Δε¬ κεμβριού 1972 Διοικητικόν Συμ¬ βούλιον τής Τραττέζτ>ς Πίστεως ό
ττρόεδρος αυτού καί ,μέχρι τούδε
Διευθύνων Σύιμβουλος κ. Σπύρος
Ι ΚωστότΓουλας κιιινούμενος έ/
τής αντιλήψεως δτι την δευτέραν
αύτην ίδιότη·τα είναι καιρός να
αναλάβη ένθεδειγμ®ι«ον
μέλος τού Συμιβονλίου, ΰτ
την τ-αιραίτησίν τού Λττό τής θέ¬
σεως τού Δι,ευθύνοντος Σκμδοΐ'-
λου.
Ώς Διιενθύνων Σύμβουλος τής
Τραττέζης εξελέγη ό κ Γιάννης
Σ. Κωο-τόττουλος.
Ό μέχρι τούδε Διευθυντής τής
Τραπέζης κ. Βασίλειος Α. Κον-
τολέων, άττσχωρών τής ένεργοκ
ύττηρεσίας, εξελέγη ώς Σύμβου-
λος τού Διοικητικόν Συιμβοιιλιου
τής Τρο—έζης.
ΟΙ ΝΕΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΊΗΛΕΦΩΝΩΜ ΤΩΝ
ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΜΑΣ ΑΠΟ 1ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1872
ΕΙΝΑΙ
3229.708 ΚΑΙ 3233.681
ΔΥΟ ΑΚΟΜΗ ΠΛΟΙΑ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗΝ
ΠΕΙΡΑΙΩΣ - ΚΡΗΤΗΣ
Χθές τή./ μεσημβρίαν ό ύφυ-
πουργόα Νπυτιλίας - Μεταφορών
καί Έπικοινωνιών κ. Μ. Παπαδο-
γιάννης, συνοδευόμεντχ: υπό τοθ
άναπληρωτοϋ γενικοϋ γραμματώ-
ως κ. Και,ετανοπούλου, τοϋ ι'ι-
παρχηγοϋ Λιμενικοϋ Σώματος άο
χιύπλοιάρχοϋ κ. Γρ. ΜαΖαράκ-]
καί υπό έτέρων αρμοδίων ύπηρε
σιακών παραγόντων, επεσκέφθη
τα είς την άκτήν ϊαθερίου τοϋ
λιμένος Πειραιώς όρμοϋντα νεό-
τευκτα όχηματαγωγά πλοία «Κάν-
τια» καί «Ρέθυμνον».
"Ως γνωστόν, τα έν λόγω πλοϊα
άνήκουν είο την άνώνυμσν ναυ-
τιλιακήν εταιρίαν Κρήτης, έναυ-
πηγήθήσαν ρροσφάτως είς Ιαπω¬
νίαν, είναι ταχτητος 19 μιλίων
καί δύναται έκαστον νά μεταφέρη
100Ό περίπου άτομα καί 60 φορ-
τηγά αϋτοΛίνητα, μείζονος τύπου.
ΘΛ ΧΟΡΗΓΗΘΟΤΝ
ΤΑ ΒΓΚΡΙΘΕΝΤΑ
ΗΔΗ ΔΛΝΕΙΑ
ΛΤΤΟΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
'Τπά τού Όργανισμοδ ΈνΥ»"
τ κης Κατοικίΐίς ανεκοινώθη, °~
τι τα μέχρ( τούδε έγκ-ριθό«« δι"'
νεια Γ'ύτσβτεγάΓΡΕ'ος θά χσθΠΥΊ'
θοΰγ είς τοϋς δ,καιούχου; ΕΡΥ*'
τοιιπαλλήλονς.
Έ.τί την ΰπο6λτ>θει<τών, έξάλ- ■λοΐ', αϊτήσειον μρχοι τέλοΐ'ί Αυγου '-ιτου τού 1972, θά χαρηγηβ»^ δ,α νεαι <ιι'τοστΕγάσπ))ς είς δ1 χους ΐργατοθιπ ΐλλήλους, μένους είς τηκριστικώς χανικιός άναπτΐ'σσο}ΐε;νας αναλόγως τοΰ έπαγγέλμητο; των λοπ&νΊ προϋ.ιοθέσειον λ τήοτοδ. ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι .ΚΟΝΤΟΠΟΥΑΟΥ Καραΐοκου 111 — Τηλ. 477.72 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ Σιοκοάτοιις 69, ΆΘΛνοι (ΤΑΦΡΟΔΙΣΙΟΑθΓΟλ Α. ΓΡΠΓΟΡΙΑΔΗΣ Δέχεται Βηλαρΐ 7 Πλατ. ·Α·»ίοο Κωνστ*ντΐνί" (Όμονβια) 9" - 1 ««Ι --·***■ Τηλ. 59ο 3^7
'Ηι δημιουργία είδικοϋ φορέως
διά την ηροώθηοιν των έξαγωγών
βιοτεχνικών προιόντων, ετέθη εύ
θέως υπό ι ής Γενικής Συνομο-
σπονδίας Επαγγελματιών καί Βι-
οτεχνών ΕΙλλάδος (Γ.Σ.Ε.Β.Ε.).
Σχετικώς, είς τό κυκλοφορήσαν
Δελτίον τής Συνομοσπονδίας το-
νΙΖεται, δτι την διοτεχνίαν, εις
την παρούσαν φάσιν, ένδιαφέρει
περισσότερον η μεθοδολογία τής
οργανώσεως των έ£αγωγικών
της δυνατοτήτων καί ολιγώτερον
τό επίπεδον τής τεχνολογίας και
τό εΰρος των είς την διάθεσ.ν
της κεφαλαίων τουτο δέ, δεδο-
μένου ότι μετρα στροφής τού πά
ραγωγικοϋ ένδιαφέροντος των 6ι
οτεχνών μας πρός δυναμικά έ£α-
γώγιμα προιόντα, θά όδηγήσουν
την ελληνικήν 6ιοτεχνικήν παρα¬
γωγήν είς έΕειδικεύσεις, μέ άπο-
τέλενσμα την επιβολήν ταύτης δι-
εθνώς.
Είναι γεγονός, ότι αί βιοτεχνι-
καΐ έΕαγωγαί άπαιτοϋν σύνθετον
καί περίπλοκον οργάνωσιν, τό¬
σον λόγω τής άφθονίας των εί-
δών καί των ποικιλιών αυτών, ό¬
σον καί λόγω τού μεγάλου άρι-
θμοΰ καί τής εντόνου διασπορας
των παραγουσών μονάδων. Και ή
οργάνωσις πρέπει νά άνταποκρί-
νεται είς την ανάγκην: α) Ήλεγ
γμένων πληροφοριών όναφερομε-
νων είς την βιοτεχνικήν παρα¬
γωγήν τού τόπου μας κα'ι των
άνταγωνιστριών χωρών. β) Ά-
σφαλών πληροφοριών άναφερομέ-
νων είς τα στοιχεϊα επί των τρε-
χουσών τιμών είς όλας τάς ά-
γοράς είς τάς οποίας δύνανται
νά πωληθοΰν τα διοτεχνικ προι-
άντα. γ) 'Εγκύρων πλη.ροφορ.-
ών άναφερομένων είς τάς μετα-
κινήσεις βιοτεχνικών προϊόντω/
άπά άνταγωνιστρίας χώρας κα'ι
τάς παραλαδάς των προϊόντων
τούτων υπό των διαφόρων άγο-
ρών. δ) Άδιαφιλονικήτων πληρο
φοριών είς ό,τι άφορδ είς τα έ·
Εοδα διαθέσεως των προιόντων
είς εκάστην αγοράν, ε) 'ΕΕηκρι-
βωμένων, τέλος, πληροφοριών ε¬
πί των προτιμήσεων των κατανα-
λωτων είς ό,τι άφορά είς τό προ-
Ίόν καί τόν έπιθυμητόν τρόπον
εμφανίσεως τού είς εκάστην έκ
των άγορών τού έΕωτερικοϋ.
ΟΟτω, βαοικόν τεχνικόν πρό-
θλημα τοθ έΕαγωγικοϋ έμπορίου
διά τα προϊόντα τής διοτεχνίας
αυτών καί κατά προέκτασιν ή κα-
συνιστα ό έλεγχος τής ποιότητος
θιέρωσις προτύπων ποιότητος διά
τα εξαγωγικόν δυναμικώτερα έκ
ι τούτων, αν μή δΓ όλα, ώς καί ή
συσκευασία των κατά τάς άπαι-
τήσεις των ξένων άγορών Κα! ή
άντιμετώπισ ς τού προβλήματος
τούτου, προυποθέτουσα παραμερι-
σμόν άσυνειδήτων έπιχειρηματι-
κών ένεργειών, έμπίπτει είς την
δικαιοδοσίαν άΕιοπίστων καί με-
γάλης χρηματικής εύχερείας έ£ο-
γωγικών μονάδων. Όπωσδήποτε,
δέ, χωρ'ις αύοτηρόν ποιοτικόν έ-
λενχον των πρός εξαγωγήν άγο¬
ρών είναι καταδικασμένη υπό την
προαναφερθεϊσαν τάσιν μεταφο-
ράς τού άνταγωνισμοΰ είς έπίπε-
δα ποιότητος. Βασικόν, έπίσης,
οίκονομικοϋ χαρακτήρος πρόβλη-
μα, αποτελεί ή αύξησις των ρρο-
σόδων των διοτεχνών, ή όποία
δύναται να λειτουργήση κα'ι ώς
κίνητρον διά την ποσοτικήν καί
ποιοτικήν βελτίωσιν τής θιοτεχνι-
κής μας παραγωγής. Καί ή αύ¬
ξησις των προσόδων των βιοτε-
χνών - παραγωγών πρέπει νά ο
πιδιωχθή μέ θετικήν κα'ι πλήρη άν
ι ταπόκρισιν τρός την Ζήτησιν των
ξένων άγορών ή μέ επιτύχη κα¬
τανομήν μεταξύ των χωρών τοιι-
των, της έθνικης βιοτεχνικής μας
' προσφορας, παραλλήλως πρός
την αποφυγήν σωρεύαεως είς τό·/
1 θιοτέχνην παραγωγόν των άβε-
| βαιοτήτων εκ τής έμπορίας.
Κατά ταύτα, ή σημειωθείσα, τυ
χον, μέχρι ι ούδε, έΕαγωγική δρα
στηιριότης δύναται νά θεωρηθή ώς
συμπτωματικη. Ώς έκ τούτου, ■)
Ίδρυσις μεγύλης έΕαγωγικής μο-
νάδος διά ιά βιοτεχνικά μας προ
ι'όντα κρίνεται έπιβεβλημένη, μ-
' ότε διά τής εύρύθμου λειτουργι-
ας της νά καταστή ίκανή νά δια¬
μορφώση ιΐλεονεκτήματα πρός κα
τάκτησιν τής διεθνούς άγοράς.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΝΕΡΓΩΝ
ΕΙΣ ΤΕΧΝΙΚΑΣ ΣΧΟΛΑΣ
Εττιλογή 260 άνέργων ήλικία',
18—45 έτών, οί όττοΐοι κέκτηνται
άτΓθιλι—ΐ'ρίοιο δηιμοτΐικοΰ σχολειου
θά διενεργηθή την 26ην προσε¬
χούς Ίαινουαριου είς την Σχολήν
'ΕπαγγελμοΓΤιΐκής Καταρτίσεως
Ι 'Ενηλίκων Τεχνιτών Ναιυττηγικής
Ι Βιομηχανίας "Αθηνών τοΰ Οργα¬
νισμόν Άττασχολήσεως 'Εργατ;
κου Δυναμικοΰ, ττροκεΐ'μένσυ νά
έκτταιδευθούν ούτοι είς τας είδι-
κότητας: Ήλεκτροσυγκολλητού,
Φλογοχειριστοϋ, 'Ελασματοργοΰ
Σωληνουργοΰ κα! Πελεκητοΰ —
Καρφωτοΰ.
Ή έναρξις τής έκπαιΒεύσεως
των ύτΓοψηφίων ωρίσθη. διά τή.'
29ην Ίανουαρίού θά είναι δέ αί
τη διοορκείας 95 ημερών.
ΟΊ έκτται6ευάμενοι κατά την δι
αρκειαν τής έπαγγβλματικής κα-
ταρτίσεώς των θά λαμβάνοαν τό
προβλεπόμενον έκτταιδεντικόν επί
δσμα.
•••••••••••••■■•■••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••«•••••ι.
ΕΝΙΑΙΟΝ ΒΙΘΜΗΧ. ΤΙΜΟΛΟΠΟΝ
ΔΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΙΝ ΡΕΥΗΑΤΘΣ
Την ΰπαγωγήν τού είς τάς άπο
θήκας γραφεία καί παραρ·τήματα
των έργοστιασίωίν, καταναλισκομέ-
νου ρεύμιατος, είς τό ειδικόν (ηο
μηχανικόν τιμολόγιον, εζήτησε δι'
έγγράφου τού πρός τό υπουργείον
Έθνικης Οίκονομίας, τομεϋς 6ιο
μηχανίας} ή Πανελλήνιος "Ενωσις
ΒυομηχάΙν'ων Κλα>"τουφ«.ντον«ργών.
Είς τό ιέν λόγω έγγραφον άνα
φέροντα1 ειδικώτερον τα εξής:
Ή κατανάλωσις ηλεκτρικόν ρ·εύ!
μιατος των βιομηχανικώς έπιχιειρή
σεων είς τόν ΐργαστασιακόν χώ
ρον, ίοιάγεται είς δύο διαφορετικά
τιμολάγκχ τής ΔΕΗ — τό βιομηχα
Ινικόν καί τό άπλοϋν τοιούτον. Είς
τό τελευταίον, ΰπάγεται τό είς τα
γραφεΐα, άποιθήκ-ας, <ιίθούσας συ σκευασίας καί λοιπούς χώρους των ίογοβτασίων, καταναλισκόμ.ενον ρεΰμα, ώς καί τό τοιούτον των 6οη θητικών μηχανημάτων. Προστίθεται, δτι είς τό Δ. Σ. τής Ενώσεως εχει διετυπώθη κοπ' επανάληψιν, υπό των έπιχ€ΐρήσεων —μειλών της, ή δΛέψι,ς δτι δ έργο στασιακός χώρος αποτελεί ένκάο-ν σύνολον, είς τόν οποίον νπάγονται κιαΐ χά γραφεία, αί αποθήκαι, αί αί' θουσαι σι»:·κευασίας κλπ., ποϋ άπο τελοϋν προέκτασιν τής παραγωγι κης μονάδος, έφ' ΰσο-ν συμβάλλ.ονιν είς την όλην σχετικήν διαδικασίαν. Διά τούτο, καταιλήγει τό έ'γγρα φόν, ή "Ενωσις, υ'ιοθετοΰσα τάς ά πόψεις των μελανν της, θεωρεΐ σκύ π·μον τή-ν ύπαγιογήν τοΰ είς τούς χώοΊΚ'ς αύτούς κα,τα'ναλισκομένου ς,εΰιιατος. *ίς τό βιομηχανικήν τιμολόγιον, ΰποβαλλομένου τοΰ οί τήματος) ίίπΐϋς ό τομεύς βιομηχανί άς, ενεργήση παρά τή ΔΕΗ, διά την ικανοποίησιν τού. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ Είς την διάββσιΐιν, συιμφώνως ττρός τό Ν Δ 690)1948, των «οί νοχρήστων χώ.ρων, ττού καταρ- γσθνται ύττο τού ρυ,μοταμικοΰ σχε δίου, άφορά ή £—' αριθ. 3488)72 άττόφασις τής άλομ'ελείας · ού Συιμ6οι/λίου της 'Ετπκιρατείας. Ώς άναφέιρϊταιι ε,Ις τό σκετττι- κόν τής άττσφιάσεως, κατά την εν- νοιοον τής σχετΐικής διατάξεως τού ανωτέρω νο,μιοθ. διατάγματος, ττρο κ,ειμένης τής κατ' εφαρμογήν σχε διου ρυμοτοιμίσς κατκχργήαεως παλαιάς όδού ή κοινοχρήατου χώ ρον, ή Διοίκησις Οττοχρεοθται νά τπροιβή είς την τπροσκύιρωσιν τοΰ έκ τής καταργήσεως αυτής προ- κύψαντας γηττέδθικ, κατ' αρχήν πρός άρτιοττοιίησιν μή άρτίων κα¬ τά τό έΊμιδοοδόν οίκοττέδων, οΐασ- δήττατιε εκτάσεως καί 6ον εΐ.ναι αύ τα, τπροΐΊ,μωιμιένων έκείνων ττού συινετΓεία ρι»ματαμίας κατέστησαιν μή άρτια. 'Ακολούθως δέ ύττοχρε οί/ται νά ττροιβή είς την τακτοτΓο ησιν μή άρτίων κατά τάς διαστά σεις καί τό σχή,μα οίκοπέδων τηρός άττόκτηθΊΐν τοΰ καταλλήλου σχήματος καί των άτταιτουμένω'· ελάχιστον διακττάσεων. Κατά την όοσκησιν ·— ττροστί- θεται — τής ώς άνω άρμοδιότη- τός της, ή Διοίκησις δύναται νά προβαίνη είς την μεταβολήν τοΰ σχήματος, τοΰ μ€γέθοι/ς, τού προ σανατολισιμοΰ καί τής θέσεως ά- κάμη των οϊκοπέδων αυτών ώστε νά καταστοϋν οόρτια καί οιίκοδθιμή σιιμα. Ή τοιαύτη μάλιστα — νίζεται π'ϊρκΐιτέρω ■— μεταβολή τής θέισεως των όίκοττέδων δύνα¬ ται νά φθάνη καί μέχρι πλήρους μετατοττ'σεώς των είς ώλλο ση- .μεΤον τής ττεριοιχής, έκ)>' δσον συν-
τρέχοι/ν είδικοί λόγοι, ύτταγορευ-
άμενοι έκ —>λ£θδομΓκών άναγκώ
ώς κ αί των άρχών ττ>ς Τσης μετ α
χειρ[σΐ«ς. Διότι ύττό την έννοια
των άναγκώιν καιί των αιρχών '.οΰ-
των, διά τής ττροσικυρώσεως κα-
ταργοΐΛμένης κοινοχρήστου εκτά¬
σεως ττρέττει νιά έττιδιώκεται ή
τιοτροίησις τοΰ μεγαλυτέρου δι>
νατοΰ άριθ|μοΰ μή άρτίων οίκοπέ
δών τής ττεριοχής καί άχι ή ύτπέ,ρ-
μετρος ωφελεία ωρισμένων έξ αύ-
ών είς βάρος των λοιπών.
-— Έξ άλλου, διά της ύττ' ά-
ρ,6μ. 3504)72 αποφάσεως τού β
τμήματος τού ανωτάτου διοικητι-
κοΰ δΐΛαστηιρίου εκρίθη, δτι διά
την έγγραφον ύποθήκης δννάιμει
τοΰ νόμου ή δικαστάς αποφάσε¬
ως, πρέττει νά καταβάλλεται τέ¬
λος χαρτοστίμοι/ τής άστκής κλ'
μακος καί αν άκό,μη ή άπαίτησις
ττρός ασφάλειαν τής οποίας έγ-
γράψΕται ή ϋττοθήκη, στηρίζετα.
επι συιμΰάσεως, ττράξεως, ί.γγρά-
φοι; κλττ., μή ΰποκει,μένων είς ά-
ναλογι·κόν τέλος ή άττσιλλασσοιμί
νων τοιούτου τέλους.
Τα ανωτέρω — ώς έκτίθεντα
είς την απόφασιν — ττροκύπτου»
έκ τής δ,ατάξεως τού άρβρου 12
παρ. 2 τοΰ νόμου 1111)1943,
ΤΓιροβλϊΓΓΓθύσης ττερι κατοί6ολής τε
λών χαρτοσήιμοι/ τής άστικής κλί-
μοοκος (3%) διά «πάσανϊ. κατ' άρ
χήν έγγραφήν ύτΓθθήκης δυνάμει
τοΰ νόμου ή δ καστικής αποφάσε¬
ως, έν συνδυασμώ πρός τάς γε¬
νικάς διατάξεις ·ι-ού Κώδικος τώ
Νάμων τεριί Τελών Χαιρτοσήμου.
Ήλεκτρο^ινητος καλλιεργητής τής 6ρεταννικής έταιρίας Γου-
όσλυ "Εντζηνήαρινγκ Λτδ. Επ εδείχθη στιΐ Βασιλική "Εκθεσι
τού Σμί θφηλντ.
'Ενδ.αφέρουσαν διευ-κ'ρίνησιν τή
παιρ. 1 τού άρθρου 4 τού Γενικοϋ
Οίκοδσμικοΰ Κανχ>νισιμοΰ (6.δ. 9.
8)30.9.1955) περιέχει ή ύπ" άρ.
3443)72 απόφασις τής όλο,μελε
άς τού Συμβουλιον τή<~, 'Επικ,ρς: τείας. Πιρόκειται τρΞρί τής διατΑ ξεως, ή όττοΐα άρίζει δτι ώς (οί κοδαμήσΐιμον) οΪ4(όπτε,δον «νοεΐται γενικώς συνεχομέΛ/η έκτασις γής, άττοτελοΰσα αύτοτελή ενιαίον ίδιο ^τησίοιν κώ! άνήκουσα είς ένα κα τόν αυτόν κύριον ή είς ττλείονα'; έξ άδιαι,ρέτου» Ώς παρατηιρεΐται είς τό σκετττ, κόν τής άτταφάσεως τοΰ ανωτάτου δοΐικητπκοΰ διχαιστη.ρίοι/, έκ τής ανωτέρω διατάξεως, έ,ρμηνευομε νης έν συσχετιο-μώ τπρός τάς άφ.Λ ρώσας είς την άνοΐ'κοδά,μησιν ο; κοπέδων διατάξεις τοΰ ΓΟΚ, ττρ ι κώτττ'ε.1 δτι διά τόν χαρακτηρισμόν μιάς έδαφΐ'κής εκτάσεως ώς οίκο δομησίιμου οίκοττέδου, στταιτεΐται νά είναι αυτή ένιααα καί συνεχο- μιένη καϊ νά άνηικη είς τόν ούτον ίδιοκτήτην ή είς τπεριο-σοτέρους Ι δ.ακτήτας έξ άδιαιρέττου. 'Ενιαία δμως —τπροστίθεταΐ'— καί συ/ε- χαμένη έδαφΊκ,ή έκτασις κατά τή1- έννοιαν τού νόμου δέν δύναται νά θεωρηθή έκείνηι, ττού άττοτελείτα. έ< δύο ή τΓεριασοτέρων τμη,μάτων, έφοπττομένων μέν ιμεταξύ των, άλ λά κατά τοιούτον τρόττον καί κα¬ τά ποσοστόν τόσον μικρόν, έ·' σχέσει πρός τάς διαστάσεις των. ώστε κατά κοινήν ττεΐραΐν νά έμ- φανίζωνται ώς αύτοτελεΐς έδαφι- καί έκτάσεις. 'Εττΐ τη βάσει των ανωτέρω, τό Συ,μιβούλ όν της Έτηκρατείας ή- κώρωσεν άττόφασιν τού ϋπουργού Δηιμασίων "Εργων, άτταρρΐψασα.. ττροσφυγήν κατά τηράξεως -ου Γραφείον Πολεοδομίας Αθηνών, δ ά των όττοίων είχε χορηιγηιθή είς ομορρύθμου εταιρείαν αδεία ανε¬ γέρσεως τΓθλυωρόφου οίκοδομή; είς την γωνίαν Ι. Δροσοπούλου καΐ Γ, Κόντου. Διά τής άκυρωτ- κής αποφάσεως εκρίθη, ότι τ ά- πόφοοσις τοΰ ύττουργοΰ, θεωρήσα- σα ώς καλώς έχουσαν την χορη- γηθεΐσαν οίκοδαμιικ,ήν αδεία/, εί¬ χεν έδοθή κατά τταράβασιν τής α¬ νωτέρω διατάξεως τού Γ Ο.Κ Διότι είς την συγκεκριμένην ττειρ! πτωσ.ν τό οικόπεδον άττετελεΐτο άττό δύο τμήιματα, τα όπο'α ένε- φανίζοντο ώς αύτοτελεΐς οί οττε- δ.καϊ έκτάσεις καΐ άχι ώς έν,αίς' <αϊ συ/εχομένη έκτασις. "Ιδίως, δ ότι έφήτπΌντο μεταξΰ των κατά ττολύ μικιρόν ττοσοστόν έν σχέσε1 ττρός τάς διαστάσεις των καΐ έ- ττομένως, καίτοι άντ>κον είς τούς
αύτοϋς ιδιοκτήτας, δέν ηδύνατο
νά θεωρηθοΰν ώς εν σίικόττεδον κο>
τα την έννοιαν τοΰ Γ.Ο.Κ. (Τό
ενα τιμήμα ήτο γωνιαΐον, τηλευρι-
κών διοκττάσεων 19,10 — 18,55
— 3,33 — 18,10 — 20,60 μέ-
Τιρων καΐ τό όιλλο εσωτερικόν,
πλευρικών διαστάσεων 12,60 —
12,00 — 3,90 — 1,90, 10,65
— 11,30 — 3,33 ιμιέτρων. Τα
δύο τμήιματα έφάπτονται επί κοι-
νής πλευιρώς μήκους μόνον 3,33
μέτρων).
Την αίτησιν όκυρώσεως υπέστη
ιριιξεν ένώτΓΐον τού Συ,μβουλίου
τής Ετηκρατείας ό δΐ'κηγόρος κ.
Θεοφ. Ζοΰκος.
ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΚΕΨΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗΝ
ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΝ ΕΙΣ
ΤΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΑΣ
Ούδζμία σκέψις έττιβολής οίασ-
δήποτε φύσεως περιορ'σμών επί
τώ/ είσαγωγών υφίσταται. Είς
την ανακοίνωσιν αύτην προέβη
χ«θές τό υπουργείον 'Εθνικης Οί¬
κονομίας (τομεύς 'Εμττορίου), μέ
την ττροισθήικην δτι τόσον βάσει
τοΰ κρατούντος τταρ' ημίν συστή
,ματος τής ελευθέρας οίκονομιας,
δσον καί συνεττεία των συμβατι-
κών μας ύττσχρεώσεων πρός την
Εύρωτταικ,ήν Οικονομικήν Κοινό-
τητα, α'ι είσιαγωγαί άπολαμ€ά-
νουν τταρ" ήμΤν πλήρους ελευθερί¬
ας-
—Άμοι'βή τταιρεχαμένη άπο μέ-
ρους άνωνύιμου έταιιριείας πρός μέ-
λος τοΰ διοιικητικοΰ συμβθ'υιλίου
της, ύττό την ίδιότητά τού αύτη/
καΐ λόγω τώ/ υπηρεσίαν τού
πρός την έταΐιρίαν, αποτελεί εί-
σόιδη·μα, φορολογούιμενον κατά
τάς δ.ατάξεις ττειρΐ φορολογίας
τοΰ είσοδηματος. Δέν αποτελεί
παραχώρησιν περιουσιακών στοι-
χείων, πού γίνεται χωρις άνταλ-
λαγ<μ<χ — όπότε ή τταιροχή αυτή θά έφΌΐρολογείτο κατά τάς διστά- ξε'ς, αί οποίαι δ'έπουν τή φορολο για δωιρεών. Τα άνωτιέιρω ττεριλαμ&άνονται είς απόφασιν τοΰ β' τμήματος τοΰ Συμβουλιον τής Έπικρατεί- ας (την ύπ' άριβ. 737)1982) μέ την όττοίαν άττοιριρίφθη αίτησις ά- ναι'ρέσεως άσκηθείσα υπό οίκονο μ ι κου έφσρου κατά δευτεροβαθμί ου φορολογικής άττοφάσεως. Είς την συγκεκ,ρΐιμιένην ττερίτττω σιν, μία άνώνυμος έταιρία εΤχε παραχωρήση1 είς τόν ττρόεδρον τοΰ διοικητικόν συιμ6ουλίου της έ¬ να ποσόν, διά την άντι,μετώτησιν των έξόδων νοσηλείας τού είς τό εξωτερικόν, έναντι των ίπτη·ρεσιών πού εΤχε ττροσφέ,ριει είς αυτήν χά- ρπς είς την ένηιμιελή διαχε,ρισιν των έταιρικών συιμψειράντων. ΒΟΝΝΗ, Δεκέμβρ·ιος.— Κατά την «Διάσκεψιν Κορτχρής» τοΰ ΟΟ ΣιΑ πού συνήλθε είς τα Παρίσι, έλαβον μέρος άρμύοιοΐ διά της υ¬ πό ανάπτυξιν χώρ«ς, μεταξΰ αυτών δέ καί ό {«φυπουργός τοΰ όμοσπο,ν- διακοΰ ύ.τουργείου Οίκονομικής Συ ν ργασίας κ,χθηγητής Κάρλ Χάιντς Σόν, έτάχθη υπέρ τής έπεκτάσειος των κα/θηκόντο>ν τής έπιτροπής
των υπό ανάπτυξιν χορών, πού ά
νήκει είς τί,Ιν "Οργανισμόν Οίκονο
μτ.ής Συνεργασίας καί Άναπτύξε
ως ΟΟΣΑ
Κατά την Διάσκεψιν εξητάσθη¬
σαν τα κυριώτερα θέμ <τ<ι τής δι εθνΌΰς πολιτικάς των χα»ρ«ον ά- γαπτί>ζεως. ίδ'ίιος δέ ή βελτίωσις
των όριον βοηθείας αλαπτύξ'αος.
Ό ΰφυπονργός κ. Σόν εξήρε
τάς άξιολόγοΐ'ς έπιτεύξεις τοΰ
Όρ·γανισμού Οίκονομικής Συνερ-
γασ.ας κ-οιί Ά ·απτν>ξεθ)ς άπό τής
ιστασπιις <ύτοΰ, διεπίστιοσεν Γ>μίος δτι δέν διερευνήθησαν εισέ¬
τι Λεπτομερώς σημαντικά Θ'Ιμα-
τα, ώς π.χ. ή θέσις τω!-1 υπό ανά¬
πτυξιν χωρών είς διε'θνές νομΐτ
σιιιΐχικόν σΰστηαα, ή βελτίωσις
τής δομής τής οίκονομίας αυτών,
τό Οέμα των ςτρώτίον ύλών, ώς κτίί
τό Βόιια τής δηιιιουργίας χρεών
των υπό άΐνάπτνξιν χιορων, πού
αύ;άνουν δι«ρκώς. Τα κυρίως θε
ματα των χωρών αυτών Οέν
λύονιαι, ίτόνισε, μέ την μέχρι τοΰ
δ: άντίληι|"ν Λρρί βοηθεύητς άνα
πτύ£ε<ι>ς των Γ)ΐομτ]χαγικο)ν χωρίον
τής Λύσεως.
Ό καθηγητάς Σόν συνηγόρησεν
ι'αρρ τής περαιτέρο) ένισχύσεο)ς τίΰν
σχέσεΐον τοϋ Όργ«Ινκτμοΰ Οϊκολό
μική; Σι·νειργασίας καί Άναίΐτύξε
οί ς μετά των υπό άνάπτι<ςΐΎ χωρών κηί υπέρ τής σι·μβολής αυτού είς την διερεύνησιν των άναγκώΚ' των χοκκον αυτών. Οί έκπράσωποι των χιορίον τοϋ Όργαπσμοΰ, ετόνισε, θά είναι τοιουτοτρόποις είς θέσιιν κατά την διάρ-κε.ίΐν των «ίΐινομιλι ών μετά των άρμΌδίων των υπό ά νάπτυξιν χωρήν. « διαπρίγματεύ οηαα1 ηύτοτελώς τα διάφορα θέ- μ'ΐτα ΓΪς τάς δι·εθνεϊς ός>γανώσει.ς,
χιορίς νά θίγετι/ιι ή άΐρμοδιότης αλ
λ.ων διεθνών όργανιίκτείον. "Οσσν
άφηρά έξ αλλοΐ' εις την αΰξουσατ
δτ).μ.ουογίαν χρεων έκ μέρους των
υπό άνάπτυιξιν χωρώΊν, ό κ Σόν έ
τόνισεν ότι ιπιβάλλεται ίίπο)ς ό Όρ
γανισμός ΟίκοΛ'ομικής Σ υνεργια.σί'
άς καί Άναπτύξε'ος άναρλ.άδη την
ευθύνην χει.οισμοϋ μελ.λοτικώς τοΰ
(Τηιιαντικοΰ αυτού προβλήματος των
ύπαν<απτύκτων ■ τ« Λναβϊτύξεο)ς νεον ίδίών. διά την Ι ιΐηιιιουρ-γικ'ήν έπίλτ>σιν των προίίλη
,ιατο>ν πού άπασχο·Λοϋν τάς άτ,ύ α
λάπτιξιν ^,ώρ-ας.
ΑΠΕΡΡΙΦΘΗ
ΙΙΡΟΣΦΕΓΗ
ΔΓ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΙΝ
ΕΙΣ ΕΛΕΤΣΙΝΑ
Άπ&ρρίψθη υπό τής όλομ,ελιείας
τοΰ Συμβουλιον τής Έπικρατείας
αίτησ>ις π-ερί άκυρώσεως κοινής ά
π'»ς.άσ€(ΐ)ς τΰν ύποινγών Έθνικης
ΟίκονΌμίας καί Οΐκονοιιικών, διά
τής όποι'ας έχει κη·ρι>χ&ή ήναγκα-
στικώς άπαλλο-τρκοτέΌ. έδαφική εκ
τάσις 910 περίπου στρεαμάτοιν είς
την περιοχήν Τουρκολίμτυνον Έλευ
σϊνος.
Σκοπόάς τής παλλοτριώσεος εί
ν,αι ή έαί τόπου ίδρυσις βιομηχανι
κου εργοστασίου διυλίσειος άργοΰ
πετρελείου καί ή έγκατάστ«.σις δέ
ξαμενών άποθηκει>σεϋ)ς ίτοίμοιν πε
τρελαι,οειοων πρΌΐόντο>ν υπό τής ά
ντονύμου έαποοικής καί 6ιομ»ιχαινι-
κής έταιρείας ΙΙΐΙ^ρύλα Έλλάις,
τελού<της υπό τόν έλεγχον τού κ. Ι. Λάτιη. 'Τπέρ τής δαπάνης τής έ¬ ταιρείας αυτής, ή όποία εχει ώς γνο>στόν, ανάλαβε^ την εκτέλεσιν
τ·οΰ τετάρτου ιέν Έ.λλάοι διυλιστη
ρίου (τοΰ τρίτου έχει ανάλαβε» την
ίκ.τέλκτιΐν ό οαιλος τοΰ κ. Σ. Άν
ορεάδη), εκηρύχθη ή άνιοτέρω Α-
παλ^λοτρίωσις
Ή αίτησις άκυοώσεοις, ή όποίιχ
απερρίφθη ώς άβάσιμος διά τής
ν,π'άριθιμάν 3621)1972 αποφάσεως
τής όλομελείας τοΰ ανωτάτου διοι-
κητιΚθΰ δικαστήριον, είχεν άσκηθή
υπό όιμάιδος ίδιοκτητών τής άπαλ
λοτοιωθείσης εκτάσεως
Ό καθηγητής Σόν είναι τής
γνώμης οτ' ό Όργ«νισμός Οίκο¬
νομικής Σιηεργασίας ^ >^να
πτύξεως ποέπεί νά προσπαθήση
όπως, διά τής πείρας πού άπέκτη
σεν ούτος εί»; τίίχοα. έξεΰοη νέας
βι·Λ·ατύτητα; σΐΛϊργ σίας μΡτ«ξΓ)
των υπό ανάπτυξιν χιοοίον καί των
6ιοιιηχ«ν·ικώ!>' χιορών. Αί δυνατότη
τες αύτ,ΐί θά .-τρέπει νά άνταπ.οκμε-
νως δέ θά ΐικοβνοττοιιηθοΰν καΐ α!
μέχρι τής 24ης τρεχ. ΰττοβληθεϊ-
σαι αίτήσεις Άντΐ'θέτως &έν 6οι
γίνουν δεκταί νέαι τοιαύται μ£-
χρι τελους Ίανουαρίου 1973. "Η
εξαίρεσις ώς τπρός την ΕΚΤΕ -—
ή κίνησις της διαδικασίας έγκρί¬
σεως των έκΛρεμουσών αίτήσεω
— έξηγεΐται ώς εξής: Ώς γνω¬
σταί/, δταν αί ένδιαφερόμενοι ύ-
ττοβάλλουν αίτησιν είς τόν έν λό¬
γω φαρέα, έχουν ήδη προβή είτ
την αγοράν διαμεριΊσ,ματος, συνε-
ττως εχουν κατα&άλει τό τ>μΐ7ϋ
τής άξίας τού, δοθέντος δτι ή Ε.
Κ.Τ.Ε. κολύτΓτει τό 50% τούτου
καΐ μέχρις ττοσοΰ 2ΟΟ.ΟΟΟ δραχ.
Συνεττώς, ή Τράτπεζα αυτή έχε
άναλάβει ήθκκιηιν υποχρέωσιν ένα
ντι των ύττοβ&Λλάντων αίτήσεις,
νά έγκρίνη καΐ χοιρηγήση τα σχε
τι>κά δάνεια. Ό άριθμός των έγ
κιρεμουσών αυτών αιτήσεων εΤνα
τής τάξεως των 1.000.
Ταμείον Παροκαταθηκών κα'
Δανείων. Κατ' αρχήν ό φορευΓ
αύτός χρηματοδοτήσεως τής στε-
γάσεως ύτταλλήλων τού Δημοσίου,
των Ν.ιΠ.ΔΔ. κλττ., άναιμένει 6
δηγίος της ΝΕ. ΑΙ μέχρι τή-,
24ης τρεχ. έγκρίσεις θά έχτελί-
σ€&3ν ώς φαίνοται ένδεχομένως 8ε
θά τΓροωθηθή ή Ικανοττοιησις τώ ι1
έκκρειμουσών αιτήσεων, αί όττοϊο
ύτπολογίζεται δτι άνέρχονται ει'γ
1.500. Νέαι αίτήσεις δέν γινο,
ται δεκταί.
