194585

Βικελαίαν Βιβλιοθήκην
Ηρακλειον Κρήτης
ΣΛ.ΙΜΑΤΟΧ 22 .Ιουλίο1, ΐ972
—- ■- —---------—■------^^^^^^^εκν^εε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^ε^π --------- —^^"^—
ΑΝΕ2ΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΛ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. »ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ,,η-«ν^ηινπ
Ετος 4,ον Άσ φύλλον 2ΐβ2 Τ|ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50Διευθυντάς- 'ΐδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.708 Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 -
ΠΑΥΛΟΣ
Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ!
Κβτβθλ'τ—ιική εΐναι ή άτμόΐφαι
τής έττοχής μας, ή άγωνία καί
«ς «Φ'άλται πιεζονν 'ά
της ανθρωπότητος
των δέν είναι μόνον ό
,ναιμοτ'.κός στταραγμός καί ·
{ οττΓαγοήτευσις τού σι/γχρό
φ άνβρώττον άλλά ττρό πάντων
4 ψρικιοστικός «ίν&υνος, ό όττοΐ
^ άΐτίιλεί τήν άνΘυωτΓΟτητα ιιέ
ιί ιτλέον καταστρ—-τι,κά μέσα,
,£ οιτοΐα έθεσε αίς την διάθεσιν
^ ή έιπστημη καί ή τεχνολογία.
Καί σττεύδονν οί πν:ιι/ματιικοί
^ρωιτοι δα νά διαγνώσονν τα
αίτια καί ν»ά ύττοδείξουν τό μέσα
8ιά νά ττροληφθή ή Παγκόσμΐα
αύτη τραγωδία
Λραματΐ·κή μελέτη διότι ττολλοί
ό~ τούς τΓνει/μσ—.κ©ύς άν&ρώ
τονς είναι ταυτάχ,ρονα καί έφευ-
ρετοι
μέσων καταστρο·φής
ί σννεπώς άθέλητα έστω, δή-
Κβι
ριοκργοί —ανανθ|>ωττίνης συμφο¬
ράς
Καί ττροχοΐ'ροθν οί ΐδιοι έττι-
στήμο^ες σ^ή νττόδε ξ'ν ττροιληιιττι
«όν μέτρον στόν είλι·κ.ρινή καί
ιτρβγματικόν άφοιτλΐσμόν τών δύο
δντιιτάλιον Κόσμων κα! βαθμηδόν
ιίς τήν ?ν<ωσιν αυτών ιτρός σωτη ρίο τοϋ ανθρωπίνον γένονς, ττρα γματικώς ομως παρά τάς μεγά- )ος προστταβ^ας, αί όττοία' κα- ■α4άλλ©νται δέν έσημε ώθη έλττ ίοφόρος έτΓιΤυχία. ΤοΟ II. ΦΟΤΡΝΙΑΛΟΤ <·Καί εάν είδω ττάντα τα μυστή ρ'ο καί ττάσαν γνώσιν καί εάν ϊ χω ττάσαν την -πίστιν ώστε ορο' μεθιστάνειν αγάπην δέ μή £χω ουδέν είμί (Ι. Κορ. ιγ 2)» Άλλά ττοΐοι εΤνοοι οί καταλλη- λότβ>οι φορεΐς τής καλλιεργείας
τθ0 Δένδρου τής άγάττης( δχι βε
βείως τα Κράτη τήις 'Υφηλίου,
ττού κυριαρχοθνται ατυχώς άττό
τό ττνεϋμα τού έγω>οιμοΰ καί των
άΦέ
ζυν
όργανκτμούς εΐρήνης καί σννεργα
σίας σήμερον διά νά καταττοί*ή·
σοι/ν τάς βασικάς δ'ατάξε'ς την
υ
Η ένωσις των δύο Κόσμων δέν
μττορεΐ ποτέ νά είναι άτΓστέλε-
σμα -ολιτιοικιανομ.κών κα! κοινω
νίκων συνδυασαών δύο αντιθέτων
ττουατόξΕ^,ν ^χ^ _ρο πβντ^ς
καρπός τοΟ Πνεύματος καί μάλι
στα τού Παγκόσμιον Χρ'ο-τ'ανι-
κοϋ ττνεύματος
Καί διά την μεγάλην αυτήν έ.
ξάρμη.σ'ν ττρωτο—όρος άττ α,ράμ'λ-
λος ϊ—ήρξεγ ό κορυφαϊο·ς Μ>ελω-
δός τής Άγάπης ό Απόστολος
τών Εθνών, ο Παύλος. —ού κινή
θη*εν άττό την Άνιατολτΐν ττρός την
Δύσιν καί αττό έκίΐ ττάλιν ττρός
τήν Ανατολήν, 7.ύμ6οον αιώνι¬
ον της σ>υΎΐιυγασίας τού Μυστηρί
ο>υ τοΰ Λόγου
Ο ΠαΛος δέν
ττλώς είς τόν Χριστιανισμόν ττά-
Μία καί μοναδική είναι ή λύσις ι ν« είς τόν δρόμον της Δαααισικού
τού δραματικού αυτού ττρο'6λήιμα' άλλά αίχαιοιλωτίσθη κι>ριολβκτικώς
τος τής άνβρ«πότητος
Δίπλα είς τό δένδρον τής γνώ
υίως ττρέ-ττε1 ή άνδρωπότης νά καλ
λιεργήση έττιμόν(ος τό δένδρον τής
ογά—ς έκριζώνουσα τό δέν&ρον
τοΰ μίσους καί τής έχβρότητος,
ττθθ κυρ'αρχ€ΐ σήμερον είς τήν ψυ
χήν τοΰ άτομον καί τού σύνολον
τού ανθρωπίνου γέγους καί μάλ>
στο τής Ήγετικής τάξεως
Άν δέν συιμφιλιωβή ή Έ-ιΌΓτη
μη μέ την άγάττην καί αί δυό
»ννοΐδελ<Γ<·ιμί.νες δέν ξεσηκύσουν τούς λαούς έναντίιον τοΟ Διεβ- μοΰς κακοΰ ττρός άτταλλαγήν τής 4νΛρωητότητος αττό τόν φόβον καί τό αγχος τα όττοία τόν ττερισφίγ «ονν είναι αδύνατον νά γίνη βή- |ΐα την "Ενωσιν τών Έ—ιστημό- καί όλης τής άνβρωπότητος ιό νά βαδίσουν πρός τήν ήρωτ κήν έ'ξοβον οπγό τόν τη'»ρινον κύ- Λον τοΰ Κακοϋ. Τό δόγμα αύτό τής άγάττης τό εκήρυξε ό ιιχγαλύτερος ΉγεΤης γοΟ τελειοτέρου ττολιτ'σμοΰ Ό Παΰλος, οταν ε'γραψε σάν ενας διώκτης άμείλ|.κτος καί έδαιμάσθη ώς ενας ϋγριος ϊτγττος κοίί εΐδε είς τό τηρόσωττον τοΰ Χρ' στού οχ' όπτλώς έ'να θεμί,λιωτήν νΐας βιρηο-κείας καί έ'να Κήιρυκα βείων άληθΐ'ών άλλά πρό ττάντων τόν Σωτήρα τοΟ Κόσμον τόν Ά ττ,επυβερωτήν. Αύτάς «ΐνα' άλόκληρος ό Π·αΰ- λος ττού άγάτ—σχ τόν ανβρωττον όσον Τσως κανένας αλλος άλλά καί ττολέμησε άμείλικτα κάβε άλ λαζωνιικήν σκέψιν —ού θέλει τεθή άντιμέτοκττη τοΰ Θεοΰ καί ή γωνίσθη νά τήν αΐχμαλωτίση καί νά την όδη,γήιο-η ύττοοκιοή εις τόν Χριστόν. Κα[ αύτός ό Παΰλος είτε τό θέλοι/ν είτε τό άρνούνται οί α θρωττοι, ττού άρνοΐΛΐτα.1 κάΛι ύ 13αν "Ως την ϊδ'α έτταχη στήν —χρα- λία τα"> Κασίμ -ασα ήταν έγκα-
ταιστηιμένο καί τό «Μττάνιο», τα
κάτεργα δηλαδή, όητθυ φυλακίζον
τοον δχι μόνο ττεΐιριατές καί κα-
κοΰργοι. άλλά καί χρκτΤίανοί αί-
χμάλωτθι καί πολιτικοί κατάδ'-
κο- Οί &υστυ'χισμένοι έκίΐνοι ««α
τεογαρέοι», έξοιμθενωμένοι άττό
τίς βαριές δουλειές τής ημέρας,
σωρ'άζοντατ τή νύχτα μέσα στην
ά—αίο-'α φιΑαική τους, ^^ ^-μΟια
ζε, δ-ως την ττειριγράφει ό Σκαρ-
λάτθς Βυιζάντιος, μέ «βντροντοθ
Μιινωτοούρου, ή μάλλον την Κόλα
σ^ν τοΰ Δάντον, δττοι> αί άττειλαί·
αί βάναι/σοΐ καί άττάνθρωπτοι ν-
6ρεις καί οί άνηλεΕΪς ραβδισμθι
των δεσμθιφυλάικον^ οί γιαγγυο-μοί
τών δεσμίιον, συΌΐσωρ€υομένων ά-
διακιρίτως, ή άνιπτόφοιρος δυσωδία
τα στίφη τών άδηφάγων μυιών
καί μνών. τό ττνΐγος το0 καύσω¬
νος τό θέρος (όθεν, νομίζω μάλ-
1ΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΧΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΚΟΣΜΟΠΟΛΗ
Γ' ΧΡΥΣΟΚΕΡΑΣ
Σουιλτάν Σελίμ Β'. Τό τζαμί αϋ τίς εμττοιρα,ι τής Πόλης^ θέλοντας
τό λέγεται Μττουγιούκ Πιαλ'ι Π'ϊ , νά ζοί>ν μοοχριά αττό τ«ύς Τούο-
σά, γ'ά νά δ'ακρήιετιαιι άττό τό
ττολύ μικρότερό του Κΐουτσούκ
Πιαλί Πασά ττού εχίΐ χ'ίσει ό
ϊδιος πασάς λίγο πιό ττέρα. "Ε-
χει έξη θόλομς ττού στηρίζονται
σέ όγκώδεις ττθ'ρφυρούς κίο^ς, ο
ττως τα μεγάλα Τζαμ'ά τής
σας καϊ τής Μέκκας) καί τα ττα-
ράθυρά τού είναι σκεττασμένα ι
ττό όρείχαλκο ττού ττιροέρτχεται <<α τα τήν παράΐδοση ά—ό καμττάνες χριΐστιανιιικών έκικλησιών. Ο ττερί 6όλος σκιάζετα;ι άττό βια ττλατάνια καί ώλλα μεγάλα δέ6ρα, καί οί κάτοικιθι τού Κα λο·ν% ότι ώνιοιιιάσθη, διά ττικ,ράς σίμ Πασά κάνονν έδώ τόν £ΐϊιρ»Μείας, καί λουτρόν) κοί ό πά' με.ρ·ινό ττειρ-ίττατό τονς. γετός τόν χεψώνα. δέν άφίνοιισι Βαρε'ότερα, στό βάθος τής κοι λόγω ταλα^ττωρίας ΰττιερβθ'λήν». λάδας τών Πηγώνι. ύψώνεται ό λό Σέ τού^η τήιν κόλοοση ρίχθηκε, ' φός τών Τσ/ταούλων ή τού Άγίου βασανίσΟηικιΕ, κ' εσβησε ί)στερ' Δημητρίοιι. άττό την ατποτι/χηιμένη έκστρατεία φαίνί-ται ττώς στή θέση αύτη τού Όρλώψ, 'ε'νας άττό τούς "Ελ- ύττήιρχαν ττρί'ν άττό την "Αλωση έ ληνβς ηρωί,ς τής τουρικοχρατίας, Ι -αύλεις ή σταύλοι (Στάμττου- ό σύντρο^ος ^ού Λάμ-ρου Κατσώ λουμ) των Γενοβέζων τού Γαλα- άλό Άδ ό άρματωλός Άνδ,ροντσος. τα. Οϊ σταύλοι έκεί^οι (τουρκ. τό Ή σννοιικία τοΟ Κασίμ Πασά βλα) έδωκαν άφορμή νά γεννηθεϊ ήταν ώς —ρίν άττό λίγες δεκάδες τό ονομα «Τα Ταϋλα» ττού σημσί χρόνια φημικτμένη γιά τα άττειιρά νΐι τούρκικα «στούς σταύλονς» ρ%α Ίερά, ττού διατη^ΰσαν έ-! Τό δνομα αύτό γράφτηκε άργό- δώ οί δερβίιστεδες Σήμερα είναι τερα Τατάβλα, ταταΰλα, Τατά- μιά άττό τίς ττ'ό καικόφηιμ«.ς συ"! 6ουλα καί Τατάουλα κους, ήοθαν κ' έγκαταστάθη·και' κ' έκεΐνοι έδώ Πολλοί όικόμη "Ελ λην»ες άπό διάιιορα σημεια τήο Πόληις ακολουθήσαν γιά τόν Ί'δ'ο λόγο το π«ράδειγμά τους, κ' ε- τσι έφθασαν νά εχουν τα Ταταΰλσ έναν έλλην'κό ττληβΐΝτμό άττό 20 000 Ίΐιχές, ττού διατηρήιθηικε άκέ ραΐος^ καί καθαρώς όττό κάθε ξέ ν» στοιχ£Ϊα ώς τα 1922 Στούς ξένοιυς_ -πού εχουν κατά καιρούς έτηισικεφθεϊ τά Ταταθλα. έκανε πά>Λα έντύττιοση ή φι,λοχα'
λία, ή εύθνμία, ή ττνευματ'κή εύ-
στροφία, ή φ!·λοξενία των κατοί
κ«ν χαρακ-τη.ριστικά δλα των 'Ελ
ληνωγ της Άνατολής Ό Έ"τμον
ΆμίΤσις μιλεϊ γι,' αύτούς
τών αμαράντων τήζ άγωγής χαρ·
των, αί Κυρίαι τών Ταταβούλων»
κατά τόν ϊδιο σνγγραφέα, «εχου·[
σιν άκόμη »ενόν μέγα νά πληρώ
σωσΐν άχρ'ς ότου κατορθωσωσι ν'
άττοδείξωσι μή φβρωνυμον τό Κε
Ό σοφός Σκαρλά
Ο ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ
"Εν«ς Μεγάλος έ'φυγε
Ό χιιιχιχτηρισμός ΐσος,
ΤοΟ κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
ρίζαμε άπεριόοιστο— καί διεισδυ-
στΐς
Ταταούλων. ττού τίς τταλιές ττερί-|
μάλιστα< νά Ι"χη ξεθω ψημες κερασιές τού τίς εΤχαγ άν,' 0ιασιΊ άοκετά μέ τή χοήση τού τικαταστήσει στήν έττοχή τού οί "« "ολλές περιπτώσης, πού δέν άκόμη ττεριφημότ€ρες «κεράτσες» τής Πόλης Ή ζωή στά Ταταΐλα ήταν ώς Ι την διχαιολογοΰν ώς εν«ν ίκανο- ποιητικ.ό β<ιθμό. Στήν περίπτ'οση ίίμϋ)ς τοΰ Οί- τά 1922 εντελώς έλλη^κή Άκό-, ".ουμενιχοϋ Πατριάρχτ, Άθηναγόρα μη καί έλλην,κά -ατρ,ωτι^ά τΡα- τοΟ Α' ό χαοαχτηο.σμός χαΐ άρ· μ^ει "α1 "ΐΓΐαλλεται Επι6αλλε νούδια άκούγονταν στούς &30- "α1 "ΐΓΐαλλεται. Επι6αλλε- το μέ κα, νούδια άκούγοταν στούς &30- μους — δττον δέν βρ.σκόταν Τούρ! ταί ϊ*'«'«β« σημερα. όπότε μάς κος νά τ- άΝθύο»! — καί οί γ,ορ Χ«?"^ονται ηγετες οί οποίαι να υ τές) θρησκευτικάς καί τ)ΐϋΛ·ονται πκίνιΐ) άπό χά τετριμμένα χι, νκιιυκνι ιη<.ι, ιμμ *λ*- ηιι, , , , „ . , . „ ' ,» , ^ κια αοχετα θολα κ«1 ως εννοιες γ,ο,ρταζονταν μέ -ομττη κα, λαμ *„«_,,;,„„,„. τΛ, *11Ο.----· καί ώς έκδηλο')σεις. τής άμεσης -ροτητα μεγαλυτβρχς .σως άττο όσο στην έλευθ-η "Ελλαδα Το ^ ' όσο στην έλευθ-η "Ελλαδα Το Πασχα ΤΓ με σι>ρ>ροη
,ς ο1κ(Μ,μρνικ^
κόσμον ά-' δλα τά σημεια της |
Πόλης. Κα. τα βράδυα της -αρα
μονής των
ένθουσ,ασμό: «ΒΧέ
ματ'α μα.^,
λετττες κα, άετ,ες γε-
μής ργ
Νέιου "Ετους καί των Φώτων τα Ι
. άσφαλέατατα πρέ.
αύτός ποί) χο.
κα1 ουλ)Λμβανει το ββ_
με
τ,ατοιαρχ.κη
τας
είχαν τίς π6ρΤες τθϋς α
^ ο; δμΛ<)1 τών πο,δι. 6λ ;ζβτοι σ τών νέων γύριζ(χν κρατώ χ. ^ , χό φαναρά.ια καί κα1 τής „«„—ολης τοΰ 1 μι&ς | τς ^χρμ φναρ κα1 τής „«„ολης τοΰ ήγέτη μι&ς λνγερα καί θαρραλε- _μσιο—ολ.στα όμο,ώματα έλλη.1 χκβολιχή- (δβύνης, συγχεκριμένο- με τις πλεξιδες νικών ττολ^,κών, κ' Ελεγον τά ' ποιεί το ίοιαίτεοο στήν περίπτωση ά άλ Ι α· κο-ελλες με τις πλεξιδες νικών ικών ττολ^ών, κ Εεγον ά ποιεί το ίοιαίτεοο στήν περίπτωση στους ωμονς τταιδ.α με -ροσω~α κ<χλανΤα, τατανλιανά κάλαντα Ι αυτή χοέος τού καί καθορίζει πλέ εξυπνα τα τρεχουν ζωηοά και ' τταοαγεΜ,σαέ-α ττάντα αί αύτο- όν πά ϊχτοτρ τίιν «.««,ι. τ,-,γ λ« χαρονμενα στή μέση τού δρόμον, μαζί μέ τά κατσΐικίδια καί νά γαμίζονν τόν άερα μέ φιονές κρυ οτάλλινες καί όμιλίιες άρμονΐκές». | Ό δικός μας ό Σκαιρλάτος Βυ- ζάντιθς έττιμένίι ττερι<σσότ6χ> ]
παραγεμισμενα ιταλία μέ αΰτο- ] όν
σχέδιονς πατιριωτικούς στίχονς
την πυρεια τής
νοικίες τής Πόλης, γεμάτη άπό "Η σννοικία άρχισε νά σχηματί, στή,ν καλλ,ιμθιρφία των Τατανλια
φωλιές κιακοττοιών καί ϋττοπτον ζεταΐ ενα ττειρίιττον αίώνα ίίστερ' νών: «.Μεταξύ τών κατοίικων τών
οτοιχείων Τά ξηλιγα οττίτια της άπό τήν "Αλωση Τά χρόν'α έκ;ΐ- Ταταβούλων ό Άπβλλής «οί ό Φεΐ
σα—^σμένα τά ττιερΐο-σότερα άπό να οϊ ναΰαρχοι Χαιρεντίν Μ~αρμ
τήν ττολυκαιρία, άπλώνονται στά τΐαρόσα καί Πιαλί Πασάς είχον
ύψώματα τής -αιραλίας καί στήν κονβαλήσει στήν Πόλη χιλιάδες
δίας
έκλέξε1 ιτάντως τά
τΓ,ρότιπτα των ώραΌτέρ<ιιν αυτών ττροτκμών δι' αμφότερα τά φύ" ττλαγιά τοΟ ενός άττό τούς δύο αϊχμαλώτους άττό τα νησ'ά τοϋ λα Τούτο δύνατα' μέν 'νά άττοδο λόφονς, ττοώ κλείνουν την κοιλάδοι Αίγαίον καί τού Ίονίον, άπτό την, θή κατά μέγα μέρος κα! άς τα των Πηγών ττρός τα βορε ι ο&υτ ι ·< ά Κρήτη κι' άττ' τό Μοριά Οί ξ·ερι ύγυϊι'νόν τής θέσεως, διά την όττοί Στήν ικΐορ'φή τοώΤου τού λόφου ζωμένοι έκεΐνοι "Ελληνες δού- βρίσκετα' ενα άττό τα διασημότε λεναα' στήν άρχή σάν σικλάβο1 ρα τζαμιά της Πόλης, εργο τού τού Τερσχανέ, καί ε'γιναν λίγο Σ'νάν· σέ ρνθμό άρχαϊικό μ' 'ένο άργότιεοα οί ττρώτοι κάτο κοι των μονάχα μιναρέ, χτισμένο στά Ταταοιύλων, έργάτες ττάντα τού Τ 573 άπό τόν όνομαστό κροατι- ναυ σταθμόν, γνωστοί μέ τ' ονομα κης καταγωγής ναύαρχο Πιαλί «ΤερσιαναλίδΈ,ς». "Υστερ' άττό με Πασά, πού ήτο*1 γοομττρός τού ·ρ'κά χρόνια οί ττολυάρι,β'μοι Χίω αν διικαίως καυχώντοο. εκτταλαι τα Τατάβλα, δώναται δέ νά αί- τιολογηΕή καί διά τής ττερ'ι την κομμωτικήν δεινότητος διά τής οποίας δι,αχιρίνονται ούχ' ήτ"ον αί καλλ'βλέ'ΐαυοι καί καιλλιττάρ-ι οί των ταταβούλω-ν ωραιότητεςΛ "Αλλο τό ζήττηιμα, 8τι «λόγω σάν αύτούς έδώ· Ζήτω τοθ βασιλέα μας Τής Όλγας τής ώυαίας μας Ζήτω τού διάδοχον Τοΰ μεγάλου μας άνθρώττου. Νά τόν άξ'ώσε1 ή Παναγιά Νά μπ«ί «αί στήν Αγιά Σόφια, Κ' έκεΐ νό μεταλάβει Ττ>ν ικοιρώνα τον νά βάλε'.
Καί μή θαρρείτε, βρέ Τοορκιά,
Πώς εΐν' οί "Ελληνες ττια'διά
Είναι καί τταλληκάρια
ΠοΟ νικοΰν τα λεοντάρια
Καί μην ττετάτε βρέ Τουρκ ι ά,
Μέ τής Αγγλίας τά φτεοά,
Για'τ' είναι κ' ή Ρωο-ία,
Πού 'ναι κι' όρθοδοξία
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχίζετα1)
ΤΟ ΝΟΜΙΚΟΝ ΚΑΒΕΣΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ
βατικήν δύναμιν είναι μί.τά τόν
Χριστόν ό Μοναδ1ικός Όδηγός
τής ΆνθρωτΓΟτητος τΐιρός τόν δρό
μόν τής συναδελφώσιεως καί τής
Εΐρηνης.
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΦΟΥΡΝΙΑΔΗΣ
ΕΝΤΑΞΙΣ ΕΙΣ ΕΘΝΙΚΟ - ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΑΑΙΣΙΑ
ΗΘ1Κ0-ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΤΙΝΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ
Τού ονΐΜεργάτου μας κ· ΧΡ. ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΐΝΗ
Κύριε Δι»υθι>ντά, , διάττλασιν τής σημερινής άνθιρω-
Έν τή Ίδιότητί μόν ώς Προέ" ττότητος. Τοιούτος είναι τοϋ Οί-
Ο «ΝΟΡΠΠβΣ ΠΟΥ ΕΛΑΜΨΕ ΠΟΑΥ
δροιι τού «ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΩΝ) κουμ:νικον Πα^ριαρχείου Κων)ιτό αίώνων ερχοντα( μερ'.κά φΗΤ'σρέ
ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ 1924», α' λεως, τού οποίον ό ρόλθς έν τή να ιτνεύματα ττού τόσο δυνστή εί
σχοληθέντΐος ειδικώς βϊς την μελέ- ήθική διαπλάσει μέρους τής άν-| ναι ή λάμψη τού φωτός τονς, ώ
την τού ΑΙΩΝΟΒΙΟΥ ΠΑΝΟΡ- θοωττότπτΐΩιΓ ΐπτήοεΓ·. σηϋαντικώτα ιττγ νή ΛΓτα-ΐτώΛΓ_, τη,,ν ν6ηο πί
την τού ΑΙΩΝΟΒΙΟΥ ΠΑΝΟΡ-
ΘΡΔΟΞΟΥ ©ΕΣΜΟΥ ^ής
ΕΙ; Άθηναίκάς εφημερίδας τής
28ης
Σί6ασμιώτατος
κύριος
ς
1972, κατεχωρηβη
εϊδησις καθ" ή1 έ
Μητροπολίτης
ΑύγοΐΛΓτΐνος,
δα &ημοο*ΐ€ΐ/μάτων τον καί έγκν
«λίον τού· άττοδύεται είς άγών«
«βί'ά τού «άφορήτου ήθ'κοϋ καύ-
οωνος καί τού κατακιλύσαντος τά
γυμνισμοσ»· Άλλά, ττοΐον
Το έττί τού προκΐιμένΐθυ «κριτήρ1
ον» τού Σεβασμιώτατον; Ποίον τό
γενικόν ττλαί'σιθ'ν τών ώς άνωτέ-
Ριο άττόφεών τού; Ποία τα βαβύ-
ιιρα αΐτια των ύπτ' αυτού έττυη-
μοινομένιων; Ποϊαι αί τελ'καί αύ
'ών «ν τώ μέλλοντι σιΑεττειαι; Πό ι
«ν, ώς "Εβνος, δεχόμεθα την !-
ά καί ανθ—όδραστον ά,κτ'νο
; Μή( ό Δντικός ττολιτκτμός
δέγραψε την τροχιά'" τού; Είς
'ο άττόγειον τής δυνάμεώς τού Λ
^.κός ττολιτισμός καί ό Δντι-
"°ί κόσμος είς τόν οποίον ώς
" άρ,ρή,κτως άνήκομεν, αύ
τοκβτοβτρέφ,εται έκ τού έπ'χοιτ
Κιου ίύοαιμονισιμού; Ό βασικάς
<οινωνικός ττι>ρήν &ιταξ δ'ά παν
τ°ς. εστερήθη τής ττατριαρχι*όΓη
είς τόν Δυτικόν κό<τμιθν; Ταό 10 άνο—οφεύκτως σιη'εττάγονται τόν κλον-σμόν τής έθνικής καί κοι ττειθαριχίας; Ό κλονισμός °ύτός ταντίζεταΐ τφός την ε'ναρ- ''ν Τής καΤαιρρεύσεκιις, πρός τόν της ιταρακμης και '1ί)ι!; Τί διδάσκει ή Ποία το —,ήμοτα τής τταρακμής τών ·π·ολιτισμών καί ή άινοτγκακττι Κιί δ'α&ρομή της; — Δέν είναι ή *ΡΧΐ«ή δημιουργική ε'κρηξις έν- ^°ζ το0 κύκλον μ'άς φυλής, ενός ;, Δέν είναι ή έντβϋθεν άνά· ί'ϊ τή.ς δυναμιχής έττ'βολής ίν άνο& κή πορεια ομάδος, έττοβκολονθεϊ συγκέντρωσις κα| πλούτου είς τόν κύ "τής άνο—τυσσομενης όμά- δέν επ α- είς διαβίωσ'ν; Τό δ' έ δέν είναι ή ττεο'φρό- τών, όχλη,ρών πλέον αύ *σ.ραδόσ·εων; Ή ττειθαρ χ|°. ^έν καταλνεταΐ; Ό άν—τν !ί "> ττολιτι-σμός, δέν -αρακιμά
Τό Ε
μ°·ν τού καί,
δέν εχασε τόν δρό
δέν ε
■"ΐν έθνΊκήν ελευθερίαν τού
'νει'3·, λοττόν, ό Δντικός κ
Τ'6*ται ίν
ή έ
Αντιικο3 ιτολιτι,σιιθύ
ό «άλλας κόσμος»
ό «άνατολικός κόσμος»
νς σμς
"Τι δι" αυτόν, άκούομ*ν ότι έ
ττ'διώκει τόν συντηρητισμόν είς
τάς κοινωνικάς έκδηλώσεις; Μή-
ττως έπιβιώκει την σε^οτικρίαν,
διότι άναζητεΐ την κονν«#νικήν ττχι
θαρχίαν ώς ~ρωταρχικόν στοιχεϊ
όν ττηγής δυνάμεως, ττροόδον^ ττα
ραγωγ··κότητος, έτηδιωκομένης
τταγκοσμίον έητιβολής τού; Σι>νε
ττώς, τά έξοργίζοντα τό" Σεβαομ'
ώτατον Μητραττολίτην Φλοιρίνης
κύριον ΑύγοΐΛττΐνον νέα καί ταλ-
μηρά ήθη τής έλλην'.*ής κθινων'ι-
ας, δέν ττρέττει νά έξετάζω"τα'
ύττό στενόν ττν-ύιμα, διότι τούτο
άλλως τε, άττοβαίνιει έττί ματαίω
καί είς ουδέν ώφιελεϊ άλλά πρέ-
ττει. / άντιμετωιπίζωνται διά τής
έντάξεώς των είς τό γενικό1 πιλαί
σιον Τής έττικοιιρείου δΐαθέσεως
τού Δντικού κόσμον, α'-τινες τα-
σεις είνα' τό μέγα με^ονέκτημό
το καί ό μέγας κίνδυνος τής έκ
των ενδον αϋτοκαταστροφής τον.
Είς τόν Σεβασμιώτατον κατά ταν
τα Μητροττολίτην Φλωρίνης κύρι¬
ον Αυγουστίνων, άττόκ^ιται οττΜζ
άναγάγη τά λετττομίρειακά και
νττ' αυτού έντοιττισισέντα έττί μέ-
ρους ήθικοικατηχητΐικά θέ,ιιατα, είς
γενικά έθ^ι1.κο ίσ'Όρικά ττλαίσια.
Ίνα μή σκ'αμαχή καί, άντιβέτως,
γίνη —ε^στ'κός
Χρήατος Μαρκογιάννης
ι····························****
ΕΠ Ι ΒιΑΛΛΕΤΑΙ
Η ΔΗΜΙΙΟΥΡΓΙΑ ΙΣΧΥΡΟΝ
ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩιΝ ΦΟΡΕΠΝ
Τής μελέτης τών ττροβληιμάτων
τού κλάδον έττ ι λαμβάνηται ή νεο
ϊδρι/θεϊσα "Ενωσις Ξε·οδοχ€ίων
Ελλάδος, -?ογραμματί<ουσα 'ήν Οττσβολήν τούτων ττρός τάς &ρμο δίας άριχάς Τούτο ετόνισε, με ταξύ αλλω χθές είς σχετικήν συ νιέιντίω'ξιν τύτΓον. ή ττράεδρος τήο Ενώσεως κνιρία Μαιρίκα Καψή Έπίσης ΰπεγράμμισεν ότι: Τό μέγεθος τών μο"άδων άφ ενός καί ή ωργανωμένη διακίνη· σ ς το} το«ρ1στικού τηλήθους άφ1 ετέρου, έττ^βάλλουιν την δημιουρ γίαν φαρέΐ'ΐν ίσχυρών· οί όττοΐοι βάσει συγκιεκιριμένω πιρογραμμά- των «αί μέ την βοήθε αν σνγχρό νων μεθόδων πιριοώρισται νά άν πτον Κιιβωτού τής ■Ορβο&οξίας τού θίκουμενικ<ϊΰ Πατριαρχείον Κων)ττόλεως/ εθεώρησα ϋποχρέω σίν μου νά τταραθέσω κατωτέρτο ώρ'σμένα ίστοριικά γεγονότα σχε τικώς μέ τό νομοθετικόν καθεστώς τού Πατριαρχείον, πε.ρί ού πρα- γματεύεται ή έκ Κων)ιτόλεως. άν τα—©κρίσις τού ά—εσταλμέ ου τής έιτηιμερίδοδς τό «ΒΗΜΑ» κ· Χ. Κ ΜπονισμτΓθνρέλλη, δημοσι- ευομένη ίΐίς τό φύλλον τής 16— 7—72 ύ-ό τίτλον «ΤΟ ΝΟ- ΜΙΚΟΝ ΚΑΘΕΣΓΓΩΣ ΤΟΥ ΠΑ- ΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ στη^ίζεΓαι σέ ττροφορ'κές συμφο'Ίες» « Η νττό τής Συνδιασκιέψεως Γής Λω- ζάννης ρύθμισις τού Πατριαρχ.- κοΰ ζητήματος ώς ακραιφνούς γνρω σέ τούς στε νά θαμττώνει 'έτοιο σημεΐο, ττού να καταλαβαίνουν^ νά τούς παρεξη γοΰν νά τούς όνοιμάζουν «σίρε- τ κούς» νά τούς ττολειιούν . Μή- ττως όμως καί τόν Χρ'στό δέν τόν εΤτταν οί ά^θρωττοι τής έποχής Τού «αίθ'ετικό»; Είναι ή μοϊρα τής Αληθείας νά σταωρώνεται. θρωττότηιτιθς ϊπτήρξε σημα·τικώτα τος Έττί αιώνος αίώνων αί γεν- νι όϊ ά-πηυθύνοντο πρός τό Πα- τ.ριαρχεΐσν έπιζητοΰσαι τήν μυθίαν έν ημέραις δοκιμασίας τάς αρχάς τής άγωγής, τοιύς κανόνας τής ϋψηλής Χρ'στιανικής ήθ'χής διά τόν καθημερινόν βίον Ή ε- κλειψίς τού θά έττροξένε1 τοσοϋτο μέγα κενόν ώστε θά έφαίνετο ό'- τι μέρος τού Πολιτισμόν θά συ νεξηφανίζετο Αί συνη&ήσεις ά- διακρίτ(ος ©ρησικεήματος θά σν- νεταράσσοντο καί θά ήδυνάτει τις ν' άττοστή τής διαττιστώσΐως δτι έξ1 ολων τών Κιρατών ευρέθη1 άττό τούς ίςρείς καί τούς θρησκευ μόνον τό Τουρκικόν ΚράΤος οττίος τι.κούς φανατ'κούς το»} γράμμα- άρνηθη την θέσιν ι&υ είς γερα- Τος κι' οχι τής θυσίας. ρόν Χρ!στιανικόν θεσμόν, πολλα- ττλασίως αίωνόβΐον έδρεύοντα έν αΰτά τ' άχνάοια Κων)ττόλει ττολύ πρότερον καί ο-ύ' καί παρεξηγήβηιχε άπό ττολλούς Πότε ττότε μέσα στό δ άβα των Ιησούς Χριστός. ή ιδία Παρθέ- νος, τό Ίδιον δάτττιοιιια, ή ιδία ΓΤίστ'ς έν Χρ'στώ, τό ϊδ'ον "Αγι ον Ποτήριον, ή ιδία Έκ.κλησία •Τ αύτη ζωή ένταΰθα καί έν τή α ωνιότητι. Ιδού ό ίίμνος τών άγγέλων τής Γεννήσεως τοΰ Χοι(ττεΟ, ψαλ- λόμεν'θς σήμερον άττό κοινοΰ έν τή Ανατολή καί τή Δύσει. Ιδού ή ύψίστη θεολογία Έάν §£ άφ' έτέΐ>ον υφίσταται
μιουργικής δράσεώς τοΐ), πρός τήν
σωτηρίαν καί τόν φωτισμόν τών
συνανθρώπων τού-
Δυό είναι τά βασικά χαρακτη-
υιστικά τής>ίποχής μας· ή τεραστία
αναπτύξη τής τεχνολογίας καί ά
κλονισμός τής θρησκειτικής πίστε
ος σί μεγάλα στρώματα των ποο-
ηγμενων κοινϋ>νικών άναπταχοιι
τού κόσμου' τό μεταφυσικό κενό
σέ πολλοϋς καί μάλιστα μεταξύ
των νεωτεροιν γενεών·
Λΐαά τά δΰο στοιχεΐα εχουν α
ραγε μεταξύ τον μίαν όποιαδήίτο-
τε (τυνάοτηση; "Ισιος ναί, Τσως ο
χι. Άλλά τ ζήτημα δέν είναι πλί
όν αύτύ Ή τεχνολογία στήν άλμα
τιύδη καί σννεχιξομένην στόν "δι¬
ον ρυθμόν αναπτύξη της, δέν εί
ναι δυνατόν νά. σταματήση. Ό άν
θροπος ομος παρά ταυτα, πρέπει,
είναι ανάγκην, άνάγκη αύτόχρημα
νποστα<τιακή/ νά ξεφύγη άπό τό μεταφναικό άδιέξοδό τού. νά γε- μιση μέ πίστη τήν ψυχή του Κα» αΰτο είναι κατά κύριον λόγον τό χοέος τών πνεννατικών άνθρώπωι σηαερα νά βοηθήσοιιν τόν ανθρω πό νά 5ρή τη Θίύ Καί αοτΐ) τό χρέος ακριβώς βο θύτατα σνναισθάνθηκε ό Άθηνογ ρΐίς Καί προχιόρησε, παρά τίς ποκοίλες άντιξοότητες μέ τολμη καί γνοιση πρός τό μεγάλο του £ργο· νά σι«νενώση τούς χριστια- νοΰς πέραν ίχπό τίς όποιεσδήποτε θεο)ρητικές καί τυπολατρικές δια α,ορές. Ό Χριστιανισμός είναι έ' νας' είναι ή μεγάλη δΰναμη/ πού άπορρέει άπύ τήν πίστη στή θεό- τητα τοϋ Χριστοΰ Κατενόησεν δτι δέν είναι δυνα- εισέτι καί τινες θεολογικές δ'α- Ό Χριστός κη,ρνξε την άγάττη' φοραί, ό ήλιος τής άγάττης άττο- καί την θεία λατρεία τήν άτταλ- χρωματίζε1 αύτάς κα! ττλησιστί- λαγμένη ά—ό τούς τύττους Τόν ους φέρε, ήκάς ίΐϊς την άοχαίαν "Ιδιο Τόν βλέττουμε νά μή τηιρεϊ ττίσ^ιν, δτι άνήχομεν είς την αύ πάντοτε τούς τύπους καί νά γί- τήν θρησκείαν καί Έκικλησίαν τού νεται άντι««ίμενο τταρεξηγή^εων Χριστοιΰ Χριστιανο; τής Άνατολής καί τής Λύσεως, καλούμεθα νι> νά
καλλιεργήισωμευ έν αυτοίς ημείς
αλλονς, τούς φίλονς ή-
τούς γνωσ^ούς καί τούς ά-
"Ενας άνθρωττος ττού βάδισε σ' ίίς τούς
ιύτά τ' άχνάο,α τού ©εαν'θρώττου ιιών τού
γνώστονς την γλυκείαν ταύτην συ
©ρησικευτ'κοθ ©εσμού έδρεύοντος' τ°ΰ τοΰ Χαλιφάτου καί τού όττοί Ι σνγχρόνους τού, γιατί ελαμτ,·Σ νείδησ'ν· καί όσω τό δυνατόν τα
έν Κων)ττόλει, κατόπιν ττροτάσε-' ου τό έκττολιτιιστΐκόν καί ήθικής ττολύ καί δέν μπόρ,εσαν νά κατα- χύ-,-Ε,οιον, δτι εϊμεβα άδελφοί άνή
ως τοΰ Λόρδον Κώϊζοιγ, άττοδεκτής άγαβοεργίας έ'ργον ουδέποτε δι-' λάβουν τό μέγεθος ιοϋ 6ά&ους κοντες είς τήμ αυτήν Χριστιαν'-
γενομένης υπό τού Ισμέτ '|νο- εκόπη, ούδ' είς αϋτοώς ετι τοΰς1 καί τής πνευματ'χής του έττ'κοινω κή.ν 'Εκικλησίαν.
ν*ΰ δέν άττοτεΐλεί διιμερή Έλληνο- άττθιιεμακ,ρυσμένονς χαόνονς τής1 νίας μέ τόν Θεό, είναι ό Πνενμα-| /Εχωοΐισθημίν ουχί διά Ποατα-
Τουρικιικήν Σΐίμφωνίαν, άλλά ττο-' μισαλλαδΌξίας καί των θρησκου Ι τκός Πατέρας μας πού χάσαιιε ,^ν άιτοφάσεων^ ή Συνοδικών το'
αύτές τίς μέρες. ό Πατριάρχης ούτων, άλλά έν τή -ράξει καί έν
.. _. _ * ϊ~_—*. ,Χλ./μ« * Α Ρμλ ιπτν π οηΓ _"___'*■-.! β _'. %■■. .,.,&Γ* ■■*■■«■ νηι ττίΥ
λνμ«ρή δΐ£©νή τοιαύτην μεταξύ ι τΐ'κών 6 ωγμών».
άΛ' έ-νόε τώλ' ό^τώι ΚΌβττόν τμιι Έκ των άνωτέ
άφ' ενός των όκτώι Κρατών των
συμμ:τααχόντων τής Συνδ'ασκέ-
ψεως τής Λωζάννης καί σννντο-
γραψάντων τό Πρακτ'κόν τής Τ0
Ίανουαρίον ΐ!)23 (Τόμ, 1. σΐλ.
269—270) ήτοι Αγγλίας, Άμε
ρ;ι*ής, Γαλλίας, Ιταλίας, ΊαττΓμ
ς ς
μας, ό Πατριάρχης Άβτ,ναγόρας τή
θά ένοθωμεν καί ττά
των άνωτέρω προκύτπει
ναμφισβήτως δτ( τό σημβρινό
V0-
ό Α'.
μικό καθεστώς τού Οϊκον'μεν'κοιι 'Άς
Πατρΐαρχείου δέν 6ασίζ:ται στίς τον κι' οίς ΤΓροστταθήσονμε νά κα Χριστιαν'κών λαών λαμττράν τινά
Ι λιν, ύττό την δύναμ'ν μΐ«ς γενΐ,κης
άκούσοιμε νοε,οά τά λόγια £ξεγέρσε»ς καί άτταιτήσίως
των
ττροφορυκές συμφωνίες ττον έγι·ί ταλάβονμε τό βεόπν:υστο νόηιια
ά ή Δά ή Λ - """"
τού νέον εαρος τής Χρ
ναν κατά τήιν Δ'άσΐ'οεψι τής Λ«·
ζάννης στά 1923 δττως υτΓθχτττ(ρ·'
νίας, Ρουμαγίας, Σερβίας, Έλλά] ζει είς τό ώς ά^ω δη«οσίευμά
δοδς κα! άφ' ετέρου τής Τονρκί-
τσυς σχετικά μέ τήν ενωσι τού στιανωσύνης,
Χρ'στ.ανικεϋ κοαμον:
.Καί νού άττό αίώνων.
ττράγματι, ττώς 8ά ήτο δννατόν
την κίνησιν, δέ ταύτην
τής οποίας τήν υπογραφήν
έπίσης τό είρημένον δεσμευ
Πρακτ κόν, έπέχον θέσιν
καί ε'χον τήν αύτην μ'·
έκείνην νομικιήν ισχύν
Κατά τήν Ιστορικήν ταύτην
Συνεδρίαν τόσον ή Αγγλικη ό¬
σον καί ή Γαλλΐική Άνΐτοροσω-
ττεϊα διεΜηρυξαν ότι ό Οίκονμενΐ'
κός Πατριάρχης είναι 6 Πρωθιε-
ρόρχης (Λέ Πρ'μά) τών Όρθοδό
Πρόίδρος
τό<Γθν είς διεθνή ττλαίσια, δα©· καί βίδικώτερον είς μεσογειακά ΆΛΧΧκύτττει ή άνάγκη μελέτης καί έττιλύσεως τών συναφών ττρο βλημάτων τού κλάδον ή άκόμη, απού τούτο εΐνχ»1 ά—αραίτη^ν, άναθιωρήθΐως καί ναττροσαρμο- γή.ς τής ύττοορχούσης νομοθεο-ίας τής Σννδιιασκέΐ|»Εως τής Λωζάνης Λόρδος Κώρζον έτόνΌ-εν αύτο- λεξί: «Κατά τά τελενταϊα 500 ί τη (οπτό τής άλώσειιις) ^ναι γε· γονός ότι ό Πατοιάρχης κατέστη ό κ. ΜττοΊΐσμτΛθ'υοέλης, άλλά σ' νά γίνη άλλως; Είς καί ό Ίδιος, ττρός τήν ένωσιν, δέν ττρόκειται IV— ηιΚιί*!- · *· —■* _ Τ 11, ι&, «ν^*ιυ'«.ΐΒ< ΤΛΓ· £. .. ■ Λί * Ρί/1ί/ΐΑι« (ΤΙΓί !Γί ηΟΓΟ ΙΟΊ1 ΊΤ3ΟΙ τική τή ματιά τού, ποοφητικά ένορα ματική καί ως τά άκρότατα βάθη τοϋ μίλλοντος τής ανθρωπίνης I- στορίας Καί ή χριστιανική άγκα- λιά τού ανοιξε πλατειά, θερμή καί άνεπΐφύλακτη, γιά νά συμπεριλάιβη. ίίλους τοΰς άδελφούς τού άνθρώ- πους, πού ΰψώνουν τήν άγωνία καί τίς έλπίδες των πρός τόν Ούοα- νό, τά μεγάλη Καταφύγη, τύ Θε όν τοΰ Κόσμου. Έσημεί<ι>σ«; μοΰ είχεν προξε¬
νήση όμολογίϊ) μιά συγκλονστικήν
αϊσθηση, έ'νιχ άπόσπασμα άπό τό
χριστουγεννιάτικο μήνυμά του κα¬
τα τό 1970.
«'Τ.τό τήν έννοιαν ταύτην —
τονίξει έμφαντικά καί μέ δλο τό κΰ
ρος τής θεσπός του καΙ τής άπαρά
μιλλης ήθικής τού προσιοπικότητας
στό ίστορικό έκρϊνο, ίχίτως έλπίζα)
καί εΐίχομαι νά παραμείνη μήνυμά
τού· ό Οίκουμενικός Πατριάρχης.
