194494
Αριθμός τεύχους
2148
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 46
Ημερομηνία Έκδοσης
22/4/1972
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ι,αν
>ρ
Ηράκλειον ϊ.ρήτης
ΑΙΙβΝΗΙ ΟΜΟΙΠΟΝΛΙΛ
ΠΙΡΙΟΑ1ΚΟΪ ΤΤΠΟΤ
Σάββατον 22 Απριλίου 1972
^ΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤ,ΙΕίΤ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ______________
46Ον Αριθ ψύλ 2149 Τ1ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. Ί,50Διευθυντής - Ίδιοκτητης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ, ΣΙΗΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - -Αθήναι - Τηλέφ. 229.706
ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΑΠΑΛΑΠΕΧΝΑΣ
ΥΠΟ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΜΒΓΑΛΟΥ ΝΟΜΟ ΦΥΛΑΚΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ
ΤΟΥ ΧΡΙΣΙΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Τό θείον Παθος καί ή Άνύ-
οτοοις προσωέρονται, κατ' έ£ο-
νήν, είς τήν Τέχνην. Διότι ,'.-
χούν όσον τίποτε άλλο έντονον
τό δραματικόν στοιχείον, κυριαί
χοΰνται άπό ίδέας, καί κορυφοί
άς έκφράοεις και σφραγίΖοντα*
οπό τήν σύγκρουσιν αληθείας καί
ψεύδους. Τά αίώνια συστατικα
της ύψηλης Τέχνης, αυτής ,,ού
γράφεται μέ κεφάλαιον, εύρ:-
σκονται είς την αφήγησιν τών
γεγονότων έν άφθονία. Έχουν
παραστατικότητα. Είναι άφ' έαο·
τά Ζωγραφικόν υλικόν, διαποτι-
σμένον άπό τήν θρηοκευτική/
ποίησιν, άπό τό ρϊγος μεγάλων
περιοτατικών, πού ήλλαζαν τ^
ανθρώπινον πεπρωμένον, άπό
τήν έΕαρσιν καί τό μεγαλείον κά
ποίας ασυλλήπτου θυσίας, πού έ¬
γινεν όδός λυτρώαεωο καί έλπί
δος. Είναι άφ' έαυτών πηγή εμ¬
πνεύσεως, πού έχει κινήσει δια
οημους χρωστήρας, οί όποϊοι θά
μένουν εκ: τήν αίωνιότητα άνς-
πανάληπτοι. Ό Ιησούς, λοιπόν,
από τής δραματικής είσόδου του
είς τά Ίεροσόλυμα, μέχρι τής
Αναοτάοεως κα'ι τής Άναλήψε-
ως του, συναντάται ώς θέμα συγ
κλονιστικής κατανύΕεως είς τήν
πελωρίαν κληρονομίαν, τήν όποί
αν έχει σωρεύσει ή Τέχνη. ' Ο¬
λαι αί πτυχαί τού Θείου Δράμα-
τος έχουν έλκύσει τό ενδιαφέ¬
ρον. Καί όλαι έχουν δοθή ανα¬
λόγως έποχών, τεχνοτροπιών
κα'ι καλλιτεχνικον προσωπικοτή■
των. Ή κάθε μία έχει δώσει είς
τό θέμα τάς ιδικάς της διαστά·-
οεις, την ιδικήν της ψυχικήν 5υ
ναμικότητα, τήν ιδικήν της πνευ
ματικότητα. Καί έτσι, δΓ δλους
τούς μεγάλους Ζωγράφους, στά
θηκε πεδίον δοκιμής τού ταλάν-
ιου καί βαθμολογίας τών άπο-
δόοεών του. Διότι τό Θείον Πυ
βος αποτελεί μεγαλειώδη σύνθε-
σιν Ιδειοδών καί ουναισθημάτων,
κορύφωσιν είς τό μή περαιτέρω
των ψυχικών άποχρώσεων, έκτα
οιν τής δοκιμασίας, άκόμη καΐ
έν τή γαλήνη. Κα'ι είναι φυσικόν,
μέσα άπό ωρισμένους μνημεια
κούς πίνακας, ποΰ συναντά *α-
νείς είς μεγάλα μουσεία τού Κ6
ομού καΐ διά τούς όποίους καί
μόνον άξί£ει τό ταΕίδι, νά έπ,-
κοινωνή κανείς μέ άμεσότητε
πρός τήν σημασίαν αυτής ή έ-
κεΐνης τής φάσεως, νά έχη την
συνείδησιν τής τραγικής στιγμη^
*θΙ άκόμη τήν αίσθησιν, δτι βί
«ι έκεϊ, ότι μετέχει, ότι παρα-
κολουθεϊ. "Ετσι, ό χρωστήρ με
ταποιεΐται είς γέφυραν ψυχικήν,
'ηο την οποίαν περνδ τό νόημα
«ο! ή άλήθεια, άπό τήν όποιαν
ένσταλάΖεται ή ϋπέροχος γαλϊτ"
νη, ή λυτρωτική άνακούφιοις,
πού έρχεται μέ την μετάληψιν ά·
πό την θείαν διδαχήν. Καί, βε¬
βαίως, ή Τέχνη, πού έχει είς τό
κύτταρόν της την συγκίνησιν, τό
έπιτυγχάνει. ©ά ίδητε αίφνης
Γολγοθάδες καί Μυστικούς Δέ1
πνους καί Σταυρώσεις καί Άνο-
στάσεις ΒυΖαντινές, πού δέν θά
λησμονήσητε ποτέ. Διότι έχουν
εκείνην την ατμόσφαιραν τής μυ
στηριακής ύποθλητικότητος, τής
φωτεινής λιτότητος, τής τυλιγμέ
νης είς τό θάμβος άαυλλήπτων
αίθέρων, εκείνην την άκατανίκη
τον δύναμιν τής ψυχικής συμμε-
τ°χή<:, πού κάνει την ένόρασι/ πράξιν άπτήν καί άμεσον. Καί θά ίδητε έπίσης τα ιδία θέματα είς τούς μεγάλους τής Άναγεν- νήσεως. ΔεσπόΖει ό Μιχαήλ Αγ γελος μέ τόν περίφημον Μυστι¬ κόν Δείπνον τού, όπου έχει κα¬ νείς την εντύπωσιν ότι άκούει τό βήμα τής προδοσίας, πού προ σεγγίΖει. Καί έρχονται ό Τισια- νός και οί άλλοι τής Φλωρεντία νής καί Βενετοιάνικης Σχολής Κανείς όμως, άπό αύτούς δέ/ φθάνει τόν μεγάλον τού Τολέδο. Θέλω νά είπω τόν Θεοτοκόπου- λον. Κανείς δέν άνεδαίνει τό¬ σον ύψηλά όσον αύτάς. Καί εί¬ ναι θαυμαστή εϋνοια τής Ζωής τό νά έχη κανείς την δυνατότη- τα νά ίδη τούς έκπληκτικούς τού πίνακα<:, έκείνους πού θά μένουν κειμήλια κάποιας Ζωγραφικής αί ωνιόητος. Καί κορυφαία δημι- ουργία τού ή εύρισκομένη είς τόν καθεδρικόν ναόν τού Τολέ- δο, τό περίφημον «'Εοπόλιο», (ό διαμερισμός των ίματίων τού Χρι στοϋ). Ή ούλληψις κα'ι ή εκτέ¬ λεσις δέν περιγράφονται. Όπακ; καί «Ό Κύριος είς τό "Ορος των έλαιων», ή μνημειακή «Σταύ ρωσις» καί έπίσης ή «Ανάστα¬ σις», πού άποτελσϋν μοναδικούς καί έκπληκτικούς σταθμούς. Βε¬ βαίως καί μετά τόν Γκρέκο έδη- μιουργήθησαν θρησκευτικοί πραντ ιδίως, αύτάς ό μεγάλος Φλαμανδός, έδωσε ύψηλά μέτρα. "Οταν όμως έχης ιδή τόν ©εοτο κόπουλον, είναι σάν νά τα έ¬ χης ίδη δλα. Ή μουσική δέν ύστέρησεν. Άλλά είναι ολιγώτερα, πολύ ο¬ λιγώτερα τα δημιουργήματά της. Ή προσφορά της είς τόν τομέα αυτόν περιωρισμένη. Καί όπωσ- δήποτε δέν δλέπει κανείς δύνα¬ μιν ύπερτέραν τού Μπάχ, μέ τό περίφημον Όρατόριόν .τού καί τού Χέντελ μέ τόν «Μεσαίαν». ΧΡ. Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ τεραστίας άΕίας πίνακες. Ό Ρέμ- ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΟΠΤΡΕΣ ΤΟΤ «ιΚΟΣΜΟΤ» ΎΏΫΡ1ΣΜΏΣ μψυνα μέ άντικειμενικιές προ *λίψεις. ττάνω άττό τρία έκατομμυ ξέ'νοι ΰπολογίζετα1 δτι θά έ κατβ τό διάστημα τού ρύ την χώρο μας. Οί άρμόδιοι έττί τού τουρισιμοΰ ώστε δλος αύτός Εχουν * «όσμος να τ;ς *οξινί ρή ς άλλο καί την γνωσθή τταράδοση τού τόττου φι ινί0 Καί όσον μέν άφορά είς τόν '5"Πριχό τουρΐσμό ττροξενεΐ είς όλ όνοξαιρέτως ίδιαίτερη ευ ί ξ£ ξς ηη τό γεγονός δτι οί ξ£ ν*ι άντελήψθησαν έττί τέλους ότι Ί Χ»ΡΟ μος εΤνσ' ό ίδεώδης τιο Υινη; μ ί ώς έδώ θαυμασία. Μέ τόν ί τουρισμό δ,μως τί Θά ΐ αναγνώσται τής στηλης ^ νράφουν δτ' πληρωνουν άκο» ^° εΡα όττο τούς ξέιαυς τα δωμά τιο των ξενοδοχείον κοϊ δερωτών Αλλο' ττάλι μάς γράψουν ττώς α κλείσουν 'ένα δωμάτιο ττρε ' " Ρομ δύο καί τρείς προηγουμένως καϊ δχι λίγες νά Θερμοτταρακαλέσουν καί μέσον ά ότι αύτά Θά στήν περίοδο τής τού στούς τρείς τού μεσοκαλόκο - δσΌιν άφορα είς τίν δισφορα δή —24— . Βεβαιο έξάλλου είναι· πώς οί | Αρχαϊοι όνόμοοζαν την παραλίο; έτουτη Αί αστείον, άιτό το 6ωμο τού Αϊ«ντΟς τού Τελαμωνίου, ττού είχον στήσει έδώ οί πρώτο Μεγαρεΐς ΐα-οι-κοΐ. Τόν βωμόν αυτόν τόν τΐμούοχχν οί Βι;ζάντιοι μέ την «Αϊάντεΐον εορτήν». δττ«ς έκανν κ ο; Σαλ«μίνιΡ, κ' οί Ά χώρο ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ 6η ν αί ο ι Τρείς παλιές σννοΐκ'ες - λαβύ- ρΐι/Θοι άπό στενοσόκακα ττού ώ νηφορίζουν πρός τά ύψώμα'α τού Πέραν — καλύττΓονν τό χ< άπό τό Ντολμά - Μπαχτσέ ώς Γαλατά Είναι τό Τζιχαγκίρ, το Φουντοι,κλί. καί ό Τόπ - Χοίνές. Τζιγαγκΐρ σημαι'νει Άτλας Σφαιροφόρος, κ' είν«ι τό δνομο ττού εδινε ό Σονλ*ϊμάν ό γ ττρεπής στό νΐώτοο κα'ι τπό άγα ττημένο <άι έ—ειδή Καμ- ι ή ή μ πούρης Ό Τζιχαγκίρ -έθανε ε ος, καί βρίσκεται θαιιίνος μσζΐ μέ τόν άδελφό τού Μεχμέτ στο τζαμί Σέχ — Ζ«ντέ· τής ιταλίας Βασιλεύουοχϊς· "Ενα αλλο τζαμί σ"ή μνήμη τού Έ'χτνσε ό Σουλε' μάν σ' αυτήν έδώ τήν συνοικία, ττού ττήρ« ετσι τ' όνομά τού Τό σηιμερινό όμώνυμο τζαμί είναι ν ώτερο,. χτ'σμένο στή Ι>:ση τΟι"> πκ
λιοΰ, ττού κάηκε ττρίν διακόσια
περιττον χράνια·
Ή συνοικία πάλι τού Φούνταν
κλί όψείλει
τούρκικο όνομά
μ
της σιέ καποΐον δαθύττλουτο φίλο
τοθ Σουλτάν Μεχμέτ Δ' (μέσα
ΙΖ' αϊώνα), πού εΐχε έδώ τή*
έτταυλή τού, καί ττοΰ τόν έττονόμα
ζαν Φουντούκ Άλτινύ· ττοί; θά πίϊ
Φλοι»ρί-
Στά ττροχρ'στιο^ικά χρόν α
τόττοις όνο,μ^ζόταν Αελφΐνος ή
ή
Χαρώνδας. 'Εδώ ό βοσκός Χάλ-
κις συνήβιζε νά τταίζει τή λύρα
τού "Ενα δελφίνΐ, ιτού τόν άκον
γε α~' τή θάλασισα, έοχόταν κον
τα κ' εβγαζε τό κεφάλι τού ά—' τό
νερό γοητευμένο άπό τή μελω&ΐα
Μά έ'νας άλλος 6οο-κός, ό Χαρών
δας. φβάνησε τή φιλία. τού εδε-
νε τό δελφι'νι μέ τό λι/ράρη,
καί σκότωσε κοπτοτε τό φΐλάμου
σο κήτί>ς. Ό Χάλκις τό θρήνησε
σά φίλο άκιρΐ'βό· κ' εο·τησ£ στή
μνήμη τού ενα μεγάλο μνημείο,
τχοΰ έδοσε στόν τόττο τό άρ^αΓο
ο' ομά τού
Πολλά χρόν'α άργότερα ό Πά
τριάρχης ΆττΊκός, ό ϊδιος ποίι
βάψτισε ιοαί τα ©εραττειά, 6ρήκε
πώς ταίριοοζε νά ονομασθή ό τό
ιτθς Άργυιρούττολις κατ'
χία ϊσιος ττρός την άττέναντι Χρυ
σούπολιν Έδώ ό Τοΰρκος 6ι/ζ«ν
τινολόγος Ραμαζάνογλου άνακά
λυψε ττρίν άπό λίγα χρόνια το
έρείιτια μιάς ττρωτοχριστιανικήο
κατακόμ&ης στό 6αθΰ ύττόγεο,
Β'. ΡΟΥΜΕΑΗ
κές γνωστές κατακόμβες
τής ιΠόλης. «Έν Άργυρονττόλει»,
λέγει στήιν 'Εκκληαιαστική τού
Ίστορία ό Σωκοάτης ό Βυζάντι
ος (Ε' αί), «άττό Βυζαντίου με¬
ταβάς δ'ετή χρόνον συνήγε' ττολ
λαΐις έττισττόμενιος τπ'στει τή είς
Χριστόν( "Ανδρέας ό τού Κυρίον
Άιτόστολος καί θυσΐαστήρΐον τώ
τόπω έδριόκτας καί τάν Άττόστο
λον Σταχι»ν έιοεΐσε χειροτονησας
ρο άπό κεΐνσν, ττοώ εΐχε χαθεΐ στήν
λύ έ
η ναυμαχία
(1571)·
Άργότερα, στά 1580, στή νό
τΐα ιτλευρά τής ττλατείας, ττοϋ
σχηματίσθηκί: άττό την έ-ιχωμά
τ«ση τοϋ Παλινο.ρμίου/ ό Πασάς
έβαλε τόν άρχιτέκτονα Σινάν νά
χτίσεΐ τα μεγαλο όμώνι/μο τζαμι
τού. Λέ^ε ττώς Τα θεμέλια το3
αύτοθ ρίχττίκαν «αί υψώθη
Άπό τό ερχόμενο φύλλο θ' αρχίση
νά δημοσιεύεται μέ τόν ύπότιτλο «Κο-
σμόπολη» τό πέιμιπτο κείμενο τής σειράς
«Ίστορία καί Ίστορίες τής Πόλης» τού
κ. Περ. "Εμ. Κομνηνοΰ, τοΰ Ιξαίρετου
ίστορικοΰ έρευνητοθ.
έπίσκο-οΐ', είς Σινώττην άτταί- καν σέ μιά μόνο νύχτα ττάν« ό—
Αυτή
ί
ή δεύτε3η άττό τίς
έ ΐδ
τρείς πρώτες έκκλησίες πού
σε ό Πρωτόκλητος στό Βυζάντιθ"
Ή τρίτη — στή μνήμη τών Άγί
ών Μακκα6αίων ___βρΐσκόταν λ[-
γο δυτικότερα/ πάνω άπό τόν
Τόπ — Χανέ, καί τήν όν»όμαζαν
«Επί 'Ελαίας Εκκλησίαν»· ή ά
πό τόν 'Ελαιών«, πού την εζωι»"·,
ή άπό την 'Εληό πού φύτεψε ό
Απόστολος, δται/ τήν εχτισε-
ρει»· τή γή Καί πώς σάν τδμαθε ό
Σουλτάν Σελίμ Β' και ρώτησε
τον Πασά, πώς έ'γνε τό ΘαύΊμα,
έκεϊνος άποκο ί'Θτίκε, πώς εβαλε
ταύς Χρΐστΐανούς αιχμαλώτους νά
τό κάμουν, γιά νά 3είξϊΐ πόσο με
γάλη ήταν ή δύναμη τού σουλτά
νού, άφοΰ καί οί δούλοι τού άκό
μη ήτ0/ ίκανοί γιά τέτο'α κατορ
Θώματα 'ΊΕξω άττ' τό τζαμί 6ρ·
σκεται ό τάφς τοΰ ΐδμυτή τού·
, λέει ή επιγραφαί του, άνκι
κάτω άπό τή
ΥΠ, τή γή ποιύ δέ είχε ποτέ πατή
σεΐ δσο ζούσε· άφού· δτα" αφη^
τό κα,ράβι τού, ττήγαινε πάντα κο
βάλα στ' άλογό τον
Τό τζαμί τού Κιλίτζ Άλή Π<ι σά είναι φημισμένο γιά τό ττολύ τού Τόπ Χανέ. ήταν κ,' αύ'ός | Φ»5' ™ύ τ« μεγάλα τταράβυρά τού αψήνουν νά χύνεται στό έ<ττο τερικό τού "Ενα αλλο τζαμί, μι κρότερο άλλά πολυτελέστερο άπό κεϊνο, χτΌιμένο στή 6όρε'α πλευ ρά τής 'Πλατείας, όιτείλει τή φή μη τού στούς δυό ρα&δωτούς μ ι ναρέδες τού. ττού μοιάζουν κίο- νες έλληνικόί κ' εχρησίμευσαν για ίπτόδειγμα σέ δσα τζαμιά χτίοτη καν ϋστερα άττ' αύτό Είναι τό τζαμί τσύ Σουλτάν Μαχμοΰτ Β' τού σουλτάνου τοΰ 1821· Άνάιιεσα στά δυό τζαμιά μα ττερίφημη κρήνη στολίζει τήν Πλσ τεία τοΰ Τόττ — Χανέ Η κιρη·'η αυτή χτίστηκιε στά 1609 άττ' τό-' Σουλτάν "Αχμέτ Α' καί θεωρεί τ:;.ι έφάμιλλη σέ όμορφΐά μέ κε. νη ττού 6ρίσκεται έ'ξω άττ' τή με γάλη ττύλη τού τταλιοθ Σεραγιού. Κά©ε ττλενρά της έ,χει ϋψος Ί'σο μέ τό ττιλόίΤθς της καί σχηματι- ζει ενα σωστό τετράγωνο "Ενα γεϊθΌ σάν «νδ'άν'κης παγόδας ά —οτελοΰσε άλλοτε τό κυριότερο βέ.λγητρό της καί προκαλοΰσε τόν 6 ης ρ εν6οι/σΐασμ.ό τώ^ ξένων ττεριηγη των 'ΑτΓΟ χρόνια τό γεΐσο έκεϊνο έ'χει άντικβ.τασταθεΐ με ενα άχα ρο σιδερένιο κιγκλίδωμα. Σήμε ή ρα, τήν μοιρφή τής κρήνηςι ά νομά τού στό ιταλιό χιττήριο κα νονιών καί στό στρατώνα ττυροδο λικοΰ. ττού ήταν έγ κατέστη μενά έ δώ άττό τα χρόνι« τοΰ ΣοιΛεΐμάν το>ί/ Μεγαλο-πρετΓθύς Ό χώρος δ
σήμερα 6ρίο·ι«>νται ή Πλα
τεία, τα δυό Τζαμιά καί ή κιρη
νη
άλλοτε ε'να λιμάνι — τό άρχαΐο
Π<ιιλινόρμιον — πού έιτιχωματώθη κε κι' αύτό άιτό Χριστιανούς αίχ χαλώτοι/ς δττ«ς καί τό Ίασόνΐον πού συναντήσαιμί παραττάνω Τό περίεργο είναι ότι έμττνειιιστής τοΰ εργου ήταν κ' έδώ έ'νας τούς φημισμένθ'ΐ/ς ναυάρχους τών Τούρκων( ό Γάλλος έξωμότης Κ ι λΐτζ Άλή Πασάς ©ά έ'λεγε κανείς "ώς οί Τοΰρκοι νοούαρχοι δέν ά- γο-Γτθΰσαν καί τόσο τή θάλασσα κοίταζαν ττώς νά περΐορ! σουν μέ τα έργα τους τό κράτος ' της Όττωσ·δή'ΠΌ'Γε ό Κιλίτζ Ά λή Πασάς έ'γινε διάσημος μέ τό κατόρθωμά τού νά νανττηγήσει ή ς ι τραγοκδτι,μένη κι' άπ' τα Λαμαρ τίνο, μτταρεΐ νά τή χαρε? κανείς μόνο στίς -παλιές χαλκογραφίες τής έ-τοχής Ο Τόπ Χανές είναι κ«τά γε νίκην άντίληψη τό νοτιότερο πά" νω στήν εύρωτταική άκτη σημείο το3 κυρίως Βοσττόροι/ Άττό τό σημεϊο αύτό ή άκτή στρέψετοΊ έντονώτερα ττρός τα δυτικά καί ό τελεοταΓος κοί 6αθύτί-ρος κόλττος ύ Στενο·ΰ άρχιζει νά σχηματι 'Τπουτρατήγου έ.ά. ΑΓΓΈΛΟΤ ΓΕΡΜΙΔΗ ΤΑ ΚβΒΜΛΙΩΤΪΚβ 1ΚΑΡΥΠΤΙΚΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΏΣ ΡΩΜΓΛΙΑΣ ΠΙΡΟΛΟΓΟΣ Τα Κσδακλιώτικα ή Καρυωτι κα, ήταν μία έλληνικώτατη άλ¬ λοτε περ'οχή· ή όπΌΐ'α βρισκίτα σΤήν νοτ'οκεντρική Άνατολ Ρω μυλί«· δηλαδή στήν κάτω κοιλά δα τού ποταμού Τούντζα, λίγα χλιι βορειότερα άπό τό περΐ την ΆδριθΜούπολι Τ—Β σύνορα, α¬ ναφερομένη άπό τούς Βνζαντ- νούς ώς «Μηλεώνες» μέχρι τήν κα τάλυσ'ν τού πρώτον βουλγαρικόν κράτους άπό τόν Βασίλε'ο τόν Οουλγαροκτόνο «ιΠαιρορία» δέ, με τά την ανασύστασΐ το} κράτους ά— ό τόν Πέτρο Άσάν τά 1186 μ Χ· Άπό τήν διερεύνησι ίστορικών πηγών, πρακύπτει ότι, οί άρχοί- οί κάτοΐκοι τής περιοχής αύτής· άνήκαν στήν ϊσχυρώτατη φυλή τών Όδρυσών· ή όποία άπό τόν Ε ήδη αίώνα ε!χεν άρχίσει 'ά έξελληνίζεταΐ, ό δέ έξελλην'σμός της είχεν όλοκληθή στούς χρό- νο·υς τού Φιλίττπου τού Β'. τού Μεγάλον Αλεξάνδρου καί τώ» 'Επΐγόνων· τό δέ κράτος της εί χεν άπορροψηθή στό άπέραντο Μακεδονικό Κράτος· "Ετσι. δταν οί Ρωμαϊοι κατέκτησαν την ©ρό Κη, 6ρηκα<ν καβαρά έλλην ι κή χώ ρα "Οταν δέ ή Διοίκησ'ς Τής Θράκης διαιρέθηκε άπό τόν αύ ζεται Βρσκόμαστε στό στόμ'ο το-κριάτορα Αΐοκλητΐανο σέ 'Ετταρ τού Χρυσοώ Κέοατος Άπό τού-' χ;ες, ή ιτερι&χή αυτή ϊπγήχβη τη την ττλει/ρά τό άχιθωτήρ'ο τού στήν Έτταρχία Αίμΐμόντου μέ Γαλατά ή Μέτωπον Άπό τήν όίλ λη ή Βοσττόριος "Ακρα. τό σημε ρινό Σαράι — Μττουρνού. Καί άπ' αΰ^ό ώς τό όρατό βάθος τού κόλπου', τυλιγμ£νη σνχνά σ' ενα διάφανο ττέττλο όμίχλης, χρυσοττόρ ψυρο τή μερά, α,ργυρόφαιο τή νυ Χτ«, ένός τσυρκικοΰ δηιμοτιΚοϋ σχολεί μέσα σ' έ'να χρόνο ίίστερα ά—ό ου Αύτη καί έκείνη τού Άγιον Ι τή ναυμαχία της Νανπάκτου. ε Γεωργίου τής Πριγκηττοιι είν«ι οί Ι ναν τούρκικο στόλο ιτολύ Ισχυιρότε «ή σκλάβα ή ΠόλΓ( κάθεται» — ψάλλει ό ΒιΖυηνός — «στό Βόσπορυ καί κλαίει, κΓ ό φιδωτός ό Βόσπορος τή ουμπονά καί λέει. «Πές μου, κυρά μου Ζηλευτή, πεντάμορφη κυρά μου, γιατί ποτι'Ζεις δάκρυα τα γαλανά νερά μου; σάν τ' είναι πού μού Ζήτησες κι' έγώ νά μή στό φέρω;» — Στώ κάτασπρα τα πόδια μου δέν πέρασε μιά μερά νά μη μοϋ φέρης, Βόοπορε, δώρα άπ' τόν κόσμο πέρα, Μόν ενα δώρο όλημερίο κι' όλονυχτίο προσμένω, ΚΓ άκόμα δέ μοϋ τόφερε τό κϋμα τ' άφρισμένο... Μόν' ενα δώρο λαχταροϋν τα μάτια μου καί κλαϊνε, άτίμητο στ' άτίμητα, πού . Λευτεριά τό λένε...» ΤΕΛΟΣ ΠΕΡ. ΕΜ ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ Ο ΔΡΑΜΑΛΗΣ Τού συνεργάτου μας κ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ (Συνέχεια έκ τού προηγούμενον) δράνησε μέ τή δΐκαιολογία δτι Κατά την ττροφορική ιτα,ράδο ή άντίσταση θά ήταν ·πιό άποτε- ση ιτλεόναζε τό ΐπττικό οί «ντΐ' λεσματική στό Μωρηά κι' ε'ττεμ- λήδες». άνερχόμενοΐ σέ εΐκοσι χ1 ν|>ε στό "Αργος τό γνωστό ίστορι
λιάδες, ένώ τό τακτικό πεζικό, κό μηνυμά τού: «Σας στέλινΜ
οί ■'νιζάμηδες»· άριθμοϋντο σέ δέ τριάντα χ'λιάδες Τουρκους γιά
κα χιλιάδες Άντ!θετα ό Φίνλευ νά μονοιάσετε κι' έ'χετε τό λόγο
ύττολογίζεΐ τό ΐπττΐκό σέ όχτώ μου ττώς δέν θ·' άφήσω νά ττερά
χ'λιάδες κΓ άλλες έπίσημκς ττη- σουν αλλο1» "Ετσι, οί έφτακό-
γές τό ιτεριορίζουν σέ έξη καί ά- σιοι νεοσύλλεκτοι ττού συγκεν.
νε6άζονν τα πεζοιτάρα τμήματα τρώθηκαιν βιαστΐκά στό Μεγάλο
τακτικά καί άτακτα· σέ είκοσιτέσ Δερ&ενι γΐά νά φρονρΐίσβυν τίς
σερις. Ώς τόσο οί έπίμβνχς φή διαδόσεις
ΓεραΤίων· έμειναν
μες ττερί μεγάλον ά,οιθμοΰ π·ολε άβοήθητοι καί ύποχκιρησαν ττρί'
μ κων άλόγων· δ'καιολογοϋν την έ'λθουν σ' έπαφή μέ τόν έχθρό.
ΰττόθεση, δτι —ολλοί άιτό τούς Ο Δράμαλης ττέοασε άνενόχλη·
ίντεταγμένοιΐ'ς στό πεζ^ό άτά- τος. έφθασε στίς 4 Ίοι/λίου στόν
κτθυς ήσαν εφητττοι "Επί πλέον> Ίσθμό καί την έπομένη μττήκε
άκολουβούσαν καί άρκετοί έμίρη στή Κόρινβο Τό φρούριο τού
δες πού ■προσήλβαν έθελοντικά Άκροκορίνβου εθεωρείτο άνεκα-
έττί κεφαλής έφίπττών όμάδων θεν άττόρβητο. Κατά τόν Στράβω
"Οπως καί ν#χη, ή στρατιά ^α, ό στ,ρατηγός Δημήτριος ό
αυτή ύ—ήρξε μιά άπό τίς ίσχυρό Φάριος, είχε —ή χαρακνηρΐστικά
τερες τής έττοχής καί ή μεγαλύ στό Φίλιττττο Ε' τής Μακεδο«Ί
τερη άπ' δσες έ'ττεμψε ή Ύψηλή άς δτι αν κοττώρθωνε νά κυριεύ-
Πΰλη κατά τής έτταναστατημένης <"! τ°ν Άκροκόρινθο καί την Ί- λαδή τής τιιιής όμολογο^με δτι Ι Ελλάδος Άπό τό τονρκοβενε- Θώμη. Θά έζο^ίαζε δλη την Πε- δσον κι' αν προστταβήσσμε δέν τικό πόλεμο τού 1715» εΐχε νά λοπόννησο «Των κεράτων -γάρ μττορέσαμε νά τό έξηγησουμε ' τι«τήση τά έλλην'κά χώματα τό κρατών καθέξεις τόν 6ού>'».
Δέν δ'αβετουν ττετ,ρελαιοπηγές οί
ντόπιοΐ ώστε νά έκλαμ6άνωντσ'
γιά κροϊσοι
στρατός "Οταΐ' ό Δράμαλης έφθασε στόν
Πσ'-ός τόν έ'πιανε τό Δράμαλη Ίσθμό, φροΰραρχος τού Άκροκο
Ι π'ά' Βεβαίως γιά την ακοπη νί- ρίνθου ήταν ό λόγιος Παπά Γιά·
ΐσοι Ι
Αυή ή διάκριση πρέπει υά έ κη τού ξεκίνησε· μέσα Ίουνίου, κωβος ©εοδωρίδης· διάκος καί
κλείψη διότ' ίδ'αίτερα ένοχλεΐ °ττό τή Λάρΐσα «έν χσρδαϊς καί δάσκαλος, γνωστάς μέ τό κοσμ
τσΰς νΤό1ΓιΟυς τοι/ρίστες δττως | όργάνο.ς» λές καί πήγα,νε σέ κό τού δνομα «Άχιλλ£ας>> Ο
έλ ί δ δέ 6ίΙ "σνηγΐρι Προ-ορεύονταν στρα- δγκος τής έχθρ-^κής στρατιας κλ
τούς ένοχλεΐ καί δτ«ν δέν 6ρί-
ύ έ ό
ς ήγ μ χ
Προ-ορεύονταν στρα- δγκος τής έχθρ-^κής στρατιας κλο
έ
σκουν τό
λεΐ καί δτ« δέν 6ρίΙ ς
δωμάτ,ο πού μέ κόττους' '"»τ'"«: μ«»"«ές *-* τρομττέτ ν,« τό ήθ.κό τού κ.' έ'κιρ'νε των
ζουρναδες
σκουν τό δωμά,ο πού μέ κόττος
κατορθώνουν νά κλείσουν σέ κα τες. ζουρναδες
ττοιο ξενοδσχεΐ*·»
το'.μπελέκια κι'
νταούλια καί άδυνάτων άδύνατο νά κρατήση
άκολουθούσαν τα φρούριο μέ τα έκατόν ·πενήντα
"Αγ μή ξεχναμε 6τι ό έσωτερ ! καλλίφωνοι χοτζάδες καί ντερβί - δ.ακόσΐα παλληκάρια πού
(Ογ τουρ.σμός έκτός των αλλ», ' σηδες πού ψάλλανε στίχους άπό Θετε. Άχρήστευσε τά κ«νόνΐα καί
<ατά μέγα Τέρος καλύπτε. «ή» ν. τό Κοράν. Τά στίφη των άτά τά ττυραμαχ'κά, Θανά^ωσε τον κατα μέγα μερος κρή περίοδο καί δέν ζητά ττολλά κτων «λαλο,ζαν τραγουδουσαν -πΊΐρο&ολουσαν στον άερα τα μόνον 'ίση μεταχείρΐση , έπομένως· και -πΊΐρο&ολουσαν στον άερα, τα ο) αϊτημσ· μ .. διότι δίκα,ο είναι το Π-, 6θν- την έντνπωση. κατ« τόν Πουκεβίλ, μυκιθμών άγέλης ΒΙΣΦΟΣ άναρίθμητων ταύρων Μ' αύτή την άγ,ρΐα μεγαλοπρέ 'ΠΑΝΕΥΒΟΪΚΟΝ ΒΗΜΑ,, Ή ίν Χαλκίδι έκδιδομένη έβδο μαδ'αίΐα εφημερίς «Πΐανευ6οιχ.ό·ν ^, Βήμα»· τής οποίας Ίδρντής δ'ευθυντής είναι ό * Ιωάν. Τό βεμα Παπαγεωργ χον ■ Β συνεπλήρωσε· κατ' αύΤάς, τό τεσσαροκοστον ε- τος τής εκδόσεως της Είς την σνμπαβή συνάδελφον ευχόμεθα, ό λοψύχους, έττί τη εύκαιρία, νά έορτάση έν -πλήρει άκμή καί τή· διακρίσεως πεντηκονταετηρ!δα της ττεια· έσχισε ή άγέρωχη στρατιά τό Θεσσαλικό κάμπο, δρασκέλι- σε την "θρθρυι κατέβηκε στή ΦΘιώτΐδα καί στίς 29 Ίουνίου -έρασε τό Σττερχίΐό. Κούρσεψε τή Λεβαδειά καί τή 1 Ιουλίου πυρπόλησε τή Οή€α Ό Δράμα¬ λης τό —ήγα'νε άμέτι μουχαμέ- τι νά ξεκληιρίση τή ρωμηοσύνη Ό Όδυσσέας Άνδροΰτσος. ττού 8ά μποροΰσε ν" άνακόψη τήν άμέ ριμνη πορεία του<. 6ρισκότανε τ0 τε σ' όξύτατη διαμάχη μέ τόν "Αρε'ο Πάγο. την έδοΐύουσα στό Άργος έλληνική κυβέρνηση· Ά¬ κρατούμενιο τούρκο κορίνβιο δυνά στη Κιαμήλ μιτεη καί καμμιά σο ρανταριά αλλους ονγκρατονμέ νους καί τή νύχτα, σήκωσε τή Φρουρά κι' έ'ψυγε Ή άδοξη έγκατάλειιΙ'η τού Ά κροκσρίνθον, άττοκορύφωσε την αί σ'οδσξία ττού ένέττνευσε στόν έ ττηρμενο σερασκέρη ή άνενόχλητη ώς τότε ττορεία τού καί βιάστη- κε νά μηνύση στήν Ύψηλή Πύ- λη δτι κατέστεΐλε την έπανάστα ση. Η παληά σύσταση τοΊ> Ρείζ
έ<ρέντη στόν Χουρσίτ ττ«σόι έκ πληρώθηκε ΟΊ γκιαούρηδες ιτα- ράτησαν τόν άγώνα καί σκόρπι- σαν χωρΐς νά ρίξοων τουφεκιά! 'ΕτΓακολούΘησοίν γιορτές καί ττανηγύρια· Σ'ίς 6 "Ιουλίου ό Δράιιαλης μέ τό έττιτελεΐο χου, ωδήγησε τή μητέιθα τού Κιαμήλ μπεη στόν Άκροκόρινθο καί τής Άφιερωμένο οτήν 'Εκατονταπεντ ηκονταετηρίδα τής ΈθνεγερσίθΓ; μ αο Ο "ΦΟΙΝΙΚΑΣ., ΤΟ ΜΥΟΙΚΟ ΠΟΥΑΙ Τού Δρος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Ήταν στά χρόνια τα παλιά, τό λέει κάποιος θρϋλος, ένα χρυσόφτερο πουλί, μέ άϊτίσια τήν καρδιά καί στήν κορφή πάνω λοφία, τής δόΕας τού κορώνα, στόν κόσμο ήταν μονάκριβο καί Ζοϋσ' έναν αιώνα ** Κι' οταν τα χίλια χρόνια 'φτα, φτάνανε πιά στό τέρμα, μαρτυρικός τού ό θάνατος, γραφτό τού ήταν, ώιμένα, έπρεπε όλοΖώντανα νά καή μέσ' στίς φλόγες Λ Ή ώρα 'φτή σάν σίμωνε, μέ κλώνια μυρωμένα επλεκε τή στερνή φωλιά, νά θρονιαστώ απάνω, προσμένοντας τίς πύρινες τού ηλίου τίς άχτίδες νά κατεβάσουνε φωτία άπ' τ' άψηλά ούράνια. Λ Η μυρωμένη τού φωΑιά τότες, φλόγες άρποϋσε, πού μανιαομένες γλύφανε τριγύρω τό κορμί τού. Τ' άντρειωμένο όμως πουλί καρτερικά βογγοϋσε, ώς πού 'χε γίνει πιά δαυλός καί στέρειμ' ή 2ωή τού. Λ Μά, ή στάχτη πού άπόμιενε άχνόφεγγε άντιλαμπή, γιατί 'χε μέσ' αυτού κρυφτή άθάνατ' ή ψυχή τού Χειμώνος, μπόρες Εέσποααν, μά λειώσανε τα χιόνια, τρέχουν τό γάργαρα νερά, δνοιΕη κΓ ολ' άνθίσαν. Καί τότες τού πουλιοΰ ή ψυχή, πού 'χε κρυφτή στή στάχτη, Εύπνηο' άπ' τα λαλήματα τού κούκκου τό τραγούδι, καί νά! σαλεϋει. Αρχινά νά γίν' ται σά σκουλήκι, κι' άπό σκουλήκι άλλά^ει εύτύς καί γίν' ται πιά πουλάκι, 6γάΖει φτερά, νύχια γαμψά, πάλι Εαναγεννιέται ϊδιο χρυσόφτερο πουλί, μέ άϊτήσια τήν καρδιά καί στήν κορφή πάνω λοφιά, τής δόΕας τού κορώνα, στόν κόσμο νά 'ν' μονάκριδο, νά Ζήση πάλι αίώνα. Λ Αύτά λέει ό θρΰλος μας, πού τονε Εεύρουν όλοι. «Φοίνικα» λένε τό πουλί, πού κι' άν φωτία τό τρώη μέσ' άπ' τή στάχτη τού Ζωή παίρνει, ζαναγεννιέται. Γιαυτό θεσπ'στηκΓ άπό μας σύμβολο τής Φυλής μας, πού, άν οκύδη, όμως όρθώνεται, ποτέ της δέν πεθαίνει. Δρ ΔΗΜ ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ έπΐφύλαξε τή τιμή νά υψώση μέ τά χέρι« της την κόκκινη όσμανι- κή οτ,'μαία στό φρούριο. Τοίχισε κατόττιν ζωντανούς καμμιά δεκα- ρ'ά σημαντικούς όμήρους. νά πά- νε «κουρμπάνι» γιά τή ψυχή τού Κιαμήλ Κι' άφαί τίμησε μέ τό τταραπάνω τό μακαοίτη ζάπλουτο προύχοντα, παντρεύτηκε την δ" μορψη χήρα καί κληρονόμο τού ΙΔΡΥΘΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΗΣ ΠΕΛθΠΟ'ΝιΝΗΣΟΥ "Ιδρύθη Σύνδεσμος ' Κορινθιακής Σταφίδος νήσου μέ έδραν τόν Πύργον Σκο πός τού Συνδέσμου ή υαραγωγή των συμφερόντων τώιν μελών τού. ώς καΐ ό συντονισμός ένεργίΐώ έπ' ωφελεία των έξαγωγών Τής 'Εμινέ χανούμ καϊ £6<ιλε στό χέ | Κορινθιακής σταφίδος Μέλη τού ρι τή μυθική ττεριουσία τού· ττού | έν λόγω Συνδέσμου τνγχάνουν α καθώς λέγεται. -περνοΰσε τα έ6δο μήντα πέντε έκατομμύρια γρόσ'α (Συνεχί ζεται) ■πάντες οί έξαγωγεϊς Κορινθιακής Πύργου Καλαμάτας καί Άμαλιά δος πρΜτε6αυσα τήν Άδριανούπολι· υπό τήν έκκλησιαστική δικαιοδο σία τής όττοίίΐς δι έτελεσε άττό τούς χοόνους τής επί Μεγάλοΐ' Κω/σταντίνθι, καθιερώσεως τής Θρησκείας, σάν έπ; σημης Θρησκείας τής αύτοκρατθ- ρίας, μέχρ1 τής συστάσεως τού σημερκνοΰ βουλγαρικού κράτους Σ' δλη τήιν διάιρκεΐα τής ζωης τής Βυζαντινής Αύτοκρατορίας, 'ί περ-ιοχή αύτη άποτελουσε τόν διάδρομο είσδολής των άπό τόν κεντρικόν Αίμο κατερχομ£νων 6ουλγαο ι κων στ'φών καί σύγχρο να καί την προκάλυψ1 Τής Άδρ'α νοιυπόλεως, τού προμαχώνος αύ τού τής πρωτευούσης τής Αύτο- κρατορί«ς. ποτέ δμως δέν έ'μει- νε υπό τήν μόνιμη κατοχή των Βθ',Λ,,ύ,ραν, δπως άιτοδε'κιύετσι άπό τα κατωτέρω Ίστορικά δο- κουμέντα: "Οταν στούς χοόνους τού προ) του &ουλγαρικού δασιλείου, ό Κροΰμος έπρότεινε στούς Βυζί" τ'νούς ειρήνη, ζητοΰσε την έφαρ μογή των προηγοωιιένων συνθη κων, πού £Ϊχεν ύπογράψει ό σύ τοκράτορας Μιχαήλ. « . αί τούζ δρους περιεΐχον άπό Μηλε£.ν«ν τής 0ράκης.· ») σύμφωνα μέ τίς οποίες τά δρια τού βουλγαρικόν κράτους καθοριζόταν βορείως τών Μηλεώνων/ οί όποΐοΐ εμενον στήιΐ Αΰτοκ,ρατορία "Οταν ό υιός καί διάδοχος τού Κρούμου Όμουρτάγ. συνωμολό- γησε μέ τούς Βυζαντινούς 3ετή εί.οή'νη, οί Μι>λεώνες Εμειναν πάλι
στήν Αύτοκρ«τορία· δπως μαρ-
τυρούσε μιά άναθηματική στήλη,
στήν όποία άναγραφόταν δτι τα
σύνορα άνάμεσα στά δύο κράτη
άρχίζανε άττό τήν Δεβελτό, συνέ
χΐζαν διιτικά μέχρι Κωνσταντίας
(Τορνά&ο»>) καί Μαιίρ>ολεί&αδου
(τού Οϋζου'ντζιόδα επί Τουρκο
την άπό τό πρόχωμα μέχρι τόν
Αίμο χώρα. παρεχώρησαν ϋστερσ
άπό αΐτησΐ τού σνμμάχου τους
τώρςχ καί έκχρΐστιανισθέντος
Τσάρου Βόρ', τό άπά Χιδηράς
(Κλεισούρας σΤόν Αίμο) μέχρι
Δεβελτού τιιήμα τής Βορειον
Θράκης, οί Μηλεώινχς- εύρισκόμε
νοι πολύ νοτιώτερα άπό τα νέοτ
σύνορα, εμειναν καί πάλι στήν
Αύτοκρατορία.
Άκόμα καί δΤαν ή δασίλισσα
"Αννα ή Σαβαυδιική, μητέρα τοϋ
Ιωάννου Π'αλαιολόγοιι, παρεχώ¬
ρησε τό 1334 την περιθχή ΦΦπ
πουπόλεως, Στενημάχου καί Τζε
άνημΐσθία έναντι τής συμμαχίας
π«ίνης στούς Βουλγάρους, σάι< Ίους γιά την άντΐμετώπισι τοΰ άνακη,ρυχθέντος στό Διδυμότε'χο αύτοκράτορα Ίωάν Κανταχουζη νού, ή περ'οχή αυτή,, ή όποία μρ χρι τό τέλος σχεδόν τού 13ου αί ώνα δκιτηροΰσε τήν όνομασία «Μηιλεώνες», παρμε,νε μέσα στά δρια τής Αύτοκρατορίας· υπό τήν όνομασία «Ποοορία», δηλαδή παραμεθόριος Άπό τίς άρχές άκόμα τού 14 ου «ίώνα. στ ούς χρόνους τού Άν δρονίκου Παλαιολόγου τού πρε σδυτέρου, πολλοί μοναχοί Υδρυ- σαν στήν περ'οχή αύτη σκήτες, κελλιά, κοΗόβκχ καί μονές (λά· 6ρες), πάνω καΐ γύο« όητό ενα ά-ώνυμο 6οι/νό. λίγο 6ορειότερα άπό τά χωρ'ά Μεγάλο κα Μικρό μοναστήρια· σέ μιά τοποβεσία πού την ελεγαν «Μεσομήλειο», δηλαδή στό μέσο μηλεώνων· Ά¬ νάμεσα σ' αύτές τίς μονές όν>'α-
φέρεται καί ή Μσνή τής Θεοτό-
κ€υ «Κατακεκρυωμένη», την ό¬
ποία ϊδρυσε καί σ' αυτή έμόνασε
ό περιώνυμος Ήσυχαστής καί δι-
δάσκαλος Γρηγόρΐος Σιναΐτης,
Κλαζομέν'ος τήν καταγωγή. τόν
6ίο τού οποίον οννέγραψε ό μα-
θητής τού καί μετέπειτα Οίκον
μεν^κός Πατριάρχης Κάλλιστος·
"Ολες έκεϊνες ο μονές καΐ Τα
οίλλα μοναχικά καθιδρύματα, κα-
τεστρά(|>ηοιαν ίίστερα άπό τόν
Θάν·α.το τού Γρηγορίου τό 1346,
άπό τούς προχωρούντας Τούρ-
κοιις καΐ οί "Ελληνες μοναχοί
κατέφυγον στίς μονές τοθ Όρους
'Ά&ω
Τό βοννό αύτό, στό όποίο ή-
ταν ή τοποθεσία «Μεσομήλειο»,
φαίνεταΐ να ήταν έκεϊνο. στίς
νότιες ττροσιβάσεΐς τού όποίου ή¬
ταν τά χωρ'ά Μεγάλο κ<ιί Μικρό Μσνιαστήρια. πράγμα πού μαρτυ ρούν καί ή τοιφκική όνομαο"ία τού «Μοναστήο Μπαΐρ» καί τα έρειπωμένα απάνω τού τείχη1 καί οί σωζόμενες μέχρι τέλους όνο- μασίες τοποθΐεσιών, Άγιος Γε- ίιιργιος, "Αγΐος Χρΐστόφορος· "Α γιος Ηλίας, Μεταμόρφωσις τού Σωτήρος κλπ, οί οποίες ττιθα- νώτατα· ύλοττοιούν τίς άναμντ)· σεις των άλλοτε μσναχΐκών έκεί- νων καθιδρυμάτων Άπό δλα αύτά πού προανέφε ρα, φαίνεται δτι ή έξελληνισμέ- νη ήδη πρίν άκόμα άπό τούς χρό νους τής Ρωμα'οκρατίας, μέχρι τήν κατάκτησί της άπό τούς Τούρκους περιοχή αύτη, «Μηλε¬ ώνες»· μέχρι τό 1200 περίπου μ. Χ «Παιρορία» στήν συνέχε'α. κατωκεΐτο πάντοτε άπό "Ελληνες ή έλλην ίζον^ες κατοίκους, δσο ι κρατίας) καί άπό έκεΐ στρεφόμε δέ άττό αύτούς γλύτωσαν άττό την να ττρος τα δόρεια, κοί'έληγαν τουρκ'κή Θεομηνία· απετέλεσαν στό «Αίμον "Ορος», άλλά καί τούς ττρογόνους των σηιμερινών άπό τό -πρόχωμα καί τάφρο ποΰ Καρυωτών, ένισχυθέντες στά χρό κατ«σκεύασαν άττό τήν Δεδελτό, ν'α τής Τονρκοκρατίας καί άττό μέχρι τόν παοαττόταμο τού "Ε" Ι άποίκους άττό άλλ« μέρη τής βρου. Σαζλή η Άσμάκ ντερέ Θράκης, Ηπείρου κιτρίως, Θεσσα "Οταν βραδύτερον οί Βυζαντι λίας καί Μακεδονίας νοί, ττού εΐχαν άναλά&ΐΐ δλην Ι (Συνεχίζεται) ΠΩΣ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΨΑΧΟΣ ΕΨΑΛΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΣΤΗΝ "ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ,, ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Τοθ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ μιά ήλιόλουστη μερά. οοΰ νά ττροσεύχωνται γονατιστοι σάν απεφάσισε ό Κων. Ψάχος ^ά οί Τοΰρκοι ττροσκννητές έπισκεψθεΐ τόν περίλαμπρο ναό τής Όρθοδοξιας, τήν Άγιά Σο· Φ'ά Γιά τόν σκοττό αύτό'· συνεν- νοήβηκε μέ κάττοιον γ<·«ίστό του Τούρκο, μουσικό, τής άραβοττερ- σ'κής μουσΐκης. Άφού οί δυό ανδρες συναΐντή- Θηκαν, επέρασαν την μεγάλην γέ φυρα τής Πόλης καί ττήιραν τό μονσπάτι ττοΐύ Θά τούς όδηγοΰσε Άγιά Σόφια Δεξιά καΐ ά ριστεοά έ'βλεττε κ<ΐνιείς τά διάφο ρα μαγαζιά· ·πιού κινιούσαν τό έν διαφέρο'ν τών ξενων έπ[σκε—των· Σάν έ'φθοισαν έκεϊ ττού έπ(θυ- μοϋσαν νά ττάνε, στάμάτησαν γιά τοίχους τής Άγιάς Σοφίας κ«ί νά Θανμάσοι·1" τούς πανύψηλονς σννακόλοΐ/"Θα ττλησίασαν την με- γάλη Θύρα της 'Εκεϊ. ό Θυρωρός, σύμφωνα μέ την βρησκευτική διατάξη των Μουσουλμάνων, τούς —ροσέφερε τταντόφλες γιά νά μττοΰν στόν Ί ερό Ναό. Οί δυό άνδρ.ες φόρεσαν 'ΐς παν τόφλες καί μπήκα|ν Άττό την μεγαλσττρέττεια τοΰ Ναού έ'νο'ωσαν μ>ά ταραχή Τα-
ραχή ψυχής Άμίλητοι καί 6ω-
6οί; ά'ρχΐσαν υά άνεβαίνουν τά
μεγάλα ττέτιρινα σκαλοπάτια γιά
νά φθάσονν στόν γυν«ικωνίτη.
"Εδλετε κανβίς ττρό τού Ίε-
Σάν έφθασαν στόν γυνα'κ«νί-
τή· ζήτησαν νά άκούσουν αήν ά
κονστ'κή -πού εΐχε ό Νοός τής
Άγιάς Σοφ1^·
Καί ττρώτος αρχισε νά ψέλνει
ό Τούρκος μουσικός κάποιο Θρη
σκίΐιτικό δικό τους άσμα Σάν
τέλειωσε, τότες ό Ψάχος ρώτη.-
σε τόν Τοΰρκο μουσικό:
__τΑραγε αν ψάλλω κΐ' έγώ
μ«ς έκκλησιαστικό
τροπάριο, Θά έ'χει τήν 'ίδια άκου-
στική";
Καί άρχισε μέ δέος νά ψέλνει
τό Χρΐστός Άνέστη! "Ετρεμε ά-
ττό συγκίνηση Τά μάτΐα του ή¬
σαν κλειστά καί δρεγμένα ό—ό
δάκρυα.
Χρι—ός άνέο^η έκ νεκρών
Θανάτω Θάνατον ττατήσας
κ«ΐ έν τοίς έν τοίς μνήμασϊ
ζωήν χαρισάμενος!
Λ
Άπό τά 6άθη τής Άγιάς Σο.
φιάς, έσκίρτησαν τά θέμελα τοΰ
Ναού καί άττό τό άκουσμα τοϋ
«Χρ'στός Άνέστη» έσείσθησαν
Ό θόλος 6 ττελώρΐος, οίρχισε νά
δάκρυα, Δάκιρυα πολλά·
"Εκλα'ε καί ό Θόλος άττό τήν πό
λϋχρο"η σκλίχβιά τού-
Οί τοΐχοι ήσαΛ' βωβοί. Σάν να
Θέλανε νά ·πο0ν κάτι· Περίμίναν
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
>ρ
Ηράκλειον ϊ.ρήτης
ΑΙΙβΝΗΙ ΟΜΟΙΠΟΝΛΙΛ
ΠΙΡΙΟΑ1ΚΟΪ ΤΤΠΟΤ
Σάββατον 22 Απριλίου 1972
^ΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤ,ΙΕίΤ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ______________
46Ον Αριθ ψύλ 2149 Τ1ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. Ί,50Διευθυντής - Ίδιοκτητης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ, ΣΙΗΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - -Αθήναι - Τηλέφ. 229.706
ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΑΠΑΛΑΠΕΧΝΑΣ
ΥΠΟ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΜΒΓΑΛΟΥ ΝΟΜΟ ΦΥΛΑΚΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ
ΤΟΥ ΧΡΙΣΙΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Τό θείον Παθος καί ή Άνύ-
οτοοις προσωέρονται, κατ' έ£ο-
νήν, είς τήν Τέχνην. Διότι ,'.-
χούν όσον τίποτε άλλο έντονον
τό δραματικόν στοιχείον, κυριαί
χοΰνται άπό ίδέας, καί κορυφοί
άς έκφράοεις και σφραγίΖοντα*
οπό τήν σύγκρουσιν αληθείας καί
ψεύδους. Τά αίώνια συστατικα
της ύψηλης Τέχνης, αυτής ,,ού
γράφεται μέ κεφάλαιον, εύρ:-
σκονται είς την αφήγησιν τών
γεγονότων έν άφθονία. Έχουν
παραστατικότητα. Είναι άφ' έαο·
τά Ζωγραφικόν υλικόν, διαποτι-
σμένον άπό τήν θρηοκευτική/
ποίησιν, άπό τό ρϊγος μεγάλων
περιοτατικών, πού ήλλαζαν τ^
ανθρώπινον πεπρωμένον, άπό
τήν έΕαρσιν καί τό μεγαλείον κά
ποίας ασυλλήπτου θυσίας, πού έ¬
γινεν όδός λυτρώαεωο καί έλπί
δος. Είναι άφ' έαυτών πηγή εμ¬
πνεύσεως, πού έχει κινήσει δια
οημους χρωστήρας, οί όποϊοι θά
μένουν εκ: τήν αίωνιότητα άνς-
πανάληπτοι. Ό Ιησούς, λοιπόν,
από τής δραματικής είσόδου του
είς τά Ίεροσόλυμα, μέχρι τής
Αναοτάοεως κα'ι τής Άναλήψε-
ως του, συναντάται ώς θέμα συγ
κλονιστικής κατανύΕεως είς τήν
πελωρίαν κληρονομίαν, τήν όποί
αν έχει σωρεύσει ή Τέχνη. ' Ο¬
λαι αί πτυχαί τού Θείου Δράμα-
τος έχουν έλκύσει τό ενδιαφέ¬
ρον. Καί όλαι έχουν δοθή ανα¬
λόγως έποχών, τεχνοτροπιών
κα'ι καλλιτεχνικον προσωπικοτή■
των. Ή κάθε μία έχει δώσει είς
τό θέμα τάς ιδικάς της διαστά·-
οεις, την ιδικήν της ψυχικήν 5υ
ναμικότητα, τήν ιδικήν της πνευ
ματικότητα. Καί έτσι, δΓ δλους
τούς μεγάλους Ζωγράφους, στά
θηκε πεδίον δοκιμής τού ταλάν-
ιου καί βαθμολογίας τών άπο-
δόοεών του. Διότι τό Θείον Πυ
βος αποτελεί μεγαλειώδη σύνθε-
σιν Ιδειοδών καί ουναισθημάτων,
κορύφωσιν είς τό μή περαιτέρω
των ψυχικών άποχρώσεων, έκτα
οιν τής δοκιμασίας, άκόμη καΐ
έν τή γαλήνη. Κα'ι είναι φυσικόν,
μέσα άπό ωρισμένους μνημεια
κούς πίνακας, ποΰ συναντά *α-
νείς είς μεγάλα μουσεία τού Κ6
ομού καΐ διά τούς όποίους καί
μόνον άξί£ει τό ταΕίδι, νά έπ,-
κοινωνή κανείς μέ άμεσότητε
πρός τήν σημασίαν αυτής ή έ-
κεΐνης τής φάσεως, νά έχη την
συνείδησιν τής τραγικής στιγμη^
*θΙ άκόμη τήν αίσθησιν, δτι βί
«ι έκεϊ, ότι μετέχει, ότι παρα-
κολουθεϊ. "Ετσι, ό χρωστήρ με
ταποιεΐται είς γέφυραν ψυχικήν,
'ηο την οποίαν περνδ τό νόημα
«ο! ή άλήθεια, άπό τήν όποιαν
ένσταλάΖεται ή ϋπέροχος γαλϊτ"
νη, ή λυτρωτική άνακούφιοις,
πού έρχεται μέ την μετάληψιν ά·
πό την θείαν διδαχήν. Καί, βε¬
βαίως, ή Τέχνη, πού έχει είς τό
κύτταρόν της την συγκίνησιν, τό
έπιτυγχάνει. ©ά ίδητε αίφνης
Γολγοθάδες καί Μυστικούς Δέ1
πνους καί Σταυρώσεις καί Άνο-
στάσεις ΒυΖαντινές, πού δέν θά
λησμονήσητε ποτέ. Διότι έχουν
εκείνην την ατμόσφαιραν τής μυ
στηριακής ύποθλητικότητος, τής
φωτεινής λιτότητος, τής τυλιγμέ
νης είς τό θάμβος άαυλλήπτων
αίθέρων, εκείνην την άκατανίκη
τον δύναμιν τής ψυχικής συμμε-
τ°χή<:, πού κάνει την ένόρασι/ πράξιν άπτήν καί άμεσον. Καί θά ίδητε έπίσης τα ιδία θέματα είς τούς μεγάλους τής Άναγεν- νήσεως. ΔεσπόΖει ό Μιχαήλ Αγ γελος μέ τόν περίφημον Μυστι¬ κόν Δείπνον τού, όπου έχει κα¬ νείς την εντύπωσιν ότι άκούει τό βήμα τής προδοσίας, πού προ σεγγίΖει. Καί έρχονται ό Τισια- νός και οί άλλοι τής Φλωρεντία νής καί Βενετοιάνικης Σχολής Κανείς όμως, άπό αύτούς δέ/ φθάνει τόν μεγάλον τού Τολέδο. Θέλω νά είπω τόν Θεοτοκόπου- λον. Κανείς δέν άνεδαίνει τό¬ σον ύψηλά όσον αύτάς. Καί εί¬ ναι θαυμαστή εϋνοια τής Ζωής τό νά έχη κανείς την δυνατότη- τα νά ίδη τούς έκπληκτικούς τού πίνακα<:, έκείνους πού θά μένουν κειμήλια κάποιας Ζωγραφικής αί ωνιόητος. Καί κορυφαία δημι- ουργία τού ή εύρισκομένη είς τόν καθεδρικόν ναόν τού Τολέ- δο, τό περίφημον «'Εοπόλιο», (ό διαμερισμός των ίματίων τού Χρι στοϋ). Ή ούλληψις κα'ι ή εκτέ¬ λεσις δέν περιγράφονται. Όπακ; καί «Ό Κύριος είς τό "Ορος των έλαιων», ή μνημειακή «Σταύ ρωσις» καί έπίσης ή «Ανάστα¬ σις», πού άποτελσϋν μοναδικούς καί έκπληκτικούς σταθμούς. Βε¬ βαίως καί μετά τόν Γκρέκο έδη- μιουργήθησαν θρησκευτικοί πραντ ιδίως, αύτάς ό μεγάλος Φλαμανδός, έδωσε ύψηλά μέτρα. "Οταν όμως έχης ιδή τόν ©εοτο κόπουλον, είναι σάν νά τα έ¬ χης ίδη δλα. Ή μουσική δέν ύστέρησεν. Άλλά είναι ολιγώτερα, πολύ ο¬ λιγώτερα τα δημιουργήματά της. Ή προσφορά της είς τόν τομέα αυτόν περιωρισμένη. Καί όπωσ- δήποτε δέν δλέπει κανείς δύνα¬ μιν ύπερτέραν τού Μπάχ, μέ τό περίφημον Όρατόριόν .τού καί τού Χέντελ μέ τόν «Μεσαίαν». ΧΡ. Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ τεραστίας άΕίας πίνακες. Ό Ρέμ- ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΟΠΤΡΕΣ ΤΟΤ «ιΚΟΣΜΟΤ» ΎΏΫΡ1ΣΜΏΣ μψυνα μέ άντικειμενικιές προ *λίψεις. ττάνω άττό τρία έκατομμυ ξέ'νοι ΰπολογίζετα1 δτι θά έ κατβ τό διάστημα τού ρύ την χώρο μας. Οί άρμόδιοι έττί τού τουρισιμοΰ ώστε δλος αύτός Εχουν * «όσμος να τ;ς *οξινί ρή ς άλλο καί την γνωσθή τταράδοση τού τόττου φι ινί0 Καί όσον μέν άφορά είς τόν '5"Πριχό τουρΐσμό ττροξενεΐ είς όλ όνοξαιρέτως ίδιαίτερη ευ ί ξ£ ξς ηη τό γεγονός δτι οί ξ£ ν*ι άντελήψθησαν έττί τέλους ότι Ί Χ»ΡΟ μος εΤνσ' ό ίδεώδης τιο Υινη; μ ί ώς έδώ θαυμασία. Μέ τόν ί τουρισμό δ,μως τί Θά ΐ αναγνώσται τής στηλης ^ νράφουν δτ' πληρωνουν άκο» ^° εΡα όττο τούς ξέιαυς τα δωμά τιο των ξενοδοχείον κοϊ δερωτών Αλλο' ττάλι μάς γράψουν ττώς α κλείσουν 'ένα δωμάτιο ττρε ' " Ρομ δύο καί τρείς προηγουμένως καϊ δχι λίγες νά Θερμοτταρακαλέσουν καί μέσον ά ότι αύτά Θά στήν περίοδο τής τού στούς τρείς τού μεσοκαλόκο - δσΌιν άφορα είς τίν δισφορα δή —24— . Βεβαιο έξάλλου είναι· πώς οί | Αρχαϊοι όνόμοοζαν την παραλίο; έτουτη Αί αστείον, άιτό το 6ωμο τού Αϊ«ντΟς τού Τελαμωνίου, ττού είχον στήσει έδώ οί πρώτο Μεγαρεΐς ΐα-οι-κοΐ. Τόν βωμόν αυτόν τόν τΐμούοχχν οί Βι;ζάντιοι μέ την «Αϊάντεΐον εορτήν». δττ«ς έκανν κ ο; Σαλ«μίνιΡ, κ' οί Ά χώρο ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ 6η ν αί ο ι Τρείς παλιές σννοΐκ'ες - λαβύ- ρΐι/Θοι άπό στενοσόκακα ττού ώ νηφορίζουν πρός τά ύψώμα'α τού Πέραν — καλύττΓονν τό χ< άπό τό Ντολμά - Μπαχτσέ ώς Γαλατά Είναι τό Τζιχαγκίρ, το Φουντοι,κλί. καί ό Τόπ - Χοίνές. Τζιγαγκΐρ σημαι'νει Άτλας Σφαιροφόρος, κ' είν«ι τό δνομο ττού εδινε ό Σονλ*ϊμάν ό γ ττρεπής στό νΐώτοο κα'ι τπό άγα ττημένο <άι έ—ειδή Καμ- ι ή ή μ πούρης Ό Τζιχαγκίρ -έθανε ε ος, καί βρίσκεται θαιιίνος μσζΐ μέ τόν άδελφό τού Μεχμέτ στο τζαμί Σέχ — Ζ«ντέ· τής ιταλίας Βασιλεύουοχϊς· "Ενα αλλο τζαμί σ"ή μνήμη τού Έ'χτνσε ό Σουλε' μάν σ' αυτήν έδώ τήν συνοικία, ττού ττήρ« ετσι τ' όνομά τού Τό σηιμερινό όμώνυμο τζαμί είναι ν ώτερο,. χτ'σμένο στή Ι>:ση τΟι"> πκ
λιοΰ, ττού κάηκε ττρίν διακόσια
περιττον χράνια·
Ή συνοικία πάλι τού Φούνταν
κλί όψείλει
τούρκικο όνομά
μ
της σιέ καποΐον δαθύττλουτο φίλο
τοθ Σουλτάν Μεχμέτ Δ' (μέσα
ΙΖ' αϊώνα), πού εΐχε έδώ τή*
έτταυλή τού, καί ττοΰ τόν έττονόμα
ζαν Φουντούκ Άλτινύ· ττοί; θά πίϊ
Φλοι»ρί-
Στά ττροχρ'στιο^ικά χρόν α
τόττοις όνο,μ^ζόταν Αελφΐνος ή
ή
Χαρώνδας. 'Εδώ ό βοσκός Χάλ-
κις συνήβιζε νά τταίζει τή λύρα
τού "Ενα δελφίνΐ, ιτού τόν άκον
γε α~' τή θάλασισα, έοχόταν κον
τα κ' εβγαζε τό κεφάλι τού ά—' τό
νερό γοητευμένο άπό τή μελω&ΐα
Μά έ'νας άλλος 6οο-κός, ό Χαρών
δας. φβάνησε τή φιλία. τού εδε-
νε τό δελφι'νι μέ τό λι/ράρη,
καί σκότωσε κοπτοτε τό φΐλάμου
σο κήτί>ς. Ό Χάλκις τό θρήνησε
σά φίλο άκιρΐ'βό· κ' εο·τησ£ στή
μνήμη τού ενα μεγάλο μνημείο,
τχοΰ έδοσε στόν τόττο τό άρ^αΓο
ο' ομά τού
Πολλά χρόν'α άργότερα ό Πά
τριάρχης ΆττΊκός, ό ϊδιος ποίι
βάψτισε ιοαί τα ©εραττειά, 6ρήκε
πώς ταίριοοζε νά ονομασθή ό τό
ιτθς Άργυιρούττολις κατ'
χία ϊσιος ττρός την άττέναντι Χρυ
σούπολιν Έδώ ό Τοΰρκος 6ι/ζ«ν
τινολόγος Ραμαζάνογλου άνακά
λυψε ττρίν άπό λίγα χρόνια το
έρείιτια μιάς ττρωτοχριστιανικήο
κατακόμ&ης στό 6αθΰ ύττόγεο,
Β'. ΡΟΥΜΕΑΗ
κές γνωστές κατακόμβες
τής ιΠόλης. «Έν Άργυρονττόλει»,
λέγει στήιν 'Εκκληαιαστική τού
Ίστορία ό Σωκοάτης ό Βυζάντι
ος (Ε' αί), «άττό Βυζαντίου με¬
ταβάς δ'ετή χρόνον συνήγε' ττολ
λαΐις έττισττόμενιος τπ'στει τή είς
Χριστόν( "Ανδρέας ό τού Κυρίον
Άιτόστολος καί θυσΐαστήρΐον τώ
τόπω έδριόκτας καί τάν Άττόστο
λον Σταχι»ν έιοεΐσε χειροτονησας
ρο άπό κεΐνσν, ττοώ εΐχε χαθεΐ στήν
λύ έ
η ναυμαχία
(1571)·
Άργότερα, στά 1580, στή νό
τΐα ιτλευρά τής ττλατείας, ττοϋ
σχηματίσθηκί: άττό την έ-ιχωμά
τ«ση τοϋ Παλινο.ρμίου/ ό Πασάς
έβαλε τόν άρχιτέκτονα Σινάν νά
χτίσεΐ τα μεγαλο όμώνι/μο τζαμι
τού. Λέ^ε ττώς Τα θεμέλια το3
αύτοθ ρίχττίκαν «αί υψώθη
Άπό τό ερχόμενο φύλλο θ' αρχίση
νά δημοσιεύεται μέ τόν ύπότιτλο «Κο-
σμόπολη» τό πέιμιπτο κείμενο τής σειράς
«Ίστορία καί Ίστορίες τής Πόλης» τού
κ. Περ. "Εμ. Κομνηνοΰ, τοΰ Ιξαίρετου
ίστορικοΰ έρευνητοθ.
έπίσκο-οΐ', είς Σινώττην άτταί- καν σέ μιά μόνο νύχτα ττάν« ό—
Αυτή
ί
ή δεύτε3η άττό τίς
έ ΐδ
τρείς πρώτες έκκλησίες πού
σε ό Πρωτόκλητος στό Βυζάντιθ"
Ή τρίτη — στή μνήμη τών Άγί
ών Μακκα6αίων ___βρΐσκόταν λ[-
γο δυτικότερα/ πάνω άπό τόν
Τόπ — Χανέ, καί τήν όν»όμαζαν
«Επί 'Ελαίας Εκκλησίαν»· ή ά
πό τόν 'Ελαιών«, πού την εζωι»"·,
ή άπό την 'Εληό πού φύτεψε ό
Απόστολος, δται/ τήν εχτισε-
ρει»· τή γή Καί πώς σάν τδμαθε ό
Σουλτάν Σελίμ Β' και ρώτησε
τον Πασά, πώς έ'γνε τό ΘαύΊμα,
έκεϊνος άποκο ί'Θτίκε, πώς εβαλε
ταύς Χρΐστΐανούς αιχμαλώτους νά
τό κάμουν, γιά νά 3είξϊΐ πόσο με
γάλη ήταν ή δύναμη τού σουλτά
νού, άφοΰ καί οί δούλοι τού άκό
μη ήτ0/ ίκανοί γιά τέτο'α κατορ
Θώματα 'ΊΕξω άττ' τό τζαμί 6ρ·
σκεται ό τάφς τοΰ ΐδμυτή τού·
, λέει ή επιγραφαί του, άνκι
κάτω άπό τή
ΥΠ, τή γή ποιύ δέ είχε ποτέ πατή
σεΐ δσο ζούσε· άφού· δτα" αφη^
τό κα,ράβι τού, ττήγαινε πάντα κο
βάλα στ' άλογό τον
Τό τζαμί τού Κιλίτζ Άλή Π<ι σά είναι φημισμένο γιά τό ττολύ τού Τόπ Χανέ. ήταν κ,' αύ'ός | Φ»5' ™ύ τ« μεγάλα τταράβυρά τού αψήνουν νά χύνεται στό έ<ττο τερικό τού "Ενα αλλο τζαμί, μι κρότερο άλλά πολυτελέστερο άπό κεϊνο, χτΌιμένο στή 6όρε'α πλευ ρά τής 'Πλατείας, όιτείλει τή φή μη τού στούς δυό ρα&δωτούς μ ι ναρέδες τού. ττού μοιάζουν κίο- νες έλληνικόί κ' εχρησίμευσαν για ίπτόδειγμα σέ δσα τζαμιά χτίοτη καν ϋστερα άττ' αύτό Είναι τό τζαμί τσύ Σουλτάν Μαχμοΰτ Β' τού σουλτάνου τοΰ 1821· Άνάιιεσα στά δυό τζαμιά μα ττερίφημη κρήνη στολίζει τήν Πλσ τεία τοΰ Τόττ — Χανέ Η κιρη·'η αυτή χτίστηκιε στά 1609 άττ' τό-' Σουλτάν "Αχμέτ Α' καί θεωρεί τ:;.ι έφάμιλλη σέ όμορφΐά μέ κε. νη ττού 6ρίσκεται έ'ξω άττ' τή με γάλη ττύλη τού τταλιοθ Σεραγιού. Κά©ε ττλενρά της έ,χει ϋψος Ί'σο μέ τό ττιλόίΤθς της καί σχηματι- ζει ενα σωστό τετράγωνο "Ενα γεϊθΌ σάν «νδ'άν'κης παγόδας ά —οτελοΰσε άλλοτε τό κυριότερο βέ.λγητρό της καί προκαλοΰσε τόν 6 ης ρ εν6οι/σΐασμ.ό τώ^ ξένων ττεριηγη των 'ΑτΓΟ χρόνια τό γεΐσο έκεϊνο έ'χει άντικβ.τασταθεΐ με ενα άχα ρο σιδερένιο κιγκλίδωμα. Σήμε ή ρα, τήν μοιρφή τής κρήνηςι ά νομά τού στό ιταλιό χιττήριο κα νονιών καί στό στρατώνα ττυροδο λικοΰ. ττού ήταν έγ κατέστη μενά έ δώ άττό τα χρόνι« τοΰ ΣοιΛεΐμάν το>ί/ Μεγαλο-πρετΓθύς Ό χώρος δ
σήμερα 6ρίο·ι«>νται ή Πλα
τεία, τα δυό Τζαμιά καί ή κιρη
νη
άλλοτε ε'να λιμάνι — τό άρχαΐο
Π<ιιλινόρμιον — πού έιτιχωματώθη κε κι' αύτό άιτό Χριστιανούς αίχ χαλώτοι/ς δττ«ς καί τό Ίασόνΐον πού συναντήσαιμί παραττάνω Τό περίεργο είναι ότι έμττνειιιστής τοΰ εργου ήταν κ' έδώ έ'νας τούς φημισμένθ'ΐ/ς ναυάρχους τών Τούρκων( ό Γάλλος έξωμότης Κ ι λΐτζ Άλή Πασάς ©ά έ'λεγε κανείς "ώς οί Τοΰρκοι νοούαρχοι δέν ά- γο-Γτθΰσαν καί τόσο τή θάλασσα κοίταζαν ττώς νά περΐορ! σουν μέ τα έργα τους τό κράτος ' της Όττωσ·δή'ΠΌ'Γε ό Κιλίτζ Ά λή Πασάς έ'γινε διάσημος μέ τό κατόρθωμά τού νά νανττηγήσει ή ς ι τραγοκδτι,μένη κι' άπ' τα Λαμαρ τίνο, μτταρεΐ νά τή χαρε? κανείς μόνο στίς -παλιές χαλκογραφίες τής έ-τοχής Ο Τόπ Χανές είναι κ«τά γε νίκην άντίληψη τό νοτιότερο πά" νω στήν εύρωτταική άκτη σημείο το3 κυρίως Βοσττόροι/ Άττό τό σημεϊο αύτό ή άκτή στρέψετοΊ έντονώτερα ττρός τα δυτικά καί ό τελεοταΓος κοί 6αθύτί-ρος κόλττος ύ Στενο·ΰ άρχιζει νά σχηματι 'Τπουτρατήγου έ.ά. ΑΓΓΈΛΟΤ ΓΕΡΜΙΔΗ ΤΑ ΚβΒΜΛΙΩΤΪΚβ 1ΚΑΡΥΠΤΙΚΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΏΣ ΡΩΜΓΛΙΑΣ ΠΙΡΟΛΟΓΟΣ Τα Κσδακλιώτικα ή Καρυωτι κα, ήταν μία έλληνικώτατη άλ¬ λοτε περ'οχή· ή όπΌΐ'α βρισκίτα σΤήν νοτ'οκεντρική Άνατολ Ρω μυλί«· δηλαδή στήν κάτω κοιλά δα τού ποταμού Τούντζα, λίγα χλιι βορειότερα άπό τό περΐ την ΆδριθΜούπολι Τ—Β σύνορα, α¬ ναφερομένη άπό τούς Βνζαντ- νούς ώς «Μηλεώνες» μέχρι τήν κα τάλυσ'ν τού πρώτον βουλγαρικόν κράτους άπό τόν Βασίλε'ο τόν Οουλγαροκτόνο «ιΠαιρορία» δέ, με τά την ανασύστασΐ το} κράτους ά— ό τόν Πέτρο Άσάν τά 1186 μ Χ· Άπό τήν διερεύνησι ίστορικών πηγών, πρακύπτει ότι, οί άρχοί- οί κάτοΐκοι τής περιοχής αύτής· άνήκαν στήν ϊσχυρώτατη φυλή τών Όδρυσών· ή όποία άπό τόν Ε ήδη αίώνα ε!χεν άρχίσει 'ά έξελληνίζεταΐ, ό δέ έξελλην'σμός της είχεν όλοκληθή στούς χρό- νο·υς τού Φιλίττπου τού Β'. τού Μεγάλον Αλεξάνδρου καί τώ» 'Επΐγόνων· τό δέ κράτος της εί χεν άπορροψηθή στό άπέραντο Μακεδονικό Κράτος· "Ετσι. δταν οί Ρωμαϊοι κατέκτησαν την ©ρό Κη, 6ρηκα<ν καβαρά έλλην ι κή χώ ρα "Οταν δέ ή Διοίκησ'ς Τής Θράκης διαιρέθηκε άπό τόν αύ ζεται Βρσκόμαστε στό στόμ'ο το-κριάτορα Αΐοκλητΐανο σέ 'Ετταρ τού Χρυσοώ Κέοατος Άπό τού-' χ;ες, ή ιτερι&χή αυτή ϊπγήχβη τη την ττλει/ρά τό άχιθωτήρ'ο τού στήν Έτταρχία Αίμΐμόντου μέ Γαλατά ή Μέτωπον Άπό τήν όίλ λη ή Βοσττόριος "Ακρα. τό σημε ρινό Σαράι — Μττουρνού. Καί άπ' αΰ^ό ώς τό όρατό βάθος τού κόλπου', τυλιγμ£νη σνχνά σ' ενα διάφανο ττέττλο όμίχλης, χρυσοττόρ ψυρο τή μερά, α,ργυρόφαιο τή νυ Χτ«, ένός τσυρκικοΰ δηιμοτιΚοϋ σχολεί μέσα σ' έ'να χρόνο ίίστερα ά—ό ου Αύτη καί έκείνη τού Άγιον Ι τή ναυμαχία της Νανπάκτου. ε Γεωργίου τής Πριγκηττοιι είν«ι οί Ι ναν τούρκικο στόλο ιτολύ Ισχυιρότε «ή σκλάβα ή ΠόλΓ( κάθεται» — ψάλλει ό ΒιΖυηνός — «στό Βόσπορυ καί κλαίει, κΓ ό φιδωτός ό Βόσπορος τή ουμπονά καί λέει. «Πές μου, κυρά μου Ζηλευτή, πεντάμορφη κυρά μου, γιατί ποτι'Ζεις δάκρυα τα γαλανά νερά μου; σάν τ' είναι πού μού Ζήτησες κι' έγώ νά μή στό φέρω;» — Στώ κάτασπρα τα πόδια μου δέν πέρασε μιά μερά νά μη μοϋ φέρης, Βόοπορε, δώρα άπ' τόν κόσμο πέρα, Μόν ενα δώρο όλημερίο κι' όλονυχτίο προσμένω, ΚΓ άκόμα δέ μοϋ τόφερε τό κϋμα τ' άφρισμένο... Μόν' ενα δώρο λαχταροϋν τα μάτια μου καί κλαϊνε, άτίμητο στ' άτίμητα, πού . Λευτεριά τό λένε...» ΤΕΛΟΣ ΠΕΡ. ΕΜ ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ Ο ΔΡΑΜΑΛΗΣ Τού συνεργάτου μας κ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ (Συνέχεια έκ τού προηγούμενον) δράνησε μέ τή δΐκαιολογία δτι Κατά την ττροφορική ιτα,ράδο ή άντίσταση θά ήταν ·πιό άποτε- ση ιτλεόναζε τό ΐπττικό οί «ντΐ' λεσματική στό Μωρηά κι' ε'ττεμ- λήδες». άνερχόμενοΐ σέ εΐκοσι χ1 ν|>ε στό "Αργος τό γνωστό ίστορι
λιάδες, ένώ τό τακτικό πεζικό, κό μηνυμά τού: «Σας στέλινΜ
οί ■'νιζάμηδες»· άριθμοϋντο σέ δέ τριάντα χ'λιάδες Τουρκους γιά
κα χιλιάδες Άντ!θετα ό Φίνλευ νά μονοιάσετε κι' έ'χετε τό λόγο
ύττολογίζεΐ τό ΐπττΐκό σέ όχτώ μου ττώς δέν θ·' άφήσω νά ττερά
χ'λιάδες κΓ άλλες έπίσημκς ττη- σουν αλλο1» "Ετσι, οί έφτακό-
γές τό ιτεριορίζουν σέ έξη καί ά- σιοι νεοσύλλεκτοι ττού συγκεν.
νε6άζονν τα πεζοιτάρα τμήματα τρώθηκαιν βιαστΐκά στό Μεγάλο
τακτικά καί άτακτα· σέ είκοσιτέσ Δερ&ενι γΐά νά φρονρΐίσβυν τίς
σερις. Ώς τόσο οί έπίμβνχς φή διαδόσεις
ΓεραΤίων· έμειναν
μες ττερί μεγάλον ά,οιθμοΰ π·ολε άβοήθητοι καί ύποχκιρησαν ττρί'
μ κων άλόγων· δ'καιολογοϋν την έ'λθουν σ' έπαφή μέ τόν έχθρό.
ΰττόθεση, δτι —ολλοί άιτό τούς Ο Δράμαλης ττέοασε άνενόχλη·
ίντεταγμένοιΐ'ς στό πεζ^ό άτά- τος. έφθασε στίς 4 Ίοι/λίου στόν
κτθυς ήσαν εφητττοι "Επί πλέον> Ίσθμό καί την έπομένη μττήκε
άκολουβούσαν καί άρκετοί έμίρη στή Κόρινβο Τό φρούριο τού
δες πού ■προσήλβαν έθελοντικά Άκροκορίνβου εθεωρείτο άνεκα-
έττί κεφαλής έφίπττών όμάδων θεν άττόρβητο. Κατά τόν Στράβω
"Οπως καί ν#χη, ή στρατιά ^α, ό στ,ρατηγός Δημήτριος ό
αυτή ύ—ήρξε μιά άπό τίς ίσχυρό Φάριος, είχε —ή χαρακνηρΐστικά
τερες τής έττοχής καί ή μεγαλύ στό Φίλιττττο Ε' τής Μακεδο«Ί
τερη άπ' δσες έ'ττεμψε ή Ύψηλή άς δτι αν κοττώρθωνε νά κυριεύ-
Πΰλη κατά τής έτταναστατημένης <"! τ°ν Άκροκόρινθο καί την Ί- λαδή τής τιιιής όμολογο^με δτι Ι Ελλάδος Άπό τό τονρκοβενε- Θώμη. Θά έζο^ίαζε δλη την Πε- δσον κι' αν προστταβήσσμε δέν τικό πόλεμο τού 1715» εΐχε νά λοπόννησο «Των κεράτων -γάρ μττορέσαμε νά τό έξηγησουμε ' τι«τήση τά έλλην'κά χώματα τό κρατών καθέξεις τόν 6ού>'».
