194411
Αριθμός τεύχους
2137
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 45
Ημερομηνία Έκδοσης
29/1/1972
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Βικελαιαν Βιβλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτης 3
ΣΑΒΒΑΤΟΝ 29 ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΪ
Η ΥΠΟΓΡλΦΕΙΣΑ ΣΥΝΒΗΚΗ ΦΙΑΙλΣ
ΜΕΤλΞΥ ϋΑΑλΔΟΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
ΚΛΤΑΛΟ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜ1ΚΗ ΚΑΙ ΤΡΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΙΎΜΦΕΡΟΝΤΡΗ
ΦνΛΛΓΛν ΔΡΑχ, ]>50 Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραψεϊα: Όδός Νίκης 25 - Αθηνά! —
ρ
τελ,,Ος
ΤΟΓ Κου
Β'
Δα. χοΰ νέον Συμφώνου Φιλί-
σς ή Τουρκία καΐ ή Ελλάς άνε-
λάρ6ανσν τήν ϋποχρέωσ'ν νά μή
ττροσχωρήσουν ποτέ είς άντιθέ-
τοιις σΐ/νασπισμούς καΐ νά 6οη-
ϋούν αλλήλους Τό ύπογραφέν τό
τε Σύμφωνον Φ λίας περ ελάμβα
νέ τά εξής:
1) Τά συμβαλλόμενα μέρη ά-
νσλαμβάνουν τήν υποχρέωσιν νά
μή προσχωρήσουν είς πολιτκήκ
σκμμαχίοτν ή οικονομίκόν συνασπι
σμόν θίγοντα εν έκ των κρατών.
2) Εάν έκ χών συμβαλλομέ¬
νων μερών ΕΜ. παρά την φιλε'ρη
νΐιήν στάσιν τον υποστή επίθε¬
σιν ενός ή περισσοτέρων κρό¬
τον - τό ετε?ον θά τηρήση, ούδε
τερότητα καθ' όλην τήν διάρκει¬
αν χών έχθροπραξ'ών
Οφείλομεν νά τονίσωμεν, ο τ ■
ή Ελλάς καϊ ή Τουοκία έπΐ είκο
σιΐτίντε ετη παρέμεινον πΐσταϊ
ώς τό Σύμφωνον αϋτό καί δέν π3
ρεβίασαν τάς δΌτάξεις του είς
δάρος αλλήλων Μόνον τό σημεί¬
ον αύτό είναι αρκετόν διά νά κα-
-αδίίξη τήν σταθΐρότητα τών με
ταξύ τών δύο χωρών σχέσεων
Είνα'. πάντως, γνωστόν· 8τι
πλείστα δήθεν σύμφωνα φ'λίας,
πιριλαμβάνοντα σαφεστέρας καΐ
ίνχυροτέρας έγγυήσεις των προ
ειρημένων. έρρίφβησαν ττολύ γρη
γορα είς τόν κάλαθον ώς άχρη-
στα τεμάχ'α χάρχου.
Ο πρωθυπουργός καΐ ό υπουρ
γός των Εξωτερικών τής Τουρ-
χίας μετέβησαν τόν "Οκτώβριον
τοθ 1931 είς Αθήνας δ'ά νο
άνταποδώσουν την είς "Αγκυραν
επίσκεψίν τού διακεκριμένου "Ελ
ληνος πρωθυπουργού καί Ηγέτου
'Ελευθ Βενιζέλου- Ή επίσκεψις
αάχη συνετέλεσεν είς τήν ένίσχυ
σιν τής μεταξύ τών δύο χωοώι>
Φιλ/ος της οποίας είχον τεθή αί
δόσε'ς
Έν Αθήναις δέν υπεγράφη
ούλεμία συμφωνία. αντηλλάγη¬
σαν δμως τά έττ'κυρωμένα άντί-
γραφα τής πρό ετους έν Αγκύ¬
ρα ύπογραφείσης συμφωνίας, κα
τά χήν δΐεξαχθεϊσαν σχετικήν "ε
λ—ήν ό Βενιζέλος εδήλωσεν ότ
«Ή όσημέραι ένισχυομένη τουρ
κοελληνΐκή φιλία δέν έ'χε' ανάγ¬
κην έπικυρωμένων άντ'γράφων
δ'ότι την φιλίαν αυτήν την έ¬
χον έπικυρώσεΐ άπό καιροΰ μέ
τήν ψυχήν των οί λαοί μας»
—Ή έλληνοτουρικΐκή προσέγγΐ
σις κατά τά έπακολουθήσαντσ
ετη> ενισχυθή ετι περισσότερον
Κατά τήιν είς Τουρκίαν επίσκε¬
ψιν τού "Ελληνος πρωθυπουργού
Τσαλδάρη, ύπεγρόφη τήν Ι4ην
Σεπτεμβρίου χοθ 1933 νέα Συμ
Φυνία- Δ'ά τής Συμφωνίας αύ-
'ής' ή όποία ώνομάσθη «Έγκάρ
διός Συμφωνία». τά δύο μέρη ά-
ιτεφόσΐσαν νά παράσχουν πρός
άλληΑα έγγυήσεΐς μή παραβιάσε-
»ς τών κο!νών συνόρων· νά διε-
ζσγάγουν συνομιλίας διά τά δ1
Λνή ζητήματα καί νά ύπερασπί
καΐ
Τουρκί
ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ
ζωνται άτΓΟ κοΐνοΰ τά συμφέρον-
τα αύτών είς χάς διεθνεϊς συσκέ
ψε'ς.
— Διά τής υπογραφής τού
ΒαλκανΐκοΟ Συιμφώνου τήν 9ην
Φεδρουαρίου 1934, ή έλληνοτουρ
κ'κή Φιλία απέκτησε νέανΐσχύν-
Αί δύο χώραι ηρχισαν νά έργά-
ζωνται μέ ζήλον διά νά προαγά
γοι^ν τήν στενήν αυτήν συνεργα
σίαν. Ποοκεΐμένου δέ νά ένισχύ
σουν άκόμη ττε-ρισσότερον τούς
μεχαξν αϋτών δεσμούς καΐ πρό
τής συσκοτίσεως χοϋ διεθνοΰς
πολιτΐκού ορίζοντοςι ή Τουρκία
καΐ ή Ελλάς υπέγραψαν νέαν
συμφωνίαν
— Διά τής νέας αυτής συμφω¬
νίας, ή όποία υπεγράφη την 27
Απριλίου 1938 καΐ ώνομάσθη
«Τουρκοελληνική Συνβήκη ΦΛί-
ας καί Συνεργασίας», τα συμ-
6αλλόμενα μέρη απεφάσισαν νά
κτηρήσουν ούδετειρότητα είς περί
πτώσιν, καθ' ήν εν έξ αυτών θά
ϋφίστατο επίθεσιν, νά έπιδ:ώ-
ξουν την εξεύρεσιν μιάς λύσεως
είς ήν περίπτωσιν έχθροπραξιών
τρ ί τού κράτους έναντίον ενός έξ
αυτών καί νά μή έπιτοέψουν έν-
τος χών εδαφών των ενεργείας
βιγούσας την ασφάλειαν τού άλ¬
λον - Διά τής Συμφωνίας δέ αυ¬
τής ή Τουρκοελληνΐκή Φ^λία έπα
12ον
τόν Β' Παγκόσμιον
Πόλεμον, ό έ'να ντ' των Κομμουνι
στών αγών τής Ελλάδος, όστις
έξειλίχθη σχεδόν είς εμφύλιον πό
λεμον, τόν οποίον ύπεκίνησε καί
ύπεσχήρ'ξεν ό Κομμουνισμόν, έ-
ξετΐμήιθη καϊ έθαυμάσθη υπό τής
Τουρκίας. ή όποία καΐ έπεδοκί-
μασεν απολύτως τήν '.ί»ω'ι'κήν αυ¬
τήν εξέγερσιν τοϋ έλληνικοΰ λα
θΰ- Ή δ'ά τής νίκης των άρχών
τών άνθρωπίνων δ:καιωμάτ«ν καΐ
τής όρβοφροσύνης κατόπανσις
τής έσωχερΊκής έν Ελλάδι δΐαμά
χης. έχαροποίησεν. ώς ήτο φυσι
κόν, καί την Τουρκίαν —ώς τότε
άνεγράφετο είς τόν τουρκικόν Τύ
ττον-
— Μετά τόν Β' Παγκόσμιον
Πόλεμον^ δταν ό Κομμουνισμός
ήρχισε νά άπειλή ολόκληρον τόν
Κόσμον καϊ κυρίως τά Βαλκά-
νια καΐ χήν Μεσόγε'ον, - Ελλάς
καΐ ή Τουρκία ησθάνθησαν την
•ανάγκην νά έν'σχύσουν £τι περισ
σότερον τήν μεταξύ αυτών φ'λί
αν καϊ συνεργασίαν-
—Ή υπό τόν Πρόεδρον τών
'Ηνωμένων Πβλιτειών Αμερικής
Τροΰμαν, έπ'νοηθεϊσα άμερικανι-
κή βοηθεία, ή όποία άπεσκόττε'
τήν άναχαίτησΐν τής έν Ελλάδι
κομμουνιστικάς δράσεώς καΐ χήν
έκ τού κομμουνσμού μελλοντικήν
κινδύνων. έπεξετάθη καΐ είς την
Τουρκίαν Τό σ^έδ'ον τούτο τό
οποίον ώνομάσθη «Δόγμα Τρού
μαν» απετέλεσε τήν αφετηρίαν
διά μίαν νέαν προσέγγισιν
ΠΕΛθιΠΙΔΑΣ ΠΙΝΑΓΣΗΣ
(Συνεχίζετα')
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
Χρονικόν Έλληνικής Παιδείας
Σμύρνη 1733 - 1922
Νέα Σμύρνη μετά τό 22
Αφιερώνεται στόν κ. Μιχαήλ 'Αναστααιάδη, πρόεδρο τοΰ Συλ-
λόγου τών φοιτησάντων είς την Εύαγγελικήν Σχολήν Σμύρ¬
νης καί τόν κ. Μαρϊνον Ξηρέαν, τέως γυμνασιάρχην τής
Εύαγγελικής Σχολής Νέαις Σμύρνης.
"Αγια τώ χέρια τών πατέρων μας
πού α' εϊχαν θεμελιώαει
■ στά σκ ότε ινα τά χρόνια έκεϊνα
τής Σμύρνης Εύαγγελική Σχολή
_ τοΰ δουλωμένου γένους φώς κΓ έλπίδα.
Κάτω άπ' όχνό βρεττανικό μαγνάδι
Κρυφό σχολειό καί ού
πού μέσ' στά σπλάχνα σου άδελφωμένες
ή όρθόδοΕη ψυχή τοΰ Βυζαντίου
κι' ή Ίωνική τοΰ Όμήρου λύρα
θρηνώντας,
πάνω στήν τέφρα τοΰ άφανισμένου μεγαλείου
σκυφτέρ, μέ δάκρυ
τής μελλούμενης Ελλάδος
πότιΖον κατοβολές.
Τό χρεος στήν πατρίδα είχες Εοφλήσει
δταν στούς κόρφους έτρεφες
ταγοώς γιά την άνάσταση τού γένους
"Ενα Γρηγόριο Πέμπτο κι' έναν Κοραή
κοΙ τόσους αλλους δάσκαλους μεγάλους
πού άζια κράτηοαν όρθές
τών όμοιρων ραγιάδων τίς ψυχές.
Κι' δταν λαμπάδιασες μιά μαύρη νύχτα
ΜθΖί μέ την πανώρια πολιτεία
άπό τίς φλόγες σου έδώ έχει άνάψει
ό,κοΐμητο οτή μνήμη σου καντήλι
τό διαλεχτό τούτο σχολειό
οτό χώμα τής καινούργιας μας πατρίδας
ι- . τής Νέας Σμύρνης Εύαγγελική Σχολή Ι
"νΐαρτυρικής μητέρας κόρη έσθ
ή μοϊρα έστιάδα ο1 έχει τάΕει
τό Ιωνικό τό φώς '
ώνέοπερο οτά στήθη νά κρατήσης
ώς πού ν' άλλάΕουν οί καιροί
καί ό ©εός θελήοει ■ ι
τό Ιωνικό τό φώς, πάλι έκεΐ
°την Ίωνική κοιτίδα νά γυρίση.
1 ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ
Όκτώ είναι τά κύρια ϋδατοφρά
γματα καί άνάλογος ό άριθμος
τών ένσέριων ύδραγωγών
Γΰρω άπό τό Μπαχτσέκιοϊ τό
πλησιέστερο ττρός το Βαθύκολττο
χωρ'ό τοΰ δάσους βρισκοντα' τά
τρία μαρμάρΐνα ύδατοφράγματα·
ττου τροφοδοτοϋν τό ΰδραγωγεΐο
τού Μπαχτσέκιοϊ: Είναι τ0 ^αχ
μοΰτ 'Μπέντ. χχΐσμένο στά 1732,
τό Βαλ'ντέ Μπέντ. χτισμένο ο~τά
1796 καϊ τό 'Εσκί Σουιλ^άν Μαχ
μεΰτ ή Τοπουζλοϋ Μπέντ Τά νέ
ροδέματα αύχά μαζί μέ τόν ΰ-
δραγωγό τού Μτταχτσέκΐοϊ άπο
τελοΰν τό νεώτερο ύδοονομικό σύ
στημα τοΰ Ταξίμ-
Στό κυρίως σύστημα τού Βε
λιγραδίου· ποΰ λέγετα' καϊ Κίρκ
Τσεσμέ ( — Σαράντα Κρή·
νες) άνήκουν τά πένχε παλιά φρά
γματα, πού βρίσκονται γύρω άπ'
τό χωρ ι ό Βελιγράδι, καί εΤνα1
γνωστά μέ τά όνόματα Μττουγ1-
ούκ. Κ'ραζλί. Κιουτσοϋκ ή Πασά
ντερε Καοανλϊκ καί Αίδατ Σ
αϋτά συλλέγονχαι τά νερά των
κοΐλάΕων τού Κυδάρεως ( Αλί
Μττέη) καΐ τού Βαρ&ύσου (Κ αγ ι τ
χανέ) καϊ συγκεντρώνονται στή
μεγάλη δεξαμενή τού Πύργου
(Μπάς Χαδούζ).
Τό Μττοι,-γιοΰ'κ (Μεγάλο) καί
τό Καοανλϊκ (Σκιεοό) Μπέντ χρο
νολογοΰνται άπ' τή δυζανχ'νή έ
ποχή κ' £χο>νν έπΐσκευασβή άτπ
τόν ΊΑνδρόνικον Κομνηνόν κι
όττ' τόν Μωάμεθ τόν Πορθητή
Στόν Άνδρόνΐκον Κομνηνόν όφει
λεται έπίσης τό δνομα τού χωρ1
Ι^ΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ
Β'. ΡΟΥΜΕΛΗ
ού Πυργος (Μττουργκάζ), άπό τόν
Πύργο, πού εΤχε χτίσει έδώ γιά
θερ'νά άνάκχορο, καϊ πού τόν
γκρέμισε ό φ&ονερός δ'άδοχός
τοι.: 'Ισαάχίος Άγγελος
Τού ϊδ'.ου αύτοκράτορσ κτίσμθ1
είναι καϊ ή μεγάλη δεξαμενή τοϋ
Πύργου, πού την έπΐσκεύασε στά
1621 ό νεαρός σουλτάνος Όσμάν
Β'. ΚαΤά μιά περίεργη σύμτττΜ
ση καϊ ό ϊδρυτής καϊ ό άνακαινι
στήζ χήζ Βεξαμενής αυτής ετίϊ
σαν θάματα έπανασχάσεων καί εί
χαν τό Ί'δ'ο τραγΐκό τέλος·
Τά νεοά τού συστήματος τοΰ
Βελιγραδίαυ διοχετεύονται σχό ύ-
δρονομεΐο τής Καρσίου Πύλης
('Εγρί Καπού) καϊ μοΐράζοντα'·
άπό κεϊ στήν Πύλητοϋ Προδρόμου)
(Ναρλϊ Καπού) τής άκτής τοΰ
Μαομαρά κβι στίς Σαράντα Κρή
νες, άπό δπου φθάνουν ώς την
Άγία Σοφία- Περισσόχερο ΐσως
άξιοθέατοι άπό τα ύδατοφράγμα
τα είναι ο! έναέρΐοι ϋιδραγωγοί·
ττεύ χοησιμεύοι/ν γιά τή δ'οχέ
τεΐίσή τ&υς
Σέ άπόσταση 1 500 μ 6ορ£ΐο
δυτικά άπ' τόν Πύργο βρίσκεται
ό Μοκρός Άγωγός (Ούζούνκε-
μέο), χτισμένος άπ' τό Σ'νάν στά
1563-1564 Είναι ό μεγαλύτερος
άπ'δλοις σέ μήκος (716 ή ) καϊ ά
ττοτελεΐταΐ ο-ό δυ·ό σεΐρές καμά
ρες συνολικόν υψους 26 μ
Στήν ϊδια άττόσταση νατιοανα'ς;
λικά άπ' τόν Πύργο έ'νας αιλλος
μεγάλος ύδραγωγός δΐασχίζει
την κοΐλάδα· 6που ρέε1 ό Βαρβύ
σης Είναι γνωο-τός με τό όνομα
ύδ(.αγωγός τοϋ Κωνσταντίνου^ άλ
λά είναι ττολύ πιθανότερο νά ό-
φείλεταΐ ΚΓ αύτός στόν Ανδρόν:
κον Κομνηνόν Ό Ζίλ χον εΐδε κοί
τόν πεοιγράφεΐ έρε'πωμένο λίγα
χρόν'α πρΐν τόν άνακαινίσει ό
Σινάν (1563 — 1564) Άποτε
λεϊται άττο δυό τττέρυγες ένωμε-
νες σέ μ'άν άμβλεία γωνία γ'
αϋτό οί Τοίρκο1 τόν όνομάζουν
'Εγρίκεμέρ ή Κοβούκκεμέο. Μιά
σειοά άττό δώδεκα άψίδες σέ μή
κος 126 μ αποτελεί χό ενα του
τμήμα καί τρείς σειρές άπό άψι
δες συνολκοΰ ϋψαυς 35 μ σέ μρ
κος 216 μ. σχηματίζε' τό άλλο
Στόν Άνδρόνικον Κομνηνόν άπο
δίδει ό Ζίλ και τό λεγόμενο ύ-
δοαγωγεϊο τοθ Ίουστ'νιανοΰ (Μάγ
κλοβα Κεμερί) ποΰ διασχίζεΐ την
κοιλάδα τού Κυδάρεως. ένώ ό
Νικητάς Χωνιόί^ης χό άναφέοε'
ώςτταλιό &υζαντινό κτίσμα άνα-
καινΐσμένο άπ' τόν Άνδρόν'κον
Τή σημερινή τού μορφή την όφεί
λεΐ στόν τελευπ-αϊο άνακαινιστή
τού Σινάν (1563 — 1564) Τό
άττοτελοϋν δι·ό σειρές άττό χέσσε
ρ'ς μεγάλας άψϊδίς σ^ό κέντρο
καί άλλες μκρότερες όνάμεσα
στϊς μεγάλες καϊστά άκρα. "Αν
καί δέν είναι άπό τα μεγαλύτερα
(265 μ μήκος καϊ 35 μ ϋψος),
είναι ομως άπό τα ττιό φημισμέ
να γιά την έξαΐρετικά γραφική
του οψη
"Ενας άκόμη άγωγός, ό Γκυ
ί,ελτζέ Κεμερί. εργο κι' αύχός τού
Σ'νάν. άνήκεΐ στό σύσΓημα τ
Βελιγοπδίου Είναι στημένος πά
νω σ'ενα άπό τούς παραπόταμους
τού Κιιδάρεως. σέ άπόσταση 7
χλμ.· ττρός τα νάτια τού χωοιού
Πυργος· καί άποτελείχθΐ άπό δυό
σειοές άψΐδες — ενδεκα έττάνω
κοι όκτώ κά*» — σέ μήκος 170
μ. καϊ ϋψος 32.
Ό περίττατος στά Μπέ,ντ'α θά
μπο·οούσε, αν τόν σννεχίζαμε. νά
μάς έ>δηγήσεΐ πολύ μακρυά. Γ'ατί
έκτός άπ' τά υδρονομικά συστή
μοττα χοΰ Ταξϊμ ή Μπαχτσέκιοϊ
και τού Κιρκ - Τσεσμέ ή Βελιγρα
δίου. ύπάοχει καί τό πολϋ παλιό
τερο σύστημα τού θύάλεντος η
Χάλκαλί. πού συγκέντρωνε κσί
δ'οχέ,τευε στήν Πόλη τά νεοά τής
εϋΓίαπαϊκής άκχής ταθ Μαρμαρό.
Γ;ά τοΰτο δμως εΐνα' ττροτΐμότε
ρο νά γίνε1 σέ αλλη καταλληλότε
ρη θέση λόγος Τώρα είναι κσι-
ρός νά γυρίσουμε στό Βαβύκολ-
ττο καί νά συνεχίσουμε την ποοεία
μας πρός την Πόλη, ακολούθων
τας πάντα την εύρωπαϊκή άκχή
τού Βοσπόρου.
ΠΙΕΡ ΕΜ ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχίξεται)
Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΓ»
ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
«"Η μικρός - μικρός παντρέψου ή μικρός καλογερέ-
ψου», λέγει ή παροιμία καί μέχρι τώρα τουλάχιστον εδρι-
σκε ανταποκριθή.
Άπό χθές δμως πάει κι' αυτή, βρήκε τόν μάστορά της.
Έκατό καί πλέον έτών, φίλοι μου, είναι δ γαμ/πρός καί πά¬
νω άπό όγδόντα ή νύμφη.
Μή σάς φαίνεται παράξενο, φαινόμενα είναι των και-
ρών, Ιπειτα ή τάση αυτή ύπήρχε άπό παληά, τό λέγει αλ-
λωστϊ καί ό γνωστός στΐχος τοΰ ποιητή «δ Ιρως χρόνια
δέν κοιτα κι' δπου βρεθή χορεύει» κα,Ι δ στΐχος αύτός βε¬
βαία δέν γράφτηκε χθές, άλλά πρίν άπό πολλές δεκαετη-
ρίδες.
Ξέρω τί θά μοΰ πήτε, δτι άν επακολουθήση αύτό τό
φαινόμενο, άν γίνη δηλαδή συνήθεια ώστε δ κοσμάκης ν'
αρχίση νά περιμένη τά έκατό γιά νά παντρευτή, τότε άλ-
λοψο^ό μας, ή νεολαία θά παύση νά υπάρχη καί ή ανθρω¬
πότης σιγά - σιγά θα άφανισθή άπό τοΰ προσωπου τής γής.
Λυποΰμαι, άλλά διαφωνώ ριζικά, διότι δπως Ιχει ά-
ποδειχθή τελευταία, ή μέν νεολαία περί αλλα τυρβάζεΐ, ή
δέ γερουσία αντιθέτως έπαγρυπνεΐ.
θέλετε μήπως καί την άπόδειξη; Προχθές ακριβώς
άλλη εί'δηση, άνέφερε δτι έ'νας γέρος Άφρικανός πάνω άπό
έκατό έτών απέκτησε στήν ήλικία πού είναι τό πρώτο του
παιδί.
Βεβαία τό γεγονός Ικανε έντύπωση, δμως ό άειβαλής
γέρος καί εύτυχής πατέρας δταν τόν ρώτησαν θυμόσοφα
εί-ΐ: «Ουδέποτε, κύριοι, είναι άργά, άρκεΐ κανεΐς νά τό
θέλη».
Τώρα βεβαία έ'νας λόγος είναι κανεΐς νά τό θέλη, καί
μάλιστα σέ τέτοια ήλικία.
Παρά ταυτα, δέν Ιχω παρά νά συμ.φωνήσω μαζί του,
άφοΰ στό κάτω - κάτω Ιχει καί την άπόδειξη.