Ταχυδροιμΐικον Ταιμιευτήριον. Τη
αύτην στάσιν, ώς φαινεται, θά
τηρήση κα! ό φορευς αύτός χο¬
ρηγήσεως στεγαιστικών δανειων
οί έκικιρεμεϊς αίτήσεις τού όποίου
ύττολογίιζονται είς 1.ΟΟΟ περιποι.
•Οργανισμόν 'Εργατικής Κατο
κιας: Κατά πληροφορίας μας, οί
ένδ αφερόμενοι ττοό εχουν άνά χεΤ
ρας κοΐΜθτροίησιν έγκρίσεως διά
ττ)ν χορηγηισιν στεγοχττΐικοΰ δανς,
ου, θά 1<ανοτΓ0ΐηθοΰν. Πιθόκειτα ειδικώτερον δι' αίτήσεις ύττοβλη θεΐσας κατά τό 1971 ττού καλυ- πτουν τό ττρόγραιμμα τού ληγο.' τος έτους. Άγνωστος είναι ή τυ- χη των έντός τού 1972 ύποβΛη- θε σών αιτήσεων ττθ'ύ άνέρχοντο. είς 35.ΟΟΟ — 37.000, έττί παΓ νελληνίου κλίιμακος. Αυται άττο τειλούι' τό τΓρόγραιμμα τού 1973 η εκτέλεσις τοϋ όττοιου ανεστάλη δα των έξαγγελιθέντων μέτρων. Συναφης εί.-αι έξ άλλοι>, και ή
χθ:ισ'·νή ανα<ο!νούο·.ς τοΰ ΟΕΚ.. δα τα έγΐφιθεντα δάνεια, και δια τάς μ'έχρι τέλους Αύγουστον 1972 ΰποδληθ-ίσας αίτήσεις χο¬ ρηγήσεως δανΐίων αΟτοστεγάσ?- ως, υπό έργατούτταλλήλων, έγκα· τεστηιμ«"/ων είς τονριστικώς κα' δ.οιμηχανικώς άναπτυσσομένας ττ€ ριοχάς. Έν τώ μεταξύ, ένδ'αφερομένη, δα τήλεγραιφήματός τηις ζητεί δ.α λογαριασμό/ των τυχάντων προσ <Νΐογι«<ών δοονείων, δττως τταιραταϋή ή τροθ~-θμία υττογραφής των δα- ^;·α<ώΓ/ συιμβάσεωτ^ καθ" δσον τό 6λ γοήμερον διάστηιμα τό διαρ ρεΰσαι/ άττό τής δη'μοςτιιεύσεω'· τού νόιμου πό! φοιρολογικών δ·ευ- κ:'ύΓ/σεων δ'ά την απόκτησιν ότε γης μέχρι 31ης τρέχοντος μηνο: δω έπαρκεΤ δι' έξ>εύρεσιν διαμ-
ρισματος, αγοράν τού κα'ι λοιπήν
μακράν διαδικασίαν.
Δι' άττοιφάσεως τού ύτΓουργοι
Εθνικης Οϊκσνομίας κ. Έψεσίοΐ/
δηιμοσιευθ;ί'σηις είς την Έφη,μερ
δα τής Κυβερνήσεως, κωδικοποι-
ού^ται καί συμττληροΰνται αί δια
τάξει ς αι'ι ρυθμίζουσαι τα τής εί
σαγωγής αγαθών έξ άλλοδαπής,
επί διακανονιισμώ τής άξίας τω
διά κρατικοΰ συναλλάγματος.
Συγκεκριμένως, καθορίζεται, ί'
άρχή, δτι αι έγκρίσεις είσαγω-
γής άττάντων των έ,μττοιρευμάτω"
παρέχονται αναλόγως τής χώρας
προελεύσεως τούτων. Έν σανεχε.ο.
είς την απόφασιν καθαρίζεται ό
τρόπος είσαγωγής έμπορευμάτω ·
ή είσαγωγή των όττοιων επιτρέπε
| ται καττπν είδικής αδείας:
Διά τής ιδίας αποφάσεως όρ'-
| ζεται έπισης:
Ή ΐσχύς των χρρηγουμένων 1/
κρίσεων είσαγωγής.
Τό ύψος τής εγγυήσεως πρσκα
ταδολών τό οποίον άτταιτεΐται
διά την έγκρισιν είσαγωγής.
Ό τρπος διακονισμού τής άξί¬
ας καί ό έκτζλωνισιμός των εισα¬
γομένων έιμττορειυιμάτων.
Τέλος δΓ είδικών διαττάξεων κα
! θορίζεται ό τρόπος ττρομη&είας
είδών έ< τού έξωτερΐικοΰ παρά δη,μοσίων ύττηιρεσιώι/ ΝΠΔΔ κλττ, κοΐθώς έτπσης καί αί είσαγωγα' πετρελαιοειδών, ύφασιμάτων, 6ι- βλίων, έφη'μερί'δων καί περιοδικώ · διαφηιμιστΐ'κού ύλικού, ττλοίων, με ταχειρισιμίνων αύτοκινήτωι' ταινι- ών κινηιμοποιγρώφου, μηχανημάτωι' επί μισθώσιει, άνταλλακτικών αυ¬ τοκίνητον, σίτου καί αλεύρων, 6α καλάου κλπ. Τό ττλήιρες κείμενον τήις ανωτέ¬ ρω άποΐφ·άσεως έχει κοινοποιηθή ϋτΓΟ τής Γενικής Διευθύνσεως Έμ ττορίου αττό τής 6ης Δεκεμβριού π,ρός τα ένδιαφειράμενα Έμτταρο διομη,χανικά Έττι.μελητηρια, τάς όργανώσεις ε,ίσαγωγέων και έξα- γο^γέων καί τούς όργανισμούς. Σηιμειοΰται δτι ή απόφασις ι- οχύει άπό σήμειρον καί δτι εδόθη σαν σχετικαί έντολαί ττρός έφαο μογήν της είς τα κατά τόπους υ ττοκαταστήματα τής Τροτττέζης τής "Ελλάδος. ΛΙΑΝ ΕίΝΟΤΚΗ Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΙΣΟΖΥΓιθ! ΠΑΗΡΩΗΩΝ ;-.Ε ΑΝϋΔΟΚ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΚ ΛΟΝΔΙΝΟΝ. 3.— «Τό μέλλο-/ τού ελεύθερον κόσμου έξαρτάται άττό την οικονομικήν σννεργασια ■ των ΗΠΑ. τής Ίαττωνίας καί τής νέας ΕΟΚ και εάν δέν συνεργα- σθώ,μεν είς τόν νο,μισματικόν κα; εμπορικόν τομέα, θά στιραγγαλι- σωμεν ό ενας τόν άλλονί, εΤπε χθές ό κ. Χήθ είς όμιλίαν τού πρός τό εθνος, επί τή είσόδω τής χώρας τού είς την ΕΟΚ. Ή Βρεταννία ή Δανια κα! ή Ίρλαινδική Δη>μοκρα!τία κατέστη¬
σαν άπό τοΰ μεσονυκτίου τής
χθές επισήμως μέλη τής διευρυν-
θεισης 9αμιελούς εύρωπαικής κο·
νότητος.
Άφ' ετέρου έξ ημιεπισήμου ττη
γής μετεδόθη ότι ή διευρυνθεΤσα
Κοινή Άγορά θά αρχίση μεγάλητ
κλίμακος δ,αττροΐγματεύσεις τάν
Φεβρουιάριον ττρός όλοκλήρωσιπ
σχεδίου τηις τπειρί ιδρύσεως μεσο-
γειακής ελευθέρας έμττορικής ζώ
νης, συνδεδεμιένης μετά τής ΕΟΚ
Υφίσταται ήδη συιμφωνία καθ
ήν ή ελευθέρα έψπτορική ζώνη θά
περιλαμβάνη τάς εξής 15 χώρας:
Αίγυπτον, Ίστταινίαν, Ίσραηλ,
Κύττρον, Τουρκίαν, Έλλάδα, Λί-
βανον, /Λαρόκον, Τυνησίαν, Άλ-
γερίοΐ/, Μαλταν Γιοι/γκοσλαβία',
Ιορδανίαν, Συρίαν καί Λι6ύη.·.
Είς Παρ.σίοις ό τπρ6ε&ρος Πομ
π·ντού άναφερόμΈνος είς τόν οίκτ
νομικόν άνταγωνισιμόν ό όττοΐος
μοιραίως θά άνατττυχθή μετα την
είσοδοι' τής Αγγλίας είς την Ε
Ο.Κ., εΐττεν δτι τουτο θά ττρο^αι
λέση ώρο*μέν'ας δυσχερείας είς
την Γαλλίαν.
Συμφώνως πρός σχετικήν άνο-
κοίνωσι/, τό ίσοζύγιον τής χώραι,
κατά την διάρκειαν τού δεκαμη-
νου ■Ιανουαιρίου — Όκτωβρίου,
τρέχοντος δτους, ένεφάνισε τάς
άκολοόθους έξελίξεις:
Αί έξαγωγα! άνήλθον είς 648,
2 έκατ. δολλ., τϊτοι έσημειωσα"
έναντι τοϋ αυτού δεκατμήνου τού
1971 αϋξη·σιν κατά 40,7% οφει¬
λομένην είς την αύξησιν των έξα-
γωγών δλων των κατηγαριών έξσ
γωγίιμων πιρο'ιόντωνι. Συγκεκριμέ¬
νως: α) Τα μή βιομηχανοττοιημέ-
να ττροιόντα τής πρωτογενούς πά ι
ραγωγής άπέδωοχϊν συναλλαγμα- ,
τιχόν είσοδον έκ 266,4 έχατ δολλ
ήτοι κατά 22,6% ύψηλότ&ρον τού
άντιστοίχου τοΰ έτους 1971. Εί-
δ 'κώτερον οοί ίξ,ιχγωγαΊ σουλτα"; |
νας ηυξήθησαν κατά 23,9%, έσπε
ριδοϊΐδών κατά 23,9%, έσττεριδο-
ειοών κατά 23,3% νωττών όπωρώκ
κατά 33,9%, καπνού κατά 50,5%
και δάμιβαχος κατά 18,5%. Αί ε-
ζαγωγα'ί ·πιρϋίόντων μεταποιήσε-
ως άπέθωσαν 337,4 έκατ. δολλ ,
ήτοι εσημείωσαν έναντι τού άντ.-
στοίχου δει«ϊιμήνου τού 1971, α-'
ξησιν κατ*ά 66,2%. Ιδιαιτέρως ί
πισημαίνεται ή έξαγωγική έπίδο-
σις των ΤΓροιόντων των γεωργικώ'
βι.ομηιχανιών (αύξησις 57,1%),
των 6ο:σΊκών μετα(λλου.ργικών 6·-
μηχανιών (α»"·ξησΐς 63,3%), των
ττΕτρελαΐΓθειδών (αύξησις 187,8%)
των κλωστοοφαντονιργιικών (α&ξη-
σις 103,1%), των τσι,μέντων (αυ
ξηισις 61,2%), των χημικών καί
φαιρμακευτικώ'/ (αύξησις 53,5%),
των σισυ.ρών κα! σισυροδερμαΐτω'
(αύξησις 87,7%), των ύποδημά-
των καί είδων έκ δέιρρματος (αύ¬
ξησις 58,5%), των όργα/νων έφαρ
μογής Γ>λεκτρ,σμοΰ (αύξησις 87,
6%) καί των είδων λαικής τέχνης
(αύξησις 31,7).
Αί είσαγωγα! (πληρωμαι' καί
έμτρορικαί ιιτιστώσβις), άνήλθον
είς 1.920 έκατ. δολλ. ήτοι έση
μείωσαν έναντι τού ίδίου δεκαμή
νού τού 1971 αύξησιν κατά 24%
οφειλομένην, κατά μέγα μέρος,
είς την κατά 28,6% άνοδον τώ'
είσαγωγών κεφαλαιουχικού έξοπλι
σμοΰ καί ττρώτων ΰλών (συμπερι
λαμβαινομένου καί τού άργού ττε
τρελαίου) άνήλθε κατά τό δεκά-
μηνον Ίανουαρίου -— Όκτωβρι-
ου 1972, είς 1.092,8 έκ. δολλ..
ήτοι έκάλυψε τό 57% τού συνόλου]
των πάσης φύσεως είσΟνων,
τής χώρας "*
Αί είσπράξε,ς έξ άδήλων ,,^
έμφανισοκται αύξησιν (κατά Ζ
6%), έναντι τού ίδίου δεκαμ^'
τού 1971, άνήλθον είς 1 255
έχατ. δολλ Άναλντικώτερ
τάς κυριωτέρας καττνγορ,ας ',Ι^
λάν πόρων έση,μεΐίοιθησαν αι Γ"
λονθαι έξελίξεις: α) Τό τοορ,-
κόν συναλλαγμα ανήλθεν ε|ς 337
6 έκατ. δολλ., έναντι 261,3 έχ '
δολλ. (αύξησις 29,2%). ' 6) Τί
ναυτιλιακόν συναλλαγμα άνηλΒί!
είς 323,1 έκατ. δολλ, ^
274.8 έκατ δολλ. (αύξησ.ς |7
6). γ) Τό μεταναστευτικόν λ^,'
θεν είς 436,6 έκατ. δολλ. ^
371,5 έκατ δολλ. τού Ιδί
ρυ.ςτινοΰ δεκαμήνου
_
ΆτΓοτέλεσμα των ώς άνω «^
ξεω·/ είς τάς έμττοριχάς και «„!
λους συναλλαγάς τής χώρας, *,
ή δαμόρφωσι.ς τού ϋψους τού ίλ
λειμματος τού ίσοζυγίου των τρ£.
χουσών σ«ναλλαγών είς έττίττεδον
κατά 20 μόλις έκατ. δολλ. Οψη.
λότερον τής αντίστοιχον τπεριόδΛ,
τού 1971.
Ή ε!ίσ.ροή των ττάσης φύσξ^.
κ'εφαλαίων έκ τού έξωτβρικού ά-
νήλθε συνολικώς είς 956,9 έκατ
δολ έναντι 619,9 έκατ. δολλ. τοθ
ίδιου δεκαμήνου τού 1971 ({ρ(>.
θησις 54,4%). Όσον άψορά ε|ς '
τάς έν Έλλ.άίδι καταθέσεις τώ< έν τώ εξωτερικώ δια6ιούντ<Λ/ *&[ έ,ργαζομένων Έλλήνων, έντός τοϋ δεκαμήνου Ίανουοιρίου — 'Οκτω βρίου τού λήγοντος ετονς, είσέρ- ρευσαν 226,4 έκατ. δολλ., ήτοι ποσόν κατά 132,2% ύψηλότΕρον ίναντι τού ίδίου δεκομήνου τοθ 1971. Τελ.κόν άτΓοτέλεσμα των κατα τα ανωτέρω έξ€λιχθεισών έξωτε- ρ κων συναλλαγών τής χώρας, κα τα τό δεκάμηνον Ίανουαρίου — Όκτωβρίου 1972, υπήρξεν ή αύ¬ ξησις τοΰ συναλλαγματικοθ ό—ο- θέματος τής Τρα~έζη·ς τής Ελ¬ λάδος τό οποίον την 31ηιν Ό«τιο βρίου 1972 ανήλθεν είς 850,5 έ- κατ. δολλ., έναντι 456,3 έχστομ μύρια δολλάρκχ τού 1971 «« 314,5 έκατ. δολλ. τού 1970, ύ- πολογίζετσι δέ δτι ταϋτο. θά ύ· ττερβούν μέχρι 31ης Δεκεμβριού 1972 τό ένα δισεκατομμύριον δο) λάρια. 3,974 ΤΟΥΡΙΠΙΚΑ ΔΩΜΑΤΙΑ ΕΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΣΑΝ ΤΟ !972 Η ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΙ Ή έξάρμηση τής 'Ελληνικής Έ ται.ρείας, γιά την εξασφαλίση πό ρων πού άτταιτεϊ ή ττιραγματοττοι ηση των στόχων της, 'ττροστασίας τού φυαΊκοΰ ττ£ιρι6άλλοντος, άρ χισε V άττο φέρη καρπούς. Στήν έχ-κληιση τής έταιρίας άνταττοκρ' Οησα^ ήδη 7 έττιχειιρηιματτίΕς καΐ έταΐιρίες ττού τΓρόσφεραιν συνολ· κά ττοσά ΰψοιυς 2'9 έκ. δρχ. Συ/ κοκριμένα, έταιιρεία ττού έπιθυιμεΐ ττρός τό τταρνό άνωνυ,μια (Σ.Σ. Κατά κυριολεξία· · . άνώνυμος) πρόσψερζ 750.000 δρχ., γιά τή^ χρΓ,ιματοοοτηση τής κατασκευης β· ολογΐίχού Στο£|μού 'καϊ τρσρα τηιρηρίου των πονλιών στήν Μ'κρή Πρέσττα. Ή έ'ταιιρεία Πατταστρά τος ΑΒΕΣ, δώρησε 350.000 δοχ 6ττερ τού Ταμείου τής 'Ετα ρειας σ<οπός τού όττοίου είναι ή άγορά τταρβένω/ τταραιλιακών έ<τάσίων. πού 6'όΐ δ1 οβφυλαχθοΓν άττό την ά ξιοττοιηση^ κα,ί θ' άττοδα'θοΰν στήν έλεύθςρη χργηοτι, τού κο,νοΰ. Ή ίδΐα έτΠ'σης έττιχείιριηση, άνέλαδί την ύττοχρέωο-η ι,αταβολής ι!τπ ττηντιοίετ μΐ,_ τγοσού 5Ο.ΟΟΟ δρχ , τέν χρόνο. Ή ΕΣΣΟ ΠΑΠΑ,Σ ■πρί,σςιρζ 300 000 δρχ. γιά τη^ χρηιματοδότητη τής εκτελέσεως, ά ] ττό την έτα'ρεία, έργου στν; Θ:σ , σαΚον'νκΐ], ττοϋ έντάσσεται στ« ■πλαΐσ,α των σκοτίων της. 'Εττί σης στόν κατάλογο -.ών &ωρητών τής Έταιρείας, γιά την επί ·,τε"' ταετία καταοολή ττοσοΰ 5Ο.ΟΟΟ δριχ. τόν χρόνο, γράφτΓ,καν επι ττΐλάοιν οί άκόλουθθ'ΐ έπιχειρη,ματι ες: Π. Κοντέλλης, Α. Γ. Ποταμιά νος, Χρ Καιτσάμττας, Μ Φωστη ρόιτουλος. "Υ"εύθυνοι συμφώνως τώ νομώ 1990)1938 Ίδιοκτήτης — Διευθυντής ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατοικ.α Ναυσρχου Βότοη 55 Προϊοτάμενος Τυπογρσφείου ΓΑ3ΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικία Σπαρτάκου 19 ΑΜΦΙΑΛΗ Ό άττολογισμός καί ή άξιολό- γησΐς τοΰ ττρογιράμιματος δημιουρ γίας τουριστικών δωματίων κατα τό 1972 υπήρξεν τό θέμα συσκέ ψεως, ή όττοία έπραγ,μοττοποιήδη χθές είς τό ύττουιργεΤον Εσωτερ κων Κατά την σύσκεψιν διεπιστώθη ότι ο—ερροφήθη τό 80% τής δια- τεθείσης ύττό τού ΕΟΤ τπστώσε- ως καί έδηιμιουιργήθησαν 3 95/ δωμάτιο κα! 7 974 κλίναι, δια- ταβίντος ττρός τόν σκοπόν αυτόν ττοο-οϋ 88 942.042 δραχ. Δα τοΰ ώς άνω ττρσγράμματος όπως διεπιστώθη κατά την συσκε ψ,ν επετεύχθησαν οί άκόλοοθ-, στόχοι: Τσυρι σταϊκός, διά τής άποκτή- σεως .μεγάλου άριθμοϋ δωματίω^ καί κλ ινών ε'ίς συντομον χρονικόι/ διάστημα καί μέ χα,μηλάν κόστος Οίκονομιικός κα! κοινωι/ικος των μικρών τόπων κα! καταναμης διά τής τονώσεως τής οίκονομισς τού δκΜείου είς 200 ττεριττου οί- κισμούς διά τής άξιοποιήσεως τού σχολάζοντος έργατικού &·,"« μικοΰ και τής δραστηριοττΌΐΓΥσε- ως έττ ωφελεία τού ττρογράμμα- τος τώ-/ δανειολητττών. Πολιτιστι,κός διά της άναδείξί- ως είς τούς ο!.<·ισμούς τού τοτττ - κου λαικοϋ κοιί τταροίδοσιακ.οϋ χά ρακτήρας τή·ς ττεριοχης. Είς την σύσκεψιν μετέσχον ό ά ναττληρωτης ύττΌυιργός των Έσιο τερικώ·/ κ. Όρέστης Γιάκας, ό γενικάς γραμιματεύς τοΰ ίδίου ύ- ποιυ-ργείου ·<, Φωκάς άρ,μάδιοι νζ ράγοντες τού ύττοΜργειου ό πρό- εδρος τού συλλόγου άιρχιτ6κτονων καί έκτρράσωττοι των άρχιτεκτονι- κων γραφείων τα όττοία έχουν ά- ναλάβει την εκτέλεσιν τού ττρο- γράμματτος. Ο κ Ι ΚΩΣΤθιΠΟΥΛΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Εις τό συνελθόν την 23ην Δε¬ κεμβριού 1972 Διοικητικόν Συμ¬ βούλιον τής Τραττέζτ>ς Πίστεως ό
ττρόεδρος αυτού καί ,μέχρι τούδε
Διευθύνων Σύιμβουλος κ. Σπύρος
Ι ΚωστότΓουλας κιιινούμενος έ/
τής αντιλήψεως δτι την δευτέραν
αύτην ίδιότη·τα είναι καιρός να
αναλάβη ένθεδειγμ®ι«ον
μέλος τού Συμιβονλίου, ΰτ
την τ-αιραίτησίν τού Λττό τής θέ¬
σεως τού Δι,ευθύνοντος Σκμδοΐ'-
λου.
Ώς Διιενθύνων Σύμβουλος τής
Τραττέζης εξελέγη ό κ Γιάννης
Σ. Κωο-τόττουλος.
Ό μέχρι τούδε Διευθυντής τής
Τραπέζης κ. Βασίλειος Α. Κον-
τολέων, άττσχωρών τής ένεργοκ
ύττηρεσίας, εξελέγη ώς Σύμβου-
λος τού Διοικητικόν Συιμβοιιλιου
τής Τρο—έζης.
ΟΙ ΝΕΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΊΗΛΕΦΩΝΩΜ ΤΩΝ
ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΜΑΣ ΑΠΟ 1ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1872
ΕΙΝΑΙ
3229.708 ΚΑΙ 3233.681
ΔΥΟ ΑΚΟΜΗ ΠΛΟΙΑ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗΝ
ΠΕΙΡΑΙΩΣ - ΚΡΗΤΗΣ
Χθές τή./ μεσημβρίαν ό ύφυ-
πουργόα Νπυτιλίας - Μεταφορών
καί Έπικοινωνιών κ. Μ. Παπαδο-
γιάννης, συνοδευόμεντχ: υπό τοθ
άναπληρωτοϋ γενικοϋ γραμματώ-
ως κ. Και,ετανοπούλου, τοϋ ι'ι-
παρχηγοϋ Λιμενικοϋ Σώματος άο
χιύπλοιάρχοϋ κ. Γρ. ΜαΖαράκ-]
καί υπό έτέρων αρμοδίων ύπηρε
σιακών παραγόντων, επεσκέφθη
τα είς την άκτήν ϊαθερίου τοϋ
λιμένος Πειραιώς όρμοϋντα νεό-
τευκτα όχηματαγωγά πλοία «Κάν-
τια» καί «Ρέθυμνον».
"Ως γνωστόν, τα έν λόγω πλοϊα
άνήκουν είο την άνώνυμσν ναυ-
τιλιακήν εταιρίαν Κρήτης, έναυ-
πηγήθήσαν ρροσφάτως είς Ιαπω¬
νίαν, είναι ταχτητος 19 μιλίων
καί δύναται έκαστον νά μεταφέρη
100Ό περίπου άτομα καί 60 φορ-
τηγά αϋτοΛίνητα, μείζονος τύπου.
ΘΛ ΧΟΡΗΓΗΘΟΤΝ
ΤΑ ΒΓΚΡΙΘΕΝΤΑ
ΗΔΗ ΔΛΝΕΙΑ
ΛΤΤΟΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
'Τπά τού Όργανισμοδ ΈνΥ»"
τ κης Κατοικίΐίς ανεκοινώθη, °~
τι τα μέχρ( τούδε έγκ-ριθό«« δι"'
νεια Γ'ύτσβτεγάΓΡΕ'ος θά χσθΠΥΊ'
θοΰγ είς τοϋς δ,καιούχου; ΕΡΥ*'
τοιιπαλλήλονς.
Έ.τί την ΰπο6λτ>θει<τών, έξάλ- ■λοΐ', αϊτήσειον μρχοι τέλοΐ'ί Αυγου '-ιτου τού 1972, θά χαρηγηβ»^ δ,α νεαι <ιι'τοστΕγάσπ))ς είς δ1 χους ΐργατοθιπ ΐλλήλους, μένους είς τηκριστικώς χανικιός άναπτΐ'σσο}ΐε;νας αναλόγως τοΰ έπαγγέλμητο; των λοπ&νΊ προϋ.ιοθέσειον λ τήοτοδ. ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι .ΚΟΝΤΟΠΟΥΑΟΥ Καραΐοκου 111 — Τηλ. 477.72 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ Σιοκοάτοιις 69, ΆΘΛνοι (ΤΑΦΡΟΔΙΣΙΟΑθΓΟλ Α. ΓΡΠΓΟΡΙΑΔΗΣ Δέχεται Βηλαρΐ 7 Πλατ. ·Α·»ίοο Κωνστ*ντΐνί" (Όμονβια) 9" - 1 ««Ι --·***■ Τηλ. 59ο 3^7
ΤΑ ΠΕΠΡΩΜΕΝΑ ΤΗΣ ΦΤΛΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΦΕΤΗΡ1Α
Τού κ. ΙΣΑΑΚ Ν. ΛΑΤΡΕΝΤΙΔΗ
«Χθή δέ (ρέρειν χά τών θεών
άναγκαίως, τα των
Ανδρείως.>
έκ τοϋ πρ©ηγουμ*>·ου)
Προκειμένον ττερι τού Ι ουναρη,
ίΜ. 6 Ι. Πασσάς («Ή αγ ι* ι ο
. εθνονς», τθ,μ. Β , Αθηνά.
1928, σελ. 303): «Άναντι.ρρήτωι,
-. ί, 'άείμνηστος Δ. Γούναιρης (δί-
όκολθΊΛήσας την πολιτικήν
οποίαν ηκολούθησεν, έπραξε
ι0 διότι κατ αρχάς έπιστευ
{τί έν τέλιΐι τό δίκαιον θά γ.
_„_ Δέν ήθελε νά παραδε
Κ.. 6τ·ι αί Δυνάμεις θά εγκατς
την 'Ελλάδα μέχιρι τέλου'
ιν, άφού αυταί αύται τή ·
έξθΐτοστείλει είς την Μ. Α
Ούδβμία άμφιδολία δύνατα1
. ^ττά^ξη δτι ό Δ. Γούναρης, άν
Ι^ος κατά ττάντα ένάρετος καΊ
" α/ ώς αρχήν δτι ή έντιιμότης
'|. ττ> πολιτικήν ενός "Εθνους
£1*τι τ" κυρώτερον γνώρισμα τώ^
η όρχών, έττι τών οποίων πρί
ά έδράζεται τούτο, επίστευεν
>. ^ς ττεττο Βήθ"εις τού ταύτα·,
5Γ αύτό άκριιδώς τόν βλέπει
1Ι4 ονωτέρω έξανιστάμενον καί ό
γανσνσούιτα διά την «χαρακτήρι¬
ζον εκείνην εγκατάλειψιν τής Έλ
ϋττό των Δυνάμεων, ώς έν-
νος τών οποίων Μετέδηιαΰ
η είς την Μ. Ασίαν».
Ευρισκόμενος είς Κορδελιό
νης την 7 Ίουνίου 1921, ό
π'ρωθΐΛΓθυργός Δη,μ. Γούνο-'
, απέστειλεν εκείθεν τηλεγρα¬
φ!^ ττρός την ελληνικήν Πρεσδεί
Λονδίνον, δ,ά νά υποβληθή ώς
πρός την 6ρεταννική·
/, ύτΓεραμυνόμβνος τών
δικαΐων: «Άλλά καΐ εν
Θουκυδίοης
6λέμμα επί τού χάρτου άοκεϊ νά
ττίιση οιονδήποτε καΐ Ιδιαιτέρως
τταντα ΕΛληνα συνε,δότα την α¬
ποστολήν της ψυλής ΤΟυ/ δχι Α
-Λληνισμάς εχε, ανάγκην τού ύ-
'° Γ* ^"ζ *«' της Μστορίας
έν«χΙΟυ δ,οπτλασθέντος σνγκροτή
ματος τού Αίγαίου μ€τά τών έ<£, τέρωθεν παραλίαν έττΐ τής Εύρω ταϊκη,ς καΐ ■Ασ,οτπκης άκτής καί των έν μ-έσω νήσων, να ζηση κα; ίΛευθερως άνο-τνχβη κβϊ έτπτεΛ: <·>! την αποστολήν τού, αποστόλη,-
τιροχ^ματος έξασφαλ,ζοντος τή,
Ευρώπην έκ των έξ Ασίας κινδ0
ν«ν ούς ένεκα τής γεωγιραφικης
«ι-τής θέσεως ττρώτη ή Ελλάς ί
φϊσταται καϊ άτποστολήιν γεφύρα"
οι/νδεούση,ς τάς δύο ή-ε,,ρους έ-τί
κοινή τοΰ έινιαίου τΓολιτισμοΰ ώφ?
λεϊα . άττοδέχεται την σήμερον ά
κυΑουθοΐΛμένην ύττό τής 'Ελληνι-
«Τς Κυβερνήσεως πολιτικήν, τήν
όττοίαν δέν θεωρεΐ τπρόσκ-αιρον ε
ττεισόδ,ον τής Ίστορίας αυτού,
άλλά τπραγμάτωσιν Ίστορικής ώ
νάγκης κατά την κατεύθυνσιν,
ττρος τήιν ότποίαΐν άειίττοτε άκατά
σχετον ησθάνετο την ώβησιν καί
έκ των έιτιι&αλλονσών άναμνήσεωι/
τού παρελθόντος καί έκ τών επι-
τακπκωτέρων άναγκών τού ένεστώ
τος καί τού μέλλονος. Τοιαύτην
πολιτικήν ούτω καθαρώς κα! ού¬
τω σταθερώς άντατΓοκρινομένη'.
είς τα έλληνικά συμψέροντσ αιώ-
νια....» (Ίδε Ι. Πασσά, ένθ ά^·
τέρω, τόμ. Β' Αθηναι 1928 σελ
90—91.)
Συινεχίζεται
Τό τραγούδΐ τοϋ τβολιά
ΕΑΑΗΝΙΚΑΙΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΘΑΗΣ
♦»♦♦♦
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
«Η Ρ Α Κ Λ Η Σ»
Ό Σύλλογος αύτός ιδρύθη τό
1896 χαί επηκολούθησε νά λει-
τουργό στό ίδιόκτητο χειμερινό
νυμνσστήριό τού μέχρι τής έπι-
ως τοϋ κτιρίου τού κατά τόν
πριϊιτο παγκόσμιο πόλεμο καί τή
μετατροπής τού οέ στρατιωτικό
νοοοκομεϊο.
Στό κτίριο πρό τής έγκαταστά
οεικ τοϋ Συλλογου έστεγάΖετο
ΐ6 Παιδαγωγικό Σχολειό κα'ι ήτο
παλοιό, Εύλινο καί άκατάλληλο
Γ αϊιτ6 τδ σκοπό. Γρήγορα έγ-
«ττελει'φθπ, άλλά ή έττίταξι δέν ε
λύβτ> κβί τό κτίριο έπεστράφη έ-
ΐοιμόρροπο καί τελικά κατεδαφί-
Ό Σύλλογος αυνεχωνεύθη μέ
την Φιλεκπαιδευτική ΓΑδελφότη-
ΐο «Ή Πρόοδοο, ή όποία παρέ¬
λαβε τα δργανα γυμναστικής καί
τα περιουσιακά στοιχεία τού δι-
(Λυθέντος Συλλογου καΙ συνέχι-
οε τό έργο τού, στόν άθλητικό
τομέσ.
Εκτός άπό τό κλειστό Γυμνα-
οτήριο, γιά την έκγύμναοι τών
όθλητών, διετΐθετο κα'ι τό άθλη-
™6 γήπεδο τού «Άγίου Έλευ-
θεριου-.
Ό Γυμναστικός Σύλλογοα τών
Ταταούλων εϊχε πολύ καλή ιρή-
μη σέ ολη την Πόλη καί έγινε
γνωστάς κα! στό Πανελλήνιο, δ-
ταν δύο νεαροί άθληταί τού, ό
Γεώργιος καί ό Νικόλαος 'Αλιμ-
πράντης, άνεδείχθησαν πρωτα-
θληταί οτούς Όλυμπιακούς Ά-
γώνες τοΰ 1906 στήν 'Αθήνα,
οτό πένταθλο καί αέ άγωνίσματα
ένοργάνου γυμναστικής.
Στό κατάμεστο Στάδιον, πα-
ρουοία καί τών βασιλέων τής
Αγγλίας, ή νίκη τών νεαρών Τα
ταυλιανών χαιρετίσθηκε μέ πρω-
τοφανή ένθουσιαομό. Ή ϋψωσι
τής έλληνικής σημαίας δύο φο-
ρές γιά την νίκη τών ',Αλιμπράν-
τιδων προκόλεσε την διαμαρτυ-
ρία τής τουρκικής πρεσβείας. Κα
τα την άποψι τής πρεσβείας έφ'
όσον οί Άλιμπράντιδες εϊχαν την
τουρκική υπηκοότητα θά επρεπε
νά ύψωθή ή τουρκική σημαία. Ή
Διεθνής Έππροπή τών Άγώνων
απερριψε την τουρκική διαμαρ-
τυρία. Ή Τουρκία δέν μετεϊχε
επισήμως τών άγώνων γιά νά ύ¬
ψωθή στόν ίστό τών νικητών ή
αημαία της κα'ι κατ' οΐκονομία
τών πραγμάτων υψώθη ή έλληνι
κή, έφ' όσον οί νικηταί ήσαν Έλ
ληνες τό γένος.
(ΣυνεχΙΖεται)
Τ Ε Α Ε Υ Τ Λ11 Ε Ρ Γ Λ
Η ΠΒΥΡΗΑΡΑ
ΙίΤΟΠΚΙ ΑΟΓΘΤΕΧΗΙΚέΙ
1) ΜΕΓΑΛΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΛΕΥΘ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ.
Τετράτομη, 2.000 σελίδες μεγάλου σχηματος, δεμένη πο-
λυτελώς. Δρν. 830 ή 800 ή 770, άνάλογα μέ ιΛ δέσ>ο.
2) ΜΙΚΡΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΛΕΓΘ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ.
Δίτομη 1ΧΧΧ) σελ. μεγ. σχήματος. Πανόδετη θρχ. 250.
3) ΤΟ «ΚΑΤΗΓΟΡΩ!...» ΤΗΣ ΚΠΙΡΟΥ. ;ΐστορια
χοΟ Κυπριακοϋ Ζητήματος. Έπανάστασις τής ΕΟΚΑ. Μα-
Χάριος Γρίβας κλπ. Δίτομη δεμένη δρχ. 175 ή 150 ή 100.
4) ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΧΑΡ. ΤΡΙΚΟΥΠΗ. Δίτομη πανό-
δετη ξρχ 250
ΜΙΚΡΑ ΜΓΘ1ΣΤ0ΡΗΜΑΤΑ ΤΟΪ ΜΕΓΑΛΟΓ ΕΘΝΙ-
ΚΟΓ ΔΙΧΑΣΜΟΓ ΚΑΙ ΤΉΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΓ
1922
Ζητήστε τα τελευταία μικρά μυθιστορήματα τοΰ Δημ.
ορνάρα. Εκυκλοφόρησαν σέ 2λη την Έλλάδα σέ σχή-
βιβλίων τσέπης. Τιτλοφοροϋντ,αι:
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΛΑΙΑΚ0ΥΔΑΣ
Ο ΔΙΑΒΟΛΟΤΙΑΤΡΟΣ
ΑΣΤΡΟΙΙΕΛΕΚΙ ΕΠΕΣΕ!..
Η ΒΟΓΡΛΙΩΤΙΣΣΑ
Ο ΤΡΕΛΛΟΣ , 1τ1Ι1ΑΑν νην
ΑΙΝ! ΚΑΊ'Ν! , ΠΟΓ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΣΟΪ ;
Κ0ΝΣΙΤΑ ΚΑΙ ΚΑΡΜΕΝ
"Ολα τα προηγούμενα πωλοΰνται πρός Ό) δρχ. -Λ
α
Τό τελευταία μέ τόν τίτλο ΤΟ ΑΓΡΙΟΚΑΤΣΙΚΟ
ΤΉΣ ΚΉΦΙΣΙΑΣ, Ζίτομο (μέ τίτλους^Ή Βλαμμένη> χχι
"Γκάγκστερς στήν Άκρόπολη») Ιχει 30 δρχ.