Δέν δ'αβετουν ττετ,ρελαιοπηγές οί
ντόπιοΐ ώστε νά έκλαμ6άνωντσ'
γιά κροϊσοι
στρατός "Οταΐ' ό Δράμαλης έφθασε στόν
Πσ'-ός τόν έ'πιανε τό Δράμαλη Ίσθμό, φροΰραρχος τού Άκροκο
Ι π'ά' Βεβαίως γιά την ακοπη νί- ρίνθου ήταν ό λόγιος Παπά Γιά·
ΐσοι Ι
Αυή ή διάκριση πρέπει υά έ κη τού ξεκίνησε· μέσα Ίουνίου, κωβος ©εοδωρίδης· διάκος καί
κλείψη διότ' ίδ'αίτερα ένοχλεΐ °ττό τή Λάρΐσα «έν χσρδαϊς καί δάσκαλος, γνωστάς μέ τό κοσμ
τσΰς νΤό1ΓιΟυς τοι/ρίστες δττως | όργάνο.ς» λές καί πήγα,νε σέ κό τού δνομα «Άχιλλ£ας>> Ο
έλ ί δ δέ 6ίΙ "σνηγΐρι Προ-ορεύονταν στρα- δγκος τής έχθρ-^κής στρατιας κλ
τούς ένοχλεΐ καί δτ«ν δέν 6ρί-
ύ έ ό
ς ήγ μ χ
Προ-ορεύονταν στρα- δγκος τής έχθρ-^κής στρατιας κλο
έ
σκουν τό
λεΐ καί δτ« δέν 6ρίΙ ς
δωμάτ,ο πού μέ κόττους' '"»τ'"«: μ«»"«ές *-* τρομττέτ ν,« τό ήθ.κό τού κ.' έ'κιρ'νε των
ζουρναδες
σκουν τό δωμά,ο πού μέ κόττος
κατορθώνουν νά κλείσουν σέ κα τες. ζουρναδες
ττοιο ξενοδσχεΐ*·»
το'.μπελέκια κι'
νταούλια καί άδυνάτων άδύνατο νά κρατήση
άκολουθούσαν τα φρούριο μέ τα έκατόν ·πενήντα
"Αγ μή ξεχναμε 6τι ό έσωτερ ! καλλίφωνοι χοτζάδες καί ντερβί - δ.ακόσΐα παλληκάρια πού
(Ογ τουρ.σμός έκτός των αλλ», ' σηδες πού ψάλλανε στίχους άπό Θετε. Άχρήστευσε τά κ«νόνΐα καί
<ατά μέγα Τέρος καλύπτε. «ή» ν. τό Κοράν. Τά στίφη των άτά τά ττυραμαχ'κά, Θανά^ωσε τον κατα μέγα μερος κρή περίοδο καί δέν ζητά ττολλά κτων «λαλο,ζαν τραγουδουσαν -πΊΐρο&ολουσαν στον άερα τα μόνον 'ίση μεταχείρΐση , έπομένως· και -πΊΐρο&ολουσαν στον άερα, τα ο) αϊτημσ· μ .. διότι δίκα,ο είναι το Π-, 6θν- την έντνπωση. κατ« τόν Πουκεβίλ, μυκιθμών άγέλης ΒΙΣΦΟΣ άναρίθμητων ταύρων Μ' αύτή την άγ,ρΐα μεγαλοπρέ 'ΠΑΝΕΥΒΟΪΚΟΝ ΒΗΜΑ,, Ή ίν Χαλκίδι έκδιδομένη έβδο μαδ'αίΐα εφημερίς «Πΐανευ6οιχ.ό·ν ^, Βήμα»· τής οποίας Ίδρντής δ'ευθυντής είναι ό * Ιωάν. Τό βεμα Παπαγεωργ χον ■ Β συνεπλήρωσε· κατ' αύΤάς, τό τεσσαροκοστον ε- τος τής εκδόσεως της Είς την σνμπαβή συνάδελφον ευχόμεθα, ό λοψύχους, έττί τη εύκαιρία, νά έορτάση έν -πλήρει άκμή καί τή· διακρίσεως πεντηκονταετηρ!δα της ττεια· έσχισε ή άγέρωχη στρατιά τό Θεσσαλικό κάμπο, δρασκέλι- σε την "θρθρυι κατέβηκε στή ΦΘιώτΐδα καί στίς 29 Ίουνίου -έρασε τό Σττερχίΐό. Κούρσεψε τή Λεβαδειά καί τή 1 Ιουλίου πυρπόλησε τή Οή€α Ό Δράμα¬ λης τό —ήγα'νε άμέτι μουχαμέ- τι νά ξεκληιρίση τή ρωμηοσύνη Ό Όδυσσέας Άνδροΰτσος. ττού 8ά μποροΰσε ν" άνακόψη τήν άμέ ριμνη πορεία του<. 6ρισκότανε τ0 τε σ' όξύτατη διαμάχη μέ τόν "Αρε'ο Πάγο. την έδοΐύουσα στό Άργος έλληνική κυβέρνηση· Ά¬ κρατούμενιο τούρκο κορίνβιο δυνά στη Κιαμήλ μιτεη καί καμμιά σο ρανταριά αλλους ονγκρατονμέ νους καί τή νύχτα, σήκωσε τή Φρουρά κι' έ'ψυγε Ή άδοξη έγκατάλειιΙ'η τού Ά κροκσρίνθον, άττοκορύφωσε την αί σ'οδσξία ττού ένέττνευσε στόν έ ττηρμενο σερασκέρη ή άνενόχλητη ώς τότε ττορεία τού καί βιάστη- κε νά μηνύση στήν Ύψηλή Πύ- λη δτι κατέστεΐλε την έπανάστα ση. Η παληά σύσταση τοΊ> Ρείζ
έ<ρέντη στόν Χουρσίτ ττ«σόι έκ πληρώθηκε ΟΊ γκιαούρηδες ιτα- ράτησαν τόν άγώνα καί σκόρπι- σαν χωρΐς νά ρίξοων τουφεκιά! 'ΕτΓακολούΘησοίν γιορτές καί ττανηγύρια· Σ'ίς 6 "Ιουλίου ό Δράιιαλης μέ τό έττιτελεΐο χου, ωδήγησε τή μητέιθα τού Κιαμήλ μπεη στόν Άκροκόρινθο καί τής Άφιερωμένο οτήν 'Εκατονταπεντ ηκονταετηρίδα τής ΈθνεγερσίθΓ; μ αο Ο "ΦΟΙΝΙΚΑΣ., ΤΟ ΜΥΟΙΚΟ ΠΟΥΑΙ Τού Δρος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Ήταν στά χρόνια τα παλιά, τό λέει κάποιος θρϋλος, ένα χρυσόφτερο πουλί, μέ άϊτίσια τήν καρδιά καί στήν κορφή πάνω λοφία, τής δόΕας τού κορώνα, στόν κόσμο ήταν μονάκριβο καί Ζοϋσ' έναν αιώνα ** Κι' οταν τα χίλια χρόνια 'φτα, φτάνανε πιά στό τέρμα, μαρτυρικός τού ό θάνατος, γραφτό τού ήταν, ώιμένα, έπρεπε όλοΖώντανα νά καή μέσ' στίς φλόγες Λ Ή ώρα 'φτή σάν σίμωνε, μέ κλώνια μυρωμένα επλεκε τή στερνή φωλιά, νά θρονιαστώ απάνω, προσμένοντας τίς πύρινες τού ηλίου τίς άχτίδες νά κατεβάσουνε φωτία άπ' τ' άψηλά ούράνια. Λ Η μυρωμένη τού φωΑιά τότες, φλόγες άρποϋσε, πού μανιαομένες γλύφανε τριγύρω τό κορμί τού. Τ' άντρειωμένο όμως πουλί καρτερικά βογγοϋσε, ώς πού 'χε γίνει πιά δαυλός καί στέρειμ' ή 2ωή τού. Λ Μά, ή στάχτη πού άπόμιενε άχνόφεγγε άντιλαμπή, γιατί 'χε μέσ' αυτού κρυφτή άθάνατ' ή ψυχή τού Χειμώνος, μπόρες Εέσποααν, μά λειώσανε τα χιόνια, τρέχουν τό γάργαρα νερά, δνοιΕη κΓ ολ' άνθίσαν. Καί τότες τού πουλιοΰ ή ψυχή, πού 'χε κρυφτή στή στάχτη, Εύπνηο' άπ' τα λαλήματα τού κούκκου τό τραγούδι, καί νά! σαλεϋει. Αρχινά νά γίν' ται σά σκουλήκι, κι' άπό σκουλήκι άλλά^ει εύτύς καί γίν' ται πιά πουλάκι, 6γάΖει φτερά, νύχια γαμψά, πάλι Εαναγεννιέται ϊδιο χρυσόφτερο πουλί, μέ άϊτήσια τήν καρδιά καί στήν κορφή πάνω λοφιά, τής δόΕας τού κορώνα, στόν κόσμο νά 'ν' μονάκριδο, νά Ζήση πάλι αίώνα. Λ Αύτά λέει ό θρΰλος μας, πού τονε Εεύρουν όλοι. «Φοίνικα» λένε τό πουλί, πού κι' άν φωτία τό τρώη μέσ' άπ' τή στάχτη τού Ζωή παίρνει, ζαναγεννιέται. Γιαυτό θεσπ'στηκΓ άπό μας σύμβολο τής Φυλής μας, πού, άν οκύδη, όμως όρθώνεται, ποτέ της δέν πεθαίνει. Δρ ΔΗΜ ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ έπΐφύλαξε τή τιμή νά υψώση μέ τά χέρι« της την κόκκινη όσμανι- κή οτ,'μαία στό φρούριο. Τοίχισε κατόττιν ζωντανούς καμμιά δεκα- ρ'ά σημαντικούς όμήρους. νά πά- νε «κουρμπάνι» γιά τή ψυχή τού Κιαμήλ Κι' άφαί τίμησε μέ τό τταραπάνω τό μακαοίτη ζάπλουτο προύχοντα, παντρεύτηκε την δ" μορψη χήρα καί κληρονόμο τού ΙΔΡΥΘΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΗΣ ΠΕΛθΠΟ'ΝιΝΗΣΟΥ "Ιδρύθη Σύνδεσμος ' Κορινθιακής Σταφίδος νήσου μέ έδραν τόν Πύργον Σκο πός τού Συνδέσμου ή υαραγωγή των συμφερόντων τώιν μελών τού. ώς καΐ ό συντονισμός ένεργίΐώ έπ' ωφελεία των έξαγωγών Τής 'Εμινέ χανούμ καϊ £6<ιλε στό χέ | Κορινθιακής σταφίδος Μέλη τού ρι τή μυθική ττεριουσία τού· ττού | έν λόγω Συνδέσμου τνγχάνουν α καθώς λέγεται. -περνοΰσε τα έ6δο μήντα πέντε έκατομμύρια γρόσ'α (Συνεχί ζεται) ■πάντες οί έξαγωγεϊς Κορινθιακής Πύργου Καλαμάτας καί Άμαλιά δος πρΜτε6αυσα τήν Άδριανούπολι· υπό τήν έκκλησιαστική δικαιοδο σία τής όττοίίΐς δι έτελεσε άττό τούς χοόνους τής επί Μεγάλοΐ' Κω/σταντίνθι, καθιερώσεως τής Θρησκείας, σάν έπ; σημης Θρησκείας τής αύτοκρατθ- ρίας, μέχρ1 τής συστάσεως τού σημερκνοΰ βουλγαρικού κράτους Σ' δλη τήιν διάιρκεΐα τής ζωης τής Βυζαντινής Αύτοκρατορίας, 'ί περ-ιοχή αύτη άποτελουσε τόν διάδρομο είσδολής των άπό τόν κεντρικόν Αίμο κατερχομ£νων 6ουλγαο ι κων στ'φών καί σύγχρο να καί την προκάλυψ1 Τής Άδρ'α νοιυπόλεως, τού προμαχώνος αύ τού τής πρωτευούσης τής Αύτο- κρατορί«ς. ποτέ δμως δέν έ'μει- νε υπό τήν μόνιμη κατοχή των Βθ',Λ,,ύ,ραν, δπως άιτοδε'κιύετσι άπό τα κατωτέρω Ίστορικά δο- κουμέντα: "Οταν στούς χοόνους τού προ) του &ουλγαρικού δασιλείου, ό Κροΰμος έπρότεινε στούς Βυζί" τ'νούς ειρήνη, ζητοΰσε την έφαρ μογή των προηγοωιιένων συνθη κων, πού £Ϊχεν ύπογράψει ό σύ τοκράτορας Μιχαήλ. « . αί τούζ δρους περιεΐχον άπό Μηλε£.ν«ν τής 0ράκης.· ») σύμφωνα μέ τίς οποίες τά δρια τού βουλγαρικόν κράτους καθοριζόταν βορείως τών Μηλεώνων/ οί όποΐοΐ εμενον στήιΐ Αΰτοκ,ρατορία "Οταν ό υιός καί διάδοχος τού Κρούμου Όμουρτάγ. συνωμολό- γησε μέ τούς Βυζαντινούς 3ετή εί.οή'νη, οί Μι>λεώνες Εμειναν πάλι
στήν Αύτοκρ«τορία· δπως μαρ-
τυρούσε μιά άναθηματική στήλη,
στήν όποία άναγραφόταν δτι τα
σύνορα άνάμεσα στά δύο κράτη
άρχίζανε άττό τήν Δεβελτό, συνέ
χΐζαν διιτικά μέχρι Κωνσταντίας
(Τορνά&ο»>) καί Μαιίρ>ολεί&αδου
(τού Οϋζου'ντζιόδα επί Τουρκο
την άπό τό πρόχωμα μέχρι τόν
Αίμο χώρα. παρεχώρησαν ϋστερσ
άπό αΐτησΐ τού σνμμάχου τους
τώρςχ καί έκχρΐστιανισθέντος
Τσάρου Βόρ', τό άπά Χιδηράς
(Κλεισούρας σΤόν Αίμο) μέχρι
Δεβελτού τιιήμα τής Βορειον
Θράκης, οί Μηλεώινχς- εύρισκόμε
νοι πολύ νοτιώτερα άπό τα νέοτ
σύνορα, εμειναν καί πάλι στήν
Αύτοκρατορία.
Άκόμα καί δΤαν ή δασίλισσα
"Αννα ή Σαβαυδιική, μητέρα τοϋ
Ιωάννου Π'αλαιολόγοιι, παρεχώ¬
ρησε τό 1334 την περιθχή ΦΦπ
πουπόλεως, Στενημάχου καί Τζε
άνημΐσθία έναντι τής συμμαχίας
π«ίνης στούς Βουλγάρους, σάι< Ίους γιά την άντΐμετώπισι τοΰ άνακη,ρυχθέντος στό Διδυμότε'χο αύτοκράτορα Ίωάν Κανταχουζη νού, ή περ'οχή αυτή,, ή όποία μρ χρι τό τέλος σχεδόν τού 13ου αί ώνα δκιτηροΰσε τήν όνομασία «Μηιλεώνες», παρμε,νε μέσα στά δρια τής Αύτοκρατορίας· υπό τήν όνομασία «Ποοορία», δηλαδή παραμεθόριος Άπό τίς άρχές άκόμα τού 14 ου «ίώνα. στ ούς χρόνους τού Άν δρονίκου Παλαιολόγου τού πρε σδυτέρου, πολλοί μοναχοί Υδρυ- σαν στήν περ'οχή αύτη σκήτες, κελλιά, κοΗόβκχ καί μονές (λά· 6ρες), πάνω καΐ γύο« όητό ενα ά-ώνυμο 6οι/νό. λίγο 6ορειότερα άπό τά χωρ'ά Μεγάλο κα Μικρό μοναστήρια· σέ μιά τοποβεσία πού την ελεγαν «Μεσομήλειο», δηλαδή στό μέσο μηλεώνων· Ά¬ νάμεσα σ' αύτές τίς μονές όν>'α-
φέρεται καί ή Μσνή τής Θεοτό-
κ€υ «Κατακεκρυωμένη», την ό¬
ποία ϊδρυσε καί σ' αυτή έμόνασε
ό περιώνυμος Ήσυχαστής καί δι-
δάσκαλος Γρηγόρΐος Σιναΐτης,
Κλαζομέν'ος τήν καταγωγή. τόν
6ίο τού οποίον οννέγραψε ό μα-
θητής τού καί μετέπειτα Οίκον
μεν^κός Πατριάρχης Κάλλιστος·
"Ολες έκεϊνες ο μονές καΐ Τα
οίλλα μοναχικά καθιδρύματα, κα-
τεστρά(|>ηοιαν ίίστερα άπό τόν
Θάν·α.το τού Γρηγορίου τό 1346,
άπό τούς προχωρούντας Τούρ-
κοιις καΐ οί "Ελληνες μοναχοί
κατέφυγον στίς μονές τοθ Όρους
'Ά&ω
Τό βοννό αύτό, στό όποίο ή-
ταν ή τοποθεσία «Μεσομήλειο»,
φαίνεταΐ να ήταν έκεϊνο. στίς
νότιες ττροσιβάσεΐς τού όποίου ή¬
ταν τά χωρ'ά Μεγάλο κ<ιί Μικρό Μσνιαστήρια. πράγμα πού μαρτυ ρούν καί ή τοιφκική όνομαο"ία τού «Μοναστήο Μπαΐρ» καί τα έρειπωμένα απάνω τού τείχη1 καί οί σωζόμενες μέχρι τέλους όνο- μασίες τοποθΐεσιών, Άγιος Γε- ίιιργιος, "Αγΐος Χρΐστόφορος· "Α γιος Ηλίας, Μεταμόρφωσις τού Σωτήρος κλπ, οί οποίες ττιθα- νώτατα· ύλοττοιούν τίς άναμντ)· σεις των άλλοτε μσναχΐκών έκεί- νων καθιδρυμάτων Άπό δλα αύτά πού προανέφε ρα, φαίνεται δτι ή έξελληνισμέ- νη ήδη πρίν άκόμα άπό τούς χρό νους τής Ρωμα'οκρατίας, μέχρι τήν κατάκτησί της άπό τούς Τούρκους περιοχή αύτη, «Μηλε¬ ώνες»· μέχρι τό 1200 περίπου μ. Χ «Παιρορία» στήν συνέχε'α. κατωκεΐτο πάντοτε άπό "Ελληνες ή έλλην ίζον^ες κατοίκους, δσο ι κρατίας) καί άπό έκεΐ στρεφόμε δέ άττό αύτούς γλύτωσαν άττό την να ττρος τα δόρεια, κοί'έληγαν τουρκ'κή Θεομηνία· απετέλεσαν στό «Αίμον "Ορος», άλλά καί τούς ττρογόνους των σηιμερινών άπό τό -πρόχωμα καί τάφρο ποΰ Καρυωτών, ένισχυθέντες στά χρό κατ«σκεύασαν άττό τήν Δεδελτό, ν'α τής Τονρκοκρατίας καί άττό μέχρι τόν παοαττόταμο τού "Ε" Ι άποίκους άττό άλλ« μέρη τής βρου. Σαζλή η Άσμάκ ντερέ Θράκης, Ηπείρου κιτρίως, Θεσσα "Οταν βραδύτερον οί Βυζαντι λίας καί Μακεδονίας νοί, ττού εΐχαν άναλά&ΐΐ δλην Ι (Συνεχίζεται) ΠΩΣ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΨΑΧΟΣ ΕΨΑΛΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΣΤΗΝ "ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ,, ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Τοθ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ μιά ήλιόλουστη μερά. οοΰ νά ττροσεύχωνται γονατιστοι σάν απεφάσισε ό Κων. Ψάχος ^ά οί Τοΰρκοι ττροσκννητές έπισκεψθεΐ τόν περίλαμπρο ναό τής Όρθοδοξιας, τήν Άγιά Σο· Φ'ά Γιά τόν σκοττό αύτό'· συνεν- νοήβηκε μέ κάττοιον γ<·«ίστό του Τούρκο, μουσικό, τής άραβοττερ- σ'κής μουσΐκης. Άφού οί δυό ανδρες συναΐντή- Θηκαν, επέρασαν την μεγάλην γέ φυρα τής Πόλης καί ττήιραν τό μονσπάτι ττοΐύ Θά τούς όδηγοΰσε Άγιά Σόφια Δεξιά καΐ ά ριστεοά έ'βλεττε κ<ΐνιείς τά διάφο ρα μαγαζιά· ·πιού κινιούσαν τό έν διαφέρο'ν τών ξενων έπ[σκε—των· Σάν έ'φθοισαν έκεϊ ττού έπ(θυ- μοϋσαν νά ττάνε, στάμάτησαν γιά τοίχους τής Άγιάς Σοφίας κ«ί νά Θανμάσοι·1" τούς πανύψηλονς σννακόλοΐ/"Θα ττλησίασαν την με- γάλη Θύρα της 'Εκεϊ. ό Θυρωρός, σύμφωνα μέ την βρησκευτική διατάξη των Μουσουλμάνων, τούς —ροσέφερε τταντόφλες γιά νά μττοΰν στόν Ί ερό Ναό. Οί δυό άνδρ.ες φόρεσαν 'ΐς παν τόφλες καί μπήκα|ν Άττό την μεγαλσττρέττεια τοΰ Ναού έ'νο'ωσαν μ>ά ταραχή Τα-
ραχή ψυχής Άμίλητοι καί 6ω-
6οί; ά'ρχΐσαν υά άνεβαίνουν τά
μεγάλα ττέτιρινα σκαλοπάτια γιά
νά φθάσονν στόν γυν«ικωνίτη.
"Εδλετε κανβίς ττρό τού Ίε-
Σάν έφθασαν στόν γυνα'κ«νί-
τή· ζήτησαν νά άκούσουν αήν ά
κονστ'κή -πού εΐχε ό Νοός τής
Άγιάς Σοφ1^·
Καί ττρώτος αρχισε νά ψέλνει
ό Τούρκος μουσικός κάποιο Θρη
σκίΐιτικό δικό τους άσμα Σάν
τέλειωσε, τότες ό Ψάχος ρώτη.-
σε τόν Τοΰρκο μουσικό:
__τΑραγε αν ψάλλω κΐ' έγώ
μ«ς έκκλησιαστικό
τροπάριο, Θά έ'χει τήν 'ίδια άκου-
στική";
Καί άρχισε μέ δέος νά ψέλνει
τό Χρΐστός Άνέστη! "Ετρεμε ά-
ττό συγκίνηση Τά μάτΐα του ή¬
σαν κλειστά καί δρεγμένα ό—ό
δάκρυα.
Χρι—ός άνέο^η έκ νεκρών
Θανάτω Θάνατον ττατήσας
κ«ΐ έν τοίς έν τοίς μνήμασϊ
ζωήν χαρισάμενος!
Λ
Άπό τά 6άθη τής Άγιάς Σο.
φιάς, έσκίρτησαν τά θέμελα τοΰ
Ναού καί άττό τό άκουσμα τοϋ
«Χρ'στός Άνέστη» έσείσθησαν
Ό θόλος 6 ττελώρΐος, οίρχισε νά
δάκρυα, Δάκιρυα πολλά·
"Εκλα'ε καί ό Θόλος άττό τήν πό
λϋχρο"η σκλίχβιά τού-
Οί τοΐχοι ήσαΛ' βωβοί. Σάν να
Θέλανε νά ·πο0ν κάτι· Περίμίναν
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΡΓΤΡΟΤΠΟ ΛΕΩΣ
ΒΡΟΑΗΨΕΙΣ - ΑΕΙΣΙΑΒ1Μ8ΝΙΙ1Ι
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΕΠΑΜ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΟΥ
Α'
ΔΕΙΣΙΛΑΙΜΟιΝΙΑΙ
Αί — ρολήψε'ς καί δεισιδαιμο
ίσι δεν είναι προνόμιον ή έλστ.
τωμα κανενός λοοοΰ, όπως καί
κανΐνα "Εθνος στόν κόσμο. οσο
ι|ΐηλή κσί άν είναι ή μο^φωτιχή
κσί τΓθλιτιστική τού οτόιθμη, δέν
εΤνοιι απηλλαγμένον άττό τό> έ'μ-
φυτον σέ κάβε άνθρωπον φόβον
το3 αγνώστου τού όποίου αίσ9ά
νετα1 την καταττίεση σέ κάθε τον
βήΊμα. Αύτη ή ροττή των άν8ρώ-
ττων πρός τα τταράλογα, τα ττα-
ρά φύσιν καΐ μυστηριακά εύρή-
ματα· εΤνβι «αθολ'κή κοΐ δια
τουτο, άνεξάρτητα ό—ό την δια¬
φοράν όνομάτων κσί αλλων λε-
τττομερειώνι είς την θυσίαν κα-
θόλθυ δέν δΐοοφέρονν αί ττρολή-
ψεις καΐ αί δεισιδα'μονίαι των
αρχαίον καί συγχρόνων λαών,
κατοίκων των πλέον μεμαχρι»σμέ
νων άττ' αλλήλων χωρών
Οί Άργυροι—ολϊτες διεκρίνον-
το δια την γόνΐμον φαντασίαν
των "Ενσς θι/μοσοφος συμττολί-
της μας· γνωστός διά τό σκω-
τττ'κόν τού πνεϋμα, μάς ελεγε
μυθομανεΐς καί —ατρίδα της
Μυθολογίας» ώνόμοοζε την Άργυ
ρούττολι'ν.
Άληθινά όσον ή ζο*ή μας ήτο
τττωχική. άντίβετα, τόσο ττλού-
σια ήτο καί γόνιμη σέ ψαντα·
ο-τικές —ορείες ή —βρΐΊτλάνηση τοθ
ττνεύματος είς την σφαίραν τοι"
φαντα«ΓΤ|κο0 καί ύττερφυσικοΰ. ή
τρομάρα δέ τών νέων άττό άφηγη
σεις διά μάγισσες· φαντάσματα,
στοιχειά χορτλάιχς (βρυκόλα
κες) δέν έ'μο'αζε μ! καμμ,'ά ίχλ
λη της ψυχής άναστάτωση
Στοΐθερα ήτο ή ττίστις τών κα
τοί'κων 8λ«ν των ήλικιών, άρ¬
θρων καί γυναικών, ότι «Άραττ»,
κ'" «έικεϊν —ού εΐν άττ' έμας καλ
λίαν» μέ εύφημισμούς, ώς ού¬
τος· έκολάκευαν τα πονη>ρά αύτά
δαιμόν'α για νά μή κακοττοιήσουν
έκείνους ττ ού συΐναντοϋσαν τα
ξωτικά) 'Επ·ίστευαν δτι ήσαν
αύτά δντα ύττοίρκτά. μά καΐ έ-
κείνοι πού θεωροΰσαν γελοϊα φαι
δρολογήματακ, δύσκολα μένσνε
ψύχρα'μοι ττερνώντας νυχτ<ι άττό νΓκροταφεϊο τουρκικο ή βρύση ή μαγαράν (τρύ—α καί σπηλΐ-ά μ ε ταλλείου), δττον ή τταράδοσις ά ττό μάνα σέ παιδί διέσωσε τό θρύλο. —ώς έ'βγαιναν χορτλάχ, Ι- χόρευαν μάγισσες —ού έίτρυγαν «6α βίτς» (είδος ποντιακής μαμα. λίνκας) καί ό άρά—ς έ'τταιρνε ψυ- χές! Ενθυμούμαι γυναϊκες τής γε·ιτονιάς μόν —ί|ί» ώρκίζοντοον δτι είδον μέ τα μάτΌ τους αύτά τα ξωτικά, καί ττεριέγραφαν τάς συνθήκας τής συναντήσεως των. Οί 6ρυκάλακες τών τουρκικών νέ κροταφείων £καναν τούς νυκτερι νούς τους ττεριττάτους σέ μορφή ζώων' σκύλσυ, γάτας ή κατσί κάς! Ή Σιατίνα, 90 χρσνη γρηά, τότε τΓθύ την ακουα· έλεγεν δτι μ'ά χε4»ωνιάτΐικη νύχτα ό ττεθε- ρός της άκονσε γαυγ ίσματα στή·" ττόρτα Άνοιξε καί εΐδε έ'να ο- μορφο σκυλΐ ττού τουρτούριζε ά¬ ττό τό κιρύο Τό ττήρε μέσα, τό £■ δεσε μέ ενα λουρί καί τό ε'δαλε στό κιελλάρι. Κατά τα ξημερώ- ματα άκσύσανε κά-ττοιθν Θόρυβον, μά δέν εδωσ<χν σημασίαν καί τ0 ττρωΐ. σάν άνοιξαν τό κελλάρι, ενός ττεβαμένος ήταν έκεί ξοττλ» μένος μέ τό λουρΐ στό λα'μό! ΤΗ ταν βρνκόλακσς. ττου —αγιδευμέ- νος στό χιριστιανικό σπίτι δέ^ μπόρεσε νά έττιστρ.έψη στό κιβου ρι τού πρίν ξημβρώση καί έμει¬ νεν έκεϊ. ξα-ττλωμένο τττώμα! Άλλη βθχρονη, τή Κοπούρ, ή Μαγδάλα· σνγγενής μου, · ά- ςρηγεϊτο τή'ν τΓερΐττέτε'α τής ττε- Θεράς της 8·,^ 20 έτών νεόνυμ ΨΠ' πήγε νύχτα γιά νερό, «σ Άμανάτ το ττεγάδι», οί μάισσες έ'στησαν χορό κάτ« στήν κσρυ- διά τοΰ Καζαντζή καί εΐχαν γά μο Την αρτταξαν τή νοβιρή νυφΠ καί την εσνραν στόν έξωφρεν'κά χορό τους. Παραξενεύτηικϊν ή 20 χρονη κοπέλλα σάν είδεν δτι ή νύφη των ξ«τικών φοροθσε τα δι κά της «τ1 αναλαγάδια» (την τσικχλέτα), —ου ιτρϊν τρ«ίς μήνες δίττλ«σεν ίδιοχείρως καί ϋκλεισε μέσα στό ννφικό της κα»υδένιο σεντοΰκΐ Σάν ήλθεν ή »Ρ« το° φαγητοϋ, τήν κάθισαν μαζί τους οί μά,σσες καί αρχισαν νά τρώ νέ τό «χαβίτς» Η εξυττντ, κοττέλ λα, χωρίς νά την άντιληφθο*)Λ ττηρε στό δάχτνλό της χαβίτς καί πασάλειψε μιά γωνά τής ζου ττούνας ττσύ φοροΰσεν ή νύφη "Ο ταν τό γλέντ1 των ν*εράϊδ«ν ετε¬ λείωσεν, σβύσοίνε ξαφν'κά οί λαμ πάδες καΐ ή νεόνυμ<)>η τού Κσ-
ττοΰρ 6ρέθηκε μόνη στήν 6ρύση με
την στάμνα στό χέρι Πήρε νερό
καί γΰρισε στό σττίτ1. Τα —ρωΐ
άνιοιξε τό σεντοθκ,ι τοιΰ ρουχισμοΰ
της καΐ εντρομη εΐδε τήν «δα-
χτυλέαν» «τό χαβίτς» σήν μου-
γαοέν τό νυφικό· την ζουττουναν
Γενική ήτο ή κατόπτληξ'ς· έ'λε
γεν ή Μαγδάλα Εκλήθη ό ττα-
ττάς, σεβάσμ'ος γέρσντας· έκα¬
μεν άγιασμόν, έξώρκ^σε τα κακά
ττνεύματα καΐ σι/νεβούλευσε τίς
«κοδέο—οινες» νά έ'χου-ν εΐκόνα,
σταύρον καί «Παν<χγίας δάκρυα» άνάμεσα στόν ροτιχισμόν τους· χαί κάθε φοράν —ρίν κλείσοκν τί» σεντοΰικι νά τό στσυιρώνουν μέ τήν κόψη της δεξιθς τταλάμης Αύτη ή συνήθεια καΐ ό τρόττος έξαρκΐσμοΰ τών δαιμονίων έττέ- ζηκτε καΐ συχνά εβλεττα την μά¬ να μ ου νά σταυρώνη τό σκρϊνο της. ΟΙ έττ'ζώντες μβτά την άνταλλα κήν τών ττληθυοημών Άργυρουπο- λΐτα1· ενθυμούνται κοντά στά αλ λα καΐ τό «Τσιφτέ ττογαρήν» Δύο δίδυμοι σωλήνες, διαμέτρου 60 έκα^οστών έκαστος, έξέττεμ- πον τό αφθονο, όλοκάθαρο καί κρνο νερό ττοΰ εβγ<χινε άττό τα εγκατα τής γής Η βρύση ήτον χτισμένη στά ριζά ενός τοι/ρ- κ'κιοΰ άρχιοντΐκοΰ "Αγνωστη ή- ταν ή μάνα τού νίιρού ττοίι ερρε εν άεν^άως είς την ιδίαν ττάντο- τε ποσότητα «αί ύδοοδοτοθσε την μικτην ένορίαν Τούρκων καί "Ελλήνων καί ολόκληρον την ά γοράν τής "Αργυρονττόλεως Φτωχές ήσαν οί έλλην'κές οΐ- κογένειες τής συνοικίας. Μία 4- ττό αύτές καί ή Καμττουρίνο· χή ρα ιιέ τέσσαρες θι/γατέρες αΎ&· μες συνεκέντρωνε ττολλές γειτό- νισσες τίς νύχτες τού χειμώνα καΐ γίνονταν —ολλές κουβέ^τες γιά φαντάσματα καΐ ξωτικά Παι δι 7__8 έτών σννώδευα την μά να μου σ' αύτά τα νυχτέρια Καί άνδοες ττολλοί, μέ ττρώτον καί καλύτερον τ&ν έττ^στάτην τού γει τονικού στό Τσιφτέ μττογαρήν ΠαρθεναγωγείοΐΛ, —αραδέχονταν ότι ύττερφυσικά καί άνεξηγητα φα'νόμενα έλάμβανον χώραν, κρό το; ήκούοντο καΐ άναλαμτταΐ φοι- τος έφαίνοντο είς τό θεοσκότεινο ύττόγειον τοθ Παρθεναγωγείοκ Ή τταιδ'κή φαντασία έττηρεάζε- το σέ τέτοιον βαθμό. ώστε καί την ήμέρα ακόμη< μέ τόν ήλιο· ά ττέφευγη να —εράσω μόνος άττό την άγορά. Γε'νική ήτο ή €ρήμη· 8τι τό με¬ σονύκτιον τής Π'ρωτοχρον'άς οί βρύσες γιά ενα λετττόν σταμα- τούν υά τρέχουν, άλλά μόνον &- γιο1 ιδνθρωττοι καί άγνές κόρίς εΐναι οί τι/χεροί νά "ίδουν τό φαι νόμενον ΕΤχε γ!νει άτταράβατον έ'θιμον στήν Άργυρονπολΐν «τή πεγαδή τό καλεντίασμαν» (Συνεχίζετ«ι) Τό Έλληνικό Άοτυνομικό Μυθιστόρημα ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ 28ον "Αντρες μέ βαρεία, κοΛορραμέ να παλτά Γυναΐκες μέ άκριβές γοΰνες καί όμορψες μττότες Γι' αύτό τα ττόδ'α μου ήτανε ττάντα ττσγωμένα Τα ταξίδια χρειάζον τα ι τα κατάλληλα έφόδ'α "Α11 δέν τβχε'ς καλλίτερα νά μην ξε- κινάς. "Ενα ζενγάρι μ—ότες, ή- ταν έκεΐνο ττού μουλειπε! Μά, μττοροΰσα ν' αγοράσω τώρα· οτν ήθελα! ΕΤχα τό τσ£κ! Χαμογέλασα χαρούμενα σ' αύ¬ τη τη σκέψη κυττάζοντας μιά κο ττέλλα «οντόχονδρη, ττοίίμπα'νε έ κείνη τή στιγμή στό ξένοδοχεϊο Γέλασε κΓ «ύτή ξαφν'ασμένη κι' έτρεξε πρός τό μέρος μου Πρί" φτάσει κοντά μου, τή γνώρ'σα Ήταν ή Πάτρα! Την ττρωτοεΐδα στό ττροξενεϊο τού Καναιδά, στην Άθήνα. Άτό τότε σι/ναντιόμαστε κόθε τόσο Ό Ί'διος άγώινας μάς έ'δενε Πή- γαινιε στό λίοντρεαλ στήν Πά'- Τρεμένη άδελφή της Σκεφτόμα- στε νά φυγουμε μ«ζί μά, μιά (ι νωμαλία στά χαρτιά της την κ,ρά τησε ττίσω λίγβς μέρες. Άγκαλιαστήκαμε μέ μεγάλη χά 'ρά καί ο-υγκί'νηση Έ-τΐτέλους! "Εβλεττα κάπσιον ττου γνώρ'ζε τό σττίτι μου, τή μητέρα μου! — Εϊμαι ΐαρρωστη, δυό μέοεο τώρα! μοΰ εΐπε μόλις συνήλθα με άττό τήν εΰχάριστη έ'κττληξη Πηγά νά άττοχαιρετήσω τή θεία μου στά Μελίσσια, καί κρύωο-α Μ' ετπασε μεγάλος ττνρετός Σή μερά· ττροτοί) ξεκινήο-ουμε άττό τό 'Ελλην'κό, έ'νοΐο»θα καλά Μά ό ττόνος τού χωρισμοθ μ' εκανπ τττώμοι Λιττοθύμησα δυό φορές στό όερο—λάνο! Ό γιατρός ττού μ" έξετασε έδώ στό άε,ρΰδρόμιο εΐττε δτι χρειάζουμα1 άνόπταυση Γι' αύτό μέ στείλανε σέ τοΰτο -'ό ξένοδοχεϊο. ©ά μείνω μέχρι^τΐς έφτά τό βράδτ/ Στΐς όχτώ φεύ- Τί)ς ΑΓΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΓ γει τό άερο—λάνο γ'ά τό ΜονΤρ£ άλ "Εκλαιγε ΕΙδα ένα καμαριέρη νά μάς κκττάζει «ρατώντας τή 6ο λίτσ<ι της Την ε'πΐασα άττό τό μττράτσο καί την βοιτθησα νά ττρο χωρήση Φτάσαμε στήν «ί—οδο- χή». Ό καμαρ'έοης κάτι εΤπε σί μιά άττό τίς κοπέλλες τής ύττη ρε.σΊαί; καΐ τής εδωσε ενα χαρτί 'Εκείνη εβγαλε ενα κλειδί άττό τό ταμττλώ Τό εΐδα νά τό ττα«Γΐ νέ ι κοΐ νά προχώρει. Δέν κουνή θηκα Γύρ'σε καί μάς φώναξε τόν ττλησίασα βιαστικά — Δέν ΰττόγραψε άκόμα στό 61 βλίο ή φίλη μοί» — Μόνο αιια μέ^ουνε νύχτα οί ττελάΤες ΰπογράς>ουνε!
Ή καρδιά μου σταμάτησε Ό
νοϋς μου ετρεξε στό δολοηόνο
'Άν δέν εΐχε ϋπογράψει κι' αυ
τος; "Αν είχε ερθε1 μόνο γιά λ!
γες ώρες, άττό καίτοι α αλλη ττο-
λιτεία τής "Αγγλίας; Δέ θά 6-
ττήιρχε κανενα ϊχνος οπ' τό ττέρα
σιιά τού'
Φτάσαμε στό τέταρτο ιτάτωιμίΐ
Μέσα στό δωμάτ>ο μάς ΰττοδέχτη
κε εν·α μττουκίτο ρόζ γλαδιόλες!
Πόσο δίκ'ο εΐχε ό ίδιότροττος Ίρ
λοΛ'δός! Δ!νάνε ζωντάνια στό ιτε
θαμένο χρώμα τού χαλιοΰ καί
στί μοιηΛά σκο·3ρα επιπλα. Καΐ
οί άσττοες τουλίττες θά ταίρια-
ζαν άκόαα π!ό ομορφα Μά δέ
μττορούσα νά ζήσω κείνη τή λι-
γοστή ψυχική ευχαριστήση Ό
νοΰς μου στρ'φογύριζε σ' αΰτά
ττού μ' έ'ττνιγαν "Εττρεττε νά ""ττ
μάθε1 ό Ρόλαντ|
Κ Γ οί ώρες κυλούσανε μέσα αί
ττένθιμη άγωνία. Η Πάτρα ψην6
τανε στόν ττνρετό καΐ μ' ενοιωθε
σάν σανίδα σωτηρίας "Αν ή τύ
χη δέν μάς ξοονάδενε( θϋμε^ε ξε·
χασμένη μΐσα σ' έ»εϊνο τό δίο-
μάτιο τού σιωτΓηλοΰ ξενοδοχείου·
(Συεχίζεται)
ΙΠΝΙΚ01821: Ένα 6ι6λίο πού αί
προδιαθπίΐ καλά τό έξύφυλλό τού
'Υπ»ρχουν —ολλά ττράγματα
στή ζωή' ττού ή έμφάνισή τουτ,
τα κάνει έλ,ακχτικά καϊ άγαπη-
τά (έξα'ρώ μέ τόν άρισμό μου
αύτό δτι ττοιρνθγρ«φικό!) Μέ
την καλή σημασία, λοιπόν, τού
όρου τό ϊδιο παρατηοοΰμε καΐ
στά 6ι6λ!α! Ή καλή καί φιλό
τεχνη έ,μφάνιση τοΰ έξωφύλλου
καί ή ώραία έκτύπωση έ^ός 6ι-
6λιου ιτροδιαβέτει ευμενώς τόν
άναγνώστη.
Άτομΐκά, κάτι τέτοιο αϊσθά·-
θηκα, μόλις ελαδα τό τελευ'αϊο
βιβλίο τής κ Καλλιόπης Κολιο-
ττούλου - Γρίδα «Ίωνικό, 1821»
Διότι τό 6ι6λίο αύτό έ'χει ενα
έντυττωσιοκό έξώφυλλο ■—συμ€ολι
κό· καθώς —αρατηιρεΐ ό κ Δημ
Άρχιγέντ>ς σέ ττρόσφατο κρ'τικό
άρθρο τοι> Τόσο έντυπωσΐακό
μάλιστα καΐ τόσο όπτλά ΰττοβλη-
τικό. πού ώς σύλληψη καί έκτέ
λεση είναι άξιο θαυμασμόν και
έπαίνου
Άλλά δέν εΐνιαι μόνο τό έξώ
φυλλο τού διβλίου τής κ Γρί&α
άξιο θουμοσμοϋ καΐ έ~αίνου' εί¬
ναι καί αΰτό τουτο τό 6ι&λίο
της σάν ίδέα —σύλληψη —έκτέ
λεση —μορφή. Είναι ενα 6ι6λίο
άξιο μελέτης καί ·η·ρασσχή.ς "Ενα
6 ιβλίο ιτρωτότυ—ο, ττοϋ δέν κου.
ράζει άλλά διδόοσκει καί δυνκτ
μκνε1 τό Μικρασ'ατικό 'Ελλην'χό
φοόνηαα καί στούς άγνοοθντας
"ι ττροσέφερε ό 'Εληνισμός ού¬
τος στήν ύττόθεση τού Μεγάλου
ΞεσηκωμοΟ τοΰ Γένους άττό τόν
δισβάστακτο τουρκικό ζυγό
Μέ τό ϊδιο σχεδόν βέμα έ'χει
άσχοληιδή καΐ ό μεγάλος άνδρας
τής Σμύρνης, ό σοψός Χρ Σολο
μωνίδης, τότε ττοϋ μάς χάρισε
τό ώραΐο τού βιδλίο «Σμυρναίκο
τοίτττυχο» Άλλά ή κ Κολ>οττου
λου - Γρίδα, δόκιμος —'ά χειρ'
στής τού ««αλάμου, ποωτοτυττεϊ·
ακολουθούσα ευα αλλου εϊδους
τρόπον συγγραφής: τις «άριθμη
μένες σελίδες»!
"Ετσι άπό τίς «άριθμημένες
αύτές σελίδες» ξεπηδά μιά όλό-
κληρη έπική έττοχή. πού άφορφ
τήν συμβολή τής Ίωνίας στό
1821
ΚυοιαρχεΓ, βεβαία σ' αύτό τό
ή,ρωϊκό Άιβαλί, η καλυτέρα οί
ΚυδωνΊες καί λ'γώτερο ·^ Σμύρ¬
νη Μά τί σηααίνει. Ίων'κό είναι
τό «τταρών» στήν ψωνή τοΰ Γέ¬
νους. 6έν είναι τοττικό.
Α
Άληθινά. πιρέττεί νά 6ρέθηκε
σέ πολύ καλές στιγμές ·πνευμα-
τ^κής δημιουργίας ή κ Κολ'ο-
π·ουλου - Γρίβα. γιά νά τράψη
ενα τόσο άόραΐο βιβλίο, πού φω-
τίζει ϊσως αγνωστες σέ ττολλούς
σελίδες τής συμβολής τού άλυ-
τρώτου 'Ελληνισμού τής Μικρά -
σίας στόν Μεγάλο Άγώνα τοΰ
1821
Τό δτι δέ ή συγγραφεύς μνημο
νεύει στόν πρόλογό της τά όνό-
ματα αύτών πού στάθτ»καν ή πή
γή τής £μττνεύσεώς της καί τή^
πραγματοποιήσεως τοϋ πόβου
της νά συγγράψε1 ενα ένδιοφέ
ρον 6ι&λίο, αύτό τήν τιμφ ίδ'αί-
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦«
σάν ττνειιιματικόν ανθρωτιβ
τιμςχ την ττροσφορά αΰτών ττοΰ
καΐ δείχνει τό ττόσο ξέρίι νά έκ-
έδωσσν καί δίνουν φώς σ' ο,τ·
τό Μικρασιατ'κό άττό ίστορικτς
πλευράς
Άττό τον διαλεχτό δ'ανοητή
καί καλλιτέχνη. τόν ί.ττιστήμονσ
κ Δημ Άρχιγένη, μσθαίνουμε
ότι ή κ. Κολιο— ο·ύλθυ - Γρίβα εΐ-
ν<ιι ττρόεδϊος της Ένώσεως Νέ«^ Λογοτεχνών. . *** ΑύΤό σηιιαίνει δτι ή κ Κολ'ο ττοΰλου - Γρίβα άνήικιει στήν νέα γενιά &ραι εχει μττροστά της ιτολλά χρόνια καί άρκετές προ οτττικές Γευτήκαμε άρκετά τού λογοτε- χνικοΰ της ταιλέντου (ττρώτα μέ τό «©ι/μάσα'» καί τύιΐα μέ τό «Ίων'κό 1821») Εττομένος μττο ροϋμε νά τής άττει/9ύνωμε δύο εύχές: Ή ττρώτη εΤνίΐ' νά τύχ»·, τού σχετικοΰ βρσβείου τής 'Ε- στίας Νέας Σμύρνης γιά τό λσμ τγρό «Ίωνικό 18?-1» της καί ή άλλη νά συνεχίση μέ τόν ϊδιο ρυ θμό, μέ τό ϊδιο κέφι καΐ τόν ϊδιο ττάντα ζήλο, νά διασαλττίζη τήν άγάπη της στά ίερά καΐ αί- ματοττότιστα έκεΐνια χώματα τής γής τών γονέων της. Ο κόττος της δέν ττρόκε'τα1 νά πάη χαμέ" νος, ή δέ -π-ροσττάβειά της χωρίς άντίκρυσμα. "θσοι άγαττοΰν τό έ'ργο της καί ϊχουν έμττιστοσύ'η στό ταλέντο της, άλλά καί δλοι οί Μιχρασιάτες· θά τήν τταρακο- λουθοθν Τό άξίζει ι ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τού "Εθνικοϋ Όργανισμοϋ Έλληνικής Χειροτεχνίας ενέκρινε τήν διά¬ θεσιν πιστώσεως διά τήν προμή¬ θειαν χαρακτηριστικών χειροτε- χνημάτων καί καλλιτεχνικοϋ χαρα¬ κτήρος αντικείμενον διοτεχνίας και λαικής τέχνης, τά όποϊα θά προληβούν — πρός διαφήμισιν τής συγχρόνου προόδου κα'ι τών άΕιολόγων έπιτευγμάτων τοϋ κλά δου τούτου τής έλληνικής παρα- γωγής — επί τή εύκαιρία διαφό¬ ρων συναφών πρωτοβουλίαν άνά ιό εξωτερικόν και συγκεκριμέ¬ νως: Είς διεθνή φιλανθρωπικόν εκ¬ δήλωσιν έν Καιρώ, όργανουμέ- νην υπό τών έν Αιγύπτω ξένων πρεσβειώ. Είς έορταστικήν συγ¬ κέντρωσιν τών στρατιωτικών ακο¬ λούθων τών έν Βόννη τής Δ Γερμαίας Εένων πρεσβειών Εις έπίδειΕιν έλληνικής μόδας γουνο- ρικών έν τώ Εενοδοχείω τοΰ ογ- ρολιμένος τής Φραγκφούρτης ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ — Ταξιάρχου Π.Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ- ΠΙΝΔΟΣ ΛΑ.ΚΑΤΑΠΛΗΚΓΙΚΚΕ ΠΛΟΚΗ2: ΪΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ " . " ■ ■ ι Ι ΘΗΣΑΥΡΟί ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ '.Από τό άριστούρ^ημα τοΰ ΧΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: . ■ . Ό ΔΐΛΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ» ' ΣΚΛΑΒ' 418ο ν Ό Μιχάλης καί οί σύντροψοί τού, σέρνον'τ<ις τόν 'Ε6ραΐο( φ'ά σανε ώς την ττόρτα τής Χάβρας — "Ελα ΓΌχαυντή. εΐττε έττ'τα κτικά καΐ έντονα· ό Μιχάλης στόν 'Εβραϊο Χτύπησε την ττόρτα καΐ ττ.ρόσεξε μή μάς καιρφώσης, γιατί νά τό ξέρεις Ό ιτρώτος —ου 9ά ττεθάνη θά εΐσοιι έσύ Καί τοϋ άκούμπησε στήν πλατή τό μαχαι ρ' τού. Ό 'Εβραΐος τρέ,μο/ντας άπό τόν φόβο τού ξεροκατά— ιε καΐ άμίλη τος χτύττησε μέ την γροβιά τού. συνιθηματικά τρίίς φορές τήν ττόρ τα. Στό μεταξυ κολλήσανε την ττλά τη τους στάν τοΐχο οί άλλο1 τέσ σαρίς Ρωμηοί Πέρασαν κάμττοσες στιγμές, «1 ώι|ες γιά δλους Καί γτά τόν 'Εβραΐο Μά κανένας δέν άττάντη σε άπό τό έσωτερικό τής Χάβρας. — Ξαναχτύττα Μττοχώρη, ττρό σταξε τόν Ραδ'ινο ό Μιχάλης 'Εκεΐνος, ϋποταγμένος —ιά στή μοΐ,χι. τού, χτύττησε ττάλι τήν ττόρ τα Πιό δυνατά καί ττιό έπίμοΛα τά,ιρσ Άμέσως μ'ά φωνή άκούστηκε άττό μέσα καΐ σέ λίγο ή ττόρτα μισάνοιξε κι' ενα κτφάλι ττρόβα λε Εΐδε τόν 'Εβραϊο καΐ τόν έρώτησε: — 'Εσϋ εΐσαι Ά6εσ«ΐλώμ; — Άφοϋ μέ βλέττεις, τοΰ ο πάντησε ό αλλος — Πέοασε γρήγορα, τοΌ εΐττε ούτος ττοΰ ανοιξε μή μάς πάρε. κανένα μάτ' «αί χαθήκαμε Μέ μ'ά δυνατή σττρωξιά τοϋ Μι χόλη, ό ΡαβΪΌς βρέθηκε μέσα στήν Χάδρα — Όχι, ενα, μά δέκα μάτια σέ ε!δαν καΐ δέκα αύτιά σέ Ιϊίκου σαν κΐκοΰργε άττάντησε στόν Έ βραίο ό Μιχάλης καί μιτήκί νι' αύτός μέσα στό κτίριο. Πίσω τού μέ ύψωμένα μαχαιρια «μττουκάρα νέ» καί οί σύντροφοί τού Ο Έβραϊθς ττού ανοιξε τή ττόρ τα τα εχασε γιά μ^ στιγιιή. Εκανε δμως κοκράγιο καί τρέ χο'-τας πρός τό έσωτερικό τοΰ ναού άρχισε νά ψωνάζη: — Βοηθεία άδέρφια βοήθε ιι, πλάκωσαν οί σταυρωμένοι Προδο σία — Σφάξετον, μην τόν λυπάσαι μττρέ Μιχάλη φναξε' ό Πολύκαρ- ττος. 'Εγώ κρατάω τόν όίλλο Καί πηδώντας άπάνω τού σάν οϊλου ρος τόν αρτταξε άπό τόν λαιμό μέ τό σιδερένιο Τθυ χέρι Άπό τό βάθος τής Χάβρας, ξε πετάχτηκαν άγρ εμένοι καμμιά δέ καττενταριά ραβίνοι, μ' έπ'κεφαλής τόν Άρχΐροο6Τνο όπλισμένοι μέ μπρούτζινα καντηλέρ'ο καί ρίχτη καν σοτΰς είσβολεΐς. μ' σγριες φωνές* 'Όταν δμως εΐδαν στά χέ ριά τους νά λάμττουιν οί λάιιες τών μαχο'Ρ'ών κιρατήθηκαν σ' ά πόσταση άττό τούς Ρωμηοϋς σάν νά κόλλησαΤ τα —όδιά τους στίς μαρμαρένιες τγλάκες τού δο—έ- δου. "Ο άρχιρσ6ΐνος μέτρησε τούς έχβρούς τού· μέ τό δλέ,μμα Κοτό λα6ε τόν σκοπό τους καΐί κυριολε τκικά άνσστατώθηκε. "Ηξερε κα λά ττώς άν τό μεγάλο καί φρικτό μυσΓικό τών Έ6ραίων έ'φτανε ως τ' αύτιά τού Σουλτάνον, θά εχο νε τό κιεφάλ1 τού 'Εκτός αυτού θά κινδύνευαν καί οί Εβραϊοι τής Τουρκίοτς, πού οί Ρωμηοί θό ξεσηκώνονταν καί θά ζητοΰσαν ά πό τόν Πβτισάχ νά τούς τιμωρή ση γιά την ατταίσια πράξη του<- ττου ώς τότε ούτος τήν Ζητοΰσε μιά λύση πού θά Εσωζ- τήν κατάσταση καί θά ά—έτρετε τούς κινδύνους πού δ'έτρεχαν αύ τος καί οί όμόφυλοί τού Μά δέν τήν Εβρισκε. Τό μυαλό τού εΤχε γ!νει κουρκούτι Γιά μιά στιγμή σκεφθήκε ν" ά νηβή ττώς επερναν στ" άλήθεια χρι στιανόπθί,λο καί τά βάζανε βαρέλια, γιά νά τούς ττέρνουν τό αΐμα Πώς νά τό ίσχυοίζοταν ό μ»ς· αύτό, τήν στιγμή ττοΰ τό παιδϊ το εΤχαν κ Γ δλα μεταφέρει στήν Χάβρα κ|! αν δέν το εΐδαν θά τό εβλεπαν οί Ρωμηοί; "Επρ* πε νά βρή κατ' αλλο, μά τί; Κ οί ό χρόνος δέν τόν ϊπερνε Οί έ χ θροί ήτανε μττροστά τού κα'ι οί ττροθέσεις τους τού ήταν γνωστές Τό μόνο πού έκείνη τήν ώοα μπο ροϋσε νά κάνη, ήταν νά τούς άν τιμετωττίση μέ θράσος ΓΓ αύτό τούς φώναξε άττ ο την θέση του σύστη,ρά: — Πώς μττήκατε μέσα στήν Χά&ρα καί τί ζητάμε άπ' έμάς; — Μττήκααε μέ τόν «νταηλίκι- μος καί ζητάμε νά μάς παραδ* σετε τά τταιδιά πού έ'χετε γιά τό δαρέλι, τού άττάν—σε ό Μιχάλης Ο άρχιραβΐνος εκανε νόημο (Συνέχεια έκ τού ·,τιροηγοι;μένουΊ Τί(ν είδησιν ττερί είσβολής τών γεομαν'κών στρατευμάτων δι' άκη ρύκτου ττολέμου είς τόν Ελλη ι κόν εδαψος. ό Λαός τήν ϋττίΐδε.χθη μέ ττλήρη άταρ2ρξίαν Ουδείς έτρο μοκρατήβη Τουναντίον ή θέλησις ττάντων ν' άντ'σταθούν λυσσωδώς καΐ κατά τού νέθυ έχθρού εχαλυβ δώθη, αϊσθημα δέ φρενήιρους έ" βοισ'ασμοϋ έκυρίευσε τούς ιτανΐλ ληνας, άνυποιιονοθντας ν' ότνσμε τρηθ'ώσιν άμέσως μέ τόν άδικον ί ττιδρομέα, διά τόν όποίον ήσθά νοντο την έσχάτην ττεριφρόνησιν καΐ μΐσος άσττονδο·ν Είς δέ τόν έν Άλβαυία μαχόμε νον Ελληνικόν Στρατόν ή άναγγε λία τής αίφ'νιδιαστ'κής έττ'θέσ-εΗς τού ίπτούλου έχθροΰ προεκάλεσεν άτΓερίγρ(ΐτττον μανίαν Τό κΰμσ τής άγανακτήσεως ήτο τοιαύτης όριιής είς τά ήχίϊκά 'Όυ στήθη ώστε μέ συνεσφιγμένους τούς γρόν 8ους άνυττομόνιει νά έξοφλήση τό ταχύτεροΐν μέ τούς Ίταλούς διά ν' άναμετρηθή καί μέ τοϋς βαρβά ρους συμμάχους τι>ν
Ή άπσφασιστικότης τού Στρα
τού ήτο τεραιστία Είχεν άκλόνη
τον ττετΓθίθησΐν δτ' καί τσΰς Γερ
αανούς θά τούς ένίκα!
Οί θΐασύδε'λοι Ιταλοί έγκατε
στησαν έγγύς τών ττροκεχωρηιμέ
νων γραμμών μεγάφωνα καΐ γαυρί
ώντες μετέδιδον είς τούς "Ελλη
>ας στρατιώτας είδήσίΐς περΐ
γερμανικής είσβολής μέ δέκα Με
ραρχίας. αί όττοϊαι —ροήλαν-ον
νικηφόρως έντός τού 'Ελληνΐχηί
έδάφους, συνίστοον δέ είς αύτούς
ν άττορρίψωσ' τά διτλα των καΐ
νά τταροίδοθθΰν
Οί στρατιώται ύπεδέχοντο τάς
έκττομττάς αύτάς μέ εϊρων'κά σχύ
λια είς βάρος τών άν«νδρων Ίτα
λμν, μέ γέλθίτας άλλά καΐ μέ
άφθόνους πνροοολισμούς έναντι
όν των ίταλικών θέσεων
« Ανίκανοι νά νικήσουν τούς
"Ελληνας καί ύποιχωιρούντες πάν
τοτε ττρό τής φοβεράς λόγχης τω^
ΐξέ'Φραζον τήν χαράν τω* ττού ηλ
θον οί Γερμανοί νά τοΰς σώ
σοννΐ» Τοΐ-ουτοτρόττως έσχολίο.
ζον οί στρατιώται τού Άλβανΐκού
Μετώττου τάς άνακοι-νώσβΐς των ί
ταλικών μεγαφώνων-
Η διάταξις των Ελληνικών δυνά
μεων είς τά 'Ελληνοβουλγαρικά
σύνορα — Τά Όχυρά τής Α
Μακεδο.νίας κοί τής Δ Θρά-
κης
Ή Ελλάς ουδεμίαν έκτρέφουσα
κατακτητικήν 6λέψιν εναντίον των
γεΐτονικών της Κρατών, άλλά καί
όηΓθφασισαίνη νά διατηρήση την
έδαφικήν της άκεραιότητα άπαρα
βίαιστον ήσκησεν άττό τής έτταυρι
ον τίϊς μΐκροισιατΐκής καταστροφής
καί έντεΰθεν, έξωτερ'κήν ττολιτΐ.
κήν καθαρώς άμυντικήν· ήτις ττα
ρέμεινεν άναλλαίωτος καθ' δλην
τήν μέχρι τού νέον ττολέμου ττερ'
οδον, τταρά τάς έσωτ«ρικάς πολ(
τικάς καί πολιτε'ακάς άνωμαλίας
τής χώοας
Ή τοιαύτη έξοτερΐκή ττολιτική
ύπηγόρΐυσεν είς τό Γεν'κόν 'Ειτι
τελεϊον Στρατοΰ την ανάγκην νά
όργοί'ώση είς τα ττρός τήν Βονλ
γαρί«ν σύνορα γραμμήν αμύνης
άιχοιμένην άττό τού Τρΐ«θνοΰς ση
μείου επί τούς δρους Μττέλες κσι'
στό πλαΐνό τού 'Εβοαίο ν" άττομο
κ:ύνη τό ιταιδΐ κι' άττάντησε στίϊ
Μιχαλη ^ |
— Σάν νά μοΰ φΐχίνεται ττώς (
είσαι βλαμμένος Τί είναι αύτές
οί άηδίες ττού ιιοΰ λές "Εμείς π'
μαστε τίμΌΐ και φιλήσυχοι ανθρω
πό ι Δέν κάνουμε έγκλήματα |
Δέν σάς μοιάζουμε |
— Έκείνη τήν στιγμή τρείς τέσ
σαρες ραβϊνοι είχον ιτλησ'άσει τό
τταιδί, ενα δμοιρφο άγόρι, όλόπσ
χο καΐ μέ άαττρο δέ,ρμα, ώς 11
χρόνων καΐ τό τοαδούσαν γιά νά
τό κατε6άσαυν στά ύττόγεΐα τής
Χάβρας Έκεΐνο τό καημένο άντ'
στέκοτον δσο μποροΰσί καί στρ!/
κλιζε ^ ,
— "Επάνω τους τταιδιά, φώνο
ξε ό Μιχάλης Σώσατε τό πβ'δί-
Καί ρίχτηκε μαζί μέ τούς συ-1
τρό·φσυς τού ττρός τό μέρος ττοΰ
βοίσκοτθΛ· τό άθώο θΰμα τών Έ
6:αίων Έκ.εϊνοι &ν καί όττλισμέ
νοι· άκόμα ιιέ τα καντηλ£οια. τό
βάλανε στά τγόδια Τό τταιδι £μει
νέ μόνο Ό Πολύκαρπος τό πλτ
σίασε καί χα'ιδεύοντάς το, τού
εΤττε τουφερά:
__ Μη φθδάσαι ττιά Αύτοι οί
κστσοαμή.ο' δέν θά τολμήσουν
νά σο3 κάνουν κακό
Τό τταΐδϊ ά^αλύθηκε σέ λυγ-
μούς κι' εγίιρε τό κεφάλι. Κα!
"ότε εΤδχ μερικά ττράγμ-ατα ττού
τού κάνοτνιε έντύπωση Κάτω στό
δάιτεδο, ήτανε όιασκορττ'σιΐίνες
χ:ι;σές ίεοατΐκές στολές τού όμ
θο·?όξου κλήρον κι' άνάμεσά τους
μιά μητροτΓθλτική μίτρίχ
«Ποίος ξίρει άπό ττού τα κλέ
Φανε καΐ τα σκορττίσανε ετσ1 στό
στό ττάτωμα γιά νά έξευτελϊ
σοΐ'ν τήν θρησκείσ μας οί άν τί
χοιστο1» σκέφθηκε Μά ·^ ώρα δέν
ήτ^ν κατάλληλη ν' άσχοληθή μ
αύτό τό ζήτημα Έκεΐνο ττού έβισ
ζε ήταν νά βροΰν καί τό άλλο ττα'
δί άν ήταν άκόαη ζωντσνό κηΐ
νά τό σώσονν Στράφηκε στόν άρ
χιραδϊνο πού έξουθενωμένος με
ίιψ»μένα καί τά δύο τού χέρ α
στόν ούρπΛ'ό καΐ τα μάγουλά τού
ύγρά άττό τά δάκρυα. μουρμούοι
ζε μιά έβραίικια προσευχή στόν
Ίαχωβά
Ποΰ είναι τό άλλο ττα'δί; κα
κοΰιγε; τόν έρώτησε Μίλα γιοτί
άλλο ιω ς τώρα θά παραδώοης τή'
κολασμένη ψυχή σου στό Σατσνά
Καί ϋψωσε άπειλητικά καΐ άττο
ς-ασΐστικά τό μαχαίοι τού ττρός
τό στήθος τού Έβραίου
— Δέν έχομε αλλο, τού άπαν
τησε Αύτό κρατούσαμε Κι' 8χι
γ'ά τόν σκθττό ττού νομίζετε έσεΐς
,?<;.. _ Συνεχίζεται ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓ ΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡίθγ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΥΠΟΔΟΥΛΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΝΟΥ Πλήρης περιγραφή τής έπικϊ)ς μάχης τής Πίνδου μετα συντόμου έξιοεορήσεως δλοκλήρου τοθ πολέμου 1940-41. καταλήγσυσαν είς τό προγεφύρω μα τού Πυθίου, ένθα τά σύνορα Ελλάδος — Τουρκίας _- Βουλ Ι γαρίας "θττισθεν δέ ταύτης ώρ γ«νώθη είς τό αριστεράν δευτέ?« γοαμμή επί τών Κρουσίων όρέ Διελάβομεν ήδη δτι γραμμή ώ μυυτ'κή δέν ώργανώθη είς το ττρός Αλβανίαν σύνορα, διότι ή το άσήμαντος τταράγων ό Άλβα νικός Στρατάς, οϋτε δέ άνεμέ'ε το '^ υ—ό τών Ίταλών άκολουθη θεϊσα πολιτ'κή πρός την κατεύθυν σ'ν εκείνην· "Οχύρωσις δέ των ττρός την Γι οιγκοσλαβίαν καί Τουρκίαν 'Ελ ληνικών συνόρων ήτο π·εριττή ^πο λυΤέλεΐ« δεδομένου δτι μέ τάς δύο αύτάς χώρας ή Ελλάς συνεδεετο διά συμμαχικον καί φ'λικών δέ σμών· είλΐκρινών καΐ στε·ρεω~ά- των Άπέμενεν ή Βουλγαρία ό ά/ή συχος καΐ φιλόδοξος γεί1ων μέ τάς ττρός νότον καΐ δυσμάς 6λΓ ψεις, ήτο δέ φυσ'κόν εκείθεν % άναμένηται μο^ομερής, ή καί συ·' δεδυασμένη πρός Ίταλΐκη' δρσ σιν άλλαχοΰ έπ-ιθετική κατά τήί " Ελλάδος άττόττειρα Λόγω ελλείψεως έτταρκούς 6ά θους τοΰ έδάφους διά την όργά νωσιν διαδοχ'κών γραμμών άμυ ν·ης καί την έκτέλεσΓ' στρίΐτηγι κων μετακ'νήσεων ευρείας μορ φής ττρός αντιμετώπισιν π·ιθανη; δουλγαρικής έττΐθέσεως. ό—εφαο-ι σθη ή κατασκευή μόνιμον άχυρωμα τικών εργτ»ν. άλλαχοϋ μέν ένισχυ όντων την φυσικιην των όρέων όχύ ρωσιν, άλλαχοΰ δέ κ«θΐστ_ώντΜν τ ά εύαίσθητα έδαφικά σημεϊα ό χυ-χχ διά τής τέχνηις Ούτω, είς τό μεταξύ τών ποτα μών Άξΐού καί Στρυμώνος τμήιια τής μεβ'ορίου κατεσκευάσβησαν έκ δυσμών πρός ανατολάς πέντε Ό χιρά, υπό τάς όνομασίας: Ποττο τλίιβπσα — Ίστίμπεη — Κελκα γΐά__Άρτταλούκι κίΐ'ι Παληουρι ώνες Μεταξΰ Στρυμώνος καί Νέστου δώδεκα Όχυρά, τά: Ροΰπελ — Καιρατάς — Κάλλη — Πεοσέκ— Μτταμ-ά Ζώρα — Μαλιάγκα ■-- Περιθώρ1 — Παρτασούκα — Ντά σακλι — Λίσσε — Πυραμιδοειδές κσί Βώλαξ Μτεοξύ Νέ,στον καΐ Κουροΰ - τσάι τό "Οχυρόν 'Εχϊνος Ανατολικώς τού ουροΰ " τσάί καί είς τό δεξιό1 τής ττρός Κίρ τξαλη όδού ττερΐ τα 1 1 λιλιόμε'ρα βορείως τής Κτ>μοτΐνής. τό Όχυ
ρόν Νυμφαία
Νοτιοανατολ'κώς τού Όχυροΰ
Νι,μψαία κατεσκευάσθη τό περιφε
ρικόν ττρογιεφύρωιμα τής Άλεξαν
δ^θίττόλεως άνατττύγματος 50
ττερίτΓθυ χιλιομέτρων
Βορε'οονατολικώς, τέλος, τής
Αλεξάνδρου—όλεως· κατεσκευάσθη
τό Προγεφύρ»μ« τού Πυθίου, άνα
τττύγματος δώδεκα περίττου χιλι
ομέτρων, ούτινος τό άριστερόν &
κρον άρχεται άπό τού Διδυμοτεί
χου. Έν συνόλω είχον καταοτκευα
σθή 19 Όχυρά, ώργανώθηκαν δέ
δύο ττιρογεφυρώματο καί τό ττειρικε
χΓ'χχκωμένον στρατόττεδο' μετά
τού <( ρουρ ίου Θεσσαλονίκης Η όλη έργασία συνετελέσθη έντός τετρσετ!ας ττερίττου έδατα νήβησαν δέ δι* αύτή·ν τεραστία χρηιιοτικά πάσα, χωρΐς δμως νά προ·σ(τύγη ■' Χώοα είς έξωτερΐ-κόν δονεισμόν Τά "Ελληνινά Όχυρά έκρίθτο-αν β3Λδύτερον αφοΰ έδο κ'μάσθησσν έν τώ τγολέμω ώς άνω τερα καΐ των τή.ς ττερΐφήμου Γραμ μής Μαζινώ των Γάλλων· έφάμιλ λα δέ των έργων τής γβρμανικής Γραιιμής Ζίγκφριντ Πρό τού πολέμου ήτο ύποχρεω τική. άλλ' έβε«ρείτο καί ώς α- κρως τιμηΐΐκή, ή τοττοθιέτησις ε'κ τά Όχυρά διαδεχΐκώς όητάντων τώ* άξ'ωματικώ'/ τού πεζικού, α¬ νωτέρων καί κατωτέρω", μέ Τόν σκοττον νά έκμάθη δσον τό δυνσ τόν μεγαλύτερος άριθμός έξ αύ των τό' τρόττον ύττηρε-ήσεως των έν ττολέμω την εσωτερικήν τω^ι ύπηρεοίαν την τί,χνικήν καΐ τα κτικήν χρήσ'ν τού όπλισμού τω'-', κυρ'ώτατα δέ νά έθισθή είς τήν άτ μόσφαιραν τής υψίστου έθνικού έν δ αφέ.ροντος ό—οστολής των "Οττλα καί μηχανήματα ττυρός και μέσα συνδέσμου καί διαδιβά σεων, τα όττοία δέν ήτο δυνατόν νά ύπάρχουν έν άφθθΜΐα είς όλό κλήρος τόν έ-ν ειρήνη στριτόν. άλλ' έστω καί έν σμικοώ διά την έκτταίδευσ ν λόγω τής μεγίσ*ης δα—άνης. ήτις βά άττητεϊτο ττρός άγοοάν των, εΤχο^ τοποθετηθή καϊ ελειτούργουν είς τά Όχυρά, ϊΐδ ε·.εύοντο δ' είς την ύπηρεΤΓ,σίν των Άξιωματικοί καί όττλϊται Οί τελευταίαι ούτοι ττροσερχόαενο·. έξ δλιον των έπιστρατευτ>κών δι
αμε3·σμάτωυ τής χώρας άττεστέλ
λοντο κατ' έπιλογήν μεταξύ των
πρός εκπαίδευσιν καλουμέν»Λ· κλά
σετον, άιφοΰ υφίσταντο την άτομ
κην έττιθεώρησιν άπολυόμενοι δ'
έλόιμβανο,ι είδικά φύλλα -αρείας
ι>α ε" ΐττ'στοιαΤί,ύσει ύπηρετήσο
είς τα Όχυρά.
Μετά τήν εναρξιν το.2 'Ελλη.οί
ταλικ^3 -πολέμου, τό κέντρον τοΰ
6_άρους τής α,,υντΐκής διατάξεως
τής Χώοας μετετοπίσθη, ώς ήτο
Φ«τικόνι ε{ς τήν βορειοδυτικήν
Ελλάδα καΐ συν τή ττροόδω τών
έπιχειρήσειον παρέστη άνάγκη ι
ν2. Μανάδες καΐ ύλικά προορ^ζόμε
να διά την Μακεδονίαν καί Θρά
κην άττοσταλοϋν εις ένίοχυοιν τού
ιΐν Άλβανία Μετώπαυ
Είς την Στραηάν τής Κεντοι-
κής Μακεδενίος κ.αί Θρακης ττσρε
μειναν ττρός ΐτρούρησιν τής μεθο
ριου στοατεύματα συγκροτη9έντα
έξ έφέδρων όπλΐτών τταλαιοτέρων
κλάσεων μόνθΛ· δ' είς τά θχυρα
εκλήθησαν κανονικώς νά ΰπηιρίτη
σοιιν οί δι1 είδιχών ψύλλων πορεί'
άς έφωδιεσμένοι εφΐδροι άσχέτοος
τ.ϊς κλάσεως είς τήν όττοία' άιή
κον
Η Τουρκία επισήμως είχε δια
Γρηγόριος Νικολάου Όρφανί
δης Ιεροδ'άκσνΟς, άπό τά Ά-
λάτσατα Δίδαξε άπό τό 1898—
1905 ώς διευθυντής στήν Σχο
λή "Αλατσάτων, ό—ό τό 190ό—
1915 ώς καβγητής των ίερών στό
Λύκειον Γιαννίκη Σμύρνης καί ε¬
πί 14 έ'τη, ήτοι άττό τό 1908—
1922 καθηγητής στήν Εύαγγελ
κή Σχολή Σμύρνης. 'Εσφαγιάσθη
άττό τούς Τούρκους τό 1 ί)22) στή
Κο^αστροφή
Ξενοφών Λεωνίδα Δανος (1861
._;) Άττό τά Κοΐμητούρια τής
Επαρχίας 'Ανέων Καθηγητής
Δίδαξε επί 36 χρόνια. ήτο^ ά-
ττό τό 1886—1912 ώς διευ%ν
τής είς διάφορα έλληνικά σχο¬
λεΐα τού ύποδούλου 'Ελληνισμοΰ
Στό Άδραμύτΐο, στό Τσιφλίκ.ι
τού Άγιον Γεωργ ίου καί στόν
"Αγιον Ίωάννη Σμύρ'ης Άττό
τό 1912__1922 δίδαξε στή*
Εύαγγελΐκή Σχολή Σμύρνης
Εύστοάτιος Λονκά Ζαφειριά-
δης (1894—1924) Άπό ν Ά
δριανού-ολη. Δίδαξε 53 χρόνια
στήν Σ μύρνη ήτοι ά—ό τό 1869
εως 1914 Πέβανε στίς 12 2-24
Χοιράλαμττος Πσντελή Γιερός
(1883— 1971)' Άττό την Σ)ά·
μο. Άπόφθΐτος τής «Πυβαγορεί
ου» Σχολής Σάμου Δίδαξε ώς
δάσκαλος ο^ά "Αδανο άπό τό
1908—1914 Μετά εγ'νε καΐη-
τής Πανεπιστημίου Άθήνών Πέ
βάνε στίς 22 1.71
Γεώργιος Φωτ ίου Πά—αδό—ου
λος (1856—;) Παττά - δάσκαλος
άττό την Άργυρούττολη τού Πόν
του Άπόφο'τσς φροντιστηρίου
Τραπεζούντος Δίδαξε 40 χρό-
νισ σέ διάφορα σχολεΐα τής "Ε¬
παρχίας Χαλδίας, ήτοι άπό τό
1872—1912 στό Νίβαιν Χερ-
ροίανα. Τσαγήλ, "Αγ'ο "Ιωάν^η
καί άλλοΰ
Μιχαήλ Σάιββσ Πατταδό—ουλος
(1890__;)' Άττό την Κάβζα τού
Πόντον Τελείωσε τό «Τσινέκει-
ον» Γυμνάσιον Σαμψούντος Δ'ι-
δαξε στή'ν Σαμ|ιούντα άπό τό
1913—1919 Ζή στήν Καστοριώ
Θεόδωρος Ιωάννου Θεοφιλί
δης Δίδαξε άττό τό 1891—1896
στήν Σαμψοΰντα.
Σπυρίδων Κόντας Δίδαξε άττό
τό 1895—1897 στήν Καισάρεια·
Άριστομένης Πετσομότνος Ά¬
πό τήν Σάμο Φ'λόλογος Διευ-
&υ·ντής τοΰ έλληνιχ.οΰ σχολείου
Άδάν»ν όπτό τό 1910—1913.
Δημήτριος Σ^αύρου Ποιμενί-
δης (187Ο—1943)1 Άττόφοιτος
τής Μεγάλης τού Γένους Σχολής
Δίδαξε άττό τό 1892—1905 ώς
διευθυντής σέ διάφορα έλληνικά
σχολεΐα τών έτταρχιών Κα'σαρεί
ας· Ίκσνίου καί Άμασείας. Άττό
τό 1905—1913 δίδαξε στίιν Πό
λη, άττό ^ό 1913—1915 στά Ά-
δανα καί άττό τό 1915—1918
ώς καθηγητής - φιλόλογος στό
Γυμνάσιον Καισαρείας
Άδαμάυτος Σεραφείμ Σερα-
φείμ. Δίδαξε όπτό τό 1913—14
στήν "Αγκυυα· άττό τό 1914—
19 στήν "Εποορχία Δέρκ«ν, άττό
τό 1919___1920 στό 'Εσκί - Χε
χίρ· 1920—1921 στά Μάρμαοα
καί 1921·—-22 στήν Άπολλωνια
δα
Σταύρος Λαζάρου Λαζαρίδης
(1869—;). Δίδαξε άπό τό 1899
εως 1901 στόν Τσαρσαμπά, ά¬
ττό τό ΐ!)01—1905 στήν Τοκάτη
1905—11 στήν Άμισσό, 191Ί
ετος 1917 καί Τσαιρσαμπά καΐ
1913—Ί7 στήιν Άμισσό
Χαροολαμπος Ζαχαρίου Κιουλ-
λόγλου Ά— ό τό Ζ'νζιντερε
(1870—1944). Ά-όφοιτος τής
«Ροδοκανιακείου» ΙεραΠκής Σχο¬
λής τής Ανατολή ς Δίδαξε 30
χρόνισ σέ διάφορα κοΐνοτικά σλο
λεΐα τής "Επαρχίας Καισαρείας
καί στόν Κασαμπά Πέθανε στήν
Λάρισα τό 1943
Στό Ζινζίντερ.ε
κηρύξει, μόλις έξερράγη ό —όλε
μος δτι θά ανελάμβανεν αυτή διά
των στρατιωτικών της δυνάμεω-
νά ΰττερασττισθή τά ττρός Βουλγο
ρίαν σύΛ'ορα τής Ελλάδος είς πε
ρίτττωσιν ενδεχομένης άττειλής
Καί την υπόσχεσιν της αύτην ή
Τουρκία έτήρησε τότε τΐμίΜς( σ
τελέσασα είς τό νά στραφή ά—ε
ρίστταστος ή προθεσμια τού Γενι
νού Στρατηγε!ου είς τάς έν Άλ
βανία έτΓΐχειρήσε'ς.
Ή Βουλγβιρία τταρά τάς άρττθ!
κτικάς διαθέσεις της. έξηναγκάσ
6η είς άκινησίαν
*
Κατά τάς παραμονάς τής γερ
μοτνικής ε'σδολής είς την 'Ελλά
δα κοί άφοΰ ό κατά τής Γιονγκο
σλαδιας έξαπολυβείς -όλεμο-ς των
δ ά τού Τΰπου καΐ τών ραδιοφω
κ ΚΟΥΛΑΣ ΞΗΡΑΔΑΚη
κίας δ ί δόξαν:
Ά«αστάσΐος Αεβίδης, ^ *»«
ος σιτνέγραψε καί ίνα
τουρ.κι·κό χρήσ!μο λεξικο
Τσυρκόφωνους "Ελληνας
Χοράλ<ιμ-ος Αίγυτττιάδης η. θανε τό 1970. £ Γεώργιος Ήλιάδης. Γ«αργιο Πιλαλίδης, "Ιορδάνης Κΐουπίρο γλου, Ήιρακλής Παλάζογλοΐί ΧαράλαμτΓθς Μιτοσταντζόγΐη Άττόφοιτος Αμερικανικόν Κολι γίου Ταρσού. Διευβυν'ης ·0Ρ(ρα' νοτροφείου Ζινζίντερε· 4· ρα ετη (Άκολουθεΐ) ΚΩΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ. ·Ν|0. ΒΗ» Σμυρναϊκό αίσθηματικό μυθιστο- ρημα (Αθηνά, 1971) Βιβλιοπω- Αεϊο τής «ΕΣΤΙΑΣ» Τό πρώτο Μικρασιατικό μυβ, οτόρημα πού κυκλοφόρηοε, μετα τήν Καταστροφή τοϋ 22, ήταν η Νιόβη» τοϋ Κώστα Ζουμπουλιδιΐ Εδόθηκε άφοϋ έπαινέθηκε οτον φιλολογικό διαγωνισμό Ζηκάκη, 6 πό την κριτική Έπιτροπή Λοϊι 4. ποτελοϋσαν τρείς έΕαιρετικε·; μορφές τών ελληνικών γρομμπ των. Ο Παϋλος Νιρβάνας, 6 Ρη. γας Γκόλφης καΐ ό "Ηλίας Βου- τιερίδης (1924). Μέ τήν έπικείμενη συμπληρώση των 50 χρόνων άπό τήν Μικρά οιατική Καταστροφή, ό Μάγνης συγγραφέας έπραγματοποίηοε μια νέα έκδοση, άναθεωρημένη, κ,; «Νιόβης». Ό Ζουμπουλίδης έχει τυπώσσει έννιά λογοτεχνικό και πέντε έπιοτημονικά του έργα - μάλιστα τά ένα, «Σαβουάρ Βίθρ>
έχει ρεκόρ έκδόοεων γιατί δνδε
κα έκδόσεις του έΕαντλήθηκον
κα'ι τώρα τυπώθηκε γιά δωδεκάιη
φορά. Η καταγωγή τοϋ ουγγρα
φέα τού είναι άπό την Μαγνησία
κ.αί έΖησε τά όμορφα χρόνια τή:
Σμύρνης καί τά συνταρακτικά ε-
πεισόδια τοΰ Πολέμου και τή:
Καταστροφής. Ό τίτλος τοϋ μυ·
θιστορήματος — «Νιόβη» - βυ·
μίΖει δχι μόνο τόν γνωστό μυθο
την μάνα, πού τής έσκότωσαν τά
επτά παιδία της ό Απόλλων κ
«Ε
0
(ΤΙ
Μ
Κ
ιω·
«κ;
Η
"
Ε
Ιι»
την πάναγνη ύπόοταση και το
ΘΛι
. .. :ν ώς έτπκειμένην την
γερμανικήν δράσιν, αί κατά μή
κος των 'Ελληνοβοικλγαρΐκών συ
νίρω/ 'Ελληνικαί δυνάμεις εΐχο-'
κατανεμηθή ώς εξής:
1 Τά Όχυρά ήσαν έττανδρωμέ
να .μέ^ την ΤΓρο6λ«ττομέινην έν πολέ
μω σύνθεσιν των, άλλ' έκ των; άν
τ!&ε3οπΌρικών καί άντ'αρματ^κών
πυροβόλων μέρος είχεν ό—οσταλή
ε ς τόν στροΤόν Άλ-6αν!ας
2. Οί Συνοριακοί Τομεϊς καί Ύ
ποτομεϊς. οί ίπταγόμενοι είς τάς
Μεγάλας Μο^άδας Μ«.κεδονίας__
Οράκης καί €ίς τοώς όποίους ά
νήκθν διοικητικώς τά Όχυρά, δεν
ήσαν έν ττλήρει έμττολέμω σ'υνβέ-
σει, 6'ότΐ τταρ" ενίων έξ αυτών εί
χον ά-οσταλή είς τό Μέτωπον Άλ
6ανίας Τάγαατά τινα κα1 μέρος
τού ιτι.:3θ.6ολικοΰ των
3 Μεταξύ Άξιοΰ κ«ί Στρυμώ¬
νος, ήσαν τό Άπό—τασμα Κρου
σ.ων καί ή
XVIII
Μερα.ρχία -ε
ζ κου
4 Μεταξύ Στρυμώνος καί Νέ
στου, ήσαν αί ,Μερα,ρχία. χιν.
VII
«ι, ή Ταξιαρχία Νέστου
5 Δυτικώς τού Άξ,οϋ, είς την
γραμμήν: Κα,μακΤσαλάΛ' — Βερ
μ όν — Άλιάκμων ττοταμός ήσαν
αι Μεραρχίαι
XX,
Χ| | κ(,: χ)χ
Μηχανοκίνητος.
βερά τέλος, πού έρχεται μέτό"
τρομακτικό τερματισμό τής ^
μονος 2ωής κα! τής σϊγλης κ0'
τής ώραιότητος όλόκερηο πολιτει-
| άς - τής Σμύρνης - οτπνει θ°υ
μάσια τούς άνθρώπους τού καλί«
εκεΐνου καιροϋ Ό τρόποο 0(Ρ'
γήσεως τοϋ Κ. Ζουμπουλιδη, '«■
γραφί^ει Ζωντανά τά ά£έχα
περαομένα στήν Σμύρνη. οτι1
ΜαγνηοΙα, στό Χορόοκιοί κσί ο
γύρω περίχωρα. 'Αρκετάς Φ°Ρ
πιάνει άπό τό χέρι τόν Μ|ΚΙ>
οιάτη καί κάνουν μαΖί τό σερΥ''
ο" αύτά πού έχουν νά θυμί'°υ
Πού έχουν νά γνωρίσουν ο1"
νεώτερο πού γεννήθηκϊ έδω
έλκει την καταγωγή τού °"° τ
χώματα κεϊνα .. Στήν μικρ<""°' κή βιβλιογρατρία έχει την της ή .Νιόβη·. Καί Υ'Ο ^ ' στορία μας αποτελεί μιά "Ρ ρά. ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΠ 'ίΐι
ΒΡΟΑΗΨΕΙΣ - ΑΕΙΣΙΑΒ1Μ8ΝΙΙ1Ι
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΕΠΑΜ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΟΥ
Α'
ΔΕΙΣΙΛΑΙΜΟιΝΙΑΙ
Αί — ρολήψε'ς καί δεισιδαιμο
ίσι δεν είναι προνόμιον ή έλστ.
