194432

ίΒικελαιαν Βιβλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτης
ΑΡ. ΦΤΛ. 2140
ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦1ΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜ ΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣ+ΫΤΊΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΡΝ"
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυνχης - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΜΑΝΙΔΗΣ Γραφεϊα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι — Τηλέφ. 229.708
Η ΑΛΩΣΙΣ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
ΥΠΟ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ,
ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
ίρ,ο τα Γ.άννεν« πανηγυρί- 6ιάδοχ0ς Κωνσταντίνος ανέ
ν την 59ην έττετεον της ό—ε- αύτοπι»οσώπω<- την «... ζονν την 3νην εττετεον της >ινθΐ!>ώσεώς των. Σκίπτομα1, πό
)ύ σνχνά "ά Γιάνν«νο τά άγαπη
μνα ΕΤνα1 τό θέλγηχρον τής
ττολιως είναι ή άτμόσφα'ρά της·
γεμάτη γαλήνιο καί ύποδλητι-
κόν βέλγητρον, εΐ^, η μακρά ί-
ατορία της ή κυριαρχτιμένη σπό
τόν κυματ'σμόν σπανίων γεγο ό
ΕΙνα' άκόμη ή
εΑ.
Χηνικόχης Της, ττοΰ άναττηδά άπό
τόν δρ'}λον "αί συνδϊδεμένη μέ
το εττος ός όλην την ττάρει αν των
αιών«ν έκφρά<ζεται μέ δλες τίς μ»»ψές, μέ τίς όττοΐες κατακυ- ρύνετα': Μέ την μορφήν τής —,,λ ληκαριόϋς καί τής άντρειι*σϋνης μί -ήν μορφήν τής άέναης είσφο- ράς διά τό μεγαλείον τής Πατρί δος, μ* την μορφήν των μεγάλων έργων, μέ τα όποΐα εΤναι σννδε- διμένα τα όνόματα ένδόξων τέ¬ κνον Τ»ν, ττού χαρακτηοίζει τόν Ευγενέστερον πληθυσμώ Καί εΤ- νβ' είς τό επίμετρον κάτι ττέοβν αύ των ΕΤναι ό προσωπ'κός δε,σμός μόν μ'ά μνήμη σνγκινητική. ποΰ ίρχιται καί μοΰ παρουσιάζει δι¬ αρκώς ένώπ'όν μου· τό ξεκίνημά μόν είς την άττο τότε μακράν δη¬ μοσίαν ζωήν μου Ή όφετηρία ίΐζ την "Ήπειρον· δπου ύπηρέτη <τα ώς ύιτοδΊαικηιής είς την Κό- νιτσβ, -ό Δελβινάκ' τό Μαργα- ρίτη, τό Μέτσοβον καί £πειτα τίς την Γενικήν Διοίκησιν Ήιτεί ρου, δευβύνων τό Γραφείον τών Εξωτερικών ύποθέ—.ών καί συνερ γαζόμενθς μέ τόν άχίμνηστον μη ίτην —καχόπιν Άρχ'επί :ύτοτπο·ασώπως την των έττιχι,ΐρησεων διεύβυνσ ν "Ολόκληρον τό σχέδιον, διά την αλωσιν των Ί«αννίνων έσττνρί ζετο είς την απομόνωσις τού Μτ . ζανίου τΗτο φυσικόν καΐ πανί- σχυιρον οχυρόν, -ου έττρόκεΐτο νά νίν> τό Βερντέν τών Βαλκανικών
ττολέμων. "ΎσΗρα ο—ό πολλήν £-
ΤΓΐτελικήν μελέτην είχε κριθή;, δ·
τ1 ή επίθεσις 9ά ήτο ά—οτελεσμσ
τ'κωτέρα, εάν έξαττελύετο καχά
τού δεξιού νονρκικοΰ πλευιροϋ.
Καί ό στόνος έττετενχθτν Την
ΐ8ην Φεβρουαρίου τνοχΐσεν ή επί¬
θεσις. Προήλαι/νον τρ^ϊς φάλαγ-
γες Παραλλήλως έφηρμόζετο σχέ
διον -ερ'στΓασμοθ τής προσοχής
των Τοθρκωνι Μέ ίσχυρότατον
δομβαρδισμόν (15 000 βλήματα
-υ,ροβολ'κοθ) κατά τού κέντρου
καί τού άρ'στεροθ πλευρού των
Τούρκων εδίδετο ή εντύπωσις, ό¬
τι έττρόκε'το ττερί έττιθέ.σεως πσ
15ον
Ολες ούτές οί έστίες έλληνο
τΐαν.κής ζωής δέν μΐΓΟροΰο.ε
πα.οά νά -ροκαλέσοι»ν κάττότε
τα χτι—ήματα τού "Ολέθρου, -ου
είναι ή μοίρα τής ΦιΑής μσς Ό
Κομνηνός <Υψηλάντη.ς μας άν'στο ρεί τα πάθη τού Ν'χωριοΰ στά χρόνΐα τοθ ρωσοτουιρκικοΰ πολέ μου· δταν οί άδελφοί Όρλώψ εΓ- χαν ξεσηκώσει τοΰς "Ελληνες έ ναντίον τής σουλτανι-κής κυριαρ χίας. «Άχαξίαι μεγάλαι έν τή Κωνσταντινοι—όλε', άφοθ ήρξατο ό πόλεμος μέχρι τούδε, παρά τών σεφεαήδων γενόμ£να' ξεγυμ'ώ νονν είς τάς λεωφόρους καί Ρω μαίους καϊ Άρμενίους καί Ε- βραίους. καί τινάς αυτών καί έφό νειισαν . Τώ ετει 1771 κατέκαυ σαν είς χό Νεοχώρ'ον το0 Κατα- στένον τόν μαχαλέν Αγίου γ Γεωργίου· καί τώ δέ τώ ετε 1772 κατέκαυσαν τόν μαχαλέ- τού 'Αγίου Νικολάου καί τής Πά ναγίας είς τό αύχό Νεοχώρ'ον ..» Δυά σχί,δόν αίώνες εχουν τερσ σει άπό τότε Τα χαλάσματα εί χαν ξαναχτιστεϊ Τα φον'κά εΐ- χαν λησμονηθεΐ Ή ζ»ή κυλοΰσε είρηνική καί ήσι/χη στό Νιχώρ', ώς την άποφρόδα Τρίτη 6 Σε πτεμδρίου 1955 Λίγες μέ,ρες ■η?ν άττ' αυτήν ή -,,ώ-η ί,-ιδρομή ρεμφεροΰς πρός τάς ττροηγουμέ- Τούρκων σημειώθηκε στήν Κουμα νας. Καί την 19η^ φεβρουάριον ! Ρι»τισα τού Νΐχοιριού Ή 8'ύμηση 1ΣΤ0ΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ Β'. ΡΟΥΜΕΛΗ νια άργότερα, στά 942, συιμττλή ρωσαν τόν άφαν'σμό οί Ρώσοι· Τό Χο*σθένιον εΤναι άκόμη γ'« ά—ό τοϋς δύο στυλΐτες άγ· ούς ττθύ έ'ζησαν έδώ τα πρώτα χρόνια τής Βυζαντινής Αϋτοκρα τορίας Πρώτος ό Σι;μεών άνέ6ηκε στήν κορφή ένός στύλου ο^ά 433 κ' έζησχ έκεΐ ε'ίκοσι έ—τα όλόκλη σα χρόνια Τόν δ'αδέχθηκε — έ δώ η κατ' αλλη έκ'δοχή στό Δι ττλοκΐόνιον —■ ό Δανιήλ Δέν εί ναι δύσκολο νά φανταστεΐ κοτνείς τίι ττΐλήίΐη ττΌτηών μαζεύονταν έδώ, γ^ά νά ττροσικυνήσοιτν τούς έ θελομόρτυρες τα χρόνια έκεΐα τής άιτόλυτης θεοκρατίας . . Ό μεγάλος θόρυβος τής ζωής καί ή ζωηρή κινήση τών άνδρώ ττων χαρακτηρίζουν καί σήμεοα τή Στένη. Άλλά άιτό πόσο διαφο ρετικές αΐτίΐς! Ό κόλττος της σχηματίζει τό δεύχβρο μετά τόν Κεράτ'ο φι/σικό λ'μάνι τού Βοσττό ςιουι Μ'ά τ£Οόΐ{Γτια ττλωτή δεξαμε νή· ποΰ χρηο-ιμεύει γιά την έπ' μεγάλων πλοίον εΐναι έγκα σκβττόν— Κυρόν Σττυρίδωνα Βλά χον Ήσαν τόχε ώραι μεγάλα κα! β—οφασιστ'καΐ διά τό "Ε- Καί σκέπτομαι έντονώτερον κα τό την επέτειον τής άπελευθεοώ «ώς τ«ν "Οσοι έζήσαμεν έκεί- νας τος στιγμάς, δσοι έλικνίσθη- μΐν είς τό δνε'ρον. δσοι ήσθά''θη- μίν την μαγείαν τής δόξης· τήι όποιαν ό ψυχ'κώς ηνωμένος Έλλη νισμός, μέ επί κεφαλής τόν Βα- σιλέα καΐ τόν Βενιζέλον καθίστα ικράξιν ζυής καΐ δικαίωσιν Ίστο ρίας εΤνσ' αδύνατον νά μην ηί- α9αν9οΰν καί σήμερον οίγος. 'Π' «άν να μή βλέπομεν μορφάς έκεί- ΐ)ς τής έποχής, τυλιγμένας πλέ Ον είς την άχλΰν τού βρύλου ώσβν νά μην δλέπωμεν ά-, « ττρόσωπα. φίλους, γΛ·ί:τ-ςος να —κώνω^α' καΐ νά παρο—τέ- καί νά συνομιλοϋν μαζί Κ διά τό κατόρθωμα, διά τό ίττοϊον ώμίλουν τότε δλοι, ώμί- «ΐι ή Ελλάς, ώμίλουν οί Σύμμα ΐοΐ' ώμίλουν οί φίλο' καί οί έ· χβροί Καΐ ήτο ή όμιλία θαιιμα- 'μός πού έκο,ρυφώνετο μέ την τώσ'ν χών Ιωαννίνων. Τώοα· ή 'ροσττάθεια εχε' στραφή πρός «ύτβ Είς τήν Μακεδονίαν εΐχε Ίίγκεντρωθή μέ τήν εκρηξιν τοΰ Βαλκαν'κού Πολέμου Καί Ι*νον μικραι όμάδες διετίθεντο «Ρός εξουδετερώση τοΰ έν Ήττεί Ι>9 τουρκικόν σχρατοιί) "Οταν έ-
'ίρματίσθησαν αί έπιχε'ρήσε'ς
[|ζ την Μακοδονίαν καΐ καθίστα
τ» δυνοττή ή αποστόλη ένισχύσε-
»·, ήτο φανερόν ότι ή "Ωρα τής
ήρχετο Τήν 17ην "Ια-
1913 ό άρχ'στράχηγος
άνεληφθη έξ άττίνης εναντίον ο¬
λοκλήρου χθΰ δεξ'οθ πλευ.ροΰ επί¬
θεσις Ήτο φο6ε.ρ«, άκαβεκτος,
άσυγκράτητος. Οί φαντάροι μας
αϊσθανόμενο1 ώς έντολοδόχο' τής
ό λο κληρώσεως Τοϋ Βαλκανικού
θρίαμβον,, είχον τττερά είς τούς
ττόδβς Δέν ΰπτρχον έμττόδια δ1"
αύτούς. Τίποτε δέν ήμπορούσε
νά τοίις άνακόψη. 'Ενέπνεεν ό δα
δοχος Ένέττνεε ό Βενιζέλος. Ε¬
νέπνεεν ύττειράνω αύχών τό δρα-
μα τής Πατρίδος, ττού έσάλπιζε
τό θούρ^ν της. ώς
ττροτροπήν είς κλέη καί θυσίαν.
Την 19ην Φε&ρουαρίου τό έ'να με
τα τό αΧλο τα τμήματα χής άι>'-
στεράς κυρίας φάλαγγος εΤχαν
φθασει είς τάς ε>£σεΐς των, μέ
τήν άκρ«ίαν άρ'στεράν είς τα ΰ"
ψώματα Τσοί«α Τα όχυιρά ϋττέ-
κυπτον αλληλοδιαδόχως. Καί οί
Το3ρκο' ή'ρχι,σαν νά κάμττχωνται.
'Υττχχώρουν ττρός τα Ί»άννινα
Καί ή ΰποχώοησίς τ«ν ταχέως
•προσέλαβε την μορφήν άτακτον
φυγής Οί "Ελληνας καταδ'ώκον/
κατά πόδας τόν εχθρόν καί άπο-
πόπτοι,ν τάς έττικο^ωνίας, μετα
{ϋ Μττιζαν'ιου και
"Εχσι, τό Μπιζάνι άπομονώνεται
Καΐ γίνεται τόπος τού θρθλου'.
Ό Τοΰιρκος άιριχ'στράτηγος 'Εσ-
σάτ —ασσας άντιλαμ6άνεται αί-
φν<οίως δτι έχει παραοιασβή τό πλευρόν τής παρατάξεως χου Καί άντ'λαμβάνεται δτι εχει ττε,.ο1 έλθε1 είς κατάστασιν άδυναμ;ας δι1 οίανβήποτε περαιτέρω έντα¬ σιν Δέν μένε1 πασά ή συνθηκολό γησ'ς Καί την άποφασίζε1 Τήν πρωίαν τής 20ής Φεβρουαρίου πά ραδ!δεί την πόλιν χών Ιωαννί¬ νων, 30 000 στρατοΰ, τα όχυρά καί 120 πι*ρο6όλα. Καί ό έλλη*" κός στοατός είσέρχεται βρ'αμβϊυ τής Τό όνειρον γίνεται ττράξ ς Ή ίστορική δικαιοσύνη ευρίσκει την αξια δ'και'ωσίν της Η "Ελ¬ λάς έ'χε' πλέον τα Γιάνεννα. Καΐ καμαοώνε' ελευθέρα καΐ ϊ/περήφα να νά δημιουργοϋν έκχοτε τήν με γάλην ιστορίαν τής πολιιμάρφου ά»ετής των. ΧΡΗΣΤΟΖ Γ ΕΥΑΓΕΛΑΤΟΣ ΑΒΔΗΡΑ, Η ΓΕΝΕΤΕΙΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΓ ΑΝΑΓΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣέΩΣ ΤΟΥ λΡΧΑΙΟΑΟΠΚΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΤΟΝ ΑΒΔΗΡΩΝ Τού συνεργάτου μαο κ. ΔΗΜ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ Προέδρου Εταιρείαι Κρατικών Μελετών Β' κων Μελετών. ώς καΐ τά '° Διεθνες Δημοκρίτειον "Ιδρυ- » ΑΛδήρων (©ράκης) Οί 6ο οικώτεροι λόγοι τής συστάσεως '·». 'Ανάγκη τής διεθνοΰς προ 'Κ τής γννετείρας τοΰ Δΐ|- ^κρίτου καΐ τής άξ'οποιήσεως τών αρχαί ών Ά6δή Ρον ^ί ττροηγούμενον άρβρον μας "ΊΥήσαμεν δ'ατΐ πιστεύομεν 8τ[ ''? την περιοχήν των άρχαιων 'Α- 6δήρ»ν, τα όποϊα έψημίζοντο δ" ϊ' μόνον διότι υπήρξαν ή πατρί °° ιτολλών διασήμων φιλοσόφω' 1ν τού μεγαλοφυούς Δημοκρι- "" ^λλο καί ώς κέντιρον έμττορ' "°*. καβώς έττίσης καΐ δι' ύψη- *°° έτΓΐ—£8οι, ττολιτ'σμόν, δτ^ θά ^ ένοι μεγάλης ιχνικής άξίας άρχαιολογ" ΙαλΑ|Τ '°ι βηοονροί. *ύτά προκύπτίΐ καί άπό τα "ΙΌσΌ εΐδώλ'α· θραύσματα αγ |Ει«ν, άγαλμάτων καί αλλων άν- ι(ΐιν»ν μεγάλης καλλιτεχνι "? αξιας ποΰ ανευρέθησαν κατα Κο"«οίΐς ϊίς τάς δοκιμαστικάς άρ «'ολογΐκάς ανασκαφάς, πού εί- ό άρχαολόγος κ Α τού τούρκ'κου τρόμου ξύπνησε πά ' Γ«οττημένη πάντα έκεϊ Καί μιά λι στό μαοτι/ρικό χωρ'ό. "Υστερ άπό λίγο εΐχε άπλωθεΐ σ' όλόκλη ρη την Πόλη Μέ χό Νιχώρι συνέχετα' ή Στέ νη (τοιοκ Ίστίνιΐ), χτ'σμένη στή βόρε'α παραλία τσ·ϋ κόλποι» πού οί άρχαΐο1 τόν όνόμαζαν Λε ωσθένιον άπο τό δνομα τού Λεω σθένους, ενός άπό τούς Μεγαοεϊς άποίκους. καΐ οί Βυζαντ'νοί Σω σβένιον άπό τό Ίερό χοϋ οΰρίου Διός, πού εΐχα^ χτίσε' έδώ οί Άργοναϋτες, άφοϋ «εσώθησαν» ά πό τά νύχια τού Άμύκοι/ Στή 9έ ση τοϋ ναού έκείνου κατά τούς Βυζαντ'νούς χρονογράφους· ό Κωνσχαντ?νος ό Μέγας είχε χτί σει έκικλησία στό ονομα τοϋ Άρ χαγγέλου Μ'χαήλ. 'Εκτός άττ' αθ την υπήρχαν άκόμη σ^ό Σωσθένι όν τό μοναστηρΐ τοϋ προφήτου Δα νιήλ, μ'ά έκκλτίσία τής Θεοτόκου, κ' ενα δασιλιικό παλάχ1 "Η κατα στροφή δλων αυτών τών κτισμά- των άρχ'σε μέ την έπιδρομή τών άπό χΐς δ'ακλαιδώσεις τοΰ μέγα λου «δρόμου τοϋ 6ουνθι3», πού έ /ώνει άπό τό έσωτερικο τής στερ1 άς τήν Πόλη μέ τό Βόσποοο, κατα λήγει στό μυχό τού Ό κόλπος χής Στέντις κλε'ινει άπό τό νοτ'ά μέ τό άκρωτήριο Τοκμάκ Μπουρνού, τό 'Εκάτειον των Άρχαίων οπου τό θαυματουρ γό άγίασμα τοΰ Άγίοι/ ΝΊκολάου Έδώ' ώς πρΐν άπό μερικές δεκά δες χοόν'α σωζονταν χά έρείπΐα κάποιου παλιοί} μοναστηριοΰ χτ1 σμένου σ^ή θέση άρχαίου βωμοϋ τής Έκάττης. Τό πνεΰμα της ©εάς έχει στοιχιώσειΐ, λέε' ό Χάμμερ τόν τόπο καΐ φέρνει ώς τίς ·μί ρες μας χή συμφορά σέ δσους ο-υν δεθοθν μαζί τού "Ομως τίποτε σ^ά μάτια τού σημερινον έπ'σχέπτη δέ δ'κα'ολο γεΐ κάτι τέτο'ο Άπό τή θέση αυ χή άρχίζει ή κοιλάδα τού 'Εμιρ γ'άν, ή Κυπαρώδης τών Βυζαντι νών- Ή παραλία της εΐνα1 άττο Βουλγάρων στά 921 Λίγα χρο τίς πιό χαρΐτωμένες τού Βοσπό ρου Κομψά κέντρα τή στολίζουν καΐ τά ψώτα χής νύχτας τής δι νούν δψη άληθ'νά φαντασμαγορ' κή Έντιητωοτη κάνουν πρό πά^ των στόν ξένο τα έξωΠκά ΰπαί θρ'α καψενεία της. Πολύχρωμα φω σάκια καί μιικρά σαμοβάρ'α στολί ζουν τό κάβε τραπεζάχι τους. ο ττοΐί μακάρ'οι Άνατολίτες —"Ελ ληνες καί Τοϋρκοι — πίνουν. κα λοκαιριάχ'κα τό τσάΐ τους καί καπνίζομν μέ άνατολίτικη νωχέ- λεια το ναργιλέ τους. "Αλλα εΐχε στό νο0 τού ό Χάμ μερ· οταν εγραφε γιά τό πνεΰμα τής Έκάχης καί τήν άπαίσια επί δ(>ασή τού. Έδώ· στό 'Εμιργ'άν,
ύπάρχε' έ'να μεγάλο παοαδεισέ
ν'ο πάρκο, γι-ωστό μέ τήν όνομα
σία <Έμιργ'άν Κοροσού»· πού εί ναι πολύ πιό άξ'οθαύμαστο άπο τό πολι/ψημιο-μένο Γιλντίζ. Μέσα στό πάρκο αύτό ό Χάνης 'Εμΐρ - Γκιού/ - όγλού είχε χτίσε1 στΐς άϊχές τού ΙΖ' αίώνα ενα περίφη μο τιε^σ'κό παλάτι. Σέ τουτο 'Ό παλάτι χρωστά τό σημερινό Έμι>^
έν - όγλού. Μιά δέ των ημερών 6"
τος έκεΐ τού σουλτάνου ελαχε νά
περάση μέ χό καΐκι Ρωμαιος τ'ς
των εΰγενών, καί έτραγκδει μπε
στέν είς γλώ<τσαν περσικήν. Ά κούο-ας τής φωνής ό Έμψγκιέν- όγλούς συγκαθήμενος τώ 6ασιλεΐ, ήνοιξε τό τζάμι διά νά ακούση κσ λήτερα Ό Ρωμαϊος ίδών αυτόν έσιώπηο'εν' άλλ' ό 'Εμ'ργκ'έν ό γλοΰς καχελθών είς τό περ'γιάλ' παρεκάλε' αυτόν, όρκίζων έττ' όνό ματι το3 Θεοϋ καΐ τού Ιησοΰ Χρι στοι» νά σταθή καΐ νά τελε'ώση τόν μπεστέν ού γενομένου φ'λοφοόνως ύπεδέχθη αύτόν ό 'Εμιργκιέν ό γλούς θαυμάζων την είς χήν μου σικήν καΐ την είς τά περσ'κά προ ηρώτησεν αύτόν κοπήν τοι)( γιαν τ" δνομά τού Ο 'Εμίρ Γκι ούν, Πέρο-ης δ'ο'κητής χθθ "Εοι 6άν. εΐχε παραδόσε' τά κλειδιά τοϋ κάστρου τού στό ΣουλτάΌ Μουράτ Δ' Κέρδ^ε έ'τσι την εύ νοια τοϋ νέον κυι?ίου τού, καΐ ήοΑε νά ζήσει κοντά τού, στΐς άκτές τοΰ Βοσπόρουι, μ'ά ζωή γεμάτη δ:γ'α καΐ κραιπάλη "Ενδιαφέροντα πράγματα μας δ ηιγεΐται γι' αυτόν ό Κομνηνός 'Υψηλίινχης «έν ετει σωτηοίοο 1635»: «Ό αίχμάλωτος ' έν — όγλούς διά τής είς την μου σ'κήν προ,κοττής τού άποκτά τό θάρρος καΐ τήν εϋνοιαν τού Σονλ τάν Μοι/ράτ καί σύμοουλος αυχοϋ εγένετο Καΐ έν τώ εύωχεϊσθσ καΐ οϊνοποτείν τόν Μονράτ καθ' ή μέοαν παρήν μόνος ό 'Εμιργκ'έν —όγλοΰς συν τώ μπεκρή — Μου σταφά "Εκτ^σε £ε ό Έμιργκέ«· όγλούς καΐ παλάτιον έν χώ Βο σπόρω μέχρ1 τούδε σωζόμενον πά ρά τώ Σωσθειείω, καΐ σιινεχώς ό σουλτάν Μουράτ έοχόμενος σννευ ωχεΐτο καί συνεπινε τώ 'ΕμΊργκ' ι ΐς αν εΐη Άκούσας δέ αυτόν εί να1 Ρωμαΐο^' ΰττοχΐίριον τώ σουλ χάν Μουράτ. χαρίσας αυτώ δώ ρον άξιόλογον άπέμπεψεν Εΐτ-ϊ εισελθών πρός χον σουλτάν Μοι/ράτ είπεν «Οί ΰττοχείρΌΐ Σου Ρωμαΐοι ήσαν ποτέ κύριο1 αΐ>
Τής τής πόλεως· καΐ αύτός όποϋ
χώρα είδον μέ άπέδε'ξεν δτι νά
ήσαν άξιο1 τής βασιλείας Οί ί-
στορικοϊ μας όμολογοϋσι τάς ά
ρετάς αυτών· άλλ' έγώ είς τόδι
δέν είχον συνομιλήσει τ'νά αύτών
όποΰ νά μέ φανή άξιθς διά την ύ
πόληψ'ν καΐ φήμην όττο3 εΐχαν α
ποκτήσει είς τούς παρελβόντας
χρόνους Καΐ άν δλοι όμοιάζουν
μέ αύτόν όττοΰ κατά συμ
τώρα ελαχε νά ϊδώ, άνάγκη
ΣΜΓΡΝΑ ΓΚΑ ΣΗΜΕ1ΩΜΑΤΑ
ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ
Τοϋ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
Β'
χήν άφήγηση τής
κ Στέλλας Βοντσικάκη άπό τό
«Περ'οδΐι<ό των 'Ελληνί&ων Βορεί ου Ελλάδος»·. «Ό πατέρας μόλις πή,ρη τό γράμμα καί τό διάβασε, χάρηκε πάρα πολύ, γιατί θά φιλοξενοϋ- σε χον Μεγάλο Χρυσόστομο Σμύρνης Άμέσως· μαζί μέ τήν μητέρα1, α»χισαν νά έτοιμάζουν ότι έχρειαζότανε γιά χά κάμουν την τταραμονή τού στό κτήμα πό εύχάριστη. Καΐ έ'να άπόγευμα, τΐ χείλη άγγέλων εφερ- ναν κάτω αυτή _ή 9ε ία μελωδία Ο πατέρας εΐχε ψυλάξει μ^ά κα χαβολάδα πού εΐχε κάμει ενα τσαμπί σταφύλι σουλτανί, σττά- νιο στήν ποιότητα καί στή ποσο τητα καί ήθελε νά κάμη εκπληξη στό δεσττότη. Σηκώνεται διακοι τ'κά καΐ ττηγαίνει μέσα στό άμ- πέλι, τό κόδει καί τό Φέρνει στό τραπέζι· χό σηκώνει επάνω στό φώΐ τοθ φεγγαρ'οΰ γ'ά νά τό δή "Οταν τό εΐδε εμε'νε εκπλη,κτος Πρώτη φορά, εΐπε, είδα στή όμολογήσ« τό δτι να άξιο' νο 6ασιλεύουν τούτων των έπαρχ'ώ* Κατά δέ τήν μουσικήν ύπεοτερώ έγώ πάι/τας τούς όμογενεις μοί· ήθελα νομίσε' ευτυχή έμαυχόν α' έγινόμην μαθητής αυτού τού Ρω μαίου». ΠΕΡ ΕΜ ΚΟΜΝΗΝΟΣ (Συνεχίζεται) ΔΙΟΡΟΩΣΕΙ Σ Στή προηγούμενη ύπ' άρ 14 συ νέχε'α νά δΌρθωθοΰν τα εξής πά οοράματα: Στήλη 3η, στίχος 28: άντί «Καμαρώδης» νά διαβαστεΐ «Κο μαρώδης». Στήλη 4η:, στίχος 5: άντί «Ά πό τόν Εΰδιον Καλόν» νά διαβα στεΐ: «Άπό τό «Εΰδ'ονΚαλάν» Στήλη στίχος 8: ά"τί ομημερίοο» νά δ'αδαστεϊ: «Οερμη μερία». ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Η ΖΗΛΟΤΎΠΙΑ Τοθ συνεργάτου μας κ. Ε. ΣΓΜΕΩΝΙΔΟΓ ζόμενα μετ' αυτής θρακικά Σωμα τία, όραματίζοντα' καΐ 'έχου" την φ'λοδοξίαν νά άναγεςθή £να περ'καλλές μέγαρον πιός τιμήν τοϋ μεγάλου καί παγκοσμίου φη- μης ©ρακός φιλοσόφου Δημοκρ' τού Άπό έτών ή Έταιρεία μας ·αοτ>
6άλλΐι την ανάγκην τής συστάσε¬
ως τοΰ Διεθκοΰς τούτου Ίδρύμα
τος· δχι μό^ον πρός άπότισιν τι
μής είς τόν "Αρχαίον Θοάκα Φ'
λόσοφον. τόν δ'αμορφώσαντα τή/
άτομικήν θεωρίαν, άλλά καΐ δ·'
άλλους εΐδικωτέραυς λόγους. έ-
θν'κής καΐ πολιτ'στικής σημασί-
ας Διερωτώμεβα δέ μέ την ευ¬
καιρίαν αύτην, εάν τυχόν οί έκ
Βορρά γείτονές μας είχον τό προ
νόμιον τούτο τό νά κατέχουν δηλ
έντός των όοίων των τήν γενέ-
τε'ραν τού Δημοκρίτου. πόσον θά
τήν είχον άξιοττο'ήσει πρό πολ-
λοΰ καί θά την είχον προβάλλει
δ'εθνώς καΐ πόσον θά τήν είχον
εκμεταλλευθή άπό πάσης απόψε¬
ως Αντιθέτως, ι!|μεϊς εχομεν έ'ως
τώρα έπ'δείξέΐ ώς πρός τό ζήτη
μα τούτο·, πλήρη άδ'αφοοίαν Καί
έκ των οποίων είναι μάλ'στα είς τήν προσπάθειαν τής
αϊθουσα τού Μουσεί Έτα'οείας μας νά ττραγματοποι
'" Κββάλας. Άλλά καΐ άπό τά ηθή ό όραματισμός αύτός, προ-
^Ι0Α»Υικά εύρήματα. τά ό" Ι οάλλοντα' πολλαί γραφειακρατ.-
^^ διαρκώς άνακαλύπτοντο κα· καί δ'ατυπώσεις καί αντιροήσεις
την καλλιέργειαν τών άγρών πού δΐακινδυνεύουν την ηραΎ^'
^ ^όρχουν είς τόν χώρον τού-1 τοποίησίν της. Έπΐθυμοΰμεν τώ
^ 'νίο·χύεται ή πεποίθησις μας ' ρα νά τονίσωμεν διά πο'ιθυς *1'
ι* την υπορξιν σοβαρών άρχαο δικωτέρους λόγους έπιβάλλεταΐ
είς βαβος- Ι ή σύστασις τού Δ'€θνοΰς Δή μ ο-
Β'
Δέν εΐνα' έρως ποΰ είναι τυ-
φλός, άλλά ημείς εϊμεθα ψυχικώς
τιιφλοί, έρμα'α ενός άκαλλιεργή
τού σιτνειδητού καΐ ένός διαστρε
βλωμένον ύποσυνε'δήτου· θύματα
διαφόρων φαντασιών Καχά τόν
Λοι/κιανόν. "Αγνοια, αϊτία πολ
λών κακών τοίς άνθρώποις
Μεταξύ των γυνα'κών ή ζηλο-
τυττία έν άντιθέσει τών άνδρών·
εϊνα' λίαν έ'κδηλος. πολλάκις δή
μιονργεϊ μεγάλα ποοβλήματα
καί δυσαρεσκείας μεταξύ των
Ούτω· μία προισχαμένη προκε
χω<3ημένης ήλίκίας· ζηλεύε' τήν νέαν καΐ ωραίαν νοσοκόμον Αί ήλικ'ωμέναι γυναΐ^ες καΐ αί σσχημα1· άπό μϊσος καΐ ζηλο'υ- πίαν εναντίον τών νέων καί ώ- ραίων γυναικών, έκδηλοΰτα1 με τά φβόνου Κατά τόν Ό6ίδιον· ή γυνή κσ 'αλαμβάνετα1 άπό μανιαν *(*.· λύσσαν δταν συλλαμδάνε1 έπ' αϋτοφόρω την άντίζηλόν της με τόν άνδρα πού άγαπά Όργίζεται τόσον πολύ δττως ό άγριόχοιρος, δταν κατασπαράσ σει μέ τά δόντΐα τού τά στήθη τού λύκου, ή λέαια δταν θηλά ζει τούς σκημνους της, ή ε'χιδνσ δταν καταπατΐΐτα1 άπό τό ττόδι άπροσέκτου δ'αοάτου', είναι όλι γώτερον τρομεραΐ είς την όγήν των Τό ΡαδιοΦωνο καί ή Βυζαντινη Μουσική λύτερον νά κατοιική τ'ς έν γτΛ έ- ρήμω, παρά μετά γυνα'κός φιλέ ρ'δος καί θυμώδους» Τί να πή δμως ή γυνή. δταν έχει νά κάμη μέ σύζυγον όργίλον. μεμψίμοΊρον. δύστροπον. θυμώδη καί ζηλόχυπον; Η γενεσιουργός αίτία τής πά βολογικής ζηλοτυπίας έ'χεΐ βαθεί άς τάς ρίζας της. Όφείλεταΐ είς τόν ώλκοολισμόν καί τήν τοξ'κο μανίαν, πού τήν κληρονομεΐ χό άτομον άπό τούς προπάπΐτους τού. πού μεταφέρετα' άπό τά γονίδια. "Εγνώριζα μίαν φιλικήν οικογέ¬ νειαν πού έ'ζησε ζηλόφθονα καί υπό δραματικάς συνθήκας επί ε'ι'κοσι έ'τη. Άι»κεΐ νά σας είπω τά κάχωβι: Κάθε φοράν πού έπέ οτρεφε άπό τήν εργασίαν τού ό ζηλότυπος σύζυγος^ άοχ'ζε τό κα θηιμερινόν δράμα «πο>·ός ήλθε είς
τό σπίτι έν τή άΐτουσίςι μου;»
Είς χήν καταμήν'ον ττερίοδον την
κατηγοροΰσε δτι έκαμε άμβλωσιν ♦♦♦♦♦♦♦< κρυφίως κλπ Τά &?ά&να κοττά ιήν ώρ«ν τού ίίπνου. τήν κιρατοΰ-. σε μέ τόν δεξ'όν τού βραχίονα όλην τήν νύκχα. διά νά μή φύγε1· ! Τουτο συνέχΐσεν επί 20 έτη Πολ λάκις τής έ'λεγε: πές μου δτι εΐ ( σα' μιά κοινή γυιναίκα, πές μου πές μου· γ'ατΐ θά σέ σκοτώσω.' Το 6οσικο ττροολημα ττου άιτα Ηναγκάζετο ή ταλαίπωρος σύζυ σΧ<>λ^· άπό μακροΰ τώρα χρό'ου,
Πρός τόν αξιότιμον κ. Δ)ντην
"Εφημερίδος «Προσφυγικός Κό-
ίτμος»
Κύριε Διευθιτντά,
Τά σΐ<γχρονα μέσα δημοσιότη- τος, έν οϊς καί ή Ραδιοφωνία καί Τι^λεόρασις, είναι γνωστόν δτι προο^ίζονται δχι μόνον διά τήν μετάδοσιν εΐδήσεων, άλλά καί διά τήν έ*7τ·ομπήν άλλον ψνχαγωγικών καί μορφωτικών έκδηλώσεο)ν καί δή τής μουστκής, κλΛσσικής καί δλλης, συμπΒριλαμβανσμένης καί τής Βυζαντινης λεγομένης ιμουσι- κής, ή όποία αποτελεί καί 6ίωμα τοΰ άπανταχοΰ 'Ελληνοορθοδάξου, ώς έ&νικήν τΐι)ν μουσική. Τούτο δμως δέν φαίνεται νά είχον {«π' όψιν των οί άπό μηνός ,μρλ.ετήσαντες τήν άναιμάρφοκΐιν τοϋ προγράμματος τής Ραιδιοφίο- νίας 6Γ δ καί κατή.ργησ«ιν τήν κα¬ τά Σάι&6ατον μοναδικόν έκ.-τομ- πήν της Βυξαντινής μουσικής Τό ούσιώδες τούτο σιράλμα εί¬ ναι άνάγκη νά έπανορθωθτ] διά πολλοϋς λόγους, καί Ιδίως διότι τα Έθνικά ιΐιας Ίδρήματα καί δή, τό τής Ρ«διοφο)νίας, δέν έπι- τρέπεται νά Λαραδλρποιιν την καλ λιέργειαν μεταξύ τών άλλων καί τής Έθνικής μας Βυξαντινής μοικτικής, ή δποία τόο·α προσέ- φερε εις την πνευματικήν ζωή,ν τοϋ 'Ελληνοχριστιανικοΰ μας κό¬ σμον. Μετά τι μής ΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ τ. Πρόεδρος Συλλόγο>ν Φίλίον
Βνίαντινης μουσικηςι
ΔΕΗΣΙΣ ΣΤΟ ΛΟΦΟ ΠΑΓΟ ΣΜΥΡΝΗΣ ΟΠΟΎ ΕΜΑΡΤΥΡΗΣΕ Ο
ΙΕΡΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ 23 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1911
προ&άλλει καχά τις πέντε ή ώρα) ζωή μου τέτοΐο θαυμάσ'ο καρπό
>♦♦>»♦♦♦♦♦♦♦
Μέ τίς διόπτρες τοθ ιΚΟΣΜΟΓ»
ΕΒΝΙΚΑ
γος νά τοΰ πεί ναί εΐμα^ μιά κο
όμογένεια τής Άμερ'κής καί
Πόσες γυναΐκες μέ νευρ'κήν ι-1 νή γυναϊκα· άφού τό θέλεις. χί ε^ικωτερα τους πρωτοπορους
δ'ο.συγκρχχσίαν καί έσωστσεφπς νά γίνη! Καί χότε ήσύχαζε ό ε- "Ελληνας με^άβ^ας εΐνα^^^άν
δημιοι-ργοΰν μίαν σκοτεινήν άτμό ' ξαλλος ζηλότυπος σύζυγος.
σφαίραν, μεταβάλλουν την θαλπω ι Μεταξύ σνζύγων ή μέχρι ιτά
θι/σιας συγκρατησις
πεο βάλλον!
ΐς έλληνικής γλώσσης.
τής οικογενείας είς ψυχρόν | θους άνησυχία' πεοί τής τηρήσίως Κσ' άλλοτε εϊχαμί άπασχολη^ή
.. οάλλον! τής συζυιγικής πίστεως· ή τού έ μέ τό βέμα καΐ ιδιαιτέρα μάλ'
'Ή γυναίκα τοΰ Τολστόϊ ήτο ή νός των συζυγων πρός χον έ'τε- "α μέ την Ιδϊΐ-ση σέ άμεμ'κανι
' οον. ή καχμττοψία ή ή άμφιβολία *α ττανεπΐστήμια έδρών νεοελλη
περί τής σταθερότητος τής άγά- νίκης γλώνσης.
πης τής συζύγου ή τού συζύγου ,Όμογβνής δμως άναγνώστης
6οοσα·ν!ζονται είς δλην των την μας· στά χέρ'α τού όποίου έφθα
πιό ζηλότυπος
"Εζησε ζηλόφθονα επί πολλά
ετη καΐ έκαμε την οικογενειακήν
της έστίαν έ'να φριενοκομεΐον
'Εζήλευε άκόμη καί τά παιδ'ά
της- δττοΐί κάποτε έττήρε ενα δ
βό έύ
η
πλον. έπυροβόλησε καί έτρύπη-
σε μέ μίαν σφαίραν την φωτογρα
φίαν τής θυγατρός της
"Εζησαν πενήντα όλόκληρα χρό
ν'α μέσα είς μίαν κόλασιν, μόνον
καΐ μόνον διόχΐ ουτε ό £νας οίί-
τε ό αλλος δέν εϊχαν τόν κοινόν
νοΰν νά Θίπούν«'Άλτ»!
Είς τά έβ·δομήντα τού χρόνια
δμως· ό Τολστόι έξεσπάθωσε καί
τής εϊττε: «Φύγε, σχΐγμιαία ήδο
νή, μάρκα χυραννία»^
Ό σοφός Σολομών λέγει: <Κα ζωήν άπό χήν ζηλοτυπίαν σε έχεί^ο το ψύλλο χής έφημε.ρι Οταν ό ανθρωπος στερεΐτα' δας μας σέ γράμμα τού σημειώ τής λογΐ.κής. ουδείς έν έπιγνώσε' νει μεταξύ τών άλλων καΐ τά έ- (συνειδητά) θέλει τό ίδιον τού ξής: κακόν «Δέν μοϋ πέψτε1 λόγος χρειά Αίτία είναι ή άγνοΐα, ή όποία ζονται οί έ'δοες πού γράφε'ς. μά μας τηό πολύ χρειάζονταΐ νομίζω νη άναριχίκόν ή διεφθαρ·μένον ύ- τπαγωγοί ποσυνείδητον, ποΰ είναι ό χυραν Άπό τα θεμελι φίλτατε χτίζον νικώτερος τών τυράννων χαι εί οίκοδομές καί δχι άπό την Το>το έξητ/εϊ τάς τόσας ψυχ όροφη»
κάς διαστρεβλώσεις, τα άνεξήγη Γνώμη μου έττομένως εΐναι δτ'
τα έγκλήμοίΓα καί αλλα
(Συνεχζεται)
τό δάρος των πιχ>σπαθε'ών γιά
τήν έλλην'κή γλώσσα δέν πρέ
πει νά στραφή στήν Ιδρύση των
έδρών· άλλά πρός την κατευθιι»
ση των έλληνοαμερικανοπαίδων ή
των Έλληνοπαίδ<«ν τής Αύστραλί ας· ττού 6ρίσκονχαι σέ νηπιακή ήλικία- Ή έ'δρα 0ά ποοβάλη την Έλλάδα καί τόν έλληνοχρ'. στιαν'κό πολΐτ'σμό ή νηπιαγωγός δμως θά προετοιμάση γι' αυτήν αύτά τά πα'διά καΐ ττροπαντός θά τα συγ κρατήση σέ έπίπεδο έ θνκό γιατΐ αποστόλη χης θά είναι νά έμφυσήση στίς ψυχές τοις έκεΐνο πού δέν θά μπορέση νά τούς άφα'ρέση ή άφομοίωσς τή·ν άγάπη τους δηλαδή πρός την Έλλάδα Άντιλαμ6άνομαι τί θά μοϋ ττής δτι αύτό θά άτταΐχήση κόπους καί θυσίες. Ναί άλλά τα άγαθά κό ποις κτώντα1 φίλτατε Έγώ τό άποτέλεσμα όραματίζομαι, τίς στοατ'ές δηλαδή χών φιλελλήνων των πραγματικών δηλαδή πρέσοε ών τής Ελλάδος στό Έξωτερ'χό. — Όμολογώ δτι δέν έ'χε' όχδικο μάς πήΊρε φαλάγγι όπως λέμε. ΒΙΣΦΟΣ μέ έκείνο τό ώραΐο καΐ έπιβλητι κό παράστημά τού μαζΐ μέ την συνοδεία τοι>
Ποώτος τόν χαιρετά ό πάτ¬
ρας ό δεσπόχης σκύδε' καί τόν
άσπαζετα' Μετά ·'| μητέρα φΐ-
λά τό χέρ' τού καί έπειτο. ε¬
μείς, τα παιδία μπήκαμε σέ μιά
γρ«μμή· πού άρχιζε άπό τό με-
γαλύτερο καί τελείωνε σχό μ1
καί ενα - ενα πηγαίναμε
καί φΐλούσαμε τό χέρΐ τού Ό
δεσπότης δταν μάς εΐδε μας χά
ρηκε πολύ καί λέει στόν πατέρα:
—"θλα αύτά χά πχΐθαρχημένα
παιδία· Άναστάση. είναι δικά
σου;
— Ναί· τοΰ άττάντησί ό πατέ¬
ρας.
— Νά τά χαίρεσαΐ καί εϋχομα'
νά γίνουν καλοΐ χρ'στιανοί
Καί τώρα ό πατέρας τόν όοη-
γεΐ, μαζί καΐ χήν οννοδεία τού
σέ Ηνα σοφά. όπως έλέγετο, σάν
μ'ά οεράντα μεγάλη κτισμένη κυ
κλΐκά καΐ ϋψηλά, πού στή μέση
είχε ενα πηγάδι μέ έ'να ύττέροχο
νε,ρό
Γύρω στόν σοφά υπήρχαν διά-
φορα όπωροφόρα δένδρα. έ'να πά
νύψηλο κυπαρίσσι. όλόϊσ'ο, πού
τό εϊχαν φυτέψει οί προπαπττοϋ
δες μας, κάτω ιτάλι, γύρω άπό
τόν σοφά διάφο,ϊα λουλούδ'α πού
σκορπούσαν τό άρωμά χους
Ό δεσπόαης· δταν κάθησε· οίρ
χισε νά περιεργάζεται δλα αύτά
γύρω τού·
— Μά· αύτό. είπε στόν πατέρα.