"Ετσι δέν είναι;
ΒΙΣΦΟΣ
Τποστρατήγου έ. ά. ΑΓΓ. ΓΕΡΜΙΔΗ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΙίιΓΜΟ ΤΟΥ ΕΑΛΗΝΙΣΜΟΥ^ΤΗΣ
ΑΝΑΤ. ΡΠΜΥΛ!ΑΣ|ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1906
Η ΣΤΕΝΗΜΑΧΟΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙ ΟΧΗ ΤΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ
ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ
ΜΑΒΙΛΗΣ
7 Σεπτ. 1880 — 28 Νοεμ. 1912
(Σινέχεια έκ τοϋ προη/ουμένου)
Στά 1863 άττεχώρησρ ό Βλάσι
ος Σκορδέλλης στήν φιλιππβύττο
λι, οπου ανέλαβε την δεύθυνσ'
τής έκεϊ Κενχοικής Έλληνικής
Σχολής καί σύγχρονα την έττο-
πτεία δλων τών ελληνικήν σχο¬
λείων αρρενων και θηλέων τής
επαρχίας αυτής^ όπως άναφέρει
στίς έκΒ'έσεις τού στϊς 12" 10
καϊ 11 111863 ό ύποπ?όξενος
τής Ελλάδος στήν Φ'λΐππονπολι
Την διεύθυνσι τής Σχολής Στενη ι
μόχου ανέλαβε πάλι ό Κων) νος
Σαϊχίδης καΐ την έκοάτησε μέχρ'
τό 1880· δηλαδή αλλα 7 χρόνια
Πρός τιμήν τού έξα'ρέτου έκεί-
νου δι5ασκά.λοι; καϊ ήθοπλάστη.
παραθέτω τό κατωτέ.>ω πο'ητικώ
έττίγραμμα· ττού εΐχε συντάξει ό
ϊε·ος καϊ τό όττοϊο κοσμοΰσε την
μεγάλη αϊ6ουσα έξεχάσεων τήί, Ί-
στορΐκής έκείνης Σχολής:
Κι' είς τού κόσμου τ' άχρο·
αν τάν "Ελληνα ή τύχη ρ'ιξη,
ώδ' έκεΐ τόν μέγαν νούν τού
θαι μασίως θ' άναδε'ιξη-
Γΐατί εχει κληρουχίαν.
των ποογόνων τήν σοφίαν.
. και Απόλλων καί αί Μούσαΐ-
τού χαρίζουν την φιλίαν
Κι' οί ίδικοί μας οί προπάτορες
σάν άφηκαν χήν ττατρίδαι
των χαρίτων τήν έστίαν·
αχ' την γήν τήν "Ελληνίδα·
Ίά τόν "Αρη Τόν φονέα
καί παντοίας δυστυχίας,
ό'λα, δλα, ψεύ πανώλης
τής πατοίου εύνομίας-
Έδώ είπον μέ στενήν μάχην,
βαρ'δάοους νά έξώσουν.
καϊ έκ'χαύτης τόν Στενήμαχον
ίφεξής νά στερεώσουν
Κ ι" άφοθ εΤδαν ν' άναδλύζη,
Πιερρία έκεΐ πάλιν
μετά τόσιοιν σκοτισμένων
πολλών χρόνων δε[νήν πάλην,
Συγκινοθνται νά συνδράμουν
μέ χαράν των οί πατέρες^
ώ τάς Μούσας νά καλέσουν
κα! αύται μας αί μητέρες.
όμογνώμως καϊ μέ ζήλον,
εξής ν ά καθιδρώσουν>
καί μέ δρκον τ' άγαθά των.
είς αύτάς ν' άφ'ερώσουν.
•Ανεγείοουν ευθύς πλέον,
λαμττρόν χθΰτο τό σχολεϊθΑ'.
ν' άττοδίΐίξουν δτι τοέχουν,
τό αρχαίον μεγαλείον-
Ώ πανύμνητη Σόφια.
των καλών ττηγή ττλονσία'
τήρει τούτο τό σχολείον,
ώί τόν οίκον σθυ τόν θείον.
Τή 'α ΌκΓΓωβρίου 1849
Σενημάχω
Κατά χήν ΰποιδληβεΐσα τόν Νο
έμβριο τού 1863 εκθεσι τοθ "Ελ-
ληνος ττ3θξένον Φιλ'πτΓουπόλεως-
—ρός τό ελληνικόν υπουργείον
ΈξωιτερΊκών. στηΐν Στενήμαχον·
πού άρ'θμοΰσε τότε περϊ τις 10
000 "Ελληνες κατοίκους· έναντι
2 000 ττερίπου Του?κο6ουλγά-
ρων. λειχου>γοΰσαν τά εξής ελ-
λην'κά σχολεϊα:
"Ενα έλληνΐκό δημοτ'κό (προψα
νώς ττρέικίΐτα1 γ'ά την Κεντρική
Έλλην'κή Σχολή), ττού τό δ'ηύ
θυνε £ττϊ 5 μΐχοι τότε χρόνια ό
άείμνηστος Βλ Σκορδέλλης καί
άπα τής ενάρξεως τού σχολικοο
ετους 1863—Τ864. ό νεαρος δι-
δάσκαλος Βασ Παπαδημητρίου,
άπόφο'.χθς γυμνασίου Αθηνών
καϊ ό άπόφοΐτος τής ιδίας σχο¬
λής (Στενημάχου) Νικ- Πεντοβέ
λης. ττού σπούδασε άργότερα καί
έ'γ'νε γΐατρός·
Τρία αλλα άλληλοδιδακτικά
σχολεϊα· τό ενα στήν κυρίοις Στε
νήμαχο. μέ 150 μαθητές καϊ ενα
Εάσκαλο, τό δεύτερο σχόν Άμττε-
λήνο μέ 125 μαθητές καί ενα επί
—11— ,
ΚΓ ό Μ εϊχε βαΒ'ύτατα συναι
ο&ηση των άϊταπήσεΐον τής Μέγα
λης Τέχνης
Εΐχε μελετήσει όσο λίγο1· τα
άριστουργήμα-α τοϋ άρχα ί ο υ
κλασικοθ κόσμου. έλληνικα καί
λοτΐνΐκά καί τής τταγόσμιας λο-
γοαεχνίιας. Είχε σπουδάσει τίς
νεώτειες^ γλώσσες. ίσπανά, ίτα-
λ'κά. γαλλ κά· άγγλικά. γερμανι-
κά, άκόμα καί τα σονσκριτΐκά
καί τις λογοτεχνίες των.
Άπό νωρΐς ό "Ομηρος αί ό
Ντάνχε —ήξερε άπ έ'ξω τά ό
μηςι κά "Επη καϊ την Ντιβίνα Κο
μέντια— ό Άρ όστος. ό Σίλλερ·
ό Γκαίτε· ό Σαίξττηρ στάθηκαν
οί ό5ηγοί τού, καί την άγάτττ»
τού σ' αύτούς τούς μεγάλους τήν
έξακολούβησε ώς χήν τελευταία
τού στιγμή Μά καΐ 'Ί γνώση αυ¬
τή τόν εκανε άκόμα ττερισσότερο
δ στακτικό Αυτή ή γνώση καί ή
έ'μφι/τη μετρΐοφς)οσύνη τού τόν έ
καμαν ϊσως νά δρίσκη πώς είναι
ττείΐτχό νά πή κ1" αύτός κάτΐ·
πού μττοροίσαν νά εΐχαν πή οί
αλλοι μέ ττολύ καλϋτερο τρόπο
Έτσι νά γοάψη δΐκό του εργο
ττρωτότυπο δέν τό είχε άποφα-
σίσει
Κατά τό παράδε[γμα τού Σο
λωμοϋ καί Πολυλά. γιά τήν κσλ-
λ'έργε'α τής Δημοχΐκής. κατέγι-
νε σέ μεταφράσε'ς Άττό τό Βιο
γίλ·ο. τό Ντάντε, Λεοπάρντι
Φώσκολο Γκαϊτε, Σίλλερ. Οϋ-
σης δάσκαλο καί τό τρίτο στό
Τσιπροχώρι μέ 80 μαθητές καΐ
ενα δάσκαλο κ Γ αύτό
"Ενα δημόσ>ο παοβεναγωγεϊο.
μέ 80 μα3ήτριες υπό την δ'εύ
0',ινοπ τής άπεφοίτου χής έλληνι
κης Κεντρ'χής Σχολής Φιλιππου
-ΐτόλεως. Ελένης Χατζη9«ιδωρσι;>
18ετοϋς την ήλ'κίαν.
Τό 1870 απετέλεσε σταθμό
στήν έξέλ'ξ' τής παιδείας στήν
Στενήμαχο- Τά δύο κοινοτΐκά χά
μεΐΐτ ένώθηκαν σέ ενα καί μέ ε'-
ρανο δλων των Στενημαχ'τών,
Άμττεληνωτών «αί άλλων όμογε
νων, οίκοδομήβηκε νέο σχ:λικό κτί
ρ'ο γιά Παιθεναγωγεΐο σέ οίκόιτε
δο πού παρεχώρησε ή Μονή τής
Παναγίας τής Πετρουτζονΐτίσσης-
ενα λαμπ:ό σχολικό κτίριο· στό
όπεΐο ψοιτοϋσαν ττειΐ τίς 500 μα
θή)τρ ες μέ άνάλογο έκπα.δευτικά
ποοσωπΐκό. Ιδρύθη έττίσης καΐ
Ήμΐγυμνάσιο. τά Άλληλοδιδακτι
<ά έγιναν Δημοτικά, τέλος ίδρύ θη καί έ'να Νηπ'αγωγεϊο· ττού τό συντηροθσε ό Σύλλογος Κυρ'ών ;ής ιτόλεως- Στά Έλλην1 κά σχολεϊα φοιτοϋ σαν μέχοι τό 1885 καί τά ττα'δά των λίγων Βοιλγαρικών οίκογεν»! ών. τιού ζοΰσαν στήν Στενήμαχο Στά 1874 ίδρύθηκαν στήν Φ'· λιππούπαλι τά περ'ώνυμα Ζαρί- φε'α Δ'δασκσλεΐα· γεγονός ττού ωφέλησε πάρα ττολύ τούς άποφοί "Ό','ς τών σχολείων τής Στενημά¬ χου Στά 1872 - 1873 λειτουίγοϋ σαν στήν Στενήμαχο: — Κεντρική Έλλην'κή 4άξ'α Σχολή Αρρενων- μέ ιτοόγραμμα δ μοιο μέ έκεΐνο τής ΚΕ Σ. Φ'λ'ττ ποι.πόλεως μέ 150 μαθητές καί δ'δασκάλους χούς, <ΑΘ· Έτπτρό που ώς Διευβυντή, Έμμ , Σαχίνη καΐ ενα Τοΰοκο γ'ά τήν διδασκα λία τής έττίσημης άκόμα τότε Τουρκικής γλώσσης. (Συνεχίζεται) λαντ, Βύργε.?. Βύρωνα, Σέλλει), Τένυσσν, Μποάουΐγκ. άκόμα καί άπό τα σανσκριτικά ενα μέοος τής Μαχαβαράτας «Νάλας και Νι^μαγ'άντΐ» μέ τρόπο άριστο- τεχν'κό 90 σελίθες. σέ μεγάλο σχήμα· έ'χουν οί μεταφράσε'ς αυ τές στην τελευταία εκδοση τοϋ Περάνθη. Όμως. χό φυσικό ττοιητικό τα λέντο· πού είχε μέσα τού, δέν καταΓτνίγηκε όλως διόλου. κι' 'έ- τσι έχομε καϊ ποωτότυττο εργο τοΰ Μ , ττού άποτελεΐτα1 άπό δα φορα μ'κρά λυρικά τραγοώδια καϊ έπιγράμματα. κΓ άπό τά σο- νέτα, πού είναι κβί χό κυρ'ώτε- ρο ε?γο τού- Μ' αύτό ιτού έ'με'νε ό τέλε'θς ποιητής τού σονέτου- Ό ύποδειγματκός. Αύτά δέν εί¬ ναι ττολλά, μόλς φθάνουν τά 50- Άλλά τά πεοσσότερα εΐνα άρ:- σχσυργημοτ'κά· ττού δσο καί άν περνά ό καιρός μένουν πάντα >·έα καϊ άθάνατα
Γ'ά νά έκφοασ8ή) διάλεξε. 6λέ
ιτομε. τό ττ'ό δύσκολο εΐδος· τό
«σονέτο», τό δεκατετράστΐχο· τό
σπο·.'5αιότερο εΐδος χής νεώτε-
οης ποιητικής τέχνης Αύτό πε
ρΐσσάτερο άπό 2να μεγαλόττνοο
εργο. δέν ττπέπει νάΊχη καμμιά
ελλε'ψη Δΐαλέγεΐ. λοιπόν, τόν
μ'.κρό καϊ περίτεχνο αύτό ναό,
τόν έομητικά κλε'στό στΐς άδυνσ
μίες καΐ άχαξίες. σάν ναθελε «ά
παρουσιάζη στόν έαυτό τοιι την
αίώια υποχρεωθή τού καθήκον-
τος καί τής τελειότητας καί
στήν τέχνη, όπως χό έκαμε καϊ
στή ζωή
"Ετση. στή μορφή δίνε1 την πό
μεγάλη προσοχή, τόσο ττού μπο
ρεϊ κανείς νά πή· μαζί μέ το
Γρυττάρη. πρώτη φορά στήν Έλ-
λάδα καϊ σπάν'α κΓ άλλού τό
είδος αϋτό δουλΐύχηκε μέ τόση
έντέλε'α· μέ τόση καοτερικότητα
καϊ επι μονή. · · .
Άλλά καί σ' αύτό άκολουθεΤ
τις άρχές τής Έτττανησιακής
Σχολής καί τών Γάλλον Παρνασ
σιακών, πού άγαποϋν νά φέρνουν
ΐός τό άπιοχώρηχο τήν επιδιώξη
τής τελειότητας. τής μορφής
"Ας θυμηβοΰμε τό Σολωμό, τό
Γάλλο φλωμπέρ· ποΰ έ'λεγε (Λέϊ
άφρε ντύ σχύλ», τόν Ερεντιά·
"Ας θΐφηθούμε χον άρχαϊο μας
Ίσοκράτη. ττού έττεξεργαζόταν
τόν Πανηγυρΐ'κό τού 10 χρόνια·
γ ά νά μάς αφήση ενα άρμονικώ
τατο ττεζοτράγουδο. ενα άθάνατο
μνηιμείο-
Ό μεγάλος Έντισον) οταν
τάν έρώτησαν «τί είνρι μεγαλο-
φυΐα». απήντησε: «Μεγαλοφυΐσ
είνα1 2% έ'μπνευση καί 98% έφύ-
δ..:ιοση». παίζοντας μέ τίς λέξες
«Ίνσπρασιόν - Περσπΐρασιόν».
Έκεϊνα πού τόν έμττνέουν εί-
να': Ή άγάπη στήν πατρίδα· δ
πως ε'ι'δαμε, ή στοργή στή μηχέ-
ρα τού· ή φιλία, ό £?ωτας. τό κγ
εήκον, ή δίψα τής αληθείας. 6
ττόθος τού θανάτου· ή όμορφΐά
τής φύση.ς Αύτά εΐνα' πού κρσ
' τίς χορδές τής μουσικής
ου- · Ίδεαλιστής. αίσθη-
ματικός^ έλεγειακός
"Ας δοϋμε άκόμα μερ'κά άπ
αύτά. Καί νά- ή κοσφαγάπητη
ΛΗΘΗ
Τό άριστοΐΛργηματικό αύτό ποί
ημα είναι κατσπληκιτΐκό γιά την
πρωτοτυπία στή σύλληψη. χό 6ά
βος στό αϊσθημα, τήν τελε'ότητσ
στήν εκτελέση "Ιδία όνείρου καί
Συνέχεια είς την 6ην ιτελίδα
ΣΜΓΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΥΠΑΤΟΣ
ΑΡΜΟΙΤΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΚΔ'
(ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ) ^
Σάν ο-υμπλήρωμα τών όσο έγρά
ψαμε εί ι; τόν «Προσφυγικόν Κό
σμόν» γιά τό μοιραϊο ' Υτταχθ
Άρμοσ'ή Σμύρνης Άριστείδη
Ζτεργιά&η·, ό Καθηγητής τού Πά
νεπ'στημίου Αθηνών κ- Μιχαήλ
Αναστασιάδης μάς άναφέρε1 τό
κατωτέρω γεγονός «6ίωμα< όπως λέγει νεανικών τού χρόνων»: Δι/ο Σμνρναϊοι φοιτηταΐ σπου δάζοντες· ολίγα έ'τη μετά την Μι κρασ'ατκήν Καταστροφήν. είς Γκρενόμπλ τής Γαλλίας· άττεφάσι σαν μικράν έκδρομήν είς Ελβετί αν. έπωφελούμενοι τών διακοπών τών Χριστουγέννων. Ευρέθησαν οϋτω είς Μενχόν. άσκόπως δέ πε ρ:δια6άζοντες την πόλιν εισήλ¬ θον τυχαίως είς έ'να των κεντρ1- κών καφενείων, όπου κατάπληκτο1 άνεγνώρ'σαν είς τό 6άθος τής ττο λυανθρώιτου αιθούσης, τόν Στεο γιάδην βυθισμένον είς τήν άνά γνώσιν εφημερίδων καΐ πίνον-α άφέψημα »Πρά τού θεάματος τοΰ μΐση τοΰ τκράννου· άπολαμβάνοντος την θαλπωοήν ενός εύρωπαΐκοΰ περιβάλλοντος ένώ ττρόσφατοι ή¬ σαν εισέτι οί γόοι καί οί κοπετοί καϊ τά καπνίζονχα έρεί-ττ'α τής πε φιημένης πατρίδος των ώρμησαν ανευ άλλης σκέψεως καϊ μέ 6ιαί αν κίνησιν τού άπέσπασαν την έ φημεοίδα- »"Εντρομος καΐ πελδ'νός, ό αλ λοτε ύβρίζων και δέρων τούς πάν τας σατράπης, έπίστευσε ότι ί φ9σσε ή χελευταία τού ώρα Κα- τέίρεκσε λοιπόν κάτω τής μαρμα ρίνης Τραπέζης καί ήρχ^ε καλών γοερώς δοήθε'αν, ένώ οί φοιτη ταΐ μέ σφοδρά ραπίσματα έπετ'ι ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ δεντο άκάθεκτοι Τό προσωπικόν τού καφενείου, προφανώς είδοποι ημένον. άλλά καί αλλοι ττελάται τού καφενείου έσπευσαν τότε να Γον σώσουν άπό την επίθεσιν, ή δέ άστυνομία κληθεϊσα έπε'γόν- τως άπέσττα των χειρών των φοι τητών τό χρέμοντα Αρμοστήν. ττού (τπί^ρξΐ. κάποτε τό φόδητρον τών Σμυρναίων Ή κράτησις των φοιτητών είς τό αστυνομικόν χμη μα ήτο μΐκρή- »Τώρα· μετά τόσα έ'τη, διαπ1 στοΰμε μέ λύπη.' ότι διέφυγε ό τύραννος τότε χό μόνον άξ'ον τών έ'ργων καί πιράξεων τού τέλος. Νά αποθάνη άπό Μικοασιατικάς χείρας- Τί κρΐμα»! Έπίσης ή κ- Ίσμήνη Κατημερ τ ζή (Δαβάκη 10 Νέα Φ'λαδέλ- φε·α). μάς απηύθυνε σχετικά μα ιοάν επιστολήν άπό τήν όποιαν άποσπώμεν τα άκόλουθα: «Εθεάθη είς χήν Νίκααν νά περ'δια&άζη στήν προκυμαίαν τό μοημολύκειον Στεργιάδης καΐ ή¬ κουσε κατά τύχην νά όμ'λοΰν έλ ληνικά δύο άτομα είς μικράν άπ' αυτού απόστασιν. Τόσον έ τρόμαξε μήπως τού έπ'τεθοΰν ώ στε άμέσως «έ'γινε καπνός»! Άπορεϊ δέ ή έπΐστολογράφος «πώς δέν δρεθηκε ενας άνθρωπος ψυχωμένος σ^ή Σμύρνη νά φυτέ ψη μιά σφαϊρα στό κεφάλι τοϋ Στεργΐάιδη τού άνθρωπόμορφου αυτού τέρατος, πού ύττοστήρ:ζε χούς Τούρκους ένώ άντίθετα ϊδεο νέ τούς Χο-ιστιανούς καΐ άκόμη Ίε ρεϊς- Καΐ δτι εΤναι ακατανόητον πώς ό Βεν'ζέλος. ίίστερα άπό τό σα δσα τού άνεφέροντο διά τήν άχαρακιτήριστον συμπερΐφοράν τοΰ Σχεργΐάδη δέν τόν άνεκάλει ή δέν τόν πέρναγε άπό στρατοδι κίϊον»! ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙ ΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΓΑΜΟΣ - ΥΓΕΙΑ Τοθ συνεργάτου μας κ. Ε. ΣΓ ΜΕΩΝΙΔΟΓ Ό γάμος είναι ένωσις δύο έ- νεφρός έκ γενετής) 3) Κύστιν ΐεροφύλων άτόμων, άνδρός και | ωοθήκης μετά έπανε'λημμένων μη γυναικός, ή ίκανοποίησΐς τής γεν ' ^ρορραγΐών καϊ μεγάλην άπίσ- νετικής άνάγκης καϊ ή δ'αιών - [ χιιασ'ν- σ'ς τού είδους Ό γάμος δημΐονργεϊ πάντοτε μεγάλα βιολογικά συμπλέγματα ττεριπεπλεγμένων περΐπλοκών. α- τ'να προκαλοΰν άνυπολογίστους κινϊύνο^ς καί τραγωδίας- μέ <ί- ■^οτέλεσμα χάς νευροψυχώσεις καί νευροψυχοσωματικάς δ'ατα- ραχάς τής ύγείας έκατέρ«.*θεν των νεονύμφων- Βεβαίως ομιλούμεν ενταύθα δ'ά τούς άποτυχημένους γάμους δυ- ατυχώς χό 95% των γάμων εΐνα' άττοτχημένοι άπό τούς πρώτους μήνας τής συζυγικής ζωής τώ« ιεονύμ/φων- Εΰτυχώς ομως ΰπάρχει μετά τόν γάμον εκατέρωθεν μία άνο- χή, πολλάκις δύναται κανείς νά όνομάση χήν άνοχήν ταύτην άνο χή τού Δαβϊδ δπως ούτος ήνει χετο τάν Σασύλ έ'ως την πτώσ;ν αύτοΰ. Τό δασΐχ,όν διολογ'κόν πρόβλη μα είς τόν γάμον, είναι τό πλή- οες προγαμιαϊον πιστοποιητ'κόν Ή έκδίδουσα άρχή χήν άδε'αν γάμου, τό άπαΐτεΐ πάντοτε άπό τούς μελλονύμφους νά προσκομί σουν ττιστοπ·οΐητικόν ύγείας Διστυχώς· δμως. πολλοΐ γάμο' Άττοτέλίσμα τού μυστικ'σμοϋ αυτού έστοίχισε πολύ μετά χον γάμον είς την υγείαν της, ώστε νά χάση τελικά καί την ζωήν ■ης· Δέν ελέχθη δι καί ως ότι ό γά¬ μος είναι τάφος τού εοωχος· Πολ λάκ'ς πρέπεΐ νά λεχθή ότι ό γά¬ μος είναι τάφος τής ύγείας Μία γαλλικη παροιμία λέγει: «'Όποι ος κρύβίΐ τα πάθη τού· γΐατο' κά δέν ευρίσκει»- Ούτω, ή μέλλοι/σα νύμφη έττω φελήθη τήν εμπιστοσύνην χοΰ μέλ λοντος συζυγου της. διότι 0 τε- λευ-ταΐος ήτο άφελής καΐ είλι- κρινής καΐ ηρνήθη νά προοικομί ση προγαμ'αϊον πΐστοποιητ'κόν "Ελεγεν είς τάς φίλας της: «Τόν ήγάπησα ά—ό τήν ττρώτην στιγμήν παύ τόν εΐδα. Θέλω νά τόν τχαν6{>ευθα> καΐ άς άποθά-
ν»»-
Εάν είς τήν αρχήν τής γνωρΐ-
μίας των ελεγε τα τής ύγείας
της μέ θάρρος καί ειλικρίνειάν
είς τόν μέλλονΤα σύζυγον, ούτος
θά ελάμβανε χά ενδεικνυόμενα
μέτρα Θά ζοΰσε σήμερον μέ την
οί'κογένε'άν της ττανευτυχής. κ«ί
μέ έ'να πολύ χαριτωμενο καΐ εξυ-
γίνονται άνευ πιστοποιητ'κοΰ υ- ι πνο άγοράκ^ πού έ'με'νεν όρφα-
γείας ' νο.