Άθηναγόρας — τύ Χοιστούγεννα
όέν είναι ή χοιρι'χ. καί ή ελπίς απο¬
κλειστικώς τών χριστιανών, άλλά
πάντων τών άνθρωπον. Ή άπο-
κλειστικότης είναι εφεύρεσίς τής
άνθριοπίνης άορροσύνης, ή όποία έν
τή μο.ρία αυτής αξιοί καί άποτολ-
μα νά ελέγχη καί νά .ρυθμίση καί
αύτην τήν αγάπην καί τήν χάριν
κ<ιί την δΐορεάν τοΰ θεοΰ· Έν τώ έγωισμώ ημίν καί έν τή άμα- θεία τής σοφίας ημών, παρεμαρφώ σαμεν τήν άπλ.ότητα τού Χριστοΰ καί τήν αλήθειαν τών Χριστουγέν νων Έξισώσαμεν τήν εορτήν τής Θεοφανείας, πρός τήν περιωρισμέ¬ νην αξίαν θρησκευτικής εορτής οΐονθήποτε θρησκεύματος καί ώνο μάσαμεν αυτήν Χριστιανικήν. 'Ε- νά) τά Χοιστούγεννα είναι έορτή παγκόσμιος Διότι ό θεός τών Χρι στουγέννιον είναι ό Θεός τοϋ Κύ σμου» Ό θάνατός του άφήνει Λρα- γματικό. ίνα κενό άδύνατο όπωσ- δήποτε νά καλυφθή στήν πληρότη- τα -τής έπιρροής τού, στή φωτεινό τητα τής δράσεώς του, στό κϋ- ρος τύ άνυπολόγιστο τής προσωπι- κότητάς του. Φό6οι έκφράζονται. καί δέν εί¬ ναι ασφαλώς αδικαιολόγητος αν θά σιινεχιστή ή γραμμή του, ή έ'ννοια τής κατευθύνσεώς τού* αν ολη ή προσπαθεία του γιά τήν έ- νότητα σέ πριίίτη φάση τών άπαν- ταχοΰ τοΰ κόσμυυ χριστιανών, γιά τήν αποκατασταθή κατόπιν στίς άνθρώπινες καρδιές τής πίστεως πρός τό "Γπερούσιο, αν αϋτ τό £ρ γο του, τό Ιστορικό καί γιά σήμερα καί γιά αίίριο,, δέν θά σταματήση δέν θά περιορισθή στήν έ'νταση καί στήν ούσία του. Οί φό6οι έπαναλαμδάνω δέν εί ναι άδικαιολνόγητοι. ΠνευματικοΙ ή γέτες τοΰ άναστήματος καί τής αί γληζ τοΰ Άθηναγόρα δέν έμφανί- ζονται τόσο συχνά Νομίξω δμως τόν νά άντεπεξέλθη στή σημερι- πώς δέν θά ήταν σωστό καί νά ά νή του κρίση ό σημερινάς, ό πολι τιομένος μάλιστα σημερινός δν- θηιοπος, αν δέν ξεπεράσει, σάν χρΐιΐτιανύς τίς όποιεσδήποτε διχο- στασιε-ς, πο{ι τοΰ τίς έκληροδότη- σαν άλλοι καιηοί καί .τού σήμερα κςιίνονται καί είναι άδικαιολ.όγη- τοι. ΕΤναι καιρός καί ό καιρός έ- πείγει, νά ξεπεράση ό σημερινάς ίΐνθριοπος· ό σημερινάς χριστιανός, τί; διχοστασίες (ΐύτές καί νά στη ρίϊη τύν άγιόνίΐ τού εναντίον τής άπιστίας, κατά βασικό λόγο στήν άγάπη( σάν ήθική έντολή καί σάν ιιυστηοιαχό ΰποστασιακό στοιχεϊο — οί ανθςκοποι ίίλοι τέκνα τοΰ Έ νός καί Μονου θεοϋ. Ό Άθηναγόρας σ' αύτό τό ερ· γο μί τίς άπροσμέτρητες ήθικές καί ιιεταφυσικές διαστάσεις, κατά τήν άντ!λη<|»η καί μέ τήν έννοια αυ¬ τήν τής άποστολής το', απλιοοε τά |)ι6λικό του βλέμμα πρός ενα εΰ- ρΰτατο πνευματικό πεδίο — δέν θά ήταν ΰπερδολή άν τό χαρακτη- πε/Λΐστοΰμε. "Ενα άπά τά κύρια στοιχεΐα τής Μεγαλωσύνης τού Άθηναγάρα είναι καί τουτο: ή ή¬ θική δύναμη τοΰ μηνύματός τού ή ε-ύρύτητα καί τά δάθος τής άπη χήσεώς του. Καί ετσι μποροΰμε νά πιστεύομε πώς δέν θά λείψη ή συνέχεια' ή καθοόηγητική καί δρα στκιή έπίδραση τοϋ μηνύματός του περι6ε6λημένου μάλιστα άπό τώρα καί κατόπιν μέ την αΐγλη μιάς ά- πόκοσμης έντολής. Δέν θά σταμα¬ τήση ή έπίδρασή του στίς Ψυχές καί στίς διάνοιες τών πνευματικών ήγητόριον τοΰ κόσμου, καί τών ά πλουβτρρων, έφ' όσον μάλιστα οί συνθήκες τής ίστορίας, όπως συμ- βαίνει σήμερα θά έξακολουθήσουν νά τό έπιδάλλουν. Ό Άθηναγόρας αποτελεί πλέ¬ ον ίστορικό όρόσημο κατά τήν ά- ναήοομή τής πνευματικής έξελίξε οις τής άνθροιπότητος ΝΙΚΟΣ Ε ΜΗΛΙΩΡΗ2 ΠΟΙΗΣΗ Η ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ή μία Έκιχλησία νά βαδίση —ρος τήν αλλτ,ν άλλ' δμο> ττρός τόν |
κοινόν Χριστόν ή ή μ'ια νσ ύπ0'
ταγή είς την άλλην, άλλ' όμιρύ
νά έτταν'δρύσωμεν την Μίαν, "Α¬
γίαν. Καθολικήν καί Άττοστολι-
κή.ν Εκκλησίαν, έν συννττάρξει
είς την Ανατολήν καί τήν Δύσιν
| οττως έζώμεν μέχρι τού 1054, -α
' ρά καί τάς τότε υφισταμένας θε
' ολογικάς διαφοράς.
| Δόξα έν ύψίστοις ©:ώ καί έττί
γής ειρήνη, ενωσ'ς καί άγάττη.
Ι Ή αεγάλη σΰτη ήμέρα καί έιτι
ιχαιτής τού Κνρίου ποέττει νά έλ¬
θη»
Τό «ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΩΝ)ΠΟΛΙ-' οί νέοι τής σημερινάς γεν'άς "Ας προσπαθήσωμε νά κατα·
αποφάσει ς τής Σι/νδιασχέψεΗς
τής Λίπζάννης κ.αταχωρηθείσης
είς τά ώς άνω μνημονευθέντα Πρα
κτικά, έπέχο^τα θέσιν Συνθήκης
Μετά τιμής
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΕ
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ ΠΡΟιΣ ΤΟΝ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ
Μέ γαλάζια οντεΐ-ρα
μέ χαρονμενες σικέψεις
μέ φωτεινά ίδανικά
μέ πιστι κι' έλττίδα
μ' ένθουσ'ασμό καί τόλμη
μέ φλόγα καί όριιή
μέ συνείδηση χρέους
είς έκ τών πλέον Σεβασμίων Πνευ [ ΤΩΝ» απέστειλε ττρός τόν Πατρι- γ[ά καινονργιονς όρίζο^τες λάβουμ·ε τό μεγάλο καί βαθύτατο
ματικών Άρχηγών τής Οίκ,ονμέ-1 αρχήν Κων)ττόλεως τό κάτοιβι συγ γιά τίς ττιό άττάντητες 1οΰ νού νόηωα των λόγων τού Πατρΐάρ-
νης καί ' αίσία ύττό τής Συνδια- χαρητήριον τηλεγράιφηιμα:
σκέψεως ρύθμισ'ς τού Πατρ'αρχι ■ Πρός την Αυτού ©ειοτάτην Πά
κοι3 ζητήαατος εΐμαι ΤΓεΐΓει.σιμέ'θς ναγιάτητα τόν Οικουμενικόν Πα-
δτι θά ττροξενήση μεγίστη ν έντύ ' τριάρχην είς Κων)ττολιν.
ττωσι,ν άνά τήν Υφήλιον (Πιροϋ<τι, Έττί τή έτταξία Υμών άναρρή- (κορφές Χη μας ττού μετέφειρε ή σάλπτιγγσ άττό τα έφηβεία καί τίς τταλαί- τής άγάιτης τού στά τέσσερα ση- (στρ:ς μεΐα τής γής ·. ττνενματικά καί ήθΐκά ώραϊοι Κάβε άντίθετη σκέψη ττρός κά 10—1—23 Τόμ. 1 σελ. 263 —287). ΈτπΊσης κατά την αυτήν Σννιεδρίαν ό Άντητιρόο-ωττος τής Γιονγκοσλαβίας ΡΑΚΙΤΣ εδήλω¬ σεν δτ' θά έττιεΐθύμει νά εύρύνη τρόττον τίνα την σκέψ ν τού Αύ¬ γουστον Κόντ, καθ1 ψ ή άνβοω- ττότης άΐΓθτελεϊται άττό ττλείονας νεκρούς ή' ζώντας καί νά την ε¬ φαρμόση είς ©εσμούς σεβασ-μίονς ώς έξ' αυτής ταύτης τής αρχαιό¬ τητος των κβί τών ύττηρεσιών ίίς νά χτίσονν μιά νέα ζωή νόημα αύτό έ'χει μέσα της τνφλό σει είς περ'κλεή Θρόνον Ποΐ'νσε- λουσμένη στόν ήλιο τής Δικαιο ψανατισμό καί ττροσκόλλησι στό τττού Κιβωτοΰ Όρθοδοξίας τό (σύνης γράμμα καί στό νόμο καί δχι... «ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΩ)Ν,)ΠΟΛΙΤΩΝ» '<> Ρίξτε στό ττέρασμά τους ρόδα στήν ούσία τού Χριστιανισμοΰ,
τποβάλλει Υμίν εύλαβή σνγχαρη-
τήρια άνοπτέμττει άπό βάθους καο
διας δέηισιν "Υψίστω υπέρ κρατύν
σεως καί μακροηιμερςύσεως Υ¬
μών έττ' άγαθώ Μητρός Έκ.κληισι
άς έιτ^καλοΐ'μενον δέ Ύμετέρας
ευχάς καί εύλογίας έττί τό ύπ'
Αυτού έπιτελούμΕνον έργον κα-
ταο--ττάζεται σύσσωμον 'Υμετέραν
τταρέσχον, θεσμούς οϊτΐ-νες έν εύ. Αγίαν Δεξιάν.
ρεί μέτρω σννεΤέλ£σαν είς την Ι ΤΟ ΔΙ ΟΙ Κ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
σκορττίστε άνθούς
νά χαιρετίσ.οτε
ττού γι' αΰτή τήν ούσία σταυιρώ
θηικε ό Χρκττός ..
τό σφρϊγος καί τή ζωτΊκότητά Ε',θε μιά μερά ό Χριστνανι*ός
(τους κόσμος νά ένωβη άφοΰ ό Άρχη·
άνοίξτε Τίς ττύλες τού Σταδίου γός τον εΐνα1 ό ϊδιος ό Χριστός
ά δά μ£ κο'νούς στόχονς τήν ^^ρήνη
καί άδεφοσύνη άνάμεσα στούς
λαούς τού κόσμου
Κατίνα Χ. Χαροπτονλου
Ίωάννινα
τϊ τά νέα τταιδ'ά
μέ τα νέα τταιδιά καί
μέ τα ρόδινα χαμόγίλα
πού άσφυικτιοΰν οί πόθο' τους
γιά νέβς τής ζωής κατακτήσεις.
ΑΝΤΛΝ. ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ
ΟΙ ΝΕΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΤΗΛΕΦΟΝΩΝ ΤΩΝ
ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΜΑΣ ΑΠΟ 1ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1872
ΕΙΝΑΙ
3229.708 ΚΑΙ 3233.681
Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΓ»
ΒΥΕΛΛΕΣ
'Π,ροφήτης θά εΐνα( ασφαλώς,
άλλά κι' αν δέν σι»μβαίν«ι αύτό
μετεωρολογικές θά έ'χει όττωσδή-
ιτοτΐ ίκανότητες.
Γιά σκέψον ΐ( ίλε μου τΓ
ψη. Μά δέ μοΰ λες σέ -αρακαλώ
μήττως ττάσχειις άττό άθριτικά και
διαισθάινεσαι τ(ς μίταβολές:
Μά τήν άλήιθε'α καμμ'ά δέν 6ρ>
ο-κω
"Οταν διάβασα σέ ττροηγούμε-
νο χρονογράφημά σο>υ νά ττροτρέ
ττης τοιύς άναγνώστες νά εχονν
-ροχεΐρες τίς καττ«ρ.ντίνίς, όφί'ι-
λω νά σοΰ ττ« πώΐς ξεοττασα σέ
άσνγκράτητα γέλια
"Άκονσον, άκοικτον εΐττα, "Ιού¬
λιος είναι καί τοΰτος όραματίζε
ται κ,ρΰο, βροχές καί θύτλλες δέν
εϊμαστε καλά!
Καί ένώ σέ έλεεινολογοϋσα, τό
δελτίον καιρού σέ δ'καίωνε. "Υ
στ&ρα άπ' αντό «ατάπτια την γλώσ
σα μου
Πτώσιν ίλειγε τής θερμοκρασί·
άς, λόγω άν^ικνκιλώνος μέ βρο¬
χές καί καταιγίδες·
Καί σέ λίγο αρχυσαν τα μττου-
μττοννητά καί ό ούρανός οτκοτεί
νΌισε καί την μαυρίλα κατήνγα-
ζαν οί ττύ,ρ'νες των κεραυνών
γλώσΛσες) ττΐού ττέφτοντας στή γή
εκαιγαν, σικότωναν καί σικόρπτ1·-
ζαν τρόμο ολεθρο κ«ί κατοχττρο-
©λιβίρός ϋοτβρα άπτο την θυελ
λα ό άτΓολογισιμός. Τέοχταρες οί
νεκροί άττό κε|οαυνούς καί τερά-
στΐ'ες οί ζηιμίες άττό την νεροιτΓον-
τή.
Μά βρέ άδελφέ, έσύ κάτι θά
ξέρης. Ιούλιος είναι ή Δεκέμβρι
ος; Τί τέλος ττάντι»' ονμβαίνει;
— ΆπτάνΛηση στό έρώτημα μό·
νιον £νας ματοιριεΐ νά δώση καί αύ
τος δέν μττορεΐ νά είναι άνθρω-
ττος είναι ό Θεός
"Οττως βλέπιειις, 6ν καί οί ί-
ε'χονν ττ|ροχωρήισει σέ ττολ
ρς
λούς τομεΐς, ΰττάρχουν καί βά
ττάρχουν ττβδία ά
ΒΙΣΦΟΧ

ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΥΠΟΔΟΥΛΟΥ ΕΛΛΗΝ ΙΣΜΟΥ
ΣυνέχεΌ έκ τού ττροηγουμένου
Απόστολος Δημ. Δηιμητριάδης.
(1863—1934) ά-ό την Πόλη Ά
ττόφοιτος Ζαριφείων Φιλιιτπτοι—ό
λεως καί Θεολογικής Σχολής Χάλ
κης. Δίδαξε άπό τό 1804—1898
στήν Λ><λή Θράκης, άπό τό 1898 1906 στό Λουλέ ΜτΛ>«ργκάζ%
1906 — 1910 στήν Τυρολόη,
1910
1911 στήν Βασιλική,
1911—1912 στό Ντοι»μσύζ Ντε-
ρέ. Πέθανε στίς 24—7—1934.
Μιχαήλ Ματβ. Ραφτόπουλος
(1863 — 1928) άττό τό Λουλέ
Μπουργκάζ Άνατολ. ©ράκης Δί
δαξε άττό τό 1884—1922 στή''
Άν. Θράκη (ΜήΙδε'β, Πέτρα, Λ όν
λέ Μττουργκάζ, στήν Πόληι. '
χία Δέρκων καί στό Ζούγκουλδακ
Μ Άσίβς. Πέβανε στίς 18—9
1928.
Άιριστό&νμος Κ. Κωνστοί'τό
τΓουλος (1873 — 1915) άπό Τό'
Σ'κΙοττό Άν· ©ράκης. Άπεφοίτη.
σε μέ αρίστα άττό τό Γκμνάστον
Άδρ'ανονττ'όλεως. Δίδαξε 21 χρό
νια στόν Σκΐοττό καί στήν Γέννα
Άν ©ράκης, ήτοι άττό τό 1891
—1894 στόν Σκοττό, 1894—1895
διιευβυντής στό έξατάξιο σχολειό
Πέννας 1895 — 1901 στόν Σκο
ττό, 1901 — 1902 στήν ^
1902 — 1912 στόν Σκσπό. Έ-
σφαγιάσβη άττό τούς Τούρ·κοι.'ς
την 15 — 9 — 1915
Ελευθέριος Άν. Άναστασιά-
δτ>ς (1862—1925) Δίδαξε άττό
τό 1879 — 1922 στήν Άνατ.
©ράκη ήτοι: 1879 — 1884 στθύς
Της κ· ΚΟΥΛΑΣ ΞΗΡΑΔΑΚΗ
καί 1913 — 1914 στό Ζινζίντ*-
ρε τής Κα—ταδσκίας.
Ευάγγελος Πά—αδό—ουλος άττό
την Μαρώνεια τής Άν. ©ρόκης
Δίδώξε ό—ό το 1898 — 1902
στην Μηχανιώνα, άπό τό 1902—
1906 στήν Μαρ»νεια άιό τό 1902
—1906 στήν Μαρώνειια, άττό τό
1906 — 1908 στήιν Βιζύη καί
,ΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚγΓΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό τό άριστούργημα τον ΣΤΕΦΑΝΟΥ1 ΞΕΝΟΤ: ■?
Ό ΜΑΒΟΛΟΣ ΣΊΉΝ ΤΌΤΡΚίΑν ' " -ν^
πό τό 1908 — 1914 στήιν Ρα'-
δεστό.
Παναγιώτης Ποοττοπτέ-τροι/. Δίδα
ξε άττό τό 1895 — 1909 στό Όρ
τάκ'ο'ι; .Αδρ'ανου—όλεως, άττό τ°
1909—1910 στήν Κίο, 1910 —
1911 στήν Καλλί-ολη, 1911 —
1912 στήν Κειρασιούντα τοΰ Πόν¬
τον, 1912 — 1913 στήυ Ξάνθη
καί 1913 — 1914 στά Άλάτσα-
τα τής 'Ετταρχίας Κρήινης Μ Ά
:· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒϊ
σιας.
ΚΩΝ)ΝΟΣ ΚΕΚΚΟΣ
(1856
1885
1887 στήν
Φιλι—τούττολη Άνατ. ΡωμιΛίας,
1887—1889 σ^ούς Έτπδάτες,
1889 — 1891 στήν Τυρολόη,
1891 — 1895 στούς 'Ετπι6ατε"ς
1895 — 1898 στό Κόνδελε, 1898
— 1901 στά Δαρδανέλλΐα Μ Ά
σί«ς, 1901 — 1911 στήν
6ρία, 1911 — 1918 στούς 'Ετπ-
6άτ6ς, 19Τ8 — 1919 στό Νεοχώ
ριο καί 1919 — 1922 στούς 'Ε-
τπβάτες. Πέθανε στίς 26—1
1925.
Γεώργιος Δημ Τζαμπάζης
(1882—1968) ά-ό τίς Σαράντα
Έκκλησις Άττόφο'τος της Με-
γάλιης τοί> Γέγους Σχολής (1903)
Δίδαξε στό ΒασιΛι<κό καί στό Ή μιγυμνάσιΐο Σαράντα 'Εκκιλησι- ών. Πέβαν£ στήυ ©εσ)νίκη τό 1968. Κων)νος Λουΐζος· Δίδαξε 36 χρόνια στήν Καλλίττολη. Δηιμόκρ'τος Ευστ. Σεργιάδης ά ττό τίς Σαράντα 'Εκκλησιές Λί- δαξε 49 χρόναχ σέ διΟΊΓορα σχο- λεϊα τής Άνατ. ©ράκης άιτό τό 1881—1920. Πέθανε στίς 13- 12 — 1936. ■Απόστολος © ©εοδωρίδης (1862—1928). Δίδαξε άττό τό 1882—1899 στήν Άδρ'ανούπο- λη. Μετά ττήγε στήν Άλεξάνδρεια δττου καί τγέβανε στίς 26—3-- 1928 Δημήτριος Άγοτθός. Δίδαξε 33 ό ή'τοι ά—ό τό 1880 —1913 στίς Σέρρες, στήν Σηλα/βρία>
στό Γαλάτσ' Ρουμανίας, στό Πύ
ργο Άν. Ρωμυλίας (1886—87)
στήν Πόλη, στίς Σαράντα 'Εκκλη
σιές, στήν Ραιδβστό (1905 —
1907) στά Μουδανιά. στήν Πρίγ
ιοητκ>τ ο^ήν Άμισό καί στήν Όρν
τοΰ. ΓΚΘανε τό 1918 έξόριστος
χιτην Βουλγαρία·
— 1934) Καθηγητής άπό την Κα
στοριά. Δίδαξε στήν Ά&ριοονού-
ττολη άττό τό 1883—1887 καί
στά Ζαρίφεια Φιλιττ—ουτΓΟλεως ά
πό τό 1887 — 1888 Πέβανε στίς
16—6—1934.
Κ«ν)νος Νικ. 'Αναγνωστό—ου-
λος. (1852 — ) άττό τό Μυ-
ρΐόφιττθ' Δίδαξε βττό τό 1879—
1886 στό Μι/ριόφ'υτο όπτό τό 1886
- 1888 στή-ν Γάνο. 1888 —
1897 στό Μυριόφυτο, 1897 —
1898 στό Πέραν, 1898 — 1908
στήν Γάν0 καί 1908 — 1922 στό
Μυριόφυτο.
Νικόλαος Γρηγοριάδης. Δίδαξε
άττό τό 1889—1914 α^ό Διδυ-
μότΐειχο «αί στήν Λιτί^σα Άδρ α
νο*—όλεως
Δημήτρης Πασχάλη Ζώ'σς
431
— 'Εκτ'μώ καί οάν άδιϊλφός ά-
γοπτώ τή'ν Πολυξένη μ ά είναι ά-
δΊκο νά βυσιασθώ γ Γ αυτήν. "Ε¬
να δ'αζύγιο Θά προκαλέση σκάν-
δαλο καί τό τρ«χγικό της θϋμα θά
είμαι έγώ, ά—άντηι3"ε ό Νεοκλής
στόν Νΐικό&η,μο καιί συνέχισε: Ή
Κοινθ)νία μας εΐνα, αύστηρή καί
ό κΰκλος μας, είναι πολύ στενός
"Ολο' βά βεωρήσουν έμένα ΰπαί-
τ,ο τού χωρισμού καί δέν £χΜ
διαθέση, άλλά οθτιε καί την δύ-
ναμη, νά δίνω στό^ καβένα έξη-
γήισε'ς "θχι πάτερ Νικόδημε,
κατέληξε. Τό διαζύγ'ο δέν είναι
λύση· ΕΤναι μιά νέα περιπέτεια
στήν όττοία δέν μττορώ νά μπώ.
Τότϊ,
έρώτησε ό Νικόδη-
(1863—1929) άττό τό Σοικρλί.
Τελείωσε τό Γυμνάσιον
μος, κοττά ττθιό τρό—ο θά 6γής ό
πό τό άδιέξοδο στό όττοϊο 6ρί-
σ>κεσαι; Πύς σκέτττ^σα1 ν' άττο-
ικοταστήσηις την Ποιλυξένη;
— λΛά δέν την έ'&λαψα· δέν την
άτιμασα γι« νά την άττοκατασ-ή
σ«ν οίίτε κ«μμιά τέτοια ύποχρέ-
έχω. Μας άρ,ρα6ωινιάσανε χω
ρίς την θελήση μας, δέν μιτορέ-
σαμε
V
άγαττηθοϋμε καί χωρίσα-
με. θίίτε οί ττρώται εϊμαστε όν¬
τε οί τελευταίθ'1·
— 'Ετσι λές; βκανε μ' ενα εϊ-
ρων'κό χαμόγε.λο ό Νικόδη,μος
"θταν ενας νέος άμραδωνιάζΐιται
μιά νέα/ όίσχε^ο κάτ» άττό τγο'ές
συνβήκιες καί τήν έγικαταλειπει,
δέν την έκιθέτει; Νόμιζα δνιστυ-
χώς πώς &ά καΤάφερινια νά σέ κά
' νω νά σκεψθής σωστά τίς εύβθ-
σττούδασε φ.λαλογία
νουπόλ^ς, σττούδασε φ.λαλογία 5
στήν 'Αβήνα Δίδαξε στό Σουφλί Ι συγ«Λ« «τού. ©ά σε φέρω έγτο
στην Άγχίαλο καί στήν Φιλιττ. "έ ^όν ιδ,,κό μου τροττο.
ΤωΡβ Χ"^^™ Ν
ΤΓθύττϋλη.
γλοσσομα&ής, ε
1
ο Νεοχλης.
καί -ρός άττοκατάοτα-
Έπιμνημόσυνο^ δέησιο τού Πανεπι¬
στημίου Αθηνών υπέρ άναπαΰσεωο
τήα ψυxή^ τήο Α.Ο.Π. τού Οικουμε¬
νικού Πατριάρχου Κύρου 'Αθηναγό-
ρου.
Την ττρωίον τής Ι5ης Ιουλίου γιότητος άλλΐηλογραφίας, δέν δύ
1972 είς τόν Πανετπστημΐακά,/ νατα' ειμή νά άναφέρη έν ττροχ,ε1-
Ναόν των Είσοδίων τής Θεοτόκου μένω έδάφιον ττροφητικ/ής Αυτής
(Καπνι,καρέας), χοι?οστατοί)ΐ'τος κα; -ατρικής τπρός αυτόν έττιστο
0 Σ6ά Σάδ έ λ£
τ·&0 Σε6ασμι«τάτου
είς ην άναγράφεται επί
' ηέ
λ£·
ΤΓ.οικόπου Β Άιμερτικής κυρίου ξ,ε,: «Διερχόμεθα ήμέρ«ς μεγάλας
σιν τής τιμής τή,ς θυγατρός σας, Γερμοτνιοιύ. έτελέσδη ύττό τοΰ Πά- «αί πάς Όρβόδοξος Χρ'στιανός
τής είττε καί τήν έρώτησε: 'Εψϊ-' ^τιστηιιιίου Αθηνών^ ττ,ρωτο&ου-' · ·- - - -
ρατε τα χρήματα;
λία τής ©εολογικής καί τής Φι·
'Η Δόμνα τού έδειξε τό ταγάρι λοσοφΐκής Σχοιλής, έ-ι-μνημόσυινος
δέ ώ άύ
που κρατουισε
ς , μημ
δέησις ώττερ άν'ατΓαύσ©ως τής
μέσα είναι. Σωστές Χ'Κ τή,ς Αώτοΰ ©ε'οτάτης Πανα-
ό χιλ'άδες γρόσα
θίκουμΒνιικοϋ Πατρι
— Σας εύχαρκττώ καί έ,< μέ άρχοιυ Κι«ρο0 Άβηναιγόρου. τοΰ Παναγιωτάτου τής εί- Κατόπιν προσκλήσεως τοθ Πα- αί ττήρε τό ταγάρι. , νπττιστηιμίου 'Αβηνών, την έττιμνη Στράφηκ'ε στούς δι»ό Διάκους μόσυνθΎ δέησν ττοοραικολούθησαν — Πηιγαίνετε τοί·ς πρόσταξε, ° Β' νά φέρετε Τόν γαμδρόν. ύτανιις κα®ηγητής κ Δ Κοντσογιαννόττουλοις ©η Οί Διάκοΐ δγήκαν ά—ό την έκ ραίος, οί Κοσμήτορεις τής ©εο· κλησία ττρόθυιμοΐ καί τπειθήν'ο1· λογΐ'κιής καί τής φιλοαοφικής — 'Εσύ άγαττητή μαυ Δόμνα Σχολής καθηγηταί κ.ικ. Άθ. Χα- είττε στήν μητέρα τής Πολυξένης, στούσης καί Φ. Μ-ονμπουλίδης· έτοίμασε την νύμφην. 'Ελττίζω ττιλεϊστοι κοΐθηγηταί τού ..ανεττι· νά έ'ψ·ερες μαζί σου τα χρειαζού- στημίοιι^ ώς κοοί ττνευ'μα'ΓΙκώς ά- με-α Τα στέ,φανα καί τα κ&υφέ- νώτε,ρον ΐύ>Μ&Ηκόν έικικληισίασμα
τα ώς τταράνυμ^ος, έφράνισα νό έτΓΐστημόν»ν, διοιιχ,ητ1ικώιν ύτΓοιλ-
τά τΐιρομηθευιβώ έγώ. λήλ**ν, δηιμοισιθγράψων καί έκλε-
— Ό ©εός να σάς άνταμ:ίψη κτί)ς μερίδος τής Άθηιναϊκής Κθι
γιά την καλωσύνην σας πάτερ νωνίος
άς του
διά νά ττροσευχη· βριι
ιιιστας της
θού/ καί έπικαλεσβοΰν την 6οή Ανεξαρτήτως «οιν<» - β£ αν τού Υψίστου καί τή συμ- ως καί μαρφώσεως πάντε μαχίβν τής Παναχράντου Θεοτό- ληνες, μέ την ττίο^.^ ^5° κου. Ό Άκάθιστος "Υμ·'ος είνα καιον τού εναντίον η άβάνατον δεΐγμα τής ττ:ποιθήσε ών αγώνος των, καί μσλ'στα επιστήμων, β·εματο- φύλαξ των χοβρι,σμάτων τού Άγ; Ου Πνεύματος δοηθεϊ τήι/ Εκκλη¬ σίαν αυτού ήτι>ς σήμερον άκοΰει
την ανωβίΐν φωνήιν, ή όττοία ζητΓ.Γ
τάξιν Προφητών καί δή ού μόνον
—ροβλε—ίντων καί τρρολεγόντων
τα μέλλοντα γιενέσθα1 ασφαλώς,
άλλά καί Θαρραλέως κιροετθ'ψια-
την έλευσιν αύτών έν χρό-
νω, κισττά την εύδθ'Κιίαν το0 Ύψι
στου-
Άττό των ττρώτων ήδη ημερών
τής εύκλεονς Πατριαρχείας αυτού
ό έκιδημήσας ττρός Κύριον ττολν-
σέδαστος Άρχηγός τής Όρβ'ο&ο
ξίας άνέλαδεν έττί τώ>ν στι6αρών
ΑύΤού ώμων τόν σταυιρόν τού 'Ε-
σταυ,ρΐιιμένον, τηί,ριεβλήθη τόν ά-
κάνθινον ΑύτοΟ στέιιαινον — ττό-
σοι αραγε έξ ημών γνωρίζοι*ν τό
σννεχές μαρτύριον Αυτού; — καί
ώς άκλόνητος δοάχος καί θεμέλι-
μου. Έγώ έ>ειρο< τό νωμφιικόν της Τόν έττιμνημόσυνον λόγον έξε-|ο,ν τής Έκικίληισίας ττεριέσωσεν ο Πολυξένης μου, ττού εύτυχώς εΤ- φώνησεν ό Τακτικάς Συγκλητικός' τι δι»σχε|ρέστατα έΤΐιρος άντ' αύ' ^ιά μέσου των αίώνον νά την κο μήτρος ΧαράλαιμΐΓος: χά ράψει εγκαίρως, "Εφερα άκόμα καί τίς βέρες ' δης, ό όττοϊος είττίν τα εξής: Ο Νεοκλής είχε έττ1στρέψει την *Η τπρός τόν Κύριον ΙΩΑΙίΝΟΓ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ — Ταξι4ρχου τΐΛ ΔΑΒΑΚΗΣ^ΠΙΝΔΟΙ Πλήρης περιγραφή τί)ς έπικί)ς μάχης τί)ς Πίνίου α,χΐ συντόμου έξιο-ορήσεως ολοκλήρου τοθ πολέμου 1940.41 Συνέχε'α έκ τού προηγούμενον Οί ύττερασ— .σταί Οί Αύτοκιράτορες ■ χαρής ήσβάνβι»σαν τού Β στρατ>είας·
νσούς καί
λαμπρόν νττόν τής Άγίας Σοψί- κραυγήν:
τΟύς
ττρό -πάσης έκ- γα*τ<»ΒιέΛΛας άττό την είς τούς στσλήν των Όλόκληρο'Τ* είς τάν ίπτέρ συν·ικλονίσβη ό—ό την ί· »ν Μ ον ως των χριστιανών μαχητών έττϊ τούς ϊσους καί την βοήδε αν τής Παναγίας τεταγμένους είς τό Ό Στρατάρχης τού Μωρηά Θε σβημα τής άκραδάντ,.,, όδωρος Κολοκοτιρώνης δ.ά να ~ως, δτι ή Παναγ ίοί έξυψώση τό ήδ'ικόν των ύττό τάς τόν άν'σον κατά Τ«ν Ίτ( διαταγάς του άπΌτεθαιρρημένωΐ'· γώνα τού "Εβνους κο( ^ ττολεμ,ιστών, έχρησιμοττοίησε τό στος έπευλογεΐ τα Ελλΐι, εύλαδές ψεύδος, ότ είς τον ττλα ϋ-ν©ν τΟυ τήν Παναγίαν^ ή όττοία ΕΙνα, δέ λίαιν σχετική ~ τέν έ6ε6αίωσ«ν δτι θά νικιήσοι/ν άττόψεΐς ημών ταντος ωι *' Γθύς Τούρ ^ Γθύς Τούρχους τωτχρω παρατι&εμ£νη έξστό εό θύ ς τρω αρατι&εμ£νη αύβ£^ Ή τταράδοσις φέριει δτι 6 "Α- έξιστόρησις ενός θαύικπ,, , 'ς Δημήτριος ό Μυρο&λή-'ης ©:ομήτορθς ττού είχε τη Ι π-ολιοϋχος τής Θεσσαλονίκης, συ σΰνην νά μάς τταραχωρή^ νεπολέμει —άντοτ€ μ:τά των συμ νεκδότου σνγγραφής τού τολιτών τον έναιντίον των 6αρ6ό Διθικητής της βη,. Μερορ ρων κατακττ|Τών, ττού έττεχείιρησαν ττείρου 'Υττο—ράτηγος κ διά μέσου των αίώνω νά την κο μήτρο Χαράλ 0 κιαβηιγητής ,κ. Όρέστης Α Λοιυρί [ τού θά κατώρθωσε νά διασώση | ταλαι6ουν .. Νορμαινδών, Βουλγά «Κατά τίνα έσ—■έρον· τΓαστΓΐστής Τζάντζαρο^ Ανωτέρας τις γραμματεύς τ^ 3)40 Τ< ΠρωτοοπταιΘάριος έλ έξελθών είς τηερίττατον άν'ο ξής: Ι μετά -είσιμοτος |έττάλαι»σ£ διά τό' ρων· Το6ρκι.ν. κ.ά έκδημία γόητ,ρον τής Όιρθεδοξίας καί δα! Διηγεΐται δέ Άνώ ιδικήν τού είς την Πολοξένην κα. τής Αυτού Θε'οτάτης Παναγιότη το Πρωτεΐον τοΰ Όίκβυμεν'κοΟ ετσ, τίς έχομε τώρα καί — ©αυιμάσια, εικανε ό είς τόν γι/ μος. την· μέ την μβλλονυμφον, ηβήσατέ την διά νά άλλάξη έν τώ μεταξύ θά μρεταβώ είς τό Γρ<»φϊιΐον μου, διά νά έξασφαλ'ι- σω τα χιρήματα ττθύ έφέρατε. Καί χωρίς νά ττροσθίση τίττοτε άλλο 6γήκε μέ γρήγορα 6ήμαΤα άιτό την έκκληισία, έν» οί γΐί-αίκες, τράβηξαν τπρός την σκάλα τού θώ Σουφλίι, καί Καβάλα. ΤΓ~—Τθ —1922 Πέθανε Αντώνιος Κατσαμανάκης 1871 — 1936) ά—ό τό Σουφλί. Δίδαξε άττό τό 1890 — 1 893 στήν Άμά σεια τοΰ Πόντου, 1893 — 189Ρ στήν Κερμένη, 1898 —1900 στή' Βιζύη, 1900 — 1903 στήν Στ- 1903 — 1908 στήν Τυ. ρολόη 1908 — 1909 στήν Κσλ λι,κράτεια, 1909 — 1912 στό Σαμ»άκιθ6ο> 1911 — 1914 στήν
Πόλη καί 1914 — 1920 στό Άν
τα —- Παζαρ Πέθανε στήν 4—
Π— 1936.
Άρο-ένιος Μοονούδης (1872 -
Έι—α'δευτηρίου 'Εττι,βατών. Δί·
1927) Άττόφ^'τος
δαξε στήν ©ράκη (Μήδεια Κομο
κλπ.) ά—ό τό 189ο —1923
ο-τίς 8—2—1927-
Νικόλαος Χρ Πασχάλης 187!
1938. Δίδαξε άττό τό 1896 -
1898 στό Μττοιινάρ — Χισάρ, ά
ττό τό 1898 — 19ΟΌ στό Άρνα
ούτ — Κιοϊ Κων)λ«ως 1900 -
κι' αν μέ
κανε «εταφράσεΐς άπό τα γερμα'
νικά. έγραψε αρθρα μέ έβνικό ττ«!
Οΐεχόμενο, έ'τταιζε βιολί καί ή'ξε] ™ **■
ρζ 6κζαντινή μουσιική Πέθα
σΤίς 10—4—1929.
Ευάγγελος Δημ Μέλλιος άττό
την Ν'γρήτα. Δίδαξε 35 χρόνια
στήν ©ράκη, η"τοι άττό τό 1887—
1922 στήν Σαϊτά Β'σαλτίας,
Χοϋμκο, Αΐνο, Κεσσάνη Διδίαγα
τς. Μακρά Γέφυρα· Σηλι/6ρία.
"ολι,ξένη, νά τό ξέρης
τιττΐοτε, γιατ,
μέ τό ζόρι μττρο
στά στό ίερό καί μέ τγαντ,ρΐψης,
δέν θά άκθλουθήσιο τή'ν νυφη Καί
κι' όλας, βά ζητήση τήν ά-
κύρωση τού γάμου. Καί τότε γά
δούμε ττοιός βά βγή κ:ρδ'σ>ιιένος
άττό τήν ύπόβεση αύτη ©ά άνα-
τό Πατριορχεΐο καί βσ
4<ίρω ώς τόν Σοολτανο Τα σου, τ' άποψινά. Ξέρε'ς τή,ν οί- κογένειά μου καί την δύναμη ττού έ'χει καί στό Πατριαρχείο καί στό Σειραί τού Μαχμούτ. Λοΐ'ΐτόν μή μέ άττε^λεϊς έμένα. Δέν σέ (|Ο βάμαι- Παρ' 8λες τίς άττειλές αύτές τού Νεοκλή, ό Νικόδηιιος δέν τ.οο μοκ,ρατήβηκε. Ποντάοιζε στήν έγ- κυμοσΰνη τής Πολυξένη, ττού θά τού την φόρτ«ινί γυναικιΐονίτη. τήν στιγμήν άκρι'6ώς άιτό την Κ«ν)νος ΆΘ. Σαραγιώτης. Δί 1903 στό Άγιασματάκΐ Άδραμ δαξε στό Πλαγιάρι Καλλ'ττόλεως | μυτίου. 1903 — 1905 στήν έτταρ άπό τό 1902 — 1918 Πέβανε τό χία Δέρκων, 1905 — 1907 στήν 1953 σέ ήλικία 70 έτών. Γεώργιος Σαραγιώτης. Δίδα¬ ξε 15 χρόν'α στό Άγγελοχώρι Καλλΐίττόλεώς. Πέβανε τό 1914· Άνασ'Τάο·ΐος Άντων. Μαικιρίδης (1880— ) Δίδαΐξε στήν Άνατ ©ράκη άπό τό· 1901 — 1910 Γεώργιος Εύσταβ. Κριμίτσας. Δίδαξε στήν Σηλυβρία άττό τό 1909 — 1910, 1913—1914 καί 1919 — 1922 στούς Δελλιώνες δίδαξε ά-ό τό 1910 — 1913 καί στήν Πρίγκτ—ο άττό τό 1915 — 1919 Φρειδερίκου Άντωνιάδης Δίδα ξε άπό τό 1906 — 1907 στό Ού ζούν Κι—τρΐού, 1910 — 11 στίς Σαράντα 'Εκκλησιές ώς Διειυ6υν τής τού Άρρεναγωγείου, 1911 — 1912 στά Τατάουλα, 1912 — 1913 στό Ταϊφώρι Καλλ'πόλεως Τάιρφη 1907 — 1911 στό Νεβχώ ρΌν) 1911 — 1916 στόν Πύργο Άν.' ©ράκης καί 1920 —1922 στό Άρνοοούτ Κιο'(· Πέβανε στίς 9—5—1938. Ζαφ€ΐρότΓθυλθς Μαυρόττοΐίλος, 1853—1928. Δίδαξε 45 χρόνια στήν Άν· ©ράκη. Άττό τό 1872 — 1917 στήν Σάφρα Χασκιθί, Δελλιιύνες> Καντί'κιοϊ, Μέγα Ρεΰ
μα^ καί στόν Γόρδο τής Μ. Ά
σίας. Πέβανε στίς 11 — 12 —
1928
Θεμιστοκλής Άντων. ω
δης 1854—1944. Δίδαξε άττό τό
1885 — 1889 στόν Καράτεττε,
1889—1891 στήν Ν'κομήδε'α
και' άττό τό 1891 — 1921 στό
Νεοχώρΐο Βοσττόρου. Πέβανε στίς
16—7—1944
— 'Εγώ τού άττάντησε, όπως
ττάντα ήρεμα, βά κάνω τό χρέος
κι' έσΰ αίίριο, κάνζ καί στόν
«Υκράν ττάτΓα» τα τταιράιτονά σου
Τότε ήΊρι&ε στό νού τού
ν' άλλάξη τακτική. Νά τταίξη τό
ττα'χνίδ1 τού μέ —ονηριά. Νά κά
νη ττώς ΰττοτάσσεται στήν τταρά-
λογη βέληση τοΰ Νικόδη.μθ'υι καί
νά διαμαρτυρηθή την τελευταία
στιγμήν επάνω στά στέφανα "Ο
τον βά τόν έρωτούσε ό τΓαττάς, άν
θέλη ώς σύζυγον την Πθιλιιξένη
β1 άτταντούσε βαρρετά, 6χι. Τό
Ί'διο μτταρεϊ νά ελεγε γι' αυτόν
κ', έικείνη, ττού δέν την είχε δή
άκόμα καί ποό γι' αύτό. δέν ή-
ξερε ττώς σκετττοταν Μπορεϊ κι'
έκείνη.
τη'ς νά τόν τγαντρευθή Μπορεί νά
εδρισκε Τήν εύκαΐιρία την τελευ
ταία στιγιιή, νά έ'φευγε άπό την
έκΐκλησιά κ*' άς έ'τρεχαν νά τό·
6ροί>νε.
— 'Ε-ν τάξει, τού εΤπε. Άφοΰ
ττόρτα τοΰ δάβους τής έλκλησίσς
οί δυό Διάκοι, έχοντες ά^άμεσά
τοιυς σάν κρατοώμενο, τόν Νεο¬
κλή. Τόν ωδήγησαν σ· £νκ σ-τασί
δι καί τοΰ έσύστησαν νά καθήση
'Εκείνος συιμμοιρψώθηκε ευχαρί¬
στως^ γ'ατί τά ττόδια τοι/ δέν τό"
κρατούσαν. Φαίνοινταν —ολύ τα-
λαητωρημένος. Τά μάγουΐλά τού
είχον ιρουφηχθεϊ, τό ττρόσωπό τού
ήταν κίτρινο καί τα μάτ α του
κόιχικι,'να· Οί Διάκοι, στάΒηκαν ά
ττό ττάν» τού σωστοί κέρδεροι, ε
τοιιμο1 νά τόν κι/νηγήσοιιν ών έ'κσ
νε ττώς τούς έ'φΐιυγε. Ό Νεοκλής
κατάλαβε, πώς ίΊαν άδύατο γά
τούς ξεψύγη. "Ετσι ττερίμενί καρ
τερικά ν' αρχίση τό
καί δεξιώς εν χώματι οϊνο—ος -πό ως το0 Διττυκιοϋ Πολΐτΐισμοϋ, μα
ντθυ οίαικοστροφήσα'ντθις τόν Παν στιζομένου έκ τής άττΌθιρησκοτΓθ1-
σ>έ6αστον θϊιχιονμενι·κόν Θρόνον ήσεως.
τής τού Χριστού Άγίας καί Με- Διά ττάντα ταύτα ι^ αυτού /ν'θ'-
γάλης 'Εκιχιληισίαις> υπήρξε δ'' &■ καρ^της ό Άριχ'εττίσκοπος Ά8η
ττασαιν τήν ΧρισΤιανοσύνην/ Ιδιαι νών καί ττάιση,ς Ελλάδος Κύριος
τέρως δέ διά τόν άττανταχοΰ 'Ελ Ιερώννμθς εΐττεν ότι «ουδέποτε
ληνΐισμόν συγκλον'στικόν ττλήγμα μέχρι τοιϋδε είς τήιν Ίστορίοτν τής
καί έττλήρωσε βαρυτάτου ττέν:8θ'υς Όιρβοδόιξου 'Ειχκλησίας ό θάινα-
καί άφήτθυ όδύνης τάς ψυχάς τος τού ηγέτου της προυκάλεσε
των 6α6ι£ως σε6ομένων καί ανυ- —αγχιρκττιανΐικόν ττένβος κα'ι τταγ-
πιεικιρίτως λατρ&ιιιόντων τόν Μέγαν κόσιμιον συγκίνησιν», ή δέ αϋτοϋ
'Εβνικόιν θεματοφώλακα τής Ελ- Άγιότης ό ΠθΛΛίφηξ Παύλοις ο
„«,«„«—».~ν....-_ τταροίδόσιεως, δέ ΣΤ' έχαρακτή,ριι,σε τόν έκδημή
δέ νυν συνταράσ σα"Τα Πατρ'άρο<ην ώς «ανώτερθΝ σε' οίγχοις τάς τταρδίαις τής &ϊΐ- ότνβρωττον, έκττρεσωιτΓούντα τή,ν ί· νώς δοικι,μαζοιμένης Ένοιρίας Αύ· δέον τής Χριστιανιικής ένότη^ος» τού περαιτέρω δέ καταλήγει είς τό ο Τοι'τίον ένεκεν, ττιρωτοιβουλία τι «ή μή έκττληιριω&εϊσσ έπιθυμία των Σχολών ©£ΐ«λογΗ<ή^ κα' φ-ιλο αυτού ά—οτελεϊ κληρθδότημα ~- τό πρώτον Πνευματικόν τού, ημείς δέ οφείλομεν νά χ τήις χώρας ευλαβώς τι ττραγματοποιήισωμεν». μά σήμερον διά τής έττιμνη·μοσύ- Τόν θεμελιωτήν τής Όρθοδοξί στον εμειωήν τής Όρβοδοξί ταύτης δεήσεΐος την ττονσέβα Ος είς την Ευρώπην είς την Ά- μορφήν τού -αιμφώτου Ήλί μερικήν Είς τή* Ασίαν καί είο ου, τού μ,εγίιστ,ου Μάρτυρος τής Τη·ν »Αφρΐ«ήν, τόν συμφιλιωτή Πίστεως τής Ελπίδας και' τής τ^ Χώ Ελώ ς Πίστεως, τής Ελπίδας κα,ι' τής Χριστιοονικών Εκκλησιών, γιά νά φωνάξη στήν κατάλλβγλη , Άγάιπης, τού Ιεράρχου «αί Πιρο- τον άκάιιατον καί έμττνίυσμένον στιγιμή, ττώς δέν την ή'θελε τήΓ , Φήτου τΐοΰ Αιώνος, δστ'ς τόσον | άγων'στήν τώ»/ εύγεν»στέ.ρων άν- Πολι/ξένη Μά ττοΰ ή'τανε; "Εψα-' ^" ξε μέ τό 'όλέμμα τού όλη την έκ- κλησιά, Δέν την είδε πουβϋνά. — Δέν 6λέττω την νύφη, ςίπε τ6ν έ'να Διά<ο. μήπ«ς δέν ττρό- κε.τα' νά — 'Εδώ ήταν μ έ τήν μητέρα της πρό όλίγου, τού άπάντησε ό ά'λλος Διάκος. ΚάΐΓθ.κ θά ττήγε νά ντυθή Νύφη είνα', δέν θά παν τρίΐ/βή μέ τά καίημερινά της. "Υστερα, τόν έρώτησε, κε,ροϊ- δευτικά γιατί βιάζεσαι νά τήν δής; σ' όληις σου τήν ζωιή θά την έχεις ττλά'ι; σου. — Αύτό είναι αλλο^ έγώ τού ησεσ ό Νεοκλής ήθελα νά την δώ γιά λίγα μόο λεπτά, ττρίν άπό τόν γάμο. Νοιμίζω πώς αύτό είναι δικαίω μά μου Ι — Νά ύττοιβάλη,ς τό αϊτημά σου είς τόν ΈττίισκοτΓθν, σέ λίγο καί •πολύ τό Θείον ττιί,ρ'έικλειειν έντός ί θρωπτίνκον ίδεωδών τόν 6®ό—νευ- Αύτού, τόσον ττολύ, ύττό τάς εύ" στον είρηνοπτοιόν τόν μέγαν 'ΕΘ Τριδήλοι; τού Άγίθυ Νοίοΰ καί δού δύο τ'νές εύειδεΐς καί εύμε- γέβεις νεανίαι ώφθησαΛ' αυτώ εί σελθόντες Ούτοι ήσαν άγγελοι άλλ' ό "Αρχων έξέλοίδεν αύτοΰς «Βασιλέως Σωματο((ύλα,<ας» Ά ττοτεινόμ*νοι ιηρός τον ύπηρέτην τού Ναοί οί δύο έκείνοι νέθι, ή- ρώτηταν ττοΰ είναι ό κύριος τού οϊκου ("Αγιος Αηιμήτ'Ριθς) ό δέ ύπηρέτη,ς ϊ&εΐξεν είς αύτούς τό κιβώριον. Μόλις £ιιιι»ς έπληισία· σοον είς τό κ'δώριον, ενεφανίσθη ττρό αυτού ό "Αγιθς και ηρώτησε τούτους τί έντολάς εχονσ' νά δα 6ι6άσωσιν «ίς αύτόν Οί αγγε- λοι είπον δτι, έττί τή έττι,κομένη αλώσει τής ττόλΐΒως, ό Κύριος ττσ ραγγέλλει νά εξέλθη ταχέως καί μεταβή πιρός Αυτόν Ταύτα άκοι) σας ό "Αγ'ος Δημήτριος, ττλη,ρης δακιρύων, είττεν ειίς τούς άγγέ· λους δτι τή ν πόλιν ταύτην (Θεσ λανοττέττλθι; γυναικός, ήτις δ ίως —αρουσ'άσθη ενώπιον καί άνέκοψε τ^ν διρόμον τοι Άνθυττασιτιστής. έ'μφοβος γιι νος, έγονυπέτησεν Ον9ο;μι ττρό τής Θείας ταύτης οΐτασί καί έπεζήτηοτε νά άχι—ο~θή χείρα τής Θεοτόκου, ήτις ύ σε —ρός αύτόν{, είπούθΌ τά «Μή φοβήσαι Είμαι ή Πό γία. Αύτά —ού εγιν·αν κοί θά γίνουν είναι γΐατί οί & ττοι έξέκλιναν τής όδοθ τής ρετής. Άλλά στό τέλος βά ι βη ειρήνη. »Πήγαινε τώρα είς τόν Δ*· την σου καί νά τού είιτής ό τ δες καί δσα ηκουσες»: χ>Καί άμέσως διελύθη ή
αϋτη ότττοχτία. ό δέ 'Ανθιι—ι
στής λιττόθυμος έκ τού τρ«(*(
εττβσε κατά γής ΣττίύσίΛτς
κεΐ ττληισίον εύρεβέντϊς σιτλ'
σσλονί«κην) ό Κύριος έθεσεν ύ—ό τον άνήγειρον καί έττσνέφερθν
ς ν ρηαποιόν, τόν μέγαν Ε
λογίας τού Άγίθν Π^εύματος — νικόν 'Εκικλησιαστιικόν Ήγέτη
αίναιυ καί ζαττλούτιος φωτίσαντος καί δή κατά τάς χαλεπάς διά τόν
τόν ττεπνυιμένθν Ήγήτιορα τής Πατρ'αρχΊκόν Θρόνον καί τήν Όρ
οδοξίας — ύττηρέτη— τόν θά)5ο§ Ελί η
προστασίαν τού καί δτ' δέν
δύναται νά εγκαταλείψη τούς κο
' της, άλλά «ή' σωζομενιον
αώΓών σώζομα'. ή δ'αφβειρομένω'
αυτών ισι/νατΓθΐθνήσκειν αυτοίς».
Όταν ό άιείιμνηστος Βασιλεύς
-νχχταιν'ΐνος εισήλθεν είς την
—αραδνθεΐσοιν πόλιν τής Θεσσα
λονίκης καί ών εφι—ττος ήγεΐτο
των Έλληνιχών Στρατευμάτων,
τάς αίισβήσεις τον.
»Τότε ούτος, ττεριδεής όκομ,
διηγήβη είς τούς όττλίτας το
όν δραμα καί άμέσως σ-πΐνσι
τταροιυσιάισθη ένώττ'ον τοθ Δ'ο
τού τού Ι )40 Τάγματος, Τ~
Πίζ Χουσοχόου Άλ , πρός όν
νέεψιρε ττάντα τά
»Τό γεγονός τούτο ίκοι»ο™
• η * Ζ.ί> -·'·ι·^ρ« >■!>» >>«ιμ'«ιρχικον «ρονον και την ορ , ' "......ν'"Μν ^τρστευμαων, 9η άμέσως άττό στόμστος ε
Ορβοδοξιαις — ιπτηρετησε τόν ; Θά5ο§ον Εκκλησίαν ίμ&ρ<χζ, την ρωΤων ττερίφθιδοι τούς Χρ'στ,α | μα ε(ς ατταντσ:,; τούε 6ι Αρχο-ντα της Άγάττης, τής 'Ελ- άφβ.τον τής 'Ο,ριβοδόξου ημών Έκ νούς σι/μ-ολίτας των: «ΠοϊΟς εί, Τού Τάγματος τούτου κοί πίδος καί τής Είρήινηις. κλησίας δόξαν άπωλέσαμεν. Ό «Πάνσεπτος Γέρων τού τρι-1 ΕΊ'βε ή γλώσσα, την οποίαν ώ- δόξ Φί ό Γό ίλ ό έδ γ, η οοαν ώ δόξου Φανοφίου», ό «Γβραιοός , μίλΐ,ι ό έκΐδηιμήσας —ανσέδαστος Πλάτανος τής Όρθοδοξίας» έγ-] Οίκουμενικός Πατριώριχης, νά εί- κατέλειψε ττλήρης ήμβρών ■'όν ττρό ( να, ή γλώσσαι, την όποιαν βάέν σ*αΐιρον τοΰτον κόισιμον Παραιμέ- ; στερνΐσ&ή ή σύγχπ,ο,νος ά'.&ρω-ό· Τοιαύτη Ιν όλίγοις των Έλλή νονν ομάς κιαί βά παιραμείνοι/ν έ] Της, ή μόνη γλώσσα, ή όττοία θά νων 'ΐ Θρησκευτικότης Άλλ δ- σαιεί τά ίστορικά αυτού έττιτεύγ-1 οδηγήση αύτην διά τής καιτανοή- Ρ«ν ττεριβάλλοντα, ούτοι κα! ναι ό και6αλλά>ης μ£ τό κόικκινο
αλογο —ού ττηγαίνε' μττροστά ά"
πό τόν Βασιληά;» Έκεϊνοι ουδέν
έβλεπον. Προαφνώς έττρόκε'το ττε
ρί τού Άγίου Δημήτρίου
ματα είς τή
την μινήμη,κ τταντός τού σεως καί της άγάπης είς τόν
κατά ΧρισΤόν πληρώματος έν αύ -πραγματικόν ττολιτισμόν είς την
τώ ηνωμένοι» καί σύιμτινου ττοιρευο άνέλ'ξιν καί τήιν εϋτυχίαιν.
μένθκ τόν άνάντη δρόμον ή Ε'ίβ ^ Άά
τόν άνάντη δρό.μον τής σο Εϊβε ^ Άγά,ττη ή
τηιρίας καί τής £ν Χρΐο-ώ τεΑει. έκ ^,. μεγάλης %ο}?
ωσεως.
"
γίστον ΠοΡριήοχομ των Αΐ«ν«ν
ά λ
( ρήοχομ των Αΐ«ν«ν
εις τον Ετηισκο-ον, σέ λίγο καί Οϋ-ως, ό άοίδ.τος τηλαυγής νά μεταλαμτταδβυ,θή ώς ττανκόσϋΐ
αν στ0 έττ,τρέψη την βλέττε,ς, τού ούτος Φαρός τής ΌΛδοξίας έ- ος άγάπη -ρ,ός δόξαν τού λνττρώ
ά ό Δ ά^
άπάντησε ό Διάκος. 'Εμ:ιϊς δι- ί νεσάιρκωσ'ε, δ'ά τής σφυζούσης σκχντος ημάς διά
Χως την εντολήν του &ί»/ ι·^,η^η,~. ι ΑνετΐκίΓ Λι«τ·,Γν^,«Λ,, ί^^ η,'π^-, *■:. -.ι______ *■
τήιν σχολήν τού στρατιώτου δα
Τάγματος
τταύς έκιεΐ όηλίτας δλλων Μο*
δών, ό δέ Ταγμ Χρυσοχόου ίι
φερε τούτο είς τόν έκεϊ δΌα£»«·
τα Διοικητήν τού Πεζικοϋ Σι^ΐι
γματάρχην κ. ΓιοΓζήν Δημ <«ι λοιττούς έκεΐ Άξΐωματιχούς Άμέσως ά—εφασίσθη ιό «κ11 σικευασβή μικρόν είκο'οστόίΐ1 είς την θέσιν ένθα έψάνη ή 6*1 να -ττολ^μησουν. τότε ή Θοητκευ- ότττασία τής Θεομήτορος, Τ,κοτης Των λ0Γ4ΐ6άΜε ά β, ύά ττρος ς ύνάμνησ|ν τοΰ βα||βτβςι στοχτεΐς τής βρησ«οληψίας κα! »Δ'Σ.νεργηβείς έρονος μ^ του ψανατΐ'σμοθ, ή -ίστ,ς τ^ν £ίς τών έ|ρε- .Αε,ωιι<ϊτ|Κών κσί *»λτ- τόν Θπόν άττοικ/θ'ριυφο'ύτα' καί ή Άκολονθεΐ Λ. ϋ-11 υ-! 5ΕΝΤΟ ΧΗΜΑ ΚΑΤΑΤεβΕΜ ΝΕΟΝ ΣΤΕΓΑΝΒΤ1Κ0Ν ΑΣΒΕΣΤΠΧΡΒΜΑ ΜΕΓΑΛΗ- ΔΙΑΡΚΕΙΑ- " Σ ΕΝ Τ Ο 101, 102 „ Τό Νέον έπαναστατικόν άσδεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ 101, 102» εχει · κατασκευασθή ειδικώς διά νά άντι- κατο:στήση δλο τά άπλα ύδροχρώματα, διότι ά- σπρίζοντας. επιτυγχάνωμεν συγχρόνως τήν στεγα- νοποίη^σιν τών τοίχων, ώς καί τών ταρατσών πού έχουν περαστή μέ πίσσα. ,ν Σέ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2! Ι , ΧΗΜΙΚΠΤΕΧΝΙΚΗ ΣΕΝΤΠ Ι Δ. ΣΕΝΔΟΝΑΣ ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 - Α' ΟΡΟΦΟΣ _α^ ΤΗΛ. 532.665 - 529.994 δέν σέ τρομάζουν οί ενδϋνες σου καί άδΐαψιο,ρεΐς γ'ά τά δσα θά έ- ΤΓθκθλουθήσο^ αυτού τού ακνρον γάμου· δέν έτπμένω. Προχώρηο; στήν έφαρμοιγή Τού σχεδιον σου Είμαι ετοιμος νά τταντρευ'θώ κι' ό—όψ-ε την Πολυξένη.·. Τήν άρρα- βων'όΐστηκα χωρίς την θελήση μου... Θά την τταντρευβώ τό Ί'¬ διο δίχως τήν θελήση μου. , — 'Εττί τ£λους φώναίε μ£ άνσ-| Ειτανω σ «·>τ« Η^ήκε στήν
κούφΌ- ό Ν,κόδημος Τδξερα, ή έΜκλΠ0-·σ ό Νικόδημος συνοδβιό·
χως την εντολήν του δειν μττο,>ού-
με νά σβϋ τό έπιτρέψουμε. Μά
κοί' νά μτΓορούσαμε νά σέ έξυττη
ρΐϊτήσευιμε, ττοΰ νά την βρούμε;
Άφού βλέτΓε'ς ττώς δέν μττή<ε σ- κόμη στήν έκκλησία Ό Νεοκλής εκλινε τό κεφάλι καί δέν μίλησε. "Υστερα κατάιλα- 6ε πώς ό Νικόδηιμο.ς δέν θά ήταν τόσο άφελής γιά νχχ τόν άφήτη μόνΐο μέ την Πολυξένη, οΰτε δύο λεπτά. τού αυτού ι ήγετ'κης φυσιογνωμ.ας αυτού, τό αΐματος Σωτή,ρος ήμ£»ν Ίησοΰ Κοτ« τόν Έλληνοϊταλΐκόν Πό· μοοκχ βέβαιος, ττώς οτό τέλος θά λογικενόσουνα. — Παραλογιικεύτηκα, έ'καΜε εί ρωνικά ό Νεοκλής καί σηιχώθηκε — Κάβησε ολίγο άκόμη τού εί- 7τε ό Νυκόδημος. Θ' άνε6ώ στήν έκικλησιά νά ύπθδεχθώ την γι/νο' κα σου καί την τΓεθερά αου ττού στό .μεταξύ βά ττρέττει νά ήρθαν Θά τό κονδεντ'άσο) καί μαζί του κι' ί)στερα 6ά σέ καλέσω. -— Κάνε ο,τι θέλε'ς τού άττάντ: σε βαριιεστηιμένος ό Νεοκλής κα ξανακάβηΐσε στό σικαμνί τού. Ό Νΐ'κάδημος βγήκε άττό τό κελλί τό κλείδοχηε καί σννοδευό μενΌς ττάλι άττό τούς &νό Διάκους άνέδηκε στήν έκκλησιά δττου τγρά γματι βρήκε την κιυρά Δόμνα καί την Πολυξένη νά τόν ττεριμένουν. Οί δι>ό γυναΐκί^ τού φίλησαν τό
χέρ1 καί ή κυρά Δόμνα τόν έ»οί·
ταξε έρωτηματιικά
— Τά κατάφβρα τής εΐττε λάμ
ττοντας άττό χαρά. Ό Νεοκλής
είναι σύμφωνος νά νυμΐτενβή άμέ
σως τήν Πολυξενην.
Ή Δόμνα σνγκινήβΐ)κ>ε κοί εδά
κρυσε
— Πάντοτε
άττό δι»ό καλοζωισμένους
καί «ττρογάστορεις» τγοπγάδες, ττού
Θά τελοθσαν τό μιιστήριο 'Ωστό-
σο δέν μοιάζανε μέ τόν 'Εττί>αικο-
ττο. Φαίνονταν όγαθοί καί τίμ'οι
ά ■βρωττοι
— Πού είναι ή ντ'τμ'φη, νά τέλει
, μς
ι'ίεωιδες ττροτυπον Τοΰ Προφητικού Χρΐ,στοΰ
Πο,μένος το0 ««βοδηγούντος καί , Καί ώς
φυλαττοντος. κ.ατα την ποοραδο. Ποΐμήν εί
ττε— οίθησίς των ττρός την μεγαλό διότ1
χαρην Π«ναγίαν τοΐς εμπνε'ει ό.
μα/δμκιόν παραλή,ρημα
ξ
των άττέφερε σηιια^ικόν
ίρ
ό καλός μας αγγελος.
Ο Νόδ
ντ {|σονν
κε:
γς
Ο Νικόδημος σται/ροκοττήβη-
— Μέ την δύναμι τού ©εοΰ.
τής ά—άντησε τα ττάντα κατορ-
βούνται.
"Υστερα τής εδειξε τίς άδ:'ες
— Ή έκκλησία μας, ένέκρι·τ
την τέλεσ'ν τού μοστη,ρίου ταύ
τ>))/ την νύκτα λόγ» των είδικών
τους
'Ερίιιτησε ό Νικόδημος,
τού.
— 'Ερχόμαστε ττάτερ μου, ά-
κιούστη'κε ή φιιινή τής κυρα Δόμ-
γας, ττού έκείνη την στιγμή κα-
τέ6αινε άττό τό
λήν τού Κυρίου, τό ττοίμνιον αυ¬
τού, τοθ ττΐστού μέ,χρι βανάτου
τάς τα κίλεύσματα 'Ε<>είνου καί
ττσρά τάς μυιρίας δοκ'ιμακτίας και
ά»τ,ξοότητας ήξιώθη, ό ττράγματι
γεινναϊθς κατά τΓθικιλω^ύμοον ίχ--
θοών, τού άμαραντίνου τής αίο-
νίας δόιξης στεφάνοκ, άναδειχβείς
κατά τγπαγκόσμιον όμιολογίοον, οί-
ξ'θς τοΰ Χριστού καί τής Χρ·στι-
ανοσύνης.
Άττό την άπ·οστολιικιήν καλ<,ισύ- λ ην καί την μεγάλην καρδίαν ά- ττό τόν ρεαλιισμόν, τό θάριρος, άλ λά ικαί την σύνεσιν αυτού· άττό τήν άπτ£ραντον έμττειρίαν καί σο. (τία'ΐ', άττό την μεγαιλ;ψάι/ταιστΓι/| καί ττροφιγτ'κήν Αύτοΰ δ'άνο αν ά «αί έξεχύθησαν ώς χεί- μην είς θίκιουιμενικοθ αν τού καΤά ση ης οί βεακέλειυστθι όροοματκτμιοί αΰ τού. Ό ομιλών, γέννημα καί άνά- την Πολυξένη, πού ήτα·ν κι' αυτή' 6Ρεμμ« τής Βασιλίδος, δ ατηιρών χλωμή δττως ό Νεοκλής καί κιλα- εύγνωμόνως κα; μετα κ<χλώς ν0. μένη. Βάδιζε στη,ριζομένη στ0 ουμί^ Χριστ'αινιχής ύπ· ιιττράτσο τής μητέρας της μέ δυ-1 νΓ"ΤΓ τ>1" χ·1™""-" Λ··~-------
σκολία ώσάν νά την -ήγσινο.ν γ.ά'
να την κρζμάσουν.
Συνεχίζεται
ρχ
τό εναγχος Πάσιχα: «Πάντες η¬
μείς ττρέττει νά άγατπήσωαειν άλλή
λους. ιέν λιήιβη τού τταρχλβόντος,
έν μεγαλοψι/χία, έν κατανοήσει,
έν έτκαιναιδελψώσει. Αύτό εί
μερον βέλημα τού ©ιεοΰ».
Σύ δέ, αίδιε, φ.ιλάινθρωτΓε· ττα-
νάριστε καί τταινσιέ6αστ£ Πατριάρ
Σου έπ·ί τή'ν τ.μώσάν Σε Πανεττι
χα( εττιδε έξ άγίου κατο^ηιτηρίου
στημιακήν Οικογένειαν καί εύλό
γηισον τό έ'ργοιν καί τόν βίον αύ-
Τής Αυτού ©ε'οτάτης Πανα'γό-
τητος τΟυ ΆρχιεπισκΟΓπου Κων¬
σταντ ι νού πόλεως, Νέα,ς Ρώμης &
Οικουμενικού Πατριάρχου Κυ,:ο3
Άθηναγόριοι;. αΐωνία ή μνήμη.
πάντες προσεφέρο
χρηματ^,
ν !««·
νούν έξ ολοκλήρου τά
λάκιά των, Ιδία μετα{ύ τών »
λεμον οί "Ελληινες μαχηταί ύττΓ.' ττλ.τών Δε'ϊγμα «αί τ«ΰτο .
ρεδησαν εαυτούς, ύπερηκόντ;σθν ' ηθείας εύ.λα«είας κσί «0 Ι^
ττασαν^ -ρογενεστέραν ίστορκώς βρησκευτικού αίσβημστος τών *
γνωστήν ττροσήλςοσίν των επί δρών τού Στρατοΰ μας· οί ό-ττοί-
την συμμαχίαν τής Θεοτόκου. Δ. οί -άντοτε έπ'ι^αχ» είς τΊν 6ο
ότι αύτην την ψοΐρ<$,ν ήσαν έ_, ττλέον καί οί έΐίδικηταί τής ίερο. συλου ττοοσδολής των άχρβίΜν Ί ταλών εναντίον τού σεπτού ττρο- σωττον τή.ς Παναγίας κατά τήν Θεοτόκου. Πανηγυριν τής Τήνου , τ.-,...: ήθειαν τής Ύττερμάχου γοΰ "Ενεικί'ν τούτου νά άνεγερβή άντί μ'κρός ναΐσκος έττ7 όνόμο" Συνεχίζε^αι ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟ/ΠΑΙΔΑΣ Καβηγητής φιλιλογίας μέ χμιο* ποουΜηβεσίαν είς 'ΙΟιωτικό καί Δημοσία Γυμνάσια άσκήσας επί μακράν σειράν έτών χαι χ χοντα Διευθυντού είς "Ιβρνμα δικής προστασίας, ανα κατ' οίκον Οι&ασκαλί ρ τιίν δι"ΐνεική ανάμνησιν συγικαταοάσΕΐ τής ηγη σης μετά τής Πανσέ-του Πανα- ΑΛΕΚΟΣ Π. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ ΙΑΤΡΟΣ ΟΤΟ ΡΙΝΟΛΑ ΡΤΓΓΟΛΟΓΙ) ^ Σουλίου 4 ΤΙΙΛΕΦ. η2ΐ.ΟΟ1 Σύλωνος 109 ;ΜΟΛΙΣ ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ 5 — ι μ. μ. Άυχικι» καί Νέων Έλληνικών είς μαθητάς μέχρι καί τής Δης Τάξεως. Πληροφορίαι είς τόν Διευβνν- [ (ι ιήν τής εφημερίδος κ . Σ. Σ Λ 1 Ο ΑΦΡΙΜΙΣΙΠΛΟΙ ΟΙ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Δέ Βηλαρα 7 Κ χίχι Βηλαρα 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 χαΐ 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 526.387 Ό κ- Κώστας Γ. ΜΩΡΑΊΤΗΣ τυγχάνει ός τού γνωστοϋ Φαρμακοποιού έ νπ, ΓεωργίουΜΩΡΑΊΤΗ Β' ΕΚΔΟΣΙΣ 9ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΉ *'" μεταφράση πού άπό τον Έΐτιτάφιο». ■Ι''^^^^·^1^β|β» ΑΓΓΕΛ^2 ΠΡΟΚΟΠΙΟΤ «Ό Ί. Μελδς άναμετΟήθ™κεΤ' ενα Από Τα μρν«λύτερα κείμενο τής άρχαίας μας Υ0«μμ«τ?(«ς. Καί μάς ίδωσε ,ετάφρασ.ν, 1 ύποί,ι Γύοίακεται μεταξί, των πρώτων μ"αφραστικων μας κειμίνων>ι
ΛΟΤΚΗΣ ΑΚΡΓΤΑΣ
(Αόγος τού στή Βουλή)
— ΠωλεΓται είς δλα τά Μλιαπωλεΐα.

17 Χώρες εδήλωσαν συμμποχπ
οτη Δΐίθνη Έκθίση Οίοοαλονίκης
Δίκαετττά χώρ^ς εδήλωσαν επί- έκε? ό γεν'κιός γραμματεύς τής
ιαα ονμρςτοχή στιγν 37η Διεθ"·ηι ΕΛ£.<η·εω.Γ ΛΐεΑιΛ.. ·ι=»ηί___ βημα , «^«ς Δ'εθ^ών Έκθέσ€«ν κ Έκβεση θεσσαλονίκης· ενω οα Μπρανσώ ό οποίος σ,υνεργάσθηκε μινετα' δτι τελ κά ό άιριθμος των γιά τό βέ,μα αύ^ό ιιέ τΑ,, »,«!„„ χωρών ποι· θά αετάσχοΜν στήν « φττείνή δ'οργάνωση. θά ι—ερδή τ,ς 25 Προίόντσ τουλάχιστον ά μέ την 40 ιιεΤαξύ τών τΐε:>|λαμ6α>ε τ°ι άπό τις —λεον
0ικονθΜΐκώς καί τεχινολογικώς ά-
νιτττυγμενίς θά έκτοθούν στή^ ι
φΐτεινη Διεθνιή 'Έκθβση ©εσσαλο
νίκης, ή οποία τοροβάΑλε' μιά πλη
ρη είκόνα της διεφΌύς παραγω
Οί χώρες πού εδήλωσαν μέχρι
τώρβ ονμμετοχή είναι οί ΗΠΑ, η
Γαλλια, ή Όμασπσνδ'θκή Δημο.
<ρστία τής Γεριιανίας, ή Αυστρία 1 "Ιταλία, ή Πορτογαλία, ή Γι· ουγκΜτλαιοία, ή Τσεχοσλοβακίσ, η Ούγγαρία ή Ρουμανία, ή Κύ- «ρος, τό Ισραήλ, ή Αλ6αν<«, η Άργεντινή, ή ΛαΙκή Κ ίνα, ή ΝοτΌς ΆφρΊκ,η και ή Πολων Ειτίσης άναμένεται ότι ?ά σουν σι*μμίτοχτ) έντός των |κν*>ν ήμορών, ή Αΐγυπτος, ,' Ι"
δια καί ή Συρια
Πλήν τών επισήμων
ση της Διεθνοΰς Έκβέ—«ς
Ο άριθμός των έπιισ*ε-τώ
ών κα
^ - · — -------■«-* ·· νν
V "V*
τα την έφετεινή διοργανώση <χνΟ μένεται ότι θά υπερβή τό 1.5 ε κατομμύριο σηιμαιν«ικό μέρος'τ«ν οποίων θά άφορά καί παρονσία άν καί εμπορικώ·" £-ισκ€ στήν Δ'εθνή "Ε<θεση ΕΓΚΡΙΘΗΚΑΝ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΑ- ΤΙΚΑ ΕΤΑΙΡΙΩΝ ΔΙΑχΕΙΡΙ ΣΕΟΣ ΑΜΟΙΒΑΙΠΝ ΚΕΦΑ¬ ΛΑΙΩΝ κ«ί επισήμως δτ1 ένεκριθησαν ^ά καταοτατ'κά τω" έταιρεΐων διαχειρίσεως τών υπο σύσταση Άμοιδαιίων Κεφαλαίων (ν,ιούτο-ουαλ Φάν-ς) τής ΕγΕβ/ κ«ί τής Τρα—έζηις Έπε'-δύσειος τού Γκρούπ ΆΜδριεάδη Γιά μιά διετία, τα Άμο'δαΐα Κεφάλαια δέν θά άγαράζοι/ν μ«τοχές, ποι είναι είσηγμένες στό Χρηιματι—ή ρ ο, έώ δμως, τά μερίδ'α των θα διοτίθενται ιέλευβέιθιως στό Χρη¬ ματιστήριον. Σέ σχετικές δηΐλώσεΐς προέβη ώίΐία θά είναι καί ή έκ-προσώπη' χθές ό άντιπ1 ρόβδρος τή,ς Κυδερ- σ ητώ,/ έμπβριικών οΐκων πολλών άλλων χωρών, ττού δέν υετέχου* άττ εύθείας στήν εχθεση, ένώ τηο λυάριθμο, θά είναι οί Έλληνες έκβετες, οί όποϊο1 θά τταρουο·ιά· ζουν τα ττροιόντα τονς στήν έφί 'ίΐνη διοργανώση Μεταξύ των έκ5ηλώσ«ο. τής ε ♦ετε'νή-ς εκθέσεως ττ;ρΐιλαμ6ό>ε
τα1 ή « Εβδομάδα τπρο<οθήσΐ<ος 'ών έξαγωγίμων 6ιομηχα-''κώ· πρθιόντων», την άποία θά όργο νώση τό Σι;μ6οώλ|θ, Προωθήτ-εως των 'Εξαγωγών μέσα στήν Διεθ νή "Εκβεση μέ οικοττό δημ ι- οι/ργία έ,ιιττοιριικώ1· έτταφών. Στήν «Εβδοιιάδσ» αύτη μετέχοι/ν οί τής «οί ττλΒΚΤθβιομηχανίας. των έτοί μων ένδνμάτων, τών δερματίνων ιίίών, ύποδηματο6ιομηχανίας, τόπ—τΐοΐίργίας, είδον λαικής τέ- χνης, τροφ,ίμ^ν κοί ττοτών, ττλα- σΤχών εΐδων, εί δών ύγιε.ινής καί ιιδών έφαρμογής ή·λβνηιρισμοΰ. Μιά αλλη ένδΌψέροιυσα έκιδή- λωοη ή οττοία θά γίνη στά ττλαί σα τής διοργανώσεως. ς , είναι τ0 οννέδριο της "Ενώσεως Διεβνώ/ν 'Εκ04σ€ων ττοθ βά ττραγ- ματο-οιηβη στήν ©εο-σαλονίκη μίτοξύ 17ης κ«χί 19ηις Όκτ,.»*οί ου Στήν "Ενωση Δ ι εθνών 'Βκ&έ σε»ν μετέχουν 120 διεθνεΐς Ικβέ οτις άττό 36 χώρες, μεταξύ τών κ. Νιικ Μακοιρέζος ό όττοϊ τος( δέγ 6ά ήταν λογικό υπό τίς τρέχο-υσες, τ.μες τών ΐή 0 ν ί ,. μα κροτπροβεσμα κεφάλα'α σ μέτο- χές, έκτός ά> παιξο^ άγοράζον-
'ας «μέ τ ό κάτω» καί πουλώντας
<μΐε τά ·πάν(ΐι» όπότε θά κερδί- τήν άφερολογητη ύπεοαξία δμως δέν μπορούν νά ύττολογίζου'ν στό μέρισμα γισ τί στίς τρερισσότερίς μςτοχες εί ναι μι«ι?ότ€!>ο άπό 1% τρεχούσης
τιμής( δταν οί καταιθέοιεις δινονν
5%—8%. Κατά συνεπεία τά Μ.
Φ. θά «ινηθβ&ν έκ^ός χρηματιστη
ΔΙΛΣΦβΑΙΣΙΣ .ΥΜΦΕΡΘΝΤΘΝ
έξ
ση
ς χρημαιστη
γιά την έττΐνδυ' <608)70) δόν κόν η Φυσιχο Άκροθιγώς, χβές, είς τά άποριρέοντα προ&λήματα έκ τής έφαρμογής καί έν δι τοΰ θεσ μ ου των Έταιρειών Δια χειρίσεως Άμοιβαίων Κίφαλαί- ων ώς πρός την δασφάλισιν των σΐΓμφερόντων των μεριδιουχων. Τά πρσδλή,ματα αύτά άφορούν κυ ρίως είς την σύγΕΙεσιν τής συμ- μζτοχής ςίς τά χεφάλα'α της ίδρυ θησομένης 'Ανωνύμοι» Έτα'ρείας Διαχειρίσεως καί *ι!ς την τοττοθέ τησιν των χρημάτων τών άποτα- μ'ευτών τών ^Μούτοναλ φούντς». Βεβαίως είς δ,τι άφορά είς τό πρώτον θέμα, ό ίδρυτικός Νόμος ιίς ν*μ' ίων των σέ άσφα λεϊς κ«ί ιέπ.κερδείς τίτλονς. Έν πάση όμως περ'πτώσε> έ-
πε'δή τα μ:ιρίδια των Μ Φ θά δ α
τίθενται στό άττοταμιευτικο κοινό'
κόν ή φυσιχόν πρόσωπον νά συμ
μετάσχη είς τό καταδεδλημένον
μετοχικόν κεφάλαιον — ουχί κο
τώτερον τών 5 ΟΟΟ ΟΟΟ δραχμώ"
Άνιυνύμου Έτοτιρειας Δια
ιμιευικο κοινό
μέσω τΐαύ Χρηματ,σ^^ρίου. ττι- Χ°'Ρίσε"ς τ«ν Άμοιιβαίων Κεφα
στβύετα, δτ. θά άναχαυφισ&οΐΛ· · λοίίν ό ώτ
κ<χτα ανώτερον , θ αχαυφισ&οΐΛ την πιεστική ζητήση μετο,χικών τί' το° 50% σύτοΰ. Κατά τόν αύτό, τλΜν, ποΰ ανεξαρτήτως αίτίων ε Νόμον· ^ 2)5 τουλάχιστον τού δή ϊ™*1*™ κεφαλαίο τή ώ '« Βΐο-κιε^ άνιεΑακ-ΐκή προ , ϊ™ ά«ε6άζει καθημερινώς τίς ετα πε'δή σφορά τιμές στ© Χρηιματιστηριο ΜΙΚΡ,ΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ — Κατά 7% αύξήθηκ^ ή μέση κεφαλαίου Τή,ς ώς ά'ω αιρειιας δέον όπως άνήχουν είς άνώνυμον εταιρείαν, έχουσαν ο- λοσιχε·ρ·ος καταδ:6λτ|ίΐένσν κεφά. λαιον 150 εκατομμ. δραχμών Έκ ος άνέφερε «Ένεκρίθησιαν υπό τής Νομι- σματικής Έπιτροπής τα σχέδια Καταστατικών τών υπό σύστασ ν Έταιρε'ών Δ'αχεΐιρίσ&ως Αμοι¬ βαίαν Κβφολαίίοη^ αί οποίαι ί- δρύονταΐ τή πρωτοβουλία τής Τραπέζης Έπενιδύσβων καί τής | £ξ£αμΛ κλήρωση τώ' τι.μ.η των διαικινηθέιντων μέσω ί- τοΰ τελβυτβίου τούτου, ε1"αΐ δυ χθι/οσ-καλών νωττών άλιευμάτων.' νστ°ν' ΧωΡ·ς νά βιγή 'ό γράμμο τον -ερ,ασμένο μήινα Ιούνιο, ένΜ' τ°° Νόμον, νά άλλοιωθή η σύν. ή ίταραγωγή των αύξήβηκε κατά θεσι<: τής °νμΐ«*τ«>Χής, «ς ταύ·
13% και ,' σκνολμκή άξια των ά-' ττμ/ συν*λαι6εν ό νομοβέτης. Δη-
λιειΛενΊ*ν 3 987 τόννον νωπών λαδή ύ1)ίστατο! !
Π
ΤΟΥ 5ΕΙΘΪΣ Ν1Ρ0ΓΡΑΜΜΛΤ0Σ1973-77
ττό ιιορφή,ν έοσφαλιστικών έται-
ρειών κλπ Όπωσδήττοτε, δμως Ι
ουδέν εχομεν νά κοτταμαρτυρήσίιι Άατί&ς.ται ή έκττόνηση είδικώ"·· νατττύξ€ως των γ€ωργι<κών συνε- δατ>«εΊω' έττ' ένΐχΰ<ρω χρηματογρα μέν ττε,ρ-ί τής άγα&ής ττροθέσί.ως ττ;ογραμμάτων χαί μελετ«ν σέ άρ ' ταιρισμών γεωργι.κώ·ν 6'ομηχανι- ] φων ευθύς μετά την λιήξη των καί τ ών5ύο τραττεζ «ών συγκροτημσ μοδίους φο-ρείς, στά πλαίσΐα τής ών καί τΓροιμηθ:ίαις γεοιργικώνέ ^ θά τροδαίναυν έ"ν άνάγκη στή ά ή ' δ ή ΤΒ ή τ«ν τής χώρας μας, τα όποία <ϊ- οργανώσεως τών εργασιών κατταρ' ηοδίω/ στήν ΕΤΒΑ ή έκτίμηιση ' μεση έξόφληση τών όφειλών έκ δα πεδύθησΐαν είς την προσπάθ.'ΐαν τισεως τού 5ετούς προγράμμα-[ των έττενδύσΐων, πού άπαιτοϋνται νειων έπ' ενεχύρω χρηιματογρά- οβύ^ήν, ήτις δέν στερείται καί έ- τος 1973 — 17, μέ σκοπό την ύ γιά την όλοκλήιρωση τής ύποδο- φ»ν ίύθύς ιιετά την λιήξη Των καί π^ειρηματκών κινδύ'ων πθοοήθηση τής καταρτίσ£ως τού' μής των 6ιομΓΐχανι.<ών ττεριοχών θα προ&αίνουν έν άάγκη, στήν Αλληλένδετον μέ τα προανα- ( και την καθολική συμμετοχή τών( καί στο ύποφγεϊο Πθλ'τισιμοΰ & άμεση ρβυστοποίηση των δανείω^ ψερΕέν πιόδληιμα, είναι καί τό κρατικιών ψορέωνν δσο καί των ( Έπΐ-στημών, ό προγραμματισμός μέ την έκπσίηση άναλόγου άξίας θέμα τής τοπιοθετήσιεως των άπο παραγ(·>γικώιν τάξε»ν, στή μελέ-'Τής άΜοπτύξεως τής έίπισ^ημονι- ένεχυριασβέντωι' χοιειογράφων, μέ
ταμ'ιεύσεων είς έττΐΜδύ3·εις Ό κα τη τών π»ο6λημάτων τών οποίων κης έρειύνης καί της τεχνολογίας σω τοϋ Χρηματιστηρίου Άξ'ών
τά -ά ανωτέρω ελεγχος τής Έ- τήν αντιμετωπίση 6ά προγραμμα. | Μέχρι τής 31ης Ίουλίο υτού ( Τσΰτο προκύπτει άττό άνακοίνω-
τα'ρειας Διοχε'ρίσϊως· δέν άπο- τίση τό νέο 5ετές σχέδ ο | τρέχοντος ετοκς, οί περ'φερειακές ση τής 'Υποεπιτροπής Πιστώσε·
κλείει την Τοπο6έττ(σιν τώ" έν Συγκεκιριμένα, τό έ,ργο των ό ! δ'οικήσεις θά πρέπβι νά εχουν υ αν τής Νομισματικής Έπιτροπής
λόγω άποταμιεύσεων βίς έττενδύ- μάδων εργασίας, γιά την έκπό πΐοβάλλει στό ΰπουργεϊο Κυβ€θ- ' ή όποία άποφάσ'σΐ κατά πρόσφα
ον.ς, έξιπτηρετούσας τά οικονομ ι νηση τοΰ προγράμματος, άναφίϊζ νη'Ίκής Πολιτικής τίς τελ|κές τη συνεδρίασή ττ|ς. τήν αύστηρή
κά συμ«ίέρο/τα δχι τ^,ν άποταμι- τα' στόν άπολογιο-μό τής ττορ:ΐ- ποοτάσεΐς επί τών δυνατοτήτων ' έφαρμογή τών δ:ατάξεων π'ρογε-
ευτών, άλλά τής έταιρείας, δια άς έφαραογής τοΰ ήδη λήγοντος άναπτύξεως τής πειριφερείας των νεστέρων άποφάσείον σχετικώς μέ
χειρίσεως Ασφαλώς, ό Νόμος ό έτονς ποογράμματος 1968 —72 γιά την προσέχη 5ετή -περίο&ο/ την έξόφληιση των τραπιεζικών δα
ριζει, οτ έπενδύσΐις είς χρ:ώ- καί στήν υπόδειξη έναλλακτ'κώ' μέ £ργα καί μελετες ττού θά χρη νείων με ένέχυρ© χρηματογράΐ)ων.
γροιφα η μετοχάς έταιρείας τινός στόχων γιά τήν νέα 5ετή περίοδο μαΤοδοτη|θοϋ' μέσω τοθ προγραμ Ύπενθυιμίζ·ετα' δτι έκ τών άπο
ή ετέρας έξηρτημενης ύττ' αυτής ( 1973—77, πρός άνάτπνξη τώ' ματος δημασίων έπιενδΰσεων. | φάσεων αΰτών δέν έπιτρέπιε·Γαι
δέν έπ'τρέπεταιΐ νά ύπερβαινου> κατ' ίδιαν τομεων ιής ελλην'κής
«ατά τάς τιμάς κτήσεως τ0 1) 10 οϊκονθμίας. Μέχρι τού τέλους τού κων δυο'κήσεων θά άφοροΰν τα
τής καθαράς άξιας το0 'Αμοιβο; τρέχοντος μηνός Ίουλίοι» οί δημό εργα υδρεύσεως, άποχετεύσεως,
ή
Οί ττροτάσεις τών π«ιρΐφ&?«ια | παράταση τών δανείων έττ' ένε-
χοω χρηματΐστη,οιαιχών τίτλων,
πέραν τ^ ο μηινων ί/έ ώ
ουΚεφαλαίομ ή τό 1)10 τού κα σιοι όργανισμοί, δτττος ή ΔΕΗ ό τουριστι.κής ίιποδομης καί κα^α-
άπόφαση δίδεται έγτολή σΤόν γϊ
όέθή
γ
κα νικ όέττιθίϊωρητή των τραπεζών νά
παροΐχολουθήση διά τών όργάνων
Εβηκής Τραπέζης Έπενιδύΐεων λαιοποιήσεως τής ΙΟΝΙΚΗΣ Ά
Βιομηχανικώς Άνα—τύξεως (ΕΤΕ σφαλ'στκιής ΕταΊρίας
ΒΑ) ΟΊ ανωτέρω ηταρεϊς ίδρύον
ται βάσε, τού Ν.Δ 608, διά τοθ [ ΟΙ ΝΑΥΛΟΙ ΦΟΡΤΠΣΕΩΣ
ότποίου εΐσήχβη είις τήιν
ό ε
ίχφύων αύξήθηκΐ κατά 21% ι Α«ΥΧ<>ς νά πί,ριέλβη είς εν νομι-
— Την προσέχη Τρίτη 18ην κον η' Ψ1"""^ ττ,ρόσωπον, χωρίς
τρέχοιντος 1.30 μ.μ. θά γίνη ί, Ι τούτο ^ έαφανίζεται, τύπο,·ς, ό
κεφα Τ' συγκβντρωνιει ποσοστόν μετο.
άνώτερον τού έκ τοΰ Νόμου
όρ'ζομένον 50% Πλέον συγκεκρ'
μένως, τουτο δύναται νά συιμβή
είς περίπτωσιν, κατά την οποίαν
ΟΙ ναυτιλιάικές' γρ«μμεςΓ"ττού' δ^° εταιρείαι άνήκουιν είς ενακαί
μας ό θεσιμός τών Άμοιβαίων Κε είναι μέλη τής Σάουθ καί Σάουθ 7°ν ^ύτ.άν έπιχειρημα^ικόν δμ ■
φαιλαίων, πρός τόν σκοπόν τής *""' "^ ' "
άνοοτ τύξεως τής ' Ελλην" κης
φαλαιαγοιράς
»Δεοθμένου δτ1 τό δκχμορφιηθέν
είς τό Χρηιμαιτστήιρΐον έ-ίττεδον
των τι·μών τών βίσηγμέ^ων μετο-
χών θεωρ^ίτα1 υψηλόν ενεκρίθη,
υπό τής Νομισματιικής Έττ^τρο
ττήις ή πρό>ο«Γΐς τής Τραττέζης Έ
ττενδώσεων καί τής ΕΤΒΑ δττως
τα συσταθηο-όμενα Κοινά Κεφά-
λαια άττόσχοι/ν ττανιτελώς) έττ!
διετίαν τουιλάιχιιστον ·πάιση.ς άγο-
ρας είσηγμένων έν τώ Χρηματιστη
ρίω μετΐοχών Άνωνύμων Έταιρι-
"Αφρΐικαν Φρέιτ Κόνφερα>*ς. πλη
ροφάρησαν τούς φορτωτές, δτι
Τούτο καθίσταται πλέον ή
έμψανές. εάν ληφθή ΰπ' όψιν, ότι
δεδομενου δ^ι ή στερλίνα άττοτε-1 το έκδη,λωθεν £νδ,α,ί€ι0ον διά
λεΐ τό νόιμιο-μα τής Κόνφερανς, 01! δ ν έαοε' αι^ών
νσύλοι οί ότΓο.ίο, εΐν,αι ττληρωτέ.
των έταιοε'ων αι^ών εκ.
έκ τών τραττίζικών συγ
ων».
οττοίι»ν καί ή
"Ε<θβιη Θ£(«ταλονίκη·ς. Τό ττβρνσι^ό συ.έ δριθ εΤχί γίνει στήν Μάλτα Σχίτ'κά έγνώσβη δτι, έν δψί-1 δι οργανώσεως τού 39ονι συ- ί τής "Ενώσεως Δ ι εθνών Εκβίσεων Θεσ)νίκης εφέτος σ'ήν θει»βχϊλονίκη/ αφιχθη ττροισφάτως Συιμτϊληρωματεκά άναφερε,τοα δ τι, έττειδή τα Μ'θύ^σοναλ Φάντς είναι1 ί.τα''?ίες, υπό την μορφή κοι νωνίιας δικαιώματος, τών όττοίων τό εΐσόδημα — &ρα καί ή ττρόσο- δος των μεριδούχων των — ττροι- έρχβταιι άττό τήιν έττέινδυυη κεφα¬ λαίων σέ μετοχι,χ'θύς είσηγμέ-ους καί μή στό χρηματιιστήριο τίτλοι>ς
άπό ομολοιγίες, καταθέσεις, με-
ρίδια ξένων Μ Φ κ.ά. ττεριουσια
κά στοιχεΐα σταθεροΰ ιίσοδήιαα-
δραστηρ'ότητας, 6
ταβεολη,αένοι; αετοχικού κεφαλαί- ΟΤΕ, ό 0ΣΕν ή Ύι—·;ρ·ισια Πο σκειιής σχολικών «τ'ρίων.