δέν εΐνα' απλώς ίνα κτήμα εί
να' ένας παράδεισος, πού δέν
χοΰ λείπε' τίποτα Αύ^όν τόν πά
Ι·····*································· •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••«ι
Διιμοκ
λο'πόν, είς μίσν περίο-' κριτείου Ίδρύματος
τής γενετείρας το» Πρώτον: Λόγω τοΰ δτι
άρ-
Ριτο«, ή Έταιριία θρακι- χαΐα Άδδηρα κ£Ϊνται είς τα '»τα-
ράλια τού Αίγαίου τής Δντ'κής
Οράκης καί είναι τελείως άναξ ο
ποίητα· ή μάλλον έγκαταλελε'μμί
να είς τήν ψθοράν τοΰ χρόνου και
είς την εκμετάλλευσιν των άρχα -
οκαπήλων. Διά τα ίριγα δέ ύποδο
μής, όίδοποπας. άρχα'ολογικών
άνασκαφών· του·ρΐστ'κών κ λ.π.,
φρονούμεν δτ[ θά παρείχετο εϋ"
καιρία προσφορας εργασίας είς
την περιφέ,ρβ'αν Ξάνθης. τής ό-
ποίας ή οικονομ ία διαρκώς φθί-
νει μετά τήν σημαντικήν μείωσ'■>
τής καταναλώσεως είς τό έξωτερι
κόν των έκλεκτών καπνών της
Σαφής άπόδε'ξ'ς τής καταστά^
ως ταύτης εΐνα1 τό γεγονός δτι
πολλοΐ κάτο'κοι τής άκριτ'κής
αυτής περιοχής, εϊτε μετανασ^εύ
ουν. είς τό εξωτερικόν· εϊτε τοέ-
πονται πρός αλλα άστ'κά κέντρα
πρός μεγάλην 6λά6ην τής δη,μο-
γραφ'κής καί έθνολογικής συνθέ-
σεως τοΰ νο-μοΰ Ξάνθης.
Δεύτεοον: Λόγω Δημογραφ κης
καί Έθνολογ'κής συστάσεως τής
Διττικής ©ράκης, διά την όποιαν
δέν έπεκτε'νόμεθα· περισσότερον,
δεδομένου δτι είνα1 ασφαλώς πο¬
λύ γνωστή είς τούς άρμοδίους·
πεαιοριζόμεθα μόνον είς τό νά
παραπέμψωμεν τοΰς ένδ'αφερομε
νους νά άναγνώσουν δημοσίευ-
μα είς τό «Βήμα» τής 19ης Ό-
κτωδρίου 1971 έπ'στολής τοι"
στρατηγοΰ έ. ά καΐ ήδη Πρυτά-
νεως τού Πανεττ'στημίου Πατρώ'-
κ Άχι λ. Τάγαρη
Τρίτον: Διά τής ενεργείας είς
εώρεΐαν κλίμακα καί είς 6άθος
συστηματικών άρχα'ολογ'κώυ ά
λασκαφώνι ουχί δέ· ώς μέχρι τού
δί προχείρως καΐ δοκιμαστικώς
λόγω τής μή δ'αθέσ«*ς τών πρός
ράδεσο, τόν έ'καμες έσύ· Άνα-
στάση. καί Βά τόν χαρώ κι' έγώ
άττόψ;
Καί μετά έίρχισαν νά σικζη-
τοΰν Θέμα τής συζητήσεως ήσαν
οί κατεστραμμένης έκκλησίες. Ή
συζήτησις έικιράχησε πολύ καί δ-
λο' εμε'ναν σύμφωνοι σ' έκεΐνα
πού είπε ό δεσπότης.
Η ώοα δμως πέρασε κ'" έπρε
πε νά δ«ιπνήσονν. Άμέσως έ
στρώθη τό τραπέζ1 μέ νόστιμα
φαγητά καί κρασΐ καμωμένο άττό
μοσχάτο σταφύλι Έκεϊνος δμως
άρκέσθηικε σέ λίγο φαγητό για
χΐ ήταν καί δράδυ κσΐ μέ έ'να
ποτήρι Κ3οσί· πού τό σήκωσε ε¬
πάνω καΐ είπε τήν εξής εύχή:
«ΕΙΘε ό Θεός νά μάς κάμη δ-
ξ'ους τής άποστολής μας
Ή βραδυά ήταν τόσο ώραία
καί τόσο γλυικειά μέ όλοκάθαρο
ησυχη πλημμυρ'σμένη μέ
τό άσήμ1 χθύ φεγγοτριοθ· Ο δε¬
σπότης ένθουσ'ασμένος αοχισε
νά ψάλλη ΰμνους καί τόν άκολού
θησε δλη ή συνοδεία τού. Μέσα
σ' αυτή τή μαγική νύχτα νόμ'ζε
τούτο άπαραιτήτων υλικών μέ-
σων (πιστι>σεων Ικανών. έργα-
τών κλπ), φοονοΰμκν. λοιπόν
δ1" ούς λόγους έξβθέσαμεν καί είς
τό προηγούμενον άρθρον μας, δτι
6ά άττεκαλύπτοντο σημαντικαί άρ
χαιότητες, μεγάλης καλλιτεχνι-
κής άξίας. πολλά μνημεϊα καί έν
γένε' σοβαρά τεκμήρια τού άκμά
σαντος είς "Αβδηρα ύψηλού πολ'
τισμού· μιάς πόλεως πλουσ'ωτά
της καί άκμα'οτάτης.
Τέταρτον: Μέ τήν ευκαιρίαν
ταύτην, θά Επιρεπε, φρονούμεν, νά
γίνη καϊ ή κά,λυψΐς των υπάρχον
των είς διάφορα σημεϊα τής πε-
Ο'οχής έλών ώς καί ή συστηματ1-
κή δενδροφύτευσ'ς αυτής, ή ό¬
ποία είναι σήμερον γυμνή καΐ
έγκαταλελειμμένη
(Συνεχίζεται)
Αΰτά είναι Άνάσταση. τα θαύ-
ματα τής φύσεως
— Τό φύλαξα, είπε ό πατβρας
γιά σάς, νά τό πάρετε μαζί σας·
ΟΊ βυζαντινοί ΰμνοι συνεχισθή
σαν ώς τά μεσάνυχτα.
"Επε'τα σταμάτησαν καί σηκώ
θηκε ό δεσττότης επάνω καί δ'ά-
λεξε μόνος τού τό μέρος ποϋ ή
θελε νά κο'μηόή
—Άπόψε. είπε θέλω νά κοιμη
θώ στό ί/πα'θρο. έκεΐ κάτω άπό
κεϊνο τό τσαρδάχι·
Άμέσως ή μηιτέρα έτοίμασε.
Έκεΐ γδύθηκε έκαμε την προσευ
χή τού καί κοιμήθηκε. Λίγο π'ό
τχίρα κοιμήθηκε ό καβάσης τού-
Μόλ'ς ξημέιϊωσε σηκώθηκε. πλύ
θηκιε· ντύθηκε, μπήκε μέσα στό
άμπέλ' περ'εϊγάσθηκε τά δέν¬
δρα μέ τοΰς ώραίους καοπούς
των, τό άμπέλι μέ τά άφθονα στα
φύλΐα. τά λουλούδια καΐ μετά πή
γε σέ μιά συκιά καί έ'κοψε δύο
δροσερώτατα σΰκα
Τό τραπέζι γ'ά τό πρω'ίνό εί
χε ετοιμάσθη^ Καΐ τ; δέν είχε έ
πάνω 'Εκιεΐνος δμως ήπ'ε τό·1
καφέτου, λίγο γάλα καί έφαγε
τα δυό δροσερώτατα σΰκα, πού
έκοψε μέ τό χέρι τού
Άφού πήρε τό πρωίνό Του. άρ
χισαν πάλι νά συζητοΰν γιά τόν
σκοπό πού εΐχε ή έπίσκεψί τού.
Βγάζει λο'πόν. άπό την τσέπη
μέ τή σφραγίδα
-ής Μητροπόλεως Σμύρνης, γρά
φεΐ. γράφε' καΐ τά σ6ύν«1· τό ά-
χρηστεύει καί μετά ζητά άπό
τόν πατέρα ενα αλλο χαρτί καί
γράψει τά εξής:
«Συσκ/εψθέντες σήμερα μετά
των ένταύθα δ'αμενόντων Χ1>ιοτι
ανών, όόρίσαμεν δττως είσπραχθή
εφέτος προαιρετΊκός ερανος πα¬
ρά πάντων των χρΌτιανών, επί
τώ είσοδήματι τού καπνοΰ καΐ
τήι, σταφίδος εν επί τοίς έικατ-
τόν (αριθ 1%), ώς πρός τούτο
δ'ωρίσαμεν επιτροπήν πρός συλ
λογήν των χρηιμάτων τούτων τούς
κυρίους Άναστάσ'ον Κεφάλαν τα
μίαν καί Π·θ!ναγ'ώτην Κούκουλην,
γραμματέα καί συνεργάτην· τόν
κ Γεώργιον Τσαλκαμά.
μέν σύμφωνοι όπως τό ήμ'συ τοϋ
είσπραχθησοιμένθυ ποσοΰ διατε¬
θή διά τήν επισκευήν χθΰ οίκοδο-
μήματος τής ίεράς έκκλησίας τοϋ
Αγίου Ιωάννου τοΰ Βαπτιστοΰ
έν Μπαγασάρη καί τό άλλο ήμ'
συ δ'ά τάς έττισκίίάς τής Ιερσς
έκκλησίας τού έν Παλα'φ Φωκαία
Ίεροϋ ναοΰ τής Άγίας Είιρήνης^
Έν Μπαγαράση 25 Ιουλίου 22
Ό Σμύρνης Χουσόστομος
Τό κειμήλιον έγγραφον βρίσκε
ται είς χείρας μου»
(Συνεχίζεται)
ΧΡ. Σ Σ0Λ0ΜΩΝΙΔ3Σ
ΕΠΕΤΡΑΠΗ
Η ΕΙ2ΑΓΩΓΗ
ΜΗΛΩΝ
ΕΙΣ ΑΤΣΤΡΙΑΝ
Συμφώνο>ς πρός πληροφορίας
τού έν Βιέννη "Ελληνος εμπορι¬
κον άκολούθου, τό αύστριακόν υ¬
πουργείον Γεωργίας επέτρεψε ττνν
εισαγωγήν είς όλόκ.ληρον τήν Αύ
στρίαν, έκτός των περιοχών Τυ-
ρόλου καί Φάρα,μπεργκ, 1000 τόν
σει τής ποικιλίας Γκόλντεν Ντε-
νιον έπιτραπεζίων μήλων, έξαιρέ-
λίσιους, κατά τό χρονικόν διαβτη-
μα άπό 7ης μ^ρι 29ηνς τρέχον-
τος μηνός.

ΝΙΚΟΣ ΣΦΕΝΔΟΝΗΣ
Εγεννήθη τό 1901 οπτό πατέρα ι νοσταλγίας των «Χαμένων Πατρ'ι
Σ'ατιστέα στήν Θεσσαλο'Λκη, 8-
ττου έττεράτωσε χίς γι/μνασ'ακές
τους α—ουδές στην Ιωαννίδειο
Σχολη καΐ έδημοσ'ογραφούσε στο
«Φώς». Τ ό 1928. ττρωτοετής φο'
τητής τού Άριστοτελείου Πανεπι
στημίου σ-ή φιλοσοφική Σχολη
(αττό τήν όποία· μετά εύδόκ'μη
φοίτηση. Άνηγορεύθη δ'άκτωρ
τής Ισταρίας, μεταξύ 30 συμφοι
τητών). εΐχε τήν τιμήν ώς ττρόε-
δρος τών ψο'χητών Α. Π. Θ νά
προσφωνήση τό μεγάλο μας 'Εθνι
κό ττο'ητή Κ Πσλαμά καί νά τόν
στεφανώση μέ δόφνες άττό τα
6ου Υά τήις Μσκεδονίας.
Τό 1925 έκδίδε' τό «Μακεδονι-
κόν Ημερολόγιον»· θαλεγε κανείς
θείςι έμττνεύσεΊ, διότ' μόλις πρό
τριετίας συνετελέσθη σχήν Μ.
Άσία ή άνήκεστη έθνικη συμφθ'
ρά, μέ άμεση τραγ'κή συνεπεία
την κα^αδίκη ολοκλήρου τού αύ-
τόχθονος έλλην'κοϋ ττληθυσμοΰ Ά
νατολής καί Δ ©ράκης σ' έ"να
εϊδος άνείττωτης «μετοικεσίσς Βσ
βυλώνος» κσί χήν έγκατάστασή
τού ο-τήν Βόρε'α Έλλάδα κι»ρι-
ως
Υττοστηρίζεται άπό ττολλούς
καί δχι άδ'κα βεβαίως, δ1! τό
πλήγμα έκείνης τής έθνικής μας
συμφοράς, υπήρξε άληθινή κατά
ρα ©εοθ! Κατά ένα δμως τρόττο
θά μπαροΰσε νά χαρακτηρισθή
κσί ώς εύλογία διά τούς εξής
δύο κυρίως λόγους: Πρώτον δ'ό-
χ1 ό Έλληνισμός άλύτιρωτος καΐ
έλεύθερος άττό αίώνων βαλλόμε-
νος πανταχάθεν. άττό έχνρούς καϊ
φίλους· ά—έκαμε καί έξηντλήθη
Καί δ'ά τόν λόγον αυτόν ή συγ¬
κέντρωσις τού στόν στενό χώρο
Γθΰ ττατρίου έδάφους κατέστη ά-
ναγκαία διά την άνασύνχαξη καί
άνασυγικιρότηση των υλικών καί
ττν>ευμαχικών τού δυνάμεων. διά νά
μπορή νά συνεχίση τήν ίστορική,
έκττολιτ'στική αποστόλη τού στήν
Ανατολή. Καί δεύτερον. διότι καί
αύτη ή ττερ'λάλτ|τη Μακεδονια,
μετά τά άνεκδιήγητα δεινοτταθήμα
τα δουλείας τεσσάιρ«ν αΐύνων,
τής έπιβσυλής των Βουλγ^ρων
καί τής ττανοττερμίας των ξένων
χσ.τά χον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο,
εΐχε καί αύτη άττόλυτη άνάγκη
έττουλώσεως τών τραυ>μάτων. άνο'
κοδομήσεως τών έρειπίων καί
■πρό παντός· δημ'οκργίας έθνι-
κης ένότητας κοί άναπλάσεως
τών κατσίκων της γηγενών καϊ
-προσφύγων όπως σχοΰς χρόνους
τού Μεγάλου Αλεξάνδρου θϊκο-
θεν νοεϊται δτ' ό ίαρός αύτός σκο
ττός, δέν ήτο «άλλως έφ'κτός. πα-
ιρά μόνον διά τήις άναχωνεύσεως.
ήβών, έθίμων, τταραδόσεων κσϊ
λοιττών στοιχείο»ν τής κο'νής Ι-
στορίσς καί καταγωγής τών ττα-
λαιών καΐ νέων κατοίκων
Ό γράφων. Πόνχιος την κα-
'αγωγίιν καί ύττερήλ'ξ, μέ 6α-
θειά συγκίνηση άνο—ολεΐ τά μάθη
τικά τού χιρόν-α· δταν στά βουνά
τής άκριτ'κής έκεϊνης ττερ'οχής
άντιλα·λοΰσαν τα τραγούδια δ'ΐά
τόν Παϋλο Μελά καί τήν κακόμο
ρη Μακεδονία ενα άττό χά όποϊα
'αρχ'ζε:
Άτταρώ, Μακεδονία,
ττώς βαβ-τάς υπομονήν
γ'ά νά βλέπης τά τταιδ'ά σου
νύχτα μερά στή σφαγή!
Όμολογαυμένως άληκτμόνητε ψί
λε μου· εττι μ'σόν σχεδόν αίώνα
τό κτήμα σου «Μακεδονικαί Ημε
ρολσγ'άν» υπήρξε τό φυτώριο
μέσα στό όποίο. υπό την αγρυ-
ιτνη έττίβλεψη καΐ παρακολουθή
ση σου, έκσλλιεργήθη τό άε'θα-
λές δένδιρο χής "Ελληνΐκής Φυλής.
ττοτιζόμενο πότε μέ τα δάκιρυα
δών» καΐ ττότε μέ τά νάματα τής
μεγαλειωδοιτς άκτ'νοβολίας τοϋ
Μ. Άλεξάνδρου. Καί ττολΰ δικαι-
ως ή Πολΐχ.εια. έκτιμώσα την Ο¬
τι έροχη αύτή έθνιική σου ιτροσφο-
ρά· σού άττένε'με τόν Χρυσουν
Σται«ρόν τού Τάγματος τού Φοι-
νικος καί ή Κοιν«νία σέ έτίμη
σε μέ ττολΑα 6ρα6εΐα καί ιδία
μέ τό τίμ'ον δνομα τοΰ «Νεωτέ
ρου Μακεδονομ£χου» καί τού «Έ
θν^κοΰ Άγωνιστοΰ»
Άλλά ττοία ζηλόφθονη μοϊρα
£στς>εψε τόσο όπτότομα τόν τροχό
της άνάττοδα γιά να κόψη το
νήμα τής ζωής σου καί άττοο"τε-
ρήση την συμττρωτεύουσα ια
άάλ δλ
η μ
όιτοίαν άνάλοασες δλον
ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΥΠΟΛΟΥΛΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
Τής κ ΚΟΥΛΑΣ ΞΗΡΑΔΑΚΗ
-ην
τόν βίον, τής τόσο άξιόλογης έ-
θνικής δραστηιρ'ότηιτός σου; Κά"
-πο'α προαίσβησή σου μέ άνησύ-
χησε πολύ άλλά στήν έτταλήθευσή
της δέν έττίστευα απολύτως. Στίς
18 Σετττεμβιρίου 1970, μοΰ έγρα
φε επί λέξει:
«Μέ συνεκίνησε βαθύχατα τό
δτ' καΐ εφέτος· ©εισ Χάριτ' με
πνευματ'κή καί ψυχική αδιάπτω¬
τον άκμήν μοΰ έστείλατε την συν
εργασίαν μέ τό καλόν θέμα δ'ά
τσύς Ρώσαι,ς μητροπολίχας Αύ· ί
την τήν άντοχήν εϋχομαι νά έ'χετε
είς μακράν σε'.ράν έτών διά τό
καλόν τής Κο νων'ιας καί διά τήν
χαράν των τεκνων σας καί δ'ά
τήν ιδικήν μου χαράν Αί βουλαί
τοΰ Θεοΰ εΐνα' άνεξιχνιαστοι· Πο>
Λς ξέρεΐ; "Ισως κά—>'α χρονιά
λά μοΰ στε'ιλεΐτε συνεργασία σας
καί . δέν θά πάρετε άττάντησι
μου· μολονότι εΐμα' νεωτέρας σας
όπότε την νεκρολογία μου θά
την κάνετε κότττου έσεΐς»
Άιτό τό 1951, μέ ττολύ μικρά
διαλείμματα. ήμουνα συνεργάτης
σου, άείμνησχε ΝΤκο· στόν τομεα
κυοίως τής Ποντ'ακής λαογραφί"
άς. Συνεπώς.· καθήκον μου ίεοό·
θεωροΰσα νά άφ'ερώσω τίς λ'ιγες
αύτές γραμμές στήν αΙων'ια σου
μνήμη. Καΐ έττειδή ησουν υιός ί-
δουτικσΰ μέλους καΐ ττρωταγων'-
στοΰ τού ττιρώτου έρασιτεχν'κοϋ
6'άσου τής ©εσσαλονίκης στό χε-
λειιταϊο τέταιρτο τού 19ου αιώ¬
νος παιραθετω τό πλέον κατάλ-
ληλο έγκώμιο γιά την τπροσωττ'-
κότητά σου δανεΐσμένο άττό χήν
στήλη του «Άθηναίου» τής έφη-
μεοίδος «ΚαΘημερινή»:
«Κάθε ήγέτης καΐ δ·δάσκαλος
δ«ν είναι μόνθν αύτό πού εΐνα'
άλλά καί αύτό πού ήτο ττρίν γεν
νηβή καϊ αύτό ττού θά μείνη με-
χά θάνατον Τόν γνωρίζομεν καλΰ
τερα. έάν εχωμεν ένώττιόν μας
καί τάς τρείς αύτάς ΰποστάσε'ς
"Ο «Πατταδΐαμάντης» τού κ, Μτα
στιά δίδε1 και τάς τρείς: χούς
ττνευματικούς χου ττρογόνους, τήν
του υπόστασιν καΐ
δ'ά μέσου αυτής την ττνευματΐ-
κήν κληρονομίαν τού Οί πνευ-
ματικοί όδηγοΰν καΐ χειοαγω-
γοΰν την άνβρωπότητα ά—ό τόχε
τΓού εστήθη. "Ισως δέν θά έζοθ-
σαν χωρΐς τούς σχολΐασ^άς των
καΐ τους έρμηνευτάς των Όμο(α
ζονν κατ τούχο μέ τάς θυσίας
πού φβορίζσυν. λάμττουν καί μέ¬
σα στό οΐκοτάδι. δταν ριφθή επά¬
νω των ενα φώς.
Ό Π. είναι ϊνας ά—ό αύτούς.
Κάθε φοράν ττοΰ έιρμηνεύεται άπό
ενα αξΌν έρμηνει/τήν φαίνετα' κσ
λύτΐ,ρος.. »
Δέν έχω νά σοΰ ττιροσφέρω &λ-
λο τ' καλύτερον, παρά μόνο χήν
όλάθερμη εύχή μου να βαδίσουν
έπΐ τά ϊχνη σου οί δύο άντάξιοι
βλαστοί σου καί νά άνεβοΰν ψη-
λότερα· όττότε πολλές γενεές «μνη
σθησοντα' τ^ άνόματός σου έν
πάση γενε' καί γενεςο>
ΙΩΑΗ ΑΒΡΑ1ΜΑΝΤΗΣ
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΜΑΚΕΔ0ΝΙΚ0Ν
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ Ν1Κ0ΛΑ0Υ ΣΦΕΝΔΟΝΗ
Ι) "Ετους 1951 Ή ΝαξλοΟ
Ζουμουλίνα — (Κρυφοχριστιανή).
Σελ. 76.
2) "Εαους 1952 Ή όμολογία
πίσϊως τοϋ Μουσταχρά. Σελ. 29.
3) Έτους 1953 Άπό τήν ζο)ή
των Κλοχττών τοϋ Πόντον. Σελ.
113.
4) "Ετους 1954 "Ομοίως. Σελ.
288.
5) "Ετους 1955 Ή Ι. Μονή
Παναγίας Γουμερά είς Τσίτην Άρ
γυροπ.
6) "Ετους 1956 Τό Μεσοχάλδι-
ον (Τορούλ) προμ^ιχών τής ελευ¬
θερίας Μικρασιατικοϋ Έλληνισμοΰ.
Σελ. 141.
7) "Ετους 1957 Βησσαρίων 6
Έλλην (ό Τραπεζοΰντις). Σελ.
242.
8) "Ετονς 1959 Ι. Μονή Πανα¬
γίας Σοΐ'μελά. Πώς ό^αματίζοιμαι
την «Παναγίαν Σοιιιελα» είς τήν
Μακεδονίαν. Σελ. 269.
9) "Ετους 1961 Ή Τραπεζοϋς
εκπολιτιστικόν Κέντρον είς την
Ανατολήν.
10) "Ετους 1962 Άναμνήσεις
άπό τήν Παλαιάν Ροισσίαν. Ό
φιλέλλην Μητροπολίτης Κιέίϊου
Αντώνιος Χραοτοβίτσκι καί ό με
γάλος 'ΕλΛηνολάτρης δη^ιοσιολ.ύ-
γος Νικ. Νικ. Δουονσδώ. Σελ.
199.
1 1) "Ετους 1 968 Παλαιοί Πρω
ταγο>νισταί τής Ενώσεως τών έκ
κλησιών Βησσαρίιον καί Άμηροΰ-
τοης. Σελ. 115.
12) "Ετους 1970 Είναι πράγ-
αατι ό "Ελλην άπόλογος πρό τοΰ
Δικαστηρίου τής άδεκάστου Ίστο-
οίας; (,Απάντησις είς τόν Αμε¬
ρικανόν Δικαστήν ΚΕίίΤ.
235.
Σελ.
13) "Ετους 1971 Δύο Φίοστή-
ρες Μητροπολίται τής Ρωσσίας
(Βαντλένσχιυ καί Βοινογιασενέ-
τσκι).
14) "Ετους 1972 Ή Ροιμανία
κι αν πέ&ανεν, άνθεϊ καί φέρει μ
άλλο. Άνιστόρηισις είς Κερκίνην
τής Μονής «Παναγίας Γουμε-
ρά». Σε?ν. 267.
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Καμ,μία Έλλτν-
νική Έγκι»κλοπαίιδεια δέν άνα-
φέρει τόν φιλέλληνα Νικ. Νικ.
Δουονοδώ. "Εγραιψε καί περί
τν,ς έλληνικότητος της Μακε-
δονίας κλπ. Οί επιθυμούντες νά
γν(ορ<<τοΐ'ν τόν άγ-νοούμενοΛ' (!) άς άποταθοϋν είς τήν Έγκυ- κλοπ<ιίδειαν «ΗΛΙΟΣ» ίίπου κίΐτεχίόρισα βιογραφικόν σημεί- «μα. ΙΩΑΝ. Α. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ Κ^ρναβάλι Καρναβάλ' κομφετί καΐ σερττα (τ ίνες Εύθυμία. άρλεκίνο1· κολομττί- (νες Ό κοσμάκης τίς ταδέρνες ττλημ (μυρί<ει Καί ξενύχτης τά χαράματα γιι- (ρίζει Στά ττερίτττερα μτταλλόνια φού (σκωμένα Μττ'χλιμττίδ'α καΐ στολ'ιδια κιρε (μασμένα Νά καί μάσκες. αλλες κλαιν· (αλλες γελάνε Πώς κοίτάντησαν οί άνθρωιτοι. (κνττάνε! Γιαιχΐ τώρα ττ'ά καί ανδρες καί (κυράδες Άμασκάρευτοι εΤν' δλοι.. μα- (σκαράδες! ΛΙΑ ΔΙΑΝΤΙΔΟΥ (Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμέ*Όυ) , "Ιωάννης Διαμαντόπ ο υ λ ο ς (1866—1925). Διδαξε άπό τ0 1889-1898 ώς καβηγηχής στη^ Ι «Εύαγγελική £χολή» Χμώρνης καί άπό τό 189)>—1915 ώς υπο
δ'ειίδυντής στο ήμιγυμνάσιον τής
Σμύρνης Πέ&ανε στΐς 20.12 25
Βασίλειος Μάίνθς (1851 -
1919). Δίδαξε επι 35 χρόν'α
στό Τσιφλίκι Άγίου Γεωργίου
Σμύρνης, ήτοι άττά τό 1880—
1915 Πέθανε τόν Νοέμ6ριο τού
1919
Ηλίας Ν Άλτίνογλου (1878
—). Καθηγηχής στήν Σμύρνη.
Δίδαξε άττό τό 1897—1903, α-
ττό 1905—1907 καί άπό 1909--
1922.
"Απόστολος Τάκας Δάσκαλος
σχήν Νίκα'α Τόν έσφαξαν οί
Τούρκοι
Νικόλαος Σοφ-οκλέους Σοφο-
κλής (1872-1957). Δίδαξε στη
Σμύρνη άττό τό 1896—1918.
Θεόφιλος Χαραλάμττους Χσρα-
λαμττίδης (1880—1942) Διδα- Ι
ξε στήν Σμύρνη άττό τό 1899—
1922 τΗταν καΐ δημοσιογοαφος.
Πέθανε στΐς 15 1 1942
Ν'κόλαος Άλεξάν&ρου Λ'θοξό
ος (1869—1938) Σύμφωνα μέ
την υττ' άριθ Α. 7740)1952 ττρσ
ξη τού Ελεγκτΐκοΰ Συνεδρίου δ
δαξε κατ' άρχήν σάν δάσκαλος ;
καί μεχά σάν καθηγητάς κατά τά
έ'τη 1887—89, 1895-1901 καϊ
1904—22 Διετέλεσε διευθυντής
τού Φροντ'στηρίου ΤραττεζοΟντος
(1908), διευθυντής τής Σχολής
τής Κρίμσκαγια τοΰ Κουμπάν
Ροσίας καί· τέλος. τής Εύαγγε-
λικής Σχολής Σμύρνης Πέθανε
νχίς 19,1.1938
Πολύδωρος ΧριστοΕούλου Πά-
τταχοιστοδούλου (1882—1967)
Άπό τίς 40 'Εκκληισίες τής Άν.
Θράκης. Φλόλογος Δίδαξε δύο
χρόν'α στό Λύκΐειον Γ'αννίκη τής
Σμύρνης (1910—1912), έττί δύο
χρόνια στήν Εύαγγελική Σχολη
Σμύρνης (1912—1914) Πέθανε
στίς 45 1967
Κων)νος Άνανία Άνανίας Δή
μόσ4>ς ε'ισπιράκτωρ είς Ύττάτην
Άρμοστίαν Σμύρνης, αττό τό ε-
ΤΟς 1921—22. Ι
Ήηακλής Ίοιοδάνου Παπάζο¬
γλου (1879—) Δίδαξε άττό χό
1895—1903 καί άττό τό 1904- [
1919. Κατά τά έτη 1920—22
διετέλεσε τμηματάρχης στήν Διευ
Οι/νση 'Εκπαιδεύσεως Ελληνικήν
Διο κήσειος Σμύρνης
Άγγελος Αγγελιδης. Εχ Χου
δίου Νΐκομηδ·ε!ας Δίδαξε άπό τ0
1880-1920. Σ^ίς 31 6 1920 οί
Το}ρκοι τόν εσφαξαν μέσα στό
σχολειό τού χωρίου χουι
Στυλιανός Γ Παπαγεωργίου
(1878—1935). Δίδαξε αττό τό
1905—1915 καί άπό τό 1919—
1923 στήν Νικοιμήδεια στά Δαο-
δανέλλ'α καΐ στήν Πολη,. Πέθαε
στίς 5.12 1935
Άναστάσιος Νέστορος Δάνσς
(1880—1956) Δίδαξε σ^ήν Και
σάρεια άττό τό 1906—1911
Χρήστος Γε«ογανχζόγλου. Δι-
δε,ξε στήν Καισάς>ε'α.
Γεώργιος Πασχαλίδης Δίδαξε
στήν Καισάρεια
Γ'άγκος Σισίνογλου Δίδαξε
στήν Καισάρε'α
Χρήστος(;) άπό την Μουταλά
ση. Δίδαξε στήν Καισάρεια
Κίμων Άΐνατζόγλου (1861 —
1941) Δάσκαλος άττό τό Φίρτέ
κιον Ικονίου^ Δίήδαξε άττό τ0 {·.
τος 1890—1922 σχήν Νίγδη
στόν Πόρο Ίκονιου. Κούρδονο·
Μαλακοττή Ήράκλεΐαν Φερτέκιοϊ
Σπάρτη Πισ'δίας Προύσης καί
στό 'Εσκΐ Σεχφ
©εόδαρος Κων· Εύκαρτίδτς
(1863—1936) Άττό την Κερα-
σοΰντα. Δίδαξε 30 χρόνια, ά-τό
τό 1884- 1914, Πέθανε στίς 5.
10.1936
Γεώογιος Χ Παγκρατίδης Δι
δαξε 25 χρόν'α στήν Αμ'σο-ό
Τέν εσφαξαν οί Τοϋιικοι τ0 1921.
Κων)νΟς Βουκίδης (1860—)
Άττό χά Οεραιτειά. Δίδαξε στό
Ίκόνιο καί στήν Άμισσό, άπό
τό 1879—1900,
Θωμάς Στταβό-πουλος (; —
1961) Διει-θυντής - δάσκαλος
καί συγγραφεύς Δίδαξε στά Κο
τύωρα καί στήν Όρντοϋ. ως τά
1923
Ιωάννης Π·ερ!σσοράτης. Άπό
την Νάουσα Τελε'όψοιτος Δ'δα-
σκαλείου Θίσσαλολ'ίκης Δ'ιδαξε
40 χρόνια στά σχολεΐα τού υπο
λούλου "Ελληνισμόν, ήχο1 ενα χρό
νο στήν Κορυτσά Β Ήττείρου· έ
να χοόνο στοΰς Έττιβάταις Άν
Θράκης. 20 χηόνια στήν Άδιρια-
νούπολη καΐ 5 χρόνια στήν Άμ σ
σό άττό τό 1912—1917 δπου
καί απέθανε
(Συνεχίζεται)
ΠΛΟΚγΓΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ
Ι ΘΗΪΑΥΡΟΙ ΤΟΥ Κ1ΑΤΙΠ0ΓΛ0
'Λπό τό άριιπ<$ύρ·γην.α. τοΰ ΧΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: . · - -Ο ΑΪΑΈΟΛΟΣ ΣΤΉΝ ΤΌΤΡΚΪΑ» - " ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικρός γνωρίζη» ή δλά Πλ γρζ χρήσιν ποδηλά,του. Πληροφτ ρίαι είς τα γρ«φεΙα μας, ΝΙ κης 25, λ^&ΤΟβ Τό Έλληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα ΑΣΠΡΕ_"ΤΟΥΛ1ΠΓ:Σ 19ον Διασταυρω9ήκαμε σ' ενα δ ά- δρομο. Στήν ττρώτη γωνία τού αοχιζαν οί αλλο' τρείς άνελκυ- σχήρες. Ήτανε ττλάτη μέ ττλά-.η μ' έκείνους ττού χρησιμοποιοΰσα ' Υστερα άττό λίγα μέτιρα» ε'νας άκόμα δ'άδρομος Άνάμεσα τους τό στενόμακρο μττάρ· ποΰ ή κεν τρική τού εϊσοδος ήταν άττό τό σαλον ι Τό φώς τής χζαμωτής ττρόσσψης τρά&ηξε τήν προσοχή μου. Μά ήταν τόση ή χλωμάδα τής κρύας μέρας, ιτού δέν κατώο θωνε νά συναγωνΐστεΐ Τό ήλεκτρ' τό φώς Ή δεξιά ττλευιρά ν ου διά δρομου εΐχε τρείς μεγάλες άνοι χχές ττ'όρτες σέ κανονικά διαστή ματα. Ήταν ή μακρόστενη αϊθ^υ σα χοροΰ. ΟΊ τρα&ηγμένες κουρ χ ίνες τοΰ τζαμωτοΰ της μοΰ δεί ξανε τήν άττέραντη εκταση τοΰ άεροδρόμιου ΕΤχα προσανατολ' στεΐ Κάττον· ττάνω άπ' τό τζα- μωτό δυό ττατώμαχα ψηλότε>ρα
ή'τανε τό δωμάτ'ό μου
Πρίν νά φτάσουμε στή σκάλα
ή καπέλλα σταμάτησε μττροστά
σέ μ'ά πόοχα. 'Ητανε καί αύτη
καφέ οιτως δλες οί αλλες Μιά
ταμπέλα μέ τή λέξη «Διευθυν-
τής» μέ είδοποίησε ότι φτάσαμε
στόν π-ροο?ισμό μας "Ανο'ξε χω
ρΐς νά χτυττησε' καί. κάνοντας
τόττο νά πειράσω· εΐττε γρήγορα
σχόν ανθρωπο, ττοΰ καθότανε σ'
ενα γραφεϊο, άττέναντι άττό τή'
εϊσοδο:
— τΗρθε!
Δέν άνησυχοΰσα δν καί χωρίς
νά τό θέλω. γύρ'σα νά κυττάξω τό
μακρΰ δ'άδρομο. ποΰ είχαμε δια
σχίσει Ό άνθρωπάκος δέν φαινό
τανε νά ένΐδ'αφέοεται γ'ά μας.
Μόλις έ'κανα μερ'κά 6τμαια με
σα στό δωμάχΐο, ή πόρτα εκλε'
σε. Ή ξανθιά καπέλλα εΐχε τέλει
ώσε' τήν αποστόλη της
Σκυμμένος στά χαρτιά τού 5
«δ'ευθυντής», εκανε ττώς δέν κα
χάλαδε τήν ποορουσία μου "Υστρ
ρα άπό λίγο έ'δγαλε τα γυαλ σ
τού καϊ μέ κύτταξε. Η εξετάση
ττοΰ μοϋκανε δέν φάνηκε νά τόν
ίχανοποίησε Μοθδειξε μ'ά ττολυ
θρόνα μττροστά στό γραφεϊο καΐ
ξανάσκυψε στά χαρτιά χου
Εϊμουσα βέβαιη πώς δέ διάβα
ζε Άνο'ξα την εφημερίδα κι :
κανα πώς μ' άπορρόφησαν οί εί
δησε'ς Μά ό νοΰς μου ή'τανε σ
αυτόν. Βρ'σκότανε μέσα στό χώ
ρο τού ότττ'κο^ μου ττεδίου Ήτα
νέ μάλλον νέος κι' οόσκημος. Τόν
εΐδα νά σηκώνει χό κεφάλι καί 'ά
μέ κιΛτάζει μέ προσοχή "Εκανςχ
τό ϊδιο γρήγορα. θαρρετά Δέ"
πρόλαβε ν' άλλάξε' στάση Τά
μάτ'α μας συναντήθηκαν.
— Λο'ττόν; τόν ρώτησα
Δέ β'αζότανε Μ' άπάνχησε άο
γά:
— Τό ξενοδοχεϊο, ττοΰ διευθύνο
έ'χει την καλύ^ερη φήμη Δέν μττο
ρεϊτε σεϊς νά τό κατηγορήσετε,
Σάς παρακλώ ττήτε στήν άστυ'Ό
μία χήν άλήθεια.
— Αυτήν εΐπα. άπάντησα δσο
μττοροΰσα πιό άδιάφο^α- ένώ ή
άνησυχία εμττα'νε στήν καρδ'σ
μου
"Εκανε πώς δέν κατάλαβε δν
Τής ΑΓΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΓ ,
μίλησα. Συνέχΐοΐε εΐιρωνικά:
— =έρω, άπό πεΐρα. πώς τό τ
μία κορίτσια τής πατρίδας σας
δέν κυκλοφοροΰνε τίς χειων'ά·τ'
κες νύχ^ες· μόνα τους στοΰς δρό
μοις Καί μάλ'στα σέ μέρη τόσο
άπόμακρα |
Μέ κύτταξε καλά στά μάτ α
"Ανο'ξα χήν τσάντα κ'' έδγαλα τό
λεξικό. Ή τελευταία τού λέξη μου
ήταν άγνωστη Τήν ξαναεΐττε κα
θαρά καί τή συλλάβισε "Ωσττου
νά τήν 6ρώ· έτοίμαζα την άιτάν
τηση σ' έκεΐ^α πού εΐχα καχαλά
βε^ Ποΰ βρέθηικε ή λαιδη Μακ
Κήνναν δ:ν ήξεοα. Ό «άρχηγάς»
είχε ττεϊ στόν όίνβρωττο μέ τ0 μοί
γνητόφοονο; «Απόλυτα έμπισ^ϊι;
τικό. Οϊίτε λέξη σχθύς δημοσ ο
γράφους γ'ά τό πτώμα Νά εΤχε
πεΐ ό Ράλαντ τίττοτα στό ντε-'έ
κχ'6 τοΰ ξενοδοχείου; Τί νάξερε '
αύτάς ό τύπος μέ τό άκανόν'στο
■πρόσωττο. ττού μέ κύτταζε, τώρα, '
είι.ωνικά; Χαμογέλασα διαβάζον
τας τήν αγνωστη λέξη:
<Άπόχεντρα»· «Σέ μέοη τόσο άττόκεντρα». Πραγματικά σάν άττόκεντρος φαινότανε· κεϊνο τό βοάδυ ό δ'άδρομος στό δεύτε ρο πάτωμα Δέν συνάντησα κα^ί να Τούς μόνους. πού εΐδα ήχανε τό ζευγάρι Ξερετε Αύτό, ττοΰ σκοτωνότανε καί τόν κύρ'ο. Δέ βυ , μάμα' τ1 ονομά τού. ττού μέ ποο στάτεψε Δέν έ'&γαλε τά μάτ'α τού άπο πάνω μου Φάνηκε λίκο σκεφχι κός — "Εμαθα -αως εϊχατε πιεΐ ί- κεϊνο τό βράδυ . αρχ'σε — "Α! Ναί. — τόν διέκοψα— Γέλασα εϋθυμα — Τί άσκημο, ττού είναι στήν άρχή! Τίιιρα &ρ χ'σα νά τό συνηθίζω! Ήιτια δυό ττοτηράκ'α καί ζαλίστηκα'. Σοβα οεύτηκα. — Μοϋκανε καλό· δμως "Ετσι μπόρεσα νά διηγηθώ στή' άσχυνομία έκεΐνο· ττού εΐδα Στά μάτια τού δστρΐψε ό θυ μός — Εϊχατε π'εΐ καί ττιό μττ:ο στά! Την ώ?α, ττού φάγατε! ι Ονοίς μου ετρεξε στόν Πίτοο Γιά νά τι εί ψέμματα σχό φίλο τού σήμαινε πώς δεν μττοοοΰσε κα'ε νας νά &ρεΐ τί έ'γ'νε, αν δέν τδλ; γα έγώ! Δέν ήξερα τό μηχαν'σμο τής τραττεζαρ-ιας. 'Λστόσο. είχσ' ττεποίθηση πώς ό Πέτρος μέ κέοα σε τίς τέσσερες μττύρες. ποϋ ή- πια! Χωρΐς δ'σχαγμό σά νά ' μήν ΰπήρχε άνάγκη νά σκεφτώ κα ' βόλου, άττάντησα: Ι — Τά δύο ούΐσκυ ήτανε 'ά π·ρώτα πιοτά· ιτού δοκίμασα στό Λονδΐνο! (Συνεχίζεται) ΜΕΧΡΙΣ 25 ΤΡ. Η ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ Παραχείνετα', δΓ άιτοφάσευς τού ΰπουργοθ Οίκονομικών, με χρι καί τής 25ης Φεβροι,αοιου ή π2θ9εσμία καταιβολής των όφειλο μένων τελών χαρτοσήμου· είσφο ράς ύττέο ΟΓΑ δήμω* καί κοινο τήτων^ δακοκτονίας. ώς καί επί κομίστηων Κανον'κώς ή έν λόγω προθεσμία θά έ'ληγε. ώς τήν 10ην τρέχοντος μηνός . Ι 409 | Η 'Εσμά Σουλτάνα ήτανε ό δ άβολος μεταμορφωμένος. Πονη^ή άκαρδη, άσυνείδητη, σκλη'ρή και άδίστακτη Γιά νά εττΓύχη έκει νο πού σκαρφ'ζόταν χό σατα'ικο της μιαλό, ή ή κολασμένη της σάρκα έπ'θυμούσε δέν ύττοχ»οοο σε μπροστά σέ τίποτα Καί σχε δόν πάντα εβρισκε λύσες καΐ στά πιό δύσκολα ττροβλήματα που τήν άπασχολοθσαν. Τήν ήξερε κοί λά χήν γυναίκα τού ό Ραούλ Τα 6άλ πασάς καί γι' αύτό τήν αφη σε κι' έτούτη την φορά νά βρή αυτή τόν τρόπο πού θά άπομά- κουνε καί άττό τούς δυό τους· χον κίνδυνο ττού διατρέχανε νά έκτε Εούνε στόν Σουλτάνο. άπτό μιά έν Εεχομένη ενεργεια τής ττρέσδε'ρας τής Αύστρ!ας, γ'ά την έξυττηρέ χηση -πολιτικών σκοπών ή γ'ά έκ δίκηση, στήν ττερίτττωση πού ό Ίαννάκης ή «φαμίλλια τού» ή τά κοττρόσκυλα τού Καβακιάν θά έκάνανε «βούκινο» τό «ρεζίλεμα» τού Καί ή 'Εσμά Σουλχάνα, δέν αο γησε νά &ρή τόν τρόττο μέ τόν ό ποϊο θά έξουδετέρ«νε τούς έχ 6οούς τους καϊ θά επερνε καί Λτγο τήν ττρέσβε'οα καί τά χαρτ'ά ττου κρατοΰσετ Σαχαν'κό τό σχέδ·ο καί άντάξιο τής σκληρότητας καί τής πσνηριας της Τό άνέτΓυξε στόν ίίνδ^α της: — Κάθε ήιμέρα· χθΰ εΐπε καί γονται στήν Ίστανπούλ, όλόκλη ροι «μαχαλάδες». Γιατί άπόψί νά μήν καοΰν καί οί «μαχαλάδες» ττού βρίσκονται, χό καπηλε'ό τοΰ Καβακιάν καϊ τό σπίτ' τού Ι αν νάκη; Ο Ραούλ πασάς, τήν έκοίταξε κατάματα· έρ€νυητικά. «Σίγουρα» ή γυναίκα τού δέν έπίστευε πώς μ' αύτή της τήν ενεργεια θά έξα- φάνιζε τά «οεμάλια» τοΰ Καβα κιάν. οίίτε τήν «φαμίλλ'α» τοΰ Ί αννάχη Κι' αύτό γ'αχί τ|τανε μολ λον βέβα'ο· πώς οί ενοΐκοι τού σπιτιοΰ το3 Ίαννάκη καί οί θα μώνες τοΰ καπηλε'οΰ θά ψρόντ'- ζαν νά σώσουν τό ττετσί τους Δέν θά κάθονχαν νά καοΰνε ώά τα ποντίκ'α. Μά καί στήν πτωση αύτη,. κάττοΌς θά σώζω- ταν Κι' αύτός θά είδοποιοϋο-ε την ττρέσ&ε'ρα καί τόχε, έκεΐ πού •πηγαιναν γιά μαλλί, θά 6γανα- νε κουρειμένοι Ητανε δυνατό11 ή 'Εσμά Σουλτάνα ττού φημίζοταν γ'ά την έξυπνάδα της, νά έβαλε κατά νοΰ χήν έφαρμογή. τόσο ά νόητου δσο καί έπΐ.κίνδυνου σχε δίου; "Ασφαλώς δχ' Γι' αύτό χήν κοίταζε έχ*τηματικά· ττεοι- μένοντας ν' ακούση την συνέχε α χής άνάπττυξης τού σχεδίου της. — Μέ τά κάψιμο τοϋ μαγαζιοΰ τοΰ Άρμένη. έσυνέχ'σε, οί λή τες ττού συγκεντρώνονταν σ' αΰ τό· θά χάσουν τό «κονάκ'» χους καΐ θά σκσρτπσθοΰν στά σοκά κ'α τής Ίνταμπούλ "Ετσ', Βά ττάψουν νά συζητο&ν γιά τό ττά- 6ημά σου καί νά χό σχολιάζουν. Θά έ'χουν αλλες έ'ννοιες. μά καϊ θά φοβούνται νά τό κουβεντ'ά ζουν· γ'ά νά μην τούς ττιάση ή Άστυνομία "Οσο γ'ά τό κάψ - μο τοΰ μαχαλά τοΰ Τζιφούτ "I- αννάκη, αύχό θά γίνη γιά νά &ρσΰνε οί ότνθρω~οί μας την εύ- κα·ρ α, επάνω στήν άναμπουμ πούλα- νά τούς άο·πάξουν· νά τούς φορτώσουν σ' ίνα κλε'στο δοιδαραμττά και νά μάς τούς φε ρουν. μέ τήν δικαιολογία πώς χό κάνουν γ'ά νά τούς σ«σουν την ζωή Πρέπε' νά τούς πείσουιι γ'' αύτό. Και πιστεύω νά τό ττε τύχουν "Εχω τό σχέδιό μου Καί θά δωσω ή ιδία όδηγίες στούς «γ'ανγκινχζήδες» Αύτοι θά βά λουν μασταρικά τήν φωτ'ά καί δταν ττ'ά δέν θά μποροϋν νά ξε φύγουν άττ' αύτην, τό σ-ττίτι το3 Ίαννάκη καί τ0 καηλε'ό τού Κα- 6ακιάν· θά έπέμβουν οί «τουλούμ ττατζήδες» καί θά κάνουν ότι μποροϋν γιά νά τήν σβύσουν Μά αν τό σκεφθή, ώ—ου νά έ'εργή ση. εμείς βά έ'χουμε κάμει την δουλε'ά μας Θά έ'χουμε έξουδετε ρώσει τούς άνθρώπθίς τοΰ Κ α βακ'άν· θά εχουμε κλεισμένους σχά μττουντρούμ'α μας τοΰς Ί- ανάκκηδες, πού θά τούς άναγκα σευμε νά ττάροιν καί νά μας φέ ρουν οί ϊδιοι τά χα<>τιά πού κρα
τάε' ή ττρέσ'βείρα. γιά νά νοιώ
θοι,με τό κεφάλ' μας σίγουρο
στούς ώμοις μας.
— Πώς, μέ' ττο'ό τρόπο; τήν
έρώτησε ό Ραούλ πασάς
— Θά δής, τοΰ άττάινχησε ή 'Ε¬
σμά. μέ ττεποίθηση. Καΐ φέρνον
τας τό δείκτη στό δεξιό της κοό
ταφο συμπλήιτωσε. 'Εδώ μέσα ί
Χω τό σχέδιο σέ δλες τού τίς φά
σεις καί μ' δλες χου τίς λεπτο
μέρζιες_ "Εχε μου έμπιστοσύνη
Ο Ραούλ. σο&αρός. εκλ'νε σ^ο
πλάι μέ σι.γ'κατάβαση τό κεφάλ
τού κα ίτήν έρώτησε:
—'Εγώ μττοοώ νά σέ βοηθίνστο;
—"Οχι, έσύ, οϋτε ττρέπει νά
άν'ακατευθής. Τό μόνο ττού βά χά
νης βά είναι νά έχθιμασθής γιά
το ταξίδ' σοι.· "Ετσ' δεν θά δώ
σης καί ύποψιες.
— "Ας γίνη κι' ετσ'. έκανε ό
Ραοΰλ πασάς
Ύτ,ηι προσκύνη,σε καί τράβηξε
γιά τά δικά τού διαμερίσματα
Ή 'Εσμά Σουλτάνα. χωρίς ^ά
χάση καιρό, κάλεσε μέ τό όγλά-
νι χης τόν εϋνούχο Σεοσερή Με
χμέτ. ττοϋ τής ήταν π'στός σά'·
σκύλος καί α'ιμοβόρος οσο κ''
αύτή^ ΕΤχε εΐδ κότητα ν άνάβη
φωτ'ές σέ γκιαούρικα σττί^ια ττού
γλύχωναν άπό τίς φλόγες «'Ο¬
σο πιότερους γκιαούρηδες σφά-
ζε'ς, τόσο καλύτερη θέση έξασφα
λίζε'ς κσντά στόν Προφήτη, στόν
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ — Ταξιαρχου Π.Δ.
ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή τής έπιχί)ς μάχης τής Πίνδου μετ»
συντόμου έξιστορήσεως ολοκλήρου τοΰ πολέμου 1940 - 41.
(Σι,νέχε'α έκ τού προηγούμενον)
Ή Ίχαλία εδήλωσε* ότι θά τη
ρήση ε^οπλον ούδετερότητα έν
συμφωνια προφανως με την
Γερ
Πας,'άιδε'σο» ελεγε
Ή ίίαινα έκείνη τής άσιατικής
σχέππας. συνάντησε σέ λίγο την
Έσμά Σοι·λτάνα καί π-ήρε τίς
έν^ολές της ©ά εβαζε φωτ'ά σ^ά
πλαινά κτίρια· τού σττιτ'οϋ χον
Ίαννάκη καΐ το} καπηλε'οΰ τού
Κα6ε.κ'άν, έ'τσι ττού καί τά δυά
γρήγορα νά βρίσκονταν (κι' άπό
τά δεξιά κ'" άπό χ' άρ'στεοά)
ζωσμένα στΐς φλόγες.
"Υστερα. καΐ δχαν θά φθύντωνε
γ'ά τά καλά ·Ί φωτ'ά, θά είδοττοι
οθσε τούς τουλούμπατζήδες και
θά βοηθοΰσε κι' αύτός στό σβυ-1
σιμό χης.· Στήν σ1)νέχε'α θά
φρόντ'ζε μέ τοΰς άνθρώπους τού·
νά σκβ-η τόν Ίαννάκη καΐ την
φαμελιά του Θά προστταθοϋσε
άκόμα· έκτός ά— ό τούς άνθρώ
πους να αώση και οσα πράγμα
χά μποροΰσε άπό τό νοικοκυριό
τους, καΐ ξέχωρα, τό έντο'χ'σμέ-
νο χρηματοκιβώτιο ττού ΰπήρχε
μέσα στό πίτ1· γ'ά τό όττοΤο φυ
σικά· θά έδειχνε ίδ'αίτερο ένδ'α
φέίον ό Τζιφούχ Ίαννάκης Ό
Σερσερή Μεχμέτ· θά ταύς φόρτω
νε στό τέλος σ' ενα κλειστό βοί
δαραμπά· πού δήθεν τυχα'ια θά
περνοΰσε άττό έκεΐ. στήν κατάλ-1
ληλη ώ?α καί χω?ίς νά τό πά.
ρουν χαμττάρ' θά χοΰς όδηγοΰσε'
στό χαρέμι τοΰ Ραούλ πασά
"Αν τον έρωτοΰσαν στό δρόμο
οί Ίαννάκηδες ττοΰ τούς πήγα'νε
θά τοϋς ελεγε. σέ δ κό χου «σί-
γουρο» μέρος.
Γιά την τύχη των άνθρώττιον
τοΰ Καβακιάν, δέν βά νοιάζοταν
ό Σερσερή Μεχμέτ Μακάρι νά
καίγονταν δλο' μέσα στό κα— η
λε'ό^ Αυτή χήσ πιροσταγή εΐχε ά-
ττό την Σουλτάνα· ττού γιά νά τόν
εύχαρ'στήση καί γ'ά νά μπορέση |
νά πληρώση καί τού,ς συνεογάτες
τού, τού εκανε χαλάλι δυό ττουγ-
γιά γοόσια. Ό Τάταρης, χά πή-
ρε καί εύχαριστημένος έφυγε ά
πό τό χαρέμ1 "Ως την νύχτα εΐ¬
χε δλο τόν καιρό νά βρή τούς α¬
ξίους σινενόχους τού καΐ νά μάνη
τά σχέδιά τού γιά τήν εκτελέση
τής έντολής ττού έλαβε Και τήν
εξετέλεσε, χήν ττ.ροσταγή τής 'Ε¬
σμά Σουλτάνας· ό Σερσερή Μ;
χμέτ Μόνο ττού δέν πέτι,χε τούς
θαμώνες Τού Καβοκιάν.
Ό Άοτινάκης. όπως εϊπαμε·
εΐχε πποσταχβή άπό τόν Άρχ'α- ]
στυνόμο Χασάν Γΐουσούφ Όγλοϋ
Μπέη, γιά κάμποσο κα'ρό νά κλεί
ση χό μαγαζί τού Καί ό Άιρμέ-
νης συμμορφώθηκε μέ την συμ-
6οι λή τού ποΐτρ'ώτη του Μττέη
Χεμονάχ'ασε τούς αθλιους πελά-
του καί τούς μίλησε γιά τόν κ'ι*
δυνο ττού διαχοέχανε νά κρεμα
στοΰν αν π'αστοϋν. γ'ά τό οεζ'- ,
λίκι πού έκάνανε τού Ραούλ ττα
σά. στό σπίτ' τοΰ Τζιφούτ Ιαν-
νάκη. Τοϋς σύστησε.· λοιττόν, γιά
νά γλυτώσουνε χήν ζωή το^,ς νά ]
κλείσουν τό στόμα τονς καΐ νά'
σκορπισθοΰνε στούς δ'άφορους Ι
μαχαλάδες τής Πόλης, ώοπτου νά '
περάση ή μ—όρα Κι' ό ϊδιος θά
εκλεινε τό μαγαζί τού καί γιά
λίγο θά τόν κατάπ'νε ή γή Τούς ·
βρήκε δλους σύμφωνους Έχσι |
μέσα στή μέ?α· μττήκε λουκέτο
στό καπηλειό. Ό Σερσερής Με¬
χμέτ τό εκαψε τήν νύχτα τό έ
το'μόροττο άρχοντικό· μέσα σχο
όποϊο στεγάζοταν τό καπηλε'ό
καΐ τό ξενοδοχεϊο τα} Καδακ'άν |
μά μονάχα τό κτίριοι ΜττορεΤ καΐ
καμμιά γάτα Καμμ'ά ανθρωπίνη
δμως ψυχή. Δέν εγινε δμως χό
ϊδιο καί στό σττίτι τού Ίαννάκη
ττού κάηκε κι' αύτό. Έκεΐ μέσα
σκοτώθηκε καί άποτυφλώθηκε ή
δύστυχη "Αννα, ή ψυχοπαίδα τού
"Οττως κατέβαλε την έσωτερική
σκάλα τής αύλής ενα φλεγόμενο
δοκάρ1·· την βρήκε κατακέφαλα
Η οπέλλα ζαλίστηχε κι' επεσε
στΐς φλόγες, ττού άφοΰ τής γλύ
ψανε λαίμαργα τίς σάρκες, τής!
μετοοβάλανε σέ στάχτες τα Κ15Κ.1
καλα. Ό ©εός &ς συχωρέση χήν
ψυχούλα της Οί οόλλοι γλύτωσαν
μά γερός καί ά—είραχτος μονάχα
ό Άλκ'βιάδης.
Ό Ίαννάκης. πεαν«Μτας άνά
μεσα στήν φωτ^ά. επαθε σ^ά μοϋ
τρα έλαφρά έγκαύματα Καί ή
κώνα Κοραλία έ'βγαλε τόν ζερδο
χης άστράγαλο Ό Άλκιβ'άδης
την σήκκ·σε στά χέρια καί την
καέβοσε στό δ30μογ Καΐ ό Σερ
σεοή Μεχμετ. βοήβτ·σε τόν Ίαν¬
νάκη, νά γλυτώση κΐ' αύτός χω-
οίς αλλες ζημιές, άπό τήν πύρι-
νη κόλαση. "Υσχερα καταττιάστη
κε νά τούς σώση λίγα άπό τά ΰ-
ττάρχοντά τους καί μέ την βοή
6ε'α τών άνθρωπον τού· σήκωσε
καί τό χοηματοχΐβώτΐο. ττού μέ
χό πεσιμο τοΰ τοίχου. στόν δ-
ποϊο ήχαν χτ'σμένο· κύλησε στή^
αυλη Ό ϊδ'ος ϋστεοα· σύμφωνα
μέ τό σχέδιο, φό,ρτωσε όλόκληρη
την οίκογένεια καί τα 6ττάρχο·'τά
της σχόν βοιδαραμπά καί τόν 0
δήγησε στο χαρέμι τοΰ Ραούλ πά
σά, δπου παιέδωσε στόν «·<α—οΰ —άγασί». τούς αίχμαλώτους τού Ο Ίαννάκης. μόλ'ς βρέθηκε στο χαοέμι. κατάλαδε χό πα'χνι δι π-ου ό άντίχριστος τού £παΐξε Μα δέ μίλησε ΕΤχε τώρα τούς ττονους τού. πού τόν βασάνιζαν. (Συνεχίζεται) μανίαν καιραδοκούσα κατά τό 0 πουλον διττλωματικόν σύστημα ΐης νά έξακρ'βώση π·ρότερον. πρός ποίαν έκ χών άντιπάλων με ρίδων θά εκλινεν ή τύχη δ'ά νά δ έό έπωφεληθή. έστω καί έπρό κε'το νά προδώση τά>, σι/μμσχ1
κάς της ύττοχρεώσεις, <οζ ε'Χε πράξει καί κατα τόν πόλεμον τού 1914—18 Ή Ελλάς ΐελοθσα έν μερική έττ-στραχεύσει των πρός την Αλ βανίαν μονάδων της. άπό τού τε λευταιου δεκαηιμέρου τοΰ μηνός Αύγούστου 1939. λόγω τής πα- ρουσίας άττε'λητικών νεφών είς τον δ'εθνή όοίζονχα, μετεκινησεν Ίκανάς δυνάμεις στρατοΰ ττρός την έλληνοαλ·βανικήν μεθόριον διά πάν ενδεχόμενον Είπομεν, δμως, δτ' οί Ιταλοί δέν ήσαν ετοιμο' νά άττοδυθοΰν εις νέας ττολεμ'κάς περΐπ-ετείας, ■πρΐν ή άποκτήσουν χήν βεβαιότη τα δτι ή τύχη τοΰ πολέμου έκλι νεν οριστικώς πρός μιαν των δνο ~αο·ατάξεων· πρός τό μέρος τής οποίας· μέ δεξ'θχεχνίαν διπλωμα ^τ'κήν θά ττροσηγγιζον την κατάλ ληλον στιγμήν. Έάν ηύνοονντο οί Άγγλογάλλοι έγγυηταί τής Ελλάδος; . όττοίαπεριπέτε'α! "Εσπευσαν, λοιττόν. οί Ιταλοί νά έκφοάσουν τή·ν οδύνην χων ττρά», την Ελλάδα διά τήνέπ'δε'.χθεΐ σαν δυσττ'στίαν πρός τάς έπιση μους φιλ'κάς διαβεβαιώε'ς των απεφασίσθη δέ, κατόπ'ν σχετ'κών συνεννοήσεων μεταξύ Αθηνών καί Ρώμης, να άπουρθούν άμοιβαίως αί στραχ'ωτ'-καΐ δυνάμεις καΐ τών δύο Χωρών μακράν τών σννό ρων καί είς βάθος εϊκοσι χιλιο- μέτοων Η Ελλάς, ουδένα ϊχου σα λόγον νά ριφθή είς ττολεμ'κάς περιτττείας καί νά ττ°φέχη ά,φορ μάς παραττόνων είς την θυμοειδή γείτονά της, έφόσον αλλωστε ή άγνή ττρόθεσίς της ήχο νά άμυν θή απλώς τής έδαφ'κής της ά- κερα'ότητος έν — εριτττώσε' άνάγ κης. απεδέχθη νά άττοσύρη τάς δυνάμεις της έκ των συνόρων καί νά άποστραχευβη. Λ Καθ" όν χρόνον οί Γερμανοί έ μάχοντο κατά των Γάλλ«ν είς την γραμμήν Μαζ'νώ καί αί έ- ττιχειρήσεΐς των ελαιβον τήν μορ φήν στασ'·μάτητος ολόκληρον χόν χε'μώνα τού ετους 1939—1940 εγένοντο δέ κύριοΐ ένχός τρ'ών έβδομάδων τής Πολωνίας καί τής Τσεχοσλοβακίας, ή Σοδ'εχΐκή Ρωσία. συνόψασα Σύμφωνο>ν Φ'
λίας μέ την Γερμανίαν έκήρυξε
τόν ττόλεμον κατά τής Φινλανδί-
ας καί έν συνεχε!α κατέλαβε ΐγ
Λεττονίαν, την Λ'θουανίαν, την
Έσβονίαν ώς καΐ χό ήμ'συ σχε-
δάν τής Πολωνίας
Ή Ιταλία τταρηκολούθε' άγρύ
ττνως μέ τό άρπακτικό
τα ραγδαίως έξελισσόμενα γεγο
νότα1, ττλήν δέν εκρ'νεν άκόμη κα
τάλληλον τή.ν ευκαιρίαν νσ —αρ
έμβη, άτ-κουμένη μεθ' έκάσχην νέ
αν γερμανικήν πολεμ'κήν η δΐττλ«
ματικήν επιτυχίαν είς την διά τού
Τύπου έξύμνησιν τής Γερμανίας
Ή Μεγάλη Βρετσννία, προσε-
ττάΒησε νά την έλκύση ττρός εαυ¬
τήν, άλλά έττ'δεξίως ή Ιταλία
ουδέν καθώριζε σαφώς έφρόντζε
δέ νσ έττωφελήχαΐ τής ούδετερό
τητός της καί συνεττώς τής έλευ
Ι θερο—λοΐας τοΰ έμπορικοΰ της
στόλου διά νά άνεφοδιάζεται μέ
| τά άναγκαιούντα ΰλ'κά καί νά
Ι άποα-χέλλη έξ αΰτών καί είς τήν
Γερμανίαν
Η ΙΤΑΛΙΑ ΕΞΕΡΧΕΤΑΙ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟΝ
Την ανο'ξιν τοΰ ετους 1940·
ή κατάστασίς είς τήν Εύρώπη'
σαφώς πλέον ττροεμήνυε την ττρο
σεχή πτώσιν τής Γαλλίας Ο
μϋβος πεοΐ τοΰ άπορβήτου χής
Γραμμής Μαζινώ· ήρχισε διαλυό
μενος, άφ' ής ή φοβερά πολεμΐ
κή μηχανή τών Γερμανών συνέτρι
ψεν έντός ελαχίστων ημερών την
αντίστασιν τής Ολλανδίας καΐ
τού Βελγίου, αί δέ μηχανοκίνηΤΟι
φάλαγγες αυτών είσέδυσαν κε
ραυνοδόλως είς την βορε'οδυτι
κήν Γαλλίαν έφαρμοζομένθυ δι'
άλλην μίαν φοράν φοιάν τού Σχε
δίουΣλίφεν
Η Γαλλία, ή όττοία έλησμόνη
σε τά δδάγματα τοΰ πολέμου
τού 1914 - 18 καί δέν είχεν έ
ϋ^ει τήν περίφημον γραμμή
ους
ΤΓΟν
ττόλεμον! !
Κίνδυ·νος πλέον οώ&είς
χε διά τους γενναίους Ίτολ,
Ο πόλεμος κατά τάς προβχ^
ψεις των, θά έ'ληγεν έντός άλίν^
άκόμη ημερών "Επεσσν χοι,
όπως χά τσακάλιβ* έπϊ τής
άς Τήν οποίαν αφήκεν ασττα!^
σαν ή Οαινα.
ΑΙ ΠΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΔΙΑ
ΒΙΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙ
ΑΣ ΤΟ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟΝ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ—0X1'_
ΠΩΣ ΕΔΕΧΘΗ Ο ΕΛΛΗΝΙ
ΚΟΣ ΛΑΟΣ ΤΗΝ
ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Είς τόν πομπώδη λόγον, το,
όττοΐον 6 Μπενΐτο Μουσσολίνι {.
ξεφώ^ησεν έκ τοΰ Παλάτσο Βί£
τσ'α έττί τή κηρύξε' τού ττολέμον
λόγον μεταβοθένχα
καί είς τήν Έλλάδα
ετόνισεν δτι δέν επρόκειτο νό 9;
ξη ή Ιταλία την άκερα'ότητ0
χής Γ'ουγκοσλαβίας, τής Ελλα
δος καί τής Αιγυπτου, έψόσοι
θά έτήρουν αυται τήν ούδετερό
τητά των
Προφανως δέν ήτο άκόμη ί
παρκώς παρασ-κευασμένη διά τΐ|< άρπακτικήν εκστρατείαν της 4 νέμενε δέ καί χά άποτελέσμοτο τών είς τήν Μεγάλην Βρετοννιον ύποβληθεισών προτάσεων υπό τής Γερμανίας Κυρ'ωτέρο δμως αίτία τής ά να μονής της ή. το νά σχραφή πρός τήν Νοτ'οβ·α τολικήν Εύοώπη'ν ή πολεμ'κή |ΐΐ| χανή τών Γεοιμανών δ'ά νά ί ξασφαλισθή τελείως έκ τού ένδί χομένου νά αντιμετωπίση μό'Ίι παρά τό πλευρόν τής τούς Γιουγκοσλάβους, χούς Ρο« μάνους καί τος Τούρκβυς. (Συνεχίζεται) ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Τών Μετόχων τής Αύστροελλη»ι κης Έταιρίας Καπνών Α Ε είς την 39ην Τακτικήν Γεν κην Συνέλευσ'ν Αποφάσε' της 475ης έχχάκτον Συνεδριάσεως τού Δ'-ο.'κη'ικοι Συμβουλίου τής Αύστροελληνική( Έταιρίας Κοτπνών Α.Ε, προσκα λούντα' οί κ κ Μέτοχοι είς τη» 39ην Τακτικήν Γενικήν Σΐίνέλπι σ'ν αυτής τήν 21 ην (εΐκοστην πιρώχην) Μαρτίου 1972· ημέραν Τρίτην καί ώραν 11ην π μ.· είς τα έν ©εσσαλονίκη καΐ επί τής Μεγάλου Άλεξάνδοου αριθ 43 Γραφεΐα τής εδρας τής έτα'ριας Ήμερησία Διάταξις 1. Ύποβολή εκθέσεως τού Δι οικητικοϋ Συμβουλίου έπΐ πεποαγμένων χρήσεως 1971 Ίσολογ'σμοΰ καί τής άναλύσως τής μερίδος «Κέρδη καί Ζημίαιο τής αυτής χρήσεως ώς καί η< εκθέσεως των Έλεγκτών επί τώ» άποτελεσμάτων χής χρήσεως 2 Συζήτησ'ς καΐ εγκρ'σις τοϋ Ισολογ'σμοΰ 1971 καί τοϋ ύ χελέσματος τής ιδίας χρήσεως 3 Απαλλαγή Τού Διο'κητικ» Συμβουλίου καΐ των Έλεγκ*άν πάσης ευθυνής διά την 1971. 4 Έχλογή Έλεγκτών κοϊ άνσ πληρωτών αύτών διά τήν χρήσιν 1972 καϊ καθορκτμός τής άμο1 βής των 5 Καθορ^σμός άο'θμοθ καί ί κλογή μελών τού νέθυ Διοικητικόν Συμβουλίου. 6 Καθορισμός άτΓθζημιώσΕίΛ μελών χοΰ Διο'κητ'κοΰ Συμβουλι ου διά τήν χρήσ'ν 1972 νως τώ Καταστατ'κώ καί άττόφΐ σΐς περί καταβολής ηλ μή μ'ώσεως τών μελών τού Διοικητι κου Συμβουλίου δ'ά τήν ΧΡήθ"'ν 1971. Οί επιθυμούντες νά τής Συνελεύσεως Μέχθχοι σ' νά καταβέσωσι τάς μετοχάς των είς τό Ταμείον τής έτσιρίας ή παρά τινι των έν αρθρω 26 τού Κατασταχ'κοΰ άναφερομέν»ν '· δουμάτων ή1 είς τάς έν Β έννη Τρο πέζας ΒαπκνβΓΡΐη φημ γρμμή Μαζ'νώ μέχρι χής θαλάσσης. Η Γαλλία, ήτις. άναλα6οΰσα νέον πόλεμον, δέν εΤχε πολεμικόν δό- γμα, δι" σν λόγον οί στρατιώται της δ'ηιθοτώντο διατί ττολεμοΰν; Ή Γαλλία τήν οποίαν οί στεϊ- ροι κομμαχ'κοί άγώνες είχον —« ριαγάγε' είς την έ·σχάτην κοινων' κήν έξαΕλίωσιν καί την άφήικαν γυμνήν πάσης ττολεμικής παρα σκευής έκόμφβη έντός δεκαοκτώ ήμεαών, άττολέσααια τα τρία τέ ταρτα χοΰ εΰ;»παΊκοΰ έδαφους της Ή Γαλλία ήττήβη Καί 6 μέν σταατός της. ό θεωρούμενος έ'ως τότε. ώς ό πρώχθς τ0ο κό σ-μοιτ, ήχθη είς την αιχμαλωσίαν, οί δέ ττληθυσμοί των καταληφθε' , σών έτταρχ'ών της έτρέποντο είς φυγήν ττανικόβλητο' καί άλλόφρο νες, έν μέσω καττνιζόντων έρε'πί ων· ποότ νΑ^/Λ,ν τ~.-. α.:------ ή Ο$βΓΓβίοΗ εοηβ ίαπάβΓΒαπκ ί είς ττ>ν έν Άμβούργ» Τρότπζβ11
Μ,Μ. νναΓΐ>υΓ9 — ΒππΛιπαηι
ννίΓτζ & Οο , τάς δέ όπτοδείξες
τής το'αύτης καταθίσεως κσί τβ
ττληηεξούσΐα οφείλουσι νά κ<ΓΓσ βέσωσ' παρά τή ήμετέοα έ-οτ'Ρ'*31 ττέντε τουλάχιστον ημέρας ^ τής ορισθείσης διά την Γενικήν Σί .έλευσν Έν Οεσσαλονίκη τή Τό Διοικητικόν Σύμβουλον Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΊΏΝ ΤΑΙΙΗΤΏΝ 1972 πρός το0 'Υτεΰθυνοι συμφώνως τώ νόμ»1 1996)1938 Ίδιοχτήτης — Διευθνντής 2ΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55 ΠροΙστάμενος Τυπογραφείου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικία Σπαρτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ συν ^ είγηοο Έκ τής Δουγκέρκης. υπό „, θήκας δντως έττικάς, οΐ "Αγγλ., κατώρθωσαν νά άπαγκ,—ρώσουν το Έκο-τρατευτ'κόν τ»ν νά χό έττ'β'βάσουν ττλοίων λύ καί νά ^ ^ί «ς νήσους των. Ολίγας ήμερας _ρό ^ ρους υττοταγής τής Γαλλίας ένω ή χωρα αυτή τών ,γρώω Ο'^κετο είς τόν έπ,θανάτ'σν ρόγ Χον χης τότε καί μόνΟν τότε, ή Ιταλία έκή>§* κα,· αΟτής τ.ην
ρόγ
Ζωηροτάτην επιτυχίαν —ν™ "
πότ|<ε(»ς τόσον προσελεύσϊ<"ξ Ε· σκεπτών, όσον και παο' αυτών θετικοι", έν'διαφέροντος— θέσις χειροττοιήτιον εΐδών έπιοπρώβεως, ή τουργεϊ είς την αίθουσαν τσί γάρου τού Εθνικον Έλ^ηνικής Χειροτϊχνίας πόλεως 9) καί δπου ται έξαίρ«τα είς ποιόττττι τέχνην εϋδη ταπητοτΗ?γί«;' γόιμενα είς τάς 30 οΙκ«—ΐ 0 ■0 λάς — έργαστήνΐα τοΰ ΕΟΒΧ. νά τάς αρχικώς περκ»Χα? Χώρας. Ή έκθεσις λειτοκργίΐ εργασίμους Χαί π.μ. — 1.30' μ.μ. καί θά διαρκέση δέ μέχρι τρέχοντος μηνός. τα! . ( ,ίί 2Ι1ί

ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΑ ΚΙΝΗΤΡΑ
£[- .4; έκτενεΐς δηλώσεις
-οθ ϊντιπροέδρου τής Κυβερ-
( Εως, κ. Ν- Μχκαρέζου, έ-
κ' τή; αυναλλαγματικη"; θέ-
3':«>; τής Ελλάδος καί τών
ων οικονομικόν έξελίξε-
'μ, άπεσαφηνίσθη, ύπ·ι>θύ-
■, χαί ή πολιτική κινήτρων,
^ φ ανάπτυξιν τής όιο-
,ανίχ; μας· "Εδηλώθη συγ |
ριμένω;. δτι τό δλον θέμα
Ιί δΚϊνεξϊτασβή, ώστε άφ' ε¬
ί: μέν νά μή θιγή ή ιιέχρι
:ί/Μ αυντελεσθεϊσα, ώ; καΐ
; βυντελεσθησομένη προΐπά-
Ιίΐί είς τό κέντρον, άφ έ-
:ψι δέ, νά έπιτίυχθή :, με
■,αψορλ τή» δραστηριότητος
χιϊ είς Φ επαρχίαν.
Το θέμα -:ο}το, ώς γ>ω-
φ εδημιουργήθη μετά τήν
Καπιχν των νέων φορολογί¬
αν (ΐέτρων. (Ν.Δ. 1078),
5Ί τών οποίων ή χώρα δι-
Εγωρίίθη είς τήν Α', Β' καΐ
Γ κριοχήν, διά τόν καθορι-
φι τών συντελεστών φορο-
/.ογιχών άπαλλαγών ή μή,
έ,φηχανικών μονάδων έγκα-
:ίίτημένων ή έγκατασταθη-
αμένων είς τάς ανωτέρω πε-
ρ'θχάς. Βεβαίως, τα μέτρα
ίΐίχοι άποβλέπουν εις την με
ίϊ πολλοΰ ζήλου έπιδκηκο-
Ιΐίνην περιφερειακήν άνάπτυ
ζΐν' άλλα οί άμέσως ένδιαφε-
ρόρενοι διετύπωσαν τάς αν-
ΐρρήβει; των ώς πρός τά τΐ-
λ.κον άποτέλεσμα, ιδία 51 ώς
ΐρΐς τήν τύχην των λΐΐτουρ
γωοων είς τδ κέντρον 6:ομη-
χΐνιχών έγκαταστάσεων,, αί
όϊβίαι ούτω τίθενται είς ήσ-
ΐονα ανταγωνιστικήν Θέσιν.
Έξ ϊσου, δμως μέ τήν πε-
ριφερειακήν ανάπτυξιν, ζγο-
μεν ανάγκην τής διατηρήσε¬
ως τοθ ύψηλοϋ ρυδμοΰ ανα-
πτύξεως τής παραγωγής κα!
τών εξαγωγήν. Δεδομένου
Ιϊ, ϊτι τδ μέγιστον ποσοοτο·^
τοβ παραγωγικοΰ δυναμικοθ
[«; είναι εγκαταστημένον είς
γ4 κέντρον, έξυπακούετα: δ-
τι πδσα προσπαθεία περαιτέ-
ρω δελτιώιεως π; ς την κα¬
τεύθυνσιν αύτην, δέον νά έ-
ρείοεται επί τής έν λόγω 6α--
>ιω;. Τπεστήρίξαμεν, μόλις,
Λτι έχομεν ανάγκην ανταγω¬
νιστικών 6'ιομηχανιών, οιου¬
δήποτε τής Έλληνικής γής
καί είς τα ανωτέρω προσθέ-
ιομΐν, δτι δέν ήμποροΰμεν
/λ παραγνωρίοωμεν μίαν ϋφι
σταμένην κατάστασιν, οΐα εί-
νχι καί έμφανίζεται σήμερον
ή βιομηχανική συγκρότησις
μας είς τό κέντρον —δέν Ι-
ςετάζεται εάν καλώς ή κο.·
κως (δι' ημάς κάκιστα!) έ-
όημιουργήσαμεν 2να ύδροκε-
ί-αλικόν κέντρον.
"Εστω, δμως, ύποσημειου-
μεν την δια6εοαία>σ:ν δτι, πά
ραλλήλως πρός την ώβησιν
διά την περιφερχιακήν ανά¬
πτυξιν, θέν θά άνακοπή καί
ή προσπαθεία είς τό κέντρον.
Καί επί τή βάσει αύτοΰ, θά
άναζητηθοΰν τα κίνητρα διά
την βιομηχανικήν μας άνέλι-
ξιν. Οί κλητοί νά συνεργα¬
σίαν διά την αναζήτησιν
των έν λόγω κινήτρων —έν-
ν<:οΰμεν τούς Συνδέσμους Βι- ομηχάνων— Ίχουν άποκρυ- σ;αλλώσει ήδη τάς άπόψεις των, ώς τουλάχιστον διατυ- ποϋνται καθημερινώς αυται. Έπειδή δέ. έκ παραλλήλου, ούδεμία άμφιβολία χωρεΐ διά τάς αγαθάς προαιρέσεως των χειριζομένων ύπΐυθύνως, τό θίμα τουτο, ελπίζομεν είς λύσιν έπωφελή δι' 'όλους, καί μίαν μας. Άπό τής ιδικής μας πρωτίστως διά την οιγ,ονο- πλευρ&ς, απλώς ύπογραμμί- ζομεν δτι πρέπει νά άποκτή- σ(ομεν πράγματι άνταγο>νι-
στικάς βιομηχανίας, τό κό-
στος παραγωγής των οποίων
Οά συνθέτουν οί διαμορφοϋν-
τες τουτο συντελεσταί (πρώ¬
ται ύλαι, ήμερομίσ6ια. μ&τα-
φορικά κλπ,). Πάν αλλο μέ¬
τρον ευεργετικόν, λαμβανομε
νόν υπό τής Πολιτείας, είναι
δεκτόν.
ΕΞΑΡΣΕΙΣ
"Εξαρσΐς τών ζητήσεων καί άλ
ματώδης άνοδος των τιμών των
τίτλων είς τό Χρηματιστήριον ά-
ξ'ών Αθηνών, εσημειώθη κατα
τον τταρελβόντα Ίανουόιριον Τό
ϋψος των σιιναλλαγών έττϊ τών
μετοχικών αξιών καί των όμολο
γΐ»ν, μέχρ, καί χής 29ης Ιανου
αρίου· άνήλθεν είς 194 647 000
δραχμών. Ειδικώτερον, την ττριο
την έβδομάδα εσημειώθησαν συν
αλλαγαί 30.586 000 δραχμών.
την τρίτην 44 360 000 δοαχμώ1
καί την τετάρτην 59 054 ΟΟΟ
δραχμών
Τα ·—ζρισσόχ-ερα κέ,ρδη. άνομ-
<ρι6όλως, απεκόμισαν αί τραπε ζικαί μετοχαί καί χαρακτηριστι- κώς άναφέρετα' ότι οί μετοχαί τής Τιρςχττέζης τής "Ελλάδος· με ταξΰ 3ης κα! 28ης Ιονουβρίου ά'ήλβον ο-ό 22 500 είς 23 700 δραχμάς, χής 'Εθνικης άττό 9 600 είς 10.450 δραχμάς τής Έμττορικής άττό 605 είς 660 δραχμάς, τής Γενικής ά— ό 1 710 είς 2020 δοαχμάς· τής Πίστεως άπό 1 210 είς 1 475 δραχμάς κ- λ τγ· '&ΐτίσης ττλεΐστα1 δσαι 6ιο μηχανικαί μετοχα'ι έξησφάλισαν σ»ημθ1>«τι|κα κέ,ρ&η· ένώ έ'ζηίτήθη
σαν είς λίαν 6ελτιωμένας τιμάς
χά ττροτττολεμικά δάνε α· τα δέ με
ταπολεμικά έκινήβησαν είς τα σνν
ήθη ίκανο—οιη^ικά έττίττεδα.
Ή καλττιάζουσα αυτή δοαστηρι |
άτης είς τό Χρηματ'στήριον, ή
όττοίθ' σημί'ωτέον άττεκθιρυφώθη■ !
«αχά τάς τελευταίας ημέρας —
τύολάιχιθΓτον ώς ττρός την δια
μόρφωσιν τών τιμών— έομηνεύε
ται ώς άττοτέλιεσμα τής ποοσπα
θείας διά τήν ένίσχι/σ'ν τής κε
φαλαιαγοράς όπως είναι ή διαφο
ροιτοίησις χής φορολογίας των
μή είο·«νγμέν«ν είς τό Χρηματιστή
Ο'ον μετοχών 'Εττίσης· ΰττογραμ-
μίζεται δτ( ττρό χής έξάοσεως
των σ^1'αλλαγών προηγήθη περί-
οδος χαλαρότητος λόγω χών έορ
των τών Χριστουγένν«ν καί τού
Νέου "Ετους Τούτο ένιοχύει καϊ
τήν άττοψΐν δτι ή τταραχηρη&εΐσα
δραστηριότης δέν όφείλετα1 είς
κερδοσκοττίαν. άλλά είς την έτπθυ
μίαν τού "Ελληνος άττοταμιευτοΰ
νά τοττοθεχή τάς οικονομ ίας το«
τταραγωγικώς.
Έν τούτοις, γεγονός εΤναι· δτι
ή ποοσφορά τίτλων έλάχιστα 1
κανοττοίησε τήν ηύξημένην ται>-
τ1ν ζήτ1σ'ν Προχιειτα1 διά τή»
γνωστήν έγγενή αδυναμίαν τού
Χρηματιστήριον καί κατ' έττέκτα
σιν τής κεφαλαιαγοράς μας. Καϊ
ακριβώς είς την ττερ'ωρισμένην
ττροσφο·ράν άφ' ένός καί την ηύ¬
ξημένην ζήχησιν. άφ' ετέρου· 6
ποδίδετα' κα! ή διαμάρφωσις τ"'
τιμών των τίτλ«ν είς ύψηλά έπι-
πεδα Πάντως, ώς έτόνισεν εις
τάς ττροσφάτο-υς δηλώσεΐς χον,
ό άντιττρόεδρος τής Κυβερνήσε
τος κ Μακαρέζος καταβάλλονται
■π-ροσττά&εια1 διά τήν ένίσχυσ'ν
τής κεφαλαιαγοράς. ή κατάστα
σ'ζ τΠί όττοίας ε!ναι ονιτογοητευ
τ'κή Καΐ προσέθεσεν δτι μεχρ·
τού θέρους &ά 'ττοφασισθη τι
ττοέτΓει νά γίνη ττρος τήν κατεύ¬
θυνσιν αυτήν, δεδομένου ότι έν-
τός τού εχους λήγε1 ή ΐσχί/ς τού
Νόμοκ 148)68 τιΐρί κεφαλαιαγο
ράς
Σημεί<οσ'ς: "Η τελευταία φρά σΐς τοθ χθεσινού σημειώματος, δέον νά άναγνωσθή ώς έξής «Π«ν άλλον μέτρον ευεργετικόν λαμ6ανόμενον υπό τής ττολΐχείας είναι δεκτόν, άλλά νά μή ά—οτε- λή αύ*ό σκοπόν!» ΛΒίΟΜΗΧηΐΠίΡΙΟΧΙΙ Ή θέσττΐσις τού Ν Α 1078} 1971 «ττερί λήψεως φορολογικόν «οί αλλ«ν τινών μέτρ*;-1 ττο.ς έ ίίχκσιν της περ^φερειακής άνα άξεως», θέτει έκ ν£ον έττί τάττη :θς καί τό θέμα τών 6'ομηχανι- ών ττερ'οχών. αί οποίαι ύποτί- βτται· θά άττοτελεσουν ττόλους ιλξεως πρός ιτραγμάττ«σιν των Μ τού ώς ανω Ν Δ έπδιωκο σκοττ«ν καί στόχτον τΓε.ρ'φε Ρίιαχής όίνοπ— ύξεως Ώς °"όν, το·ανχαι 6ιομηχανικαί °χαΐ εχουν 1·γκατασΊα&ί[ η εχονν "ρογροίμματίσθή νά Ιδρυθοϋν είς δεσσαλονίκην. Βόλον, Πάτρας καΐ Ηράκλειον Κρήτης Καί έξετα- "ίον είνα1 είς ποΐον στάδιον υπο δομής εώρίσκσνχαι αί έν λόγω 'φιοχαί, διά νά ύττοδεχθοθν με 'ακτινουμένας η νεοιδρνμένας 6ι «μηχανίας Εξ αυτών εχονν ηδη τεθή είς ^"βκργίαν αί ττεριοχαΐ Θεσσαλο Ιιιι1ς καΐ Βόλου ένώ διά τάς ύ 'ολοίττους δύο έ'χουν έττ'λεγή τα Υήικδα δπου αυται θά έγκατα- Τοθοθν "Εν τοΰχθ'ς συνεττληιρώ Ί 15ίτία περίπου άφ' ότου έτέ ^Όν αί βάσεις εστ« καΐ θεωρή Ί««>ς δ'ά την δημιουργίαν 6 ο
Ι"1Χβνΐκ«ν τκρ,οχών καί άκόμ'
['Ρισκόμιιθα είς τήν αρχήν ένώ
ΧΡΟνθς δέν έττ'τρέπει καθυσχερη
α£'ς τό δέ τελευταίον Κ Δ, δέν
"τί»ίΐ ττεραιτέρω ττεριθώρια 6υ
χοι
••••••••••••••••••••ε·····»·········································
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΤΟ Ν.
ΔΙΑΤΑΓΜΑ 1080)71
Ίβιαΐχέρως μεγάλην ύττηρεσίαν ( συνεχισθοθν παοά τώ υτίουργείω
είς τό Δημόσιον κα'^ τήν βιοτε- | Οικονομικωσ αί διοββουλεύσε'ς
γ
α καί αί τεθεΐσα1 έν λε'-
ία δύο βιομηχανΐ-κα'ι ττεΐιο
—©εσσαλονίκης καΐ Βόλου
υγκίν-Γρ^)νΟϋν _^ς άπαραιτή
ΐΓΟθύποθέσε'ς διά την Ιξ.
ιν τού σκοττοθ διά τόν
ίδρύθησαν; Έκ προσφα-
'ων δημοσιευμάτων καΐ έττ'σήμΐον
Κειμ ·
ΧΪν θεσσαλονίκης,, ττροκύτττει
τό μόνον· έργον ύττοδομής τό
'ον ϊχε' ά-οττερατ«θη, εΐνα'
τ° δίκτυον όμβρίων ύδάτων Ά
"'λ 6ε, τ,-ράγμαχΐ πρόβλημα
*)τή ή τηλεφωινική σύνδ«σις
«ριοχής οχι μόνον μέ την
^ χώραν, άλλά καΐ μέ
ύ|*|ν 'αύττΐν Την θεσσαλονίκην
Βί5α!»ς δλα τα σνναφί) πρός
χην λειτουργίαν τής ττερΐοχής
ττροδλήματα, ώς εΤνα1 τό δίκτυον
άτΓοχετεύσεως ή όδ'κή καί σιδη
ροδρομική σύνδεσις κ.λ ττ , τε-
λοϋν ύττά μελέτην καί Θά δοθούν,
φυσικά. αί δέουσα1 λύσε'ς. Άλ¬
λά, μήπως θά εττρεττε νά άρχίσω
μέν άττό αϋτά, τα όποΐα αλλ»στε
χαρακτηρίζουν χά βασικά ε'ργα
ύττοδομής μιάς βιομηχοτν'κής πε
Ρ'οχήξ; Είς την ιδίαν καί χει¬
ροτέραν κατάο-τασιν εΰρίσκε'αι
καί ή βιομηχανίκή περ'οχή Β ό
λου Βασική έλλειψις αυτής ΓΙ-
ναι ή ίίδρευσ'ς καί πρός τό πα-
ρόν έχει έττ'ο—μανθή ή ττηγή άν
τλήσεως υδάτων διά χήν έξυττηρέ
τησίν της^ Έπίσης, σοβαραί ά-
νησυχίαι έκφράζονται καί ττρός
την δυνατότηχα εξυπηρετήσεως
χής περιοχής άττό τόν λιμένα δε·
δομένθυ δτ' 'ΐ όλακλήοωσ'ς αυτού
έντάσσεται είς τρ£Ϊς φάσεις μέ-
χρ< τοϋ ετους 2 ΟΟΟ Υπό τάς συνθή·χας αυτάς ή προσπαθεία ώδήσεως τού έπεν3υ τ'κοθ κιεφαλαίθυ ιτρός την επαρ¬ χίαν. ττοοσκρούε1 είς πλείστας δ σας δυσχερείας· τάς όττοίας πρέ ττει· τάχι«ττα· νά ύττερπηδήσωμε^ διότι. (5>ς καί αλλοτε ύττεγραμμί
σθη, ττάσα καθί,'σχέρησις άνατττύ
ξεως μας είναι έθνικώς έ-π'ζη-
μία Περα'τέρω καΐ ττέραν τών τεσ
σάιρ«ν ττόλεων δπου ίδρύοντα1
αί βιομηχανικαί ττερ^οχαί δέν ττρ^
πει νά μ«ς πραβληματίση καί
τό τί δέον νά γίνη καί είς τα
λο'πά άστικά κέντρα Η Λάοι-
σα ή Καβάλα, αί Καλάμα χά
Ί«άννι·να κ.λ.ττ. δέν θά ήτο σκό
ττ'μον νά ένταχθοΰν είς ενα προ
γραμμα μελλοντικής εξελίξεως
καί ά—ό τούδε νά δημιουργώμε
την άτταραίτητον ίπτοδομήν, διά
νά ΰποδεχθούν τυχόν νέας βιομη-
χανίας;
Η ΕΞΑΓΩΓΗ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ
"Υπό τού ύττο»/ργείου Έθνικής
θίκονομίας (τομεύς Έμττορίου)
ανεκοινώθη δχι τα αναγραφέντα
είς τόν Τύπον, ·—.ρ| καταρτίσεως
αποφάσεως άφοιοώσης είς ·»ήν
εξαγωγήν έλαΐολάδου δέν άντα
ττοκρίνοντα1 είς την ττραγματικό
χητα-
χνίαν θά ττροσφέρη τό ύττουργεΐ-
ον Οΐκονομικών προβαϊνον είς ά¬
μεσον τροττοττοίησιν τού Ν Δ.
1080)71, Τοΰχο έξήγησε μεταξυ
άλλων, ό ττρόεδρος τού Έμιπορ'
κου Σιιλλόγου Αθηνών κ. Γ· Ε
Άναστασόποι.λος, άναψερόμενος
είς τό έν λόγω Ν Δ., διά το3
άττ οί ου ώς ϋττογρσμμίζε1 είδικώ
τερον. ζημ'ούνται καί τό Δημό-
σιον κα'ι οί βιοτέχνα1· διότι οί
μέν χελευταίοι λόγω τού έμπορι
κου συστήιματος ττροσδιορισμοϋ
τ«ν άκαβοφίστκν έσόδων καί ά-
ττοτελεσμάτων των· εΐναι άδύνα
τον νά γνωοίζουν τό ~οσόν ΦΚΕ·
τό όττοΐον θά ύποχιρεωθούν χελι-
κώς νά καταβάλουν> τό δέ Δημ έ
σιθν θά άντιμετωττίση άνυττερ-
βλήτους δυσχερείας έλέγχου τής
σωρείας των ΰτταχθε'-σών είς τόν
φόρον τοΰχσν έττιχειρήσχων καΐ
είσττράξεως τών ττοσών
Έν τώ μεταξύ. ό ττρόεδρος τής
Γεν'κής Συνομοσττονδίας Έτταγ
γελματιών καί Βιοτεχνών Έλλά
δος κ Σ. Βλαχάκης καΐ ό ττρόε
δρος τού Βιοτεχνι«οΰ Έττ'μελη-
τηρίου Αθηνών κ Βογ'αχζής ώς
καί αλλοι έιατρόσωποι τής Β Ό
τεχνίας, επεσκέφθησαν τόν άντι
ττρόεδρον τής Κυβερνήσεως κχ Ν
Μακαρέζον, ττρός τόν όττοίον άνέ
τττυξαν τα άνακύτττονχα διά την
6ιο^εχνίαν γενικά καΐ εΐδικά ττοο
βλήματα, έκ της έφαρμογής τοϋ
Ν Δ. 1080)71.
Ό κ άντ'ττρόεδηος άφοΰ ήκου
καί των ύπολοίττων κλάδων τής
ς μετά τής φορολογι-
κΠς άρχής δηλώσας δτ' μετά χό
ττέρας αυτών θά ΤΓραγματοττοΐηθή
νέα σύσικεφ'ς ύττό τήν ττροεδ,ρίαν
τού πρός τελικήν επεξεργασίαν
των άνακυπτόντων είδ'κών θεμά
χων
Τέλος ή Συντεχνία Άρτσττοιώ
ΊΑβηνών — Προαστείων — Πεοι
χωρ ών, είς σχετικόν ύττόμνημά
της ττρός τόν Πρωθυπουργόν καί
τόν ύττουργόν Οΐκονομικών τονι
ζει δτι ό αίψνΐδιαστ^κός χρόττος
έπιβολής τού φόρου κύκλου έργα
σιών θά έχη σοβαράς έτπτττώσεις
είς βάρος τής καταναλώσεως· κα
θόσον ούτος θά βαρννη τα ειδή
δ'ατροφης· ώς είναι τα τταράγω
γα άρχοττοιείων γενικώς καί ό
άρτος· τα όποία εΤνα1 λιαν εϋαί
σθητα είς τιμαριθμικάς έττιδοά-
σεις. Διά τού ανωτέρω υττομνήμα
τος της ή Σι/ντε.χνία Άρτοττο'ών
ζητεΐ να έξα'ρεθο-ΰν τού φόρου
τούτου τα εϊδη τροφίμων καί εί
δκώτερον τά τταράγωγα τών άρ
τοττοιείων Επί, ττλέον ζητεί την
ττροσωττικήν παρέμβασιν χού κ
πρωθιπτοκργοϋ διά τήν αναστο¬
λήν τού φόρου κύκλου εργασιών
διά τό έτος 192 καί ~ροτείνει
στενή καί είλ'Ίορ'νή συνεργασία
μεταξύ Κράτου'ς καί τταραγωγι
κων τάξεων διά χήν έττί όρθολογι
κης βόσεως θέσττισιν τοσαύτης έκ
τάσεως φορολογικών μέτρων καί
δ'ά την ττλήοη ένημέρωσίν· τών φο
ρολογουμένων· άλλά καί τών άρ-
σε τα έκτεθένχα ένέκρινεν οττως μοδίων ψοροτεχνικών όργάνων
ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ
Έκ των συγκεντρωθέντων υπό
τοΰ Συνδέσμου 'Σλλήνων Βιομη
χάνων καί δημοσιευομένων είς
χό κυκλοφορήσαν δελτιον αύτοθ
στοιχείων. άναψορκώς μέ τά ά
ποθεματικά καί δ><χτεβέντα είς νέ άς έττενδΰσεις κέρθη, ύττό διομη χαν κων έττιχε ρήσεων μορφής Α Ε. καί ΒΠΕ. προκύτττοι/ν τά άκό λοιτθα : Κο^ά την 3ετίαν 1968—1970· χά τταρακρατη8έντα υπό τών ώς ανω βιομηχανίαν έταιριών κέρ δηώς καί αί λοιπαί κρατήσε ς, άνήλθον είς 7 115 έκατομμύοια δραχμών έ'ναντι 2 617 έκατομ μι,ρίων δραχμών τής τριετίας 1965 — 67 καί 1.613 έκατομμυ ρίων δραχμών χής τριετίας 1962 •—-1964 Έκ των ανωτέρω ττροκύ τττε1 τριττλασιαο·μός σχεδάν των τταρακοατουμένων κε,ρδών γεγσ νός τό οποίον έξηΐγεΐ τόν υψηλόν βα&μόν έττενδώσεω'ν, όστις έση μειώβη είς την βΌμηχανίαν κα χά τήν χρονικήν ττερίδον 1968 — 1970 "Ολως σημαντική άποβαι νει· έν ττροκ£ΐμένω.> ή δ'ατπστω
αίς καθ1 ήν τά τταρακρατηθέντα
ώς άνω ττοσά έπανεδύθησοτν σχε
δον έξ ολόκληρον είς τταγίας έγ
καταστάσε'ς καΐ μόνιμον κεψά
λαιον εργασίας Τούτο άττοδει
κνύετα1 έκ τού γίγονόχος δτι τά
είς ρευστά διαθέσιμα (των αυτώ'
.έττιχε'ρήσεων). ένώ τό 1967 άνηρ
χο(ντο αίς 1 700 εκατομμύρια
δρχ είς τό τέλος χού 1970 άνήλ
θον είς 2 500 έκατομμύρια δρχ
ι'ίτοι ένεφάνησαν αΰξησ'ν 800 έ
καΤομμι·ρίων δρχ · δυναμένην νά
θεωρηθή ώς τελείως φυσιολογι
κήν λόγω αυξήσεως τού δγκου
έργασ'ών.
Περαιχέρω ύττογραμμίζεται δ
τι τό μέσον μέγεθος αυτοχρημα
τοδοτήσεως κατά έπ'χείρήσιν ηύ
ξήθη άττό δύο έκατομμύρια δρχ
τό 1965 είς 5 έκατομμύο'α δρχ.
-ό 1969 Ή αύξησις αίίτη έττεΓεύ
χθη χάρις είς τά τταρακρατηθέν
τα κέρδη καί τάς κρατήσεΐς δι
άποσβέσε'ς Αί τταρακρατήσεις
κε,ρδών δΓ έττενδύσεις ηυξήθησαν
άττό 760 έκατομμύρια δραχμών
τό 1965 είς 2161 έκατομμύρια
δρχ ι ό 1969. ένώ αί άττοσβέσεις
άπό 1 191 έκαχομμμύοισ τό έ
τος 1965 άνήλθον είς 2 704 έκα
ΐομμύρια τό 1969 Τά τταρακρα
τη>·τα οϋτω κέρδη άντεπροσώιτΐυ
Ον κατά την διετίαν ,1965—66,
χά 65% των συνολ'-κώ'ν κερδών
τό 1967 τα 85%. τό 1968 τα
83% καί τό 1969 τό 74%.
Έ—ι τή βάσει τών ανωτέρω'
στοιχείων. ττροσχίθεται, έξάγετσι
τό συμπέρασμα δτι τα ήδη κα
ταργούμενα κίνητρα· διά των έ
•πχλθουσών προσφάτως φορολογ'
κων δΐαρρυθμίσεων· συνέ6αλον θε
τικώς είς τήν έπιχάχυνσιν τού ρυ
θμού των έ·πτνδύσεων είς την β'
ομηχανίαν καί, κοττ' ακολουθίαν
είς την επέκτασιν τού ρυθμοϋ έκ
6 ομηχανίσεως τής χώρας Τού
το χονίζετα1· καταφαι'ετα1 κσ'ι
έκ τού γεγονάτος δτι τό ποσο
στόν αΰτοχρηιματοδοτήσεως (ττα
ραχρατηθένχα κίρδη καί άττοσβέ
σεις) άντεττροσώττευον τό μέν
1965 τό 17,5% τής συνολικής ά
ξίας τών ττοαγματοτΓοιηθεισών ά
καθαρίστων έττενδΐύσεων υπό β ο
μηχαν'κών έταιριών μορφής Α.Ε.
καί ΕΠΕ· τό δέ 1969 χό 43%
Ειδικώτερον τα άντίσ^οιχα ττοσο
στά καί συνεπώς ή συμβολή των
μέν τταρακρατηθέντων κεοδων ή
το 6·5% χών έπενδύσεων τό 1965
καί 19,5% τ0 1969. των δέ άιτο
σβέσεων 1 1.2% καί 24,4% άντι
στοίχως
Τά άνωτέρω στοιχεϊα τα όττοϊα
—ώς τονίζεται είς χό δελτίον
το3 ΣΕΒ— θεμελιώνουν τήν αττο
ψιν οτ' ή άρσις των έττιτυχόντων
κινήτρων 8ά οδηγήση είς άναστά
λήν χών έττενδύσεων. μέ δυσμε
νεΐς έπιτττώσε'ς έττΐ τής ττεοαι
τέρω έκβιομηχανίσεως ττρόκειτσ
νά 6έση ή Διοίκησις τού Συνδέ
σμου ύπ' δψιν των αρμοδίων έκ
ττροσώττων τής Κυβερνήσεως
ΔΙΕΤΕΘΗΣΑΝ 6 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜ. ΔΡΧ. ΑΠΑΤΗΝ
ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ
ΟΧΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΕΚΠΓΩΣΕΩΣΔΑΠΛΝΩΝ ΔΙ'
ΚΑΤΑ ΓΑΣ ΑΠ(ΦΑ-ΕΙΣ Σ.Ε.
ΕΙΣ ΤΗΝ έ'κπτωσιν έκ τής φο
ρολογίας τών δοπτανών. αί όττοϊα1
έχουν διατεθή είς παραγωγικάς
έπενδύσε'ς, άφορο ή ύπ' αριθμόν
2715)71 άτΓΟφασις χού 6' Τμή
ματος τού Συμβουλίου τής Επι
κρατείας. Αυτή εξεδόθη έν όψει
τών σχετ'κών διατάξεων τού νομο
θετικοϋ διαχάγματος 4002)49 '■
«περί λήψεως φορολογικών καί άλ
λων τινών μέτρων ττρός ενίσχυσιν
τών παοαγωγικών
ώς καί τού Βασιλικού Διατάγμα-
τος 117)1960 «ττερΐ καθορισμόν
■'ής δ'αδικασίας, δικαιολογηχΐκών
κλττ δ'ά την έ'κτττωσιν έκ των
κερδών έττιχειρήσεων τών δαττα
νών δα νέας τταραγωγικάς έττεν
δύσεις κατά τό Ν.Δ 4ΟΟ2) 1949»
Είς τό σκεττττικόν τής άττοφάσ-
ως χοϋ άνωτάτου διοΐ-κητικού δι
καστηοίου διειρκρινίζεται οτ ώς
προκύτττει έκ τών άνωτέρω δια τα
ξεων· δ'ά ν' αναγνωρισθή ή εκπτω
σς τών είς τταραγωγικάς έπενδύ
σε'ς διατεθεισών δαπαν«ν, πρέ
ττει νά ζηιχηιθή τούτο κατά τό οί
κονομικόν ετος φορολογίας, τό
άντ'στοιχοϋν είς την δ'αχειοισ".
κήν ττερίοδον κατά την όττοίαν έ
γένοντο αί δαπάναι αυταί· άσχέ
χως αν κατά την περίοδον τσυΤη
έττραγματοττοιήθησαν κέρδη ή δ
Χ' "Απαξ δέ· ττροστίθεται· άνα
γ^ωοισθεΐσα κατά τό οίκονομ'κον
τούτο έ'τος ή εκτττωσις αυτή έ
νεογεΐχαι έκ των κερδών τής δια
χειριστΐκής ττερ'όδου κατά την ό
Έπίκαιρα βέματα τής Έθνικής Οίκονομίας
Ύπεβλήθησαν αί άπόι)εις των Έμπόρων
διά τά έααρεμή φορολογιιιά θέματα
Δύο ύπομνήματα τοΰ Έμποριγ,οΰ Συλλόγου Αθηνών Γ.ρός τό υπουργείον Οΐκονομικών
Τάς άττόψεις τού έττί διαφόοων βέσεις καί χρόνον ΕΤνα1 δέ είς
1ΙΜ0ΣΙΕΥΣΕΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
♦βρετοι είς γνώσιν τών 'ΑΕιοτ. Διοικήοεων Άνωνύμων
■βΐρβιών καΐ Έταιρειών Περιωρισμένης Ευθυνής δτι δι' άπο-
ς τοθ κ. Ύπουργοϋ ΈμπορΙου ϋπ' αριθ. 68378)412β
"Ι·: 1β)123β5. δημοοιευθείσηο είς τό ύπ' αριθ. 660)23 12 65
κ· (Δελτίον Άνωνΰμων Έταιρειών), όρΙΖεται δτι δύνσν
• να ουνεχΐσωσ· δημοοιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς
Των Γεν"<β)ν Συνελεύοεων καΐ τους Ίσολογισμούς των διά 'Ίβ οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ - ικοσ ΚΟΣΜΟΣ·. ώς εγένετο μέχρι τούδε διά τής ΌΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ. πρώ τής ουγχωνεύσεώς της. φορολογ'·κών θεμάχων. άφορώντων είς τό έμττόριον καί την β'οτε- χνίαν. υπέβαλεν ό Έμττορ'κός Σύλλογος Αθηνών &ια δύο έκτε νών ύπομνημάτων τού πρός το ύττουυγεΐον Οίκονομΐικών^ Ή φορολογία μερισμάτων: Ά- ναφερόμενος δ'ά χοΰ πρώτον υπο μνήματός τού τό οποίον ύττεβλή βη καί ττρός τόν άντιττρόεδοον ττής κυβερνήσεωις κ. Ν Μακαοε ζον είς ό θέμα τής έττ'βληβείσης φορολογίας έττΐ τών μβρ'σμάτιον έκ μεχθχών άνωνύμων έταιρ'ών, μή είσηγμένων είς τό Χρηματι¬ στήριον, διά ποσοστοΰ 38% μή συμψηφ'ίομένου. ό Σύλλογος έ- ττισημα!νει. μεταξύ άλλών. δ ί πΐσημαίνει μεταξύ άλλων. δτι οί μέτοχοι τών έμποοικών τουλάχ' σχθν Α Ε , εχουν ττερ'έλθει είς απόγνωσιν καί άναμένουν ότι ττρό τής λήξεως τής ττροθεσμίας ύττο βολής. τών φθρολογ'κών των δή λώσεων θά υπάρξη ή άναγκαία τρο ττοττοίησ'ς τού Νομοβετ Διατα γματος 1078)1971. Είς χό αΰτό ύπόμνημα τΟνίζεται σχετικώς δτ' καΐ αν άκόμη δέ τάσσετο τό Χρηματιστήρ'ον θά ήτο · αδύνατον νά δεχθή είς τούς κόλττους χου τάς χιλ'άδας των υφισταμένων Α€ Ακόμη δμως καί ή συνένωσίς των είς ίσχμοο τέρας το'αύτας, άητα'τεΐ προϋττο- τάς πολλάς ττεριπτώσε'ς δχι α¬ πλώς δυσχερής· άλλ' άνέφικτος ή το'ούχη συνένωσ'ς. Έττΐ πλέον καΐ ή όττ'σθοδοόμησΐς διά τής μεταβολής τούτων είς ΕΠΕ ή προ σωπ'κάς έταιρείας άτταιτεϊ δ'αδ' κασίαν καί χρόνον Είναι δέ επι τρ€ΤΓτόν. καταλήγε' πρό χής ττα ρελεύσεως τής ύττό ΙΟετίας νά έκ 6'ασθοΰν το'αύται λύσεις. Ο Φ Κ Ε. έττί τής β'οτεχνίας: Διά τού δευχέοου ύττομνήματός του ό Σύλλογος θίγων τό θέμα τού έπιβληθέντος φ Κ Ε επί ωΡ' σμένων κατηγοριών 6ιοτεχν<κών έττ'χειρησεων. έκψοάζει μεταξύ αλ λων τήν γνώμην δτ' τό δλον ζή τημα ττρέττει να έτταναμελετηθή Ό Α.Ν 185: "Οσον άφορά 1% άλλου· είς τόν ΑΝ 185 περΐ φο ρσδ'αφυγής καϊ την ανάγκην 6α σικών τροττοποιήσεων είς τούτον τονίζετα' δτι τό δλον ττνεύμα χών δ'ατάξεων τοΰ νόμΟυ τούτου δέον νά μή άποτελή έφ'άλτην διά τάς ίπ'χειρήσεις καί άνασταλτ'κόν τταράγονχα τής ηρέμου καΐ όμσ λής λειτονργίας καί άνατΓτύξεώς των Ή τΓροείσττραξ'ς: Έν συνεχε'ια ό Σύλλογος ύττογρο3μμΊζει δτ' ή ύποχρέωσ'ς έκ τής μεθόδου τής ττροεισπράξεως τού φόρου είσοδή ματος ε!ναι βορυτάτη δ'ά τάς έ τπχε'ρήσβ'ς καί ή σταδιακη κα τάογησίς της άττοτελεϊ τταλα'όν αϊτημα Τό 20%: Κώλυμα έττίσης χαρα κτη^ίζϋ ό Σύλλογος τήν ύττοχρε «σ'ν ττροκαχαδολής τού 20% τού άμφισβητοιμένου ττοσοϋ φόρου ττροκειμένου ό φορολογούμενος νά προσφύγη ε!ς τα φορολογ'κά δ κα στήρια καί ττροσθέ^ε' δτι άττοβλέ ττε' δικαίως είς την αρσιν τού. Τό β'βλίον άττοθίκης: Η υπο χρέωσ'ς τηρήσεως βιβλίου άττο θήχης έττισημαίνεται ττεραιτέρω ττροκαλεϊ άνιητερβλήχους δυσχε ρειας καθ" δν τρόπον έπιτάσσε' ό ΚώΕ'ξ Φορολογικών Στο' χείων, δι' ίκανάς κατηγορίας έττι χε'ρησε«ν, ζητεϊτα' δέ να άνευρε &ή λύσις τηρήσεως καθ' όμά5ας είδών καΐ δή δραχμΊκώς Οί συντελεσχαΐ καθαροΰ κέο δούς: Άνάγικην άναμορφώσεως έ ττΐ τό δικα'ότερον κατά τό σύνο λθν τών κατηγοριών των· τονιζε ται δ-' έ'χοι.ν 0Ί συντελεσταί κα θαροΰ κέρδους. Είδ>-κώτερον ζητίϊ
τα ι νά έττ'στηθή ή ττροσοχή ο
ττως, κατά τήν εφαρμογήν τών αν»
τελεστών χούτων έπΐ των έσόδων
εκάστης έττ'χειρήισεως συνεκτιμών
τα' σοβαρώς τα έ'ξοδα διαχε'ρ'ισε
ως κατά τό σύνολον συγκρ'τικώς
πρός τά έ'σοδα. Μεχαξύ δέ τού
των ιδιαιτέρως τό καταβαλλόμε
νόν μίσθωμα
ποίαν εγένοντο αί δαπάναι Καί
είς ττερίτττωσΐν μή ττραγματσποι
ήσεως κερδών κατ' αυτήν ή άν ε
παρκείας τών ττοαγματοιτο'ηθέν- ,
χων· ένεργεΐτα' έκ των κερδών
τών άμέσως έπομενων διαχειριστι
κών ττεριόδων μέχρι καλύψεως τής ,
άξίας τών έττενδύσεων.
Έξ άλλου. δ'ά τών ύττ' άρ'θ
μούς 2733 εως 2738)71 άττοφά
σεων τού Συμβουλίου τής Επι
κρατείας εκρίθη δτι ώς σι/νάγε
ται έκ χής διατάξεως τοΰ άρθρου
12 τταρ 1 τοο Ν Δ 4486)65 (διά
τού όποίου είχε τροποποιηθή ό
Νιόμος 3215)55 «ττερϊ ττροτΐ-μήσε
ως των ττροιόντων τής έγχωρίου
β'ομηιχανίας καί βιοτεχνίας κ λ
τττ)· ή ύττό χών κ£ΐμένων διατάξε
ών προδλεπομένη όλική ή' μερική
άτταλλαγή άττό δασμούς καί άλ
λους φόοους εισ—ραττθι;μένους κα
τα την εισαγωγήν είδών υπό τού
Δημοσίου καΐ τών κάθε εϊδους Ν.
Π Δ ή Ίδ. Δ εχει κατ' άοχήν κα
ταργηβή άπό τής δημοσ'εύσεως
τού νόμου αΰχθύ ώς πρός τόν Φ
Κ.Ε καί τόν ειδικόν φόρον τού
άρβρου 17 τού Νόμου 3092)
1954 Έξ άλλου, ττροστίθετα'
είς την απόφασιν, διά τής τταο
2 τού άνωτέρω άρθρου ωρίσθη ό
χι ή κατάργησις αυτή δέν ττερι
λο'μβάνε' τά εϊδη τά είσαγόμενσ
μεταξύ άλλων· καί υπό των έται
ρε'ών. των ύτταγομένων είς τάς
διατάξεως τού Νόμου 4171)1961
δυνάμει σΐ'μ6άσεων συνατττομέ-'ων
κα-' εφαρμογήν τ0ο ίίοθρου 4 τοϋ
Νόμου τούτου Ή διάταξις δμως
αύτη, άναφέρετα' περαιτέρω· δ£ν
εχε' τήν έννοιαν δτι διά τάς ύπα
γομένας είς τόν Νόμον 4171)1961
έτπχειρήσεις δ'αχηρούνται καί ώς
ττρός τόν ΦΚΕ καί τόν ρηφθέντσ
ειδικόν φόρον· έξαρουμένης τής
κατά τήν παρ. 1 καταργήσεως πά
σα' αί ύφ" οίασδήττοτε διατάξεως
νόμου ττοοβλεπόμενα' άπαλλαγαί
άττό δασμών καί λοιπών φόρων,
είσπρατχομένων κατά τήν είσαγω
γήν Ή διάταξις, δ'ευκρινίζεται,
εχε' την έννο'αν δτι διατηροο'
ται αί άπαλλαγαί· των οποίων αί
ρηθεΐσαι έτπχειρήσεις άττολαύουν
δυνάμει τοΰ Νόμου 4171)1961
ώς ι—αχθεΐσα' είς τόν νόμον χού
τον Καί δτ' συνεττώς, α!. έττιχειρή
σεις αυταί έξακολοι/θοΰν άπαλ
λασσόμεναι το3 ΦΚΕ καί τοΰ μνη
σθέντος είδ'κοϋ φόρου μόνον διά
τά εϊδη δ'ά τά όττοϊα θά άττηλλάσ
σωντο δυνάμει χού Νόμου 4171)
1961 καί ύττό τάς έν αύτω καθο
ριζομένας προϋττοθέσε'ς
ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ
ΕΜΠΟΡΩΝ
Άκοόασιν άπό τόν κ Πρωθυ
ττουργόν. προκε'μένομ νά συζητή
σοκν τα έκκοεμή αίτήματα τού
κλάδου έζήτηισε δι' έγγράφου χης
ή "Ενωσ'ς Συνταξιούχων Εμπό
ρ«ν Αθηνών — Πειραιώς — Πε
ριχώρων
Έπ' εύκα'ρία ή "Ενωσις άνα
κο'νοϊ είς τοϋς σι/νταξιούχους έμ
ττόηους· δτι δύναντα' νά καταβά
λουν είς τό ΤΑΕ συμπληρω,ματι
κήν είσφοράν διά τήν βελχίωσιν
τής συντάξεως των· κατόττιν τοΰ
ΐτίτ' αριθμόν 8)18.1 1972 Νομο
θετ'κον ΔΌτάγματος·
Τό πρόγιραμμα γεωργικής άκα
ιττύξεως θά χρηματοδοτηθή έφέ
τος δ'ά σημανχ'κώς ύψηλοτέρων
πιστώσεων. Συγκεκριμένως αί π'
στώσε'ς αύται θά άνέλθουν είς 6.
071 703 000 δρχ έναντι 5 004
386 0Ό0 δρχ.· ήτοι ηυξημένα' κα
τά 21,34%
Τά ανωτέρω ύττεγράμμ'σε με
ταξύ άλλων ό ύφυττουργός Εθν'-
κής θίκονομίας· επί θεμάτων γε
ωογίας. κ Π. Π'θπτατταναγιώχου
άναλύων την μεσημβρίαν ττράς
^ούς δημοσισγράφους τούς βασι-
κούς στόχους τής γεωργ'κής πο-
λιτ'κής. τταρουσία τού άναπληρω
τού γενικ.οΰ γραμματέως κ. Δημ
Δημοπούλου Έν συνεχεία ό κ
ύφυπουργός άνεφέρβη είς τάς ση
με'ω8είσας έξελίξε'ς καχά ττροί
όν. ώς ακολούθως:
Καπνός Επετεύχθη ή καλυτέ
οα άναδιάρθρωσις τής τταραγω
γής πρός τάς σημειωμένας τά-
σεις τής ζητήσεως Οϋτω, τό 42
τοίς εκατόν τής παιραγωγής άν
ταποκρίνεται ε|ς τας ζητουμένας
υπό τής διεθνούς άγορας ττοικ'- {
λίας ού5ετέιρων. "Ηλη ελήφθησαν
μέτρσ δ ά την εξασφάλισιν ε!ς
τόν καπνοπαραγωγόν αίσθήμαχος
ασφαλείας Συγκεκριμένως δ ά
την παραγωγήν έξαγωγίμων κα¬
πνών ενεκρίθη ή καταβάλη ηύξη
μενης εϊσοδηιματ'κής έ7'σχύσε«ς,
οϋτως ώστε ή μέση τιμή είς χεί¬
ρας παραγωγόν νά διαμορφωθή
είς ανωτέρα έπίττεδα κατά 5—10
τοίς έκαχόν. τής εσοδείας 1971
Βάμβαξ: "Ηδη έξηγγέλθησαν
τά νέα μέτρα είσοδηματικών ένι
σχύσεων καί οϊκονομΐκών κ'νή-
τρων διά την έπέκτασ'ν τής καλ
λΐεργείας. Κατόττιν τούχου προ
6λί—εται εφέτος αύξησις τής
βαμθακοκαλλιε,ργείας κατά 200^
000 στοέμματα ττερίπου
Σΐτος: Ή έφαρμοζομένη πολ'-
τΐκή δ'ά χον σϊτον άφορ^ι είς τό^
περιορισμόν τής σ'τοκαλλιεργεί
άς είς τά έπίττεδα τών άναγκώ"
τής καταναλώσεως είς τήν έκμη
χάνισιν τής καλλ'εργείας την *.
λάχτωσ'ν τού κόστους τταραγω
γής καί τήν 6ελτίωσ'ν τής ττοιό
τητος-
Στοφίδες: Διά τάς σταφυλάς
έφαρμόζεται πολιτ'κή μειώσεως
χοΰ κόστους παραγωγήν καΐ ττεοι
ορ'σμού τής διεθνοϋς παραγωγής
καΐ περ'οο'σμοΰ της είς τάς α¬
νάγκας τής διεθνούς καΐ έσωτερ1
ι ής άγοιράς Διά των άναγκαίω''
νομοθετικών καί διοικητ'κών μέ
τοων· ρυθιμίζοντα' τα των έ'κτά-
σεων των φυτε'ών κορινθιακής
καί σθυλτανίνας, ύττό χό ανωτέ¬
ρω πνεΰμα
ΕΞΑΓΩΓΑΙ
Άναφερόμενος ττερα'ΤΕρω ό κ.
Παπατταναγιώτου είς τάς έξαγω
γάς όττωιοκηττευτικών. ετόνισεν
δτ' αΐ5τα' τταρουσιάζουν τελευταί
ως μίαν δυναμικήν αϋξησ'ν "Η¬
δη αύχα' άνήλθον κατ' αξίαν είς
18·79% τού σννόλου τών έξαγω
γών γεωργοκτηνοτροφΐκών ττροϊ
όντων
Εν τώ μεταξύ νέαι καλλιέργει
α1 όττωιροκηητευτ'κών προωθοϋντα'
ώς τού Κρέιπ—Φρούχ, τού ά
στταράγγου τών κονσερβοττοιησί
μων ττο'κιλιών ροδακινέας κ.λτ^
Αί ύττό κάλυψιν κηττευτ'καί καλ-
λ'έργε'αι άνήλθον είς 15 000
στρέμματα (θερμοκήττια). Ίδια'
τέρα έ'μφασις εδόθη καί είς την
έί,ασψάλ'σ'ν τών άναγ-καιούντων
έργων διά χήν ψυκτ'κήν συντήρη
σ'ν καί συσκευασίαν όπωροκηττευ
τικών κλπ "Ηδη επερατώθησαν
τα συσκευαστή,ρια σταφυλών Κα-
βάλας, ροδακίνων — μήλων είς
Κατεοίνην καί συνεχίζεται ό μη
χανολογικός έξοττλ'σμός 'Όΰ συ-
σκευαστηρίου άγγουρίων Τιτμπα-
κίου Κρήτης. Δύο κένχρα τγο'οτι-
κου έλέγχου κατεσκευάσθησαν είς
Νάουσαν καί Σκύδραν
Έν τφ μεταξύ συνεχίζονται αί
έργασία' ανεγέρσεως τής Κεν
τρικής Λαχαναγορας Θεσσαλονί
κης· ένώ επραγματοποιήθη ή ά-
γορά εκτάσεως 55 στιρεμμάχων
διά την άνέγερσ'ν τής Λαχαναγο
ράς Πατρών Περαιτέρω ό κ Πά
πατταναγ'6Υτου ανέφερεν ότι «α
τα τό χοεχον έ'τος προγραμματί-
ζεται αϋξησ'ς των άρδευομένων
έκτάσεων κατά 300000 στρέμ.·
καΐ κατά 500 000 ή εκτέλεσις
τού άναδασμοΰ χής τεμαχισμένης
άγροτ'κής ίδισκτησίας· έττρογραμ
ματίσθη ή έ'κδοσις Νομοθετ'κοϋ
Δατάγματος ττερί άναδασμοΰ
τής γήί καΐ μίγεθυνσεως των γε
ωογ'κών έκμεί'αλλεύσεων. Έττίσης
συνεσχήθη ομάς εργασίας διά
την μελέτην τού θεσμου τής ά
ών 'Ωσοίύτως θά συζητηθή συν-
ττό κοινού καλλιεργείας των γαι
τόμως εί ςτήν Συμβουλ£υτ'·κήν Έ
π'χροττήν νομοθετικόν δ'άταγμα·
ττ&ρί έτΓ'ταχύνσεως τής εκδόσεως
τταραχωρητη^ίου δι' άττοκαταστα
θέντας αγρότας Τέλος. ό κ ύ
φυττουργός· άνεφέρθη είς τήν ά-
λιευτικήν ττολιτ'κήν· ύττογραμμ'ι
σας, είδ'κώχεοον τάς ττροστταθε'ι
άς διά την έξασψάλ'σ'ν νέων πε
δίων άλιείας καί σττογγαλ'είας
είς τα ϋδατα τής Λιβύης Μαυοι
τανίας κ.λ — , τήν ανανέωσιν τών
σκαφών μέσης καί τταρακτίου άλι
είας κ.λττ.
ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ 514.166 ΧΙΛ. ΔΡ.
41* ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑΣ
Δ'" άττοφάσεως τού ύττουργού
Έθν'κής θίκονομίας κ Γ Πεζο
ττοΰλου διατίθεντα'. έκ τού Προίι
τΓθλογισμοΰ Δημοσίων Έττενδυσε
ων τοϋ χρέχοντος ετους· π'στώ
σεις ϋψους 514 166 000 δρχ.· διά
την χρηματοδότησ'ν έ'ργων καΐ
ττρογραμμάτων άνατττύξεως τής
Κτηνοτροφίας Δ'ά των δ'αχιβε
μένων πιστώσεων έττ'διώκεται, ώς
ά^εκο'νώθη ή έττιτάχυνσ'ς τού ρυ
θμού άνατττύξεως τής Κτηνοχοο
φίας καί αυξήσεως τής κτηνοτοο
φ'κής τταοαγωγής. ττρός κάλυ
ψιν των άναγ«ών τής έσωτερικής
καταναλώσεως. ύποκαθισχοτμένω>ι
οΰτω τών πραγματοττοιουμένων
μεγάλων είσαγωγών κτηνοτροφ'
κών ττροι,όντων
Ή κατανομή τών έγκριθε'σών
—'στώσεων έχει άναλυχ ιικώΤερον,
ώς άκολού&ως:
Έργα άνατττύξεως κτηνοτροφι
άς: Δημ'ουργία βοοτροφικών έκ
μεταλλεύσεων οίκογενε'ακοθ τύ
ττου ή έπ'χειρηματικής μορφής
78.000 000 δρχ Δημιοι»ργία ά
τγοδι'κτικών έκμεΛαλλεύσεων πα-
χύ^σεως άμνών καί προχύπων έκ
μεταλλεύσεων άνατταραγωγής 10.
000 000 δρχ Δημ'ουργία χο'οο
τροφ ι κων έκιμεταλλεύσεων μικτής
μορφής οίκογενε'ακοϋ τύττου 12
000 000 δοαχμάς. Δημιονργ'ια
ττροτύττων τττηνοτροφικών έκ.μεταλ
λεύσεων νέων κέντρων τταροτγωγής
ή βελχ'άισεως ύφ'σταμένων 5 000
000δρχ "Ιδίυσ'ς κονικλοτροφι
κών έττ'χειρήσεων 3.4ΟΟ.ΟΟΟ δρχ
Πρόγραμμα βελτιώσεως βοσκοτό-
πΐον 60 000 000 δοχ. Πίόγραμμα
δ'ατηρήσεως άμνάδων κοτταλλήλων
δ'' άνατταραγωγήν 95 000 000
δρχ Δημιουργία σηράγγων κατα
ψύξεως 61 000 000 δοχ. Δημιουρ
γία νέων συγχρόνων ζωαγορών ή
βελτίωσ'ς υφισταμένων 2.000.
Ο0Ό δρχ Δημ'ουργία όμαδικών
βοοτροφ'κών έκμεταλλεύσεων 10
000 000 δρχ Οίκονομ'κή ένίσχυ
σις διά σύσχασιν φορέων ττρός
συγκέντρωσι-ν καί διάθεσιν θηλε
ων βοοε'δών άνατταραγωγής 10
000.000 δρχ Οίκονομνή ένίσχυ
σις διά τήν δημιουργίαν ττροβα
τοτροφ'κών έκμεταλλεύσεων 6 000
000 δοχ. Οίκονομική ένίσχυσ'ς
δ'' Ίδρυσιν η έττέκτασιν ϊνδιανοτρο
Φ'κών έκμεταλλεύσιεων 1.000 000
δρχ Άνέγερσ'ς πτηνοσφ»γείου
είς Λάρισαν 7 000 000 δρχ Οί
κονομική έ|/ίσχυσις παραγωΐγών
δι' αγοράν καί δ'ατήρησ' χαύρων
κρεοπαροογωγ'κών φυλών 500 000
δρχ. Οίκονομ'κή ενίσχυσις παρα
γωγών δι' εισαγωγήν μόσχων
πρός ττάχυνσιν 19 600.000 δρχ
Οίκονομ'κή ένίσχυσ'ς τταραγωγών
δι' άνάτΓτυξιν τής μελισσοκομίας
7.000 000 δρχ Σταθμός κχτ»νο
τροφ'κής ερεύνης Αθηνών 5 500
000 δρ* Κτηνοτοοφικοϊ σταθμοί
(έξοπλισμός) 1.000 000 δρχ. Έρ
γαστήρ'θν έλέγχου ζωοχροφών 5
ΟΟΟ 000 δρχ
"Εργα κτην'ατρικής ττροστασΐ
άς: Ύπηρεσία 'Υγε'ονομικοϋ Κτη
νοτροφ'κού Έλέγχου Προμαχώνος
700 000 δρχ Κτηνιατρικά μικρο
βιολογ'κά έργαστήρια: α) Θεσσα
λονίκης 221.000 δρ χ > 6) Λαοί
σης 80.000 δρχ · γ) Αθηνών 3
000 000 δρχ , δ) 'Αφθώδους ττνρε
τού 1.200000 δρχ · ε) Έλέγχου
χροφίμων ζω'ικής προελεύσεως 80
000 δρχ· στ) Πατρών (έξοττλ'-
σμός) 230 000 δρχ Ύττηρεσία
Ύγε'ονομ'κοΰ Κτηνοτροφικού Έ¬
λέγχου Νέου Καυκάσου 300 000
δρχ "Σφαγεΐα Λαμίας 2 790 000
δρχ. Ανέγερσις κρεαταγορας Ά
6ηνών 54 000.000 δρχ. Κτηνιατρ'
κόν έργαστήριον Φυσιοπαθολογί-
ας άνοοττοοραγωγής ζώων 100 000
δϊχ Ύττηρΐσία Ύγεισνομικοϋ Έ
λέγχου Ρόδου 400-000 δρχ Ά
νέγερσ'ς νέων άγροτΊκών κτη"ια
χρείων καί συμττλήρωσ'ς τταλαι
ών 790 000 δρχ. Έξοπλισμός ά
γροτικών κτηνιατρείον 285.000
δρχ. "Ιδρυσ'ς έτταγγελματικής
σχολής Τειχντών Κρέατος Λαμίας
2 000 000 δρχ
Δηιμοτ'κά Σφαγεΐα: Σατπτών
700 000 δοχ Θάσου 1 500.000
δρχ Σιδη^οκάστρου 2.500.000
δρχ Πσλυγύρου 1 000 000 δρχ.
Έδέσσης 1 200 000 δρχ Καστο
ο'άς 2 000.000 δρχ Κο'νίτσης 1.
000 000 δρχ Πρεβέζης 1 000
000 δρχ Κερκύρας 1.500 000
δΐχ. Λενκάδος 1.000 000 Λεβα
δείας 1 000 000 δρχ Άραχώβης
1 500.000 δρχ Γραβιας 1 370
000 δρχ. Άμφίσσης 1.000 000
δοχ Πόρου 1 300 ΟΟΟ δρχ Μέγα
ρων 1 Ο0Ο.0ΟΟ δρχ Γαυρίου 1 ■
000.000 δρχ. Σττεχσών 1 000·
000 δρχ Γαυοίου 1 000 000 δρχ
Έρμοττόλεως 1 000 000 δρχ Χί
ου 1.500.000 δρχ Σάμου 1 000
000 δρχ Καλύμνου 1 500 000
δρχ Ναιπτάκτου 1.000 000 δρχ
Άμφιλοχίας 1 Ο00.000 δρχ. Με
σολσγγίου — Αίτωλικού 1 000
000 δρχ 'Αργοστολίου 1 500
000 δο,χ. Αίγίου 1 000.000 δοχ.
Πύλου 1 920 000 δρχ Λουτρακίου
1 ΟΟΟ 000 δρχ Μεγαλοττόλίως 1.
000.000 δρχ Ρεθύμνης 1.000
000 δρχ Χανίων 2 000.000 δρχ
Μοιρών Ηρακλείου 1 000 000
δρχ. Αγ. Ν'κολάου 1 000.000
δρχ Σητείας 1 000 000 δρχ
Γεωργ'καί Β'ομηχανίαι: Εργο
στάσ'ον γάλακτος Κομοτινής 100
000 δρχ Εργοστάσιον Γάλακτος
Πλαχέος 5.000 000 δρχ.

ΒΠΙΚΑΙΡΑ ΔΙΕΘΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ
Η 22α Ιανουάριον θά
μεινη αναμψιβόλως εις -ην ιστο
ριαν τής Ιιυιρώπης —τος μια άττο
τας μεγάλας ήμερομηνιας Την
',ιμεραν εκείνην έλαβε σάρκα και
όστά. άός χάριτος πολνετών δια
πραγματεύσεων. η «Μεγάλη Ιζύ
ρωπη τω- Δεκα». ως συνεχεια και
συμπλήρωσις της ηδη λειχθυργου
σης με ιδιαίτερον 6υ"Όμισμον ε
ττι μίαν καΐ ήμισειαν σχεδον δέ
καετηριδα «Εύρώπης των ' Εξ»
είς τάς παρυφάς ^ης όττοίας κι
νειται ως γνωτο*. και ή Ελλάς
μέ πρό&λεφιν ττλήρονς και όργα
νίκης της ένχάξεως εις οχι αττο
μεμακρυσμένη μέλλον Την ήμε
ραν εκείνην είς την μεγάλην αι
θουσαν τού Πάλαι ντ' 'Εγκμον
τών Βρνξελλών, μίβ έττΐδληιικη
άλλά σύντομος τελετή. είς την ο
ποίαν παρίσχαντο έξ ΕυρωΐΓαιω'
ττρω&ιπτουργών (τής Ιταλίας,
καϊ Βέλγιον άφ' ενός καϊ της
Βρεταννιας· Ίρλανδιας. Δανίας
κα'ι Νορόηγίας αφ' ετέρου) και
ρικών (Γερμανιας· Γαλλίας· Ολ
λανοίας καΐ Λονξεμβουργου), κα
ΐεσσαρες νπονργοΐ των Εςωτε
&ώς καϊ έξαιχονσαι εύρωιπαικαΐ
τΐιροσωττικότχτες πού δ'εδραμα-'
σαν σημαντικόν ρόλον είς την οί
κοδόμησΐν της Νέας Εύρωπης. ο
τΐως ό Μοννε, ό Σπάακ. ό Χαλ
σταιν, 6 Ρέκ κ &■ κατεγράφη με
την υπογραφήν τών σχετικών συν
βτμβών, ή ληξιαρχική πράξις γε«
.τάσεως τής «Εύρώπης 1ών Δέ
κα» Διά τήν ιστορίαν, έν τούτοις
και ανεξαρτήτως τής τνπικής ύ
ττογραφής είς ^ο Πάλαι ντ' Εγ
κμόν ή άποφασΐσχΐκή ήμερομηάα
δι« την διεύρυνσιν τής Κοινοτη
τος τών εξ είς τήν Κο'νοτητα
τών Δέκα· ή όττοία και βά άττο
τελέση ασφαλώς μίαν ίσχορικην
ήμερομηνίαν διά την Ευρώπην
ήτο ή 28η Όκτω&ριου 1971. ή
ήμέρα κοσά την όττοίαν ή 6ρε
τανν'κή 6οιΛη τών Κοινοτήτων,
μετά έξαημέρους σνζητήσεις, ε¬
νεκρινε τήν είσδοχήν τής Βρετα'
νιας είς τήν Κοινάτητα μέ 356
ε'ναντ' 244 ψήφους Διότι δέ'
τηρέττει νά τταρορατα1 δ^ι χά με
γάλα προβλήματα ιτρος διενθέτ",
σιν καΐ ή καθυστέρησις τής συμ
φωνίας διά την διεώρυνσιν της
Ενρώπης άφεώρων ττρωτίστως
χήιν Βρετανν'ιαν. Καί ϊ'σως 6α
ήμτΓθροϋσε κανεΐς νά θεωρήση ώς
συμβολ'κόν καί τό γεγονός ότι η
υπογραφή τών Συνθηκών είς τάς
Βρυξέλλας καθνστέρησε κατά μ'
α^ -περιττον ώραν. λόγω ενός α
ττροότΓτον επεισοδίον ττοΰ έόλαβΐ
χώραν κατά την είσοδον τού Βρε
χαννοΰ πρωθυτΓθνργοϋ κ. Χήθ. ό
ταν μία νεαρά έξεκένωσεν έπ'
αυτού τό ττεριεχόμενον ενός με
λανσδοχείον.
ιΜολονότι ό "Ελλην άναγνώ
στής έ'χει άναμφΐβόλως ένημερω
θή έτΓΟΐοκώς ό—ό τήν ττληθωρικήν
λόγω επικαιρότης· κατά τό χε
λειιταίον διάστημα σχετικήν φιλο
λογίαν, χρήσ'μος θά εΐναι μία
συνοτττική συγκεντρωτική παρου
σίασις χού νέον αυτού κολοσσοθ
τού «τρίτον μεγάλον» είς τόν κο
μόν, μέ βάσιν τα άριθμητικά δέ
δομένα καί τα οίκσ-Όμικά μεγε
θη ττου έκφράζουν τό δυναμικόν
τον είς χά ιταρσν στάδιον καΐ την
δυναμικόν τής εξελίξεως αϊΓοΰ
"Ισως ιτροηγονμένως &ά ττρέττει
νά νπσγραμμίσωμεν δτι είς τάς
ττεριτττώσεις αύτάς των οίκονομι
κων ένοττοΐήσεων δέν ίσχύε1 ή ά
ττλή άριθμητική τον «ίνα σνν έ
να "ίσον δνο καί κάτι ττερισσό
τερο» Ότι δέν συντελεϊται δηλα
δή μία άπτλή πρόθεσις τών οίκο
νομΐκών στοιχείων. άλλά ενας
ττολλαττλασιασμός· μία ττοιοτι
κή άνοδος καΐ διαφοροττοίησις
ή όποία· είς ύσχάτην άνάλυσ ν
όδηγεΐ είς ύψηλότερα έττίττεδα
δραστηριότητος άττό έκεϊνα ττού
έκ ττρώτης δψεως ττροσδιορίζον
ται άττό την όπτλήν προσθήκην
τών επί μέρους οικονομ ιών Πρό
κείται ττερί των ττλεονεκχημάτων
τα ότΓθϊα δημιονργεϊ ή «μεγάλη
καί 9 τής Σ^ Ενώσεως Γάλακτος
άγορά» καί τα όποϊα ττροσδίδου'
είς τάς οίκσνομίας ττού μετέχουν
είς αύ^ήν νέας διαστάσεις Δ ό
τι διενκολύνει χήν αύξησιν καΐ
την όρβολογικΗτέραν κατανομήν
των έττενδύσεων είς τόν εύρύτε
ρον χώρον, παρέχει δι/νατότη'ας
διαθέσεως χών παραγομένων ά
γοθών καί ύηηρΐσ'ών. ευρυτέρας
των επί μέρονς έθνικών οικονομ ι
ών, διευικολύνει την έξειδίκευσ ν
τής τταραγωγής βάσει των συγ
κηιτι«ών ιτλεονεκτημάτων, «αί έ
πομένως όδηγεΐ είς μείωσιν -ου
κόστους καί ανξησιν τής άν τα
γωνισχικότητος καί τέλος· δημι
ουργεΐ εύρύτερα ττερ'θώρ'α διά
την ττροώ6τ)σΐν τής έηεθνης καΐ
-ξής άνοπττύξεως ύψηλής τεχνολο
γίας. Τούτο ακριβώς οίλλωστε Γρ
μηνενει καΐ τήν γενικήν αύτην
τάσ'ν τών έ&νικών οίκονομιών δ-
ττως παοαίμερίζοι/σαι δισταγμούς
ττοΰ ττροέρχονται άττό την κάττοι
αν άβεδαιόχητα ιτον συνυπάοχε'
μέ την όττοιανδήττοτε αλλαγήν,
ένταχθσΰν είς ευρυτέρας οίκονο
μικάς ένώσεις· εϊτε ύττό τήν μο^
φήν τής ττλήρους ττροσχωρήσεως
καί ένθϋτο'ήσεως, είτε ύττό την
χαλαοωτέραν μεχαβατικώς μορ
φήν τών λεγομένων «συνδέσμων»,
ε'ίτε καί άττλώς υπό την εννο ου
των έμττορικών σι/νεργασιών Καΐ
το0το έττίσης —ττρέττει νά λεχθή
καί αύτό —σιτνιστφ χήν ίστορι
κήν δικα!ωσιν τής ιτολιτικής τή-'
όττοίαν ηκολούθησε πςιοοτοποροΰ
σα ή 'Ελλάς ζητήσασα σχεδόν
ίίμα τή δημιουργία τής ΕΟΚ ό
ττως συνδεθή πρός αύ;ήν καΐ
συ·νε5έθη ττράγματι διά τής Σ»ι>
θή,κας των Αθηνών πηό δεκαετι
άς καΐ ττλέον
"Ενα βλέμμα μετά τα είσαγω
ΐτικά αότά. είς τόν κολοσσόν αύ
τόν δττως διαμορφώνΕΤα, μεχά
την εϊσοδον ΤΜν τεσσάρ»ν νέων
μελών. '^λλα προηγονμένο»ς κρί
Τοΰ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Κ. ΡΟΥΚΟΥΙΝΑΚΗ
νω σκό-ιμον νά μεταφέρω ώρ' σ'ς 348 έκατ καΐ Ίαττωνία 3 179
σμένας «θέσεΐς» αί οποίαι άνε
φέρθησαν κατά τάς πανηγυρικάς
όμιλίας πού συνώδευσαν την χε
λετήν τής νπογραφής τών συνθη
κών. «Ή εϊσοδος των τεσσα
ρων» νττεγράμμισεν ό πρόεδρος
τής διασκέψεως ύπονργός των
Εξωτερικών χοΰ Λουξεμβούργου,
κ 0όρν. «δίδει είς τό έγχείρημσ
μας μίαν νέαν διάστασιν καΐ μ1
αν ηύξημένην 6αρύιτητα> Μέ το
σχηματ^κόν αΰχό βήμα αί χώραι
αύται δέν άτταρνοννχαι ουτε τήν
ιστορίαν των· οίίτε τάς άρετάς
των, όντε χάς παραδόσεις των
δλα αύτά δηλαδή τα όττοϊα συν
στοΰν τήν ίδιοτυττίαν ενός έκά
στου όπως συνέβη καΐ μέ τάς
"Εξ χώρας, αί οποίαι δέν άπω
λεσαν την προσωπικότητά των έ-
νοποιούσαι τάς οίκονομίας των
καΐ δεσμευόμεναι είς μίαν οδόν
πολΐτΐκής ένοποιήσεως»
« Ηνωμένοι εχομεν την δυνατό
τητα νά γράψωμεν μία νέαν ίστο
ρικήν σελίδα καΐ νά είμεθα ενας
ϊ<τ-οοικός παράγων ελευθερίας ασφαλείας, προοδον καΐ είρήνης είς τόν κόμον. £νώ διηρημένοι δέν δυνάμεθ τταοά νά ιταριστάμε8α ώς θεαταί είς τήν άνέλ'ξιν τής ίστορίας» Ιδού τώρα τά βασΐκά οίκονομι κά μεγέθη τής «Εύρώπης χών «Δέκα». έν συσχεχισμώ πρός τάς "Ηνωμένας Πολιτείας. τήν Σοδιε τικήίν "Ενωσιν καΐ τήν Ιαττίονι αν Πληθυσμός: Άπό 190 έκατομ μύρ'α χών «"Εξ*· μέ τήν προσ θηκην των «Τεσσάρων», ό πληθι. σμός φθάνει τα 257 έκατ άτο μων εναντι 205 έκατ άτόμω-' τών ΗΠΑ, 244 έκατομ. χή,ς Σο βιετικής Ενώσεως καί 103 τής Ίαττωνίας (Τά σχετικά στοιχεϊα άναφέρονται στό έτος 1970). Πρέπεΐ νά σημειωθή έδώ δτι άπο ττλενράς ττληθυσμοΰ. ή Ενρώττη χών «Δέκα» περιλαμβάνει τό 80% σμοΰ τής Δντικής Εύρώτιης. το περίπον τού σννολικοΰ ττληθυ σμοΰ τής Δντικής Εύρώττη ς τό δέ υπόλοιπον 20% αί έκτός τής οινότητος παραμένουσαι άκόμη 6 χώραι Άκαθάρισχθν εθνικόν -προΐον: Άπό 485 δισεκ% δολλάρια τής Κο νότχτος των «"Εξ» τούτο αύ ξάνει μέ την είσδοχήν των «Τεσ σάρων» είς 637 δ'σεκαχομμύρια Τούτο σνγκρίνεται ττρός τά 933 δισεκατομμύρ'α δολλάρια τών Η ΠΑ καί τά 288 τής Σοβιετΐκής "Ενώσεως "Οσον άφορό) πάνχως τό σοβιετικόν —τό οποίον επί σης ύπολογίζεται κατά τρόττον δ1 Άμερ'.κανικαί ττηγαί τό άναβιβόζονν διό τό 1970 είς 486 έκατ δολλάρια δηλαδή ίσον πιρός τό χών «"Εξ» Κατά κεφαλήν εθνικόν είσόδη μα: Κατά στοιχεϊα τού ΟΟ Σ Α είς τό ετος 1968 άνεβίβαζαν τό βίσόδημα κατά κε ψαλήν είς τήν ΕΟΚ μέν είς 2040 δολλάοια (Γαλλία 2 50-0· Γεομα νία 2.200 Βέλγιον 2Ί60 Λου ξεμβούργον καΐ Όλλοίνδία 1 980 καΐ Ίχαλία 1539Ο). έναντι 3 800 των ΗΠΑ καί 1 240 (κατά στοιχεϊα τής θίκονομικής 'Ετΐι τροττής δ'ά την Ευρώπην) τής Σοβιετ'κής ' Ενώσεως Κατά τό οοΰχό έτος τό κατά κεφαλήν άκα θάριστο,ιν είσόδημα είς τάς «Τέσ σαρας» υπελογίζετο είς την Βοε ταννίαν 1 850 δολλ την Νορβη γίαν 2'36Ο· την Δανίαν 1 540 καΐ τήν Ίρλανδΐαν 1.020. Περισσότερον εϋγλ«ττα εϊναι εκατ? Καχανάλωσις ήλεκτρικής ένεα γείας, είς ΟννΉ κατά κεφαλήν Κοινότης τών «6» 1 672 διά 6ο μηχανικην καί 1.070 δι άλλας χρησε'ς Ην Πολιτΐϊαι 173· Κο' νότης τών «10» 1 736 διά βιο μηχανικην καί 1 387 δι' άλλας χρησεις. Ήν«μέναι Πολιτεΐα κατ' έκχίμησΐν 3 300 καί 4 000 άτιστοίχως. Σ "Ενωσις, 1 876 καΐ 698 άντιστοίχως καΐ Ιαπωνια 1 860 καί 1 228 άντΐστοίχως διά βιομηχαν'κήν ή ετέρας χρησεις. Η ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Τά συγκριτικά αύτά σχοιχεία άοκοΰν διά νά παράσχουν μίαν σαφή είκόνα τού μεγέθονς τής νεας Κο'νότητος καί τής βαρυτη τος της έττΐ χής διεθνοΰς οίκονο μίας Άττό τής απόψεως αυτής άκρι6ώς κα&ίσταται σαφές, δτι •'ΐ διενρυνσις τής Κοινότητος δ α φοροττοιεΐ αίσθηχώς την φυσιογνω μίαν τής Δντικής ΕΰρωτΓης και μετα6άλλε> ουσ'ωδώς τόν οίκονο
μικόν χάρτην τού κόσμον, έξ ου
καί ένδιαφέηει καί άττασχολεϊ ζω
ηρώς καΐ τάς λοιπάς χώρας. Τού
το ίσχνει κατά πρώτον λόγον --
■πλήν βεβαίως χών δύο αλλτο»1 κο
λοσσών, ΗΠΑ καί Σ Ενώσεως,
καθώς καΐ τής Ίαπωνιας — δια
τάς χώρας έκείνας αί όποϊα1, ώς
ή Ελλάς, ευρίσκοντο1 ήδη έν «συν
δεσει» μέ τή^ Κοινότητα καί προ
τταρασκευάζονται διά τό μεγάλο
αλμα τής πλήρους ένχάξε«ς άττό
τό όττοϊον ολίγα μόνον ετη μας
χωρίζουν.
Είναι βεβαίως άναντίρρητον ο
τι ή εϊσοδος των 4 νέων μελών
δ'ανοίγουσα εύρυτέρονς όρίζον
τας καί προοττχ^κάς ένδοευρ*ίτται
κης συνεργασίας καί άναττχύξεως
— ούσιαο^ική εϊσοδος θά ττραγμο
τοττοιηθή μετά 1 1 μήνας άφοΰ ό
ακληροίθοϋν αί -ροβλεττόμενα
δημοκρατικαί δσδικασίαι έπικνρώ
σετος τών συνθηκών μέσω των άν
τιστοίχων έθ'Ίκών κοινοβουλίω1
ειδικώς δέ προκειμένου ττερί τώ;
τοιών μ'κρών νέ»ν μελών Νορβη
γίας. Ίρλανδίας καΐ Δανίας διά
δημοψηφισμάχων, είς τά όττοΐα θά
κληθούν νά έκφράσουν άμέσως
τήν γνώμην των οί ένδιαφΐρόμενοι
λαοί — συνιστά κατ' αρχήν διά
τόν λόγον αυτόν εύνοικήν καί
δι" ημάς εξέλιξιν Διότι διευρννει
τόν χώρον έντός τού όποίθυ ήμττο
ροϋν νά διατεθούν ϋττό εΰνοϊκτοτέ
ρους δρονς τα έλληνικά προιό/
τα καί ήμττορεϊ νά άνταγωνισθή
είς ελεύθερον στίβον ή έλληνική
έπιχειρηματΐικότης καί άκόμη νά
σν^ελεσθονν έττ«φελεΐς έττιχειοη
ματικαί πρωτοβονλίαι καί έττεν
δνσεις
Τούτο βεβαίως προνττοθέχει -
ώς άλλωστε ττροεβλέφθη ίπτό τής
Συνθήκης τών "Αθηνών — σνγκε
κριμένην ρνθμισιν των έττΐ μέρο>·ς
ττοοβλημάτ»·^ Τσ όποϊα γεννά ή
εϊσοδος νέων χωρών μέ
φυσιογνωμίαν διά τής ύττογραφής
προσθέτων ττοωτοκόλλων. ττού θίχ
ρυβμίζουν χά έν λόγω θέματα ΑΊ
Αρξάμεναι άπό τ'νος σχετικαί δι
αβουλενσεΐς καΐ διαδικασίαι δι
κανολογοϋν, κατά τά δσα άνεκοι
νώθησαν σχετικώς, την αίσιοδοξι
αν δ*ι θά καταλήξονν είς μίαν
έττοικοδομητικήν λύσιν δ'ασφ-αλ
ζονσαν τα συμφέρονχα καί τής έλ
ληνικής οίκονομ!ας Άλλ' έκεϊ ο
τό όττοϊον ϊσως ττροέχει καί τό ώ
ττοΐον. ώς συνάγεται καί άττό δλως
τιιροσφάτΜς διμερεΐς σνζητήσε'ς
έ'χει ττλήρως σννειδητοττοιηθή ά
πό μέρους τών αρμοδίων είναι 8τι
έττΐβάλλετα1 ή ττλήρης ένεργοποί
ησις χής Σννθήικης των Αθηνών
Καί τούτο ίσχνει ττολύ πεοισσό
τερον μέ τήν είσδοχήν νέων μελώ'
— ή όττοία μάλλον δέν έτερματί
σθη μέ τούς 4 — είσδοχήν ή ό¬
ποϊα διαμορφώνει νέας σχέσε.ς
καί οικονομικάς συνεργασίας είς
τάς οποίας τό ττλεσνέκτημα χθΰ
τά στοιχεϊα που άναφέρει σέ πρό
σφαχο άρθρο τού ό Γάλλος καθη
γητής Πιατιέ Σνμφώνωςττρός αν
τα τό 1960. αί δίκα χώραι πάρη
γον μέ πληθυσμόν 220 έκατ^ άγα
Βά καί υπηρεσίας ΐσας πρός τήν
παραγωγήν 95 έκατ Αμερικα¬
νόν Έν άλλοις λόγοις ή τταρα
γωγή ενός Άμερικανοΰ τό 1960
ήτο ϊση τγρός την παραγωγήν 2
31 Εύρωπαίων χής ττερΐοχής των
«10» Το 1970 τα 258 έκατ. των
Δέκα» παρήγαγον δσα 119 έκατ
Άμερ'κανοί Δηλαδή ή άναλογια
εβελτιώθη υπέρ τών Εύρωπαίων
είς 1 Άμερικανός πρός 2.17 Εύ
ρωπαΐο· Καί τό 1980. κατά χάς
προβλέψεις τού ΟΟΣΑ τά 273
έκατ. των Εύρωτταίων τής Κοινο
'ητος των Δέκα θά παράγονν δσα
133 έκαχ. Άμερικανοί δηλαδή ή
άναλογία θά προσεγγίση τό 1
πρός 2 Ο! νπολογΐσμοί αύτοι Βουλγαρίας κ, Λ<Λ<μπομίρ Ποπώφ έν τούτοις δέν λαμβάνονν ύττ' 6- , , „ . , επεσκέφθη, συνοδενοιμενος υπο τού ττροβαδίσματος δέν είναι καθόλου άμελΐγτέον Η ΣΤΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΒΟΤΛΓΑΡΙΑΣ ΕΙ 2 ΤΗΝ ΔΕΘ Ό έν Αθήναις ποέσδυς τή·ς ψιν τάς έτπτΓτώσε^ς τάς όττοίας 6ά ϊ'χη διά τήν τταρούσαν δεκαεπ αν ή εϊσοδος ■'ών Τεσσάρων είς χήν Εύρωτταίκήν Κοινότητα καΐ κυρίοις τής Μ Βρεταννίας τής όττοίας είπήσθω έν τταρόδω τό έ θνικό1 είσόδημα, δπως άναφέρε' Ο ΐΓά,λλος καΒΙηγητιίς, ηυξήθη τγ,ι' τελευταίαν ΙΟετίαν μόνον κατά 31 % ενανχΐ αυξήσεως κατά 65% είς την Κοινήν "Αγοράν Εξωτερικόν έμττόριον 'Εττί των 6ιεθνών είσαγωγών ή Κοινό της τών «"Εξ» μετέχε' μέ ιτο- σοστόν 30% τό οποίον αύξά'ει μέ τήν εϊσοδον χών «Τεσσάρω'» είς 41% έναντι 14% των ΗΠΑ· 4% τής Σ Ενώσεως καί 7% τής Ί απωνίας Είς τάς έξαγωγάς τό μερίδ'ον τών «6» φθάνει τό 32·"ί καί μεχά των «4» τό 41% έναντι 16% των ΗΠιΑ. 5% τής Σ Ενώσε ως καί 7% τής Ίαττ»νίΟς Γεωηγοκτηνοτροφική τταραγω γή Σ'τηρά 92 έκατ τόννοι έναν τι 193 των ΗΠΑ καί 160 χής Σο6 Ενώσεως Κρέατος 16 έ¬ κατ τόννο' έναντι 32 Τών ΗΠΑ 99 έκατ χόννοι έναντι 53 των ΗΠΑ καί 82 τής Σ^ "Ενώο·εως Ήλεκτρΐική ένέ.ργε'ΐα. είς Ονν/Η Κοινό^ης των 10.909 165 ΗΠΑ 1738 142 Σοδιετική "Ενωσ ς 740 926 καί Ίοατωνία 350 390 Παραγωγή αυτοκίνητον Κοινό της τών «"Εξ» 8 029 έκατ , Κοΐ νότης τών «10» 9 670 έκα^ , Ην. Πολιτειαι 6 550 έκατ , Σ. "Ενν>.
γοα,μματεως επι τών μορφιοτικών
σχέσεων τής πρεσ&είας κ. Ίΰάν
Μινώφ, είς τήν Διεθνή "Εκθεσιν
Θεσσαλονίκης, τϋν γενικόν διευ-
θι·ντήν α.ΰχής κ. Σαμαράν. ΔΓι-
εξήχθη συζήτησις επί θεμάτων ά-
νΐιφερομένων είς την συμμετοχήν
τή; Βουλγαρίας είς τήν 37ην Δ.
Ε.θ. κ«ί είς τάς εμπορικάς σχέ
σεις μετ«ξύ Ελλάδος καί χής χώ¬
ρας αυτής.
ΤΑ ΜΕΡΙ.ΜΑΤΑ ΜΕΤ0Χ3Η
Κατά τα τελευταία ετη. κατε-
βλήθησαν, όμολογουμένως, τ,ολ
λαί τΓροσττά&εΐα' διά την οίκονο
μ'κήν μας ά^έλιξν καί έν χαντώ
διά την δημιουργίαν κεφαλαια
γοράς, ήτις θά έ-ιτρέψη την έ
ττίτει/ζ'ν των προσδοκωμένων στο
χτον.
Επ' αυτών, ό Νόμος 148)67
«περΐ μετρων ττρός ένίσχυσ<ν χής κεφαλσιαγαράς» όρίζε' (άρθρον 10)· δτι έπι6άλλεται φόρος έκ τγο σοστοϋ 30%, προκε'μένου περι μετοχών είσηγμένον είς τό Χοη ματιστήρ'ον καί 38% προκε'με νού περί μετοχών μή είσηγμέ'Ίον είς χό Χρηματΐστήαιον Περαιτε ηω· ό Νόμος όρίζει δτι ό μέτοχος δ'καιοΰται νά ζητήση τήν φορολο γησιν τοΰ έκ μερισμάτων είσοδη ματός τού· βάσει των γεν'κώς έν ισχύϊ συνχελεστών φορολογίας τού είσοδήματος. όπότε δέον νά συμττεριλάβη καί τό είσόδημα γο& το είς την φορολογΐκήν τοι, δηλώ σιν Ή ώς ανω φορολογκη μετσ χείρισ'ς, ίσχύει μόνον απ·', μίαν δεκαετίαν ' Εκχοτε ττλεΐσται προσωπικαΐ έττΐχε'ρήσε'ς μετετράττησα" είς ά νωνυμους έται,ριας κα'ι άλλαι νέ αί ίδρνθησαν. ακριβώς είς τα ττλαίσια τής άκολουθουμένης άνα πτι,ξιακής ττολΐτΐκής Ύττό νή1 ε- ττοψ'ν ταύτην, ή έξίσωσις χώ· ο ρων φορολογίας τών μερισμάτων πρός τα λοιπά είσοδήματα των φοοολογουμένων ήτις καθ'ερώθη δ'ά χοΰ Ν. 148)67, αποτελεί ά ττλώς. εφαρμογήν τής ϊσης φο ρολογΐκής μεταχειρίσεως καΐ δ χι ττρονόμιον. , "Ηδη. δμως, διά τοΰ προσφά τού Νόμου 1078)71. οί μέτοχοι άνωνύμων έταφ'ών μη είσηγμέ- νων ε|ς το Χρη,ματΐστήριον· κα λοϋνταΐ νά καχαβάλουν ττάγ'ον φό ρον έκ 38% επί των μερισμάτων των. ανεξαρτήτως τής φορολογι- κης κλίμακος είς τήν όποίαν ό ττάγονται τά είσοδήμαχά των Βε δαίως, εδηλώθη σαφώς. δτι ή έ τπβληθεΐσα έκ 38% φορολογικη έπ'6άρυνσ'ς έττί των μερ'σμάτον μή είσηγμένων είς τό Χρηματι¬ στήριον άνίοννμων έταιρΐών. θά υ ποχρεώση τά χελευταίας ή νά εί σέλθουν είς τό Χρηματιστήριον ή νά μετατραττοθν είς ΕΠ Ε ΕΙ- να'· δμως. πανθομολογονμέν«ς γ^ωΐτόν, δτι ή δΐαδικασια, ΰττο τάς τταπονσας συνθήκας, είσαγω γής μετοχών είς χό Χρηματιστή¬ ριον, είναι μακρά καί ττερίπλο κος Ή μετατροττή. έξ άλλου, Α Ε είς ΕΠΕ· έξεταστέον είναι ε¬ άν έξασφαλίζη τήν άττρόσκοτττο·1 καί άνοδικήν δραστηιρΐότητα Και έν πάση ττεριττχώσεΐ. έρωτατα : Ή τεθεϊσπ υπό τού Α Ν. 148) 67 καί καταργηθεΐσα διά τού Ν. Δ)τος 1078)71 προθεσμία τής ΙΟετίας· δέν θά έχη τάς συνετει άς της είς τήν ιτεραΐχέοω οίκο Ό μικήν άνάτττυξίν μας; Άναγνωρίζ€ται βεβαίως, δτ' κάττοτε θά ττρέπει νά δημιουργή σωμεν κεφαλα'αγοιράν —κατ' έ πανάληψιν ύπεσχηοίξαμεν τούτο - άλλά δέν ιτρεττε' νά τταραγνωοι σωμεν καί -ό γεγονός· δτι αί μη είσηγμέναι είς τό Χρηματιστή¬ ριον μετοχαΐ ττροσδίδουν σήμε ρον είς την οίκονομίαν μας άναμ φ σβήτητον εΰρωστ!αν ΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΔΙΕΘΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΩΣ ΘΑΑΝΑΚΤΗΣΗΗΑΜΕΡΤΚΗΤΗΝΑΝΤΑΓΟΝΙΣΤΙΚΟΙΗΤΑΙΗΣ Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ κ Π. ΠΗΤΕΡΣΟΝ ΠΟΙΟΝ 3,4 ΔΙΣΕΚΛΟΜ. ΔΡΧ. ΧΡΗΜΑΤΟΑΟίΗίΐΝ ΗΕΓΑΛΩΝ ΕΡΓΩΝ Είς εφαρμογήν τού έκτεταμε Ου Τφαγοάμμαχθς τής Έθνικής Κυβερνήσεως διά τή νταχεΐαν σ νάπτυξ'ν. άναδιάρθιρωσ-ν καί βελ τίωσιν τής άνταγωνιστικότηιτος τής άγροχικής μας οίκονομιας. ό υττουργός τής "Εθνικής Οίκονο μίας κ Γεώργ Π'Βζόττουλος ύττέ γραψεν άττόφασ'ν. διά τής όττοί άς δ'ατίθενται έκ τού ττρονττολο γισμοΰ δημοσίων έττε^δυσεων ε. τους 1972 πιστώσεις ϋψους 3 415 9777 000 δραχμών πρός χρη ματοδότησιν μεγάλον άριθμου καί μεγέθονς έγγε'ο6ελχΐωτικών έργων Είς σχετικήν ανακοίνωσιν τοθ ύπουργείοι, ΰττογραμμ'ιζεται δτι ή έξαιρετικώς αυτή νψηλή χρημα τοδότησΐς καλνπτουσα τό 19% χών έγκεκ,ρ;μέ"ων ττΐστώσεων τού σννόλον τών ερϊων τού προγράμ ματος δηιμοσίων έττενδύσίων ε τους 1972 έκφράζει την καθιε ρωθεϊσοί" ίπτό τής 'Ειταναστάσε ως σταθϊ3αν ττΰιλιτικήν, ή όποία συνίσχαται είς τήν ττραγματοποι ησ'ν ηύξημένωΛ' έττενδύσεων είς τομεΐς ύψηλής άττοδοτΐ«ότητος. ώς είναι τά έγγεΐο6«Λτΐ«τΊκά ίδι ως έ'ργα. Είς τό εφετεινόν ττρόγραμμσ περιλαμβάνεταΐ πίστωσις 250 έ κατομμνρί&ϊν δίιχ . διά την χρη ματοδότησιν τών εογιον έκμεΤηιλ λενσεως τών ύττογείων ύδάχων τής Θεσσαλίας πρός άξιοποίη σιν τής κατ' εξοχήν τταραγοογι κης ταύτης ττερι0χής. Κατά τό τρέχον έ'τος χιημαχο δοτούνταΐ έττίσης, έντατικώς ε τε ρα τεοάσχΐα έ'ργα ώς τού Άχε λώου. "Αοδα, ΠηνειοΟ. Άλφειοι κ λ ττ ■ διά τής τών οποίων ή έλλην.κή θά ΰττερκεράση τάς υφισταμένας δυσμενεΐς έκ φυσικών λόγων, συν θήκας άνατΓτύξεώς της καί θί» προσφέρη ηύξημέ^ον είσόδημα είς τούς αγρότας μας Αί έγκο θεΐσαι ττισχώσεις κατανέμονται ώς ακολούθως: Άοδευτ'ικά εργα μέ δ'εθνή συμ μετοχήν: Πεδιάδος Θεσσαλονίκης 120 έκατομ &ρχ.· Άνάπτυξ'ς ϋ πογείων νδάτων Θεσσαλίας 250 έκατομ δρχ Ταυρω-οΰ Καοδ'ι- τσης 94 έκατομ δρχ. Πη'ειοΰ Ήλείας 288 έκατ δραχμάς. Βασικά εργα: Άροευχΐκά Σερ ρών 264 έκατ δρχ Νέστον 65 έκατομ δρχ Πλατυκάμττον — Κάρλας 50 έκατ. δρχ ΆλφειοΟ 220 έκατομ δρχ Κάτ« Μεσση νίας 64 500 000 δρχ. Άραβησ- σοΰ Πέλλης 3 500 000 δρχ Πσ ραττρεσττίων 15 έκατομ δρχ. Άοδα "Εβρου 359 έκατ δρχ Είς χήν κατηγορίαν αυτήν έ'ργ«ν περΐλαμβάνονται πάσης φύσεως έγγειοβελτ'ωτικά εργα -πρός άξι οιτοίησιν τών πεδιάδων Άχελώου 65 έκατ. δρχ · καί έκ6ολών Σττερ χε'ον 40 έκατ. δρχ Επίσης χρηιματοδοτούνταΐ τά όΛ'χιπλημμυ ρικά έ'ργα Φ'λιονρή Κομοτηνής 107 έκατ δρχ, "Εβρου 85 έκατ δ^χ . Στρυμόνος (νέα φάσις) 140εκατ. δρχ καί ττεδιάδος Άλ μωττίας 5 έκατ δρχ ώς καί χά στραγγιστικά έ'ργα Χε'μαδίτιδος 1 έκατ δρχ. ΛΟΙΠΑ ΕΡΓΑ Δ'ά τού ττρογράμματος δημοσ! ών έττενδύσεων χρηματοδοτοϋ-'ται καΐ χά εξής λοιπά εργαν ΑΓΔΕΥΤΙΚΑ: Ιωαννίνων 74 έκατ· δρχ.. Λάμαρης Πρεβέζης 6 έκατ δρχ, Σιταγρών ΜυλοττοΓα μου 1 έκατ δρχ . Ν Άμισσοϋ Δράμας 3.50&0ΟΟ δρχ. Κουμο'Ό λουικίον 500 χ'λ. δρχ Σουρμένων ιΜουριών Κιλκίς 2 έκατ. δοχ , Ύψηλής ζώνης Τρ'ποτάμου 7 έκατ δοχ , Βελλά Παρακαλάμοο 700 χιλ δρχ Κονκλιών Ιωανι νων 2 έκατ δρχ Κάτω Καλαμα 12.177 000 δοχ., Άσχης 1 έκατ δρχ.· Λάμαρης 7 έκατ δρχ Βο ωτικού Κηφΐσού 20 έκατ δρχ 'Ερκίνης Λε&αδείας 1 600 000 ?οχ · Παοαβάλας "Αγρινίου 3 έκατ. δρχ , Λιμνοθαλάσσης Μεσο λογγίον 1.500 000 δρχ, Διώρυξ Κούρκαφα 5 έκατ. δρχ ■ Τοινάσου Λακωνίας 8 έκατ . δρχ . Λιμέ·'ος Σητείας 500 χ'λ δρχ , Αγίσς Μαρίνης Χανίων 2'800 000 δρχ Βαοιπτέτρου Χανίων 40 έκατ δρχ Πλατανιάς Κολιμπαρίου Χα^ίΜ· 4 έκαχ δρχ.· Κονρταλιώτη Ρε 6νμνον 8 έκατ δρχ · Α' Ζώνης Μεσσαράς 1 500 000 δρχ . Β Ζώνης Μεσσαράς 16 έκατ δρχ. καί Κρανείας Κεφαλληνίας 1 ί κατ δρχ. ΑΝΤΙΠΛΗΜιΜΥΡΙΚΑ: Παλαμσ — Άλίφηικα 700 χιλ δρχ.· Βθ' ωτ'κοΰ Κηφισού 50 έκατ δρχ ■ Με σαΐα άντι-ττλημμνρ'-κά 45 έκατ δοχ ■ Έττείγοντα άντιττλημμνοικά 30 έκατ δαχ ΣΤΡΑΓΓΙΣΤΙΚΑ: Οεσσαλιώχ δος 7 έκατ. δρχ ΠλατΐΛκάμττθν 1 έκατ. δρχ , Μάτι Τνρνάβον Λαρ' σης 5 έκατ. δοχ , Τσαουσάνης Λσ πίσης 8 έκατ δρχ Σελλάνων Καρδίτσης 4 έκατ δρχ Ξυν ό δος 1 500 000 δοχ · Τιμττακίου Κρήτης 1.400 000 διχ . "Ελους Κανδήλας 20 έκο5 δρχ. ΑΙ ΒΠΕΜΔΥΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΠΑΝ Η ήμερησία οίκονομική έφημε ρΐς τού Λονδίνον «Φαινάνσαλ Τάϊμς»· είς άνχαπτάκρκτίν της έξ 'Α6ην«ν· άναφέρεται είς τάς ιτ;αγματοποιοιμένας νέας έπί«- δύσεις τιθός έττέκτασΐν έλλην κών χαλυβουργΐκών μονάδων, συμ φώνως πρός ανακοίνωσιν τού ν- οττργείου "Εθνΐκής Οίκονομίας Ειδικώτερον ή εν λόγφ έφημεοΐε μνημονενει την έττένδνσΐν τής «Με ταλλουογΐκής Αθηνών Α Ε.» ν ψονς 12 έκαχομ. δολλαρίων, τήν τοιαύτη" τής έταιηείας «ννε'α- λουργ'κή Χάλυψ Α Ε.» καί τή»· επέκτασιν τής «Α Ε Χαλνβουρ γΐκή» Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΕΞ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ Η ΕΠΙ 5ΕΤΙΑΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΣΑ Είς ττρόσφατον απόφασιν τού Συμβουλίου χής 'Επικρατείας πε ιρι£χεται χρήσιμος δΐενκοίνισΐς έ ττΐ των δ'ατάξεων δ'ά τών οποίων επεδιώχθη ή εκδήλωσις τής ένερ γοΰ κρατικής σνμ-παραστάσεως πρός τά θνματα τών είς χήν Αϊ γυπΐον ληφδέντων άνθελληνΐκώ' μέτρων. Πρόκειταΐ περί των κα ταφυγόντων είς χήν 'Ελλάδα συ¬ νεπεία τών ώς άνω μέτρων 'Ελ- λήνων ΰττηκόων ή όμογενών ει'αν τι των όττοίων εξεδηλώθη ή κρα τική προστασία, προκεΐμένου να διΛηθοΰν νά άντΐμετωττίσουν τάς δυσχερείας εγκαταστάσεως των έπίσης καί τής άπασχολήσεύς των Τό ανώτατον διοικητικόν δ κα χήριον εδέχθη δτι οΰτο' άττολαυ ουν τής πυοστασίας αυτής μό νόν έφόσον άφΐκνούμενοι είς την 'Ελλάδα. μετά χ,ή" οριστικήν έγ κατάλειψιν τής Αιγυπτου, εκδηλώ νονν πρόθεσιν μόνιμον έγκαχαστά σεως ή ττεραιτέρω σταδιοδρομι- ας των, έντός των όρίων τής Έ ττικοατείας. Τουναντίον, τταρατηρεΐται δέ·' άπολαύουν χής ώς άνω προστασ. άς οσάκις μετά την άπομάκρνν- σίν των £ξ Αιγυπτου έγκατεστά £ησαν είς άλλην τρίτην χώραν, έκ τής οποίας έττανακάμτουν 63α δύχερον. εστ&> καΐ αν μετά τή*
έξ Αιγυπτου αποχώρησιν των
καΐ πιρά τής είς τήν τρίτην χώϊα·1
έγκαταστάσεώς των. παρέμε'νανΐ
έττ' ολίγον είς την 'Ελλάδα. χω
ΐίς νά έκδηλώσονν δμως ο'ιανδή-
ττοχε ττρόθεσιν μονίμου εγκατα¬
στάσεως είς αυτήν
Εξ άλλου διά τής ϋττ' άρ-9.