Πλήν τού Ρέζους έξέχασις α'-
ματος κατά Βάσερμαν. παθολο
γική έξέτασις, μ'κροδιολογική έ
ξέτασΐς έκκρίματος κόλπου· έξέ-
τασις σπέρματος, τό καϊ σπου
Εαιότεοον δλων. εΤνα' ή γυναικο
λογ κή έξέτασΐς συνοδευομένη με
τά σαλπιγγογραφίαςι
Πάνχοτε οί μελλόνυμφο προσ-
κομίζουν τό προγαμιαϊον πιστο-
ποιητ'κόν μετά μεγάλης δυσφορι
άς. αλλοι άπό σεμνοτυφίαν τό
θεωροΰν ιτροσδολήν τό νά πηγαι
νούν είς τόν ιατρόν πρό τού γά
μου των. άλλο' ττροσκομίζοιη' μί
αν έξέχασ'ν αϊματος κατά Βά
σερμαν. ό παθολόγος ίατρός έπ'
συνάπτει μέ τό ιδικόν τού π'στο-
ποιητικόν καί έν συνεχεία έκδί
δεταΐ ή αδεία γάμου.
Τουτο ομως δέν είνα1 τελεσίδ1
κον είό πολλάς περΐπτώσε'ς πό
σα αλλα χρόνια νοσήματα παρο-
οώνχαι καΐ κρύδονται άπό τούς
μελλονύμφους!
Γνωρίζω πολλάς περιπτώσε'ς,
άλλά θά άναφέρω μίαν περίιττω
σιν· οπον ύπεστησαν μεγάλα δέ·
νά εκατέρωθεν αί οικογένειαι
τών μελλονύμφων, μέ την άρνη¬
σιν χορηγήσεως πιστοποιητ'κοϋ
γάμου, καί μέ την επίμονον άρ¬
νησιν τής μελλονύμφου είς τό νά
μή δεχθή έπ' ουδενί λόγω νά έξε
χτασθή τουλάχιστον άττό έ'να γυ
να'κολόγον ιατρόν.
Θεωροΰσα εντροπήν ένώ δπ'-
σθεν τού προσχήματος τής σε-
μνοτυφίας ταύτης έκρύπτοντο
πολλά χρόν'α νοσήματα.
Αίίτη έπασχεν: 1) Άπό Ελκος
σχομάχου- 2) Άπό ανεπάρκειαν
* τού άριστεροΰ νεφοοϋ (μικρός
Παραθέτομεν έν όλίγοις τό ί-
στορΐκ.όν τής περιπτώσεως:
τόν γάμον καί είς χον
πρώτον μήνα τής κυήσεως υπε¬
βλήθη είς εγχείρησιν δι' εξωμή-
τριον όγκον (κύσχΐς ώοθήκης)
Άνώμαλος κύστΐς μέ εντόνους
έμέτους καΐ λευκωματουρίας-
Τόν 8ον μήνα παοουσΐάσθη έκ
λαμψία μετά γαστρορραγίας-
χής εγένετο κασαρική τομή, ά-
ναγομίντ είς ούχι πρόσφατον
χρόνον.
Κατά τήν εγχείρησιν ή τταρου
σία αϊματος είς τό περιτόναιον
έκαμε τούς ΐατρούς νά όργ'σθοΰν
δ'ότΐ είς τό ιστορικόν της οϋδα-
μοϋ ανέφερεν έ'λκος σχομάχου·
"Οταν ήρωτήθη ό σύζυγος εάν ή
σύζυγός τού εΐχε παλαιόν ελκος,
ούτος δέν εγνώριζεν
Καΐ δταν ήρωτήθη αίίτη μήπως
είχε παλαιόθεν ένοχλήσεις άπό
τό στομάχι της. ή άπάντησ'ς ή¬
το καχαφατική- «Ναί. εΤχα ΐλ-
κος στομάχου μέ δύο προηγούμε
νες γαστρορραγίες καΐ δϊς με-
ταγγίσεΐς Δέν τό Ελεγον, δ'ότι
επερίμενα νά γεννηθή τό πα'δί».
Τό δρέφος. άρρεν, εζύγιζε Γ
700 χιλιόγραμμα· τοϋ εγένετο ά
φαιμαξομετάγγισΐς καί έκρατή
θη επι έ'να μήνα είς χό θερμοκθ1
τ ίδιον. ινα συμπληρώση τόν 9ον
μήνα τής κυήσεως Ή μήτηρ, με¬
τά τήν καισαρικήν παρουσίασεν
θύραι μίαν- συνήθως ή λευκωμα-
τουρία μετά τήν κύησιν άποδρά-
μει. έδώ συνέχιζε λόγφ νεφρ'κής
άνεπαρκείας
Είς επίμετρον δέ των άνωχέρω
προσεβλήθη άπο υτΓοστατΐκήν
(Συνέχεια είς την 6ηγ σελίοα)
Ηράκλειον Κρήτης 3
ΣΑΒΒΑΤΟΝ 29 ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΪ
Η ΥΠΟΓΡλΦΕΙΣΑ ΣΥΝΒΗΚΗ ΦΙΑΙλΣ
ΜΕΤλΞΥ ϋΑΑλΔΟΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
ΚΛΤΑΛΟ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜ1ΚΗ ΚΑΙ ΤΡΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΙΎΜΦΕΡΟΝΤΡΗ
ΦνΛΛΓΛν ΔΡΑχ, ]>50 Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραψεϊα: Όδός Νίκης 25 - Αθηνά! —
ρ
τελ,,Ος
ΤΟΓ Κου
Β'
Δα. χοΰ νέον Συμφώνου Φιλί-
σς ή Τουρκία καΐ ή Ελλάς άνε-
λάρ6ανσν τήν ϋποχρέωσ'ν νά μή
ττροσχωρήσουν ποτέ είς άντιθέ-
τοιις σΐ/νασπισμούς καΐ νά 6οη-
ϋούν αλλήλους Τό ύπογραφέν τό
τε Σύμφωνον Φ λίας περ ελάμβα
νέ τά εξής:
1) Τά συμβαλλόμενα μέρη ά-
νσλαμβάνουν τήν υποχρέωσιν νά
μή προσχωρήσουν είς πολιτκήκ
σκμμαχίοτν ή οικονομίκόν συνασπι
σμόν θίγοντα εν έκ των κρατών.
2) Εάν έκ χών συμβαλλομέ¬
νων μερών ΕΜ. παρά την φιλε'ρη
νΐιήν στάσιν τον υποστή επίθε¬
σιν ενός ή περισσοτέρων κρό¬
τον - τό ετε?ον θά τηρήση, ούδε
τερότητα καθ' όλην τήν διάρκει¬
αν χών έχθροπραξ'ών
Οφείλομεν νά τονίσωμεν, ο τ ■
ή Ελλάς καϊ ή Τουοκία έπΐ είκο
σιΐτίντε ετη παρέμεινον πΐσταϊ
ώς τό Σύμφωνον αϋτό καί δέν π3
ρεβίασαν τάς δΌτάξεις του είς
δάρος αλλήλων Μόνον τό σημεί¬
ον αύτό είναι αρκετόν διά νά κα-
-αδίίξη τήν σταθΐρότητα τών με
ταξύ τών δύο χωρών σχέσεων
Είνα'. πάντως, γνωστόν· 8τι
πλείστα δήθεν σύμφωνα φ'λίας,
πιριλαμβάνοντα σαφεστέρας καΐ
ίνχυροτέρας έγγυήσεις των προ
ειρημένων. έρρίφβησαν ττολύ γρη
γορα είς τόν κάλαθον ώς άχρη-
στα τεμάχ'α χάρχου.
Ο πρωθυπουργός καΐ ό υπουρ
γός των Εξωτερικών τής Τουρ-
χίας μετέβησαν τόν "Οκτώβριον
τοθ 1931 είς Αθήνας δ'ά νο
άνταποδώσουν την είς "Αγκυραν
επίσκεψίν τού διακεκριμένου "Ελ
ληνος πρωθυπουργού καί Ηγέτου
'Ελευθ Βενιζέλου- Ή επίσκεψις
αάχη συνετέλεσεν είς τήν ένίσχυ
σιν τής μεταξύ τών δύο χωοώι>
Φιλ/ος της οποίας είχον τεθή αί
δόσε'ς
Έν Αθήναις δέν υπεγράφη
ούλεμία συμφωνία. αντηλλάγη¬
σαν δμως τά έττ'κυρωμένα άντί-
γραφα τής πρό ετους έν Αγκύ¬
ρα ύπογραφείσης συμφωνίας, κα
τά χήν δΐεξαχθεϊσαν σχετικήν "ε
λ—ήν ό Βενιζέλος εδήλωσεν ότ
«Ή όσημέραι ένισχυομένη τουρ
κοελληνΐκή φιλία δέν έ'χε' ανάγ¬
κην έπικυρωμένων άντ'γράφων
δ'ότι την φιλίαν αυτήν την έ¬
χον έπικυρώσεΐ άπό καιροΰ μέ
τήν ψυχήν των οί λαοί μας»
—Ή έλληνοτουρικΐκή προσέγγΐ
σις κατά τά έπακολουθήσαντσ
ετη> ενισχυθή ετι περισσότερον
Κατά τήιν είς Τουρκίαν επίσκε¬
ψιν τού "Ελληνος πρωθυπουργού
Τσαλδάρη, ύπεγρόφη τήν Ι4ην
Σεπτεμβρίου χοθ 1933 νέα Συμ
Φυνία- Δ'ά τής Συμφωνίας αύ-
'ής' ή όποία ώνομάσθη «Έγκάρ
διός Συμφωνία». τά δύο μέρη ά-
ιτεφόσΐσαν νά παράσχουν πρός
άλληΑα έγγυήσεΐς μή παραβιάσε-
»ς τών κο!νών συνόρων· νά διε-
ζσγάγουν συνομιλίας διά τά δ1
Λνή ζητήματα καί νά ύπερασπί
καΐ
Τουρκί
ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ
ζωνται άτΓΟ κοΐνοΰ τά συμφέρον-
τα αύτών είς χάς διεθνεϊς συσκέ
ψε'ς.
— Διά τής υπογραφής τού
ΒαλκανΐκοΟ Συιμφώνου τήν 9ην
Φεδρουαρίου 1934, ή έλληνοτουρ
κ'κή Φιλία απέκτησε νέανΐσχύν-
Αί δύο χώραι ηρχισαν νά έργά-
ζωνται μέ ζήλον διά νά προαγά
γοι^ν τήν στενήν αυτήν συνεργα
σίαν. Ποοκεΐμένου δέ νά ένισχύ
σουν άκόμη ττε-ρισσότερον τούς
μεχαξν αϋτών δεσμούς καΐ πρό
τής συσκοτίσεως χοϋ διεθνοΰς
πολιτΐκού ορίζοντοςι ή Τουρκία
καΐ ή Ελλάς υπέγραψαν νέαν
συμφωνίαν
— Διά τής νέας αυτής συμφω¬
νίας, ή όποία υπεγράφη την 27
Απριλίου 1938 καΐ ώνομάσθη
«Τουρκοελληνική Συνβήκη ΦΛί-
ας καί Συνεργασίας», τα συμ-
6αλλόμενα μέρη απεφάσισαν νά
κτηρήσουν ούδετειρότητα είς περί
πτώσιν, καθ' ήν εν έξ αυτών θά
ϋφίστατο επίθεσιν, νά έπιδ:ώ-
ξουν την εξεύρεσιν μιάς λύσεως
είς ήν περίπτωσιν έχθροπραξιών
τρ ί τού κράτους έναντίον ενός έξ
αυτών καί νά μή έπιτοέψουν έν-
τος χών εδαφών των ενεργείας
βιγούσας την ασφάλειαν τού άλ¬
λον - Διά τής Συμφωνίας δέ αυ¬
τής ή Τουρκοελληνΐκή Φ^λία έπα
12ον
τόν Β' Παγκόσμιον
Πόλεμον, ό έ'να ντ' των Κομμουνι
στών αγών τής Ελλάδος, όστις
έξειλίχθη σχεδόν είς εμφύλιον πό
λεμον, τόν οποίον ύπεκίνησε καί
ύπεσχήρ'ξεν ό Κομμουνισμόν, έ-
ξετΐμήιθη καϊ έθαυμάσθη υπό τής
Τουρκίας. ή όποία καΐ έπεδοκί-
μασεν απολύτως τήν '.ί»ω'ι'κήν αυ¬
τήν εξέγερσιν τοϋ έλληνικοΰ λα
θΰ- Ή δ'ά τής νίκης των άρχών
τών άνθρωπίνων δ:καιωμάτ«ν καΐ
τής όρβοφροσύνης κατόπανσις
τής έσωχερΊκής έν Ελλάδι δΐαμά
χης. έχαροποίησεν. ώς ήτο φυσι
κόν, καί την Τουρκίαν —ώς τότε
άνεγράφετο είς τόν τουρκικόν Τύ
ττον-
— Μετά τόν Β' Παγκόσμιον
Πόλεμον^ δταν ό Κομμουνισμός
ήρχισε νά άπειλή ολόκληρον τόν
Κόσμον καϊ κυρίως τά Βαλκά-
νια καΐ χήν Μεσόγε'ον, - Ελλάς
καΐ ή Τουρκία ησθάνθησαν την
•ανάγκην νά έν'σχύσουν £τι περισ
σότερον τήν μεταξύ αυτών φ'λί
αν καϊ συνεργασίαν-
—Ή υπό τόν Πρόεδρον τών
'Ηνωμένων Πβλιτειών Αμερικής
Τροΰμαν, έπ'νοηθεϊσα άμερικανι-
κή βοηθεία, ή όποία άπεσκόττε'
τήν άναχαίτησΐν τής έν Ελλάδι
κομμουνιστικάς δράσεώς καΐ χήν
έκ τού κομμουνσμού μελλοντικήν
κινδύνων. έπεξετάθη καΐ είς την
Τουρκίαν Τό σ^έδ'ον τούτο τό
οποίον ώνομάσθη «Δόγμα Τρού
μαν» απετέλεσε τήν αφετηρίαν
διά μίαν νέαν προσέγγισιν
ΠΕΛθιΠΙΔΑΣ ΠΙΝΑΓΣΗΣ
(Συνεχίζετα')
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
Χρονικόν Έλληνικής Παιδείας
Σμύρνη 1733 - 1922
Νέα Σμύρνη μετά τό 22
Αφιερώνεται στόν κ. Μιχαήλ 'Αναστααιάδη, πρόεδρο τοΰ Συλ-
λόγου τών φοιτησάντων είς την Εύαγγελικήν Σχολήν Σμύρ¬
νης καί τόν κ. Μαρϊνον Ξηρέαν, τέως γυμνασιάρχην τής
Εύαγγελικής Σχολής Νέαις Σμύρνης.
"Αγια τώ χέρια τών πατέρων μας
πού α' εϊχαν θεμελιώαει
■ στά σκ ότε ινα τά χρόνια έκεϊνα
τής Σμύρνης Εύαγγελική Σχολή
_ τοΰ δουλωμένου γένους φώς κΓ έλπίδα.
Κάτω άπ' όχνό βρεττανικό μαγνάδι
Κρυφό σχολειό καί ού
πού μέσ' στά σπλάχνα σου άδελφωμένες
ή όρθόδοΕη ψυχή τοΰ Βυζαντίου
κι' ή Ίωνική τοΰ Όμήρου λύρα
θρηνώντας,
πάνω στήν τέφρα τοΰ άφανισμένου μεγαλείου
σκυφτέρ, μέ δάκρυ
τής μελλούμενης Ελλάδος
πότιΖον κατοβολές.
Τό χρεος στήν πατρίδα είχες Εοφλήσει
δταν στούς κόρφους έτρεφες
ταγοώς γιά την άνάσταση τού γένους
"Ενα Γρηγόριο Πέμπτο κι' έναν Κοραή
κοΙ τόσους αλλους δάσκαλους μεγάλους
πού άζια κράτηοαν όρθές
τών όμοιρων ραγιάδων τίς ψυχές.
Κι' δταν λαμπάδιασες μιά μαύρη νύχτα
ΜθΖί μέ την πανώρια πολιτεία
άπό τίς φλόγες σου έδώ έχει άνάψει
ό,κοΐμητο οτή μνήμη σου καντήλι
τό διαλεχτό τούτο σχολειό
οτό χώμα τής καινούργιας μας πατρίδας
ι- . τής Νέας Σμύρνης Εύαγγελική Σχολή Ι
"νΐαρτυρικής μητέρας κόρη έσθ
ή μοϊρα έστιάδα ο1 έχει τάΕει
τό Ιωνικό τό φώς '
ώνέοπερο οτά στήθη νά κρατήσης
ώς πού ν' άλλάΕουν οί καιροί
καί ό ©εός θελήοει ■ ι
τό Ιωνικό τό φώς, πάλι έκεΐ
°την Ίωνική κοιτίδα νά γυρίση.
1 ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ
Όκτώ είναι τά κύρια ϋδατοφρά
γματα καί άνάλογος ό άριθμος
τών ένσέριων ύδραγωγών
Γΰρω άπό τό Μπαχτσέκιοϊ τό
πλησιέστερο ττρός το Βαθύκολττο
χωρ'ό τοΰ δάσους βρισκοντα' τά
τρία μαρμάρΐνα ύδατοφράγματα·
ττου τροφοδοτοϋν τό ΰδραγωγεΐο
τού Μπαχτσέκιοϊ: Είναι τ0 ^αχ
μοΰτ 'Μπέντ. χχΐσμένο στά 1732,
τό Βαλ'ντέ Μπέντ. χτισμένο ο~τά
1796 καϊ τό 'Εσκί Σουιλ^άν Μαχ
μεΰτ ή Τοπουζλοϋ Μπέντ Τά νέ
ροδέματα αύχά μαζί μέ τόν ΰ-
δραγωγό τού Μτταχτσέκΐοϊ άπο
τελοΰν τό νεώτερο ύδοονομικό σύ
στημα τοΰ Ταξίμ-
Στό κυρίως σύστημα τού Βε
λιγραδίου· ποΰ λέγετα' καϊ Κίρκ
Τσεσμέ ( — Σαράντα Κρή·
νες) άνήκουν τά πένχε παλιά φρά
γματα, πού βρίσκονται γύρω άπ'
τό χωρ ι ό Βελιγράδι, καί εΤνα1
γνωστά μέ τά όνόματα Μττουγ1-
ούκ. Κ'ραζλί. Κιουτσοϋκ ή Πασά
ντερε Καοανλϊκ καί Αίδατ Σ
αϋτά συλλέγονχαι τά νερά των
κοΐλάΕων τού Κυδάρεως ( Αλί
Μττέη) καΐ τού Βαρ&ύσου (Κ αγ ι τ
χανέ) καϊ συγκεντρώνονται στή
μεγάλη δεξαμενή τού Πύργου
(Μπάς Χαδούζ).
Τό Μττοι,-γιοΰ'κ (Μεγάλο) καί
τό Καοανλϊκ (Σκιεοό) Μπέντ χρο
νολογοΰνται άπ' τή δυζανχ'νή έ
ποχή κ' £χο>νν έπΐσκευασβή άτπ
τόν ΊΑνδρόνικον Κομνηνόν κι
όττ' τόν Μωάμεθ τόν Πορθητή
Στόν Άνδρόνΐκον Κομνηνόν όφει
λεται έπίσης τό δνομα τού χωρ1
Ι^ΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ
Β'. ΡΟΥΜΕΛΗ
ού Πυργος (Μττουργκάζ), άπό τόν
Πύργο, πού εΤχε χτίσει έδώ γιά
θερ'νά άνάκχορο, καϊ πού τόν
γκρέμισε ό φ&ονερός δ'άδοχός
τοι.: 'Ισαάχίος Άγγελος
Τού ϊδ'.ου αύτοκράτορσ κτίσμθ1
είναι καϊ ή μεγάλη δεξαμενή τοϋ
Πύργου, πού την έπΐσκεύασε στά
1621 ό νεαρός σουλτάνος Όσμάν
Β'. ΚαΤά μιά περίεργη σύμτττΜ
ση καϊ ό ϊδρυτής καϊ ό άνακαινι
στήζ χήζ Βεξαμενής αυτής ετίϊ
σαν θάματα έπανασχάσεων καί εί
χαν τό Ί'δ'ο τραγΐκό τέλος·
Τά νεοά τού συστήματος τοΰ
Βελιγραδίαυ διοχετεύονται σχό ύ-
δρονομεΐο τής Καρσίου Πύλης
('Εγρί Καπού) καϊ μοΐράζοντα'·
άπό κεϊ στήν Πύλητοϋ Προδρόμου)
(Ναρλϊ Καπού) τής άκτής τοΰ
Μαομαρά κβι στίς Σαράντα Κρή
νες, άπό δπου φθάνουν ώς την
Άγία Σοφία- Περισσόχερο ΐσως
άξιοθέατοι άπό τα ύδατοφράγμα
τα είναι ο! έναέρΐοι ϋιδραγωγοί·
ττεύ χοησιμεύοι/ν γιά τή δ'οχέ
τεΐίσή τ&υς
Σέ άπόσταση 1 500 μ 6ορ£ΐο
δυτικά άπ' τόν Πύργο βρίσκεται
ό Μοκρός Άγωγός (Ούζούνκε-
μέο), χτισμένος άπ' τό Σ'νάν στά
1563-1564 Είναι ό μεγαλύτερος
άπ'δλοις σέ μήκος (716 ή ) καϊ ά
ττοτελεΐταΐ ο-ό δυ·ό σεΐρές καμά
ρες συνολικόν υψους 26 μ
Στήν ϊδια άττόσταση νατιοανα'ς;
λικά άπ' τόν Πύργο έ'νας αιλλος
μεγάλος ύδραγωγός δΐασχίζει
την κοΐλάδα· 6που ρέε1 ό Βαρβύ
σης Είναι γνωο-τός με τό όνομα
ύδ(.αγωγός τοϋ Κωνσταντίνου^ άλ
λά είναι ττολύ πιθανότερο νά ό-
φείλεταΐ ΚΓ αύτός στόν Ανδρόν:
κον Κομνηνόν Ό Ζίλ χον εΐδε κοί
τόν πεοιγράφεΐ έρε'πωμένο λίγα
χρόν'α πρΐν τόν άνακαινίσει ό
Σινάν (1563 — 1564) Άποτε
λεϊται άττο δυό τττέρυγες ένωμε-
νες σέ μ'άν άμβλεία γωνία γ'
αϋτό οί Τοίρκο1 τόν όνομάζουν
'Εγρίκεμέρ ή Κοβούκκεμέο. Μιά
σειοά άττό δώδεκα άψίδες σέ μή
κος 126 μ αποτελεί χό ενα του
τμήμα καί τρείς σειρές άπό άψι
δες συνολκοΰ ϋψαυς 35 μ σέ μρ
κος 216 μ. σχηματίζε' τό άλλο
Στόν Άνδρόνικον Κομνηνόν άπο
δίδει ό Ζίλ και τό λεγόμενο ύ-
δοαγωγεϊο τοθ Ίουστ'νιανοΰ (Μάγ
κλοβα Κεμερί) ποΰ διασχίζεΐ την
κοιλάδα τού Κυδάρεως. ένώ ό
Νικητάς Χωνιόί^ης χό άναφέοε'
ώςτταλιό &υζαντινό κτίσμα άνα-
καινΐσμένο άπ' τόν Άνδρόν'κον
Τή σημερινή τού μορφή την όφεί
λεΐ στόν τελευπ-αϊο άνακαινιστή
τού Σινάν (1563 — 1564) Τό
άττοτελοϋν δι·ό σειρές άττό χέσσε
ρ'ς μεγάλας άψϊδίς σ^ό κέντρο
καί άλλες μκρότερες όνάμεσα
στϊς μεγάλες καϊστά άκρα. "Αν
καί δέν είναι άπό τα μεγαλύτερα
(265 μ μήκος καϊ 35 μ ϋψος),
είναι ομως άπό τα ττιό φημισμέ
να γιά την έξαΐρετικά γραφική
του οψη
"Ενας άκόμη άγωγός, ό Γκυ
ί,ελτζέ Κεμερί. εργο κι' αύχός τού
Σ'νάν. άνήκεΐ στό σύσΓημα τ
Βελιγοπδίου Είναι στημένος πά
νω σ'ενα άπό τούς παραπόταμους
τού Κιιδάρεως. σέ άπόσταση 7
χλμ.· ττρός τα νάτια τού χωοιού
Πυργος· καί άποτελείχθΐ άπό δυό
σειοές άψΐδες — ενδεκα έττάνω
κοι όκτώ κά*» — σέ μήκος 170
μ. καϊ ϋψος 32.