ου τής έκιδούσης τα χρΐώγραφα λιτιικής ΊΑεροττορίας ό ΟΛΠ, ό βορασμό ζωνών γεωργικης,
ή τάς μετοχάς έταιρείας ή έν ττε Όργανισμος Τουρισμοϋ, τα Ελ- στικής) βιομηχανικής καί οίχ'στι τού την αύστη.ρή έφαρμογή των
Ρ'τττώτει έταιρ:ιών αί ό—οιαι Τ«. ληνυχά Ταχι/8ϋ>αιιεΐα, ό Όργαν'- κης άνατττΰξεοις και τίς όΛάγκες διατάξίων τών έν λόγω ποφάσε-
λοθν είς σχέσιν έξαοτήσεως ττρίΓ σμός Άττιοχετεύσεως κλττ., θά χοηματοδοτήσεως τών έργων αύ ι ων καί ν' άναφέ,υη στήν 'Υποεητι-
άλλήλας ή έ'ναντι τριτης, τό 1) ττρέττει νά έχουν ύττοβάλει στήν των, κλιμοκούμενες ίντός τής τγρο Ι ιεο-πή Π'στώσεωι/ κάθε σημειουμέ
10 τού κατα6ε.6λημένου μετοχικοθ Διεύθιτνση ΠρογραμματΐσμοΟ τίς σεχούς δετίας | νη σχετική τταράδαση, καθως καί
κεφαλαιθυ τής έχούσης το μείζον έ<τιμήσεις των απαιτουμένων έ- Τέλος γιά τόν σχεδιασμό τώ^ την έπιβολή των σ>χετικώ'' κι/ρώ-
κεφάλα'θΐί έταιιρε,ιας. Έν τουτο ς ττενδίσεω11 κατά τή" ττ:ρίοδο κατ' ιδίαν ττρθγραμμάτων τοΰ 5 σεων
ανεξαρτήτως τού ττοοΌστοΰ των 1 >73 — 77, σιιγχρόνως μέ τίς €το0ς σχΐδίου ο!κονομικής άνα-
έττενδύσεων είς μή άποδοτικάς ττη —ροβλεψε'ς τών σνναλλαγματικών τττύξεως 72—Τ καθορίσθησαν
γάς( δεν τταύοι τούτο νά συνιστά έπιδαΐύνσίων έχ τής έκΤελέσεως τρείς άοχές· Πρώτον, προσαρμθ-
ζημίαν — μ'κράιν ή μεγάλην, ά των ττρογραμματιζθιμένων εογων γή τού δετοϋς —ρογοάμματος στίς
οιχέτως — διά τόν κοινόν άπτοτα Τό ττρόγραιαμα τοΰ έκαυγχρο- έττιδιώξεις τοΰ ττρογράμματος μα
μιευτήν νισμο3 τής δημοσίας διοικήσεως κροχρογίου ττροοτττΐκής ττροτεραιό
άνετέθη στήν Γενική Δ εύθυνση Τητες τοΰ όττοίθυ θά ττρέπει νά
Πρός τούτο, διά νά αποκτήση Δημοσίας Δ'εικήαειος τού ΰττουρ ληφθούν ΰπ όψιν ίδιαίτ:ρα στούς
ό νέος ούτος θεσμός τή> έιιττι,στο γ:ίου Κι.ι6ΐρνητιχής ΠολιΤ'κής, τομεϊς έκαταιιδεύσεως, δημοσίας
σιύνηιν τοθ ευρύτερον άττοταμι:υτι χο ίστό Συμδούλιο Χωροταξίας δ'οι·κήσεως, πα'οαγωγής κ,αί ττρο·
κο.3 κοινού. —ρός τό οποίον κυρί τού αυτού υπουργείον, ή κατάρτι
είίιεΐί ίε!οαρχηιμένων ττροτά-
άν ρυθμιστ'κών σχεδίων,
άττίυθύνεται,
ύπάρίη αύστηοός £λεγχος έ< μέ σεων ΣΥΝΤΑΞίΟΔΟΤΗΣΙΣ ΔΙ' ΑΤΥΧΗΜΑ ΜΙΣΘΩΤΟΥ ΜΗ ΑΠΑϊΧΟΛΟΥΜΕΝΟΥ ο, στόν λιμένα τής φορτώσεως, κροτηματων, μέ πολλαπλας έ"!- θα γινωνται δεκτΐοί μά·Ό στό έθ νικό νάμΐΐσιμα τής χώρας τού λιμ*: νος τής φορτώσεως· ώς ένα μέ-, τρο έπε'γούσηις άνάγκης. Επί- ] σης οί ναυτιιλΐακές γραμμες ά^ε κοινωσαν, δτι γιά νά δια'ηρήσουν την άξία των νκχύλων, σταθερή ή μετατροπή τή,ς στβριλί''ας (ή ό --------- ποία διακνμαίνεται έΊλευθέρως ά Διά τής ΰπ' άριβμ 2390)72 πό τής 23ης Ιούνιον) σέ τοπικά αποφάσεως τοϋ Συμβουλιον τής ν-ομίσματα, θά είναι πραγματο- | Έπΐ<κιρατείας (α' τμήιματος) έ- ποιήσιμΐος μόνο βάσε, τής έτπσή κρΐβη, ότι ιέκ τού συνδυασμού τ& μου ίσοτΐμίας ή όττοία έξαγγέλ σχετ'κών διατάξεων τοΰ ΑΝ 184 8η,<ιε και έφαρμόζεται άπό τό Δ )51 «περί Κο'νωνικών Ασφαλί. εθνές Νομ'οιματικό Ταμεϊο τήν σιεων» (αρ·9ρ 2, παρ. 1 καί 34 22 Ιούνιον τού 1972. Οί νοιυτι-,τορ Π προκύπτει δτι δέν άπο λ'ακές γρ«ιιμές πού με^έχουν στήν Τελε·' προι/πόθεσιν τή,ς χοιρηγήσε Κονφΐΐραινς αυτή, καταληγοι»ν στήν ως τταροχών έξ εργατικόν άτυχή ανακοινώση τους δτ, έλπίζοι>ν »»ατο5 {| σ"ε"τλή,ρωσις αριθμού
πώς τά μέτρα αύτά είναι πρόσω ήμερών εργασίας οίς την άσφά-
0 χοορακ^ήρος καί θά άρθοΰν λισ'ν τού Ι ΚΑ Έξ αυτού προστί
θεται — παρέπεταχ δτ, δέν είναι
νόα'μος ή άπόρριψιις αίτήσεως
ρους τής Πολ'τίίας καί νά διέπη τοα,ο στ κης ά·ναπτύζ-/ως, ζωΛ'ών
σωφροσύνη τούς δ ίνθύνθγτας τάς ΰιθ-ΐτχαν κης συγ ν'εντράαιεως, κα
έταιρείας αύτάς, δ'ά τό σνμφέ- θώς καί χάραξη τής άκολουθητέ-
ας ττολιτιικής επί τών έμπραγμά
τών άκινήτων
Στό μεταξύ σννεχίσθη καί χθές
ή πορατηρηιθείσα ά)πό τρ'ημέρου
ά
κά ιψη των μετθχών
Χρηματι
ρον δλων ...
άτφάλ,τιν αυτήν), δέν ά
φ:ρά μόον κατά την έννοιαν
των
καί τής γής
Μεταξύ
στό ΰτΓουργεΐο
Έθνι,κης Οίκ,ονομίοίς (τομεύς Β1
ομηχανίας) ανετέθη ή έκπόνητη
τού 5ετούς ττρογράμματος μεταλ
λΒΠΐκών έΡ^υνών. στήν Τραπέζα
τής Ελλαδδος το 5«Τες σχέδιο
Τής σχετικής διατάξεως τού £ν Χ»ημ«τοδοτη,σίωςτ στην Άγροτ,
λόγω διαταγματ:ς, τούς άνήκον. ^ ^Ρ™**.* τό ττρογραμμα της ά
στασίας τού ττεριοάλλοντος. Δεύ
τερον, ό σχεδιασαός τωιν
ώστε νά καταστή άποταλεσματι
«ή ή έφαριιιογή των μετρων
θά τρίθτοίθοΰν καί νά έλεγχθή ό
βαθμός τής επιτυχίας των και Τρί
τον νά ληφθούν ύπ" όψιν οί άπό
ψε'ς των παραγωγικών τάξ.εων έ¬
ττί τών — ροδληιμάτων καί άναγ.
κων εκάστου τΐομέως γιά την ττί
ρίοδο 1973 Εως 77.
ΚΑΜΜΙΑ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΣΤΗΝ Ε
ΞΟΦΛΗΣΗ ΔΑΝΕΙΩΝ ΕΠ' Ε-
Ν,ΕΧΥΡΩ ΧΡΗΜΑΤΟΓΡΑΦΩΝ
Οί Τράττεζεις θά έπτδιωκου>^
ΧΜιρίς κ»αμμ'ά καθυστέρητη, την
'■ ■< ■ . ε γ τγ ι ■ τ ■ ■ αμ&ση έξόφληση των όφειλών έκ ψη ρευστών. η στήριον "Αξιών, μέ αιίσθητές άπω λε'ες τόσΐον στόν τομέα των τρα τΓεζοασφαλιστιιχών μετοχών — -λήιν τής ΕΘΝΙΚΗΣ καί τής Τοα ττέζης Ελλάδος — δσο χαί στόν κλάδο τών έμττ'ορικών καί 6ιομη μετοχών Είς τούς κύ- κλονς τής χρηιματ«στηριακής άγο ράς έττΐ.ιορατεί ή έντυττωση, δτι ή ττρόσφατη ύττοχώρηση, ή όποία ά νεκούφΐσε κάττως 11θύς τταρατηρη τές τών οίκονομικών έξελίξεκον οί όποϊο' είίρισκαν άνεξιήγητη μάλ¬ λον καί άδιικαιολόγητη την συνε χΐζομένη άνατίμηση σέ έπίττεδά ■πον έικΐμηδένισαν τίς άποδόσεις, όφείλετα, μάλλον σέ δοαστηρία τταρέμιβαση Ωρισμένων Τραπεζών καί ταμείων. Οί όργανισμοί αύ¬ τοι επωφελουμένη ι τών ύψηλών τιιμών πού διαμοιρφωθησαν ττροσ- φάτως στό Χρηματ'οτήριο ρευστο ττοιούν μέρος τοΰ χαυτοφυλακίου των κ«ί ~ρο6αίνουν στήν άνάλη- τό συ^τομώτερο διτνοττόν. ΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΗΜίΟΥΡΠΑΝ ΝΕΟΝ ΚΤΗΝ6ΤΡΟΦΙΚΩΝ ΜΟΝϋΔΩΧ "Ηρβησαν τα έμττόδ'α τών ττραγμάτων έγγυήσεων γιά Χρηματοδότηση των «ών μονάδων «αί έττβκτ«!νετσι ή διάριιεια των σχετ'κών δανείω' Υιό τήν Ίδονση κτ.ινοτροφικώιν έγ κοταστό,ο-εων άττό 12 σέ 15 χρό νια Καθιε,ρώνεται σιιτ/χρόνως ή ΐξόφληση των δανείίιιιν αύτών μί τα την εναρξη τής λειτου.ργίας των χΐηιματοδοτουμένων κτηνοΓοο ϊικώ; μονάδων καί μελετάται ή θπτοκίντρωση κατά 99% ττερίττοι) των άρμοδιοτήτων τής Αγροτι· *Πς Τραπτέζης' όσον άφορά στη χρηματοδόττρη κτηινοτροψ·*'ώΛ 5ν( από κέντρο, στά ύττοκα ης^ στηι-' ττίιρΐφέιρ-'α Τα τταραπάνω προκύτττουν ά Ό χθεσινές ς ιού ύττοδι θΐκϊ)Τού τής Άγροτικιής Τραττέ- ζ καθηγητού κ Άντ, Άδαμο , μέ τήν εΰκαΐιρία τού ττρα ΥΐίβτοτΓθιηθέντος στήν Παντειο Σχολή ο'ΐ/νε&ρίου των κτηνοτρό ^ γιά τήν συνβργοιαία μέ τή/ ή τάξη, στήν ττροττά άνοπτύξ*ως καί 6:Α'ΐώσεως ιταραγωγής ζωοκομΐ'κών ττρο ρ:, δτι μέσω τής "Αγροτΐκής Τρα τΐέζης τό όλικόν ϋψος τής μακιρο ϊυ δανε'οδοτήισεως τής κτηνοτροψίας θά φθάση εφέτος τά 1.750 έκατομμύρ^α εναντ( 1 558 τού 1971 καί 772 τού ΐ!·70 "Ηδη δμως, χατέληξις, οί προσπό θε'ές μας δέν στρέφθ'νται μό>.ο
στην ττοσΌτιικιή αΐίξηση τώσ κεφο
λαιων· ττού δ'ατίθενται δΐ' έτΐΐν
δνσεις στήν κτηνοτροφία άλλά
κ»! στήν ττοιοτΐική 6€λτίωση των
—ραγματοττθ|θυμένω
γιά τήν δημιοι»τγία συγχρόνων
ν μο>'άδω·ν»
Έξ αιλλου, ό κ Αδοΐμόττουλος
©τ^ ή διοπροφή τώ;
ττού καταχλύζουν τήν
Ελλάδα καί ή στρος,ή τής κατα
ναιλώσιιως λόγικ άόδου τού 6ι°'
τ' κου έττιπέδοι» στήν κατανάλωση
κριέατος δημ Ιοιι,ργεϊ ϊνα σπουδαίο
•πιράδληιμα στην «^τννοτροφία τής
χώρας, τό άττεϊο έξΐιδ κτύεται
λή
άναλογΐο£ντο·ς ΦΚΕ ή"ταν
τποί χορηγήσεως παροχών λόγυι
έργατΐ,κιοΰ άτυχήιματος διά μόνον
τόν λόγον δτ' ή έργασία κα'ά
την διάρκειαν ή έξ άφορμής τής
οποίας επήλθε τό άτύχημα δέν
ήτο «κυΐρία» έν σχέσει πρός άλ¬
λην έίρ' δσον καί είς περίπτωσιν
παντελούς ελλείψεως αλλης έργα
σίας τού ΰποστάντος τό άτύχημα
δικαιοΰτα1 ούτος νά τύχη των εί-
δικών παροχών λόγω έ|θγατΐικού
Στήν αϊτιολογ'κη έ'κ,θ^ϊη τού άτυχήματος πειρί τού οποίον ό-
σχε&ίθν Ν Δ περί τροποποιήσε- λως έξαιρετική πρόνοια
ως και σιιτμπΐληιοίΐσεως ωρισμένων ται είς τήν άσφοΕλιστ'κήν
διατάξεων τού ΑΝ 660)37 πε σίαν
ρί τοΰ φόρον κύχλον εργασιών, το Επί τή δάσε' τών άνωτέοω ή
ύπουιογεϊο θ'κΐανολΐκών άναφβρει απόφασις τού Σωμδουλιου τής
ότ επειδή μεχρι τοϋ&ζ οί υπό Έπικιρατείας £·<ιρ*νίΐν ώς μή νό- χρεο' στήν καταβολή τού φόρου μ'μον την αίτιολογία^ κύκλον έογασιών δφειλαν νά έ- ως τής δεντεο<:6αι8ΐμίιεν άσφαλιστι ..... ΙΚΑ σκέ ς ή ττΐ'δίδοι. ^ δηλωση στό τέλος καθ: κης έττιτροπής έφέτ€ω/ τοθ μηνός, στην όιτοία πεοι^λάμβαναν στηριχοεΐσαν έΐτί άΐντιθετιων τά ά<αίόΐριστα έξο5α πού ύττρχχ- ψεων κα'ι χαρακτηρίσας ώς «έκτός γματο—οιήθησαν έντός τού άμέ- εργασίας» άτύιχηιμα, διά μόν: έ σως ~ροΓ1γονμένο^ 30ηιμεροι/ καί λόγον έσημ-:ιώθη τιθύτο νά καται&άλονν συγχρόνως τόν ά κατό· τήν δ άρικειαν οττασχθλήσεως ναλογούιντα φό-ρο, έδημ ουιργοϋν'θ μή έχούσης τόν χαιρακτήρα «κυρί -ρο6λήματα στούς ύποχοεους (Σ ^ έ-αγγέλματος» &λλου διά τής ϋπ' ϊδιαίτεεα αίτά την έπέ<ταση θεσμοΰ ού φάοον σε σ«;εία 6ό κύ<λον έ?γα 2398) 72 άττοφάτ:ώς τοι> τό
τιΐχνικών επι καστήριον εδέχθη δτι διά τοϋ
τας είς την <ατηγορίαν αύτή·ν ττρο ( σωττ.κ^ς Άφερά «αί τούς έξ αύ( τών ελκοντας άσφαλΐστΐ'κά δικαι ώματα έμμέσως ήσφαλισμένους, διά τούς όποίοΐίς ό αύ^ός σκοττός άσψαλ στ κης π,3οσΤασίας ϋφίστα τα' Καί αύτοά συνεττώς, συντιρε- χουσών των ύπ>ό τής διατάξεως
αυτής όριζομένιον ττροι/π5θέσεων',
δικαιΛνται νά κάιμου'ν χρήσιν τοϋ
•παρεχομένου ή
ΠΡΟιΜιΗΘΕΙΑΙ
ΕιΚΤΟΣ ΕΝ Ι ΑΙ ΟΥ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
ΈνεκρίθΓ, τταρά τής Έπιτροττής
Οικονομικωσ Ύττοθέσεων, ή έκτός
τοΰ Ένιαίου Προγοάμματος Προ
μηθειών έ'τους 1972 π'ραγματο-
ττοίησ'ς
δώ δ
ών δ αφορών εί
ς
δών διά τάς ανάγκας των άκολ)ού
θων φορέων ι
Ύττουργείου
Ύπη
ρβσιών: Διά την ιτιρομήθ^'αν άλα¬
τος ίωδιομένον, προδολέων ε«ό-
νων μεγαφάινων, ιιιιχροφώνΐ'ΐν, βερ
μοκοιτίδων κλπ. συν'ολ'κής άξίας
Α 795 Ο<1 δραΐχ., έχ τών όπθί(ον 3 441 000 δ>αχ έχ -ής έγχωο^ίου
τταιραγωγής, 1.247 000 Βραχ δ ό
διειθνούς διαγωνιι:τμού καί 117
00<ι δραχ , έκ χωρών διμερών συμ φωνιών 'Υπουι^γείου Έθν:«ής Οίκονο- μίας (τομ^ύς Γεωργίας): α) Δ'ά την ττρο^ήδΐΐ&ιν άλονμινίου, τρν πάνων καί κλαϊευτικ&ν ί,ργαλεί ω' άξίας 2 265 000 δοιχ., έκ τώ οποίων 15 000 Βραχ έκ τής έγ- χωρίου παεογκγής καί 2 250 000 δραχ δ'ά δ·οθ»θ!>ς διαγων
ΟΙ ΕΑΜΕΙΕΡΓΑΓΕΣ ΖΗΤΟΥΝΙ2Η ΜΕΤΑΧΕΙΠΙΗ
Ι ΤΟΪί ΓΡΓίΤΓΣ
III
ως.
Τήν άνάγκη έψαιρμογής των όΐρ
βιρων 45 καί 46 τής Συμφωνίας
Συνδέσεως Ελλάδος και Κο'νής
Άγο;άς ,πού ττροι6λέπουν τόν κα
Οορισμό άπό τό Σνμδούλιο Συι'
δέσεως τού τρό-ποι» μέ τόν όιτοΐο
ή Ελλάς μπορεϊ νά έπωφεληθή
τών μέτρων ττού λαμβανονται
στήν Κοινότηταγιά τήν άνταλλσ
γή έργαζοαένων νεων και γ ο.
την έφαρμογή μ'άς κοινής πθλ.
τικής έπαγγολματ'κιής κα'α,ρτισε-
τΤ" ό έκττρόισωτΓθς των έρ
στό Σκμβούλΐο τού Οικο¬
νομικάς Ένι.ιργοΟ ΠΙληθυσμοΰι κα
τα τήιν ά-άπτυξη τής <-!;τηγήσε ώς τού, σχετικά με τίς θέσεις τής έογατικής τάξεως έ·ανη τού τίρο6λήματος τής έ>τάξεως τής
Ελλάδος στήν Εύρωττα'κή Οίκο
νομ'κή Κοινοτητα
Έκπράσωπος των Έλλήΐι/ων
ί,-νατώ' στό Συμδούλιο Οΐκοομ'
κ'ώς Ενιεργοΰ Πληθυσμόν οΐναι ά
κ Ευάγγελος Βοοιγίας, ό όττοΐος
ά'-έτττυξε πράιο-φατα τίς θέσεις
τι"ίς έλλΓ,ιν,ικής έ?ιγο!Τΐ<ής τάξεως, άποντώντας στά έ,ρωτή,ματα ττού έχε, 9εσε τό Σι,μβουλ'ο τού Οί- κον2ΐιιχώς Έχεργού Πλη&υσμοΟ χερή]3·εω). Υττ;νθιυμίζεται, δτι Δ τού ιιέτρου αύτοΰ έξαιροΰντο ό καταστατικόν τού Ταμείου 1)1970 τρο-σττσ'ήσαντθς τό ι <"μοΰ. 6) Διά την -ρομήθε'σι*/ 5ι ϊστατικόν τού Ταμείου Επ- «φόρ<.>ν συσικεη.ών, φυσίγγων άρ
στήν άνάγκη αυξήσεως τής παρα ΟΤΕ οί Τράπες>:ς καί Έττχε ρή κιουρικής Άσφαλίσεως Ηλεκτρο
ή βί ί έ ί ή ήλύ ύ ' ΐ
Μιλώντα; πρός τούς κτη,ΌΤΡΟ
1ι&>'ς έξ άλλοιι. ά ύφνττονργός Γί
ωΡγίβς κ. Π. Πιατταν«γίώτου άνί
♦«'ΙΊε δτι καταρτ ιιζο^ται κτη'οτρο
♦'»ό ιτρογράμματα ττολυετούς δι
οί
γωγής βοΐϊιίου κ«ί κ,ρέατος αίγο-
ς φς
τταιροχής ήλεκτριικΐού ρ:ύμσ ' Τεχνιτών Ελλάδος, παρασχίθεΐσα
Παρά την αυξήση τής τε; οί οποίες ύποιχρεοΰνται στη εύχέρεια πρός έξό(τληιστ.ν μή κα-
όήλοοαη καί στήν κιαταδολή τού ταδλ-,θεισών τυχόν ιχατά τό πά
κτηνοτροφ',κης ττσιροΓγωγης κατα
27% μεταξύ τού 1967 καί τοΰ
1971 στό ϋψος των 323 ΟϋΟ τόν
^ω^' έναντι 253 000 άνηστοί-
χως, ή Ελλάς έξο.ιχολο<υβεϊ νά εί ναι έλλειματ|ΐκή σέ κρέας, μέ ά τΓοτέλεσιμα νά δαπανά 100 έ"«χ- τ·ο'μμ'-'Ρ|οί δολλάιρ'α εφέτος γιά ό στά πλαίσια τού νεβ1" την είισαγωγή 12ΟΟΟΟ προγράμμο^ος 73—77, σκοπό την άντιμετώπ ση η ιμ η Μίιονεκτήματος τής χώρος, ή ό- ^ία δέν περιλαμιβάνίται μεταξύ *^ν ιπρονιομιούχιιιν ττεριοχών γιά Τήν ταχάρρυθμη άνάπτι/ξη τόνν«ν Ο ΦΚΕ. ΚΑΤΑΒΛΗΤΕΟΣ ΑΝΑ ΤΡΙΜΗΝΟ 'Μέ σ,χέ-διο Ν. Δ!ατάγματος πού κατετέθη άπό τόν ϋπουργό οίκΛ'ν —^.,—-., -■«..,„*,, ν^~^. κοβδηγητή κ Ι Κούλη στή Συμ "«ν καί προι6άτων, ούτως ώστε ή ! βονλεντική Έπιτιροπή, πσρέχε- ελληνική κτηνοτροφία νά έκσνγ τα' ή δ .εα/κόλννυη ύποδολής και Χρονισβή καί νά ά—ομακρυνθή το | δη|λώσεως των ά<αθαοίστων έσό Τ«χ0τερο άπό την παραοοσ'ακη ' δών καί καΡαβολή,ς τού άναλο- ]|Κ μορφή «αί ανταποκριθή στ«ς γο3ντβς επ" αύτών φόρον κύκλον εργασιών άνά τι?ίμηνο. έντός ^οί ττρώτον δεκαηιιέρου των μηνών αόξανόμενες άνάγκες τής ώσεως Πρός τόν σκοττό βύτό τά μετρα κβί κίνητρα τά ό ■"Όΐα θεοττίσθηκαν — άνέφιρε ό κ Παποναγιώτου — δ ευρύνονται, Μ άπίΧ ευρν, Με άττοπίιΧεο-μα οί κρατ'κές πιστώ °*ιϊ «τό μοιριιή εΐσοδηματικών ί Ιανουάριον Άπρ λίου — Ί ουλίοιυ κα,' Όκτω6ρίου εκάστου έτονς· γιά τά ακαθάρ'στα έ'σοδα . _ ' ________^. ... ^*^^ ^,^^Λ^^ ■ *Κ ΙϋΐΑ Λ €Λ Μ Φί ^^ΡΙ| ττού ·πραγμοιαο—οι.ήθηκαν άπό μοιριιή εΐσοδηματικών ί τσΰς ύποχρέους κατά Τό άμέσως ττρός την ελληνική κτη- | πιρση,γούμενο ήμτρΰλογια^ό τρί ία νά άν£λθο·>ν εφέτος σέ μηνο Μέχοι τούδε ή ύποχρέωση
3 έκοττοιμμύοια δραχαές ενα^τνΙ των φορολογουμένι»ν τόσο γιά
1 τού 1971 και 223 τού 1970 την δήλωση τών ά.καβσ?ίστων έ
*®ά ττρίιτει νά σημειωθή άνέφε ' σόδων δσο καί γιά την κατοοβο
μόνης σπόγγων, συ·^>λίκής άξί
άς 1 277 ΟΟΟ δραχ δ ά διεθνοΓς
διαγωνισμοΰ γ) Δ'ά τήν ττρομή
τα μβλη τον, τα
ολους τούς τομεϊς τώι-
επαγγελματικήν καί -παραγοιγι-
κών τάξεων, άπό τών άγροΤών χαί
έργατουποΛλήλω,ί μέχρ. των έμ
έφοπλιστών
ν έπαγγε>,ματιών. Τό
-
'αΦοο«ν συσκευήν
Τ Συμβούλίω θίκονομ'κώς
ήη ή ,ιν χ ά
φόρου έντός τοΰ μΒ&εττομένθυ μη ρ.ΐλθόν είσφθίών, διά τήν ύπαγο έλκυστρηος κλπ , συνολι,κής άξ!
Πληθι>σαο} συ»/εστή6'η, δττως είναι
^ άπο της πιραγματοποτησεως γήν είς την -ροα'ρετιι·αϊν άσφαλ' άς " 500 000
■ ών εσοδων Ηδη δμοος με την γ α-ν τού Ταμείον τών αύτοτελΜς ιτο.«ν 49.000 δραχ;
ττοοχοιιενΐί] μεταδολη οί υποχρεοι έ,;γα<ομένων ήλ«τροτεχ ιτών (με Ρ'οι) τταιραιργωγτνς 626 000 &ραχ , . , γνωστο, τον έκ των ο- ' , , 969 κατα το < της έγχω Σεπτεμ&ρι τού Κοι χ] μ χρ ,γ<μν ήτρχ (μ ς στήν καταβάλη τού φόρου κύκληΐ' συνέπε αν την άναδίωσιν άπολϊ-) διά διεθνοΰς διαγωνισμόν καί ώ θά βάλ - 825 οθθδρ-αχ , έχ χωρώ. διμαιά εργασιών θά καταβάλουν τόν ά. σθέντων ήδη. κατά τάς φόρο χάθε τρίμηνο. σάσας διατάξεις, δ'κο^ωμάτων έ II Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύμων Εταιρειών και Εταιρειών Περιωριομένης Ευθυνής δτι δι' άπο- φόσεως τού κ. Ύπουργοϋ ΈμπορΙου ύπ' αριθ 66378)4126 ιής 16)12)65, δημοσιευθεΐσης εΐο τό ύπ' αριθ. 660)23.12 85 Φ Ε. Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έιαιρειών). όρΙΖετοι δτι δύνσν ται νά ουνεχίσωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς τών Γενικών Συνελεύσι,ων καί τούς Ίσολογισμούς των δ.ά τής οΐκονομικής μας έφημβρΐδοο «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς εγένετο μέχρι τοθδε διά τής .ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ- πρό της συγχωνεύσβώς της. συμφωνών. ΔΑΝΕΙΑ 98 ΕΚ ΔΡΑΧ ΘΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗ Η ΑΤΕ ΕΙΣ ΑΓΡΟΤΑΣ ΚΑΙ ΠΤΗΝΌΤΡΟΦΟΥΣ νωνικής καί θίκονο,μιχής ΕπιΓρο πής τών Εύρωπαικών Κοινοτήτω", καί μέ είδΊκώτερΐο οτκοπό την γ^ω διαφόρων κυβειρνη- | τιχών μέτρων, τά όποΐα σννδέ ο^ται όμέτως ιμε τήν οικονομ κη άνιάπτυξη καί τή' κατα"*ομή ιοΖ έ©ν:ικοΰ είσοδήιαατος τής χώρας καθώς »α! τήν παρακολουθήση σπου5αιοτέ»ων θεμάτων, πού ά- Δάνεια σννολ'κού ϋψους 98. 4«>ρούν την Συμφονία Συνδέσεως
630 000 ένέκρι^ ή Έπιτροπή Πι' Ελλάδος καί ΕΟΚ
στώσεων τής Άγροτι*ής Τρο-έ-! Στά πλβύί.σια τής δραστηριό
ζης *ατά τή/ συνεδρίασιν τής 7ης τητος, ούτής ό έκπρόσωπας των
Ιουλίου, δι' άγαοάν καί έκτοο- έογατών άνιέπτνξε πρός τό Σ»μ·
φην 1.Ο4Ο μοσχω,^ καί 2 000 ά- βούλ'ο Οίκονομκώς Έμεργού
μνών πιρός πάχννσαν την ποομή- Πληθι/σμοΰ τό έργατικ,ό ττρόδλη
θεια1^ ικτηνοτροφών, την συγκέν | μα τής χώρας, άπό απόψεως έ-
τρωσΐ-ν κίτρων την ίδρυσιν έκ- παρκείας τής πο«οτΐ'χ.ής καί πο.
τροφείου θηραμάτων, προμήθειαν θτικής προσφσράς εργασίας έν
Ελλάδι καί έν άναφροά πρός τό
τής ενδεχομένης έπισπεύσε
Έπίσης ϋττό τής Έπ'τροπής 1
καθωρίσθησαν τά άνώτατα ποσά *»ϊ τής ελευθέρας κυκ,λοφοηίας έρ
των 6,ραχυπροθέισμ<ι)ΐν άλιευτικών δανείων τών χορηγουμένων άπ' εύθείας παιρά των ύποκαταστημά των τής Τραπέζης κατά την πε¬ ρίοδον 1972 — 73. γατών μοταξύ Ελλάδος καί χω?ών μ·ελών τής Εύρωπαίκής Οί κονομ κης Κοινότητος, μ«τά τό 1974 Συγχρόνως ζήτησε τήτν έπέ- κτασΐ, έκ μέρους τής ΕΟΚ, καί πιρός την Έλλάδατ των μέτρων όλτο)λιλαγής των έογαζομένων νέ- α' πού, όπως ύπιαστήριξε «Θά έ'διναν την βύκαιρία σ' έναν όρι- σμένο άριθμό Έλλήνων εργαζο¬ μένων νεων νά μαβητεύσοΐΛ' στήν άνεπτυγμένη βιομηχανία τής Κοι νότητθς κα! στίς ?εχνικές σχολες των χωρών μελών της, πού έφαο μόζοιυν προηγμενα συοτήματα ϊκ παιδεύσεως». Παράιλληλα, οί ττρο εοιχόμενιο' άπό τίς χώ&ες τής Κοί έργαζόμιβΜοι νέ οί Θά μπο ροΰισαν νά μεταδωσθυν στούς ' Ελληινβς σι»»αδέλφοι>ς τους —
ϋποστηιριζ:1 ό έκπρόσωπος τών
Έλλήν·'>ν έργατών — τις γνώ-
σεις, πού προκύπτουν άπό τήν
καλύτερη έπαγγβλιμα^ιικιή τους κα
τάιρτ'ση
Έξ όίλλου, δεδομένης τής κα-
ταιργήισβως τού π·:ρι·οΐοιισμθΰ τής
έλετ,'5έρας άπαισχολήσεως των έρ
γατών, στίς χώρες μέλη τής Εύ
ρωπαΊ,κιής θιϊκο^ομικής Κοινότη¬
τος. Θά επρεπιε ή μεταχειρισηι αύ
τη νά έπΒκτα&ή καί υπέρ τών Έλ
λήι/ω/ έργατών το3 έξωτερικοΰ, οί
όποΐοι δέν μποΐρούν νά μετακινη
Θοΰν έντός της ΕΟΚ ό^αν άνα
ζητοΰν καλύτεριο,υς διρους έργασι
άς
Ως γνωστόν, οί έργάτες τών
χωρών μ:λών τής Κοινότητος ά
ναζητοΰν έλβυθέρως την εργασίσ
τοι»ς έντός χαί έκτός τοΰ κρά-
τους των καί έκεΐ δπσυ οί ϊδιο.
νομίζοιυν δτι οί προσφερόιμενοιι ό
ροι εργασίας βΐνα1 καλύτεροι
Ταυτόχρονα εχουν την εύχέρεια
νά μεταφέρονν την οίκογενε'ά
τους στόν τόπο τής έχιλογής τους
την κοΐ'νων1^ του·ς άισφόΛ'ση, μπ
ζί δέ δλα τά διικαιώματα ττού πά
ρέχει ή έργατική νομοθεσία τή'
χώρας τους Τήιν εύχέρεια αύτη
ζητούν τκιρα οί έκπρόσωποι τώ
Έλλήνων έργατών.
Ό έκστρόσωπος τών Έλλήινων
έργατών ζήτησε, όπως έπιταχυν
θή ή προσπαθεία τήν όποία κα·
ταδάλλουν οί "Ελληνιες άρμόδιο
στήν Γεομανία, γιά νά χαρακτηρ1
σ3οΰν οί 'Έλληινιςις έργάτίς, βά¬
σει τής εί'διχότητος ποΰ ε'χε1 ό
καθένας Έτσι, δταν πρόκε'ται
νά έπαναπατριοτθούν, μέσω τού
ΐ Άττασιχολήσίίΐις Έρ
ως
τικής στεγης, συντάξεως καί μέ·
σων άινέτου κοινωνιΐκής δ.αβιώσε
Ετσι ύποιστηιρίζεται, δτ' Λά
ή ελλει'ψη έργατι-
κών χΐΊ<ρών στήν χ&ρα^ θά άνα- σχιειθή ή μετανάστεικτη καί θά άρ χίση ό έπαναπατρισ,μός Έλ¬ λήνων τής Κοινής Άγαράς πού θά είναι φαρεΐς τού εύρωπαϋκού τρόττου εργασίας καί παραγωγ' κότητος Ό έκπρόσωπος τών έργατών, άξίοισε την σνμμετοχη τής Εύρωπαΐκής Κοιινότη^ος στή ι χρηματοδότηση προγραμματων τ; χνχιής βοηθείας πρός την Έλλά δα, Υΐά τήν καιλύτερη κατάρτιση τού έλλιηνΐ'κού δυναμικοΰ. Ώς ττρός τ0 θέμαι τής ελευθέρας δια- κινήσχως έργατών τήις ΕύρωπαΙ- κ.ής ΟϊκΙοθΌμικιής Κοινότητος πρός τήιν ' Ελλάδα καί άντ'σ'οί- χως Έλλήνων ττρός την κοινοτητα γιά τό όποϊο πιροδλέπε1 τό άρθοο 44 τήν σχετιχή ρυθμίση, έντός τής Ιθνίας 1974 — 1984, οί έκττρόσωποι τών Έλλήινων έ,ργα- "«ν, προβλέπουν συιρροή έιργατών έκ των κρατών μελών τής Κοινό¬ τητος λόγω τώ/ εύνοΐκών κλι- ματολογικών ου θηκών τοΰ τόπον μας κα[ τής ύττάιρξίΐως συνθηκώ· κοινιωνι,κής είρήνης». Τό Συμ&ούλιο Συνδέισιεως τής "Ελλάδος με την Κοινότητα πού θά αποφασίση την άπι:ιλενθέρωση τής δ'ακινήσεως των έργατών, άνθ3φ6ρο>/ν οί έχΓπιρόσωποί των,βά
π.ρέπει νά έμπνευσθή άπό τά άν-
τίστοιχα μέτρα πού ίσχύουν σ'ήν
Κο'νότητα «ιλαμβάνΐσντας δμως
σο&αοώς ύπ' δψιν καί την κατά-
σταση τής άπαισχολήσεως έν Έλ
λάδ'» Δέν φαίινεται, ομως οί
Έλληνες έργάτες νά
άπό τόν άνταγωνισμό τών κοινο-
τικών έογατών δταΐν
ελευθέρα εϊσοδός των στήν Έλ>·
λάοα
γατικοΰ ΔυναμιΜού νά μποιροϋ·1
νά τοτΓθθετοΰνται άπ' εύθείας,
στίς εϊδιικότητές τους. Παραλλή
λ«ς δμως έζητήιθη και άπό την
ελληνική κυβερΜηση ή θέσπιση κ'
νήτρων γιά τόν έπαναπατρ'σμό
τών Έλλήνων έργατών άπό την
Κοινή Άγορά, δπως ή 1κανθτΓθιη-
τική παροχή μιισθοΰ καί ίατροφα
ρμαιοευτιικής περιθάλψεως, έργα-
8 ΠΛΟΙιΑ ΥΨΩΝΌΥΝ
ΤΗΝ ΚΥΑΝΟΛΕΥΚΟΝ
Όκτώ νέαι αίτήσεΐις διά την
ί.λλι·|ΐνικίής σηιμαίας έττ'ι
ίσαρίθμων πλοί^ων, ύττεβλήθησα^1
είς τό ύπουργΕΪον Ναυτιλίας, Με
ταψορών καί Έπικοΐινωνιών. Πρό
κ,ϋΐται διά τά πλοϊα: Φορτηγόν
«Άρμονία» 22.500 κο.χ., δεξα-
μενό—λο'ον «Σαιρωνίς» 12 355,
φορτηγόν «ΠαΚδωρα» 10 873
φορτηγόν «Πτολεμαίς» 10.165,
φορτηγόν «Δήμητρα» 9 583, ψν
γίίον φορτηγόν «Διρομεύς» 8.344
έπιδατηγόν « Ιόιν'αν Εξπρές» 3
169, έπιδατηγόν «Αιίγαϊον Εξ¬
πρές» 3.169·

ΟΙ ΠΑΗΒΕΙΟΠ...
'Ωμήν ρεβΛιβτΐκήιν άΡτιμετόνιπ-
σιν τ«ν νέων πιροσανατολισμών
της, ό—οτελεϊ ή ά—οφασΐς τής
ό
Η ΕΙΣΦΟΡΑ ΕΠΕΚΤΑΣΕΩΣ ΠΟΛ. ΣΧΕΔΙΟΥ
ΚΑΤΑ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΑΗΜΟΤ. ΠΡΟίΟΔ-
Εύρο>τται·κής
Κοινό¬
τητος δ'ά την όβσκ,ηο-ιν ένιαίας
ττολιτ'κής ενα^ι των χωρών τής
Μεσόγειον, Ή ττολιτική σκστπμο
της καί τά γενικώτερα οικονομ ι-
κά σιυμφέροιντα τής ΕΟΚ συνθέ-
τουν τό όλον πλέγμα τών ττροσσ
γατολ'σιμών αύτών Είς τό κυκλο
φαρήσαν δελτίον της, «Εύ
ϊκή Κσινότης» τού Μαίον —Ίον
νίου 1972, γίνεται εΰρεΐα άνάλυ
σις τής ττολΐτικής έ'ναντι των Μί
σογειακών χωρών, άφού ύπογραμ
δτ' τα μέχρι τούδε έττ1-
τευχθέντα δέν αποτελοιΰν Τίπ-οτε
ΤΓερισσότερον άπό ενα ατολμον
πρώτον βήμα Έν τούτοις, τπρο-
στίθεται, διά ^ούς μελετη'άς των
δι/ναμικών ροττώιν τής ένοττοιήσε-
ως καί τούς παρατηΐρητάς τών Εύ
ρωπαί'κώ'ν πολιτικών πραγμάτων,
αί σχέσεις τής Κοινότητος μέ "ήν
■περιοχήν της Μιεσογείου, άττοτε·
λοϋν ίδεώιδη περίπτωσιν σπουδής
δλων των πτυχών τΐοϋ προβλήιμα
τος τής έκικολάψεως ένιαίαις έξ«
πθλ'τικής! ... «Θεωρητι-
— τονίζετβι όλαι α! χώραΐ
αί "οποίαι έκτεί<νονται κατά μή- κος των βορείων άκτών τής Με¬ σόγειον, νομιμοποιούνται ώς Εΰ ρωτταΐκαί νά δ^εκδιικΐήρΌνν τήν I- διοτητα τΏϋ όργανικού μέλουις τής Κοινότητος. Πρακτικώς, ό" μως5 ή θεωρητΐκή αυτή δυνατότης θά π~ρΌ;μ>είνη έττί μβκΐρόν άκόμη
τύιτος, διότι
τό έ-
ς ,
-ίττεδον οικονομικάς άνοπττύ|ε»ς
όσον καί ή μορφή των πολιτειυιμο
τ«ν των χωιρών αυτών· δέν συμ-
βιβάζονται μέ την λύσιν της όρ
γανικής έντάξβως».
Εάν ομως, ό σννοχπησμός τώι
' Εξ — άναφέρεΤα,ι περαιτέρω 'έ-
στρεψε την ττροσαχήν τού είς τόν
ταμέα τής έμτΠαρΐικής ττοιλιτικής
ουδείς ήμττορεΐ ν ά αρνηθή ότι ή
ττεριοχή αύτη (ή Μεσόγε'ος) έ
ξε'λίχβη είς προμηθεύον έργστ1
κών χειρών, άπα,ραΊτήτων διά την
σννέχΜτιν τής λειτοωργίας κσί
την μελλοντικήν βνοδον τής οϊκο
νομίας τής Κοινότητος "Εάν, πά
λιν, άνοβλογιισθΐοΓ-ν (οί "Εξ δηλ )
τό έπίττεδον εύημερίας, καί τή'
Ιίίραρχικήν θέσ'ν τής Κοινότητος
ώς μονάδος τεχνολογικώς «αι
6'ομηχανιΙκώς ττρωτοπορ'ακής έ
—άμβνον εΐνα1 νά άναμένοιτν τή/
τεχνικιην της άρωγήν καί την οί-
κοΜαμικη<ν ·—ς βοήθειαν οί... ττλη ^ ο! όττοϊοι σιυνωστίζσνται είς τα πρόθυρά της! Οίαιδττποε δέ καί εάν είναι αί άττόψεις διά την δεσμει/τικότητα τού ήθ'ίκου κώδΐκος, οί "Εξ δέν ημπορεί νά είναι τόσον άφελΐϊς, ίίστε νά μ Π άντίλαμ6ανο#νΓαι ττόσον θά έξυ | ά των ή | λ'τική καί ή κθιν»νική" εΰστάθεια των χωρών, αΐτινες ευρίσκονται είς αυτήν την σ<τιρατηγικήν ττβοι μέτρον. Έν συνεχβία γίνεται λόγος διά 'ήν παρουσίαν τών δόο ύττερδυνά μεων είς την Μεσόγε'ον διά ν^ υ-πσγραμμισθή ότι μόνον, έφ' δ'- σσν νή διιβυρυνομένη Κο'νότης συν τονίση καπιστε τήν δράσ'ν τη,ς είς τόν τομέσ τού έμττορίου καί τήτ βοηθείας κιαί Λξιο—οιήση —ολ|Τ κώς τήν οικονομικήν της ισχύν, θά ύττήΐρχεν έλττίις νά Ελθουν είς θ€θ- γνωσί-οΐν οί τταρείσακτοι ('Αμε- ρΐικανοί καί Ρώσσιοι). Ίδιαιτέ- ρως( είς τό δημϊχτιευμα άνοηττύ-σ σχ>νται α! έμττορ'καί σιχέσεΐς τών
ΗιΠΑ μ«τά τών ιΜβσογειαοκών χο
ρών_ αί ό~οΐαι έμφανίζονται έν'
σχνμέναι «δι,' δ «αί οί Άμερΐ-
«ανοί — τονίζ«τα». — έ'χο·υν ττε
ρΌΧΓθτβροιι/ς λόγους Μά φοβοΰν-
ται διά περαιτέρω εξέλιξιν τής
Ακολούθως, δέν ττοιίροιλείττεται
είς τό δηιμοσίευμσ νά ίητογρα,μμ,
σθο&ν αί δΌφοραί των "Εξ έταί
ρων (ονμτΓάΊθειαι άντιττάθει«ιί)
έναντι ώρισιμένων Μεσογειακών
χωρών ΔιλπγΌ-τοϋται· δμως, δτι
αί ών-τιττάθίΐιαι — ττολιτικαί, έν
ΤΓθλλοίις — παραμερίιζοντα1, δ^οί^
τουτο έττ'τόίσο— τό συμφέρον των!
Αντιθέτως, θβωρείταΐ πιλέον ττε-
ρίιτλοκθς ή κατάισταισις, εάν λη
φβή ΐπτ· όψιν ή όμοιομο'ρφίθ τής
τών έξαγωγών των χω
ρών τής ΜεσΌγείοιΐ1 Καί ήμττορεϊ
μέν νά ΰττερηφανΒΐ'ιεται, σημερον/
ή Κοιινότης, δτι ττροσπαθϊΐ νά
σιτγκιεράση τάς δι'Οσταμένας άπό-
ψεις καί τα άλληΐλοσυγκιρουόμε'α
ονμφέροντα αλλά θά ήμπορή είς
τό διηΛηεκές νά έττιβάλλη άβασα-
νίστ«ς αντκτταθμιο^ικάς εΐσφο-
ράς — ώς συμβάσει μέ τα 'Ελ
λην^κά ροδάκνα;
Ίΐδσύ τό οαοχι^'Ότιικόυ έρώτη.
μσ διά την ιδίαν την Κοινότητα
καί δχι τό ύττ' αυτής Τιεθέν εάν
τό καβεστώς τών έμττΐσρικών σχέ
μέ την Μεσόγειον θά έιτε-
κταθή καί βΐς τόν ττολιτικόν το-
μέα!
Είς την έρμηνείαν των διατά- (
τής νομοθεσίας ιτερί δημο-
τικών ττροσόδων, καί ειδικώτερον
είς τάς —ρουττοθέο-ε'ς διά την κο. |
τσδολτίν τής ίσχυούσης είσφοράς |
ά~ό τούς ώφελουμένους ίδιοκτή.
τας βίς περίτττιωσιν έ-πχκτάσεως
τού σχεδιον ττόλεως είς τά οίκό-
ττεδά των άςορά ή ύττ' αριθμόν
1853)1972 άττάφασ^ς τοϋ 6' τμη
ματος τού Συμβουλιον τής έτπ-
κιρατείας Τό ττλήΐ.Μς κείμενον τού
σ»ετττι-ι«οΟ της δη^οΐσιεύεται ε.ϊς
τό σημερΐ'νόν τεώχος τοΰ «0·κο-
νομ·ιικ»ύ Ταχυδιρόμου».
Είς τήν ά—ό*«σιν άναφέρετα1
ότι έκ .'ών ο-χετι«ών διατάξίω''
καί ιδίως έκβίνης· ή όττοία όρί
ζει δτι τά έκ τής ανωτέρω είσφο
,ράς 'βσαδα δΌτί'&εινται κιαί άπαλ
λοτριώσεις υπέρ τού είσερχο,αέ-
νβυ είς τό σχέδιΐον χώραν, δεν
τϊροκύτττιει, δτι ή ύττοχρέωσΐις κα
ταβολης τής ειίσφοράς έ'χει ώς
■πιροιπτόθεσιιΐ' τήν ανάγκην έκτελέ-
σιεως βριγων έν τή ττειρ'οχή, είς
την όττοίαν έττεκτείνΐται τό σχέ·
δ'ον ττόλεως. Συνβπώς ή ΐπτοχρέα
σις αί/τη ΰφίιστιοτται καί ό»ν ττρό
τής έττεκτάοιβιος τού σχεδίου εί¬
χον ίΐκτελεσιθή έν τή ©ίιοεία ττεριο
χή £ργα. έξ ίκείνων. διά ττ(ν εκ¬
τέλασιν των όττοίων διατίθενται
τά έκ Τής είσφοράς εσοδσι
Έξ άλλου — ττιροιστίθξται -
κατά τάς αύτάς δΐατάξεις, ύττό-
χρεοι είς τήν καταβολήν τής πε
ρί ής οίΰτη είσφορά είναι καί οί
ίδιοκτήται ή νομίϊς οίκοπέδων &
τινο: πρό τής έτΓεκτάσ>3ως τού σχε
ίΐ ΕΛΛΕΙΨΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΝ ΧΕΙΡΩΝ
διον πόλεως ήσαν οικοδομήν'μα
κατά τάς διατάξεις ~ερί δρων '
καί ττεριορισμών δομήσεως έττί
γηπέδων καιμιένων έκτός σχεδίου
ττάλεως. ]
ΔΙΑΓΩΝΙΣιΜΟΣ !
ΔΙ' ΕΡΓΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ '
ΥΠΟΔΟΜΗΣ ΕΙΣ ΧΑΝΙΑ
Δημόσιον μειοδοτ'κόν διαγωνι¬
σμόν- δι' ένσφραγίστων ττροσφο-
ρών ττροιχηιριύοχΓε1 ό Ελληνικάς
'θ',ϊγανισ,μός Τουριοιμού, δ'ά την
έκΤέλεσιν τών έργων ύποδομής
τής ιτεριο.χής Άγίων Απόστολον
Χανίων ΰψαυς ττροϋττοιλογισθβίσης
δατΓάνης 25 θθθ 000 δραχ.
Ο έν λόγω διαγωνισμός θά δι
εζαχθή, συμφώνως -πρός σχ·ετικήι/
άνακΐοίινωσΐ'ν ■ την Παρασχεθή ν
28ην Ίουιλίοι», είς τα, έν Άθή
ναις γρα'φ'εϊα τοθ ΕΟΤ καί την
διεύθυνσιν τεχνικών 6—ηριεσιών
τού νοιιο0 Χανί'ων.
ΝιΑΥΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ
Ή δύ»αμΐις τού 'Ελληνΐκοΰ Έμ
ττορ·ικού στόλθυ είς τό τέλος τού
μηνός Μαου· άνήρχιτο εί^ 2 627
τπλοΐα όλικής χωρητικότητος 16
613 039 κόρων, έ'ναντι 2.441
πλοίων όλ'κής χωιρητικότητος 16
665 231 'κόρων τοθ άυτιστοίχου
μηνός τού 1971. Τά ανωτέρω ά
νεκοι%ώ9ησσν υπό τής Έθνικής
Στατιστιική.ς Ύττηιρεσίας Είς
την ανακοίνωσιν, τπρεστίθεται,
δτι άπό ό—όψεως ήλικίας. τ0 44·
7% των τπλοίων τού Έλλην'κού
στόλοι; εϊνα1 κάτω τών 10 έτών,
ένώ τό 9,7% αν») των 25 έτών
•••••••••••••••••«••••••••••«•••••••••«••••••••••α
ΕΙΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΝ ΒΕΡΟΙΑΙ ΣΥΣΚίΦΙΣ
ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ ΠΡΟ ΤΙΝΟ/ΔΙΑ ΤΑΡΟΔΑΚΙΝΑ
■•••••••••••••«••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••Ι
ΤΑ ΑΜΘΙΒΑΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ
τής έγκρίσεως ύττό τής Νο
μισματικής ΊΕττιΤρο—ής τών σχε
δί(ον των καταστατικών δύο Έ.
ταιιρ«.ιών Δαχε ρίσεως Άμοιδα!-
ών Κεφαλαίων έτΓ'σττεύδεται ή 'ό
λη διαδιικασία ένεργοττο|ήσε£ος
τοθ θεσιμοί) τούτου, ό όττοίος ά
πΐοσκοτΓεΐ είς την ανάπτυξιν τής
ΈλιληΛ'ΐκής κεφαλαιαγαράς. Ώς
γνωστόν, την σνσταισ'ν των έτοα
ρΐών έττενδι/σεων διακρινομένω·1
Κεφαλαίων καί είς Έταιο-είας Έ
ττενδύσεων Χαρτοφυλ«κίου —προ
βλέπε' τό Ν Δ 608)20.8.1970
*Η ΈταΊρεία Άμοιβαίων Κεφσ
λαίων, ήτιις θά μάς άττασχολήση,
έ'χει ώς κύρΊθν σικοΊτόν τήν συγ¬
κέντρωσιν καί κατάλληλον τοττο·
θέ-~σι*ν τών άτΓθταμι«ύσβων ττολ
λων άτόμωιν, είς άττΐοδοτιικάς έττεν
δύσβις Ειδικώτερον τό ενεργητι¬
κόν τού Ά|ΐοι&αίου Κεφάλαιον
δύναται νά έττενδυθή, άττακίλειστι·
κώς, είς χρεώγραφα τί μετοχάς,
«Ιοηγ'μίνας είς τό Χρηιματκττήιρ -
όν Αθηνών — επ; δ,^τίαν, δμως.
θά αττό<Γχουν τπάσης σνναλλαγής μέ τό Χρηματιστήριον — ΐΐς χ,ρε ώγρκχφα ή μετοχάς ειίσηγμένας είς άλλοδθίττά Χρηματ'στήρια ή" μετοχάς άλλοδαττών Έταιρειών Άμοιβαίων Κεφαλαίων. Ωσαύ τως, είναι δυνατη ή έττένδυσΐς τ»ν κ«φαλ«ίων είς μετοχάς Έλλην ι κών ΐ—ιχε'ρήισεων, μή είσηγμένβς είς τό Χρηματιστήριον, είς μετρη τά καί 'καταθέσεις παιοά Τραττέ- ζαις καί είς εντοκα γραμμάτια τού Δημοσίου. ΑΙ ττροσοδοι τοθ "Αμοιβαίου Κεφαλαίου, ήτο1 τόχοι, με,ρίσμα- τα, κέρδη έκ κληρώσεως όμολογ' ών ύττέιρ τό αρτιον διανέμοντσΐ ετησίως ί!ίς τούς δικαιούχου.ς, με Τά τήν άφαίιρεσιν των σχετ'κών έ ξόδων. Κέρδη διανεμόμεα πρός μεριδιούχους άτταλλάισσονται τού φόρου βίσοδήιματος, ώς καί τταν τος αλλου φόρον, τέλους, χαρτο. ♦♦♦♦♦♦#♦♦0 σήμου· είσψορ^ς διικαιώματος αλλης οίασδηττοτε έττιδαρύνσεως | ύπέ,ρ τού Δημοσίου ή τρίτων, μέ χοι τού ττσσοϋ τών 30.000 δραχ- μών ετησίως κατά μεριδ'ούχον καί 'έφ' όσον δέν εγένετο χρήσ'ς ομοίας άτταλλαγής παρ' ετέρω ' Άμοιοαίω Κεφαλαίω Ι Οί τίτλοι μεριδίων μετα6.6ά-' ζο»νται μόνον αίτία θανάτου, έν' ζωίΐ δέ μόνον μεταξΰ ονζύγων καί συγγΕνών ττιθώιτοιυ βαθμοϋ, ώς κα>
δ'' έξαγοράς αύ^ών ύττό τής έ «ότι
ρείας διαχειρίβοΐς τοΰ Άμοιβαί
ου Κεφαλαίου. Δύνανται δέ οί τί
τλϋ1 μεριδίων νά έηηεχυιρασθοΰν·
είς έξασφάλιΐσι'ν άττα^σεως. Ή
άξία έκαστον μβριδίθυ ύττολογί-
ζετα' ύττό τής έταιρείας 6ι·αχειρή
σεως το0 Κεφάλαιον την έττομέ-,
νην έκάστης έργ«σίμου >μέμα<;' τοΰ Χρηιματιο-τηιρίου Άθηινώ'ν και ίοΐθί'ται ττρός τό ττηιλίκον τής δι' αιρέσεως τού συινόίλου τού κκχθσ·1 ροϋ ένεργητιΐικού τού Αμοιβαίου Κεφάλαιον διά τοΰ αριθμόν τών έν κνκλοφο,ρία μεριδίων | ι Ώς έτονίσθη έν άρχή σκ,οπός τής ίδρύ—ΐως τών έταΐΊρε'ών αυ¬ τών είναι ή ανάπτυξις τής κεψα- λαιαγορθς διά τής ττρασελκιύσεΐος τού εύρυτέρου ά—οτ«μιιεντικού κο1 νο0 είς έττβνδντικας δραττηριότη τας τής οίκονομίας μας. Προσ- δοκάται, έττίσης. δτι διά τού θε σμού τούτου θά δοθή μία διέξο- δος είς τούς άτΓθταμιευτάς διά τοττοθετήιοηεως των ά~οταμιιεύο·εών των καί είς άλλας τπγγάς ·πτέραν τού Χρηιματΐ'στηιρίου, ή ζήτησ'ς μετοχών τοΰ όποίου εΐύρίσκβται είς εξαρισιν «α! αί τιιααί συνεχί- | ζονν άδιο—τώτως την άνοδ'κήν των τΓορείαν. Άττομΐνει ττρός έ- ξέτασ"ν το β£μα τής διασφαλίσε ως των σιιμφερόντων των μοριδι ί οώχκν άλΑά ττεο! αυτού θά έττα. νέλΒκμεν Τό άνοβκιύψοον σοβαρόν πρόβλη μα διά τάς έξαγωγάς ροδακινων μετά τάς γνωστάς άττοφάισεις τή; Κοινής Αγοιράς, συνεζητήθη είς Γυρντάτη' σύσκεψιν ή όποία ί ττιραγματοπο'ήθη είς τό Εμπορι¬ κόν καιί Βιομηχανίαν Έττΐμελη- τήριον Βεροίας, υπό την πρ|ο*δ·;>ι
αν τού προέδρθ'υ τού Σιτνδέσμον
Έλλήνων Έξαγωγέον Νωπιών
Γεωργικώ'ν Προϊόντων κ Ν Κα
ραγιωργα Τής σιυσκέψ:ως μετέ
σχον δλοι οί έξαγωγιιχοί φοοίϊς
(Συνετα'ρΐισμοί; κσινοττραξίαι &
ιδιώται).
Αί αποφάσει ς αί όποία1 θά ά
νακιθινωθοΰν μετά τό πέρας τής
συσκέψεως, θά κατατεί'Όυν είς τό
νά ζητηθή ή συμτταράστασις τού
Κράτους, δ>ά νά δυνηθούν οί έ-
ξαγωγεϊς νά άνταττοκριθοΰν είς
τάς ύττοχρεώσΓ'ΐς τ<ον καί νά κ<χ λύψονν ίνα ικανοποιητικόν κοτά τό δυνατόν, είσόδηιαα είς τούς παραγωγούς ροδαικίνων. ΔΙιΑιΒΗΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΚ Τό θέμα Τών ροδακίνων συ^εζη τηιθη είς αλλεπαλλήλους σιιακέ- ψεις είς τό υπουργείον Έθνικής Οιίκονομίας. Κατά σχετικάς ττλη ροφορίας, αττεφασίσθη δπος γ< νη διάιβημα τορός τή,ν Κοινήν Ά /ορ&ν, άττό τήιν έν Βρυξέλλαις μο νιμον έλλην'κην άντιττροσωπείαν. Έ/ τώ μεταξύ ή άττόψασ'ς τής ΕΟιΚ νά άτΓαγοριεύση την είσαγω γήν μΐκροκάρπων ροδακίνων είς Δυτ,κήιν Γερμανίαν, μ:τά τήν έ- ' ΤΓΐδολήν τής άντισταθμιστικής είισφοράς, ττροικαλεΐ ττροβλήματσ ' είς τάς τταραγωγιΐκάς περιφεο οΐζ τής χώρας και είδικώτερο είς τάς περιοχάς Βεροίσς, Ναούσης) Έδέισση. Σκύδρας, Κατειρίνης & Λαρίσης. Τό αύτό σημιβαίι·ει και είς τοΰς έξαιγωγικθύς κύκλους οί όποΐοι ύφίσταντα1 σοιβαράς ζημ1 άς, άφ' ενός μέν λόγω τής τττώ σεως των τιμών «αί άφ' ετέροι; λόγω τής ΰψηλής άντ'στασμιστ'" κης είσφοράς· έττί πλέον δέ και έκ τωΛ· ό—οθεμάτω-ν των άτταγο- ρν μγ τα όποία τταραμένουν άδιά&ετο €ίς χείρας τκον. Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΓΟΡΑ Έν τώ μεταιξύ ΰττό τού ύτηουρ- γείου Έθνικής Οίκονομίας (το μεύς έμτταρίου) 'λαμβάνονται μέ- τρα, διά τή> δ'οχέτευσιν μέροιτς
των άττοθεμάτων ροδακίνων είς
την εσωτερικήν αγοράν Ήδη, σν
νεστήθη. είς τάς στρατιωτικάς
μονάδας, τά σώματα ασφαλείας
τα νοο'ο<οιιεία κλπ., όπως περ λάβοιιν είς τα διαιτολόγια τιο'-, ρσδάκινα, έττί ττλέ»ν δέ παρέχε- ται τό δ'Ήΐσίωμα είς τούς τταρα γωγοΰς δττως πωλούν αύτοπροσώ ττως είς τάς λαϊκάς άγοράς ροδσ κ ινα. ΕΠΙΣΚΕΦΗ ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΙ- ΛΙΠΑΣΜΑΤΩ 4 ΜΠΟΔΟΣΑΚΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΛΕΙΑ ΙΤΡΑΤΩΝΙΟΥ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ Τοϋ χ. Χαρ«λ. Κπμπάντΐχη Έπιτίμου 'Εκπαιδ. Έπόπτου >♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦
>♦■»♦♦»♦♦»»♦♦»♦
ΟΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΑΙ ΑΝΤΙΤΙΘΕΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ
ΣΧΕΔΙΟΝ ΒΑ ΠΕΡΙ ΓΕΝΙΚΟΝ ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ
Άναστολήιν τής δημοσιεύσεως
είς τιήν ' Εφηιμιερίιδα τής Κυβίιρνή
σεως τού σχεδιον Βασιλιικοϋ Δ;α
τάγματος( ττερί γ-ενΊκών ττρακτό
,ρων, κλττ., ζητεί διά σχετι-κοΰ έγ-
γιράιφου της ττρός τό ύτΓθϋργείΙον
Έθνιικής Οίκονομίας ή Λέσχη Ά
σφαλιιστών. Ειδικώτερον τονίζε-
ται· δτι Τ£ σχέδιον Β Δ., ώζ τοΰ
το έχει καταρτισθή:
Καταστιρέψει όλοσιχερώς την
διάκρισίν τών φορέων τής άσφα
λ'στιικής έργαο-ίας (γε/ν. ττιράκτοιρ
— ττράκτωρ — άσφαλειομεσίτης)
την όττοίαν ό νόμος 400)70 «πε.
ρί ίδ'ωτ'ικιής έΊτι,χοΐιρήιθΐεωις άσφα-
λίσιεως» «αί ΰττ' αριθ 20537)70
ύτπουιργική άττόφασις «ιτερί καθο
ρΐσμοθ τών άινωτάτων όρίων ττ.οο
μηθειών» πιροβλέπαι/ν καί έττί τής
οποίας διακ,ρίσιεως έ&ράζεται ή
έξνγιαντΐίκή ττροοπτική των ανω¬
τέρω νομοθιεττ|ιαάτων.
Εώνοεϊ την άττοκορύφωσιν τής
δη,μιουργηθείσης συγχύσεως είς
την πώλησιν τής άσφαλίσεως
ιΐΜΧί όδηγεϊ είς την άττοτυχίαν των
στάχων τών άνι«τ«ρο3 νόμων τούς
όττο ίους τ0 άναμΈνόΐμενθν Β Δ.
ανεμένετο νά όλοιοληιοωση.
Π'3?ιέχ3ΐ οτν'ευ λόγον πλήθος έ
τεροκλήτων καιί άλληλοσνγκρουο
ιιένω^ διατάξίων έττ'βαρι/ντικώ"1
εϊτε δι1 απάσας είτε δι' ωρισμέ¬
νας των ένδ'αφερομένων τάξεων
τής ίιδωτικής άσφαλίσΐως·
ΕύρίσΐΜεται έν γέ^ει έκτός τού
κλίματος τής ττιρσγματΐικότητος
καί μακράιν ττάσης έκσνγχρονισμέ
νης άντΐιμετωττίσεως των ψλίγόν
των θεμάτων, τά όττοΐα καλείτα'
νά ρνθμίση.
Έττίοτίς έκιφράζ—αι ή έπίθυμία
όπως:
Αί άττόψε'ς τών ένδ'αφειρομένων
τάξεων ϊ—ο6ληθο> άριμοδί<ος δι' ύττομνηιμάτων πρός σνγκεραοτ'μόν είς κοιικήν δέ σύσκεψιν έττέλθη ή ■"ελική δ'ατύ—ωσΐς αυτών Ληφθή ί—' όψιν υπό των αρμο¬ δίων τταιραγόντων· δτι τό υπό έ κδοσιν Β Δ., δέον ^ ετνοα αρτ, όν, ώλοκληρωμένον καί ττλήιοες δι ότ, αί τυχόν αδυναμίαν τού, έπ' ούδενί δύνανται νά διορθωθΐούν, 6ά βαρύη'ουν δέ έσαβί τάς ένδΐα- φερομένας τάξεως. Στά πλαίσια τής στενής κ«1 γό νιμης συνεργασίας τού τριπτΰχου: Διοίκησις. Μέτοχοι —Έργαζόμε νοι, επραγματοποιήθη ή Τρίτη χαχά σειράν έπίσκεψη των Μετό χοιιν τής Έ'ταιρίας Λιπασμάτων στά Μεταλλεϊίΐ τής Χαλκιδικής. Τό δόγμα: «Ό όφθαλμός τοϋ κνρίου τρέφ:α τόν ΐτπτον τού», εύ ρίσκει έδώ τήν -ττλήιρη έφαριμογήν τού. Πόσα καί πόσα ένδιαφέροντα ιροιτήματη τιόν Μετόχο>ν πρός
Έπιστημονικοίις Έγκεφάλους τής
Εταιρίης δέν εΰρισ/'αν τίς χρήσι
μες ένημεριοτικές άπαντήσεις άπό
τό εκλεκτόν έπιτελεΐο τών Μεταλ
λΐΊϋλόγων, τίό·ν χημικών μηχανο
λόγων κλιτΓ, οί όττοΐοι μέ συγκινού
σ«ν προθυμίαν εδιναν μιά όλοκλη
οιομένη ϊπο·πτεί« τοΰ σΐ'ντελοΐ'μέ-
νου κολοσσιαίου Ιργου Καί είναι
έκτός πάσης άμφι6ολ!«ς/ ότι οί Μέ
τοχοι, μέ την άμεση έπαφή τού
ιιέ τήν ξίοντανή πραγματικότητος
ΰ'χι μόνον έδραίωσοιν στή συνείδη
σή την πίστιν γιά τό μέγεθος τής
δημιουργικής ποοσπηθείας καί τήν
ασφάλειαν τοΰ εμνΐεπιστευμένου είς
την Έταιρίαν τιμίου μόχθου τους,
άλλά καί έκέντρισαν άκόμη περισ
σύτεοον τόν ήδη αξιέπαινον ζήλον
κ«1 τήν απόδοσιν τών έργαξομέ-
Λ'ΟΛ·· . .
Άξιοθαΰμαστη ή όργάνιοση καί
ή συνιεχώς άνο&ική ιτΐθρεία τής Β ι
ομηιχανίας Λιπασμάτων Έκτεταμέ
νες περιοχές τής όροσειράς τοϋ
Χολομόντα έλέγχ1οντ(ΐι καί έξε-
ρρυνοϋντ«ι σέ Γ>άθος καί πλάτος
γιά την έξόρυξη των πλουσίονν σέ
περιεχόμενο μεταλλευμάτιον Μεγ«-
λόττρεττα & έπιι6λητι«ά μεγαθήριο
τα νεα έργοστάσια, εξο)πλισμέν«
αέ δ,τι σΰγχρονο διαθέτει ή μηχα
νίκη Μεγπλόπνοα σχέδια γιά τήν
διενρννση τής παραγιοιγής, στα
άντίστοιχα νψη των Εώροπαϊκών
Βι·ομΓ,χανιών, έν σννεργασία μέ
ξένους οΤκους. Νέες μεγάλες στο
ες, μέ έπαρκή έξαερισμόν γιά τήν
διαφύλαξη τής ϋγε»'«ς τών έργαζο
μίνον. Γραφικά καί ΰγιεινά οίκή
μ<ιτα γιά δο>οεάν διαμονή τών ΰ
περχιλίοιν έργαζομένίον στίς κητα
πράσινες πλαγιές τού Στρι>μ(,)νικοΰ.
Σχολ^εΐα μέ άρτΐϋ')τατο έποπτικό
έςοπλισμό γιά δ(ορεάν παιδεία των
παιδιών των έργ«ξομένο)ν Έστια
τύριον — Λέσχη· έτράμιλλο των
καλυτέρο)ν Άθηναιν.ών, σέ τιμή κό
στους των φ«γητών. ΜισθοΙ τιΤιν
εργαζομένων, ποΰ κυμαίνονται άπό
6 έ'ως 12 χιλ. τόν μήνα. άνάλογα
με την άπόδοσή τους "Ολ.·α αϋτά
χαΐ πολλά άλλα, συνθέτουν τό κητα
πλην.τικό γιά τό-ν Έλληνικό χΛρο
Βιομηχανικο φαινόμενο, ποϋ «νν
ψώθη στό έπίπεδο τής Πρώτης Έλ
ληνικής Βιομηχανί»;· άπό τύ εΰ
γενές τέκνον τοΰ ΜικοασιοτικοΓ
Έλληνισμοΰ, τό Μποδοσάκη Άθα
ν«σιάδη, τόν πατριάρχη τών 'Ελλή
νόν Ι?ιομηχάν(ον_. πού διαθέτει μ!
αν σττανίαν Βιομηχανικιιίν & Έ6νι
κήν σιηΈΪ&ησιν καί τού όποίηυ ή
6αριΊνουσα μορφή δεσπόϊει άπιΊ
5Οετ6τχς μέ πλειάδα Βιομηχ«νιο)'
επί τής άνοδικής οΐκονομικής πό
ρείας τοΰ "Εθ-νους.
Οί μέτοχοι άποτίοντες φοράν
τιμής πρός τόν Μποδοσάκην καί
τόν άντάξιον διάδοχον τού κ. Ά
λέξανδρον Άθανασιάδην, άπέστει
)λυ πρός αύτοί'ς τό κάτωθι τηλε
γράφημ«:
Μποδοσάκη-ν Άθαν«σιάδην
Άιιαλίας 20 — Αθήνας
Σύνολον Μετόχων μετ·ίσ1χό|ν-
των είς έπίσκει|>ΐΛ· μεταλλείοη·
Στρ·ατονίου Χαλκιδικής αίσθάνον-
ται ζωηράν υποχρέοισιν όπως εύ
χαριστήσιοι·εν 'Τμάς δι" όργάνοισιν
έκδρομής.
Γενική διαπίστίοσί; μας, ό μέ
χρις όργασμοΰ ζήλος επιστημον.-
κοΰ, Διοικητικόν καί Εργατικόν*
Προσωπικού κ«ί ή ανοδος τής
Έττί θετι,κήις βάσεως
πίσεώς τού, είσέρχεται τό ττρό-
βλημα τής —αρατηρουμένης έλλεί
ψεως εργατικήν χειρών είς ώρ'-
σμένους κλά&ονς τής οικονοιμ!άς
1<ος. Τοΐτο σι/νάγεται έκ δύο λη- σμένους κλάδους τής οίκονομίας μέρας μέτρω ή έφαρμογή τών όττοίων θά συντελέιση όττωσδήττο. τε, είς την 6ν τινι μέτρω αττομ 6λι«νσιν τήις όξύτητΐος τ<>0 ττροβιλή
ματος τούτον· τό οποίον, καθημε
Ρ'νώς τηροσ"λαμ6άνει τεραστίας
διαστάσεις μέ σοβαράς έτπτττώ-
σε'ς είς τήν οίκονομΊκΐην μας ά-
■έλιξιν.
Τό ττρώτον μέτρον άφορά είς
τόν έλεγχον τής χο·ρηγησεως έ-
ττιδομάτων άνεργίας Τό καταρΓΙ
σθέν σχετικόν σχέ&ιιον Νοιμοθετ!.
κου Διατάγματος, ττροβλέττει αύ
στη,ροτέραις ππροκττοθέισεις διά τήν
έττιδότησιν των άνέιργων ώστε ή
κιατά τά άνωτέοω τταρεχομένη προ
σ^αο'ία νά έχη τήν μορφήν έττι-
κονρ'κής εΛ/'σχύσεως καί δχι μο
νίμου καταστάσιεως. Δυιστυχώς,
ό θεσμός τών έττιδο,μάτων άνεργί
άς, εϊχε καταστή μόνιμον καθε-
στώς «αΐ ό Όργανισμός Άποσχο
λήσεως Εργατικόν Δυναμικιοϋ
άρμόδιος <4>οιρεύς — ετεινε νά μ«
τσδληθή €Ϊς. . «ΠρυΤανεΐον», δ-
ττον θά έσιτίζοντο καί θά έττ'δο
τοθντο δχι μιόνον οί έξ άντικ>ειμε
ν «ών λόγων έκτός εργασίας εύ
ρυ'κάμενοι αινεργο11 — και ττερ'
των όττοίων ούδειαία αΐτίασις δυ
νατα* νά διαιΤι—οιθή — αλλά κα'
οί έκ σι»στήματο,ς άττοφεύγοντες
την άναιζήτησιν άπασχολήσεως,
ά^κούμενοι ε.ίς τό έπίδομα. Χορα
κπηριιστΐ'χόν έν ιτροι<ιει<μένΜ είναι, και τό διατνποιν^ον είς τή' έκ- δο^ϊσαν σχετΐ'κήν άνακοίνω7ΐν: « . ..είς ωρισμένας ττε'ρ'τττώσε'ς οί εργαζόμεναι μό>ις άηΌκττνσουν
τάς -ροϋττοθέσεις έτΠίδοίτήσεώς
των, ττροκαΐλούν εΐκονικήν άττόλι*
σιν ή διά τής έν γί,νε' συμττερ.-
φοράς των έξαναγκάζουν τόν έρ-
γθδότην νά προβή είς την άττόλιι-
σίν των».
Δ'ά το·ΰ Νοιμοσχεδίου τούτου
τό οποίον πιρέττε1 τό συντομώτε·
ρον νά ψηφισθή καί νά καταστή
Νόμας τοβ Κράτους περιορίζετα·
«ιατά τό »ν ττέμτττον τό χρονικόν
διάστηιμα έ-ηιεοτήσ·εως έαν ό όί-
^εριγος ένΑός ~ενταετίας ττρό τής
άττο,λυσεώς τοι»ι είχεν ιί,ττιδοτηθή
Παρετηιρβϊτο τό φαινόμενον, δτ>λα
δή ττας έργαζόμεγος διά παλλούς
<αί διαφόρους λό'γονς, νά έξαν- ΤΑΠ μέχριι τιελενταιίου δευτερολέ- τόν χρόνον έττιδοτήσεώς τού , καο" όλον αύτό τό δ άστη- μα ε<ίς ούκ ολίγας ττειρ^τττώσες άπέφυγε νά άνσιλάβη έργασία" είς 'θέσιεης ύ~ομονητικώς ύητοδει- κνυο,ιιιένας ύττό τώ^ ύτηαλλήλων τού Ό'ργαν'σμο,Ο, μέ την αίΗολογίαν οτ· οίτη (ή θέο-ις τού) δέν ήτο τής είδικότητός τού ή — τό κα' χείρον — τής ττριστιμήσεώς τού. Τό δεύτερον μέτρον είναι ή συ στάσις κλιμακίων είς τήν επαρχί¬ αν, πρός παρπκολούθησιν τής κι- νητικότητος τού άγρεργατικοϋ δυ- ναμικοϋ καί τήν διοχέτευσιν τοϋ πλεονάΖοντος τοιούτου είς τά βιο¬ μηχανικο κέντρα. Τό μέτρον είναι όρθΐότατον, δεδομένου ότι η Ελ- ληνική έπαρχία έζακολουθεϊ νά προμηθεύη εργάτας είς τος πέν- τε ήπείρους Τό συμφέρον μας, μάς ύπαγορεύει τούς άνθρώπους αύτούς νά τούς συγκρατήσωμεν είς τήν χώρ<ιν μας καί νά τούς διοχετεύσωμεν είς τήν βιομηχανί¬ αν, διότι ούτω θά δυνηθώμεν νά τούς καταστήσωμεν βιομηχανι- κούς εργάτας, ενώ διά τής προσ¬ καίρου μεταναοτεύσεως, ή στρα- τιά αυτή τών μεταναστών έχει χ π θή καί διά τήν γεωργίαν καί την βιομηχανίαν, πρός όφελος των διαφόρων παρασιτικών έπαγγελμα των. Καί τουτο, διότι ή μεγαλυτί:- ρα μά2α τών μεταναστών, οί 6- ποΤοι έπιστρέφουν είς τήν Ελλά- δα έπιδίδονται πλέον είς τό μικρε μπόριον κα'ι τάς μικροεπιχειρή- σεις.... Βεβαίως, τό πλεονάΖον ή ύπο- απασχολούμενον άγρεργατικόν δυ ^«μικόν δέν είναι δυνατόν νά λύ ση έξ ολοκλήρου τό ανωτέρω πρό βλημα, εάν δέν ληφθούν καί άλ- λα μέτρα, τά όποϊα κατ' επανά¬ ληψιν έθίγησαν άπό τής στήλης αυτής. ΘΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΟΙ ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΙΣΟΤΙΜΙΕΣ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΝΑΑΑΑΓΜΑΤΠΝ: Σύμφωνα μέ άπόψεις τής με- γάλης άμερικανικής τραπέζης Φέ ρστ Νασιοναλ Σίτυ Μπάνκ. τό δι εθνές νομισματικό σύστημα ευρί¬ σκεται εγγύτερον, παρ' ότι ό πο¬ λύς κόσμος πιστεύει. σέ ένα κα- θεστώς έντός τού όποίου τά κυ¬ ριώτερα διεθνή συναλλάγματα θά δακυμσίνωνται μετα£ύ των, χω- ρίς τήν τηρήση μιάς σταθεράς ί σοτιμίας. Ό καθοριομός έΕ όλλου μιάο νέας ίσοτιμίας γιά τήν ελευθέριος διακινουμένη στερλίνα, πλησίον τών σημερινών τιμών της, στήν διεθνή άγορά συναλλάγματος, θά προκαλοϋσε μία νέα νομισματικη κρίση, ύποστηρίζει στήν μηνιαίσ έκδοση τοϋ Ιουλίου, ή Φέρστ Να¬ σιοναλ Σίτυ Μπάνκ. Τό πράβλημσ σήμερα συνεχίΖει ή ΤράπεΖα — δέν είναι εάν καί κατά πόσο ένο νόμισμα θά έχη καθορισμένη ή εύ λύγιστη τιμή ουναλλάγματος, αλ λά εάν καί κατά πόσο θά υπάρχη εΰκαμπτος τιμή τού, άκόμη καί άν όνομοοτικώς θεωρεϊται ότι έχει σταθερή ίσοτιμία. Οί σταθερές ί σοτιμίες συναλλάγματος είναι ά- νίκανες νά άντιμετωπίσουν τήν ε¬ λευθέρα κίνηιση κεφαλαίων και την άνεΕάρτητη οίκονομική πολι- τική, ή όποία προκαλεϊ ποικίλλον- τα ρυθμό πλπθωοισμοϋ μετ«£ιι τών διαφόρων χωοών τοϋ κόσμθϋ — ύποστηρί2ει ή Φέρστ Νάσιονα Σίτυ Μπάνκ. Ή τάοη πρός την ελευθέρα δια κύμανση είναι σαφής καί ή θρε- ταννική άπόφαση δέν κάνει τίπο- τα άλλο παρά νά άποτελή τό πλέ¬ ον πρόσφατο παράδειγμα καταλή- γει ή Φέρστ Νασιοναλ Σίτυ Μπ νκ. Τό μόνο πρόβλτιμα εϊναι Π0' μορφή εύκάμπτου ίσοτιμίας ουνοΑ λάγματος θά λά6ι τδ διεθνές νη. μισματικό σύσττιμα. Έν τώ μεταΕύ ή Ελβετία, ηρ0 κειμένου νά άποτρέψπ την έλευ8ε ρα είσροή κεφαλαίων στήν χώΡα της, έλαβε στίς άρχές τής τρεχου σης εβδομάδος τό μέτρο τοθ αΒ. νητικοϋ έπιτοκίου γιά Εένες κα ταθεσεις οτίο έλβετικές τοάπι;. 2ες οέ Εένο συνάλλανυα ποοκε,. μένου νά αποθαοούνη την κερδ0. σκοπική μετατροπή δολλορίων οέ έλβετικά φράγκα. Ή π,αομηθεια 2ρ/ο άνά τοίμηνο, θά προκοταβά. λεται σέ περίπτωση κσταθέοεΐιχ; Εένου συναλλάγματος οτις ελβ?. πκές τράπε2ες άπό τής 4ης ΙΟυ λίου καί εντεύθεν. ΟΙ έλβετικες νομισματικές άρχές είναι αίσιόδο- Εες ότι η έπιβολή τοϋ άρνητικοϋ έπιτοκίου θά είναι άρκετή νιό ν' άποθαρρύνη τήν κερδοσκοπική εισροή κεφαλαίων στήν Ελβετία αλλά ταυτοχρόνως θα παρακολου θοΰν προσεκτικώς τί άντιοτοιχως πρόκειται να συμβή στή Γερμανία όπου ή κερδοσκοπική εισροή κ^. φαλαίων ανέλαβε κοί πάλι δρά- οη. Παρ' όλα ταυτα, οί ίδιωτικές έλβετικές τράπεΖες βάλλουν κα¬ τά τοϋ μέτρο, τό οποίον συνδυα- Ζόμενο μέ τά προηγούμενα μετρα , τής έλβετικής κυβερνήσεως έναν τίον τών άλλοδαπών κεφαλαίων καί κειραλαιούχων, θά προκολί- οουν σοβαρές Ζημιές στήν κερδο- σκοπικότητα τών έλβετικών τρα- πεΖών. ΕΣΩΤΕΠΚΙΙΙ ΕϊΕΑΙΐΕΙΣ ΘΑ ΥΠΟΒΑΛΛΩΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΝΑ ΤΡΙΜΗΝΟΝ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ της Έλληνικής Βιομηχανίας είς Γ'ψη δυσθεώραται τήν όποιαν επΰρ γωσαν ή μεγαλοφυης Ύμετέρα Βιομηχηνική θέλησις επ' άγαθιο καί δόξα Έλλην,κής Πατρίδος Έκ μέοους Μετύχιον 'ΑντωΛ'ΐος Πατσέλης ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣ,ΕΙΣ ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ Συμφώνως πρός σχ«τικήν ^νο κοίνωσιν αί είς συνάλλαγμα κα- ταθεσεις «Στεγαστικοϋ Ταμιευτη οίου» τής 'Εβ^κής Κτηματικής Τραττέζης τής Ελλάδος· των ί'ίς τό έξωτερκόιν έιργαζομέινων Έλ. λή,νχοιν ώς καί των ε|ς -οντοττάία Ι πλοΐα ύπηρΐτού»ίτων, νοωτικώ·ν κατά την 3Οην Ίιο^^νίο^ 1972 ά ντίΜ9ον είς 83 3(14 608 δολλάοΐα, σημε «σασα' καθειοάιν αϋξησιν κατά 6 717.884 δολΐλάοια εναν>
τοΰ προηγούμενον μη,νός Μάϊον
1972 καί κατά 38Ο84ΟΟΟ δολλ.
ή' 84 2% εναντ1 τού π-ερι/σ^ ού
Ιούνιον-
Κατετέθη είς την ΣυμβσιΑευτι
κήν 'Επιτροτπήν σχέδιον νομοθε-
τιχού διατάγματος διά τού όπο!
Ον ττρο&λέτΓεται ή τιοοΐΓθττοίησις
ωρισμένων δΌτάξ£ων τού Α Ν
660)37 πε,ρί φό,ρου κύκλου έργα
σιών.
Εΐδικκιτερον τταιρέχεται είς τάς
ίπτοκαΐμένος είς τό^ φόρον τοΰ
το. έττιχειρήο-ες τό δπκαίωμα δ
πως έφ' δσον έττιθυμούν· ΰιτοβάλ
λοι,ν είς τόν άιρμόδιον οικονομι¬
κόν ε φόρον δήλιοσΐΛ/ των άκια?<χρι στ«ν έισάδοον των καί κο-ταβάλ λουν τόν έττ' αυτών άναλογοΰντα φόοον 6χι καθ^ έκαστον μήνα· σλ λά άνά τρίμηνον καιί ειδικώτερον ετός τού ττρώτου δεκαήμερον των μηνών Ίανοιικχριου, 'Αττρ λίου, Ι οιτλίου, καί 'Ο'κτα&ρίθι; έκάστοι. έ'το'ΐίς, διά τα άκαδάρ'στα οσοδο ηων τά τηραγματοττοιηιθέν^α κατά τό άμέσως ττροδιαρρεύσαν τιρί μη νόν Ό έττ'θυμών την ύττοβολήν τής δΓ,λώσε»ς άνά τρίμηνον όφείλ«μ νά δηλώση τουτο είς τόν άοιμό δΌν οίκονομιικόν εφαρογ δι' αίτή σΐώς τον. ΐ—ο<β>αλλομ£νη'ς έντος
το3 μηνός Ίανουαρίου έκάσ'ου
ετους ή πιραΛειμένου ττερί νεοοι; |
στάτων έπ·:χίΐιρήσεων έντός τού.
έττομένου άττό τής συστάσεώζ
των μηνός, άλλως ή δήλωσις έπ'
δίδεται έντός εκάστου μη'ός. Ή
αϊτ»>σις περί καταβολής τού Φ
Κ Ε. ό^ά τρίμηνον έπ^ιτοέττεται
όπω·ς άναγράφετα1 ΰττό τού αϊτοΰ
«τος επί τοΰ έντύττου τής δηλώ"
σεως τής ύποβαλλομένης έν"ός
το0 μηνός Ίανουαρ'ίου εκάστου
έτους, μή ύιττοχρεοι*αένο·υ έν τη
πϊιριτττώσει ταύτη τοϋ φοραλογου
μένου ί,ίς την ύττοβολήν αΰτοτε-
λοΰς αίτήισιειως
Π'ροκεΐμένιοιι» ττερί των Τραττε.
ζών των έπ-ΊχειρηοΐΓων παροχής
ήλεκτρικοί} ιαβύματος καί τού ΟΤΕ
ό επί τών άκα8ιαρί<π|"'!ΐν έιτόδων αυτών εκάστου μηνός άαλογώ (ρόρος κύκλσυ έργασ'ων δηλούται καί κατα6άλλετα' έντος τοΰ με θεττομένου μηνός Είς τάς δηλώ σε ς ταΰτας αναγραφέντα,, δισχε κ,ριμένως τά έξ εκάστου ΰττοκατα στήαστος αντιπρόσωπον ή ττρά κτορος. προερ'χόμΐνα άκα&όο'στα έ'σοδα κατά κλά5οΐϋΐς τής έΐπιχε ρήιτεως. Διαιοεκρΐιμένως ώσαιύτως, άναγράφεται είς τάς όηΛώσεις ή άξία τών έκττ^ΓΓτομένων ττρώτων ϋλών ήμίΐδαττής ή αλλοδαττής ττρο ε>εύσεως ή το'ούτων έξαιρουμέ
ν»ν τού φόρου.
Ως γνωστόν, συμφώνως πρός
τάς ίσχυούσας δ'ατάξεις οί ύτό |
χ~εοι είς καταδελήν τοϋ φόρου
κύχιλομ έργααΊών όφείλουν νά έ
ττ δίδουν δήλωσιν έντό·ς εκάστου
μηνός, π«ριλαμβά.ιθίκτα>ν τά άκα·
β03ΐστα έ'σαδα τά ττραγματοπο1
η6£ντα έντός τού άιιέσως ττρθηγου
μένου τι—νό-ς, καταβάλλοντες έιτί
σης εξ όλοιολήιοου τόν όνα)ογοί)/
το επ· αυτών φερ^ν
ΥΠΗΧΘΚΣΑΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΣΛϋΑΛΙΣΙΝ
ΑΝ'ΕΡΓΙΑΣ
Υπήχθησα-ν είς τήν άτ^άλισιν
ο'ΐιΐργίας, κ,ατόττιν άττοφάτειος τοΰ
δ.οιχητικε0 συμβαΛίου τού Όρ
/ανκτμοϋ Άττοΐσιχολήιτεως 'Εργιτ
τΐκού Διτναμιικοό, οί έκ τής άσφα |
λΐ'στ'κής π!εοιοχής άττασχολούμΐ
νο, ύττάλληλσι των γπωργ.κών συ
νεται>Ίττ·»ών όργανκιοε',ιν ολο¬
κλήρου τής χώρας.
ΤΑ ΑΛΙΈΥΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ
ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Ύττό τής έτΓΐτροτΓής ττιστώσεων
τής Άγροτιικής Τιθΐαττέζης καθωρ:
σθηιταν τα άνώτατα ποσά τώ·'
δραχι—ρσθέτμων άλι,ευτΐκών δα-
νείων, τών χορηγΌυμένω'ν άττ1 εύ
6είάς τταιρά τών Ύποκαταστημά
ι ών της Τριαττέζηις κατά την πε¬
ρίοδον 1972 — 1973.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΤΟΥ ΣΕΒ ΕΠΙ
ΤΟΤ Ν.Δ- ΠΕΡΙ
ΣΤΓΧΩΝΕΤΣίΕΩΝ
Διά νά συμδαλη είς την ταχυτέ
ραν καί όμαλ(οτεο«ν έφαομογτ)·ν
τοΰ Ν.Δ. «περι παροχής φορολογι
κων κινήτρ'ον διά τήν συγχώνευσιν
ή μετατροπήν έπιχειοήσεοιν πρός
δημιουργίαν μεγάλιον οΊ/ονομικών
μοντΐδων», ό Σύνδεσμος Έλλήνοιγ
Βιομηχάνιον διετΰπο)σεν ωρισμένας
πρητάσεις συμπληρώσεων καί διεΐ1
κρινήσεΐι>ν τοΰ νομοθετήματος, τάς
όποίίΐς υπέβαλεν είς, τόν ύφυπουρ
γόν τών Οίκονομικίΰ-ν κ. Α. Δημό
πουλήν
Είς τό διαβΐΒαστικόν Εγγραφον
τού 6 ΣΕΒ τονίξει δτι τό νομοσχέ
διον, τοϋ οποίον ή πληρύτης κατα
δεικνύει την έκ μέρους τής Πολι
τείας κοτανόησιν τής άνύγκης νά
ίνΒαρρυνθή ή τάσις μεγε·νθύνσε(ος
των διομηχανικών δραστηριοτήτων,
έ'οχΕται νάρνθμιση ενα άπό τά με
γάλα καί μάλλον έπρίγοντα θρμα
τα τής διομηχανίιις, άποτελεΓ δέ
όντως άποφΓχσιστκιόν μέτρον διά
τήν ενίσχυσιν τής άνταγωνι—ικό
τητός της.
ττ,ροιστίμοιυ ή άττόδοσις
~α,ρακρατηθέντκιν τελών χαρτοσή
μου — Δι> εγκύκλιον τού ύττονιρ-
ργείου Οικονομικήν ττρός τίος Έ
φορίας όρίζεται ότι ουδέν πρό¬
στιμον θά επιβληθή διά την άτ-ί
δοσιν τταραικιρατηθέντων μέχρι 31
Μαρτίο 1972 τελών χαιρτοσή,μου
έιφ' δσον ταϋτο άττοδοθοΰν μέχρ·
τής 31ΐ>ς Δεκίΐιιίρίου 1972.
Είς την κοινοττοιηιθεϊσαιν εγκύ¬
κλιον τίροστ ίθετα1 6τι τό δλον θε
μα θά τύχη συν'όιμως νομοθετ^ής
ριτθμίσίΐως «αί παιρέχονται όδηγί
αι σχετ'κώς μέ τα ύττό τοΰ υπουρ
γού θίκονομικών κ. Ι. Κούλη, έ-
ξαγγελθέντα· ότι δέν ύττο6α>λε
τα ι ττ,ρόστιμον οταν κατά τόν ί
λεγχον διατπο-τοΰταΐ διαφθρά μ*
ταξύ τών στοιχείων τής έφορ<ίας «αί έκείνων το"> φο,ρολογουμένου,
αλλά θά ύπ·οβάλλετα, συμπιληρω
ματική δήλωσις.
Σύσκεψ'ς διά θέματα 'Ατλαν-
τ'ικής άλιείας.— Υ—ό την ~ρο«-
δρίαν τού νττουιογοθ άναπληιρω'το0
'Εθν''κής Οίκονομίας, κ Σ. 'Αγα
ττητίδη, συγκροτείΤαΊ,· τήιν εσπέ¬
ραν, σύσκεψις τού ττ,ροΐδρείου τής
1 Ενώσεως 'Ελλήνων 'Εψοττλιστών
'Υττερττοντίθι; Άλιείας, κατά την
όποίαν θά έξϊτασθοΰν θέματα τα
ότΓΟΪα άτΓταο-χοιλοϋν τόν έν λόγω
κλάδον.
Τό είσιρεύσαν ναυτιλιαικόν συ-
νάλλαγμα.— Ως εγνώσθη, έκ τού
ύττονργείιου Ναυτιλίας Μεταψο-
ρώ,ν «αί 'Εττικοι,νωνιών, τό είσ-
ρεΰσαν νβυτ,λΐα«όν συνάλλαγμα,
κατά τον μήνα Μάϊον 1972( ά"'ήλ
θεν είς 34,1 έκατομμύρια δολλ
Εναντι 29,8 έκσΛομμυρίων δολλ.
τού άντΌ-τοίχου μηνός Μαΐου τοΰ
προηγουμένου ετους 1971- ο-μει'
Γοθείσης οί!τω αυξήσεως κατά 14. '
4%-
Έξ αλλου, τό συνολι«ώς εισ».
χθέν κ«τά τό ττοώτον ττεν^άμη^ο·
τού έ'τονς 1972, ν«υτιλιακόν συ
νάθλαγιια, ανήλθεν ίναιντΐ 130.
70 έκατομμυιρί«,ν δολλ. τοΰ αντι
στοίχου ττενταμήινου τοΰ ττροηγου
έ ετους σημειωβείσης οίίτω
αυξήσεως κατά 19,4%.
Η Κένυα έμίίωσε τούς ς
εισαγομένων προιόντων·.— Έκ τού
υπουργείον ''Β&νΐικής Οίκονομίας
(κλάδος ύμ—ορίον) άνεκοινΰβΓ,
ότι 'Ί Κεννα απεφάσισεν οττωςό
καταβαλλόμενθς δασμός διά τά
«ίσαγόμε^α είς την χώραν αί'ήν
ττρθιόντα, άεροττορικώς ύιτολογ;
ζετα', επί τοϋ ήμίσεος τού ό»ρ«.
πορικού ναύλου καί ουχί έιτί τής
άξίας «τσίφ» ώς πρότερον
Διά τοθ μέτρον τούτου, ττροστί
θεται, τό κόστος τών άεροττορΐ.
κων είσαγωγών προϊόντον είς Κ:
ννα, μειούτα1 σηιμαντικώς καί θβ
έ'χη ώς άποτέλεσμα τήν
τών είσαγωγών.
ΤΟ «ΔΕΛΤΙΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ
ΩΣ ΤΟΥ ΟιΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΧΕΙ
ΡΟΤΕΧΝΙΑΣ
Μέ ττολλά, ττοΐικίλα καί έττικσι
ρου ένδιαφέροντος κείμενα, (ίκο
νογρβφ·ημένον καί καλαίισίιττον
τήν εμφάνισιν, έκιι>κιλοφόρησι 'ό
25ον (Ίονινίον 1972) τεΰχοςτοκ
«ΔΕΛΤΙΟΥ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ»,
τό άττοίον έκβίδε' ό 'Εθν'-κός Όρ
γονισιμός Ελλην ικής Χειροτιχνί
άς πρός ένημόρωο-ιν τών πσρσγΜ
γών καί τ»ν έμττόρων — έξογυ
γέων τίροιόντ«ιν χεΐιροτεχνιας και
6'οτεχνίας επί τών ενδιαφέρον
των θώκους πκχραγωΥ ιικών καί ί|ΐ
πορικών θεμάτων κα! έξελίξεαν,
ώς καί τών άοκουμένων υπό τού
Ε.Ο.Ε.Χ. θετικών δραστη,ριοτήτω-
διά τιήιν οργάνωσιν τής ιταρσγω
γής καί 'ήν π-ροώθησιν τής έμ
ττορίας καί τ^ιν έξσγωγών των
ττροιόντο)ν των έν λόγ« κλάδ«ν
ιϊζ τάς ξένας άγοράς
Μεταξύ των τκ,ρ'εχομένων τού
έν λόγω τεΰχους τού «Δελτίον»
τού ΕθιΕΧ σημε'ούμεν αρβρβ των
κ κ. Πέτρου Πόγγη (Τό έλληνικό
,<Γ.ραμεικό), Κ. Βάλοη (Ή οίκονο μΐκη σημοΛτία και ή τίαραγυγι κή άνά-τυξις τής χε>ΐ»τεχνισς),
*Ή δημιονργία νέων μβρφών τής
παραγωγ'κής σννεργασίο;», Σ"Ψ
Άνάλεικτα).
Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΧΑ,ΡΤΟΣΗΜΟΥ
ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΩΝ
ΕΜ'ΠΟΡΕΥ,ΜΑΤΩΝ
©ά έκ-ίτττε"αι έκ τής άξίας
της ποσότητος των έμττοιρευμάτω'
η ά/τίο~ο χος άξία τής ποσότη¬
τος των καταστραφέντων ή έττί
έλαττον άποβιβοαθέντων κλπ-, έμ
ττορενΛΐάτων, όοιάκ'ς δέν είσάγε.'
ται (τταραλα,μδά γτΟι) αττασα ή'
είς τό τιμολόγιω>>ειαΐ(άς άρο(ς«ς
τό ύττουργΐΐεν Ο!κοοαικώ·νι έξ ά
Φ°?Κής, ΰποβληθεισών άνορφοιοών!
ττε^ι τοϋ ά-' τα υτΓ5 τοΰ ώοθροιι
Τ56 τού Κώδ.κος Χοιιατοσή,μωι;
προβλεττόμενα τεχη ^.^πε' νά ύ·)
ττολογίζωνταί επί τής άξίας όλο'
κ,λήρου τής ποσότητος έαττθρ:ιυ,οσ'
μολόγιον είς ττϊιρΐτττώσεις κατά
τάς άπΙ^ίας έκ διαφόρυν λόγω,'
(καταστροφή, ελλπμμα, επί ελατ
τον ό—ο&ίβασις κ,λττ) δέν είσάγε
ται (τταραλαμβάνεται) ίϋπασα ή
ποσότης
ΝΕΑΙ ΑΜΟΙΒΑΙ
ΤΩΝ ΟΙΚΟΔΟιΜΩΝ
Η θμοτπονδία Ο'ικιοδόμων καί
αί έργοληπτιικιαί όργανώτεΐς σν'
νεφώνηισαν διά τήιν αυξησ'ν των'
κατωτατων ήιιερομισθίω'ν των ττά'
σης φύσι:ως οϊκοδόμων κατά 10%'
Επίσης μ£ όττόφασΊ τού Δευτε-'
ραδσθμίοι/ ΔΐαιτητιικοΟ Δικαιστη-!
ρίου χορηγεΐται αύξησις 7% είς1
""ούς έργαζομένοι/ς είς τή' κατερ
γασίαν ξύλον Άθηινών, Θ^σσαλο
νίκης, Πατιρών κσί Ναούσης και
13% διά τούς έργαήομένους τής
ίπτολοίπον χώρας.
ΑΠΟ 3—8 'ΜΑΡΤΙΟΥ 1973
Η 14η ΕΚΘΕΣΙΣ ΔΕΡΜΑΤΟΣ
Ύττό τού Όιργαν'σμοί) «'Ελλη
νι κό Παττούτσι καιί Δέρμσ» άνε-
κΐοινώθη ότι ή προισεχής 14η 'Ε
θν'ΐίή "Εκθεσις Ύποδημάτων δεο
μάτων, δειρματίνω·7 βΐδών, βοηθτ
τιικών ύλών κα! μηχανημάτων, 6ά
-ραγματο-οιηθή άπό 3—8 Μοο-
τίον 1973· είς τό Ζά-ειον Μέγα¬
ρον Σχετικώς ι—ενθνυίζεται 8-,
την τταρελθοΐσοί^ έ'κΐθεσιν έττεσκέ
φ9ηασν α>ω τών 100 ξένων εΐσα-
γωγέων· συνήφθησαν δέ κατ' αΰ
την έμπορ·*αί -ραξεΐς ανω τώ-
4 000 000 δολλαρίων-
Έν όψει αυξήσεως των έξαγω
γών υπό τού Δ.Σ τού Οιργαν-
σμοθ άτΓ3φαισίο-9η ή λήψ'ς 8λω.
έκείνων των άχαγκαίων μέτροο
ωστε είς τήιν ττροοιεχή έκθεσιν "ά
ττροβληιθή τό σύνολον τοΰ έξαγωγι
κου δυναμικοϋ τής οιομηχανίας
ύττοδηιμάτων, καθώς καί των δεο
ματ>νων είδών.
ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΝΕΑ
ΤΡΙΕΤΗ ΣΥιΜ,ΒΑΣΗ
Σύμφωνα αί ττληροφο^ίες τώ·
«Φ«'νάνσ'σ,λ Τάϊμς», οί έϊγάτες
τής Ι'ΝΤΕΡ ΝΑΣΙΟΝΑΛ ΝΙΚΕΛ
(Σ.Σ τής μεγοολντέρας νχκιελοτΓα
ρο<γωγΓύ έτοιρίας τού χόσμου) έτάχθησαν ά^αψοίνδόν υπέρ τής άττοδοχής τής νέας τριετΟνς συλ λογικ,ής συμβάσεως ή άποι'α συμ φωνήθηκε «κατ' ά,ρχήιν» την περα οιιιένη έδδομάδα μεταξύ τής έ- ταιιρίας καί τ«ιν έικ-ροσώττων των έΐργατών. Έκτός των 16 0Μ ίι- τταλλήλων. ττοώ άμείβονται έττ! ώ = ·αιί«ς βάσεως καί οί όττοΐθ! κα λύτττονταΐ άττό την νέα σνλλογ! κιή σύΐί,βαση^ τΓου τίθετα, έν ίσχύ, άττό 10ης Ιουλίου 1973, πά,νω άπό τό 73% των ψηψι<Γάντ<,)ν έο- γατών έτάχθη ύττέρ τής άποδθχής των ορ^ν τής ανμφωνίας ττον έ- Άττό τίς ττιό κάτ» ττληροφορι- ες των «φ χ» £κ Κσνα5ά προκύ- τττβι τό σνμπέρακτμβ ότι μάλλ<>ν
δέν ττρέτπεί νά άναμόνεται ή έπο·
νάληψη τής ττρό 2 έτών ο—εργ'-
ας των έργατών καί ίπταλλήλον
τής ΙΜΚΟ, ττού τότε εΤχε οδηγή-
σε' σέ μία άνευ προηγουμέ^ 4
νοδο τώ-ν τΐιμών τοΓ/ ν'κ^ιοι; στην
δ'εθνή
ΟΙ ΑΝΤΙΠιΡΟΣΩΠΟΙ
ΤΩΝ ΞΕιΝΩΝ ΟΙΚΟΝ
ΟΙ άντιττροσωττοι ξένων
Έλλάδα. πού συντελα'.' ««
βαρώς στ.ς έξαγωγές έλ^ι^'
τιροϊό'ντκΐν, έμπίπτοιχ·/ στίς δ °™
ξεις τ- &ζ»ρον 6 τού Ν Δ 36)
1968 καί κατά συνεπεία ο—>λαιι
6άνουν ειΐδών υπό τό καβεστώς
τής ελευθέρας χοήσεως ^ιι
των τΓροντΓθθέσις«ν ττηρ'θϊΐ'Ί"",
καί διατι/π-ώαεκ^ ττοώ τάσστι «
έν λόγω νομοθετικό διάτσγμσ "
ανωτέρω άναιφέρε' μιεταξύ &&*'
έγκυκλιος τοΰ υπουργείον Ο'*9"
νομι,κών ύπ' άρ'θ. 4587)202 Πά»
183, μέ την όττοία πορέχοντσι *
δηγίες γιά τητν όμοιόμθίΡΦΠ Κ<Γ' όρθή έφαριυογή των δ'βτόίί" τοΰ αιρβρβυ 6 τβΰ Ν.Δ 36)6*· Στίς όδηγίες αύτές, ίβΛΡ'ν1; ζετα. ό δρος τής έννβ'θς έ')γ0"Γ! άς τού ά-ολαμ«ό>οντος « ^
νάιι,ιο τής βίσαγωγής ^δ«ν "ν0
τό ικαθε—τώς έλευβέρας
Διά τό αν δηλαδή έμττίτΤ*1
τκχραγωγ'κούς τομΐίς κσί 6^
νίζεται ότ' κώριο καί ίητοβ61^
τ'κό στοιχεΐο γιά τό & ^ ,'.
νη έργασία ττρ<κτφέρ€'Γβ| °* , ραγωγ ι κούς τομείς, αιΓ<η . β κρίση αν ό Φορε-ύς τού δ'**1^, τος ονντελεΐ άιτοδεοειγμίνο π στελέχωση έπ-ιστημον'κβθ. ^Κ κοθ καί εΐδιιιοενμένιου ίτ έ>γοοτοϋ-αλληλ'κιού
των δ'αφορων τομέ»ν

ΚΑΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ
ΣΤΗΓ^ ΚΑΘΑΡΕΥΟΥΣΑ
Τού συνεργάτου ΐΑας „. ΓΊΑΚϋ ΒΟΤ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
Β
δημοτική
, Ι ·»·> «μττίρα» εΐχε φτιάξε' μόνος
Άν ή βημοτΜ- βρισκωτανε του, αυθόρμητον, τό παράγωγο
σΤήν άνάγκη να «Λ<ιαση το^ πό- «μττ.,ρα,ρας» (έκε,νος ττού πουλά- ραΙιάτ« νΛθλογΐ'τμο όττο τή γαλ· Ι Ει μπίρα). λική α^αλώ δέ θά * κοττασκευαση το ιτ>μ6λωμα . πού
«ού λέγιτα, (ττε,'ασότερο γρά
μρ)
δέν θά πηγα,νε 'Ακούσαμε «κάμη μικρά πα.δ'ά
το ιτ>μ6λωμα ύ ίζ
σΤο δρομο ^^
ποδόσφα.ρο νά λέν «ό δοκός»
έ
του Αρεως» ή « Α,ρε όν
(δο.λική μίμητη τού γαλ-
λικΐού τρόπ«ν ειχφρασης). άλλά,
χωρίς αλλο, βά έ.<|κιαχνε. κάτ κβλϋτερο Άν μάς ρωτο^σαν έμας τί θά είχαμε νά προτείνουιμε, β' άπαν τούσαμε πρώτα άπ' δλα δτι κα· λό εϊνα1 νά δούιιε πώς τή λέν αύ τή τήν εννοια καί &λλοι λαοί, ό- πότε θά βλέπαμε δτι οί τό ΣΑΜ ΝΤΕ ΜΑΡΣ (για τΐχνι- κούς λόγους, τή φράση αύτη, τ.} γράφουμε μέ έλληνικά ψηφία) "ό λίνι ΠΑΡΑΔΕΠΛΑΤΣ. δηλαδή Πλβτεϊα γ'ά παρελάσεις, οί Ίτα λοί τό λέ^ί ΠΙΑΤΣΑ ΝΤ ΑΡΜ (Πλατεϊα δπλων) , οί Τούρκαι ΤΑ ΛΙΜΧΑΝΕ Χώρο γ'ά καί έ'τσ' έχοντας ύττ' δψη μας, ιηρώτ' άπ' δλα· τό πνεϋμα τής -ού, φετα, καί λ'γώ-'εοο λέγετα.) «Πτ τού τέρματος, άντίς ή «δοκός», οπω<> υεΛΕΐ '^ καναΐει/θ'υσα.
Τά κοριτσακια τού δημοτικ©"}
ίίστβρα άττό τό τέλος τής
οχολικής ημέρας τρέχον* (κα'
μέ τό δίκιο τους) νά πάνε, δσο
μτοροϋνε πιό γλήγορα στό σπ ι
"ι τονς γ(,ά ν' άπολαύσον^ε λίγο"
οίκογενειακό περίγυρο, παίρνουν
αυτοστιγμεί καί επί τόπου, άπό
τούς συμμαβητές τους (δταν αύ¬
τοι δέν τρέχουνε), τή χα)Ρωπή κοί
λίγο πε'ραχτ'κή π,ρυσωνυμία «ο1·
τρεχατζοϋδες».
"Ενας άλλος μικ,ρός έδημΌύρ
γησε, μόν'ος τού, πληβιΑτικό τού
Πάσχα: «Τά Πάσχατα», κατά 'ό
«πράμα», τά «πράιαατα».
Επίσης σωστός γλωσσικός χίι
ρισμός είναι νά πούμε «δολβοί
λουλουδιών» καί οχ, «£ολ6οί γιά
λουλοΰδ·α». γιατί άκριΐώς οί
γλώσσας μας, βά κάμναμε μίαν | βολβοί εΓναι των λοι>λουδ'ών, άπο
έτπλογή. Κατά πασά πιβανότηΤα ( τελοΰνε συνύπαΐοξη μέ "ά λευλού·
καταλήγαιιε στή μογολεικτική δια.
Αύτάς εΐνα' ό τρόπος πού φα-
νερώνιε1 τό γλωσσκό αϊσθημα άν
θρώπων πού μιλά'<ε κανονιχά καί όμαλιά Μιά αλλη λέξη τκθιύ ττροέρχεται άπό την έπίδ,ραση τής καθαρίύου σας είναι καιί ή λέξη «οίκόπεδο», πού θι/μίζει τό «κακόπαιδο», «δια βολόπαιδο», «άοτκηιμόπαιδο», κτλ Στήν Πόλη, οί Ρωμιοί, τό «οίκό- τπεδο» τό λένε «σπιτότοπος», ά πλά κα! σύιμφωνα μέ τό πνεϋμα τής γλώσσας μας. Άπό τήν αλλη πλευρά νά διαπιστώσουμε οΤί σέ ώρσμέ νες πείο'πτώσεις. ή άπλή καθαρεύ ούσα εχει την έπίδρασή της κσί πανω οτά παιδία. Άκούσαμε στό δρόμο παιδία νά συζητάνε γιά ποδόσφαιρο κ,αί ενα άπ' αΰτά νό λέγη: «Τό μάτς τελείωσε μέ δύο υπέρ τοΰ Παί/αΘηιναϊκού». Πρόκει ται γιά τή χρήιση τής πρόβεσης «υπέρ». Σωοτά. Χρήσιμη ή πρό- θέση «ύπέΐρ» ΚΑΚΟΣ ΧΕΙΡΙΣΙΜΟΣ ΤΩΝ Ε- ΠΩΝΥΜΩΝ Εκφράση «Παριελαιστήριο», όπως λέμε «γυμναστηρ'ο», «άποδυτή- ριο» κλπ «Πεδίον τού Ά ή, άκόμη χειρότερα. «"Αρειον Πε¬ δίον», είναι έκφράσΐίΐς πολνσύν. θετ«ς πού πβριέχουνε τή λόγια λέ ξη «πεδίον» (στή θέαη τού «κάμ ιτου», τοΰ «πλατώματος») άμε- ταχβίρ'στη τώρα πιά· γιατί 6ρ!- σκετα' εξω όπό τά πλαίσ'α τής διμιοτικής καί ή όποία κάνει Τό νού μας νά πηγαίνη στή λίξη «ποιδί» (όν), έννοια όλωσδιόλοι; άλλο'ώτικη. Τούτο στ(μαίνει δτι ή καθαρείουσα μάς δίνε'ι εννοιες παιραστάσεις θαμ- ιτές, είκόνες άικαβόριστες, ένώ, 6 πως ξαίρσυμε, μιά άπό τίς άρε- τές τής κάθε γλώσσας εϊ»αι κα· Τό ^Παιρελαστη ρο» είνα' λέξη περα γ'α πέ,ρο ξαστερη κα! σύμφωνη μέ τό πνεύ μα τής γλώσσας μας Τά μικρά παιδία έχον1 άκόμη ττιό πολύ άναιπτυγμένο τό α'ισθη μα τής γλώσσας, ένώ εμείς οί με γάλοι μέ τήν έπίδροχτη τής κα- θορεύουσας, εχουμε πάθει έίμβλυν ση σ' αυτή τήν 1δ'ότητα Ιδού ττώς συμπειριφέροντα' τα παι&ιά στά ζητήματα τής δηιμιουιργίας νέων λέξεων- Άνάμεσα στούς «δύλους» μέ Τούς όποίθΑΐς παίζουνε τά παιδία έμφανίσθηκε κάποτε καί ε^ας «6ώ λος» πιό μεγάλος αττό τούς αλ λους, γυάλ'νος, γαλάζ'ος, (προ- ερχόταν άπό μπουικάλ' τής «γκσ ζόζας»). Τά παιδία σκεφτήκα-'ε Άνάμε<τα αλΐλα παράξενα τη «•/κα.ζόζα» κ«ί ευθύς τόν εϊ· ιτανε «γκαζά» (ή). Άκούσαμε «άποτε έναν μιχρό κβτοτγόμενο «πό την Πόλη καί ττού ητανε γύρω στά 7 χρόνισ τής ήλι,κίας τού, νά διαβάζη συλ λοδιστά ε^α εϊ&οττοιητή,οιο γ ά ιτούλτ—η σπιτιού (ΠΩΛΕΙΤΑΙ) «χ! νά ρωτά τόν τταΤέρα τού: — «Μ-—ίμ,-ά, έδώ κάθο.ΐίνται πολίτε (ς)»; ('Εννοούσε κατοίκους τής Πάλης, ττοώ εΐχοον έγκατατταθη στήν ΆΘήνα). Γιατί αύτή ή γ«- μά-τη αφελεία έρ«ιτηο— τού μ'- κροΰ; ό 'ξ δ πράγματα πού ή ικαβαρΕΐύουσα έ πέβαλε στή γλώσσα μας, εΤΛχι καί ό πληθυντ'κός τών έπ»νώμων· Ό κιύρΌς Ανδρέας 'ίχιι έπώνομο 'Ερμύλιος. "Οταν ό κ. Ανδρέας 'Ερμΰλιος εΤνοΐ1 συνεταιρισμένος μέ τόν άδελφό τού Άβανάσ-ιο, 'ό έπώνυμό τους γίνεται- στήι/ έμ- πορική τομς; έπωνυμία· Άδελφοί Εομύλιοι. Άν πρόκειτοίΐ γιά ά· δελφές πού έξαοιχούνε τό έ,ιιπόριο, θά γίνουν Άδελφα! 'Ερμύλ^α' "θταν ομως τό έπώνυιμο εΐναι, ίχς ποΰμε, Άθοτ.νασ'ά,δης, οί άδελ φο( γίνοΐΛΠ-αι Άθανβίτιάδαι άλ¬ λά οί ά&ελφές μένοαΛε ξεκρέμα- στεις. Ό όμσλός καί ξάσΤερος τρότΓθς θά ήταν ή σνγγεν4οή σχέ ση νά έρχεται ϋστερα άπό τό έ- ΗΘΡΥΛΙΚΗ ΝΗΣΟΣ ΑΤΛΑΝΤΙΣ Κατά τόν γερμανόν καθηγητήν ΦΡ. ΒΕΝΚΕΡ ΒΑΣΙΛ ΚΟΥΖΒΝΟΠΟΥΛΟΥ Γ' Τόν μϋθο γιά μιά χώρα ποΰ κα ταττοντίσβηκε στή θάλασσα, συ- ναντο3|ιι« γιά πρώτη φορά καβα- ρώτα^α, στά εργα τοΰ έ'λληινος φιλοσόφου Πλάτωνος( ό οποίος εζη,σε γΰρω στά 400 χρόν,α π Χ. στούς φιλοσΌψικούς διολόγονς τού «Κιριτίαν» καί «Τίμαιου» λε πτομερώς -ερ'γρόφει τή^ μεγάλην αυτήν ήπειρον, ή 6ποία κχ'μένη έικτός των Ήρακ.λείωιυ Στηλών (τού στενο0 τού Γιβλαρτάρ) υπο λογιζόταν δτι ήτοΓν μεγαλύτερη άπό τήν Μ Άβ-ία την Εύρώπη καί την Βόρεα Άμί,ρίκή. Ό Πλά των στηρίζεται στίς γραπτές ση μειωσοις τού προπάπου τού Σό- λωνος. το.1 περιφήμο·υ έλληνος φι λοσόιΐου καί νρμοθέτου, ό οποίος πάλ, εΐχε λά6ει σχετικάς πληρο¬ φορίας άπό τό στόμα αίγυπτίων Ί*ρ4»ν. Κατά τόν Σόλωνα — Πλάτωνα ό δασ^λικός οΤκος τής λίδ ς Άτλαντίδος κατάγεταΐ άπό Ποσε^δώνα, τόν θεόν τής θαλάσ¬ σας, ό ότιιοΐθ'ς νυμφεύθηκε μίαν θνητήν καί άπό τόν γάμο·ν αυτόν γεννιήθηκαιν ζεύγη δίδΐίμω'' άγοριών. Τό θΐΐκό ζειυγάρι κατο' κουσέ επάνω σ' ενα ήρεμο λόφο Γύρω άπό τόν λόφο καί εως σ^ήγ θάλασσα πού ήτοον κοντά, άπι>(ο-
νόταν μιά χαριτωμένη πεδιάδσ
μέ εύκιρατές καί ήπιο κλίμα- σά-
ε·ας κήπος πλούσιος σέ εϋιχυμ>ους
παντός εϊδους. "Οταν τά παιδία
μεγάλωσαν ό Ποσειδών έχώρισε
τό βασίλειον τΐου σέ δέκα ϊσα τε
μάχιια καί έδωσΐ στό καθένα άπό
τα δέκα παιιδ'ά τού, έ'να τεμά-
χ'ο ,μέ πλήρη έξοι/σία Τόν "Ατ.
λαντα 6μ<ος πού ήτο τό πρώτο πα'δί τού πρώτου ζειιγαριού πού γ£ννήθηκε τόν ώρισε βασιλέα επ δλ«ν τ#ν βλλω,ν παιδιών του. Στή χώρα όλάκλη,ρη ό Ποσει- δών είχεν έπιδαψιλεύσει κάβε ά- γαθόν. Τά δάση παρείχαν ξυλεί- αν εύγενικής ποιότητος γιά λαμ- πρές καί μεγαλοπρεπώς κατα- σκει/ές. "Αγρια καί ήμορα θηρ'ια εζούσαν έκτιΐ( σέ μεγάλα κ|οπά- δια. Τά πάντα έμοσχοδολούσαν μέ κάθε εϊδους εύχάρ'στες εύωδί- ες Ή γή αύθόρμητα έπρόσφε,ρε δσα οί άνθρωποι έχρε'άζοντο γ ά την τροφήν τ«ν Τό κρέας τό έ- τρ«γαν πάντοτε ψηιμένο, δέν ήτο κανένας ώμοφάγος καί ΐίγνωστο1 ήσαν οί έψιάλτες στά δνβιιρά τους. 'Έφεραν την χώραν των σ£ μεγάλην ανθισ'ν. "Ανοιξαν μέγα λίς διώρυγες, εκτισαν λαμπρά ά νάκτοιρα καί ενα μειγάλο ναό γιά νά τιμήσου·ν τόν προπάτορά των Ποσειδάνα. Ή πρωΤ'εύοι/σα εΐχ€ πολλά μεγαλοττρεττή οίκοδομήμα· τα, μεγάλοι κήποι καλούσαν τούς κατοίκοι/ς σέ συχη άνάπονσι κ0" δροσερούς περιπό5ονς, δροσερές καί θεριιές πηγές ήσαν άφθονες. Στή θάλασσα υπήρχαν μεγάλες λ'μεΐ'κές έγκαταστάσεις Άμέτρη τα πλοία κατέττλΐαν καί άπεπλε αν Άπό τα 6όρεα μιά μεγάλη ό- ροσειρά έπροστάτευε τή χώρα ά πό τίς καταστροΐ) ές των ϊσχυρώ" άνέμων. Τά νερά ποΰ κατέρρεαν ά πό τα μεγάλα αύτά βουνά σΊΐγ- κ>εντρώνοντο <τέ μιά τεραστία λεχανοειδή διώρυγα πο·ύ άρδευε κ·αΤά τό φθινόπωρο τή χώρα καί έτσι ήτο δυνατή κάθε χρόνο, δι ττλή, συγκομιδή. Πολλά γενή εύ- Γυχισμένων άνθρώπ«ν εζούσαι^ έ- κεϊ καί δοξολογϋίσαν τούς θί- ούς γιά την τόσην ίτ/νοιαν που τούς Ιπ'δοιψίλευαν. Νόμοι ίεροί τού Ποσε'δώνος έρ τίς σχέσεις τών δέκα άναμεταξύ των καί πρός τόν άργηγένην των. τόν έκάστβτε δηλαδή πρωτότοκον άπό τήν γε¬ νεάν τού "Ατλαντος. Καί οί Ί'δι- οι κανό'νες δικαία εστ£ρέ<ονον τόν δεσμόν μεταξύ τών βασιλέων κα; τ^,ν ύπηκόοων των. "Ηρ«μοι καί σι/νετοί, τίμιοι καί μεγαλό- ψι,-χοι ήσαν οί άνθρωποι Η ίκα- νότης ετιμάτο καί δχι ό πλοΰτος πού τκχόν εΤχτιν 6 καθένας. Ή ά- θφονία των αγαθών δέν τούς εκα νέ ξιπασμένους. *Εγνώριζαν ότι ή π>ερ ιουσία κ,αί τα άγαθά τα -
όποία χωρίς κόπον άττοκτήθηκον
μόνον μέ την άμοιιδαίαν αγάπην
ήτο δυνατόν νά δ'ατη,ρηθοϋν καί
άναπτΐ'χ6<ούν καί 6τι ό φθόνος κα! ή πλεονιεξία μποροθν νά έκμηδε- νίσουν δ,τι έχει κανείς στήν κα τοχή του. Σέ οσο μακρύτεριο χρό νο λάμπει μέσα των ό θεϊος σπιν θήρας, τόσο'ν έπίσης χρόνο θά 6αδίζουιν στόν δρόμο τής άρε- τής. Άλλά ό Πλάτων διηγείται έκ συνεχεία ότι οί μεταγινέθ"τερες εζησον στήν Άτλαν- τίδα άποιιακ,ρύνιθηικαιν άπό τα ά πλά ήθη τών προγόνων των καί γ Γ αύτό έπέσυιρα^ επάνω τοι/ς την οργήν καί τιμωρίαν τών θε- ών Οί βασιλείς τής Άτλαντίδος έγιν«ν κι/ρίαρχοι τού κόσμο·υ "Ε γιναν δ'ά της 6ίας κιύρ'οι τών ά- κτών τής Μεσογείου καί έ'τσι έ- ξήγειραν τούς καταπιεζομέινθΛίς είς άγώνα κατά τ«ν τυράνντον άπθτηέσβεπ'ύ αέάέΐί σοηωό γα τής Άτλαντίδος «αί έπεζήτησαν νά άττοτηνάξοι/ν την κυριαρχίαν τΐ'ΐν. Άναψέρεται δτι καί οί άρ- χαϊοι Άθηναΐοι τοΰς άντιμετώπι σαν μέ μεγάλο σ^όλο. Ο Ι1ΕΛΙ0Ι ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ό μικράς ή'ξαιρε δτ< ενα σπίτι «πονλιέται» καί δχ' ΠΛΛΕΙΤΑΙ καί δτι οί «Πσλΐτες.» είναι έκεΐνοι πού κατάγουντοι άπό την Πόλη. Τό μυαλουδάκΐ του ήταν άκόμη άνόβευτο άπό την έπίδ(>ασι τής
καθαρεύουσας
Ό ϊδιθς ό μικράς, άπό τή λέ-
Στό ι—' ά;ριθ 2159 φύλλον τού
«Προσφΐιγ ικού Κόσμον», μίτά
οτνγκινήσεως βιαβάσαμε, ότι επί
τή συμπληρώση δεκαετίας άπό
τού θ«νάτοι* τού
όνόματα των συγ ήτου Στ. Σπεράντσα, ή ένωσις
Ελλήνων λσγοτεχνώ>ν έτελεσε μνη
μόσυγον δττου παρέστη πολύς πό
σμος τών γραμμάτων καί πολλαί
άπηύθυναν χά ,ρετισμούς καί ά-
πηγγέλθησαν υπό λογφτεχνών καί
πωνυμο και
γενών νά ερχοιυνται πρίν άπό τό
έπώννμο έ'τσι:
Πέτρος καί Παΰλος Καλαφά-
της, άδέλφια ή Πέτρος καί Παΰ-
λος Καλαίτάτης. πατέρας κα! γι
ός, ή Πέτρος κα! Παύλος Καλα-
φάτης, έξαδέλφια κτλ.
Προκειμένον γιά γιΛΌϊκίς^ θά
γινόταν ή ϊδια δ'άκρ'ση-
"Ε^σι τό έπώνυμο θά εμέ νέ ά-
μετάβλητο καί θά κέιρδ'ζε ή ξα-
σ"*ρωσύνη καί ή άπλότητα της
γλώσσας μας.
ΠΑΚΩΒΟΣ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗΣ
τιμο>
Τό Έλληνιχό Άβτυνομικό Μυβιστόρημ*
ΑΣΠ ΡΕΣ ΤΟΥΛ1Π ΕΣ
Τ<)ς ΑΓΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΓ 4Όόν τής άπέραντης στοργής της. Δέν Τή νέα λαίδη Μάκ Κήνναν δέν παραδεχότανε πώς ό γυρισμός 1 Κ1" τήν γνώρ'σε ποτέ. Δέν ήτανε σάν τοΰ ' Εντουαρντ στόν τΐύργο, δ«;ό τήν ττρώτη. Τή λατρευτή κίίνη γυ μέρβ,ς μετά τό θάνατο τής μ νοΐκα πουφκγε άπ' τή ζοιή πρίν ιάς τού, ήτα^ε ούμπτωση! ονμπληρώσει τά τρΐάντα! Ή και οϋτε έδωσε σηιυασία στό γεγονός νοιίργια λαίδη ίννακ Κήνναν δέν πώς αυτή ή ϊδια τού τό πρωτο- ιτήγε ποτέ στή Σκωτία Οϊίτε ή εϊπε! .. . "Ελεν στό Λονδίνο! Ή μόνη· θλί Λέν τής Εμο^ έντύττωση δτι μ Ψη της ήταν ό χωρισμός της άπ' δέν ήτανε πιά ενα παιδί· μπρο- τόν "Εντουαρντ, πού έμοιαζε τό στά της, άλλά £νας αντιρας! Γ'ά σο πολύ μέ την μητερσ την "Ελεν θάιιεΐΜε πάντα τό δο>-
ϋατ«Ρ'
οίκάχιρσ^ο άγόρι, πού τής πήραν!
έπΐμο.ή Άπό διαίσθησηι, πού ή ά*ρώ-
της καινούργιας λαίδης, κλείστη στεια τή/ είχε δοναμώσε'. ηξίρα
ι ' —'- -----?« α^.. δτι θά μάβαιγα πολλα άπ' Τήν Ε
λεν! "θσο προχωρούσε ή δ'ήγη'
σή της, τόοΐο ή προσοχή μου έν-
τε νόταν'. Δέ θ άργοόσε "θπου
νάταν ή λαίδη Κύνβια θάκανε τήν
έμφάνισή τη.ς·!
Τό «ε'γκλημα» τ0ο λό·ρ5ου Ρί-
τσαρντ ήτο)νε χί'ρότ-ιρο άπό κάθε
αλλο στήν Ιστοιρία τού άΜθρώπ'-
^ου γένους! Τό κοιμητήρι δλων
τών Μακ Κήνναν £πιαε τόν ενβ
τοΐχο άπ1 τ· άπέραντο χτημα "Ο
σοι δ'αβαίνα^ε τήν ττύλη τής αίω-
νιότητας, θαοότανε στή
Μιά σειρά κυπαρίσ'α φυτ«μένα
άπό χρόνια, περιμ£νανε νά ρί-
ξουν τό θλιβερό τθυ'ς ϊσκιο πά-
νω στό μά&μαιςιο, πού θά σκέπαζε
τ' άπομεινάιριια τους Η
λαίδη βάφτηκε πλά| στήν πρώτη
τήν ύπέροχη, τήν πραγματική
λαίδη Μακ Κήνναν! Ή "Ελεν κα
θολ'κ,ή, παβ'άριικα θρήσκα, δέν πά
ραδεχόταν: τό δίύτερο γάμο "Η
τανε ψεύτικος. Μιά άπάτη τ
ή κο'νωνία δεχότανε γιατί ε
τή συΛ/έ.φ:ρ€'. Τώρα, πού ό λόρ-
δος Ρίτσ«ρντ είχε πάιρε' σειρά
κάτω άπ' τό κυπαρίοτι τού, 'έ'
κε εσωτερικάς σέ σχολειό Δέν
εΐχε δικαίωμα νά γράψη σ' άλ¬
λον έκτός άπ' τόν πατέρα τον!
' Ετσ' κυλήισανε τά χρόνια. Ό
θάναίθς τής δεύτερης
λαίδης Μακ Κή'ναν. άπό καρδια
ιη προσ&ολή, ήρθε άναπάντεχος.
Μέ τό ϊδιο τρόπο πέθανε κι' ί
Ρίτσαρντ ινΐ' αύτό ήτον
ίστορία .·..
Ή "Ελΐν δέν μπθροϋο-ε νά συγ
Χωρήσει γ'ά πολλά ττράγματα τή
δεΐ'τερη λαίδη Πάνω άπ" δλα γιά
τή σκληρότητά της στόν "Εντου
αρντ, πού ή Λουίζ "Ανιν τής εΐχε
έμπιστευθεϊ. Τάι' θεωρούσε δικό
της ττα'δί ι Τής τόν εΐχε στειρή-
οει δεκατρία όλόκλη,ρα χρόνια!
χάοχι τόν κοιιοό τής άλλα
Υής τού άπό παιδί σ' οίντρα!
Δέν εΐχε κατορθώση1 νά τού με
β τίς <τυμ6οι*Αές τής μη τερας τού οταν έ'πρίττε! Δέν τοθ «ίχε έπιτρέψει ν' άλλη·λογρα$ί'ι Μβζί της. Παλλές φορ*ς τοΰγρα- Ψε Τά γράμματά της, όμως, γυ Ρ'ζοτνε πίσω άνίγγιχ^α'. Ήτανε διαταγή δ'κή της, δοσμένη μέ τό °τόμα χού λόΐϊδου Ρίτσ«·>ντι στή
διευθύνη— του στχολείου. Καί τό
δί μ«γάλωσ£ σ' ϊνα περιδάλ-
ξένο καί ψυχρό, χωρίς τρι»
α; (1ηΤ,ρικά χάδΌ! Τά
της/ ή "Ελ£ν! δέν τα
νά τού τά
δεϊγμα
που
ετσι
στεκιε άνάμεσα σ'
εκείνον
την πραγματική τθυ γυναΐκα, μι«
ξέ^ή, μιά παρείσ«χτη! Ούτε ά-
ριστοκ,ρατιικής γενιάς ήταν, οϋτ:
τής αξιζε κείνη ή τιμή!
δούς τό χρυσουν κύπβλλόν τού
τήν διιέτοίξε νά τώ κΐομίση ττρός
πόσιν ίίδωρ. Η Μαρία έσπευσε
νά εκτελέση την προσταγήν καιί
έ-κόμΐσε τό ίίδωιρ, άλλά άπροσέ-
κτως είχεν έμβυθίσΐΕΐ τόν μέγαν
δάκτνλο|ν έντός αυτού. Ό Σουλ-
τάνος εξεδήλωσε την άπαρέο-κει-
άν τού καί εζήτησεν αλλο ύδωρ
καθαρώτερον. Άλλά καί είς τό
δεΰτΐ,ριοΐν κύπελλον έπέπλβσν τε
μάχια χόρτου «αι φρύγανα, έκ
τούτου δέ ό Σ*ς>υλτάΜος έξοργι-
σΐθείς, σΐροδρώς έπετίμησε την
κόρην.
'Εκιείνη 8 μ ως απήντησε με'ά
σεβασμού άλλά καί θάΐρραυς, δτ
τό ίίδωρ τής κρήνης ήτο ψνιχ,ρόν
κα( ό κιρατα'ός αύθέντης ίδρωμέ
νος, όθεν κα! έττενόησε τούς τρό
έκείΛΌκς τής άνα6οιλής, ίνα
ποριφροωρήση την υγείαν τού- Π
α(5τή μέρι-μνα τής ποιμεν
Τά δλέθρια άποτελέσματα ενός πάθους
ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ
Τπό Ε. Η. ΣΓΜΕΩΝΙΔΟΓ Διδάκτορος
τού Πανεπιστημίου τών Παρισίων.
(Σννέχεια έκ τοΰ .-τροηγουμένου Έξ άλλου ή προσβολή τοϋ κεν
Ή είσοδος τής νικοτίνης είς τόν τρικοΰ νευρικοϋ σνστήματος δημι
οργανισμόν, κατίι τύ κάπνισμα σι-' ονργεΐ άοχικώς μίαν κατάθλιψιν. |
γαυέττΐιιν καπνοΰ όξίνον άντιδράσε | Εν συνεχεία ή νικοτίνη διά τής
άκετυλοχολίνης έλαττο')νει τήν επι
νεφρίνην (άορεναλίνη) άπό τούς ι
έπινεφοιδίους άδένας καί τούς χρω
ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΡΑΨΩΔΙΑ
"Ο ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ Α&ΕΛΦΟΣ,,
ΤΟΥ κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Τής ΕΡΑΤΩΣ— ΑΙΚ. Γ· ΜΕΛΛ ΟΤ
(ος γινεται άπό τής άρχής μέχρι τού
τέλους τοϋ μήκους τούτου
Είς τά παΰρα καί γενικώς, είς τά
καπνά άλ,καλικής αντιδράσεως, εί
σάγεται τόση νικοτίνη είς τόν όρ
γ<ινισμόνι ϋση πεοιέχεται είς τό καιόμενον τμήαα τούτον, τύ οποίον είναι συνήθο>ς μικοότερον, δεδο
μένου ότι τύ μεγαλύτερον τμήμα
τού ποι<(Η>υ μετά τό κάπνισμα άπορ
ρίπτετία
Ό καπνός πίπας κατέχει μίαν
οϋδετρραν θέσιν άλλ' ένίοτε 6!δει
δξινον αντίδρασιν και αναλόγως
τής προρ/.εύσεο); τού κατατάσσε-
ται είς μίαν των άνιοτέρω κατηγο
ο ι ώ ν κα.τνοΰ.
ΊΙ νικοτίνη έλαττώνει τύν τόνο
τοΰ σΐ'μπαθητικοΰ νενρικοϋ σνστή
ματο; κπί άσκεΐ κατασταλτικήν επί
δρασιν επί των γεννητικών κέν-
Ηθν
Προκαλεϊ άοτηριοσκλήρυνσιν (πί
εσιν)· τό σύνδρομον τοΰ Ραι-
νώ (κτ>κλοφοριακα1 διαταραχαΐ
των ακριο-ν μετ1 άσφ>ξίας κυ-
άνιοσιν καί νέκρωσις όφειλόμεναι
είς άγγειοκινητικίίς νευρώσεις) τό
σι'ινδ(Κ)μον· τοΰ ΒΟΤΡΓΚίΕΡ
(θρομίχκιγγπίτις), βροχίΐιδα, πνευ
μονικόν έμφύσημα, 6αρη|κοίαν,
Μέ ϊδ'αίτερο ένδ'αΐφέρον δ'αιβά-
τής «Ραψωδί-
Άρχιγένη μέ τόν
Πρόσφυγας Άδελφός:
9
σαμ€ τους
τ'τλο <( ° τΛ»ύ δημοισιευτη*ε στό μέ ήμερ. 24 '^ουνΛυ 1922 φθλλο τής έφη· έπεφριδίου; άδένας καί τούς χρ [ μοφόρους ίστούς. μέ άποτέλεσμα μβΡ·ί&δος μας. Οί μιεστοί τοιυ στϊ κεντρικήν διαταραχήν τής γλυκαι [ Χ°1· °' τόσο ποθοκ—ατι«οί, μάς ϋπσδάλουν σέ μιά βαιθειά συγκί- νηση καθώς πε,ριγράφοΐΓν τούς πόνοιις καί πόθους "^οΰ Μικρασιά τη Πιρόσφυγα διωγ;<ένου άπό τίς π,ρογονικές έστίες, μά καί τούς πόθους καί τήν στοργή τού ντό μική; ρνθμ'σειος (νπογλυκαιμίαν) · Έπίσης άπελευθεριίινει την άντι διουρητικήν όρμόνην, διά τής διε γε;ρσε(ος τοϋ ΰπΐροπτικό — ύποφυ σιακοϋ συστήματος· Ή Νικοτίνη έπίσης αύξάνει τήν λειτσιιργικότητα των διαφόρων όρ ' πιου, πού τόν άγΐκαλιάζει· σάν ά- γάνοιν ύπεγείρουσα ταύτην άντα δελφός καί τού δίνετ τό θάρρος νακλαστικως, διά τοΰ έξερεθισμοΰ τοΰ χημοϋ.τοδοχέως είς την κα ριοτϊδα (καροιτιδικός κόλπος). Ώς γνωστόν ό καρωτιδικός κόλ πος (μικρά ρΌλδική διεύρνΑ'σις) εντοπιζόμενος κατά τύν διχασμύν τής κοινής καροιτίδος άρτηρίας, είναι πλούσιος είς κεντρομόλους αί σθητικάς ίναςΛ αίτινες συνάπτονται πρός &να λεπτοφυή νευρικόν κύλ.- πον, όστις πορεύεται πρός τά άνω μεταξύ τής ϊσο) καί εξιο καρίοτί- δος. Άποτελούμενος εκ κλωνίιον τοΰ 1ου αύχενικοΰ γαγγλίου, τοΰ συμ- παθητικοΰ, τοΰ πνευμονογαστρικοΰ τοΰ γλιοσσοψαρυγγικοΰ καί τοΰ ΰ πογλοισσίου νεΰρου, συνδέεται τελι σκλνήρυνσι τών τριχοειδών άγγεί κως μέ τά άγγειοκινητικά καί ών τοΰ έσ(ο ώτός, ώς καί είς τό καρδιοκινητικά χέντρα τοΰ μυελοΰ. άπείρο)ς λεπτόν καί εινχίσθΐ)τον δρ ! Ή πίεσις τοΰ καριοδικτικοΰ κόλ γανον τόν κοχλίαν (ϊίργανθΛ· τής ά που (στενό κολλάρα) προκαλεϊ ά- ναιμίαν είς τόν εγκέφαλον, μέ ά¬ ποτέλεσμα τόν ίλιγγον καί εντό¬ νους κεφαλαλγίας- Ό έρεθισμός τοΰ καριοτιδικοΰ κόλπου διά τής νικοτίνης δρά επί τής καρδίας διά μέσου τοΰ πνευμο¬ νογαστρικοΰ νεΰρου (κατασταλτι- ν.όν νεύρον τής καρδίας), μέ άπο- τελεσμα τήν |!ραδυκαρδ!αν. άσνστο λίαν/ καί δευτεροπαθώς πτώσιν τής πιέσείος τοΰ αί'ματος, λόγο Οπελευ θερο')σεο)ς είς τούς έκρέμονας τού παρασιιμπαθητικοΰ «άκετυλοχολί¬ νης». κοής) κ<ι( τό λα()ΰρινθον (όργανον τής ισοίοοοπίας) έξ ού καί ό ϊλιγ γος των καπνιστων. Ή νικοτίνη δοα τοξικώς επί των μαζικιον ίστών καΐ ώοθηκών τών γυναικών, προκαλεΐ ήνοξίαν καί ύπογλνκίΐιμίαν· ΤΙ νικοτίνη έλαττώνει τήν άπο δοτικότητα τών Φοιτητών είς τά. μαθήματά των. Αί γενόμεναι ερευναι είς τά Πανεπιστήμια τοΰ Σικάγου καί Ίλλινόις άπέδειξαν, ότι έκ τοιν πρωτοετΛν Φοιτητών, πού άρίστευ αν είς τάς σπονδάς το>ν είς τά Πά
νεπιστήμια αύτά μόνον 16% καπνί
ζουν) ί· αντιθέσει πρός τους έχον
τας κκτοιτέρονς 6αθμονς έκ τών ό
ποίων καπνίζουν πεοίπον τά (!()%.
Ή διαρροςιά είνίΐι λίαν σημαντι
ν.ή
ΓΕΧΙΚΗ ΦΛΡΜΑΚΟΛΟΓΊΚΗ
ΔΡΑΣΙΣ ΤΗΣ
ΝΗΣ ΕΙΣ ΤΛ
ΚΤΤΤΑΡΑ.
ΝΙΚΟΤΙ-
ΝΕΤΡΙΚΑ
Τό «Καράτε» τώ-ν Ίαπών(ονι κα.
τά τό οποίον πλήττονν είς τό πλά-
γιον τοΰ ανχέτος, είς τό σημείον
δηλ ένθα ευρίσκεται ό καρο>τιδι-
κός κόμβος, εΤναι δυνατόν νά προ¬
καλέση έΐ{' όσον τό πλ^ήγμα θά εί¬
ναι Ισχυρόν, άντανακλαστικώς, άλ¬
λοτε ανακοπήν καί άλλοτε συγκο-
πήν.
