194648

11 λ,
Σάββατον, 30 Σεπτεμβρίου 1972
^ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ 1Ι0ΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛ0Λ0Γ1ΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡ0ΣΦΥΓΙΚΩΝΣΥΜΦΕΡΟΝΤ2Ν
Ετος 47ον - Άρ. φύλ. 2172 ~-~ΤΊΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1,50. Δτεοθυντής - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ73229.Τ08 - Γραφεϊα: Νίκης 25.-
ΜΙΑ ΤΡΑΓΙΚΗ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑ ΕΤΗΡΙΣ
ΕΚΑΗΛΟΣΕΙΣ
1ΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΝ
Λ:
««τ
'Χΐίί
ΕΪ —
Μέ ά|Κι'.^θν ρυθμόν σιΑεχίζον Ο Σεβασμ'ώτατος Μητροττολί
είς
την Έλλάδα έχδη- της Αυστρίας καί ά>ν«ψ.ό-
ης ρς ί ά>ν€ψ.ό
ς διά τήν -εντηκονταετίαν έβνομάρτυρος Σμύρνης κ· Χρυσό
τές Μικρασ.ατικής Κατο- σταμος Τσίτερ, απέστειλε
Ή Κή ΈΤή| αόλθ
στρβτής Ή Κ€νθική Έιτιτρο-ή ακόλουθον έ-ιστολήν -ρός
ής < !Ίι ** τής ΠεντηκοτοΜΤηρϊοος συνεχώς Χομβάνίΐ άττό ττροσωττ'κΟΓηΤας, ΣιΛλόγους καί &το. ιιο έιτ'στολάς είς &ς έκδηλώνε- τβι ^ όδύνη δλων δ'ά Γήν τραγι. ι»τίρβν αυτήν σελίδα τής Ί- το0 Ελληνισμόν: Έκ μίρους τού έξοχ. 'Υττουρ. γοϋ 'Ε&'Ίκής Παιδείας καί Θρη ά—εστάλη τό κάτωθι •πρός τήν Επιτροπήν 4 Έν άναφορά ττρός τό ά-π ό 11 Ιίΐττιμβρίου ΐ!)72 έγγραφον. Ομάς διά τήν ττρο- έκδηλώσε- ^ βι' ών έξαίρονται τα έθγικά αί λο'ττά στοιχείσ τού οττου- *"* ία'οτέρου τμτ>ιιατος το0 "Ελληνι
|δ|ί.
αγεν
θύτο
υι,
>ριι
Ό δ!
τής
■ού
καί δή έντός των
υττό τής Έβνικής
Κυβ νήσεως, χαραχθΐίσης —>λι
'ικης τής καλής γειτονίας "0-
σον άψορό την έκ μέρους τού
ηοκργείου ηθικήν συμτταράστα
• αί/τη βά είναι άμέριστος».
Ο τέως Ύττουργός κ. Σπκρί
Λιζάρδβΐ, γράφει: *Μέ συγ-
κ!νΐ)σιν βαθείαν Ελαβον την έγ
ηνλιον Μήνυμα. βά εΐττω· τής
ΈΐΓ'τροττής ΜηΛ/μα ιτρός την
ην
τόν
Μιητρο—ολίτην Μυ
Τιλήνης κ Ίάκωβον ττροσκαλέ-
σαντά τ^ β^^ς —αραστή είς τό
τελεσβησόμενον έν Μυτιλήνη μνη
μόσι/νον: «'Εκφράζω τάς άττεί-
ρους ευχαριστίας μου διά τή*-
■πρόσκλησιν είς τό έττίσημον μνη
μόσυνον τό όττοίον θά τιμήσουν
διά τής -παρουσίας τ«ν ό Μ«κα-
ρ'ώτατος 'Αρχιε-ίσκοττος Αθη¬
νών καί πάσης Ελλάδος κ. Ίε
ρώΛιμος καί ό Έξοχ. Άντιττρσ-
ε&ρος τής Κυβερνήσεως κ Στυ-
λ'ανός Παττακός καί άλλα' ττρο
σωττικότητες Συγχαίρων "Υμίν
έττί τή έθνική ταύτη ττρωτοδοι>·
λία, γνωρίζη) τή Ύμετέρα φιλή
Σΐβασμ'ότητι, δτι δέν βά δυνη-
βώ, έκ λόγων ανωτέρων τής θε¬
λήσεως μου, χά άντοπτο'κριθώ είς
την ιτροσκληοιν υμών Ή θυσία
τοϋ "Εθνομάρτυρος Μητροπολίτου
Σμύρνης Χρυσοστόμου είναι είς
κρΐκος είς τήν μακράν αλυσογ
τών μαρτύρων ύ—έρ τής Έκκλη-
σίας καί τού "Εθνους άς είναι
δ' ημάς τούς μεταγενέστερον^
ττηγή διαρκών έμ·πν£ύσεων»-
Ό συγγραφεύς καί στρατιωτι-
κός κ- Τάσος Μουμτζής, άττό τάς
5ον
Ή ϊκκλησΐα των Βλαχερνών %
γινε στούς κατο.τινού; αίώνες τό
πιό σεδάσμιο Ίερο τής Πόλης.
πολίι πιό σεδάσμιο άπό την Άγία
^οφία καί ί'υτό τούς Άγίους Ά-
ποστόλους. Καί ή Άγια Σορός
έ'/ινε ή κιΓ.ωτός π(λ> Ικρυβε τό
Παλλάδιον τού Βυζαντίου. Σ' αύ
την κατέφευγαν ό λαός καί οί Αύ
τοκοάτοορς σέ κάθε δΰσκολΓ, πε
ΙλΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΧΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ
οίσταση σέ κάθε κίνδΐ'νο,
κάθε έπιδρομή Βαρβάροιν.
σε
Καί
ν ό Μαφόριον τής Παναγίας ήταν
(>πίι τότε τό φυλαχτό τής βίοφν
λακτη; Πόλης. τό νικηφόρο λάβα
ρο, ή αγια σημαία τών Έλληνων
τής Άνατολής.
Μέ τουτο καί μέ τό ξίφος τού
μονάχα στά χέρια ό αύτοκράτορας
'ΙΧ? τή νίκη δική τού, καΐ σταν
άκόμη ά.τόμενε δίχ<·)ς στρατό. «Ό μίντοι Βασιλεϋ...» άνιστο- ρεϊ ή "Αννα Κομνηνή, «ξιφηφό- νθς είστήκει τη ετέροι δέ τών χιι- θών τής τοϋ Λόγοιι μητρός τό ό>μό<τ>ορον σημαίαν κατέχων, ί¬
στατο μεθ' ί.τπέων γενναίιον άν
άρων εϊκοσι καταλειφθεΐς...». ι
Αύτά ώς τό 12θ·4. Τότε, υ-
οτερ' Από τήν προίτη άλωση τής
Πόλης, αρπαξαν ο! Φράγκοι έπι-
δοομείς κ«1 τό Μαφόριον καΐ τό
μαζί μέ πλήθος άλλα κει-
στη Δυση. "Ενας (>ραχί-
ονας τοΡ Άγιον Γεώργιον· τό
πώμα τής Άγίας Λουκίας, κ' %'-
ν άς σταύρος θα(ματουργός Γ>ρί
οκονται σήμερα στή Βενετία. "Ε
να κομμάτι άπ' .τό Μαφόριον σώ
ζεται στήν πρρι'φημη σταυοοθήκη
τοϋ Λιμβαΰργου
Ό κίνδυνος ποΰ πέρασαν μέ
ιήν έπιδρομή τί>ν Άβάθίον τα Ί
όλον μας Ή μνήμη Των Κι-δωνίας, γράψε': «Στόν άγο—η Ρ()α τΛν ΒλαχερνΛν έ'κανε
Ύ'- '"....." τ-------*:— τόν «Ποοσφυγικόν Κόσμον» δ'ά.| Ηράκλειον νά σκεφθεΐ· πώς ε'
κι αι>τα να όχυριοθοίΛ', κ'
Τραγωδίας,
ΐδιτοία^ τίς οίδε, δ'ά ττόσας γε
«άς Έλλήνων έ'θαψε τό όνε'ρον
ή; ίΑεγάλης Ελλάδος είς τάς
ακριβώς τής ττραγματώ-
κώς τού, όρθώνει έντός μας καί
όρον καί ευχήν. Κατάραν: δ'' δ
'αους εθεσαν τάς έγωΐστικάς των
'^ικρότητας υπεράνω τού Έθνικοΰ
3ΐ ό.|ονμφέροντος καί τραγικώς ύττε-
. Μφθησαν τής 'ΕΘ/ικής Συ'ειδή
αΐως των αίώνων μας είς όξιό
0 ε- —τα φ'λοττατρίαν καί αίττοθυσί-
£να.«■ Καί ευχήν!, όπως αί Γενεά!
ού μέλλοντος μή λησμονή.σουν
ΐ«τέ τα αίματσπ·οτισμένα χώμα-
™ ΐα τής Μ>«ρασίας, τοϋ Πόντου
«οί τής θράκης, ττάτρ'α καί έλ
βίς τούς αιώνος των αίώ
νόν. Καί, ορθώς δίδα~όμ£νσι
ί5 τ^κ τραγ«6ίαν των, σκνΐΐδητθ-
ικ>ιΐ»ιβ&ν ττάντοτ£ τα ττραγματικά
]οϊτιο τής 'Εθνικής Συμφοράς
Τής Ίστορίας εΤναι μ€γα-
λυτέρο συιιφορά. Εύχσ.Ρι<*τώ 'ό^ θεόν διότι μέ ευλόγησε νά έκτ:- καί έγώ τό καβηκον μου ιτρός τήν Πατρίδα τάς Αην, νυν Α'ιϋ ■ών ιδο: 6ιο· ευ>:
οει·
ρμι·
ιοϋ·
ρίκ.
ιβς, ΐππνρ«τών ώς ίφϊδρος ΰττο-
λοχαγός είς τάς τάξε'ς το0 Στρα
'οθ όττελίυθερώσεως των ύποδού-
άδελφών μας Μ* τήν ιδι¬
6ασα μέ μεγάλην συγκίνησ'ν τα
Τής Έ-ιτροπης διά την ττεντηκο ^χΤι—ρ τότε τό
ίδ άττό^τής Μικρασιατ^ 1ΡΙ-, Ηρακλείου
ή Σ 6'
ί<0 κής Κατσ.στροφή'ς. Συγχαΐρω δ- λους κα; χειροκροτώ την ωραίαν ^γΐνΡ ή ττρωτοβουλίοβν των- Έτσι θά μας πταντινουπόλειος. Τί ι"Ί Π)»* «η ^.*· 1##ν ι.Λι #ν « *ί* Χβ 69 Φ- II ι Λ _ Γ~ * _-_^-..Α_ _. * Λεγόμενο τείχος άπό όλόκλη των Βλαχερνών. πού ηεγεών τής Κιον δοθή ή ούκαιρία νά χύσωμε, ό- λοι μαζί, ενα καυτό δάκρυ γιά τόν άδικο χαμό των άλησμονττ)·'Μν Πατρίδων». Τό τεΓχο; αϋτό δε·ν ήταν δι οΐηε εΤχε τάτρρο· όπως τό - τ01-, θεΡΟοσ!ον. Έξαιτίας ξς ΙτοΟ ρδάφους^ πού ήταν πετρώιδες, Ό κ Μουμτζής συν£χίζοντας τό άποτελοΰσε έ'νας μόνο τοϊχος. την έττιστολήν τού, ττροτείνε1 τή δημ'θυργία «Άκαδημίας Σποιι- Ι δών Άνατολικής Οράκτ,ς — Πόν τού — Ί«νίας, Αΐολίδος», κατά Α' ΒΛΑΧΕ,ΡΝΑΙ ►ς δμ(ι>ς ;.α'ι ύψηλότεοος
τϊιπό έ/ρίνους των τειχίόν τοΰ
θεοδοσίου.
Τό τεΐχσς ΐοΰ Ηρακλείου άρ-
χιιζε κατά την έπικρατέστερη έκ
ΰοχή άπό τίς φνλακές τού Άνεμά,
ά,τό τό σημεοινό τζαμί Αϊ-
>)άζ Έφέντη, καί συναντοΰβε τα
παράλι» τείχη κοντά στήν Πύλη
των Κυνηγών· έ.τάνο) στόν Κερά
τιο. Ό Τξαννής Παπαδόπουλος,
ό σοφός 6τ»ζίχντινολόγος κα'ι κα
Οηγητής τής Μεγάλης τοΰ Γέ
νονς Σχολής ύποστήρι|ε μέ πολ
λή πειστικύτητα, πώς και τό αλ
λο τμήμ<ι τοΰ μονοΰ χερσαίον τεί χ<η>ς .τού 6λε·ποΐ'με σήμερα· ά.τό
τό ΑϊΒάιζ Έφεντη αίς τό Τεκ
φοΰο - Σαράϊ. ήταν κΓ αϋτό
κΐίβμα τού Ηρακλείου καί πώς
είναι λάθ-ος ν' ΟΛθδίδεται στόν
Μηνουήλ Κομνηνόν, ποϊ> ήταν
μονάχα ό ανακαινιστής τού
"ΕτίΤι ή άλλιως όλόκληρο τό
κυμμάτι «ύτό τοΰ θεοδοσιανηΰ τε!
χους, ά«ό τό Τεκφούο - Σαράϊ
ώς την παοάλια πύλη τών Κυνη
νών- άκολούθησε γρήγοοα την
ιΐΊχη ποΰ είχαν τα χερσαϊα τείχη
τοϋ Κιονσταντίνου. 'Εξαφανίστη-
δηλαδή
ά<τή<τει πα- οά μόνο κάποι.χ άσήμαντα Ί'χνη, χιιμένο. σήμεοα μρσα σέ σπίτια νιιΐ σέ αΰλές ίδιοιτών. από την τουρκική κατα κατ' άναλογία πρός τό έπταπύργιο τής άλλ.ης άκρης τών Τϊΐχών. πήρε καί τό Βραχιόλιον τό ίίνομα «Πενταπύςγιον», γιά , γ τους πεντΓ ώοαιότερον; άπό τοΰς αύργους ποΐι .τό περι6άλλοι·ν. Μέ τήν ίσχνρότατη αυτή όχΰ- ροΜΤη, καί μέ τήν καθιέρωσή τον; σάν τόπον τού πλέον ιερόν προσ- λ.υνήματος. ήταν πολϋ ττνσικό κά- Λοτε αί Βλαχέρναι νά γίνουν καί ιό νέντρο τή; —λιτικής ζιαής τον Βνζ«ντίοΐ'. Άπό τό τέλος τού ΙΛ' (Λήνα ή Αύλή άρχισρ νά μεταφέ- ρεται έδώ. Κα! οί Κομνηνοΐ ϊγ- ■Λΐτελριι|Ηχν όοιστικά τό ,ταλιό Ι¬ ερόν ΙΙαλάτιοΛ· τον Μεγάλον Κωνσταντίνος κ' εχτισαν ίδο> τα
ρίας, πού μάς άνιστορεΐ ή "Αν-1
να Κομνηνή.
Ή γιυρτή τού Εύαγγελισμοΰ
^ 5 Μαρτίου' είναι γιά τόν 'Ελλη
/νήνισμό μιά μερά ενδοξη, αίώνες
πολλούς πρίν άπό τό 1821. Την
ήμέοα έκείνη τοΰ 1097 οί ϊσχυρό-
τεροι ήγεμόνες τής Εύρώπης
συνάχθ',κοιν στόν Άλεξιανόν Τρί
κλινον. γιά νά όρκισθοϋν, όπως
Ηχε σΐ'μςριιινηθή, πίστη καί υπο¬
ταγή στό 6ασιλέα τοϋ Βυζαντί
ου.
Μεγάλη πομπή ν.αΙ .ταράταξη Ι
ΕΡ'ΚΑΙΡΟΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
Ή Πεντπκονταετία
συνχργόπου μας
5ο ν
Ή έπικρατοΰοα γνώμη περί με
γάλης άριθμητικής ύπεροχής τού
Έλληνικοϋ Στρατού άπεναντι τού
στό γργονός τή λαμπρότητα
που τοϋ ταίριαζε. Ό Άλέξος
καθόταν, μόνος αΰτός, στό χρυσό
τοΐ' θρόνο_ ίνΛ αί "Ελληνες αξιοί
ιιατοΰχοι τύν περιστοίχιζαν δρθ1·
οί. καί οί Φράγ/οι άρχσντε; πε-
ρίμεναν, ίίρθιοι κ έκρϊνοι, τή σει
ρά τους γιά νά τόν προσκυνήοοιιν
νονατίζοντας καί φιλώντας τού
τό .τόδι, τό γόνατο_ τό στόμα. Σέ
ι.ιά στιγμή ό Ατ'ιτοκράτιορ σηκώ-
6ηκε ά,τό τό Ορύνο τού· καί τότρ
ενας άπό τοϋς Φοάγν.οΐ'ς,
ίμενος νά περιμίνει ορθιος. πήρε
ρξοργι-
μεγάλα πεο«λαα.-τρα παλάτια των τή θέση τού· Ό Άλέξιοςι «πά-
ΒλαχερνΛν, ποίι ποοκαλοΰσαν τήν >Μί την άγροογον των Λατίνων
την
προ
>.ατάπλη'4η των Ηένων — ρ
πάντων των σταύρος όριον — καί
ο'ποΐ' κρίνονταν γιά αερικοΰ; αίω
νες οί τύχε; τή; Οίκονμρ-νης.
Λαι την άγρροχον των Λατίνων
είδώς», πηοτίμηαε στήν αρ-
νά μή δόσει .ιροσοχή στήν α-
Ό Φράγκο; δμοις, χω-
- νά δόσρι σημαστα στίς παρα
θάλεγε κανρί; πώ; κάποια μυστι τηρήσεις τού Καμητος Βαλδονί-
λή φωνή τί>ν; Γιόήγησρ σρ τοΓ>
θυ· ποϋ θρλησρ νά ρ.τρμδει πρόσ-
-ον ε'δω τόν τόπο, κοντά στό ναό βρσε μάν άκόμη ονθάδεια. «"Ι
ΐή; Παναγίας, ποΰ ήταν γραφτά
ποτί. <ττά χε.πο την ανεγϊρση τού τειχοιι;
την Ηρακλείου ό Αντοκράτωρ
Λέοιν Κ' ό Άρμένιος (813 —
820) Οελ.οντας νά καταστήβει ό
χυρότρρη τη μεγάλη χερσαία Πΰ-
Λη τού — την «ΙΙόρτα τοΰ μονο
τρίχοΐ'; των Βλαχρρνών» — ε
χτισε καί δλλο έξιοτερικό τείχο;
(Ι;ΐό τί; φυλακές τοΰ Άνρμά ως
την παραλία. Ανάμεσα ά,τό τα
δύο τείχη σχηματίσθηκε ρτ<τι ενα ίαχυρότατο φρονριο, τό περίφημο «Βραχιόλιον των Β?Λχερνών>.
Αλνέξιος Κομνηνός (Ι 081
)1ο8) τόν Άλρξιανόν Τοίκλινον.
τό ποώτο μεγάλο παλάτι των Βλα-
»ερνών.
Στό παλάτι έκεϊνο ύποδέχθηκρ
ιι Λλε'ξιο; μέ ά.τοθενιτικίι ΰπο-
Λοχή τό δασιλιά τής Νορβηγία;
Σίγκονρτ· καί έκ?.ί εγινε τό πρρί
ιΐημο ρπρισόδιο μρ τόν άγροΐκο
Φράγκο ί.τπύτη τή; Α' σταυροίτο
6ρ>, ρΙ.τρ, «ΐτοΐο, Υίι>ρίτης κάθη-
ιαι ,ιιόνο; παρισταμένων αντφ τοι-
Γΰτων ήγρμόνων». Τότε μόνο ό
'Λλεξιο; ρώτηπε τόν αυθάδη ποί¬
ος είναι καί άπό .τοΰ κατάγεται.
Ό Φράγκος άπάντησρ μέ .τοοκλητι
κές ν.αυχησιολογίρ; γιά την ύψηλή
τον καταγοιγή καί γιά τα Λθλεμικό
τοιι κατηρθ(ί>ματιι. ΚαΙ ό Αντο-
'ρατιορ νυχρος καί
αταραχος
άρκέσθηκε νά παρατηρήσρι: «πάρρ-
•ττί σοι καιρός ό πολλ,ων σρ πολ.ρ-
μιυν έμπλήσων ■ κ' έξίΐκολονθησρ
νά δίνει σ' αί>Γον, καΐ στοΰ; αλ-
Λους Φράγκου; (Τ'Λ'τοόφθις τοιι,
χ'ΐήβιμρς σι·μί)θΐ7.ε·ς γιά τόν ν.αλύ-
τρρο τρόΐο πού επρε«ε νά πολε
μήσονν τοϋς Γοόρκοΐ'ς.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σννεχίζεται)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΥΑ
τό ττρότμττον τής τόσο
δρώσης, άττό έτών, έν ©εοπταλο·
Η ΠΑΤΡΙΔΑ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΟΡΤΩΝ
νίκη
Μακεδονικών
Σττουδώΐ/»' Ύττάρχουνι

II
έξέχουσες ττνευματ·κ*ς ττροσωττι- Ηραόάκι. Τα παιδία τής γειτο
κότητες, ίκανές γι« τό έργο μ<άς νιάς ιιαζεμένα βτόν ή<η>χο δρόμο
έ.νδ»λεχοΰς ερεύνης καί "ιαξινο- Λαίζαμε κότσια ή τσιλίκι ή «πα.τπά
μήοεως το0 πνευματικόν 'ΥλικοΟ, -ακι». ίΚ'α ,ταιγνίδι ποΰ μοιάζει μέ
ττού εί" αι σκοοττ-σμένο. Τό έργο χοκευ. Οί γι»ναΙκες μαζεμρνες στΐ;
αύτό βά άττοτελέση τό καύχημα αΰλ.ό.τορτες συζητοΐΛ- μέ -τίς γειτύ
των έλληνικών ττληβυσμών τής νισσες, Τό χιοϋμερ δέν ελειπε κα
Μ'κροσίας καί Θράκης»
Ούλον άπό τίς σοζητήσεις τονς.
Ό Πρόϊδρος τοϋ 'Ε—ιμορφωτ· Λέν Οπήρχρ σχεδόν κανένας ποϋ
κου Συλλόγου Ηρακλείου κ. Φί νά μην εΐχρ τό παρατσοϋκλι τοι>.
λττπος Πολίτης, γράφει δτι ό Κ;" δν καμμιά ιτορά δρισκόταν κα
Σύλλογός των ύ—ή·ρξε ττρωτοττό- νένας μέ κανέν» κουσοΰρι πού χτυ
(ος, άρχηγός τοθ θΐκου τού τ-
^τιίασιλΓυς^ εδήλωσε πρός την
Επιτροπήν της Πεντηκονταετηοί
Ι«ς άττό τής Μικρβσιατικής Κα
Τ·ηρβε)ίϊς. δτι τίθεται είς τό
'λινρόν της καί δτι θέλε1 σνμ-
είς όλας τάς σχετικάς
'ς τάς όττοίβς αύτη βά
'ρογραμματίση
σαν τελετών των έν Ν Ήρακλεϊ ίνα; άρχοντάνθριοπο; πάμπλοΐ'τος
Μ «'Αθηναϊκον "Εκ—»ιδευτη·ρίων, 5τοΐ< σ.τοι'ώασρ /αί πάντρεψε ενα ειδικήν σ/γκέντρωσ'ν καθ' ήν, σιοηό όοφανά,καί έ'κανε πολλές μετά ττρόλογον τοΰ Προέδρου τού εύρργρσίρ; στήν κοινότητα. Μόλις Συλλόγου, ωμίλησαν ό δημοσιο- τόν βλέ.ταμε ολο την γωνιά τού λόγος κ ' ΔτιμήΤριος Ά6ραμίδης δρόμον σταματρνσαμε τό παιγνί- ο Πρό·ΐδ?ος τής Έο-τίας Νέας δι καΐ στεκόμασταν στή σειρά αέ Σμύρνης Κ. Πάνος Χαλδέ-ζο; καί (ΐεβασμό ωσπου νά άπομακρνινιθή. τ__ι...._ .;. τί~. Α«ν Τ/ΐΐνΐ Χρ ίι'νη ό ΙΙαΐτποί»Γ έικοανιίΐόταν Συνεχιια ιίς την 6ην Σελίδα Διά τα 46 χρόνια μας Λ,ίγο ό ΙΙαπ.τοί»; βτήν γωνιά τοΰ δρόμον· Τό ϊδιο καί μέ κεΐνον. Οί γιιναΐκες σηχω νόντουσαν καί μπαίναν στά σπίτια τού; καί μεΐς μ<ιζύ τοιις. Ό άρ- χηγός καΐ προστάτης τής οΐκογε- ., ρ(χε «·θη Κπ&όμασταν σιω < στό τ^(ίπ^, ^χανε 5 πιό μι ίσον ίνΐ' II" ,ίκο- ¥' ·χνι' Ιν 'Αγβι-τέ μου Σωκράτη, Ι νεκτ'μήτους ύττηρεσίας ττροσενεγ ^^( Επί 46 όλόκληρα χρόνια μέ- κόντος τώ χειμαζομένω γένει ή- ^ Ό στί; σλίδες τοΰ «Προσφυγι- μών, ττεριορίζομαι νά συγχαρώ ^^ ^ ποο<τρυχή ι»0 Κόσμοιη> σνγκεντρώνί' ώς αύτι,ν, ώδε ένεκα ασθενείας κα- »Αν ^^ρ^ρ τ^ν λόγο σέ κανέναν
λΤΤ'«ή μελισσο, ίοτοριχώς, ότι τάγματος τοΰ ττοδός μου καί εΰ μ ?0-,βί, Λν ,·;χι πηνηίν,ιμε άμίλη-
^μίινεν όπτό την Συμφοράς χηβώ υμίν υγείαν άκλόνητον έν ^ στ(ζ χ0Ε('>βΓΐτοκ&μαρ^- μης
'ϊί ΈθΜκής Πηγής Άνατ &ρό- σχυσιν £ίς τούς τετιμημένους τ"|- Στή σχολείο τα πράγματα ησην
«Ίζ. Πόντου καί Μ. 'Ασίας Αύ- θ'κούς αγώνας ώς καί πασάν ευ -,χ(ίρι_α/ ^ν καΐ λιγάκι δύσκο-
>»μο' να χαρακτηρίσω τόν «Προ τυχίαν. ·κα ή μητρική μας γλώσσα ήταν
Κόσμον» σον, δττ»ς έσύ Ό Δαφνουσίας Γρηγοριος ^ τοι',ρκικα Μαθαίναμε έ-τομενιος
----------- τα Έλληνικά σάν ξένη γλώσσα·
Ο κ. ΑΛΚΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Κάθε παιδί <ΐτό νηπιαγυιγείο εϋχε καΐ τό κοττάκι τού μέ οϊίτρ άλλον εί'δους όιασκεδάσεις καΐ άπασχολήσει; είναι ή μεγάλη κοι- νοινικότης τού λαοΰ· Είχαμε τα μουσαοριρλίκια, τίς δεγγέρες καΐ συνεπώς ολοι. οί άνδρες φ<σικά· ήσαν γερά ποτήοια - π(νανε οδζο ■/αί καλοι τζογαδόροι. Ή οΐκογένεια ήταν σφικτά Οε- μένη γχά ή κοινότητα τύ ΐδιο. Ή Δημογεροντία φρόντιζε γιά δλα. Οί αποφάσεις της ήσαν Νάμοι. Οί Έφορεΐες φροντίζον γιά τα Σχολειά καΐ οί έκκλησιαστικές Έ πιτροπές γιά τίς έκκλ.ησιές. 'Τπήο χε μιά πλήρης αϋτοδιοίκησις καΐ οί "Αρχοντες προσπαθοΰσαν νά με'νουν τα οϊκογενκιακάμας μέ- οα στόν κι>κλο μας. Σπανίως ?ς^-
θαναν ξητήματα στά τούρκικα Δι-
χαστήρια, Οί ίερεϊς μας ήσαν α?-
βαστοί καί ξρρανε τό ποίμνιό τονς
τόν καθένα μέ τό μικρά τού δνοιια-
Ό άντιπρόσιοπος τοΰ Πατριαρχείου
ήταν καΐ ό άντιπρόσοπος τής Κοι
νότητος άπεναντι στήν Τουρκική
Έπ' εύκαιρία τής έπετείου τής
Μικρασιατικής καταστροφής καί
τοθ όλοκαιΛώματοις τής Σμύρνης
θά έττρεττε ϊΐ-ίτϊαφέρωμεν καί τόν
Γ. 'ί(:;τω^ δστΐς δ'ετέλ:σεν Γεν.
ΠρόξΕνος τής Άμερικής, κατά
την έττοχήν εκείνην.
Κατά τήν έττοχήν ττοϋ ήτο πρό
ξενος τής Άμερικής είς Αθήνας,
προσκληθείς εί; ΗΠΑ εδωσΐν πολ
Κεμαλικοΰ' είναι, τουλάχιστον, ύ-
περβολική. Ή Έλληνική Στρατιά
άπετελείτί* άπό τό Α' Σώμο
Στρατοϋ, τό Σώμα Στρατοΰ
Σμύρνης, την Μεραρχίαν Κυδω-
νιών, τήν Τα£ιαρχία Πείικού, δύο
συντάγματα πεδινοϋ πυροβολικού
κΓ ενα βαρέως. Σύνολον ένενήν-
τα δύο περίπου χιλιάδες άνδρες.
Όμως, τμήματα των μονάδων
αυτών, μέ συνολική δύναμη όχι
λιγώτερη των δέκα χιλιάδων, έ'-
μεναν καθηλωμένα οτίς φρουρές
τής Σμύρνης καί τής κατεχομέ-
νης ύπαίθρου. Επί πλέον, ή Στρα
τιά, κατά τήν προέλασή της, ήταν
ύποχρεωμένη νά αφήνη πίοω της
ίσχυρά τμήματα γιά νά έΕουδετε-
κ ΑΠΟΛ ΛΛΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
τό Σαλιχλή. Στίς 11 τό Ναγλή, ή
Φιλαδέλφεια, τό Κιρκαγότς, τό
Σόμα. Στίς 17 τό Μπαλούκεοερ.
Στίς 19 ή Πάνορμος. Στίς 24 ή
Προϋσα.
Δέν πρέπει νά νομισθή ότι ε¬
πρόκειτο περί αγώνος δρόμου. ΟΙ
τουρκικές μονάδες πρόβαλαν α-
πεγνωομένη αντισταθή. "Εδωσαν
μάχες. Άλλά δέν μπόρεοαν νά
οταθοΰν πουθενά.
Ή λαμπρή έπιτυχία τής έπιθε-
τικής προέλασης τής Έλληνικής
Μικρασιατικής Στρατιάς, έκρινε
την ύπόθεση. Οχι μόνο οί Μεγά-
λες Δυνάμεις, άλλά κΓ ή Όθω-
μανική Κυβέρνηση τής Κωνσταν-
τινούπολης, πει'σθηκαν ότι ή πα-
ρά πέρα αντισταθή των Κεμαλι-
κών θ' άποτελοΰσε αίματηρή μα-
ταιοπονία. Καί ατΐς 28 Ιουλίου)
10 Αύγούστου 1920, ύπογράφηκε
των Συμμάχων καί της Όβωμανι·
κης Αύτοκρατορίας πόλεμο.
Ή Συνθήκη τών Σεβρών θεω-
ρεϊται καί είναι πράγματι, τό κο-
ρυφαϊο τών πολλών διπλωματι-
κών έδιτευγμάτων τοϋ Έλευθερί-
ρώνουν τίς όρεινές «φωλεές άν- ή Συνθήκη των Σεδρών, πού έθε-
τιστάσεως. τοϋ έχθρού καί νά κα 0Εί έπίσημα, τέρμα στόν μετα£ύ
λύπτουν τα νώτα της άπό τίς ε
πιδρομές των άτάκτων κα'ι τίς
ένδεχόμενες έΕεγέρσεις τοϋ μου-
οουλμανικοϋ πληθυομοϋ.
"Ετσι, μέ τήν προϊοϋσα έΕέλι-
£η τής προέλασης, ή άριθμητική
άναλογία άπέθαινε προοδευτικά ύ ου ΒενιΖέλου. Είχε νά παλαίψη
πέρ των Τούρκων. Άλλά, χαρή έναντίον πολύμορφων καί άπαρ.ί-
στόν προδιαγεγραμμένο, άπό τα καμπτων ίσχυρών άντιδράσεων.
έπιτελικά σχέδια, συντονισμό των ( ·Η |ταλία ώντενεργοϋσε μέ κάθε:
ραγδαίων κινήσεων των έλληνι- θεμιτό κα) αθέμιτο τρόπ0 στήν Ε.
κών μονάδων, έΕησφαλίΖετο ή ' πεκταση κα| ένί,σχυση τής Έλλό-
συντριπτική ύπεροχή τους στά ση δος. Τα πολυποίκιλα καί εύρύτα-
μίϊα των συγκρούσεων. | τα γαλλικά οίκονομικά συμφέρον
Ή Έλληνική Στρατιά τελοϋσε (τα ύπαγόρευαν τήν έμμονή τής
υπό τήν αύτοπρόσωπη διοίκηση ' Γαλλίας Οτό δόγμα τής άκεραιό-
τοϋ άρχιστρατήγου Λεωνίδα Πα-
ρασκευοπούλου, άήττητου σ" όλη
Ό κ- Γ- Χόρτων, υπήρξεν δι- άς, των ήθών καί έθίμων, τής
κοικονικής ζωής κλττ. αύ^ών, ά-
ποδείξας δ'ά άδΐασείστων στοι-
χείων, δτι οί σύγχρονοι "Ελλη-
νες, άττοτελοθν συνέχειαν των άρ
χαίων· ώς τούτο ά-ττοδε'κνΰεται.
έκτός τών ο<Αλων> έκ τής γλωσ-
τητος τοϋ Όθωμανικοϋ κράτους,
τουλάχιστον σ' ολα τ6 μικρασ1^-
, - υηΑ - · ■ - .-,Γ --. - -^--- _- ,. τικά έδάφη τού. Ή Άμερική,
λεις των ΗΠΑ και σημαντιχα . · , Ϋ ' Η κ '
κέντρα. ττερί τής άρχαίας καί,ανωΤερΟυ ΤΟΗ Κεμώλ σέ οτΡατιω- προσηλωμένη στήν άρχή τής «Αύ-
συγχρόνου Ελλάδος, τής τταιδεί. τική μορφώση, ίκανότητα καί πεϊ- τοδιαθέσεως τών Λαών- άπέ-
λάς διαλέξεις είς διαφόρους -ό-)7ή σταδιοδρρμία, έπάξιου άν δχι '
;, συγγροοφίύς, ττοιητής
καί διετέλεσε Πιρόξ«νος τής Ά-
μερ'κής είς Άβήνας, Θεατ) νίκην,
Σμύρ-'ι/ην.
Διοίκησι.
Ποία ήοαν τα ίδανικά, ποιοί οί
πόθηι καί ποιέ; οί 6λέι|ιεις αΰοτι'-
νοΐ' τοΰ παράξενου λαοΰ ποΐΐ γεν-
νήθηκρ έκεί άνδρώθηκε έκεϊ, κατά
φερε νά μή χάση τήν όντάτητά
τογ ι'Ίστερα άττό αιώνιον προσπά-
θειες των κατακτητών καΐ μιά
με'.ρα ϋρρθηκε στόν δρόμο τής έξο
ρίας γιά νά. συσπειρίοθή στήν ε-
λεΰθερη Μητέρα Έλλάδα· θά ποϋ
με στή σννέχεια.
Φωτ- Οΰλ.κερ.
Η ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΘΥΣΙΑ
ΤΟΥ ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΗ
)«ν ιδι>μιούργησες ώ; 'Εθν'κόν
ΑΙ<«ορέα Ίωνικο') Ρυβμοΰ, έν- Λ τβ0 όττοίΌυ άττεθησανρισες ό ^ρον τον Εθνικόν Βίον καί V ζωήν τής τρισευλογημέ^ς *' Ά^τολής Άιγα—ητέ κ Σιυανίδη Μετ- ιύχών + ό Κ. Άφρικής ότου; κΰβονς καί μάθαινε τα γράμ μα,τα παί'ζοντας. Ή γνμναστική των μεγάλιον τάξειον ήταν ένόργα νη. Γίιβλία ε^ροντΐι^αν να φεροΐΛ' ι> —*
ι>Λρΐ0ΓΛ'ός.
ο ^ου^ΓαΓγρηγορ.οσ ' %Χ£Λϊ&ΐα*£Ζ' ΎΖοίΖ^ΛΖ!^
Ι Σεί«: σΎά Χ^"3 αύτά ΛΤΤ"1"^ ^^ολύ'.χϋστηρά Κάθε παράπτω
Κιφ,ί Σωκράτη κατε σθεναοά γι ατα ττροσφυγι- ποιν^ αγρ.ου ο<χ68| κά ζητήματα Στα χρόνια αι/ια "" δισβάζοντα; τόν Πρσσφκγικό Κό ι'β' ν" κ" Συνήθεις αυτοπροσώπως νά την ύμετέραν ττεφ'λη- έντιμότη·<α έττί τή ιτολυσή » 4οτηιρίδι τού ττερ'σπουδά •Προσφυγικοϋ Κόσμου» ά σμο ξαναθυμώμασταν χρΤνη«Ι ΙΙοδ νά τα έ'&'μα άπό τής χαμενες πατρι 6«ς μσς. Νά τα χιλιάσης Άλκης Παπαδόπουλος Β ΟΛΟ Σ ηθη κα. ^ Μ ^ ζ μΛθήαατος. Τόν αρ- Ι" Ι. - Ο Έπίοαοπος Δαφνουσίας Κωνσταντινου- 10 εωε ό παρεπιδημών ενταύθα έπίσκοπος τοΰ Οίκουμενι- 00 Ποτριαρχείου κ. Γρηγοριος. άκόμη ό μεταατάς Πατρι- ·<· Αθηναγόρας, μετά πολ- ! χορδς καί εγκαρδιότητος αυτόν, διατάζας ν6 κατα- τό πολυτελές Εενοδοχεϊ- 'Πλά?α», φ,λοθενούμενΌς Γρηγοριος είναι όταν τό 1970 9ά τής Άρχιεπι- Άμερικής, συνέστησε καί παϊε ό παιδονόμος καΐ τόν πήγαι- νε σχολειό· Γαου ή ετριογε ξΰλο τής χρονηά; τού ή έ'μενε νηοτικός ίε ΰπόγειο. Τίς Κυριακές καί τίς γιοητές ,τηγαίναμε μέ Ίδιαίτερη χαρά στήν έκκλησιά, γιατί, δπιος ΰπηρχε ή δΐίχφορά' τής θρηβκεία; μέ τούς Τοΰηκους καΐ ό κίνδυνος .τάντα ί Τ; κρεμότον πάνιο στο κεφαλι μας ά ;>· ή 6ήθ
^ μ, ;·>%π(·οα ηταν ή 60ήθ;ι-
τον ΘεοΓι· τοΰ δικοΰ μα; Θεόν
., τ(τ,ν Άγιον Τον. Γι' ατ'ιτό κ(ά
«^. μα; . χι> ^ πλοι,
ύπέδειΕεν σίιτόι τή τότε Ίερά
Συνόδω.
Παρευρέθη κατά τήν κηδείαν
τοϋ Πατριάρχου, ώς πρώτος τή ηιοτατο# δόΐα ναχη ό Γιαραμπής-
ΤόΕει τών Έπιοκόπων, καί συνε- δέν υπήρχαν ίερά.