Ό περίττατος στά Μπέ,ντ'α θά
μπο·οούσε, αν τόν σννεχίζαμε. νά
μάς έ>δηγήσεΐ πολύ μακρυά. Γ'ατί
έκτός άπ' τά υδρονομικά συστή
μοττα χοΰ Ταξϊμ ή Μπαχτσέκιοϊ
και τού Κιρκ - Τσεσμέ ή Βελιγρα
δίου. ύπάοχει καί τό πολϋ παλιό
τερο σύστημα τού θύάλεντος η
Χάλκαλί. πού συγκέντρωνε κσί
δ'οχέ,τευε στήν Πόλη τά νεοά τής
εϋΓίαπαϊκής άκχής ταθ Μαρμαρό.
Γ;ά τοΰτο δμως εΐνα' ττροτΐμότε
ρο νά γίνε1 σέ αλλη καταλληλότε
ρη θέση λόγος Τώρα είναι κσι-
ρός νά γυρίσουμε στό Βαβύκολ-
ττο καί νά συνεχίσουμε την ποοεία
μας πρός την Πόλη, ακολούθων
τας πάντα την εύρωπαϊκή άκχή
τού Βοσπόρου.
ΠΙΕΡ ΕΜ ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχίξεται)
Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΓ»
ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
«"Η μικρός - μικρός παντρέψου ή μικρός καλογερέ-
ψου», λέγει ή παροιμία καί μέχρι τώρα τουλάχιστον εδρι-
σκε ανταποκριθή.
Άπό χθές δμως πάει κι' αυτή, βρήκε τόν μάστορά της.
Έκατό καί πλέον έτών, φίλοι μου, είναι δ γαμ/πρός καί πά¬
νω άπό όγδόντα ή νύμφη.
Μή σάς φαίνεται παράξενο, φαινόμενα είναι των και-
ρών, Ιπειτα ή τάση αυτή ύπήρχε άπό παληά, τό λέγει αλ-
λωστϊ καί ό γνωστός στΐχος τοΰ ποιητή «δ Ιρως χρόνια
δέν κοιτα κι' δπου βρεθή χορεύει» κα,Ι δ στΐχος αύτός βε¬
βαία δέν γράφτηκε χθές, άλλά πρίν άπό πολλές δεκαετη-
ρίδες.
Ξέρω τί θά μοΰ πήτε, δτι άν επακολουθήση αύτό τό
φαινόμενο, άν γίνη δηλαδή συνήθεια ώστε δ κοσμάκης ν'
αρχίση νά περιμένη τά έκατό γιά νά παντρευτή, τότε άλ-
λοψο^ό μας, ή νεολαία θά παύση νά υπάρχη καί ή ανθρω¬
πότης σιγά - σιγά θα άφανισθή άπό τοΰ προσωπου τής γής.
Λυποΰμαι, άλλά διαφωνώ ριζικά, διότι δπως Ιχει ά-
ποδειχθή τελευταία, ή μέν νεολαία περί αλλα τυρβάζεΐ, ή
δέ γερουσία αντιθέτως έπαγρυπνεΐ.
θέλετε μήπως καί την άπόδειξη; Προχθές ακριβώς
άλλη εί'δηση, άνέφερε δτι έ'νας γέρος Άφρικανός πάνω άπό
έκατό έτών απέκτησε στήν ήλικία πού είναι τό πρώτο του
παιδί.
Βεβαία τό γεγονός Ικανε έντύπωση, δμως ό άειβαλής
γέρος καί εύτυχής πατέρας δταν τόν ρώτησαν θυμόσοφα
εί-ΐ: «Ουδέποτε, κύριοι, είναι άργά, άρκεΐ κανεΐς νά τό
θέλη».
Τώρα βεβαία έ'νας λόγος είναι κανεΐς νά τό θέλη, καί
μάλιστα σέ τέτοια ήλικία.
Παρά ταυτα, δέν Ιχω παρά νά συμ.φωνήσω μαζί του,
άφοΰ στό κάτω - κάτω Ιχει καί την άπόδειξη.
"Ετσι δέν είναι;
ΒΙΣΦΟΣ
Τποστρατήγου έ. ά. ΑΓΓ. ΓΕΡΜΙΔΗ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΙίιΓΜΟ ΤΟΥ ΕΑΛΗΝΙΣΜΟΥ^ΤΗΣ
ΑΝΑΤ. ΡΠΜΥΛ!ΑΣ|ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1906
Η ΣΤΕΝΗΜΑΧΟΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙ ΟΧΗ ΤΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ
ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ
ΜΑΒΙΛΗΣ
7 Σεπτ. 1880 — 28 Νοεμ. 1912
(Σινέχεια έκ τοϋ προη/ουμένου)
Στά 1863 άττεχώρησρ ό Βλάσι
ος Σκορδέλλης στήν φιλιππβύττο
λι, οπου ανέλαβε την δεύθυνσ'
τής έκεϊ Κενχοικής Έλληνικής
Σχολής καί σύγχρονα την έττο-
πτεία δλων τών ελληνικήν σχο¬
λείων αρρενων και θηλέων τής
επαρχίας αυτής^ όπως άναφέρει
στίς έκΒ'έσεις τού στϊς 12" 10
καϊ 11 111863 ό ύποπ?όξενος
τής Ελλάδος στήν Φ'λΐππονπολι
Την διεύθυνσι τής Σχολής Στενη ι
μόχου ανέλαβε πάλι ό Κων) νος
Σαϊχίδης καΐ την έκοάτησε μέχρ'
τό 1880· δηλαδή αλλα 7 χρόνια
Πρός τιμήν τού έξα'ρέτου έκεί-
νου δι5ασκά.λοι; καϊ ήθοπλάστη.
παραθέτω τό κατωτέ.>ω πο'ητικώ
έττίγραμμα· ττού εΐχε συντάξει ό
ϊε·ος καϊ τό όττοϊο κοσμοΰσε την
μεγάλη αϊ6ουσα έξεχάσεων τήί, Ί-
στορΐκής έκείνης Σχολής:
Κι' είς τού κόσμου τ' άχρο·
αν τάν "Ελληνα ή τύχη ρ'ιξη,
ώδ' έκεΐ τόν μέγαν νούν τού
θαι μασίως θ' άναδε'ιξη-
Γΐατί εχει κληρουχίαν.
των ποογόνων τήν σοφίαν.
. και Απόλλων καί αί Μούσαΐ-
τού χαρίζουν την φιλίαν
Κι' οί ίδικοί μας οί προπάτορες
σάν άφηκαν χήν ττατρίδαι
των χαρίτων τήν έστίαν·
αχ' την γήν τήν "Ελληνίδα·
Ίά τόν "Αρη Τόν φονέα
καί παντοίας δυστυχίας,
ό'λα, δλα, ψεύ πανώλης
τής πατοίου εύνομίας-
Έδώ είπον μέ στενήν μάχην,
βαρ'δάοους νά έξώσουν.
καϊ έκ'χαύτης τόν Στενήμαχον
ίφεξής νά στερεώσουν
Κ ι" άφοθ εΤδαν ν' άναδλύζη,
Πιερρία έκεΐ πάλιν
μετά τόσιοιν σκοτισμένων
πολλών χρόνων δε[νήν πάλην,
Συγκινοθνται νά συνδράμουν
μέ χαράν των οί πατέρες^
ώ τάς Μούσας νά καλέσουν
κα! αύται μας αί μητέρες.
όμογνώμως καϊ μέ ζήλον,
εξής ν ά καθιδρώσουν>
καί μέ δρκον τ' άγαθά των.
είς αύτάς ν' άφ'ερώσουν.
•Ανεγείοουν ευθύς πλέον,
λαμττρόν χθΰτο τό σχολεϊθΑ'.
ν' άττοδίΐίξουν δτι τοέχουν,
τό αρχαίον μεγαλείον-
Ώ πανύμνητη Σόφια.
των καλών ττηγή ττλονσία'
τήρει τούτο τό σχολείον,
ώί τόν οίκον σθυ τόν θείον.
Τή 'α ΌκΓΓωβρίου 1849
Σενημάχω
Κατά χήν ΰποιδληβεΐσα τόν Νο
έμβριο τού 1863 εκθεσι τοθ "Ελ-
ληνος ττ3θξένον Φιλ'πτΓουπόλεως-
—ρός τό ελληνικόν υπουργείον
ΈξωιτερΊκών. στηΐν Στενήμαχον·
πού άρ'θμοΰσε τότε περϊ τις 10
000 "Ελληνες κατοίκους· έναντι
2 000 ττερίπου Του?κο6ουλγά-
ρων. λειχου>γοΰσαν τά εξής ελ-
λην'κά σχολεϊα:
"Ενα έλληνΐκό δημοτ'κό (προψα
νώς ττρέικίΐτα1 γ'ά την Κεντρική
Έλλην'κή Σχολή), ττού τό δ'ηύ
θυνε £ττϊ 5 μΐχοι τότε χρόνια ό
άείμνηστος Βλ Σκορδέλλης καί
άπα τής ενάρξεως τού σχολικοο
ετους 1863—Τ864. ό νεαρος δι-
δάσκαλος Βασ Παπαδημητρίου,
άπόφο'.χθς γυμνασίου Αθηνών
καϊ ό άπόφοΐτος τής ιδίας σχο¬
λής (Στενημάχου) Νικ- Πεντοβέ
λης. ττού σπούδασε άργότερα καί
έ'γ'νε γΐατρός·
Τρία αλλα άλληλοδιδακτικά
σχολεϊα· τό ενα στήν κυρίοις Στε
νήμαχο. μέ 150 μαθητές καϊ ενα
Εάσκαλο, τό δεύτερο σχόν Άμττε-
λήνο μέ 125 μαθητές καί ενα επί
—11— ,
ΚΓ ό Μ εϊχε βαΒ'ύτατα συναι
ο&ηση των άϊταπήσεΐον τής Μέγα
λης Τέχνης
Εΐχε μελετήσει όσο λίγο1· τα
άριστουργήμα-α τοϋ άρχα ί ο υ
κλασικοθ κόσμου. έλληνικα καί
λοτΐνΐκά καί τής τταγόσμιας λο-
γοαεχνίιας. Είχε σπουδάσει τίς
νεώτειες^ γλώσσες. ίσπανά, ίτα-
λ'κά. γαλλ κά· άγγλικά. γερμανι-
κά, άκόμα καί τα σονσκριτΐκά
καί τις λογοτεχνίες των.
Άπό νωρΐς ό "Ομηρος αί ό
Ντάνχε —ήξερε άπ έ'ξω τά ό
μηςι κά "Επη καϊ την Ντιβίνα Κο
μέντια— ό Άρ όστος. ό Σίλλερ·
ό Γκαίτε· ό Σαίξττηρ στάθηκαν
οί ό5ηγοί τού, καί την άγάτττ»
τού σ' αύτούς τούς μεγάλους τήν
έξακολούβησε ώς χήν τελευταία
τού στιγμή Μά καΐ 'Ί γνώση αυ¬
τή τόν εκανε άκόμα ττερισσότερο
δ στακτικό Αυτή ή γνώση καί ή
έ'μφι/τη μετρΐοφς)οσύνη τού τόν έ
καμαν ϊσως νά δρίσκη πώς είναι
ττείΐτχό νά πή κ1" αύτός κάτΐ·
πού μττοροίσαν νά εΐχαν πή οί
αλλοι μέ ττολύ καλϋτερο τρόπο
Έτσι νά γοάψη δΐκό του εργο
ττρωτότυπο δέν τό είχε άποφα-
σίσει
Κατά τό παράδε[γμα τού Σο
λωμοϋ καί Πολυλά. γιά τήν κσλ-
λ'έργε'α τής Δημοχΐκής. κατέγι-
νε σέ μεταφράσε'ς Άττό τό Βιο
γίλ·ο. τό Ντάντε, Λεοπάρντι
Φώσκολο Γκαϊτε, Σίλλερ. Οϋ-
σης δάσκαλο καί τό τρίτο στό
Τσιπροχώρι μέ 80 μαθητές καΐ
ενα δάσκαλο κ Γ αύτό
"Ενα δημόσ>ο παοβεναγωγεϊο.
μέ 80 μα3ήτριες υπό την δ'εύ
0',ινοπ τής άπεφοίτου χής έλληνι
κης Κεντρ'χής Σχολής Φιλιππου
-ΐτόλεως. Ελένης Χατζη9«ιδωρσι;>
18ετοϋς την ήλ'κίαν.
Τό 1870 απετέλεσε σταθμό
στήν έξέλ'ξ' τής παιδείας στήν
Στενήμαχο- Τά δύο κοινοτΐκά χά
μεΐΐτ ένώθηκαν σέ ενα καί μέ ε'-
ρανο δλων των Στενημαχ'τών,
Άμττεληνωτών «αί άλλων όμογε
νων, οίκοδομήβηκε νέο σχ:λικό κτί
ρ'ο γιά Παιθεναγωγεΐο σέ οίκόιτε
δο πού παρεχώρησε ή Μονή τής
Παναγίας τής Πετρουτζονΐτίσσης-
ενα λαμπ:ό σχολικό κτίριο· στό
όπεΐο ψοιτοϋσαν ττειΐ τίς 500 μα
θή)τρ ες μέ άνάλογο έκπα.δευτικά
ποοσωπΐκό. Ιδρύθη έττίσης καΐ
Ήμΐγυμνάσιο. τά Άλληλοδιδακτι
<ά έγιναν Δημοτικά, τέλος ίδρύ θη καί έ'να Νηπ'αγωγεϊο· ττού τό συντηροθσε ό Σύλλογος Κυρ'ών ;ής ιτόλεως- Στά Έλλην1 κά σχολεϊα φοιτοϋ σαν μέχοι τό 1885 καί τά ττα'δά των λίγων Βοιλγαρικών οίκογεν»! ών. τιού ζοΰσαν στήν Στενήμαχο Στά 1874 ίδρύθηκαν στήν Φ'· λιππούπαλι τά περ'ώνυμα Ζαρί- φε'α Δ'δασκσλεΐα· γεγονός ττού ωφέλησε πάρα ττολύ τούς άποφοί "Ό','ς τών σχολείων τής Στενημά¬ χου Στά 1872 - 1873 λειτουίγοϋ σαν στήν Στενήμαχο: — Κεντρική Έλλην'κή 4άξ'α Σχολή Αρρενων- μέ ιτοόγραμμα δ μοιο μέ έκεΐνο τής ΚΕ Σ. Φ'λ'ττ ποι.πόλεως μέ 150 μαθητές καί δ'δασκάλους χούς, <ΑΘ· Έτπτρό που ώς Διευβυντή, Έμμ , Σαχίνη καΐ ενα Τοΰοκο γ'ά τήν διδασκα λία τής έττίσημης άκόμα τότε Τουρκικής γλώσσης. (Συνεχίζεται) λαντ, Βύργε.?. Βύρωνα, Σέλλει), Τένυσσν, Μποάουΐγκ. άκόμα καί άπό τα σανσκριτικά ενα μέοος τής Μαχαβαράτας «Νάλας και Νι^μαγ'άντΐ» μέ τρόπο άριστο- τεχν'κό 90 σελίθες. σέ μεγάλο σχήμα· έ'χουν οί μεταφράσε'ς αυ τές στην τελευταία εκδοση τοϋ Περάνθη. Όμως. χό φυσικό ττοιητικό τα λέντο· πού είχε μέσα τού, δέν καταΓτνίγηκε όλως διόλου. κι' 'έ- τσι έχομε καϊ ποωτότυττο εργο τοΰ Μ , ττού άποτελεΐτα1 άπό δα φορα μ'κρά λυρικά τραγοώδια καϊ έπιγράμματα. κΓ άπό τά σο- νέτα, πού είναι κβί χό κυρ'ώτε- ρο ε?γο τού- Μ' αύτό ιτού έ'με'νε ό τέλε'θς ποιητής τού σονέτου- Ό ύποδειγματκός. Αύτά δέν εί¬ ναι ττολλά, μόλς φθάνουν τά 50- Άλλά τά πεοσσότερα εΐνα άρ:- σχσυργημοτ'κά· ττού δσο καί άν περνά ό καιρός μένουν πάντα >·έα καϊ άθάνατα
Γ'ά νά έκφοασ8ή) διάλεξε. 6λέ
ιτομε. τό ττ'ό δύσκολο εΐδος· τό
«σονέτο», τό δεκατετράστΐχο· τό
σπο·.'5αιότερο εΐδος χής νεώτε-
οης ποιητικής τέχνης Αύτό πε
ρΐσσάτερο άπό 2να μεγαλόττνοο
εργο. δέν ττπέπει νάΊχη καμμιά
ελλε'ψη Δΐαλέγεΐ. λοιπόν, τόν
μ'.κρό καϊ περίτεχνο αύτό ναό,
τόν έομητικά κλε'στό στΐς άδυνσ
μίες καΐ άχαξίες. σάν ναθελε «ά
παρουσιάζη στόν έαυτό τοιι την
αίώια υποχρεωθή τού καθήκον-
τος καί τής τελειότητας καί
στήν τέχνη, όπως χό έκαμε καϊ
στή ζωή
"Ετση. στή μορφή δίνε1 την πό
μεγάλη προσοχή, τόσο ττού μπο
ρεϊ κανείς νά πή· μαζί μέ το
Γρυττάρη. πρώτη φορά στήν Έλ-
λάδα καϊ σπάν'α κΓ άλλού τό
είδος αϋτό δουλΐύχηκε μέ τόση
έντέλε'α· μέ τόση καοτερικότητα
καϊ επι μονή. · · .
Άλλά καί σ' αύτό άκολουθεΤ
τις άρχές τής Έτττανησιακής
Σχολής καί τών Γάλλον Παρνασ
σιακών, πού άγαποϋν νά φέρνουν
ΐός τό άπιοχώρηχο τήν επιδιώξη
τής τελειότητας. τής μορφής
"Ας θυμηβοΰμε τό Σολωμό, τό
Γάλλο φλωμπέρ· ποΰ έ'λεγε (Λέϊ
άφρε ντύ σχύλ», τόν Ερεντιά·
"Ας θΐφηθούμε χον άρχαϊο μας
Ίσοκράτη. ττού έττεξεργαζόταν
τόν Πανηγυρΐ'κό τού 10 χρόνια·
γ ά νά μάς αφήση ενα άρμονικώ
τατο ττεζοτράγουδο. ενα άθάνατο
μνηιμείο-
Ό μεγάλος Έντισον) οταν
τάν έρώτησαν «τί είνρι μεγαλο-
φυΐα». απήντησε: «Μεγαλοφυΐσ
είνα1 2% έ'μπνευση καί 98% έφύ-
δ..:ιοση». παίζοντας μέ τίς λέξες
«Ίνσπρασιόν - Περσπΐρασιόν».