Ή άκετυλοχολίνη είναι ό κύρι-
ος μεσολαβητής τής συναπτικής
μετα6ι6άσρ(,.ς ( Σ ΟΤΝΑΠΤΙΚ
ΤΡΑΝΣΠΟΡΤ)ίαο()οηθοΰσα την
.II
πλέον άξιοσημείοτος δρά- | δράσιν τής Νικοτίνης επί τώ-ν προ
καλλιτεχινών ποιήματα
μένου. Δέν ξέρω °ν άνεφέρθη καί
τό γεγονός δτι ό άληισμόνητος έ
Κθΐνθς 'Εθνικός ποιητής, λογοτέ-
χιηςλ επιστήμων· πα'δαγωγός καί
διδάσκαλος Στ. Σττΐιράντσας, υ
πτ}ρέτησ·ΐ|ν ώς διευθυντής σχολεί¬
ων στόν Πόντο καί είδικά στή Αι
6ερά τής Τροπτεςούντος.
"Οταν ό Σπιειράντσας, ή^αγ
τρ'τοετής τής ίατρικής, άναγκά-
σθηκ«, δ'ά λόγους άν&ξαρτήτους
Γής θελήσεως τού, νά διακόψη,
προσιωρΐ'νά βέβα'α, την φοίτηο·ή
του Καί τότε έκπρόσωποι των
πού 6ρίσικο.νταν
στήν Κωνσταντινούπσλη, ήρ3σν
σέ συνενόηση μαζί τού καί ποο-
σελήφθη διΐΣΐυθυτής τών σχολιΐί-
δττθυ ΰπηιρέτησε μ>ςρι
κά χρόν'α Τόμ τελευταίον δμως
χρόνο (1908—1909) ό Σπεράν.
τσας πού πειρνούσε τίς διακοπτς
τού στήν Πατρίδα τού δε.ν τού
έπετράπη νά έλθη στή θέση του
εγκαίρως καί οί ΛιβερΤτες προσέ
λα·6αν άλλον διευθυντήν. Έν τώ
μεταξύ τ»ού εδόθη ή αδεία καί έ
πανήλδεν ό Σπεράντσας, άλλά
έμ.ΐιν.ν εκτός βέτεως. Ό χρόνος
δμως δέν πήγ,; χαμέινος. Ή Λΐ'6-ε
ρά έκτός άπό τί" ώραι α της το
ποθεσίθι, ε,χε' θαομάτιες έξο^ές,
όνομαστά παριχάρ'α, κρύα νερά
κρυστάλλινες πηγές, τοπία γιά
έμπνεύισεις καί αρχισεν ό Σπε¬
ράντσας, την μειλίτη «αί τό γρά
ψιμο 'Εκτός των αλλων έ'γραψεΙ Τουρκικόν Συντάγματας
κα! ενα περίφημο μαθητιχό βιβλίο] 1908. Έξ Χσον δμως εύηργέτησε
Φυσ'κιής Ίστορίας — Ζτοολογί- καί τούς Μωαμεθα-νούς καί δή ΐν
άς δπου ή όνθμασία τών ζώων Τραπεζοΰντα ιδρυσε τέμενος τό
καί τών φυτών έσημειώνοντο καί Ίμαρέτ τζαμεσί, έν ώ καί τό σή
σις τής νικοτίνης σννισταται εις
μίαν γενικήν επίδρασιν επί τών
ο-υμπ«θητικί>ν καί παρασνμπαθητι-
κών γηγγλιακίιν κνττάοοιν·
Λύτό σνχνά συμίιοιίνει καί έκδη
λοΰται ώς παοοδικός παροξνσμός,
«•Λθλουθούμρνος μέ κατάπτοισιν ή
χόμη κ«1 πίΐράλυσιν, ίίταν οί δό
σεις είναι μεγαλυτέραν
Έν τή περιπτώσει ταντη τά γάγ
γλια Λοχικιος καθίστανται περισ-
σότεοον εΰιιίσθητα είς τήν άκετν
λοχολίνην καί προκαλεΐται τοιοντο
τοόπίος «Ίφνιδία προγαγγλιακή, πό
λίι δραστική, παράλυσις μέ έπακό
λουθον τήν έλάττιοσιν τής έντά
(Τε-ιος τής λειτουογΐας τΛν γαγλια
κοιν κΐ'ττάθίον.
γαγγλιακίόν ίνών.
ΣΗΜΕΙΟΝ ΣΤΝΑΨΙΕΩΣ
Συναψις είναι τό σημείον τής
νρυρικής μρταβιβάσεοις τοΰ νενρι-
κοΰ ρενματος (έρεθισμός διά των
δενδονλλίον.
Τό κέντρον των νευρικών κετα-
6ι6άσεοιν ευρίσκεται είς τόν πλοι-
όν τοΰ εγκέφαλον. Είς τήν διάρ-
θρίοσιν τιον δενδνλλίον ή όποία
ίιΐφανίζει π ό λ ο> σ ι ν . με-
τα6ι<Ίάζεται τό έρέθισμα κ«τά μί νά ριζώση στό ότγΌ χώμα τής Μη Τέρας 'Ελλάδας, ώστε -νά σι/μοά- λη κι' αΰτός γιά τό μεγαλεϊο της Τά παΐοαπονετΐ'κά λόγια· πού 6άζεΐ ό κ. ΆριχΐΓνένης στό στόμα τοΰ Πρόσιφυγα «με δέρνει ό νοϋς γιά νά ριζώσω κα! μιά ζεστή νά 6-οώ φωλιά». τό ρίζωμα α^ό σή" μερά τό δλέττουμε πιά π,ραγματο ποιηιιΐίνο Πραγματοττοιηιμένη εί¬ ναι καί ή έπίμονη πεποίθηση τοϋ ντόπιοι» στίς ίκανότητες τού ττρό σφνγα «κα'νούϊγ'α μιά πνοιή στόν τόπο έτο3Τον "δώ έσύ θά δώσης» Στίχο1 τπρΐϋφητΓκοί, άφούν δσο ό καιρός π:.ρνά τόσο καί ολέπουμε τά λαμττρά άποτελίτΐματα τής συμδολής τού πρόσφυγα- δχι μό νο οτήν ότνοδο τοϋ γεωργ'κοΰ. 6:ο τεχνικοΰ κα! πνβυματυκοΰ τομέα, άλλά «οί! στήν δημιουργία νέων έπωφελών ταιιέων άγνώστ<ον τότε γιά τόν τόττο. Ή πονεμένη ειοφραση νοσταλ. γίοος τού πρόοχρυγ<ν διωγμένον ά πό τίς προγονικες έστίες «μά πώς νά 6γής άπ' την κ«?διά μοί», πατρίδα μουβ κι' 'αν ζώ άλλοθ;» είναι ψυχολογημένη· γιατί καμμ'ά «ρ«αλι.στι,κή» κατάσταση δέν μ—ο ριεΐ νά ξερρ'ζώση ·<σν γλυ>κό πόθο
τοΰ «νόστου» άπό τήν ψυ>χή τού
"Ελλη.·να. πόθος ποίι είναι 6ίωμα
τοά "Ελληνα ίερό.
Κ" Ερχεται στό τελος ό επίίλο-
γος ,μέ τήν εύχή <~άλι νά γνρί- σουν τά καράοΐα έλεύτερα στ' ά κΐαογιάλια έκΐίνα τά γαλάζια Μ ωνικά καί τά Αϊολι,κά» στίχοι πού σέ κάνουν νά Μοαώθης τόν έαυτό σάν πρόσφυγας, νά σέ κυρι- εύη ενα ρίγος, κ' ένας πόθος πά τρ'ωτικάς μέ ξερό τό Βάκρυ Εϊθε τά γαλάζια δαντελωτά Ίωνικά κ1" ΑΙολ'ικά άκιρογιάλια νά σνντα ραχτούν άπό όλόλευκα φτερά αγ- γέλων καί νά ερθη ή ποθη^ή άνά- σταση1 τών όνείιρων μας, όπως λέ ν« καί οί στϊχοι τού κ. Άρχ'γέ- νη «θά ρθ' ή ποθίηΤή κ·' αγια'φτή στι,γμιή πάλι ν' άρμενίσουν μ' α" τά πανιά, δάφνες στολι- στάστά» (τά καιράβια)· Φαντάζεται άκόμα κΐανεΊς σ£τί συναισθηματ'κή μελωδία καί έ- ναρμόνιση θά 'έχη προσαρμώση τοιύς μελοδραματικούς αύτούς στί χους ό κ Δ. Άρχιιγένης πού τυγ¬ χάνει έν«ς άπό τούς άξ'έπα^νους νίς μουσουργούς. Γι«τί, καθώς πληροφορηθήικαμί· ή ποιη- τικομουσική αυτή Ραψωδία, θά έκτελεοτή εφέτος μέ έπισημότητα στήν πεντηκονταετηρ!δα τή,ς Μι- κ.ρασιατιικιής Καταστ^ροφή'ς καί τής στήν Μητέιρα 'Ελλάιδα προσ- φυγής τού Μικρασ'ο^ιικοΰ 'Ελλη- νκτμοΰ. Τού άνήικει ενα πατρ>ι*»τι«ό «ιδ
γε».
ΕΡΑΤΩ — ΑΙΙΚ Γ. ΜΕΑΛΟΥ
©εσσαλονίκη
Πλατεϊα Ίπιτοδρομίου 4
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ
αν φοράν, είτε
τ ο (ο ς είτε
λ ο; ς ■
φυγοκϊν-
κεντρομό-
(Συνεχίζεται)
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
τού Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΤΑ ΤΟΥΡΚΟΛΟΠΚΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΥ
δος κατέστηισεν έ'
άλλοις έκ τοΰ κάλλους της γοη
τευθέντα μονάρχην, όστις
σας αυτήν πσρά τού ίεριέως ττα-
τρός της, ωδήγησε μετά μεγάλων
τιμών είς Κω^ταντυνουπολ'ν με
τονομάσας «Γκιούλ Μπαχάρ» ή
το, έαρΐνόιν ρόδο<ν. "Η Μοορία γε¬ νομένη Σουλτάνα δέν τταρέμε'νε μέχρι τελους έν τή δασιλευούση Ό Σοωλτάνοις έπιθυιιώιν νά άπο- λυ"ρώση αϋτήν των έν τώ χαοε.- μίω μηιχανορραφ'ών, τήιν άπέστει λε μετά τού υιού της είς Τραπε¬ ζοΰντα, δπου καί δ'ήνυσε τό υ¬ πόλοιπον τοΰ 6ίου της άττολαύου σα δλων τώι/ άποδοχών τής 6α- σιλομήτορος. Ή Μαρία Γχιιοώλ Μπαχάρ πολ- λών άγαθών πρόξενος ίγένίΤο είς τούς όμοθρήσκους της· ίδρύσατοτ ναούς κλπ. είς δέ την ίδια'τέοα.' πατρίδα την Ό δ'δάκτωρ Άνατολ^στής κ Παύλος Χιδίρογλοι» τέως Λέκτωρ τού Πανεπιστημίου τής Βό'νης Γερμαν'ιας καί τώρα τουρκολόγος έρευνητής στό «Κέντρον Έπιστη μονικών Έρευνών,, Λειτχοσίας» σ'ήν Κΰπρο, δέν παύει νά δημο- σιεύη τίς έπιστηιμονικές τού ερ?υ νες σχετικά μέ τήν άλληλοετΐί&ρσ ση τού Τούρκοκ κατακτητοΰ μέ τόν ύπόδουλο Έλλη,νιισμό κατά τή μακραίωνη συμβίωσή Τους. Αύτή τή φορά θά μ'λήσωμε γιά τρ:ΐς μελέτες τού πού άπό αϋτες οί δύο άιΐοΐούν τήν Κρήτη. Καί την έττόαενη φορά θά μ'λήσωμίΐ γιά μί,λέτες τού πού άφορούν ""ήν Κύπρο. 1. ΣΥνΙΒΟΛΗ ΕΙΣ ΤΗΝ Ι¬ ΣΤΟΡΙΑΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑ- ΤΙΑΣ ΕΝ ΚΙ'ΗΤΗ Ένδιαφέρουσα μελέτη άπό 40 ή θαυματοι/ργή είκόνοΐ τής γίας τής Μονής κλάπηκε στό 1493 καί μεταφέρθηικε νά πουλη θή στή Ρωμη στό 1499. Καί τώ¬ ρα ή «Παναγία ή Καρδιώτισσσ» αυτή 6ρίσ·κεται στήιν έκικλησία τού Άγίου Άλιιόνσου, στόν «Έ- σκοιιλϊνο» λόφο τής Ρώμης καί οί Καθολικοί Ιταλοί ττού τήν κο- τέχονν τήν άνομάζοΐΛ' «Χά Ντόν να ντέλ πιερπέτουο σοκ'κόρσο» ( Η Παναγία τής ά<ατάπαυτής βοηθείας). Ζωγράφος της ϋττοθέ- τουν, πώς ε!ναι ό "Αγιος Λάζσ· ρος, πού μαρτύρησε στήν Κρήτη στήν έποχή τής «ιί'κο^ομαχίας. 2— ΑΓΙΟΛΑΤΡΕΙΑ ΚΑΙ ΜΟ ΝΑΧΙΚΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΜΩΑΜΕΘΑΝΩΝ ΕΝ ΚΡΗΤΗ Π?ωτότυπη μειλέτη άττό 25 Οί.· λίδες πού δημοσεύτηκϊ καί οτό «ΚΡΗΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ» τόμος Π ρ ^. Ί σχε πλείστας ττρονομ,ας δ,ατηρηΙ ό περκ>5ιικό «ΚΡΗ
ΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ» τόμος Ιθ'
η
μέ τό Ποντιακό γλίθ'σσικό ΐδίω-
μα. Άκόμα άσχοιλήθηκ.ε καί μέ
τήν Ποντιακή-ν Λοχιγραφίαν Ιδί¬
ως τής Λιβαράς. καί τό Μαυσωλεϊον τής
Νά πώς περΐ'γράφοι ό Ί'δ'ος. 1 θανούσης πιθανώς τό 1495, επι
πώς μ'ά ώραιοτάτη Έλληνίδα κό τού όποίου έμπνευσ^ένον έπίγ'ραμ
μερον εΤι λ£ΐτουργούν ίειροσπου
δαστήριοιν.
Έν τώ αυτώ τεμένεΐ ΰπάριχε
σελίδες, πού δη,μοσιεύτηκε καί | ΚΒ' (τεϋχος 1) 1970. Ο κ
Χιδίρογλου την χωρίζει σέ 2 μέ
ρη. Στό ττρώτο μβς σχολ'άζει καί
επεξηγεϊ την άγιθλατρεία στό Ί
σλάιιι Πώς βρήκε αυτή εδαψος
στή θρηιτκεία έτουτη καί πώς ο!
αγιοί της μίισολαβούν γιά τή'
σοτηρία τών Μωαμεθανάν άφοΰ
μα είς γλώσσαν άραι6οττίρο·ικην
άποκαλεί αυτήν «Ρωμαίαν
ρη Ιερέως έγι^ε Σουλτάνα:
«Γ,κ,ουλ ,Μπαχάρ, ε^νίς μ εή μ^ ^{
της πολΐιχνης Α(6ερ«ς ζησασα πι νόν» Ώς τιιρός ^όν Σουλτανον ,
θανώτατα κατά την πρώτην τεσ-1 πιθανΜτέρα Οα»* δή δ
σ«ρακ™τ«τί«ν άπό τής αλάρ».1 Τ| ήΤο Μωά,ι.,εθ ό
ως τής Κτονο-ταντ.νρυπόλ,εως καί τής, δστις
έ ύζ λά |
Ρ συστη
ματικά τόν άνέκδοτο Κωδικα της
«Μσνής Καρδιωτίσσης Πεδιάδος»
(Καστέλ, Κρήτης) πού χρονολθ-
γεϊται άττό τό 1645, Ίουνίου 18
λίγες μέο:ς πρίν πραγματοποη
θή ή άποβί'δαση των Τούρκων
στήν Κρήτη. Τόν κώδ'-κα αυτόν
πού φυλάγετα στό Τουρχ, Ά<>-
χεΐο Ήρακλείοκ Κρήτης ό 8ΐ£ν-
θύνιον τό Άρχείο κ. Ν.. Σ.ταυρι
ανίδης τόν παροοχώρησε εύγενικά
βρίσκονται κοντά
Οβθ ι«Χ!
γενομένη
σύζυγος Σουλτάνου.
Κατά την παράδοσιν, γράφε' ό
Σπβράντσαις, διήρχετο ττοτε ό
Σουλτάνος μετά τής άκολουθίας
-τοο έκ τής πειριρρύτου καί καλ-
ϊνα
ή έκδοχή δ
Β' ό Πορθη-
έ, Αι6"
τής Τραπε
* «"^Ρ«*-ί μας παρουσ.αζε.
*] εγγρβφα τού Κω&ικος -οί.
Ι101: Τα σχολ,αζβι κα. έ-ξηΥ*" -
σκοτ,,να σν.=.α. Με ^ην
ί - ■ .,*„- ι «α 'ν αλ« δημοσιευθή των εγγράφων αυτών
ζονντος έλαβεν ειοει0£ν ^ην Μα" »< , Γ >
ρίαν ήν καί συνέζευξε τώ υιώ το·ο <ΡΧ»ντ«ι στο Φως ο. οχεσε'ς της Βαγ,αζήτ κα! έξ ής εγεννήθη τό £""*/ «τ~ς ττολ.τβς αλλα κα: ,.Α- _ ,. , .. ί^,,γ 'λ Ιδιαιτέρως με τοι>ς Τοι/ρκους κα-
τβυ »Λ ι τ» ··"κ>κε™ · —- -—· ----- Ι40< ΖεΛιμ ο Α — ΐσως ^- _,.,., _ ί,δέΜδρου ττολίχ-ής κα! κατάκο. μως «αί αύτάς ούτος ό Βαγιαζήτ ""«τιΓες της^ Κρήτης. Παρατηο^ι πας έκάθισε ν άναπαυθή ^<χρά τσπάρχης ών τότε τής Άμασεί., κανε"; «*! το Αβκτ,κο πβυ ^α- τήιν κρήνην τού παρ:«κλησίου τού άς καί των πέρ'ξ νά ήλθε μετά χειρίοτηκαν γ_'ά τήν διατύ,π»ο·η Άγίου Κωνσταντίνου. Την στιγ-1 τού πατρός του είς Λιοεράν *αί την έγγράφων ο) κβτά καιρούς μην εκείνην είδε δ'ερχθ'μένην την Μαρίαν μετά τού ποιμνίου της. Τρωθείς έκ τού κάλλοι/ς καί τού ασματός της, έκάλ*οΐεν αντήν καί Ί'σως αύ^ός νά συνήντησε τταρά ήγούμενΟι τής Μοινής. την κρήνηιν τήν ποιμίνίδα». Γρηγ- Σαοβινόπουλος Μβταξύ σχολίων τού ό κ. Χ'δίρογλου μάς δίνιει καί μίαν ένδιαφέρουσα πληροφορ'ια τό Μωάμεθ «α ίμπορούν νά συνο- μ'λοϋν ελευθέρα μί τούς δύο αύ- τούς. ιΑν<κφέ.ρ«ι δέ δύο άγίους ττς Κρήτης Αϋτοί είναι κάποιος άνώνυμ«ς μάρτυς δγιος πού γιαυ τό τόν όνόμασαν «ό Σουλτάνος μί τό πράσ'νο χέρι» καί ό «Άλί ντ*ντέ ό άμίλητος» δερβίσης Στό δΐύτβρο μέρος μάς δίνε1 μίαν εί- κόνα των Τεκέδων (Μωάμεθ. Μο· ναστηριώ·ν) τής Κρήτης σύμφω,να μέ τίς πληροφορίες πού μΟ*ς δ'ι- νει ό Τοΰρκος ίστορικ,ός γιά Τσειλεμπί». Μόΐς έξτ>γϊϊ
μα πώς οί δερ%ία·ηιδες οί ξυττόλυ
τοι αύτοι, κ«( βί.χως κάλυμμα
στήν; κεφαλής ζώνΤας μέ,σ' στή
φτώχβια καί τή ζητιανοοτύνη ττο
στταθοϋσαν, μέ τή νηβπ-εία κ'ϊί
τήν άπαγγελία προσευχών δ'αρ
κών νά περάσονν όρισμένα στά-
δια «καταστασεωσ» γιά νά φτά-
ξουν ώς τήν τελεία έ'κταση στό
«έκτός έαντού».
Μάς προσθέτει καί Ινα τΐαράρ-
Άγαπητ£ κ Σωκράτη
Παί,ρνω άί(ορμή άπ' την επι
στολή π>ός τόν «Προσφυγι'κό Κ ό
σμβ» Τοΰ τ. Δηιιάριχου καί Έπι.
τίμου Πιροέδρου Έστίας Νέσ"
Σμύρνης», έκλεκτοΰ "Ελληνος κ.
Άθ. Καρύλλου!
Στό γράμμα τού σέ έπαινιεΐ γιά
τό γιγάντΌ έργο σιου, τής οννε-
χοΰς ΐ,κδόσεΐιιις τοΰ «Προσφυγικόν
Κόαιμ.ου» πού πλησιάιζε' στά χρό
νια τόν μισό αίώνα, πού μέ στε
ρήσεις, τεΙ^άστια έμπόδια καί ό
παγϋητεύσ.Εΐς. τα πέρασες δλα
χωρίς νώ λυγίσε'ς
βεωρΌνμε τόν «Προσψυγικό Κό
σιμο» σάν τόν πυρσό πού επ! πε
νήντα πΐΐρίττιου χρόνια φεγγοβο
λούσε!
Ή εύθΰνη σου επί τόσα χρόν'ο
δέν εΤχε σταματήσει!
"Επρεπε νά ξαίιρ'ει·ς ύπεύθυνα,
αϋτό πού έπιρόκειτο νά δημοσ εύ
σεις, γιά νά μή 6'γεΐ μιά ώρισμέ
νη χώρα!
Καί σέ κεϊνα τα μαύρα χρόνια
τής Κατοχής, πού διέτρεχες τόν
μεγαιλύτερο κίινδυνο, διε>κή.ρυττες
πλατειά, τά συμφέρ©ντα τών προ
ΨΗΦΙΣΙΜΑ
Τό Διοι«ητ'κόν Συμβούλιον τής
Έταιρίας Θρακικών Μΐλετών σι-
νελθόν έχτάκτως επί των θλιβε-
ρώ άγγέλματ' ιής είς Κύριον έκ.
δημίας τοΰ Ποναγιωτάτου Πατρι
άρχου Κωνιοταντ'νοι—όλεως ΚΥ¬
ΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ σ—τού Μερά
ρχου, έξαιρέτου "Ελληνος, άφιί-
ρώσαντος την ζωήν τού διά τα ΰ
ψηλά ίδανικά τής Χρ'στιανοσννης
καί τής άγά—ηις άποφασίζει:
α) Ν' άποισταλή συλλυπητήρ'ον
τηλεγράφημα είς τό Οικουμενικόν
Πατοταρχεΐον.
6) Δημοσιευθή τό παρόν είς
^όν ήμερήσιον Τύπον.
γ) Νά σταλή αντίγραφον τού
παρόντος ψηφίσματος είς τό Οι¬
κουμενικόν Πατριαρχείον Κωνστα
ντ'νουττόλεως.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΔΗΜ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ
Ο Γίνικός Γραμματεύς
ΠΑΝΑΓ. ΦΩΤΑΚΙΔΗΣ
δπου δημοσιεύε' εγγραφο
τού Πατριαρχείου Κων)ττόλβως
πού στάλθηκε στό 1861 στούς
έπ'σκόπους τής Κρήτης, όπως ϋ·
ποδίΐχβιούν φιλόφρονα τό'· δερβί
ση Περουσσά Κτπαμπά, πού άττ'
την Κων)πολη θά πήγα'νε στη-'
Κρήτη, κα! νά τόν περιποιηθοΰν
καί σιυνδράμουν στόν σκοπό τον·
καί άκόμα 3 προσευχές τών Μπε
κτασιδων δβρβίσηδων τής Κρή-
*ης·
3— ΟΡΟΛΟΠΑ ΤΙΤΛΩΝ &
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΕΙΣ ΤΑ ΤΟΥ
ΡΚΙΚΑ
Μιά σύ^τομη γραμματολογική
μελέτη άπό 9 σελ ττού δημοσιεύ
θηκε καί στόν Ο'Α' τόμο τού πε
ρ'οδικοΰ Αθηνά, ΆΘήνα 1970. Έ
δώ ό κ. Π. Χιδίρογλου σάν κάτο-
χος τής τοΐίρκικής γλώσσας. μάζ
την άπλοπο'ιηση των ξέ-
λέξεων ποΰ δαν€ίστηκε ή τουρ
κι,κή γλώσισα γιά νά τίς προσαρ
μώ'ση στό «δ'ωμά της. Είναι δέ
οί λέξεΐς αύτές Άραβ'κές, Βυζα'
τιινές καί τού δυτΊκοΰ «ολϊτι-
σμοΰ.
"Οπως βλέπουμε ό κ Παύλος
Χιδίρογλου ίΤναι ό μόνος "Ελλην
επιστήμων τουρκολόγος, πού μέ
ενδιαφέρον καί έπ'ιμέλεια άναδι-
φά οτήν σκοτεινή περίοδο τής
συμβίωσης τών ΤΙούρκων μέ τούς
"Ελληνες καί φέρνε, στ ό φώς μέ
σύστημα ι«αί έπιστημονικ>ήν άικο'
6ε'« ένιδι«φέρουισες ίστορικές ά-
λήιθειες
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΝΗΣ
σφύγων τού 1 !)22 !
Τώρα οπον πλησιάζε' στά χρό
νια ό μισός αίώνας^ άπό τή·ς έκ
δόσεως τού «Προσφυγικού Κό-
σμοω», άς γνωρίζει καί ή Πολι-
τε'ίο: μά καί ή Άκαδηιμία Αθηνών
τό χρέθς των
Μέ άγά—η
Δημ. Κοι>τσογ'αΜνόπου·λος
Ο ΣΜΥΡΝΗΣ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
Θά ζής πάντα στήν ψυχή μας
ό θάνατός Σου δέΛ μπόρβσ* νά
(πεθάνη
Πέρασαν πβνήντα χρόν'α
ό Θάνο5ός Σου γίνοται άλήθεια
(δνεφθ.
Έγώ θαρθώ μαζύ Σου
Θά περιμένω δσπου νά λυώσ-ω
σάν τό μέταλλο
Καί ΰοτερα θά γίνω ξίφος
γιατί θά ξηψιερώση μ'ά γαλάζια
(ήμέρα
ντυμένοι στά γιορτ'νά
κα! Ένωμέν»οι κάτω άπό τήν
(Άγία σου μορφή
Άτσαλώσαμε τήν καρδιά μας
Πέρασαν πενήντα χρόνια
τρ'αντάψυλλο -τταδοπατημένο
ή ονλλογή των σκληιρών ήμ«ρών
εγινε λησμο^ιά μπροστά
στήν Θΐί·κή Μορφή Σου
δρκο δωσαιμε
Δέν θά κλείσουμε ποτέ την πόρ
(τα.
Σάν ποτάμια θά γυιρίοΌυμχ
διαβαίνουλ' οί ήμέρες καί ή μία
διαδέχε^αι την αλλη.
Τό λέ-ει ό "Αγ'ος— ό Σμύρνης
(Δεοπότης —
ΓΙ ΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΚΑΣ
Ν. Σμύρνη 17—7—72
ΠΕΝΘΗ
ΙΕΡΕΥΣ Γ. Ν. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Δέν έδοκιμάσθη μόνον ή
διανή, τό μικ·ρό χωριουδάκι τής Τή
νού, μέ τόν θάνατον τοΰ έφημερίου
της, Ιερέως Γεωργίου Ν. Δασκαλά
κη, πού άπό τό 1937 υπήρξε ό έ
φημέρ'°ς καί άληθινός πατήρ. Είς
δλα παρών. Χαρές καί λύπες- Ά
γαπώμενος κ«ί σεδόμενος άπό τοίις
Όρθοδόξους καί τούς Καθολι-
κοϋς. "Εδωσε τόν τίτλον τοϋ έφη
μερίου, ΰπόδειγμα είς τήν χριστια
νοσύνην καί πρίν ώς Ιεροδιάκονος
ήτο περιζήτητος είς τήν Τήνον καί
καί Σύοον, μέ την 6ροντώδη φω
νήν τού καΐ την έπιδλητικήν του
εμφάνισιν. Τό εκλανσαν δλοι οί
Κνκλαδΐτίς κ.αΐ τόν θρηνοΰν οί χω
ριανοί του.
Άπευθύνομεν είς -Λιύς ίδικούς
του καί "ιδιαιτέρως είς τήν έξαβέλ
φην του, συνεργάτιδά μας κ Αίκα
τερίνην χήραν Νικ. Γκότση (βου¬
λευτού) τό γένος Καλουμένου, τά
θερμότατα συλλνπητήρια μας.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Υπό Έπιτροπής Ποντίων, επι
μελε'ια τού Ιωάννου Ά&ραμαντή
Συνταξιοι^ου Δηιμοδιδασκάλου έξε
δόθήικε είς έπι,μίλημένον τόμον τό
βιβλίον «Οί Πόντιο' άνά τους αί
»νας» (άπό τά πε.ραοιμ£να καί τά
τωρινά), τμος Α'
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
δικηγάοος
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΝΙΔΑΔΗΣ
Πολιτικάς Μηχανικάς
Μετεφέρθησαν Γαμ.6έτα 4
6ος δροφος τηλβφ- 606.20*

ΕΠΙ ΤΩ ΘΑΝΑΤΩ ΤΟΤ Μ ΕΓΑΛΟΤ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ
Ο ΟΡΟΟΤΟΜΟΝ ΟΡΟΟΔΟΞΙΑΝ
ΤΟΥ κ. ΧΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Μέ τήν συμπλήρωσιν τοθ χρυ-
σοϋ Ίωβηλαΐίον τού όλοκληρώσας
τροχιάν Άοτέρος λάμπον1 ος, ο
—έδωσε έν γαλή,νη καί τήιν τελευ¬
ταίαν άκτίνα τού Έσωτερικοΰ
τού Φωτός ττιρός τό Ούράνιθν Σώ
μα ΧριοτοΟ, έγικαταλείψας είς
την Γήιν τό σάρκινον έττενδύτην
τής ζώση,ς ψυχής
Έ
ΕΞΕΛΕΓΗ ΝΕΟΣ ΟΙΚΟΥΜ. ΠΑΤΡΙΛΡΧΗΣ'υ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜίΑ
Ο ΙΜΒΡΟΥ ΚΑΙ ΤΕΝΕΔΟΥκ. ΔΗΜΗΤ?ΙΟ_ Π Λυζ·"ιυζ· νιιυπ«Μΐη
πρός τό ©εϊον καί
δια'σθανθείς τήν «Άριχήν» τής
ζΐιιής μετετέθη ειίς τό Οΰράνιον
Σώμα Χριστού. ΕΤναι αύτό τό
Σώμα τό οποίον ήψα«ο ό Θωμάς
δ'ά νά ττεισθή πβρί τής Ανάστα
οτως. ΕΤναιι τό ΐδιο Σώμα τό ό
ποίον είδον ύπέιρ τούς 500 Ίοΐι
δαίιο' μΐΤά την Άνάστασιν . Κα
ουδείς ουδεμίαν διετύπωσεν άμ
ςριβολίαν μέ τάς σννεχείς έμφα
νίσεις. .. Είναι τό αύτό Σώμα
τό οποίον είδον οί Άπόστολοι
καί οί περί αύτούς ανερχόμενον
κατά τη* Ανάληψιν, τό όποΐο
«δ'έστη άπ' αύΤών έν τώ εΰλο
γ€Ϊν αύτούς». Δ'έο'τη είς άλλην
διάστασιν διασπασθέν άττό τή
ίίληιν είς τούς Αιθέρας, ώς Αίθέ
ριθν. Θείον, πλήν ΰπαρκτόν κα
έτποΛιμφαν'ζόιμιενο^ Τούτο ήτο
καταληπτόν μέχρι Τής διασπάσι
ως τού Άτόμοι» "Ηδη δμως
ττάντα έξηγοΰνται·, τα πάντα πλ
ροΰντα'.
Ό διά θυρών κεκλειισμένων εί
σελθών είς τό θωμά των ΆποσΤό
λων, Αυτός ό έλθώιν είς τόν Κό¬
σμον διά θυρών κεκλεισμέινων (δι'
δ «αί έκ Παρθένου γεννηθείς) Αϋ
τος ό έσθύων μετά των Άποστό
λων ίχθύν ό ΙΧΘΥΣ των σνμβό-
λων, «εξήλθεν» είς τά θεϊα δώμα.
τα τοΰ Πνευματΐικ1οΰ Κόσμθυ κοτί
τό μέν πνίΰμα παρέδωσε είς τόν
'Πατέρα τοΰ Σύμπαντος
Κόσμον, το δέ Σώμα τό υλικόν
(μετά τού ίχθύοις) μέ μίαν ύπε-
ρούσιαν διάσπασιν «άπέδωσε»
είς τόν Ουρανόν μας, ώς θύράνι
όν Σώμα Έκιείνος ό οποίος «έξΐ
κιένωσεν εαυτόν κατελθών είς τήν
Γήν»· ό σπορεύς τΰύ Θείον «Λό¬
γου», τό κονωθέν υπέρ ημών Σώ
μα τού, είς τούς δ'ά τού «Λόγου»
γεννωμένους κατέλΐιπεν, ίνα πλη
ρώσουν τουτο τα ταυτ'ζόμεΐνα
ττρός τόν «Λόγον» τέκνα τΐθιυ «Λό
γου» τά τέκ^α Φιοτός5 τού
έκ φωτός τά τέκνα τοΰ πατρός
τού μέλλοντος Αιώνος τής θείας
άκτινοβολίας.
Οϋτω ώς μέλη έκ μέρους ταν
τίζονται διά τοΰ Λόγου πρός τό
τοΰ Λόγον Σώμα, οί τόν Λόγον
τού άκολονθοΰντες
Τήν ώραΐαν αυτήν τταρείαν ή
κολούθησε καί ό τιμώμενος, ό ό
ποϊος έπεΤέλεσε Εργον Αϊώνιο"
δ'ά τής γεφυρώσίως τού χάους
τού μίσους πού έχώρ'ζε τάς έκ
κληισίιας τής άγάπης
Τό έ,πίτβυγμα τουτο αποτελεί
Άποστολιικόν ε"ργον τού
ντος Μεγάλον Πατριάρχου καί
τής Αυτού ΧάριΤος τοΰ μεγάλον
Πάπα Παύλου. Καί τους όνομάζο
μέν μβγάλονς, διότι αποτελεί με
γαλωσύνηιν τό δτι συνετέλεσαν
νόματ' τοΰ Θιείΐου Λόγου άπάλη
ψιν πολλών άνΤ(θέσεων. ώς τού
ττροο-ηλυτισμοΰ κλπ., ψραγμάτων
μίισους, τα όποΐα διβσπάσθηισαν
Ο τής διαχύτον Άγάττης των
ταγών τής Χριοτ'ανοσύνης Τό
γεγονός δτ' επετράπη καί έψάλη
■κατά τήν ττανηγυριικήν εκδήλωσις
τού Ίω6τ)λαίου τού έκλπτόντος ό
ττό Χορωδίαν ΚαθολΊοών τό «Πι-
σ^εύω» βίς τήν Λατινι·κήν ώς α¬
κριβώς Τό είχον καιθ'ερώσΐι «ΡΧ·
κώς οί Πατέιρες χωρίς τό «ΦΙΛΙ
ΟΚΒΕ» (δηλαδή τό «καί έκ
τού Υΐοό») ώς δηλαδή τούτο έ
ψάλλετο τόν 8ον μ.Χ. αίάνα καί
τούτο ό—οΤ€λεΐ Εργον μεγαλωσύ-
νης
Αάκιρνα χαιράς τότε καί ρίγη
σνγκινήσεως συν«κλόνιοταΛ' τούς
άκροατάς, οί όποϊοι πραγματι
κώς εζηο-αν «αϊωνίους» στιγμάς
καί μεταρσκοθέντες, έταύτιζον
τούς θείους τταλιμούς μέ ψαλμονς
ύπερονσίον μελωδιας,
νονς άπό ύπερόχους
ζους» τής Λνρικής Σκηνής τή σν
νοδεία "Αρπας κα! Άρμ©νίου.
Εάν ή άμμονία τοΰ Άρμον'θυ
έν άρμονία ευρίσκετο μέ τό «έν
χορδαΐς »αί όργάνω» ή μέ 'ήν
παράδοσιν, τούτο θά έσημειούτο
μέ παράφωνον κοκΐεντιρεχεΌν άπό
άμούσονς έγωπαθεϊς καί μισσε-
ρούς δχι δμως άπό τόν είς Κέρκυ
ραν τό ττρώτον Άρχιερεΰσαν'ο:
Κυρόν ΆθηΊναγόραν ό οποίος έ-
πέτρβψε την «παράδοσιν» των
Κερκύρα!ών, ήΤο' νά συνεχισθή
ή έξύμνησις τού ΚυριΊο,υ είς τάς
έκκλησίας τής Κερκύρας Ιν «όρ-
γ<τνοις» διά θείας άρμονίας^ ή ό ■ποία (δχι κατά σύμπτωσ'ν) δέν συναντάτα' είς ουδέν μέρος τής "Ελλάδος χωρίς τούτο νά έχη προκαλέση αΐρεσιν ή διβίρεσιν Είναι καιρός ν' αντιληφθώμεν Οίκουμενικ.ός Πατριάρχης εΤναι ήδη ό ΜίΐτροτΓαλίτηις Ίμορου καί Τενΐδου Δημήτριος, ψη¬ φισθείς υπό τής μεγίστης πλϊιο. ψηφίας τών συνοδικών. Ό Δη,αήτρ'ος Α' 269οις άρχη- γός τής Όρθοδοξίας είναι ήλικ! άς 58 έτών καί ή έκιλιογη τον η¬ κούσθη μέ βκττλη,ξ'ν διότι τό δνο μά τού δέν εφέρετο μεταξύ τώ·γ ύποψηψίων δ'ά τόν πατριαρχικόν θρόνον. Έξ δλοιν τών ττληροφοριών ττρο κύπτει δτι ό Δημήτριος ύττεστηρ χθη ένθέρμως ΰττό τοΰ Μητροπολ τού ΧαλκηδόνΌς Μελίτ«νΟς( 0 0 οποίος — ώς γνωστόν — εΤχε αποκλεισθή κατόπιν «6έτο» τή τουρκ'ικής κυβερνήσεως. ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΙΣ Χθές ή τοι/ρκιΐκή κυβέρνησις δωσε την ονγκατάθεσίν της εί την εκλογήν τού Δημητρ!οι» κα 6 Κι/βειρνήτης Κων)ττό룫ς κ Π ϊ,ράζ τοΰ διεβίβασε τα ονγχαρητή ριά τού — μέσω μιάς τριμελοΰς έτΓΐτροιτης σΐΛΌδικών, ή όττοία τόν έττεσκέφθη διά νά τοΰ ό>"αγ
γείλη τό άττοτέλεσιμα τής ψηφοφο
ρίας.
τού Μελίτωνος — δτι θά συνεχί-
τήν γραμμήν τού Άθηναγόρσ
Κατά τό πρακτορείον Ηνωμένος
Τύπθς ό Δημήτριος εξελέγη ώς
«άπσλιπΊικός» Μητρόπολις, άτο
δεκτός άιπό όλας τάς ομάδος τής
Συνόδου.
ΜΕ ΗΡΕΜΙΑ
Ό νέος Πατριάρχης
ς γνό
ιττός διά την πραότητα τοΰ χαρα ' σιν.
Υπό τού "Οργανισμόν Ηνωμέ-
νων Εθνών, εδημοσιεύθη ή έκθε¬
σις επί τών έξελίξεων τής ιταγκο-
σμίου οίκονομίας «ατά τό παρελ¬
θόν ετος 1971 Είς τήν έ'κδο—ν
αυτήν τοΰ ΟΗΕ τονίζεται δτι ου
δόλως υπήρξε θεαματική ή σημειω
θεϊσα άνοδος είς την παγκόσμιον
Ι οικονομίαν, κατά Τό 1971 ετος
ι τό οποίον έσ>κ[άσθη, έξ ολοκλήρου
' γ'"> άπό τήν διεθνή νθΊΐιιισματικήν κρί
μηχονιιή καί άγροτ'κή τται:αγωγή
της ηύξή'θησαν κατά 10%.
Περα'τέρω, είς την ε·«3εσιν Τών
Ήνωμέγων Εθνών, τον!ζεται, δ-
τι ό δγκος τού παγικιοσμίον έμπο
ΗΜΕΡΟΑΟΠΟ ΤΟΥ 1922
τυθ Δοο; Λ1Ι.Μ 1
Σάς παρουσιάζομε όρισμενα γεγονότι» απτή «Μκγ.Ίλι, Φωτία:
μάς ΐά ίστόοισαν αύχόπτες μάρτυρε;.
3. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΛΑΚΙΔΗΣ
πασΤού'ε
γς γμ
ρίοι» ήτο κατά 6% μικροτέρας ε (Συνεχπα έκ προηγουμένου)
ναντ, τής ,ο,τίας 1960. τι.; 3.-- ΕΒΓΑΤΕ ΑΠ' ΤΟΥΣ ΤΑ-
μαί τού πετρελαίθΗ;, τέλος, ηώξή ΦΟΥΣ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ ΠΑ ΝΑ
θησαν κατά 18% γεγονός τό όποΐ ΜΠΟΥΝ ΟΙ ΖΩΚΤΑΝΟΙ
όν — ώς ΐπτογραμ.αίζεται — άν"| λΛόλις ξημέρωσε, άπ' τό φό6ο
τ«νακλά την ηύξηιμένην διαττρα-( μας, φεύγομε άπ' τό ΰτταιθρο τού
γιιατειΛικήν ϊκανότητα τών π«ρα Μερσινλί καί γκρίζομε στό σπ'·
κτρήρος του καί τήιν εκδηλοιν ά-
Ειδικώτερον, είς τήν εχθΐ'σιν ά γωγών χωρών
μας "Ισως έκ«ί νά είχαμε
γάπην τοι/ πρΟΕ τό ποιΊμν,όν τού ναφέρεταΐ, δτι ή συνολική παγκό Εξ όβλλου, είς την κυκλοφορή- μεγαλυτερη άσφαλεια γιά τη ζωη
ώ ιύ ί ώ έί ! ' έ'θ ή θϊο| Κί 'ά δέ ήρθε
ν ο , ής ς
1960—1ί»70 Είς τάς άνεπτυγμέ τι αί προοπτΐ-καί διά την Ελλη
μέ τό φόβο μήπως
τής έκλογής τοι> εδέχθη
μέ πολλήν ηρεμίαν.
νας οίκονομίας προστίθετα', ή ν'κήν οίκονομίαν έξακολουβονν νά πν0 μάς σκοταισονν
! νας οίκοομίας προστίθε, ή η μ ξ
δμως δταν ό τΐροιεδρεύων τής Σιι παραγωγή ηυξήθη, κα^ά μέσον δ παραμένονν εύνοίκα! Τό έθ"κόν| Τό Σάββατ© 3 — 16 Σετττεμ-
νόδου Μητροπολίτης Μελίτων τόν ρον κατά 3,4% ένώ · ταυτόχρο- | ίΐίσόδημα βά σημειώση πραγματ'- βρίου 1922, μαΒαίν«με, πώς ό ύ-
ά ί ή 7% έ ό
8τι
~ρέ~ει «τυττιικαί»
δι άτοΰ Διαλόγου βΐς την έν ό-τού-
ττικιαί ί&ιομοιρφία1 καί τταιραδό-
σΐΐς νά τταραμσρφώνουν την θυ¬
σίαν τοθ Χριστιαν'σμοϋ, ή όποία
είναι ή Άγό—η.
Αποτελεί φυσικόν νόμον τό δ-
τ, αί τοττιικαΐί, κλι,ματολογίκσί
καί φυσικιαί ίδιομορφίαια διαμοιΡ
φώνουν καί διαφόρους τύττους όϊ"
θρώττων· (όρεινούς, θαλοοοισινούς,
βοιριείους, μεσογειαικοΰς κλπ ) οί
όττοϊοι είς κάθε εκδήλωσιν τής ζ«
ής το»νΛ «κ'νούνται» μέ διάφορον
«ρκθμόν» καί «διαμορφώινοαν» δ'ά
φορους τρόττοι/ς ζωής οί όποΐο'
κυρίως διαφέρουν είς τόν «τύ
ττον» τής εκδηλώσεως τοιγ καί ό
χι είς την «θυσίαν» τ«ν.
Ή τοιαύτη φικτική
τών «διαφθ,ρών» δχι μόνον δέν
ττρέπει ν" ά—οτ*λεΐ «έστίαν» έμ
τταθών κρίσεωιν, Κρίσεων κα;! έκ
κρίσεο»ν χολήις, άλλ' άντιβέτως
πιρέ—ε ι νά θεωροΰνται δτι άττοτε-
λοΰν τόν «άναγκαϊον δραν» τής
διαλ?κτικής εξελίξεως, ώς «άντί
θεσ'ς» είς τάς ώς «θέσεις» θεώ-
ρουιμένας καί οιουμένας καταστά
σεις έκ μέρους των αλλτον ττεριο-
χών τής σίκονμένης η τού έπιστη
ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΠΑΡΞΕΩΣ
Τύχη ή Θεός Δημιουργός;
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
1. Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΤ ΜΟΝΩ, σε την λύσιν είς τό βασικώτ«τον
ΠΕΡΙ ΤΤΧΗΣ ΚΑΙ 2ΤΜ-
ΠΤΩΣΕΩΝ. ΩΣ ΠΑΡΑΓΟΝ¬
ΤΟΣ ΖΩΗΣ.
Εξεδόθη τελευταίως ενα βιδλί
όν υπό τοΰ βιολόγου Ζάκ Μονώ μέ
τόν τίτλον «ή Τύχη καί ή Άνάγ-
κη» τό οποίον επροκάλεσε πολλήνι
περιέργειαν καί πολλήν θόρυβον.
Ό κ Μονώ εχει άσχοληθή μέ
«ρεύνας είς τήν μικροδιολογίαν κι
εχει τιμηθεί μέ βραβείον Νόμπελ
διά τάς ερεύνας του είς τήν Φυ-
σιολογίαν καί την Ιατρικήν
θ' ανέμενε λοιπόν ώς έκ του-
του^ ό άναγνώστης τοϋ βιβλίου τού
<νά πραγματευθή ό συγγραφεύς τό θέμα του επί τή βάσει έπιστημονι κων παρατηρήσεων καί δεδομένιον Πλήν ομως, αντιθέτως, τόν διακρί εί μεγάλη προκατάληψις ώς πρός τό ύπερδατικόν, μέ κριτήριον. δχι πάντοτε τήν αυστηράν επιστημονι¬ κήν έρευνα, καθώς έπίσης καί με¬ γάλη δόσις φαντασίας, δεδομένου δτι αποδίδει άποφασιστικόν ρόλον είς τήν ζωήν είς τόν παράγοντα Κατά τό Μονώ, τα κάθε φαινόμε¬ νον 2χει τήν αιτίαν του. Δέχεται συνεπώς τήν αΐτιοκρατίαν, οχι δ- μα>ς ώς άπόλττον «ντετερμηνι-
σμόν», άλλά μέ τήν αρχήν τής «ά-
προσδιοριστίας» τοΰ Χαίζεμπερκ.
είς τόν «μικρόσωμον». 'Τποστηρίζει
δέ δτι όπως είς τήν κίνησιν τών
ήλεκτρονίων παοατηρεΐται άπροσ-
διοριστία, την οποίαν καί άποκα-
λεϊ «τύχην», ομοίως, τό ίδιον συμ.
δαίνει μέ τοΰς ζώντας όργανι-
σμούς.
Κατά τόν Μονώ, ή «τύχη» καί
αί συμπτώσεις άποτελοΰν τόν άπο
φασιστικάν παράγοντα τής ζιοής
Εντελώς δέ άντιεπιστημονιχώς,
μέ άφειδή χρήσιν τής φαντασίας,
προσπαθεϊ νά εξηγήση τα θαυμα-
στά φαινόμενα τής ζωής Φαντάξε
τ«ι δηλαδή, χο>ρίς δμιος καί νά
φέρη καμμίαν απόδειξιν διότι, α¬
σφαλώς δέν είναι είς θέσιν νά τό
κάμη, ότι «κάποτε». ή γή είχεν ό¬
λας τάς προυποθέσεις ιόστε νά πα-
ραχθή ή ξωή αύτομάτΐος καί νά
έλθουν είς φώς, ζυιντανοΐ όργανι
σμοί· Καί διά νά κάμη την υπόθε¬
σιν του αύτην περισσότερον πιστευ
τήν, φέρει ώς παράδειγμα, τύ γε
γονός, δτι κάποτε είς μίαν σπ«
νίαν στιγμήν, συμβαίνει νά κεοδί
σωμε τό πρώτον λαχνόν!
Μέ τό πολύ άπλοϊκόν αύτό έπι-
χείρημα, ό Μονώ, νομίζει δτι εδω
κι' εξαιρετικά πολύπλοκον φαινό¬
μενον τής ζωής. Δέν άρκεΐ ομως
τύ νά ΰπάρξουν «κάποτε» αί μονα-
δικαΐ ευνοικαί προυποθέσεις ώστε
νά δημιουργηθή Ικ «τΰχης»; ήτοι
διά τοΰ συνδυαομοΰ διαφόριον
συμπτϋ')σεο)ν, ή ζωή, άλλ' είναι ά-
νάγκη καί μετέπειτα νά είναι δυ-
νατή ή διατήρησις τών άναγκαίο-ν
έκείνων Ίδιοτήτιον πού θά συμβά-
λουν είς τήν έπι6ίο>σιν καί τήν βελ
τκοσιν τών είδών.
Διά τουτο, ό Μονώ, μέ τήν αύ¬
την ε»»κολίαν, καταφεύγει καί πά¬
λιν είς τήν άπό μηχανής, θέαν —
Τΰχη καί τάς σΐ'μπτώσεις. Μέ αί*
τό δέ τόν τρόπον, τόν εντελώς άν-
τιεπιστημονικήν καί χορΐς καμμίαν
απολύτως απόδειξιν. νομίξει δτι
παοακάμπτει δλα,ς τάς δυσκολίας
που άνακϋπτοι^. "Ετσι, ή «Τνχη»
μέ τάς «συμπτώσεις» γίνεται τό
προσφιλές σιοσσίβιον τοϋ Μονώ.
είς δλα γενικώς τα πραβλήματα
τής δημιονργίας τής ζοής καί τής
^ τών φνσικών καί βιολο
φ«ινομένω.
Άλλ' ή «Τΰχη» τοϋ Μονώ, δέν
είναι μόνον μιά ΟΛλή σνμπτωσις
Δρν είναι μία αϋθαΐρετη επίδρασις
(ίιολογικΛν φαινομένίυν Αποτελεί
καΐ έ'να εξαίρετον εΰρημα διότι
£χει πολυποίκιλες Ιδιότητες, άλλά
κ«1 πολλές σημασίες Τής αποδί¬
δει δηλαδή τήν ίδιότητα τοϋ άκαθο
ρίστου, τοϋ άνερμηνεντου, τής εί
τίας τής τάξεως καί τοϋ νόμου.
"Ητο^ μέ άλλους λόγους, ή
«Τνχη» κατά τόν Μονώ, ό'χι μό
νόν δέν είναι τυφλή, άλλά εχει
καί πολλές άπίθανες ιδιότητες είς
τρόπον ώστε νά ήμποοή νά παρα
δληθή ή άκόμη καί νά ταυτισθή
πρός τό Θείον.
Κ ι ένώ, ό Μονώ άρνεΐται τό ΰ-
περίίατικόν, ένώ άρνεΐται μίαν
προπην Αιτίαν, τοϋτεστι τόν Θε¬
όν προσωπικόν, Πάνσοφον καί
Παντοδύνατον Δημιουργόν τοΰ
Σύμπαντος έν τούτοις μέ την θεώ
ρίαν τού. προδάλλει Ιναν άλλον
Θεόν, Ιδικής τον κατασκευάς, τήν
«Τύχην», τήν οποίαν καί θειορεϊ
ο')ς δημιουργόν τοΰ κόσμσυΐ
Είς παρόμοιον παράλογον συμ-
πρρασμα καταλήγουν δλοι έκεΐνοι
οί όποίοι ένώ άρνοΰνται νά δε-
χθοϋν την μία καί μόνην λογικήν
εξήγησιν τής δημιουργίας τοΰ χό-
σμου, διά τοΰ Δημιουργοΰ θεοϋ
είναι ΰποχρεωμένοι νά καταπίνουν
τόννους εϋαιστίας, ώς λέγει καί ό
ΜιΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ
"Ηδη ή τουρκΊ'κή «νβέιρνησΐις ε-
γέλβη* δτκ ό Πάπας άποστέλλει
είς Κων)ττολιν, τόν άρχιεπ οικιθι-
τγο Σαλβατόρε "Αστα>
νούντσΐον είς Τουρκίαν καί τόν
κ Π'έρ Ντυπ,ρέ, στόλ€χος τής έ-
πιτροττής τού Βατΐικαινού διά τήν
ένότητα των 'Εκικλησιών, προκει
μένον νά τόν άτιπρο'σωττεύσουν
κατά Την σημερ'νή τελετήν τής έν
Οίκοιυμε>Ίκού
Πατρ'άρχον. Ή ένθρόνισις βά γί
νη είς τόν να^ν τοΰ Άγίου Γε¬
ωργ ίου.
Ταυτοχρόνως ό Ποντίφηίξ μέ μή
νυμά τού πρός τόν νέον Οίκουμε
νικόν Πατριάρχην ύπόσχεται δτι
θά έξακθλουθήιση έργοβζόμβνοις υ¬
πέρ τής ένότητος μεταξύ τής Ρω
μαιοικαθολΐκιής καί Ά
Όιρθοδ'όξου 'Εκκλησίας
«Εν τώ προσώιττω τοΰ 'Επισκό
που τή,ς Ρώιιης — ττροσθέτει —
ή 'Εκκλησία θά ευρίσκη πάντοτε
ενα αδελφόν πλήρη άγάπης, επι-
θυμοΰντα την συνέχισιν τής τπροό
δου μέχρι τή,ς ημέρας, τής τόσον
έπ'θυιμηιθΐίσης υπό τού μεγάλον
ττροκατόχου Υμών καθ' ήν θά έ-
πισφραγισθή ή πλήρως
θεΐσα ένότητος Ημών».
ΤΟΝ ΥΠΕΣΤΗΡΙΖΕ
Ο ΜΙΕΛΙΤΩΝ
Πρό τής ψηφθφορίας τα μέλη
τής ένδημούσης συνόδθυ εΤχθν χο)
ρισθή είς τρείς όιμάΐδας ώς άνα-
φέΐοουν αξιόπιστοι πληροφορίαι.
Άντ θετος πρός την όμάδα τοΰ
Χαλκηδόνος' Μελίτω·νος, ήτο ή ο¬
μάς των Νεοκαισαρείας καί Μυ
ρων, ·' όποία δμως δέν ήδυ"ήιθη
νά εξασφαλίση την πλε'οψηφίαν
Ουδετέραν στάσην έτήρη ή ύττό
τόν Σάρδεων ΑΛάξιμον μέ 4—5
μητροπολίτας. Δεδομένου δτι ό
Σάρδεων Μάξιμος έξηκολούθη άρ
νούμενθς νά ττΐ,ριληφθή είς τούς
■"ρεϊς τελικούς ύττοψηφ-ίους ή ο¬
μάς των ούδετέρων απεφάσισε νά
άκιαλοιιθήση την άποψιν τοΰ Μη-
τροπολίτου Χ^βλκηδσνΐος όπως έκ
λέγη ό νεώτερος τής τάξεως Μη
τροπολίττίς 'Ιμβρου καί
Δημήτρ'ος, άττό τόν οποίον άνοιμέ
δτι θά διατηρήση έκ σεδο
σμοΰ τήν Ιεράν Σύνοδον υπό την
παρούσαν της σύνθεσιν καί τ ό
Πατριαρχείον ούσιαστ'κώς θά δι
ίτταρ' αυτής. Ή Α®Π ό
Δημήτριος ό Α' εξελέγη κατόπιν
τούτου πρωτο6οι»λ!α «αί μέ τήι/
υποστήριξιν τού Αγ ου Χαλκη
δό^ος Μ*λίτωνοςη δΐδομένου δτι
ό ϊδιος δέν διέθετΓ, όμάδα ττροσ-
κεΐμέ>ν«ον πρός αύτόν μητροπολι-
τόν
ήσπάσθη καί τού ανεκοίνωσε κα νος έμψάν'σις τού -πληιθωρισμοΰ, ] κήν αίίξησ'ν κατά 8.7% μέ άπο-
τά την τάξ"ν δτι «έξελέγητε ΟΙ ή όγκουιμένη άνεργα καί ή ελλει-' τέλεσμα νάέπιτενχθή μεσος έ^ήσι
κονμεηκός Πατρ(άρχης» Τό έντός ψις νομισιματικής ίσορροττίας, θε' ος ρυβιμός κατά την τελευΤαίαν
τού ναοΰ πλήθονς των όμογενών
πού παρέστη είς τό τελευταίον
στάδιον τής έκλογής. αμα τή ά.
ναγγίλία τοΰ όνόματος τού νέου
Πατριαρχου όί-Έφώνησβν «αξιος
όίξιος».
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ
ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ
Ό νέος Οιίι«ουιμενΐ'κός Πατριάρ
χης Δημήτριος ό Α'. είς συνέν¬
τευξιν τον πρός την τηλεόρασιν
το0 ΕΙΡΤ άπευιθιινόμενος πρός
τόν Ορθόδοξον έλλην^όν λαόν,
εΐπβ τα εξής:
«Μέ βαθυτάτην συγκίνησιν και
αγάπην άπευθύνσμαι πρός τό πλή
ρωμα τής Έκκλησίας, τόν Κλή¬
ρον καί τόν Λαόν Ίδια'τέρως ά
πευθύνομαι πρός τήν νεολαίαν
τό μελλον κα'ι τήν έλπίδα τής
ανθρωπότητος, καί τής Βασιλεί
άς τού Θεοΰ. Ή πθιρεία Λής Με·
γάλης Έκκλησίας έλέοι Θεοϋ συ
Λχίζίτα'. Η σχνταλοδρομία τού
Φνεύματος τής έν Χρ'στώ Άγά
'·ης, τή<; Ελευθερίας, τής Δικαι- οσύνης καί Εΐρήνης δέν διεκόπη. Ό πυρσός τοΰ φωτός τής Όο θοδοξΊ'ας, ψωτός ΆναστάσεΗς τουν, διεθ^ώς προβλήματα διά Ι πενταετίαν, σει,ράν χοΗθών. ΑΙ υπό άνάπτυξ ν προγραιμματισι&έντα στόχον τοΰ χώραι εσημείωσαν ρυθμόν άναπ'ύ 8% Αί δηιμόσιαι έπενδύσΐι ς βά ση ξεως 5 4% ό οποίος είναι άνώτε-' μΒΐώσοι»ν άξιόλογον αίίξησιν, έ- ρος άπό τόν ρυθμόν τής 1θεΤίας] νώ αί δαπάναι τού τακτικοΰ προ 1960, άλλά κατώτβρος τού ποσο-', ΟπολογΊσμοΰ προιβλέττεται νά άνέλ στού 6%, τό οποίον είχον καθορί θΐοιιν μέ χαλαρώτερον έν συγικρί- σ€χ ώς στόχονν τά Ηινωμένα "Ε- σει πρός τό 1971 ρυθμόν, θνη διά την παρούσαν ΙΟετία^ ι Ώς πρός τάς αύο^ηιρώς σχεδια ι Τέλος, είς τήν εκθεσ'ν ποηατί- σμένας οίκονομίας τής Εύιώπης' 6>ενται λεπτομ:ιρή στοιχεία περί
(ΕΣΣΔ κλπ ) είς την έ'κθεσ'ν ά-' των έξελίξεων είς τούς επί μέρους
ναφέρετα1 δτι αυται ί·πέΎυχον ρυ τομεϊς τήζ οίικονοιμΊκής δραστηιριό
θμόν άναπτΐ'ξεως 6,4% μέ τάσε'ς' τητος είς ττνν χώραν μας ΰπθ-
ποστράτηγος
εδγαλε
προκιήρυξη πού έ'λεγε πώς «οί αν
τρζς άπό 18 ώς 45 χρονώ* Ρω-
μνιοί καί Άρμένηιδες θά κρατη-
θούνε αίχμάλωτοι ώΐότου τελειώ
σουν οί έχθροπραξίες, δλες οί οί-
κογένειές τους είναι έλεύτ:ρες,
άλλά θά πρέπει νά φύγουνε ώς
τίς 17—31) Σεπτειιβριου 1922,
είδάλλως θά θεωρηθοθνε (}ποπτοι
ικαί θά σταλθοϋ€ στό έσωτερι-
«ό». Κι' άπτή μίμα έτούτη γέροι
καί γυνα'ικόπαιιδα θά τραβούσανε
γ'ά τή σκάλα τής Ποΰντας, μή¬
πως βροΰνιε καράβι νά φύγουνε.
Κατε&ήκαμΐ τότες κ1 έμΐις σ^ή
Πούντα. Μά) καράβι δέν εϊδαμε
πρός μεγαλυτέρας ίτπε^δύσεις εί·ς γραιιμιζομενης τής ταχείας ά»νό- Κόσμθς στρΐμωγμένος στήν οώρά
την βιομηχανίαν καταναλυτικών δου τής βιομηχανικώς τταραγωγής περίμενε ενα καράβι ττού εϊπανε
μττβι.
ι 11)11
τσφόπλακα κα! νσ
σα 'κεί. Πιό βολΐκοί ήτανε ^
ψηλοί τάφοι πού εΐχονε στή
πορτάκι- τό άνοίγανε
νάνε μέσα πιό εώκολα.
Ή μητέρα μου άρώτι»σϊ ^
νιόπαντρο, όπως φαινότονε, ζΕυ
γάρ' πού προσπα.&οΰσΕ ν' άνοίξ,
ενανε τάφο «Γιατ!, καλέ βέη "
κρυφτήτε μέσ' αυτού;» Κ' ή &μΟί
φη κοττελλα κλαμένη τής
'-Γιά νά μή μάς πάρη τό
φον'ά, πού όλοενα κι' άξαφνο^
ρα καΐι νύχτα έ'ρχιετα', κλέβίΐ, ά.
τιμάζει καί σκοτώνε' τά νειβΤα
Πρίν λίγο, κιάτι άσκέρηδίς ^^
νε καί ττήρανε την μικρΟΗρή μον
άδερφή μέσ' άπ" τά χέρια μόν
Κοπελλίτσα 18 χρονώ. Τής ξκ,,,,
σανε εύτύς τα ροΰχα γιά νά δοθ.
νε τή γύμνια της, τηνέ
χιμέ
άγαΐθών καί τάς υπηρεσίας. Διά κα ίτών συναλλαιγματΐικών είοττρά
'Ερυθράν Κίιναν, βάο-ει των ξεων είς τόν τομέα τώ'- ύπηρεσι-
στατιστικών δεδομένων ώ"7, λόγω κυρίως τής αυξήσεως
ή έ'κθεσις συμπεραίνιΐιι, δτι ή 6ιο τοΰ τοι>ριστΐικού συιναλλάγματος.
ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ;...
Ή "Ελλάς ευρέθη, κατ' αύτάς,
πρό άκροκαλύπτοίς ίχθρικής στάσε
τής Εύροπα'ικής Οίκονομικής
καί έν Κκριω χαράς, πού κράτει Κοινότητος, διά τής άπαγορεύσεως
βίς τά χέρια τού κάθε Πατριάρ· Ι γ)1! είσαγωγής των ροδακίνων μας
χης· θά ακολουθήση την άπό αί-
ωνων χαραγμενην γραμμήν· γραιι
μην τοΰ Οίικονμενιικοϋ Πατριαρχεί
ου Πήτε είς μικρούς και μεγά-
λους, πώς ό Πιατρΐάρχης είναι ττο
λύ κοντά τους Προσβύχεται δι'
δλους. 'Ελπίζει δι' δσα είναι *ό
θέλημα τού ©εοΰ. "Ενα έπιθυμεΐ
άπό <>λσυς, μ'κρούς και αεγάλουςϊ
Τήν προσευχήν τους Καί μία
είναι ή σκέψις τού: «Άγαπησω
μέν αλλήλους, ινα έν όμονοία ο¬
μολογήσωμεν Ή χάρις το3 Κυ-
ριου Ήμών Ίησοϋ Χριστοΰ καί
ή Άγάπη τοΰ Θ:«ΰ καί Πατρός
καί ή Κοινωνία τοϋ Άγίου Πνεύ-
ματος εϊη μετά πάντων υμών»
είς τάς άγοράς της Άπό τής άπό
ψεο>ς αυτής, άποκτά ιδιαιτέραν ση
μασίαν ή δια6ι6ασθεϊσα υπό τής
Εύριοπαικής 'Επιτροπής είς τό
Συμβούλιον 'Τπουργών τής Κοινύ
τητος, στατιστική μελέτη, περΐ τών
έξελίξεοιν τοΰ ίμπορίου μεταξύ
τής ΕΟΚ καί τών Μεσογειακών χιο
ρών, κατά συνέπειαν δέ καί τής
Ελλάδος. ^
Είς τήν έν λόγω μελέτην τονι
ϊεται, «"τι ή Κοινότης. διά τάς πε-
οισσοτέρας χώρας τής Μεσογεια-
χής λεκάνης, Λτχραμένει ό πρώτος
έιυνορικό: έταίρος Οΰτοις, αί έξ-
«γοιγαΐ τών Μεσογειακήν χωρών,
ποός τΐιν Κοινότητα, καλύπτουν:
Ποσοστόν 80% τοΰ οτνόλου των έ-
Ό ύπΐογραμματεύς τού Βατικα 5-αγιογών διά την Άλγερίαν, 40%
νού αίδεσιμώτατος Ντι>ρ.μπρ£ν, ό «ι,ν. ιήν Έλλάδα, την Τουρκίαν,
όττοϊος μβτέσχε τής άντιπροσω-
πείας τού Βατ'ικα^οΰ κατά την έν
6ρόνησιν τοΰ νέου Οικουμενικού
Πατριάρχου ΔημηΤρίθυ τοθ Α',ά'
πάντων είς σχετκκάς έρωτήσεις [
τοΰ άπεσταλμένΌυ τής ελλην'κής
τηλεοράοεΐως τοΰ ΕΙΡΤ είπε τα
εξής:
ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Πανσιολογιώτατΐι
θά ήθέλατε νά δηλώσετε, πώς 6λέ
■πέτε, ώς μέλος τής άντιπροσω-
πείας τής Άγίας "Ειδρας, την έκ
λογήν καί την ττροσωπυκότητα τής
Αυτού Παναγιότητος;
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ: «Μόλ'ς ό επί-
οΐκοπος τής Παλαιάς Ρώμης, ό
Πάπας Παΰλος ό 6ος εμαθιε την
ε
εκλογήν
νέου Πατριάρχου ε"
Ως τηρός τόν αριθμόν τ^ υπέρ
ύ Δί ή
ς
τού Δημητρίου ψήψων (12 ή 10)
ΐπΓενθυμίξεται 8τι αί τουρκικαί
αρχαί, αφήρεσαν μέν τό δ'καίιο-
μα τού έκλέγεσθαι άπό 5 μη-ροπο
λίτας, άλλά δέν αφήρεσαν καί τ0
δΐκαίωμα τού έκλέγειν. "Απαντες
σ'ειλε μίαν ειδικήν άντ'π,ροσω-
πεία« ιιέ έπιικιεφαλής τόν Προνού
ντσΌν τής Άγίας "Εδρας, άντι-
προσικπείαν μέλος τής οποίας εί
μαι κα( έγώ. Ή άντι,προσωπεία
αντή δείχνε' σαφώς ποία είναι τά
αίσθιίματα τού Επίσκοπον Πάλαι
άς Ρώμης^ πρός τόν Επίσκοπον
Νέας Ρώμης. Έχομεν άνακαλύ.
ψει ξανά την άδελφότητα, την ά-
τήν Τουρκίαν,
την Λιούην. τό Μακόκον καί τήν
Τννησίαν, 30% διά την Ισπανίαν,
την Νοτιοσλαυίαν, τό Ίσραήλ,
τήν Μαλταν καί τόν Λίβανον καί
20% δια τήν Αίγυπτον καί την
2υοίαν. "Όσον άφορά είς τάς εί-
σαγωγάς τής Κοινότητος άπό τάς
Μεσογειακάς χώρας, αύται άνΐρ-
χονπ.αι είς 80% διά τήν Άλγερίαν/
41)% διά τήν Έλλάδ«, την Τυνησί
αν, Γήν Λιΰύην καί τό Μαρόκον, |
30% όιά τήν Τουρκίαν, τήν Ίσπα
νϊοιν, τήν Νοτιασλαυίαν, τόν Λί-
Οηνον κηί τό Ίσραήλ καί 20% διά
την Αίγυπτον, τήν Συρίαν καΐ
τίιν Μαλταν·
Ειδικώτερον κατά τό 1970, ή
αξία τίϋν έξαχθέντων εκ των χο)-
οιϊ'ν - αε-λών τής ΕΟΚ πρός ιάς
Μεσογειακάς χώρας προιόντονν
(είς έκ. δολλαρί(ον) είχεν ώς ό'
ξής: Ισπανία 1.476, Νοτιοσλαυΐα
1.-70, Άλγερία 812, Ελλάς 809,
Ίσραήλ 429^ Τουρκία 412. Κατά
τ·> Γδιο έ'τας, ή Κοινότη,ς είσήγα-
γεν έμπορευμάΐίον έκ Λι<5ύης άξί- α; 1 787 έκατ δολλαρκην. έξ Ί- σπανίας άξΐας 903, έξ Άλγερίας άξΐας 859, έκ Νοτιοσλαιΐας άξίας Η «ΓΡΑΜΜΗ» "Ο νέος Πατριάρχης άν«μένεται ότι θά δΐχεται τάς συμβουλάς Πασκάλ καί φθάνουν είς τόν πα- ραλογισμόν. 2. ΤΟ ΑΒΑΣΙΜΟΝ Ή ΠΑ¬ ΡΑΛΟΓΟΝ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΟΤ ΜΟΧΩ. Ποίον δέ είναι τό κυριώτερον έπιχείρημα τής θεωρίας τοΰ Μο¬ νώ; ΗσύμπτίΛσις των πιθονοτήτανν είς τό «μηδέν» Άποφεύγει, δμ<ος νά εξηγήση επιστημονικώς, τό ί- σχτ'ρισμόν τού αυτόν, άπλούστατα διότι ό άκριθής προσδιορισμός τοΰ ίσχυρισμοΰ του είναι άντίθε- τος πρός τήν θεο>ρίαν τού καί την
διαο,εύγει πααγωδώς
"Οταν δλα γύρο μας μαρτυ-
ςοΰν ότι ύπάρχει είς τόν κόσμον
μία άξιοθαύμαστη σκοπιμότης. άρ
μονία και τάξις, δταν δλα όμιλοΰν
μέ τήν ιδικήν τοιν γλώσσαν, δτι
ληθινήν μεταξύ τών δύο ημών Έκ' Β18, έκ Μαρύκου 358 καί έξ Έλλά
κλησιών καί ή αδελφότης αυτή εί «ος „£;„,- 344 οκατ. δολλαρίιον.
ναι άρκετά πολύτιμη Καί έλπί- Έχ. των ώς ά'νιο παρατεθέντΐιιν
ζομβν, δτι 0^ οννιεχίσωιιιίν την στοιχείον καΐ είς δ τι άφορα είς
πρόοδον διά την πλήρη ένότητα | τάς εμπορικάς άνταλλαγάς μεταξίι
μεΤαξύ τών έκκλη.σιών ημών κα- Ελλάδος καί Ε.Ο Κ , προκύπτει.
ά
ημ κ
τά την θέληισιν τού Κυρίου Η¬
μών. τού μόνου Κορίθυ Ήμών Ί
ησού Χρ.ιστού.
Μέ συγχωιρεΐτε δ'ά τα έλληνικά
μου Άπό χρόνια εύρίοτκομαι εξω
άπό τήν 'Ελλάδα καί την Μέσην
Ανατολή^ δέν μού δίδεται ή £υ.
και,ρία νά τά όμ'λήοω καί εχω λη
σμονήσΐΒΐ τάόλίιγα πού εχω μάθει
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ
Σεβαστί μου Κύρ,ε Δ)ντά
Γΐα τα 46 χρονια άπό τής έκ-
Λ 1*1
ίίνι ή χιόρα μας, μολονότι σι>νδρΐ-
ναι μετά τής Κοινότητος δι' εΐδι-
σ«>μφωνιας
-γνοστής ώς
Χυμφ(ΐ)ν!ας των Αθηνών— ώς
πρός μέν τάς έξαγιογάς ποοιύντων
της κρός την Ε.Ο.Κ. καταλαμδά-
νη την τελενταίαν θέσιν( ώς πρός
δέ τάς είσαγίυγάς αγαθών έκ τής
Κοινότητος τήν πέιιπτην θέσιν, είς
τυίις ώς ανο) πίνακας τών χτορών
τής Μεσογείου, «ι οποίαι συναλ-
λάσσονται μετά τής ΕΟΚ. Ά-
πη τέλεσμα τής αχέαιος αυτής εί-
σαγοιγών - έξαγωγών, είναι, ότι
νΰγιον πληριομών μας μέ
είς βάρος μας
"Τπό τάς (ίνωτέρο) έξελίξεις
*αΙ δεδομένης τής άρνητικής, δν
μή έχθρικής στάσείος τής Ε.Ο.Κ.
έναντι τής χώρας μας, Οέν θά η-
*ο ασκοπος καΐ πολύ περισσότερον
αστοχος ενεργεια. δπυ)ζ ή Ελλάς
Λξιώση άπό τοϋς έταίρους τής
Κοινότητος, την συσχέτισιν είσαγυ)
γοιν · έξαγογών. Τουτο, άλλο>ς
τε ετέθη καΐ έκ μέρους τών φο-
ρέιιιν τής έξαγιογης, θιοτ^ οϋτο)
μονον, θά έ'λθουν είς λογισμόν οί
(ΐυθένται τών Βρυξελλών, δταν ί¬
δουν νά θίγωνται. κυοίως τα συμ
ψεροντά τίονίό
Επί πλέον, πιστεύομεν, ότι ή
Ελλάς πλέον, πιστεύομεν, 5τι ή
Ελλάς πρέπει νά έλθη είς άπ' ευ
θείας διαλογήν μέ τάς έθνικάς κυ
Οερνήσεις των χοιρών - μελών τής
Ε Ο.Κ.( διά νά διαπκττιοθή κατα
πόσον αύται έγκρίνου-ν τήν άκο-
λουθουμένην πολιτικήν τής ΕΟΚ
— έκτύς εάν δέν τας ενδιαφέρη
ή αγορά τής Ελλάδος. Τοιούτον
τι. υμως, δέν συμβαίνει, ώς διαπι-
στοΰται έκ τοΰ άδιαλείπτου ένδια-
φερι,νός το)ν διά τήν δυναμικόν
έξελισσομένην Ελληνικήν οίκονυ-
μίαν·
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Περί προσκλήσεως Τών Μετόχων
τής έν Αθήναις έδρευούσης Άνω
νύμου Βιομηχαν'κής 'Ετα'ρΣίας ύ
πό τήν έπωνυμίαν: «ΓΡΑΦ1ΚΑΙ
ΤΕΧΝΑΙ Μ ΠΕΧΛ1ΒΑΝΙΔΗΣ &
ΣΙΑ Α,.Ε».
Τό Διοικητικόν Συμβούλι
Ον συμφώνως πρός τόν Νό·
μόν καί τό ΚατασΤατικόν, προσ-
καλεί τούς Μετόχους τής 'Εται-
ρείας είς "Έκτακτον Γενικήν Συ¬
νέλευσιν, συγικροτηθησομένην τήν
23 Αΰγούστου 11172, ημέραν χε.
τάρτην καί ώραν 1 1 πμ. είς τά έν
ταύθα καί επί των άδων Λεοντί'
ου άρ'θ 23 καί Φρειδερίικιου Σμ!3
αριθ 37, Γραφεϊα τής Έταιρείας
πρός λήψ ν άποιτάσεων επί των
κάτωθι βεμάτων τής Ημερησίας
Δ ι ατ ά ξεως.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΙΣ
Τ) Λήψ'ς αποφάσεως α) ~:ρί
άναπροσαρμογής τής άξίας των
περ'ουσιακών στοιχε!ων τού ένερ
γητικοΰ, συμφωνίας Α.Ν 148)
1ί>67 και Ν.Δ 34)1968 καί κε-
φαλαιοποιήσεις τής ύττεραξίας
αϋτών καί 6) ττε,ρί Κεφαλαιοπο ·
ή έν δλω η έν μέρίΐ τοϋ Ά-
πώς θά έρχότανε. Κ' ή οώρά αυ¬
τή θά περνοΰσε άπ' τόν Ελεγχο
πρίν άττ' τό μπαρκάρισιια Σκε-
ψβή'καιμε λοιπόν νά ττομείνωμ-
στήν Πούντα γιά νά μάθωμε εϋ-
τύς πότες θά έρθη τό άλλο κα-
ράβι. Κ' ετσ', πήγαμε ν' άποχου
μπήσωμε στό γειτοούμενο μεγά-
λο Νεκροταφεϊο τής Σμύρνης, πού
ή'τανε δίπλα στόν Πανιώνιο Γυ-
μναστικό Σύλλογο» Μάς εϊπανε,
πώς πιό καλά θά τίτανε νά πάη
νά χωθή κανείς έκεΐ, παρά νό γυ
,ρίζη στούς &ρό·μου<; πού ήτανι: πολύ έπικΐΛδυνο Σαστίσαιιΐιε μόλ'ς μττήκαμε μέ- σα. Απ' τόν κόσμο Τόν πολύ δέν ψα'νόντουσαν οί τάψοι. Λίγοι μΟΌ άψηλοί μαρμαρέν'οι σταυ- ροί ξ«χωρ!ζανε καί όρισμένα μαυ σωλεϊα Καί ποΰ νά βροϋμε θέ¬ ση; Μετανοιώσαμε πού ήρθαμε. Γέροι, γρ'ές, καί γυναΐικόπαιδα ό—'ελπισμένοι καί πειναισιαένοι καθόντουσαν απάνω στούς ώραι ούς έκει'νους γνωστούς μαρμαρέ- νιους τάφους Παλληκάο'α καί κο πέλλες 6ιαζόντο. Παναίτσο
μου, πάει, την ί'χασα ©ά μου
τηνέ σκοτώσουνϊ. Ό ©εάς ομ,,,ς
μέ φώτισε κ' εΐπα στόν ά'τρο
μου, νά κάτση χάμω. μόλΐς τ,^^
€.1&σ, νά έ'ρχωνταΐ5 κ' εύτύς τονε
σικέ~ασα μέ μ ά κουβέρτα Κ' £■
τσι, δέν τονε εϊδα^. Ε£ίδάλλ«ις|
θά μού τονε παίρνανε κ' έτούτο.
νε· όπως πήρανε καί τόν βντρο
ΰή πού βλέπετε νά ξιφ«νι-
ζή καί νά χτυπιέται» Μόλΐς
λείωσε τά λόγια αύτά ή νιόπον
τρη κοπέλλα χλώμ'ασιε' λυγισα£
τά γόνατά Της κι' αν δέν τήνίάγ
κάλιαζε ό αντρας της βά Ι'τπφτι
μέσα στό ψρεσκοξεσκεπασμένο
νε τάφο Μ'ά μάννα στεκόταγε δι
πλα μ' ενα μωρό άδύνατο ατήν
άγκαλι,ά. Ή καημένη στεκοτβν£
μήπως τό ζευγάρι αϋτό βο μπο.
ροΰσε νά πάρη μέσ στόν τάψο
καί τό μωρό της, να
ζί τονς. Φοβότανε μή τής τό σψο
ξη ό έχ6ρός πού καί αύτά τάκυ
νηγοΰσε νά τα έξοντώση. Και
σάν εϊοε τή λιπβθυμία τής κοπέλ
λας μάς λέει κλαίγοντας «Πο«|
κ Γ αν δέν βρώ αλλονε τάφο νά
τό κρύψω, καλλίτερα νά τό ττνί
ξ<·ι, παρά νά μού τό σφάξη ό έχθρός όμπρός στά μάτια μου» καί εψυγε Βλέτποντας ή μητέρα μου τή» τραγι,κή έδώ κατάσταση, μάς ιτη- ρε καί φύγαμε γ'ά νά γνρίσονμε στό σπιτάκ' μας. Στό δρόμο ί· «λαιγε γιά την κατάντια το0 κο σμου καί κυτΤάζοντας τόν ούρανο ελεγε «Θίέ μου, τί κακό σοϋ κο- ναμε γιά νά μάς τυραννάς ί1σ',» Συνεχίζετα» Γεναιά ττροσφορά πρός τον Α. Γ. Σύλλογον Ν. Περάμου τωθι ΐύχαριο-Τή.ριον ΑΟΛΗΤΙΚΟΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΝΕΑΣ ΠΕΡΑ ΜΟΥ Έν Νέα Περάμω τή 4-7-1972 Άγαπητέ μας κύριε ΠοητοΛ'σ· στασίου. Ή εύγενική ψνχή σας μαθτμιέ- νη νά δίδη πάντα την χαρό στοίς άλλους καί ή απόφασις σας νά συν&ράμητε τόσον γενναίως τόν Ι βΪγ τΛ υηπ^κΛ ^ήματα τής ανθ' Γιά τά πονηντάχρονα τού ξεο- ριζιομοΰ μας. ΠΕΝιΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ποβεματιικοΰ τής Ετα'ρείας, έξαι ρεσε' τοΰ Τακτ.κοι^ Άπο9ε!ΐιατι-1 κου αυτής, μετά τής άντιστοίχου Ό πρόειδρος τού Σνλλόγον Πε ραμίων Κυζιικηνών κ Έμμ Πα¬ παναστασίου έ'χε'. ώς γν»στόν, προσφέρει κατ' επανάληψιν παν¬ τοειδείς υπηρεσίας καί εχει έλθει άρωγός τής Κο'νότητος Νέας Πε ράμον Άττΐικής, συμδάλλων οίίτω διά την ανάπτυξιν τής έν γένει ζωής τής Κοινότητος. Ηδη δ'ά πρόσφατον γενναίας πρός τόν Άθλητ'κόν Γυμναιστικόν Σύλλογον Νέας Περάμον προσφο ράς τού έθεσε τα θεμέλια εξελί¬ ξεως «αί προοδον τούτον. Ή Δ,· δ'«ΡΥ°ν»·**«ς ™< , οίκησ'ς τού άν«~ρθίντΟς ώς ά- Αθλΐτ.κον Γυμναστικον ΣιΑλο- Συλλόγου είς έκφρασιν εΰχα Ύ?ν μ°ς ΤΟν ΤΟσθν ^Τ" '" ριστ,ών πρός τόν κ Έμμ Πά- ^ νεαλθί° "α^ Κ°' Τ° ^ παναοτασίου διά την" χε,ρονομίαν μ«ς Υ^^τερον, πε,ρ,τρονιθζ του αυτήν τοΰ απέστειλε τό κά. ^ ,ε]ΐ ΤΟ 6σρυ ί(>ΎΟν °
όν ανελαι&ομεν
Άρωγός καί πατήρ κ«5Λς «Λι-
τ'στΐκής εκδηλώσεως καί κάθε
μεγάλον έργον τής νέος μας "'
τρίδδος, έγίνατε κα! ττατήρ *<>υ
τόσον φερέλπιδος ΆθλητικοΟ Γκ
μνασΤι«ού Σύλλογον μας
"Η τόσον εύγενική χ«4
Παιιδοβκια οΊ'μαο^ε δταν ζονσα σας αποτελεί ύπεοτάτην
(με στή Σμύρνη δι' ημάς.
καί παίζαμε μέ κοΰκλες καί Δεχθήτε, παρακαλούμεν, «ί
(μπαιλόνα πλέον θερμάς ευχαριστίας μοί,
κι' είχαμε μόλ.ς άπ' τή ζήση διά την τόσον πολύτιμον «αί ώ
(ττάοει λίγα
γεν'κήν προσφοράν σας, διά
αγοράν έξόδοις σας, των
αυξήσεως ^ού Μετοχ'κοΰ Κ:φαλαί| 'ην καθε μας χαρά καί ευτυχία κων είδών ίματισμοθ
ου «αί 2) Λήψις αποφάσεως -ε τΐν κελά-,δαγαν χαρούμενα τ1 σεως τής πο,δοσφα.ρ'κής
Π Ι ΤΠΛΤΤΛ-ΤτΟίγ·* ί—χ»«κ ΤηΓ. ^λ.Ο.».. Ε #ί.*·' *..-. _ _ »
·.- -·.-»-■· τγΊ ΐσοξΰγιον πληοΐπμών μας μέ
δοσσεως του Προσφυγικού Κό. τ;1ν Κοινότητα είναι παθητ.κόν, ά-
σμου Βερμα συγχαρητή,,,α έ έ ! ί
σμου
ή ί' ό
ίχατ, δολλαοί
μ ν6ρχόαενον ε!ς 465 ίχατ, δολλαοί
ρους μου_ καί δλης μον τής οίκο-' ,,,ν. Διά τό τρέχον δέ ?τος, μετά
Υεειας^ ως γον0ϋ Μ'κρασ'ατ«ν ' τΐιν ολοσχερή σχεδόν άπαγόρευΦν
&ιμαι υ-ερηφανος γ,ά την έφημε' ΓιΤ)ν ρϊσηγογών ροδακίνων μας είς
ρ.δα που ό ©εός έ'ταξε έ'σάς νσ »ήν Ε.Ο.Κ τό ίσοϊΰγιον πληρο-
την έκδίδετε
την έκδίδετε
Σάς ευχόμεθα νά γιορτάσετε
καί τά έκατό χρόνια καί ό Θεός
νά σάς δίδε' προσωπ'>κή ύγε,ία καί
μέ τήν ιδικήν τοιν γλώσσαν, δτι .._
V
» κ . , Μΐκογενειακη τοιαύτη
υπαρχει ενα αριστουργηματικον ' , ' , η-
σχέδιον ενεργείας, πού κατά κοι¬
νήν λογικήν προυποθέτει διάνοιαν
καί μάλιστα υπερτάτην, προικισμέ
ην μ' έ'ϊοχον σοφίαν καί δύναμιν
άσύλληπτον, ό Μονώ καί οί όπαδο)
του, έννοοΰν ν' άχρηστεύσουν τό
λογικόν τοιν καί ν' άποδώσοΐίν είς
τήν τνφλήν Τύχην καί τάς συμπτώ
σεις δλ.α τά θαΐ'μάσια φαινόμενα
τής Δημιουργίας
"Οτ«ν διά τά άπλοΰβτερα καί
τά κοινοτερα πράγματα χρειάξεται
άναλογία πιθανοτήτοη· ή όποία έκ
ά μέ ίλιγγιώδεις άρΐθμούς
ί ποίος όίραγε
ς ργ
φανταστικός άοιθμός πιθανοτήτιον
χρειάζεται διά τά περισσότερον πό
λ.ΰπλοκα φαινόιιενα τής ξοιής, τα
όποϊα συμ6α!νοτ»ν καθημερινώς έιι
πρός είς τά μάτια μας;
<Συνεχίζεται) Μέ έκτίμηοτη διατελώ ΙΩΑΝ. «.ΛΑΝΙΚΑΣ ά τής Ένώσβως Έλλήνων — Νέων Λογοτεχνών τ— — ---- --------_____ ΣΤΗ ΝΕΟΦΛΤΙΣΤΗ ΑΝΤΙΓΟΝΗ μ'ον θά διευρΐΎθή έ'τι ΑΦΙΞΕΙΣ Αφιχθη έξ Ήνωμένων ών Άμερκιής ή κιψία Μαλαματί νια Κων)νου Κ'ρκιηιχή, τό γένος Εύστρατίου Παπαναστασίου, πρώ τη έξαδέλφη τού προέδρου τού Συλλόγου Πεααμίων Κυζικηι.ώ>ν
ΈνϊΒ, ._ ι καί γνιωστοΰ βιομηχάνου κ. Έμ-
^ ϋγγονη τού ττροέδρου τής Ε μα,Ουήλ Παπαναστασίου
ν«ισεως Ίδοκτητών Πε^'οδϋ
Τύπου κ Ι»κ.ρ. Σινανιδη
Στό δρόμο της τόν απειρο
ττίκρες ποτέ νά μή
ρης
οϋτε φραγμούς μήτε κ' έμτΓοδια
στό διάβα σου νά συναντήσης
Κ' ό 6ίος σου ν' άνθέξη πάν.
(τοτε
σάν τό λουλούδι ά^εμώνη
*■' ή μέρες νά κυλοΰν εύχάρ'στα
χςοριτωϋένη Άντιγόνη.
Χαρίλαιος Π
Τήν κυρίαν Κιρκηκή, συνο
δεύουν ό υιός της δ'ακ£Κ3ΐμένος
ίατρός κ· Εϋστράτιος Κιριχηχής
μετά τής χαρΐ'τωμένης συζύγου
τού καί τών τεσσάρ(ι>ν τέκνων
των·
Οί ανωτέρω θά φ'λοξενηθοϋ"
υπό τού κ Έμμ. Παπαναστασίου
ίΐίς την παρά την Λεωφόρον Σου¬
ν ίου έξοχικήν κατο'κίαν τού-
Ή εφημερίς αας τούς εϋχε'αι
καλήν καί ευχάριστον διαμονήν
είς τήν
ρ ίτροποττοιήσεως τοϋ άρθρου 5,
ώς καί οίωνδήιποτε αλλων άρι3:ων
τιού Καταστατι'κοΰ τής Έταιρεί-
ος
"Ινα μετάσχουν τής συγκαλου-
μένης Γενικής Συνελεϋσεως οί κ·
κ Μέτοχοι. όφειλουν νά καταθέ¬
σωσι τάς Μετοχάς αύτών, παρά
τώ Ταμει'ω τής Έταιρείας^ ή πβ|
ρά τώ Ταμείω Παρακαταθηκών &
Δανείων, ή παρ' οίαδήποτ: έν
Ελλάδι Άνωνύμω Τραπεζική Έ
ταιρεία, ή προκε'μένου περί κα-
ταθεσεως έν τή άλλοδαπή παρά
τινι των έν τή προσχλήσει όρ'ζο
μένων Τραπβζών τπέντϊ (5) του.
λάχιστον ημέρας πρό τής συνε-
δρ'άσεως τής ώς άνω ορισθείσης
Γενικής Συνελεύο-εως.
Έν Αθήναις τή 14 — 7— 1972
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
Ύ.αευοννυ* σομφωννΐες τώ νο**ι.
1090)1938
Ιδιοκτήτας — Διευθνντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΗ2.
ίϊ αοκη·ΛΌΐί~
(άηιδόν-ια
Όμάδο;
«»ΊΛ(Γ Ι Ι[1)
II
**τνν>» Τ"" "~ '"'· * _ ϊ
τού Άθλητικοΰ Γυμνασ^ΐίΐοΟ Σ«*
μα ποιό εζησε τής άνοιξης λον λόγον Νέας Περάμου.
(λούιδι πενήντα χρόν'α·
Φτιάχναμε δνε οα καί ει'χαμ:
(πιστέψει
πώς βαναι τάχα ή ευτυχία μας
;ο Ι—198 <Χ0ΧΟτχιΐ) ^ λΜΦΙΑΛΗ ΖΗΤΕΙ ΤΑΙ μ,ικρος 1 δλά χρ1}σιν η ρίαι είς τά γρειφεΐα ν χης 26, ^.239.708. ΉΟ'ός νά μας (αίώνια ,. φτώχε,α (πώς βά στερέψε' χρόνια! Κ ι* ήρθε μιά μερά πού γκρέμι- (τα παλάΓια σάν των πα'διών πούναι φτιά- (γμένα μέ χαρτόνισ κι' έ'τσ, τή Σμύρνη δέν ξανάδα. (με σ^ά μάτια τΐ«νηντα χρόν:α Καί ή'ρθαμ. στη μ&γνα ^ ,£>
(λάδα
καί χτίσαμε φωληές σάν χελη-
(δόν«
κα, ζη,σοομε μέ κρύο καί λ'ακάδα
πενήντα χρόν'α
Σιγά σιγά άσττρίσαν τά μαλ
(λιά μας
καί μΐρ,κών πλημι,ύρησαν μέ
„ „. (χιόνια
αχ! Ας μπορού— κανείς πί.
(σ« νά γυρίση
πενήιντα χρόνια.
Α
ρ
•Αντιοπη Κ'ουρκτσόγλου —
ύλ
αροπούλου
Λ ι
Διατελούμεν πάντθ«
Μετά ττάσης τιμή< καί Άθλητι,κών αίσθημάτ«ν Ή Πρόεδρος Ζωή Θεοδ Ζουμττλ'οΰ Ό Γεν. Γραιιματεύς Φώτιος Γ. Πανλίδης ΑΥΞΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΕΞΑΓΟΓΕΣ ΚΑΠΝΟΥ Κατά την τελευταία κή περίοδο κοτπ-νοΰ μ£Τ«ξμ ' λίου 1971 — Ιουλίου 1972, ξήχβΐησο' 13.275,2 τόννο' κ<τ"ν«μ άξίας 1(19,8 έκατομμυριίων _δ**' λαρίων, ενα^ι 10.476 1 'Ίί. διας περνσινής περ όδου "ί1 89,3 έ,κατομμυιριων δολλ«Ρ1Μ! Συνεπώς κατά τήιν έφ*τϊΐν1 οδο σηιαειώθηικε αϊ>5ηση τ^ *
γωγών καπ/οΰ κατά ττοβ«τιΐτ
μέν κατά 21%, κατ' άξίο «
V,
τά 23% περίπου Η ^* , _β,
ξηση όψείλεται
στιοποίηση κιρατι«ών -
Τόν πορασιιένο μην» '1~Λ"°·
μέ στοιχεία τού
"Οργανισμόν Καττνοΰ,
3 835 τόννοι καπνού
έκατομμνρίων δολλορ'ΐ
οποίων τή μβγαλύτιρη
έξ 717 τήν'-'ων άξίας 1.5
έκ
ξ ήνω ξ
μυρίων δραχμών άγόρασβ11 οι