α ' Δέν είχαμε κανέναν αγροτη στην
χαρή θερμώς τόν τέως συνεργίι- Πατρ,δ<1 Ό πΡρισ(Τ(ιτΡ00; χ6βμ0; την τού έν τή Αρχιεπισκοπεϊ Κων ^(,χοΐ^ιτο μέ τα χαλιά. 'Τπήρχα,· σταντ.νουπόλεως κ. Δημήτρ,ον. γΰρο, στίς όκτώ χ,λ.άδες άργα- Χηοί Πολλοί ήσαν εμ.τοροι καΐ Έκεί ή Όμογένεια μετά πολ- ^^ τεχν,'τΡ; τΡΐ, ξύλον και τή; λής τής χαρός έπανείδεν Αυτόν, ' πι;τρας. "Τπήοχε εύμάρεια καί σάν ώς άλλοτε, είς τούς Ναους τής Κωνσταντινουπόλεως. ,^. ^ 6ρ,σκάμαστε δέν υπήρχαν οίίτε θέ«τρα οίίτε κινηματογράφοι τοϋ Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΠΈΝίΙ Ιημέρωσε τό Σάββατο, στή Σμύρνη μπαίνει ό νικητής, πρωί, σέ μαρασμό κάθε πνοή, τής Μοίρας μας φαρμάκι. Τ' άπόγεμα, παλιός Εεδικιωτής, ό διοικητής, στέλνει γοργό ένα άμάΕι, πού παίρνει άπ' τή Μητρόπολη Δεσπότη τό Χρυσόστομο μέ δυό δημογερόντους, κ' εύγενικά, χωρίς νά φοβερίΖη, τούς φέρνει ατό Κονάκι. Μά τώρ' αύτάς στά χέρια τους σκλάδους τούς τρείς όρίΖει. Θλιμένη γέρνει αυτή ή βραδυά. Στής φυλακής τήν τσιμουδιά, άντίλαλος βουΐΖει τή νύχτ' αυτή κι' αύγή τοϋ αίμόδιψου ξεδικιωμοϋ ή διαταγή: «Προδότες Ραγιάδες είν' κΓ οί τρείς, έκεϊ πρέπει νά τούς κρατήσουν, γιατ'ι έχουνε ψυχή άγνή έλληνική, καί, τό πρωϊ, μπρός στό λαό, θε νά λογοδοτήσουν». Ξημέρωσε κ1 ή ΚΥΡΙΑΚΗ, τής Σμύρνης τώρα οί έκκλησιές κλειστές άπ' ΰκρη σ' όκρη, καμπάνες όλες πιά βουβές, οτή φυλοκή ό Δεσπότης, άτέλειωτο τό δάκρυ. Όρφάνεψε τό ποίμνιό τού, δίχως πιά ποιμενάρχη, δίχως πατέρα, δίχως έθνάρχη. Ή τραγική αυτή ώρα, δέν άργησε νό 'ρθή, πού τόν Δεσπότη βάναυσα ισπρώχνουν άπό τήν πύλη τοϋ Κονακιοϋ, έΕω νά βγή, μονάχος, τόν δικαστή τού όχλο, ν' αντικρύση. Περήφανος, καρτερικός, ώστόσο, στάθηκ' έκεϊνος τώρα, χωρίς κάν νά λυγίση, ώσπου ό ουρφετός αύτός, ούρλιάΖοντας μέ μανιασμένη σκέιμη, απάνω οτ' άγιο τού κορμ/ χυμάει μ' άγρια φόρα, γιά νά τόν μακελέψη. Τό σκήνωμά τού χάθηκε στής Σμύρνης τα σοκόκια. μό, ή Ζωή τού άφθαρτη θά μένη έκεϊ στά ούράνια. Ώοτόσο, ή μαρτυρική θυοία τοϋ Χρυσοστόμου οάν φαρός όλοφώτιστος αίώνια σελαγίίει τό μαΰρο Μικρασιατικό δραμα γιά νά φωτίΖη. Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ Σημείωμαα: Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα = 27. 28, 29 Αύγούστου 1922, μέ καλαντάρι τό παλιό, πού €ίχε δια- φορά μέ τό νέο 13 μέρες, καθυστερώντας. Κονάκι: Τό Διοικητήριο. ρα. Διέθετε έπιτελείο πού έχοιρε κρουε τήν επιβολή έλληνικής διεθνή αναγνωρίση τής άζίας καί τής έξαίρετης ίκανότητάς τού στήν έφαρμογή τών νεωτάτων με θόδων τς πολεμικής «τακτικής», σης; των ήθών "ο:! έθίμιον των καί διοικητές μονάδων όνομαοτούς ιτροτερημάτων καί έλατωμάτν>ν
τής φυλής κλττ 'Επίσης άνεφέρ-
θη είς διάφορβ άλλα θέματα σχε
γιά τήν άρτια έκπαίδευοη, τό θάρ
ρος, τήν άνδρεία καί τήν πατρι-
τικά μέ τήν αρχαίαν καί σύγχρο κή έπιβολή τους στούς άνδρες
τους. Τής έλλειπε ή πληθώρα ότε
λεχών τοϋ άντιπάλου στρατοϋ,
άλλά τα κενά τοϋ άριθμοϋ συμ-
πλήρωνε ή όΕία.
Ύπολοχθγοί διοικοΰσαν λό-
χους, λοχαγο'ι τάγματα, άντισυν-
ταγματάρχες συντάγματα καί μι-
κτά άποσπάοματα, σι/νταγματάρ-
χες μεραρχίες. Κανένας δέν βι-
α^όταν νά προβιβαοθή οέ βαθμό,
άλλά όλοι φιλοδοΕούοαν νά φα-
νοϋν άΕιοι ·ϊ ανώτερη, άπό τό βα
θμό τους, θέση.
Ή γενική έπίθεοη άρχιοε τα
Εημερώματα τής θης Ίουνίου
1920, μέ όρμητικότητα καί ταχύ-
τητα τυφώνος. Την ιδία μερά κα-
τελήφθηααν τό ΆΕάρι καί τα Μάρ
μαρα. Την έπομένη τό κέλες κοί
ον Έλλάδα (ττληθνισμός,
λία, εμπόριον κλπ ), ώς έττίσης
& είς τούς έκτός Τών όρίων τού
ΈλληνικοΟ κράτους "Ελληνας δ-
■πως πχ. τής Άν· Ρωμυλίας ©ρά
κης άναφερθείς ίίς τήν έν γένει
δραστηριότητα αϋτών είς τα θέμα
Τα τού έμττορίου, έπ'στήμης τ£χ.
νης, τταιδείας, (τα ανωτέρα έκ-
τταιδευτήρΐα αυτών) κλττ
Ώς ττρόξενος των ΗΠΑ έν θεσ-
σαλονίκη· κατά τόν Α' Παγκό-
σμ'ον Πόλεμον διεδραμάτισε ση¬
μαντικόν ρόλον.
Κατά την έττοχήν
Πρόξενος των ΗΠΑ έν Σμύρνη
παρηκολούθησε Την έν γίνίι πρΟ
οδον καί άνάττΤι/ξ'ν των Έλλήν«ν
εί; τό εμπόριον, την παιδείαν,
την έΐτιστήμην) τάς τέχνας «λττ.
καθώς καί τούς δ ωγμούς αυτών
κυρίως των τταραλί(υν
τής Μ, 'Ασίας
ττεριοχών
Κατά την Μικρασιατικήν κατα
στροφήν έδε ξε αληθή χριστ'ανι-
κήν αλληλεγγύην καί συνέ6αλ£ν,
τουτο ήτο δυ'ατόν, είς την
σωτηρίαν άρκετών χριστΌνών κα
τοίκ«ν. άλλά καί μετά τήν κα¬
ταστροφήν εδειξε τήν σι/μταρά
στασίν τοι; πρός αι>τούς·
"Εκ των βιβλίον τα όττοϊα εγρα
ψε πολλά άναφέροντα' είς 'Ελλη
νικά Θέματα μεταξύ των οποίων
ττεριλαμβάνετα, καί τό «Ό Ό-
λίβΐθς τής Μ. Άσίας», είς τό ό-
ττοϊον έξ οτορεί πορο(στατικώταΐα
με τα μελανώτερα χρώματα τήν
καταστροφήν αυτής και τό όλο-
καύτιομα τής Σμύρ^ς, μέ
τικά στοιχίϊα, καθότι
αύτότττης μάρτυς
Ό Γ Χόρτων ήτο λάτρης τής
άραίας "Ελλάδος καί τού Πολ'ν
σμοΰ της, άλλά καί τής σνιγχρό
νού χρστ'ανικής τοιαύτης, ττρο-
σέφεοε δέ άνεκτιμήτους ύιηρεσι
άς στόν 'Ελλην'σμόν άνιδεοτελώς
καί μόνον άττό αγ νόν ένδιαψίρο
καί πραγματικήν αγάπην ττρός
αυτόν.
Δέον λοιττόν δττως είς τάς ττρ»
γραμματισβεΐσας έκδηλώσεις έττι
τή έττΐτείω τής Μικρασιατικής
καταστροφής, νά -ιτεριληφθή καί
μία δ'ά τόν άκραιφνή αυτόν Φιλ
λέληνα καί ε,ΐλ'κρινή φίλον τής
Ελλάδος, καί τών 'Ελλήν«ν.
ΟΊ ττρόσφιητΐς ττρίπει νά τιμη
σώση τήν μνήμην αϋτοϋ δ'ά τα
ό>σα υπέρ αυτών έπραξε, διά δια
φόρων έχδηλώοτων καί ιδιαιτέρως
ό Δήμος Ν. Σμύρνης·
ριαρχίας σέ τουρκικούς πληθυ-
ομούς.
Ό ΒενιΖέλος κατώρθωσε νά ύ·
περνικήση δλες αύτές τίς πολύ-
πλευρες άντιδράσεις καί νά επι¬
τύχη υπέρ τής Ελλάδος πολλά,
άλλά οί Μεγάλες Δυνάμεις φειδω
λεύθησαν πολύ στήν ίκανοποίηοη
τών έλληνικών διεκδικήοεων έπ'
τής Μικράς 'Ασίας.
ΆντΙ τών βιλαετίων ΆϊδινίοΊ
καί Προύσης, ουνολικής εκτάσε¬
ως ένενήντα περίπου χιλιάδων τε
τραγωνικών χιλιομέτρων, τής πα·
ρεχώρησαν τό ένα τρίτο μόνον
τοϋ πρώτου. Τή Σμύρνη μέ μιά έν
δοχώρα δεκαέΕη χιλιάδων τετρα*
γωνικών χιλιομέτρων, ϊση μέ τα
έβδομηνταπέντε έκατοστά τής Πε
λοποννήσου.
Άπό τήν άποψη αυτή ή Συν¬
θήκη τών Σεβρών μποροϋσε νά
θεωρηθή ίκανοποιητική γιά τήν
Τουρκία, τόσο μάλλον, πού
νέ στήν κυριαρχία της καΐ τήν
Κωνοτσντινούπολη.
(Συι*εχίζ«ται)
ΤΑ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ
Άγαττητέ Σωκράτη
Πέρασαν όλόκληρα 50 χρόνιη
άττό τόν μοιραίον Αΰγουστον "τού
1922 πού μέ έττίτακτα βαπόρ'α
φθάναμε στά λιμάν'α τής Ελευ¬
θέρας Πατρίδος, χωρίς κανΐνα
προστάτη, χωρίς καμμίαν ϋττο-
στήρ ξ'ν, χωρίς καγ'ένα μέσον,
γιατί οί ττροστάτα' μας καί οί
γονείς μας είχον κατακρεουργη-
8ή άττό τα άτακτα στίφη των
Τούρκιον
Καί δμως τα κατατρεγμένα
τιμή;
προσψυγόττουλα έ'χοντα
την ιτίστιν ττρός τόν ©εόν και
την ττατρίδα καί μέ την άγάτιην
ττρός την εργασίαν καί τήν ττρό-
οδον· κατόρθωσαν Λ'ά όρθοττοδή-
σονν καί νά προοδεύουν, σημερα
δέ νά ά—οτίλοΰν σοβαρόν κοι-ν»
νικόν καί οικονομικόν ιταράγοντα
<ίς τήν Ελευθέραν Πατρίδα. Χρέ ος λοιττόν ολων μας είναι νά έν. 6υμηθώμεν τάς χαμένας ττατρΐ- δας μας. "Ορθώς δέ έττί τή εΰ- καιρ'ια τής έττε.τείου των 50 χρό νων, έπρογρβμμβτίσθη<Γαν διά- (τορο1 έκδηλώσε'ς, τόσον όητό την Κεντρικήν Έπιτροττήν τής πεντη κονταετηρίδος άττό τής Μικρο- σ'ατικής καταστροφης δσον καί άττό τούς κατά τόττους Δήμονς· Κοινότητος καί ΌργσΛ'ώσεις. Δυ ατυχώς άττό τάς εκδηλώσεις αΰ ' τάς, άπουσιάζει ό ττρώτος Δήμος (Ιστορικός μ*λετη·Ίίς) | τής χώρας μας· ό Δήμος των Ά θηναίων, παρ' όλον πού έ'χει πρός τουτο ύττοχρέωσι διότι διά προτάσεως μου τό 1966 ττρός τό τότε Δημοτικόν Συμβούλιον ελή¬ φθη ή ί—' αριθ 808 τής 24ης Όκτω6ρίου τοϋ ΐ!)66 απόφασις έγκρ'θίΐσα νομίμως καί ήτις δ·ε- λάμβανκ τα εξής: «Κάθε χρόνον την πρώτην Κυ ριακήν τοθ δευτέρου δεκαημέρου τού Σετττεμδρίου, ήμερομηνία τής Μικρασιατικής καταστροφάς νά κατατίθετα1 ΰττό τού Δήμου 'Α- 6ηναίων δάφν'νος στέφανος είς τό^' άνδριάντα τοΰ Χρυσοστόμου Σμύρνης ·π·σρά τήν ττλατ«ίαν Μη τροττόλεως καί είς ειδικήν τελε¬ τήν είς την οποίαν νά συμμετέ- χοι/ν 'ί Έκκλησία, τα ΆνώταΓα Πνΐυματικά Ίδρύματα. άντι·π·ρο- σωικΐαι των ττέριξ Δήμιον καί τα προσφυγΐκά σωματεΐα καί όρ γανώσεις». Δυστυχώς ή ττραξ^ς αΐίτη τού Δημοτικόν Συμβουλίου παρέμεινε άνεκΐέλεστος, τταρ' δλον πού κα τά την συνεδρίασιν τής 24ης Ό κτωβρίου 1966 συμμετεΐχε ό ση¬ μερινάς Δήμαρχος ώς ΆνΤΐδή- μαρχος άναττληρών κατά την συ νεδρίασ'ν ταύτην τάν άττουσιαζον τα έκ τής συνεδριάσεως Δήμαρ¬ χον καί ώς είναι φυσικόν εψήφι¬ σε τήν ώς ιόίνω πρότασιν μου, ά- φοθ ή απόφασις τοΰ ΣώμαΤθς ή. Συνέχηα (Ις "ηγν 6ην Σκλίδα

ΑΝΑΝΝΗΣΕΙΣ ΑΠΘ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΤΡΑΓΩΑΙΑ
Πβνίίντα χρόνια συμττλη,ρώνθ- Τί στταραγμός ©εε μου.
νται άττό τή> προσφυγική 'Ιρα-| Ή μητέρα μ ου ή μόνη ττροστά
γωδία "Εφημερίδας πβρι,οδικά κοί της μας τα εΐχε χαμένα Πέν'ε
αλλα έ'ντυττα πβρΐγράψουν όλο.
ζώνταγίς ίστοριβς, πικρε,ς
μνήσεις ττού δονούν τίς ττ'ό εΰαί
Πονΐΐακής
παιδία, έγώ ή μεγαλύτερη· μό-
λις 12 χρονων, δύο γιαγιές, ίνα
όρφανό προσφυγάκΐ καί ύπηρέ-
τρια
Πού ττηγαίναμε; ποίος θά μάς
χρόνια άττό τούς δι- παραλάβη,; ποίος θά μάς περ·-
ωγμούς καί τόν άψανισμο τού1 μαζέψη, πού βρισκόταν ό ττοττέ-
Ποντιακού στοιχείον, πού εζΐσε' ρας μοί/; Μαζί μας καί ή μητέ-
σβητες χορδές τής
μας ζωής.
καί άνθησε τ^άντα αίώνες σ' αύ
Τη την χώρα, την γή πθύ Τάν
γέννησε (τον Πόντο), τούς |»ό-
χθους τού, τούς ψυχικούς δ«-
σμθύς τού· τούς Τάφομς των τα
τέρων τού. Χαιρόμαστε την λε-
καί τό άδούλωτο πνεΰμα
ρούς μας, κσνηγημενα
φιάσαμς στήν Λέ
τοΰ Πονίθυ πού κατώρβωσί μέ
σα στό σκοτάδι τής χβιρότερης
τυραννίας νά δ'ατηρήση άναμμέ
νη τήν φλόγα τής λευτίριάς καί
νά τήν μεταφέρη
' Ελλην'κή γή
Καί άπό τότε εμείς οί ττρό-
σφυγες, ξβρριζωμένο', καταδιωγ-
μένοι, αφήνοντας τά σπηια μας
τίς έκκλησίες μας, τούς θησαι/-
πουλ[α.
Ελλάδα
πού τ ότε ήττημένη· κατεστραμμέ
νη, εΐχε νά δεχθή στούς κάλττους
της ένάμισυ έκατομμύρΐο ψυχές.
Φοβερές θύελλες καί καταιγίδες
συνεκλόνιζαν τό Εθνος·
"θταν την 24)4)1922 είς τό
"Εθνικόν μνημόσυνον ττού
είς τόν Ναόν τού Άγίοι» Νικολά
ου Κων)πόλεως υπέρ των σφα-
γ'ασθέντων Ποντίων, ό άείμνηστος
'Υπονργός Λεωνίδας Ίασωνίδης,
εξεφώνησε μνημειώδη καί ίστο.
ρ'κόν λόγον, είπε. μεταξύ άλλω11
τά εξής: Δέν άναπέμπονται πλέ
ον δεήσεις πρός τόν ©εάν, ό ή-
χος τών κωδώνων δέν άντιλαλεΐ
τίς τούς αιθέρας έσίγησεν ή έλ
ληνική φωνή τού Εύαγγελίου,
δέν κελαρύζει ό ρύαξ δέν άνθί-
ζει ή φύσΐς δέν κελαδοΰν '·ά τττη
νά, εφέτος δέν έ'χομεν άν<Ηξιν, δέν έχομεν Μάϊον, τό πάν ά— άκρου είς άκρον πενθεΐ διότι ό Παντός απέθανεν, ό Πόντος έ- σταυρώθη. Τετέλεσται. Άλλά καί ή καταστροφή Τής Σμύρνης1 Τί φρίκηι Θεέ μόν μέσα στίς φλόγες ή Σμύρνη Φωτιές, λεηλα σίες, 6'ασμοί ήταν τό άποκορΰ· φωμα θηριωδίας πού κράτησε δέ κα όλόκληρες μέρ«ς "Αϊσθάνθ- μα' καταισχύνη γ'ατί άνήκα στό άνθρώπινο γένος· εγρσ-φε τότε ό Πρόξενος τών ΗΠΑ στήν Σμύρ¬ νη, ύποβάλοντας την παραίτησί τοι* Καί τί Όδύσσεια ή Προ- σφυγιά τών Ποντί«ν· Τί συγκίνησΐ μέ καταλαμίά- νει διαβάζοντας, Παλαιολόγο, Βε νέζη, Ψοοθα καί τόσους αλλους νά περιγράφουν ΐστορικές σελί- δες φρίκης καί Τραγωδίας Πόσες πικρές άναμνησιεΐς καί ό νοΰς μόν ξοτναγυρίζεΐ πίσω, ο ταν παιδούλα τόΤε μέ τό δΐωγμό, ήρθαν τα βαπόρια νά μάς πά- ρουν, ό πατέρας μοί/ έξόριστος στά βάθη τής Τουρκίας, ή μεγα- λύτερη άδελφή μου άττό καιρό στήν ΓΤόλ1 γιά σπουθές χωρίς ρα τής γιαγιάς μου μία άξ'οΌ-έ- βαστη γρηούλα, προσευχές όλο προσευχές: Πάντων προσΤατεύί'ς Άγαθή, Διάσοιο-ον άττό κΐγδύνου τούς δούλους σου Θεοτόκε Φτάνσυμε στό καράβι έκ€Ϊ στήν ττροκυμαια τί συνωστισμός, θρή- νος κα[ όδυρμός, ή μάννα χάνει τό παιδί καί τό Γτα'δί τήν μάννα στό καράβι, δα· κρύζουν όλο ι, εχε γειά όμ°ΡΦΠ Κερασονντα. φτάνουμε στήν Πό- λι οί άρχές δέν μας. έττέτρεψαν νά άπσβιβασθοθμε, μάς μετέφε¬ ρον σέ ενα φθιρτηγό καράβ' Τί περιπέτεια, τρ'κυμία καί τό κΰμα σάρωνε τό κατά- στρωμα, δρεχόμαστε καί κρυώ- νααε 22 Όκτωβρίου, μάς βγά- ζουν στήν Θ>εσσαλονίκη. Ξημερω
βηκαμε στό ·τ»εζοδρόμιο.
λώ μέ θλίψι τά συνταρακτικά ου
τά γεγονότα ττού μαζί μέ τ ά-
δελφάκια μοί/, αγορσκ'α δλα τρι
ών έξη, όκΐώ κα! 11 έτών, τί
συναισθηματα τρόμου καί φρί-
κης έτάραζαν τίς παιδ κές ψυχές
μας.
Καί/μένη Κερασού-γτα. δμορφη
νι/φοϋλα τού Πόντου, μέ την μα-
γευτική Άκρόπολι, μέ τά πανύ-
Ό Φωτ* ά γ α ς
μέ τ' όνομαν
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΕΠΑΜ. ΣϋΤΗΡΐΛΔΟΥ
—ρΐγκίττηοτσαν "Αννα. Μέ αυτόν
τόν Θρύλον συν5έίται καί ομάς
όλόκληρης χωρίων τής ύττοδιοική-
σεος Τορούλ (Άρδάσης) Αύλία-
να, Κορήαννα, Κο»όξενα ή Κο-
ρόνυξα
Δει/τέρα έκδοχή Χερί ανα α£
την έρμηνεία ότι κάποτε ή ττε.
ριοχη ήτο ψέουδον κάποιας Άν
νης. κάτω αττό τό χέρι τής όποί
άς ίτέλΐι ό τόττος.
Κατά Γήν γνώμην ημών, ή λέ
ξις δέον νά γράφη Χερροιαννα
Η λέξις σύνθετος τό
ΕΠΙΛΟΓΟΙ
Τήν αλλη μερά τά δύο άδέλφ'α
πήραν τό τραίνο γιά την Αλε-
ς"ανδρούπολη 'Εκεί χωρίσανε, καί
ο Ισμαήλ Χακκή μέ τό νουρκικό
δια6αΤήριο επέρασε τα σύνορα,
άκολουβώντας τή μοϊρα τού Ε¬
πί ίκανό διάστημα είχεν άλλη-
λογραφία μέ τους δ(κούς Γθυ.
Μιά μερά ό Γ'άγνης μου εφερε
καί έδιάδασα γράμμα τοΰ μεγά-
λου γυιοθ το0 Ίγνάτη πρός τό;
παππού τού τό 12χρόνο άγόρι έ-
γραφε στόν Φώταγα τοΰρκ.κα μέ
τήν νέα γράφη μέ λατινικούς χά' σι/νΘετικόν είναι τό άρχαϊ,<ό>
ρακτήρες «Τεργιά καταρ σεβκιλή' ρήμα έ'ρρο' πού σημαίνε' χάθη-
τ'ατιατζιγούμ! Παπαμή ούνούιμα καν. άφοΐνίσθηκαν (Παράδαλε τό
Αγναμ έλλερινή· άγιαγουνί ιοπί «ϋρρθ( τά κάλα» καί τού τού
ορ» (Ι) | Γρηγορίου άρχΐεπισκόπου Νύσ-
Σ^ΐγμές άνείττωτης σνγκΐνήσΐ- σης «ερροι τά καλά γυμνά τά
ως! κακά» ή δασεΐα έ'γινε γράμμα
"Υστερα ήλθ«ν ό πόλεμος καί δττως συμβαίνει σι/χνά νά μίτα-
•ή έχθρική κατοχή καί επειτα ό δάλλεται είς Χ καί τότε ή γρα-
κομμουνισμός καί τό άντάρτικο φή Χερροιαννα σημαίνει άφανί-
καί οί μεγάλες συμφορές Σκορ. σθηκε ή Άννα · πριγκήπισσα
πίσαμε καί δέ* είδα κανέναν ά-] μέ τό τιμάριο.
πό τούς ήρωες τής ίστορίας, οί) 7Ησαν τά Χ·ερροίανα κατ' έ-
τε ακουσα ποίος ζή καί ποίος
πέθανε.
Ώς τόσο νομίζίο ότι χρήσιμο;
σάν δίδαγμα είναι ή άφήγηση
Σάν υπόθεσις θεατρικού εργου
άξίζε' "Εχει πολλές άναλογίες
μέ τά κλασικά δράματα πο»Ί ε—
χοι/ν ήθοπλαστικό προορ'σμό. Ι
σως βρεθή κάποτε ό εΐδ'κός πού
άπό τό ΰλικό αύτό θά φιλοτεχι/ή-
ση τραγοαδία Μόνον τόν τίτλον
σεβασθή ό πιθαγός συγ
γ β^λω νά σε6αι/θή ό πιθανός
ψηλα κάστρα της, τί δμο,ρφες έκ γρα(Γ£ας βεατρικού ε'ργου. '
κλησίες της, μέ τά μεγαλόττρεττα φ£,ταγ0(ς ήτσν 0
καμπαναριά Της, τά καλλιμάρμα- καί τοϋ άξ[ςει η
ρσ σχολειό της πόσο σά; ένοστάλ ( Κα; λ;γα γ(ά Τη
γησα, ττόσο θαθελα νά 6ρεθ» γ'ά
ην
χ£ρ.
μιά μέρ<χ έκεΤ, νά γονατίσω ρΟιανα .Αργυρούιτολη καί οττασ6ώ τό κο-.τώφλι τοΰ σιτιτιοι/ _εριοχή της ή -εριοχή μας. νά κόψω τριαντάφυλλα άπ' - - · τόν κήττο, νά τρέξω στήν 'Εκ- κλησία, νά σταθ» γ'ά λίγο στό σΓασίδι τής γιαγιάς μου, νά άν τικρύσω τήν είκονα τού ΆηΝικό- λα Καί μέσα σέ λίγα χρόνια αύ τοί οί ξερρ'ζωμένο' πρόσφυγες, έργάσθηκαν σκληρά, έμόχθησαν έξη σεν ό Φώταγας στήν Ποντιακή λέγονταν Σερόφανα καί Τον·ρκι- I στί «Σειράν» Οί παλαιοί μας λόγιοι έδωκαν ποικίλας έρμηνείας είς την λέ¬ ξιν κα! άνάλογον γραφήν Χαιρί- αννα ε'γραψαν τινές δίδοντ£ς τήν έννοιαν χα^ρετισμοΰ πρός κάπο'αν ξοχήν τής Χαλδ.ας, λόγω τή; γητνιάσεως μέ τοΰς μεγάλους ίίγκονς τθ'3 Μουσουλμάνων, Σε- δαστείας, 'Ερζερούμ, Έρζιντζά', Κελκέτ μέ τούς Τούρκους, Τσερ- κέζους, Κ'-ί'λμττάσηιδες καί Κούρ δούς, άμάρφωτους καί ιτολύ κα θιιστερημένους άλλά καί φανατι κοΐ'ς όπαδούς τού Μωάμεθ. Διά νά έχη ή Μητρόπολις Χαλδιας αρτίαν έπαγρύττν'σιν είς την έμ ττερίστατου αυτήν περιοχήν ε|χε διορίσει εξαρχον Στήν εποχήν τής έφηβείας μου εξαρχος X^ρ- ρσιάννων ήταν ένας λε&:ντόττα- παςτ ό Πατταγιάννη; άπό τήν Ταρσόν φίλθς τού Φωτ άγά γιά τό* όττοΐον ίερέα γίνεται λόγος καί είς τό τταρόν χρονικόν. «Ό Φί,ιταγας μέ τ' δνομαν»· 1 — 'Ερμηνεία τοι/ρκική; φρά σεως: Ποπητοΰ μου ττού σέ άγα- ιτώ τόσο ττολύ δσο είναι τό ττέ- λαγος. Μή λησμονήσης τόν μττα- μπά μου Ή μάνα μου φιλεΐ τά χέρια σου καί τά ττόδια σου. νεώτ«ρΕς είδήσε'ς της· ή μητέρα μου νεωτάτη μόλις 35 χρόνων, τί γά ττερισώση, τί νά ττρωτοττά ρη' μαζί της, £6αλε στόν κόρφο της ότι ττολύτιμα χρυσαφικά, μά ζεψε οσο ρουχισμό μπαροΰσε καί τρόφιμα Δέν ττρολάβαμε νά βγού μ€ άττό τό σπίτι καί άρχ'σαν νά μτταίνουν Τοΰρκοι νά μάς λεη- λατοΰν. γ'ά νά δημιουργήσουν μία εΰφο ρη 'Ελλάδα, μέ έργοστάσια, μέ καλλιέργεια. βελτίωσαν τα προΐ όν τα καί μέ τήν δραστηριότητα, Τήν έργατικότητά τους άξ'οποίη σαν τίς εϋφορες 6ορ«ινές περιο- χές καί έγιναν φορεΐς ;υημ«Ριας καί πολιτισμόν. Ό άναδημιουρ- γ'κός ρόλος των Πο;τ!ων καί έν γένε' των Μικρασΐατών σέ δλους τομεΐς τής Κοιν<')νικής Πό- ϋΓ οάν φλύαΡΠ γε,τόνισ- τους, έτιμήθησαν μέ άξιώματα, σα... Δέν υπάρχει δικαιολογία ί Έή| τους, έτιμήθησαν μέ άξιώμαα, Ύττουργοί, Βουλευταί, Έπιστή-| μονε; Βιομήχανοι· "Εμττοροι Έ φθττλισταί συνετέλσαν τα μέγ1- στα στή άνασυγκρότησ'' τοι; μας. ♦♦»♦♦♦♦♦♦»♦♦♦)♦♦♦«>♦♦♦♦■
ς μς
Καί άς γυρίση ττίσω, γιά λί¬
γο, ή νέα γενα'ά τών Ποντίων
ττοΰ σάν συνεχιστ«ί των άγνών
ίδεωδων καί τταραδόσεων, νά ξα
ναβαφτισθή οτούς θρύλους καί
τα έττΐτίύγματα τής ττερασμένης
γεναιάς καί άς άντλήση διδάγ-
ματα καί ττίστι γιατί οί ττρόγο-
νθι της έμεγαλοώργησαν καί άττό
5Π χρόνια καί έδώ ζοϋν καί εύ-
δοκιμούν στήν 'Ελληνική γή.
Μαρίκα Σουρμελή Κατσανέβα
συνταξ'οόχος Δικηγόρος
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΌΥΡΑΝΟΑΡΟΜΟΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ,
(Ποιήματα)
Τοϋ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΚΟΡΟΛΗ
"ΕρχονΤαι στιγμές ττού μέσα , σμούς» ττού δείχνουν όλοφάνερη
στή σκέψη τού ττοιητή άρχίζουν ι ήν ώρ'μότητά της καί την με¬
νά ΤΓαρελαύνουν θύμησ€ς γεμά-
τες νοσταλγία άπό κάττοιες εΰ-
γαλειύδη άνοδική Της πορίία
στό ψηλό καί δυσκολανέβαστο
χάριστες μέρες ττού δέν ζοϋνε ττ'άι βάθρο τής Νεοελληνικής λογοτε-
άπό κάττοιες ώρ:ς ττού ή ευτυχία χγίος. Καί λέμ* λογοΤεχνίας.
τίς εΐχε σκεττάση μέ τα φουρφου, δ'ατί ·ή Δ Α., δέν έ'γραψε μόνο
ρέν'α τούλια τηις καί πού ήτοτν Ι πο'ήματα, άλλά καί ττολλά ά-
τόσο γλυκί'ές αύτές οί ώρες ττού ξιόλογα ττε>ζογρα:[ήματα καί ά-
τά φοτεΐγά, τά αίθέρ'α σημάδια ττειρες κριτικές Τώρα έχει έ'τοι
τους νάχουν άττοτυττωθή μέσαστά' μα γιά τύττ«>μα/ τό μυθιστόρημα
6άθη μ'άς τρυφερής κ'' εϋαίσθη-| «Λαδωμένα φτερά», Τίς ττθιητι
της «αρδιάς, αίώνια, καί μέ γορ
γόφτερα κάπου κάττου πετάγμα¬
τα νά γεμίζουν τό σύμτταν άττό
τίς αύθόρμητες λνρικές φωνές
τους καί τά ήδονικά ταλαντεύ-
ματα τής εύγένειας καί τού άν-
θρωττιιοτιού'
Αυτή εΐνα' ή ττρώτη εύχάριστη
έντύττωση ττού μού δημιουργήθη-
κ,£ ί>στερα άττό £να ττροσεχτικό
δ'άβασμα τής πέμτττης κατά οτ.ι
ράν ΤΓθΐητι·κής συλλογής «θύρα
γοδρόμοι στοχασμοί» τής καλής
μας ττοιήτριας Δέσττοινας Άση·
μακοπούλου.
κές συλλογές «Διάφορο' Καιροί»
<('Ο δρόμος φάνηκε»· «Τό δάκρυ ττού ελαμψε», ενα Κριτ'κό Δοκί- μ'ο καί ττολλά αλλα. "Ολα τά ττο'ήματά της είναι ζωνΤανά, γεμάτα άνθρωπισμό, γεμάτα άγάττη καί α'ίσθημα * · ■:· '·'?ί·Λΐ ϊ-ί*^ Παρακάτω δίνομ£ δυό μικρά ά ποσττάσματα άπό ποιήματα της: «ΐΠού τάχα ησουν ανοίξη κρυμένη κα[ ή^θες τώρα γελαστή στήν ά- (δεια μου φιτχή. Προσκύνημα τού Λ'*>3 καί τής καρ
(διός μου,
Είναι τόσο ττλούσια ή ττνευμα σέ μακαρίζ« ττ' άνοιξες καινούρ-
(γιοι/ς δρόμους, στρ<.ιμένους (ροδοπέταλα γ'ά νά ττεράσω. ». (Καινούργ'α Μπαλάντα) «.. 'Έλα λοιπόν· ελα νά σέ ιτά- (ρω άττό τό χέρ' νά σέ ττάω σ' έ'ναν τόττο ττοΰ χωρίς καμμιά (καλλ'έργεια γεννηθήκανε λου (λούδια ττού δέν ττεβαίνουν (ττοτέ. Θά κόψουμε μαζί τα 'Εντελ6ά|ς, (καί θά ττλέξουμε μέ τέση άγάττη Τό στεφάνι Της (αί<ονιότητας .. ■». (Δλο ιτνοι_ς σ' ίνα ρνθμό) τική έργασία τής Δ. Α ■ ποιοτι- κά, άλλά καί ττσσοτικά ττού θά χρε'άζονταυ όλόκληρες σελίδες γιά νά δοθή ττιστά στόν άγαγνώ στη· Ώστόσο, μέ λίγες γραμμές θά δωσοι/με μ'ά μ'κρή είκόνα ά. ττό τήν ττνεΐ'ματ'·κή της ποοεία Ή Δέσττοινα Άσημακοττούλου, πού όπως είναι γν«ο"τό, είναι μιά άτΓΟ τίς καλές μας ττοιήτρι ες, ξεκίνησε μέ τό 6ιβλίο της «'Ερωτικά» ποΰβγαλε στά 1959, μετά άττό δυό χρόνια τό «"Ηλι- ος στή μττόρα», έν συνίχεία στά 1964 τό «Μιά Τρίμους σΊοχα ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ]ΟΥΛΙΑΣ ΧΑΤΖΗΚΟΝΙΤΑ ΝΤΙΝΟΥ °* "ΆΝΩΝΥΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ' ΠΑΛΑΙΟΝ ΦΑΛΗΡΟΝ - ΚΑΛΑΜΑΚΙ ----- · ' ΓΥΜΝΑΣΟΝ (ΠΡ»ΑΚΤΙΚΟΝ - ΚΛΑΣΙΚΟΝ) ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ - ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ Πληροφ.: Παλ. Φάληρον, Τερψιχόρης 20, τηλ. 9814 237 Καλαμάκΐ: Ύψηλάντου 8, τηλ. 9810.83& Τό Έλληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα ΑΣΠ ΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ , ι Της ΑΓΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΓ 5Ουν χίσει νά χάνη τίς έλπίδες τού. — Θεέ μου, ουγχώρησέ με!.. ' Τά σημερινά έλληνικά δέν εχουν καμμιά οχέοη μέ τήν άρχαιότητα. ΓΓ αυτό δέν κατάιρερα νά δγάλω λέξη άπό τά παραμιλητά σας! Τη- λεφώνησα στή Σκώτλαντ Γυάρντ. Ό αρχηγός καί ό κύριος Λόγκ- γουντ ένδιαφερθήκανε πολυΙ Άνησύχησα. Σκέφτηκα τή μη-_ τέρα μου. Αν ειχανε ειδοποιή- σει τή φίλη μου, στόν Καναδα κι' έκείνη τής εγραψε;.. Ο "Εντου¬ αρντ κατάλαθε τή σκέψη μου. — Δέν φτάσαμε ώς έκεί! Ά- πότομα ό γερός οργανιομός σας νίκησε! Ό κύριος Λόγκγουντ τη- λεφωνεί δυό φορές τήν ήμέρα στόν δρα ΦρέϊΖερ καί οέ μενά. Παρακολουθεί κι' αυτάς τήν πο- ρεια τής άρρώστιάς σας. ι Η διήγηση τής Ελεν άρχισε νά σκοτεινιό2ει. Φιοτιστήκανε μέ μιας τά προσωπικά μου 2ητήματα. Ή άπορία Εύπνησε μέσα μου. — Πόσες μέρες είμαι δώ; Ή απαντήση ήρθε μέ τήν έκ- φραστική φωνή τής Φύλλις καί μ' άναστάτωσε. ,' — Δεκαοχτώ! < Ένοιωσα τό αίμα νά άνεδαίνει ' ιστό κεφάλι μου. Νά σφυροκοπάει τά μηλίγγια μου. Νά μέ πνίγει. Ή σκέψη μου μπήκε στό Εενοδο- χείο. Έφταοε έ£ω άπό τό «δω- ματιό» μου. Πέρασε τήν κλειδω- μένη πόρτα κι' άνοιΕε τά συρτά- ρια. "Ολα τά έσώρρουχά μου, ά- ραδιασμένα μα2ί μέ μερικά άντι- κ'ίμενα! Ή ντροπή φούντωσε στά μάγουλά μου. "Αν ό Φράνκ '*' Χέντερσεν τ:ϊχε γυρίοεΐ; Τόν εί¬ δα ξαφνικά μπροστά μου νά κυτ- τάίει χαμογελώντας είρωνικά τά ουρτάρια, πού ή φαντασία εΐχε ά- γιά μενά! Την ιδία στιγμή ή καμαριέρα ήρθε. ΆνοιΕε τά παράθυρα Κα- θάριοε το δωματιο καί, φεύγον- τας, μοϋ έκδήλωσε τήν εύχάριστη σή της γιά την καλυτέρεψή μου. Ή Έλεν έκλεισε άμέσως τά τΖά μια καί κατέβασε τίς κουρτίνες. — Πρέπει νά κοιμηθεϊς! Σέ δυό ώρες Οαρθει ό γιατρός. Θά καταλάβει άμέοως τήν Εαγρύπνια σου καί θά πειστεϊ πώς δέν είμαι ά£ια, πιά, νά κάνω χρέηνοσοκό- μαςΙ — "Ελεν, σέ παρακαλώ. Πώς έ- γινε αύτός ό άταίριαστος γάμος, Μήπως ό σέρ ' Εντουαρντ τήν έ- ρωτεύθηκε; Γέλαοε. — Ποτέ δέν ένοιωσε ϊχνος συμ πάθειρς γι' αυτή! Τήν αλλη μερά τοϋ γάμου, έδιωΕε όλο τό πρυσω- πικό καί ζανακάλεοε τούς παλι- οϋς καλού ςμας ϋπΓ,ρέτες! Ή Κύνθια φώναΕε, στρίγγλισε, 66μι- σε... Φοβήθηκα πώς θά τόν έϊιει- θε. Μά, έκεϊνος, τή χαστούκισε καί τής απηγόρευσε νά Εαναηα- τήση στή 5ι6λιοθήκη! "Ετοι, θρ- χισε ή πρώτη μερά της συζυγικίίς τους 2ωήςΙ.. Πήρε τό πλεχτό της κι' 6πο- τραβήχτηκε στή γωνιά, που σχη- ματίϊανε τά δυό παράθυρα. Ή μι σοτελειωμένη διήγηιαη στριιρογύ- ρι2ε στό μυαλό μου καί δέν μ' ά- φνε νά κοιμηθώ. Ώστόσο, ό δό- κτορας Φρέϊ?ερ, πού τώρα άγα- ποϋσα πολύ, μέ βρήκε καλυτέρα άπό κάθε αλλη φορά. Είπε πώς ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΠΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΑΥΞΗΣΙΣ ΜΕΤΟΧΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ Κατά την "Εκτακτον Γενικήν Συνέλευσιν των Μετόχιον τής 12ης Σεπτεμβρίου έ. ε. απεφασίσθη ή αύξησις τοΰ Μετοχικοΰ Κεφαλαίου τής Τρα¬ πέζης καί ή άνάλογος τροποποίησις τοΰ αρθρου 7 τοΰ ΚαταστατικοΟ. Ή αύξησις αυτή θά πραγματοποιηθή ώς εξής: α) Τό Μετοχικόν Κεφάλαιον τής Τραπέζης αΰξά- νεται άπό Δραχμάς 50.000.000 είς Δραχμάς 55.000.000. β) Ή διαφορά καλύιττεται τοίς μετρητοΐς υπό των παλαιών μετόχων διά τής εκδόσεως 50.000 νέων μετοχών όνομαστικής άξίας Δρχ. 100 έκάστης, διατιθεμένων κατ' απόλυτον προτίμησιν είς αΰ- τούς κατ' αναλογίαν δέκα παλαιών μετοχών πρός μίαν νέαν, καΐ επί καταβολή Δρχ. 1.800 κατά μετοχήν. γ) Τό άντίτιμον των ούτοι έκδοθησομένων νέων μετοχών θέλει καταβληθή είς δύο ίσοπόσους δόσεις, έξ ών ή πρώτη μέχρι καί τής 31ης Δεκεμ¬ βριού 1972 καΐ ή δευτέρα μέχρι καΐ τής 31ης Μαρτίου 1973. Κατά τήν καταβολήν τής πρώτης δόσεως θά προσκομίζεται υπό των μετόχων ή ύπ' αριθ. 59 μερισματαπόδειξις των μετοχών των. Ή μή έμπρόθεσμος πληρωμή μιας των δόσεων, ήτοι τής μέν πρώτης μέχρι καΐ τής 31ης Δεκεμ¬ βριού 1972 τής δέ δευτέρας μέχρι καΐ τής 31ης Μαρτίου 1973, συνεπάγεται τήν απώλειαν τοϋ δικαιώματος προτιμήσεως τοΰ Μετόχου καΐ τήν επιστροφήν αύτω παντός τυχόν καταβληθέντος ήδη ποσοΰ άτόκως. δ) Ή διαπραγμάτευσις των μετοχών τής Τραπέζης είς τό Χρηματιστήριον άπό τής 1ης Ίανουα- ρίου 1973 θά γίνεται είτε άνευ τής ύπ' αριθ. 59 μερισματαποδείξεως, είτε μετ* αυτής, ή όποία πάντως όπό τής 1ης Ίανουαρίου 1973 θά θεωρήται άκυρος. ε) Είς τούς μή δικαιούμενοι^ ολοκλήρου τίτλου μετοχής, θά παραδίδωνται άποδείξεις δεκάτων μετοχής αναλόγως, αΐτινες θά άνταλλάσσωνται δι* άποδείξεως μιας νέας μετοχής επι τή προσ- κομίσει άποδείξεων δέκα δεκάτων μετοχής. στ)Άναγνωρίζεται υπό τής Τραπέζης, έφ* δσον καταστή εγγράφως γνωστή αύτη πρό τής 31ης Δεκεμβριού 1972, ή υπό παλαΐοΰ Μετόχου μετα- βίβασις: 1) τοδ δικαιώματος προτιμήσεως αΰτοΰ πρός άλλον μέτοχον ή τρίτον, καί 2) τοΰ δικαιώματος αύτοΰ επί κλάσματος μετοχής πρός άλλον Μέτοχον. ζ) Τυχόν μή καλυφθησόμενον μέχρι καί τής 31ης Δεκεμβριού 1972 υπό τούς ανωτέρω δρους υπό των παλαιών μετόχων υπόλοιπον νέων μετοχών, θέλει διατεθή μέχρι καΐ τής 30ής Απριλίου 1973 κατά τήν απόλυτον κρίσιν τοΰ Διοικητικοϋ Συμβουλίου είτε είς παλαιούς είτε είς νέους μετόχους καΐ είς την τιμήν, ή όποία θά έχη διαμορφωθή είς τό Χρηματιστήριον κατά τήν ημέραν τής διαθέσεώς των. η)Ή μέλλουσα νά προκύψη μεταξύ όνομαστικής τιμής καΐ τιμής διαθέσεώς πασών των νέων μετοχών διαφορά, θέλει αχθή είς πίστωσιν Εί- δικοΰ Άποθεματικοΰ εκδόσεως μετοχών υπέρ τό αρτιον. θ) Αί νέαι μετοχαΐ θά δικαιοΰνται συμμετοχήν είς τα κέρδη όπό τής χρήσεως 1973. "Εν Αθήναις τή 21η Σεπτεμβρίου 1972 μηοροϋοα νά οηκωθώ ώρα. γιά λίγη νοίξει! Μά, πώς θάμπαινε στό δωμότιό «τού»; Άκουσα τή φωνή τοϋ ξερακια- Νωρίς τό άπόγευμα κατεβήκα- Ι.ΕΜΗΝΤΑ ΧΡϋΝΐλ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΓΛΛΗ ΣΥΜΦΟΡλ Δύο έργα πού δίνουν τίς δραματικές οτιγμές τών Έλλήνων τού Πόντου. 1. ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ 2. Τελευταία ΠράΕη /ραμμένα άπό τόν Γεώργιο Λαμψίδη. Τά μονοδικά ίστο- ρικά 6ργα πού άναφέρονται σ' δλες τίς περιοχές τού Πόντου. Ζωντανή άφήγηοι Πλούσιες πηγες. ' Αφθονη εικονογράφηση. Πωλοϋνται στά Κεντρικά Βιβλιοπωλεϊα Αθηνών καί Θεσσαλονίκης. Άπό τό Έσωτερικό ή τό 'ΕΕοιτερικδ γράψατε: Γε- ^ ωργιον Λαμψίδην, Βασιλ. Κων)νού 234 Αθήναι (510) ♦♦♦♦♦♦♦ο♦♦♦♦♦οο♦♦♦^♦^♦♦♦♦♦♦♦♦ο»«»♦»»♦»»»»». νού ντετέκτιβ τοΰ Εενοδοχείου με, μέ τή Φύλλις, στό λίβινγκ - ] νάρχεται άπό τά βάθη τής θύμη- ' ρούμ. Τά πόδια μου τρέμανε, μά ενοιωθα τίς δυνάμεις μου νά Εα- ναγυρί^ουν. Ό λόρδος "Εντουαρντ μέ χαι- ρέτησε μέ ενα χαμόγελο γεμβτο ενδιαφέρον. — Χαίρομαι πολύ, πού σάς οης: «...Τό κλειδί δέν κρεμότανε στό ταμπλώί». Οϋτε κι' αύτό κρε ' μόταν! Ήτανε μέσα στήν τσά/- τα μου! Ή καμαριέρα, γιά δεύ- τερη φορά, θάχανε τήν ήσυχία της γιά μενά. Άν ύπήρχε τρίτο κλειδί, γιατί δέν τό μεταχειρίστη 6λεπω τόσο καλά Μδς τρομάΕα- ^ κε ό ντετέκτιβ έκείνο τό βράδυ; τε! Ό δόκτορας ΦρέϊΖερ εΐχε άρ ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Ο»»»»»»»»» (ΣυνεχΙΖεται) Στέλλας Έπιφανείου - Πετράκη ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥ.ΙΑ ΣΜΥΡΝΗΣ Πωλοθνται είς δλα τά μεγάλα διδλιοπωλεϊα καΐ είς τά γραφίΤα μας Τιμή βιθλίου Δραχραί 50 Μέ την εύκαιρία των 5ΐι χρόνιον Λής ΚΊικο ΣΧΟΛΚ ΠΛΠαΔΟΠΟ/ΛΟΥ-Μ. ΜΠΡΟΥΜΔ ΕΞΑΘΕΣΙΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ Στροφυλίου, Φαρός Ν. 'Ερυθραίας Νεόδμητον Διδακτήριον — Καλοριφέρ — Ξέναι Γλώσσαι — Ρυβμική — Γυμναστική — Μεταφορά μαθητών δι" αύίτοκινήτων. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ - ΕΓΓΡΑΦΑΙ: Όδός Μαραθώνος 104, Κηφισιά (Στάσις Κανάρη). ΤΗΛ. 8012 386. ΒΟΥΡΛΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΣΜΥΡΝΑΙΟΙ θά εύρουν στό πρόσνατο βιβλίο τοϋ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ •ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ- ΙΩΝΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ» οτά 15 διηγήματα τήν άτμίοφαιρα τοϋ τόπου των, ίν μέρει γνώριμες φυσιογνωμΐες, κατατόπια, ήθη, χαροπα, εϋθυμα, είδυλλιακά άλλά καί δραματικά έπεισόδια. - Ό κομψάς τόμος των 170 σΣλίδων δρ. 60 - στα γωνία άδων Πεσμαζόγλου) Πανεπιστημίου" Σιδέρη, Στα¬ δίου 441 Βασιλείου, Ίπποκράτους 15' 'Ελευθερουδάκη, Νίκης 4 καί δλλα κΐντρικά. Παρουοίας νέον1 έκδόσων υπό Λ. Καραντώνη ιΐς το Ε.Ι.Ρ.Τ Είς την έκπομττήν τού ΕΙΡΤ τής 6 9 72 ό συνεργάτης τού κ Ανδρ Καραντώνης παρουσίασε τας έας έκδόσεις με τήν εύκαι ρία τής Μ'ι<ρασιατικής Κατα- στροψής, ώς εξής: Τί γίνανε οί φλόγες ττοΰ έδώ καί πενήντα χρνια, έξαφάνισαν την έλληνΐκόταΓη Σμι'ρνη, τή ν* ράιδα τής Μ'κρας Άσιας, κα- 6ϊ.'ς την είπε ό ·ττο'Γ1ιής) οί τταμ φάγες έκείν-ίς φλόγες ττού τσου- ρούψλισαν τά φτερά τής Μ:γα λης Ίδέας, ττα 3αδίνοντας οτόν βάνατο καί στόν ολεθρο εκατον- τάδες χ'λιάδες Έλλήνων και ττϋ ριοΐταιακά άγαβά άμύβητης άξί άς; Τίς φλόγες αύτές, άς ού τις καθρέφτιζε όλοττόιρφι>ρες καί τίς
μεγέθυνε έττικά ή βρηνητική Μού-
σα τ«^ ττρώτων μΐτά τήν κατα-
σΐροφή χρονων, ττρέττε! νά τίς
6λέττουιιε σήμερα μέσα άπό τή
φ.λασοφία της ίστορίας. Τά δυ-'
ναμ'κά, τα ίσχυρά 6ιολογικ«ς
"Ε8νη όπως ή Ελλάς. δέν έξα-
ψανίζονται, δέν χάνοντα1 άττό τό
χάρτη τής Ίστορίας, έστω καί
άν καττοτε γοατιζουν ττροο-ωρ'-
νά ί.Ί'τε γιατί ή Μοίρα τό ττρο-
δ αγράφίΐ, είτε γ'ατί οί έκάστο
τε Άρχογτες κάνουν έΐφαλμι-
νοι/ς ύπολογισμούς καί χειρι-
σμους τών έθνικών ζητημαΐΜν/,
είτε γιατί οί Ί'διοι οί λαοί, πα-
ρουσιαζουν μιά έσωτερ'κή δ'χο
στασία — γεγονός, ττοΰ καθως
ξερουμετ κατ εξοχήν συνέδαλε
στή Μικρασ'ατική καταστροφή
Άλλά άττό τότε. πέραοτε μ'σος
αίών Και τώρα ττιά 6·λεπουμε,
πώς οί φλόγίς έκεϊνες πού ϊκα-
ψαν τή Σμύρνη, ί>στί.ρα άττό λί-
γο, αΡιΧ>σαν νά άναδανλίζονν καί
νά άναζωογονοθν τήν έθνική ζωή,
τή ζωή ολοκλήρου τού έλληνι
σμοΰ. Κί' ετσι 6 τι στή Μικρά
Άσία κα! Ιδίως στήν όνορεμέ-
νη Σμύρνη χάθηκί. μέσα στίς (ΐλο
γες, ξανασπάρθηκε, καί ξαναφύ-
τρωσε καί ξαναρίζωσε έδώ, οτά
χώματα τής έλεΰθερης τταΐρίδος.