Έκεϊνα πού τόν έμττνέουν εί-
να': Ή άγάπη στήν πατρίδα· δ
πως ε'ι'δαμε, ή στοργή στή μηχέ-
ρα τού· ή φιλία, ό £?ωτας. τό κγ
εήκον, ή δίψα τής αληθείας. 6
ττόθος τού θανάτου· ή όμορφΐά
τής φύση.ς Αύτά εΐνα' πού κρσ
' τίς χορδές τής μουσικής
ου- · Ίδεαλιστής. αίσθη-
ματικός^ έλεγειακός
"Ας δοϋμε άκόμα μερ'κά άπ
αύτά. Καί νά- ή κοσφαγάπητη
ΛΗΘΗ
Τό άριστοΐΛργηματικό αύτό ποί
ημα είναι κατσπληκιτΐκό γιά την
πρωτοτυπία στή σύλληψη. χό 6ά
βος στό αϊσθημα, τήν τελε'ότητσ
στήν εκτελέση "Ιδία όνείρου καί
Συνέχεια είς την 6ην ιτελίδα
ΣΜΓΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΥΠΑΤΟΣ
ΑΡΜΟΙΤΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΚΔ'
(ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ) ^
Σάν ο-υμπλήρωμα τών όσο έγρά
ψαμε εί ι; τόν «Προσφυγικόν Κό
σμόν» γιά τό μοιραϊο ' Υτταχθ
Άρμοσ'ή Σμύρνης Άριστείδη
Ζτεργιά&η·, ό Καθηγητής τού Πά
νεπ'στημίου Αθηνών κ- Μιχαήλ
Αναστασιάδης μάς άναφέρε1 τό
κατωτέρω γεγονός «6ίωμα< όπως λέγει νεανικών τού χρόνων»: Δι/ο Σμνρναϊοι φοιτηταΐ σπου δάζοντες· ολίγα έ'τη μετά την Μι κρασ'ατκήν Καταστροφήν. είς Γκρενόμπλ τής Γαλλίας· άττεφάσι σαν μικράν έκδρομήν είς Ελβετί αν. έπωφελούμενοι τών διακοπών τών Χριστουγέννων. Ευρέθησαν οϋτω είς Μενχόν. άσκόπως δέ πε ρ:δια6άζοντες την πόλιν εισήλ¬ θον τυχαίως είς έ'να των κεντρ1- κών καφενείων, όπου κατάπληκτο1 άνεγνώρ'σαν είς τό 6άθος τής ττο λυανθρώιτου αιθούσης, τόν Στεο γιάδην βυθισμένον είς τήν άνά γνώσιν εφημερίδων καΐ πίνον-α άφέψημα »Πρά τού θεάματος τοΰ μΐση τοΰ τκράννου· άπολαμβάνοντος την θαλπωοήν ενός εύρωπαΐκοΰ περιβάλλοντος ένώ ττρόσφατοι ή¬ σαν εισέτι οί γόοι καί οί κοπετοί καϊ τά καπνίζονχα έρεί-ττ'α τής πε φιημένης πατρίδος των ώρμησαν ανευ άλλης σκέψεως καϊ μέ 6ιαί αν κίνησιν τού άπέσπασαν την έ φημεοίδα- »"Εντρομος καΐ πελδ'νός, ό αλ λοτε ύβρίζων και δέρων τούς πάν τας σατράπης, έπίστευσε ότι ί φ9σσε ή χελευταία τού ώρα Κα- τέίρεκσε λοιπόν κάτω τής μαρμα ρίνης Τραπέζης καί ήρχ^ε καλών γοερώς δοήθε'αν, ένώ οί φοιτη ταΐ μέ σφοδρά ραπίσματα έπετ'ι ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ δεντο άκάθεκτοι Τό προσωπικόν τού καφενείου, προφανώς είδοποι ημένον. άλλά καί αλλοι ττελάται τού καφενείου έσπευσαν τότε να Γον σώσουν άπό την επίθεσιν, ή δέ άστυνομία κληθεϊσα έπε'γόν- τως άπέσττα των χειρών των φοι τητών τό χρέμοντα Αρμοστήν. ττού (τπί^ρξΐ. κάποτε τό φόδητρον τών Σμυρναίων Ή κράτησις των φοιτητών είς τό αστυνομικόν χμη μα ήτο μΐκρή- »Τώρα· μετά τόσα έ'τη, διαπ1 στοΰμε μέ λύπη.' ότι διέφυγε ό τύραννος τότε χό μόνον άξ'ον τών έ'ργων καί πιράξεων τού τέλος. Νά αποθάνη άπό Μικοασιατικάς χείρας- Τί κρΐμα»! Έπίσης ή κ- Ίσμήνη Κατημερ τ ζή (Δαβάκη 10 Νέα Φ'λαδέλ- φε·α). μάς απηύθυνε σχετικά μα ιοάν επιστολήν άπό τήν όποιαν άποσπώμεν τα άκόλουθα: «Εθεάθη είς χήν Νίκααν νά περ'δια&άζη στήν προκυμαίαν τό μοημολύκειον Στεργιάδης καΐ ή¬ κουσε κατά τύχην νά όμ'λοΰν έλ ληνικά δύο άτομα είς μικράν άπ' αυτού απόστασιν. Τόσον έ τρόμαξε μήπως τού έπ'τεθοΰν ώ στε άμέσως «έ'γινε καπνός»! Άπορεϊ δέ ή έπΐστολογράφος «πώς δέν δρεθηκε ενας άνθρωπος ψυχωμένος σ^ή Σμύρνη νά φυτέ ψη μιά σφαϊρα στό κεφάλι τοϋ Στεργΐάιδη τού άνθρωπόμορφου αυτού τέρατος, πού ύττοστήρ:ζε χούς Τούρκους ένώ άντίθετα ϊδεο νέ τούς Χο-ιστιανούς καΐ άκόμη Ίε ρεϊς- Καΐ δτι εΤναι ακατανόητον πώς ό Βεν'ζέλος. ίίστερα άπό τό σα δσα τού άνεφέροντο διά τήν άχαρακιτήριστον συμπερΐφοράν τοΰ Σχεργΐάδη δέν τόν άνεκάλει ή δέν τόν πέρναγε άπό στρατοδι κίϊον»! ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙ ΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΓΑΜΟΣ - ΥΓΕΙΑ Τοθ συνεργάτου μας κ. Ε. ΣΓ ΜΕΩΝΙΔΟΓ Ό γάμος είναι ένωσις δύο έ- νεφρός έκ γενετής) 3) Κύστιν ΐεροφύλων άτόμων, άνδρός και | ωοθήκης μετά έπανε'λημμένων μη γυναικός, ή ίκανοποίησΐς τής γεν ' ^ρορραγΐών καϊ μεγάλην άπίσ- νετικής άνάγκης καϊ ή δ'αιών - [ χιιασ'ν- σ'ς τού είδους Ό γάμος δημΐονργεϊ πάντοτε μεγάλα βιολογικά συμπλέγματα ττεριπεπλεγμένων περΐπλοκών. α- τ'να προκαλοΰν άνυπολογίστους κινϊύνο^ς καί τραγωδίας- μέ <ί- ■^οτέλεσμα χάς νευροψυχώσεις καί νευροψυχοσωματικάς δ'ατα- ραχάς τής ύγείας έκατέρ«.*θεν των νεονύμφων- Βεβαίως ομιλούμεν ενταύθα δ'ά τούς άποτυχημένους γάμους δυ- ατυχώς χό 95% των γάμων εΐνα' άττοτχημένοι άπό τούς πρώτους μήνας τής συζυγικής ζωής τώ« ιεονύμ/φων- Εΰτυχώς ομως ΰπάρχει μετά τόν γάμον εκατέρωθεν μία άνο- χή, πολλάκις δύναται κανείς νά όνομάση χήν άνοχήν ταύτην άνο χή τού Δαβϊδ δπως ούτος ήνει χετο τάν Σασύλ έ'ως την πτώσ;ν αύτοΰ. Τό δασΐχ,όν διολογ'κόν πρόβλη μα είς τόν γάμον, είναι τό πλή- οες προγαμιαϊον πιστοποιητ'κόν Ή έκδίδουσα άρχή χήν άδε'αν γάμου, τό άπαΐτεΐ πάντοτε άπό τούς μελλονύμφους νά προσκομί σουν ττιστοπ·οΐητικόν ύγείας Διστυχώς· δμως. πολλοΐ γάμο' Άττοτέλίσμα τού μυστικ'σμοϋ αυτού έστοίχισε πολύ μετά χον γάμον είς την υγείαν της, ώστε νά χάση τελικά καί την ζωήν ■ης· Δέν ελέχθη δι καί ως ότι ό γά¬ μος είναι τάφος τού εοωχος· Πολ λάκ'ς πρέπεΐ νά λεχθή ότι ό γά¬ μος είναι τάφος τής ύγείας Μία γαλλικη παροιμία λέγει: «'Όποι ος κρύβίΐ τα πάθη τού· γΐατο' κά δέν ευρίσκει»- Ούτω, ή μέλλοι/σα νύμφη έττω φελήθη τήν εμπιστοσύνην χοΰ μέλ λοντος συζυγου της. διότι 0 τε- λευ-ταΐος ήτο άφελής καΐ είλι- κρινής καΐ ηρνήθη νά προοικομί ση προγαμ'αϊον πΐστοποιητ'κόν "Ελεγεν είς τάς φίλας της: «Τόν ήγάπησα ά—ό τήν ττρώτην στιγμήν παύ τόν εΐδα. Θέλω νά τόν τχαν6{>ευθα> καΐ άς άποθά-
ν»»-
Εάν είς τήν αρχήν τής γνωρΐ-
μίας των ελεγε τα τής ύγείας
της μέ θάρρος καί ειλικρίνειάν
είς τόν μέλλονΤα σύζυγον, ούτος
θά ελάμβανε χά ενδεικνυόμενα
μέτρα Θά ζοΰσε σήμερον μέ την
οί'κογένε'άν της ττανευτυχής. κ«ί
μέ έ'να πολύ χαριτωμενο καΐ εξυ-
γίνονται άνευ πιστοποιητ'κοΰ υ- ι πνο άγοράκ^ πού έ'με'νεν όρφα-
γείας ' νο.
Πλήν τού Ρέζους έξέχασις α'-
ματος κατά Βάσερμαν. παθολο
γική έξέτασις, μ'κροδιολογική έ
ξέτασΐς έκκρίματος κόλπου· έξέ-
τασις σπέρματος, τό καϊ σπου
Εαιότεοον δλων. εΤνα' ή γυναικο
λογ κή έξέτασΐς συνοδευομένη με
τά σαλπιγγογραφίαςι
Πάνχοτε οί μελλόνυμφο προσ-
κομίζουν τό προγαμιαϊον πιστο-
ποιητ'κόν μετά μεγάλης δυσφορι
άς. αλλοι άπό σεμνοτυφίαν τό
θεωροΰν ιτροσδολήν τό νά πηγαι
νούν είς τόν ιατρόν πρό τού γά
μου των. άλλο' ττροσκομίζοιη' μί
αν έξέχασ'ν αϊματος κατά Βά
σερμαν. ό παθολόγος ίατρός έπ'
συνάπτει μέ τό ιδικόν τού π'στο-
ποιητικόν καί έν συνεχεία έκδί
δεταΐ ή αδεία γάμου.
Τουτο ομως δέν είνα1 τελεσίδ1
κον είό πολλάς περΐπτώσε'ς πό
σα αλλα χρόνια νοσήματα παρο-
οώνχαι καΐ κρύδονται άπό τούς
μελλονύμφους!
Γνωρίζω πολλάς περιπτώσε'ς,
άλλά θά άναφέρω μίαν περίιττω
σιν· οπον ύπεστησαν μεγάλα δέ·
νά εκατέρωθεν αί οικογένειαι
τών μελλονύμφων, μέ την άρνη¬
σιν χορηγήσεως πιστοποιητ'κοϋ
γάμου, καί μέ την επίμονον άρ¬
νησιν τής μελλονύμφου είς τό νά
μή δεχθή έπ' ουδενί λόγω νά έξε
χτασθή τουλάχιστον άττό έ'να γυ
να'κολόγον ιατρόν.
Θεωροΰσα εντροπήν ένώ δπ'-
σθεν τού προσχήματος τής σε-
μνοτυφίας ταύτης έκρύπτοντο
πολλά χρόν'α νοσήματα.
Αίίτη έπασχεν: 1) Άπό Ελκος
σχομάχου- 2) Άπό ανεπάρκειαν
* τού άριστεροΰ νεφοοϋ (μικρός
Παραθέτομεν έν όλίγοις τό ί-
στορΐκ.όν τής περιπτώσεως:
τόν γάμον καί είς χον
πρώτον μήνα τής κυήσεως υπε¬
βλήθη είς εγχείρησιν δι' εξωμή-
τριον όγκον (κύσχΐς ώοθήκης)
Άνώμαλος κύστΐς μέ εντόνους
έμέτους καΐ λευκωματουρίας-
Τόν 8ον μήνα παοουσΐάσθη έκ
λαμψία μετά γαστρορραγίας-
χής εγένετο κασαρική τομή, ά-
ναγομίντ είς ούχι πρόσφατον
χρόνον.
Κατά τήν εγχείρησιν ή τταρου
σία αϊματος είς τό περιτόναιον
έκαμε τούς ΐατρούς νά όργ'σθοΰν
δ'ότΐ είς τό ιστορικόν της οϋδα-
μοϋ ανέφερεν έ'λκος σχομάχου·
"Οταν ήρωτήθη ό σύζυγος εάν ή
σύζυγός τού εΐχε παλαιόν ελκος,
ούτος δέν εγνώριζεν
Καΐ δταν ήρωτήθη αίίτη μήπως
είχε παλαιόθεν ένοχλήσεις άπό
τό στομάχι της. ή άπάντησ'ς ή¬
το καχαφατική- «Ναί. εΤχα ΐλ-
κος στομάχου μέ δύο προηγούμε
νες γαστρορραγίες καΐ δϊς με-
ταγγίσεΐς Δέν τό Ελεγον, δ'ότι
επερίμενα νά γεννηθή τό πα'δί».
Τό δρέφος. άρρεν, εζύγιζε Γ
700 χιλιόγραμμα· τοϋ εγένετο ά
φαιμαξομετάγγισΐς καί έκρατή
θη επι έ'να μήνα είς χό θερμοκθ1
τ ίδιον. ινα συμπληρώση τόν 9ον
μήνα τής κυήσεως Ή μήτηρ, με¬
τά τήν καισαρικήν παρουσίασεν
θύραι μίαν- συνήθως ή λευκωμα-
τουρία μετά τήν κύησιν άποδρά-
μει. έδώ συνέχιζε λόγφ νεφρ'κής
άνεπαρκείας
Είς επίμετρον δέ των άνωχέρω
προσεβλήθη άπο υτΓοστατΐκήν
(Συνέχεια είς την 6ηγ σελίοα)
2
άναγν&σσμα ;
Ι. ΘΗΣΑΥΡΟΓ ΤΟΤ ΚίΑΤϊΠΟΓΛΟ
ι, ■■* ■ . ' .
Ι Μ^ ^ΜΓχού(Τν~·α τού ΖΤΕ^.Ι-ίΟΤ ΞΕΝΟΤ: ;
Ι ^6^ ΤΡ-κϊΑ; ;·;
— 406 —
Δυό ω<>ες πιό ΰστερα) ό ιτρε-
σβει*τής τής Αυστρίας επεσκέφθη
«ε στην 'Υψηλή ΓΚτλη τόν Ρεις
'Εφέντη καί όιαμαρτυρήθηκε για
την δολοφσνια τής καμαιριέ,ρας
της Μαρκησιας ΓκΌυστ'νιανι
Ό Ραουλ ττασ<Χς τουίξεφρο-σε την λύιτη τού γ'ά το ατταισιοεκει- νο εγκλημα καί τόν διαβεοαιω- σε ότι θά εκαλούσε άμέσως το Άρχιαστιινόμο τής Πολης καϊ θα τού άνεθετε την ανακάλυψη, συλ- ληψη καί τιμωρία τού δραστη. — Δεν έχετε μόνον έσεΐς καλη άσ'ι/νομια έςοχώτατε τού εΐπε "Εχομε κι' εμείς Δεν θα ττερα- σοιιν 24 ωρες καί ό έγκληματιας θα βρισκετα' στην κμεμάλα. Ο εξυττνος καί ιτεττε'ραμένος διπττλωματης χαμογελασε είρωνι- κό ' Εβλεττε ττως ο Τοϋρκος τον έχαρόιδευε άφού ήξερε καί τον δολο<Ι>ονο καί την τυχη τού Τον
—.θαμένο Θα έ/ττ'ανε; Μά ο πρε-
σβευχης δέν εδινε μεγαλη σημα
σία σ' αύτό τό έπεισοδιο Δεν
Θα διο^αράσσονταν οί όίρΌ-τες
σχέσεως Αυστρίας καί Τουρκιας
γΐα ζήτημα τόσο «άσήμαντο» Για
την δολοφονία τής φτωχής καμα
,ριέρας τής Μαβ'κησιας· πού στο
κάτω - κατω δεν ήΐανε Γερμανι-
δα, μά Ίταλίδα. 'Εικεϊνο ττοώ τον
ένδ'εφερε ήταν νά πάρη ίκανο-
ττοιηση Κι' αυτή άηΓωσδή—>τε
Θά τού την εδιναν Καί δέν μπο
ρούσαν νά κάνουν άλλοιώς οί
Τούρκοΐ. μ'ά καί ήταν μιτερδεμε-
νος στό φόνο τής κοττέλλας ώ
ϊδ··ος ό Ρείς Έφέντης. γεγονος
ττού έττίσης ήξερε. Γι' αύτους
τούς λόγοι/ς εκανε πώς ττίστεψε
τόν Ραούλ πασά Τον εύχαριστη
σε γ'ά τό ενδιαφέρον τού και
σηκωθήκε Τόν έχα'οέτησε ώστο"
σο ψνχρά. Κ' 'έφνγι
Ο Ραούλ ττασας άνάσανε Η
έπίσκεψη έκείνη τού «Νέμτσου»
τοΰ ήτανε ττολύ ένοχλητικη ' Ηξε
ρε ττώς ή Μαρκηισία, καί ό Αλκι-
βιάδης τόν εΐχαν επισκεφθή στΠν
τψεσβεία καΐ δχι μόνο κατήγγε'
λάν τίς άττάτες τού στήν πρε-
σβειρα· μά τής άφησαν καί δλα
τα γρατττά στοιχεια ττού τόν έ-
νοχαπο'οΰσαν. Ό Άλκι6ιάδης
τόν εβεβαίωσε ότι ή ττρεσβειρα
ανέλαβε την ίπτοχρεωση νά μή μ'
λήση γ'ά τα . έ'ργατά του στόν
ανδρα της, και δέν θά τό 6καν«
δσο αύτός δέν θά τόν ένοχλοϋσε·
οϊίτε καί τούς γονιούς τού και
τό «λεφούσι» τού Καί ό Άλκι
6'άδης μ τη>ρ<εΐ νά τού εϊττε την άλήβεΌ· έκράτησ'ε δμως έκείνη τό σ^όμα της κλειστο ή όσα τής έμττιστεύθηικαν τα εΐττε στόν «ν- δρα της καΐ τού τταιράδωσε καί τα στοιχεία ττού τής κατέθεσαν; Ό Ραούλ Πασάς το εΰρ'σκε αύ· το ιτολύ ττΐθανό. Μά τοτε; Ο ττο σάς σούρωσε τα φρύδια τού, έ- σκλήρυνε τό μουτρο τον καί αρ- χισε νά συλλογαται "Εκανε ττολ λά σχέδ'α γιά νά εξουδετερώση τούς καινούργιους αύτούς όχ τρούς τού Μά τά ο—έμρι—ε ό- λα· γΌ:τί ήταν «μιτουνταλάδ'- κα» καί τταιδιακίστικα "θχ', δέν μττορσύσε νά βλάψη τόν ιτρέ σβυ Οίίτε τή γι/ναίκ« τού. Θα ετθεττε νά οτκαρψ'σθή τό σατα νικό μυαλά τού, τόν τρόττο μ έ τόν όττοΐο θά άντέικρουε τίς φρι- κτ£ς κατηγορίες μττροστά στόν Πατισάχ· αν ό ττρέσβυς γ'ά νά τόν βλάψη τΓροσωττικά τίς ε'φθα νέ ως αυτόν Θά τίς διέψευδε καί θά {σχυιριζόταν ττώς δλα αύ τα τα κουρελόχαρτα ττού κρατου σε ό Φαάγκος. δέν ήσαν γνήσια, μά ττλαστά. Καϊ ττώς τα παροΐ/ σίαζε στήν Μεγαλειότητά του γιά νά τόν έκδικηθή έττειδή α3 νήθηκε νά τού κάνη κάττο'ο ρου σφέτι ττού θά ζημίωνε τά σι/μ- φέροντα τής Αύτοκρατορίας, μά καί τοΰ ϊδιου "Οσο γιά τήν χθ'Ι σιμοττοίηση της Πκιουστινιάνι. στήν έκδίκησή τού ό ττρεσβειττής. ό Ραοΰλ θά εΤχε ττρόχε'ρο τό ττι στευτό έττιχείρημα ττώς ττροσφέρ θηκιε αυτή νά βοηθήση στοϊις σκο ττούς τού τόν ττρεσβει/τή της. ά- ττό κακία καί ζήλεια· γ'ατΐ τήν τταράτησε, γιά νά τταντιρευτή τή^ όδελφή τ»υ τήν Έσμά Σοκλτάνα Κα ό Ραούλ ιτασας τοντάοιζε μέ κά-πΌΐα σιγουριά στόν σνγγε ν'κό Τθυ δεσμό μέ τόν Σουλτάνο Διερωτήθηκε δμως: Ό ττρεσ6ευ- τής γιά νά στηρίξη την κατηγο ρία τοι; δέν θά ζητοΰσε νά έ- ίετασθονν σάν μάρτυρες οί άν- θρωττοΐ ττού έ'δλαψε; Ό Άλκ' βιάδης' οί γονιοί τοι», ή Ψνχ°- τταίδπ τους' άκόμα καί οί νταή δες, ττσΰ στρατολόγησε ό γυιός τοθ τοκογλύφου άττό τό καττη- λεΐο τού Καβοοκιάν; Μέσα στο νο5 εΐνα1, ττ£>ς θά τό εκανε Μά