"Ολα τά μυθιστορήματα εξιστώρουν _ συγκλονιβτικα
5Ρ*ματα,, άτομικά, οίκογενειακά καί όμαοικα, από τόν Με-
Υ*λο Έβνιχ* Δινασμό καΐ τή Μικρασιατική Καταστροφη
«3 1922. Τραγανδίες καΐ περιπέτειες μισοΰ αίωνοςΐ, *«ο
:4 1915 ποΰ &ρνισε δ άλληλοσπαραγμός τών Έλληνων ε-
ωί τόν Άπρίλιο τού 1967. Άτιιμίες, Ιρωτες, οικογένει¬
αι άλληλοσκοτωμοί, κατασικοπΐες, άλλά καΐ αύτοθυσιες <- ΡωϊσμοΙ κλπ. . Ό84; Πιπίνου 106. ΑΘΗΝΑΙ ("Αγ. Παντελεήμων ΑΧ*ρνών). Τηλέφ. 812.140. Κάθε βραδάκι πέρα κεΐ δτα,ν δ ήλιος πέφτε: Ενα. τραγοδδι θλιβερό σβύνει στή σιγαλιά Μεσ τή θερμήν Ανατολή, σάν σέ παληό καθρέφτη Δειχνει χρόνια πού πέρασαν καί δνειρα πχληά. Τραγοϋδι μέ παράπονο γιά κόπους δίχως χαρή „ . αγ"ν6ς °ίχως γ5"11^ *«1 για χαμένη έλπίδα 11ου σόυσαν δπως εσβυσε κι" έκειό τό παλληκάρι 11ου τραγουδαει τόν πόνο τού γιά τή ·,·>·υκειά πατρίοχ.
Άπ' τή Δωρίδα πού άφισε μιά μάνα άγαπημένη
γυναικα νιάμορφη, παιδία, χωράφι ζηλευτό
-την Αλμυρά την "Ερημο ιοήχος περιμένει
Άπ' δταν Ιπεσε τσολιας γιά τόν ί«ρο Σκοπό.
Πόσες έλπίδες χάθηκαν μέσα άπ' τα δνειρά τού
Σάν πολεμοδσε κι Ιδινε τή δύναμί τού δλη
ΙΙόσοι καθμοί σβυατήκανε μακρυά άπ' τα χώμχτά τού
Μπροστά στόν πόθο τόν τρανό: «νά μπή μέσα στήν Πόληρ»,
Μά ένώ τό τραγουδάκι αύτό λυπητερά κυλάει
Σέ μιά στροφή πιό δυνατή άλλάζει τό σκοπό
^τό πιό πικρό παράπονο σπαρακτικά ξεσπάει
Εμείς δέ νικηθήκχμε! μ' εν α άγριο καϋμό.
Καί κάθε βράδυ πέρα κεξ, δταν δ ήλιος γέρνει
"Ενα τραγούδι θλιβερό σβύνει στή σιγαλιά
Τραγοθδι ποΰ άπλ(ί>νεται σέ γήν έρημωμένη
Άλλά γιά πάντα Έλληνική! άπ' ΐ' αίμα τοθ τοολιά.
Δ. Σ. ΣΟΓΓνΖθΣ
ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ
Μουσική καί Στίχοι: Δ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Ή πρώτη πανηγυρική εκτελέση
τοϋ μουσικοϋ αυτού έργου
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
τοδ Δρος ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ν7ΑΡΐΤΥΡΙΕΣ
Γιά τή Μικρασιατι κή Καταοτροφή
19ον
9. - ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΟΥΜΠΑΡΙΩΤΗΣ
δουτιίι στο νεού, καί κολνμπώντας,
πηγαίνει στό γαλλικό θωρηκτό
«'Ερνέστ Ρκνάν». "Οταν πλησίασε,
φώναζε στοίις άξιωματΐκοϊις κίιιί
•ναΰτες, πού τονε 6λέπανε άπ' τό
κατάστρ'ομα, καί τοΰς παρικαλοΰσε
νά τονε πάρουνε άπάνι». Αύτοι ο-
μο>ς, οί σκληράκαρδοι, χειοονομού
σανε καί τού φονάξανε νά φΰη.
'Κ' έπειδή έκεϊνος, πιασμένος στίς
άλυσσίδες τής άγκνοας, επέμενε καί
πΛοακαλοϋσε, τότες αΐτοί μέ ενα
κουλτοΰμι (πανένιο σοιλήνα) τοϋ
χΰνανε ζεματιστό ν>ερό. Κ' ετβι, ό
νιίατρ.ΐΜοςι ,ιικραμένος πήρε πάλι
τόν δρόμον τοΰ γυρισμοΰ. Ή άϊΐό-
σταση ήτανε μεγάλη, καί κουρασμε-
νο; πιά. παρ«ιλίγο νά πνιγότα'νε.
Ώστόσο κατάϊρερε νά φτιά|η στήν
παραλίιι, οπου μας 6ρήκε ν ά κλαΐ-
με. Μάς άγκάιλαασε μέ κλάματα κι-'
αύτάς. "Ητανε μούσκεμ »> βρειμένος
καί τότες ή άδελ^ήμου πήγε κ' έψα
ξιε στήν προκυμηία, άνάμεσα στοΰς
σιορούς τα έγκαταλειμμένα πρά-
ματα, πάς τοΰ 6ρή τίποτα οοΰχα
ν' άλλάξη. Βοήκε ρνανΐ μπόγο γυ
ναικεϊΜ κ' ρΰτϋς σκές,τηκε ά τονε
ντΰση γυαϊκ·<. Τα έφερε καί τόν εντυσε μέ ((ουστάνια μακριά, έ'νανε μποξά στήν πλατή, ενα τσεμπέρι, ποΰ σκέποΛβ δλο τό κεςράλι, Ιξόν τα μάτια κι' άκόμη καί π'υΐούτσια γυναικεϊα Κ' Ιτσι μπήκε ή καοόιά μας στή &έση της καί πήγαμε νά κάτσο)με κσντά στά. καιμέν» χτίρια τής ,τροκυμαίας Λπέναντι σχεδό'ν στοϋ «.Ντί>ν·σισοΰ τα μπάνια». Έκεί
Λντοψιώσαμε κ' ρ'ναν άλλονε άντρα,
ντΐ'μένοΎε γιΛαϊκα. Καθόντανε κα
τάχ'ϊμα μαζί μέ τή γυναΐκα τού καί
τα μικρά παιδία. Καί μας είτε,
πώς κ' έκΐϊνος, έχτές, προσπάθηοε
κ (ΐ πήγε κολνμπο')ντας κοντά στό
αλλο γαλλικό θ"'2ηκτό τό «Βαλντέκ
Ρονίίσώ» κι' άπό πάνοι τοϋ ρίχνηνρ
ιίέ σωλή'να ζεματιστό νεοό) γιά
νά φύη.
4. ΑΡΠΟΤΝΕ ΤΑ ΚΟΡΙ-
ΤΣΙΑ ΚιΑΙ ΜΑΖΕΤΟΤΝΕ
ΓΟΤΣ Α.ΝΤΡΕΣ
"Οταν 5μ(ι>ς μπήχαμε στό Νεκρο
ταφεϊο. είδαμε πώς γελοστήκαιμε,
«αί πώς κ' έΐδώ ή ζο)ή τον Ριομνιοΰ
ιέν ήτανε σίγουρη. Κόσμος γεμάτο).
Ολα σχεδόγ τά μνήμ/ΐτα τά είχα-
ε άνοίξει οί γονιοί γιά νά κρύψου-
>ΐ£ τά κορίτσια τονς. Γιατί τή νύχτα
ρχόντονσταν οί Τοΰρκοι καί τά
παι'ρνανε Εμείς είχαμε την άδερ
ή μου, ποΰ ήτανε δέκα όχτώ
χρσνα» καί' όμοριφη. Γιαντό κι' ό
πατέρας μου εψαξε καί βρήκε ενα'
απιαστο άκόμη μνήμα. Ήταε ενα
αρμαρόχτιστο σέ άρχαϊο Ρλληνικό
υ&μό καμαράκι απάνω σ' έναν ε τά
:ρο, πού άνήκε σέ πλούσια σμυρνέί
:ια θιϊκογένει ι "Ανοιξε την πορτί
σα, μπήκε καί τό καθάριαε. Κ«ί
ταμεΐΛ'αμε έκεί μέσα κλειστοί^ Σάί>
ϋατο καί Κ<ριακή. ι Τή Δευτέρα> ό) 18 Σεπτεμ.
922, τό προΐ, έρχεται στό Νεκρο
αφείο τν.α στρατκοτικό άπόσπασμο
*αί βγάιζει ίίλον τόν κόσμο ίίξω κα'ι
χϋζ, πά.5ΐ στό «Ζαρντέν-ντέ ο^ιλέρ^
γα.λλ.= Κήπος των λουιλονΐδί,ών).
Καί την αλλη μερά, άφοϋ ήρθανε
καί πήρανε δλα τά παλληκαράκκι,
ιιάς δκόξανε κι' άπό Λεί. Τότ«ς,
φεύγομε καί πάμ,ε στό Νταραγάτσι,
σέ κάτι στρατώνες. Μά κ' έκεϊ έρχό
τονσταν Τοΰρκοι καί παίρνανε τά
κορίτσια. Γκιυτύ κι' ό πατέρας μου
εντΐΌε τηλ· άδερφή μου σά γριό,
μ' ενα τσεμπέρι, μουτζονριομένα
τα μοΰτρα, μιά μικρή καμπούρα
στή πλατή καί μακρύ φουστάνι.
Κι' έ'τ-σι, τηνέ γ.λυτ.ώσαμε άπτά χέ-
ρια των άγριανβρώπον^ ποϋ ήοβα
,ιε μιά νϋχτα.
5— ΤΑ ΑΓΓΛΙιΚΑ ΠΟΛΕΜΙ-
ΚΑ ΧΤιΝΑ.ΝΕ ΖΕΜΑΤΙΣΤΟ ΝΕ-
ΡΟ ΣΕ ΟΣΟΤΣ ΠΛΗΣΙΑΖΑ-
ΝΕ ΚΟΛΤΜΠΩΝΤΑΣ ΠΑ Ν'
ΑΝΕΒΟΤ,ΝΕ ΑΠΑΝΩ
Μά τώρα κινΰύνευε ή ζωή τοΰ
πατέρα μας, γΗατί μαζεύανε καί τούς
μισόκοπους. Ό πατέρας μου ήτανε
46 χοονώ^ κ' ή ήλικία, πού εϊχε
καταδικαστή γιά την αίχμαλο>σί'ΐ,
ητανε Από 18 ώς 45. Φαινότανε
ώ<ττόσο γιά πιό νέος σάν παλληκα ράκι. Κ' ετσι επρεπε κάτι νά κάνη γιά ν' αποφύγη τή σύλληψη. Κα.τε- 6ήκαμε πάιλι στήν προκνμαία καί Ολέπααε τά δίάφορα καράδια πολε- μ·κά καί εμπορικό., άγγλικά, άμε^ι κάνικα, γνλλικά καί Ίταλικά> άοαγ
.μενά σέ άπόσταση άπύ την παρα-
λία. Καί τότες, ό πατέρας μάς λέει.
ΙαΛιά μου έγώ πρίπει νά φύγιο,
γΐ"τί, αν μέ πιάσουνε, ξέρο), πώ;
δέν θά ζή<το)· 'Εσύ κόοη μου φαίνε σαι σά γριά, κ' έσϋ γιέ μόν, είσαι μικρά παιδί Κ' ετσι, δέν θά σάς πειράξουνε. Κι' άν σά; 6άλον« σέ καρά/Ή γιά νά σάς διώξουνε ά- ποδϋ), νά τοϋς πήτε. πώς θέλετε νά πάτε στή Ράδο, γιατί έκεί είναι οί δικοί οας». Μάς άγκάλιασε καί μάς ψνλησε μ' εν^ ξερό ίνάκρυ. κ' ευθύς προχορά Ανάμεσα στόν κάσμο. κα¬ τά την παοαλία. Τότες δίνπ μιά Τή/ ΤΓροπ-αρΐλιΟοΰςταν Τετάρτη, 20 Δεκε.μ6ρί©Λ 1972 ,<αι ώρυ >
7.30, στό πσ,ρότρτημα Νκαίας
τής ΧΑΝ Αθηνών εΐχί τελεστή >
έορτασιμός τής «Πεντακονταετηρι-
δος Νκϊίας» δττοο καί άπεν&μή
θηαο^ τά έπαβλα των φ'λιχώ/
σνναντήσεων μαβητιώσας νεαλαιας
Ν·ικα;ας «Κιητίλλον — 50ετηρ;-
δς>ς Νκαίας». Κατά την έπίσηιμ-
αυτήν έορτή, τταρχ>3·ία τού Σε-
δασμιωτάτου Μητροττολιτου —
Νικαίας κ. Γεωργιος, τού Δημάρ
χον Νΐ'κα'ίας -<. Νικ. ΠλυτζανοποΟ λου κσί πλή9ους ,<έςρμου, ή χι- ρωδ,α μαθητών τοϋ παραρτήμσ- τος Νι,καίας τής ΧΑΝ ύττό την διιεύ&Γνση· τού μουσικοδιδασχάλου της κ. Δηιμ. Καλκάνη έψαλε οέ ττρώτη πανηγυρικήν έντέλεση τόκ «νΜ,ΝΟ ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ», στιχοι καί μοοσ.κή τού κ. Δη,μ Άρχ·· γενή. Μέ την εϋ<α ρ'ισ τής 5θΕΤΓ>ρί-
δος (1922—1972) άπό την Μ.-
κρασστική Κατοχττροφή καί την
στήν Μητέρα 'ΕΞλλάδα προσφύγη
τοϋ Μ'κροσιατιχού Έλληνισμοίι ό
κ. Άρχιγένης έγροιψΕ συγκινητι-
κούς ύμνητικούς στίχους γιά την |
Νίκαα. Καί έττΟΓ/ω σ' αύτούς συ-
νέβεσε την μΐΕλωδ'.κή .μουσική ώ-1
στε ό ' Υμνος αύτάς νά ψάλλεται |
σέ δίψωνο άσ,μα_ Συνέθεσε έπ'-
σης καί την άρμονκή σι,'νοδεια
στό πιάνο γιά νά χιρη;σιμέψη (τί |
μιά πλήρη έορχήστρωση. Τθ"
ποιητκό μσυ^ικόν αυτόν ύμνο ό
κ. Άρχιγένης τόν άφ'ερώνει στιί
σφ·ριγηλά >>ε άτα τής Νικαίας.
Ή ΰττό τής χορωδας έ<τέλ£- σς τού "Υμναι; Οττήρξε όψογος, στό πιάνο δέ σί>νόδειοε ό μοιχτι-
κ;ίδάσκαλος χ, Καλ<άνης. Με- τά την εκτελέση τού "Υμ»Μ ο μουσ,κοσυνθέτη·ς κ. Αρχιγένης Ι ττρα·ο-ει)>ώνη.σε ι όν χ. Λήμαρχα Ν. ι
καίας κςτί τού ενεχείρησε τιμητ·-
κώς άντίτυττο τής ποιητικομα^^ |
χής τοιι συι»6έσεως «"Υμνος στή
Ν!<σα», μέ τή 6ε6αιότητα ότι ό κ. Δήμαρχος θέλει καβιερώσ&ι αι τόν νά ψάλλεται άττά τή ν;ολαία καί νά έκΐελητα: άττό τις όρχή | στρες καί ψανφάρες. Ό κ. Δή- μαρχος εύχαρίστησε καί συι«εχά- ρη τόν κ. Άρχιγένη. Ενθοιιςτΐ" σττ><ε δέ, γιβτί .μέ τόν "Υμν.-ν αυτόν λαμττρύνεται τ ό όρόσημο της «Πεντηικοντοιετηρίδος Νικαία1,» ό δέ Σεδοοσιμιώτατος Μητρ,ν'τολ' της Νικσιας κατά τόν άπαγγελί):- τα λόγον τού συνεχάρη τόν μο./· σ.κοσννθέτη, γιατι όχι μόνο ο' στίχοι τού εΤναι αντάξιοι της Νι- κατίας, άλλά κσι ή μουσική Τ3υ έκφράζει «δροσιά καί νειάτα». Δροσερό, χαριτωμένο νεγκλιΖέ όπό τή συλλογή τής ΚάυΖερ Μποϋτορ Λτδ, Λονδίνον. ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - ΤσΕιάρχου Π.Δ. ΚΡΙΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΝΤ ΙΝΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΑΛΑΡΙΝΑΣ ΜΗΛΟΛΙΔΑΚΗ — ΚΩΤΣΗΡΑ: Ό γυρισμός τής Πηνελοπης Νουδέλλα ΝΕΟΣ ΔΙΕΤΘΤΝΩΝ ΣΤΡΜβΟΤΛΟΣ ΤίΙΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Είς τά <τυνελ/θόν την 23ην Δεκεΐμ 6.ρίου 1972 Δ'οικητικόν Σι·μ6οι·λιον τής ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ύ Πρό>δρος αυτού καί μέχρι τοϋί)ε
Δ.ειΟι·νοιν Σΰμβονλος κ. Σπύρος
Ι. ΚιοβτόποιΑος, κινονμενος έκ
τή: άντιλήψείος ίίτι την δευτέραν
.αυτήν ίδιότητα είναι καιρός νά ά
ναλάδη ένδεδειγμενον νεώτερον μέ
λος τοΰ Στιιβουλίον. ν,'ΐε!ί)αλε την
παρπίτησ.'ν τον άπό τής θέσειος τοΰ
Λιενθι>νοντος Σ υμβοΰλον. |
Ώς Δεΐ'θι'νΐ'ΐν Σι'.ιδοΐ'λος τής
Τραπέζης εξελέγη ό κ. Γιάννης Σ.
Κονστόπονλος
Άφ' έ«έρον ό μέχτι τούδε Διεΐ'
θυντής τής Τραπέζης κ. Βασίλειος
Α. Κοντολέον, άποχωρών τής έ
ν«ργον υπηρεσίας, εξελέγη ώς
Σΰμ6°''λος τού Διοικητικόν Σνμδου
λίον τή; Τραπέζης. Ι
6__ΚΑιΜΕιΝΟΙ ΣΤΗΝ ΞΗΡΑ,
ΠΝΙΓΜΕΝΟΙ ΣΤΗΘΑΛΑΣΣΑ
Ό πατέρας μου καί ή Αδερφή
μου. ποΰ ήτι-νε ντυμένΌι ετσι, γιά
νά κρύψουνε ήλικία καί φύλο, κα
θόντουσταν σέ μιά γωνιά κατάχαμα
καί δέν κουνούσα'ν.ε Απ' τή θέση
τους. Έγώ δμο>ς, ποϋ ήμουνα δεκά
χρονο παιδί, άπό περιρργεια,, γύρι
ζα μ·εσ' στά καμένα. Πηγά λοιπόν
πρός τό γαλλικό προξενεϊο, τό μ«9
μαρόχτιστο, Αιπάνΐι) στήν προκι»μαία
"Ητανε τό μόνο χτίριο στήΛ' περιο
χή αυτή, πού μαιζΐ μέ τό ίταλικό
κοριτσίστικο σκ.ολιό, δέν ίίχανε καή.
Δίπλ' ,όίοΐτό π.ροξενεϊο ήτανε τό με-
γαλόπρεπο έκεΐνο μέγαρο τό «θέα
τρο Σμύρνης». Τό είδα κατακαμένο
καί γκρέμνιο. Κι' Ανάμεβαι Απτά
σοιριασμένα ('υΐοκα,ύδια καμένα πο·λ
λά κορμιά. Οί καημένοι αύτοι Ρθ)μ
νιοί εϊχανε μπή νά κρτ'φτοϋνε γιά
' άποφΰγουνε την κλεν(>ιά καί τό
υη,χαίρι. Μέ την έλπίδα, πώ; έπειδή
τό μργαρο ητανε κολλητό στό γ
λικόπρο·5ΐτνεΐο. οί Τοΰρκοι δέ'ν θά
τού 6άζανε φο>τιά. 'Ωστόσο, έπειδή
τοϋς είδανρ πολλούς, τούς κλείσανε
μέσα καί βάλανε φο)τιά στό χτίριβ
νά τούς κάψουνε. Τή φριχτή αυτή
τραγοοία, μά; την είπανε ανθρΐ')-
ποι πού την εϋδα'νε μετά μάτια
τού;
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
(Άκολονβεϊ)
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ
ΠΡΟΣ ΜΙΜΗ ΣΙΝ
Ή Μαρίνα Μηλοόι^άκη Κώτση-
ρα, δι.ΐ'χονει'-ει στϋν π*ϊ.ό λ.όγο άπό
τό 1950 ποϋ εβγαλε καί την .-τρ(ί>τη
τη; σνλλογή μέ διηγήματα, μέ τόν
τίτλο «Περιιανάτ». Μέ τούτο θέλου
με νά ποΰμε> ϋτι είναι πιά πολύ
γυμνασμένη στόν πεζό λόγο κι' ε-
χει κιτακτήσει τά έκτρραστικά της
μέσα. Τό σημερινό της θέμα « Ο
γνρκτμό; τή; Πηνελόπη;» είναι κ1*
αύτός παρμένος - μιά άληθινή ίστο
ρία όπως καί τά παλ πότερά τη;
από την πλούσια πατρίιδα της σέ
πνει<ματικού; θησ ιυρούς Κοήτη. 'Ε κ>εΐ ξετνλίγει την ίστορί'ΐ της, άνά Ι
μεσα στή όχ.ιμΰερα τής θαλάσσας
καί τό βοννίσιο τοπίο. Μιά 'κττορί»
τραγικΛν έθίμιον κ>(α προκαταλή-'
■ψειον, πού την άφηγήται ή συγγρσ
φεύ; λιτά, εντεχν,ι, καί πού όρισμέ
νες σκηνές της σέ συγκλονίζονν.'
'Εκεϊ ποϋ μιά άπ' τίς ήοιοίδες. ή
Μαρία μέ τό χαλασμένο πρόσωπο,
τραγοιδά καί τό τραγοϋδι της ξε ,
σηχώνει στό πόδι δλόκληρο τό ασυ
λο, δντρες) καί γνναϊ.κε; μέ παρα-
νο'ίκά μι αλά, καί χυμοϋν στό δο>
μάτιό της γιά νά την Ακονσουν. ,
,κι' αυτή φτάνοντας στό ςόρτε της,
πέφτει στό κώμα τού θανατον. Πά
ραθέτί» σχετικό άπάσπασμα.
«Βγαί'νοι>ν άπ' τούς θηλάμους
οί άρροχΐτοι άντρε; καί γνναί,κε;
πιάνουν τόν διάδρομο| σπρώχνουν
την πόρτα καί μπαίνοΐ'ν στήν κα¬
μάρα τής Μαρίας. Στέκο'νται Α-
σάλεντοι. Στέκονται φάτσα μέ φά-
τσα μέ τή Μαρία, καΐ την κο.τά-
ζο·ν κ/ιτάπλτραο·. "Τστερα τό τρα
γοΰ&ι τούς παίρνει μαζί τού, καί οί
βασανισμένες ψι·χές μερώνοι<ν. Νά! το')£ ι σκ.αρφαλώνοΐ'ν κι' αύτοι στύ 6ου ό. Τιόρα ζνγιόνουν τά ψη^ λά πράσινα δέντρα, πού στίς ρ-ίζες τοΐ'ς τθέχει ποτάμι μέ ασβτρα νερά «Κ'ΐί παρακάτω:» Κι' άξαφνα ή Μαρί ι στάθηκε άκίνητη καί τό κορ.μί τη; τρεμοτ'Λιασε σά ναχε άνα τριχίλες. Τέντο>σε τό λαιμό της
πέρα - δώθε, τό στόμα της, γ«μί-
ζει άφρούς. Απλώνει τά χέοια
μπροστά, πασχίζε:, ν' άρπαχτεί ά¬
πό κόπον. "Επειτα δίπλιοσε στό
δνό καί κονλουριάστηκε στό πάτοιμο
μοΐ'γκ.ρίζοΛτας. Μιά θανατερή σιω-
πή σηκ<όθηΐκε τότε δλούθε. Οί δρίη ήτοι ξάριοσαν Ακίνητοι στή θέση τονς. Σαστισμένοι. Μόνο μιά ψη λή γι<ναίκ<ι - ή Κατερίνα - εκανε κουράγνο, καί ζύγΐι>σε τή Μαρία.
"Εσ*/νψε πάνο) της
Μίορή Μαρία, τής φώνα'ξε. Γιατί
κάνεις ετσι; θά βρούμε αοιοέ τό
μπΈλά μας άπό την κερά Μάρθα.
Σήκιο πάνιο νά τραγο.ΐ'δήσεις πάλι.
Μά η Μαρία μέ μάτια όρθάνοιχτα
έξ κολοιβούσε ν ά χτυπιέται. Δέν
είίλεΐΐε τίποτα. Δέ ν1 βκουγε τίποτα.
Θι .κ»ιι°νη ή γνναίχα αρχισε νά την
σκοΐΎτά — Μή μοΓγκρίζει; μί'>6ή,
τής ελΓγε κι' ίΐλο την σκούτιγε.
Τό κοομί τής Μαρία; σπαρταροΰ-
ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής Πΐνδβυ μετά συντόμου
έξιστορήσεως ολοκλήρου τοϋ πολέμου 1940 · 41.
σε. "Επειτα άπόμεινε άκίνητο.»
Δι>στιχως ό χώρος δέ μοΰ έπι-
τράπει νά πάη ιθέοο) όλόκληρο τό
κεκΐάλαιο γιά νά πάοει ό άναγ/ώ-
στης μιά πλήρη εΐκόνιι αυτών των
ΰπο,&λητικΛν σκηνων πού όπιδρα-
ματί,ζονται μέσα στό δι,)μάτιο τής
Μαρί/ς Ή γράφη τή; Μηλολιδά
κη είναι άπλή, δέν σι«ναντάει κίΐνείς
καμμιά δνσκο/.ία γιά ά την π'Τθο;
κολοΐ'θήτ'ει. "Ολο τό δράμα τής κ.εν
τρικής ήρ(ΐ)ϊδα; τή; ΙΙηνελόπης,
πού τύ πάθο; της γιά εριοτα (Πει-
ρίπτιοσι; μητρομανίιις.) π οεξηγή
ται, θεοιρήται τρέλλα καί έγκλείεται
γι' αΰτό άπ' τόν ϊδιο της τόν αντρα-
γιά νά την τιμορίσει γιά τό πάθος
της-στό άσυλο φρενο6λα6ιΤ>ν. Κι'
δταν άπό πολλά νρόνια Πγαίνει
γιατρεμένη... κ' άντικ.ούζΕΐ δχι
την οίκογένειΓ!|κή θαλπορή, άλλά
την περιφρύνηση άπ' τά ιδία τη;
τά παιδία, καί τό ζευγάρωμα τοΰ
ιάντρός της μέ &λλη γυναϊκα, ξα-
ναγνρίζει αύτη τή φορά μέ την Ιδία
της τή θεληση) στό άσιΐλο - τάφο,
πού εΗ-αι πιό ξεστό; - οΐκεϊος. άπό
τί) (ίσυλο οίκογένεη; άνΰπαρκτης..·
Η σι>γγρ<ις εϋς μέ δεξιοτεχνία άφηγήται τά καθεκαστα κίΐί σνγκι' νεϊ. Ή αίσθητική τη; 6έ&αια δέν πειραμττίζεται σέ καινούργιες φόρ μες - έκεϊνο πού τή μαγνητίζει είναι πώ; θά ξετνλίξει σοχτά μιά Ιστο ρία πού τή δασανίζει. Καί τό πε- τι·χαίνει. Πάντα άποφενγει τά ώμό ρεαλιστιχό στοιχεϊο, τό όποίο άν ήθελε μπο-ροϋσε νά τό έκμεταλλεντεϊ κ ιτά κάρο. Τόν έριοτα παραδείγ- μ,ατος χάρι τόν δίνει μέ λεπτές πι νελιές, μέ δνό τρείς νύξει; καί τόν καλύπτει μέ μιά ποιητική είκόνα. Τόν ιιεταφέρει στά πονλιά πού βρίσκοντα^ στά δεντρα Αϋτά δείχ νει ίίτι Ιχει εϋριιαατική τταντασία, ότι ξέρει νά κλείσει μιά σχηνή με δι·ό ορράσεις κ«ί νά τά πεϊ δλα. "Ο- λη αυτή ή ανθρωπίνη ίστορία θά μΛοροΰσε νά γίνει Ινα ενδιαφέρον κινηματογραφικά σενάριο, τραβηγ μένο στά ώραϊα τοπία τή; Κρήτης. Κλείνο·ντας τό σημ,είο>μά μο>>, θέλοι
νά πΓ'<ρατηρή<Τ(ι> δτι ή συγγραφεύς
αφηγούμενη μιά άληθινή ίστορία
την άναπλάθει μέ δικά της στοι
χεϊα, φανταστικά στίς λεπτοιμέρει
ες, ν.:' ή φαντασία τη; την συναι
παίρνει τόσο ώστε οί αρριοστοι νά
σννομιλοΰν μεταξύ τον; δχι μέ τόν
πυρετό τή; τρέλλΓος τους, άλλά
εντελώς φνσιολογικά - όπως άς πού
με οί σωστοί άνθοίοποι. Ατ'ηή ή
άντ'λογική αφαιρέση εντυχώ; σοι-
ριάζεται άπό τή δΰναμη τής είκόνας
κοί >όγον, ώστε δέν π;ρολα6αίνεις
νά την συνειδητοποιήσεις. Νομίζου
μι δτι ιιέσα σ' αυτή τή μικρή ά<νά- λι·ση δβο μπορούσαμε νά ποϋμε άπό την πλ.ενρά τοΰ περιορισμένου μα; χώρου. ι < Συνέχεια έκ τοϋ ποοτιγοι>μένου)
Αί φάλαγγες τών ΊταΛών, αί
όττοΐαι κατήλθον έκ Μττάτρας καϊ
Πτέτσιο, ά<|>οΟ κατέλαιδον τά χω¬
ρία Άσηιμοιχώριον καί Γοργοΐτό-
τοΐμον, έσννέχισα(ν κατάττιν την
τπροχώρησίν των, κατευθυνόμεναι
ττρός τό ϋψωμα Λιόκου. Την &ε-
σιν αυτήν ΟτΓερήσττΐζε μία διμοι-
ρία τού 2ου Λάχου, εναντίον τή"",
όττοίας ό εχθράς δέν επετέθη καΐ
διά τόν λόγον τούτον παρέμεινεν
έκεί, συιμτττυχθεΐσα την ττρωιαν
της 29ης "Οκτώβριον δια τού δρο
μολογίου Λιόκου — Πάτωμα —
Αυκο,ρράχη,. Ή ,μετά την σύμττυ-
ξιν θέσις της ήτο είς τό ΰψωμα
Προφήτης Ήλί.αος, ώς διελάιμδανε
διαταγή τοϋ Ύττοτομέως άττοστα
λεΐσα διά δύο έφίττττων. Ό ττα-
ραλαΐδών &μως τήιν δΐατοτγήν λοχ!
άς δέν έκοινοττοιηισιε ταύτην είς
τόν Δ'μομρίτην τού, άλλ' ανεχώ¬
ρησε ττ.ρος τό χωρίον Όξυά αέ
την όμάδα τού καΐ τό στοιχείον
ττολι,ιδόλωσ
ΑΊ δυνάμεις τών Ίταλών ίπτε-
λάγίσθηισαν είς Τάγμα περπτου
μετά πκροδολμκοϋ καί ττλήθους
μεταγωγικών. Ή μοναδική Πυρο-
δολβρχία τοΰ 'ΛπιοοτΓάσματος,
τεταγμένΓ) είς τό χωρίον Θεοτό-
κος, έβαλεν ελαχίστας δολάς τρόΓ
Άσηιμοχώριον, δττοιο διεσκόρπισε
τά .μιεταγωυ.κά τοΰ έχθροΰ. Ή ε-
~ι.κ,ρατοΟσα ττυκνοτάτη άμίχλη ττα
ρηιμττόδιζε την έκτέιλεθΊν 6ολώ>·
ττρός υττοστήριΐξΐν τής συμπτύξε
ως των ημέτερον τμηματων, ίπτή >
χε δέ και ό φόδος νά δληθούν ταΰ
τα άττό τό φίλιον ττι;ρο6ολικό^
διότι δέν ήτο δυνατόν νά γνωρίζη
ττσύ ευρίσκοντο.
Είς τήιν Πι»ρο6αλαρχίαν εδόθη
διαταγή νά σΐίμτττυχθη είς Λιλκοο
ράχηιν καΐ νά ταχθή είς Οέσεις
6αρειοανατολικώς ταύτης, μέ ιή'
πληροφορίαν δτι τά τ.μήματα θά
κατελσιμβαινοιν την γιραμμήν: 6ο-
ρείως Άετοιμηλίτσηις ■— Μούκα
— Πάτωμα ■— Σιουμολάζαρη
Την 18ην ώραν, αφιχθη είς Ό
ξυάν έκ Λυ.<οριράχης είς την διά¬ θεσιν τού Ύττοταμέως ένας ούλα μός τού 7οι> Λόχοι/.
Ό Άντισυνταγματάρχης Μισύ-
ρης Δη,μ., διοιικητής τοΰ Ύττοτο-
μέως, ανεχώρησεν έκ Προφήτου
Ήλία μετά τής ομάδος τού διοι¬
κήσεως την 21 ην ώραν κατευθυ-
νόμενος είς Λν«ορράχην, δπου έ¬
φθασε την 3ην ττρωινήν &ραν. 'Ε-
κεΤ, .κατόπιν της ύπ' άριθμ. 33
διατσγής τού 'ΑποστΓάσματο.ι;, .-
ξέδω<ε διαταγήν νέας άμυντικής εγκαταστάσεως των τμη.μάτων ε¬ πί τής γραμιμης: Πάτωμα-—"Αγι ος Γεώργιος — Σ ιονμολάζαρη, καθ1 Οσον ό Ταγματάρχης Νικη¬ τάς Θωμάς μέ τούς Λόχους 2ον, 9ον, 1 Ιον καί III ΠολΛ/βολαιρχ'- αν (μεΤον Δΐ'μοιρία) ώς κα] τόν Ούλαιμον 7ου Λάχ,ον Ρογκάκοιι Β., θά κατελάμβανε τή.1 γραμμήν Άνω Άρένα — Μούκα — Πατω- μα. Συιμφώνως πρός την νέαν άιμυν τική.ν διάταξιν, ό 1ος Λόχος (Βού ρμττανης) έγκατεχττάθη είς Άγι όν Γεώργιον — Σιουιμολάζαρη, ό δέ Ούλαιμός τού 7ου Λόχου είς τό Πάτωμα Μία διμθιρία μέ όμάδα π·ολι>6όλων είς Γκουστερίτσαν, μέ
ότττοστολ.ήν νά έτπτηιρή τόν Σαρα-
ντάττορον ττοταμόν, την συμδολήν
τού ρύακος Αυκορράχης καΐ Σα-
ραντοατόρου καΐ ι/ά έξασφαλίζ.ι
τόν διά ττυρός σύνδεσμον μετά
τού 111 'ΥτΓθτομιέως, 6άιλλθί>ιτα
πρός Λιδάδια ι«χΐ Λαγκάδαν. Ό
5ος Λόχος έτη,ρήθη έν έφεδρε ο
ανατολικώς τής Λυκοιρράχης.
Ή άμυντιική διάταιξις τοΰ
III
'Υποταμέως, ένισχυθέντος καΐ ύ¬
ττό τών τ.μηιμάτων τοΰ Ταγματάρ
χοι» Νικήτα Θωμά, σκοττόν εΤχ;
νά άτΛϊχαιτίση έττιθετικήν τού έχ
θροΰ π·ροστΓάθειαν έξ Άετομηλί-
τσης τηρός Λυκοιρράιχην.
Ό Σι/νταγματάιρχτίς Δαδάκης
εζήτησε την έγκρισιν τού ΤμήΊμα-
τος Στρατιάς Λυτικής Μακεδον·-
ας, δπως χιρησι μοττοιήση τον Ι
'Υττοτομέα, ουδόλως υπό τοΰ έχ-
θρού ττΐΐζάμενον, τηρός ενέργειαν
άντεπιθέσεως κατά τοΰ άριστεροΰ
τού έκ Σταύρον είσδαλόντος έχ¬
θροΰ, διά δυνάμεων κινηθησοψιέ-
νων έ.< τής κατευθύ/σεως Κιάφας καί Γκρόττα Τσάπ. Ή αΤτησις αύτη δέν ενεκρίθη, ΐσως διότι δέν Οττήρχοιν διαθέσιμοι δυνάμεις τπρός δηιμιουργίαιν άμυν τικής έττικοϊμπής έκ τού άριστε.ροΰ της IX Μεροορχίας, δττερ, έν τοι¬ αύτη περιπτώσει, δη.λαδή άν διε- τίθετο ό Ι Ύττοτομΐύς δι" ά,ντετπ θέσιν, θ' άπΐέμ·ενιει όχάλυττταν. Συνεχίζεται σωττ1 <ότητά των. ΗΣΑ-ΙΆΣ 0ΙΚ0Ν0ΜΙΔΗ1. Γεννηιθη.κε στό Άνδρονίκιο (τουρ. Ει/τοι/ρλου.<.) τής Καττπαδοκίας •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••Ι ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΑΜΒΑΚΟΤΡΓΙΑ ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΔΡΑ: ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ Ντΐνος Τ.ιξιάρχης Μάλις τελείωσε την ΕΟαγγελική σχολή τής Σιμύρνης, δΐιο.ρίσθηικΐ δάσκαλος στήν ττεριφερειά της καί επί 25 χ.ρόνια δέν σταμάτησε νά διδάσκη στά .μικρά ελληνόττο^ λα τίς άθάνατες άρχές τού 'Ελ ληνοχριστ.ανικοϋ πολιτισιμοΰ. Ά- ττό τή Σ'μύρνη ττήγε στΐ^ν ίδιοιΐτε- ΧΑΒΡΙΟΤ 9 Τ.Τ. 124 ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΕΚΤΑΚΤΟΤ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ Κιτόοτιν Αποφάσεοις τοΰ πρόσω ρινοΰ Διοικητικού Σνμβουλίου καί ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΤΣΕΒΗΣ ΔΩΡΕΑ Ό είς την Πόλιν μας παρεπιδη ιιων II ι·νιερώτατος 3Επί<Τ!ίοπος Λαφνουσίας. κ, Γρηγόριος, έπιθυ μών νά επισχύση πως τοϋ; δυστυ χιεΐς Απελα'θρνταϊ Κωνσταντίνου πολίτας άπέστειλί εν μέγα δέμα ί>
ποδηαάτοιν καί περισκελίδων, είς
τό Κέντρον αύτόΥν.