2166)71 αποφάσεως τού Α' τμη
ματος ιοΰ Άνωτάτου διοικητικόν
δ κασχηρίου, εκρίθη δτ' έκ τού
άρθρου 1 -παο 1 τού Β Δ. 6Β ι
64 ττροκνπΤεΐ σαφώς ότι ή ττάρο
δος πενταετίας άττό τής καταβο
λής εισφορών είς τό Ταμείον Συν
τάξεων Αύτοκ'νη-τιστών καθιστά
αυτοδικαίως άσφαλιστέαν την 4ν
τίστοΐχον άττασχόλησΐν άνετπτρε
πτον δέ την άναχοοττήν τής 5η
μιουργηθείσης άσφαλι<ττικής σχέ σεως Είς τήν απόφασιν προστίθε ται δτι ή άδυναμία άνατοοττής ι" τών ΰστέρων χου, συνεπεία τής πυρόδου πΐνταετίας άττό τής κο ταβολής των άσφαλΐστΐκών εισ φορών, καταστάνχος άπροσβλή τού άσφαλιστικοΰ δεσμοΰ, ΰφί- στατα1 οχι μόνον προκεΐμένου τγγ ρΐ κρίσεως ώς πρός τόν διανυθέ" ΠΑΡΙ Σ Ι, Φεβρσνάρ'ος — Δέν ύπάρχε' έ'γγραφο πού νά διαδρσ ματίζεΐ τώρα ττιά χόσο ση·μαντι κό ρόλο στόν καθορισμό τής έξω τερικής πολ'τ'κής τών ΗΠΑ. δσο ή περιβόητη εκθέση Πήτερσον? ■πού παραδόθηκε άρχΐκό σ'.όν κ Νίξον. χον Άπρίλιο 1971, σά" σχέιδιο. ενώ πήρε τήν όρ'στικη μορφή της· στά τέλη Δεκεμβριού τοΰ ϊδΐου ετους Δνο άρχές ά- κολού^ησε ό κ Πήτειρσον· ττού ε· ναΐ στόν οίκονομικό τομέα· δ χι ό κ Κίσσΐνγκερ στίς διπλοματι κές ύποβέσε'ς Ή ττρώτη άφορο στήν σημαντική μείωση τής θε σεως των ΗΠΑ κατά χήν δ'άο κεια των τελενταίων 20 χρόνωΛ'. Μερικές χώρες· δττως ή Ίογττ«ν'ια σημείωσαν στό μεταξύ σημαντ' κη ιτρόοδο, καί οί ΗΠΑ απορρο φοΰν σήμεΐα ττλέον τού 30% των έξαγωγών αύχής τής χώρας, £ ναντι 2—3% τής Εύρώπης Αώ τά ό—οτελεί την ττρκ^η μορφή ά νσπροο-αρμογής ττού έπιβάλλετα' στήν ΟύάσΊγκτων. Ή δεύτερη άρχή είναι δχι 6 οικονομικάς φιλελευβερ'σμος έξα- κολπυθεί να ενδιαφέρη τίς ΗΠΑ ττού πρέττεΐ νά συνεχίσουν νά έμ πνέωνται άπό αΰτόν. προσ—αθών τας νά μεθο·δεύσονν ταυτόχρονα κάποιο ττροσταχευτΐσμό, γιά την ύττοστήιριξη των έπιχε'ρήσεων πθν πλήττονται άττό τόν άνταγων - σμό) Ή εκθέση λοιττόν άποκαλύ- τττει τήν μείωση χής άνταγων'στι κης Θέσεως τών ΗΠΑ στίς περσ σότερες περιοχές πλήν έκείνης 'ών βιομηχαν'ών αίχμής. καΐ τής γεωργίας — χώοοι πού συγκεν τρώνουν την ίδ'αίτειρη ττροσ-οχη χοΰ κ Πήτε.ρσον Τό τπό σοβαρό εργο ττού τίθε τσ' ένώπιον τών ΗΠΑ εΐνα' ή άττο κατάσταση τής έμπιστοσύνης τών Άμερΐκανών παραγωγών ■πιρός τίς ίκανότηιχές τονς Σέ ω¬ ρισμένα σημεϊα της· ή εκθέση Πή τερσον νπενθυμιζει σαφώς τό βά ρος ττον ρ!χνονν οί Γάλλοι ττοο γραμματισταί στήν άνάγκη άνα τττύξεως τής ερεύνας· ένθαρριν σειος χών μ'κρομεσαίων έπιχε'ρή σεων νά στοαφοϋν πρός την έξα γωγή κ.λ π. Ή εκθέση αυτή δίνει συχνά δεί γματα μεγάλης είλικρίνειας κα'ι δέν διστάιζει λ. χ νά αναγνωρίση 8τι καί οί ΗΠΑ έφοορμόζονν έ'να·1 έκτεταμένο προστατενχ'σμό Τό ττιό άσθενές τμήμα τής έκ θέσεως εΐνα1 δνσ^νχώς. έκεΐνοττού άφιερώνεται στά νομ'σματ κά πηοβλήμαχα· στήν ϊδρνση τοΰ συ στήματος τού Μ—ρέττον ΓοΐΓτς καΐ στΐς άναγκαϊες μεταρρυθμί- σεις "Οσο καί αν φαίνετα1 άπί στευχο δέν άναφέρονται κάν οί συ ζητήσε'ς ύττέρ τών σταθερών ίτο- τΐμΐών ένώ ό Π.;τερσον άφήνει νά υπονοηθή μάλιστα, δτι τό τι. στημα χθΰ Μπέττον Γούντς δέν 6ασΐζόταν σ' αυτή τήν σταθερό τητα καί δτι άντί&ετα έχεινε είς τό νά ένθαρρύνη δλες τίς χώρες νά νποτΐμήσουν τό νόμισμά Τους, ϊκχός βεβαία άπό τίς ΗΠΑ, ττού τίς ένοιχλοϋσε αυτή ή προνομα- κή μεταχείριση Η έ'λλειψη αυτή δ'ανγείας σχε τικά μέ μιά τόσο ούσιώδη άπο ψη της τταρονσας κρίσης εΐνα' πραγματ'κά ανησνχητ[κή Ό κ Πήτερσον έξ άλλον· άν χλεΐ έτπχεΐρήματα άττό τίς μετα 6ολές πού έπήλθαν στήν συγκοι τική θέση τών ΗΠίΑ, γιά νά ζηΤή ση μιά έττανεξέταση τών κανόνων ττού έγκρίθη,καν -πρό είκοσαετί- ας στό Μπρέττον Γούνχς. έττί των νομΐσματ κών &εμάτων — κα νόνων ττοϋ υ'ιοθέτησε ή ΓΚΑΤΤ γιά τό έμπόρ'ο. Θά μπορονσε κα νεΐς έξ ϊσου καλά νά άντιστρέ ψη χό έττιχείρημα Τό σύστημα. τού θεσπίσβηικε χότε έμττνεόταν δσο αύτό ήταν δυνατό άττό τό; κανόνα — χρυσουν— καί αντό μέ •πρωτοβουλία των ΗΠΑ. "Ενα χε τοιο· ώστόσο σΰστηιμα. δέν μττο ρεϊ νά λειτουργήση αν μιά δύ ι.·αμη σφετερίζεται τό &ΐκαίωμα νά κόβη χαρτονόμ'σμα γ'ά δλο χόν κόσμο. "Ετσι. μόνο σήμερα— ττού ή Εύρώπη άρχίζει ϊσως νά άποτελή μιά ένότητα, έναντι των ΚΠΑ. καί ττού άλλες χώρες, 6 ττιος ή Ίαπωνία.· άττοκτοΰν τα στοιχεϊα ττοΰ συνΐστο3ν μΐσ μΓ γάλη οίκονομική δύναμη— άρχ' ζουν νά ΰττάρχουν οί ττροϋποθε σε'ς γιά νά σχεφβή κανεΐς μέ <το δαοότηχα, την έφαρμογή τών σνμ φωνιών τού Μπρέττον Γονντς και τής ΓΚΑΤΤ. πού βασίζονται στήν πραγματική ίσότηχα των χω ρών Ή έ'κΕεση Πήτερσον. άττο·-« λεΐται άττό έξη σημεϊα· άπο "Όϊ όποϊα —αρ&τίθενταΐ πεοιλη-πτΐ'ό χά πέντε • Η Άμειική καί οί άνταγωνι σταί της Ή εκθέση άποκαλύπτΐ: ότι οχι μόνο μετεβλήθη ή σνγκρ' τ'κή θέση των ΗΠΑ άλλά καί ο τι αυτή ή χώρα δέν έ'χει ττροσηίο μόσε' -ις άρχές της στήν νέσ αυτή κατάσταση ττρανμάτων Π^ό είκοσαετίας ή Άμερική μπο οοθσε νά πιστεύη δτι διέ&ετε ό νεξάντλητους ττόρους —χό μέγα λύτερο τμήμα τοΰ παραγωγικοΰ διναμ'κού τού κόσμου είς χρυσόν άποθέματος Άκόμα τό 1950 το άκαεάρΐστο έθνικό ττοοιόν χών Η ΠΑ άντΐ-ροσώπ·ευε τό 40% τής παγκόσμια τταραγωγής Σήμερα, τό ποσοστό αύτό είναι μόλΐς 30 τοίς έκατό. Τό ψάσμα τΟυ μερχανχΐλισμοά Άναφορΐκά μέ τήν λειτουογία τού σνστήματος τού Μπρέττον Γούντς· ό κ Πήχερσον έ—ΐκρίνε' τήν σνμττεριφορά των χωοών μέ πνεονασματ'κό ίσοζύγιο· ποϋ δέν τα χρόνον άσφαλ'ισεως κατά την έττέλευσιν χΟ{) άσφαλιστικοΰ κιν δννου· άλλά καί ττοοκειμένου πε- ρί κρίσεως ώς πρός τήν δ'αγρα φήν το>3 ήσφαλισμένου έκ τών μη
τρώων τού Ταμείου·
θέτουν κανένα ττεριορισμό
άποθεματοποίηση συναλλάγμα-
τες «Τό φάσμα τοΰ μερκανχΐλ·
σμοϋ τού 17ου αίώνα, σύμφω'3
μέ τόν όποϊο ή συσσώρευση χρ"-
σοΰ άποτελοΰσε τό κνρ'ο άντ'κει
μενο τον έμπορίου άναβίως με
τά "όν τελευταϊο ττόλεμο στίς
■πιό ίσχνρές χώρες»· άναφέοει
σ' ενα σημεΐο ή εκθέση "Οσο γά
τίς ΗΠΑ. σννεχίζει. παοαιτήθη-
καν άπό ενα σνστημα σύμφωνα
με τό όποϊο μποροΰσαν νά χρη
ματσ5οτθ'">ν τό ελλε'μμα τού ίσο
ζυγίου τους· μέ δάνεια άπά κΐν
χρ'κές τράττεζες τοΰ έξωτερικού
(κανόνας χρυσοΰ — σνναλλάγμα
τος).
Τραγικές συνέττειες Στό ση
μεϊο αύτό ή εκθέση άναφέοεταΐ
στά κύοια προ6λήμαΤα πού έκ
κρεμοΰν άνάμεσα στίς ΗΠΑ καϊ
στούς 3 έταίιρονς της — Ενρώπη.
Ίαπωνία καΐ Καναδάς^ Υττενθν
μίζε-οι δτι ή Άφρική εχει καβολ
κά οίκονομικά σνμφέροντα «καΐ
δτι εύηιμερεΐ περ(σσότερα μέσσ
σέ ενα κόσμο χωρίς διακρίσε'ς».
Η εύοω-παική όλοκλήρωση. προσ
θέτει ή έ'κβεση, κέντρισε τίς ά
μερικανικές έξαγωγές σέ τέτοιο
σημεΐο, ώστε οί ΗΠΆ νά ττουλα
νέ σχήν Εύρώπη περΐσσότερο ί
πό δσο άγοράζουν ά—ό τή γηοαιά
ήπεΐρο "Εν σννεχεία τό σημεΐο
αύτό τής εκθέσεως άναφέρεται
στάν ττροστατενχισμό σχετικά μέ
τα άγρστικά πιροίόντα, ττον άκο
λοιθεϊ ή ΕΟιΚ. άλλά καΐ οί ΗΠΑ
Έξ άλλου συνεχίζει· ό μεοκα'Τ
λ'σμός ττον έφαρμόζει καί στό1
γεωργ'κό τομέα ή Εύρώιτη· εΤνα.
ασφαλώς «τραγικάς»· γιοτί έγ-
κιμονεϊ τόν κίνδννο νά ένθαρρύνη
τίς τάσεις προστθχευτισμού τών
συνδικάτων καί των άγροτών τώ"
ΗΠΑ
Προστίθεται· ττλήν αλλων? δτι
ή Άμερ'κή παοονσιάζει ύττερδο
λκή καθυσχέρηση στίς συναλλα-
γές μέ τίς κομμουνιστάς χώρες
καΐ δτι τίβιεται σάν άμεσος στό
χος τής νέας οίκονομκής ττθλι-ι-
κής των ΗΠΑ. ή διευρυνθή τους
Όχι συνεχεϊς νποχιμήσεις. Ή
εκθεσ' στό σημεΐο αίΛό τάσσε-
ται κατά τής ττολΐχ'κής, πον θά
βασΐζόταν εέ έπανειλημμένες νο
μ'σματικές νττοτιμήσεις, ττον με
ώνονν την άγοοαστΐκή ίσχΰ μι-
άς χώρας καί κατ' έπέκταση. ΰ
ποβιβάζονν χό έπίττεδο διαδ'ώσε
ως τού κοίνον· Αύτό. λοιπόν. εί
ναι ενα σημεΐο ττον τείνεΐ νά συ-
ναντήση τάν έπιδ'ωκόμενο ο-τΟχ
Γιά νά τόν φβάσουν οί ΗΠΑ ττιχ
τγϊι νά ένδυνσμώσονν στούς το
μεϊς στούς ό-οίους νπερεχοι,ν
ενανχΐ τών άνταγωνιστΜν ^
Αυτή ή άντίληψη των σνγκριΤι^ν
πλεονεκτημάτων ττού εχει κληη
νομηθή άττό τούς μεγάλους Αγ
γλοις κλασΐκονς (ό Άντβμ
Σμίθ αλλωστε μνημονε0εται) (
ρα σημεϊα τής εκθέσεως &,„
γραμμίζοντας τόν ψιλελευθερι
σμό τον συντάκτη της Συγκ,Τ|
κά πλεονεκτήμστα· οί ΗΠΑ 8ιο
θέχθυν κυρίως στόν άγροτ'κό ΐο
μέα. σχήν τεχνΐκή τού μ«νοντζμ((,
στόν κλάδο τής τταραγΗγής ^
έξοπλισμοΰ καί γενΐκώτερα στην
ιτροχωρημένη τεχνολογ!α
Σχήν εκθέση άναπτύσσεται οΕ[
σειρά μέτρων ττού ττρέτίει ν^ >α
βονν οί ΗΠΑ γιά τήν ενισχύση
τομέων δραστηρΐότητας πού κΙν
δννεύονν νά πληγοθν -ερΐσσόΐ{
ρο άττό τόν άνταγωνισμό τοθ {
ξωχερικού^
Θίγοντας τό πρόβλημα των *
ξοισ'ών ττού πρέττει νά άπονηι,,
θοΰν στόν πρόεβρο, ττροκειμένοιι
έμποιρικών συμφων>ών μέ τό έξ«
νά διοπτρ-αγματεύεται τή συνάψη
τερικό, ό κ. Πήτεοσον 8είχνει |
δ αίχερο ενδιαφέρον γιά την διι
ξαγωγή συνομιλιών μέ σκοττό την
ττλήρη καταργήση τών τελωνΕΐα
κών δασμών. ττιράγμα ττοΰ θα 6
φαιρέση κά&ε νόημα άπό τά συμ
φωνα ττροτιμήσεως ττού ϋπογοο
φονν μεταξύ τους διάφορες χω
ρες .
Εγκατάλειψη τής ψνχολογίοι;
χοϋ Σχεδίου Μάιρσαλλ. ΚαΤά την
εκθέση Πήτειρσον, οί ΗΠΑ πρέπει
νά έγκαταλείψονν όρΐστ'κά την
«ψνχολογία τον σχεδίου Μόο-
σαλλ» καί τίς {τπόλο1-—ς γενν,,
οδωρίες ττον μπορεΐ νά έξοτκολου
Θοΰν νά έιμττνέονν σήμερα την 4
μεο'κανική ττολιτική. Οί διαπρα
γμαχειταί τών ΗΠΛ πρειτε1 »ό
Θέσονν σάν στόχο μιά νομισμο"
κή μεταρρνβμιση ττού ν^, — ριλαμ
6άνη μιά μεγόίλη ενελιξία των
(τυναλλαγμάτων
Έν τούτοις, δμως. οί στόχο
τής Άμερ'κανικής πολ'τικής, δ{(
καθορίζονχαι μέ άκΐ>ίβεια· σϊ 5
τι άφορςτ. στό έμπόοο κα! δισψο
ρους άλλονς τομεΐς 'Υττοστηρι
ζεται όπτλώς· δτι οί ΗΠΑ θά τιρε
ττει νά μοιράο·ουν τόν ήγετικό ρο
λο τονς. τίς εΰθΰνες καί χά βάηη
τους μέ τίς άλλες χώρες^
ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΕΛΟιΣ
10). ΕΠΙϋΑΙΙΟΖΗΜΙίϋ ΕΩΣ
Δέν είναι σύμφωνος πρός χάς
πιροστατεντΐκιάς τής ίδιοκτησίσς
δ'ατάξεις τού Σνντάγματος· ή έ
π δολή το,} είδικοϋ χέλους υπέρ
τοΰ Ταμείου Έποΐκισυ,ού. έττί δι
καστικώς ορισθείσης άποζημιώισε
ως διά τήν άπαλλοτρίωσιν κλή
ρου παραχωρηθέντος βάσει τώ·
διατάξεως τής έττοικ'στικής νομο
βεσίας.
Τονχο εδέχθη δ1*! τής νττ' ά
ριθμόν 2691)1971 αποφάσεως
τού τό Β' Τμήμα τοΰ Συμβουλ·
ου τής 'Επικρατείας Ή άττόφα
σ'ς εχει δ'αιτέραν σημασίαν, διό
τι, έκτός τών αλλων έπΐτρέττει
την πρόβλεψιν δτι ή διο'κητική
δΐκαιοσύνη τηροσανατολίζε χ α ι
πρός την άποψιν δτι είναι άντι
συνταγματ·.κή καί ·^ έττιβολή φό
ρου μεταβιβάσεως άκινήτων επί
τής όρΐ-ζοιμένης άττοζημιώσεως δ '
αναγκαστικήν άτταλλοχρίωο-ιν ά
κινητών έν γένει
Είς τ0 0-κ.εττχΐκόν τής ττερΐ ής
πρόκε'ται άττοφάσεως, σναφέρε-
ται.· δτι διά τής διατάξεως χου
όίρθϊου 3Ο· τταρ. 1. τού ΝομοΘε
τ κου Δ)τΟς 3784)57 έτπβάλλε
ται επί τής δ'καστΐικώς καθορι
σθείσης άποζημιώσεως δ'ά χη'-
αναγκαστικήν άτταλλοτρίω σ ι ν
κλήιρου, παραχωρηθέντος κατά
την έττοκιστΐκήν νομοθεσιαν τέ-
λος υπέρ τού Ταιμείου Έττο'κι-
σμον. συνΐστάμενον ες 10% τής
διαφοράς μεχαξΰ τής τιμής κ,τή
σεως τού κλήρου καΐ τοΰ ποσοθ
είς τό όττοϊον καθωρίσθη υπό τοΰ
άρμοδίθυ πολιτικόν δικαστηριου
ή άττοζη,μίωσΐς διά την άπαλλο
τρίωσιν χοΰ κλήαου Άλλά· πρασ
τής ίδιοκτησίας διστάξεων τοΰ
τίθετα1 έκ τών ττερί ·προστασίας
Συντάγμαχος (άρθρον 17 τού
ΣυντάγματΟς 1968) προκύητει δ
τι ή δι' άναγκβστικής άτταλλοτρι
ώσεως αφαίρεσις τής ίδ'οκτησίας
είναι δυνατή μόνον μεχά προηγου
μένην ττλήρη άττοζημίωσιν τού ί-
διοκτήτου· όρΐ-ζομένην νττό τών τα
κτικών δικοοστηρίων
Έττομένως. άναφέρεται άκολου
θως ή οη&εΐσα διάταξις, καθ"
ό μέοος επιβάλλει παρακράχησ'ν
μέρους τής άττοζημιώσεως ώς
αίίτη καθωρίσθη υπό τού άρμοδ'.
ου πολιτικοΰ δικαστη.3ίου ΰττέρ
το3 Εΐδ·«οΰ~ Ταμείον "
άντίκειται είς τό Σύνταγμο και
εΐναι, ώς εκ χοντου άνίσχυρο5
Τοΐοντοτιρόπως δέ κρΐνον έν ττρο
κειμενω καΐ τ0 δικάσαν Έφεττι
όν καί έττί τούτο'ς δεχθέν τη·
αϊτησ'ν τού άναιρεσι6λήτου ττερι
έπισχροφής τού κατα6ληθέντ(>ς ν
πέρ τού Ταμείου ΈποιχΐσμοΟ η
λους έττί τής δι καστικώς όβΐσβτι
σης άποζημιώσεως δ'ά την ο
παλλοτρίωσΐν κλήρον, τταραχωρΐ)
θέντος -παλαιοτέραν είς αυτόν 6ο
σει τών διαχάξεων τής έττο'κιτΊ
κης νομοθεσίας. ορθώς ήρνήντν
σε καί εφήρμοσε τόν νόμον
Η ώς άνω απόφασις τοΰ Ανο·
τάτον Διοικητικόν Δικσστηρίοιι
έξεδόδη έττί αίτήσεως τοΰ οίκονο
μ ι κου έφόρον Άχαρνών ττεΐϊ ά-
να'ρέσεως τής ύπ' αριθ 3733)
1970 αποφάσεως χθΰ Φορολογ'-
κου Έφετείον "Αθηνών, ή όττοίβ
καί άττερίφθη ώς άβάσμος
ΕΙΣ ΤΗΝ «ΩΤΟΜΑΙΗΙΙ0Ν»
ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΤΠΝΑιΕΡΟΠΛΑΝΩΝ
Κατά γνωσθείσας ιτ?·η .
άς ή συγκιροτηθεϊσα έΐΓΐτρσττή ο
ξιολογήσεως των ΰτΐοβληθε'σώ1
ττροτάσεων δ(ά τήν "ίδρυσιν κ0'
λε''τουργίαν εργοστασιον σννιΐ·
ρήσεως άεροσκαφών, ίπτέββλί»
αρμοδίως την είσήγησίν της. Συμ
Φ«νως ττρός τάς πληςοψορισς
αύτάς ή είσήγησ^ ιτροτείνε1 Τ"Ιν
άνάβεσΐν τής έν λόγω μονσ6ος
είς τήν άμερΐκανικήν έχαιρ<ον «Ώτομαίησον Ίντάστρις», '^ εχονν ειδοποιηθη σχετικώς ο «'ΐ Αθήνας άντΐπρόσωτΓΟΐ της έ» *° γφ έτα ρίας Υπενθνμίζεται Τ ςΐκώς δτι ό άντιττρόε&ρος ™£ "" βετνήσεως κ. Μακαοέζος τήν ττρόσφατον συνάνττ)0·ιν μέ τούς οικονομ κοΰς ανέφερεν δτι ή τελική σττό4 έπιλογής χον άναδόχου έκ τής ΑΣΕΑ. ύπολογίζίται ν« «ί φθή έντός τού τρέχοντος ΡΨ^ Σημειονταΐ τέλος δτι ττλήν ^ «Ώτομαίησον Ίντάστρις» 1ΓΡ" τασ'ν είχεν ΰποβάλλε1 καΐ Ί «Λ^ χηντ» σννεογαζομένη μίτ_ά "^ γαλλικής «.Ντασσώ» κβΐ τΠί λυ'μπιακής "Αεροητοριοίζ* Ο ΔΙΑΚΛΝΟΝΙΣΜΟΣ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΩΝ ΕΜΠΟΡΕΤΜΑΤΩΝ Είς τάς περιπχώσεις κατά τάς οποίας πραγματο.ποιεϊται άλλαγή τού τρόπου διακανονισμοΰ τής ά- ξίας τοΰ έ,μπορεύματος, ήτοι άπό είς μεχρητοΐς, αί μεσολαβοΰσαι Τράττεζαι, πρέπεχ νά παραπέμπουν τούς εΐσαγο,γείς είς τάς τίομοδίας >ί(ΐς θεορήσεως τιμολογίανν
ς βεώ,0Τ>σιν χου νέ.
ου τι,μολογίου. Σχετικήν εγκύκλι¬
ον απέστειλε τό υπουργείον Έ¬
θνικής Οίκονομίας (τομεύς 'Εμπο
βίον.) ποός τήν Τράπεζαν τής Ελ¬
λάδος.
ΚΑΛΛΙΕΡΓΉΤΙΚΑ
ΔΑΝΕΙΑ
ΤΗΣ ΑΤΈ
ΕΠΙ ΚΑΠΝΩΝ
'Τπό τής Άγροτιχής
άαιεφασίοιθη ή χορήγησι.
καλλιεργητικο)ν δανείων. !<>*'
πί καπνών «Μΐτέρλευ» ετσυς
μέχρι π.οσοΰ 3.500 δραχμ«ν 1ίβΙ"
στρέιμμ,α, έφόσον έπιτύγχ«νετι11 '
κοιθάριστος πρόσοδος 6.00»
, , , οον) Έ
μας κητα στρεμιμα, ιαι *"
πί καπνών «Βιρτζίνια» «?
δλημένους μετά τοΰ ΕΟΚ
παραγωγοΰς κατά τό ετ0'
μέχρι ποσοϋ 1.500 ί°Χ· *"
στρέμμα.

Ά-ό τα λαογραφ,κά τής Ας,γυ ρουττόλεως
Εύσεβεϊς Χριστιανοι
Τού τυνεργάτου μας
χ-: σ-ιανική ©ιησκεία καί
Έκκλησία, ήσαντά
στο χεϊα τής ζο»ης,
Αργυρούττολη.
^ίν ήσαν δέ τά τυπικά μόνον>
» 6ττοΤα άκ.ρα-ουντο αΰστηρά
(β'ι μέ κατάνι,·ξη. Βαθείαν άνέκα
(Ιΐν ιΧαν °' πατέοες μας έ-πίγ^ω
,ν τής θυσίας τοϋ Χρ'στιανι-
αμβθ, τής ήβικής τού καί τού ά
νιτίρου τΐοοορισμού τού άν3οώ-
^ Ήσαν δέ καϊ φανατ'κοί έ
ιαρμοσταϊ καί τών τύπων· δα
τούς αττοίους έπίστευαν δτι ήσαν
„ άτταραίτηχθν (ί*σον πορείας
,ρός κοττάκτησιν της θυσίας τού
Αιά το·ϋ*το ήσαν εϋλαβεϊς · φ'λα-
ιόλονθο1· τηρινχαΐ των διατετα-
«ιίνων, άλλά καΐ πιστο! είς τά
δόγματα καί την ήθ'κήν τοθ Εύαγ
ΥΕλίθν
Η νηστ εί α Τετάρτη καΐ Παρα
9Κΐ*η· αί νησ-εϊα' Χριστουγέν-
,Μν καϊ Πάσχα αί μικπότερα'
ών 'Αγίων Άποστόλων καί τής
Παναγίας, τόν Αυγουστον, έτη-
ροθντο απολύτως Υπήρχον καί
ΐολλοί νησ-εύοντες ά—ό Ι ής μέ
χρι 14ης Σεπτέμβριον τοϋ Σταυ
Τετραίτις τοΰ ίτους μετελάμ-
(ανον άφθϋ προηγουμένως έζή-
τουν κσΐ έλάμβανον συγχώρη«'ν
άπό τούς η χάς συμπολίτας καϊ
υνμιτολίτιδας, μέ τούς όττοίους
ώρίσκοντο τυχόν είς δ'άστασιν
καί μετά κατανυκτ'κήν έξομολό
'Αιτό τά παιδικά μου χρόνια
έΛυμούμσ.' τόν ήγούμενον τής
Μονής Άγίομ Γεωργίου τού Χά
>ιναρσ· τού χωρίου Χάρσερα, σε
βάσμιον γέροντα καΐ αγιον αν
8θΒΤτον πού ήταν ό έπίσημος και
μόν'μος «ττν€υματ κός» τών Άο
γυροιττολ'-ών. Συστολή καΐ δέος
σι/νεϊχε τούς προσερχομένους
πρός έξομολόγησιν. ή άγαθότης
« καΐ ή προσηνεια τοΰ ύττερό-χου
Εκείνον λευΐτου ήχμαλώτ'ζε τάς
ψκχός ΟΊ έττισκε-πται τού είς
τούς τΡί'ξ κορίως ναούς. οπου
ηίλί' τό μυστήριον τής έξομολό
γήσεκς, πάντοτε άπολυτρωμένο'
μΐ ελαφ?ωμένη τΠν συνείδησιν
όΐος άργότερα μέ έβεβαίωναν οί
συμπολίται μου> δταν ένήλικος
ΐί£θν συνωμ'λοΰσα μαζί των καί
ίρχετο πρός συζητησιν θέμα θοη
σΐεντικόν ή έκκλησ'αστΐκόν. ττού
άψβροΰσε τόν κλήρον καΐ χάς σχέ
«|ς τού μέ τόν λαόν Ίερά καί
φοβερά ήτο ή στιγμή τής μετα-
λήψεως
Ζ»Πθσ μένει είς τήν μνήμην
μουν ή σκηνή, δταν έπλησίαζα
τόν «Ποπαένεν» διά νά κο'νω'ί
σω Ή παιδ'κη μου ψυχή· συνε-
ταράσσετο άπό τρόμο μήπως κά
νω κανένα λάθος κατά την μετά
ληψ'ν κοΐ δέν καταπίω όλόκλη
ςιον τό τίΐ,ριεχόμενον τής λαβίδος
Κσΐ δέν ήχο άδ^ίαιολόγητος Η
φόβος Μάς διηγούντο φήμας ή
έληθινά περιστατ'κά παιδιών πού
ϊΤτΓΓΠυον τήν θείαν κοι^/α;, ό¬
τι εκεΐ πού επεσε καταγη - γ -χ-
των οίνου ή ψιχίον άρτον· άο
Ψε φΗχ'ά, ή ματωθη*ίε ό τόπος
κοΐ αλλα τοιαΰτα·· τά όποΐα έξη
"Ον τήν φαντασίαν καί έτοομο-
ιράτονν τήν πα'δικην μου καρδί
α»
Ή μάμμη μου· χήν οποίαν έ-
>ώ δέν εγνώρισα. άφηιγήθη είς
την μάννα μου μίαν φρ'κτήν πά
λαιαν 1στορίαν· την οποίαν πολ¬
λάς φοράς ήκουσα είς τάς πα¬
ραμονάς της μεταλήψεως. Κάπο
τι γέρων ιερεύς, κατάκοττος ά-
»ό -άς άκολουθίας της ΚΑεγάλης
Εβδομάδος καί την αυστηράν νη
»ηίσν· έζαλίσθη έν ώρα μεταλή-
Ψο»ς πιστών καΐ επεσε τό "Αγ'
« Ποτήριον άπό τάς χείρας τού
Ιίτο Υ«ΐς Ό παθών ιερεύς δέ·1
'κνεχώρησε τόν εαυτόν τού διά
Ό άθέλητον τούτο άνοσ'ούργημα
*·' αυτόν τό ά-υχημα ήτο ή με-
ϊαλυτέρα συμφορά τής ζωής τού
Εξΐφανίσθη άπό τόν κόσμον, ε-
!ΐ»εν είς έρημον τόπον· άσκητεύ
»» καί προσευχόμενος καΐ ζητών
α«Υ)(ώρι>σιν δ'ά τό άμάρχημά του
Αίν είδεν ανθρω-ον μέχρ' τοθ
Όνότου τού. Τόν έ'θαψαν έκιϊ
τοί/ τόν βοηκαν, πο'μένες, καί 'έ
*Μ& ή καλύβα τού· τό άσικητή
Η ττού έ'γινε τσπος προσκυνη-
κ. ΕΠΑΜ. ΣΩΤΗΡΙΛΔΟΓ
Τό φ,λάδελφον ή «6—β,ΐβ ή
ε.ηή διαβίωο-.ς, ή κο,νη ^
δά
τταβεια διά
την κο'νοτΐκήν όμα
έ
μ η ήΡΊ
θ τής θείας λειτουογίας διά
ξόρΜ τταράλληλα καΐ χήν —ρο
^ν των ·Αργι/ρου™ολιτων
**? τα δόγματα καί κυοίως
^ Ττ>ν ηθικήν τής χριΟΓΎΙαν'-
"15 δ'δο-καλίας-
η οτκήν ό
λήν καί εύτυχΐσμένην ζωήν. ήσαν
οίσθτϊματα δ'άχυτα μεταξυ τ»ν
σ.μπολ'τών μας. ττοϋ έττέζη<ταν μεχρι τόν Χαλασμό τού 1923. Κληρονομία αίών»ν ή τυττ.κή καί ούσΐαστκή χριστιανική ζωί| σΤόν τόττο μας, άττό την έττοχή το0 έκχρΐσ-πανΐσμού των κατοίκων, μέ τοΰς Βυζαντινοί^ τους Κομνη- νούς. τοΰς άρχιμεταλλουργούς. τοΰς κληρικοΰς καΐ τούς διδασκά λους τού Γένους εΐχε τόν συνεχή έναγκαλΐσμόν καί την καρποφο- οίαν τον έν Τώ προσώπω τ«ν νέ «τέρων γενεών των Άργυρουπο λιτών, μέχοι καί των τραγΐκόν ή ρώων τής έξόδου τού Φεδρουαρι ου 1923 Σέ άλλο κεφάλα'ον άνεφέραμεν ότι χάρις είς την είκτέβειβν. την φιλογένεαν κβί την εύγενή δμ λ λάν των ΆρχιμεταλλοΐΓογώ.ν, οί ττέντε ναοΐ τής πόλεως εύΊτιρε,πί- σδησαν, δ'εκοοτμήθηστχν καΐ άπέ κτησαν ίερά σκιεύη, άργυ'ρά άμιι θητου άξίας· τό μεγαλύτερον μέ οος τών όττοίων έχρησίμευσε δ'ά την ανέγερσιν χοΰ Φροντιστηιθί- ου Άλλά καί τα έναττομείναντα ήσαν ττθλλά, οί ναοί μεγάλοι καί ή καθαριότης ήτ0 ττρόβλημα ΟΊ νεωκόροι έτήρουν ττοίαν τινά τα ξιν· άλλά ττόντοτε υπήρχεν άνάγ κη μέ-ρων διά την εύττρεττή δ'α- τήρησιν των πέντε έ»κλησι«ν. Ποϊ Ος άπό τούς παλαιούς δέν ένθυ μείτα' μέ σι,γκίνησΐν «την άργα- τείαν»; Τίς ττρώτες ήμέρες τοϋ Σεπχεμβρίου, κατά την περ-ίοδο·1 τής Ίνδίικτου·· μέ πρωτοβουλίαν τοθ έφημερίου καΐ τών έττ'τοόπων κάθε ναού αί γυναίκες τής £νο ρίας καΐ ιδία άγαμες καΐ νεαρές ϋττανδρες μέ εΰλάβειαν καί έν θουσ'ασμόν δλες χωρΐς δ'άκρισιν τάξεως κοινιο^ικής- επα'ρναν τα σύνεργα καθαριότη^ος τών σττιτι ών των καΐ ττηγαιναν στήν έ*κλη σίαν τής ένορίας Τ{ον Καί «έττ-.τό ζωναν» κοΐ «£σ!λει»αν» άττό τόν θόλον καΐ μέχιρ·1 τίς πλάκες -ού δαττέδου "Αλλες σ^ήν αύλή τού ναού έ'τρί&αν· έπλυναν καί μέ κ1 μωλίαν έλούστρ«ναν τα ίερά σκεύη. μανουάλια, έξατττέρυγα· είκάνες, σταυρούς καί δτι άλλο- άνε6ασμένες σέ σκάλες· ξεσκόνι- ζαν καΐ άττέμασαν χούς άργυ- ρούς καί κρυστάλλινους πολυε λαίους Στά κοοί^σια έπ"ετρέττετο ώς —ρονόμιον, ή καθοφ'ότης τοΰ Ά- γίου Βήματος, «τού Ίερού» Έ- κεί άττηγορεύεχθ ή εϊσοδος ττρο- σώπ«ν τα ο.ιτοΐα «έγν«ρισαν τόν κόσμον», Κορίτσια έττίσης ξεσκό νιζαν τόν «Τέμπλο'ν» κ,αί τάς με γαλας είκόνας τού Χριστού καί χή,ς Πβναγίας, τού Πρσδρόμοι» καί τού άγίου· έπ' όνόματι τού όποίσυ ετιμάτο ό ναός. ΤΗτο έορτή καί άληθινή ίερο τελεστία δ'ά τάς γυναίκας ή ή μερά έκείνη Έφιλοχιμοΰντο νά τελει«σοι>ν εγκαίρως· ωστε νά
προλάβη ό έφηιμέριος τα τελέση
την ακολουθίαν τού Έσττερινοΰ
Καΐ εφευγαν- μέ ψυχικήν άγαλλ·
ασιν καΐ τήν βεβα^τητα δτ' μέ
-ό έργον των αύτό έκαθαρίσθησαν
καί αί ϊδ^ς άττό τάς άμαρτίας
των καΐ ήοεμες άνέμ«νον την άντα
μοιβήν τ»ν άπό τόν "Αγιον.
Ότγοία μακαριότης καί ευτυχία
των άπλών αύχών καί πάντοτε
-ειθαρχικών γι/ναΐκών. αί όποΐα'
μέ τήν έογατικότητά των· τήν ύ-
ττοταγήν καί τήν άφοσίωσιν, ά-
•πετέλεσαν δχ' μόνον ττολύχΐμα
στοιχεΐα μητρότητος κοΐ δ'οττη
ρήσεως τής ψυλής μας· άλλά καΐ
τάσταθερότεοα σχηρίγματα της
χρΐστιανικής καί έλληνικής ο!«ο
γενείας είς τα άττόμερα έκεί'α
6άβη τής Άνοτολής. μ'βς μειονό
τητος ττερικυικλωμένης άττό στί-
φη άλλοφύλων καί άλλοθρήσκων
Δοθείσης τής εύκα'ρίας δισκηούσ
σομεν άπό τών στηλών τού «Προ
σφνγικοϋ Κόσμου»· το·> έθνικοϋ
αυτού βήματος τών ττροσφύγων,
ότι καθήκον κάθε Άργυρονπ ολί-
του εΐνα1 νά άπθχίη φόρον τιμής,
σεβασμοΰ καί εύγνωμσσύνης ττοός
την μνήμην των γυνα:ικ£>ν τής πά
τρίβος μας, μητέρων, σι>ζύγων
άδελφών, ττού μέχρ1 τόν Χαλασμό
διεφύλαξαν την θρησκευτΐκήν πί
στιν έ6υο-ιάσθησαν είς χον 6ω
μόν τής οικογενείας τήν όποία"''
διετήρησαν ελληνικήν· κα$ εσωσαν
μέ τήν άκαταπόνητον φιλεογία«
τ»ν, τήν ττειθα(>χίοτν· τήν υπομο¬
νήν, χήν ΰποταγήν· τήν αύταπαθ
νησ'ν καί τήν αυτοθυσίαν των
Λαογραφικά τής Σμύρνης
ΤΑ ΦΥΧΟΣΑΒΒΑΤΑ
τβθ Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΠΈΝΗ
Α— Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΩΣ
Άπτά παγΐά τα χρόνια ή Έκ-
κλησιά μας. γιά νά συχωρεθούνε
(άν&τταυθαΰνε) οί ψυχές των ά-
■ηεθαμένωνε. ήκανε τα μνημόσυ
να κάβε Σαβδάτο Μά, δέν
—260—
ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΛΛΥΒΑ ΤΩΣ
«των "Αο' Θοδωρώνε» κ' ήτρώα-
νε λᣫρά καί την Κυριαική αύτή
ήτΐ5ώανε σουττιές γ'ά καλαμάρια.
Τα κόλλυβα ήτανε γιά «τσοί "Αοι
πού 'τανε λέει, τρείς
σε νβ Τα -εριορίση σέ λίγα καί Ι "θπο'ος ηθελ' νά κοινωνήση
έπισημα, πού αύτά εΤνα1 τα τρία
κατά σεράς Ψυχοσάιββατα Άπο
κριά μέ Μεγάλη Σαρακοσ^ή, καΐ
τό έ'να ξεχωριστό. τσή Πεντηκο-
σχής Σ' αύτά ό κόσμος ήπάαινε
κόλλυβα στήν έκκλησιά γιά τσοί
άπεθαμένοΐ τού νά τα μνημονέψη
ό παπάς.
Τα τρία κα^ασειρθς Ψυχοσόβ-
6ατα:
1·— Τσή πρότελευταίας Κυρι
ακής τσή Άποκ,ρΐάς, ττού τό 'λέ
ανε χό «Κρεατερό»·. γ'ατί ήτρώα
νε κρΐάσι καΐ τα κόλλικβα πού
'κάνανε ήτανε γιά τσοί «ά— εθα-
μέναι οχ' άπό σικοτωμό».
2.— Τσή τελευταίας Κυρ'ακής
τσή Ά-ποκριάς. ττού τό 'λέανε τό
«Τι/ρινό»· γιατί ήτι,3ώαν€ χμρί κι'
Έγιιαίνια Έπισυοπείου της
Ιερας Μητροπόλεως Νιααίας
ττάσ-ης έπΐσημότητος καί
^ικοΰ μεγαλείον έτελέσθη
αν τ>Ιν Πην πς>ωΐνήν τα έγκαι
",° τού έττ'βλητικοΰ ■ΕτΓισκοττείου
'Ί1! Ι. Μητροπόλεως Νικαίας, τό
ον άνηγέοθη έττί οϊκοπέδου
θέ 0
ου, ε[ς Την πλατείον τής
Ξέντνς.
λόγιο 'Εττισκοπ-εϊον έττε-
Οτΐό τής 'Εθνικής Κυ
ηβε»ς δ^ά τού ττοσοΰ των
^000 δραχμών, τό δέ έναπο
'αν υ— όλοι-ΐτον εκάλυψαν προ
*°Ρ«χί Ίιρών Ναών καί δωρεαι
τ .
ή έψάλη άγ,ασμός ύττό
ου Άρχιετπσκό
καί -άνη·ς Έλλάδος
καί ακολούθως ώ
ο Σεβ. ιΜητρο—>λίχης Νι
κ Γεώργιος, ό οποίος έν
ΐ νγκινήσει ηύχαρίστη
ήν Κυβέρνησιν καΐ
Ν>*αίας διά την
^Μ 'ΓΓΙ?0ισ<Ι>οΡαν αυτών πρός
" > *ΛητΡόττολ'ν ώς καί τούς
Ι<ΙΤΟυ<· δ«Ρητάς καί ηϋχήθη ό¬ πως ό Θεός εΰλογήση τό έργον της. Είς χήν τελετήν των έγκαΐνίων ■παρέστησαν: Ο Μακαριώτατος Άρχιεττίσκοττος Άθηνών καί πά σης Έλλάδος κ Ιερώνι/μος, οί Μητιρο— ολϊται Μυτιλήνης· Ναυπα κτίας Τρίκκης καΐ Χαλκίδος. έκ μέρους τής Έθνΐκή,ς Κυβερνήσεως ό ύποκαγός Πολΐχΐσμού καί Έπ' στημών ό Γενίκός Γραμματεύς τοΰ ΎτΓθυργείου Τύττου κσί ττληρο φοριών ό στραχ'ωτικός Διοικητής Πειραιώς· οί Δήμαρχο' Νικαίας Αίγάλεω καί Χαιδαρίου αί ττολι τ'καί καί στρατιωτικαί αρχαί τής περιοχής. Τήν άναμνηστΐκήν πλάκα άττε κάλυψεν ή ΑΜ ό Άρχιεπίσκο ττος Άθηνών καί πάσης Έλλάδος κ. Ίερώνυμος Τέλος. έττηκολούθησε ξενάγησις των ττρσσκ·εκλημένων είς τό νεό τευκΤο.ν Έπ^κοττεΐον τής Μ. Μη τροπόλεως καί έν συΜεχεία ό Σεβ Μηχιρο—ολίτης Ν'καίος έδεξιώθη αύτούς είς τάς αιθούσας τού Έ ττ σκοττείου αύγά καΐ τα κόλλϋ>6α ήτανε γ'ά
τσοί «σκοτωμένοι» (Ή Έκκλησ'ί»
χό'κανε γιά τσοί δσιοι καί θεο-
φόροι Ποτέρες)
3.— Τσή Καθαρής βδομάδας·
δηλαδής τσή ττριΐΐτης Κυρ'ακής
«τών Νηστ·ειών», πού τό 'λεανε
Β.— ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΝΑΝΕ ΤΑ
Τα κόλλι/βα τά 'κάνανε πάντα
οί γυναίκες.
1.— ΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΥΛΙΚΑ
Στάρ1, άλΐύιρΐ, ζάχαιρη κρυσταλ
λιζέ γιά &χνη· ψιλή καπέλλα· Κσ
ρύδ'α· άμύγδαλα, κονκουνάρια·
Σταφίδα κοι»ρ«ν'τί (κορινθιακιά).
ψ'ίλή. μαύρη Σταφίδα σουλτάν Ί¬
να, ξανθιά Ρώγες οόδι· μαντανό.
Κουφέτες ασττρες καί χρουσές.
ψιλό χρουσό.
τα Ψυχοσά&βατο έχθύτο, θά ν'
ήκανε τή νηο-τε'ά χου χωρίς λάδι
άτττήν Καθαρή: Δευτέρα- Κι' ά-
φού ήκοινωνοϋσε θά ν' ήτρωε έ-
κείν' τή μερά λαδΐρά μόνε
Στά τρία αΰτά Ψυχοσάββατα
νά σταματήση ό πόλεμος
Τσΐ κουφέτες τσί '6άζανε· 6"
μτχν ήκάνανε τα κόλλυβα γιά τσοί
ν[οί (τταλληκαιράκι γιά κοττέλλα)
ττού'τανε λεΰτεροι
Τό ψ'λό κουφετάκι πάλι, γιά
τσοί νΐοί καί γέροι, στά κόλλυ¬
βα δμ«ς τού Ψυχοσάββατου, πά
ραμονή «τσή Γοναχιστής»· πού
γ'αταυτό τά ελέανε «χρουσά κόλ
λυβα»
Τά
πού 'βάζανε γιά τά
κόλλι/βο. ήπρεπε νά 'ναι έν'ά λο-
γ ιω. Τό στάϊ1 ητανε ·?| βάσης καί
ματζί μ" αύτό ύποιχρΐοοττικά τό
άλεύρΐ. χό ρόδι· ό μα'ντανός· στα
φίδα καί ξερό φιροΰτο> ττοχττρε-
μένο "θσο γιά τ' άττοδέλοιττα,
γιά νά συμπληρωθή ό άρ'θμός έ-
νιά, ή'βαζες άπό 'φτά τά Ιαλλα
ττού λέμε π[' άττάνω, δ·τι ήθελες
γιά δ·τι είχες
Τό στάρ ι τό βράζανε· ώσπου
μόλις νά σχ^ση. Τό 'στιρα'γγί-
ζανε καλά; τό άττλώνανε απάνω
σ" έ^ανε δ'ισκο μέ ττεσέτα καΐ μέ
μίαν αλλη τό 'σκ^πάζανε καί χό
'τοίβανε καλά γιά νά φύη ή ϋ
γρασία τού.
Τό άλεύρ1 τό 'κοτβουιρ'νσίζανε λί-
γο στό τηγάνι.
Τ' άμύγδαλα ψύχα, τα 'ζεμσ-
το-ύσανε μέσ' στό 6ραστό νερό,
τ" άφήνανε λιγάκ'. κ' ετσι ήμπο
ρούσανε νά χά ξεφλο.υδήσουνε εϋ-
κολα καΐ νά τά χωρίσουνε στά
δυό.
Γ— ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Την Παρασκευή, πού'τανε πα-
ραμονή στόν Έσπτειρινό, κι" άνή-
μερα τό ψι/χοσάββατο τό ττρωΐ,
οί έκκλησ'ές ήβάζανε ζε'μπίγισ
τταστρικά' εϊτες πανέρ'α μέ στρω
μένο μέσα ό:σ~ρο τρατΓεζομάντη-
λο, ό'μπρός στό τέμ'πλο. Καί γιό
μέν χά δυό πρώτα Ψυχοσάββατα
καΐ τ« τ<Γή Πεντηικοντής άποκάτ' άτττή δεποτικιά εΙκόνα τοΰ Χρ'- στού· ένώ γ'ά τό τρίτο Ψυχο- σάββατο· έττειδής ήχανε βδομά- δα μέ Χαιρετισμοί. άττοκά^' άπ- τή δεσττοτικιά είκόνα χσή Πανα- γ'άς Κ Γ ό κόσμος π'ά ήφερνε στήν έκκλησ'ά τα κόλλιτβα μέ τό πιάτο, πού τό αδειαζε μέσα στά ζε'μττίγια εϊτες σχά πανέρια "Οποίος δμως δέν ήθελε νά τα άδειάση.· τό άκου'μττούσε χάμω, δίττλα, κ' ήκολλοϋσε σχήν 6κρά τού 'ένα κερί άναμμένο. Κ' ίίστερ'ς απτήν πλα'ινή πόρτα τού ίεροϋ ήδ'νε στόν παπά τό χαρτί μέ γ,οαμμένα άττάνω τά όνόμαχα τώ' άττεθομένωνε, ττού 'θελε νά μ»η- μονέψη Πολλοί ήδίνανε κ' ενσ ττρόσφορο ματζί. Κ'" άφοΰ ήτέ- λευ" ή λειτουργιά κι' ό παπάς άπτήν 'Ωραία Πώλη ήμνημόνευε ουλα τα γραμμένα όνόματα ττσύ τοΰ 'δώκανε. τότες ό κόσμος ή- πάαινε κ' ήπ-αΐιΡνε άπτά ζε'μττίγα ε'ίτες άπτά πανέρ'α μέ τό πιάτο τού κόλλυβαι Κ" έκεϊνο'. πού δέν εϊχαν£ άδε'άσει τό πιάτο τω·ς· τό 'παίρνανε γιά νά μο'ράσουνε Κ' Α ιταρο'μία ηλεε: «Άνάθεμσ 'ποιος ττολεμά τά .τρία τά Σαβ- βάτα, τό Κ,ρεατερό, τό Τυοινό καί των "Αο' ©οδωρώνε» Μσ κ' οί νοικοκυράδίς δέν ήπρεπε νά κατα—'άνου'νται μέ ξεσηκώμα- τα στό σττίχ', φροχαλήματα (σικουτΐίίσματα) «αί μ—ουγάδες Γ'ατί 'τα«ε άμαρτία Τό τέταρτο πάλ1 ψυχοσάββατο ή'τανε «τσή Γοναχιστής» (Πεν τηκοστής). πού τό 'λέανε «τών Ψυχώνε» κ' ήτ,ρωανε λαδερά. Τά κόλλυβα ητανε γιά «οΰλες τσί ψυ' χές». Τά 'πααίνανε στήν έκκλη- σ'ά κ'" δσοι εϊχανε συγγενεΐς φρεσκοβαμένθΊ χά 'πααίνανε στήν έκκλησιά τού Νιεκροταφείου· νά τα μνημονέψη ό έκεΐ παπάς, ΚΟΛΛΥΒΑ 2— ΤΟ ΣΤΟΛΙ,ΣΑΙΑ Άττάνω στό τραητέζι ήακου'μ- πούσανε οϋλα τα ύλικά έ'να πιά¬ το άδειο έ'να άναμμένο κερί γιά τσΐ ψυχές των ά—εβαμένωνε πού τώς ήκάνανε τά κόλλυβα καί τα θυ'μ'ατό μέ άναμμένα καρβουνά- κια κα! μοσκολίβανο. Προτοϋ ν' άρχινέψουνε, ήκάνα¬ νε χό σται*ρό τως κ' ήλέανε ν'5 ©εός σ'χωρέσ' τσοί άττεθαμένο' μας» Κ' ί)στερις ήβάζανε στή με ση τού πι^του δυό φύλλα δάφνη σταυρωτά, κι' ά—οπάνω ήστρώ«α νε ττατηκωτά τό στάρ'. γ'ά νά γεμώση τό πιάχο. Ήανεκατέ6ανε τό καβουρντ'- σμέν' άλεύρι μέ λίγια ζάχαρη καί πολυ λιγΌ ψιλή κανέλλα καί μ αύτό ήσκεττόίζανε τό οτάρι, γιά νά τοϋ άποτραβήξη την ΰγρασίσ του· αν εΐχε Κ'" άττέ, π'ά. ήβά¬ ζανε άττοττάνω τά στολίδια μέ έ'νανε σχανρό στή μέση, πού 'τκ νε ύποχρίωτ'κόςι Σάς τταρουσιά- ζομε ενα στάλισμα. ττού'τανε άπ¬ τά πιό συνηθι<σ!μένα: Ήακουμπ·ούσανε απάνω μαύρη κουραν'τί σταφίδα γιά νά κάνου νε ενανε φιλό σταυρό άπτή μ'άν ακ,ο'α ώσαμ' Καΐ κα· θώς τό κόλλυδο ήχωριζού'ντανε σέ τέσσερ'ς μερ'ές, ήστρώ^ανε στήν κάθε μιά κ'* άπό ένοθς λο γιού φροΰτο, οττως καρύδι ψύχα κουκουνάρ', σταφίδα σουλτανίνα· ρώγες ρόδι Στσί τέσσερ'ς μέσα γωνιες τοΰ σταυι&οΰ ήβάζανε ά¬ πό λίγο μα'ντανουδάικ' καί στό γθρο τού τπιάτου μ'ά σειοά άπό την παστρεμένη ψύχα άμυγδαλο. πού'χανε καΐ κάτασπιρη σάν τήν κουφέτα. Τό κόλλυιβο ήτανε ετοιμο Τό σταυρωίΓ·ά άττοπάνω τρείς φορές κ' ήλέανε «©εός σ'χω ρέσ' τσοί άτΓθθαμένο' μας»· Ή¬ κάνανε τό σταυρό τως καί τό 'σκ~Γάζανε. ώσαμ' πού νά χό ττάνε στήν Γεωργίου Μπραντές ΟΜΗΡΟΧ Μετάφρασις έκ της γερμανικής γλώασης υπό Βασ. Κουζηνοπούλου : Έπιτίμου γυμνασιάρχου Γ) Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ (ΣυνέχεΌ έκ τού προηγοκμένου) Ή Όδύσσε'α πάσχει έν μέρει ό—ό μιά μεχατόπισι τών δυ"ά- μεων πού θέτουν είς κίνησ'ν τίς πράξεις "Ηδη στήν Ίλιάδα μας δίδεται ή εύκαΓρία νά παρατηρή σωμε τττν μετατόπισιν τών άφορ μών. εως ότου ή ποίησις μέ χήν ττάροδον τού χρόνου έλαβε την όρ'στικήν της μορφήν. Αρχικώς τό έλατηρ'ον ποί« έμ βάλλει είς οργήν τόν Άχιλλέσ, είναι ή άρπαγή τής Βρ'.σηΐδος^ Άργότερα —δέν γνωρίζομεν ά- κοιβώς πώς— λησμονεϊχα' ή όρ γή κατά τού Άγαμέμνονος καί την θέσΐ·ν της παίρνει ή όργή τού Άχιλλέως κατά τού "Εκτορος, ό οποίος εΐχε ψονεύσει τόν έπιττή θιον φίλον χου Πάτροκλον Έπε' δή δμως ό θάνατος συνέ6η απλώς καί μόνον διότι ό Άχ'λλεύς άπέ- χει άπό τόν άγώνα έξ αΐτίας τοΰ μίσους τού πρός τόν Άγαμέμνο να· ό Άχιλλεύς κυρίως είναι ό ήθ'κός αΰτουργός τοθ θανάτου χοΰ Πατρόκλου. δεδομέΛθυ μάλι- στα δτ' ή κατά τοΰ Άγαμέμνο νος όργήτου άττό καιρό εΐχε ξε θυμάνει Στήν Όδύσσεια ΰπάρ- χουν ϊχνη άπό τά όττοίσ φαίνεται δτι άρχ'κώς ί) Άθττνά, ώς εχθρά τού Όδυσσέων έμττοδίζει χή'- έ πάναδόν του είς τήν πατρίδα ξαν τά καλυτέρα βόδια το5 θεοϋ Ήλίου^ Άμέσως σπεύδει ή Λαμ πετία· ή κόρη τού Ηλίου, καΐ φέρνε' τήν εϊδησιν σχόν Ήλιο πράγμα πού εΐνα' βέιβαια περπ τό· διότι ό "Ηλιος τά πάντα βλέ ττει Ό "Ηλ'ος ζητεί άπό τόν Δία νά τιμωοηση τούς θρασείς συνχρόφους τού Όδυσσεως καί προβάλλει την κωμ'κήν απειλήν, δτι άλλως θά κατεδή στόν "Αδη γιά νά φωτίζη μόνον τούς νε- κρούς. Τό άποτέλεσμα εΐνα' δτι ό Ζεύς συντρίβει μέ τόν κεραυ νό χθυ τό πλοίον τοΰ Όδυσσέιος Τό χωρίον αύτό είναι άττό τα π'ό άνόητα καί συγκεχυμένα χ« ρία τής Όδυσσείας Άδέξια θαυ ματα δέν συμιβαίνουν δμως ποτέ στόν 'Όμηοο Καί αϋτά τά θαύ- μαχα τής Κίρκης οΰτε άδέξια ε· ναι. οϋτε άνόητα Άλλά τό θαΰ μα τό όττοΐον έκ τών προτέρων ΝΙΚΟΓ ΚΑΡΑΡΑ ΤΟ ΚΟΡΔΕΛΙΟ ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ — 1971 Κριτικόν σημείωμα τοΰ συνεργάτου μας κ. Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ττού θά πλουχίζη είς τούς αίώνες άναγνέλλει όργήν τών θεών γ'ά την ίεροσυλία, είναι άσχίϊον καί ψθάνει μέχρ' τού γελοίου Τά γδαομένα δέρματα των βοδι ών άρχίξουν νά ϊρττουν καί τό κρέας στ'ις σούβλες νά μουγκρ; ζή ('0δ. Μ 394—396. Μετάφο Πολυλά): «Τέρατα ευθύς οί άθάναχο. τούς δεΐχιναν· έσερνάνταν,) τά δέρματα, καΐ είς τα σουβλιά τα Άιπό τήν στ'γμήν ομως πού ό Ό ! μττρέατ' έμουγκρί^αν) ώμά· ψηχά δυσσεύς στό Ι τής Όδυσσείσς) και ώσάν βοδιών άκούετ' ή φω τυφλώνει τόν γυιό χού Ποσειδώ' νή τους)»· νος· τόν άνθρωττοφάγο Πβλύφη- Βουΐζει στ" αύτ'ά μας σάν κα μο. τταρουιάζετα' ό Ποσειδών Λν θεαυτοΰ παραμύθ' τής γιαγιάς τι τής Αθήνας ώς διώκτης τοϋ ι (Συνεχίζεχα') Όδυσσεως. Εΐνα' φανερόν ότι έ, δώ ?ύο διαφορετικά σχρώματσ ι Α) Είς χό ΰπ' άρ'θ 2138 τής παρκδόσεων εχοι;ν παοεμβληιθή [ 5ης Φεβροιαρίου φύλλον καί είς Είς αύτά δμως προστίθεται άκό την αά στήλην τού κειμένου, στί- μη καΐ έ'να τρίτο Είς τό Μ τής1 χον 18. διθϋθώνετα' ή λέξις τρείς Όδυσσείας ό Όδικτσεύς άπέκ'η είς τό ορθόν «τοίς» Είς την 6' σεν έ'να νέον εχθρόν, τόν θεόν ' στήλην τεί αυτού κεΐ'μένουι σχί- χον 56 ή λέξις «πληροφορούμε¬ θα» δέον να γράφη άοθύς «πληρο- φορηθούμε». Β) Είς τό ύπ' άρ'θμόν 2139 φύλλον τής 12ης Φεβρουάριον, είς τήν αρχήν τής 6' στήλης· τά κείμενον «λάχ'στον προθυμίαν νά διδάξουν ποίησιν. Οί σοφιστές έ'5ειξαν τού τούς άνθρώπους». ο- που ή σε'ρά των λέξεων έχει ά- νατρσπή· ττρέπει νά διαοθωθή ώς εξής: «Ποίησιν. Οί σοφιστές ε- δε'ξαν τουλάχιστον προθυμίαν νά διδάξουν τούς άνθρώπους». ΒΑΣ ΚΟΥΖΗΝΟΠΟΥΛΟΣ "Ηλ'ον. τΗχο αύστηρά άττηγορευμένο νά βικχιάζωνται τά Ίερά βόδια καί οί άγελάδες τού θεοΰ Ηλίου, δηλαδή νά τά σφάζουν καΐ νά Τά τρώγουν οί ανθρωπο'. Άλλά ενας άδέξιος ποιητής παρουσίασε τόν Όδιτσσέα δτι άττσμακρύνθηκε ά¬ πό τούς συνχρόφους τομ γ'ά νά ττροσευχηθή στούς θεούς. πρά¬ γμα τό άττοΐον μπορούσε βεβαία νά τό κάνη επί τόπου1 ' Επειτα άττοικοιμάτα' έκεΐ Έν τώ μετα ξύ οί σύντροφοί χου τταρέβησαν την αύστηρή διαταγή καϊ εσφα- "Ημουν πολύ μικράς οταν εφυ- γα άπό την άξέχαστη Σμύρνη μέ τήν πατρική μου οίκογένε'α. Οστε ρα άπό τό σωβινιστ'κό κίνημα τού νεοχουρκικοΰ κομιτάτου Σάν ο" νε'ρο θνμάμα; τώρα πιά καΐ την γενέτει.ρά μου.. τή Σμύρνη, καί τα δμορφα τπροάστΐά της· πού πή γαίναμε οικογενειακώς τίς Κυο'- ακές καί τίς γιορτές,· μέ μ'ά με¬ γάλη καρότσα πού εΐχε δυό αλο- γα Περνούσαμε όλόκληρη τήν ή μερά στό χωριό· καί μέ χή δύση τοΰ ηλίου ξαναγι>ρίζα'με στό σττί
τι μας, έ'να δ'ώροφο τού Άντελί'τ
σοκάκ. άρ'9 5, κοντά στΐς δυό
μεγάλες έκκλησίες. τής Βαγγελί-
στρας καί τ' "Αη Δημη^ρη. Πολ-
λές φορές είχαμε ττάει στό Κορ-
δελ'ό μέ χό βαττοράκ' καί μας ;-
κανε ξεχωριστή έντυπωσ' ή όμοο
φΐα τού, σε συγκρισι με τ
άλ-
λα πρβάστ'α: Μβρσινλή. Μπα^ρα
κλή, Άγία Τρ'άδα· τοθ Παπά
ή Σκάλα. Καραντίνα —ό— ό τήν
πλευ-ρά τής άκτής—■ καί αλλα.
Μέ τό καινούργ'ο ίστορ'κό β1-
βλίο τού. ό εξοχος Σμυονιός, ό
κ Ν. Καροφάς, έφειΜ σχή μνήμη
δλων τών ξερριζωμένων, μικρών
καί μεγάλην, Τό άγαπημένο Κορ
δελιό· καί χάρισε στούς π'ό πολ
λούς άττό τούς άναγνώοτες τού
γνωστές καί συγκ'νητ'κές λεπΤο
μέρε'ες. άλλά καί περισσότερες
'αγνωστες Ίστορ'κές πληροφορίες
πού άνάγονται σχά χρόνια τής
6ι*"ζαντινής αύτοκ,ραταρίας καί ά-
ναζωογονοϋν τήν έθν'κιή καί ό-
-ττική περηφάνεια μας.
ΕΤνα' φ'λότιμη καΐ κοττ'ώδης
ή ποοσττάθε'α τού συγγραφέα
εύμέθοδη ή ερευνα καΐ ή διατύ-
πωσι τών ίστοριι<ών πηγών πού άναζήτησε, βρή>κε· χρησΐμοττοίη-
σε· γλαφυοή εύχάριστη, ανεχη ή
περιγραφ'κη τού δύναμι-
Οί 150 σελίδες τού έκλεκτοϋ
αύτοΰ β'βλίου· μέ τίς 35 έξα·ρε
την έθνΐκή μας λαογραφία καί
πού θά διατηιρή στή μνήμη των
μεταγενστέρων τί είχαμε τί χότ
σαμε καί ποιό πρέττεΐ νά είναι
τό καθήκον τους στό ά—ώτερθ
μέλλον
Ξεχωρίζω τό χμήμα τού β'βλί.
ου άπό τή σελ ί δα 124 μέχρι τή
σελίδα 136. πού £χει τόν τίΤλο
«Καλές καί κακές ήμέρες __ Ά·
πελευθέιρωση καΐ καταστροφή». Γι
ατί περ'γράφει έκεϊ ό συγγραφέ·
άς τό μεγάλο κακό πού εκαμαν
οί Μεότουιρκο' καί στήν ίδια χους
την πατρίδα καί στόν Έλληνισμό
μέ τήν άστόχαστη σω€ινιστ'κή
■■ακτική τους καί τά φοβερά κα-
κουργήμαχα τους εναντίον τών
ραγιάδων πού είχαν ζήσει τέσσί
ρ'ς σχεδόν αΐώνες άδελφωμένο'
μέ τούς ομοχωρίους Τούρκους καΐ
ττού θά παταλήγανε μΐό μερά νά
δημιουργήσουν μ'άν όμόσπονδη
πολιτεία Άξίζε' τόν κόπο νά
μελετήση ό άναγνώστης τό πώς
οί Νεότουρκοι εγιναν τυφλά ορ-
γανα των Γερμανών άναδιοργα-
νωτών τού στραταθ τους, οί όποΐ-
ο' γ'ά ξένους —δικούς τους___
πολ'τΐκούς σκοττούς· τούς έμττνεύ
σανε νά έπιδοβοΰν στήν έξόντωσ1
τού Έλληνΐσμοΰ τής Μικρασίας.
Νά μελετησουν καί νά μή ξεχνοϋν
οί ξερ.ρ'ζωμένο' ττώς καΐ αϋ'οΐ
άκόμη οί τότε μΐγάλοι σύμμαχο'ι
μας. κ'νούμενοι άπό Ιδιθχέλε'α πό
λιτΐκή, εφρόντισαν νά ένσπείρουν
τόν δΐχασμό στούς "Ελληνες νά
έμποδίσουν τήν άνασύστασ' τής
6υζαντινής αύτοκπβτορίας μέ άδελ
φωμένους όμόσττονοα "Ελληνες
καί Τούρκους. Αύτά καί αλλα
μττορεϊ νά δΌτπστώση ό πιροσί
κτικός άναγνώσχης είς τό τμήμα
τούτο τού 6'βλίου τοΰ κ. Νίκου
Καραρά, στόν οποίον άνηκε' έβ"!
κός επαινος γ'ά τό εξοχο έίργο
τού πού πιοέπε' νά φιλοτιμήση
τ'κές φωτογοαφίες ττροσώπων, το καϊ τούς άλλους πνευματ'κούς άν
ποθεσιών. οίκοδομών καί τά όνό-
ματα των παλαιών κατοίκων χοΰ
Κορδελιοΰ μέ βοηθητ'κό άλφαδη
τικό εΰρετήριο τών κυρ'ωτέρων ό
νομάτων, άποτελούν μίαν άρι-
στουργηματ'κή ίστορ'κή πηγή,
θρώπους τής άλησμόνητης Ίωανί
άς νά έρευνούν νά γράφουν· νά
διδάσκουν πρός χάρ'ν χών μετα
γενεστέρων
Ίανουάριος 1972
Ιωάννης Α Βερνάρδος
Κ.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ
Μ. ΚΑΒΟΥΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡλ ΑΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
«33εχ3ε3ε^ε3ε3ε3Κ3ΤΚ»3ε3ε3ΤίΤ)ε^
Χρυσουν Ίωβηλαίον
Την πρόιτταοελθούσαν έβδομάδα
καΐ επί τή έπετείω τής άρχιερω-
σύνης τού Α ©
τού θίκου-
μεν'κο0 Πατριάρχου Κων)πόλεως
κ· κ ΆΒηναγάρου τού Α', ό άρ-
χα'ότε>ος Σύλλογος των έν Έλλά
δι Ποντίων ΊνετΓθλ'τών «Κοινότης
Ίνεπόλε«ς». συμμετέχων είς τήν
πανορθόδοξον εκδήλωσιν έττΐ τη
εΰκαιρία ταύτη· απέστειλε τό α¬
κόλουθον τηλεγ^άφημα:
«Παναγιώτατον θϊκουμεν'κόν
Παχριόιρχην κ. κ. Άβηναγόραν,
Φ α ν ά ρ ' ο ν — Ίνσταμττοίιλ
Σύλλογος Ίνεττολΐτών Έλλά--
δος. Κοραή 32. Νέα Ιωνία, Α¬
θήνας· συγχαίιρων Υμάς έττί πε"1
τηκονταετία Άρχ'ερωσύνης Υ¬
μών, ευχεται Παναγάθω Θεώ πλη
ροϊ Υμάς ϋγείας £—ΐ μήκ'στα έ-
τη. πρός δόξαν Έκκλησίας.
Ταπεινοί θεράπσντες
Ό πρόεδορς
Άλέξανδοος Κοπτερίδης
Ό γεν γραμματεύς
Γροντίδης
Άγίΐπητέ γιατρέ
«Άγαπητέ μου Δάσκαλε» παρ'
ολίγον θά εγραφα, γιατί τά δη-
μοσιεύμίατά σας πού άνυπομονίδ
νά τά δια6άσο) ΐ'ις τόν «Προσ<ρυ- γικόν Κόσμον» είναι γιά μενά μία έξαιρετικά πνει«ματικ.ή τροφή ποΰ τήν κατα&ροχθίζο> μέ άπλτκιτία.
Είναι ,μιά ίδιαίτερη διδασκαλία
καί γ ι* αύτό σάς εύχαριστώ θερ-
μότατα.
Είς τό τελευταίον φύλλον τού
άγηίτητοΰ μας «Προσ"φυγικοΰ Κό-
σμου» έδιάΰασα τήν 6ι6λιοκ^ισίαν
σας διά τήν μελέτην τού δρος Ά-
νατολιστοΰ κ. Παύλου Χιδίρογλου
«περί τής άνάγκης τής παρ' ημίν
καλλιεργείας τών Τουρκικών σπου
δών» καί συμφωνώ απολύτως μα¬
ζί σάς.
θά σάς ήταν εΰκολον νά μοί)
δώσητε τάς διευΟΐΎσεις: 1. Τοθ
περιοδικόν «Μνη,μοσύνη», 2. Τής
'Εταιρείας Ίστοοικών Σπουδών
έυ·τί τοΰ Νεώτερον 'ΕλληνισμοΌ
καί 3. τοΰ δρος Παύλου ΧιΛίρο-
γλον, ιδιαιτέρως δέ τοΰ τελευταί¬
ον τούτου!
Έν Μυτιλήντ) τή 12.2.1972
Σάς εΰχαριστω πάρα πολύ
Μετ' εξαίρετον τιμ,ής
Μαν. Κά·6ουρας
ΛΥΣΤΡΟ - ΕΛΛγϊΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΚΑΠΝΩΝ Α. Ε.
Έτήσιος Ίσολογιπμός — Κλειοθείς τήν 31 ην Δεκεμβριού 1971 - (44ον Διαχειριστικόν έτος)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Α. ΙΙάγια ΙΙεριονσιακά Στοιχεΐα:
γ
1. ΟΙκόπεδα
2 Κτιρια
Μεΐον άποσβέσίΐς
258.599,40
114 266,25
Χρήσις 1971
£
53 815,71
·'!. Ήγκαταστόσεις — "Επιπλα
— Μέσί» Μεταφορας
Μιΐον άτοσβέαεις
Ξηρ&ντήρια καπνών
Μπερλεϋ
Μείον άποσβέσεις
421.577,3«
355.731,16
53.029,66
42.284,64
5. 'Εγκατ)σεις υπό κατιισκευήν
114 31,15
65.846,20
15.743.02
5 565,12
•255.305,20
270.163. 7.—
141.478. 7. 5
Χρήσις 1970
£
57.459. 9. 7
128.634 19. 7
431
359,
18,
370
571.
1.
5
60.
043
5.
3
42,
4-38.
6.
10
Β. Κυκλοφοροΰντη Περιουσιακό Σ'οιχεϊα :
1. Ένσο>ματα· άγαθά
Άποί)έματα καπνών
Άττοθέματη περιτυλιγμάτι«ν
ΆποΰΈματα υλικών
2 Είσπρακτέιιι «Ϊόι
Άπαιτήσεις έκ παραδόσεο>ς καπνών
Καπνά πωληίΐέντα είς τρίτου;
Διάφοροι Χρεώθται
Γραμμάηα εΐσπρα,κτέα
"Εξοία επομένης χρήσεως
2 302,791.59
20 8'!(> 89
2 528,68
79.548,47
78 508,26
46.180,98
85 669,77
3 827.74
2.619.892,38
τό παίραε γ ά μρ
τα κόλλυβα σ' έκεΐνοι πού 'θέλα- | , · '
Γ. Διαθέσιμα Περιουσιακά Στοιχεΐα :
νε Ό κόσμος ήγύριζε στό σπίτι
τού μέ τό π[άχο τά κόλλυβα γ'ά
νά τά μο^ραστή ή ψαμεγιά καί
νά δώκη καί σέ γε'τόνο'. Κ Γ ο-
•ποιος ή'παιρ.νε κ' ήτρωε ήλεε «ό
Θεός σ'χωρέσ'τονε». εΪΓες «ό Θε¬
ός σ'χωρέσ'τσοι», άνόλοα Κ·'
ήτανε τά Σμυρνέϊκα κόλλυβα ώ-
ραία, γΌχί ήγενούντοστε μέ πα-
σΤιρικά καί φρέσκα ύλικά καΐ μέ
μαστοριά
(Συνεχίζετα')
Δρ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΓΜΝΑΧΙΟΠΑΙΔΑ 2
Καθηγητάς Φιλιλογίας μέ εύδό-
κιμον προϋπηρεσίαν είς Ίδιωχικά
καί Δημοσία Γυμνάσια άσκήσας
επί μακράν σειράν έτών καί καθή-
κοντα Διευθυντού είς "Ιδρυμα παι-
δικής προστασίας, άναλαμβάνει την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχαίων
καΐ Νέων 'Ελληνικών είς μαθητάς
μέχρι καΐ τής Δης Τάξεως.
Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν¬
τήν τής εφημερίδος κ . Σ. Σινανί-
δην καΐ είς τό τηλέφωνον 7&5-606.
ΤομεΤα
Όμολογίπι Λανείων ΟΙκονομικής
Άναΐττύξεοις
Δ. Κερδη καί Ζημίαι
Ζημι'α Χρήσεοις
10 213,(Π
3 112,89
11.707,32
25 Ο.Ί3.82
57.601,66
2 957.833,06
55.788.16. 7
17.554.18. 5
78. 7. 6
259.566.11 8
1.242 828. 4.10
14.ΡΙ2.14 6
3 917. 5,11
281.212. 3. 3
69.942.15 10
78.958.12. 1
3.592. 1. 7
1.695.263 18.-
12.606. 2. 7
6.457. 6, 4
12.531. 5.—
31.594.13 11
19.966.19. 3
2 006.3)2 2 10
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 1971 Χρήσις 1970
Α. Κεφάλαιον καί Άποθεματικά £ £
1. Μετοχιχόν Κεφάλαιον
(Μετοχαί 13 000 πρός £ 10]) 13Ο.Ο0Ο.- 130.000.-.—
2. Τακτικόν Άποθεματικόν 12.159,81 12 983. 2. 7
3. "Εκτακτον Ά.τοθεματικόν 5.463.41 5.833. 6. 8
- 4. Λογαριασμός Άναπροσαρμογής 7.336,62 7.833. 7. 6
5. Συνολλαγματική διαφορά έξ ύποτι-
μήσεως Αγγλ. Λίρας 12.048,78 21.666.13.4
6. Εί&ική κράτησις αρθρ. 12 Ν. 2901)54 1,409,43 1.504 17. 3
7. Είδική κράτησις δρθρ. 8 Ν. 3213)55 30.828,36 32,915.13.10
Β. Προβλέψρις
Γ. 'Υποχρεώσεις
1 ΑΟΥΣΤΓΜΑ Ε.Ο. Βιέννης
2. Λιάφοροι Πιοτωτυί
3. Τράπεζαι
4 Λοιπαί ύποχρεώσεις
199.246,41 212,737. 1. 2
16.523.53 36 896.12. 2
211.621,85
397.6%,84
2.107.967,48
24.777.95
374.418. 6. 4
633.610.12. 9
733 949.15. 3
14 779.15. 2
2.742X63,12 1.756.758. 9. 6
2.957.833,06 2.006.392. 2.1ο
Ανάλυσις Μερίδος «Κέρδη καί Ζημίαι» χρήσεως 1971
ΧΡΕΩΣΙΣ
Χρήσις 1971 Χρήσις 1970
"Εξοδα Διαχειρίσεως £ £
Μισθοϊ Διοικητικόν ναί Βοηθητικοΰ
Προσωπικόν πλέον εισφορών υπέρ
Άσφαλιστικών Ταμείοιν 87.532,97 90.997. 5. 1
Γενικά εξοδα 247.382,14 253.853. 5. 5
Φόροι Δημοσίου 1.942,36 16 864 14. 2
Άποσβέσεις επί έγκαταστάσετον · 1.568,29 17.703. 8, 1
Απόσβεσις έπισφαλοΰς άπαιτήσεως 1.304,01 —
Ζημία χρήσεως 1970 18.700,76 —
"Υπόλοιπον παρελθούσης χρήσεως
Πρόσοδοι έκ πωλήσεων καπνών
Διάφοροι Πρόσοδοι
Ζημία Χρήσεως
Χρήσεως 1970 £
Χρήσεως 1971
18.700,76
38.900.90
Χρήσις 1971
£
266.979,72
33 849.16
57.601,66
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
Χρήσις 1970
£
170. 8. 8
323.311.11. 2
35.974.13. 8
19.966.19. 3
Ό Σύμβουλος — ΔιευΘυντής
ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΣ Κ. ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΣ
358.430,53 379.423.12, 9
Έν θεσσαλονίκη, τή 11χι Φεβρουαρΐου 1972
Ό Άντιπρόεδρος τοΟ ΔιοικητικοΟ Συμ3ουλίου
ΙΟΥΛΙΟΣ Ι. ΓΚΛΑΖΕΡ
358.430,53 379,423.12. 9
Ό Διευθύνων τώ Λογιστήριον Σύμβουλος
ΝΙΚΟΛΑΟΣ Λ. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ

ΚάτΝ γιά την Όλγα Βατίοου, την α-
ξια πνευματική γυναΐκα τήο Σμύρνηα
"Οσο' ασχολοϋντα με τά Γ'ράμ ,
ματα η μάλλον οσο' ποφακολοΐι
θούν την Πνευματική κινήση τού
τόπου μας. ασφαλώς θα έ'χοι.·
προσέξει. δΤί οί «έιτίσημοι», θά
λέγαμε. Άνθολόγοι, οί άσχσλου
μεοι- δηλαδή συστημαπκά μ' αν
τή τή σοδαρη και ύπεύθυνη ττνευ
ματ'κή δουλε ά. καμμ'ά φθρά, α
φινουν νά τούς δΌψεύγουν όνο
ματα, πού ένώ δέν «φαντάζου'-'»
έν τούτοις, έστω κα'ι άφανώς. προ
σφέρουν πολλά στήν διαμορφώση
τής Νεοελλην^κής Λογοτεχνιας.
"Αλλοτε πάλι. «άνεττίσημοι»
Άνθολόγο1, μή γνωστοΐ καί μη
άσχολούμενοι σνστημαΤκά μ' αν
τό τό ττνευματ'κό είδος, μάς προ
σφέρουν π'ά ώλοκληρωμένη δου
λε'ά, χωρίς νά ττοφαλείττουν καΐ
ν' άγνοοΰν κανένα
"Εχω ύπ' δψη μόν την πβρίπτω
ση τού Δημήτρη Λιάτσον. "Ονο
μα ατννωστο. πού «δέν λίει, ΐσως
τίποτε» Κι' δμως μοΰ Εγινε το
λύ οίκεΐο άπ' τήν στιγμή πού διά
6ασα τα 6ι6λίο τού «Οί 'Ελληνι
δες στά Γράμματ^ μας». σττου
έκτός τών όίλλων· άναφέρει κσί
τα όνόματα των άδελφών Φ'λής
καΐ 'Όλγας Βατίδον
Νά. λο'ττόν, τί γράφε' ό Δημ.
Λιάτσος στό ενδιαφέρον αύτό 6ι
βλίο τού (Σελ 79) γ'ά τίς δυο
αύτές Μικρασιάτ'σσες Λογοτέχνι
δες Άπό τήν Σμύρνη καΐ οί άδελ
φές Φ'λή καί Όλγα Βόνδου. Η
δρώτη κυκλοφόρησε τίς πο'ηττικές
συλλογές «Είκόνες ττοΰ σβήνουν»
(1943) «Φέγγος στή νύκτα»
(1953) «Τό διττλό μου τραγοϋ
δι» (1959). "Η Φιλή Βατιδοι» ττέ
θανε ^ 1963
Η Όλγα Βατίδουι -περ'σσότε
ρο γνωστή στά γράμματα τής Μι
κρασίας εχε' έκδόσει τα βιβλία
«Ζωή στό τραγούδ'», ΤΓθ'ήμσΤα
(1954) «Ή μ"κρή Ρωμιοσύνη στά
Τονρκοχώρια τής Άνατολής»
(1950) «Στή Σμύρνη τό πρώ'ο
προσκύνημα» (1953). «Η Χριστ'
ανικότητα των Τούρκων καί οί "Ελ
ληνες τής Μικρασίας» (1956)·
ίστορική και λαογραφ'κή μελέΓη.
"Αλλη μ'οτ μελέτη τής Όλγας Βα
τίδου «Ρωμνάκ'α καί παλιά Σμύρ
νη», ττού -τταρουσία™: στά τέλη
τού 65· τράθηξε τά ένδ'αφέρον αύ
τών ττού κατάγονται άττό τή Σμύρ
νη Μάλ'στα ττήιρε Βραβεΐο άττό
την "Ενωση Σμυρναίων. Άττό τή
συλλογή της «Άπά Γής «παίρνω
τα Ποίημα «Προσκύνημα στή
Σμύρνη»
"θττως δταινξΐθάφτωμε άττ' τόν ·»ά
φο
τα κόκκαλα αγαπημένον ττροσώ-
ττου
θέμε νά ιδούμε ττρώτο τα άρβχνη
έκει'η
ττοΰ άπλώνεται στοϋ σκελετο!) το
οκέριο σχήμσ
αύτό ποώ λέμε «τής ψυχής ό αέ¬
ρος»
ττοΰ διαλύεται στό σκοτάδ1 καί
μόλις ό τάφος άνο'χτεϊ στό
τής μέιρας.
έ'τσι ήρθαμε καΐ στό δ'κό σου Τά
φο. Σμύρνη,
την πλάκα σου άνοίγομε οί καυ
μένοι
την έ'κφρασή σου τή γνωστή
ξανα("
πάνω ο-τό ότπλανο των έρεπτίων
σου σχήμα
Μά δέν δέν εϋρήκαμε οϋτε πλά
κα· οϋτε σημαδ'
στολίδ'α βρήικαμε και ττάρκα καί
παλάτια
στά σπήθια σου θεμελ'ωμένα·
τόσο· ττού αδύνατον νά τα σαλέ
ψουν χέρια
τόσο, ττού αδύνατον νά τα ττειθά
σουν μάτ'α
έξόν ό νούς ττού τά δ'απέρασε
άττ' την μνήμη όδηγημένθς
τό νοτΐτό σου ΰφος μπόρεσε νά π ι
άσε< καΐ νά ριχτεΐ στόν τάφο σου. φώς τής μέρσς Πατρίδα μου, γιά νά σκοοττ'σθή ό σωρός σου καθώς σκορττιέτα' άττ' τά κόκκα λα τοϋ άνθρώπου αύτά πού λέμε «τής ψνχής ό άέ· ρας». Εΐδικώτεοα γ'ά την "Ολγα Βα τίδοιι. τα λόγ'α αύτά τού Δημ Λ'άτσου είναι μιά καλή κα'ι σωστή •παρουσιάση τοΰ ττλούσιου οργου της Κι> ήταν καιρός νά γράφη
κατ' και γι' αυτή την σεμνή καΐ
αξ'α ττνευματική γυναίκα. πού
μέ τό έ'ργο της πλουτίζε' όλοένο
την Μικρασιατ'κή Βιβλιογραφία
Καί μ'ά και άνάφερα τή λέξη
«Μικρασ'ατική Β'βλ'ογραφία» >ί·
ξίζει νά είπωθεΐ καί τούτο:
Άττά τό «γρΐ'πνο μάτι τού κ.
Ν Μηλ'ώρη δέν ξέφυγε ό κ. Δημ
Λιάτσος "Ετσι. στήν Μ'κρασ'Γί'1
κή Βιβλ'ογραφία τού ό κ. Μηλιώ
ρης. τό 1962· σημειώνει τή μελέ
τη τού Δημ Δ'άτσοι» «Ή Μικρασ'
ατΐκή Καταστρ οφήο—ή Νεοελληνι
κή Λογοτεχνί« (1962)»
ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗΣ
Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΡΗΝΗΣ (ΤΣΕΣΜΕ)
"Οττως κάθε χρόνο. έτσι κ" έ-
φέτος ή «"Ενωσις Μικρασιατώ'·'
Περ'φερείας Κρήτης» (Τσεσμέ),
έτελεσε την επέτειον έορΤη της
τή-ν ττερασμένην Κι>ριακήν στό»
ιεράν ναόν τού Άγίοι; Χοοραλάμ-
ττους (Πεδίον Άρεως), ττολιου-
χου άγίου τής μικραο-ιατ'κής της
πατρίδος.
Μετά τήν θείαν λε'τουργίαν καΐ
άρτοκλασίαν οί έορτοχτταί συμ-
ττατρ'ώται και οί ττροσιβεκλημέ-
νο' των φίλοι· μετά τών οίκογε
των συνεκεντρώθησαν στό
κέντρον «'Αλσσς»·. δ-
ττοϋ τοϋς έδεξιώθη τό διοικητι¬
κόν συμβούλιον τού Σωματείον
μέ έττι κεφαλής τόν ήξιο ττρόε-
δρό τ»υ κ. Φώτ^ον Τσίχλαν· Κη-
ρύσσων τήν έ'ναρξιν τής εορτής
ό πρόεδρος εξέφρασε πρώτον τάς
ευχαριστίας τού καΐ τού διοικ.
συμ&ουλίου ττοός τούς τταρευρ1
σκομενοιΐς γιά τήν τιμήν τής ττρο
σελεύσεώς των, ΙδΌιιτέρ«ς δέ
ττράς τούς έκττροσώτττοκς τών συμ
μετεχόντων τής έαρής Άδελφών
Σωματείον ('Ενώσεως Σμυρναί¬
ων· «Ενώσεως Κάτω Παναγιας>;
Σωμ Μοίδυτίων «Ό 'Ελλήσπον
τος» καί «Αδελφότητος Άλατσα
τιανών Νέας ΈρκΘραίας) καΐ ,
πρός τόν καλόν σνμττατριώτη
Στέφ Κεφάλαν· τής γνωστής
άρτο6ιομηο(ανίας «Άλιμος» ττού
έκτός τής ττροσφοράς δωρεάν κά
θε χρόνο των αρτ ών καί άρτιδίων
τής εορτής, ένισχύει τήν "Ενω¬
σιν πλοι/σ'οττάροχα μέ έ'κτακτες
ε'ζ χρήμα είσφορές Έν σννε-
χεία χαοακτηρίζε' τήν σημερ'νήν
εκδήλωσιν ώς ζωντανήν εκφρασιν
τής άγάπτής πρός τήν άλησμόνη-
τη ττατρίδα των; τόν Τσεσμέ,
καί ώς άκοίμητο ττόθο γιά τή^
δ'ατήρησιν τής μνήμης τής ιτα-
τοώας γής· τττν συνέχισ'ν καί δι-
αφύλαξν της όττοίας. ώς «Κ·6ω
τού τού Νώε» έ— "διώκε1 ίητέρ ττάν
ίχλλο τό Σωματείον Μνημονεύει
κατόττ'ν μέ εύλ^βειαν τά όνόμα
τα τών 7 ττατριωτών, ττού κοηά
ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΟΥ ΪΠ. ΟΙΚΟΝ. ΔΙΑ ΦΟΡΟΥ
ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΕΠΙ ΑΠΟΘ. ΕΠΪΧ)ΙΕΩΝ
Οί κατέχοντες κα'ά την 1 ην
Ίανο·ι/αρίοΐί 1972 άποθέματα εί-
δών προερχόμενα έξ είσαγωγής
ή έξ άγοράς άττ' εύθείας τταο
είσαγωγέων ή τταραγωγών, έττι
των όττοίων έβεδα'ώθη ή κατεδλή
θη είδ'κός φαρός κύκλου εργασι¬
ών τοϋ Β Δ. 1.2.1951 καΐ τοϋ
άρβρσυ 14, τταρ 1. τού Ν. Δ
4242) 1962, 'ινα τύχουν τής υπό
τών ώς άνω δ'ατάξεων ττροβλεττο-
μένης έκτττώσεως· συμψηφισμοΰ
ή έττιστραφής δέον δττως δηλώ-
σουν τά άιτοθέματα ταύτα είς τόν
άρμόδιον διά την φορολογίαν αυ¬
τών οίκον εφορθν μέχρι τής 28
Φε&ρουαρίου 1972 Σχετικήν ά-
ττόφασ'ν ύττέγραψεν ό ΐτττουργός
Οικονομικήν κ Ι Κούλης
Ό θίκονομικός "Εφορος, κα
τόπ'ν έλεγχον των 6ι6λίων κσί
στοιχε'κον τών δηλωσάντων, θά
ποοσδιορίζη τά άττοθέματα των
έν λόγω είδών καί προβαίνη είς
εκτττωσιν το·ϋ £ττΐ τούτων βεβαιω-
θέντος φόροι» καί σνμψηφισμόν
ή επ'στροφΓν τοΰ κατα6ληθέ"τος
κατά τά ώς ακολούθως όριζόμε-
να.
Προκε^ένοι; ιτερί άτΓθθεμάτων
τών έν λόγω είδών κατεχομένων
ύττό βιομηχανικώς ή 6ιοτεχ·νικών
έττιχεφήσεων ύποκειμένων είς φό
ρον κύκλοι» εργασιών τού έδαφι-
ου α' τοϋ άρβοου 1 τοϋ Α. Ν
660)37, ένεργεΐται έ'κτΤωσ'ς τοΰ
6ε6αιωθέντος φάρου έττι είδών
ττροερχομένων έξ ιδίας εΐσαγω·
γής καί συμψηφισμός τοΰ έττι των
εί£ών τούτων ή έ—ΐ είδών άγο,ρα-
σθέντων άττ' εύθείας τταρά εΐσα-
γωγέων ή τταραγωγών καταίβλη-
θέντος φόρου ττρός τόν φόςον κύ
κλου έργασ'ών έ—ι τών άκαθαρι-
στων έσόδων τού μηνός Δεκεμβιρι
όν 1971 τών έττομέν«ν τούτου μη
νών. Είς ττερίτΓτωσιν κατά την
όττοίαν τό καταβληβέν ποσόν τού
είδικού φόρου κύκλου έργαο·'ών·
είναι ανώτερον τοΰ φόροι; κύκλου
έργασ'ών τού αναλογούντος είς
τά άκαθάριστα εσαδα τά ττρα-
γματοπο'ηθησόμενα μέχρι 31ης
Μαρτίου 1972. τό έττΐ ττλέθν κα
ταδληβέν ττοσόν δύναται νά έττι-
στραφή τή αίτήσε1 το{) δικα'ού-
χου, έφόσον ήθελε κριθή τταρά
τοΰ Οίκον 'Εφόροι; δτι σοντρέχε'
άττοχρών λόγος.
Προκειμένον περί άττοθεμάτων.
έκ τών ως ανω εϊδών, καττνχομέ-
νων ύττό 6ιομηχανικών έττιχε'ρήσε
ωυ, μή ύποκε'μένων είς φόρον κύ
κλοι; έργασιών. ή ίπτό έτ£ρων έ-
ττιχειιρήσεων. ένεργεϊτα
ΤΟ3 6ε6αιωβέντος φόρου έπΐ εϊ-
δών προερχομέν«ν έξ ιδίας εΐσα
γωγής καί έττ στροφή τοθ έττι
των είδών τούτων ή επί είδών ά.
γοςιασθέντωιν ά—' εύθείάς παρ' εί
σαγωγέων ή παραγωγών κατα-
βληθέντος φόρου Διά τήν κατά
τά ανωτέρω έ'κΓτττωσιν συμψηφι-
σμόν ή επ στροφήν τοΰ φό,ρου, ή
6ε6αίωσις ή καταβολή τούτου δέ
όν όπως άττοδεικ/νύετα1
—^'Εκ δικαιολογητικών εϊσαγω-
γής έφόσον τά εϊδη ταυτα είση
χθησαν άττ' εύθείας έκ τοθ έξω-
τερικοϋ
—Έκ των τ'μολογίων άγοράς
έττΐ των όττοίων δέον δττως άνα-
γράφεται διακεκιριμένως ό κατσ-
βληθεΐς φέρος
Είς την περίπτωσιν αυτήν ό
συμψηφσμός ή ή έπιστροφή χω-
ρεΐ υπό τήν προϋπόθεσιν οτι ή ό
γορα των εΐδών έγένετο άττ' εύ¬
θείας παρ' είσαγωγέων ή παρα¬
γωγών καί ούχι μέσω τρίτων,
καί έκ 6ε6α'ώσεων των είσαγωγέ
ών ή παραγωγών έττΐ των τιμολο
γίων θεωρημένων υπό τού άρμο-
δίοι θίκονομ'κοϋ 'Εφόρου κύ
κλθυ εργασιών κατε6λήβη είς τά
Δημόσ'ον Ταμείον Ώς δικαιολο.
νητικά έ-πΊ-στροφής το} φόοου ώρί
ζοντα' τά εξής: Αίτησις δ'καιού-
χοι>. αντίγραφον εκθέσεως έλέγ-
χου έκ τής ό—οίας νά προκύτττονν
τά κατεχόμίνα κατά τήν 1 ην Ία·
νοιορίον 1972 άποθέματα, τα
δΐπλότυπα καταδολής τοΰ φόρου
είς τό Δημόσιον.. Δελτίον εκκα¬
θαρίσεως καΐ κοτταστόοσεις έττι-
στροφής Όσάκις τά ώς άνω ει¬
δή κατεβλήθησαν άπ' εύθείας πά
ρά είσαγωγέων η παραγωγών. ή
έπ'στροφή τού φάοου ένεργεΐται
δι' αποφάσεως τών αρμοδίων οι¬
κονομ ικών έφόρων.
ΘΑ ΑιΠΛΟΥΣΓΓΕΥΘΗ
Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ
Υπό τήιν ιτροεδρίαν τού ύττουο
γοΰ άνοπτληρωΤοΰ 'Εθνικής ΟΙκονο
μίας κ. Άγοτπητίδη -παοουσία τού
ύφυττουργοΰ κ. ΠαλλαντΊου
σΐίΊ/εκροτήθη σύσκεψ'ς κατά τήν
όποίαν εξητάσθησαν τά άνακύ-
πτοντα προβλήματα έκ τής έφαρ
μογής τών άκολοι/θουμένων διοδ
πασιών ώς τποός τάς είσαγω-
γάς καΐ τυνεζητήθησαν αί ένδει
κνυό1 μεναι μεταβολαί, ινσ έττιτευ
χθή άπλούστευσ'ς, άλλά καί ττλε
όν όρθολογική σύνθεσις τών εΐ-
σαγωγών.
Τποστρατήγου έ. ά. ΑΓΓ. ΓΈΡΜΙΔΗ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΙΠΓΜΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝιΣΙ/1ι)Υ ΤΗΣ
ΑΝΑΤ. ΡΠΜΥΛίΑΣ ΤΟίϋ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1906
Η ΣΤΕΝΗΜΑΧΟΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙ ΟΧΗ ΤΗΣ
τό δ'άστημα τοΰ έ'τους ετταυ^αν
νά ευρίσκωντα' μεταξύ τών ζών-
των: Ό Σεβασμιώτατος τ. Μη-
τροττολίτηΐ,ς Έλασσώ>νος Ίάκω-
κωβος Μακρυγιάννης. ά αγαθάς
λευίτης. Ό διακβκρ'μένος σνμττα-
τρ'ώτης των Ι Βαλαμττοΰς· ττοΰ α
ττέθανε την Πρωτοχρονιά καί δέν
θά έ'χουν την εύχαρίστησ'ν νά ά-
κούσουν ττλέον τάς αόραίας λαο-
γοαφ^κάς τθι; περιγραφάς τής
Πατρίδος Ό "Αντώνιος Πουλά-
κης, έκ τών ίδρυτών τοΰ Σωμο·-
τε!ου καΐ κατ' έττανάληψ'ν μέλος
τού δ'οικ. συ·μ6ουλίου Καί άκό-
μη ό Θωμάς Κυριακού· ή Πηνε-
λόπη Ροδάκη. ή Μόορω Μαρή - Ή !
λ'άδη καί ό Σαράντης Χατζήμ-
ττεης, είς μνήμην τών οποίων ζη¬
τεί νά τηρηΐθή ενός λετττοϋ σιγή
Ακολούθως δίδει τόν λόγον είς
τόν έκ των μελών τού δ'οικ. σνμ
βουλίθυ κ Παντελήν Τσίχλαν ά
οποίος έκθέτε' τήν έν γένει δρά-'
σϋν τής "Ενώσεως κατά τό διαρ
ρεύσαν ετος καί τούς έιτΐδιωκο-'
μένους νττ' αυτής σκοπούς, τονί-'
σας ΙδΌιτέοως τήν άνάγκην εισ-
ροής νέου αϊματος είς τήν "Ε-1
νωσιν δ'ά τής έττιδείξεως περ'σ-1
σοτέοου ένδιαφέροντος έκ μέρονς
των νεωτερων· οί όττοΐο' καί νά ι
άναλάβοΛ νοΰμερα ποΰ πλουτίξον
ται στά περΐΌσότερα σημεϊα μέ
εξυπνα σ.ιινθηρίσματα. Φρόντισαν
νά μας προσφέρουν μιά παράστα
ιτη εΰπρεπισμένη καί έντΐΒτωστακή.
Δέν διαπιστώσαιμε χάσματα. Γε-
νικά μποροΰμε νά ποΰμε πώς τό
έ.λαφρό αίττό θέαμα άκολουιθΐϊ
μιά φαιδρά καί εϋθυιμογραφική
γρο,μμή. Δέν παρ-ακλίνει σέ απρέ-
πειρς οΐίτρ σέ άνάρμοστα καί άτοί
Οΐαστα άστεΐα.
Τελ^ικά, είναι 2ν« διασκεδαστι-
κο, χαροΰμενο καί καλοοεμένο
βύμπλεγμα πού δέν παρουσιάζει
παραφ(»νίες καί δλοι οί έκτελε-
στές προσαριμόζονται καί πειθαρ-
χοΰν στή ροπή καί στό ρυ&μο τοΰ
θεάαατος καί αποδίδονν μέ κέφι,
μέ ζίοντάνια καί μέ οΐστρο τοΰς
ρόλους τους.
Π«τρόπουλος
'Ενδιαφέροι/σα1 άποφάσε'ς ε¬
ξεδόθησαν υπό τού Συμβουλιον
Έττικοατίίας καί των Φορολογι-
κων δικαστηρίων δ'ά τάς Άνω-
νύμους 'Εταιρείας καί 'Ετα'ρείας
Περιωο'σμένης Εύ&ύνης ΑΟτα' '£■
χονν ώς ακολούθως:
Κατά την άληιθή εννο'αν τών
είδικών διοττάξεων τών ν δ. 396)
1941 καΐ 953)1942, ώς έκττε.
στέα ζημία θεωρεΐται ή κατά
τόν χρόνθν τον ζημ'ογόνον γεγο-
νότος ττραγματική άξία των κα
ταστραφέντων ή δλαβέντων ττερ'-
ουσιακών στο'χείων, ώς είχον ταύ
τα κα^ά τόν χρόνον τής κατα-
στροφής καί ούχι ή έκ των λογ>
στικών β'-βλίων τής έττιχειρήσεως
ττροκύτΓτοισα άξία τών βιβλίον
τούτων ή ή τ'μή άντικαταστάο·ε·
ώς των δ'ά κα'νουιογών. Πρός έ-
ξεύρεσ'ν τής κατά τάν χρόνον της
καταστροφής ττραγματικής άξίας
τών καταστραφέντων ή 6λα6έ·-
Των περιοι/σ'ακών στοιχείων (μη-
χανημάτων), λαμβάνεται βασι¬
κώς· ή τ'μή είς τήν όποιαν θά
έπωλούντο ταύτα έν τώ έσωτερ'
κώ μή άττοκλε'ομένου &πως έ·τι-
λεγίΐ καί ή μέθοδος τής έκ τής
τιμής άντ ι καταστάσεως τών μη·
χανημάτων τούτων. δ»ά κα'νουρ-
γών, έκτττώσβως τοΰ αναλογούν¬
τος είς την ιταλαιότητα αύτών
ποσοΰ τής φθοράς υλιτ. (Άττόψα
σις Σ. Ε ί—' άοιθμόν 1144)71^.
—ΔικασΤ'κή όητόφασις. δ'ατά'
ξασα ώς άσφαλιστ'κόν μέτρον
την παραδοχήν προσωρ'νώς τοϋ
δικαιώματος τών αίτο'Ίντων· δ- )
•πως μετά ψήφου μετάσχουν τής
Γενικής Συνελεύσεως τής Α Ε.
διά των έττ'καλονμένων ύπ' αύ
τών μετοχών· δημιονς»γεϊ δεδ'κπ-
σμένον (Γνωμοδότησ'ς τού νομ
κου συμβούλου τοΰ υπουργείον
Εθνικής ΟίίΚονομίας ύττ' άρ'θ.
17 τής 12 Π 71).
—Άνίσχυοος καί άνεφάρμοστος
τυγχάνει ή ύττ' άοιθ 7.21988)
1967 απόφασις τού ύπουργοΰ Οί
κονομ'κών. καθ' δ μέρος δημιουρ
γεΐ υποχρέωσιν (—εδολής είς τό^
λώσεως δχ' μόνον δ'ά τήν κατα-
άημόδιον οικονομίκόν έ'φορον δη-
βολήν τών κατά νόμον όφειλομέ
νων τελών χαρτοσήμοι; επί τοθ
είσφερομένου είς την Άνώνυμον
"Εταιρίαν κεφαλαίου. άλλά καί
διά την καταβολήν τελών έττί τών
νπό τής Άνωνύμου Έταΐιϊίας ά-
νσλαμβονομένων ύττοχι,οεώσεων
τής προσωπικής ή άτομ'κής έττ'
χε'ρήσεως (Απόφασις Σ Ε. ΰττ'
αρθ 56771)
— Τά έν όλω ή έν μέοε1 άποκρυ
βέντα κέρδη ήμεδαττής Α Ε δια
χειριστικής τ'νος περ'όδου· λο-
γίζονται ώς διατεθέντα κατ' ί-
σομοΊμίαν είς τοΰς δ'ενθύνοντας
καί ένΤΐταλμένους συμδούλους
αυτής. Καθ^οοΰται οί/τω νόμιμον
άμάχητον τεκμήρ'ον ώς ττρός τά
πρόσωττα υπέρ τών οποίων διε¬
τέθησαν τά έν λόγω κέρδη καΐ
ώς ττρός τά ποσοστά κατά τα δ-
ττοϊα διενεμήθησαν μεταξν των
6ηιζομένων ττροσώπων·. Διά την
λ€'τονρ·γίαν τού ανωτέρω τεκμηρί
οί/· {έκτός τής ό—οκρύψεως), ά-
πα'τεΐτα' προσέτι καΐ άνάληψ'ς
τών κερδών.
(Συνέχε'α έκ το£· π·ίοηγουμένου)
Τό συγκ.ρότημα τής Μονής ότε
τελεΐτο άπό δύο τμήματα μέ Αι.
δόστρωτες αύλές, πού τΐς ττεριέ-
ζωνε υψηλάς μανδρότοιχος Στήν
ττρώτη ανλή< ττού ήταν ψηλότεοη άττό την αλλη κατά 10 περίποι. μέτοα ήταν τά 2ώροφο κτίρ'ο των ξενώνων μέ πολλά δωμάτ>α
καΐ στήν αύλή· τήν χαμηλότερη,
ή έκκληΐία μέ τα κελλ'ά των μο-
ναχών Οί δύο αύλές, πού συνδε
όταν μέ ττέτρ'νη σκαλωσιά. εΐχαν
δύο πΰλες ή πρώτη· βαρεία καΐ
νότια καΐ μιά αύλή ■'ι δεύτερη (κα
τω) στήν άνατολ. ττλενρ^. πού
ήταν καί ή έπίσημη πύλη τής Μο
νής. μέ ένεπίγραφο πάνω άττό
την ττόρτα το'χογραφία των δύο
Άγίων, Κασμά καί Δαμιανοϋ.
κρατούντων τό Μοναστήιρι στά
χέρ'α τους
Λίγο νοτ'ώτερα άττό τήν κάτω
αύλή, σ' ενα μέρος ποΰ τό σκία-
ζε «αίωνόβ'ο, πανύψηλο καΐ δασύ
σκιο ττλατάν'». ήταν Το Άγία-
σμα καΐ κο/τά τον μιά «τετρά-
κροννος άείρρους τγηγή, διέχεε
τά διαυγή καί δροσερά της νά-
ματα». Πάνω άπά τήν κρήνη αύ¬
τη, σέ μ'ά μαρμάρινη ττλάκα. ύ-
πή·:χε ή εξής ίίπιγραιφή:
«Μωσύς ό ττάνυ τάς ττέτρας
δλύσας ύδωρ, ττότΌ-' λαόν
ττάλα' Ίσραηλ'τών· κλει'νός
δέ Νικόδημος Άρχιμανδρί-
της· καί προστατεύων τής
Μονής ταύτης ηι5η ώρυξε την
δέ άδρό δαττάνη ίίδωρ ττότι-
μον βλυζαίνονσαν άφθόνω
νοσούσ' οώσ'ν καί ϊασ ν
παρέχε'. Δώη Θεός σχ θείαν
άντ'μισθίαν
αωλ Αύγουστος κδ
(1830 Αύγουστος 24)
'Εκτός άττό τήν κρήνη αύτη
ττού οίκοδόμησε ό δραστήρΐος έ-
κεϊνος ήγούμενος., καΤασκεύασε
κ'* αλλη μιά· μαρμάρινη καί με-
γαλόιτρεττη κοντά στήν Πύλη στή
θέσι τταληάς κατεστοαμμέ"ης
στήν μετώπη τής όττοίας ύπήρχε
ή εξής έπιγραψή:
«Πηγήν Σ'λωάμ καί στοάν Σο-
λομώντος άεί δρόσον βλύζου'
σαν γλυκεράν νάμα ό Νικόδη-
μος την δέ Άρχΐμανδοίτης έκ
τής φιλίτττΓθν σειράν ελκων τά
γένος καί προστατεύων τής
Μονής πανα'σίως· άδρ^ δαττ/χ
νη ττάλαι έξαρθρωθεΐσαν είς
κάλλος ανήγειρε θεία σι/νάρ-
σε' Νικόδημε, τών ττόνων μι-
σθούς δέχου».
αωλ Αύγουστος κδ
Ή κρήνη αύτη ιτού κατασκεΐ'ά
σθηκ·ε σύγχρονα μέ τήν προηγού
μένη τού Άγ'ά>σματος. καταστοά
φηκε περί τό 1926
Καί τρίτην κρήνην στήν πάνω
αϋλή αυτή .κατασκεύασε ό Ν'κό-
δημος αύτός. τά 1849 όπως μαρ
τι>ροΰο>ε ή ττάνω ο-' αυτή μαρμά-
ρινη έττ'γραφή καί άπό τήν όιτοία
ύδηεύεται ή Μονή μέχρ' σήμερα.
Ήγουμένενσε στήν Μονή άττό τα
1819, εως τό 1853· αύτός δέ
ά.ακαίνισε καί δλα τά κτίρια
τής κάτω αϋλής
Δύο δρόμοι όδηγούσαν άπό την
Κούκλενα στήν Μονή Ό έ'νας ά¬
πά τήν τουρκική συνο'κία, ήμ'ο-
νίκας καί μαιοότερος άλλά τε-
ρ'σσότερο εύδατος. ττού κατέλη·
γε κοντά στό Άγίασμα καΐ ό αλ
λος άπό την Έλλην'κή σννο'κία
ήμιονικάς κι' αύτάς στήν άρχη
καΐ άμαξητός άργότερα· ττού κα·
τέλη.γε σέ μιά κοήνη, ττού ήταν
κάτω καΐ ΒΑ τοϋ Μοναστηρ'ο£
άττ' δπου έίρχ'ζε κοττιαστική άνω
φέρεια· εντνχώς μικρή,· ή όποία
κατέληγε άπά τα άνατολ'κά στήν
κάτω αύλή Στήν ιοήνη έκείνη
ποϋ σ^ά τταληά χρόνια ήταν «δα-
σύσκιος. άείρρονς καί δΌυγεστά
τη» σταματούσαν οί ττροσικυνη-
τές· γιά νά ξαττοστάσου·ν καί νά
δροσ'σθοΰν μέ τα δροοχρό νεοό
της. Στήν κρήνη αυτή, σέ μαρμα
ρινη πλάκα, ήταν γραμμένο Τό
κατωτέρω ώραιότατο ττοίημα τού
Φ'λ'ππουπολίτη λαογράφου καί
δ'δάκτορος Φ'λολογίας Δημ. Βο.
γιατζή:
Σέ πλαγιά βουνήσια
πλέρια δασωμένη
μέσα στίς καπϊνες
ττλά'ι σέ καουδ'β
ασττρη μιά βρυσούλα·
τρισχαρίτωμένη
μοάζε1 ττεοΌ-τέρι,
μέσα σέ κλαδιά
Τρέχοιν τά νερά της
γάργαρα καί κρΰα
δίπλα της πεζούλια
γιά τούς κουρασμένους
καί στήν γούρνα πάνω·
μ'ά τοιχογραφία
μέ τούς Άγίους,
γ'ά δυστυχισιμένους.
Κι' δταν ξαποστάσης
σάν άνημοοίζης,
κάπο'α καμττανούλα.
κράζε' χαοωπά
Να τό Μοναστήρ'·
ξάφνου τ' άντικρύζεις·
μάθε κι' ή καμττ/χνα
π&,ις γιά σέ κτυττά
Μοναστήρι Άγίων Άναργύρων
Έτος 1889
Την κρήνη αυτή τήν ξαναεϊδε
ο Δ Βογ'α^ζής τα 1929· οταν
ώς άντιττυόσωιτος τής "Ελλάδος
σέ μ'ά έπ'τροπή έκτ'μήσεως των
έλληνικών ττεριονσιών στήν Άν
Ρωμυλία. έττεσικέφθη τήν Στενή
μαχον καί την Κούκλενα, καθώς
καί την Μονή τών Άγίων Άναρ·
γύρων Την εΐδε δμως ξέρη κα
άποαηλωμένη άττό τήν καρυδ ά
καΐ τα άλλα γύρω δένδρα κα
τούς θάμνους Καϊ γεμάτος συγ-
κίνησι εγοαψε μόλ'ς κατέβηκε
στήν Κούκλενα τό τετράστιχο:
στήν Κούκλενα τούς στίχους:
«Π£»ο?σαν τα χρόν'α.
Τώρα δέν άσττρίζε1
μές στίς ττρασ'νάδες·
ή μικηούλα κρήνη
στέρεψε καί ρέ&ίΐ ·
λές μοΰ ψιθυρίζί1·
σάν θά λείψη ή άγάττη
κύττα τί θά μείνη.
Τί ΐαλλο μένει δταν λείττη ή
άγόπτη; Τί &λλο άττό ρημάδ'α κι'
έρείπια;
Ή Μονή αυτή γ>όιοταζε δύο
φορές τόν χρόνο Τήν μ'ά έπΐ
τρείς συνίχζ^α ήμέρες, στίς 29
καί 30 Ιούνιον καί 1 Ιουλίου
έοοτές των Άγιον Άττοστόλων.
29 καί 30 Ι όν ί ου καί Άγίων
Άναργύρων Κοσμά καί Δαμια-
νοΰ. 1 Ιουλίου, καΐ τήν 1 Νοεμ¬
βριού, ποΰ ήταν ττάλι ή γ'ορτή
των Άνα,ϊγύρων Στόν ττρώτο έ-
οοτασμό· γ ι νόταν καί ϊνα εΐδος
μικρής έμποροττανηγύρεως.
Ή Μονή καταλήφθηκε 6'ιαια
άπό τοΰς Βουλγάρους στίς 16
Ιουλίου 1906, ίίστιερα άττό 2ή·
μεοη πολορκία άττό Βουλγάρους
χωρικούς τών χω·>'ών Νόβ' Σέλο
καί Καραγάτς, κατά την όποία
ήγούμενος τής Μονής άρχ'μον-
δοίτης Νικόδημος (νεώτερος τού
προηγουμένου). μέ τονς καλογή-
ρους καί τούς Κουκλενώτες. οί
ποΐοι "έσπευσαν σ' αύτη, άντιστ£
θηκαν ένόττλως γενναία. είς τοό
ττον ίίστε άνιαγκάισθηκε νσ επέμ¬
βη Βούλγαρος "Ετταρχθς Στενη
μάχου μέ 23 έφίππους χωροφύ-
λακες όπότε οί άμυνόμενοι ύττο-
χρεώθηκαν νά ένκαταλείψουν τή'
Μονή καΐ νά άτΓθχωρήσουν κλαί·
όντες
ΑΙ Β10ΜΗΧΑΝΙΚΑ1 ΡΠΕΝΑΥ.Ε12
. 3ΕΙΜΤΟ
'*%■ ΧΗΜΑ
ΝΕΟΝ ΣΤΕΓΛΝΟΤΙΚΠΝ
ΆΣΒΣΣΤΠΧΡΒΜΑ
ΜΕΓΑΛΗΙ ΔΙΛΡΚΕΙΑΣ ^
" Σ Ε Ν Τ Ο 101, 102 „
Τό Νέον έπαναστατικόν άσδεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ
101, 102» εχει κατασκευασθή ίΐδικώς διά νά άντι-
καταστήση δλα τά άπλά ύδροχρώματα, διότι ά-
σπρίζοντας έιιιτυγχσνομεν συγχρόνως τήν στεγα-
νοποίησιν τών το(χω·ν, ώς καΐ τών ταρατσών πού
£χουν περασιή μέ τΐίσσα.
Σέ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κο:τά μ2!1
ΖΗΜΙΚΟΤΕΖΝΙΚΗ ΕΕΝΤ0
η. ΣΕΝΔΠΝΙΙΣ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 - Α' ΟΡΟΦΟΣ
532.665 — 529,994
Συμφώνως πρός την διεξαχθεΐ-
σαν ύττό τού Συνδέσμον 'Ελλη-
νων Β'ομηχάνων ερευναν, αί έπεν
δύσεις είς τόν τομέα τής βιομη
χανίας κατά τό τιρίτον τρίμηνον
λήξαντος ετοι.ς· διετήρησαν τόν
υψηλόν ρνθμόν των (47,4%), έν
συγκρίσει ττράς τα αντίστοιχον
έττίτΐεδθ'ν τού τρίτου ■■ριμήνου ε-
τον; 1970 Δ ' ολόκληρον δέ τό
9μηνον τού λήξαντος έ'τους ιΤνα' ά
σος ρι/θμός αύξήο·£»ς τών έττενδύ
σε«ν άνήλ&εν είς 61,8% δε'κνύει
δέ ούτος δτ' αί πραγματοττοιηθεΐ-
σζ ι έπενδύσε'ς ύττεηέβησαν Γά
ΤΓ?ογραμματισθέντα υπό των επι
χε ΐήσεων.
Ό ύψηλός αύτός ρυθμός έτί€ν-
δύσεων. καθ' ολόκληρον τα 9μη-
νον τοΰ λήγον-ος ετους, ε!ναι ά-
•ποτέλεσμα έν πολλοΐς καί τού
γεγονότος δτι κατά τό ττρώ'ον
6μηνον το.3 1970· ό ρυθμός αυ¬
ξήσεως τών έπενδύσεων έν συγκρ·
σε' ττρός τό 1969 ήτο άνεττσι-
σθΐ)τθς ^αί μόνον μετά τό τρίτον
τρίμηνον το0 1970 ενεφανίσθη π
ναξωπνρησις των έπενδ6σεων
'Όσον άφο^ά είς τό ποσοστόν
ιτ,Γβγματσπο'ήσεων το·3 τρίτον
τρίμηνον τουτο άνήλβεν είς 30
6% !*>? έ^ησίας ττρ·α6λέψεως, ή.
τοι υπερέβη σημαντικώς τά άνά-
λογούν ποσοστόν ττροβλέιΐιεων διά
τ5 τρίμηνον τοό/το.
Ό ρυβμός ττραγματοποιήσ-ίως
έξ άλλον· έν σχέσί1 —ρ·6ς τάς
τιυσδλέψεις δ'' ολόκληρον τά 9-
μηνον του έ'-ους, ανήλθεν είς37,
9%
Δέον νά σημειωθή δτ' ή σηιμε'
ω9οσα αύξησις τών έττε'-δύσεω«
κατά το τρίτον τρίμηνον τού λή¬
ξαντος £τοι»ς· συγκεντροϋνται κυ·
ρίως είς Τούς κλάδονςκε,φαλαιου
χ'κών αγαθών καΐ βασικάς μεταλ
λουργίας (9φ.1%)
ό ρυθμός αυξήσεως των έπε.νδύ-
σεων είς τάς δύο άλλας κο—ι>γο.
οίας προ'ι'όντων, ύττήιρξεν πολί»
χαμηλότερος -ου μέσον &ιθι (17,
1%) δα τούς κλάδους καταναλω
τικών αγαθών καί 11 7% διά
τονς κλάβους ένδιαμέσων προϊο·-
των
Διά τά 9μηνον ό άντίστο'χος
μέσος ρυθμάς αυξήσεως ήτο 129
6% διά τά κεφαλαιουχ χά κα'ι
την βασ'χήν με-αλλουιργίαν 40%
δα τά ένΕιάμ^σα ττρο'όντο καΐ
9 4Ό διά τά καταναλωηκά άγα
θά Τά ύφηλά ττοσοστά αυξήσεως
των έτΓενδύσΈων είς τάς -πρώτας
κατηγορίας. δεικνύουν δτι αί έ-
πεκχάσε'ς είς πσ,ραγωγικόν έξο
ιτλισμόν είς τάς έπ'χειρησε'ς τών
κλά5ων αυτών συ'€χίσθησαν, μί
έξ ϊσου σχεδόν έντονον ρυθμό··
καθ' όλον τα 9μηνον τού έ'τους
Τελος, ώς τγχις τήν κατά κλά
δούς εξέλιξιν των έττε^ύσεων κα¬
τά τό -ρίτον τρίμηνον αί έττενδν
σεις συνεκεντρώθησαν είς την 6 0
μηχανίαν ξύλον καί φελλοΰ (25
τοίς εκατόν), χάρτου καί είδών
χάοτον (27%) ■ δέρμοΓτος καί γου
ναρικών (29%). ττροϊόντων έξ έ-
λαστ'κοΰ καί -λαστ 'κής ί^λης
(30%), βασικής μεχαλλουργίας
(34%) κατασκεΐ'ής ήλίκτρΐκών
μηχανών καί συιτκευών (37%) καΐ
τοοφίμων (20%) Είς τοΰς λοιπούς
κλάδους τταρατηρείται σχετική
κάμψ'ς έ-είν«ύσεΜ(ν. έν σχέσει
ττρός τά έ-πίτΐίδα τοή τρίτον τρι
μήνου -ού 1970
ΣΤΕΓΑΣΜΕΝΟΣ χο>ρος 80 μϊ
δι* αποθήκην η βιοτεχνία ετς
"Αγ. Παντελεήμονα (Μπραχά
μι) άντΐ βρχμ. 1.400
Τηλ. 968.768
ΛΛΜίίΤ'ΟΓ !1Ι'Ρ
ΛΟΡΕΜΪΖΟΣ
ΜΑΒΙΛΗΣ
7 Σεπτ. 1860 — 28 Νοεμ, 1β,2
— 14—
ττού άκούσαμε άρκετά ά¬
ττό τα λετττοργημένα θαυμαστά
ττοιήματά τον, μττοροΰμε νά ττοΰ-
με έξ ιδίας ττείρας αν έχη δίκιο ό
Σκίττης γ'ά δ,τ' λέει· ήτε ό Σττα
ταλάς δχαν δεβαιώνη δΤι «"Ο-
ταν λάβωμε ύπ" οψε' μας τό ϋ-
ψος τής έμιτνεύσε«ς των σονέ-
των τςΰ Μ καί τα κατοπτληικτικά
τεχνικά μέσα· ττού χρησιμοποι-
εΐ σ' αύτά. χωρΐς νά φαίνετα»
καμμ'ά ΤΓροσπάθεια1, καί χωρίς
νά θολώνη ή φράση ή νά ψι«χραί
νη ή θερμότητα τοΰ αίσθόματος·
εϊμασιτε ύττοχρεωιμένοι νά δεχθοΰ
με ττώς ό Μ δέν είναι μοναχά
ενας οττουδαϊος ιτο'ητής κι' ε'νας
μεγάλος τεχνίτης χοΰ σ-τίχου, μά
είναι ό μεγαλύτεοος σονετογιρά-
φός ώς τώρα τής νέας Λσγο/τε-
χνίας μας καΐ ασφαλώς ενας ά¬
πό τούς μεγαλύτερους τής τταγκό
σμιας Λογοχεχνίας, στεκόμενος
δίκαια κοντά ο-τόν Ντάντε· τάν
Πετράρχη, τόν Φώσκολο καΐ τόνΐ
Καρντούτση»
Βέβα'α. ο χι λέγε' ό ενας ά— έ-
χε' άιτό τόν άλλο· οσο άττέχει *
ούΐανός άττο τή Γή . Μά καΐ στό
μέσο αν σταιθούμε εμείς· θά έχω
με άττονείιμε' δ'καιοσύνη στόν ξε·
χωριστό ποιητή, τόν ξεχωρ'στά
■πατριά'χη τόν ξεχωρ'στό άνβρω
πό. Γιατί όλόκληρη ή ζωή του εί-
να' έ'να θαυμάσιο ττοίημα. Γοαμ
μένο μέ τήν ττ'ά άκλόνητη ήθική
θελήση· μέ τήν ττ'ό αύστηρή αύ·
τοκριτική καί ττε'θαρχία
0ρεμμένος μέ χά ττα.>άδειγμα
τού ΣολωμοΟ καϊ τοΰ Πολνλα
δσο καί μέ τά διδάγματα τής φι
λοσοφίας τού Κάντ, τού Φίχτε.
τοΰ Σσπενάοι/ερ, κραχήθηκε στή
ζωή τού ήθ'κός, αψογος· άνώτε-
ρος —'καί στήν Τέχνη τού όπτετύ ι
πωσε τά ϊδ'α τής ζωης τού τά Ι
σττάν'α χαρίσμοτχα
Γι' αΰτό ή μ<ελϊτη τής ζωής τοι> καΐ τής Τέχνης τού
νά εϊναι μιά πηγή
άπό ττλούσ'α δ'δάγματσ γ'ς, μι
κ,ρούς καί μεγχχλθυς —παρ
κι' αν λέγουν οί ά
—φθάνει νά θελησ&μ£ ν^
με μέ άγάττη γιά νσ τον
ξωμε, Γ'ατί ό Μ. ήταν 6 νικ—,.
καΐ στήν τέχνη καί στή ζ^ ^
στό ττοιηχ'κό καί στά ήθ'Κ0 „,,
δίο
Μέ τή θικτία τής ζ«ής ΤΟυ ^
τιέδε'ξε τήν έσωτερική Τ0(/ ^
κυριαρχία. τήν ελευθερία καί τή
δύναμη τής ήθικής χΟυ θελήση-,
ένάντια στή Μοϊοα. Ό Σολ»μό,
εγραψε μά ό Μαβίλης έ-ρσ.γμο
τοττοίησε τό Ίδανικ0 των ^—^
θέοων Π'θλιορκημένων»
Δ'
Τέτο'α ή ττροο-ι—'κότητα τ<>0
Λορένχζου Μαβίλη 'Αλήβιιο
Κι' ή σχετ'κή όλιγόχιρονη λογ<ηΕ χνία μας εχει προσφέρει στη» Παττρίδα τάν δικό της ένδοξο Στοατό Πεζογράψων καΐ Πο'ητ£>
πού ττολέμησαν μέ τά σ—61 1β;
Λόγου· γ'ά χή δόξα, τή λτυτΕ.|
ρ^, τό μεγαλεϊο τη·ς: ΔημοτικοΙ
Τραγονδι καΐ Ρήγας Φεοαϊος |
Σολωμός καί Κάλβος. Βολαορι.Ι
της καΐ Κρνο-τάλλης,
καί Πάλλης Παλαμάς καί
λιανός.
αύτοι μάς προετοιμάζουν
Σαραντάπτορο γιά τα Κ'λκίς. γ
χή Θεσσαλονίκη. γιά τή Χμι
ρα καί τήν Κοριττσά. γιά η
Πίνδο καΐ την Κόνίτσα
Στρστός. μεγάλος, άήττητι
κι' άθάνοττος Πνευμαχΐκή κινη
ττοίηση ττρώτης γραμμής.
Κ'' άνάμοσα σέ δλους καί
Λθι,3έντζος, Μαβίλης. ττρωτεργο
της στά σπαβΐ τοΰ λόγου καί η
■πράξης δόξα τής Πατσίδας μαι
δόξα καί τΓθρηψάνε'α καί τής νι
χειρης λογοτβχνίας μας
(Συνεχίξεται)
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΤΕΛΛΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΓ -- ΠΕΤΡΑΚΗ
II
ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ,,
Κρ'τικά σημείωμα τού κ ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
Τούχο τό τελ«υταϊο 6'βλίο τής
Κυρίας Πετράκη, χαοακτηρίζιτ·ϊΐ
άπό την ϊδ'α «μυθιστόρημα».
Καί είναι βέβα'α ενα μυ-
θ'στόρημα· ήθογραφικό> μέ ήρω-
ες καί ήρωίδες κατά τό πλείστον
σμνρνιές και φυσικά, οσο ξαίρο
με κατά κύριο μέρος χό πνενμο
τ'κά καΐ συναΌ-θηματ'κό τταρελ-
θόν τής Κυρίας Πετράκη τόττο
δράσεώς εχει τή Σμύρνη.
Πόσο σνμφωνεΐ χάρις αλλο αύ¬
τός ό ττόνος της γιά τήν άλησμό
νητη καί τραγ'κή της γινέχε'ρα'
μιά πληγωμένη άγιάτρ^υτη. ά
Υάττη· ή όιτοία καί σάν συναισθη
ματ'κά βίωμα καί σάν βασ'κή της
πνευματική επιδιώξη, κυρ'βλικτικά
τής γεμίζε' μέχρ' σήμερσ όλόκλη
ρη τή ζωή της
Ή ζωή τής Σμύρνης, μνήμες
πρό ττάνχων τής τταιδικής κσί τής
κορ'τσίστ'κης ζωής της. άδυσώ"
ττητες. κνριώτατα την άπασχο-
λο,>· Σημαντικότατες και γιά
τόν είδ'κό μελετητή, άλλά καΐ γ ά
χόν κάθε Σμυρν'ό καί πάνω άττό
δλους εκείνον πού θέλει νά θυμά-
ται· οί λαογραφ'κές συλλογίς
της: «Λαογραφ'κά τής Σμύρ¬
νης» (τόμοι δύο 1964 κσί
1966), «Παραμύθια Σμύρνης»
(τόμο' δύο 1967, 1969) «Τρο-
γούβια τής Σμύρνης» (τόμος 'έ-
νας 197Ο)'
Θυμάμαι πόσο τίς πρόσεξε
αύτές χίς λασγυαφ'κές έργασίες
καί εϊνα' τοΰτβ |δ'αίτ&ρα άξιοση
μείωτο %νας άττό τούς άρμοβ'ό
τερους σέ τοντα τά θέμα^α έττι-
στήμονβς τοϋ χόπου μας. ό λαο-
γράφος καθη,γητής τοΰ Πα^ξττ'-
στημίου κ Δημ Λοι*κάτος:
.«Είναι ττολύτιμη συλλογή ττα
ραμνθ'ακών κειμένων ττ'ό ουστη
μστ'κή. π'ά ττρβοΐξ.γμίνη στό ά-
Φηγηματικο νφ»ς τους καΐ μΐ ττα-
ροπτομπές σχούς δ'εθνεϊς καταλό-
γους (άττά τάν κ Μέγα), πρά
γμα ττού τήν κάνει επιστημονικαί
τερα χρηστ'κή Είναι ένδ'αφέοον
τα τα παραμνθ'α καΐ ο! αλλες
άψηγήσε ς τής συλλογής ώς τύ·
ττοι καΐ ώς παραλλαγές» (Βλ έ-
φημ. <θΠροσφυ.γ'κάς Κόσμος» 1 3 70). Δίν πεοιορίστηκε δμ»ς ή Κυ- ρία Πετράκη σέ μιά σκέτη κβΐ ά- ποκλεισχ'κή έθιμογραφία Κάποτε »ϊχα γοάψε' κι> ίγώ
Ενα προε'σαγωγικό σημεί»μα ατό
β^βλίο μου τό «Κύλισμα» (Ίστο
ρίες άττό τή ζωή των Βουρλιωτών
■ 1958)
«Κατά τή σι/γκέντρωση και τα
κτοττοίηση τού βουρλ'ώτικου λοο.
γραφικού νλ'κοΰ· μού δημιουργή
θηκε ή έντύπ«ση δτι, τταρά τήν
κσταγραφή καΐ περ'γ,οαφή των
έθίμων καί των αλλων έκδηλώσϊ
ών ζωής των Βοι>ρλ'ωτ£ν, ή ψυ-
χή τού λαού αυτού ξέψευγε στή
βαθύτερη ούσα της, οπ»ς νομί.
ζω γίνεται σέ κόο#ε άνάλογη πε-
ριτττωση
Κ α» τότε οικέφτη,κα νο γράψω
και τίς ίστοοίρς -ού ττερΐέχοντα!
σε το^ο έδώ τό «'βλίο. Προ~ά.
θησα δη^αδή μ' αύτές, νά δώσ«
κιο.ως κατ' άττό χήν ψνχή τοΰ
Βονρλιωτη. δττως τήν έζησα. 6-
ττως τή θι.μούμαι». "Ετσι καί ή
Κυρια Πετράκη, ττροικΌ-μένη ό-
μολογοι,μένως μέ άξ,όλογες καί
δοκιμασμενες λογοτεχν'κές ίκανό
τητες. σ' ενα ττρρι-,ττωσ'ακό άνά
6λυσμα τ^ ^λήβο^ς ^ ^τίστ0.
στο'χων άναμνήσεών της καΐ το
■πατριωτ'κοΰ ττάθους της θέληο
καί πάλιν σ' ενα λογοτεχνικό
μενο. σ' ενα μυθστόρημα, νά μι
δόση την ψΐ'χή τού σμυρνιού
•πρό πάνχων τής σμυρν'ας
ναλαμβάνο
Ό «Δύσκολος Δρόμος» ιΙό
ή ζωή. σ' δλη τή διαδρομή
την εκτασή της. μέσα στά δρ
βέβα'α τοό βιβλίον, ή ζ(οή
τίς χαρές τις λίγες άλλά ί
νες. καΐ τίς πολλές θλίψεις κο
χΐς φοβερές συχνά άγωνΐίς μι
άς σμυρν'οττούλας τής Μττεμ
πής. μιάς κοττελλας μ' ο'λα μ
λΌΓα έκεΐνα τα έκ παράδοσι»
θέλγητρο:, σωματ'κά καί
μάς κόρης τής Σμύρνης.
Καί γύρω στον κεντρικόν τού
τον πνρήνα τού μύθου· σκ'τσσ-
ρονται καί θΐλλα, αμεσα ή ίμμι
σα σΐίναρχώμενα, γενικότερσ τη-
ριστατΐκά τής ζωής τής Σμύρ¬
νης, ήθη καΐ εθιμα· κο'νωνικές
άντινομΐ€ς καί άντ'ζηλίες κσΐ
ρ'γοάφονται ττάντα σ' ενα χρ"
μα χαρακτηιριστ'κά σμυρνέ'κο, ί
τυττωσιακές καταστάσεις Μ "η
άλλες έβν'κές χαρούμενις κοί «■
ρισσότερο θλιβερές στ'γμίς ^
τελευταίας ττερόδου τής Ιστορ>
άς τής Σμύρνης- άττοκορνψωμ'
τό τρομερά χελικό ί
Δίκα'ο δμως νά τιροσβίσθνμί
καΐ τούτ9;
Άνεξάοτητα άπό την όττο'αδη
•ποτε λογοτεχνική ττληρότητο ν·
6λί«ν οττως ό «Δύσκολος ΔΡ»·
μος» τής Κυρίας Στέλλας Έ*·
φανίθυ - Πετρακη τά 6<*ίσ <*>
τα Εχουν μ'άν Ι4ιαίτ»ρη· μιά Ι";
ναδ'κη, έθνολογική μττοροΰμε »«
ττοϋμε. ή έ'στω· ήθική κοί
τ'κή —ιμασία μάς δίνουν
νις, ττληροφοοίϊΓ μάς
νοΐν τό κάβε έ'να κατά '°'
τρόττον τού καί μέσα <ττά σιά τού· ττάνω 0^ ?ωΠ ρ«ιακά καί τήν Ιστορ'ια άκομΐ ενός κόσμου ολόκληρον ενός )ο ου, πού χάθηκε δυβττυχώς & νόρθωτα τού όττοίου Π »«ν^»ι|' τήις κο'νωνικής καί εξελίξεως άνακόπηκε στορ'κο - πνει·-ματικο ότπο ■" β—ανΐ·ώτερα άκόμη κ«ΐ "^^ καΐ σ αυτήν *ήν τβραχύδΐ *' Ρο τής παγκόσμιας τής ^ παίκής π'ό συγκεκρ'μέν'β ιίΤ^ άς τού αίώνα μας- ενα φβ'νομ ' ίνα γεγονός πραγματικόν ττ* * ταν γραφτό νά υποστή ^ Υ1^. μας· πού αποτελεί κσί ρα τού (Μικρασιατικού σμού. ΝΙΚΟΣ Ε ΜΗΛΙΛΡΗΙ ι.αα/ι ΓΝΠΡΙΜΙΑΙ Ψ** ι ΓΑΜΟΝ ν^ ΧΩΡΙξ ουναντπσίΐς ΧΩΡΙΣ συνοικέσια ΧΩΡΙΣ νά βίγετοι π ( προσωπικοτπτα « Χιλμ,ίοί ουνχπρητπριοι έπιοτολβι * έπιτυκΕϊο ναμοι. είΊιμναϋν τί ίίϊ· '"" Με ϊρομμοτοοπμον οπιϊτίοε^ ΟΥΛΛΑΑΙΑ αΟΡΕΜ θά οας ΙΡ4ΨΤΕ : Ι.Ε Ο ΒΒΧ 1515