αυτών ύττοσχέθηιΐίε να μην ττε'
ράξη οίίτε το·ίχα ό Ραούλ πασάς
Καί τοθ δήλωσαν. αν δέν κρα
τούσε την συμψωνία το-υς, ή ττοε
σβειρα θά τταράδ'νε τα άποδεικτι
κά τής ένοχής του στόν άνδρα
της καί θά τοθ μιλο&σε μέ λετττο
μέοειες γιά δλες τοι; τίς κακουο
γίες· μέ σκοττό νά τϊς καταγγεί¬
λη στόν Σουλτάνο καί νά άξιώ-
ση την τ'μωρία τον Νάλοι-ΐτόν·
κι' αλλος λόγος έκτός αττό την
έκδίκηση γΐά τόν όττοΐο θά Ετγοε
ττε νά βγάλη ό—ό την μέση δλους
αύτοΰς τούς γκΌούρηδες. Οά στε
ροΰσε μέ τόν χαλασμό τους καί
τούς μάρτΐΛρες των ττθάξεών τού
ττού σττως σκέφθηικε. θά χθύς χρη
σ'μοττοιοθσε ό ττρεσβευτής. «Μ'
ενα» σττάρο «δι»ό τηυγόνια» Πώς
β' άντιδροϋσε σέ μιά τέτοια
ιτερίτττωση ό ττρ«σβει<τής; Αύτός ένδ'αφέοοταν μόνο γιά τούς αύ- στριακούς ύττηκόους ττού ζοϋσαν στήν Τοιιρκία· Ή Μαρκησία Γκι ουστινιάνι· ττοΰ μττοροϋο-ε νά τ0<; δηιμιουιργήση ζητήματα ίκανοττο ή θη,κε κ^' εφι/γε άττό τήν Πόλη Γ'ά τόν φόνο τής «καμαρι£ρας» της, τοΰ μίλησε ιτρίν λίγο κι' ο- χ. μονάχα χοΰ εξέφρασε την λυ- πη τού· μά τοΰ ύττοσχέθήκε ν' ά- νακολύψη τάν δράιστη καί νά τόν τιμωρήση Γιά ^ούς αλλους. αύ¬ τούς ττού βά επιανε καί θά χά λοθσε ό ϊδ'ος γιατί νά ένδ^αφερ θή; Ήτανε δλο' τοιύς ραγ^άδες τού Σουλτάνοιι. Γι' αύχθύς θά μττοροΰσε νά διαμαρτυρηθή· ό συ νάδελφός τού, ό Μόσκοβος· ο'αν θά τούς κ&εμοΰσε Μά κι' αύτός δεν ύ,τήιρχε πιθανοΤητα νά μάθη την εξαφανίση τους "Ηζερε ττώζ θά ένε'ργούσε ό πασάς "Υστερα άττό δλη αυτή χήν σε1 ρά των σκέψ'εων. ό Ραούλ ττασάς κατέληξε στό συμπέρασμα ΐτώς ασχετα μέ τά αίσθήματα τής ιτοέ σβειρας τής Αυστρίας, ό ίχν- τρας της καί σχήν ττερίτττωση ττού αϋτός (ό ττασας). παρεβία ζε την συμφωνία τού κι' ε'ττιανε καί κρεμοϋσε τούς γκ'αούρηδες· δέν θά άνακατευότι»ν. Καί τό ά ττοφάσισε Νά τούς ιτιάση δλους τήν νύχτα καί νά τούς ξεκάνη, μέ χήν κατηγορία ττώς, συνομω- τοΰσαν ένάντια στό ντσβλέτ'. Κάλεσε άμέσως τόν Άρχιαστυνό μο τής Πόλης. χον Χασάν Γ'ου- σούφ Όγλοΰ Μττέη και τοθ μίλη σε γιά δλα δσα δΌ&ραματίσθη- καν έκίίνη την ίμίρα στό σττΊτι τού Ίαννάκη. στό σττίτι τής Γκι ουστιν'άνι (δσα εΐχανε σχέση μέ τόν φόνο τής Λουκρηχίας, τής «καμαοιέρας» τής Μορκησιας) καί στήν αύστρΐακή ττρεσβεία (δ πως τού τα εΐττε ό γιός τού τοκο γλύφου)· Δέν θα ττεο'μενατε βεβαία· ά¬ ττό τόν Ραοΰλ ττασά· τόν άσυνεί δηχο έκΐΐνον άπατεώνα, νά ε'λεγε στόν συνομιλητή τού άλήθειες Στά γεγσνότα Εβαλε ττολλές «σάλ τσες» καί τά εντυσε μέ ττερισσή φαντασία Γιά δλα τό θΰμα ήταν αύτός. Καί φχαϊχτες οί δλλοι· οί γκιαο·ύρηδες «—ού σηκώσανε κεφάλι σ^όν Πατι.σάχ κΓ ειτρεττε γά να μή χαθή τό ντοβλέτι· νά τούς κοψολαιμιάσουν, οί π'στοϊ δλους, ώς καϊ τά βιτζανιάρικά τους». Ό Άρχιζαμττίτης τόν ακουσε μέ ττολύ ττροσοχή κι' ίίσχερα 6υ θίστηκε σ'ωττηλός στίς σκέψεις τού. Άττό την αΰτοψία ττου εκα νέ στό τττώμα τής άδικοσκοτωμέ- νης τής «καμαρίεροΰλας»· είχε άνακαλύψει τόν δολοφόνο ΕΤχε όφήσ-ει άττάνω της· τό «μττιλιέ το» τοι; Στό «στιλέτσ» ττοΰ βρέ θη«ε καοφωμένο στό στήθος χοϋ θύματος, ήτανε χαραγμένο τ' δ- νομά τού «ΧΑΣΑΝ» Κί' αύτός ό Χασάν δέν ήταν α/λος, άπό τόν μαϋοο δοΰλο τού Ραούλ ττα σά. Τώρα μάθσινε άιτό τόν Ίδ'ο τόν πασά, ττώς αϋχό τό μαθρο σκουλήκΐ τό σκόΤωσαν στό σττίτ τβ^ Ίαννάκη έκείνη τήν ϊδια μέ ρα Ή ό—οκάλυψη αυτή, εύχαρ^ιστη σε τόν Άρχιαστυνόμο, σάν όίνθοω τγο δέν χον ίκανοττοιοΰσε δμωζ σάν άστυνόμο· τού Σουλτάνου Η Μαρχησία Γκιουσχ'ν'άνι· δυν ή ταν τυχαίο ττροσωττο Καί ή δο λοφονηθεΐσα ήτοτ·€ ττροσωττΐκη της «καμαρ>έρα» ττού δολοφονή·
(*ηκε μέσα στό σττίτι της. Τό ττρα
γμα έφθασε ώς την πρεσβεία Ο
ττρεσβεαχής τού μήνν-σε νά βρή
τόν δολοφόνο καί νά τόν τιμωοη
ση Πώς νά τταρονσιάζοταν τί)
οα μττροστά τού καί νά τοΰ ελε-
γε ότι φονιάς ήτανε ό δοΰλος
τού Ρείς Έφέντη; Τοΰ γαμττροϋ
τοΰ Σουλχάνου;
"Αλλο τώρα αν ό ττοεσβευτής
εΤχε μάθε1 τόν δολοφόνο καί τό
τέλος τού· άπό την ϊδια τήν Μαρ
κησία ΓκΊουστιν'άνι, ττράγμσ
ποΰ δέν ήξεοε ό Άρχιαστυνόμος,
δττως δέν τό ήξεοε οίίτε δ
Ραούλ πασάς τόν όττοϊον ότντίθε
τα εΤχε διαβεβαιώση ό Αλκ β'ά
δης πώς οΐ;τε αύτός, οΰτε ή Μοΐρ
κησία άττοκάλι,'ψαν τόν δολοφόνο
στήν πιρέσβειρα, δταν την έττ
σκεφβηκατε
Γιά νά μή λάβη δυσάοεστες δ
αο-τάσεις χό έττεισόδιο, δέν θά
Εποεττε νά μάθη ό ττρεσβευ^ής
πο'ός ήταν ό δολοφόνος τής «<α μαριέοας» τής Μαοκησίας Φό Γκιονστ'νιάνι. Θά έιτρΐΐτε νά μει νη μέ τήν έντύπωση· ττώς φον'άς ήταν ενας κοινός κακούργος Κ ι αυτόν χον εΤχε βοή κι' δλας ό Αρχιαστυνόμος Χασάν Γιουσούφ Όγλοΰ Μπέης Πρΐν λίγο Εκλει σε σ"ά «μουντρούμ'α» τού ε"να ληστή πού εΤχε διαττράξε1 τήν ττερασμένη νύχτα στήν Πόλη το ληστεϊες καί δυό φόνονς Τί δυό τί χρεΐς; "Ητανί: ττού ήτανε χαμί νος. Θά τοΰ φόιοτωνε καί τόν φό νο τής Λουκρητίας και τό ττριοΓ θά τόν κοεμοϋσε (Συνεχίζετα') ΓΟ «ΔΕΛΤΙΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ Καλαίσθητον την εμφάνισιν καί μέ ττολλά καί λίαν ένδ'αφέροντα κείμενα, έκυκλοφόρησε τό 20όλ (Ίανουαρίου 1972) τεΰχος τού 'ΔΕΛΤΙΟΥ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ» τό όττοΐον έκδίδει κατά μήνα ό "Ε&νικός Όογανισμός Ελληνι- κής Χε'αοτεχνίας. δ'ά νά ένημε ρκνη τούς τταραγωγοΰς καί έμπόρους — έξαγωγεϊς τταοϊόν- των τής χεΊρστεχνίας καί καλλιτε χνικής β'οτεχνίας έττί των θεμά- των άτινα άφοροΰν εκάστοτε είς τόν παραγωγικόν αυτόν τομέα, ΘΡΓΛΟΙ ΚΑΙ ΠΛΡΑΛΟΣΕΙΣ Π ΜΆΡΑΝΤΩΝ Τού Συνεργάτου ισζ /.. ΓΡ. Π ΣΛΙΙΒ1ΝΟΠΌΥΛΟΓ 'εφτα θΛθκληρα χρονια η γυνα· κια .-ι/ Μα.^ανι^ ί,ΐί στα οο·υνα· ιιιαη σιον συζΐ/γ'κον ορκον και αφοσ'ω/ι»η στη Λατοεια χης μνη μης τού αγαττημενου της· όεν Αο ναριαζει ουτε την οργη των στο' χειων· μά ουτε και την κακια των άνθρωττων, άλλά με υπομο¬ νήν καϊ ςηλευτη καρΊερικόχητοι α ναμενει την ετΐανοοο τού συζύγου της Ο Μάραντον τέλος ϋστεοα α-πο 7 όλοκληρα χρον'α επανερχε ται μαυρισμενος και κσττνισμενος «αί κοπτοι^ εκεϊ σ' ένα βουνο συ- ναντά 1»'ά λυγερή κιαί όμοοφη κο ττέλ>,α πού έ'βοσ-κε ένα όλόκληρο
ι<οτταδι Είναι ή πρώτη γυναΚα ττού άντικρύζει ό Μάραντον Σχη $έα της σκψτα ή ψυχή τού καί έν θυμεϊτα1 την Κάλη τού ττου αν εγνώρ'ζε τον γυρισμό τού θά ί- τρεχε νά ριχτή στήν άγκαλιά χον Πλησιάζει λοιττον τήν 6ο σκοττούλα καί μέ κόπτοΐα τρυφερο τητα μά καί ανεξηγηιτη οϊκε'ότη τα την ρωτά: — Τά τινος νΰφε εΐσαι; Τά τι νος εΐν τά ιτοόβατα; 'ά τινος εΐν τ' άρνία; τά τινος εΤν ό κρίαρον ό χρυσο- κωδωνιάτες; Η νεαρά βοσκοττούλα ποΰ δέν μπορεί νά τόν άνοτγνωρίζη, άπο κρούει μέ οργήν καί περιφρόνησιν τήν οίκειόχητα καί την τρυφερο τητα τοΰ ξένοο; — Όπίς - όττίς ναί λυγερεμ νά ττβς άττ' όθεν έρθες νά ττοίκω τα σκυλίτσια μου κ· έσέν τταραλαεβνε Καί στήν σννέχε'α τού άποκα λύτττει δτι: — Τοΰ Μάραντε εΤν τά πρόδα'α χοΰ Μάςαντε εΐν τ' άρνία τοΰ Μάραντε έν ό κρίαρον ό χρυ σοικωδωνιάτες έφτά χρόνια ένέμνατον κι' αλλα έψτά άναμένω αν έ'οται - έ"ρται ό Μάραντον κι' αν κι' εν καλογερέψω'-... Ό Μάραντον τήν άναγνωρίζεΐ καί θέλει νά ριχτή στήν άγκαλιά ;ης· μά τόν σνγκρατοΰν ή όογη ♦♦♦♦♦♦♦»♦♦»»♦♦♦··»♦♦>♦♦< καί ή ττε^ιφρόνησή "ής Αλλά καί (.κε'»η αρχίζε1 ν>·
τόν άναγνωρίζΓ,
— ΚΓ άο ά-ο τό τσ'οιλμοδέσιμος
τοΰ Μάραντεμ όμο'άζε
καί τέ γλνκΰν ή καλατσης έκει
νόν παραφέρει
'Εδίό γίνεται ή αναγνωρίση
καί έναγκαλιάζονται ό είς τόν
άλλον καί ό Μάραντον ζηχεϊ ττλη
ροφορίες γιά δλα
Σύμφωνα μέ τό τσαγούδι, ό Μα
ραντον δέν μπορεϊ νά συγκρατη
ση τόν θυμό καί τήν άγανάκτηση
τοκ γιά την άδ'κία ττού έγινε
στήν γυναίκα του καί τρέχει σ-ό
σπίτι νά τιμωρήση τήν σκληρη
μητέρα του:
— "Ας έοωτώ σε μάνα μου και
ντ' έ'πο'κες την νΰφεν,
— "Αμε υίέμ καί καλ υίέμ ντο
ρωτάς με,
δνχαν έσϋ έξενίτεψες έττέθανΐν =(
νΰφε...
Στό τραγούδ1 αύτό τού Μάοον
τε ή συμττεριφορά τής όδικηθει-
σης συζύγου, τά βάσανα καί οί
ταλαΐπωοίες ττού ίπτέφεαε μέ καρ
τερικότητα καί ύπομσνή. άναμέ
νοντας τήν έττάναδο χοΰ σνζΰγοΐ/
της, μάς ύπενθ.μίζει τούς θαυμο
σίους έκείνους τύπους των γυναι
κων τής πατρίδος μας> ττού πι
στές Ίέρε'ες στόν συζι;γ1κόν δρκο
καί άφοσιωμένες στή λατρεία
τής ΐδέας χοΰ γάμου_ μέ θαυμα¬
στήν καοτερικότητα έδέχοντο τίς
στερήσε'ς καί τά βάσανα τής ξε
ν'τειάς ίττί όλοκληρα χρόνια· γιά
νά διατηρήσουν άκοίμηχο το καντύ
λι τής έστίας καί ίερή τήν μνη
μην τού άττόντος συζύγου
« Εφτά χοόνια ένέμν' ότου κι' αλ
λα έφτά άναμένω
αν έ'οτα1 - έ'ρχαι ό Μάραντον κι
αν κ' 'έν καλογερεύω' ί
Δέν πιστεύω Τά λόγια αύτά νά
μή μάς συγκ'νοθν ΰττό τίς σημερ'
νές μάλιστα ττεριστάσεις κατά
τις οποίες οί δήθεν μοντερνισμοί
καί έξελίξε'ς ά~ειλοΰν τήν άγνό
τητα τοΰ άσπίλον» οίκογενειακοΰ
6ίου
(Σι-νεχίζετα1)
»»♦♦♦»♦♦♦♦·»♦♦'♦♦♦·♦♦♦»♦
Π. ΑΝΑΜ ΝΗΣΕΙΣ
ΤΟ ΘΑΥΜΑ
Λ ΑΜΠΡΟΪ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ
Β'
(Συνέχεια έκτοΰ ττροηγουμένου)
Τό εκράτησα είς τα χέρια μου
καΐ δταν έιτήγα είς τόν στρατώ-
να πού έμέναμε· τό Εβαλα μέσα
στό γκλιό μου. 'Εκεϊ μέσα έμει-
κε τό είκόνισματάκΐ χωρίς νά
ξεύϊω ττοϊον δγ'ον τταρίστανε
Καθ" όλην την διάρκειαν τής
μάχης τής Χερσάνος τό έφερον
μαζί μου Την τελευταίαν ημέραν
ττού έττρόκειτο νά έγκαταλείψω-
μεν την Χειρσώνα λόγω μεγάλης
ττιέσεως έκ μέρους τ«ν κομμουν1
στών· εξεδόθη άιτό τήν διοίκησιν
τοΰ Τάγματος δ'αταγή τταύ άνέ-
ψερεμεταξύ οίλλων, νά μή έχω¬
μεν οί μαχόμενο1 τταηά μόνον τό
όττλσν μας· τα φυσίγγ'α· τίς χει
ρομβοιβιδες κα'ι μίαν κουβέρταν
καί αυτήν ιτΐρασμένην είς τούς
ώμους μας, χιοοστήν. Τούς γυλι-
ούς καί τά έντός αυτών φυλασ-
σόμενα νά τα έγκαταλείψιομεν
δ'ά νά είμεθα ττερισσότεοον έλευ
θεροι κατά την ύττοχώηησιν "Ε-
τσΐ ετέθη σέ μενά τό δίλημμα:
Τί νά κάμω; Νά ττετάξο τόν γιι-
λιόν· μέσα είς τόν όττοίον ειχα
τα είκόνισμα; Ή συνίίιδησίς μου
καί ή θρ·ησκ€υτΐκότης μου δέν
μοΰ τό έττέτρετταν
«'Όχι, εΐττα· δέν θά πετάξω
τό γυλιόν μου μέ τό είκόνισμα!
©ά τΐαρα&ώ την δ^^γήν». "Ο-
ττως καί Κττραξα-
"Αλλωστε αύτό τό ζήτημα ή¬
το ττροσωττικής μου άντοχής
Την τταθαμονήν τής μάχης τής
Χε<~σύος, ήτοι την 17ην Φε- βρουαρίου 1919( χωρϊς νά ξεύ- οω ττοίον αγιον είχον είς τόν γι^λιόν μου· εΐττον σ^όν εαυτόν μόν: «"Αγ ι ε Παντελεήμονα· φύλα ξέ με γερο νά 6γάλω σαλαμέτ' (χωηίς έμττόδια) την μάχην^ καί όταν άΐΓολι>9ώ μέ τό καλό καί
μεταβώ στήν Πατρίδα· θά σοϋ
κάμω μίαν λειτουργίαν»
Η σκέψις μου ιτήγε σ' ενα έ-
ςωκκλήσ1 τώ/ Βουρλών πού ένό-
μιζα ©τι ήτανε άφΐρωιμένο στόν
Άγιον Παντελεήμονα ένω ήτα
νέ άφΐερωμένο στόν Σωτήρα Χρ'-
στόν,
"Επεκαλέσθην νά μ« βοηθήση
ό Άγιος Παντελεήμων· αυτόν
τόν "Αγιον ττού εΐχα στόν γυλιό
μου, χωρΐς νά τό ξέρω
Ή μάχη τής Χερσώνος έληξε
καί μ άφησε «τρ^χοιν "Οταν κα-
τεφύγαμεν τά μισάνυκτα τής
24ης Φεβρουάριον είς τ ό άτμό-
ττλο'ον ττοΰ μάς μετέφιρε είς τήν
Οδησσον· την στιγμήν ττού έ-
όγαζα τόν γυλιόν μου, μού γ"λ-
6ε ή έπιθϋμία νά ϊδω τό είκόν'.
σμα Καί εμε'να έμβρόντητος καί
έ'κ.ττληκτος Δέν μ—οροΰσα νά ό-
μ λήσω. Τό είκόνισμα ττού έφύ-
λαξα καί ττοΰ έττικαλούμην τήν
προστασίαν τού· ήτανε ό "Αγιος
Παντελεήμων! "Ιδού τό θαΰμα!
άνέκραξα "Εκαμα τόν σταύρον
μου, τό φΐλοΰσα καί άναφωνοΰ-
σα· «Σ' εύχαρΐστώ, σέ ευχαρι-
στώ "Αγιε Παντελεήμονα!»
Μέ χέρια ττοΐι ετρεμαν άττό την
συγκίνησ'ν τα έναττέθεσα σ' 2να
& ώς και διά τάς άνατττυσσομέ-
νας ύιτό τού "Οργανισμόν Χε ςκ»
τεχνίας ποικίλας πρωτοβουλίας
καί δ>αστηριότητας ττρός ττοοα
γωγήν τής χεΐροτεχνίας, δ'ά τής
όγανώσεως τόσον τής παραγω-
γής δσίν καί τής έμποηίας των
οικείω» ττροϊόντων
μανδύλι καθαρόν είς τόν γυλ όν
μου "Οταν ό Θεός κα'ι ή χαρή
Τού ηθέλησαν νά έττανΐ,λθω ε-
πειτα άττό τέσσαρα χοόνια ξεν'-
τιάς στήν άλησμόνητη μάννα μόν
τταοέδωσα τό είκόν'σμα μέ την
θε'μή τταράκλησ1 νά διατηρηβή
άκοίμητο τό καννύλ' του
Δυστυχώς τό είκόνσμα σύτό
ττού γιά μενά ήτανί ό μεγαλύΐε-
ρος θησαυοός· έ'με'νε μέ ό'τι ττο-
λύτιμο εΐχε τό τταΓρικό μου σττί-
τ> στά Βουρλά καί ασφαλώς μα
ζί μέ τα αλλα οίκ'ακά σκεύη καί
εττ'ττλα, έγινε τταρανάλωμα τής
φωτιάς.
Είς την μεγάλην εκείνην κατα
στροφήν τού 1922. έφοόντισα νά
σύσω την οικογένειαν μου· ό¬
πως καί την διέσωσα μαζί μέ
αλλες οΐκογένειες, άκολοι;3ήσας
τόν φεύγοντα ελληνικόν στρατόν
πρός τήν Χίον
"Ετσι άδαξα έλαβε τέλος μια
τττυχή τής τολυτάραχης ίωής
μου. Ή άνάμνησΐς δμως τταρα-
μένε1 τόσο ζωηρά· δσο ζωηράν ύ-
·π·ή~ξε καί τό θαΰμα τοΰ Αγιου
Παντελεήμονος Τό θαΰμα αύτό·
ποώ γ^ά μενά ύπήοξε συνταρακτ·.
κόν, τό τταραδίιδω σ' δσους δέν
ττιστεύουν στά θαύματα.