τωμα κανενός λοοοΰ, όπως καί
κανΐνα "Εθνος στόν κόσμο. οσο
ι|ΐηλή κσί άν είναι ή μο^φωτιχή
κσί τΓθλιτιστική τού οτόιθμη, δέν
εΤνοιι απηλλαγμένον άττό τό> έ'μ-
φυτον σέ κάβε άνθρωπον φόβον
το3 αγνώστου τού όποίου αίσ9ά
νετα1 την καταττίεση σέ κάθε τον
βήΊμα. Αύτη ή ροττή των άν8ρώ-
ττων πρός τα τταράλογα, τα ττα-
ρά φύσιν καΐ μυστηριακά εύρή-
ματα· εΤνβι «αθολ'κή κοΐ δια
τουτο, άνεξάρτητα ό—ό την δια¬
φοράν όνομάτων κσί αλλων λε-
τττομερειώνι είς την θυσίαν κα-
θόλθυ δέν δΐοοφέρονν αί ττρολή-
ψεις καΐ αί δεισιδα'μονίαι των
αρχαίον καί συγχρόνων λαών,
κατοίκων των πλέον μεμαχρι»σμέ
νων άττ' αλλήλων χωρών
Οί Άργυροι—ολϊτες διεκρίνον-
το δια την γόνΐμον φαντασίαν
των "Ενσς θι/μοσοφος συμττολί-
της μας· γνωστός διά τό σκω-
τττ'κόν τού πνεϋμα, μάς ελεγε
μυθομανεΐς καί —ατρίδα της
Μυθολογίας» ώνόμοοζε την Άργυ
ρούττολι'ν.
Άληθινά όσον ή ζο*ή μας ήτο
τττωχική. άντίβετα, τόσο ττλού-
σια ήτο καί γόνιμη σέ ψαντα·
ο-τικές —ορείες ή —βρΐΊτλάνηση τοθ
ττνεύματος είς την σφαίραν τοι"
φαντα«ΓΤ|κο0 καί ύττερφυσικοΰ. ή
τρομάρα δέ τών νέων άττό άφηγη
σεις διά μάγισσες· φαντάσματα,
στοιχειά χορτλάιχς (βρυκόλα
κες) δέν έ'μο'αζε μ! καμμ,'ά ίχλ
λη της ψυχής άναστάτωση
Στοΐθερα ήτο ή ττίστις τών κα
τοί'κων 8λ«ν των ήλικιών, άρ¬
θρων καί γυναικών, ότι «Άραττ»,
κ'" «έικεϊν —ού εΐν άττ' έμας καλ
λίαν» μέ εύφημισμούς, ώς ού¬
τος· έκολάκευαν τα πονη>ρά αύτά
δαιμόν'α για νά μή κακοττοιήσουν
έκείνους ττ ού συΐναντοϋσαν τα
ξωτικά) 'Επ·ίστευαν δτι ήσαν
αύτά δντα ύττοίρκτά. μά καΐ έ-
κείνοι πού θεωροΰσαν γελοϊα φαι
δρολογήματακ, δύσκολα μένσνε
ψύχρα'μοι ττερνώντας νυχτ<ι άττό νΓκροταφεϊο τουρκικο ή βρύση ή μαγαράν (τρύ—α καί σπηλΐ-ά μ ε ταλλείου), δττον ή τταράδοσις ά ττό μάνα σέ παιδί διέσωσε τό θρύλο. —ώς έ'βγαιναν χορτλάχ, Ι- χόρευαν μάγισσες —ού έίτρυγαν «6α βίτς» (είδος ποντιακής μαμα. λίνκας) καί ό άρά—ς έ'τταιρνε ψυ- χές! Ενθυμούμαι γυναϊκες τής γε·ιτονιάς μόν —ί|ί» ώρκίζοντοον δτι είδον μέ τα μάτΌ τους αύτά τα ξωτικά, καί ττεριέγραφαν τάς συνθήκας τής συναντήσεως των. Οί 6ρυκάλακες τών τουρκικών νέ κροταφείων £καναν τούς νυκτερι νούς τους ττεριττάτους σέ μορφή ζώων' σκύλσυ, γάτας ή κατσί κάς! Ή Σιατίνα, 90 χρσνη γρηά, τότε τΓθύ την ακουα· έλεγεν δτι μ'ά χε4»ωνιάτΐικη νύχτα ό ττεθε- ρός της άκονσε γαυγ ίσματα στή·" ττόρτα Άνοιξε καί εΐδε έ'να ο- μορφο σκυλΐ ττού τουρτούριζε ά¬ ττό τό κιρύο Τό ττήρε μέσα, τό £■ δεσε μέ ενα λουρί καί τό ε'δαλε στό κιελλάρι. Κατά τα ξημερώ- ματα άκσύσανε κά-ττοιθν Θόρυβον, μά δέν εδωσ<χν σημασίαν καί τ0 ττρωΐ. σάν άνοιξαν τό κελλάρι, ενός ττεβαμένος ήταν έκεί ξοττλ» μένος μέ τό λουρΐ στό λα'μό! ΤΗ ταν βρνκόλακσς. ττου —αγιδευμέ- νος στό χιριστιανικό σπίτι δέ^ μπόρεσε νά έττιστρ.έψη στό κιβου ρι τού πρίν ξημβρώση καί έμει¬ νεν έκεϊ. ξα-ττλωμένο τττώμα! Άλλη βθχρονη, τή Κοπούρ, ή Μαγδάλα· σνγγενής μου, · ά- ςρηγεϊτο τή'ν τΓερΐττέτε'α τής ττε- Θεράς της 8·,^ 20 έτών νεόνυμ ΨΠ' πήγε νύχτα γιά νερό, «σ Άμανάτ το ττεγάδι», οί μάισσες έ'στησαν χορό κάτ« στήν κσρυ- διά τοΰ Καζαντζή καί εΐχαν γά μο Την αρτταξαν τή νοβιρή νυφΠ καί την εσνραν στόν έξωφρεν'κά χορό τους. Παραξενεύτηικϊν ή 20 χρονη κοπέλλα σάν είδεν δτι ή νύφη των ξ«τικών φοροθσε τα δι κά της «τ1 αναλαγάδια» (την τσικχλέτα), —ου ιτρϊν τρ«ίς μήνες δίττλ«σεν ίδιοχείρως καί ϋκλεισε μέσα στό ννφικό της κα»υδένιο σεντοΰκΐ Σάν ήλθεν ή »Ρ« το° φαγητοϋ, τήν κάθισαν μαζί τους οί μά,σσες καί αρχισαν νά τρώ νέ τό «χαβίτς» Η εξυττντ, κοττέλ λα, χωρίς νά την άντιληφθο*)Λ ττηρε στό δάχτνλό της χαβίτς καί πασάλειψε μιά γωνά τής ζου ττούνας ττσύ φοροΰσεν ή νύφη "Ο ταν τό γλέντ1 των ν*εράϊδ«ν ετε¬ λείωσεν, σβύσοίνε ξαφν'κά οί λαμ πάδες καΐ ή νεόνυμ<)>η τού Κσ-
ττοΰρ 6ρέθηκε μόνη στήν 6ρύση με
την στάμνα στό χέρι Πήρε νερό
καί γΰρισε στό σττίτ1. Τα —ρωΐ
άνιοιξε τό σεντοθκ,ι τοιΰ ρουχισμοΰ
της καΐ εντρομη εΐδε τήν «δα-
χτυλέαν» «τό χαβίτς» σήν μου-
γαοέν τό νυφικό· την ζουττουναν
Γενική ήτο ή κατόπτληξ'ς· έ'λε
γεν ή Μαγδάλα Εκλήθη ό ττα-
ττάς, σεβάσμ'ος γέρσντας· έκα¬
μεν άγιασμόν, έξώρκ^σε τα κακά
ττνεύματα καΐ σι/νεβούλευσε τίς
«κοδέο—οινες» νά έ'χου-ν εΐκόνα,
σταύρον καί «Παν<χγίας δάκρυα» άνάμεσα στόν ροτιχισμόν τους· χαί κάθε φοράν —ρίν κλείσοκν τί» σεντοΰικι νά τό στσυιρώνουν μέ τήν κόψη της δεξιθς τταλάμης Αύτη ή συνήθεια καΐ ό τρόττος έξαρκΐσμοΰ τών δαιμονίων έττέ- ζηκτε καΐ συχνά εβλεττα την μά¬ να μ ου νά σταυρώνη τό σκρϊνο της. ΟΙ έττ'ζώντες μβτά την άνταλλα κήν τών ττληθυοημών Άργυρουπο- λΐτα1· ενθυμούνται κοντά στά αλ λα καΐ τό «Τσιφτέ ττογαρήν» Δύο δίδυμοι σωλήνες, διαμέτρου 60 έκα^οστών έκαστος, έξέττεμ- πον τό αφθονο, όλοκάθαρο καί κρνο νερό ττοΰ εβγ<χινε άττό τα εγκατα τής γής Η βρύση ήτον χτισμένη στά ριζά ενός τοι/ρ- κ'κιοΰ άρχιοντΐκοΰ "Αγνωστη ή- ταν ή μάνα τού νίιρού ττοίι ερρε εν άεν^άως είς την ιδίαν ττάντο- τε ποσότητα «αί ύδοοδοτοθσε την μικτην ένορίαν Τούρκων καί "Ελλήνων καί ολόκληρον την ά γοράν τής "Αργυρονττόλεως Φτωχές ήσαν οί έλλην'κές οΐ- κογένειες τής συνοικίας. Μία 4- ττό αύτές καί ή Καμττουρίνο· χή ρα ιιέ τέσσαρες θι/γατέρες αΎ&· μες συνεκέντρωνε ττολλές γειτό- νισσες τίς νύχτες τού χειμώνα καΐ γίνονταν —ολλές κουβέ^τες γιά φαντάσματα καΐ ξωτικά Παι δι 7__8 έτών σννώδευα την μά να μου σ' αύτά τα νυχτέρια Καί άνδοες ττολλοί, μέ ττρώτον καί καλύτερον τ&ν έττ^στάτην τού γει τονικού στό Τσιφτέ μττογαρήν ΠαρθεναγωγείοΐΛ, —αραδέχονταν ότι ύττερφυσικά καί άνεξηγητα φα'νόμενα έλάμβανον χώραν, κρό το; ήκούοντο καΐ άναλαμτταΐ φοι- τος έφαίνοντο είς τό θεοσκότεινο ύττόγειον τοθ Παρθεναγωγείοκ Ή τταιδ'κή φαντασία έττηρεάζε- το σέ τέτοιον βαθμό. ώστε καί την ήμέρα ακόμη< μέ τόν ήλιο· ά ττέφευγη να —εράσω μόνος άττό την άγορά. Γε'νική ήτο ή €ρήμη· 8τι τό με¬ σονύκτιον τής Π'ρωτοχρον'άς οί βρύσες γιά ενα λετττόν σταμα- τούν υά τρέχουν, άλλά μόνον &- γιο1 ιδνθρωττοι καί άγνές κόρίς εΐναι οί τι/χεροί νά "ίδουν τό φαι νόμενον ΕΤχε γ!νει άτταράβατον έ'θιμον στήν Άργυρονπολΐν «τή πεγαδή τό καλεντίασμαν» (Συνεχίζετ«ι) Τό Έλληνικό Άοτυνομικό Μυθιστόρημα ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ 28ον "Αντρες μέ βαρεία, κοΛορραμέ να παλτά Γυναΐκες μέ άκριβές γοΰνες καί όμορψες μττότες Γι' αύτό τα ττόδ'α μου ήτανε ττάντα ττσγωμένα Τα ταξίδια χρειάζον τα ι τα κατάλληλα έφόδ'α "Α11 δέν τβχε'ς καλλίτερα νά μην ξε- κινάς. "Ενα ζενγάρι μ—ότες, ή- ταν έκεΐνο ττού μουλειπε! Μά, μττοροΰσα ν' αγοράσω τώρα· οτν ήθελα! ΕΤχα τό τσ£κ! Χαμογέλασα χαρούμενα σ' αύ¬ τη τη σκέψη κυττάζοντας μιά κο ττέλλα «οντόχονδρη, ττοίίμπα'νε έ κείνη τή στιγμή στό ξένοδοχεϊο Γέλασε κΓ «ύτή ξαφν'ασμένη κι' έτρεξε πρός τό μέρος μου Πρί" φτάσει κοντά μου, τή γνώρ'σα Ήταν ή Πάτρα! Την ττρωτοεΐδα στό ττροξενεϊο τού Καναιδά, στην Άθήνα. Άτό τότε σι/ναντιόμαστε κόθε τόσο Ό Ί'διος άγώινας μάς έ'δενε Πή- γαινιε στό λίοντρεαλ στήν Πά'- Τρεμένη άδελφή της Σκεφτόμα- στε νά φυγουμε μ«ζί μά, μιά (ι νωμαλία στά χαρτιά της την κ,ρά τησε ττίσω λίγβς μέρες. Άγκαλιαστήκαμε μέ μεγάλη χά 'ρά καί ο-υγκί'νηση Έ-τΐτέλους! "Εβλεττα κάπσιον ττου γνώρ'ζε τό σττίτι μου, τή μητέρα μου! — Εϊμαι ΐαρρωστη, δυό μέοεο τώρα! μοΰ εΐπε μόλις συνήλθα με άττό τήν εΰχάριστη έ'κττληξη Πηγά νά άττοχαιρετήσω τή θεία μου στά Μελίσσια, καί κρύωο-α Μ' ετπασε μεγάλος ττνρετός Σή μερά· ττροτοί) ξεκινήο-ουμε άττό τό 'Ελλην'κό, έ'νοΐο»θα καλά Μά ό ττόνος τού χωρισμοθ μ' εκανπ τττώμοι Λιττοθύμησα δυό φορές στό όερο—λάνο! Ό γιατρός ττού μ" έξετασε έδώ στό άε,ρΰδρόμιο εΐττε δτι χρειάζουμα1 άνόπταυση Γι' αύτό μέ στείλανε σέ τοΰτο -'ό ξένοδοχεϊο. ©ά μείνω μέχρι^τΐς έφτά τό βράδτ/ Στΐς όχτώ φεύ- Τί)ς ΑΓΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΓ γει τό άερο—λάνο γ'ά τό ΜονΤρ£ άλ "Εκλαιγε ΕΙδα ένα καμαριέρη νά μάς κκττάζει «ρατώντας τή 6ο λίτσ<ι της Την ε'πΐασα άττό τό μττράτσο καί την βοιτθησα νά ττρο χωρήση Φτάσαμε στήν «ί—οδο- χή». Ό καμαρ'έοης κάτι εΤπε σί μιά άττό τίς κοπέλλες τής ύττη ρε.σΊαί; καΐ τής εδωσε ενα χαρτί 'Εκείνη εβγαλε ενα κλειδί άττό τό ταμττλώ Τό εΐδα νά τό ττα«Γΐ νέ ι κοΐ νά προχώρει. Δέν κουνή θηκα Γύρ'σε καί μάς φώναξε τόν ττλησίασα βιαστικά — Δέν ΰττόγραψε άκόμα στό 61 βλίο ή φίλη μοί» — Μόνο αιια μέ^ουνε νύχτα οί ττελάΤες ΰπογράς>ουνε!
Ή καρδιά μου σταμάτησε Ό
νοϋς μου ετρεξε στό δολοηόνο
'Άν δέν εΐχε ϋπογράψει κι' αυ
τος; "Αν είχε ερθε1 μόνο γιά λ!
γες ώρες, άττό καίτοι α αλλη ττο-
λιτεία τής "Αγγλίας; Δέ θά 6-
ττήιρχε κανενα ϊχνος οπ' τό ττέρα
σιιά τού'
Φτάσαμε στό τέταρτο ιτάτωιμίΐ
Μέσα στό δωμάτ>ο μάς ΰττοδέχτη
κε εν·α μττουκίτο ρόζ γλαδιόλες!
Πόσο δίκ'ο εΐχε ό ίδιότροττος Ίρ
λοΛ'δός! Δ!νάνε ζωντάνια στό ιτε
θαμένο χρώμα τού χαλιοΰ καί
στί μοιηΛά σκο·3ρα επιπλα. Καΐ
οί άσττοες τουλίττες θά ταίρια-
ζαν άκόαα π!ό ομορφα Μά δέ
μττορούσα νά ζήσω κείνη τή λι-
γοστή ψυχική ευχαριστήση Ό
νοΰς μου στρ'φογύριζε σ' αΰτά
ττού μ' έ'ττνιγαν "Εττρεττε νά ""ττ
μάθε1 ό Ρόλαντ|
Κ Γ οί ώρες κυλούσανε μέσα αί
ττένθιμη άγωνία. Η Πάτρα ψην6
τανε στόν ττνρετό καΐ μ' ενοιωθε
σάν σανίδα σωτηρίας "Αν ή τύ
χη δέν μάς ξοονάδενε( θϋμε^ε ξε·
χασμένη μΐσα σ' έ»εϊνο τό δίο-
μάτιο τού σιωτΓηλοΰ ξενοδοχείου·
(Συεχίζεται)
ΙΠΝΙΚ01821: Ένα 6ι6λίο πού αί
προδιαθπίΐ καλά τό έξύφυλλό τού
'Υπ»ρχουν —ολλά ττράγματα
στή ζωή' ττού ή έμφάνισή τουτ,
τα κάνει έλ,ακχτικά καϊ άγαπη-
τά (έξα'ρώ μέ τόν άρισμό μου
αύτό δτι ττοιρνθγρ«φικό!) Μέ
την καλή σημασία, λοιπόν, τού
όρου τό ϊδιο παρατηοοΰμε καΐ
στά 6ι6λ!α! Ή καλή καί φιλό
τεχνη έ,μφάνιση τοΰ έξωφύλλου
καί ή ώραία έκτύπωση έ^ός 6ι-
6λιου ιτροδιαβέτει ευμενώς τόν
άναγνώστη.
Άτομΐκά, κάτι τέτοιο αϊσθά·-
θηκα, μόλις ελαδα τό τελευ'αϊο
βιβλίο τής κ Καλλιόπης Κολιο-
ττούλου - Γρίδα «Ίωνικό, 1821»
Διότι τό 6ι6λίο αύτό έ'χει ενα
έντυττωσιοκό έξώφυλλο ■—συμ€ολι
κό· καθώς —αρατηιρεΐ ό κ Δημ
Άρχιγέντ>ς σέ ττρόσφατο κρ'τικό
άρθρο τοι> Τόσο έντυπωσΐακό
μάλιστα καΐ τόσο όπτλά ΰττοβλη-
τικό. πού ώς σύλληψη καί έκτέ
λεση είναι άξιο θαυμασμόν και
έπαίνου
Άλλά δέν εΐνιαι μόνο τό έξώ
φυλλο τού διβλίου τής κ Γρί&α
άξιο θουμοσμοϋ καΐ έ~αίνου' εί¬
ναι καί αΰτό τουτο τό 6ι&λίο
της σάν ίδέα —σύλληψη —έκτέ
λεση —μορφή. Είναι ενα 6ι6λίο
άξιο μελέτης καί ·η·ρασσχή.ς "Ενα
6 ιβλίο ιτρωτότυ—ο, ττοϋ δέν κου.
ράζει άλλά διδόοσκει καί δυνκτ
μκνε1 τό Μικρασ'ατικό 'Ελλην'χό
φοόνηαα καί στούς άγνοοθντας
"ι ττροσέφερε ό 'Εληνισμός ού¬
τος στήν ύττόθεση τού Μεγάλου
ΞεσηκωμοΟ τοΰ Γένους άττό τόν
δισβάστακτο τουρκικό ζυγό
Μέ τό ϊδιο σχεδόν βέμα έ'χει
άσχοληιδή καΐ ό μεγάλος άνδρας
τής Σμύρνης, ό σοψός Χρ Σολο
μωνίδης, τότε ττοϋ μάς χάρισε
τό ώραΐο τού βιδλίο «Σμυρναίκο
τοίτττυχο» Άλλά ή κ Κολ>οττου
λου - Γρίδα, δόκιμος —'ά χειρ'
στής τού ««αλάμου, ποωτοτυττεϊ·
ακολουθούσα ευα αλλου εϊδους
τρόπον συγγραφής: τις «άριθμη
μένες σελίδες»!
"Ετσι άπό τίς «άριθμημένες
αύτές σελίδες» ξεπηδά μιά όλό-
κληρη έπική έττοχή. πού άφορφ
τήν συμβολή τής Ίωνίας στό
1821
ΚυοιαρχεΓ, βεβαία σ' αύτό τό
ή,ρωϊκό Άιβαλί, η καλυτέρα οί
ΚυδωνΊες καί λ'γώτερο ·^ Σμύρ¬
νη Μά τί σηααίνει. Ίων'κό είναι
τό «τταρών» στήν ψωνή τοΰ Γέ¬
νους. 6έν είναι τοττικό.
Α
Άληθινά. πιρέττεί νά 6ρέθηκε
σέ πολύ καλές στιγμές ·πνευμα-
τ^κής δημιουργίας ή κ Κολ'ο-
π·ουλου - Γρίβα. γιά νά τράψη
ενα τόσο άόραΐο βιβλίο, πού φω-
τίζει ϊσως αγνωστες σέ ττολλούς
σελίδες τής συμβολής τού άλυ-
τρώτου 'Ελληνισμού τής Μικρά -
σίας στόν Μεγάλο Άγώνα τοΰ
1821
Τό δτι δέ ή συγγραφεύς μνημο
νεύει στόν πρόλογό της τά όνό-
ματα αύτών πού στάθτ»καν ή πή
γή τής £μττνεύσεώς της καί τή^
πραγματοποιήσεως τοϋ πόβου
της νά συγγράψε1 ενα ένδιοφέ
ρον 6ι&λίο, αύτό τήν τιμφ ίδ'αί-
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦«
σάν ττνειιιματικόν ανθρωτιβ
τιμςχ την ττροσφορά αΰτών ττοΰ
καΐ δείχνει τό ττόσο ξέρίι νά έκ-
έδωσσν καί δίνουν φώς σ' ο,τ·
τό Μικρασιατ'κό άττό ίστορικτς
πλευράς
Άττό τον διαλεχτό δ'ανοητή
καί καλλιτέχνη. τόν ί.ττιστήμονσ
κ Δημ Άρχιγένη, μσθαίνουμε
ότι ή κ. Κολιο— ο·ύλθυ - Γρίβα εΐ-
ν<ιι ττρόεδϊος της Ένώσεως Νέ«^ Λογοτεχνών. . *** ΑύΤό σηιιαίνει δτι ή κ Κολ'ο ττοΰλου - Γρίβα άνήικιει στήν νέα γενιά &ραι εχει μττροστά της ιτολλά χρόνια καί άρκετές προ οτττικές Γευτήκαμε άρκετά τού λογοτε- χνικοΰ της ταιλέντου (ττρώτα μέ τό «©ι/μάσα'» καί τύιΐα μέ τό «Ίων'κό 1821») Εττομένος μττο ροϋμε νά τής άττει/9ύνωμε δύο εύχές: Ή ττρώτη εΤνίΐ' νά τύχ»·, τού σχετικοΰ βρσβείου τής 'Ε- στίας Νέας Σμύρνης γιά τό λσμ τγρό «Ίωνικό 18?-1» της καί ή άλλη νά συνεχίση μέ τόν ϊδιο ρυ θμό, μέ τό ϊδιο κέφι καΐ τόν ϊδιο ττάντα ζήλο, νά διασαλττίζη τήν άγάπη της στά ίερά καΐ αί- ματοττότιστα έκεΐνια χώματα τής γής τών γονέων της. Ο κόττος της δέν ττρόκε'τα1 νά πάη χαμέ" νος, ή δέ -π-ροσττάβειά της χωρίς άντίκρυσμα. "θσοι άγαττοΰν τό έ'ργο της καί ϊχουν έμττιστοσύ'η στό ταλέντο της, άλλά καί δλοι οί Μιχρασιάτες· θά τήν τταρακο- λουθοθν Τό άξίζει ι ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τού "Εθνικοϋ Όργανισμοϋ Έλληνικής Χειροτεχνίας ενέκρινε τήν διά¬ θεσιν πιστώσεως διά τήν προμή¬ θειαν χαρακτηριστικών χειροτε- χνημάτων καί καλλιτεχνικοϋ χαρα¬ κτήρος αντικείμενον διοτεχνίας και λαικής τέχνης, τά όποϊα θά προληβούν — πρός διαφήμισιν τής συγχρόνου προόδου κα'ι τών άΕιολόγων έπιτευγμάτων τοϋ κλά δου τούτου τής έλληνικής παρα- γωγής — επί τή εύκαιρία διαφό¬ ρων συναφών πρωτοβουλίαν άνά ιό εξωτερικόν και συγκεκριμέ¬ νως: Είς διεθνή φιλανθρωπικόν εκ¬ δήλωσιν έν Καιρώ, όργανουμέ- νην υπό τών έν Αιγύπτω ξένων πρεσβειώ. Είς έορταστικήν συγ¬ κέντρωσιν τών στρατιωτικών ακο¬ λούθων τών έν Βόννη τής Δ Γερμαίας Εένων πρεσβειών Εις έπίδειΕιν έλληνικής μόδας γουνο- ρικών έν τώ Εενοδοχείω τοΰ ογ- ρολιμένος τής Φραγκφούρτης ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ — Ταξιάρχου Π.Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ- ΠΙΝΔΟΣ ΛΑ.ΚΑΤΑΠΛΗΚΓΙΚΚΕ ΠΛΟΚΗ2: ΪΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ " . " ■ ■ ι Ι ΘΗΣΑΥΡΟί ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ '.Από τό άριστούρ^ημα τοΰ ΧΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: . ■ . Ό ΔΐΛΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ» ' ΣΚΛΑΒ' 418ο ν Ό Μιχάλης καί οί σύντροψοί τού, σέρνον'τ<ις τόν 'Ε6ραΐο( φ'ά σανε ώς την ττόρτα τής Χάβρας — "Ελα ΓΌχαυντή. εΐττε έττ'τα κτικά καΐ έντονα· ό Μιχάλης στόν 'Εβραϊο Χτύπησε την ττόρτα καΐ ττ.ρόσεξε μή μάς καιρφώσης, γιατί νά τό ξέρεις Ό ιτρώτος —ου 9ά ττεθάνη θά εΐσοιι έσύ Καί τοϋ άκούμπησε στήν πλατή τό μαχαι ρ' τού. Ό 'Εβραΐος τρέ,μο/ντας άπό τόν φόβο τού ξεροκατά— ιε καΐ άμίλη τος χτύττησε μέ την γροβιά τού. συνιθηματικά τρίίς φορές τήν ττόρ τα. Στό μεταξυ κολλήσανε την ττλά τη τους στάν τοΐχο οί άλλο1 τέσ σαρίς Ρωμηοί Πέρασαν κάμττοσες στιγμές, «1 ώι|ες γιά δλους Καί γτά τόν 'Εβραΐο Μά κανένας δέν άττάντη σε άπό τό έσωτερικό τής Χάβρας. — Ξαναχτύττα Μττοχώρη, ττρό σταξε τόν Ραδ'ινο ό Μιχάλης 'Εκεΐνος, ϋποταγμένος —ιά στή μοΐ,χι. τού, χτύττησε ττάλι τήν ττόρ τα Πιό δυνατά καί ττιό έπίμοΛα τά,ιρσ Άμέσως μ'ά φωνή άκούστηκε άττό μέσα καΐ σέ λίγο ή ττόρτα μισάνοιξε κι' ενα κτφάλι ττρόβα λε Εΐδε τόν 'Εβραϊο καΐ τόν έρώτησε: — 'Εσϋ εΐσαι Ά6εσ«ΐλώμ; — Άφοϋ μέ βλέττεις, τοΰ ο πάντησε ό αλλος — Πέοασε γρήγορα, τοΌ εΐττε ούτος ττοΰ ανοιξε μή μάς πάρε. κανένα μάτ' «αί χαθήκαμε Μέ μ'ά δυνατή σττρωξιά τοϋ Μι χόλη, ό ΡαβΪΌς βρέθηκε μέσα στήν Χάδρα — Όχι, ενα, μά δέκα μάτια σέ ε!δαν καΐ δέκα αύτιά σέ Ιϊίκου σαν κΐκοΰργε άττάντησε στόν Έ βραίο ό Μιχάλης καί μιτήκί νι' αύτός μέσα στό κτίριο. Πίσω τού μέ ύψωμένα μαχαιρια «μττουκάρα νέ» καί οί σύντροφοί τού Ο Έβραϊθς ττού ανοιξε τή ττόρ τα τα εχασε γιά μ^ στιγιιή. Εκανε δμως κοκράγιο καί τρέ χο'-τας πρός τό έσωτερικό τοΰ ναού άρχισε νά ψωνάζη: — Βοηθεία άδέρφια βοήθε ιι, πλάκωσαν οί σταυρωμένοι Προδο σία — Σφάξετον, μην τόν λυπάσαι μττρέ Μιχάλη φναξε' ό Πολύκαρ- ττος. 'Εγώ κρατάω τόν όίλλο Καί πηδώντας άπάνω τού σάν οϊλου ρος τόν αρτταξε άπό τόν λαιμό μέ τό σιδερένιο Τθυ χέρι Άπό τό βάθος τής Χάβρας, ξε πετάχτηκαν άγρ εμένοι καμμιά δέ καττενταριά ραβίνοι, μ' έπ'κεφαλής τόν Άρχΐροο6Τνο όπλισμένοι μέ μπρούτζινα καντηλέρ'ο καί ρίχτη καν σοτΰς είσβολεΐς. μ' σγριες φωνές* 'Όταν δμως εΐδαν στά χέ ριά τους νά λάμττουιν οί λάιιες τών μαχο'Ρ'ών κιρατήθηκαν σ' ά πόσταση άττό τούς Ρωμηοϋς σάν νά κόλλησαΤ τα —όδιά τους στίς μαρμαρένιες τγλάκες τού δο—έ- δου. "Ο άρχιρσ6ΐνος μέτρησε τούς έχβρούς τού· μέ τό δλέ,μμα Κοτό λα6ε τόν σκοπό τους καΐί κυριολε τκικά άνσστατώθηκε. "Ηξερε κα λά ττώς άν τό μεγάλο καί φρικτό μυσΓικό τών Έ6ραίων έ'φτανε ως τ' αύτιά τού Σουλτάνον, θά εχο νε τό κιεφάλ1 τού 'Εκτός αυτού θά κινδύνευαν καί οί Εβραϊοι τής Τουρκίοτς, πού οί Ρωμηοί θό ξεσηκώνονταν καί θά ζητοΰσαν ά πό τόν Πβτισάχ νά τούς τιμωρή ση γιά την ατταίσια πράξη του<- ττου ώς τότε ούτος τήν Ζητοΰσε μιά λύση πού θά Εσωζ- τήν κατάσταση καί θά ά—έτρετε τούς κινδύνους πού δ'έτρεχαν αύ τος καί οί όμόφυλοί τού Μά δέν τήν Εβρισκε. Τό μυαλό τού εΤχε γ!νει κουρκούτι Γιά μιά στιγμή σκεφθήκε ν" ά νηβή ττώς επερναν στ" άλήθεια χρι στιανόπθί,λο καί τά βάζανε βαρέλια, γιά νά τούς ττέρνουν τό αΐμα Πώς νά τό ίσχυοίζοταν ό μ»ς· αύτό, τήν στιγμή ττοΰ τό παιδϊ το εΤχαν κ Γ δλα μεταφέρει στήν Χάβρα κ|! αν δέν το εΐδαν θά τό εβλεπαν οί Ρωμηοί; "Επρ* πε νά βρή κατ' αλλο, μά τί; Κ οί ό χρόνος δέν τόν ϊπερνε Οί έ χ θροί ήτανε μττροστά τού κα'ι οί ττροθέσεις τους τού ήταν γνωστές Τό μόνο πού έκείνη τήν ώοα μπο ροϋσε νά κάνη, ήταν νά τούς άν τιμετωττίση μέ θράσος ΓΓ αύτό τούς φώναξε άττ ο την θέση του σύστη,ρά: — Πώς μττήκατε μέσα στήν Χά&ρα καί τί ζητάμε άπ' έμάς; — Μττήκααε μέ τόν «νταηλίκι- μος καί ζητάμε νά μάς παραδ* σετε τά τταιδιά πού έ'χετε γιά τό δαρέλι, τού άττάν—σε ό Μιχάλης Ο άρχιραβΐνος εκανε νόημο (Συνέχεια έκ τού ·,τιροηγοι;μένουΊ Τί(ν είδησιν ττερί είσβολής τών γεομαν'κών στρατευμάτων δι' άκη ρύκτου ττολέμου είς τόν Ελλη ι κόν εδαψος. ό Λαός τήν ϋττίΐδε.χθη μέ ττλήρη άταρ2ρξίαν Ουδείς έτρο μοκρατήβη Τουναντίον ή θέλησις ττάντων ν' άντ'σταθούν λυσσωδώς καΐ κατά τού νέθυ έχθρού εχαλυβ δώθη, αϊσθημα δέ φρενήιρους έ" βοισ'ασμοϋ έκυρίευσε τούς ιτανΐλ ληνας, άνυποιιονοθντας ν' ότνσμε τρηθ'ώσιν άμέσως μέ τόν άδικον ί ττιδρομέα, διά τόν όποίον ήσθά νοντο την έσχάτην ττεριφρόνησιν καΐ μΐσος άσττονδο·ν Είς δέ τόν έν Άλβαυία μαχόμε νον Ελληνικόν Στρατόν ή άναγγε λία τής αίφ'νιδιαστ'κής έττ'θέσ-εΗς τού ίπτούλου έχθροΰ προεκάλεσεν άτΓερίγρ(ΐτττον μανίαν Τό κΰμσ τής άγανακτήσεως ήτο τοιαύτης όριιής είς τά ήχίϊκά 'Όυ στήθη ώστε μέ συνεσφιγμένους τούς γρόν 8ους άνυττομόνιει νά έξοφλήση τό ταχύτεροΐν μέ τούς Ίταλούς διά ν' άναμετρηθή καί μέ τοϋς βαρβά ρους συμμάχους τι>ν
Ή άπσφασιστικότης τού Στρα
τού ήτο τεραιστία Είχεν άκλόνη
τον ττετΓθίθησΐν δτ' καί τσΰς Γερ
αανούς θά τούς ένίκα!
Οί θΐασύδε'λοι Ιταλοί έγκατε
στησαν έγγύς τών ττροκεχωρηιμέ
νων γραμμών μεγάφωνα καΐ γαυρί
ώντες μετέδιδον είς τούς "Ελλη
>ας στρατιώτας είδήσίΐς περΐ
γερμανικής είσβολής μέ δέκα Με
ραρχίας. αί όττοϊαι —ροήλαν-ον
νικηφόρως έντός τού 'Ελληνΐχηί
έδάφους, συνίστοον δέ είς αύτούς
ν άττορρίψωσ' τά διτλα των καΐ
νά τταροίδοθθΰν
Οί στρατιώται ύπεδέχοντο τάς
έκττομττάς αύτάς μέ εϊρων'κά σχύ
λια είς βάρος τών άν«νδρων Ίτα
λμν, μέ γέλθίτας άλλά καΐ μέ
άφθόνους πνροοολισμούς έναντι
όν των ίταλικών θέσεων
« Ανίκανοι νά νικήσουν τούς
"Ελληνας καί ύποιχωιρούντες πάν
τοτε ττρό τής φοβεράς λόγχης τω^
ΐξέ'Φραζον τήν χαράν τω* ττού ηλ
θον οί Γερμανοί νά τοΰς σώ
σοννΐ» Τοΐ-ουτοτρόττως έσχολίο.
ζον οί στρατιώται τού Άλβανΐκού
Μετώττου τάς άνακοι-νώσβΐς των ί
ταλικών μεγαφώνων-
Η διάταξις των Ελληνικών δυνά
μεων είς τά 'Ελληνοβουλγαρικά
σύνορα — Τά Όχυρά τής Α
Μακεδο.νίας κοί τής Δ Θρά-
κης
Ή Ελλάς ουδεμίαν έκτρέφουσα
κατακτητικήν 6λέψιν εναντίον των
γεΐτονικών της Κρατών, άλλά καί
όηΓθφασισαίνη νά διατηρήση την
έδαφικήν της άκεραιότητα άπαρα
βίαιστον ήσκησεν άττό τής έτταυρι
ον τίϊς μΐκροισιατΐκής καταστροφής
καί έντεΰθεν, έξωτερ'κήν ττολιτΐ.
κήν καθαρώς άμυντικήν· ήτις ττα
ρέμεινεν άναλλαίωτος καθ' δλην
τήν μέχρι τού νέον ττολέμου ττερ'
οδον, τταρά τάς έσωτ«ρικάς πολ(
τικάς καί πολιτε'ακάς άνωμαλίας
τής χώοας
Ή τοιαύτη έξοτερΐκή ττολιτική
ύπηγόρΐυσεν είς τό Γεν'κόν 'Ειτι
τελεϊον Στρατοΰ την ανάγκην νά
όργοί'ώση είς τα ττρός τήν Βονλ
γαρί«ν σύνορα γραμμήν αμύνης
άιχοιμένην άττό τού Τρΐ«θνοΰς ση
μείου επί τούς δρους Μττέλες κσι'
στό πλαΐνό τού 'Εβοαίο ν" άττομο
κ:ύνη τό ιταιδΐ κι' άττάντησε στίϊ
Μιχαλη ^ |
— Σάν νά μοΰ φΐχίνεται ττώς (
είσαι βλαμμένος Τί είναι αύτές
οί άηδίες ττού ιιοΰ λές "Εμείς π'
μαστε τίμΌΐ και φιλήσυχοι ανθρω
πό ι Δέν κάνουμε έγκλήματα |
Δέν σάς μοιάζουμε |
— Έκείνη τήν στιγμή τρείς τέσ
σαρες ραβϊνοι είχον ιτλησ'άσει τό
τταιδί, ενα δμοιρφο άγόρι, όλόπσ
χο καΐ μέ άαττρο δέ,ρμα, ώς 11
χρόνων καΐ τό τοαδούσαν γιά νά
τό κατε6άσαυν στά ύττόγεΐα τής
Χάβρας Έκεΐνο τό καημένο άντ'
στέκοτον δσο μποροΰσί καί στρ!/
κλιζε ^ ,
— "Επάνω τους τταιδιά, φώνο
ξε ό Μιχάλης Σώσατε τό πβ'δί-
Καί ρίχτηκε μαζί μέ τούς συ-1
τρό·φσυς τού ττρός τό μέρος ττοΰ
βοίσκοτθΛ· τό άθώο θΰμα τών Έ
6:αίων Έκ.εϊνοι &ν καί όττλισμέ
νοι· άκόμα ιιέ τα καντηλ£οια. τό
βάλανε στά τγόδια Τό τταιδι £μει
νέ μόνο Ό Πολύκαρπος τό πλτ
σίασε καί χα'ιδεύοντάς το, τού
εΤττε τουφερά:
__ Μη φθδάσαι ττιά Αύτοι οί
κστσοαμή.ο' δέν θά τολμήσουν
νά σο3 κάνουν κακό
Τό τταΐδϊ ά^αλύθηκε σέ λυγ-
μούς κι' εγίιρε τό κεφάλι. Κα!
"ότε εΤδχ μερικά ττράγμ-ατα ττού
τού κάνοτνιε έντύπωση Κάτω στό
δάιτεδο, ήτανε όιασκορττ'σιΐίνες
χ:ι;σές ίεοατΐκές στολές τού όμ
θο·?όξου κλήρον κι' άνάμεσά τους
μιά μητροτΓθλτική μίτρίχ
«Ποίος ξίρει άπό ττού τα κλέ
Φανε καΐ τα σκορττίσανε ετσ1 στό
στό ττάτωμα γιά νά έξευτελϊ
σοΐ'ν τήν θρησκείσ μας οί άν τί
χοιστο1» σκέφθηκε Μά ·^ ώρα δέν
ήτ^ν κατάλληλη ν' άσχοληθή μ
αύτό τό ζήτημα Έκεΐνο ττού έβισ
ζε ήταν νά βροΰν καί τό άλλο ττα'
δί άν ήταν άκόαη ζωντσνό κηΐ
νά τό σώσονν Στράφηκε στόν άρ
χιραδϊνο πού έξουθενωμένος με
ίιψ»μένα καί τά δύο τού χέρ α
στόν ούρπΛ'ό καΐ τα μάγουλά τού
ύγρά άττό τά δάκρυα. μουρμούοι
ζε μιά έβραίικια προσευχή στόν
Ίαχωβά
Ποΰ είναι τό άλλο ττα'δί; κα
κοΰιγε; τόν έρώτησε Μίλα γιοτί
άλλο ιω ς τώρα θά παραδώοης τή'
κολασμένη ψυχή σου στό Σατσνά
Καί ϋψωσε άπειλητικά καΐ άττο
ς-ασΐστικά τό μαχαίοι τού ττρός
τό στήθος τού Έβραίου
— Δέν έχομε αλλο, τού άπαν
τησε Αύτό κρατούσαμε Κι' 8χι
γ'ά τόν σκθττό ττού νομίζετε έσεΐς
,?<;.. _ Συνεχίζεται ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓ ΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡίθγ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΥΠΟΔΟΥΛΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΝΟΥ Πλήρης περιγραφή τής έπικϊ)ς μάχης τής Πίνδου μετα συντόμου έξιοεορήσεως δλοκλήρου τοθ πολέμου 1940-41. καταλήγσυσαν είς τό προγεφύρω μα τού Πυθίου, ένθα τά σύνορα Ελλάδος — Τουρκίας _- Βουλ Ι γαρίας "θττισθεν δέ ταύτης ώρ γ«νώθη είς τό αριστεράν δευτέ?« γοαμμή επί τών Κρουσίων όρέ Διελάβομεν ήδη δτι γραμμή ώ μυυτ'κή δέν ώργανώθη είς το ττρός Αλβανίαν σύνορα, διότι ή το άσήμαντος τταράγων ό Άλβα νικός Στρατάς, οϋτε δέ άνεμέ'ε το '^ υ—ό τών Ίταλών άκολουθη θεϊσα πολιτ'κή πρός την κατεύθυν σ'ν εκείνην· "Οχύρωσις δέ των ττρός την Γι οιγκοσλαβίαν καί Τουρκίαν 'Ελ ληνικών συνόρων ήτο π·εριττή ^πο λυΤέλεΐ« δεδομένου δτι μέ τάς δύο αύτάς χώρας ή Ελλάς συνεδεετο διά συμμαχικον καί φ'λικών δέ σμών· είλΐκρινών καΐ στε·ρεω~ά- των Άπέμενεν ή Βουλγαρία ό ά/ή συχος καΐ φιλόδοξος γεί1ων μέ τάς ττρός νότον καΐ δυσμάς 6λΓ ψεις, ήτο δέ φυσ'κόν εκείθεν % άναμένηται μο^ομερής, ή καί συ·' δεδυασμένη πρός Ίταλΐκη' δρσ σιν άλλαχοΰ έπ-ιθετική κατά τήί " Ελλάδος άττόττειρα Λόγω ελλείψεως έτταρκούς 6ά θους τοΰ έδάφους διά την όργά νωσιν διαδοχ'κών γραμμών άμυ ν·ης καί την έκτέλεσΓ' στρίΐτηγι κων μετακ'νήσεων ευρείας μορ φής ττρός αντιμετώπισιν π·ιθανη; δουλγαρικής έττΐθέσεως. ό—εφαο-ι σθη ή κατασκευή μόνιμον άχυρωμα τικών εργτ»ν. άλλαχοϋ μέν ένισχυ όντων την φυσικιην των όρέων όχύ ρωσιν, άλλαχοΰ δέ κ«θΐστ_ώντΜν τ ά εύαίσθητα έδαφικά σημεϊα ό χυ-χχ διά τής τέχνηις Ούτω, είς τό μεταξύ τών ποτα μών Άξΐού καί Στρυμώνος τμήιια τής μεβ'ορίου κατεσκευάσβησαν έκ δυσμών πρός ανατολάς πέντε Ό χιρά, υπό τάς όνομασίας: Ποττο τλίιβπσα — Ίστίμπεη — Κελκα γΐά__Άρτταλούκι κίΐ'ι Παληουρι ώνες Μεταξΰ Στρυμώνος καί Νέστου δώδεκα Όχυρά, τά: Ροΰπελ — Καιρατάς — Κάλλη — Πεοσέκ— Μτταμ-ά Ζώρα — Μαλιάγκα ■-- Περιθώρ1 — Παρτασούκα — Ντά σακλι — Λίσσε — Πυραμιδοειδές κσί Βώλαξ Μτεοξύ Νέ,στον καΐ Κουροΰ - τσάι τό "Οχυρόν 'Εχϊνος Ανατολικώς τού ουροΰ " τσάί καί είς τό δεξιό1 τής ττρός Κίρ τξαλη όδού ττερΐ τα 1 1 λιλιόμε'ρα βορείως τής Κτ>μοτΐνής. τό Όχυ
ρόν Νυμφαία
Νοτιοανατολ'κώς τού Όχυροΰ
Νι,μψαία κατεσκευάσθη τό περιφε
ρικόν ττρογιεφύρωιμα τής Άλεξαν
δ^θίττόλεως άνατττύγματος 50
ττερίτΓθυ χιλιομέτρων
Βορε'οονατολικώς, τέλος, τής
Αλεξάνδρου—όλεως· κατεσκευάσθη
τό Προγεφύρ»μ« τού Πυθίου, άνα
τττύγματος δώδεκα περίττου χιλι
ομέτρων, ούτινος τό άριστερόν &
κρον άρχεται άπό τού Διδυμοτεί
χου. Έν συνόλω είχον καταοτκευα
σθή 19 Όχυρά, ώργανώθηκαν δέ
δύο ττιρογεφυρώματο καί τό ττειρικε
χΓ'χχκωμένον στρατόττεδο' μετά
τού <( ρουρ ίου Θεσσαλονίκης Η όλη έργασία συνετελέσθη έντός τετρσετ!ας ττερίττου έδατα νήβησαν δέ δι* αύτή·ν τεραστία χρηιιοτικά πάσα, χωρΐς δμως νά προ·σ(τύγη ■' Χώοα είς έξωτερΐ-κόν δονεισμόν Τά "Ελληνινά Όχυρά έκρίθτο-αν β3Λδύτερον αφοΰ έδο κ'μάσθησσν έν τώ τγολέμω ώς άνω τερα καΐ των τή.ς ττερΐφήμου Γραμ μής Μαζινώ των Γάλλων· έφάμιλ λα δέ των έργων τής γβρμανικής Γραιιμής Ζίγκφριντ Πρό τού πολέμου ήτο ύποχρεω τική. άλλ' έβε«ρείτο καί ώς α- κρως τιμηΐΐκή, ή τοττοθιέτησις ε'κ τά Όχυρά διαδεχΐκώς όητάντων τώ* άξ'ωματικώ'/ τού πεζικού, α¬ νωτέρων καί κατωτέρω", μέ Τόν σκοττον νά έκμάθη δσον τό δυνσ τόν μεγαλύτερος άριθμός έξ αύ των τό' τρόττον ύττηρε-ήσεως των έν ττολέμω την εσωτερικήν τω^ι ύπηρεοίαν την τί,χνικήν καΐ τα κτικήν χρήσ'ν τού όπλισμού τω'-', κυρ'ώτατα δέ νά έθισθή είς τήν άτ μόσφαιραν τής υψίστου έθνικού έν δ αφέ.ροντος ό—οστολής των "Οττλα καί μηχανήματα ττυρός και μέσα συνδέσμου καί διαδιβά σεων, τα όττοία δέν ήτο δυνατόν νά ύπάρχουν έν άφθθΜΐα είς όλό κλήρος τόν έ-ν ειρήνη στριτόν. άλλ' έστω καί έν σμικοώ διά την έκτταίδευσ ν λόγω τής μεγίσ*ης δα—άνης. ήτις βά άττητεϊτο ττρός άγοοάν των, εΤχο^ τοποθετηθή καϊ ελειτούργουν είς τά Όχυρά, ϊΐδ ε·.εύοντο δ' είς την ύπηρεΤΓ,σίν των Άξιωματικοί καί όττλϊται Οί τελευταίαι ούτοι ττροσερχόαενο·. έξ δλιον των έπιστρατευτ>κών δι
αμε3·σμάτωυ τής χώρας άττεστέλ
λοντο κατ' έπιλογήν μεταξύ των
πρός εκπαίδευσιν καλουμέν»Λ· κλά
σετον, άιφοΰ υφίσταντο την άτομ
κην έττιθεώρησιν άπολυόμενοι δ'
έλόιμβανο,ι είδικά φύλλα -αρείας
ι>α ε" ΐττ'στοιαΤί,ύσει ύπηρετήσο
είς τα Όχυρά.
Μετά τήν εναρξιν το.2 'Ελλη.οί
ταλικ^3 -πολέμου, τό κέντρον τοΰ
6_άρους τής α,,υντΐκής διατάξεως
τής Χώοας μετετοπίσθη, ώς ήτο
Φ«τικόνι ε{ς τήν βορειοδυτικήν
Ελλάδα καΐ συν τή ττροόδω τών
έπιχειρήσειον παρέστη άνάγκη ι
ν2. Μανάδες καΐ ύλικά προορ^ζόμε
να διά την Μακεδονίαν καί Θρά
κην άττοσταλοϋν εις ένίοχυοιν τού
ιΐν Άλβανία Μετώπαυ
Είς την Στραηάν τής Κεντοι-
κής Μακεδενίος κ.αί Θρακης ττσρε
μειναν ττρός ΐτρούρησιν τής μεθο
ριου στοατεύματα συγκροτη9έντα
έξ έφέδρων όπλΐτών τταλαιοτέρων
κλάσεων μόνθΛ· δ' είς τά θχυρα
εκλήθησαν κανονικώς νά ΰπηιρίτη
σοιιν οί δι1 είδιχών ψύλλων πορεί'
άς έφωδιεσμένοι εφΐδροι άσχέτοος
τ.ϊς κλάσεως είς τήν όττοία' άιή
κον
Η Τουρκία επισήμως είχε δια
Γρηγόριος Νικολάου Όρφανί
δης Ιεροδ'άκσνΟς, άπό τά Ά-
λάτσατα Δίδαξε άπό τό 1898—
1905 ώς διευθυντής στήν Σχο
λή "Αλατσάτων, ό—ό τό 190ό—
1915 ώς καβγητής των ίερών στό
Λύκειον Γιαννίκη Σμύρνης καί ε¬
πί 14 έ'τη, ήτοι άττό τό 1908—
1922 καθηγητής στήν Εύαγγελ
κή Σχολή Σμύρνης. 'Εσφαγιάσθη
άττό τούς Τούρκους τό 1 ί)22) στή
Κο^αστροφή
Ξενοφών Λεωνίδα Δανος (1861
._;) Άττό τά Κοΐμητούρια τής
Επαρχίας 'Ανέων Καθηγητής
Δίδαξε επί 36 χρόνια. ήτο^ ά-
ττό τό 1886—1912 ώς διευ%ν
τής είς διάφορα έλληνικά σχο¬
λεΐα τού ύποδούλου 'Ελληνισμοΰ
Στό Άδραμύτΐο, στό Τσιφλίκ.ι
τού Άγιον Γεωργ ίου καί στόν
"Αγιον Ίωάννη Σμύρ'ης Άττό
τό 1912__1922 δίδαξε στή*
Εύαγγελΐκή Σχολή Σμύρνης
Εύστοάτιος Λονκά Ζαφειριά-
δης (1894—1924) Άπό ν Ά
δριανού-ολη. Δίδαξε 53 χρόνια
στήν Σ μύρνη ήτοι ά—ό τό 1869
εως 1914 Πέβανε στίς 12 2-24
Χοιράλαμττος Πσντελή Γιερός
(1883— 1971)' Άττό την Σ)ά·
μο. Άπόφθΐτος τής «Πυβαγορεί
ου» Σχολής Σάμου Δίδαξε ώς
δάσκαλος ο^ά "Αδανο άπό τό
1908—1914 Μετά εγ'νε καΐη-
τής Πανεπιστημίου Άθήνών Πέ
βάνε στίς 22 1.71
Γεώργιος Φωτ ίου Πά—αδό—ου
λος (1856—;) Παττά - δάσκαλος
άττό την Άργυρούττολη τού Πόν
του Άπόφο'τσς φροντιστηρίου
Τραπεζούντος Δίδαξε 40 χρό-
νισ σέ διάφορα σχολεΐα τής "Ε¬
παρχίας Χαλδίας, ήτοι άπό τό
1872—1912 στό Νίβαιν Χερ-
ροίανα. Τσαγήλ, "Αγ'ο "Ιωάν^η
καί άλλοΰ
Μιχαήλ Σάιββσ Πατταδό—ουλος
(1890__;)' Άττό την Κάβζα τού
Πόντον Τελείωσε τό «Τσινέκει-
ον» Γυμνάσιον Σαμψούντος Δ'ι-
δαξε στή'ν Σαμ|ιούντα άπό τό
1913—1919 Ζή στήν Καστοριώ
Θεόδωρος Ιωάννου Θεοφιλί
δης Δίδαξε άττό τό 1891—1896
στήν Σαμψοΰντα.
Σπυρίδων Κόντας Δίδαξε άττό
τό 1895—1897 στήν Καισάρεια·
Άριστομένης Πετσομότνος Ά¬
πό τήν Σάμο Φ'λόλογος Διευ-
&υ·ντής τοΰ έλληνιχ.οΰ σχολείου
Άδάν»ν όπτό τό 1910—1913.
Δημήτριος Σ^αύρου Ποιμενί-
δης (187Ο—1943)1 Άττόφοιτος
τής Μεγάλης τού Γένους Σχολής
Δίδαξε άττό τό 1892—1905 ώς
διευθυντής σέ διάφορα έλληνικά
σχολεΐα τών έτταρχιών Κα'σαρεί
ας· Ίκσνίου καί Άμασείας. Άττό
τό 1905—1913 δίδαξε στίιν Πό
λη, άττό ^ό 1913—1915 στά Ά-
δανα καί άττό τό 1915—1918
ώς καθηγητής - φιλόλογος στό
Γυμνάσιον Καισαρείας
Άδαμάυτος Σεραφείμ Σερα-
φείμ. Δίδαξε όπτό τό 1913—14
στήν "Αγκυυα· άττό τό 1914—
19 στήν "Εποορχία Δέρκ«ν, άττό
τό 1919___1920 στό 'Εσκί - Χε
χίρ· 1920—1921 στά Μάρμαοα
καί 1921·—-22 στήν Άπολλωνια
δα
Σταύρος Λαζάρου Λαζαρίδης
(1869—;). Δίδαξε άπό τό 1899
εως 1901 στόν Τσαρσαμπά, ά¬
ττό τό ΐ!)01—1905 στήν Τοκάτη
1905—11 στήν Άμισσό, 191Ί
ετος 1917 καί Τσαιρσαμπά καΐ
1913—Ί7 στήιν Άμισσό
Χαροολαμπος Ζαχαρίου Κιουλ-
λόγλου Ά— ό τό Ζ'νζιντερε
(1870—1944). Ά-όφοιτος τής
«Ροδοκανιακείου» ΙεραΠκής Σχο¬
λής τής Ανατολή ς Δίδαξε 30
χρόνισ σέ διάφορα κοΐνοτικά σλο
λεΐα τής "Επαρχίας Καισαρείας
καί στόν Κασαμπά Πέθανε στήν
Λάρισα τό 1943
Στό Ζινζίντερ.ε
κηρύξει, μόλις έξερράγη ό —όλε
μος δτι θά ανελάμβανεν αυτή διά
των στρατιωτικών της δυνάμεω-
νά ΰττερασττισθή τά ττρός Βουλγο
ρίαν σύΛ'ορα τής Ελλάδος είς πε
ρίτττωσιν ενδεχομένης άττειλής
Καί την υπόσχεσιν της αύτην ή
Τουρκία έτήρησε τότε τΐμίΜς( σ
τελέσασα είς τό νά στραφή ά—ε
ρίστταστος ή προθεσμια τού Γενι
νού Στρατηγε!ου είς τάς έν Άλ
βανία έτΓΐχειρήσε'ς.
Ή Βουλγβιρία τταρά τάς άρττθ!
κτικάς διαθέσεις της. έξηναγκάσ
6η είς άκινησίαν
*
Κατά τάς παραμονάς τής γερ
μοτνικής ε'σδολής είς την 'Ελλά
δα κοί άφοΰ ό κατά τής Γιονγκο
σλαδιας έξαπολυβείς -όλεμο-ς των
δ ά τού Τΰπου καΐ τών ραδιοφω
κ ΚΟΥΛΑΣ ΞΗΡΑΔΑΚη
κίας δ ί δόξαν:
Ά«αστάσΐος Αεβίδης, ^ *»«
ος σιτνέγραψε καί ίνα
τουρ.κι·κό χρήσ!μο λεξικο
Τσυρκόφωνους "Ελληνας
Χοράλ<ιμ-ος Αίγυτττιάδης η. θανε τό 1970. £ Γεώργιος Ήλιάδης. Γ«αργιο Πιλαλίδης, "Ιορδάνης Κΐουπίρο γλου, Ήιρακλής Παλάζογλοΐί ΧαράλαμτΓθς Μιτοσταντζόγΐη Άττόφοιτος Αμερικανικόν Κολι γίου Ταρσού. Διευβυν'ης ·0Ρ(ρα' νοτροφείου Ζινζίντερε· 4· ρα ετη (Άκολουθεΐ) ΚΩΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ. ·Ν|0. ΒΗ» Σμυρναϊκό αίσθηματικό μυθιστο- ρημα (Αθηνά, 1971) Βιβλιοπω- Αεϊο τής «ΕΣΤΙΑΣ» Τό πρώτο Μικρασιατικό μυβ, οτόρημα πού κυκλοφόρηοε, μετα τήν Καταστροφή τοϋ 22, ήταν η Νιόβη» τοϋ Κώστα Ζουμπουλιδιΐ Εδόθηκε άφοϋ έπαινέθηκε οτον φιλολογικό διαγωνισμό Ζηκάκη, 6 πό την κριτική Έπιτροπή Λοϊι 4. ποτελοϋσαν τρείς έΕαιρετικε·; μορφές τών ελληνικών γρομμπ των. Ο Παϋλος Νιρβάνας, 6 Ρη. γας Γκόλφης καΐ ό "Ηλίας Βου- τιερίδης (1924). Μέ τήν έπικείμενη συμπληρώση των 50 χρόνων άπό τήν Μικρά οιατική Καταστροφή, ό Μάγνης συγγραφέας έπραγματοποίηοε μια νέα έκδοση, άναθεωρημένη, κ,; «Νιόβης». Ό Ζουμπουλίδης έχει τυπώσσει έννιά λογοτεχνικό και πέντε έπιοτημονικά του έργα - μάλιστα τά ένα, «Σαβουάρ Βίθρ>
έχει ρεκόρ έκδόοεων γιατί δνδε
κα έκδόσεις του έΕαντλήθηκον
κα'ι τώρα τυπώθηκε γιά δωδεκάιη
φορά. Η καταγωγή τοϋ ουγγρα
φέα τού είναι άπό την Μαγνησία
κ.αί έΖησε τά όμορφα χρόνια τή:
Σμύρνης καί τά συνταρακτικά ε-
πεισόδια τοΰ Πολέμου και τή:
Καταστροφής. Ό τίτλος τοϋ μυ·
θιστορήματος — «Νιόβη» - βυ·
μίΖει δχι μόνο τόν γνωστό μυθο
την μάνα, πού τής έσκότωσαν τά
επτά παιδία της ό Απόλλων κ
«Ε
0
(ΤΙ
Μ
Κ
ιω·
«κ;
Η
"
Ε
Ιι»
την πάναγνη ύπόοταση και το
ΘΛι
. .. :ν ώς έτπκειμένην την
γερμανικήν δράσιν, αί κατά μή
κος των 'Ελληνοβοικλγαρΐκών συ
νίρω/ 'Ελληνικαί δυνάμεις εΐχο-'
κατανεμηθή ώς εξής:
1 Τά Όχυρά ήσαν έττανδρωμέ
να .μέ^ την ΤΓρο6λ«ττομέινην έν πολέ
μω σύνθεσιν των, άλλ' έκ των; άν
τ!&ε3οπΌρικών καί άντ'αρματ^κών
πυροβόλων μέρος είχεν ό—οσταλή
ε ς τόν στροΤόν Άλ-6αν!ας
2. Οί Συνοριακοί Τομεϊς καί Ύ
ποτομεϊς. οί ίπταγόμενοι είς τάς
Μεγάλας Μο^άδας Μ«.κεδονίας__
Οράκης καί €ίς τοώς όποίους ά
νήκθν διοικητικώς τά Όχυρά, δεν
ήσαν έν ττλήρει έμττολέμω σ'υνβέ-
σει, 6'ότΐ τταρ" ενίων έξ αυτών εί
χον ά-οσταλή είς τό Μέτωπον Άλ
6ανίας Τάγαατά τινα κα1 μέρος
τού ιτι.:3θ.6ολικοΰ των
3 Μεταξύ Άξιοΰ κ«ί Στρυμώ¬
νος, ήσαν τό Άπό—τασμα Κρου
σ.ων καί ή
XVIII
Μερα.ρχία -ε
ζ κου
4 Μεταξύ Στρυμώνος καί Νέ
στου, ήσαν αί ,Μερα,ρχία. χιν.
VII
«ι, ή Ταξιαρχία Νέστου
5 Δυτικώς τού Άξ,οϋ, είς την
γραμμήν: Κα,μακΤσαλάΛ' — Βερ
μ όν — Άλιάκμων ττοταμός ήσαν
αι Μεραρχίαι
XX,
Χ| | κ(,: χ)χ
Μηχανοκίνητος.
βερά τέλος, πού έρχεται μέτό"
τρομακτικό τερματισμό τής ^
μονος 2ωής κα! τής σϊγλης κ0'
τής ώραιότητος όλόκερηο πολιτει-
| άς - τής Σμύρνης - οτπνει θ°υ
μάσια τούς άνθρώπους τού καλί«
εκεΐνου καιροϋ Ό τρόποο 0(Ρ'
γήσεως τοϋ Κ. Ζουμπουλιδη, '«■
γραφί^ει Ζωντανά τά ά£έχα
περαομένα στήν Σμύρνη. οτι1
ΜαγνηοΙα, στό Χορόοκιοί κσί ο
γύρω περίχωρα. 'Αρκετάς Φ°Ρ
πιάνει άπό τό χέρι τόν Μ|ΚΙ>
οιάτη καί κάνουν μαΖί τό σερΥ''
ο" αύτά πού έχουν νά θυμί'°υ
Πού έχουν νά γνωρίσουν ο1"
νεώτερο πού γεννήθηκϊ έδω
έλκει την καταγωγή τού °"° τ
χώματα κεϊνα .. Στήν μικρ<""°' κή βιβλιογρατρία έχει την της ή .Νιόβη·. Καί Υ'Ο ^ ' στορία μας αποτελεί μιά "Ρ ρά. ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΠ 'ίΐι
ΑΙ ΒΙΟΜΗΧβΝΙΚΑ! ΛΞΙΑΙ
Ιδιαιτέρα ϊξαρσ'ς τής συναλ-
κτικής δραστηριότητος επί τ«ν
},ομηχσνικών μετοχών, παρατη-
κατ' αύτάς είς τό Χρημα
*ίίτηρι°ν >Α5ων Αβηνών, μέ ά-
νά βελτιωθοΰν αί τι-
■& καΐ νά δ'αμορΐ) ωθοθν
$ι' ωρισμένους τίτλους
Ρ? νίσ άνώτατα έττίττεδά.
Η Τοιαύτη εξέλιξις ή"ρχ,—; δια,
κνομένΐ άπο των ττούτων ήμϊ Ι
^ τού τρέχοντος έτοκς καΐ σχ- |
ίχισβη έτι.ταχΐ/νομένη καθ" δλον
τριμηνΟν μέ α—ο-
έ'ντονον συναλλο '
,,,κην δροστηριότητα κατά τάς '
οννεδριάσεις τού Χοη
.οτιστηριου Μάλΐστα ή ττρωτο
ΐ)ζ αυτή κίντ,σ'ς σημειούνται '
ιτερίοδο έορτών κατά 1ήν ό- Ι
χν ιταρατηρεϊται σχετ'κή ήρε |
είς τάς χρηματισ-πριακάς
ΐλλαγάς, δεδομένου ότι, κατά
ημέρας αύτάς, τό άγοροχττι-
■ον κοινόν στρέφεταΐ ττρός ίκα-
λτγοιι)—ιν όίλλων ηϋξημένων άναγ
IV
'£ν τούτοις, τό φαινόμενον τοϋ
ιο τής ζητήσεως βιομηχανικήν/
τλ»ν, αποτελεί φυσι«ή συ·'έ
υϊόν τής ύφισταμένης κατβστό
κως είς τήν έγχώριον κεφαλα"ϊ-
γαράν πάσχοι>σαν —ώς καί άλ
έτονίσβη— άττό έγγενεΐς ·ϊ
(ίιναμίας Έν ττροκεμένφ βασι
λόγος τής ηύξημένης ζητή.
«ως τών μετοχ>.κών αξιών γενι-
ικξ είνσ' ή στενότης της ττροσφο
ραξ σΰτών είς τήν Χρηματογο
Ειδικώς, ομως, ώς -ρός τάς
ίικιιιχανικάς μετοχάς, το0το δέ
»ν να αποδοθή είς τό ότι α.! τι-
τών τροτεζικών άξ'ών -__ί-
δϊ τών τής Ελλάδος καί τής
(Ίκής— διωγκώθτνσαν, δυσα-
τη
ια-
ιία
π:
έ-
ΓΚ
ιυ·
Ιυ·
Ιο
τα
,Ο'
ηο
Εί
;ει
Ό-
α
ϋν
ν >-.
/Ιο
ό-
Βπ
Ό,
ε-
ιΜ
ιο
εν
ιι-
>ϋ
■χ
π-
αι
ιπ
α-
5-
<α ι1: α. Π ού λι όν )ΟΙ ιαι εί- α" !ιι>·
ΙΓ3
Λ»
■30-
Η γεωγραφΐκ,ή βέσ'ς τής 'ΕΧ-
ίϊς τό σημείον σι<ναντήσι τ»ν Τριών ήττείρων έν συνδυα μέ τό χαμηλότερον κοστος ιβγωγής τταρέχει είς αύτην δννατότητας ττρός άνα ιξ'ν τών έξαγωγών της. Έττι ίιον, ό διαβιών είς τό έξωτίρτ έλληνισμός δύναται νά ονντε- 1 ίίς τήν τ«χυτέραν ττροώθη- ιών έλληνικών τπροϊόντων ς νέας άγοράς Τά ανωτέρω σγραμμ'ιζε' ή ΕΤΒΑ είς ττρο- τον ϊκδοσΐν τη^ ύττό τόν τί- ' «Όδηγός ίττενδύσεων» ΑΙ ιοχαΐ ττρός τάς όττοίας δύνην νά προωθηθοϋν τά έλληνικά Ί»ιοντα καΐ ιδιαιτέρως τα βιο- ναλόγως δ'ά τοϊ/ς μικροτέρας ά- γοροοοττικής ίκανότητος άττοταμΐ- ευτάς Περαιτέρω, ή έτπβολή φο ρολογίας έκ 38% έττί τ«ν μερι- σμάτων των μή είσαχθέν^ωιν ε'ς τό Χρηματιστήριον τίτλον απο¬ τελεί οττωσδήττοτε έλικικχτικόν "χ ράγοντα των έττενδυτών οττως, στραφοΰν ττρός τάς διαττραγμο'· τευομέν<χς είς τήν Χρηματαγοράν άξίας Ένώ έκ τταιραλλήλθΊ», ή δημοσιευθή των ισολογισμόν των έταιριών, θεωρεϊται άσφαλές κοιτήριον διά τούς επιθυμούντας νά έ ττ ι δοθούν είς έττενδυτικάς δραιστηρ'ότητας Βεβαίως, είς τΑ ανωτέρω ύττε'σιέρχοινται καί αλ- λοι τταιράγοντες καί διεβνεϊς συν κΐϋοία1, αί όττοΐαι έττιδροΰν είς την άνθησιν αυτήν τής χρημοπ στη,ριακής κινήσεως. Έν ττάο·η τΓεριτΓτώσε1 ή κολ ττάζοικτα αυτή ζήτησις των 6ιο μηχανικών άξιών/ θέτ€' έκ νέοι· έττί τάττητος τό θέμα τής όργανώ σεως τής κεΓραλαιαγοράς Η έκ δηλωθείσα ττροτίιιησις τού άγο. ραστΐκοΰ κοινοΰ ττρός τάς μετο χάς τού εϊδους τούτΌυι. άττοτελεϊ εάχάρ^στον γεγονός, δη.λονότι εύ' ρύτεραι μάζαι ό—οταμΐεκτών στρέ <|>ονται καί προσαναΤολίζονται
πρός τήν οδόν Σοφοκλέους. Άμ
φιβολι'αι <>μως έκφράζονται ε¬
άν, ύττό τα σημερινά δεδοιμένα
θά είμεθα είς θέσιν νά ίκανοττοιή
σκ'ΐεν τό κο'νόν τούτο, άλλά κσι
οίιτε δυνάμεθα νά τό άττογοη'τύ
σωμεν ©εωρΌϋμεν ττΐν σημείον
μένην έξέλιξιν ώς ευκαιρίαν διά
τούς φορεΤς της οίκονομίας, νά
είσαγαγονν τάς μετοχάς των είς
τό Χρηματιστήριον κ«ϊ ύποχιοέω
σιν τής Πολιτείας δττως άρη ύ-
φιστάίΐενα άντ'κίνητρα
'ΡΕΙΑΙΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΤΩΝ
ΑΓΩΓΩΝ ΕΙΣ ΗΗΕΥΡΩΠΑΤΚΑΣ ΧΩΡΑΣ
Η Μέση καΐ 'Εγγύς Ανατολή
γειτνίαο-ΐς χής "Ελλάδος με-
'ών χωρών τηςΜέσηςκα'ι'Εγ-
ς ΆνοΓτολής ώς κα'ι οί φιλικοι
'μοΐ τοϋς όττοίους διατηρεί
'π ούτών, δημ>ουργοί/ν εύνθι-
ττρονττοθέσεις πρός τοποθετή
ϊν ττροϊόντ«ν ε[ς τάς
τ»ν ΑΊ χώραι αυται δ'-
στάδ'ον σταθεράς ό·να
καΐ έμφανίζουν έντονον
*Ίν ττρός βιομηχανικήν άνάτττυ
«βΐ βελτίωσιν τού βιοτ^κοϋ
'ϊϊ ^'τϊδου Τά κυριώτερα εί
ύπ' αυτών βιομηχανικά
εϊνα' φαρμαικευτικά· χη
Ι|(ι«οΐ κλωστονφαντουργΐκά ττρο
|·νΐ«, μηχαναί καί έξαρτήματα,
μΕταψορών οϊκ,ακά σκεθη
σΐδηροσ«ίλή-ν€ς κλπ.
έκ τών ώς ανω ττροϊοι
* δ«νοται νά -οομηθεύση είς
[°!£νλόγω χώρας ή έλληνική 6·
:αϊίο ή ότΓθία ήδη έξάγε1 ττρος
'ξ ήλεκτιρΐκάς σνσκει>(χς, κα-
ία χημικά καΐ φαρμακευτικά
^«ιοντα, νήματα έκ βαμβακος
81 'ϊζ Ελλάδος πρός τάς ώς δ
; ""Ρθς άνήλθον έν συνόλω είς
κ°τ οολλάρια ττερητου κατά
ι 1969
β ''Αψρικανικαί χώραι· Αί νέ
(_*ι άνοτΓτνσσομεναΐ χώραι της
δύνανται νά όττοτελέ-
άξ'όλογον αγοράν διά τα
*" βιομηχανικά ττροιόντα
κεφαλήν είσόδημά Γωο
ο—ό ετους είς
δέ κάλι—τονν τά
μέρος τών άγαθών
'"> 6ι«μηχανΐ·κά ττροιόντα δι
των βιομηχανικώο
,[«ρών τής Εύρώ-
Κ*1 ^ε Άμβοΐκής Αί έν λό
των αύξάνοιτν τα
ο*'τ,
τώ
1ΤΪ'
ΧΑ
Ι·
ϊ(1
• *
Σ>ΐμειωτέθν δτι ώς εχει
^, ,Τ" τ**ν έν λόγω χωρών, οί
%! . μ*· τούς όττοίους δια
Ν - "^"^ μ'ε'τ' αΰτών ή ΐστο
λοιν.°"
V
παράδοσις της συμβάλ
ττρός ά—ορρόφησιν
ττροιόντων. "Η άξία των
έξαγομένων τηρός τάς χώρας τής
Άφρ'κής έλληνικών ττροϊόντων ά
νήλβε κατά τό 1960 είς 189 έ-
κατ δολλ έκ τών οποίων τό ήμι
συ περίττου είς βιομηχανικά ε'ιδη
Ύττά)ρ.χοιΛν> μεγάλαι δυνατό^ητες
αύξήστως τοί —οσοΰ τούτου δεδο
μένθυ ότι πλείστα έκ τών εϊσαγο
μεκων ύττό τών έν λόγω χωρώ^
ττροιόντσ δύναται να -ρομηβεώση
η έλληνική διομηχανία Τα κμιριω
τερα έκ των μέχιρ' τούδε έξαγομϊ
νο»ν είς Άφρκκην έλληνικών ττροι
όντων είναι: 'Ηλεκτρ^κιαϊ σιισκευ
αί κλωστουφαντοι»ργικά ττροϊόιν-
τα τρόφιμα, καλώδια χημικά κπι
4>αρμακευτικά ττροιόντα, ε>δη κεοα
μ'κής, μη χά νήματα σιγαρέττα,
δερμάτινα καί ξύλ'να ειδή
Αί χώραι Άνατολ'κής Εύρώ-
ττης: Ή γειτνιασις τής Ελλάδος
μέ ωρισμένας έκ τών χωρών τής
ς Εύρώττης δημιουργή
συνθήκας δ'ά τήν ττροω
των έξαγωγών της πρός αύ
τάς, ιδίως δέ μετά τήν ά άτττυξΐι.
την όττοίαν εσημείωσε κατά τά τε
λευταΐα ετη τό μεταξύ δυτΐκοϋ και
άνατολικοΰ κόσμον εμπόριον "Η
δή πρός τάς έν λόγω χώρας με'α
των οποίων ή Ελλάς συνδέεται
διά διμερών συμφ»νιών κλήρι/κ
έζάγοντα1 ττροίό^τα άξίας 84 <■- κατ δολλαι^ίων είς βομηχανικα —ροιόντα Τά κυρ'ώτερσ έξ αύτώ^ εΓναι: Ελαίαι, δέρματα, ιτλαο-τι καί ύλαι 6αμ6αχ.ε.ρα ειδή, μεταλ λεύματα καλώδια κα-τνος, ξυ λεία ΉΜωμέναι Πολ'τεϊαι τής Άμε ρ'κής: Άκόμη καί ή άγορά τ ΗΠΑ δύναται νά άπορροφήση ληνικά 6!©μηχανιικά ττρθ|,οντα "Η δή είς την έν λόγω χώρον έξάγον τα»· ττλήν τών γεωργ ι κων ττροιον των, έμφιαλωμένα ττοτά συμτπετηι κνωμένο1 χνμοί όττω.ρών, σωλήνες και ράβδοι έκ χαλκοϋ δάφορα χειροτεχνικά και βιοτεχνικά ττρο ιόντα (τεχνουργήματα έκ ξύλοιι, γύψου λίθων οίκοδαμικής, χαλ κου) γυναικεΐα ένδύματα ύτΓθδη ματα, διαφοΐα άντΐκειμενα δ'ακο σμήσεως καί έτπτραιτέζια σκεύη κλττ Έκ τών ώς άνω ττροιόντω'· ή άμερικανική άγορά δθνατα1 νά ά ττορροφήση μεγαλυτέρας ττοσότη τας, ώς έπίσης καί έξ έτερων νών ελαφρών βιομηχανΐκών είδώ Την είς τάς ΗΠΑ δΐείσδυσιν έλλη νίκων ~9θ|όντων διενκολύνεΐ καί ή είς την έν λόγω χώρσν [ίτταρξις μεγάλον άριθμού όμογενών σχετ κώς ύψηλού κατά τό τ>λεϊστον ί
σοδήματος, οί οποίαι έπιθυμοϋν
τες νά καταναλίσκβυν έ,λληνικα
ττροιοντα δημιουργούν σημα'Τική1·
ζήτησιν δ'ά ταύτα Αί έξαγωγαΐ
τής Ελλάδος ττρός Η'ΠΑ άνήλθον
έν συνόλω είς 84 έκατ δολλ
ρίττου κατά τό 1967 καΐ είς 96
Γκατ δολλ τό 1969
ΗϋΙΕΥΣΕΙΣ ΙΣΟΑΟΠΣΜΩΙΙ
*ε·βτ«ι είε γνώοιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων "Ανωνύμων
'ων κα| Εταιρείαν Περιωρισμένηο Ευθυνής δτι δι' απα-
τ°0 κ. ΎπουργοΟ Έμπορίου ύιϊ αριθ. 68378)4128
|2)βδ, δημοοιευθεΐσης είς τό ύίϊ Αριθ. ββθ)23.ΐ2.θ3
(Δελτίον Ανωνύμων Έιαιρειών). όρΙΖεται ότι δύναν-
% γ °υνΕχΙοωο' δημοσιεύουσαι εγκύρως τόο Προσκλήσβις
ενικών Συνελβύσεων καί τούς Ίσολογισμούς των δ.ά
Ν Ο1ιΐη»>.....^
Ο1ΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΉ -
μέχρι τούδε διά τής
Κ0ΣΜ0Σ*·
'ΟΙΚθ 'ΚθΣ Κ0ΣΜ
ΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ.
πρό τής συγχωνεύοεώς της.
ΕΚΤΙΜΗΣΙΣ ΠαΡΑΓΟΠΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΟΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ
Η ΕΚΤΙΜΗΣΙΣ τοΰ χαρακτή
ρος ώ3ΐσμένης εΐσαγωγής κεφα
λα(ων έξωτερ'κοΰ ώς τταοαγωγι
κης ή μή, καβώς καί τον όρων ι,
ττο τοΰς όττοίους ττρέττει νά έγκρι
θή ή εΐσαγωγή αύτη, άνατίβετοι
είς την Διοίκησηι εχοΐίσαν επί τού
θέματος τούτου εύρεΐαν διακρ'τι
κήν εξουσίαν Η έξουσία αύ-ή
ΐν δέν ύποκιε'ται κατ' αρχήν ε'ιο
τόν έλεγχον τού άκυρωτ'κοΰ δικο
σΤηρίοι; τταρά μόνον είς περίτττω
σιν ττροδήλον ύτΓϊ.ρ6άσεως τώΛ
άκραίων όρίων της ή διά πλάνη
ττερί τα ττράγματα η διά μή νόμι
μόν καΐ έν γένει διά πλημμελή α'
■ΐιολόγησ''ν τής σχετικής δ'θικητι
κης ττιράξεως
Τά άν«τέρω με^αξΐ; άλλων έκτί
θενται εί-ς τήν ύττ' αριθμόν 1059)
1972 χθεσινήν άττάφαισ'ν τής όλο
μελείας τοΰ Συμβουλίου τής Έ
ττικ,ρατείας έκδοθεΐσαν έν όψει
τής (κατωχ'ρωμένης «αί συνταγμα
τικώς) νομοθεσίας τής ττροστατευ
ούσης τά είσαγόμενα είς την 'Ελ
λάδα έκ το3 έξωτερικοϋ κεφάλα α
—ρός τΓραγματοπτοίησιν έπενδύσε
«ν (ΝΔ 2687) 53 κλπ )
Διά τής ανωτέρω ^αποφάσεως
τοϋ ανωτάτου διο'κητικθυ δικακττπ
οί ου άττερρίφβησαν ώς άτταράδε
κτοι ή άβάσ'μο' όλοι οί λόγοι
οκ.υρώσεως οί όττοϊοι ττροεβλήθη
σσν διά σχετικής αίτήσεως τής
Α Ε «ΕΛΒΥΝ» ττερί άκυρώσετος
τής — ρό δ'ετίαις καΐ ττλέον έκδο
θείσης κοκνής αποφάσεως των ·>
ττουργών Συντονισμοϋ. Οικονομ1
κων καΐ Β'ομηχανίας, δ'α τής ΰ
ποίας εΤχεν έγκ,ριθή ή έκ μέ,ραυ;
τής Παναμαϊκής έταιρείας «Βαρι
μα Κορττορέισιον όφ Πανάμα» ε
σαγωγή είς την 'Ελλαδα 11 ε-
κατομμυρίων δολλαριων ΗΠΑ
—ρος Ιδρυσιν είς έτταίρχιακόν δ,α
μέρ'σμα τής χοΐας 6 ομηχο^ική
μονάδος τταραγωγής έλαιων καί
λιτταντικών όρυκτών έτησίας
ναμικότητος μέχρι 75·01>0 τόννων
ώς και άξιοττοιησεως τών δ'αφο
ρων τύττων τών τταιροιλλήλως τταρο
γομένων παροφινών Η αίτοϋσα
έτα'ρεία δατηρεΐ ώς γνωστόν, έρ
γοστάσιον τταραγωγής άναλόγω'1
προιόντων
Ώς ά—αράδεκτος — «διαφεύγου
σα την άκυιρωτικήν άρμοδιότητη
τού Ζυμβουλίου τής Έ-ικρατε'-
ας» — απερρίφθη διά τής ϋττ
Λριθ 1058)1972 αττοφασεως τοΓ>
δικαστηρίου τούτου ή αίτησις τής
«©ερμοιμηχ(α)ι/'-κή·ς ΊΑΘήινών Ε Π
Ε» ττερι άκυρώσεως τής ττρο διε
τίας έκδοθείσης άττθΐράσεως τοϊ
ύττοκργοΰ Δημοσιων "Εργω;· διά
"ής ό—οίας είχον κατακορωθή τα
ά—οτελέσματα τού διαγωνισμόν
δ'ά την άνάδειξιν ύπεργολάβου
εκτελέσεως των ήλεκτιρομηχανολο
γ'κών έγκαταστάσεων τού άντλιο
στασίο^ι των έ'ργων ρουψράκτου
καί κειντρ'κής Τάφρου Λΐμνης καί
Σχοινά Γικννιτσών Μειοδότης
κοτά τόν διαγωνισμόν αυτόν είχεν
άναδε'χβή ή Τεχνιχή Έτα'ρεία Γ
Ε Σ Μ Α. Δ'ά τής ιδίας αίτήσεως
έζητεΙτ© ή οχύρωσις κοινής άιτο
φάσεως των τοτε ύτουργών Εμπο
ρίου και Βιομηχανιας διά τής δ
ττοίας είχεν έγκιοιιθή ή ώς &««
κατακύρωσΐς ώς καί τής τταραλει
ψεως κατακιιρώσε«ς τού δ'αγων
σμοΰ ύττέρ τής ιδίας τής αίτούσης
καί άλλων συναφών ττράξεων
ΕΠΕΝΔΥΣΙΣ 215 ΕΚ. ΛΡΧ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΙΝ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΣ
ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΡΕΑΤΟΣ
Ύπήχθη «ς τάς εύεργετικάς
διατάξεΐς τού Ν 4171)61 έγκρι
θεϊσα έττένδυσις τής υπό σύστα¬
σιν άνωνύμου έταιρίας «Οράκ,η».
σι>νολ'κού ϋψο^ς 215 250 000
δραχμών διά την Ίδρυσιν είς τήν
Άλεξανδρούττολιν καί έπΐ εκτά¬
σεως 2000 στρεμμάτων; έττιχε'-
ρήσεως τταραγωγής καί έπεξερ-
■γασ'ιας κρίατος Σχετική κοινή
απόφασις τών υτΐουργών "Εβν'-
κής θ'ικονομίσς καί θίκο»ομικώ
λίοι>
3 Άτταλλαγή τοΰ Διοικητικόν
Σι*ιι6ουλίου κοΐ των έλεγκτών ά
ττό ττάσης εύθύ^ς άποζημιώσε·
ως δ'ά την χρήσ'ν 1971
4 'Εκλογή δύο τακτικών καί
δύο άναττληιρ«,μοΓΤ'·κών έλεγκτώ»
διά τόν έλεγχον τής χρήσεως
1972 αί καθορισμός όμοιβής ού
των.
5 'Εκλογή Διοικητικοΰ Συμ
βουλίου1
6. Καθορισμός καΐ ΜγκρΌ-ΐς ό
ττοδοχών έντεταλμένου σύμβουλον
ώς καΐ ιδιαιτέρως άττασχολουμέ-
νων σιιμ6ούλων
7 'Εττικύρωσις άποφάσεων Δι-
οικητικοΰ Συμβουλίου
8 Διάφορο άνακο'νώσεις κα'
άλλα θέματα
Οί έττ'θυμοΰντες έκ τών κ. κ
λλετόχων δττως μετάσχωσι τής
Γενικής Συνελεύσεως· δέον νά κο
^αθέσωσι τάς μετοχάς αυτών έττ·
αποδείξει, είς τό ταμείον τής
Έταιρίας η ε'ίς τινα των έν Άθή
ναΐς Τραττεζών η είς τό Ταμείον
Παρακατοθηκών καί Δανείων, ο
ττοβάλλοντες τάς άπτοδΐίξε'ς των
ττέντε (5) τούλάχ''στον ημέρας
ττρό τής ώς ανω —ροθεσμίας είς
τό ταμ£ϊον τής Έταιρίας
ΔΌίωμβ ψήφου έ'χει ό κάτοχ-<ς μιάς (1) μετοχης Έν Αθήναις τή 1 4 1971 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον ΚΟΠΕΡ Α Ε ΑΥΞΗΣΙΣ 13,6% ΤΩΝ ΛΙΑΝίΙΚΩΝ ΠΩΛΗΣΕΩΝ Ό γενικός δείκτης άξίας τών λιανικών πωλήσεων (τζίρου) είς τό σύνολον τής χώοας, έσημείω σε τόν παρελθόντα Ίανουάρ'ον αϋξησ'ν κατά 13 6% Ώς άνε κοίνωσεν ή Έ6νική Στατ'στ'κή Υττηρεσίοτ, ,^ αύξησις αυτή ττρο- έρχεται άιτό την ανοδον τών εί δ'κών δεικτών διατροφής, ένδύ- σεως - ύττοδήσεως καί λοιπών εί δών Είδ'κώτερον είς τήν ττερ'φέ ρειαν πρωτευούσης ό γενικός δεί κτης άξίας λισνιΐκών ττωλήσεων τού μηνός Ιανουάριον 1972 ποτ- ρουσιάζει έν συγκρίσει ττρός τόν Ίανουάρ'ον τοΰ 1971 αύξησιν κα τα 1 1 0%, όφε'λομένην είς τή1* άνοδον τών έττί μέροι/ς είδ'κών δεικ^ών δκχτροψής, ένδύσεως ίπτοδήσεως καΐ λοιττών είδών άν. τιστοίχως ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΑΙ ΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΕΞΩΤΕΡ. ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΗΟΓΗΦΟΡΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΣΥΝΑΛ)ΓΩΝΚΑΘΌΛΗΝΤΗΜΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΝ! ΥΠΟ ΣΥΝΔ. ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ Ύπευθννοι συμφωνος τω νομώ 1090)1930 Ίδιοχιτήτης — Δ.ευθυντής ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ ΚατοΊκία Ναυάρχου Βότση 66 Προΐστάμβνος Τυπονραφείου ΓΑΒΡΓΗΛ ΓΑΒΡΓΗΛΙΔΗΧ Κατοικία Σπαρτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ Μον'μωτέρου χαρακτήρος διαρ- θρωτ'καϊ βελτιώσε'ς σημειοννται είς τάς εξωτερικάς συναλλαγάς τής χώρας Τό γεγονός τοΰτο ά- πεικονίζει τό ίσοζύγιον ττληρωμών κατά τό £τος 1!)71 καί, έν συνε χεία, κατά τόιν παρελθόντα Ίσ νουάιιον. Ος ανεκοινώθη, αί πλε όν χαρακτηριστικαί έξελίξεις ?ίς τό ίσοζύγιον ττληρωμών ύττήρξα^ ή σημαντ'κή αίίξησις των έξαγω γών ή χαλάρωσις τού ρυθμού ά- νόδου τών είσαγωγών, ή συνεχιζο μένη έ'ντονος άνοδος των είσαγω γώ" κεφαλαιοΐίχΐκού έξοπλισιΐιοθ καΐ ή άνευ ττιροηγοιιμένου αύξησις τών άδήλων είσττράξεων καΐ των είς συναλλαγμα καταοέσεων 'ών Έλλήνων τού εξωτερικόν ΑΊ ευ¬ νοικαί αΰται έξελίξεις είς τό ίσο ζύγιον ττλη»ωμών άττηχοϋν την γε ν·κωτέραν εύρωστίαν τής έλληνι- κης οικονομ ίας καί πμοεξοψλούν τήν άττρόσκοτττον κατα τό τρέχο·ν ετος καί ταχείαν ανοδον τής οί κο*Όμικής δραστηριότητος Άναλκτΐκώτερον αί σημειΐϋΙΚί- σαι κατά τόν Ιανουάριον 1972 έ τγι μέοοι-ς έξελίξεις είς τάς έξω τερικάς συναλλαγάς τής χώρας εχουν ώς ακολούθως. Αί έξαγωγαί άνήλθον είς 58,2 έκατ δολλ ήτοι εσημείωσαν έναν Τι το£ αυτού μηνός τού ι VI ση μαντΐ'κήν αύξησιν κατά 2% όφει λομενην κυρίως είς την αΰξητιν των έξαγωγών ττροΐόν^ων μεταττος ήσεως κατά 56% Έξ αυτών· «δι α'τέρως έξαιρετικάς έπιδόσεις έ σημειωσαν αί έξαγωγαΐ των κλω στουφοτντοΐίργικών ττρθιό^ιον ι (115,9%), των χημικών καί ψσρ μακευτ^κών (164,2%) καί τού άλουμΐνιου (114,6%). ΑΊ είσαγωγαί (ττληρωμαΐ και έμττορικαϊ ττιστώσεις) άνήλθο · είς 169 έκατ δολλ · ήτοι έσημει ωσαν έναντι τού Ί«νοι>αρίου
1971, αύξησιν Κ<χτα 10,4%, όψει λομένην κυρίως είς τήν ανοδον κα τα 28% των είσαγωγών κεφαλαι | ουχικοϋ έξοττλισμοΰ. Σημεΐουται ' , διαιτεοως δτι ό ρυθμός αυξήσεως καΐ είσαγωγών ήτο κα^ά τόν έφε τεινον Ίανοικ»ριον κατά ττολύ χά λαρώτερος έν σνγκρίσε1 ττρός τόν , Ιανουάριον τού 1971· ότε αί εί' σαγωγαΐ είχον αυξηθή έναντι τού Ίδίου μηνός τού 1970· κατά 38% ' Έξ &λλου χαρακτηρ'στικόν τού δ αμσρφωθέντος ύγιούς κλίμαχος άιτό ττλευράς διαρθρώσεως των είσαγωγών «αί ενδεικτικόν τής ση μειουμένης δ'αρκούς ανόδου τήΓ έπενδυτικής καί τκχραγωγικής δραστηριότητος τής έλληνκής οί κονομίας είναι τό γεγονος ότ' ή άξία ^ών είσαγωγών κεφαλαιουχι κ ού έξοττλ'σμοϋ κσϊ ττρώτων ύλών (συμττεριλαμβαν^μένον καΐ τού άρ γου πετρελαίου) άνήλθε κατά τόν παρελθόντα Ιανουάριον είς 96,1 £·<ατ δολλ, ήτοι έκάλνψε τό 56 9 τού συνόλου των ττάοης φύσεως ε'σαγωγών τής χώρας ι Αί είσπράξε ς έξ άδι>λων σνναλ
λαγών. σημειώσασα' ταχυτάτην
αθξησιν, άνήλθον είς Π5 έκατ
δολλ · έναντι 67 7 έκα^ δολλ ,
τού Ίανουαιρίου τού 1971 (+40
2%) !
Αναλιτυκώτερον, είς τας κι·
ριωτερας κατηγοριας άδήλων εί
σττρΌξεωιν έσημε'ώθησον αί άκο-
λουθοι έξελίξεις:
Το τουριστΐκόν συναλλαγμα α¬
νήλθεν είς 13,4 δολλ, έναντι 10
4 έκατ. δολλ (αύξησις 29'3%)
Τό ναυτιλιακόν τίς ^8 8 έχστ (
δολλ , ενσΛτι 20 8 έκατ οολλ
(αύξησις 38,2) |
Τό μεταναστευτικόν είς 39 5 έ¬
κατ. δολλ , έναντι 27,7 έκατ
δολλ τοΰ ίδίου ττερυσινοΰ μηνός
(οτϋξησ'ς 42 4%)
Λίαιι» ίκανοποιητική ΰπήρςε; έ
ττισης ή εξέλιξις είς την είσροήν
ών πάσης φύσεως κεφαλαίων έκ
τού έξωτερικθά τα βττοια άνήλθον
συνολικώς είς 67 έκατ. δολ>
έναντι 6θ·2 έκατ. δολλ , τού Ι
σνουαριου 1971 (αύξησις 113
%) Ιδιαιτέρως έττ'σημαινετα', ^^
τρροκειμένω ή σταθερά κο,ί ταχεισ
όί'Όδθς τής είσροής έλευθέρως με
ιατρεψιμου συναλλάγμστος δια
τάς έν Ελλάδι καταθέσεις τών έ»
ιω εξωτερικώ διαιβ'ούντων κα'ι έρ
γαζομενων Ελλήινων αι ότΓθίο'
εσημείωσαν άλματώδη ά^δθν κα
τά 157% έναντι τού ίδίου μηνός
^ού 1971
Γελικόν άποτέ^,εσμα τών
ΔΙ' ΒΓΓΡΑΦΟΥ τού ό Σύνδε-
σμος Ελλήνων Β'ομη<χάνων διεβι βασε ττρός τόν υπουργόν Οίκον" μ κων τό κείμενον είδικής έρεύνης την όττοίαν διενήργησεν ή Έττι- τροττή Μελετών τού Σ.Ε-Β . σχε τ ι κώς μέ τάς έτΓ'τΓτώσεις τού ί" σχύοντος σήμερον φόρον κληρο·ο μίας έττι τής βιομηχανιας -«ιΐ τής βιομηχαν'κής άναπτύξεως τής χώρας Συμφώνως ττρός τό βασικόν συ μττέ.ρασμα τής έν λόγω άναλύστ ως· ή όττοία δημοσ'εύεται είς "ο κιικλοφορήσαν δελτίον τού ΣΕΒ σκόττιμος καί ένδεδειγμένη κρίνε τα' ή άναττροσα)ρμογή τού ίσχύον τος συστήματος ή όττοία δέον νά άττο6λέ(|ΐη ττρός δύο κατενθύν- σεις: Την μείωσιν τών φορολογ'κών σνντελεστών διά τα κατωτέρα κλι μάκ ι α κληρονομ'κών μερίδων και την ττροσαρμογήιν των είς έ~ίττ£ δα άντιστοιχα άφ' ενός πρός τά κρατούντα είς τά λσιττά δυτ'κά κράτη καί άφ' έτέ,ρθυ τηρός τό παρον στάδιον άναπτύξεως τής χώρας Την έττέκτασ'ν τού ήδη καθο ρισθέντος δι' αλλους τομεΐς δια φορ σμού είς τήν έττιβολήν τού φό ρου κληρονομίας καΐ είς την 6ιο μηχανίαν, δ'ά τής έξαιρέσεως £ξ αύτού έττίσης καΐ των ττεριο·υσια- κών στο'χείων τών βιομηχανικώς έπ'χειρήσεωιν· ιδίως άνωνύμου έ* ταιρ'κής μορφής Διότι η έκβιο μηχάνισις δ'εξάγεται· ώς γνω¬ στόν, κατά κύρ'ον λόγον μορφής · όποία άφ' ενός έξασφαλίζει συ νέχειαν διοικήσεως κα! άφ' έτ: ρο^ τταρέχει δυνατότητας άττρο ρω εύ/οϊκών έξελίξεων είς τά μ( γέθη τού ίσοζι/γίου πληρωμών ι πήιρξιν ή ττιεοαιτέρω ενίσχυσις τών συναλλαγματικών δισθεσιμω τής χώρας τα όποϊα άνήλθον την 31 ην Ιανοι,αρίοι. 1972? είς 512 έκατ δολ έναντι 297 έκαΓατομ δολλ τής Ιδίας ήμιρομηνίας -ού 1971. σκόπτου μεγεθι>νσεως διά τής
συγκεντρώσεως ττ«·ραγωγΐκοΰ κε
φαλαίον
Αί άντιανατττυξιακαί έττΐτττώ-
σεΐΐ; τοΰ συστήματος είνα' τόσο·,/
εύρε· αι ώστε νά ένδείκνυται ή έ
ξαίρεσις έξ αυτού καΐ τού βιομη
χαν'κού κεφαλαίου δ'ά τούς προε
κτε&έντας λόγους καΐ έν όψει τού
γεγονότος ότι ή είς εσοδα άττώ
λε'α τού κρατικόν προι/πολογι
σμού θα είναι σχεδόν άνεπ»ισθη
τος έν συγκρίοτει πρός τάς γεν
κωτέρας δυσμενεΐς έττ'πτώσε ς
τοθ φόρον κληρονομίας Άλλω·
στε, ή ήδη ορθώς καθιερωβεΐσα
δι άνοττττυξιακούς λόγους άηταλλα
γή έκ τού φόρον έτέρων τομίων
τής οικονομ ίας ■ δημιονργεϊ δικτμε
νή δα τάς 6ιομηχανικάς έττενδυ
σεις άνΌ·ότητα
Π αρά ταύτα καί είς ττερίτττω
σ'ν καθ1 ήν δι' ετέρους λόγους κρί
νεται άτταραίτητον όπως μή πά
ραγνωρισθή ή γενική άρχή τής φο
ρολογικής δικα'οσυνης (ή τταρα
γνωρ'σις τής όττοίαις ττιθανώς νά
δημιουργή δνσμενεΐς έντυττώσεις)
θα ήτο δυνατο·ν ό φόρος κληρο^ο
μίας, ττροκειμένοτ' ττερί μεταβιβα
σεως μετοχών β'ομηχανικών επι
χειρησεων νά άντικατασταθή δ1"
ετέρου άντισταθμ'κού φόρον άττο
φέροντος τό αύτό είσόδημα είς τό
Δημόσιον Παραδείγματας χάριν
θπ ήτο δυνατόν αί βιομηχανικαΐ
έττιχεΊρήσεις να καταβάλλουν έτη
σίως έκ τών πρό άττοσβέσεων κερ
δών των, έναντι τής άττοΛλαιγής
των μετοχών των έκ τοΰ ψόρου
κληρονομίας· ποσόν άντ'σ^οιχοΰν
είς ττοσοστόν Ο·1Ο^—Ο 15% έττί
τής εκάστοτε καθαρώς κεφάλαιον
χ ι κης θέσεώς των, ώς αυτή έμ-
φανίζεται είς τοΰς ίσολογισιμοΰς
■'ων Ό μ'κρός ούτος φόρος, κ«
ταβαλλόμενος ύττό τών έταΐριών
ετησίως· ένώ ττο,ρουσιάζεΐ τό ττλί
ονέκτημα δτι άναττληιροϊ τάς τυ
χον απωλείας έσόδων τού κροτι
κου ττιροι/τΓολογισμού, δέν παρεμ
βάλλεται κα'ι δέν έττηρεάζε' τόν
κατανςμητικόν μηχαν'σμόν των ά
πυταμΐεύσεων τής οίκονομίας και
τήν συ·σσώρευ·σ ι-ν ττοιραγωγικοΰ κε
φαλαίον εί ςβάρος τής 6ιομηχανι
"ΚΟΠΕΡ., Α, Ε, ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΑΛΛΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
ΙΣΟΑΟΠΣΜΟΣ 31.12.71
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
197!
1970
Π άγιον
Γήπεδον ΆΌηνών βάσει άνα·
προσ. 147)67 5 840.000
Γήπίδον Μπογιατίου 2 456 984 8 296 984
Κτιρια βάσει άναπρ 147)67 14.518.167
Κτιρια » » 147)67 5.703.420
Μεΐον άποσβέσεις
20 226 5*.7
8 091.539 12.135.048
8.296.984
12 326.975 20 623.959
Άχινητοποιημένον
Μηχανήμ. & οργανα Χημείου 8.307.781)
Μηχανήματίΐ & οργανα Χη-
μειου 147)67
Μεΐον άποσβέσεις
"Επιπλα και Σκεύη
Μεΐον αποσβέσεως
Αύιοκίνητα
Μεΐον άποσβέσεις
5 235,649
13.543 4?!1
8 495 329 5 048,100
2 840 983
1 927.220
913.763
3.705 782
886 440
1.764.164
664 830 1 099 3^4 27,4(·3 229. 1.233.987 5 826.209
Έμπορεΰσιμον
Πρώται ύλαι
'Υλικά συσκευασίας
Έτοιμα προιόντα έργοστασιου
"Ετοιμα προιϊόντα πρατηοίου
5.791.414 6X53.852
2.975.450 3 873.210
9.819.158 12.874 689
1 539,844 20.128 866 1.505,498 24.312 249
Π ραγματοποιήσ1 μόν
Προιόντα υπό κατεργασίαν 3.979 224
Προιόντα υπό κατεργασίαν ππρά τςίτοις 127 4ΐίί
Πιστώσεις έϊωτεριχοϋ 6^7 715
Κυκλοφορούν
Πελάται 32 65^.0!9
Γοαμμάτια εΐσπροκτέα 4.5"29.78ί< Γραμμάτια παρά Τραπ, πρός είσπραξιν 7.792.956 'Ε.τισφαλρΐς πελάται 1 541 447 57,573 4.734.351 1 026 195 2.6:15.215 26.110.355 3 065.217 9 027.288 176 123 ΓΙροσωρι'νοΓλογα^Ιασμοϊ χρεωστικοί 2 051,561 47 027.344 2 009 844 40 388.825 Διαϋίσιμον Ταμείον Τράπεζαι λογαριασμοί όψεως Ομολογιες Συμμετοχή ΣΙ1ΕΣΙΑ ΕΛΛΑΣ 1.797.453 1 174 167 409 200 3 380 820 1,084.961 63.577 240.000 1.418.538 2 823.808 105 588.418 2.581 327 97 Υ76 322 1. Κεφάλαια α) Μετογικον Κεφάλαιον 15.000 Μετοχ. 30 000 000 β) Τακτικόν άποθεματικον 3.155,000 γ) "Εκτακτον άποθεματικόν 6.641.295 δ) Ειδικόν άποθεμ 2901 ,54 865,816 ε) Ειδικόν άποθ. 4002)59 10.789 072 στ) Ειδικόν άηοϋ. 147)67 9.583.144 Κεφάλ. κινήσ. 147)67 1.396 000 1971 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1970 ζ) Κέρδη είς Νέον 2. ΎποχρεοΊσεις α) Μερίσματα Πληρωτεα β) Προμηθευταί γ) Γραμμάτια πληρωτεα δ) Άντα.ΐ. έξωτερικοϋ ε) Προσωρινοί λογαριασμι στ) Τράπεζαι προεξοφλ. ξ) Βιομηχαν. Δάνεια 30.000 000 2.720 000 6,641 295 865.816 10.789.072 5.583.144 596,000 69.885 62.500 212 51.929 57.247.256 3.328.182 3 353.614 2.194.406 1 952.733 7 190.000 6.906.800 6 385.043 4 254.730 »ί 2.533.440 2 659.670 9 942 481 10 866.139 11.509.654 43 038,206 10.535.380 40.529.066 105.588.418 97.776.322 Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ Κέρδη κοί Ζημίαι ΧΡΕΩΣΙΣ Γινικά εξοδα Λ)νπρως· Λιπφημίσειο Τ.Τ.Τ., 'ΟΛοιπορικά Γραφική υλη, Άσφαλ. Τα- μρϊα, Τοκοι, ΈΕοδα Τροπεζών Γενικά έΕοδα πωλήσεων: "Εξοδα ταξειδιον των, Μεταφορικά, Πρότβετοι ίκπτώ σεις, Φαρμακοένσημα, Προμήθειαι, ΚΟΥΑ^ΤIΕ8 Μισθυί Λ)νσεως κοί Δ) κου Προσωπικού Άμοιβαί τρίτο)ν Άποσβέσεις : α) 'Επισφαλών άπαιτήσεων 197 624 β) Ιΐαγιων περιουσιακών στοιχείον 2.663.554 Κέρδη πρός διάθεσιν 1971 1970 18.765.957 17 419.706 17.884.804 5 310.431 200.000 2.861.178 14.187.70Η 4 740 302 282 510 82 409 1.798.659 8.6ί>0.885 6.381.929
53 763.255 44.923.223
1) "Υπόλοιπον *βρδών Προηγ. Χρήσεως
2) Διάφορα έσοδα
3) Κερδη έκ συμμετοχής ΣΙ1ΕΣΙΑ ΕΛΛΑΣ
4) Μικτά κέρδη έκ πωλήσεων έμπορευμάτων
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1971 1970
51.929 30.385
2ί.0(!0
9.37.148
434,632
301 024
52.750,178 44.157.182
53,763.255 44.923 223
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ Δρχ. 8.690.885
1. Είς Μέρισμα 15 000 Μετοχών
2. Είς ποσοστόν Δ)κοϋ Συμβουλ.
3. Είς εΐδικόν άποθεμ. 147)67
4. Είς ειδικόν άποΰεμ. Κ. Κινησ,
5. Είς τακτικόν άποθεματικόν
6. Κέρδη είς νέον
1971
2 550 000,-
836.000.-
4.ΟΟΟ.ΟΟΟ.-
800.000.-
435,000.-
69.885.-
1970
2.250.000.-
780.000.
2,384.000.-
596.000
320.000.
51.929.
8 690.885.- 6.331 929.-
Τό έκ δρχ. 170 μέρισμα κατά μετοχήν (μετά παρακράτησιν τοϋ αναλογούντος φόρου Γ'. κατηγορίας) τιληρωθήοηται ίίμα τη
έγκρίσει τοϋ Ίσολογισμοΰ υπό της Γενικής Συνελεύσεως είς ημέραν παρ' αυτής όρισθησομένης καί επί τη προοαγωγη τής
οίκείας μερισματαποδε.ίξεως.
Αθήναι τη 28η Φεβρουαρίου 1972
Ό Πρόεδρος τοΰ Δ)κοϋ Συμβουλίου Ό Διευθύνων Σύμβουλος · Ό Προϊστάμενος τοθ ΛογιοτηρΙου
ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ Κ. ΛΕΜΟΣ ΑΘΑΝ^ΣΙΟΣ Γ, ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΙΚΡΟΥΔΗΣ
Ιδιαιτέρα ϊξαρσ'ς τής συναλ-
κτικής δραστηριότητος επί τ«ν
},ομηχσνικών μετοχών, παρατη-
κατ' αύτάς είς τό Χρημα
*ίίτηρι°ν >Α5ων Αβηνών, μέ ά-
νά βελτιωθοΰν αί τι-
■& καΐ νά δ'αμορΐ) ωθοθν
$ι' ωρισμένους τίτλους
Ρ? νίσ άνώτατα έττίττεδά.
Η Τοιαύτη εξέλιξις ή"ρχ,—; δια,
κνομένΐ άπο των ττούτων ήμϊ Ι
^ τού τρέχοντος έτοκς καΐ σχ- |
ίχισβη έτι.ταχΐ/νομένη καθ" δλον
τριμηνΟν μέ α—ο-
έ'ντονον συναλλο '
,,,κην δροστηριότητα κατά τάς '
οννεδριάσεις τού Χοη
.οτιστηριου Μάλΐστα ή ττρωτο
ΐ)ζ αυτή κίντ,σ'ς σημειούνται '
ιτερίοδο έορτών κατά 1ήν ό- Ι
χν ιταρατηρεϊται σχετ'κή ήρε |
είς τάς χρηματισ-πριακάς
ΐλλαγάς, δεδομένου ότι, κατά
ημέρας αύτάς, τό άγοροχττι-
■ον κοινόν στρέφεταΐ ττρός ίκα-
λτγοιι)—ιν όίλλων ηϋξημένων άναγ
IV
'£ν τούτοις, τό φαινόμενον τοϋ
ιο τής ζητήσεως βιομηχανικήν/
τλ»ν, αποτελεί φυσι«ή συ·'έ
υϊόν τής ύφισταμένης κατβστό
κως είς τήν έγχώριον κεφαλα"ϊ-
γαράν πάσχοι>σαν —ώς καί άλ
έτονίσβη— άττό έγγενεΐς ·ϊ
(ίιναμίας Έν ττροκεμένφ βασι
λόγος τής ηύξημένης ζητή.
«ως τών μετοχ>.κών αξιών γενι-
ικξ είνσ' ή στενότης της ττροσφο
ραξ σΰτών είς τήν Χρηματογο
Ειδικώς, ομως, ώς -ρός τάς
ίικιιιχανικάς μετοχάς, το0το δέ
»ν να αποδοθή είς τό ότι α.! τι-
τών τροτεζικών άξ'ών -__ί-
δϊ τών τής Ελλάδος καί τής
(Ίκής— διωγκώθτνσαν, δυσα-
τη
ια-
ιία
π:
έ-
ΓΚ
ιυ·
Ιυ·
Ιο
τα
,Ο'
ηο
Εί
;ει
Ό-
α
ϋν
ν >-.
/Ιο
ό-
Βπ
Ό,
ε-
ιΜ
ιο
εν
ιι-
>ϋ
■χ
π-
αι
ιπ
α-
5-
<α ι1: α. Π ού λι όν )ΟΙ ιαι εί- α" !ιι>·
ΙΓ3
Λ»
■30-
Η γεωγραφΐκ,ή βέσ'ς τής 'ΕΧ-
ίϊς τό σημείον σι<ναντήσι τ»ν Τριών ήττείρων έν συνδυα μέ τό χαμηλότερον κοστος ιβγωγής τταρέχει είς αύτην δννατότητας ττρός άνα ιξ'ν τών έξαγωγών της. Έττι ίιον, ό διαβιών είς τό έξωτίρτ έλληνισμός δύναται νά ονντε- 1 ίίς τήν τ«χυτέραν ττροώθη- ιών έλληνικών τπροϊόντων ς νέας άγοράς Τά ανωτέρω σγραμμ'ιζε' ή ΕΤΒΑ είς ττρο- τον ϊκδοσΐν τη^ ύττό τόν τί- ' «Όδηγός ίττενδύσεων» ΑΙ ιοχαΐ ττρός τάς όττοίας δύνην νά προωθηθοϋν τά έλληνικά Ί»ιοντα καΐ ιδιαιτέρως τα βιο- ναλόγως δ'ά τοϊ/ς μικροτέρας ά- γοροοοττικής ίκανότητος άττοταμΐ- ευτάς Περαιτέρω, ή έτπβολή φο ρολογίας έκ 38% έττί τ«ν μερι- σμάτων των μή είσαχθέν^ωιν ε'ς τό Χρηματιστήριον τίτλον απο¬ τελεί οττωσδήττοτε έλικικχτικόν "χ ράγοντα των έττενδυτών οττως, στραφοΰν ττρός τάς διαττραγμο'· τευομέν<χς είς τήν Χρηματαγοράν άξίας Ένώ έκ τταιραλλήλθΊ», ή δημοσιευθή των ισολογισμόν των έταιριών, θεωρεϊται άσφαλές κοιτήριον διά τούς επιθυμούντας νά έ ττ ι δοθούν είς έττενδυτικάς δραιστηρ'ότητας Βεβαίως, είς τΑ ανωτέρω ύττε'σιέρχοινται καί αλ- λοι τταιράγοντες καί διεβνεϊς συν κΐϋοία1, αί όττοΐαι έττιδροΰν είς την άνθησιν αυτήν τής χρημοπ στη,ριακής κινήσεως. Έν ττάο·η τΓεριτΓτώσε1 ή κολ ττάζοικτα αυτή ζήτησις των 6ιο μηχανικών άξιών/ θέτ€' έκ νέοι· έττί τάττητος τό θέμα τής όργανώ σεως τής κεΓραλαιαγοράς Η έκ δηλωθείσα ττροτίιιησις τού άγο. ραστΐκοΰ κοινοΰ ττρός τάς μετο χάς τού εϊδους τούτΌυι. άττοτελεϊ εάχάρ^στον γεγονός, δη.λονότι εύ' ρύτεραι μάζαι ό—οταμΐεκτών στρέ <|>ονται καί προσαναΤολίζονται
πρός τήν οδόν Σοφοκλέους. Άμ
φιβολι'αι <>μως έκφράζονται ε¬
άν, ύττό τα σημερινά δεδοιμένα
θά είμεθα είς θέσιν νά ίκανοττοιή
σκ'ΐεν τό κο'νόν τούτο, άλλά κσι
οίιτε δυνάμεθα νά τό άττογοη'τύ
σωμεν ©εωρΌϋμεν ττΐν σημείον
μένην έξέλιξιν ώς ευκαιρίαν διά
τούς φορεΤς της οίκονομίας, νά
είσαγαγονν τάς μετοχάς των είς
τό Χρηματιστήριον κ«ϊ ύποχιοέω
σιν τής Πολιτείας δττως άρη ύ-
φιστάίΐενα άντ'κίνητρα
'ΡΕΙΑΙΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΤΩΝ
ΑΓΩΓΩΝ ΕΙΣ ΗΗΕΥΡΩΠΑΤΚΑΣ ΧΩΡΑΣ
Η Μέση καΐ 'Εγγύς Ανατολή
γειτνίαο-ΐς χής "Ελλάδος με-
'ών χωρών τηςΜέσηςκα'ι'Εγ-
ς ΆνοΓτολής ώς κα'ι οί φιλικοι
'μοΐ τοϋς όττοίους διατηρεί
'π ούτών, δημ>ουργοί/ν εύνθι-
ττρονττοθέσεις πρός τοποθετή
ϊν ττροϊόντ«ν ε[ς τάς
τ»ν ΑΊ χώραι αυται δ'-
στάδ'ον σταθεράς ό·να
καΐ έμφανίζουν έντονον
*Ίν ττρός βιομηχανικήν άνάτττυ
«βΐ βελτίωσιν τού βιοτ^κοϋ
'ϊϊ ^'τϊδου Τά κυριώτερα εί
ύπ' αυτών βιομηχανικά
εϊνα' φαρμαικευτικά· χη
Ι|(ι«οΐ κλωστονφαντουργΐκά ττρο
|·νΐ«, μηχαναί καί έξαρτήματα,
μΕταψορών οϊκ,ακά σκεθη
σΐδηροσ«ίλή-ν€ς κλπ.
έκ τών ώς ανω ττροϊοι
* δ«νοται νά -οομηθεύση είς
[°!£νλόγω χώρας ή έλληνική 6·
:αϊίο ή ότΓθία ήδη έξάγε1 ττρος
'ξ ήλεκτιρΐκάς σνσκει>(χς, κα-
ία χημικά καΐ φαρμακευτικά
^«ιοντα, νήματα έκ βαμβακος
81 'ϊζ Ελλάδος πρός τάς ώς δ
; ""Ρθς άνήλθον έν συνόλω είς
κ°τ οολλάρια ττερητου κατά
ι 1969
β ''Αψρικανικαί χώραι· Αί νέ
(_*ι άνοτΓτνσσομεναΐ χώραι της
δύνανται νά όττοτελέ-
άξ'όλογον αγοράν διά τα
*" βιομηχανικά ττροιόντα
κεφαλήν είσόδημά Γωο
ο—ό ετους είς
δέ κάλι—τονν τά
μέρος τών άγαθών
'"> 6ι«μηχανΐ·κά ττροιόντα δι
των βιομηχανικώο
,[«ρών τής Εύρώ-
Κ*1 ^ε Άμβοΐκής Αί έν λό
των αύξάνοιτν τα
ο*'τ,
τώ
1ΤΪ'
ΧΑ
Ι·
ϊ(1
• *
Σ>ΐμειωτέθν δτι ώς εχει
^, ,Τ" τ**ν έν λόγω χωρών, οί
%! . μ*· τούς όττοίους δια
Ν - "^"^ μ'ε'τ' αΰτών ή ΐστο
λοιν.°"
V
παράδοσις της συμβάλ
ττρός ά—ορρόφησιν
ττροιόντων. "Η άξία των
έξαγομένων τηρός τάς χώρας τής
Άφρ'κής έλληνικών ττροϊόντων ά
νήλβε κατά τό 1960 είς 189 έ-
κατ δολλ έκ τών οποίων τό ήμι
συ περίττου είς βιομηχανικά ε'ιδη
Ύττά)ρ.χοιΛν> μεγάλαι δυνατό^ητες
αύξήστως τοί —οσοΰ τούτου δεδο
μένθυ ότι πλείστα έκ τών εϊσαγο
μεκων ύττό τών έν λόγω χωρώ^
ττροιόντσ δύναται να -ρομηβεώση
η έλληνική διομηχανία Τα κμιριω
τερα έκ των μέχιρ' τούδε έξαγομϊ
νο»ν είς Άφρκκην έλληνικών ττροι
όντων είναι: 'Ηλεκτρ^κιαϊ σιισκευ
αί κλωστουφαντοι»ργικά ττροϊόιν-
τα τρόφιμα, καλώδια χημικά κπι
4>αρμακευτικά ττροιόντα, ε>δη κεοα
μ'κής, μη χά νήματα σιγαρέττα,
δερμάτινα καί ξύλ'να ειδή
Αί χώραι Άνατολ'κής Εύρώ-
ττης: Ή γειτνιασις τής Ελλάδος
μέ ωρισμένας έκ τών χωρών τής
ς Εύρώττης δημιουργή
συνθήκας δ'ά τήν ττροω
των έξαγωγών της πρός αύ
τάς, ιδίως δέ μετά τήν ά άτττυξΐι.
την όττοίαν εσημείωσε κατά τά τε
λευταΐα ετη τό μεταξύ δυτΐκοϋ και
άνατολικοΰ κόσμον εμπόριον "Η
δή πρός τάς έν λόγω χώρας με'α
των οποίων ή Ελλάς συνδέεται
διά διμερών συμφ»νιών κλήρι/κ
έζάγοντα1 ττροίό^τα άξίας 84 <■- κατ δολλαι^ίων είς βομηχανικα —ροιόντα Τά κυρ'ώτερσ έξ αύτώ^ εΓναι: Ελαίαι, δέρματα, ιτλαο-τι καί ύλαι 6αμ6αχ.ε.ρα ειδή, μεταλ λεύματα καλώδια κα-τνος, ξυ λεία ΉΜωμέναι Πολ'τεϊαι τής Άμε ρ'κής: Άκόμη καί ή άγορά τ ΗΠΑ δύναται νά άπορροφήση ληνικά 6!©μηχανιικά ττρθ|,οντα "Η δή είς την έν λόγω χώρον έξάγον τα»· ττλήν τών γεωργ ι κων ττροιον των, έμφιαλωμένα ττοτά συμτπετηι κνωμένο1 χνμοί όττω.ρών, σωλήνες και ράβδοι έκ χαλκοϋ δάφορα χειροτεχνικά και βιοτεχνικά ττρο ιόντα (τεχνουργήματα έκ ξύλοιι, γύψου λίθων οίκοδαμικής, χαλ κου) γυναικεΐα ένδύματα ύτΓθδη ματα, διαφοΐα άντΐκειμενα δ'ακο σμήσεως καί έτπτραιτέζια σκεύη κλττ Έκ τών ώς άνω ττροιόντω'· ή άμερικανική άγορά δθνατα1 νά ά ττορροφήση μεγαλυτέρας ττοσότη τας, ώς έπίσης καί έξ έτερων νών ελαφρών βιομηχανΐκών είδώ Την είς τάς ΗΠΑ δΐείσδυσιν έλλη νίκων ~9θ|όντων διενκολύνεΐ καί ή είς την έν λόγω χώρσν [ίτταρξις μεγάλον άριθμού όμογενών σχετ κώς ύψηλού κατά τό τ>λεϊστον ί
σοδήματος, οί οποίαι έπιθυμοϋν
τες νά καταναλίσκβυν έ,λληνικα
ττροιοντα δημιουργούν σημα'Τική1·
ζήτησιν δ'ά ταύτα Αί έξαγωγαΐ
τής Ελλάδος ττρός Η'ΠΑ άνήλθον
έν συνόλω είς 84 έκατ δολλ
ρίττου κατά τό 1967 καΐ είς 96
Γκατ δολλ τό 1969
ΗϋΙΕΥΣΕΙΣ ΙΣΟΑΟΠΣΜΩΙΙ
*ε·βτ«ι είε γνώοιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων "Ανωνύμων
'ων κα| Εταιρείαν Περιωρισμένηο Ευθυνής δτι δι' απα-
τ°0 κ. ΎπουργοΟ Έμπορίου ύιϊ αριθ. 68378)4128
|2)βδ, δημοοιευθεΐσης είς τό ύίϊ Αριθ. ββθ)23.ΐ2.θ3
(Δελτίον Ανωνύμων Έιαιρειών). όρΙΖεται ότι δύναν-
% γ °υνΕχΙοωο' δημοσιεύουσαι εγκύρως τόο Προσκλήσβις
ενικών Συνελβύσεων καί τούς Ίσολογισμούς των δ.ά
Ν Ο1ιΐη»>.....^
Ο1ΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΉ -
μέχρι τούδε διά τής
Κ0ΣΜ0Σ*·
'ΟΙΚθ 'ΚθΣ Κ0ΣΜ
ΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ.
πρό τής συγχωνεύοεώς της.
ΕΚΤΙΜΗΣΙΣ ΠαΡΑΓΟΠΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΟΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ
Η ΕΚΤΙΜΗΣΙΣ τοΰ χαρακτή
ρος ώ3ΐσμένης εΐσαγωγής κεφα
λα(ων έξωτερ'κοΰ ώς τταοαγωγι
κης ή μή, καβώς καί τον όρων ι,
ττο τοΰς όττοίους ττρέττει νά έγκρι
θή ή εΐσαγωγή αύτη, άνατίβετοι
είς την Διοίκησηι εχοΐίσαν επί τού
θέματος τούτου εύρεΐαν διακρ'τι
κήν εξουσίαν Η έξουσία αύ-ή
ΐν δέν ύποκιε'ται κατ' αρχήν ε'ιο
τόν έλεγχον τού άκυρωτ'κοΰ δικο
σΤηρίοι; τταρά μόνον είς περίτττω
σιν ττροδήλον ύτΓϊ.ρ6άσεως τώΛ
άκραίων όρίων της ή διά πλάνη
ττερί τα ττράγματα η διά μή νόμι
μόν καΐ έν γένει διά πλημμελή α'
■ΐιολόγησ''ν τής σχετικής δ'θικητι
κης ττιράξεως
Τά άν«τέρω με^αξΐ; άλλων έκτί
θενται εί-ς τήν ύττ' αριθμόν 1059)
1972 χθεσινήν άττάφαισ'ν τής όλο
μελείας τοΰ Συμβουλίου τής Έ
ττικ,ρατείας έκδοθεΐσαν έν όψει
τής (κατωχ'ρωμένης «αί συνταγμα
τικώς) νομοθεσίας τής ττροστατευ
ούσης τά είσαγόμενα είς την 'Ελ
λάδα έκ το3 έξωτερικοϋ κεφάλα α
—ρός τΓραγματοπτοίησιν έπενδύσε
«ν (ΝΔ 2687) 53 κλπ )
Διά τής ανωτέρω ^αποφάσεως
τοϋ ανωτάτου διο'κητικθυ δικακττπ
οί ου άττερρίφβησαν ώς άτταράδε
κτοι ή άβάσ'μο' όλοι οί λόγοι
οκ.υρώσεως οί όττοϊοι ττροεβλήθη
σσν διά σχετικής αίτήσεως τής
Α Ε «ΕΛΒΥΝ» ττερί άκυρώσετος
τής — ρό δ'ετίαις καΐ ττλέον έκδο
θείσης κοκνής αποφάσεως των ·>
ττουργών Συντονισμοϋ. Οικονομ1
κων καΐ Β'ομηχανίας, δ'α τής ΰ
ποίας εΤχεν έγκ,ριθή ή έκ μέ,ραυ;
τής Παναμαϊκής έταιρείας «Βαρι
μα Κορττορέισιον όφ Πανάμα» ε
σαγωγή είς την 'Ελλαδα 11 ε-
κατομμυρίων δολλαριων ΗΠΑ
—ρος Ιδρυσιν είς έτταίρχιακόν δ,α
μέρ'σμα τής χοΐας 6 ομηχο^ική
μονάδος τταραγωγής έλαιων καί
λιτταντικών όρυκτών έτησίας
ναμικότητος μέχρι 75·01>0 τόννων
ώς και άξιοττοιησεως τών δ'αφο
ρων τύττων τών τταιροιλλήλως τταρο
γομένων παροφινών Η αίτοϋσα
έτα'ρεία δατηρεΐ ώς γνωστόν, έρ
γοστάσιον τταραγωγής άναλόγω'1
προιόντων
Ώς ά—αράδεκτος — «διαφεύγου
σα την άκυιρωτικήν άρμοδιότητη
τού Ζυμβουλίου τής Έ-ικρατε'-
ας» — απερρίφθη διά τής ϋττ
Λριθ 1058)1972 αττοφασεως τοΓ>
δικαστηρίου τούτου ή αίτησις τής
«©ερμοιμηχ(α)ι/'-κή·ς ΊΑΘήινών Ε Π
Ε» ττερι άκυρώσεως τής ττρο διε
τίας έκδοθείσης άττθΐράσεως τοϊ
ύττοκργοΰ Δημοσιων "Εργω;· διά
"ής ό—οίας είχον κατακορωθή τα
ά—οτελέσματα τού διαγωνισμόν
δ'ά την άνάδειξιν ύπεργολάβου
εκτελέσεως των ήλεκτιρομηχανολο
γ'κών έγκαταστάσεων τού άντλιο
στασίο^ι των έ'ργων ρουψράκτου
καί κειντρ'κής Τάφρου Λΐμνης καί
Σχοινά Γικννιτσών Μειοδότης
κοτά τόν διαγωνισμόν αυτόν είχεν
άναδε'χβή ή Τεχνιχή Έτα'ρεία Γ
Ε Σ Μ Α. Δ'ά τής ιδίας αίτήσεως
έζητεΙτ© ή οχύρωσις κοινής άιτο
φάσεως των τοτε ύτουργών Εμπο
ρίου και Βιομηχανιας διά τής δ
ττοίας είχεν έγκιοιιθή ή ώς &««
κατακύρωσΐς ώς καί τής τταραλει
ψεως κατακιιρώσε«ς τού δ'αγων
σμοΰ ύττέρ τής ιδίας τής αίτούσης
καί άλλων συναφών ττράξεων
ΕΠΕΝΔΥΣΙΣ 215 ΕΚ. ΛΡΧ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΙΝ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΣ
ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΡΕΑΤΟΣ
Ύπήχθη «ς τάς εύεργετικάς
διατάξεΐς τού Ν 4171)61 έγκρι
θεϊσα έττένδυσις τής υπό σύστα¬
σιν άνωνύμου έταιρίας «Οράκ,η».
σι>νολ'κού ϋψο^ς 215 250 000
δραχμών διά την Ίδρυσιν είς τήν
Άλεξανδρούττολιν καί έπΐ εκτά¬
σεως 2000 στρεμμάτων; έττιχε'-
ρήσεως τταραγωγής καί έπεξερ-
■γασ'ιας κρίατος Σχετική κοινή
απόφασις τών υτΐουργών "Εβν'-
κής θ'ικονομίσς καί θίκο»ομικώ
λίοι>
3 Άτταλλαγή τοΰ Διοικητικόν
Σι*ιι6ουλίου κοΐ των έλεγκτών ά
ττό ττάσης εύθύ^ς άποζημιώσε·
ως δ'ά την χρήσ'ν 1971
4 'Εκλογή δύο τακτικών καί
δύο άναττληιρ«,μοΓΤ'·κών έλεγκτώ»
διά τόν έλεγχον τής χρήσεως
1972 αί καθορισμός όμοιβής ού
των.
5 'Εκλογή Διοικητικοΰ Συμ
βουλίου1
6. Καθορισμός καΐ ΜγκρΌ-ΐς ό
ττοδοχών έντεταλμένου σύμβουλον
ώς καΐ ιδιαιτέρως άττασχολουμέ-
νων σιιμ6ούλων
7 'Εττικύρωσις άποφάσεων Δι-
οικητικοΰ Συμβουλίου
8 Διάφορο άνακο'νώσεις κα'
άλλα θέματα
Οί έττ'θυμοΰντες έκ τών κ. κ
λλετόχων δττως μετάσχωσι τής
Γενικής Συνελεύσεως· δέον νά κο
^αθέσωσι τάς μετοχάς αυτών έττ·
αποδείξει, είς τό ταμείον τής
Έταιρίας η ε'ίς τινα των έν Άθή
ναΐς Τραττεζών η είς τό Ταμείον
Παρακατοθηκών καί Δανείων, ο
ττοβάλλοντες τάς άπτοδΐίξε'ς των
ττέντε (5) τούλάχ''στον ημέρας
ττρό τής ώς ανω —ροθεσμίας είς
τό ταμ£ϊον τής Έταιρίας
ΔΌίωμβ ψήφου έ'χει ό κάτοχ-<ς μιάς (1) μετοχης Έν Αθήναις τή 1 4 1971 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον ΚΟΠΕΡ Α Ε ΑΥΞΗΣΙΣ 13,6% ΤΩΝ ΛΙΑΝίΙΚΩΝ ΠΩΛΗΣΕΩΝ Ό γενικός δείκτης άξίας τών λιανικών πωλήσεων (τζίρου) είς τό σύνολον τής χώοας, έσημείω σε τόν παρελθόντα Ίανουάρ'ον αϋξησ'ν κατά 13 6% Ώς άνε κοίνωσεν ή Έ6νική Στατ'στ'κή Υττηρεσίοτ, ,^ αύξησις αυτή ττρο- έρχεται άιτό την ανοδον τών εί δ'κών δεικτών διατροφής, ένδύ- σεως - ύττοδήσεως καί λοιπών εί δών Είδ'κώτερον είς τήν ττερ'φέ ρειαν πρωτευούσης ό γενικός δεί κτης άξίας λισνιΐκών ττωλήσεων τού μηνός Ιανουάριον 1972 ποτ- ρουσιάζει έν συγκρίσει ττρός τόν Ίανουάρ'ον τοΰ 1971 αύξησιν κα τα 1 1 0%, όφε'λομένην είς τή1* άνοδον τών έττί μέροι/ς είδ'κών δεικ^ών δκχτροψής, ένδύσεως ίπτοδήσεως καΐ λοιττών είδών άν. τιστοίχως ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΑΙ ΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΕΞΩΤΕΡ. ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΗΟΓΗΦΟΡΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΣΥΝΑΛ)ΓΩΝΚΑΘΌΛΗΝΤΗΜΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΝ! ΥΠΟ ΣΥΝΔ. ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ Ύπευθννοι συμφωνος τω νομώ 1090)1930 Ίδιοχιτήτης — Δ.ευθυντής ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ ΚατοΊκία Ναυάρχου Βότση 66 Προΐστάμβνος Τυπονραφείου ΓΑΒΡΓΗΛ ΓΑΒΡΓΗΛΙΔΗΧ Κατοικία Σπαρτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ Μον'μωτέρου χαρακτήρος διαρ- θρωτ'καϊ βελτιώσε'ς σημειοννται είς τάς εξωτερικάς συναλλαγάς τής χώρας Τό γεγονός τοΰτο ά- πεικονίζει τό ίσοζύγιον ττληρωμών κατά τό £τος 1!)71 καί, έν συνε χεία, κατά τόιν παρελθόντα Ίσ νουάιιον. Ος ανεκοινώθη, αί πλε όν χαρακτηριστικαί έξελίξεις ?ίς τό ίσοζύγιον ττληρωμών ύττήρξα^ ή σημαντ'κή αίίξησις των έξαγω γών ή χαλάρωσις τού ρυθμού ά- νόδου τών είσαγωγών, ή συνεχιζο μένη έ'ντονος άνοδος των είσαγω γώ" κεφαλαιοΐίχΐκού έξοπλισιΐιοθ καΐ ή άνευ ττιροηγοιιμένου αύξησις τών άδήλων είσττράξεων καΐ των είς συναλλαγμα καταοέσεων 'ών Έλλήνων τού εξωτερικόν ΑΊ ευ¬ νοικαί αΰται έξελίξεις είς τό ίσο ζύγιον ττλη»ωμών άττηχοϋν την γε ν·κωτέραν εύρωστίαν τής έλληνι- κης οικονομ ίας καί πμοεξοψλούν τήν άττρόσκοτττον κατα τό τρέχο·ν ετος καί ταχείαν ανοδον τής οί κο*Όμικής δραστηριότητος Άναλκτΐκώτερον αί σημειΐϋΙΚί- σαι κατά τόν Ιανουάριον 1972 έ τγι μέοοι-ς έξελίξεις είς τάς έξω τερικάς συναλλαγάς τής χώρας εχουν ώς ακολούθως. Αί έξαγωγαί άνήλθον είς 58,2 έκατ δολλ ήτοι εσημείωσαν έναν Τι το£ αυτού μηνός τού ι VI ση μαντΐ'κήν αύξησιν κατά 2% όφει λομενην κυρίως είς την αΰξητιν των έξαγωγών ττροΐόν^ων μεταττος ήσεως κατά 56% Έξ αυτών· «δι α'τέρως έξαιρετικάς έπιδόσεις έ σημειωσαν αί έξαγωγαΐ των κλω στουφοτντοΐίργικών ττρθιό^ιον ι (115,9%), των χημικών καί ψσρ μακευτ^κών (164,2%) καί τού άλουμΐνιου (114,6%). ΑΊ είσαγωγαί (ττληρωμαΐ και έμττορικαϊ ττιστώσεις) άνήλθο · είς 169 έκατ δολλ · ήτοι έσημει ωσαν έναντι τού Ί«νοι>αρίου
1971, αύξησιν Κ<χτα 10,4%, όψει λομένην κυρίως είς τήν ανοδον κα τα 28% των είσαγωγών κεφαλαι | ουχικοϋ έξοττλισμοΰ. Σημεΐουται ' , διαιτεοως δτι ό ρυθμός αυξήσεως καΐ είσαγωγών ήτο κα^ά τόν έφε τεινον Ίανοικ»ριον κατά ττολύ χά λαρώτερος έν σνγκρίσε1 ττρός τόν , Ιανουάριον τού 1971· ότε αί εί' σαγωγαΐ είχον αυξηθή έναντι τού Ίδίου μηνός τού 1970· κατά 38% ' Έξ &λλου χαρακτηρ'στικόν τού δ αμσρφωθέντος ύγιούς κλίμαχος άιτό ττλευράς διαρθρώσεως των είσαγωγών «αί ενδεικτικόν τής ση μειουμένης δ'αρκούς ανόδου τήΓ έπενδυτικής καί τκχραγωγικής δραστηριότητος τής έλληνκής οί κονομίας είναι τό γεγονος ότ' ή άξία ^ών είσαγωγών κεφαλαιουχι κ ού έξοττλ'σμοϋ κσϊ ττρώτων ύλών (συμττεριλαμβαν^μένον καΐ τού άρ γου πετρελαίου) άνήλθε κατά τόν παρελθόντα Ιανουάριον είς 96,1 £·<ατ δολλ, ήτοι έκάλνψε τό 56 9 τού συνόλου των ττάοης φύσεως ε'σαγωγών τής χώρας ι Αί είσπράξε ς έξ άδι>λων σνναλ
λαγών. σημειώσασα' ταχυτάτην
αθξησιν, άνήλθον είς Π5 έκατ
δολλ · έναντι 67 7 έκα^ δολλ ,
τού Ίανουαιρίου τού 1971 (+40
2%) !
Αναλιτυκώτερον, είς τας κι·
ριωτερας κατηγοριας άδήλων εί
σττρΌξεωιν έσημε'ώθησον αί άκο-
λουθοι έξελίξεις:
Το τουριστΐκόν συναλλαγμα α¬
νήλθεν είς 13,4 δολλ, έναντι 10
4 έκατ. δολλ (αύξησις 29'3%)
Τό ναυτιλιακόν τίς ^8 8 έχστ (
δολλ , ενσΛτι 20 8 έκατ οολλ
(αύξησις 38,2) |
Τό μεταναστευτικόν είς 39 5 έ¬
κατ. δολλ , έναντι 27,7 έκατ
δολλ τοΰ ίδίου ττερυσινοΰ μηνός
(οτϋξησ'ς 42 4%)
Λίαιι» ίκανοποιητική ΰπήρςε; έ
ττισης ή εξέλιξις είς την είσροήν
ών πάσης φύσεως κεφαλαίων έκ
τού έξωτερικθά τα βττοια άνήλθον
συνολικώς είς 67 έκατ. δολ>
έναντι 6θ·2 έκατ. δολλ , τού Ι
σνουαριου 1971 (αύξησις 113
%) Ιδιαιτέρως έττ'σημαινετα', ^^
τρροκειμένω ή σταθερά κο,ί ταχεισ
όί'Όδθς τής είσροής έλευθέρως με
ιατρεψιμου συναλλάγμστος δια
τάς έν Ελλάδι καταθέσεις τών έ»
ιω εξωτερικώ διαιβ'ούντων κα'ι έρ
γαζομενων Ελλήινων αι ότΓθίο'
εσημείωσαν άλματώδη ά^δθν κα
τά 157% έναντι τού ίδίου μηνός
^ού 1971
Γελικόν άποτέ^,εσμα τών
ΔΙ' ΒΓΓΡΑΦΟΥ τού ό Σύνδε-
σμος Ελλήνων Β'ομη<χάνων διεβι βασε ττρός τόν υπουργόν Οίκον" μ κων τό κείμενον είδικής έρεύνης την όττοίαν διενήργησεν ή Έττι- τροττή Μελετών τού Σ.Ε-Β . σχε τ ι κώς μέ τάς έτΓ'τΓτώσεις τού ί" σχύοντος σήμερον φόρον κληρο·ο μίας έττι τής βιομηχανιας -«ιΐ τής βιομηχαν'κής άναπτύξεως τής χώρας Συμφώνως ττρός τό βασικόν συ μττέ.ρασμα τής έν λόγω άναλύστ ως· ή όττοία δημοσ'εύεται είς "ο κιικλοφορήσαν δελτίον τού ΣΕΒ σκόττιμος καί ένδεδειγμένη κρίνε τα' ή άναττροσα)ρμογή τού ίσχύον τος συστήματος ή όττοία δέον νά άττο6λέ(|ΐη ττρός δύο κατενθύν- σεις: Την μείωσιν τών φορολογ'κών σνντελεστών διά τα κατωτέρα κλι μάκ ι α κληρονομ'κών μερίδων και την ττροσαρμογήιν των είς έ~ίττ£ δα άντιστοιχα άφ' ενός πρός τά κρατούντα είς τά λσιττά δυτ'κά κράτη καί άφ' έτέ,ρθυ τηρός τό παρον στάδιον άναπτύξεως τής χώρας Την έττέκτασ'ν τού ήδη καθο ρισθέντος δι' αλλους τομεΐς δια φορ σμού είς τήν έττιβολήν τού φό ρου κληρονομίας καΐ είς την 6ιο μηχανίαν, δ'ά τής έξαιρέσεως £ξ αύτού έττίσης καΐ των ττεριο·υσια- κών στο'χείων τών βιομηχανικώς έπ'χειρήσεωιν· ιδίως άνωνύμου έ* ταιρ'κής μορφής Διότι η έκβιο μηχάνισις δ'εξάγεται· ώς γνω¬ στόν, κατά κύρ'ον λόγον μορφής · όποία άφ' ενός έξασφαλίζει συ νέχειαν διοικήσεως κα! άφ' έτ: ρο^ τταρέχει δυνατότητας άττρο ρω εύ/οϊκών έξελίξεων είς τά μ( γέθη τού ίσοζι/γίου πληρωμών ι πήιρξιν ή ττιεοαιτέρω ενίσχυσις τών συναλλαγματικών δισθεσιμω τής χώρας τα όποϊα άνήλθον την 31 ην Ιανοι,αρίοι. 1972? είς 512 έκατ δολ έναντι 297 έκαΓατομ δολλ τής Ιδίας ήμιρομηνίας -ού 1971. σκόπτου μεγεθι>νσεως διά τής
συγκεντρώσεως ττ«·ραγωγΐκοΰ κε
φαλαίον
Αί άντιανατττυξιακαί έττΐτττώ-
σεΐΐ; τοΰ συστήματος είνα' τόσο·,/
εύρε· αι ώστε νά ένδείκνυται ή έ
ξαίρεσις έξ αυτού καΐ τού βιομη
χαν'κού κεφαλαίου δ'ά τούς προε
κτε&έντας λόγους καΐ έν όψει τού
γεγονότος ότι ή είς εσοδα άττώ
λε'α τού κρατικόν προι/πολογι
σμού θα είναι σχεδόν άνεπ»ισθη
τος έν συγκρίοτει πρός τάς γεν
κωτέρας δυσμενεΐς έττ'πτώσε ς
τοθ φόρον κληρονομίας Άλλω·
στε, ή ήδη ορθώς καθιερωβεΐσα
δι άνοττττυξιακούς λόγους άηταλλα
γή έκ τού φόρον έτέρων τομίων
τής οικονομ ίας ■ δημιονργεϊ δικτμε
νή δα τάς 6ιομηχανικάς έττενδυ
σεις άνΌ·ότητα
Π αρά ταύτα καί είς ττερίτττω
σ'ν καθ1 ήν δι' ετέρους λόγους κρί
νεται άτταραίτητον όπως μή πά
ραγνωρισθή ή γενική άρχή τής φο
ρολογικής δικα'οσυνης (ή τταρα
γνωρ'σις τής όττοίαις ττιθανώς νά
δημιουργή δνσμενεΐς έντυττώσεις)
θα ήτο δυνατο·ν ό φόρος κληρο^ο
μίας, ττροκειμένοτ' ττερί μεταβιβα
σεως μετοχών β'ομηχανικών επι
χειρησεων νά άντικατασταθή δ1"
ετέρου άντισταθμ'κού φόρον άττο
φέροντος τό αύτό είσόδημα είς τό
Δημόσιον Παραδείγματας χάριν
θπ ήτο δυνατόν αί βιομηχανικαΐ
έττιχεΊρήσεις να καταβάλλουν έτη
σίως έκ τών πρό άττοσβέσεων κερ
δών των, έναντι τής άττοΛλαιγής
των μετοχών των έκ τοΰ ψόρου
κληρονομίας· ποσόν άντ'σ^οιχοΰν
είς ττοσοστόν Ο·1Ο^—Ο 15% έττί
τής εκάστοτε καθαρώς κεφάλαιον
χ ι κης θέσεώς των, ώς αυτή έμ-
φανίζεται είς τοΰς ίσολογισιμοΰς
■'ων Ό μ'κρός ούτος φόρος, κ«
ταβαλλόμενος ύττό τών έταΐριών
ετησίως· ένώ ττο,ρουσιάζεΐ τό ττλί
ονέκτημα δτι άναττληιροϊ τάς τυ
χον απωλείας έσόδων τού κροτι
κου ττιροι/τΓολογισμού, δέν παρεμ
βάλλεται κα'ι δέν έττηρεάζε' τόν
κατανςμητικόν μηχαν'σμόν των ά
πυταμΐεύσεων τής οίκονομίας και
τήν συ·σσώρευ·σ ι-ν ττοιραγωγικοΰ κε
φαλαίον εί ςβάρος τής 6ιομηχανι
"ΚΟΠΕΡ., Α, Ε, ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΑΛΛΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
ΙΣΟΑΟΠΣΜΟΣ 31.12.71
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
197!
1970
Π άγιον
Γήπεδον ΆΌηνών βάσει άνα·
προσ. 147)67 5 840.000
Γήπίδον Μπογιατίου 2 456 984 8 296 984
Κτιρια βάσει άναπρ 147)67 14.518.167
Κτιρια » » 147)67 5.703.420
Μεΐον άποσβέσεις
20 226 5*.7
8 091.539 12.135.048
8.296.984
12 326.975 20 623.959
Άχινητοποιημένον
Μηχανήμ. & οργανα Χημείου 8.307.781)
Μηχανήματίΐ & οργανα Χη-
μειου 147)67
Μεΐον άποσβέσεις
"Επιπλα και Σκεύη
Μεΐον αποσβέσεως
Αύιοκίνητα
Μεΐον άποσβέσεις
5 235,649
13.543 4?!1
8 495 329 5 048,100
2 840 983
1 927.220
913.763
3.705 782
886 440
1.764.164
664 830 1 099 3^4 27,4(·3 229. 1.233.987 5 826.209
Έμπορεΰσιμον
Πρώται ύλαι
'Υλικά συσκευασίας
Έτοιμα προιόντα έργοστασιου
"Ετοιμα προιϊόντα πρατηοίου
5.791.414 6X53.852
2.975.450 3 873.210
9.819.158 12.874 689
1 539,844 20.128 866 1.505,498 24.312 249
Π ραγματοποιήσ1 μόν
Προιόντα υπό κατεργασίαν 3.979 224
Προιόντα υπό κατεργασίαν ππρά τςίτοις 127 4ΐίί
Πιστώσεις έϊωτεριχοϋ 6^7 715
Κυκλοφορούν
Πελάται 32 65^.0!9
Γοαμμάτια εΐσπροκτέα 4.5"29.78ί< Γραμμάτια παρά Τραπ, πρός είσπραξιν 7.792.956 'Ε.τισφαλρΐς πελάται 1 541 447 57,573 4.734.351 1 026 195 2.6:15.215 26.110.355 3 065.217 9 027.288 176 123 ΓΙροσωρι'νοΓλογα^Ιασμοϊ χρεωστικοί 2 051,561 47 027.344 2 009 844 40 388.825 Διαϋίσιμον Ταμείον Τράπεζαι λογαριασμοί όψεως Ομολογιες Συμμετοχή ΣΙ1ΕΣΙΑ ΕΛΛΑΣ 1.797.453 1 174 167 409 200 3 380 820 1,084.961 63.577 240.000 1.418.538 2 823.808 105 588.418 2.581 327 97 Υ76 322 1. Κεφάλαια α) Μετογικον Κεφάλαιον 15.000 Μετοχ. 30 000 000 β) Τακτικόν άποθεματικον 3.155,000 γ) "Εκτακτον άποθεματικόν 6.641.295 δ) Ειδικόν άποθεμ 2901 ,54 865,816 ε) Ειδικόν άποθ. 4002)59 10.789 072 στ) Ειδικόν άηοϋ. 147)67 9.583.144 Κεφάλ. κινήσ. 147)67 1.396 000 1971 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1970 ζ) Κέρδη είς Νέον 2. ΎποχρεοΊσεις α) Μερίσματα Πληρωτεα β) Προμηθευταί γ) Γραμμάτια πληρωτεα δ) Άντα.ΐ. έξωτερικοϋ ε) Προσωρινοί λογαριασμι στ) Τράπεζαι προεξοφλ. ξ) Βιομηχαν. Δάνεια 30.000 000 2.720 000 6,641 295 865.816 10.789.072 5.583.144 596,000 69.885 62.500 212 51.929 57.247.256 3.328.182 3 353.614 2.194.406 1 952.733 7 190.000 6.906.800 6 385.043 4 254.730 »ί 2.533.440 2 659.670 9 942 481 10 866.139 11.509.654 43 038,206 10.535.380 40.529.066 105.588.418 97.776.322 Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ Κέρδη κοί Ζημίαι ΧΡΕΩΣΙΣ Γινικά εξοδα Λ)νπρως· Λιπφημίσειο Τ.Τ.Τ., 'ΟΛοιπορικά Γραφική υλη, Άσφαλ. Τα- μρϊα, Τοκοι, ΈΕοδα Τροπεζών Γενικά έΕοδα πωλήσεων: "Εξοδα ταξειδιον των, Μεταφορικά, Πρότβετοι ίκπτώ σεις, Φαρμακοένσημα, Προμήθειαι, ΚΟΥΑ^ΤIΕ8 Μισθυί Λ)νσεως κοί Δ) κου Προσωπικού Άμοιβαί τρίτο)ν Άποσβέσεις : α) 'Επισφαλών άπαιτήσεων 197 624 β) Ιΐαγιων περιουσιακών στοιχείον 2.663.554 Κέρδη πρός διάθεσιν 1971 1970 18.765.957 17 419.706 17.884.804 5 310.431 200.000 2.861.178 14.187.70Η 4 740 302 282 510 82 409 1.798.659 8.6ί>0.885 6.381.929
53 763.255 44.923.223
1) "Υπόλοιπον *βρδών Προηγ. Χρήσεως
2) Διάφορα έσοδα
3) Κερδη έκ συμμετοχής ΣΙ1ΕΣΙΑ ΕΛΛΑΣ
4) Μικτά κέρδη έκ πωλήσεων έμπορευμάτων
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1971 1970
51.929 30.385
2ί.0(!0
9.37.148
434,632
301 024
52.750,178 44.157.182
53,763.255 44.923 223
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ Δρχ. 8.690.885
1. Είς Μέρισμα 15 000 Μετοχών
2. Είς ποσοστόν Δ)κοϋ Συμβουλ.
3. Είς εΐδικόν άποθεμ. 147)67
4. Είς ειδικόν άποΰεμ. Κ. Κινησ,
5. Είς τακτικόν άποθεματικόν
6. Κέρδη είς νέον
1971
2 550 000,-
836.000.-
4.ΟΟΟ.ΟΟΟ.-
800.000.-
435,000.-
69.885.-
1970
2.250.000.-
780.000.
2,384.000.-
596.000
320.000.
51.929.
8 690.885.- 6.331 929.-
Τό έκ δρχ. 170 μέρισμα κατά μετοχήν (μετά παρακράτησιν τοϋ αναλογούντος φόρου Γ'. κατηγορίας) τιληρωθήοηται ίίμα τη
έγκρίσει τοϋ Ίσολογισμοΰ υπό της Γενικής Συνελεύσεως είς ημέραν παρ' αυτής όρισθησομένης καί επί τη προοαγωγη τής
οίκείας μερισματαποδε.ίξεως.
Αθήναι τη 28η Φεβρουαρίου 1972
Ό Πρόεδρος τοΰ Δ)κοϋ Συμβουλίου Ό Διευθύνων Σύμβουλος · Ό Προϊστάμενος τοθ ΛογιοτηρΙου
ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ Κ. ΛΕΜΟΣ ΑΘΑΝ^ΣΙΟΣ Γ, ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΙΚΡΟΥΔΗΣ
'Τπό την επίδρασιν τδν δημογρα φικών έξελίξεων
ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΙΣ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Εργατικόν δυναμικόν έξ άμερικα νίκων καΐ ασιατικών χωριόν
Υπό την έπίδρασιιν των δημο-
γρσψικών εξελίξεως αί συνθήκαι
είς την αγοράν εργασίας δ'αφο-1
ροττοιοΰνται ταχέως άπό πολλών
ήδη έτών καί ό άντίκτιπτος τής ]
μεταβολής καθίσταται όλονέν
καί περισσότερον αίσθητός είς
την οικονομίαν Τα ανωτέρω £)■
•πογραμμίζει είς σχετ'κήν μϊλέ
την της δημοσιευομένην είς τό
οικονομικόν δελτίον ή Έμπορι-
κή Τράττεζσ
Ε!δ'κώτερον είς τόν άγ-ροτ1-
κόν τομέα, ή μεταβολή είναι πε¬
ρισσότερον ή βίς οιονδήποτε αλ
λον τομέο εκδηλος Τό γεγονός
τουτο διεπιστώθη καί οΑοτιστι-
κώς κατά τό —σρελβόν ετος ά¬
πό την γενικήν απογραφήν Ή
μείωσις τού άγροτ'κού πληθυ¬
σμόν κατά 13% περίπι>υ έντός
τής δεκβετίας 1960—1971 ττι
θανολογεΐ μείωσιν τού άγροτι-
κου δυναμικόν της τάξεως των
500 000. Άντί τοθ ύψισταμένου
άλλοτε πλεονάσματος εργασίας
είς την ύπαιθρον εχει άρχίσει
τώρσ νά έκδηλοΰτα1 όλονέν καί
έντον«τ£ρα στενότης —τουλάχί¬
σον κατά τάς αίχμάς τής παρα
γωγικής διαδικ.ασίας μέ οννε
ττειαν άφ' ενός μέν τόν περιο¬
ρισμόν τής συνολικής καλλιερ-
γουμένης εκτάσεως, άφ' έτέρ5υ
δέ άνασχετΐκάς έ—ιδροσε'ς έιτί
τής άνατττύξεως των καλλιεργε1
ών εντάσεως εργασίας Καί κατάτ
τό 1971. δττος καί κατά τα ττρο
ηγούμενσ τρ-ία ή τέσσαρα έ'τη
ήσαν σαφώς αίσθητα'ι αί έτπδρα
σεΐς αθται έκ τής μακροχρονίου
τάσεως διαρροής τού άγροτΐ-κού
πληθυσμοΰ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
Συμπτώματα στενότητος είς
ευρύτερον έκτασιν παρετηρήθη¬
σαν κατά τό παρελθόν £τος καί
είς την 6'ομηχανίαν Άττό προ¬
χείρον έρευναν τού Συνδέσμου
Έλλήνων 6ιομηχάν»ν διεττιστώ
θη πολύ ΰψηλή άναλογία κενώ"
θέσεων έττΐ τού άριθμού των ά-
—ασχολουμένων είς τάς έρΜτηθεί
σ«ς έ—ιχε'ρήσεΐς αί οποίαι κα-
λύτττουν περΐ τό 1)10 τής συν
ολ'κής 6'ομηχανικής άπασχολή-
σεως Καίτοι τό γεγονός αύτό
είναι πιθανόν νά όφείλεται είς
5·λλον τταράγαντα κιαί συγκεκρι
μένως είς την κνητικότητα τού
έργατικοΰ δυναμικόν, αποτελεί
ιτάντως ένδειξιν σχετιικής στενό
τητος Παραλλήλως, δμως· εξε¬
δηλώθη καΐ μεταστροφή είς τόν
ρυθμόν μεταναστεύσεως ή πτώ'
σ'ς τού οποίον άκάμη καΐ αν ά
ττοδειχθή συνδεομένη πρός τή"
μεταβολήν τής φάσεως τού οικο¬
νομικαί) κύκλον είς την Ευρώπην
(καΐ ειδικώτερον είς την Γερμα¬
νίαν) θά έττηρεάση καί τήν πιροσ
φοράν εργασίας είς τήν 6ιομη-
χανίαν Εστ« και βραχυγχρονίως
Έν Πάση ττερ'τΓτώσει τό πρό-
βλημα εργατικόν δυναμικόν· τό
οποίον άντΐμετωττίζει σημερον ή
έλληνική βιομηχανία κατόττιν τών
δι,μογραφικών έξελίξεων τής τε
λενταίας δεκαετίας είναι ττολυ
περισσότερον ττρόβλημα ποιότη-
τος τταρα στενότητος εργασίας
Πρός τήιν άποδοτικιότητα τού ίρ
γατικοΰ δυναμικόν δέν είναι ότ
σχεΤον τό φαινόμενον των συχνώ'
μετακιντ>σεων έργατών άττό μ -
δς έπιχειρήσεως είς αλλη^ καΐ
της σνχνής έν γένει άλλαγής τού
υπαλληλικον καΐ εργατικόν προ
σι—ΐκοΰ τών βιομηχανιών 'Υττερ
6ολική κινητικότης διεπιστώθη
στατιστικώς άπό δειγματολη—τι
κην έρευναν τού Συνδέσμου Έλ-
λήνων βιομηχανίαν Τα άττοτελέ
σματα αυτής Μδεΐξαν δτι ό άοι-
βμός παραιτησεων καΐ άττολύσε-
ων έργατών καΐ υπαλλήλ«ν κατά
τα έ"τη 1969 καΐ 1970 άντΐ-ττρο
σώπευε έττΐ τοΰ συνολικόν αριθ-
μ ου άπασχολουμένων είς έττιχε
ρήσε'ς μέσον ττοσοστόν ττερΐ τό
40% Τόσον ονχναί αλλαγαί προ
σωττικοΰ δέν είναι δυνατόν, ώς
ύποστηρίζει ή Τραπέζα τταρά νο
εχουν σοβαρόν αντίκτυπον έττι
τής παραγωγΐκής διαδικασίαν ή
ότίοία οΰτο στηρίζεται κατά μέ¬
γα μέρος είς εργασίαν ττροσφϊ
ρομένην άττό νεοτΓροσληφ&έντ<, ττρόσωττα, μή έτταρκώς ττροσαρ- μοσθέ^τα ή έκτταιδει/θέντα Η κσ κή επίδρασις έττί τής τταραγιογι κότητος τής εργασίας, δέν εί¬ ναι τό μόνον ονμπέρασμα τό ό- ττοΐον συνάγεταΐ άπό την δια- ττίστΜθΊν τού φαινομένου τούτου τής ίπτερ6ολικής κινητικό^ητος Αίτία αυτής δέν δύναται τταρά νά ε^αι άφ' ενός τό γεγονός δτι ό αγροτικάς ττληβυσμός· άνειδίκει» τος καί μέ σχετικώς μικράν Ίκα- νότητα ττροσορμογής είς τάς συν θήκας εργασίας είς την βιομηχα νίαν άναιζητεϊ έκεϊ άττασχόλησιν άφ' ετέρου ή τάσις ττρός μετα- νάστευσιν Καί τα δύο αύτά ση» μαίνουν δτι τό ττροο·φερόμεν;ον είς την β'ομηχανίαν έργατ'κόν δυ ναμικ·όν είναι κατά σημαντικόν ποσοστόν χαμηλής ττοιοτικής στά θμης· εϊτε λόγω προελεύσεως, εϊ τε λόγω ελλείψεως δ'αθέσεως δι' έξειδίκευσ'ν καΐ <τηΛεραν ό—α- σχόλησΐν ωρισμένου εϊδους Τα βάσιμον τουτο μειονέκτηιμα είς την αφετηρίαν έττιτείνεται, έν συνεχεία. μέ ^άς συχνας μετακι- ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΑΙ "Ετερα φα'νόμενα τα όττοϊα παρατηρο&νται άττό τιν(ον έτών είς την ελληνικήν αγοράν ίΡΎν' σίας καΐ τα όττοΐα κατέστησαιν ττερισσότερον αισθήτα τό Τ971 είναι ή άτταοιχόλησΐς ξένιον έργα¬ τών καΐ ή αϋξουσα προσψορά εργασίας άττό κατηγορίης τού ττληβυσμοϋ· αί οποίαι δέν άνή- κουν μονίμως είς τό εργατικόν δυναιι^κόν. Ή άττασχόλησ'ς έργα τικοΰ δυναμικοΰ ττροεοχομένου έ£ άσ'ατικών καΐ άψρικανικών χωρών ττεριορίζίΤΛΐ, ώς άναφέ" ρεΐ ή Τράττεζα, είς την μελέτην της. <έττί τού —αρόντος, είς τόν τομέα τής οΊκΌικής φύσεως υττη- ρεσιών σχεδόν άττοκλειστικώς καί ώς ίκ τούτου ή ο— μασία της εί¬ ναι άμελητέα· 'ΑτΓθτελε,ϊ δμως· ένδειξιν ώς ττρός τας μέλλοντι κάς έξελίξος· δεδομένου δτι τό φαινόμενον τής μετακινήσεως έρ γατικοΰ δυναμιχού άττό ολιγώτε¬ ρον άνετττνγμένας χώρας ττρός τάς 6ιομηχανικάς ή απλώς τάς περισσότερον άνετττυγμέν α ς · ττροσλαμοάνε1 διεβνώς σημαντι¬ κήν έκτασ'ν. θίίτο», έφόσον είς τήν Έλλάδα ή μακροχρονιωτερα τάσις τής μεταναστεύσε«ς καΐ αί έττιδράσε'ς της έττΐ τής άγο- ράς εργασίας ήθελον συνεχισθή, δέν είναι απίθανον ή είσροή ξέ- νου έργατικοθ δυναμικοθ νά εκ¬ δηλωθή καΐ ώς προσφορά έργασί άς είς τοιις βασ'κούς τταραγΜγ1 κοθς κλάδους. ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΑΙ "Ηδη, εχει τηροσλάβει άξ'όλο γον έκτασιν καΐ ή ό—ασχόλησις άτόμων τα όποϊα δέν άνήκουν μο νίμως είς τό εργατικόν δυναμι¬ κόν, άλλά έτπζηταΰν ιτροσω.ρινήν έπ' εύκα^ρία ΟΓΤΓασχόλησιν. ΕΚΠΙΠΤΕΤΑΙ Η ΠΛΗΡΩΜΗ Φ.Μ.Α. ΥΠΟ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ τής είς μεγαλυτέραν έκτασιν ττοοσφοράς άττό μέροι/ς οίκοκυ- ρών δι' άτταο-χόλησιν έττϊ (ί)ρισμέ νας ώρας είς οίκιακας εργασίας τταρατηρεϊται άνάλογος ττροσφο- ρ·ά καΐ άττό μέρους άλλων κατη- ' γορ'ών τοϋ ττληθυσμοϋ καί ιδίως φοιτητών καί μαθητών δ1" έττοχ'α κήν άττασχόλησιν είς αλλους το-1 μεΐς ΰττη,ρεσιών δττ»ς είς τό έμ ττόριον καΐ τάς τουριο-τικάς επι- χε'ρήσε!ς Η τελευταία αύτη ττε ρίτττιοσ'ς είναι και ή σημαντικω τέρα Κατά τό τταρελθθν £τος δι κήν άττασχόλησιν είς αλλους το εττιστώθη ττράγματι, χρησιμοποιή σις νέυν μαθητών καί φο'τητώ^ αττό ξενοδοχε'ακάς έττιχειρήσε'ς είς εΰρεϊαν κλίμακα Εάν ληφθή ύπ' οψιν ό ύψηλός ρυθμός ύ.να- ! τΠύξεως τής τουριστικής βιομη χανίας καί ό έττοχ'ακός χαρα- κτήο της. ή άπασχόλησις έργατΐ- κοΰ δυναμικοΰ υπό τήιν ανωτέρω μορφήν δυναμιικότητος· προσιδιά· ' ζει, κατά την Τράπεζαν άπολύ ι "■ως ττρός τάς ανάγκας των σχε τιΐίϋν έττιχε'ρήσεων Ώς έκ τοιΐ τού· είν«ι πολύ τπθανόν, δτι α. Ι αϋξουσαι άνάγκα1 έργατικοΰ δυ νααικοΰ διά τάς τουριστικάς έ- πιχειρήσεις βά καλύτττωνται είς τό μέλλον μέ άπασχόλησ'ν αυτώ" τών κατηγοριών είς όλονέν κα' ευρυτέρας έκτασιν ΑΙ ΕΙΣΑΓΛΓΑΙ ΜιΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΩΝ ΕΛΚΥΣΤΗΡΩΝ Αί είσαγωγαΐ μεταχειρΐσμένων έλκυστηοων έκ τού έξωτερ'κοΰ έ- ττιτρέπονται μόνον καί ανευ συ- ναλλαγματικών διο.τυττώσεων είς έργαζομένους είς την άλλοδαπή'' κ<χτόττιν σχετικής αδείας τοϋ £.· ττουργείου '€θνΐκής θίκονομίας (τομεΰς βιομηχανίας), έφ' όσο» ττρόκειτα1 νά χρησιμοπτοιηθούν δι' αύτοκαλλιέργειαν ίδίο»ν γεωρ γικών έκτάσεων Δ1" έξαγωγής συ ναλλάγματος έπιτρέττεται ή είσσ γωγή μόνον καινονργών το'ού- των Τα άνωτέ,οω ανεκοίνωσε τό 6 ττονργεϊον 'Εθνικής θίκονοαίος Η «ΡΕΒΥ ΦΡΑΝιΣΑΙΖ» ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ €ΛΛΑΔΑ Ή μηνιαία επιθεώρησις «Λά Ρε6ύ Φρανσαίζ» άφιερώνε τάς σελίδας τού τελευταίου τεύχους της είς την Έλλάδα είς τάς ό ποίας δίδεται μία λίαν έμττνευ σμένη καί έμττεριστοττωμένη εικών τής χώρας μας, τόσον άττό ίστο ρ κης καί ττολιτιστικής ττλευράς, όσον καί άττό τής ττλευιράς των ση^μερινών έττ'τευγμά^ων της είς' τόν οίκονομ'κόν κυρίως τομέα. ώς κ<ιί είς την τουριστικήν της άνα τττυξιν ΑΠΟΤΕΛΕΙ τταραγωγικήιν δα- "πίνΆ~ν έκττιτττομένην έκ τών άκο θαρίστων έσόδων ■') πληρρωμή τού φόρονι μεταβιβάσεως (ό όπο! ος ώς γνωστόν, καταβάλλεται ΰ ττό τού ττωλητοϋ) υπό οίκοδομ1 κης έπιχεΐ·ρήσειως κατά την ΰττ' αυτής αγοράν οίκιθττεδων δι' άσέ γερσιν πολυκατοικιών πρός μετσ πώλησιν διαμερισμάτων μέ σκο ττόν τό κέρδος; Καταφατ'κήν άτάντησ^ έ'δωσε./ είς τό έρώτημα ή ΰττ' άρ'θμό' 897)11)71 άττόφασΐς τοΰ Τριμε- λοΰς Φορολογικοϋ 'Εφετείοι, Άθη νών, άποροίψασα ώς άβάσιμο^ την ΰποστηρίξασαν τα άντίθετα εΐίεσιν τοΰ Έλληνικοΰ Δημοσίου άσκηθεΐσαν ύττό τοΰ Οικονομικόν Έφόρου Α Ε "Αθηνών κατά πρω τοβαθμίου ότττοφασεως. Τό Φορολογικόν Έφετεΐον εδέ¬ χθη όπως καί τό πρωτοβάθμ'ον φορολογ'κόν δικαστήριοΛ·, ότι κα Τά τό αρθϊθιν 35 τταιρ 1 τοΰ Ν Δ· 3323)1955 «ττερί φορολογίας τοθ είσοδήματο'ς» τό άμφισβητούμενον είς την συγκεκριμένον περίτττω- σιν ποσόν έκ 280 000 δραχμών περίπου έκφ>ράζον καταβληθέ^τας
ύττο ιής έφεσιβλήτου ά^ωνύμου οί
κοδομικής έταιρίας φόρους έττι με
τσβιβάσεων πρός αϋτήιν τταρά τρ'
των (ττωλητών) τεσσάρων οίκοττέ
δών, συνιστά δαπάνην τταραγωγι
κήν έκτπτιτομένην έκ των άκαθσ
ρίστων έσόδχοιν Καί τούτο κατά
τταγίαν νομολογίαιν ιοατά την όποί
αν ώς τταραγωγική δαττάνη &ε«
ρεΐται όχι μόνον ή δυνάμε1 νομί
μου, άλλά καΐ δάσε' συμβατικής
υποχρεώσεως κατα6αλλομένης ή
συμβάλλουσα σπουδαίως είς την
καλυτέραν απόδοσιν τής έπιχειρή
σεως καί είς τήν δημιουργίαν κέο
δούς
Ως παρατηρεΐται είς την άττό
φασιν, καί είς την προκειμένην
πράγματι. περίπτωσιν ή έν λόγω
δαπάνη, έφ' δσον στ/νετέλεσεν είς
την υπό τής έφεσιβλήτου οίκοδο·
μικής έπιχε'ίήσεως αγοράν των
ανωτέρω σίκοπέδων, αναγκαίαν
είς αυτήν δ'ά τήν συμφώνως πρός
<ό καταστατικόν της άνέγερσιν πολυκατοικιών καί μεταττώλησ ν έν συνεχεία διάμερισμάτων πρός τόν σκοπόν άποκτήσεως κέρδοιις καΐ έφ' <^σΌν ώς -προέκνψε χωοίς αυτήν την δαττάνην οί ιδιοκτήται τών οϊκΌπέδων δέν εστεργον είς τήν πώλησιν αυτών θεωρεΐται πσ ραγωγική Καί ώς παραγωγική εί ναι έκττεστέα άττό τά άκαθάρισ-Γα εσοδα ι Δεδομένης δέ __ —ροστίθε-'αι είς την απόφασιν τού φορολογι¬ κόν Έφετείου — τής κατά νόμο' (άρθρον 5 παρ 16' τού νόμον 1587)50 «πεοί φορολογίας με τοιβ'βο'σεως άκινιήτων») υποχρεώ¬ σεως τών πολιτών ττρός καταβο λήν τοΰ αναλογούντος φόρου μετα βιβάσεως τό δικαστήριον ττείθε ται δτι, κατόττιν ίδΐαιτέρων συμ φων'ών μετά των πολιτών των ώς ανω οίκοπέδων, ή έφεσίβλητος οί κσδομική επιχείρησις ανέλαβε τήι/ υποχρέωσιν νά καταβάλη τούς ά νρλογούντας φόρους. Αί συμφωνί α' δέ αύται είναι ισχυραί καΐ ϊ{ κνοο1 μεταξν των συμβαλλομένων συνιστο3ν δέ καί άττοδει κνύουν την ττα'Ραγωγΐκότητα τής άμφισβητου Ι μένης δαπάνης. ΙΙΟΣ ΑΝΟΧΕΤΕΥΕΤΑΙΣΤΗΝ ΛΗΛΤΟΑΗ Η1Π0ΡΡΗΤΗ,, ΑΥΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΑΟΓΙΑ ΕΠΙΖΗΤΕί ΔΙΑΙΦΑΛΙΙΙΝ ΤΩΝ ΖΩΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΤΡΩΝ ΤΗΣ Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ή ττιό μυστηριώδης υπόθεσις στίς σχέσε'ς Άντιτολής καί Λύ¬ σεως σήμερα, εϊναι ό ττεοίεργος τρόττθς μέ τάν όττοΤο ή «άττόρρη τος» καττ'ταλιστ'κή τεχνολογία φθάνει στά κ.ομαοννιστικά έργο· στάσια Στά ττλαίσια τού ψυ- χροΰ πολέμου, τόσο τό ΝΑΤΟ, οοό καΐ ή ΊαττωνίοΓ. ττροσττάθη- σαν ττερ'τέχνως νά έπιβραδύνουν την στοίΐτ'ωτικήν αναπτύξη τής Σοβιετικής Ενώσεως μέ την κα- τάρτιση μακροσκελών ττινάκω'ν π Ο άπέκλειαν αυστηρώς άττό τήν έμττορική διακίνηση μέ το' ά^ατολ'κό κόσμο μεθόδους κοί δργανα ττροηγμένης τεχνολογίας λόγω τής στρατηγιικής τους ση- μασίας ΣήμερΐΛ τό άτταγορευτ'κό τού το σύστημα φαίνεται νά £ξρ?- θ?Όθται κάτω άττό τίς πΐέσεις ττού άσκοΰ·ν τό ένδογενή τού ά- τοττα καί ό δυτικός έττιχειρε'ματ. κός άνταγων'σμός Μέ βάση τοΰς έττισημθυς ϊσχυ ρισμοΰς τοΰ Πενταγώνου ότι ή Μόσχα επέτυχε ήδη στρατ'ωτική ίσοτ'μία κΐιΐ δτι δέν άττέχει μα- κρυά άττό τήν τεχνολογική ίσοτΐ μ'ια. ώρισμένοι έττιχειρηματίες ττροτείνουν νά άχρηστευθή όλό- κληιοο τό ττ'ό ττάνω σύστημα η τουλάχιστον νά άναθεωρηθή δρα ι στικώς. Τούτο συιιφέρε' ασφαλώς "ά 100 έκατομμύρ'α Εύρωτταίων των λοιττών Άνατολικών χο*ρών, οί όποΐοι θά ώφεληθοΰν ύλικώς Ή όττόφαση διαθέσεως άμερ^κίιινι- κ.οΰ έξοττλισμοΰ δ'υλίσεως ττετρε λς(ιου τελει.ταίου τύπθΌ στήν Πό λωνία —ού ττάρθηκε ττέ,ουσ1 άττό τόν πρόεδρο Νίξον, θά ση στήν αυξήση τού άριθμοΰ των έττοχουμένων τής χώρας Έξεταστέο θά μποροΰσε νά κριθή έξάλλου τό ττόσο σοβαρη ( άπειλείται στήν ττραγμα'Γικότητα ή άσφάλεΐίΐ των Ήνωαένων Πολι { τε'ών άπό την διάβιοωση ·,τοΰ ύφ< | στατα τό άτταγορευτικό αϋτό σύ στημα Άπο καιρό τώ'ρα φημολο γεϊται ότι τό διαστημικό ττρό-1 γραμμα τής Σθ'β'ετικής Ένώσε- «ς χρησιμσποιεΐ ήλεκτρονικούι·, διερευ^ητάς τής ΙΒΜ καΐ τής Γιουνιβέρσαλ χωοίς τήν εγκριση φυσικά τής Οϋάσιγκτων . Βέβΐιιο εΐνα1 ττάντως δτι οί Δυτικοευρωτταικές καί ίαττωνικές έταιρίες άπό μακροΰ μεταχειρί-, ζονται δλα τα μέσα κα1αστρατη- γη,σεως τού κλο'οΰ, ττροκειμένου ν ά τιωλήσουν στίς Άνατολικές χώρες μηχ<ινήματα καί ύπηρεσι ες σι>γχ30νιου τεχνολογίας
Αύτό καθίστατα1 ιδιαιτέρως
ιτροφανές καθώς οί Άμερικανοΐ
έπιχε'ρηματίες ττοΰ ένθαρρύνον
τα1 άπό την έπιεική έμπορΐ-κή ττο
λ ι τ ι κη ττοΰ άκολουθεί ή κυδέονη
σή τοις άρχίζουν νά έ-Γτεκτείνθυν
τήν δραστηριότητά τους στήν Α
νατολική Εύρώττη
Συγκεκρ'μένως κάττοιος άπό
ταύς Άμερΐκανούς αύτοϋς έττιχει
ρηματίες, πού μετέβη τελευταί¬
ως στήν Βαρσοβία άνέψερε δτ1
παρατήρηαε άτταγορευμένο βρε
ταννικά έξοπλισμό σέ ενα Άν<«· τολικοευρωτταίκό έργοστάσιο ποί>
επεσκέφθη
Στήν ττεοίτΓτωση αύτη οί 6οε
ταννΐκές έττιχειρήσεις τταραπλα-
νοΰν τήν είδ'κή έττ'τροττή ττού συν
εστήθη γιά τόν έ'λεγχο των έξα-
γομένων ττρΐν οί κυ>6ερνήσεις χο
,ρηγήσουν Τίς σχετικές ^
άλλάζοντας στίς διασαΑήο·
ξαγωγής την όνομ<ισίο τού « ' νήαατος μέ χάπο'α αλλη τ^ άνώδυνη. Μέ τόν τρόττο οώτ'"1 να έξάρτημα άντιδραστήρο,. μ ' τρέπετα'- απλώς σε στοΐν(;0 ^ μότητος» Ή Ίαττωνία ή όποίσ ρίζει μέ κάθε μέσο την διομηχανία της άδιαψορίΐ δόν τελείως γιά τήν ϋττχχρξη ι, άπαγορεύσεως 01 Ή ν«μ£νΐ(. ^ λιτείες δμως. τήν έφορμίζ^" πιστά καί διά τό λόγο αύτό ο) ι μερΐκανοί έπΐχειρηματιΈς (<εύγουν στούς βρεταννικούς ^ κες πού εΚχι προσιτοί "Ενας άριθμός έταιριών ^ φερε νά υπερπηδήση τα £μποο _ πωλώντας σέ χώρες 6ττ«ς ή ρ οι/κοσλαβία, ή όποία τής ά-αγορεύσεως Άπ0 τί[ν ^ ουκοσλαβία τό ΰλικό έπονιΐ ται στήν Σοβιετική "Ενιοση την μεθοδο έπίσης <κ>τή μ
τεχνολογίας. ήλεκτρονιχός
πλΐσμό; φθάνει είς την άτταγο
ρευμένη τΐερΐοχή
Οϊ Άμερΐκανοί έπιχειρημΟτι£!