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Φιλόλογος καί τών
Γαλλικών προγυμνάΖει μαθητάς
επιτυχώς, άμοιβή οίκονομική.
Τηλ. 933.368 - 9812.509.
ϋΙΕΧΑΣΤΑ ΠΕΡΑ2ΜΕΝ8
Συνέχεια έκ τού —ροηγουμένου
Άττό την Τδα τάιξηι άρχιζαμε
καί τά μαιθήιματα τώιν Τουρκικών,
ή διδαοχαλία των όττοίοίν ήταν
ύττοχρεωτκή σ' δλα τα Έλληνικά
σχολεία Άν κάττοιο σχολειό δέ./
στ.>μ,μορφωνόταν .μέ την ύψηλή ού
τή έτπταγή, την αλλη μερά ίΐμτται
νέ λουκέτο στήιν ττόρτα τού Ό
τοθρκος χότζας πού μάς ί1·<αυνε τα μαθή,ματα, ήταν ενας τυπος κςχλοΰ καί άγαθοΰ άΛρώπου. Ά- ζ.< (άγιο) έφέντη λέγανε τ' δνο- μά τού και ττραγματικά ήταν γ- νας αγιος μουσουλμάνος. Κάθε φο·ρά δτον δμπατ/ε στήν τάξη, χαιιρετούσε τά παιδία μέ τόν άγ- κάιρδ ο χά ρετισ.μό, «Σελάμ ΆΛέ'ι κουιμ» (ή ειρήνη μαζί σας). «Ά- λέ'κουμ Σελάιμ» άπαιντοΰσαν αύ¬ τά ,μ' ενα στόιμα, καί στή συ»·έ- χε α εδρ.σκαν χίλτες δυό ττροφα- σε'ς γιά νά καθυστειρήσουν την ε ναρξη τοΰ μαθήμοαος. Μερι.<ά, ττοθ ήσαιν καθισιμ'ένα στά πίσω &ραΛή<χ, άντί νά παιρακολουθήσχχιν τό μάθηιμά τού, διάβαζαν αλλα μοθτ^ματα, καί τό ττιό άττίστευτο, ένώ κουραζόταν αΰτός κα! κατα- ρη ττατρίδα τού καί άττ' έκεί στό ι Π.?3<6τγι, γιά νά συνεχίση επί 3| συμφώνος τώ Νομώ καί τώ Κατα Τοΰ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΟΥ πονοΰσε τόν λαι.μό τού γιά νά διδάξη τό 'Ελίφ—.μπέ—ιτ£, στή' αλλη τάξη ττού εΤχε μάΐθημα Ώ- δικής, εψϊλνον στή διαττασών τό: Σάν δίν κόφτει τό στταθι μου ή αίίχμή σάν δέν τρυττάει ή ψυ·χή δέν λησμονάει πώς έπλάσθη έλληνική καί άλλα πατριωτικά άσμεττα. Άπ' δλα αύτά, κάτι μυριζότα·» ό τοΰρκος δάσ»3θλός μας, καμμιά φαρά δμως δέν θέλησε νά δηιμι οκργήση ζήτη,μα, ή νά κάμη κα' τόν ττσιραιμι.κ.ρό ϋτταινιγμό, Ϊσως γιατί ττερισσότε,ρο άπτό κάθε άλ λο ύτΓθλόγιζε τόν ΊκανοτΓθΐητι.·<ό .μ.σθό ττού έπαιιρνε. Άττό τούς ελληνες δασκάλους καί δασκάλες, ττού κατά και.ρούς διδαξαν στά έκτταιδευτήρια τής Καρδάλης, θ' άναίφ'έρω τά όνόιμα- τα μόνον έκείινων, στή.ν έττοχή τώ· άποίων εΤχα τό εύτύχημα νά δια- τελέσω μαθητής των. Ή συμβοΛη των γιά την άνόρθωση τής παιδε' άς ήταν τόσον εάστοχη καί τόσο σημαντική, ττού θά ήταν τταιράλει ψη έκ ιμέρουις ,μοιι, εάν δέν άφιέ- ρωνα μβρικές γιραΐμμιές στήν προ χρόν α ά<έμη την καρττο<)>όρα στα
διοδρο,μίο τού, Στό Άρρεναγω-
γεΤο τής Καρβάλης δί5αξε επί °
χρόνια, άττό τό έτος 1916, ώς τις
χαλεπιίς ήμέρες τής άνταλλαγής
Καί στή νέα τού θέση εδειξε τόν
ϊδιο ζήλο καί την "δια έργατικό-
τητα, έχοντας τταραστάηες γιά ε¬
να χρα^'χό διάστηιμα τά δύο παι¬
δία τού Μέ τό έλαφρό ύττογένειο
ττού έτιρεφε καΐ τά πρεσδυωπικά
γυαλιά ττού φορούσε, ένσάρκωσε
τόν κλασσκό τύπο τού ττνευματι-
κοΰ άνθρώττου. Διακρίνετο» έττί-
σης γιά τή 6αβειά προσήλωσή
τού στά χριστιανΐ'κά ίδεώδη. Ά-
ριστος γνώστης τής Βυζαντΐνής
μουσι.κής διατιέλεσε δεξιός ψάλτης
τής έκκλησίας τοΰ Γρηγορίου Θεο
λόγου ώς τά τελβυταΐα χρον,α
τής ζωής τού. Μετά την άνταλλσ-
γή των ττληθι^σιμών, έγχαταστά-
θηικε μαζί .μέ την οίκογένειά τού
στή Νέα Καρδάλιη,, καί ΰστερα ά-
ττό .μειρικά χρόνια, κοΐιμήθηκε ά-
θόρυιδα τόν ύπνο τοΰ δικαίου, δ-
ττως ταιριάζει στούς ττνευματικούς
άνθρώτΓους.
συνιεχίζετκχι
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικράς, γνωρΐζων νό
οδηγή ποδήλατον. Πληροφορί¬
αι είς τά γραφεϊα μας, Νίκης
25 Άβήνα'.
στατικώ τής 'Εταιρείας> καλοννται
οί κ.κ. Μέτοχοι τής .Εταιρεία; είς
"Εκτακτον Γενικήν Συνέλευσιν
την 17.2.73 ήμέρ·αν Σά€6ατον καΐ
ώραν 5.00 μ μ. είς Τά ίν Αθήναις
καί επί τής όδοΰ Χαβρίου 9 γρα
φεϊα τής έταιρείας πρός συζήτησιν
καί λήψιν αποφάσεως επί τού κάτω
θι θρματος τής ημερησίας διατά
ςειος.
1. Έκ.λογή οριστικόν Διοικητι
κου Συμβουλιον.
ΟΊ κ.κ. Μέτοχο* οί έπι6υμοΓ*ν
τ*; «πό; μετάσχιοστν τής ώς ανθ)
Έκτακτον Γενικής Σν«νελεύσεως
δέον δπως σνμμορφωθούν πρός τόν
Νόμον κηί τό Καταστατικόν τής έ
ταιρείας.
ΤΟ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΝ
ΔΙΟ1Κ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
δικηγόρος
ΒΑΣΙ/_ΙΟΣ ΚΟΝΙΔΑΛΗ2
Πολιτικός Μηχανικάς
Μετεφέρθηβαν Γαμδέτα 4
6ος δροφος τηλ«φ 606.208
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΦΕΤΗΡ1Α
Τού κ. ΙΣΑΑΚ Ν. ΛΑΤΡΕΝΤΙΔΗ
«Χθή δέ (ρέρειν χά τών θεών
άναγκαίως, τα των
Ανδρείως.>
έκ τοϋ πρ©ηγουμ*>·ου)
Προκειμένον ττερι τού Ι ουναρη,
ίΜ. 6 Ι. Πασσάς («Ή αγ ι* ι ο
. εθνονς», τθ,μ. Β , Αθηνά.
1928, σελ. 303): «Άναντι.ρρήτωι,
-. ί, 'άείμνηστος Δ. Γούναιρης (δί-
όκολθΊΛήσας την πολιτικήν
οποίαν ηκολούθησεν, έπραξε
ι0 διότι κατ αρχάς έπιστευ
{τί έν τέλιΐι τό δίκαιον θά γ.
_„_ Δέν ήθελε νά παραδε
Κ.. 6τ·ι αί Δυνάμεις θά εγκατς
την 'Ελλάδα μέχιρι τέλου'
ιν, άφού αυταί αύται τή ·
έξθΐτοστείλει είς την Μ. Α
Ούδβμία άμφιδολία δύνατα1
. ^ττά^ξη δτι ό Δ. Γούναρης, άν
Ι^ος κατά ττάντα ένάρετος καΊ
" α/ ώς αρχήν δτι ή έντιιμότης
'|. ττ> πολιτικήν ενός "Εθνους
£1*τι τ" κυρώτερον γνώρισμα τώ^
η όρχών, έττι τών οποίων πρί
ά έδράζεται τούτο, επίστευεν
>. ^ς ττεττο Βήθ"εις τού ταύτα·,
5Γ αύτό άκριιδώς τόν βλέπει
1Ι4 ονωτέρω έξανιστάμενον καί ό
γανσνσούιτα διά την «χαρακτήρι¬
ζον εκείνην εγκατάλειψιν τής Έλ
ϋττό των Δυνάμεων, ώς έν-
νος τών οποίων Μετέδηιαΰ
η είς την Μ. Ασίαν».
Ευρισκόμενος είς Κορδελιό
νης την 7 Ίουνίου 1921, ό
π'ρωθΐΛΓθυργός Δη,μ. Γούνο-'
, απέστειλεν εκείθεν τηλεγρα¬
φ!^ ττρός την ελληνικήν Πρεσδεί
Λονδίνον, δ,ά νά υποβληθή ώς
πρός την 6ρεταννική·
/, ύτΓεραμυνόμβνος τών
δικαΐων: «Άλλά καΐ εν
Θουκυδίοης
6λέμμα επί τού χάρτου άοκεϊ νά
ττίιση οιονδήποτε καΐ Ιδιαιτέρως
τταντα ΕΛληνα συνε,δότα την α¬
ποστολήν της ψυλής ΤΟυ/ δχι Α
-Λληνισμάς εχε, ανάγκην τού ύ-
'° Γ* ^"ζ *«' της Μστορίας
έν«χΙΟυ δ,οπτλασθέντος σνγκροτή
ματος τού Αίγαίου μ€τά τών έ<£, τέρωθεν παραλίαν έττΐ τής Εύρω ταϊκη,ς καΐ ■Ασ,οτπκης άκτής καί των έν μ-έσω νήσων, να ζηση κα; ίΛευθερως άνο-τνχβη κβϊ έτπτεΛ: <·>! την αποστολήν τού, αποστόλη,-
τιροχ^ματος έξασφαλ,ζοντος τή,
Ευρώπην έκ των έξ Ασίας κινδ0
ν«ν ούς ένεκα τής γεωγιραφικης
«ι-τής θέσεως ττρώτη ή Ελλάς ί
φϊσταται καϊ άτποστολήιν γεφύρα"
οι/νδεούση,ς τάς δύο ή-ε,,ρους έ-τί
κοινή τοΰ έινιαίου τΓολιτισμοΰ ώφ?
λεϊα . άττοδέχεται την σήμερον ά
κυΑουθοΐΛμένην ύττό τής 'Ελληνι-
«Τς Κυβερνήσεως πολιτικήν, τήν
όττοίαν δέν θεωρεΐ τπρόσκ-αιρον ε
ττεισόδ,ον τής Ίστορίας αυτού,
άλλά τπραγμάτωσιν Ίστορικής ώ
νάγκης κατά την κατεύθυνσιν,
ττρος τήιν ότποίαΐν άειίττοτε άκατά
σχετον ησθάνετο την ώβησιν καί
έκ των έιτιι&αλλονσών άναμνήσεωι/
τού παρελθόντος καί έκ τών επι-
τακπκωτέρων άναγκών τού ένεστώ
τος καί τού μέλλονος. Τοιαύτην
πολιτικήν ούτω καθαρώς κα! ού¬
τω σταθερώς άντατΓοκρινομένη'.
είς τα έλληνικά συμψέροντσ αιώ-
νια....» (Ίδε Ι. Πασσά, ένθ ά^·
τέρω, τόμ. Β' Αθηναι 1928 σελ
90—91.)
Συινεχίζεται
Τό τραγούδΐ τοϋ τβολιά
ΕΑΑΗΝΙΚΑΙΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΘΑΗΣ
♦»♦♦♦
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
«Η Ρ Α Κ Λ Η Σ»
Ό Σύλλογος αύτός ιδρύθη τό
1896 χαί επηκολούθησε νά λει-
τουργό στό ίδιόκτητο χειμερινό
νυμνσστήριό τού μέχρι τής έπι-
ως τοϋ κτιρίου τού κατά τόν
πριϊιτο παγκόσμιο πόλεμο καί τή
μετατροπής τού οέ στρατιωτικό
νοοοκομεϊο.
Στό κτίριο πρό τής έγκαταστά
οεικ τοϋ Συλλογου έστεγάΖετο
ΐ6 Παιδαγωγικό Σχολειό κα'ι ήτο
παλοιό, Εύλινο καί άκατάλληλο
Γ αϊιτ6 τδ σκοπό. Γρήγορα έγ-
«ττελει'φθπ, άλλά ή έττίταξι δέν ε
λύβτ> κβί τό κτίριο έπεστράφη έ-
ΐοιμόρροπο καί τελικά κατεδαφί-
Ό Σύλλογος αυνεχωνεύθη μέ
την Φιλεκπαιδευτική ΓΑδελφότη-
ΐο «Ή Πρόοδοο, ή όποία παρέ¬
λαβε τα δργανα γυμναστικής καί
τα περιουσιακά στοιχεία τού δι-
(Λυθέντος Συλλογου καΙ συνέχι-
οε τό έργο τού, στόν άθλητικό
τομέσ.
Εκτός άπό τό κλειστό Γυμνα-
οτήριο, γιά την έκγύμναοι τών
όθλητών, διετΐθετο κα'ι τό άθλη-
™6 γήπεδο τού «Άγίου Έλευ-
θεριου-.
Ό Γυμναστικός Σύλλογοα τών
Ταταούλων εϊχε πολύ καλή ιρή-
μη σέ ολη την Πόλη καί έγινε
γνωστάς κα! στό Πανελλήνιο, δ-
ταν δύο νεαροί άθληταί τού, ό
Γεώργιος καί ό Νικόλαος 'Αλιμ-
πράντης, άνεδείχθησαν πρωτα-
θληταί οτούς Όλυμπιακούς Ά-
γώνες τοΰ 1906 στήν 'Αθήνα,
οτό πένταθλο καί αέ άγωνίσματα
ένοργάνου γυμναστικής.
Στό κατάμεστο Στάδιον, πα-
ρουοία καί τών βασιλέων τής
Αγγλίας, ή νίκη τών νεαρών Τα
ταυλιανών χαιρετίσθηκε μέ πρω-
τοφανή ένθουσιαομό. Ή ϋψωσι
τής έλληνικής σημαίας δύο φο-
ρές γιά την νίκη τών ',Αλιμπράν-
τιδων προκόλεσε την διαμαρτυ-
ρία τής τουρκικής πρεσβείας. Κα
τα την άποψι τής πρεσβείας έφ'
όσον οί Άλιμπράντιδες εϊχαν την
τουρκική υπηκοότητα θά επρεπε
νά ύψωθή ή τουρκική σημαία. Ή
Διεθνής Έππροπή τών Άγώνων
απερριψε την τουρκική διαμαρ-
τυρία. Ή Τουρκία δέν μετεϊχε
επισήμως τών άγώνων γιά νά ύ¬
ψωθή στόν ίστό τών νικητών ή
αημαία της κα'ι κατ' οΐκονομία
τών πραγμάτων υψώθη ή έλληνι
κή, έφ' όσον οί νικηταί ήσαν Έλ
ληνες τό γένος.
(ΣυνεχΙΖεται)
Τ Ε Α Ε Υ Τ Λ11 Ε Ρ Γ Λ
Η ΠΒΥΡΗΑΡΑ
ΙίΤΟΠΚΙ ΑΟΓΘΤΕΧΗΙΚέΙ
1) ΜΕΓΑΛΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΛΕΥΘ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ.
Τετράτομη, 2.000 σελίδες μεγάλου σχηματος, δεμένη πο-
λυτελώς. Δρν. 830 ή 800 ή 770, άνάλογα μέ ιΛ δέσ>ο.
2) ΜΙΚΡΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΛΕΓΘ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ.
Δίτομη 1ΧΧΧ) σελ. μεγ. σχήματος. Πανόδετη θρχ. 250.
3) ΤΟ «ΚΑΤΗΓΟΡΩ!...» ΤΗΣ ΚΠΙΡΟΥ. ;ΐστορια
χοΟ Κυπριακοϋ Ζητήματος. Έπανάστασις τής ΕΟΚΑ. Μα-
Χάριος Γρίβας κλπ. Δίτομη δεμένη δρχ. 175 ή 150 ή 100.
4) ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΧΑΡ. ΤΡΙΚΟΥΠΗ. Δίτομη πανό-
δετη ξρχ 250
ΜΙΚΡΑ ΜΓΘ1ΣΤ0ΡΗΜΑΤΑ ΤΟΪ ΜΕΓΑΛΟΓ ΕΘΝΙ-
ΚΟΓ ΔΙΧΑΣΜΟΓ ΚΑΙ ΤΉΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΓ
1922
Ζητήστε τα τελευταία μικρά μυθιστορήματα τοΰ Δημ.
ορνάρα. Εκυκλοφόρησαν σέ 2λη την Έλλάδα σέ σχή-
βιβλίων τσέπης. Τιτλοφοροϋντ,αι:
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΛΑΙΑΚ0ΥΔΑΣ
Ο ΔΙΑΒΟΛΟΤΙΑΤΡΟΣ
ΑΣΤΡΟΙΙΕΛΕΚΙ ΕΠΕΣΕ!..
Η ΒΟΓΡΛΙΩΤΙΣΣΑ
Ο ΤΡΕΛΛΟΣ , 1τ1Ι1ΑΑν νην
ΑΙΝ! ΚΑΊ'Ν! , ΠΟΓ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΣΟΪ ;
Κ0ΝΣΙΤΑ ΚΑΙ ΚΑΡΜΕΝ
"Ολα τα προηγούμενα πωλοΰνται πρός Ό) δρχ. -Λ
α
Τό τελευταία μέ τόν τίτλο ΤΟ ΑΓΡΙΟΚΑΤΣΙΚΟ
ΤΉΣ ΚΉΦΙΣΙΑΣ, Ζίτομο (μέ τίτλους^Ή Βλαμμένη> χχι
"Γκάγκστερς στήν Άκρόπολη») Ιχει 30 δρχ.
"Ολα τά μυθιστορήματα εξιστώρουν _ συγκλονιβτικα
5Ρ*ματα,, άτομικά, οίκογενειακά καί όμαοικα, από τόν Με-
Υ*λο Έβνιχ* Δινασμό καΐ τή Μικρασιατική Καταστροφη
«3 1922. Τραγανδίες καΐ περιπέτειες μισοΰ αίωνοςΐ, *«ο
:4 1915 ποΰ &ρνισε δ άλληλοσπαραγμός τών Έλληνων ε-
ωί τόν Άπρίλιο τού 1967. Άτιιμίες, Ιρωτες, οικογένει¬
αι άλληλοσκοτωμοί, κατασικοπΐες, άλλά καΐ αύτοθυσιες <- ΡωϊσμοΙ κλπ. . Ό84; Πιπίνου 106. ΑΘΗΝΑΙ ("Αγ. Παντελεήμων ΑΧ*ρνών). Τηλέφ. 812.140. Κάθε βραδάκι πέρα κεΐ δτα,ν δ ήλιος πέφτε: Ενα. τραγοδδι θλιβερό σβύνει στή σιγαλιά Μεσ τή θερμήν Ανατολή, σάν σέ παληό καθρέφτη Δειχνει χρόνια πού πέρασαν καί δνειρα πχληά. Τραγοϋδι μέ παράπονο γιά κόπους δίχως χαρή „ . αγ"ν6ς °ίχως γ5"11^ *«1 για χαμένη έλπίδα 11ου σόυσαν δπως εσβυσε κι" έκειό τό παλληκάρι 11ου τραγουδαει τόν πόνο τού γιά τή ·,·>·υκειά πατρίοχ.
Άπ' τή Δωρίδα πού άφισε μιά μάνα άγαπημένη
γυναικα νιάμορφη, παιδία, χωράφι ζηλευτό
-την Αλμυρά την "Ερημο ιοήχος περιμένει
Άπ' δταν Ιπεσε τσολιας γιά τόν ί«ρο Σκοπό.
Πόσες έλπίδες χάθηκαν μέσα άπ' τα δνειρά τού
Σάν πολεμοδσε κι Ιδινε τή δύναμί τού δλη
ΙΙόσοι καθμοί σβυατήκανε μακρυά άπ' τα χώμχτά τού
Μπροστά στόν πόθο τόν τρανό: «νά μπή μέσα στήν Πόληρ»,
Μά ένώ τό τραγουδάκι αύτό λυπητερά κυλάει
Σέ μιά στροφή πιό δυνατή άλλάζει τό σκοπό
^τό πιό πικρό παράπονο σπαρακτικά ξεσπάει
Εμείς δέ νικηθήκχμε! μ' εν α άγριο καϋμό.
Καί κάθε βράδυ πέρα κεξ, δταν δ ήλιος γέρνει
"Ενα τραγούδι θλιβερό σβύνει στή σιγαλιά
Τραγοθδι ποΰ άπλ(ί>νεται σέ γήν έρημωμένη
Άλλά γιά πάντα Έλληνική! άπ' ΐ' αίμα τοθ τοολιά.
Δ. Σ. ΣΟΓΓνΖθΣ
ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ
Μουσική καί Στίχοι: Δ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Ή πρώτη πανηγυρική εκτελέση
τοϋ μουσικοϋ αυτού έργου
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
τοδ Δρος ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ν7ΑΡΐΤΥΡΙΕΣ
Γιά τή Μικρασιατι κή Καταοτροφή
19ον
9. - ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΟΥΜΠΑΡΙΩΤΗΣ
δουτιίι στο νεού, καί κολνμπώντας,
πηγαίνει στό γαλλικό θωρηκτό
«'Ερνέστ Ρκνάν». "Οταν πλησίασε,
φώναζε στοίις άξιωματΐκοϊις κίιιί
•ναΰτες, πού τονε 6λέπανε άπ' τό
κατάστρ'ομα, καί τοΰς παρικαλοΰσε
νά τονε πάρουνε άπάνι». Αύτοι ο-
μο>ς, οί σκληράκαρδοι, χειοονομού
σανε καί τού φονάξανε νά φΰη.
'Κ' έπειδή έκεϊνος, πιασμένος στίς
άλυσσίδες τής άγκνοας, επέμενε καί
πΛοακαλοϋσε, τότες αΐτοί μέ ενα
κουλτοΰμι (πανένιο σοιλήνα) τοϋ
χΰνανε ζεματιστό ν>ερό. Κ' ετβι, ό
νιίατρ.ΐΜοςι ,ιικραμένος πήρε πάλι
τόν δρόμον τοΰ γυρισμοΰ. Ή άϊΐό-
σταση ήτανε μεγάλη, καί κουρασμε-
νο; πιά. παρ«ιλίγο νά πνιγότα'νε.
Ώστόσο κατάϊρερε νά φτιά|η στήν
παραλίιι, οπου μας 6ρήκε ν ά κλαΐ-
με. Μάς άγκάιλαασε μέ κλάματα κι-'
αύτάς. "Ητανε μούσκεμ »> βρειμένος
καί τότες ή άδελ^ήμου πήγε κ' έψα
ξιε στήν προκυμηία, άνάμεσα στοΰς
σιορούς τα έγκαταλειμμένα πρά-
ματα, πάς τοΰ 6ρή τίποτα οοΰχα
ν' άλλάξη. Βοήκε ρνανΐ μπόγο γυ
ναικεϊΜ κ' ρΰτϋς σκές,τηκε ά τονε
ντΰση γυαϊκ·<. Τα έφερε καί τόν εντυσε μέ ((ουστάνια μακριά, έ'νανε μποξά στήν πλατή, ενα τσεμπέρι, ποΰ σκέποΛβ δλο τό κεςράλι, Ιξόν τα μάτια κι' άκόμη καί π'υΐούτσια γυναικεϊα Κ' Ιτσι μπήκε ή καοόιά μας στή &έση της καί πήγαμε νά κάτσο)με κσντά στά. καιμέν» χτίρια τής ,τροκυμαίας Λπέναντι σχεδό'ν στοϋ «.Ντί>ν·σισοΰ τα μπάνια». Έκεί
Λντοψιώσαμε κ' ρ'ναν άλλονε άντρα,
ντΐ'μένοΎε γιΛαϊκα. Καθόντανε κα
τάχ'ϊμα μαζί μέ τή γυναΐκα τού καί
τα μικρά παιδία. Καί μας είτε,
πώς κ' έκΐϊνος, έχτές, προσπάθηοε
κ (ΐ πήγε κολνμπο')ντας κοντά στό
αλλο γαλλικό θ"'2ηκτό τό «Βαλντέκ
Ρονίίσώ» κι' άπό πάνοι τοϋ ρίχνηνρ
ιίέ σωλή'να ζεματιστό νεοό) γιά
νά φύη.
4. ΑΡΠΟΤΝΕ ΤΑ ΚΟΡΙ-
ΤΣΙΑ ΚιΑΙ ΜΑΖΕΤΟΤΝΕ
ΓΟΤΣ Α.ΝΤΡΕΣ
"Οταν 5μ(ι>ς μπήχαμε στό Νεκρο
ταφεϊο. είδαμε πώς γελοστήκαιμε,
«αί πώς κ' έΐδώ ή ζο)ή τον Ριομνιοΰ
ιέν ήτανε σίγουρη. Κόσμος γεμάτο).
Ολα σχεδόγ τά μνήμ/ΐτα τά είχα-
ε άνοίξει οί γονιοί γιά νά κρύψου-
>ΐ£ τά κορίτσια τονς. Γιατί τή νύχτα
ρχόντονσταν οί Τοΰρκοι καί τά
παι'ρνανε Εμείς είχαμε την άδερ
ή μου, ποΰ ήτανε δέκα όχτώ
χρσνα» καί' όμοριφη. Γιαντό κι' ό
πατέρας μου εψαξε καί βρήκε ενα'
απιαστο άκόμη μνήμα. Ήταε ενα
αρμαρόχτιστο σέ άρχαϊο Ρλληνικό
υ&μό καμαράκι απάνω σ' έναν ε τά
:ρο, πού άνήκε σέ πλούσια σμυρνέί
:ια θιϊκογένει ι "Ανοιξε την πορτί
σα, μπήκε καί τό καθάριαε. Κ«ί
ταμεΐΛ'αμε έκεί μέσα κλειστοί^ Σάί>
ϋατο καί Κ<ριακή. ι Τή Δευτέρα> ό) 18 Σεπτεμ.
922, τό προΐ, έρχεται στό Νεκρο
αφείο τν.α στρατκοτικό άπόσπασμο
*αί βγάιζει ίίλον τόν κόσμο ίίξω κα'ι
χϋζ, πά.5ΐ στό «Ζαρντέν-ντέ ο^ιλέρ^
γα.λλ.= Κήπος των λουιλονΐδί,ών).
Καί την αλλη μερά, άφοϋ ήρθανε
καί πήρανε δλα τά παλληκαράκκι,
ιιάς δκόξανε κι' άπό Λεί. Τότ«ς,
φεύγομε καί πάμ,ε στό Νταραγάτσι,
σέ κάτι στρατώνες. Μά κ' έκεϊ έρχό
τονσταν Τοΰρκοι καί παίρνανε τά
κορίτσια. Γκιυτύ κι' ό πατέρας μου
εντΐΌε τηλ· άδερφή μου σά γριό,
μ' ενα τσεμπέρι, μουτζονριομένα
τα μοΰτρα, μιά μικρή καμπούρα
στή πλατή καί μακρύ φουστάνι.
Κι' έ'τ-σι, τηνέ γ.λυτ.ώσαμε άπτά χέ-
ρια των άγριανβρώπον^ ποϋ ήοβα
,ιε μιά νϋχτα.
5— ΤΑ ΑΓΓΛΙιΚΑ ΠΟΛΕΜΙ-
ΚΑ ΧΤιΝΑ.ΝΕ ΖΕΜΑΤΙΣΤΟ ΝΕ-
ΡΟ ΣΕ ΟΣΟΤΣ ΠΛΗΣΙΑΖΑ-
ΝΕ ΚΟΛΤΜΠΩΝΤΑΣ ΠΑ Ν'
ΑΝΕΒΟΤ,ΝΕ ΑΠΑΝΩ
Μά τώρα κινΰύνευε ή ζωή τοΰ
πατέρα μας, γΗατί μαζεύανε καί τούς
μισόκοπους. Ό πατέρας μου ήτανε
46 χοονώ^ κ' ή ήλικία, πού εϊχε
καταδικαστή γιά την αίχμαλο>σί'ΐ,
ητανε Από 18 ώς 45. Φαινότανε
ώ<ττόσο γιά πιό νέος σάν παλληκα ράκι. Κ' ετσι επρεπε κάτι νά κάνη γιά ν' αποφύγη τή σύλληψη. Κα.τε- 6ήκαμε πάιλι στήν προκνμαία καί Ολέπααε τά δίάφορα καράδια πολε- μ·κά καί εμπορικό., άγγλικά, άμε^ι κάνικα, γνλλικά καί Ίταλικά> άοαγ
.μενά σέ άπόσταση άπύ την παρα-
λία. Καί τότες, ό πατέρας μάς λέει.
ΙαΛιά μου έγώ πρίπει νά φύγιο,
γΐ"τί, αν μέ πιάσουνε, ξέρο), πώ;
δέν θά ζή<το)· 'Εσύ κόοη μου φαίνε σαι σά γριά, κ' έσϋ γιέ μόν, είσαι μικρά παιδί Κ' ετσι, δέν θά σάς πειράξουνε. Κι' άν σά; 6άλον« σέ καρά/Ή γιά νά σάς διώξουνε ά- ποδϋ), νά τοϋς πήτε. πώς θέλετε νά πάτε στή Ράδο, γιατί έκεί είναι οί δικοί οας». Μάς άγκάλιασε καί μάς ψνλησε μ' εν^ ξερό ίνάκρυ. κ' ευθύς προχορά Ανάμεσα στόν κάσμο. κα¬ τά την παοαλία. Τότες δίνπ μιά Τή/ ΤΓροπ-αρΐλιΟοΰςταν Τετάρτη, 20 Δεκε.μ6ρί©Λ 1972 ,<αι ώρυ >
7.30, στό πσ,ρότρτημα Νκαίας
τής ΧΑΝ Αθηνών εΐχί τελεστή >
έορτασιμός τής «Πεντακονταετηρι-
δος Νκϊίας» δττοο καί άπεν&μή
θηαο^ τά έπαβλα των φ'λιχώ/
σνναντήσεων μαβητιώσας νεαλαιας
Ν·ικα;ας «Κιητίλλον — 50ετηρ;-
δς>ς Νκαίας». Κατά την έπίσηιμ-
αυτήν έορτή, τταρχ>3·ία τού Σε-
δασμιωτάτου Μητροττολιτου —
Νικαίας κ. Γεωργιος, τού Δημάρ
χον Νΐ'κα'ίας -<. Νικ. ΠλυτζανοποΟ λου κσί πλή9ους ,<έςρμου, ή χι- ρωδ,α μαθητών τοϋ παραρτήμσ- τος Νι,καίας τής ΧΑΝ ύττό την διιεύ&Γνση· τού μουσικοδιδασχάλου της κ. Δηιμ. Καλκάνη έψαλε οέ ττρώτη πανηγυρικήν έντέλεση τόκ «νΜ,ΝΟ ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ», στιχοι καί μοοσ.κή τού κ. Δη,μ Άρχ·· γενή. Μέ την εϋ<α ρ'ισ τής 5θΕΤΓ>ρί-
δος (1922—1972) άπό την Μ.-
κρασστική Κατοχττροφή καί την
στήν Μητέρα 'ΕΞλλάδα προσφύγη
τοϋ Μ'κροσιατιχού Έλληνισμοίι ό
κ. Άρχιγένης έγροιψΕ συγκινητι-
κούς ύμνητικούς στίχους γιά την |
Νίκαα. Καί έττΟΓ/ω σ' αύτούς συ-
νέβεσε την μΐΕλωδ'.κή .μουσική ώ-1
στε ό ' Υμνος αύτάς νά ψάλλεται |
σέ δίψωνο άσ,μα_ Συνέθεσε έπ'-
σης καί την άρμονκή σι,'νοδεια
στό πιάνο γιά νά χιρη;σιμέψη (τί |
μιά πλήρη έορχήστρωση. Τθ"
ποιητκό μσυ^ικόν αυτόν ύμνο ό
κ. Άρχιγένης τόν άφ'ερώνει στιί
σφ·ριγηλά >>ε άτα τής Νικαίας.
Ή ΰττό τής χορωδας έ<τέλ£- σς τού "Υμναι; Οττήρξε όψογος, στό πιάνο δέ σί>νόδειοε ό μοιχτι-
κ;ίδάσκαλος χ, Καλ<άνης. Με- τά την εκτελέση τού "Υμ»Μ ο μουσ,κοσυνθέτη·ς κ. Αρχιγένης Ι ττρα·ο-ει)>ώνη.σε ι όν χ. Λήμαρχα Ν. ι
καίας κςτί τού ενεχείρησε τιμητ·-
κώς άντίτυττο τής ποιητικομα^^ |
χής τοιι συι»6έσεως «"Υμνος στή
Ν!<σα», μέ τή 6ε6αιότητα ότι ό κ. Δήμαρχος θέλει καβιερώσ&ι αι τόν νά ψάλλεται άττά τή ν;ολαία καί νά έκΐελητα: άττό τις όρχή | στρες καί ψανφάρες. Ό κ. Δή- μαρχος εύχαρίστησε καί συι«εχά- ρη τόν κ. Άρχιγένη. Ενθοιιςτΐ" σττ><ε δέ, γιβτί .μέ τόν "Υμν.-ν αυτόν λαμττρύνεται τ ό όρόσημο της «Πεντηικοντοιετηρίδος Νικαία1,» ό δέ Σεδοοσιμιώτατος Μητρ,ν'τολ' της Νικσιας κατά τόν άπαγγελί):- τα λόγον τού συνεχάρη τόν μο./· σ.κοσννθέτη, γιατι όχι μόνο ο' στίχοι τού εΤναι αντάξιοι της Νι- κατίας, άλλά κσι ή μουσική Τ3υ έκφράζει «δροσιά καί νειάτα». Δροσερό, χαριτωμένο νεγκλιΖέ όπό τή συλλογή τής ΚάυΖερ Μποϋτορ Λτδ, Λονδίνον. ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - ΤσΕιάρχου Π.Δ. ΚΡΙΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΝΤ ΙΝΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΑΛΑΡΙΝΑΣ ΜΗΛΟΛΙΔΑΚΗ — ΚΩΤΣΗΡΑ: Ό γυρισμός τής Πηνελοπης Νουδέλλα ΝΕΟΣ ΔΙΕΤΘΤΝΩΝ ΣΤΡΜβΟΤΛΟΣ ΤίΙΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Είς τά <τυνελ/θόν την 23ην Δεκεΐμ 6.ρίου 1972 Δ'οικητικόν Σι·μ6οι·λιον τής ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ύ Πρό>δρος αυτού καί μέχρι τοϋί)ε
Δ.ειΟι·νοιν Σΰμβονλος κ. Σπύρος
Ι. ΚιοβτόποιΑος, κινονμενος έκ
τή: άντιλήψείος ίίτι την δευτέραν
.αυτήν ίδιότητα είναι καιρός νά ά
ναλάδη ένδεδειγμενον νεώτερον μέ
λος τοΰ Στιιβουλίον. ν,'ΐε!ί)αλε την
παρπίτησ.'ν τον άπό τής θέσειος τοΰ
Λιενθι>νοντος Σ υμβοΰλον. |
Ώς Δεΐ'θι'νΐ'ΐν Σι'.ιδοΐ'λος τής
Τραπέζης εξελέγη ό κ. Γιάννης Σ.
Κονστόπονλος
Άφ' έ«έρον ό μέχτι τούδε Διεΐ'
θυντής τής Τραπέζης κ. Βασίλειος
Α. Κοντολέον, άποχωρών τής έ
ν«ργον υπηρεσίας, εξελέγη ώς
Σΰμ6°''λος τού Διοικητικόν Σνμδου
λίον τή; Τραπέζης. Ι
6__ΚΑιΜΕιΝΟΙ ΣΤΗΝ ΞΗΡΑ,
ΠΝΙΓΜΕΝΟΙ ΣΤΗΘΑΛΑΣΣΑ
Ό πατέρας μου καί ή Αδερφή
μου. ποΰ ήτι-νε ντυμένΌι ετσι, γιά
νά κρύψουνε ήλικία καί φύλο, κα
θόντουσταν σέ μιά γωνιά κατάχαμα
καί δέν κουνούσα'ν.ε Απ' τή θέση
τους. Έγώ δμο>ς, ποϋ ήμουνα δεκά
χρονο παιδί, άπό περιρργεια,, γύρι
ζα μ·εσ' στά καμένα. Πηγά λοιπόν
πρός τό γαλλικό προξενεϊο, τό μ«9
μαρόχτιστο, Αιπάνΐι) στήν προκι»μαία
"Ητανε τό μόνο χτίριο στήΛ' περιο
χή αυτή, πού μαιζΐ μέ τό ίταλικό
κοριτσίστικο σκ.ολιό, δέν ίίχανε καή.
Δίπλ' ,όίοΐτό π.ροξενεϊο ήτανε τό με-
γαλόπρεπο έκεΐνο μέγαρο τό «θέα
τρο Σμύρνης». Τό είδα κατακαμένο
καί γκρέμνιο. Κι' Ανάμεβαι Απτά
σοιριασμένα ('υΐοκα,ύδια καμένα πο·λ
λά κορμιά. Οί καημένοι αύτοι Ρθ)μ
νιοί εϊχανε μπή νά κρτ'φτοϋνε γιά
' άποφΰγουνε την κλεν(>ιά καί τό
υη,χαίρι. Μέ την έλπίδα, πώ; έπειδή
τό μργαρο ητανε κολλητό στό γ
λικόπρο·5ΐτνεΐο. οί Τοΰρκοι δέ'ν θά
τού 6άζανε φο>τιά. 'Ωστόσο, έπειδή
τοϋς είδανρ πολλούς, τούς κλείσανε
μέσα καί βάλανε φο)τιά στό χτίριβ
νά τούς κάψουνε. Τή φριχτή αυτή
τραγοοία, μά; την είπανε ανθρΐ')-
ποι πού την εϋδα'νε μετά μάτια
τού;
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
(Άκολονβεϊ)
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ
ΠΡΟΣ ΜΙΜΗ ΣΙΝ
Ή Μαρίνα Μηλοόι^άκη Κώτση-
ρα, δι.ΐ'χονει'-ει στϋν π*ϊ.ό λ.όγο άπό
τό 1950 ποϋ εβγαλε καί την .-τρ(ί>τη
τη; σνλλογή μέ διηγήματα, μέ τόν
τίτλο «Περιιανάτ». Μέ τούτο θέλου
με νά ποΰμε> ϋτι είναι πιά πολύ
γυμνασμένη στόν πεζό λόγο κι' ε-
χει κιτακτήσει τά έκτρραστικά της
μέσα. Τό σημερινό της θέμα « Ο
γνρκτμό; τή; Πηνελόπη;» είναι κ1*
αύτός παρμένος - μιά άληθινή ίστο
ρία όπως καί τά παλ πότερά τη;
από την πλούσια πατρίιδα της σέ
πνει<ματικού; θησ ιυρούς Κοήτη. 'Ε κ>εΐ ξετνλίγει την ίστορί'ΐ της, άνά Ι
μεσα στή όχ.ιμΰερα τής θαλάσσας
καί τό βοννίσιο τοπίο. Μιά 'κττορί»
τραγικΛν έθίμιον κ>(α προκαταλή-'
■ψειον, πού την άφηγήται ή συγγρσ
φεύ; λιτά, εντεχν,ι, καί πού όρισμέ
νες σκηνές της σέ συγκλονίζονν.'
'Εκεϊ ποϋ μιά άπ' τίς ήοιοίδες. ή
Μαρία μέ τό χαλασμένο πρόσωπο,
τραγοιδά καί τό τραγοϋδι της ξε ,
σηχώνει στό πόδι δλόκληρο τό ασυ
λο, δντρες) καί γνναϊ.κε; μέ παρα-
νο'ίκά μι αλά, καί χυμοϋν στό δο>
μάτιό της γιά νά την Ακονσουν. ,
,κι' αυτή φτάνοντας στό ςόρτε της,
πέφτει στό κώμα τού θανατον. Πά
ραθέτί» σχετικό άπάσπασμα.
«Βγαί'νοι>ν άπ' τούς θηλάμους
οί άρροχΐτοι άντρε; καί γνναί,κε;
πιάνουν τόν διάδρομο| σπρώχνουν
την πόρτα καί μπαίνοΐ'ν στήν κα¬
μάρα τής Μαρίας. Στέκο'νται Α-
σάλεντοι. Στέκονται φάτσα μέ φά-
τσα μέ τή Μαρία, καΐ την κο.τά-
ζο·ν κ/ιτάπλτραο·. "Τστερα τό τρα
γοΰ&ι τούς παίρνει μαζί τού, καί οί
βασανισμένες ψι·χές μερώνοι<ν. Νά! το')£ ι σκ.αρφαλώνοΐ'ν κι' αύτοι στύ 6ου ό. Τιόρα ζνγιόνουν τά ψη^ λά πράσινα δέντρα, πού στίς ρ-ίζες τοΐ'ς τθέχει ποτάμι μέ ασβτρα νερά «Κ'ΐί παρακάτω:» Κι' άξαφνα ή Μαρί ι στάθηκε άκίνητη καί τό κορ.μί τη; τρεμοτ'Λιασε σά ναχε άνα τριχίλες. Τέντο>σε τό λαιμό της
πέρα - δώθε, τό στόμα της, γ«μί-
ζει άφρούς. Απλώνει τά χέοια
μπροστά, πασχίζε:, ν' άρπαχτεί ά¬
πό κόπον. "Επειτα δίπλιοσε στό
δνό καί κονλουριάστηκε στό πάτοιμο
μοΐ'γκ.ρίζοΛτας. Μιά θανατερή σιω-
πή σηκ<όθηΐκε τότε δλούθε. Οί δρίη ήτοι ξάριοσαν Ακίνητοι στή θέση τονς. Σαστισμένοι. Μόνο μιά ψη λή γι<ναίκ<ι - ή Κατερίνα - εκανε κουράγνο, καί ζύγΐι>σε τή Μαρία.
"Εσ*/νψε πάνο) της
Μίορή Μαρία, τής φώνα'ξε. Γιατί
κάνεις ετσι; θά βρούμε αοιοέ τό
μπΈλά μας άπό την κερά Μάρθα.
Σήκιο πάνιο νά τραγο.ΐ'δήσεις πάλι.
Μά η Μαρία μέ μάτια όρθάνοιχτα
έξ κολοιβούσε ν ά χτυπιέται. Δέν
είίλεΐΐε τίποτα. Δέ ν1 βκουγε τίποτα.
Θι .κ»ιι°νη ή γνναίχα αρχισε νά την
σκοΐΎτά — Μή μοΓγκρίζει; μί'>6ή,
τής ελΓγε κι' ίΐλο την σκούτιγε.
Τό κοομί τής Μαρία; σπαρταροΰ-
ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής Πΐνδβυ μετά συντόμου
έξιστορήσεως ολοκλήρου τοϋ πολέμου 1940 · 41.
σε. "Επειτα άπόμεινε άκίνητο.»
Δι>στιχως ό χώρος δέ μοΰ έπι-
τράπει νά πάη ιθέοο) όλόκληρο τό
κεκΐάλαιο γιά νά πάοει ό άναγ/ώ-
στης μιά πλήρη εΐκόνιι αυτών των
ΰπο,&λητικΛν σκηνων πού όπιδρα-
ματί,ζονται μέσα στό δι,)μάτιο τής
Μαρί/ς Ή γράφη τή; Μηλολιδά
κη είναι άπλή, δέν σι«ναντάει κίΐνείς
καμμιά δνσκο/.ία γιά ά την π'Τθο;
κολοΐ'θήτ'ει. "Ολο τό δράμα τής κ.εν
τρικής ήρ(ΐ)ϊδα; τή; ΙΙηνελόπης,
πού τύ πάθο; της γιά εριοτα (Πει-
ρίπτιοσι; μητρομανίιις.) π οεξηγή
ται, θεοιρήται τρέλλα καί έγκλείεται
γι' αΰτό άπ' τόν ϊδιο της τόν αντρα-
γιά νά την τιμορίσει γιά τό πάθος
της-στό άσυλο φρενο6λα6ιΤ>ν. Κι'
δταν άπό πολλά νρόνια Πγαίνει
γιατρεμένη... κ' άντικ.ούζΕΐ δχι
την οίκογένειΓ!|κή θαλπορή, άλλά
την περιφρύνηση άπ' τά ιδία τη;
τά παιδία, καί τό ζευγάρωμα τοΰ
ιάντρός της μέ &λλη γυναϊκα, ξα-
ναγνρίζει αύτη τή φορά μέ την Ιδία
της τή θεληση) στό άσιΐλο - τάφο,
πού εΗ-αι πιό ξεστό; - οΐκεϊος. άπό
τί) (ίσυλο οίκογένεη; άνΰπαρκτης..·
Η σι>γγρ<ις εϋς μέ δεξιοτεχνία άφηγήται τά καθεκαστα κίΐί σνγκι' νεϊ. Ή αίσθητική τη; 6έ&αια δέν πειραμττίζεται σέ καινούργιες φόρ μες - έκεϊνο πού τή μαγνητίζει είναι πώ; θά ξετνλίξει σοχτά μιά Ιστο ρία πού τή δασανίζει. Καί τό πε- τι·χαίνει. Πάντα άποφενγει τά ώμό ρεαλιστιχό στοιχεϊο, τό όποίο άν ήθελε μπο-ροϋσε νά τό έκμεταλλεντεϊ κ ιτά κάρο. Τόν έριοτα παραδείγ- μ,ατος χάρι τόν δίνει μέ λεπτές πι νελιές, μέ δνό τρείς νύξει; καί τόν καλύπτει μέ μιά ποιητική είκόνα. Τόν ιιεταφέρει στά πονλιά πού βρίσκοντα^ στά δεντρα Αϋτά δείχ νει ίίτι Ιχει εϋριιαατική τταντασία, ότι ξέρει νά κλείσει μιά σχηνή με δι·ό ορράσεις κ«ί νά τά πεϊ δλα. "Ο- λη αυτή ή ανθρωπίνη ίστορία θά μΛοροΰσε νά γίνει Ινα ενδιαφέρον κινηματογραφικά σενάριο, τραβηγ μένο στά ώραϊα τοπία τή; Κρήτης. Κλείνο·ντας τό σημ,είο>μά μο>>, θέλοι
νά πΓ'<ρατηρή<Τ(ι> δτι ή συγγραφεύς
αφηγούμενη μιά άληθινή ίστορία
την άναπλάθει μέ δικά της στοι
χεϊα, φανταστικά στίς λεπτοιμέρει
ες, ν.:' ή φαντασία τη; την συναι
παίρνει τόσο ώστε οί αρριοστοι νά
σννομιλοΰν μεταξύ τον; δχι μέ τόν
πυρετό τή; τρέλλΓος τους, άλλά
εντελώς φνσιολογικά - όπως άς πού
με οί σωστοί άνθοίοποι. Ατ'ηή ή
άντ'λογική αφαιρέση εντυχώ; σοι-
ριάζεται άπό τή δΰναμη τής είκόνας
κοί >όγον, ώστε δέν π;ρολα6αίνεις
νά την συνειδητοποιήσεις. Νομίζου
μι δτι ιιέσα σ' αυτή τή μικρή ά<νά- λι·ση δβο μπορούσαμε νά ποϋμε άπό την πλ.ενρά τοΰ περιορισμένου μα; χώρου. ι < Συνέχεια έκ τοϋ ποοτιγοι>μένου)
Αί φάλαγγες τών ΊταΛών, αί
όττοΐαι κατήλθον έκ Μττάτρας καϊ
Πτέτσιο, ά<|>οΟ κατέλαιδον τά χω¬
ρία Άσηιμοιχώριον καί Γοργοΐτό-
τοΐμον, έσννέχισα(ν κατάττιν την
τπροχώρησίν των, κατευθυνόμεναι
ττρός τό ϋψωμα Λιόκου. Την &ε-
σιν αυτήν ΟτΓερήσττΐζε μία διμοι-
ρία τού 2ου Λάχου, εναντίον τή"",
όττοίας ό εχθράς δέν επετέθη καΐ
διά τόν λόγον τούτον παρέμεινεν
έκεί, συιμτττυχθεΐσα την ττρωιαν
της 29ης "Οκτώβριον δια τού δρο
μολογίου Λιόκου — Πάτωμα —
Αυκο,ρράχη,. Ή ,μετά την σύμττυ-
ξιν θέσις της ήτο είς τό ΰψωμα
Προφήτης Ήλί.αος, ώς διελάιμδανε
διαταγή τοϋ Ύττοτομέως άττοστα
λεΐσα διά δύο έφίττττων. Ό ττα-
ραλαΐδών &μως τήιν δΐατοτγήν λοχ!
άς δέν έκοινοττοιηισιε ταύτην είς
τόν Δ'μομρίτην τού, άλλ' ανεχώ¬
ρησε ττ.ρος τό χωρίον Όξυά αέ
την όμάδα τού καΐ τό στοιχείον
ττολι,ιδόλωσ
ΑΊ δυνάμεις τών Ίταλών ίπτε-
λάγίσθηισαν είς Τάγμα περπτου
μετά πκροδολμκοϋ καί ττλήθους
μεταγωγικών. Ή μοναδική Πυρο-
δολβρχία τοΰ 'ΛπιοοτΓάσματος,
τεταγμένΓ) είς τό χωρίον Θεοτό-
κος, έβαλεν ελαχίστας δολάς τρόΓ
Άσηιμοχώριον, δττοιο διεσκόρπισε
τά .μιεταγωυ.κά τοΰ έχθροΰ. Ή ε-
~ι.κ,ρατοΟσα ττυκνοτάτη άμίχλη ττα
ρηιμττόδιζε την έκτέιλεθΊν 6ολώ>·
ττρός υττοστήριΐξΐν τής συμπτύξε
ως των ημέτερον τμηματων, ίπτή >
χε δέ και ό φόδος νά δληθούν ταΰ
τα άττό τό φίλιον ττι;ρο6ολικό^
διότι δέν ήτο δυνατόν νά γνωρίζη
ττσύ ευρίσκοντο.
Είς τήιν Πι»ρο6αλαρχίαν εδόθη
διαταγή νά σΐίμτττυχθη είς Λιλκοο
ράχηιν καΐ νά ταχθή είς Οέσεις
6αρειοανατολικώς ταύτης, μέ ιή'
πληροφορίαν δτι τά τ.μήματα θά
κατελσιμβαινοιν την γιραμμήν: 6ο-
ρείως Άετοιμηλίτσηις ■— Μούκα
— Πάτωμα ■— Σιουμολάζαρη
Την 18ην ώραν, αφιχθη είς Ό
ξυάν έκ Λυ.<οριράχης είς την διά¬ θεσιν τού Ύττοταμέως ένας ούλα μός τού 7οι> Λόχοι/.
Ό Άντισυνταγματάρχης Μισύ-
ρης Δη,μ., διοιικητής τοΰ Ύττοτο-
μέως, ανεχώρησεν έκ Προφήτου
Ήλία μετά τής ομάδος τού διοι¬
κήσεως την 21 ην ώραν κατευθυ-
νόμενος είς Λν«ορράχην, δπου έ¬
φθασε την 3ην ττρωινήν &ραν. 'Ε-
κεΤ, .κατόπιν της ύπ' άριθμ. 33
διατσγής τού 'ΑποστΓάσματο.ι;, .-
ξέδω<ε διαταγήν νέας άμυντικής εγκαταστάσεως των τμη.μάτων ε¬ πί τής γραμιμης: Πάτωμα-—"Αγι ος Γεώργιος — Σ ιονμολάζαρη, καθ1 Οσον ό Ταγματάρχης Νικη¬ τάς Θωμάς μέ τούς Λόχους 2ον, 9ον, 1 Ιον καί III ΠολΛ/βολαιρχ'- αν (μεΤον Δΐ'μοιρία) ώς κα] τόν Ούλαιμον 7ου Λάχ,ον Ρογκάκοιι Β., θά κατελάμβανε τή.1 γραμμήν Άνω Άρένα — Μούκα — Πατω- μα. Συιμφώνως πρός την νέαν άιμυν τική.ν διάταξιν, ό 1ος Λόχος (Βού ρμττανης) έγκατεχττάθη είς Άγι όν Γεώργιον — Σιουιμολάζαρη, ό δέ Ούλαιμός τού 7ου Λόχου είς τό Πάτωμα Μία διμθιρία μέ όμάδα π·ολι>6όλων είς Γκουστερίτσαν, μέ
ότττοστολ.ήν νά έτπτηιρή τόν Σαρα-
ντάττορον ττοταμόν, την συμδολήν
τού ρύακος Αυκορράχης καΐ Σα-
ραντοατόρου καΐ ι/ά έξασφαλίζ.ι
τόν διά ττυρός σύνδεσμον μετά
τού 111 'ΥτΓθτομιέως, 6άιλλθί>ιτα
πρός Λιδάδια ι«χΐ Λαγκάδαν. Ό
5ος Λόχος έτη,ρήθη έν έφεδρε ο
ανατολικώς τής Λυκοιρράχης.
Ή άμυντιική διάταιξις τοΰ
III
'Υποταμέως, ένισχυθέντος καΐ ύ¬
ττό τών τ.μηιμάτων τοΰ Ταγματάρ
χοι» Νικήτα Θωμά, σκοττόν εΤχ;
νά άτΛϊχαιτίση έττιθετικήν τού έχ
θροΰ π·ροστΓάθειαν έξ Άετομηλί-
τσης τηρός Λυκοιρράιχην.
Ό Σι/νταγματάιρχτίς Δαδάκης
εζήτησε την έγκρισιν τού ΤμήΊμα-
τος Στρατιάς Λυτικής Μακεδον·-
ας, δπως χιρησι μοττοιήση τον Ι
'Υττοτομέα, ουδόλως υπό τοΰ έχ-
θρού ττΐΐζάμενον, τηρός ενέργειαν
άντεπιθέσεως κατά τοΰ άριστεροΰ
τού έκ Σταύρον είσδαλόντος έχ¬
θροΰ, διά δυνάμεων κινηθησοψιέ-
νων έ.< τής κατευθύ/σεως Κιάφας καί Γκρόττα Τσάπ. Ή αΤτησις αύτη δέν ενεκρίθη, ΐσως διότι δέν Οττήρχοιν διαθέσιμοι δυνάμεις τπρός δηιμιουργίαιν άμυν τικής έττικοϊμπής έκ τού άριστε.ροΰ της IX Μεροορχίας, δττερ, έν τοι¬ αύτη περιπτώσει, δη.λαδή άν διε- τίθετο ό Ι Ύττοτομΐύς δι" ά,ντετπ θέσιν, θ' άπΐέμ·ενιει όχάλυττταν. Συνεχίζεται σωττ1 <ότητά των. ΗΣΑ-ΙΆΣ 0ΙΚ0Ν0ΜΙΔΗ1. Γεννηιθη.κε στό Άνδρονίκιο (τουρ. Ει/τοι/ρλου.<.) τής Καττπαδοκίας •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••Ι ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΑΜΒΑΚΟΤΡΓΙΑ ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΔΡΑ: ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ Ντΐνος Τ.ιξιάρχης Μάλις τελείωσε την ΕΟαγγελική σχολή τής Σιμύρνης, δΐιο.ρίσθηικΐ δάσκαλος στήν ττεριφερειά της καί επί 25 χ.ρόνια δέν σταμάτησε νά διδάσκη στά .μικρά ελληνόττο^ λα τίς άθάνατες άρχές τού 'Ελ ληνοχριστ.ανικοϋ πολιτισιμοΰ. Ά- ττό τή Σ'μύρνη ττήγε στΐ^ν ίδιοιΐτε- ΧΑΒΡΙΟΤ 9 Τ.Τ. 124 ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΕΚΤΑΚΤΟΤ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ Κιτόοτιν Αποφάσεοις τοΰ πρόσω ρινοΰ Διοικητικού Σνμβουλίου καί ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΤΣΕΒΗΣ ΔΩΡΕΑ Ό είς την Πόλιν μας παρεπιδη ιιων II ι·νιερώτατος 3Επί<Τ!ίοπος Λαφνουσίας. κ, Γρηγόριος, έπιθυ μών νά επισχύση πως τοϋ; δυστυ χιεΐς Απελα'θρνταϊ Κωνσταντίνου πολίτας άπέστειλί εν μέγα δέμα ί>
ποδηαάτοιν καί περισκελίδων, είς
τό Κέντρον αύτόΥν.
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Φιλόλογος καί τών
Γαλλικών προγυμνάΖει μαθητάς
επιτυχώς, άμοιβή οίκονομική.
Τηλ. 933.368 - 9812.509.
ϋΙΕΧΑΣΤΑ ΠΕΡΑ2ΜΕΝ8
Συνέχεια έκ τού —ροηγουμένου
Άττό την Τδα τάιξηι άρχιζαμε
καί τά μαιθήιματα τώιν Τουρκικών,
ή διδαοχαλία των όττοίοίν ήταν
ύττοχρεωτκή σ' δλα τα Έλληνικά
σχολεία Άν κάττοιο σχολειό δέ./
στ.>μ,μορφωνόταν .μέ την ύψηλή ού
τή έτπταγή, την αλλη μερά ίΐμτται
νέ λουκέτο στήιν ττόρτα τού Ό
τοθρκος χότζας πού μάς ί1·<αυνε τα μαθή,ματα, ήταν ενας τυπος κςχλοΰ καί άγαθοΰ άΛρώπου. Ά- ζ.< (άγιο) έφέντη λέγανε τ' δνο- μά τού και ττραγματικά ήταν γ- νας αγιος μουσουλμάνος. Κάθε φο·ρά δτον δμπατ/ε στήν τάξη, χαιιρετούσε τά παιδία μέ τόν άγ- κάιρδ ο χά ρετισ.μό, «Σελάμ ΆΛέ'ι κουιμ» (ή ειρήνη μαζί σας). «Ά- λέ'κουμ Σελάιμ» άπαιντοΰσαν αύ¬ τά ,μ' ενα στόιμα, καί στή συ»·έ- χε α εδρ.σκαν χίλτες δυό ττροφα- σε'ς γιά νά καθυστειρήσουν την ε ναρξη τοΰ μαθήμοαος. Μερι.<ά, ττοθ ήσαιν καθισιμ'ένα στά πίσω &ραΛή<χ, άντί νά παιρακολουθήσχχιν τό μάθηιμά τού, διάβαζαν αλλα μοθτ^ματα, καί τό ττιό άττίστευτο, ένώ κουραζόταν αΰτός κα! κατα- ρη ττατρίδα τού καί άττ' έκεί στό ι Π.?3<6τγι, γιά νά συνεχίση επί 3| συμφώνος τώ Νομώ καί τώ Κατα Τοΰ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΟΥ πονοΰσε τόν λαι.μό τού γιά νά διδάξη τό 'Ελίφ—.μπέ—ιτ£, στή' αλλη τάξη ττού εΤχε μάΐθημα Ώ- δικής, εψϊλνον στή διαττασών τό: Σάν δίν κόφτει τό στταθι μου ή αίίχμή σάν δέν τρυττάει ή ψυ·χή δέν λησμονάει πώς έπλάσθη έλληνική καί άλλα πατριωτικά άσμεττα. Άπ' δλα αύτά, κάτι μυριζότα·» ό τοΰρκος δάσ»3θλός μας, καμμιά φαρά δμως δέν θέλησε νά δηιμι οκργήση ζήτη,μα, ή νά κάμη κα' τόν ττσιραιμι.κ.ρό ϋτταινιγμό, Ϊσως γιατί ττερισσότε,ρο άπτό κάθε άλ λο ύτΓθλόγιζε τόν ΊκανοτΓθΐητι.·<ό .μ.σθό ττού έπαιιρνε. Άττό τούς ελληνες δασκάλους καί δασκάλες, ττού κατά και.ρούς διδαξαν στά έκτταιδευτήρια τής Καρδάλης, θ' άναίφ'έρω τά όνόιμα- τα μόνον έκείινων, στή.ν έττοχή τώ· άποίων εΤχα τό εύτύχημα νά δια- τελέσω μαθητής των. Ή συμβοΛη των γιά την άνόρθωση τής παιδε' άς ήταν τόσον εάστοχη καί τόσο σημαντική, ττού θά ήταν τταιράλει ψη έκ ιμέρουις ,μοιι, εάν δέν άφιέ- ρωνα μβρικές γιραΐμμιές στήν προ χρόν α ά<έμη την καρττο<)>όρα στα
διοδρο,μίο τού, Στό Άρρεναγω-
γεΤο τής Καρβάλης δί5αξε επί °
χρόνια, άττό τό έτος 1916, ώς τις
χαλεπιίς ήμέρες τής άνταλλαγής
Καί στή νέα τού θέση εδειξε τόν
ϊδιο ζήλο καί την "δια έργατικό-
τητα, έχοντας τταραστάηες γιά ε¬
να χρα^'χό διάστηιμα τά δύο παι¬
δία τού Μέ τό έλαφρό ύττογένειο
ττού έτιρεφε καΐ τά πρεσδυωπικά
γυαλιά ττού φορούσε, ένσάρκωσε
τόν κλασσκό τύπο τού ττνευματι-
κοΰ άνθρώττου. Διακρίνετο» έττί-
σης γιά τή 6αβειά προσήλωσή
τού στά χριστιανΐ'κά ίδεώδη. Ά-
ριστος γνώστης τής Βυζαντΐνής
μουσι.κής διατιέλεσε δεξιός ψάλτης
τής έκκλησίας τοΰ Γρηγορίου Θεο
λόγου ώς τά τελβυταΐα χρον,α
τής ζωής τού. Μετά την άνταλλσ-
γή των ττληθι^σιμών, έγχαταστά-
θηικε μαζί .μέ την οίκογένειά τού
στή Νέα Καρδάλιη,, καί ΰστερα ά-
ττό .μειρικά χρόνια, κοΐιμήθηκε ά-
θόρυιδα τόν ύπνο τοΰ δικαίου, δ-
ττως ταιριάζει στούς ττνευματικούς
άνθρώτΓους.
συνιεχίζετκχι
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικράς, γνωρΐζων νό
οδηγή ποδήλατον. Πληροφορί¬
αι είς τά γραφεϊα μας, Νίκης
25 Άβήνα'.
στατικώ τής 'Εταιρείας> καλοννται
οί κ.κ. Μέτοχοι τής .Εταιρεία; είς
"Εκτακτον Γενικήν Συνέλευσιν
την 17.2.73 ήμέρ·αν Σά€6ατον καΐ
ώραν 5.00 μ μ. είς Τά ίν Αθήναις
καί επί τής όδοΰ Χαβρίου 9 γρα
φεϊα τής έταιρείας πρός συζήτησιν
καί λήψιν αποφάσεως επί τού κάτω
θι θρματος τής ημερησίας διατά
ςειος.
1. Έκ.λογή οριστικόν Διοικητι
κου Συμβουλιον.
ΟΊ κ.κ. Μέτοχο* οί έπι6υμοΓ*ν
τ*; «πό; μετάσχιοστν τής ώς ανθ)
Έκτακτον Γενικής Σν«νελεύσεως
δέον δπως σνμμορφωθούν πρός τόν
Νόμον κηί τό Καταστατικόν τής έ
ταιρείας.
ΤΟ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΝ
ΔΙΟ1Κ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
δικηγόρος
ΒΑΣΙ/_ΙΟΣ ΚΟΝΙΔΑΛΗ2
Πολιτικός Μηχανικάς
Μετεφέρθηβαν Γαμδέτα 4
6ος δροφος τηλ«φ 606.208
"Αΐτιον τό Σέλινον
ΣέλΝνον τό βαρύοσμον. Κοινώα
σέλινο
'Γπό ΕΓΕΤΡΑΤΙΟΎ ΣΓΜΕΩΝΙΔΟΓ, Διδάκχαρος τοθ Πά
ναπιστημίου των Παρισίων
Τό σέλιινο όμοιάζει μέ τόν μα>
ντανό (τπετροσιέλινο) «αί έχει
τσΰς ίδίους βοτανικούς χαρβκτή
ρας.
ΓΙεριλαμδάνον —ερί τα 40 εΤδη.
Έχει οΰσίες άρωματπκές περιέχει
αΓθέιρι© έλοοιο είς τό όποΤο άποδί
δεται ή ιμυΐκή ενεργεια Της καρ
δίας κατά την συστολήν καί δια-
στολήν καί ώφελεΐ είς τούς πά¬
σχοντος άττό άψροδισΐακά νοση
ιματα.
Γνωστότερα είναι: σέλινο τό
βαρύοσμον, τό άπω αρχαιότητος
είς την 'Ελλάδα καλλιεργούμενον
ώς λαχανικόν
Άναφέρει ό "Ομηιρος: οί νι«η-
ταΐ είς τούς αγώνας τής Νεμέας,
έλάμβανον στέφανον σελίνου.
■Μέ τταιράμοιον στέφανον έστ·έ-
ψοντο καί οί τπενθοΰντες.
Πρστιιμοΰνται δύο ειδή: την τοϋ
γλικοΰ σελίνου καί την τσθ φυμα-
τορρίζου τού τελεωταίαυ τούτου ή
ριζα είναι σαρκώ&ης, στρογγύλη,
λίαν τρυψερά, εύσσμος καί γλυ-
κειά.
Ή λιοκαμ.μένη ρίζα τού ψαμα-
ταρριζαυ σεροιρεται είς την Γαλ¬
λίαν ·μέ είδικό σωζ άπό μουστάρ
δα καί είναι ττολύ όρε<τικό. Είναι διουιρηΤΐικό ττεριέχει την ούσία «πιΐνη», ήτις δι' ΰδρολύσε ίος άττοσχίζεται είς «άτπγινίνη,>
καί βίς αίθέριο έλοοιο, κομ,μι, μα
νίτη, θειάφι, χλωριοΰχο και άζω-
τοθχο κ-όαλκ.
ΧρήοΊιμα μΐέ'ρη εΤναι τα φύλλΛ,
αί ρίζαι καί τα σττέρματα.
Δίδεται είς τόν ΐκτερο. Τα φυλ
λα τού είναι άντισκορδουτικά (ί
ναντίον της άδΐΓταιμινώσεως τής
βιταμίνης Γ.)
Άττά τόν χυμό των φύλλων ά·
νά ΐσα 'μβρη μιέ έλαιάλαδσν χρη-
σΐιμοπτοιεΐτχχι είς τα έγκαύματα,
είς την μαστίτιδα κ.α.
Καταττραΰνει τούς πόνους κα'
έττέρχεται τελεία Τάσις.
Τό ο,ραστάρι τής ρίζας (25
γραμιμάρια είς έν λίτρον ύδατος)
μέ γάλαι άνά ΐσα μέρη (δηλαδή
μι<τό <αί μισό) θεραττεύει την ά- φωνία, την λαρυγγίτιδα, τό άσθ- ■μα, άκόμη δέ καί ώς τονωτικό καί κατά των ρευματισμών. Τό σέλινο κατά τούς αρχαίοις είναι άφραδισιακό, αί γυναίκες δ ταν τρώγονν σέλιινο γίνονται φι · λήΰανβς. Είς τάς εκάστοτε αγνώστου αίτιολογίας κακοσμίας τού στό- ,ματος ττοά δέν καταπαλειμοΰνται διά φαρμτχκειυτικής άγωγής, &>
τούτοις τό ιμάσσηιμα (αύτούσιου
σελίνου) κατα—ολεμεΐ τάς δυσιά
τους αύτάς κακοσμίας ώς κα'
διαφόρους δυσιάττοι/ς σταματίτι
δας.
Τό λουτρό μέ βραστάρι σητό
σέλινο ή ό χηλός ζεοττός ώς κα-
τατΓίλαο'μα, ττροωθεΤ, τούς λίθους
άττό τα νεφρά καί θεραττεύει την
δυσουρία καί τα τηροσδεδλημένα
νεφρα;.
ιΠροσοχή, δέν έτπτρέττε/ται να
τό "αίιρνουν σΐ άρθριτικοί. Τό σέ
λινο ττρέ·ττει νά βράζεται κοολά.
Τό 'βραστάρι γίνεται ·μ<έ ρίζες 30 — 60 γραμμάιρια βίς 1 λίτρο ν δατιος δι' έσωτερική χρήση. Μέ 50 —100 γραιμμάρια δι" έξωτε ρική χιρησηι. Ό ζωμός των φύλλων 30 —60 γραμιμάρια είς 1 λίτρο ύδατος, ώς διουρητΐικό. Πίνσυ,με ένα φλιι τζάνι νήστεις τό πιρωι. Ό χκμός άττό σέλινο είναι 'ένο. άπό τα καλυτέρα όρεκτικά διότι ττεριΐέχει τη θρετττιική χλωροφύλ- λη, όργανικά &λατα καί τέσσα- ρες βιταμΐνες Α, Β ΣΕ «αί Ε. Μή δάζετηε δλα τα φύλλα, διό τι κάνουν τό χυμό ττικρό ττροτι- μότερο είναι αί ρίζαι. Ή βιταμίνη Ε ττροσταΓΓεύει τόν ,μιυικά ΐστό ιδία τόν καρδιακόν μύν τΓροσταΓπεύει τάς θρομιδώσεις καί των προσωρινών έμφράξεων των άγγεΤων τοΰ καρδιαικοΰ μυός. Μέ τήν βιταΐμίνη Ε εΐχαιμεν άσχολη- θή κι' άλλοτε ειΐς την στήλην αύ¬ την. Συνιοτώ ειίς τούς τηροκεχωρη,μέ νης ήλικίας άνθρώττους, δπως κάμ νούν μεγάλην χιρήσιν τής βιταμ'- νης Β—Ε διότι ή διταμίνη Ε ττρολαμδάινει τό άσθμα, τό δια- 6ήτη καί τα καρδιακά νοσήματα "Εάν χορηγήσωμιεν είς δισκια την βιταμίνην Ε 100 χιλ)μαΧ3 ημερησίως ιμετά φαγητό, κατά τόν πρώτο μήνα, τό δεύτερο μή- να 100 χιλ)μαΐΧ2 ημερησίως, τούς άλλαυς μήινες 100 χιλ),μα ή μερησίως έττ' άάριστο χρόνο, ού τω ττρολαμιβάνονται τα καρδιακά νοσήματα, αί θρομιβώσεις καί ή στηθάγχη. 'ΕΞλλείψει δισκΊων βιταμίνης Ε μπορεΤτε νά ττέρνετε τήν βιταμί- νη Ε—Β άττό μισό φλυτσάνι τεί- ου σιτάρι φυτρωμένο πού είναι τέλειον θρετττΐικάν σιτίον, ττεριέ- χει, τέσσαρας φοράς περισσότε- ,ρη πρωτεΐνη άττό τέσσαρα αύγά καί άττό ενα μπιφτέκι. Ό χυμός άπό σέλινο καί λά- χανο θειραπΓεύει τό £λκος τοϋ στο μάχου καί τού δωδεκαδακτύλου ί ντός δυό έδδομάδων, λόγω τής ττεριεκτιικότητος, ώς αναφέρομεν ανωτέρω, τής χλωροφύλλης, άνοο γάνων άλάτων νατριου, καλιου, άσ6εστίου, χλωρίου ώς καί 6ιτα- μίνες Α Β ΣΕ Ε Ή θεροπτεϊα σιυνιστάται είς την χορήγησιν είς τούς άσθενεΐς 75% χυμοΰ ό~ό φρέσκο λάχανο καί 25% χυμό άττό σέλινο ένα πατήρι τό πρω! νήστις έττ! 24 συνεχεΐς ι ημέρας. Διατί διμως μόνον ό χυ-| ,μός άττό λόχον© καί σέλινο; έχω την γνώμην, δτι δλοι οί χυμοί των νωττών λαχανιικών ιδία των Ι ττρασίνων τοιούτων έχουν θαυμά¬ σιον θρετττΓκήν καί έττουλωτικήν αξίαν, όχι ιμόνον διά την 'εριε- κτικότητα των είς βιταμίνες, άνό ργανα αλατα, άλλά καί διά την «,ματιέρ 6ιι6άντε» ζώσα ΰλη, ή λέμφος, ή χλωροφύλλη κ ά. ττού δέν κατόρθωσε άκόμη ή έτπστήμ··, μέχρι σήμερον νά τήν παραγάγη καί οΰτε θά κατορθώση είς τςρ ,μέλλον τό μυστήριον τής ζώσας ϋλης. Ό άΊνθρωπος κατέστησε μέ. τήιν σελήνην, άλλά δέν γνωρίζει άκόμη τόν σχηματισμόν τής χΛοι ροφύλης «ίγκινοράμτταυς ετ ίγκνο- ράμπιμους». Ο ΧΑΡΡΥ ΤΡΟΥΜΑΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΝΤΡΩΑΣ Α ΦΡΙΚΗΤ κ. ΚΥΠΡΙΛίν'θν ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ· κατιιστ(ΐαΐ|ΐά; των σιητχών πολέ- ιμ(ΐ>ν> άπέόοσρν ρίς ταύτην τάς Δή
μοκ.ρ«τικάς ελευθερίας καί θεσμούς
της κια ΐθοήθησεν την Εύρώτην
καί την Έλλάιοα, είς την (ίαθμιαίαν
κχιλλά σταθεράν άνιασυγκρύτι,σιν
των
Κατά τό ετος 1950—19.Γ>1, εΰρι
σκόμενος είς την" μ*γαλούπολιν
ΙΙίτσιμποιιργκ τής ΙΙολιτείας Νεν
συλ6ανίας τής Άμερικής, πρός έ
ττ«7ίιΐγ μετεκπαύόευσιν είς τό έκεί
Ι1ανεπιο|τήιμιον Κ/ΑΘΙΔΡΑΛ ΟΦ
ΛΒΡΝΙΓΚ καί είς τό θέμα «Διοί
κησις — Όογάνοκΐις καί Λειτονο
γία των Νοσοκομείον» κιχί δοθείσης
τότρ καταλλήλου σχετικής εύκαιρί
άς, συνέτ,ιχζα, 6ιΐικτυλογρά<ρησα κ<ά άπηύθυν« άγγλιστί μίαν ταπεινήν έγγραφον άλλά θΈθ'μήν έκδήιλωβιν των πρός την Ά'μερικήν προισοπι- κών Μ'κτθημάτων μου εϋγνο)μοσΰνης, ώς δέ έπίβτενον τάτε *αί ολοκλήρου τοϋ Έλληνικοΰ Λαοΰ, εξαιρέσει μιιάς μικράς καί ασημάντου μΐΐοψη φί-ις. ^ ^ Ι Ή έκδήλοισίς μου έκ.είνη τότε, ήτις αργότερον, ήτοι μετά τό πέ ρας τής εκεϊσε παραμονής μου, πΒ ριι-λήφθη καί έν·σοιματώθη είς την ετησίαν πρός τό "Υπουργείον Κοινωνικήν 'Τπηρρσιων έκθεσιν τής μετ*κπαιιδεώσεώς μου είς τάς Ηνωμένας Πολιτείας τής Άμεοι' κης, περιελάμβανιε τα εξής. «Είναι γνίοστή ή κακή κατάστα σις τής χιόοοις μας, λόγω των σΐ'νε χών πολέμιον, χάριν τής Άνεξαρτη σίας τής Ελευθερίας καί των Δημο κρατικήν Ελευθεριών μας. Είς τόν άγώνα αυτόν εναντίον των Ίτα- λων, την Γερμανών καί έΌχάτως των Ρώσσον, ή Άιιερική έσιοσεν την Έλλάδα. Ό Θεό; ηύλόγησεν τόν Άμερι κανικόν Λαόν κ«ί την Κυβέρνησιν τού, νά δοηθήση την μικράν καί κατεστραμένην πατρίδα μου. Ό ©εός ηϋλόγησεΛ' τα Έλληνικά ίί- πλα νά κατανικήσοι·ν τούς κοινούς έ^θρούς μας. Πσός τόν Αμερικανικόν Λαόν καί τόν Πρόεδρον ΤΡΟΤΐΜΑΝ, ό Ελληνικάς Λ«ός θά είναι αιωνίως εΰγν ώμοΛ'. Η Ελλάς, ή χο')ηα των Γραμμά τον κπί των ήρώιον, είναι ΰ,τερηιφα νος διότι ε[ναι πιστή συιιμαχος των Ήν(ΐ)μένο)ν Πολιτειων τής Άμερι κης κ αί εΰχεται είς τόν Θεόν, διά την ευτυχίαν κ.ι την μακράν ήγε σίαν τοΰ Άμερικ«νικοΰ "Ε'θνους. Ώς "Ελλην πολίτης καί ώς άνο>
τερος μύιμος Κρατικάς ΰηάλ).η-
λος, έπΐθυιμω, νά έκφράσο) καί το
νίσιο μάλκττα, τόν μέγαν θανμα
σαάν καί τήν αδελφ.ζήν άγά.-η; τοϋ
Έλλην.κου Λαοΰ ποι'νς τό αέγ ν.ίη
ένδοξον Ά μ. ηικανικύν Έθνος, τα
ύποίο πολλάκις ε'σιυσε την άνθρο
πότητα χ«ί άπέδοσίτ την 'Ανεςαρ
τησίαν καί τάς Δημοκρατικάς Έλευ
Οερίας ρί; τόν κόπμον. ,
Έκ μέρους τού Έλληνικοΰ λαοΰ,
έκ μέροΐ'ς τής Σεδαστής Κυβερ¬
νήσεως μου καί έκ μέρους εμού τοΰ
Ιΐοίον, εΰχιιριστώ τόν Άμερικανι
κύν Λαόν διά τό μέγα ένΐδιαφέρον,
π.ροστα'σιίαν καί υποστήριξιν πρός
την μικράν άλλά γενναίαν ΙΙατρίδ,ι
μου, όιδο<μένην διά μέσον τής ού σιαστικής καί πηαγμητικά άξιολύ γου συΎεργασίας τής Άμερικανικής Πρεσβείας κ ι τή; Άποστολής έν ΈλλάΙδι. Ι Ό Θεός ίΐς εύλογ»ρί τό Εύγενές "Βθνος Σας». ( Αύτά ποϋ έγριψα τότε, τα έπανα λαμθάνο) καί τα προσηπογράφιο καί σήμερον, κατά τήν λίαν θλιβεράν ευκαιρίαν τοΰ πρόσφατον θανατον τοΰ εύγενοϋς καί Αξίου τέκνον τής μεγάλης Σύμμαχον μας, ώ; δικαίαν καί έπιβεβλημένην έπιτάο/'ον άπό τισιν τής αιίωνίας εύγν'ϋ)μοσιη*ης μας πρός τόν έκλιπόντα. | Ό Πρόεδοος ΤΡΟΤΜΑΝ ύπήρ ξεν ϊ·Λ.ίσης, είς έκ των Ιδρυτόάν τοϋ Διεθνοϋς Όργτνισμοΰ των Ήνο)μέ ν<ΐ)ν Εθνών (Ο Η.Ε.) καί τής Βο ρειατλ1 (Λ'τικής Άμνντικής Σνμ- υαχίας (Ν.Α.Τ.Ο.). Αι' δλα τα άνοιτρρο) καί διότι οδ τος, ηγωνίσθη σθεναρώς έναντι τοϋ έκτός τής Κνβερνήσίως εΰρισοιομέ νού ΡεπΌνμπλΐν.ανικοΰ Κόμμιτος, δ περ άνέδρασεν είς τήΛ· πρότασιν τού περί παροχής βοηθείας είς την Πατρίδα μας καί διότι, ήγήθη ού τος είς τή-ν λήψιν όλων των μεγαλν τέριον, σποι'δαιοτέροιν κτιί γενναιο τέριον άποφάσεων υπέρ τή; έλευ θερίας τής άνθροχτότητος, Λπαφά σεοιν άπολντιος έπιβεβλημενιον έκ των πραγμάτων καί αΐτινες φέρονν καιθαρώτατα, άνειξίτηλον την σιτρα γίδα τής δυν;μική; προσωπικότη τος τον, ϋ Δημοκρατικάς Πρόεδρος ΧΑΡΡΤ ΤΡΟΤΜΛΝ ανεδείχθη ά ξιος Ήγέτης τοΰ Άιμερικανικοΰ "Ε θνους καί τοΰ ΕΛΕΤΘΕΡΟΤ ΚΟ ΣΜΟΤ. , | ΑΙ προσβοκίΐ7ΐ καϊ έλπίδες τής ανθρωπότητος, διά μίαν μακράν ει¬ ρηνικήν διαβίοσΐν έν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ καί ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Βασίζονται κατά αέγα μερος είς τα ϊσχυρά θιμέ>λια τα όποια έθεσεν δ άείμνη
στος Μέγας Πρόεδρος.
ΧΡΤΣ. Α βΕΟΛΩΡΜΗΣ
ΙΑΤΡΟιΣ έκ ΝΑΖΛΗ
τής Επαρχίας Άΐδινίου τοΰ Νομοΰ
Σμύρνης.
"Αναμνήοει^ άπό την
Καταστροφήν
Σμύρνηα
ΕΠΙΚΑΙΡΟΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
Ή Πεντπκονταετία
(Συνέχεια έκ προηγούμενον)
Ή παραμονή στόν κάτω μαχσ
λά τοΰ Σαραντάρ τταρετάθη<ε έως δτου ξεκαΐθάρισεν όλοκληρ? τό χωριό άττό τούς έτπδρομεί πού πήραν την κατεύθυνσι γιά Άλάτζερα καί Χαιρίανα που χώ- ριζε τό άψηλό βουνό «ΚαγγέΛΐα.» (Κικούρ - νταγ) μέ διαδρομήν ά ττό τα τούρκιικα χωρία Άρποπ-ζϊκ καΐ Τζαρτ]ζούρια καΐ τό μεγάλο Ρωμαίηκο χωριό Σι,μικλή, Ή σέ σιυνέχεια έκκίνη.σι τής έ< στρατείας άτηό τόν άνηφορικό ό φειοειδή ιμουλαρόδρομο μέ θαυιμά σιο καιρό έΐφερε στό όροτηέδιο «Σταώρωμα» ττού χωρίζει τα τιμή ματα «ΤζΡζερα» καΐ «Κιουρτιν» καΐ είδΐικά τίς κτη,ματικές περιο- χές των χωρίων Σαραντάρ και Γαργάενα (Κάρκαγια)' Σ' έκείνο έκιεΤ τό άθάνατο τοττεϊο μέ ελευ¬ θέρα όρίζοντα, τον καθαρό άέρα *αΐ τό μεθυστικό άρωμα τής άν- θοστολιστης καταπράσινης ττεριο- χής, μαγνήτισοον τόν Καιμακάμη καί ζήτησε άφι'τττηευσι και όλιγό- λετττη ξεκούρασι, και ξαττλώσανά στό ςυσικό χαιλΐ χωρΐς νά δέχων- τα τα χαλάκια άττό τίς σέλες τή'- καβάλλας, ανατΓνιέουν βοτθιά το μειθυστΐικό άρωμα ττού σκορπαα τα γύγω. "Ενώ, δμως, οί έττίσημοι χα'- ρονταιν τήν φύσι ιμέ δκχνθισμένο έγκώμια, έμένα ,μ' έ'τρωγε τό ση· ράκι, άτενιζοντας την λεια άιτό λεηλασίες ττού ττιεριστοίχιζε τους ττολυττληιθεΐς καΐ ττολυΕΐδείς κατπ δλ,σμούς των βανδάλων, ττού κα- τέκλυζαν τίς άττέραντες έκεΐνες γυμκές άττό δένδρα, άλλά κατα- τπράσινες βουνοττλαγι'ές. Γιά κάΐθιε βαθυοτόχαστον ή εί- «όνα πού παρου.σίοοζαν τα τοττεΐσ μέ τούς νέους νομεϊς των απτό ίπι δρομεΤς και μέ την τόση ποικιλ^ άττό ϋπέροχα χαλιά καΐ άλλω·1 εΐδών ΰφαιντά ττού άκαλα<σθητα καΐ χωρΐς έκτί,μησι τής άξιας των άνατΓλήρωναν άντίσκηνα σάν στέ- γαστρα οίκογενειών μέ· πολύτιμε», στρωμνές τής λείας γιά τα άκά- θαρτα τέκνα των, βαθύτατον ττρο ξενοΰσε τόν ψυχικόν πόνον. Κα' μήττως αύτά ιμονάχα; "Αν ηθελ» τό βλέμιμα νά ττεριεργαζεται τα γύρω καϊ άντίκρυζε σέ κάθε ύ- μάδα δίττλα άττό τις σκηνές στή- λους μέ ιορέατα, άττό σφάγια, ά- ττό άμέτρητΓα κοττάδια καί τις ά- ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΙΣ κ. Μ ΚΑΤ2Α ΚΗ ιι Η ΜΑΔΥΤΟΣιι ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟΥΒΙΒΑΙΟΥ ΥΠΟ ΤΟΎ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΛΤΟΓ, ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΟΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝ&Ν Ό άείμνηστος ϊατρός Α. Σιτα- νά αναλυθοϋν, νά τσΕινομηθοΰν, ράς είχεν έκδώσει σπουδαίον έρ- νά άΕιολογηθοΰν καί νά άποτελκ- γον περί «Μαδύτου». Άγαπημένη σουν χωριστο κεφάλαισ, μέ ένό- καί συμπαθητικωτάτη ή γενέτει- τητα καί συνοχήν, μέ συνέπειαν ρα, έΕοχον ιό τέκνον της. Άπο- κα' έπεΕηγηματικήν δεΕιοτεχνίαν. τιοε, λοιπόν, τόν φόρον τού. Ή- Ρευοτότητες ιιαι μεταπτώοεις στήν άνθρωπότητα Στρατιώτης στήν Τουρκία κστά τόν Α' Παγκόσμι,ον Πόλεμον Τοΰ ΑΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑ ΙΛΗ. συν ταξιούχου (Γραμματεύς) Δτνμου Πτ<χλ«μαΐ8ος γελες ττου κατέκλυζαν ύψώματο καΐ βουνοττλαγές αύτά ττού άρττό ζουν οί βάνδαλοι άττό τα Ρωμαί- η.κα χωρά ττού άττεγύμνωσαν, ποίας έ<τασης τραγικότητα θά κεντοΰσε την φαντασία τού; Ή σαν τόσο ττολλά τα στοιχεΐα τής άσυδοσίας πού —αρουσίαζεν ή κα τάστασι, ώσηε, θά χρειαζότανϊ ΤΓθλλές σελίδες άν έτπεχειοούσαμε νά έπισηιμάνωμε καιί ιμονάχα τα κυριώτερα. Ι ' Εκείνα τταύ ώς ένα ση·μεΤο ξε- λάψρωνε τόν ττόινΌ ιμον ήταν πού ό Καιμακάμη,ς συζητώντοος μέ τόν Μιλαζί,μη γύρω άπ' τον ττλοΰτο των Ρωμηών πού κατ^ΐχαν οί έ- ττιδομεΤς, νά άδιαφορήση γιά τό άρωμα τού τόττου πού άττελάμβα μ; καΐ νά διατάξη διαλύση των σκηνών καΐ ττροώθησι των Προσ¬ φύγων Τραπτεζοΰντα, δττως τούς άπο<αλοΰσε. Καΐ τόν Μιλαζιμη νά δ.ατόιζη άκροδολισμό. "Αν καΐ ττρόλαβαν οί έττιδραμεΐς νά παρα- καλέσουν καΐ νά έπιτύχοι/ν αδεία τταΐραμονής ώς τήιν ττρωι'α τής έ- ττΐιμ'ίνης 'μέρας, γιά νά εχουν και ρον νά έτοιμασθούν γιά έκκίνη- σι. Στήν ψυχολογική κατάστασι ττςϊύ ήταν την στιγμή έκείνη ό Κα ιμακάμης, διέκοψε τήν ξεκούρςχσ. καί άπόλαυσι τού μι/ροιδόλου άε- το πνευματική είσφορά μεγίοτου Ρα> τ0 οποίον έν προκειμένω εί-
ένδιαφέροντος. Διότι ολίγοι ήΕε-
ραν καΐ ϊσως άκόμη γνωρίΖουν,
τήν Ιστορίαν καί τήν σημασίαν
τής ώραιοτάτης αυτής πόλεως,
πού κείται εις τήν θρακικήν χερ
ιοόνησον, επί τοϋ Έλλησπόντου,
άπέναντι τής άρχαίας Άβύδου καί
είς μικράν — μόλις δύο μίλια —
απόστασιν όπό τής Σηστοϋ. Καί
όμως άΕΙΖει ή ένημέρωσις. Διότι
ή Μάδμτος, ή όποία πολύ πρΐν
καταστή άποικία των Άθηναίων
εϊχε φήμην καί δύναμιν καί ή ό-
ποίσ, λόγω Ιδίως τής καιρίας θέ¬
σεώς της ίμεινε, πάντοτε, άσει-
στος έπαλΕιθ τού Έλληνισμοϋ.
"Εχει, βεβαίως, ιστορίαν μεγά¬
λην, σφραγισμένην μέ τούς αγώ¬
νας τής Φυλής καί μέ τήν άκτινα-
βολίαν έΕεχουσών προσωπικοτή-
των.
Ό "Απόστολος Σιταρας άπέθα-
έργον τοο, όμωο, 2-
μεινε. Καί ήτο ,πράγματι, κρΐμο
νά μείνη <;ίς μικράν άκτϊνα γνω¬ στόν. Εύτυχώο, έπανεΕεδόθη είς όγκωδέστατον τόμον άπό τόν εκ¬ λεκτόν διανοούμενον, άγαπητό/ φίλον κ. Μ. Κατζάκη Έδικαίω- ί σε, λοιπόν, κατα τόν πληρέστε- ρον τρόπον τήν ευθύνην τού. Καί είναι εύθύνη οημαντικωτύτη να δώσης είς τό εύρύ Κοινόν ένα ρα καί διέταξε νά ονγκροτηθή ό- έργον όμοίΐυν διαστασεων, που καλύπτει αΐώνας. Ή έπιμέλεια τοθ κ. ΚατΖάχη όποδεικνύεται έΕοχος Καΐ πιοτο- ποιεΐ, ΰκόμη, τήν Ικανότητα τΓ|ς συνθέσεως. διά τήν όποιαν δέν άρκεϊ ή βαθεϊα γνώσις τοϋ ΘΚμα- τος, οϋτε τό τάλαντον, άλλά χρει αϋεται — κα, ϊσως πρώτη αυτή — ή άγάπη διά τό θέμα. Καί έδώ το θέμα είναι μιά δόΕα έλληνικη. πού διετηρήθη άκμαία καί πού, ου νεχώς, άνενεούτο μέσα είς τήν ροήν τοϋ χρόνου και τάς ίστορι- κάς άνελίζεις. Τα γεγονότα, συγ κλονιστικά καί δταν ώδηγοϋοαν είς άνόδουο καί δταν έφερον εις πτώσεις, ήρχοντο νά συοσωρευ- ττισθο^λακή τΓού θά προωθοϋσ τήν έττόμενη άπ' τήν περιοχή «Άρ τταχτζήκ» τούς έττιδρομεΤς καΐ την έκκινηση. γιά τό «τζερτζούρια» ο- φθάσαμε ττρός τό βράδυ καΐ έ- ι>εν ή ύττοδοιχή τοΰ Καιμακάμη
κσ.ί συνοδειας τού άττό τούς μ.-
χτάρην, ίμάμην καΐ μερικούς ιτρ···
κριτους τοΰ χωρίου.
(Συνεχίζεται)
ΑΙ ΠΩΛΗΣΕΙΣ
ΚΡΕΞΑΤΩΝ ΠΡΟ^
ΤΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ
ΟΊ κρεοττώλαι δύνανται νά ττροσ
αΰξάνουν διά τοΰ άναΛογοΰνττθι,
χαρτοστιμοιο τιμαλογίου, τάς δι"
άγορανομικής διατάξεως ή δελτι-
ου τιμών καθοριζομένας τιμο:,
ττωλήα-^ως κρεάτων επί διαθέσε.
τούτων είς έστιατόρια και υπο
τήν προϋπόθεσιν εκδόσεως σχετ:
κου τιμολογίοι».
Τουτο διηυκρινιισθη ύττό τού 'Υ
ττουργείου "Εθν. Οίκονομιας, το
μεύς έμττορίου.
σουν θριάμβους και δράματα είς στορικάς δ.ομορφώσεις
την Μάδυτον. Καί αύτά έπρεπε
Καί, πράγμαιι, αύτό τό έγχείρη-
ναι καί ιστορικόν καί κοινωνικόν,
επέτυχε πλήρως.
"Ετσι, το βιβλίον είναι διηρημέ-
νον, ούσιαστικώς, είς τρία μεγα-
λα μέρη: Είς τό πρώτον παρου-
σιάΖεται ή Μάδυτος κατά τήν άρ-
χαιότητα, την βυζαντινήν καί τήν
όθωμανικήν εποχήν. 'Ακολουθοϋν
αι περίοδοι τοϋ ΙΗ'. 10" καί ΚΙ'
αιώνος, η απελευθέρωσις τής Μα
δύτου καί ή Ελληνικη Διοίκησις,
καί τό μεγαλο αύτό κεφάλαιον,
μέ τό πυκνότατον ενδιαφέρον,
κλείνεται μέ, πράγματι, συγκινη-
τικάς άναμνήοεις , τοϋ συγγρα-
φέως.
Τό δεύτερον κεφάλαιον περι-
λαμβάνει ι ούς θρησκευτικούς α¬
γώνας, τό πολίτευμα, τάς διαφό¬
ρους μορφάς των κατοικιών, τάς
τοπικάς ενδυμασίαι;, τάς άσχολί-
ας καί τα ήθη καί έθιμα.
Είναι ένα κεφάλαιον απαραμίλ¬
λου λαογραφικοϋ ένδιαφέροντος,
τό οποίον προσφέρει άφθονον υ¬
λικόν εις τόν ερευνητήν καί έρ-
μηνεύει γεγονότα καί νοοτροπίας.
Τό τρίτον κεφάλαιον είναι, θά
αλεγε κανείς, ένας πλήρης κατα-
λογος των επισήμων καί διακε-
κριμένων τέκνων τής Μαδύτου.
αρχιερέων, διανοουμένων, στρατι
ωτικών, έπιχειρηματιών, έμπόρω/
καί άγωνιστών. Ολόκληρον όΌ
μέ βιογρα'ριας καί φωτογραφίας
των βιογραφουμένων.
Έπίσης, φωτογραφίαι έΕαιρώ-
τοι, πού βοηθοϋν είς τήν πληρε
στέραν κατατόπισιν διακοσμοϋν ο¬
λόκληρον το βιβλίον. Καί έχουν
τήν θέσιν των. Θαυμάζει, πράγμα-
ιι, κανείς τήν έπιμέλειαν καί την
τάΕιν μέ την οποίαν έχει γίνει γ,
σύνθεσις καί ή παρουσίασις τοΰ
ύλικοϋ.
Μέ τό βιβλίον αύτο δύναται,
συμπερασματικώς, νά τονισθή ότι
προσφέρεται ή ίστορική έπιτομή
μιάς ένδόΕου πόλεως, η όποια ά
πό τής αρχαιότητος διεδραμάτι-
σεν κορυφσίον ρόλον είς τάς ί-
(Συνεχεια έκ τού προηγοι/μένου)
Πρώτος ιερεύς καΐ μοναδικο;
διά τα έτη 1922—1923 έχρημά
τισεν ό πατήρ μου, μέλος τής
Άποκαταιστάσεως Προσφύγω>
και] Ορόεδοο·ς της Δηιμογεροντ,ας
Ικονίου, Νίγθης κα! Άδάνων.
Μετά ήλθον, σωθέντειΓ έκ τήτ
συμφοράς είς Ν. Κοκκινιά οί '-
«ρείς Άρχιμαινδριται Φιλαρετος
Ίορδανίδηις, Καλλίνΐ'κος Κυρδης,
Χρυσόστομος Χρυσόγονος και ο'
καρκάλοβθοι καΐ βιβλικοΐ Πρεσδυ
τεροι 'Αγαθάγγελος Βιζυηνός, Μ
χαή,λ Ραλιωτάκης, Εύθύμιος Στυ
λ:ανού, Βασίλειος Παπαδόττοο-
λος, ό Πόντιος καΐ οί συγγ-νείς
μου Άζοιρίας Πατταδόπο'ίλος, Λε
όντιος «αί Πρό&ρομος Καραμαν-
λίδης Άγαθοΐ λευίτες καί πραγ-
ματικοΐ «αί άδολοι ΊερεΤς φέρον¬
τες έν τοίς στέρνοις τόν πόνο"
τού διωγμοΰ καΐ τοΰ μαρτυριου
"Ας είναι αίωνία ή μνήμη τώι'
κληρικών αυτών, οί όποΐοι ύττηιρί
τησαν τόν Κύριον Ίησοΰ εύορκίκς
και εύσυνειδήτως καί συνετήρησαιΐ
στοργκά τα δσια καΐ Ίερά τοΰ
Γενους των ΜικρασκΓτών.
Τό έτος 1924 κατέψθασαν έ< τοΰ τόττου τής έξορίας των ο! κα τα5'ΐκασβέντες ύττό τής Άγκυρας είς θάνατον καΐ πολλά βασανιστή ρια ύποοτάντες "Αγιοι 'Επίσκο- τγοι ΠθΓτάρων Μ&λέτιος Χριστιβητ καί Σε6αστε άς Γερδάσιος Σου· μελιδης. Άτρό τήν ψνχήν των προσφύγων άδελφών μας δέν θά σβύση ποτέ ή Ιερά άνάμνησις των δυο Άγιων Αρχιερέων, οί όποίοι παραμέ- νουν φωτεινά παραδείγματα χρΐ - στιανΐ'κής τοπρεινσφροσύνης καΐ έγκαιρτερήσεως και ά,μώμου 6ιω τής καί ττολιτείας! Τότε ΆρχιεπίσκοτΓος "Αθηνών ήτο ό σοφός, συνετός καΐ "Αγιος όντως ό Χρυσόστοιμος Παπαδό πουλος, πρόσφυξ, κι έκείνος άττό την Σιδηιράν Φάλαγγα των Άγιω τάτων Αρχιερέων τής Άνατολής ττροιερχόμενος ττού άγκάλιασε μέ ττατρικότητα κοίί μέριμναν κάθε θρησκευτικήν ανάγκην καΐ εκδή¬ λωσιν των τΓθνε,μένων Μικρασιί- τών. Όλόκληρος ή ττνιευματική παρακαταθήκη τού Χρυσοΰ Αίώ- ν-ος τής 'Εκκληισίας έστόλιζεν την ττατερική τού μορφήν Καΐ τον με Παταρων Μ;λέτιον έτοττοθετησεν ώς Άρχΐβρατΐικόν 'Επιτροττον είς την Ν. "Ιωνίαν (Ποδαραδες) τον δέ Σεδαστείας Γερβάσιον είς τή·-1 Ν. Κοκκινιάν. Εντός ολίγον χρο- νικοΰ διαιστή'ματος νέοι Μ. Ναο! ττεριτριγύριζαν τόν "Αγιον Νικό¬ λαον. Ό Ναός τής Όσίας Ξε- νης, τού ' Ι φ Χρυσοστόμου, τοΰ Άγίου Γεωιργίοι», τής Παναγίας είς τήν στάσιν φοτρμακείου έναντι τού Φιλολογικοΰ Σ^νβεσμου Νι- καίας, των Άγιων Άποστόλω' καΐ άλλοι ττέρ·ξ των ίερών τούτων καθιδρυμάτων περ στριέφετο ή ζω τκότης ενός ίδιορρύθμον λαου, των προσφύγων καΐ ύττό των θο- λων αυτών άκούοντο τα Βι/ζαντινα Τροπάρια σάν ίαχή ΐερά καΐ εύ- φρόσυνος, ότι λαοΐ ϊστορικοι καΐ τής παραδόσεως των εύγενών δι- αδόσεων καί τής ττνευματικής ττροοολής δέν άλλοιοθνται, οΰτε καΐ άφαινίιζονται, δσον τα κτυπτή- ματα καΐ ή συμφορά είναι παμ- μέγιστα και ϊσχκρά Έντός όλιγου ό Μικρασιατικός Κάσιμος σιινιίίιλθε καΐ διά τής χα- ρακτη,ριστικής ύττομονής τοι; καΐ τής έγκαρτερήσεως έδη,μιούργησρ τό θαΰμα τής "Αναγεννήσεως! Δι ότι οί χάτοικοι τής εύλογημένης Άναταλής ένεστερνιήθηισαν την άρ χαιαν Παρακαταθήκην των αίωνι- ων αρετώ,/ τής ζωής. Πίστιν, Φιλο πατρίαν, 'Εργατιικότητα! Καΐ έν στέρνοις έφερον μαζύ μέ τα στίγματα τοΰ Μαρτυρίου των τα αίώνια Σύμβολα τού Γέ- νους: Τόν ' Οδ υ σ ν έ α των άναζητήσεων καί τόν Φοίνικο τής αναδημιουργίαν! Γυμνάσιον, 'ΕκτΓαιδειπήρια, Νυ κτερινά ΣχολεΤα διά τούς έργα·' ζοιαένους, Σύνδεσμοι, Σωματείον | Άθλητικοΐ Σύλλογοι, Πνευματικαι Κέντρα, Φιλολογικα συγκεντρώ- σεις κ.τ λ. άΜετπίδησαν ώς έκ θαΐ' ματος γύρω στΐς τπενιχρές καΐ ά- θλιες παράγκες τοΰ Συνοικισμόν Ν. Κοκκινιάς καί τό έμπορικό δα μόνιιον των Σμυρναίων καΐ Κς» παδό<ων έμτΓσρων επεκράτησε · τταντάττασιν ειίς τρόττον ώστε νά σο ναγωνιζεται τό ο-ταθερόν έμττο- ριον τής Εύρώττης καΐ Βιομηχα- νιαι νά κα!9ίστανται ττροβολη άςι άς καΐ ίδιαζούσης τέχνης διά τό 'Ελληνκόν Δηιμόσιον. Ή νύμφη τής Ίωνίας, άξεΐχα- στη Σμύρνη δέν έσι6ι;σεν οριστι¬ κώς, οϋτε καΐ ώς Χαμένη Πατρί¬ δα δύναται νά χαρακτηρισθοΰν. Καΐ τό λυρικόν ποίημα τού Σμΐν ναιου δηιμοσΐΌγράφου δέν πραγ- ματοποιεΐται: . . .Μά έσύ δέν θά ξαναχσ;ρής τό γέλοιο ττού σοΰ μοιάζει, Αίών α σάν σύνεφο βαρύ θά σ? σκ^πάζη τό μαΰρο καί αΐματόβαφο τοΰ Χρυσοστόμου ράσο! Παιδά, τής δ&ι/τέρας γενεάς έ- πεττλήρισαν τα Άνώτατο Έκπαι- δ:υτήιρια τής Χώρας καΐ έντός Ο¬ λίγων έτών 'Ετποτήμονες, Καθη¬ γηταί Σι/γγροψεΤς, Καλλιτέχναι Ποιηταί, Ζωγράφοι καϊ Γλότττες άπό την Προσφυγιά εδωσαν τό παρόν, είς ρωμαλέαν νέαν μορ¬ φήν διά ν" άττοδείξουν περιτράνως ότι ή Ελλάς καΐ ό 'Ελληνισ,μό·; της εΤν«ι ένιαία δύναμις καΐ δημ· ουργία! ΤΕΛΟΣ Ύο~> σνντ.ρ'ίΟΓτου |Ός κ
(Συνέχεια έκ τού προηγουμένου)
Ή έζολόβρζ-ισ.ς των Άρ μ ενίων
συ/έτπεσε ν>£ την μεγάλη έθνική
μας κρ'τη τής ττεριόδου 1915 —
1916. Τό Φε&ρουάιριο 1916 ή
Γερμανική διτπλωματια γιά να δι
εικολύνη τή θέση τοΰ Κωνστα.'τι
νού, ύπέδειξιε κατά σύσταση τού
γερμανοΰ ττρβσβευτσΰ στάς Αθή¬
νας κάμτντος Γουλιέλμου φόν Μιρ.
μτταχ, τή )(<χλάρ<>χττ των έξο^τω
τικών μέτρων τού τ^«^ιρκο^ρατο'.■-
μένου έλληνισμού. Άλλά συνηι»
τησε έττμον<Γ άντιθραση τοΰ />!-
μαν και τού Νεοτο'υρκκού Κομι-
τάτου. Υΐοθετήθηχε μιΐά έπ·φανε·-
ακή μέση λύση μέ κάποια έκτό-
νωση των καταττ.έο-εων των έλλτι
νων ύπηκόων και έττιδεικτικές φ ·
λικές έκδηλώσεις τηρός τό 'Ελλη-
νικό κράτος, "Εχω ττροσωπική ά
νάμνηση τού έαρτασμού τής όνο-
μαστικής έττετείου τού βασιλέως
Κωνσταντίνου στή Σμύρνη τό Μα
Ίο 1916. Προηγήβηκε δοξολογία
στό μητροττολιτικό ναό τής Ά-
γίας Φωτεινής χοροστατουντος
τού Έπιτρότπου τού Μητροπαλν'-
του Σ μύρνης, ' Εττ,σκό'ττου ΐιαν-
θοι/ττόλεως Άμβροσίοιι, τοΰ κα-
τότην ΜητροτΓθλίτου Μοσχονησί-
ων τταροοσία τού γεν. προξένου
Κ. Δη·μαρά καί των ττροξένων τής
Γερμανίας, τής Αύστροονγγαρί-
ας καί δλων των χριστιανικήν ού
δετέρων κρατών. "Ακολουθήσαν
εύχετήροι έττισικ'έψεις των έκττρο-
σώττων των Άρχών κα! των τηρο-
ξένων στό 'ΕΞλληνκό γενικό προ-
ξενεΐο, Δέν ελλειιψε κανείς, ό Βα-
λής ό διαβόητος Ραχμή μπ<^ης ό Μ^υφ'τής, ό διοικητής τού Δ' Σώ μοπος Στρατού στρατηγός Περτέβ ττασάς, ό δήμαρχος 'Εβλιά ζαδέ Τεφίκ 'μττέης, ό δι>ευθυντής των
Εξωτερικών ύποβέσεωιν τού 6ιλα-
ετιοΰ ό πολύς Κάρολος μπέης Κα
ρατΓΐττέρης, άνώτεροι άξιοματικο
όθωμανοί καί γερμανοί καί τέλος
ή μακιρυά σειρά των πρόξενον.
ΟΊ προσχηματτικές αύτές ψειε-
τοφιλοφρονήσεις πρός τό 'Ελλη-
νικό κράτος, δχι ιμόνο δέν εΤχα
καμμιά άνοοσταλτική έττίδραση ε¬
πί των διωγμών, μά άπο-δλέπα-
νε καί στή νομιμοποιηθή τονς.
Ξεχωρίζονταν ο! "Ελληινες ύπήκο-
οι, σ'ι «Γιουνάιν», άπό τούς
ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ
κοκ'ρατουμΐενονς τοθο *·Ρλ'
έτονιζετο δτι ή τύχη τ^ ^ *»'
τώ-ν Ρωαηων, άτΓ3-Λούθ£ ^
μική όθωμανΐική ύττό&σηΐ ϊ'5"
π'κράτησις τού κ·ινήμ<χτοι. .· Θεσσαλονίκης κι" ή ^οδο 'ϊζ ■Ελλάδος στόν ττόλεμο ^ τέρμα στή τραγική αυτή ^ δια Τόν Φεβραυάριο 1917/1 δέρνηση Σαΐτ Χαλίμ όνοοΐϊ' τίσθηκε μέ μεγάλο βεζύρη τ^ λαάτ, τιτλοφορηθέντα ττασό ιί την άνοδο τού αΐμοδόρου „ Φαίου νεότουρκου στό Οπατο βερνητικό άξίωμα -1- · "* γαινιάο^ ή όξύτερη καί άγριώτςρη ^Τ" ριωδία καί έ'κταοηι ττερίοδ δ ωγμών. Ή έξόντωση έ ρςρη ^ ριωδία καί έ'κταοηι ττερίοδος δ ωγμών. Ή έξόντωση τού το!" κοκιρατουμένου έλληνισμοό ^ ί άύδ ^ γείτο άσύδοτα καί ^ στα ττιά, χωρίς συγκεκρι,μ^. ' τολές καί χωρίς αίτιολογίες. ττ, πόλεις ώργίβζαν τα ^, " κρατικά δργανα καί στήν * εθυαν και άττέλλυαν οί ρτες <|· οί έττί τούιου, θεντες έγκλη,ματίες κσί ΐ0| οί. Τό δργιο τοΰ ψρικίοστικοΰ ο Αέθρου έξακολούθηο-ε έντενό>μ·ενο ρυθμό ώς στή
τοΰ Ταλαάτ και την γρ
τής άνακωχής τού ΑΛούδρου, οτις
30 "Οκτώβριον 1918 ογγγο τή ^
&έρνηση τού διάδοχον τοκ, ^
λου Βεζύρη Ίζέτ ττασά.
Ή ττοικιλία των έφαρ.μοσ$ντΛ
έξοντωτικών μέτρων, ή —ληθώρ3
τώ-^ κέτ/τρων τού έξολοθρε,μοθ καί
ή δια—τορά των κατοδικαομί^
κατέστησαν φύσει άδύνατο τόν ί
κρι'δή ϋττολογισμό των Ομματα
Μ, ά έμτΓειριστατωμένη στατι—,,ή
τού Οικουμενικού Πατρισ.ρ)(ε;0((
άνεδάζει τούς έξοντωθέντες κα'
στατολογηθέντες κατά τή τεραε-
τια 1915—1918 σέ 490063 Ό
άριθμός αύτός ΤΓροκύτΓτει ά—ό τα
συγκεντρωθιέντα στοιιχεΐα. Ποίος
μττορεΤ νά ξέρη πόσων καί πόσο
άλλων ό χαμός τταρέιμεινε, έλλε,.
ψει στοιχείων, άνε,ξαικ,ρίδωτοςΐ
Ή τΓτωση τού Ταλαάτ παρέσυ·
ρε καί τόν 'Εμβέρ, τόν Μτταχαεν
τίν τόν Ραχμή καί γενικά τό
στενώτΒρο ττεριβάλλον τού, άλλα
δέν σημαινε καί τό ιΐλος ιών Νω
τούρκων
Συνεχίζεται
Επί τη 50κονταετηρί8ι της
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡ0ΦΗΣ
< ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ ιής 1ης Σελ.) 3) Κακουλίδης Γεώργιος Ναύαρ χος, έκ ΚερασΌΰντος τού Πόντου 4) Ταλιαδούρης Κων)ντΐνος, έκ Σκοττού Άνατολικής Θράκης ΣΕΡΡΩΝ 1) Άνθρακόττουλος Σωκράτης έκ Μεταλλειου Ταύιρου, τής Νιγ- 6ης τοΰ Νομού Ικονίου Μικράς Άσίας. 2) Κωνσταντόττοιυλος Νικόλα-· ος έκ ΣικοτΓού Άνατολι«ής Θρά- «ης. 3) Μανούσης Νικόλαος, έξ Ά- ττολλωνιά&ος τής Βιθυνιας Μικράς Άσίας. 4) Πολιιχιρονιάδηις Άδρααιμ, έξ Όριδού τοΰ Πόντου. 5) Λαζαρίδης Άναστάσιος, έκ Κάρς τού 'Καυκάσου; ΔΡΑΜΑΣ 1 ) ΑαιμτΓρινμδης Λάμττρος, έ< Σάντας τοΰ Πό^τοι». 2) Βοραζάνης Γεώργιος, έκ Νι κοιμηδείας τής Βιθι,νίας Μικράς Άσίας. 3) Βεζκρπζόγλου "Αντώνιος, ί< Σαράντα Εκκλησίαν Άνατολική^ Θράκης. 4) Θεοιδωρίθτις Αάζαρος, έκ Σι μώττης τοΰ Πόντου. ΕΒΡΟΥ 1) Μαΐ/θυηλίδτς Φι.λιτπτος, έ^ Ρα δεστοΰ (Τεκιρ Ντάγ) τής "Α- νατολικής θράκης 2) Κουρτίδης Κω-/)ντ'ϊνος, έξ Ά^5ρ:ανουττίλεως Άνατολικής Θράκης. 3) Πατται3ανασί&υ Άλέξανδρος έξ Αϊνου Άνατολκής Θράκης. 4) Κονρτΐδης Πα.αγιώτης, έξ Α5ριατ.'αυτΓΟλεως Άνατολικής Θρά κης. , ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ (ΒΟΛΟΥ) 1) Εύφραι,μίδης Άδαμάντιος, έκ Τρο—εζοΰντος τού Πόντου. ΡΟΔΟΠΗΣ 1) Μττια<άλμπα·σης Άναιστάσι- ος, έ< Καλλιπόλεως Άνατολιικής Θράκης. 2) Κεραμεύς Ιωάννης, έκ Σα¬ ράντα Εκκλησίαν Άνατολικής Θράκης. ΠΕΛΛΗΣ — ΕΔΕΣΗΣ 1 ) Γρηγορ'ΐάδης Νεόκοσμος, Στρατηγός, έξ Όρδοΰ τού Πόν¬ του. 2) Κοντολ'έων, Νικόλαος, έκ Σμύρνης 3) Τηλκίδης Γρηγόριος, έκ Κάρς τού Καυκάσου. ΗΜΑΘΙΑΣ — ΒΕΡΟΙΑΣ 1) Βοι/τυφάς Άλόξανδρος, έκ Κων)τπόλεως. 2) Χρυσοβέργης Θαμιστοκλής έ< Καλλιττόλεως Άναταλ'ΐκής Θρά κης. 3) Γρηγοριάδης Άβραάμ, έξ Άργυιρ'ουττόλεως τού Πόντου. ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ 1) Κρητικάς Στυλιανός έξ Ά- δροΓ,αυτίου Μικράς Άσίας. 2) Γεωργαλάς Δηιμήτρ ος, έ< Κυ5ωνιών Μ'κράς Άσίας. 3) Μαιρκόγλου 'Εμιμιΐνουήλ έξ Άςαρ'ου Μικράς Ασίας 4) Σϋμος Κωΐ;)ντΐνος έκ Κι/5ω νιών Μ κ^ράς Άσίας ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ — ΚΡΗΤΗΣ 1) Πεζάς ή Γ<·ουζές "Απόστο¬ λος έκ Βρυούλλων Μ.^ράς Άσί άς. ΧΙΟΥ 1) Πανταζίδης "Ο^μηιρος έ< Κό τω Παναγ'άς Κρήνης τής 'Ερυ- θρα.'ας Μ χράς Άσίας. Δέν έχετε τό διιιαίωμο!! Τού Συν«βγάτου μας ΔΗΜ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΤΛ0Τ Είναι μερικά Ποντιακά Σοιμα- τεί / Αθηνών, ποϋ προδάλλουν τίς μέρες αύτές τούς δνστι»χ€Ϊς Πον τιακοΰς χορούς στήν Τηλεόοαση καϊ πού ποοτιμοΰν ν ά προδάλλουν τόν χορό Τι^ άπο κάθε άλλο χο τον χορο ρό!! Μήπως δέν έχομε άλλους Ποντια κου; χαροΰς, όπως είναι τό Κότς, ιοπως είναι ή Χαιρεαννίτσα, δπο)ς ή Πατοιιλας; Ι Αΰττ! ή χροβολή τοΰ χοροΰ Τίκ | στήν τηλεόραση, προδίδει τττν π.λή ςη άγνοια των Ποντιακων Σιομα' τείων!. Ήιμείς λυπούμεθα είλικρινά γιά την κατάντια αυτή. Λτντοιιμΐθα, γιατί γιά τήγ άνα βάοση των χορών τής μας Πατς>ίδα;, έχομε κουραοβ'ί
πενήντα όλόκληρα χοόνια.
Ό χοφός ΤΙκ πού προβαλλίται
στήν τηλεόραση, είναι χορό; μονΐ
τονος μέ ά,τλά πατήματα. ΧορρΐΈΤβ
εντελώς πρόχΐΐρα. σέ δι«σκεδάσΕΐ!
καί σέ φιλικές έπισκί·ι|»εις! !
Τό δκοΐλαλήοαμε πολλές φορέ;
κ«ί τύ γρήψαμε ί.
Μή καταστρέ'τετρ έκιβΐνο πού ί
ιιεΐς μέ τόσο κόπο τό συλλέξβμί!
"Εχομε καταλάιβει πώς οί (ίνθΐά
.-τίνες άδνναμίες σά; όδηγοΰν!! "Ο
μο>ς δέν εχρτε τό δικαίομα νά χφΐ
τατρ μ ικρυά τοΰς ώοαίους Πονΐια
κοΰς μας χοραϋ; Από τό πολύ Έ).
ληνιχό κοΐΑΟ. Δέν εχετε τό δικαίω
■μ α
111
Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛ0Σ
ΑΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
Καθε
μικραοιατικό σπιτι
π ρ έ π ε ι )(ά ά π ο κ τ ή σ η
Μμνρνέϊκά '
ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ.
'ΑΒάνατοι λαΤκοΙ σκοποΙ τής Πατρίδος
Μπάλοι -' Κασάπικα - Τσιφτετέλια
Καρσιλαμάδες - Ζεΐμπέκικα - 'Απτάλικα
Σέ δΐσκους καΐ κασέτες
Κύριε Δι·ευθυντά,
Παρακολουιθώ μέ συγκίνησι —
γ.ατϊ τα έζηαο:— δσα γράφη
στόν «Πρ. Κόσ,μο» ό συνεργάτης
σος κ. Παντελιάς ΰττό τον τίτλον
«Πρϊν ΤΓενήντα χρόνια».
" Αναφέρει μετιαξύ άλλων τή,
προφητείας — άς τής ποΰμε ετσι
δύο Τούρκων, ενός Μοι/εζίνη ό ό-
■ιτοΐος εΤττε στόν κ. Ποσταζαχαρί-
ου ότι «θά φύγαυν οί "ΕλληινεΓ,
άττό την Μ. "Ασίαν τώρα, άλλά
θά ξαναρθοΰνε ττάλι καί τότε θά
,μεινουν γ.ά πάντα Τα ϊ&ιο λ&για
λέγει καί 6 Χότζας τοΰ Ούσάκ
Ταχήιρ - Άγάς στόν φίλο τόν Δή
μήτρη ■— δττως γράφει ό Προκο
ττίου «Μή φοοάσαι τσορμττατζή
τώρα θα φύγετε μά θά γι/ρίσετε
καΐ θά μεινετε τταντοτειν'ά έδώ»
Σ' αύτά έχω νά τπροσθέσω δύο
άλλες ττροφητείες Τούρκων:
1 . Ενός Χότζα κι αυτού άττο
ενα Τουρ<οχώρι πού γειτόνευε μέ τό χωριό μου. Ό χότζας αύτός Ί μάμης — έινχχς σε'δάσμιος γέ- ρος μέ μ,ά μα<ρι/ό γενειάδα — μιά βιιδλική μορφή — μ' Ινα γλυ κ ό κα τρράοί^ ϊ/φος — τόν θυμού- μαι καλά —■ έχα'ρε σεδασμού κ άγάττης άττό δλου·ς τούς κατοι- κους των γύρω χωρίων Χριστια- νούς κιαιΊ Τούρκους. Μία μερά ττοΰ εΤχε έλθη στό χωριό μου —καί ίίρχςτο συ-χ.'ά— συζητών μέ τάν έ< των προκρίτω./ τοΰ χωρίου Χά ράλαμτΓον Στασινόττοιυλον «γιά την πολιτική κατάστασιν*, τοΰ λε! /εί σέ μιά στιγμή: «Χαραλάμπη Ι Γιουινάν μττουρτάν κατσατζώ^» οί "Ελληνες 6ά φύγουν άττό έδώ. «Τ' λές Χότζα έφέντη» τοΰ ά-αντά 6 άλλας «γίνονται τέτοια πράγμα¬ τα τώρα μιάλιιστα ττού ήλθε έδώ καί ό Βασληάς των Έλλήνων,» «Σέν ματανά ντινέ» (Σ' έμενα πί στευε <-τά 3 'δλία μας έτσι γρά- ψουν θά ψθγουν, άλλά θά ξαναγυ ρίσουν καί τότε πιά θά μεινου» Γταντοτο νά ■—τεμελλέ—. 2. "Ενός άλλου Τούρου Χο- -ζα καΐ αυτού ττατέρας ενός σα | μολαδά ττού εΤχε τό μαγσζί τού στό Τ'ρΐ'Κ'λΐχι τής Σμύρνης. Ό Μανώλης Παττεύλ άς εττιρνί άττο έκεϊ άττοστήματα τού άλεομένο.· Γ-,σ»1.: ςι3 (ίΐκ.·—τ ί) γ ά τής γε λάδες τού. Μ.α ήιμέραν δπως μάς ίλεγε ό μπάρμπα Μανώλης —πέ θανε έ5ώ στήν Καλλθία— πριν δυ·ό χρόνα άτηό τήι/ κατασΓροφ', μοΰ λέγει ό Χότζας έξ άφορμη; <άττο·ας γ,ορτής. «Τί γιορτές κα' ■;τοναλμάδες κάμουν οί "ΕΞλληνες αύτοι σέ 3 χρόνια θά φύγουν άπ' έδω, άλλά θιά ξανάρθοΐΛ- καί τό¬ τε δέν θά φύγουν πιά, ετσι γρα φουν τα βιδ,λία μας»' Ό ιΜττα; μττα - Μανωλης θύμωσε καϊ δέ ξα/απήγε νά πάρη κιουοττέ. 'Αλ^ άμως βαρε ά τό εφβρε έλε/ε κ* ζα,άλεγε άκοϋς τό ςτκυλΐ νά λέ¬ γη δτι σέ 3 χρόνια θά ψύγουν οί ' Ελληινες. Καί δμως δυστνχώς σι τρία χρόν,α καΐ 3 μήνας ψύγα,ΐ:· Καΐ έρωτάται τώρσ Άττό πο« άναλούσαν αύτοι αΊ άνθρωτίθΐ ~ αύτοι οί 4 Ίερωμένοι—τα όσα λέ γανε; τα β.ιολία τους έτσι ΥΡ«· φανιε καΐ οί 4 συμφωνούο·αν ότι 6 Έλλ. Στρατός θιά φύγη, άλλά Θγ ξαναγυρίση πάλι κα'ι τότε ττιά; θο παραμείνη όριστικά. "Αν λάδουιμε ϋττ' όψει μσς το γεγονος δτι τό πρώτον μέρος τήι, ττροφητιείας των επαλήθευσε γιο· τι νά μή έχωμε την" έλττίδα νά ε τταλη6εύση καΐ τό δεύτερον μερά, της, ότι θά ξαναγυρίο-ωμί ττισω- 6χι έμεΤς π.ά, άλλά τα δ0 μας τα έγγόνια μσς, νά 6ι6αισθή ό 'Ελλ. Στρατός στΦ1 Μ. Ασίαν στά αλησμόντττσ έκει' να μέρη; "Ενας Τούρκος μεγαλο<τΐΗΐο- τίας στό Σουλτάν Χισάρ ' ·"* κωμόττολι κοντά στό 'Αιδίνι - στό έργοστάσιο τού όττοιου °°υ' λεύαιμε αίχμάλωτοι τότε, ό Ντοι) ρούκ όγλου άμέτ βέης, δταν ^ γαμε άπό ιό ΣοιΑτάν Χ.σόρ £' στριέφοντες στό 'Αιδίνι ττου Ψ' νέ τό τάγμα μας, γιά άνταλλαττ — ή όττοία καΐ ανεστάλη γισ «*ϊ ττοσο καιρό — μάς εΤπε: Σ| κιτΐγιορσουνούζ ντενιζντεν ραφτάν γκ'ετσμεν,ζ γκινέ>_Τ
φεύγετε, μιή ξαναττΐράστε δώ* ι
πό τή θάλασ,σα ττιά. "Ισ"ζ ΤΓ£Ρ'
μενε πιό γρήγορα την έττστρ°νι
μας.
*Α<ά,αη /τ ό γρήγορα την ι«Ρ μενε ό Δήμαρχος τού Σουλτάν^ σάρ ό όττοίος εΤχε ^ στήν άπς>θήκη τού μιά
Σημα.α. Τήν εΤδα δταν τού
με τό λάδι τού άττό τό έ
σ,ον ττού δουλίύαμε. "Οτσν το
ρωτησα γιατί την κρύδεις^
Ελλ. Ση,μαία κα! δέν την
τάς; «Ντονριούν όρντά ^ττέλ1
χτιζα άλούρι», λέγει: Άς
V
έκεΐ ίσως χρε.ασβή ΓΗμ^
γυρ τωμεν γρήγζρα ττισω γισ
ξσ.αιδάνη τήν σημαία;
"Ολα αύτά καί άλλα
τταλλά θά ύττάρχουν ττού
τουν τής έλτπδες ττού έξ
θοΰμε νά τρέφουμε γιά τίς
νες μας ττατρί'δες.
Τ«Ρ''
Μενά
Α. ΜκχαηλίδΓκ;
Καλλιβέα
ΣέλΝνον τό βαρύοσμον. Κοινώα
σέλινο
'Γπό ΕΓΕΤΡΑΤΙΟΎ ΣΓΜΕΩΝΙΔΟΓ, Διδάκχαρος τοθ Πά
ναπιστημίου των Παρισίων
Τό σέλιινο όμοιάζει μέ τόν μα>
ντανό (τπετροσιέλινο) «αί έχει
τσΰς ίδίους βοτανικούς χαρβκτή
ρας.
ΓΙεριλαμδάνον —ερί τα 40 εΤδη.
Έχει οΰσίες άρωματπκές περιέχει
αΓθέιρι© έλοοιο είς τό όποΤο άποδί
δεται ή ιμυΐκή ενεργεια Της καρ
δίας κατά την συστολήν καί δια-
στολήν καί ώφελεΐ είς τούς πά¬
σχοντος άττό άψροδισΐακά νοση
ιματα.
Γνωστότερα είναι: σέλινο τό
βαρύοσμον, τό άπω αρχαιότητος
είς την 'Ελλάδα καλλιεργούμενον
ώς λαχανικόν
Άναφέρει ό "Ομηιρος: οί νι«η-
ταΐ είς τούς αγώνας τής Νεμέας,
έλάμβανον στέφανον σελίνου.
■Μέ τταιράμοιον στέφανον έστ·έ-
ψοντο καί οί τπενθοΰντες.
Πρστιιμοΰνται δύο ειδή: την τοϋ
γλικοΰ σελίνου καί την τσθ φυμα-
τορρίζου τού τελεωταίαυ τούτου ή
ριζα είναι σαρκώ&ης, στρογγύλη,
λίαν τρυψερά, εύσσμος καί γλυ-
κειά.
Ή λιοκαμ.μένη ρίζα τού ψαμα-
ταρριζαυ σεροιρεται είς την Γαλ¬
λίαν ·μέ είδικό σωζ άπό μουστάρ
δα καί είναι ττολύ όρε<τικό. Είναι διουιρηΤΐικό ττεριέχει την ούσία «πιΐνη», ήτις δι' ΰδρολύσε ίος άττοσχίζεται είς «άτπγινίνη,>
καί βίς αίθέριο έλοοιο, κομ,μι, μα
νίτη, θειάφι, χλωριοΰχο και άζω-
τοθχο κ-όαλκ.
ΧρήοΊιμα μΐέ'ρη εΤναι τα φύλλΛ,
αί ρίζαι καί τα σττέρματα.
Δίδεται είς τόν ΐκτερο. Τα φυλ
λα τού είναι άντισκορδουτικά (ί
ναντίον της άδΐΓταιμινώσεως τής
βιταμίνης Γ.)
Άττά τόν χυμό των φύλλων ά·
νά ΐσα 'μβρη μιέ έλαιάλαδσν χρη-
σΐιμοπτοιεΐτχχι είς τα έγκαύματα,
είς την μαστίτιδα κ.α.
Καταττραΰνει τούς πόνους κα'
έττέρχεται τελεία Τάσις.
Τό ο,ραστάρι τής ρίζας (25
γραμιμάρια είς έν λίτρον ύδατος)
μέ γάλαι άνά ΐσα μέρη (δηλαδή
μι<τό <αί μισό) θεραττεύει την ά- φωνία, την λαρυγγίτιδα, τό άσθ- ■μα, άκόμη δέ καί ώς τονωτικό καί κατά των ρευματισμών. Τό σέλινο κατά τούς αρχαίοις είναι άφραδισιακό, αί γυναίκες δ ταν τρώγονν σέλιινο γίνονται φι · λήΰανβς. Είς τάς εκάστοτε αγνώστου αίτιολογίας κακοσμίας τού στό- ,ματος ττοά δέν καταπαλειμοΰνται διά φαρμτχκειυτικής άγωγής, &>
τούτοις τό ιμάσσηιμα (αύτούσιου
σελίνου) κατα—ολεμεΐ τάς δυσιά
τους αύτάς κακοσμίας ώς κα'
διαφόρους δυσιάττοι/ς σταματίτι
δας.
Τό λουτρό μέ βραστάρι σητό
σέλινο ή ό χηλός ζεοττός ώς κα-
τατΓίλαο'μα, ττροωθεΤ, τούς λίθους
άττό τα νεφρά καί θεραττεύει την
δυσουρία καί τα τηροσδεδλημένα
νεφρα;.
ιΠροσοχή, δέν έτπτρέττε/ται να
τό "αίιρνουν σΐ άρθριτικοί. Τό σέ
λινο ττρέ·ττει νά βράζεται κοολά.
Τό 'βραστάρι γίνεται ·μ<έ ρίζες 30 — 60 γραμμάιρια βίς 1 λίτρο ν δατιος δι' έσωτερική χρήση. Μέ 50 —100 γραιμμάρια δι" έξωτε ρική χιρησηι. Ό ζωμός των φύλλων 30 —60 γραμιμάρια είς 1 λίτρο ύδατος, ώς διουρητΐικό. Πίνσυ,με ένα φλιι τζάνι νήστεις τό πιρωι. Ό χκμός άττό σέλινο είναι 'ένο. άπό τα καλυτέρα όρεκτικά διότι ττεριΐέχει τη θρετττιική χλωροφύλ- λη, όργανικά &λατα καί τέσσα- ρες βιταμΐνες Α, Β ΣΕ «αί Ε. Μή δάζετηε δλα τα φύλλα, διό τι κάνουν τό χυμό ττικρό ττροτι- μότερο είναι αί ρίζαι. Ή βιταμίνη Ε ττροσταΓΓεύει τόν ,μιυικά ΐστό ιδία τόν καρδιακόν μύν τΓροσταΓπεύει τάς θρομιδώσεις καί των προσωρινών έμφράξεων των άγγεΤων τοΰ καρδιαικοΰ μυός. Μέ τήν βιταΐμίνη Ε εΐχαιμεν άσχολη- θή κι' άλλοτε ειΐς την στήλην αύ¬ την. Συνιοτώ ειίς τούς τηροκεχωρη,μέ νης ήλικίας άνθρώττους, δπως κάμ νούν μεγάλην χιρήσιν τής βιταμ'- νης Β—Ε διότι ή διταμίνη Ε ττρολαμδάινει τό άσθμα, τό δια- 6ήτη καί τα καρδιακά νοσήματα "Εάν χορηγήσωμιεν είς δισκια την βιταμίνην Ε 100 χιλ)μαΧ3 ημερησίως ιμετά φαγητό, κατά τόν πρώτο μήνα, τό δεύτερο μή- να 100 χιλ)μαΐΧ2 ημερησίως, τούς άλλαυς μήινες 100 χιλ),μα ή μερησίως έττ' άάριστο χρόνο, ού τω ττρολαμιβάνονται τα καρδιακά νοσήματα, αί θρομιβώσεις καί ή στηθάγχη. 'ΕΞλλείψει δισκΊων βιταμίνης Ε μπορεΤτε νά ττέρνετε τήν βιταμί- νη Ε—Β άττό μισό φλυτσάνι τεί- ου σιτάρι φυτρωμένο πού είναι τέλειον θρετττΐικάν σιτίον, ττεριέ- χει, τέσσαρας φοράς περισσότε- ,ρη πρωτεΐνη άττό τέσσαρα αύγά καί άττό ενα μπιφτέκι. Ό χυμός άπό σέλινο καί λά- χανο θειραπΓεύει τό £λκος τοϋ στο μάχου καί τού δωδεκαδακτύλου ί ντός δυό έδδομάδων, λόγω τής ττεριεκτιικότητος, ώς αναφέρομεν ανωτέρω, τής χλωροφύλλης, άνοο γάνων άλάτων νατριου, καλιου, άσ6εστίου, χλωρίου ώς καί 6ιτα- μίνες Α Β ΣΕ Ε Ή θεροπτεϊα σιυνιστάται είς την χορήγησιν είς τούς άσθενεΐς 75% χυμοΰ ό~ό φρέσκο λάχανο καί 25% χυμό άττό σέλινο ένα πατήρι τό πρω! νήστις έττ! 24 συνεχεΐς ι ημέρας. Διατί διμως μόνον ό χυ-| ,μός άττό λόχον© καί σέλινο; έχω την γνώμην, δτι δλοι οί χυμοί των νωττών λαχανιικών ιδία των Ι ττρασίνων τοιούτων έχουν θαυμά¬ σιον θρετττΓκήν καί έττουλωτικήν αξίαν, όχι ιμόνον διά την 'εριε- κτικότητα των είς βιταμίνες, άνό ργανα αλατα, άλλά καί διά την «,ματιέρ 6ιι6άντε» ζώσα ΰλη, ή λέμφος, ή χλωροφύλλη κ ά. ττού δέν κατόρθωσε άκόμη ή έτπστήμ··, μέχρι σήμερον νά τήν παραγάγη καί οΰτε θά κατορθώση είς τςρ ,μέλλον τό μυστήριον τής ζώσας ϋλης. Ό άΊνθρωπος κατέστησε μέ. τήιν σελήνην, άλλά δέν γνωρίζει άκόμη τόν σχηματισμόν τής χΛοι ροφύλης «ίγκινοράμτταυς ετ ίγκνο- ράμπιμους». Ο ΧΑΡΡΥ ΤΡΟΥΜΑΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΝΤΡΩΑΣ Α ΦΡΙΚΗΤ κ. ΚΥΠΡΙΛίν'θν ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ· κατιιστ(ΐαΐ|ΐά; των σιητχών πολέ- ιμ(ΐ>ν> άπέόοσρν ρίς ταύτην τάς Δή
μοκ.ρ«τικάς ελευθερίας καί θεσμούς
της κια ΐθοήθησεν την Εύρώτην
καί την Έλλάιοα, είς την (ίαθμιαίαν
κχιλλά σταθεράν άνιασυγκρύτι,σιν
των
Κατά τό ετος 1950—19.Γ>1, εΰρι
σκόμενος είς την" μ*γαλούπολιν
ΙΙίτσιμποιιργκ τής ΙΙολιτείας Νεν
συλ6ανίας τής Άμερικής, πρός έ
ττ«7ίιΐγ μετεκπαύόευσιν είς τό έκεί
Ι1ανεπιο|τήιμιον Κ/ΑΘΙΔΡΑΛ ΟΦ
ΛΒΡΝΙΓΚ καί είς τό θέμα «Διοί
κησις — Όογάνοκΐις καί Λειτονο
γία των Νοσοκομείον» κιχί δοθείσης
τότρ καταλλήλου σχετικής εύκαιρί
άς, συνέτ,ιχζα, 6ιΐικτυλογρά<ρησα κ<ά άπηύθυν« άγγλιστί μίαν ταπεινήν έγγραφον άλλά θΈθ'μήν έκδήιλωβιν των πρός την Ά'μερικήν προισοπι- κών Μ'κτθημάτων μου εϋγνο)μοσΰνης, ώς δέ έπίβτενον τάτε *αί ολοκλήρου τοϋ Έλληνικοΰ Λαοΰ, εξαιρέσει μιιάς μικράς καί ασημάντου μΐΐοψη φί-ις. ^ ^ Ι Ή έκδήλοισίς μου έκ.είνη τότε, ήτις αργότερον, ήτοι μετά τό πέ ρας τής εκεϊσε παραμονής μου, πΒ ριι-λήφθη καί έν·σοιματώθη είς την ετησίαν πρός τό "Υπουργείον Κοινωνικήν 'Τπηρρσιων έκθεσιν τής μετ*κπαιιδεώσεώς μου είς τάς Ηνωμένας Πολιτείας τής Άμεοι' κης, περιελάμβανιε τα εξής. «Είναι γνίοστή ή κακή κατάστα σις τής χιόοοις μας, λόγω των σΐ'νε χών πολέμιον, χάριν τής Άνεξαρτη σίας τής Ελευθερίας καί των Δημο κρατικήν Ελευθεριών μας. Είς τόν άγώνα αυτόν εναντίον των Ίτα- λων, την Γερμανών καί έΌχάτως των Ρώσσον, ή Άιιερική έσιοσεν την Έλλάδα. Ό Θεό; ηύλόγησεν τόν Άμερι κανικόν Λαόν κ«ί την Κυβέρνησιν τού, νά δοηθήση την μικράν καί κατεστραμένην πατρίδα μου. Ό ©εός ηϋλόγησεΛ' τα Έλληνικά ίί- πλα νά κατανικήσοι·ν τούς κοινούς έ^θρούς μας. Πσός τόν Αμερικανικόν Λαόν καί τόν Πρόεδρον ΤΡΟΤΐΜΑΝ, ό Ελληνικάς Λ«ός θά είναι αιωνίως εΰγν ώμοΛ'. Η Ελλάς, ή χο')ηα των Γραμμά τον κπί των ήρώιον, είναι ΰ,τερηιφα νος διότι ε[ναι πιστή συιιμαχος των Ήν(ΐ)μένο)ν Πολιτειων τής Άμερι κης κ αί εΰχεται είς τόν Θεόν, διά την ευτυχίαν κ.ι την μακράν ήγε σίαν τοΰ Άμερικ«νικοΰ "Ε'θνους. Ώς "Ελλην πολίτης καί ώς άνο>
τερος μύιμος Κρατικάς ΰηάλ).η-
λος, έπΐθυιμω, νά έκφράσο) καί το
νίσιο μάλκττα, τόν μέγαν θανμα
σαάν καί τήν αδελφ.ζήν άγά.-η; τοϋ
Έλλην.κου Λαοΰ ποι'νς τό αέγ ν.ίη
ένδοξον Ά μ. ηικανικύν Έθνος, τα
ύποίο πολλάκις ε'σιυσε την άνθρο
πότητα χ«ί άπέδοσίτ την 'Ανεςαρ
τησίαν καί τάς Δημοκρατικάς Έλευ
Οερίας ρί; τόν κόπμον. ,
Έκ μέρους τού Έλληνικοΰ λαοΰ,
έκ μέροΐ'ς τής Σεδαστής Κυβερ¬
νήσεως μου καί έκ μέρους εμού τοΰ
Ιΐοίον, εΰχιιριστώ τόν Άμερικανι
κύν Λαόν διά τό μέγα ένΐδιαφέρον,
π.ροστα'σιίαν καί υποστήριξιν πρός
την μικράν άλλά γενναίαν ΙΙατρίδ,ι
μου, όιδο<μένην διά μέσον τής ού σιαστικής καί πηαγμητικά άξιολύ γου συΎεργασίας τής Άμερικανικής Πρεσβείας κ ι τή; Άποστολής έν ΈλλάΙδι. Ι Ό Θεός ίΐς εύλογ»ρί τό Εύγενές "Βθνος Σας». ( Αύτά ποϋ έγριψα τότε, τα έπανα λαμθάνο) καί τα προσηπογράφιο καί σήμερον, κατά τήν λίαν θλιβεράν ευκαιρίαν τοΰ πρόσφατον θανατον τοΰ εύγενοϋς καί Αξίου τέκνον τής μεγάλης Σύμμαχον μας, ώ; δικαίαν καί έπιβεβλημένην έπιτάο/'ον άπό τισιν τής αιίωνίας εύγν'ϋ)μοσιη*ης μας πρός τόν έκλιπόντα. | Ό Πρόεδοος ΤΡΟΤΜΑΝ ύπήρ ξεν ϊ·Λ.ίσης, είς έκ των Ιδρυτόάν τοϋ Διεθνοϋς Όργτνισμοΰ των Ήνο)μέ ν<ΐ)ν Εθνών (Ο Η.Ε.) καί τής Βο ρειατλ1 (Λ'τικής Άμνντικής Σνμ- υαχίας (Ν.Α.Τ.Ο.). Αι' δλα τα άνοιτρρο) καί διότι οδ τος, ηγωνίσθη σθεναρώς έναντι τοϋ έκτός τής Κνβερνήσίως εΰρισοιομέ νού ΡεπΌνμπλΐν.ανικοΰ Κόμμιτος, δ περ άνέδρασεν είς τήΛ· πρότασιν τού περί παροχής βοηθείας είς την Πατρίδα μας καί διότι, ήγήθη ού τος είς τή-ν λήψιν όλων των μεγαλν τέριον, σποι'δαιοτέροιν κτιί γενναιο τέριον άποφάσεων υπέρ τή; έλευ θερίας τής άνθροχτότητος, Λπαφά σεοιν άπολντιος έπιβεβλημενιον έκ των πραγμάτων καί αΐτινες φέρονν καιθαρώτατα, άνειξίτηλον την σιτρα γίδα τής δυν;μική; προσωπικότη τος τον, ϋ Δημοκρατικάς Πρόεδρος ΧΑΡΡΤ ΤΡΟΤΜΛΝ ανεδείχθη ά ξιος Ήγέτης τοΰ Άιμερικανικοΰ "Ε θνους καί τοΰ ΕΛΕΤΘΕΡΟΤ ΚΟ ΣΜΟΤ. , | ΑΙ προσβοκίΐ7ΐ καϊ έλπίδες τής ανθρωπότητος, διά μίαν μακράν ει¬ ρηνικήν διαβίοσΐν έν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ καί ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Βασίζονται κατά αέγα μερος είς τα ϊσχυρά θιμέ>λια τα όποια έθεσεν δ άείμνη
στος Μέγας Πρόεδρος.
ΧΡΤΣ. Α βΕΟΛΩΡΜΗΣ
ΙΑΤΡΟιΣ έκ ΝΑΖΛΗ
τής Επαρχίας Άΐδινίου τοΰ Νομοΰ
Σμύρνης.
"Αναμνήοει^ άπό την
Καταστροφήν
Σμύρνηα
ΕΠΙΚΑΙΡΟΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
Ή Πεντπκονταετία
(Συνέχεια έκ προηγούμενον)
Ή παραμονή στόν κάτω μαχσ
λά τοΰ Σαραντάρ τταρετάθη<ε έως δτου ξεκαΐθάρισεν όλοκληρ? τό χωριό άττό τούς έτπδρομεί πού πήραν την κατεύθυνσι γιά Άλάτζερα καί Χαιρίανα που χώ- ριζε τό άψηλό βουνό «ΚαγγέΛΐα.» (Κικούρ - νταγ) μέ διαδρομήν ά ττό τα τούρκιικα χωρία Άρποπ-ζϊκ καΐ Τζαρτ]ζούρια καΐ τό μεγάλο Ρωμαίηκο χωριό Σι,μικλή, Ή σέ σιυνέχεια έκκίνη.σι τής έ< στρατείας άτηό τόν άνηφορικό ό φειοειδή ιμουλαρόδρομο μέ θαυιμά σιο καιρό έΐφερε στό όροτηέδιο «Σταώρωμα» ττού χωρίζει τα τιμή ματα «ΤζΡζερα» καΐ «Κιουρτιν» καΐ είδΐικά τίς κτη,ματικές περιο- χές των χωρίων Σαραντάρ και Γαργάενα (Κάρκαγια)' Σ' έκείνο έκιεΤ τό άθάνατο τοττεϊο μέ ελευ¬ θέρα όρίζοντα, τον καθαρό άέρα *αΐ τό μεθυστικό άρωμα τής άν- θοστολιστης καταπράσινης ττεριο- χής, μαγνήτισοον τόν Καιμακάμη καί ζήτησε άφι'τττηευσι και όλιγό- λετττη ξεκούρασι, και ξαττλώσανά στό ςυσικό χαιλΐ χωρΐς νά δέχων- τα τα χαλάκια άττό τίς σέλες τή'- καβάλλας, ανατΓνιέουν βοτθιά το μειθυστΐικό άρωμα ττού σκορπαα τα γύγω. "Ενώ, δμως, οί έττίσημοι χα'- ρονταιν τήν φύσι ιμέ δκχνθισμένο έγκώμια, έμένα ,μ' έ'τρωγε τό ση· ράκι, άτενιζοντας την λεια άιτό λεηλασίες ττού ττιεριστοίχιζε τους ττολυττληιθεΐς καΐ ττολυΕΐδείς κατπ δλ,σμούς των βανδάλων, ττού κα- τέκλυζαν τίς άττέραντες έκεΐνες γυμκές άττό δένδρα, άλλά κατα- τπράσινες βουνοττλαγι'ές. Γιά κάΐθιε βαθυοτόχαστον ή εί- «όνα πού παρου.σίοοζαν τα τοττεΐσ μέ τούς νέους νομεϊς των απτό ίπι δρομεΤς και μέ την τόση ποικιλ^ άττό ϋπέροχα χαλιά καΐ άλλω·1 εΐδών ΰφαιντά ττού άκαλα<σθητα καΐ χωρΐς έκτί,μησι τής άξιας των άνατΓλήρωναν άντίσκηνα σάν στέ- γαστρα οίκογενειών μέ· πολύτιμε», στρωμνές τής λείας γιά τα άκά- θαρτα τέκνα των, βαθύτατον ττρο ξενοΰσε τόν ψυχικόν πόνον. Κα' μήττως αύτά ιμονάχα; "Αν ηθελ» τό βλέμιμα νά ττεριεργαζεται τα γύρω καϊ άντίκρυζε σέ κάθε ύ- μάδα δίττλα άττό τις σκηνές στή- λους μέ ιορέατα, άττό σφάγια, ά- ττό άμέτρητΓα κοττάδια καί τις ά- ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΙΣ κ. Μ ΚΑΤ2Α ΚΗ ιι Η ΜΑΔΥΤΟΣιι ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟΥΒΙΒΑΙΟΥ ΥΠΟ ΤΟΎ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΛΤΟΓ, ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΟΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝ&Ν Ό άείμνηστος ϊατρός Α. Σιτα- νά αναλυθοϋν, νά τσΕινομηθοΰν, ράς είχεν έκδώσει σπουδαίον έρ- νά άΕιολογηθοΰν καί νά άποτελκ- γον περί «Μαδύτου». Άγαπημένη σουν χωριστο κεφάλαισ, μέ ένό- καί συμπαθητικωτάτη ή γενέτει- τητα καί συνοχήν, μέ συνέπειαν ρα, έΕοχον ιό τέκνον της. Άπο- κα' έπεΕηγηματικήν δεΕιοτεχνίαν. τιοε, λοιπόν, τόν φόρον τού. Ή- Ρευοτότητες ιιαι μεταπτώοεις στήν άνθρωπότητα Στρατιώτης στήν Τουρκία κστά τόν Α' Παγκόσμι,ον Πόλεμον Τοΰ ΑΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑ ΙΛΗ. συν ταξιούχου (Γραμματεύς) Δτνμου Πτ<χλ«μαΐ8ος γελες ττου κατέκλυζαν ύψώματο καΐ βουνοττλαγές αύτά ττού άρττό ζουν οί βάνδαλοι άττό τα Ρωμαί- η.κα χωρά ττού άττεγύμνωσαν, ποίας έ<τασης τραγικότητα θά κεντοΰσε την φαντασία τού; Ή σαν τόσο ττολλά τα στοιχεΐα τής άσυδοσίας πού —αρουσίαζεν ή κα τάστασι, ώσηε, θά χρειαζότανϊ ΤΓθλλές σελίδες άν έτπεχειοούσαμε νά έπισηιμάνωμε καιί ιμονάχα τα κυριώτερα. Ι ' Εκείνα τταύ ώς ένα ση·μεΤο ξε- λάψρωνε τόν ττόινΌ ιμον ήταν πού ό Καιμακάμη,ς συζητώντοος μέ τόν Μιλαζί,μη γύρω άπ' τον ττλοΰτο των Ρωμηών πού κατ^ΐχαν οί έ- ττιδομεΤς, νά άδιαφορήση γιά τό άρωμα τού τόττου πού άττελάμβα μ; καΐ νά διατάξη διαλύση των σκηνών καΐ ττροώθησι των Προσ¬ φύγων Τραπτεζοΰντα, δττως τούς άπο<αλοΰσε. Καΐ τόν Μιλαζιμη νά δ.ατόιζη άκροδολισμό. "Αν καΐ ττρόλαβαν οί έττιδραμεΐς νά παρα- καλέσουν καΐ νά έπιτύχοι/ν αδεία τταΐραμονής ώς τήιν ττρωι'α τής έ- ττΐιμ'ίνης 'μέρας, γιά νά εχουν και ρον νά έτοιμασθούν γιά έκκίνη- σι. Στήν ψυχολογική κατάστασι ττςϊύ ήταν την στιγμή έκείνη ό Κα ιμακάμης, διέκοψε τήν ξεκούρςχσ. καί άπόλαυσι τού μι/ροιδόλου άε- το πνευματική είσφορά μεγίοτου Ρα> τ0 οποίον έν προκειμένω εί-
ένδιαφέροντος. Διότι ολίγοι ήΕε-
ραν καΐ ϊσως άκόμη γνωρίΖουν,
τήν Ιστορίαν καί τήν σημασίαν
τής ώραιοτάτης αυτής πόλεως,
πού κείται εις τήν θρακικήν χερ
ιοόνησον, επί τοϋ Έλλησπόντου,
άπέναντι τής άρχαίας Άβύδου καί
είς μικράν — μόλις δύο μίλια —
απόστασιν όπό τής Σηστοϋ. Καί
όμως άΕΙΖει ή ένημέρωσις. Διότι
ή Μάδμτος, ή όποία πολύ πρΐν
καταστή άποικία των Άθηναίων
εϊχε φήμην καί δύναμιν καί ή ό-
ποίσ, λόγω Ιδίως τής καιρίας θέ¬
σεώς της ίμεινε, πάντοτε, άσει-
στος έπαλΕιθ τού Έλληνισμοϋ.
"Εχει, βεβαίως, ιστορίαν μεγά¬
λην, σφραγισμένην μέ τούς αγώ¬
νας τής Φυλής καί μέ τήν άκτινα-
βολίαν έΕεχουσών προσωπικοτή-
των.
Ό "Απόστολος Σιταρας άπέθα-
έργον τοο, όμωο, 2-
μεινε. Καί ήτο ,πράγματι, κρΐμο
νά μείνη <;ίς μικράν άκτϊνα γνω¬ στόν. Εύτυχώο, έπανεΕεδόθη είς όγκωδέστατον τόμον άπό τόν εκ¬ λεκτόν διανοούμενον, άγαπητό/ φίλον κ. Μ. Κατζάκη Έδικαίω- ί σε, λοιπόν, κατα τόν πληρέστε- ρον τρόπον τήν ευθύνην τού. Καί είναι εύθύνη οημαντικωτύτη να δώσης είς τό εύρύ Κοινόν ένα ρα καί διέταξε νά ονγκροτηθή ό- έργον όμοίΐυν διαστασεων, που καλύπτει αΐώνας. Ή έπιμέλεια τοθ κ. ΚατΖάχη όποδεικνύεται έΕοχος Καΐ πιοτο- ποιεΐ, ΰκόμη, τήν Ικανότητα τΓ|ς συνθέσεως. διά τήν όποιαν δέν άρκεϊ ή βαθεϊα γνώσις τοϋ ΘΚμα- τος, οϋτε τό τάλαντον, άλλά χρει αϋεται — κα, ϊσως πρώτη αυτή — ή άγάπη διά τό θέμα. Καί έδώ το θέμα είναι μιά δόΕα έλληνικη. πού διετηρήθη άκμαία καί πού, ου νεχώς, άνενεούτο μέσα είς τήν ροήν τοϋ χρόνου και τάς ίστορι- κάς άνελίζεις. Τα γεγονότα, συγ κλονιστικά καί δταν ώδηγοϋοαν είς άνόδουο καί δταν έφερον εις πτώσεις, ήρχοντο νά συοσωρευ- ττισθο^λακή τΓού θά προωθοϋσ τήν έττόμενη άπ' τήν περιοχή «Άρ τταχτζήκ» τούς έττιδρομεΤς καΐ την έκκινηση. γιά τό «τζερτζούρια» ο- φθάσαμε ττρός τό βράδυ καΐ έ- ι>εν ή ύττοδοιχή τοΰ Καιμακάμη
κσ.ί συνοδειας τού άττό τούς μ.-
χτάρην, ίμάμην καΐ μερικούς ιτρ···
κριτους τοΰ χωρίου.
(Συνεχίζεται)
ΑΙ ΠΩΛΗΣΕΙΣ
ΚΡΕΞΑΤΩΝ ΠΡΟ^
ΤΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ
ΟΊ κρεοττώλαι δύνανται νά ττροσ
αΰξάνουν διά τοΰ άναΛογοΰνττθι,
χαρτοστιμοιο τιμαλογίου, τάς δι"
άγορανομικής διατάξεως ή δελτι-
ου τιμών καθοριζομένας τιμο:,
ττωλήα-^ως κρεάτων επί διαθέσε.
τούτων είς έστιατόρια και υπο
τήν προϋπόθεσιν εκδόσεως σχετ:
κου τιμολογίοι».
Τουτο διηυκρινιισθη ύττό τού 'Υ
ττουργείου "Εθν. Οίκονομιας, το
μεύς έμττορίου.
σουν θριάμβους και δράματα είς στορικάς δ.ομορφώσεις
την Μάδυτον. Καί αύτά έπρεπε
Καί, πράγμαιι, αύτό τό έγχείρη-
ναι καί ιστορικόν καί κοινωνικόν,
επέτυχε πλήρως.
"Ετσι, το βιβλίον είναι διηρημέ-
νον, ούσιαστικώς, είς τρία μεγα-
λα μέρη: Είς τό πρώτον παρου-
σιάΖεται ή Μάδυτος κατά τήν άρ-
χαιότητα, την βυζαντινήν καί τήν
όθωμανικήν εποχήν. 'Ακολουθοϋν
αι περίοδοι τοϋ ΙΗ'. 10" καί ΚΙ'
αιώνος, η απελευθέρωσις τής Μα
δύτου καί ή Ελληνικη Διοίκησις,
καί τό μεγαλο αύτό κεφάλαιον,
μέ τό πυκνότατον ενδιαφέρον,
κλείνεται μέ, πράγματι, συγκινη-
τικάς άναμνήοεις , τοϋ συγγρα-
φέως.
Τό δεύτερον κεφάλαιον περι-
λαμβάνει ι ούς θρησκευτικούς α¬
γώνας, τό πολίτευμα, τάς διαφό¬
ρους μορφάς των κατοικιών, τάς
τοπικάς ενδυμασίαι;, τάς άσχολί-
ας καί τα ήθη καί έθιμα.
Είναι ένα κεφάλαιον απαραμίλ¬
λου λαογραφικοϋ ένδιαφέροντος,
τό οποίον προσφέρει άφθονον υ¬
λικόν εις τόν ερευνητήν καί έρ-
μηνεύει γεγονότα καί νοοτροπίας.
Τό τρίτον κεφάλαιον είναι, θά
αλεγε κανείς, ένας πλήρης κατα-
λογος των επισήμων καί διακε-
κριμένων τέκνων τής Μαδύτου.
αρχιερέων, διανοουμένων, στρατι
ωτικών, έπιχειρηματιών, έμπόρω/
καί άγωνιστών. Ολόκληρον όΌ
μέ βιογρα'ριας καί φωτογραφίας
των βιογραφουμένων.
Έπίσης, φωτογραφίαι έΕαιρώ-
τοι, πού βοηθοϋν είς τήν πληρε
στέραν κατατόπισιν διακοσμοϋν ο¬
λόκληρον το βιβλίον. Καί έχουν
τήν θέσιν των. Θαυμάζει, πράγμα-
ιι, κανείς τήν έπιμέλειαν καί την
τάΕιν μέ την οποίαν έχει γίνει γ,
σύνθεσις καί ή παρουσίασις τοΰ
ύλικοϋ.
Μέ τό βιβλίον αύτο δύναται,
συμπερασματικώς, νά τονισθή ότι
προσφέρεται ή ίστορική έπιτομή
μιάς ένδόΕου πόλεως, η όποια ά
πό τής αρχαιότητος διεδραμάτι-
σεν κορυφσίον ρόλον είς τάς ί-
(Συνεχεια έκ τού προηγοι/μένου)
Πρώτος ιερεύς καΐ μοναδικο;
διά τα έτη 1922—1923 έχρημά
τισεν ό πατήρ μου, μέλος τής
Άποκαταιστάσεως Προσφύγω>
και] Ορόεδοο·ς της Δηιμογεροντ,ας
Ικονίου, Νίγθης κα! Άδάνων.
Μετά ήλθον, σωθέντειΓ έκ τήτ
συμφοράς είς Ν. Κοκκινιά οί '-
«ρείς Άρχιμαινδριται Φιλαρετος
Ίορδανίδηις, Καλλίνΐ'κος Κυρδης,
Χρυσόστομος Χρυσόγονος και ο'
καρκάλοβθοι καΐ βιβλικοΐ Πρεσδυ
τεροι 'Αγαθάγγελος Βιζυηνός, Μ
χαή,λ Ραλιωτάκης, Εύθύμιος Στυ
λ:ανού, Βασίλειος Παπαδόττοο-
λος, ό Πόντιος καΐ οί συγγ-νείς
μου Άζοιρίας Πατταδόπο'ίλος, Λε
όντιος «αί Πρό&ρομος Καραμαν-
λίδης Άγαθοΐ λευίτες καί πραγ-
ματικοΐ «αί άδολοι ΊερεΤς φέρον¬
τες έν τοίς στέρνοις τόν πόνο"
τού διωγμοΰ καΐ τοΰ μαρτυριου
"Ας είναι αίωνία ή μνήμη τώι'
κληρικών αυτών, οί όποΐοι ύττηιρί
τησαν τόν Κύριον Ίησοΰ εύορκίκς
και εύσυνειδήτως καί συνετήρησαιΐ
στοργκά τα δσια καΐ Ίερά τοΰ
Γενους των ΜικρασκΓτών.
Τό έτος 1924 κατέψθασαν έ< τοΰ τόττου τής έξορίας των ο! κα τα5'ΐκασβέντες ύττό τής Άγκυρας είς θάνατον καΐ πολλά βασανιστή ρια ύποοτάντες "Αγιοι 'Επίσκο- τγοι ΠθΓτάρων Μ&λέτιος Χριστιβητ καί Σε6αστε άς Γερδάσιος Σου· μελιδης. Άτρό τήν ψνχήν των προσφύγων άδελφών μας δέν θά σβύση ποτέ ή Ιερά άνάμνησις των δυο Άγιων Αρχιερέων, οί όποίοι παραμέ- νουν φωτεινά παραδείγματα χρΐ - στιανΐ'κής τοπρεινσφροσύνης καΐ έγκαιρτερήσεως και ά,μώμου 6ιω τής καί ττολιτείας! Τότε ΆρχιεπίσκοτΓος "Αθηνών ήτο ό σοφός, συνετός καΐ "Αγιος όντως ό Χρυσόστοιμος Παπαδό πουλος, πρόσφυξ, κι έκείνος άττό την Σιδηιράν Φάλαγγα των Άγιω τάτων Αρχιερέων τής Άνατολής ττροιερχόμενος ττού άγκάλιασε μέ ττατρικότητα κοίί μέριμναν κάθε θρησκευτικήν ανάγκην καΐ εκδή¬ λωσιν των τΓθνε,μένων Μικρασιί- τών. Όλόκληρος ή ττνιευματική παρακαταθήκη τού Χρυσοΰ Αίώ- ν-ος τής 'Εκκληισίας έστόλιζεν την ττατερική τού μορφήν Καΐ τον με Παταρων Μ;λέτιον έτοττοθετησεν ώς Άρχΐβρατΐικόν 'Επιτροττον είς την Ν. "Ιωνίαν (Ποδαραδες) τον δέ Σεδαστείας Γερβάσιον είς τή·-1 Ν. Κοκκινιάν. Εντός ολίγον χρο- νικοΰ διαιστή'ματος νέοι Μ. Ναο! ττεριτριγύριζαν τόν "Αγιον Νικό¬ λαον. Ό Ναός τής Όσίας Ξε- νης, τού ' Ι φ Χρυσοστόμου, τοΰ Άγίου Γεωιργίοι», τής Παναγίας είς τήν στάσιν φοτρμακείου έναντι τού Φιλολογικοΰ Σ^νβεσμου Νι- καίας, των Άγιων Άποστόλω' καΐ άλλοι ττέρ·ξ των ίερών τούτων καθιδρυμάτων περ στριέφετο ή ζω τκότης ενός ίδιορρύθμον λαου, των προσφύγων καΐ ύττό των θο- λων αυτών άκούοντο τα Βι/ζαντινα Τροπάρια σάν ίαχή ΐερά καΐ εύ- φρόσυνος, ότι λαοΐ ϊστορικοι καΐ τής παραδόσεως των εύγενών δι- αδόσεων καί τής ττνευματικής ττροοολής δέν άλλοιοθνται, οΰτε καΐ άφαινίιζονται, δσον τα κτυπτή- ματα καΐ ή συμφορά είναι παμ- μέγιστα και ϊσχκρά Έντός όλιγου ό Μικρασιατικός Κάσιμος σιινιίίιλθε καΐ διά τής χα- ρακτη,ριστικής ύττομονής τοι; καΐ τής έγκαρτερήσεως έδη,μιούργησρ τό θαΰμα τής "Αναγεννήσεως! Δι ότι οί χάτοικοι τής εύλογημένης Άναταλής ένεστερνιήθηισαν την άρ χαιαν Παρακαταθήκην των αίωνι- ων αρετώ,/ τής ζωής. Πίστιν, Φιλο πατρίαν, 'Εργατιικότητα! Καΐ έν στέρνοις έφερον μαζύ μέ τα στίγματα τοΰ Μαρτυρίου των τα αίώνια Σύμβολα τού Γέ- νους: Τόν ' Οδ υ σ ν έ α των άναζητήσεων καί τόν Φοίνικο τής αναδημιουργίαν! Γυμνάσιον, 'ΕκτΓαιδειπήρια, Νυ κτερινά ΣχολεΤα διά τούς έργα·' ζοιαένους, Σύνδεσμοι, Σωματείον | Άθλητικοΐ Σύλλογοι, Πνευματικαι Κέντρα, Φιλολογικα συγκεντρώ- σεις κ.τ λ. άΜετπίδησαν ώς έκ θαΐ' ματος γύρω στΐς τπενιχρές καΐ ά- θλιες παράγκες τοΰ Συνοικισμόν Ν. Κοκκινιάς καί τό έμπορικό δα μόνιιον των Σμυρναίων καΐ Κς» παδό<ων έμτΓσρων επεκράτησε · τταντάττασιν ειίς τρόττον ώστε νά σο ναγωνιζεται τό ο-ταθερόν έμττο- ριον τής Εύρώττης καΐ Βιομηχα- νιαι νά κα!9ίστανται ττροβολη άςι άς καΐ ίδιαζούσης τέχνης διά τό 'Ελληνκόν Δηιμόσιον. Ή νύμφη τής Ίωνίας, άξεΐχα- στη Σμύρνη δέν έσι6ι;σεν οριστι¬ κώς, οϋτε καΐ ώς Χαμένη Πατρί¬ δα δύναται νά χαρακτηρισθοΰν. Καΐ τό λυρικόν ποίημα τού Σμΐν ναιου δηιμοσΐΌγράφου δέν πραγ- ματοποιεΐται: . . .Μά έσύ δέν θά ξαναχσ;ρής τό γέλοιο ττού σοΰ μοιάζει, Αίών α σάν σύνεφο βαρύ θά σ? σκ^πάζη τό μαΰρο καί αΐματόβαφο τοΰ Χρυσοστόμου ράσο! Παιδά, τής δ&ι/τέρας γενεάς έ- πεττλήρισαν τα Άνώτατο Έκπαι- δ:υτήιρια τής Χώρας καΐ έντός Ο¬ λίγων έτών 'Ετποτήμονες, Καθη¬ γηταί Σι/γγροψεΤς, Καλλιτέχναι Ποιηταί, Ζωγράφοι καϊ Γλότττες άπό την Προσφυγιά εδωσαν τό παρόν, είς ρωμαλέαν νέαν μορ¬ φήν διά ν" άττοδείξουν περιτράνως ότι ή Ελλάς καΐ ό 'Ελληνισ,μό·; της εΤν«ι ένιαία δύναμις καΐ δημ· ουργία! ΤΕΛΟΣ Ύο~> σνντ.ρ'ίΟΓτου |Ός κ
(Συνέχεια έκ τού προηγουμένου)
Ή έζολόβρζ-ισ.ς των Άρ μ ενίων
συ/έτπεσε ν>£ την μεγάλη έθνική
μας κρ'τη τής ττεριόδου 1915 —
1916. Τό Φε&ρουάιριο 1916 ή
Γερμανική διτπλωματια γιά να δι
εικολύνη τή θέση τοΰ Κωνστα.'τι
νού, ύπέδειξιε κατά σύσταση τού
γερμανοΰ ττρβσβευτσΰ στάς Αθή¬
νας κάμτντος Γουλιέλμου φόν Μιρ.
μτταχ, τή )(<χλάρ<>χττ των έξο^τω
τικών μέτρων τού τ^«^ιρκο^ρατο'.■-
μένου έλληνισμού. Άλλά συνηι»
τησε έττμον<Γ άντιθραση τοΰ />!-
μαν και τού Νεοτο'υρκκού Κομι-
τάτου. Υΐοθετήθηχε μιΐά έπ·φανε·-
ακή μέση λύση μέ κάποια έκτό-
νωση των καταττ.έο-εων των έλλτι
νων ύπηκόων και έττιδεικτικές φ ·
λικές έκδηλώσεις τηρός τό 'Ελλη-
νικό κράτος, "Εχω ττροσωπική ά
νάμνηση τού έαρτασμού τής όνο-
μαστικής έττετείου τού βασιλέως
Κωνσταντίνου στή Σμύρνη τό Μα
Ίο 1916. Προηγήβηκε δοξολογία
στό μητροττολιτικό ναό τής Ά-
γίας Φωτεινής χοροστατουντος
τού Έπιτρότπου τού Μητροπαλν'-
του Σ μύρνης, ' Εττ,σκό'ττου ΐιαν-
θοι/ττόλεως Άμβροσίοιι, τοΰ κα-
τότην ΜητροτΓθλίτου Μοσχονησί-
ων τταροοσία τού γεν. προξένου
Κ. Δη·μαρά καί των ττροξένων τής
Γερμανίας, τής Αύστροονγγαρί-
ας καί δλων των χριστιανικήν ού
δετέρων κρατών. "Ακολουθήσαν
εύχετήροι έττισικ'έψεις των έκττρο-
σώττων των Άρχών κα! των τηρο-
ξένων στό 'ΕΞλληνκό γενικό προ-
ξενεΐο, Δέν ελλειιψε κανείς, ό Βα-
λής ό διαβόητος Ραχμή μπ<^ης ό Μ^υφ'τής, ό διοικητής τού Δ' Σώ μοπος Στρατού στρατηγός Περτέβ ττασάς, ό δήμαρχος 'Εβλιά ζαδέ Τεφίκ 'μττέης, ό δι>ευθυντής των
Εξωτερικών ύποβέσεωιν τού 6ιλα-
ετιοΰ ό πολύς Κάρολος μπέης Κα
ρατΓΐττέρης, άνώτεροι άξιοματικο
όθωμανοί καί γερμανοί καί τέλος
ή μακιρυά σειρά των πρόξενον.
ΟΊ προσχηματτικές αύτές ψειε-
τοφιλοφρονήσεις πρός τό 'Ελλη-
νικό κράτος, δχι ιμόνο δέν εΤχα
καμμιά άνοοσταλτική έττίδραση ε¬
πί των διωγμών, μά άπο-δλέπα-
νε καί στή νομιμοποιηθή τονς.
Ξεχωρίζονταν ο! "Ελληινες ύπήκο-
οι, σ'ι «Γιουνάιν», άπό τούς
ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ
κοκ'ρατουμΐενονς τοθο *·Ρλ'
έτονιζετο δτι ή τύχη τ^ ^ *»'
τώ-ν Ρωαηων, άτΓ3-Λούθ£ ^
μική όθωμανΐική ύττό&σηΐ ϊ'5"
π'κράτησις τού κ·ινήμ<χτοι. .· Θεσσαλονίκης κι" ή ^οδο 'ϊζ ■Ελλάδος στόν ττόλεμο ^ τέρμα στή τραγική αυτή ^ δια Τόν Φεβραυάριο 1917/1 δέρνηση Σαΐτ Χαλίμ όνοοΐϊ' τίσθηκε μέ μεγάλο βεζύρη τ^ λαάτ, τιτλοφορηθέντα ττασό ιί την άνοδο τού αΐμοδόρου „ Φαίου νεότουρκου στό Οπατο βερνητικό άξίωμα -1- · "* γαινιάο^ ή όξύτερη καί άγριώτςρη ^Τ" ριωδία καί έ'κταοηι ττερίοδ δ ωγμών. Ή έξόντωση έ ρςρη ^ ριωδία καί έ'κταοηι ττερίοδος δ ωγμών. Ή έξόντωση τού το!" κοκιρατουμένου έλληνισμοό ^ ί άύδ ^ γείτο άσύδοτα καί ^ στα ττιά, χωρίς συγκεκρι,μ^. ' τολές καί χωρίς αίτιολογίες. ττ, πόλεις ώργίβζαν τα ^, " κρατικά δργανα καί στήν * εθυαν και άττέλλυαν οί ρτες <|· οί έττί τούιου, θεντες έγκλη,ματίες κσί ΐ0| οί. Τό δργιο τοΰ ψρικίοστικοΰ ο Αέθρου έξακολούθηο-ε έντενό>μ·ενο ρυθμό ώς στή
τοΰ Ταλαάτ και την γρ
τής άνακωχής τού ΑΛούδρου, οτις
30 "Οκτώβριον 1918 ογγγο τή ^
&έρνηση τού διάδοχον τοκ, ^
λου Βεζύρη Ίζέτ ττασά.
Ή ττοικιλία των έφαρ.μοσ$ντΛ
έξοντωτικών μέτρων, ή —ληθώρ3
τώ-^ κέτ/τρων τού έξολοθρε,μοθ καί
ή δια—τορά των κατοδικαομί^
κατέστησαν φύσει άδύνατο τόν ί
κρι'δή ϋττολογισμό των Ομματα
Μ, ά έμτΓειριστατωμένη στατι—,,ή
τού Οικουμενικού Πατρισ.ρ)(ε;0((
άνεδάζει τούς έξοντωθέντες κα'
στατολογηθέντες κατά τή τεραε-
τια 1915—1918 σέ 490063 Ό
άριθμός αύτός ΤΓροκύτΓτει ά—ό τα
συγκεντρωθιέντα στοιιχεΐα. Ποίος
μττορεΤ νά ξέρη πόσων καί πόσο
άλλων ό χαμός τταρέιμεινε, έλλε,.
ψει στοιχείων, άνε,ξαικ,ρίδωτοςΐ
Ή τΓτωση τού Ταλαάτ παρέσυ·
ρε καί τόν 'Εμβέρ, τόν Μτταχαεν
τίν τόν Ραχμή καί γενικά τό
στενώτΒρο ττεριβάλλον τού, άλλα
δέν σημαινε καί τό ιΐλος ιών Νω
τούρκων
Συνεχίζεται
Επί τη 50κονταετηρί8ι της
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡ0ΦΗΣ
< ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ ιής 1ης Σελ.) 3) Κακουλίδης Γεώργιος Ναύαρ χος, έκ ΚερασΌΰντος τού Πόντου 4) Ταλιαδούρης Κων)ντΐνος, έκ Σκοττού Άνατολικής Θράκης ΣΕΡΡΩΝ 1) Άνθρακόττουλος Σωκράτης έκ Μεταλλειου Ταύιρου, τής Νιγ- 6ης τοΰ Νομού Ικονίου Μικράς Άσίας. 2) Κωνσταντόττοιυλος Νικόλα-· ος έκ ΣικοτΓού Άνατολι«ής Θρά- «ης. 3) Μανούσης Νικόλαος, έξ Ά- ττολλωνιά&ος τής Βιθυνιας Μικράς Άσίας. 4) Πολιιχιρονιάδηις Άδρααιμ, έξ Όριδού τοΰ Πόντου. 5) Λαζαρίδης Άναστάσιος, έκ Κάρς τού 'Καυκάσου; ΔΡΑΜΑΣ 1 ) ΑαιμτΓρινμδης Λάμττρος, έ< Σάντας τοΰ Πό^τοι». 2) Βοραζάνης Γεώργιος, έκ Νι κοιμηδείας τής Βιθι,νίας Μικράς Άσίας. 3) Βεζκρπζόγλου "Αντώνιος, ί< Σαράντα Εκκλησίαν Άνατολική^ Θράκης. 4) Θεοιδωρίθτις Αάζαρος, έκ Σι μώττης τοΰ Πόντου. ΕΒΡΟΥ 1) Μαΐ/θυηλίδτς Φι.λιτπτος, έ^ Ρα δεστοΰ (Τεκιρ Ντάγ) τής "Α- νατολικής θράκης 2) Κουρτίδης Κω-/)ντ'ϊνος, έξ Ά^5ρ:ανουττίλεως Άνατολικής Θράκης. 3) Πατται3ανασί&υ Άλέξανδρος έξ Αϊνου Άνατολκής Θράκης. 4) Κονρτΐδης Πα.αγιώτης, έξ Α5ριατ.'αυτΓΟλεως Άνατολικής Θρά κης. , ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ (ΒΟΛΟΥ) 1) Εύφραι,μίδης Άδαμάντιος, έκ Τρο—εζοΰντος τού Πόντου. ΡΟΔΟΠΗΣ 1) Μττια<άλμπα·σης Άναιστάσι- ος, έ< Καλλιπόλεως Άνατολιικής Θράκης. 2) Κεραμεύς Ιωάννης, έκ Σα¬ ράντα Εκκλησίαν Άνατολικής Θράκης. ΠΕΛΛΗΣ — ΕΔΕΣΗΣ 1 ) Γρηγορ'ΐάδης Νεόκοσμος, Στρατηγός, έξ Όρδοΰ τού Πόν¬ του. 2) Κοντολ'έων, Νικόλαος, έκ Σμύρνης 3) Τηλκίδης Γρηγόριος, έκ Κάρς τού Καυκάσου. ΗΜΑΘΙΑΣ — ΒΕΡΟΙΑΣ 1) Βοι/τυφάς Άλόξανδρος, έκ Κων)τπόλεως. 2) Χρυσοβέργης Θαμιστοκλής έ< Καλλιττόλεως Άναταλ'ΐκής Θρά κης. 3) Γρηγοριάδης Άβραάμ, έξ Άργυιρ'ουττόλεως τού Πόντου. ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ 1) Κρητικάς Στυλιανός έξ Ά- δροΓ,αυτίου Μικράς Άσίας. 2) Γεωργαλάς Δηιμήτρ ος, έ< Κυ5ωνιών Μ'κράς Άσίας. 3) Μαιρκόγλου 'Εμιμιΐνουήλ έξ Άςαρ'ου Μικράς Ασίας 4) Σϋμος Κωΐ;)ντΐνος έκ Κι/5ω νιών Μ κ^ράς Άσίας ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ — ΚΡΗΤΗΣ 1) Πεζάς ή Γ<·ουζές "Απόστο¬ λος έκ Βρυούλλων Μ.^ράς Άσί άς. ΧΙΟΥ 1) Πανταζίδης "Ο^μηιρος έ< Κό τω Παναγ'άς Κρήνης τής 'Ερυ- θρα.'ας Μ χράς Άσίας. Δέν έχετε τό διιιαίωμο!! Τού Συν«βγάτου μας ΔΗΜ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΤΛ0Τ Είναι μερικά Ποντιακά Σοιμα- τεί / Αθηνών, ποϋ προδάλλουν τίς μέρες αύτές τούς δνστι»χ€Ϊς Πον τιακοΰς χορούς στήν Τηλεόοαση καϊ πού ποοτιμοΰν ν ά προδάλλουν τόν χορό Τι^ άπο κάθε άλλο χο τον χορο ρό!! Μήπως δέν έχομε άλλους Ποντια κου; χαροΰς, όπως είναι τό Κότς, ιοπως είναι ή Χαιρεαννίτσα, δπο)ς ή Πατοιιλας; Ι Αΰττ! ή χροβολή τοΰ χοροΰ Τίκ | στήν τηλεόραση, προδίδει τττν π.λή ςη άγνοια των Ποντιακων Σιομα' τείων!. Ήιμείς λυπούμεθα είλικρινά γιά την κατάντια αυτή. Λτντοιιμΐθα, γιατί γιά τήγ άνα βάοση των χορών τής μας Πατς>ίδα;, έχομε κουραοβ'ί
πενήντα όλόκληρα χοόνια.
Ό χοφός ΤΙκ πού προβαλλίται
στήν τηλεόραση, είναι χορό; μονΐ
τονος μέ ά,τλά πατήματα. ΧορρΐΈΤβ
εντελώς πρόχΐΐρα. σέ δι«σκεδάσΕΐ!
καί σέ φιλικές έπισκί·ι|»εις! !
Τό δκοΐλαλήοαμε πολλές φορέ;
κ«ί τύ γρήψαμε ί.
Μή καταστρέ'τετρ έκιβΐνο πού ί
ιιεΐς μέ τόσο κόπο τό συλλέξβμί!
"Εχομε καταλάιβει πώς οί (ίνθΐά
.-τίνες άδνναμίες σά; όδηγοΰν!! "Ο
μο>ς δέν εχρτε τό δικαίομα νά χφΐ
τατρ μ ικρυά τοΰς ώοαίους Πονΐια
κοΰς μας χοραϋ; Από τό πολύ Έ).
ληνιχό κοΐΑΟ. Δέν εχετε τό δικαίω
■μ α
111
Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛ0Σ
ΑΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
Καθε
μικραοιατικό σπιτι
π ρ έ π ε ι )(ά ά π ο κ τ ή σ η
Μμνρνέϊκά '
ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ.
'ΑΒάνατοι λαΤκοΙ σκοποΙ τής Πατρίδος
Μπάλοι -' Κασάπικα - Τσιφτετέλια
Καρσιλαμάδες - Ζεΐμπέκικα - 'Απτάλικα
Σέ δΐσκους καΐ κασέτες
Κύριε Δι·ευθυντά,
Παρακολουιθώ μέ συγκίνησι —
γ.ατϊ τα έζηαο:— δσα γράφη
στόν «Πρ. Κόσ,μο» ό συνεργάτης
σος κ. Παντελιάς ΰττό τον τίτλον
«Πρϊν ΤΓενήντα χρόνια».
" Αναφέρει μετιαξύ άλλων τή,
προφητείας — άς τής ποΰμε ετσι
δύο Τούρκων, ενός Μοι/εζίνη ό ό-
■ιτοΐος εΤττε στόν κ. Ποσταζαχαρί-
ου ότι «θά φύγαυν οί "ΕλληινεΓ,
άττό την Μ. "Ασίαν τώρα, άλλά
θά ξαναρθοΰνε ττάλι καί τότε θά
,μεινουν γ.ά πάντα Τα ϊ&ιο λ&για
λέγει καί 6 Χότζας τοΰ Ούσάκ
Ταχήιρ - Άγάς στόν φίλο τόν Δή
μήτρη ■— δττως γράφει ό Προκο
ττίου «Μή φοοάσαι τσορμττατζή
τώρα θα φύγετε μά θά γι/ρίσετε
καΐ θά μεινετε τταντοτειν'ά έδώ»
Σ' αύτά έχω νά τπροσθέσω δύο
άλλες ττροφητείες Τούρκων:
1 . Ενός Χότζα κι αυτού άττο
ενα Τουρ<οχώρι πού γειτόνευε μέ τό χωριό μου. Ό χότζας αύτός Ί μάμης — έινχχς σε'δάσμιος γέ- ρος μέ μ,ά μα<ρι/ό γενειάδα — μιά βιιδλική μορφή — μ' Ινα γλυ κ ό κα τρράοί^ ϊ/φος — τόν θυμού- μαι καλά —■ έχα'ρε σεδασμού κ άγάττης άττό δλου·ς τούς κατοι- κους των γύρω χωρίων Χριστια- νούς κιαιΊ Τούρκους. Μία μερά ττοΰ εΤχε έλθη στό χωριό μου —καί ίίρχςτο συ-χ.'ά— συζητών μέ τάν έ< των προκρίτω./ τοΰ χωρίου Χά ράλαμτΓον Στασινόττοιυλον «γιά την πολιτική κατάστασιν*, τοΰ λε! /εί σέ μιά στιγμή: «Χαραλάμπη Ι Γιουινάν μττουρτάν κατσατζώ^» οί "Ελληνες 6ά φύγουν άττό έδώ. «Τ' λές Χότζα έφέντη» τοΰ ά-αντά 6 άλλας «γίνονται τέτοια πράγμα¬ τα τώρα μιάλιιστα ττού ήλθε έδώ καί ό Βασληάς των Έλλήνων,» «Σέν ματανά ντινέ» (Σ' έμενα πί στευε <-τά 3 'δλία μας έτσι γρά- ψουν θά ψθγουν, άλλά θά ξαναγυ ρίσουν καί τότε πιά θά μεινου» Γταντοτο νά ■—τεμελλέ—. 2. "Ενός άλλου Τούρου Χο- -ζα καΐ αυτού ττατέρας ενός σα | μολαδά ττού εΤχε τό μαγσζί τού στό Τ'ρΐ'Κ'λΐχι τής Σμύρνης. Ό Μανώλης Παττεύλ άς εττιρνί άττο έκεϊ άττοστήματα τού άλεομένο.· Γ-,σ»1.: ςι3 (ίΐκ.·—τ ί) γ ά τής γε λάδες τού. Μ.α ήιμέραν δπως μάς ίλεγε ό μπάρμπα Μανώλης —πέ θανε έ5ώ στήν Καλλθία— πριν δυ·ό χρόνα άτηό τήι/ κατασΓροφ', μοΰ λέγει ό Χότζας έξ άφορμη; <άττο·ας γ,ορτής. «Τί γιορτές κα' ■;τοναλμάδες κάμουν οί "ΕΞλληνες αύτοι σέ 3 χρόνια θά φύγουν άπ' έδω, άλλά θιά ξανάρθοΐΛ- καί τό¬ τε δέν θά φύγουν πιά, ετσι γρα φουν τα βιδ,λία μας»' Ό ιΜττα; μττα - Μανωλης θύμωσε καϊ δέ ξα/απήγε νά πάρη κιουοττέ. 'Αλ^ άμως βαρε ά τό εφβρε έλε/ε κ* ζα,άλεγε άκοϋς τό ςτκυλΐ νά λέ¬ γη δτι σέ 3 χρόνια θά ψύγουν οί ' Ελληινες. Καί δμως δυστνχώς σι τρία χρόν,α καΐ 3 μήνας ψύγα,ΐ:· Καΐ έρωτάται τώρσ Άττό πο« άναλούσαν αύτοι αΊ άνθρωτίθΐ ~ αύτοι οί 4 Ίερωμένοι—τα όσα λέ γανε; τα β.ιολία τους έτσι ΥΡ«· φανιε καΐ οί 4 συμφωνούο·αν ότι 6 Έλλ. Στρατός θιά φύγη, άλλά Θγ ξαναγυρίση πάλι κα'ι τότε ττιά; θο παραμείνη όριστικά. "Αν λάδουιμε ϋττ' όψει μσς το γεγονος δτι τό πρώτον μέρος τήι, ττροφητιείας των επαλήθευσε γιο· τι νά μή έχωμε την" έλττίδα νά ε τταλη6εύση καΐ τό δεύτερον μερά, της, ότι θά ξαναγυρίο-ωμί ττισω- 6χι έμεΤς π.ά, άλλά τα δ0 μας τα έγγόνια μσς, νά 6ι6αισθή ό 'Ελλ. Στρατός στΦ1 Μ. Ασίαν στά αλησμόντττσ έκει' να μέρη; "Ενας Τούρκος μεγαλο<τΐΗΐο- τίας στό Σουλτάν Χισάρ ' ·"* κωμόττολι κοντά στό 'Αιδίνι - στό έργοστάσιο τού όττοιου °°υ' λεύαιμε αίχμάλωτοι τότε, ό Ντοι) ρούκ όγλου άμέτ βέης, δταν ^ γαμε άπό ιό ΣοιΑτάν Χ.σόρ £' στριέφοντες στό 'Αιδίνι ττου Ψ' νέ τό τάγμα μας, γιά άνταλλαττ — ή όττοία καΐ ανεστάλη γισ «*ϊ ττοσο καιρό — μάς εΤπε: Σ| κιτΐγιορσουνούζ ντενιζντεν ραφτάν γκ'ετσμεν,ζ γκινέ>_Τ
φεύγετε, μιή ξαναττΐράστε δώ* ι
πό τή θάλασ,σα ττιά. "Ισ"ζ ΤΓ£Ρ'
μενε πιό γρήγορα την έττστρ°νι
μας.
*Α<ά,αη /τ ό γρήγορα την ι«Ρ μενε ό Δήμαρχος τού Σουλτάν^ σάρ ό όττοίος εΤχε ^ στήν άπς>θήκη τού μιά
Σημα.α. Τήν εΤδα δταν τού
με τό λάδι τού άττό τό έ
σ,ον ττού δουλίύαμε. "Οτσν το
ρωτησα γιατί την κρύδεις^
Ελλ. Ση,μαία κα! δέν την
τάς; «Ντονριούν όρντά ^ττέλ1
χτιζα άλούρι», λέγει: Άς
V
έκεΐ ίσως χρε.ασβή ΓΗμ^
γυρ τωμεν γρήγζρα ττισω γισ
ξσ.αιδάνη τήν σημαία;
"Ολα αύτά καί άλλα
τταλλά θά ύττάρχουν ττού
τουν τής έλτπδες ττού έξ
θοΰμε νά τρέφουμε γιά τίς
νες μας ττατρί'δες.
Τ«Ρ''
Μενά
Α. ΜκχαηλίδΓκ;
Καλλιβέα