"Εκτοτε· ό ττροστάτης "Αγιός
μου είναι ό "Αγιος Παντελεήμων
καί κάθε χ·χ>νο στίς 27 Ιουλίου
ιτοΰ έορτάζει, ττροσέρχομα1 εϊτε
είς τόν Άγιον Παντελεήμονα
Άχαιρνών. ε'ίτε είς τόν "Αγ όν
Παντελεήμονα. πού είναι ίναντ'
Τοΰ έογοο-ταισίου Φίξ καί άνάδω
ένα μεγάλο κερϊ καί τόν ποοσκυ-
νώ Είς τα Χανιά απού έμεινα
ττολλά χρόνια ττροο-ηριχόμην είς
τόν "Αγ Όν Παντελεήμονσ Χαλέ-
ττας κάθε χρόνον
Καί κατ' άκόμη: Μέσα είς τό
ποατοφόλι μου £χω ένα μικρά εί-
κον<τματάκι ττοΰ μέ μέ φυλάττει Αττό άνθρώττινην κακίαν Λάμττρος Κ Λαμττρικίδης ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ! Ποιό μπτορεϊ νά μοΰ χοΐοίση (τή γαλήνη ιτού την έχασα γ^ ττάντα άττο (καιρό τις ττληγές άττ' την καρδιά μο^ (ν' ατταλύνη ιτού θα μείνουνε άγΐάτρευτο (θαρρώ Ποίος μττοοεΐ νά μοϋ χαρίση (την άγάττη ττοϋ μικιροί( μά καί μεγάλοι (λαχταράνε νά μοΰ εδινε τής λύττης £να (χάπτι νά μή σκιέ—τωμ«ι καί οϋτε νά (θνμάμαΐ Ποίος μττορί,ΐ νά μοΰ χαρίση (ένα χάδι λίγη δύναμΐ. μαζί καϊ συγου- (Ρ'ά ένοτν ίίττνο δίχως δνειρα τά (βάδ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ Είς τούς πρωτοστατήσαντας διά τήν δημιουργίαν τής Προ- τύπου Σλ^ ΣΜΓΡΝΕΊ ΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ β την ψυχή μου ττού την κάνου- (νε βαρεία! Πο<ός μττοοεί νά μοθ χαρίση τή συμπόνα τή χαρά· τήν ευτυχία· τή στοργή Η τό γέλιο τά ΰττόλο'ττα μου χρόνια "Η. τού τάφου τήν αίώνια σι- γή!·. ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΛΟΥ Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΧΟΑΗΣ Μέσα στά μαΰρα τής σκλαβιά^, χρόνια '*. -. ρίζωσΐς, ώ δέντρο τής φυλής μας" ψήλωσες κι απλωσες μύρια κλώνια -· -^ί'* μέσα μας κι Ιγινες ή ψυχή μας. , ■ Κάρπισες φώς καί Ιδού ή έλπίδα -Γ- μιάς γέννας' κι ώ ύπερήφανη Σχολή ^. .. άπό σέ ή άναγεννήτρα άχτίδα ' . . ■*· τής λευτεριάς, άπό σέ ή αύγή. /■ » Έλαμψες κι Ιδωσες στήν πατρίδα τόν Άδαμάντιο τόν Κοραή λαχτάρα διάκοπη καί φροντίδα τοΰ γένους τοΰ δουλωμένου, Πνοή. Καί ώ μάτι τής Ελλάδος καί ώ ψυχή τής ψυχής, τής Ίωνίας βλαστάρΐ ή πνευμαχική Σμύρνη" κι έσύ τής Σμύρνης περηφάνεια καΐ χαρή. Στό μέτωπό σου έχεις τή φράση ΑΡΧΗ ΣΟΦΙΑΣ ΦΟΒΟΣ ΚΓΡ1ΟΓ θεμέλιο μέγα μέσα στήν πλάση τοΰ πανανθρώπινου μυστηρίου. Πάλεψες κι εχνπς νΐκες μεγάλες στό στίβο τής δοξασμένης ζωής πρώτη έσύ ανοιξες τίς άγκάλες στούς διψασμένους νερό πηγής. Τής έπιστήμης τά θεΐα δώρα δίνοντας κέρδισες αθλους χρυσοΰς καί τής Άγάπης μέσα στή μπόρα τής ζωής Ιδειξες τούς θησαυρούς. Όνόματα 6εΐα μεγάλων άνδρών πρόσφερες κληρονομιά γιά τούς νέους Σπουδή ελευθερίας καί των καλών Ιδΐών, πού ώθοΰν σ' άγώνες ώραίους. ι_ Πόνος καί κλάμα βταν οί έλπίδες νεκρά πουλιά πέσανε έμπρός σου ουράνιος δ βρήνος, μαΰρες οί άχτίδες τοΰ ηλίου, άνοιχτός δ χαμός σου. Κι δμως παρηγορήτρα των αλλων κι δδηγήτρα των δύστυχων ήσουν σέ ώρα πού θέριζε δ Τοΰρκος, δ Χάρων κι οί φωτιές πήγαιναν νά σ' άφανίσουν. Μεταλαμπάδευση" άπ' τή μίαν άκρη τοϋ Αίγαίου, δπου γιά τήν πατρίδα τή χαμένη Ιχυσες πικρό δάκρυ στόν Τμηττό είδες τήν νέα άχτίδα. τοΰ ηλίου καΐ τής ζωής. Ή πόλη τής Νέας Σμύρνης, φώς μές στό φώς λ τής Αθήνας πλημμύρισε' κι δλη ή έλεύθερη γή χαρά, καί καημός. Κι έσύ, ώ έσύ Σχολή πεπρωμένον .-, »,*■ άείζωος έστία Εδανικών μένεις καημός των παλαιών κι έλπίδα των νέων στόν νέον άγώνα σου μέ πίστη μπαίνεις. Πρώτη στίς πρώτες Σχολές' κι εμείς τά νέα σου παιδία νέο δνειρο ^ πού δέν θά σβήση καΐ θά γενής καΐ πάλι μόνα σέ Ιναν "Ομηρο. Τό ύποσχόμαστε νά θυμηθοΰμε τήν πρώτη ρίζα μας, τήν Ίωνία κι δπως οί πρόγονοι θε νά γενοΰμε δόξα τοΰ κόσμου, φώς κι άρμονία ;., θ' άγωνιζόμαστε πάντα μέ πίστη στής 'Επιστήμης τ-ούς νέους άγώνες' καί θά πλησιάζουμε Εκείνον τόν κτίστη πού μένει άβάνατος μές στούς αίώνες. Κι είπε Ινας νέος: Άκοΰς ώ ώραία δική μου μάνα κι δλου χοΰ κόσμου; ώ Ίωνία, ώ Σμύρνη, παλιά καί νέα καί ώ Σχολή, τή δύναμη δός μου. Σάν "Ατλαντας νά σταθώ στούς αίώνες σάν φώς νά διώξω τό μαΰρο σκοτάδι καί ν' άναστήσω τήν Άμαζόνα τής Άσίας τ' ώριόπλουμο μαγνάδι. Καί δός μου, ώ Σχολή, τήν βύαγγελική πνοή σου" κάνε με δυνατόν άντρα μέ γερό νοΰ, μέ ώραία ψυχή νά σπάσω τής φυλακής της τή μάντρα. ι ΤΩ ώραία Σμύρνη, πού δ χαμός σου είναι γιά μέ ύπόσχεση, γιά μέ άγώνες γιά μεγάλα έργα, δδηγός γίνε νά χτίσουμε νέους Παρθενώνες. . Είπ-ΐ κι Ισκυψε δ νέος ντροπαλός · κι εμείς εΐδαμε άναστημένη τή Σμύρνη, κι ήταν μακρυά δ έχθρός κι α,ύτή μάς πλησίαζε εύτυχισμένη. "Απλωσε τό χέρι πάνω άπ' τή Σχολή τή χάϊδεψε καί μ' 2να νεΰμα μάς χάϊδεψε, μάς κοίταξε: Ή στολή τοΰ άνθρώπου, είπε, είναι τό πνΐΰμα. Μ' αύτό νά ζυμωθήτε, ώ νέοι τής Ίωνίας χάρ:σμά 'ναι, στολίδι τοΰ κόσμου, φώς, άνεμος πού πνέει Βεοΰ, ούρανοϋ καί γής δαχτυλίδι. Κι Ιφυγε' κι ήσουν ώ Σχολή ή μάνα *~~ πού μάς ώδηγοΰσες στόν πνευματικό δρόμο μας' κι ήσουν τ' ούρανοΰ τό μάννα γιά μάς, δώρο έσύ καΐ ίδα,νικό. "Ησουν καί είσαι των ώραίων άγώνων μύστις καί τροφοδότρα νέων δυνάμεων στή σειρά των αιώνιον πού πέρασαν καί ύπάρχουν στό μέλλον. "Ησουν καί είσαι ή πρώτη τοΰ πρώτου Σχολών τής Ελλάδος, δπου ή άγάπη τοΰ Χριστοΰ καΐ τό πνεΰμα των Φώτων σ' άξίωσε νά 'ΐϊσαι τοΰ αίώνιου τό μάτι. - Μάτι καΐ κρίση τοΰ άληθινοΰ καί τοΰ ώρα,ίου και ήθικοθ . .,, καί δικαίου καί καλοΰ, τ' ούρανοθ καρπός, γέννημα τοΰ Ίωανχκοΰ. ^ ,1 ΑΓΡΗΛΙΟΣ ΕΓΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ ;^. . Καθηγητής τής Εύαγγελικής Σχολής ι. ^ .*// '*.. Γν.ηΓυιΐΕΗΠΐ Π ΓΡΥΠΙΙΡΙΙΠ, ,, ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΓΙΖΙΔΗ έκ τοΰ ττοοηγουμένου) Γαλανός ό ομορφος ούρανός τής Άνατολής οί τταντιέρες (1) των άοχοντικών δίττατων σττιτι ών· ποΰ κρεμόντανε άττ' χθός ι στσΰς των μπαλκονιών: Παντοϋ γαλάζ'ο κα'ι μέσ' τή ψυχή της έ^α φώς έκτυφλωτικό, λαμττρό μό ήσνχο· νά την λούζη κα'ι νά ΧΠ" Βερμαίνη όλην! Στούς ήχους νικητηρίων σαλ ττίγγι<Γν ό κόσμος κρατώντας στά — κινούμενα σά λευκά ττεριστέ- ρια — χέρ·α· λ«6αρα, κλαδ'ά ά τγο μυρσίνη. σμυρτιαΐς τραβοΰσε γ'ά τήν τΓροκι/μαία. τό Και Απ' τα ν—εοεωκάνε'ο «Πατρίς» ■ποΰ εΤχε ττλευοίση ττρώ'ο κοντά στή Μικρασιατική λέσχη κι' άιτο όττλι-αγωγά. ε'ίχανε αρχίση ν άττοβιβάζωνται τταρήφανοΐ 0Ί εί· θυτενεϊς εϋζωνοι τού 1ου σι-ντά- /ματος — Χρ'σχός Άνστη! φώναζε τό τιλήθος. — «Εύλογηιμένος ό "Ερχόμενος έν ονόματι Κυρίου». Τα ήχηοά λόγια τοΰ Μητροττο λ ι τη Σμύρνης Χρυσοστάμου· άν τηχούσανε σά χαρμόσυνες γιοοτα στικές μελωδΊκές κβμττάνες· στά καντούνια (2). Ή Λενιώ συνετταρ μένη άττ· τό θέαμα τοΰ κόσμοι·1 ■πού ιταραληοοΰσε άτττό ττρωτοφο νή έ'ξαρσ'. εσκυψε τό σώμα της εξω άπ' τό τταράβυρο γ(ά νά δή καλλίτερα — Πού εχουνε ττάει σ' αύτό τό ιτατιρντί. (3) ή ΣτάθΌ κ' ή Μο σχοΰλα; άναρωτήβηκε Τώρα νά· ττερνοϋσαν οί εύζω νοι καχά φάλαγγα λόχου μέ το τουφέκ'α έττ' ώμου μέ κατεύβννσι γιά τό Διο'κητήρΐο Οί κρότο- των άρβυλών τους· ά.κουγόντανε ττάνω σέ ντοι/σεμέδες (4) Πέρα άπ' έ'να κομμο^άκι μικρό τοϋ δρόμσυ· φαινόνχανε τα χαχί τους Άξαφνα άκουστηκαν άττ' τό Τελωνεΐο ττυκνοι ττυροβολισμοι, ό νάμεσα σέ τταταγώδεις έττευφημ' Ο κόσμος σκόρττισε ξάφνου σάν τρομαγμένα ττουλ'ά στ' ακου σμα ττΐστολιάς Όχυρωμένοι ζαττ'εδες άττ τούς στοαχώνες. θά ττυροβολοθ σαν κ' οί ευζωνοι προχωοόντας σά σέ τταρέλασ' ττέσανε αΐφνίδΐα σ' ένέδρα. — Βαγγελίστρα μου· τί γίνΓ ται; ψέλλισε μέ φωνή σβυσμένη ή Λενιώ. Τραβήχτηκε ττονικόθλητη μέσ τό δωμόττ'ο μέ κομμένη άνάσα Έκείνη τή σχΐγμή- βήματα βια στΐ*ά ττλησ'άζανε στήν ξυλένισ σκάλσ Ή Λενιώ κάθησε κάτωχρη στό σοφά ένώ τά ττόδια της τρέμσ νέ. Ή καρδιά χης μέσ" τα στήδη κτυητά γοργά κι' άτακτα, τότο δυνατά, ττού τήν άχούεΐ· Μέ διά τιλατα μάτΐα^ δλέττει ττρός τή πόοτα — Άιργύρης! "Ο Αργύρης ήο θε! ξεχωρίζε' φωνές ο—" τό χά γιάχΐ Είναι τής Μοσχοθλας· ή γλυ κειά φωνή· — Ό Αργύρης ήρθε! Θεέ μου' κατάφεοε νά μουρμουρίση μ' ό- λόβερμη λαχτάο«· ή Λενιώ "Ηθελε νά βάλη δυνατές φωνές γ'ά νά φανερώση τήν άνεκλάλητη ευτυχία πού ξεττηδοΰσε άττό μέσα της, μά δέ μττοροθσε "Ετεινε τα χέρ'α, σά ναβελε νά χα'ρετίση χό ξεκίνημα μιας (| άς -αθητής ζωής. ττού άνϊτ^ αίψνίδια· μέ χρυσόφτερες ^ηι δοφόρες ήλιαχτίδες. Λ Καί τόν εΐδε, πού διάίηκε ·„ σκαλ>ά τής ττόρτας. Εΐδε τά ό,
ραΐα· μεγάλα έκφςιαστΐκά -Λ
μάτια, νά τήν κυττάνε κσί τγολ,
όττως ττρώται μ" άγό—τ>ς σορ
Υή
ΕΊ'τανε τόση ή άγαλλίαση Ίή.
ψυχής της ττθύ χον ξοτνάδε. „„„
δέν ττρόσεξε τό κατακόκκ'νο η
χτό αίμα πού έβαφε τό ιτα)ΐη0
δρώμικο γνώριμό της πουκάμιυο
Σάν τόν άγκάλιασε μ όχπγα
στ ο πάθος εί δέ ττάνω απ' τόν £
μο του> μέ τα θολά χης μότ.3
τή Μοσχοϋλα καί τή Στάσα α
τή κυττάνε κάτωχρες καί τά χ£
ρ'α της νά χά αίσθάνεται ύγρα
άιτ' τό ττηκτό αίμα ττού κκλοίο;
στή πλατή τού, τότε κοτάλοδί
κι' εμττηξε κραυγή φρίκης κ' 6γΒ
νίας
— Πληγώθηκες "Αργύρη μΜ
φώναξε οτταροκττικά.
— Δέν είναι τίττοχε μάννα, τ^
άττοκρίθηκε μ έ θερμή φωνή ό γι
ός της Νά· τώρα, σάν έρχόμοιι
— ένώ στήν έξορία ούτε ττληγυ
8ηκα — έδώ βρέθηκε νά λοΛαδυ
άττ' τούς ττυροβολισμοίιςσιθΒ
Μττεχρή Μπταμ-ά.
— Πονάς γυιέ μου; ψιθύρΐ;
μ' άσύγκριτη στοργή ή Λενιώ
'Ενώ ή Μοσχοΰλα κ' ή Στσαο
φέρνανε ξύδι, οίνόττνευμα γιά Να
καθαρίσουν χίς ττληγές τ' Άογμ
ρη ή Λενιώ 'ένοιωσε ξάφνου σ$ο
δρ-ό ττόνο στή καρδιά
Λ
Καταλάβαινε πώς εφευγε γ ό
άγύρισΐο ταξεϊδ' .. Άπ' τ' άνοι
γμένο ιταράθυοο οί φωνές τώ οί
τρών· οί κραυγές των ττληγομίνΜν
οί βαρειοί γδοΰττοι των 6ημο
των των σχροττιωτών, άιτομακριι
νότανε όλοενα καί ττερΐσσότΕΚ
άττ' την άκοη της·
Τώρα· έ'νοΐ«θε —ώς δέν φοίότα
νέ!
Ό τρόμος εΐχε πετάΕη ιτιά μο
κρυά της. Δέν άνησυχοΰσε!
Βλέποντας σά σέ σδυσμένο ό
ν«ιρο αήν Μοσχούλα νά ττερ'ι«Μ
εϊται τόν χλωμό της γυιό· εϊτο
νέ βέβαιη ττώς αφηνε μ'ά κα'νονι
γα Λενιώ, πλάι στό
ης
Κ" ή -ατρίδα της εΐτανε λείιτι
ρη κ'" δλοι γύρω αίσθανόντανε :ο
ΐδιο εΰτυχισμένοΐ καϊ χαρούμι
νοΐ
Αύτά ττεράσανε — μά κσίο
ρά — άττ" τό θορυβημένο μυσ>5
της
Άπ' τή μεγάλη συγκίνησι %
ύπερκοσμίας μέοας εσδυνε χσ»
τανε
Μά δέ ζητοΰσε περισσότερο 6>
λο· νά ζήση καΐ νά δή!
"Οταν ό Αργύρης. ή Μοσχου
λα κ' ή Σχάσα στηλίκτανε "
ματιά τους στό σοφά τής Λε·«
ώς· τήν είδαν μ' όδύνη, άσά>ίΐ
τη μαρμαρωμένη νά κυττά μ 4
ιτλανές 6λέμμα ψηλά σ' ίνα σΐ
μεΐο
Μά σά κυττάζανε καλλίηθ'
αφωνο' όπτ' χή φρίκη· είδον κσ'α
ττληκ-τος ττώς £να χαμόγελο ώνέκ
φραστης εύδσιμσνίας· εΤχε ζ«
γραφιστή άνεξίτηλα στό ιταγωμε
να πιά κ'' άκίνητά της χείλη
ΓΙΑΝΝΗΣ Π ΑΟΥΤΖΙΔΗΣ
1) Σημαΐες· 2) γων'ές δρ"
μ«ν. 3) φασαρία, 4) λιβόστο«
τα·
·♦< ΣΥΓΚΑΡΗΤΗΡΙλ ΠΡΟΣ Δ. Σ. ΣΥΑΑΟΓΟΥ Πρός τό Δ. Συμβούλιον τού ι Συλλόγου Ίνεπολιτών, ή «Κοί μησις τής Θεοτόκου», άπεοτά- λη ή κατωτέρω έπιστολή: Κύριε πρόεδρε, ι Τυγχάνω ώς συνδρομιτής τα¬ κτικάς άναγνώστης τής εφημερί¬ δος «Προσφυγικός Κόσμος» κα'ι είς 4 κατά ισειράν φύλλα αυτής καί υπό τόν τίτλον «Μια επίσκε¬ ψις στις άληομόνητες Πατριδες», ανέγνωσα τά τοϋ ταΕιδίου υμών είς τήν αλησμόνητον Πατρίδα μαα Ίνίπολν και έχάρην τά μέγιστα είς τοιούτον σημείον, ώς νά συμ μετεϊχον νοερώς μεθ' υμών ,Α- νεμνήσθην τής 1η- κατά Ίούλιο- ον τοϋ 1952 έκδρομής μας εις είς χήν ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α α το0 κ. ΚΩΝ. ΗΑΛΛΙΑΡΙΔΗ ν ΙΙαρακολούθησ-.ς τής εξελίξεως της ανδρικώς Μόδας ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41 - . Τηλέφ. 235^72 Κων) πόλιν κα'ι ,Ινέπολιν, όπου διεν»·κτίρεύσ(ΐμρν 2 νμιοονίΊί™1 και άνεχωρήοαμεν εκείθεν κατεν θουοιασμένοι άπό τας περιποιη- σεις των ιουμπολιτών μοο Τούρ κων και ιδίως όπο τούς δθο δεί- πνους των κ. κ. Έπάρχου και ΑΓμ,άρχον έν τώ Δημαρχίω) χ"1 έ^ός γεύματος τοϋ προσωπικού φΐλου τοϋ προέδρου υμών κ Κω/ στηντίνου Γεωργιάδη κ· Τοπάί" γλου "Αχμέτ, έν τή Καρατοό Ί· νεπόλεως οικίαν τού Συγχαίρ&ϊν υμάς διά την δ£ι1 τέραν ταύτην έκδρομήν· ινεττοΛι των· είς γενέτε'ραν, σός εθχομίΐ1 ύγΐαίνοντας νά λσμδάνετε κ0 άλλας τκχιτοδουλίας ττα^ομοιο^ σκοτΓοϋ Μέ -ατοΐωτικήν άγάττην ΠΕΤΡΟΣ ΚΟΠΤΕΡΙΔΗΙ ΜΑ«ΗΜΛΤΑ ΚΑΤ' ΟΤΚΟΝ ΛΙΑ ΓΤΜΝΑΓΤΟΠΑ-ΙΛΑΣ Καθηγητής Φ'λιλογίας * '^ κιινον προωτηρεσίαν είς Ί καί Δημοσία Γομνασιη Λ ε.τί ιιπκ?άν σειρπν ίτών κοντα Λιευθι·ντοΰ είς Λικήε -ΐρίκττασίας. ά^ κατ' οίκον διδασκαλίαν ' χαΐ Νέων Ελληνικήν Ης μίγρι »Λ1 τής Δή; ΤΑ*· Πληροτρθνίαι είς τόν την της εφημερίδος * · λ· Λτ.ν νηΊ ίΐε τη ττιλίιη"™"» ΣΤΕΓΑΣΜΕΝΟΣ οι' αΛθθήκην Λ Αγ. Παντελίήμονα μι) άντΐ ορχμ. Ι·*"0 ι Τηλ. ϊ« 80 Ι»1 Ο ΑΦΡΟΑΙΣΙΟΑ Δέχβται ΒηλαρΛ ' Πλατχ'Αγίου Κ (Όμονβια) 9 - 1 Τηλ. 525 387
άναγν&σσμα ;
Ι. ΘΗΣΑΥΡΟΓ ΤΟΤ ΚίΑΤϊΠΟΓΛΟ
ι, ■■* ■ . ' .
Ι Μ^ ^ΜΓχού(Τν~·α τού ΖΤΕ^.Ι-ίΟΤ ΞΕΝΟΤ: ;
Ι ^6^ ΤΡ-κϊΑ; ;·;
— 406 —
Δυό ω<>ες πιό ΰστερα) ό ιτρε-
σβει*τής τής Αυστρίας επεσκέφθη
«ε στην 'Υψηλή ΓΚτλη τόν Ρεις
'Εφέντη καί όιαμαρτυρήθηκε για
την δολοφσνια τής καμαιριέ,ρας
της Μαρκησιας ΓκΌυστ'νιανι
Ό Ραουλ ττασ<Χς τουίξεφρο-σε την λύιτη τού γ'ά το ατταισιοεκει- νο εγκλημα καί τόν διαβεοαιω- σε ότι θά εκαλούσε άμέσως το Άρχιαστιινόμο τής Πολης καϊ θα τού άνεθετε την ανακάλυψη, συλ- ληψη καί τιμωρία τού δραστη. — Δεν έχετε μόνον έσεΐς καλη άσ'ι/νομια έςοχώτατε τού εΐπε "Εχομε κι' εμείς Δεν θα ττερα- σοιιν 24 ωρες καί ό έγκληματιας θα βρισκετα' στην κμεμάλα. Ο εξυττνος καί ιτεττε'ραμένος διπττλωματης χαμογελασε είρωνι- κό ' Εβλεττε ττως ο Τοϋρκος τον έχαρόιδευε άφού ήξερε καί τον δολο<Ι>ονο καί την τυχη τού Τον
—.θαμένο Θα έ/ττ'ανε; Μά ο πρε-
σβευχης δέν εδινε μεγαλη σημα
σία σ' αύτό τό έπεισοδιο Δεν
Θα διο^αράσσονταν οί όίρΌ-τες
σχέσεως Αυστρίας καί Τουρκιας
γΐα ζήτημα τόσο «άσήμαντο» Για
την δολοφονία τής φτωχής καμα
,ριέρας τής Μαβ'κησιας· πού στο
κάτω - κατω δεν ήΐανε Γερμανι-
δα, μά Ίταλίδα. 'Εικεϊνο ττοώ τον
ένδ'εφερε ήταν νά πάρη ίκανο-
ττοιηση Κι' αυτή άηΓωσδή—>τε
Θά τού την εδιναν Καί δέν μπο
ρούσαν νά κάνουν άλλοιώς οί
Τούρκοΐ. μ'ά καί ήταν μιτερδεμε-
νος στό φόνο τής κοττέλλας ώ
ϊδ··ος ό Ρείς Έφέντης. γεγονος
ττού έττίσης ήξερε. Γι' αύτους
τούς λόγοι/ς εκανε πώς ττίστεψε
τόν Ραούλ πασά Τον εύχαριστη
σε γ'ά τό ενδιαφέρον τού και
σηκωθήκε Τόν έχα'οέτησε ώστο"
σο ψνχρά. Κ' 'έφνγι
Ο Ραούλ ττασας άνάσανε Η
έπίσκεψη έκείνη τού «Νέμτσου»
τοΰ ήτανε ττολύ ένοχλητικη ' Ηξε
ρε ττώς ή Μαρκηισία, καί ό Αλκι-
βιάδης τόν εΐχαν επισκεφθή στΠν
τψεσβεία καΐ δχι μόνο κατήγγε'
λάν τίς άττάτες τού στήν πρε-
σβειρα· μά τής άφησαν καί δλα
τα γρατττά στοιχεια ττού τόν έ-
νοχαπο'οΰσαν. Ό Άλκι6ιάδης
τόν εβεβαίωσε ότι ή ττρεσβειρα
ανέλαβε την ίπτοχρεωση νά μή μ'
λήση γ'ά τα . έ'ργατά του στόν
ανδρα της, και δέν θά τό 6καν«
δσο αύτός δέν θά τόν ένοχλοϋσε·
οϊίτε καί τούς γονιούς τού και
τό «λεφούσι» τού Καί ό Άλκι