Καί, μέσα άττό δλη αυτή τήν ί-
στορική άλχημεια ξανα6λάστη-σε
ενας κα'νούργιος καί όμιγής
«νεοΐλληνισμός», ττού ή δημ'ουρ-
γική τού όρμή δυνσμωσε και πλού
τηνέ τούς χυμους καί ιούς καρ-
ττούς τοί έδν'κου μας δέντρον
Αύτό ξεπήδησε καί έμ€ΐνε μέσα
άττό την τέφρα έκείνης τής κατα
στροφής. Άλλά εμονε καί κά·Ί
άλλο, πολύτιμο κι' αύτό. "Εμει |
ε στόν εντεχνο λόγο, ή ττνειψα-.
τική καί συναισθηματική άνάμνΤ
ση καί γρατττή αναστήλωαη τής
«■χαμένης ττατριδας». Ή Μικρα-
σια, ξανάζησε καί «ξαναβρέθη-
κε» σ" ενα ττλήβος έ'ργα τεχνης
ίστορίας καί λαογραφίας, ττού
τά εγραψαν μέ ττόνο ψυχής. μέ
έ'ντονη μ^ήμη καί μέ τραγικη.
σχεδόν, νοσταλγία, οί πνευματι¬
καί έκττρσωττο1 τής ττρώτης γί.-
ν'άς τού διασκ&έντος καί έπα-
ναριζωμέ'Όυ μ'κ,ρασιατικοϋ έλλη¬
ν, σμοΰ Τό σύνολο των έργων αύ
των, άττοτελεΐ ένα μνημίίον με-
γάλο πλουσιώΐατο ιδιαιτέρως
καί έ'ντογα γραφικό, ήθογραψικό
καί ψυχολογικό κεφάλα'ο "ής νεο
ελλη^ικής πνβυμο,τικής ζωής Γ'ά
νά δείξοιιμε τή σημασία τού, φτσ
νει νά ύττομνήσουμε ττώς ό μέγα
| λυτερος "Ελλην ττο'ητής των τε-
λευταί«ν σαράντα χρόνων. ό
Γιώργος ΣΛ({έρης, ττού τού ελα.
χε μάλ'στα '^ι υψίστη τιμή Ιοϋ
6ρα6είου Νόμπελ, ήταν άττό τή
Σμύρνη. Μέ τή ζεχττή καί δρα-
ματική όνάμνηση των μικρασιτι
κων παραλίων έ'&ρίψε ό Σεφέρης
τό έργο τού καί άναέοισε τή^
ττοιηση ιιας. Καί τόν Σεφέρη τό
περισ'οιχίζε' μιά όλόκληρη χο- ι
ρεία ποητών/ μυθιστοριογράφτον,
ίστορικών^ δημοσΐογράφων, λαο- |
γράφων καί έττιστημονικών έρευ-
νιτών, πού έ'χοντας ττάρε» δλοι
θέμα τους τή χαμένη τους ττα-
ΐρίδα. μάς ε'&ςιξαν τό ττνευματι.,
κό δυναμικό το0 μικρασ'ατικο3 |
έλληνισμοϋ, ίσάξιο μέ την αΛλη
τού ττολύ—λει/ρη αϊγλη 'Εττί εί-
κοσιττένΤί χρόν'α τώρα, άττό την
έκττομ-ΐτή μας αύτη, τταρουσ'ά-
στηκαν καί σχολιάστηκαν τά πε
ρισσότερα α—ό τα δείγματα αύ-
τής τής ττνειιματικής τταραγ«γής.
Φυσικά, σήμερα δέν είναι δυ-
ατό νά σταθούμε μήτε κάν στά
όνόματα τ«ν μικρασιατών Έλ-
λήντογ εκπροσωπών τοϋ ττνεύμα
τος Τόσο ττολλά είναι Άλλά
μάς δίδεται ή ει><α ρία νά ύττο- μνήσουμε την ττολύμοχθη έργα- σια τής κυρίας Στέλλας Εττιφα ι'·θυ — Πετράκη Την εύκαιρί<- μας την δίδ:' ή έ'κδοση τού πεμ τττοΐ) βιβλίου της της σειράς Άαογραφικά Σμύρνης» Ή Στελ λα Έττφανίθι; — Πΐτράκη δέ" είναι μόνο ή άξιόλογη ττιζογρά- φος ττού μάς χάρισε μ·ά σειρά τταραμύΒ α, δ ηγήματα καί μυθι- στορήματα, άνάμεσα στά όποΐη καί ξεχωρίζει τό ττρόσφατο μυ· θιστόρημα της «Δύσκολος δοό- μος» 1972. Παρά-λευρα στή» έργασία της αύτή, στέκε'α' τό ττεντάτομο λαογρα^ΐκό της Εργο, λογοτεχνικά κι' αύτό τταροασια σμέγο Κα; ττλουτιζεται τώρα ή σε·ρά αύτή μέ κεφάλαΐο «Λαίκά ι καί έλαφρά τραγούδ α δεύτ:ρη έ'κδοοη. Παλαιότερα, δύσκολα κα νείς θά στΐκόταν στά στιχονρ- γήματα καί μόνο ττού παρέχουν τόν άναγκαϊο σκελέτομα τού Λό γου γιά τό άνάβουσμα τ«ν σκο¬ πώ ν ^ϋ έλαφροϋ καί λαικοΰ τρσ γουδιοΰ. Μά στίς ήμέρες μας, έ'- χει τόση δ'άδοση καί καβολ,κή άττήχηση τό λα'ίκό καί έλαφρό τραγοΓ^ι, ττού αοχ'σε ττ'ά νά βε· ωρείται σάν μιά άττό τίς —ιό γνή σιες έκψράσβις τής ψυχΐκής φυ· σιογνΜμίας ενός λαού Καί προ γμοτι τά έλαφρά καί λα,κά σμυ ρναίκά τραγοι-δια καθώΐς καί τά στιχουργήματα των ττρό τού 7919 Σμυρναίων έπιθεωρησιογράφΜν π»υ συνέλεξι σ' ϊνα τόμο η κ Πί ' ά ' ,ϊ ~ τρα«η, πρό πού άνταναχλβ τή χαρό τήν .' τυχία τής ζ«ής> ό *·
ρω^.κο πά8ος, τά ,α
κέφι, τή ζευζίκιά, τή
χορευτική δ.άβεση, τό τϊάκι
τής τταλληκαρ.άς, τό πειρΟχΤι,
πν*>μα, κσί μια -ροοοευμΕνη °
ΐίληψη κοιν» κων έ ϊ
δί«ς δέν διίχ^ει ττώς τα
δια αύιά γράφτηκαν καί
δή&ηκαν αττό ενα λαό ί
μέΑθ 1όσους αίώνες,
πονο σκλάδων, γ ομάτο οτ
μοΰς κ>' ότττογοήτευση Εΐνα. 1
γονοα κυρίαρχον καί 6χ, ρονΐ|.
δών. Καί αύτό έπισψραγΐζ^ ι
κόμη αλλη μιά φορ« τήν κο,νΒ'
νίκη καί .στρ.κή άλήθ:ισ π£,ς
κρασιατΐκός έλληνισμός 'έδ^
ζε ώπόλυτα στήν ττερΐοχή τής „
μένης πατρίδος» Πάρβ πολλβ
αττο τά τραγούδια αύτά — ^
καί ή μουσική ιους ήτον άνάλο.
γη με τό ψυχολογικό τθυς -4ρ.
εχόμενο — είναι άττολβυστιιιο
Διατηρούν ««ί στήν έποχη μ0(
ακόμα· μιά γαργαλιστική ζωντο
»'α καί μιά γλωσσική γρβ»ιΜ.
τητα ώφειλομένη κατά κώρ«ο λό.
γο στό γνωΐτο μας γλ<ΐ)θοικό |. όίωμα Τού μικρασΐατικού έλλτ)ν). σμού και στήν έλεύ&ερη καί γ^. σία αϊσθηση τής γύρω μ0Π(ρ γας ζωής. Παραδείγματος Χβριν τό ε^α έττιθεΜρησιακο τραγούδί τού Λαίλ'ου Καρακάση-, γραμμΕ. νο στά 1913 έ'χε' κάτι τό προ φητ'κό Σατ'ρί<οντος Την ΤοΤ{ τάση πρός «την έττί τό γυμνόι εξέλιξιν» τής γι/ναικείας άμ»,ί. σεως εί^α1 σά νά γράφτηκε «ήτο έναν σημερινόν χαρούμενο (ηιμ λίυτή τής άττόλι/της, σχεδον, γυ μνότητθς πού χαροχτηριζίΐ η σύγχρονη γυναικεία άμφίίοη ^ παγκόσμια κλίμακα^ ο*—β*ς -αρα τηρ£ϊ καί ή κ Πετράκη. «Κιπτη σά χάχας στά ζουρνάλ — μ0ν. τέλλα φωτεί νά — καί 6λέπ·ω νΟν τά βηλυκά — γιψνά. γνμνά, γυ. μνά — Τί διάβολο βά γίνομι - δέν ξέρ&> στά στερνά — μί 'ό·
σο σκανδαλ'στικά — Υυμνά, γμ
ΛΟΓΩ ΙΙΛΗΘΩΡΑΣ ΤΛΗΣ
ΛΧΑΒΛΛΛΕΤΑΙ ΤΟ ΜΤΘΙ-
2ΤΟΡΗΜΑ:
«ΟΙ ΘΗΣΑΤΡΟΙ
ΤΟΤ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛ0Τ>
μά, γυμνά — Χτά θέστρα κοί
στίς σκηνές — στά μπάν.α στίς
άκρογ'αλ'ές — σέ κέντρα βιρινά
— παντοΰ, μέσα στά κύματβ —
γιτμνά, γυμνά% γυμνά — ΚΓ ά—
δλα τό χειρότερο — κι' ϋλ«ς μας
οί σεμνές — οί νέες συνηίίβσνΐ
— γυμ^ές, γυμνάς, γκμνές Και
θάρβΐ' μερά. λέω γώ ττοί' κάβ:
καφενές — γεμάτος βαναι αί
λουτρος — γι/μνές, γυμνέ;, γυ-
μνές — Κι' δ,τ, είπα. κοκοή·
θεια — τώρα μή σάς φανεϊ. Σάς
εϊπα τήν άλήθίΐα — γκμνή, γυ-
μνή, γυμνή
' Ας σκύψουμε μέ συμιτάβιιο
και περιέργεΐα στά τραγούδια
αύτά ττού μέ τόση άγσπι) καί έ·
πιμέλε'α δ'έσωσε καί μάς παρον
σίασε ή κ. Πετράκη. Μάς σΐίλι-
νουν άπό ε»α χαμένο παρελβόν
τά μηνύματα μιάς εύτυχισμένης
ζωής πού είναι π'ά συγκινητική
ανάμηση Άλλά καί ττού πορο-
μένει σάν ενα ζων1ανό δεΐγμα
πώς ένοιωσε καί ττώς χαιρότα"
τή λα,κή ζωή ό σκμαίος έλληνι-
σμός τής Μϋψβς Άσιας.
ΕΚΕΙΝΟ1 ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ
ΕΥΑΓ ΚΟΥΖΟΥΤΣΑΚΟΓΛΟΥ
Πλήρης ημερών φμέτβ>1« τ»
ζήν ό παλαιάς μόν β
καί έγκάρδιος φ λος μόν
Κουζουτζάκογλοι; Άττόψοιτος τής
γεραρβς Εύαγ Σχολής Σμ«Ρν1=
μετά τήν κατα—ροφην £ν«<*™' σ^άθη είς Αθήνας βττου ώς ί*^ ληλθς τής ΛΕΗ δ'εκρίβη διά ^ χρηστόν καί πράον τοθ χαρακτή¬ ρος τού ίδίιομα τής ά''ι"ίί καταγ«γής τού Άλτρονιστής καί έξε-Ίμάτο υπό τ«ν ττα>ο:ι«ν
μαθητών τού καί τής
όπονι ήρίβμει μόνον φίλοιις.
ναμιμνησκόμενος την μιΐόλ
θικήν σιιμπαράστασίν τού κ*10
τό μικρόν διάστημα τής έν "'
ξανδρίία διαμονής τοι/ ώς «ο',ίν
Σμύρνη δράτ^ομαι τής εύ**ιΡιβ5
επί το οδοκήτω θανάτω «υ »«
διατρανώσω την σττίΐΡ°ν ^^
μοσύνην μου καί νά τού
έκ βαβους ψυχής τό ΕΧΕ
ΕΛΑΦΡΑΝ άξέχαστε σι/
μου Εύάγγελε.
ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΖΟΥΡΟΧ
21—9—1972

V
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Είς καλαίσβητον καί
ν ην έ'κδοσΛ έκυκλοφόΡκΚ"
6λίον τού * Σωκρά-Όυς Γ
δα — Πονταχίδη υπό τόν Τ|Τ
«Ή έν Χαλδία τού Πόντβ"
ρά Μονή Παναγ ία Γψιρ0»
'Β
Γιά τά ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡ^
πόνου τής ΣΜΤΡΝΗ2 ηζ_
γοτέχνις. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑ
ΚΙΔΟΤ εξέδα,σε τό
μά της :
«ΠΟΝΕΜΕΝΗ
Ποιείται στά Κεντρικά
,ο,λεία, στήν ΕΧΤΙΑ ΝΒΑ-
ΣΜΤΡΝΗΣ, στην ϋ^'
ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ Κ^»"™^
καΐ στά γραφεία τή; Ε
μπς «Προσφνγικός Κόβ
κης 25,

Κ ΗέΓΙλΚ Γ
Λ
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΙΙΣ ΤΗΣ ΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝ^ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΟΙΚΟ-
ΝΟΝΙΑΝ ΕΛΛΕΙΨΕΩΣ ΕΠΑ'ΚΟΥί ΑΡΙΘΜΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΝ ΧΕΙΡΩΝ ΔΙΑ
ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΟΜΑΛΟΝ ΑΝΕΝΕΡΓΩΣ ΔΙΑΒΙΟΪΣΩΝ
Τού Συνεργάτου μας κ. ΧΡΗΣΤΟΤ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΗ
Ή Ελλειψις έπαρκούς άριβμού
όνΐιδ.κιύτω/ καί είδ'κευμένω»> έρ
γατικών χειρών, χαρακτηρίξει σή
μερον την Ελληνικήν Οικονομι-
αν Τούτο όφείλεται είς 'ό ότι
ραγδαίως οικονομ ι κώς άνο—τυσ-
σόμεθα. Εάν όμως δέν
μΐν τό ττρό&λημα τής. ώς ανωτ έ-
εί
ρω, ελλείψεως κλττ. θά
μέν.
Πρίν έν τούτοις εμφανισθή έν
Έλλάδ' έργασιακή στενότης, -ρο
ηγηβη 2Οετής διεργασία Η Έλ
λάς κατέκί'το £κ τού πολέμου είς
έοεί-πα — αυτή ήτο ή όρχη. Ή
ελλε'ψις άττασχολήσεως έμάστιζε
τόν ελληνικόν πληθυσμόν. ΑΊ ε¬
κάστοτε Έλληνικοί κυβερνήσει ς
ηύνόουν την ύπερττόνΤιον μετανά-
στευσιν τών Έλλήνω πολιτώι/
καί παρώθουν αοϋτούς είς αυτήν.
Κατά τή» έττοχήν, ή Γερμανία
άνεγεννά'Ό έκ τής, έκ Τού πολέ-
μου, τέφρας της. Βοηθουμένη υ¬
πό άφειδών αμερικανικόν ττιστώ
σεων, ώκοδόμει· β'ομηχανία-ν ί
σχυροτέραν ή πρότερον Άγωνιω
διός δ' άνεζήτε' άνειδικεύ^ους έο
γότας διά την έπάνδρωσιν τώ"
ανχγειρομένων νέων έργοστασ·«ν,
οπου ηδύνατο νά εϋρη.
Είς τό γερμανικόν τΓροσκλητή-
ριον, άσμένως άνΤοπτεκρίθησαν μυ
ριάδες 'Ελλήνων, τής ύπαίθρου
κυρίως Χώρας Τό έξ Ελλάδος
ρενμα φνγής Νέ»ν, έργατώ»,
ιτρός Γερμανίαν διωγκοΰτο. Αί,
κατά την εποχήν εκείνην, έκάστο
Τ{ Έλληνΐκαί κνβερνήσεις, συγ
κα^ένευον ευχαρίστως. Η έλλη-
νική ϋπαιθρος έρημοΰτο. Τότε,
καί αΐφν'διαστικώς καί είς μία/
ήν, έμφανίζεται, το ιτρώτον
έν Ελλάδι σπάνις έργατικών χει
ρών είς ώρας αίχμής τής πρω'ο-
γενούς τταοαγωγής (Γεωργίας).
Μετ' ού πολύ, οί έν Γερμανια
Έλληνες μετανάσται, ήρξαντο
νά βοηθούν τούς έν Ελλάδι πα¬
ραμείναντος συγγενεϊς των δι' έμ
βοσμάτων καί νά συντηρούν αύ*
τούς έν ποθητή άργίσ. Τούς άπέ
τρεπον ούτω άπό εργασίας γεωρ
γικάς καί κτηνοτροφικάς κα!
ΐούς ωθουν είς σκέψεις ευχαρί¬
στου καθόδου των είς τάς έλληνι
κάς ττόλεΐς καί μελλοντικής άπο
χωρήσεώς των διά τό Έξωτερ'-
κόν. Οΰτω, τό φαινόμενον τής
ελλείψεως έργατικών χειρών^ είς
ωρισμένας κυρίως περιοχάς τής
χώρας καί ώρας τοΰ Ιίτους, έπα-
■γ'οϋτο· έν ται/τώ ένδυναμοι'·μενον.
Άλλά τάς συνεπείας τής μετα
ναστεύσεως ήρξαντο ολίγον αρ¬
γότερον νά αίσθάνωνΤαι καί αί
ίν Ελλάδι μεταλλεντικαί καί! δησ'ν. ή'ρξατο ή άττασχόλησις μαύ
βιομηχανικαί έπιχειρήσεις. αί ό ρων έργατών είς έλλην'κάς βι,ομη
τιπτοθται .', ελπίς άττλής έπ.στρο
φης (κατίΐτονημένων) έν Γερμα
νια Έλλήνω ν έργατών, ύπογραμ
μίζονται οί κοινωνικαί' κίνδυνοι
έκ τής έν Ελλάδι άφίξ-ως καί
ά-ασχσλήσεως μαύρην έργατών,
επ,σημαίνετα, ή άττε'λή διεθνών
τροστρΓβών· διότι οί άφΐχθησό-
μενοι μαύροι εργάται διά των Κυ
βερνήσεών των, β1 άξιοΰν παρά
τής Έλληνικής κυβερνήσεως συν
δικσλιστ'κάς ελευθερίας καί μι-
σθούς, ώς εκείνον τών έν Γερμα
νία ξένων έογατών, άντιμετωπί-
ζεται καί τουτο ά-κόμη: δτ^ δή
λονότι, ή έλευσις μαύρων έργα¬
τών καί ή άπασχάλησίς τω* είς
τα έλληνικά όρυχΐΐα καί έργο-
στάσια. θέλίι άττοτελέσει πρόσθε
τον κίνητρον διά τούς εντοπίους
εργάτας, 3~ως άποχωρήσουν καί
άναζητήσουν εργασίαν αλλαχού
καί δή είς τό "Εξωτερικόν (είς
την Γερμανίαν βεβαίως).
Ο(ίτω έγκαταλείττεται, διά μί¬
αν είσέτ' φο^,άν, πάσα συζήτησις
μετακλήσεως έν Ελλάδι μαύρων
έργατών καί ή προσδοκωμένη λύ
σ'ς τοΰ άγωνιώδους προβλήμα-
τος% στρέφίτα1, άναγκαστικώς
κα! ττάλιν πρός τόν άγροτικόν
ττληθυσμόν τής Ελλάδος, μέ βά
σιν, ότι άληθεύει δτι ό άγροτι-
κός πληθκσμός τής ·Ελλάδος 6ν
τως περικλείει είς τούς κόλττοιις
τού 180 Ο()Ο ύττοαπασχολουμέ-
νους αγρότας, έπιδεκτικούς οϋτω
μίΤατάξεώς των πρός κάλυψιν
τών είς εργατικάς χείρας κενών
τής έλληνικής β'ομηχανίας, χάριν
βεβαίως τοΰ ίδίου συμφέροντος
τών μεταταχβησομένων άγροτών.
έτι δέ χάριν τού γενικοθ συμφέ
ροντος.
Έν τώ μεταξύ καί ένώ ό κραΤι.
κός όργανισμός άπασχολήσεως
έργατικοΰ δυναμικοΰ σπεύδει νά
πραγματοποιηθή δαπάνας έκατο
ντάδων έκατομμυρί(ι)ν διά την
σύστασιν πολυαρίθμων καθ' βπα
σαν την χώααν κέντρων ταχυρρύ-
θμου μετεκπαιδεύσεως άγροτών,
'να μ«ταταγώσιν είς τήν βιομη¬
χανίαν, σημε'οΰντα, τα εξής: α)
Θεωρήσιεις διαβατήριον είς ά-
ττροότττως μεγάλον αριθμόν, ττα-
ρά τών έν Αίγι'—τω Προξενείων
μας, Αίγιπττίων έργατών άναχω-
ρούντων δι" 'Ελλάδα. 6) άφίξεις
έν Ελλάδι μαύρων έργατών,
6' ΑΝΑΚΟΠΗ ΤΕΑΙΚΑ Η ΑΝ£ΤΙΜΗΣΗ ΜΕΤΟΧΟΝ;
ΠΡΟΣΚΑΙΡΗ Η ΕΠΟΧΙΚΗ ΚΛΜΨΗ
σμενο μηνα Αυγο;ιστο, οί
των τιμών, τών σινναλλαγών κοι
της τρεχούσης χρηματιστηριακής ά
ςίας τών μετοχικήν τίτλον έμφα·!
•Γονται ήδη. κατά τό πρώτο Ιό6η
μερο νού τρέχοντος Σεπτέμβριον
σαφώς «νοδικές, μέ ϊδιαίτερη ί
ξαρση στόν τομέα τών τραπεξικ·ον
μετοχών, ειδικώς μετά την έπανάλη
ψι των συναλλαγών επί των μρτι
χών των Τραπεςών 'Εθνικής κπϊ
Ελλάδος· Ή διαγραφομένη α ι-
φώς άνοδική ποςεία στόν '·ομ<'^ τών μετοχών, ('ίχι μόνο των τοα πείικων, άλλά χα| τών έμπορι^,ο μηχανικών. οΐΎδυαξομένη μέ τί,ν αυξανομένη ποσότητος των διαθίαί μόν μετοχήν καί ενδεχομένης τ^ς προσφοράς των χρηματιστηριακων τίτλοιν (αύξήβει,; κεφαλαίοιι. μ'οι'ι τσουαλ φάντς, όμολογιακοΰ δανεί ου 3 δια, δρχ. κλπ.) προθλημ.ηί ζει τοϋς παρατηρητάς τού Χρη ι.ι τιστηρίου γιά τό ποιές έπιπτώσί ς ΰά έχη ΐπί τής ξητήσεο>ς κοί τών
τιμών τών μετοχών κα! γενι,ίώτι
ρα επί τής έπενδΰσεο>ς τής χρημ-,
ταγοράς, δηλοδή των καταθέσε'.)/
κυρίως.
"Λν ή έπενδυτική χρηματα/η
ρά διατηρηθή άνελαστική σπς
αύξήσεις των τιμών, ποίι ση ιε'
μειοδνται ήδη άπό 9μήνου· δίχιο,
σημεΐα ΰποχορήσείος καί κατορ'ίιι',
ση νά άπορροφήση τήν νέα προσψ >
ρά μετοχικών τίτλον, άπό την <ιύ ςηση τού μετοχικοΰ κεφάλαιον νί; Έθνικής Τραπέζης, άπύ τίς α·'(Α δοση τού κρατικοΰ όμολογιακοΰ δα νείου ίΚ|»ους 3 δισ, δρχ. εφέτος άπο σκοπεί στή διαθέση τού κυρίοις σ*ά έπαρχιακά δκαιερίσματα τής χώ¬ ρας καί ϋ'χι μόνο στά άστικά, ό'ΐτ.ιις συνέβαινε μέχρι τώρα σέ μεγάλ'ι κ/ιίμακα, Σέ πρώτη (}άση πιστευε τηι δτι ή έπύπτοιση αυτή δέν Οα γίνη αίσθητή άπό τό χρηματοδοτι κό κι'»κλο)μ«< γιατί, τουλάχισΐ.ν κατά τό πρώτο 8μηνο τού τρέ¬ χοντος ετους, ή αυξήση τών νι ταθέσεων υπερέβη την άπορροψη τικότητα τών χρηματοδοτήσε.ΐ'ν, ουγχρόνο>ς δέ ή αδξηση των ϊΛί
υιν κεφοίλαίιον τών Τραπεζών —
λυρίιος της Έθνικής — θά τή;
προσφερη νέας μορφής δκιθέσιμΊ,
στό τραπεζικό σΰοτημα- Έν τού
τοις, μι« μονιμιότερη στροφή τώ"
άποταμιει'ισεων σέ νέες μορφές έ
Λενδϋσεων δν καί θά μειώση τήν
ρευστότητα τής οΐκονομίας, Ο ά
μποροϋσε νά δημιουργήση όριο.ιέ
να προΒλήματα. Όπίοσδήποτε, ο
Η ΣΤΝΟΔΟΣ
ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΤΣ
ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΗ2
2ΤΜΒΟΤΛΕΤΤΙΚΗΣ
ΟΜΑΔΟΣ
Επέστρεψεν έκ Παρισίων ή άν
τιπροσοπεία τοΰ υπουργείον Ναν
Μεταφρρών καί Έπικοινο)
νών. ή όποία κατά τήν παρελθοϋ
τμή των μετοχών. Ή λονική 'ών '""' ,'!.""", Τ -----) "'
οίκονομ,χών ποαγ,χάτ,ον ουσχολίΰ' "™ '?«*«*"«**
οίκονομ,χών ποαγ,χάτ,ον ουσχολίΰ
Δ'εθν^
γ λΰ
εται νά δεχθή την εξακολουθή χ,, 1 ^ Τ;ης ?λο^"ει^ τ1? Δ'.εθν(^
τού φοινομένου αύτοθ Γ, τουλάχι-1 - * αΧηζ λι'»ι6ουΑΕΙ'τ"'τ1?; υ
ή τονλάχι-1 μάδος
οτον δέν τολμδ νά τό αποδώση σέ
άλλες ίξηγήσεις, γιατΐ δέν σ>ινο
δει>οντ<ίΐ από τα άνάλογα συμπιώ ματα. Άπό τήν άλλη μεριά, μιά α νακϋ.ιή τής άνατιμητικής πορεία;, ιδιαιτέρα σέ περίοδο μεγάλη; πρ σ ο,οράς χοηματιστηριακόΊν τίτλϋΐν. λόγο) τών οδυναμιών άποδόσειος μοί "ίλιγγον μόνον μας ττροκα λοΰν'. ...·· Άναφέρεταΐ είς τό Σχέδιον, δ τι διά τήν επίτευξιν τών στόχων ΕΝΕΚΡΙΘΗ Η ΣΤΣ1ΑΣΙΣ ! οι διαβέσψοι πόροι τής οκονομί ΙΛΙΓΠΩΔΕΙΣ ΑΡ1ΘΜΘΙ Συνεχίζοντες καί σήμερον τός εκ Τής ψορολογίας πρέπει νά αύ παρατηρήσεις μας. επί τού 1 5ε ξηθούν, κατά τήν περίοδον 1973 τούς Σχεδίου Προτύπου Μακρο 1—87, μέ ρυθμόν 9,5%, Εναντι ρυ χρονίου Άναπτύξεως τής Χώρας " θμού αυξήσεως τού εθνικον είσο μας, θά άναφερθώμεν είς την χρη δήματος 7%, πράγμα τό οποίον ματοδότησίν τών μεγαλοπνόων | θά οδηγήση είς άξιόλογον αΰξη στόχων αυτού Τούτο, αποτελεί σ^' τής φορολογική; έπι&αρύνσε τό πλέον κρίσιμον σημείον, δεδο ' ως. Έν δι|*ι τής άνάγκης ένισχύ μένου ότι οί παρατιθεμενοι αριθ σεως τής άνταγωνιστικότητος τής Κατά τήν Σύνοδον συνεξητή θησαν θέματα ένδκχφέροντα τήν Ελληνικήν Ναιΐτιλίαν. ΤΟΤ ΕΙΛΙΚΟΤ ΕΞΑΓΩΓΙΚΟΤ ΟΡΓΑΝΟΤ Ό ΰφυπουργός Έθνικής Οίκο άς — είς τρεχούσας σχ«τικάς τι μάς άγοραστικής δυνάμεως 1970 — ίπτολογίζεται δτι θά ττρέττΐΐ μως· το ενδεχομενο αί^ό παρ».Α«_ καίτ»; συγκεντρο')νει την προσογ,ή πτόντως ίνδιηφέρει τό Χρημαί.-1 των άρμοδάον, τού έπενδυτικοϋ ·λ. στήριο, τό όποϊο αυτή τή στιγ ιή Ι νού καί των κερδοσκόπονν. ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙΗ ΣΪΣΤΑΙΙΙ ΕΝΟΣ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΞΑΓΩΠΚΟΥ ΦΟΡΕΠΣ ΤΗΣ ΒΙΟΤΕΧΝΙΛΣ γάνον έργον τού όποίου θά εΓ- ν«ι ή" προώθησις τών έξαγωγών Ρ°« ττρέττ€ΐ νά άνέλθοι>ν κατά
έλληνικών προϊόντων·
ττερίοδον 1973 — 87 είς 9.900
των μετοχόν έναντι τόν άλλον νομίας επί θεμάτον εμπορίου κ. νά «νέλβουν τό 1987 είς 970 πε
εΰκ«ιρκ7)ν έναντι των άλλον εύκ<ιι Ι Μ. Μπαλόπουλος άνεκοίνοσεν. ότι ΡίτΓΟυ δ"«κ δραχμών έναντι 360 ριών έπενδΰσεων μπορεϊ νά σηκ-ϊ ] ενεκρίθη ή σύστασις τοϋ είδΐκοΰ όρ νη χαλάρίοση μέχρι καί κατρακύλι ομα τίμιον, ίίταν μάλιστα δέν υπαο χούν μηχανισμοί παρεμβάσεος γ α ουγκράτηση τής πρός .τά κάτω ιο ςείας οΰτε καΐ τής πρό; τά επά¬ νω, ώς απεδείχθη. "Ολ-α αϋτά φέρουν τό Χρημα-ι στήριο στήν πρώτη σειρά τής έ πικαιρότητος των οικονομικόν ε'ς" λίξεΐον αυτήν την στιγμή καΐ «ι έγχωρίου τταραγΜγής καί δ'ατη ή ίσχυρών κινήτρων οίκοΌ | μ'κτϊς άνοπττύξεως, τονίζεταΐ, ή ; αίίξησις των ψορολογικών έσόδων τγρέττει νά προέλθη «ς σημαντ, ' κήν έκτασιν, έκ τής αυξήσεως τής έμμέσου ψορολογίας. Ο&τω, προβλέττεται ότι μβχρ( τού 1977 ■'ό ποσοστόν συμμετοχής 1ής £μ μέσου φορολογίας^ είς τό σύγΌ -ΐΓεοίττου τού 1972· Σο)ρευτ·κώς Ι λον των φορολογικών έσόδων, θά λαμβανόμενο,( οί διαθεσιμοι πό π.ρέτΓει νά παραμείνη άμετάβλη Ώ; ανεγράφη ήδη είς «Τό Βή ^σίιί- δραχμών ττερίττου. Καί ώς μ α», τό έν λόγιο όργανον, το ό- ττροστίβεταΐ, πρός συνειδητοποίη ποίον θά είνηι Νομικόν Πρόσιοπον σ|ν τής ότττεΐ.λουμένης τερα(ΓΓ|·ας Ίδιωτικοΰ Δικαίου, θά διερευνά την κινη^οττο'ήσεως ττόρων, άρκεϊ νά βιεθνή αγοράν, θά συγκ.εντρώνη έμ σημειωθή, ότι οί ττόροι οί όποί ιον είς τό έττί—εδον τού 60%, έ νώ κατά τό 1987 θά καταστή δυ νατόν νά μειωθή είς 50%· Πρός δ'ατήρησιν σταθεράς συμμετοχής ώς &>/(ύ· ττροβλέττετα1 ή είσαγωγή
άττό τού 1973 ή 1974 τού φόρου
επ; της προστιθεμένης άξίας. Συ
πορικάς πληροφορίας τάς οποίας °· «οτέστη δυνατόν νά διατεβοΰν' νιστάται δέ, ό'ττίος ττρός άττοφυ
Τα πραβλήματα ττού συνδέον-
ταΐ μέ την έπέκτασιν των έξαγω
γών βιοτεχνικών ττροϊάντων των,
άττασχολοΰντα την τάξιν, όητβτέ
λεσαν άψ' ενός μέν αντικείμενον
πρρσαομογές παγίων στοιχείον κχΐ| 'Τ'Ϊ. τή '(')6' ΟπΟΤε" ΚΟΙΟΜΙΟ: "/.(ΐΐ θά ύ.Τ')
φρκής, ττεριφερομένων είς τα ("5
|
άποκαλύ-τεται αιφνιδίως, βτι,
κεντρικσ καταστήματα τών Άβη | /">0>ϊσουν οί συναλλαγές. Μάλιστ.ι,
νών καί ζητούντων εργασίαν γ)^ ένδεχόμενο αϋτό, σέ μιά άγο
;ά, ή όποί« ήταν συνεχώς άνο5ι
<ή ν.ατά την διάρκεια τοΰ περασμε νού 9μήνου> πιθανώς νά δημιουργή
ση μιά ΰφεση μακράς διαρκειας
καί πρίν
σχετικήν εϊ
ποϊαι έν τώ μεταξύ εΐχον λάβε'
την άνιοΰσαν. Πόθεν, τού λοι-
ποΰ, θά ηντλουν αύται τό άναγ-
καιούν είς αύτάς, άνειδίκευτο»
κυρίως, προσωπ'κόν; Πώς θ άν-
τπγβίνίζοντο, είς τόν "ομζσ τής
ττροσελκύσεως προσοιπΐκού έκ τής
έλληνικής ύπαίβρου, τά γερμανι-
κά έργοστάσια, τα όποΐα, λόγ»
μεγίστης παραγωγής, εχθυν περι
βώρια διά προσφοράν σταθεράς
εργασίας είς πάντα προσλαμβσ-
νόμενον καί διπλής άμοιβής τού;
Ό χρόνος παρέρχεταΐ· αί, έκ
τής ελλείψεως έπαρκούς προσφο
ρός έργατικών χειρών, δυσχέρει
Οι όξύνονται εν Ελλάδι. Τό ι¬
σχυρόν πλέον, όργανωτΐκώς καί
οίκονομΐκώς, ελληνικόν κράΐος,
σττεύδει πρός τόν τομέα τής Γε-
ωργίας καί, διά συντόνων ττρο-
ΤΓαθειών, έκμηχανοποιεΐ τόν το
μέα τούτον είς τό επακρον. ϊνα
καλυφθούν αί έλλείψεις είς άγρο
Τικάς χείρας, έν ταύτώ δέ άπε-
ΟΤΙ.