άναφέρονν έπίσης δτι κοί ή Γ^
λία παρ«6ιάζει τους κανονιβμ^.
τού τεχνολογικοΰ παγώμαΐος κ,,
δτ' μία τουλάχιστον γαλλιχή £.
ττιχείρησΐς ετιμωρήθη μέ άποκλίι
σμό ενός έτους άπό άιμερικσνικις
εΐσαγτογές λόγω υ—βρβάσΐω,
τών ττεριοριστΐκών όρί«ν ττού ι
θπσε τό ΝΑΤΟ
Άμερ'κανικές φίρμες, τ^
χρησιμοπο'ούν τίς θυγατρινΕζ
τους έταιρίες ποΰ διατηροθν στη
Δι/τ'κή Εύρώπη, γιά να διοχί'ι»
σονν στίς άνατολικές χάρις < παγορευμένο ύλ^κό ••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••α· Ό έλεγχος πρωτοκόλλου κατεδ)σεως δι αυθαιραους κατασκευάς Τό πρόσ6*πον τό όποϊον υπό την ίδιό^ητα τού δ'ευθυντοΰ Τε- χνικών Ύττηιρεσιών ά— οφαίνετα1 οριστικώς επί τοϋ πρωτοκόλλου κατεδαφίσεως αύθα'ρέτων κατα- σκευών, κτισμάτων κλ·—·, λόγ« τής άττον/εμομένης είς αύτό άρμο διότητος πρός έλεγχον τής όρβό τητος τοΰ ύττοβαλλομένου ο*χεΓ - κου ττοοίσματος καΐ τής δυνατο τητος διαφοράς τπρός αύτό. πρέ ■πε1 νά είναι διάφορον τοΰ συ'^τα κτικοΰ τοΰ πορίσματος- Τά ανωτέρω έκτίθενται είς τήν ύπ' άρ^θ 1113)72 απόφασιν τής όλομελείας τού Συμβουλιον "ής Έπικρατείας, δ'ευκρινίζουσαν τάς διατάξεις τοϋ όίρθρου 44 —αρ 9, τοΰ Β Δ 863)60 «πε- ρΐ δ'αρθρώσεως τού ύττουργείου Συγκοινωνίαν καί Δημοοιτον "Ε;, γων κ λ·π» καί τοΰ αΡθρου 7 τοΰ ά—ό 18 3 26 Β. Δ «ττεοΐ •ϊυθαιρέτων κατασκευών κλπ» "Ως άναγράφετα1 είς τό σκεπτ κάν τής εΐρημένης αποφάσεως τοΰ άνωτάτου δικαστήριον διά των έν λόγφ διατάξεων έσκοπή- θη ττροφανώς ό είς δύο στάδια έλεγχος τής ν0μΐμότητος τοΰ τγομ τοκόλλου κατεδαφίσεως Ό σκο- ττός «ΰτός —τταρατηρεΐται__ θά έματαιοϋτο εάν τό αύτό πρό¬ σωπον τό οποίον σνντάσσει τό πόρισμα, ανεφαίνετο όρ'στικώς καΐ έττΐ τού — ρωτοκόλλου. Είς την ιτερίπτωσΐν δέ —προστίθε ται— κατά τήν όττοίαν τό συντάσ σον τό π·όρισμα τπρόσωπον άπ«· φαίνετο όρΌ-τικώς καΐ έττί τοΰ πρωτοκόλλου, θά άπεκλείετο και ή δυνατότης διαφωνίας καί εν¬ τεύθεν έφαρμογής σχετικής περΐ αύτήις διατάξεως ΤΟ ΡΥΜΟΤΟΜΙΚΟΝ ΣΧΕΔΙΟΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ Ήκυρώθη τό δ'ά τής ύπ' αριθ 1 1 14ή72 αποφάσεως τής όλομε¬ λείας τού Συμβουλίου τής Έττ κρατείας ή οίρνηο-ΐς τής διοική¬ σεως νά «>η τή·, διά τοΰ άπο
22)31.8 37 Β Δ «πιρι αναθε¬
ωρήσεως καί επεκτάσεως τοΰ σχζ
δίου πόλεως Ν'αυ-πάκτου» έπιβλη
θεΓσαν ττρός δημιουργίαν κοινο
χρήστων χωρίον άτταλλοτρίωσιν
έττι άκ'νήτοι; ΐδ'οκτηισίθΓς κειμέ
νης είς τά ύπ' αριθ 62. 63 κα'ι
64, 65 οίκοδομ ι κά τετράγωνα πσ
ρα τή'" οτ/νο4ίίαν «Βροντολαγκά-
δα» Τό δικαστήριον εκρινεν> ό¬
τι ή έν λόγω απαλλοτριώση δ ε
τηρήθη χωρίς νά συντελεσθή πί
1>αν τού κατά τό Σύνταγμα εύ
λόγου χρόνου
Αί αφορώσαι είς τήν περαιτέ¬
ρω ττροώθησιν τής έκβ'ομηχανι-
σεως ρυθμίσεις, έπΐιβάλλεται έφε
ξής όπως ύπαχθούν είς την άπα
ράβατον αρχήν, κατά τήν όποιαν
τό σύνολον τής έλληνικής βιομη-
χανίας είς ουδεμίαν περίπτωσΓ
είναι δυνατόν νά τυγχάνη άπό α¬
πόψεως άνατττνξιακών κινήτρων
δυσμενεστέρας μεταχε'ρισςως ε
ναντι ΐών βιομηχανΐών τής Κοι-
νής Άγσράς είς τήν όττοίαν ποό
κείται νά ένταχθή ή Ελλάς.
Τά άνωτέρω ϋπεγράμμισαν ίκ
πιρόσυποι τού ΣιΑδεσμου Έλλή
νων Βιομηχάνων κατά τή' πρό
σφατον ευθείαν σύσκεψιν ΰπά
την προεδρίαν τού άντΐπροέδρου
τής Κυβερνήσεως κ Ν. Μακαρέ-
ζον, κατά την όποίαν συνεζητή.
θησαν τα τφοβλήματα τής βιομη
χανίας Πρός τούτο απεφασίσθη
όπως ή βΐομηχανία διά "ών φο
ρέων της συμμετάσχη ένεργώς
είς τήιν έκ.πόνησιν τού νέου πεν-
ταετοΰς —οογράμιιατος άνοπττύ-
ξεως 1973—77
Αί δΐ-ατυπωθεϊσαι κατά τήν σύ
σκεψιν αρχαί διά την έκβιομη-
χάνισΐν. συνοψίζονται είς τα έ-
ξής:
—Ή βιομηχαν'κή ανάπτυξις
ιτρέπει νά σνντελήτα1 μέ κρι τή-
ρια την σύμμετρον χωροΐΛξικήν
της κατανομήν κατά τόν προγραμ
ματισμον τής όττοίας πρέπεΐ νά
λαμβάνωνται ΰπ δψιν δχ[ μόνον
οικονομικαί, άλλά καί δημογρα-
φικαί, περ'φερειακαί ώς καί α-
μυντικαΐ σκοττιμότητες
— Μέ τά ανωτέρω κρ[τήρια πρε
πε[ νά καθορίζεται καί ό βαθμός
^♦♦♦♦♦♦♦^♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»φ»»»
βιομηχανικού κσρεσμού ί,κάστης
περιφερείας, -πέραν τού όττοιου
δεον νά άττοτρέττεταΐ ή έγκα'α-
ο-ΐασις νέτον μονάδων ώς καί ή
επέκτασις τών υπαρχουσών, πλήν
τοΰ τεχνολογικ©} έκσυγχρονισμου
των είς βαθμόν μονάδων 6'ωσί-Ι
μου διεθνοΰς μεγέθονς Πάντως
δέν πιρέπεΐ νά ~αροράται τό γε
γονός δτι ή πειρί τά μεγάλα ά-
στ,κά κίντρα πληθυσιιιακή συμ
φόοησις ένισχύεται άπό τήν σο
6αράν ανάπτυξιν των β'οτεχνικών
μονάλων καί τών ύπηρεσιών
—Όλόκληρος ή β'ομηχανία θά
πρέπει νά συνεργήση είς την ποο
ώβησΐν τής βιομηχανικής άποκεν
τρί,σεως άποδεχομένη τήν κα-
θιέρωσιν άντικ,ΐνήτρων άποβλε
πόντω>ν είς την άτΓθτροπήν έγκα-
'αστάσεως νέων παραγωγικών μο
νάίων είς κορεσθείσας άπο από¬
ψεως βιομηχανΐκής πυκνότητος
περιφερείας
_ Τά κίνητρα διά την έγκατα
στασιν βιομηχ«ν'ών είς τάς ό
ριζομέινας βιοιιηχσινικάς περιο¬
χάς εΤναΐ σκόπιμον νά συνοδευ-
9ούν καΐ άττό κίνητρα προτρέ
ποντα είς μετεγκατάστασιν. 8-
σας μονάδας δύνανται νά μετακ'
νηθο&ν. χωρίς νά καταστοϋν ά'-
τΐοικονομικαί, είς τόν ελληνικόν
χώρον
Τέλος, ή ΰποδομή είς τάς υπό
διαμόρφωσιν βιοιμηχανΐκάς περιο
χάς, είνα' σκόπιμον όπως συντί:
λήται μέ εκτίμησιν τής προσφό
τού άποδστΐκότητος των δεδομέ-
να/ δημοσίων έττενδύσεω,ν ή δέ
χρον(κή κλιμάκωσ'ς αυτών πρέ-
πχι νά είναι σύνδρομος μέ την
ανάπτυξιν τής
Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΟΥ ΙΣΟΖΥΓΙ ΟΥ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ
Ηυξήθησαν τά συναλλα/ματικά διαθέσιμ»
Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝ, ΟΙΚΟΝΟΜ.
ΑΝΗΛΘΕΝ ΕΙΣ 140 Α·Σ. ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΆΡΙΟΝ
'ΠΑΝΕΞΠΟΡΤΕΡί,, Ε. Π. Ε. ΕΞΑΓΩΓΑΙ - ΕΙΣΑΓΩΓΑΙ
ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΗ ΣΕΡΒΙΑΣ 12-14 ΤΗΛ. 223 350- Αθήναι
_Ίσολογισμός_31)12)1971 - 3η Διαχ)^ή Χρήσις 1)1 — 31)12)71
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Α. Πάγιον
"Επιπλα καί Σκεύη 57.7ο1.—
Μεΐον άποσβέσεις 25.063,50
Β. Κυκλοφορούν
Πελάται 794.661,50
Προμηθευταί 14/789,40
Γ. Διαθέοιμον
Ταμείον 75.880,90
Τράπεζαι Λογ)σμοί δψεως 100.-
32.697,50
942.450,90
75.480,90
1.051.129.30
Α. Κεφάλαια ,
Έ'αιρικόν Κεφάλαιον
Τακτικόν Άττοθεμστικόν
Β "Υποχρεώοεις
Γραμμάτια πληρωτεα
Τρεχούμενοι Λογ)σμοι
Γ. Άττοτελέσματα
"Εταιροι -- Ζημίαι καί
Κέρδη
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
214.828. -
20) 000.—
14 828.-
605 850.—
140 237,10
9Ο.214,ϋΟ
746.087.10
90.214,20
1.051.129.30
Ανάλυσις ΛογαρισσμοΟ Άποτελέσματα Χρήσεως 31)12)1971
ι
ΧΡΕΩΣΙΣ
1. Γενικά Ι'ξοδα Διαχ)σεως
2. "Ηκτακται Ζημίαι
3. "Εξοδα εγκαταστάσεως
4. Άποσβέσεις Έπίπλων και Σκευών
85.397,60 Έκμε.τ)σις Έμτΐορ}των
6 506.—
5.417.—
11 552.-
Κέρδη πρός διάθεσιν
Α. Τακτικόν Άποθεματικόν
1)10 Χ 148.283 14.828.—
Β. "Εταιροι Λ)σμός Κερδων 133.455,60
108.872.60
148.283.60
(Μικτόν κέρδος έκ πονλήσεων)
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
257.156,20
Ό Διαχειριστής
ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΡΗΓΘΠΟΥΛΟΣ
257.155,20
Έν Αθήναις τή 26 Φεβρουαρίου 1972
Ή Λογίστρια
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΑΡ ΣΚΕΥΑΔΗ
257.155,20
Νέαν σημαντικήν ανοδον ένεφά
νισεν ή χρηματοδοτησ[ς τού ίδιω
τικοΰ τομέως τής οικονομίσς, τό
συνολικόν ϋφος τής οποίας ά·ήλ
θεν είς 139-496 ΟΟΟ Οοο δρχ
Ώς ανεκοινώθη, κατά τον παρ^λ
θόντα μήνα Ιανουάριον έοημε'ώ
θη καθαρά αύξησις κατά 1.154
ΟΟΟ ΟΟΟ δρχ, έναντι τού προη¬
γούμενον μηνός Δεκεμβριού 197!
κα κατά 25 166ΟΟΟΟΟΟ δοχ
ή 22 0% έναντι τού Ιανουάριον
1971 Σημε'ωτέον δτι ή άντί
στοιχος αυξησΐ-ς τού ττροηγουμ^
νού δωδεκαμήνου (Ίανουάριος
1ί)71 έ'ναντι Ιανουάριον 1970).
ί-Τχεν άνέλθει είς 21-614.000 000,
δρχ. Ή σημε'ωθεΐσα σημαντιχή
αύτη άνοδος τής χρηματοδοτήσε
ως τοΰ Ιδιωτικού τομέως τής ο',-'
κονομίας έντός τής Ι2μήνου πί
ρ όδου Ίανουαρίου 1971 — Ίσ
νουαρίου 1972. όφείλεταΐ είς τή;
αίίξησιν τών πιστώσεων πρός δ
λους τούς παραγωγικοΰς κλάδοκτ
τής οικονομίας καί ειδικώτερον
Πρός την γεωργίαν κατά 3 735
000 000 δρχ ή 20 6%
Την μεταποίησιν κατά 10 934
000.000 δρχ. ή 22.2%
Τό έμττόοΐον κοττά 1.718 000
000 δρχ ή 11,8%
Τοΰς λοιποΰς ΐΓαραγτογικού-
κλάδους (νοτντιλία — τονρΐσμός
— οίκισμός) κατά 8 779 000
ΟΟΟ δρχ ή 27,1%.
Η ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟΣ
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ
Ι Είς την σχετικήν ανακοίνωσιν
υπογραμμίζεται, δτι χαρακτηρ
ι στικόν των τρεχουσών πιστ«τΐκών
• έξελίξεων. άττοτελεϊ ή Ιδιαιτέρως
εύνοΐκή διά την οικονομικήν εξέ¬
λιξιν τής χώρας διάρθρωσ>ς τώ"
τραπεζικών χορηγήσεων, είδικώτε
ρον δέ ό ταχύτερος συγκιριτΐκώς
ρυθμός άνόδου τής μακροπροθε-
σμου χρηματοδοτήσεως τού ίδιω
τικού τομέως. συνεπεία τής σνντ.
χούς άνόδου τής έπενδυτΐκής δρσ
στη.ριότητος τής ιδιώτας πρωτο
βουλίας
Συγκεκριμένως αί πιστώσεΐς
τής κατηγορίας αυτής άνήλθον
κατά τό τέλος Ιανουαρίου 1972,
είς 65 178ΟΟΟΟΟΟ δρχ, ήτοι
ένεφάνισαν έν συγκρίσει πρός τήν
31 ην Ίανουαρίου ΐ!)71· καβαοάν
αϋξησ'ν κατά 13 679ΟΟΟΟΟΟ
δρχ. ή 26,6% Εναντι αίσβητώς μ ι
κροτέρας αυξήσεως (18 3%) τών
βραχυχρονίων πιστώσ«ων κατώ
την ιδίαν χρονΐκήν ιτερίοδον
Τελος έκ τής σηαειωθεισης ϊ
ναντι τού περυσινοΰ Ίανοικχοίοι. |
καδαράς αυξήσεως των πάσης
φύσεως χρηματοδοτήσε»ν, τγο-
σοστόν 54,4% άντιτηροσΜΐτεύει ή
α-οδος των μακρο—ροθέσμων χοοη
γήσεων ΟΓ'Τω προκύτττε' τό συμ
ττέρασμα δτι τό ττ'σΤωτικόν σύστη
μα τής χώρας εχει ήδη σταθερώς
προσανατολισθή πρός τσποθετή-
σεις, ΰπηρετούσας εύθέως τάς έ-
πενδυτικάς ανάγκας τής ίδιωτι-
κης πρωτοβοιλίας καί τούς μακρο
χοονίους άνθ-πτυξ'ακούς στόχους
τής έθνικής ο'.κονομ'κής πολ|·» -
κης·
ΕΞΑΓΩΓΑΙ
ΚΑΙ ΑΠ0€>ΕΜΑΤΑ
ΚΑΠΝΩΝ
Ή έξαγωγή καπνών κατά τόν
τταρελθόντα Ίανουάοιον ανήλθεν
είς 6 709 τόννους άξίας 9 618
069 δολλαρίων. έττπευχθείσης μέ
σης τιμής 1 43 δολλαοίθυ κατά
κιλόν Τ' ανωτέρω ανεκοινώθησαν
υπό τής Καττνεμπορ'κής Όμοσ
ττονδίας ή όποία είς χθεσ'νόν της
δελτίον άναφέρει δτ' τό σύνολον
τών άποθεμάτων έξαγωγίμων κα
•πνών των έσοδειών 1970 καΐ προ
ηγουμένων άνήρχετο κατά τήν 1
η^ Μαρτίου 1972 είς 38 026 τον
νους, κατανεμομένους ώς εξής·
Καπνεα-πόριο- τόρνοι 18 327. δή
μόσιον τόννοι 19 699
Σημειοΰται δτ1 πέραν των 19
699 τόννων, τό δημόσ^ν εχει είς
χείρας τού ετέρους 4 060 τόννους
έστοτερικής κ·αταναλώσεως έσοδει
ών 1970 καί προηγουμέν«ν άνερ
χομένου οϋτω τού συλ'ολικοΰ ΰ-
ψους τών άποθεμάτων τού δημοσι
ου έκ τών έσοδειών Τ 970 καί προ
ηγουμένων είς 23.756 τόννους-
Συμφώνως πρός άνακοινωσι>·,
α! σημειωθεΐσαι κατά Τον ττα_
ρελ8όντα Ιανουάριον επί μέρους
έξελίξεις είς τάς εξωτερικάς συιΐ
αλλσγάς τής χώρας, έχουν ώς
ακολούθως:
— Αί έξαγωγ<ιί άνήλθον είς 58, 2 έκατομ δολλάρια ήΓθι έσημε>
ώθη έναντι τού αυτού μηνός τού
ΌΤΙ, αύξησις κατά 20%, όφε.
λομένη κυρίως είς την αύξησιν
των έξαγωγών προϊόντων μεΓα-
πο'ήσεΐος κατό 56% Έξ αΰτών
σημαντικάς έπιδόσεΐς εσημείω¬
σαν αί έξαγωγαΐ τών κλοστοΐ/-
φαντοι,ργικών προ^όντων (115,
9%) τών χημικών κα! φαρμακευ
τικών (164·2%) καί τοθ άλου
μινίου (114,6%)
— ΑΊ εϊσαγωγαί (πληρωμαΐ κ«ί
έιιττορικαί πιστώσε'ς) άνήλθον
εις 169 έκατομ. δολλάρ'α ήτοι
εσημείωσαν έναντι τού Ίανονα-
ρίου 1971 αίίξησιν κατά 10,4%.
οφειλομένην κυρίως είς τήν άνο
δόν κατα 28% των είσαγωγών κε
φαλαιουχικοΰ έξοπλΐσμού.
—.,Αΐ είσπράξεις έξ άδήλων
ουναλλαγών, σημειώσασαι αΰξη
σιν. άνήλθον είς 95 έκατομ δολ¬
λάρια. έ'ναντι 67,7 έκ. δολλ τού
Ίανουαρίου τού 1971 Άναλντι
κώτερον είς τάς κυριωτέρας κο
τηγορίας άδήλων είσττράξεων ε¬
σημειώθησαν αί άκόλουθοι έξελ
ξεις; α) Τό τουριστικόν συνάλλα-
γμα άνήλθεν είς 13,4 έκατομ
δολλ, ^^τΐ 104 έκ δολλ (αυ
ξησ'ς 29·3%) β) Τό ναυτιλια-
κόν είς 28,8 έκ. δολλάρια (αύ¬
ξησις 38 2%) γ) Τό μεταναστπ;
τικόν είς 39-5 έκατ δολλάρ'α,
έναντι 27.7 έκ«τ. δολλάρια τού
ίδίου περυσινού μηνός (αυξησ'ς
42,4%)
— Τά "πάσης φύσεως κεφάλαια
έκ τού έξιοτερικοΰ, τά είσρεύσαν
τα είς την χώρα'ν· άιήλθον σννο-
λ'κώς είς 67 έκατ δολλάρια,
έναντι 60.2 έκ δολλάρια τού
Ίανουαρίου 1971
Τελικόν άποτέλεσμα των άνωτέ
ρω έξελίξεων είς τα μεγέθη τοϋ
ίσοζι,γίου πληρωμών υπήρξεν 'Ί
περαιτέρω ένίσχνσις των συνα>-
λαγματ'κώ/ διαθεσίμω·ν τής χω
ρας τά όποία άνήλθον τήν 3 1 ην Ι
Ιανουάριον 1972 είς 512 έκατ |
δολλάρια ενα'τι 297 έκ δολλά-
ρκι τής ιδίας ήιιερομηιΊας τού
1971.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΥΣ,
ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ ΥΨΟΥΣ |
603.500 ΟΟΟ ΔΡΑΧΜΠΝ
Ή κυβέρνησ'ς ένέκρ(νε την ε¬
φαρμογήν κατά τό τρέχον έ'τος,
εύριτάτοα ττρογραμματος άναπτύ
ξεως καί βελτιώσεως ττ>ς κτηνο
τροφίας, προβλέττοντος την χο¬
ρήγησιν είς τούς παραγωγούς
κΐηνοτρόφους οίκσνομικών ένισχυ
σειον ύψους 6Ο3-5ΟΟ ΟΟΟ δρα-
χμών Συγκεκριμένως ή Έττ'τρο
πή Οίκονομικών Ύποθέσ£ων (Ε
ΟΥ) συνελθούσα υπό τήν προ¬
εδρίαν τού άντι-προέδρου τής κυ
βεονήσεως κ Ν Μακαοέζου ενε¬
κρινε την τκχροχήν οίκονομ'κών
ένισχύσεων διά τάς άκολούθους
δραστηιριότητας:
1 ) Διά την δημιουργίαν βοο
τροφικών έκμεταλλεύσεωιν οίκογ:
νειακού τύπου ή επιχειρηματίας
μορφής, ώς καΐ όμαδικών το'ού-
των. τήν ίδρυσιν μονάδων άνο~α
ραγωγής προ&άτων κίΐΐ οίκοσϊ
των αίγών· την δημΐουργιο.ν προ-
βατοτροφΐκών έκμεΤαλλεύσε ω ν
κρεοπαραγωγικής μαρφής.
2) Την διατήρησ'ν μοσχιδων
μέχρι τού τρίτου τοκετοΰ, τή,
συστασιν φορέοΐν πρός συγκέν-
τρΜσ'ν καί διάθεσιν μοσχίδων κα
ταλλήλυν δΓ ά^απαραγωγήν και
την αγοράν έξηυγενΐσμένων έγκυ
ών δαμάλεωΛΐ καΐ άγελάδων, ώς
και διά την εισαγωγήν μοσχων
•πρός πάχυνσι-'
3) Την δημ'ουργίαν χοιροτρο-
φικών εκμεταλλεύσεως μικτής
μορφής οίκ.ογενειακού τύπου τήν
ϊδρυσ'ν πτηνοσφαγείων εις Λάρι-
σαν καί την συμπλήρωσι'ν των
ϋργων των τριών πτηνοσφαγεί«ν
Θεσσαλονίκης Εύβοϊας καί Άρ
καδιας. τήιν ίδρυσιν πτηνοτροφ
κου κέντρου είς περιοχήνΒισαλ
"ίας καί την συμπληρώση των
εγκαταστάσεως τοΰ τττηνοτροφι
κου Συνεταΐιρισμοΰ Ηπείρου
4) Τήν δημΐ-ουργίαν κονικλο-
τροφ κων έκμεταλλεΰσεων, τήιν ί¬
δρυσιν επέκτασιν ή βελτίωσιν
ί'-διανοτροφικών .έ*κμεταλλεύσεων,
την άγοράν κυψελών κ<ιί κηρη- θρών, τήν ττρομήθειαν έξοπλ - σμού καί έφοδίων. μελισσοδεμα των καί μελ'σσών βασιλισσών, τήν "ίδρυσιν, κέντρων άναπαραγω γής μελισσών 6ασιλισσώ·' καΐ την άνάπτνξ'ν έν γένει τής με- λισσοκομίας την ανάπτυξιν τής σηροτροφίας καΐ ειδικώτερον την στήρΐξιν τών τιμών τήν επίδοσιν τής έ,ξαγομίνης τάξης. την ά«χπτυξιν της μο(« ►Μίλλιεργείας καί την άνεγκρσ σινροτροφείων καί άποθηκών κον κουλίων. Έπίσης ή Έττΐτροπή Οίκ» μΐκών 'Υ-ποθέσεων απεφάσισε Ί ενίσχυσιν τών Δήμων καΐ Κοινι τήτων, ώς καί άττοκατεστημεΐΐ, κτηνοτρόφων -/αί ίδιωτών την ανάπτυξιν καί βελτίωσιν *ι βοσκοτόπων, την δτνμιουργι* συγχρόνων δημοτικών τ σνν£ΐ« ριστΐκών ζωαγορών η τή/" βελτιι σιν καΐ επέκτασιν ύψΌταμ£νιι< τοιούτων τήν "δρυσιν σηρογγο καταψύξεως κρέατος ύττό τής ΤΕΑΠ Τέλος. τταραλλήλως πρός το' νωτέρω πρόγραμμα ϋφίστ«τσι κεκρ'μένη πίστωσις ίίψους 45 50') 000 δρχ διά την προώίηαΐ' τών είδΐκών δραστηριοτήτω» ιι χνητής γονιμοποιήσεως έτίΐχκ γήσεως αρρενων ζώων καΐ ΰιΐ χου αποδόσεως τών ζώων ΕΙ! ΦΟΡ, ΑΠΑΛΛΑΓΑΣ ΤΟΥ Α.Ν. Ι47)ΐΝ7 ΥΠΑΓΟΝΤΑΙ ΤΑ ΛΑΤΟΜΕΙΑ - ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ άπαλλαγήν έκ τού φό ρου είσοδήματος κλπ των κερδών τών 6ΐΌτεχνικο3 χαρακτήρος λα τομικών έπιχε'ρήσεων τα όποΐα δΐστίθενται πρός απόκτησιν νζαν τταγίων στοιχείον καΐ δημ'ουργι αν ίδιου κεφάλαιον κινήσεως ά φορά ή ΰπ' άοιθμόν 4092)1971 άπορρ'πτική άπό(}ασις τού Φορο λογικού Έφετείου (τριμελοΰς) Α θηνών Δι1 αυτής έρμηνεύεταΐ σχι τική διάταξις τού άρθρον 5 παρ 1 τού ΑΝ 607)1968 «ττερί προ ποποιήσεως καΐ συμπληοώσεως τοΰ ΑΝ 147)1967 <περί κι^ή. τρών 6'ΟΊΐηχαλΊκής άνσπτύξεως» όοίζουσα δτι «εφεξής καί μέχρ τελους τού 1972 άπαλλ^σσετα' τού φόρου είσοδήμα"ος καί παντός συμπαρομοίρτούντος τούτο φό- ρου ή τέλους τό σύνολον τών έτη σίιον καβα^ών κερδών ήμεΕαπών βιομηχανικών 6ιο"εχΜκών καΐ με ταλλειτΐ/ίών έπιχε'ρήσεων μετ" ά φαίρεσν, κατά την κειιιέ"ην έκά στοτε νομοβεσίαν, τών κρατήσεων δ'ά σχηματισμόν ταικτικοϋ άττοθε ματικεθ .· έφ' δσον τό ποσόν τοΰ το των κερδών διατίθεταΐ άπό τής ίσχνος τού παρόντος νόμον (9— 10—67) υπό τώιν έπιχειρήσεων διά τήν άπόκτησ'ν νέοαν τταγίτο; στοιχείων καΐ τήν δημιουργίαν η καί αυξήση ίδίθυ κεφαλαίου κινη σεως» Η απόφασις τοΰ Φορολογικόν Εφετείον εξεδόθη επί έφέσεως τού Έλληνικοΰ Δημοσίου, άσκ.η- θείσης υπό ^οϋ ΙΖ' Οικονομικόν Έφόρου Αθηνών κατ' άποφάσε <>ς τού Φορολογικόν Πρωτοδικιείον
τής πρωτευούσης Η τελευταία
ούτή άπόιτασις είχε δεχθή προσψυ
γήιν τής έφεσι6λήτον λατομικής
εττΐχειρήσεως κατά πράξεως τού
ώς αν« Οίκ Έφόρου κρίναντος
δτι ποσόν κερδών 770 000 δραχ
μων -περίπον δέν ϋ—άγεται εί γ
τάς εύεαγετικάς διατάξε'ς τού /ν.
Ν. 147)1967 Η ττρωτόδικος *
ττόφασις έκρινεν αντιθέτως δτ1 ή
περί ής πρόκειται βιοτεχνική έ~.
χείρησις ύττάγεταΐ είς τάς ρηθεί
σας εύεργετικάς διατάξεις καί δι
καιονταΐ άτκχλλαγής έκ τού φό
ρον είσοοδήματος ποσόν ϊσο''
■ττρός την αξίαν ά-/α[>ςχσθέντθκ; έκ
σκαφέως Η άσκηθεϊσα κατά τής
"ρωτοδίκου «"τής αποφάσεως £■
Φεσ,ς τοΰ Οίκ Έφόρον άπερρίφ
6η κατ' θυσίαν ό>ς άβάσ'μος
Ε|ς την έφετεακήιν απόφασιν ά
ναφέρεται δτι κατά την όρ
νοιαν τής ~ρο-αρατε9είσης
ξεως σι;ναγομέν·ην έκ τοΰ γράμΐ"
τος, τού δλου πνεύμστος «αί «
σκοπού αυτής άλλά κ°ΐ ^κ ^
γεν'κής καί ανευ δισκρίσεως δι
τνπώσεώς της· τού εύεργετήματοί
τούτου δΐκαιονντα1 αί ημ*δ
μεταλλευτικαί, 6ιομηχανιι(σι
βιοτεχνικαί έπιχε'ρήσε'ς πά"!
ς νσεως δηλαδή αί
■πρθ|όντα
πεξεργασίας, διασκευης
σιμοΰ ττρώτ«ν ύλών διά μΠΧσν'
κων χημΊκών ή
σων, άδΐαφόοως έάν την
ύληιν ττρομηθενωνται ιταο
ρτον η -παράγονν η έξορυσσουν ■
την αί ','δ,αι αί 4τΓ'χε»ρη«;ί
Κατ'
— τής προβλεπομένης
γής δικαΐοννται καί σί < σαι άργόν λίθον έπιχειοη""! δσον διαβέτουν αυτόν κατανάλωσιν κατόπ'ν άς καί μεΤατροπής εϊξ νίΟν £ (όπως π χ χαλίκι, γαρμ^'* μο"· μπετοΰ σκύρρα κλιτ) ποψις αίίτη — παραττ>ρίΐτσ'
έττιορωννεται περαιτίΡ» *°'
τοΰ σκοού είς τόν
τάξε'ς τού Α.Ν ι
βλεψαν Τής επεκτάσεως ·
τής φοοολογικής όηταλλθτ''
είς ετέρας μορφής ^'^'
(τού παρεχοιιενου
δικαιούνται ήδη δχι ^[^
ομΓ'χανΐκαί καί
χειρήσεΐς ώς υπο
τού ΑΝ 147)67, —- ,
βιοτεχνικαί) καί της ^^
άς άκόμη ευνοικαί***11
πρός ένθάρρυσιν '
»ν καί περαιτέρω ^"^^
αύξησιν τών βιαμηχβ»·*^
σεων· δια τής θεσπ
μέν εύρντέρων τών
ρολογικών άπαλλαγών »«
δή τι
ταστάσεις ή
κεφάλαια κ ι1 .
σεων άφ' ετέρου δέ
ρίων προσθέτων
τάς κυριωτέρας
χε'ρήσεων
'
ντουλάπα
τηλεόρασις
Ιταλίας
Ίντσών
Καρδάο—' 6
ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΙΣ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Εργατικόν δυναμικόν έξ άμερικα νίκων καΐ ασιατικών χωριόν
Υπό την έπίδρασιιν των δημο-
γρσψικών εξελίξεως αί συνθήκαι
είς την αγοράν εργασίας δ'αφο-1
ροττοιοΰνται ταχέως άπό πολλών
ήδη έτών καί ό άντίκτιπτος τής ]
μεταβολής καθίσταται όλονέν
καί περισσότερον αίσθητός είς
την οικονομίαν Τα ανωτέρω £)■
•πογραμμίζει είς σχετ'κήν μϊλέ
την της δημοσιευομένην είς τό
οικονομικόν δελτίον ή Έμπορι-
κή Τράττεζσ
Ε!δ'κώτερον είς τόν άγ-ροτ1-
κόν τομέα, ή μεταβολή είναι πε¬
ρισσότερον ή βίς οιονδήποτε αλ
λον τομέο εκδηλος Τό γεγονός
τουτο διεπιστώθη καί οΑοτιστι-
κώς κατά τό —σρελβόν ετος ά¬
πό την γενικήν απογραφήν Ή
μείωσις τού άγροτ'κού πληθυ¬
σμόν κατά 13% περίπι>υ έντός
τής δεκβετίας 1960—1971 ττι
θανολογεΐ μείωσιν τού άγροτι-
κου δυναμικόν της τάξεως των
500 000. Άντί τοθ ύψισταμένου
άλλοτε πλεονάσματος εργασίας
είς την ύπαιθρον εχει άρχίσει
τώρσ νά έκδηλοΰτα1 όλονέν καί
έντον«τ£ρα στενότης —τουλάχί¬
σον κατά τάς αίχμάς τής παρα
γωγικής διαδικ.ασίας μέ οννε
ττειαν άφ' ενός μέν τόν περιο¬
ρισμόν τής συνολικής καλλιερ-
γουμένης εκτάσεως, άφ' έτέρ5υ
δέ άνασχετΐκάς έ—ιδροσε'ς έιτί
τής άνατττύξεως των καλλιεργε1
ών εντάσεως εργασίας Καί κατάτ
τό 1971. δττος καί κατά τα ττρο
ηγούμενσ τρ-ία ή τέσσαρα έ'τη
ήσαν σαφώς αίσθητα'ι αί έτπδρα
σεΐς αθται έκ τής μακροχρονίου
τάσεως διαρροής τού άγροτΐ-κού
πληθυσμοΰ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
Συμπτώματα στενότητος είς
ευρύτερον έκτασιν παρετηρήθη¬
σαν κατά τό παρελθόν £τος καί
είς την 6'ομηχανίαν Άττό προ¬
χείρον έρευναν τού Συνδέσμου
Έλλήνων 6ιομηχάν»ν διεττιστώ
θη πολύ ΰψηλή άναλογία κενώ"
θέσεων έττΐ τού άριθμού των ά-
—ασχολουμένων είς τάς έρΜτηθεί
σ«ς έ—ιχε'ρήσεΐς αί οποίαι κα-
λύτττουν περΐ τό 1)10 τής συν
ολ'κής 6'ομηχανικής άπασχολή-
σεως Καίτοι τό γεγονός αύτό
είναι πιθανόν νά όφείλεται είς
5·λλον τταράγαντα κιαί συγκεκρι
μένως είς την κνητικότητα τού
έργατικοΰ δυναμικόν, αποτελεί
ιτάντως ένδειξιν σχετιικής στενό
τητος Παραλλήλως, δμως· εξε¬
δηλώθη καΐ μεταστροφή είς τόν
ρυθμόν μεταναστεύσεως ή πτώ'
σ'ς τού οποίον άκάμη καΐ αν ά
ττοδειχθή συνδεομένη πρός τή"
μεταβολήν τής φάσεως τού οικο¬
νομικαί) κύκλον είς την Ευρώπην
(καΐ ειδικώτερον είς την Γερμα¬
νίαν) θά έττηρεάση καί τήν πιροσ
φοράν εργασίας είς τήν 6ιομη-
χανίαν Εστ« και βραχυγχρονίως
Έν Πάση ττερ'τΓτώσει τό πρό-
βλημα εργατικόν δυναμικόν· τό
οποίον άντΐμετωττίζει σημερον ή
έλληνική βιομηχανία κατόττιν τών
δι,μογραφικών έξελίξεων τής τε
λενταίας δεκαετίας είναι ττολυ
περισσότερον ττρόβλημα ποιότη-
τος τταρα στενότητος εργασίας
Πρός τήιν άποδοτικιότητα τού ίρ
γατικοΰ δυναμικόν δέν είναι ότ
σχεΤον τό φαινόμενον των συχνώ'
μετακιντ>σεων έργατών άττό μ -
δς έπιχειρήσεως είς αλλη^ καΐ
της σνχνής έν γένει άλλαγής τού
υπαλληλικον καΐ εργατικόν προ
σι—ΐκοΰ τών βιομηχανιών 'Υττερ
6ολική κινητικότης διεπιστώθη
στατιστικώς άπό δειγματολη—τι
κην έρευναν τού Συνδέσμου Έλ-
λήνων βιομηχανίαν Τα άττοτελέ
σματα αυτής Μδεΐξαν δτι ό άοι-
βμός παραιτησεων καΐ άττολύσε-
ων έργατών καΐ υπαλλήλ«ν κατά
τα έ"τη 1969 καΐ 1970 άντΐ-ττρο
σώπευε έττΐ τοΰ συνολικόν αριθ-
μ ου άπασχολουμένων είς έττιχε
ρήσε'ς μέσον ττοσοστόν ττερΐ τό
40% Τόσον ονχναί αλλαγαί προ
σωττικοΰ δέν είναι δυνατόν, ώς
ύποστηρίζει ή Τραπέζα τταρά νο
εχουν σοβαρόν αντίκτυπον έττι
τής παραγωγΐκής διαδικασίαν ή
ότίοία οΰτο στηρίζεται κατά μέ¬
γα μέρος είς εργασίαν ττροσφϊ
ρομένην άττό νεοτΓροσληφ&έντ<, ττρόσωττα, μή έτταρκώς ττροσαρ- μοσθέ^τα ή έκτταιδει/θέντα Η κσ κή επίδρασις έττί τής τταραγιογι κότητος τής εργασίας, δέν εί¬ ναι τό μόνον ονμπέρασμα τό ό- ττοΐον συνάγεταΐ άπό την δια- ττίστΜθΊν τού φαινομένου τούτου τής ίπτερ6ολικής κινητικό^ητος Αίτία αυτής δέν δύναται τταρά νά ε^αι άφ' ενός τό γεγονός δτι ό αγροτικάς ττληβυσμός· άνειδίκει» τος καί μέ σχετικώς μικράν Ίκα- νότητα ττροσορμογής είς τάς συν θήκας εργασίας είς την βιομηχα νίαν άναιζητεϊ έκεϊ άττασχόλησιν άφ' ετέρου ή τάσις ττρός μετα- νάστευσιν Καί τα δύο αύτά ση» μαίνουν δτι τό ττροο·φερόμεν;ον είς την β'ομηχανίαν έργατ'κόν δυ ναμικ·όν είναι κατά σημαντικόν ποσοστόν χαμηλής ττοιοτικής στά θμης· εϊτε λόγω προελεύσεως, εϊ τε λόγω ελλείψεως δ'αθέσεως δι' έξειδίκευσ'ν καΐ <τηΛεραν ό—α- σχόλησΐν ωρισμένου εϊδους Τα βάσιμον τουτο μειονέκτηιμα είς την αφετηρίαν έττιτείνεται, έν συνεχεία. μέ ^άς συχνας μετακι- ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΑΙ "Ετερα φα'νόμενα τα όττοϊα παρατηρο&νται άττό τιν(ον έτών είς την ελληνικήν αγοράν ίΡΎν' σίας καΐ τα όττοΐα κατέστησαιν ττερισσότερον αισθήτα τό Τ971 είναι ή άτταοιχόλησΐς ξένιον έργα¬ τών καΐ ή αϋξουσα προσψορά εργασίας άττό κατηγορίης τού ττληβυσμοϋ· αί οποίαι δέν άνή- κουν μονίμως είς τό εργατικόν δυναιι^κόν. Ή άττασχόλησ'ς έργα τικοΰ δυναμικοΰ ττροεοχομένου έ£ άσ'ατικών καΐ άψρικανικών χωρών ττεριορίζίΤΛΐ, ώς άναφέ" ρεΐ ή Τράττεζα, είς την μελέτην της. <έττί τού —αρόντος, είς τόν τομέα τής οΊκΌικής φύσεως υττη- ρεσιών σχεδόν άττοκλειστικώς καί ώς ίκ τούτου ή ο— μασία της εί¬ ναι άμελητέα· 'ΑτΓθτελε,ϊ δμως· ένδειξιν ώς ττρός τας μέλλοντι κάς έξελίξος· δεδομένου δτι τό φαινόμενον τής μετακινήσεως έρ γατικοΰ δυναμιχού άττό ολιγώτε¬ ρον άνετττνγμένας χώρας ττρός τάς 6ιομηχανικάς ή απλώς τάς περισσότερον άνετττυγμέν α ς · ττροσλαμοάνε1 διεβνώς σημαντι¬ κήν έκτασ'ν. θίίτο», έφόσον είς τήν Έλλάδα ή μακροχρονιωτερα τάσις τής μεταναστεύσε«ς καΐ αί έττιδράσε'ς της έττΐ τής άγο- ράς εργασίας ήθελον συνεχισθή, δέν είναι απίθανον ή είσροή ξέ- νου έργατικοθ δυναμικοθ νά εκ¬ δηλωθή καΐ ώς προσφορά έργασί άς είς τοιις βασ'κούς τταραγΜγ1 κοθς κλάδους. ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΑΙ "Ηδη, εχει τηροσλάβει άξ'όλο γον έκτασιν καΐ ή ό—ασχόλησις άτόμων τα όποϊα δέν άνήκουν μο νίμως είς τό εργατικόν δυναμι¬ κόν, άλλά έτπζηταΰν ιτροσω.ρινήν έπ' εύκα^ρία ΟΓΤΓασχόλησιν. ΕΚΠΙΠΤΕΤΑΙ Η ΠΛΗΡΩΜΗ Φ.Μ.Α. ΥΠΟ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ τής είς μεγαλυτέραν έκτασιν ττοοσφοράς άττό μέροι/ς οίκοκυ- ρών δι' άτταο-χόλησιν έττϊ (ί)ρισμέ νας ώρας είς οίκιακας εργασίας τταρατηρεϊται άνάλογος ττροσφο- ρ·ά καΐ άττό μέρους άλλων κατη- ' γορ'ών τοϋ ττληθυσμοϋ καί ιδίως φοιτητών καί μαθητών δ1" έττοχ'α κήν άττασχόλησιν είς αλλους το-1 μεΐς ΰττη,ρεσιών δττ»ς είς τό έμ ττόριον καΐ τάς τουριο-τικάς επι- χε'ρήσε!ς Η τελευταία αύτη ττε ρίτττιοσ'ς είναι και ή σημαντικω τέρα Κατά τό τταρελθθν £τος δι κήν άττασχόλησιν είς αλλους το εττιστώθη ττράγματι, χρησιμοποιή σις νέυν μαθητών καί φο'τητώ^ αττό ξενοδοχε'ακάς έττιχειρήσε'ς είς εΰρεϊαν κλίμακα Εάν ληφθή ύπ' οψιν ό ύψηλός ρυθμός ύ.να- ! τΠύξεως τής τουριστικής βιομη χανίας καί ό έττοχ'ακός χαρα- κτήο της. ή άπασχόλησις έργατΐ- κοΰ δυναμικοΰ υπό τήιν ανωτέρω μορφήν δυναμιικότητος· προσιδιά· ' ζει, κατά την Τράπεζαν άπολύ ι "■ως ττρός τάς ανάγκας των σχε τιΐίϋν έττιχε'ρήσεων Ώς έκ τοιΐ τού· είν«ι πολύ τπθανόν, δτι α. Ι αϋξουσαι άνάγκα1 έργατικοΰ δυ νααικοΰ διά τάς τουριστικάς έ- πιχειρήσεις βά καλύτττωνται είς τό μέλλον μέ άπασχόλησ'ν αυτώ" τών κατηγοριών είς όλονέν κα' ευρυτέρας έκτασιν ΑΙ ΕΙΣΑΓΛΓΑΙ ΜιΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΩΝ ΕΛΚΥΣΤΗΡΩΝ Αί είσαγωγαΐ μεταχειρΐσμένων έλκυστηοων έκ τού έξωτερ'κοΰ έ- ττιτρέπονται μόνον καί ανευ συ- ναλλαγματικών διο.τυττώσεων είς έργαζομένους είς την άλλοδαπή'' κ<χτόττιν σχετικής αδείας τοϋ £.· ττουργείου '€θνΐκής θίκονομίας (τομεΰς βιομηχανίας), έφ' όσο» ττρόκειτα1 νά χρησιμοπτοιηθούν δι' αύτοκαλλιέργειαν ίδίο»ν γεωρ γικών έκτάσεων Δ1" έξαγωγής συ ναλλάγματος έπιτρέττεται ή είσσ γωγή μόνον καινονργών το'ού- των Τα άνωτέ,οω ανεκοίνωσε τό 6 ττονργεϊον 'Εθνικής θίκονοαίος Η «ΡΕΒΥ ΦΡΑΝιΣΑΙΖ» ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ €ΛΛΑΔΑ Ή μηνιαία επιθεώρησις «Λά Ρε6ύ Φρανσαίζ» άφιερώνε τάς σελίδας τού τελευταίου τεύχους της είς την Έλλάδα είς τάς ό ποίας δίδεται μία λίαν έμττνευ σμένη καί έμττεριστοττωμένη εικών τής χώρας μας, τόσον άττό ίστο ρ κης καί ττολιτιστικής ττλευράς, όσον καί άττό τής ττλευιράς των ση^μερινών έττ'τευγμά^ων της είς' τόν οίκονομ'κόν κυρίως τομέα. ώς κ<ιί είς την τουριστικήν της άνα τττυξιν ΑΠΟΤΕΛΕΙ τταραγωγικήιν δα- "πίνΆ~ν έκττιτττομένην έκ τών άκο θαρίστων έσόδων ■') πληρρωμή τού φόρονι μεταβιβάσεως (ό όπο! ος ώς γνωστόν, καταβάλλεται ΰ ττό τού ττωλητοϋ) υπό οίκοδομ1 κης έπιχεΐ·ρήσειως κατά την ΰττ' αυτής αγοράν οίκιθττεδων δι' άσέ γερσιν πολυκατοικιών πρός μετσ πώλησιν διαμερισμάτων μέ σκο ττόν τό κέρδος; Καταφατ'κήν άτάντησ^ έ'δωσε./ είς τό έρώτημα ή ΰττ' άρ'θμό' 897)11)71 άττόφασΐς τοΰ Τριμε- λοΰς Φορολογικοϋ 'Εφετείοι, Άθη νών, άποροίψασα ώς άβάσιμο^ την ΰποστηρίξασαν τα άντίθετα εΐίεσιν τοΰ Έλληνικοΰ Δημοσίου άσκηθεΐσαν ύττό τοΰ Οικονομικόν Έφόρου Α Ε "Αθηνών κατά πρω τοβαθμίου ότττοφασεως. Τό Φορολογικόν Έφετεΐον εδέ¬ χθη όπως καί τό πρωτοβάθμ'ον φορολογ'κόν δικαστήριοΛ·, ότι κα Τά τό αρθϊθιν 35 τταιρ 1 τοΰ Ν Δ· 3323)1955 «ττερί φορολογίας τοθ είσοδήματο'ς» τό άμφισβητούμενον είς την συγκεκριμένον περίτττω- σιν ποσόν έκ 280 000 δραχμών περίπου έκφ>ράζον καταβληθέ^τας
ύττο ιής έφεσιβλήτου ά^ωνύμου οί
κοδομικής έταιρίας φόρους έττι με
τσβιβάσεων πρός αϋτήιν τταρά τρ'
των (ττωλητών) τεσσάρων οίκοττέ
δών, συνιστά δαπάνην τταραγωγι
κήν έκτπτιτομένην έκ των άκαθσ
ρίστων έσόδχοιν Καί τούτο κατά
τταγίαν νομολογίαιν ιοατά την όποί
αν ώς τταραγωγική δαττάνη &ε«
ρεΐται όχι μόνον ή δυνάμε1 νομί
μου, άλλά καΐ δάσε' συμβατικής
υποχρεώσεως κατα6αλλομένης ή
συμβάλλουσα σπουδαίως είς την
καλυτέραν απόδοσιν τής έπιχειρή
σεως καί είς τήν δημιουργίαν κέο
δούς
Ως παρατηρεΐται είς την άττό
φασιν, καί είς την προκειμένην
πράγματι. περίπτωσιν ή έν λόγω
δαπάνη, έφ' δσον στ/νετέλεσεν είς
την υπό τής έφεσιβλήτου οίκοδο·
μικής έπιχε'ίήσεως αγοράν των
ανωτέρω σίκοπέδων, αναγκαίαν
είς αυτήν δ'ά τήν συμφώνως πρός
<ό καταστατικόν της άνέγερσιν πολυκατοικιών καί μεταττώλησ ν έν συνεχεία διάμερισμάτων πρός τόν σκοπόν άποκτήσεως κέρδοιις καΐ έφ' <^σΌν ώς -προέκνψε χωοίς αυτήν την δαττάνην οί ιδιοκτήται τών οϊκΌπέδων δέν εστεργον είς τήν πώλησιν αυτών θεωρεΐται πσ ραγωγική Καί ώς παραγωγική εί ναι έκττεστέα άττό τά άκαθάρισ-Γα εσοδα ι Δεδομένης δέ __ —ροστίθε-'αι είς την απόφασιν τού φορολογι¬ κόν Έφετείου — τής κατά νόμο' (άρθρον 5 παρ 16' τού νόμον 1587)50 «πεοί φορολογίας με τοιβ'βο'σεως άκινιήτων») υποχρεώ¬ σεως τών πολιτών ττρός καταβο λήν τοΰ αναλογούντος φόρου μετα βιβάσεως τό δικαστήριον ττείθε ται δτι, κατόττιν ίδΐαιτέρων συμ φων'ών μετά των πολιτών των ώς ανω οίκοπέδων, ή έφεσίβλητος οί κσδομική επιχείρησις ανέλαβε τήι/ υποχρέωσιν νά καταβάλη τούς ά νρλογούντας φόρους. Αί συμφωνί α' δέ αύται είναι ισχυραί καΐ ϊ{ κνοο1 μεταξν των συμβαλλομένων συνιστο3ν δέ καί άττοδει κνύουν την ττα'Ραγωγΐκότητα τής άμφισβητου Ι μένης δαπάνης. ΙΙΟΣ ΑΝΟΧΕΤΕΥΕΤΑΙΣΤΗΝ ΛΗΛΤΟΑΗ Η1Π0ΡΡΗΤΗ,, ΑΥΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΑΟΓΙΑ ΕΠΙΖΗΤΕί ΔΙΑΙΦΑΛΙΙΙΝ ΤΩΝ ΖΩΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΤΡΩΝ ΤΗΣ Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ή ττιό μυστηριώδης υπόθεσις στίς σχέσε'ς Άντιτολής καί Λύ¬ σεως σήμερα, εϊναι ό ττεοίεργος τρόττθς μέ τάν όττοΤο ή «άττόρρη τος» καττ'ταλιστ'κή τεχνολογία φθάνει στά κ.ομαοννιστικά έργο· στάσια Στά ττλαίσια τού ψυ- χροΰ πολέμου, τόσο τό ΝΑΤΟ, οοό καΐ ή ΊαττωνίοΓ. ττροσττάθη- σαν ττερ'τέχνως νά έπιβραδύνουν την στοίΐτ'ωτικήν αναπτύξη τής Σοβιετικής Ενώσεως μέ την κα- τάρτιση μακροσκελών ττινάκω'ν π Ο άπέκλειαν αυστηρώς άττό τήν έμττορική διακίνηση μέ το' ά^ατολ'κό κόσμο μεθόδους κοί δργανα ττροηγμένης τεχνολογίας λόγω τής στρατηγιικής τους ση- μασίας ΣήμερΐΛ τό άτταγορευτ'κό τού το σύστημα φαίνεται νά £ξρ?- θ?Όθται κάτω άττό τίς πΐέσεις ττού άσκοΰ·ν τό ένδογενή τού ά- τοττα καί ό δυτικός έττιχειρε'ματ. κός άνταγων'σμός Μέ βάση τοΰς έττισημθυς ϊσχυ ρισμοΰς τοΰ Πενταγώνου ότι ή Μόσχα επέτυχε ήδη στρατ'ωτική ίσοτ'μία κΐιΐ δτι δέν άττέχει μα- κρυά άττό τήν τεχνολογική ίσοτΐ μ'ια. ώρισμένοι έττιχειρηματίες ττροτείνουν νά άχρηστευθή όλό- κληιοο τό ττ'ό ττάνω σύστημα η τουλάχιστον νά άναθεωρηθή δρα ι στικώς. Τούτο συιιφέρε' ασφαλώς "ά 100 έκατομμύρ'α Εύρωτταίων των λοιττών Άνατολικών χο*ρών, οί όποΐοι θά ώφεληθοΰν ύλικώς Ή όττόφαση διαθέσεως άμερ^κίιινι- κ.οΰ έξοττλισμοΰ δ'υλίσεως ττετρε λς(ιου τελει.ταίου τύπθΌ στήν Πό λωνία —ού ττάρθηκε ττέ,ουσ1 άττό τόν πρόεδρο Νίξον, θά ση στήν αυξήση τού άριθμοΰ των έττοχουμένων τής χώρας Έξεταστέο θά μποροΰσε νά κριθή έξάλλου τό ττόσο σοβαρη ( άπειλείται στήν ττραγμα'Γικότητα ή άσφάλεΐίΐ των Ήνωαένων Πολι { τε'ών άπό την διάβιοωση ·,τοΰ ύφ< | στατα τό άτταγορευτικό αϋτό σύ στημα Άπο καιρό τώ'ρα φημολο γεϊται ότι τό διαστημικό ττρό-1 γραμμα τής Σθ'β'ετικής Ένώσε- «ς χρησιμσποιεΐ ήλεκτρονικούι·, διερευ^ητάς τής ΙΒΜ καΐ τής Γιουνιβέρσαλ χωοίς τήν εγκριση φυσικά τής Οϋάσιγκτων . Βέβΐιιο εΐνα1 ττάντως δτι οί Δυτικοευρωτταικές καί ίαττωνικές έταιρίες άπό μακροΰ μεταχειρί-, ζονται δλα τα μέσα κα1αστρατη- γη,σεως τού κλο'οΰ, ττροκειμένου ν ά τιωλήσουν στίς Άνατολικές χώρες μηχ<ινήματα καί ύπηρεσι ες σι>γχ30νιου τεχνολογίας
Αύτό καθίστατα1 ιδιαιτέρως
ιτροφανές καθώς οί Άμερικανοΐ
έπιχε'ρηματίες ττοΰ ένθαρρύνον
τα1 άπό την έπιεική έμπορΐ-κή ττο
λ ι τ ι κη ττοΰ άκολουθεί ή κυδέονη
σή τοις άρχίζουν νά έ-Γτεκτείνθυν
τήν δραστηριότητά τους στήν Α
νατολική Εύρώττη
Συγκεκρ'μένως κάττοιος άπό
ταύς Άμερΐκανούς αύτοϋς έττιχει
ρηματίες, πού μετέβη τελευταί¬
ως στήν Βαρσοβία άνέψερε δτ1
παρατήρηαε άτταγορευμένο βρε
ταννικά έξοπλισμό σέ ενα Άν<«· τολικοευρωτταίκό έργοστάσιο ποί>
επεσκέφθη
Στήν ττεοίτΓτωση αύτη οί 6οε
ταννΐκές έττιχειρήσεις τταραπλα-
νοΰν τήν είδ'κή έττ'τροττή ττού συν
εστήθη γιά τόν έ'λεγχο των έξα-
γομένων ττρΐν οί κυ>6ερνήσεις χο
,ρηγήσουν Τίς σχετικές ^
άλλάζοντας στίς διασαΑήο·
ξαγωγής την όνομ<ισίο τού « ' νήαατος μέ χάπο'α αλλη τ^ άνώδυνη. Μέ τόν τρόττο οώτ'"1 να έξάρτημα άντιδραστήρο,. μ ' τρέπετα'- απλώς σε στοΐν(;0 ^ μότητος» Ή Ίαττωνία ή όποίσ ρίζει μέ κάθε μέσο την διομηχανία της άδιαψορίΐ δόν τελείως γιά τήν ϋττχχρξη ι, άπαγορεύσεως 01 Ή ν«μ£νΐ(. ^ λιτείες δμως. τήν έφορμίζ^" πιστά καί διά τό λόγο αύτό ο) ι μερΐκανοί έπΐχειρηματιΈς (<εύγουν στούς βρεταννικούς ^ κες πού εΚχι προσιτοί "Ενας άριθμός έταιριών ^ φερε νά υπερπηδήση τα £μποο _ πωλώντας σέ χώρες 6ττ«ς ή ρ οι/κοσλαβία, ή όποία τής ά-αγορεύσεως Άπ0 τί[ν ^ ουκοσλαβία τό ΰλικό έπονιΐ ται στήν Σοβιετική "Ενιοση την μεθοδο έπίσης <κ>τή μ
τεχνολογίας. ήλεκτρονιχός
πλΐσμό; φθάνει είς την άτταγο
ρευμένη τΐερΐοχή
Οϊ Άμερΐκανοί έπιχειρημΟτι£!
άναφέρονν έπίσης δτι κοί ή Γ^
λία παρ«6ιάζει τους κανονιβμ^.
τού τεχνολογικοΰ παγώμαΐος κ,,
δτ' μία τουλάχιστον γαλλιχή £.
ττιχείρησΐς ετιμωρήθη μέ άποκλίι
σμό ενός έτους άπό άιμερικσνικις
εΐσαγτογές λόγω υ—βρβάσΐω,
τών ττεριοριστΐκών όρί«ν ττού ι
θπσε τό ΝΑΤΟ
Άμερ'κανικές φίρμες, τ^
χρησιμοπο'ούν τίς θυγατρινΕζ
τους έταιρίες ποΰ διατηροθν στη
Δι/τ'κή Εύρώπη, γιά να διοχί'ι»
σονν στίς άνατολικές χάρις < παγορευμένο ύλ^κό ••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••α· Ό έλεγχος πρωτοκόλλου κατεδ)σεως δι αυθαιραους κατασκευάς Τό πρόσ6*πον τό όποϊον υπό την ίδιό^ητα τού δ'ευθυντοΰ Τε- χνικών Ύττηιρεσιών ά— οφαίνετα1 οριστικώς επί τοϋ πρωτοκόλλου κατεδαφίσεως αύθα'ρέτων κατα- σκευών, κτισμάτων κλ·—·, λόγ« τής άττον/εμομένης είς αύτό άρμο διότητος πρός έλεγχον τής όρβό τητος τοΰ ύττοβαλλομένου ο*χεΓ - κου ττοοίσματος καΐ τής δυνατο τητος διαφοράς τπρός αύτό. πρέ ■πε1 νά είναι διάφορον τοΰ συ'^τα κτικοΰ τοΰ πορίσματος- Τά ανωτέρω έκτίθενται είς τήν ύπ' άρ^θ 1113)72 απόφασιν τής όλομελείας τού Συμβουλιον "ής Έπικρατείας, δ'ευκρινίζουσαν τάς διατάξεις τοϋ όίρθρου 44 —αρ 9, τοΰ Β Δ 863)60 «πε- ρΐ δ'αρθρώσεως τού ύττουργείου Συγκοινωνίαν καί Δημοοιτον "Ε;, γων κ λ·π» καί τοΰ αΡθρου 7 τοΰ ά—ό 18 3 26 Β. Δ «ττεοΐ •ϊυθαιρέτων κατασκευών κλπ» "Ως άναγράφετα1 είς τό σκεπτ κάν τής εΐρημένης αποφάσεως τοΰ άνωτάτου δικαστήριον διά των έν λόγφ διατάξεων έσκοπή- θη ττροφανώς ό είς δύο στάδια έλεγχος τής ν0μΐμότητος τοΰ τγομ τοκόλλου κατεδαφίσεως Ό σκο- ττός «ΰτός —τταρατηρεΐται__ θά έματαιοϋτο εάν τό αύτό πρό¬ σωπον τό οποίον σνντάσσει τό πόρισμα, ανεφαίνετο όρ'στικώς καΐ έττΐ τού — ρωτοκόλλου. Είς την ιτερίπτωσΐν δέ —προστίθε ται— κατά τήν όττοίαν τό συντάσ σον τό π·όρισμα τπρόσωπον άπ«· φαίνετο όρΌ-τικώς καΐ έττί τοΰ πρωτοκόλλου, θά άπεκλείετο και ή δυνατότης διαφωνίας καί εν¬ τεύθεν έφαρμογής σχετικής περΐ αύτήις διατάξεως ΤΟ ΡΥΜΟΤΟΜΙΚΟΝ ΣΧΕΔΙΟΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ Ήκυρώθη τό δ'ά τής ύπ' αριθ 1 1 14ή72 αποφάσεως τής όλομε¬ λείας τού Συμβουλίου τής Έττ κρατείας ή οίρνηο-ΐς τής διοική¬ σεως νά «>η τή·, διά τοΰ άπο
22)31.8 37 Β Δ «πιρι αναθε¬
ωρήσεως καί επεκτάσεως τοΰ σχζ
δίου πόλεως Ν'αυ-πάκτου» έπιβλη
θεΓσαν ττρός δημιουργίαν κοινο
χρήστων χωρίον άτταλλοτρίωσιν
έττι άκ'νήτοι; ΐδ'οκτηισίθΓς κειμέ
νης είς τά ύπ' αριθ 62. 63 κα'ι
64, 65 οίκοδομ ι κά τετράγωνα πσ
ρα τή'" οτ/νο4ίίαν «Βροντολαγκά-
δα» Τό δικαστήριον εκρινεν> ό¬
τι ή έν λόγω απαλλοτριώση δ ε
τηρήθη χωρίς νά συντελεσθή πί
1>αν τού κατά τό Σύνταγμα εύ
λόγου χρόνου
Αί αφορώσαι είς τήν περαιτέ¬
ρω ττροώθησιν τής έκβ'ομηχανι-
σεως ρυθμίσεις, έπΐιβάλλεται έφε
ξής όπως ύπαχθούν είς την άπα
ράβατον αρχήν, κατά τήν όποιαν
τό σύνολον τής έλληνικής βιομη-
χανίας είς ουδεμίαν περίπτωσΓ
είναι δυνατόν νά τυγχάνη άπό α¬
πόψεως άνατττνξιακών κινήτρων
δυσμενεστέρας μεταχε'ρισςως ε
ναντι ΐών βιομηχανΐών τής Κοι-
νής Άγσράς είς τήν όττοίαν ποό
κείται νά ένταχθή ή Ελλάς.
Τά άνωτέρω ϋπεγράμμισαν ίκ
πιρόσυποι τού ΣιΑδεσμου Έλλή
νων Βιομηχάνων κατά τή' πρό
σφατον ευθείαν σύσκεψιν ΰπά
την προεδρίαν τού άντΐπροέδρου
τής Κυβερνήσεως κ Ν. Μακαρέ-
ζον, κατά την όποίαν συνεζητή.
θησαν τα τφοβλήματα τής βιομη
χανίας Πρός τούτο απεφασίσθη
όπως ή βΐομηχανία διά "ών φο
ρέων της συμμετάσχη ένεργώς
είς τήιν έκ.πόνησιν τού νέου πεν-
ταετοΰς —οογράμιιατος άνοπττύ-
ξεως 1973—77
Αί δΐ-ατυπωθεϊσαι κατά τήν σύ
σκεψιν αρχαί διά την έκβιομη-
χάνισΐν. συνοψίζονται είς τα έ-
ξής:
—Ή βιομηχαν'κή ανάπτυξις
ιτρέπει νά σνντελήτα1 μέ κρι τή-
ρια την σύμμετρον χωροΐΛξικήν
της κατανομήν κατά τόν προγραμ
ματισμον τής όττοίας πρέπεΐ νά
λαμβάνωνται ΰπ δψιν δχ[ μόνον
οικονομικαί, άλλά καί δημογρα-
φικαί, περ'φερειακαί ώς καί α-
μυντικαΐ σκοττιμότητες
— Μέ τά ανωτέρω κρ[τήρια πρε
πε[ νά καθορίζεται καί ό βαθμός
^♦♦♦♦♦♦♦^♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»φ»»»
βιομηχανικού κσρεσμού ί,κάστης
περιφερείας, -πέραν τού όττοιου
δεον νά άττοτρέττεταΐ ή έγκα'α-
ο-ΐασις νέτον μονάδων ώς καί ή
επέκτασις τών υπαρχουσών, πλήν
τοΰ τεχνολογικ©} έκσυγχρονισμου
των είς βαθμόν μονάδων 6'ωσί-Ι
μου διεθνοΰς μεγέθονς Πάντως
δέν πιρέπεΐ νά ~αροράται τό γε
γονός δτι ή πειρί τά μεγάλα ά-
στ,κά κίντρα πληθυσιιιακή συμ
φόοησις ένισχύεται άπό τήν σο
6αράν ανάπτυξιν των β'οτεχνικών
μονάλων καί τών ύπηρεσιών
—Όλόκληρος ή β'ομηχανία θά
πρέπει νά συνεργήση είς την ποο
ώβησΐν τής βιομηχανικής άποκεν
τρί,σεως άποδεχομένη τήν κα-
θιέρωσιν άντικ,ΐνήτρων άποβλε
πόντω>ν είς την άτΓθτροπήν έγκα-
'αστάσεως νέων παραγωγικών μο
νάίων είς κορεσθείσας άπο από¬
ψεως βιομηχανΐκής πυκνότητος
περιφερείας
_ Τά κίνητρα διά την έγκατα
στασιν βιομηχ«ν'ών είς τάς ό
ριζομέινας βιοιιηχσινικάς περιο¬
χάς εΤναΐ σκόπιμον νά συνοδευ-
9ούν καΐ άττό κίνητρα προτρέ
ποντα είς μετεγκατάστασιν. 8-
σας μονάδας δύνανται νά μετακ'
νηθο&ν. χωρίς νά καταστοϋν ά'-
τΐοικονομικαί, είς τόν ελληνικόν
χώρον
Τέλος, ή ΰποδομή είς τάς υπό
διαμόρφωσιν βιοιμηχανΐκάς περιο
χάς, είνα' σκόπιμον όπως συντί:
λήται μέ εκτίμησιν τής προσφό
τού άποδστΐκότητος των δεδομέ-
να/ δημοσίων έττενδύσεω,ν ή δέ
χρον(κή κλιμάκωσ'ς αυτών πρέ-
πχι νά είναι σύνδρομος μέ την
ανάπτυξιν τής
Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΟΥ ΙΣΟΖΥΓΙ ΟΥ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ
Ηυξήθησαν τά συναλλα/ματικά διαθέσιμ»
Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝ, ΟΙΚΟΝΟΜ.
ΑΝΗΛΘΕΝ ΕΙΣ 140 Α·Σ. ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΆΡΙΟΝ
'ΠΑΝΕΞΠΟΡΤΕΡί,, Ε. Π. Ε. ΕΞΑΓΩΓΑΙ - ΕΙΣΑΓΩΓΑΙ
ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΗ ΣΕΡΒΙΑΣ 12-14 ΤΗΛ. 223 350- Αθήναι
_Ίσολογισμός_31)12)1971 - 3η Διαχ)^ή Χρήσις 1)1 — 31)12)71
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Α. Πάγιον
"Επιπλα καί Σκεύη 57.7ο1.—
Μεΐον άποσβέσεις 25.063,50
Β. Κυκλοφορούν
Πελάται 794.661,50
Προμηθευταί 14/789,40
Γ. Διαθέοιμον
Ταμείον 75.880,90
Τράπεζαι Λογ)σμοί δψεως 100.-
32.697,50
942.450,90
75.480,90
1.051.129.30
Α. Κεφάλαια ,
Έ'αιρικόν Κεφάλαιον
Τακτικόν Άττοθεμστικόν
Β "Υποχρεώοεις
Γραμμάτια πληρωτεα
Τρεχούμενοι Λογ)σμοι
Γ. Άττοτελέσματα
"Εταιροι -- Ζημίαι καί
Κέρδη
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
214.828. -
20) 000.—
14 828.-
605 850.—
140 237,10
9Ο.214,ϋΟ
746.087.10
90.214,20
1.051.129.30
Ανάλυσις ΛογαρισσμοΟ Άποτελέσματα Χρήσεως 31)12)1971
ι
ΧΡΕΩΣΙΣ
1. Γενικά Ι'ξοδα Διαχ)σεως
2. "Ηκτακται Ζημίαι
3. "Εξοδα εγκαταστάσεως
4. Άποσβέσεις Έπίπλων και Σκευών
85.397,60 Έκμε.τ)σις Έμτΐορ}των
6 506.—
5.417.—
11 552.-
Κέρδη πρός διάθεσιν
Α. Τακτικόν Άποθεματικόν
1)10 Χ 148.283 14.828.—
Β. "Εταιροι Λ)σμός Κερδων 133.455,60
108.872.60
148.283.60
(Μικτόν κέρδος έκ πονλήσεων)
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
257.156,20
Ό Διαχειριστής
ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΡΗΓΘΠΟΥΛΟΣ
257.155,20
Έν Αθήναις τή 26 Φεβρουαρίου 1972
Ή Λογίστρια
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΑΡ ΣΚΕΥΑΔΗ
257.155,20
Νέαν σημαντικήν ανοδον ένεφά
νισεν ή χρηματοδοτησ[ς τού ίδιω
τικοΰ τομέως τής οικονομίσς, τό
συνολικόν ϋφος τής οποίας ά·ήλ
θεν είς 139-496 ΟΟΟ Οοο δρχ
Ώς ανεκοινώθη, κατά τον παρ^λ
θόντα μήνα Ιανουάριον έοημε'ώ
θη καθαρά αύξησις κατά 1.154
ΟΟΟ ΟΟΟ δρχ, έναντι τού προη¬
γούμενον μηνός Δεκεμβριού 197!
κα κατά 25 166ΟΟΟΟΟΟ δοχ
ή 22 0% έναντι τού Ιανουάριον
1971 Σημε'ωτέον δτι ή άντί
στοιχος αυξησΐ-ς τού ττροηγουμ^
νού δωδεκαμήνου (Ίανουάριος
1ί)71 έ'ναντι Ιανουάριον 1970).
ί-Τχεν άνέλθει είς 21-614.000 000,
δρχ. Ή σημε'ωθεΐσα σημαντιχή
αύτη άνοδος τής χρηματοδοτήσε
ως τοΰ Ιδιωτικού τομέως τής ο',-'
κονομίας έντός τής Ι2μήνου πί
ρ όδου Ίανουαρίου 1971 — Ίσ
νουαρίου 1972. όφείλεταΐ είς τή;
αίίξησιν τών πιστώσεων πρός δ
λους τούς παραγωγικοΰς κλάδοκτ
τής οικονομίας καί ειδικώτερον
Πρός την γεωργίαν κατά 3 735
000 000 δρχ ή 20 6%
Την μεταποίησιν κατά 10 934
000.000 δρχ. ή 22.2%
Τό έμττόοΐον κοττά 1.718 000
000 δρχ ή 11,8%
Τοΰς λοιποΰς ΐΓαραγτογικού-
κλάδους (νοτντιλία — τονρΐσμός
— οίκισμός) κατά 8 779 000
ΟΟΟ δρχ ή 27,1%.
Η ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟΣ
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ
Ι Είς την σχετικήν ανακοίνωσιν
υπογραμμίζεται, δτι χαρακτηρ
ι στικόν των τρεχουσών πιστ«τΐκών
• έξελίξεων. άττοτελεϊ ή Ιδιαιτέρως
εύνοΐκή διά την οικονομικήν εξέ¬
λιξιν τής χώρας διάρθρωσ>ς τώ"
τραπεζικών χορηγήσεων, είδικώτε
ρον δέ ό ταχύτερος συγκιριτΐκώς
ρυθμός άνόδου τής μακροπροθε-
σμου χρηματοδοτήσεως τού ίδιω
τικού τομέως. συνεπεία τής σνντ.
χούς άνόδου τής έπενδυτΐκής δρσ
στη.ριότητος τής ιδιώτας πρωτο
βουλίας
Συγκεκριμένως αί πιστώσεΐς
τής κατηγορίας αυτής άνήλθον
κατά τό τέλος Ιανουαρίου 1972,
είς 65 178ΟΟΟΟΟΟ δρχ, ήτοι
ένεφάνισαν έν συγκρίσει πρός τήν
31 ην Ίανουαρίου ΐ!)71· καβαοάν
αϋξησ'ν κατά 13 679ΟΟΟΟΟΟ
δρχ. ή 26,6% Εναντι αίσβητώς μ ι
κροτέρας αυξήσεως (18 3%) τών
βραχυχρονίων πιστώσ«ων κατώ
την ιδίαν χρονΐκήν ιτερίοδον
Τελος έκ τής σηαειωθεισης ϊ
ναντι τού περυσινοΰ Ίανοικχοίοι. |
καδαράς αυξήσεως των πάσης
φύσεως χρηματοδοτήσε»ν, τγο-
σοστόν 54,4% άντιτηροσΜΐτεύει ή
α-οδος των μακρο—ροθέσμων χοοη
γήσεων ΟΓ'Τω προκύτττε' τό συμ
ττέρασμα δτι τό ττ'σΤωτικόν σύστη
μα τής χώρας εχει ήδη σταθερώς
προσανατολισθή πρός τσποθετή-
σεις, ΰπηρετούσας εύθέως τάς έ-
πενδυτικάς ανάγκας τής ίδιωτι-
κης πρωτοβοιλίας καί τούς μακρο
χοονίους άνθ-πτυξ'ακούς στόχους
τής έθνικής ο'.κονομ'κής πολ|·» -
κης·
ΕΞΑΓΩΓΑΙ
ΚΑΙ ΑΠ0€>ΕΜΑΤΑ
ΚΑΠΝΩΝ
Ή έξαγωγή καπνών κατά τόν
τταρελθόντα Ίανουάοιον ανήλθεν
είς 6 709 τόννους άξίας 9 618
069 δολλαρίων. έττπευχθείσης μέ
σης τιμής 1 43 δολλαοίθυ κατά
κιλόν Τ' ανωτέρω ανεκοινώθησαν
υπό τής Καττνεμπορ'κής Όμοσ
ττονδίας ή όποία είς χθεσ'νόν της
δελτίον άναφέρει δτ' τό σύνολον
τών άποθεμάτων έξαγωγίμων κα
•πνών των έσοδειών 1970 καΐ προ
ηγουμένων άνήρχετο κατά τήν 1
η^ Μαρτίου 1972 είς 38 026 τον
νους, κατανεμομένους ώς εξής·
Καπνεα-πόριο- τόρνοι 18 327. δή
μόσιον τόννοι 19 699
Σημειοΰται δτ1 πέραν των 19
699 τόννων, τό δημόσ^ν εχει είς
χείρας τού ετέρους 4 060 τόννους
έστοτερικής κ·αταναλώσεως έσοδει
ών 1970 καί προηγουμέν«ν άνερ
χομένου οϋτω τού συλ'ολικοΰ ΰ-
ψους τών άποθεμάτων τού δημοσι
ου έκ τών έσοδειών Τ 970 καί προ
ηγουμένων είς 23.756 τόννους-
Συμφώνως πρός άνακοινωσι>·,
α! σημειωθεΐσαι κατά Τον ττα_
ρελ8όντα Ιανουάριον επί μέρους
έξελίξεις είς τάς εξωτερικάς συιΐ
αλλσγάς τής χώρας, έχουν ώς
ακολούθως:
— Αί έξαγωγ<ιί άνήλθον είς 58, 2 έκατομ δολλάρια ήΓθι έσημε>
ώθη έναντι τού αυτού μηνός τού
ΌΤΙ, αύξησις κατά 20%, όφε.
λομένη κυρίως είς την αύξησιν
των έξαγωγών προϊόντων μεΓα-
πο'ήσεΐος κατό 56% Έξ αΰτών
σημαντικάς έπιδόσεΐς εσημείω¬
σαν αί έξαγωγαΐ τών κλοστοΐ/-
φαντοι,ργικών προ^όντων (115,
9%) τών χημικών κα! φαρμακευ
τικών (164·2%) καί τοθ άλου
μινίου (114,6%)
— ΑΊ εϊσαγωγαί (πληρωμαΐ κ«ί
έιιττορικαί πιστώσε'ς) άνήλθον
εις 169 έκατομ. δολλάρ'α ήτοι
εσημείωσαν έναντι τού Ίανονα-
ρίου 1971 αίίξησιν κατά 10,4%.
οφειλομένην κυρίως είς τήν άνο
δόν κατα 28% των είσαγωγών κε
φαλαιουχικοΰ έξοπλΐσμού.
—.,Αΐ είσπράξεις έξ άδήλων
ουναλλαγών, σημειώσασαι αΰξη
σιν. άνήλθον είς 95 έκατομ δολ¬
λάρια. έ'ναντι 67,7 έκ. δολλ τού
Ίανουαρίου τού 1971 Άναλντι
κώτερον είς τάς κυριωτέρας κο
τηγορίας άδήλων είσττράξεων ε¬
σημειώθησαν αί άκόλουθοι έξελ
ξεις; α) Τό τουριστικόν συνάλλα-
γμα άνήλθεν είς 13,4 έκατομ
δολλ, ^^τΐ 104 έκ δολλ (αυ
ξησ'ς 29·3%) β) Τό ναυτιλια-
κόν είς 28,8 έκ. δολλάρια (αύ¬
ξησις 38 2%) γ) Τό μεταναστπ;
τικόν είς 39-5 έκατ δολλάρ'α,
έναντι 27.7 έκ«τ. δολλάρια τού
ίδίου περυσινού μηνός (αυξησ'ς
42,4%)
— Τά "πάσης φύσεως κεφάλαια
έκ τού έξιοτερικοΰ, τά είσρεύσαν
τα είς την χώρα'ν· άιήλθον σννο-
λ'κώς είς 67 έκατ δολλάρια,
έναντι 60.2 έκ δολλάρια τού
Ίανουαρίου 1971
Τελικόν άποτέλεσμα των άνωτέ
ρω έξελίξεων είς τα μεγέθη τοϋ
ίσοζι,γίου πληρωμών υπήρξεν 'Ί
περαιτέρω ένίσχνσις των συνα>-
λαγματ'κώ/ διαθεσίμω·ν τής χω
ρας τά όποία άνήλθον τήν 3 1 ην Ι
Ιανουάριον 1972 είς 512 έκατ |
δολλάρια ενα'τι 297 έκ δολλά-
ρκι τής ιδίας ήιιερομηιΊας τού
1971.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΥΣ,
ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ ΥΨΟΥΣ |
603.500 ΟΟΟ ΔΡΑΧΜΠΝ
Ή κυβέρνησ'ς ένέκρ(νε την ε¬
φαρμογήν κατά τό τρέχον έ'τος,
εύριτάτοα ττρογραμματος άναπτύ
ξεως καί βελτιώσεως ττ>ς κτηνο
τροφίας, προβλέττοντος την χο¬
ρήγησιν είς τούς παραγωγούς
κΐηνοτρόφους οίκσνομικών ένισχυ
σειον ύψους 6Ο3-5ΟΟ ΟΟΟ δρα-
χμών Συγκεκριμένως ή Έττ'τρο
πή Οίκονομικών Ύποθέσ£ων (Ε
ΟΥ) συνελθούσα υπό τήν προ¬
εδρίαν τού άντι-προέδρου τής κυ
βεονήσεως κ Ν Μακαοέζου ενε¬
κρινε την τκχροχήν οίκονομ'κών
ένισχύσεων διά τάς άκολούθους
δραστηιριότητας:
1 ) Διά την δημιουργίαν βοο
τροφικών έκμεταλλεύσεωιν οίκογ:
νειακού τύπου ή επιχειρηματίας
μορφής, ώς καΐ όμαδικών το'ού-
των. τήν ίδρυσιν μονάδων άνο~α
ραγωγής προ&άτων κίΐΐ οίκοσϊ
των αίγών· την δημΐουργιο.ν προ-
βατοτροφΐκών έκμεΤαλλεύσε ω ν
κρεοπαραγωγικής μαρφής.
2) Την διατήρησ'ν μοσχιδων
μέχρι τού τρίτου τοκετοΰ, τή,
συστασιν φορέοΐν πρός συγκέν-
τρΜσ'ν καί διάθεσιν μοσχίδων κα
ταλλήλυν δΓ ά^απαραγωγήν και
την αγοράν έξηυγενΐσμένων έγκυ
ών δαμάλεωΛΐ καΐ άγελάδων, ώς
και διά την εισαγωγήν μοσχων
•πρός πάχυνσι-'
3) Την δημ'ουργίαν χοιροτρο-
φικών εκμεταλλεύσεως μικτής
μορφής οίκ.ογενειακού τύπου τήν
ϊδρυσ'ν πτηνοσφαγείων εις Λάρι-
σαν καί την συμπλήρωσι'ν των
ϋργων των τριών πτηνοσφαγεί«ν
Θεσσαλονίκης Εύβοϊας καί Άρ
καδιας. τήιν ίδρυσιν πτηνοτροφ
κου κέντρου είς περιοχήνΒισαλ
"ίας καί την συμπληρώση των
εγκαταστάσεως τοΰ τττηνοτροφι
κου Συνεταΐιρισμοΰ Ηπείρου
4) Τήν δημΐ-ουργίαν κονικλο-
τροφ κων έκμεταλλεΰσεων, τήιν ί¬
δρυσιν επέκτασιν ή βελτίωσιν
ί'-διανοτροφικών .έ*κμεταλλεύσεων,
την άγοράν κυψελών κ<ιί κηρη- θρών, τήν ττρομήθειαν έξοπλ - σμού καί έφοδίων. μελισσοδεμα των καί μελ'σσών βασιλισσών, τήν "ίδρυσιν, κέντρων άναπαραγω γής μελισσών 6ασιλισσώ·' καΐ την άνάπτνξ'ν έν γένει τής με- λισσοκομίας την ανάπτυξιν τής σηροτροφίας καΐ ειδικώτερον την στήρΐξιν τών τιμών τήν επίδοσιν τής έ,ξαγομίνης τάξης. την ά«χπτυξιν της μο(« ►Μίλλιεργείας καί την άνεγκρσ σινροτροφείων καί άποθηκών κον κουλίων. Έπίσης ή Έττΐτροπή Οίκ» μΐκών 'Υ-ποθέσεων απεφάσισε Ί ενίσχυσιν τών Δήμων καΐ Κοινι τήτων, ώς καί άττοκατεστημεΐΐ, κτηνοτρόφων -/αί ίδιωτών την ανάπτυξιν καί βελτίωσιν *ι βοσκοτόπων, την δτνμιουργι* συγχρόνων δημοτικών τ σνν£ΐ« ριστΐκών ζωαγορών η τή/" βελτιι σιν καΐ επέκτασιν ύψΌταμ£νιι< τοιούτων τήν "δρυσιν σηρογγο καταψύξεως κρέατος ύττό τής ΤΕΑΠ Τέλος. τταραλλήλως πρός το' νωτέρω πρόγραμμα ϋφίστ«τσι κεκρ'μένη πίστωσις ίίψους 45 50') 000 δρχ διά την προώίηαΐ' τών είδΐκών δραστηριοτήτω» ιι χνητής γονιμοποιήσεως έτίΐχκ γήσεως αρρενων ζώων καΐ ΰιΐ χου αποδόσεως τών ζώων ΕΙ! ΦΟΡ, ΑΠΑΛΛΑΓΑΣ ΤΟΥ Α.Ν. Ι47)ΐΝ7 ΥΠΑΓΟΝΤΑΙ ΤΑ ΛΑΤΟΜΕΙΑ - ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ άπαλλαγήν έκ τού φό ρου είσοδήματος κλπ των κερδών τών 6ΐΌτεχνικο3 χαρακτήρος λα τομικών έπιχε'ρήσεων τα όποΐα δΐστίθενται πρός απόκτησιν νζαν τταγίων στοιχείον καΐ δημ'ουργι αν ίδιου κεφάλαιον κινήσεως ά φορά ή ΰπ' άοιθμόν 4092)1971 άπορρ'πτική άπό(}ασις τού Φορο λογικού Έφετείου (τριμελοΰς) Α θηνών Δι1 αυτής έρμηνεύεταΐ σχι τική διάταξις τού άρθρον 5 παρ 1 τού ΑΝ 607)1968 «ττερί προ ποποιήσεως καΐ συμπληοώσεως τοΰ ΑΝ 147)1967 <περί κι^ή. τρών 6'ΟΊΐηχαλΊκής άνσπτύξεως» όοίζουσα δτι «εφεξής καί μέχρ τελους τού 1972 άπαλλ^σσετα' τού φόρου είσοδήμα"ος καί παντός συμπαρομοίρτούντος τούτο φό- ρου ή τέλους τό σύνολον τών έτη σίιον καβα^ών κερδών ήμεΕαπών βιομηχανικών 6ιο"εχΜκών καΐ με ταλλειτΐ/ίών έπιχε'ρήσεων μετ" ά φαίρεσν, κατά την κειιιέ"ην έκά στοτε νομοβεσίαν, τών κρατήσεων δ'ά σχηματισμόν ταικτικοϋ άττοθε ματικεθ .· έφ' δσον τό ποσόν τοΰ το των κερδών διατίθεταΐ άπό τής ίσχνος τού παρόντος νόμον (9— 10—67) υπό τώιν έπιχειρήσεων διά τήν άπόκτησ'ν νέοαν τταγίτο; στοιχείων καΐ τήν δημιουργίαν η καί αυξήση ίδίθυ κεφαλαίου κινη σεως» Η απόφασις τοΰ Φορολογικόν Εφετείον εξεδόθη επί έφέσεως τού Έλληνικοΰ Δημοσίου, άσκ.η- θείσης υπό ^οϋ ΙΖ' Οικονομικόν Έφόρου Αθηνών κατ' άποφάσε <>ς τού Φορολογικόν Πρωτοδικιείον
τής πρωτευούσης Η τελευταία
ούτή άπόιτασις είχε δεχθή προσψυ
γήιν τής έφεσι6λήτον λατομικής
εττΐχειρήσεως κατά πράξεως τού
ώς αν« Οίκ Έφόρου κρίναντος
δτι ποσόν κερδών 770 000 δραχ
μων -περίπον δέν ϋ—άγεται εί γ
τάς εύεαγετικάς διατάξε'ς τού /ν.
Ν. 147)1967 Η ττρωτόδικος *
ττόφασις έκρινεν αντιθέτως δτ1 ή
περί ής πρόκειται βιοτεχνική έ~.
χείρησις ύττάγεταΐ είς τάς ρηθεί
σας εύεργετικάς διατάξεις καί δι
καιονταΐ άτκχλλαγής έκ τού φό
ρον είσοοδήματος ποσόν ϊσο''
■ττρός την αξίαν ά-/α[>ςχσθέντθκ; έκ
σκαφέως Η άσκηθεϊσα κατά τής
"ρωτοδίκου «"τής αποφάσεως £■
Φεσ,ς τοΰ Οίκ Έφόρον άπερρίφ
6η κατ' θυσίαν ό>ς άβάσ'μος
Ε|ς την έφετεακήιν απόφασιν ά
ναφέρεται δτι κατά την όρ
νοιαν τής ~ρο-αρατε9είσης
ξεως σι;ναγομέν·ην έκ τοΰ γράμΐ"
τος, τού δλου πνεύμστος «αί «
σκοπού αυτής άλλά κ°ΐ ^κ ^
γεν'κής καί ανευ δισκρίσεως δι
τνπώσεώς της· τού εύεργετήματοί
τούτου δΐκαιονντα1 αί ημ*δ
μεταλλευτικαί, 6ιομηχανιι(σι
βιοτεχνικαί έπιχε'ρήσε'ς πά"!
ς νσεως δηλαδή αί
■πρθ|όντα
πεξεργασίας, διασκευης
σιμοΰ ττρώτ«ν ύλών διά μΠΧσν'
κων χημΊκών ή
σων, άδΐαφόοως έάν την
ύληιν ττρομηθενωνται ιταο
ρτον η -παράγονν η έξορυσσουν ■
την αί ','δ,αι αί 4τΓ'χε»ρη«;ί
Κατ'
— τής προβλεπομένης
γής δικαΐοννται καί σί < σαι άργόν λίθον έπιχειοη""! δσον διαβέτουν αυτόν κατανάλωσιν κατόπ'ν άς καί μεΤατροπής εϊξ νίΟν £ (όπως π χ χαλίκι, γαρμ^'* μο"· μπετοΰ σκύρρα κλιτ) ποψις αίίτη — παραττ>ρίΐτσ'
έττιορωννεται περαιτίΡ» *°'
τοΰ σκοού είς τόν
τάξε'ς τού Α.Ν ι
βλεψαν Τής επεκτάσεως ·
τής φοοολογικής όηταλλθτ''
είς ετέρας μορφής ^'^'
(τού παρεχοιιενου
δικαιούνται ήδη δχι ^[^
ομΓ'χανΐκαί καί
χειρήσεΐς ώς υπο
τού ΑΝ 147)67, —- ,
βιοτεχνικαί) καί της ^^
άς άκόμη ευνοικαί***11
πρός ένθάρρυσιν '
»ν καί περαιτέρω ^"^^
αύξησιν τών βιαμηχβ»·*^
σεων· δια τής θεσπ
μέν εύρντέρων τών
ρολογικών άπαλλαγών »«
δή τι
ταστάσεις ή
κεφάλαια κ ι1 .
σεων άφ' ετέρου δέ
ρίων προσθέτων
τάς κυριωτέρας
χε'ρήσεων
'
ντουλάπα
τηλεόρασις
Ιταλίας
Ίντσών
Καρδάο—' 6
«τ,
«Ριο
<*ΧΙ· , Πό θέατρον Άλίκης (Πρώην κινηματογράφος ΜαξΙμ) Βασίλιοοα Άμαλία Τού συνΕργάτοι» μας κ. ΧΑΡ. ΠΕ ΤΡΟΠΟΥΛΟΤ ^.κό αώτό ί^ο «ου , ξ,όλογ0ς Μρξ£ ή συμηαράσΎα. ,,,ίζετα' έδω και έξη μηνες, οπτο σή της γ,ά το Όφθαλμ,ατρβίον τ» άρχή της έφετεινης θεα-τρ' κα) τ. -Αοσόκε,ον τλν τ-,;.. «πά *α Γι· Είτα 1 Γι. βγτ έξο. «Υο Τα) μούς καΐ Π έ- σεω; υ £. ίλος χε'αι 3Ν ■λ ιω περ'όδον καί εχε' ήδη σνμ- 200 παραστάσεις, ά· ,τοτιλα άναμφσδήτητα θεα'ρι νον ίΐτίτευγμα Έπλοΰτισε τή 5ρσμβτολογία τού θεατρον μος Ό συγγροφίας κ Γιώργος Ροΰσ σβς μάς προσχφερε μιά άξιόλο γη βεοί'ρογραφ'κή συνθεση "Εδε- η τούς ζκηρούς καΐ έ>ντι—ωσ σ
κοΰς ρόσνς α έφΐστη δεξ'οτε-
κνία Ή Άμαλία, πού υπήρξε η
,φώτη οασιλ'σσα τής Ελλάδος
(1836—1862) γεννήθηκε τόι»
ΔΕκίμδριο τού 1818 στό Όλδεμ
$ούργο (Πόλις τής Δ Γερμανι
βς Κόττω Σαξω^ίας) τΗταν νό
ρη τού μεγάλον δουκός, τού Αύ¬
γουστον * Παύλου - Φρειδερίκου,
το0 Όλδεμδούργον καί τής π*ριγ
κιΐτίσσΓ,ς Άδελαίδος τού "Αν
χολτ - Σάουμπουργκ. Η άρρενω
,τή της έμφάν'ση έγοήτευσε ""ό»1
Όθ»να καΐ τόν —στρεύθηκε τόν
Νοέμβριο τού 1836 Ο γάμσς
ένικ σέ στενό οίκογενε'ακό κύ·
κΧο έττε'δή ήταν δ'αμαρτνρομέ-
νΐ) Οί νιόνυμφο' έφθασαν στήν
Ελλάδα τόν Φεορονάριο τοΰ ί
τους 1837 μέ τό άγγλικό πολεμι
νο Ιστιοφόρο «ίΠόρτλαντ», πού
κου
κονο
ε Ί'
οινο
αένω.
ελτιν
μένω'
ΥΥ»'
τό*
χι έτ
45
σησι1
< ιι ιχοθ» έλεΥ- 167 τίχι δυό σειρές τηλεβολα. "Ε,μα βι τα έλληνικά άττό τόν λόγΌ καί καβηγητή τού Πανεπιστημίου Φίλιππον Ιωάννου (1796—80) "Υστερα άπό τήν εττανάσταση τού ϊγ'-νε τόν Σεπτέμβρ'ο τον 1843, τη>ρε ένειργό μέρος καΐ
στή πολιτική Έπίειζε τόν "Οθω
να νά δείξη κατανοήση μέ τοΰς
ί^ανβστάτες «χί νά δεχθή τά αί-
τήματά τους Δεν ήταν δμως Ημ
ττειρη άκόμα γ'ά νά γνωρίση τούς
ιλιγμοΰς τής άγγλικ,ής πολιτι-
κης Τό 1850 ανέλαβε καΐ '/α-
βήκ»ν'Γα αντΐ'6αο-'·λέως "Οσον ό
Ό9»ν ήταν βραδύς. τηροσεκτ'κός
ζβί λεπτολόγος, τόσον έκίίνη ήτο
ίοαστηρία καί άττοφασ'ο-τική
Στήν Άμαλία όφείλονται οί πρώ
Ές δενδροστοιχίες τής Αθήνας,
καθώς καΐ ή άναδάσωσις των γυ
ρο λόφων. Παράλληλα καΐ ή δη-
μ'οιιργία τού Έθν'κού ΚήπΌυ
Έ—ί<της τό Τ 855 ιδρύθη κ ε τό έ- πώνυμο Όρφανοτροφεΐο καΐ ά-Ί ό Άρσόκειον. Τόν χ—·τ£μ. βριο δαως τού 1861 ό "Αριστεί δ Δό ά-οπΐΐιρά9ηκε να τή^ η γα] ή άντιττολίτευση τόν ώνάμοκτε «ηρ»σ», ένύ την Αμαλία τί,ν ελεγε «ίία.,να», έπε· δή εΤχε τή γνώμη ότι έχείνη £μπό δζε τόν Όβ«να νά τηρήση τό Σύνταγμα Τελικά· ή έττανάστα- ση, -ού ξέσττασε στήν 'ΑΘήνα τόν Όκτώβριο το3 1862. ένιώ όϊ βασιλείς 6ρισκότανε στήν Πβλο- ττόννησο σέ περιοδεία, άνάγκασε τό δασιλ'κό ζεύγοςιναέγκαταλεί- ψητήν Ελλάδα Ή Άμαλία -οΐ· εΐλικρΐνα τή χ^ρα μας, δττως λέγονν οί ίστορικοί; τπέθα νέ <ττό Βά,αττεργκ σέ ήλ'κία 57 χρονών, τόν Μά(ο τοο 1875. Σ6μ Φωνα μέ την έττ'θυιμία της την εθαψαν ιτλάΐ στόν ταφο τοΰ σύ¬ ζυγον τη <; στό -τη τής έκκλη<τίας των ©εατίνιον (Οί θεατίνοι ήταν μοναχικό Τα γμα τής Δυτικης Έκικλησίας πού 'ιδρύθηκ*: στή Ρωμη τό 1524) "Ε κανε μετσρρ,υθ|αίσιεις στόν έκ,κλη σιαστ'κό 6ίο. Παρήχμασε ομως τόν 19ο αίώνα) Ή άξιαγάπητη τού θεατρόι|)- λοα κοινού κ Άλίκη Βουγιονκλά κη, μέ την θελκτ'κή ττειστικότητα ττοΰ την διακρίνει, ΰττογραμμίζει σέ σωστές άττοχρώττε'ς τον ττονε- μένο ρόλο της· Ή έρμηνεία της εχει έ'νταση. δραματΐκότηιτα καί σνγκίνηση Ζή τό ρόλο ττοθ ύττθ- δύεται. Άλλσ κ>αΐ οί έκλεκ^οί
καλλιτέχνιες κ κ, Παπά μιχαήλ
καί ΜοΛ'ος Κατράκης, ένσαρκώ-
ι/αι»ν αψογα καΐ ε'ντεχνα τούς χά
ρακιτηριστ'κούις ρόλους μέ την
θοαιμαχττή ύ~οκ,ριτική τού έμττει-
ρία Παράλληλα καΐ οί λοιποί
ήθοτΓθ'οΐ ττού ττερ'βάλλουν τούς
ΤΓρ»ταγωνιστές/ κινοΰνται μέσσ
σέ οννειδητά ττλσίσ'α καί δια-
γράφοι/ν μιά ττειθαρρημένη έκτέ
λεοτη. Τελ'κά ή έττιμελημένη σκη
νοθεσία τού κ Δ Πατταμ'χαήλ,
οί φανταιχτερές ένδυμασίες καί ή
ο-κηινογραφ'κή διακόσμηση τού κ
Σττύρου Βασίλειον, σνντελούν στή
καλοδεμένη καί έτπτυχημένη αύ¬
τη τταιρονσίαση
Χ ΠΕΤΡΟΟΟΥΛΟΣ
Γεωργ ίου Μπραντές
ΟΜΗΡΟΖ
ι τού
τη
δι:
ΟΠΤθ1
κα
«σΐ
ις μ£
ρίτΊ
ί,μττό
IV
σι
θ£τ"
Η
ι1 ■"
ίί '
1 δ
Μετάφρασις έκ της γερμανικής γλώσσης υπό Βασ.
Κουζττνοποΰλσι· : 'Επιτίμου γυμνασιάρχου
Γ) Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ
Σκνίχειοι έκ το·3 —ροηγουμενου)
Άττό την στιγμήν ττού ό Όδυσ
σεύς εΤχε θίσε1 σταθερό τό πόδ
στό νησΐ τ«ν Φαιάκων, ττσίρ
ή Όδύσσεια· ϋστερα αττό το
ίιτεισόδιον της Νανσ'κάς, νέον
χαρακτηρα καΐ μορφή Κατά -ήν
6ριστικΓ|ν σύνταξιν τού επους έ-
ό δ'οτσχεναστής
—όποιοσδήτΓθτε καί αν ήτο—
τό ηχνασμα νά βάλη τόν· ϊδιο
Τ»ν ηροα νά διηγηθη ιιέσα στήν
βασιλικί,ν αίθουσαν τών φαιά-
•"^, τή·ν προϊστο?·ίαν των ττοικί
^>ν, έττί τόσα χρόνια, ταξιδ'ών
'»5 Οδνσσέως. Μέ τόν τρόπον
ούτον, κατωρθώθη ίύα-χζ ή Όδύσ
"Ό νά λάβη σταιθερώτερη κοΐ
εϋσύνοπτη σύνθεσιν
και προφανώς ή σνγχέ"τρω
"ζ των άσμάτων εγ'νς μόνον μέ
'»ν σκοπόν νά δημιουργηθή ή ί
1*»ο1ίαι διότι έ'τσ' εΐχε γί;ει
"Ροηγουμένως καί μέ τήν Ίλιά-
Τ° ότι εΤχε έπιχε'ρηθή ενας με
"*χηματισμός, ότι οί ίστορίες
"ΡΧΐκώς δέν είχον τεβή στό στό
ι» 'οθ ϊδ'ον τού Οδνσσέως ου"
10 ϊΓΜτχι δυνοτό νά άποδειχθή
"Αν
ς
Ο Όδυσσεΰς συνεχώς γνωρί-
* ττρόγματα ποΰ δεν είναι φυ
'1|(*ν νη ξέρη "Οταν αύτός μϊ
τον πλησ"ιά.ζη στήν >|-
"""!, άιτοκοιμάται, έττί παραδεί
^"Ί, καί δμως γνωρίζε' τί εΐ-
1(1111 ό,ναμεταξύ τω/ν οί σύντρο-
'°' τοι>. κατά τήν διάρκειαν
'«° ίπτνου τον (Όδυσ Κ. 28-
49 Όδύσ Πολνλά):
*
*«κτα μερά,) καί την δεκάτη
νά φαίνετα' ή πατρίδα )
ς φωτιαΐς ότι
[Ι!0^ν οί πο'μένες.) 'Σ ί/ττνο τό-
| ιτεσα γλν<όν· σβυμμένος άπ' ,* **"*,) τ; κανενός δέν άφησσ, άπ άρχής κρατούσα) τ»>'
™**, όπως ταχυτέρα φθοοσονμτ
Ίτοπρίδα.) αοχισαν νά σνν
οί σύντροφοι
σπίτ' ένόμιζαν
Τ1,1*1 και ΧΡυσάφΐ,) πού έμένα
βΧ 4 Αί'ολος έχάρισ ό γεννπΐ
) Κοΐ κάποιος πρός τόν σύν·
^° οιμά τον έστράφη κ' εΤ·
,ι) θε μόν, πώς είναι άγαπη
γόνων, γνωρίζει τό ονομα τού
Λαιστρυγόνου Άντΐφάτου καί
τής ωραίας Πηγής Άρτακίας
όνόματα γ'ά τα όττοΐα κανεΐς πό
■<έ δέν τού εΤχε δώσει ττληιροψο- ρίες Κάττοτε ό μεταττλάιστης τηροσ τταθεϊ άδέξ'α νά αντιμετωπίση τό μειονέκτημα αύτό Είς τό 12θν δσμα (Όδύσ Μ Στίχ- —390), ό'ταν ό Όδυσσεύς ς ττοντοα καί δοξασμένος) τού ^'ίς οποίαν χ&ραΡ ττά καϊ μέρος φθάνη) καί λά· τιμα ,^; τ,·λήβ,σ άττό οι) ^ίρνε^ κ' εμείς 'ττού μ' αυτόν τον ϊδ'ο δρό- °*ό χέρα γέρνουμε , ττατρίδα.) Καί τώρ' 6 Αϊολος τού έδώρη *γά) άλλ' ϊθ έδώ ώρ 6 γλ»Υ' *γάι"1) ό- (Γκο · - · ες Ε; *β| 1ΓΟσ° ύΐτάρχι' άσήμ'» ) κο' ί » νί ή ώ κο' »<οκη ή γνώ λνσαν καί άνέμοι κ' αύτούς ό άνεμοστρόβιλος αιτ την πατρίδα) είς τα κ«· ό Οδυσσεύς ποτέ δε' "^Πν Χώρα των Λαιστρμ μεταδίδει μίαν όλόκληρη συνομι λία μεταξύ τής Λαμΐτετίας καί τοθ Διός( διά την οποίαν ήτο άδύν<ίτον αύτός —ροσωττ'κώς νά γνωρίζη τίττοτε, προσετέθησαν σάν μττάλωμα οί κάτωθοι αφε >εϊς στίχοι:
«Τούτ' ακουσ' άπτ' την Καλκ-
ψώ, τήν λαμπρομάλλα νύμφη,)
κ' έκείνης τα 'τπε, ώς έλεγεν, ό
γρήγορος 'Ερμείας) ( θδ Πολυ
λά) Μία τελείως άι^τ^οιητική
στροψή.
Ό Όδυσσεύς, ώς άφηγητής
τής ϊστο>ρίας τής Κίρκης· γνωρί-
ζει τ[ είπαν οί σύντροφοί τον ό
ταν έστέκοντο ιτιρό τού μεγάροΐ'
της Κίρκης (Όδύσσ. Κ στίχ
226), έ^ώ αύτός ό ϊδιος ήτο ά-
ττών Έττανε'ληιμμενως χαρακτηρί
ζε', τόν νέον ό ότΓθΐος τοθ δίνε
συμβουλές ττώς θά άνιιμετωστί
ση τήν μαγική γοητειθ τής Κίο
κης, ώς τόν θεόν Ερμήν, &ν καϊ
ό θεός δΐν τού έττέτθΓψε νά τό^
άναγνωρίο-η άλλά τού ιταρουσιά
σθηκε ώς άνθρωττος
Κάθε άν·τίρρησις έδώ έξαφαινί-
ζετα1 άμέσως, εάν όλες αύτές
τίς ίστορίες τίς διηγεϊτο, δπως
αρχικώς συνέβαινεν, 6χι ό Όδυο
^αι αύτονόητο τό δικαίωμα ττού
σεύς· άλλά ό ττο'ητής Διότι εΤ
εΤχε τό έττάγγελμα τού πο'ητοΰ·,
νά είναι τταντογνώστης Τα μνη-
μονευθέντα χωρία δείχνοι/ν δτ' η
προσττάθεια διά νά δοθή στήν σύ^
θεσιιν τής Όδυσοιείας καλύτερη
συνοχή, δέν εγινε μέ την άττα'του
μένην έπ-ιμελειαν καΐ προσοχήν
(Συν,εχίζετα1)
ΠΑΡΟΡΑΜΑΤΑ 'ΕΙΣ ΤΟ
ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΩΣ
ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ
Α) Είς τό ύττ" αριθμόν 2138)
5 2 72 φύλλον καί είς τόν στίχον
17 τής α' στήλας ή λέξ'ς «ρείς»
νά διορθωθη «ταίς»
2) Τής ιδίας στήλης ή λέξ ς
τοϋ στ. 39 «ο! άργείοι» νά δΐορ
θωθή είς «οί Άχαιοί»
3) Τής β' ο^ήλης ή λέξ'ς τοό
12 στίχου «ττληροψαρήσωμεν» νά
διο>θωβή είς «ττληρθφορηθώμεν»
'/4) Είς τό ΰπ' άρθμόν 2139)
Μ Α 72 φύλλον οί συγκεχυμένες
φράσεις των στίχΐων 3—5 τής
β' στήλης νά διορθωθούν ώς ε¬
ξής: «καί τήν ΐΓσίηοπν Οί σοψ'-
στές ίδβιξαν τουλάχιστον ττροθυ
μίαν νά διδάξουιν τούς άνθρώ·-
τοι>ς»
Γ) Είς τό ϋ-' αριθ 2142)4
3 72 φύλλο< ό στίχος 42 τής β' στήλης νά συμπληρωθή ώς ε¬ ξής: "«Τόσο κραταιότερηι θά ξε- σπάση στό τελος ι^ δίψα τής έκ- ΜΟΣΤΑΑΓΙΚΗ ΑΝΤΙΑλλΟΙ λΠΟ ΤΗΜ ΧΑΜΕΝΗ ΕΑΑΗΝΙΚΗ ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΠΑΤΡΙΑΑ Μιά συγκινητ,κή άναμνηστική γ'ορτη το3 Σύλλογον Ποντίων «ΑΡΓΟΝΑΥΤΑΙ - ΚΟΜΝΗΝΟΙ» ΤΟΥ κ ΙΣΡΑΗΛ ΜΑΥΡΟΜΑΤΙ ΔΗ Ό Σνλλογος Ποντίων «Άργο Σννεπαρμένοι άπό την εϋλοοβι· Κομνηνοί», τ'μώ^ας. κή αυτή φανταστ'<κή διαδρομή στά ιΠοντιακά μ«ς περασμένα, σ' μην, τμώας μέ τα καθιερωμένα, τή'ν την ίερή μνήμη τού Πολιούχου τής άδικοχαμένης έκείνης κι" ά- λησμόνητης ά ής Τρα •π-εζοϋντας Αγίου Εύγενιου, τό¬ σο στενά δεμένθυ μέ την ϋτταρξη τοτ*. γΐατί τόν έ'χει γιά μεγάλο προστάτη τού την εώρτασε μέ ι! δ^κή έορταιστική τελετή στό ναό ού Άγίου Νικόλαον Καλλιθέ«ς Η κατανηκτικότητα τής ί ής ς ε, τοι,ργίας με. άρτοκλασίαν, εΤχε άφιπτνίσε1 μέσα σέ ολων τίς καρ διές· μία 6αβύτατη εύλαβική νο σταλγία Ό ναός τοά "Αγίον Ενγενίου, στήν χαμένη ττατρίδα μοος, ύψω νόταν τώρα μέσα στήν φαντασίσ μβζ. την ίστορική φαντασία μας Ξεχώρ'ζε μέσα στό θαμττόφωτο των ττερασμένων χρόνων καθώς ύ νωνόταν —άνω στό γραφικό τον ίίψωμ«, άνάμεσα στά τΓαλ'ά συνοι κιοοκά σττίτια. μελαγχολικός, ξε- θωρ'ασμένος· τνλιγμένος μίσα στήν καταθλιπτική θολούρσ τής βάσκα^ης Μοίρας ττλαΌ-ιωμένος τώρα, άττό ένα τηιννψηλο μουσουΛ μανικό μναρέ. ττέρα καΐ ττάνΒ, άπό τα γραφικιώτατο έξωκκλήσι ωττηλοί ττήιραμε τό δρομο τού γ'. ρ'σΐμού γιά τό καλλιμαρμαρο με- γαρο Τού Σύλλογον μας Σέ λί γο είμαστε δλοι μας, γεμάττοι σι.γκίνηση, σι/γκιεντρωμένοι στήν μεγάλη αϊθονσά τον, ββιθειά σνν ετταρμένοι άττό μ'άν τταλλόμε'η νοσταλγική λαχτάρα, Μέσα στήν μεγάλη α"θονσα τού Σνλλόγου μας είχαμε τήν καλίι τνχη νά άντικρίσονμε σέ λίγο μι αν όλοζώντανη είκόνα άττό μ'α χαρούμε^η τΓτνχη τής Ποντ'οκής ζωής, καθώς καρίτσια καί άγόριο λυγερόκορμα άγκάλιαζαν μέ ρω- μοιλεονς άλλά λικνστικοΰς ρυ" θμούς· δλη τήν χορει/τική μαγεία τού Πόντοκ κάτω άττό τήν διεύ- θι>νσιν τής έμττνενσμένης Πόντ'-
ας καλλ'τέχνιδας Ελένης Μ Κου
ταλακίδη "Ενα χαριτωμένο διάν
θισμα τής ωραίας αυτής νοστα>
γ'κής εΐκόνοΐς ήρθε νά προσφέρη
ή ζωντανή άτταγγελία άττό τήν
δίδα Ευα ΆθαναθΊΟβου τού ττο'η
τικού άνεκ5ότον «Ό Γ'ατρόν καΐ
ό Κασάττς». σέ ττοντιακούς στί-
χους τού Πόντιου δημοσΌγράφου
τοΰ Άγιον Γεωργ ίου Κουρνά | Νίκου Κα-νά
Ο ΓΙΑΤΡΟΝ ΚΑΙ Ο ΚΑΣΑΠΣ
"Ενας κασάπς άπάν' σό χέρ' τρανόν γερόν έξέγκεν.
Τρέχ" σή γιατρους, τρέχ' ση σπετσίαρτς, πουθέν κι άφήν ρε·
τσέτας.
Σά χίλια τόπς διαβαίν' καί πάει, σά χίλια παλιτειας,
Πουθέν κ' εύρίκ' τό γιατρικόν ντό Θ6 λαρών' τό χέρν' ατ.
' Εναν ημέραν όμπροστά σό μαγαΖίν άτ' έσί-άθεν
κάποιος π' έποϊνεν τόν γιατρόν τόν κοσμογυρισμένον ..
Είδεν τό χέρ' καί τήν γερόν... Τ' έμόν δουλείαν — είπεν
— Τό χέρτς' θά γίνεται καλά, ξάί μή φογάσαι λέω.
Χίλια οκονάκια διϊ —ατον, τα Εόρκια τ' αρχινά τον
θέλτς νά λαροϋται έτον, θέλτς έπιαοαν τα Εόρκια
έγέντονε καλά τό χέρ' καί ή γερά έλαρώθεν.
Άσή χαράν1 άτ' ό κασάπς κ' έΕέρνεν ντό έποϊνεν
κι έστεϊλνεν οή γιατρού τό σπίτ' πρι2όλας καί κρασία
κι έναν σουριν άλλα καλά και τή πουλί τό γάλαν.
Άτό ή καιτέ έοάρεψεν τόν λύκον τόν γιατρόν
κι άσή χαοάπ' τό μαγαΖιν έπέρανεν κάθαν ώραν
Κι έκουιΖεν άπ' οξωκά: — Ποϋ εϊσαΐ; Όλίγον κρέας
Στεϊλον άσήμερον σό σπίτ'. — και έστεϊλνεν ό κασάπς.
Καί Εάν πολλά κ' έπέρανεν καί ΰιτε: — Στεϊλον κι σ,λλο
Σό σπιτ' κιμαν γιά τό τσιράκ, ολίγον νά γιαγλοϋται
Καί πού και πού άνάμεοα έούρνεν τήν πετρέαν:
— "Ε μάστορα, πώς πάει τό χέρτς; Κι θέλω ν' άνασπαλτς' ατο
Σέ μέναν ντό χρωστάς ατο, σέ μέναν τόν γιατρόν.
Τα ημέρας έκυλίουσαν, τα μήνας έδεθαίναν
καΐ ό γιατρόν έμάσανεν καί ό κασάπς έδι'νεν.
'Επουγαλέφτεν ό κασάπς καί παίρ' έναν ημέραν
τό κοφτερόν άπ' τό μαχαίρ' κα'ι χράπ άπάν' αό χέρν—άτ
Δι —ατο τό, χέρ' λαγκέβ' κομμένον, ματωμένον.
— "Επαρ, γιατρέ-μ' άοϊκον χέρ', έπαρτο κι άμε δέβα!
Τή νοσταλγική αύτη γιορτή,
τήι> έττεσφράγισε μ'ά ώραία χει-
ρονομία τοΰ Συλλόγου: διανομη
άττό τό Γνΐ^α^εϊο Τμήιμα τον Συλ
λόγον 9 ζευγών τγοπγοντσιών στ
θιρφανά τών όρψανστροφείων Κολ
λιθέας καΐ Νέ άς Σμύρνης
Κσντά σ·" δλα αύτά, ή έμπνενσμέ
νη ττροσφάνηση τού άνΐΊττροέδρου
κ Νικ Ζαχαριάδη, μάς εΐχε έττσ
ναψέρει εγκαιρα, άττό τα μακρί
νά μας ά»ρογιάλι«ι ττον ή άστρο
φτερη έλληνικότητά τονς άγκά-
λ'αζε μέ ξέχωρο φώς τίς άττόμα-
κρες έκεΐνες γωνιές τής 'Ασίας
ττοΐ/ άκθυγαν τό γλυκόηχο ονομα
Πόντος, καί ττού τίς εΤχε μετα-
βάλει σέ γή τής 'Ετταγγελίας ό
έλλην'κός ττθλιτιισμός, στή σημε
ριιή νοσταλγική ΤΓραγματΐικότη'.ΐ
Ό άντ'πρόεδρος άνέλυσε μέ
ξεχωριστή εάφράδε'α καί διαν-
γεια τοΰς ώραίονς σκοττονς τοϋ
Σύλλογον καί απηύθυνε μέ τήν
ωραίαν αυτήν ενκαιρία, Εναν έγ
κά>διο χαΊρετισιμό
Ποντια
κή νεολαία, καλώντας την νά ττλαι
σιώση καΐ να στελεχώση τόν ά
γώνα τοΰ Σύλλογον γιά τήν ζων
τ«νή σννέχ'ση τής άτίμη'ης Έλ
ληνοττοντιακής Παραδόσεως Μι-
άς παραδόσεως πού κλείνει μέσο
της δλα έκεΐκα τα ττλούσια στοι-
χεΐα τής άρχα'οελληνικής ζωής,
τα τόσο δηιμιον,ργ'κά, ποΰ άνα-
ζούν μέ ξέχωρη ζωντάνια μέσκι
στά Ποντΐακά ηθη καί έ'θιμα, κοι
νωνικά. ττνειιματικά οίκογενεια-
κά· στονς γραφιχονς χορονς, καΐ
στά τρσγονδ'α μας. στά τταιραμό
θια καΐ στ'ις τταροιμίες μας, καί
ττοώτα - ττρώτα καί στήν ττοντι»
κή διάλεκτο, πον σύμφωνα μέ τή
γνώμη τών σοφών γλωσσολόγων
καί μάλιστα τοϋ δ!απρετΓέστοιτου
καί αειμνήστου Μανώλη Τριαντα
φυλλίδη, δκιτηρεϊ προνομιακ
τόν μεγαλυτερο ττλοντο άττό τα
άοχαία ίωνικά ο^ο'χεϊα
Αυτόν τόν στβνώτατο σύνδε-
σμο μέ την γ^ήσια ττνευματΐκή
καΐ δημιονργική ζωή τής έλλη-'
κης αρχαιότητος, την έ'βλεπαν χε·
ροπκιστά καί ξένο' καΐ δικοί μσΓ
" Εβλεπον «οί την ζωογόνα έ·
πίδραση τού Ποντιακού Ελλη«·
σμόν σ' δλες τίς έκδηλώσε'ς τής
ζωής τ°0 τόττου: Οί Πόντ'οι "Ε^-
ληνες, δηλαδή ήσαν ττρώτοι στήν
έκτταιδεντΐκή οϊκονομιχή καΐ έμ-
ττορική ζωή. ασύγκρΐτοι τταραγω
δ'κήσεως»
Δ) Είς τό ΰττ" αριθ 2147)8
4 72 φύλλον καί 1) είς τόν ΐπτ'
άρ'θ 2 στίχον τής β' στήλης, ή
λέξις «γενίστρα» νά διορθωθη
είς «γων·στιρια» 2) Είς τόν ΰττ'
άρ'θ. 3 στίχον τής αυτής στήλης
ή λέξις «ττλατύτε,ρα» νά δ'ορθω-
θή «πλατύτττερα» καί 3) Οί σνγ
κεχνμενες φ.ράσεις των στίχων
46. 47 καί 48 της αυτής στήλης
ά^ικατασταθούν ώς εξής:
6,?νσες τέσσερις έγγνς καΐ
γιοί συντελεσταί στήν εύρωστίίΐ
τον Πόντον, μέσα στό άλλόφνλο
τΓερι6άλλον Άδιάσε'στα μαρτύ-
ρια ολων αύτών άττοτελονν ή μορ
φωτική στάθμη ττολ'τών καΐ α.
γροτών· ή ττνενματική τταραγωγή,
ή θρησκευτική καί κοινωνική όρ·
γάνωση, μέ την έκ-ττληκτική άρ'
θμητική τΐλημμύρα τών ναών κα"
τών εναγών ίδρυμάτων, ό Τύττοςι
καί, πρό ττάντων ή ττα^αχού ττα
ρουσία των δημοτικών σχολείων
καί των γυμνασίων, μέ πλήρη έ-
ττάρκεια τού δ'δακτικοΰ ττροσωπι
κου άνάμεσα στά όττοϊα την ττρώ
τη θέση κατ«ϊχε τό ττερίφημο ί
στορικο καλλιμάρμαι.οο τεράστιο
«φροντι·στήριον τής Τραττεζοϋ1
τος», ττοΰ Όθωμανός ττρωθνττουρ
γός καί αλλοι έπι'σημοι, ττον Γ'
εΐχαν έττισκεφΰή,τό είχαν όνομάσί
«Τέμενος των έττιστημώιν» (Ντάρ
- οϋλ - φουνούν)
Τό Φροντ'στήιοιον ήταν ττράγμσ
τι μία άληθινή «υψέλη γραμμά-
των >κ«ί μορφώσεως Άξίζει νά
σημειωθή γ'' αύτό, ότι, καθώι
ΐιι,ιωνόταν σέ ττερίοτΓτη θέση ττά
νω άττό τ' άκρογιάλι έδέοττοζε
ολων μέ τό άνοιχτορόδ'νο φνσ'
κό χρώμα του καΐ εϊλκυε τόν ά-
μίριστο θαι/μασμό δλων πού κα-
τέπλεαν μέ ττλοΐα στό λιμά'1
τΗταν ττραγματικά ενας «Φαρός
τής Άνατολής»· δττον έσττούδα-
ζαν νέοι άττ' δλες τίς ττον'ισκές
ττολιτεϊες, την Άργνρουττθλη,
την Κερασούντα, "ό ΡίζαΌ, τα
Σούρμενα, τήν Τρίττολη· τα Κο·
τύωρα. την Ά^σό. την Νικόπο-
λη κ ά
Άς μόν έττιτρα—ή στό σημεϊο
να
«καί
άραδικώς έρρέαν λει>κό νερό καί
ή κάθε μ'ά ς αλλο κνλούσε μέ¬
ρος»
φαίνεται
καλικάντζα
ρο, τού τι—ογροοψείον δρούν καί
μετά τα Χρ'σΤούγεννσ καί τή*
ά
ΒΑΣ ΚΟΥΖΗΝΟΠΟΥΛΟΣ
«ύτό νά άναφίρω δύο ττεριστατ1
κά ττοΰ μοοοτνρούν ενγλωττα την
τεράσια σηιαασία ού Πόνον, άττό
έθνική αττοψη:
Κάττοια μερά εΤχε οργανωθή
μιά γιορή γ'ά τόν έορτασμό ^
άνακηριύξεως τού τονρκικοθ Συ»
τάγματος "Ετπρεττε νά τήν τψή
ση καί ή έλληνική Κο'νό'ης. 'Εκ
τος άπό τούς έκττροσώττονς τής
Κοινότητος ττήοαν μέρος κ<τιΐ ο' μαθηταί τού Γνμνααίον· "θπτ*κ ήτσν τταρατετοτγμένα τα τταιδιά κατά τετράδας. τό άνθος, μέ έχλ- λα λόγκι, τής νεότητας, μ« είδ' κές μττλέ σχολικές όμοιόμαρφεε οάδιιζαν μέ 6ήμα ρνθμ'- κό γιά τόν τόιτο τής τελετή ς "θλοι κύτταζαν μέ άννττόκριτο θανμασμό την παρελάση Ιφθασαν στάν όρισμένο τόττο εΐ- χαν παραταχθή κατάλληλα, γιό «ά χα'ρετήσοι/ν τούς έπισήμονς Ποοοόον έκεΐ καί ό γράφων ώς μα θητής τοϋ Φροντιστηρίον εΐχο προσέξει τάν Βαλήν (νομάρχη) νάχη σκυμένο τό κεφάλ' καΐ νά άττοφεύγη νά κνττάηι τα τταιδ ά μας. γιατί ή τταράταξή τονς ξε χώριζε άνάμεσ<ι σέ δλονς σάν "ό τι τό ί/ττερεξαιρετικό Καί μιο· ττληροφορία ποΐι ζήτησε, φανέρω νέ τόν θανμασμό τον, άλλά καί τή θλίψη του μαζί, γ'ατΐ τα 'Ελ ληνόττονλα ήταν πρώτα άάά τους Ρώτησε τότε ποίος ό καθηγητη.ς τους ρησαν δτι ήτο ό άείμνηιστος τώ¬ ρα Τάκης Χρ'στογ'ώργος άττό την "Αρτα τής 'Ηττείρον. Στήν έττι· στροφή καΐ σ' δλη τή διαδρο¬ μή χαιρέτιζοαν δλοι τα τταιδ'ά μέ ζητωκραυγές καί θαινιμαστικές έ ί ΠροσΒύάφισιο; Πρός την ημερησίαν εφημερίδα των Αθηνών «Ο ΚΟΣΜΟΣ» Άξιότΐμε κ διευθνντά, Εττΐ τή ττροσεχεΐ έκτοξεύσε' (16.4 1972) ίπτό των Ήν«μ ιΠολιτ τής Άμερ,κής τοΰ διαστη μοττλοίον «Άττόλλων 16) μέ σκο -όν την εξερεύνησιν τής Σελήνης τταρακαλώ δττως, λόγω τής ΤΓαροι; σ'αζομένης εύκαιρίας, καΐ έττεκηι ρότητος. δημοσιενοητε έν ■"ή έγ »ρίτω· εφημερίδι υμών, την κα¬ τωτέρω έν άντΐγοάφω παρατιθεμέ νην έττΐστολήν μου άττό Ι 8 1971 πρός την ημερησίαν εφημερίδα τών Αθηνών «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Κ Ο ΣΜΟΣ», έκ τής οποίας (έτπστο λής), μή δημοσιενθείσης αύτουσί ας· έλα&ε τα κύρια σημεϊα καί τα έττοίκιλεν ό λαμπράς δημοσιογρά φός της κ Σοφιστής Έ-'συνά- τττω τη ττα.ρονση φωτοαντί γράφον τού σχετικοΰ άττοκόαματος τής ε¬ φημερίδος άττό 14-9 1971 Έν Άβήνα'ς τή 12 4 1972 Μετά ττλείστης τιμής ΔΗΜ Ι. ΔΑΜΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ίΐιρος τήν ημερησίαν εφημερίδα "Αθη¬ νών «ΕΛΕΥΟΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» Ενταύθα Άξ'ότιμε κ διευθΐΛ/τά, Η χρησιμοττοίησις τών δρων «ττροσελήνωσις» καΐ «άττοσελή νωσ'ς», -ροψανώς. έξ άντιτταιρο οολής ττιρός τοΰς δρους «ττροσ- γείωσις καί «ά~ογείωσις», ε!ναι κιατά την γνώμην μόν, άνεττπν χής καϊ... άνεδαφική Άντ'θέ τως θεωρώ ώς έπιτνχή καί. · . έδαφική την χρησιμο—οίησιν, άν τΐστοίχος, τών ορων «ττροσεδάφι σις» έττί τής σελήνης καί «αττε δάφισις» έκ τής σελήνης ή <—ρΟσ θαλάσσωσις» έττί τής σελήνης καί «άτρσθαλάσσωσις» έκ τής σελή νης, «άν νττήιρχε θάλασσα. ή «προσ λίμνωσ'ς» έττΐ τής σελήνης καΐ «ά πολίμνωσις» έκ τής σελήνης εάν Ι ύττήρχε λίμνη Ο'ί έττιτυχεϊς οντοι. ' κατ' εμέ, δροι εΤνα1 γενικοί. δή λαδήι δύνανται νά χρησιμοττοιη θο}ν διά την μελλοντικήν τοττοθ τησ'ν διαστημικοϋ όχήματθς ή ά κάτου επί τής έττΐφανείας· στε ρεάς ή ύδατίνης. οΊουδήττοτε ττλα νήτον τού ήλ'ακού συστήματος ή καί ττεραν αυτού θίίτω· ττροκε μ έ νού ττερί έτητνχοϋς έττ'καθήσε. ως έττΐ τής στερεάς έπιφαν'ειας τού ττλανιήτου "Αρεως δΌστηιμο πλοίον ή άκάτον θά έλέγομεν «ττροσεδάφισις» τού διαστημί —λοίου η άκάτον έττΐ τού Άρεως διά δέ τήν εγκατάλειψιν τής έττ φανείας τον «άττεδάφισις» κλττ. Φαντασθήτε, όττοία γλωσσική σύγχυσις καΐ ίλαρότης θά ττ.ρον καλεϊτο δς μέ σνγχωρηση ό υπέρ μαχος τής «ζωντανης» (;) γλώσ σης κ Σο'φστής. λαμπράς κα τα ττάντα τα αλλα σννεργάτης σας διά τό «ττρού = προέ») έάν· κκττά "ούς δρονς «ττροσ - σελήν — ωσης» καί «άττο σελή ν — ωσις». έγράφομεν, ττοο κει.μένθυ δ'ά τόν ττλανήτην «"Α ρης», «ττροσ — αρέ —ωσις» (') καί «άπ — αρέ ___ ωσις» (' (άφού τό θέμα είναι «'Άρε») ■προκειμένον διά τόν ττλανήτην «Ά Φροδϊτη» «ττροσ — αφροδίτ — ωσ'ς» (!) και «ά— — άττ —οί φροδίτ — ωσις» (!) κ.ο κ Ώς ττρός την όνομασίαν τής άκάτον όταν θά χρησιμοποιήτσ' τοιαύτη δέν — ροκντττουν δυσκολίαι δ τήν 6άτττισίν> της: κατά τήν ό«ο
μασίαν «σελη"άκατος» θά τϊττωμε
«άρε — άκατος» (διά τόν Ά¬
ρην)· «άφροδιτ — άκατος» (δα
Τήν Άφροδίτην) κοκ
Έν "Αθήναις 1 8 1971
Δ)σις κατο'κιίας
Όδός ιΠατρ Ίωακείμ 27
Ενταύθα (139)
Τηλ 713 960
ιΜετά ττλείστης τιμής
Δημ Ι. Δαμιανόττουλθς
Άνώτερ άξ)κός έ ά
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
ττευφημ ίες
Καΐ τό δεύτερο χαρακτηριστΐ-
κό περ'στατικόύ Εΐχε βρεθή τότε
στήν Τραττεζούντα ενας αίχμάλω
τος "Ελληνας άττό τήν νήσο "Υ-
δρα "Οταν ό στιρατιώτης αύτός
τταρακολονθησε μέ ττροσοχή την
τταρελαση τών Ποντίων μαθητών
καί θαύμασε ττόσο κιαλά ώργανω
μένη ήταν, ττήγε τήν αλλη μέοα
στό Φροντΐστή,ριο καί γεμάτος
σνγκίνηση εΐττε: <«Παιδάι αύτά ττοΰ εΤδα ένόμι>σα ττώς τάδλεττα
στό δνειρό μόν Πήτε μόν, σάς
τταιρακσλώ στήν Τονρκία δρίσκο
μα' ή σ11 ήν Έλλάδα; ιΜπράβο σας
Άξίζετε ττολν, γιά νά μπορεΐτε
νά μένετε τόσο "Ελληνες έδώ,
σ' αυτόν τόν άλλόφυλο τόττο Εύ¬
γε σάς άνήκονν»
Αϋτά τα δύο ττεριστατ'κά τα
θυμοΰμαι μέ δικαιολογημένη ύττί
ρηφάνεια, συντροφενμενη ώστόσο
κοΐ μέ κάιτοια θλίψη Πατί ο νέ
οί μας. ένώ κάτω έκεΐ στ' αγια
χώματα τοϋ Έλλην^κοϋ Ποντοΐι
ΰρίσκοτοον σέ τόσο θκυμαστή πρω
"οττορία- έδώ στή μεγάλη μας ττο;
τρίδα την άσνγκριτη γεννήτ'ρα
των Σοφών κιΐι τών Ήρώων, δεν
άκσλουσοϋν τήν ώραία έκείνη ττα
ράδοση; Βρίσκονται ατυχώς μο
κρια άττό κάδε όργανωμενη ττον
τ αη -προσπαθεία. Τα αϊτια φαι
·ο«ται νά είναι όχι ολίγα Πάντως
θέλω νά ττιστευω οτ' σύντομη ττρο
σττάθεια των ήγετ'.κών κύκλων
των όργανώσεων τού Πόν'ου ττρέ
ττει νά είναι ή έ'ρεννα καί ή έξου
δετέρωση όττοιωνδήττοτΐ αίτίιον
καί ή είίοεση τρόττων κατάλληλον
νά ττροσελκνσοιιν τονς νέονς
Όπωσδή—ότε μ'ά μικρή φω'ε
νή άχτίδα στόν τομέα αυτόν είναι
οί έστω άρα'ές έκεΐνες ττοντιακές
παραστάσε!·ς καί ώρισμένες· τό
ϊδιο άοαιές ποντιακές χορευτικές
έττιδείξε'ς ό—5 μ«ρικ.ά χορειηικά
συγ κοοτήματα
Ώστόσο νοιΐιίζω ττώς είνα1 και
ρός νά έφίΐρμόσονμε τό ώραίο ρη
τό: «Συν Αθηνά καί χείρα κί-
νε'». Χρέος μας είναι νά τοΰς το
νίσουμε ττώς αύτοι εχονν την ίε
ρή Ποντιακή ΰττοχρεωση ·ά δώ
σοιν τα καινούργιο αίμα, αύτοι
νά είναι οί άξιο' μελλοντικοί σν
νεχιστές των έθν·κών καί ττα?«δο
σ'ακών έκδηλώσεών μας»
Όλίγο' άττ' αύτούς. όργανωμέ
νοι σέ χορεντικά ή θεατρικά σνγ
κροτήαατα μττορούν, καθώς φρονώ
νά έχτιμήσονν την μεγάλη έθν1
κή σημοχτία ττον εχονν οί έμφανι
σεις τοις στίς έπίσημες σνγκεν
τρώσεις μας "θμως όφείλω νά ώ
μολσγήσω δτ' τό είχον άντιληφ»ή
οί ϊδιο1 οί χορευτές το0 συγκρο
ιήιιατος μας ττού τίμησε τό χο
^εντικό τέιο τοΰ Συλλογου μας
στή μεγάλη αϊθονσα τού ξενοδο
χείο^ «Κίγκ — Τζώρτζ», μιο
ποΰ τα ζωηρά καί τταρατεταμέ'-'σ
χειροχροτήματα έκείνων ττον ιϊ
χΐιν την καλή τνχη νά τταρενρΕ
θοΰν στήν άξέχαστη αυτή βραδνα
τσνς εδωσαν ν« καταλά6ονν τή
σημασία τής σνμμετοχής τονς ΤΗ
ταν σάν μιά όλοζώντονη ττνοή ζω
ής άνάμεσα σέ όλονς έμάς ττού
ζοΰμε μέ την νοσταλγία τής χ«
μενης Ποντιακής Πατρίδος.
ΠραγμαΓικά ή 6?οδνά πού όρ
γα-ώΒηκε τίς μέρες τής πρωτο-
χρονίας υπήρξε ενα σημαντικό δ·
δαγαα κοΐ γ'ά τούς ιθύνοντες τώ·
Συλλόγων μας καΐ γ'ά τη Νεότη
τά μας
Η βραδυά αυτή τιμήθηκε άττό
ττολύ κόσμο Παρευρέθησαν μάλι
στα σ' αυτήν ό Δήμαρχος Καλλι
θε ις κ © Κοκτί^ης μετά τής
συζϋγου της. ό τΓρόεδρος τον Δή
μοτικού Σναδονλίοι/ κ. Ν Σταυ
ροττουλος ό συγγραφεΰς καί δη-μο
σ'ογράφος κ Δημ ψαθάς, ό κ.
Ι Παπαδόττουλος ό κ Άντ Σουρ
μελής καί πολλοί αλλοι Πόντιθι
και Φιλοττόντ'ο1
Μέσα στήν νοσταλγική αυτή
άτμόσφαιρα, δττου τα δνειρα καΐ
ή πραγματικότης σύνθεταν ενα
άναμνηστΐκό Ποντιακό σνμττλεγ
μα, ξεσττασε τό άνθισμενο σύνθη
μα τών Ποντιακών χωρών·
Τό χορευτ'κό συγκρότημα τού
Σύλλογον, άτπό λνγερόκορμα ττα'
διά άοχισε νά έρμηνεύη μέ ξέχω
ρη χαρή διαφόρους χορούς τής
Χαμέ.νης Πατρίδας κάτω άττό τήι
καλλιτεχνική διεύθννση τής κυρι
άς Ελένης Κουταλακίδου. Ο ι
χοροΐ αύτοι ξνττνοϋν ζωντανές. ό
λοζώντονες ντνττώσεις μέ την έκ
φραστικότητά τους άττό τόν έσωτε
ρ'κό συ'ννιισθηματικό κόσμο των
Ποντίων. Μερικοί αττ' αύτούς εί
ναι μιά τρισχοοριτωμένη άττήχηση
άρχαίων όρχηστρικών ρνθμών καΐ
έκείνη -π-ού σννέθεσε ό Μεγ όλος
έκεϊνος καλλ'τέχνης χορού καί
μουσικής τής Έλλην'κής άρχα ό
τητος, ό περι'φημος Άλτιμαιν έ
κατοντάδες χρόνια ττρό Χριστοΰ
Μέσα άττό τίς τταλλόμε·'ες κινή
σεις τους άναβλύζει ή ζωντανή
χαρή τοϋ κορμιού καί τής ψυχής
Ρνθμοί κ'νήσε ς -τταλμοΐ καθρεφτ'
ζονν τ' άσυγκράτητα χαρούμενο
φτερου^ίσματα τής ν'ότης, τα
τρελλά τταιχνιδίσματα τού άνοι
ξιάτικον άίρα. άνάμεσα στΐς ττσι
χνιδιά>ρες φυλλωσ'ές μύρο κ1 εν
ωδία νεανι.κών ψνχών Μέσα σ
όλον τόν ψνχικό άναισασμό ίίφθσ
σε καί ή ώρα τής τύχης. ή ώρο
ττον τήν όρίζει τό ώραϊο Πρωτο
χρον'άτικο έθιμο. τό κόψιμο τήε
Πιττας Τό κοψ'μο εγ'νε άπό
τόν πρόεδοο τού Τυ^)«ΟΎθν μας κ
Ι Πά—αδάττοιυλο μέσα στήν χσ
ριτωμέυη σιωττή ττού σννοδεύε1 'ό
εθιμο. Ή θεσ τύχη εύνόη<τε μέ 'ό χρυσό νόμισμα τόν Δήμαιρχό μ«ζ τόν κ. © Καφίρη «Καΐ τοΰ χρό νόν» «Κάλαντα καί καλός και ρός, ττάντα καί τού χρόνου» ύττήρ ξε ή εύχή ττον έ'κλεισε μέ τήν μ ρία σηιμασία τό λόγο τού ό κ Άντώνιος Σουρμελής Στήν ώραία αυτή τελετή ε"γ, ^ε καΐ ή άπθνσμή των έπάθλω1 στούς ιΠόντ'ους Συγγραφεύς ττού &ρα6εύτηηαν άττό την έτΓ'τρσττή οροαβιενσεως; Οί τ'μηθίΐντες εί¬ ναι: Ο Χρήστος Σαμοοηλίδης γιά τό εογο τον *Ή Μαύρη Θάλασ σκ». Ο Σάββας Ίωοκειαίδη.ς γιά ιό εογο τον «Σνμδολή είς τήν Ι¬ στορίαν τού Πόντον». Ό Γεώργιος Κανδηλάν'ης γιά τό έ'ργο τού «Ό Πνευματικάς Φά ρος τής Επαρχίας Χαλδίας» Ή γιορτή έ'ληξε μέσα σέ μ'ά άτμόσφα'ρα άλησμόνητη Εύχομσ οί τέτοιες άξιόλογες Ποντιακές γι αρτές νά έχονν την καλή τύχη να γιορτασιθούν στή Μεγάλη α'ί" θουσα τού Σύλλογον μας τό έττό μενο έ'τος 1973 Ίσραήλ δ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΠΕΡΙ "ΚΟΡΥΤΣΑΣ,, Άγοι-ητέ μόν κ Σινανίδη, Στό ίπτ' άρ'θμόν 2141)26 2-72 φύλλον τής εγκρίτου εφημερίδος σας, διά&ασα, £στω καί καδυστε ρημέ^α, χαταχώρηση μιάς έττ>-
στολής τού ττα'δικοϋ μου φίλον
σΐ'νειργάτον ναί σνμττατριώτον
μόν Κ Άθ. Άσιαΐίδη. σχετικά
μέ τόν έθνομάρτνρα Μητροπολίτη
Κορι.τσάς καΐ Πρεμετής Φωτ ι ο
Καλττίδη καί νόμισα σκόττιμο νά
ττροδώ σέ μιά επανορθώση καί ά-
ττοκατοσταση > σχεση εχονσα μέ
την άττσκάλυψη τής όνο,μασίας τής
όδοϋ Κορντσάς, άντΐ «Κορντσά/>
πού νομίζαμε έμεΐς, έσφαλμενα,
ώς σωστή, στά χρόν'α 1936 —
1938
Την έττοχή έκείνη (1936—38)
ό κ Άσι«τίδης ήταν πρόεδρος
τής ΠσνΤιακής Νεολαίας «Ο
Βησσαρίων», μέ γενικόν γραμμσ
τέα τόν υτΓθφαινόμενον. Καί θυ·
μάμαι ττολύ καλά, δτι μάς άττα-
σχόλησε ττάρα ττολΰ ή τταραφω-
νία «Κορντσάς» άντΐ Κορυτσά
καΐ μάς ελνσΐε την άττορία αύτη
τή τότε (1938), ό μακαρίτης ή.
δή συμττατριώτη.ς μας ά—ό τήν
Κερασούντα, τον 'Πόντου Γεώρ¬
γιος Καλπίδης. σνγγενής τού μη
τροττολίτον Κορυτσάς καί Πρε¬
μετής. Φωτίου Καλττίδη, έργά
της άλλοτε τού Σωματείον Φορ-
τοεκφορτωτών Δραττετσώνος « 0
Πόντος», ττού ενα τταιδί τον όιό
ματι Κώσ^ας Καλπίδης εΐνο:
στήν Άμερική καί δύο θνγατέ-
ρες τού στό Κερατσίνι· - Έλ£νη
Πολνκάρπον Κελεσίδον κσί ή
Χρυσούλα Δημητρίον Πετροπού·
λου, πού μένε' στήν Εύγέ;νεια
λέγο,ιΛάς μας χορακ-τηριστικά.
«Φωτίου Κορντσάς», σημαίνε1 ό
μητροτΓολίτης Φωτίον Κορυτσάς
καί στά σωστά γράφε'α' ή όδός
Κορυτσάς, άντΐ τού «Κορυτοά,
ττού θέλετε έβ-εΐς, γιατ^ "πν&ι
1ή' όνομασία άττό τόν Φώτ'ον
Καλττίδη ττού ήτο μητροπολίτης
τής Κορυτσάς, καί. σννεττώς, δέν
παρονσιάζει καμμιά παραφωνία
καί άνορθογραφίο ή έτπγραφή
τής όδοϋ»
Καί όφείλω νά όμολογήσω
ττώς τοτί (1938) εξέφρασε την
χοςρά τού ό κ Άσ'ατίδης γιατ*
ελύθη ή άττορία τον άττό τόν ό>
γράμματο άλλά θυμόσοφο Γεώρ
γιο Καλτπδη καί δχι όττό τό ττε.
ρ'οδικό «ιΠρόοδος» τού Σύλλο¬
γον Ποντίων Καλλ'θέας —ού ε*ρχε
τα ι σάν ένημέρωση τού κ Άσια
τ ίδη, ττολν δεύτερη καΐ άρκετά
καθνστερημένη.
Άπορώ δέ καΐ έξίσταμαι, κα¬
τά ττροσφιλή εκφράση τού κ· Ά-
σιατίδη, ττώς ξέχασε τήν λβτττο-
μέρε'α αύτη· ττού άναγκάζομαι
νά την φερω στή δημοσιότηττα,
άττλώς καΐ μόνον γιά την άττο-
κατάστοση τής μνήμη τού κ- Γε
ωργίον Καλπίδη, ττού ττρώτος
αύτός καί είς άνύττοτττον χρόνον
(1938). μάς έξήγηο-ε καϊ μάς
ένηιμέιρωσε γ'ά τήν όδό Κορν¬
τσάς, άντΐ «Κορυτσά», πού νομϊ
ζαμε εμείς γ'ά σωστό.
Ενχ<φΐστών γιά την φιλοξεν·αν, Χαρ Γ Τσιρίδης ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΝΕ5ΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Ή Έστία Νέας Σμύρνης θά έθιρτάση εφέτος την ύττό τού Κσ- ταστατικοθ καθιερωμένην ήμερα* αυτής, την Κνριακ,ήν 23ην "Α¬ πριλίου 1972, ώς ακολούθως: Ώρσ 10 30 π·, μ θά τελεσθή ιινημόσυνον έν τω Ίερώ Ναώ τή^ Άγίας Φωτεινής ύττέο τών Με- γάλων Εύεργετών, εύεργετών, Δω ρητών, έττ'τίμων ττροέδρων καΐ μελών, ώς καί των όπωσδήττο·'ε εργω τε καΐ λόγω σννΤελεσάντ«ν είς την πρόοδον αυτής. Ώρα 11 15 ττ μ θά γίνη συγ κέ'-τρωσις των μελών καί φίλω' τής Έστίας έν τή μεγάλη αίθού ση τελετών αυτής, καθ" ήν θά ομιλήση ό ΤΓρόεδρος κ Πάνος Χαλδέζος διά την εορτήν ταύτην καί έν σννεχεια θά γίνη δεξίωσις των τΓ05ρενρεθησομένων είς αυ¬ τήν· 0 ΑΦΡΟΔΓΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΌΡΙΑΔΗΣ Δέχβται Βηλαρ* 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 χαΐ 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 52*,387 ΤΟ ΣΤΜΦΩΝΙΤΙΚΟ ΕΡΓΟ «Α ΦΙΕΡβΜΑ» ΤΟΤ ΣΩΤΟ — ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ ΑΠΟ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ- Στό πρόγραμμα τής ουμφωνι- ής συναυλίας τοΰ ΕΙΡΤ πού θά μεταδοθή τήν Πέμπτην 27 τρέχ. ι'όραν 10 π.μ. άπό τό έθνικό πρό γραμμα, περιλαμβάνεται και μία έλληνική σύνθεσις είς πρώτην εκ¬ τέλεσιν υπό τον τίτλον «ΑΦΙΕ- ΡΩΜΑ» τοϋ Σώτου Βαοιλειάδη, γνωοτοϋ και καθιερωμένου καλ¬ λιτέχνου πού προσφέρει επί 40 (αί πλέον χρόνια τίς ύπηρεοίεα ου γιά τήν διόδοσιν τής καλής μουσικής κα'ι τήν ανάπτυξιν τοθ μουσικοϋ αίσθήματος στή Χώρα μαο.. Διετέλεσε διευθυντής καί κα- θηγητής Ώδειων, οτή Θεσ) νίκη καί στήν Κύπρο, άρχιμουσικός τής ΕΛΣ καί τοϋ ΕΙΡΤ, όπως έπίσηΓ. κατήρτισε και διηύθυνε άρτια φω- νητικά σύνολα, προβάλλοντας τι μητικώς τό ελληνικόν καλλιτε¬ χνικον δυναμικόν είς προηγμέ- νες Χώρες, ώς ή Γαλλια, Ιταλία, Ισραήλ, Ίαπωνία. Τό 1958, κύκλος χορωδιακών τραγουδιών τού, 6ρα6εύθηκε είς Διαγωνισμόν τοϋ Δημου Άθηναί- ων, όπως έπίσης τιμήθηκε διά ής άπονομής χρυσών μεταλλίων άπό τα Πατριαρχεϊα Ίεροοολύμων .αι άπό ανωτέρα πνευματικά I- ίρύματα τοϋ έΕωτερικού. Έ£ακολουθώντας νά προσφέρη ις γνώσεις καί τήν πείραν τού, ιατέχει έδραν τακτικοϋ καθηγη- οϋ είς τό Εθνικόν Ωδειον, διευ- Ιύνει τήν «Χορωδίαν τής Έλλά- ίος» καί δίδει διαλέΕεις μέ θέ- ιατα γύρω άπό τήν τέχνην. Τό συμφωνητικό τού έργο «Α- >ΙΕΡ|ΩΜΑ·> πού είναι έμπνευσμέ-
/ο άπό τίς πηγές τοΰ τόπου μας,
γράφτηκε τό 1953 σάν μικρή προ-
σφορά μουσικοϋ ήχου στίς ούγ-
χρονες ήρωικές μορφές πού, ^έ
την αύτοθυσία τους, ουντελοϋν
στή δημιουργία μιάς καλύτερης
«αϋριο» γιά τήν πολόπαθη, άλλά
καί ένδοΕη Χώρα μας.
Αποτελεί τρίπτυχον μουσικών
ίδεών — έπικολυρική, έλεγειακή,
ήρωϊκή — βασίΖεται ο' έλλην:-
ΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ
κ ΚΩΣΤΑ ΤΡΙΓΚΑΤΖΗ
Την Μεγάλην Π«ρασκίυήν καί
ώραν 23 20, μετεδόθη άπό τίς
«Λογοτεχνι'κές Σελίδες» τού Ρα
διοφωνικοΰ δ'κτνον τής ΥΕΝΕΔ,
τό δ'ηγημα τού Κώστα Τρίγκα-
τζη «Ή Άνάσταση τής Βγενον·
λας».
ιΠρόκειται γιά ενα άιτό τα έ-
ορταστικά διηγήματα ττΌύ ί%€1
γράψε' ό Μικιρασιάτης λογοτέ-
χκης καί δημοσιογράφος καί ιτού
έ'χουν δημοσ'ει>9ή στήν φιλολογι
κή σελ ί δα τής «Βραδυνής» καΐ
σέ ήμερήσιες Πε'ρα'ι>.ές έφημερί
δες
Την «Άνάσταση τής Βγενού-
λας» έδιά&ασε ό γνωστάς έπίσης
Μικρασιάτης. ττοιητής καί καλλ'¬
τέχνης, Γιώργος Μετσόλης.
ΔΩΡιΕΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΕΝΩΣΙΝ ΣΠΑΡΤΗΣ Μ ΑΣ Ι ΑΣ
Είς μνήμην τής μητρός των Αί
κστίρίνης Ίορδάνου Στύλογλον,
απέστειλαν τα τέκνα της άττ' εώ-
θείας είς την "Ενωσ'ν Σπάρτης
Μ Άσίας καΐ Περιχώρων, τα
εξής ττοσά:
Σταύρος Στνλογλου, δρχ 5
000 Άντιγόνη Κωνσταντ'νίδου,
δρχ. 2 500 καί Ήλέκτρα Κασσ·-
δοττούλου διρχ 2 500
ΤΑ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗΣ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Τό δ'ο'·κητικόν σνμβούλιθν τής
Έστίας Νέας Σμύρνης, όργανώ-
νει επί τή εύκαιρίςΐ τών 50 χρό¬
νων τής ΜΊφασΌτικής Κατα-
στροφής έΜδια€ρ£ρουσαν όμιλίαν
είς τήν μεγάλην α'(&ουσαν τελε-
τών τοΰ μεγαρον τού Ίδρύματος,
ήν 24ην Απριλίου, ημέραν Δευ-
ίρ<ι.ν καΐ ώραν 8ην μ μ-, μέ τόν διακεκριμένον λογοτέχ-νην τής Έ νώσεως Έλλήνων Λογοτεχνών κ. Νΐκον Μποι/τ6άν καί μέ θέμα: «Ίωνία, ούτος ό χαμένος Π«ρά- δε'σος στή λογοτεχνία καί τή ζωή μας» 'Ωρ'σμένα λογοτεχνικά κείμενα θά ατταγγελθοΰν άττό τάς κ. κ· Βεατρίκην καί Βίκκ Σπεράντσα, ώς καί δίδα Μπουτβά ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ Καραίσχον 111 — Τηλ. 477.724 ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ 4&, Άθττναι κούς τρόπους καϊ άκολουθεϊ — μορφολογικά — τήν κυκλικήν ά- νέλιΕιν. 5ΕΝΤΡ ΧΗΜΑ ΝΕΟΝ ΣΤΕΓΆΝ^ΤΙΚΟΝ ΑΣΒΕΣΤΠΧΡΒΜΑ ΜΕΓΑΔΗ- ΔΙΔΡΚΕΙΑ- "ΣΕ ΝΤΟ 101, 102,, Τό Νέον έπαναστατικόν άσδεστόχρωμα :«ΣΕΜΤΟ 101, 102» 6χει κατασκευασθή .ειδικώς διά νά άντι- καταστήση δλα τα άπλά ύδροχρώματα, διότι ά- σπρίζοντας έπιτυγχάνομεν συγχρόνως την, στεγα- νοποίησιν των τοίχων, ώς καί τών ταρατσών πού έ'χουν περαστή μέ πίσσα. Σέ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2!1 • ΧΗΜΙΚαΤΕΧΝΙΚΗ ΣΕΝΤΠ Δ. ΣΕΝΔΟΝΑΣ ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 - Α' ΟΡΟΦΟΣ ,„ ΤΗΛ. 532.665 - 529.994
«Ριο
<*ΧΙ· , Πό θέατρον Άλίκης (Πρώην κινηματογράφος ΜαξΙμ) Βασίλιοοα Άμαλία Τού συνΕργάτοι» μας κ. ΧΑΡ. ΠΕ ΤΡΟΠΟΥΛΟΤ ^.κό αώτό ί^ο «ου , ξ,όλογ0ς Μρξ£ ή συμηαράσΎα. ,,,ίζετα' έδω και έξη μηνες, οπτο σή της γ,ά το Όφθαλμ,ατρβίον τ» άρχή της έφετεινης θεα-τρ' κα) τ. -Αοσόκε,ον τλν τ-,;.. «πά *α Γι· Είτα 1 Γι. βγτ έξο. «Υο Τα) μούς καΐ Π έ- σεω; υ £. ίλος χε'αι 3Ν ■λ ιω περ'όδον καί εχε' ήδη σνμ- 200 παραστάσεις, ά· ,τοτιλα άναμφσδήτητα θεα'ρι νον ίΐτίτευγμα Έπλοΰτισε τή 5ρσμβτολογία τού θεατρον μος Ό συγγροφίας κ Γιώργος Ροΰσ σβς μάς προσχφερε μιά άξιόλο γη βεοί'ρογραφ'κή συνθεση "Εδε- η τούς ζκηρούς καΐ έ>ντι—ωσ σ
κοΰς ρόσνς α έφΐστη δεξ'οτε-
κνία Ή Άμαλία, πού υπήρξε η
,φώτη οασιλ'σσα τής Ελλάδος
(1836—1862) γεννήθηκε τόι»
ΔΕκίμδριο τού 1818 στό Όλδεμ
$ούργο (Πόλις τής Δ Γερμανι
βς Κόττω Σαξω^ίας) τΗταν νό
ρη τού μεγάλον δουκός, τού Αύ¬
γουστον * Παύλου - Φρειδερίκου,
το0 Όλδεμδούργον καί τής π*ριγ
κιΐτίσσΓ,ς Άδελαίδος τού "Αν
χολτ - Σάουμπουργκ. Η άρρενω
,τή της έμφάν'ση έγοήτευσε ""ό»1
Όθ»να καΐ τόν —στρεύθηκε τόν
Νοέμβριο τού 1836 Ο γάμσς
ένικ σέ στενό οίκογενε'ακό κύ·
κΧο έττε'δή ήταν δ'αμαρτνρομέ-
νΐ) Οί νιόνυμφο' έφθασαν στήν
Ελλάδα τόν Φεορονάριο τοΰ ί
τους 1837 μέ τό άγγλικό πολεμι
νο Ιστιοφόρο «ίΠόρτλαντ», πού
κου
κονο
ε Ί'
οινο
αένω.
ελτιν
μένω'
ΥΥ»'
τό*
χι έτ
45
σησι1
< ιι ιχοθ» έλεΥ- 167 τίχι δυό σειρές τηλεβολα. "Ε,μα βι τα έλληνικά άττό τόν λόγΌ καί καβηγητή τού Πανεπιστημίου Φίλιππον Ιωάννου (1796—80) "Υστερα άπό τήν εττανάσταση τού ϊγ'-νε τόν Σεπτέμβρ'ο τον 1843, τη>ρε ένειργό μέρος καΐ
στή πολιτική Έπίειζε τόν "Οθω
να νά δείξη κατανοήση μέ τοΰς
ί^ανβστάτες «χί νά δεχθή τά αί-
τήματά τους Δεν ήταν δμως Ημ
ττειρη άκόμα γ'ά νά γνωρίση τούς
ιλιγμοΰς τής άγγλικ,ής πολιτι-
κης Τό 1850 ανέλαβε καΐ '/α-
βήκ»ν'Γα αντΐ'6αο-'·λέως "Οσον ό
Ό9»ν ήταν βραδύς. τηροσεκτ'κός
ζβί λεπτολόγος, τόσον έκίίνη ήτο
ίοαστηρία καί άττοφασ'ο-τική
Στήν Άμαλία όφείλονται οί πρώ
Ές δενδροστοιχίες τής Αθήνας,
καθώς καΐ ή άναδάσωσις των γυ
ρο λόφων. Παράλληλα καΐ ή δη-
μ'οιιργία τού Έθν'κού ΚήπΌυ
Έ—ί<της τό Τ 855 ιδρύθη κ ε τό έ- πώνυμο Όρφανοτροφεΐο καΐ ά-Ί ό Άρσόκειον. Τόν χ—·τ£μ. βριο δαως τού 1861 ό "Αριστεί δ Δό ά-οπΐΐιρά9ηκε να τή^ η γα] ή άντιττολίτευση τόν ώνάμοκτε «ηρ»σ», ένύ την Αμαλία τί,ν ελεγε «ίία.,να», έπε· δή εΤχε τή γνώμη ότι έχείνη £μπό δζε τόν Όβ«να νά τηρήση τό Σύνταγμα Τελικά· ή έττανάστα- ση, -ού ξέσττασε στήν 'ΑΘήνα τόν Όκτώβριο το3 1862. ένιώ όϊ βασιλείς 6ρισκότανε στήν Πβλο- ττόννησο σέ περιοδεία, άνάγκασε τό δασιλ'κό ζεύγοςιναέγκαταλεί- ψητήν Ελλάδα Ή Άμαλία -οΐ· εΐλικρΐνα τή χ^ρα μας, δττως λέγονν οί ίστορικοί; τπέθα νέ <ττό Βά,αττεργκ σέ ήλ'κία 57 χρονών, τόν Μά(ο τοο 1875. Σ6μ Φωνα μέ την έττ'θυιμία της την εθαψαν ιτλάΐ στόν ταφο τοΰ σύ¬ ζυγον τη <; στό -τη τής έκκλη<τίας των ©εατίνιον (Οί θεατίνοι ήταν μοναχικό Τα γμα τής Δυτικης Έκικλησίας πού 'ιδρύθηκ*: στή Ρωμη τό 1524) "Ε κανε μετσρρ,υθ|αίσιεις στόν έκ,κλη σιαστ'κό 6ίο. Παρήχμασε ομως τόν 19ο αίώνα) Ή άξιαγάπητη τού θεατρόι|)- λοα κοινού κ Άλίκη Βουγιονκλά κη, μέ την θελκτ'κή ττειστικότητα ττοΰ την διακρίνει, ΰττογραμμίζει σέ σωστές άττοχρώττε'ς τον ττονε- μένο ρόλο της· Ή έρμηνεία της εχει έ'νταση. δραματΐκότηιτα καί σνγκίνηση Ζή τό ρόλο ττοθ ύττθ- δύεται. Άλλσ κ>αΐ οί έκλεκ^οί
καλλιτέχνιες κ κ, Παπά μιχαήλ
καί ΜοΛ'ος Κατράκης, ένσαρκώ-
ι/αι»ν αψογα καΐ ε'ντεχνα τούς χά
ρακιτηριστ'κούις ρόλους μέ την
θοαιμαχττή ύ~οκ,ριτική τού έμττει-
ρία Παράλληλα καΐ οί λοιποί
ήθοτΓθ'οΐ ττού ττερ'βάλλουν τούς
ΤΓρ»ταγωνιστές/ κινοΰνται μέσσ
σέ οννειδητά ττλσίσ'α καί δια-
γράφοι/ν μιά ττειθαρρημένη έκτέ
λεοτη. Τελ'κά ή έττιμελημένη σκη
νοθεσία τού κ Δ Πατταμ'χαήλ,
οί φανταιχτερές ένδυμασίες καί ή
ο-κηινογραφ'κή διακόσμηση τού κ
Σττύρου Βασίλειον, σνντελούν στή
καλοδεμένη καί έτπτυχημένη αύ¬
τη τταιρονσίαση
Χ ΠΕΤΡΟΟΟΥΛΟΣ
Γεωργ ίου Μπραντές
ΟΜΗΡΟΖ
ι τού
τη
δι:
ΟΠΤθ1
κα
«σΐ
ις μ£
ρίτΊ
ί,μττό
IV
σι
θ£τ"
Η
ι1 ■"
ίί '
1 δ
Μετάφρασις έκ της γερμανικής γλώσσης υπό Βασ.
Κουζττνοποΰλσι· : 'Επιτίμου γυμνασιάρχου
Γ) Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ
Σκνίχειοι έκ το·3 —ροηγουμενου)
Άττό την στιγμήν ττού ό Όδυσ
σεύς εΤχε θίσε1 σταθερό τό πόδ
στό νησΐ τ«ν Φαιάκων, ττσίρ
ή Όδύσσεια· ϋστερα αττό το
ίιτεισόδιον της Νανσ'κάς, νέον
χαρακτηρα καΐ μορφή Κατά -ήν
6ριστικΓ|ν σύνταξιν τού επους έ-
ό δ'οτσχεναστής
—όποιοσδήτΓθτε καί αν ήτο—
τό ηχνασμα νά βάλη τόν· ϊδιο
Τ»ν ηροα νά διηγηθη ιιέσα στήν
βασιλικί,ν αίθουσαν τών φαιά-
•"^, τή·ν προϊστο?·ίαν των ττοικί
^>ν, έττί τόσα χρόνια, ταξιδ'ών
'»5 Οδνσσέως. Μέ τόν τρόπον
ούτον, κατωρθώθη ίύα-χζ ή Όδύσ
"Ό νά λάβη σταιθερώτερη κοΐ
εϋσύνοπτη σύνθεσιν
και προφανώς ή σνγχέ"τρω
"ζ των άσμάτων εγ'νς μόνον μέ
'»ν σκοπόν νά δημιουργηθή ή ί
1*»ο1ίαι διότι έ'τσ' εΐχε γί;ει
"Ροηγουμένως καί μέ τήν Ίλιά-
Τ° ότι εΤχε έπιχε'ρηθή ενας με
"*χηματισμός, ότι οί ίστορίες
"ΡΧΐκώς δέν είχον τεβή στό στό
ι» 'οθ ϊδ'ον τού Οδνσσέως ου"
10 ϊΓΜτχι δυνοτό νά άποδειχθή
"Αν
ς
Ο Όδυσσεΰς συνεχώς γνωρί-
* ττρόγματα ποΰ δεν είναι φυ
'1|(*ν νη ξέρη "Οταν αύτός μϊ
τον πλησ"ιά.ζη στήν >|-
"""!, άιτοκοιμάται, έττί παραδεί
^"Ί, καί δμως γνωρίζε' τί εΐ-
1(1111 ό,ναμεταξύ τω/ν οί σύντρο-
'°' τοι>. κατά τήν διάρκειαν
'«° ίπτνου τον (Όδυσ Κ. 28-
49 Όδύσ Πολνλά):
*
*«κτα μερά,) καί την δεκάτη
νά φαίνετα' ή πατρίδα )
ς φωτιαΐς ότι
[Ι!0^ν οί πο'μένες.) 'Σ ί/ττνο τό-
| ιτεσα γλν<όν· σβυμμένος άπ' ,* **"*,) τ; κανενός δέν άφησσ, άπ άρχής κρατούσα) τ»>'
™**, όπως ταχυτέρα φθοοσονμτ
Ίτοπρίδα.) αοχισαν νά σνν
οί σύντροφοι
σπίτ' ένόμιζαν
Τ1,1*1 και ΧΡυσάφΐ,) πού έμένα
βΧ 4 Αί'ολος έχάρισ ό γεννπΐ
) Κοΐ κάποιος πρός τόν σύν·
^° οιμά τον έστράφη κ' εΤ·
,ι) θε μόν, πώς είναι άγαπη
γόνων, γνωρίζει τό ονομα τού
Λαιστρυγόνου Άντΐφάτου καί
τής ωραίας Πηγής Άρτακίας
όνόματα γ'ά τα όττοΐα κανεΐς πό
■<έ δέν τού εΤχε δώσει ττληιροψο- ρίες Κάττοτε ό μεταττλάιστης τηροσ τταθεϊ άδέξ'α νά αντιμετωπίση τό μειονέκτημα αύτό Είς τό 12θν δσμα (Όδύσ Μ Στίχ- —390), ό'ταν ό Όδυσσεύς ς ττοντοα καί δοξασμένος) τού ^'ίς οποίαν χ&ραΡ ττά καϊ μέρος φθάνη) καί λά· τιμα ,^; τ,·λήβ,σ άττό οι) ^ίρνε^ κ' εμείς 'ττού μ' αυτόν τον ϊδ'ο δρό- °*ό χέρα γέρνουμε , ττατρίδα.) Καί τώρ' 6 Αϊολος τού έδώρη *γά) άλλ' ϊθ έδώ ώρ 6 γλ»Υ' *γάι"1) ό- (Γκο · - · ες Ε; *β| 1ΓΟσ° ύΐτάρχι' άσήμ'» ) κο' ί » νί ή ώ κο' »<οκη ή γνώ λνσαν καί άνέμοι κ' αύτούς ό άνεμοστρόβιλος αιτ την πατρίδα) είς τα κ«· ό Οδυσσεύς ποτέ δε' "^Πν Χώρα των Λαιστρμ μεταδίδει μίαν όλόκληρη συνομι λία μεταξύ τής Λαμΐτετίας καί τοθ Διός( διά την οποίαν ήτο άδύν<ίτον αύτός —ροσωττ'κώς νά γνωρίζη τίττοτε, προσετέθησαν σάν μττάλωμα οί κάτωθοι αφε >εϊς στίχοι:
«Τούτ' ακουσ' άπτ' την Καλκ-
ψώ, τήν λαμπρομάλλα νύμφη,)
κ' έκείνης τα 'τπε, ώς έλεγεν, ό
γρήγορος 'Ερμείας) ( θδ Πολυ
λά) Μία τελείως άι^τ^οιητική
στροψή.
Ό Όδυσσεύς, ώς άφηγητής
τής ϊστο>ρίας τής Κίρκης· γνωρί-
ζει τ[ είπαν οί σύντροφοί τον ό
ταν έστέκοντο ιτιρό τού μεγάροΐ'
της Κίρκης (Όδύσσ. Κ στίχ
226), έ^ώ αύτός ό ϊδιος ήτο ά-
ττών Έττανε'ληιμμενως χαρακτηρί
ζε', τόν νέον ό ότΓθΐος τοθ δίνε
συμβουλές ττώς θά άνιιμετωστί
ση τήν μαγική γοητειθ τής Κίο
κης, ώς τόν θεόν Ερμήν, &ν καϊ
ό θεός δΐν τού έττέτθΓψε νά τό^
άναγνωρίο-η άλλά τού ιταρουσιά
σθηκε ώς άνθρωττος
Κάθε άν·τίρρησις έδώ έξαφαινί-
ζετα1 άμέσως, εάν όλες αύτές
τίς ίστορίες τίς διηγεϊτο, δπως
αρχικώς συνέβαινεν, 6χι ό Όδυο
^αι αύτονόητο τό δικαίωμα ττού
σεύς· άλλά ό ττο'ητής Διότι εΤ
εΤχε τό έττάγγελμα τού πο'ητοΰ·,
νά είναι τταντογνώστης Τα μνη-
μονευθέντα χωρία δείχνοι/ν δτ' η
προσττάθεια διά νά δοθή στήν σύ^
θεσιιν τής Όδυσοιείας καλύτερη
συνοχή, δέν εγινε μέ την άττα'του
μένην έπ-ιμελειαν καΐ προσοχήν
(Συν,εχίζετα1)
ΠΑΡΟΡΑΜΑΤΑ 'ΕΙΣ ΤΟ
ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΩΣ
ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ
Α) Είς τό ύττ" αριθμόν 2138)
5 2 72 φύλλον καί είς τόν στίχον
17 τής α' στήλας ή λέξ'ς «ρείς»
νά διορθωθη «ταίς»
2) Τής ιδίας στήλης ή λέξ ς
τοϋ στ. 39 «ο! άργείοι» νά δΐορ
θωθή είς «οί Άχαιοί»
3) Τής β' ο^ήλης ή λέξ'ς τοό
12 στίχου «ττληροψαρήσωμεν» νά
διο>θωβή είς «ττληρθφορηθώμεν»
'/4) Είς τό ΰπ' άρθμόν 2139)
Μ Α 72 φύλλον οί συγκεχυμένες
φράσεις των στίχΐων 3—5 τής
β' στήλης νά διορθωθούν ώς ε¬
ξής: «καί τήν ΐΓσίηοπν Οί σοψ'-
στές ίδβιξαν τουλάχιστον ττροθυ
μίαν νά διδάξουιν τούς άνθρώ·-
τοι>ς»
Γ) Είς τό ϋ-' αριθ 2142)4
3 72 φύλλο< ό στίχος 42 τής β' στήλης νά συμπληρωθή ώς ε¬ ξής: "«Τόσο κραταιότερηι θά ξε- σπάση στό τελος ι^ δίψα τής έκ- ΜΟΣΤΑΑΓΙΚΗ ΑΝΤΙΑλλΟΙ λΠΟ ΤΗΜ ΧΑΜΕΝΗ ΕΑΑΗΝΙΚΗ ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΠΑΤΡΙΑΑ Μιά συγκινητ,κή άναμνηστική γ'ορτη το3 Σύλλογον Ποντίων «ΑΡΓΟΝΑΥΤΑΙ - ΚΟΜΝΗΝΟΙ» ΤΟΥ κ ΙΣΡΑΗΛ ΜΑΥΡΟΜΑΤΙ ΔΗ Ό Σνλλογος Ποντίων «Άργο Σννεπαρμένοι άπό την εϋλοοβι· Κομνηνοί», τ'μώ^ας. κή αυτή φανταστ'<κή διαδρομή στά ιΠοντιακά μ«ς περασμένα, σ' μην, τμώας μέ τα καθιερωμένα, τή'ν την ίερή μνήμη τού Πολιούχου τής άδικοχαμένης έκείνης κι" ά- λησμόνητης ά ής Τρα •π-εζοϋντας Αγίου Εύγενιου, τό¬ σο στενά δεμένθυ μέ την ϋτταρξη τοτ*. γΐατί τόν έ'χει γιά μεγάλο προστάτη τού την εώρτασε μέ ι! δ^κή έορταιστική τελετή στό ναό ού Άγίου Νικόλαον Καλλιθέ«ς Η κατανηκτικότητα τής ί ής ς ε, τοι,ργίας με. άρτοκλασίαν, εΤχε άφιπτνίσε1 μέσα σέ ολων τίς καρ διές· μία 6αβύτατη εύλαβική νο σταλγία Ό ναός τοά "Αγίον Ενγενίου, στήν χαμένη ττατρίδα μοος, ύψω νόταν τώρα μέσα στήν φαντασίσ μβζ. την ίστορική φαντασία μας Ξεχώρ'ζε μέσα στό θαμττόφωτο των ττερασμένων χρόνων καθώς ύ νωνόταν —άνω στό γραφικό τον ίίψωμ«, άνάμεσα στά τΓαλ'ά συνοι κιοοκά σττίτια. μελαγχολικός, ξε- θωρ'ασμένος· τνλιγμένος μίσα στήν καταθλιπτική θολούρσ τής βάσκα^ης Μοίρας ττλαΌ-ιωμένος τώρα, άττό ένα τηιννψηλο μουσουΛ μανικό μναρέ. ττέρα καΐ ττάνΒ, άπό τα γραφικιώτατο έξωκκλήσι ωττηλοί ττήιραμε τό δρομο τού γ'. ρ'σΐμού γιά τό καλλιμαρμαρο με- γαρο Τού Σύλλογον μας Σέ λί γο είμαστε δλοι μας, γεμάττοι σι.γκίνηση, σι/γκιεντρωμένοι στήν μεγάλη αϊθονσά τον, ββιθειά σνν ετταρμένοι άττό μ'άν τταλλόμε'η νοσταλγική λαχτάρα, Μέσα στήν μεγάλη α"θονσα τού Σνλλόγου μας είχαμε τήν καλίι τνχη νά άντικρίσονμε σέ λίγο μι αν όλοζώντανη είκόνα άττό μ'α χαρούμε^η τΓτνχη τής Ποντ'οκής ζωής, καθώς καρίτσια καί άγόριο λυγερόκορμα άγκάλιαζαν μέ ρω- μοιλεονς άλλά λικνστικοΰς ρυ" θμούς· δλη τήν χορει/τική μαγεία τού Πόντοκ κάτω άττό τήν διεύ- θι>νσιν τής έμττνενσμένης Πόντ'-
ας καλλ'τέχνιδας Ελένης Μ Κου
ταλακίδη "Ενα χαριτωμένο διάν
θισμα τής ωραίας αυτής νοστα>
γ'κής εΐκόνοΐς ήρθε νά προσφέρη
ή ζωντανή άτταγγελία άττό τήν
δίδα Ευα ΆθαναθΊΟβου τού ττο'η
τικού άνεκ5ότον «Ό Γ'ατρόν καΐ
ό Κασάττς». σέ ττοντιακούς στί-
χους τού Πόντιου δημοσΌγράφου
τοΰ Άγιον Γεωργ ίου Κουρνά | Νίκου Κα-νά
Ο ΓΙΑΤΡΟΝ ΚΑΙ Ο ΚΑΣΑΠΣ
"Ενας κασάπς άπάν' σό χέρ' τρανόν γερόν έξέγκεν.
Τρέχ" σή γιατρους, τρέχ' ση σπετσίαρτς, πουθέν κι άφήν ρε·
τσέτας.
Σά χίλια τόπς διαβαίν' καί πάει, σά χίλια παλιτειας,
Πουθέν κ' εύρίκ' τό γιατρικόν ντό Θ6 λαρών' τό χέρν' ατ.
' Εναν ημέραν όμπροστά σό μαγαΖίν άτ' έσί-άθεν
κάποιος π' έποϊνεν τόν γιατρόν τόν κοσμογυρισμένον ..
Είδεν τό χέρ' καί τήν γερόν... Τ' έμόν δουλείαν — είπεν
— Τό χέρτς' θά γίνεται καλά, ξάί μή φογάσαι λέω.
Χίλια οκονάκια διϊ —ατον, τα Εόρκια τ' αρχινά τον
θέλτς νά λαροϋται έτον, θέλτς έπιαοαν τα Εόρκια
έγέντονε καλά τό χέρ' καί ή γερά έλαρώθεν.
Άσή χαράν1 άτ' ό κασάπς κ' έΕέρνεν ντό έποϊνεν
κι έστεϊλνεν οή γιατρού τό σπίτ' πρι2όλας καί κρασία
κι έναν σουριν άλλα καλά και τή πουλί τό γάλαν.
Άτό ή καιτέ έοάρεψεν τόν λύκον τόν γιατρόν
κι άσή χαοάπ' τό μαγαΖιν έπέρανεν κάθαν ώραν
Κι έκουιΖεν άπ' οξωκά: — Ποϋ εϊσαΐ; Όλίγον κρέας
Στεϊλον άσήμερον σό σπίτ'. — και έστεϊλνεν ό κασάπς.
Καί Εάν πολλά κ' έπέρανεν καί ΰιτε: — Στεϊλον κι σ,λλο
Σό σπιτ' κιμαν γιά τό τσιράκ, ολίγον νά γιαγλοϋται
Καί πού και πού άνάμεοα έούρνεν τήν πετρέαν:
— "Ε μάστορα, πώς πάει τό χέρτς; Κι θέλω ν' άνασπαλτς' ατο
Σέ μέναν ντό χρωστάς ατο, σέ μέναν τόν γιατρόν.
Τα ημέρας έκυλίουσαν, τα μήνας έδεθαίναν
καΐ ό γιατρόν έμάσανεν καί ό κασάπς έδι'νεν.
'Επουγαλέφτεν ό κασάπς καί παίρ' έναν ημέραν
τό κοφτερόν άπ' τό μαχαίρ' κα'ι χράπ άπάν' αό χέρν—άτ
Δι —ατο τό, χέρ' λαγκέβ' κομμένον, ματωμένον.
— "Επαρ, γιατρέ-μ' άοϊκον χέρ', έπαρτο κι άμε δέβα!
Τή νοσταλγική αύτη γιορτή,
τήι> έττεσφράγισε μ'ά ώραία χει-
ρονομία τοΰ Συλλόγου: διανομη
άττό τό Γνΐ^α^εϊο Τμήιμα τον Συλ
λόγον 9 ζευγών τγοπγοντσιών στ
θιρφανά τών όρψανστροφείων Κολ
λιθέας καΐ Νέ άς Σμύρνης
Κσντά σ·" δλα αύτά, ή έμπνενσμέ
νη ττροσφάνηση τού άνΐΊττροέδρου
κ Νικ Ζαχαριάδη, μάς εΐχε έττσ
ναψέρει εγκαιρα, άττό τα μακρί
νά μας ά»ρογιάλι«ι ττον ή άστρο
φτερη έλληνικότητά τονς άγκά-
λ'αζε μέ ξέχωρο φώς τίς άττόμα-
κρες έκεΐνες γωνιές τής 'Ασίας
ττοΐ/ άκθυγαν τό γλυκόηχο ονομα
Πόντος, καί ττού τίς εΤχε μετα-
βάλει σέ γή τής 'Ετταγγελίας ό
έλλην'κός ττθλιτιισμός, στή σημε
ριιή νοσταλγική ΤΓραγματΐικότη'.ΐ
Ό άντ'πρόεδρος άνέλυσε μέ
ξεχωριστή εάφράδε'α καί διαν-
γεια τοΰς ώραίονς σκοττονς τοϋ
Σύλλογον καί απηύθυνε μέ τήν
ωραίαν αυτήν ενκαιρία, Εναν έγ
κά>διο χαΊρετισιμό
Ποντια
κή νεολαία, καλώντας την νά ττλαι
σιώση καΐ να στελεχώση τόν ά
γώνα τοΰ Σύλλογον γιά τήν ζων
τ«νή σννέχ'ση τής άτίμη'ης Έλ
ληνοττοντιακής Παραδόσεως Μι-
άς παραδόσεως πού κλείνει μέσο
της δλα έκεΐκα τα ττλούσια στοι-
χεΐα τής άρχα'οελληνικής ζωής,
τα τόσο δηιμιον,ργ'κά, ποΰ άνα-
ζούν μέ ξέχωρη ζωντάνια μέσκι
στά Ποντΐακά ηθη καί έ'θιμα, κοι
νωνικά. ττνειιματικά οίκογενεια-
κά· στονς γραφιχονς χορονς, καΐ
στά τρσγονδ'α μας. στά τταιραμό
θια καΐ στ'ις τταροιμίες μας, καί
ττοώτα - ττρώτα καί στήν ττοντι»
κή διάλεκτο, πον σύμφωνα μέ τή
γνώμη τών σοφών γλωσσολόγων
καί μάλιστα τοϋ δ!απρετΓέστοιτου
καί αειμνήστου Μανώλη Τριαντα
φυλλίδη, δκιτηρεϊ προνομιακ
τόν μεγαλυτερο ττλοντο άττό τα
άοχαία ίωνικά ο^ο'χεϊα
Αυτόν τόν στβνώτατο σύνδε-
σμο μέ την γ^ήσια ττνευματΐκή
καΐ δημιονργική ζωή τής έλλη-'
κης αρχαιότητος, την έ'βλεπαν χε·
ροπκιστά καί ξένο' καΐ δικοί μσΓ
" Εβλεπον «οί την ζωογόνα έ·
πίδραση τού Ποντιακού Ελλη«·
σμόν σ' δλες τίς έκδηλώσε'ς τής
ζωής τ°0 τόττου: Οί Πόντ'οι "Ε^-
ληνες, δηλαδή ήσαν ττρώτοι στήν
έκτταιδεντΐκή οϊκονομιχή καΐ έμ-
ττορική ζωή. ασύγκρΐτοι τταραγω
δ'κήσεως»
Δ) Είς τό ΰττ" αριθ 2147)8
4 72 φύλλον καί 1) είς τόν ΐπτ'
άρ'θ 2 στίχον τής β' στήλης, ή
λέξις «γενίστρα» νά διορθωθη
είς «γων·στιρια» 2) Είς τόν ΰττ'
άρ'θ. 3 στίχον τής αυτής στήλης
ή λέξις «ττλατύτε,ρα» νά δ'ορθω-
θή «πλατύτττερα» καί 3) Οί σνγ
κεχνμενες φ.ράσεις των στίχων
46. 47 καί 48 της αυτής στήλης
ά^ικατασταθούν ώς εξής:
6,?νσες τέσσερις έγγνς καΐ
γιοί συντελεσταί στήν εύρωστίίΐ
τον Πόντον, μέσα στό άλλόφνλο
τΓερι6άλλον Άδιάσε'στα μαρτύ-
ρια ολων αύτών άττοτελονν ή μορ
φωτική στάθμη ττολ'τών καΐ α.
γροτών· ή ττνενματική τταραγωγή,
ή θρησκευτική καί κοινωνική όρ·
γάνωση, μέ την έκ-ττληκτική άρ'
θμητική τΐλημμύρα τών ναών κα"
τών εναγών ίδρυμάτων, ό Τύττοςι
καί, πρό ττάντων ή ττα^αχού ττα
ρουσία των δημοτικών σχολείων
καί των γυμνασίων, μέ πλήρη έ-
ττάρκεια τού δ'δακτικοΰ ττροσωπι
κου άνάμεσα στά όττοϊα την ττρώ
τη θέση κατ«ϊχε τό ττερίφημο ί
στορικο καλλιμάρμαι.οο τεράστιο
«φροντι·στήριον τής Τραττεζοϋ1
τος», ττοΰ Όθωμανός ττρωθνττουρ
γός καί αλλοι έπι'σημοι, ττον Γ'
εΐχαν έττισκεφΰή,τό είχαν όνομάσί
«Τέμενος των έττιστημώιν» (Ντάρ
- οϋλ - φουνούν)
Τό Φροντ'στήιοιον ήταν ττράγμσ
τι μία άληθινή «υψέλη γραμμά-
των >κ«ί μορφώσεως Άξίζει νά
σημειωθή γ'' αύτό, ότι, καθώι
ΐιι,ιωνόταν σέ ττερίοτΓτη θέση ττά
νω άττό τ' άκρογιάλι έδέοττοζε
ολων μέ τό άνοιχτορόδ'νο φνσ'
κό χρώμα του καΐ εϊλκυε τόν ά-
μίριστο θαι/μασμό δλων πού κα-
τέπλεαν μέ ττλοΐα στό λιμά'1
τΗταν ττραγματικά ενας «Φαρός
τής Άνατολής»· δττον έσττούδα-
ζαν νέοι άττ' δλες τίς ττον'ισκές
ττολιτεϊες, την Άργνρουττθλη,
την Κερασούντα, "ό ΡίζαΌ, τα
Σούρμενα, τήν Τρίττολη· τα Κο·
τύωρα. την Ά^σό. την Νικόπο-
λη κ ά
Άς μόν έττιτρα—ή στό σημεϊο
να
«καί
άραδικώς έρρέαν λει>κό νερό καί
ή κάθε μ'ά ς αλλο κνλούσε μέ¬
ρος»
φαίνεται
καλικάντζα
ρο, τού τι—ογροοψείον δρούν καί
μετά τα Χρ'σΤούγεννσ καί τή*
ά
ΒΑΣ ΚΟΥΖΗΝΟΠΟΥΛΟΣ
«ύτό νά άναφίρω δύο ττεριστατ1
κά ττοΰ μοοοτνρούν ενγλωττα την
τεράσια σηιαασία ού Πόνον, άττό
έθνική αττοψη:
Κάττοια μερά εΤχε οργανωθή
μιά γιορή γ'ά τόν έορτασμό ^
άνακηριύξεως τού τονρκικοθ Συ»
τάγματος "Ετπρεττε νά τήν τψή
ση καί ή έλληνική Κο'νό'ης. 'Εκ
τος άπό τούς έκττροσώττονς τής
Κοινότητος ττήοαν μέρος κ<τιΐ ο' μαθηταί τού Γνμνααίον· "θπτ*κ ήτσν τταρατετοτγμένα τα τταιδιά κατά τετράδας. τό άνθος, μέ έχλ- λα λόγκι, τής νεότητας, μ« είδ' κές μττλέ σχολικές όμοιόμαρφεε οάδιιζαν μέ 6ήμα ρνθμ'- κό γιά τόν τόιτο τής τελετή ς "θλοι κύτταζαν μέ άννττόκριτο θανμασμό την παρελάση Ιφθασαν στάν όρισμένο τόττο εΐ- χαν παραταχθή κατάλληλα, γιό «ά χα'ρετήσοι/ν τούς έπισήμονς Ποοοόον έκεΐ καί ό γράφων ώς μα θητής τοϋ Φροντιστηρίον εΐχο προσέξει τάν Βαλήν (νομάρχη) νάχη σκυμένο τό κεφάλ' καΐ νά άττοφεύγη νά κνττάηι τα τταιδ ά μας. γιατί ή τταράταξή τονς ξε χώριζε άνάμεσ<ι σέ δλονς σάν "ό τι τό ί/ττερεξαιρετικό Καί μιο· ττληροφορία ποΐι ζήτησε, φανέρω νέ τόν θανμασμό τον, άλλά καί τή θλίψη του μαζί, γ'ατΐ τα 'Ελ ληνόττονλα ήταν πρώτα άάά τους Ρώτησε τότε ποίος ό καθηγητη.ς τους ρησαν δτι ήτο ό άείμνηιστος τώ¬ ρα Τάκης Χρ'στογ'ώργος άττό την "Αρτα τής 'Ηττείρον. Στήν έττι· στροφή καΐ σ' δλη τή διαδρο¬ μή χαιρέτιζοαν δλοι τα τταιδ'ά μέ ζητωκραυγές καί θαινιμαστικές έ ί ΠροσΒύάφισιο; Πρός την ημερησίαν εφημερίδα των Αθηνών «Ο ΚΟΣΜΟΣ» Άξιότΐμε κ διευθνντά, Εττΐ τή ττροσεχεΐ έκτοξεύσε' (16.4 1972) ίπτό των Ήν«μ ιΠολιτ τής Άμερ,κής τοΰ διαστη μοττλοίον «Άττόλλων 16) μέ σκο -όν την εξερεύνησιν τής Σελήνης τταρακαλώ δττως, λόγω τής ΤΓαροι; σ'αζομένης εύκαιρίας, καΐ έττεκηι ρότητος. δημοσιενοητε έν ■"ή έγ »ρίτω· εφημερίδι υμών, την κα¬ τωτέρω έν άντΐγοάφω παρατιθεμέ νην έττΐστολήν μου άττό Ι 8 1971 πρός την ημερησίαν εφημερίδα τών Αθηνών «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Κ Ο ΣΜΟΣ», έκ τής οποίας (έτπστο λής), μή δημοσιενθείσης αύτουσί ας· έλα&ε τα κύρια σημεϊα καί τα έττοίκιλεν ό λαμπράς δημοσιογρά φός της κ Σοφιστής Έ-'συνά- τττω τη ττα.ρονση φωτοαντί γράφον τού σχετικοΰ άττοκόαματος τής ε¬ φημερίδος άττό 14-9 1971 Έν Άβήνα'ς τή 12 4 1972 Μετά ττλείστης τιμής ΔΗΜ Ι. ΔΑΜΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ίΐιρος τήν ημερησίαν εφημερίδα "Αθη¬ νών «ΕΛΕΥΟΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» Ενταύθα Άξ'ότιμε κ διευθΐΛ/τά, Η χρησιμοττοίησις τών δρων «ττροσελήνωσις» καΐ «άττοσελή νωσ'ς», -ροψανώς. έξ άντιτταιρο οολής ττιρός τοΰς δρους «ττροσ- γείωσις καί «ά~ογείωσις», ε!ναι κιατά την γνώμην μόν, άνεττπν χής καϊ... άνεδαφική Άντ'θέ τως θεωρώ ώς έπιτνχή καί. · . έδαφική την χρησιμο—οίησιν, άν τΐστοίχος, τών ορων «ττροσεδάφι σις» έττί τής σελήνης καί «αττε δάφισις» έκ τής σελήνης ή <—ρΟσ θαλάσσωσις» έττί τής σελήνης καί «άτρσθαλάσσωσις» έκ τής σελή νης, «άν νττήιρχε θάλασσα. ή «προσ λίμνωσ'ς» έττΐ τής σελήνης καΐ «ά πολίμνωσις» έκ τής σελήνης εάν Ι ύττήρχε λίμνη Ο'ί έττιτυχεϊς οντοι. ' κατ' εμέ, δροι εΤνα1 γενικοί. δή λαδήι δύνανται νά χρησιμοττοιη θο}ν διά την μελλοντικήν τοττοθ τησ'ν διαστημικοϋ όχήματθς ή ά κάτου επί τής έττΐφανείας· στε ρεάς ή ύδατίνης. οΊουδήττοτε ττλα νήτον τού ήλ'ακού συστήματος ή καί ττεραν αυτού θίίτω· ττροκε μ έ νού ττερί έτητνχοϋς έττ'καθήσε. ως έττΐ τής στερεάς έπιφαν'ειας τού ττλανιήτου "Αρεως δΌστηιμο πλοίον ή άκάτον θά έλέγομεν «ττροσεδάφισις» τού διαστημί —λοίου η άκάτον έττΐ τού Άρεως διά δέ τήν εγκατάλειψιν τής έττ φανείας τον «άττεδάφισις» κλττ. Φαντασθήτε, όττοία γλωσσική σύγχυσις καΐ ίλαρότης θά ττ.ρον καλεϊτο δς μέ σνγχωρηση ό υπέρ μαχος τής «ζωντανης» (;) γλώσ σης κ Σο'φστής. λαμπράς κα τα ττάντα τα αλλα σννεργάτης σας διά τό «ττρού = προέ») έάν· κκττά "ούς δρονς «ττροσ - σελήν — ωσης» καί «άττο σελή ν — ωσις». έγράφομεν, ττοο κει.μένθυ δ'ά τόν ττλανήτην «"Α ρης», «ττροσ — αρέ —ωσις» (') καί «άπ — αρέ ___ ωσις» (' (άφού τό θέμα είναι «'Άρε») ■προκειμένον διά τόν ττλανήτην «Ά Φροδϊτη» «ττροσ — αφροδίτ — ωσ'ς» (!) και «ά— — άττ —οί φροδίτ — ωσις» (!) κ.ο κ Ώς ττρός την όνομασίαν τής άκάτον όταν θά χρησιμοποιήτσ' τοιαύτη δέν — ροκντττουν δυσκολίαι δ τήν 6άτττισίν> της: κατά τήν ό«ο
μασίαν «σελη"άκατος» θά τϊττωμε
«άρε — άκατος» (διά τόν Ά¬
ρην)· «άφροδιτ — άκατος» (δα
Τήν Άφροδίτην) κοκ
Έν "Αθήναις 1 8 1971
Δ)σις κατο'κιίας
Όδός ιΠατρ Ίωακείμ 27
Ενταύθα (139)
Τηλ 713 960
ιΜετά ττλείστης τιμής
Δημ Ι. Δαμιανόττουλθς
Άνώτερ άξ)κός έ ά
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
ττευφημ ίες
Καΐ τό δεύτερο χαρακτηριστΐ-
κό περ'στατικόύ Εΐχε βρεθή τότε
στήν Τραττεζούντα ενας αίχμάλω
τος "Ελληνας άττό τήν νήσο "Υ-
δρα "Οταν ό στιρατιώτης αύτός
τταρακολονθησε μέ ττροσοχή την
τταρελαση τών Ποντίων μαθητών
καί θαύμασε ττόσο κιαλά ώργανω
μένη ήταν, ττήγε τήν αλλη μέοα
στό Φροντΐστή,ριο καί γεμάτος
σνγκίνηση εΐττε: <«Παιδάι αύτά ττοΰ εΤδα ένόμι>σα ττώς τάδλεττα
στό δνειρό μόν Πήτε μόν, σάς
τταιρακσλώ στήν Τονρκία δρίσκο
μα' ή σ11 ήν Έλλάδα; ιΜπράβο σας
Άξίζετε ττολν, γιά νά μπορεΐτε
νά μένετε τόσο "Ελληνες έδώ,
σ' αυτόν τόν άλλόφυλο τόττο Εύ¬
γε σάς άνήκονν»
Αϋτά τα δύο ττεριστατ'κά τα
θυμοΰμαι μέ δικαιολογημένη ύττί
ρηφάνεια, συντροφενμενη ώστόσο
κοΐ μέ κάιτοια θλίψη Πατί ο νέ
οί μας. ένώ κάτω έκεΐ στ' αγια
χώματα τοϋ Έλλην^κοϋ Ποντοΐι
ΰρίσκοτοον σέ τόσο θκυμαστή πρω
"οττορία- έδώ στή μεγάλη μας ττο;
τρίδα την άσνγκριτη γεννήτ'ρα
των Σοφών κιΐι τών Ήρώων, δεν
άκσλουσοϋν τήν ώραία έκείνη ττα
ράδοση; Βρίσκονται ατυχώς μο
κρια άττό κάδε όργανωμενη ττον
τ αη -προσπαθεία. Τα αϊτια φαι
·ο«ται νά είναι όχι ολίγα Πάντως
θέλω νά ττιστευω οτ' σύντομη ττρο
σττάθεια των ήγετ'.κών κύκλων
των όργανώσεων τού Πόν'ου ττρέ
ττει νά είναι ή έ'ρεννα καί ή έξου
δετέρωση όττοιωνδήττοτΐ αίτίιον
καί ή είίοεση τρόττων κατάλληλον
νά ττροσελκνσοιιν τονς νέονς
Όπωσδή—ότε μ'ά μικρή φω'ε
νή άχτίδα στόν τομέα αυτόν είναι
οί έστω άρα'ές έκεΐνες ττοντιακές
παραστάσε!·ς καί ώρισμένες· τό
ϊδιο άοαιές ποντιακές χορευτικές
έττιδείξε'ς ό—5 μ«ρικ.ά χορειηικά
συγ κοοτήματα
Ώστόσο νοιΐιίζω ττώς είνα1 και
ρός νά έφίΐρμόσονμε τό ώραίο ρη
τό: «Συν Αθηνά καί χείρα κί-
νε'». Χρέος μας είναι νά τοΰς το
νίσουμε ττώς αύτοι εχονν την ίε
ρή Ποντιακή ΰττοχρεωση ·ά δώ
σοιν τα καινούργιο αίμα, αύτοι
νά είναι οί άξιο' μελλοντικοί σν
νεχιστές των έθν·κών καί ττα?«δο
σ'ακών έκδηλώσεών μας»
Όλίγο' άττ' αύτούς. όργανωμέ
νοι σέ χορεντικά ή θεατρικά σνγ
κροτήαατα μττορούν, καθώς φρονώ
νά έχτιμήσονν την μεγάλη έθν1
κή σημοχτία ττον εχονν οί έμφανι
σεις τοις στίς έπίσημες σνγκεν
τρώσεις μας "θμως όφείλω νά ώ
μολσγήσω δτ' τό είχον άντιληφ»ή
οί ϊδιο1 οί χορευτές το0 συγκρο
ιήιιατος μας ττού τίμησε τό χο
^εντικό τέιο τοΰ Συλλογου μας
στή μεγάλη αϊθονσα τού ξενοδο
χείο^ «Κίγκ — Τζώρτζ», μιο
ποΰ τα ζωηρά καί τταρατεταμέ'-'σ
χειροχροτήματα έκείνων ττον ιϊ
χΐιν την καλή τνχη νά τταρενρΕ
θοΰν στήν άξέχαστη αυτή βραδνα
τσνς εδωσαν ν« καταλά6ονν τή
σημασία τής σνμμετοχής τονς ΤΗ
ταν σάν μιά όλοζώντονη ττνοή ζω
ής άνάμεσα σέ όλονς έμάς ττού
ζοΰμε μέ την νοσταλγία τής χ«
μενης Ποντιακής Πατρίδος.
ΠραγμαΓικά ή 6?οδνά πού όρ
γα-ώΒηκε τίς μέρες τής πρωτο-
χρονίας υπήρξε ενα σημαντικό δ·
δαγαα κοΐ γ'ά τούς ιθύνοντες τώ·
Συλλόγων μας καΐ γ'ά τη Νεότη
τά μας
Η βραδυά αυτή τιμήθηκε άττό
ττολύ κόσμο Παρευρέθησαν μάλι
στα σ' αυτήν ό Δήμαρχος Καλλι
θε ις κ © Κοκτί^ης μετά τής
συζϋγου της. ό τΓρόεδρος τον Δή
μοτικού Σναδονλίοι/ κ. Ν Σταυ
ροττουλος ό συγγραφεΰς καί δη-μο
σ'ογράφος κ Δημ ψαθάς, ό κ.
Ι Παπαδόττουλος ό κ Άντ Σουρ
μελής καί πολλοί αλλοι Πόντιθι
και Φιλοττόντ'ο1
Μέσα στήν νοσταλγική αυτή
άτμόσφαιρα, δττου τα δνειρα καΐ
ή πραγματικότης σύνθεταν ενα
άναμνηστΐκό Ποντιακό σνμττλεγ
μα, ξεσττασε τό άνθισμενο σύνθη
μα τών Ποντιακών χωρών·
Τό χορευτ'κό συγκρότημα τού
Σύλλογον, άτπό λνγερόκορμα ττα'
διά άοχισε νά έρμηνεύη μέ ξέχω
ρη χαρή διαφόρους χορούς τής
Χαμέ.νης Πατρίδας κάτω άττό τήι
καλλιτεχνική διεύθννση τής κυρι
άς Ελένης Κουταλακίδου. Ο ι
χοροΐ αύτοι ξνττνοϋν ζωντανές. ό
λοζώντονες ντνττώσεις μέ την έκ
φραστικότητά τους άττό τόν έσωτε
ρ'κό συ'ννιισθηματικό κόσμο των
Ποντίων. Μερικοί αττ' αύτούς εί
ναι μιά τρισχοοριτωμένη άττήχηση
άρχαίων όρχηστρικών ρνθμών καΐ
έκείνη -π-ού σννέθεσε ό Μεγ όλος
έκεϊνος καλλ'τέχνης χορού καί
μουσικής τής Έλλην'κής άρχα ό
τητος, ό περι'φημος Άλτιμαιν έ
κατοντάδες χρόνια ττρό Χριστοΰ
Μέσα άττό τίς τταλλόμε·'ες κινή
σεις τους άναβλύζει ή ζωντανή
χαρή τοϋ κορμιού καί τής ψυχής
Ρνθμοί κ'νήσε ς -τταλμοΐ καθρεφτ'
ζονν τ' άσυγκράτητα χαρούμενο
φτερου^ίσματα τής ν'ότης, τα
τρελλά τταιχνιδίσματα τού άνοι
ξιάτικον άίρα. άνάμεσα στΐς ττσι
χνιδιά>ρες φυλλωσ'ές μύρο κ1 εν
ωδία νεανι.κών ψνχών Μέσα σ
όλον τόν ψνχικό άναισασμό ίίφθσ
σε καί ή ώρα τής τύχης. ή ώρο
ττον τήν όρίζει τό ώραϊο Πρωτο
χρον'άτικο έθιμο. τό κόψιμο τήε
Πιττας Τό κοψ'μο εγ'νε άπό
τόν πρόεδοο τού Τυ^)«ΟΎθν μας κ
Ι Πά—αδάττοιυλο μέσα στήν χσ
ριτωμέυη σιωττή ττού σννοδεύε1 'ό
εθιμο. Ή θεσ τύχη εύνόη<τε μέ 'ό χρυσό νόμισμα τόν Δήμαιρχό μ«ζ τόν κ. © Καφίρη «Καΐ τοΰ χρό νόν» «Κάλαντα καί καλός και ρός, ττάντα καί τού χρόνου» ύττήρ ξε ή εύχή ττον έ'κλεισε μέ τήν μ ρία σηιμασία τό λόγο τού ό κ Άντώνιος Σουρμελής Στήν ώραία αυτή τελετή ε"γ, ^ε καΐ ή άπθνσμή των έπάθλω1 στούς ιΠόντ'ους Συγγραφεύς ττού &ρα6εύτηηαν άττό την έτΓ'τρσττή οροαβιενσεως; Οί τ'μηθίΐντες εί¬ ναι: Ο Χρήστος Σαμοοηλίδης γιά τό εογο τον *Ή Μαύρη Θάλασ σκ». Ο Σάββας Ίωοκειαίδη.ς γιά ιό εογο τον «Σνμδολή είς τήν Ι¬ στορίαν τού Πόντον». Ό Γεώργιος Κανδηλάν'ης γιά τό έ'ργο τού «Ό Πνευματικάς Φά ρος τής Επαρχίας Χαλδίας» Ή γιορτή έ'ληξε μέσα σέ μ'ά άτμόσφα'ρα άλησμόνητη Εύχομσ οί τέτοιες άξιόλογες Ποντιακές γι αρτές νά έχονν την καλή τύχη να γιορτασιθούν στή Μεγάλη α'ί" θουσα τού Σύλλογον μας τό έττό μενο έ'τος 1973 Ίσραήλ δ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΠΕΡΙ "ΚΟΡΥΤΣΑΣ,, Άγοι-ητέ μόν κ Σινανίδη, Στό ίπτ' άρ'θμόν 2141)26 2-72 φύλλον τής εγκρίτου εφημερίδος σας, διά&ασα, £στω καί καδυστε ρημέ^α, χαταχώρηση μιάς έττ>-
στολής τού ττα'δικοϋ μου φίλον
σΐ'νειργάτον ναί σνμττατριώτον
μόν Κ Άθ. Άσιαΐίδη. σχετικά
μέ τόν έθνομάρτνρα Μητροπολίτη
Κορι.τσάς καΐ Πρεμετής Φωτ ι ο
Καλττίδη καί νόμισα σκόττιμο νά
ττροδώ σέ μιά επανορθώση καί ά-
ττοκατοσταση > σχεση εχονσα μέ
την άττσκάλυψη τής όνο,μασίας τής
όδοϋ Κορντσάς, άντΐ «Κορντσά/>
πού νομίζαμε έμεΐς, έσφαλμενα,
ώς σωστή, στά χρόν'α 1936 —
1938
Την έττοχή έκείνη (1936—38)
ό κ Άσι«τίδης ήταν πρόεδρος
τής ΠσνΤιακής Νεολαίας «Ο
Βησσαρίων», μέ γενικόν γραμμσ
τέα τόν υτΓθφαινόμενον. Καί θυ·
μάμαι ττολύ καλά, δτι μάς άττα-
σχόλησε ττάρα ττολΰ ή τταραφω-
νία «Κορντσάς» άντΐ Κορυτσά
καΐ μάς ελνσΐε την άττορία αύτη
τή τότε (1938), ό μακαρίτης ή.
δή συμττατριώτη.ς μας ά—ό τήν
Κερασούντα, τον 'Πόντου Γεώρ¬
γιος Καλπίδης. σνγγενής τού μη
τροττολίτον Κορυτσάς καί Πρε¬
μετής. Φωτίου Καλττίδη, έργά
της άλλοτε τού Σωματείον Φορ-
τοεκφορτωτών Δραττετσώνος « 0
Πόντος», ττού ενα τταιδί τον όιό
ματι Κώσ^ας Καλπίδης εΐνο:
στήν Άμερική καί δύο θνγατέ-
ρες τού στό Κερατσίνι· - Έλ£νη
Πολνκάρπον Κελεσίδον κσί ή
Χρυσούλα Δημητρίον Πετροπού·
λου, πού μένε' στήν Εύγέ;νεια
λέγο,ιΛάς μας χορακ-τηριστικά.
«Φωτίου Κορντσάς», σημαίνε1 ό
μητροτΓολίτης Φωτίον Κορυτσάς
καί στά σωστά γράφε'α' ή όδός
Κορυτσάς, άντΐ τού «Κορυτοά,
ττού θέλετε έβ-εΐς, γιατ^ "πν&ι
1ή' όνομασία άττό τόν Φώτ'ον
Καλττίδη ττού ήτο μητροπολίτης
τής Κορυτσάς, καί. σννεττώς, δέν
παρονσιάζει καμμιά παραφωνία
καί άνορθογραφίο ή έτπγραφή
τής όδοϋ»
Καί όφείλω νά όμολογήσω
ττώς τοτί (1938) εξέφρασε την
χοςρά τού ό κ Άσ'ατίδης γιατ*
ελύθη ή άττορία τον άττό τόν ό>
γράμματο άλλά θυμόσοφο Γεώρ
γιο Καλτπδη καί δχι όττό τό ττε.
ρ'οδικό «ιΠρόοδος» τού Σύλλο¬
γον Ποντίων Καλλ'θέας —ού ε*ρχε
τα ι σάν ένημέρωση τού κ Άσια
τ ίδη, ττολν δεύτερη καΐ άρκετά
καθνστερημένη.
Άπορώ δέ καΐ έξίσταμαι, κα¬
τά ττροσφιλή εκφράση τού κ· Ά-
σιατίδη, ττώς ξέχασε τήν λβτττο-
μέρε'α αύτη· ττού άναγκάζομαι
νά την φερω στή δημοσιότηττα,
άττλώς καΐ μόνον γιά την άττο-
κατάστοση τής μνήμη τού κ- Γε
ωργίον Καλπίδη, ττού ττρώτος
αύτός καί είς άνύττοτττον χρόνον
(1938). μάς έξήγηο-ε καϊ μάς
ένηιμέιρωσε γ'ά τήν όδό Κορν¬
τσάς, άντΐ «Κορυτσά», πού νομϊ
ζαμε εμείς γ'ά σωστό.
Ενχ<φΐστών γιά την φιλοξεν·αν, Χαρ Γ Τσιρίδης ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΝΕ5ΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Ή Έστία Νέας Σμύρνης θά έθιρτάση εφέτος την ύττό τού Κσ- ταστατικοθ καθιερωμένην ήμερα* αυτής, την Κνριακ,ήν 23ην "Α¬ πριλίου 1972, ώς ακολούθως: Ώρσ 10 30 π·, μ θά τελεσθή ιινημόσυνον έν τω Ίερώ Ναώ τή^ Άγίας Φωτεινής ύττέο τών Με- γάλων Εύεργετών, εύεργετών, Δω ρητών, έττ'τίμων ττροέδρων καΐ μελών, ώς καί των όπωσδήττο·'ε εργω τε καΐ λόγω σννΤελεσάντ«ν είς την πρόοδον αυτής. Ώρα 11 15 ττ μ θά γίνη συγ κέ'-τρωσις των μελών καί φίλω' τής Έστίας έν τή μεγάλη αίθού ση τελετών αυτής, καθ" ήν θά ομιλήση ό ΤΓρόεδρος κ Πάνος Χαλδέζος διά την εορτήν ταύτην καί έν σννεχεια θά γίνη δεξίωσις των τΓ05ρενρεθησομένων είς αυ¬ τήν· 0 ΑΦΡΟΔΓΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΌΡΙΑΔΗΣ Δέχβται Βηλαρ* 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 χαΐ 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 52*,387 ΤΟ ΣΤΜΦΩΝΙΤΙΚΟ ΕΡΓΟ «Α ΦΙΕΡβΜΑ» ΤΟΤ ΣΩΤΟ — ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ ΑΠΟ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ- Στό πρόγραμμα τής ουμφωνι- ής συναυλίας τοΰ ΕΙΡΤ πού θά μεταδοθή τήν Πέμπτην 27 τρέχ. ι'όραν 10 π.μ. άπό τό έθνικό πρό γραμμα, περιλαμβάνεται και μία έλληνική σύνθεσις είς πρώτην εκ¬ τέλεσιν υπό τον τίτλον «ΑΦΙΕ- ΡΩΜΑ» τοϋ Σώτου Βαοιλειάδη, γνωοτοϋ και καθιερωμένου καλ¬ λιτέχνου πού προσφέρει επί 40 (αί πλέον χρόνια τίς ύπηρεοίεα ου γιά τήν διόδοσιν τής καλής μουσικής κα'ι τήν ανάπτυξιν τοθ μουσικοϋ αίσθήματος στή Χώρα μαο.. Διετέλεσε διευθυντής καί κα- θηγητής Ώδειων, οτή Θεσ) νίκη καί στήν Κύπρο, άρχιμουσικός τής ΕΛΣ καί τοϋ ΕΙΡΤ, όπως έπίσηΓ. κατήρτισε και διηύθυνε άρτια φω- νητικά σύνολα, προβάλλοντας τι μητικώς τό ελληνικόν καλλιτε¬ χνικον δυναμικόν είς προηγμέ- νες Χώρες, ώς ή Γαλλια, Ιταλία, Ισραήλ, Ίαπωνία. Τό 1958, κύκλος χορωδιακών τραγουδιών τού, 6ρα6εύθηκε είς Διαγωνισμόν τοϋ Δημου Άθηναί- ων, όπως έπίσης τιμήθηκε διά ής άπονομής χρυσών μεταλλίων άπό τα Πατριαρχεϊα Ίεροοολύμων .αι άπό ανωτέρα πνευματικά I- ίρύματα τοϋ έΕωτερικού. Έ£ακολουθώντας νά προσφέρη ις γνώσεις καί τήν πείραν τού, ιατέχει έδραν τακτικοϋ καθηγη- οϋ είς τό Εθνικόν Ωδειον, διευ- Ιύνει τήν «Χορωδίαν τής Έλλά- ίος» καί δίδει διαλέΕεις μέ θέ- ιατα γύρω άπό τήν τέχνην. Τό συμφωνητικό τού έργο «Α- >ΙΕΡ|ΩΜΑ·> πού είναι έμπνευσμέ-
/ο άπό τίς πηγές τοΰ τόπου μας,
γράφτηκε τό 1953 σάν μικρή προ-
σφορά μουσικοϋ ήχου στίς ούγ-
χρονες ήρωικές μορφές πού, ^έ
την αύτοθυσία τους, ουντελοϋν
στή δημιουργία μιάς καλύτερης
«αϋριο» γιά τήν πολόπαθη, άλλά
καί ένδοΕη Χώρα μας.
Αποτελεί τρίπτυχον μουσικών
ίδεών — έπικολυρική, έλεγειακή,
ήρωϊκή — βασίΖεται ο' έλλην:-
ΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ
κ ΚΩΣΤΑ ΤΡΙΓΚΑΤΖΗ
Την Μεγάλην Π«ρασκίυήν καί
ώραν 23 20, μετεδόθη άπό τίς
«Λογοτεχνι'κές Σελίδες» τού Ρα
διοφωνικοΰ δ'κτνον τής ΥΕΝΕΔ,
τό δ'ηγημα τού Κώστα Τρίγκα-
τζη «Ή Άνάσταση τής Βγενον·
λας».
ιΠρόκειται γιά ενα άιτό τα έ-
ορταστικά διηγήματα ττΌύ ί%€1
γράψε' ό Μικιρασιάτης λογοτέ-
χκης καί δημοσιογράφος καί ιτού
έ'χουν δημοσ'ει>9ή στήν φιλολογι
κή σελ ί δα τής «Βραδυνής» καΐ
σέ ήμερήσιες Πε'ρα'ι>.ές έφημερί
δες
Την «Άνάσταση τής Βγενού-
λας» έδιά&ασε ό γνωστάς έπίσης
Μικρασιάτης. ττοιητής καί καλλ'¬
τέχνης, Γιώργος Μετσόλης.
ΔΩΡιΕΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΕΝΩΣΙΝ ΣΠΑΡΤΗΣ Μ ΑΣ Ι ΑΣ
Είς μνήμην τής μητρός των Αί
κστίρίνης Ίορδάνου Στύλογλον,
απέστειλαν τα τέκνα της άττ' εώ-
θείας είς την "Ενωσ'ν Σπάρτης
Μ Άσίας καΐ Περιχώρων, τα
εξής ττοσά:
Σταύρος Στνλογλου, δρχ 5
000 Άντιγόνη Κωνσταντ'νίδου,
δρχ. 2 500 καί Ήλέκτρα Κασσ·-
δοττούλου διρχ 2 500
ΤΑ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗΣ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Τό δ'ο'·κητικόν σνμβούλιθν τής
Έστίας Νέας Σμύρνης, όργανώ-
νει επί τή εύκαιρίςΐ τών 50 χρό¬
νων τής ΜΊφασΌτικής Κατα-
στροφής έΜδια€ρ£ρουσαν όμιλίαν
είς τήν μεγάλην α'(&ουσαν τελε-
τών τοΰ μεγαρον τού Ίδρύματος,
ήν 24ην Απριλίου, ημέραν Δευ-
ίρ<ι.ν καΐ ώραν 8ην μ μ-, μέ τόν διακεκριμένον λογοτέχ-νην τής Έ νώσεως Έλλήνων Λογοτεχνών κ. Νΐκον Μποι/τ6άν καί μέ θέμα: «Ίωνία, ούτος ό χαμένος Π«ρά- δε'σος στή λογοτεχνία καί τή ζωή μας» 'Ωρ'σμένα λογοτεχνικά κείμενα θά ατταγγελθοΰν άττό τάς κ. κ· Βεατρίκην καί Βίκκ Σπεράντσα, ώς καί δίδα Μπουτβά ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ Καραίσχον 111 — Τηλ. 477.724 ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ 4&, Άθττναι κούς τρόπους καϊ άκολουθεϊ — μορφολογικά — τήν κυκλικήν ά- νέλιΕιν. 5ΕΝΤΡ ΧΗΜΑ ΝΕΟΝ ΣΤΕΓΆΝ^ΤΙΚΟΝ ΑΣΒΕΣΤΠΧΡΒΜΑ ΜΕΓΑΔΗ- ΔΙΔΡΚΕΙΑ- "ΣΕ ΝΤΟ 101, 102,, Τό Νέον έπαναστατικόν άσδεστόχρωμα :«ΣΕΜΤΟ 101, 102» 6χει κατασκευασθή .ειδικώς διά νά άντι- καταστήση δλα τα άπλά ύδροχρώματα, διότι ά- σπρίζοντας έπιτυγχάνομεν συγχρόνως την, στεγα- νοποίησιν των τοίχων, ώς καί τών ταρατσών πού έ'χουν περαστή μέ πίσσα. Σέ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2!1 • ΧΗΜΙΚαΤΕΧΝΙΚΗ ΣΕΝΤΠ Δ. ΣΕΝΔΟΝΑΣ ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 - Α' ΟΡΟΦΟΣ ,„ ΤΗΛ. 532.665 - 529.994
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ
ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟϊ
"ΕΛΛΗΝΙΚΟ! ΔΡΟΜΟΙ,,
Κρ'τικό σημείωμα τού κ- ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΜΩΡΗ
Ή Εκδοοη έ«ός β>«λίου άπό
τόν Παΰλον Φλώρο, είνα1 Ενα γ*-
γονός άξιοσηιμείωτο ασφαλώς
γιά τή σύγχρονη έλλην'-κή γραμ
ματολογία Πρόκειται γιά νέα δή
μιουργία ενός δοκιμασμέ-ου καί
άναγνωρισμένου ττεζογράφου, μέ
μ'άν παραγωγή ήδη πλούσιαν άο
κετά καί διόλου άξΌλσγικά εύ·
καταφρόνητη Τώρα αύτά τά δύο
τελευταία χρόνια μάς εδωσεν δύο
βιδλία τΟυ, πού στηιρίζουν κι'
αύτά τή μέχρι σημερα έκτίμηση
στήν ποιότητα τού εργου τού κα>
συντελούν στήν έπιμήκννση τής
άναγνωρίσεως τού· ώς ενός λογο-
τέιχνη ινβοέλληνα. σημαντ'κοΰ, ά-
ξΌπρόσεκτου
Στό τέλος τοϋ 1970 κυκλοφο¬
ρήσαν οί « Ελληΐνικοί Δρόμο'»
(Ταξίδια Σχ. 8ον, σελ 288 στή
σειρά «Τό 'Ελληνικό Βιβλίο»)
καί κατά τό 1971 «Τό Ματαίω
μένο Συνοικέσιο» (Ίων'κά Δ'η-
γήματα Σχ 8σν, σελ 176· στή
σε'ρά έπίσης « Ελλη*Ίκό Β|·
βλίο»)
Τό δεύτερο τούτο βιβλίο εχε1
καί μίαν ίδιαίτερη σημονία γ'ά
μάς τούς μικ>ρασιάτες ώς έκ τού
περιεχόμενον τού, καί μάλιστα ε¬
φέτος μέ την αφορμήν τής συμ
πληρώσεως μιάς πεντηκονταετί-
ας άπό τόν τραγικον όλεθρον
τοΰ Μικρασιατΐκοΰ 'ΕλληνισμοΟ
Σωστό νόμισμα γιά τόν λόγον
ακριβώς αύτόν, νά τού άφιερώ
σουμε ένα ξεχωριστό σημείωμα
"Ας προσέξουμε συνεπώς επί
τού παρόντος τό πρώτο άπο τα
δύο αύτά νέα βιδλία Γού Παύλου
Φλώρου, ττού προανέφερα
Οί «Ελλην'κοΐ Δρόμοι» τού
λογοτέχνη αυτού· είναι ενα 6ι
βλίο, πού είχεν καί μίαν καλήν
τύχη σέ δύο περιπτώσεις: Δια
βάστηκιε άττό τήν καλλ'τέχνιδα
Βίλμα Κύρου στήν έκ-πομπή «Λο
γοτεχνικές σελίδες» τού Ραδιο-
φωνικοϋ Σταθμοΰ 'Ενόπλων Δυ¬
νάμεως κατά τόν ττερασμένο χρό
νο καί πήιρε τό Κρατικό Βρα-
βεΐο γ'ά τό καλλίτερο ταξιδιω-
τικό βιβλίο τοΰ 1970 "Ηταν
τούτο, σημειώνουμε με ίκανθπθίη
ση· σάν φίλο' καί συμπατριώτες
του, μιά δίκα'η έπιδράβευση γιά
Ενα λογοτέχνη, ττού εχει μάλ'
στα συστηματικά και μέ έπιτυ-
χία άσχοληθή μέχρι σήμερα μέ
τήν ταξιδιωΤ|κή φιλολογία "Ε·
χε' έκδόσει δύο αλλα προηγουμέ¬
νως ταξιδιωτικά βιδλία, άφιερω
μένα σέ έ^τυπώσεις καΐ πα,ρατη
ρήσεις του άπό εύρωτταΐκους χώ
ρους. «Σταυροδρόμ'α τής Εύρώ¬
πη ς» (1964), «Εύρωπα,κή Συιι-
φωνία» 1968)
Τό καινούριο τούτο ταξ'διωτι-
κό β ι βλίο τού· δπως καί άπό
τόν τίτλον τού καταλαβαίνουμε,
στρεφεται πρός τίς δικές μας τίς
έλληνικές ττεριοχές Είνα1 κάτι
καί τούτο, πού άρκετά πρέπε
ν« τ-ό λογαρ'άσουμε καί άπό
τής απόψεως τής στροφής τού
σνγγραφέα τού άπό τήν Εύρώπη
πρός την 'Ελλάδα καΐ άπό τής
απόψεως γε!νικότερα καΐ δαθύ
"'ερα τής έπι6αλλομέινης σκοπιμό
τητας· τής άνάγκης καΐ σόΐν χρέ-
ος, πρίν άπό κάβε αλλο εμείς
οί σημ£.ρινο1 "Ελληνες, νά γνω-
ρίσουμε, νά χαρονμε καί νά με-
λετήσουμε τόν τόπον μας
ΟΙ έλληνικοί λοιπόν τόποι,
τούς όποίους έπεσκεφτηκε κα'
μελετά μέ τό βιβλίο τού ό Πα£·
λθς Φλώρος, είναι οί άκόλουθοι ι
«Άττΐκές Άλπεις», «Σκίαθος
Στ1 άχνάρια τού ΠατΓαδιαμάντη»
«Ίθάκη», ό είδυλλΐακός μικρόκο
σμος», «Μετέωρα, ό Ξανθός Χρι
στός», «Κερκύρα - πνρήνας πνευ
ματικοϋ πολιτισιμού ' ό κόσμος
τοοϋ ΜοΛίλη». «Δήλος - νησΐ ©ε
ού καί σκλαιβοπάζαρο», «Σάμος
ή ήγεμονική», «Ίθάκη, τ0 άνε.
ξάντληΐτο "ησί» «"Ιος - Νιθ(;),
τό διακριτ'κό νησί», «Θήρα ·
Σαντορίνη, τό νησΐ φαινόμενο»,
«Ίθάκη - Δείλι στήν Άνωγή»
Ίθάκη Παραχωριό - Βαθύ ('ίστο.
ρ'κά) "Αγιος Ανδρέας, «Νάξος
ή Πλατύστερνη», «Σ—ετσες, τό
νησί τής Μπουμπούλα νας καί Γού
Κων σ'ταντίνου Άλταμούρα»,
«Στό νησί των Ίωανν'τών (Ρό
δος)» «Σκύρος, τό εΰλαβικό νη
σί» «"Ηττειρος, ή Δωρική- ΝαΟ
πακτος - Γιάννινα - Νικόπολη
Πρέβεζα - "Αρτα - Μεσολόγγι»
«Μάνη, ή πατρίδα τής πέτρας»,
«Μυστράς, ή Νεκρόπολη τής Με
σαιων'κής Ρωμ'οσΰνης», «Κεφσ>
ληνία (ή άρχαία Ταφία - Τά-
φος)», «Ζάχυνθος, τό πολυτρα-
γουδη,ιιένο Τζάντε», «Γύθειο -
Στήν άκρη τής Λακωνίας» «Σά-
ιι Ος (σνμπλήρωμα)»
Οί προσδιοριστικοί παραπάνω
χαρακτηρισμοί κάθε τόπου· άνή
κονν φυσικά στόν ϊδιο "ό συγγρσ
φέα πολύ έπ'τνχημένο' πραγμα-
τικά σάν τό συμ—υκν»μ£νο κατα.
στάλαγμα των άμεσων έντυπώ'
σεων τΟυ καί τών σνμπερασμά-
τ ι κων του άττόψεων
Εϊπαιμε πιό πάν« πώς χρέος
εχομεν εμείς οί σημερινοί "Ελλη
νες να γνωρίσουμε, νά χαροΰμε
καί νά μελετησουμε τόν τόπον
μας Ό συγγραφέας των «'Ελ
ληνικών Δρόμω·ν» μέ τούτο τό
βιβλίο τού, φαίνεται νά άνταπο-
κρίνεται μέ άρκετήν πληρότητα
στήν εξυπηρετήση τού σκοπού
αυτού ' Εκτός άττό τήν περ'γρα.
φή, πού μέ ένάργεΌ. καί συχνά
μέ συναρπαστικό λυρΌ-μό (Βλ
π χ περιγραφή Παλαιοκαστρί
τσας στήν Κερκύρα καί Λίνδου
στή Ρόδο) μάς 8ίνει τήν άτμό
σφαιρα τοΰ τοπίου, τό βιβλίο
είναι χρήσιμο γ'ά πολλούς άκό
μη καί γ'ά τίς ΐστορΐκές ά"ας;ο·
ρές τού καβώς καί γιά δΐάφο.
Ρες. θά λέγαμε πρακτικές πληρο
φορίες. ττού μττο,ροΰν νά χρησι
σέ μίαιν άνάγκην 'ένο
ταξιδιώτην
ΛΑΟΓΡΑφΙΚΑ ΧΜΎΡΝΓΗΓ
ΟΙ ΝΤΑΗΑΕΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό τοϋ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΟΙ ΜΠΙΤΣΑΞΗΔΕΣ - Ο ΟΣΜΑ Ν ΣΑ'ΝΤΙΚ - ΚΑΙ Ο ΜΕΡΛΑΣ
λΝ ΚΑΣΤΡΑ Α1ΧΑΑΑΑαΤΙΖα»ΤΑΙ Οί ΙΪΕΕΣ ΟΚΙ ΠΟΙΕ θίΠ.3;.ΙΤΑ! ΕΡΓαΤϊΚΟΝ ' /ΤίΧΗ':/,,
ΗΤΥΧΟΝΑΣΘίΝΕΑΕΚΝΑΥΠΚ.ΕΓΑΙΐϋί
Εΰστοχες ένέργειες γιά άνιστόρηση τής έν Πόντω Μονή;
«Π'χναγία Γουμερά»
'Εχτος άτρό τόν λυρισμόν έττι
σημ<χίνθμεν καί ενα στοχαστικό βόοθος κατά τήν δΌ-τύιτωση τώ' Ίστορικών άναφορών τού, μέ ττρο-( εκτάσεις ττλέον όπτώτερες "Ίαΐ Υε ] νικότερες, άκόμη καί μεταφυσι- ^ κές. Ιδού Μνα άττόο—ασμα (σε 6Τ): , Ι « Η ίστορία είναι ή σαβουαα πού σέρνομε δεμένη στά ττόδκι μας, κι' αύτά δεαένα σ" αύτη, ή ττέδη ττού μάς χωρίζει άττό τό ά ττρου-όβετο άττό την ελευθερία άττό τόν αγροοφον ττίνακα —άττό την άδιαφορία τής φύσης· "Ομως δέν γ·νΐται άλλο'ώς "Ο τι μιά φοϊά έ'γινε, είναι άκόμα μέσ<ι μας κι' εμείς μέσα σ' έκεΐνο Άλληλένδετα κσί τα δύο καί ά' χώριστα: ή ϋτταιρξή μας καί δ,τ' ττροι—ηιρξε —ροηγήβηκε Δουλέμ ττοροι εϊμ«στε μαζί καί δοΰλοΐ, άνάλογα μέ την ώρα και τήν ττε ρι'σταση Δουλέμττοροι, συχνά και τού ίδιον τού έαυτοΰ μας "Ο τι εϊνα1 δεμένο μέ τή φύση μας δέ^ χά-εται· μόνο ττοΰ παίρνει αλλη μορφή: ά—ό τό ττετσί μας δέν ξεφ.ενγουμε» Αύτές οί ίστορικές άναδρομές συχνές κ^λας στά ταξιδιιοτικά τού συγγραφέα μας αυτού· έν&ει κτικές καί τής ότττικής, γοινίας άττ' δττου ατενίζε1 τα τταλαιότερα μέ τα οτημερινά καί σημασιολο- γοΰν άνάλογα τή σύγχρονη έττο- χή, δϊνουν την άφσί,μή γιά δι- δακτικές ΐπτοδείξες Τό έ'χιο Υρά- ψει νομίζω καί άλλοτε: ό Παΰ- λος Φλώρος στά ταξιδ'ωτικά τού κάνε1 άνα&ρομές και συγκρίσεις, ττροκειμέ·Όυ νά εκφράση ττολλές ψορές τόν πόνον τού, γιά την κάττοια κατάντΐα σημερα τών ό- μοεθνών τού· τή λαχτάρα τού νά διορθωθούν δσα δέν τοΰ φαίνον- ται σωστά. Τόν βασανιζει όπως καταλαοαίν», αυτή ή άνάγκη νά πή κι' αύτός τό λόγο τού ττολλές φορές μέ κάτηοιαν όξύτηταΐ γΐα ν άνέβη πολ'τιστικά ό λαός μας ι "Εχε1 κι' εν αλλο μεράκι ό Παΰλος Φλώρος μεράκι μέ τή γλώσσα μας, τή σύγχρονηι τη νεοελλτινική μττορεΐ νά τόν ξυνί¬ ση ττάλ'ν τόν καλό μοί;, τταλιό σι,μμαθητή, ή λέξη αυτή γιά την ξενικη της τγ ροέλευση μά έγώ τή &ρίσκ» πολυ έκψραστική· γιά την ττερίσταση καί οτό κάτω . κάτω εχει ττολιταγραφηθή άττο κα'ρό στά έλληνικά "Εχει λοιττον μεράκ^ ή ττάβος γιά τή γλώισσα, άς τό ττούμε ε- τσι· τκχρ' δλο ττού ττιστευ« ττώς ύττάρχει μιά ζωηρή έννοιολογική δ'αφορά· εστ» καΐ σάν άττόχρω- ση μεταξΰ τών δύο τούτων λέ- ξεων ΚαΊ τό ττάβως του αύτό, ττού τό αίσθάνετα1 καί σάν άττο- στολή, τό δείχνει σέ κόΛε ττερί σταση στά κείμενά του, καβώς ναί στό βιβλίο αύτό, καί μέ σει- ρά άρβρων κσί σημει«μάτ«ν σέ έφημερίδες καΐ περιοδικά 'Εδώ στό 61 βλίο· ττού μάς αττασχολεϊ^ κυρίως, χαιρόμαστε καιΐ τίς γλ«*σ σοττλαστικές έττ'τυχίες τού· σέ ττολλά σύνβετά ^ον· μάλ'στα γιά τα όΐΓοΙα ίχω τήυ έ^τύπχίση, πώς δικαιολογημένα μιτορεΐ νά δ'εκδι κήση τήν άττοκλειστική εύρετι- κότητ<χ Σημεώνω στήν τύχη με- ρικά: «©αλασσονησια», «ττορτο- καλοπερίβολα», «τΓεπονοττερί6ο- λα», «ΤΓί,τροβάλασσα», «τοιχογυ- ρισ'ά», «ήλιόδροχο».· «τσιμεντο- σκέτταστείς» «θαιμτίογυαλίζει» «μαρμαρόλαμττρη» «ροδσσημίζον- τας» καΐ ττολλά &λλα άνάλογα ττού δίνοιι·ν κι' αύτά 2να ξεχωρι- στό, άδρό, χρώμα, στό ΰφος τοΰ ββλίου ΝΙΚΟΣ Ε ΜΗΛΙΩΡΗΣ ΟΙ ΜΠΙΤΣΑΞΗΔΕΣ Τοΰ Άνανία Νικολαίδη Συν) χου (Γρ) τέως) Δήιμου Πτολεμαΐδος —266— 1__Ο ΝΙΚΟΛΑΣ Ο ΜΠΙΤΣΑ ΞΗΧ, Ο ΠΑΤΕΡΑΣ Ι Συνέχεια έκ τού προηγούμενον) ΠΩΣ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙ,ΝΟΣ ΨΑ- ΧΟΣ ΕΨΑΛΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝ'ΕΣΤΗ ΣΤΗΝ «ΑΓΙΑ ΣΟ ΦΊΑ» ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝ) ΛΕΩΣ (Συνέχεκι έκ τής 1ης σελίδος) κάτι Χρόνια τώρα Περίμεναν, περίμεναν Νά τώρα παρακολουβεϊ νοβρά ό Ψάχος τήν άκ-ολουθία τής θε! βς λειτουργιας. Τα τρτερά τής Ίκχντο-ο-ίας τοιι φτβοούγιζαν καί έ'μτταιναν στούς χρόνοι/ς τ«ν Βιτ ζοτίνων Κ' εβλεττε δεξ'ά, τό' θρόνο τοΰ Αϋτοκράτορα ζερβά τόν θράνο τού Πατριάρχη Κ' έ'- βλεττε ττλήθος άπό τγοττγάδες κρί διάκους Κι' σχ.ουεή · "Ακουε τίς βνζαντ. νές υελωδίες ττοΰ εψελνε ό χ όρος των «ογδοήκοντα» ψαλτών τής Άγιάς Σοφίας, —ού, όπως μάς λέγει ό θρΰλος, «Άγγελοι κατέ 6α νον αττό τόν βόλον τοΰ Ιεροΰ Ναού καί συνγψαλλον μετ1 αύ τών» ' Υστερα άττό τή μυσταγιογίκ αύτη, οί δυο ανδρες κατεβαινα1 τα μεγάλα ττέτρΐνα σκαλοττάτια τού γκνα'κωνιτη. Ο εν«ς ό Τοΰρκος, άπό την ίπίοκεψη αυτή ήταν κατενθουσι ασμένΟς, ένώ ό αλλος εΤχε άκό μα δρεγμένα τα μάτια τού άττο τη μεγαλη συγκίνηση ττού »ννοι« σε Δημ Κουτσογια«νόπουλος ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟίΙΑΙΔΑΣ Καβηγητής Φιλι,λογίας μέ ευβό- κμκχν προθπηρεσίαν είς Ίδιωτικά καΐ Δημοσία Γυμνασια άσκήσας επί μακράν σειράν έτών καΐ καθή- κοντα Διευθυντού είς "Ιβρυμα παι- δικής προστασίας, άναλαμδάνει τττν κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχαίων καΐ Νέοτν Ελληνικήν είς μαθητάς μέχρι καΐ τής Δης Τάξεως. Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν¬ τήν 1% εφημερίδος κ . Σ. Σινανί- δην καΐ είς τό τηλέφωνον 766-606. "Ο Νικολας ήγεννήθηκε στά Χανιά τσή Κρή'ης, στο 1844 Άμούστακο όκόμης παλληκαρά- κ', ήτράθηξε μέ τα ποδάρια άπτ- Χαν'ά γιά τό Ρέθυμνος νά πό· 'νά δή τσοί συγγενείς του Κα θώς· λο'πόν ήπερνοΰσε πλά1 σ' ενο/ι'ε γκρε[ΐνό· ά)νταμώνει δυό Λαγλαράδες Τουρκοκιρητικοι, πο·. τού ρίχΜθυ'νται καταπάνω γιά ν" τονέ γκρεμνήσουνε στη χαρά δρα Αύτάς όμως άντ'στέκεται, παλεύει μέ Τσοί δυό, κι' άπά'ω στό παλετΌ, προκαίρνει καί βγάζ' άπτό ζωνάρι τσή δρά<ας τού τό μπΐτσάκι τού καί το μπή γει μιά στοΰ ένούς τήν κοιγιά καί μ'ά στοΰ άλλουνοΰ Ι Ξεκοιγιασμένοι κ' οί δυόι ούρ·. γιάζουνε άπτσοί πόνο' καΐ σω | ριάζουνταΐ χάμω Καί· τοτες, τσοί σέρνει πρός τό γ φε,ιΐι/'ά Ι μ' άφήνει τά κορμιά τως νά κα ' τρακυλησουνε μέσ' στή χαράδρα Στενοχωοέθηκε γι' αύτό που 'κα- νε καί τ&ΐς φωνάιζει: «Σάς λυ", πάμε, μά έσεϊς φταϊτε "Ηπρ;πε νά σώσω τό πετσί μου» Παίρ·! νει βιαστ'κός τό δρόμο, καί σάν ήφταξε στό Ρέθυμνος ίστορίζε' ■ στσοί συγγενεϊς τού με λαχτάρα τό φσν'κό, δείχνοντας τό α'ιματω μένο μπιτσάκι Κ' έκεΐνο ι τού 'κολλήσανε πειραχτικά τό παρα τσούκλι «Μπ'τσαξάκη» (μπ'τσάκ '. τουρκ = μαχαίρα μπιτσάκ · τσή = μαχαίρας) Τώρα ή Κρήτη δέν τονε χωροϋ σε π'ά "Ηπρεπε νά ρίξη οπίσω τού πέτρα καί νά ξενητευ'ή Κ' έ'τσ1· σέ λίγες μέρες, μπαρκαΐρ- νει άτττό Ρέθυμνος σ' ένα καί<ι φορτωμένο μέ λεμονοπορτόκαλα, πού τά 'πάαΐ'νιε γιά τή Σμύρνη Σ^ή φτωχομάννα έτούτη ρω- μνιωπολΐτεία ήδούλεψε σκληρά καί τίιιια σά μπακαλόπα'δο "ι τσλε ώστόσο μοΰτρο Τό καθεο<υ- τού παράνομά τού, γιά καλό κα; γιά κακό, ηπρεπε νά σβύση άπθ- πάνω τού Μά, γ'ά νά μη χάσο.· νε τ' άχνάρ'α του οί δικοι τού ήχαρίστηκε στόν έμαυτο τον γιά παράνομά τό «Μπιτσαξα κης», παρατσούκλι, πού Όύ κολ. λησανε στό Ρε&υμνος οί συγγε- νείς τού Ήκαλοσκέφτηκε όμως νά τό γυρίση σέ «Μτ'τσαξής» γιά νά μή φαίν'τα' κιόλας πώς είναι Κρητικός Σέ καιμμ'ά δέ καριά ΧΡονια, άξιώνε"ιαι κι' ά νοίε' δικό τού μπακάλικο στσϋ <ίΤσικου·δ'άς τό σοκάκι», δίπλ | άπτόν κινηματόγραφο ό «Φοΐ'ιξ» Τό σοκάκι αύτό δέν εΐχε σκέ· ση μέ τσή «Τσικουδ'άς τό χάνι», πού 'τακεκαί γε'τονευούμενο Τ.' . 'λεανε ετσι, γ'ατί 'χε μιά μεγί.ι λη τσ'κουδιά ό'μπρός σέ κάτις χαμηλά σπιτάκια, καρσί στό μπα κάλικο Τό δεντρο αύτό ή'τανε ά ψηιλό καί φου'ντωτό, πού ήάπλω- νε κ'όλας τα κλωνιά τού ώσαμ άποττάν' άπτά κΈ.ραμίδ'α τοί μο νόπατου μποκάλικοι/ καΐ τά σκέ παζε Κ' εΤχε χο'ντρά καΐ γερά κλων'ά πού τά παιδία τσή γει- τον'άς ήκρεμνούσαινε κούνιες λεμπές μέ σαΜΐδι κ' ήλεμπανε Τό σοκάκι έτούτο ήσταυρ«νού'ν- τανε μέ τα «Μακρά σοκάκι» πού στό νούμερο 14· τό νΌυρσεκλή- δ'κο (γωνΌκό) σπίτι τό'χε α γσράσει κ' ήκαθού'ντανε Στό 1872. 28 χρονώ, πα'ν- τρεύεται τή Δέσποινα, τήν κόρη τού Κολωβοΰ, πού 'χε κν> αύτόο
μπακάλικο στό Νταραγάτσ1, δί
πλα στό σπίΤι τού Τσαλίκη τού
νταή "Ηκανιε τρείς γιοί. τό Στέ-
γιο στό 1873, τόν Πανανό, στό
1875 καίτό Γ^ννη ο^ό 1877
Τό δ'πλό φόνος, πού 'χε κάν'.ι,
τού τυραννοϋσε τό μυαλό Για
ταυτα ήπροσπαθοΰσε νά τά 'χη
καλά μέ τσοί Τοΰρκοι ΕΙ
χε φιλία μέ μεγάλοι Μπέηδοΐ-
Κι' αύτοι ήενεργήσανε δπως τό
γκουβέρνο στείλη τό γιό τού τό
Στέγιο μέ πενσ'όνα (ύποτρο
φία) στήν Πόλη νά σπουδάξη
τούρκ'κα στό έκ«ΐ ξακουστό σκο
γειό τό «Ί'ντα'ντ'έ», γιά τρία
χρόνια Ό Στέγιος τότες ήΤανε
17 χρονώ κΓ ό Ν'κόλας είχε με-
γάλο πόθο νά κάνη γιό τουρκο
σπουδαγμένο γιά νά γενή μιά
μερά μουχτάρης (ένορ^άρχης)
"Ο Στεγ'ος, σάν ήγύρισ' άπτή^
Πόλη, τότες ό καλός πατέρας
τοϋ άνο'ξε μπακάλικο στό δρόμο
το} Νταραγατσιοϋ, άνε6αίνοντας
στά δεξιά καί καρσί στόν άλευρό
ιιιλο τοΰ Τσιντσίνι· ένώ τό δεύ¬
τερο γιό, τάν Πανα'νό τονέ 'κρά
τησε ματζί ^ον στό δικό τού μπσ-
κάλικο Μά καΐ τόν τρίτο γ'ό,
τό Γιάννη, τονέ 'κανε κ'1 αΰτό-
νανε μπακάλη. αμάν ήφταξε σ;
ήλικια, καί τοθ 6νοιξε μπακάλι¬
κο στό μαχαλά τού Χατζή -
Φράγκον, κο'ντά στά 'Εγγλέζι
/α Σπιτάγ'α (Νοσοκομείο).
2— ΣΤΕΓΙΟΣ Ο ΜΠΙΣΤΑΞΗΣ
Ο ΓΙΟΣ
Ο Στέγιος δέν ήκα^ε μόνε
το ιιπακάλτί Τώρα πού 'ξερε
τά Τούρκικα «φαρσί» π'άνει σκέ
σε'ς μέ τσοί Μπέηδοι, φίλοι τού
ττατέοα τού, κάνε' έμπόριο μα¬
τζί τως καί πλουταίυει (φαρ'σί,
άραβοτουρκ - περσιστί δηλα-
δη τελεία τούρκικα) "Ητανε κ·'
αύτάς μοΰτρο σάν τόν πατερα
τού
Στήν "Αγια Μσρκέλλα έκκλη
σ'ά τού Νταραγατσιοϋ, λειτουρ-
γός ή'τανε ό παπά - Νικολας,
τού 'χε δούλα τή Μαρία άπτό
Καρλόβασ1 τσή Σάμος, κόρη τοΰ
Άντώνη Κατεβαι'νη, ομορφο καί
γεροΕεμενο κορίτσι. Ό Στέγιος
έρωτοχτυττΐέται ματζί τσης καί
ττάει στόιν παπά νά τηνέ γυρέ-
Ψη γιά νά ττννιε ττα'ντρευτή Μά,
ό παττάς τοΰ τό άρνΐέται, γιατί
•έκεΐνος ητανε 30 χρονώ κ' έκείνη
στά 16 Ό Στέγιος όμως, δέ
τά βάζε1 κάτω Κ' ένα Σα66αΤό
δραδο, ττού ό τταττάς ήλειτουργού
σε στόν έσπερινό κ' ή τταπαδιά
ήπαραστεκού'ντανε στά κεριά,
ττααίνε1 καί τηνέ κλέβει Εΐχε δ-
μως χαζη.ρεμένα άττοπρίν τ' άναγ-
καιούμενα γιά τό γάμο, πού 'χε
σκσττό νά τονε κάνη άνήμερα κιό
λας ΕΤχε συνεννοηβή κρυφά μα
τζί τσης γ'ατί κ' έκείνη τονέ
'&ελε, φτωχιά δούλα ττού 'τανε·
έστω καί μεγάλος τση, άφοΰ ,
'τανε ττλούσ'ος, καί 6ά τηνέ 'γλυ
τωνε άτττά §ένα χέρα. |
ΕΤχε λοιπόν, βγάλει τσΐ ά-
δειες τού γάμου άτττή Μητρόττο |
λη, ττού τότες Δεσττότης ήταν£
ό ττονόψυχος Βασίλειος ΕΤχ' ά-1
γοράσει: Ά—τού Λουίζου, στό
Φρά'γκο - μαχαλά: τό κουτΐ μέ
τά στέφανα καί τό ούάλι (βέλο),'
τσί λα'μττάδίς καί τ' ασπρα κε-'
ριά, ττοθ θά ν> ήβαστούσανε ο! ι
καλεσμένοι όναμμένα στό μυστή
ριο, κσί τά καρούγια τσί μττλί.
ρες (Μττρίλλα, ίταλ = λαμπε-
ρή Η μττλίρα ()τανε τυλ'γμένη
δττως ή κλωστή στό ξυλέν'ο κα-
ρούλι τση "Ητανε ττολύ ψιλό
σύρμα μαλαμί πλατύ όμως Τη¬
νέ ξεκαρουγ'άζανε καά μέ ότρές
άλάκερες καί πολλές ήστολιζού'ν
τανε ή νύφη, κ' ήστολίζανε τσί
νυφι«ές λα'μττάδες καί μάτσο ό¬
τρές ήκρεμούσανε στά τταναθυ-
ρια τού σπιτιού δττου θά ν' ήγε-
νού'νταν ό γάμος) Ά—τό κουι-
μοντζήδικο τοΰ Κατραμόπουλου,
στσή «Μα'ντάμας τό χάνι», τσί
βεργέτες (βέρες), μ'ά ρεστα (!-
τρλ = μάτσο) μαλαματέν α
δραχόγια ίνα δαχτυλίδι ^ΰχι, μέ
μττριγιαν'τάκια κ' ενα χο'ντρό
μαλαματένιο κορδόνι μέ μιά ντού
'μττλα ττεντόλ'ρο γιά έκ«ίνη (ντό
'μπλα, ϊταλ — μεγάλο χρυσό
νόμ'σμα) Άτττά μεγάλα μαγα-
ζιά τοό Ξενόττοΐίλου, στά Φρά-
'γκο - μαχαλά, τή νυφικιά ρό'μ
—α ίτοιμη τα γοβάκ-α καί τσί
κάρτσες· οθλα κάτασπρα καί ά
κριβά Άπτού Στρατηγού στό
Γεροονιό, τά μττοικάγια τσί σοο.
μάδες, τ' άμυγδαλωτά μέ τό χρυ-
σο κουφετάκι άττάνω καί τά σακ
κολάκΐίΐ άπό σγουοό χαρτί, γε-
μάτα κουφέτες καί «ψρί - κομ
φί» (φρουί - κομφί, γαλλ — ζα
χαρωμένα μαλακσ φρούτα) θϋλ'
αύτά τά'χε δάλε1 μέσ' στήν Κα
ρότσα «λαντώ» μέ δυό άλόγα
τα καί τσί δι»ό κουκούλες τση
κλεισμένες Μπαίνει κ' έκεΐ ος
μέσα, ντυμένος μέ τά γα'μττρί.
κια καί στό χέρι τό νυψικό μττου
'γκέτο, ουλο μυρωδάτα αοττρα
ζιμττούγια, γιατ( 'τανε Μάρτης
Μπαίνουνε μέσα ό Νϊκος κι> ό
Γιάκ/νΓ,ς, τα δΐ'ό άδρέφ'α, οί
Χο ντροτΓουλαΐοι μέ τό ιταρατσού
κ,λι Τσαλίκηδοι- μττακάληδοι τοϋ
Νταραγατσιοϋ νταή&ες ξ<ικου- στοί καΐ καρδιακοί ^ου φίλοι Κ ή καρότσα ξεκ'νά Ή Μαρία ήκαθού'ντανε στό πά ναβύρι γ'ατΐ ό Στεγιος είχε ττιο ττρίν στείλει εμττιστο οίθρωπό τού νά τσή γνέψη νά έτοιμαστή γιατί ερχετ' ή καρότσα Και, μό λις ή καρότσα ήρχε κ' ήσταμά- τησε στό ντονρσέκ1 (γωνιά τοΰ δρόμου), ή Μαρία άφήνει γράμ. μα γιά τόν παττά, ττηδά άτττό τταναθύρ1 (ττού δέν ήτανε κι> ά
ψηλό) γιατί ό τταττάς τσή 'χε
κλειδώσει ούλες τσί ττόρτες, καί
τρέχει κι' άνε6αίνει στήν καρό¬
τσα ττοΰ αυτή τραβά γλήγορα
γιά τό Μττουρνόβα 'Εκεΐ, στό
σπίτι τοΰ Κώστα Παστρουματζή,
τού μπακάλη, τού κου'μττάρου,
μην'έτα1 ό τταττάς τσή έκκλησι
άς τσή Παναγίας καί γέν'ται ό
γάμος
Ματζί τσης ηκαν' τρία τταιδ'ά·
τό Νίκο, στά 1902, ιτού μάς ί-
στορίζει ούλ' αύτά, τόν Άττοστό-
λο καΐ μιά κόρη
Άτττό 1916 ώσαμ' τό 1920, ή-
αξιώθηικε νά κάνη τό μουχτάρη
στό καρακόλι τού Νταραγατσι-
ού, ττού "τανε ττ'ό 'κεϊ ατττό γε-
φύρι τού τΓθταμΌθ ό Μέλης Πρό¬
σφυγας είχε ερχει έδώ στό 1922
κ' ήτπέθανε στό 1934, 61 χρονοΰ,
ό—ό ζάχαρη, στή Δροπτετσώνο
(Συνεχίζεται)
Δρ ΔΗΜ ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Ζηλωτής καλών δργων ό διευ
9ΐίντής καί ίδιοκτήτης τής άγα-
πητής το—ικής εφημερίδος «'Ε-
παιρχιακή Φωνή» είχε φιλοξεν-ή-
σεις στίς στήλες τού ύιτ' ^ριθ
454 ττής 15 8 71 φύλλου τής
εφημερίδος τού υπό τίτλον «Ή
άνΐστόρησι τής έν Πόντω Μονής
« Η Παναγία Γουμερά», ττραγιια-
τεία μου, ττοΰ άττεικέ^^ζε τό ττο
λι>άκτινο λαμπερό άσ^έοι πού ε¬
πί αίώνες σελάγιζε στό Μεσοχάλ
δΐο τοΰ Πόντου, μέ έγκώμια διά
τήιν· έ&νοτπρβπή δραστηριότητα
νοσ^αλγών άνιστορήσεώς της
Σήμεοα βρίσκομαι σέ εύχάρ1-
στη θεσ1 νά τγα,ρουσιάσω καί "πρό
σιρατες φωτογραφίες: 1) Τής έ-
ξώπορτας το5 ττεριτοιχώματος
τής έν Πόν^ω Μονής. 2) Τού έ-
ρειττωμένου Κάστροιι της καί 3)
Τοΰ άνεγεΐιρομένου Ναού ά'Ίστο-
ρήσεώς της είς παρεμφερές ί/ψΜ
μα τοΰ χωρίου Μακ,ρυνίτσα Σι-
δηροκάστρου τής Μακεδσνίας
μας. Παράλληλα δέ καί νά ένημ*
ρώνω τό εύλαβές κοινόν τής χω
ρας μας γιά την πρόοδον των
ττροοτταθειών άνιστορήσεω·ς:
ΚλιμάκΌν τής είς Καλλ'Βέαν
Άττικής λειτουργούσης αδελφό¬
τητος Πον^ίω" « Η Παναγ ία Γου
μερά», άττοτελούιιενον άπό τούς
κ κ Κ Άγγελίδη άντιτΓρόεδρο·1
καί Ι Τσενίδην γεν· γραμματέα
άφοΰ ώργάνωσεν είς Θεσσαλον'ι
κην τταΐάρτημα, έφθασε καΐ στή'
πόλιν μας στΐς 5 Μαρτί'ου έ έ
καί τήν έττομένη ώργάνωσε κσι
ενταύθα επιτροπήν έκ των κ κ
Λάξ Άκ,ριτίδη ώς προέδρου, Θε
οδωρου Θεοδονλίδη ώς γεν γραμ
ματέως Κυριακού Τοομαμίδη, τα-
μία καΐ Κυ·ριάκον Πολυχρονίδη
καί Κυρ'άκον Κεφαλιδη μελώ'-
Κατενθοι/σια.σμέ·νος τταραικολου
θοΰσα τήν κατανόησ1 ττού έπεκρά
τησε καί τό ζωηρόν ένδιαφέρο
παϋ έττεδείχθηκε άττό τήν νέα γε
νεά γ (ά τήν έξυπηρέτησι τού ΐε
ρού σ·/Όπού άνιστορήσεως "πε
Αύ6όρμητα ή βύμησί μου ττήοε
Λά ψηλαφάη ■'ήν έττί αίώνες ά
κτινοβολία τής Παλαιφατο«» Μο·
ντ,ς στά άκριτ'κά έκεΐν<ι μίρη τέΰ 'Ελληνισ,αοϋ καΐ νά έττ'σημά λη στόχους ττού άτρόμητα άν"'με τώπιςε καί κύμστα έττιδρομών καί όρμες καταιγίδων κατά τόν δαρύν χειμώνα ττεριόδων της τούρκικης τυ3αννίας σάν άσφα- λές λιμάνΐ ιτροστασίας, χλυδωνι ζομενΐι- Είς έπί,ιιετρον δέ "ά θαΐ/μάζη την εύλάβε'α καΐ εύσέ 6ειον τού Ελλην'σμού τοΰ Πόν τοι/, ττού με τά μεγάλης άξίας αφιερώματα, είς άκίνητα σέ δ! άςρορες ττόλεΐς κα'ι περιοχές, νέ έξασψαλίζη 'όση οικονομ ική σ- τοχή στήν Μονη, ό»στε νά συν- τηρή Λύκειον Μέσης "Εκτταιδευ σεως καί θίκοτροφεΐον γ'α άττό- ρσυς μαθητάς, μέ ττροοπτικήιν Ο" λοικληρώσεως, πού μετά δ ετή λε τουργίαν άνέκοψεν ό Πρώτος Παγ^.οσμιος Πόλεμος. μέ έπακό λοιιβςτ την έρ£ίπωσιν τής Μονής Γρήγορα όμως έττσνέφερα τίς σκέψεις μοι> η ίδέ,π.: «Άκατανόη
ται αί βουλαί τοΰ Υψίστου»
γιά νά στρέψη τούς στοχασμού·;
μο. στίς μετατττώσεΐς ττού εύδό-
κησεν ή Πάνσεπτθς νά έμττνεύση
την άνιστόρησι τής Μονής άττο
την άδελφοτη*α, κάτω άπό τή,
σκ'άν τού θερμουργοά μητροπολι
τη Σιδηροκάστροι» Κου Ιωάννου
άλλά καί νά ττροθΐνμσπο ήτα1 ή
νέα γενεά νά αναλάβη την σκυ-
τάλην ττού όσονούπω έγκαταλεί-
■πει ή «τταλα ά φρουιρά» Εύχο,-
οίστησα καί εΰχήθηκα καρττοφο
ρον σταδιοδρομίαν δια την ττρόο
δόν των έ,ργων μ αίκογενειακήν
ευηιιιερίαν δι" ένα έκαστον, άπό
την χάριν τής Παινάγνου
ΑΝΑΝ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
Είς την έ'ννοιαν τοΰ έκ τής ναυ
τ ι κης εργασίας έττελθόντος άτυ-
χήματος άφορά ή ύπ' άρ'θμόν
1177)72 απόφασις τού Α' Τμη
ματος τού Συμδονλίου τής 'Επι-
κρατείας· δ'ευκρινίζουσα σχετι¬
κάς διατάξε'ς τού Νόμου 3170)
55 «Περί τοΰ Νσντΐκοΰ Άττομα-
χικοΰ Ταμείου»
Είς την απόφασιν άναφέρεται
ότι κατά την έννοιαν των ανωτέ¬
ρω διατάξεως ώς άτύχημα έττερ-
χόμενον κατά την εκτέλεσιν ή έξ
άφορμής ττίς νίΐυτικής έογασίας,
παρέχον συνταξΌδοτικόν δικαίω
μα είς ήσφαλΌ-μένον ναυτικόν,
βεωρεϊται καί ή νόσος έφόσον
αύτη ττροεκλήβη τ|· τυχόν ύφιστα-
μένη, έττεδεινώθη έκ 6'αίθιι συμ-
βάντος, ή άκόιαη καί λόγω των
έξαιρετικών κ^ιί άσυνη8ων συ^η
κων εργασίας Ύ—ό την εννοιαν
αυτήν, προστίθεται, ώς άτύχη-
μα θεωρεΐταν καί ή νόσος πού
•προεκλήθη δχι έκ βαβμιαίας καί
φνσιολογικής έξασθενήσεως τού
όργανισμοΰ σι>νεπεία τού ε'ίδους
τής υπό τού ήσφαλ'σμένου άνα-
ληφθείσης εργασίας άλλά λόγω
τής έν δεδομένη περι—τώσει έκτε
λέσεως αυτής υπό έξαιρετικάς
καί άσυνήθεις συνθήκας, αΐτινες
υπήρξαν ή κυρία άφορμή εκδη¬
λώσεως ή άναπτύξεως τής νόσου.
Τούτο δέ έστω κ«ί αν αϋτη έμ-
φανίζετα1 ώς έτπδείνωσΐς ττρου-
—αρχούσης παθήσεως ή, αί συνέ
ττεια1 έττήλβον βραδύτερον διά
βαθμιαίας εξελίξεως Άρκεΐ νά
υφίσταται μεταξύ τών συνθηκών
ι
και τής νόσον «
σμος
Το'οούτας έξα'ρετικάς
συνΌ·τά καΐ ή παρεχομένη
την κακήν κατάστασιν τής .Γ1*1
άς τού μισθωτοΰ έργασία η ά „''
ρατεινομένη πέραν τού
ώραρίου έστω καί έάν
την παρέχεται ιδιαιτέρα ό
Έξ άλλο, είς Θέματα
τητος τών όργάνων τοΰ
τ'κώς πρός τήν κρίσ'ν
σεων ήσφίΐλισμένων άφοράΥ^
αριθμόν 1178)72 άττόψαβις Τοΰ
ίδιον δικαστηρίου διευκρ'νιίβ-
και αυτή σχετικάς δ'οτάξεις ^
αυτού ώς α ω νόμου
Είς την απόφασιν έκτίθεται {.
τ' είς τήν διάταξιν τούτην «κ,
πτει δτ ή πρωτοβάθμιος {,γ( "
νομική έπ'τροπή τού ΝΑΤ Κα, „„
τόπιν προοτφυγής ή δεύτερο^
ος είναι άρμόδιαι νά άιτβψοινΜν
τα· περί τής ©—ό Ίατρική,. ^
ψεως ίκανότητος τού ήσψαλ|ομ€
νού καί περί τής ύπάρξεως ^
σ'ώδους συνδέσμου μεταξΰ της
διαπιστωθείσης άνικανότητος „„.
των καί τού βεδα'ουμένου ί ,
Θανολογουμένου άτυχήματος τ
δέ διοικητικόν συμβούλιον κ»,
ΝΑΤ (καΐ κατά δεύτερον
ή άναθεωρητ'κή έπιτροτΓη)
είς την συγκεκρΐμένη
συνέ6η βία'ον συμβάν η ^ λ
προκαλεσσασα την νόσον
σία έξετελέσθη υπό όλως έξβ1ρ{
τικάς καί άσννήθε'ς συνθτ
σννδεομεΜη ή δχι πρός την
τικήν εργασίαν
ΔΗΜΙΟΥΡΠΑ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚίΙΝ ΚΕΝΤΡΟΝ
ΚΑΘ* ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΠ Ι ΚΡΑΤΕΙ ΑΝ
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ
ΚΑΙ Κ0ΝΣΤΑΜΤ(Ι«0Υη9ΑΙΝ
ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ— Οί προσκυ-
νηταί εφέτος ήσαν όλιγώτερο1 ά
πό οσους ανέμενον οί έδώ άρμο
δΐ€ΐ 'Επήγαν τγαντοΰ καί τούς
έξενάγησαν οί ξεναγοί τοΰ Πά.
τριαρχείου
Δι' αποφάσεως τού Μακορ'ω-
τάτου Πατριάρχου έτοποθετήθη-
σαν ώς Πατρΐαρχικοί 'Επίτρο1
Βηθλεέμ ό Άρχιεπίσκσπος Κυρ'
ακουττόελως κ.Κωνσταντίνος Μιχα
ηλίδης καΐ "Ακρας ό Άρχιεπί"
σκεττος Διοκαισαρείας κ Ίάκω
δος Καπεινεκάς
"Ηγούμευος Γεσθημσνής έτοπο
Βετήθη ό Άρχ'μανδρίτης κ "Αν-
θ'μος.
Τό περιοδ'κόν των 'Ελλήνων
προσκόπων) ύττό τήν διεύθυνσι'
τού δόκτσρσς κ Ιωάννου Ν
Τλήλ άναιιένεται νά εκδοθή ϋιτό
τού τυπογραφείου τοΰ ΠαΤριαρ-
χείου
Δΐί'ΐ/θυντής τοΰ περιοδικόν
«Νέ<ΐ Σ'ών» τοΰ Πατρ'αρχειου, δ'ωίίσθη ό Σχολάρχης Άρχιμαν- δρίτης θεολόγος Παν κ Κορνή- λιος Ροδουδάκης καί άρχισυντά- κτης ό Άρχ'μανδρίτης θεολόγος Τελετάρχης τών Πατριαρχείων κ· Είρηναΐος Ι. Σκοττελίτης ΚΩΝ)ιΠ0ΛΙΣ— Οί προσκυη ται ίπτεοέδησαν εφέτος τό Πά σχα είς αριθμόν πάσαν άλλην περίοδον Ήδη εχουν ττρογραμ- ματισθή έκδρομές έξ Αθηνών είς Κων)ττολΐν Συύρνην και τάς Πριγκηπονήσους καί ττροσκύνημα είς τόν "Αγ Όν Γεώργ Όν τοθ Γκρη·ιινοΰ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ "Β'ΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΑ Ιί ΣΤΕΛΙΟΣ ΣιΠΕΡΑΝΤΣΑΣ "Οττως κάβε χρόνο, Μτσι και έ- φετος, την Μεγάλη Παρασκίυή έ'γινε ή καθερομένη δέησις στή τελευταία κατοικία τού άλησμο νήτου ττοιητοΰ ΣτέλΌυ Σπεράν τσα Ή -ΐστή σνζυγός τού κ Δίκη ήταν δ—ως πάντα κοντά τοι Ο άντΐ-ρόεδρος τής -νω. σεκς 'Ελλήνων Λογοτεχνών κ Νϊκος Στασινόπουλες άντιπρο- σώπευσε την "Ενωσιν Ελλήνων Λογοτεχνών Ό τέως πρόεδρος τής "Ενώσεως κ Άττόλλων Λεον- ταρίτης έδεήβη υπέρ αναπαύσε¬ ως τής ψυχής τού άξέχαστου -οί η^οΰ τής Σμύρνης Πολλά μέλη τής Ενώσεως παρει ρεθησαν κα- θώς -/αί ■' καλλ'τέχνις άπαγγελι άς κ. Σοφία Πήλικα - ΒουγΌυ- κλάκη. ΝΊΝΑ ΠΑΝΝΑΙΔΟΥ Εϊναι ό τίτλος τού περιοδικόν τής «Βι6λ'σγραφικής 'Ετα'ρείας τής Ελλάδος». Κι/κλοφάρησε τό 1ο^ τεύχθς τού 1ου έ'τους τόν ·πα ρελβόντα ΊανουάρΌν Με την εκ δοσιν αυτήν· ή «Βιβλιογραφική Εταιρεία τής Ελλάδος» προ- γματοττοιεϊ ήδη εναν άπό τούς βασικούς σκοττούς της Ή 'Ετα'ρεία ίδρύθηκε την 23 ην Φεδρουαρίου 1967 'Επιστη μονικόν Σωματείον κατά την Συσ στηματΐκή πράξη «αέ σκοτίόν την συστηματικήν ττροίΐγωγήν τών 6 δλιογραφικών έρευνών καί μελε- τών έν Έλλάδ1» Τό πρώτον Δι- οι/.ητικόν Συμβούλιον άττετελέ σθη έκ τών κ κ Ν. Γ Μαΐίρή, π>όεδρον, Δτ,ιι Γκίνη, άντι—ρό-
εδρον· Ι Α ©ωμοπούλθυ γεν
γρ2μμα1έως, Ά^δο Άλ Παπσν
δρέου ταμία καί Γ Γ'ακουμέλ-
λου, Γ Κουρνούτου, Ν Μηλιώ
ρην( συμβούλων
Μέ τήν ευκαιρίαν τής έκδόσε
ως τού ττρώτου τεΰχους τού πβρ'
οδικού τής 'Εταιρειας δέν είναι
α^κοττον νά ύτΓομΛ·ησ3ή πόσον με
γάλη σημασία εχε1 γ^ καθε εϊ-
δος έτπστημσνικ,ή κ<χΊ ονστημα- τική έ'ΐεΐΛα καί μελέτη οίουδήπο. Γε €έματος ·'] Β'βλιογραφία. Κ<ιί γιά νά θίξωμε ένα θέιιο:, περ'σ· σότερο οίκεΐο σέ μάς —στοΰς άναγνώστες γενικότερον τής ε¬ φημερίδος αυτής— καί άλλοτε εχει τονιστή καί σέ δ'άφορες πε ρ'ττΤώσεις, πόσο ή ελλειψη μ.άς άκόμη καί άτελοθς διδλ'ογραφι- άς, άνοοφερομένης στόν "Ελληνι¬ σμόν τής Άν«τολή·ς, τής Μικράς Άσίας τού Πόντον τής ©3ά- κ ς· δισκολεύεΐ τό έογο τώ/ με- λετητών καί έρευ'ητώ/ στά άντ|- στο χά θέματα Στά «Βιβλιογραφικά» τό νέο αύτό περιοδικό, έκτός άπό τήν άλλη σοβαρή και ένδ'αφέρουσα ϋλη, δημοσ'εύεται ιαιί Β'βλιογρα φία 'Ελληνικών Ββλιογραφώ·1 (1967—1971) καί μεταξύ αυ¬ τών άναφέρεται Νικου Ε Μηλιώρη: «Μικοασ'α ΐ|Λή Β'βλιογροφία» Μ Χ 13 (1967) Στέγης Ενώσεως Σμυρναίων. «Κατάλογθς "Εκθέσεως Μ'κρασι ατικού Β'βλίοι» (1967) Φιλ Φάλμπου: «Συμβολή στί, Σμκρναΐκή Βιβλ ογρα<ρία» Μ Χ (1967). Νίκου Ε Μηλιώρη: «Μικρασι- ατΐκή Βιβλιογραφία» Μ. Χ 14 (1970) Φ'λ Φάλμπου: «Β>βλιογραφία
Φραγκοχιώτ'κης Βιβλιογραφ'ιας»
(1970)
Ν. Ε Μ
Η ΠΡΟΟΕΣΜΙΑ ΔΗΛΩΣΕΩΣ
ΑΠΟΘΕΜΑΤΩΝ ΕΙ ΔΩΝ
Υ1ΠΑΧΘΕΝΤΩΝ ΕΙΣ ΦΚΕ
"Εκοινοποιήθη ττρός τάς οικο¬
νομικάς έφορίας ή ύπ αριθμόν
1426)1079)72 ό—άφασις τού υ¬
πουργόν Ο(κονομ'κών δ'ά τής ό·
ποίας ώς γνωστόν, παρετάθη μέ
ΧΡι τής 15ης Απριλίου 1972 ή
ττροθεσμία δηλώσεως των κατά
την Ιην Ιανουάριον 1972 κατε¬
χομένων άποθεμάτων προΐόντων
° ' ' είς τάν ειδικόν φόρον
ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΝ πτηνοτρο
φ'κών κέντρων καί βελτίωσιν των
υφισταμένων το'ούτων διά την
■παραγωγήν κυιρίως κρέαος ττουλε
ρικών είς τά ττλαίσία τής καταβαλ
λομένης ττροστταθείας ττρός έπη
ρεασμόν τής καταναλώσεως πρός
άλλα ειδή κρεάτω'ν ττλήν τού 6ο
είου, ττροβλέττει άττόφησ'ς τής
ΊΕ-πιτροττης Οικονομ ι κων Ύτταθέ
σεων, ληφθεΐσα προσφάτως Δ'ά
τής έν λόγω άττοφάσεως θά χορη
γηθοΰν είς συνεταιρ'σμένους ά
γρότας καί συνεταιριστικάς ύφιγα
νώσεις' ηύξημένα' οικονομικαί ένι
σχύσεΐς -πρός άνέγερσ'ν καί έξο
πλ'σμόν όρινιθώνων, έκκολατττηρί-
ων τταροοσκ^υαστηρίων ζωοτρο
φών πτηνοσψαγείων ιιετά ψυκτι
κών έγκαταστάσεων καί ττρομή
θείαν μεταφορικών μέσων Άττο;
ραίτητος ττρου—όθεσΐς δ'ά την
εφαρμογήν τού ώς άνιω μετρου, εί
ναι ή υτταιρξι·ς εγκεκριμένην τεχ'ΐ
νοο'κονομικής μελέτης, δια μιθ.-
ώρισμένην ττε,ρ'θχήν
Ή έν λόγω μελέτη τιρεπει νά
περιλααβάνη έκκολατττήριον μ«
έκκολατττ'κιάς μηχανάς χωοητικό-
τητος τουλάχιστον 90000 αΰγώΛ
καΐ τττηνοσφαγεΐον δυναμικότητοο
σφαγής ούλάχΌ-τον 600 όρνιθί
»ν άνά ώραν Ή τεχνικοοικονομι
κή μελέτη είς την ττερί—τωσιν ί"
δρύσεως νέου κέ^ροκ τταραγωγής
δέον νά ττεριλαμ6ό>η. -τλήν των
ανωτέρω κα· τδρυσιν υπό μελών
τής συνεταιιρΌτΐκιής οργανώσεως
τουλάχιστον τριάκοντα —'ηνοτρι
φείων έκροφήις όρνιθίων κρεατ
παραγωγής· δυναμικότητος
στου τούλάχιστσ1 4 000 οριθί«ι
άνά έκτροφήν (ή'τθ έττφαν£ΐας8(
ττεδου 400 τ μ ) καί τοΰλόχ
ττέντε πτηνοΤροφείων έκτροφηι
ώοτόκων όρνιθίων παρογηγής
ών 8ι' έκκολάψεις δνναμικότη-
εκάστου τουλάχιστον 2 000
τόκ«ν (τ|τοι έπιφοΛ'ειας δαιτέδι
500 τ μ ) Τό ϋψος τής ιταρΕ;
μένης ένισχύσεως καθωρίσθη
χρ' 40% των δοτττανών άνιγέρο
ως κτΐριακών έγ'καταστάσεων κ
προμηθείας σκευών καί μηχαν'κβ,
εξοπλΐσμοΰ αυτών
ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ
Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ
ΝΑΥΠΗΓΕΙΟΥ ΕΙΣ ΙΤΕΑΝ
Εδημοσιεύθη ί| σνμβασ'ς μ'
ξύ έλληνικοΰ Δημοσίου κοί
έτα'ρε,ήας «Ήνωμενα Νανπτηγιι!
Πτράματος —Ίτέας Α Ε » (ΦΕΪ
39 Α) δυνάμει τής οποίας
λόγω έταιρεία άναλαμβάνει
υποχρέωσιν ιδρύσεως καί λειτου,
γίας είς Ίτέαν Νομόν φβ'ώτιδο
καί παρά την θέσ'-ν Γαλλικοΐ Μύ
λοι συγχρόνου νοντΓηγτίου σ δ
ρών σκαφών Ή μονάς θά διοβι
τη τρείς ναιτπηγικάς κλίνας Σ
νολικό^ ίίψος έπενδύσεως
χθείσης είς ^όνΝ 4171· 304
κατ δραχ
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΝΔΑΛΗΣ
Είς την σχετικήν έγκύκλ'ον τού
ΰποιτργείον θΐκιονομικών τονίζε-
Ται ότι ή εκπτωσ'ς, σνμψηφ'σμος
ή έπιστροφή τοΰ έν λόγω είδικού
φίιρου επί τώ ώς αν« άποβεμά-
των Θά γίνη έττί τή βάσει τώ'
διά τής κοινοπο'ουμένης άποφάσε
ως όριζοαένων δ'καΌλογητικών,
άδιαφόρως τής τη,ρήσ«ος ή μή 61
6λίων υπό τών ενδιαφερομένων
έπιχειρήσεων, κατά τάς δ'ατά-
ξεις τού Κώδικος Φορολογ'κών
Στο'χείων
ΤΑ 'ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚηΝ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Τά έκ τής δ εθνούς ύφέσεως ττρο
βλήματα ποϋ άπασχολοϋν τούς
φορεϊς τής μεταλλευτ'κής δρασ'η
ριότητος άνιέ·πτι>ξεν είς τόν ΰφυ
ττουργόν Κυβερνητικής Πολιτ'κής
κ Μτταλόττουλον ή διοίκησις το·Ζ
Συνδεσαου Μεταλλευτικών 'Εττιχει
ρήσεων Είδ'κώτερον ετέθη έκ νέου
τό ά-τό ιΐΓΐκροΰ έκκρεμες αΊ'τημα
τού κλά&ου πε·ρί αναθεωρήσεως
τής ϋ-' αριθ .1574)70 άποφάσε
ως τής Νομ'σματικής 'ΕπιΤροπής
ώστε νά περιληφθοΰν είς τάς διο
τάξε'ς της καί αί έξαγωγαί με.
ταλλευμάτων Είς παρατήρησιν
τοΰ κ Μπαλοπούλου ότι ή ένίσχυ
σ'ς τών έξαγωγών μεταλλευμάτωιν
ϊσως αποβή είς βάρος τής ά^α
πτύξεως τής μίταλλουργικής δρα
στηριότητος τής χ£.ιρας μας οί
έκπρόσωποι τοθ Συνδέσιμου άπή^
τησαν δτ' τοιούτον ττρόβλημα δέ^ι
υφίσταται λόγω ΰπερεπαρκείας
ττρώτ«ν ύλ«ν
Στΐς 18 τοΰ 'Απρίλη έ'κλεισεν
ΧΡονος άπό τότε πού μάς
έψυγε ό Ρουμελ'ώτης ποιητής
Κώστας Μανδάλης "Επί τή, εύ-
καιρία αυτή Θά κυκλοφορήση μία
εκδεση ολου τού έργον τοΰ πο'η
τη μέ τόν τίτλο «Ποιήματα».
©α επακολουθήση καΐ φιλολογι-
κο μνημόσυνο στή Στέγη Γραμμά
των και Τεχνών
Δημσσιεύομε δύο ποιήματα τού
πο'ητή.
ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ
Βρυσούλα τού παληού κα'ροΰ
πού χρόνια είχες στερέψει
Πρώτες μου δακχιοσταλαξ'ές·
ξεηύλλισμα άνθών
Π'ό χέρι τάχα Θελησε
ξανια νά σάς σκαλέψη
Παληά βΐ'βλια λείψανα
μέσ' άπ' τό παρελθόν;
Καί ποίος νά τι" έ'ρριξί ξανά
στίς ττρώτες μου τίς στράτες
ν' άνάμεσά σας δμορφες
παληές μου γε'τον'ές;
Μοΰ στήσατε ξανβοΰλες μου
κι' ώραίες μαυρομάτες
β^όχια γλυκε'άς άνάμνησης
καί πόθου πετον|ί,ς
«αί νά,μαι πάλ' ττροσπερνώ
σ'ΐς, γνώριμα τοπεΐα
δράχια, λαγγάδια, Θάλασσες,
κ ι άπόκρυψες σπηλΐς
μέσ1 στό βωμό σου μ' έμπασες
παληά φωτογ-ραφία
τκ,^ περασμένων μο^ θίά
κα, στίς άντ'λαλιές
ή μεγάλη μας βύλί|
χορταρΐασμένη ττάντα
1 '°ν«τος δένδρα ό κήπος μας
καί δμορψες βραγιές
Μέ λερωμένες -π'ό κοντά
άπο τα μοΰρα τίς ττοδιές
Η Φούλα ή Ολγα, ή φανή,
ή Πόπη καί ή Γιολάντα
Ώρες κουβέντιαζαν σκυφτές
πεσμένες στά πεζούλια
γρηοΰλες και γε'τόνισσίς
στά βράδυα τού καλοκαιρΌΰ
· είχε φυτέψεΙ άντίπερα
γιά χόορ1 τού παλληχαριοίί
ή οιιοοφη γειτόνισσα
τριαντάφυλλα καί γιούλΌ
Τό Πάσχα τά Χρι<ηο0γιννα μέ χαρ ι οί χωριανές στής Έκκλησις τ' αΰλόγυρο στά γιορτ'νά ντνμένες χορεύανε Κα1 φεύγανε μέ τίς καρδιές καμένις τα παλληκάρισ ξώλαμττρα γιά χώρες μακρυνές. Ο ΣΕΒΝΤΑΣ Πώς μοΰ φλογίζί1 ενας τούτη τή δόλια μόν Ποΰ μέσ' στά στήθη μ«« χτυπάε' κι' απαλοδέον£ΐ "Ενας σεβντάς πού τα στό νοΰ μόν πάλ' άραδσριο τ ά ξαναφέρνει Στή ράχη κείνη τ' Άη · Λ'ά νοιάθω νά κάθωμα' καί «β Τά μέρη γύρω άγκσλισιπο ^ά τ άγναντεύω, καΐ κάποιες ιτουζησα χσΡ'ς πάνω ο^ήν "Αγια Κυριακη τώοα νά κλοίγ» Πάλ' την πρώτη μου ζ»Ί δεύτερη τώρα τήν γεμάτη έλπίδες τής νάναι ή γδύμ'α κι' δλη τή νύχτα τραγουδιστής νά τρ'γΐΗ>ν»
στά καλντερίμ'β
Μπροστά στήν —,ρτα^ΐΚ
πρώτη μου άγόητη κσι ν»
ό κρύφ'Ος ττόθος
νά μ έ φέρνη
Υ'ά νά μ« δ
κι' αυτή μ
στό
Πώς μού φλογίζε' ί*
τούτη τή δόλια μου
πού μέσ' στά στήθπ
V
χτνπάε1 κι' (■^"λοδίρνί1,
?νας σεβντάς
στό νού μου
Τά
ν«
ΚΩΣΤΑΣ
ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟϊ
"ΕΛΛΗΝΙΚΟ! ΔΡΟΜΟΙ,,
Κρ'τικό σημείωμα τού κ- ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΜΩΡΗ
Ή Εκδοοη έ«ός β>«λίου άπό
τόν Παΰλον Φλώρο, είνα1 Ενα γ*-
γονός άξιοσηιμείωτο ασφαλώς
γιά τή σύγχρονη έλλην'-κή γραμ
ματολογία Πρόκειται γιά νέα δή
μιουργία ενός δοκιμασμέ-ου καί
άναγνωρισμένου ττεζογράφου, μέ
μ'άν παραγωγή ήδη πλούσιαν άο
κετά καί διόλου άξΌλσγικά εύ·
καταφρόνητη Τώρα αύτά τά δύο
τελευταία χρόνια μάς εδωσεν δύο
βιδλία τΟυ, πού στηιρίζουν κι'
αύτά τή μέχρι σημερα έκτίμηση
στήν ποιότητα τού εργου τού κα>
συντελούν στήν έπιμήκννση τής
άναγνωρίσεως τού· ώς ενός λογο-
τέιχνη ινβοέλληνα. σημαντ'κοΰ, ά-
ξΌπρόσεκτου
Στό τέλος τοϋ 1970 κυκλοφο¬
ρήσαν οί « Ελληΐνικοί Δρόμο'»
(Ταξίδια Σχ. 8ον, σελ 288 στή
σειρά «Τό 'Ελληνικό Βιβλίο»)
καί κατά τό 1971 «Τό Ματαίω
μένο Συνοικέσιο» (Ίων'κά Δ'η-
γήματα Σχ 8σν, σελ 176· στή
σε'ρά έπίσης « Ελλη*Ίκό Β|·
βλίο»)
Τό δεύτερο τούτο βιβλίο εχε1
καί μίαν ίδιαίτερη σημονία γ'ά
μάς τούς μικ>ρασιάτες ώς έκ τού
περιεχόμενον τού, καί μάλιστα ε¬
φέτος μέ την αφορμήν τής συμ
πληρώσεως μιάς πεντηκονταετί-
ας άπό τόν τραγικον όλεθρον
τοΰ Μικρασιατΐκοΰ 'ΕλληνισμοΟ
Σωστό νόμισμα γιά τόν λόγον
ακριβώς αύτόν, νά τού άφιερώ
σουμε ένα ξεχωριστό σημείωμα
"Ας προσέξουμε συνεπώς επί
τού παρόντος τό πρώτο άπο τα
δύο αύτά νέα βιδλία Γού Παύλου
Φλώρου, ττού προανέφερα
Οί «Ελλην'κοΐ Δρόμοι» τού
λογοτέχνη αυτού· είναι ενα 6ι
βλίο, πού είχεν καί μίαν καλήν
τύχη σέ δύο περιπτώσεις: Δια
βάστηκιε άττό τήν καλλ'τέχνιδα
Βίλμα Κύρου στήν έκ-πομπή «Λο
γοτεχνικές σελίδες» τού Ραδιο-
φωνικοϋ Σταθμοΰ 'Ενόπλων Δυ¬
νάμεως κατά τόν ττερασμένο χρό
νο καί πήιρε τό Κρατικό Βρα-
βεΐο γ'ά τό καλλίτερο ταξιδιω-
τικό βιβλίο τοΰ 1970 "Ηταν
τούτο, σημειώνουμε με ίκανθπθίη
ση· σάν φίλο' καί συμπατριώτες
του, μιά δίκα'η έπιδράβευση γιά
Ενα λογοτέχνη, ττού εχει μάλ'
στα συστηματικά και μέ έπιτυ-
χία άσχοληθή μέχρι σήμερα μέ
τήν ταξιδιωΤ|κή φιλολογία "Ε·
χε' έκδόσει δύο αλλα προηγουμέ¬
νως ταξιδιωτικά βιδλία, άφιερω
μένα σέ έ^τυπώσεις καΐ πα,ρατη
ρήσεις του άπό εύρωτταΐκους χώ
ρους. «Σταυροδρόμ'α τής Εύρώ¬
πη ς» (1964), «Εύρωπα,κή Συιι-
φωνία» 1968)
Τό καινούριο τούτο ταξ'διωτι-
κό β ι βλίο τού· δπως καί άπό
τόν τίτλον τού καταλαβαίνουμε,
στρεφεται πρός τίς δικές μας τίς
έλληνικές ττεριοχές Είνα1 κάτι
καί τούτο, πού άρκετά πρέπε
ν« τ-ό λογαρ'άσουμε καί άπό
τής απόψεως τής στροφής τού
σνγγραφέα τού άπό τήν Εύρώπη
πρός την 'Ελλάδα καΐ άπό τής
απόψεως γε!νικότερα καΐ δαθύ
"'ερα τής έπι6αλλομέινης σκοπιμό
τητας· τής άνάγκης καΐ σόΐν χρέ-
ος, πρίν άπό κάβε αλλο εμείς
οί σημ£.ρινο1 "Ελληνες, νά γνω-
ρίσουμε, νά χαρονμε καί νά με-
λετήσουμε τόν τόπον μας
ΟΙ έλληνικοί λοιπόν τόποι,
τούς όποίους έπεσκεφτηκε κα'
μελετά μέ τό βιβλίο τού ό Πα£·
λθς Φλώρος, είναι οί άκόλουθοι ι
«Άττΐκές Άλπεις», «Σκίαθος
Στ1 άχνάρια τού ΠατΓαδιαμάντη»
«Ίθάκη», ό είδυλλΐακός μικρόκο
σμος», «Μετέωρα, ό Ξανθός Χρι
στός», «Κερκύρα - πνρήνας πνευ
ματικοϋ πολιτισιμού ' ό κόσμος
τοοϋ ΜοΛίλη». «Δήλος - νησΐ ©ε
ού καί σκλαιβοπάζαρο», «Σάμος
ή ήγεμονική», «Ίθάκη, τ0 άνε.
ξάντληΐτο "ησί» «"Ιος - Νιθ(;),
τό διακριτ'κό νησί», «Θήρα ·
Σαντορίνη, τό νησΐ φαινόμενο»,
«Ίθάκη - Δείλι στήν Άνωγή»
Ίθάκη Παραχωριό - Βαθύ ('ίστο.
ρ'κά) "Αγιος Ανδρέας, «Νάξος
ή Πλατύστερνη», «Σ—ετσες, τό
νησί τής Μπουμπούλα νας καί Γού
Κων σ'ταντίνου Άλταμούρα»,
«Στό νησί των Ίωανν'τών (Ρό
δος)» «Σκύρος, τό εΰλαβικό νη
σί» «"Ηττειρος, ή Δωρική- ΝαΟ
πακτος - Γιάννινα - Νικόπολη
Πρέβεζα - "Αρτα - Μεσολόγγι»
«Μάνη, ή πατρίδα τής πέτρας»,
«Μυστράς, ή Νεκρόπολη τής Με
σαιων'κής Ρωμ'οσΰνης», «Κεφσ>
ληνία (ή άρχαία Ταφία - Τά-
φος)», «Ζάχυνθος, τό πολυτρα-
γουδη,ιιένο Τζάντε», «Γύθειο -
Στήν άκρη τής Λακωνίας» «Σά-
ιι Ος (σνμπλήρωμα)»
Οί προσδιοριστικοί παραπάνω
χαρακτηρισμοί κάθε τόπου· άνή
κονν φυσικά στόν ϊδιο "ό συγγρσ
φέα πολύ έπ'τνχημένο' πραγμα-
τικά σάν τό συμ—υκν»μ£νο κατα.
στάλαγμα των άμεσων έντυπώ'
σεων τΟυ καί τών σνμπερασμά-
τ ι κων του άττόψεων
Εϊπαιμε πιό πάν« πώς χρέος
εχομεν εμείς οί σημερινοί "Ελλη
νες να γνωρίσουμε, νά χαροΰμε
καί νά μελετησουμε τόν τόπον
μας Ό συγγραφέας των «'Ελ
ληνικών Δρόμω·ν» μέ τούτο τό
βιβλίο τού, φαίνεται νά άνταπο-
κρίνεται μέ άρκετήν πληρότητα
στήν εξυπηρετήση τού σκοπού
αυτού ' Εκτός άττό τήν περ'γρα.
φή, πού μέ ένάργεΌ. καί συχνά
μέ συναρπαστικό λυρΌ-μό (Βλ
π χ περιγραφή Παλαιοκαστρί
τσας στήν Κερκύρα καί Λίνδου
στή Ρόδο) μάς 8ίνει τήν άτμό
σφαιρα τοΰ τοπίου, τό βιβλίο
είναι χρήσιμο γ'ά πολλούς άκό
μη καί γ'ά τίς ΐστορΐκές ά"ας;ο·
ρές τού καβώς καί γιά δΐάφο.
Ρες. θά λέγαμε πρακτικές πληρο
φορίες. ττού μττο,ροΰν νά χρησι
σέ μίαιν άνάγκην 'ένο
ταξιδιώτην
ΛΑΟΓΡΑφΙΚΑ ΧΜΎΡΝΓΗΓ
ΟΙ ΝΤΑΗΑΕΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό τοϋ συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΟΙ ΜΠΙΤΣΑΞΗΔΕΣ - Ο ΟΣΜΑ Ν ΣΑ'ΝΤΙΚ - ΚΑΙ Ο ΜΕΡΛΑΣ
λΝ ΚΑΣΤΡΑ Α1ΧΑΑΑΑαΤΙΖα»ΤΑΙ Οί ΙΪΕΕΣ ΟΚΙ ΠΟΙΕ θίΠ.3;.ΙΤΑ! ΕΡΓαΤϊΚΟΝ ' /ΤίΧΗ':/,,
ΗΤΥΧΟΝΑΣΘίΝΕΑΕΚΝΑΥΠΚ.ΕΓΑΙΐϋί
Εΰστοχες ένέργειες γιά άνιστόρηση τής έν Πόντω Μονή;
«Π'χναγία Γουμερά»
'Εχτος άτρό τόν λυρισμόν έττι
σημ<χίνθμεν καί ενα στοχαστικό βόοθος κατά τήν δΌ-τύιτωση τώ' Ίστορικών άναφορών τού, μέ ττρο-( εκτάσεις ττλέον όπτώτερες "Ίαΐ Υε ] νικότερες, άκόμη καί μεταφυσι- ^ κές. Ιδού Μνα άττόο—ασμα (σε 6Τ): , Ι « Η ίστορία είναι ή σαβουαα πού σέρνομε δεμένη στά ττόδκι μας, κι' αύτά δεαένα σ" αύτη, ή ττέδη ττού μάς χωρίζει άττό τό ά ττρου-όβετο άττό την ελευθερία άττό τόν αγροοφον ττίνακα —άττό την άδιαφορία τής φύσης· "Ομως δέν γ·νΐται άλλο'ώς "Ο τι μιά φοϊά έ'γινε, είναι άκόμα μέσ<ι μας κι' εμείς μέσα σ' έκεΐνο Άλληλένδετα κσί τα δύο καί ά' χώριστα: ή ϋτταιρξή μας καί δ,τ' ττροι—ηιρξε —ροηγήβηκε Δουλέμ ττοροι εϊμ«στε μαζί καί δοΰλοΐ, άνάλογα μέ την ώρα και τήν ττε ρι'σταση Δουλέμττοροι, συχνά και τού ίδιον τού έαυτοΰ μας "Ο τι εϊνα1 δεμένο μέ τή φύση μας δέ^ χά-εται· μόνο ττοΰ παίρνει αλλη μορφή: ά—ό τό ττετσί μας δέν ξεφ.ενγουμε» Αύτές οί ίστορικές άναδρομές συχνές κ^λας στά ταξιδιιοτικά τού συγγραφέα μας αυτού· έν&ει κτικές καί τής ότττικής, γοινίας άττ' δττου ατενίζε1 τα τταλαιότερα μέ τα οτημερινά καί σημασιολο- γοΰν άνάλογα τή σύγχρονη έττο- χή, δϊνουν την άφσί,μή γιά δι- δακτικές ΐπτοδείξες Τό έ'χιο Υρά- ψει νομίζω καί άλλοτε: ό Παΰ- λος Φλώρος στά ταξιδ'ωτικά τού κάνε1 άνα&ρομές και συγκρίσεις, ττροκειμέ·Όυ νά εκφράση ττολλές ψορές τόν πόνον τού, γιά την κάττοια κατάντΐα σημερα τών ό- μοεθνών τού· τή λαχτάρα τού νά διορθωθούν δσα δέν τοΰ φαίνον- ται σωστά. Τόν βασανιζει όπως καταλαοαίν», αυτή ή άνάγκη νά πή κι' αύτός τό λόγο τού ττολλές φορές μέ κάτηοιαν όξύτηταΐ γΐα ν άνέβη πολ'τιστικά ό λαός μας ι "Εχε1 κι' εν αλλο μεράκι ό Παΰλος Φλώρος μεράκι μέ τή γλώσσα μας, τή σύγχρονηι τη νεοελλτινική μττορεΐ νά τόν ξυνί¬ ση ττάλ'ν τόν καλό μοί;, τταλιό σι,μμαθητή, ή λέξη αυτή γιά την ξενικη της τγ ροέλευση μά έγώ τή &ρίσκ» πολυ έκψραστική· γιά την ττερίσταση καί οτό κάτω . κάτω εχει ττολιταγραφηθή άττο κα'ρό στά έλληνικά "Εχει λοιττον μεράκ^ ή ττάβος γιά τή γλώισσα, άς τό ττούμε ε- τσι· τκχρ' δλο ττού ττιστευ« ττώς ύττάρχει μιά ζωηρή έννοιολογική δ'αφορά· εστ» καΐ σάν άττόχρω- ση μεταξΰ τών δύο τούτων λέ- ξεων ΚαΊ τό ττάβως του αύτό, ττού τό αίσθάνετα1 καί σάν άττο- στολή, τό δείχνει σέ κόΛε ττερί σταση στά κείμενά του, καβώς ναί στό βιβλίο αύτό, καί μέ σει- ρά άρβρων κσί σημει«μάτ«ν σέ έφημερίδες καΐ περιοδικά 'Εδώ στό 61 βλίο· ττού μάς αττασχολεϊ^ κυρίως, χαιρόμαστε καιΐ τίς γλ«*σ σοττλαστικές έττ'τυχίες τού· σέ ττολλά σύνβετά ^ον· μάλ'στα γιά τα όΐΓοΙα ίχω τήυ έ^τύπχίση, πώς δικαιολογημένα μιτορεΐ νά δ'εκδι κήση τήν άττοκλειστική εύρετι- κότητ<χ Σημεώνω στήν τύχη με- ρικά: «©αλασσονησια», «ττορτο- καλοπερίβολα», «τΓεπονοττερί6ο- λα», «ΤΓί,τροβάλασσα», «τοιχογυ- ρισ'ά», «ήλιόδροχο».· «τσιμεντο- σκέτταστείς» «θαιμτίογυαλίζει» «μαρμαρόλαμττρη» «ροδσσημίζον- τας» καΐ ττολλά &λλα άνάλογα ττού δίνοιι·ν κι' αύτά 2να ξεχωρι- στό, άδρό, χρώμα, στό ΰφος τοΰ ββλίου ΝΙΚΟΣ Ε ΜΗΛΙΩΡΗΣ ΟΙ ΜΠΙΤΣΑΞΗΔΕΣ Τοΰ Άνανία Νικολαίδη Συν) χου (Γρ) τέως) Δήιμου Πτολεμαΐδος —266— 1__Ο ΝΙΚΟΛΑΣ Ο ΜΠΙΤΣΑ ΞΗΧ, Ο ΠΑΤΕΡΑΣ Ι Συνέχεια έκ τού προηγούμενον) ΠΩΣ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙ,ΝΟΣ ΨΑ- ΧΟΣ ΕΨΑΛΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝ'ΕΣΤΗ ΣΤΗΝ «ΑΓΙΑ ΣΟ ΦΊΑ» ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝ) ΛΕΩΣ (Συνέχεκι έκ τής 1ης σελίδος) κάτι Χρόνια τώρα Περίμεναν, περίμεναν Νά τώρα παρακολουβεϊ νοβρά ό Ψάχος τήν άκ-ολουθία τής θε! βς λειτουργιας. Τα τρτερά τής Ίκχντο-ο-ίας τοιι φτβοούγιζαν καί έ'μτταιναν στούς χρόνοι/ς τ«ν Βιτ ζοτίνων Κ' εβλεττε δεξ'ά, τό' θρόνο τοΰ Αϋτοκράτορα ζερβά τόν θράνο τού Πατριάρχη Κ' έ'- βλεττε ττλήθος άπό τγοττγάδες κρί διάκους Κι' σχ.ουεή · "Ακουε τίς βνζαντ. νές υελωδίες ττοΰ εψελνε ό χ όρος των «ογδοήκοντα» ψαλτών τής Άγιάς Σοφίας, —ού, όπως μάς λέγει ό θρΰλος, «Άγγελοι κατέ 6α νον αττό τόν βόλον τοΰ Ιεροΰ Ναού καί συνγψαλλον μετ1 αύ τών» ' Υστερα άττό τή μυσταγιογίκ αύτη, οί δυο ανδρες κατεβαινα1 τα μεγάλα ττέτρΐνα σκαλοττάτια τού γκνα'κωνιτη. Ο εν«ς ό Τοΰρκος, άπό την ίπίοκεψη αυτή ήταν κατενθουσι ασμένΟς, ένώ ό αλλος εΤχε άκό μα δρεγμένα τα μάτια τού άττο τη μεγαλη συγκίνηση ττού »ννοι« σε Δημ Κουτσογια«νόπουλος ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟίΙΑΙΔΑΣ Καβηγητής Φιλι,λογίας μέ ευβό- κμκχν προθπηρεσίαν είς Ίδιωτικά καΐ Δημοσία Γυμνασια άσκήσας επί μακράν σειράν έτών καΐ καθή- κοντα Διευθυντού είς "Ιβρυμα παι- δικής προστασίας, άναλαμδάνει τττν κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχαίων καΐ Νέοτν Ελληνικήν είς μαθητάς μέχρι καΐ τής Δης Τάξεως. Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν¬ τήν 1% εφημερίδος κ . Σ. Σινανί- δην καΐ είς τό τηλέφωνον 766-606. "Ο Νικολας ήγεννήθηκε στά Χανιά τσή Κρή'ης, στο 1844 Άμούστακο όκόμης παλληκαρά- κ', ήτράθηξε μέ τα ποδάρια άπτ- Χαν'ά γιά τό Ρέθυμνος νά πό· 'νά δή τσοί συγγενείς του Κα θώς· λο'πόν ήπερνοΰσε πλά1 σ' ενο/ι'ε γκρε[ΐνό· ά)νταμώνει δυό Λαγλαράδες Τουρκοκιρητικοι, πο·. τού ρίχΜθυ'νται καταπάνω γιά ν" τονέ γκρεμνήσουνε στη χαρά δρα Αύτάς όμως άντ'στέκεται, παλεύει μέ Τσοί δυό, κι' άπά'ω στό παλετΌ, προκαίρνει καί βγάζ' άπτό ζωνάρι τσή δρά<ας τού τό μπΐτσάκι τού καί το μπή γει μιά στοΰ ένούς τήν κοιγιά καί μ'ά στοΰ άλλουνοΰ Ι Ξεκοιγιασμένοι κ' οί δυόι ούρ·. γιάζουνε άπτσοί πόνο' καΐ σω | ριάζουνταΐ χάμω Καί· τοτες, τσοί σέρνει πρός τό γ φε,ιΐι/'ά Ι μ' άφήνει τά κορμιά τως νά κα ' τρακυλησουνε μέσ' στή χαράδρα Στενοχωοέθηκε γι' αύτό που 'κα- νε καί τ&ΐς φωνάιζει: «Σάς λυ", πάμε, μά έσεϊς φταϊτε "Ηπρ;πε νά σώσω τό πετσί μου» Παίρ·! νει βιαστ'κός τό δρόμο, καί σάν ήφταξε στό Ρέθυμνος ίστορίζε' ■ στσοί συγγενεϊς τού με λαχτάρα τό φσν'κό, δείχνοντας τό α'ιματω μένο μπιτσάκι Κ' έκεΐνο ι τού 'κολλήσανε πειραχτικά τό παρα τσούκλι «Μπ'τσαξάκη» (μπ'τσάκ '. τουρκ = μαχαίρα μπιτσάκ · τσή = μαχαίρας) Τώρα ή Κρήτη δέν τονε χωροϋ σε π'ά "Ηπρεπε νά ρίξη οπίσω τού πέτρα καί νά ξενητευ'ή Κ' έ'τσ1· σέ λίγες μέρες, μπαρκαΐρ- νει άτττό Ρέθυμνος σ' ένα καί<ι φορτωμένο μέ λεμονοπορτόκαλα, πού τά 'πάαΐ'νιε γιά τή Σμύρνη Σ^ή φτωχομάννα έτούτη ρω- μνιωπολΐτεία ήδούλεψε σκληρά καί τίιιια σά μπακαλόπα'δο "ι τσλε ώστόσο μοΰτρο Τό καθεο<υ- τού παράνομά τού, γιά καλό κα; γιά κακό, ηπρεπε νά σβύση άπθ- πάνω τού Μά, γ'ά νά μη χάσο.· νε τ' άχνάρ'α του οί δικοι τού ήχαρίστηκε στόν έμαυτο τον γιά παράνομά τό «Μπιτσαξα κης», παρατσούκλι, πού Όύ κολ. λησανε στό Ρε&υμνος οί συγγε- νείς τού Ήκαλοσκέφτηκε όμως νά τό γυρίση σέ «Μτ'τσαξής» γιά νά μή φαίν'τα' κιόλας πώς είναι Κρητικός Σέ καιμμ'ά δέ καριά ΧΡονια, άξιώνε"ιαι κι' ά νοίε' δικό τού μπακάλικο στσϋ <ίΤσικου·δ'άς τό σοκάκι», δίπλ | άπτόν κινηματόγραφο ό «Φοΐ'ιξ» Τό σοκάκι αύτό δέν εΐχε σκέ· ση μέ τσή «Τσικουδ'άς τό χάνι», πού 'τακεκαί γε'τονευούμενο Τ.' . 'λεανε ετσι, γ'ατί 'χε μιά μεγί.ι λη τσ'κουδιά ό'μπρός σέ κάτις χαμηλά σπιτάκια, καρσί στό μπα κάλικο Τό δεντρο αύτό ή'τανε ά ψηιλό καί φου'ντωτό, πού ήάπλω- νε κ'όλας τα κλωνιά τού ώσαμ άποττάν' άπτά κΈ.ραμίδ'α τοί μο νόπατου μποκάλικοι/ καΐ τά σκέ παζε Κ' εΤχε χο'ντρά καΐ γερά κλων'ά πού τά παιδία τσή γει- τον'άς ήκρεμνούσαινε κούνιες λεμπές μέ σαΜΐδι κ' ήλεμπανε Τό σοκάκι έτούτο ήσταυρ«νού'ν- τανε μέ τα «Μακρά σοκάκι» πού στό νούμερο 14· τό νΌυρσεκλή- δ'κο (γωνΌκό) σπίτι τό'χε α γσράσει κ' ήκαθού'ντανε Στό 1872. 28 χρονώ, πα'ν- τρεύεται τή Δέσποινα, τήν κόρη τού Κολωβοΰ, πού 'χε κν> αύτόο
μπακάλικο στό Νταραγάτσ1, δί
πλα στό σπίΤι τού Τσαλίκη τού
νταή "Ηκανιε τρείς γιοί. τό Στέ-
γιο στό 1873, τόν Πανανό, στό
1875 καίτό Γ^ννη ο^ό 1877
Τό δ'πλό φόνος, πού 'χε κάν'.ι,
τού τυραννοϋσε τό μυαλό Για
ταυτα ήπροσπαθοΰσε νά τά 'χη
καλά μέ τσοί Τοΰρκοι ΕΙ
χε φιλία μέ μεγάλοι Μπέηδοΐ-
Κι' αύτοι ήενεργήσανε δπως τό
γκουβέρνο στείλη τό γιό τού τό
Στέγιο μέ πενσ'όνα (ύποτρο
φία) στήν Πόλη νά σπουδάξη
τούρκ'κα στό έκ«ΐ ξακουστό σκο
γειό τό «Ί'ντα'ντ'έ», γιά τρία
χρόνια Ό Στέγιος τότες ήΤανε
17 χρονώ κΓ ό Ν'κόλας είχε με-
γάλο πόθο νά κάνη γιό τουρκο
σπουδαγμένο γιά νά γενή μιά
μερά μουχτάρης (ένορ^άρχης)
"Ο Στεγ'ος, σάν ήγύρισ' άπτή^
Πόλη, τότες ό καλός πατέρας
τοϋ άνο'ξε μπακάλικο στό δρόμο
το} Νταραγατσιοϋ, άνε6αίνοντας
στά δεξιά καί καρσί στόν άλευρό
ιιιλο τοΰ Τσιντσίνι· ένώ τό δεύ¬
τερο γιό, τάν Πανα'νό τονέ 'κρά
τησε ματζί ^ον στό δικό τού μπσ-
κάλικο Μά καΐ τόν τρίτο γ'ό,
τό Γιάννη, τονέ 'κανε κ'1 αΰτό-
νανε μπακάλη. αμάν ήφταξε σ;
ήλικια, καί τοθ 6νοιξε μπακάλι¬
κο στό μαχαλά τού Χατζή -
Φράγκον, κο'ντά στά 'Εγγλέζι
/α Σπιτάγ'α (Νοσοκομείο).
2— ΣΤΕΓΙΟΣ Ο ΜΠΙΣΤΑΞΗΣ
Ο ΓΙΟΣ
Ο Στέγιος δέν ήκα^ε μόνε
το ιιπακάλτί Τώρα πού 'ξερε
τά Τούρκικα «φαρσί» π'άνει σκέ
σε'ς μέ τσοί Μπέηδοι, φίλοι τού
ττατέοα τού, κάνε' έμπόριο μα¬
τζί τως καί πλουταίυει (φαρ'σί,
άραβοτουρκ - περσιστί δηλα-
δη τελεία τούρκικα) "Ητανε κ·'
αύτάς μοΰτρο σάν τόν πατερα
τού
Στήν "Αγια Μσρκέλλα έκκλη
σ'ά τού Νταραγατσιοϋ, λειτουρ-
γός ή'τανε ό παπά - Νικολας,
τού 'χε δούλα τή Μαρία άπτό
Καρλόβασ1 τσή Σάμος, κόρη τοΰ
Άντώνη Κατεβαι'νη, ομορφο καί
γεροΕεμενο κορίτσι. Ό Στέγιος
έρωτοχτυττΐέται ματζί τσης καί
ττάει στόιν παπά νά τηνέ γυρέ-
Ψη γιά νά ττννιε ττα'ντρευτή Μά,
ό παττάς τοΰ τό άρνΐέται, γιατί
•έκεΐνος ητανε 30 χρονώ κ' έκείνη
στά 16 Ό Στέγιος όμως, δέ
τά βάζε1 κάτω Κ' ένα Σα66αΤό
δραδο, ττού ό τταττάς ήλειτουργού
σε στόν έσπερινό κ' ή τταπαδιά
ήπαραστεκού'ντανε στά κεριά,
ττααίνε1 καί τηνέ κλέβει Εΐχε δ-
μως χαζη.ρεμένα άττοπρίν τ' άναγ-
καιούμενα γιά τό γάμο, πού 'χε
σκσττό νά τονε κάνη άνήμερα κιό
λας ΕΤχε συνεννοηβή κρυφά μα
τζί τσης γ'ατί κ' έκείνη τονέ
'&ελε, φτωχιά δούλα ττού 'τανε·
έστω καί μεγάλος τση, άφοΰ ,
'τανε ττλούσ'ος, καί 6ά τηνέ 'γλυ
τωνε άτττά §ένα χέρα. |
ΕΤχε λοιπόν, βγάλει τσΐ ά-
δειες τού γάμου άτττή Μητρόττο |
λη, ττού τότες Δεσττότης ήταν£
ό ττονόψυχος Βασίλειος ΕΤχ' ά-1
γοράσει: Ά—τού Λουίζου, στό
Φρά'γκο - μαχαλά: τό κουτΐ μέ
τά στέφανα καί τό ούάλι (βέλο),'
τσί λα'μττάδίς καί τ' ασπρα κε-'
ριά, ττοθ θά ν> ήβαστούσανε ο! ι
καλεσμένοι όναμμένα στό μυστή
ριο, κσί τά καρούγια τσί μττλί.
ρες (Μττρίλλα, ίταλ = λαμπε-
ρή Η μττλίρα ()τανε τυλ'γμένη
δττως ή κλωστή στό ξυλέν'ο κα-
ρούλι τση "Ητανε ττολύ ψιλό
σύρμα μαλαμί πλατύ όμως Τη¬
νέ ξεκαρουγ'άζανε καά μέ ότρές
άλάκερες καί πολλές ήστολιζού'ν
τανε ή νύφη, κ' ήστολίζανε τσί
νυφι«ές λα'μττάδες καί μάτσο ό¬
τρές ήκρεμούσανε στά τταναθυ-
ρια τού σπιτιού δττου θά ν' ήγε-
νού'νταν ό γάμος) Ά—τό κουι-
μοντζήδικο τοΰ Κατραμόπουλου,
στσή «Μα'ντάμας τό χάνι», τσί
βεργέτες (βέρες), μ'ά ρεστα (!-
τρλ = μάτσο) μαλαματέν α
δραχόγια ίνα δαχτυλίδι ^ΰχι, μέ
μττριγιαν'τάκια κ' ενα χο'ντρό
μαλαματένιο κορδόνι μέ μιά ντού
'μττλα ττεντόλ'ρο γιά έκ«ίνη (ντό
'μπλα, ϊταλ — μεγάλο χρυσό
νόμ'σμα) Άτττά μεγάλα μαγα-
ζιά τοό Ξενόττοΐίλου, στά Φρά-
'γκο - μαχαλά, τή νυφικιά ρό'μ
—α ίτοιμη τα γοβάκ-α καί τσί
κάρτσες· οθλα κάτασπρα καί ά
κριβά Άπτού Στρατηγού στό
Γεροονιό, τά μττοικάγια τσί σοο.
μάδες, τ' άμυγδαλωτά μέ τό χρυ-
σο κουφετάκι άττάνω καί τά σακ
κολάκΐίΐ άπό σγουοό χαρτί, γε-
μάτα κουφέτες καί «ψρί - κομ
φί» (φρουί - κομφί, γαλλ — ζα
χαρωμένα μαλακσ φρούτα) θϋλ'
αύτά τά'χε δάλε1 μέσ' στήν Κα
ρότσα «λαντώ» μέ δυό άλόγα
τα καί τσί δι»ό κουκούλες τση
κλεισμένες Μπαίνει κ' έκεΐ ος
μέσα, ντυμένος μέ τά γα'μττρί.
κια καί στό χέρι τό νυψικό μττου
'γκέτο, ουλο μυρωδάτα αοττρα
ζιμττούγια, γιατ( 'τανε Μάρτης
Μπαίνουνε μέσα ό Νϊκος κι> ό
Γιάκ/νΓ,ς, τα δΐ'ό άδρέφ'α, οί
Χο ντροτΓουλαΐοι μέ τό ιταρατσού
κ,λι Τσαλίκηδοι- μττακάληδοι τοϋ
Νταραγατσιοϋ νταή&ες ξ<ικου- στοί καΐ καρδιακοί ^ου φίλοι Κ ή καρότσα ξεκ'νά Ή Μαρία ήκαθού'ντανε στό πά ναβύρι γ'ατΐ ό Στεγιος είχε ττιο ττρίν στείλει εμττιστο οίθρωπό τού νά τσή γνέψη νά έτοιμαστή γιατί ερχετ' ή καρότσα Και, μό λις ή καρότσα ήρχε κ' ήσταμά- τησε στό ντονρσέκ1 (γωνιά τοΰ δρόμου), ή Μαρία άφήνει γράμ. μα γιά τόν παττά, ττηδά άτττό τταναθύρ1 (ττού δέν ήτανε κι> ά
ψηλό) γιατί ό τταττάς τσή 'χε
κλειδώσει ούλες τσί ττόρτες, καί
τρέχει κι' άνε6αίνει στήν καρό¬
τσα ττοΰ αυτή τραβά γλήγορα
γιά τό Μττουρνόβα 'Εκεΐ, στό
σπίτι τοΰ Κώστα Παστρουματζή,
τού μπακάλη, τού κου'μττάρου,
μην'έτα1 ό τταττάς τσή έκκλησι
άς τσή Παναγίας καί γέν'ται ό
γάμος
Ματζί τσης ηκαν' τρία τταιδ'ά·
τό Νίκο, στά 1902, ιτού μάς ί-
στορίζει ούλ' αύτά, τόν Άττοστό-
λο καΐ μιά κόρη
Άτττό 1916 ώσαμ' τό 1920, ή-
αξιώθηικε νά κάνη τό μουχτάρη
στό καρακόλι τού Νταραγατσι-
ού, ττού "τανε ττ'ό 'κεϊ ατττό γε-
φύρι τού τΓθταμΌθ ό Μέλης Πρό¬
σφυγας είχε ερχει έδώ στό 1922
κ' ήτπέθανε στό 1934, 61 χρονοΰ,
ό—ό ζάχαρη, στή Δροπτετσώνο
(Συνεχίζεται)
Δρ ΔΗΜ ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Ζηλωτής καλών δργων ό διευ
9ΐίντής καί ίδιοκτήτης τής άγα-
πητής το—ικής εφημερίδος «'Ε-
παιρχιακή Φωνή» είχε φιλοξεν-ή-
σεις στίς στήλες τού ύιτ' ^ριθ
454 ττής 15 8 71 φύλλου τής
εφημερίδος τού υπό τίτλον «Ή
άνΐστόρησι τής έν Πόντω Μονής
« Η Παναγία Γουμερά», ττραγιια-
τεία μου, ττοΰ άττεικέ^^ζε τό ττο
λι>άκτινο λαμπερό άσ^έοι πού ε¬
πί αίώνες σελάγιζε στό Μεσοχάλ
δΐο τοΰ Πόντου, μέ έγκώμια διά
τήιν· έ&νοτπρβπή δραστηριότητα
νοσ^αλγών άνιστορήσεώς της
Σήμεοα βρίσκομαι σέ εύχάρ1-
στη θεσ1 νά τγα,ρουσιάσω καί "πρό
σιρατες φωτογραφίες: 1) Τής έ-
ξώπορτας το5 ττεριτοιχώματος
τής έν Πόν^ω Μονής. 2) Τού έ-
ρειττωμένου Κάστροιι της καί 3)
Τοΰ άνεγεΐιρομένου Ναού ά'Ίστο-
ρήσεώς της είς παρεμφερές ί/ψΜ
μα τοΰ χωρίου Μακ,ρυνίτσα Σι-
δηροκάστρου τής Μακεδσνίας
μας. Παράλληλα δέ καί νά ένημ*
ρώνω τό εύλαβές κοινόν τής χω
ρας μας γιά την πρόοδον των
ττροοτταθειών άνιστορήσεω·ς:
ΚλιμάκΌν τής είς Καλλ'Βέαν
Άττικής λειτουργούσης αδελφό¬
τητος Πον^ίω" « Η Παναγ ία Γου
μερά», άττοτελούιιενον άπό τούς
κ κ Κ Άγγελίδη άντιτΓρόεδρο·1
καί Ι Τσενίδην γεν· γραμματέα
άφοΰ ώργάνωσεν είς Θεσσαλον'ι
κην τταΐάρτημα, έφθασε καΐ στή'
πόλιν μας στΐς 5 Μαρτί'ου έ έ
καί τήν έττομένη ώργάνωσε κσι
ενταύθα επιτροπήν έκ των κ κ
Λάξ Άκ,ριτίδη ώς προέδρου, Θε
οδωρου Θεοδονλίδη ώς γεν γραμ
ματέως Κυριακού Τοομαμίδη, τα-
μία καΐ Κυ·ριάκον Πολυχρονίδη
καί Κυρ'άκον Κεφαλιδη μελώ'-
Κατενθοι/σια.σμέ·νος τταραικολου
θοΰσα τήν κατανόησ1 ττού έπεκρά
τησε καί τό ζωηρόν ένδιαφέρο
παϋ έττεδείχθηκε άττό τήν νέα γε
νεά γ (ά τήν έξυπηρέτησι τού ΐε
ρού σ·/Όπού άνιστορήσεως "πε
Αύ6όρμητα ή βύμησί μου ττήοε
Λά ψηλαφάη ■'ήν έττί αίώνες ά
κτινοβολία τής Παλαιφατο«» Μο·
ντ,ς στά άκριτ'κά έκεΐν<ι μίρη τέΰ 'Ελληνισ,αοϋ καΐ νά έττ'σημά λη στόχους ττού άτρόμητα άν"'με τώπιςε καί κύμστα έττιδρομών καί όρμες καταιγίδων κατά τόν δαρύν χειμώνα ττεριόδων της τούρκικης τυ3αννίας σάν άσφα- λές λιμάνΐ ιτροστασίας, χλυδωνι ζομενΐι- Είς έπί,ιιετρον δέ "ά θαΐ/μάζη την εύλάβε'α καΐ εύσέ 6ειον τού Ελλην'σμού τοΰ Πόν τοι/, ττού με τά μεγάλης άξίας αφιερώματα, είς άκίνητα σέ δ! άςρορες ττόλεΐς κα'ι περιοχές, νέ έξασψαλίζη 'όση οικονομ ική σ- τοχή στήν Μονη, ό»στε νά συν- τηρή Λύκειον Μέσης "Εκτταιδευ σεως καί θίκοτροφεΐον γ'α άττό- ρσυς μαθητάς, μέ ττροοπτικήιν Ο" λοικληρώσεως, πού μετά δ ετή λε τουργίαν άνέκοψεν ό Πρώτος Παγ^.οσμιος Πόλεμος. μέ έπακό λοιιβςτ την έρ£ίπωσιν τής Μονής Γρήγορα όμως έττσνέφερα τίς σκέψεις μοι> η ίδέ,π.: «Άκατανόη
ται αί βουλαί τοΰ Υψίστου»
γιά νά στρέψη τούς στοχασμού·;
μο. στίς μετατττώσεΐς ττού εύδό-
κησεν ή Πάνσεπτθς νά έμττνεύση
την άνιστόρησι τής Μονής άττο
την άδελφοτη*α, κάτω άπό τή,
σκ'άν τού θερμουργοά μητροπολι
τη Σιδηροκάστροι» Κου Ιωάννου
άλλά καί νά ττροθΐνμσπο ήτα1 ή
νέα γενεά νά αναλάβη την σκυ-
τάλην ττού όσονούπω έγκαταλεί-
■πει ή «τταλα ά φρουιρά» Εύχο,-
οίστησα καί εΰχήθηκα καρττοφο
ρον σταδιοδρομίαν δια την ττρόο
δόν των έ,ργων μ αίκογενειακήν
ευηιιιερίαν δι" ένα έκαστον, άπό
την χάριν τής Παινάγνου
ΑΝΑΝ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
Είς την έ'ννοιαν τοΰ έκ τής ναυ
τ ι κης εργασίας έττελθόντος άτυ-
χήματος άφορά ή ύπ' άρ'θμόν
1177)72 απόφασις τού Α' Τμη
ματος τού Συμδονλίου τής 'Επι-
κρατείας· δ'ευκρινίζουσα σχετι¬
κάς διατάξε'ς τού Νόμου 3170)
55 «Περί τοΰ Νσντΐκοΰ Άττομα-
χικοΰ Ταμείου»
Είς την απόφασιν άναφέρεται
ότι κατά την έννοιαν των ανωτέ¬
ρω διατάξεως ώς άτύχημα έττερ-
χόμενον κατά την εκτέλεσιν ή έξ
άφορμής ττίς νίΐυτικής έογασίας,
παρέχον συνταξΌδοτικόν δικαίω
μα είς ήσφαλΌ-μένον ναυτικόν,
βεωρεϊται καί ή νόσος έφόσον
αύτη ττροεκλήβη τ|· τυχόν ύφιστα-
μένη, έττεδεινώθη έκ 6'αίθιι συμ-
βάντος, ή άκόιαη καί λόγω των
έξαιρετικών κ^ιί άσυνη8ων συ^η
κων εργασίας Ύ—ό την εννοιαν
αυτήν, προστίθεται, ώς άτύχη-
μα θεωρεΐταν καί ή νόσος πού
•προεκλήθη δχι έκ βαβμιαίας καί
φνσιολογικής έξασθενήσεως τού
όργανισμοΰ σι>νεπεία τού ε'ίδους
τής υπό τού ήσφαλ'σμένου άνα-
ληφθείσης εργασίας άλλά λόγω
τής έν δεδομένη περι—τώσει έκτε
λέσεως αυτής υπό έξαιρετικάς
καί άσυνήθεις συνθήκας, αΐτινες
υπήρξαν ή κυρία άφορμή εκδη¬
λώσεως ή άναπτύξεως τής νόσου.
Τούτο δέ έστω κ«ί αν αϋτη έμ-
φανίζετα1 ώς έτπδείνωσΐς ττρου-
—αρχούσης παθήσεως ή, αί συνέ
ττεια1 έττήλβον βραδύτερον διά
βαθμιαίας εξελίξεως Άρκεΐ νά
υφίσταται μεταξύ τών συνθηκών
ι
και τής νόσον «
σμος
Το'οούτας έξα'ρετικάς
συνΌ·τά καΐ ή παρεχομένη
την κακήν κατάστασιν τής .Γ1*1
άς τού μισθωτοΰ έργασία η ά „''
ρατεινομένη πέραν τού
ώραρίου έστω καί έάν
την παρέχεται ιδιαιτέρα ό
Έξ άλλο, είς Θέματα
τητος τών όργάνων τοΰ
τ'κώς πρός τήν κρίσ'ν
σεων ήσφίΐλισμένων άφοράΥ^
αριθμόν 1178)72 άττόψαβις Τοΰ
ίδιον δικαστηρίου διευκρ'νιίβ-
και αυτή σχετικάς δ'οτάξεις ^
αυτού ώς α ω νόμου
Είς την απόφασιν έκτίθεται {.
τ' είς τήν διάταξιν τούτην «κ,
πτει δτ ή πρωτοβάθμιος {,γ( "
νομική έπ'τροπή τού ΝΑΤ Κα, „„
τόπιν προοτφυγής ή δεύτερο^
ος είναι άρμόδιαι νά άιτβψοινΜν
τα· περί τής ©—ό Ίατρική,. ^
ψεως ίκανότητος τού ήσψαλ|ομ€
νού καί περί τής ύπάρξεως ^
σ'ώδους συνδέσμου μεταξΰ της
διαπιστωθείσης άνικανότητος „„.
των καί τού βεδα'ουμένου ί ,
Θανολογουμένου άτυχήματος τ
δέ διοικητικόν συμβούλιον κ»,
ΝΑΤ (καΐ κατά δεύτερον
ή άναθεωρητ'κή έπιτροτΓη)
είς την συγκεκρΐμένη
συνέ6η βία'ον συμβάν η ^ λ
προκαλεσσασα την νόσον
σία έξετελέσθη υπό όλως έξβ1ρ{
τικάς καί άσννήθε'ς συνθτ
σννδεομεΜη ή δχι πρός την
τικήν εργασίαν
ΔΗΜΙΟΥΡΠΑ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚίΙΝ ΚΕΝΤΡΟΝ
ΚΑΘ* ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΠ Ι ΚΡΑΤΕΙ ΑΝ
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ
ΚΑΙ Κ0ΝΣΤΑΜΤ(Ι«0Υη9ΑΙΝ
ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ— Οί προσκυ-
νηταί εφέτος ήσαν όλιγώτερο1 ά
πό οσους ανέμενον οί έδώ άρμο
δΐ€ΐ 'Επήγαν τγαντοΰ καί τούς
έξενάγησαν οί ξεναγοί τοΰ Πά.
τριαρχείου
Δι' αποφάσεως τού Μακορ'ω-
τάτου Πατριάρχου έτοποθετήθη-
σαν ώς Πατρΐαρχικοί 'Επίτρο1
Βηθλεέμ ό Άρχιεπίσκσπος Κυρ'
ακουττόελως κ.Κωνσταντίνος Μιχα
ηλίδης καΐ "Ακρας ό Άρχιεπί"
σκεττος Διοκαισαρείας κ Ίάκω
δος Καπεινεκάς
"Ηγούμευος Γεσθημσνής έτοπο
Βετήθη ό Άρχ'μανδρίτης κ "Αν-
θ'μος.
Τό περιοδ'κόν των 'Ελλήνων
προσκόπων) ύττό τήν διεύθυνσι'
τού δόκτσρσς κ Ιωάννου Ν
Τλήλ άναιιένεται νά εκδοθή ϋιτό
τού τυπογραφείου τοΰ ΠαΤριαρ-
χείου
Δΐί'ΐ/θυντής τοΰ περιοδικόν
«Νέ<ΐ Σ'ών» τοΰ Πατρ'αρχειου, δ'ωίίσθη ό Σχολάρχης Άρχιμαν- δρίτης θεολόγος Παν κ Κορνή- λιος Ροδουδάκης καί άρχισυντά- κτης ό Άρχ'μανδρίτης θεολόγος Τελετάρχης τών Πατριαρχείων κ· Είρηναΐος Ι. Σκοττελίτης ΚΩΝ)ιΠ0ΛΙΣ— Οί προσκυη ται ίπτεοέδησαν εφέτος τό Πά σχα είς αριθμόν πάσαν άλλην περίοδον Ήδη εχουν ττρογραμ- ματισθή έκδρομές έξ Αθηνών είς Κων)ττολΐν Συύρνην και τάς Πριγκηπονήσους καί ττροσκύνημα είς τόν "Αγ Όν Γεώργ Όν τοθ Γκρη·ιινοΰ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ "Β'ΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΑ Ιί ΣΤΕΛΙΟΣ ΣιΠΕΡΑΝΤΣΑΣ "Οττως κάβε χρόνο, Μτσι και έ- φετος, την Μεγάλη Παρασκίυή έ'γινε ή καθερομένη δέησις στή τελευταία κατοικία τού άλησμο νήτου ττοιητοΰ ΣτέλΌυ Σπεράν τσα Ή -ΐστή σνζυγός τού κ Δίκη ήταν δ—ως πάντα κοντά τοι Ο άντΐ-ρόεδρος τής -νω. σεκς 'Ελλήνων Λογοτεχνών κ Νϊκος Στασινόπουλες άντιπρο- σώπευσε την "Ενωσιν Ελλήνων Λογοτεχνών Ό τέως πρόεδρος τής "Ενώσεως κ Άττόλλων Λεον- ταρίτης έδεήβη υπέρ αναπαύσε¬ ως τής ψυχής τού άξέχαστου -οί η^οΰ τής Σμύρνης Πολλά μέλη τής Ενώσεως παρει ρεθησαν κα- θώς -/αί ■' καλλ'τέχνις άπαγγελι άς κ. Σοφία Πήλικα - ΒουγΌυ- κλάκη. ΝΊΝΑ ΠΑΝΝΑΙΔΟΥ Εϊναι ό τίτλος τού περιοδικόν τής «Βι6λ'σγραφικής 'Ετα'ρείας τής Ελλάδος». Κι/κλοφάρησε τό 1ο^ τεύχθς τού 1ου έ'τους τόν ·πα ρελβόντα ΊανουάρΌν Με την εκ δοσιν αυτήν· ή «Βιβλιογραφική Εταιρεία τής Ελλάδος» προ- γματοττοιεϊ ήδη εναν άπό τούς βασικούς σκοττούς της Ή 'Ετα'ρεία ίδρύθηκε την 23 ην Φεδρουαρίου 1967 'Επιστη μονικόν Σωματείον κατά την Συσ στηματΐκή πράξη «αέ σκοτίόν την συστηματικήν ττροίΐγωγήν τών 6 δλιογραφικών έρευνών καί μελε- τών έν Έλλάδ1» Τό πρώτον Δι- οι/.ητικόν Συμβούλιον άττετελέ σθη έκ τών κ κ Ν. Γ Μαΐίρή, π>όεδρον, Δτ,ιι Γκίνη, άντι—ρό-
εδρον· Ι Α ©ωμοπούλθυ γεν
γρ2μμα1έως, Ά^δο Άλ Παπσν
δρέου ταμία καί Γ Γ'ακουμέλ-
λου, Γ Κουρνούτου, Ν Μηλιώ
ρην( συμβούλων
Μέ τήν ευκαιρίαν τής έκδόσε
ως τού ττρώτου τεΰχους τού πβρ'
οδικού τής 'Εταιρειας δέν είναι
α^κοττον νά ύτΓομΛ·ησ3ή πόσον με
γάλη σημασία εχε1 γ^ καθε εϊ-
δος έτπστημσνικ,ή κ<χΊ ονστημα- τική έ'ΐεΐΛα καί μελέτη οίουδήπο. Γε €έματος ·'] Β'βλιογραφία. Κ<ιί γιά νά θίξωμε ένα θέιιο:, περ'σ· σότερο οίκεΐο σέ μάς —στοΰς άναγνώστες γενικότερον τής ε¬ φημερίδος αυτής— καί άλλοτε εχει τονιστή καί σέ δ'άφορες πε ρ'ττΤώσεις, πόσο ή ελλειψη μ.άς άκόμη καί άτελοθς διδλ'ογραφι- άς, άνοοφερομένης στόν "Ελληνι¬ σμόν τής Άν«τολή·ς, τής Μικράς Άσίας τού Πόντον τής ©3ά- κ ς· δισκολεύεΐ τό έογο τώ/ με- λετητών καί έρευ'ητώ/ στά άντ|- στο χά θέματα Στά «Βιβλιογραφικά» τό νέο αύτό περιοδικό, έκτός άπό τήν άλλη σοβαρή και ένδ'αφέρουσα ϋλη, δημοσ'εύεται ιαιί Β'βλιογρα φία 'Ελληνικών Ββλιογραφώ·1 (1967—1971) καί μεταξύ αυ¬ τών άναφέρεται Νικου Ε Μηλιώρη: «Μικοασ'α ΐ|Λή Β'βλιογροφία» Μ Χ 13 (1967) Στέγης Ενώσεως Σμυρναίων. «Κατάλογθς "Εκθέσεως Μ'κρασι ατικού Β'βλίοι» (1967) Φιλ Φάλμπου: «Συμβολή στί, Σμκρναΐκή Βιβλ ογρα<ρία» Μ Χ (1967). Νίκου Ε Μηλιώρη: «Μικρασι- ατΐκή Βιβλιογραφία» Μ. Χ 14 (1970) Φ'λ Φάλμπου: «Β>βλιογραφία
Φραγκοχιώτ'κης Βιβλιογραφ'ιας»
(1970)
Ν. Ε Μ
Η ΠΡΟΟΕΣΜΙΑ ΔΗΛΩΣΕΩΣ
ΑΠΟΘΕΜΑΤΩΝ ΕΙ ΔΩΝ
Υ1ΠΑΧΘΕΝΤΩΝ ΕΙΣ ΦΚΕ
"Εκοινοποιήθη ττρός τάς οικο¬
νομικάς έφορίας ή ύπ αριθμόν
1426)1079)72 ό—άφασις τού υ¬
πουργόν Ο(κονομ'κών δ'ά τής ό·
ποίας ώς γνωστόν, παρετάθη μέ
ΧΡι τής 15ης Απριλίου 1972 ή
ττροθεσμία δηλώσεως των κατά
την Ιην Ιανουάριον 1972 κατε¬
χομένων άποθεμάτων προΐόντων
° ' ' είς τάν ειδικόν φόρον
ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΝ πτηνοτρο
φ'κών κέντρων καί βελτίωσιν των
υφισταμένων το'ούτων διά την
■παραγωγήν κυιρίως κρέαος ττουλε
ρικών είς τά ττλαίσία τής καταβαλ
λομένης ττροστταθείας ττρός έπη
ρεασμόν τής καταναλώσεως πρός
άλλα ειδή κρεάτω'ν ττλήν τού 6ο
είου, ττροβλέττει άττόφησ'ς τής
ΊΕ-πιτροττης Οικονομ ι κων Ύτταθέ
σεων, ληφθεΐσα προσφάτως Δ'ά
τής έν λόγω άττοφάσεως θά χορη
γηθοΰν είς συνεταιρ'σμένους ά
γρότας καί συνεταιριστικάς ύφιγα
νώσεις' ηύξημένα' οικονομικαί ένι
σχύσεΐς -πρός άνέγερσ'ν καί έξο
πλ'σμόν όρινιθώνων, έκκολατττηρί-
ων τταροοσκ^υαστηρίων ζωοτρο
φών πτηνοσψαγείων ιιετά ψυκτι
κών έγκαταστάσεων καί ττρομή
θείαν μεταφορικών μέσων Άττο;
ραίτητος ττρου—όθεσΐς δ'ά την
εφαρμογήν τού ώς άνιω μετρου, εί
ναι ή υτταιρξι·ς εγκεκριμένην τεχ'ΐ
νοο'κονομικής μελέτης, δια μιθ.-
ώρισμένην ττε,ρ'θχήν
Ή έν λόγω μελέτη τιρεπει νά
περιλααβάνη έκκολατττήριον μ«
έκκολατττ'κιάς μηχανάς χωοητικό-
τητος τουλάχιστον 90000 αΰγώΛ
καΐ τττηνοσφαγεΐον δυναμικότητοο
σφαγής ούλάχΌ-τον 600 όρνιθί
»ν άνά ώραν Ή τεχνικοοικονομι
κή μελέτη είς την ττερί—τωσιν ί"
δρύσεως νέου κέ^ροκ τταραγωγής
δέον νά ττεριλαμ6ό>η. -τλήν των
ανωτέρω κα· τδρυσιν υπό μελών
τής συνεταιιρΌτΐκιής οργανώσεως
τουλάχιστον τριάκοντα —'ηνοτρι
φείων έκροφήις όρνιθίων κρεατ
παραγωγής· δυναμικότητος
στου τούλάχιστσ1 4 000 οριθί«ι
άνά έκτροφήν (ή'τθ έττφαν£ΐας8(
ττεδου 400 τ μ ) καί τοΰλόχ
ττέντε πτηνοΤροφείων έκτροφηι
ώοτόκων όρνιθίων παρογηγής
ών 8ι' έκκολάψεις δνναμικότη-
εκάστου τουλάχιστον 2 000
τόκ«ν (τ|τοι έπιφοΛ'ειας δαιτέδι
500 τ μ ) Τό ϋψος τής ιταρΕ;
μένης ένισχύσεως καθωρίσθη
χρ' 40% των δοτττανών άνιγέρο
ως κτΐριακών έγ'καταστάσεων κ
προμηθείας σκευών καί μηχαν'κβ,
εξοπλΐσμοΰ αυτών
ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ
Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ
ΝΑΥΠΗΓΕΙΟΥ ΕΙΣ ΙΤΕΑΝ
Εδημοσιεύθη ί| σνμβασ'ς μ'
ξύ έλληνικοΰ Δημοσίου κοί
έτα'ρε,ήας «Ήνωμενα Νανπτηγιι!
Πτράματος —Ίτέας Α Ε » (ΦΕΪ
39 Α) δυνάμει τής οποίας
λόγω έταιρεία άναλαμβάνει
υποχρέωσιν ιδρύσεως καί λειτου,
γίας είς Ίτέαν Νομόν φβ'ώτιδο
καί παρά την θέσ'-ν Γαλλικοΐ Μύ
λοι συγχρόνου νοντΓηγτίου σ δ
ρών σκαφών Ή μονάς θά διοβι
τη τρείς ναιτπηγικάς κλίνας Σ
νολικό^ ίίψος έπενδύσεως
χθείσης είς ^όνΝ 4171· 304
κατ δραχ
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΝΔΑΛΗΣ
Είς την σχετικήν έγκύκλ'ον τού
ΰποιτργείον θΐκιονομικών τονίζε-
Ται ότι ή εκπτωσ'ς, σνμψηφ'σμος
ή έπιστροφή τοΰ έν λόγω είδικού
φίιρου επί τώ ώς αν« άποβεμά-
των Θά γίνη έττί τή βάσει τώ'
διά τής κοινοπο'ουμένης άποφάσε
ως όριζοαένων δ'καΌλογητικών,
άδιαφόρως τής τη,ρήσ«ος ή μή 61
6λίων υπό τών ενδιαφερομένων
έπιχειρήσεων, κατά τάς δ'ατά-
ξεις τού Κώδικος Φορολογ'κών
Στο'χείων
ΤΑ 'ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚηΝ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Τά έκ τής δ εθνούς ύφέσεως ττρο
βλήματα ποϋ άπασχολοϋν τούς
φορεϊς τής μεταλλευτ'κής δρασ'η
ριότητος άνιέ·πτι>ξεν είς τόν ΰφυ
ττουργόν Κυβερνητικής Πολιτ'κής
κ Μτταλόττουλον ή διοίκησις το·Ζ
Συνδεσαου Μεταλλευτικών 'Εττιχει
ρήσεων Είδ'κώτερον ετέθη έκ νέου
τό ά-τό ιΐΓΐκροΰ έκκρεμες αΊ'τημα
τού κλά&ου πε·ρί αναθεωρήσεως
τής ϋ-' αριθ .1574)70 άποφάσε
ως τής Νομ'σματικής 'ΕπιΤροπής
ώστε νά περιληφθοΰν είς τάς διο
τάξε'ς της καί αί έξαγωγαί με.
ταλλευμάτων Είς παρατήρησιν
τοΰ κ Μπαλοπούλου ότι ή ένίσχυ
σ'ς τών έξαγωγών μεταλλευμάτωιν
ϊσως αποβή είς βάρος τής ά^α
πτύξεως τής μίταλλουργικής δρα
στηριότητος τής χ£.ιρας μας οί
έκπρόσωποι τοθ Συνδέσιμου άπή^
τησαν δτ' τοιούτον ττρόβλημα δέ^ι
υφίσταται λόγω ΰπερεπαρκείας
ττρώτ«ν ύλ«ν
Στΐς 18 τοΰ 'Απρίλη έ'κλεισεν
ΧΡονος άπό τότε πού μάς
έψυγε ό Ρουμελ'ώτης ποιητής
Κώστας Μανδάλης "Επί τή, εύ-
καιρία αυτή Θά κυκλοφορήση μία
εκδεση ολου τού έργον τοΰ πο'η
τη μέ τόν τίτλο «Ποιήματα».
©α επακολουθήση καΐ φιλολογι-
κο μνημόσυνο στή Στέγη Γραμμά
των και Τεχνών
Δημσσιεύομε δύο ποιήματα τού
πο'ητή.
ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ
Βρυσούλα τού παληού κα'ροΰ
πού χρόνια είχες στερέψει
Πρώτες μου δακχιοσταλαξ'ές·
ξεηύλλισμα άνθών
Π'ό χέρι τάχα Θελησε
ξανια νά σάς σκαλέψη
Παληά βΐ'βλια λείψανα
μέσ' άπ' τό παρελθόν;
Καί ποίος νά τι" έ'ρριξί ξανά
στίς ττρώτες μου τίς στράτες
ν' άνάμεσά σας δμορφες
παληές μου γε'τον'ές;
Μοΰ στήσατε ξανβοΰλες μου
κι' ώραίες μαυρομάτες
β^όχια γλυκε'άς άνάμνησης
καί πόθου πετον|ί,ς
«αί νά,μαι πάλ' ττροσπερνώ
σ'ΐς, γνώριμα τοπεΐα
δράχια, λαγγάδια, Θάλασσες,
κ ι άπόκρυψες σπηλΐς
μέσ1 στό βωμό σου μ' έμπασες
παληά φωτογ-ραφία
τκ,^ περασμένων μο^ θίά
κα, στίς άντ'λαλιές
ή μεγάλη μας βύλί|
χορταρΐασμένη ττάντα
1 '°ν«τος δένδρα ό κήπος μας
καί δμορψες βραγιές
Μέ λερωμένες -π'ό κοντά
άπο τα μοΰρα τίς ττοδιές
Η Φούλα ή Ολγα, ή φανή,
ή Πόπη καί ή Γιολάντα
Ώρες κουβέντιαζαν σκυφτές
πεσμένες στά πεζούλια
γρηοΰλες και γε'τόνισσίς
στά βράδυα τού καλοκαιρΌΰ
· είχε φυτέψεΙ άντίπερα
γιά χόορ1 τού παλληχαριοίί
ή οιιοοφη γειτόνισσα
τριαντάφυλλα καί γιούλΌ
Τό Πάσχα τά Χρι<ηο0γιννα μέ χαρ ι οί χωριανές στής Έκκλησις τ' αΰλόγυρο στά γιορτ'νά ντνμένες χορεύανε Κα1 φεύγανε μέ τίς καρδιές καμένις τα παλληκάρισ ξώλαμττρα γιά χώρες μακρυνές. Ο ΣΕΒΝΤΑΣ Πώς μοΰ φλογίζί1 ενας τούτη τή δόλια μόν Ποΰ μέσ' στά στήθη μ«« χτυπάε' κι' απαλοδέον£ΐ "Ενας σεβντάς πού τα στό νοΰ μόν πάλ' άραδσριο τ ά ξαναφέρνει Στή ράχη κείνη τ' Άη · Λ'ά νοιάθω νά κάθωμα' καί «β Τά μέρη γύρω άγκσλισιπο ^ά τ άγναντεύω, καΐ κάποιες ιτουζησα χσΡ'ς πάνω ο^ήν "Αγια Κυριακη τώοα νά κλοίγ» Πάλ' την πρώτη μου ζ»Ί δεύτερη τώρα τήν γεμάτη έλπίδες τής νάναι ή γδύμ'α κι' δλη τή νύχτα τραγουδιστής νά τρ'γΐΗ>ν»
στά καλντερίμ'β
Μπροστά στήν —,ρτα^ΐΚ
πρώτη μου άγόητη κσι ν»
ό κρύφ'Ος ττόθος
νά μ έ φέρνη
Υ'ά νά μ« δ
κι' αυτή μ
στό
Πώς μού φλογίζε' ί*
τούτη τή δόλια μου
πού μέσ' στά στήθπ
V
χτνπάε1 κι' (■^"λοδίρνί1,
?νας σεβντάς
στό νού μου
Τά
ν«
ΚΩΣΤΑΣ