6'άδης μ τη>ρ<εΐ νά τού εϊττε την άλήβεΌ· έκράτησ'ε δμως έκείνη τό σ^όμα της κλειστο ή όσα τής έμττιστεύθηικαν τα εΐττε στόν «ν- δρα της καΐ τού τταιράδωσε καί τα στοιχεία ττού τής κατέθεσαν; Ό Ραούλ Πασάς το εΰρ'σκε αύ· το ιτολύ ττΐθανό. Μά τοτε; Ο ττο σάς σούρωσε τα φρύδια τού, έ- σκλήρυνε τό μουτρο τον καί αρ- χισε νά συλλογαται "Εκανε ττολ λά σχέδ'α γιά νά εξουδετερώση τούς καινούργιους αύτούς όχ τρούς τού Μά τά ο—έμρι—ε ό- λα· γΌ:τί ήταν «μιτουνταλάδ'- κα» καί τταιδιακίστικα "θχ', δέν μττορσύσε νά βλάψη τόν ιτρέ σβυ Οίίτε τή γι/ναίκ« τού. Θα ετθεττε νά οτκαρψ'σθή τό σατα νικό μυαλά τού, τόν τρόττο μ έ τόν όττοΐο θά άντέικρουε τίς φρι- κτ£ς κατηγορίες μττροστά στόν Πατισάχ· αν ό ττρέσβυς γ'ά νά τόν βλάψη τΓροσωττικά τίς ε'φθα νέ ως αυτόν Θά τίς διέψευδε καί θά {σχυιριζόταν ττώς δλα αύ τα τα κουρελόχαρτα ττού κρατου σε ό Φαάγκος. δέν ήσαν γνήσια, μά ττλαστά. Καϊ ττώς τα παροΐ/ σίαζε στήν Μεγαλειότητά του γιά νά τόν έκδικηθή έττειδή α3 νήθηκε νά τού κάνη κάττο'ο ρου σφέτι ττού θά ζημίωνε τά σι/μ- φέροντα τής Αύτοκρατορίας, μά καί τοΰ ϊδιου "Οσο γιά τήν χθ'Ι σιμοττοίηση της Πκιουστινιάνι. στήν έκδίκησή τού ό ττρεσβειττής. ό Ραοΰλ θά εΤχε ττρόχε'ρο τό ττι στευτό έττιχείρημα ττώς ττροσφέρ θηκιε αυτή νά βοηθήση στοϊις σκο ττούς τού τόν ττρεσβει/τή της. ά- ττό κακία καί ζήλεια· γ'ατΐ τήν τταράτησε, γιά νά τταντιρευτή τή^ όδελφή τ»υ τήν Έσμά Σοκλτάνα Κα ό Ραούλ ιτασας τοντάοιζε μέ κά-πΌΐα σιγουριά στόν σνγγε ν'κό Τθυ δεσμό μέ τόν Σουλτάνο Διερωτήθηκε δμως: Ό ττρεσ6ευ- τής γιά νά στηρίξη την κατηγο ρία τοι; δέν θά ζητοΰσε νά έ- ίετασθονν σάν μάρτυρες οί άν- θρωττοΐ ττού έ'δλαψε; Ό Άλκ' βιάδης' οί γονιοί τοι», ή Ψνχ°- τταίδπ τους' άκόμα καί οί νταή δες, ττσΰ στρατολόγησε ό γυιός τοθ τοκογλύφου άττό τό καττη- λεΐο τού Καβοοκιάν; Μέσα στο νο5 εΐνα1, ττ£>ς θά τό εκανε Μά
αυτών ύττοσχέθηιΐίε να μην ττε'
ράξη οίίτε το·ίχα ό Ραούλ πασάς
Καί τοθ δήλωσαν. αν δέν κρα
τούσε την συμψωνία το-υς, ή ττοε
σβειρα θά τταράδ'νε τα άποδεικτι
κά τής ένοχής του στόν άνδρα
της καί θά τοθ μιλο&σε μέ λετττο
μέοειες γιά δλες τοι; τίς κακουο
γίες· μέ σκοττό νά τϊς καταγγεί¬
λη στόν Σουλτάνο καί νά άξιώ-
ση την τ'μωρία τον Νάλοι-ΐτόν·
κι' αλλος λόγος έκτός αττό την
έκδίκηση γΐά τόν όττοΐο θά Ετγοε
ττε νά βγάλη ό—ό την μέση δλους
αύτοΰς τούς γκΌούρηδες. Οά στε
ροΰσε μέ τόν χαλασμό τους καί
τούς μάρτΐΛρες των ττθάξεών τού
ττού σττως σκέφθηικε. θά χθύς χρη
σ'μοττοιοθσε ό ττρεσβευτής. «Μ'
ενα» σττάρο «δι»ό τηυγόνια» Πώς
β' άντιδροϋσε σέ μιά τέτοια
ιτερίτττωση ό ττρ«σβει<τής; Αύτός ένδ'αφέοοταν μόνο γιά τούς αύ- στριακούς ύττηκόους ττού ζοϋσαν στήν Τοιιρκία· Ή Μαρκησία Γκι ουστινιάνι· ττοΰ μττοροϋο-ε νά τ0<; δηιμιουιργήση ζητήματα ίκανοττο ή θη,κε κ^' εφι/γε άττό τήν Πόλη Γ'ά τόν φόνο τής «καμαρι£ρας» της, τοΰ μίλησε ιτρίν λίγο κι' ο- χ. μονάχα χοΰ εξέφρασε την λυ- πη τού· μά τοΰ ύττοσχέθήκε ν' ά- νακολύψη τάν δράιστη καί νά τόν τιμωρήση Γιά ^ούς αλλους. αύ¬ τούς ττού βά επιανε καί θά χά λοθσε ό ϊδ'ος γιατί νά ένδ^αφερ θή; Ήτανε δλο' τοιύς ραγ^άδες τού Σουλτάνοιι. Γι' αύχθύς θά μττοροΰσε νά διαμαρτυρηθή· ό συ νάδελφός τού, ό Μόσκοβος· ο'αν θά τούς κ&εμοΰσε Μά κι' αύτός δεν ύ,τήιρχε πιθανοΤητα νά μάθη την εξαφανίση τους "Ηζερε ττώζ θά ένε'ργούσε ό πασάς "Υστερα άττό δλη αυτή χήν σε1 ρά των σκέψ'εων. ό Ραούλ ττασάς κατέληξε στό συμπέρασμα ΐτώς ασχετα μέ τά αίσθήματα τής ιτοέ σβειρας τής Αυστρίας, ό ίχν- τρας της καί σχήν ττερίτττωση ττού αϋτός (ό ττασας). παρεβία ζε την συμφωνία τού κι' ε'ττιανε καί κρεμοϋσε τούς γκ'αούρηδες· δέν θά άνακατευότι»ν. Καί τό ά ττοφάσισε Νά τούς ιτιάση δλους τήν νύχτα καί νά τούς ξεκάνη, μέ χήν κατηγορία ττώς, συνομω- τοΰσαν ένάντια στό ντσβλέτ'. Κάλεσε άμέσως τόν Άρχιαστυνό μο τής Πόλης. χον Χασάν Γ'ου- σούφ Όγλοΰ Μττέη και τοθ μίλη σε γιά δλα δσα δΌ&ραματίσθη- καν έκίίνη την ίμίρα στό σττΊτι τού Ίαννάκη. στό σττίτι τής Γκι ουστιν'άνι (δσα εΐχανε σχέση μέ τόν φόνο τής Λουκρηχίας, τής «καμαοιέρας» τής Μορκησιας) καί στήν αύστρΐακή ττρεσβεία (δ πως τού τα εΐττε ό γιός τού τοκο γλύφου)· Δέν θα ττεο'μενατε βεβαία· ά¬ ττό τόν Ραοΰλ ττασά· τόν άσυνεί δηχο έκΐΐνον άπατεώνα, νά ε'λεγε στόν συνομιλητή τού άλήθειες Στά γεγσνότα Εβαλε ττολλές «σάλ τσες» καί τά εντυσε μέ ττερισσή φαντασία Γιά δλα τό θΰμα ήταν αύτός. Καί φχαϊχτες οί δλλοι· οί γκιαο·ύρηδες «—ού σηκώσανε κεφάλι σ^όν Πατι.σάχ κΓ ειτρεττε γά να μή χαθή τό ντοβλέτι· νά τούς κοψολαιμιάσουν, οί π'στοϊ δλους, ώς καϊ τά βιτζανιάρικά τους». Ό Άρχιζαμττίτης τόν ακουσε μέ ττολύ ττροσοχή κι' ίίσχερα 6υ θίστηκε σ'ωττηλός στίς σκέψεις τού. Άττό την αΰτοψία ττου εκα νέ στό τττώμα τής άδικοσκοτωμέ- νης τής «καμαρίεροΰλας»· είχε άνακαλύψει τόν δολοφόνο ΕΤχε όφήσ-ει άττάνω της· τό «μττιλιέ το» τοι; Στό «στιλέτσ» ττοΰ βρέ θη«ε καοφωμένο στό στήθος χοϋ θύματος, ήτανε χαραγμένο τ' δ- νομά τού «ΧΑΣΑΝ» Κί' αύτός ό Χασάν δέν ήταν α/λος, άπό τόν μαϋοο δοΰλο τού Ραούλ ττα σά. Τώρα μάθσινε άιτό τόν Ίδ'ο τόν πασά, ττώς αϋχό τό μαθρο σκουλήκΐ τό σκόΤωσαν στό σττίτ τβ^ Ίαννάκη έκείνη τήν ϊδια μέ ρα Ή ό—οκάλυψη αυτή, εύχαρ^ιστη σε τόν Άρχιαστυνόμο, σάν όίνθοω τγο δέν χον ίκανοττοιοΰσε δμωζ σάν άστυνόμο· τού Σουλτάνου Η Μαρχησία Γκιουσχ'ν'άνι· δυν ή ταν τυχαίο ττροσωττο Καί ή δο λοφονηθεΐσα ήτοτ·€ ττροσωττΐκη της «καμαρ>έρα» ττού δολοφονή·
(*ηκε μέσα στό σττίτι της. Τό ττρα
γμα έφθασε ώς την πρεσβεία Ο
ττρεσβεαχής τού μήνν-σε νά βρή
τόν δολοφόνο καί νά τόν τιμωοη
ση Πώς νά τταρονσιάζοταν τί)
οα μττροστά τού καί νά τοΰ ελε-
γε ότι φονιάς ήτανε ό δοΰλος
τού Ρείς Έφέντη; Τοΰ γαμττροϋ
τοΰ Σουλχάνου;
"Αλλο τώρα αν ό ττοεσβευτής
εΤχε μάθε1 τόν δολοφόνο καί τό
τέλος τού· άπό την ϊδια τήν Μαρ
κησία ΓκΊουστιν'άνι, ττράγμσ
ποΰ δέν ήξεοε ό Άρχιαστυνόμος,
δττως δέν τό ήξεοε οίίτε δ
Ραούλ πασάς τόν όττοϊον ότντίθε
τα εΤχε διαβεβαιώση ό Αλκ β'ά
δης πώς οΐ;τε αύτός, οΰτε ή Μοΐρ
κησία άττοκάλι,'ψαν τόν δολοφόνο
στήν πιρέσβειρα, δταν την έττ
σκεφβηκατε
Γιά νά μή λάβη δυσάοεστες δ
αο-τάσεις χό έττεισόδιο, δέν θά
Εποεττε νά μάθη ό ττρεσβευ^ής
πο'ός ήταν ό δολοφόνος τής «<α μαριέοας» τής Μαοκησίας Φό Γκιονστ'νιάνι. Θά έιτρΐΐτε νά μει νη μέ τήν έντύπωση· ττώς φον'άς ήταν ενας κοινός κακούργος Κ ι αυτόν χον εΤχε βοή κι' δλας ό Αρχιαστυνόμος Χασάν Γιουσούφ Όγλοΰ Μπέης Πρΐν λίγο Εκλει σε σ"ά «μουντρούμ'α» τού ε"να ληστή πού εΤχε διαττράξε1 τήν ττερασμένη νύχτα στήν Πόλη το ληστεϊες καί δυό φόνονς Τί δυό τί χρεΐς; "Ητανί: ττού ήτανε χαμί νος. Θά τοΰ φόιοτωνε καί τόν φό νο τής Λουκρητίας και τό ττριοΓ θά τόν κοεμοϋσε (Συνεχίζετα') ΓΟ «ΔΕΛΤΙΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ Καλαίσθητον την εμφάνισιν καί μέ ττολλά καί λίαν ένδ'αφέροντα κείμενα, έκυκλοφόρησε τό 20όλ (Ίανουαρίου 1972) τεΰχος τού 'ΔΕΛΤΙΟΥ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ» τό όττοΐον έκδίδει κατά μήνα ό "Ε&νικός Όογανισμός Ελληνι- κής Χε'αοτεχνίας. δ'ά νά ένημε ρκνη τούς τταραγωγοΰς καί έμπόρους — έξαγωγεϊς τταοϊόν- των τής χεΊρστεχνίας καί καλλιτε χνικής β'οτεχνίας έττί των θεμά- των άτινα άφοροΰν εκάστοτε είς τόν παραγωγικόν αυτόν τομέα, ΘΡΓΛΟΙ ΚΑΙ ΠΛΡΑΛΟΣΕΙΣ Π ΜΆΡΑΝΤΩΝ Τού Συνεργάτου ισζ /.. ΓΡ. Π ΣΛΙΙΒ1ΝΟΠΌΥΛΟΓ 'εφτα θΛθκληρα χρονια η γυνα· κια .-ι/ Μα.^ανι^ ί,ΐί στα οο·υνα· ιιιαη σιον συζΐ/γ'κον ορκον και αφοσ'ω/ι»η στη Λατοεια χης μνη μης τού αγαττημενου της· όεν Αο ναριαζει ουτε την οργη των στο' χειων· μά ουτε και την κακια των άνθρωττων, άλλά με υπομο¬ νήν καϊ ςηλευτη καρΊερικόχητοι α ναμενει την ετΐανοοο τού συζύγου της Ο Μάραντον τέλος ϋστεοα α-πο 7 όλοκληρα χρον'α επανερχε ται μαυρισμενος και κσττνισμενος «αί κοπτοι^ εκεϊ σ' ένα βουνο συ- ναντά 1»'ά λυγερή κιαί όμοοφη κο ττέλ>,α πού έ'βοσ-κε ένα όλόκληρο
ι<οτταδι Είναι ή πρώτη γυναΚα ττού άντικρύζει ό Μάραντον Σχη $έα της σκψτα ή ψυχή τού καί έν θυμεϊτα1 την Κάλη τού ττου αν εγνώρ'ζε τον γυρισμό τού θά ί- τρεχε νά ριχτή στήν άγκαλιά χον Πλησιάζει λοιττον τήν 6ο σκοττούλα καί μέ κόπτοΐα τρυφερο τητα μά καί ανεξηγηιτη οϊκε'ότη τα την ρωτά: — Τά τινος νΰφε εΐσαι; Τά τι νος εΐν τά ιτοόβατα; 'ά τινος εΐν τ' άρνία; τά τινος εΤν ό κρίαρον ό χρυσο- κωδωνιάτες; Η νεαρά βοσκοττούλα ποΰ δέν μπορεί νά τόν άνοτγνωρίζη, άπο κρούει μέ οργήν καί περιφρόνησιν τήν οίκειόχητα καί την τρυφερο τητα τοΰ ξένοο; — Όπίς - όττίς ναί λυγερεμ νά ττβς άττ' όθεν έρθες νά ττοίκω τα σκυλίτσια μου κ· έσέν τταραλαεβνε Καί στήν σννέχε'α τού άποκα λύτττει δτι: — Τοΰ Μάραντε εΤν τά πρόδα'α χοΰ Μάςαντε εΐν τ' άρνία τοΰ Μάραντε έν ό κρίαρον ό χρυ σοικωδωνιάτες έφτά χρόνια ένέμνατον κι' αλλα έψτά άναμένω αν έ'οται - έ"ρται ό Μάραντον κι' αν κι' εν καλογερέψω'-... Ό Μάραντον τήν άναγνωρίζεΐ καί θέλει νά ριχτή στήν άγκαλιά ;ης· μά τόν σνγκρατοΰν ή όογη ♦♦♦♦♦♦♦»♦♦»»♦♦♦··»♦♦>♦♦< καί ή ττε^ιφρόνησή "ής Αλλά καί (.κε'»η αρχίζε1 ν>·
τόν άναγνωρίζΓ,
— ΚΓ άο ά-ο τό τσ'οιλμοδέσιμος
τοΰ Μάραντεμ όμο'άζε
καί τέ γλνκΰν ή καλατσης έκει
νόν παραφέρει
'Εδίό γίνεται ή αναγνωρίση
καί έναγκαλιάζονται ό είς τόν
άλλον καί ό Μάραντον ζηχεϊ ττλη
ροφορίες γιά δλα
Σύμφωνα μέ τό τσαγούδι, ό Μα
ραντον δέν μπορεϊ νά συγκρατη
ση τόν θυμό καί τήν άγανάκτηση
τοκ γιά την άδ'κία ττού έγινε
στήν γυναίκα του καί τρέχει σ-ό
σπίτι νά τιμωρήση τήν σκληρη
μητέρα του:
— "Ας έοωτώ σε μάνα μου και
ντ' έ'πο'κες την νΰφεν,
— "Αμε υίέμ καί καλ υίέμ ντο
ρωτάς με,
δνχαν έσϋ έξενίτεψες έττέθανΐν =(
νΰφε...
Στό τραγούδ1 αύτό τού Μάοον
τε ή συμττεριφορά τής όδικηθει-
σης συζύγου, τά βάσανα καί οί
ταλαΐπωοίες ττού ίπτέφεαε μέ καρ
τερικότητα καί ύπομσνή. άναμέ
νοντας τήν έττάναδο χοΰ σνζΰγοΐ/
της, μάς ύπενθ.μίζει τούς θαυμο
σίους έκείνους τύπους των γυναι
κων τής πατρίδος μας> ττού πι
στές Ίέρε'ες στόν συζι;γ1κόν δρκο
καί άφοσιωμένες στή λατρεία
τής ΐδέας χοΰ γάμου_ μέ θαυμα¬
στήν καοτερικότητα έδέχοντο τίς
στερήσε'ς καί τά βάσανα τής ξε
ν'τειάς ίττί όλοκληρα χρόνια· γιά
νά διατηρήσουν άκοίμηχο το καντύ
λι τής έστίας καί ίερή τήν μνη
μην τού άττόντος συζύγου
« Εφτά χοόνια ένέμν' ότου κι' αλ
λα έφτά άναμένω
αν έ'οτα1 - έ'ρχαι ό Μάραντον κι
αν κ' 'έν καλογερεύω' ί
Δέν πιστεύω Τά λόγια αύτά νά
μή μάς συγκ'νοθν ΰττό τίς σημερ'
νές μάλιστα ττεριστάσεις κατά
τις οποίες οί δήθεν μοντερνισμοί
καί έξελίξε'ς ά~ειλοΰν τήν άγνό
τητα τοΰ άσπίλον» οίκογενειακοΰ
6ίου
(Σι-νεχίζετα1)
»»♦♦♦»♦♦♦♦·»♦♦'♦♦♦·♦♦♦»♦
Π. ΑΝΑΜ ΝΗΣΕΙΣ
ΤΟ ΘΑΥΜΑ
Λ ΑΜΠΡΟΪ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ
Β'
(Συνέχεια έκτοΰ ττροηγουμένου)
Τό εκράτησα είς τα χέρια μου
καΐ δταν έιτήγα είς τόν στρατώ-
να πού έμέναμε· τό Εβαλα μέσα
στό γκλιό μου. 'Εκεϊ μέσα έμει-
κε τό είκόνισματάκΐ χωρίς νά
ξεύϊω ττοϊον δγ'ον τταρίστανε
Καθ" όλην την διάρκειαν τής
μάχης τής Χερσάνος τό έφερον
μαζί μου Την τελευταίαν ημέραν
ττού έττρόκειτο νά έγκαταλείψω-
μεν την Χειρσώνα λόγω μεγάλης
ττιέσεως έκ μέρους τ«ν κομμουν1
στών· εξεδόθη άιτό τήν διοίκησιν
τοΰ Τάγματος δ'αταγή τταύ άνέ-
ψερεμεταξύ οίλλων, νά μή έχω¬
μεν οί μαχόμενο1 τταηά μόνον τό
όττλσν μας· τα φυσίγγ'α· τίς χει
ρομβοιβιδες κα'ι μίαν κουβέρταν
καί αυτήν ιτΐρασμένην είς τούς
ώμους μας, χιοοστήν. Τούς γυλι-
ούς καί τά έντός αυτών φυλασ-
σόμενα νά τα έγκαταλείψιομεν
δ'ά νά είμεθα ττερισσότεοον έλευ
θεροι κατά την ύττοχώηησιν "Ε-
τσΐ ετέθη σέ μενά τό δίλημμα:
Τί νά κάμω; Νά ττετάξο τόν γιι-
λιόν· μέσα είς τόν όττοίον ειχα
τα είκόνισμα; Ή συνίίιδησίς μου
καί ή θρ·ησκ€υτΐκότης μου δέν
μοΰ τό έττέτρετταν
«'Όχι, εΐττα· δέν θά πετάξω
τό γυλιόν μου μέ τό είκόνισμα!
©ά τΐαρα&ώ την δ^^γήν». "Ο-
ττως καί Κττραξα-
"Αλλωστε αύτό τό ζήτημα ή¬
το ττροσωττικής μου άντοχής
Την τταθαμονήν τής μάχης τής
Χε<~σύος, ήτοι την 17ην Φε- βρουαρίου 1919( χωρϊς νά ξεύ- οω ττοίον αγιον είχον είς τόν γι^λιόν μου· εΐττον σ^όν εαυτόν μόν: «"Αγ ι ε Παντελεήμονα· φύλα ξέ με γερο νά 6γάλω σαλαμέτ' (χωηίς έμττόδια) την μάχην^ καί όταν άΐΓολι>9ώ μέ τό καλό καί
μεταβώ στήν Πατρίδα· θά σοϋ
κάμω μίαν λειτουργίαν»
Η σκέψις μου ιτήγε σ' ενα έ-
ςωκκλήσ1 τώ/ Βουρλών πού ένό-
μιζα ©τι ήτανε άφΐρωιμένο στόν
Άγιον Παντελεήμονα ένω ήτα
νέ άφΐερωμένο στόν Σωτήρα Χρ'-
στόν,
"Επεκαλέσθην νά μ« βοηθήση
ό Άγιος Παντελεήμων· αυτόν
τόν "Αγιον ττού εΐχα στόν γυλιό
μου, χωρΐς νά τό ξέρω
Ή μάχη τής Χερσώνος έληξε
καί μ άφησε «τρ^χοιν "Οταν κα-
τεφύγαμεν τά μισάνυκτα τής
24ης Φεβρουάριον είς τ ό άτμό-
ττλο'ον ττοΰ μάς μετέφιρε είς τήν
Οδησσον· την στιγμήν ττού έ-
όγαζα τόν γυλιόν μου, μού γ"λ-
6ε ή έπιθϋμία νά ϊδω τό είκόν'.
σμα Καί εμε'να έμβρόντητος καί
έ'κ.ττληκτος Δέν μ—οροΰσα νά ό-
μ λήσω. Τό είκόνισμα ττού έφύ-
λαξα καί ττοΰ έττικαλούμην τήν
προστασίαν τού· ήτανε ό "Αγιος
Παντελεήμων! "Ιδού τό θαΰμα!
άνέκραξα "Εκαμα τόν σταύρον
μου, τό φΐλοΰσα καί άναφωνοΰ-
σα· «Σ' εύχαρΐστώ, σέ ευχαρι-
στώ "Αγιε Παντελεήμονα!»
Μέ χέρια ττοΐι ετρεμαν άττό την
συγκίνησ'ν τα έναττέθεσα σ' 2να
& ώς και διά τάς άνατττυσσομέ-
νας ύιτό τού "Οργανισμόν Χε ςκ»
τεχνίας ποικίλας πρωτοβουλίας
καί δ>αστηριότητας ττρός ττοοα
γωγήν τής χεΐροτεχνίας, δ'ά τής
όγανώσεως τόσον τής παραγω-
γής δσίν καί τής έμποηίας των
οικείω» ττροϊόντων
μανδύλι καθαρόν είς τόν γυλ όν
μου "Οταν ό Θεός κα'ι ή χαρή
Τού ηθέλησαν νά έττανΐ,λθω ε-
πειτα άττό τέσσαρα χοόνια ξεν'-
τιάς στήν άλησμόνητη μάννα μόν
τταοέδωσα τό είκόν'σμα μέ την
θε'μή τταράκλησ1 νά διατηρηβή
άκοίμητο τό καννύλ' του
Δυστυχώς τό είκόνσμα σύτό
ττού γιά μενά ήτανί ό μεγαλύΐε-
ρος θησαυοός· έ'με'νε μέ ό'τι ττο-
λύτιμο εΐχε τό τταΓρικό μου σττί-
τ> στά Βουρλά καί ασφαλώς μα
ζί μέ τα αλλα οίκ'ακά σκεύη καί
εττ'ττλα, έγινε τταρανάλωμα τής
φωτιάς.
Είς την μεγάλην εκείνην κατα
στροφήν τού 1922. έφοόντισα νά
σύσω την οικογένειαν μου· ό¬
πως καί την διέσωσα μαζί μέ
αλλες οΐκογένειες, άκολοι;3ήσας
τόν φεύγοντα ελληνικόν στρατόν
πρός τήν Χίον
"Ετσι άδαξα έλαβε τέλος μια
τττυχή τής τολυτάραχης ίωής
μου. Ή άνάμνησΐς δμως τταρα-
μένε1 τόσο ζωηρά· δσο ζωηράν ύ-
·π·ή~ξε καί τό θαΰμα τοΰ Αγιου
Παντελεήμονος Τό θαΰμα αύτό·
ποώ γ^ά μενά ύπήοξε συνταρακτ·.
κόν, τό τταραδίιδω σ' δσους δέν
ττιστεύουν στά θαύματα.
"Εκτοτε· ό ττροστάτης "Αγιός
μου είναι ό "Αγιος Παντελεήμων
καί κάθε χ·χ>νο στίς 27 Ιουλίου
ιτοΰ έορτάζει, ττροσέρχομα1 εϊτε
είς τόν Άγιον Παντελεήμονα
Άχαιρνών. ε'ίτε είς τόν "Αγ όν
Παντελεήμονα. πού είναι ίναντ'
Τοΰ έογοο-ταισίου Φίξ καί άνάδω
ένα μεγάλο κερϊ καί τόν ποοσκυ-
νώ Είς τα Χανιά απού έμεινα
ττολλά χρόνια ττροο-ηριχόμην είς
τόν "Αγ Όν Παντελεήμονσ Χαλέ-
ττας κάθε χρόνον
Καί κατ' άκόμη: Μέσα είς τό
ποατοφόλι μου £χω ένα μικρά εί-
κον<τματάκι ττοΰ μέ μέ φυλάττει Αττό άνθρώττινην κακίαν Λάμττρος Κ Λαμττρικίδης ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ! Ποιό μπτορεϊ νά μοΰ χοΐοίση (τή γαλήνη ιτού την έχασα γ^ ττάντα άττο (καιρό τις ττληγές άττ' την καρδιά μο^ (ν' ατταλύνη ιτού θα μείνουνε άγΐάτρευτο (θαρρώ Ποίος μττοοεΐ νά μοϋ χαρίση (την άγάττη ττοϋ μικιροί( μά καί μεγάλοι (λαχταράνε νά μοΰ εδινε τής λύττης £να (χάπτι νά μή σκιέ—τωμ«ι καί οϋτε νά (θνμάμαΐ Ποίος μττορί,ΐ νά μοΰ χαρίση (ένα χάδι λίγη δύναμΐ. μαζί καