194697
Αριθμός τεύχους
2179
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 47
Ημερομηνία Έκδοσης
18/11/1972
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Βικελαίαν Βιβλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτη;
Σά66ατον 18 Νοεμβριού 1972 —^
Στά 50 χρόνια άπω τή, Μ.κρασιατική
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ Π0Λ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΑΟΛ0Γ1ΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜ! ΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΙΚΒΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΟ,Ν
) ΤΙΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1,50. Διε υθυντής - Ίδτβκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗ-—ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ. 3229.708 — Γραφεϊα: Νίκης 25 —
Ο Αϋγουστοα τοϋ 1922
Τού συνεργάτου μας κ. Ι2ΑΝ. Α. ΒΕΡΝΆΡΔΟΓ
Πέρασε μ'ΐαός αιώνος άττό τό- ράν τοι/ι
Κβί ό νεαρός ττολεμιιστής, πού
τότε σύλαιμίτηις στό Αφ,ά,
Κο*>αχ«σσ'άρ. έφθαοϊ στό κατώ-
«Αι των γτρατεΐών·, στσχαστιχας
των ισταρικών γε
γ τγοΟ όδηγήσανε τ ό "Εβ.-
νος μσς στή μ«ρασιατι«ή τραγω
«α.
■Αιτίστειιτο μάς φάνηκ£ τότε,
τό ττύς ένας Στρατός νικηψόρος
ίηη τρβ, χρόνια, θφθαοΐ στό ση-
ό
γάο «χ τόν
—ίΐμοιψατημιένοι
οί
έχθροί τού,
αύτός άντί μο τοθς άντι,μετωτπ-
ζη μέ την ά—αράμιλλη γενναιότη
τό τού, νά φεύγη τρέχοντας γιά
«ί φθάση στίς μικιρασιατΐικές ά-
κτίς, ντά νά εγκαταλείψη την ά-
ξέχβεαττη, την ττανώρια Ίωνίο «χ!
τοθς ύττέραχους χιρι—πανιικούς ττλη
θυσμούς της στό ελεος τοΰ άφα-
νισμοΰ
Περόσανε ομος τα χρόνια, καί
ο άτταθής μελετητής τής άδεκα-
ο—ς 'σνορίας έξακρί6ωσε μί ό-
&Μ)ρή κατάττληξι ττώς τή μικρα-
οτατική κοπτΛΐςΓτροφή καί τό άπαν
θρωπο ξερρίζωιμα τού 'Ελληνισμού
τής, Ίωνίας τό έπΊδιώξανε αύτοι
οί Τ&ιοι «μεγάλοι σνιμιμαχρί» μας
—> μάς ειΤχαΜε ο—;ίλει έκεΤ, άν-
—Λίίοντας τή οχΛμ'μεταχή τοΰ
έλληνικού Στρ—ού οτην έκστρα-
ιύα τής Ούκρανίας.
Τό εττιιδτώξονε γιά δαό λόγους
Πρώττο έτ—Ιδή σΡΛηλοτρώγοντσν
γή την μοιραοτιά των μπκραχτια
τκών εδαφών χΐαί δευτέρα έττειδή
τούς κοκοφαινώτανε ή σνασύστα-
οί της τταληάς βΐίζαντινης αύτο-
κραταρίας, μιέ την 'Ελλώδα παν'-
σχυοη μβγάΛη δύναμι στό σύγ
χρονο κάοιμο.
ΟΙ Ρώσσοι ι £6λ€—αν χαμένο
γ* τηονηα ό δνοιρό τοκς γιά την
Μν~τιχακοόσο
* γ»ά τη ονιμιμετοχή Έιλλήνω.'
στήν ίκσ—ρατπείια της Ούχρανιας
'ΕϊργαισθηκοΐΜε, λοι—όν, έντατικά
νά καλλιιειρΎήσιοον οτήν Έλλάδα
«οί τόν Στρβττό της τόν κσμμου-
νισμό, μΐ σύνθημοο.... κάτω οί ί-
μ—ρ*αλιστ><·κ>ί ιτόλειμοι».
ΟΙ Βρετοοννθί: μέ την 'Ελλάδα
—/ίΐσχυιρη. . άντίο γιά ττάντα, ή
ΒΛοκτοοκρατορία κα'ι, σέ σΐίνέ
χειο, ή έμΊΐοροΟιαμηχανική έχψ£-
τάλλίιχτι τοβ έλληνικοΰ χώρον μ*
έ—«ρροές.
0< Γάλλοι: ττάνε.... ττίρίπατο οί γαλλιχές έΐΓΐβιώξεις στή ΑΑέση Λκατολή καί κάβε έττίδρασι στ' άραβΐιΜά κράττη.. ΟΊ ■ Ιταλοί: ιιώς νά λησ,μονή- οοια' τα τταληό τους ονειιρα γιά μιά ρωμαϊ^ή βύτοκιρατορία, 6- «οθ ή —ϊνίιο-χιιρη 'Ελλάς θά ίγτσ-' μεθοδι<χσ Έτσι στήν Έλλάδα τό άνόσιο έΐργο τού ίθνιχ,οΰ δι*χαχτμ0ϋ καί τα δι μϊγάλα πολιτικαί κάμιματα Εγιναν αθέλιγτ«, Λργανα τώ"· ίητονβμιεΐίτών τού ιμεγαλίίου τή'ς Ελλάδος, —ιιστεύοντας καλσ—ι- οτο, ττώς τό ττρόγραμιμα τού κτα- βενός χωριστά τό ·ταλλ(τε Ρο, τό δέ άντίθειτό τού ήταν, τού λοΓΛΛχσμένο, αν μη καί ΟΊ ξένοι όρτ/αυωτα! τής έθνικής »ς διχθΛθίθ'ς έττέτυχαν, ένώ ή 'Ελλάς ττολεμοΰςτε στή Μΐικρά Ά 'ίβ, νά γίνη δηιμοψήφΐισιμα μέ τό ίρώτηιμα, έόν ενέκρινε ό Λαός ή ^ε τή μ'κρσσΊΐατική έκστρσ Καί δημοσΐογραψικά ψοιρούπηανΐε ιτττ>ν "τΞλίλάδα κσ'
ιμοβχόμιενο Στρβ—ό δρβρα σα
την ^
ϊς καί την έττιτροττή τών
στίς αίκΌγϊνειιές τους!
"Οττως ητβν φοοΊκό, ή διχόνοισ
(ΑαράΆρωσε τό ηθικόν τών
κιοιί τούς ττροετοίμα-
05 νά έγκαταλείψουν μέ ττι,οώτπ
ο: τόν άγώνα.
μί αυτή την ήττοαταθή ά
ρα οτήν 'Ελλάδα καί τόν
της, έκδηλώθηκε τόν Α0-
τοθ' 1922 ή έττίθεσι των
Τούρκων στό Καλο»»τζίκντάγ, π.οώ
οτό 'Εσκή Σΐχήρ άμεσος ε¬
μέ άτΓοτέλεσιμα ν' αρχίση
"Ι" ύττοχώρησ-ί του ό Ελληνικάς
Ιτ(Χττός καί μ' έξαίρεσι τίς έττι-
**<: μάχες στό "Εριικιμαν, τό °" ρτουνάρ, τό Σαλΐ'χλή τό Ντ. ν'ννή, τά*< Τσεσ·μ)έ νά φθάση, δ ττ«.ρειςτε, στίς μικ,ροθσιατι^έ^ γιά κά έττιδικασθή στά κσ νά φύγη γιά τή καί τ' αλλα έλ νησιά, έγχαταλεί<πο>τας τη
*** Λσία καί τούς κατοίκους
Ράβια
ν, ~~*» —>%»>ΐ' ν
Η τή Μυτιλήνη
Στά
στό έλιεος τού
μετο5πολε.μικά χρό-
οτο
*
«Χο: ουναντήσει κάτΓθΐα
οττίτι τού τόν άείιμνηστο στρθί
' Νικ. Τρΐικούπιη καί τού ττήρα
"Λντεύξι δημοσιογραφΐιίή
έλληνικό ττόριοδικό «Πανό-
τΠς ■Αλεξανδρείιβς. Τού έ
τό έρώ—ιμα: «Γιατί, Στρα
•νού, άνοχβήκατε τάς τταρα-
διαταΐγάς τού Άρχιστρα-
διοικούντος ά~ό την Σ,μύο
"■> τόν .μ«χόμενθν Στρατόν, κα
την έττίββο.,,ν τ€λ/ γούρ^ν τον
1922 εναντίον τού Ν τ
ΑΑεραρχιών
ήσθε Διοικητής; Τ'·
την ανά
«ο—άοτ
«αλ'
ο
Ρηε«ν
' Ραττ>γ6<: ο Την ι—βμεδΐασε καί διστ αθτοοούλω: "ύτταξε καλσ κα, Λτκχρίθη προ* «Ναϋ, ν' άνελάιμβανα την ττρω τοβθΜλίαν. Καί αν μέν έ—ττύγχα να, εχει- καλώς, θ' άττεφεύγΈτο ή ύτταχώρησις κα! ή τιιμή της Νίκης θ άνήκιεν είς τόν Λρχιστράτη,γο·. 'Εά&ι 6μως άτηετύγ)οανα, δέν θά ή¬ το συγχρόνως κα;ί άτΐιμωτικόν δ: εμέ, ώς παλαιόν ήγΐττνν, — —>
λβμιστήν;» Τόν έδιικθίίϊοοχχ.
'Αίπό την αίχμαλωσία μου στό
Ούσόκ έλευθερώθτικα τόν ΆττΡ:-
λη τού 1923 καί γύρισ- —ήν Έ>
λάδα σωματικό καί ψυχι,κό έρε'ι
τγιο. Στό τκ—ρικό ,μου ο—!τι μέ
σάν... νεχραναιστη-
μένο. "ΕΞλβύθειρος -ιιά, ττλτ>ρο(()ο
ρήθηικα δλβς τίς θλιΐ&ε,ρώτατες λε
τττοιμιέρεΐιες γΐ'ά την κατηάληψι
τόν έμ—ρηισιμό τής Σμύρνης μα<: άττό τόν Νουρεντίν Πασά, γιά τόν δραιματικό θάνατο τού Έθνοιμά.ρ- τυρα Μητροττολίτη ρμ Σιμύρνης κ«ί των άλλων Δεσττο- τάδων καί Δηιμογϊΐρόντων, γιά τό άνα—άντιεχα σκληρό φέρσΐ'μο των ττολεμιικών πιλοίων των «,μεγάλων σιιμ.μ,άχων μαις» στόν τοολαι.πωρη .μένο ττληιθυισιμό τής Σμύρνης κα>'
τούς άλλοΐΛ; ττρόσφυ/ες άπο τό
έσωτερικό καί τα ττερίχωιρα, πού
συγικεντιρωμϊνοι κατά χιλιάδας
στήν τταραλί'α ζητούσανχ μάτσ α
την προοταισία τους... καί τέλος,
γιά την τύχη των σνγγενών μα>
τής Σμύρνης, ττοθ οχιγκεντρωθή
καιν€ γΜμνοί. ττειιΐ'ασιμένοι, άρρω-
στοι, αστεγοι στό τταπ-ριΐικό μου
τό σττίτι τούς τπρώτοι/ς μήνες τή'".
ττροσφνγιΟΕς τους. Μέχτα σέ λίγπ
χΐρόνια σαμΐΓληιρώθηικιε σ' όλόκλη
ρη την Έλλαδα ή άττο<ατάσταιΤ των προσφύγων σέ ττρόχειΐρους σ;ρ νοικισρούς, ττιρώτα, σέ χί€ς, έττβΐΦα, καί .μέ γοίργό ρυθμό χτιοτήκαΜε κατότη'ν χωρία κα*ί ττά λειις Λπό τούς Τδιοος τούς ξερρ- ζωμένονς μ έ τα όνάμοττα ττού τούς θυιμίζανε τίς άιξέχαιστες ττατρίδες: Ν«α Ίωνία, Νέα Σιμύρνη, Νέυ Νέα Χαλκιηβών. Νέ ι Πέραιμος, Νέα Μάκιρη καί άλλα. Στή Μακεδοννία τή Θράκη, τή1 'Ήττειιρο έγκατασταθήκανε κατό τταλλές χιλιάβες Μινρασιάτες, Πό ντιοι καί θράκες —ρόσψισγες μέ άκ-ραίο τό β&νΐιχό τον/ς φρύνημσ «αί ·μέ ιω δμφιη» —ροσόντιτϊ 12ον Ή σοφή πρινκίπισσα άνιστορεϊ την έπιστροφή τού Ίοαακίου άπό τή νικηφόρο έκστρατεία τού κατά των Πατσινάκων, κα! γράφεΐ: «Γε νομένου δέ περί τούς τοΰ Λοβι- τ?οϋ πρόποδας, ραγδαϊος όμβροο αυτόν καταλαμβάνει καί νιφετός έξωρος είκοατήν πρός τή τετάρ- τη τοϋ Σεπτεμβρίου άγοντος, έν Ι2Τ0ΡΙΑ ΚΑΙ Ι&ΤΟΡΙΒΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣΊΕΠΤΑΑΟΦΟΥ Α' ΒΛΑΧΕΡΝΑΙ χοντα, σώοτρά τε θύοας έν αύτφ Χριοτιανοϊς προσήκοντα τούς θεί- ους ϋμνους διά παντός έν αύτφ απεπλήρου·. κτίομα δέν φαίνε- ή ή της μεγαλομάρτυρος θέκλης Ι Το μνήμη τελεϊται Πλημμύρας ούν Ιται "όντως παλαιότερο άηό τόν γενομένης των ποταμιων ρευμά- αίώνα. Είναι παλιός σταυρο· των καΐ ύπερχειλήοαντος τού ύ¬ δατος θάλασσαν ήν όράν άπαν τό τπεδίον έκείνο έν ώ ή τε βασιλι¬ κή ακηνή καί τό όπλιτικόν άπιν ειδής ναός μέ τροϋλο, άνακαινι- ομένος όπό τούς Τούρκους. Εδώ φυλάγονται τα λείψανα τού ΤΖα- μπίρ, γιοϋ τού Αμπνταυλα, ενός κατεακήνου. Εντεύθεν τα πρός | άκόμη μαθητή τοϋ Προφήτη, πού οκοτώθηκε μαΖΙ μέ τόν Εγιούπ χρείαν άπαντα ήφανίοθησαν τοίς ποταμίοις ρεύμασι παρασυρθένυ, οί άνθρωποι δέ καί τα κτήνη υπό τού κρύους έττήγνυντο. Έμοκάΐυ δέ καί βροντών ούρανός, άστρο- τταί δέ συ«ε,χεΤΐ), χρονικήν μή 1- χουσαι τό παράπαν διάστασιν, τό περίγειον έκεϊνο άπαν έμπρήσ'ΐι οίον ηπείλουν. Ταύτα όρών ό βα¬ σιλεύς έν άμηχανία ήν. Άναστο- λής δέ μετρίας γενομένης πλεί- στους τε άποβαλών ταίς δίνα·ϊ τώ/ ττοταμίων σνσχεθέντας ρ·ευ.μα- των εκείθεν μετά τών λογάδων έ- ξειαΐ' καί υπό φηγόν τίνα μιετ' αυ¬ τών άττελθών ϊοττατο. "Ηχαυ .μεγίστου καί 6οης άττό του δρυάς οίον έξειρχομένον σθό,μιενος καί σφοαροτέρων κάτω άπό τα τείχη τής Πόλης, οτήν πολιορκία τού 668. Ή μέγα λη μαρμάρινη κολυμπήθρα τού ναού έχει μεταφερθεϊ άπό τα 1922 ιστό αρχαιολογικό μουσεϊο τής Πόλης. Είναι ένα άπό τα 6υ- ζαντ νά 6οΐη~ιοτήρια, δτρον τοϋς πρώτους αίώνες τής Αύτακρατο- ρίας, έρχονταν καί βαφτΙΖονταν οί νεοφώτιστοι βασιλιάδες καί δρ χοντες των Βοορβάρων, τ—ύ έκχρι- οτιάνιζε τό ΒυΖάντιον. Λίγο νοτιότερα άπό τό τζαμί, τίκ 2ωής του άπό την παιδική τού ήλικία ϊσομε την άνάρρηοή του οτό θρόνο. Ο έμβολος ήταν χτιομένος άπό μάρμαρο τής Κα- ρ^α^ ή ήταν κοντά στό άρχοντικό κάποιου πατρίκιου Καριανοϋ. Κά- θε 'Υττα—αντής, .μέ τή λιτανεία ττοϋ εεκινοϋοε άπό τό ναό τών Βλα¬ χερνών, πεονοϋοε ό αύτοκράτο- ρος τόν Καριανόν έμβολον καί πε ρίμεν'ε οτήν 5λλη ταυ άκρη τόν ττατριάρχη, ττού έριχόταν μέ την αλλη πομπή άπό την περιοχή τής | Αγίας Σοφίας. Η λέΕη ΛόντΖα δέν φαίνεται τουρκική. Ίσως νά ττροέρχεταιι άττό τό ίταλικό καί ΐσως οί Βενεται, ποΰ έδώ, νά πό την κρήνη τοΰ Τσινάρ - Τ<σε σμέ ώς τό Τεκφούρ - Σαράϊ σώ ζονται κιάπτοια ακόμη ά~θμεινάρια τοϋ παλιοϋ αυτού θεοδοσιανοϋ τεί χους, χομένα μέσσ οτίς αύλές καί στά ατττίτια των σ>>μίΐρΐ|νών κοττοι-
κων τής περιοχάς.
Τό Άγίασμα ή Λοΰ(ο)μα ή Λο-
«τρον δέν ΐγηαν —οτέ ύττόγειο, δ-
πως είναι ουνήθως τα Άγιάσμα-
τα. Ήταν στό Ιδιο έπίπεδο μέ τίς
όλλες δύο έκκλησίες των θλαχερ
νών. Ήταν δμως νοτιότερα άττ'
αύτές, καί δταν ήθελε ό αύτοκρά-
τορας νά τό έπισκεφθεϊ, έκανε
πρώτα την εϊσοδό τού στή μεγάλη
έ<κλη<τίοι, ττοΰ ήταν πληισιεοτερα οτη θόλασσα, καί ηερνοϋσε άπό νά θ ώ θηκα τής έκκλησίας τής Άγίας Σοροϋ, άφοϋ προσκυνούοε καί στϊς δυό. Τ6 πλήθος των πιοτών περίμε- μέ μέρες λου. | ότ,άμνηση τού έμδό- τή οειρά τού οέ είδικά καταλύμα- Όλον αυτόν τόν μεγάλο περίλαμπρο χώρο, πού τόν περι- βάλλουν τα χερσαία καί τα θαΚάα οα τείχη των Βλαχερνών, καί πού ήταν άλλοτε ή ΙΔ' ρεγεών τής Πόλεως, τόν κ<*λύττπχ.ν σήμϊ- ρα μέ την άθλιότητά τους δύο ά- Ι ηίσω άπό μιά δεύτερη Συλόποο- Ι Ι πό τ(<: πιό πενιχρές καί τίς πιό ΰ ' τα· τών θαλασσίων τειχών αυτή, τη·ν.>κ<αυτα τπνεοντων τττο- μή τή τούτων δία α'- σώΖονται κάποια έρείπια τοΰ 'Λ- ά1 . . . _ ., .„ ., ,, ου ^ημηΤρΙ0υ του (<ανόβη ή Κα | | ναθ°ύ. πού χρονολογεϊται άπό τό | δρύς κατενεχθή, τοσούτον διάστη ' ΙΓ- αίώνα, καί όπου είχε καταφύ- μα άποατάς, όπόσον ό δρϋς, εί —■ήν ένΛ»«·ίότηΓΤΧ3 καί την έξρ τινάδα. Τα δύο, σχεδόν, έκοπομ .μαρία τών ΤΓρσσφύγων συντελέσττ νέ 'μέ τό ττέρασιμα τού χρόνου στή .ι σναγέννησι τής τόσο ταλαιττωρη- .μένης άττό τίς τταλειμικές τειες ΑΛβγηρός Ελλάδος καί 'κεΤ ττού ό κάΊθε §ένος θά τπορί,μενε νό έτΓΐικιρατήση, στή χώρα μας ή φτώ χεια καίί ή δυστΜχία, ό τόπος μας α)να6ημιουργηθηκε μέ τή συμ,βολή -κων τπροσφύγων Βιαμηχανίες ά- γνωσπες πρίν, δττως ή ύφαντουιρ- γία καί ή τα—ττουργία, ιδρύθη- κανε στίς μί.γάιλες ττόλόΐς. Τό έ,μ ττόιριο καί ή ναιυτιλία, ττού τντανε ττρό τής καταστιροφής έ¬ γιναν όκμαιότειρα 'μιέ τούς ττρό- σιφνγιες, ή δέ γεωργία τελςιοποιη θηκε σ' δλιες τίς εκδηλώσεις της. 'Επιοτήιμονες κάθε λογής καί ττνεα ιματιικοί ανθρωπτοι άπό τούς ξερ- ριζωμένους έτιμήκτανε τό έλληνι- χό δοο;ιμό·/ιο σ' ολάκληρο τόν κό- σμο, καί τό τιμούν άττό μερά στ μερά π·ερισσότ€ρο. Αύτά τα λίγα εΐχα νά γιά τα πενηντάιχρονα άπό τή μι κρασιατιικιή καταστροφή τού Α1/- γούστου 1922. Καί τώρα άς έτΓΐΓτρέψουν 04 ς>ρ
^ίαμίνοι αν»μιττατριώτες μου να
τούς άππ&υθύνω, μέ τό θάρρος τής
ήλιχίας, τής δράσεώς καί τού ά-
δελφιιχού μοί» ττονοα λίνβς σιχττά
οτεις τίς όποίζ,ς ύτταγορςύουν: ή
έλλειψι τηάθους κοοί ή μελέτη τής
άδέχαστης Μστοριίας.
— Νά εΤναι κιαιί νά ιμείνουν έ-
νωμιένοι στήν πολιτική καί κοινω-
ν.κή τονς συν·<<ράτησι. Νά ίΤναι μίΒοδιικά ώργανω,μένοι τούς <αλλίτερονς ώσαν όδηγούς «αί —,ιαΐδούλοος στά έογα τους Νά πορ βόίλσυν μέ άγάπη, σίοααιμό καί σταργή τούς ττνευ- ύς άνθρώτΓους, ττού κατά- άττό την Ίωνία, τόν Πόν- το, τή ©ράκη, «αί νά τούς 6οη- θούν μέ άφηγήισ&ις, άττομνημονεύ ,μιατα, Ίστορίες ττροαωτΓΐκές καί όμο)5ιικές στό ττολύτΐ'μο έργο τής έθνι.κ.ής ,μνιημισσύνης, ττού εΤναι προ ωρΐ'τμενχ) νά διδάσκη τούς μετο γενέστίρους στό έθν:«ό χρέος τής σνστττματΐ'κής άποφοιγής τής όλί θριας λήθηζ. __ Νά βοηιθούν τίιμια τή δημι- οαργική ττροισττιάθεια τής 'Εβνικής ΚνΛββρνησβως/ άμόγνωιμοι καί ήνω ,μένοι, ύτΤ δψιν έχοντες ότι δταν ή "Ελλάς ήτο ηνωμ'έινη άνϊδειανύε- το τΓ~/ίο-χ«ρος, φοάερά: είς τούς έχθρούς καί σεβσΐστή ε(ς τούς φί λους της. Καιί, άντίθετα, δτα.' έ- δΐιχό)ζ£το, έκ'&ΐικούςΐοισα ξένας έ- ττιιρροάς, κατΞστρέφετο! Καί αν καμιμιά φαρά τούς ζητησουν να ένταχθούν σέ. τπολιτικά κόμ,ματα ν" όψΜτβοΪΛ' λέγοντες μ' ενα στό- ,μα: «·Ανήκοιμεν στήν Ήνωμεντ Έλλάδα! Μακρυά τα κόμιματα. Άρκ€τά έ^ιμετοιλλευ'τηκανε τοσα χρόνια τή δύναμη καί τόν ττόνο μας. Κόμιμα .μας εΤναι ή "Ενωσις δλων τώ.· 'ΕΤλλήνων, ξερριζ«μ«ν«ν καί τταληών». ττο- κατενεχθείη, μή φθάση πατάζαι αυτόν, έννεός ίστατο. Ό δ' ευ¬ θύς ώσπερ έκ συνθήματος ρι£ό- θεν άναοπαυθεΐς είς γήν ώρατο κείμενος. Ο δέ βασιλεύς θαυμά- 2ων είοτήκει την τοϋ Θεοϋ περί αυτόν κηδ*:μονίαν' λογοποιημένην δέ άποστοοίϋν περί την έω μα· θών εϊσεισιν είς τα βαοίλεια. Καί τηνικαύτα επί τω ονόματι τής με- γαλομάρτυρος θέΚΛης ναόν περι γει τό Πατριαρχεϊο όπό τα 1597 ώς τα 1001, δταν οί Τούρκοι ΐ- καναν την Παμμακάριστον τ2αμί. Πίσω άπό τα δύο αύτά κτίσμα- τα είναι ή ιλόντΖα, ό δρόμος πού άρχί2ει άπό τό Μπαλατά, καί κα· ταλήγει οτήν κρήνη Τσινάρ Τοε- σμέ τών Βλαχερνών. Στή θέση ακριβώς τοϋ δρόμου αυτού ήταν, κατά τόν Παπαδόπουλο, ό πε- ρίφημος τρί,<λιτος Καριανός έμ- βολος, πο"υ εί^ε χτίοει' ό Αώτοκρά καλλή έδείματο μεγαλοπρεπώς Ι τωρ Μαυρίκιος (582 — 602) γιά μέν κατεσκευαομένον καί ίκανή δαπάνη, χειρός τε ιό ποικίλον έ¬ ν" άπαθανατίσει μέ τίς εΕοχεο τοι χογραφίες του τίς περιπέτειεα άκάθαρτες συνοικίες τής Πάλης, τό Έγρί - Καπού καί τό Άιβάν - Σαράί. Οί Τοϋρκοι, κρατώντας α¬ κόμη την άνάμνηοη τοΰ «Ύψηρε- φούς δίμο^;^ Μαι.ουΓιλ τού Κο- μνηνοϋ, όνομάΖουν τή δεύτερη άπ' ούτές Άϊβάν - Σαράϊ, «Ψηλό Παλάτι». Κάπου στό κέντρο της ιιπάρχει πάντα, ταπεινό καί άθέ- ατο, τό Άγίαομα τών Βλαχερνών. Στή νότια πλευρά του είναι ό γοϊ χος, πού ένωνε άπό την έποχή τών Κομνηνών τό παλιό θεοδοσι- ανο τεΤχ&ς, στό σι^μεΤο δττου 6ρί- σκεται σήμερα ή κρήνη Τσινάρ - Τοεομέ, μέ ι'ις φυλακές τοϋ Άνε- μ6, στό οημεϊο δπου άρχίζει ι ό η«ντ<ν->ύργιο. Στήν άνατολική του
πλευρά ένα άλλο τεί χος έχει όλα
τα χαρακτηριοτικά τής τειχοδομί-
ας τής θεοδοσιανής έποχής. Ά-
'τα, τα λεγόμενα παράπτερα.
Τό Αγίαομα τό άποτελοΰσαν
τρείς χωριοτές αϊθουσες: Τα Ά-
ποδυτά, ό Κόλυμθος καί ό Άγιος
Φωτεινός. Όταν ό αύτοκράτορας
έμπαινε στήν πρώτην άπ' αύτές,
έκλειναν οί θύρες όλων τών έκ-
κλησιών. Ό αύτοκράτορας έβγα-
2ε έκεϊ τή ατολή του, καί φοροϋ-
σε τα «Χρυσά Λέντια», ένα είδικό
χρυσοκέντητο χιτώνα. Ύοτερα
ε στόν Κόλυμ6ο.ν, δτπ^ ή¬
ταν ή στέρνα μέ τό άγιασμένο νέ
ρό γιά τίς κοταδύοεις. Άπό τη
μιά πλευρά ήταν δυό μεγάλα «Κα-
πνιστήριο», δυό θυμιατά. στερεω-
μένα στό έδαφος μπροστά στίς
μεγάλες άσημοντυμενες είκόνες.
Άπό την άλλη πλευρά ένα άλλο
θυμιατό ήταν μπροστά στό μάρ¬
μαρο, όπου φαινόταν, κατά την
παράδοαη, >ό έκτύπωμα τοϋ χερι-
οϋ τής Θεοτόκου. Κα'ι στό βάθος,
πρός την Ανατολή, ήταν ή Κόγ-
χη μέ την Φιάλην, κ' επάνω της
ή άσημβνια είκόνα τής Παναγίας
ΠΕΡ ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχί^εται)
>············Ι······«·····Ο····>············Φ··» ··················································«■·■······················>··········««,
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΝΤΡΩΑΣ ΑφΡΙΚ.ΗΣ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΥΑ
Άναμνήσει^ άπό την
Καταστροφήν τήα Σμύρνηο
Δ'
μΌΐκΐρά
σημαΐες. Κτυϋηοΰαιαν ρυ-
θμικΐά .τα Μαντ&ρίμ.α άλαλάιζον-
ττες >μέ τό γινωστόν Τουιρ.<ικόν θού ρειαν: Παοισιά, Γιοιοισά, Κβμάλ Πασά, Άσ<ί? ντεΛντοΟν νΌαγλάρ ντασ- (σά, δή είς τό ύττόνβΐιάν της, επί της ττΐ>θίαιμ.αιίας, τούς γονεΐς μου, 4
ώδελφί,ς καί δύο αδέλφ;α ό Μιχά¬
λης κκχί ό ύτποψαιινό,μεινος. Σέ λ!-
γες ήιμέιρες ,ττιρασβτέθηραν κ Γ άλ-
λες τρειΐς (-^γΐϊνικες οίκογένειες
τήΐς οίκιο'ϋεισπτοίινης και! ή
νή ,μοις κατέστη, άψάρητος, διότι
ΟΙ ΦΥΣΙΚΟΙ ΝΟΜΟ1
'Ε,μιφοινίσθηικ.ε «αί τκϋλιιν Οστερα
άπο τ6οΌν καιιρό ό γβοος ψίλος
μου.
— Σή;μΐ)ρα θά σού ιμιλήσω —
μου εΐτΓί— γιά τίς σκέψεις πού
,μ3ύ γέννηΐσΐΕ ιμιιά ,μιικιρή εΥληά, —ού
φότιρωσε
της σιτιαν κτγττο μου.
'Ε6γηχ£ σ ένα ιμβρος τόσο άΐβολο
ττού άΐΛτγχάσιτηικα κά τή,ν κ,όψω.
Τρίΐς χρονιές τώρα την κόδω καί
τιριεΐς χρανιιές §ετηετόιγΕΤαι ζωηρό
τεοη όπτό τό χώμΒ. Τί σηιμαίινει
αθτή ή έτπιμονή; Άπλούστατα
τπώς θέλει νά ζήση καί νά έτπτς-
λέντη κάττοιον τηροαριοιμό
"Άς κάνουμε έν<ΐ ττήδηιμα μέχρ' τα γβράι'ματια τού, δενηρου. Άτπο- δέχεται εϋκαλα την έτπστιροφη στήν άδρανή ίλλτι την φθαρά, τόν θα.νοιτ.0, ξεφτάει και έξαφανίζετα; Αάτό σμμιβ'θΐίιν'ει γιά δλα τα ίΐτλα σιματα ττού έχουν ζωή μιέηα του>ς
το εΐδος ττάινω στή γή
γιά υά μή λε.ίψη κ,αΐ νά θρεψοι/'
■αιλλα ζωκτοΛ«ά πλάσιμιοπα, ζώο·,
τηουλιά, ένταμΐσ..
"Ετσι βλίπτουμε .μιβσα στή φύ
ση την μή συνε.μδητή έκιδηλωσι το£
έγωιοιμού δταν κάνη τό πάν ειν
ζωντανό ττλάοιμα νά διατηρηθή οττή
ζωή, την άγώττη, δτοί/ φροντίζη νά
διακονίζη το εΤδος τού, κάνοιντας
ικάβε Θιασία για τα βλασττάρια
τού, και τόν άλτιρουρσ·μό, δτοι."
τηραοΐφέρη τούς καρττούς τού, τα
φύλιλα τοω, τό ξύλο τού γιά νά
βοηθήση άλΛα ττλάσίμαπ-α νά δια-
τηρηθούν σττή ζωή.
Δηλϊχδή, ρλέτπο^μΐ, άν θε
Στήιν άρχή
ζωήις τους, δπτοια
οκοπτό τπού τοΰς
Ό Οΐκονάμος Βασίλειος ΙΙαπαδόπουλος έν μέσω
των Δημογερόντων Βασιλείου Ζαχαριάοη καί
Προκοπίου Άντωνιάδη, άποτελοΰντες την πρώ¬
την Έρανικήν Επιτροπήν διά την ανέγερσιν
τοΰ Ίεροΰ ΝαοΟ Άγίου Νικολάου Ν:κα£ας.
(Ίανουάριο; 1926)
— Μπηζ Γιοννα/ί γεσίρ άλτί^
Μττού φελάΐν ίσ.ινιέ μίτηόκ
_ - Όαμίχι.λ,ιΥΐ'ζ — Φϊλλσ,χί.γιζ
Δηλθίδή,
Ζήτω, Ζήτω Καμΐάλ Ποήτά
ττού γέμια'ίς άατό στροιτόν τα 6ου
νά «αί τούς κάίμπτΰυς.
Εμείς αιί)βμιαλωτίΐσοιμ'ε τόν "Ε
ληνα,
Γιά δές, τό ίιρτγον τού ττετπρωμέ-
ς κραυιγΊάις τών (
καϊ τών διαζθμΐένων τταρθένων. [
Τότ£ ,μΐ' άλλιες ά,μαδες, νύ«ιο:"
θΒοσΐΑΟτοΜη, έττίστιράμαΐμβν εΓς τό
Π.ρ·εσ6υτέρ.αν τού Νεκιροτα()«.Όι. |
καϊ νάνθΗ ή διάριαειά της —γιατ!
κάθε ζωντανο ττλαοιμια έχε,ι ένα ό-
,ρ^σιμένιο .μέσον δρο ζωης— εΐνα
ι ζωηΐρά, τπεκιαιματάριικια, θέλουν να
καί νά έ,ττίΐτελέσαι,ν το/
ιε Βκεΐνος
ττί.ό «εΤτπί Μαί ετγΐένετ-ο».
Στό τιέιλος εΐκαι δλα σάν τού;
γβρους —ού εύχοντοΐι: *Θεέ μοί;
.κια,ρός είναι τπ·ιά νά μέ ττάρης».
Καί ττοιός εΐκαι ό τπροορισ,μός
τονς; Νά δ,αιττρΓΐιθούν στή ζωή ί
! σΐο χαά^ο τούς είναι «γραιμμένο*
Ι Νά ϋιά^ζνν έκιεΐνο τπού τούς έττιτασ
σί,ι ή ψύοι τιοκς. Νά σο/τε*οο/
; στ» νά δχΐτηιριηιθή ή ζωή ττάνω
1 στή γή,
Ι "Ας άναλύσΌΐΐμε μαζί αύτούς
τούς τρείς σκοττούς. Πρώτη ττριό.
, τ.η ερχειτιαιι, ότπως βλέπτετς, ή αύτο
Ι σΐυ^τι>ρησ·ι,ς. Όλα τα ττλσΚΓματα
Ι £Κ«ΐ ττιρΐοιικιΐισιμιέκα άνάλογα μέ ,-ά
Ι είδος τους ιμέ -πά κατάλληλα όρ-
I
γατ.ια κια! τίς δυν.άιμιεΐις γκϊ να έ
άντΐιμ£τωπ'ί.ζοιντας κά3ε έ-
στό τπ3ρ·6όιλλαν τους. Ή έ-
μας δσο καί νά την
ΤΓα,;αδίβει τα δττλα. Θέλε, να
Σιμύιρνης, δ~ου
ή κοηο.ικ
»-ιά διΛγ,ράψη, τήι; κσμττύλΐι
^ς ύτηάρξ;ώς της κια! νά σβύση
,μοις. Τό βέΤαΐμα τπαύ άντΐκ.ρύοχ>νΐ:! ον^ν^
ήτο μβχάΛριον·. Σχεδόν, δλοι οί | Τ1ζ
χατΐοικούντες είς την περιοχήν ΤΓ0υ
Πούντα1, καί Ν'τΐαριοιγάίτ'ςΓη συγκ. ■'. *—""
τρώθησΐαιν έντώς τιού Κοι/μητηρίου Ι
και.ρός της. Ή φύσ·
έττιτασ-σει νά κάνη εληές
νά δια--
.με νά έμιβαθύ.ΌΐΛμε σιτά πράγμσπα
ττώς αύτά πού λέμε ήθικές έιτητα-
γές εΐΛχι όπηλούσιτατια φιχτΐικοϊ νό
μοί.
—^Καί γιιά τα αγιρ^ θηρία ι!
έχετιε νά ττητιε, πού τπαίιρνοςιν χω
ιρις ν ά δίΜοων τί-πΌτε;
■—-Κ ι αύτά έτΓκηελοΰν έναν ττρο
αρισιμό. Πάριε τα λιονταιρια κλ'
τίς τίγρ£ι.ς. Τρώνιε τα <ρυτο4ιάγα ζώα ::ι έτσιι δ'θΐτηρϊίτΐαΐ ή ίσοριρο 'Κπ! τή δθετηρίδι τής Μιχρασ· Κοιταστροφίίς. Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΚΑΙ ΑΡΑΙΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ Η ΣΥΗΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΩΜ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΗΟΝΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΩΝ Συγγράφεται μπό τών τότε φοιτη τά·ν 1) ΧΡΤΣ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ· Κίθέδρου τής Ενώσεως καί Ομο σΐτονδίας Προσφύγοη' Φοιτητών καί 2) ΣΩΚΡ. ΚΛΑΔΑ, πίοέδρυ τής 'ΕνώσΕ'ως Ποντίων Φοιτητών ΣΤ' ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΤΗΣ Ο | χου της Άναταλιικής Ρωμυλίας τής Βουλιγορ.'ας, διοκβκ'ριιμβνο "Ελιληναις «αι ΓΤοοιιδιιάΐηρου ■Απο¬ στόλου Δοξιάδοο. Άργό»τ«;ροιν διμως καί επί τής 'Υπουργίας τού ΐττιροστάτου των έν γένει Πρθίσΐφύγων καί ένθέρμκ>υ
ΟτΓσστηριικτοΰ της φοιτώσης Νεο-
λοϋΌ.ς κ.. Ά~οσιτόλου Όρφα^ίδο·
ΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
ΦΟΙΤΗΤΩΝ
Κοπά τό (ΛτθΕσττατιικόν τής ' Ι -
ώς πρότερον ττεριεγρά
φη ΟΜΟΣΠΟ,ΝΔΙΑΣ ΠΡΟΣφγ--
ΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ, βαοΊΐχός σκο-
ττός ήτο, ή οΐΐνίτονισΐμιένη δράσΐις
τηρός έξυ,τηηιρΕΠηκτιν των ττνευμα,ιιι-
κύν, ήθικών κθίΐ οικονομ ι:κών όινοιν
ικών καί θι^μάτιον τών προσφύγων
φοιτητών, ή —αΐρθΐχή βοηθείας
πρός τηαρακιολούθησιιν, σννέχΐισιν
•κκτί όπτοππΐιράτωοΐ.ν των Π:»νεπιστη
ιμακών μαθημάπιω/ αυτών μίχμι
τής άτηοφαι.τήοιεώς των έκ των Ά
νωτιάτων Σ,χαλών, ώς καί ή άλλη-
λογνω,ρ'ΐμία, άλληλο6οήθε:α κα'
αλληιλαψι/χθ!γωγία αυτών, κατά τό
,μ/έγ ιιττον δυΜαΦΟν γβνέσθαιι, ττρος
άνα,κούφικτιι^ αυτών έκ τής μακράς
ταλαιττωριας φοληιρας δεκτμασία
τό έττίδαμα
ηυξήθη είς το
•ποσόν τών 300 δραχμών μηνια-
ως, είς βκαατον πιρόσφυγα φοιτη-
ΤΓ'ϊν.
3) Δωρειάν σοσντίτιον είς τού.-
τπρόοιφ^γαις φοιΐιτηιηάς λειτουιργή-
σαν όπτό τού Φθινο—ώρου του
1924 είς τάς έτοίιμους τότε, ε<- διοάις έγΜατοΐ3·τ.άσΐί;ΐ5ς τού Πατιριω τ κου Ίδρύμαιτας Πΐριθάλψεως, τπλησ'ίιον ·«») Βαρβοκιείου Πραοστι- κού Λυκείου Άθηώιν, ούτινος γε- •νι,'κάς γιραιμιματΐϊύς ετύγχανεν τό- ΚΩΝ)ΝΟΣ Ι. ΦΙΛΑΝΔΡΟΣ 'Υ- ττουιργός Προνοίας έκ Καλλιττόλε- ως Άνατ. ©ράκης. τιε, ό τποκτίΐ/νωστ'ος έκ Σμύρνης &.|αττιρεττής δημιοΐθΊΐοιγράιιρος, Δημο γέρων καί ΔιειιΑιντής τής Ήιιε- ιρησίαις Έφη.ιιηρ.ίδθ'ς της Σ'μόιΡΛΐς ή 'Λμάλθεια, άείιμινηστος Σωκρα- της Σολοιμωίιίίιδη,ς, ιταΐτή,ρ τού γνω ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Ν. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ 'ίττουριγό'ς ΠΐροΛΐίας και 'Υγι,-ι- νής χειρο^ργός έ< Σΐμιάρνης. «αι τής αθλιότητος της ττροσφυ- γιάς. Εύτνχώς 6/ ήιμιας, έττί κεφαλής τού ύττΰυιργ'6ίιαϋ της Κοινωνι^ής Προνοίας (Πβριθάλψί.ως), καθ· δ λα/ αύτ&ν τόν κ,ρ1οιι/μιι*ν δ.ά τού», τπρέιο-φυγας χίρόναν, ευρέθησαν έ- ςέχοκτκς τπρόισφ.,;γΕς έττκττήιμονεΐς καί πολι-πευάμιειΜθΐ, ή ύττονργω τώι> ότηοίιω,ν διηΜκόλυΐΜενν τα μεγ ι
στα την έττίλυσιιν αττάντων ττ&ρί-
ττοιυ των ζωτι'κών καί φλεγοντω-'
ΤΓιρο&λημιάτον των τπροσφύγω/ φο.
τητών καί ττρός τιούς όττοίονς ό-
φείλεται βαθεί'α εύγνΜμοσύνη «τ
ά/αγνώρισιιις, δίόΐτιι, ό)μέσως συνί-
λιοοδον καί καΐτιεινόησαν την !ερο
τητα καί την στπουδαιιότητα τής
άτΓοο-τιαλή|ς των καί την ζωτικήν
τοΊαιπη^ των φοιιτητών μας διά
την τπρόβιδΐν καί μιελλθ'ΛηΐΑήν έξέ
λιξιιν των βλοαοττών τιού Προσφυ-
γ'.θοϋ Κόιοιμιου, ώς ττοοράγοινρΌς
'Εθνΐ'κιοΟ έν τή Χώρα, άλλα και
τοιούτου ΚιαινωΜ.κής καί
.μόν κης άνιαπτΐτ'ύξΕως καί
λής της Πατρίοος ιμΐοος, έ
τες σ;τοργιικΛν τπρός τούτο ένδια- τηάλν έγικαταστάοιεις τού
φέρο^, Ι8:ιαπιβ,3ως δμως ό δοοκε- τιικού Ίδρύματος Περιθάλψεως κα
«ρ.|μέν»ς έ< Σ,μύ,ρμης χειρούργος δττερ σή,μΐϊΐρον όναμιάζεται Πατρ - στού λοΐγοτιέθίνου κιαιί ως, ~ρώην Ύτποιυιργοΰ Κοιινωνιικής Προνοίας Χρήιστοι» Σολομωνίδου, φλογιειρού ύ,μνηΤΠοί; της Ίωνια.<, «αί είδιικώτΕρον ττγς άλησμονηΓΐθι; Σ,μύρνης. Ή ΐδρΜοΐιις τού οτυονχιτίου τού- τοιυ, άιτπεφαισιΐισβη κοοί έττραγιματο ττιοιιήθη ύτπό τού τόστε ύττοιυιργού Κο.νωνικιηκ Προνοι.οος κ. Ά.ττοστό- λου Όιρφοονι!ιδου, διά την καλήν λειτουργίαν τού ότπο.ίου, τό 'δ'- ιτΒΜργεΐαν Κρ.ινω/.ικ,ής Προνοίας δ·έθ30ΐεν 500 δραχμάς μηνιαιω·; δι' εκα-στον σνπιζόΐμΐΒνον φοιτη,τή». Ό άιρ.ι6)μός των σιι(τιιζοιμένων 1*λ>-
μΐαίΓνιετο είς 600 — 700 ψοιτητάς.
Είς τό σκσιοιίτιον τούτο, όπερ αρ
γότε,ρον μεΠΐεΙφιάρθη ειίς τάς έττι
τής όδού Σ χθλΐ,ίιοιυ 3, τής Σι»νο<- •κίας Πλάτοαις Άβηινώ·^, εί&:κάς κσ. κ. Άττιάσίταλιος "Ορφανίδης, επ τής 'ΥτποΜΡγίας τού όττοίου έττε- λύθηοαν τα ττλιεϊστα τών βασικώς αίτΓΐμά,των μας. ωιτ.,κόν "Γδΐρυιμια Καιινωνικής Π'ρυ- Μσί.αις καί 'Α~οικατο)στοίσ€ως (Π Ι.Κ.Α.) έλ,άιμιδονον ιμήρος ο'ι άνϊυ οίκογε.νε.ιών έν Ά&ήναις άττορο. Ούτω, χάρ.'ς είς τάς ενεργειαι" ττρόονυγιες φοιιΤΓ,τιαί (οί όνομαζύ- τής Όιμοσττονδίας κα! τό ζωηρυ. μΕνοι έργένηιδες) σ«τιζάμ6νοι καό' καί ττλήρες τπκεύμα κα ειώάστην διά γεΰ,μια καί δεΐττ;ον. ΟΊ ,μ'εΗίέχοντες τού σι/σσιτίοο δέν έδκα.ού^το τού χαρηιγου.μεΑΐ&ο· ύττό τού 'ΥΓΤτοαρνείθυ .μηνιαίον χ,ρηιμ'ατικού εττιιδόιματος καί τοιν.' τια.'οήσΕως έκ .μβρουις τών κάττω3 ύττουργών ιμας, έτπετεύχθησοιν τα εξής: 1) Πλήρης άπελής (δωρεάν/ έγγραοφή δλων τών προσφύγων είς απάσας τάς ύφ<στα μένας τότ'£, έν "Ελλάδι Άνωτά- ττία τής φύςπεως, γιατι γλαταοι/.· τα ΦΜτά. Άλλά κ., αύτά, δταν ψω φίισιοιυν γίΓ.ΟΜτιοιι τρς^ή στα μηρμυγ ον ■Αθηνών, την ·Ανωτάτην ί σά άλλα Μτειμα Ύττίρ Σχολά,ς, ή—,, τό Εθνικόν γ α ί<αί στά άλλα χει μ«ό Ιαορραπτη ση ττού Ύττί,ρ στη ψ,. ό άνΐΐρωττος τη,, κα τιοια-τρέιφε,ι. Τώρα άρ.χίζει κχχΐ -ό κων .£τΓΐστη|μών ^ , ' . . - , ι Δ'ά τό Ποι.ι τπϊιριιοοίλΛθΓ^τος ττου τόν αφορα ο>
μ-.ισα. Θά καταφέιρειι άραγε νά
Σχοληιν ·ΕμΤΓΟρ,.
ίδ,ως, τό
την μεγίστη·
γρηγορα και να οτα,μσ
τηςτη στόν Μοοτήφορο ττού έχει ντά
ρει; Ό Θεός νά τόν βοηθήση γιά
νά δ.δαχθή άπτό την φύσι καί *ά
σωθή.
Ό γέρος φιλος μου στσ.μάτηρε
νά μ'·λάηι.
κλείσιει τα μάτις:
τού καΐ τό τη,οόσωττό τού εΐχε τώ
ρει μίαν εκφΐρασΊν απτάκοσμη, λές
κί εΐχ£ βοθιοιθή σέ όραματισμοϋς
«ιι £6λιεατιε μ™,ς»ο'στά τού μ·ιάν
ττότηια δνττως την φανπαζόταν αί-
γιατι
έδοήβηααιν ση,'μ'ςοντιΐικώς τούς ττρό
σιφαγοις φοι.ιτιηιτ,άς, οί άϊΛμνηστο!
Κω^τής Παλαμάς ·ΕΘ/κός Ποιη·
τής κα! Γενικός Γραμιμαιτεύς
Μία .μόνον ιμριρφή Περιθάλψεως
έθειοττίισθη ύττό τού Ύττουιργείου
Κο·ινωνΐι<.ήις Προνοίας τής Όμο- σπτοΛ»δίας Προσφύγων Φοιτητών άναγνωριΐζούοτΐις τό δΐχοιιο,ν τοθ ληιφθέντος ιμ.έτρουι. 4) Χοιρήγηισ.ΐι/ δωρεάν (διανο- μήιν ύττό τού Ύττουργείου) των οοοσ κωτέίρων καί ττΛέον χρησίιμο'·· δ'.ιά τούς φοιιτητάις 'Επιστηιμονι- ιχών ΣυΓ/γΐραυιμάτων καί διδλιων, άρχης γβνθίμένης ύττό τού 'Υττουρ γού κ. ΆτΓοιςΓτόλου Όρφανίδ^υ διά τό ετος 1924. Τό έργον τούτο τής ύττοοττιρ- ξιεως καί τηριΐγ,μαπκ,ής σΐΛ'δροαής ό Δημοσ'Β'ί,ηις Δημητιρ.ά5ης Διε^ι^ τών ττιροσφύγων φοιιτητών, διά τιήι/ 6.ΐ/ΐτής των Ο ιΊκιονοιμιικών Ύπηρε σ.ώ^ τού Γ5α,)·πτ,οιτΓ,ιμίου, έ< Ρι- των σττοιυΐδών καί τή' αρτίαν μόρφωσ<Γ/ αυτών, ήκολού. ζοίι/τος τού Πά»τοιυ καταγόιμενας | θησαν ένθθΜσιιωδώς καί ο! έν «τυ- 2) Χορήγηρι.ς υπό τού Κράτους. νεχεία διαδΐεχθέντες αυτόν είς το διά τοϋ ΎτηοΜΡιγεί'ου Περιθάλψεως 'ΥττοΜργεϊον τούτο, άείιμνηιστο· 8ά ζοϋσι σύ,'-αφωνα μέ τίς ήθικεςι κο)ττον έ,ττΓΤΐαγές ττοΰναι και φυσΐί<οί νό μοί. ΦΩΤ. ΟΥΛΚΕΡ Εϊμιειβα ΌαιμαΜλήι5ςς, είμεθα τται- κατειρ'χαμ'αιςΗ. είς τούς διά τού λαοΰ! Τό ιδία βραδο (2/—28 Αύγού στου) άιρ·χ:ΐσαν οί φο^βρές ττυρκα γιές σί 5 σηιμεΤα τής ωραίας Σ.μύρνης. 4 ήιμέρας έκράτη,σΕ ή φωτία καί έσάρωοΕ τα σττ ίτ.ια. Ά ττό τα 'ΑριμΐενΊκα κιατήλθε στο. ΦραιγκΛΐμαχΐοιλά, είς τό Καί καί είς -πό Σόμα. ΠεΛώρΐ'ες φλόγες ά- νήριχοιντο είς τάν ούρανό κ,αι ό ττάντα και οτροι&ών.τας νά εύρον χώρον διιττΛα στά φέρετρα καί στό όστεοφι>λα-
ες είς αάς στήλας τού Προ-
Κόσιμου τυγχανοΐΧϊΊΐν ά
λη,θή, δ··ότι τα έζήσια|μ.£ν έκ τι*.
Επι μί.αν έδδομαδοτ
άΜει!πτωπΕ.ς καί σνμοα ·
τα ττού κλιο»Λ!ζοιυ·ν συνθβμελϋ τώ ·
βό.θ,ρωητιον.
Μ* τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΓ»
"ΑΤΣ1ΔΕΣ,,
Επί τέλους, Πίνδαρε, τα δικα-
στήρια δρχισαν νά έπιλαμδάν'ίϋν-
ται καά νό δικάΖουν αύστηρά μά-
λιστα, όπως ό πρόσφατος σχετι¬
κός νόμος όρίΖει, τούς άετονύχι-
δες, πού καταληοτεύουν την Γ.ένη
πνβυρσπκή ΙδιοκτηοΙα.
Καί όσο μέν γι' αύτούς καλά,
γιά τούς άλλουο όμως, τί γίνεται;
Δυστυχώς, ό νόμος γι' αύτούς
δέν προβλέπει τίποτα.
- Μά γιά ποιούς ΰλλους όμι-
λεϊς, φίλτατε;
- Μα, ΠΙνδαρε, τό Ιχουμβ £α-
(νυν Κ ο. νωνιΐχών Ύττηρεισιών), έ- Πρόσφυγας ύ~ουργοί ήτοι
π.βίϋιθΐτιθ'ς άνερχομιέ>θιυ αρχικώς | Μ./ουρλόνλου, Κων).κος Φίλανδρος
Μιχ. Κώρκος, 'Ειμιμαν. 'Εμιμανου-
ηλίβης καί Λειων. ΊασΌνίδης.
Ι ειίς 120 δραχμάς ιμιηνιαίως είς ε-
φθίΐτητήχ. ΤοΟ-
το έχοιρηγήθή έπτ·ί τής Ύττουργί-
ας τού άι&ιιμνήστου 6κ Στενημα- (Συνεχίζεται)
•■•••••^••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••φ··········*·····.·
ναπή. Γιά τούς άεοτονύχιδες πού κουρασμένος άπό την δουλειά, άλ
οφετερί2ονται την δική οου καί λά καί τόσο άπορροφημένος άπ'
την δική μου πνευματική δουλειά αυτήν, πού μέ ουγχωρεϊς, άλλά...
καί την παρουσιασθέν οάν 5ική
τους. Γιά τούς άσυνείδητους έκεί
νους άνθρώπους, πού είναι πολύ
χειρότερσι κι' άπό τούς πρώτους,
οί όποϊοι, στό κάτω - κάτω 'ής
γραφής, λεφτά βγάΖουν μόνο χω-
ρίς νά έχουν τό θράσος νά έμφα-
νΙ2ιονται καϊ γιά χατΖηδάκηδες.
— Μάλιστα, ϊίμαι τόσο πολύ
— Μά τί γραφείς, διάλεΕΐ;
— Ναί, μέ κάλεσαν νά δώσω
μιά διάλεΕι μέ θέμα τάς άντιΰρα-
σεις πού προκαλοϋν ωρισμένα φαι
νόμενα καί προοπαθώ νά έντοπί-
οω ακριβώς τούς παράγοντος έ-
κείνους πού άποτελοϋν την αί-
εΙς
βην α«λ(6α)
Ηράκλειον Κρήτη;
Σά66ατον 18 Νοεμβριού 1972 —^
Στά 50 χρόνια άπω τή, Μ.κρασιατική
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ Π0Λ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΑΟΛ0Γ1ΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜ! ΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΙΚΒΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΟ,Ν
) ΤΙΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1,50. Διε υθυντής - Ίδτβκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗ-—ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ. 3229.708 — Γραφεϊα: Νίκης 25 —
Ο Αϋγουστοα τοϋ 1922
Τού συνεργάτου μας κ. Ι2ΑΝ. Α. ΒΕΡΝΆΡΔΟΓ
Πέρασε μ'ΐαός αιώνος άττό τό- ράν τοι/ι
Κβί ό νεαρός ττολεμιιστής, πού
τότε σύλαιμίτηις στό Αφ,ά,
Κο*>αχ«σσ'άρ. έφθαοϊ στό κατώ-
«Αι των γτρατεΐών·, στσχαστιχας
των ισταρικών γε
γ τγοΟ όδηγήσανε τ ό "Εβ.-
νος μσς στή μ«ρασιατι«ή τραγω
«α.
■Αιτίστειιτο μάς φάνηκ£ τότε,
τό ττύς ένας Στρατός νικηψόρος
ίηη τρβ, χρόνια, θφθαοΐ στό ση-
ό
γάο «χ τόν
—ίΐμοιψατημιένοι
οί
έχθροί τού,
αύτός άντί μο τοθς άντι,μετωτπ-
ζη μέ την ά—αράμιλλη γενναιότη
τό τού, νά φεύγη τρέχοντας γιά
«ί φθάση στίς μικιρασιατΐικές ά-
κτίς, ντά νά εγκαταλείψη την ά-
ξέχβεαττη, την ττανώρια Ίωνίο «χ!
τοθς ύττέραχους χιρι—πανιικούς ττλη
θυσμούς της στό ελεος τοΰ άφα-
νισμοΰ
Περόσανε ομος τα χρόνια, καί
ο άτταθής μελετητής τής άδεκα-
ο—ς 'σνορίας έξακρί6ωσε μί ό-
&Μ)ρή κατάττληξι ττώς τή μικρα-
οτατική κοπτΛΐςΓτροφή καί τό άπαν
θρωπο ξερρίζωιμα τού 'Ελληνισμού
τής, Ίωνίας τό έπΊδιώξανε αύτοι
οί Τ&ιοι «μεγάλοι σνιμιμαχρί» μας
—> μάς ειΤχαΜε ο—;ίλει έκεΤ, άν-
—Λίίοντας τή οχΛμ'μεταχή τοΰ
έλληνικού Στρ—ού οτην έκστρα-
ιύα τής Ούκρανίας.
Τό εττιιδτώξονε γιά δαό λόγους
Πρώττο έτ—Ιδή σΡΛηλοτρώγοντσν
γή την μοιραοτιά των μπκραχτια
τκών εδαφών χΐαί δευτέρα έττειδή
τούς κοκοφαινώτανε ή σνασύστα-
οί της τταληάς βΐίζαντινης αύτο-
κραταρίας, μιέ την 'Ελλώδα παν'-
σχυοη μβγάΛη δύναμι στό σύγ
χρονο κάοιμο.
ΟΙ Ρώσσοι ι £6λ€—αν χαμένο
γ* τηονηα ό δνοιρό τοκς γιά την
Μν~τιχακοόσο
* γ»ά τη ονιμιμετοχή Έιλλήνω.'
στήν ίκσ—ρατπείια της Ούχρανιας
'ΕϊργαισθηκοΐΜε, λοι—όν, έντατικά
νά καλλιιειρΎήσιοον οτήν Έλλάδα
«οί τόν Στρβττό της τόν κσμμου-
νισμό, μΐ σύνθημοο.... κάτω οί ί-
μ—ρ*αλιστ><·κ>ί ιτόλειμοι».
ΟΙ Βρετοοννθί: μέ την 'Ελλάδα
—/ίΐσχυιρη. . άντίο γιά ττάντα, ή
ΒΛοκτοοκρατορία κα'ι, σέ σΐίνέ
χειο, ή έμΊΐοροΟιαμηχανική έχψ£-
τάλλίιχτι τοβ έλληνικοΰ χώρον μ*
έ—«ρροές.
0< Γάλλοι: ττάνε.... ττίρίπατο οί γαλλιχές έΐΓΐβιώξεις στή ΑΑέση Λκατολή καί κάβε έττίδρασι στ' άραβΐιΜά κράττη.. ΟΊ ■ Ιταλοί: ιιώς νά λησ,μονή- οοια' τα τταληό τους ονειιρα γιά μιά ρωμαϊ^ή βύτοκιρατορία, 6- «οθ ή —ϊνίιο-χιιρη 'Ελλάς θά ίγτσ-' μεθοδι<χσ Έτσι στήν Έλλάδα τό άνόσιο έΐργο τού ίθνιχ,οΰ δι*χαχτμ0ϋ καί τα δι μϊγάλα πολιτικαί κάμιματα Εγιναν αθέλιγτ«, Λργανα τώ"· ίητονβμιεΐίτών τού ιμεγαλίίου τή'ς Ελλάδος, —ιιστεύοντας καλσ—ι- οτο, ττώς τό ττρόγραμιμα τού κτα- βενός χωριστά τό ·ταλλ(τε Ρο, τό δέ άντίθειτό τού ήταν, τού λοΓΛΛχσμένο, αν μη καί ΟΊ ξένοι όρτ/αυωτα! τής έθνικής »ς διχθΛθίθ'ς έττέτυχαν, ένώ ή 'Ελλάς ττολεμοΰςτε στή Μΐικρά Ά 'ίβ, νά γίνη δηιμοψήφΐισιμα μέ τό ίρώτηιμα, έόν ενέκρινε ό Λαός ή ^ε τή μ'κρσσΊΐατική έκστρσ Καί δημοσΐογραψικά ψοιρούπηανΐε ιτττ>ν "τΞλίλάδα κσ'
ιμοβχόμιενο Στρβ—ό δρβρα σα
την ^
ϊς καί την έττιτροττή τών
στίς αίκΌγϊνειιές τους!
"Οττως ητβν φοοΊκό, ή διχόνοισ
(ΑαράΆρωσε τό ηθικόν τών
κιοιί τούς ττροετοίμα-
05 νά έγκαταλείψουν μέ ττι,οώτπ
ο: τόν άγώνα.
μί αυτή την ήττοαταθή ά
ρα οτήν 'Ελλάδα καί τόν
της, έκδηλώθηκε τόν Α0-
τοθ' 1922 ή έττίθεσι των
Τούρκων στό Καλο»»τζίκντάγ, π.οώ
οτό 'Εσκή Σΐχήρ άμεσος ε¬
μέ άτΓοτέλεσιμα ν' αρχίση
"Ι" ύττοχώρησ-ί του ό Ελληνικάς
Ιτ(Χττός καί μ' έξαίρεσι τίς έττι-
**<: μάχες στό "Εριικιμαν, τό °" ρτουνάρ, τό Σαλΐ'χλή τό Ντ. ν'ννή, τά*< Τσεσ·μ)έ νά φθάση, δ ττ«.ρειςτε, στίς μικ,ροθσιατι^έ^ γιά κά έττιδικασθή στά κσ νά φύγη γιά τή καί τ' αλλα έλ νησιά, έγχαταλεί<πο>τας τη
*** Λσία καί τούς κατοίκους
Ράβια
ν, ~~*» —>%»>ΐ' ν
Η τή Μυτιλήνη
Στά
στό έλιεος τού
μετο5πολε.μικά χρό-
οτο
*
«Χο: ουναντήσει κάτΓθΐα
οττίτι τού τόν άείιμνηστο στρθί
' Νικ. Τρΐικούπιη καί τού ττήρα
"Λντεύξι δημοσιογραφΐιίή
έλληνικό ττόριοδικό «Πανό-
τΠς ■Αλεξανδρείιβς. Τού έ
τό έρώ—ιμα: «Γιατί, Στρα
•νού, άνοχβήκατε τάς τταρα-
διαταΐγάς τού Άρχιστρα-
διοικούντος ά~ό την Σ,μύο
"■> τόν .μ«χόμενθν Στρατόν, κα
την έττίββο.,,ν τ€λ/ γούρ^ν τον
1922 εναντίον τού Ν τ
ΑΑεραρχιών
ήσθε Διοικητής; Τ'·
την ανά
«ο—άοτ
«αλ'
ο
Ρηε«ν
' Ραττ>γ6<: ο Την ι—βμεδΐασε καί διστ αθτοοούλω: "ύτταξε καλσ κα, Λτκχρίθη προ* «Ναϋ, ν' άνελάιμβανα την ττρω τοβθΜλίαν. Καί αν μέν έ—ττύγχα να, εχει- καλώς, θ' άττεφεύγΈτο ή ύτταχώρησις κα! ή τιιμή της Νίκης θ άνήκιεν είς τόν Λρχιστράτη,γο·. 'Εά&ι 6μως άτηετύγ)οανα, δέν θά ή¬ το συγχρόνως κα;ί άτΐιμωτικόν δ: εμέ, ώς παλαιόν ήγΐττνν, — —>
λβμιστήν;» Τόν έδιικθίίϊοοχχ.
'Αίπό την αίχμαλωσία μου στό
Ούσόκ έλευθερώθτικα τόν ΆττΡ:-
λη τού 1923 καί γύρισ- —ήν Έ>
λάδα σωματικό καί ψυχι,κό έρε'ι
τγιο. Στό τκ—ρικό ,μου ο—!τι μέ
σάν... νεχραναιστη-
μένο. "ΕΞλβύθειρος -ιιά, ττλτ>ρο(()ο
ρήθηικα δλβς τίς θλιΐ&ε,ρώτατες λε
τττοιμιέρεΐιες γΐ'ά την κατηάληψι
τόν έμ—ρηισιμό τής Σμύρνης μα<: άττό τόν Νουρεντίν Πασά, γιά τόν δραιματικό θάνατο τού Έθνοιμά.ρ- τυρα Μητροττολίτη ρμ Σιμύρνης κ«ί των άλλων Δεσττο- τάδων καί Δηιμογϊΐρόντων, γιά τό άνα—άντιεχα σκληρό φέρσΐ'μο των ττολεμιικών πιλοίων των «,μεγάλων σιιμ.μ,άχων μαις» στόν τοολαι.πωρη .μένο ττληιθυισιμό τής Σμύρνης κα>'
τούς άλλοΐΛ; ττρόσφυ/ες άπο τό
έσωτερικό καί τα ττερίχωιρα, πού
συγικεντιρωμϊνοι κατά χιλιάδας
στήν τταραλί'α ζητούσανχ μάτσ α
την προοταισία τους... καί τέλος,
γιά την τύχη των σνγγενών μα>
τής Σμύρνης, ττοθ οχιγκεντρωθή
καιν€ γΜμνοί. ττειιΐ'ασιμένοι, άρρω-
στοι, αστεγοι στό τταπ-ριΐικό μου
τό σττίτι τούς τπρώτοι/ς μήνες τή'".
ττροσφνγιΟΕς τους. Μέχτα σέ λίγπ
χΐρόνια σαμΐΓληιρώθηικιε σ' όλόκλη
ρη την Έλλαδα ή άττο<ατάσταιΤ των προσφύγων σέ ττρόχειΐρους σ;ρ νοικισρούς, ττιρώτα, σέ χί€ς, έττβΐΦα, καί .μέ γοίργό ρυθμό χτιοτήκαΜε κατότη'ν χωρία κα*ί ττά λειις Λπό τούς Τδιοος τούς ξερρ- ζωμένονς μ έ τα όνάμοττα ττού τούς θυιμίζανε τίς άιξέχαιστες ττατρίδες: Ν«α Ίωνία, Νέα Σιμύρνη, Νέυ Νέα Χαλκιηβών. Νέ ι Πέραιμος, Νέα Μάκιρη καί άλλα. Στή Μακεδοννία τή Θράκη, τή1 'Ήττειιρο έγκατασταθήκανε κατό τταλλές χιλιάβες Μινρασιάτες, Πό ντιοι καί θράκες —ρόσψισγες μέ άκ-ραίο τό β&νΐιχό τον/ς φρύνημσ «αί ·μέ ιω δμφιη» —ροσόντιτϊ 12ον Ή σοφή πρινκίπισσα άνιστορεϊ την έπιστροφή τού Ίοαακίου άπό τή νικηφόρο έκστρατεία τού κατά των Πατσινάκων, κα! γράφεΐ: «Γε νομένου δέ περί τούς τοΰ Λοβι- τ?οϋ πρόποδας, ραγδαϊος όμβροο αυτόν καταλαμβάνει καί νιφετός έξωρος είκοατήν πρός τή τετάρ- τη τοϋ Σεπτεμβρίου άγοντος, έν Ι2Τ0ΡΙΑ ΚΑΙ Ι&ΤΟΡΙΒΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣΊΕΠΤΑΑΟΦΟΥ Α' ΒΛΑΧΕΡΝΑΙ χοντα, σώοτρά τε θύοας έν αύτφ Χριοτιανοϊς προσήκοντα τούς θεί- ους ϋμνους διά παντός έν αύτφ απεπλήρου·. κτίομα δέν φαίνε- ή ή της μεγαλομάρτυρος θέκλης Ι Το μνήμη τελεϊται Πλημμύρας ούν Ιται "όντως παλαιότερο άηό τόν γενομένης των ποταμιων ρευμά- αίώνα. Είναι παλιός σταυρο· των καΐ ύπερχειλήοαντος τού ύ¬ δατος θάλασσαν ήν όράν άπαν τό τπεδίον έκείνο έν ώ ή τε βασιλι¬ κή ακηνή καί τό όπλιτικόν άπιν ειδής ναός μέ τροϋλο, άνακαινι- ομένος όπό τούς Τούρκους. Εδώ φυλάγονται τα λείψανα τού ΤΖα- μπίρ, γιοϋ τού Αμπνταυλα, ενός κατεακήνου. Εντεύθεν τα πρός | άκόμη μαθητή τοϋ Προφήτη, πού οκοτώθηκε μαΖΙ μέ τόν Εγιούπ χρείαν άπαντα ήφανίοθησαν τοίς ποταμίοις ρεύμασι παρασυρθένυ, οί άνθρωποι δέ καί τα κτήνη υπό τού κρύους έττήγνυντο. Έμοκάΐυ δέ καί βροντών ούρανός, άστρο- τταί δέ συ«ε,χεΤΐ), χρονικήν μή 1- χουσαι τό παράπαν διάστασιν, τό περίγειον έκεϊνο άπαν έμπρήσ'ΐι οίον ηπείλουν. Ταύτα όρών ό βα¬ σιλεύς έν άμηχανία ήν. Άναστο- λής δέ μετρίας γενομένης πλεί- στους τε άποβαλών ταίς δίνα·ϊ τώ/ ττοταμίων σνσχεθέντας ρ·ευ.μα- των εκείθεν μετά τών λογάδων έ- ξειαΐ' καί υπό φηγόν τίνα μιετ' αυ¬ τών άττελθών ϊοττατο. "Ηχαυ .μεγίστου καί 6οης άττό του δρυάς οίον έξειρχομένον σθό,μιενος καί σφοαροτέρων κάτω άπό τα τείχη τής Πόλης, οτήν πολιορκία τού 668. Ή μέγα λη μαρμάρινη κολυμπήθρα τού ναού έχει μεταφερθεϊ άπό τα 1922 ιστό αρχαιολογικό μουσεϊο τής Πόλης. Είναι ένα άπό τα 6υ- ζαντ νά 6οΐη~ιοτήρια, δτρον τοϋς πρώτους αίώνες τής Αύτακρατο- ρίας, έρχονταν καί βαφτΙΖονταν οί νεοφώτιστοι βασιλιάδες καί δρ χοντες των Βοορβάρων, τ—ύ έκχρι- οτιάνιζε τό ΒυΖάντιον. Λίγο νοτιότερα άπό τό τζαμί, τίκ 2ωής του άπό την παιδική τού ήλικία ϊσομε την άνάρρηοή του οτό θρόνο. Ο έμβολος ήταν χτιομένος άπό μάρμαρο τής Κα- ρ^α^ ή ήταν κοντά στό άρχοντικό κάποιου πατρίκιου Καριανοϋ. Κά- θε 'Υττα—αντής, .μέ τή λιτανεία ττοϋ εεκινοϋοε άπό τό ναό τών Βλα¬ χερνών, πεονοϋοε ό αύτοκράτο- ρος τόν Καριανόν έμβολον καί πε ρίμεν'ε οτήν 5λλη ταυ άκρη τόν ττατριάρχη, ττού έριχόταν μέ την αλλη πομπή άπό την περιοχή τής | Αγίας Σοφίας. Η λέΕη ΛόντΖα δέν φαίνεται τουρκική. Ίσως νά ττροέρχεταιι άττό τό ίταλικό καί ΐσως οί Βενεται, ποΰ έδώ, νά πό την κρήνη τοΰ Τσινάρ - Τ<σε σμέ ώς τό Τεκφούρ - Σαράϊ σώ ζονται κιάπτοια ακόμη ά~θμεινάρια τοϋ παλιοϋ αυτού θεοδοσιανοϋ τεί χους, χομένα μέσσ οτίς αύλές καί στά ατττίτια των σ>>μίΐρΐ|νών κοττοι-
κων τής περιοχάς.
Τό Άγίασμα ή Λοΰ(ο)μα ή Λο-
«τρον δέν ΐγηαν —οτέ ύττόγειο, δ-
πως είναι ουνήθως τα Άγιάσμα-
τα. Ήταν στό Ιδιο έπίπεδο μέ τίς
όλλες δύο έκκλησίες των θλαχερ
νών. Ήταν δμως νοτιότερα άττ'
αύτές, καί δταν ήθελε ό αύτοκρά-
τορας νά τό έπισκεφθεϊ, έκανε
πρώτα την εϊσοδό τού στή μεγάλη
έ<κλη<τίοι, ττοΰ ήταν πληισιεοτερα οτη θόλασσα, καί ηερνοϋσε άπό νά θ ώ θηκα τής έκκλησίας τής Άγίας Σοροϋ, άφοϋ προσκυνούοε καί στϊς δυό. Τ6 πλήθος των πιοτών περίμε- μέ μέρες λου. | ότ,άμνηση τού έμδό- τή οειρά τού οέ είδικά καταλύμα- Όλον αυτόν τόν μεγάλο περίλαμπρο χώρο, πού τόν περι- βάλλουν τα χερσαία καί τα θαΚάα οα τείχη των Βλαχερνών, καί πού ήταν άλλοτε ή ΙΔ' ρεγεών τής Πόλεως, τόν κ<*λύττπχ.ν σήμϊ- ρα μέ την άθλιότητά τους δύο ά- Ι ηίσω άπό μιά δεύτερη Συλόποο- Ι Ι πό τ(<: πιό πενιχρές καί τίς πιό ΰ ' τα· τών θαλασσίων τειχών αυτή, τη·ν.>κ<αυτα τπνεοντων τττο- μή τή τούτων δία α'- σώΖονται κάποια έρείπια τοΰ 'Λ- ά1 . . . _ ., .„ ., ,, ου ^ημηΤρΙ0υ του (<ανόβη ή Κα | | ναθ°ύ. πού χρονολογεϊται άπό τό | δρύς κατενεχθή, τοσούτον διάστη ' ΙΓ- αίώνα, καί όπου είχε καταφύ- μα άποατάς, όπόσον ό δρϋς, εί —■ήν ένΛ»«·ίότηΓΤΧ3 καί την έξρ τινάδα. Τα δύο, σχεδόν, έκοπομ .μαρία τών ΤΓρσσφύγων συντελέσττ νέ 'μέ τό ττέρασιμα τού χρόνου στή .ι σναγέννησι τής τόσο ταλαιττωρη- .μένης άττό τίς τταλειμικές τειες ΑΛβγηρός Ελλάδος καί 'κεΤ ττού ό κάΊθε §ένος θά τπορί,μενε νό έτΓΐικιρατήση, στή χώρα μας ή φτώ χεια καίί ή δυστΜχία, ό τόπος μας α)να6ημιουργηθηκε μέ τή συμ,βολή -κων τπροσφύγων Βιαμηχανίες ά- γνωσπες πρίν, δττως ή ύφαντουιρ- γία καί ή τα—ττουργία, ιδρύθη- κανε στίς μί.γάιλες ττόλόΐς. Τό έ,μ ττόιριο καί ή ναιυτιλία, ττού τντανε ττρό τής καταστιροφής έ¬ γιναν όκμαιότειρα 'μιέ τούς ττρό- σιφνγιες, ή δέ γεωργία τελςιοποιη θηκε σ' δλιες τίς εκδηλώσεις της. 'Επιοτήιμονες κάθε λογής καί ττνεα ιματιικοί ανθρωπτοι άπό τούς ξερ- ριζωμένους έτιμήκτανε τό έλληνι- χό δοο;ιμό·/ιο σ' ολάκληρο τόν κό- σμο, καί τό τιμούν άττό μερά στ μερά π·ερισσότ€ρο. Αύτά τα λίγα εΐχα νά γιά τα πενηντάιχρονα άπό τή μι κρασιατιικιή καταστροφή τού Α1/- γούστου 1922. Καί τώρα άς έτΓΐΓτρέψουν 04 ς>ρ
^ίαμίνοι αν»μιττατριώτες μου να
τούς άππ&υθύνω, μέ τό θάρρος τής
ήλιχίας, τής δράσεώς καί τού ά-
δελφιιχού μοί» ττονοα λίνβς σιχττά
οτεις τίς όποίζ,ς ύτταγορςύουν: ή
έλλειψι τηάθους κοοί ή μελέτη τής
άδέχαστης Μστοριίας.
— Νά εΤναι κιαιί νά ιμείνουν έ-
νωμιένοι στήν πολιτική καί κοινω-
ν.κή τονς συν·<<ράτησι. Νά ίΤναι μίΒοδιικά ώργανω,μένοι τούς <αλλίτερονς ώσαν όδηγούς «αί —,ιαΐδούλοος στά έογα τους Νά πορ βόίλσυν μέ άγάπη, σίοααιμό καί σταργή τούς ττνευ- ύς άνθρώτΓους, ττού κατά- άττό την Ίωνία, τόν Πόν- το, τή ©ράκη, «αί νά τούς 6οη- θούν μέ άφηγήισ&ις, άττομνημονεύ ,μιατα, Ίστορίες ττροαωτΓΐκές καί όμο)5ιικές στό ττολύτΐ'μο έργο τής έθνι.κ.ής ,μνιημισσύνης, ττού εΤναι προ ωρΐ'τμενχ) νά διδάσκη τούς μετο γενέστίρους στό έθν:«ό χρέος τής σνστττματΐ'κής άποφοιγής τής όλί θριας λήθηζ. __ Νά βοηιθούν τίιμια τή δημι- οαργική ττροισττιάθεια τής 'Εβνικής ΚνΛββρνησβως/ άμόγνωιμοι καί ήνω ,μένοι, ύτΤ δψιν έχοντες ότι δταν ή "Ελλάς ήτο ηνωμ'έινη άνϊδειανύε- το τΓ~/ίο-χ«ρος, φοάερά: είς τούς έχθρούς καί σεβσΐστή ε(ς τούς φί λους της. Καιί, άντίθετα, δτα.' έ- δΐιχό)ζ£το, έκ'&ΐικούςΐοισα ξένας έ- ττιιρροάς, κατΞστρέφετο! Καί αν καμιμιά φαρά τούς ζητησουν να ένταχθούν σέ. τπολιτικά κόμ,ματα ν" όψΜτβοΪΛ' λέγοντες μ' ενα στό- ,μα: «·Ανήκοιμεν στήν Ήνωμεντ Έλλάδα! Μακρυά τα κόμιματα. Άρκ€τά έ^ιμετοιλλευ'τηκανε τοσα χρόνια τή δύναμη καί τόν ττόνο μας. Κόμιμα .μας εΤναι ή "Ενωσις δλων τώ.· 'ΕΤλλήνων, ξερριζ«μ«ν«ν καί τταληών». ττο- κατενεχθείη, μή φθάση πατάζαι αυτόν, έννεός ίστατο. Ό δ' ευ¬ θύς ώσπερ έκ συνθήματος ρι£ό- θεν άναοπαυθεΐς είς γήν ώρατο κείμενος. Ο δέ βασιλεύς θαυμά- 2ων είοτήκει την τοϋ Θεοϋ περί αυτόν κηδ*:μονίαν' λογοποιημένην δέ άποστοοίϋν περί την έω μα· θών εϊσεισιν είς τα βαοίλεια. Καί τηνικαύτα επί τω ονόματι τής με- γαλομάρτυρος θέΚΛης ναόν περι γει τό Πατριαρχεϊο όπό τα 1597 ώς τα 1001, δταν οί Τούρκοι ΐ- καναν την Παμμακάριστον τ2αμί. Πίσω άπό τα δύο αύτά κτίσμα- τα είναι ή ιλόντΖα, ό δρόμος πού άρχί2ει άπό τό Μπαλατά, καί κα· ταλήγει οτήν κρήνη Τσινάρ Τοε- σμέ τών Βλαχερνών. Στή θέση ακριβώς τοϋ δρόμου αυτού ήταν, κατά τόν Παπαδόπουλο, ό πε- ρίφημος τρί,<λιτος Καριανός έμ- βολος, πο"υ εί^ε χτίοει' ό Αώτοκρά καλλή έδείματο μεγαλοπρεπώς Ι τωρ Μαυρίκιος (582 — 602) γιά μέν κατεσκευαομένον καί ίκανή δαπάνη, χειρός τε ιό ποικίλον έ¬ ν" άπαθανατίσει μέ τίς εΕοχεο τοι χογραφίες του τίς περιπέτειεα άκάθαρτες συνοικίες τής Πάλης, τό Έγρί - Καπού καί τό Άιβάν - Σαράί. Οί Τοϋρκοι, κρατώντας α¬ κόμη την άνάμνηοη τοΰ «Ύψηρε- φούς δίμο^;^ Μαι.ουΓιλ τού Κο- μνηνοϋ, όνομάΖουν τή δεύτερη άπ' ούτές Άϊβάν - Σαράϊ, «Ψηλό Παλάτι». Κάπου στό κέντρο της ιιπάρχει πάντα, ταπεινό καί άθέ- ατο, τό Άγίαομα τών Βλαχερνών. Στή νότια πλευρά του είναι ό γοϊ χος, πού ένωνε άπό την έποχή τών Κομνηνών τό παλιό θεοδοσι- ανο τεΤχ&ς, στό σι^μεΤο δττου 6ρί- σκεται σήμερα ή κρήνη Τσινάρ - Τοεομέ, μέ ι'ις φυλακές τοϋ Άνε- μ6, στό οημεϊο δπου άρχίζει ι ό η«ντ<ν->ύργιο. Στήν άνατολική του
πλευρά ένα άλλο τεί χος έχει όλα
τα χαρακτηριοτικά τής τειχοδομί-
ας τής θεοδοσιανής έποχής. Ά-
'τα, τα λεγόμενα παράπτερα.
Τό Αγίαομα τό άποτελοΰσαν
τρείς χωριοτές αϊθουσες: Τα Ά-
ποδυτά, ό Κόλυμθος καί ό Άγιος
Φωτεινός. Όταν ό αύτοκράτορας
έμπαινε στήν πρώτην άπ' αύτές,
έκλειναν οί θύρες όλων τών έκ-
κλησιών. Ό αύτοκράτορας έβγα-
2ε έκεϊ τή ατολή του, καί φοροϋ-
σε τα «Χρυσά Λέντια», ένα είδικό
χρυσοκέντητο χιτώνα. Ύοτερα
ε στόν Κόλυμ6ο.ν, δτπ^ ή¬
ταν ή στέρνα μέ τό άγιασμένο νέ
ρό γιά τίς κοταδύοεις. Άπό τη
μιά πλευρά ήταν δυό μεγάλα «Κα-
πνιστήριο», δυό θυμιατά. στερεω-
μένα στό έδαφος μπροστά στίς
μεγάλες άσημοντυμενες είκόνες.
Άπό την άλλη πλευρά ένα άλλο
θυμιατό ήταν μπροστά στό μάρ¬
μαρο, όπου φαινόταν, κατά την
παράδοαη, >ό έκτύπωμα τοϋ χερι-
οϋ τής Θεοτόκου. Κα'ι στό βάθος,
πρός την Ανατολή, ήταν ή Κόγ-
χη μέ την Φιάλην, κ' επάνω της
ή άσημβνια είκόνα τής Παναγίας
ΠΕΡ ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχί^εται)
>············Ι······«·····Ο····>············Φ··» ··················································«■·■······················>··········««,
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΝΤΡΩΑΣ ΑφΡΙΚ.ΗΣ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΥΑ
Άναμνήσει^ άπό την
Καταστροφήν τήα Σμύρνηο
Δ'
μΌΐκΐρά
σημαΐες. Κτυϋηοΰαιαν ρυ-
θμικΐά .τα Μαντ&ρίμ.α άλαλάιζον-
ττες >μέ τό γινωστόν Τουιρ.<ικόν θού ρειαν: Παοισιά, Γιοιοισά, Κβμάλ Πασά, Άσ<ί? ντεΛντοΟν νΌαγλάρ ντασ- (σά, δή είς τό ύττόνβΐιάν της, επί της ττΐ>θίαιμ.αιίας, τούς γονεΐς μου, 4
ώδελφί,ς καί δύο αδέλφ;α ό Μιχά¬
λης κκχί ό ύτποψαιινό,μεινος. Σέ λ!-
γες ήιμέιρες ,ττιρασβτέθηραν κ Γ άλ-
λες τρειΐς (-^γΐϊνικες οίκογένειες
τήΐς οίκιο'ϋεισπτοίινης και! ή
νή ,μοις κατέστη, άψάρητος, διότι
ΟΙ ΦΥΣΙΚΟΙ ΝΟΜΟ1
'Ε,μιφοινίσθηικ.ε «αί τκϋλιιν Οστερα
άπο τ6οΌν καιιρό ό γβοος ψίλος
μου.
— Σή;μΐ)ρα θά σού ιμιλήσω —
μου εΐτΓί— γιά τίς σκέψεις πού
,μ3ύ γέννηΐσΐΕ ιμιιά ,μιικιρή εΥληά, —ού
φότιρωσε
της σιτιαν κτγττο μου.
'Ε6γηχ£ σ ένα ιμβρος τόσο άΐβολο
ττού άΐΛτγχάσιτηικα κά τή,ν κ,όψω.
Τρίΐς χρονιές τώρα την κόδω καί
τιριεΐς χρανιιές §ετηετόιγΕΤαι ζωηρό
τεοη όπτό τό χώμΒ. Τί σηιμαίινει
αθτή ή έτπιμονή; Άπλούστατα
τπώς θέλει νά ζήση καί νά έτπτς-
λέντη κάττοιον τηροαριοιμό
"Άς κάνουμε έν<ΐ ττήδηιμα μέχρ' τα γβράι'ματια τού, δενηρου. Άτπο- δέχεται εϋκαλα την έτπστιροφη στήν άδρανή ίλλτι την φθαρά, τόν θα.νοιτ.0, ξεφτάει και έξαφανίζετα; Αάτό σμμιβ'θΐίιν'ει γιά δλα τα ίΐτλα σιματα ττού έχουν ζωή μιέηα του>ς
το εΐδος ττάινω στή γή
γιά υά μή λε.ίψη κ,αΐ νά θρεψοι/'
■αιλλα ζωκτοΛ«ά πλάσιμιοπα, ζώο·,
τηουλιά, ένταμΐσ..
"Ετσι βλίπτουμε .μιβσα στή φύ
ση την μή συνε.μδητή έκιδηλωσι το£
έγωιοιμού δταν κάνη τό πάν ειν
ζωντανό ττλάοιμα νά διατηρηθή οττή
ζωή, την άγώττη, δτοί/ φροντίζη νά
διακονίζη το εΤδος τού, κάνοιντας
ικάβε Θιασία για τα βλασττάρια
τού, και τόν άλτιρουρσ·μό, δτοι."
τηραοΐφέρη τούς καρττούς τού, τα
φύλιλα τοω, τό ξύλο τού γιά νά
βοηθήση άλΛα ττλάσίμαπ-α νά δια-
τηρηθούν σττή ζωή.
Δηλϊχδή, ρλέτπο^μΐ, άν θε
Στήιν άρχή
ζωήις τους, δπτοια
οκοπτό τπού τοΰς
Ό Οΐκονάμος Βασίλειος ΙΙαπαδόπουλος έν μέσω
των Δημογερόντων Βασιλείου Ζαχαριάοη καί
Προκοπίου Άντωνιάδη, άποτελοΰντες την πρώ¬
την Έρανικήν Επιτροπήν διά την ανέγερσιν
τοΰ Ίεροΰ ΝαοΟ Άγίου Νικολάου Ν:κα£ας.
(Ίανουάριο; 1926)
— Μπηζ Γιοννα/ί γεσίρ άλτί^
Μττού φελάΐν ίσ.ινιέ μίτηόκ
_ - Όαμίχι.λ,ιΥΐ'ζ — Φϊλλσ,χί.γιζ
Δηλθίδή,
Ζήτω, Ζήτω Καμΐάλ Ποήτά
ττού γέμια'ίς άατό στροιτόν τα 6ου
νά «αί τούς κάίμπτΰυς.
Εμείς αιί)βμιαλωτίΐσοιμ'ε τόν "Ε
ληνα,
Γιά δές, τό ίιρτγον τού ττετπρωμέ-
ς κραυιγΊάις τών (
καϊ τών διαζθμΐένων τταρθένων. [
Τότ£ ,μΐ' άλλιες ά,μαδες, νύ«ιο:"
θΒοσΐΑΟτοΜη, έττίστιράμαΐμβν εΓς τό
Π.ρ·εσ6υτέρ.αν τού Νεκιροτα()«.Όι. |
καϊ νάνθΗ ή διάριαειά της —γιατ!
κάθε ζωντανο ττλαοιμια έχε,ι ένα ό-
,ρ^σιμένιο .μέσον δρο ζωης— εΐνα
ι ζωηΐρά, τπεκιαιματάριικια, θέλουν να
καί νά έ,ττίΐτελέσαι,ν το/
ιε Βκεΐνος
ττί.ό «εΤτπί Μαί ετγΐένετ-ο».
Στό τιέιλος εΐκαι δλα σάν τού;
γβρους —ού εύχοντοΐι: *Θεέ μοί;
.κια,ρός είναι τπ·ιά νά μέ ττάρης».
Καί ττοιός εΐκαι ό τπροορισ,μός
τονς; Νά δ,αιττρΓΐιθούν στή ζωή ί
! σΐο χαά^ο τούς είναι «γραιμμένο*
Ι Νά ϋιά^ζνν έκιεΐνο τπού τούς έττιτασ
σί,ι ή ψύοι τιοκς. Νά σο/τε*οο/
; στ» νά δχΐτηιριηιθή ή ζωή ττάνω
1 στή γή,
Ι "Ας άναλύσΌΐΐμε μαζί αύτούς
τούς τρείς σκοττούς. Πρώτη ττριό.
, τ.η ερχειτιαιι, ότπως βλέπτετς, ή αύτο
Ι σΐυ^τι>ρησ·ι,ς. Όλα τα ττλσΚΓματα
Ι £Κ«ΐ ττιρΐοιικιΐισιμιέκα άνάλογα μέ ,-ά
Ι είδος τους ιμέ -πά κατάλληλα όρ-
I
γατ.ια κια! τίς δυν.άιμιεΐις γκϊ να έ
άντΐιμ£τωπ'ί.ζοιντας κά3ε έ-
στό τπ3ρ·6όιλλαν τους. Ή έ-
μας δσο καί νά την
ΤΓα,;αδίβει τα δττλα. Θέλε, να
Σιμύιρνης, δ~ου
ή κοηο.ικ
»-ιά διΛγ,ράψη, τήι; κσμττύλΐι
^ς ύτηάρξ;ώς της κια! νά σβύση
,μοις. Τό βέΤαΐμα τπαύ άντΐκ.ρύοχ>νΐ:! ον^ν^
ήτο μβχάΛριον·. Σχεδόν, δλοι οί | Τ1ζ
χατΐοικούντες είς την περιοχήν ΤΓ0υ
Πούντα1, καί Ν'τΐαριοιγάίτ'ςΓη συγκ. ■'. *—""
τρώθησΐαιν έντώς τιού Κοι/μητηρίου Ι
και.ρός της. Ή φύσ·
έττιτασ-σει νά κάνη εληές
νά δια--
.με νά έμιβαθύ.ΌΐΛμε σιτά πράγμσπα
ττώς αύτά πού λέμε ήθικές έιτητα-
γές εΐΛχι όπηλούσιτατια φιχτΐικοϊ νό
μοί.
—^Καί γιιά τα αγιρ^ θηρία ι!
έχετιε νά ττητιε, πού τπαίιρνοςιν χω
ιρις ν ά δίΜοων τί-πΌτε;
■—-Κ ι αύτά έτΓκηελοΰν έναν ττρο
αρισιμό. Πάριε τα λιονταιρια κλ'
τίς τίγρ£ι.ς. Τρώνιε τα <ρυτο4ιάγα ζώα ::ι έτσιι δ'θΐτηρϊίτΐαΐ ή ίσοριρο 'Κπ! τή δθετηρίδι τής Μιχρασ· Κοιταστροφίίς. Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΚΑΙ ΑΡΑΙΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ Η ΣΥΗΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΩΜ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΗΟΝΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΩΝ Συγγράφεται μπό τών τότε φοιτη τά·ν 1) ΧΡΤΣ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ· Κίθέδρου τής Ενώσεως καί Ομο σΐτονδίας Προσφύγοη' Φοιτητών καί 2) ΣΩΚΡ. ΚΛΑΔΑ, πίοέδρυ τής 'ΕνώσΕ'ως Ποντίων Φοιτητών ΣΤ' ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΤΗΣ Ο | χου της Άναταλιικής Ρωμυλίας τής Βουλιγορ.'ας, διοκβκ'ριιμβνο "Ελιληναις «αι ΓΤοοιιδιιάΐηρου ■Απο¬ στόλου Δοξιάδοο. Άργό»τ«;ροιν διμως καί επί τής 'Υπουργίας τού ΐττιροστάτου των έν γένει Πρθίσΐφύγων καί ένθέρμκ>υ
ΟτΓσστηριικτοΰ της φοιτώσης Νεο-
λοϋΌ.ς κ.. Ά~οσιτόλου Όρφα^ίδο·
ΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
ΦΟΙΤΗΤΩΝ
Κοπά τό (ΛτθΕσττατιικόν τής ' Ι -
ώς πρότερον ττεριεγρά
φη ΟΜΟΣΠΟ,ΝΔΙΑΣ ΠΡΟΣφγ--
ΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ, βαοΊΐχός σκο-
ττός ήτο, ή οΐΐνίτονισΐμιένη δράσΐις
τηρός έξυ,τηηιρΕΠηκτιν των ττνευμα,ιιι-
κύν, ήθικών κθίΐ οικονομ ι:κών όινοιν
ικών καί θι^μάτιον τών προσφύγων
φοιτητών, ή —αΐρθΐχή βοηθείας
πρός τηαρακιολούθησιιν, σννέχΐισιν
•κκτί όπτοππΐιράτωοΐ.ν των Π:»νεπιστη
ιμακών μαθημάπιω/ αυτών μίχμι
τής άτηοφαι.τήοιεώς των έκ των Ά
νωτιάτων Σ,χαλών, ώς καί ή άλλη-
λογνω,ρ'ΐμία, άλληλο6οήθε:α κα'
αλληιλαψι/χθ!γωγία αυτών, κατά τό
,μ/έγ ιιττον δυΜαΦΟν γβνέσθαιι, ττρος
άνα,κούφικτιι^ αυτών έκ τής μακράς
ταλαιττωριας φοληιρας δεκτμασία
τό έττίδαμα
ηυξήθη είς το
•ποσόν τών 300 δραχμών μηνια-
ως, είς βκαατον πιρόσφυγα φοιτη-
ΤΓ'ϊν.
3) Δωρειάν σοσντίτιον είς τού.-
τπρόοιφ^γαις φοιΐιτηιηάς λειτουιργή-
σαν όπτό τού Φθινο—ώρου του
1924 είς τάς έτοίιμους τότε, ε<- διοάις έγΜατοΐ3·τ.άσΐί;ΐ5ς τού Πατιριω τ κου Ίδρύμαιτας Πΐριθάλψεως, τπλησ'ίιον ·«») Βαρβοκιείου Πραοστι- κού Λυκείου Άθηώιν, ούτινος γε- •νι,'κάς γιραιμιματΐϊύς ετύγχανεν τό- ΚΩΝ)ΝΟΣ Ι. ΦΙΛΑΝΔΡΟΣ 'Υ- ττουιργός Προνοίας έκ Καλλιττόλε- ως Άνατ. ©ράκης. τιε, ό τποκτίΐ/νωστ'ος έκ Σμύρνης &.|αττιρεττής δημιοΐθΊΐοιγράιιρος, Δημο γέρων καί ΔιειιΑιντής τής Ήιιε- ιρησίαις Έφη.ιιηρ.ίδθ'ς της Σ'μόιΡΛΐς ή 'Λμάλθεια, άείιμινηστος Σωκρα- της Σολοιμωίιίίιδη,ς, ιταΐτή,ρ τού γνω ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Ν. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ 'ίττουριγό'ς ΠΐροΛΐίας και 'Υγι,-ι- νής χειρο^ργός έ< Σΐμιάρνης. «αι τής αθλιότητος της ττροσφυ- γιάς. Εύτνχώς 6/ ήιμιας, έττί κεφαλής τού ύττΰυιργ'6ίιαϋ της Κοινωνι^ής Προνοίας (Πβριθάλψί.ως), καθ· δ λα/ αύτ&ν τόν κ,ρ1οιι/μιι*ν δ.ά τού», τπρέιο-φυγας χίρόναν, ευρέθησαν έ- ςέχοκτκς τπρόισφ.,;γΕς έττκττήιμονεΐς καί πολι-πευάμιειΜθΐ, ή ύττονργω τώι> ότηοίιω,ν διηΜκόλυΐΜενν τα μεγ ι
στα την έττίλυσιιν αττάντων ττ&ρί-
ττοιυ των ζωτι'κών καί φλεγοντω-'
ΤΓιρο&λημιάτον των τπροσφύγω/ φο.
τητών καί ττρός τιούς όττοίονς ό-
φείλεται βαθεί'α εύγνΜμοσύνη «τ
ά/αγνώρισιιις, δίόΐτιι, ό)μέσως συνί-
λιοοδον καί καΐτιεινόησαν την !ερο
τητα καί την στπουδαιιότητα τής
άτΓοο-τιαλή|ς των καί την ζωτικήν
τοΊαιπη^ των φοιιτητών μας διά
την τπρόβιδΐν καί μιελλθ'ΛηΐΑήν έξέ
λιξιιν των βλοαοττών τιού Προσφυ-
γ'.θοϋ Κόιοιμιου, ώς ττοοράγοινρΌς
'Εθνΐ'κιοΟ έν τή Χώρα, άλλα και
τοιούτου ΚιαινωΜ.κής καί
.μόν κης άνιαπτΐτ'ύξΕως καί
λής της Πατρίοος ιμΐοος, έ
τες σ;τοργιικΛν τπρός τούτο ένδια- τηάλν έγικαταστάοιεις τού
φέρο^, Ι8:ιαπιβ,3ως δμως ό δοοκε- τιικού Ίδρύματος Περιθάλψεως κα
«ρ.|μέν»ς έ< Σ,μύ,ρμης χειρούργος δττερ σή,μΐϊΐρον όναμιάζεται Πατρ - στού λοΐγοτιέθίνου κιαιί ως, ~ρώην Ύτποιυιργοΰ Κοιινωνιικής Προνοίας Χρήιστοι» Σολομωνίδου, φλογιειρού ύ,μνηΤΠοί; της Ίωνια.<, «αί είδιικώτΕρον ττγς άλησμονηΓΐθι; Σ,μύρνης. Ή ΐδρΜοΐιις τού οτυονχιτίου τού- τοιυ, άιτπεφαισιΐισβη κοοί έττραγιματο ττιοιιήθη ύτπό τού τόστε ύττοιυιργού Κο.νωνικιηκ Προνοι.οος κ. Ά.ττοστό- λου Όιρφοονι!ιδου, διά την καλήν λειτουργίαν τού ότπο.ίου, τό 'δ'- ιτΒΜργεΐαν Κρ.ινω/.ικ,ής Προνοίας δ·έθ30ΐεν 500 δραχμάς μηνιαιω·; δι' εκα-στον σνπιζόΐμΐΒνον φοιτη,τή». Ό άιρ.ι6)μός των σιι(τιιζοιμένων 1*λ>-
μΐαίΓνιετο είς 600 — 700 ψοιτητάς.
Είς τό σκσιοιίτιον τούτο, όπερ αρ
γότε,ρον μεΠΐεΙφιάρθη ειίς τάς έττι
τής όδού Σ χθλΐ,ίιοιυ 3, τής Σι»νο<- •κίας Πλάτοαις Άβηινώ·^, εί&:κάς κσ. κ. Άττιάσίταλιος "Ορφανίδης, επ τής 'ΥτποΜΡγίας τού όττοίου έττε- λύθηοαν τα ττλιεϊστα τών βασικώς αίτΓΐμά,των μας. ωιτ.,κόν "Γδΐρυιμια Καιινωνικής Π'ρυ- Μσί.αις καί 'Α~οικατο)στοίσ€ως (Π Ι.Κ.Α.) έλ,άιμιδονον ιμήρος ο'ι άνϊυ οίκογε.νε.ιών έν Ά&ήναις άττορο. Ούτω, χάρ.'ς είς τάς ενεργειαι" ττρόονυγιες φοιιΤΓ,τιαί (οί όνομαζύ- τής Όιμοσττονδίας κα! τό ζωηρυ. μΕνοι έργένηιδες) σ«τιζάμ6νοι καό' καί ττλήρες τπκεύμα κα ειώάστην διά γεΰ,μια καί δεΐττ;ον. ΟΊ ,μ'εΗίέχοντες τού σι/σσιτίοο δέν έδκα.ού^το τού χαρηιγου.μεΑΐ&ο· ύττό τού 'ΥΓΤτοαρνείθυ .μηνιαίον χ,ρηιμ'ατικού εττιιδόιματος καί τοιν.' τια.'οήσΕως έκ .μβρουις τών κάττω3 ύττουργών ιμας, έτπετεύχθησοιν τα εξής: 1) Πλήρης άπελής (δωρεάν/ έγγραοφή δλων τών προσφύγων είς απάσας τάς ύφ<στα μένας τότ'£, έν "Ελλάδι Άνωτά- ττία τής φύςπεως, γιατι γλαταοι/.· τα ΦΜτά. Άλλά κ., αύτά, δταν ψω φίισιοιυν γίΓ.ΟΜτιοιι τρς^ή στα μηρμυγ ον ■Αθηνών, την ·Ανωτάτην ί σά άλλα Μτειμα Ύττίρ Σχολά,ς, ή—,, τό Εθνικόν γ α ί<αί στά άλλα χει μ«ό Ιαορραπτη ση ττού Ύττί,ρ στη ψ,. ό άνΐΐρωττος τη,, κα τιοια-τρέιφε,ι. Τώρα άρ.χίζει κχχΐ -ό κων .£τΓΐστη|μών ^ , ' . . - , ι Δ'ά τό Ποι.ι τπϊιριιοοίλΛθΓ^τος ττου τόν αφορα ο>
μ-.ισα. Θά καταφέιρειι άραγε νά
Σχοληιν ·ΕμΤΓΟρ,.
ίδ,ως, τό
την μεγίστη·
γρηγορα και να οτα,μσ
τηςτη στόν Μοοτήφορο ττού έχει ντά
ρει; Ό Θεός νά τόν βοηθήση γιά
νά δ.δαχθή άπτό την φύσι καί *ά
σωθή.
Ό γέρος φιλος μου στσ.μάτηρε
νά μ'·λάηι.
κλείσιει τα μάτις:
τού καΐ τό τη,οόσωττό τού εΐχε τώ
ρει μίαν εκφΐρασΊν απτάκοσμη, λές
κί εΐχ£ βοθιοιθή σέ όραματισμοϋς
«ιι £6λιεατιε μ™,ς»ο'στά τού μ·ιάν
ττότηια δνττως την φανπαζόταν αί-
γιατι
έδοήβηααιν ση,'μ'ςοντιΐικώς τούς ττρό
σιφαγοις φοι.ιτιηιτ,άς, οί άϊΛμνηστο!
Κω^τής Παλαμάς ·ΕΘ/κός Ποιη·
τής κα! Γενικός Γραμιμαιτεύς
Μία .μόνον ιμριρφή Περιθάλψεως
έθειοττίισθη ύττό τού Ύττουιργείου
Κο·ινωνΐι<.ήις Προνοίας τής Όμο- σπτοΛ»δίας Προσφύγων Φοιτητών άναγνωριΐζούοτΐις τό δΐχοιιο,ν τοθ ληιφθέντος ιμ.έτρουι. 4) Χοιρήγηισ.ΐι/ δωρεάν (διανο- μήιν ύττό τού Ύττουργείου) των οοοσ κωτέίρων καί ττΛέον χρησίιμο'·· δ'.ιά τούς φοιιτητάις 'Επιστηιμονι- ιχών ΣυΓ/γΐραυιμάτων καί διδλιων, άρχης γβνθίμένης ύττό τού 'Υττουρ γού κ. ΆτΓοιςΓτόλου Όρφανίδ^υ διά τό ετος 1924. Τό έργον τούτο τής ύττοοττιρ- ξιεως καί τηριΐγ,μαπκ,ής σΐΛ'δροαής ό Δημοσ'Β'ί,ηις Δημητιρ.ά5ης Διε^ι^ τών ττιροσφύγων φοιιτητών, διά τιήι/ 6.ΐ/ΐτής των Ο ιΊκιονοιμιικών Ύπηρε σ.ώ^ τού Γ5α,)·πτ,οιτΓ,ιμίου, έ< Ρι- των σττοιυΐδών καί τή' αρτίαν μόρφωσ<Γ/ αυτών, ήκολού. ζοίι/τος τού Πά»τοιυ καταγόιμενας | θησαν ένθθΜσιιωδώς καί ο! έν «τυ- 2) Χορήγηρι.ς υπό τού Κράτους. νεχεία διαδΐεχθέντες αυτόν είς το διά τοϋ ΎτηοΜΡιγεί'ου Περιθάλψεως 'ΥττοΜργεϊον τούτο, άείιμνηιστο· 8ά ζοϋσι σύ,'-αφωνα μέ τίς ήθικεςι κο)ττον έ,ττΓΤΐαγές ττοΰναι και φυσΐί<οί νό μοί. ΦΩΤ. ΟΥΛΚΕΡ Εϊμιειβα ΌαιμαΜλήι5ςς, είμεθα τται- κατειρ'χαμ'αιςΗ. είς τούς διά τού λαοΰ! Τό ιδία βραδο (2/—28 Αύγού στου) άιρ·χ:ΐσαν οί φο^βρές ττυρκα γιές σί 5 σηιμεΤα τής ωραίας Σ.μύρνης. 4 ήιμέρας έκράτη,σΕ ή φωτία καί έσάρωοΕ τα σττ ίτ.ια. Ά ττό τα 'ΑριμΐενΊκα κιατήλθε στο. ΦραιγκΛΐμαχΐοιλά, είς τό Καί καί είς -πό Σόμα. ΠεΛώρΐ'ες φλόγες ά- νήριχοιντο είς τάν ούρανό κ,αι ό ττάντα και οτροι&ών.τας νά εύρον χώρον διιττΛα στά φέρετρα καί στό όστεοφι>λα-
ες είς αάς στήλας τού Προ-
Κόσιμου τυγχανοΐΧϊΊΐν ά
λη,θή, δ··ότι τα έζήσια|μ.£ν έκ τι*.
Επι μί.αν έδδομαδοτ
άΜει!πτωπΕ.ς καί σνμοα ·
τα ττού κλιο»Λ!ζοιυ·ν συνθβμελϋ τώ ·
βό.θ,ρωητιον.
Μ* τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΓ»
"ΑΤΣ1ΔΕΣ,,
Επί τέλους, Πίνδαρε, τα δικα-
στήρια δρχισαν νά έπιλαμδάν'ίϋν-
ται καά νό δικάΖουν αύστηρά μά-
λιστα, όπως ό πρόσφατος σχετι¬
κός νόμος όρίΖει, τούς άετονύχι-
δες, πού καταληοτεύουν την Γ.ένη
πνβυρσπκή ΙδιοκτηοΙα.
Καί όσο μέν γι' αύτούς καλά,
γιά τούς άλλουο όμως, τί γίνεται;
Δυστυχώς, ό νόμος γι' αύτούς
δέν προβλέπει τίποτα.
- Μά γιά ποιούς ΰλλους όμι-
λεϊς, φίλτατε;
- Μα, ΠΙνδαρε, τό Ιχουμβ £α-
(νυν Κ ο. νωνιΐχών Ύττηρεισιών), έ- Πρόσφυγας ύ~ουργοί ήτοι
π.βίϋιθΐτιθ'ς άνερχομιέ>θιυ αρχικώς | Μ./ουρλόνλου, Κων).κος Φίλανδρος
Μιχ. Κώρκος, 'Ειμιμαν. 'Εμιμανου-
ηλίβης καί Λειων. ΊασΌνίδης.
Ι ειίς 120 δραχμάς ιμιηνιαίως είς ε-
φθίΐτητήχ. ΤοΟ-
το έχοιρηγήθή έπτ·ί τής Ύττουργί-
ας τού άι&ιιμνήστου 6κ Στενημα- (Συνεχίζεται)
•■•••••^••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••φ··········*·····.·
ναπή. Γιά τούς άεοτονύχιδες πού κουρασμένος άπό την δουλειά, άλ
οφετερί2ονται την δική οου καί λά καί τόσο άπορροφημένος άπ'
την δική μου πνευματική δουλειά αυτήν, πού μέ ουγχωρεϊς, άλλά...
καί την παρουσιασθέν οάν 5ική
τους. Γιά τούς άσυνείδητους έκεί
νους άνθρώπους, πού είναι πολύ
χειρότερσι κι' άπό τούς πρώτους,
οί όποϊοι, στό κάτω - κάτω 'ής
γραφής, λεφτά βγάΖουν μόνο χω-
ρίς νά έχουν τό θράσος νά έμφα-
νΙ2ιονται καϊ γιά χατΖηδάκηδες.
— Μάλιστα, ϊίμαι τόσο πολύ
— Μά τί γραφείς, διάλεΕΐ;
— Ναί, μέ κάλεσαν νά δώσω
μιά διάλεΕι μέ θέμα τάς άντιΰρα-
σεις πού προκαλοϋν ωρισμένα φαι
νόμενα καί προοπαθώ νά έντοπί-
οω ακριβώς τούς παράγοντος έ-
κείνους πού άποτελοϋν την αί-
εΙς
βην α«λ(6α)
Ή γιορτή τού ποιητή
ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΠεΡΑΝΤΣΑ
Ή πόλις των Πατρών τιμά τον
άείμνηστον ποιητήν των ηαιδιών
κσί ποιητήν τής βραβευμένης υ¬
πό τής Ακαδημίαν «Πίνδου», Στέ
λιον Σπεράντσαν.
Έπ' εύκαιρία τής συμπληρώοε
ως τα ετος τουτο δεκαετίας άπό
τού θανότου τού την Κυριακην
26 Νοεμβριού, οργανούται υπο
τής «Διακειδίου Σχολής Λαοϋ» ε-
ορταστική εκδήλωσις, μέ όμιλη-
τήν τόν διακεκριμένον λογοτέχ·
νην Πατρών κ. Λάμπην Λοθκον,
όστις μέ τόν Δήμον Πατρών ε¬
νήργησε νά δοθή σέ μίαν οδόν
τό δνομα τού Στέλιου Σπεράν-
τσα.
Χαρακτηριστικόν είναι ότι, τό
τελευταίον εκδοθέν πολυτελέστα
τον λεύκωμα τής «Εκθέσεως Πό
λεμικής Ίστορίας των Έλλήνων>
άφιερωμένον στήν 1 δθετηρίδα
τής Έθν. παλιγγενεσίας περιέλα¬
βε σειράν πατριωτικόν ποιημά-
των τού Στέλιου Σπεράντσα.
ΧΑΙΡΕ ΣΜΥΡΝΗ
Τού Χρ. Βασιλοκάκη
Άχ, γλυκειά μου Σμύρνη, φεύγω μακρυά σου
σ' αλλα μέρη μόνος, έρημος καί Εένος
δέν θ' άποκοιμοϋμαι πλειά στήν άγκαλιά σου
τήν μοσχοπλαομένη, ό Εενητεμένος.
Άκριβή μου μάνα κα'ι χρυσέ πατέρα
δόοτε τήν εύχή σας φεύγω γιά τα Εένα
θε νά μέ φυλάη αυτή νύχτα μερά
θε νά ϋωντανεύη οτήθιο παγωμένα.
Το βαπόρι φεύγει... Στάσου λίγο άκόμα
θε νά πώ δυό λόγια στή γλυκειά μου έλπίδα
μά ή μιλιά μου σβύνει, πνίγεται οτό οτόμα
έχε γειά πανώρια κα'ι γλυκειά Πατρίδα.
Κΰμα άγαπητό μου κεί πού πάς νά σβύσης
καί τό εύλογημένο χώμα θά φιλήσης
πάρ' τα δακρυά μου, φέρτεις τήν εύχή μου
ΐ)ές πώς έκεϊ θε νδναι πάντα ή ψυχή μου.
Μά γιατί μοϋ δένεις τήν ένθύμησί μου;
Τί μοϋ πλέκεις γύρω μυοτικό έμπόδιθ;
Ξένοιαστη αφηοέ την, Σμύρνη τήν ψυχή μου
δέΕου τα φιλιά μου, πές μου... κατευόδιο.
Διά τήν άντιγραφήν: Γ. ΔΑΡΑΚΗΣ
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Δ'
Έοφραγιομένοι φάκελλοι απε
οταλμένοι υπό τού νεοτουρκικοθ
Κομιτάτου πρός τούς Δημαρχους
καί Κοινοτάρχας τής 'Επικρατει·
άς μυστικώς, περιεϊχον λεπτομϊ
ρεϊς διαταγάς περί έπιστρα Γεύ¬
σεως όλων των άνδρών Όθωμα
νών ύπηκόων ήλικίας άπό 20 μ ε.
χρι 50 έτών. "Αμα τή δημοσιεΐ/-
σει αυτών, κατήρχοντο έσπευσμε
νως έκ των πέριξ χωρίων καί οί-
κισμών έγκαταλείψαντες τάς α-
σχολΐας καί τάς βιωτικάς των με
ρίμνας πρός έγγραφήν είς τε
στρατολογικά γραφεϊα ουνωστιΖό
μενοι μετά των προσερχομένων
άστών.
Σύμφωνα μέ τό ϋπουλον τού
Κομιτάτου πρόγραμμα έπενοηθη
ό αχηματισμός όόπλων έργατι
κων ταγμάτων (τα άμελέ ταμποι·
ρού) καταλλήλων μέσων άσφα-
λοΰς των Χριστιανών έΕοντώσεακ.
Ύπό την επιστασίαν λοιπόν ε-
νόπλου τούρκου χωροφύλακος οί
μέν γεωργοί καί εργάται ύπεδαλ
λοντο είς βαρείας άγγαρείας υπο
χρεούμενοι νά μεταφέρουν επ
ώμον άγκώδεις πέτρας τάς οποι
άς σπώντες εσχημάτιζον σωρους
χαλΐκων διά των οποίων έπεστρώ
νοντο δρόμοι. Οί δέ τεχνίται κα!
οίκοδόμοι καί είδικευμένοι εργά¬
ται άπησχολοϋντο είς σχετικά έ
πιτηδεύματα.
Τάς έπαχθεϊς αύτάς εργασίας
μοχθοϋντες έξεπλήρουν βεβαίως
οχι μόνον άμισθί, άλλά καί δι'
άνεπαρκούς πενιχροϋ καί δυσγεο
ότου συσσιτίου δϊαιτώμενοι, ανε^·
ύγειονομικής έπιβλέψεως καί πε¬
ριθάλψεως των άσθενούντων. Τνΐα
κράν των έστιών καί των οίκογε-
νειών των άποσπώμενοι είς έρη-
μικούς τόπους υπό άντιΕόους και
ρικάς συνθήκας άναγκαστικής πό
λυώρου ημερησίας ταλαιπωρίας
καί υπό τάς αυστηράς άπαιτησειο
τού έντεταλμένου άΕέστου καί υ
βριστοϋ τούρκου τοαούση. Υπο
τόσον δυσμενεΐς συνθήκας απηυ-
δησμένοι καί έΕηντλημένοι πολ-
λοί, άπεδεκατίΖοντο όσημέραι και
δλλοι έκ των παθημάτων συναδΐ.λ
φων των παραδειγματιΖόμενοι,
πρός αποφυγήν βεβαίου θανάτου,
έτρέποντο πρός την σώτειραν λι
ποταΕιαν.
Καί έκ μέν των άστών έργα-
των επιστρέφοντες οϊκαδε και δ1
ωκόμενοι κατέφυγον είς κρυψώ-
νας καί άνωθεν τής όροφής οί-
κημάτων καταφύγια, τα (Ταθυν· .
ταμπουρού) κληθέντα. Οί δέ χω ·
ρικοί είς τα βουνά άπερχόμενο |
απετέλουν μέλη των περιωνύμων
άνταρτικών σωμάτων αντίστοιχον
ντων πρός τάς παλαιάς έλλαδι-
κάς ομάδος των Άρματολών κα·
Κλεφτών. Άλλοι έκ των εύπομω
τέρων άστών διά γενναίου δεκα-
ομοΰ των αρμοδίων καί >ίδίοις
όψωνίοις οτρατευόμενοι», διηυκό
λυνον την στρατιωτικήν των θη-
τείαν, μέχρις ού πληρώνοντες το
όρισθέν έκ 44 χρυοών λιρών τουρ
κίας άντισήκωμα, προσωρινώς ά-
πηλλάσσοντο. 'ΕΕ αυτών όμως ο'
πλουσιώτεροι καί ιδίως οί κατα¬
στηματάρχαι, πλήν τής βαρεία*;
φορολογίας, διά των υπέρ τού
στρατοϋ έπιτάΕεων, άπογυμνουμε
νοι, σοβαράν υφίσταντο άφαίμσ-
Ειν.
Καί είς επίμετρον πολλοί των
προκρίτων καί έμπόρων έΕετοπί-
σθησαν είς τό Εσωτερικόν (Ά
μάσειαν, Τσόρουμ κλπ.).
Οί καταφεύγοντες λοιπόν είς
τα βουνά συνετάσσοντο υπό οπλϋ
ρχηγούς συνοδευομένους καί ύπ^
πληθους γερόντων καί γυναικο
παίδων κατά των οποίων όπηνης
ήρχισεν έν καιρώ χειμώνος πρός
τό άγνωστον εσωτερικόν διωγ
μός, μετά την πυρπόληοιν των
είς τό άνθηρότατα χωρία έσπών
των καί άκόρεστος άρπαγή κα'
λαφυραγωγία των αγαθών των -
μέρους οτρατιωτών καί γειτονι-
κών τουρκικών χωρίων, σπαρο
Εϊκαρδίους τοιαύτας βιαίας πορε'
άς γερόντων καί γυναικόπαιδων,
έΕαθλιωμένων μητέρων μέ τα εις
τας αγκάλας των βρέφη καί έλα-
φρόν φορτίον έπανειλημμένως έ
γενόμην αύτόπτης ένδακρυς. Τώ
άνταρτικά αύτά σώματα των Έλ
λήνων ΠοντΙων άσύντακτα κατ
αρχάς έθισθέντα συν τώ χρόνω
είς την όρεσίβιον Ζωήν καί την
πολεμικήν τέχνην, έφοδιαΖόμενα
δι' δηλών καί πολεμοφοδίων υπο
τού κατέχοντος την ΤραπεΖοϋντα
καί την περιοχήν αυτής, Ρώσσι¬
κου στρατοϋ, άντεπεΕήρχοντο ό-
χι μόνον άμυντικώς, άλλά καί ε-
πιθετικώς κατά πολλαπλαοίων
τουρκικών δυνάμεων προκαλούν¬
τες είς αύτάς θραύσιν ικανήν. Ό
νομαστοί όπλαρχηγοί έΕεδικήθη-
σαν δι' άντιποίνων την κτηνώδη
τουρκικήν δίωξιν.
Οί ύπέροχοι άγωνες καί ήρωι-
ομοί των Ποντίων πολεμιστών υ
μιλλώμενοι τούς δαφνοοτεφείς
τού κατά τό πρώτον 21 ελλαδι
κούς τοιούτους, ύπομνημνήοκουν
διά τής αύτοθυοίας των Άρκάδι |
και Σουλι καί μαρτυροϋν τό δμαι
μόν όλων των τέκνων τής άθα
νάτου έλληνικής Φυλής. Αί άπεγ
νωσμέναι προσπάθειαι των όπλαρ
χηγών πρός συντήρησιν, ύπερά
σπισιν καί διάσωσιν των χιλιάδων
άκολουθούντων προσφύγων οίκο
γενειών κατά τάς θρυλικάς έκει
νας μάχας καί τάς μετατοπίσειο
αυτών διά μεσου ύψικορύφων
καί άποκρήμνων όρέων καί φυ
ράγγων τού Άγιοϋ τεπέ, Σαχέν
Γιαλασοϋ, Νεμπγέν Νταγί και
άλλων άπροσίτων ύψιπέδων είναι
έπιτεύγματα έλληνικής εύψυχίας.
Μαχόμενοι κα-ά πολυαρίθμων
τουρκικών όρδών περιεποίησαν
δόξαν άφθιτον είς τόν ποντιακόν
Έλληπνισμόν.
ΈΕαίροντες την φιλογένειαν
καί φιλοπατρίαν των άναΧαβύ
των τόν άνιοον θρυλικόν άγώνα
κατά τής νεοτουρκικής θηριωδί
άς Ποντίων μαχητών μετ' άφϋα-
ότου γενναιότητος, καθήκον θεώ
ροϋμεν επί τή εύκαιρία τού ίερο'
Μνημοσυνου τής Πεντηκονταετι
άς ν άμνημονεύσωμεν όνόμακ·
των οϊα: τού Στυλιανού Κοσμίδ'·
(Ιστίλ άγά,) τού Παντελή Άνα
ατασιάδη, τού Ιορδάνι, Χασου-
ρή, τοϋ Δημηιρίου Χαραλαμπίδη
τυϋ Βασίλη Άνθοπούλου, τού Α;
μιλίου Κατόγλου, τοϋ Βασίλ Οο·
στό, τοϋ Ίπποκράτους Δεδέ ογ
λού, τοϋ Κώστσ Παναγιωτίδην
τοϋ Τσάκαλου, τοϋ Άντών Παοα
μετά τής άμαΖόνος συΖύγου τού
Πελαγίας.
Π. Χ. Βαλιούλης
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. «ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - Ταξιαρχου Π.Δ.
ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή ι ής έ-πικής μάχης τής Πΐνδβυ μβτά ουντόμου
έΕιστορήσβως ολοκλήρου τοϋ πολέμου 1940 - 41.
(Συνέχεια έκ πς οηγονμέ-νον)
Αύτό «ττο Τό περίφημον τ £ -
λίο-ίγραφον τής Ιταλίας
πρός την 'Ελλάδα, τό επιδοθέ"
είς τόν Πρωθυπουργόν Ι. Μετα¬
ξάς κατβ τάς μεταμεσονυκτιον
ώρας. καθ' άς, ώς γνωστόν, δρώ
σιν οί ττάσης Φύβκως Αιαρρρη-
«ται καί κακοποιοΐ υπό την ττροσ
τασίαν τού σκότους
Άλλα θα άναγράψη μίαν ήμέ
ραν ή Ίστορία δ1!/ πλήν των κο·.
νωνικών ότπ-οβρασμάττων, Εδρων
κατά την έττοχήν μας και οί δ'-
πλ»μάται τής φασ-ΐστ'κής Ί Γα-
λίας υπό τήν σκέττην τοθ σ*ό·
τους, διά νά. τρομοκ.ρατοΰν τούς
άνυπότττους γείτονάς τ«ν.
Πάντ«ς, ό "Ελλην Πρωβυττουρ
γός, ίίχι μόνον δέν έτρομοκρα'ή-
θη ά—ό τήν ληστρικήν
εκείνην έτπδραμίιν Τού Γκ.ρ«τσ'·
άλλ' απήντησεν βίς τόν Ίτβλόν
πρεσβευτήν μέ έ'να κατηγορημα-
τικώτοτον «ΟΧΙ» όητηχοϋν τής
"Ελλάδος ολοκλήρου την γνώμην
καί τήν απόφασιν όπως ύπερασπί
ση δ'ά των οπλων τήν Τιμήν καί
την Ελευθερίαν της.
Είς την 'Ελλην'κήν Λαϊκήν Βί-
6λον τού έ'τους 1940, παρατεθέν
ται καΐ τα ίπτ' αϋξοντα «λριθμόν
179 κσί 180 διπλωματικά έ'γγρα
φα, τα όττοϊα καταχαρονμεν κατω
τέρ»· χάριν πληρότητος Τής πα¬
ρούσης Ίστ©ρίας, διότι αττθτε-
λοθν επίσημον άττάντησιν 7ής
■Έλληνικής Κυβερνήσεως τού Ι.
Μεταξά είς τόν ίταμόν τ£λτο-ι-
γραφον τών Ίταλών.
Άριθμ 179
Έγκύκλΐος τού Π·ρ«*βυτΓουργοί)
κσί 'Υ-ουργοΟ τ»ν 'Εξ»*τ*ρικ«ν
ττρός ά—όσας τάς Β. Πρεσβείας.
28 Όκτωβρίου 1940
Την 3ην ττρωι,νή, ό Πρεσββυτής
-ής Ιταλίας μοί επέδωκε ιτροσ»
ττικώς διακοίν«*σι.ν, δ.ά τής όττοί'
άς ή Ίταλική, Κυβέρνησις κατη-1
γορεί τήν Ελληνικήν Κυβερνησιν
ώς Οττομείνσ<ταν την Οττό τού Αγ γλικοΰ Στόλου χρησιμοποίησ1^· | κατά την εξέλιξιν τ«ν ιτολςμικών έπ'χειρηαεων, τ»ν χο»ρικ«ν αυ¬ τής υδάτων, τ&ν ττ«ραλί«ν της καί των λιμέν»ν της, ώς εώνοή- σασαν τόν άνεφοδιασμόν τών έ- νοτερί»ν Βρε.Τσννικών δυνάμεως ώς έτΓΐτρ4ψασαν την οργάνωσιν είς τό Ελληνικόν 'Αρχιπέλαγος μι- άς 'Υττηρίσίας στρατιο»τικών ττλη ροφοριών έναντίον τής Ίταλ'ας. Ι Ή Ίταλ4οή Κυβέρνησις, λέγει ώφειλε1 νά ύπενθι/μίση είς την Ελληνικήν Κυβέρνησιν την ^ρο. κλητικήν δράσιν τήν δι*ξα>ομέ-
νην έναντι 'Όΰ Άλβσν'κοΰ 'Ε-
βνους διά τής τρομοκρατικής ττο
λιτι·κής, την όιτοίαν υίβθέτΐίσεν ε'-
ναντ' τού -πληθυσμόν τής Τσαμου
ρ'σς καί δ:σ των έμμόνων ττροο··
παβειών ττρός δημιουργίαν άν«-
μαλιών εκείθεν τών Συνόρων της
Προσθέτ€' ότι ή Ιταλία δέν
δύναται νά άνεχβή εφεξής ττάντα
ταθτα "Η οι>δετερότης τής "Ελλά
δος ό—έβη όλονέν καϊ —ερισσότε-
ρον απλώς καί καθαρώς φα'νομε-
νική. Ή Ίταλική Κυβέρνησις κσ'
τέληξςν ώς έκ τούτου είς τήν ά-'
ττόφασιν νά ζητήση άττο τήν 'Ελ-1
ληνικήν Κυβέρνησιν ώς εγγύησιν1
τής ούδετερότητος τής 'Ελλά-δος'
καί ώς εγγύησιν τής άσφαλε'ας
τής Ιταλίας, τό δ'καίωμα ν^ κα
τσλά6η 6ιά 'ών
Ρευστότητες υαι μεταπτώοεις
στήν άνθρωπότητα
Στρατιώτης στήν Τουρκϊα κατά τάν Α' Παγκόσμιον Πόλεμον
το0 ΑΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑ Ι ΔΗ. ον« ταξιούχον (Γραμματεύς) Δήμου
Τδ Έλλ-νκκο 'Αβτυνομιχό
ασπ ρΈσΓτοϋλι π εσ
δυνάμεων καί διά την διάρκειαν
τής σημερ'νής συρράξεως μετσ
τής Αγγλίας·, ώρισμένα στρα'η
γικά σημεΐα τοθ Έλλην ι κου έψά-1
φους. Ή Ίταλική Κυβέρνησις ζή
Τ€Ϊ άττό την "Ελληνικήν Κυβέρνη Ι
σ'ν όπως μή έναντι*>θή είς την κσ '
τάληψ'.ν ταύτην καί μή "ΐταρεμττο-
δίση την ελευθέραν δ'έλευοΜν τών
στρατει>μάτ»ν τών ττροσριζομένων
νά την τΓραγματο—οιήσωσιν Ή'
Ίταλ'κ,ή Κβέρνησις ζητεΐ άττό την'
"Ελληνικήν Κυβέρνησιν όπως..δώ|
ση σύθωρ'ε'ι οΐς τάς Στρατιωτικάς
Αρχάς τάς άναγκαίας δ·αταγάς,'
ίνα ή κατοχή αυτή δυνηθή νά ττρα'
γματο—οΐηθή κατά ειρηνικόν ιρό-'
ττον. Εάν τα Ίταλικά ΣτραΓεύ-;
μαΤα ήθελον συνβντήσει άντίατα'
σιν, ή άντίσταισ'ς αίί^η θά καμ-'
φθή διά Των σπλο)ν κα'ι ή 'Ελλη- ]
νίκη Κυβέρνησις., θά έ»>ερε τάς εύ
βύνας· σί οποίαι ήθελον ττροκύψει'
έκ τοί<του Ι Έΐτΐδίδων τή·ν διακοίνωσιν ταύ την ό Πρΐσβίυτής τής* Ίταλίας,, μοί ττροσέθηκε ττροφορικώς' ότι αί κινήσεις τών Ίτσλικών Στρσ· τειιμάτων ττρός ει'σοδον είς τό "Ελ λην^όν "Εδσφος θά άρχίσωσι την 6ην πρωϊνήν. Άττηντησα είς τόν Πρ«σ6ίυτή,· τής Ίταλίας δτι έθε«ιρουν τό π: ριεχόμενον τής δ'ακο'νώσεως 1αΰ· της καί τόν τελεσιγρσφικόν σΰ τής χαρακτή'Ρα ώς κήρυξιν ιτολέ- μου τής Ίταλίας κατά τής 'Ελλά 6ος | Προσθέτω, ττρός ττληρθφβρίαν σας. ότι ή "Ελλάς £ο αμυνθή μέ όλας της τάς δυνάμεις κατά τής Ί^αλΐκής εΐσβολής. ΜΕΤΑΪΑΣ Άριθμ. 180 Ό Πρωβυττουργός καί 'Υιτουργός των Εξ«τερ'κών ττρος γιΛ έν Ρωμη ν Πρεσβετήν | 28 ·Οκτ«6ρίου 1940 Ή ϋττό τοΰ Πρεσβευτού τής Ί- τσλίας, έτπ'δοσις, σήμε,ρον τή' ττρωΐαν δ'ακοΐνώσΐως ζητούβης 'ην ελευθέραν ίίς τό Ελληνικόν έ'δαφος ει'σοδον καί την κβτάλη-| ψιν στρατηγικών σημείοιν ^ττό την απειλήν τής χρησιμοττοιή,σε-' (ος βίας ήν έ-ττηκολούθησεν <4με-| σος έ— ίβεσ^ς τ^ Ίταλικοϋ Στροι τού εναντίον τού "Ελλην'κοΰ εδά φους, ώς καί αί σήμερον γενόμε ναι κατ" έττανάληψΐν άεροττορΐκίχϊ | «ττιθέσεις εναντίον πόλεων κσί στρατιωτικών ^σε»ν, έδημιθύρ-1 γησσν κατάστασιν πολέμου, σκο πίμως προ-κληθΐεΐσαν τταρά Τής Ίταλίας Ή 'Ελλάς δέν ήβέλησ^ τόν πόλΐμον αυτόν· καί έττραξε τό ττάν διά νά τόν άττοψύγη. Τα γεγονότα ταϋτσ ΐπτοχρεοώσι ή-μάς νά σάς τταρακαλέσ«*μιν ο- ττως, μετσδίδοτες τα άνατί4)« είς τόν "Υπουργόν των 'Εξωτε,ρ κων, ζητήσητ£ τα διαβατήριά σας Άττευθυνόμεθα είς τήν 'Ελ6ε ' κήν Κυ6έτνησιν, τταρσκαλοΰντες αυτήν νά αναλάβη την προστασί¬ αν τ£ν 'Ελλην'-κών συμφ«ρόντω^ Παρακαλούμεν οττως καθορ'ση- τε την αναχώρησιν υμών ώς καί τών υφ' ημάς Πρόξενον, -ανεξαρ¬ τήτως τής άτταντήσί«ς τής 'Ελ- 6ετικής Κυβερνήσεως, άφίνοντες, έν άνάγκη· την φύλαξιγ τών Άρ. χείων είς τόν Άρχε.οφύλακα τής Πρεσβείας, ΜΕΤΑΞΑΣ Συνέχβια έ* τ0;; -ροηγουμένου ι τού ό Σαλήχ άγάς τόν άκουα καί | ϋποκρινόμουνα χαρά· χωρίς *ε- Β. ΣΤΡΑΤΗΓΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙ -( 6α,α νά τόν πιστέψω. Ι ΜΑΚΑΜΗ ΠΑ ΑΟΟΡΥΒΗ ΕΚ ' Άνήσυχα πέρασα την ννχτ« ΔΙΩΞΙ .ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ αί—νος Την *—>μ£νη Τρίτη ξε-
ΤΩΝ ΕΠΙΔΡΟΜΕΩΝ ι κίνησιν ή άποστολή μέ κατβύθυν
Μοΰ φάϋηικε συνωμοτ'κό ιό νά σ' τό μ'κτό άπό Ρωμηούς καί
Φίλοξενήση ό ξέ^θς 1.σμ·αμχ ά- Τούρκους χωριό Ματσερά·
φέντης τόν Καϊμακάμη καί οί ά-· Γ' ΤΟΥΐΡΚ+ΚΕΣ ΥΧΤΒΡΟΒΟ-
γάδες τού Μαναστήρ νά μή <Ρ·-, ΛΙΕΣ λοτιμηθούν καί πηγά ν άκολου- Έκεΐνο πού διεπίστωνα κατά θήσω τον Καϊμακάμη Πρόλαβε την δ<αδρομή μέ "ο ξεκίνημα ττεο ομως ό Χανούμ όγλή Σαλήχ άγάς ' ^ντας .·*—ό -την «ντρική ίνβρίβ" νά μόν. πή. πώς. σννβνκοτ^ηκε «αί , τού χωρίου Άμδρ^άντης ή'αν ό. θά μέ φιλοξΐνίση ό Ί'διος καί δέν > πό τήν μία πλευρά τό δτι όσσ '
μ-πόρινα γά άντείπω. Αύτό δμ»ς ' μοΰ ελεγε ό Σαλήχ άγάς γιά τό
ήταν πάλι ϋποπτο καί μ* ΐβαλε στρατήγημα «ού .έ»τ*«ό»ισε κα (
σέ μεγαλύνη «ν—νχία. μκπ' ( πέσαν-ε σέ ίφβρμογή ό Κσιμακό-
τήν σκεφη- Τί σύσκεψη βά είχον, μης μ£ την συγοδία τού· δέν ά-
Μέ πήρε στόν (ξϊνώνα) του. ά- ' πεμακρύνονταν άπό την άλήβεΐα
φόν μερίμνησε νά τακτοποιηβού ■ Άπό την αλλη δμοις υπήρχαν «ν
«α( οί στροττ·«ιτες« καί χιοροφύ·. δείξεις νά παρακάμπτουν τό Χ' >
λακες καί μέ μΐλούσε μέ οίκε ό- ρΐ0 μου Κοορόνΐζα πού ή καμπη
τητα σάν καλός γείτονάς. Μοΰ τής ττ€ριοχής Τού ήταν πάν&» βττήν
κινοΰσε την περ'έργεια ή ττερι- διαδρομή, γ^τί ήταν έπίλβκ'ο
ποίησι -ού 4*οΟ Αεϊιεφύλαςε τή'' ] άπό δλες τ'ς άπόψεις σό Τμί>Μα
6ρσδιά έκβίνη κατά τό δείττνο Τζίζερες καί φροντίζον οί Μανο-
Προτού 8μ»ς ξεοτρωβεΐ τό Ίρα- στηριώτες νά μην ύττοπέσουν
πέζΓ τού ή?βε μήνυμα δτι τόν στήν άντίληψι τοΰ Καϊμαικάμη οί
κίχλβώσαν στού Σαμπρη έφέν'η | μιγάλες κοταστροφές πού έγει-
καί μού μπήκαν πάλιν οί ψύλλο' ναν στό πλούσιο έκεΐνο χωρ'ό
Κάτ1 μαγχ'ρεύεται, σκέφθηκα. τής περιφερείας, άπό τίς οποίες
Δέν μίΐ-ισα δμως. Ο Σαλίχ α κατο~τροφές ϊσ«ς ώφελήβττκαν
γάς ^φβύγοντας, μοϋ έ'δ«ιξεν εϋ ! κβί οί ϊδο'· πού ιΐνβι «αί οί ση-
γενε'κά τό απού μ α πού βά κοι- ^ιερινοί κόα·οχοι τού χ«ριοΰ καί
μηθώ στό πατάρι δεξιά καί τό νομΐίς τους μέ τούς έπιγόνους
δικό τού πού θά κοιμότανε άρ'- των, σέ άντί9εσι ττρός τό ένδ'α-
ατερά σάν βά γύριζε φέρον τό δικό μου νά διαπιστώ-
Ξάττλ»σα Πού νά μέ πάρη 3- ση αυτοπροσώπως τίς ««"(0*00
μως ΰπνος; Έφιαλτ'κή μού ε'γε'-' φές ό Καϊμακάμης καί νά β«6>πι
νεν ή νύχτα μέ τίς σκέφεις: Μή «βή πώς δπ«ς τού τίς παρίστ»-
πκς ?τβϋτο, μήιτως έ«ίνο Τί κα να ετσι καί ήταν. !
ταχθόνια· ονσ»ίψη ν&ταν αραγε, Ι Π«ρνούσαμε τήν περ>βχή -Αμ-
Κοντά στά ξημερώματα γΰρ · 6ρικάντων καί μπαίναμε στά
σεν ό Σαλήχ άγάς. Μέ 6ρήι<€ ξιι στενά μονοπάΠα μέ τόν κβρδελ- ττνιο: Έξέφραζί. άπορία καί σέ λωτό μουλαρόδρομο πού μπαινο- συν«χεια έδνε πληιροφορίες γιά ογαινε στίς ξερορεματιές πού ά Γιά .τολλή ωρα μείναμε άμίλη- τβς. Η Φύλλις δ6ηγΓ*ΰ»ε οταθε] ρά. μά νευριασμένα. "Αδτκα ξιανά φρονα στό νοΰ ρον κάθε λόξτι, χον τής βίχα πεΐ, γιά νά 6ια. Τα ,τόδια μου πά Ι
γιυμένα καί, τα χέριο: μου, στά
δερμάτινα γάντια, άρνιότανε- νά(
{·πσκοι<(ΤΓΐ<ν στή θελήση μου! Κον τίύσμε νά φτάσουμε. Τόλμησα νά σ.τάστΐ) τή σκο.-τή. — Φύλλις.. Δέν Λχοι>σε. Ή σκήΐ'η της τα.ξί
δ?υε.
— Φύλλις..·
Πιό διΐ'οτά ή <Γ·ΐιΐνή μοτ· τίτν κά λεσε. Καί πάλι τίποτα. Ηοισκό την άκόμι, πολύ μακρνά. Άκον- απη«α τό χέρι μου στόν ώμο της. ΤρόμαΕε. Τή τ μύνι διέφυγε ά.τ' τόν έ')εγχό της. Τ' «ι'τοκίνητο ΪΜχνι μίαν (Λπότίμη στραφή Άνέβηκε στό πε^οδρόμιο καί χτνπτκΐε δννα- τά στόν ήλεκτρικό στϋλο! Τό ενα ΓΓανάρι έ'σ.τασε. Ό ποοφυληκτήοας -Ττ,ς ΑΓΡΑ2 Ν. χρ Ιλπ-ίδα νά ξίΐ να .ταρείονιχττι έχ μ νά ταχτο-τοιηθεί τ<» ζήτημο νόταν ί~6 γοττγοοα. ΟΙ 5 ρες ήτβνε αόνο .·τληοο»μένΕ- λες; Τό τσέχ τοί. Ρύλαντ β {νΕι·α .τλΓθώνχΛτας τή (, πού εΐχΐ ποοκ»»Η>ει στό
την σόσχίφη πού ίϊχσνε μέ τά
κολουθσ">σαν την άριστερή δχβη
Τα στε-1
τού ποταμοϋ
ΤΛ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
ιιΝοσταλγικο! Άντίλαλοιιι
ΒΟΥΡΛΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΣΜΥΡΝΑΙΟ1
,νΛ,ί' - Θ6 εύρουν ατό πρόσιρατο βιβλίο τοϋ ... .
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ .. ν .
«ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ-
'ΩΝΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ»
οτά 15 διηγήματα τήν άτμέσφαιρα τοθ τόπου των, έν
μέρει γνώριμες φυσιογνωμίες, κατστόπια, ήθη, χαροπά,
εϋθυμα, εΐδυλλιακό άλλά καί δραματικά έπειοοδια.
— Ό κομψάς τόμο^ τών 170 σελίδων δρ. 60 — στα
6ι6λιοπωλε7α: ΓΤατσιλινάκου
γωνία άδων ΠεσμαΖόγ/.ου) Πανεπιστημίου· Σιδέρη, Στα¬
δίου 44' Βασιλείου, Ίπποκράτους 15" Έλευθερουδάκη,
Νίκης 4 κα) δλλα κεντρικά.
Τοϋ κ. ΤΑΚΗ
Μέ τόν τίτλον αυτόν ό ανωτέ¬
ρω ποιητής, έΕέδωαε μιά συΛλο-
γή ποιημάτων, σέ θιβλίο άπά 71
οελίδες.
Ή πρώτη έκπληκτική έντύπωσι
πό0 προΕενεί στόν άναγνώοτη, ε!
ναι τα πρώτο τού ποίημα μέ τΙ-
τλο «Άφιέρωοι».
Ο ποιητής μέ θαυμάσιους στί-
χους άφιερώνει τα τραγούδια τού
στήν μητέρα τού. Τό ποίημα πύτό
συγκινεϊ άφάνταοτα. "Εχει 6αθύ-
τατο α'ιοθημα άγάπης σ' εκείνην
πού τόν έφερε στόν κόσμο. Ί5ου
τό πρώτο τετράστιχο:
«Μητέρα τα τραγούδια μου
πολύ 'μαι μακρυά σου».
άπό τα πρώτο ώς τό στερνύ
οοθ τΰχω 6λα δικά οου.
Μά ού δέν Εέρεις γράμματα'
καί γώ ποϋ τρογουδώ
πολύ 'μαι μακρυά οου
Καί τό τελευταϊο:
«"Ετοι μιά χειμωνιάτικη
νύχτο μέ τή βροχή,
μπορεϊ νά 'ρθοϋμε α"νέλπιστα
κΐ' οί δυό μαΖί άπά πέρο,
σ' (να γιορτάσι άπάντεχο
έσεϊς, έγώ κα) ή ψυχή
τού άΕέχαστου πατέραΙ
Ή ποίηισις τοΰ κ Τάκη Κολιά-
βα - Μωλιοτάκη, είναι παράδοσι-
ακή καί διακρίνεται γιά τήν άψο-
γη — θαυμασία θά έλεγα — τε-
χνική, τίς πρωτότυπες ρϊμες καί,
της.
ΚΟΛΙΑΒΑ — ΜΩΛΙΟΤΑΚΉ
Ό ποιητής είναι, πρό παντός,
Ζωγράφος, μέ καλαισθησία, μέ αΐ-
οΒϊ)μα κα'ι πλοϋτο έκφράοεων.
Τόν παρομοιάίω, ώς πρός τήν τε-
χνική καί τήν καλλιέπειά τού, μέ
τού άζέχαστου πατέρα!»
ρόντσα.
«Καθάλλα πάνω στ' δλογα
τήν ώρα αυτή γυρνοΰν
τα παλληκόρια τοΰ χωρίου
κι' άντιβροντδ ή στράτα
καί κρυφαναοτενάΖουνε,
πού τάχα δέν μποροϋν
μιά καλησπέρα τοϋ θεοϋ
νά ποϋν στή μαυρομμάτα·.
Νοιώθει κανεϊς μιά πμαγματική
άπόλαυοι νά διαβάζη τα ποιήματο
αϋτά. Καί είναι πολλά. Καί είναι
τα καθένα μέ τήν όμορφιά τού
Τόση πού, έγώ τουλάχιστον, δέν
μπορώ νά Εεχωρίοω καί νό βρώ
ένα πιό καλύτερο άπό τ' δλλο
Στό τελευταϊο τβτράοτιχο τήο
ουλλογής δισβάΖω:
«Μικρά 'ναι τα τραγούδια μου,
μέ στίχους ταπεινούς.
σάν τό νβρό μιάς ρεματιάς
οθόρυβης κυλάει,
γιά λίγο καθρεφτίζονται
γαλάΖιους ούρανούς.
κι' ϋστερα μές στής λησμονιδς
τό σούρουπο βυθάνε».
Μέ τόν ποιητή διαφωνώ. Τα
τραγούδια τού αύτά θά μεί'Όυν
σάν πολύτιμα κομψοτεχνήματα
στήν νεοελληνική ποίησι.
Δ. Γ. Άργυρόπουλος
πάν» κάτω όχόλουβα
στρώσαμε τό πρόγραμμα στά
πώς νά ξεκαθαρίσουμε τά χ«*Ριά άνάγκασαν τόν έ'φιπ—ο Καϊμακό
άττό τβύς πρόσφυγες χωρίς συγ- μη νά μέ καλεΐ νά βαδίζω άπό ι
κρουσι. τΗταν έπΐνόησ^ τοΰ Καϊ. δίπλα τού γιά νά μην ζσλίζετβι,
μακάμη τό σχέδιο 'Ειοιμάσαμε καί πέφτη Πώς τοΰ κατέβηκε δέ«
πενήντα όπλίτ€ς.^ί»ού σέ ττεΐΜπτι·) ξέρω. Καί £κ>ίί ποΐ> ττρβχιο^βύσα-.
σι άνάγκης ν^ £ν'σχύονν την δύ με μού φανέρτοσε πώις ότπ«Φασΐ-
νσμι τής έκστρατβίας καί τού; | σανε νά μην π^ράσουμε άπό τό
σ^είλσμε άπό άπόψε μέ γερά έ- χωρ'ό Κορόνιξα πού δέν 2χει ορ
φάδ'α νά πΚχσουν ωρισμένα ύψώ μαντικές ζημιές καί νό πάμε αιτ'
ματα οί μισοί άπό τήν δ€ξιά κρι ' εΰθείας στό Ματσερά' γιά νϊ
οί άλλο' άπό την άριστερή πλ«υ προφτάσουμε άπό ν»ρίζ.
ρά Καί εμείς βά συνοδεύσο>με | ιΜ£ άναστο5»μένη την ψυχή ό
τόν Κ-αιμακάμη μαιζί μέ τήν -φρου πό τα ϋπουλα μαγε'ρεύματα τώ
ρά -του στήν διαδρομή. "Ωρίσαιιε ΜανασΤηρι«τών μέ τόν Σαμπρή
καί γιά συνδέσμους τέσσαρα τα έφέντη, παραπονέθήκα στόν Κα-'
χυκίνητα στραφΓερά σέ άντίλη ,μακάμη ραγιάδικα σάν Ρ«μηός·
ψ' τταιδιά πού νό> 4κτ(λο0ν μκστ' Άρνητική μπέη μου, «Ινα" ι^ συμ
κή ύπηρεσία άνάμεσα στούς πό βουλή πού τΜλουν νά έπ'δείξοιν.
λιτοφνλακας καί τήν έκστρατεία οί γ£ΐτόνο' καί ΜανασΤηρτ»ΐΓς'
σύμφωνα μέ τίς δΐβΤίχγΕς ττού βά στόν ίερό καί πατρι«—ικό σκοΐϊό
πάρουν κατά "άθε —ιρί«Μ»σι | που έττ'διώκει ή έξβχότης σας μ* |
Ή δλη αυτή ένέργε'α αποβλέπει τίς ιόσες ταλαιττωρίες στά σκλη
στόν άφοττλισμό τών προσφύγων ρά αύτά μέρη Καί δέν καΤαληι-
γά νά έξουδε'ερωθή ή δραστηριό 6αίνω σέ τί άποβλέπουν.
τητά τους γιά λεηλασίςς. "Ολη
την ώραν πού €Ϊχε την άφήγησί Συνεχίζεταΐ
Δέν πρόλΛΛα νά "Ααταλά&ω τί-
,τοτα. Ή Λοιστίοή πάοτα «5ίνοιΕϊ.
Βρρθηκα ,τάνοι στόν χιονκτμίνο θρό
μο% λές κι' £να; σίτρσΐ'νας μ' είχ*
«ο.τάξει (ττήν άγκαλιά τού!·..
Οί λιγοβτοί Λνθοίοποι, ποτ) πή
γαινόρχονταιν, μάς κνκλώσανε.
"II
«στΐΛ'ομία ήρθε. Δέν είχαμε πάθει
τί.τοτα. Ή ξημιά δεν ήταινε μ*γά
λη. Μά ί| Φύλλις, δέ μΛορονσε πιά
νά οδηγήση ! Ή ταραχή την έ+ιπό
βιξ,ε. Εϊμουνα ΰπίτίθτνη γι' αντή
τττν κακοττ'χία, άλλά, ταυτόχοονα,
λΕΐ'τερη νά σ»νεχί<ΐ(ΐ) τό δρόμο μο« μ' ενα ταξί. Ή Φΰλλις δέν ρφερε καμμιά άντίρρηση. Ό νοΰς μοΐ' γι'·94σε στή θέση του. Τα μ&τια μου φέρνανε μιά βόλτα τό δωμάτιο. Ό ΧέντίρσεΛ· δην είχε ε'ρ&ει άκάιια οδτε ύπήρ' καί κατέβττχα στό "Ολο μου τό Λώαα πονοΰβρ"Γΐ τό χτΐντημίι. Δειλά% μιι!;ιομΓνβ , β.σα λίγο νφ συνέρ8^ι^. 'ΐ-ΐ Α μία μοί- Ηχ'ε φανεριιΗ)εί. Μ< (.)^ ζ «τα γόνατα. Μοδκοοε την ά^ "Οταν £νοι<ι>σα τόν έαττό Μ01,,,
πιο; τ/χλλίτερο. πτιγα
λογιστήοιο. Ό ίτ.τάλληλθς
προ—χτικά τττν .τϊρί—οχτή
μσιινα αροωστη, δέ μποοβθσα
θιο σ' έ—κοινν»νία μί ι
Έκεΐνο ς χαμθγέλασε.
ρααία, .άρ~ϊ νά -ίοϋβινο τ1 ^
μου.
— Χέντε^σεν, δθ)μάτ<ο..., "Ενα; Λλλος ύπάλληλος τό κτφάλι άπ' τα χαρτιά τού — .. Χ(λι« ' διακόσα •Φθάητχ Χίντεοβτν Ό είναι πληροκιένος. Μάς ταγή άπ' τό Παρίσι!... Ξαλ.άτροωσα με μιάς! Άνάβα. να λι·τ'»τερ« κι' ή χαρά, μέ τή μ^ φή κάποιοιι το«γουδιοϋ Ανΐίη,ϋ στά χείλη μου. Χημογέλβοα βχ« ύβάλληλο κι' ?<τυγε. 51; νά καΛνίίτο). Δυό - τοϊϊς ώρε; ι ΐβλ,επα τόν χά—/ό, ΛβΡΛγανΕ τα ρουθοΰνια τοϋ λόοοου " αοντ κι' άναγούλιαζα. Τώοο, ψ>>;
ίίλα είχον* ,τάοει δλλ.ο δοομο. Κ«
θισα στό σαλον ι. Μιοογεμάτο κ
Λακέττο στΐ)ν τσάντα μου Κά,τνι
ία. σιγο^ιυβνθίζονταί ίνα οκολο μ'
«τκίσττόμοννα τόσο «ίκολα
ν' άλλάξε; ή διαθέση τοδ
που! Είχα όίνεση, τώρα, «τίς χινή
βεις μου Καθόμοννα στήν .ιολ.νβ}»
να με 8ικαιώμ«ιτα. Ή θέ(ΐτ) ήτον(
πληρο,.ιένη! Δε/ν Αχε οτιμασία άπό
ποίον.
(ΣννεχίΪΕτοι)
νά όφειοε.δή έκεϊνα μοοτκχΓα >··0 0<»......♦♦♦♦♦♦»θ»« <»<»»»·......( Ι*·* Μέσα σέ βώλιια κιΓ ά&ί£ων κρ εττ.ει»ον νιϊώτια μέσ' ταν άνθό πβνε λΐε.6ΪΜΤΒς ττάνε κορμισ «ι .αΤΜώρΜττια τιοίθ3Β4ίσν σ<τήν . ι Κοίνείς δέν ΐτή>νιε γιά νά τα
κλάψη
«ιοΐκεΐς &ν -πητ/£ γιά νά τα θάψη,
κακείς δέν έττΛεξε γι' αύτά
Ϊς δέν άαοιμε γι' αύτά λιβώνι
Γϊρωες, άν^Μοττοι τάβοι,
δν—μΐα γΓ.αύτιοιός δέ-ν
• Μ···············»··*·····································
ΒΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ
Σεραφείμ ΣεραφετινΙδης
"Ενας άλλος έκλεκτός συμπα-
τριώτης μας ό Σεραφείμ Σβραφε
τινίδης άπεδήμηοε πρός τον Κυ¬
ρίον την 17ην 'Οκτωβρίου έ.έ.
εις προχωρημένην ηλικίαν. "Ενας
ανθρωηος πού έδινε τη 2ωη ι ου
για τούς αλλους, ή 2ωή του ήταν
συνυφασμένη μέ τήν άγαθοεργΐα,
οποίος χτυποϋσε τήν πόβτα τού
τοϋδινε τήν βοήθειαν του. "Ητον
ενα άληθινο παιδί τού- Θεοϋ πού
εϊχε τάξει τίς μέρες του γιά ιο
καλό τών συνανθρώπων του καί
τήν προσευχη γιά όλους.
Ο Σβραφείμ Σεραφετινίδης
γνωστος σ' όλους τούς Σμύρνη
ούς καί Μικραοιάτας εν γένει για
τό ήθβο του καί τήν τιμιοιητά του,
οφησε ίνα κενό σ' όλους όσους
τόν γνώριΖαν Γεννήβηκε οτγ,
Σπάρτη τής Μικράς Άσίας και σε
πολύ νεαρά ηλικίαν δταν ήταν η
οικογένειά του εγκατασταθηκε στι-.
Σμύρνη κι έκεϊ ό ι Σεραφείμ φοι
τησε στήν Βύαγγελικήν Σχολήν
Σμύρνης καί άπεφοίτησε άπό ϊο
Άμερικανικο Κολλέγιο. Μορφωμ;.
νος μέ γαλλικά, άγγλικά, τούρκι¬
κα και άπταιστως τήν Ελληνικήν,
την γλώσσαν τών προγόνων τού
έργάστηκε στή Σμύρνη σέ Δημο
ύπηρεσία Ή καλωσύνη τοϋ Σε·
σία ύπηρεσία. Ή καλωσύνη του
Σεραφινου ετσι τόν έλεγον δλοι
ηλικίαν 1&ρρι2ωμένος κι εκείνον
σάν όλους έμδς, ήρθε μέ τήν θι-
κογένειά του οτή Μητέρα Έλλά-
δα καί στάθηκε ό προστάτης τής
χηρας Μητέρας του Καλυψου<- κα'ι τής μοναδικής αδελφής τού Κλεάνθηο. Μέ τήν μορφώση πού εϊχε άμέσως έργάστηκε στήν Ί- ονικήν Τράηε2αν τής "Ελλάδος Ά θηνών, άλλά τό εμπορικόν τοΐ' πνεϋμα ήταν άνήουχο καί σέ λίγα χρόνια έγκατέλειπε όριστικά τήν θέσιν του γιά ν' άνοι'Εη τό γνω στο Κατάστημα Γραφομηχανάς ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΣΕΡΑΦΕΤΙΝΙΔΗ στήν οδόν ΠεσματΖάγλου 11, ό- που δραστηριάτατα έργάστηκε σχεδόν μέχρι τέλους τής 2ωής του, έπεκτείνας τάς εργασίας τού καί σέ δλλους κλάδους Μηχανη- μάτων τα όποϊα τοϋ έφερναν ση¬ μαντικόν κέρδος. Ό Σεραφείμ μέ τήν έργατικότητά του καί τή/ άφοσίωσί του στήν έργαοία κατορ θωσε νά ύπολογΙΖεται κι ένας α τούς σημαντικωτέρους έμπόρους τών Αθηνών, πρός ύπερηφάνεια τής Σμύρνης μας, καί τής νεν- νέτειράς του τής Σπάρτης Μ. Ά ο άς Άγάπησε καί τήν Άθηνο σάν άληθινή του Πατρίδα άφοΰ σ' αυτή οριστικώς έγκαταστάθη· ΥΡ4, τό χώιμΐα: τους φιλάνε χείλη, δέιν δχρθΛ: μήτε λ *Ω! ΠΒΜοτγιά μου, -ανγχώρα δ' /βο γναττϊ 6έ Ϊ ·»βαί γισ την ■πίστιν», ελβεχίιοττη. κε. -Ηλθε βίς -πρώτον γ ά μόν μέ τήν άτυχη Άννίτσα Πολόγλου άπο τή Σμύρνη, καταγωγής Σπάρτης Μ. Άσίας, ή όποία οέ πολύ νεα¬ ρά ήλικία οφησε τήν Ζωή και τη/ ευτυχία κοντά στόν καλό καί εύ- γενικο της σύζυγον γιά νά άποδη μήση στον Κύριον. Άργότερα ήρ¬ θε σέ δεύτερον γάμον μέ μιά έκ λεκτή κόρη τής Προύσης Μικράς Άοίας Μελπομένη ΑλεΕ. Σαμα- κιδου καί απέκτησε τήν Λιάνα (Καλυψώ - Άννα) τήν χαριτω¬ μένην κοροώλα του, ήδη βπιοτή- μωνα - ιατρόν καί έΖησε ευτυχι- σμένος κοντά στίς δυό αύτές έ Εαίρετες ύπάρξεις μέχρι τις τε- λευταϊες του στιγμες. Ό Σεραφείμ ήταν ύπύδειγμα ουΖύγου καί παρέρα, άλλά καί εί· λεκτού καί άγαηητοϋ φίλου. Ο λη τού ή Ζωή κύλισε στήν άγαθο- ίργΐα, οτά Γηροκομεϊα 'Αθηνώ' ψυχαγωγοϋσε τούς ήλικιτβμένουο μέ Κινηματογράρον καί άλλα θεα ματα πού ούτος ά ΐδιος πλήρωνε καί βοηθοϋσε τούς γέρους τούς α πόκληρους τής τύχης καί χρημο τικώς άκόμα Συμβουλάς σέ πολ λά άγαθοεργά Σωματεία, άκού- ραοτα παρακολουθοϋθί την φι- λανθρωπικήν τους δράσι, στο "Α ουλο Άνιάτων, στό Μερώπειο^ Γηροκομεϊον Έρυθρού Σταυρου καί οέ πολλά άλλα Ίδρύματο Πτωχοκομεϊα κλπ. ήταν Σύμθου λος. Άφοσιωμένος στό Θεό κα! στήν οικογένειαν του, βοηθούσε με κάθε τρόπο όσους εϊχαν άνάγ κη άπό αυτόν Ή μορφή τοΰ Σε ρα<ρεμ δέν θά Εεχαστή ποτέ, θιι μείνει μέ οτή ψυχή χαραγμένι;' ο όλους μας καίθά τόν θυμο-' μαστε πάντοτε μέ λύπη πού έφυ-1 γε άπό αυτόν τόν κόσμον που ό· λο καλωσύνες σκορποϋοε. Η ψυχή του άνάλαφρη, σάν πουΑί πεταΕε στόν Αιώνιον Πατέρα πού τόν έστειλε γιά νά κάνη καλό στούς συνανθρώπους του. Μέγα-1 λο κενό βφησε οτή σύΖυγο του' καί τΓ,ν κόρη του πού πονοϋν ά- φάνταστα γιά τό χαμό του, εϋχο' μαι ό Πανάγαθος Θεός νά άπα- λυνη τόν πόνο τους και να τίς έ· χει πάντοτε καλά νά θυμοϋνται τόν άγαπημένο τους ούΖυγο κο.' πατέρα. Ήταν άγαπητος άπό ό λους καί όλοι πονοϋν γιά τόν θά νατόν του. Εϊθε ή εύγενικια ψυ¬ χή τοϋ Σεραφείμ Σεραφετινίδη νά άναπαύεται έκεί πού δέν ύπάρ χει λύπη καί πόνος. θερμά συλληπητήρια στήν έΕαί ρετον σύΖυγόν τού κ. Μέλπω Σε. ραφετινίδου καί τήν άΕ,ιαγάπητον κ^ροϋλα του δίδα Λιάνα Σερο- φετινίδου,. Νίνα Γιαννακΐδου Κ»ΐ «ΜΟρΒτ πού κβ,ντ»; σ' βώτό τό •ημιημα. ή γήι εΐν' έρημη σάν «οώρο Άς.-τούς μ" , - «ακ'ωνόα σος ή μνήμη» ΔΗΜ. ΚΑΝΟΝΙΔΗΣ (άττό τή —Λλοτνή ΘΕΑΤΡΟΝ ΑΛΙΚΗΣ Οί φυλακισμένοι τής 2 α ς λεωφόρ-ου Τό δηιμοφ ιΧέσ-ταΓτο ζει/γά-ρι κ.<<. Δηιμήτρτες Γ>3—τχμιχατ,Λ '<αί Άλί- κΐη ΒουγιοακΛάκη, άνέβσίχε γιά έν αρκττνριο £σγο τής φετιι/ής χτ-ΐμε- )*νής ττβριόδου 1972—73 την και ιμΜδκχ — σάτιρα — «ΟΙ φυλακ; σιμΐέναι της 2ας λ«ΐ«Φάοον» τοθ Α μΌρικοΛοά σΜγγραφέα Νήλ Σάί- ιμο/. Ή σ*~.οβϊσ·ία είναι τού κ. Δ. Πσ— 3ιμι:χοΐήιλ. Ή μ3τάφραση τού κ.. Κ. Σταιμοοτίου καϊ τα σκη ι·.κά τοθ «γ Γ. ΚαρςίύΞ'η.. Σέ γ.- ψψ£ς ό συκ/γιρσψέας δια ι>ί5ΐΤ τήν πρόο5ο κα'ι την έ-
έξέΐλιξη τής σύγχ,ρθ'/η,-ς Άμερικα-
ν κ<<ηις ζωης, τηαράΛληιλα δμως κα! την άγωνί'α καί τό άιγχος ττού την ΟΙ έξαίρεΐτοι ττρωτα- κ,χ. Πς— αμκχαήλ — Ά λιιβη, διοιμόΐρφωσα,/ μΐέ ττίλ.αστικο- ττντα καί ,μιέ οΐσνρο μ ά έΙ?μ»>νε.'α
ισΐΛΜΐρητ—-ιΐιοτι. Δέν τποορέχλινα
άπνό τή θετηιιοή τσυς ·πορε!α. Τό
ψυΐσ,κό ταυς παίξιιμο ταίριαζε μ
τη δαμιή τού «ριγου. Άντίθετχχ δ
μως οί λο—ο'! δοΛΐιμαεπμένοι τ>5ο-
ττο.οί κ.κ.. Κ. ΛαμτπιρατΓοΟιλου, Ά.
Πα-ίτΐιΐζή, Ν. Βολο*άκιη κα! Δ
ΚοΛλ',ιββακάς τβααά την ϋτΓοκρΐΓΤΐκό
έμιτ3ΐρ;σ, δόν εύθΜμβγρ
τούς ριόλους τους σέ ώρισμέ-
κχ σηΐμιείσ. Δέν τούς βδωσαν )»ρώ
ιμα, ήκΛχν ο»τβρβότί—οί. Σαμβατι-
«σ! κβ! τνπΌστιαιιτ,ιμβνοι.
Χαρ Οετιρατΐβαλος
ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΟΛΥΕΛΑΙΟΥ
Ό κ. Γεώργιος Τσοκίρης -,—.
σέφϊιρεν κοοι - δεύτβρον πολυέλαιο»
6ριγο(—·αισίου Μοράνο ό 6—οϊος μ;
τα τού ττρώτου φωτί<βι · τήν έσω- τειρκήν ·μεγβελθι—ρ«—ή κλίιμιακα τού Μβγ<άιρου τής Έσ-ρίΙαος. 'Εκιτός ττλττο»; τταρητγτιιιλε κσ! τρίτον ·ττοίλυέλιοιον μκγαλυτέρυν διασ-τά—3ων &ισ· τό χώλ τής βίττό δαυ τού Μβγώρου τοθ ίδίοι; ώς α¬ νθ 6εργοσταο·ίΌυ. ΒΙΒΛΤΟ0ΗΚΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΙΚΟΥΤΡΗ "Υπό' Των κληρονόμον τών-ΐίι μνήστων Ιωάννου καί Χορσς Ιι κουτρή κυρίων Ελένης ΚοκεΜ- . κη, 'Χρυσής Σπυρόκου καί Ευαγ- γελίας ΛορεντΖάτου καί τοθ μ θηγτττοϋ τού Πανεπιστημίου ΊΜιε νών Μίνωος Κοκολάκη πσραδοθη είς την μεγάλην έΕ 25.00θ'τό|Χιιν 6ιβ>ιοθήκην τής ΒστΙας ♦ίίος
Σμύρνης όλόκληρος ή σπο«6«ο·
τβτη θιβλιοθήκη τού άειιι»ήοτβΐ)
έκ Σμύρνης Ίβχτννου Σικοοτρή
έκ 4.000 πβρ4που τόμων #»λ**ο·
γικοϋ, ίστορικοϋ φ·Αοσοφικοϋ κοι
ποκίλου Γτεριεχομβνου.
Ή Διοίκησις τής "Εστίας Νέ
άς Σμύρνης εώγνωμονοϋσα 4πι
τή υεγολη ταύτη δαιρεά οκφο
σισε νά τελέση Ιδικόν φΐλολογ
κόν μνημόσυνον διά τόν όε|μνιι
οτον μεγάλον τών γραμμάτων ρι
οτην καί Σμυρναϊον Ιωάννην
.κουτρήν, άπονέμουσα είς μνήμην
τούτου καί άλλας τιμητικάς δια
κρίσεις.
«ΕΛΛΗΝ Ι ΚΗ ΛΑΊ ΚΗ ΤΕΧΝΗ-
Κολλιτεχνικόν τήν έμφάνοιν,
επί έκλεκτοϋ χάρτου, μέ πρωιυ·
τόπους καί έΕαιρετικώς ενΰιοφί-
ρούσας ουνεργαοίας λογίαιν, κα>
λιτεχνών, λαογρύφων καί ολλιβν
ειδημονων καί μέ τεκμηριωμένην
είκονογράφησιν, έκυκλοφόρηοε
τό .8ον τεΰχος τού μοναδ<κοϋ τό» χαρακτήρα περιοδικόν «ΕΛΛΗΝΙ- ΚΗ ΛΑ Ι ΚΗ ΤΕΧΝΗ. τό οποίον ι έ «δίδει άνά τρίμηνον ό 'Εθνικκ 'Όργανισμός Έλληνικής Χειρός νίαο, διά νά προωθήοη τήν έρ«υ- ιναν καί τήν μελέτην τής 4λληνι· .κης λοικήτ: τέχνης, έν αυοχετι- σμώ πρός τήν λαογραφίαν, τήν ί οτορίαν καί τήν άρχοιολβγΐαν, .καί διά νά συντηρήση την ά Ιδοσιν τοϋ πολιτιβτικοϋ τοϋ Έθνους μος. ΜετοΕύ τών περιεχόμενον τού 'νέου τεύχους τοϋ περκ>θικου τ*
ΕΟΕιΧ σηνειοϋμεν ««λέτκ ««
ιδρθρα τών: Κλ. Ινΐορμαρινο" ί»ά
■λοσσα καί Χειροτεχνία), Έλ Κ°
.λογεροπούλου (Ή «χνικό τ»
■ τσεβρέ), Μάν. ΦοΛτάίκ
{V
'°'
.λώνη. τοΰ οκυριανού οπιτκλ"·
•Νικ. Κεφαλληνιάδη (Ή λοτρείο
•τής Παναγίας στ* ελλπνικό νπ·
σιά), Ανδρ. Νομικοϋ ('Εβιμ0
-τοΰ Δεκαπενταύγουστου οτό Χ*
ριά τής Σαντορίνης), Τ ^
. (Οί παναθηναϊκοί όμφορείο) «<" Ίφιγ. ΔΛασκάλου ("Ενο τοϋ παλαιοΰ κοοτοριανθθ ρόδικου). ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ Τό «Κέντρον Κτ*)πϊΑι*««ί^ τίας έ./ Ί Μθή λκ^ αυτού. 1) ΐ •·ΚΕ, 2) ΧΡΥΣΟΥ Ι 3) ΓΕΩΡΓ Ι ΟΥ ΓΕΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ -ΜΑΝΟΥΣΗ, ΠΑΤΙΑΣ ΔΕΛΗ, 6) ΝΙ- ΡΟΥ ΕΛΕΟΠΌΥΛΟΥ, 7) *■ ΤΙΑΔΗ ΓΑ-ΙΤΑΝΑΚΗ, 8) ^ ΣΙΛΕΙΟΥ ΗΛΙΑΔΗ καί 9) ' (ΟΝΥΜ0Υ "........'ϋ Κυραοήν -«αί ώρβν 1* αίΤθοα»-» τής ΑΡΧΑΙΟΛ' ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΑβΗΝΟΝ Είο>σ6ος
ΤΟΤΛΑ
ο
ΒΑΓΪ/ΟΠΟΣ
βος ΙθΜρβς
*
·0*"1
ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΠεΡΑΝΤΣΑ
Ή πόλις των Πατρών τιμά τον
άείμνηστον ποιητήν των ηαιδιών
κσί ποιητήν τής βραβευμένης υ¬
πό τής Ακαδημίαν «Πίνδου», Στέ
λιον Σπεράντσαν.
Έπ' εύκαιρία τής συμπληρώοε
ως τα ετος τουτο δεκαετίας άπό
τού θανότου τού την Κυριακην
26 Νοεμβριού, οργανούται υπο
τής «Διακειδίου Σχολής Λαοϋ» ε-
ορταστική εκδήλωσις, μέ όμιλη-
τήν τόν διακεκριμένον λογοτέχ·
νην Πατρών κ. Λάμπην Λοθκον,
όστις μέ τόν Δήμον Πατρών ε¬
νήργησε νά δοθή σέ μίαν οδόν
τό δνομα τού Στέλιου Σπεράν-
τσα.
Χαρακτηριστικόν είναι ότι, τό
τελευταίον εκδοθέν πολυτελέστα
τον λεύκωμα τής «Εκθέσεως Πό
λεμικής Ίστορίας των Έλλήνων>
άφιερωμένον στήν 1 δθετηρίδα
τής Έθν. παλιγγενεσίας περιέλα¬
βε σειράν πατριωτικόν ποιημά-
των τού Στέλιου Σπεράντσα.
ΧΑΙΡΕ ΣΜΥΡΝΗ
Τού Χρ. Βασιλοκάκη
Άχ, γλυκειά μου Σμύρνη, φεύγω μακρυά σου
σ' αλλα μέρη μόνος, έρημος καί Εένος
δέν θ' άποκοιμοϋμαι πλειά στήν άγκαλιά σου
τήν μοσχοπλαομένη, ό Εενητεμένος.
Άκριβή μου μάνα κα'ι χρυσέ πατέρα
δόοτε τήν εύχή σας φεύγω γιά τα Εένα
θε νά μέ φυλάη αυτή νύχτα μερά
θε νά ϋωντανεύη οτήθιο παγωμένα.
Το βαπόρι φεύγει... Στάσου λίγο άκόμα
θε νά πώ δυό λόγια στή γλυκειά μου έλπίδα
μά ή μιλιά μου σβύνει, πνίγεται οτό οτόμα
έχε γειά πανώρια κα'ι γλυκειά Πατρίδα.
Κΰμα άγαπητό μου κεί πού πάς νά σβύσης
καί τό εύλογημένο χώμα θά φιλήσης
πάρ' τα δακρυά μου, φέρτεις τήν εύχή μου
ΐ)ές πώς έκεϊ θε νδναι πάντα ή ψυχή μου.
Μά γιατί μοϋ δένεις τήν ένθύμησί μου;
Τί μοϋ πλέκεις γύρω μυοτικό έμπόδιθ;
Ξένοιαστη αφηοέ την, Σμύρνη τήν ψυχή μου
δέΕου τα φιλιά μου, πές μου... κατευόδιο.
Διά τήν άντιγραφήν: Γ. ΔΑΡΑΚΗΣ
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Δ'
Έοφραγιομένοι φάκελλοι απε
οταλμένοι υπό τού νεοτουρκικοθ
Κομιτάτου πρός τούς Δημαρχους
καί Κοινοτάρχας τής 'Επικρατει·
άς μυστικώς, περιεϊχον λεπτομϊ
ρεϊς διαταγάς περί έπιστρα Γεύ¬
σεως όλων των άνδρών Όθωμα
νών ύπηκόων ήλικίας άπό 20 μ ε.
χρι 50 έτών. "Αμα τή δημοσιεΐ/-
σει αυτών, κατήρχοντο έσπευσμε
νως έκ των πέριξ χωρίων καί οί-
κισμών έγκαταλείψαντες τάς α-
σχολΐας καί τάς βιωτικάς των με
ρίμνας πρός έγγραφήν είς τε
στρατολογικά γραφεϊα ουνωστιΖό
μενοι μετά των προσερχομένων
άστών.
Σύμφωνα μέ τό ϋπουλον τού
Κομιτάτου πρόγραμμα έπενοηθη
ό αχηματισμός όόπλων έργατι
κων ταγμάτων (τα άμελέ ταμποι·
ρού) καταλλήλων μέσων άσφα-
λοΰς των Χριστιανών έΕοντώσεακ.
Ύπό την επιστασίαν λοιπόν ε-
νόπλου τούρκου χωροφύλακος οί
μέν γεωργοί καί εργάται ύπεδαλ
λοντο είς βαρείας άγγαρείας υπο
χρεούμενοι νά μεταφέρουν επ
ώμον άγκώδεις πέτρας τάς οποι
άς σπώντες εσχημάτιζον σωρους
χαλΐκων διά των οποίων έπεστρώ
νοντο δρόμοι. Οί δέ τεχνίται κα!
οίκοδόμοι καί είδικευμένοι εργά¬
ται άπησχολοϋντο είς σχετικά έ
πιτηδεύματα.
Τάς έπαχθεϊς αύτάς εργασίας
μοχθοϋντες έξεπλήρουν βεβαίως
οχι μόνον άμισθί, άλλά καί δι'
άνεπαρκούς πενιχροϋ καί δυσγεο
ότου συσσιτίου δϊαιτώμενοι, ανε^·
ύγειονομικής έπιβλέψεως καί πε¬
ριθάλψεως των άσθενούντων. Τνΐα
κράν των έστιών καί των οίκογε-
νειών των άποσπώμενοι είς έρη-
μικούς τόπους υπό άντιΕόους και
ρικάς συνθήκας άναγκαστικής πό
λυώρου ημερησίας ταλαιπωρίας
καί υπό τάς αυστηράς άπαιτησειο
τού έντεταλμένου άΕέστου καί υ
βριστοϋ τούρκου τοαούση. Υπο
τόσον δυσμενεΐς συνθήκας απηυ-
δησμένοι καί έΕηντλημένοι πολ-
λοί, άπεδεκατίΖοντο όσημέραι και
δλλοι έκ των παθημάτων συναδΐ.λ
φων των παραδειγματιΖόμενοι,
πρός αποφυγήν βεβαίου θανάτου,
έτρέποντο πρός την σώτειραν λι
ποταΕιαν.
Καί έκ μέν των άστών έργα-
των επιστρέφοντες οϊκαδε και δ1
ωκόμενοι κατέφυγον είς κρυψώ-
νας καί άνωθεν τής όροφής οί-
κημάτων καταφύγια, τα (Ταθυν· .
ταμπουρού) κληθέντα. Οί δέ χω ·
ρικοί είς τα βουνά άπερχόμενο |
απετέλουν μέλη των περιωνύμων
άνταρτικών σωμάτων αντίστοιχον
ντων πρός τάς παλαιάς έλλαδι-
κάς ομάδος των Άρματολών κα·
Κλεφτών. Άλλοι έκ των εύπομω
τέρων άστών διά γενναίου δεκα-
ομοΰ των αρμοδίων καί >ίδίοις
όψωνίοις οτρατευόμενοι», διηυκό
λυνον την στρατιωτικήν των θη-
τείαν, μέχρις ού πληρώνοντες το
όρισθέν έκ 44 χρυοών λιρών τουρ
κίας άντισήκωμα, προσωρινώς ά-
πηλλάσσοντο. 'ΕΕ αυτών όμως ο'
πλουσιώτεροι καί ιδίως οί κατα¬
στηματάρχαι, πλήν τής βαρεία*;
φορολογίας, διά των υπέρ τού
στρατοϋ έπιτάΕεων, άπογυμνουμε
νοι, σοβαράν υφίσταντο άφαίμσ-
Ειν.
Καί είς επίμετρον πολλοί των
προκρίτων καί έμπόρων έΕετοπί-
σθησαν είς τό Εσωτερικόν (Ά
μάσειαν, Τσόρουμ κλπ.).
Οί καταφεύγοντες λοιπόν είς
τα βουνά συνετάσσοντο υπό οπλϋ
ρχηγούς συνοδευομένους καί ύπ^
πληθους γερόντων καί γυναικο
παίδων κατά των οποίων όπηνης
ήρχισεν έν καιρώ χειμώνος πρός
τό άγνωστον εσωτερικόν διωγ
μός, μετά την πυρπόληοιν των
είς τό άνθηρότατα χωρία έσπών
των καί άκόρεστος άρπαγή κα'
λαφυραγωγία των αγαθών των -
μέρους οτρατιωτών καί γειτονι-
κών τουρκικών χωρίων, σπαρο
Εϊκαρδίους τοιαύτας βιαίας πορε'
άς γερόντων καί γυναικόπαιδων,
έΕαθλιωμένων μητέρων μέ τα εις
τας αγκάλας των βρέφη καί έλα-
φρόν φορτίον έπανειλημμένως έ
γενόμην αύτόπτης ένδακρυς. Τώ
άνταρτικά αύτά σώματα των Έλ
λήνων ΠοντΙων άσύντακτα κατ
αρχάς έθισθέντα συν τώ χρόνω
είς την όρεσίβιον Ζωήν καί την
πολεμικήν τέχνην, έφοδιαΖόμενα
δι' δηλών καί πολεμοφοδίων υπο
τού κατέχοντος την ΤραπεΖοϋντα
καί την περιοχήν αυτής, Ρώσσι¬
κου στρατοϋ, άντεπεΕήρχοντο ό-
χι μόνον άμυντικώς, άλλά καί ε-
πιθετικώς κατά πολλαπλαοίων
τουρκικών δυνάμεων προκαλούν¬
τες είς αύτάς θραύσιν ικανήν. Ό
νομαστοί όπλαρχηγοί έΕεδικήθη-
σαν δι' άντιποίνων την κτηνώδη
τουρκικήν δίωξιν.
Οί ύπέροχοι άγωνες καί ήρωι-
ομοί των Ποντίων πολεμιστών υ
μιλλώμενοι τούς δαφνοοτεφείς
τού κατά τό πρώτον 21 ελλαδι
κούς τοιούτους, ύπομνημνήοκουν
διά τής αύτοθυοίας των Άρκάδι |
και Σουλι καί μαρτυροϋν τό δμαι
μόν όλων των τέκνων τής άθα
νάτου έλληνικής Φυλής. Αί άπεγ
νωσμέναι προσπάθειαι των όπλαρ
χηγών πρός συντήρησιν, ύπερά
σπισιν καί διάσωσιν των χιλιάδων
άκολουθούντων προσφύγων οίκο
γενειών κατά τάς θρυλικάς έκει
νας μάχας καί τάς μετατοπίσειο
αυτών διά μεσου ύψικορύφων
καί άποκρήμνων όρέων καί φυ
ράγγων τού Άγιοϋ τεπέ, Σαχέν
Γιαλασοϋ, Νεμπγέν Νταγί και
άλλων άπροσίτων ύψιπέδων είναι
έπιτεύγματα έλληνικής εύψυχίας.
Μαχόμενοι κα-ά πολυαρίθμων
τουρκικών όρδών περιεποίησαν
δόξαν άφθιτον είς τόν ποντιακόν
Έλληπνισμόν.
ΈΕαίροντες την φιλογένειαν
καί φιλοπατρίαν των άναΧαβύ
των τόν άνιοον θρυλικόν άγώνα
κατά τής νεοτουρκικής θηριωδί
άς Ποντίων μαχητών μετ' άφϋα-
ότου γενναιότητος, καθήκον θεώ
ροϋμεν επί τή εύκαιρία τού ίερο'
Μνημοσυνου τής Πεντηκονταετι
άς ν άμνημονεύσωμεν όνόμακ·
των οϊα: τού Στυλιανού Κοσμίδ'·
(Ιστίλ άγά,) τού Παντελή Άνα
ατασιάδη, τού Ιορδάνι, Χασου-
ρή, τοϋ Δημηιρίου Χαραλαμπίδη
τυϋ Βασίλη Άνθοπούλου, τού Α;
μιλίου Κατόγλου, τοϋ Βασίλ Οο·
στό, τοϋ Ίπποκράτους Δεδέ ογ
λού, τοϋ Κώστσ Παναγιωτίδην
τοϋ Τσάκαλου, τοϋ Άντών Παοα
μετά τής άμαΖόνος συΖύγου τού
Πελαγίας.
Π. Χ. Βαλιούλης
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. «ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - Ταξιαρχου Π.Δ.
ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή ι ής έ-πικής μάχης τής Πΐνδβυ μβτά ουντόμου
έΕιστορήσβως ολοκλήρου τοϋ πολέμου 1940 - 41.
(Συνέχεια έκ πς οηγονμέ-νον)
Αύτό «ττο Τό περίφημον τ £ -
λίο-ίγραφον τής Ιταλίας
πρός την 'Ελλάδα, τό επιδοθέ"
είς τόν Πρωθυπουργόν Ι. Μετα¬
ξάς κατβ τάς μεταμεσονυκτιον
ώρας. καθ' άς, ώς γνωστόν, δρώ
σιν οί ττάσης Φύβκως Αιαρρρη-
«ται καί κακοποιοΐ υπό την ττροσ
τασίαν τού σκότους
Άλλα θα άναγράψη μίαν ήμέ
ραν ή Ίστορία δ1!/ πλήν των κο·.
νωνικών ότπ-οβρασμάττων, Εδρων
κατά την έττοχήν μας και οί δ'-
πλ»μάται τής φασ-ΐστ'κής Ί Γα-
λίας υπό τήν σκέττην τοθ σ*ό·
τους, διά νά. τρομοκ.ρατοΰν τούς
άνυπότττους γείτονάς τ«ν.
Πάντ«ς, ό "Ελλην Πρωβυττουρ
γός, ίίχι μόνον δέν έτρομοκρα'ή-
θη ά—ό τήν ληστρικήν
εκείνην έτπδραμίιν Τού Γκ.ρ«τσ'·
άλλ' απήντησεν βίς τόν Ίτβλόν
πρεσβευτήν μέ έ'να κατηγορημα-
τικώτοτον «ΟΧΙ» όητηχοϋν τής
"Ελλάδος ολοκλήρου την γνώμην
καί τήν απόφασιν όπως ύπερασπί
ση δ'ά των οπλων τήν Τιμήν καί
την Ελευθερίαν της.
Είς την 'Ελλην'κήν Λαϊκήν Βί-
6λον τού έ'τους 1940, παρατεθέν
ται καΐ τα ίπτ' αϋξοντα «λριθμόν
179 κσί 180 διπλωματικά έ'γγρα
φα, τα όττοϊα καταχαρονμεν κατω
τέρ»· χάριν πληρότητος Τής πα¬
ρούσης Ίστ©ρίας, διότι αττθτε-
λοθν επίσημον άττάντησιν 7ής
■Έλληνικής Κυβερνήσεως τού Ι.
Μεταξά είς τόν ίταμόν τ£λτο-ι-
γραφον τών Ίταλών.
Άριθμ 179
Έγκύκλΐος τού Π·ρ«*βυτΓουργοί)
κσί 'Υ-ουργοΟ τ»ν 'Εξ»*τ*ρικ«ν
ττρός ά—όσας τάς Β. Πρεσβείας.
28 Όκτωβρίου 1940
Την 3ην ττρωι,νή, ό Πρεσββυτής
-ής Ιταλίας μοί επέδωκε ιτροσ»
ττικώς διακοίν«*σι.ν, δ.ά τής όττοί'
άς ή Ίταλική, Κυβέρνησις κατη-1
γορεί τήν Ελληνικήν Κυβερνησιν
ώς Οττομείνσ<ταν την Οττό τού Αγ γλικοΰ Στόλου χρησιμοποίησ1^· | κατά την εξέλιξιν τ«ν ιτολςμικών έπ'χειρηαεων, τ»ν χο»ρικ«ν αυ¬ τής υδάτων, τ&ν ττ«ραλί«ν της καί των λιμέν»ν της, ώς εώνοή- σασαν τόν άνεφοδιασμόν τών έ- νοτερί»ν Βρε.Τσννικών δυνάμεως ώς έτΓΐτρ4ψασαν την οργάνωσιν είς τό Ελληνικόν 'Αρχιπέλαγος μι- άς 'Υττηρίσίας στρατιο»τικών ττλη ροφοριών έναντίον τής Ίταλ'ας. Ι Ή Ίταλ4οή Κυβέρνησις, λέγει ώφειλε1 νά ύπενθι/μίση είς την Ελληνικήν Κυβέρνησιν την ^ρο. κλητικήν δράσιν τήν δι*ξα>ομέ-
νην έναντι 'Όΰ Άλβσν'κοΰ 'Ε-
βνους διά τής τρομοκρατικής ττο
λιτι·κής, την όιτοίαν υίβθέτΐίσεν ε'-
ναντ' τού -πληθυσμόν τής Τσαμου
ρ'σς καί δ:σ των έμμόνων ττροο··
παβειών ττρός δημιουργίαν άν«-
μαλιών εκείθεν τών Συνόρων της
Προσθέτ€' ότι ή Ιταλία δέν
δύναται νά άνεχβή εφεξής ττάντα
ταθτα "Η οι>δετερότης τής "Ελλά
δος ό—έβη όλονέν καϊ —ερισσότε-
ρον απλώς καί καθαρώς φα'νομε-
νική. Ή Ίταλική Κυβέρνησις κσ'
τέληξςν ώς έκ τούτου είς τήν ά-'
ττόφασιν νά ζητήση άττο τήν 'Ελ-1
ληνικήν Κυβέρνησιν ώς εγγύησιν1
τής ούδετερότητος τής 'Ελλά-δος'
καί ώς εγγύησιν τής άσφαλε'ας
τής Ιταλίας, τό δ'καίωμα ν^ κα
τσλά6η 6ιά 'ών
Ρευστότητες υαι μεταπτώοεις
στήν άνθρωπότητα
Στρατιώτης στήν Τουρκϊα κατά τάν Α' Παγκόσμιον Πόλεμον
το0 ΑΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑ Ι ΔΗ. ον« ταξιούχον (Γραμματεύς) Δήμου
Τδ Έλλ-νκκο 'Αβτυνομιχό
ασπ ρΈσΓτοϋλι π εσ
δυνάμεων καί διά την διάρκειαν
τής σημερ'νής συρράξεως μετσ
τής Αγγλίας·, ώρισμένα στρα'η
γικά σημεΐα τοθ Έλλην ι κου έψά-1
φους. Ή Ίταλική Κυβέρνησις ζή
Τ€Ϊ άττό την "Ελληνικήν Κυβέρνη Ι
σ'ν όπως μή έναντι*>θή είς την κσ '
τάληψ'.ν ταύτην καί μή "ΐταρεμττο-
δίση την ελευθέραν δ'έλευοΜν τών
στρατει>μάτ»ν τών ττροσριζομένων
νά την τΓραγματο—οιήσωσιν Ή'
Ίταλ'κ,ή Κβέρνησις ζητεΐ άττό την'
"Ελληνικήν Κυβέρνησιν όπως..δώ|
ση σύθωρ'ε'ι οΐς τάς Στρατιωτικάς
Αρχάς τάς άναγκαίας δ·αταγάς,'
ίνα ή κατοχή αυτή δυνηθή νά ττρα'
γματο—οΐηθή κατά ειρηνικόν ιρό-'
ττον. Εάν τα Ίταλικά ΣτραΓεύ-;
μαΤα ήθελον συνβντήσει άντίατα'
σιν, ή άντίσταισ'ς αίί^η θά καμ-'
φθή διά Των σπλο)ν κα'ι ή 'Ελλη- ]
νίκη Κυβέρνησις., θά έ»>ερε τάς εύ
βύνας· σί οποίαι ήθελον ττροκύψει'
έκ τοί<του Ι Έΐτΐδίδων τή·ν διακοίνωσιν ταύ την ό Πρΐσβίυτής τής* Ίταλίας,, μοί ττροσέθηκε ττροφορικώς' ότι αί κινήσεις τών Ίτσλικών Στρσ· τειιμάτων ττρός ει'σοδον είς τό "Ελ λην^όν "Εδσφος θά άρχίσωσι την 6ην πρωϊνήν. Άττηντησα είς τόν Πρ«σ6ίυτή,· τής Ίταλίας δτι έθε«ιρουν τό π: ριεχόμενον τής δ'ακο'νώσεως 1αΰ· της καί τόν τελεσιγρσφικόν σΰ τής χαρακτή'Ρα ώς κήρυξιν ιτολέ- μου τής Ίταλίας κατά τής 'Ελλά 6ος | Προσθέτω, ττρός ττληρθφβρίαν σας. ότι ή "Ελλάς £ο αμυνθή μέ όλας της τάς δυνάμεις κατά τής Ί^αλΐκής εΐσβολής. ΜΕΤΑΪΑΣ Άριθμ. 180 Ό Πρωβυττουργός καί 'Υιτουργός των Εξ«τερ'κών ττρος γιΛ έν Ρωμη ν Πρεσβετήν | 28 ·Οκτ«6ρίου 1940 Ή ϋττό τοΰ Πρεσβευτού τής Ί- τσλίας, έτπ'δοσις, σήμε,ρον τή' ττρωΐαν δ'ακοΐνώσΐως ζητούβης 'ην ελευθέραν ίίς τό Ελληνικόν έ'δαφος ει'σοδον καί την κβτάλη-| ψιν στρατηγικών σημείοιν ^ττό την απειλήν τής χρησιμοττοιή,σε-' (ος βίας ήν έ-ττηκολούθησεν <4με-| σος έ— ίβεσ^ς τ^ Ίταλικοϋ Στροι τού εναντίον τού "Ελλην'κοΰ εδά φους, ώς καί αί σήμερον γενόμε ναι κατ" έττανάληψΐν άεροττορΐκίχϊ | «ττιθέσεις εναντίον πόλεων κσί στρατιωτικών ^σε»ν, έδημιθύρ-1 γησσν κατάστασιν πολέμου, σκο πίμως προ-κληθΐεΐσαν τταρά Τής Ίταλίας Ή 'Ελλάς δέν ήβέλησ^ τόν πόλΐμον αυτόν· καί έττραξε τό ττάν διά νά τόν άττοψύγη. Τα γεγονότα ταϋτσ ΐπτοχρεοώσι ή-μάς νά σάς τταρακαλέσ«*μιν ο- ττως, μετσδίδοτες τα άνατί4)« είς τόν "Υπουργόν των 'Εξωτε,ρ κων, ζητήσητ£ τα διαβατήριά σας Άττευθυνόμεθα είς τήν 'Ελ6ε ' κήν Κυ6έτνησιν, τταρσκαλοΰντες αυτήν νά αναλάβη την προστασί¬ αν τ£ν 'Ελλην'-κών συμφ«ρόντω^ Παρακαλούμεν οττως καθορ'ση- τε την αναχώρησιν υμών ώς καί τών υφ' ημάς Πρόξενον, -ανεξαρ¬ τήτως τής άτταντήσί«ς τής 'Ελ- 6ετικής Κυβερνήσεως, άφίνοντες, έν άνάγκη· την φύλαξιγ τών Άρ. χείων είς τόν Άρχε.οφύλακα τής Πρεσβείας, ΜΕΤΑΞΑΣ Συνέχβια έ* τ0;; -ροηγουμένου ι τού ό Σαλήχ άγάς τόν άκουα καί | ϋποκρινόμουνα χαρά· χωρίς *ε- Β. ΣΤΡΑΤΗΓΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙ -( 6α,α νά τόν πιστέψω. Ι ΜΑΚΑΜΗ ΠΑ ΑΟΟΡΥΒΗ ΕΚ ' Άνήσυχα πέρασα την ννχτ« ΔΙΩΞΙ .ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ αί—νος Την *—>μ£νη Τρίτη ξε-
ΤΩΝ ΕΠΙΔΡΟΜΕΩΝ ι κίνησιν ή άποστολή μέ κατβύθυν
Μοΰ φάϋηικε συνωμοτ'κό ιό νά σ' τό μ'κτό άπό Ρωμηούς καί
Φίλοξενήση ό ξέ^θς 1.σμ·αμχ ά- Τούρκους χωριό Ματσερά·
φέντης τόν Καϊμακάμη καί οί ά-· Γ' ΤΟΥΐΡΚ+ΚΕΣ ΥΧΤΒΡΟΒΟ-
γάδες τού Μαναστήρ νά μή <Ρ·-, ΛΙΕΣ λοτιμηθούν καί πηγά ν άκολου- Έκεΐνο πού διεπίστωνα κατά θήσω τον Καϊμακάμη Πρόλαβε την δ<αδρομή μέ "ο ξεκίνημα ττεο ομως ό Χανούμ όγλή Σαλήχ άγάς ' ^ντας .·*—ό -την «ντρική ίνβρίβ" νά μόν. πή. πώς. σννβνκοτ^ηκε «αί , τού χωρίου Άμδρ^άντης ή'αν ό. θά μέ φιλοξΐνίση ό Ί'διος καί δέν > πό τήν μία πλευρά τό δτι όσσ '
μ-πόρινα γά άντείπω. Αύτό δμ»ς ' μοΰ ελεγε ό Σαλήχ άγάς γιά τό
ήταν πάλι ϋποπτο καί μ* ΐβαλε στρατήγημα «ού .έ»τ*«ό»ισε κα (
σέ μεγαλύνη «ν—νχία. μκπ' ( πέσαν-ε σέ ίφβρμογή ό Κσιμακό-
τήν σκεφη- Τί σύσκεψη βά είχον, μης μ£ την συγοδία τού· δέν ά-
Μέ πήρε στόν (ξϊνώνα) του. ά- ' πεμακρύνονταν άπό την άλήβεΐα
φόν μερίμνησε νά τακτοποιηβού ■ Άπό την αλλη δμοις υπήρχαν «ν
«α( οί στροττ·«ιτες« καί χιοροφύ·. δείξεις νά παρακάμπτουν τό Χ' >
λακες καί μέ μΐλούσε μέ οίκε ό- ρΐ0 μου Κοορόνΐζα πού ή καμπη
τητα σάν καλός γείτονάς. Μοΰ τής ττ€ριοχής Τού ήταν πάν&» βττήν
κινοΰσε την περ'έργεια ή ττερι- διαδρομή, γ^τί ήταν έπίλβκ'ο
ποίησι -ού 4*οΟ Αεϊιεφύλαςε τή'' ] άπό δλες τ'ς άπόψεις σό Τμί>Μα
6ρσδιά έκβίνη κατά τό δείττνο Τζίζερες καί φροντίζον οί Μανο-
Προτού 8μ»ς ξεοτρωβεΐ τό Ίρα- στηριώτες νά μην ύττοπέσουν
πέζΓ τού ή?βε μήνυμα δτι τόν στήν άντίληψι τοΰ Καϊμαικάμη οί
κίχλβώσαν στού Σαμπρη έφέν'η | μιγάλες κοταστροφές πού έγει-
καί μού μπήκαν πάλιν οί ψύλλο' ναν στό πλούσιο έκεΐνο χωρ'ό
Κάτ1 μαγχ'ρεύεται, σκέφθηκα. τής περιφερείας, άπό τίς οποίες
Δέν μίΐ-ισα δμως. Ο Σαλίχ α κατο~τροφές ϊσ«ς ώφελήβττκαν
γάς ^φβύγοντας, μοϋ έ'δ«ιξεν εϋ ! κβί οί ϊδο'· πού ιΐνβι «αί οί ση-
γενε'κά τό απού μ α πού βά κοι- ^ιερινοί κόα·οχοι τού χ«ριοΰ καί
μηθώ στό πατάρι δεξιά καί τό νομΐίς τους μέ τούς έπιγόνους
δικό τού πού θά κοιμότανε άρ'- των, σέ άντί9εσι ττρός τό ένδ'α-
ατερά σάν βά γύριζε φέρον τό δικό μου νά διαπιστώ-
Ξάττλ»σα Πού νά μέ πάρη 3- ση αυτοπροσώπως τίς ««"(0*00
μως ΰπνος; Έφιαλτ'κή μού ε'γε'-' φές ό Καϊμακάμης καί νά β«6>πι
νεν ή νύχτα μέ τίς σκέφεις: Μή «βή πώς δπ«ς τού τίς παρίστ»-
πκς ?τβϋτο, μήιτως έ«ίνο Τί κα να ετσι καί ήταν. !
ταχθόνια· ονσ»ίψη ν&ταν αραγε, Ι Π«ρνούσαμε τήν περ>βχή -Αμ-
Κοντά στά ξημερώματα γΰρ · 6ρικάντων καί μπαίναμε στά
σεν ό Σαλήχ άγάς. Μέ 6ρήι<€ ξιι στενά μονοπάΠα μέ τόν κβρδελ- ττνιο: Έξέφραζί. άπορία καί σέ λωτό μουλαρόδρομο πού μπαινο- συν«χεια έδνε πληιροφορίες γιά ογαινε στίς ξερορεματιές πού ά Γιά .τολλή ωρα μείναμε άμίλη- τβς. Η Φύλλις δ6ηγΓ*ΰ»ε οταθε] ρά. μά νευριασμένα. "Αδτκα ξιανά φρονα στό νοΰ ρον κάθε λόξτι, χον τής βίχα πεΐ, γιά νά 6ια. Τα ,τόδια μου πά Ι
γιυμένα καί, τα χέριο: μου, στά
δερμάτινα γάντια, άρνιότανε- νά(
{·πσκοι<(ΤΓΐ<ν στή θελήση μου! Κον τίύσμε νά φτάσουμε. Τόλμησα νά σ.τάστΐ) τή σκο.-τή. — Φύλλις.. Δέν Λχοι>σε. Ή σκήΐ'η της τα.ξί
δ?υε.
— Φύλλις..·
Πιό διΐ'οτά ή <Γ·ΐιΐνή μοτ· τίτν κά λεσε. Καί πάλι τίποτα. Ηοισκό την άκόμι, πολύ μακρνά. Άκον- απη«α τό χέρι μου στόν ώμο της. ΤρόμαΕε. Τή τ μύνι διέφυγε ά.τ' τόν έ')εγχό της. Τ' «ι'τοκίνητο ΪΜχνι μίαν (Λπότίμη στραφή Άνέβηκε στό πε^οδρόμιο καί χτνπτκΐε δννα- τά στόν ήλεκτρικό στϋλο! Τό ενα ΓΓανάρι έ'σ.τασε. Ό ποοφυληκτήοας -Ττ,ς ΑΓΡΑ2 Ν. χρ Ιλπ-ίδα νά ξίΐ να .ταρείονιχττι έχ μ νά ταχτο-τοιηθεί τ<» ζήτημο νόταν ί~6 γοττγοοα. ΟΙ 5 ρες ήτβνε αόνο .·τληοο»μένΕ- λες; Τό τσέχ τοί. Ρύλαντ β {νΕι·α .τλΓθώνχΛτας τή (, πού εΐχΐ ποοκ»»Η>ει στό
την σόσχίφη πού ίϊχσνε μέ τά
κολουθσ">σαν την άριστερή δχβη
Τα στε-1
τού ποταμοϋ
ΤΛ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
ιιΝοσταλγικο! Άντίλαλοιιι
ΒΟΥΡΛΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΣΜΥΡΝΑΙΟ1
,νΛ,ί' - Θ6 εύρουν ατό πρόσιρατο βιβλίο τοϋ ... .
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ .. ν .
«ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ-
'ΩΝΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ»
οτά 15 διηγήματα τήν άτμέσφαιρα τοθ τόπου των, έν
μέρει γνώριμες φυσιογνωμίες, κατστόπια, ήθη, χαροπά,
εϋθυμα, εΐδυλλιακό άλλά καί δραματικά έπειοοδια.
— Ό κομψάς τόμο^ τών 170 σελίδων δρ. 60 — στα
6ι6λιοπωλε7α: ΓΤατσιλινάκου
γωνία άδων ΠεσμαΖόγ/.ου) Πανεπιστημίου· Σιδέρη, Στα¬
δίου 44' Βασιλείου, Ίπποκράτους 15" Έλευθερουδάκη,
Νίκης 4 κα) δλλα κεντρικά.
Τοϋ κ. ΤΑΚΗ
Μέ τόν τίτλον αυτόν ό ανωτέ¬
ρω ποιητής, έΕέδωαε μιά συΛλο-
γή ποιημάτων, σέ θιβλίο άπά 71
οελίδες.
Ή πρώτη έκπληκτική έντύπωσι
πό0 προΕενεί στόν άναγνώοτη, ε!
ναι τα πρώτο τού ποίημα μέ τΙ-
τλο «Άφιέρωοι».
Ο ποιητής μέ θαυμάσιους στί-
χους άφιερώνει τα τραγούδια τού
στήν μητέρα τού. Τό ποίημα πύτό
συγκινεϊ άφάνταοτα. "Εχει 6αθύ-
τατο α'ιοθημα άγάπης σ' εκείνην
πού τόν έφερε στόν κόσμο. Ί5ου
τό πρώτο τετράστιχο:
«Μητέρα τα τραγούδια μου
πολύ 'μαι μακρυά σου».
άπό τα πρώτο ώς τό στερνύ
οοθ τΰχω 6λα δικά οου.
Μά ού δέν Εέρεις γράμματα'
καί γώ ποϋ τρογουδώ
πολύ 'μαι μακρυά οου
Καί τό τελευταϊο:
«"Ετοι μιά χειμωνιάτικη
νύχτο μέ τή βροχή,
μπορεϊ νά 'ρθοϋμε α"νέλπιστα
κΐ' οί δυό μαΖί άπά πέρο,
σ' (να γιορτάσι άπάντεχο
έσεϊς, έγώ κα) ή ψυχή
τού άΕέχαστου πατέραΙ
Ή ποίηισις τοΰ κ Τάκη Κολιά-
βα - Μωλιοτάκη, είναι παράδοσι-
ακή καί διακρίνεται γιά τήν άψο-
γη — θαυμασία θά έλεγα — τε-
χνική, τίς πρωτότυπες ρϊμες καί,
της.
ΚΟΛΙΑΒΑ — ΜΩΛΙΟΤΑΚΉ
Ό ποιητής είναι, πρό παντός,
Ζωγράφος, μέ καλαισθησία, μέ αΐ-
οΒϊ)μα κα'ι πλοϋτο έκφράοεων.
Τόν παρομοιάίω, ώς πρός τήν τε-
χνική καί τήν καλλιέπειά τού, μέ
τού άζέχαστου πατέρα!»
ρόντσα.
«Καθάλλα πάνω στ' δλογα
τήν ώρα αυτή γυρνοΰν
τα παλληκόρια τοΰ χωρίου
κι' άντιβροντδ ή στράτα
καί κρυφαναοτενάΖουνε,
πού τάχα δέν μποροϋν
μιά καλησπέρα τοϋ θεοϋ
νά ποϋν στή μαυρομμάτα·.
Νοιώθει κανεϊς μιά πμαγματική
άπόλαυοι νά διαβάζη τα ποιήματο
αϋτά. Καί είναι πολλά. Καί είναι
τα καθένα μέ τήν όμορφιά τού
Τόση πού, έγώ τουλάχιστον, δέν
μπορώ νά Εεχωρίοω καί νό βρώ
ένα πιό καλύτερο άπό τ' δλλο
Στό τελευταϊο τβτράοτιχο τήο
ουλλογής δισβάΖω:
«Μικρά 'ναι τα τραγούδια μου,
μέ στίχους ταπεινούς.
σάν τό νβρό μιάς ρεματιάς
οθόρυβης κυλάει,
γιά λίγο καθρεφτίζονται
γαλάΖιους ούρανούς.
κι' ϋστερα μές στής λησμονιδς
τό σούρουπο βυθάνε».
Μέ τόν ποιητή διαφωνώ. Τα
τραγούδια τού αύτά θά μεί'Όυν
σάν πολύτιμα κομψοτεχνήματα
στήν νεοελληνική ποίησι.
Δ. Γ. Άργυρόπουλος
πάν» κάτω όχόλουβα
στρώσαμε τό πρόγραμμα στά
πώς νά ξεκαθαρίσουμε τά χ«*Ριά άνάγκασαν τόν έ'φιπ—ο Καϊμακό
άττό τβύς πρόσφυγες χωρίς συγ- μη νά μέ καλεΐ νά βαδίζω άπό ι
κρουσι. τΗταν έπΐνόησ^ τοΰ Καϊ. δίπλα τού γιά νά μην ζσλίζετβι,
μακάμη τό σχέδιο 'Ειοιμάσαμε καί πέφτη Πώς τοΰ κατέβηκε δέ«
πενήντα όπλίτ€ς.^ί»ού σέ ττεΐΜπτι·) ξέρω. Καί £κ>ίί ποΐ> ττρβχιο^βύσα-.
σι άνάγκης ν^ £ν'σχύονν την δύ με μού φανέρτοσε πώις ότπ«Φασΐ-
νσμι τής έκστρατβίας καί τού; | σανε νά μην π^ράσουμε άπό τό
σ^είλσμε άπό άπόψε μέ γερά έ- χωρ'ό Κορόνιξα πού δέν 2χει ορ
φάδ'α νά πΚχσουν ωρισμένα ύψώ μαντικές ζημιές καί νό πάμε αιτ'
ματα οί μισοί άπό τήν δ€ξιά κρι ' εΰθείας στό Ματσερά' γιά νϊ
οί άλλο' άπό την άριστερή πλ«υ προφτάσουμε άπό ν»ρίζ.
ρά Καί εμείς βά συνοδεύσο>με | ιΜ£ άναστο5»μένη την ψυχή ό
τόν Κ-αιμακάμη μαιζί μέ τήν -φρου πό τα ϋπουλα μαγε'ρεύματα τώ
ρά -του στήν διαδρομή. "Ωρίσαιιε ΜανασΤηρι«τών μέ τόν Σαμπρή
καί γιά συνδέσμους τέσσαρα τα έφέντη, παραπονέθήκα στόν Κα-'
χυκίνητα στραφΓερά σέ άντίλη ,μακάμη ραγιάδικα σάν Ρ«μηός·
ψ' τταιδιά πού νό> 4κτ(λο0ν μκστ' Άρνητική μπέη μου, «Ινα" ι^ συμ
κή ύπηρεσία άνάμεσα στούς πό βουλή πού τΜλουν νά έπ'δείξοιν.
λιτοφνλακας καί τήν έκστρατεία οί γ£ΐτόνο' καί ΜανασΤηρτ»ΐΓς'
σύμφωνα μέ τίς δΐβΤίχγΕς ττού βά στόν ίερό καί πατρι«—ικό σκοΐϊό
πάρουν κατά "άθε —ιρί«Μ»σι | που έττ'διώκει ή έξβχότης σας μ* |
Ή δλη αυτή ένέργε'α αποβλέπει τίς ιόσες ταλαιττωρίες στά σκλη
στόν άφοττλισμό τών προσφύγων ρά αύτά μέρη Καί δέν καΤαληι-
γά νά έξουδε'ερωθή ή δραστηριό 6αίνω σέ τί άποβλέπουν.
τητά τους γιά λεηλασίςς. "Ολη
την ώραν πού €Ϊχε την άφήγησί Συνεχίζεταΐ
Δέν πρόλΛΛα νά "Ααταλά&ω τί-
,τοτα. Ή Λοιστίοή πάοτα «5ίνοιΕϊ.
Βρρθηκα ,τάνοι στόν χιονκτμίνο θρό
μο% λές κι' £να; σίτρσΐ'νας μ' είχ*
«ο.τάξει (ττήν άγκαλιά τού!·..
Οί λιγοβτοί Λνθοίοποι, ποτ) πή
γαινόρχονταιν, μάς κνκλώσανε.
"II
«στΐΛ'ομία ήρθε. Δέν είχαμε πάθει
τί.τοτα. Ή ξημιά δεν ήταινε μ*γά
λη. Μά ί| Φύλλις, δέ μΛορονσε πιά
νά οδηγήση ! Ή ταραχή την έ+ιπό
βιξ,ε. Εϊμουνα ΰπίτίθτνη γι' αντή
τττν κακοττ'χία, άλλά, ταυτόχοονα,
λΕΐ'τερη νά σ»νεχί<ΐ(ΐ) τό δρόμο μο« μ' ενα ταξί. Ή Φΰλλις δέν ρφερε καμμιά άντίρρηση. Ό νοΰς μοΐ' γι'·94σε στή θέση του. Τα μ&τια μου φέρνανε μιά βόλτα τό δωμάτιο. Ό ΧέντίρσεΛ· δην είχε ε'ρ&ει άκάιια οδτε ύπήρ' καί κατέβττχα στό "Ολο μου τό Λώαα πονοΰβρ"Γΐ τό χτΐντημίι. Δειλά% μιι!;ιομΓνβ , β.σα λίγο νφ συνέρ8^ι^. 'ΐ-ΐ Α μία μοί- Ηχ'ε φανεριιΗ)εί. Μ< (.)^ ζ «τα γόνατα. Μοδκοοε την ά^ "Οταν £νοι<ι>σα τόν έαττό Μ01,,,
πιο; τ/χλλίτερο. πτιγα
λογιστήοιο. Ό ίτ.τάλληλθς
προ—χτικά τττν .τϊρί—οχτή
μσιινα αροωστη, δέ μποοβθσα
θιο σ' έ—κοινν»νία μί ι
Έκεΐνο ς χαμθγέλασε.
ρααία, .άρ~ϊ νά -ίοϋβινο τ1 ^
μου.
— Χέντε^σεν, δθ)μάτ<ο..., "Ενα; Λλλος ύπάλληλος τό κτφάλι άπ' τα χαρτιά τού — .. Χ(λι« ' διακόσα •Φθάητχ Χίντεοβτν Ό είναι πληροκιένος. Μάς ταγή άπ' τό Παρίσι!... Ξαλ.άτροωσα με μιάς! Άνάβα. να λι·τ'»τερ« κι' ή χαρά, μέ τή μ^ φή κάποιοιι το«γουδιοϋ Ανΐίη,ϋ στά χείλη μου. Χημογέλβοα βχ« ύβάλληλο κι' ?<τυγε. 51; νά καΛνίίτο). Δυό - τοϊϊς ώρε; ι ΐβλ,επα τόν χά—/ό, ΛβΡΛγανΕ τα ρουθοΰνια τοϋ λόοοου " αοντ κι' άναγούλιαζα. Τώοο, ψ>>;
ίίλα είχον* ,τάοει δλλ.ο δοομο. Κ«
θισα στό σαλον ι. Μιοογεμάτο κ
Λακέττο στΐ)ν τσάντα μου Κά,τνι
ία. σιγο^ιυβνθίζονταί ίνα οκολο μ'
«τκίσττόμοννα τόσο «ίκολα
ν' άλλάξε; ή διαθέση τοδ
που! Είχα όίνεση, τώρα, «τίς χινή
βεις μου Καθόμοννα στήν .ιολ.νβ}»
να με 8ικαιώμ«ιτα. Ή θέ(ΐτ) ήτον(
πληρο,.ιένη! Δε/ν Αχε οτιμασία άπό
ποίον.
(ΣννεχίΪΕτοι)
νά όφειοε.δή έκεϊνα μοοτκχΓα >··0 0<»......♦♦♦♦♦♦»θ»« <»<»»»·......( Ι*·* Μέσα σέ βώλιια κιΓ ά&ί£ων κρ εττ.ει»ον νιϊώτια μέσ' ταν άνθό πβνε λΐε.6ΪΜΤΒς ττάνε κορμισ «ι .αΤΜώρΜττια τιοίθ3Β4ίσν σ<τήν . ι Κοίνείς δέν ΐτή>νιε γιά νά τα
κλάψη
«ιοΐκεΐς &ν -πητ/£ γιά νά τα θάψη,
κακείς δέν έττΛεξε γι' αύτά
Ϊς δέν άαοιμε γι' αύτά λιβώνι
Γϊρωες, άν^Μοττοι τάβοι,
δν—μΐα γΓ.αύτιοιός δέ-ν
• Μ···············»··*·····································
ΒΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ
Σεραφείμ ΣεραφετινΙδης
"Ενας άλλος έκλεκτός συμπα-
τριώτης μας ό Σεραφείμ Σβραφε
τινίδης άπεδήμηοε πρός τον Κυ¬
ρίον την 17ην 'Οκτωβρίου έ.έ.
εις προχωρημένην ηλικίαν. "Ενας
ανθρωηος πού έδινε τη 2ωη ι ου
για τούς αλλους, ή 2ωή του ήταν
συνυφασμένη μέ τήν άγαθοεργΐα,
οποίος χτυποϋσε τήν πόβτα τού
τοϋδινε τήν βοήθειαν του. "Ητον
ενα άληθινο παιδί τού- Θεοϋ πού
εϊχε τάξει τίς μέρες του γιά ιο
καλό τών συνανθρώπων του καί
τήν προσευχη γιά όλους.
Ο Σβραφείμ Σεραφετινίδης
γνωστος σ' όλους τούς Σμύρνη
ούς καί Μικραοιάτας εν γένει για
τό ήθβο του καί τήν τιμιοιητά του,
οφησε ίνα κενό σ' όλους όσους
τόν γνώριΖαν Γεννήβηκε οτγ,
Σπάρτη τής Μικράς Άσίας και σε
πολύ νεαρά ηλικίαν δταν ήταν η
οικογένειά του εγκατασταθηκε στι-.
Σμύρνη κι έκεϊ ό ι Σεραφείμ φοι
τησε στήν Βύαγγελικήν Σχολήν
Σμύρνης καί άπεφοίτησε άπό ϊο
Άμερικανικο Κολλέγιο. Μορφωμ;.
νος μέ γαλλικά, άγγλικά, τούρκι¬
κα και άπταιστως τήν Ελληνικήν,
την γλώσσαν τών προγόνων τού
έργάστηκε στή Σμύρνη σέ Δημο
ύπηρεσία Ή καλωσύνη τοϋ Σε·
σία ύπηρεσία. Ή καλωσύνη του
Σεραφινου ετσι τόν έλεγον δλοι
ηλικίαν 1&ρρι2ωμένος κι εκείνον
σάν όλους έμδς, ήρθε μέ τήν θι-
κογένειά του οτή Μητέρα Έλλά-
δα καί στάθηκε ό προστάτης τής
χηρας Μητέρας του Καλυψου<- κα'ι τής μοναδικής αδελφής τού Κλεάνθηο. Μέ τήν μορφώση πού εϊχε άμέσως έργάστηκε στήν Ί- ονικήν Τράηε2αν τής "Ελλάδος Ά θηνών, άλλά τό εμπορικόν τοΐ' πνεϋμα ήταν άνήουχο καί σέ λίγα χρόνια έγκατέλειπε όριστικά τήν θέσιν του γιά ν' άνοι'Εη τό γνω στο Κατάστημα Γραφομηχανάς ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΣΕΡΑΦΕΤΙΝΙΔΗ στήν οδόν ΠεσματΖάγλου 11, ό- που δραστηριάτατα έργάστηκε σχεδόν μέχρι τέλους τής 2ωής του, έπεκτείνας τάς εργασίας τού καί σέ δλλους κλάδους Μηχανη- μάτων τα όποϊα τοϋ έφερναν ση¬ μαντικόν κέρδος. Ό Σεραφείμ μέ τήν έργατικότητά του καί τή/ άφοσίωσί του στήν έργαοία κατορ θωσε νά ύπολογΙΖεται κι ένας α τούς σημαντικωτέρους έμπόρους τών Αθηνών, πρός ύπερηφάνεια τής Σμύρνης μας, καί τής νεν- νέτειράς του τής Σπάρτης Μ. Ά ο άς Άγάπησε καί τήν Άθηνο σάν άληθινή του Πατρίδα άφοΰ σ' αυτή οριστικώς έγκαταστάθη· ΥΡ4, τό χώιμΐα: τους φιλάνε χείλη, δέιν δχρθΛ: μήτε λ *Ω! ΠΒΜοτγιά μου, -ανγχώρα δ' /βο γναττϊ 6έ Ϊ ·»βαί γισ την ■πίστιν», ελβεχίιοττη. κε. -Ηλθε βίς -πρώτον γ ά μόν μέ τήν άτυχη Άννίτσα Πολόγλου άπο τή Σμύρνη, καταγωγής Σπάρτης Μ. Άσίας, ή όποία οέ πολύ νεα¬ ρά ήλικία οφησε τήν Ζωή και τη/ ευτυχία κοντά στόν καλό καί εύ- γενικο της σύζυγον γιά νά άποδη μήση στον Κύριον. Άργότερα ήρ¬ θε σέ δεύτερον γάμον μέ μιά έκ λεκτή κόρη τής Προύσης Μικράς Άοίας Μελπομένη ΑλεΕ. Σαμα- κιδου καί απέκτησε τήν Λιάνα (Καλυψώ - Άννα) τήν χαριτω¬ μένην κοροώλα του, ήδη βπιοτή- μωνα - ιατρόν καί έΖησε ευτυχι- σμένος κοντά στίς δυό αύτές έ Εαίρετες ύπάρξεις μέχρι τις τε- λευταϊες του στιγμες. Ό Σεραφείμ ήταν ύπύδειγμα ουΖύγου καί παρέρα, άλλά καί εί· λεκτού καί άγαηητοϋ φίλου. Ο λη τού ή Ζωή κύλισε στήν άγαθο- ίργΐα, οτά Γηροκομεϊα 'Αθηνώ' ψυχαγωγοϋσε τούς ήλικιτβμένουο μέ Κινηματογράρον καί άλλα θεα ματα πού ούτος ά ΐδιος πλήρωνε καί βοηθοϋσε τούς γέρους τούς α πόκληρους τής τύχης καί χρημο τικώς άκόμα Συμβουλάς σέ πολ λά άγαθοεργά Σωματεία, άκού- ραοτα παρακολουθοϋθί την φι- λανθρωπικήν τους δράσι, στο "Α ουλο Άνιάτων, στό Μερώπειο^ Γηροκομεϊον Έρυθρού Σταυρου καί οέ πολλά άλλα Ίδρύματο Πτωχοκομεϊα κλπ. ήταν Σύμθου λος. Άφοσιωμένος στό Θεό κα! στήν οικογένειαν του, βοηθούσε με κάθε τρόπο όσους εϊχαν άνάγ κη άπό αυτόν Ή μορφή τοΰ Σε ρα<ρεμ δέν θά Εεχαστή ποτέ, θιι μείνει μέ οτή ψυχή χαραγμένι;' ο όλους μας καίθά τόν θυμο-' μαστε πάντοτε μέ λύπη πού έφυ-1 γε άπό αυτόν τόν κόσμον που ό· λο καλωσύνες σκορποϋοε. Η ψυχή του άνάλαφρη, σάν πουΑί πεταΕε στόν Αιώνιον Πατέρα πού τόν έστειλε γιά νά κάνη καλό στούς συνανθρώπους του. Μέγα-1 λο κενό βφησε οτή σύΖυγο του' καί τΓ,ν κόρη του πού πονοϋν ά- φάνταστα γιά τό χαμό του, εϋχο' μαι ό Πανάγαθος Θεός νά άπα- λυνη τόν πόνο τους και να τίς έ· χει πάντοτε καλά νά θυμοϋνται τόν άγαπημένο τους ούΖυγο κο.' πατέρα. Ήταν άγαπητος άπό ό λους καί όλοι πονοϋν γιά τόν θά νατόν του. Εϊθε ή εύγενικια ψυ¬ χή τοϋ Σεραφείμ Σεραφετινίδη νά άναπαύεται έκεί πού δέν ύπάρ χει λύπη καί πόνος. θερμά συλληπητήρια στήν έΕαί ρετον σύΖυγόν τού κ. Μέλπω Σε. ραφετινίδου καί τήν άΕ,ιαγάπητον κ^ροϋλα του δίδα Λιάνα Σερο- φετινίδου,. Νίνα Γιαννακΐδου Κ»ΐ «ΜΟρΒτ πού κβ,ντ»; σ' βώτό τό •ημιημα. ή γήι εΐν' έρημη σάν «οώρο Άς.-τούς μ" , - «ακ'ωνόα σος ή μνήμη» ΔΗΜ. ΚΑΝΟΝΙΔΗΣ (άττό τή —Λλοτνή ΘΕΑΤΡΟΝ ΑΛΙΚΗΣ Οί φυλακισμένοι τής 2 α ς λεωφόρ-ου Τό δηιμοφ ιΧέσ-ταΓτο ζει/γά-ρι κ.<<. Δηιμήτρτες Γ>3—τχμιχατ,Λ '<αί Άλί- κΐη ΒουγιοακΛάκη, άνέβσίχε γιά έν αρκττνριο £σγο τής φετιι/ής χτ-ΐμε- )*νής ττβριόδου 1972—73 την και ιμΜδκχ — σάτιρα — «ΟΙ φυλακ; σιμΐέναι της 2ας λ«ΐ«Φάοον» τοθ Α μΌρικοΛοά σΜγγραφέα Νήλ Σάί- ιμο/. Ή σ*~.οβϊσ·ία είναι τού κ. Δ. Πσ— 3ιμι:χοΐήιλ. Ή μ3τάφραση τού κ.. Κ. Σταιμοοτίου καϊ τα σκη ι·.κά τοθ «γ Γ. ΚαρςίύΞ'η.. Σέ γ.- ψψ£ς ό συκ/γιρσψέας δια ι>ί5ΐΤ τήν πρόο5ο κα'ι την έ-
έξέΐλιξη τής σύγχ,ρθ'/η,-ς Άμερικα-
ν κ<<ηις ζωης, τηαράΛληιλα δμως κα! την άγωνί'α καί τό άιγχος ττού την ΟΙ έξαίρεΐτοι ττρωτα- κ,χ. Πς— αμκχαήλ — Ά λιιβη, διοιμόΐρφωσα,/ μΐέ ττίλ.αστικο- ττντα καί ,μιέ οΐσνρο μ ά έΙ?μ»>νε.'α
ισΐΛΜΐρητ—-ιΐιοτι. Δέν τποορέχλινα
άπνό τή θετηιιοή τσυς ·πορε!α. Τό
ψυΐσ,κό ταυς παίξιιμο ταίριαζε μ
τη δαμιή τού «ριγου. Άντίθετχχ δ
μως οί λο—ο'! δοΛΐιμαεπμένοι τ>5ο-
ττο.οί κ.κ.. Κ. ΛαμτπιρατΓοΟιλου, Ά.
Πα-ίτΐιΐζή, Ν. Βολο*άκιη κα! Δ
ΚοΛλ',ιββακάς τβααά την ϋτΓοκρΐΓΤΐκό
έμιτ3ΐρ;σ, δόν εύθΜμβγρ
τούς ριόλους τους σέ ώρισμέ-
κχ σηΐμιείσ. Δέν τούς βδωσαν )»ρώ
ιμα, ήκΛχν ο»τβρβότί—οί. Σαμβατι-
«σ! κβ! τνπΌστιαιιτ,ιμβνοι.
Χαρ Οετιρατΐβαλος
ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΟΛΥΕΛΑΙΟΥ
Ό κ. Γεώργιος Τσοκίρης -,—.
σέφϊιρεν κοοι - δεύτβρον πολυέλαιο»
6ριγο(—·αισίου Μοράνο ό 6—οϊος μ;
τα τού ττρώτου φωτί<βι · τήν έσω- τειρκήν ·μεγβελθι—ρ«—ή κλίιμιακα τού Μβγ<άιρου τής Έσ-ρίΙαος. 'Εκιτός ττλττο»; τταρητγτιιιλε κσ! τρίτον ·ττοίλυέλιοιον μκγαλυτέρυν διασ-τά—3ων &ισ· τό χώλ τής βίττό δαυ τού Μβγώρου τοθ ίδίοι; ώς α¬ νθ 6εργοσταο·ίΌυ. ΒΙΒΛΤΟ0ΗΚΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΙΚΟΥΤΡΗ "Υπό' Των κληρονόμον τών-ΐίι μνήστων Ιωάννου καί Χορσς Ιι κουτρή κυρίων Ελένης ΚοκεΜ- . κη, 'Χρυσής Σπυρόκου καί Ευαγ- γελίας ΛορεντΖάτου καί τοθ μ θηγτττοϋ τού Πανεπιστημίου ΊΜιε νών Μίνωος Κοκολάκη πσραδοθη είς την μεγάλην έΕ 25.00θ'τό|Χιιν 6ιβ>ιοθήκην τής ΒστΙας ♦ίίος
Σμύρνης όλόκληρος ή σπο«6«ο·
τβτη θιβλιοθήκη τού άειιι»ήοτβΐ)
έκ Σμύρνης Ίβχτννου Σικοοτρή
έκ 4.000 πβρ4που τόμων #»λ**ο·
γικοϋ, ίστορικοϋ φ·Αοσοφικοϋ κοι
ποκίλου Γτεριεχομβνου.
Ή Διοίκησις τής "Εστίας Νέ
άς Σμύρνης εώγνωμονοϋσα 4πι
τή υεγολη ταύτη δαιρεά οκφο
σισε νά τελέση Ιδικόν φΐλολογ
κόν μνημόσυνον διά τόν όε|μνιι
οτον μεγάλον τών γραμμάτων ρι
οτην καί Σμυρναϊον Ιωάννην
.κουτρήν, άπονέμουσα είς μνήμην
τούτου καί άλλας τιμητικάς δια
κρίσεις.
«ΕΛΛΗΝ Ι ΚΗ ΛΑΊ ΚΗ ΤΕΧΝΗ-
Κολλιτεχνικόν τήν έμφάνοιν,
επί έκλεκτοϋ χάρτου, μέ πρωιυ·
τόπους καί έΕαιρετικώς ενΰιοφί-
ρούσας ουνεργαοίας λογίαιν, κα>
λιτεχνών, λαογρύφων καί ολλιβν
ειδημονων καί μέ τεκμηριωμένην
είκονογράφησιν, έκυκλοφόρηοε
τό .8ον τεΰχος τού μοναδ<κοϋ τό» χαρακτήρα περιοδικόν «ΕΛΛΗΝΙ- ΚΗ ΛΑ Ι ΚΗ ΤΕΧΝΗ. τό οποίον ι έ «δίδει άνά τρίμηνον ό 'Εθνικκ 'Όργανισμός Έλληνικής Χειρός νίαο, διά νά προωθήοη τήν έρ«υ- ιναν καί τήν μελέτην τής 4λληνι· .κης λοικήτ: τέχνης, έν αυοχετι- σμώ πρός τήν λαογραφίαν, τήν ί οτορίαν καί τήν άρχοιολβγΐαν, .καί διά νά συντηρήση την ά Ιδοσιν τοϋ πολιτιβτικοϋ τοϋ Έθνους μος. ΜετοΕύ τών περιεχόμενον τού 'νέου τεύχους τοϋ περκ>θικου τ*
ΕΟΕιΧ σηνειοϋμεν ««λέτκ ««
ιδρθρα τών: Κλ. Ινΐορμαρινο" ί»ά
■λοσσα καί Χειροτεχνία), Έλ Κ°
.λογεροπούλου (Ή «χνικό τ»
■ τσεβρέ), Μάν. ΦοΛτάίκ
{V
'°'
.λώνη. τοΰ οκυριανού οπιτκλ"·
•Νικ. Κεφαλληνιάδη (Ή λοτρείο
•τής Παναγίας στ* ελλπνικό νπ·
σιά), Ανδρ. Νομικοϋ ('Εβιμ0
-τοΰ Δεκαπενταύγουστου οτό Χ*
ριά τής Σαντορίνης), Τ ^
. (Οί παναθηναϊκοί όμφορείο) «<" Ίφιγ. ΔΛασκάλου ("Ενο τοϋ παλαιοΰ κοοτοριανθθ ρόδικου). ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ Τό «Κέντρον Κτ*)πϊΑι*««ί^ τίας έ./ Ί Μθή λκ^ αυτού. 1) ΐ •·ΚΕ, 2) ΧΡΥΣΟΥ Ι 3) ΓΕΩΡΓ Ι ΟΥ ΓΕΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ -ΜΑΝΟΥΣΗ, ΠΑΤΙΑΣ ΔΕΛΗ, 6) ΝΙ- ΡΟΥ ΕΛΕΟΠΌΥΛΟΥ, 7) *■ ΤΙΑΔΗ ΓΑ-ΙΤΑΝΑΚΗ, 8) ^ ΣΙΛΕΙΟΥ ΗΛΙΑΔΗ καί 9) ' (ΟΝΥΜ0Υ "........'ϋ Κυραοήν -«αί ώρβν 1* αίΤθοα»-» τής ΑΡΧΑΙΟΛ' ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΑβΗΝΟΝ Είο>σ6ος
ΤΟΤΛΑ
ο
ΒΑΓΪ/ΟΠΟΣ
βος ΙθΜρβς
*
·0*"1
Λ
ΕΛΛΗΝΟ-ΙΑΠΩΝΙΚΑ
Πολλαί έηιθυμίαι καί εύχαί δΓ
έπιχειρηματικήν, έπενδυτικην, πα·
ρογωγικήν καί τεχνολογικήν ου-
νεργαοίαν όΕεφράσθηαον κατά
τάς διεΕαχθείσας μεταΕύ τού Συν
δεσμου Ελλήνων Βιομηχάνων
καί τής όφιχθείοης ενταύθα Ία-
πωνικής οικονομικής αποστόλη»;
συνομιλίος. Προκαταρκτικαί, έν
τή οϋσία των, αί έν λόγω διαπρα
γμοτεύσεις εκάλυψαν πλείστα θε
ματα, τα ο ποία ένδιαφέρουν τάς
ιί*ονομίας αμφοτέρων των χω·
ρών.
Άπό Ίαπωνικής πλευράς, αί
εηιδιώΕεις καί αί προοδοκίαι έκ
των εν λόγω συνομιλιών είναι
πλέον ή ευκρινεϊς. Ώς γνωστόν
ή Ιαπωνική άποοτολή ευρίσκεται
είς Άθήνος, είς τα πλαίσια άνα-
ληφθείοης ύπ' αυτής περιοδείαν
καλής θελήσεως άνά τάς χώρας,
τής Εύρώπης, πρός τόν οκοπον
όπως έπιοημάνη τάς δυνατότητας
συνεργααίας έντός τής διευρυν
θείοης Εύρωπαϊκής Οικονομικάς
Κοινότητος. Ειδικώτερον, ώς έτο
νισαν τα μέλη τής άποστολής κα
τα τάς ενταύθα ουνομιλίας των,
ή Ίαηωνία ατρέφει ήδη τό ένδια
φέρον της πρός τόν τομέα των
έηενδύοεων έν προκειμένω δέ ύ
πεγραμμίσθη, ότι υφίσταται ένδια'
φέρον δι' Ίαπωνικάς έπενδύσεις
έν Ελλάδι καί Ελληνικάς είς,
την Ιαπωνίαν, ώς καί διά μικτάς
Έλληνο ΊαπωνιΙ<άς τοιαύτας είς* τρίτας χώρας. Ούτως, έκ των ανωτέρω προ- κύπτει, ότι τό ενδιαφέρον τής Ί απωνίας έντοπίΖεται τίς τόν κα¬ θαρώς έπενδυτικόν τομέα. Τουτο πρέπει νά μάς κολακεύσή, διότι μία άκόμη έκ των πλέον προηγ- μένων οίκονομιών τού κόαμου έν διαφέρεται δι έπενδυτικάς δρα¬ στηριότητος είς την χώραν μας. "Εντβΰθεν, όμως, έΕεταοτέον ποία θά είναι ή μορφή καί ή έ-; κτασις τής έν λόγω ουνεργαοί 4 άς. Καί ώς πρός μέν την μορφήνι τής τοιαύτης συνεργασίας, εϊδο 1 μέν ότι οί Ίάπωνες ουδόλως ή-] οαν φειδωλοί. Μας προσφέρουν' τριπλήν μορφήν συνεργααίας,} πρέηει δέ νά όμολογηθή, ότι καί αί τρείς αύται μορφαί είναι εύ· πρόοδεκτοι, άλλ' ή έκτασις των πρέπει νά είναι συγκεκριμένη καί έκ των προτέρων καθωριομένη 'Επ' αυτού ή θέσις τού Συνδέ σμου Έλλήνων Βιομηχάνων, ώς οϋτη διετυπώθη είς τάς θποβλη- θείοας άπαντήαεις τού επί τεθέν των υπό των Ίαπώνων έρωτημό των, είναι άποκρυσταλλωμένη Συγκεκρψένως ό ΣΕΒ είναι υπέρ τής συνεργασίας μετά τού Εένου κεφαλαίου έν τούτοις, δμως δέν θεωρε-ϊ ώς καλλυτέραν λύσιν την Ίδρυσιν άλλοδαπών έπιχειρήοεων μέ άποκλειστικήν ίδιοκτηαίαν καί έλεγχον. Ή οωοτή αυτή τοποθέ τησις τού ΣΕΒ, έπιβάλλεται νά αποτελέση τόν γνώμονα διά πε ραιτέρω ουνομιλίας, ώοτε, ώς έ τονισθή ό άνταγωνιαμός νά γίνε ται επί Ίσοις όροις καί ή μεταχεί ριοις είς την εσωτερικήν αγοράν να είναι άνάλογος. "Αλλά δέν πρέπει νά μάς δια φεύγη καί τό γεγονός, ότι τό έν διαφέρον των Ίαπώνων ένέχει καί. μίαν ίδ ι άγουσαν αημασίαν: Ή Ιαπωνική οίκονομία έχει άπο δυθή είς παγκόσμιον εκστρατείαν — Ίαπωνικήν πρόκλησιν την σ ποκαλοΰν πολλοί — διά την κατά κτησιν των Εένων άγορών μέ τα προϊόντα της. Ήδη, έπιδιώκει την δημιουργίαν «προγεφυρωμα- των» μέ τάς έπενδύσεις της είς καίρια σημεϊα τής ύφηλίου, διά την αποτελεσματικωτέραν προω- θησιν τού έμπορίου της. Άπό τής απόψεως αυτής, ή διευρυνθεϊσα Εύρωπαϊκή Οίκονομική Κοινότης ένδιαφέρει πρωτίστως την Ίαπω νίαν καί ή κατάκτησις τής άγο- ράς των 260 έκατομμυρίων των καταναλωτών της, μέ υψηλόν βιο τικόν επίπεδον, δέν ήτο βεβαίυκ δυνατόν νά αφήση άδιαφόρους τούς Ίάπωναο. Ή "Ελλάς, λόγω τής γεωγρα φικής της θέσεως είς τό «μαλα κόν ύπογάστριον.» τής Κοινότη τος, έχει προσελκύσει, άπό και ροΰ ήδη, τό Ίαπωνικόν έπενδυ ιικόν ενδιαφέρον, γεγονός τό ο ποίον έχει άνησυχήσει, ώς έγρά φη παλαιότερον, τούς Ίθύνοντας των ΒρυΕελλών. Κατά πόσον, τω ρα, ή χώρα μας θά έπωφεληθη τής εύκαιρίας αυτής, θά έΕαρτη θή άπό την στάσιν τής ΕΟΚ απέ ναντί της. Τούτο δέ, άς τό λά- βουν Ιδιαιτέρως υπ' όψιν των αί κεφαλαί τής ΕΟΚ μέ την οίονεί εχθρικήν στάσιν των έναντι τής Ελλάδος. ΑΙ ΘΜΑΔΙΚΑΙ ΚΑΛΑΙ ΕΡΓΕΙΑΙ ττΒνν<ϋ1*ι6ικών γεωρ γικών εκμεταλλευσεων, ήρχισε νά κατακτά την άγροτικήν οίκο νομίαν καί πολλάς ελπίδας έχο¬ μεν έναποθέσει έπ' αυτού, διά την επί συγχρόνων βάσεων ορ¬ γάνωσιν τής παραγωγικής διαδι- κααϊας τής πρωτογενοϋς παραγω γής. νρόνιου αυτού πολλά κακώς -κεί- μενα είς την διάρθρωσιν τής "Ελ ληνικής άγροτικής ο'ικονομΐας δέν θά είχον άνακύψει... "Ετερον στοιχείον, τό οποίον έπέτεινε καί έπιτείνει την επί τα χείρω διαμόρφωοιν τού άγροτι- κού τομέως, είναι τό γεγονός ό¬ τι έπιτρέπεται είς τόν γεωργόν κατά βούλησιν νά έκποιή άγροτε μάχια, είτε διά νά προικοδοτήση θήλεα μέλη τής οικογενείας τού, είτε δι' δλλους σκοπούς (άντιμε- τώπισις έΕόδων άσθενειών, οπου δών κλπ.). Είς τάς περιπτώσεις αύτάς, ύπεισέρχεται έν αλλο οτο'. χεϊον, τό όποΤον δέν πρέπει νά παραγνωρίσωμεν. Συγκεκριμένως μέγιστον ποσοστόν των ούτως έκ ποιουμένων άγροκτημάτων, λόγω οικονομικής άδυναμΐας των άγρο των, περιέρχεται είς χείρας έλευ θέρων έπαγγελματιών (ιατρών, δι κηγόρων, έμπόρων κ.ά.), οί όπο' οί ευρίσκουν μίαν λ(αν άποδοτι κήν τοποθέτησιν κεφαλαίων των, συντελοϋντος καί τού άφορολογη τού τού γεωργικοϋ είσοδήματος! Καί όμως, ή γή έπρεπε καί πρέ¬ πει νά παραμείνη είς χείρας των γεωργών. "Εχομεν συμφέρον έν ποσοστόν γεωργών νά τό συγκρσ τήσωμεν είς τάς έστίας τού, διά λόγους έθνικούς, δημογραφικους, οίκονομικούς. Ή έκποίησις άγρο τικών κλήρων πρέπει νά έπιτρέ- πεται μόνον όταν ό άγοραστης είναι καί ό ϊδιος γεωργός — καί ουδείς τρίτος. Διά τής είαδοχήε των έλευθέρων επαγγελματιαι είς την άγροτικήν οίκονομίαν, φο βούμεθα πολύ ότι έπιστρέφομεν, είς τό τιμαριωτικόν παρελθόν! Άλλά διά νά επιτρέψωμεν είς τό θέμα μας, των όμαδικών έκ- μεταλλεύσεων, θεωρούμεν αύτάς ώς σημαντικόν 6ήμα διά την α- ναδιάρθρωσιν των καλλιεργειών κα| Τ|ΐν έντατικοποίησιν τής ά¬ γροτικής οίκονομίας. "•••••••••••••••βββ················································· ΥΠΟΤΗΣΝΟΜΙΣΜ. ΕΠΙΤΡΘΠΗΣ ΕΝΕΚΡΙΘΗ ΗΔΗ Η ΕΦΑΡΗΟΓΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΠΝ ΔΕΛΤΙΟΝ Ώς νέα μέθοδος καλλιεργητι- κής έπιδόσεως 6 θεομός ούτος, ώς καί ή άπό κοινοϋ έκτροφή ϋώων, έθεσπίσθη πρός εξουδετέ¬ ρωσιν των έγγενών δυσχερειών τού γβωργικού τομέως τής οϊκο- νομίας μας. Βασική άδυναμία τής 'Ελληνικής γεωργίας είναι ό μι¬ κράς καί πολυτεμαχισμένος κλή¬ ρος, όστις μέ τάς ουνεχείς με ταβιβάοεις είς τούς κληρονόμους, έχει υπερβή είς πολλάς περιφε¬ ρείας τα άνεκτά δρια παραγωγι¬ κής μονάδος ίκανής διά την οτο! χειώδη συντήρησιν μιάς άγροτι¬ κής οικογενείας. Τούτο ασφαλώς έχει σχέσιν μέ τό παρ' ημίν Κλη ρονομικόν Δίκαιον τό οποίον έπι- τρέπει την μεταβίβοσιν τού άγρο- τικοϋ κλήρου είς όλους τούς κλη ρονόμους καί τό οποίον ουδείς μέχρι στιγμής ετόλμησε νά θέοη υπό αναθεώρησιν, υπό τάς δια μορφουμένας νέας συνθήκας εις την άγροτικήν οίκονομίαν. Βεΰαί ως, ή μεταβίβασις τού κλήρου, κατά τό ΆγγλοααΕονικόν Δίκαι όν, είς τόν πρωτότοκον μονον δέν θά ήτο έφαρμόσιμοο είς την χώραν μας, άνευ κοινωνικών δΐϋ ταραχών. Έν τούτοις θά ήτο δυ· νότον ό κλήρος νά μεταβιβάΖε ται είς έν έκ των τέκνων, τό ο¬ ποίον θά συνέχιΖε την παράδοοιν τής οικογενείας είς την γεωργι- κήν άπαοχόλησιν — έστω καί με την υποχρέωσιν τής εΕαγορας των μεριδίων των λοιπών κληρο νόμων, είτε αύτοδυνάμως, ε|τε δια δανειοδοτήσεως υπό τής Α ΤΈ. Υποθέτομεν, ότι διά τού Ή δεκαετία μιάς συμφωνίας Άπό 1ης Νομεβοίου, ε'ισήλθο μ*ν είς τύ Παν έτος άπό τής συν δέσβώς μας μετά τής Εύοιοπαϊκής Κοινότητος. Ή είσοοος είς τό 1 Ιον έ!τ<)ς τής λειτοτιργίης τής Σιγι των Άθηνων/ σινοδεύεται, άπό Έλληνικής πλενρας, μέ την 8η·ν κατά σειράν ,μείίοσιν των δα ημών τού 12ετοϋς άφοπλισμοί) (προ ϊόνταμή παραγόμενα έν Ελλάδι.), «'νεοχομένττν ηδη είς 80% καί τήν «Ίην διά τα τοι«ΰτα τού 22ετοΟ; άφεπλισμοϋ (ποοϊάντα παοαγόμε- να καί έν "Ελλάδι), ήτις ούτω; ά νέρχεται είς 2β% των δασμίόν 6ά σεως, Καί αυτή μέν, ε!ναι ή μ;α ,Ίψ,- — ή τυπι,κί)—τού δλου προ6λήμ<χ- τος, ώς έκ των άπορρΕσιισών έκ τής Συμφωνίας Συνδέσεως υποχρεώ¬ σεων μσς. Άπό ούσιαστικής, ίί- μιος^ πλευράς, ή διαρρεΰσασα |ιι ετ!τχ δέν δύναται νά θεωρηθή Ίκα νοπβιητική διά την εξέλιξιν των μετά τής Κοινότητος σχέσεων μας. Ή στάσις τής Ε.Ο.,Κ, έναντι τής ^Ελλάδος υπήρξεν άχαρακτήρΑσιος καί ένΐθύμιίε^ μάλλον, τό γνοιστόν άξίωμ<ι «Τα σά ίμά καί τα έμά ρ μά!% .τ«ρα6ιάζουσα, έν παντί ιΐαΙ πάντοτε ώμώς καί άπροκαλ.τ).ττ(ος) τάς ΰποχρεώσεις της. Καί το»>τβ; μολονότι η χο'ιρα
μας, ότοτν α,λλα ν.ράτη άπρστρεφον
περιφρονητικως την πλατή των είς
τάς έκκλήσεις των "Εξ) εσπηκΐε
Λρωτη νά (τινδέση τήν τθχη της τα
οίκονο,μ-ικά της συμιρέροντα, μέ έ
κεΐνα τής Ευο.μκτα.ΐκη'ς ΚοινότΓ.τος.
Καθ1 δληΛ' δέ τήν διάρκειαν τή;
1 Οετίας, ή Ελλάς εύρε;θη είς την ι)
ναγχην νά αγων.σθΓ) σκληρώς, διά
νά εξουδετερώση τάς δυσχερείας^
Βρυξελλών, διά νά όρθώνουν τβί
χη είς τάς εΐσαγιογάς τίδν 'Ελλη
προϊόντων.
Ή οταο·ιμότης(
έξ δλλοτ,
τάς όπο(ας; έξ
σι»μ<ιρερόν τιον έλαυνύμενοι παρενέδαλον, οί ίταίροι. ΑΙ παρεμβληθεΐσαι αυταί έκ μέοους τής ΕΟΚ.Λ κατεφάνησαν ί,διαιτίρο); εί; ηνν των ροδβκίνων, των $ · δπια- νιον, τοΰ τοματο.-τολτοθ^ Ή Νομισματική Επιτραπή ένρ "Οΐνε< κατά πρόσφατον συνεδρίασιν τη;, την άπό τΛν Τρβπεζών, Έθνι "ής Τραπέζης τής Ελλάδος *αι Κμπορικής Τραπέζης τής Ελλά¬ δος, εφαρμογήν διά ποώτην φο «άν είς Την χώραν μας, τθΰ θββμοΰ των «τραπεζικήν πιστωτικών δελ- τίί»ν>, υπό τους κάτωθι ε4δικο)ΤΡ
1. Τα πιστυ>τικά δελτία θά έκ
οίί>υ>νται άποκλει—κώς υπέρ κατβί·
χιιιν ήμε-ηαπής καί θά Ισχύονν δι"
άγορας μόνον έντός τής "Ελλά¬
δος.
2 Τα εκδιδόμενα πιστιοτικά δελ
τίο βίον δπ«>ς φέρονν έμφοτνώς τα
"τοιχιίνι η χαρακτιχηστικόν τίτ¬
λον οηλιυτικόν τής έ*ί>οτοίας Τρα
η»· Εν περιπτώσει χρηβιμ«ποι
4ντί Ιδί(ι)ν δελτίων τοιού¬
των έχδόσεικς Ιένι,Λτ Τραπεζών ταΰ
Τ«, έχτό; τώβ στοιχήων της χρησι
ιιη.τ·ιούσης Έλληνικής Τραπέζης,
Μ & ^^ ενκρινώς τττν Ιν
δειξιν δτι ϊσχΰονν μόνον διά την
'Ελλάδα, γενικώς δέ χαρακτηρίση
κά, τά όποϊα θά διαφοροποιοΰν
ταύτα έκ τών έν τή άλλοδαπή κυ
κλοφορονντιον δελτίον των έν λο
γοΐ ξτνων Τρ«πεζώ<ν. 3. Ή διά των δίλτίων παρεχο μένη πίστωσις δύνανται νά άνέο χΐται μέχρι 15ΟΟΟ δρχ. κατ' ά¬ τομον, εκα~ον δέ άτομον όικαιον- ται ενός πΐΓττοηικοϋ δελτίον καί άπό μία μόνον Τράπεζαν. 4. Ή χρησιμοποίησις των δελ τίτον έπιτρέπεται διά τήν αγοράν νπηρεβιών καί εγχωρίων .τοοίον- το>ν. Πρός τόν σκοπόν αυτόν, δέον
όπως οί κάτοχοι πιστοντικΛν δελτι
ών καί οί σνμ&αλλόμενοι μβτά των
Τοαπεζών έ-μποροι, ύποβάλοιν είς
αύτάς σχετικάς ύπ«>θννονς δηλώ
ροχηπεντι.κόΊν κλπ Ή έπιβολη άν
τκττα,θμιστικώ.ν ίίβφοριον καί πό
σοτικοΜ» περιορισμόν ήτο ποοαν.ι-
λης μέθοδος τώιν αύθεντίδν των
Η Α.Γ.Ε.Τ. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΖΕΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
ΥΨΟΥΣ 2.200 ΕΚΑΤ.
ΤΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΚΙΝΗΤΡΑ
ΠΑ ΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ
Ή Άνώνυμος Γενική Έταιρεία
Τσιμέντι,ιν προγοαμματίζει διά την
προσέχη τριετίαν σννολικάς επεν·
δύσεις ϋψους 2.2ΟΟ έκατομμυρίων
δρ<ιχμών ε'κτών οποίων τα 1-5ΟΟ έ κατομμύρια όιά την ίδρυσιν Λεαε μονάδος είς τα Μεθανα παραγο^γι κης ίκανοτητος 1.400 χιλιάδων τόννων τσιμέντου τό 1975__1979 3.ΟΟΟ τόννΐκν τα 1980 έ'ως 1983 και 4.5ΟΟ τό 1984. Ή σννολική παραγιυγική Ικανύτης τών τριών μονά&ον τής 'Εται,ρείας ("Ολυμ πος, Ηρακλής κοί Μέθα,να) άπύ 2. 850 χιλιάδες τόννους τό 1973, θά φθάση τάς 4.2ΟΟ χιλιάδας τό 1976 τάς 4.950 κατά τα ετη 1978—79, τάς 6.550 κατά τήν περίοδον 1980—83 καί τάς 8.050 κατά .τό 1984. Τα άνοιτέρο) στοιχεϊα άνέφερΐ κατά τήν χθεσινήν συνάντησιν τού μέ τούς εκπροαώπους τθ£, Τύπου, έπ' εόκαιρία τής προβεχοΰς αύξή σε.ω; τού μετοχικοΰ κεφαλίίίοτι τής ΕταιρβίΛς διά δημοσίας ίγγραφής ό .ιρόεόρο; τοΰ Δ. Σ. της Άλ. Τσά τσος. Ή συνολική παραγωγή ίκ<ινότης ίς έθνικής βιομηχανίας τσιμέντου διά την αυτήν περίοδον τήν εξέλιξιν τής πολιτικής έναρμβ νίσεως, αποτελεί έτερον χαρακτηρ». οτικόν παράδειγμα τής δλης στά σεο>ς τής Ε.Ο.Κ., έναντι τής Έλλ.ά
δος^ ήντ-ις καουφονται μέ τήν μή
εκπλήρωσιν των υποχρεώσεων τή;
Κοινότητος επί τσθ χρημ,ατοδοτικοΓ,
τομροις δυνάμει τοΰ ύπ' ά·ριθ. ΙΒ
Πρωτοκόλλου Χρηματοδοτήσειος,
Έκ τού προβλεπομένου συνολικόν
ίτψους των 125 έκατ δολλαρίο>ν ίι
Ελλάς Ιλα^ε ιιόνον ποσόν 69,1 έ-
κατ. δολλαοίων!
Έξ άλλον, κατά τήν διαρρεύσα
σαν χρονικήν αυτήν περίοδον,, έση
μριώθησαιν είς τόν Κοινοτικόν χώ,
ρον σπουδαΐαι κξε,λίΕεις. άπό τάς
οποίας ή Ελλάς ήννοήθη^ ή τούλα
χιστον δέν ελήφθησαν ΰπ' όψιν τά
συμφέροντά της- Αί σημε'<ι>θεϊσαι'
αύται έξελίξεις, κατά χρονολονι-,
κήν σειράν, ήσαν ή συναψις σΐ'ϋ' ^οοϋητολοΎίζρτίΐι είς 6.71θ"χιλιά
δας τάννους τό 1973 7910 τό
1974, 9.710 άτ 1975, 10.800 τά
1976, 11.600 τό 1977, 12.350
τό 1978, 13.150 τό 1979 16 300
τό 1980—1973 καί 18.900 τό
1984.
'ίίς πς>ός την εξέλιξιν
τερικής άγοράς τσιμέντου κατά την
περίοδον αύτην προβλέπεται ότι
άπό 5.350 χιλιάδας τόννοι>ς τού
1972 θά αΰξάνεται προοδευτικιΤχ,
και συνεχώς κατά 500__1 000 χι
λιάοας τόννους έτησίιος είς τρόπον
ωοΤΓ, κατά τό 1984 νά φθάση τάς
13.000 χιλιάδας τόννους, τά δέ ά
πομε-νοντα ΐεριθώρια δι' έξαγιογάς
τά όποϊα διά τό προσεχές ετος προ
δλέπονται είς 610 χιλιάδας τόν
νοιτς ϊναητι 850 χιλιάδας τοΰ λή
γοντος ρ'τοιις θά αΰξάνουν τό
νώτατον όριον τον, ήτοι 6.6ΟΟ χι
λιάδας τόννους τό 1980, ότε καί
0ά άρχίσοΐΎ καί πάλιν ΰποχωροΰν
τα διά νά φθάσοΐΛ' τό 1984 τάς 5.
300 χιλιάδας τόννους.
Γενικώτΐρον, κατά τάς έκτιμή
σεις τής ΑΓΕΙΙ κατά τα προσέχη
τρία ετη θά νιπάρξονν δτεθνώς, εί
δικώς δέ είς τάς Η.Π.Α. καί τάς
άνατολικάς χώρας ελλείμματα είς
τσι+ιέντον, παρά τύ γεγονός ότι
πρόγραιμματι'ςοντάι νέαι μονάδες
αί' 'ΛπΚαι ίίμιος- δέν πρόκειται νά
πρό τής παρελεύσίΐος
(ρωνί«ις στινδέβεως μετά τής
ή διεύθυνσις τής Κοινότη¬
τος διά τής είσ&οχής τριών νέοιν
μελιόν (Βρεταννία, Ίρλαν6ί(/, Λα
νία) καί ή χάραξις ένιαίας πολιτι
κης έναντι τώιν Μεσογειακήν χο>-
ρών, φύσει καί βέσει
πρός τά Έλληνικά ποοϊόν
τό «ιτροτιμησιακόν» κα
θεστώς, τό όποϊον προέβλεπε διά
τήν χώραν μας ή Σνμφωνία Σι«ν
ς των Αθηνών τείνει νά
καταστή κενόν γράμμα!.
'Τπό τα δε&ομένα αύτά, ή είσο
δος είς τό Μόν ετος τής {νΐΌ-
γραψής τής Συμφωνίας Σννδέσε
ως< άντί νά προλειάνη τό ρδαφος διά την ταχυτέραν ανάπτυξιν των σχέσεων, όρθώνει νέα προδλήματα, διά την έπίλυσν τίόν οποίων ή χώ ρα μας θά πρέπει νά δώση σκλη ροΰς αγώνας. Καί οί άγωνες ούτοι νά κάτατείνουν είς ίτνα καί μόνον σκοπόν: Τήν πιστήν γήν τής Συμφιονίας Σννδέσβι»; καί τόν σεβασμόν τωιν έτα!ρ<ον τής Κοινότητος είς τάς ύποιχρειόσεις τΐιιν καί Ης τά Έλληνικά δίκαια! τριετιας Καθ" όσην άφοοα τόν έφοδια τόν εφθδιασμόν τής έθΊ'ΐτεοική·; ά γορά; ό κ. Τσάτσος άνέφεοεν ότι Προτάσει^ γιά την προσφοραί: έργατικών χειρών Την παρελθούσαν Δευτέραν δεκάτην τρίτην (13ην) Νο¬ εμβριού 1972, πραγματοποιεϊται ή δευτερη σύοκεψη επί τοΰ έο- γατικοϋ προβλήματοο στήν οϊθοι: οα Γερουαίαο τών Παλαιών Άνα κτόρων, υπό τήν ϋντιπροέδρου τήο προεδρία τού κυβερνήσεως κ. Στυλ. Παττακοΰ καί μέ ουρ- μετοχή εκπροσωπών τών οικονο- μικών υπουργείων τής έργοδοσί αα καί τής έργατικής τάΕεως. Κατ' αύτΓ'ιν θό συίητηθοΰν οί ά¬ νά έπηρεόση τήν άναπτυΕιακή πό ρεία τής οίκονομίας, άλλά δυσχε ρεια καλύψεως τής αύΕανομένης 2ητήαεως έργατών. 'Επίσης το ΚΕΠΕ ύποστήριΕε, ότι οί παρατη ρούμενες έλλείψεις άφοροΰν ο- ριομένους μόνο κλάδους τής βιο μηχανίας. Ή Γενική Συνομοσπον δία 'Εργατών Ελλάδος υποστή· ριΕε, ότι υφίσταται έλλειψη έργα τικοϋ δυναμικοΰ καί ττό ύφυπουρ γεϊο Εργασίας ότι οί έλλείψεις παρατηροΰνται ιδιαιτέρα στόν Νο παντήσεις στό υποβληθέν έρωτη μό Άττικης καί άφοροϋν κυρίων ματολόγιο υπό τοΰ κ. ΠαττακοΓι πρός τούς έκπροσώπους τών έρ- γατών καί τών έργοδοτών, για τό άν πράγματι υφίσταται έλλει¬ ψη έργατικοθ δυναμικοΰ καί γιά τό πώς πρέπει νά άντιμετωπιοθη τό πρόβλημα τής ύποαπαοχολη Οεως τής παλινοστήοεως. της δια κινήσεως τών έργατών καί τό θέμα τής μετακλήσεως Εένων ύρ γατών. Οί βιομηχανίες ύποστήριΕαν στίς σχετικές άπαντήσεις, δτι υ¬ φίσταται έλλειψη είδικευμένων έργατών, ιδιαιτέρα στήν βαρεία βιομηχανία, καί έπίσης μεγαλύ- τερη έλλειψη αρρενων, παρά θη¬ λέων έργατών. Άντίθετα, ό Όρ γανισμός Άπαοχολήσεως 'Εργα τικοϋ Δυναμικοΰ ύποστήριΕε, ότι δέν υφίσταται πραγματική έλλει¬ ψη έργατικών χειρών, δυναμενη ανευ έπιβαρι'ινσετος τούτου διά τό κους, προμήθειαν κλπ. Είς περίπτο) σιν έξοχρλήσεο)ς πέραν τής ποοθε σμίίίς ταύτης^ αί καταβαλλόμτναι κατά μήνα δόβεις, &έν δύνανται νά είναι κατώτεραι το(·, 10% τοϋ έκά (ττοτε όφειλομένοΐ' ΰπολοίπου μέ έ λάχΐΛΤον ποαόν καταδολής 500 δθΧ·, θά βαρύνωνατι δέ μέ ρπιτόκι όν 12% ρτησίιος. Η ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ ΝΕΩΝ ΜΕΤΟΧίΙΝ Ό ΰποιιργός των ΟίκΓνομιχιον την ναυτιλιακή βιομηχανϊα, τήν νηματουργία καί τίς είδικεύσεις τών αυγκολλητών, νηματοποιών, ύφαντών καί μηχανοτεχνιτών. Τό υπουργεϊο Γεωργίας ΰνέφερε δτ; ύπάρχουν 80 χιλιάδες πλεονάΖου σες έργιτικές χεϊρες στήν γεωυ για, οί οποίες, δμως, δέν προ σφέρονται γιά μετακίνηση πρός τίς βιομηχανίες. "Ως πρός τόν τρόπο άντιμετω- πίσεως τοϋ προβλήματος τής ελ¬ λείψεως έργατών, ύποοτηρίχθηκε άπό μιά μεγάλη μεταλλευτική ε- ταιρία, δτι πρόσφορος τρόπος εί ναι ή άναπροοαρμογή τών άποδο χων τών εργαζομένων, ή παρο- χή στέγης καί ή έΕασφάλιση έκ- παιδεύσεως. Άντίθετα, μιά ναυ- πηγική έταιρία ύποστήριΕε, μετα ζύ αλλων τήν μετάκληοη άλλο δαπών είδικευμένων έργατών, την άπορρόφηση ύποαπασχολου μενου έργατικού δυναμικοΰ καί την τεχνική έκπαίδευση. 'Επίσης, ή Γενική Ιυνομοσπον δία Έργατών Ελλάδος πρότεινε την συγκροτήση τοϋ έργατικού δυναμικοΰ έντός τής Ελλάδος καί τήν παλιννόστηση σάν μέσα επιλύσεως τού έργατικού προβλή ματος, ένώ τό ύφυπουργεϊο Ερ¬ γασίας θεωρεϊ σάν πρόσφορα μέ ιρα τήν παροχή στέγης καί στα¬ θεράς άπασχολήσεως στούς έρ- γάτες, τήν περιφερειακή άνάπτυ- Εη, τήν καθιέρωση πρίμ στούΓ. έργοίομένους καί τήν μετακίνηοη τοϋ άναΕιοποιήτου έργατικοϋ δυ· κ Ι. Ν. Κούλη; άναφερόμρ;νος ναμικού Τό ΚΕΠΕ προτείνει, με- ίς χθεσινόν δημοσίε,-μα πςκ,ινής έ είς χθεσινόν δημοσίε,-μα πςκ,ινής έ ης1 ένδεχ0 5 Αί πιστώσεις δέον νά έξο- φλοίννται έντός προθεσμίας 25 η μρρί>ν άπό της εκδόσεως τον ^
νιαίου λογονριασμοθ τού πιστουχου
Φημεριδος περί (ρορολογησεως της1 Χρησ,μοπο,ήσεως στρατ,ω
ωφελείας εκ της εκχιορη<τεο,ς του| γων 6π| τετράμηνο έπ| δ,καιωματος «γοραςνεονν μετοχών ( όμΟ)βή καί τήν ενθάρρυνση της λογ(1, ατ.ξησε.0; τού μετοχ.κον κεφα 6ηαοχολήσεως γυναιΚών κα, λαίον το>ν Τοαι-ςιχών Ανο,νυμο,ν οπουδαστών καθώς καί τήν κα.
.Εταιρ.ών,, ανακοινοί ότι η αναγρα θ)έρωση ουν Ος ωραρίου. Τα
Φείσα πληροφορία δέν ανταποχοί μετρα σ0τ6 υΠ0στΠρίΖετα, ότ, θά
νεται είς την πραγματικοτητα. Τα ουΕησουν την ΠρΟΟφορά έργασί-
ώς ανο) όφέλη δεν ύπόκεινται εις α£.
φορολογίαν ώς μή άποτελοΰντα εί
σόδημα ί»πό την έννοιαν των δια Ώς πρός τό θέμα τής πάλιν-
τάξεον τής έν ίβχύϊ φορβλυγικής νοστήοεως, ή Έλληνική Όρθόδο
νομοθεσίας.
Εη Μητρόπολη τής Γβρμονίας ά·
πάντησε ότι οί Έλληνες πού 6ρί
σκονται στήν Γερμανία, υπό την
ηροϋπόθεση παροχής ήμερομισθί-
ου 250 — 300 δραχμών καί με
3ετές συμβόλαιο εργασίας, θά έ-
πανερχονταν στήν 'Ελλάδα.
"Επί τοϋ θέμστος τής μετακλη-
σεως Εένων έργατών, ή "Ενωση
Έλλήνων Πλοιοκτητών Άλιείας
άνέφερε δτι οί έλλείψεις τού
κλάδου έκαλύφθησαν ήδη άπό Εέ
νους άλιεργάτες(!), ένώ όρισμε
νες βιομηχανίες ύποστηρίΖουν
τήν άνάγκη «λελογισμένης προο
φυγής σέ άλλοδαπούς έργάτες».
Άντίθετα, ό γενικάς γραμματεύς
τοϋ ύφυπουργείου ΈμποοΙου κ.
Ρουχωτάς ύποστηρι'Ζει (Σ.Σ. πό
λύ εϋστοχα), ότι ή υετάκληση
Εενιυν έργατών θά κατέληγε οέ
ένταοη τής μεταναοτεύσεως καί
θά ίκανοποιοϋσε τίς άνάνκες τών
έογοδοτών μόνο βραχυχρονίωο.
Τό ΚΕΠΕ. έπίσης. ύποστηοίΖει
τήν άποψη ότι είναι έπιΖήμια ή
παοουσία Εένων έρνατών στην
Έλλάδα άπό οικονομικής απόψε¬
ως, καϊ τό ύπουρνεϊο Ναυτιλίαο
Μεταιρορών — Έπικοινωνιών Ζή
τεί νά αποκλεισθή ή χρησΐΜθποι'-
ηση Εένων έρνατών.
Τέλος. ώς πρός τίς σχέοεις
Μέ έτοιμαΖόμενο σχέδιο νόμου
παρέχονται δασμολογικά καί φο-
ρολλογικά κίνητρα γιά τή / προώ-
θηση τής έφηρμοσμένης βιομηχα
νίκης ερεύνης, πού θά ένεργήται
γιά τήν πρακτική έφαρμογή γνώ
οεων πρός δημιουργία νέων βιο¬
μηχανικών προϊόντων καί γιά τήν
άνάπτυΕη τών μεθόδων τής πά
ραγωγής.
Μέ τόν έτο<μαΖόμενο νόμο, οί πραγματοποιούμενες κατ' έτος δα πάνες τών βιομηχανικών έπιχει- ρήσεων γιά έπιστημονική έρευνα θά έκπίπτουν τών καθαρών κερ- δών τής χρήσεως. Ποσό ϊσο πρός τήν πραγματοποιηθεϊσα έρευνα δέν θά ύπόκειται στόν φόρο εί- σοδήματος. Σέ περίπτωση που δέν ύπάρχουν κέρδη, ή έκπτωο,ι αυτή μπορεϊ νά πραγματοποιηθΐ) εκ τών κερδών τών έπομενων χρήαεων. Έπίσης, οί έγκαταοτά σεις καί ό επιστημονικάς έΕοπλι ομάς, πού προορίίονται γιά τήν θιομηχανική έρευνα, θά δύνανται νά άποοβεαθοϋν κατά τήν κρίση τής έπιχειρήσεως καί άνεΕαρτη τως πρός τίς γενικώς ίοχυουσες διατάΕεις περί άποσβέσεων. 'Επίσης, μέχρι τέλους τού 1932 προτείνεται άπό τό σχέδιο νόμου ή απαλλαγή ποοοϋ ίσου πρός γο ϋψος τών πραγματοποιουμένων κατ' έτος δαπανών έπιστημονικής , , , ερεύνης άπό τού φόρου είοοδη Εις την τελευταίαν αυτήν τ.παγε ματος έ . όσον ^ Ποσό αύτό ται καί η απαΓτασ.οθείσα υπό τού διατίθετα, Προς τόν οχηματ,σμό Λ.Σ. και τ.θεμενη; υπο την εγκρι είδιΚ£)0 αποθεματικο0. ·ΕΕ άλλουι σιν τής σνγκαλοι.μεντ,ς Γενικής 1υ τά όργανα Καί ό εΕοπλιομος των νελευσεως των μετοχήν αύξησις ερευνητικων ερνοοτηρίων, καθώς τοΰ μετοχικοΐ' κεφαλαίου κατα' 360 έκατομμύρια. ούτος υπήρξε γενικί>ς ομαλάς καί
πλήρης μολονότι είς ωρισμένας
περιπτώσεις αί προθεβμίαι παιραδό-
σεο>ς άπό τής παραγγελίας είχον
έπιμηκυνθή μή ύπερδαίνχυσαι παν¬
τός τάς 15—20 ημέρας.
Όμιλών εΐδικώς διά τάς προ-
Ιγ.ρα4μωιτι.ζομ«νας έΛε!νδύσε<.ς τής ΑΓΈΤ οί κ.κ. Άλ. Τσάτσος καί Γ. Α. Τσάτσος άνέφεραν δτ< ανται θά άνέλθοιτν εις τό ποσόν τών 2. 2 δισεκαταμμυρίον δραχμών έκ των οποίων τό 1,5 διά τήν μονάδα των ΜεθάνοΛ/, ή έκτασις διά τήν έγκαττάστασιν τής οποίας (2 15 στρεμματα) άπηλλοτριοιθη ηδη (ό κ. Άλ. Τσάτσΰς ανέφερεν ίίτι ή σχετική αίτησις υπεβλήθη τόν "Οκτώβριον τον 1967 καί ή ά.τόφα σις εξεδόθη τόν Δεκέμβριον τοι" 1971) καί τα ΰπόλ.οιπα 700 έκα τομμΰοια διά παραλλήλους έπεν- δι>(τεις.
Μεταξΰ των τελευταίίον πεοιλίίμ
Γ)άνε.ται καί ή νανπήγησις σκάφοι·;
διά τάς μεταςροράς τή; Έταιρεία;
«ξίας ΠΟ έκατομμυρίιον. Ή χρη
ματοδότησις των έπενδι'ισεονν αύ
των προϋτολογίζεται κατά τό εν τρί
την περΐποι» δι' έξιοτερικοΰ δανει-
σμοΰ, κατά τό έτερον τρίτον διά
πιστώβεων έσ<ι>τερικοΰ καί κατά τό
ΰπολειπόμενιιν εν τρίτον δι' αΰτο
έργαστηρια που
ειοάγοντα, από τό έεωτερ,κό,
| ειοάγοντα, από τό έεωτερ,κό, θ^
Η πρότασις τού Δ.Σ. προ; την αΠαλλασρωντα, Της καταβολής
Γενικήν Συνέλευσιν σ,ΐΛ'ίστατη, είς δαομών Καί φόρου κύκλου £ργα.
την ε'χδοσ,ν 224145 έο. μετοχών
την ε'χδοσ,ν 224.145 νέο.ν μετοχών,
α. οποίαι θα διατεβοΰν χατά προτ!·
ε|σφορώνι τελων χαρτοσή-
α. οποίαι θα διατεβοΰν χατά προτ!· ου Πθλυτελείας καί, γβ.
μησιν εις τού; παλαιούς μετοχους! νικά κάθ£. εΓ)ιβαρυνσεως κατΰ
κα,τα την αναλογίαν μια νέα πρός
εΓ)ιβαρυνσεως κατΰ
τήν είσαγωγή, έφ' όσον
δεχα χαλαιης κ«1_ βις# την τ.μην, τα| αποκλειστικώς για τήν πρα
των 1.600 οραχμών εκάστη. Ή|
πληριομή τοιν θά κλιμηκ(ι)θή είς 4
δάσεις έκ τιΐ>ν οποίον ή ποώτη τόν
Απρίλιον, ή τρίτη τόν Ιούλιον
καί ή τελευταία τόν Σ επτέμβριον
1973, θά εχουν πάντως δέ δι-
καίωμα άπολήψεο>ς μερίσματος τής
χρήσεως 1973.
ΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΕΙΣ ΕΞΑΓΩΓΩΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΡΟΪΌΝΤΩΝ
Ώς ανεκοινώθη αρμοδίως μέ-
χρι τέλους Σεπτεμβρίου 1972, ύ-
πεβλήθησαν υπό ενδιαφερομένων
ΈΛλήνων έΕαγωγέων πρός τόν
Όράανισμόν «Κεφάλαιον Άσφα-
λίσεως Πιστώσεων» αίτήσεις διά
τήν άσφάλισιν παρεχομένων πι¬
στώσεων πρός διαφόρους άγορα
στάς τοϋ έΕωτερικοϋ, άφορώσας
είς τά έΕαγόμενα έλληνικά προϊ¬
όντα συνολικής άΕΙας 1.994.785
607 δρχ.
ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ
ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΩΝ
Την -τροο'ίθησαν τής επιλύσεως
των άσφαλιστικών θεμάτον τοϋ έμ
πορικοθ κόσμου, ζητεί δί' έγγοά
φού το>· πρός τό υπουργείον Κοινοι
νίκων "Τπηρεσιώνι ό Εμπορικάς
Σύλλογος Πειραιώς. Διά τοϋ έν
λ.όγίο ΰπομνήματος είδκιώτερον, ζή
τε'ϊται ή συγκρότησις συσκεΛ|β(·)ς
υπό την ποοεδρίαν το,-, κ. Λαδα,
μέ συμμετοδήν ϋπηρεσιακών παρα
γόντ(ι)ν κα! εκπροσωπών τιον Εμ-
πορικών Συλλογήν ποϋ μετέχουν
τής υπό τού προκατόχου τού
θείσης έπιτροπής εργασίας, ίνιά
τού Ταμείον ΆσφαολΙ
σε(ι>; Έμπορον-
ΜΙΚΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
— Έπιδόματα τοκετού άπό 10.
000 δρχ. θερινών διακοπων για
τά παιδία προσχολικής καί σχοι
κης ήλικίας 2.ΟΟΟ δρχ. ετησίως
καί σχολικά έπιδόματα γιά κάθε
παιδι τών ύπαλλήλων, παρέχει ή
έταιρία Πετρελα'οειδών ΠΕΤΡΟ
Ί'Λ κατόπιν αποφάσεως τής δι¬
οικήσεως της.
— Γιά τόν ύπολογισμό, σύμφω
να πρός τήν άπόραση 1574)70
τής Νομισματικής Επιτροπής, τη.:
γματοποίηαη ερευνητικών έργα
σιών.
Τών αυτών άπαλλαγών θά τυγ
χάνουν οί είσαγόμενες άπό τό
έΕωτερικό άναλώσιμες πρώτες ΰ
λες, γιά χρήση τών έργαστηρί-
ων, καθάις κα( τό ύλικό γιά τήν
δημιουργία κτιριακών καί λοιπών
έγκαταστάοεών των. Ή διαθέση
τοϋ έΕοπλισμοϋ καί τών υλικών
τών έν λόγω έγκαταστάοεών, με
τά τήν δετία, προτείνεται δπως
άπαλλάσσεται τών δασμών καί
τών φόρων, τούς όποίους θά έ¬
πρεπε νά καταβάλη, άν ή μεταόί
βαση εγίνετο πρό τής παράδοΐι
δετίας, άπό τής εϊσαγωγής των.
Έπίσης, προτείνονται εύνοίκά
πιοτοδοτικά μέτρα γιά τήν χρη-
ματοδότηρη τής έινιστημονικής ε¬
ρεύνης. Έτσι, προτείνεται ή χρπ
ματοδότηση, άπό κρατικά κεφά
λαια, βιομηχανικών έπιχειρήσεων
γιά τόν σκοπό αύτό, γιά περίοδο
10 έτών καί
σίως.
έπιτόκιο 4% έτη
Σέ περίπτωση πραγματοποιι'ν
σεως έπιστημονικής ερεύνης εύ-
ρείας εκτάσεως καί διαΖούσης
σημασίας, προτείνεται όπως ύπάρ
χη δυνατότης χορηγήσεως έγγυ
ήοεως δανείων, άναλόγων πρός
έκεϊνα πού παρέχονται μέ τό Ν.
Δ. 4433)64 περί μεταλλευτικών
έρευνών τοΰ Δημοσίου. Πρός τόν
σκοπό αύτό, ή ύπηρεσία έπιστη¬
μονικής ερεύνης καί αναπτύΕεως
τού ύπουργείου Πολιτιομοϋ καί
Επιστήμων θά έγγράψη οτόν προ
ϋπολογιομό της τά άναγκαϊα κον-
δύλια καί τό Δημόοιο θά μετέχη
διά τής ΥΕΕΑ ατό κόστος τών
ερευνητικών προγραμμάτων, πού
θά διεΕάγωνται άπό έλληνικές ί-
διωτικές βιομηχανικές έπιχειρή-
οεις ή άπό συμπράΕεις κα| κοινο
πραΕίες βιομηχανιών.
Έπίσης, Εένες έπιχειρήσεις θά
μποροϋν, μετά άπό κρατική έγκρι
οη νά έγκαταστήσουν ατήν 'Ελ¬
λάδα κέντρα βιομηχανικήν έρευ¬
νών, βάσει τοϋ Ν. 89)68 περί
εγκαταστάσεως άλλοδαπών έμπο-
ροβιομηχανικών έταιριών στήν
Έλλάδα. Σέ περίπτωση κατά τήν
όποία οί Εένες αύτές έρευνητικές
έπιχειοήοεις συνεργάΖονται μέ
έλληνικές έταιρίες, θά μποροϋν
νά τύχουν τών εύεργετημάτων
τοϋ Ν.Δ. 2687 περί προστααίας
Εένων κεφαλαίων, καθώς καί τών
προνομίων τοΰ Ν. 4171)61, πε¬
ρί μέτρων ύποβοηθήσεως καί ά-
ναπτύΕεως τής οίκονομίας τής
χώρας. Αρμοδία γιά τήν έγκριση
αυτών τών συνδυασμών θά είναι
ή ΥΕΕΑ.
Οί προϋποθέσεις γιά ι ήν ανα¬
γνωρίση τής πραγματοποιήσεως
έπιστημονικής ερεύνης, μέσα σι:
μιά βιομηχανία, θά είναι ή δημι¬
ουργία ενός είδικοϋ έργαστηριου,
που θά προορίΖεται άποκλειστι
κώς γιά τήν εκτελέση έρευνητι
κων εργασιών καί τό όποϊο θά
άπασχολή 2 — 3 έπιστήμονες, έκ
τών όποίωνν ό ένας 6ά πρέπει
νά έχη διδακΓορικό τίτλο.
ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Ή εγκατάστασιν, γραφείων 4
άλλοδαπών έπιχειρήσεων στη«
Έλλάδα, επετράπη δι' αποφάσε¬
ως τού ύπουργοΰ Έθνικής Οίκο-
νομιας κ. Ν. Η. Έφεσίου, βάσει
τοϋ ΑΝ. 89)67, πρόκειται περί
τών έΕής άλλοδαπών έπιχειρήσε¬
ων:
1) Τής ΠΑΕ ΙΝΤΕΡΝΑΣΙΟ-
ΝΑΛ έγκατεστημένης' στό Λος
Άντ2ελες τής Καλιφορνίας ΗΠΑ,
πού άσχολεϊται μέ τή διαθέση η-
λεκτρ'κών συσκευών, ήλεκτρικών
πινάκων, συρμάτων κλπ.
2) Τής έταιρίας ΚΕΛΜΠΑ
ΙΝΤΕΡΝΑΣ1ΟΝΑΛ πού έδρευει
είς Νασσάου τών Μπαχάμας κΰ>
ασχολεϊται μέ έΕαγωγικόν έμπορι
όν, Ίδρυσιν νέων βιομηχανιών κ
λπ.
3) Τής άμερικανικής εταιρίαι
ΜΠΟ ΙΝΓΚ ΙΝΤΕΡΝΑΣΙΟΝΑΛ
ΚΟΡΠΟΡΕΗΣΟΝ άσχολουμένης
μέ παντός εϊδους κατασκευαοτι
κάς εργασίας, εργασίας λιανικής
καί χονδρικής πωλήσεως έμπορευ
μάτων καί παντός είδους προιον-
των και τής έταιρίας Δημήτριος
Μαραγκόπουλος Μαρέντς, πού έ-
δρεύει στήν Άργεντινή καί άοχο-
λεϊται μέ τήν παραγωγήν, εμπο¬
ρίαν καί έΕαγωγήν κτηνοτροφικών
καί άγροτικών προϊόντων.
ΔΑΚΕΙΙ ΚΑΙ ΚΕΦΑΑΑΙβΓΟΡΑ
Διά τής δημοσιευθείοης, χθες,
αποφάσεως τής 'Υποεπιτροπής Πι
στώσεων τής Νομιοματικής Έπι-
τροπής, νέοι αύστηρότεροι όροι θε
οπί2ονται διά τήν χορήγησιν ιρσ-
πε2ικών δανείων έπ' ενεχύρω π¬
ρός τίτλων, τήν όποιαν δέν ηδυ¬
νήθη οϋτε ή αϋΕηοις τών κεφα¬
λαίων τής Έθνικής ή Κτηματι·
κης ΤραπέΖης, ούτε ή είσδοχή νέ
ών έταιρειών νά θεραπεύση. Ή
Ζήτησις τοϋ κοινοϋ μένει άνικανο-
τλων είσηγμένων είς τό Χρηματι ι ποίητος, μέ τά γνωοτά άποτελί-
στήριον. Οί νέοι ούτοι όροι ανα-
φέρονται τόσον είς τό ποσοστόν
τής μέσης χρηματιστηριακής ά-
Είας τών ένεχυριαΖομένων τίτλων
όσον και είς τό ανώτατον ποοόν
χρημάτων κατά δανειοδοτούμε-
νον και τήν χρονικήν διάρκειαν
τών δανείων.
σματα τής αύΕήοεως τών τιμών
τών μετοχών. Δεύτερον αημαντι
κόν γεγονός, είναι τό ό π περιο-
οότερος κόσμος έκδηλώνει Ζωη¬
ρόν ενδιαφέρον δι' έπενδύσεις
είς μετοχάς άΕίας. Είς τούτο,
δέν ημπορεί παρά νά συνετέλε-
σεν ή έν γένει οίκονομική άνα-
Ή έν λόγω απόφασις αποτελεί! πτυΕις τής χώρας, ήτις άντικατοπ
συνέχειαν προγενεστέρας όμοίων,| τρίΖεται είς τά δισεκατομμύρια
ληφθεισών άνολόγως τών εΕελί-1 τών ίδιωτικών καταθέσεων. Ούχ'
έΕαγωγικής προστιθεμένης άΕίας ζεων είς την συναλλακτικήν δρα Ι ήττον, όμως, αί έντονοι πληθωρι
— ί7ι/ ΟΡ ΙΊ/ίί Ι£*ν/ίιΐν/ Κ Ι/Μ Ι Π
V
Π
V
Ι Κ ΙΊ
IV
Π _____. 1.___________.-. 'ν/.-.Α.. —— .— -τμαΪ^^ι. _____—! — . Χ__._ _!_ _^ ιγ._____...'..
τών έΕαγομένων βιομηχανικών ή στηριότητα τού Χρηματιστηρίου
βιοτεχνικών προϊόντων, πρί.πει να! 'ΛΕιων Αθηνών. Ούτως, είς έπο
,ο,,^. ^ .._. ..-. ______ άφαιρούνται κατ' όΕίαν) έκ της χας ίοχν6τητος τής κεφαλαιαγο-
εργασίας καί έργοδοσίας. όλοι | έΕαγωγής των άΕίας ΡΟΒ, ολε: Ι ρ5(; εθεσπί2οντο γενναιόδωρα μ*.-
οί πρώτες ύλες καί βοηθητικές, ( τρα 5ιά τήν προοέλκυοιν άποια-
οί οποίες χρησιμοποιοϋνται δια" μιευτών, έν τή προσδοκία ότ.
τήν κατασκευήν καί συσκευασίαν. κατ- αυτ6ν τόν τρόπον περισσΟΓε
συμφωνοϋν ότι είναι άρμονικές,
ένώ ώς πρός τίς άπόψεις γιά τήν
βελτιώση τής αποδόσεως τοΰ έρ
γατικοϋ δυναμικοΰ, προτείνεται
ή σύνδεση τών εργαζομένων μέ
τήν έπιχείρηση, ό έπαγγελματι-
κός άναπροσανατολισμός καί ή
θέσπιση νέων μορφών άμοιθή,ς
εργασίας.
ΑφΟΡΟΛΟΓΗΤΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ
ΥΠΕΡΑΞΙΑΣ ΝΕΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ
Άφορολόγητα παραμένουν τά
κέρδη ύπεραΕίας έκ τής έκχωρή-
σεως δικαιωμάτων άγοράς νέων
μετοχών, λόγω αύΕήσεως τοϋ με
τοχικοϋ κεφαλαίου άνωνύμων έ¬
ταιριών. Τούτο εδήλωσε ό υπουρ
γός Οίκονομικών καθηγητής κ.
Κούληης, χθές, έ£ άφομής είδή-
σεων, ότι οίκονομική έφορία ύπε
στήριΕε, ότι τό προϊόν πωλήσεως
κουπονίων Νο 20 τής μετοχής
τής Έθνικής Τραπέζης άπό με-
τόχους της, πού δέν έκαναν χρή
ση τού δικαιώματος συμμετοχής
οτήν αΰΕηση τοϋ κεφαλαίου τής
Έθνικής, αποτελεί πρόσοδο ύπο-
κειμένη σέ φορολογία είσοδήμα¬
τος. Ό ύπουργός Οίκονομικών
άποσαφήνισε ότι τέτοια περίπτω¬
ση δέν ύπάρχει καί ότι οχετικές
όδηγΐβς δόθηκαν οτίς έφορίες.
τών έν λόγω προϊόντων. ΤούτυΙ ρ0| εταιρείαι θά εισήγαγον τάς
απεφάσισε ή ύποεπιτροπή πιοτό;-, μετοχάς των πρός διαπραγμάιευ
αεων. | σιν είς τό Χρηματιστήριον. Αντι
— Στήν έλληνική έταιρία «ΕΛ 0ετωε είς περιόδους έΕαρσεωα
ΒΥΝ» ανετέθη ή κατασκευή στό| ,,-,ς συναλλακτικής κινήσεως -
Μιλάνο, εργοστάσιον όρυκτελαιων ως αυτή τήν όποιαν διανύομεν
δυναμικότητος 4Ο.ΟΟΟ τόννων,!
διά λογαριασμόν τής ΜΠΙΓΟΥ-
ΜΟΛΛ. Άνεφέρεται, ότι ή έται-
ρία ΕΛΒΥΝ κατασκεύασε τό 1970 οηρμόϋοντο είς τάς νέας συνθή-
έργοστάσιον γράσσων στήν Τύνι- κας ΎπογραμμίΖεται, έν προκει
δα γιά λογαοιασμό τής άμερικανι- μένω, ότι άπό τής ψηφίσεως τοΰ
σήμερον— μέ κατακόρυφον άνο-
δον τών τιμών τών άΕιών, τά με¬
τρα αύτά έτροποιοΰντο και προ-
κης ΕΣΣΟ.
μ, ή ψηφ
Ι Α.Ν. 148)67 «περί μέτρων πρός
Σύμβασ'ς μεταξύ τής ΔΕΗ καί ενίσχυσιν τής κεφαλαιαγοράς»,
της νάτορ 'Όιλ (τού όμίλου Βαο είχΟμεν περί τάς δέκα τοιαύτας
δινογιάννη) ί—ογραφείσα πρββλέ τροποποιήσεις είς τοϋς όρουο
ττε' 8τι ή δευτέρα βά καλύτττη έττί χρηματοδοτήσεως και δανειοδο
ιιίαν τρΐετϊαν τάς άάγκας τή; τηοεως έν ενεχύρω χρηματιστη-
Αημοσ-ίος 'Εττιχειρήσεως είς ά
ρι/κτέλβια διεθνών ·ττροδιαγρ«
φών.
ριακών τίτλων.
Σήμερον, ευρισκόμεθα
προ
μιάς καταστάσεως είς τό Χρηματι
ΑΊ καταθέσεΐς ί6ιωτών είς τάς οτήριον Αθηνών, άπό απόψεως
έμττορ'κάς Τρκχττόζας καί τού; διαμορφώσεως τών τιμών, ήτις
λοιπούς πιστωτικοθς όργανι πρέπει νά προκαλή τό δέος είς
σμούς τής χώρας κατά τήν 3ϋ«ν πάντας. Αί τιμαί τών μετοχικών
Σεπτεμβρίου 1972 άνήλθον είς άΕιών κινοϋνται συνεχώς πρός τό
148.060 000.000 δραχ . σημε'ω 6νω, μέ αμείωτον τό έπενδυπκον
θείσης αυξήσεως κατά 2 079.000 ενδιαφέρον τοϋ κοινού. Καί ήδι,
000 δραχ , έ'ναντι τοΰ ττροηγου γεννάται τό έρώτημα: Ποϋ όφεί-
μένου Αΰγούστου καί κβτά 31. λεται τό γεγονός τουτο; Έν πρω
990.000 000 δραχ ή' 27,6% ϊ"α τοις, τούτο δέον νά αποδοθή είς
ντι τού Σεπττεμβρίον 1971. Ι την οτενότητα τής κβφαλαιαγο-
στικαί πιέσεις είς τό έΕωτερικόν
έχουν τόν αντίκτυπόν των καί είς
τήν χώραν μας, παρά τήν σταθε¬
ράν πορείαν τής οίκονομίας μας.
Επί πλέον, πιστεύομεν ότι οί κερ
δοσκόποι δέν είναι άμοιροι τής
ούτω διαμορφουμένης καταστά¬
σεως είς τήν Ελληνικήν κεφαλοι
αγοράν...
"Υπό τά δεδομένα αύτά, άδήρι
τος και έπιτακτική προβάλλει ή ά
νάγκη τής οργανώσεως τής κεφα¬
λαιαγοράς. Ό ΑΝ. 148)67, ό ο¬
ποίος έΕέπνευσε τόν παρελθόντα
μρνα, καθ' όμολογίον τουλάχιστον
τών αρμοδίων, επέτυχε τοϋ οκο
ποϋ τού. Γεγονός παραμένει, ό¬
μως, δτι σήμερον ή άναιμική κε-
φαλαιαγορά μας δέν δύναται ν6
ίκανοποιήση τό έπενδυτικόν κοι¬
νόν, τό οποίον δλως εγκαίρως ΰ·
γουμένως νά έχωμεν δημιουργή-
κατεύθυνσιν αυτήν, χωρίς προΓ|·
γουμένως νά άχωμεν δημιουργή-
σει τάς καταλλήλους προϋποθέ
σεις. Ώς πρός τά ληφθέντα διό
τής χθεσινής αποφάσεως μέτρα,
ταύτα προσκαίρου μέν θά άνακοο
φίοουν τήν χρηματαγοράν' μακρο
χρονίως, όμως, δέν άντέχουν —
ώς άπέδειΕε τούτο τό πρόσφατον
παρελθόν είς άναλόγους περι-
πτώσεις. Καί έν πάση περιπτώσει,
παραμένει τό έρώτημα, κατά πό
οον τά μέτρα αύτά αυμπλέουν μέ
τήν όλην προσπάθειαν άναπτύΕε-
ως τής Έλληνικής κεφαλαιαγο-
ράς...
ΕΛΛΗΝΟ-ΙΑΠΩΝΙΚΑ
Πολλαί έηιθυμίαι καί εύχαί δΓ
έπιχειρηματικήν, έπενδυτικην, πα·
ρογωγικήν καί τεχνολογικήν ου-
νεργαοίαν όΕεφράσθηαον κατά
τάς διεΕαχθείσας μεταΕύ τού Συν
δεσμου Ελλήνων Βιομηχάνων
καί τής όφιχθείοης ενταύθα Ία-
πωνικής οικονομικής αποστόλη»;
συνομιλίος. Προκαταρκτικαί, έν
τή οϋσία των, αί έν λόγω διαπρα
γμοτεύσεις εκάλυψαν πλείστα θε
ματα, τα ο ποία ένδιαφέρουν τάς
ιί*ονομίας αμφοτέρων των χω·
ρών.
Άπό Ίαπωνικής πλευράς, αί
εηιδιώΕεις καί αί προοδοκίαι έκ
των εν λόγω συνομιλιών είναι
πλέον ή ευκρινεϊς. Ώς γνωστόν
ή Ιαπωνική άποοτολή ευρίσκεται
είς Άθήνος, είς τα πλαίσια άνα-
ληφθείοης ύπ' αυτής περιοδείαν
καλής θελήσεως άνά τάς χώρας,
τής Εύρώπης, πρός τόν οκοπον
όπως έπιοημάνη τάς δυνατότητας
συνεργααίας έντός τής διευρυν
θείοης Εύρωπαϊκής Οικονομικάς
Κοινότητος. Ειδικώτερον, ώς έτο
νισαν τα μέλη τής άποστολής κα
τα τάς ενταύθα ουνομιλίας των,
ή Ίαηωνία ατρέφει ήδη τό ένδια
φέρον της πρός τόν τομέα των
έηενδύοεων έν προκειμένω δέ ύ
πεγραμμίσθη, ότι υφίσταται ένδια'
φέρον δι' Ίαπωνικάς έπενδύσεις
έν Ελλάδι καί Ελληνικάς είς,
την Ιαπωνίαν, ώς καί διά μικτάς
Έλληνο ΊαπωνιΙ<άς τοιαύτας είς* τρίτας χώρας. Ούτως, έκ των ανωτέρω προ- κύπτει, ότι τό ενδιαφέρον τής Ί απωνίας έντοπίΖεται τίς τόν κα¬ θαρώς έπενδυτικόν τομέα. Τουτο πρέπει νά μάς κολακεύσή, διότι μία άκόμη έκ των πλέον προηγ- μένων οίκονομιών τού κόαμου έν διαφέρεται δι έπενδυτικάς δρα¬ στηριότητος είς την χώραν μας. "Εντβΰθεν, όμως, έΕεταοτέον ποία θά είναι ή μορφή καί ή έ-; κτασις τής έν λόγω ουνεργαοί 4 άς. Καί ώς πρός μέν την μορφήνι τής τοιαύτης συνεργασίας, εϊδο 1 μέν ότι οί Ίάπωνες ουδόλως ή-] οαν φειδωλοί. Μας προσφέρουν' τριπλήν μορφήν συνεργααίας,} πρέηει δέ νά όμολογηθή, ότι καί αί τρείς αύται μορφαί είναι εύ· πρόοδεκτοι, άλλ' ή έκτασις των πρέπει νά είναι συγκεκριμένη καί έκ των προτέρων καθωριομένη 'Επ' αυτού ή θέσις τού Συνδέ σμου Έλλήνων Βιομηχάνων, ώς οϋτη διετυπώθη είς τάς θποβλη- θείοας άπαντήαεις τού επί τεθέν των υπό των Ίαπώνων έρωτημό των, είναι άποκρυσταλλωμένη Συγκεκρψένως ό ΣΕΒ είναι υπέρ τής συνεργασίας μετά τού Εένου κεφαλαίου έν τούτοις, δμως δέν θεωρε-ϊ ώς καλλυτέραν λύσιν την Ίδρυσιν άλλοδαπών έπιχειρήοεων μέ άποκλειστικήν ίδιοκτηαίαν καί έλεγχον. Ή οωοτή αυτή τοποθέ τησις τού ΣΕΒ, έπιβάλλεται νά αποτελέση τόν γνώμονα διά πε ραιτέρω ουνομιλίας, ώοτε, ώς έ τονισθή ό άνταγωνιαμός νά γίνε ται επί Ίσοις όροις καί ή μεταχεί ριοις είς την εσωτερικήν αγοράν να είναι άνάλογος. "Αλλά δέν πρέπει νά μάς δια φεύγη καί τό γεγονός, ότι τό έν διαφέρον των Ίαπώνων ένέχει καί. μίαν ίδ ι άγουσαν αημασίαν: Ή Ιαπωνική οίκονομία έχει άπο δυθή είς παγκόσμιον εκστρατείαν — Ίαπωνικήν πρόκλησιν την σ ποκαλοΰν πολλοί — διά την κατά κτησιν των Εένων άγορών μέ τα προϊόντα της. Ήδη, έπιδιώκει την δημιουργίαν «προγεφυρωμα- των» μέ τάς έπενδύσεις της είς καίρια σημεϊα τής ύφηλίου, διά την αποτελεσματικωτέραν προω- θησιν τού έμπορίου της. Άπό τής απόψεως αυτής, ή διευρυνθεϊσα Εύρωπαϊκή Οίκονομική Κοινότης ένδιαφέρει πρωτίστως την Ίαπω νίαν καί ή κατάκτησις τής άγο- ράς των 260 έκατομμυρίων των καταναλωτών της, μέ υψηλόν βιο τικόν επίπεδον, δέν ήτο βεβαίυκ δυνατόν νά αφήση άδιαφόρους τούς Ίάπωναο. Ή "Ελλάς, λόγω τής γεωγρα φικής της θέσεως είς τό «μαλα κόν ύπογάστριον.» τής Κοινότη τος, έχει προσελκύσει, άπό και ροΰ ήδη, τό Ίαπωνικόν έπενδυ ιικόν ενδιαφέρον, γεγονός τό ο ποίον έχει άνησυχήσει, ώς έγρά φη παλαιότερον, τούς Ίθύνοντας των ΒρυΕελλών. Κατά πόσον, τω ρα, ή χώρα μας θά έπωφεληθη τής εύκαιρίας αυτής, θά έΕαρτη θή άπό την στάσιν τής ΕΟΚ απέ ναντί της. Τούτο δέ, άς τό λά- βουν Ιδιαιτέρως υπ' όψιν των αί κεφαλαί τής ΕΟΚ μέ την οίονεί εχθρικήν στάσιν των έναντι τής Ελλάδος. ΑΙ ΘΜΑΔΙΚΑΙ ΚΑΛΑΙ ΕΡΓΕΙΑΙ ττΒνν<ϋ1*ι6ικών γεωρ γικών εκμεταλλευσεων, ήρχισε νά κατακτά την άγροτικήν οίκο νομίαν καί πολλάς ελπίδας έχο¬ μεν έναποθέσει έπ' αυτού, διά την επί συγχρόνων βάσεων ορ¬ γάνωσιν τής παραγωγικής διαδι- κααϊας τής πρωτογενοϋς παραγω γής. νρόνιου αυτού πολλά κακώς -κεί- μενα είς την διάρθρωσιν τής "Ελ ληνικής άγροτικής ο'ικονομΐας δέν θά είχον άνακύψει... "Ετερον στοιχείον, τό οποίον έπέτεινε καί έπιτείνει την επί τα χείρω διαμόρφωοιν τού άγροτι- κού τομέως, είναι τό γεγονός ό¬ τι έπιτρέπεται είς τόν γεωργόν κατά βούλησιν νά έκποιή άγροτε μάχια, είτε διά νά προικοδοτήση θήλεα μέλη τής οικογενείας τού, είτε δι' δλλους σκοπούς (άντιμε- τώπισις έΕόδων άσθενειών, οπου δών κλπ.). Είς τάς περιπτώσεις αύτάς, ύπεισέρχεται έν αλλο οτο'. χεϊον, τό όποΤον δέν πρέπει νά παραγνωρίσωμεν. Συγκεκριμένως μέγιστον ποσοστόν των ούτως έκ ποιουμένων άγροκτημάτων, λόγω οικονομικής άδυναμΐας των άγρο των, περιέρχεται είς χείρας έλευ θέρων έπαγγελματιών (ιατρών, δι κηγόρων, έμπόρων κ.ά.), οί όπο' οί ευρίσκουν μίαν λ(αν άποδοτι κήν τοποθέτησιν κεφαλαίων των, συντελοϋντος καί τού άφορολογη τού τού γεωργικοϋ είσοδήματος! Καί όμως, ή γή έπρεπε καί πρέ¬ πει νά παραμείνη είς χείρας των γεωργών. "Εχομεν συμφέρον έν ποσοστόν γεωργών νά τό συγκρσ τήσωμεν είς τάς έστίας τού, διά λόγους έθνικούς, δημογραφικους, οίκονομικούς. Ή έκποίησις άγρο τικών κλήρων πρέπει νά έπιτρέ- πεται μόνον όταν ό άγοραστης είναι καί ό ϊδιος γεωργός — καί ουδείς τρίτος. Διά τής είαδοχήε των έλευθέρων επαγγελματιαι είς την άγροτικήν οίκονομίαν, φο βούμεθα πολύ ότι έπιστρέφομεν, είς τό τιμαριωτικόν παρελθόν! Άλλά διά νά επιτρέψωμεν είς τό θέμα μας, των όμαδικών έκ- μεταλλεύσεων, θεωρούμεν αύτάς ώς σημαντικόν 6ήμα διά την α- ναδιάρθρωσιν των καλλιεργειών κα| Τ|ΐν έντατικοποίησιν τής ά¬ γροτικής οίκονομίας. "•••••••••••••••βββ················································· ΥΠΟΤΗΣΝΟΜΙΣΜ. ΕΠΙΤΡΘΠΗΣ ΕΝΕΚΡΙΘΗ ΗΔΗ Η ΕΦΑΡΗΟΓΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΠΝ ΔΕΛΤΙΟΝ Ώς νέα μέθοδος καλλιεργητι- κής έπιδόσεως 6 θεομός ούτος, ώς καί ή άπό κοινοϋ έκτροφή ϋώων, έθεσπίσθη πρός εξουδετέ¬ ρωσιν των έγγενών δυσχερειών τού γβωργικού τομέως τής οϊκο- νομίας μας. Βασική άδυναμία τής 'Ελληνικής γεωργίας είναι ό μι¬ κράς καί πολυτεμαχισμένος κλή¬ ρος, όστις μέ τάς ουνεχείς με ταβιβάοεις είς τούς κληρονόμους, έχει υπερβή είς πολλάς περιφε¬ ρείας τα άνεκτά δρια παραγωγι¬ κής μονάδος ίκανής διά την οτο! χειώδη συντήρησιν μιάς άγροτι¬ κής οικογενείας. Τούτο ασφαλώς έχει σχέσιν μέ τό παρ' ημίν Κλη ρονομικόν Δίκαιον τό οποίον έπι- τρέπει την μεταβίβοσιν τού άγρο- τικοϋ κλήρου είς όλους τούς κλη ρονόμους καί τό οποίον ουδείς μέχρι στιγμής ετόλμησε νά θέοη υπό αναθεώρησιν, υπό τάς δια μορφουμένας νέας συνθήκας εις την άγροτικήν οίκονομίαν. Βεΰαί ως, ή μεταβίβασις τού κλήρου, κατά τό ΆγγλοααΕονικόν Δίκαι όν, είς τόν πρωτότοκον μονον δέν θά ήτο έφαρμόσιμοο είς την χώραν μας, άνευ κοινωνικών δΐϋ ταραχών. Έν τούτοις θά ήτο δυ· νότον ό κλήρος νά μεταβιβάΖε ται είς έν έκ των τέκνων, τό ο¬ ποίον θά συνέχιΖε την παράδοοιν τής οικογενείας είς την γεωργι- κήν άπαοχόλησιν — έστω καί με την υποχρέωσιν τής εΕαγορας των μεριδίων των λοιπών κληρο νόμων, είτε αύτοδυνάμως, ε|τε δια δανειοδοτήσεως υπό τής Α ΤΈ. Υποθέτομεν, ότι διά τού Ή δεκαετία μιάς συμφωνίας Άπό 1ης Νομεβοίου, ε'ισήλθο μ*ν είς τύ Παν έτος άπό τής συν δέσβώς μας μετά τής Εύοιοπαϊκής Κοινότητος. Ή είσοοος είς τό 1 Ιον έ!τ<)ς τής λειτοτιργίης τής Σιγι των Άθηνων/ σινοδεύεται, άπό Έλληνικής πλενρας, μέ την 8η·ν κατά σειράν ,μείίοσιν των δα ημών τού 12ετοϋς άφοπλισμοί) (προ ϊόνταμή παραγόμενα έν Ελλάδι.), «'νεοχομένττν ηδη είς 80% καί τήν «Ίην διά τα τοι«ΰτα τού 22ετοΟ; άφεπλισμοϋ (ποοϊάντα παοαγόμε- να καί έν "Ελλάδι), ήτις ούτω; ά νέρχεται είς 2β% των δασμίόν 6ά σεως, Καί αυτή μέν, ε!ναι ή μ;α ,Ίψ,- — ή τυπι,κί)—τού δλου προ6λήμ<χ- τος, ώς έκ των άπορρΕσιισών έκ τής Συμφωνίας Συνδέσεως υποχρεώ¬ σεων μσς. Άπό ούσιαστικής, ίί- μιος^ πλευράς, ή διαρρεΰσασα |ιι ετ!τχ δέν δύναται νά θεωρηθή Ίκα νοπβιητική διά την εξέλιξιν των μετά τής Κοινότητος σχέσεων μας. Ή στάσις τής Ε.Ο.,Κ, έναντι τής ^Ελλάδος υπήρξεν άχαρακτήρΑσιος καί ένΐθύμιίε^ μάλλον, τό γνοιστόν άξίωμ<ι «Τα σά ίμά καί τα έμά ρ μά!% .τ«ρα6ιάζουσα, έν παντί ιΐαΙ πάντοτε ώμώς καί άπροκαλ.τ).ττ(ος) τάς ΰποχρεώσεις της. Καί το»>τβ; μολονότι η χο'ιρα
μας, ότοτν α,λλα ν.ράτη άπρστρεφον
περιφρονητικως την πλατή των είς
τάς έκκλήσεις των "Εξ) εσπηκΐε
Λρωτη νά (τινδέση τήν τθχη της τα
οίκονο,μ-ικά της συμιρέροντα, μέ έ
κεΐνα τής Ευο.μκτα.ΐκη'ς ΚοινότΓ.τος.
Καθ1 δληΛ' δέ τήν διάρκειαν τή;
1 Οετίας, ή Ελλάς εύρε;θη είς την ι)
ναγχην νά αγων.σθΓ) σκληρώς, διά
νά εξουδετερώση τάς δυσχερείας^
Βρυξελλών, διά νά όρθώνουν τβί
χη είς τάς εΐσαγιογάς τίδν 'Ελλη
προϊόντων.
Ή οταο·ιμότης(
έξ δλλοτ,
τάς όπο(ας; έξ
σι»μ<ιρερόν τιον έλαυνύμενοι παρενέδαλον, οί ίταίροι. ΑΙ παρεμβληθεΐσαι αυταί έκ μέοους τής ΕΟΚ.Λ κατεφάνησαν ί,διαιτίρο); εί; ηνν των ροδβκίνων, των $ · δπια- νιον, τοΰ τοματο.-τολτοθ^ Ή Νομισματική Επιτραπή ένρ "Οΐνε< κατά πρόσφατον συνεδρίασιν τη;, την άπό τΛν Τρβπεζών, Έθνι "ής Τραπέζης τής Ελλάδος *αι Κμπορικής Τραπέζης τής Ελλά¬ δος, εφαρμογήν διά ποώτην φο «άν είς Την χώραν μας, τθΰ θββμοΰ των «τραπεζικήν πιστωτικών δελ- τίί»ν>, υπό τους κάτωθι ε4δικο)ΤΡ
1. Τα πιστυ>τικά δελτία θά έκ
οίί>υ>νται άποκλει—κώς υπέρ κατβί·
χιιιν ήμε-ηαπής καί θά Ισχύονν δι"
άγορας μόνον έντός τής "Ελλά¬
δος.
2 Τα εκδιδόμενα πιστιοτικά δελ
τίο βίον δπ«>ς φέρονν έμφοτνώς τα
"τοιχιίνι η χαρακτιχηστικόν τίτ¬
λον οηλιυτικόν τής έ*ί>οτοίας Τρα
η»· Εν περιπτώσει χρηβιμ«ποι
4ντί Ιδί(ι)ν δελτίων τοιού¬
των έχδόσεικς Ιένι,Λτ Τραπεζών ταΰ
Τ«, έχτό; τώβ στοιχήων της χρησι
ιιη.τ·ιούσης Έλληνικής Τραπέζης,
Μ & ^^ ενκρινώς τττν Ιν
δειξιν δτι ϊσχΰονν μόνον διά την
'Ελλάδα, γενικώς δέ χαρακτηρίση
κά, τά όποϊα θά διαφοροποιοΰν
ταύτα έκ τών έν τή άλλοδαπή κυ
κλοφορονντιον δελτίον των έν λο
γοΐ ξτνων Τρ«πεζώ<ν. 3. Ή διά των δίλτίων παρεχο μένη πίστωσις δύνανται νά άνέο χΐται μέχρι 15ΟΟΟ δρχ. κατ' ά¬ τομον, εκα~ον δέ άτομον όικαιον- ται ενός πΐΓττοηικοϋ δελτίον καί άπό μία μόνον Τράπεζαν. 4. Ή χρησιμοποίησις των δελ τίτον έπιτρέπεται διά τήν αγοράν νπηρεβιών καί εγχωρίων .τοοίον- το>ν. Πρός τόν σκοπόν αυτόν, δέον
όπως οί κάτοχοι πιστοντικΛν δελτι
ών καί οί σνμ&αλλόμενοι μβτά των
Τοαπεζών έ-μποροι, ύποβάλοιν είς
αύτάς σχετικάς ύπ«>θννονς δηλώ
ροχηπεντι.κόΊν κλπ Ή έπιβολη άν
τκττα,θμιστικώ.ν ίίβφοριον καί πό
σοτικοΜ» περιορισμόν ήτο ποοαν.ι-
λης μέθοδος τώιν αύθεντίδν των
Η Α.Γ.Ε.Τ. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΖΕΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
ΥΨΟΥΣ 2.200 ΕΚΑΤ.
ΤΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΚΙΝΗΤΡΑ
ΠΑ ΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ
Ή Άνώνυμος Γενική Έταιρεία
Τσιμέντι,ιν προγοαμματίζει διά την
προσέχη τριετίαν σννολικάς επεν·
δύσεις ϋψους 2.2ΟΟ έκατομμυρίων
δρ<ιχμών ε'κτών οποίων τα 1-5ΟΟ έ κατομμύρια όιά την ίδρυσιν Λεαε μονάδος είς τα Μεθανα παραγο^γι κης ίκανοτητος 1.400 χιλιάδων τόννων τσιμέντου τό 1975__1979 3.ΟΟΟ τόννΐκν τα 1980 έ'ως 1983 και 4.5ΟΟ τό 1984. Ή σννολική παραγιυγική Ικανύτης τών τριών μονά&ον τής 'Εται,ρείας ("Ολυμ πος, Ηρακλής κοί Μέθα,να) άπύ 2. 850 χιλιάδες τόννους τό 1973, θά φθάση τάς 4.2ΟΟ χιλιάδας τό 1976 τάς 4.950 κατά τα ετη 1978—79, τάς 6.550 κατά τήν περίοδον 1980—83 καί τάς 8.050 κατά .τό 1984. Τα άνοιτέρο) στοιχεϊα άνέφερΐ κατά τήν χθεσινήν συνάντησιν τού μέ τούς εκπροαώπους τθ£, Τύπου, έπ' εόκαιρία τής προβεχοΰς αύξή σε.ω; τού μετοχικοΰ κεφαλίίίοτι τής ΕταιρβίΛς διά δημοσίας ίγγραφής ό .ιρόεόρο; τοΰ Δ. Σ. της Άλ. Τσά τσος. Ή συνολική παραγωγή ίκ<ινότης ίς έθνικής βιομηχανίας τσιμέντου διά την αυτήν περίοδον τήν εξέλιξιν τής πολιτικής έναρμβ νίσεως, αποτελεί έτερον χαρακτηρ». οτικόν παράδειγμα τής δλης στά σεο>ς τής Ε.Ο.Κ., έναντι τής Έλλ.ά
δος^ ήντ-ις καουφονται μέ τήν μή
εκπλήρωσιν των υποχρεώσεων τή;
Κοινότητος επί τσθ χρημ,ατοδοτικοΓ,
τομροις δυνάμει τοΰ ύπ' ά·ριθ. ΙΒ
Πρωτοκόλλου Χρηματοδοτήσειος,
Έκ τού προβλεπομένου συνολικόν
ίτψους των 125 έκατ δολλαρίο>ν ίι
Ελλάς Ιλα^ε ιιόνον ποσόν 69,1 έ-
κατ. δολλαοίων!
Έξ άλλον, κατά τήν διαρρεύσα
σαν χρονικήν αυτήν περίοδον,, έση
μριώθησαιν είς τόν Κοινοτικόν χώ,
ρον σπουδαΐαι κξε,λίΕεις. άπό τάς
οποίας ή Ελλάς ήννοήθη^ ή τούλα
χιστον δέν ελήφθησαν ΰπ' όψιν τά
συμφέροντά της- Αί σημε'<ι>θεϊσαι'
αύται έξελίξεις, κατά χρονολονι-,
κήν σειράν, ήσαν ή συναψις σΐ'ϋ' ^οοϋητολοΎίζρτίΐι είς 6.71θ"χιλιά
δας τάννους τό 1973 7910 τό
1974, 9.710 άτ 1975, 10.800 τά
1976, 11.600 τό 1977, 12.350
τό 1978, 13.150 τό 1979 16 300
τό 1980—1973 καί 18.900 τό
1984.
'ίίς πς>ός την εξέλιξιν
τερικής άγοράς τσιμέντου κατά την
περίοδον αύτην προβλέπεται ότι
άπό 5.350 χιλιάδας τόννοι>ς τού
1972 θά αΰξάνεται προοδευτικιΤχ,
και συνεχώς κατά 500__1 000 χι
λιάοας τόννους έτησίιος είς τρόπον
ωοΤΓ, κατά τό 1984 νά φθάση τάς
13.000 χιλιάδας τόννους, τά δέ ά
πομε-νοντα ΐεριθώρια δι' έξαγιογάς
τά όποϊα διά τό προσεχές ετος προ
δλέπονται είς 610 χιλιάδας τόν
νοιτς ϊναητι 850 χιλιάδας τοΰ λή
γοντος ρ'τοιις θά αΰξάνουν τό
νώτατον όριον τον, ήτοι 6.6ΟΟ χι
λιάδας τόννους τό 1980, ότε καί
0ά άρχίσοΐΎ καί πάλιν ΰποχωροΰν
τα διά νά φθάσοΐΛ' τό 1984 τάς 5.
300 χιλιάδας τόννους.
Γενικώτΐρον, κατά τάς έκτιμή
σεις τής ΑΓΕΙΙ κατά τα προσέχη
τρία ετη θά νιπάρξονν δτεθνώς, εί
δικώς δέ είς τάς Η.Π.Α. καί τάς
άνατολικάς χώρας ελλείμματα είς
τσι+ιέντον, παρά τύ γεγονός ότι
πρόγραιμματι'ςοντάι νέαι μονάδες
αί' 'ΛπΚαι ίίμιος- δέν πρόκειται νά
πρό τής παρελεύσίΐος
(ρωνί«ις στινδέβεως μετά τής
ή διεύθυνσις τής Κοινότη¬
τος διά τής είσ&οχής τριών νέοιν
μελιόν (Βρεταννία, Ίρλαν6ί(/, Λα
νία) καί ή χάραξις ένιαίας πολιτι
κης έναντι τώιν Μεσογειακήν χο>-
ρών, φύσει καί βέσει
πρός τά Έλληνικά ποοϊόν
τό «ιτροτιμησιακόν» κα
θεστώς, τό όποϊον προέβλεπε διά
τήν χώραν μας ή Σνμφωνία Σι«ν
ς των Αθηνών τείνει νά
καταστή κενόν γράμμα!.
'Τπό τα δε&ομένα αύτά, ή είσο
δος είς τό Μόν ετος τής {νΐΌ-
γραψής τής Συμφωνίας Σννδέσε
ως< άντί νά προλειάνη τό ρδαφος διά την ταχυτέραν ανάπτυξιν των σχέσεων, όρθώνει νέα προδλήματα, διά την έπίλυσν τίόν οποίων ή χώ ρα μας θά πρέπει νά δώση σκλη ροΰς αγώνας. Καί οί άγωνες ούτοι νά κάτατείνουν είς ίτνα καί μόνον σκοπόν: Τήν πιστήν γήν τής Συμφιονίας Σννδέσβι»; καί τόν σεβασμόν τωιν έτα!ρ<ον τής Κοινότητος είς τάς ύποιχρειόσεις τΐιιν καί Ης τά Έλληνικά δίκαια! τριετιας Καθ" όσην άφοοα τόν έφοδια τόν εφθδιασμόν τής έθΊ'ΐτεοική·; ά γορά; ό κ. Τσάτσος άνέφεοεν ότι Προτάσει^ γιά την προσφοραί: έργατικών χειρών Την παρελθούσαν Δευτέραν δεκάτην τρίτην (13ην) Νο¬ εμβριού 1972, πραγματοποιεϊται ή δευτερη σύοκεψη επί τοΰ έο- γατικοϋ προβλήματοο στήν οϊθοι: οα Γερουαίαο τών Παλαιών Άνα κτόρων, υπό τήν ϋντιπροέδρου τήο προεδρία τού κυβερνήσεως κ. Στυλ. Παττακοΰ καί μέ ουρ- μετοχή εκπροσωπών τών οικονο- μικών υπουργείων τής έργοδοσί αα καί τής έργατικής τάΕεως. Κατ' αύτΓ'ιν θό συίητηθοΰν οί ά¬ νά έπηρεόση τήν άναπτυΕιακή πό ρεία τής οίκονομίας, άλλά δυσχε ρεια καλύψεως τής αύΕανομένης 2ητήαεως έργατών. 'Επίσης το ΚΕΠΕ ύποστήριΕε, ότι οί παρατη ρούμενες έλλείψεις άφοροΰν ο- ριομένους μόνο κλάδους τής βιο μηχανίας. Ή Γενική Συνομοσπον δία 'Εργατών Ελλάδος υποστή· ριΕε, ότι υφίσταται έλλειψη έργα τικοϋ δυναμικοΰ καί ττό ύφυπουρ γεϊο Εργασίας ότι οί έλλείψεις παρατηροΰνται ιδιαιτέρα στόν Νο παντήσεις στό υποβληθέν έρωτη μό Άττικης καί άφοροϋν κυρίων ματολόγιο υπό τοΰ κ. ΠαττακοΓι πρός τούς έκπροσώπους τών έρ- γατών καί τών έργοδοτών, για τό άν πράγματι υφίσταται έλλει¬ ψη έργατικοθ δυναμικοΰ καί γιά τό πώς πρέπει νά άντιμετωπιοθη τό πρόβλημα τής ύποαπαοχολη Οεως τής παλινοστήοεως. της δια κινήσεως τών έργατών καί τό θέμα τής μετακλήσεως Εένων ύρ γατών. Οί βιομηχανίες ύποστήριΕαν στίς σχετικές άπαντήσεις, δτι υ¬ φίσταται έλλειψη είδικευμένων έργατών, ιδιαιτέρα στήν βαρεία βιομηχανία, καί έπίσης μεγαλύ- τερη έλλειψη αρρενων, παρά θη¬ λέων έργατών. Άντίθετα, ό Όρ γανισμός Άπαοχολήσεως 'Εργα τικοϋ Δυναμικοΰ ύποστήριΕε, ότι δέν υφίσταται πραγματική έλλει¬ ψη έργατικών χειρών, δυναμενη ανευ έπιβαρι'ινσετος τούτου διά τό κους, προμήθειαν κλπ. Είς περίπτο) σιν έξοχρλήσεο)ς πέραν τής ποοθε σμίίίς ταύτης^ αί καταβαλλόμτναι κατά μήνα δόβεις, &έν δύνανται νά είναι κατώτεραι το(·, 10% τοϋ έκά (ττοτε όφειλομένοΐ' ΰπολοίπου μέ έ λάχΐΛΤον ποαόν καταδολής 500 δθΧ·, θά βαρύνωνατι δέ μέ ρπιτόκι όν 12% ρτησίιος. Η ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ ΝΕΩΝ ΜΕΤΟΧίΙΝ Ό ΰποιιργός των ΟίκΓνομιχιον την ναυτιλιακή βιομηχανϊα, τήν νηματουργία καί τίς είδικεύσεις τών αυγκολλητών, νηματοποιών, ύφαντών καί μηχανοτεχνιτών. Τό υπουργεϊο Γεωργίας ΰνέφερε δτ; ύπάρχουν 80 χιλιάδες πλεονάΖου σες έργιτικές χεϊρες στήν γεωυ για, οί οποίες, δμως, δέν προ σφέρονται γιά μετακίνηση πρός τίς βιομηχανίες. "Ως πρός τόν τρόπο άντιμετω- πίσεως τοϋ προβλήματος τής ελ¬ λείψεως έργατών, ύποοτηρίχθηκε άπό μιά μεγάλη μεταλλευτική ε- ταιρία, δτι πρόσφορος τρόπος εί ναι ή άναπροοαρμογή τών άποδο χων τών εργαζομένων, ή παρο- χή στέγης καί ή έΕασφάλιση έκ- παιδεύσεως. Άντίθετα, μιά ναυ- πηγική έταιρία ύποστήριΕε, μετα ζύ αλλων τήν μετάκληοη άλλο δαπών είδικευμένων έργατών, την άπορρόφηση ύποαπασχολου μενου έργατικού δυναμικοΰ καί την τεχνική έκπαίδευση. 'Επίσης, ή Γενική Ιυνομοσπον δία Έργατών Ελλάδος πρότεινε την συγκροτήση τοϋ έργατικού δυναμικοΰ έντός τής Ελλάδος καί τήν παλιννόστηση σάν μέσα επιλύσεως τού έργατικού προβλή ματος, ένώ τό ύφυπουργεϊο Ερ¬ γασίας θεωρεϊ σάν πρόσφορα μέ ιρα τήν παροχή στέγης καί στα¬ θεράς άπασχολήσεως στούς έρ- γάτες, τήν περιφερειακή άνάπτυ- Εη, τήν καθιέρωση πρίμ στούΓ. έργοίομένους καί τήν μετακίνηοη τοϋ άναΕιοποιήτου έργατικοϋ δυ· κ Ι. Ν. Κούλη; άναφερόμρ;νος ναμικού Τό ΚΕΠΕ προτείνει, με- ίς χθεσινόν δημοσίε,-μα πςκ,ινής έ είς χθεσινόν δημοσίε,-μα πςκ,ινής έ ης1 ένδεχ0 5 Αί πιστώσεις δέον νά έξο- φλοίννται έντός προθεσμίας 25 η μρρί>ν άπό της εκδόσεως τον ^
νιαίου λογονριασμοθ τού πιστουχου
Φημεριδος περί (ρορολογησεως της1 Χρησ,μοπο,ήσεως στρατ,ω
ωφελείας εκ της εκχιορη<τεο,ς του| γων 6π| τετράμηνο έπ| δ,καιωματος «γοραςνεονν μετοχών ( όμΟ)βή καί τήν ενθάρρυνση της λογ(1, ατ.ξησε.0; τού μετοχ.κον κεφα 6ηαοχολήσεως γυναιΚών κα, λαίον το>ν Τοαι-ςιχών Ανο,νυμο,ν οπουδαστών καθώς καί τήν κα.
.Εταιρ.ών,, ανακοινοί ότι η αναγρα θ)έρωση ουν Ος ωραρίου. Τα
Φείσα πληροφορία δέν ανταποχοί μετρα σ0τ6 υΠ0στΠρίΖετα, ότ, θά
νεται είς την πραγματικοτητα. Τα ουΕησουν την ΠρΟΟφορά έργασί-
ώς ανο) όφέλη δεν ύπόκεινται εις α£.
φορολογίαν ώς μή άποτελοΰντα εί
σόδημα ί»πό την έννοιαν των δια Ώς πρός τό θέμα τής πάλιν-
τάξεον τής έν ίβχύϊ φορβλυγικής νοστήοεως, ή Έλληνική Όρθόδο
νομοθεσίας.
Εη Μητρόπολη τής Γβρμονίας ά·
πάντησε ότι οί Έλληνες πού 6ρί
σκονται στήν Γερμανία, υπό την
ηροϋπόθεση παροχής ήμερομισθί-
ου 250 — 300 δραχμών καί με
3ετές συμβόλαιο εργασίας, θά έ-
πανερχονταν στήν 'Ελλάδα.
"Επί τοϋ θέμστος τής μετακλη-
σεως Εένων έργατών, ή "Ενωση
Έλλήνων Πλοιοκτητών Άλιείας
άνέφερε δτι οί έλλείψεις τού
κλάδου έκαλύφθησαν ήδη άπό Εέ
νους άλιεργάτες(!), ένώ όρισμε
νες βιομηχανίες ύποστηρίΖουν
τήν άνάγκη «λελογισμένης προο
φυγής σέ άλλοδαπούς έργάτες».
Άντίθετα, ό γενικάς γραμματεύς
τοϋ ύφυπουργείου ΈμποοΙου κ.
Ρουχωτάς ύποστηρι'Ζει (Σ.Σ. πό
λύ εϋστοχα), ότι ή υετάκληση
Εενιυν έργατών θά κατέληγε οέ
ένταοη τής μεταναοτεύσεως καί
θά ίκανοποιοϋσε τίς άνάνκες τών
έογοδοτών μόνο βραχυχρονίωο.
Τό ΚΕΠΕ. έπίσης. ύποστηοίΖει
τήν άποψη ότι είναι έπιΖήμια ή
παοουσία Εένων έρνατών στην
Έλλάδα άπό οικονομικής απόψε¬
ως, καϊ τό ύπουρνεϊο Ναυτιλίαο
Μεταιρορών — Έπικοινωνιών Ζή
τεί νά αποκλεισθή ή χρησΐΜθποι'-
ηση Εένων έρνατών.
Τέλος. ώς πρός τίς σχέοεις
Μέ έτοιμαΖόμενο σχέδιο νόμου
παρέχονται δασμολογικά καί φο-
ρολλογικά κίνητρα γιά τή / προώ-
θηση τής έφηρμοσμένης βιομηχα
νίκης ερεύνης, πού θά ένεργήται
γιά τήν πρακτική έφαρμογή γνώ
οεων πρός δημιουργία νέων βιο¬
μηχανικών προϊόντων καί γιά τήν
άνάπτυΕη τών μεθόδων τής πά
ραγωγής.
Μέ τόν έτο<μαΖόμενο νόμο, οί πραγματοποιούμενες κατ' έτος δα πάνες τών βιομηχανικών έπιχει- ρήσεων γιά έπιστημονική έρευνα θά έκπίπτουν τών καθαρών κερ- δών τής χρήσεως. Ποσό ϊσο πρός τήν πραγματοποιηθεϊσα έρευνα δέν θά ύπόκειται στόν φόρο εί- σοδήματος. Σέ περίπτωση που δέν ύπάρχουν κέρδη, ή έκπτωο,ι αυτή μπορεϊ νά πραγματοποιηθΐ) εκ τών κερδών τών έπομενων χρήαεων. Έπίσης, οί έγκαταοτά σεις καί ό επιστημονικάς έΕοπλι ομάς, πού προορίίονται γιά τήν θιομηχανική έρευνα, θά δύνανται νά άποοβεαθοϋν κατά τήν κρίση τής έπιχειρήσεως καί άνεΕαρτη τως πρός τίς γενικώς ίοχυουσες διατάΕεις περί άποσβέσεων. 'Επίσης, μέχρι τέλους τού 1932 προτείνεται άπό τό σχέδιο νόμου ή απαλλαγή ποοοϋ ίσου πρός γο ϋψος τών πραγματοποιουμένων κατ' έτος δαπανών έπιστημονικής , , , ερεύνης άπό τού φόρου είοοδη Εις την τελευταίαν αυτήν τ.παγε ματος έ . όσον ^ Ποσό αύτό ται καί η απαΓτασ.οθείσα υπό τού διατίθετα, Προς τόν οχηματ,σμό Λ.Σ. και τ.θεμενη; υπο την εγκρι είδιΚ£)0 αποθεματικο0. ·ΕΕ άλλουι σιν τής σνγκαλοι.μεντ,ς Γενικής 1υ τά όργανα Καί ό εΕοπλιομος των νελευσεως των μετοχήν αύξησις ερευνητικων ερνοοτηρίων, καθώς τοΰ μετοχικοΐ' κεφαλαίου κατα' 360 έκατομμύρια. ούτος υπήρξε γενικί>ς ομαλάς καί
πλήρης μολονότι είς ωρισμένας
περιπτώσεις αί προθεβμίαι παιραδό-
σεο>ς άπό τής παραγγελίας είχον
έπιμηκυνθή μή ύπερδαίνχυσαι παν¬
τός τάς 15—20 ημέρας.
Όμιλών εΐδικώς διά τάς προ-
Ιγ.ρα4μωιτι.ζομ«νας έΛε!νδύσε<.ς τής ΑΓΈΤ οί κ.κ. Άλ. Τσάτσος καί Γ. Α. Τσάτσος άνέφεραν δτ< ανται θά άνέλθοιτν εις τό ποσόν τών 2. 2 δισεκαταμμυρίον δραχμών έκ των οποίων τό 1,5 διά τήν μονάδα των ΜεθάνοΛ/, ή έκτασις διά τήν έγκαττάστασιν τής οποίας (2 15 στρεμματα) άπηλλοτριοιθη ηδη (ό κ. Άλ. Τσάτσΰς ανέφερεν ίίτι ή σχετική αίτησις υπεβλήθη τόν "Οκτώβριον τον 1967 καί ή ά.τόφα σις εξεδόθη τόν Δεκέμβριον τοι" 1971) καί τα ΰπόλ.οιπα 700 έκα τομμΰοια διά παραλλήλους έπεν- δι>(τεις.
Μεταξΰ των τελευταίίον πεοιλίίμ
Γ)άνε.ται καί ή νανπήγησις σκάφοι·;
διά τάς μεταςροράς τή; Έταιρεία;
«ξίας ΠΟ έκατομμυρίιον. Ή χρη
ματοδότησις των έπενδι'ισεονν αύ
των προϋτολογίζεται κατά τό εν τρί
την περΐποι» δι' έξιοτερικοΰ δανει-
σμοΰ, κατά τό έτερον τρίτον διά
πιστώβεων έσ<ι>τερικοΰ καί κατά τό
ΰπολειπόμενιιν εν τρίτον δι' αΰτο
έργαστηρια που
ειοάγοντα, από τό έεωτερ,κό,
| ειοάγοντα, από τό έεωτερ,κό, θ^
Η πρότασις τού Δ.Σ. προ; την αΠαλλασρωντα, Της καταβολής
Γενικήν Συνέλευσιν σ,ΐΛ'ίστατη, είς δαομών Καί φόρου κύκλου £ργα.
την ε'χδοσ,ν 224145 έο. μετοχών
την ε'χδοσ,ν 224.145 νέο.ν μετοχών,
α. οποίαι θα διατεβοΰν χατά προτ!·
ε|σφορώνι τελων χαρτοσή-
α. οποίαι θα διατεβοΰν χατά προτ!· ου Πθλυτελείας καί, γβ.
μησιν εις τού; παλαιούς μετοχους! νικά κάθ£. εΓ)ιβαρυνσεως κατΰ
κα,τα την αναλογίαν μια νέα πρός
εΓ)ιβαρυνσεως κατΰ
τήν είσαγωγή, έφ' όσον
δεχα χαλαιης κ«1_ βις# την τ.μην, τα| αποκλειστικώς για τήν πρα
των 1.600 οραχμών εκάστη. Ή|
πληριομή τοιν θά κλιμηκ(ι)θή είς 4
δάσεις έκ τιΐ>ν οποίον ή ποώτη τόν
Απρίλιον, ή τρίτη τόν Ιούλιον
καί ή τελευταία τόν Σ επτέμβριον
1973, θά εχουν πάντως δέ δι-
καίωμα άπολήψεο>ς μερίσματος τής
χρήσεως 1973.
ΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΕΙΣ ΕΞΑΓΩΓΩΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΡΟΪΌΝΤΩΝ
Ώς ανεκοινώθη αρμοδίως μέ-
χρι τέλους Σεπτεμβρίου 1972, ύ-
πεβλήθησαν υπό ενδιαφερομένων
ΈΛλήνων έΕαγωγέων πρός τόν
Όράανισμόν «Κεφάλαιον Άσφα-
λίσεως Πιστώσεων» αίτήσεις διά
τήν άσφάλισιν παρεχομένων πι¬
στώσεων πρός διαφόρους άγορα
στάς τοϋ έΕωτερικοϋ, άφορώσας
είς τά έΕαγόμενα έλληνικά προϊ¬
όντα συνολικής άΕΙας 1.994.785
607 δρχ.
ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ
ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΩΝ
Την -τροο'ίθησαν τής επιλύσεως
των άσφαλιστικών θεμάτον τοϋ έμ
πορικοθ κόσμου, ζητεί δί' έγγοά
φού το>· πρός τό υπουργείον Κοινοι
νίκων "Τπηρεσιώνι ό Εμπορικάς
Σύλλογος Πειραιώς. Διά τοϋ έν
λ.όγίο ΰπομνήματος είδκιώτερον, ζή
τε'ϊται ή συγκρότησις συσκεΛ|β(·)ς
υπό την ποοεδρίαν το,-, κ. Λαδα,
μέ συμμετοδήν ϋπηρεσιακών παρα
γόντ(ι)ν κα! εκπροσωπών τιον Εμ-
πορικών Συλλογήν ποϋ μετέχουν
τής υπό τού προκατόχου τού
θείσης έπιτροπής εργασίας, ίνιά
τού Ταμείον ΆσφαολΙ
σε(ι>; Έμπορον-
ΜΙΚΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
— Έπιδόματα τοκετού άπό 10.
000 δρχ. θερινών διακοπων για
τά παιδία προσχολικής καί σχοι
κης ήλικίας 2.ΟΟΟ δρχ. ετησίως
καί σχολικά έπιδόματα γιά κάθε
παιδι τών ύπαλλήλων, παρέχει ή
έταιρία Πετρελα'οειδών ΠΕΤΡΟ
Ί'Λ κατόπιν αποφάσεως τής δι¬
οικήσεως της.
— Γιά τόν ύπολογισμό, σύμφω
να πρός τήν άπόραση 1574)70
τής Νομισματικής Επιτροπής, τη.:
γματοποίηαη ερευνητικών έργα
σιών.
Τών αυτών άπαλλαγών θά τυγ
χάνουν οί είσαγόμενες άπό τό
έΕωτερικό άναλώσιμες πρώτες ΰ
λες, γιά χρήση τών έργαστηρί-
ων, καθάις κα( τό ύλικό γιά τήν
δημιουργία κτιριακών καί λοιπών
έγκαταστάοεών των. Ή διαθέση
τοϋ έΕοπλισμοϋ καί τών υλικών
τών έν λόγω έγκαταστάοεών, με
τά τήν δετία, προτείνεται δπως
άπαλλάσσεται τών δασμών καί
τών φόρων, τούς όποίους θά έ¬
πρεπε νά καταβάλη, άν ή μεταόί
βαση εγίνετο πρό τής παράδοΐι
δετίας, άπό τής εϊσαγωγής των.
Έπίσης, προτείνονται εύνοίκά
πιοτοδοτικά μέτρα γιά τήν χρη-
ματοδότηρη τής έινιστημονικής ε¬
ρεύνης. Έτσι, προτείνεται ή χρπ
ματοδότηση, άπό κρατικά κεφά
λαια, βιομηχανικών έπιχειρήσεων
γιά τόν σκοπό αύτό, γιά περίοδο
10 έτών καί
σίως.
έπιτόκιο 4% έτη
Σέ περίπτωση πραγματοποιι'ν
σεως έπιστημονικής ερεύνης εύ-
ρείας εκτάσεως καί διαΖούσης
σημασίας, προτείνεται όπως ύπάρ
χη δυνατότης χορηγήσεως έγγυ
ήοεως δανείων, άναλόγων πρός
έκεϊνα πού παρέχονται μέ τό Ν.
Δ. 4433)64 περί μεταλλευτικών
έρευνών τοΰ Δημοσίου. Πρός τόν
σκοπό αύτό, ή ύπηρεσία έπιστη¬
μονικής ερεύνης καί αναπτύΕεως
τού ύπουργείου Πολιτιομοϋ καί
Επιστήμων θά έγγράψη οτόν προ
ϋπολογιομό της τά άναγκαϊα κον-
δύλια καί τό Δημόοιο θά μετέχη
διά τής ΥΕΕΑ ατό κόστος τών
ερευνητικών προγραμμάτων, πού
θά διεΕάγωνται άπό έλληνικές ί-
διωτικές βιομηχανικές έπιχειρή-
οεις ή άπό συμπράΕεις κα| κοινο
πραΕίες βιομηχανιών.
Έπίσης, Εένες έπιχειρήσεις θά
μποροϋν, μετά άπό κρατική έγκρι
οη νά έγκαταστήσουν ατήν 'Ελ¬
λάδα κέντρα βιομηχανικήν έρευ¬
νών, βάσει τοϋ Ν. 89)68 περί
εγκαταστάσεως άλλοδαπών έμπο-
ροβιομηχανικών έταιριών στήν
Έλλάδα. Σέ περίπτωση κατά τήν
όποία οί Εένες αύτές έρευνητικές
έπιχειοήοεις συνεργάΖονται μέ
έλληνικές έταιρίες, θά μποροϋν
νά τύχουν τών εύεργετημάτων
τοϋ Ν.Δ. 2687 περί προστααίας
Εένων κεφαλαίων, καθώς καί τών
προνομίων τοΰ Ν. 4171)61, πε¬
ρί μέτρων ύποβοηθήσεως καί ά-
ναπτύΕεως τής οίκονομίας τής
χώρας. Αρμοδία γιά τήν έγκριση
αυτών τών συνδυασμών θά είναι
ή ΥΕΕΑ.
Οί προϋποθέσεις γιά ι ήν ανα¬
γνωρίση τής πραγματοποιήσεως
έπιστημονικής ερεύνης, μέσα σι:
μιά βιομηχανία, θά είναι ή δημι¬
ουργία ενός είδικοϋ έργαστηριου,
που θά προορίΖεται άποκλειστι
κώς γιά τήν εκτελέση έρευνητι
κων εργασιών καί τό όποϊο θά
άπασχολή 2 — 3 έπιστήμονες, έκ
τών όποίωνν ό ένας 6ά πρέπει
νά έχη διδακΓορικό τίτλο.
ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Ή εγκατάστασιν, γραφείων 4
άλλοδαπών έπιχειρήσεων στη«
Έλλάδα, επετράπη δι' αποφάσε¬
ως τού ύπουργοΰ Έθνικής Οίκο-
νομιας κ. Ν. Η. Έφεσίου, βάσει
τοϋ ΑΝ. 89)67, πρόκειται περί
τών έΕής άλλοδαπών έπιχειρήσε¬
ων:
1) Τής ΠΑΕ ΙΝΤΕΡΝΑΣΙΟ-
ΝΑΛ έγκατεστημένης' στό Λος
Άντ2ελες τής Καλιφορνίας ΗΠΑ,
πού άσχολεϊται μέ τή διαθέση η-
λεκτρ'κών συσκευών, ήλεκτρικών
πινάκων, συρμάτων κλπ.
2) Τής έταιρίας ΚΕΛΜΠΑ
ΙΝΤΕΡΝΑΣ1ΟΝΑΛ πού έδρευει
είς Νασσάου τών Μπαχάμας κΰ>
ασχολεϊται μέ έΕαγωγικόν έμπορι
όν, Ίδρυσιν νέων βιομηχανιών κ
λπ.
3) Τής άμερικανικής εταιρίαι
ΜΠΟ ΙΝΓΚ ΙΝΤΕΡΝΑΣΙΟΝΑΛ
ΚΟΡΠΟΡΕΗΣΟΝ άσχολουμένης
μέ παντός εϊδους κατασκευαοτι
κάς εργασίας, εργασίας λιανικής
καί χονδρικής πωλήσεως έμπορευ
μάτων καί παντός είδους προιον-
των και τής έταιρίας Δημήτριος
Μαραγκόπουλος Μαρέντς, πού έ-
δρεύει στήν Άργεντινή καί άοχο-
λεϊται μέ τήν παραγωγήν, εμπο¬
ρίαν καί έΕαγωγήν κτηνοτροφικών
καί άγροτικών προϊόντων.
ΔΑΚΕΙΙ ΚΑΙ ΚΕΦΑΑΑΙβΓΟΡΑ
Διά τής δημοσιευθείοης, χθες,
αποφάσεως τής 'Υποεπιτροπής Πι
στώσεων τής Νομιοματικής Έπι-
τροπής, νέοι αύστηρότεροι όροι θε
οπί2ονται διά τήν χορήγησιν ιρσ-
πε2ικών δανείων έπ' ενεχύρω π¬
ρός τίτλων, τήν όποιαν δέν ηδυ¬
νήθη οϋτε ή αϋΕηοις τών κεφα¬
λαίων τής Έθνικής ή Κτηματι·
κης ΤραπέΖης, ούτε ή είσδοχή νέ
ών έταιρειών νά θεραπεύση. Ή
Ζήτησις τοϋ κοινοϋ μένει άνικανο-
τλων είσηγμένων είς τό Χρηματι ι ποίητος, μέ τά γνωοτά άποτελί-
στήριον. Οί νέοι ούτοι όροι ανα-
φέρονται τόσον είς τό ποσοστόν
τής μέσης χρηματιστηριακής ά-
Είας τών ένεχυριαΖομένων τίτλων
όσον και είς τό ανώτατον ποοόν
χρημάτων κατά δανειοδοτούμε-
νον και τήν χρονικήν διάρκειαν
τών δανείων.
σματα τής αύΕήοεως τών τιμών
τών μετοχών. Δεύτερον αημαντι
κόν γεγονός, είναι τό ό π περιο-
οότερος κόσμος έκδηλώνει Ζωη¬
ρόν ενδιαφέρον δι' έπενδύσεις
είς μετοχάς άΕίας. Είς τούτο,
δέν ημπορεί παρά νά συνετέλε-
σεν ή έν γένει οίκονομική άνα-
Ή έν λόγω απόφασις αποτελεί! πτυΕις τής χώρας, ήτις άντικατοπ
συνέχειαν προγενεστέρας όμοίων,| τρίΖεται είς τά δισεκατομμύρια
ληφθεισών άνολόγως τών εΕελί-1 τών ίδιωτικών καταθέσεων. Ούχ'
έΕαγωγικής προστιθεμένης άΕίας ζεων είς την συναλλακτικήν δρα Ι ήττον, όμως, αί έντονοι πληθωρι
— ί7ι/ ΟΡ ΙΊ/ίί Ι£*ν/ίιΐν/ Κ Ι/Μ Ι Π
V
Π
V
Ι Κ ΙΊ
IV
Π _____. 1.___________.-. 'ν/.-.Α.. —— .— -τμαΪ^^ι. _____—! — . Χ__._ _!_ _^ ιγ._____...'..
τών έΕαγομένων βιομηχανικών ή στηριότητα τού Χρηματιστηρίου
βιοτεχνικών προϊόντων, πρί.πει να! 'ΛΕιων Αθηνών. Ούτως, είς έπο
,ο,,^. ^ .._. ..-. ______ άφαιρούνται κατ' όΕίαν) έκ της χας ίοχν6τητος τής κεφαλαιαγο-
εργασίας καί έργοδοσίας. όλοι | έΕαγωγής των άΕίας ΡΟΒ, ολε: Ι ρ5(; εθεσπί2οντο γενναιόδωρα μ*.-
οί πρώτες ύλες καί βοηθητικές, ( τρα 5ιά τήν προοέλκυοιν άποια-
οί οποίες χρησιμοποιοϋνται δια" μιευτών, έν τή προσδοκία ότ.
τήν κατασκευήν καί συσκευασίαν. κατ- αυτ6ν τόν τρόπον περισσΟΓε
συμφωνοϋν ότι είναι άρμονικές,
ένώ ώς πρός τίς άπόψεις γιά τήν
βελτιώση τής αποδόσεως τοΰ έρ
γατικοϋ δυναμικοΰ, προτείνεται
ή σύνδεση τών εργαζομένων μέ
τήν έπιχείρηση, ό έπαγγελματι-
κός άναπροσανατολισμός καί ή
θέσπιση νέων μορφών άμοιθή,ς
εργασίας.
ΑφΟΡΟΛΟΓΗΤΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ
ΥΠΕΡΑΞΙΑΣ ΝΕΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ
Άφορολόγητα παραμένουν τά
κέρδη ύπεραΕίας έκ τής έκχωρή-
σεως δικαιωμάτων άγοράς νέων
μετοχών, λόγω αύΕήσεως τοϋ με
τοχικοϋ κεφαλαίου άνωνύμων έ¬
ταιριών. Τούτο εδήλωσε ό υπουρ
γός Οίκονομικών καθηγητής κ.
Κούληης, χθές, έ£ άφομής είδή-
σεων, ότι οίκονομική έφορία ύπε
στήριΕε, ότι τό προϊόν πωλήσεως
κουπονίων Νο 20 τής μετοχής
τής Έθνικής Τραπέζης άπό με-
τόχους της, πού δέν έκαναν χρή
ση τού δικαιώματος συμμετοχής
οτήν αΰΕηση τοϋ κεφαλαίου τής
Έθνικής, αποτελεί πρόσοδο ύπο-
κειμένη σέ φορολογία είσοδήμα¬
τος. Ό ύπουργός Οίκονομικών
άποσαφήνισε ότι τέτοια περίπτω¬
ση δέν ύπάρχει καί ότι οχετικές
όδηγΐβς δόθηκαν οτίς έφορίες.
τών έν λόγω προϊόντων. ΤούτυΙ ρ0| εταιρείαι θά εισήγαγον τάς
απεφάσισε ή ύποεπιτροπή πιοτό;-, μετοχάς των πρός διαπραγμάιευ
αεων. | σιν είς τό Χρηματιστήριον. Αντι
— Στήν έλληνική έταιρία «ΕΛ 0ετωε είς περιόδους έΕαρσεωα
ΒΥΝ» ανετέθη ή κατασκευή στό| ,,-,ς συναλλακτικής κινήσεως -
Μιλάνο, εργοστάσιον όρυκτελαιων ως αυτή τήν όποιαν διανύομεν
δυναμικότητος 4Ο.ΟΟΟ τόννων,!
διά λογαριασμόν τής ΜΠΙΓΟΥ-
ΜΟΛΛ. Άνεφέρεται, ότι ή έται-
ρία ΕΛΒΥΝ κατασκεύασε τό 1970 οηρμόϋοντο είς τάς νέας συνθή-
έργοστάσιον γράσσων στήν Τύνι- κας ΎπογραμμίΖεται, έν προκει
δα γιά λογαοιασμό τής άμερικανι- μένω, ότι άπό τής ψηφίσεως τοΰ
σήμερον— μέ κατακόρυφον άνο-
δον τών τιμών τών άΕιών, τά με¬
τρα αύτά έτροποιοΰντο και προ-
κης ΕΣΣΟ.
μ, ή ψηφ
Ι Α.Ν. 148)67 «περί μέτρων πρός
Σύμβασ'ς μεταξύ τής ΔΕΗ καί ενίσχυσιν τής κεφαλαιαγοράς»,
της νάτορ 'Όιλ (τού όμίλου Βαο είχΟμεν περί τάς δέκα τοιαύτας
δινογιάννη) ί—ογραφείσα πρββλέ τροποποιήσεις είς τοϋς όρουο
ττε' 8τι ή δευτέρα βά καλύτττη έττί χρηματοδοτήσεως και δανειοδο
ιιίαν τρΐετϊαν τάς άάγκας τή; τηοεως έν ενεχύρω χρηματιστη-
Αημοσ-ίος 'Εττιχειρήσεως είς ά
ρι/κτέλβια διεθνών ·ττροδιαγρ«
φών.
ριακών τίτλων.
Σήμερον, ευρισκόμεθα
προ
μιάς καταστάσεως είς τό Χρηματι
ΑΊ καταθέσεΐς ί6ιωτών είς τάς οτήριον Αθηνών, άπό απόψεως
έμττορ'κάς Τρκχττόζας καί τού; διαμορφώσεως τών τιμών, ήτις
λοιπούς πιστωτικοθς όργανι πρέπει νά προκαλή τό δέος είς
σμούς τής χώρας κατά τήν 3ϋ«ν πάντας. Αί τιμαί τών μετοχικών
Σεπτεμβρίου 1972 άνήλθον είς άΕιών κινοϋνται συνεχώς πρός τό
148.060 000.000 δραχ . σημε'ω 6νω, μέ αμείωτον τό έπενδυπκον
θείσης αυξήσεως κατά 2 079.000 ενδιαφέρον τοϋ κοινού. Καί ήδι,
000 δραχ , έ'ναντι τοΰ ττροηγου γεννάται τό έρώτημα: Ποϋ όφεί-
μένου Αΰγούστου καί κβτά 31. λεται τό γεγονός τουτο; Έν πρω
990.000 000 δραχ ή' 27,6% ϊ"α τοις, τούτο δέον νά αποδοθή είς
ντι τού Σεπττεμβρίον 1971. Ι την οτενότητα τής κβφαλαιαγο-
στικαί πιέσεις είς τό έΕωτερικόν
έχουν τόν αντίκτυπόν των καί είς
τήν χώραν μας, παρά τήν σταθε¬
ράν πορείαν τής οίκονομίας μας.
Επί πλέον, πιστεύομεν ότι οί κερ
δοσκόποι δέν είναι άμοιροι τής
ούτω διαμορφουμένης καταστά¬
σεως είς τήν Ελληνικήν κεφαλοι
αγοράν...
"Υπό τά δεδομένα αύτά, άδήρι
τος και έπιτακτική προβάλλει ή ά
νάγκη τής οργανώσεως τής κεφα¬
λαιαγοράς. Ό ΑΝ. 148)67, ό ο¬
ποίος έΕέπνευσε τόν παρελθόντα
μρνα, καθ' όμολογίον τουλάχιστον
τών αρμοδίων, επέτυχε τοϋ οκο
ποϋ τού. Γεγονός παραμένει, ό¬
μως, δτι σήμερον ή άναιμική κε-
φαλαιαγορά μας δέν δύναται ν6
ίκανοποιήση τό έπενδυτικόν κοι¬
νόν, τό οποίον δλως εγκαίρως ΰ·
γουμένως νά έχωμεν δημιουργή-
κατεύθυνσιν αυτήν, χωρίς προΓ|·
γουμένως νά άχωμεν δημιουργή-
σει τάς καταλλήλους προϋποθέ
σεις. Ώς πρός τά ληφθέντα διό
τής χθεσινής αποφάσεως μέτρα,
ταύτα προσκαίρου μέν θά άνακοο
φίοουν τήν χρηματαγοράν' μακρο
χρονίως, όμως, δέν άντέχουν —
ώς άπέδειΕε τούτο τό πρόσφατον
παρελθόν είς άναλόγους περι-
πτώσεις. Καί έν πάση περιπτώσει,
παραμένει τό έρώτημα, κατά πό
οον τά μέτρα αύτά αυμπλέουν μέ
τήν όλην προσπάθειαν άναπτύΕε-
ως τής Έλληνικής κεφαλαιαγο-
ράς...
ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΓΓΡΡΣ ΑΠΟΦΑΣΙΝ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛιΌΥ ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ
Έντός τού 1973 ή κοινή άγορά των «έννέα»
θά καθορίση την μίσογίΐακην πολιτικήν
Λ Η ΟΠΟΙΑ θ Α ΤΕΘΗ ΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ΑΠ Ο ΤΗΣ 1ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1974
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ. Νοέμβριος. -
Ή Εύρωποική Οίκονομικη Κοινό-
της θά έχη μέχρι ,τοϋ τέλους τού
προσεχούς έτους καθορίσει την
γενικήν μεσογειακήν πολιτικην
της καί θά έχη ισυμπληρώσει τάς
οχεττικάς διαπραγματεύσεις, ώστί
νά άντικαταοταθοΰν αί διάφοροι
συμφωνίαι πού συνήφθησαν μετά
των κρατών τής Μεσογείου άπό
τού 1962, καί νά τεθή έν ισχύϊ ή
έν λόγω μεσογειακή πολιτική υ¬
πό τής 1ης Νοεμβριού 1974.
Αυτή είναι ή απόφασις είς την
όποιαν κατέληξαν οί υπουρ γαί
των Εξωτερικών των Κρατών -
μελιϊιν τής διευρυνθείσης Κοινότη
τος, οί όποϊοι συνεφώνησαν ό μ
ή μεσογειακή πολιτική της πρέπε.ι
νά οτηρΙΖεται επί των άρχων τού
έλευθέρου έμπορίου.
Τα κράτη είς τα όποϊα θά έφαρ
μοσθή ή έν λόγω μοσογειακή πό-
λιτική, συμφώνως πρός την λη¬
φθείσαν απόφασιν, θά είναι όλα
δσα βρέχονται άπό την Μεσόγε1-
ον καί τα όποϊα έΖήτησαν νά συν-
δεθοθν μετά ,τής Κοινότητος, με-
ταΕύ δέ αυτών περιλαμβόνεται
καί ή ΊρλανδΙα. Ως πρός τάς
λοιπάς χώρας τής Μέσης Άνατο-
λής δέν άπεκλείσθη τό ένδεχόμε
νόν συνάψεως συμφων,ών μετά
τής Κοινότητος καί οί ύπουργοϊ
των Εξωτερικών αφηοα/ τό θε-
μα ανοικτόν.
ΑΙ νέαι συμφωνίαι πού θά ου-
ναφθοϋν θά άφορούν την κατάρ¬
γησιν των δασμών τής ΕΟΚ επί
των έξαγωγών βιομηχανικώς προ
Ιόντων των μοσογειακών κρατώ/
μέχρι των μεσων τού ετους 1β77,
ίκτεταμέναι προτιμήσεις διά τα
γεωργικά καί κτηνοτροφικά προ-
Ιόντα των, καθώς καί την παρο¬
χήν οΐκονομικής βοηθείας, θά έ-
Εαιροΰνται μόνον αί πλέον άνε-
πτυγμέναι χώροι, ήτΌΐ ή Ισπανία,
ή Πορτογαλία, ή Γιουγκοσλαβία
καί τό Ίσραήλ.
Ή έπιτροπή τής ΕΟΚ πού έπε-
Εειργάοθη τάς ανωτέρω προτύ-
σεις, διετύπωσε καί «άντιπαρο-
χάς- έκ μέρους των μεσογειακών
κρατών, συνισταμένας κυρίως είς
την κατάργησιν των δασμών επί
των έξαγωγών βιομηχανικών προ-
Ιόντων τής ΕΟΚ μέχρι τού 1985.
Ή πρότασις δμως αυτή περί
καταργήσεως των δασμών εξήγει¬
ρε τάς Ηνωμένας Πολιτείας, οί
οποίαι θεωροϋν δτι θά συντελέση
είς τόν άποκλεισμόν ή τουλάχι¬
στον τόν περιορισμόν των άμερι-
κανικών προΐόντων είς τάς μεοο-
γειοκάς άγοράς.
Ό Βρεταννός ύπουργός κ. Χι-
ούμ, κατόπιν τούτου, επρότεινεν
δπως αί «ώντιπαροχα'ι» των μεοο-
γειακών κρατών πρός την ΕΟΚ
περιορισθούν είς τα κράτη των 6ο
ρείων άκτών τής Μεσογείου, καί
δπως τα ύπόλοιπα μεσογειακά
κράτη περιορισθούν είς τάς παρα-
χωρήσεις πού περιλαμθάνοντΐΊ
είς τάς υπαρχούσας ήδη συμφωνί¬
ας μεταξύ αυτών καί τής ΕΟΚ.
Ό ύπουργός "Εξωτερικών τής
Γαλλίας κ. Σούμαν, δμως, ύποσ-η
ριΖόμενος υπό των συναδέλφων
τού τού Βελγίου καί τής Ιταλί¬
ας, Ζητεί την κανονικήν «άντιπα-
ροχήν» υπό των λοιπών μεσογει¬
ακών χωρών.
Έν τώ μεταξύ, ώς εγνώοθιΐ,
κατά την διάρκειαν τής Συνόδου
τού έξ ύπουργών Συμβουλίου δι¬
ετυπώθησαν διάφοροι πολιτικαί ά-
πόψεις επί τού προβλήματος. Εί
δικώς οί Βρεταννοί καί ο! Βέλγοι
έπέμειναν επί τής άνάγκης όπως
ληφθούν ύπ' όψιν αί άμερικανι-
καί άντιρρήσεις, ένώ αί αντιπρο¬
σωπείαι τής Γαλλίας καί τής Ί·
σπανι'ας έπέμειναν είς τάς ιδικάς
των μεασγειακάς θέσεις.
ΎπεγραμμίΖετο ιδιαιτέρως ότι
ποσοστόν 50 — βθρ/ο των έξαγω-
γών των μεοογειακών χωρών κα-
τευθύνεται πρός την Εύρωπαϊκήν
Κοινότητα καί μόνον τό 6% πρός
τάς Ηνωμένας Πολιτείας, ενώ α< αύται χώραι είσάγουν μόνον τή 3% έκ των συνολικών είσαγωγών των άπό τάς ΗΠΑ. ΘΡΕΤΑΝΝΙΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ Είς την εφημερίδα «Γκόρντιαν», τού Λονδίνου, έξ δλλου, δημοσι εύεται ενδιαφέρον αρθρον της συνεργάτιδός τού Κάς 'Έλλα Πϊκ, είς τό οποίον, μεταξύ ΰλλων, α- ναφέρεται ότι: «Ή Βρεταννία έλ πι'Ζει ότι τό έξ ύπουργών Συμβού λιον τής ΕΟΚ θά δεχθή νά προ¬ έλθη είς κάποιαν συμφωνίαν μέ τό Ίσραήλ, πού θά χάση ωρισμέ¬ νας δασμολογικάς προτιμήσεις, πού έχει είς την αγοράν τής Βρε- ταννίας, μετά την είσοδον της είς την ΕΟΚ. ΜεταΕύ των άντιφατι- κών προβλημάτων πού άντιμετωπΙ Ζει ή ΕΟΚ, ουνεχίΖει ή Ορεταννι- κή εφημερίς, είναι τό άν θά κα- ταοτούν πλήρη μέλη ή ΤουρκΙα, ή Ελλάς, ή Ισπανία καί ή Πορτο- γαλία — θέμα μέ πολιτικάς έπι- πλοκάς. Ή επιτραπή πρέπει νά α¬ ποφασίση άν ό σκοπός τής μεοο- γειακής πολιτικάς της είναι ή δπ· μιουργία έκεϊ είδικής περιοχής έ· πιρροής ή άκόμα δν θά θεωρήση την Μέσην Ανατολήν ώς σύνο¬ λον — ήτοι ώς χώρον όπου δύ¬ ναται νά αναπτύξη ούσιώδη πολι¬ τικήν επιρροήν. Ό κ. Ντάρεν· τορφ, 'Επίτροπος των Έξωτερι- κών Ύποθέσεων τής ΕΟΚ, φρο¬ νεί δτι ή Κοινότης δέν πρέπει μ5 νόν νά συσφίξη τούς δεσμούς της μέ την Μεσόγειον, άλλά νά θεω¬ ρήση έπίσης καί τάς πολιτικάς έμπλοκάς. 'ΕΕ ΰλλου. ό πρόεδρος Πομπιντού φρονεί δτι ή Εύρώππ. μέσω τής ΕΟΚ, δύναται νά απο¬ καταστήση μίαν πολιτικήν οταθε- ροποιήσεως τής έπιρροής της είς την Μέσην Ανατολήν, πρός τοθ- το δέ αποτελεί σημαντικήν κλεί- δα ή Μεσογειακή Συμφωνία. Ό κ. Χήθ τάσσεται υπέρ μιάς κοινής ένεργειακής πολιτικάς, τούτο δέ συνδέεται μέ1 οτενωτέ- ραν προσέγγισιν των πετρελαιο- παραγωγών χωρών. Ως πρός τάς ΗΠΑ ,φοβοϋντοι δτι ή επέκτασις των συμφωνιών έμπορικής προτιμή/σεως τής ΕΟΚ, θά άπομοκρύνη αυτήν την χώραν άπό τάς άγοράς τής Μεσογείου καί θά διακινδυνεϋση τό συμφέ ροντα των όμερικανικών έταιριών πετρελαίου. Έξ δλλου, αί ΗΠΑ άμφιβάλ- λουν όν ή ΕΟΚ δύναται νά συυ- 6άλη είς την διατήρησιν τής είρή- νης είς την περιοχήν τής Μέσης Άνατολής, γεγονός πού έξασφα- λΙΖει ή παρουσία τού βου Στό- λου. Οίοσδήποτε διακανονισμόν είς την περιοχήν αυτήν έ£αρτάται άπό τάς ΗΠΑ καί την ΕΣΣΔ». Τέλος, εις τούς «Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς» δημοσιεύεται άνταπόκρι- σις έκ Βρυξελλών, είς την όποι¬ αν άναφέρεται ότι ή Βρεταννία θά συστήση προσεκτικήν άντιμετώ πκσιν τού προβλήματος των σχέ¬ σεων μέ την ΕΟΚ καί θά υπο· γραμμίση τόν κίνδυνον των ένδε- χομένων έμπλοκών έκ τής προτει- νομένης προσεγγίσεως — κυρί¬ ως των έπιπτώσεων επί των σχέ¬ σεων μέ τάς ΗΠΑ. Αί Η.Π.Α., γράφει, έχουν ήδη προειδοποιήσει, ότι άντιτίθενται σφοδρώς είς οιανδήποτε επέκτα¬ σιν των έμπορικών συμφωνιών πρότιμήσεως τής ΕΟΚ. Ή Βρε¬ ταννία, συνεχι'Ζει, έπιθυμεϊ, έξ δλ λου, νά τονίση τάς εξωτερικάς πολιτικάς έμπλοκάς τής μεσογεια- κης συμφωνίας, όχι μόνον έναντι των ΗΠΑ, άλλά καί τής ΕΣΣΔ, λόγω τής άναμίξεώς της είς την Μεσόγειον καί την άραβικήν κρί¬ σιν. Ώς πρός τούς Έξη, ούτοι δέν συμφωνοϋν απολύτως επί τής προ τεινομένης πολιτικής, οί δέ υπουρ γοί των Εξωτερικών των χωρών • μελών τής ΕΟΚ, πού συνηντήθη σαν μέ τούς τρείς των νέων με¬ λών τής Κοινότητος, εξήτασαν τάς παρενεργείας τής μεσογεια- κής στρατηγικής. ΜεταΕύ δλλων, συνεζητήθη λ.χ. άν ή ΕΟΚ θά ου νεργασθή υπό τούς αύτούς όρους καί μέ χώρας ώς ή Ίορδανία καί τό Ίράν, ώς καί κατά πόσον τό θέμα των πετρελαϊων θά περιλη- φθή είς την μεσογειακήν πολιτι¬ κήν. Ή Γαλλία καί ή "Ιταλία, των ό ποίων πολλά άγροτικά προϊόντα άνταγωνϊΖονται έκείνα των μεσο γειακών χωρών, έπισύρουν την προσοχήν τής ΕΟΚ είς τάς παρα χωρήσεις πού θά προβή αύτη, ένώ άλλα μέλη τής Κοινότητος, έπι- θυμοϋν νά περιορισθή ή έκτασις τής βοηθείας πού θά δοθή είς έ- κείνας. Ένα άπό τα άκανθώδη προβλή ματα πού άντιμετωπίΖει ή ΕΟΚ «ϊϊναι καί ή αίτησις τής Ρουμανί- ας νά περιληφθή είς την μεσογει ακήν συμφωνίαν — πρότασις την όποιαν καταπολεμοϋν περισσότε¬ ρον ή Γαλλία καί ολιγώτερον ή Γερμανία. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣέΊΣ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ Έν όψει τής εκδόσεως τού «Οίκονομικοϋ Όδηγού των έν Ελλάδι έταιρειών 1973» η έται· ρεία "Αϊκαπ Ελλάς Α.Ε. έδωοε είς την δημοσιότητα τόν κατάλο γον των 100 μεγαλυτέρων βιομη χανιών τής χώρας, μέ κριτήριον κατατάξεως τό ϋψος των πωλη· σεων κατά τό 1Θ71. Έκ των στοιχείων τού πίνακος κοί έν άντιπαραβολή πρός τόν περυσινόν κατάλογον διαπιστουν ται ωρισμέναι άνακατατάξεις ει>ς
την σειράν των μεγάλων τής έλ
ληνικής βιομηχανίας μέ βάσιν πό
ντοτε τό ϋψος των πραγματοποι
ηθεισών πωλήσεως των. Ένδει
κτικώς αναφέρομεν ότι την πρώ¬
την θέσιν κατέλαβε τό 1871 Μ
«Άλουμίνιον Ελλάδος» η όποία
τό 1970 κατεϊχε την δευτέραν^
είς δέ την δευτέραν μετετέθη τό
Διϋλιστήριον Θεσσαλονίκης, πρώ¬
τον κατά τό 1>970.
Έν συνεχεία δημοσιεύομεν ο¬
λόκληρον τόν κατάλογον των
100 μεγάλων (ο έντός πορενθέ-
σεως άριθμός ύποδηλοϊ την θέσιν
έκάστης βιομηχανίας εις τόν πε¬
ρυσινόν κατάλογον).
1) Άλουμίνιον τής Ελλάδος
(2), 2) Διϋλιστήριον Θεσσαλονί¬
κης (1), 3) Έλληνικά Ναυπηγεια
(11η), 4) Χαλυβουργική (4), 5)
Έλληνική Έταιρεία Χάλυβος (5)
θ) Εσοο Πάππας (8η), 7) Α.Ε.
Ε.Χ.Π.Λ. (7η), 8) Πειραίκή Πα-
τραϊκή (10η), θ) Έλληνική Βιο-
μηχανία Σακχάρεακ (6η), 10)
ΑΓΕΤ (9η), 11) Βιοχάλκο -Κο-
λώδια (14η), 12) Τιτάν ΑΕ (12/
13) Φουλγκόρ (13), 14) Βιαμάί
(19η), 15) Άθηνα'ική Χαρτοποι
ϊα (16), 15) Έλάίς (17η), 17^
Άφοί Σαρακάκη (20ή), 18) Πά
παστράτος (18η), 19) Κ. Φί£
(15η), 20) ΙΖόλα (37η), 21)
Έθύλ (21η), 22) Έσσο Πάππας
— Χημική έταιρεία (24η). 23)
Στ. Α. Πίτσος Α.Ε. (31η), 24)
Βιομετάλ ΕΣΚΙΜΟ Α.Ε. (30ή),
25) Χαλυβουργεία Βορείου Ελ¬
λάδος Α.Ε. (26η), 26) Έθνος
Γ. Α. Κεράνης Καπνοθιομ. Α.Ε.
(22α), 27) Αίγαίον Κλωστοϋωαν
τήρια Α.Ε. (43η), 28) Μύλοι Αγ
Γεωργίου Α.Ε. (23η), 29) Βιο
μηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων
Α.Ε. (25η), 30) Α.Ε. Έπιχειρ.
Μεταλλ. — Βιομηχ. καί Ναυτιλια
κων (35η), 31) Χημικαί Βιομη-
χανίαι Βορείου Ελλάδος Α.Ε.,
32) Αλλατίνη Α.Ε. (27η), 33)
Τρανστεκόμ Α.Ε., 34) Άφοί Γ
Καρέλια Α.Ε. (36η), 35) ΕΓΛ
Χαρτοποιϊα Ε.Γ. Λαδοπούλου Α.
Ε. (20η), 36) ΑΕΒΑΛ Α.Ε., 37}
Πιρέλλι Ελλάς Α.Ε. (39η), 38)
Σήμενς Τηλεβιομηχανική Α.Ε
(5θη), 39) Ο. Δάριγκ καί Σία
Α.Ε. (32α), 40) ΙΟΝ Α.Ε. (40),
41) Έλληνική Ζυθοποιία Α.Ε.
(38η), 42) Έλληνικοΰ Πυριτιδο-
ποιείου καί Καλυκοποιείου Α.Ε.
(71η), 43) ΒόμβυΕ (41η), 44)
Βιοχρώμ Α.Ε. (44η), 46) Σέλμον
Α.Ε. (53η), 46) ΜΕΛ Μαχεδονι·
κή Έταιρεία Χάρτου Α.Ε. (50),
47) ΕΒΓΑ Έλληνική Βιομ. Γά¬
λακτος Α.Ε. (43η), 48) Βιοχάλ
κο — Άλουμίνιον Α.Ε. (42η)
49) Γκούντγηαρ Ελλάς ΑΒΕΕ,
50) Έλσα Α.Ε. (52η), 51) Βέλ-
κα Κλωστήριον Α.Ε. (56η) Λου-
μίδης Α.Ε. (3), 53) Άθηναίΐ'η
Ζυθοποιία Α.Ε. (49η), 54) Έλ
ληνική Χαλυθουργία Α.Ε. (46η),
55) Χρωπεί Χρωματ. Πειραιώς
Σ.Α. Οίκονομίδης καί Σία ΑΓ..
(55η), 56) Έλαιουργία καί Βαμ
βακουργία Θεσσαλονίκης Α.Ε.
(51η), 57) Ναυπηγεία Έλευοι-
νος Α Ε., 58) Μθλοι Μακεδονί
59) Βετλάνς - Νάουσα Α.Ε.
2ς — Ε. Μελισσάρης Α.Ε. (61 τθ
Μετάξης (63η) 61) Άντωνιάδη
(67η), 62) ΒΕΣΟ Α.Ε. (58η;,
(83η), 60) Έτμα Α.Ε. Τεχνητής
- Άθανασιάδη Βιομ. Βάμβακος
63) Βαμβακουργική Ελλάδος Α.
Ε. (45η), 64) ΕΛΚΟ —Βαγιωνιής
Α.Ε. (82η), 65) Θεσσαλική Βιομ
Πολτοϋ κα( Χάρτου Α.Ε. (48η),
66) Φίλλιπς Α.Ε. (77η), 68) Βαλ
κανεξπόρτ Α.Ε. (62η), 68) Βια-
νύλ Χρωματουργεϊα Μοοχάτου Α.
Ε. (57η), 69) Φανεστρόπουλος
Α.Ε (88η), 70) Τσιμέντα Α.Ε.
(60), 71) Σοκολατοποιία Παυλί-
δου Α.Ε. (64η), 72) Έλαιουργ α
Βορείου Ελλάδος Α.Ε. 73) Έλ
λάς ΚΑΝ Α.Ε. (98η), 74) ΧΟΕ
ΣΗΣΤ Ελλάς Α. Ε. 75) ΑΕΟ
Ελλάς Α.Ε., 76) "Ηβη Παναγό-
πουλος Α.Ε. (65η), 77) ΕΒΑ
Έλληνική Βιομ. Άπορρυπαντικών
(68η), 78) ΕΒΜΕ Τσαούσογλου
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑΤΚΗ ΕΜΠΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Γενικάς Ίσολογισμός 31 Δεκεμβριού 1971
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1. Άκίνητα
α) Κτίσματσ
Μεϊον άποσβέσ.
1970
1971
978.502.—
394.114.—
β) Γήττεδσ
584.388. -
241.491.60
825.879,60
978.502.—
394.114.—
584.388. -
241.491,60
2. Μηχαναί καί
Μηχσνήματσ 3;0,853.—
Μιίον άττοσβέσεις 240.444,50
70.408,50
31Γ.ν επί τρύ Ζωτικοϋ, ςύτρή προ-
βΑήματος ύπεγρρμμίοθη κρτ' ά^ρ-
χην ότι εΐνβΐ ί>λ<ι)ς ά.νεπιθύμητςς; ή προσφύγη §ίς |ένε)ς έργοτικας χείρας, κυρίως δέ είς Άφρικα- νούς. Ή Ικανοποίησις των βχεπ κιϊιν άναγκών τής πβιραίκής 6ιο μηχανίας κρΐνεται δυνατή επί τού παρόντος τουλάχιστον, διά τής πλήρους άξιοποιήσεως τού υπσρ- χοντος έργατικοϋ δυναμικού. Δι· ναμικοϋ μή πλήρως έργαξομένου σήμερον. Άκόμη, ύπεστηρίχθη η άνάγκη τής έπιμορφώσεως των τεχνικών στελεχών, μέ σκοπόν την έπαύ[Εησιν τής παραγωγικότη τάς των καί τής προσελκύοευκ, , διά τηε θεσπίσβωα κ|νη- ΙΑΡΥΕΤΑΙ ΝΑΥΤΜΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Κατόπιν τής δημοσιεύσεως τού σχεδίου Νομοθετικού Διαταγμα- τος γιά την Ιδρύση ναυτιλιακών ΤραπεΖών, διανοίγονται οί προο- πτικές γιά την Ιδρύση υπο τής Ε θνικής ΤραπέΖης αύτοτελοϋς πι- ατωτικού Ίδρύματος, τό όποίο θά χρηματοδοτή ναυτιλιακές καί ναυπηγικές έπιχειρήσεις τής χώ¬ ρας. Στο κεφάλαιο τής ναυτιλια- κι"|ς ΤραπέΖης πρόκειται νά μετυ- σχουν ή γερμανική ναυτιλιακή ΤράπεΖα Ντόϋτσε Σιφάρεν, ό ό- μιλος γαλλικών ΤραπεΖών, γνω¬ στάς ώς «γκρούπ τού ΣουέΖ», ή βραΖιλιανή Έθνική ΤράπεΖα Μπάν γο ντέ ΜπραΖίλ καί ή μεγαλη ία- πωνική ΤράπεΖα Νταϊτσι. Τό κεφόλαιο τής ναυτιλιακή£ ΤραπέΖης δέν φαίνεται ότι θα ύ- περβαίνη, κατ' αρχήν, τό μ;νι- μουμ πού θέτει ό νόμος, δηλαδή των 10 έκατομμυρίων δολλαρίων, δεδομένου ότι ή μεγάλη έπιφύ- νεια των ίδρυτικών μετόχων τήί. ΤραπέΖης δέν δημιουργεί προβλή- ματα γιά την συμμετοχή οτόν χρηματοδοτικό κίνδυνο, οϋτε για τις εγγυήσεις πρός τούς άναχρη- ματοδότες της. Οί τεσερις ξένες ΤράπεΖες θά καταβάλουν τό με ριδιο τοΰ κεφαλαίου των οέ συν- άλλαγμα. Σύμφωνα μέ τό κατατεθέν νο- μοσχέδιο, ή νέα ναυτιλιακή Τρά¬ πεΖα θά χορηγή δάνεια καί έγγυη σεις πρός ναυτιλιακές καί ναυ· πηγικές έπιχειρήσεις κα'ι θά ό- ναλαμθάνη την καλύψη όμολογισ- κών δανείων ναυτιλιακών καί ναυ¬ πηγικόν έταιριών. Ή ναυτιλιακή ΤράπεΖα, την όποία θά διοική ή Έθνική ΤράπεΖα θά έγκαταστα- θή στόν Πειραια καί ή λειτουρ- γία της θά έλέγχεται, κυρίως κα τασταλτικώς, άπο την Νομισμα τική Έπιτροπή. Αντιθέτως, γιά την έκδοση ναυτιλιακών όμολογιακών δανεί¬ ων σέ συνάλλαγμα στό έ ξ ω- τ ε ρ ι κ ό , καμμιά αδεία δέν θά άπαιτήται. Ή άντληση κεφα λαίων τής ναυτιλιακής ΤραπέΖης άπό την έσωτερική άγορά θά άν- τισταθμι'Ζεται δι1 ίσοπόσου είσρο- ής Εένων κεφαλαίων, σέ συνόλ- λαγμα, άπό τό έΕωτερικό. Ή ναυ τιλιακή ΤράπεΖα θά δέχεται κα- αθέσεις όχι κατώτερες τοϋ ίσοπό σου των 200 χιλιάδων δραχμών καί θά ουμμετέχη σέ χρηματοδο- τησεις πού δέν θά πρέπει νά ύ· περβαίνουν τό 1)5 τοΰ κεφαλαί¬ ου της, περιλαμβανομένων των ο ποθεματικών, γιά εκάστη χρημα τοδοτουμένη έπιχείρηση. Στήν ναυτιλιακή ΤράπεΖα θα έπιτρέπεται ή κτήση πλοίων καί άκινήτων διά την καλύψη ναυτι λιακών άπαιτήσεων κα'ι είδικών δανείων, άλλά υπό την προϋπόθε· ση τής έγκρίσεως τής Νομισμα τικής Έπιτροπής. "Οπως εινσι γνωστό, μέ τόν νέο νόμο οί ναυ· τιλιακές ΤρόπεΖες θά δικαιοΰν· ται νά τηροΰν απολύτως τό τρο· πεΖικό άπόρρητο γιά κάθε τρα- πεΖική τους έργασία, εξαιρέσει τοϋ έλέγχου των νομισματικών, Ι διακαστικών καί φορολογικών Άρ χών, οί οποίες, όμως, υποχρεούν¬ ται νά τηρήσουν τό άπόρρητο έ¬ ναντι των τρίτων. Ή ναυτιλιακή' ΤράπεΖα θό έχη την εύχέρεια νό ' έκφράΖη τό σύνολο των συναλλα γών της σέ ξένο νομισμα καί να διοκινή έλευθέρως τό ά νμα, υπό την έποπτεία των σματικών Άρχών. Σύμφωνα μέ τό νέο διο, ή ναυτιλιακή ΤράπεΖα αηο>
λάσσεται των τελών χαρτοοήμοί,
και λοιπών έπιβαρύνσεων γιά Τι
δικαιοπραξίες, τις οποίες θά ου
νάπτη κατά την ασκήση τής χρη
ματοδοτήσεως ναυτιλιακών και
ναυπηγικών επιχειρήοεων, Κατ(,
την σύσταση ύποθηκών κ.λπ. [.
πίσης, θά άπαλλάοσεται τού φο
ρου κύκλου εργασιών κατά τη/
κατσθολη τόκων ή την εϊοηραίΓ,
προμηθειών καί λοιπών έοόδων
Φόρος είσοδήματος έκ τόκων, ηου
θά παρέχωνται στήν ναυτιλιακή
ΤράπεΖα άπό ξένες Τράπε&ς,
δεν θά καταβάλλεται, έφ' όσον η
φορολογική υποχρεωθή θά υπέρ
βαίνη την φορολογική έπιβάρυν
ση, πού θά προκύπτη άπο την νο
μοθεσία τής χώραο τής ξένης Τρο
πέΖης
Τέλος, ή πλεισψηφία των μΓ
τοχών τής ναυτιλιακής ΤραπέΖης
θά πρέπει νά ανήκη σέ ιιμεδα-
πούς, έκτός άν αποφασίση δια
φορετικά τό Κυβερνητικό Πολι
τικό Συμβούλιο.
"Η ιδρύση τής πρώτης ναυτιλι
ακής ΤραπέΖης τής χώρας οτον
Πειραια, μέ πυρήνα την Έθνική
ΤράπεΖα, θά αποτελέση την εί-
σοδο τού έλληνικοΰ τραπείικοθ
συστήματος στήν διεθνή ναυτ,-
λιακή χρηματαγορό, ή όποία κοί
αποτελεί τόν εύρύτερο ορΙΖοντπ
μεταΕύ των διαφόρων χρηματοδο
τικών έξειδικεύσεων των έμπορι
κων ΤραπεΖών.
τρών. Ειδικώτερον άνεγνωρίσθη
ώς έπιβαλλομένη ή οργάνωσις
τής έπαγγελματικής τεχνικής έκ-
παιδεύοεως, άντί τής φοιτησεως
είς τα γυμνάοια, ή μέριμνα διά
την εργατικήν κατοικίαν, κυρίω.
διά τούς διακρινομένους διά την
υψηλήν των παραγωγικότητα, ο
απαλλαγή έκ φόρου μεταβιβάσε¬
ως των υπό των έργατοτεχνιτών
βιομηχανίας άγοραΖομένων οίκι-
ών κλπ. Παραλλήλως έτονίσθη Ο¬
τι έπιβάλλεται ό έκσυγχρονισμσο
των βιομηχανικών έγκαταστλσε
ών, η θέσπισις μέτρων υπέρ τής
ελευθέρας ύπερωριακής εργασί¬
ας ώς καί τής άπασχολήσεως
των συνταξιούχων ώς καί τοιού¬
των διά την ανακοπήν τής μετα·
ναστεύσεως καί την έπιτάχυνσιν
των ρυθμών τής παλιννοστησεως
Ναυπηγοεπισκευαστική θιομη-
χανία Περάματος. Αναφορικώς
πρός τό θέμα αύτό, απεφασίσθη
ή συγκέντρωσις στοιχείων, σχε¬
τικών μέ τάς πραγματοποιηθείσας
κατά την τελευταίαν τριετίαν ναιι
πηγήσεις, έπισκευάς κλπ., είς μο
νάδας σκαφών, είς τόννους χω¬
ρητικότητος καί είς αξίαν.- Σκο¬
πός τής μελέτης αυτής ή ύποβο-
λη προτάσεων σχετικών μέ τα
μέτρα πού πρέπει νά ληφθούν
διά την ενίσχυσιν καί ανάπτυξιν
τού σημαντικοθ αυτού κλάδου.
Δι' άποφάσεων τού υπουργοΰ
Έθνικής Οίκονομίας κ. Ν. Η. Έ
φεσίου ύπήχθησαν κατά τόν μή-
να Όκτώβριον έ.έ., είς τάς δια¬
τάξεις τού Α.Ν. 147)67, διά των
οποίων χορηγείται οίκονομικη ε¬
νίσχυσις, υπό μορφήν έπιδοτήοε-
ως τού έπιτοκίου επί δανειακών
κεφαλαίων, αί κάτωθι ίδιωτικαί
έπενδύσεις συνολικοϋ ϋψους δρχ.
292.840.000.
Άνώνυμος Μεταξοβιομηχανικη
καί Έμπορική Έταιρία ΒΟΜΒΥΙ
Α Ε , Π. Κουτρουμπής, ποσόν
150.000.000 δραχ. διά την επέ¬
κτασιν των έγκαταστάσεων των
είς Κολοκυνθοϋ Αθηνών, έργο-
στασίων της καί ιδρύσεως νέου
τοιούτου παραγωγής νημάτων νά-
ϋλον κλπ.
Άνώνυμος Μεταξοβιομηχανικη
Έταιρία Δ. ΝΑΘΑΝΑΗΛ καί ΣΙΑ
ποσόν 41.565.000 διά την επέ¬
κτασιν, έκσυγχρονισμόν καί με¬
ταφοράν τοϋ έργοστασίου της
είς τό 22ον χιλιόμετρον τής Έθ·
νίκης όδοΰ Αθηνών — Λαμίας.
ΤΖεμίι-α ΕΠΕ, ποσόν 22.500.
θθθ, διά την Ιδρυσιν, είς τόν Νο
μόν Βοιωτίας καί επί τής Έθνι¬
κής όδού Αθηνών — Λαμίας έρ-
γοστασίου παραγωγής καί καλλυ
ντικών.
ΡΕ ΒΙΠΑΡ ΕΠΕ, ποσόν 17.
000.000 διά την ίδρυσιν είς Ρέ¬
θυμνον Κρήτης έργοστασίου πα-
ρασκευής φαρμακευτικών καί καλ
λυντικών προϊόντων.
Άνώνυμος Έμπορική, Ναυτι¬
λιακή καί Βιομηχανική Έταιρία
Σύρματα, Συρματόοχοινα Ν. ΛΕ
ΒΕΝΤΕΡΗΣ Α.Ε., ποσόν 46.775
000 διά την ίδρυσιν είς περιοχήν
Βόλου έργοστασίου παραγωγής
σύρματος έκ σκληρού χάλυβος
καί συναφών είδών.
Νόρμα Ελλάς Α. Πολυχρονη
Βιομηχανία Φσρμάκων Α.Ε. πό
σον 15.000000 διά την επέκτα¬
σιν των έγκαταστάσεων της κα>
ανεγέρσεως είς Μεγάλα Σχινο
τής περιοχής Άχαρνών (Μενίδι)
νέου έργοστασίου.
ΠΕΡΙΗΛΘΕ ΣΤΗΝ
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΈΖΑ
Τό επί τής συμθολής τϋν Λε-
ωφόρων Βασιλίοαης Σοφίας κο'ι
Πανεπιοτημίου άκίνητον ίδιοκιη
οίας τού Όμίλου ΝΙΑΡΧΟΥ, πλη¬
ροφορούμεθα ότι περιήλθε στήν
ίδιοκτησία τής Έθνικής Τραπε-
Ζης, ή όποία προτίθεται νά το
άνοικοδομήση. Σχετικόν προαύμ- '
φωνον πωλήσεως, πού προβλεπει
τίμημα 120 έκατομ. δρχ. υπογρα¬
φή ήδη, μεταξύ τής Έθνικής και
εκπροσωπών τού κ. Νιάρχου.
ΝΕΑ ΠΕΡΙΣΤΟΛΗ
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ
ΚΑΤΟΧΟΝ ΤΙΤΛΟΝ
Νέα μέτρα περιορισμού των
τραπεΖικών πιστώσεων πρός τούς
κατόχους άνωνύμων τίτλων μέ ι-
νέχυρο των χρηματογρόφων έλή
ώθησαν άπό την Νομισματική Έ
πιτροπή, τα όποϊα περιορίΖουν α-
κάμη περισσότερο τα ορια χρη-
ματοδοτήσεως, μέ σκοπό την δυ
σχέρανση τής κερδοσκοπίαο οτο
χρηματιστήριον.
Συγκεκριμένως, τό ποσό τής
χρηματοδοτήσεως μειοϋται σέ 100
χιλιάδες δραχμές άνά δανειοδο
τούμενο καί μέχρι τού 30% τής
μέσης χρηματιστηριακής άξίας
των ένεχυριαΖομένων μετοχών
καί όμολογιών, έναντι 500 χιλιά¬
δων μέχρι τούδε. Έπίσης ή διάρ
κεια των δανεΐων όρίΖεται τρίμη-
νος έναντι εξαμήνου μέχρι τώ-
ρα. Ή χρηματοδότηση μέχρι τού
όρίου 100 χιλιάδων θά παρέχε-
ται μέ -τόν όρο 6τι παρήλθε. ένα
έξόμηνο άπό τής έξοφλήοεως τού
τελευταίου δανείου μέ ένέχυρο
χρεογράφων τού ίδίου τοϋ χρη-
ματοδοτουμένου. Ειδικώς γιά δα
νεισ μέ ένέχυρο όμολογιών κρα-
τικών> δανείων ΔΕΗ καί ΟΤΕ τό
ποοοστό τής χρηματοδοτήσεως
δύναται νά φθάση μέχρι 50% της
τρεχούσης άξίας. Τό άνώτατο ό-
ριο των 100 χιλιάδων θεωρείται
ή συνολική δανειοδότηση τοΰ
χρηματοδοτουμένου άπ' όλες τίς
τράπεΖες.
Προκειμένου περί ένεχυριάσε-
ως μεταπολεμικών κρατικών δα¬
νείων ή δανειοδότηση μπορεί νά
φθάση μέχρι τό 70% τής χρημα
τιοτηριακής άξίας καί ή έξάμηνος
διάρκεια νά παραταθή γιά ένα ά¬
κόμη τρίμηνο. Τα δάνεια έΕακο-
λουθοϋν νά βαρύνωνται μέ έπιτό
κιο 8,5% πλέον 1% προμήθεια.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Τακτικής Γενικής Συνελεύσε
ως των Μετόχων τής Άνωνύμου
Κερκυραίκής Εμποροβιομηχανί
κης Έταιρείας ' Εδρα έν Κερκύ¬
ρα.
Συμφώνως τφ Νομώ καλούν-
ται ο! κ.κ. Μέτοχοι τής Έταιρεί-
άς διά την 21 ην Δεκεμβριού 1Θ72
ημέραν Πέμπτην καί ώραν 6 μ.
μ., είς τό έν Κερκύρα καί επι
τής όδοϋ Ήλία Πολίτη 2 Γραφεΐ
όν τού Προέδρου τής Έταιρείας
κ. Σπυρίδωνος Πολίτη πρός ου/
κρθτησιν Τακτικής Γενικήο ΣυνΓ
λεύσεως διά την χρήσιν 1Θ71 μέ
τπ κάτωθι θέματα τής ημερησίας·
διατάξεως.
1] Ύποβολή Ιοολογισμοϋ χρή
αεως 1971 καί άνάγνωσις σχε¬
τικών 'έκθέσεων τοϋ Διοικητικου
Συμβουλίου καί των Έλεγκτών.
2) Έγκρισις τού 'Ιοολογισμοϋ
χρήσεως 1971 καί απαλλαγή των
Μελών τοϋ Διοικητικου Συμβου¬
λίου καί των Έλεγκτών άπό πά
σης ευθυνής διά την χρήσιν 10/1
3. Έκλογή Έλεγκτιϋν διά την
χρήσιν 1973 καί καθοριαμός ά-
μοιβής αυτών.
4) Τροποποιήση τής άπό 20
Δεκεμβριού 1969 αποφάσεως τής
Γενικής Συνελεύσεως τής Έται-
ρειας μας, περί διαρκείας τήο
θπτείας τού έκλεγέντος Διοικη
τικοΰ Συμθουλίου, συμφώνως
πρός την ύπ αριθ. 5972)365)
2 2.70 Δ) γήν τού Ύπουργείου
Εμπορίου καί τό άρβρον 16 ιού
καταστατικοϋ ήμωγ.
Μέτοχοι έπιθμμοΰ,ντες νά μβ-
τάσχωσι τής Συνελεύσεως δ,έο,ν
νά καταθέσωσι τάς Μετβχάς των
είς τό εν Κε,ρκύρβ γραφείον τοθ
κ. Προέδρου τής Έταιρείας ή πά
ρά τώ Ταμβίω Παρακαταθήκας
και Δανείων ή παρά τινι Τραπέ-
Ζή καί νά προσαγάγωαι τάς σχετι
κάς άποδείξεις, οί δέ τυχόν άνα
πληρωταί των καί τα πληρεξου-
σια, πέντε τουλάχιστον ημέρας
πρό τής ώς ανω ορισθείσης διά
την Γενικήν Συνέλευσιν.
Έν Κερκύρα τή 8—Π — 19/2
Έντολή τού Διοικ. Συμβουλίου
Ό πρόεδρος
ΣΠΥΡΙΔΩΝ Μ. ΠΟΛΙΤΗΣ
ΑΙ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΔΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
ΑΧΡΕΩΣΤΗΤΩΣ
ΚΑΤΑΒΛΗΘΕΝΤΩΝ ΤΕΛΩΝ
ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ
ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΕΙΣ
ΕΝΙΑΥΣΙΑΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΝ
'Υπόκεινται είς ένιαύσιον παρα
γραφήν ί πρό τής ίσχύοο τοϋ Ν
Δ. 321)69 αξιώσεις πρός έπιστρα
φήν άχρεωοτήτως καταθληθέντων
είς τα τελωνεϊα τελών χαρτοση-
μου.
Τούτο ανεκοίνωσε τό υπουρ¬
γείον Οίκονομικών δι' έγκυκλίου
τού πρός τάς τελωνειακάς αρ¬
χάς καί οικονομικάς έφορίας, έΕ
όφορής ύποβληθεισών άναφορών
σχετικώς μέ τόν χρόνον παραγρα
φής των κατά τού Δημοσίου χρη
ματικών άΕιώσεων δι' όχρεωοτή-
τως καταθληθέντα είς τα τελω-
νεία τέλη χαρτοσήμου τοϋ Αρ-
Ορου 15β τοϋ Κώδικος Χαρτοσή¬
μου.
Ώς γνωστόν, κατά τάς διατόξειο
τοή άρθρου 30 τοή, Ν^ 1165^.18
«περί Τελωνειακόν Κώδικος· τςυ
άχρεωστήτως ε'ιοπραχθέντα τελω-
νειακά τέλη, φόροι καί δικαίω-
ματα υπέρ τού Δημοσίου ή τρίτων
έπιστρέφονται είς τόν δικαιούχον
κατόπιν διαταγής τού ύπουργε{ου
Οίκονομικών, εάν έντός έτους υ
πό τής πληρωμής ό δικαιοϋχος ε¬
πιδώση περί τούτου αίτησιν είς
την τελωνειακήν αρχήν ή είς τό
υπουργείον.
Τό Φορολογικόν Έφετείον Πει
ραιώς, άναφέρεται είς την εγκύ¬
κλιον, πριναν διά τής ύπ' αριθ.
393)72 αποφάσεως τού επί υπο¬
θέσεως έπιοτροφής άχρεωστή¬
τως καταβληθέντων είς τα τελω-
νεΐα τελών χαρτοσήμου, άναγομέ
νης είς χρόνον προγενέοτερον
τοϋ Ν.Δ. 321)69, απεφήνατο ότι
ή νομώ όριΖομένη έτησία άπο-
κλειστική προθεσμία διά την επι¬
στροφήν των άχρεωοτήτως κοτα-
βληθέντων δαομών κ.λπ. άφορά
δχι μόνον τούς διά τα είσαγόμε-
να ειδή Βεβα>ουμένους είς τό τε-
νεία πάσης φύσεως φόρους, άλ¬
λά καί τα τέλη χαρτοσήμου.
ΕΠΕΤΡΑΠΗ Η ΕΪΑΓΩΓΗ
ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ
Επετράπη δι αποφάσεως τοϋ
ύπουργοϋ άναπληρωτού ύπουργοθ
Έθνικής Οίκονομίας κ. Κ. Καρύ
δα, ή έξαγωγή άποπρασινισμέναιν
πορτοκαλίων έφ' όσον ταύτα πλη
ροϋν τούς δρους τούς προβλεπο¬
μένους υπό των Ισχύϊ κογόνων
τής ΕΟΚ.
ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ 23ης Η ΚΑΤΑβΟ·
ΛΗ ΤΟΥ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ
Παρετάθη 5ι' αποφάσεως τού
ύπουργοϋ Οίκονομικών μέχρι *°ί
τής 25ης τρέχοντος μηνός ή λή·
γουσα σήμερον προθεσμία ύποβο
λής δηλώσεων καί καταβοληο
των όφειλομένων τελών χαρτο¬
σήμου, είσφοράς υπέρ ΟΓΑ, Δή-
μων καί Κοινοτήτων, δακοκτονι-
άς καί επί κομΐστρων.
ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ Ο.Α.Ε.Δ.
ΕΙΣ ΛΑΡΥΜΝΑΝ
Ό διοι«ητη>ς τού Ό
Άττο—χολήχ—χ*; 'Ερτγΐ—ίβοθ
μΐΌθύ κ. Μ. ΜαΜκάκης,
ιμενος 6—6 των διβυθι*»π£*» τής ΛΑΡ
ΚΟ, κ.κ. Νι,κΐαλοίίβπ «αί '*&>«*■
θ'ΐ'άδη έ—ε».Μέ>θη, τίος έγκαιτασ'™
σιε'ΐς τής έιτα,ρίας ειΐς άα
■πρός εξέτασιν των
διά ττν Τφυαην οχσλής
4—ιχβι^ήχ—»ς
ΠΑΡΑΤΑΣΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΝ
ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Δι1 αποφάσεως τού ύιρυπουρ·
γού Άπαοχολήοεως κ. Κλ. Δα-
■ μιανοϋ, παρετάθη μέχρι β.1·ιβ7°
1 ή ίσχύς τής συλλογικής συμβάοε·
ως εργασίας των οταυλιτών κο'
γενικώς των άπασχολουμένων είο
βουστάσια, καί μέχρι 8 Ι1873
τοϋ προσωπικού κατασημο1"*
χονδρικής πωλήσεως εδωδίμων·
Έντός τού 1973 ή κοινή άγορά των «έννέα»
θά καθορίση την μίσογίΐακην πολιτικήν
Λ Η ΟΠΟΙΑ θ Α ΤΕΘΗ ΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ΑΠ Ο ΤΗΣ 1ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1974
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ. Νοέμβριος. -
Ή Εύρωποική Οίκονομικη Κοινό-
της θά έχη μέχρι ,τοϋ τέλους τού
προσεχούς έτους καθορίσει την
γενικήν μεσογειακήν πολιτικην
της καί θά έχη ισυμπληρώσει τάς
οχεττικάς διαπραγματεύσεις, ώστί
νά άντικαταοταθοΰν αί διάφοροι
συμφωνίαι πού συνήφθησαν μετά
των κρατών τής Μεσογείου άπό
τού 1962, καί νά τεθή έν ισχύϊ ή
έν λόγω μεσογειακή πολιτική υ¬
πό τής 1ης Νοεμβριού 1974.
Αυτή είναι ή απόφασις είς την
όποιαν κατέληξαν οί υπουρ γαί
των Εξωτερικών των Κρατών -
μελιϊιν τής διευρυνθείσης Κοινότη
τος, οί όποϊοι συνεφώνησαν ό μ
ή μεσογειακή πολιτική της πρέπε.ι
νά οτηρΙΖεται επί των άρχων τού
έλευθέρου έμπορίου.
Τα κράτη είς τα όποϊα θά έφαρ
μοσθή ή έν λόγω μοσογειακή πό-
λιτική, συμφώνως πρός την λη¬
φθείσαν απόφασιν, θά είναι όλα
δσα βρέχονται άπό την Μεσόγε1-
ον καί τα όποϊα έΖήτησαν νά συν-
δεθοθν μετά ,τής Κοινότητος, με-
ταΕύ δέ αυτών περιλαμβόνεται
καί ή ΊρλανδΙα. Ως πρός τάς
λοιπάς χώρας τής Μέσης Άνατο-
λής δέν άπεκλείσθη τό ένδεχόμε
νόν συνάψεως συμφων,ών μετά
τής Κοινότητος καί οί ύπουργοϊ
των Εξωτερικών αφηοα/ τό θε-
μα ανοικτόν.
ΑΙ νέαι συμφωνίαι πού θά ου-
ναφθοϋν θά άφορούν την κατάρ¬
γησιν των δασμών τής ΕΟΚ επί
των έξαγωγών βιομηχανικώς προ
Ιόντων των μοσογειακών κρατώ/
μέχρι των μεσων τού ετους 1β77,
ίκτεταμέναι προτιμήσεις διά τα
γεωργικά καί κτηνοτροφικά προ-
Ιόντα των, καθώς καί την παρο¬
χήν οΐκονομικής βοηθείας, θά έ-
Εαιροΰνται μόνον αί πλέον άνε-
πτυγμέναι χώροι, ήτΌΐ ή Ισπανία,
ή Πορτογαλία, ή Γιουγκοσλαβία
καί τό Ίσραήλ.
Ή έπιτροπή τής ΕΟΚ πού έπε-
Εειργάοθη τάς ανωτέρω προτύ-
σεις, διετύπωσε καί «άντιπαρο-
χάς- έκ μέρους των μεσογειακών
κρατών, συνισταμένας κυρίως είς
την κατάργησιν των δασμών επί
των έξαγωγών βιομηχανικών προ-
Ιόντων τής ΕΟΚ μέχρι τού 1985.
Ή πρότασις δμως αυτή περί
καταργήσεως των δασμών εξήγει¬
ρε τάς Ηνωμένας Πολιτείας, οί
οποίαι θεωροϋν δτι θά συντελέση
είς τόν άποκλεισμόν ή τουλάχι¬
στον τόν περιορισμόν των άμερι-
κανικών προΐόντων είς τάς μεοο-
γειοκάς άγοράς.
Ό Βρεταννός ύπουργός κ. Χι-
ούμ, κατόπιν τούτου, επρότεινεν
δπως αί «ώντιπαροχα'ι» των μεοο-
γειακών κρατών πρός την ΕΟΚ
περιορισθούν είς τα κράτη των 6ο
ρείων άκτών τής Μεσογείου, καί
δπως τα ύπόλοιπα μεσογειακά
κράτη περιορισθούν είς τάς παρα-
χωρήσεις πού περιλαμθάνοντΐΊ
είς τάς υπαρχούσας ήδη συμφωνί¬
ας μεταξύ αυτών καί τής ΕΟΚ.
Ό ύπουργός "Εξωτερικών τής
Γαλλίας κ. Σούμαν, δμως, ύποσ-η
ριΖόμενος υπό των συναδέλφων
τού τού Βελγίου καί τής Ιταλί¬
ας, Ζητεί την κανονικήν «άντιπα-
ροχήν» υπό των λοιπών μεσογει¬
ακών χωρών.
Έν τώ μεταξύ, ώς εγνώοθιΐ,
κατά την διάρκειαν τής Συνόδου
τού έξ ύπουργών Συμβουλίου δι¬
ετυπώθησαν διάφοροι πολιτικαί ά-
πόψεις επί τού προβλήματος. Εί
δικώς οί Βρεταννοί καί ο! Βέλγοι
έπέμειναν επί τής άνάγκης όπως
ληφθούν ύπ' όψιν αί άμερικανι-
καί άντιρρήσεις, ένώ αί αντιπρο¬
σωπείαι τής Γαλλίας καί τής Ί·
σπανι'ας έπέμειναν είς τάς ιδικάς
των μεασγειακάς θέσεις.
ΎπεγραμμίΖετο ιδιαιτέρως ότι
ποσοστόν 50 — βθρ/ο των έξαγω-
γών των μεοογειακών χωρών κα-
τευθύνεται πρός την Εύρωπαϊκήν
Κοινότητα καί μόνον τό 6% πρός
τάς Ηνωμένας Πολιτείας, ενώ α< αύται χώραι είσάγουν μόνον τή 3% έκ των συνολικών είσαγωγών των άπό τάς ΗΠΑ. ΘΡΕΤΑΝΝΙΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ Είς την εφημερίδα «Γκόρντιαν», τού Λονδίνου, έξ δλλου, δημοσι εύεται ενδιαφέρον αρθρον της συνεργάτιδός τού Κάς 'Έλλα Πϊκ, είς τό οποίον, μεταξύ ΰλλων, α- ναφέρεται ότι: «Ή Βρεταννία έλ πι'Ζει ότι τό έξ ύπουργών Συμβού λιον τής ΕΟΚ θά δεχθή νά προ¬ έλθη είς κάποιαν συμφωνίαν μέ τό Ίσραήλ, πού θά χάση ωρισμέ¬ νας δασμολογικάς προτιμήσεις, πού έχει είς την αγοράν τής Βρε- ταννίας, μετά την είσοδον της είς την ΕΟΚ. ΜεταΕύ των άντιφατι- κών προβλημάτων πού άντιμετωπΙ Ζει ή ΕΟΚ, ουνεχίΖει ή Ορεταννι- κή εφημερίς, είναι τό άν θά κα- ταοτούν πλήρη μέλη ή ΤουρκΙα, ή Ελλάς, ή Ισπανία καί ή Πορτο- γαλία — θέμα μέ πολιτικάς έπι- πλοκάς. Ή επιτραπή πρέπει νά α¬ ποφασίση άν ό σκοπός τής μεοο- γειακής πολιτικάς της είναι ή δπ· μιουργία έκεϊ είδικής περιοχής έ· πιρροής ή άκόμα δν θά θεωρήση την Μέσην Ανατολήν ώς σύνο¬ λον — ήτοι ώς χώρον όπου δύ¬ ναται νά αναπτύξη ούσιώδη πολι¬ τικήν επιρροήν. Ό κ. Ντάρεν· τορφ, 'Επίτροπος των Έξωτερι- κών Ύποθέσεων τής ΕΟΚ, φρο¬ νεί δτι ή Κοινότης δέν πρέπει μ5 νόν νά συσφίξη τούς δεσμούς της μέ την Μεσόγειον, άλλά νά θεω¬ ρήση έπίσης καί τάς πολιτικάς έμπλοκάς. 'ΕΕ ΰλλου. ό πρόεδρος Πομπιντού φρονεί δτι ή Εύρώππ. μέσω τής ΕΟΚ, δύναται νά απο¬ καταστήση μίαν πολιτικήν οταθε- ροποιήσεως τής έπιρροής της είς την Μέσην Ανατολήν, πρός τοθ- το δέ αποτελεί σημαντικήν κλεί- δα ή Μεσογειακή Συμφωνία. Ό κ. Χήθ τάσσεται υπέρ μιάς κοινής ένεργειακής πολιτικάς, τούτο δέ συνδέεται μέ1 οτενωτέ- ραν προσέγγισιν των πετρελαιο- παραγωγών χωρών. Ως πρός τάς ΗΠΑ ,φοβοϋντοι δτι ή επέκτασις των συμφωνιών έμπορικής προτιμή/σεως τής ΕΟΚ, θά άπομοκρύνη αυτήν την χώραν άπό τάς άγοράς τής Μεσογείου καί θά διακινδυνεϋση τό συμφέ ροντα των όμερικανικών έταιριών πετρελαίου. Έξ δλλου, αί ΗΠΑ άμφιβάλ- λουν όν ή ΕΟΚ δύναται νά συυ- 6άλη είς την διατήρησιν τής είρή- νης είς την περιοχήν τής Μέσης Άνατολής, γεγονός πού έξασφα- λΙΖει ή παρουσία τού βου Στό- λου. Οίοσδήποτε διακανονισμόν είς την περιοχήν αυτήν έ£αρτάται άπό τάς ΗΠΑ καί την ΕΣΣΔ». Τέλος, εις τούς «Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς» δημοσιεύεται άνταπόκρι- σις έκ Βρυξελλών, είς την όποι¬ αν άναφέρεται ότι ή Βρεταννία θά συστήση προσεκτικήν άντιμετώ πκσιν τού προβλήματος των σχέ¬ σεων μέ την ΕΟΚ καί θά υπο· γραμμίση τόν κίνδυνον των ένδε- χομένων έμπλοκών έκ τής προτει- νομένης προσεγγίσεως — κυρί¬ ως των έπιπτώσεων επί των σχέ¬ σεων μέ τάς ΗΠΑ. Αί Η.Π.Α., γράφει, έχουν ήδη προειδοποιήσει, ότι άντιτίθενται σφοδρώς είς οιανδήποτε επέκτα¬ σιν των έμπορικών συμφωνιών πρότιμήσεως τής ΕΟΚ. Ή Βρε¬ ταννία, συνεχι'Ζει, έπιθυμεϊ, έξ δλ λου, νά τονίση τάς εξωτερικάς πολιτικάς έμπλοκάς τής μεσογεια- κης συμφωνίας, όχι μόνον έναντι των ΗΠΑ, άλλά καί τής ΕΣΣΔ, λόγω τής άναμίξεώς της είς την Μεσόγειον καί την άραβικήν κρί¬ σιν. Ώς πρός τούς Έξη, ούτοι δέν συμφωνοϋν απολύτως επί τής προ τεινομένης πολιτικής, οί δέ υπουρ γοί των Εξωτερικών των χωρών • μελών τής ΕΟΚ, πού συνηντήθη σαν μέ τούς τρείς των νέων με¬ λών τής Κοινότητος, εξήτασαν τάς παρενεργείας τής μεσογεια- κής στρατηγικής. ΜεταΕύ δλλων, συνεζητήθη λ.χ. άν ή ΕΟΚ θά ου νεργασθή υπό τούς αύτούς όρους καί μέ χώρας ώς ή Ίορδανία καί τό Ίράν, ώς καί κατά πόσον τό θέμα των πετρελαϊων θά περιλη- φθή είς την μεσογειακήν πολιτι¬ κήν. Ή Γαλλία καί ή "Ιταλία, των ό ποίων πολλά άγροτικά προϊόντα άνταγωνϊΖονται έκείνα των μεσο γειακών χωρών, έπισύρουν την προσοχήν τής ΕΟΚ είς τάς παρα χωρήσεις πού θά προβή αύτη, ένώ άλλα μέλη τής Κοινότητος, έπι- θυμοϋν νά περιορισθή ή έκτασις τής βοηθείας πού θά δοθή είς έ- κείνας. Ένα άπό τα άκανθώδη προβλή ματα πού άντιμετωπίΖει ή ΕΟΚ «ϊϊναι καί ή αίτησις τής Ρουμανί- ας νά περιληφθή είς την μεσογει ακήν συμφωνίαν — πρότασις την όποιαν καταπολεμοϋν περισσότε¬ ρον ή Γαλλία καί ολιγώτερον ή Γερμανία. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣέΊΣ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ Έν όψει τής εκδόσεως τού «Οίκονομικοϋ Όδηγού των έν Ελλάδι έταιρειών 1973» η έται· ρεία "Αϊκαπ Ελλάς Α.Ε. έδωοε είς την δημοσιότητα τόν κατάλο γον των 100 μεγαλυτέρων βιομη χανιών τής χώρας, μέ κριτήριον κατατάξεως τό ϋψος των πωλη· σεων κατά τό 1Θ71. Έκ των στοιχείων τού πίνακος κοί έν άντιπαραβολή πρός τόν περυσινόν κατάλογον διαπιστουν ται ωρισμέναι άνακατατάξεις ει>ς
την σειράν των μεγάλων τής έλ
ληνικής βιομηχανίας μέ βάσιν πό
ντοτε τό ϋψος των πραγματοποι
ηθεισών πωλήσεως των. Ένδει
κτικώς αναφέρομεν ότι την πρώ¬
την θέσιν κατέλαβε τό 1871 Μ
«Άλουμίνιον Ελλάδος» η όποία
τό 1970 κατεϊχε την δευτέραν^
είς δέ την δευτέραν μετετέθη τό
Διϋλιστήριον Θεσσαλονίκης, πρώ¬
τον κατά τό 1>970.
Έν συνεχεία δημοσιεύομεν ο¬
λόκληρον τόν κατάλογον των
100 μεγάλων (ο έντός πορενθέ-
σεως άριθμός ύποδηλοϊ την θέσιν
έκάστης βιομηχανίας εις τόν πε¬
ρυσινόν κατάλογον).
1) Άλουμίνιον τής Ελλάδος
(2), 2) Διϋλιστήριον Θεσσαλονί¬
κης (1), 3) Έλληνικά Ναυπηγεια
(11η), 4) Χαλυβουργική (4), 5)
Έλληνική Έταιρεία Χάλυβος (5)
θ) Εσοο Πάππας (8η), 7) Α.Ε.
Ε.Χ.Π.Λ. (7η), 8) Πειραίκή Πα-
τραϊκή (10η), θ) Έλληνική Βιο-
μηχανία Σακχάρεακ (6η), 10)
ΑΓΕΤ (9η), 11) Βιοχάλκο -Κο-
λώδια (14η), 12) Τιτάν ΑΕ (12/
13) Φουλγκόρ (13), 14) Βιαμάί
(19η), 15) Άθηνα'ική Χαρτοποι
ϊα (16), 15) Έλάίς (17η), 17^
Άφοί Σαρακάκη (20ή), 18) Πά
παστράτος (18η), 19) Κ. Φί£
(15η), 20) ΙΖόλα (37η), 21)
Έθύλ (21η), 22) Έσσο Πάππας
— Χημική έταιρεία (24η). 23)
Στ. Α. Πίτσος Α.Ε. (31η), 24)
Βιομετάλ ΕΣΚΙΜΟ Α.Ε. (30ή),
25) Χαλυβουργεία Βορείου Ελ¬
λάδος Α.Ε. (26η), 26) Έθνος
Γ. Α. Κεράνης Καπνοθιομ. Α.Ε.
(22α), 27) Αίγαίον Κλωστοϋωαν
τήρια Α.Ε. (43η), 28) Μύλοι Αγ
Γεωργίου Α.Ε. (23η), 29) Βιο
μηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων
Α.Ε. (25η), 30) Α.Ε. Έπιχειρ.
Μεταλλ. — Βιομηχ. καί Ναυτιλια
κων (35η), 31) Χημικαί Βιομη-
χανίαι Βορείου Ελλάδος Α.Ε.,
32) Αλλατίνη Α.Ε. (27η), 33)
Τρανστεκόμ Α.Ε., 34) Άφοί Γ
Καρέλια Α.Ε. (36η), 35) ΕΓΛ
Χαρτοποιϊα Ε.Γ. Λαδοπούλου Α.
Ε. (20η), 36) ΑΕΒΑΛ Α.Ε., 37}
Πιρέλλι Ελλάς Α.Ε. (39η), 38)
Σήμενς Τηλεβιομηχανική Α.Ε
(5θη), 39) Ο. Δάριγκ καί Σία
Α.Ε. (32α), 40) ΙΟΝ Α.Ε. (40),
41) Έλληνική Ζυθοποιία Α.Ε.
(38η), 42) Έλληνικοΰ Πυριτιδο-
ποιείου καί Καλυκοποιείου Α.Ε.
(71η), 43) ΒόμβυΕ (41η), 44)
Βιοχρώμ Α.Ε. (44η), 46) Σέλμον
Α.Ε. (53η), 46) ΜΕΛ Μαχεδονι·
κή Έταιρεία Χάρτου Α.Ε. (50),
47) ΕΒΓΑ Έλληνική Βιομ. Γά¬
λακτος Α.Ε. (43η), 48) Βιοχάλ
κο — Άλουμίνιον Α.Ε. (42η)
49) Γκούντγηαρ Ελλάς ΑΒΕΕ,
50) Έλσα Α.Ε. (52η), 51) Βέλ-
κα Κλωστήριον Α.Ε. (56η) Λου-
μίδης Α.Ε. (3), 53) Άθηναίΐ'η
Ζυθοποιία Α.Ε. (49η), 54) Έλ
ληνική Χαλυθουργία Α.Ε. (46η),
55) Χρωπεί Χρωματ. Πειραιώς
Σ.Α. Οίκονομίδης καί Σία ΑΓ..
(55η), 56) Έλαιουργία καί Βαμ
βακουργία Θεσσαλονίκης Α.Ε.
(51η), 57) Ναυπηγεία Έλευοι-
νος Α Ε., 58) Μθλοι Μακεδονί
59) Βετλάνς - Νάουσα Α.Ε.
2ς — Ε. Μελισσάρης Α.Ε. (61 τθ
Μετάξης (63η) 61) Άντωνιάδη
(67η), 62) ΒΕΣΟ Α.Ε. (58η;,
(83η), 60) Έτμα Α.Ε. Τεχνητής
- Άθανασιάδη Βιομ. Βάμβακος
63) Βαμβακουργική Ελλάδος Α.
Ε. (45η), 64) ΕΛΚΟ —Βαγιωνιής
Α.Ε. (82η), 65) Θεσσαλική Βιομ
Πολτοϋ κα( Χάρτου Α.Ε. (48η),
66) Φίλλιπς Α.Ε. (77η), 68) Βαλ
κανεξπόρτ Α.Ε. (62η), 68) Βια-
νύλ Χρωματουργεϊα Μοοχάτου Α.
Ε. (57η), 69) Φανεστρόπουλος
Α.Ε (88η), 70) Τσιμέντα Α.Ε.
(60), 71) Σοκολατοποιία Παυλί-
δου Α.Ε. (64η), 72) Έλαιουργ α
Βορείου Ελλάδος Α.Ε. 73) Έλ
λάς ΚΑΝ Α.Ε. (98η), 74) ΧΟΕ
ΣΗΣΤ Ελλάς Α. Ε. 75) ΑΕΟ
Ελλάς Α.Ε., 76) "Ηβη Παναγό-
πουλος Α.Ε. (65η), 77) ΕΒΑ
Έλληνική Βιομ. Άπορρυπαντικών
(68η), 78) ΕΒΜΕ Τσαούσογλου
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑΤΚΗ ΕΜΠΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Γενικάς Ίσολογισμός 31 Δεκεμβριού 1971
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1. Άκίνητα
α) Κτίσματσ
Μεϊον άποσβέσ.
1970
1971
978.502.—
394.114.—
β) Γήττεδσ
584.388. -
241.491.60
825.879,60
978.502.—
394.114.—
584.388. -
241.491,60
2. Μηχαναί καί
Μηχσνήματσ 3;0,853.—
Μιίον άττοσβέσεις 240.444,50
70.408,50
31Γ.ν επί τρύ Ζωτικοϋ, ςύτρή προ-
βΑήματος ύπεγρρμμίοθη κρτ' ά^ρ-
χην ότι εΐνβΐ ί>λ<ι)ς ά.νεπιθύμητςς; ή προσφύγη §ίς |ένε)ς έργοτικας χείρας, κυρίως δέ είς Άφρικα- νούς. Ή Ικανοποίησις των βχεπ κιϊιν άναγκών τής πβιραίκής 6ιο μηχανίας κρΐνεται δυνατή επί τού παρόντος τουλάχιστον, διά τής πλήρους άξιοποιήσεως τού υπσρ- χοντος έργατικοϋ δυναμικού. Δι· ναμικοϋ μή πλήρως έργαξομένου σήμερον. Άκόμη, ύπεστηρίχθη η άνάγκη τής έπιμορφώσεως των τεχνικών στελεχών, μέ σκοπόν την έπαύ[Εησιν τής παραγωγικότη τάς των καί τής προσελκύοευκ, , διά τηε θεσπίσβωα κ|νη- ΙΑΡΥΕΤΑΙ ΝΑΥΤΜΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Κατόπιν τής δημοσιεύσεως τού σχεδίου Νομοθετικού Διαταγμα- τος γιά την Ιδρύση ναυτιλιακών ΤραπεΖών, διανοίγονται οί προο- πτικές γιά την Ιδρύση υπο τής Ε θνικής ΤραπέΖης αύτοτελοϋς πι- ατωτικού Ίδρύματος, τό όποίο θά χρηματοδοτή ναυτιλιακές καί ναυπηγικές έπιχειρήσεις τής χώ¬ ρας. Στο κεφάλαιο τής ναυτιλια- κι"|ς ΤραπέΖης πρόκειται νά μετυ- σχουν ή γερμανική ναυτιλιακή ΤράπεΖα Ντόϋτσε Σιφάρεν, ό ό- μιλος γαλλικών ΤραπεΖών, γνω¬ στάς ώς «γκρούπ τού ΣουέΖ», ή βραΖιλιανή Έθνική ΤράπεΖα Μπάν γο ντέ ΜπραΖίλ καί ή μεγαλη ία- πωνική ΤράπεΖα Νταϊτσι. Τό κεφόλαιο τής ναυτιλιακή£ ΤραπέΖης δέν φαίνεται ότι θα ύ- περβαίνη, κατ' αρχήν, τό μ;νι- μουμ πού θέτει ό νόμος, δηλαδή των 10 έκατομμυρίων δολλαρίων, δεδομένου ότι ή μεγάλη έπιφύ- νεια των ίδρυτικών μετόχων τήί. ΤραπέΖης δέν δημιουργεί προβλή- ματα γιά την συμμετοχή οτόν χρηματοδοτικό κίνδυνο, οϋτε για τις εγγυήσεις πρός τούς άναχρη- ματοδότες της. Οί τεσερις ξένες ΤράπεΖες θά καταβάλουν τό με ριδιο τοΰ κεφαλαίου των οέ συν- άλλαγμα. Σύμφωνα μέ τό κατατεθέν νο- μοσχέδιο, ή νέα ναυτιλιακή Τρά¬ πεΖα θά χορηγή δάνεια καί έγγυη σεις πρός ναυτιλιακές καί ναυ· πηγικές έπιχειρήσεις κα'ι θά ό- ναλαμθάνη την καλύψη όμολογισ- κών δανείων ναυτιλιακών καί ναυ¬ πηγικόν έταιριών. Ή ναυτιλιακή ΤράπεΖα, την όποία θά διοική ή Έθνική ΤράπεΖα θά έγκαταστα- θή στόν Πειραια καί ή λειτουρ- γία της θά έλέγχεται, κυρίως κα τασταλτικώς, άπο την Νομισμα τική Έπιτροπή. Αντιθέτως, γιά την έκδοση ναυτιλιακών όμολογιακών δανεί¬ ων σέ συνάλλαγμα στό έ ξ ω- τ ε ρ ι κ ό , καμμιά αδεία δέν θά άπαιτήται. Ή άντληση κεφα λαίων τής ναυτιλιακής ΤραπέΖης άπό την έσωτερική άγορά θά άν- τισταθμι'Ζεται δι1 ίσοπόσου είσρο- ής Εένων κεφαλαίων, σέ συνόλ- λαγμα, άπό τό έΕωτερικό. Ή ναυ τιλιακή ΤράπεΖα θά δέχεται κα- αθέσεις όχι κατώτερες τοϋ ίσοπό σου των 200 χιλιάδων δραχμών καί θά ουμμετέχη σέ χρηματοδο- τησεις πού δέν θά πρέπει νά ύ· περβαίνουν τό 1)5 τοΰ κεφαλαί¬ ου της, περιλαμβανομένων των ο ποθεματικών, γιά εκάστη χρημα τοδοτουμένη έπιχείρηση. Στήν ναυτιλιακή ΤράπεΖα θα έπιτρέπεται ή κτήση πλοίων καί άκινήτων διά την καλύψη ναυτι λιακών άπαιτήσεων κα'ι είδικών δανείων, άλλά υπό την προϋπόθε· ση τής έγκρίσεως τής Νομισμα τικής Έπιτροπής. "Οπως εινσι γνωστό, μέ τόν νέο νόμο οί ναυ· τιλιακές ΤρόπεΖες θά δικαιοΰν· ται νά τηροΰν απολύτως τό τρο· πεΖικό άπόρρητο γιά κάθε τρα- πεΖική τους έργασία, εξαιρέσει τοϋ έλέγχου των νομισματικών, Ι διακαστικών καί φορολογικών Άρ χών, οί οποίες, όμως, υποχρεούν¬ ται νά τηρήσουν τό άπόρρητο έ¬ ναντι των τρίτων. Ή ναυτιλιακή' ΤράπεΖα θό έχη την εύχέρεια νό ' έκφράΖη τό σύνολο των συναλλα γών της σέ ξένο νομισμα καί να διοκινή έλευθέρως τό ά νμα, υπό την έποπτεία των σματικών Άρχών. Σύμφωνα μέ τό νέο διο, ή ναυτιλιακή ΤράπεΖα αηο>
λάσσεται των τελών χαρτοοήμοί,
και λοιπών έπιβαρύνσεων γιά Τι
δικαιοπραξίες, τις οποίες θά ου
νάπτη κατά την ασκήση τής χρη
ματοδοτήσεως ναυτιλιακών και
ναυπηγικών επιχειρήοεων, Κατ(,
την σύσταση ύποθηκών κ.λπ. [.
πίσης, θά άπαλλάοσεται τού φο
ρου κύκλου εργασιών κατά τη/
κατσθολη τόκων ή την εϊοηραίΓ,
προμηθειών καί λοιπών έοόδων
Φόρος είσοδήματος έκ τόκων, ηου
θά παρέχωνται στήν ναυτιλιακή
ΤράπεΖα άπό ξένες Τράπε&ς,
δεν θά καταβάλλεται, έφ' όσον η
φορολογική υποχρεωθή θά υπέρ
βαίνη την φορολογική έπιβάρυν
ση, πού θά προκύπτη άπο την νο
μοθεσία τής χώραο τής ξένης Τρο
πέΖης
Τέλος, ή πλεισψηφία των μΓ
τοχών τής ναυτιλιακής ΤραπέΖης
θά πρέπει νά ανήκη σέ ιιμεδα-
πούς, έκτός άν αποφασίση δια
φορετικά τό Κυβερνητικό Πολι
τικό Συμβούλιο.
"Η ιδρύση τής πρώτης ναυτιλι
ακής ΤραπέΖης τής χώρας οτον
Πειραια, μέ πυρήνα την Έθνική
ΤράπεΖα, θά αποτελέση την εί-
σοδο τού έλληνικοΰ τραπείικοθ
συστήματος στήν διεθνή ναυτ,-
λιακή χρηματαγορό, ή όποία κοί
αποτελεί τόν εύρύτερο ορΙΖοντπ
μεταΕύ των διαφόρων χρηματοδο
τικών έξειδικεύσεων των έμπορι
κων ΤραπεΖών.
τρών. Ειδικώτερον άνεγνωρίσθη
ώς έπιβαλλομένη ή οργάνωσις
τής έπαγγελματικής τεχνικής έκ-
παιδεύοεως, άντί τής φοιτησεως
είς τα γυμνάοια, ή μέριμνα διά
την εργατικήν κατοικίαν, κυρίω.
διά τούς διακρινομένους διά την
υψηλήν των παραγωγικότητα, ο
απαλλαγή έκ φόρου μεταβιβάσε¬
ως των υπό των έργατοτεχνιτών
βιομηχανίας άγοραΖομένων οίκι-
ών κλπ. Παραλλήλως έτονίσθη Ο¬
τι έπιβάλλεται ό έκσυγχρονισμσο
των βιομηχανικών έγκαταστλσε
ών, η θέσπισις μέτρων υπέρ τής
ελευθέρας ύπερωριακής εργασί¬
ας ώς καί τής άπασχολήσεως
των συνταξιούχων ώς καί τοιού¬
των διά την ανακοπήν τής μετα·
ναστεύσεως καί την έπιτάχυνσιν
των ρυθμών τής παλιννοστησεως
Ναυπηγοεπισκευαστική θιομη-
χανία Περάματος. Αναφορικώς
πρός τό θέμα αύτό, απεφασίσθη
ή συγκέντρωσις στοιχείων, σχε¬
τικών μέ τάς πραγματοποιηθείσας
κατά την τελευταίαν τριετίαν ναιι
πηγήσεις, έπισκευάς κλπ., είς μο
νάδας σκαφών, είς τόννους χω¬
ρητικότητος καί είς αξίαν.- Σκο¬
πός τής μελέτης αυτής ή ύποβο-
λη προτάσεων σχετικών μέ τα
μέτρα πού πρέπει νά ληφθούν
διά την ενίσχυσιν καί ανάπτυξιν
τού σημαντικοθ αυτού κλάδου.
Δι' άποφάσεων τού υπουργοΰ
Έθνικής Οίκονομίας κ. Ν. Η. Έ
φεσίου ύπήχθησαν κατά τόν μή-
να Όκτώβριον έ.έ., είς τάς δια¬
τάξεις τού Α.Ν. 147)67, διά των
οποίων χορηγείται οίκονομικη ε¬
νίσχυσις, υπό μορφήν έπιδοτήοε-
ως τού έπιτοκίου επί δανειακών
κεφαλαίων, αί κάτωθι ίδιωτικαί
έπενδύσεις συνολικοϋ ϋψους δρχ.
292.840.000.
Άνώνυμος Μεταξοβιομηχανικη
καί Έμπορική Έταιρία ΒΟΜΒΥΙ
Α Ε , Π. Κουτρουμπής, ποσόν
150.000.000 δραχ. διά την επέ¬
κτασιν των έγκαταστάσεων των
είς Κολοκυνθοϋ Αθηνών, έργο-
στασίων της καί ιδρύσεως νέου
τοιούτου παραγωγής νημάτων νά-
ϋλον κλπ.
Άνώνυμος Μεταξοβιομηχανικη
Έταιρία Δ. ΝΑΘΑΝΑΗΛ καί ΣΙΑ
ποσόν 41.565.000 διά την επέ¬
κτασιν, έκσυγχρονισμόν καί με¬
ταφοράν τοϋ έργοστασίου της
είς τό 22ον χιλιόμετρον τής Έθ·
νίκης όδοΰ Αθηνών — Λαμίας.
ΤΖεμίι-α ΕΠΕ, ποσόν 22.500.
θθθ, διά την Ιδρυσιν, είς τόν Νο
μόν Βοιωτίας καί επί τής Έθνι¬
κής όδού Αθηνών — Λαμίας έρ-
γοστασίου παραγωγής καί καλλυ
ντικών.
ΡΕ ΒΙΠΑΡ ΕΠΕ, ποσόν 17.
000.000 διά την ίδρυσιν είς Ρέ¬
θυμνον Κρήτης έργοστασίου πα-
ρασκευής φαρμακευτικών καί καλ
λυντικών προϊόντων.
Άνώνυμος Έμπορική, Ναυτι¬
λιακή καί Βιομηχανική Έταιρία
Σύρματα, Συρματόοχοινα Ν. ΛΕ
ΒΕΝΤΕΡΗΣ Α.Ε., ποσόν 46.775
000 διά την ίδρυσιν είς περιοχήν
Βόλου έργοστασίου παραγωγής
σύρματος έκ σκληρού χάλυβος
καί συναφών είδών.
Νόρμα Ελλάς Α. Πολυχρονη
Βιομηχανία Φσρμάκων Α.Ε. πό
σον 15.000000 διά την επέκτα¬
σιν των έγκαταστάσεων της κα>
ανεγέρσεως είς Μεγάλα Σχινο
τής περιοχής Άχαρνών (Μενίδι)
νέου έργοστασίου.
ΠΕΡΙΗΛΘΕ ΣΤΗΝ
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΈΖΑ
Τό επί τής συμθολής τϋν Λε-
ωφόρων Βασιλίοαης Σοφίας κο'ι
Πανεπιοτημίου άκίνητον ίδιοκιη
οίας τού Όμίλου ΝΙΑΡΧΟΥ, πλη¬
ροφορούμεθα ότι περιήλθε στήν
ίδιοκτησία τής Έθνικής Τραπε-
Ζης, ή όποία προτίθεται νά το
άνοικοδομήση. Σχετικόν προαύμ- '
φωνον πωλήσεως, πού προβλεπει
τίμημα 120 έκατομ. δρχ. υπογρα¬
φή ήδη, μεταξύ τής Έθνικής και
εκπροσωπών τού κ. Νιάρχου.
ΝΕΑ ΠΕΡΙΣΤΟΛΗ
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ
ΚΑΤΟΧΟΝ ΤΙΤΛΟΝ
Νέα μέτρα περιορισμού των
τραπεΖικών πιστώσεων πρός τούς
κατόχους άνωνύμων τίτλων μέ ι-
νέχυρο των χρηματογρόφων έλή
ώθησαν άπό την Νομισματική Έ
πιτροπή, τα όποϊα περιορίΖουν α-
κάμη περισσότερο τα ορια χρη-
ματοδοτήσεως, μέ σκοπό την δυ
σχέρανση τής κερδοσκοπίαο οτο
χρηματιστήριον.
Συγκεκριμένως, τό ποσό τής
χρηματοδοτήσεως μειοϋται σέ 100
χιλιάδες δραχμές άνά δανειοδο
τούμενο καί μέχρι τού 30% τής
μέσης χρηματιστηριακής άξίας
των ένεχυριαΖομένων μετοχών
καί όμολογιών, έναντι 500 χιλιά¬
δων μέχρι τούδε. Έπίσης ή διάρ
κεια των δανεΐων όρίΖεται τρίμη-
νος έναντι εξαμήνου μέχρι τώ-
ρα. Ή χρηματοδότηση μέχρι τού
όρίου 100 χιλιάδων θά παρέχε-
ται μέ -τόν όρο 6τι παρήλθε. ένα
έξόμηνο άπό τής έξοφλήοεως τού
τελευταίου δανείου μέ ένέχυρο
χρεογράφων τού ίδίου τοϋ χρη-
ματοδοτουμένου. Ειδικώς γιά δα
νεισ μέ ένέχυρο όμολογιών κρα-
τικών> δανείων ΔΕΗ καί ΟΤΕ τό
ποοοστό τής χρηματοδοτήσεως
δύναται νά φθάση μέχρι 50% της
τρεχούσης άξίας. Τό άνώτατο ό-
ριο των 100 χιλιάδων θεωρείται
ή συνολική δανειοδότηση τοΰ
χρηματοδοτουμένου άπ' όλες τίς
τράπεΖες.
Προκειμένου περί ένεχυριάσε-
ως μεταπολεμικών κρατικών δα¬
νείων ή δανειοδότηση μπορεί νά
φθάση μέχρι τό 70% τής χρημα
τιοτηριακής άξίας καί ή έξάμηνος
διάρκεια νά παραταθή γιά ένα ά¬
κόμη τρίμηνο. Τα δάνεια έΕακο-
λουθοϋν νά βαρύνωνται μέ έπιτό
κιο 8,5% πλέον 1% προμήθεια.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Τακτικής Γενικής Συνελεύσε
ως των Μετόχων τής Άνωνύμου
Κερκυραίκής Εμποροβιομηχανί
κης Έταιρείας ' Εδρα έν Κερκύ¬
ρα.
Συμφώνως τφ Νομώ καλούν-
ται ο! κ.κ. Μέτοχοι τής Έταιρεί-
άς διά την 21 ην Δεκεμβριού 1Θ72
ημέραν Πέμπτην καί ώραν 6 μ.
μ., είς τό έν Κερκύρα καί επι
τής όδοϋ Ήλία Πολίτη 2 Γραφεΐ
όν τού Προέδρου τής Έταιρείας
κ. Σπυρίδωνος Πολίτη πρός ου/
κρθτησιν Τακτικής Γενικήο ΣυνΓ
λεύσεως διά την χρήσιν 1Θ71 μέ
τπ κάτωθι θέματα τής ημερησίας·
διατάξεως.
1] Ύποβολή Ιοολογισμοϋ χρή
αεως 1971 καί άνάγνωσις σχε¬
τικών 'έκθέσεων τοϋ Διοικητικου
Συμβουλίου καί των Έλεγκτών.
2) Έγκρισις τού 'Ιοολογισμοϋ
χρήσεως 1971 καί απαλλαγή των
Μελών τοϋ Διοικητικου Συμβου¬
λίου καί των Έλεγκτών άπό πά
σης ευθυνής διά την χρήσιν 10/1
3. Έκλογή Έλεγκτιϋν διά την
χρήσιν 1973 καί καθοριαμός ά-
μοιβής αυτών.
4) Τροποποιήση τής άπό 20
Δεκεμβριού 1969 αποφάσεως τής
Γενικής Συνελεύσεως τής Έται-
ρειας μας, περί διαρκείας τήο
θπτείας τού έκλεγέντος Διοικη
τικοΰ Συμθουλίου, συμφώνως
πρός την ύπ αριθ. 5972)365)
2 2.70 Δ) γήν τού Ύπουργείου
Εμπορίου καί τό άρβρον 16 ιού
καταστατικοϋ ήμωγ.
Μέτοχοι έπιθμμοΰ,ντες νά μβ-
τάσχωσι τής Συνελεύσεως δ,έο,ν
νά καταθέσωσι τάς Μετβχάς των
είς τό εν Κε,ρκύρβ γραφείον τοθ
κ. Προέδρου τής Έταιρείας ή πά
ρά τώ Ταμβίω Παρακαταθήκας
και Δανείων ή παρά τινι Τραπέ-
Ζή καί νά προσαγάγωαι τάς σχετι
κάς άποδείξεις, οί δέ τυχόν άνα
πληρωταί των καί τα πληρεξου-
σια, πέντε τουλάχιστον ημέρας
πρό τής ώς ανω ορισθείσης διά
την Γενικήν Συνέλευσιν.
Έν Κερκύρα τή 8—Π — 19/2
Έντολή τού Διοικ. Συμβουλίου
Ό πρόεδρος
ΣΠΥΡΙΔΩΝ Μ. ΠΟΛΙΤΗΣ
ΑΙ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΔΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
ΑΧΡΕΩΣΤΗΤΩΣ
ΚΑΤΑΒΛΗΘΕΝΤΩΝ ΤΕΛΩΝ
ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ
ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΕΙΣ
ΕΝΙΑΥΣΙΑΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΝ
'Υπόκεινται είς ένιαύσιον παρα
γραφήν ί πρό τής ίσχύοο τοϋ Ν
Δ. 321)69 αξιώσεις πρός έπιστρα
φήν άχρεωοτήτως καταθληθέντων
είς τα τελωνεϊα τελών χαρτοση-
μου.
Τούτο ανεκοίνωσε τό υπουρ¬
γείον Οίκονομικών δι' έγκυκλίου
τού πρός τάς τελωνειακάς αρ¬
χάς καί οικονομικάς έφορίας, έΕ
όφορής ύποβληθεισών άναφορών
σχετικώς μέ τόν χρόνον παραγρα
φής των κατά τού Δημοσίου χρη
ματικών άΕιώσεων δι' όχρεωοτή-
τως καταθληθέντα είς τα τελω-
νεία τέλη χαρτοσήμου τοϋ Αρ-
Ορου 15β τοϋ Κώδικος Χαρτοσή¬
μου.
Ώς γνωστόν, κατά τάς διατόξειο
τοή άρθρου 30 τοή, Ν^ 1165^.18
«περί Τελωνειακόν Κώδικος· τςυ
άχρεωστήτως ε'ιοπραχθέντα τελω-
νειακά τέλη, φόροι καί δικαίω-
ματα υπέρ τού Δημοσίου ή τρίτων
έπιστρέφονται είς τόν δικαιούχον
κατόπιν διαταγής τού ύπουργε{ου
Οίκονομικών, εάν έντός έτους υ
πό τής πληρωμής ό δικαιοϋχος ε¬
πιδώση περί τούτου αίτησιν είς
την τελωνειακήν αρχήν ή είς τό
υπουργείον.
Τό Φορολογικόν Έφετείον Πει
ραιώς, άναφέρεται είς την εγκύ¬
κλιον, πριναν διά τής ύπ' αριθ.
393)72 αποφάσεως τού επί υπο¬
θέσεως έπιοτροφής άχρεωστή¬
τως καταβληθέντων είς τα τελω-
νεΐα τελών χαρτοσήμου, άναγομέ
νης είς χρόνον προγενέοτερον
τοϋ Ν.Δ. 321)69, απεφήνατο ότι
ή νομώ όριΖομένη έτησία άπο-
κλειστική προθεσμία διά την επι¬
στροφήν των άχρεωοτήτως κοτα-
βληθέντων δαομών κ.λπ. άφορά
δχι μόνον τούς διά τα είσαγόμε-
να ειδή Βεβα>ουμένους είς τό τε-
νεία πάσης φύσεως φόρους, άλ¬
λά καί τα τέλη χαρτοσήμου.
ΕΠΕΤΡΑΠΗ Η ΕΪΑΓΩΓΗ
ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ
Επετράπη δι αποφάσεως τοϋ
ύπουργοϋ άναπληρωτού ύπουργοθ
Έθνικής Οίκονομίας κ. Κ. Καρύ
δα, ή έξαγωγή άποπρασινισμέναιν
πορτοκαλίων έφ' όσον ταύτα πλη
ροϋν τούς δρους τούς προβλεπο¬
μένους υπό των Ισχύϊ κογόνων
τής ΕΟΚ.
ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ 23ης Η ΚΑΤΑβΟ·
ΛΗ ΤΟΥ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ
Παρετάθη 5ι' αποφάσεως τού
ύπουργοϋ Οίκονομικών μέχρι *°ί
τής 25ης τρέχοντος μηνός ή λή·
γουσα σήμερον προθεσμία ύποβο
λής δηλώσεων καί καταβοληο
των όφειλομένων τελών χαρτο¬
σήμου, είσφοράς υπέρ ΟΓΑ, Δή-
μων καί Κοινοτήτων, δακοκτονι-
άς καί επί κομΐστρων.
ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ Ο.Α.Ε.Δ.
ΕΙΣ ΛΑΡΥΜΝΑΝ
Ό διοι«ητη>ς τού Ό
Άττο—χολήχ—χ*; 'Ερτγΐ—ίβοθ
μΐΌθύ κ. Μ. ΜαΜκάκης,
ιμενος 6—6 των διβυθι*»π£*» τής ΛΑΡ
ΚΟ, κ.κ. Νι,κΐαλοίίβπ «αί '*&>«*■
θ'ΐ'άδη έ—ε».Μέ>θη, τίος έγκαιτασ'™
σιε'ΐς τής έιτα,ρίας ειΐς άα
■πρός εξέτασιν των
διά ττν Τφυαην οχσλής
4—ιχβι^ήχ—»ς
ΠΑΡΑΤΑΣΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΝ
ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Δι1 αποφάσεως τού ύιρυπουρ·
γού Άπαοχολήοεως κ. Κλ. Δα-
■ μιανοϋ, παρετάθη μέχρι β.1·ιβ7°
1 ή ίσχύς τής συλλογικής συμβάοε·
ως εργασίας των οταυλιτών κο'
γενικώς των άπασχολουμένων είο
βουστάσια, καί μέχρι 8 Ι1873
τοϋ προσωπικού κατασημο1"*
χονδρικής πωλήσεως εδωδίμων·
ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ Ε Ρ Σ
Υπό τού Γεν,κοϋ Γραμματεύς Ε.Ε.Σ. Θεσσαλονίκης
κ. Δημητμίου ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ, Συνταγματάρχου έ.ά.
"Ολοι οί "Ελληνες γνωρίζομεν
φτι ο Έρυθρός Σταύρος αποτελεί
τόν μεγαλύτερον άνθρωπιστικον
οργανισμόν άνά την ύφήλιον.
Είς έκαστον κράτος ύφισταια
ΐΒρυμα Έρυθροϋ Σταυρού καί ε:
απώτερον είς την χώραν μας λε.ι
τουργεί ό Ελληνικάς Ερυθρος·
ϊτουρός, όστις έπεκτείνει την
όλην άνθρωπιστικην δραστηριότη
τα αυτού καθ' άπασαν την επι·
κράτεισν δια των λειτουργούν
τνν έπαρχιοκών τμημάτων.
Αί εύγβνείς έηιδιώξεις τού Έ¬
ρυθροϋ Σταυρού συνίστανται είς
τος άκολούθους βασικάς αρχάς:
■Ανθρωπισμός — Αμεροληψία —
Ουδετερότης — Άφιλοκερδης
χαροκτήρ — Ένότης.
Συγκεκριμένως ή δημιουργία
τού Έρυθροϋ Σταυροϋ συνιστά
ται εις την:
' α. Προσφοραν βοηθείας, άνευ
διοκρίσεως ειςτους τραυματιςομέ
νους επι των πεδ.ων των μαχών
υπο την Διεθνή ή την Εθνικήν
μορφήν τού, ώς καί είς τούς
τραυματιΖομενους έκ τυχαίων
τροχαίων ατυχημάτων.
β. Πρόληψιν καί ανακούφισιν,
είς οιανδήποτε περίστασιν, άνθρω
πίνων όδυνών,
γ. Προστασίαν τής Ζωής, τής
ογείας των Έλλήνων, ώς καί τού
οίβοσμού τής ανθρωπίνης υπάρ¬
ξεως.
δ. Παροχήν άμερίοτου συνδρο
μής, Ανευ διακρίοεως εθνικότη¬
τος, φυλής, θρηοκείας, κοινων
«ής τόΕεως και πολιτικής παρα¬
τάξεως, είς τα έχοντα ανάγκην
βοηθείας ατομα.
ε. Παροχήν βοηθείας πρός
τούς πάσχοντος καί δυστυχούντας
ουνανθρώπους άφιλοκερδώς καί
έθελοντικώς καί
στ. Ενίσχυσιν των δημοσίων
όρχών τοϋ τόπου είς τάς άνθρω
πιστικας αυτών δραοτηριότητας.
συμφώνως πρός τούς διίποντα·.
την χώραν Νόμους.
Γενικώς ή αναπτυσσομένη άν
θρωπιοτική δραστηριότης τοϋ Ε
Ε.Σ. «ίναι τοιαύτη, ούτως ώστε
νά τυγχάνη προσιτή είς δλους
τούς " Ελληνας
Έξυπακούεται ότι ό Έρυθρός
Σταύρος τηρείται πάντοτε μακράν
των διαμαχών, όσον άφορδ τάς
πολιτικής, φυλετικής, θρησκευτ»
κης καί φιλοοοφικής φύσεως δια
φοράς.
Διά την εκπλήρωσιν τής ό
ΈΟνικής καί Κοινωνικής ύψηλΓ)·.
όποστολής τοϋ Ε.Ε.Σ. διαθέτε
Σταθμούς Πρώτων Βοηθειών, Έ
ξωτερικά ιατρεϊα, Κέντρα αίμοδο
οίας, Νοοηλευτικά καί φιλανθρα·
πικά ίδρύματα, ποικίλας σχολάς
έκπαιδεύσεως, αποθήκας έφοδια
ομού κλπ.
Είς τα ανωτέρω ίδρύματα εκα
τοντάδες χιλιάδες ατομα πάσης
τάξεως, ιδιότητος καί εθνικότη¬
τος μεταφέρονται, περιθάλπονται
καί νοσηλεύονται κατά τό πλεϊ
οτον δωρεάν, παρέχονται πλήρη
μαβητικά ουσσίτια είς απόρους
παίδος, προστατεύονται επί τώ
αποτελεσματικωτέραν οί άποροι
καί τα θύματα έκ των πάσης φύ
οεως θεομηνιών, έκπαιδεύονται
υπό την επίβλεψιν έκλεκτών επι
οτημονων καί διπλωματούχων Ά
δελφών, μορφώσεως έΕ,ωτερικοϋ,
νεάνιδες ώς Έθελονταί Άδελφαί
Άδελφαί Νοσοκόμοι 3ετοϋς φοι
τήοεως κλπ. ώς & έθελονταί Σα
μορεϊτσι. Ωσαύτως παραδιδονται
δωρεάν μαθήματα «ΟΙΚΟΙ ΝΟ-
ΣΗΛΕΙΑΣ» κλπ.
Έκ των ανωτέρω δραστήριον,
των τοϋ ΕΕΣ σαφές προκύπτει
το συμπέρασμα ότι ούτος διά την
πλήρη όντοπόκρισίν τού είς το
εύγενές καί θεάρεστον έργον τού
ύποβάλλεται αναμφισβήτως εις
οημαντικωτάτας δαπάνας, αΐτινες
δύνανται ν' αντιμετωπισθούν α¬
ποτελεσματικώς, έφ' όσον υφ' ό
λων των Έλλήνων εκδηλωθή πλι'ι
Ρΐς κατανόησις καί συμπαράστα
οις είς τό δυσχερές έργον τού.
Περί τα μέσα τοϋ μηνός Νοεμ¬
βριού έ.έ. διενεργεϊται άνά τό
Πανελλήνιον έτήοιος έρονος τού
Ε.Ε.Σ.
Οί μέχρι τούδε κατά τό -παρελ¬
θόν γενόμενοι έρανοι δέν άπέ
δωοαν τ1 όναμενόμενα ίκανοποιι·;
τικά άποτελέοματα, προφανώς
διότι δεν έξετιμήθη είς τό πρέ-
"ον υψηλόν επίπεδον ή πολυσχι-
"ής καί πλουαία είς πεπραγμένα
εθελουοία κοινωνική δραστηριο-
τΠς αυτού.
Ηδη τα υφιοτάμενα οίκονομι-
κό. άποθέματα τοϋ Ε.Ε.Σ. βαίνου-
οιν ουνεχώς μειούμενα, ένώ έπι-
υέτρως παρατηρείται ή δημιουρ
για νέων οοθαρών καί ποικίλων
άναγκών τού, συνεπεία των όαη
Μέροι αύξανομένων άπαιτησεων
τΠΰ κοινωνίας έκ τής άλματώδους
εξελίξεως τοϋ ανθρωπίνου γέ
νους.
Συγκεκριμένως διά την πληρε¬
στέραν ίατροφαρμακευτικήν περί¬
θαλψιν των προσερχομένων άσθε
ν«ν, τραυματιών κλπ., δια την ό
°°ν ένεστιν αποτελεσματικωτέραν
οντιμετώπισιν των θυμάτων έκ
τ«ν πάσης φύσεως θεομηνιών
(οεισμών, πλημμυρών, έπιδημιων
κλπ), ώς καί διά την παροχήν
'^ιχειώδους προοτασίας των δυ
«ηοχούντων ουνανθρώπων μας,
τ°ν Ε.Ε.Σ. άπασχολούν τα κοτω·
'ίρω οοβορώτατα προβλήματα.
ο. Ανέγερσις νέων κτιριακών
ΕΥκατοοτάοεων καί έκσυγχρονι-
°μος των υφισταμένων έργαστη
Ρΐιον
Ρ· Συγκρότησις νέων ιατρείων
κ°ι Σταθμών Πρώτων Βοηθειών
Κ|νητών ή οτατικών.
Υ Προμηβειαν άοθενοφάρων
Χπμάττον, τοιούτων κινητών Σταθ
*"ν πΡώτων Βοηθειών καί Συ-
νεΡΥείων ΑίμολΓ,ψίας πρός χρη-
"ιμοποίηοιν αυτών είς άτυχήματα
Τι)ς "παίθρου και πρός διατήρη-
0|ν έπορκών φιαλών αϊματος ο
λων
ου
των όμόδων διά τής έπιτοιιί
είς κοινότητος
καί τής λήψεως αιματος υπό των
κατοίκων αυτών, είς τρόπον ώ
ατε νά έξαοφαλίΖεται τελεσφό-
ρως ή διόσωσις των βαρέως α¬
σθενών ή τραυματιών ή των τοι¬
ούτων έξ έγκαυμστων κλπ.
ε Προμήθειαν τοϋ άναγκαούν-
τος ύγειονομικοΰ καί φαρμακευ-
τικού ύλικού τρεχουοών άναγ-
κων.
στ. Δημιουργία έπορκών άπο
Οεμάτων πάσης φύσεως, υλικών,
Ιματισμού, τροφίμων, ύλικοϋ, στρπ
τοπεδεΐας, στρατωνιομοϋ, (σκη-
νων — κλινοσκεπασμάτων — οτρ<*, μάτων κλπ.) διά την επιτύχη αν¬ τιμετώπισιν έκτάκτων άναγκών. Ζ. Πρόσληψις Νέου Διοικητικού Έπιστημονικοϋ καί κατωτερου τε χνικοϋ προσωπικού. Αί τοιαύται άνακύπτουσαι σο¬ βαραί δυσχέρειαι, προβαλλόμενα νυν υπό οξείαν μορφήν, άπαιτουν πρωτιοτως την κατανόησιν κα>
συμπαράϊτασιν ολων των πατρι-
ωτών καί φιλανθρώπων Ελλήνων,
είς τρόπον ώστε τα ύφιστάμενα
οίκονομικά προβλήματα αυτού νά
εϋρωσι την ταχείαν όρθήν λύσιν
των καί τοιουτοτρόπως ούτος να
συνεχίση τό εύγενές καί θεάρε¬
στον έργον τού, εύρισκόμενος
πάντοτε είς την ευχάριστον θεοιν
νά προοφέρη έθελουσίως καί α¬
διαλείπτως την ίπιθυμητήν ανα¬
κούφισιν είς τούς πάσχοντος καί
δυστυχούντας συνανθρώπους μας
"Ιδού, διά ποίους λόγους, πρε-
πει μετά προθυμίας καί Έθνικοϋ
Παλμοϋ νά ενισχύωμεν τό υπέρο¬
χον μέγα άνθρωπιστικον καί Έθ
νωφελές έργον τοϋ ΕΕΣ.
"Ελληνες,
Ό ΕΕΣ αποτελεί τόν μεγαλύ¬
τερον άνθρωπιστικον οργανισμόν
προστασίας τής Ζωής των Έλλή¬
νων μέ άνεγνωρισμένην Διεθνή
προβολήν.
Ή προοφερομένη δέ άνακου-
φισις καί χαρά είς τόν μεγάλον
πόνον των βαρέως ασθενών, τραυ
ματιών κλπ. αποτελεί την ώραιο-
τέραν έμπρακτον εκδήλωσιν αί
σθημάτων φιλαλληλίας τής άνθρω
πίνης ψυχής πρός τόν πάσχοντα
ΠΛΗΣΙΟΝ.
Ποιούμεθα όθεν θερμοτάτην
έκκλησιν πρός τούς εύποροϋντας
Έλληνας (Έπιχειρήοεις, Όργα
νιομούς, Σωματεϊα κλπ.), δπως
ουντρέξωσι μετ' εύψυχίας καί
μεγάλης καλωσύνης τό θεάρε
στον καί δυσχερές έργον τού Ε
Ε.Σ. δοθέντος ότι διά την έκπλή
ρωσιν τής ύψηλής άνθρωπιστικη,
καί έθνωφελοϋς άποστολής τού
στηρίς'εται κυρίως είς τάς συγκι-
νητικάς γενναίας προσφοράς εύερ
γετών, δωρητών καί συνδρομη-
τών Έλλήνων φιλανθρώπων η
μεδαπής καί άλλοδαπής.
Αλλά καί οί λοιποί 'Ελληνες
κατά τος οικονομικάς δυνατόπν
τας εκάστου, έστω καί έκ τοϋ υ-
οτερήματός των, τουλάχιστον νο
ενισχύσωσι προθύμως τόν διενερ
γούμενον Πανελλήνιον ετήσιον
έρανον.
Ωσαύτως παρακαλοΰνται δλοι
οί εύϋπόληπτοι Έλληνες, οΐανδη
ποτε κατέχοντες θέσιν έν τή κοι
νωνια διακρινόμενοι διά τό υψη¬
λόν φρόνημα καί τό κϋρος τής
προσωπικότητός αυτών, όπως α·
ναπτύξωσι την έπιβαλλομένην
δραστηριότητα διά την κατάλλη-
λονν διαφώτισιν τοϋ κοινοΰ επι
τοϋ έργου τοϋ ΕΕΣ, ώς επί των
προβαλλομένων υπό οξυτάτην
μορφήν νέων ποικίλων σοβαρών
άναγκών τού, πρός εξασφάλισιν
τοϋ ίερού οκοποϋ τού τε εφετει¬
νού έράνου καί των -Χριστιανικήν
έκδηλώσεων νέων εύεργεσιών
καί δωρεών.
Έν προκειμένον είμεθα ύποχρε-
ωμένοι, δπως άφ' ενός μέν άπο-
τίοωμεν φόρον τιμής καί εύγνω
μοσύνης πρός τούς μέχρι τούδε
μεγάλους Εϋεργέτας καί Δωρη-
τάς τοϋ ΕΕΣ, άφ' ετέρου δέ ν
αναφέρωμεν μετά βαθυτέρας συγ
κινήσεως δτι κατά τό τρέχον έ-
τος 1971 προσεφέρθησαν εύγε
νώς είς τό έν θεσσαλονίκη τμη-
μα ΕΕΣ αί άκόλουθοι Δωρεαι, εν
χρηματικαί ένισχύοεις καί σοβα¬
ραί έΕυπηρετήσεις.
α. "Υπό τοϋ Βιοτεχνικοϋ Έπι-
μελητηρίου θεσσαλονίκης έν και-
νοργές άσθενοφόρον όχημα.
β. Υπό τοϋ Δήμου θεσσαλονι
κης έν κατάλληλον -άσθενοφάρον
όχημα, ώς καί δαπάναις αυτού ε
Εωτερικός εύπρεπισμός τοϋ Ιδρυ
ματος.
γ. Υπό τής έταιρίας Άδελφών
ΜουμτΖίδη, έν νέον καινουργές
άσθενοφόρον όχημα, δοθέντος ό¬
τι αυτή καί κατά τό έτος 1970
προσέφερεν έτερον τοιούτον.
δ. Υπό τής Δικθνούς Έκθέοε
ως Θεσσαλονίκης εκατόν χιλιά
δες δραχμαί.
ε. Υπό τού όργανισμοϋ Λιμέ¬
νος Θεσσαλονίκης συνετελέσθη
ό εσωτερικάς ύδροχρωματισμός
καί έλαιοχρωματιομός άπασών
των αίθουσών των όρόφων τού
ίδρύματοο.
στ. Υπό τού όργανισμοϋ υ¬
δρεύσεως Θεσσαλονίκης τεσσα-
ράκοντα χιλιάδες δραχμαί.
Ζ. Υπό τοϋ κ. ΒασιλεΙου Φω-
σκοπούλου, έγκατεστημένου είς
την Δυτ. Γερμανίαν (Μόναχον)
ή επίπλωσις τού Σταθμοϋ Πρω-
των Βοηθειών καί
η. Υπό των Κάρλ Ράμπους,
Γενικοϋ Διευθυντού καί Προεδ-
ρου τοϋ Δ.Σ. τής Βιομηχσνικής
Αύστριακής Έπιχειρήοεως Στά-
γιερ - Νταίμλερ - Πούχ Α.Ε.
καί τού μετόχου αυτής κ. Ιωάν¬
νου Λαίνοπούλου, τριών καινουρ
γών άσθενοφόρων όχημάτων κι-
νουμένων επί παντοδαποϋ έδα-
φους
ΆνεΕαρτήτως των απονεμηθή
σών αυτοίς τιμητικών διακρίσεων
ή ύποβληθειοών προτάσεων πρός
απονομήν τοιούτων άφ' ενός μέ»
παρουσιάΖομεν τούς ανωτέρω πό
ράδειγμα πρός μίμησιν διά τούς
βύπορούντας Έλληνας καί δυνα
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ
ΑΙ ΕΝ ΜΟΝΟΛΙΘΟΙΣ ΜΟΝΑΙ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΑΟΚΙΑΣ
Τού
Σι»κέ)08ΐα έκ ττιροιηΐγουιμιένοιι
Αί Μαιλλίιτερα δ·ιατ-ρούμενες
το»·χοιγΐρβφίι~ «Τναι τού 13ου αι¬
ώνος, έ-θχης τπαύ είχον σταματη
σει ό δ«ωγ,μάς των είκ,άνον και αί
εΛ3ΐβολαί -των ΆράΙβων
Φοί;ιν·εται δτΐι οί Ιμιονοοχοί τοϋ
Καρέιμιε δέν τΐνωχλήθηοοι^ ά—ό
κ. Μ. ΛΕΒΙΔΗ, · ΙΑΤΡΟΎ
ττάνικιους σικαΐμιμιέ.ους καί αθτούς
στόν 6ράχον. Στ» 6άιΕ)ος ένα κά-
θ^μ« ττέττρινιο καί ιγγιό ΟΛ<ετο <1>α
νετσΐ: ~ώς (πιρ^ωρίιζεΓπο διά τώ,/ ή
γαύμιενΌν, 'Επτάνω άπτό την σάλαιν
ταά έ.σϊτιΐαταρ'ίιαυ, κελΛ-ΐά συγκ
νωνιοϋντια ιμιέ σ~νούς ■ διΐπ&ρό,μουις
καί όκ'ροβθΓΓΐικιά σκαλόιχιισ;. Στήν
Τού'ρκαυις ΣΙεθνησούκιο»^ς κο'
ΌθΜμιαινούς. Καί ούτκ μιε,τεβλήθη
σ&^ αί έ<,κΛίτ|~ί,οίι των είς τζσ<μ;α γιατί δέιν εΐχισν κοθμΐμίΐαν ξ κήν έμφάΊνιισιν νά τιούς έλκύη. Ή 'μζγϊχΚύτφη κ)σ(τθι»τιρο<)>ή των
είχον**/", Ιίγ'ειινιειν άιογότε.ρα μετα
τό 1922 ('μΐίΐτά -την τΠΒρίφηΐμη άν-
ταλλιαγή), ώς τούτο τό ~αραδέ-
χα·/!ΐ|3ί! καί ταϋρχθΊ σύγχροινοι συ,'
ΥιραΐφΐϊΤς, ό~ο®ί6θν-πες τάς έξορύ-
ξβις-τών όφβαίλιμών καί άλλας κα
τοΚΛτροφάς ειΐς φ»η«ο~Ικιονς μου-
σουλΐμιάΜους κια! ιπβίιΐδιά.
"Ο'λιες αύτές «5 έκικλησίες έχοον
&α κοιινό χΐαρΙακτιη,ριΐσΤΓΐιικόν. Την
έ'λιλίΐ'ψιν ο'ιασΐ&ήΐΓΓατ'ε δΐίθθρρυθ,μιΡε-
ως ή διοΜ0Κ>ΐμήοιεως έξοτβρικης.
Τίιτ~Τ£ δόν φανειρώνει, δτι έκεΐ,
μέσΒ σ' αύτιοιύς ^ούς τποιικιιλόιμορ
φους βιράχους ι<ιρύπ—οιντΐαι σίΌιι, ~σ)ρΐειβκιλήσ<ι'α, κΒοί ρ. ΜόνθΜ οιέ μιερικΐς ις Εν<α ά—λοΰκ σταύρον χα- ρο)νΐμιέη.<ον στιόν τοΐχρν. Σιηούς βράχρυς τταύ χρηκτυμευαν γιά ,ικομοκ—■ή,ρηα, 6λέ—ομΕΑ» μέγα λιες σάλες γ<6 έΙστΐαΓτόριο, μέ '<ΐ)ρίαβν εΤθΙοδον μ«ά μΕΤ/χίλη μ τπεΐρςτ, πού εφραζε κίΛηοΙμβνη την εϊσοδον καί ήρφάλιιζεν τούς ικ/αυς ό—ό τούς Άροιβοις καί γόλλςχκ; βίσιδθιλεΐς ή κκί λη|—άς. Ή 6ρ'θογιριαιψίια ΐτων εΤκακ π*ρί- ε,ργη. 'Εικ τη^ρώττκ δψειως <)»α!Μεται δτ,ι ε,Τνιαι τίιλιε'ΐως αΛ»θ(ρθόΓτραφος. ΠρασιεχτΊικώτΐβραι βιμιως μιελέΐτ—. μάς αΥτποικ'ολύτττΤΓΐειΐ· ιμϋβρΐΜά σηιμιεϊα, τα όττοκχ Τοτως θά ένδιιέφερσν τούς εΙ&ιιοοώς. Ή ά.ρβσγιροβφ·ία εΤινβιι μάλλον ψω νηιτιΐίή. ΠοιρχχπΐρεΤτΐαΐι τσκτιική έ- τπανώΐληψιις των θεωιρομμένων άνορ βοιγιροψιών. -.,χ. ΑΓι βίφθογγοΊ ΕΙ κβίί ΟΙ οντιιιοοΛίιοττ'αΜτιαιι μέ τό Ι ή ΑΙ ιμιέ τό Ε -πό Ω ιμέ τό Ο. Ή θδφθογγας ΑΥ ίπτιαυ τφο(σψέιρΕται ΑΒ γιράΐφεται ΑΒ. ■Αττοψεύνονται τα δκτπλά συμ- Φ«ν«. ΛΟΝΚΙΝΟΣ άΜτί ΛΟΓΓΙ- ΝΟΣ ΓΕΝΙΣΙ άντί ΓΕΝΝΗΣΙΣ. Παριαίλείιτπετα! τό Ν ττρό τού Γ ΑΥΞΒΝΤΙΟΣ άντί ΑΥΞΕΜΤΙΟΣ. Κ0ΣΤΑΜΤΙΝ0Σ. ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ (Έτπμίλεια: Παρεκάλεσαν κάποτε την κ»- ρία Ντασιέ, σύΖυγο τού μεγάλου φιλοσόφου τής Γαλλίας Άνδμύα Ντασιέ (1651 - 1752) νά γρά¬ φη μιά σκέψι της σ' ένα λεύκιυ- μα. '£κείνη, όμως, θλέποντας πώς στό λεύκωμα υπήρχαν αύτίι- γραφα των πιό σοφών άνδοών τής Εύρώπης, άρνήθηκε, λέγον- τας πώς θά ήταν πολύ τολμηρό έκ μέρους της νά βάλη τό φτυίχό όνομά της κοντά οτά ένδοξα ';χει- νς όνόματα. Έπειδή, όμως, έπέ- μεναν πολύ, στό τελος άνογκα- σθηκε νά γράφη μιά σκέψι της, ή όποία δέν ήταν βλλη άπό ένα θ',ϊ- χο τοϋ Σοφοκλέους, που λεει: «Ή σιωπή είναι τό πιό άκριθό ι ό σμημα τής γυναικός». Τό 18Θ7 «Ό Σταύρος» -ού !<ςι λαί δημοσίευσε τό εξής τραν κό γεγονός: Κ οποίος καυχόταν οιό καφβνεϊο πώς κατώρθωσε επετα άπό πολλές προσπάθειες να έτ-ι- Ζώση την πίστι τής γυναίκας 'ιθυ στόν θεό. Τό βράδυ, όπως γύρ'Ζε στό σπϊτι τού, θρήκε ΒΕω στήν αύλή πολύ άναστατωμένο καί ·ε· ρίεργο κόσμο. Όρμάει μέσα κ^ί γερό θέαμα τής νεκρής γυνα ΜΓς σέ λίγο βρέθηκε μπροστά στό πα- του καί των πατδιών τού. Στό χέ- ρι τής γυναίκας βρέθηκε ένα οη- μείωμα, πού έγραφε: «...άπό τότε πού έχοσα την πίστι μου, είμπι άνεπανόρθωτα δυστυχισμένη, εγώ καί τα παιδία μου, γι' αύτό π| ο- τιμήσαμε τόν θάνατο». Ό Βέαμερ ύπηρΕε μεγάλος ιε- ραπόστολος μεταξύ των Μουαοολ μάνων τής Άοίας καί τής 'Αφ.ϋ- κής. Μιά μερά είδε έναν ΙΛο» ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡ ΟΠΟΥΛΟΥ) σουλμάνο πού πήρε μιά Καινή Δι- αθήκη στά χέρΐα τού καί με κόκ- κινο υολύθι ύπεγράμμιΖε διάφορα χωρία. Ό ίεραπόοτολος πσραζε- νεύθηκε. Τόν πλησίασε καί τ(^ν ρώτηοε γιατί τα ύπογραμμίΖει. «ΎπογραμμίΖω έκεΐνα τά' ιιρά'γμα- τα πού γράφει τό Εύαγγέλιο, άλ- λά δέν τα έφαρμόΖουν οί Χριαΐι- ανοΐ...», εϊπε ό Μουσουλμά/^ς. (Τοομερό μαστΐγωμα άπό έναν ά- πιστο στό πρόσωπό μας. 'Αρκεϊ ό όμαρτωλός νά μετανοήοη...). Στό 1826. ό Καραΐσκάκης -Ι χε στρατοπεδεϋσει στήν Έλρυσΐ- να καί έτοιμαΖόταν νά κυριεύση την Άθήνα. "Ενα βράδυ, πού ε;- χε πέσει πολύ χιόνι, Λ Καρα'οκό- κης διπλώθηκε νά κοιμηθή ο~λ χιόνι. Σέ λίγο κάποιος τόν ξύπνη σε καί τοϋ εϊπε: «Στρατηγέ, φο βαμαι πώς θά κρυώσης. "Ελα κά· τω στό καράβι μου, έχω θέσι» — «Πά τούτους έχεις θέσι»; ρι>
τησε ό Καροίσκάκης, δείχνοντας
τοΰς στρατιωτες τού». — "Οχ
μόνο γιά αένα». — -Καί ποθ 6ά
τούς άτρήσω αύτούς; Δέν έρχο
μαι».
Τέτοια καρδιά έκρυβαν βΙ μα-
γάλοι όρχηγοί τής Έποναστάσε-
ως τοϋ "21.
Ό Παμβώ, περνώντας «ύπο-ε
άπό ένα νεκροταφείο τής ΑΑλ
Εανδρείας, εΐδε τόν μεγαλοποεπη
τάφο ενός άνθρώπου, γνωητ^α
γιά τό ότι δέν είχε κάνει τίποιε
οτή 2ωή τού, καί εϊπε: «Δέν ό-
πάρχει πιά άντιπαθητικό μνημεί*
άπό έκείνο πού μιλδ, δταν ό θίος
σιωπά...».
Ή άρετή είναι ό μεγαλοπρεπέ¬
στερος όνδριάντας.
μένους νά συνδράμωσι τό έργον
τού ΕΕΣ άφ' ετέρου δέ καί δη¬
μοσία έκφράϋομεν καί αύθις τα^
απείρους ευχαριστίας καί τα θερ-
μότατα ουγχαρητήρια διά τάς φ:·
λανθρωπικάς αυτών χειρονομίας
υπέρ τοϋ πάσχοντος πλησίον.
Επί τή εύκαιρία ταύτη διά λό·
γους ήθικής τάξεως θεωρούμεν
στοιχειώδες καθήκον, όπως απο
των στηλών τής ύμετέρας εγκρί¬
του εφημερίδος ύποθάλωμεν άφ'
ενός μέν τα θερμότατα συγχαρη
τήρια πρός τό Δ.Σ. τοϋ ΕΕΣ κα'
ιδιαιτέρως είς τόν πρωτεργάτην
αυτού Πρόεδρον καί τέως πρωθο
πουργόν τής Ελλάδος κ.κ. Κων)
νόν Γεωργσκόπουλον διά τάς κα
ταβαλλομένας άόκνους προσπα
θείας τού πρός εξασφάλισιν τής
πλήρους ύγείας τού Έλληνικού
Λαοϋ άρ' ετέρου δέ τάς διαπυ-
ρους ευχάς ημών διά την πλήρη
εύόδωσιν τής Άνθρωπιοτικής και
Έθνωφελούς 'Υψηλής άποοτολής
τού ΕΕΣ.
Ωσαύτως έκφράΖομεν τάς θερ
μοτάτας ευχαριστίας πρός την ύ-
μετέραν βγκριτον εφημερίδα διά
την ουνεχή συμπαράστασιν της
είς τό εύγενές καί δυσχερές έρ¬
γον τού Ε.Ε.Σ.
'ΤπενθννΜ συμφώνως τώ νόμ»
Ίδιοκτήτης — Αιενθνντής
ΣΩΚΡ. 2ΒίΑΝ1ΛΗΣ
Κατοιχία Νανάοχου Βότση 31
ΠροΙστάμενος Τυπονβαφ.*^
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΙ
Κατοοαα ΖκαρνΑκον Ι*>
αΜΦΙΑΛΗ
Γιά τα ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ τ»δ
πόν·υ τϊ(ε ΣΜΪΡΝΗΣ ή Λβ-
γ·τ**νις χ. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑ-
ΚΙΑΟΤ βξεβωσε τβ Μυθιστόρη-
μά της :
«ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ»
ΠωλεΙτ«ι βτά Κίντρικά Βιδλιο-
πωλ^ΐο στήν ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ στήν ΕΝΩΣΙ
ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ. Καρύτση 8.
χαΐ οτά γραφεΐα ττ5 εφημερίδος
μας «Ποοσφυγινές ΚΛβμο» Νί¬
κης 25,
. /Λ. Κ ΑΤΛ Π ΛΗ Κ-Τ1 ΚΗΣ ΠΛΟ Κ ΗΣ —= ■ ; ^
ΙΣΤΌΡ ί ΚΌ ΑΝ ΑΙ Ν ΩΣλί,Χ ' ' '^
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ Κ.ΑΤΙΠΟΓΛβ
'Από ιό άριοτούργημα τού ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΗΕΝΟΤ:
Ό ΔϊΛ^ΟΛΟ-·_ΤΤ1·Ν -ΤΟΤΡΚΙΑ» '-"
ΙΎΡΛ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΣΚΟ
ί—υνέχεκι έκ τού π0οηγοΐΗΐίνο.υ< Στά 1419 ό Όσμανλής Σουλ- τανος Μεχμέτ ό Α' καταλαμβά- νει την Σμύρνη άπό τόν Ταμερ- λάνο καί την κρατάει ώς τα 1471 πού την πέρνουν οί Βενετσιδνοι μέ άρχηγό τους τόν ναύαρχο Πι- έτρο Μοντσενΐγκο, άπό τόν Μου ράτ τόν Β'. Ό Βενετσιδνος ναύα ρχος όμως δέν κατορθώνει νά διώξη τούς Τούρκους άπ" 6λη την πόλη. Κρατάει τό Κάστρο τοϋ ι Σάν Πιέρ, τό γνωοτό μας Κρομ- μυδόκαστρο, καί την παραλία της. Οί Τθϋρκοι ταμπουρώνονται στ6 Φρούριο τού Πσγου καί κυ- ριαρχοϋν στό εσωτερικώ της. Οί Βενετσιδνοι, κυρίαρχοι στήν θόλαοσα έκμεταλλεύονται την πλούσια πόλη, την άπομυΖοΰν καί άπό τό λιμάνι της, μεταφέρουν οτήν Εύρώπη δλα τα άγαθά τής Άνατολής. Οί Φράγκοι «μυρΙΖον- ται τό ψητό» καί αύγατίΖουν στήν Σμύρνη. Τό έμπόριο πέφτει στά Χέρια τους καί πλουτΙΖουν. Οί Τοϋρκοι γεννημένοι πολεμιστές, δέν καταλαβαίνουν άπό έμπόριο καί είναι άνίκανοι νά πάρουν στά χέρια τους την σίκονομία των χω ρών τής Άνατολής πού κοτέκτη σαν. Άφήνουν στούς ξένους αυ¬ τή την .... ταπεινή άπασχόληση κα) άρκοϋνται στά κόκκαλα που τούς πετοϋν, καϊ πού είναι άρκε-1 τα γιά τίς άνάγκες τους. Στά 1583 ίδρύεται μέ φερμάνι τού Σουλτάνου Μουράτ τοϋ Γ', ή Αγγλικη Εταιρείαι «Ντί Λέ- θαντ Κόμπανυ». Οί Όλλανδο· κάνουν χονδρό έμπόριο. Στό 1662, μέ ένέργειες τοϋ δαιμονί ου υπουργοϋ τοϋ Λουδοβίκου ΙΔ' Κολμπέρ, πού έπιτυγχάνει σχετι κό φερμάνι τού Σουλτάνου Μεχ- μετ τού Δ', ίδρύεται ή ΓαλλικιΊ Έταιρεία: «Κομπονύ Φρανοαίί ντ' όριέντ». Σύμφωνα μέ τοθς ό ρους τής συμφωνίας που ύπογρά φουν οί Γάλλοι μέ τούς Τούρκους άπό τότε, τα προϊόντα τής Άνα¬ τολής, θά μεταφέροονται μονοπω λιακα μέ γαλλικά καράβια. Αύτοι οί Φράγκοι έμποροι έγ- καθίστανται μόνιμα στήν Σμύρνη μέ τίς οίκογένειές τους όπως καί πολλοί άπό τούς Ίππότες τοϋ Τα γματος των Ίωαννιτών πού έξα κολουθοΰσαν νά κρατοϋν τό κά¬ στρο τοϋ Σάν Πιέρ καί ΤΙίν Για· ραλίαν τής Σμύρνης Χτίζουν το τε περίπου κατά την έπικρατε- στέρα άποψη, μιά οειρά άπό ό- μοιόμορφα καί πρωτότυπα μέγα· ρα στήν παραλία, πού άπ' αύτα πήρε τό όνομα Φραγκομαχαλδς. Κσντά σ' αύτούς, μά σέ άνεξάρ- τητα καί μεμονωμένα απίτια στήν παραλία ώς την Πούντα έγκαθί στανται οί ΜαλτέΖοι, πού κάθον ταν στήν παραλία καί πρίν χτι- σθή τό τετράγωνο τοϋ Φραγκομα χαλά, καί πολλοί Λεβαντίνοι, άπ έκε|νους τούς Ίταλούς επί τό πλείστον, πού ήσαν μόνιμα έγκο τεστημένοι στήν Σμύρνη, άπό την έποχή άκόμα τού ΒυΖαντίου. "Ετσι όλόκληρη ή παραλία τή<. Σμύρνης κατοικήθηκε άπό Φρά1,- κους. Οί "Ελληνες πού άποτελού σαν πάντα την πλειοψηφια τού πληθυσμοϋ, οί Τοϋρκοι, οί Άρμέ νιοι καί οί Εβραϊοι, κατοικοϋσαν·| στις μέσα γειτονιές, γύρω άπό τόν Πάγο. Ό Φραγκομαχαλδς, ήτανε ένο μονοκόμματο οίκοδομικό τέρας, οτήν παραλία, μήκους, ενός περί που χιλιομέτρου καί κυμαινομέ- νου πλάτους, 70 έως 100 μέτρων ΆρχιΖε άπό την γωνία των τσι- γαροχαρτάδικων, τα όποΐα τόν χώριΖαν άπό τό Κρητικό Χάνι κα! τα δυό ΜπεΖεστένια (μεγάλο καί μικρά) καί τού τότε παραλία κο ϋδρόμου των ΜαλτέΖικων. Γε λείωνε δέ οτό ΓαλάΖιο. Άπό τό οπίσω μέρος, έβγαινε ατά Γυαλιάδικα καϊ οτήν Εύρω- παϊκή όδό, πού ήτανε ή μιά ου- νέχεια τής άλλης. Τό τετράγωνο ς όπως εϊπαμε ήτανε μονο¬ κόμματο καί δέν είχε παρόδους γιά νά διευκολύνεται ή μετάβαυη των άνθρώπων υπό τα Μαλτέ2ι κα στήν Εύρωπαϊκή όδό, άπ' αυ¬ τήν στά Μαλέίικα. ΚΓ ήτανε - τό είπαμε κι' αύτό — μήκους ε νός χιλιομέτρου. Οί Μηχανικοι όμως πού τό χτίσανε βρηκανε τρόπο νά βολέ,ψουνε τα πράγμο τα, ένα τρόπο πρωτότυπο. Άνοίξανε ο' όλο τό μήκος τού οίκοδομικοϋ τετραγώνου, σαραν- τα έννέα, βερχανέδες, όπως μάς λέει οτήν περίφημη ίστορική τού μελέτη «Ό Φραγκομαχαλδς τής Σμύρνης» ό έκλεκτός καί σεθα- στός μας συμπατριώτης κ. Φίλιπ¬ πος Φάλμπος. Θά μδς πάρη πολυ χώρο, ή λεπτομερης περιγραφη των βερχανέδων. Γι' αύτό θα πούμε όσο μπορούμε πιό λίγα λό για γι' αύτούς. Κατά την γνώμη μας στήν άρχή δέν ήτανε παρα δίοδοι γιά την σύνδεοη τού πα- ραλιακοϋ τμήματος τού τετραγώ νού, στήν όποία ήτανε τό πισω μέρος των σπιτιών καί όχι ή πρ<- σοψη μέ τό μέσα μέρος τοϋ τε τραγώνου, πού έβλεπε σέ άμπε λώνες, έκεϊ πού πρέπει νά ύπήρ χε τότε ή Άγία Φωτεινή καί πού άργότερα χτίοτηκαν καί άλλα κτί ρισ άπ' αυτή την πλβυρα τού δρόμου καί δημιουργήθήκαν οί δρόμοι των Γυλιάδικων καί τής Εύρωπαϊκής όδοϋ. Ή έπιμήκης πλευρά τού τετρ. γώνου, πρός τα ΜαλτέΖικα, έφθα νέ ώς την θάλασσα κι' όλα τα οπίτια εϊχανε ξύλινες καραβόσκα λες πού είσχωροϋσαν μέσα σ' αυ την χαί στίς οποίες πλεύριΖαν τα καράβια τους, στά όποϊα μάλισια καταφεύγανε σέ περιπτώσεις α- νάγκης, όπως ταραχών, οειομών καί πυρκαϊών. Φυσικά άπό τίς σκάλες αύτές γίνονταν καί τό φόρτωμα καί τό ξεφόρτωμα των καραβιών. Τα (|ορτωνόμενα στά καράβια έμπορευματα καί τα ξε- φορτωνόμενα άπ' αύτά άγαθά, σίγουρα θά μετεφέροντο διά των βερχανέδων. Νά λοιπόν καί μιό όλλη άνάγκη την όποιαν έξυπη ρετοΰσαν οί βερχανέδες. Οί προ σόψεις όμως των σπιτιών πρέπει νά ήσαν κατά την γνώμη μας ά πό τό πίσω μέρος μέσα στους βερχανέδες καί όλλων επι τής Εύρωπαίκής όδοϋ καί όχι πρός την παραλία, οτήν όποιαν δεί/ μποροΰσαν νά κυκλοφορούν οί κάτοικοι των σπιτιών. Όλα όμως τα σπίτια είχαν έξώστες καί τα- ράτοες (<.Βεράντες») πρός την θάλασσα γιά νά την άπολαμβά· νούν. Ένα οτοιχεϊο πού ένισχύει την αποψή μας, ότι δηλαδή ή πρό οοψη των σπιτιών δέν ήταν άπό την παραλϊα είναι καί τό γεγονός πώς ώς την καταστροφή τής Σμύρνης, οί Σμυρνισί όταν λέγα νέ Φραγκομαχαλδ, δέν εννοούσαν τα σπίπα τοϋ «Κιέ» ούτε των Μαλτέ2ικων, μά την λεγομένη «Εύρωπαϊκή όδό» καί την έν συ- νεχεία όδό των Γυαλιάδικων, ώς τό ΜπεΖεοτένι. Μόνο στίς ιρίρμες των καταστημάτων καί στίς πινα- κίδες τού «Μπίλεντιέ», τίς καρ· φωμένες στούς τοίχους ουναντοι: σαμε, την έπίσημο όνομαοία τού δρόμου «Εύρωπαϊκή όδός». Κι' αύτός ό Στεφ. Ξένος, στο βιβλίο αύτό, ποτέ δέν άναφέρει την «Εύρωπαϊκή όδό» άλλα τόν Φραγκομαχαλδ. Στό δεύτερο κε- φάλαιο γράφει: «.....Μικρά οιδηρο θύρα είς τό αριστεράν μέρος τοϋ φραγκομαχαλδ, άντικρυ τοϋ δα- νικού Προξενείου, ήταν η εισο δος τοϋ γενικοϋ τούτου συναγω- γίου τής νεολαίας τής Σμύρνης» κλπ. Άλλά έξαντλήοαμε τόν χώ- ρο πού μδς διαθέτει ή εφημερίδα καί ό φίλος μας, ό άρχιεργύτης της κ. Γαδριηλίδης θ' άρχίΖη νό γκρ:νιάΖη. Γι' αύτό σταματάμε, έ δώ. θά συνεχίσουμε την έρχομε- νη έβδομάδα. ΣυνεχίΖεται ΣΜΥΡΜΕΐΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ Τού κ. ΤΖΩΝ ΒΕΤΝ0ΓΛΟΓ Έκδηλώσεις ε^^'Αράχωβα Βοιωτίας Επί τή 146η Έ."τε·τεί'ι> τής μργά
λης Ίστορικήε μάχης τής ΑΡΑ
ΧΩΒΗΣ (18—24.11.1826) ή
ΟΜΟ2ΠΟΝΔΙΑ ΡΟΤΜΕΛΙΩ-
ΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (Ο.Ρ.Ε.) κτά
τα Ροινμελιώτικα Σωματεϊα όρ
γΛνώνουν την 19.11.72 Εθνικήν
Έορταβτικήν 'Εκδήλιοσιν είς ΑΡΑ
ΧΟΒΑΝ ΒΟΙΩΤΙΑΣ.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΩΡΑ 6.15' π.μ. Συγκτντρο)-
σις έμπροσθεν ξϊνοδορείου <ΟΜΟ- ΝΟΙΑ» Πλοττεϊα Όμα/οίας. ΩΡΑ 6,30' π.μ. ΑΚΡΙΒΩΣ. Άναχώρησϊς. | <3ΡΑ 9.30—10 μ.μ. "Αφιξις είς ΑΡΑΧΩΒΑΝ, είς τόν Ιερόν Να¬ όν ΑΓΙΟΤ ΙΈΩΡΓΙΟΤ ! ΩΡΑ 1015 π μ. Έπιμνημόσυ-' νος δέησις είς τόν Ιερόν Ναόν Α- γίου Γείοργίου χοροστΛτοΰντος τοϋ Μητοοπολίτου ' ΛΕΒΑΔΕΙΑ Σ λ.' Ν'ικοδήμον. Ι ΟΜΙΛΙΑ: Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑ| ΡΑΙΣΚΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗί ΤΗΣ ΑΡΑΧΩΒΑΣ. Όμιλητής ό ■λ. Μάοκος Γκιόλας. ΩΡΑ 1 1 π.μ. Ερνάγησις ΑΡΑ ΧΩΒΗΣ ΰ.τό τοΓ> Προέβοου των
Άθβ.χω6ιτών κ. Δημ. Γκίκα·
ΩΡΑ 1 1.30 π.μ. Κατάθεσις στε
((άνιον υπό, 'Εκπροσώπου τής Κυ
6ερνήσειος_ τού Πρόεδρον τής Ο.
Ρ.Ε κ. Πανγ. Γαρβίκη, ΆρχώΛ'
καί άόλλων "Επισήμων.
ΩΡΑ 12.30 μ.μ. Γεΰμα.
ΩΡΑ 2 μ..μ· Άναχώρηστς διά
ΟΣΙΟΝ ΛΟΤΚΑΝ. Ξενάγησις ύ|
■τό τού Προέδρου Ρουμελιιι)τών
ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΛΣ κ. Άθηνοοί
ΩΡΑ 4'45 μ.μ. "Αφιξις ιίς ΔΕ
Β ΑΔΕΙΑ Ν Ξενάγησις ύ.τό τού
ΙΙθθέδρου Σύλλογον ΛΕΒΛΔΕΙΩ
ΤΩΝ κ. Γεοιργίοιι Πάττα.
ΩΡΑ 5·45 μ.μ. Άναχώρησις
δι* επιστροφήν είς Αθήνας.
Τιμή εισιτήριον όρίζεται δραχ.
90 κ«τ' άτομον μετ' έπιοτροφής.
ΙΙβρακαλοόμεν προμηθη'θήτε εγ¬
καίρως τα «Ιβιτήριά σας μέχρι την
16—72, διά την εξασφάλισιν των
Πούλμαν καί την καλιτέραν όργά
νοκπν τής Έκδρομής καί γενικώς
τής Έν,δηλώσειος.
Πλνηρο<Ρί1θίρ/: Είς- τα τηλέφωίνα 1) 88.13.519 καί 88.13.574 Κον Τοαχήλττν Αθαν- 2) 32.45.672 Κον Γκίκαν Λτ>μ., 3) 20.20.688
Κον Τρίτβαν Άθανάσιον.
Ό Πρόεδρος
ΠΑΝΑΓ. ΓΑΡΔΙΚΗΣ
"Ο Γεν Γραμίματεΰς
ΣΠΥΡΟΣ ΣΚΑΡΛΙΓΚΟΣ
Ό Α' Άπριποόεδρος
ΔΗΜ. ΒΕΡΕΛΗΣ
Ό Β' Άντιπρόεδρος
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΠΑΡΙΣΗΣ
Ταμ'ιας
ΕΤβΤΜΙΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ
Κοσμήτο>ρ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΤΤΑ Σ
Τύπου καί Δημοσ. Σχέσεων
ΑΘΑΝ ΤΡΙΤΣΑΣ
Τα Μέλη
"Αγγελος Άσρ/ΐανός Δημ. Γκίκας,
Στέφανος Βίΐσιλόπουλος, Γεώργ.
Δημόπουλος Δηιι. Κόλιας, Αριστ.
Κάρδας/ Κων. Μαλαδέτας, Ζαχα
ρίας Ξν>ροτΰρης; Ηλίας Πίρδίκης,
Κων- Σμπαοούνης, *Ά€ανάσ<ος Τβαχήλης. ι Ό τούρκικος αμανές, λ.χ. έ- χει μίαν άτέρμονη, μίαν άσπόνϋυ λη, θσιλεγια, ιμΐελωδιική γροομμή. 'Ε νώ στά μακρόσυρτα τραγούδια των έλλήνων τής Μικρασίας εί ναι εκδηλή ή πορουσία τοϋ «μέ τρου». Άς μην ξεχνοϋμε την ία ότι άρμονία, πού ήταν κι' αύιη «άνειμένη» όπως καί τα σμυρνε'ι κα τραγούδια τοϋ δίσκου μας. Μιλώντας, πάντως, γιά τη μου σική Ζωή τής Μικρασίας, άξΙΖει ν' άναφερθή, πώς τό πρώτο έλ· ληνικό βιβλίο μέ σύγχρονες μου- σικές νότες, τυπώθηκε στή Σμυρ νη στά 1850, άπ' τόν Ί. Ισιδω- ρίδη — Σκυλίτση. Καί πώς στά 1902 ή -ομυρνέικη έοτουντιαντί να» έκανε τουρνέ, μέ έλληνικές ένδυμασιες, στή Γαλλία καί την Αγγλία, όπου καί πήρε μέρος οτίς γιορτές γιά την στέψη τού Βασιλιδ Έδουάρδου. Ό έρχομός στή δυτική Έλλά- δα των ξερριέωμένων τής άνα ιολικής —γεγονός κοομογονικο, όρόσημο τής νεώτερης Ίστορίας τού Γένους — εΐχε την έπϊδρασι, τού καί οτή μουσική έξέλιξη τοϋ τοπου. Οί έκατοντάδες μικρασια τες μουσικοί, όργανοπαϊκτες καί τραγουδιστές, έδωσαν μιά νέα κατεώθυνσιη ισιτή ΛαΓ(ΐκή ψυχατ/ίι,- γία. Πήραν τίς λαίκές τάξεις καί τις τράβηξαν στό ταθερνάκι τής φτωχΌγειτονιός καί τού συνοικι- σμοϋ, μέ την έλληνική μουσική. ΚΓ άπό κεϊ ξεπήδησαν οί πρώτοι βάρδοι τοϋ νέου λαΐκοϋ μας τρα γουδιοϋ — δημοτικοϋ, θά τόλεγα, , μιά καί μέ την αναπτύξη τής βιο μηχανίας στά άστικό κέντρα με· τατοπίοτηκε ή Ζωή άπ' την ύπαι- θρο. | Οί ρυθμοί των ομυνέϊκων τρα- γουδιών είναι ποικίλοι: καλαμο- τιανός στά 7)8, σύνθετος μ' ένα μουοικό μέτρο 3)8 πού άκολου-1 θειται άπό έν αλλο 4)8 Στα 1)Α & 4)4 «/ννπ·άλλος>—«Κοχτάπτικος*
(ό μακελαρικός των βυΖαντινών) ,
— «Τσιιφτετιόλι». Άνντιικιρΐϋθ-τός(κο;ρ
σιλαμάς)—«άπάτλιικος» καί γορ- (
γός «2εϊμπέκικος· σύνθετοι στο.
9)8 (2+2+2+3)8) καί ό άργός |
•Ζειμπέκικος» 8)4 (2+2+2+3)4) (
Ζεϊμπέκους έλεγον οί Τοϋρκοι
τιούς θράκιες, τπού οίύτοί 6ίτ«ιο: £-,
κιατέσττιοιοΓΛ» άττ' τήνθιράκη στην
ΠΓριοχή τής Προύσας, τοϋ Άϊδι-
νιοθν καί τού ΣοογγάρΜθιυ, βιαία
τούς έξισλάμισαν, άλλά χωρ'ις πό
τέ νά κατορθώοουν καί νά τούι;
έκτουρκίσουν. !
Οί «δρόμοι» — μουοικές κλίμα
ών — των σνΜρνέ'ι,νων τιραγουδι-1
ών ήτιαν «ό σμΜρνίϊκος μοστζόρς, ;
ό μ.'ΐνό'ρε, ό «καιμηλιέρΐικος», ό
«οαμιπχχχ», ό «χιτζάζ, κ.ά. Δίιπλα
στούς τίτνΧους των •ηραγουδιώ.' Ι
Ι 'τοϋ δίβ-κισυ ,μθ.; θά "βρήτε καί τόν
ιμιουοιΐΜΟ βρέΐμο κάθε τιραγουδι ού.
Τα όργανα πού συνώδευαν τα
σμυρνέϊκα λαϊκά τραγούδια ή¬
ταν: τό βιολί, τό οϋτι καί τα κα-
νονάκι ή τό σαντούρι. (Καί τα
δυό αύτά είναι έγχορδα έπιτρα-
πέΖια, άλλά τό μέν σαντούρι ίΐ-
χει μεταλλικές χορδές πού κρού
ονται μέ δύο Εύλινα πλήκτρα μέ
τσόχα στήν άκρη τους, ένώ τό
κανονάκι έχει χορδές άπό έντε-
ρα ?ώων, πού νύασωνται μέ με-
τάλλινες πέννες περασμένες στά
δάκτυλα). "Ηταν, άκόμα, ή κιθά
ρα, τό μαντολϊνο, τα σάΖια, (μα
κρότερα όργανα μέ τρεΤς διπλές
χορδές, γιά τό στόλισμα τοϋ ρυ-
θμοϋ), τό κλαρίνο, μερικές φο-
ρές, καί τό βουκουλικό φλόουτο,
τό τουμπελέκι γιά τόν κυρίως ρυ
θμό (τύμπανο άπό πήλινο ήχεϊο
σε σχήμα οτάμνας μέ τεντωμένο
δέρμα στόν πάτο), τό ντέφι μέ
τα κυμβαλάκια τού καί, ή κόψα
ή κόξα. Ή κόψα ήταν άπόγονος
της 61/ζσντηής τρανόουιρίδος (τθμ
ΐΓθυ,ρά) κιαιί ή άδελφή τού μπτου-
Ζουκιοϋ. Γιατί καθαυτό μπουΖού-
κι, σπάνια χρησιμοποιοϋσαν στή
Μικρασία. Τό μπουΖούκι ήταν πε
ρισσότερο γνωοτό ατή δυτική
Έλλάδα. Ο Αγγελος Βλάχος
τό άναφέρει στό διήγημά τού
Τα χρήματα» κι άγωνιστές, ό¬
πως ξέρουμε κι όπ' τόν Κασομού
λη, συνώδευαν μέ μπουΖούκι τα
τραγούδια τους. Τό όργανο πού
διέδωσαν έδώ οί μικρασιάτες ή¬
το σαντούρι.
Δέν χρησιμοποιήθηκαν αυτά
μόνο Ι αϋτά ακριβώς τα όργανα
στήν ήχογράφησι τοϋ δίοκου
μας. Ό νέος μουσικοσυνθέτηθ
Δημήτρης Μηλιός,, άϋβαλιώτΐκης
βοοΐταΐγωγής στόν όττοΤοι ή ΦΩΝΟΙ
ΚΡΑΜ — ΠΟΛΥΝΤΟΡ έιμπιστει'·
6ηκε την ένορχήοτρωση, δούλε·
ψε μέ πολύ κέφι καί πολλή άγά-
πη πάνω τους. Καί χρησιμοποιή-
οε κι δλλα ούγχρονα όργανα —
κυρίως στούς ρυθμούς. Χωρίς να
άσεθήοη στήν παράδοση, εδωσϋ
νέον «ήχο» οτά σμυρνέϊκα τρα¬
γούδια. Έτοι, πού χωρίς καθό-
λου νά πάιμουν νά συγκινοϋν
τούς παλιούς, νά μπορέσουν νθ
τιραοήιξοιυν, νά κΕ.ρ5ίισουν κσί τούς
νέους — τούς γυιούς καί τίς κό-
ρες των μικραοιατών κα'ι όλόκλη
ρη τή σημερινή έλληνική νεολαία
Καί δέν είναι λανθασμένος ο
δρόμος αύτός' γιατί, έτσι, περνδ
εύκολώτερα ή παράδοση άπ' τή
μιά γενιά στήν δλλη. "Ετσι πετυ
χαίνει καλυτέρα ή Μνημοσύνη —
καταστατικός σκοπός τής Ενώ¬
σεως μσς, τής Ενώσεως Σμυρ-
ναίων.
ΤΖ£Ν ΒΕ-ΓΝΟΓΛΟΥ
ΕΛΛΗΚΙΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
(Συνοχοια έκ το6 ιερο·|γουμ·νου)
ΤΑ ΤΑΤΑΥΛΑ
Τα Τοττΐαΰλα ένα όπνό τσ ττολ-
λά τηροάττιια ττού τίβριβοβλουν την
Πόλη, εΐχαιν κώτιι το ίδιαίη-ερο ττού
κΜίμία αλλη συνσιικ.ίιΐ δεν εΤχε. Αύ
τό τό ί&ιαίτειρο, ίγτο ή λεδεντιά
και κιάτ'ΐ τό ήρωϊκό τπού τα ξβχώ
ριζιε άΐπο δλες τις Αλλες συνοικ;
βς, οττου &σο κιαί εάν ττλίεΟΜαζε. σ?
—ολλές απτό αύτές τό έλληνικο στο'
χίΐο, δεν εΤχοον οούτό τό α—οκλει.
στιικ.ό έιλΛ'ηίΛΐκά ιχρώιμια, γιατπ τό
όλλοίωνε. ή συνοί'κτισιΐ 6στω καϊ
■μίριΐικών αίικογεινιειΐών άλλοφύλ«ν
καϊ ώλλσδόξων.
Τα Ταταύλα μ,ία *5ρτο τις ΐττωχό
τερες έΜαρίες κβτκα ιούς πίρό τού
1740 χβώΛ>υς, έίμφοονίζονιαι κα-
■να τό ττιρώΓΓο τέπαιρ-το τού αιώνος
,μΰς, ώς ή δευτέρα σέ δύνοβμι καΐ
δραβττηρίθτητια Κοινότιη,ς μέτά τή·
Κοινότητπα τού ΣτσΜρθδρομίοΐ'
λΑε τίς εΐκΰθΜ χΐνλιό&ις των κάτοι¬
κον τοι>ς, ήσοβν μία )ΐι|κιρή έλλην,
κή τΓθΐλιΐΓπείβ, ,μέ τα Σν^ΰλΕΪα των,
τα Γυρν~στήιριιά των, τα Φιλα^-
■βροΐτΐΓ<;ά των Ίδριύνατα κα'ι μέ την άξιόλαγο έθνιική δρασι τοθ ά ιμΐ'γούς ε'λληιν>ΐΜοί) των ττληθυοτμοι).
Πραγ|μ<χτ:ικιά, ιμώσα στήν τουρ^ κβκ,ροίτοΜμιένη Στ€βμητούΛ. μιέ .ό χΐρώμ,αο τής ΆνΊοπολής «ι! στό κασιμι—ιολίτΐικο μέ τό εύρωπτΒφκό χρώιμΐα, τα Τα- ■Ραθλα, ήςτοΐν «μία ώμοιρφη μικριη έλΐληιν,κή ττοίλιΐ'ηεί<ΐ. Χωρίς ΐ/τπεροΌ λή ήσ"οιν 6να άττό τα στολίδια τής Πόλης. Μιττιοαγιούκ Ντιερέ κομ' θερατπά Ταταύλα καί Νιχώρι οώτά τώ τέσσαρα χωρία οτΓθίλίζουνιε την Πόλη. Τό Μττοϋγιούκ Ντερέ, τα θε- ραττ'.ά καί τό Νιχώριι μέ άκμάζο^ ζιες καί πλοΟσΊες Ελληνικάς Κοι- νότηιτες τνσαν τα Θ6ρε5τιρα των ΓΙρε σι6βών τηοθ οτροσβδΐ'δαν έξαιρετι- 'κή κίνη(σι κιαί ζωή στό τΐμήιμο αύ¬ τό τού ΒοΙοτττήρου. Γιά τα Τατιαΰλα, λέγω ήσαν καί δχι είίίναι, γιΐατί τα Τατοώλα ττού θά έξιισ»τοιρτϊσω καί ττού γνώ ιριΐοηε ή γεΜειά τπού ψειύνίΊ δεν ύπτάρ χούν σήμΐεραι χάθηοοαν μέ την με- νάιλη ττ.υιρκαϊά "νού 1928. Μέ: την <|>ωτιΐιά δπΐοιασαιν νά ύ-
ττιαιρχουιν «αίί στήν θέσι τους δη·
μιθΜΡΥήθηιχε ,μι'ο: άΊλλη σανοικία,
ή ΚονρτουΛούς στή,ν όττ,οιία αί Λι-
γοι ΤαΠΜυιλιιβΜοί ηού άπτέμονα>ν
τΓιρΰοτΓθίθοόν νά συντήρησιν, δτ.
άτΓΕΐμιεΐινΐε άτπό την» χαΐμένη. τρωι«ή
Κατπά τήιν έπτίισηιμο έκ/δοχή ή
~υιρί<αιά ήτπο τυ|χαίια καίί ττροήΑθε άττό ένα έργοχττιήιρΊΐο λαθΐραίαις ά- -πΌατά)ξ.εως οΰζου. "Ας μάς έτπ- -πρ<»ΓΓή νά έΙχβΜμΕ έτικφυλάξιεκ;. Τις έττιιφυΐλάιξιβιις ιμας αύτές πού δεν εϊνα)ι τοΰ ιίικρόνττθ'ς ή ανσΛΤτυξ' των ταίς ένΐίτχύεη κΐαιί ή 6ε6ιακτμ£- νη καίί ά,μέισως μιετά την ττνρκαϊά ιμβτΐονομαο'ίια) α~ό Ταταθλα σέ ΚοΜριτ'οιυιλούς ~ού ιμετακρράζεται τσ τα σωθέντα. 'ΕΞΑει; , σωβέντα, αττό τί; άττό την πυρκαϊά; αΊσφαλώς όχι. "Ε- τισ», άι&ίΐοίστα δγαίνεη τό συιμιπέρα σιμα, δτΐΐι μέ ίτήν φωτία Τσως, άλ¬ λά 'μέ την μΐΕΓΠοινοιμαισΊ'α άχτφαλώς, έπϋΐδιώχθη νά σβήστι κάθε τι τπού θύμιζε τα ττιεΐραισιμΕνα, τα Γκιάουρ Ταταύλα και! τούς σκληροτράχη- λοι/ς ΤστηοαΛλιΐιανούς ποθ τα κρά- τησαν έτττί αΐώνας έλληνικά κάτω άπτό την όθωιμανική κυριαρχία. Πρ
Υπό τού Γεν,κοϋ Γραμματεύς Ε.Ε.Σ. Θεσσαλονίκης
κ. Δημητμίου ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ, Συνταγματάρχου έ.ά.
"Ολοι οί "Ελληνες γνωρίζομεν
φτι ο Έρυθρός Σταύρος αποτελεί
τόν μεγαλύτερον άνθρωπιστικον
οργανισμόν άνά την ύφήλιον.
Είς έκαστον κράτος ύφισταια
ΐΒρυμα Έρυθροϋ Σταυρού καί ε:
απώτερον είς την χώραν μας λε.ι
τουργεί ό Ελληνικάς Ερυθρος·
ϊτουρός, όστις έπεκτείνει την
όλην άνθρωπιστικην δραστηριότη
τα αυτού καθ' άπασαν την επι·
κράτεισν δια των λειτουργούν
τνν έπαρχιοκών τμημάτων.
Αί εύγβνείς έηιδιώξεις τού Έ¬
ρυθροϋ Σταυρού συνίστανται είς
τος άκολούθους βασικάς αρχάς:
■Ανθρωπισμός — Αμεροληψία —
Ουδετερότης — Άφιλοκερδης
χαροκτήρ — Ένότης.
Συγκεκριμένως ή δημιουργία
τού Έρυθροϋ Σταυροϋ συνιστά
ται εις την:
' α. Προσφοραν βοηθείας, άνευ
διοκρίσεως ειςτους τραυματιςομέ
νους επι των πεδ.ων των μαχών
υπο την Διεθνή ή την Εθνικήν
μορφήν τού, ώς καί είς τούς
τραυματιΖομενους έκ τυχαίων
τροχαίων ατυχημάτων.
β. Πρόληψιν καί ανακούφισιν,
είς οιανδήποτε περίστασιν, άνθρω
πίνων όδυνών,
γ. Προστασίαν τής Ζωής, τής
ογείας των Έλλήνων, ώς καί τού
οίβοσμού τής ανθρωπίνης υπάρ¬
ξεως.
δ. Παροχήν άμερίοτου συνδρο
μής, Ανευ διακρίοεως εθνικότη¬
τος, φυλής, θρηοκείας, κοινων
«ής τόΕεως και πολιτικής παρα¬
τάξεως, είς τα έχοντα ανάγκην
βοηθείας ατομα.
ε. Παροχήν βοηθείας πρός
τούς πάσχοντος καί δυστυχούντας
ουνανθρώπους άφιλοκερδώς καί
έθελοντικώς καί
στ. Ενίσχυσιν των δημοσίων
όρχών τοϋ τόπου είς τάς άνθρω
πιστικας αυτών δραοτηριότητας.
συμφώνως πρός τούς διίποντα·.
την χώραν Νόμους.
Γενικώς ή αναπτυσσομένη άν
θρωπιοτική δραστηριότης τοϋ Ε
Ε.Σ. «ίναι τοιαύτη, ούτως ώστε
νά τυγχάνη προσιτή είς δλους
τούς " Ελληνας
Έξυπακούεται ότι ό Έρυθρός
Σταύρος τηρείται πάντοτε μακράν
των διαμαχών, όσον άφορδ τάς
πολιτικής, φυλετικής, θρησκευτ»
κης καί φιλοοοφικής φύσεως δια
φοράς.
Διά την εκπλήρωσιν τής ό
ΈΟνικής καί Κοινωνικής ύψηλΓ)·.
όποστολής τοϋ Ε.Ε.Σ. διαθέτε
Σταθμούς Πρώτων Βοηθειών, Έ
ξωτερικά ιατρεϊα, Κέντρα αίμοδο
οίας, Νοοηλευτικά καί φιλανθρα·
πικά ίδρύματα, ποικίλας σχολάς
έκπαιδεύσεως, αποθήκας έφοδια
ομού κλπ.
Είς τα ανωτέρω ίδρύματα εκα
τοντάδες χιλιάδες ατομα πάσης
τάξεως, ιδιότητος καί εθνικότη¬
τος μεταφέρονται, περιθάλπονται
καί νοσηλεύονται κατά τό πλεϊ
οτον δωρεάν, παρέχονται πλήρη
μαβητικά ουσσίτια είς απόρους
παίδος, προστατεύονται επί τώ
αποτελεσματικωτέραν οί άποροι
καί τα θύματα έκ των πάσης φύ
οεως θεομηνιών, έκπαιδεύονται
υπό την επίβλεψιν έκλεκτών επι
οτημονων καί διπλωματούχων Ά
δελφών, μορφώσεως έΕ,ωτερικοϋ,
νεάνιδες ώς Έθελονταί Άδελφαί
Άδελφαί Νοσοκόμοι 3ετοϋς φοι
τήοεως κλπ. ώς & έθελονταί Σα
μορεϊτσι. Ωσαύτως παραδιδονται
δωρεάν μαθήματα «ΟΙΚΟΙ ΝΟ-
ΣΗΛΕΙΑΣ» κλπ.
Έκ των ανωτέρω δραστήριον,
των τοϋ ΕΕΣ σαφές προκύπτει
το συμπέρασμα ότι ούτος διά την
πλήρη όντοπόκρισίν τού είς το
εύγενές καί θεάρεστον έργον τού
ύποβάλλεται αναμφισβήτως εις
οημαντικωτάτας δαπάνας, αΐτινες
δύνανται ν' αντιμετωπισθούν α¬
ποτελεσματικώς, έφ' όσον υφ' ό
λων των Έλλήνων εκδηλωθή πλι'ι
Ρΐς κατανόησις καί συμπαράστα
οις είς τό δυσχερές έργον τού.
Περί τα μέσα τοϋ μηνός Νοεμ¬
βριού έ.έ. διενεργεϊται άνά τό
Πανελλήνιον έτήοιος έρονος τού
Ε.Ε.Σ.
Οί μέχρι τούδε κατά τό -παρελ¬
θόν γενόμενοι έρανοι δέν άπέ
δωοαν τ1 όναμενόμενα ίκανοποιι·;
τικά άποτελέοματα, προφανώς
διότι δεν έξετιμήθη είς τό πρέ-
"ον υψηλόν επίπεδον ή πολυσχι-
"ής καί πλουαία είς πεπραγμένα
εθελουοία κοινωνική δραστηριο-
τΠς αυτού.
Ηδη τα υφιοτάμενα οίκονομι-
κό. άποθέματα τοϋ Ε.Ε.Σ. βαίνου-
οιν ουνεχώς μειούμενα, ένώ έπι-
υέτρως παρατηρείται ή δημιουρ
για νέων οοθαρών καί ποικίλων
άναγκών τού, συνεπεία των όαη
Μέροι αύξανομένων άπαιτησεων
τΠΰ κοινωνίας έκ τής άλματώδους
εξελίξεως τοϋ ανθρωπίνου γέ
νους.
Συγκεκριμένως διά την πληρε¬
στέραν ίατροφαρμακευτικήν περί¬
θαλψιν των προσερχομένων άσθε
ν«ν, τραυματιών κλπ., δια την ό
°°ν ένεστιν αποτελεσματικωτέραν
οντιμετώπισιν των θυμάτων έκ
τ«ν πάσης φύσεως θεομηνιών
(οεισμών, πλημμυρών, έπιδημιων
κλπ), ώς καί διά την παροχήν
'^ιχειώδους προοτασίας των δυ
«ηοχούντων ουνανθρώπων μας,
τ°ν Ε.Ε.Σ. άπασχολούν τα κοτω·
'ίρω οοβορώτατα προβλήματα.
ο. Ανέγερσις νέων κτιριακών
ΕΥκατοοτάοεων καί έκσυγχρονι-
°μος των υφισταμένων έργαστη
Ρΐιον
Ρ· Συγκρότησις νέων ιατρείων
κ°ι Σταθμών Πρώτων Βοηθειών
Κ|νητών ή οτατικών.
Υ Προμηβειαν άοθενοφάρων
Χπμάττον, τοιούτων κινητών Σταθ
*"ν πΡώτων Βοηθειών καί Συ-
νεΡΥείων ΑίμολΓ,ψίας πρός χρη-
"ιμοποίηοιν αυτών είς άτυχήματα
Τι)ς "παίθρου και πρός διατήρη-
0|ν έπορκών φιαλών αϊματος ο
λων
ου
των όμόδων διά τής έπιτοιιί
είς κοινότητος
καί τής λήψεως αιματος υπό των
κατοίκων αυτών, είς τρόπον ώ
ατε νά έξαοφαλίΖεται τελεσφό-
ρως ή διόσωσις των βαρέως α¬
σθενών ή τραυματιών ή των τοι¬
ούτων έξ έγκαυμστων κλπ.
ε Προμήθειαν τοϋ άναγκαούν-
τος ύγειονομικοΰ καί φαρμακευ-
τικού ύλικού τρεχουοών άναγ-
κων.
στ. Δημιουργία έπορκών άπο
Οεμάτων πάσης φύσεως, υλικών,
Ιματισμού, τροφίμων, ύλικοϋ, στρπ
τοπεδεΐας, στρατωνιομοϋ, (σκη-
νων — κλινοσκεπασμάτων — οτρ<*, μάτων κλπ.) διά την επιτύχη αν¬ τιμετώπισιν έκτάκτων άναγκών. Ζ. Πρόσληψις Νέου Διοικητικού Έπιστημονικοϋ καί κατωτερου τε χνικοϋ προσωπικού. Αί τοιαύται άνακύπτουσαι σο¬ βαραί δυσχέρειαι, προβαλλόμενα νυν υπό οξείαν μορφήν, άπαιτουν πρωτιοτως την κατανόησιν κα>
συμπαράϊτασιν ολων των πατρι-
ωτών καί φιλανθρώπων Ελλήνων,
είς τρόπον ώστε τα ύφιστάμενα
οίκονομικά προβλήματα αυτού νά
εϋρωσι την ταχείαν όρθήν λύσιν
των καί τοιουτοτρόπως ούτος να
συνεχίση τό εύγενές καί θεάρε¬
στον έργον τού, εύρισκόμενος
πάντοτε είς την ευχάριστον θεοιν
νά προοφέρη έθελουσίως καί α¬
διαλείπτως την ίπιθυμητήν ανα¬
κούφισιν είς τούς πάσχοντος καί
δυστυχούντας συνανθρώπους μας
"Ιδού, διά ποίους λόγους, πρε-
πει μετά προθυμίας καί Έθνικοϋ
Παλμοϋ νά ενισχύωμεν τό υπέρο¬
χον μέγα άνθρωπιστικον καί Έθ
νωφελές έργον τοϋ ΕΕΣ.
"Ελληνες,
Ό ΕΕΣ αποτελεί τόν μεγαλύ¬
τερον άνθρωπιστικον οργανισμόν
προστασίας τής Ζωής των Έλλή¬
νων μέ άνεγνωρισμένην Διεθνή
προβολήν.
Ή προοφερομένη δέ άνακου-
φισις καί χαρά είς τόν μεγάλον
πόνον των βαρέως ασθενών, τραυ
ματιών κλπ. αποτελεί την ώραιο-
τέραν έμπρακτον εκδήλωσιν αί
σθημάτων φιλαλληλίας τής άνθρω
πίνης ψυχής πρός τόν πάσχοντα
ΠΛΗΣΙΟΝ.
Ποιούμεθα όθεν θερμοτάτην
έκκλησιν πρός τούς εύποροϋντας
Έλληνας (Έπιχειρήοεις, Όργα
νιομούς, Σωματεϊα κλπ.), δπως
ουντρέξωσι μετ' εύψυχίας καί
μεγάλης καλωσύνης τό θεάρε
στον καί δυσχερές έργον τού Ε
Ε.Σ. δοθέντος ότι διά την έκπλή
ρωσιν τής ύψηλής άνθρωπιστικη,
καί έθνωφελοϋς άποστολής τού
στηρίς'εται κυρίως είς τάς συγκι-
νητικάς γενναίας προσφοράς εύερ
γετών, δωρητών καί συνδρομη-
τών Έλλήνων φιλανθρώπων η
μεδαπής καί άλλοδαπής.
Αλλά καί οί λοιποί 'Ελληνες
κατά τος οικονομικάς δυνατόπν
τας εκάστου, έστω καί έκ τοϋ υ-
οτερήματός των, τουλάχιστον νο
ενισχύσωσι προθύμως τόν διενερ
γούμενον Πανελλήνιον ετήσιον
έρανον.
Ωσαύτως παρακαλοΰνται δλοι
οί εύϋπόληπτοι Έλληνες, οΐανδη
ποτε κατέχοντες θέσιν έν τή κοι
νωνια διακρινόμενοι διά τό υψη¬
λόν φρόνημα καί τό κϋρος τής
προσωπικότητός αυτών, όπως α·
ναπτύξωσι την έπιβαλλομένην
δραστηριότητα διά την κατάλλη-
λονν διαφώτισιν τοϋ κοινοΰ επι
τοϋ έργου τοϋ ΕΕΣ, ώς επί των
προβαλλομένων υπό οξυτάτην
μορφήν νέων ποικίλων σοβαρών
άναγκών τού, πρός εξασφάλισιν
τοϋ ίερού οκοποϋ τού τε εφετει¬
νού έράνου καί των -Χριστιανικήν
έκδηλώσεων νέων εύεργεσιών
καί δωρεών.
Έν προκειμένον είμεθα ύποχρε-
ωμένοι, δπως άφ' ενός μέν άπο-
τίοωμεν φόρον τιμής καί εύγνω
μοσύνης πρός τούς μέχρι τούδε
μεγάλους Εϋεργέτας καί Δωρη-
τάς τοϋ ΕΕΣ, άφ' ετέρου δέ ν
αναφέρωμεν μετά βαθυτέρας συγ
κινήσεως δτι κατά τό τρέχον έ-
τος 1971 προσεφέρθησαν εύγε
νώς είς τό έν θεσσαλονίκη τμη-
μα ΕΕΣ αί άκόλουθοι Δωρεαι, εν
χρηματικαί ένισχύοεις καί σοβα¬
ραί έΕυπηρετήσεις.
α. "Υπό τοϋ Βιοτεχνικοϋ Έπι-
μελητηρίου θεσσαλονίκης έν και-
νοργές άσθενοφόρον όχημα.
β. Υπό τοϋ Δήμου θεσσαλονι
κης έν κατάλληλον -άσθενοφάρον
όχημα, ώς καί δαπάναις αυτού ε
Εωτερικός εύπρεπισμός τοϋ Ιδρυ
ματος.
γ. Υπό τής έταιρίας Άδελφών
ΜουμτΖίδη, έν νέον καινουργές
άσθενοφόρον όχημα, δοθέντος ό¬
τι αυτή καί κατά τό έτος 1970
προσέφερεν έτερον τοιούτον.
δ. Υπό τής Δικθνούς Έκθέοε
ως Θεσσαλονίκης εκατόν χιλιά
δες δραχμαί.
ε. Υπό τού όργανισμοϋ Λιμέ¬
νος Θεσσαλονίκης συνετελέσθη
ό εσωτερικάς ύδροχρωματισμός
καί έλαιοχρωματιομός άπασών
των αίθουσών των όρόφων τού
ίδρύματοο.
στ. Υπό τού όργανισμοϋ υ¬
δρεύσεως Θεσσαλονίκης τεσσα-
ράκοντα χιλιάδες δραχμαί.
Ζ. Υπό τοϋ κ. ΒασιλεΙου Φω-
σκοπούλου, έγκατεστημένου είς
την Δυτ. Γερμανίαν (Μόναχον)
ή επίπλωσις τού Σταθμοϋ Πρω-
των Βοηθειών καί
η. Υπό των Κάρλ Ράμπους,
Γενικοϋ Διευθυντού καί Προεδ-
ρου τοϋ Δ.Σ. τής Βιομηχσνικής
Αύστριακής Έπιχειρήοεως Στά-
γιερ - Νταίμλερ - Πούχ Α.Ε.
καί τού μετόχου αυτής κ. Ιωάν¬
νου Λαίνοπούλου, τριών καινουρ
γών άσθενοφόρων όχημάτων κι-
νουμένων επί παντοδαποϋ έδα-
φους
ΆνεΕαρτήτως των απονεμηθή
σών αυτοίς τιμητικών διακρίσεων
ή ύποβληθειοών προτάσεων πρός
απονομήν τοιούτων άφ' ενός μέ»
παρουσιάΖομεν τούς ανωτέρω πό
ράδειγμα πρός μίμησιν διά τούς
βύπορούντας Έλληνας καί δυνα
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ
ΑΙ ΕΝ ΜΟΝΟΛΙΘΟΙΣ ΜΟΝΑΙ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΑΟΚΙΑΣ
Τού
Σι»κέ)08ΐα έκ ττιροιηΐγουιμιένοιι
Αί Μαιλλίιτερα δ·ιατ-ρούμενες
το»·χοιγΐρβφίι~ «Τναι τού 13ου αι¬
ώνος, έ-θχης τπαύ είχον σταματη
σει ό δ«ωγ,μάς των είκ,άνον και αί
εΛ3ΐβολαί -των ΆράΙβων
Φοί;ιν·εται δτΐι οί Ιμιονοοχοί τοϋ
Καρέιμιε δέν τΐνωχλήθηοοι^ ά—ό
κ. Μ. ΛΕΒΙΔΗ, · ΙΑΤΡΟΎ
ττάνικιους σικαΐμιμιέ.ους καί αθτούς
στόν 6ράχον. Στ» 6άιΕ)ος ένα κά-
θ^μ« ττέττρινιο καί ιγγιό ΟΛ<ετο <1>α
νετσΐ: ~ώς (πιρ^ωρίιζεΓπο διά τώ,/ ή
γαύμιενΌν, 'Επτάνω άπτό την σάλαιν
ταά έ.σϊτιΐαταρ'ίιαυ, κελΛ-ΐά συγκ
νωνιοϋντια ιμιέ σ~νούς ■ διΐπ&ρό,μουις
καί όκ'ροβθΓΓΐικιά σκαλόιχιισ;. Στήν
Τού'ρκαυις ΣΙεθνησούκιο»^ς κο'
ΌθΜμιαινούς. Καί ούτκ μιε,τεβλήθη
σ&^ αί έ<,κΛίτ|~ί,οίι των είς τζσ<μ;α γιατί δέιν εΐχισν κοθμΐμίΐαν ξ κήν έμφάΊνιισιν νά τιούς έλκύη. Ή 'μζγϊχΚύτφη κ)σ(τθι»τιρο<)>ή των
είχον**/", Ιίγ'ειινιειν άιογότε.ρα μετα
τό 1922 ('μΐίΐτά -την τΠΒρίφηΐμη άν-
ταλλιαγή), ώς τούτο τό ~αραδέ-
χα·/!ΐ|3ί! καί ταϋρχθΊ σύγχροινοι συ,'
ΥιραΐφΐϊΤς, ό~ο®ί6θν-πες τάς έξορύ-
ξβις-τών όφβαίλιμών καί άλλας κα
τοΚΛτροφάς ειΐς φ»η«ο~Ικιονς μου-
σουλΐμιάΜους κια! ιπβίιΐδιά.
"Ο'λιες αύτές «5 έκικλησίες έχοον
&α κοιινό χΐαρΙακτιη,ριΐσΤΓΐιικόν. Την
έ'λιλίΐ'ψιν ο'ιασΐ&ήΐΓΓατ'ε δΐίθθρρυθ,μιΡε-
ως ή διοΜ0Κ>ΐμήοιεως έξοτβρικης.
Τίιτ~Τ£ δόν φανειρώνει, δτι έκεΐ,
μέσΒ σ' αύτιοιύς ^ούς τποιικιιλόιμορ
φους βιράχους ι<ιρύπ—οιντΐαι σίΌιι, ~σ)ρΐειβκιλήσ<ι'α, κΒοί ρ. ΜόνθΜ οιέ μιερικΐς ις Εν<α ά—λοΰκ σταύρον χα- ρο)νΐμιέη.<ον στιόν τοΐχρν. Σιηούς βράχρυς τταύ χρηκτυμευαν γιά ,ικομοκ—■ή,ρηα, 6λέ—ομΕΑ» μέγα λιες σάλες γ<6 έΙστΐαΓτόριο, μέ '<ΐ)ρίαβν εΤθΙοδον μ«ά μΕΤ/χίλη μ τπεΐρςτ, πού εφραζε κίΛηοΙμβνη την εϊσοδον καί ήρφάλιιζεν τούς ικ/αυς ό—ό τούς Άροιβοις καί γόλλςχκ; βίσιδθιλεΐς ή κκί λη|—άς. Ή 6ρ'θογιριαιψίια ΐτων εΤκακ π*ρί- ε,ργη. 'Εικ τη^ρώττκ δψειως <)»α!Μεται δτ,ι ε,Τνιαι τίιλιε'ΐως αΛ»θ(ρθόΓτραφος. ΠρασιεχτΊικώτΐβραι βιμιως μιελέΐτ—. μάς αΥτποικ'ολύτττΤΓΐειΐ· ιμϋβρΐΜά σηιμιεϊα, τα όττοκχ Τοτως θά ένδιιέφερσν τούς εΙ&ιιοοώς. Ή ά.ρβσγιροβφ·ία εΤινβιι μάλλον ψω νηιτιΐίή. ΠοιρχχπΐρεΤτΐαΐι τσκτιική έ- τπανώΐληψιις των θεωιρομμένων άνορ βοιγιροψιών. -.,χ. ΑΓι βίφθογγοΊ ΕΙ κβίί ΟΙ οντιιιοοΛίιοττ'αΜτιαιι μέ τό Ι ή ΑΙ ιμιέ τό Ε -πό Ω ιμέ τό Ο. Ή θδφθογγας ΑΥ ίπτιαυ τφο(σψέιρΕται ΑΒ γιράΐφεται ΑΒ. ■Αττοψεύνονται τα δκτπλά συμ- Φ«ν«. ΛΟΝΚΙΝΟΣ άΜτί ΛΟΓΓΙ- ΝΟΣ ΓΕΝΙΣΙ άντί ΓΕΝΝΗΣΙΣ. Παριαίλείιτπετα! τό Ν ττρό τού Γ ΑΥΞΒΝΤΙΟΣ άντί ΑΥΞΕΜΤΙΟΣ. Κ0ΣΤΑΜΤΙΝ0Σ. ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ (Έτπμίλεια: Παρεκάλεσαν κάποτε την κ»- ρία Ντασιέ, σύΖυγο τού μεγάλου φιλοσόφου τής Γαλλίας Άνδμύα Ντασιέ (1651 - 1752) νά γρά¬ φη μιά σκέψι της σ' ένα λεύκιυ- μα. '£κείνη, όμως, θλέποντας πώς στό λεύκωμα υπήρχαν αύτίι- γραφα των πιό σοφών άνδοών τής Εύρώπης, άρνήθηκε, λέγον- τας πώς θά ήταν πολύ τολμηρό έκ μέρους της νά βάλη τό φτυίχό όνομά της κοντά οτά ένδοξα ';χει- νς όνόματα. Έπειδή, όμως, έπέ- μεναν πολύ, στό τελος άνογκα- σθηκε νά γράφη μιά σκέψι της, ή όποία δέν ήταν βλλη άπό ένα θ',ϊ- χο τοϋ Σοφοκλέους, που λεει: «Ή σιωπή είναι τό πιό άκριθό ι ό σμημα τής γυναικός». Τό 18Θ7 «Ό Σταύρος» -ού !<ςι λαί δημοσίευσε τό εξής τραν κό γεγονός: Κ οποίος καυχόταν οιό καφβνεϊο πώς κατώρθωσε επετα άπό πολλές προσπάθειες να έτ-ι- Ζώση την πίστι τής γυναίκας 'ιθυ στόν θεό. Τό βράδυ, όπως γύρ'Ζε στό σπϊτι τού, θρήκε ΒΕω στήν αύλή πολύ άναστατωμένο καί ·ε· ρίεργο κόσμο. Όρμάει μέσα κ^ί γερό θέαμα τής νεκρής γυνα ΜΓς σέ λίγο βρέθηκε μπροστά στό πα- του καί των πατδιών τού. Στό χέ- ρι τής γυναίκας βρέθηκε ένα οη- μείωμα, πού έγραφε: «...άπό τότε πού έχοσα την πίστι μου, είμπι άνεπανόρθωτα δυστυχισμένη, εγώ καί τα παιδία μου, γι' αύτό π| ο- τιμήσαμε τόν θάνατο». Ό Βέαμερ ύπηρΕε μεγάλος ιε- ραπόστολος μεταξύ των Μουαοολ μάνων τής Άοίας καί τής 'Αφ.ϋ- κής. Μιά μερά είδε έναν ΙΛο» ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡ ΟΠΟΥΛΟΥ) σουλμάνο πού πήρε μιά Καινή Δι- αθήκη στά χέρΐα τού καί με κόκ- κινο υολύθι ύπεγράμμιΖε διάφορα χωρία. Ό ίεραπόοτολος πσραζε- νεύθηκε. Τόν πλησίασε καί τ(^ν ρώτηοε γιατί τα ύπογραμμίΖει. «ΎπογραμμίΖω έκεΐνα τά' ιιρά'γμα- τα πού γράφει τό Εύαγγέλιο, άλ- λά δέν τα έφαρμόΖουν οί Χριαΐι- ανοΐ...», εϊπε ό Μουσουλμά/^ς. (Τοομερό μαστΐγωμα άπό έναν ά- πιστο στό πρόσωπό μας. 'Αρκεϊ ό όμαρτωλός νά μετανοήοη...). Στό 1826. ό Καραΐσκάκης -Ι χε στρατοπεδεϋσει στήν Έλρυσΐ- να καί έτοιμαΖόταν νά κυριεύση την Άθήνα. "Ενα βράδυ, πού ε;- χε πέσει πολύ χιόνι, Λ Καρα'οκό- κης διπλώθηκε νά κοιμηθή ο~λ χιόνι. Σέ λίγο κάποιος τόν ξύπνη σε καί τοϋ εϊπε: «Στρατηγέ, φο βαμαι πώς θά κρυώσης. "Ελα κά· τω στό καράβι μου, έχω θέσι» — «Πά τούτους έχεις θέσι»; ρι>
τησε ό Καροίσκάκης, δείχνοντας
τοΰς στρατιωτες τού». — "Οχ
μόνο γιά αένα». — -Καί ποθ 6ά
τούς άτρήσω αύτούς; Δέν έρχο
μαι».
Τέτοια καρδιά έκρυβαν βΙ μα-
γάλοι όρχηγοί τής Έποναστάσε-
ως τοϋ "21.
Ό Παμβώ, περνώντας «ύπο-ε
άπό ένα νεκροταφείο τής ΑΑλ
Εανδρείας, εΐδε τόν μεγαλοποεπη
τάφο ενός άνθρώπου, γνωητ^α
γιά τό ότι δέν είχε κάνει τίποιε
οτή 2ωή τού, καί εϊπε: «Δέν ό-
πάρχει πιά άντιπαθητικό μνημεί*
άπό έκείνο πού μιλδ, δταν ό θίος
σιωπά...».
Ή άρετή είναι ό μεγαλοπρεπέ¬
στερος όνδριάντας.
μένους νά συνδράμωσι τό έργον
τού ΕΕΣ άφ' ετέρου δέ καί δη¬
μοσία έκφράϋομεν καί αύθις τα^
απείρους ευχαριστίας καί τα θερ-
μότατα ουγχαρητήρια διά τάς φ:·
λανθρωπικάς αυτών χειρονομίας
υπέρ τοϋ πάσχοντος πλησίον.
Επί τή εύκαιρία ταύτη διά λό·
γους ήθικής τάξεως θεωρούμεν
στοιχειώδες καθήκον, όπως απο
των στηλών τής ύμετέρας εγκρί¬
του εφημερίδος ύποθάλωμεν άφ'
ενός μέν τα θερμότατα συγχαρη
τήρια πρός τό Δ.Σ. τοϋ ΕΕΣ κα'
ιδιαιτέρως είς τόν πρωτεργάτην
αυτού Πρόεδρον καί τέως πρωθο
πουργόν τής Ελλάδος κ.κ. Κων)
νόν Γεωργσκόπουλον διά τάς κα
ταβαλλομένας άόκνους προσπα
θείας τού πρός εξασφάλισιν τής
πλήρους ύγείας τού Έλληνικού
Λαοϋ άρ' ετέρου δέ τάς διαπυ-
ρους ευχάς ημών διά την πλήρη
εύόδωσιν τής Άνθρωπιοτικής και
Έθνωφελούς 'Υψηλής άποοτολής
τού ΕΕΣ.
Ωσαύτως έκφράΖομεν τάς θερ
μοτάτας ευχαριστίας πρός την ύ-
μετέραν βγκριτον εφημερίδα διά
την ουνεχή συμπαράστασιν της
είς τό εύγενές καί δυσχερές έρ¬
γον τού Ε.Ε.Σ.
'ΤπενθννΜ συμφώνως τώ νόμ»
Ίδιοκτήτης — Αιενθνντής
ΣΩΚΡ. 2ΒίΑΝ1ΛΗΣ
Κατοιχία Νανάοχου Βότση 31
ΠροΙστάμενος Τυπονβαφ.*^
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΙ
Κατοοαα ΖκαρνΑκον Ι*>
αΜΦΙΑΛΗ
Γιά τα ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ τ»δ
πόν·υ τϊ(ε ΣΜΪΡΝΗΣ ή Λβ-
γ·τ**νις χ. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑ-
ΚΙΑΟΤ βξεβωσε τβ Μυθιστόρη-
μά της :
«ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ»
ΠωλεΙτ«ι βτά Κίντρικά Βιδλιο-
πωλ^ΐο στήν ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ στήν ΕΝΩΣΙ
ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ. Καρύτση 8.
χαΐ οτά γραφεΐα ττ5 εφημερίδος
μας «Ποοσφυγινές ΚΛβμο» Νί¬
κης 25,
. /Λ. Κ ΑΤΛ Π ΛΗ Κ-Τ1 ΚΗΣ ΠΛΟ Κ ΗΣ —= ■ ; ^
ΙΣΤΌΡ ί ΚΌ ΑΝ ΑΙ Ν ΩΣλί,Χ ' ' '^
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ Κ.ΑΤΙΠΟΓΛβ
'Από ιό άριοτούργημα τού ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΗΕΝΟΤ:
Ό ΔϊΛ^ΟΛΟ-·_ΤΤ1·Ν -ΤΟΤΡΚΙΑ» '-"
ΙΎΡΛ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΣΚΟ
ί—υνέχεκι έκ τού π0οηγοΐΗΐίνο.υ< Στά 1419 ό Όσμανλής Σουλ- τανος Μεχμέτ ό Α' καταλαμβά- νει την Σμύρνη άπό τόν Ταμερ- λάνο καί την κρατάει ώς τα 1471 πού την πέρνουν οί Βενετσιδνοι μέ άρχηγό τους τόν ναύαρχο Πι- έτρο Μοντσενΐγκο, άπό τόν Μου ράτ τόν Β'. Ό Βενετσιδνος ναύα ρχος όμως δέν κατορθώνει νά διώξη τούς Τούρκους άπ" 6λη την πόλη. Κρατάει τό Κάστρο τοϋ ι Σάν Πιέρ, τό γνωοτό μας Κρομ- μυδόκαστρο, καί την παραλία της. Οί Τθϋρκοι ταμπουρώνονται στ6 Φρούριο τού Πσγου καί κυ- ριαρχοϋν στό εσωτερικώ της. Οί Βενετσιδνοι, κυρίαρχοι στήν θόλαοσα έκμεταλλεύονται την πλούσια πόλη, την άπομυΖοΰν καί άπό τό λιμάνι της, μεταφέρουν οτήν Εύρώπη δλα τα άγαθά τής Άνατολής. Οί Φράγκοι «μυρΙΖον- ται τό ψητό» καί αύγατίΖουν στήν Σμύρνη. Τό έμπόριο πέφτει στά Χέρια τους καί πλουτΙΖουν. Οί Τοϋρκοι γεννημένοι πολεμιστές, δέν καταλαβαίνουν άπό έμπόριο καί είναι άνίκανοι νά πάρουν στά χέρια τους την σίκονομία των χω ρών τής Άνατολής πού κοτέκτη σαν. Άφήνουν στούς ξένους αυ¬ τή την .... ταπεινή άπασχόληση κα) άρκοϋνται στά κόκκαλα που τούς πετοϋν, καϊ πού είναι άρκε-1 τα γιά τίς άνάγκες τους. Στά 1583 ίδρύεται μέ φερμάνι τού Σουλτάνου Μουράτ τοϋ Γ', ή Αγγλικη Εταιρείαι «Ντί Λέ- θαντ Κόμπανυ». Οί Όλλανδο· κάνουν χονδρό έμπόριο. Στό 1662, μέ ένέργειες τοϋ δαιμονί ου υπουργοϋ τοϋ Λουδοβίκου ΙΔ' Κολμπέρ, πού έπιτυγχάνει σχετι κό φερμάνι τού Σουλτάνου Μεχ- μετ τού Δ', ίδρύεται ή ΓαλλικιΊ Έταιρεία: «Κομπονύ Φρανοαίί ντ' όριέντ». Σύμφωνα μέ τοθς ό ρους τής συμφωνίας που ύπογρά φουν οί Γάλλοι μέ τούς Τούρκους άπό τότε, τα προϊόντα τής Άνα¬ τολής, θά μεταφέροονται μονοπω λιακα μέ γαλλικά καράβια. Αύτοι οί Φράγκοι έμποροι έγ- καθίστανται μόνιμα στήν Σμύρνη μέ τίς οίκογένειές τους όπως καί πολλοί άπό τούς Ίππότες τοϋ Τα γματος των Ίωαννιτών πού έξα κολουθοΰσαν νά κρατοϋν τό κά¬ στρο τοϋ Σάν Πιέρ καί ΤΙίν Για· ραλίαν τής Σμύρνης Χτίζουν το τε περίπου κατά την έπικρατε- στέρα άποψη, μιά οειρά άπό ό- μοιόμορφα καί πρωτότυπα μέγα· ρα στήν παραλία, πού άπ' αύτα πήρε τό όνομα Φραγκομαχαλδς. Κσντά σ' αύτούς, μά σέ άνεξάρ- τητα καί μεμονωμένα απίτια στήν παραλία ώς την Πούντα έγκαθί στανται οί ΜαλτέΖοι, πού κάθον ταν στήν παραλία καί πρίν χτι- σθή τό τετράγωνο τοϋ Φραγκομα χαλά, καί πολλοί Λεβαντίνοι, άπ έκε|νους τούς Ίταλούς επί τό πλείστον, πού ήσαν μόνιμα έγκο τεστημένοι στήν Σμύρνη, άπό την έποχή άκόμα τού ΒυΖαντίου. "Ετσι όλόκληρη ή παραλία τή<. Σμύρνης κατοικήθηκε άπό Φρά1,- κους. Οί "Ελληνες πού άποτελού σαν πάντα την πλειοψηφια τού πληθυσμοϋ, οί Τοϋρκοι, οί Άρμέ νιοι καί οί Εβραϊοι, κατοικοϋσαν·| στις μέσα γειτονιές, γύρω άπό τόν Πάγο. Ό Φραγκομαχαλδς, ήτανε ένο μονοκόμματο οίκοδομικό τέρας, οτήν παραλία, μήκους, ενός περί που χιλιομέτρου καί κυμαινομέ- νου πλάτους, 70 έως 100 μέτρων ΆρχιΖε άπό την γωνία των τσι- γαροχαρτάδικων, τα όποΐα τόν χώριΖαν άπό τό Κρητικό Χάνι κα! τα δυό ΜπεΖεστένια (μεγάλο καί μικρά) καί τού τότε παραλία κο ϋδρόμου των ΜαλτέΖικων. Γε λείωνε δέ οτό ΓαλάΖιο. Άπό τό οπίσω μέρος, έβγαινε ατά Γυαλιάδικα καϊ οτήν Εύρω- παϊκή όδό, πού ήτανε ή μιά ου- νέχεια τής άλλης. Τό τετράγωνο ς όπως εϊπαμε ήτανε μονο¬ κόμματο καί δέν είχε παρόδους γιά νά διευκολύνεται ή μετάβαυη των άνθρώπων υπό τα Μαλτέ2ι κα στήν Εύρωπαϊκή όδό, άπ' αυ¬ τήν στά Μαλέίικα. ΚΓ ήτανε - τό είπαμε κι' αύτό — μήκους ε νός χιλιομέτρου. Οί Μηχανικοι όμως πού τό χτίσανε βρηκανε τρόπο νά βολέ,ψουνε τα πράγμο τα, ένα τρόπο πρωτότυπο. Άνοίξανε ο' όλο τό μήκος τού οίκοδομικοϋ τετραγώνου, σαραν- τα έννέα, βερχανέδες, όπως μάς λέει οτήν περίφημη ίστορική τού μελέτη «Ό Φραγκομαχαλδς τής Σμύρνης» ό έκλεκτός καί σεθα- στός μας συμπατριώτης κ. Φίλιπ¬ πος Φάλμπος. Θά μδς πάρη πολυ χώρο, ή λεπτομερης περιγραφη των βερχανέδων. Γι' αύτό θα πούμε όσο μπορούμε πιό λίγα λό για γι' αύτούς. Κατά την γνώμη μας στήν άρχή δέν ήτανε παρα δίοδοι γιά την σύνδεοη τού πα- ραλιακοϋ τμήματος τού τετραγώ νού, στήν όποία ήτανε τό πισω μέρος των σπιτιών καί όχι ή πρ<- σοψη μέ τό μέσα μέρος τοϋ τε τραγώνου, πού έβλεπε σέ άμπε λώνες, έκεϊ πού πρέπει νά ύπήρ χε τότε ή Άγία Φωτεινή καί πού άργότερα χτίοτηκαν καί άλλα κτί ρισ άπ' αυτή την πλβυρα τού δρόμου καί δημιουργήθήκαν οί δρόμοι των Γυλιάδικων καί τής Εύρωπαϊκής όδοϋ. Ή έπιμήκης πλευρά τού τετρ. γώνου, πρός τα ΜαλτέΖικα, έφθα νέ ώς την θάλασσα κι' όλα τα οπίτια εϊχανε ξύλινες καραβόσκα λες πού είσχωροϋσαν μέσα σ' αυ την χαί στίς οποίες πλεύριΖαν τα καράβια τους, στά όποϊα μάλισια καταφεύγανε σέ περιπτώσεις α- νάγκης, όπως ταραχών, οειομών καί πυρκαϊών. Φυσικά άπό τίς σκάλες αύτές γίνονταν καί τό φόρτωμα καί τό ξεφόρτωμα των καραβιών. Τα (|ορτωνόμενα στά καράβια έμπορευματα καί τα ξε- φορτωνόμενα άπ' αύτά άγαθά, σίγουρα θά μετεφέροντο διά των βερχανέδων. Νά λοιπόν καί μιό όλλη άνάγκη την όποιαν έξυπη ρετοΰσαν οί βερχανέδες. Οί προ σόψεις όμως των σπιτιών πρέπει νά ήσαν κατά την γνώμη μας ά πό τό πίσω μέρος μέσα στους βερχανέδες καί όλλων επι τής Εύρωπαίκής όδοϋ καί όχι πρός την παραλία, οτήν όποιαν δεί/ μποροΰσαν νά κυκλοφορούν οί κάτοικοι των σπιτιών. Όλα όμως τα σπίτια είχαν έξώστες καί τα- ράτοες (<.Βεράντες») πρός την θάλασσα γιά νά την άπολαμβά· νούν. Ένα οτοιχεϊο πού ένισχύει την αποψή μας, ότι δηλαδή ή πρό οοψη των σπιτιών δέν ήταν άπό την παραλϊα είναι καί τό γεγονός πώς ώς την καταστροφή τής Σμύρνης, οί Σμυρνισί όταν λέγα νέ Φραγκομαχαλδ, δέν εννοούσαν τα σπίπα τοϋ «Κιέ» ούτε των Μαλτέ2ικων, μά την λεγομένη «Εύρωπαϊκή όδό» καί την έν συ- νεχεία όδό των Γυαλιάδικων, ώς τό ΜπεΖεοτένι. Μόνο στίς ιρίρμες των καταστημάτων καί στίς πινα- κίδες τού «Μπίλεντιέ», τίς καρ· φωμένες στούς τοίχους ουναντοι: σαμε, την έπίσημο όνομαοία τού δρόμου «Εύρωπαϊκή όδός». Κι' αύτός ό Στεφ. Ξένος, στο βιβλίο αύτό, ποτέ δέν άναφέρει την «Εύρωπαϊκή όδό» άλλα τόν Φραγκομαχαλδ. Στό δεύτερο κε- φάλαιο γράφει: «.....Μικρά οιδηρο θύρα είς τό αριστεράν μέρος τοϋ φραγκομαχαλδ, άντικρυ τοϋ δα- νικού Προξενείου, ήταν η εισο δος τοϋ γενικοϋ τούτου συναγω- γίου τής νεολαίας τής Σμύρνης» κλπ. Άλλά έξαντλήοαμε τόν χώ- ρο πού μδς διαθέτει ή εφημερίδα καί ό φίλος μας, ό άρχιεργύτης της κ. Γαδριηλίδης θ' άρχίΖη νό γκρ:νιάΖη. Γι' αύτό σταματάμε, έ δώ. θά συνεχίσουμε την έρχομε- νη έβδομάδα. ΣυνεχίΖεται ΣΜΥΡΜΕΐΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ Τού κ. ΤΖΩΝ ΒΕΤΝ0ΓΛΟΓ Έκδηλώσεις ε^^'Αράχωβα Βοιωτίας Επί τή 146η Έ."τε·τεί'ι> τής μργά
λης Ίστορικήε μάχης τής ΑΡΑ
ΧΩΒΗΣ (18—24.11.1826) ή
ΟΜΟ2ΠΟΝΔΙΑ ΡΟΤΜΕΛΙΩ-
ΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (Ο.Ρ.Ε.) κτά
τα Ροινμελιώτικα Σωματεϊα όρ
γΛνώνουν την 19.11.72 Εθνικήν
Έορταβτικήν 'Εκδήλιοσιν είς ΑΡΑ
ΧΟΒΑΝ ΒΟΙΩΤΙΑΣ.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΩΡΑ 6.15' π.μ. Συγκτντρο)-
σις έμπροσθεν ξϊνοδορείου <ΟΜΟ- ΝΟΙΑ» Πλοττεϊα Όμα/οίας. ΩΡΑ 6,30' π.μ. ΑΚΡΙΒΩΣ. Άναχώρησϊς. | <3ΡΑ 9.30—10 μ.μ. "Αφιξις είς ΑΡΑΧΩΒΑΝ, είς τόν Ιερόν Να¬ όν ΑΓΙΟΤ ΙΈΩΡΓΙΟΤ ! ΩΡΑ 1015 π μ. Έπιμνημόσυ-' νος δέησις είς τόν Ιερόν Ναόν Α- γίου Γείοργίου χοροστΛτοΰντος τοϋ Μητοοπολίτου ' ΛΕΒΑΔΕΙΑ Σ λ.' Ν'ικοδήμον. Ι ΟΜΙΛΙΑ: Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑ| ΡΑΙΣΚΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗί ΤΗΣ ΑΡΑΧΩΒΑΣ. Όμιλητής ό ■λ. Μάοκος Γκιόλας. ΩΡΑ 1 1 π.μ. Ερνάγησις ΑΡΑ ΧΩΒΗΣ ΰ.τό τοΓ> Προέβοου των
Άθβ.χω6ιτών κ. Δημ. Γκίκα·
ΩΡΑ 1 1.30 π.μ. Κατάθεσις στε
((άνιον υπό, 'Εκπροσώπου τής Κυ
6ερνήσειος_ τού Πρόεδρον τής Ο.
Ρ.Ε κ. Πανγ. Γαρβίκη, ΆρχώΛ'
καί άόλλων "Επισήμων.
ΩΡΑ 12.30 μ.μ. Γεΰμα.
ΩΡΑ 2 μ..μ· Άναχώρηστς διά
ΟΣΙΟΝ ΛΟΤΚΑΝ. Ξενάγησις ύ|
■τό τού Προέδρου Ρουμελιιι)τών
ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΛΣ κ. Άθηνοοί
ΩΡΑ 4'45 μ.μ. "Αφιξις ιίς ΔΕ
Β ΑΔΕΙΑ Ν Ξενάγησις ύ.τό τού
ΙΙθθέδρου Σύλλογον ΛΕΒΛΔΕΙΩ
ΤΩΝ κ. Γεοιργίοιι Πάττα.
ΩΡΑ 5·45 μ.μ. Άναχώρησις
δι* επιστροφήν είς Αθήνας.
Τιμή εισιτήριον όρίζεται δραχ.
90 κ«τ' άτομον μετ' έπιοτροφής.
ΙΙβρακαλοόμεν προμηθη'θήτε εγ¬
καίρως τα «Ιβιτήριά σας μέχρι την
16—72, διά την εξασφάλισιν των
Πούλμαν καί την καλιτέραν όργά
νοκπν τής Έκδρομής καί γενικώς
τής Έν,δηλώσειος.
Πλνηρο<Ρί1θίρ/: Είς- τα τηλέφωίνα 1) 88.13.519 καί 88.13.574 Κον Τοαχήλττν Αθαν- 2) 32.45.672 Κον Γκίκαν Λτ>μ., 3) 20.20.688
Κον Τρίτβαν Άθανάσιον.
Ό Πρόεδρος
ΠΑΝΑΓ. ΓΑΡΔΙΚΗΣ
"Ο Γεν Γραμίματεΰς
ΣΠΥΡΟΣ ΣΚΑΡΛΙΓΚΟΣ
Ό Α' Άπριποόεδρος
ΔΗΜ. ΒΕΡΕΛΗΣ
Ό Β' Άντιπρόεδρος
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΠΑΡΙΣΗΣ
Ταμ'ιας
ΕΤβΤΜΙΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ
Κοσμήτο>ρ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΤΤΑ Σ
Τύπου καί Δημοσ. Σχέσεων
ΑΘΑΝ ΤΡΙΤΣΑΣ
Τα Μέλη
"Αγγελος Άσρ/ΐανός Δημ. Γκίκας,
Στέφανος Βίΐσιλόπουλος, Γεώργ.
Δημόπουλος Δηιι. Κόλιας, Αριστ.
Κάρδας/ Κων. Μαλαδέτας, Ζαχα
ρίας Ξν>ροτΰρης; Ηλίας Πίρδίκης,
Κων- Σμπαοούνης, *Ά€ανάσ<ος Τβαχήλης. ι Ό τούρκικος αμανές, λ.χ. έ- χει μίαν άτέρμονη, μίαν άσπόνϋυ λη, θσιλεγια, ιμΐελωδιική γροομμή. 'Ε νώ στά μακρόσυρτα τραγούδια των έλλήνων τής Μικρασίας εί ναι εκδηλή ή πορουσία τοϋ «μέ τρου». Άς μην ξεχνοϋμε την ία ότι άρμονία, πού ήταν κι' αύιη «άνειμένη» όπως καί τα σμυρνε'ι κα τραγούδια τοϋ δίσκου μας. Μιλώντας, πάντως, γιά τη μου σική Ζωή τής Μικρασίας, άξΙΖει ν' άναφερθή, πώς τό πρώτο έλ· ληνικό βιβλίο μέ σύγχρονες μου- σικές νότες, τυπώθηκε στή Σμυρ νη στά 1850, άπ' τόν Ί. Ισιδω- ρίδη — Σκυλίτση. Καί πώς στά 1902 ή -ομυρνέικη έοτουντιαντί να» έκανε τουρνέ, μέ έλληνικές ένδυμασιες, στή Γαλλία καί την Αγγλία, όπου καί πήρε μέρος οτίς γιορτές γιά την στέψη τού Βασιλιδ Έδουάρδου. Ό έρχομός στή δυτική Έλλά- δα των ξερριέωμένων τής άνα ιολικής —γεγονός κοομογονικο, όρόσημο τής νεώτερης Ίστορίας τού Γένους — εΐχε την έπϊδρασι, τού καί οτή μουσική έξέλιξη τοϋ τοπου. Οί έκατοντάδες μικρασια τες μουσικοί, όργανοπαϊκτες καί τραγουδιστές, έδωσαν μιά νέα κατεώθυνσιη ισιτή ΛαΓ(ΐκή ψυχατ/ίι,- γία. Πήραν τίς λαίκές τάξεις καί τις τράβηξαν στό ταθερνάκι τής φτωχΌγειτονιός καί τού συνοικι- σμοϋ, μέ την έλληνική μουσική. ΚΓ άπό κεϊ ξεπήδησαν οί πρώτοι βάρδοι τοϋ νέου λαΐκοϋ μας τρα γουδιοϋ — δημοτικοϋ, θά τόλεγα, , μιά καί μέ την αναπτύξη τής βιο μηχανίας στά άστικό κέντρα με· τατοπίοτηκε ή Ζωή άπ' την ύπαι- θρο. | Οί ρυθμοί των ομυνέϊκων τρα- γουδιών είναι ποικίλοι: καλαμο- τιανός στά 7)8, σύνθετος μ' ένα μουοικό μέτρο 3)8 πού άκολου-1 θειται άπό έν αλλο 4)8 Στα 1)Α & 4)4 «/ννπ·άλλος>—«Κοχτάπτικος*
(ό μακελαρικός των βυΖαντινών) ,
— «Τσιιφτετιόλι». Άνντιικιρΐϋθ-τός(κο;ρ
σιλαμάς)—«άπάτλιικος» καί γορ- (
γός «2εϊμπέκικος· σύνθετοι στο.
9)8 (2+2+2+3)8) καί ό άργός |
•Ζειμπέκικος» 8)4 (2+2+2+3)4) (
Ζεϊμπέκους έλεγον οί Τοϋρκοι
τιούς θράκιες, τπού οίύτοί 6ίτ«ιο: £-,
κιατέσττιοιοΓΛ» άττ' τήνθιράκη στην
ΠΓριοχή τής Προύσας, τοϋ Άϊδι-
νιοθν καί τού ΣοογγάρΜθιυ, βιαία
τούς έξισλάμισαν, άλλά χωρ'ις πό
τέ νά κατορθώοουν καί νά τούι;
έκτουρκίσουν. !
Οί «δρόμοι» — μουοικές κλίμα
ών — των σνΜρνέ'ι,νων τιραγουδι-1
ών ήτιαν «ό σμΜρνίϊκος μοστζόρς, ;
ό μ.'ΐνό'ρε, ό «καιμηλιέρΐικος», ό
«οαμιπχχχ», ό «χιτζάζ, κ.ά. Δίιπλα
στούς τίτνΧους των •ηραγουδιώ.' Ι
Ι 'τοϋ δίβ-κισυ ,μθ.; θά "βρήτε καί τόν
ιμιουοιΐΜΟ βρέΐμο κάθε τιραγουδι ού.
Τα όργανα πού συνώδευαν τα
σμυρνέϊκα λαϊκά τραγούδια ή¬
ταν: τό βιολί, τό οϋτι καί τα κα-
νονάκι ή τό σαντούρι. (Καί τα
δυό αύτά είναι έγχορδα έπιτρα-
πέΖια, άλλά τό μέν σαντούρι ίΐ-
χει μεταλλικές χορδές πού κρού
ονται μέ δύο Εύλινα πλήκτρα μέ
τσόχα στήν άκρη τους, ένώ τό
κανονάκι έχει χορδές άπό έντε-
ρα ?ώων, πού νύασωνται μέ με-
τάλλινες πέννες περασμένες στά
δάκτυλα). "Ηταν, άκόμα, ή κιθά
ρα, τό μαντολϊνο, τα σάΖια, (μα
κρότερα όργανα μέ τρεΤς διπλές
χορδές, γιά τό στόλισμα τοϋ ρυ-
θμοϋ), τό κλαρίνο, μερικές φο-
ρές, καί τό βουκουλικό φλόουτο,
τό τουμπελέκι γιά τόν κυρίως ρυ
θμό (τύμπανο άπό πήλινο ήχεϊο
σε σχήμα οτάμνας μέ τεντωμένο
δέρμα στόν πάτο), τό ντέφι μέ
τα κυμβαλάκια τού καί, ή κόψα
ή κόξα. Ή κόψα ήταν άπόγονος
της 61/ζσντηής τρανόουιρίδος (τθμ
ΐΓθυ,ρά) κιαιί ή άδελφή τού μπτου-
Ζουκιοϋ. Γιατί καθαυτό μπουΖού-
κι, σπάνια χρησιμοποιοϋσαν στή
Μικρασία. Τό μπουΖούκι ήταν πε
ρισσότερο γνωοτό ατή δυτική
Έλλάδα. Ο Αγγελος Βλάχος
τό άναφέρει στό διήγημά τού
Τα χρήματα» κι άγωνιστές, ό¬
πως ξέρουμε κι όπ' τόν Κασομού
λη, συνώδευαν μέ μπουΖούκι τα
τραγούδια τους. Τό όργανο πού
διέδωσαν έδώ οί μικρασιάτες ή¬
το σαντούρι.
Δέν χρησιμοποιήθηκαν αυτά
μόνο Ι αϋτά ακριβώς τα όργανα
στήν ήχογράφησι τοϋ δίοκου
μας. Ό νέος μουσικοσυνθέτηθ
Δημήτρης Μηλιός,, άϋβαλιώτΐκης
βοοΐταΐγωγής στόν όττοΤοι ή ΦΩΝΟΙ
ΚΡΑΜ — ΠΟΛΥΝΤΟΡ έιμπιστει'·
6ηκε την ένορχήοτρωση, δούλε·
ψε μέ πολύ κέφι καί πολλή άγά-
πη πάνω τους. Καί χρησιμοποιή-
οε κι δλλα ούγχρονα όργανα —
κυρίως στούς ρυθμούς. Χωρίς να
άσεθήοη στήν παράδοση, εδωσϋ
νέον «ήχο» οτά σμυρνέϊκα τρα¬
γούδια. Έτοι, πού χωρίς καθό-
λου νά πάιμουν νά συγκινοϋν
τούς παλιούς, νά μπορέσουν νθ
τιραοήιξοιυν, νά κΕ.ρ5ίισουν κσί τούς
νέους — τούς γυιούς καί τίς κό-
ρες των μικραοιατών κα'ι όλόκλη
ρη τή σημερινή έλληνική νεολαία
Καί δέν είναι λανθασμένος ο
δρόμος αύτός' γιατί, έτσι, περνδ
εύκολώτερα ή παράδοση άπ' τή
μιά γενιά στήν δλλη. "Ετσι πετυ
χαίνει καλυτέρα ή Μνημοσύνη —
καταστατικός σκοπός τής Ενώ¬
σεως μσς, τής Ενώσεως Σμυρ-
ναίων.
ΤΖ£Ν ΒΕ-ΓΝΟΓΛΟΥ
ΕΛΛΗΚΙΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
(Συνοχοια έκ το6 ιερο·|γουμ·νου)
ΤΑ ΤΑΤΑΥΛΑ
Τα Τοττΐαΰλα ένα όπνό τσ ττολ-
λά τηροάττιια ττού τίβριβοβλουν την
Πόλη, εΐχαιν κώτιι το ίδιαίη-ερο ττού
κΜίμία αλλη συνσιικ.ίιΐ δεν εΤχε. Αύ
τό τό ί&ιαίτειρο, ίγτο ή λεδεντιά
και κιάτ'ΐ τό ήρωϊκό τπού τα ξβχώ
ριζιε άΐπο δλες τις Αλλες συνοικ;
βς, οττου &σο κιαί εάν ττλίεΟΜαζε. σ?
—ολλές απτό αύτές τό έλληνικο στο'
χίΐο, δεν εΤχοον οούτό τό α—οκλει.
στιικ.ό έιλΛ'ηίΛΐκά ιχρώιμια, γιατπ τό
όλλοίωνε. ή συνοί'κτισιΐ 6στω καϊ
■μίριΐικών αίικογεινιειΐών άλλοφύλ«ν
καϊ ώλλσδόξων.
Τα Ταταύλα μ,ία *5ρτο τις ΐττωχό
τερες έΜαρίες κβτκα ιούς πίρό τού
1740 χβώΛ>υς, έίμφοονίζονιαι κα-
■να τό ττιρώΓΓο τέπαιρ-το τού αιώνος
,μΰς, ώς ή δευτέρα σέ δύνοβμι καΐ
δραβττηρίθτητια Κοινότιη,ς μέτά τή·
Κοινότητπα τού ΣτσΜρθδρομίοΐ'
λΑε τίς εΐκΰθΜ χΐνλιό&ις των κάτοι¬
κον τοι>ς, ήσοβν μία )ΐι|κιρή έλλην,
κή τΓθΐλιΐΓπείβ, ,μέ τα Σν^ΰλΕΪα των,
τα Γυρν~στήιριιά των, τα Φιλα^-
■βροΐτΐΓ<;ά των Ίδριύνατα κα'ι μέ την άξιόλαγο έθνιική δρασι τοθ ά ιμΐ'γούς ε'λληιν>ΐΜοί) των ττληθυοτμοι).
Πραγ|μ<χτ:ικιά, ιμώσα στήν τουρ^ κβκ,ροίτοΜμιένη Στ€βμητούΛ. μιέ .ό χΐρώμ,αο τής ΆνΊοπολής «ι! στό κασιμι—ιολίτΐικο μέ τό εύρωπτΒφκό χρώιμΐα, τα Τα- ■Ραθλα, ήςτοΐν «μία ώμοιρφη μικριη έλΐληιν,κή ττοίλιΐ'ηεί<ΐ. Χωρίς ΐ/τπεροΌ λή ήσ"οιν 6να άττό τα στολίδια τής Πόλης. Μιττιοαγιούκ Ντιερέ κομ' θερατπά Ταταύλα καί Νιχώρι οώτά τώ τέσσαρα χωρία οτΓθίλίζουνιε την Πόλη. Τό Μττοϋγιούκ Ντερέ, τα θε- ραττ'.ά καί τό Νιχώριι μέ άκμάζο^ ζιες καί πλοΟσΊες Ελληνικάς Κοι- νότηιτες τνσαν τα Θ6ρε5τιρα των ΓΙρε σι6βών τηοθ οτροσβδΐ'δαν έξαιρετι- 'κή κίνη(σι κιαί ζωή στό τΐμήιμο αύ¬ τό τού ΒοΙοτττήρου. Γιά τα Τατιαΰλα, λέγω ήσαν καί δχι είίίναι, γιΐατί τα Τατοώλα ττού θά έξιισ»τοιρτϊσω καί ττού γνώ ιριΐοηε ή γεΜειά τπού ψειύνίΊ δεν ύπτάρ χούν σήμΐεραι χάθηοοαν μέ την με- νάιλη ττ.υιρκαϊά "νού 1928. Μέ: την <|>ωτιΐιά δπΐοιασαιν νά ύ-
ττιαιρχουιν «αίί στήν θέσι τους δη·
μιθΜΡΥήθηιχε ,μι'ο: άΊλλη σανοικία,
ή ΚονρτουΛούς στή,ν όττ,οιία αί Λι-
γοι ΤαΠΜυιλιιβΜοί ηού άπτέμονα>ν
τΓιρΰοτΓθίθοόν νά συντήρησιν, δτ.
άτΓΕΐμιεΐινΐε άτπό την» χαΐμένη. τρωι«ή
Κατπά τήιν έπτίισηιμο έκ/δοχή ή
~υιρί<αιά ήτπο τυ|χαίια καίί ττροήΑθε άττό ένα έργοχττιήιρΊΐο λαθΐραίαις ά- -πΌατά)ξ.εως οΰζου. "Ας μάς έτπ- -πρ<»ΓΓή νά έΙχβΜμΕ έτικφυλάξιεκ;. Τις έττιιφυΐλάιξιβιις ιμας αύτές πού δεν εϊνα)ι τοΰ ιίικρόνττθ'ς ή ανσΛΤτυξ' των ταίς ένΐίτχύεη κΐαιί ή 6ε6ιακτμ£- νη καίί ά,μέισως μιετά την ττνρκαϊά ιμβτΐονομαο'ίια) α~ό Ταταθλα σέ ΚοΜριτ'οιυιλούς ~ού ιμετακρράζεται τσ τα σωθέντα. 'ΕΞΑει; , σωβέντα, αττό τί; άττό την πυρκαϊά; αΊσφαλώς όχι. "Ε- τισ», άι&ίΐοίστα δγαίνεη τό συιμιπέρα σιμα, δτΐΐι μέ ίτήν φωτία Τσως, άλ¬ λά 'μέ την μΐΕΓΠοινοιμαισΊ'α άχτφαλώς, έπϋΐδιώχθη νά σβήστι κάθε τι τπού θύμιζε τα ττιεΐραισιμΕνα, τα Γκιάουρ Ταταύλα και! τούς σκληροτράχη- λοι/ς ΤστηοαΛλιΐιανούς ποθ τα κρά- τησαν έτττί αΐώνας έλληνικά κάτω άπτό την όθωιμανική κυριαρχία. Πρ
ΜΙΑ ΤΡΑΓΙΚΗ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑ ΕΤΗΡΙΣ
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΝ
ΕΓ'ΚΑΙΡΟΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
Ή Πεντηκονταετία
Αί ε»κ)δτ|λώσιεις διά την πεντη-
κονταΐετίαν άπτό τής Μικραισιατική-
Καταστροφήν; σονΐ|χ!ΐσθηισα·ν την
τταιρελθούοιαν ε'βδοιμάδα καί θά
ουινεχισθοιύν καθ" όλον τόν μήνα
Νοέμβριον
ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
Την τταρελθούισαν Τρίτην ό Ρο
ταριανός "Ο,μιλος Θεσσαλονίκης
ώιργά·ν)ωσ€ συγκέντρωσιν είς τό
ξενοδοχείον «ΜεντιΐΓτεράινια» κατά
την οποίαν ώμίΐληιοιε ό καθητ/ηιτή;
τού ΠανετΓΐΐστηιμίοι* Θεσσαλον'κης
«οαΐ τ. 'ΥτΓουργός κ. Λοιικάς Πά-
τιρας ,μέ θέμα «Τό 1922 καΐ ό με
τασχηιματιισμός τής Μεγάλης Ίδέ
άς».
Έττίσης την 9ην Νοβμβρίου ώρ-
γανώθη είς την αίθουσαν τελετών
τής Έταιρίας Μακΰδονικών Σϊτου
δών διάλεξις υπό τού καθηγητού
τοϋ Πανε—ιοτηιμίου θεσσαλονίκης
κ. Άντωνίου Δαμασκηνίδη καΐ
θέμα «Ή έττΐ τής έλληνικής κο;·
νωνικής «αί ιδία έλληνιικής οίκοινο
μίας επίδρασις τής εγκαταστάσε¬
ως των προσφύγων ιμετά την Μι¬
κρασιατικήν Καταστροφήν».
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΑΑΜΑΤΑΝ
Έξαιιρετιικιήν έ—ιιτμχ'ίαν έσηιμειω
σιεν ή δοθεϊσα, είς την μεγάλην
αίθουσαν τού ξενοδοχείου «Ρέξ*
Καλσιμάτας, διάλεξις τού κ. Χρή
Οτου Σολομωνίδη διά την Μικρά
σιιατιικήν Καταστροφήν καΐ την θυ¬
σίαν τοΰ Έθνο,μάρτυρος Μητροατο
λίτου Σμύρνης Χρυσιοστόμου. Κατ'
αυτήν ·π«ρέστηισαν ό Νομάρχης
Μεοτσηνίας κ. Μάλλιαρης, ό Δή-
ιμβιρχος Καλαμάτας κ. Μαργέρης,'
ό Στρατι·ωτΐικός Διοιικητής κ. Γ ε
ωργόττουλος, ό Διαικητής τής
Σμηΐναρχίας κ. Κόρριας, ό 'Ανώ
τερος Διοικητής Χωιραφυλακής Μεσ
σηνίας κ1. ΠαναγιωτότηοΜλος, ό
Πρόβδροςτοΰ Ροταριανού Όιμίλου
κ. Καρρικούνης καΐ ή έκΐλεκτοτέ-
ιρα καινωνίΐα τής Καλαμάτας. Ό
ό,μιλητης έχειρσκροτήθη ζωηρότα-
τα.
ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟΝ
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ
Αυριον Κυριακήν 19 Νοεμβριού
θά τϊίλεσΐθή έν τώ Μητροπολιτικώ
Ναώ Αθηνών, χσροστατοϋντος
τού Μακαριώτατου 'Αρχιετπσκό-
ττου Αθηνών καί πάσης Ελλά¬
δος χ. Ίερωνύμου τό έττίσηιμοιν
μνημόσυνον δια τούς σφατνιοασθέν
τας κατά την Μικρασιατικήν Κα¬
ταστροφήν Ιεράρχας, πολίτας καΐ
σηρατιωτιικούς. Είς αύτό θέλουν
τηαιραστή δλοι οί Μεράρχαι τής
Έκικλησίας τής Ελλάδος, άνερ-
χόμενοι είς 65 Τόν έττιιμνηιμόσυνον
λόγον θά έκ,φωνήιση ό Σειβαοιμιώ-
τατος Μητροποίλίτης Μεσσηνίας
κ, Χρυισοστοιμος.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟΝ
Την τΐαιρελθοΰισαν Κυριακήν έτε
λέυθη είς την ναόν τής Κοιμήσε
ως τής Θεοτόκου τού Συνοικισμου
Άγίου Στα»ρίιδωνος άριχΐθρατικόν
μινηιμόοννον ύττερ των ~εσόντωΊ'
έν Μι,κ'ρασ'ία στρατιωτικών καΐ σφα
γιαπβέντων κληιριικών καί ττολΐΓτών.
Είς τό μνημόσυνον έχοροστάτη-
σκιν ό τ. ΜητρατΓθλίΓτηΐς Δηιμητρι
άΊδος κ. Δαμασΐκηινος δστις έκα.ι-
τηιρίασε τό άνοσιούργηιμα τής
σφαγήις ύ—ό των Τούρκων τού ά
ιμιάΐχαυ έλληνικσΰ τπληθυσιμοΰ καί
ειδικώτερον τού έθναμάιρτυιρος Μη-
τροιπολίτου Σμύρνης Χρυσοστό-
μου. Έν συνεΐχεία ωμίλησε ό τ.
"Εσταρχος Κορίνθου καΐ δη,μοσιο-
γράφος κ. Μήταος Σταυρόπουλος,
δστιις μΐ,ταΐξυ αλλων εΐττεν: «Ή Ου
σία των σΐφαγιασθέντων έν Μι-
κροοσία Έΐλλήνων, φωτιΐσιμένη άττό
τό κανδήλι, —Λ ή Έθνηκή Μνη-
μοισύνη, διατηιρεΐ ΤΓΐάντοτε άσβυ-
στο, θά διδάσκη στίς έλληνικές
γενεές, δτι στά ίδανιικ,ά ττού έκλη
'ροδστιηισε τό εΜδσξον παρελθόν
τής Φυλής ττρωτεύουΐσαν θέσι;
ε^ει ό έθνιοΐμός ττιρός την αίωνία
Είς τό ιμινηιμώσυνΌν πΌ:ρέ!στη ό
Νομάρχας Κο,ρι^θίας κ. Κύτταιρης,
ό στπρατιωτιικός διοιιΐκϊηττις καΐ απα
σΌιΐ α! ~ολιτ*αιι καϊ στρχτι&τη-
καί ΆριχοιΊ.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΙΚΑΙΑΜ
Ό Φιλοίλογικός ΣύλλοΓ/ος Νι-
•οαίας — Κορυδαλλοϋ, τό ττρώτον
«αί μόνον καθαρώς ττνευΐματικόν
Σωιματεΐον μιόίς εντόνως ττροσφυ
γικής ιΐτβοιοχής μέ 120.000 κα-
τθίικους, ττρσσφέρει μέ εύλάβειαν
ωρισμένας 6<ιδη|λώ(—ιις, ώς έλάΐχιι ατον θυμίαμα είς τον βωμόν των άλη'σιμονήτων τΓατιρίβωΐ' ττ'^Ο έφυ» γαν. Την Τετάρτην 15 Νοβμΐ&ρίου καΐ ώρα 8 μιμ. Διΐάλβξις τού κ. ΧΡ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΟΥ, λογοτέχνοο - τ. Ύττουργοΰ, ιμέ δέμια: «ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟιφΗ». Κε! μενά θ' αποδώση ό ττοιητής καί ήθοττοιός ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΤΣΟ ΛΗΣ. Την Πέίμπτηιν 30 Νο«.μβ.ρΊου 1972 καΐ ώραν 8 μ.,μ. Διάιλε^^ς τού κ. ΓΕΩΡΓ. ΧΑΤΖΗΑΝΑΣΤΑ Σ Ι ΟΥ, λσγοτέ>ίναυ - χρονογράφου,
,μέ Θ6μα· «Η ΝΙΚΑΙΑ, ΠΡΩΤΗ
ΠΡΟΣΦΥΓΟΥΠΟΛΙΣ, ΩΣ ΠΡΟ¬
ΤΥΠΟΝ ΠΑΝΕΪΘΝΓΚΗΣ ΑΝΑ¬
ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΕΩΣ».
Την Δευτέρα 1 1 Δεκί,μβρίου
1972 ώρα 8 ιμ.ιμ. Διάλεξις τής
κ. ΑΛΙΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ. Λο
γοτέχνιδος, μέ βέμα: «ΠΡΟΣΦΥ
ΠΚΟΙ ΚΑΥΜΟΙ».
"Άτταισιαι σ'ϊ άνω έκΐδηιλώσεις 6ά
λάβουν χώραν είς την αίθουσαν
τού Συλλόγου (Κοβραϊσκιόκη 2 —
Πλαττ. Δα&άκ,η).
Προεκιηιρύχθη, έττίσηις, δισγωνι-
σμος εκθέσεως ιμΐτταιξύ των μαθη-
τών καϊ μαθητριών τής τελευτα!
άς τάξεως των Γυιμνασ-ίων των
Γτώλεών μας, μέ θέμα: «Ή συμβο
λή τού έ<Γττατρισθέντος "Ελλη«,ι- σ.μού τής Μικρασίας, Πόντου· καΐ θράκης είς την οικονομικήν καΐ ττολιτιΐστ ικήν άνόππυξιν τής Μη- τροττολιτικής Ελλάδος». ΑΊ τρείς καλλίτερα! έξ αυτών, θά ε~ιλβγούν ύττό είδιικής έπιτρο- ■πτς καΐ θά βοαΐβευθοϋν είς έτπση μόν πανηγυιρΐιχήν τελετήν διά χρη ιματικών καϊ άιναμνηοτικών έ-ά- θλων. ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ Καΐ ή Κ0~ρο!ς ώργάΛϊσε έπϊ τή σιυ.μ~ληιρώσιει 50 έτών άπό τή^ Μικρασιατιικής Κατοστροφής 8ισ- φάραυς έκδηλώο-εις. Ούτω τό Παγ κύτπριον ΓιτμνάθΊον Θηίλέ&3ν καί τ6 ττερι άδικον «Πνευ;ματιική Κύττρος» ώογάνηοιαν διά την Παρασκευήν 17 Νοβμιβρίον δηόλβξιν κατά τή.) ότπίίαν θά όμΐιλήση ή 'Αδριανή Ήλιοφώτου, μέ θόμα *Ή νοσταιλ γία τής Μι,κιράς 'Ασίας είς την Νβ οελληινιικήν Λογοτεχνίαν. Την Παραισ<Θΐιηιν 24 Νοε,μδρίου θά ομιλήση ό διισΝβκριιμένος Κύ- ί ττρισς λσγοτέχινης Κόπτιρος Χρυισαν θης μέ θέιμα «Ή Σμιυρναϊκή χρονι κογιραιφία τοθ Χιρήισττου Σολοιμων' δή. Καιΐ την Ποι,οασκιευήν Την Δε- «ςιμι&ρίου ή λογοτΐέΐχνηις Ν. Σττα- ναθ, μέ θέιμα «Δηιμήτρη Ψαθά, γή τού Πόαπχχι». 'Εττίισης θά τιιριαγΙμιατοτΓθΐηβοϋν συγικεντιρώσειΐς είς τό «ιΚέντρον Ί ντερνάοιιοναίλ» κατά τάς όττοίας θά όμιλήτουν οί Κ. Χρυσάνθιης, Ι Μι/ριανθόιττΐουλος καΐ Π. Κιτρο- μηλίδηις. ΚατότΓιΐν είσιαγωγής ΐπτό τοΰ Κ. Χρωσάνθη, θά όιμιΐλήση ό 'Ιωάννης Μΐυριανθόττοΐυίλος, μέ νε- ιμα («·Πώς εδέχθη ό Κυπτριακός 'Ελλιηνισιμός την Μιικιρασιατικήν Καταοπΐροφήν» καΐ ό Πασχάλης Μ^ριανιότηουιλοις ιμέ θέμα «Τεκμή· ο α τής Κοτταισηιροψής τού *Ελλη>-
νιισμοθ τής Βιθυνία», άττοσ—άσμα-
τα άπτό έττπΐστηιμιονιιικήν μελέτην,
τα ιττοΐα θά τταρθ'υισΐ'άσπ ·Ί Μόγδα
Κιτραμηλίδου.
ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΟΛΟΝ
Την Δευτέραν 13 Όκτω&ρΐου
εδόθη είς τηιν αΐθουσα τού Τουιρι'
στΗκοϋ ΠειρΐΓΓΓτέρου Ν. Ίωνίας Βό
λον διιάΐλεξιις άργανωθεΐσα ίπτό
τής «'ΕταιρΙαις ©εΐσσαιλικών 'Ερευ
νών», καθ' ην ωμίλησεν ό κ. Χρη Ι
στος Σολομωνίι&ης μέ θέ)μα «Ό'
άψανιισιμός της Σμύρνης». Τόν ό-
μιληΓτήν έτπρολώγιισιε ό Πρόεδρος'
τής 'Εταιιρίας κ. Νΐκος Μτταιζιά·
νας. Πθιρέστηισαν δλΐαι αί π·αλιτι·
καΐ καΐ (ττρατιωτιικαιΐ Αρχαί καΐ
ό τ. Δή,μαριχος κ. Σοιυγιουτζό-
γλου καθώς καΐ ττλήθος άκροα-
των
ΕΝΩΣΙΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΡΗΝΗΣ
(Τσεσιαέ)
"Ανακοινούμιεν δτΐι έ~ί τϋ συω-
τηληρώσει τηεντηικονταετίας άτπό
τού -πραγιικοθ γΐεγονότος τού ξεο-
ρι.ζωμθύ άτπό την ττροαιώνιον ττσ
τρίιδα μας καΐ είς εκδήλωσιν Μνή
ιμιης των σφαγιασιθέντων συγγε
νών ιμας, ή ήιμιετέρα "Εκωσις ττιν
26ην Νοειμιβρίοιυ έ.£ ημέραν Κ υ
ριακήν καΐ ώραν 9,30' ττ.μ. Μνη
μσσυΐΛΧ^ έν τώ Ι . Ναώ τού Αγ ου
ΧαραλόιμτΓους (Πεδίον "Αρεως).
Μετά την ©είαν Λειτουργίαν θά
σι»γκ£ντρωθώμεν ειίς τό τταρακεΐμ:
νόν Κβντρον «ΑΑΣΟΣ» Τναί άχού-
~ουβν φμιλίαν τού λοιογ.ράφου κ
Νικ. Μηλιώρη, καΐ δΐΛλων όμιλητών
<αΐ ίνα έκιεΐ ώνθ(μνηισθωμεν διαψό ρων τπειριστατιικ.ών ά~ό την τρομε¬ ράν καταο—ροφήν της άλησμονη τού ττατιρί'δος. Τό Διοιιιαγτι,κον Σθμ6ούλιον Ό Πράεδρος ΠΑΝΤ. ΓΙΑΒΑΣΗΣ Ό 'Αντιπτρόεΐδιρσς Κ ΤΣΕΑΕΠΙΔΑΚΗΣ Ό Γεν. Γραμματεύς ΑΝΤ. ΤΣΙΧΛΑΚΗΣ Τα μιέληι Κυο. Ααγούρος, 'Ασττ. ΚαΐμίΓτση, Παντ. Τσ.ιχλας, Ν. Καλαφάττ>ς,
Ανδρ. Λουικήις, Στ. Μττακιρλής.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑΝ
Ή Άναγνωστική Έταιρία τής
Κερκύρας, ώργάνωσε επί τή 50
ετηιρίδι τής Μιΐκρασιατικής Κατα-
στροφής, έκ,δήλωσι είς την αΐθο»,
σαι/ τελετών τής 'Εταιρείας τή"
Κι»ριΐαι<ήν 26 Νο&μΙορίου μέ ομιλή την τόν κ. Χρήστον Σολομωνίδη'ι' καί θέμα «Ή τραγιικωτέρα σελί^ τού Έλληινισιμού». ΕΙΣ ΤΟΝ «ΠΑΡΝΑΣΣΟΝ» Την 24ην Νοέμβριον 1972, ή μέραν Παι.οασ.κ€ΐυήν και ώραν 7.3Ο μ.μ., ιό Φιλαλογΐ'κόν καί 'Αρχακ- λογΐικον Τίμημα τού ΣιΑλόγοκ «ΠαρναιοισΌς», έν τώ ττλαιαίω τώ» έκ6ηλώσιεων έττί τή 5Οετηρίδα ά- ττό τής Μΐΐκιρασιατιικής καταστρο¬ φήν, άργανώνει είς την αΤθοκσαν άναμινηιατΐικήν τοωτιν μέ ήιχογιραιφημιένην ττροβο λήν έγχρώμων εϊκόνων καί θέ,μα: «Μνήμη Σ μύρνης» Κείμενο: τού 'Εφόρου τού «Παρ Λκτσούί. καί λογοτιέχνοι; κ. Χρ Σολο,μωνΊδου. Φωτογρα<ρ"κ,ή έπΐιμέλεια: Κ ώ στα Βαμ'δακά. Μουσκή έτκιιμιέλεια: Δανάης Εύαγγελίου Σ'κηνοθετιική έττΐιμιέλεια: Νίκοι,ι Τουτονντζοικηι. Άφη.γηχαί: Οί καλλιτέχναι τού Βαισιλικού Θεατρον Πίτσα Καττ1 τσιινέα κα! Γκίκας ΕΤσοδος ελευθέρα. Τγ", αυν«ρ^άτου ι«ας ιι (1'υνέχεια έκ τοΰ προηγ«.ιμ*'Όυ) "Ετσι έληΕε ό Έλληνοτουρκι- κός Πολέμου. Την τελευταία λέ- Εη στή ΛωΖάννη την εΤπε ή "Ελ¬ λάς. Ή ψύχιραιιΐμη όκιτίιμιηοτι των γε- γοινότων της τπείριάδου 1919 ·— 1923 δέν σΜγχω,ρεΤ «ά σιυνβχίιζε- ται ή τταΐρ|θΓΐτιλιανητιική τπαραγνω ιριιιση τήις άλήθεΐιΐας καί ι*ά κατα- ■κιρί'ν,Ετα.1 ή ν' άναξισλογεϊτα1! ή ω ραιιάτ<ειρη καί εύγενέσ-ΠΕΐρη έθνιιική μιας έξάρμησνι των νιεωτΐ,ρων χρό- ,νων. Δέν έτπΐΓΠρΐέτηεται νά ξετγτρα- φωΜται ηα ν' άμιαυιρώνωνται οί τγ' ριικΐλειεΐς άγώνες της ΜιικΐρασΊΟΐτι- κης Στρατϊάς, ΰππό την έπτΐιρβια των ζοφβρών ε^τυττώσιεων τής τε. λιικ,ής άτττοτυχίας τιής έκιστρατεϊ- άς ικχ—ί τής τιραγωδίας τού Μικρ«>
σιατιικιού Έλληνιισ'μοΰ. 'ΑποτελεΤ
ίστο,ρικόν δβδο,μιένιο δτι δλο-ι σί έ-
δοξοι αγώνος δέν άττολήγο'υν σ"
εύτυιχιιισ.μένα σπΓοτελέσιμιατα, οΰτε
δλα τα εύτιυχιΐσιμένα άτποτελέσΐμα-
τα είναι άτπότοικα ένΐδόξων άγω-
Μων. 01 δάφνιες θάίλλαυν αμΐΛμαν
τες ητίς ©αρΐμοατΰλιες, κι' άς πε
ραισιαν Πέρσος, Παλάτιεις, Ρωμαϊ-
σι, Γότθοι, Τοθρκοιι καί Γερμανοι.
"Αν οί αγώνιες άξίολογοΰντο ά-
ττό τά έττιαικ/άλαιυθα θά—ρεπτε-. νά-
χαμιε γκ,ρειμΐίΐσειι τώ λοιμιτΓρόιτΓρα
ΤΓθΛΘμΐ'κά τρόπηαΐ'α τού ττιροαιώνου
'ΈθΛΐις μας. Δέν χιρειάζΐται ν'
ΒΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΘΕΜΛΤΛ ΠΈ1ΑΣ
Τό Κρόμμιον (ιιοινώςυρε^μύδ:)
μακρυνό ~αιρ£ΐλθάν. Οί μΕγαλοδο-
ξ«ς νίιαες ωΐαις τοΰ 1940—1941
ττΌύ κίνηισαν τόν τταγκόσιμιο θοου-
μαοιμό, θά κιρί'νονταν άνάξιες μνε·
άς, άψού δέν έμττόδισαν τούς έχ-
θροΰς νά κατ1αίλάί6οΐΛ' στό τέλοΓ
άλόκληιοη τή χώρα μας καί νό
,μάς έξ<χ>οκάίοιουν τιρ«ό(μινσυ χρόνιο
01 ήιρωκθ'ί νΒκιροί των Μικρα-
σιατίικών ττειδιων άξιΐούν τή τ'ΐ,μη
ττΐού τούς άινήικιει. Ή 2α Μαΐου ά-
ττοχιλιεΐ μΊΟ) μεγάλη χιροτ/ολαγισ
τού νεωτΐέροιυ Έλληινιιοΐμού κλ' έ-
τκιδάίλιλιεταΐ: νά ιμνη)μΐ3Μεύεται κα'
νά Τ'ΐμάτιαι στί'ς έαρταστιικές έκ-
δηλώσΐ3ΐς τής «τΠολβμιΙκής Άρετής
των ΈλλήνίΛΐν* Ματά τό μέτρον
πού τής άξ'ίφιι. Κι' άς γιορται-
ζσϋ'/ κιΓ οί «φίλοΊ» ν"03ζ οι Τοΰρ-
κοι την 27ην Αύγούστου τους. Ή
Ίσττορία θά κ;ρ!ινη ττσιά όπτό τ ς
δκό χρονολογίες δϊιθαιούται τι,μη-
τικώτιερηις μ'ν·εί|ς«ς. "ΕκριΐΜε.
ΝαΊ, άιλλά... 01 εύκλεεΤς άγώ¬
νες δέν άιμοΜρώνονται, δέν ττρέπε.
νά άιμιοιμρώκω,νταΐι, άπτό τά άτυχο
έ~ατ<.όλουΟα. '°Ό;μ«>ς τα τηραΌα-
λούν. "Εστω τά χε«ιροτιερ·εύουν.
Τούς χαρμοκτύνους ττϋιανες τής
2ας Μαίου άβαολούθηιοιαν οί αίμω-
γές. Ή άν€.ίηΓωτη -πραγωδί'α τοϋ
Μκιρααιαττιικού ΈλΛ,ηνισιμοΰ. Ό |
έξολοθΐρϊΐμός έικατοτ/τάδων χιιλιό-
5ων. Ό 6ιΐ«·ιος έκίττατρισιμός των
ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
άλΐλων, τώ/ ίττολλών. Δβν εΐνα,ι δλ
αύνπά «τυνέπτΐϋΐιες τής έκστρατ.ςιας,
"Άν δέν ·πιροτ(γεΐτο ή έκκττ.ρατεια'
δέν θ' όίποιφεύγοινταν;
Ή άτττάΐντΓΒσις εΤ.ιαι αύτόματη,
κοΐτιηιγορΓΐυιατι κή καί αύταητό5εικτΓ|
"Οχι! Ή έκχΛ)ραττείια εληξε στα
1921, ένώ οί διογΐμοί όίρχισοιν ά
τπό τό 1914 μ£ τηραγιραμιματιοιμί-
νη την όλακ!λτ|ρ«Γΐκή έξόντοση
τιο.ΰ Μ'ΐκΐροίσΊΙατικοΰ Έλλτ[νισιμοΰι.
Αυτή, ακριβώς, την όλοκλη·ο«τική
έξάνίτωση άπτέβλεπιε νά ττρολάβ'ι
ή έκΐστιαοΓτε.!ια. Κι' όπτό τήιν όπτοψη
αυτή, όππέδη κι' ή ά~στνχία τη,ς
εύεργιετική. Γιΐατί έγινΕ αίτία .
οπτ,σφύγη ό Μ,ιικραο··ιΙαιτικός Έλλη.
νιοιμός τή κΐαθολιικη γενοκτο^ΐα
τού, ιμΐέ τό βίιοοιο όιμοίδικό τού έκ
τιΐατιριισιμό.
Άλλά τΐά θέμιχπσ. τής γενοντο-
νίιςβς τού ΜιΜρασιΐθΓΓιΐιοού Έλληνι
φμιού, τού όκτπατιριΐσιμού τού κα'
των σιΐΛοιΙδείθ'εων αυτού, άπαιρτί-
ζσυν άλλΌ «εφάΐλαιο. Καί όιττοτε
λούν άντιΐκιείιμΐεινα ξειχοϊριιστής έρεύ
νης.
Παν
"Οτον αί ίξηντνα χιίλιαδες Τοορ
κΐαιλ6α·ν·οί τής στραπιάς τού Μο.1-
οιυνζαιδέ —ααά κιοττέφΐΓ/αν μέ ά
ιρίγιρατττη θηιρΊωοίΐα την έττανσ-
σταΐση τΐού 1770 στή ηελοττόννη
ο», ό σαυλτάνος Μουσταφάς Γ'
ικάλεσίε σέ σύστ<ιεψί> τούς βεζύρ η-
δες τού Δΐιβοινίου Μαι τούς άνακοί
νωσιε ττώς ά~οφά»·ιςΐΐε τή γε4Ί.κή
.σΐφαγή των Ρ&>μ.ηών.
— ΟΙ άχόριστιθΊ! ΤόίΊΐσε Άν
τί νά |μάς εύγνο,μονούν —ού τού< έτίΐτπρέΐποιμ'ε νά ζούν καί νά προ- ικόβκχιν, ηκώνονν κάθε τόσο «£ φίαλη.. Νά τούς τό κόψωμε, λοιποί ιμΜά 'καί χίοολή ν<ά ήαυχάαωμε, ΟΊ βΐϊζύσΓνδϊΐς 6άοτηκο; νά συμ κιαι σΜνθΕΐγωνί^ηκα^ νά έγικω,μι ώση κολακβυτι- τή οιοφία κκχί την άττοφοι τού Μίαίοιυ τους. "£- μονάχα δέν ,μίιληισιε Ό καττ».- τΐάν ττ«σάς κσΐί Βΐζύιρη,ς τού Νού τΐικιού, Χα-σΐάτ^ ~αβτάς Τοτζάρ Ι ρ- λύ. Ό Σουλτάνος τόν λοξσ.<οίτα- ξε ιμιέ ύτπΒρατττ1 ικ.ή άτποιρία. Δέτ^ ιμιλάς κα—ΐΓτάν ττασά. "Ε· χειις άντΐί,ρρηιστ}; Ό όιρχΐΜοΐύοιριχος έκιοινε £ν· μορψασιαό δ.αίμιαρτΜρίας. — Ό Άλλάχ νά μΐ φυλάξη ά¬ πό τέτιοΜχ άΐυ/αρτία, εΤττ·ε. Ποίος .μτπαοεί ναχη σΑΤΤΊΊρΡ'Τθη στίς ά~ο·φά)3ΐε'(ς οχ»υ Πατισσχ, Πσισίνού γνώμη (μ~οριεΓ νόναι σο φώτιίΐοη άττό τή δι«ή σου; — Κι' δ,μως κ,άτι σικέτΓτεσαι. Κάτι οί βοισανίιζει. — Όχι..... Δηλαδή.... κόιμττ.σ οΐ£ ό Χαςιών ττΌθ-άς. Είναι άχάρι- σται, θέν τούς άξίήει νά ζούν, 6έ Θέλΐ3ΐ κουιβένιτα. Όιμως άναρωτιέ- μο.·..... "Αν τούς σφάξωμε όλοο, ττβ'ός θά τηληρώνη το χαράτσ·ι; ΕΓΣΤΡΑΤΙΟΓ ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ, Διδάκτοοο; ναπιστημίου των Παρισίων 2ον 11α ·♦♦♦♦♦♦♦♦»>♦♦♦♦♦·♦♦♦♦
♦♦♦♦♦♦♦♦♦■*
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ
ιιηιη
(Συνέχεια έκ προηγουμένου) ι
01 'μθΜχτάρηδες (|μ·ο·χούρ --'
= λέξη άραδοττίϊρστκή, ττοί
αύτιςνς πού £χΕΐ τή σψρα
γί'δα) ήσαιν δ'Ό'κηττιικοΐ υττάλληλσ·
διοοιιοιαέναι αττό τίς άρμόδιες
.<;ρατιικ.ές ύττηιρΒσίΐες καΐ έπιφορτι- σιμεκοΊ νά τΓ|,αοΰν ί&αίτ'ίΐρα δπΐΜθ- τοιλόγ.ια (τονρ. ΝοΜσχάϊ — Σα- νί), άνΐεξάιρτηιτα άττ' έκεΤνα τού τηρούσι ή Δη,μοτιικιή Άρχή. Στά (3(6λία αύτά ήίσιατ/ ύπτσχρ'εωμέντΊ νά κατσΐχωιραΰν κιάθε μεταβολή , τποΰ ε.Τχ·ε σχότη Ιμέ την άστική κα^ Ι σιτ,ριατ'&λο|γιΐ'<,ή κ'α)τ;άθ'τ'3ΐση των κα- το'ι«ω^ καέ β·άσιειι των έγγραφώ» των νά ένη,μΕρώνσιΛτ τς αρμοδίας Ι ύτίτηρεσίες Στήν έλληινΊκή συνοΐ-' «ίια τής Καρβάλης ήσαν δ:ορισμέ νοι κατά τομεΐς δύο "Ελληνες μου, ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΟΥ Μέ αεγάλη, χαρά ττηρφΡ μεθα δτι. ό κ Ιωάννης Φ. Τσίχ- λας, υιός τού έπιτ'ί'μου Διευθυν τοΰ τού ΟΛΠ καί τέως Πρόεδρον τής 'Ε/ώςτεως Μιχιρασιατών Περι φεοείας Κ'ρήνης (Τσεσμέ) κ. Φώ τη Ι Τσίχλα εισήχθη έκ των ττρο ' των είς τό Εθνικόν Μετσόβειον ΠολυτεχνεΤον έπιτυχών 13ος είς τή^ σειράν κατά τάς είσαγωγικάς έξετάσεις τής Σχολής Μη,χανικώ" Ήλεκτιρολόγων. Συγχαίρο·μειν θερμά τόσον τόν φΕοελττΊν ένττισττνμονα διιά την ε¬ ξαιρετικήν σειράν έτπτυχίας, κα' μάλ'στα κατπά την τπρώτηιν εξέτα¬ σιν, δσον χαί τόν φίλον ττατέροι, Γτού τπρέττει νά είναι ύτη&ρήφανος καί ώς ττοΓτήρ καί ώς Μικρασισ της διά την απόκτησιν τοιούτου τταιβιού. Ταχυδρομική ' Υιτη- ο ε σ ί α Άναλοντχ μέ τα σΜγκθΊνωνιακά ,μιέσα τής έΐττΌΐχής έκΕίνης καί τίς ύφ .στό'μιενες συνθήικες, ό ρυθμος τιής τθχμδροιμιικής έττι^οινωνίας δέν ήταν κΐοοΐ τόσον άργσ<ίνητος. Τό ταχυδραμικό γραφεΐο ήταν έγ κατια!σ·πημ.έν(ο στο έμπτορι.ικό κατά σιημα τού άείιμιντ}:τττου θ£.ίου μου <α τά καθήκοντα τού ταχυδρόμ·>υ
έκτΐΕΐλαώοιε ένας ττρακο,μιμένος άγω
γιάτης, ό όττοΤος ιμ:ά ή δύο φορές
ττν &3δα.μαδα κατέδαιΐνε στό "Ακ
- Σεράι, γι'ά την τταραιλαβή καΐ
τταράδοση τής άλληΐλογροΐφίας.
Ή διιοίναμή των έτΐΊΐσταλών δέν γι-
νόταν ιθατ' οίκον, άλλά ιμέ την έκ
φώντνση των όναμάτων μτηροστά
στο ταχυδροιμιικο γιραφεΐο, δατου
ττχιρίμ'ενοιν αί έ·νδιαφ3ράμιενοι. Τά
μιδσςΐ ττιιλεΓπΐιικιοινωνίας ήσαν εΤδη
ΐΓςΛυτ£ΐλ!εί·ας τή/ έτπαχή έκ£ίνη,.
Άστννομικές άρχϊ^
«αί Δημοσία άσφά-
λ^ ι α
Ή Κα;,ι?6ά!λη ήταν έδρα στα-'
θαού χωιροφυιλακής, την όργανική
δύ/αμη τού ότηοίοιυ άτΓθτελοί<σαν ιεικυος έφπτπτος στα6ΐμάριχης μέ τόν βαθμόν τού ύτττενωιμΐαοτάιρχη (τσσ- ούς) χαϊ 4—5 χωροψύίλοκες, έ- ^ις έψΐίτπττοι. Τα καθήικοντα νυ- (γκολτζούδων) στΐς σιΐΛΌΊκιίϊΐς έκτΓελοΰσαν δ-ο γίροβςιμένοι 'Ελ- , στούς οττοίοιυς οί άρμόδιες άρχές Χωρ)κής εΤχα-ν χορηγήσει το/ ά—βΐΓΓθΜμιενον ό—λισμό. Ποί— ι; ι νά αηι:^3ΐ«θή δ τί σέ με| ρίΐοο τουιρκ.οχώρίθ', καΐ σ αυτή την Καρβάλη άκόμη, εΐχαν φυτρώ σΐ3! ιμειρκά ζιζάνια, ττού άττοτε-! λαάσοχ/ άληθ.νή ιμιάσΐτιΐγα γιά δλη | τή/ ττερ οιχή. "Εστηι/αί./ καοτί,ρ,α^ σ' έρηιμιΐοά 1«χί όπ«5ι<ΐϊντρα μέρη, γιά νά ληκττιέψΛν τούς διαοάτςς, ή γιά ·νά λώσουν μέ τα μαχαιρισ ■καιΐ τα ττιΚττόΐΛΐα τίς ΐΓροσωττι.^ς διαι^ορές των. Τίς «υχτερινές ώ- ρες βμιτταιιναι-/ στΐς ττειρΐιτοΊιχισμε«^ αίιλές των σπτιτιι«ν, γκά νά κλέ ψσυν δτι ύττηρΐχΐε πρόχειιρο *»! .κιαΐμιμιιά ψορά, δταν οί πόρτϊς δέ,' ήσαιΐ' καλά, άμΐτΓαρω,μένες, εμττα.·- νόν καΐ μίσα στάο—ίτι, γιά νσ τηραγιμαηοτηοιήσουν τίς σικοτειι/ές έττιΙ5ιώξε:ς των. Ό σταθμός χωρ; «ής τόν οποίον άναφέρο'ΐμ.ε ττροη γονμένως, ιμέν την άίτήιμιαντη δύ- ναμη '<αΐ τα ττενΐΊχρά 'μέαα πού εΐ- χε στή διόβίση ττνς, δέν ήταν σί θίιση νά έξαιΛετειρώση τούς χι» ούνονς αύτούς, στούς όττοίους ττί. ρ.ισσιότε·ρο άττό κ/άθε άλλο, ήσαν έ«τις©3 ιμέναι οί ΈλληΜες κάτοικοι τής Κοβρβάλης, γιοίπ αύτοΐ άττο- τελούσαν την «τροινοχΊούχο τάξΐ' σ' δλη την τΓε.ριι|>έρεια και κατά
σιΐτνέτίΐειαι' τόν βασι.κό στό^χο τί·.·
κσκοπΌ.ώ/ στοι%είω'/. Γι' αύτο/
τόν λάγο, δλοι σχεδον οί Καρβα-
λιώτ&ς εΤχα·/ δ~λκ στά στπτια
τοιιλ; καΐ χ&ΓίσΊΐμοττοιιοΰσαν σέ πΐ
ρι—τώσ— ς έξα ιρΕτικής άνάγκης
Ή εναπόθεσις χοληστερίνης εις
τα τοιχώματα των άρτηριών, οδη
γεί είς θρόμβωσιν των στεφανι-
αίων άρτηριών καΐ έν οιινεχεία
είς τό έμφραγμα. Τό κρομμυδι ε-
βοηθεί είς την πρόληψι τής πή-
Εεως τού αϊματος, καταπολεμεϊ
την θρόμβωσιν τοΰ αϊματος, το
πνευμονικόν οϊδημα κ.λπ.
Είναι τό τελειότερον καί τό
σπουδαιότερον λιποδιαλυτόν φάρ¬
μακον είς την φύσιν καταπολει
την οϋΕησιν τής χοληστερινης είς
τό αίμα. Έζήντα γραμμάρια κρομ
μύου διαλύει έκατό γραμμάρια λι-
πους.
Οί καρδιολόγοι ουνιστοϋν, τό ουι
οκυ, ώς άγγειοδιασταλτικόν όιό
την πρόληψιν τής θρομθώοεως
τού αϊματος.
Έπειδή τό ούίσκυ παρασκευα-
2εται δι" άποστάΕεως Ζυμωθέντοι.
γλεύκους έκ κρομμίου, σραβοσί-
του καί κριθής μή ληομονώμεν ο-
μως οί βαθμοί τού ούίσκυ είναι
60%.
Έπομένως είναι μάχαιρα όμφι-
στομος διά τό ήπαρ και διά τό
μυοκάρδιον.
Τό οίνόπνευμα περιέχει ύδατάν
θακας μέ μεγάλον αριθμόν θερ-
μίδων πού συνήθων δέν άφομοιω-
νονται καί μετατρέπονται είς λί-
πη.
διον, 2ον είς την άκρολεινη και
3ον τό καί τό σπουδαιότερον εις
τό Πυριτιον.
α) Τό αλλυλο - δισουλφίδιον
τό οποίον όμοιάΖει μέ τον ΥΠΕΡ-
ΙΤΗ (διχλωρο - διαιθυλο - οουΛ-
φίδιον) καί χρησιμοποιείται ώς
κυτταροστατικόν φάρμακον κατα
τού καρκίνου.
β) Ή άκρολεινη παράγεται κα
τα την πυρόλυσιν (θέρμανσιν)
εις σιδηράς συσκει*άς τόσον ι α
Ζω'ικά λίπη όσον καί τα φυτικα κο
ρεομένα καί άκόρεστα. Ή άκρα
λείνη είναι τό σφοδρότερο άπολυ-
μαντικό τής φύσεως.
γ) Τό πυρίτιον. Τό κρομμυδι
είναι πλούοιο είς πυρίτιον, ελεύ¬
θερον δέν άνευρίσκεται είς την
φύσιν, ηνωμένον στοιχείον (μετά
τό 02) άποτελοθν τα 27% τού ότε
ρεοΰ φλοιοΰ τής γής ώς 5102
(δμμος, γρανίτης κ.λπ.).
Τό πυρίτιον παίΖει πρωτκύοντα
ρόλον είς την συντήρησιν των τρ
χοειδών άγγείων, έπιβοηθεϊ είς
την έλαστικότητα των άρτηριών
των όστών καί καταπολεμα την
άρτηριοσκλήρωσιν.
Τό άνθρώπινο σώμα έν συγκρί
οει μέ τής αίγός διαθέτει έλαχ,
στη ποσότητα πυριτΐου.
Ή αί£ (κοινώς γίδα ή κατσίκα)
τό θαυμάσιο αύτό μηρυκαστικι
σπανίως προοδάλλεται άπο άσθέ
Ό έορτασμΟ€ τή^ 50)έτίας όπό
ΜικρασΝατικηο καταστροφής
των Ποντιακών Όργανώσεων
Αθηνών - Πειραιώς
Ή χρησιμοποίησις τού οίνοπνεύ ι νιες, έχει μεγάλη άντοχη κατά
ματος, είναι εσφαλμένη καί Οα
πρέπει νά απαγορευθή.
Εϋθισται είς προκεχωρημί.νην
ηλικίαν ό όργανισμός μέ τόν νευ
ρικόν κσματον καΐ την φθοράν
των παρελθόντων χρόνων άδυνο-
τεϊ νά άποβάλη τό οϋρικον όΕυ.
Τελευταίως απεδείχθη, ότι η
αίθυλική άλκοόλη (οίνόπνευμα;
έμποδιΖει την αποβολήν διά των.
οϋρων τού ούρικοϋ όΕέος και 0.:
ωρεϊται ώς άθηρογόνο προκαλεΤ
υπερλιπαιμίαν καί αϋΕησιν τής χο
ληστερινης. Τό κρομμυδι ερεθιίει
τό αίμοποιητικόν σύοτημα τού όρ·
γανισμοϋ καί παράγονται λεμφο-
κύτταρα καί έν ουνεχεία δημιουρ
γοϋνται άντισώματα άτινα έΕουδε-
τερώνουν τ6ν είσερχόμενον ιο/
είς τό κύτταρον, ούτω έμποδίΖε
ται ή χημική άλλοίωσις τού κυτ-
τάρου πού είναι ή γενεσιουργο.
αΐτία τού καρκίνου.
Είναι πλέον άναντίρρητον, ότι
τό κρομμυδι είναι άντικαρκινικόν.
Τουτο προφανώς νά όφείλεται εϊ;'
τους τρείς βαοικούς χημικούς πά-'
ράγοντες: |
1ον Είς τό άλλυλο - διοουλφί
τής φυματιώσεως, φοθάται μόνον
τόν μελιταίον πυρετόν, τόν αν
θρακα καί τόν άφθωδη πυρετον
Τό κρέας τής αίγός περιέχε
άφθονο πυρίτιον, είναι ολίγα χρο
νια πού χρησιμοποιαϊται τό γάλα
της εις την αρχομένην Αευχαιμίαν
μέ αρίστα άποτελέσματα.
Τό Ζώον άπό τό οποίον έθηλα
σεν ό Ζεύς, καί μετεχειρίαθη τό
δερμα τής αίγας ταύτης, ως ά
τρωτον καί φοθερό κατά τον πό
λεμον εναντίον των γιγάντιον
Τόν Αϋγουστο τό 1945 μετά την
έκρηζιν των άτομικών βομβών εις
τή Χιροσίμα και Ναγκασάκι οί ί
όπωνες μετέφερον είς τό σημεί¬
ον τής έκρήΕεως άπ' δλα τα Ζώα
γιά νά ίδουν την διάρκειαν τής
ραδιονεργείας έπ' αυτών.
Παρετήρησαν δτι, δλα τα £ώα
άπέθνησκαν τό ένα κατόπιν τού
όλλου, πλήν τής αίγας ή όποι»;
άντέστη είς τό μοιραίον τής ρα
διενεργε'ας καί το μόνο πού έπε
Ζησεν ήτο ή αιΕ κα'ι τουτο όφείλε
ται είς τό πυρίτιον που περιέχε
πολΰ περισσότερον άπ' δλα τα αλ·
λα Ζώα.
ΠΕΡΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ
Αί διΐαπΓ.ισιτωθείσιαΊ έξελίξος καί
αί ένδεδς.ιιγιμέ«3Λ καιτΐειυθύν<τεις είς τον ταμιέ'α τής έμίττορικής μας ναυ ι λίας, τηβριέχ|οινπιαι είς τα δη,μο- σιΐευθέΜτα ττοιρίσΐμΐατια τα τπροκύ- ψαι/τα έ< των συζηιτήρ'εων καΐ εί τού Ε' συνεδριον, τό ώριγάντοοιειν ή «'Ελληνική Έταιρία ΟΙικαναμ'Κών 'Εττιστη- Σι>γΛ8κρ.ιμΙέινως, όιν«ί>έιρεται, δ¬
τι τό σύνολον τού ΰττό Έλλήνων
έλεγχειμΐέινου βμιποιριικΐοϋ μας στό-
λου ύτπςρέιβη ήδη τα 36 έ.κατομ-
,μύρα κάρκν, ένιτος δέ τηις 'Ελλη-
νοχτήτπον ναυιπιλϋας, τό τί~σαστόν
τό όττΌΪο.' καταλοίμβάνουν τα ΰττό
έθ./κήν σηΐ'ααίιοτν οΐΛάφη άν'ήλθει'
είς 17 έκαταμΐμύ,ρΐια κόρων. Ή ου
τω οτΐΛηΈλιεσβεϊοια π).30οοος εΤχεκ
ώς έττακιόλίυθαν, ή ,μβν 'Ελληινική
π.λοα<τηισία νά κιαίτοιοτηη ή τΓρώτη είς τον κόσΐμΐαν (14% τού τταγκο σιμίθυ έ,μΓΓποριικιού ςητόλου), ή δέ υ¬ πό 'Ελληιν.κήιν ΟΤ(αΙαΐίιθ7/ χωρη^Γιι^^ο της έβδάμη κΐαττά σβιιράν δυνιάμε ως. Έξ έ~όψεως ονμβοιλής τή»; ΒμτΓο,ρ.ικ,τις νβωτΛιας είς την έθνι κήν αίκοναμ «αν ηυξήθη αύτη άττό 2,8% τώ 1950, είς 4,8% τώ 197ο ιαιθ' ιΊμάς, διμως, τό ποσοστόν τούτΌ σΐ(μιμΐ£ΐτΌχής έξοκιολουθεΤ νύ ερττη ειίς χριμηλά έττίιττΐδα. Ό μέ σος έτήσιιος ρυθμός αύξ,ήοχως τού έκ τής νκΛΛΤπλίιας ε)ίσιοι5ήιμΐατος, κ γ τα την τπειρίιοιδον 1950 - 197ο,ή τιο 9,1%, 6νώ α! έπτβνόύσεις είς τΛ^Τα, κ—ιά το αώτό χρονιικθιΐ' ο»ά σττιυβ, ΟΛ^ιιπνχιοιωτΓεύθΜν τό 12,6?ο είς σταθεράς τομας επί τού συ· των ΐβοτιιΐκών έττΐενδύσεω.; κβφηΛαίου τής χώρας. Τι έκ τής ναι/ιΊΐλ.ίας είο-ττροτττό,μσΛ)ΐ σ..ΐ όίλλαγιμια κα.λύττπει ύττβρ 25% τ·ού σΊΛΟλου των άδηλων ιτάρων Έ^ τούτιο·ς, δΐμως, τό ναιιτιλιακο. ολ.1 'ίλιλκχιγιμιΛ δέν εί.1" άτ^τίστοι. χ^^ νού ,μςγέθςϊ^ς τής Έλληινικής 0 ΑΓΓΟΤΣΤΟΣ ΤΟΥ 1922 Συνέχΐ'α έκ τής 1ης σ>λίδ»ς :
άς γηιραλέος Τοΰρ<ος μοΰ εΤτπε, ι καθώς μ" έτ3λ—έ οτενο'χωρηιμιίνο σέ ,μιάν άκρη, την ώρα ττού μιά άγγαρεία. οβΐχμαλώτων — που ή- ιμουν έττί κιεφαλής — έσκαβε τόν ικοντινό έξοχικό δράμο: ^οΜή στε | ■νοχωριέσαι! έσεΐς οί Ρ»μηοί Βα έλευθειρωθήτε ιμιά μερά, καί θά | πάτε στούς δικούς σας. Νά ξέρης' δ,μως, ττώς, σύμιφωνΐίΐ μέ κάτι ττα ληά χαρτιά, ττού τα διάοασα, θα, ξαναιγυρί'θτετε σ' αύτούς τούς τό-1 ■ΐτοι/ς, καί θά ιμιεί'νετε γιά ττάντα έδώ. 'ΕμεΤς θά φύγουμε τότε μα- κρυά, ά~ό 'κεΐ ττού ήρθαμε!» Κρύοονττΐς δύακολα τή λ«χτ6· ρα πού ένοιωισα τού εΐττα <μ·έ ψαι- τ:ικ.η ττ:.κ.ρα: «Άς γυρίσω μιά μέ ρα στσύς δι.κούς .μοί.·, καί.... οε θέλω, τΪΓποτα αλλσ»! «Ναί, μού άττοφίθη,κΕ σοβαρά, ώσάν τπρ^φητιικά, ό γέΐοντας: ί- τσΐ λένιε τα τταληά χαρτιά, θά ξα υάθ! 'Αφ :ιρύνω στήν έθνιχή μνηιμο- σύνη, τώ/ ττοασιφύγων την ίστορι- κή αύπΊ στκχοιμυθία, έττά'/ω στά ττι-ντ,νιάχρθΛΐ άττό τή μικραα.ατι- κή χΓταστροφή τόν Αϋγουστο τού 1922. ■Ιωάννης Α. Βεβνόιρδος Στοατ. ονγγραφεύς Μΐ,τά τοις δ «ΐριΐσιτώσο-ις αύτάς «β: άψοθ τι»'!ζετια δτι ήρχισε συγ <,ρ;,τοί.ΐμ'ένη ή α)λοτιζ σχεδον σνό- ναιπ"ιλ ιακιή ύττθ'δειμή, ττρο ή λήψ.ς σει,ράς μέτρων 5ά τ.ν τπςιραι'τέοω άτ/άτττυζιν κα' έξ^λι'ξιιν τού κλάιδ^α. Ειδικώτερον, <ρ..£τ.α ένδαδςηγιμέκη ή τηροώθη- σις τού Κώ5κος Δτΐμιςκτίου Ναυ. ττ<ού Δ-,καίου καΐ γειν·ι·<ώς ή ιτρος' σπμογή τής ίσχϋούσης ντ»^τιλα- κής νρμοθΐσίιαις πιρσς τάς ύψιστα μέ.ας σννθήικιας κ)α1 έτπβάλλεται ή δεύρΐΛ«σ:ς καΐ δροίςΓτ~ρ.ρ.τΓΌΐη- σ>ς τής σαχτραθςίισης κοΛ/στηραξ!
άς άοψοΛίσόως ττλοίω;/ κχχΐ άερο-
σ<Ί3ψών, ώστπε νά ΰλαΐτοη&ή ή δημκχΑργίας έγχωριου τικής άγοιράς. Έ,ττί- σττ,ς, εΐναιι όΜχγκαία ή δηιμιοιιργίπ τοΰ άτηα.Γ;οΜΓΐέι·»Όϋ ββσμ.'κοΰ ττλαι σ'ις.ο, ώς ιοαΐ ή τπαροχή κ '/ήτρων δ.ά νά κΜτβΐςπτή δυΓ/ΌΓπή ή ίδρυσις «αί λειπνχ,ιργ'α είς την χώραν μας έξε'δκίεί,μίτ.'ων ναυτΊλΓοκών Τρα- ττεζώί; —ιμόλπς ττροΐχθές κ(ατ«τέ9η είς την Σι/μιβουλιΐιυτκήν Έττιτρο- ττΓιν σχετικόν σχέδιιον Ν.Δ.— καΐ ή όΐνα5θ(ρ.γάΓ.ϊοσΐις, 6 έκσι/γρον1- σμός καΐ ή ζωογόνηισις τοΰ Έλ- ληι/ι<οϋ Νηογνώμΐοινος. Περαιτέρω, έ-δίί'κιντ/τιοιι ή ένταοίΓς τού ρυθμοΰ νατ.Γπτ(γήσΐεως ττλοίων έν Ελλάδι .κκχΐ ή έπΊ'δίωξιΐς όττως >μιεγαλείτ£-
ρος άιριήμος 'ΕλλτινοκπΐΓντων ττλοί
ών >να ΰφί,στηατια)! έτριοτκιειχις είς
την χώ,,Λχν ιμιοβς, ώς καΐ ή
γ.'α έν ΓιειιραιεΤ Κέντρου Μαυλώ
σεως. Ώς τπρός τήιν τπρασέλευσιν
των «έων είς τό ναυτικόν έιτάγγελ-
,μα, κρΊνϊ,τοι, έτΓΐιβεβληιμιένη ή 6έ-
σττ.ισ::ς ('Γχυ,ρών κιηήτΓρον, δεδο,με-
νϊΐιτ δττι, ώς ύτρογροΐμιμίιζεται, ή
ττρς>σφυγή τής ναι/τιλίας μσς είς
τούς ώλιλοδο—·οός τηράς έ>-άνδιρω-
σιν' των ττλσίων, δχι μόνον δέν έ-
τγ λώϊιΐ τό ττρό6λη|μΐα, άλλ' άνιτιθέ-
τως δτται ιαναγεΓ νέας ττε,ρκττλοκ άς
είς την δληΐν &3μήιν αυτής.
Τίιλος, ώς ττρός τό θέμα τοθ
κιραπιΐ'βού φειρίως 6ιοιικ.ήο<εως τής ΐλίας, είς τό τπ6ρ"σιμο:/ ή α>χή δττπως έ
είς τό τηρό τού Αύγούστου 1971
λα πιοΐίργήσιαΓ/ σχήιΐία (αύτστελές ύ
τΌυ(ΡγΐΓ.ΐ'αν Έμπτι^ριικιης Ναιπιλΐας).
Έττ' αυτού, τπροΓΠΕ.ίινΐετα!ΐ δττως με
λςιτηθοΰ/ τα πιροκύψστ^τα έ< τής λ3·τΐοι«ιργίΐας τιού ύτΛιαργείου Ναυνι λ3ςτς - Μεπ,οιφορών , Έτπκοΐινωνιών σαμ~5ρά)σ|Ααΐτα ώς τπράς την έμ ττορκήιν να'Γπι'λίισΛ', πρός ρεαλισ-Τ' •κτϊ.» άΜτιΐΐμιετώττιισιιν τού θέιματος Πιιστ.εύε.το]:, τπάντως, δτι δι«καιοΐ- ται ή Έλλητ.ι.ΐκιή νοχ/ηΛία νά έχη Τδτον, αύτατελή και άνεξά-ρτητοι' 4>3ιρέα διο.ικήΊσεώς της.
«ΑΤΣΙΔΕΤκ
ιΣΐΛ»ένΐ:β έκ της Ιηκ σελΐβος)
τίαν.
— Θαυμάσιο θέμα. Καί άν ^ιοϋ
έπιτρέπης, σέ ποιούο θά μιλήηης;
— "Α, σέ άνθρώπους άνεβασμέ-
νους. μεταΕύ των οποίων θά εί¬
ναι ό Α, ό Β, ό Γ ..
— Άρκετά. Αυτόν τόν «Γ», 6-
μως, πρόοεΕέ τον, γιαΥΐ την άλλη
μερά θά ποοουσιάοη στόν άρμό-
διο παράγοντα τής Πολιτείας την
έργασία σου γιά δική τού.
— Μή μοϋ τό λές!
— Στό λέγω, γι' αύτό προτοϋ
δώσεις την διάλεΕι οτεϊλε, οέ ηα·
ρακαλώ, ένα άντίγραφο στήν αρ¬
μοδία κρατική υπηρεοία.
— Μά νά σοϋ πώ τού χρο,ά-
ϋεται.
— "Ετσι, όφοϋ δττως εϊπαμε. ό
νόμος γιά τούς κυρίους αύτούς
δέν προβλέπει τίποτα.
«ΒΙΣΦΟΣ»
ΕΚΔιΟΣΕΙΣ
Είς όγ<ώδη καλοττ—ωμένον Τύ ]κυ έα'κλοφάρηισΜ τό βιβ.λίον το."' «. Μ. Θαβωρίτη, ύττό τα/ τίτλο' ^Μνήιμιες Μ. 'Ασ·ίας». •— Είς κβλιλιτεχνΐΝή έκδοσιν έκυ ικ.λοψ&ρηισιε τό βϊ&λίον τής Καλ- λιότπης Καλιιοττούλον — Γρίδα ύττύ τόν τίπΐλον «Σκαλιιζοντας την Χο βολη...». — 'Υττό τίτλον «Κατάλογος Έ τΓ'ΐσΜΟΤΓων, δ θςμο'^όντων έν Ελλα¬ δι χατά τό έτος 1833» εξεδόθη τύ ©ιιβλίον τοΰ κ. Κωνσταντίνου Γ. Μτρόνη δρος Θ, καΐ Φ. Όμοτίμου καθηιγητοΰ ταΰ Πανεττιι.σηιμίου Α¬ θηνών. Ιϊάνδιι;ης ν. Α ί.ιιβλητική Ο.τηρ- 5εν ή επί τή σΓυπλτ;ηώσει δθετία; όπό τής Μικοασιατικής οΐ'μφοοάς εκδήλωσις των Ποντιακών Όργα- Αθηνών — Πειοαιώς καί την ΚυίΜ·Ίκήν 12ην Νοεμβριού 1972. Την 10.30 είς τόν κατάμεστον1 έκ τΛν νοσταλγών τής ΙΙατριι'χιΐς Πί-ντιακής γής "Ιερόν Χα(>ν τού
'Λγ. Γεώργιον Κοηύτση ί τελεσθή Ι
τό καταιπικτικον μνΓΐιόσυνον ΰ.τέίΐ
των πεσόντοιν κκτΊ τούς ίεοοϋς
αγώνας διά την ανεξαρτησίαν τοΰ
Πόντον, των «φαγιασθρντων καΐ
άπαγχονκτθε'ντων Ποντίων, των
Ατο6ιιοσ;ά,ντιον ΐν ταίς έξοοία·. ς,
καί κατά την επιστροφήν των ?ϊς
την Ελληνικήν γήν έκ των κακόν-1
χκον, άσβενειί)ν καΐ των θλί·ψρι·»ν
μηρτί·ο.ϋ)ν τής Πο.'τιακής γής. Ι
Την ί'.τ.ιμνΓίμάσυνπν δρτ,σιν ?ψα-
λεν έν κατανύξπ. ό Μητρο.τολίτης,'
Ζιχνών καΐ Νευροκοπίου Ν'ικόδη-
μος. Ι
Εν συνεχεία είς την άσφΐκτικώς
.τρ.τληρίιλμρνη οΤΘοτχκι τον φιλαλο-|
γικηΰ Συλλόγου «Ππρνασσός», ό
Πρύίθοος τής Όργανοηικής Έ ι
Λ.τρο.τής των έκδηλσεων το,'. Πό-
ντοΐ' δικηγόηος κηί τέως Βονλεντής
κ. Ισπάκ Λίηιρεντίδης, υετά τόν
χαιρετισμόν καΐ την .τηράθεσΐν στπ
τιστικων τίνων στοιχείον, άναφε-1
ρομέν(ον είς την ίστι οίαν καί τόν.
Ελληνισμόν τοϋ Πόντπυ, τάς ά '
σχολία; των Μΐτοικ<»ν τού, την προσφοράν αυτόν είς την γενέτει ράν τον να τα. έν Ελλάδι έ.τιτεύγ ματτ αΐτίν παοονσίασε τόν κΰρ·.ι. ύμιλητήν τής ήμ*Όας διδάττορα τής φιλεσοφίας κ·αί Πρόείκοον τή; ΕπιτροπΓ|ς Ποντιακοιν μελ«ετΛΛ· φΐ λόλογον κ«| Βκζαντινολόγον κ. Όδυσσέα Λαμψίδην μέ θέιιπ: «ΟΊ έκ ΠόντΓν "Ε)νληνες κατά την 50ετίαν 1922—1972». Δέν στάθηκαν οί Πόντΐοι παοα- σιτικοΐ καί .ταρίηι τοϋ Έλλπνιν.οϊι τ,,ν Ρίς τί,ν 'ΚλΜΛι άλλά £ σι·νηλτ>αν ιιπο τα όρινά τή- ?
χρΓΧΛΐατικήί θυέλλης έό^,κ^γ *'
νρα; πβριζήλους ίστίας', ήνδ,ϊ'
«αν καί έιιιεγαλούργηο,χν εΙ- '^ ^
τοΰ; τομεϊ; της Έλλην^ „*'
τεκις, ωσττ να είναι δικα(α ,
■'ΰλογος ή ΰπε^ηφάνειά το,ν ^· .
λα τα έ.τιτίύγιιατιί ιο)ν. *
Μετά την λαμπγάν άμιλία» τ
κ. Λαμψίδη ή κυρία ■ίοταλοκ^
λΰρας τού καλλιτίχνη πα*έΡ0 ^
Χρ. Μπαϊρακτάρη ?να ^. '
Ποντιακό θοηνο γιά τή αξί^
Πατρί,κή Ποντιακή γή
Καΐ ν' έγώ τή Κοώμ έ«ώτεο«
ντό εΐν' άτά τα χάλια.,,1
Ποΰ είν' τσ. κρύα τα νίοά-σ'
.τοΰ είν' τα ποληκάρια-σ' ■
"Οϊ "Οϊ "Οί ! !
Καί ή μνήμη ίλτ£ε· ύ.τό 1|(
^(^ηρά καί παρατετααένα
τήματα τού .τολυπληθοΰς
ρίον.
Μ·ετά τϊ>ν όμιλίην χαΐ την {^
δο έκ τοϋ ΠΑονασ—ΐ' έσχπιατίηβη
μχα μεγαλειυ'Λης πομπή Εκ 2.οοο
κ«| πλι'ον άτόμων μέ έΛΐ«φ(^ή.
τα λά6αοα των Πονηαχών χαΐ κ)
τοΰς «Ζι—ίτ.τΓοοους» είκτταλ.Εί; ^.
ονς «αί μέ τα κορίτσίο τα φτηί-
μένα μέ τίς γοαφΐχές «Ζοτκιο6τ{;>
μέ κατί.νθνναι ποό; τό Μνημ#ΐ(η.
τοΰ Αγνο'κττον Στρατιώτον, δ~,ν
ό Πρόε-δρος τής Έπιτρο.τή: χ. '|0
Λ<π'οεντ»δης κχχτέθεσε στέ(((πον Με την άνάκρουσιν τοΰ 'Εβνι κου "Τμνοτ> υπό τής Μονσιχής τή;
φΓΗΐνραί ή ώοαία μτ'σταγοίγία τή;
τελετή: ίληΕρ μέ τάς η'·χάς δλλι^
μέν γι'ι τόν έορτασμό των Ιοο
χοόν·Ρ)ν κ«ί Λλλιον γιά τού σιιντο·
μόν έο^τασαόν τής ήαέρα; τή;
έπιστοοφής είς την πάτριον Πον.
τιπκήν γήν.
Αθαν Άσιατίδης.
Κερητσίνι
Μϊγάλη τιμή είς θΓσσαλονικέα καλλι/τέχνην
Ή ΚαλλιτεχνΝκή 40ΐετηρΙα τοϋ Μα·
κεδόνοα Μουσουργοϋ κ. Σώτου
Βααιλειάδη
Έπιτυχεστάτη καί μεγαιλοττιρεττής ή τΐ'μιηιτΐιΑή εκδήλωσις τού «Ποφ-
ινασσού»
Τό λαμιτΓϊρότ&ρον καί Ισ'χυρώτε-
ιθθν των έν 'Αθήνα.ις ιτνεοματικών
σωματείον, μέ πλουσίαν ιστορί¬
αν καί παράδοσιν καί μεγίστης
καιρτΓθφόρον δραστηιριότητα, ό <Ρι λολογΐικός Σύλλογος «Παρνασ σος», τού όττοίου ΠροΕ&ρος εΤναι ό σοφός Γενικάς Γραιμ,ματεύς τής 'Ακαοημίας 'Αθηνών κ. Ιωάν. θε οδωρακό—αυλος, ώργάνωσε την π" ρελθοΰσαν Παιρασ'κευήν είς τή^ ιμιεγάλην αίθουσαν διαλέξεων και τιελετών το>υ, τταητ,ιγίΛριχόν έορτα-
σιμον τής Τεισσαραχονταετηρΐ'δος
Καλλι τεχνικάς ττροσ'ψοράς τού
διαττρετΓούς ιμιέλους τού μουσοαρ-
γού κ. Σώτου Βο)σιλ£ΐά5η, Γτού
είναι «αί έκλιεχτόν τόννον τής θε-
σαλονίικιης μας.
Ό έΌρταοιμός είχεν έξ,αιρετικην
ιέτπιτι/χίαν. Ή τίιρσχττια αϊθουσα
ήτο ύττε'ρτηλή,ρης έ<λεκτοϋ κό- σ,μου. Παρέστησαν τρολλοί όκαβπ μαϊικαί, καθηιγηται Πανεπιστηιμ'- ου, τπρώηιν ύπο'υιργο!, άττόστρατοι ναύαρχοι καί ςττρατηγοί, μουσουρ γοί καί αλλοι καλλιτί,χναι κα! ύ- λόκληρο τό Διοικητικόν Συμδού λιον τής Ένώοιειως Έλλήνων< Λο- γοτειχνών τής οποίας ό κ. Σωτος Βασιλεΐιάΐδης είναι έττίσης μίλος. ώς κΐαιί ττλήθος Μακειδένων, κυρι- ως έκ των μιΐλών τής «Μακεδον,- ΑΙ ΔΑΣΜΟΛΟΠΚΑΙ ΔΙΑΡΡΥΘΜΙΣ,ΕΙΣ ΕΙΔΟΝ ΤΗΣ ΣΙΔΗΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ τπρός τάς τελω- ν·εια.<άς άριχας τό ττλήρες κείμε¬ νον τςντύ Ν.Δ 1248)72 «περΐ δι αρρι»6μΐί'3ΐεως των δασμών ττρο'ι- όντων τής σιΙδτ>ρα6ιομηιχανίας» με¬
τά τής αίχιείας είσηγητιικής έκθέ-
οχως τούτου.
*Ως γνωστόν, δ·ά τού κοινοποι
αιιμένον νομοθετικοΰ διτχτάγματος
τό οποίον όχει τεθή έν ισχύϊ άττό
τής 6ης Μαϊου 1972 έπ,δάλλίται
νέος δασμος είς ττίοιόι'τα έ< σιιδή ρου καΐ χάλυβος είς κΌομούς, ττρί- σματα, π>ατέα καΐ ~>α·τίνας, σι
δηιρόφυλλα είς ρόλλοι/ς μορφοσί-
δ·τ·ροΗ ταινίας θιραής έξ£λάσι·Λ>ς,
λααια'ρίνθίς δνω τω^ 4,5 χιλιστμ.
Έ,τπ των λο'.στών χοιΧωβουργικών
ττροιίντων τοΰ κεψαλαίου 73 τού
έ./ ισχύϊ Δβσιμολογίου ουδείς νέ¬
ος δααμός εττιβάλλεται
Κατα την είση'γτνπικήν έκθεσιιν
δ:ά τής ρυθμίσεως αυτής έτπζη-
τεΐτα1 άφ' έ'/ός μέν ή έ^εργοττοί-
ηισ:ς τής αύξούση>ς έγ<ατεστηιμε- νης δι.ινο:μιιΛΟτιητος, άφ' ετέρου δέ, ή αποκατάστασις "σΜ 'όρων άν- ταγω/ιΐσμοΰ είς την εσωτερικήν άγοίϊάν μιε""θίξύ τώ1/ καθέτων καί τώ/ έ'ξηοτηιμΐένω·/ έλληινκών χσλ- βοιηγικών μονάδων Μέχα'ς έκ6όσ©ως τής κοινης ύ- ττς>.^ογι.κής άττοφόισ·ϊ.ως τής προ.
βλεττομιέινης ΰττό τού ιίοθρθΌ 1 τού
κο".οττο'θΜμιένου νοι,-ιαθετιικού διο-
τόΐγ.ματος, δια τής όττοίας θά κα
θςνρ'σθούν οί δροι καΐ διατυττώ-
σεις τής ττα,-αλοιβής καΐ παραχο-
λοοθήσι-ως τής ν·ϊ(μ!ι:αου χρησιμο-
τηοιήΐτεως τού είοαγειμιένου ή,μικα-
τε:.ς<γασιμένον τηρο'ιόντος (ΣΟ· ΙΛΣ), ή τταράδοσις τούτου, σι>μ
<)>ώνως μέ ττ^ σιυ/νσ·5ει/τιικιή.ν εγκύ¬
κλιον, θά διιενεργεΤται έττΐ τή κα
ταθέσ'ει ύττό τής τπαρσοληΐπτριας
βιααηχανίας ύττουθι/Α3ιυ δηλώσεως
ττβαΐ τού δτι τό προϊόν θά χρησ1-
μοττοιηθή άττοκλει,στιιικώς ύττ' αυ¬
τής, άττα<λειομένης ττάσης διαοέ σεώς τού είς ετέρας χρήσεις ανει,1 ττροηγουμιένης αδείας τής τελωνει ακής άρχής, κσΐΐ τής καταβολής τής άναλογούσης σνμπλΓ>ρω,ματτι.
•οής δασ,μολαγι.κης και ψορολογι-
ής έτ6ύ
«ής Έστ'ίαςί». Την θαυμάσιον ού-
τήιν έ<δήλωσι,ν έτίμησσν διά τή', τταρουσίας των καί έκπρόοτοιπκ τοΰ Μακαριώτατου 'Αρχιΐτησ«9 —ου Αθηνών, ώς καί ό ΠρόεδροΓ τής Σι<μ·οονλευτΐιικιής ΈτητροπΓΐς κ. Άπ_ Βογιατζής. Μετά την ωραίαν εισήγησις τού τπροόδροϊ; τού Φ,Λολογικοϋ Τϊμή· ματος τού «Παρναχτοού» Κοβθτνγη τού ΠανΐττιιστηιμιΌΐ/1 κ. Γεωργίοΐ' Ζωρα, πού έξήρ'ε την ψιΛΐογνΜ· μίαν καιι τό τηλο^σιώτατο^ κολ λ ι τεχνικόν έργον τοΰ τ ιμωμέου οψ ττατιριώτου μας, ωμίλησεν συγκι νη,μένος ό κ. Σώτος ΒασιλειάδκΚ Έττηικολούθησεν ή εκτέλεσις ώ ραίον συνβέσεων τοΰ θεσσαλον- χέως μας .μσυσουργοό ύττό έ<λ£· κτών καλλιτεχνών καί καλλιτεχνι δών τής Κρατιικής Όρχήαηρα", Άθηινών καί τής Κρατικής Λιψι- κης Σκηνάς ττού κιατεχειιροκροτη θησαν. Μέ ίδ'αιτίρον ένβοιισΐί σιμόν έχε ιρο.<(ρ5τη~ τό τη«νο·/ ο χιροατηριον την &~ψ(ασίαν σύνΐ; σιν τού κ Σώτου Βασιλειάδΐν «Ή Νύφη τοΰ Βαρρά», ώς καή την σο νάτα τού Γδίου δια—ροποΰς οϊλ^' τού, ττού έξετελέσθη αττό έκλεκιό χορΜδ.ακό.ν συγ.^ρότηιμα, υπό τη δ ι;ύ5υτ/σιιν τού ίδ'ίοι» τιμομένον υ μας. Τρ.Δ. 0 ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ Ό ΰψ^ιττε^ργός Εβ^ικης Ο Ιω «?μί>ας έ—ΐ θιμιάτων ίμιπορίου κ
Μ Μπτιχλάττουλου, ερωτηθείς τ£-
ρΐ τού χρόνον έξ,αγγελΐιοκ; των έ-
φετινών ,μέτρων τταρίΐμοάσεως &ια
•πό έλαόλοβον, έδηλωοιεν βτ' ^
άρμόδ"αι ύΐίηιρεσΊαι τελούν ίν σ
ναιμαμή τήχ; σιΐγικεντ.ρώσα»ς τώ^
τελι.Όω^ στοκχείων, σχεΤΜίώς Ι"
τό ύψος τής εφετινής
Πάντως, έτόνΐισΐ.ν, διά την
διαμάρφωσιν των ,μέτρων θά λη¬
φθούν σοβαρώς ί—' δψ:ν αί Λ ''
λαιόλαδον δανϊ:α<αΐ ύποοοοεώ"^ τής χώρας πρός τό βξ«τίΡ'*όν ώς καΐ ή άνάγκη δημιουργίτΛ '" αττοθβματος άσφοΛείοχ. ΝΕΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΙΝ ΠΑΡΑΓΩΠΚΟΤΗΤΌΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑΝ Ή Έτπτροτϊή Οίκονοιμικών '* ποθέσβων, σιυνελβούσσ ττροσ^' τως ύττό την ττρο"5ρίαν τού όντι· προέ&ρου τής κ*Λε.»ησϊ«ς κ· Ν Μακοιοέζου, ενεκρινε την κατά 75 ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. αθξηριν των θε.σών ΤΓΐ,στώσιεων, διά την σιν τού —όογιράμιματΓος ~αραγωγΐιχότηιτος <«ϊ ορθού α ατολικτιμοΰ τής γεωργι^Φ ραγωγ>ς έτους 1971
Έκ τής αύξησ·εως αυτής, '*
ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. θά διατεβοθν »°
την είσοδτνματιικην ένί<τχυσΊΐν «» Οο-μβακο—αΐραγωγών κσί 23.000 ΟΟΟ δρχ. διά τό φιλικόν ιτολ^' ί>ν υλικόν τού
«ηττευτιικής
Κατόττιν καΐ τής
ταύτης αύςη™ως, α)
διατΓεθεΐσαι. ττιστώσ€·ις, οια "'
έκ,τέλεσιν τού έφΐτινού ττρογ'Ρα''
•ματος αύξησιεως τής -------νωγι*«
τητος καΐ ορθού
τής γεοργΐιΚιής
χονταιι ο(ς 886.800.000 &ΡΧ
'ΐτσ'
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΝ
ΕΓ'ΚΑΙΡΟΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
Ή Πεντηκονταετία
Αί ε»κ)δτ|λώσιεις διά την πεντη-
κονταΐετίαν άπτό τής Μικραισιατική-
Καταστροφήν; σονΐ|χ!ΐσθηισα·ν την
τταιρελθούοιαν ε'βδοιμάδα καί θά
ουινεχισθοιύν καθ" όλον τόν μήνα
Νοέμβριον
ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
Την τταρελθούισαν Τρίτην ό Ρο
ταριανός "Ο,μιλος Θεσσαλονίκης
ώιργά·ν)ωσ€ συγκέντρωσιν είς τό
ξενοδοχείον «ΜεντιΐΓτεράινια» κατά
την οποίαν ώμίΐληιοιε ό καθητ/ηιτή;
τού ΠανετΓΐΐστηιμίοι* Θεσσαλον'κης
«οαΐ τ. 'ΥτΓουργός κ. Λοιικάς Πά-
τιρας ,μέ θέμα «Τό 1922 καΐ ό με
τασχηιματιισμός τής Μεγάλης Ίδέ
άς».
Έττίσης την 9ην Νοβμβρίου ώρ-
γανώθη είς την αίθουσαν τελετών
τής Έταιρίας Μακΰδονικών Σϊτου
δών διάλεξις υπό τού καθηγητού
τοϋ Πανε—ιοτηιμίου θεσσαλονίκης
κ. Άντωνίου Δαμασκηνίδη καΐ
θέμα «Ή έττΐ τής έλληνικής κο;·
νωνικής «αί ιδία έλληνιικής οίκοινο
μίας επίδρασις τής εγκαταστάσε¬
ως των προσφύγων ιμετά την Μι¬
κρασιατικήν Καταστροφήν».
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΑΑΜΑΤΑΝ
Έξαιιρετιικιήν έ—ιιτμχ'ίαν έσηιμειω
σιεν ή δοθεϊσα, είς την μεγάλην
αίθουσαν τού ξενοδοχείου «Ρέξ*
Καλσιμάτας, διάλεξις τού κ. Χρή
Οτου Σολομωνίδη διά την Μικρά
σιιατιικήν Καταστροφήν καΐ την θυ¬
σίαν τοΰ Έθνο,μάρτυρος Μητροατο
λίτου Σμύρνης Χρυσιοστόμου. Κατ'
αυτήν ·π«ρέστηισαν ό Νομάρχης
Μεοτσηνίας κ. Μάλλιαρης, ό Δή-
ιμβιρχος Καλαμάτας κ. Μαργέρης,'
ό Στρατι·ωτΐικός Διοιικητής κ. Γ ε
ωργόττουλος, ό Διαικητής τής
Σμηΐναρχίας κ. Κόρριας, ό 'Ανώ
τερος Διοικητής Χωιραφυλακής Μεσ
σηνίας κ1. ΠαναγιωτότηοΜλος, ό
Πρόβδροςτοΰ Ροταριανού Όιμίλου
κ. Καρρικούνης καΐ ή έκΐλεκτοτέ-
ιρα καινωνίΐα τής Καλαμάτας. Ό
ό,μιλητης έχειρσκροτήθη ζωηρότα-
τα.
ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟΝ
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ
Αυριον Κυριακήν 19 Νοεμβριού
θά τϊίλεσΐθή έν τώ Μητροπολιτικώ
Ναώ Αθηνών, χσροστατοϋντος
τού Μακαριώτατου 'Αρχιετπσκό-
ττου Αθηνών καί πάσης Ελλά¬
δος χ. Ίερωνύμου τό έττίσηιμοιν
μνημόσυνον δια τούς σφατνιοασθέν
τας κατά την Μικρασιατικήν Κα¬
ταστροφήν Ιεράρχας, πολίτας καΐ
σηρατιωτιικούς. Είς αύτό θέλουν
τηαιραστή δλοι οί Μεράρχαι τής
Έκικλησίας τής Ελλάδος, άνερ-
χόμενοι είς 65 Τόν έττιιμνηιμόσυνον
λόγον θά έκ,φωνήιση ό Σειβαοιμιώ-
τατος Μητροποίλίτης Μεσσηνίας
κ, Χρυισοστοιμος.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟΝ
Την τΐαιρελθοΰισαν Κυριακήν έτε
λέυθη είς την ναόν τής Κοιμήσε
ως τής Θεοτόκου τού Συνοικισμου
Άγίου Στα»ρίιδωνος άριχΐθρατικόν
μινηιμόοννον ύττερ των ~εσόντωΊ'
έν Μι,κ'ρασ'ία στρατιωτικών καΐ σφα
γιαπβέντων κληιριικών καί ττολΐΓτών.
Είς τό μνημόσυνον έχοροστάτη-
σκιν ό τ. ΜητρατΓθλίΓτηΐς Δηιμητρι
άΊδος κ. Δαμασΐκηινος δστις έκα.ι-
τηιρίασε τό άνοσιούργηιμα τής
σφαγήις ύ—ό των Τούρκων τού ά
ιμιάΐχαυ έλληνικσΰ τπληθυσιμοΰ καί
ειδικώτερον τού έθναμάιρτυιρος Μη-
τροιπολίτου Σμύρνης Χρυσοστό-
μου. Έν συνεΐχεία ωμίλησε ό τ.
"Εσταρχος Κορίνθου καΐ δη,μοσιο-
γράφος κ. Μήταος Σταυρόπουλος,
δστιις μΐ,ταΐξυ αλλων εΐττεν: «Ή Ου
σία των σΐφαγιασθέντων έν Μι-
κροοσία Έΐλλήνων, φωτιΐσιμένη άττό
τό κανδήλι, —Λ ή Έθνηκή Μνη-
μοισύνη, διατηιρεΐ ΤΓΐάντοτε άσβυ-
στο, θά διδάσκη στίς έλληνικές
γενεές, δτι στά ίδανιικ,ά ττού έκλη
'ροδστιηισε τό εΜδσξον παρελθόν
τής Φυλής ττρωτεύουΐσαν θέσι;
ε^ει ό έθνιοΐμός ττιρός την αίωνία
Είς τό ιμινηιμώσυνΌν πΌ:ρέ!στη ό
Νομάρχας Κο,ρι^θίας κ. Κύτταιρης,
ό στπρατιωτιικός διοιιΐκϊηττις καΐ απα
σΌιΐ α! ~ολιτ*αιι καϊ στρχτι&τη-
καί ΆριχοιΊ.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΙΚΑΙΑΜ
Ό Φιλοίλογικός ΣύλλοΓ/ος Νι-
•οαίας — Κορυδαλλοϋ, τό ττρώτον
«αί μόνον καθαρώς ττνευΐματικόν
Σωιματεΐον μιόίς εντόνως ττροσφυ
γικής ιΐτβοιοχής μέ 120.000 κα-
τθίικους, ττρσσφέρει μέ εύλάβειαν
ωρισμένας 6<ιδη|λώ(—ιις, ώς έλάΐχιι ατον θυμίαμα είς τον βωμόν των άλη'σιμονήτων τΓατιρίβωΐ' ττ'^Ο έφυ» γαν. Την Τετάρτην 15 Νοβμΐ&ρίου καΐ ώρα 8 μιμ. Διΐάλβξις τού κ. ΧΡ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΟΥ, λογοτέχνοο - τ. Ύττουργοΰ, ιμέ δέμια: «ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟιφΗ». Κε! μενά θ' αποδώση ό ττοιητής καί ήθοττοιός ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΤΣΟ ΛΗΣ. Την Πέίμπτηιν 30 Νο«.μβ.ρΊου 1972 καΐ ώραν 8 μ.,μ. Διάιλε^^ς τού κ. ΓΕΩΡΓ. ΧΑΤΖΗΑΝΑΣΤΑ Σ Ι ΟΥ, λσγοτέ>ίναυ - χρονογράφου,
,μέ Θ6μα· «Η ΝΙΚΑΙΑ, ΠΡΩΤΗ
ΠΡΟΣΦΥΓΟΥΠΟΛΙΣ, ΩΣ ΠΡΟ¬
ΤΥΠΟΝ ΠΑΝΕΪΘΝΓΚΗΣ ΑΝΑ¬
ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΕΩΣ».
Την Δευτέρα 1 1 Δεκί,μβρίου
1972 ώρα 8 ιμ.ιμ. Διάλεξις τής
κ. ΑΛΙΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ. Λο
γοτέχνιδος, μέ βέμα: «ΠΡΟΣΦΥ
ΠΚΟΙ ΚΑΥΜΟΙ».
"Άτταισιαι σ'ϊ άνω έκΐδηιλώσεις 6ά
λάβουν χώραν είς την αίθουσαν
τού Συλλόγου (Κοβραϊσκιόκη 2 —
Πλαττ. Δα&άκ,η).
Προεκιηιρύχθη, έττίσηις, δισγωνι-
σμος εκθέσεως ιμΐτταιξύ των μαθη-
τών καϊ μαθητριών τής τελευτα!
άς τάξεως των Γυιμνασ-ίων των
Γτώλεών μας, μέ θέμα: «Ή συμβο
λή τού έ<Γττατρισθέντος "Ελλη«,ι- σ.μού τής Μικρασίας, Πόντου· καΐ θράκης είς την οικονομικήν καΐ ττολιτιΐστ ικήν άνόππυξιν τής Μη- τροττολιτικής Ελλάδος». ΑΊ τρείς καλλίτερα! έξ αυτών, θά ε~ιλβγούν ύττό είδιικής έπιτρο- ■πτς καΐ θά βοαΐβευθοϋν είς έτπση μόν πανηγυιρΐιχήν τελετήν διά χρη ιματικών καϊ άιναμνηοτικών έ-ά- θλων. ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ Καΐ ή Κ0~ρο!ς ώργάΛϊσε έπϊ τή σιυ.μ~ληιρώσιει 50 έτών άπό τή^ Μικρασιατιικής Κατοστροφής 8ισ- φάραυς έκδηλώο-εις. Ούτω τό Παγ κύτπριον ΓιτμνάθΊον Θηίλέ&3ν καί τ6 ττερι άδικον «Πνευ;ματιική Κύττρος» ώογάνηοιαν διά την Παρασκευήν 17 Νοβμιβρίον δηόλβξιν κατά τή.) ότπίίαν θά όμΐιλήση ή 'Αδριανή Ήλιοφώτου, μέ θόμα *Ή νοσταιλ γία τής Μι,κιράς 'Ασίας είς την Νβ οελληινιικήν Λογοτεχνίαν. Την Παραισ<Θΐιηιν 24 Νοε,μδρίου θά ομιλήση ό διισΝβκριιμένος Κύ- ί ττρισς λσγοτέχινης Κόπτιρος Χρυισαν θης μέ θέιμα «Ή Σμιυρναϊκή χρονι κογιραιφία τοθ Χιρήισττου Σολοιμων' δή. Καιΐ την Ποι,οασκιευήν Την Δε- «ςιμι&ρίου ή λογοτΐέΐχνηις Ν. Σττα- ναθ, μέ θέιμα «Δηιμήτρη Ψαθά, γή τού Πόαπχχι». 'Εττίισης θά τιιριαγΙμιατοτΓθΐηβοϋν συγικεντιρώσειΐς είς τό «ιΚέντρον Ί ντερνάοιιοναίλ» κατά τάς όττοίας θά όμιλήτουν οί Κ. Χρυσάνθιης, Ι Μι/ριανθόιττΐουλος καΐ Π. Κιτρο- μηλίδηις. ΚατότΓιΐν είσιαγωγής ΐπτό τοΰ Κ. Χρωσάνθη, θά όιμιΐλήση ό 'Ιωάννης Μΐυριανθόττοΐυίλος, μέ νε- ιμα («·Πώς εδέχθη ό Κυπτριακός 'Ελλιηνισιμός την Μιικιρασιατικήν Καταοπΐροφήν» καΐ ό Πασχάλης Μ^ριανιότηουιλοις ιμέ θέμα «Τεκμή· ο α τής Κοτταισηιροψής τού *Ελλη>-
νιισμοθ τής Βιθυνία», άττοσ—άσμα-
τα άπτό έττπΐστηιμιονιιικήν μελέτην,
τα ιττοΐα θά τταρθ'υισΐ'άσπ ·Ί Μόγδα
Κιτραμηλίδου.
ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΟΛΟΝ
Την Δευτέραν 13 Όκτω&ρΐου
εδόθη είς τηιν αΐθουσα τού Τουιρι'
στΗκοϋ ΠειρΐΓΓΓτέρου Ν. Ίωνίας Βό
λον διιάΐλεξιις άργανωθεΐσα ίπτό
τής «'ΕταιρΙαις ©εΐσσαιλικών 'Ερευ
νών», καθ' ην ωμίλησεν ό κ. Χρη Ι
στος Σολομωνίι&ης μέ θέ)μα «Ό'
άψανιισιμός της Σμύρνης». Τόν ό-
μιληΓτήν έτπρολώγιισιε ό Πρόεδρος'
τής 'Εταιιρίας κ. Νΐκος Μτταιζιά·
νας. Πθιρέστηισαν δλΐαι αί π·αλιτι·
καΐ καΐ (ττρατιωτιικαιΐ Αρχαί καΐ
ό τ. Δή,μαριχος κ. Σοιυγιουτζό-
γλου καθώς καΐ ττλήθος άκροα-
των
ΕΝΩΣΙΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΡΗΝΗΣ
(Τσεσιαέ)
"Ανακοινούμιεν δτΐι έ~ί τϋ συω-
τηληρώσει τηεντηικονταετίας άτπό
τού -πραγιικοθ γΐεγονότος τού ξεο-
ρι.ζωμθύ άτπό την ττροαιώνιον ττσ
τρίιδα μας καΐ είς εκδήλωσιν Μνή
ιμιης των σφαγιασιθέντων συγγε
νών ιμας, ή ήιμιετέρα "Εκωσις ττιν
26ην Νοειμιβρίοιυ έ.£ ημέραν Κ υ
ριακήν καΐ ώραν 9,30' ττ.μ. Μνη
μσσυΐΛΧ^ έν τώ Ι . Ναώ τού Αγ ου
ΧαραλόιμτΓους (Πεδίον "Αρεως).
Μετά την ©είαν Λειτουργίαν θά
σι»γκ£ντρωθώμεν ειίς τό τταρακεΐμ:
νόν Κβντρον «ΑΑΣΟΣ» Τναί άχού-
~ουβν φμιλίαν τού λοιογ.ράφου κ
Νικ. Μηλιώρη, καΐ δΐΛλων όμιλητών
<αΐ ίνα έκιεΐ ώνθ(μνηισθωμεν διαψό ρων τπειριστατιικ.ών ά~ό την τρομε¬ ράν καταο—ροφήν της άλησμονη τού ττατιρί'δος. Τό Διοιιιαγτι,κον Σθμ6ούλιον Ό Πράεδρος ΠΑΝΤ. ΓΙΑΒΑΣΗΣ Ό 'Αντιπτρόεΐδιρσς Κ ΤΣΕΑΕΠΙΔΑΚΗΣ Ό Γεν. Γραμματεύς ΑΝΤ. ΤΣΙΧΛΑΚΗΣ Τα μιέληι Κυο. Ααγούρος, 'Ασττ. ΚαΐμίΓτση, Παντ. Τσ.ιχλας, Ν. Καλαφάττ>ς,
Ανδρ. Λουικήις, Στ. Μττακιρλής.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑΝ
Ή Άναγνωστική Έταιρία τής
Κερκύρας, ώργάνωσε επί τή 50
ετηιρίδι τής Μιΐκρασιατικής Κατα-
στροφής, έκ,δήλωσι είς την αΐθο»,
σαι/ τελετών τής 'Εταιρείας τή"
Κι»ριΐαι<ήν 26 Νο&μΙορίου μέ ομιλή την τόν κ. Χρήστον Σολομωνίδη'ι' καί θέμα «Ή τραγιικωτέρα σελί^ τού Έλληινισιμού». ΕΙΣ ΤΟΝ «ΠΑΡΝΑΣΣΟΝ» Την 24ην Νοέμβριον 1972, ή μέραν Παι.οασ.κ€ΐυήν και ώραν 7.3Ο μ.μ., ιό Φιλαλογΐ'κόν καί 'Αρχακ- λογΐικον Τίμημα τού ΣιΑλόγοκ «ΠαρναιοισΌς», έν τώ ττλαιαίω τώ» έκ6ηλώσιεων έττί τή 5Οετηρίδα ά- ττό τής Μΐΐκιρασιατιικής καταστρο¬ φήν, άργανώνει είς την αΤθοκσαν άναμινηιατΐικήν τοωτιν μέ ήιχογιραιφημιένην ττροβο λήν έγχρώμων εϊκόνων καί θέ,μα: «Μνήμη Σ μύρνης» Κείμενο: τού 'Εφόρου τού «Παρ Λκτσούί. καί λογοτιέχνοι; κ. Χρ Σολο,μωνΊδου. Φωτογρα<ρ"κ,ή έπΐιμέλεια: Κ ώ στα Βαμ'δακά. Μουσκή έτκιιμιέλεια: Δανάης Εύαγγελίου Σ'κηνοθετιική έττΐιμιέλεια: Νίκοι,ι Τουτονντζοικηι. Άφη.γηχαί: Οί καλλιτέχναι τού Βαισιλικού Θεατρον Πίτσα Καττ1 τσιινέα κα! Γκίκας ΕΤσοδος ελευθέρα. Τγ", αυν«ρ^άτου ι«ας ιι (1'υνέχεια έκ τοΰ προηγ«.ιμ*'Όυ) "Ετσι έληΕε ό Έλληνοτουρκι- κός Πολέμου. Την τελευταία λέ- Εη στή ΛωΖάννη την εΤπε ή "Ελ¬ λάς. Ή ψύχιραιιΐμη όκιτίιμιηοτι των γε- γοινότων της τπείριάδου 1919 ·— 1923 δέν σΜγχω,ρεΤ «ά σιυνβχίιζε- ται ή τταΐρ|θΓΐτιλιανητιική τπαραγνω ιριιιση τήις άλήθεΐιΐας καί ι*ά κατα- ■κιρί'ν,Ετα.1 ή ν' άναξισλογεϊτα1! ή ω ραιιάτ<ειρη καί εύγενέσ-ΠΕΐρη έθνιιική μιας έξάρμησνι των νιεωτΐ,ρων χρό- ,νων. Δέν έτπΐΓΠρΐέτηεται νά ξετγτρα- φωΜται ηα ν' άμιαυιρώνωνται οί τγ' ριικΐλειεΐς άγώνες της ΜιικΐρασΊΟΐτι- κης Στρατϊάς, ΰππό την έπτΐιρβια των ζοφβρών ε^τυττώσιεων τής τε. λιικ,ής άτττοτυχίας τιής έκιστρατεϊ- άς ικχ—ί τής τιραγωδίας τού Μικρ«>
σιατιικιού Έλληνιισ'μοΰ. 'ΑποτελεΤ
ίστο,ρικόν δβδο,μιένιο δτι δλο-ι σί έ-
δοξοι αγώνος δέν άττολήγο'υν σ"
εύτυιχιιισ.μένα σπΓοτελέσιμιατα, οΰτε
δλα τα εύτιυχιΐσιμένα άτποτελέσΐμα-
τα είναι άτπότοικα ένΐδόξων άγω-
Μων. 01 δάφνιες θάίλλαυν αμΐΛμαν
τες ητίς ©αρΐμοατΰλιες, κι' άς πε
ραισιαν Πέρσος, Παλάτιεις, Ρωμαϊ-
σι, Γότθοι, Τοθρκοιι καί Γερμανοι.
"Αν οί αγώνιες άξίολογοΰντο ά-
ττό τά έττιαικ/άλαιυθα θά—ρεπτε-. νά-
χαμιε γκ,ρειμΐίΐσειι τώ λοιμιτΓρόιτΓρα
ΤΓθΛΘμΐ'κά τρόπηαΐ'α τού ττιροαιώνου
'ΈθΛΐις μας. Δέν χιρειάζΐται ν'
ΒΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΘΕΜΛΤΛ ΠΈ1ΑΣ
Τό Κρόμμιον (ιιοινώςυρε^μύδ:)
μακρυνό ~αιρ£ΐλθάν. Οί μΕγαλοδο-
ξ«ς νίιαες ωΐαις τοΰ 1940—1941
ττΌύ κίνηισαν τόν τταγκόσιμιο θοου-
μαοιμό, θά κιρί'νονταν άνάξιες μνε·
άς, άψού δέν έμττόδισαν τούς έχ-
θροΰς νά κατ1αίλάί6οΐΛ' στό τέλοΓ
άλόκληιοη τή χώρα μας καί νό
,μάς έξ<χ>οκάίοιουν τιρ«ό(μινσυ χρόνιο
01 ήιρωκθ'ί νΒκιροί των Μικρα-
σιατίικών ττειδιων άξιΐούν τή τ'ΐ,μη
ττΐού τούς άινήικιει. Ή 2α Μαΐου ά-
ττοχιλιεΐ μΊΟ) μεγάλη χιροτ/ολαγισ
τού νεωτΐέροιυ Έλληινιιοΐμού κλ' έ-
τκιδάίλιλιεταΐ: νά ιμνη)μΐ3Μεύεται κα'
νά Τ'ΐμάτιαι στί'ς έαρταστιικές έκ-
δηλώσΐ3ΐς τής «τΠολβμιΙκής Άρετής
των ΈλλήνίΛΐν* Ματά τό μέτρον
πού τής άξ'ίφιι. Κι' άς γιορται-
ζσϋ'/ κιΓ οί «φίλοΊ» ν"03ζ οι Τοΰρ-
κοι την 27ην Αύγούστου τους. Ή
Ίσττορία θά κ;ρ!ινη ττσιά όπτό τ ς
δκό χρονολογίες δϊιθαιούται τι,μη-
τικώτιερηις μ'ν·εί|ς«ς. "ΕκριΐΜε.
ΝαΊ, άιλλά... 01 εύκλεεΤς άγώ¬
νες δέν άιμοΜρώνονται, δέν ττρέπε.
νά άιμιοιμρώκω,νταΐι, άπτό τά άτυχο
έ~ατ<.όλουΟα. '°Ό;μ«>ς τα τηραΌα-
λούν. "Εστω τά χε«ιροτιερ·εύουν.
Τούς χαρμοκτύνους ττϋιανες τής
2ας Μαίου άβαολούθηιοιαν οί αίμω-
γές. Ή άν€.ίηΓωτη -πραγωδί'α τοϋ
Μκιρααιαττιικού ΈλΛ,ηνισιμοΰ. Ό |
έξολοθΐρϊΐμός έικατοτ/τάδων χιιλιό-
5ων. Ό 6ιΐ«·ιος έκίττατρισιμός των
ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
άλΐλων, τώ/ ίττολλών. Δβν εΐνα,ι δλ
αύνπά «τυνέπτΐϋΐιες τής έκστρατ.ςιας,
"Άν δέν ·πιροτ(γεΐτο ή έκκττ.ρατεια'
δέν θ' όίποιφεύγοινταν;
Ή άτττάΐντΓΒσις εΤ.ιαι αύτόματη,
κοΐτιηιγορΓΐυιατι κή καί αύταητό5εικτΓ|
"Οχι! Ή έκχΛ)ραττείια εληξε στα
1921, ένώ οί διογΐμοί όίρχισοιν ά
τπό τό 1914 μ£ τηραγιραμιματιοιμί-
νη την όλακ!λτ|ρ«Γΐκή έξόντοση
τιο.ΰ Μ'ΐκΐροίσΊΙατικοΰ Έλλτ[νισιμοΰι.
Αυτή, ακριβώς, την όλοκλη·ο«τική
έξάνίτωση άπτέβλεπιε νά ττρολάβ'ι
ή έκΐστιαοΓτε.!ια. Κι' όπτό τήιν όπτοψη
αυτή, όππέδη κι' ή ά~στνχία τη,ς
εύεργιετική. Γιΐατί έγινΕ αίτία .
οπτ,σφύγη ό Μ,ιικραο··ιΙαιτικός Έλλη.
νιοιμός τή κΐαθολιικη γενοκτο^ΐα
τού, ιμΐέ τό βίιοοιο όιμοίδικό τού έκ
τιΐατιριισιμό.
Άλλά τΐά θέμιχπσ. τής γενοντο-
νίιςβς τού ΜιΜρασιΐθΓΓιΐιοού Έλληνι
φμιού, τού όκτπατιριΐσιμού τού κα'
των σιΐΛοιΙδείθ'εων αυτού, άπαιρτί-
ζσυν άλλΌ «εφάΐλαιο. Καί όιττοτε
λούν άντιΐκιείιμΐεινα ξειχοϊριιστής έρεύ
νης.
Παν
"Οτον αί ίξηντνα χιίλιαδες Τοορ
κΐαιλ6α·ν·οί τής στραπιάς τού Μο.1-
οιυνζαιδέ —ααά κιοττέφΐΓ/αν μέ ά
ιρίγιρατττη θηιρΊωοίΐα την έττανσ-
σταΐση τΐού 1770 στή ηελοττόννη
ο», ό σαυλτάνος Μουσταφάς Γ'
ικάλεσίε σέ σύστ<ιεψί> τούς βεζύρ η-
δες τού Δΐιβοινίου Μαι τούς άνακοί
νωσιε ττώς ά~οφά»·ιςΐΐε τή γε4Ί.κή
.σΐφαγή των Ρ&>μ.ηών.
— ΟΙ άχόριστιθΊ! ΤόίΊΐσε Άν
τί νά |μάς εύγνο,μονούν —ού τού< έτίΐτπρέΐποιμ'ε νά ζούν καί νά προ- ικόβκχιν, ηκώνονν κάθε τόσο «£ φίαλη.. Νά τούς τό κόψωμε, λοιποί ιμΜά 'καί χίοολή ν<ά ήαυχάαωμε, ΟΊ βΐϊζύσΓνδϊΐς 6άοτηκο; νά συμ κιαι σΜνθΕΐγωνί^ηκα^ νά έγικω,μι ώση κολακβυτι- τή οιοφία κκχί την άττοφοι τού Μίαίοιυ τους. "£- μονάχα δέν ,μίιληισιε Ό καττ».- τΐάν ττ«σάς κσΐί Βΐζύιρη,ς τού Νού τΐικιού, Χα-σΐάτ^ ~αβτάς Τοτζάρ Ι ρ- λύ. Ό Σουλτάνος τόν λοξσ.<οίτα- ξε ιμιέ ύτπΒρατττ1 ικ.ή άτποιρία. Δέτ^ ιμιλάς κα—ΐΓτάν ττασά. "Ε· χειις άντΐί,ρρηιστ}; Ό όιρχΐΜοΐύοιριχος έκιοινε £ν· μορψασιαό δ.αίμιαρτΜρίας. — Ό Άλλάχ νά μΐ φυλάξη ά¬ πό τέτιοΜχ άΐυ/αρτία, εΤττ·ε. Ποίος .μτπαοεί ναχη σΑΤΤΊΊρΡ'Τθη στίς ά~ο·φά)3ΐε'(ς οχ»υ Πατισσχ, Πσισίνού γνώμη (μ~οριεΓ νόναι σο φώτιίΐοη άττό τή δι«ή σου; — Κι' δ,μως κ,άτι σικέτΓτεσαι. Κάτι οί βοισανίιζει. — Όχι..... Δηλαδή.... κόιμττ.σ οΐ£ ό Χαςιών ττΌθ-άς. Είναι άχάρι- σται, θέν τούς άξίήει νά ζούν, 6έ Θέλΐ3ΐ κουιβένιτα. Όιμως άναρωτιέ- μο.·..... "Αν τούς σφάξωμε όλοο, ττβ'ός θά τηληρώνη το χαράτσ·ι; ΕΓΣΤΡΑΤΙΟΓ ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ, Διδάκτοοο; ναπιστημίου των Παρισίων 2ον 11α ·♦♦♦♦♦♦♦♦»>♦♦♦♦♦·♦♦♦♦
♦♦♦♦♦♦♦♦♦■*
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒΜΑΤΑ
ιιηιη
(Συνέχεια έκ προηγουμένου) ι
01 'μθΜχτάρηδες (|μ·ο·χούρ --'
= λέξη άραδοττίϊρστκή, ττοί
αύτιςνς πού £χΕΐ τή σψρα
γί'δα) ήσαιν δ'Ό'κηττιικοΐ υττάλληλσ·
διοοιιοιαέναι αττό τίς άρμόδιες
.<;ρατιικ.ές ύττηιρΒσίΐες καΐ έπιφορτι- σιμεκοΊ νά τΓ|,αοΰν ί&αίτ'ίΐρα δπΐΜθ- τοιλόγ.ια (τονρ. ΝοΜσχάϊ — Σα- νί), άνΐεξάιρτηιτα άττ' έκεΤνα τού τηρούσι ή Δη,μοτιικιή Άρχή. Στά (3(6λία αύτά ήίσιατ/ ύπτσχρ'εωμέντΊ νά κατσΐχωιραΰν κιάθε μεταβολή , τποΰ ε.Τχ·ε σχότη Ιμέ την άστική κα^ Ι σιτ,ριατ'&λο|γιΐ'<,ή κ'α)τ;άθ'τ'3ΐση των κα- το'ι«ω^ καέ β·άσιειι των έγγραφώ» των νά ένη,μΕρώνσιΛτ τς αρμοδίας Ι ύτίτηρεσίες Στήν έλληινΊκή συνοΐ-' «ίια τής Καρβάλης ήσαν δ:ορισμέ νοι κατά τομεΐς δύο "Ελληνες μου, ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΟΥ Μέ αεγάλη, χαρά ττηρφΡ μεθα δτι. ό κ Ιωάννης Φ. Τσίχ- λας, υιός τού έπιτ'ί'μου Διευθυν τοΰ τού ΟΛΠ καί τέως Πρόεδρον τής 'Ε/ώςτεως Μιχιρασιατών Περι φεοείας Κ'ρήνης (Τσεσμέ) κ. Φώ τη Ι Τσίχλα εισήχθη έκ των ττρο ' των είς τό Εθνικόν Μετσόβειον ΠολυτεχνεΤον έπιτυχών 13ος είς τή^ σειράν κατά τάς είσαγωγικάς έξετάσεις τής Σχολής Μη,χανικώ" Ήλεκτιρολόγων. Συγχαίρο·μειν θερμά τόσον τόν φΕοελττΊν ένττισττνμονα διιά την ε¬ ξαιρετικήν σειράν έτπτυχίας, κα' μάλ'στα κατπά την τπρώτηιν εξέτα¬ σιν, δσον χαί τόν φίλον ττατέροι, Γτού τπρέττει νά είναι ύτη&ρήφανος καί ώς ττοΓτήρ καί ώς Μικρασισ της διά την απόκτησιν τοιούτου τταιβιού. Ταχυδρομική ' Υιτη- ο ε σ ί α Άναλοντχ μέ τα σΜγκθΊνωνιακά ,μιέσα τής έΐττΌΐχής έκΕίνης καί τίς ύφ .στό'μιενες συνθήικες, ό ρυθμος τιής τθχμδροιμιικής έττι^οινωνίας δέν ήταν κΐοοΐ τόσον άργσ<ίνητος. Τό ταχυδραμικό γραφεΐο ήταν έγ κατια!σ·πημ.έν(ο στο έμπτορι.ικό κατά σιημα τού άείιμιντ}:τττου θ£.ίου μου <α τά καθήκοντα τού ταχυδρόμ·>υ
έκτΐΕΐλαώοιε ένας ττρακο,μιμένος άγω
γιάτης, ό όττοΤος ιμ:ά ή δύο φορές
ττν &3δα.μαδα κατέδαιΐνε στό "Ακ
- Σεράι, γι'ά την τταραιλαβή καΐ
τταράδοση τής άλληΐλογροΐφίας.
Ή διιοίναμή των έτΐΊΐσταλών δέν γι-
νόταν ιθατ' οίκον, άλλά ιμέ την έκ
φώντνση των όναμάτων μτηροστά
στο ταχυδροιμιικο γιραφεΐο, δατου
ττχιρίμ'ενοιν αί έ·νδιαφ3ράμιενοι. Τά
μιδσςΐ ττιιλεΓπΐιικιοινωνίας ήσαν εΤδη
ΐΓςΛυτ£ΐλ!εί·ας τή/ έτπαχή έκ£ίνη,.
Άστννομικές άρχϊ^
«αί Δημοσία άσφά-
λ^ ι α
Ή Κα;,ι?6ά!λη ήταν έδρα στα-'
θαού χωιροφυιλακής, την όργανική
δύ/αμη τού ότηοίοιυ άτΓθτελοί<σαν ιεικυος έφπτπτος στα6ΐμάριχης μέ τόν βαθμόν τού ύτττενωιμΐαοτάιρχη (τσσ- ούς) χαϊ 4—5 χωροψύίλοκες, έ- ^ις έψΐίτπττοι. Τα καθήικοντα νυ- (γκολτζούδων) στΐς σιΐΛΌΊκιίϊΐς έκτΓελοΰσαν δ-ο γίροβςιμένοι 'Ελ- , στούς οττοίοιυς οί άρμόδιες άρχές Χωρ)κής εΤχα-ν χορηγήσει το/ ά—βΐΓΓθΜμιενον ό—λισμό. Ποί— ι; ι νά αηι:^3ΐ«θή δ τί σέ με| ρίΐοο τουιρκ.οχώρίθ', καΐ σ αυτή την Καρβάλη άκόμη, εΐχαν φυτρώ σΐ3! ιμειρκά ζιζάνια, ττού άττοτε-! λαάσοχ/ άληθ.νή ιμιάσΐτιΐγα γιά δλη | τή/ ττερ οιχή. "Εστηι/αί./ καοτί,ρ,α^ σ' έρηιμιΐοά 1«χί όπ«5ι<ΐϊντρα μέρη, γιά νά ληκττιέψΛν τούς διαοάτςς, ή γιά ·νά λώσουν μέ τα μαχαιρισ ■καιΐ τα ττιΚττόΐΛΐα τίς ΐΓροσωττι.^ς διαι^ορές των. Τίς «υχτερινές ώ- ρες βμιτταιιναι-/ στΐς ττειρΐιτοΊιχισμε«^ αίιλές των σπτιτιι«ν, γκά νά κλέ ψσυν δτι ύττηρΐχΐε πρόχειιρο *»! .κιαΐμιμιιά ψορά, δταν οί πόρτϊς δέ,' ήσαιΐ' καλά, άμΐτΓαρω,μένες, εμττα.·- νόν καΐ μίσα στάο—ίτι, γιά νσ τηραγιμαηοτηοιήσουν τίς σικοτειι/ές έττιΙ5ιώξε:ς των. Ό σταθμός χωρ; «ής τόν οποίον άναφέρο'ΐμ.ε ττροη γονμένως, ιμέν την άίτήιμιαντη δύ- ναμη '<αΐ τα ττενΐΊχρά 'μέαα πού εΐ- χε στή διόβίση ττνς, δέν ήταν σί θίιση νά έξαιΛετειρώση τούς χι» ούνονς αύτούς, στούς όττοίους ττί. ρ.ισσιότε·ρο άττό κ/άθε άλλο, ήσαν έ«τις©3 ιμέναι οί ΈλληΜες κάτοικοι τής Κοβρβάλης, γιοίπ αύτοΐ άττο- τελούσαν την «τροινοχΊούχο τάξΐ' σ' δλη την τΓε.ριι|>έρεια και κατά
σιΐτνέτίΐειαι' τόν βασι.κό στό^χο τί·.·
κσκοπΌ.ώ/ στοι%είω'/. Γι' αύτο/
τόν λάγο, δλοι σχεδον οί Καρβα-
λιώτ&ς εΤχα·/ δ~λκ στά στπτια
τοιιλ; καΐ χ&ΓίσΊΐμοττοιιοΰσαν σέ πΐ
ρι—τώσ— ς έξα ιρΕτικής άνάγκης
Ή εναπόθεσις χοληστερίνης εις
τα τοιχώματα των άρτηριών, οδη
γεί είς θρόμβωσιν των στεφανι-
αίων άρτηριών καΐ έν οιινεχεία
είς τό έμφραγμα. Τό κρομμυδι ε-
βοηθεί είς την πρόληψι τής πή-
Εεως τού αϊματος, καταπολεμεϊ
την θρόμβωσιν τοΰ αϊματος, το
πνευμονικόν οϊδημα κ.λπ.
Είναι τό τελειότερον καί τό
σπουδαιότερον λιποδιαλυτόν φάρ¬
μακον είς την φύσιν καταπολει
την οϋΕησιν τής χοληστερινης είς
τό αίμα. Έζήντα γραμμάρια κρομ
μύου διαλύει έκατό γραμμάρια λι-
πους.
Οί καρδιολόγοι ουνιστοϋν, τό ουι
οκυ, ώς άγγειοδιασταλτικόν όιό
την πρόληψιν τής θρομθώοεως
τού αϊματος.
Έπειδή τό ούίσκυ παρασκευα-
2εται δι" άποστάΕεως Ζυμωθέντοι.
γλεύκους έκ κρομμίου, σραβοσί-
του καί κριθής μή ληομονώμεν ο-
μως οί βαθμοί τού ούίσκυ είναι
60%.
Έπομένως είναι μάχαιρα όμφι-
στομος διά τό ήπαρ και διά τό
μυοκάρδιον.
Τό οίνόπνευμα περιέχει ύδατάν
θακας μέ μεγάλον αριθμόν θερ-
μίδων πού συνήθων δέν άφομοιω-
νονται καί μετατρέπονται είς λί-
πη.
διον, 2ον είς την άκρολεινη και
3ον τό καί τό σπουδαιότερον εις
τό Πυριτιον.
α) Τό αλλυλο - δισουλφίδιον
τό οποίον όμοιάΖει μέ τον ΥΠΕΡ-
ΙΤΗ (διχλωρο - διαιθυλο - οουΛ-
φίδιον) καί χρησιμοποιείται ώς
κυτταροστατικόν φάρμακον κατα
τού καρκίνου.
β) Ή άκρολεινη παράγεται κα
τα την πυρόλυσιν (θέρμανσιν)
εις σιδηράς συσκει*άς τόσον ι α
Ζω'ικά λίπη όσον καί τα φυτικα κο
ρεομένα καί άκόρεστα. Ή άκρα
λείνη είναι τό σφοδρότερο άπολυ-
μαντικό τής φύσεως.
γ) Τό πυρίτιον. Τό κρομμυδι
είναι πλούοιο είς πυρίτιον, ελεύ¬
θερον δέν άνευρίσκεται είς την
φύσιν, ηνωμένον στοιχείον (μετά
τό 02) άποτελοθν τα 27% τού ότε
ρεοΰ φλοιοΰ τής γής ώς 5102
(δμμος, γρανίτης κ.λπ.).
Τό πυρίτιον παίΖει πρωτκύοντα
ρόλον είς την συντήρησιν των τρ
χοειδών άγγείων, έπιβοηθεϊ είς
την έλαστικότητα των άρτηριών
των όστών καί καταπολεμα την
άρτηριοσκλήρωσιν.
Τό άνθρώπινο σώμα έν συγκρί
οει μέ τής αίγός διαθέτει έλαχ,
στη ποσότητα πυριτΐου.
Ή αί£ (κοινώς γίδα ή κατσίκα)
τό θαυμάσιο αύτό μηρυκαστικι
σπανίως προοδάλλεται άπο άσθέ
Ό έορτασμΟ€ τή^ 50)έτίας όπό
ΜικρασΝατικηο καταστροφής
των Ποντιακών Όργανώσεων
Αθηνών - Πειραιώς
Ή χρησιμοποίησις τού οίνοπνεύ ι νιες, έχει μεγάλη άντοχη κατά
ματος, είναι εσφαλμένη καί Οα
πρέπει νά απαγορευθή.
Εϋθισται είς προκεχωρημί.νην
ηλικίαν ό όργανισμός μέ τόν νευ
ρικόν κσματον καΐ την φθοράν
των παρελθόντων χρόνων άδυνο-
τεϊ νά άποβάλη τό οϋρικον όΕυ.
Τελευταίως απεδείχθη, ότι η
αίθυλική άλκοόλη (οίνόπνευμα;
έμποδιΖει την αποβολήν διά των.
οϋρων τού ούρικοϋ όΕέος και 0.:
ωρεϊται ώς άθηρογόνο προκαλεΤ
υπερλιπαιμίαν καί αϋΕησιν τής χο
ληστερινης. Τό κρομμυδι ερεθιίει
τό αίμοποιητικόν σύοτημα τού όρ·
γανισμοϋ καί παράγονται λεμφο-
κύτταρα καί έν ουνεχεία δημιουρ
γοϋνται άντισώματα άτινα έΕουδε-
τερώνουν τ6ν είσερχόμενον ιο/
είς τό κύτταρον, ούτω έμποδίΖε
ται ή χημική άλλοίωσις τού κυτ-
τάρου πού είναι ή γενεσιουργο.
αΐτία τού καρκίνου.
Είναι πλέον άναντίρρητον, ότι
τό κρομμυδι είναι άντικαρκινικόν.
Τουτο προφανώς νά όφείλεται εϊ;'
τους τρείς βαοικούς χημικούς πά-'
ράγοντες: |
1ον Είς τό άλλυλο - διοουλφί
τής φυματιώσεως, φοθάται μόνον
τόν μελιταίον πυρετόν, τόν αν
θρακα καί τόν άφθωδη πυρετον
Τό κρέας τής αίγός περιέχε
άφθονο πυρίτιον, είναι ολίγα χρο
νια πού χρησιμοποιαϊται τό γάλα
της εις την αρχομένην Αευχαιμίαν
μέ αρίστα άποτελέσματα.
Τό Ζώον άπό τό οποίον έθηλα
σεν ό Ζεύς, καί μετεχειρίαθη τό
δερμα τής αίγας ταύτης, ως ά
τρωτον καί φοθερό κατά τον πό
λεμον εναντίον των γιγάντιον
Τόν Αϋγουστο τό 1945 μετά την
έκρηζιν των άτομικών βομβών εις
τή Χιροσίμα και Ναγκασάκι οί ί
όπωνες μετέφερον είς τό σημεί¬
ον τής έκρήΕεως άπ' δλα τα Ζώα
γιά νά ίδουν την διάρκειαν τής
ραδιονεργείας έπ' αυτών.
Παρετήρησαν δτι, δλα τα £ώα
άπέθνησκαν τό ένα κατόπιν τού
όλλου, πλήν τής αίγας ή όποι»;
άντέστη είς τό μοιραίον τής ρα
διενεργε'ας καί το μόνο πού έπε
Ζησεν ήτο ή αιΕ κα'ι τουτο όφείλε
ται είς τό πυρίτιον που περιέχε
πολΰ περισσότερον άπ' δλα τα αλ·
λα Ζώα.
ΠΕΡΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ
Αί διΐαπΓ.ισιτωθείσιαΊ έξελίξος καί
αί ένδεδς.ιιγιμέ«3Λ καιτΐειυθύν<τεις είς τον ταμιέ'α τής έμίττορικής μας ναυ ι λίας, τηβριέχ|οινπιαι είς τα δη,μο- σιΐευθέΜτα ττοιρίσΐμΐατια τα τπροκύ- ψαι/τα έ< των συζηιτήρ'εων καΐ εί τού Ε' συνεδριον, τό ώριγάντοοιειν ή «'Ελληνική Έταιρία ΟΙικαναμ'Κών 'Εττιστη- Σι>γΛ8κρ.ιμΙέινως, όιν«ί>έιρεται, δ¬
τι τό σύνολον τού ΰττό Έλλήνων
έλεγχειμΐέινου βμιποιριικΐοϋ μας στό-
λου ύτπςρέιβη ήδη τα 36 έ.κατομ-
,μύρα κάρκν, ένιτος δέ τηις 'Ελλη-
νοχτήτπον ναυιπιλϋας, τό τί~σαστόν
τό όττΌΪο.' καταλοίμβάνουν τα ΰττό
έθ./κήν σηΐ'ααίιοτν οΐΛάφη άν'ήλθει'
είς 17 έκαταμΐμύ,ρΐια κόρων. Ή ου
τω οτΐΛηΈλιεσβεϊοια π).30οοος εΤχεκ
ώς έττακιόλίυθαν, ή ,μβν 'Ελληινική
π.λοα<τηισία νά κιαίτοιοτηη ή τΓρώτη είς τον κόσΐμΐαν (14% τού τταγκο σιμίθυ έ,μΓΓποριικιού ςητόλου), ή δέ υ¬ πό 'Ελληιν.κήιν ΟΤ(αΙαΐίιθ7/ χωρη^Γιι^^ο της έβδάμη κΐαττά σβιιράν δυνιάμε ως. Έξ έ~όψεως ονμβοιλής τή»; ΒμτΓο,ρ.ικ,τις νβωτΛιας είς την έθνι κήν αίκοναμ «αν ηυξήθη αύτη άττό 2,8% τώ 1950, είς 4,8% τώ 197ο ιαιθ' ιΊμάς, διμως, τό ποσοστόν τούτΌ σΐ(μιμΐ£ΐτΌχής έξοκιολουθεΤ νύ ερττη ειίς χριμηλά έττίιττΐδα. Ό μέ σος έτήσιιος ρυθμός αύξ,ήοχως τού έκ τής νκΛΛΤπλίιας ε)ίσιοι5ήιμΐατος, κ γ τα την τπειρίιοιδον 1950 - 197ο,ή τιο 9,1%, 6νώ α! έπτβνόύσεις είς τΛ^Τα, κ—ιά το αώτό χρονιικθιΐ' ο»ά σττιυβ, ΟΛ^ιιπνχιοιωτΓεύθΜν τό 12,6?ο είς σταθεράς τομας επί τού συ· των ΐβοτιιΐκών έττΐενδύσεω.; κβφηΛαίου τής χώρας. Τι έκ τής ναι/ιΊΐλ.ίας είο-ττροτττό,μσΛ)ΐ σ..ΐ όίλλαγιμια κα.λύττπει ύττβρ 25% τ·ού σΊΛΟλου των άδηλων ιτάρων Έ^ τούτιο·ς, δΐμως, τό ναιιτιλιακο. ολ.1 'ίλιλκχιγιμιΛ δέν εί.1" άτ^τίστοι. χ^^ νού ,μςγέθςϊ^ς τής Έλληινικής 0 ΑΓΓΟΤΣΤΟΣ ΤΟΥ 1922 Συνέχΐ'α έκ τής 1ης σ>λίδ»ς :
άς γηιραλέος Τοΰρ<ος μοΰ εΤτπε, ι καθώς μ" έτ3λ—έ οτενο'χωρηιμιίνο σέ ,μιάν άκρη, την ώρα ττού μιά άγγαρεία. οβΐχμαλώτων — που ή- ιμουν έττί κιεφαλής — έσκαβε τόν ικοντινό έξοχικό δράμο: ^οΜή στε | ■νοχωριέσαι! έσεΐς οί Ρ»μηοί Βα έλευθειρωθήτε ιμιά μερά, καί θά | πάτε στούς δικούς σας. Νά ξέρης' δ,μως, ττώς, σύμιφωνΐίΐ μέ κάτι ττα ληά χαρτιά, ττού τα διάοασα, θα, ξαναιγυρί'θτετε σ' αύτούς τούς τό-1 ■ΐτοι/ς, καί θά ιμιεί'νετε γιά ττάντα έδώ. 'ΕμεΤς θά φύγουμε τότε μα- κρυά, ά~ό 'κεΐ ττού ήρθαμε!» Κρύοονττΐς δύακολα τή λ«χτ6· ρα πού ένοιωισα τού εΐττα <μ·έ ψαι- τ:ικ.η ττ:.κ.ρα: «Άς γυρίσω μιά μέ ρα στσύς δι.κούς .μοί.·, καί.... οε θέλω, τΪΓποτα αλλσ»! «Ναί, μού άττοφίθη,κΕ σοβαρά, ώσάν τπρ^φητιικά, ό γέΐοντας: ί- τσΐ λένιε τα τταληά χαρτιά, θά ξα υάθ! 'Αφ :ιρύνω στήν έθνιχή μνηιμο- σύνη, τώ/ ττοασιφύγων την ίστορι- κή αύπΊ στκχοιμυθία, έττά'/ω στά ττι-ντ,νιάχρθΛΐ άττό τή μικραα.ατι- κή χΓταστροφή τόν Αϋγουστο τού 1922. ■Ιωάννης Α. Βεβνόιρδος Στοατ. ονγγραφεύς Μΐ,τά τοις δ «ΐριΐσιτώσο-ις αύτάς «β: άψοθ τι»'!ζετια δτι ήρχισε συγ <,ρ;,τοί.ΐμ'ένη ή α)λοτιζ σχεδον σνό- ναιπ"ιλ ιακιή ύττθ'δειμή, ττρο ή λήψ.ς σει,ράς μέτρων 5ά τ.ν τπςιραι'τέοω άτ/άτττυζιν κα' έξ^λι'ξιιν τού κλάιδ^α. Ειδικώτερον, <ρ..£τ.α ένδαδςηγιμέκη ή τηροώθη- σις τού Κώ5κος Δτΐμιςκτίου Ναυ. ττ<ού Δ-,καίου καΐ γειν·ι·<ώς ή ιτρος' σπμογή τής ίσχϋούσης ντ»^τιλα- κής νρμοθΐσίιαις πιρσς τάς ύψιστα μέ.ας σννθήικιας κ)α1 έτπβάλλεται ή δεύρΐΛ«σ:ς καΐ δροίςΓτ~ρ.ρ.τΓΌΐη- σ>ς τής σαχτραθςίισης κοΛ/στηραξ!
άς άοψοΛίσόως ττλοίω;/ κχχΐ άερο-
σ<Ί3ψών, ώστπε νά ΰλαΐτοη&ή ή δημκχΑργίας έγχωριου τικής άγοιράς. Έ,ττί- σττ,ς, εΐναιι όΜχγκαία ή δηιμιοιιργίπ τοΰ άτηα.Γ;οΜΓΐέι·»Όϋ ββσμ.'κοΰ ττλαι σ'ις.ο, ώς ιοαΐ ή τπαροχή κ '/ήτρων δ.ά νά κΜτβΐςπτή δυΓ/ΌΓπή ή ίδρυσις «αί λειπνχ,ιργ'α είς την χώραν μας έξε'δκίεί,μίτ.'ων ναυτΊλΓοκών Τρα- ττεζώί; —ιμόλπς ττροΐχθές κ(ατ«τέ9η είς την Σι/μιβουλιΐιυτκήν Έττιτρο- ττΓιν σχετικόν σχέδιιον Ν.Δ.— καΐ ή όΐνα5θ(ρ.γάΓ.ϊοσΐις, 6 έκσι/γρον1- σμός καΐ ή ζωογόνηισις τοΰ Έλ- ληι/ι<οϋ Νηογνώμΐοινος. Περαιτέρω, έ-δίί'κιντ/τιοιι ή ένταοίΓς τού ρυθμοΰ νατ.Γπτ(γήσΐεως ττλοίων έν Ελλάδι .κκχΐ ή έπΊ'δίωξιΐς όττως >μιεγαλείτ£-
ρος άιριήμος 'ΕλλτινοκπΐΓντων ττλοί
ών >να ΰφί,στηατια)! έτριοτκιειχις είς
την χώ,,Λχν ιμιοβς, ώς καΐ ή
γ.'α έν ΓιειιραιεΤ Κέντρου Μαυλώ
σεως. Ώς τπρός τήιν τπρασέλευσιν
των «έων είς τό ναυτικόν έιτάγγελ-
,μα, κρΊνϊ,τοι, έτΓΐιβεβληιμιένη ή 6έ-
σττ.ισ::ς ('Γχυ,ρών κιηήτΓρον, δεδο,με-
νϊΐιτ δττι, ώς ύτρογροΐμιμίιζεται, ή
ττρς>σφυγή τής ναι/τιλίας μσς είς
τούς ώλιλοδο—·οός τηράς έ>-άνδιρω-
σιν' των ττλσίων, δχι μόνον δέν έ-
τγ λώϊιΐ τό ττρό6λη|μΐα, άλλ' άνιτιθέ-
τως δτται ιαναγεΓ νέας ττε,ρκττλοκ άς
είς την δληΐν &3μήιν αυτής.
Τίιλος, ώς ττρός τό θέμα τοθ
κιραπιΐ'βού φειρίως 6ιοιικ.ήο<εως τής ΐλίας, είς τό τπ6ρ"σιμο:/ ή α>χή δττπως έ
είς τό τηρό τού Αύγούστου 1971
λα πιοΐίργήσιαΓ/ σχήιΐία (αύτστελές ύ
τΌυ(ΡγΐΓ.ΐ'αν Έμπτι^ριικιης Ναιπιλΐας).
Έττ' αυτού, τπροΓΠΕ.ίινΐετα!ΐ δττως με
λςιτηθοΰ/ τα πιροκύψστ^τα έ< τής λ3·τΐοι«ιργίΐας τιού ύτΛιαργείου Ναυνι λ3ςτς - Μεπ,οιφορών , Έτπκοΐινωνιών σαμ~5ρά)σ|Ααΐτα ώς τπράς την έμ ττορκήιν να'Γπι'λίισΛ', πρός ρεαλισ-Τ' •κτϊ.» άΜτιΐΐμιετώττιισιιν τού θέιματος Πιιστ.εύε.το]:, τπάντως, δτι δι«καιοΐ- ται ή Έλλητ.ι.ΐκιή νοχ/ηΛία νά έχη Τδτον, αύτατελή και άνεξά-ρτητοι' 4>3ιρέα διο.ικήΊσεώς της.
«ΑΤΣΙΔΕΤκ
ιΣΐΛ»ένΐ:β έκ της Ιηκ σελΐβος)
τίαν.
— Θαυμάσιο θέμα. Καί άν ^ιοϋ
έπιτρέπης, σέ ποιούο θά μιλήηης;
— "Α, σέ άνθρώπους άνεβασμέ-
νους. μεταΕύ των οποίων θά εί¬
ναι ό Α, ό Β, ό Γ ..
— Άρκετά. Αυτόν τόν «Γ», 6-
μως, πρόοεΕέ τον, γιαΥΐ την άλλη
μερά θά ποοουσιάοη στόν άρμό-
διο παράγοντα τής Πολιτείας την
έργασία σου γιά δική τού.
— Μή μοϋ τό λές!
— Στό λέγω, γι' αύτό προτοϋ
δώσεις την διάλεΕι οτεϊλε, οέ ηα·
ρακαλώ, ένα άντίγραφο στήν αρ¬
μοδία κρατική υπηρεοία.
— Μά νά σοϋ πώ τού χρο,ά-
ϋεται.
— "Ετσι, όφοϋ δττως εϊπαμε. ό
νόμος γιά τούς κυρίους αύτούς
δέν προβλέπει τίποτα.
«ΒΙΣΦΟΣ»
ΕΚΔιΟΣΕΙΣ
Είς όγ<ώδη καλοττ—ωμένον Τύ ]κυ έα'κλοφάρηισΜ τό βιβ.λίον το."' «. Μ. Θαβωρίτη, ύττό τα/ τίτλο' ^Μνήιμιες Μ. 'Ασ·ίας». •— Είς κβλιλιτεχνΐΝή έκδοσιν έκυ ικ.λοψ&ρηισιε τό βϊ&λίον τής Καλ- λιότπης Καλιιοττούλον — Γρίδα ύττύ τόν τίπΐλον «Σκαλιιζοντας την Χο βολη...». — 'Υττό τίτλον «Κατάλογος Έ τΓ'ΐσΜΟΤΓων, δ θςμο'^όντων έν Ελλα¬ δι χατά τό έτος 1833» εξεδόθη τύ ©ιιβλίον τοΰ κ. Κωνσταντίνου Γ. Μτρόνη δρος Θ, καΐ Φ. Όμοτίμου καθηιγητοΰ ταΰ Πανεττιι.σηιμίου Α¬ θηνών. Ιϊάνδιι;ης ν. Α ί.ιιβλητική Ο.τηρ- 5εν ή επί τή σΓυπλτ;ηώσει δθετία; όπό τής Μικοασιατικής οΐ'μφοοάς εκδήλωσις των Ποντιακών Όργα- Αθηνών — Πειοαιώς καί την ΚυίΜ·Ίκήν 12ην Νοεμβριού 1972. Την 10.30 είς τόν κατάμεστον1 έκ τΛν νοσταλγών τής ΙΙατριι'χιΐς Πί-ντιακής γής "Ιερόν Χα(>ν τού
'Λγ. Γεώργιον Κοηύτση ί τελεσθή Ι
τό καταιπικτικον μνΓΐιόσυνον ΰ.τέίΐ
των πεσόντοιν κκτΊ τούς ίεοοϋς
αγώνας διά την ανεξαρτησίαν τοΰ
Πόντον, των «φαγιασθρντων καΐ
άπαγχονκτθε'ντων Ποντίων, των
Ατο6ιιοσ;ά,ντιον ΐν ταίς έξοοία·. ς,
καί κατά την επιστροφήν των ?ϊς
την Ελληνικήν γήν έκ των κακόν-1
χκον, άσβενειί)ν καΐ των θλί·ψρι·»ν
μηρτί·ο.ϋ)ν τής Πο.'τιακής γής. Ι
Την ί'.τ.ιμνΓίμάσυνπν δρτ,σιν ?ψα-
λεν έν κατανύξπ. ό Μητρο.τολίτης,'
Ζιχνών καΐ Νευροκοπίου Ν'ικόδη-
μος. Ι
Εν συνεχεία είς την άσφΐκτικώς
.τρ.τληρίιλμρνη οΤΘοτχκι τον φιλαλο-|
γικηΰ Συλλόγου «Ππρνασσός», ό
Πρύίθοος τής Όργανοηικής Έ ι
Λ.τρο.τής των έκδηλσεων το,'. Πό-
ντοΐ' δικηγόηος κηί τέως Βονλεντής
κ. Ισπάκ Λίηιρεντίδης, υετά τόν
χαιρετισμόν καΐ την .τηράθεσΐν στπ
τιστικων τίνων στοιχείον, άναφε-1
ρομέν(ον είς την ίστι οίαν καί τόν.
Ελληνισμόν τοϋ Πόντπυ, τάς ά '
σχολία; των Μΐτοικ<»ν τού, την προσφοράν αυτόν είς την γενέτει ράν τον να τα. έν Ελλάδι έ.τιτεύγ ματτ αΐτίν παοονσίασε τόν κΰρ·.ι. ύμιλητήν τής ήμ*Όας διδάττορα τής φιλεσοφίας κ·αί Πρόείκοον τή; ΕπιτροπΓ|ς Ποντιακοιν μελ«ετΛΛ· φΐ λόλογον κ«| Βκζαντινολόγον κ. Όδυσσέα Λαμψίδην μέ θέιιπ: «ΟΊ έκ ΠόντΓν "Ε)νληνες κατά την 50ετίαν 1922—1972». Δέν στάθηκαν οί Πόντΐοι παοα- σιτικοΐ καί .ταρίηι τοϋ Έλλπνιν.οϊι τ,,ν Ρίς τί,ν 'ΚλΜΛι άλλά £ σι·νηλτ>αν ιιπο τα όρινά τή- ?
χρΓΧΛΐατικήί θυέλλης έό^,κ^γ *'
νρα; πβριζήλους ίστίας', ήνδ,ϊ'
«αν καί έιιιεγαλούργηο,χν εΙ- '^ ^
τοΰ; τομεϊ; της Έλλην^ „*'
τεκις, ωσττ να είναι δικα(α ,
■'ΰλογος ή ΰπε^ηφάνειά το,ν ^· .
λα τα έ.τιτίύγιιατιί ιο)ν. *
Μετά την λαμπγάν άμιλία» τ
κ. Λαμψίδη ή κυρία ■ίοταλοκ^
λΰρας τού καλλιτίχνη πα*έΡ0 ^
Χρ. Μπαϊρακτάρη ?να ^. '
Ποντιακό θοηνο γιά τή αξί^
Πατρί,κή Ποντιακή γή
Καΐ ν' έγώ τή Κοώμ έ«ώτεο«
ντό εΐν' άτά τα χάλια.,,1
Ποΰ είν' τσ. κρύα τα νίοά-σ'
.τοΰ είν' τα ποληκάρια-σ' ■
"Οϊ "Οϊ "Οί ! !
Καί ή μνήμη ίλτ£ε· ύ.τό 1|(
^(^ηρά καί παρατετααένα
τήματα τού .τολυπληθοΰς
ρίον.
Μ·ετά τϊ>ν όμιλίην χαΐ την {^
δο έκ τοϋ ΠΑονασ—ΐ' έσχπιατίηβη
μχα μεγαλειυ'Λης πομπή Εκ 2.οοο
κ«| πλι'ον άτόμων μέ έΛΐ«φ(^ή.
τα λά6αοα των Πονηαχών χαΐ κ)
τοΰς «Ζι—ίτ.τΓοοους» είκτταλ.Εί; ^.
ονς «αί μέ τα κορίτσίο τα φτηί-
μένα μέ τίς γοαφΐχές «Ζοτκιο6τ{;>
μέ κατί.νθνναι ποό; τό Μνημ#ΐ(η.
τοΰ Αγνο'κττον Στρατιώτον, δ~,ν
ό Πρόε-δρος τής Έπιτρο.τή: χ. '|0
Λ<π'οεντ»δης κχχτέθεσε στέ(((πον Με την άνάκρουσιν τοΰ 'Εβνι κου "Τμνοτ> υπό τής Μονσιχής τή;
φΓΗΐνραί ή ώοαία μτ'σταγοίγία τή;
τελετή: ίληΕρ μέ τάς η'·χάς δλλι^
μέν γι'ι τόν έορτασμό των Ιοο
χοόν·Ρ)ν κ«ί Λλλιον γιά τού σιιντο·
μόν έο^τασαόν τής ήαέρα; τή;
έπιστοοφής είς την πάτριον Πον.
τιπκήν γήν.
Αθαν Άσιατίδης.
Κερητσίνι
Μϊγάλη τιμή είς θΓσσαλονικέα καλλι/τέχνην
Ή ΚαλλιτεχνΝκή 40ΐετηρΙα τοϋ Μα·
κεδόνοα Μουσουργοϋ κ. Σώτου
Βααιλειάδη
Έπιτυχεστάτη καί μεγαιλοττιρεττής ή τΐ'μιηιτΐιΑή εκδήλωσις τού «Ποφ-
ινασσού»
Τό λαμιτΓϊρότ&ρον καί Ισ'χυρώτε-
ιθθν των έν 'Αθήνα.ις ιτνεοματικών
σωματείον, μέ πλουσίαν ιστορί¬
αν καί παράδοσιν καί μεγίστης
καιρτΓθφόρον δραστηιριότητα, ό <Ρι λολογΐικός Σύλλογος «Παρνασ σος», τού όττοίου ΠροΕ&ρος εΤναι ό σοφός Γενικάς Γραιμ,ματεύς τής 'Ακαοημίας 'Αθηνών κ. Ιωάν. θε οδωρακό—αυλος, ώργάνωσε την π" ρελθοΰσαν Παιρασ'κευήν είς τή^ ιμιεγάλην αίθουσαν διαλέξεων και τιελετών το>υ, τταητ,ιγίΛριχόν έορτα-
σιμον τής Τεισσαραχονταετηρΐ'δος
Καλλι τεχνικάς ττροσ'ψοράς τού
διαττρετΓούς ιμιέλους τού μουσοαρ-
γού κ. Σώτου Βο)σιλ£ΐά5η, Γτού
είναι «αί έκλιεχτόν τόννον τής θε-
σαλονίικιης μας.
Ό έΌρταοιμός είχεν έξ,αιρετικην
ιέτπιτι/χίαν. Ή τίιρσχττια αϊθουσα
ήτο ύττε'ρτηλή,ρης έ<λεκτοϋ κό- σ,μου. Παρέστησαν τρολλοί όκαβπ μαϊικαί, καθηιγηται Πανεπιστηιμ'- ου, τπρώηιν ύπο'υιργο!, άττόστρατοι ναύαρχοι καί ςττρατηγοί, μουσουρ γοί καί αλλοι καλλιτί,χναι κα! ύ- λόκληρο τό Διοικητικόν Συμδού λιον τής Ένώοιειως Έλλήνων< Λο- γοτειχνών τής οποίας ό κ. Σωτος Βασιλεΐιάΐδης είναι έττίσης μίλος. ώς κΐαιί ττλήθος Μακειδένων, κυρι- ως έκ των μιΐλών τής «Μακεδον,- ΑΙ ΔΑΣΜΟΛΟΠΚΑΙ ΔΙΑΡΡΥΘΜΙΣ,ΕΙΣ ΕΙΔΟΝ ΤΗΣ ΣΙΔΗΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ τπρός τάς τελω- ν·εια.<άς άριχας τό ττλήρες κείμε¬ νον τςντύ Ν.Δ 1248)72 «περΐ δι αρρι»6μΐί'3ΐεως των δασμών ττρο'ι- όντων τής σιΙδτ>ρα6ιομηιχανίας» με¬
τά τής αίχιείας είσηγητιικής έκθέ-
οχως τούτου.
*Ως γνωστόν, δ·ά τού κοινοποι
αιιμένον νομοθετικοΰ διτχτάγματος
τό οποίον όχει τεθή έν ισχύϊ άττό
τής 6ης Μαϊου 1972 έπ,δάλλίται
νέος δασμος είς ττίοιόι'τα έ< σιιδή ρου καΐ χάλυβος είς κΌομούς, ττρί- σματα, π>ατέα καΐ ~>α·τίνας, σι
δηιρόφυλλα είς ρόλλοι/ς μορφοσί-
δ·τ·ροΗ ταινίας θιραής έξ£λάσι·Λ>ς,
λααια'ρίνθίς δνω τω^ 4,5 χιλιστμ.
Έ,τπ των λο'.στών χοιΧωβουργικών
ττροιίντων τοΰ κεψαλαίου 73 τού
έ./ ισχύϊ Δβσιμολογίου ουδείς νέ¬
ος δααμός εττιβάλλεται
Κατα την είση'γτνπικήν έκθεσιιν
δ:ά τής ρυθμίσεως αυτής έτπζη-
τεΐτα1 άφ' έ'/ός μέν ή έ^εργοττοί-
ηισ:ς τής αύξούση>ς έγ<ατεστηιμε- νης δι.ινο:μιιΛΟτιητος, άφ' ετέρου δέ, ή αποκατάστασις "σΜ 'όρων άν- ταγω/ιΐσμοΰ είς την εσωτερικήν άγοίϊάν μιε""θίξύ τώ1/ καθέτων καί τώ/ έ'ξηοτηιμΐένω·/ έλληινκών χσλ- βοιηγικών μονάδων Μέχα'ς έκ6όσ©ως τής κοινης ύ- ττς>.^ογι.κής άττοφόισ·ϊ.ως τής προ.
βλεττομιέινης ΰττό τού ιίοθρθΌ 1 τού
κο".οττο'θΜμιένου νοι,-ιαθετιικού διο-
τόΐγ.ματος, δια τής όττοίας θά κα
θςνρ'σθούν οί δροι καΐ διατυττώ-
σεις τής ττα,-αλοιβής καΐ παραχο-
λοοθήσι-ως τής ν·ϊ(μ!ι:αου χρησιμο-
τηοιήΐτεως τού είοαγειμιένου ή,μικα-
τε:.ς<γασιμένον τηρο'ιόντος (ΣΟ· ΙΛΣ), ή τταράδοσις τούτου, σι>μ
<)>ώνως μέ ττ^ σιυ/νσ·5ει/τιικιή.ν εγκύ¬
κλιον, θά διιενεργεΤται έττΐ τή κα
ταθέσ'ει ύττό τής τπαρσοληΐπτριας
βιααηχανίας ύττουθι/Α3ιυ δηλώσεως
ττβαΐ τού δτι τό προϊόν θά χρησ1-
μοττοιηθή άττοκλει,στιιικώς ύττ' αυ¬
τής, άττα<λειομένης ττάσης διαοέ σεώς τού είς ετέρας χρήσεις ανει,1 ττροηγουμιένης αδείας τής τελωνει ακής άρχής, κσΐΐ τής καταβολής τής άναλογούσης σνμπλΓ>ρω,ματτι.
•οής δασ,μολαγι.κης και ψορολογι-
ής έτ6ύ
«ής Έστ'ίαςί». Την θαυμάσιον ού-
τήιν έ<δήλωσι,ν έτίμησσν διά τή', τταρουσίας των καί έκπρόοτοιπκ τοΰ Μακαριώτατου 'Αρχιΐτησ«9 —ου Αθηνών, ώς καί ό ΠρόεδροΓ τής Σι<μ·οονλευτΐιικιής ΈτητροπΓΐς κ. Άπ_ Βογιατζής. Μετά την ωραίαν εισήγησις τού τπροόδροϊ; τού Φ,Λολογικοϋ Τϊμή· ματος τού «Παρναχτοού» Κοβθτνγη τού ΠανΐττιιστηιμιΌΐ/1 κ. Γεωργίοΐ' Ζωρα, πού έξήρ'ε την ψιΛΐογνΜ· μίαν καιι τό τηλο^σιώτατο^ κολ λ ι τεχνικόν έργον τοΰ τ ιμωμέου οψ ττατιριώτου μας, ωμίλησεν συγκι νη,μένος ό κ. Σώτος ΒασιλειάδκΚ Έττηικολούθησεν ή εκτέλεσις ώ ραίον συνβέσεων τοΰ θεσσαλον- χέως μας .μσυσουργοό ύττό έ<λ£· κτών καλλιτεχνών καί καλλιτεχνι δών τής Κρατιικής Όρχήαηρα", Άθηινών καί τής Κρατικής Λιψι- κης Σκηνάς ττού κιατεχειιροκροτη θησαν. Μέ ίδ'αιτίρον ένβοιισΐί σιμόν έχε ιρο.<(ρ5τη~ τό τη«νο·/ ο χιροατηριον την &~ψ(ασίαν σύνΐ; σιν τού κ Σώτου Βασιλειάδΐν «Ή Νύφη τοΰ Βαρρά», ώς καή την σο νάτα τού Γδίου δια—ροποΰς οϊλ^' τού, ττού έξετελέσθη αττό έκλεκιό χορΜδ.ακό.ν συγ.^ρότηιμα, υπό τη δ ι;ύ5υτ/σιιν τού ίδ'ίοι» τιμομένον υ μας. Τρ.Δ. 0 ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ Ό ΰψ^ιττε^ργός Εβ^ικης Ο Ιω «?μί>ας έ—ΐ θιμιάτων ίμιπορίου κ
Μ Μπτιχλάττουλου, ερωτηθείς τ£-
ρΐ τού χρόνον έξ,αγγελΐιοκ; των έ-
φετινών ,μέτρων τταρίΐμοάσεως &ια
•πό έλαόλοβον, έδηλωοιεν βτ' ^
άρμόδ"αι ύΐίηιρεσΊαι τελούν ίν σ
ναιμαμή τήχ; σιΐγικεντ.ρώσα»ς τώ^
τελι.Όω^ στοκχείων, σχεΤΜίώς Ι"
τό ύψος τής εφετινής
Πάντως, έτόνΐισΐ.ν, διά την
διαμάρφωσιν των ,μέτρων θά λη¬
φθούν σοβαρώς ί—' δψ:ν αί Λ ''
λαιόλαδον δανϊ:α<αΐ ύποοοοεώ"^ τής χώρας πρός τό βξ«τίΡ'*όν ώς καΐ ή άνάγκη δημιουργίτΛ '" αττοθβματος άσφοΛείοχ. ΝΕΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΙΝ ΠΑΡΑΓΩΠΚΟΤΗΤΌΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑΝ Ή Έτπτροτϊή Οίκονοιμικών '* ποθέσβων, σιυνελβούσσ ττροσ^' τως ύττό την ττρο"5ρίαν τού όντι· προέ&ρου τής κ*Λε.»ησϊ«ς κ· Ν Μακοιοέζου, ενεκρινε την κατά 75 ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. αθξηριν των θε.σών ΤΓΐ,στώσιεων, διά την σιν τού —όογιράμιματΓος ~αραγωγΐιχότηιτος <«ϊ ορθού α ατολικτιμοΰ τής γεωργι^Φ ραγωγ>ς έτους 1971
Έκ τής αύξησ·εως αυτής, '*
ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. θά διατεβοθν »°
την είσοδτνματιικην ένί<τχυσΊΐν «» Οο-μβακο—αΐραγωγών κσί 23.000 ΟΟΟ δρχ. διά τό φιλικόν ιτολ^' ί>ν υλικόν τού
«ηττευτιικής
Κατόττιν καΐ τής
ταύτης αύςη™ως, α)
διατΓεθεΐσαι. ττιστώσ€·ις, οια "'
έκ,τέλεσιν τού έφΐτινού ττρογ'Ρα''
•ματος αύξησιεως τής -------νωγι*«
τητος καΐ ορθού
τής γεοργΐιΚιής
χονταιι ο(ς 886.800.000 &ΡΧ
'ΐτσ'