άγροτ'κα!
»α μίταταχθούν είς τήν βιομηχα¬
νίαν.
Η έλληνική γιαργία προοδεύε:
άλματωδώς, τά είς εργατικάς χεϊ
Ρβζ κενά αυτής, κάλι—-τονται έν
ΐΈρε', άλλά καί άπελενθερούνται
"Υροτ'καί χεΐρες, λαμβάνουσα'
κοί αύται την άγουσαν είς Γερ-
Μανίαν. Πρώτη ή ΛΑΡΚΟ — Λα
Ρύμνης (Σιδηρονικέλιον) ρίπΤ£·
*"β 3ετ,ας φωνήν άπογνώσεως
*οί δηλοί· οΤ| τής άναγκαιού^
τουλάχι—τον 5 000 επί πλέον έρ
Υόται διά ν' άξιοποιήση τό δυ-
νομικόν τών όρυχείων της καί
τών έργοστασίιιιν της.
Η ΛΑΡΚΟ άφήν:ι νά εννοηθή,
παρά πάσαν μέριμνα" καί
♦ροντϊδα δ'ά τούς εργάτας της,
«ύδίν δύναται νά επιτύχη διά νά
Ιβσψαλίοη έργάτας είς τόν πρέ
^τα αριθμόν καί, συνεπώς, δέ
Ον νό τής επιτραπή νά φέρη έρ
νάτας έξ Άφοικής. Τό Κράτος
, συν'στά Όμάδα έρ
μελέτης τού θέμα'ος με
. —>ς Άφρικα·ών έργατών
Ελλάδι, διά διαφόρους βΐομη
Χον,ας/ μεταξύ των οποίων καί
1 ΛΑΡΓΚΟ Αλλά ή Ομάς έρ-
Τοαίας δ,αλύεται, πρίν ή' καταρ
τ'α1 ττόρΐσμα. πρό τής γεν'-κής
κ«τοκραμγής κατά τής σχεδιαζο
μ£ν1ς μετακλήσεως Άφρικανών
εΐξ στιγμήν καθ ην το
εργατικόν δυναμικόν έ-
•ϊ νά δ'αρρέη είς Γερμα
νιαν
***ά παρεμβαίνουν τά έλλη-
(Σκαραμαγκα)
ηγπα (Σκαραμαγκα)
*β' ΤΓληροφορούν δτι στερούυται
Χ'λιάδίον έργατών, μορφώνουν δ'
',Υατικάν προσωπικόν ίδίαις δα
*να'
Τ{ι)ν, αλλα
καί
τό χάνουν κα
Το άττερχόμενον ε.ίς Γερμανίαν.
νες
εχου Λάρα
χανίας, καθόσον τά έλληνικά, στΙ5 Τι^? τών μετοχών, άπό έκ-.ϊ-
ναυπηγεΐα (Σκαραμαγκα) προσέ
λαβον ή'δη καί άπασχολοΰν περ'ι
τούς 250 μαύρους έργάΤας. Ό
ττρογραμματΐσμός λοιπόν καί αί
τηρηθή στό Χρηματιστήριο, άκό-
μη μχ'ι πέρυσι.
'Τποστηρίζεται· ίίμως, έξ
μελέται, περί μετακλήσεως ή' μή σθεναρά καί ή αίσιόδοξη πρόβλεψη
μαύρων έργατών καί πχρί ένρσχύ γιά τήν πρρεία τών τιμών τών μ*·
σεως των έλληνικών βιομηχανιών
διά τής μετατάξεως Έλλήνοιν ά¬
γροτών είς τάξιν 6ιομηχανικών
έργατών, ύττερφαλαγκίζονται ά¬
πό τά πράγματα;
— Νομ^ζω, δτ, θά επεβάλλετο
άμέσως μία καταμέτ ρήσις: α)
τών μυριάδων 'Ελλήνων πολιτών,
τών έκ δ'αφόρων κοινωνι.κών καί
διοικητικώ μέτρων έξαναγκαζομέ·
τοχόν καί σιιναλλαγών στό Χρηαα
τιστήριο- Τά έπιχειρήματα .των ό
παδον τής αίσιοδόξου θεορίας δέν
ίπηρεάζονται άπύ την άναδρομή
οτίς σχέσεις άποδόσειος τών μεπ>
χον, πρός τίς τρέχουσες τιμές ΐϊ
οτόν λόγο τιμής πρός κέρδη> π ίι
είναι ύπερδολικά άν οχι έξωπρα
γματικά στό 'Ελληνικό Χρημαπ-
στήριο, άλλά στηριζόμενα σέ
η μ ξ
ν«ν είς πριορον εγκατάλειψιν τής /ολογικά κΐ'ρίιος κριτήρια καί σέ
εργασίας των (όπότε, είς Ίήν θε συαχετισμοΰ; ποσοστών αίιξήσεως
σιν των· δ.ορίζονται νέοι, ένώ οί των τιμών μεταξύ τών διαφόρων
ττοώτοι θά εττρεπε νά μην άχρη-|μετοχών, ύποστηρίξουν δτι οί τιμέ,
σιίύοντα, καί οί δεύτΐρο1 νά μην θά σΐ'νεχίσουν τήν άνοδική τοΐ'ς
άναλαμβάνουν εργασίαν δ'ά τήν[ποελος, ότε καί θ' άπεδει-
κνύεΤο δτι ή σημερινή έν "Ελλά¬
δι σττάνς έογατικών χειρών τΐΎ
χάνει Τϊχνητή καί δτι δι' όμαδι-
κών επαγγελματικήν άνακαΐατά-
καί άνοιπροσαρμογών είς
τοαέα τής εργασίας· ευκό¬
λως καθίσταται δυνατή ή κάλυ-
μεγάλη ρρυστότη; σέ συνδΐ'ασμί)
μέ τό έπενδυτικό άδιέξοδο πού
παρατηρήται ' έντεινόμενο τελεν-
ταίιος όσον άφοριϊ την οίκονοαα
μας.
Δίυτερογενής έπίπτίοση, άπό την
περαιτέοο) πορεία των τιμών κα!
των συναλλαγών στό Χρηματ.ττή
ριο άν·αμένεται ίίτι θά γίνη πλ<Μ>ν
αίσθητή στόν τομέα τών κ<ΐταθέσ: <ον γιά τόν λόγο δτι ή αναμένομεν,! ταχεϊα «υ;ηση τής προσφοράς ιρις ^ών σημερινών κενών είς έρ Ι ριτιι/τηριακων τίτλον μέ τίς έκδό σεις νέ(ον μετοχών καΐ όμολογυΊν ΧρΉ"σΤΟΑσ" ΜΑΡΚθΠΑΝΝΗΣ'στό Κοινό πά τήν εϊσοδο νέον έ χίιΡας ^οβρχ;ζ0νν „; ί, γινετα, δεκτόν ότι άποκλεί- °1 " ώ ή, διά 6ι- ν^ μίΤαΐΌστεΰσειος των Ελλή- ' ίΡώ ι!ς Γερμανίαν, δια- ΑΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣΙΣ0Λ9ΠΣΜ0Ν Φέρετα. είς γνωοιν των Αε.οτ. Δ.ο.κήσεων Άν^νύμων Έταιρε.ών καί Ετα.ρε.ών Περιωρισμένης Εύβύνηο βτ. δι* 6πο- φόσεακ: τβθ κ. Ύπου.γοθ Εμπορίου ύπ' αριθ. 8β37β)4ΐ2β τής 1β)12)β5. δημοσ.βυβ«,οης τώ ύπ' 6ρ.β. ββθ)23.12.β5 ♦ ΕΚ (Δελτίον Άνωνύμων Ενα.ρβ.ών). όρΙΖετα. βτ. δύναν τα, ν6 συνεχΐσωσ, δπμοσιεύουσα. έγκύρακ: τας Προσκλήσβ.ς των Γεν,κών Συνέλευσιν κσί τοΐκ: Ίσολογ.ομούς των δ.« τής οικονομ,^ μοο έφημερΐδοο .ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ - ΠΡΟΣ·ΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ύκ εγένετο μέχρ. τοθδε δ.ό τ-β .ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ- πρό ^ αυγχαινβύο«ώο Γίνικής Σιινομοσττονδίας Έπαγ γελματιών Βιοτεχνών Ελλάδος, άφ' ετέροι; δέ περΐ«χόμενον &Ρ- θρου τού προέδρου τού Βιοτεχνι κου Έπΐμελητηρίου Άθη-ών κ Βογιατζή, δημασι,ϊίυβέντος είς τό Τελευταίον δελτίον τού Επιμελη τηρίου. Συγκεικ.3ΐμένωςν ή έκτελεσΤι,κή έπιτροπή τής ΓΣΕΒΈ ή όποία συνεζήτησεν επισταμένως έ,ττί τού θέματος αύτσί), ανακοινοί τα εξής: Ή άνάγκη άξιολογήσεως καί προβολής τών έξαγωγίμων ττροΐόντων τής διοτειχνίας, θά ή δύναΤο νά έξετασιθη ευρύτερον ύ πό τής διοικήσεως τής Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, έν όψει των εξής δύο γίΐγονότων: α) οτι ή β'οτεχ- νία είναι σημερον είς θέσιν νά αυξήση τόν δγκον καί την άξιαι* των πρός εξαγωγήν προϊόντων Της «αί 6) δή ή οργάνωσις τής έξαγωγ,κής -προσπαθείας πρέπο νά τεθή επί δΐαφορετικής βάσε- δοθέντθς δΤ[ ή όριζοντία ττροβο- λή δέν δύναται νά επιτύχη την ίκανοποιητικήν επίδειξιν των ττλέ ον άντ,προσωπευΤικών προϊόντων των επί μέρονς κλάδων Θίγων τό ττρόιβληιμα τών βΌτε χν'κών έξαγογών, ό πρόεδρος τοϋ ΒΕΑ κ- Βογΐοτζής άναφέρει δτι τό εμπόριον προσεφέρον δ,τι η¬ δύνατο διά νά κοιλύψη την αδυ¬ ναμίαν των βιοτεχνών π·ρός διο- χέτευσΐ των προϊόντων των είς τό έξωτε.ρικόν> παρά δέ καί τήν
δημιουργίαν είδικοθ κλάδου έξα-
γωγέων τοιούτων προίόντων. Πέ¬
ραν τούτου, ύπάυχει καί ή ένί-
σχυσ.ς τής «,Α.€ Έλλην^αί Έ-
ξαγωγαί», έπίκε^α, δέ καί ή "Ι
δρι/σις Τραπέζης, δ'ά την προώ
θησιν τής έξαγωγής προϊόντων μι
κρομεσαι'ων μο·νάιδων τής μεταποι
ήσ:«ς. Τά ανωτέρω δμιος, σννε
χίζει, άττοτελοϋν τό ενα σκέλος
τής 6ιο>τεχν4<ής άνατττύξεως Διά τήν όλοκλήρωΡΊν τών σχ.ετικών μηχανισμών έπιβάλλετο;ι, ή Ίδρυ- θά διοχετεύη είς τούς ένδιαφερσ άπό Τής συστάσΐως το.-, νεώτερον μένους καί θά κατευθύνη καί υπο Ελληνικού Κράτους μέχρι σήμε βοηθεί την δραστηριότητα τών Ι Ρ°ν ύπολογίζεται δτι δέν ύπερέ- βησαν τά 8 000 δισεκατ δραχ. Δηλαδή, έντός τής προσεχούς 15 εΓίας ή Ελλάς καλείται νά δ[α θέση πόρους μεγαλυτέρους άπό όσους ηδυνήθη νά κινητοποιήση κατά τα 150 έ'τη τού έλευθέρου 6ίοι> της.
Ώς είναι επόμενον, τούτο συ'ε
ττάγεται αύξησιν τών τ.ρεχοκσών
ν Το0 Δτνμοσ!ου Δέν
αλ
διοτιχον εξαγωγικόν φορέων.
«•••«••••■••••••«••••■ν··········
ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΒΛΜΒΑΚΟΣ
ΑΞΙΑΣ 8 ΕΚ. ΔΟΛΛ.
Πρός Ρουμανίαν
Ούγγαρίαν
χαί Βουλγαρίαν
Δι' άποφάσεον τού ύφυπουργοΰ
Έθνικής Οίκονομίας επί θεμάτιον
Βαπα€ιν Το0 Δτνμοσ!ου Δέν βά
Έμποριου κ. Μιχ. Μπαλοπουλου, άναψ{.ρ8ώμευ ^ την Κ{Χτά Τομεϊς
ενεκρίθη ί, χορηγησις αδε,ών δια
την εξαγωγήν βαμβακος είς Ρου
μανίαν Ουγγαριαν χαι Βουλγα
ρίαν άξίας 4.000.000 δοΛλ. Ουτο
έξ£υρέσεΜ των
τό
£;ς χο
π ^ ^^ £;ς χο
ή σι·νολικ.η αξια εξαγο,γών βαμοα ΣχέδιΟν δτ, πρός τόν σκοπόν
χος πρός τάς τρείς χώρας διά το χρηματοδ0τήσσεως τών ηύξημένων
1972 «νέρχετα; είς 8 Οθθθθο ^ ^ "
1972 άνέρχεται είς 8 Οθθ.θθθ
δολλ.
Η ΕΠΙΔΟΤΗΣΙΣ
ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΩΝ
Οί γίωπόνοι γεωργικής ένημε-
Τρ^χουσων
τοο ημοσί
ου καί ούσιαστική; συμβολής τής
δημσίας άποταμιεΰοχως είς την
χρηματοδότησιν τού Προγράμμα
τος Δημόσιον Έπενδύσεων, άπα'
Τεΐταΐ σημαντ'κή αύξησις τών δή
ρώσεως τής Υπηρεσίας Γεωργί μοσίων έσόδων Ούτω, τά εσοδα
άς "Αρτης, είς τα πλαίσ'α τής ΜΙ η |η —| Μ...... ^
ένημερώσεως των άγροτών, επε¬
σκέφθησαν τάς κοινότητος Ά-/
στροχωρίου, Μηλ|θνών, Δημαρί-
ου, Καλεντίνΐς, Συκεών· Κομμέ
νού, Κιρκιζάτον, Άθαμανίου,
Κεντρϊκοΰ. Άγίου Σπυρίδωνος
γήν δυσμ«νών έπιπτώσεων επί
τού τιμαρίβμου, ό φόρος επί τής
προστιθεμένης άξίας έπιβάλλε
ται νά κλιμακωβή είς τά τρία
πρώτα ετη καθιερώσεώς τού.
Περαιτέρω άναφέρονΐαι άλλαι
πηγαι άντλήσεως πόρων, άλλά
έθ^ωρήσαμεν σκόπΐμον νά περ'ο
ρσθώμεν είς τό θέμα τής ψορολο
γικής έπιβαρύνσιεως, τό όποίο'
ονγκι,νεΐ τό ευρύτερον κοινόν- ΟΙ
όίνθρωττοι έπιδεΐκνύουν ιδιαιτέραν
προσοχήν βίς δ,τι άφορά την φο
ρολογικήν επιβάρυνσιν κα,' &ς μή
λησμονήταΐ δτ' ή φοροδοτική Ικα
νόΐης έξαντλεΤται μέχρις ενός ώ
Ρΐσμένου σημείον, είτε πρόκειται
περί άμέσου εϊτε περί έμμέσου
((ορολογίας. Βεβαίως, ή προτφυ
γή είς τήν έ'μμ£σον φορολογίαν
οπτοτελεϊ όρθην τοποθέτησιν Το·3
β'έματος διά την υπό άνάπτυξ'ν
τελούσαν οικονομίαν. Έν τούτοις
έλλοχεύει, πάνΤοτε, ό κίνδυνος
διογκώσεως τού τ'μαρίθμου, τό ό
ποίον δέν έτΓ'τρέπεται νά άγνοώ
μέν
κα ίΣτρογγυλή καί προέβησαν
είς τόν έ'λεγχον των δηλωθέντων
υπό των κτηνοτρόφων άμνάδον
αίς τού εί,δι.κοΰ έξαγωγ'κοό φο- διά Την έπιδότησίν των. Τό σύ-
ρεως τοϋ κλάδου - τού Έξαγω ν,ολο νΤων ^ έτΓΙδότησ.ν άμνά
γΐκοΰ Βιοτεχνικοϋ Όργανισμου
— ποτ' άττοτίλεϊ ενα άπό 7ά βα
σι«ά αϊτήματα τής τάξεως.
ως, δοθέντ<:ς ότι οί καθ" έκαστον Ι Τό θέμα τής δημιουργίας β'θ- φθ!,5είς δέ-ν είναι είς θέσιν νά δι· εκπεραιώνουν τάς σχετικάς δια- δ'κασίας Κατόπ'ν τούτου άττεφα σίσ&η οττως τό ττρόβληιμα αύτ^ τεθή ύπ' οψ'ν των αρμοδίων. Πά ιραλλήλως, βά μελετηθή "'ό θέμα τής προβολή,ς τής βιοτεχνικής παραγωγής, μέσω τής ΔΕΘ, κα τά κλάδους καί οχι συνολικώς, δών άνέρχεται είς 13 41Ο_ τό δέ σύνολον τών ττ'στώσεων είς 2. 782.600 δραχ Οί έν λόγω γΐωπόνθι έπεσκέ- φδησαν έπίσης διαφόρους κτηνο ΝΕΟΝ; τεχν'κώι/ ζωνών έξωπλ,σμένων μέ τρ0(Γ1κό:ς καί γ£αργ|Κάς έγκατα στάσεις και έδωκαν δ'αφόρους ό δηγίας διά την βελτίωσι" τον. τά άπαοσίτητα έργα ύποδομής, μνημονεώεται είς σημείωμα τού τΐλευταίου δβλτίου τοΰ ΒΕΑ Προ στίθεται 6Χί τουτο θά προωθήση την λύσν το: ζωτκχού διά τούςί ΜΟΕΙΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΚΑΙ φορεϊς τής 6 οτεχνίας προβλήμα' ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ Η ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΜΕΤΟΧΛΝ ΔΗ- τος — τής άποκτήσΐος ίδιοκτή- του στέγης. ΤΟ 15ΕΤΕΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ "Εντονος φΐλοδοξία, όσον καί αίσιοδοξία, διαττνέουν τό δοθέν, ήδη, είς τήν δημοσΐότητα Σχέ διον ττροτύπθι; μακροχρονίου ά- ναπτύξεος τής χώρας κατά την πρασιεχή Ιδ,ϊτίον 1973 — 1987, μέ απώτερον χρονικόν όρίζοντα τό ετος 2Ο(>Ο
Διά τού σχεδίου τούτου, δί-
δσντοι1 αί γεν>ι*ώτί)ραι κατευθκν
τήριοι γραμμαί άναπτύξε«ς τής
ό
χώρας· κατά το·μ£ίς δραστηριό¬
τητος καϊ περΐφβρείας, δύναται
δέ τοΰτο, νά άττοτελέση τό πλαί-
σιον, δ(ά τήν σύνταξιν τών ποο-
σεχώ-ν πενταετιών π,ρογραμμά-
των Κατά τουτο, ό χαραχτη.ρι-
σμός Το ώς «άνανΤι.<αταστάτου όργάνου», φρονούμεν δτι αποτε¬ λεί απλώς σχήμα λόγον, ένώ Θσ- ωροϋμ£ν ώς εγγύτερον είς τά πράγματα τό λεχθέν δτι, διά τού Σχ'ί'δίου τούΤου. δ'ασφαλ ζε- τα' έπτί σταθεοάς βάσεως καί ε¬ π, κιριτηιοίων μονιμωτέρου χαρα¬ κτήρος, ή εύιχερυτέρα καί, κα¬ τά τό δυνατόν, ταχυτέρα καί έ- πΐτυχεστέρα άντιμετώπ'σις των π>ο6λημάτων τής οί«ο·ομίας
μας.
Ή δΐαπνέουσα τό σχέδιον αί-
σιοδοξία, έδράζεται είς ωρισμέ¬
νους χαρακτηριστΐ'κούς άριθμούς
(Σ Σ.: Πα,οατίβΐ.τα' είς άλλας
στήλας), ο<ί ό^τοΐοΐ ποοεκυψαν έηιστταίμένης μ:λέτης νεχής καί οϊκονομική πρό οδος, διά τής αύξήσ£(ος των εί- σοδημάτων κα ίτής ύψώθΑεως των άιμοιβών τής μάζης των έργαζο- μένων, θά οδηγήση, άναγκαίως, είς την εξαρσν τής ζητήσεως καταναλωτι«ών αγαθών καί ύπη- οετιών. Τού^ο, συνεπάγιεταΐ τόν κ,ίνδυνον έκιδηλώκτΐως πληβωρ'-κών καί άνατροπής τού εώ- εϊσέτι ίσοζυγίου ττληρω- μών Κατά συνέπειαν, αί αύξή- σεΐς των άμοιβών δέον νά εί ναι συν,δεδεμέναι μέ την πραγ¬ ματικήν βελτίωσιν τής παραγω- γικά>ητος· δεδομένου δέ, δτ, τα τήν' καθο'ρ,ζομένην" είς" την
πε^βώρΐα τοσαύτης 6·λτιώσεως 12_!)_1972 ανακοίνωσιν .„
είναι ευρύτατα, αί άμοΐβαι θα Νομισματικής Έπιτροπής πρός
καιασπή δυνατόν, ύγιώς. νά αύ-'
Έκ τής Νομισματικής Έπιτρο¬
πής ανεκοινώθη δτι, τα Νομικά|
Πρόσωπα Δημοσίου Δι καί ου / ω-
καί τά πάσης φύσεως Άσφαλι,
στικά Ταμεϊα Δημοσίου καί Ίδ
ωτικού Δ'καίου δύνανται
Ίών προβλεπομένων προθεσμιών,
νά δ'αθέσουν τα δικαιώματά τω'
ώς παλαιών μετσχων επί τής ά-
ποφασισβείσΓ,ς αυξήσεως τού με
τοχικοΰ κεφαλαίου τής Έθνικής
Κτηματικς Τραπέζης τής "Ελλά¬
δος καί τής Έθνικής Τραπέζης
τής Ελλάδος.
Ή εϋχέρεια αυτή παρέχεται α¬
νεξαρτήτως τής ληφθησομένης έγ ]
κρ'τικής ή μή αποφάσεως τής Νο ]
μισματ'κής Έπιτροπής επί αίΤή
σ>:ων ένδιαψΐρομένων Όργαν'
σμών διά τήν συμμετοχήν των
είς την αϋξησ'ν ΤοΟ μετοχικοΰ κε
φαλαίου των έν λόγοι Τραπεζών
συμφώνως πϊος την δ'αδικασίαν
της
ξη&οΰν σημαντικώς.
Νομϊζομιεν, ότι ή διαπίστωσις
αίίτη είναι ή πλέον σοβαρά καί
ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙΤΑΙ
Ο ΝΟΜΟΣ
πρέπΐΐ συνεχώς νά μάς άπασχο ΗΕΡΙ ποΐΝΙΚΩΝ ΚΤΡΩΣΕϋΝ
λή τό θέμα,· "Άς μή λη,σμονήται, Ευρίσκεται είς τό τελος της,
ό'τι όλαι αί προη,γμέναι οίκονο- κατα τα- υπαρχούσας πλη-ίοσ, >·ι
μία σήμερον, αντιμετωπίζη α-, ή }ηΐ^^·γησα τοΰ σχεδίου,
ροσαι τάς ποινικ.άς κυριίισεις, ο ι
οποίαι πάντως διατηρούντος όϊ ό
τάς περιπτώσει ς τού δόλου, είς άν
ροττής εθιξε καϊ εν άκόμη σοβα. τ.ηταθιιισιν δμως καθίστανται αύ
ρόν ττοόβλημα: Την ανάγκην ά- στηρ6τΡΟαι αί χοηματιχαΐ
ποΤ:λεσμαΤικής ένισχίισεως πά- ' σρΐς
σης σοβαράς ίδ ωτ'κής προσπα-! Έπίσης εί.οίσκεται.. κατά -άς
θε.άς δ'ά την αύξησιν τής ττα , !δίης πληροφορίας, πρός τό τέλος
Ρ&γωγής άγαβών, ιδία δέ των δυ ,-, μελίτ)1 τών τρ0ποποιήσεον, ϊΐ
ναμένον νά έκτοττίσουν τα είσα- (·)ποίαι θα ^λθουν είς τον νόμ.ιν
γομενα ή' νά έττ'6ληβούν είς τάς .·πι?οχονται είς ικανοποιητικόν 6α
αγοας του έξωτΐοικοθ. Τόν ρό θμόν ει'Ρνοϊχαι ρνθμίσεις διά τοι·-
λον αυτόν καλού"αι πρωτίστως φ0ρρλογο^ένους·
νά διαδροοιιατίσουν τα έγχώρια
β'ομηχαν κά ττροιόντα. Αλλά,
ύπεγοσμμίσθη, αί υφιστάμεναι,
σήμερον, Έλλην^οΐ έπιχει,ρήσε'ς
ούτε είς άρθμόν Γ.Ιναΐ έπαρκεϊς |
ΟΜΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΔΙ' ΑΝΑΠΤΤΕΙΝ
ΤΟΤ ΛΑΣΗΘΙΟΥ
Όμάς εργασίας διά την μελέ
οΰτε — -πλήν ολίγων έξα'ρέσεων, την τόν δυνατοτήτων άναπτύξε-
— «,ΐ'μοι είς τεχνολογικήν καί Ι ·'·ς τού Όηοπεδίου Λασηθίου συ
όργαν«τικήν ίκανότητα διά νά
ττ ροωθήτουυ τήν έκβιομηχάνισιν
είς τό έπιθαμητόν επίπεδον! Έ-
ττιμον νά παραθέσωμεν, ώς πλέ- πεμένως, πολλά πρέπ«ι νά γί-
ον άξ 'θττρόσεκτα, τά διαλαμβα-
νόμενο είς τό συνοδεύον τό σχέ¬
διον ύττόμνηιμα τού προέδροι» τής
Έπ'τροιτής. Συγκίκρΐμένως, άν«
φέρ.εται δτι ή προσδοκωμένη συ-
ν'ουν ττρός τήν κατεύθυνσιν αυ¬
τήν πέραν τής εύζωΐας την ο¬
ποίαν μάς ύττόσχεται τό Ιδετές
Π,ρόγραμμα, είς τό οποίον καΐ θά
επανέλθωμεν δι«ξοδ^κώτερον
νεστήθη δι' άποφάσεο)ς τοΰ ύφυ-
πουργοϋ — περιφερειακοΰ διοικη
τοΰ Κρήτης κ. Γ- Γεοιργαλα.
"Εργον τής ομάδος είναι ή διε
ρίΰνησις τής γεοργικής, χτηνοτρο
(ψικής καί τουριστικής άναπτύξεως
τής περιοχής ώς χαί ή διερεύνηβις
εκτελέσεως των άναγκαιούντων εγ
} ειοβελτιοτικων ϊργων.
Διι:τυπώσαμε. χθές, τάς πρώ¬
τας έταφυλάξεΐς μας διά τό 15
ετές Πιρόγραμμα άναπτύςεως τής
χώρας καί έΐθεωρήσαμε περισσό¬
τερον σκόπιμον νά ά'·'αφερθώμε'
«ϊς ώρ'σμένας παρατη,ρήσεις, αί
όποϊα( περιέχοΛ'Ται είς τό υπο¬
βληθέν πρός την Κιτβέρνησιν ύ-
πόμνημα τής Έπΐτροπής συντά¬
ξεως τούτου.
"Ηδη^ έκ μιάς ττροσεκ'ικωτέ-
ρας μελέτης τού κειμένου Τού
Προγράμματος — δύο πολυσέλι-
δο' τόμο' — αί έπιφυλάξε,ς μας
αύται ενισχυθώσι καΐ σιτνοψίζονί
ται ΐίς τήν δ:απίστωσιν δτι: Αί
δι' αυτού προτεινόμεναι λύσεις
είναι περισσότερον θεωρητικοϋ
κα,' γενικοΰ χαρακτήρος, χωρίς
νά ύποδεικνύωνταΐ καί τα μέσα,
τά όποΐα θά επέτρεπον τήν επί¬
τευξιν τών έπιθυμητών καί έφι-
κτών στόχων. Πιστεύομεν δέ· ό¬
τι ή έκπ-όνησις ενός προγράμμα
τος, «αί δή μακροχρονίου άνα-
πτύξεος, ■πίραν τών γενικών
πλαισίων καί τών διαγραφομέ-
ν«ν εξελίξεως ττρέπεΐ νά δίδη
καί συγκ:κ.ριμένας λι'σεις ή να
προτείνη τά προσφορώτερα μέ¬
τρα ■
Περαιτέρω, φρονούμεν δτι ε[ς[
τό Προγράμμα δέν δίδε'α' ή ά-
πάντησ'ς είς τά καίριον έρώτη-
μα: Πρός ποίαν κατεύθυνσιν πρέ
πει νά στρέψωμ«ν μελλοντι^ώς
τας δραστηριότητος μας; Έπ'
αϋτο3· είς τήν σελίδα 9 Τού Α'
μέρους, τονίζονται τα εξής: «.Τό
ττρό'βλημα τής οικονομ ι κης άνα-
πτύξεκς συνδέεται μέ την έπ·ιλο·|
γή^ τών κλάδων παραγωγής, είς
τούς όποίους θά δοθή ■] εμφασΐς
Έπειδή οί δσθέσ'μοι πόροι είναι
πίριωρΐ'σμένοι, ττρέπε, να άπο-
φασισδή είς ποίους κλάδους ττα|
ρα γωγής θά στοαφή ή κυρία
πρσοττάθεα: Είς την γεωργίαν,
την 6 ομηχανίαν, τόν τουρισμόν
τήνι ναυτιλίαν ή έτέρους κλά¬
δους;» ΠράγμαΤι, είς ποίον ή ποί
ούς κλάδους θά πιρέπί' νά δοθή
έ'μφασνς ή π,ροτεραιότης; Τό Πρό
γραμμα περιορίζετα', μό«ον, νά
θέτη καί νά μάς 6σσαν'ιζτ μέ έ-
ρωτηματικά' Έν τούτοις, είς τόν
λόγον τού· ό πρόεδρος τής Επι
τροττής έτόν'σεν, έκτός τών άλ¬
λων: « .■.ττρός δημιουργίαν καί
αύξησιν τών οΐκονομικών μέσων,
ή ταχεϊα αύξησις τής παραγο-
γής κα[ δή τής μετο.πΌΐήσεως,
είναι μακιροχρονίως ή σταθερά
καί κυρία πηγή. Έκ τών ΐιιτηιρε-
σιών, βρκχυχρονίως σχετικώς καί
τό πολύ διά τά προσέχη 15 —
20 ετη, ό Τουρΐσμός συγκιρατού-
μενος είς πλαίσ!σ. τοιαΰτα ώστε
νά μή δημιουργή δυσμενώς ε
πτώσεις, δύναται καί ττρέττει ν«
συμβάλλη μεγάλως ΐίς τόν πορι
σμόν ΰλ'κών μέσων Πρέττει ό
μως, νά καταστή συνείδησις, δ-1
τι μακιροχρονίως μόνον ή μεΤβ-
πο'ητική παραγωγή, όργανου-μέ-
νη κατά τρόπον διεθνως συνα-
γωνιστικόν, δύνα'αΐ νά δώση τά
άπαραίτητα μέσα διά την αναγ¬
καίαν κα, έτπθυμητήν ανάπτυξιν
καί νά καταστήση έφΐκτούς τούς
στόχους»
Τά ανωτέρω· ομως, άποτελούν
άπόψεις ενός άτόμου, ένΤασσο-
μένοκ μάλιστα είς συγκεκριμένον
τταραγωγικόν κλάδον. "Ημείς, ά-
νεμένομεν ά—ό τό Προγράμμα νά
εχωμεν ωρισμένας άπαντήσεις
είς καίρια έρωτήματα, ώς καί
λύσε'ς είς φλέγοντα προδλήμα-
τα Έπειδή δέ τούτο δέν συμ 6α ί
νε', περιοριζόμεθα νά άναφερβω
μέν είς τήν περι,κοπήν Τού Α'
κεφαλαίου τού Προγράμματος,
κατά την οποίαν: «... .Δύναται να
ύποστηρι,χθή βασίμ(ι>ς δτ' τα προ
βλήματα τής προσεχούς δεκαπεν
ταετίας ή τριακονταΐτίας καίτοι
θά άττοτελοΰν έν πολλοίς ττροε-
κτασΐν των σημερινών, θά είναι,
ποσοτ'-κώς κα! ποιοτικώς δ'άφο
ρα καί ή έπίλυσίς των θά άπα'-
τή εντελώς διαφορετικήν κλίμα-
κα προσπαθείας»
Κατά συνέπειαν, τί τό νέον
μάς προσφέρει τό Προγράμμα
κα'ι πο'ά ή συμβολή του είς την
προσπάθΐειαν άνατττύξεως τού τό
που; Νομίζομεν, ότι, διά τούτου
μάς προσφέ.ρεται μία γενική θε¬
ώρησις των ύα,ισΤαμέν»ν δυνβ-
τοτήτων μας καί τών, επί τή βά
σε' αυτών, διαγραφομένων έξελί
ξεων- Οί διαλαμβανόμενοΐ είς τό
κείμενον άρ'θμοί είναι 6ντως ση
μαντικοί. Τουλάχιστον, ή άνά-
γνωσΐς τού Προγράμματος, μάς
έμττλουτίζε, τάς γνώσεις γεωγρα
φίας κσ-ί πατριδογνωσίας ..
ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΖΗΜΙΩΘΕΝΤΑΣ
ΑΓΡΟΤΑΣ
Οικονομικαί διευκολύνσεΐς (έ-
ττανενίσχι*σις καί άναστολή τών
πρός τήν ΑΤΕ όφειλών) θά ττα-
ρασιχεθοΰν υπό τής Άγροτιχής
Τραπέζης, κατόπιν σχ€τικών έ-
νεργειών τού υπουργείον Έθνικής
Οίκονομίας (τομεύς Γεωργίας)
είς τούς σοβαρώτερον ζημιωθεν-
τας συνεπεία δυσμενών καιρικών
συνθηκών αγρότας. Ώς άνείκο.ινώ
θη αί δΐευκοιλύνσεις αύται θά πά
ρασχεθούν:
Είς τούς ζημιωθέντας έκ χαλα
ζο—τώσεως τής 28.6 72 καλλι«ρ
γητάς των κοινοτήτων Βελεντζ'-
κού, Άστροχωρίουι Μεγαλόχα-
ρης καί Σκουληκαριάς Ν. Άρ¬
της.
Είς τούς ζημιωθέντας έκ χαλά
ζοπτώσίως τής 16 7.72 έέ. καλ
λιεργείας ένίον κο'νοτήτων Ν·
Αίτωλοακαρνανίας.
Είς τούς ζημιωθέντας έκ βρο-
χοπτώσεων τής 17ης καί Τ9ης
Ιουλίου έ.έ". σταφιδοκαλλιειργη-
τάς Ν. Ζακύνθου
0Α ΧΟιΡΗΓΗΘΟΥΝ ΑΔΕΙΑΙ
ΔΙ' ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΟΣΠΡΙΩΗ;
Έκ τού Ύπονργείου ,Εθν. Οί
κοναμίας (τομεύς Έμττορίου) ά
νεικοινώθη ότι μελετ«ται, ή χορή-
γηιστς άδε'ών είσαγωγής έκ τοΰ
έξωτερΊκο3 φασολίων «χί λοιπώ"
όσπρίων ™ρός εξασφάλισιν τής
έπαρκίίας τής χώρας είς τά ει¬
δή ταύτα, έν όψει τού ϋψονς Της
έγχωρίου τταρ«γ<ογής αυτών καί τής εξελίξεως τών παραγωγικών τιμών, αί οποίαι, προκεΐμένου περί φασολίων έμφανίζοντα^ λό γω άξιώσεως των παραγωγών, έ ξόχως ΰψηλαί^ κατά πολύ άν«φε- ραι των πε,ρυσΐνών· γεγονός μή δικαιολογούμενον έκ των πραγ- μάτων

ΔΕΔΟΜΕΝΔ ΚΑΙ ΓΝΩΣΤΑ
Είς προηγούμενον σημείωμα,
ΐπτεγραμμίΐσβη 8τι τό δλον κείμε¬
νον τού 15«τοΰς Σχεδιον Προτι'1
πον Άναπτύξεως, είς τάς γενι
κάς τού γραμμάς, διοπτνέεται ύ-
ττό έντονον αίσ'σδοξίας δια τό
μέλλον καί μάς ύπόσχεται εύζω-
ΐαν κσί εύμάρειαν! Ή γενική
Θεώρησις των επί μέρους έπ'σκο-
πουμένον Θίμά-.ων κσί Ίομέων
τουλάχιστον, αι>τήν τήν είκόγοι
μάς δίδει καί πολίι θά ήθέλαμε
νά συμμερ'σβώμεν την διάχντον
ταύτην αισιοδοξίαν κ«ΐ νά συλ-
λά6ωμεν τούς όραματισμούς τού
Σχεδιον-
Άλλά τουτο πάν &λλο ή εΰκταϊ
όν εΤναι. εάν άνολογισθώμεν τάς
έγγενεΐς δυσχερείας, τάς οποίας
παρουσιάζει ή δλη δομή τής οί-
κονομίας μας καί, γενικώτερον,
ολοι έκεΡΌ' οί τγαράγοντίς, οί
όττοϊοι συνθέτουν την υπόστασιν
μας, άπό πάσης πλευράς- Έττ'
ού^οθ, θά ανατρέξωμεν καί πά-
λιν είς "τάς σελίδας -ού Σχεδ'-
ον· δττου άνοκ|>-έρεται 6τι, 6άσει
τών υφισταμένων δεδομένων και
—ροοπτικών, ειναι δυνατόν νά ΰ
ποστηρ'χθή ότι, κατά την πενα
ετίαγ 1973—77, οί πιθανώτεροι
περιοριστικοί παράγοντες άνα-
πτνξεως τής Έλληνικής οίκονο¬
μίας θά είναΐ οί εξής: α) Άνε-
πάρκοα κατάλληλον έπιχει ρημα
τ'κών φορέωγ, Ιδίως είς τομεϊς
τή; 6'ομη-χανίας, τού Τονρισμοΰ
καί των έξαγωγών, 6) άνεπάρ-
κεια κατάλληλον στελεχών διά
τήν έπάνδρωσιίν των έπιτελ'κών
ύπηρεσιών τοΰ δημοσίου καί τού
ΙδαοΤικοΰ τσμέως, γ) άνεπάρκεια
σνναλλαγματικών ττόριον. Είς τα
ανωτέρω· δέον νά προστεθούν
καί σΐ ττληβυσμιακαί εξελίξεως,
αί οποίαι, κατά τό Σχέδιον, ά-
ττοτελοθν ϊσως τό μόνον, έν συγ-
κρίσει πρός τό παρελθόν άρνητ'
ά ή άύ
ς
κάν παράγοντα τής άνοτττύξεως,
ιδία κατά τήν δευτέραν δεκαπεν-
ταετίαν τοΰ Προγράμματος. «Ε¬
άν καταστή — ΰπογραμμίζεΐαΐ
— άδυνατος ή άναστροφή τής
δ'αγραφομένης τάσεως είς πλη-
Θυσμιακάς έξελίξεις, Θά ίπτοχρε-
ωθώμεν νά τάξωμεν ολιγώτερον
φιλοδόξους στσχους..· »■
Έξ δλων τ«ν ανωτέρω καί 8-
σων άκόμη· άναφέρονται είς τάς
σελίδας τοΰ Σχεδιον τούτον· α·
διατυπονμεναι έπιφνλάξεις μ°">
είναι είίκολον νά έξηγηθοΰν: Ο'
άναφ€ρόμενοι πίριοριο-τι κοί ττα-
ράγο-ντες άναπτύξεώς μας, άπο-
^ελοΰν Θεσμικάς διαρβρωΤικάς
καί όργαγ'κάς άδυναμίας, αί ο¬
ποίαι έκτείνονται έφ' όλω11 σχε"
δόν των τομέονν τής καθόλου
δραστηριότητος μας καί έττί των
οποίων, συμφώνως πρός τό 2-Χ^
διον, φ ιλοδοξσΰμεν νά οίκοδομή
σωμεν τήν Ελλάδα τοΰ μέλλον-
τος..·· Καί, έφ' όσον διάστημ«
δέγ κατορθώσωμεν νά εξουδετε¬
ρώσωμεν τάς όδνναμίας αύτβί
κα! δέν δημιουργήσωμεν την κα-
ΧΡΡΙΑ ΕΑΑΗΝΙΚΑΙ εθεμελιοθηεισθεσ(νικηντοβιομηχ.
■ ■■— — — ■■ ■■■■■■11 1111 Ι«Π— — «ΙΓΙ/ΠΛΤΙΙΙΔ ■ ΤΙΙΓ· ♦'«'—«ΓΙΓηι ΓΑΛίΓ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΤΗΣ 'ΙΤΑΠΕΡ - ΕΛΛΑΣ,,
Ωρισμέναι έζελίζεις, σημειω-
θεϊσαι κατά τάς τελευταίας ημέ¬
ρας επί τού θέματος τής ελλεί¬
ψεως εργατικήν χειρών, μας έπι-
τρέπουν νά επανέλθωμεν επί τοΰ
φλέγοντος τούτου Ζητήματος, τό
οποίον δέν θά παύση νά μάς ά-
παοχολή, δεδομένου ότι έκ τής
περαιτέρω πορείας τού έζαρτών-
ται πλείστα όσα οίκονομικά καί
κοινωνικά ποοβλήματα. Αί τελευ¬
ταίαι αυται έξελίξεις είναι: Αί
προτάοεις τού Συνδέσμου Έλλή-
νων Βιομηχάνων, είς τάς οποίας,
τάλληλον υποδομην εις τους νευ-, _.«.,. ,„ . Λ.
, , . ' - ,!„„, μεταζύ άλλων, τίθεται έκ νέου 8έ
ραλγικους τούτους τομεις, εΐνβι ρ
ώς νά κτίζωμεν επί τής άμμον! . μα μετακλήσεως ξένων έργατών
Αβφαλώς, δμως, ^ίστανται | ή δημοοιευθεϊσα Πληροφορία ότι
αί προϋποθέοχις άναπτύξεώς
ρ
είς τα έττιθυμηϊά καί έφικτά δ-
ρ'α — διά νά χρησιμοττο'ήσωμεν
φρασεολογίαν τοΰ Σχεδιον ■—άλ
λά Θεωρούμεν ταυτα ώς δεδομέ-
γα. "Αλλως τε, ουδείς ά'έμενε
αρμοδίως καταρτίΖεται Διάταγμα,
δυνάμει τού όποίου θά έπιτρέπε-
ται ή έλευσις καί άπασχόλησις έν
Ελλάδι άλλοδαποϋ προσωπικού ύ-
τό 15ετές Σχέδ'ον, διά νά ΪΧΊ' πό τήν ευθύνην των προσκαλοό/-
γνώσιν των νφΐσταμέν«ν δυνατο
τήτων μας, αί οποίαι διαγράφονν |
τάς ττροοτΓτικάς καΐ μελλοντικάς φατος διάψευσις τής ανωτέρω εί-
|
των τουτο έργοδοτών και ή πρόο
έξελίξίΐς μ«ς· Οί
πόροι, τό ανθρώπινον δυναμικόν,
αί άρεταί καΐ τα έλαττώματα
τής Φνλής μας( είναι γνοστά'
γνωσταί εΐνα1, έπί'σης καΐ αί
έξελίξεΐς. τόσον
μας | δήΟεως.
κόν
Συμφωνοϋντες απολύτως ότι υ¬
φίσταται στενότης είς τήν αγοράν
εργασίας, διαφωνούμεν, έν τού-
είς'τόν' Ελληνικόν,"" δσΌναΐ είς'τοις· ώε: πΡοε Τ|ϊν άκολουθουμέ-
'όν τύρΰτερον δΐεθνή τοιούτον· [ νην τακτικήν άντιμετωπίσεως τού
Επομένως, τό ζήτημα εϊιαι, κα
τα ποίον προσφορώτερον τρόπο
θέματος, ή όποία πολλάς έρμπ,νεί-
ρφρρν ρ
χρησιμοττοιούμεν τα δίδομένα αν οζ έπιτρέπει..
τά, ή Ιττωφελονμεθα των τταρον-
σιαζομένων
εχωμεν
ώστε νά
εύνοϊκώτερα άιτοτίλέ-
Έν πρώτοις, ή Πολιτεία ώφει¬
λεν, ευθύς ύΕ άρχής, διά τοΰ πλέ
σματα. Κατά τοΰτο, τό Σχέδιον όν ύπευθύνου έκπροαώπου της,
δέν εχε, νά μδς προσφέρη, τταρά'νά δηλώο(1 οαφώς κα) κατηγορπ.
μεθοδικην ταξινσμησιν ολων αυ¬
τών των συντελεστών οί όποίοι. ματικώς, ότι μετάκλησις άλλοδα-
. ι
έν πάση ττερ'τττώσει, άττό μακροΰ πών έργατών καί δή έγχρώμων —
λαμ6άνονται ιπτ'
ι ώς ένυπνιάζονται πολλοί — άπο-
τόν σχεδίασμόν οίκονομικών ΤΓροι
γραμμάτ«ν, είτε άλλον έκφά^σε- κλείεται έααεί κα'ι ότι άντ" αυτού
αν τής 'ΕΘγική; μας δρασ'ηιριό-
τητος!
ΥΠΟ ΜΕΛΕΤΗΝ Η ΕΞΥΠΑΡΧΗΣΑΝΑΜΟΡΦ.
ΝΘΜΟΘΕΣΙΑΣ ΠΕΡί ΑΝΩΝΥΜ. ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ
Τό Υπουργείον 'ΕΘνικής Οίκο
νομίας (ταμΐύς έμπορίου), συμ¬
φώνως ττρός έγκύρονς —ληροφο-
ρίας, μελετά έξ ύττ' άρχής τό θέ-
μα τής άναμορφώσεως καί έκσνγ
χρονισμοΰ τής νομοθεσίας ττερ'ι
Άνωνύμων 'Εταιρειών ττρόκειτα1
Βέ νά ύττοδάλη αρμοδίως προτά
σεις ριζικής καί ονσιαστικής
τροποττοιήσϊώς της-
Ή ττροοττάθε'α αίίτη, κατά τάς
αύτάς πληροφορίας, αποβλέπει
είς τό νά τονώθη ό Θεσμός της
άνωνύμον έταιρείας ώφ' ενός καί
άφ' έτερον νά δημιθνργηθονν προ
νττοθέοηεις δυναμΐκ-ής άνατττύξεως
τής κεφαλαιαγοράς, είς τρόπον
ώστε νά σνμβάλη αύτη είς τή,ν
ττροώθηο-'ν τ»ν παραγωγ'κών έ-
ττενδνσεων καί την περιστολήν
τής κερδοσκοττίας είς τό Χρημα-
τΐΛΤΤήριον
ΑΙ ΤΡΟΓίΟΟΟΙΗΣΕΙΣ
'Λς γνωστόν, τό καθεστώς λει
τουργίας των Άνωνύμων "Εται-
ρειών έξακολονθεΐ νά διέττεται ν
ττό τοθ Νόμον 2190)1920 μετά
τών μεταγενέστερον τροττοποιή-
τού, αί οποίαι έ'χουν κοδι-
κοττοιηθή είς τό Β.Δ 174)1963
'ΥπενΘυμίζετα^ βτι σχεΤική προ
εργασία δ1» την μεταρρνθμΐσΐν
τής συναφοθ; νομοθεσίας είχεν
ά^αληιφθή πρό διετίας ττϊρίτΓθυ
ύττό τοΰ τότ£ Ύπονργείου Έμπο
ρίου, ή όποία δμως τελ·ΐικώς, δέν
έλαβε την μορφήν νομοθετήμα-
τος·
Αί σημαντικώτεραι τροποποιή
αί οποίαι άντιμετωπί,οντο
διά τοΰ καταρτΐσΘένΤθς τότε προ
σχεδίον. ήσαν α[ άκόλουθοι:
Περιωρίζετο τό ανώτατον δρι·
θά επιδιωχθή έπίλυσις τού προ-
βλήματος διά τού έγχωρίου έρ-
γατικοϋ δυναμικοϋ. Αντιθέτως, ή
μεϊς έπιτρέψαμεν νά άναπτυχθή
μία άοτείρευτος φιλολογία, ώστε
νά θεωρώμεν τούς έγχρώμους ο-
νειδικεύτους εργάτας τής Άφρι-
κής, ώς πανάκειαν τής οίκονομι-
κής άναπτύΕεώς μας! Ή έργοδο-
ον τής όνομαστΐκής άξίας έκά- ΤΙΚ|1 πλευρά, έΕ όλλου, ώφειλεν,
έΕ ιδίας πρωτοβουλίαν, νά κινη-
θή αόκνως πρός τήν κατεύθυνσιν
στής μετοχής Άνιονΰμοι; Έΐαΐ-
ρείας είς 5 άντί των 30 χ'λ. δρχ.
καί τούτο πρός τόν σκοπόν τήζ
εύρντέρας δΐασττοράς Τοΰ μετο-
χικού κεφάλαιον, τής διευκολύν-
σεως των μικροοητοταμιευτών ό¬
πως συμμετάσχονν είς αύτ0 κα'ι
τής μεγαλυτέρας έμπορευσιμότη-
Τος των μετσχών·
Ώρίζετο δτι ό άριθμός των ι
δρντικών μελών των Άνωννμων
'Εταΐρειών δέν Θά είναι κατώτε-
ρος των πέντε άντί των δνο, μέ
άντικειμεν'κόν σκοπόν την διά-1
τού οίκογενε'ακοϋ χαρα
κτήρος τον-
Προεβλέπετο ό διορισμός καί
ενός, τρίτον, έλεγκτοΰ έκ μέρους
τής μειοψηφίας καί ειδικώς υπό
τού 1)20 των μετόχον τονλάχι-
στον. παραλλήλος πρός τονς δύο
έλεγκτάς . τής πλίΐοψηφίας
Καθωρίζετο νποχρεωτιι«ή
γεια άποσ'6έσε«ν άνεξαρτήτος
τής νπάρξεος ή οχι κερδόν κατά
τήν δεδομένην χρήσ'ν καί τούτο
πρός τον σκοπόν εμφανίσεως ά-
ληθοΰς είκόνος τής έπιχ^ΐρήσειος
διά τοΰ Ισολογισμόν.
Ώρίζετο έπίσης 67ί ^ό τακτ'-
κόν άποθεματικόν τής Άνωννμου συνελθούσης, είς ΒρυΕέλλας, σύ-
Κατά τούτο, νομίζομεν ότι γ1-
χουν δίκαιον αί έργατικαί όργα- '-9ίμ£·λιώ8η είς την βιομηχα¬
νικήν περιοχήν Θεσσαλονίκης ν-
νωσεις. όταν ύποστηρίΖουν οτ. ή πο τ<>: Άντ'προέδρου τής Κνβερ
μετάκλησις άλλοδαηών έργατών νήσεως κ Ν Μακαρέζου τό 6ιο
άποσκοπεϊ είς άλλους στόχους μηχανικόν Σνγκρότημα τής «Σ-
Λ ^■·" ΤΑΓΙΕΡ ΕΛΛΑΣ» τό οποίον, ώς
Άλλά διά νά μή κατηγορηθώ- γνωστόν πρόκειτα, νά κατασ-
μεν καί ημείς διά φιλολογίαν, άς κενάζη γεκιργικούς έλκυστήρας,
έΕετάσωμεν κατά πόσον είμεθα
είς θέσιν νά καλύψωμεν τα κενά
φορτηγά αντοκίνητα, μοτοσνκλέ-
ττας, μοτοποδήλατα κλπ
7όν Α;
κος Διευθιιντής
αύτά άπό τό υπάρχον έγχώριον Κατά τήν διάρκειαν τής τελε-
δυναμικόν. Έν άρχή, πρέπε, νά ί ^ ό ά1ό; ώ>
ΚΛ ι, ε"·"<·' νΜ η ς ής |ς αναφέρωμεν τό ύποαπασχολούμε- ΧΤΑΓΙΕΡ Αυστρίας κ. Ράμπους νόν άγρεργατικόν δυναμικόν, τό ° "Ελλην μετοχάς τής ΣΤΑΓΙΕΡ , . . . ., ΕΛΛΑΣ κ. Λαϊνόπονλος, ό Πρό οποίον υπολογ,ζετα, είς 180.000 εδρος τη. Κο.νότητος Σί^δου κ. καί αποτελεί τήν κυρίαν πηγήν Μοσχόττουλος, ό Διοικητής Τής τού μεταναστευτικοϋ ρεύματος. Τό ' ΕΤΒΑ κ Τοτ°μ"-ς καί ό νφνπουρ _ , ι γός τής ΈΘνικής Οίκονομίας έ- δυναμικόν τουτο καί μόνον μέ Ι π· 9εματων Β'ομηχανίας κ. Χ« τήν δακησιν καταλλήλου πολιτι- κής — εννοούμεν τήν παροχήν κινήτρων φυσικά — όχι απλώς ί)ά έκάλυπτεν. 6λλ6 καί θά ύπερεκά- λυπτε τάς 10.000 ή 20.000 κε- νός θέσεις είς τήν δευτερογενή παραγωγήν. Εάν. πάλι, δέν θεωρούμεν τό¬ σον Γκανούς τούς Έλληνας α¬ γρότας, οοον τούς...Άφρικονούς, τότε άς άναίητήσωμεν εργάτας άπό τούς μετανάστας μας τής Δ. Γερμανίας ή τών άνθρακωρυχεί- ών τοΰ Βελγίου. Μόνον είς τάς βιομηχανίας τής Δυτ. Γερμανίας, άπασχολοϋνται περί τούς 300. 000 "Ελληνες εργάται, έκ τών ο¬ ποίων, ασφαλώς, μικρόν ποσο¬ στόν θά ηδυνάμεθα νά προσελκύ- σωμεν είς τόν τόπον των. 'Αρά γε, ευρισκόμεθα είς τοιαύτην α¬ δυναμίαν, ώς Κράτος καί φορεϊς της οίκ,ονομίας, νά πείσωμεν μι¬ κρόν μέρος αυτών, νά τούς φιλο- τιμήσωμεν έστω, νά προαφέρουν τας υπηρεσίας των κα'ι είς τήν Πατρίδα των; 'Εφ' όσον καί πά¬ λιν οϋτε είναι δυνατόν, θά ήμπο- ρούσαμεν νά προσφύγωμεν είς τούς παλλινοστοΰντας Έλληνας — περί τούς 25.000 έπέστρεψαν τό 1971 — ή καί είς τό έγχώριον έπιδοτούμενον δυναμικόν, τό ο¬ ποίον, βάσει στοιχείων τής Έθνι- κής Στατιστικής Υπηρεσίας, τόν τής έΕευρέσεως τού άπαιτουμένου Ιανουάριον τού τρέχοντος ετους προσωπικού της έκ τής έγχωρίου ανήρχετο είς 22.000. άγορδς, παρέχουσα ή ιδία ίσχυ* ' Έν κοτακλεϊδι, ή λύσις τού -θε ριατόπονλος Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ κ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΥ Προτοΰ Θέση τόν1 Θεμέλ'ον λί. 6ον ό Άντιιτρόΐ&ρος τής Κυδερ- σεν την σημασίαν τού έ'ργου διά τήγ διεΰρυνσιν τής βάσεως τής Ελληνικής βιομηχανίας Μεταξύ άλλον ό κ Μακαρέζος έτόν'σεν, δτι τό νέον έ^ργον «ό- ροθετεϊ μίαν νέαν εποχήν άνελί- ξεως τής έθν'κής μας βιομηχανί- β'ομηχανικής δραστηριότητος και την άνάπτι;ξιν τής Βορείθυ Ελ¬ λάδος καί είς την ταχυτέραν ά- ξιοποίησιν τής Β'ομηχανικής Πί. ριοχής τής Θεσσαλονίκης ΠΟΙΑ Η ΝΕΑ ΜΟΝΑΣ Ή νέα μονάς δημιονργεϊται κα τόττιν τής^ νπογραφείσης τήν 13ην Απριλίου σνμβάσεως μετα¬ ξύ τοΰ Έλληνικού Δημόσιον :<αί τής Αύστρΐακής Έταιρειας ΣΤΑ ΓΙΕΡ, κνρω6εϊσα διά τ°ΰ ίπτ' ά- ρ·6μόν 2!»6)1972 Β.Δ. καί 6ά- σε1 τής οποίας σννεστήθη ή Α Ε ΣΤΑΓΙΕΡ ΕΛΛΑΣ, είς την όποιαν μετέχουν · ΣΤΑΓΙΕΡ Αν στρίας, ή ΕΤΒΑ καί ό "Ελλην επιχειρηματίας κ. Ι Λαινόπου- λος, κατά 6667%, 28,33% καί 5% ά/'ΐστοί'χω.ς Τό άρχ'κόν μιτοχικόν κεφάλαι όν τής 'Εταιρείας (ορισθή είς τό ποσόν των 10,2 έκατομμνρίον δολλαρίον, ή δέ συνολική έττένδν σις Θά ανέλθη είς 34 έκατομμύ- ρια δολλάρια, ύτταχθεϊσα ήδη είς τάς εύεργετΐκάς διατάξεις τ*ΰ Νόμον 4171)1961. Τα παραχθησόμενα υπό τής νέ άς μονάδος προ'ι'όντα Θά έ'χονν προστιθεμένην αξίαν κατά τό Ιον μέν δωδεκάμηνον πρό τής ένάρ ξεως τής πλήρους παραγωγής 20—25% κατά δέ τα έπόμίνα £ άς επεκτεινομένης ήδη είς έναν τη ποσοστά προοδεντικώς όκόμη κλάδον ύψηλής τεχνολογί- άς» Περαιτέρω ό κ. Μακαρέζος ά. ' νόμενα, είς τρόπον ώστε κατά τό 6ον ετος νά φθάσονν τό 55—60% διά τούς γεωργ'κοΰς έλκνστήρας νεφέρθη είς τα προσδοκονμενα τό 45—55% διά τα φορΓηγά αν ττλεονεκτήματα έκ τής λειτονργί ΤΠς μονάδος, ήτοι: ί(Τήν έκ 30 περίπου έκατομμυ ρίίον δολλαρίων ετησίαν σνναλ- λαγματικήν ωφέλειαν τής χώρας έ,κ τής νποκαταστάσιεως των εί σαγωγών καί τής πραγματοποι. ήσεος έξοτγωγών. Τήν έπιτάχυν· σιν καί όλοκλήροτιν των "προ- γραμμάτον έκμηχανίσεος τής γε ωργίας δι' έλκνστήρων καί λοι- πών μηχανημάτων 'έγχωρίος κα¬ τασκευαζομένου- Τήν άπασχόλησιν, είς τήν τε¬ λικήν φάσιν τοΰ ε'ργον 4 000 έρ- γατοΤεχνιτών, άρτίως έκπα'δενμέ ι/ων καί είδικευμένων- Τήν δη-μιονργίαν σειράς δορυ- φόρων 6'ομηχανίών καί έτέρω' ιταραγωγικών μονάδων» Ύπεγράμμισεν έπίση. 8τι ή τοκίνητα, 40—42% διά τα όχή ματα 9—44 τόννων· τό 65% δ'ά τα μοτοττοδήλατα καί ι άς μοτο συκλέττας καί τό 70% διά τα ποδήλατα Προκειμένου περί τού πρόσω πικοΰ, ή σύμβασις ττρο6λέπ·ει την χρησιμοποίησιν 95 άλλοδαπών επί 5 — ΙΟ ετη, με'ονμενον κ«τ £τος καί άπό τον έκτον έτους κα τα 15 — 20% Τό Δ.Σ τής 'Ε τα'ρείας Θά είναι 9μελές, έκ τώ οποίων μέχρ' 3 Θά διορίζη ή Ε Τ.Β Α. καί οί λοιποί Θά έκλέ γωνται υπό τής Γεν'κής Σννελεν σεως· άνευ σνμμΕΤοχής τής Ε Τ Β Α Τό πρώτον ελληνικής κατασκτ υής φορτηγόν αυτοκίνητον καί πρώτη ελληνικής κατασκενής μο τοσΐίκλέττα Θά κνκλοφορήση εί δρνσις καί λειτουργία τής νέας 'ήν ελληνικήν αγοράν μ«τά 18μή μονάδος θά σνμβάλη είς την έ- νόν άπό τής Θεμελιώσεως, δηλα πιδιωκομένην άποκένΤρ»σιν τής δή κατά τάς αρχάς τοθ 1974. ρά κίνητρα, νά αντιταχθή δέ, είς πασάν σκέψιν μετακλήσεως έγ- χρώμων έργατών. Διότι, άς μή άπατώμεθα, τα παρατηρούμενα κε νά είς ωρισμένους κλόδους, δέν ύπερδαίνουν, καθ" όμολογίαν, τάς 10.000 είς είδικευμένον προσω¬ πικόν. Καί, ασφαλώς, τούς είδι- κευμένους εργάτας δέν θά τούς άναΖητήσωμεν μεταΕύ τού συρφε- τοΰ των Άφρικανών. ματος πρέπει νά αναστηθή είς τήν έγχώριον αγοράν εργασίας, πάσα δέ σκέψις περί μετακλήσε¬ ως άλλοδαπών έργατών νά άπο- κλειοθή. ΚαΙ άκόμη τό Κράτος νά θεσπίση μέτρα λύσεως των συμβά σεων εργασίας διά τούς ήδη άπα· οχολουμένους έγχρώμους, οΓ ό- ποϊοι, άγνωστον άπό ποΐαν κερκό- .ιορταν, είσήλασαν είς τήν χώραν μας... ΕΣςΠΈΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ «Ή πορεία τής ελληνικής Οί¬ κονομίας κατά τό Α' έΕάμηνον 1972»: — Έν όψει τής άπό χθές Έταιρείας δέν θά ηδύνατο νιτεοβή τό ήμισυ τοΰ μετοχικοΰ της κεφάλαιον, τού επί πλέον αύτοΰ κεφαλοποιονμένου υποχρε¬ ωτικός καί τοΰτο πρός διασφά- λισιν τής διανομής ίκανοποιητ'- κοθ μερίσματος. νοδον τής Ενώσεως Συνδέσμων Βιομηχάνων τής Κοινής Άγορσς (ΙΙΝΐαΕ)· ό Σύνδοαμος Έλλή- νων Βιομηχάνων, υπέβαλε πρός τήν Γραμματείαν αυτής τήν έκθε- Νέοι και Νέες ΟΠΙΙΣΟΗΙΙΟΤΕ ρπορεϊτε νά γίνετε καϊ ΕΣΕΙΣ, άριοτοι καί ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟΙ ΤΕΧΝΙΚΟΙ μέ οπουδές καΐ ΠΤΥΧΙΟΝ των Τεχνικών ΣΧΟΑΟΝ ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ καΐ ε,!Η^? Α0*1*11100- λε!τουΡΥ'α 19 έτών. ή έκπαιδευτική πεϊρα 40 έτών και αίχιλιάδει: των έπιτυχημένων είς τήν Ζωή Σπουδαστων των Σχο- λών μαο. Σάς τό έξαοφαλΙΖουν. ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ: Α.' ΣΧΟΛΑΙ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΦΟΙΤΗΣΕΩΣ θ) ΜΙΓΗ ΗΛΙΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ('Αρρένον-Οηλέυν) • ΜΙΙΗ ΜΕΎΑΛΛΙΊΟΛΟΓΩΝ (Μ0Ν1ΑΙΚΗ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΙ) • ΜΪΙΗ ΙΧΙΑΙΑΙΤΠΝ (·Αρρί*υν-βηλέ«ν) Β.1 ΣΧΟΛΑΙ ΝΥΚΤΕΡΙΝΗΣ ΦΟΙΤΗΓΕΠΓ • ΜΕΧΗ ΕΡΓΟΑ. ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ θ ΜΕΖΗ ΕΡΓΟΔ. ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΠΝ • ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ-ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤηΝ ΙΒΙΟΤΙΚΙΙ ΤΕΧΗΙΚΒΙ Καΐ ΕΠΙΓΓΕπΜ"ΤΙΚ-Ι ΣΧΟΑΙΊ ΓΔΛΙΛΔΙΟΣ %, (Άγεγνωρισμέναι δπδ τοθ Κρατους) <« Π. καΐ Σ. ΜΠΟΥΡΑ ιΐ μίσα «ιδασκαλίας. "Εμπειρον καΐ Ικλικτδν Ιττιστημονικδν προσωπικόν . - χνικην Εκπαίδευσιν περψάλλον ατοργής καΐ κατανοήσϊωξ^ ΠΡ ΟΣΟΧΗ ε;ς την Δτεύθονσιν—·Όδός ΠΕΙΡΑΤίϊΣ 46 (ΟΜΟΝΌΙΑ)-ΑΘΗΝΑΙ Τηλίφ.: 525.18», 548.408 ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΑΝΑΒΟΛΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΕΠΖ ΛΟΓΩ ΣΠΟΥΔΟΜ σιν τού, επί της πορείας τής Ελ¬ ληνικής Οίκονομίας, κατά τό α' εξάμηνον τού 1972. Ούτως, ώ; άνικρέρεται είς την έκθεσιν, δημοσιευθείσαν είς τό Δελτίον τοϋ ΣΕΒ, ή βιομηχανική παραγωγή ένεφάνισε, κατά τήν οί άρκειαν τοθ εξαμήνου, ρυθμόν αύ ξήσεως 13,4%, έναντι άντιστοί- χου ρυθμοϋ 9,10% τώ 1971 καί 11,4% τώ 1970. Γενικώς δέ, ή πά ραγωγή τοϋ δευτερογενοϋς τομέ¬ ως, έν συνόλω, εσημείωσεν αϋξη σιν 13,9%. Ό δείκτης λιανικών πωλήσεων, κατά τήν διάρκειαν τοΰ α' πενταμήνου, ηυξήθη κατά 9,7%, έναντι τής άντιστοίχου πε- ριόδου τοϋ 1971. Αί έξαγωγα'ι έλ ληνικών βιομηχανικών προϊόντων ένεφάνισαν αϋΕησιν κατά 60,3%, ίν συγκρίσει πρός «ντίστοιχοΛ' ρυ θμόν 6,2% τοϋ α' εξαμήνου τοϋ 1971. Ή άπαοχόλησις είς βιομη- χανικάς μονάδας άπασχολούσας ι/.νο) των δέχα άτόμιον ηυξήθη κα¬ τά 3,8% ή σημρκοθεϊσα «υξησι: ίΐμεοημισθίον· κατά τό α' τετοά μηνον. ανήλθεν εί; 8,1% διά ά άνδοική, 7,4% είς τα ήμεςομίσθιη γ>»ναικώνι καϊ 9,6% των μαθητει
έ
Αί τιμ«1 χονδρικής
ής
βιομηχανικήν ποοϊόν-
τοιν ηιΊΗήθησπν κατά 3,1%.." των
προϊόντι.ιν τής έγ^ορίοι· πρωτργΓ
νού; παραγοιγή; χ«τά 5,596 κπΐ
των έκ τού εξωτερικόν είσαγομέ--
νοιν ποοϊόντίπν κατά 11,2%.
Τό ελλειμμ« τού ΐσοζυγίοτ' τρτ
χοι-σών συναλλαγ'όν εμειώθη κα-
ιά 22% σχεδάν, ή δέ είσροή ξέ
ν<ον κεφάλαιον ανήλθεν είς 162 8 ξκατ. δολλαρίιον· έναντι 148 '^' τού α' εξαμήνου 1971· Ώς ύπογοαμμίξρται ρϊ; χήγ %ν_ ΣΕ αΓιται μξ θέσιν τού ΣΕΒ, ((ί ίςίλίξεις συνετελέσθησαν ς λίαν ίκανοποιητικών σννθηκων νο μισματική; σταθροότητος, δΰνατηι ίΐέ νά λεχθή σ>ιμπερ«σματικιος δτι
ή ελληνική οίκονομία κατά τό α'
εξάμηνον τού 1972, δχι μόνον δι
ετήρησεν τΰν έπεκτ«τικόν ρυθμόν
ΰ λθό άλλά
Κατά την τελευταίαν περίο¬
δον, πολλαί άπόψεις διετυπώθη¬
σαν κα'ι περ'σσότερα' γνώμαι ή-
κονσθησαν, σχετικώς μέ την άνά
πτυξιν τής βιοτεχνίας κα'ι ΐήν
έξάλειψιν τών σοβαρών όργανΐ-
κων καί διαρθρωτικών άδνναμι-
ών· τάς οποίας άντ'μετωπίζει ό
κλάδος. ΑΊ σννθήκαι αυται, υπό
τάς οποίας διέπετα1 σήμερον ή
Ελληνική 6ΐοτΣχν/ία, άπαντώνται
τόσον είς τό καθόλου στάδιον
ΐής τταραγωγικής διαδικασίας
όσον καί είς τάς μεθόδους προ-
6ελής καί έ§αγωγής τών προϊόν
Των της. Ωσαύτως, τό σνστημα
χρηματοδοτήσΐως τοΰ κλάδον 6άλ
λεται ιέκ πολλών πλευρών καί ώς
έκ τούτου δέν είναι περίεργον τό
γεγο'ός( δτι αί πλέον άντιψατ1
καί γνωμαι διεΐνπΐιθησαν έπ' αϋ
τού-
Τό Βΐοτεχνικόν Έπιμελητήρΐον
ΆΘηνών, δ'ά την αντιμετώπισιν
καί έπίλνσιν όλον τών ώς ανω
προβλημάτων, έ'χ€ΐ ταχθή υπέρ
τή; σνστάτεως έν'αίου όργανον,
τό οποίον Θά συ^ονίζη τάς επι
μέρους προσπαθείας· Ή τσ'αΰ-
τη, επί κοινοττρακτικής
οργάνωσις τής βιοτεχνΐκής πα--
ραγωγής, ύποστηρίζεται δτι θά
έπέλυε πλείστα προδλήματα καί,
κυρίως, Θά καθίστα δυνατήν ιήνί
εξουδετέρωσιν τού σημερΓΌύ χά-
σματος παραγωγής έμπορίας καί
παραγωγής — έξαγωγής. Ώς
ττρός την χρηματοδότησι ν τής
6 οτεχνίας τό Έπΐμελητήριον
φρονεϊ ότι τό χρηματοδοτικόν σν
στημα το3 κλάδθυ πρέπει νά πά
ραμείνη έκτός τών τραπεζικών
κριτηρίων καΐ νά καθ'ερί^βούν εί
δικοί κανόν£ς· Έν ·προκειμέν<ΐι, ύπογραμμίζεται ότι ή Γενική Συ νομοσπονδία ΈτΓαγγΐλμαΐώι/ καί Βιοτεχνών Ελλάδος εζήτησεν, ο πκς 'Ί άσκησις τής νίαν υφίσταντο, μέχρι τής 30ής Σεπτεμ6ρίου 1971, έν άδρανείηι κεφάλαια, ίίψους 1.650 δραχμών Πάντα τα ανωτέρω· πείθουν ιτί οί τής άνάγκης συστάσεως ενι¬ αίον όργανον, τό οποίον Θά προ γραμματίζη καί 8ά συντονίζη τάς επ) μέρους προσπαθείας, ί'ι στε αΰτα' νά μή πελαγοδρομούν, έττί ζημία ένός σημαντικόν κλά- δθυ έκ τής οίκονομίας μας, έκ τού όποίου άποζοΰν 600.000 Έλλήνων! 100.000 ΤΟΝιΝΟΙ ΧΑΛΥΒΔΟ- ΦΥΛΛΩΝ ΘΑ ΕΞΑΧΘΟΥΝ ΕΙΣ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑΝ Ενεκρίθη δΓ αποφάσεως τοΰ νφνπουργοΰ Έμπορίου κ. Μιχ 'Μπαλοττοι'λου, ή χορήγησ'ς άπό 1ης "Οκτώβριον 1972 άδειών έ- ξαγωγής χαλυβδοφύλλων ψυχράς έξελάσεως καΐ λευκοσιδήρου είς Γ'ονγκοσλαβίαν μέχρι σνμπληρώ σεως ποσότητος 12 000 τόν· σν- νολικώς. Ή σννολ'κή ποαόστω- σις έξαγωγής τρός τήν χώραν αύτην, διά τήν συμβατικήν περί¬ οδον άπό 1.10 1972 έ'ως 30.9 ΐ!)73. άνέρχίτσι 4ίς ιοο 000 τόν ΚΙΝΗΤΡΑ. ]Β_]ίΧΥΤΕΡΟΙΙ! Η άγορά εργασίας θά μ«ς ά-| Βεβαίω; δέν παραγν«5ιίΕΤ πασχολήση καϊ σήμερον, διά , δτι ή Θέσωμεν ώρισμένα γεγονότα είς κονομία πρέπει νά την βάσιν των καί νά άναζητή- σωμεν την λύσιν τοΰ προβλήμα- τος «ίς τό έγχώριον εργατικόν δυναμικόν. Πρός την αυτήν, νομίζομεν, πρέπει νά συμ 6 6ασθοΟν καί οί άμέσως ένδια- φερόμενοι έργοδοτικοί κνκλο', ίφ' δσον, βάσει προσφάτων καί επισήμων άνακοι "ώσεων, άποκλείίΤαι ή περίπτω¬ σις μετακλήσεως άλλοδαπών έρ- γατών· Είδομεν ήδη, ότι πηγαι άν- τλήσεως τοΰ απαιτούμενον προ¬ σωπικού δέον νά άναζητηθούν με ταξΐ» των νποαπασχολονμένων ά γροτών μας, τού έπιδοτούμενον δυναμ'κού, τών παλιννοστονντων έργαιών καί των άπασχολουμέ- νων είς την Δντ. Ευρώπην Έλ- λήνων έργατών. Έν τούτοις, πά ρατηρίϊται τό φα'νόμενον, ο11 έ- λάχΐστα ήδννήθημεν νά προσελκύ σωμεν τό ένδιαφέροι/ των έν λό¬ γω τάξεων εργαζομένων καί νά τούς σ τρέφομεν πρός την βιο¬ μηχανίαν μας. τόν τονρισμόν ή Τήν ναντιλίαν. Ούτως, οί αγρό¬ ται έξακολουθοΰν νά πυκνώνον' τάς τάξεΐς των μετανσστών Έλ λήνων, οί έπιδοτονμενοι άρκοΰν- τα' είς τό έπίδομα άνεργίας, οί παλιννοστοΰντες έξ Ενρώπης £ρ γάται έπ'δίδονΤαι είς κά έπαγγέλματα ή φιλοδοξοΰν νά καταστονν οί ϊδιοι επιχειρη¬ ματίαι καί οί άπασχολούμενοι είς τό εξωτερικόν δέν δεικνύονν ενδιαφέρον έπ'στροφής ίίς τό πάτριον έ'δαφος, δ'ά νά προσφέ- ρουν την πολύτιμον σνμ·6ολήν των είς τήν οικονομίαν μας. και εί δυναΤόν νά άνταγωνιστικότητά της'ή συνδυασμώ πρός τή των προϊόντων της, ι λίζει ύπολογίσιμον Θέσιν διεθνή αγοράν Εκφράζοντα^ '■' έκ τούτον φόβο', μήτκος γ^' Γ τούμενα κίνητρα κα; ^ι_ "" Θεσπιζόμενα (αίίξησις βελτίωσις των συνθηκην έργααί' άς κλπ.) άποτελίσουν ο. τικόν παράγοντα είς τήν νιστικην μας ίκανότητο. Το", τόν τι, δμως, δέν σνμββνει πολλάς άλλας οίκονομίας, ^ικ οί "Ελληνες έργάται τάς υπηρεσίας των Έξ ή διατήρησις τής τητος μας. συναρτάται τος καί μέ την τα, την οποίαν, ασφαλώς, μάς έξασφαλίσουν οί αλλοοόίΐΓ εργάται! ·.· ΘΑ ΕΛΕΓΧΩΝΤΑΙ ΑΙ ΑΝΑΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΣ Θέμα 1:89)12.11,71 τοιαύτη, καθ'ό μί- άνα- ρος άφορά είς τάς άνατιμήοίΐ; ΑΙ ΑΝΑΤΙΜΗΣΕΙΣ τί»· {. ιπρίιον εγχι-ιρίου παραγοιγής ^ γονται έφ' έξη; είς τήν διαδικ<ϊ οίαν τού Ν.Δ. 918)71 ,τιρί ^ χοι· των τιμήν, ή ίσχνς τοϋ οποίον παρετάθη διά των ΰπ' αριθ, 1082) Ί1 καί 1189)72 Νομοθεικών Διατα γμάτίον. Σχετικώς, υπεγράφη υπά Τοί $ ιτυπουργοϋ 'Εθνική; Οίκονομία; έ -τί θρμάτιον έμ,-νορίου χ. Μ. Μηα /.οπούλου ή ΰπ' αριθ. 29048) !ί ί<5^) 1.9.72 απόφασις, διά τή; ό Έξ όλων αυτών φαίν«ται, δτι Λο;(ι- καταργεϊται ή ύβτ' αριθ. 311 κόπον χωλαίνει τό δλον καί πρός τουτο άπαιτεΐται δίπλωσις των δυνάμ£ών μας. διά των όσποίων έγχωρίου πορανΐΊ- τήν έξάλειψιν τών άνασταλτικών . γής. Διά τής τελευταίας αύτη; ϊ10 αυτών παραγόντων προσελκύσε- (ίάσεοις. ώς γνιοστόν, είχον έξηι ως των έργατών μας είς τάς έ-'ρεθή τα δσποια τής διαδικκοΐα; πιχειρηο-εΐς Έν προκειμένω, φρο τού Ν.Δ. 918)71. νούμεν ότι έπιβάλλετα1, κατ' άρ-| Ή ίσχύς τής νέας άποφάθΕΐιι; χάς, μία εύρίΐβ έκστρατεία είς ("ρχεται άπό σήμερον, ολόκληρον την Έπΐκράτειαν. 6-1 τι ^ Ελληνική οίκονομία Επαυσε νά ταλαιττωρήται άπό επικινδύ¬ νους κλνδωνισμούς καί δτι είσήλ Θεν^ ήδη, είς Τό στάδιον συνεχούς εξελίξεως καί άδιαταράκτου προ όδου- Κατά συνέπειαν ή οίκονο¬ μία μας δέν προσφέρει πλέον έκ περιστάσεως εΰκαιρίας άπασχο- λήσεως, άλλά μόν'μον καί στα- ΠΡΟΤΕΙΝΈΤΑΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΙΜΟΝ ΚΑΙ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΩΝ ΕΙΣ ΑΤΣΤΡΑΛΙΑΝ Ό πρώην προθυπονργό; τή; Αϋστραλίας κ. Τζών Γκόρτον έξη Θ:ράν εργασίαν είς πάντας! | τησεν την συγκρότησιν σώματο; Μετά τοοΰτα, έπιβάλλεταΐ νά εξ εργαζομένων, ίργοδοτων1 χοΐ όν Θεσττισθοΰν κίνητρα ίσχυρά, ώ-! ΐΐπροσώπιον τής ΚυίιερνήσΕΐος, τό στε νά εξουδετερώσωμεν έρριζω. Ι οποίον θά άποττασίζη έφ' οίασδή μένας προκαταλήι|ΐεις. Έν προ- ποτί αΰξήσεος ήμερομισθίιον ή τι κειμένω κρίνομεν δτι δνο τοιαΰ- μών. Ό κ.. Γκ.όρντον( χ.<αά τήν τα ίσχυρά κίνητρα είναι Ί έξα- διάρκειαν ποοεκλογικής συγχεν σφάλισ'ς στέγης καί μόνιμον τρα'κΐεους τρΟ Φιλελευθρςοΐ' χόμμα εργασίας. ΟΟτω, Θεραπεύονται τος είς ΜελΙΊοΰρνην έτάνισΕν, ίίτι δύο άπό τάς μεγάλας οδυναμίας 'άτία τού πληθίορισμοΓ είναι αί τής ψυλής μας Έπ' αυτού, ή- αύξήσει; ίίλιον τίόν είδών οΐ'μ.ι; δή. ήρχισε νά σημειοΰται πρόο- ριλ(ΐμ(Ίανομρνιυν χ<ιί των οί'ξήορι« δος, άλλά παρίσταται άνάγκη | των κ.ερδων κα'ι την ημερομίσθιον νά έπ'ταχννθή ή δλη έργασία.· ανευ τ,αιτοχούνον αίιξήαΐ'ο; χ«1 Ως γνωστόν, ή Κτηματΐκή Τρά- τή; παραγοιγικότητος. Ό χ. πεζα έξήγγεΐλε πρόγρραμμα δή μιουργία; οίκισμών είς τάς βιο- μηχανικάς ζώνας καί τό αρμόδι¬ ον υπουργείον μίλετά Τήν Θέσπι σιν τού Θεσμού τών συμβολαίων δι' ωρισμένον χρόνον εργασίας ΚαΘ' ήμάς( ό χρόνος τούτος όρί- ζεται, τονλάχιστον, είς τρία 'έ- τη. Έκ παράλληλον· έπιβάλλεταΐ νά έπιταχυνιβή ή διαδ'κασία ά- ναμορφώσεως τής νομοθεσίας πε ρΐ χορηγήσεως έπ'δομάτων άνερ¬ γίας. Πρό τινος, είχεν άναγγελ. θή, δτι καταρτίζ-ται σχετικόν Διάταγμα' ϊκτοτέ, δμιος, ουδέν ήχούσθη πεοί τής εξελίξεως ΐο3 Θέματος Περαιτέρω, χρήσιμον Θά ήτο καί οί "Ελληνες έττιχειρημα τίαι νά άπαλλανοΰν άπό ώρισμέ ·ας εξε'ς τού παρελθόντος καί νά καταιττοΰν σνγχρονοι έπΐχε'- ρηματίαι- Εύρωτταίο' ματίαι.· ντι>ν προσρθεσεν ότι τό άν(ι)τί{ΐο
οωμα είς τό οποίον θά άντι.τροβοι
πείθονται [ίλα τα ένδιοκρερόμίνα
μέρη Θά πρέπει νά έχη
στικήν γνώμην όσον άφοοά εί; ΐό
κατά πόσον οΐαδήποΐΓ αίτονμτνη
αύξησις είτε των ήμερομισθίιιιν Εί
τε τών τιμών Θά είναι δικαιολογη
μένη.
ΞΕΝΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦ0Ι
ΕΙΣ ΤΟΝ κ. ΕΥΣΤ. ΠΑΝΑΝ
Τόν νττοδιοικητήν τής Τραπέ¬
ζης τής Ελλάδος κ Εΰστάβιον
Π·ανάν επεσκέφθησαν ξενοι δη-
μοσιογράφο' άντ'προσυπΕΐ·ονΤ£;
μεγάλας οικονομικάς εφημερίδος
δ1 αφορών χωρών, σιτως τή; Γιρ
μανίας, Γαλίας, Αυστρίας Ί™
λίας κλπ- καί έν·ημ«Ρ«Θησαν λί
πτεμερώς επί των προσψάτον «■
έπιχειρη-Ι Θελίξεοιν τής έλλην'κής οικονομ1
ας·
πίστεως π·;ρ έλθη είς τήν άρμο
διότητα τής Άγροτΐκής Τραπέ.
ζης τής Ελλάδος Ι
Ανεξαρτήτως ολων των ανω¬
τέρω, έ'χομεν νπ' όψει μας, δτ' ,
είς τό Κυβερνητικόν Πολιτικαί |
Συμβούλιον εχει ϋττοβληθή· άρμο]
δως, πρότασις διά την Ίδρυσιν
έ>ι αίου φορέως, ό οποίος Θά έχη
σκοπόν Την παροχήν Τεχνικής
βοηθείας, 7ήν παροχήν π.στώσε
ών κλπ. διά την δημιουργίαν, ε¬
πέκτασιν καί έκσυγχρονισμόν ιω»
βιοτίχνιχών έπιχειοήσεων, τή1
εφαρμογήν Εν?έθς προγράμματος
ττροβολής εΪΓ τό εξωτερικόν και
την ένίσχυσ;ν τών έξαγωγών·
Βεβαίως άναγνι.ιρίζεται δτ'
κ»ί ·;ίς τόν τομέα τούτον εχει
σημεωθή, κατά την τελευταίαν
5ετίον, σημα"τική πρόοδθς καί
ή Πολι·>είσ εχει Θεσττίσεΐ σειράν
εύεργίτ'κών μέτριον Συμβαίνίι
δμως πεοιωρισμένος μόνον άριθ¬
μός 6ιοτεχνών λόγω τού πολν-
μερ σμοΰ των άρμοδ'οτήτων, νά
κάμη χρήσιν των μέτρων αυτών
Πίρί αύτοΰ, πει'θϋι τό γεγονός,
δτ' έκ τών προβλεπομένων κατ'
έ'τος πιστώσεων δια την 6;οΐεχ-
ΤΟ ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ
ΚΑΙ ΩΜΕΓΑ
ΖΧΟΛΕΣ ΥΠΛΛΛΗΛΩΝ ΛΕΡΟΠΟΡΙΚΩΝ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΑΕΡΟΠΛΑΝΩΝ
χε την πεςναιτέοο) έντασιν τού είς
λοιις σχεδόν τοίις τοιι,εΓς, πλήν
ρμ
τοΰ παρελθόντος, άλλά καί έπέτυ-τών όρυχείων καΐ τού γρωργικν}.
Η ΠΡΩΓΗ ΑΕΡιΟΠΟΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗ/ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΕΓΝ ΩΡΙΣΜΕΝΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΑΡΙΘ. 1268831)21.9 71 ΑΔΕΙΑΣ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ, Φ.Ε.Κ. 776)28.9.1971
ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΑΝΑΒΟΛΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΕΩΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ Δ)ΝΤΗΣ ΣΧΟΛΩΝ Γ. Σ1ΟΤΡΟΠΟΣ
ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΣΥΓΓΡΟΥ 189 - ΣΤΡΟΦΗ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ
ΓΗΦ.: 934.195 - 947.845 - 839 265

ΘΕΜΑΤΑ ΪΤΙΕΙΝΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΙΤΗ^
ΣΤΑΦΥΛΟΘΕΡΑΠΕιΑ
Τπβ ΕΓΣΤΡΑΤΙΟΓ ΣΓΜΕ12ΝΙΔΟΓ, Διδάχτορο; τοθ ΙΙα
ναπιστημίου των Παρισίων
Κ'
Οί λευκοματοΰχες ούα'.εα τοΰ
ιταφυλιοϋ χρησιμοηοιούνται διά
ήν όνόπλασιν καί ανάπτυξιν τοϋ
;αρδιακοϋ μυός, διά μιάς καινούρ
μυίκήο διαπλάσεως, τουτο
5έ ουμβαίνει καί είς όλους τούο
Ελαοτικούς μΰς.
Ή σταφυλοθεραπεία καταπραϋ-
νει κοϊ ήρεμαϊ τάς διεγέροεις τού
/ευρικοϋ συσ.ήμαιος, τουτο δέ ό-
φείλονται είς τά ίόντα τοϋ αοβε-
οτίου, πού περιέχει, είναι δέ ύ-
πνωτικόν όπως καί τό γάλα.
θερσπεύει τά οερματικά νοοή-
ματα. οταφυλοκοκκιάοεις, δοθιη-
νώοεις. δερματίτιδες, έκΖέματα
καί ολλα.
Ό χυμός τών σταφυλιών δια-
Αύει τό κρύσταλλα όλων τών ά
νοργόνων οτοιχεΐων τοϋ σώμα-
τοε.
Κατά τήν οταφυλοθεραπείαν
έργώΖονται έντατικά καί τά πέν-
τε όργανα τής άπεκκρίσεως: οί
πνεύμονες, τό ήπαρ, τά νεφρά,
τα έντερα καί τό δέρμα.
Ούτω, τό αϊμα πλουτίίεται είς
άλκαλικότητα καί ή άλκαλικότης
τοϋ αίμοτος είναι η βάσις τής ά-
νσαοβιολογικήο ιαορροπίας καί
τής άνοσίοα τοϋ όργανισμού διά
τάς μολυσματκκάς νόοους.
Διότι τό αταφυλοσάκχαρον ά
πορροφσται κοΐ άφομοιοϋται υπό
τοϋ όργανιομοϋ ανευ κατεργασί-
οο άλλά είς φυοικήν κατόοτασιν,
ενιϋ τό καλαμοσάκχαρον καί τό
ίαυλον ό—αιτοθν ένζυμωτική*- ε¬
πεξεργασίαν.
Ή σταφυλοθεραπεία είναι πολύ
παλαιά μέθοδος. Πρό εκατόν πεν
ιήκοντα έτών καϊ πλέον ό διαιτο-
λόγος δρ- Λαμπέ έβϊράΐττευε τούς
Ιοθενεϊς του μέ τήν σταφυλοθε-
ιαπεΐαν.
Ό δρ Χάουσμανν θεραπεύει
ήν χλωροαναιμίαν των κορασί¬
δων, τήν άμηνόρροια καί τήν νευ
οθένειαν, διά τής σταφυλοθερα-
κίας. Αύτη είναι ή πλέον άποτε-
ίοοματνκή πάσης δλλης φρουτο-
θεραπείας, ήτοι άπό την πορτοκα
^«θεραπείαν, τήν κεραοοθεραπεί-
ον, τήν νευματοθεραπείαν, τήν
καρπουΖοθεραπείαν, τήν πεπονοθε
ραπείον κ. ά.
Την σταφυλοθεραπείαν συνι-
υτοϋν πολλοί ίατροί είς τήν Γαλ¬
λίαν. Είς τό τελευταίον Συνέδρι¬
ον τής Διαιτολογίος τής Ίατρι-
κής Άκαδημίας ό δρ Λαμπέ εί-
"£ τά έΕής:
•Καθήκον επιβεβλημένον κάθε
ίοτροϋ είναι νά ουμβουλεύη τούς
όοθενεϊς του νά κάμνουν μιά μι-
νοϊκά είς ιήν πέφιν, ρυθμίζουν
την ανταλλαγήν τής ϋλης, άπαραί
τητη διά τούς ίστούς τοϋ σώμα-
τος.
Τά μεταλλικά οτοιχεϊα καί τά
όΕέα έχουν άντιτοΕικάς, διουρητ-
κάς καί δροοιστικάς ίκανότηταο
Καταπραύνουν τήν δίψα κα
ρυθμίζουν τήν διαταραχήν τών ί>
λεκτρολυτών τού αϊματος κατά
τάς θερινάς εποχάς, ιδία μέ την
εφίδρωοιν.
Τά ίόντα τοϋ μαγνησίου ένε>-
γοϋν επί τοϋ κεντρικοϋ νευρικοο
συστήματος παραγωγικώς;, τό α-
σδέστιον αϊρε, την έπερχομι,νην
παράλυσιν. Γό άοθέστιον ένεργεϊ
όπως ή άδραναλίνη, αυμπαθητικο-
τονικώς (επί τοϋ συμπαθητικοϋ),
καί προάγει τήν φαγωκύττωοιν,
τό δέ κάλιον, όπως καί ή ίναου-
λίνη, παρασυμπαθητικώς (επί τοϋ
πνευμογαστρικοϋ).
Έκ τούτου έμφαίνεται ή οτενή Ι
λειτουργία ύομονων, ήλ.Ρκτοολτ'-|
τών, βιταμινών καί αύτονόμου
νευρικοϋ συστήματος.
Ή οημασία τοϋ χαλίου είς τήν
διατροφήν τού άνθρώπου είναι
μεγίστη, ιδία διά τήν διεύρυνσιν
τών άγγείων, διά τήν απομάκρυν¬
σιν τοϋ χλωριούχου νατρίου (ό¬
λας) . Είναι δι; γνωστόν ότι τό ό¬
λας συγκρατεϊ τό ύδωρ είς τούς
Ιοτούς καί είναι γενεσιουργός
αίτία τής κυτταρίτιδος.
'ίπί οταφυλοθεραπείας ή πο¬
σότης τοΰ καλίου επί 1.000 γρ.
έρυθρών αίμοσφαιοίων άνέρχετ«ι
είς 5 γρομ., ένώ επί μικτής τρο-
φής φθάνει είς 4 γραμμάρια.
Πολλοί νομίΣουν πώς μέ τήν
οταφυλοθεραηείαν θά πόθουν άπό
ίσιτίαν. Μιός εβδομάδος σταφυ¬
λοθεραπεία έχει θαυματουργά ά-
ποτελέσματα είς τήν έν γένει ύ-
γεία μας.
Οί καθ" έΕιν κρεατοφάγοι, θά
έδει κάθε χρόνο. ανελλιπώς, νά
κάμνουν οταφυλοθεοαπείαν, πρός
πρόληψιν τής αυτοδηλητηριάσε-
α'ς, διότι εάν ό άνθρωπος έτρέ-
φετο αποκλειστικώς καί μόνον μέ
χρέας επί 20 συνεχώς ημέρας,
δέν θά Ζοϋοε, διά τουτο ακριβώς
τό συνοδεύει πάντοτε μέ λαχανι-
κά, σαλάτες καί φροϋτα.
Χημική σύνθεοις τών νωπών
καί Εηρών σταφυλών:
Σταφΰλια ξηρά: "Τδωο 20%,
σάκχαρον 20%, λεύκωμα 1,20%,
λίπος 1,40%.
Σταφύλι αΕηρά· "Υδωρ 20%,
σάκχαρον 65%, λεύκωμα 2,5%,
λίπος 0,6%.
Τά Εηρά οταφύλια περιέχουν
ΙΙοία είναι ή πολεμική άρετή των Έλλήνιον.
Γ ρ ά μ μ ο ς
τοΰ συνεργάτου μας κ. Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡ ΔΟΎ
■Ρή περίοδο στσφυλοθεραπείας, 64% ίμβερτοσάκχαρον, 27% στα-
1 άποία είναι λίαν άποτελεσματι- φυλοσάκχαρον, 34''/ο όπωροσάκχα
Φ είς τάς έντερικάς, ήπατικάς ρον καί 35% ύδωρ.
οιιμφορήοεις, διότι έχει άλκαλι-
καί ύπακτικάς ιδιότητος».
'Υπερέχει είς θερμίδας άπό δ-
λους τούς Εηρούς καρπούς καί
Ό χυμός των σταφυλιών, ώς διάφορα ΰλλα τρόφιμα, πλήν άπό
ελέχθη ανωτέρω, περιέχει άργα- τα άμύγδαλα. Σέ 1.000 γραμμά-
, μεταλλικά οτοιχεϊα καί ρια άμυγδάλων ή σταφυλών άντι-
«Ό Πατέρας μου». (Προοωπογραφια 1962). Εργον τηο
Κατίνας Χ. Χαροπούλου.
ΗΜΒΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
τού Δρος ΔΗΜ. Ι ΑΡΧΙΙΈΝΗ
Σάς παρουσιάζομε όρισμένα γεγονότι» άπτή «Μεγάλι, Φωτία», πού
μάς τα ίστόρισαν αϋτόπτες μάοτυ ρες.
Πον
5. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΠΑΚΙΡΤΖΟΓΛΟΥ
3— ΤΑ ΤΡΑΙΝΑ ΞΕΧΕΙΛΑ ΚΟ
ΣΜΟ ΚΑΤΕΒΑΙΝΑΝΕ ΠΑ
ΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
Στό Χορόσκ'οι ττομείναμε έψτά
μ£ρόνι>χτα· Καί, "<ήν Κυρ'ακή πιά 2 Αύγούστου (2 Σετττεμ. ν ήιμ.) 1922, ο-ταμάτησε εύτυχώς ένα τραΐνο έπίτηδες γιά νά ττάρη Ο σον κόσμο εΐχε ό σταθμάς Νά σώση ψυχές. γιατί 6 εχθράς, πού όλοένο καί ττλησίαζε, άποπου περνοθσε εσφοζΐ άλύττη'(α Λή στευε κ1" άτίμοζε άκόμα. Τό τραϊνο έρχότοτν ατττό έσ«τερικό καί ή'τανε ξεχ€Ϊλα· Καί? μόλ^ σταμάτηο·ε, εύτύς δλος ό κόσμος τού ο-τα&μοθ ορ-μησε ν' άνεβή ά ττάνω. Σττρώξιμο, τρωνές, σν-νω σησμός. Οί μσννες. καθώς άνε 6αίναε, χάι/ανε τα μικρά τται διά τους κΓ ό συντρέχτης σταθ τό άρττονσε( τα σήκωνε νικά α ένϋυμα, άτινα δροΰν εύ- στοιχούν 3.340 θερμίδες. Ι0ΑΜΙΟΓ Α. ΒΒΡΜΑΡΔΟΓ — ΤαξιΑρχου ΠΑ. ααβαΊ(ηΓΡδοσ Πλήρ.ης περιγραφή τί)ς έπικ<3ς μάχης τη"ς Πίνββυ μϊτά οοντόμου έξισνορήσεως βλοκλήροι» τοθ τΜλέμου 194β-41. -„-._ έκ τοΰ προηγουμένου Ο Δαδάκης έθεσεν έν συνα- ^Ρμ» τούς πάντας. 'Εγαλ6άνισε τός ψυχάς 6λ«ν καί, δ·δων βϋ- οι! ιτρώτος τό παράδειγμα τή; °"°το— ονήτου έργατικότητος, προ [*ολει μεταξΰ Άξιωματικών, όπλι τ"ν κοΐ κατοίκων την Σύγενή α- ►"λλβν τίς 0α -προσέφερε π«ρισ- 'οτιρον κόπον ή περισσότερα ΰ- ικο μέσα πρός εύόδωσΐν τούτε °α|τίθυ έργου τής άμυνΤικής ροπαρασκευής τής Πίνδου· Εδημιούργησεν όχτδεπτοκαμ ί- 10"ζ, άφοΰ ήτο δυσχερεστάτη ■ αν Ι"! άδύνοττος, .^ μεταφορά ίίλλο- * τη; απαιτουμένης άσ6έστου β Τα δομικά Εργα καί κυρίως β τάς γεψθρας Προέβη είς δεν " οιιιας πρός καταο-κίυήν δο- <Μν· Ώργάνωσε συνεργεΐα έκόρα ""Έΐ'ΐν, όδοποιίας, γεψυροποιΐ- '· ξυλουργικών εργασιών, υπό ,5ν βγρυπνον έπίβλβψιν τοι. καί έγκαταλελειμμένην °υ ττάντες ειργάζοντο: στρστι ί"ικ<·1 καί χωρ,κοί, έκ δέ τών τε- ^τοίίΛ/ τούτων, άνδρες, γιΑαϊ- €ς' Υ'ροντες, άκόμη καί μικρά *! '°. Ηέ ύττέροχον πατριωτι- »μ&ν· Κοτό; 6ε τάς Κυριακάς καί έ- " *<: ^Ρόντιζίν ό Δαβάκης νο τόσον οί στρατιώ- τώ τιι Κ|νν Χι*ίων τής Πίνδου μέ σνγ ΐτ-κην έξοικιίωσιν καί ουνο- ^•«σ,ν Εμιρίμνα διά τήν έ «ΐ'ρεσιν μονσικών όργάνων καί *·"·«>*, έδαττάνα δέ ολόκληρον
τόν μισθόν τον ύιτέρ των σΤρστ1-
«τών τού δ'ά κρααί καί σιγάρα.
"Εσυρε ττρώτος ττάντβΤί τόν χο-
ρόν καί ήτο αύτός ό Ίδιος ό δια-
σκεδαθ"τικώτερος καΐ ό ττιό άνο'
χτόκορδος ο-τρατιί>της τής Πίν¬
δου
Τό λετττόν μυστικόν τού σι/νε
τού Ήγήτορος, ό όττοίος γνωρί-
ζει νά κοττακτό τήν ψι>χήι τ«ν
χατ«τέριον τού, τού συναρτταστι
κου δημεγέρτου, ό όττοϊος ήξευρε·
νά τιθασσίύση τα λαϊκά πλήθη τό
κοΓτεΐχίν ό Δαβάκης είς τό &ρ-
τιον'
'Αττό τής 28ης Αύγουστον, ήμε
ρομηνίας κοθ' ήν έφθασεν είς τό
Έττταχώριον της Πίνδου, μέχρ'
τής 28ης Όκτωβρίου, ήμερομη^'
άς τής €ίσδολής των Ίταλόν.
διέρρευσαν δύο μήνες 'Εντός
των δύο αυτών μηνών έ'γιναν θού
ματα είς τάς έθνίκάς έκείνος έ-
ττάλξεις, Οττό την ττατρι&κτικήν
εμττνευσιν τού Συνταγματάρχου
Δαβάκη Τό τέως έ'ρημον κβί ά-
νοργάγωτον όρεινόν συγκρότημα
τής Πίνδου μέ τούς ψυχρούς καΐ
περιδεείς κατοίκους τού, ώργα-
νώθη έττΐ μηκους 70 χΐλιομέτρ«ν
καί 6ά©οι/ς 15, άττοκτησαν στοι-
χϋώδη άμυντικήν οργάνωσιν, ό-
δούς κοΐ γεφύροτς καϊ κατοο-τάν
ε'το'μον νά ύττοδεχβή τόν εΐσβο-
λέα. Οί κάτοικοι δ' έκεϊνοι, είς
τάς ψυχάς των όττο!ων ε!χ« κολ-
λιεργηβη ή ήττοπάθεια επί μο-
κράν σεΐ-ράν έτών άττό τούς πρά¬
κτορας των Ίταλών, άπέκτησαν
έμττιο—οσύνην ττρός τόν Έλληνι
κόν Στρατόν καί κατέ:ττησαγ ά-
τρόμητοι συμττολεμισταί τού.
·*·
Συμφώνως πρός την απ
τού· τό ΆτΓΟοπταπμα Πίνδου εΤ-
χε την εξής Ζώ^ην Ενεργείας:
Δεξιόν δρ'ον ήτο ή γραμμή των
ύψωμάτων Φλάμττουρο — Κάζια-
κάς — Προφητης Ηλίας (6ορεί-
«ς Μυροβλήτη). Άριστερόγ δέ
όριον, τα ύψώματα Κάμενικ ■—
Τσομπάν1 (ναί)·
Ό Συνταγματάρχης Δαβάκης
κατένειμε την δύναμιν τού Άττο-
σπάσματος £.ίς τρ€Ϊς 'Υττοτομεΐς
έκ δεξιών ττρός τα άριστερά: Ι,
II
καί
III,
δ'ά τήν έ
ραν άο-κησιν τής διοικήσεως είς
τό τεράστιον όντως άνάτττυγμα
το0 Τομέο; Πίνδου
Τήν ττροκάλυψιν είχεν ό Λόχος
Βούρμττ'ανης άττό Γκάλιο μίχρι
Τσουρμπέτσκο. συμπεριλαμ6ανο-
μένοΐ·1, μέ φκλάκια:
21 όν είς Γκόλιο, άρχ'κώς ομάς
μάχης καΐ είτα διμο(ρία.
22ον είς Πέτσιο, ομάς μάχης
23ον είς Μττάτρσ ομάς μόχης
καί:
24ον είς Κούκουλη ομάς μάχης
'Εττί ~λέο>ν/ ϋττό τού Λόχου
Βούρμττιανης τταρατηρητήριθν ίπτό
Άξιωμα'ικόν είχεν έγκαταστασθή
1500 μέτρα ΒΑ τοϋ φυλακίου
Μττάτρας καί μία Διμοιρία πο-
λυβόλων έτηρΐΐτο είς Βοϋρμττια-
νην μετά τού ΰττολοίττου τοΰ Λό-
χου.
Ημέρας τινάς ττρό τής
λής, ή Διμοιρία Γκόλιο ά
στάθη άττό την Δ'-μοιρίαν το0
είς Πυρσόγιαννην 5ου Λόχου Κα
τα τα λθΊ-ά ή φυσιογνωμία τής
ττροκαλύψεως δ'ετηρήτ>η άμετάδλη
τος μέχρι τής ενάρξεως των επι
χειρήσεων.
Α
Την πρωΐαν τής 28ης 'Ο'Κτμ-
βρίου, ττρώτης ημέρας τοΰ Έλ-
ληνοΠαλικοΰ ττολέμου, τό Άττό-
σττασμα τής Πίνδου, είς τό όττοΐ-
ον ττεριελαμθάνετο κβι τό «5(φι·
χβέν
III
Τάγαα, ευρέθη μέ ιήν
εξής διάταξιν:
Σταβμός Διοικήσε«ς τοΰ Άττο
σπάσματος είς 'Εττταχώριον, 8-
ττου ήσαν έττίσης τα ΜιίΤαγωγι-
κά Γώματος. ό Ε(ΤΌδιασμός, κα-
&ώς καί οί δύο σωλήνες των όλ-
μων, οί όττοίθι έκρατήθησ>ν έ-
κεί, διότι δέν δ'έ&ετον ττροχοβη-
τΐκά φυσίγγια. ΟΊ ύπηρέται τών
δλμων μετε6λήθησαν εί; όπτλούς
τυφ-εκιοφόρους καί άιτεο·τάλΐ}σαν
είς Ταμπούρι πρός ενίσχυσιν τού
III
'Υποτομέως, υπό τόν Ύττο-
λοχαγόν Πεζικοΰ Γερακίνην Ήλί-
αν.
Ι Ύττοτομεύς: Διο'κητής ό Τα
γματάρχης Πεζικοΰ Άνταΐνόπου-
λος Κωνσταντίνος, εχ»ν τόν Στα
θμόν Διοικήσεως τού πρό; νότον
τοΰ Παλαιοχωρίου. Δυνάμεις: 6ος
Λόχος — Δ'μοιρία
IX
Μεοαρχί-
α — δύο Διμοιρίαι Πολυβόλων
__ Ούλαμός ΠυροβολικοΟ τών 6,
5 (δύο σωλήνες) — άνετττυγμέ-
ναι επί τής γρομμής Άγιος Ζα
χαρίας — Καταφΰκι — Σκάλα
— Μεγόλη Πέτρα — Φαρμάκη.
ΣυνίχίζίΤαι
καί τα έμπαζε άτττά παράθυρα
τών δαγονΐών μέσα. "Οσοι γέρο1
κα; γυναικόπα'δα δέν χωρούσανε
νά μποϋνε μέσα, τούς παρότρυνε
ν' άνε6οΰνε στίς στέγες των δα
γονιών· Τα δέ περισσευούμενα
τταλληκάρ'α κρεμαστήκανε στίς
άλυσσίδες συνδετήρες άνάμ&σα
στά τραί^α- Τόν κόσμο τόν είχε
π'άσει πανικός Νά φύγη, νό φύ
γη. 'Εγώ1 εύτυχώς. μέ τή βοηθεία
τού Εύάγγελου, κατόρβωσα ν' ά
νεβάσω τά λίγα έμττορίύματά μου
στόν έξώστη ενός δαγονιού καί
αφησα νά καθηση άπάνω κόσμος
Κ1 εμείς οί δυό πιά κρεμαστήκα
με στήν πόρτα τού. Ό σταθμάρ
χης επέτρεψε τό τταραφόρΤωμα
αύτό τού τραίγου, γιατί βασισθή
κε στ[ς δυό άτμομηχανές πού εί
χε ή άμαξοστοιχία, Τη μία όμ
πρός καί την αλλη οπίσω.
Ξεκι'νησε τό τραϊνο άγκομαχών-
τας 'Όσο 6μως- προχωροϋσε τό
σο καί λ'γόστ£υε ή στίμη τού
Τού εΐχε λιγοστέψει το κάρδου
νο καί έ'ττρεπί νά ξαλπφρώση γ'ά
νά μπορέση νά φτάξη στη Σμύρ
υη. Γιαυτό λοιπάν κι' ό όδηγός
τού άναγκάστηκε νά τό σταμα
τήση στόν έπόμενο στα&μό, τό
Χαμηντιέ· καί νά πή τού σταβμάρ
χη, νά κατεδάση άπτό τραϊνο
τουλάχιστον έκείνους πού ε'ίχανε
ά^εβή στό Χορόσκιθ'- Κ' ετσι κα
Τεβάσανε κ' έμάς τούς 32 καί τό
τραΐνο έ'φκγε. '
Έδώ στό Χαμηντιέ, κατοικού
σανε δυό πατριώτες μας μέ Τίς
οίκογένε ές τους, καί πήγαμε νά
τούς βροϋμε. Χαρήκανε πού μάς
ε'ίδαν<ε καί μαζεύτηκε κόσμος νά μάθη άπό μά; τά νέα. Καί τό τες άνοίξαμε τό σΤόμα μας καί] τούς λέμε: «Νά πουλήστε ο,τι, μπορέστε σΤούς Τούρκους καί νά σηκωβεΐτε νά φύγίτε» Κ' έκεϊνοι γελάσανε καί μάς λένε: «Έδώ, στό χωρ'ό μας, οίίτες σκιά Τούο( κου δέν ύπά>χει Μά κ' έσείςγια
τί κατεδήκατ,ε έδώ καί δέν συνί
χίσατε τ0 ταξίδΐ;» Τούς Ίστορί Ι
σαμε τά παθήμαιά μας καί ξε
σηκώσαμε ο-λο τό χωριό γιά φευ
γ'ό. Την αλλη μερά σΐαμάτησε
τραΐνο καί μάς πήρε σκίδόν δ
λους δσοι ήμασταν στό σταθμό-
Καί τ' άττομεσήμερο φΓάξαμεστή
Σμύρνη.
4— ΟΝιΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΧΑΜΗΝ
ΤΙΕ
Πρίγ άπτόν Ρωσοτουρκικό πό
λ;μο τοϋ 1877 οί Τοΰρκοι τό χω
ριό αΰτό τό λέγανε «Γκιαβύρκιθ'ί»
(άττίστιον χω.οιό) γ'αΐί κανένας
Τοθρκος δέν κατοικοϋσε σ' σύτό
Κατά τόν πόλεμο λοιπόν αύ^όν.
πού εΐχε άπε'λΓ,θή ή ζωή των Χρι
στιανών στήν Μ'κρά Άσία, ό Μη
τροπολίτης 'Εφέσου Άγαθάγγε
>ος Μάγνης (1872 — 18»3), γιά
ν' αποσοβήθη1 τόν κίνδυνο τής
σφαγή; τώγ Χρ'στιανών τής έ
παρχίας τού, όργάνωσε έ6ΐλοντι
κά' χρ'στιανΐκά σώματα Κ' 'έτσι
μετά τό πέρας τού πολέμου, εΐχε
τό θό^ρος νά ζητήση άπό τόν
Χαμήτ τόν τόΤε Σουλτάνον, όπως
άλλάξη την προσδληΤικήν αύιή^
όνομασία τοΰ χωρίου. Ό δέ Σουλ
τάνος· εϋγνώμων στόν Άγαθάγ
γελο, έπέτρεψε όπως τό «Γκια
ούρκιου μετονομαστή σέ <ιΧαμη' τέ». Στό 1909 ό Σουλτάν Χαμήτ έκ θρονίζετα' κα| τόν διαδέχε1ο(| ό αδελφάς τού Μουράτ. Κ' έ,'τσι τό Χαμηντιέ μετονομάσΤηκ€ σέ «Μου ραντιέ». Ώστόσο ό κόσμος συνη θΐζε νά τό λέη «Χαμηντιέ», άλλά καί κάποτες (ίΓκιαού)>κιοϊ». Κατά
τήν έλληνική δμως κατοχή, οί κά
τοικοί τού εϊχανε άποφασίσει νά
τό μετονομάσουνε σέ «Βατάτσι»
έπε'δή δξω άπτό χωρ ι ό εϊχανε
την έκκλησιά τού "Αη Γ'ωργιοΰ,
πού τηνέ χτίσανε απάνω στά έ
ρείπια τταλιοΰ Μογαστηριοϋ, καί
πού αύτό τό είχε χτίσει ό Ιωάν¬
νης Δούκας Βατάτσης (Βλέπε
καί Σοφίας Δ Λουκά «Μσγνησία
Χοροσκ'οϊ, Μουρα^τιί» Νέα Σμύρ
νη 1960).
Στής ·ύχτας "όν άντίλαλ0
δέν εΐχε σβύσει άκόμα
τής Νίκης τό φτερΐύγισμα,
το£ ττό^ου ή χραυγή,
καί ίςτκοι μζγαλόκορμοι,
σιη'οί στά κορφοβοι'ν'α
«ίυλό,γανε μ£ τούς άητο·Ίς
τίς έ&νικές έπάλξε'ς.
Ναί, οί άθάνε.'Τοΐ νεκοοί τής
(Πί^δίϋ 'ίγρυττνοΰσαγ:
Τόν Γράμμο δέν έμόλι,νε
καΐακιητού ποδάρι·
τότε πού ή Πατρίδα μσς
σκλαβώεη άπό βαρβάρου;,
γ ατ; μέ τ:όμο ενο ωθαν
ΚΟΊ' "κεΐνο1 οΤοχειωμένα
τά 6οάχ'α πού ήμιθεοι
κρατοόσαν στη σκιά τους
Ναί, οί άδάνα-τοι ν:κροί τής
(Πίνθου άγρυτΓνοΰσαν!
Μιά μερά λευτ£ρώ5ηχε,
πολυδατανισμένη
όΐΓΟ τά νύχια τών έχθρών —
ή έ'νδοξη Έλλάδα,
κοιί κ·εί πού σφιχταγχάλαζε
τά δύστυχα πα'διά της,
Υυμνά μεσ' τα γκρεμίσματα
πού κάπνιζαν άκόμα,
ό σλαδισμός τής ρίχτηκε
Υ ά νά την αφανίση,
ώς είχ·: προαιώνιο
σκοπό τού χαραγμένο.
Σέ>6οι, Βουλγάρο1, Άλδανοί,
μέ νέους έφιάλτες
στοΰ Γράμμου Ταμπουρώθηκαν
τ' άγρ'α δράχια δλοι,
καί ροδολώντας άπό κεί
σκορπίζανε τόν τρόμο,
μέ τό μαχαϊρι, τή φωτία
καί μέ την άτιμία,
στη χώρα πού ό πόλεμος
Την εΤχε ρημαγμένη.. .
Μκχ οί άθάνατοι νεκροί τής
(Πίνδου άγριπτνούσαν!
Καί σήμανε συναγΐρμό
ό Κώστα; ό Δαδάκης
καί γύρω τού φτεροι'τγισαν
άνήο-υχες ψυχές,
ε'τοιμες νά προσφέρουνε
καί πάλ' την ζ«ή τού»; ·..
Καί εΐπε ό ττολέμαρχος,
■— γιγαντωμένσς ϊσκιος·
πού έ'φτανε στόν ούρανό
τ1 άγέρωχο κεφάλ.—:
«Άβάνατοι! Κα&ένας σας
κοντά νά παραστέκη,
τόν "Ελληνα Πολεμιστή
πού 6ά χτυπάε' Σλάβο,
νά Βυναμώνη τήν καρδ ά,
τό φρόνημα, τό χέρι·
νά δείχνη καί τό γ'ώοιμο
σίρατί( σέ Σας τής Νίκη;
»Κι' άν δήτε πώς ή Λευτερ'ά
τής Χώρας κινδυνεύει,
νά δώσίΤε, κσθώς κι' έγώ·
τή δεύτερη ζωή σας
γ'ά την 'Ελλάδα καί μ' Αύ"ή
άς έξαφοτνιστο6μο!»
Ναί_ ο-ί άθάνβτοι νεκρο' ΤΙϊζ
(Πίνδου άγρυπνοΰσαν'
Καί τότε, σάν χρυσοβροχή
ξαστερωμένης νΰχΤας
κσλοκα'οιθϋ χυθήκανε
στήν Πι'νδο οί ψυχές,
κι' έ'νοίωσε όλος ό Στρατός,
πού τόν έχ&ρό χ'Ίπτοΰθ'ε
δυνάμεις ϋπεράνθρωπες
νά τόν ώθοΰν έμπρός!
Δρασκέλιζε δουνοκορςές,
φαράγγ'α, λόφους, δάση
καί σάροινε σάν θύελλα
τοΰ σλαδ σμού τούς δούλους.
Κι' όσοι τήιν «ίστατη πνθή
παράδ'ναν στίς μάχες.
μέ την άθάνατη ψυχή
άκόμα πολεμού?αν!
Ναί, οί άθάΛ'οποι νεκροί τής
(Πίνδου άγρυπνοΰσαν!
Κ Γ έτσι ό Γράμμος έ'γινε
Τοΰ σλαβ'σμοΰ ό τάφος.
ττροπύργιο τής Λευτεριάς
καί δεύτερη φορά,
τοΰ Κόσμου, τής Ελλάδος μας
γιατ; φροιιροί 'κεΐ πάνω
αίώ'νοι κι' άσάλεντοι
6ά μένουν οί Νεκροί,
πού τά έμπνέουν τίς γενιές
τής Οίκουμένης δλης,
νά πέφτουν γ'ά τή Λευτεριά
καί νά χτυπο3ν την δία!
Ιωάννης Α- Βερνάρδος
στρ συγγραφεύς
'Εγράφη τόν Όκτώδριον 1948
ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ - ΜΑΚΡΑΙΝΟΥΝ
Οί ούρανοί μακραίνουν τό ταςίδι μας.
Άνέβα μαζί μου Νέε ψηλά
οτά παράλληλα έλάσματα των άνέμων
Τήν πρόοδό σου έξ*σφαλίζει
σάν παράλληλες εύ-θεΐες ή σύγχρονη Κυψέλη.
Οϊ Σχολές Άεροπορικών Σπουδών «ΩΜΕΓΆν.
Έπαγγέλματα, πού κάποτε ζοΰσαν
στόν γ.<ϊ>ρο τοθ όνεόρου,
Τώρα δνειρα καϊ προσδοκίες
έγιναν πραγματικότης.
Άρχιτεκτόνημα άρίστων ά/θρώπων.
ΠΛ-^γή έκπληρώσεων — μέ άξετίμητο καρπό.
Τής ανθρωπίνης χαραυγή^
τά πάντα λειτουργοΰν
μέ άκρίβεια στητή.
Τώρα πιά δέν ύπίρχοο^
γοά Νέους καϊ Νέες προβλήματα.
Συνήθειες — συλλαβές — χιλιοειπωμένες, ξεφ
(<~χένες. Τίς πήρε δ άγέρας καΐ ήρβαν στήν Ιλευσι Οί Άεροπορικέ; Σχολές «ΩΜΕΓΑ». ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΝΙΚΑ Ν. Σμύρνη, τή 24) 9)'72 5.— Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΠΌΜΕΙ ΗΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΕΧ ©ΡΟΥ Μόλ'ς τό τραϊνο σταμάτησε στό σταθμό τού «ιΜττασμάχανέ Σμύο νης» εύτύς ό κόσμος ξεχύθηκε άπτά βαγόνια. Άλλά πού νά πάη; Έτταρχ'ώτες όλοι Σκόρπ' σε τότες ό καθένας δπου τονε 6ό λευε. 'Εκεϊ, στό σταθμό δρήκαμε κάτι πατριώτες μας, πού οί καϋ μένοι πρίν τρείς μέρες τϊχανε έρ θει στη Σμύρνη κι' άποκουμπή σανί κατάχαμα δίττλα άπΓά στε κούμενα φορτηγά δαγόνια Τούς άρώτησα, αν φύγανε ή μητέρα μου κι' οί άλλοι οί ύπάλοιιτοι άπ τό χωρ ό Καί μοΰ λένε. ί(Τά δυό ,ιάδέοφ'α σου φύγανε. Ή μη Ί£ρα σου ομω; δέν ήβελε νά φύ γη μαζ; τους, γιατι φύλαγε τά χρήματά σου Κα! πόμε'Λ'ε μέ τή σκέψη, πώς έσύ^ άφοΰ θά πουλοθ σες τά έμπορβύματά σου στή Σμύρνη, σέ μιά — δυό μέρες θά γύρ'ζες στό χ,ωριό νά τήνε πάρη;»; καί νά πάρης καί τά χρήματά σου. Εμείς, μόλις μάθαμε ιτώς οί Τσέτες πλησιάζουνε στό χω ριό, φύγαμε εύτύς, ένώ ή μητέρα σου καί άλλοι άρκετοί δέν προ λάδσνε Κα,' τώρα ό Θεός ξέρ-ε' αν βρίσκωνται στη ζωή» Μόλις άκουσα τά λόγια αύτά, μοΰ άνέ 6η.<ε τό αϊμα στό κεψάλι. Κά- θησα κατάχαμα καί γύρεψα νά μοΰ φέρουνε νερό νά τό δρέξω ] Συλλογίστηκα πώς τήν εΐχα χά σε' π'ά γιά πάντα. Καί, πραγμα ,' ματ'κά, όπως ίμαθα άργότΐρα. ■ δμα οί Τσέτες μπήκανε στό χω ριό μαζέψανε ολους τούς Ρωμνι ούς πκς θά τούς πάνε δήθεν έξο ρία. Στό δρόμο όμως άνάμεαα | σέ μ'ά χαράδρα τούς σκότωσαν όλους, βεβαία καί τή μητέρα μου Ό Θΐός σ' χωρέσ' τους. 6— ΤΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ΣΦΙΓΓΟΥ ΝΕ Τή μερά πού φτάξαιιε στή Σμύρνη· ήτανε Δευτέρα 21 Αύγ. (3 Σεπτ ν. ήμ) 1922. Έκεϊ κον τά στό σταθ>μό ήτανε τό μαγαζ!
ενός πελάτη μου τοΰ Μορδάνογ
λου. 'Εγώ λο'.πόν κι' ό άξάδερ
φός μου Βασίλης Σεμόγλου παίρ
νομε τά έμπορεύματα πού «Τχα
φέ?ε καί τά πάμε Το^έ παρακα
λοΰμε νά τ' αφήσωμε έκεί γιά
καλλίτερη άσφάλ·εια Δέν ήθελε
νά τά δεχθή. Μέ εΤδε πώς δάκρυ
σα. «Τί κάνεις έ'τσι, παιδί μου.
μοϊι λέει, άτΓοκούμπηατέ τα. "Άδ'
κα δμως τά έφ-ερες άπτό χωρ'ό
σου Ή κατάσταση έδώ εχτ' γ!
νει τέτοια^ πού Γό έμττόρ'ο χάθη
κε πιά άπτά χέρια των Ρωμν'
ώ1»· Τί νά κάνω; ποΰ νά τά τρα
β£; Τά άφηαα πιά έκεΐ στήν τύ
χη, καί φύγαμε άπελπισμένοι·
Τώρα, εΤχοί νά έξαογυρώσω ενα
γραμμάτιο 150 Τούρκικες λίρες.
τα εΤχε δώσει έ'νας Τούρκος
γιά πληρωμή πού τοϋ εΐχα που
λήσε' άψ'όν'. Πήγαμε λοιπόν μέ
τό Βασίλη έκεΐ πιό πέρα στό
Τιρκιλίκι», δπου οϊχζ 'ένα τούρκι
κο καΓ|ενεϊο μέ σαράφη μέσα, πού
έξα>γύρ»νε γραμμάτια. Τοΰ τα
δείξαμε, άλλ μάς λέει "δέν μπο
ρώ νά σάς τό έξαργυρώσω για
τί, μέ τήν ασκημη κατάσταση> δ
λες οί τράπεζες είναι κλε'στές».
Φΰγαμε κι' άποδώ άνικανοπο'ητο'
καί πάμε σ' ενα ξενοδοχεΐο κον
τα στό σταθμό Σ' αύ'ό πηγαι
νάνε οί πατρ!ώτες μου, όταν κα
τεβαίνανε στή Σμύρνη, κ' έκεϊ
π!άσαμε μιά καμάρα-
7— «ΕΡΧΟΝιΤΑΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ»
Τό Σάδβατο 27 ΑύγοΰσΓου
(9 Σεπτεμ. ν. ήμ.) 1922, πρω',
έγώ μέ τέοσερις πατριώτες μου
σηκωθήκαμε νά πάμε στήν προκυ
μαία νά δοΰμε τί γίνετα', γιατί
μαθαίναμε, πώς ό κόσμος όλο
κα,' φεύγει μέ καράβια καί καί
κια. Όταν δγήκαμε στήν προκυ
μαία, είδαμ: μ'άν άνθρωποθάλασ
σα· Άπτό Τελωνεϊο γιά %ά δ'σ
σκίσωμε τήν προκυμαία καί νά
έ'ρβωμε πρός τα έδώ, εΐδαμε κ'
πάθαμε Μέ δυσκολία μπορέσαμτ
νά περάσουμε άνάμεσα στόν κό
σμο φτάξαμε στό «Καφέ Φώτη»
κα; πήγαμε στή γωνιά προκυμα'
άς κα! όδοΰ Γαλάζιου, όμπρός
στό μέγαρο τής «Μεγάλης Λέ
σχης των Κυνηγών κ' έκεϊ σταβή
καμε ν' άντ'ληφθοϋμε τί γίνιται.
"Λξαφνα, άκοθμε ό κόσμος νά
φωνάζη «έρχονταΐ. £ρχονται» καί
νά σπρώχνει ό ε^ας τόν άλλονε
γιάνά φύη άπτήν προκυμαία κα'ι
νά χωθή στίς παρόδους. Μερικο;
πομείνανε. Μαζί τους κ' εμείς &
ττεριμέναμε νά δοϋμε, τί εΐν' αύ
τοί πού ίρχονται. Σέ πέντε λε
πτά βλέπουμε νά διασχίζονε την
προκυμαία καί νά περνοϋν άπό
μπροο"τά μας άιτάνω σέ κοντά ά
λόγαΓα γενειοφόρο' Τοθρκο' ντυ
μένοι μέ έλληνική στρατιωτική
στολή. καί σέ δέκα λεπτά, ένας
Όυρκ'κός δχλος άπό μικρούς καί
μεγάλους μέ μαχαίρ'α καί ρόπσ
λα κραδαίνοντας στόν πέρα κα!
μέ κραυγές Τό ίππικό καί ό όχ
λος έρχόνΤουσαν άπτό αέρος τής
Πούντας Καβώς λοιπόν ό δχλος
ττερΛθΰσε άπό μπροστά μας μάς
πλησιάζει έ'νας Τσΰρκος καί μάς
λέει «Γκ'σούρηδες, γ'α'ί δέν φω
νάζεται γιασασήν Κεμάλ;» (για
σασήν, τοι>ρκ —: ζήτω) καί δί
νϊι εύτΰς ίνανε μπάτσο στόν Δή
μητρό Παΐκη, πού ήτανε στήνπα
ρέα μας. Έκείνη την ώρα πάγω
σε όλωνών μας τό αΤμα καί φύγα
με τρεχάτοι γιά τό ξενοδοχείο.
Κλε'στήκαμε μέσα. "Ολο' οί ε'
νοκοι ήμασταν τριάντα.
Συνεχίζεται
Δρ ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙ0ΓΡΑΦΙΑ
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
"ΤΟ ΗΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΙΐΟ,
Κριτικδ οημείϋ>μα τοθ κ. ΝΙΚ0Γ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ
ΟίΜ. Κ. ΠΑΠΑ'ΙΩΑΝΝΟΥ
Καταχονζηνοΰ 2 χαΐ Θεμισιοχλέονς 17
(Οίκημα Σχολών Παρναασον), τηλ. 6*1-502
ΑΙ Εγγραφαί "Ηρχισαν
Συστηματιχή Διδαβπαλία Αγγλικών
έντός τού Προγράμματος
Διά τάς εΐσαγωγιχάς έξετάσεις είς τήν Ιην Γν
μνασίον, αί οποίαι, θά διεξαχΰοΰν άπό 23 —
25 Σεπτέμβριον, γίνονται καθ* εκάστην δω
ρεάν φροντιστηριακά «αθήματα.
Π'ληροφ. καί έγγραφαίι 9-2 μ.μ. καί δ-10 μ.μ.
Ύπάρχει καί μιά σι/μπληρωμα
τική έττεξήγηση στόν τίτλον Τοΰ
βιβλίου αυτού, πού καί άνεξάρ-
τητα άπό Τόν σιτγγραφέα τού —·
μικρασιάτη όπως ξαίρομε καί
έναν άπό τούς άνεγνωριο·μένους
λογοτέχνες Τοϋ τόποι; μας —τό
τοποθετεϊ, άν καί δέ φαίνίΤαι,
νά έχη καθαρά Τστορικό ή λαο-
γραφ'κό μΐκρασια^ικό περ'εχόμί-
νο, στόν κατάλογο τής Μικρα-
σ'ατικής Βιδλιογραφία; «Ίωνι-
κά Διηγήματα» είναι, αυτή ή συμ
πληρώση τού τίτλον- Οί ήρωες
τών δ.ηγημάτοιν αύτών είναι Μι-
κρασ'άτες πράγματι καί τόπος
δράσεώς των ή Ίωνία, ή Σμύρ¬
νη· καί κατά τό πλείστον τά
Βουρλά
Η λογοΐεχνία, ή τέχνη γενι-
κότερα, αποβλέπει, καθώς εχομεν
-π' δψ'ν, σέ μιά συγκεκριμένη,
6ασική% έπιδίωξη' νά επιτύχη ε¬
να αϊσθητικό άποτέλεσμα- Μέ ά-
((ορμές άπό την ίστορία καί την
ανθρωπίνην ατομικήν καί κοινω¬
νικήν, έμπειρίαν νά διεγείρη την
εύαισθησία τού άναγνώστη, τού
θεατή. Νά τόν ύποβοηθήτη γ'ά
νά αντιμετωπίση καί άπό μίαν
αλλη γωνΐα θεωρήσεως τή μοίρα
τού.
Τέτοιες άφορμέ; έχε' δοσει μέ
χρι σήμερα,, εΐδικότερα στήν πε-
ζογραφία καί στήν ποίητση, ή ί.
στορία τού Μΐκρασιατικο") 'Ελλη
ν'σμοΰ, ή ζωή Γου στίς παλιές
τού πατρίδίς καί κατόπιν £δώ
κατά την περίοδον τής προσφυ-
γιάς, ή τραγωδία τού τελειωτ'-
κοΰ έξολο&ρεμοΰ τού· πρίν πΐνή-
ντα χρόνια έκεΐ "Ισως μονάχα
αύτός ό τεράστιος δγκος άποθέ-
ματος ίστορικοΰ καί συνα'σθημα-
τικοΰ, νά μην έ'χη άκόμη άξιθ-
ποιηθή κα! σέ βάβος καί σέ πλά
τος, οσο θά επεβάλλετο, όσο θά
είχαμε δικαίιομα νά προσδοκοϋ-
με κα,' μάλιστα εμείς, οί όπωσ-
δήποτε στενότερα καί άμεσότε-
ρα συνδ£Ομενο', μέ τα περιστα-
τικά ΕΤνα' έ^α θέμα κι' αΰτό;
σχετ"ζόμενο κιόλας καί ώς ενα
σοβαρά δαθμό κα! μέ τίς μικρα-
σιατικές σπουδές· στό παρελθόν
μοΰ δόθήκε ή εύχα'ρία κάπως ά-
ναλυτικότερα νά τό άναπτύξω
(Βλ Νίκου Ε Μηλιώρη: «Ή Μι
κρασ:ατ'κή Τραγο>δία στή Λογο
τεχνία καί στήν Τέχνη» '^Μικρα-
σ'απκά Χρον'κά τόμ· (Γ' 1967
σελ. 338—400).
'Εκεϊνο πού θέλω νά πώ καί νά
έπαναλάβω τώρα είναι πώς ο λο
γοτεχνία μάις δίνει κατά έναν
Τρόπον, βαβύτερα κα! πλη,οέστε-
ρα την ψυχήν ενός λαοΰ, σέ μίαν
όρισμένη ιστορικήν στ'γμή τής
πορείας του, τών πιεριπετειώ^
τού.
Είναι λοιπόν έτσι έ'νας λόγος
σοβαράς νά νοιωβουμί, ίδ'αίτερη
μάλιστα ίκανοποίηση, δταν οί
λογοτέχνες μας, μάς π,ροσφέρουν
Εργα τά όποία πέραν1 άπό τή μ'
κρή ή μεγόιλη λογοτεχνική των
άξία, έπιτυγχάνουν καί τό στό-
χο αύτό Καί ή έντύττωση μου εί
να' πώς ό Παθλος φλώρος. τό ε¬
πέτυχε μέ τα «Ίωνικά τού δ'η-
γήματα» Μάς έ'δωσε αύτην την
κάπως ξ€χωριστή — οπιος συμ-
βαίνι.1 αλλωστε σ' ολες τίς πε-
ριπτώσεις — ψυχολογία τής Βουρ
λιώτικης κοινωνίας καί μάλ'στα
τής τάξεως των «φατόρων»
Στόν πρώτο-ν τόμο τού ϊργου
μου γιά τά Βουρλά γράφω: (Βλ
Νίκου Ε Μηλιώρη ί(Τά Βουρλά
τής Μ'κρθς Άσίας» Μέρο; Α.
Ιστορικά σελ. 57):
«Άν θά στίκόταν £νας διοχ«
ρ'σμός τών Βονρλ'ωτών σέ τά-
ξεις, μπορούσαμε ϊσως χά ξεχω
ρίσουμε, μέ κάποια σχετΐκή άφαί
ρεση πάντοτί^ τέσσαρΐς τάξει ς:
α) Τούς φατόρους μεγαλΐμπό-
ρους έξαγωγεΐς σταφίδος-
β) Τούς συναφλήδες έπαγγελ-
ματίες καί βιοτέχνες γεν'κά-
γ) Τούς νοικοκυραίους άμττε-
λοκτηματί«ς.
δ) Τούς ρεσπέρηδες γεωργοώς·
Παρά ταύτα, έκτός άπό τούς
<<(|ατόρους»' πού άποτελούσανε κα; έ'ΐΌ εΐδος άριστοκρατ ίας τού τόπου, άπόγονοι άττ' εΰθείας ή διάδοχοι κατά κάπο'ον 'ρόπον τών παλα ιοτέρων κοτσαμπάσηδ<ον κβί κρατούσαν^ όπωσδήποτε κά- πθια άπόσταση άπό τόν ύπόλο'- πον κόσμον, μεταξύ τών αλλων τάξεων, έκτός άπό τόν έπαγγελ- ματ'κό μάλλον διαχωρισμό δέν ύπηρχ€ καμμ'ά απολύτως αλλη κοινων>κή διάκριση».
Ή οΐκογένε'α τού Π. Φλώρου
άνήκ€ στήν τάξη τών «φατόρων»
των Βοΐίρλών. Διατηρεΐ συνεπώς
πλούσια βιωματηκά κατάλοιπα-
ύπολογ ίζοντας καί τή δοκιμασμέ
νη πλέον μέ σειρά όλόκληρη πε-
ζογραφημάτων λογοτεχνική τού ι
πίδοση^ ήταν σέ θέση νά μάς
προσφέρε' μιά παραστατική καί
άδρή σύνβεση τοΰ τρόπου ζωής,
των όνείρων των άγώνων κβί
τών ποικίλιον ψυχικών άντι&ρά-
σεων τών άνθρωπον εκείνον.
Πάντως δέν θά ήταν σίοστό·
νά τά χαρακτηρίζαμί τά πβζο-
γραφήματα αύτά άπλές ήθογρα-
φιΊες. Τά ήβογραφι.κά στοιχεϊα
άτταραίτητα στήν περίπτωση καί
πολύ έκτιμώμ«να καί άπό τής ά-
πάψεως τώΛ' μικρασ'ατ'κών σπου
δών, πού ττιό πάν« έσημείωσα,
εΤνα> άφβονα κα! μέ χαρή, μέ έ'ν
ταση, μέ ζωηρή ύποβλητικότητα
δσσμένα' ή πΐ,ρ'γραφ'κή ϊκανό-
τητα καί μάλιστα ψυχικών κα-
ταστάσεων, μπορεΐ νά θεωρηθή
καί σάν μιά άπό τίς χαρβκττ·-
ρ'στικότερες ΐδιότητες τοϋν λογο
τέχνη Παύλθυ φλώρου Άλλά αύ
τα τα ήθογραφικά στοιχεΐα άπο
τελοΰν γι' αυτόν βασΐκά έδώ· θά
έ'λεγα κα[ έδώ, τα πλαίσ'ο γιά
τα κύριο θέμα του, πού είνα' ό
ανιθρωπος, σάν ήθική καί κοινω-
νική όντότητα} άδιάφορο αν πρό
κείται στήν ττ£ρίπτωσηι αυτή γιά
τό βουρλιώτη άνθρωπο, τής τά-
ξίως των «φατόρων». Προχώρει
όντως βαθύτερα στήν ψυχ'κήν,
την ηθικήν, μελέτη καί άνάλυση
τής έσωτερική; ύφής των ήρώων
τού· Αποδεικνύοντα1 καί αύτά
περιπτώσίΐς τής γενικύτερης ϋ-
πάρξιακής άγιονίας τού άνθρώ¬
που.
«Τό ματαιωμένο συνθικέσιο»,
«Ό Κάϊν», «Τό ονειρο τής κυ-
ρίας Άντιγόνης», γιά νά περ'ο-
ριστούμε κάπως σέ τρία άπό τα
χαρακτη,ριστικότ«ρα δ'ηγήμστα
τής σειράς, μέσα σέ μ'άν άτμό-
σφα^α δραματικόν βάβους, προ-
6άλλουν κάποιους άνβρώπου·ς,
πού έναγώνια άντιπαλαίουν σάν
σέ άδιέξοδο μέ τή μοΐρα τους.
Τά «Ίων··κά Διηγήματα» λοι-
πόν τού Παύλου Φλώροι/, πιστϊύ«
πώς έχομε τό δ'καίωμα νά τά
θεωρήοονμι, ενα άπό τά περισ-
σότερο άξιόλογα άποκτήματα
τής Μ'κρασιατικής β'βλιογραφί-
ας στό κεφάλαιο ^ς λογοτίχν'-
ας· Άηαποκρίνονται στίς άξιώ
σ€'ς καί τοΰ αύστηρότερου σ' αύ
τές τίς περιπτώσε'ς άναγνώστη.
Καί γιά τό μικρασιάτη είδ'κώτε-
ρα άνασύρουν όπωσδήττοτε νθ-
σταλγικά τίς παλαιές μνήμες
τού καί καλύπτουν άνάλσγα Την
εύα'σθησία τού·
Καί άκόμη, μαζύ μέ τήν εύχή
μου γιά σι/νέχεια καί μιμητές—
τό θέμα άφήνει άκόμη, όπως εΤ-
πα· πολν μεγάλα περιθώρ'α εκ¬
μεταλλεύσεως — θά ήθελα νά
π-ροστέσω καί τοΰτο' μποροΰν ν<£ χρησιμεύσουν, τά διηγήματα αύ¬ τά, καί ώς δείγματα γραφης, μέ τή θεμελιώδη πάντως προϋπό θέση νά υπάρχη καί ταΧεντο. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ ΜόλΝς έΕεδόδη Δημ. Ί. Ινΐαγκριώτη "ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ - ΑΣΤΡΟΛΟΠΑ,, Πωλεϊται είς δλα τά Κεντρικά Βιβλιο- πωλεϊα (Σταδίου - Ίπποκράτφυς κλπ.)

ΕΠΙ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗ ΡΩΣΕΙ 50 ΕΤΩΝ
ΠΟΙΑ ΤΑΊΪΙΤίΓΚΑΤΑΓΡΕΥΣΕΟΣ
ΤΟΥ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ
ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟΝ ΤΟΥ 1922
•Άνάγλυφον ?ό πλαΐσιον έντός τού όποίου διβδραματίσθησαν
τα γεγονότα τής Μικράς Άσ'ας.
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΓΡ ΦΗ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗ ΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ
ΜΙΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΣ ΑΠϋΙΠΑΙΜΑΙΟΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ! Εΐΐ ΜτΤΙΛΗΑΗΝ
ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 50 μ. Χ,
Με μεγάλην έττΐδληπκότητσ "Οσοι βά ζοΰμε βά όγνον|εύ°υ
και συμμετοχήν τών Αρχων και κε μέ κρυφή ελττίδα τα άττε,ιαντ'
κο.τοικω< έγεν-Γο, τη» μαγ·:υτικά παράλια διτου :ύρισκε μης Ίησουίτη.ς Π Ο Κάλλαγκαν ο οποίος είναι συγχρόνως καί Καθηγητής τής Θεολογ ίας είς τό Πανεττιστήμιον τής Βαρκελώνης, ΤΟΥ Κ. ΓΪΈΛΟΠ1ΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ κατώρθωσε ν" ά-οκρυτττογραφή- ση ενα άττόσττασμα χε'-ρογράιφου Δ' Τελευταίον Την 2θην· 21 ην, 2'4ιν κ«1 23τνν Αύγούστου αί έπιθέσεις τοθ Στοατοΰ μ<ας, είχον χάσει ήν όρμητικότητά των, την δέ 24ην κατόπιν διαταγής τής Στρατιάς, αί έπιθέσεις είχον ουακοπεΐ είς όλόκληρο τό μέτωπον. Οί Τοΰρκοι· έξηντλημένοι όπως ήσαν καί άφοΰ εχασαν δλα. τα ίρείσματά των, άνέμεναν την σο>
τηρίαν τιον· άπό ενα θαϋμα τοϋ
ΑΛΛΑΧ. ΚαΙ τό θαΰμα αύτό συνε
τελεσθή μέ διαταγήν τής Έλ.λη-
νικής Στρατιάς καί μάλιστα είς
στιγμάς ποϋ οί Τοΰρκοι άνήσυχοι
καί άπελπισμένοι, ανέμενον την έ-
σχάτην άναμέτρη<τίν των μέ τάς Ελληνικάς Δυνάμεις. ^ Αί ώραι δμοίς .τερνοΰν καί. ή ά ναμενομένη εΛτίθεσς δέν εκδηλώνε "Οταν τύ πρώτον ανηγγέλθη ά επί τταττύρου ττού εύρέθηκεν είς πό τόν Φειζή τηλεφωνικως είς τόν τό Κουμράν. Χρονολογεΐται τό Κεμάλ ή υποχώρησις τού έλληνι- βραδύτερον, τό έτος 50 μ Χ. Τό κου Στρατοϋ· ούτος δέν επίστευεν άτΓΟστταο-μα δέ τοϋτοι ττεριέχει τα είς τόσην έννοιαν τής τύχης..· έδάφΐα 52 καί 53 τού εκτου κε- «Είναι δυνατόν έ'λεγε κατάπληκτος■ φαλαίου τού Εύαγγιλίου Τού άπο τό άκουστικό Τόση εττνοια Μάρκου· Γης τύχης. Δάξα νάχη ό Άλλάχ». Ιδού, τα έδάφια: Ή είδησις μεταδίδεται άστραπιαί « .. .ού γάρ συνήκαν έττί τοίς ο>ς είς τα μετόπισθεν καί έν ριπή (όίρΤοις,
οφθαλμού πλέει είς τα ιθνικά των «άλλ' ήν ι*| καρδία αύτω1 ττεπω-
Ό Καθηγητής τοΰ Β'βλικοϋ ώσάν ένα «κλειδί». προσεπάθησε
Ίνστ'τούτου τής Ρώ νά άττοκατασ!~ήση τό κίίμενον εσπέραν τού Σάββατον 23 Σε- 'α1 σ ωττηλή και θλιμμένη· ττερι-
Καί τότε βϊδεν 6τι ή σύμτττι,ι- ιττειιβριου, έκδηλώσε'ς· έ.τί της μένοντας τά παιδ'ά της, ή ώραια
σις ήτο τελε'α κοί ότι έττρόκει- ττεντηκονταετηρίδι άττό τής Μΐ-1 Νύμφη τής Αϊολίδος καί θά τα
το διά την ττερικοττήν των έδαφ κρασ'ατικής Καταστροφής, είς άγναντεύουμε μέ κρυφή έλττίδα,
52 καί 53 τού 6ου κεφαλαίου Τί1ν ώραίαν κωμόττολιν της Μυτι' δπως έ'καμαν οί "Εβραϊοι, οί ό¬
του Εΰαγγελίου το3 Μάρκου ! ληνης Άγιάσον Αρχικώς έτε-1 ποϊοι «έττί τόν ττοΤαμόν Βαβυ-
Ή άνακάλυψ'ς αϋτή ήτο τέλει λέσθη είς την έκεϊ εκκλησίαν τής λώνος καθήμενοι εκλαΐον έν τώ
λ-λλΚΧ.— , ΩΓοτηικαυ έη—τηινΑ/- ϊγ 'ήν ίνα-1 ιινησΒήλίαι αυτού». τήν Σιών»
χρώματα ή "Αγκύρα
(ρωμένη. Κοί
Τό Γιασασίν Κεμάλ άναστατώ «διαιτίρόσαντες έττί την γήν, ηλ
νεΐ ολόκληρον την έβδομάδα την
(θον είς
Τουρχία. Καί ή "Εθνοσυνέλευσις «Γ«ιννησαρέτ καί ττροσωρμίσβη-
τόν «νεκήρυξεν είς ΓΑΖΗ (θριαμ
(σαν»
6ιντή) τίτλος σπανίως άπονεμόμε Πώς έγινεν ή άνσκάλυψ'ς κα-'
νος καί άποκλειστικός είς νικητάς ή άττοκρι—τογράφησ'ς
Σουλτάνους. Ό Κεμάλ έκμεταλ- τό 1055, είς τα σττήλα'α. ΐπτ'
λευόμενος την τύχην τού την άνέλ άρ,β 4 καί 7 το3 Κουμράν, πλη
ϊΐιστον, έσπευσε νά έκπέμπη άνά σ;ον στήν Νεκρόν Θάλασσαν, εί
ται. Ό χρόνος διαγράφει τόν, τα πέρατα τού κόσμου. πομπώδη ά χαν ευρεθή μερικά μικρά α:μάχια
άργά άργά, άλλά| νακοινιοθέντα, παριστάνονν την ι των χειρογράφων μέ γλώσσαν ΊΞλ
ό έλληνικό πυρουολικό σιωπά ά-1 κουσίαν αποχώρησιν των Έλλην» >ν ληνικήν (μεταξύ των 19 τεμσχ·'.
όμη. Ή άγιονία τών Τούρκων πά ώς άτακτον φυγήν, υπό την πίεσ ν ων ποό εΰρέθηκαν στό Οπ' αριθ
κύκλον τού
τό
κάμη
ρατείνεται, διότι είς τάς άπέναντί
το>ν θέσεις. καμμιά κίνησις δέν
παοατηρεΐται. Τό ανεξήγητον, τό
ά-,νωστον φο6ίξει την τουρκικήν
παράταξιν, μέ τό ενδεχόμενον ά-
ναμονής άψίξεος νέων ένισχΰσε-
οτν. Άπό κανενός την σκέψιν δέν
περνά, τό ότι οί έλληνες άνέκο-
ψαν τάς έπιθέσεις των πρός α¬
ποχώρησιν.
Τοιαύτη πιβανότης είς την άντ!
ληιψιν τών Τοΰρκιον άποκλείεται
Γνωρίζονν, ότι ό αγών εκρίθη πολ¬
λάς φοράς υπέρ τών Έλλήνων.
οί δποϊοι δμιος δέν κατώρθωσαν
να έκμεταλευθοϋν άποτελ.εσμαακά
ωρισμένας τοπικάς επιτυχίας τιον.
Οί Στρατηγοί Φεϊξή καί Ίξμέτ,
μόλις την 27ην Αύγούστοτ^ άπό
τάς κινήσεις τού Έλληνικοΰ σ- ρα
τού πρός δυσμάς, άντελήφθησαν,
ότι πρόκειται περΐ ά.τοχωρήσειος.
Ή τύχη την φοράν αυτήν, είχεν
εύνοήσει τοΰς Τούρκους. Τό θαΰμα
είς τό οποίον ό Κεμάλ καί οί επι
τελεϊς τού είχον στηρίξει τάς μο¬
νάς το:>ν ελπίδας· είχεν συντελεσθή
Ό "Ελληνικάς Στρατός. επριτα
άπό τόσας θυσίας επιπτε θΰμα των
κακών ϋπολογισμών τής Διοικήσε
ώς τού.
Τό τουρκικόν επιτελείον, Ισπεν
σι νά έπωφεληθή άπό την άνέλπι
στον αυτήν έννοιαν τής τύχης. προ
οβάλλοντας μέ όλας τάς διαθεσί
μονς δυνάμεις τού τό αριστε¬
ράν καί τό κέντρον τοΰ στρατοϋ
μας, πρός τόν σκοπό νά τόν ρίξη
είς την άλμυοάν έρημον.
Τότε έκτνλίσσονται έμπρός είς
τα εκπλτ)κτα μάτια τών διοικητών
Των τουρκικών δυνάμειον σκηναΐ ά
φαντάστου τραγικότητος Ή πρώ
τη καί ή πέμπτη Μεραρχία μας
ΰποδέχονται τοΰς Τούρκσνςι έ| ά
ποστάσ'εως μόνον 400 μέρων· μέ
θεριστικάς 6ολάς καί καταιγισμούς
πυρός.
Τα κύμοτα τών ίπιτιθεμένοη·
Τούρκων συντρίβθ'νται καί άφανί-
ξονται κάτΜ άπό τα πυρά τών 'Ελ
λήνων. Οί Τοΰρκοι ρί7ΐτοι»ν τα δ¬
πλα καί φεύγουν προτροπάδην
φωνάζοντες Άλλάχ. Άλλάχ.
Εάν τό Στρατηγεϊον διέταζε
κατ' εκείνην την στιγμήν μίαν άν
τεπίθεσιν· άντ! τής ΰποχ(ορή<τεως) δ ελληνικάς στρατός θά προήλαυ νέ πρός την "Αγκύρα, συμπαρασύ ριι>ν ολόκληρον τό τουρκικόν μετοι
πον είς κατάρρευσιν. Άλλ' ή μοί
ρα δέν ηθέλησε καί την φοράν αύ
την νά χαρίση την 6ε&αίαν πλέον
νίκην είς τα έλληνικά 8πλα.
Ο ΚΕΜΑΛ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΕΤΕ
ΤΗΝ ΤΪΪΌΧΩΡΗΣΙΝ
ταχα τού τουρκικοϋ στρατοϋ.
7 σττήλαιον).
"Ολαι δέ αί Κι>Οερνήσεις των ·Εττ·ίΐδή είχον άτκ>κρυτπΌγρο-
τότε εμπόλεμον μετά τής Τουρκι φηβεΐ £να μέρος μόνον τοΰ 6ι6λί
άς κρατών. έσπευσαν νά συγχα- ου τής 'Εξόδου καί ενα άλλο τοθ
οοϋν τόν «Νικητήν» τοΰ Σαγγα Προφήτου Ίερ€μίου, ύττετίθετο δ
ρίου, διά τόν κατά των 'Ελλήνοιν τι τ0 τεμάχιον αύτό ττοϋ εύρέθη-
θρίαμδόν τού· ένώ εγνώριζον την Κίν 0^ ήΤ0 κάττοιο ά-όσττασμα
αλήθειαν. τής Παλαιάς Δ'αθήκης είς την
"θλα τα Μουσουλμανικα στοι- Ελληνικήν γλώσσαν- Ή μελέ.η
χεία τοΰ κόσμου κα! των άνβελ- δμω. τών ό-00-ασμάτων αυτών
ληνικών τής Εύρώττης, δλαι αί παρετείνετο. έπειδή δέν είχεν ώ
καταχβόνια. δυνάμεις των -λου ρεθ- άκόμη τό <<κλειδί>> πού ^
ρ«τικώ τάξετον θΰ εΐχαν συμ δ λύ ·0 κάλαγκαν
ως άττοσδόκητη· Ι ©εοτακου έσ—ερινός είς όν έχο-1 μνησθήναι αύτούς την Ζιων»
'Εκεϊνο δέ ττού ίίχει μεγάλην ση ρο-στάτηοχ ό ιννητροττολίτης Έ-. Καί τώρα, Μακαριώτατε Δέ-
μασία^ καί μάλιστα, εντελώς ϊ- δεσσης Πέλλης καί Άμωλτπας κ ι σττοτα καί Σ€6ασμιώτατθ| Ίε-
δΐοιτέραν σηιιασίαν καί μάλιστα Καλλίνικος τταρισταμένων τών Μη ράρχαι ψάλεΤε ομού μέ τό Ίερα-
έντελώς ιδιαιτεραν σημασίαν είς τροττολιτών Μυτιλήνης κ Ίακ«*-Ι Τίϊον καί τόν ττονεμένον λαόν τό
τή» ·π·ηηκΓΜΐΓΐιη,. ^-η.·-,τ..~.,. -τ 6ου κσι Με€ΰιινηο κ Ίακώβου. ι αίωνια ή μνήμη τών άειμνήστων
προκειμένην ττΐιρίτττωσιν, εΐ
ναι τό Υ€γο<νός ότι τ0 ό γς ι 0 τεμάχο τοΰ παττύροΐί £Ιχε χρονολογηθή σι1Ρ|θν αή ά ό ΤΡ0"^ τΠ κσι Μετΐύμνης κ Ίακώβου. Έπηκολούβτνσε εις τό 'Ανογν»- τρόπον αντικειμενικόν άττό οποίαν είχ€ όργανώ- τόν καλύτερον "Αγγλον παλ'α ό σι>· κατά "τ°^ τίλειότερον τροττον,
λόγον, Ρόμιτερτς, ότι τΐχ,τ γρα-
φτή τό 50 μ Χ. Ι
Είναι λοιττόν τό χεΐρόγραφο1
Γΐράτσος καί
ήν ωμίλησε, ό
Σολομ^ίδη-ς μέ θέμα
«ύτό τα άρχα'ότερον τής Και <ο Θρτ|ν0^ ^ -μύρνης», άττέ- νής ΔιαΘήκης , δωκαν δέ ττοιήματα Παλαμά, Ση Η άνακάλυψις αύτη έγΐσχύ- »"1Ρ'«τη, Σπεράντσα, Άβάνσ, ε' ετι περισσότερον τήν πίστιν Σκίπη. Τουτουντζάκη, Σκιαδά, τών Χρΐιστιανών είς τα κε[μενα Καραϊσκάκη καί άλλων αί δεοττοι τής Κα'νής Διαθήκης Πρός αποφυγήν δέ κάθε έσ- φσλαένης γνώμης ώς πρός την ΜαΓστρέλλης. Κατά την έκ&ηλω ίδες Παραμυθέλλη καί Χατζηαπο και οί κύριοι Κουνής κα>
χρονολογίαν τοθ τεμάχιον, τού
σύτήν παρέστησαν -λήν των
αίωνια ή μνήμη τών άειμνήστων
έθ.ομαρτι'ρων Μητροττολιτών, Σμύ
Ρνης Χρυσοστόμου· Κυδων'ών
Γρηγορίου, Μοσχονησίων Αμ6·ρο
σίου, Ίκο.»ίου Προκοττίι; κοί Ζή
βυμίον τού Λεσ6ίου κοί
των συν αυτοίς σφαγια-
σθέντων άδελφών ήμών κληρ'κών
καί λαικών, άνδρών, γυνσικών
καί τταιδίων.
λων
χρονολογίαν τοθ τεμάχιον, ού
παπύρου δ'ά τό οποίον γίνωσι Μητροττολ.τών Μυτιλήνης, 'Εδέσ
λόγος ό θ' Κάλσγγαν εζήτησε ση« καί ΜΠ«ύμνης, ό Νομάρχης
πάλλης ό στροτιτΐός Δο^
καί την γνώμην ττραγματογνωμό
ν«ν ττού δέν άνήκουν ςί; ^ό κύ
κ· πάλλης, ό στροτιωτΐκός
τής Χωροφυ-
τοκρ«τικών
εΐχαν συμ
Την
ρ έδιν£ ην λύσι 0 κά
φέροντα είς την Τουρκίαν έκινή -ροστταθοΰσε νά εί/ρη μέσα ή
θησαν υπέρ τής Τουρκίας καί Π Δΐαθηκην τήν £ξή,γησ,ν Μία
κατά τής Ελλάδος. Οί τοκογλύ- λέξΐς τών ^φογράφων ΟυΤ«ν
φοΐ των Παρισίων καί τοΰ Λον ί|ς
ς
των Παρισίων καί τοΰ Λον-
ΟυΤ«ν
γράμματα «Γεν...»
ν«ν ττού δέν άνήκουν ςί; ό κύ
κλον των είδικών επί τής Βί6- λσκί>ί ° -ήμορχος: Άγιάσου κ
λ δ ε^^ΡΟτΌς Τζανής, καθηγηταί,
Μετά την τέλεσιν τού
σύνου έ-τηκολούθησε κατάθβσις
στεφάνων ττρό τών ττροτομών των
τριών έθνοιι,αρτόρων Ίερορχών
Χρυσοστόμου Σμύρνης, Γρηγορι-
ου Κυδωνιών καί Αμβροσίοο Μο
σχονησίων, ύττό τού Άν'πτροβ-
δρου τής Κυ&ερνήΐτεως κ Στυ-
λιανοΰ Παττακοΰ, ττροσφωνήσαν-
τος τού Μητροττολίτου Μυτιλή-
νης κ. Ίακώβου, ώς άκολοίιβωςϊ
«■'Αείανηιστοι Ίεράρχαι, Γζγ-
ναϊοι άγων'σταί Καλλίνικο' Ίε-
οομάρτυρες τής 'Εχκλησίας κ«1 τοΰ
"Εθνους.
λου, δπως είνα, ό Κσβηγητής
Σέργ'ο Ντάρΐς (είδικός ποπυρο ίερεις κα
λόγος) καί ό δρ Γουλ,έλμο Κα- Τιίν έττομένην 24 Σετττεμβριου
βάλλο Καθη·γιιτής τής Έλλην·. Τελεσθή έιτίσημον μνημόσυνον ώ-1 Ήμτΐς τά πνη-μα^ικά σας παι-
κί,ς Παττυρολογίας Καί οί δύο πέο «ν°ττ»ύσεως τών ψυχών τώκ διά, πού άποτιλοϋμε. τά λείψανα
ούτοι επιστήμονας συ«ίτίέραΐναν μαρτ»Ρ1*σάν™ν Αρχιερέων, στρα[τοϋ ποιμνίοι, σας, στ·γκεντο(..θήκ<ι- δτ, χωρίς καμμίαν έττιφΰλαξιν έ Τ|"Τ|κών' β^ΐτών καί λοιπών σήμε μέ τοΰς άλλονς τΐ^ελ &^άτ"ν τή [ καί λοιπών ιιγ σήμερα μέ τοΰς άλλονς διά τό κείμενον τού &^άτ"ν τής Μικροσιατικής Κα Φοΰς μας στόν μεγαλύτερο Ναό Εύαγγελίου Μάρκου σ^' 52—53 Τσο"ΤΡ°(»'Τϊζ/ ε'ζ τ(>ν Νοον τού "Α τής πόλεώς μας μέ έπικεφαλής τόν
Μετά τήν αξιοσημείωτον αύ· γίου θ'Ρ^β^ος Μυτιλήνης ττρο άοχηγο τής Έλλχχδικής 'Εκκλησίας
^Ι«^ΧβνΤ«>; τ°ΰ Μακαριωτάτθν ).«ι τόν πρώτον Άντ,πρόεδρον τής
ι^'σκ^°» Αθηνών καί -6>| 'Εθν,κής μσς ΚιΛΐρνήσεως μεσα
Ελλάδος κ. Ίερωνΰμου καί σε μ>ά άτμόσφα.ρα υπερτάτης
ή ξ
την άνακάλυ,ι, ν
ετνβι
δυνατόν νσ ί-οστηοίζωντα, αί
|ρχς μέ ά γρμμ
δίνου, αί Εταιρίαι Ρεζή, Παγκ 'Υστεοα άπ6 έργασίσν τριών μη
Όά Μλλά Σδ
Βεωρίαι ότι τκ Εύαγγέλια εγρά¬
φησαν άργότερσ, ώσάν νά ήσαν
καρττός μιάς προφορ'κής τταρα-
*ε'τουργούντ»ν
Μητροπολ.. πνυμα^κής άνατάσειος διά να ()υ-
ά ί
Ότομάν,
Σ'δη
κα( αάταΐ£ς
νών κα( αάας ρς
ροδρόμων των γραμμών Βαγδά- σκέφβκ€ τήν χίξιν ((Γεννησαρέ>
της, οί θρησκευτ,κοί Άρχηγοί · όιτοία δμως ίπτάρχε1 μονον στήν
των Μουσουλμάνων το} έξωτ€ρι- καινην Λ'αθήκην Μέ τή" 6οή-
κοΰ, αί κΐίβερ-νήσεις Αγγλίας, θειαν λθ(πόν τή» λέξεως αυτής
δόσεως. ή όττοίο «έμυβοττοίησε» σΐ": *°ι "Αττ'κης Τόσον την λει
την ιστορικήν ττοαγματι,κότητα. το"ΡΥ'«ν, όσον καί τό μ,η,μόσυ-
άλλά βτι είνα, σχεδόν σύγχρονα νον· ~Ρ1«λουβη« ό Πρώτος
των Μι;τιλήνης/ Μηθύμνης 'Εδέσ μηΟοΓ'μι την μεγάλη τραγιοδία
τοΰ 1922 καί τήν ιδικήν σας· τήν
ΰπερτάχη θυσίη^ ποΰ προσεφέρατε
ώς καλοί Πθιμένες υπέρ τών ίδι-
μέ την έττοχήν τού Ίησού Χρι-
τής Κυβερνήσεως ων
κατά τήν ωραίαν
Γαλλίας. Ιταλίας — ώς ιτρω-
τοττόροι — των ίδιαιτέρως τής
Σοβιετικής Ρωσίας συνειργάσθη
σαν στενό> δ1» νά δοθή χαριστι
κή 6ολή ε{ς τόν σφαδάζοντα είς
τήν Μικρασ!βν, "Ελληνισμόν καί
νά καθαρ'σθή μιά γιά πάντα ό
Τουρκικόν "Ειθνος, άπό τό μι-
ο~τό ελληνικόν Χριστιανικόν
στοιχείον· |
Όλόκληρο τό πολεμικόν υλικόν
τοΰ Γαλλικοΰ Στρατοϋ τής
Δγμι. Ι ν«γκριώτης
ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑΓΣΚΑΚΗ
κ. Στυλιανός Πσττσκός· ό Νο¬
μάρχης κ Ιωάννης Πάλλης, ό
Στρατιωτικάς Διοικητής/ 0 Διθι·
κητής τής Χωροφυλσκής, ό κ Γ
Φρυδάκης μέλος τής ττεριφερεια.
1'κφοασι.ν τού Κυρίον.
Άείμνηστοι Ίεοάρχαι. Πενήντα
χράνια σι*νεπληρο>θηκαν άς' ό'τοι
διεδραματίσθη ή μεγάλη τραγιο-
δία τής Μικράς Άσίας καί γι'
Τό Πανηγυρι τής Παναγίας
(Τού παναγύρ' τ^ Παναγιάο)
Β'
Τ' άπόγιομα σάν άρχισε νά
γμ
κίας παρεδόθη είς ^όν Κεμάλ. Οί κατεβαίνει ό ήλιος άρχισε ό κό-
Ίταλοί προσεφέρον είς τόν Κε- σμος νά §εχύ·νχται στολΐσμένος
μάλ όχρσττλΟΛ'α καί τηλεφωνικόν με οχα Τ(^ γιΟρτινά καί τα καλά
υλικόν καί αλλα έψόδια Οί Ρώσ τού γιά τή έκ,<λησία τής Μεγα- σοΐ χιλιάδας άλογα διά τό τοι/ρ λόχαρης Καί δέν ηΤανε μόγο οί κικό ΐττιπκό Εξ δλων των ση- Νησ'ώτες ιτού τραβοΰσαν πρός μείων τοΰ Μουσουλμανικοΰ κό- τά έκεί. Οί οάρκες καί οί γκα- σμοι», Ίνδίος, Άραδίας, Πίοσίας ζολίνες κομδαλοΰσαν άδιάκοττα Άφγανιστάν, Τύγιδος, Μαρόκου, συντοοφιές άιττό τό Άϊδαλί καί Αιγυπτου κτλ. προσεφέρον έξ ό- τα περίχωρα Ώς κ' άττό τή Πέρ- νόμα^ος των όμοεθνων το>ν, την γαμο είχανε ερβτι καί νοίκ,ασαν
ηθικήν κα! ύλ'κήν συνδρομήν των κελιά γιά νά κάνουν κι' αύτοι τό
μαζύ μέ τάς ευχάς Τού Ίσλάμ, 6 ττανηγύρι καί νά τελέψουν τό τά
ττέρ τού τελικοΰ θρ'άμβου τού μα τους. 'Εκ:ϊνες τίς μέρες ή
Κά ά ΰ
Κεμάλ
Χριστιανισμοΰ Παναγιά δέχονταν ττολλά δκρα
ρ
Προσθέτοντες τώρα ειΐς δλα αύ φλουρ'ά καί κωνσταντινάτα, εί¬
τα καί τήν «Διχόνοιαν» ή όττοία δώλ α δλα τά μέρη Τοΰ σώμοττος
είχε δ'αιρέσει τόν ■•Ελληνισμόν καράβ'α, άνθρωττά<ια άιτό χρυσό. είς φατρίας, την φαγομότραν καί φι κα| άσήμι άνάλογα μέ τήν ά- τόν άλληιλοο—αραγμόν των Άρ- νάγκη καί μέ τή τσέττη τού κα- χηγών τών πολιτικών κσμμάτω1; 8Ενός εύσί'βικοΰ χριστιανοΰ Λα τής έ—οχής, έκείνης, τόν εισ- μτΐάδες μεγάλες σάν τό μττόϊ τού χωρήσαντα είς τόν στρατόν κομ άρρκ,στοι; παλληκαριού πού τό μουν'σιμόν κοί την τΓθλ'τΐ.κθλογί- γ,άτρεψε οτγο τή βερμή, ζωντα- ό ω ήό ί γ οτν, δχι μόνον των ήγηΤόρων καί να έταξαν οί ξωμάχοι για- ξ τών στελεχών, άλλά καί Των στρα τί έ'σωσε ή χαρή τη; τό κοττάδι χ τιωτών άκόμη, Εχομεν ονότγλυφογ ά_0 τήν άρρωστια ό ί τό ττλά- , μ ή ρρ τό ττλαίσιον, έιΑός τοΰ όττοίου κωσε κ< άλλσ κ' ο>λα, ττού μπο.
διεδραματίσθησαν τά
τής Μικράς Άσίας.
γεγονότα ρσό<τε κανείς νά ττοοσφέρει. Ι Ό καπίτάν Κωσταντής ετοι- μος στή τρίχα στέκονταν στό ΠΕΛΟΟΙΔΑΣ ΠΙΝΑΤΣΗΣ ' κατώφλ> τής πόρτας ιό μαρμά-
Τά πενήντα χρόνια
ρινο καί κύ-Όζι ττρός τή
τού δρέμου
{(Άκόαα νά τελεικσετε; Νά ό
κύρ Γ'άγκος μέ τή Χαρικλείτσα
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ.) κτΐκά τοθ Δημοτ.κοΰ Συμβουλί- ά^6η,αν! Τώρα ττερασαν απο
το ομοφώνως
Πιθανόν ό κ Δήμαρχος νά μή
έχει ϋπ' όψιν τού τήν άττόφασ'ν
αυτή· δέν συγκιν-ΐ τουλάχιστον
τόν σηιχερινόν Πρόεδρον
1966, νά μελετήση τήν
ύ-' άοιθ 806)24—10—66 ττρο.
το
Μι«
&αυΡα
ύ άοιθ 806)241066 ττρο.
ξιν καί νά εφαρμόση όττωσδήτ,ο- ^ °'λο τ°
τού Σώματος, κα<: 70 είνα, καί τε τήν διότ, ή πράξις μοτικού Σνμβσυλίου κ Μιλτ'άδην Έβνική καί "ττατρΐωΤική. σκέπα τής γυναί- Νά καί ό Δημήτρης ό γυγαίκο τού τήν δρομάχη κσί τή Δσμασκηνή Και νταρντάνες ΠαΤοΰν κσί Κορονόπουλον, Σμυρναίον κσ! ά-' Σμύρνης Χρυσόστομος» συμοολί- , .Ι00*,1 —όφοΐτον τής Εύαγγελικής Σχο- ζ·ει τάς μκριάδας τών ά'ωννμων _',,.υο λής δστις είς συνεστίσσ'ν τών σφαγισσθέντων Ελλήνων στρσ- άττοφοίτων τής Σχολής, εδήλωσεν τ'ωτκν «αί ττολιτών κα'ά τό , , 5γ, άπό τής θέσεώς τού, ώς Προ 1922, αύτός δέ ώς Σμυρνιός Εχε. κ0™""4"0·: Ι*ε το κοκκι^ο οί έδρου τού Δημοτ. Συμβουλίου Α υποχρέωσιν νά θυαηθή την Έβνΐ τσ«κ'στ° Ψέσ' λιΥ0 λο*α <ηο Άιντι Καί ξεκίνησαν Στή μέση ό Δημοτ. Συμοουλίου Α υποχρέωσιν νά θυμηθή τήν Έθνΐ βηναίων, θά βοηθήση τάς έκδη-; κην συμφοράν ποΰ καί ούτος ά- μέτωΤΓ0 λώσεις των όργανώσεών μας καί , πό κοντά έ'ζησε Το ΤΟυ θ ί ά ' τό μεταξω- Το ΤΟυ βά είναι ττάντοτε είς την διάθεσιν' Μετά ττολλών ούχαρστ.ών διά ν/ίκ:α ΤΟυ Φ0"0"1*^» £*γα·ναν ά- Των. Δυστυγώο ή ί—«τνΓ,τίΓ τω, -τήυ ΑΐΧη^,,:»,, πό τό πολυδουλτμένο γΐλέκο κσ^ ή υττόσχεσίς τού την ψιλοξενίαν τταρέμεινε αόνβν ύττόσχίσις. ι Ιωάννης Κ Άκρ,θάκης Νομί' ·----■■ ι - πό τό πολυδουλεμένο γΛέκο κα'· ι τα τρΐζάτο τού λουστρίν'α ττού κης Συα*ουλ«υτΐκής ΈττιΤροττής,! «ύτό ήλθαιιε έ6(ό κοντά σας νά ό Δήμαρχος Μι/τ'λήνης κ. Τζα-.α«ς χαιρ^χήσουμε εύ?>α6ικ.ά. Ήλ.-
νής Καμπούρης αί λοιτταί Άρ. θαμρ έδώ έμπρύς στό "Ιδηυμα ιύ-
χαι καί πλήθους κόσμου "Επί- τό εστησεν ή κύννο)μοσΰνη τών
σης μεγάλη ομάς άντητροσώττοον παιδιών ποίι σώθηκαν άπύ την
ττροσφυγ'κών συλλόγων τών Ά- σιραγή τ-υϋ 1922 τό μαρμάρινο ό-
θηιών, μεΤαξΰ τών όττοίων ό τ. μοίοιμά σας. "Ηλθαμε κοντά σας
άπό χιλιάδες στόματα Ο ττε- Δήμαρχος Νέσς Σμύρνης κ Κ&- Ήριοες χρηστοί, Καλλίνικοι μάρ-
ρίδολος τής έκκλησίας παραγε- ΡύλΑ«ς, ό Διευθυντής ίατρός τοϋ τ»'με πιστοί είς τό
τίς φρίτζες κσί τίς ιταράγχες Επι μνημόσυνον λόγον έξεφώνη- Οε'λημα τοΰ Κυρίου («(Όΰ θέλημα
ποΰ ήτανε στημένες ιιέ λογής λο «ν ό Σεδασμιώτστος Μητροττο. θεόν ητανε «ή Πόλι νά Τουρκέ-
γής ττανηγυριώτικα έμττορεύμαια λίτΐς Μυηλήνης κ. Ίάκωβος, τό ψη^ και 'όη θά κρατήσουμε τά με
άνέδηκε τά σκαλιά καί ττροχώ όττοϊον καί τταραθετομϊν: άλ ί&ά ύ λί ή
' Άί Ίά
τ
γάλα ί&ανικά πού περικλείουν ή
ρησε ττρός τ0 νάοθηκα Στό τταγ' «-Αίίμνηστο, Ί.ράρχαι, Χρη- Πίστις και η Πατρίς υπέρ των ο-
κάρι πού «τανε στημένο εξω γιά στοί ήοωες. Κσλλίνικο. Ίερομάρ .το.,ον εθυσιασατε την ^οην σας.
τή γιορτή στάθηκοί^ 'Έ«γαλ- ' Τυ«ζ τίϊς 'Εκκλησίας κσί τοΰ Αίι-.νία σας ή μνήμη, Εθνομάοτυ
τή πέτσ,νη σακοΰλα τού την £. "Εβνους, άδ.κοσκοτωμένα άδέλ. ρες Ίεράρχαι. Αίωνία ή μνήμη
λυσε τή κλιοθογύρισο καί την α-
οξε Πήρε δυό μεγάλα άργυο,ΐ
μετζήτ'α καί τ' άττόβϊσε στό ·παγ Ρουζ
κάοι μττροστά στόν ί—ίτροττο ! Ει<κλησιας α μας, ττού αί φυχαί σας γε- *αΐ πάντων τών μεθ' υμών αύτη Τή στ!γμή τούς ΐε- σθε'ντων άδελφων μας άνδρών, τής μεγάλης αυτής γΜναικων χαί παιδιών. Έκ μέρους τής ΠαμπονΤιακής "Αθηνών κατέθεσε στέ Εδωσε σΓ,'ς νυναϊκ*,· 'του'δυό! Σημαίνουν σήμ^ρα ττένθιμα ο! λαιπτάδες πής-ε κι' έκεϊνος μ.ά «*»»"άν«ς κ«ί σκορττιζουν ά,ά Φ«νον έκ δάφ^ης ό κ Αντώνιος καί τράδηξαν έκεί ες ττρός τό γυ τού<: α!θέ^«: τ°ν ^^^ άνΓί ^ρζοπουλος ί ά η λά ό λ«λ» το^ >ι° νά
να-κωνίτη άττό την ττλάγια ττόρ ,
ια γ'ά ν-' άνεδοΰν κ, έκείνος μτ,ή Τ1ίν
κε μέσα στήν έκκλησία ό καθένας ^''
>ι° νά ^ βυμίσουν Εν συνεχεια έττηκολουθησε έκδη
τραγωδία τοΰ Σεττε λο,σις εις το Δημοτικόν Θεατρον
Τού Ι922' Τ·« τή καΓα- Μντιληνης το οποίον ήτο κατά-
ή
στό" στασίδ.' τού τό άγορασμενό σΤΡ°<Γ·ί ^5 Μ^Ράί >Ασία^ Ύΐ& μ«σ« άπΰ κόσμον, παρίσταντο 6έ
άττό την έκκλησία τ0 >εΡ'ζ«μα τοΰ 'Ελληνισμοΰ, ()λαι «ι πολιτικαί καΐ στρατιωτικαι
Ό έσττ-ρ,νός ήτανε φυσ'κά δέ Υ'α τ° ξ°λόβρ·ευμα τής χριστ,α- Αρχαί τής Μυτ.λήνης. Τιμητ,κήν
σττοτικό- «Σάν τέλιωσε ή ίερο. ν«σύνης άπό τή χώρα έκεί^η -ου «έσιν ν.ατείχο,ν ό Μακαρ.ώτατος
τελεστια και άττοψάλανε κατανυ
κΓικά τό «έν τή γεννήσ«ι την
παρθΐνί°ν έφύλαξσς έν κοιμήσε'
όθυ κατέλ'ττες
ΕΚϋΗ/.ΟίίίΖ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΜίΚΡΑΐΐΑΐΙιϋίκ ΚΑΤΑΙΤΡί
ς
τόκε . » φώναξε 6 Δεσπότης μέ
τόν καντηλανάφτη τόν καπετάν
Κωσταντή καί τού εΐττε στ' αύ-
τί, οτι εφέτος ώρισε αυτόν μέ
έναν άλλο προεστό νά σηκώσου>< την Παναγία στή λιτάνευσή της γύρω ά—ό την έκκλησία. Ό κα ττετάν Κωσταντής ΐδρωσε άπτό τή χαρά τού γ1 σύτή τή τιμή ιτλη- σίασί. τό θανματουργό είκόνισμα πού ττλάϊ τού στέκονταν κιόλας ό σνντροφός τού, εκανε τό σταυ ρό τού φίλησε τό μαλαματένΐο χερι της Παναγίας, έ'δγαλε τή σακούλα τού κι έρριξε δυό χρυ- σές τούρκικες μέσα στό κου τί πού κρέμονταν έκεί κοντά Καί πήρΓ. εϋσεβικά μέ τά δυό τού χέ· ρΐα τή μιά ττλΐκρά τής εικόνος υποχρεωσ ,„. , π <■ β .. Ι τι α , - τ- > » λ ·α οί μυτες τους κατα το ϊθιμο κι<· ενω ο άλλος βασταξ; την αλλη ιζω ότι ό κ Προεδρος Εχο Τέως Δημοτ'κος Συμβουλος Α- " μ ;, * . , „ '·«„ _„ α λ ,.« Χ_· χ- ο- Λ , , , Γ , Ι α . * ταζαν λ γο ττρος τα ττσνω Κι Ωρμησε ό κοσμος αττο τ0 θαμ έωσιν νά έρευνηση τά ττρα θηναιων 7^. ^,_'.ίν_ __χ __ι_..Γ_?.___________-___- ιτ __■-.. ΜΙΝΟΥ Μ, ΖΩΤΟΥ: "ΑΠΑΝΤΑ,. 1972 Σαράντα ΐα συμττληρώνον ται έ(|έτος άττό τό θάνατο ενός έλεγ£'ακοΰ ττοιητοΰ τοΰ μεσοπο. λέμου, Τοΰ ττοιητοϋ Μ Ζώτου (1905—1932) Ό Μίνως Ζώτος ύττήρξε μιά άττό τίς διαυγέστερες λυρικές φι>
νές· ττού ττεθαίνοντας στά 27του
χρόνισ, ΰφησε ένσ άττό τά γνη
σ'ώτερα εργα τής γενιάς τού:
τα «Βήματα» (1929), τό «Άφιέ
ρωμα» (1<93θ) καί τό κύκνειό τού «Ή (άνέκδοτη). Οί τρεΐς αύτές συλλογές μαζϊ μέ μερικά αλλα έκτός σειράς ττοιήματά τού άποτελοϋν τα «"Α τταντά» τού, ττού σέ έναν ίδ'αί- Τερα φροντισαένο τόμο· 272 σε- λίδων, μέ έττ'μέλεΐα τού κ. Κ Σ Κώνστα καί μέ τή φροντίδα τοϋ 'Εκδοτικοΰ Γραφείου «:Σείριος» (ΓαμβέτΤα 4 — Αθήναι), εκυ¬ κλοφόρησαν αυτόν τόν μήνα, δα- ττάναΐς τής Κοινοτικής Άρχής • τή"ς γ«νετειράς τού, της Υν»σής άττό την ττλούσια ττνενματιχ.ή αΰτά φερμένα στό τελευτοΐο τα τος τού ναού έ'ξω στόν κοκΐγι. ξίδι άπό τόν καλ«Ίτερο 'σαγκά- σμένο ττ ά άπομεσημεριάτικο ή- ρη τής Πόλης Κι' οί γυναΐκες λιο Τέλΐωσε ή λιτάνευση μέ με τού μάννα καί κόρης: Δέν ήταν γάλη ττομττή καί εύσββική κατά- ---------------- μάτια νά τίς δοΰν, χείλη '·ά τίς νυξη Τά μεγάλα μτταλκόν'α τώ( τη; δοόίση· κωμοττόλεως Νεοχω- μιλήσοΐΛ/, οττως είττε ή κυοά Εύ- κελλιών ττήγαΐναν νά βουλιάξουν ρίθυ — Μεσολογγίου ταλία άττό Τό ττλατ,νό σπιτι ττού άττό ττροσκυνητές Καί κάτω κλω Ή εκδοση συμπληρώνεται με 6γήκ·; στό κατώφλι της νά τούς θογύριζε τό ά^ρώττινο κΰμα μπαι τήν άλληλογροφία του μέ ττνευ καμαρώσε1 Άττό δεξ'ά τή γυναί νο6γαίνοντας στήν έκκλησία γ ά ματικούς άνθρώττους τής έποχή; <α τού κι άττό ζερβά τή Τραν | ά ττροσκυνήσει■ —ιά νά άγοοά- (Πλδύ Μώ λ (Πολυδούρη, Μυρτιώτισσα. ταφιιλλεν α τού ό κσπετά' Γ Άθάνα, "Αγ Τερζάκη, Ρήγα σταντής δέν ιτατοΰσε στή γή Μό Γκόφη κ ά), μέ σύ^τομα 6ιο. ητανε καί δμμορφες καί σ'ολι- γραφΐκά, έκτενή βιδλιογραφία σμέν^ς :<αί νιές σάν μεγάλη κα' σΰντομη κριτική άνθολόγηση κα' μικρότε^η άδεοφή. ποόλογο τού Προέδρου τής Κοί- Σάν έ.'στρ'ψαν τή γωνιά τοθ νότητος κ Ί Β Καρατζογιάν- δρόμου λέγ·:ι ή γρηά Ξούλα στή· τη Σκίτσο τού ττοιητοΰ έκ τού Εύταλια «Γλήγορα θά την τταν· , έ'ργο τού «τίλου τού κ τρέψε' ό καπετάνιος τή ρηγάρη ο! ό λλ τ ΕΧ άλθό κορη , τ ρψ άνιος τή Γερ Γρηγάρη, κοσμ:! τό καλλι- τοι) ΕΧναι άληθιγό τοαντάτυλο' τεννικό ΤουΓ ίίώΛπλλη κη. ΤΛ «,ί____»...'. τεχνικό Μέ Την έ'κδοση αυτή, ,'ι Κοινό- της Νεοχωρίθυ — Μεσολογγ ίοι/, ττοΰ τόση ττνευματική δρσστηρ'ό τητα έττιδεικννει, τταραδίδε' στήν έλλην1 κή γρααμαΤεία όλοκληρωμέ νο. γιά ττρώ^η φορά, τό έργο τοΰ Ζώτου, ένώ καί στόν 'ίδιο δίδε¬ ται τώρα ή θέση, ττού τοΰ άνή κει στόν ττοιητ'κό [ τό της τδχει, σπίποτ καί χωράφ'α καί ρο-ΰχα καί μα- λαμστΐκά . «Δέν την παντρεύει γλήγοια Θέλει νά τή χαρΐΐ οτάν πατέρας άκόμα μερ'χά χρόνια. Είναι κβί τταιδοόλα άκόμα Πατί γά μττεί νά άγορά σει στά τταιδιά πα'χνίδ'α, τσαμ πούνες, λιχονδιές, ψεύτ4<ο 6ρα χιόλια καί δαχτυλίδισ, ροκάνας κι' άλλο ι κοταστάλαζαν σέ κά- ττοιο ττρόχειρη παράγκα νά φά- νε τούς μΐλιομένους λουκουμα- δες δ'σ Αρχιειτίσικοττος Άθηινών κ Ίί- σήμχ,ρα ττένθιμα «ί Ιίώνυμος^ οί Σε6ασμιώτατοι Μη- τών Έκ,κλησΐών μος χθθ.τολίται Μντιλήνης. Μηθΰμνης, " θυμίσουν τόν φρι. 'Κδεσσης καί Άττικής καί ό έΐοχ. φρ ής ε%οχ κτό. τόν αδ.κο θάνστό σας καί Άντιποόεδρος τής ΚυΓ.ερνήσε-ις δ'' αύτό καί ημείς συγκεντρΜ3ή- κ Στυλιανός Πατ^ακός καμε μέ ττόνον ψυχής σ' ο,ύτόν ΓΙρώτο; ωμίλησεν 6 Σεβασμιώ- τον ίερό χώρο, γιά νά τελέσου- ταΤο? Μητροπολίχης Μντιλήνης χ με τά Μιημόσΰνά σας καί άνα- 'ϊάχοβος έκθέσας τή,ν σφαγήν των πέμφοι/μ€ δεήσεις καί Ίκεσισς Κτιδιονιέιον. μ' επί κ.εςραλής τόν γ'ά σας τούς αξίους ττοιμενάρ- μα'.'χυρικόν Μητροπολίτην Κι·δο χας καί τά αλλα άδελφια μας νιών Γρηγόριον τόν οποίον ό έχθ- -ιτού άττετέλ£σαν ά έόβ Ρ°ς έθώψ ζό ώ 22 ς φ μς -ιτού άττετέλ£σαν τάς έκατόμβας Ρ°ς ύ ά χ ζωντανόν ώς καί 22 ώ ς μς ς τού μικρασιατικοΰ δράματος άρχιμαγδρ'τών καί κληρ κων καί «'Όλοι αύτοι οί μάρτυρες κοί Χ·λ·άδων όίλλων άτόμων ύ ά ν Τ θμυ μύρνης "αί σας 'Όλοι αύτοί 3άς έ·<αμά ΖΐΛΐΛ6ο>ν 1"αυοναίιον, καί κατόπιν
ρω αν δταν, νΤι.μέυοι οίς τά χρυ " οηιιοσιογηάηος % Άθανάσιος
σά ίίμφιά σας, έτελούσαΓε την Γ"'·1'ά<'>«ρης τονίσας ότι «ή έλληνιν.ή
θείαν Λΐΐτοΐίργίαν μέσα είς τούς Μιχρασίκ δέν χάθηκε, -καί «τι ΰ-
ΐτανέμο^φο Νύ ή άέ ά ί ξ
ς ς ,
Ναούς τής άξέχα- -ΐά'-'Χ^1 καί ξή είς την ελευθέραν
στής -ττατρίδος Ην και σάς έ- 'Τίλλάδα, όσον ίερουν
δα, ίίϊτερα άττό τά 50 χρόνια '
έντονωτϊ-
στατικό
χρόι
σάς άντικρύζουιι·ΐ σήμερα μέσα ( Τό πλήθος των άκροατων έχει-
στό Ναό, μέ τά μάτια τής ψυχής ροκοότησε θεομότ^ιτα τοΰς όμιλη-
ττού η'τανε'κι αύτοι έ'να'συ σττί πένβιμη μυσταγωγία Ναί | τάς. Μετά ίπην.ολοτ'-βησεν είς -ό
πκό τού ττανηγυρ'οΰ. "Ενας σδ^ βλέττουμε νά τταρελούνίΐτε οΤκηιια τού Μητροπολίτην Μυτιλή
θόρυοος πού σουπαΐ
Τύ
νηγυρ'οϋ. "Ενας Ι "«? »«ΕΠοι/με να τταρελο-υνίΐτε οϊκηα., τού Μητροπολιτον Μυτιλή
ιταΐρνε τ' αύτ.ά. μέ ό'λο τό ^ιΐίγαλεϊο τής 0ε,:<ής νη; ίπ,'αημον γεΰμ«5 ιίς ό παρε- άνε»; χρόταλα, δόξης καί τή- ούρανίου λαμπρό- ] κάθησαν ύ Μακαριωτατος Άρνιε- ούζες, ν'ουφεκά: τητος, φέρονΤ:ς, ούχι πλέον τά^ίσκοπος κ. Ιερώνυμος. *ό Άντι- ρο<άνε<; τοΰμπανα_ καραμούζε κια, ττετειναράκΐα δλα αύτά άττο χΐυσοττοίκΐλτα άμφιο. άλλά την τελούσαν ενα ττανδαιμόνιο! Καί Ι λευκήν στολήν τού μ^οτυρίου μέσα στά ιτόδια των μεγάλων | καί τόν άμαρόνΤινον τής δόξης οί μικροί θορυδοττοιοί οτά χέρια των ιιανάδων, πού στοαγάλια τραγανούσα στΕφαον Στεχόμαστε εύλαβικά .τρόεδρος τής Κνδερνήσειος κ ΙΤα^τακός, οί ΣεΓχΐσμκότατοι Μη τροπολϊται Μυτιλήνη; κ. Ίάκίοβος, Μηθτ'ΐινης κ. Ίάν.ο>6ος, Έδέσσης
/Ιυν^χε'α έκ ^ς 1 »><ς σελιδος 3 κ Χρήσιος Σελομωνίδης. ο- αι ς έττο3ιγμο.τει£ι1> ί ά τή/ · Ιω
νίκην Πο·ίησ ►» Τον όμιλητή,/ ·,π
ροχ,σίασζ ό γνωχτός λογοτέχης
κ Δηιιήτρ.ος Γιάκος. ττοιήμα'Γα
6ε Ίώνον τίθιητών απέδωκε ή
κολλιτέχνις κ Βεατρίκη.
Η ΠΑ,ΜΠΟΝΤΙΑΚΗ
ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ
ΕΙΣ ΘΕΣΙΑΛΟΝΙΚΗΝ
Η Εκτ:λ€στική Έττ'τροπή τοΰ!
ΠαμττονΤΐακθιΰ Συνεδρίου των Πό*
τιακών Ό'ργ^νώσίω/ έν ©εσσα-
λονικη, προεδρευομενη υπό τού κ
'Ελευθεοίου Έλευθερΐάδη, ίξέδ». ι
κε την 18ην Σεπτέμβριον ττρός
τά Ποντ'ακά Σωμαΐΐΐα καί τα
συγγενή τοιαΰτο, εγκύκλιον είς
την όττοίαν, μεταξύ σλλων, γνω
ρίζε' τά όκόλουδα: "θτι αί έκ-[
δηλώσεις είς άς θά προβή ή 'Εττι
τροττή έττρογραμματίσθησσν δ ά
τό << 8'νόττωρον ώς καταλληλο- τέραν έττοχήν διά τήν έττΐτυχ'σν τού έττιδιωκοιιέου σκοττοΰ "Οτι είς Τάς έκδηλώσε'.ς ττις θά έττ'- διωχβή δπως ή Ποντ'ακή ν^ότης, όχι μόνον άττλώς συμμετάσχη, άλ λά «αί νά τΓρωταγωνιστή<τη. Καί ότι αί έκδηλώσεις της θά ιτερι- στρέφωνται α) είς την έμβάθυν- σιν τοΰ ίδεολογ'κοΰ ττεριεχομέ- ν>οιι κατά τοΰς αγώνας τού ίπτο-
δούλου Έλληνισμού 6) είς την
5ημο3ίευσιν άιτομνημονιευμάτων
των άγιονιστών τής έλληνο-ττονΤ'α
κης άτιστασεως κατά των έπΐ-
δρομέων καί κατακτητών δ) είς
τήν δημοσίευσιν άκρι Ρκών και
«λλα,ν άσμάτων άττό τής Αλώ-
σεως καί τού άττΐλ€υθερωτικοΰ
αγώνας τών Ποντ'ω·/. ε) τ£λε-
σΒοΰν μνημόσυνα την 15ην Ό-
κτ^6ριου είς τάς έκεί έκκλησι-
ας»
Κατά δημοσιογραφικάς πληρο¬
φορίας αί εκδήλωσις είς τήν
Θεσσαλονίκην θά άρχίσουν ΐήν
15ην Όκτωδρίθυ με μνημόσυνον
τελεσθησόμ;νθν είς δλους τούς
ναούς τής έκ«ΐ περιοχής, δοθεί¬
σης σχετΐκής έντολής ύττό τού
Παναγιωτάτου Μητροττολίτου 0€σ
σαλονικης κ. Ίακώβου Το μνη¬
μόσυνον τής Ο:σσαλονίκης τό¬
σον διά τούς σφαγισσθέντας Ί«
ράρχας, όσον καί δ'ά τούς έττί-
σης σφθΓγισσίέντας 69 προκρί-
τους τής Άμ'σού καί τά αλλα
δύματο τής βαρβαρότητος 'ού έ-
χ6ρο·ύ, 6Λ τελεαθή είς τόν Ναόν
τής "Αγίας Σοφίας, θά επακο¬
λουθήση δέ κατάθεσις στεφάνων
είς τόν άνδριάν«α τΟυ χρυσοσ
μου Σμύρνης καί είς τό Ηρώον
Τοΰ Γ' Σώματος Στρατοΰ
Κατά την διάρχεισν τού Νοεμ
βρίου ε'χουν προγραμματισθή ό-
μιλίαι είς τάς όττοίας θά έξαρθή
ή συμβολή τού έκριζωβέντος 'Ελ
ληνισμοΰ είς την άναγέννηο·1ν
καί ανάπτυξιν τής Πατρίδος μας
Τέλος αί έκδηλώσεις θά κλείσουν
μέ «φείτιβάλ» τραγουδ ών καί
χορών τού Πόντου, της Μικρασί-
άς καί τής ©ράκης καί βά όργα
νωθούν θεατρικαί παρσστάσε.ς
μέ έ'ργα λαογραΐ} ικοΰ καί ίστο-
ρικοΰ ττεριεχομένου άφ:ερωμέν<α είς τήν ζωήν των έκιριζωθέντων 'Ελλήνων ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΟΛΟΝ Συγκινητικαί ΰτήρξαν αί έκ- δηλώ3·ς!ς αί οττοίαι εγένοντο την 10η Στττεμβρίου έ 'έ. {μίραι Κν ριακήν είς τόν Δήμον Νβας Ιω νίας — ΛΛαγνησίας έττί τή συμ ττληρώσει 5·0 έτών άττό τής Μι- κρσσιατικής Καταστροφής καί ιής εγκαταστάσεως είς Ελλάόα ττροιτφύγων Μ, κρασιατών όργανΜ βεΐσα1 πό τοϋ Δήμου Είς τάς άνωτέρΜ έκδηλώσεις παρέστησαν ά ΣεβασμιώταΤος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ Ηλίας, ό Νομάο χης Μαγνησίας κ Ν^- "Ηλ'όττου λος, έκττρόισωτΓθς τής 1ης Μερσρ χίος, ό Δήμαρχος Νέσς Ίωνί'χς καί ό Άιντιδήμαρχος Βόλου· κ Σπυρίδων Ζαχογιώογος καί Κα- λούσης αί λοιτταί αρχαί τής ττό· λεως καί πλήθος κόσμου Μετά τήν θείαν λητουργίαν έ- ψάλη έττιμνημόσυνθς δέηο-ις είς τόν ιερόν Ναόν τής Εύαγγϊλιστρί άς Νέας Των ίας χοροσΐατοΰντος τού Σεδαπμιωτάτου καί έν συνε χεία ό κ. Νομάρχης απεκάλυψε το Ηρώον τού Δήμου είς τόν ττε ρίβολον τού Νιαοΰ 'Εττηκολοΰθησί όμ λία τού Δηιΐιάρ·χοι; Νεας Ιω νίας κ Ζαχογιώργου καί στέψις τοΰ Ήοώΐυ ϋττό έκπροσώ—ων άρ- χών καί Όργανισμων Μ-ετά την κατάθεσιν, στεφά. νι*; ωμίλησεν είς τήν αί&ουσαν τοθ Πν:υματικοΰ Κέντοου Νέας Ίτν-ίας καί έν&.'τΌί' πυκνοΤάτου ά<3θϋΐηρίοι, ό κο.6ί;γητής τοΰ Γυμνασίου Νέας Ίωνίας Δ'αμσ^ τής Σταμττουλο3ς Η ο:ιιλία τού Λημάρχου Νέας Ίωνίας κ Σπυρίδωνος Ζαχογιώο γου, ήτις συνεχ!ηο-ε τούς κατοί κους τής ττό'λςως Νέας Ίωνίας, μετά Τήν τέλβσιν τω·/ όττοκαλυ- πΓηρ^ιιν κατέληγεν οίίτω: «Όδηγός σήμερον ό ττολιτι. σμός τής Αρχαιότητος, ό ττολι- τ σμός των άττογόνων το0 "Ιω- 'ες, τοθ γενάρχου τών Ιώνων έγγονού τού άρχηγέτου των Έλ λήνων "Ελληνος ι δίδει είς τόν σύγχρονον άνθρωπον, είς ημάς βοήθημα διά τήν άλΠ ιμετώττισιν των ττροβληιιάτων τής ί,ωής Καί καλοΰμεθα σήμερον είς Έθν'χή" άνονεωτ'ν, .;ίς συναγερμόν Πα¬ νελλήνιον στηριζόμ:.ο είς τάς σοχάς τίζ νέας ·ΕτΓαναστάο-εως τ<:ϋ 1967 Καλούμεθα είς ενα σύγχρονον Ελληνικόν -ροσαα- τολισμόν Καί είς τόν προσανα- τολ'σμόν τούτον θά μάς βοηθή- σοι.; οί π-όγο.., μ0ι(. Μάλ στσ, λ π«μ£ν αύο, Ζά μά; οί ττρογοι,οι ,,ας οί άλδρες, οί ογ,ο, 'ήρβς 5χ έποχων, ο! ήρω,κοί νεκροί ττολέμον, τής Ίωνίας κοί Πόντου, τής Μ Άσίας τών 1919-22, όλο, ^ 7 ούς την παρούσαν στ,γμήό Τ.1 τής άττοκαλύψεως τού *—»' '" τούτου 'Ηράου τιμώμεν Τού μ ρώου τΟμ συμβολίζοντος -ήν νεσ.ν τής Ίω,ίας ύπ6 το0 _«■ νος, δια τόν ό—οίον ή ·Α- Μ -ροφητΐκώς έχορ«κτήρ.«ν 2 ξον προγονον, ένδόξ« νων»' την άνάτττι/ξιν Ίωνίας, μέ τό 4ξυ » κόν -νεΰμα τών κο-οίκι»7'7ιΙ' την εύσυγκίνητον ψυχήν καί ^ εμιρυτογ κσλαΐσθησίαν Των 0. τΐν£ς ττάντοτε ήκολούβι,σα; ,!: τυχσς καί -ερ.πετείας τού έ! ληνικού "Εθνους. διατηρήοβ,η άσβεστον την Εθνικήν συνΕί8η σιν καί αμείωτον ^ν ττολιτι—, κήν ύττεροχήν Την καταστροψίν το-/ 1922 ήν ύττέστη ή Ίων·0 έκ των Τουρκικών όρδών, 6ττο την πίεσιν καί τής ϊξΗβεν έπιμ δάσεως Κσι τέλος την σ',/ τού έχπατρισθέντος σμαΰ τής Ίωνίας, δση, ν.σμός, π'σ-ός είς τά ίδανικό,ή'ζ Πατρίδος μετέφ:ρεν την Ι^' φλόγα τής ©ρησκευτικής Πίιτ(. ως καί τής Έθνικής ΤΟυ ψ«χής άσβεστον είς την Μητρό—Λιν 5,α νά συν«χίση μεγαλουργών χ, έμεγαλούργησεν Ή —όλ|ς ,ή,. Ν Ίωνίας, στού; γναο-τ^ Κ| άφανείς ήρωας, τούς ύπέο ΠίίτΕ ως καί Πα-ρίδθς ττεσόντας, 0· αύτούς ότου στήν ζωήν τ^. Β ρισαν νά φυλάγουν ττοτέ άπ' τό χρέος μή ίύγνωμονοΰσα αύτό τουτο τό μη μεϊον άφΐερώνει Ζή-τω ή α[ων;α Ελλάς. Ζητω ό έ'νδοξος ΕΞλΑη. ν κάς μας Στρατός»! ΕΙΣ ΤΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ Αΐίριον Κυριακήν ό Δήιιος Κε. ρατσ'νίου· ώργάγωσΐ έτί τή 50 ρίδι της ΜικροσιαΤικής Κθτο- στροφής εκδήλωσιν καθ1 ήν, μετα είσήγησιν τού κ Δημάρχου, 94 ομιλήση ό κ. Χρήστος Σολομΐι,νί δης, μέ θέμα ((Μνήμη τού 1922» θά α—αγγείλουν σχετικ« τηιψ* τα ή ττρωταγωνίστρΐα τού Έβι κου Θεάτρου κ. Κόκια Παναγ ώ του καί ό καλλιτέχνης καί λογα τέχνης κ Γ Μετσόλης ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΙΩΝΊΑΝ Την 7 μ μ. αυριον Κυρ ακήν Ι Όκτωβρίθυ θά γίνη έκδηλ»σ ς είς τόν ΟΤκο-ν Σπάρτης 'ής Νί άς Ίωνίας Θά τΓρολογίσΐ) 6 Πρόεδρος τού Σύλλογον κ Κο· σμάς ιΝικολαίδης καί θά ομιλή- ση ό,συνεργάτης μας κ. Χοτ)στοζ Σολομωνίδης μέ βέμβ «Ή Μι· κρασίατική Καταστροφή» θό ίρ μηνεύση σχετικά ττοιήματα ο κσ>
λιτέχνης τΟυ $ι£άτρου Γ Μιτσο.
λης
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
ΥΠΕΡ ΘΥν,ΑΤΩΝ
ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Είς τά πλαίσια τού έορΤοσ))ΐ>ί
τής τΓε'Τηκοντα€Τίας τής Μ'κρα.
σ στικής κσταστρος-ής ή "Εν«·
σΐς Ποντίων Περάμοτος τελίΐ Έ
θν'κόν Μνημόσυνον ΰττέρ των **
νευ6έντων, σψαγιασθέντων, άττσί
χονΐ39έντων καί τελειοθέιτων έν
έξςρία καί αΐχμαλωσία ά6ελΦ«ν
τής Μικρασιατικής γής εί; Τόκ
1ερόν Ναόν Άγίου Γεώργιον Πτ
ράματος τήν Κυριακήν 8ην "Ο-
κτωβρίου έ.έ' καί ώοο» 9>ι/ »Ρ»
ινήν, κατά την ότΐοίσν βά δ«ιλή
ση ό καβηγητής ΆθσνάσΌς Α-
σιστίδης
Ή έπΐτροττή τού Μντ(μβσννον
•«••••••«••••■•••••••••••••ΜΜΜ
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Την Κυριακήν Ιην Ό
1ί)72 καί ώραν 10,15' ττ μ Α
κοι6ός( είς τόν έηαϋίβ Ί Να¬
όν το^ Αγ Διονυσίου 'Α(«ο™.
γτου (όδός Σκουφ») τιλοΰ(«ν 40
σήμερον Μνημόσυνον ίπτΐρ άν0"
παύσεως τής ψνχής της ιτροσίι
λοίς ημών μητρός, μάμμηΐι *·'
ος καί έξαδέλφης
ΜΕΛΠΟΜΕΝΗ Σ Κ
ΚΡΑΛΛΙΔΟΥ
(έκ Καλλιττάλεως Άνατ ΘΡ«"
κης).
Βανούσης έν Η Π Α. καί ιτσρο»β·
λούμ«ν ττάντσς τοΰς τιμών™1!
τήν μνήμην τής μετα3τά(ΐης διτωί
ττα:σστούν είς τήν έτπμνημ°»ϋ
ον δέηισ'ν
Τά τέχνα: ΕΛΠΙΝΙΚΗ Κ
ΚΡΑΛΛΙΔΟΥ, ΚΑΙΤΗ Χ ΜΙ-
ΤΣΕΛ. Α&ΑΝΑΣΙΟΣ καί ΜΑ¬
ΡΙΑ ΚΡΑΛΛΙΔΟΥ Οί έΥΥ»*01,
ο! άνίψιοί, οί έξάδελφοι κοί β»
λο'ττοί σι»γγ·Σνεϊς.
Ίόνοχτήτης —
ΣΟΚΡ. ,ΜΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοιιαα
Ποοΐστάικνος ΎνΜΙΟ
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΗΛΙΔ1Ο.
ΑΜΦ1ΛΛΗ
ΜΑΒΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΛΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟ'ΠΑΙΔΑΣ
1τΟσ°,μ'Ρ; °,σ ««-ν01;». Ι Χ°λ6° σουσσμένο μέ τά χΡωμο-| οί νέο, μάρτυρες τής Πίστις
Οξω άττο την έκκλησ.α της τ'στά κουφετάκ,σ γχήσιο ονατ0 ' " "—
Παναγίας μερμηγκ, ό κόσμος.! λίτ'κο νόστ'μο γλύκισμα
Μΐα 6οη άκουνονταν ή-π-ό α,,κο,,ά Συγεχίζεται
6οή άκούγονταν άττό μακρυά
καί τού "Εθνους έσχηματίσατε
μέ τα άδΐκοσκο'ωμένα άδελφια
μα>'
ό Στρ«τκοτικός Διοικητήν, δ Άο-
χηγός τής Χοροφυλακής, 6 γ..
Χρήστος Σολομωνίδης. ό Διευθυ-
- ι , , . ■ - .= προέδρου κ. Φίλιο- χ
^ μασοϊναν, μττροσταστην ,ερη λ,τανεία ττούΐκ. Καλλίνικος καί Άττικής κ. Νι-1 Τάς πρώτας ιΓετα
υσαν ^άρ{α[ δίν τελέψει Λ,τονείο ττού σ,ίςΐδηαος, ό Νομάρχης κ. Πάλληςόρας δ Μαχαο.ώταχο'Γ""^^-.!-
σκοπος ,', κ. Άνιτπρόεδρος μετΛ
τής σννοδείας τού καί ό Μητροπο-
λΐχης Άττική; ίπέστρεψαν είς
Αθήνας.
ντής οτϋ Γραφείου τοΰ κ. Άντι-
Καθηγητής
κμιον ηροί»ΐηρ«βίαν «Ις 'Ι
καί Λημόβια Γυμνάβτα ί .
επί μακράν σειράν έτών %αΧ *
κοντα Δ«υ*νντοϋ Ης Ίοί*" ·
Λιχής προστασίας, ά™^^,
κατ' οίκον βιοασκαλίαν /
καί Νέων Έλληνικων είς
μέχρι καί της Δης Τάξ««
Πληροτροοίαι είς τόν ---
την της ίφτ»«(------- Τ 1ΐΛ
οττν καί είς τό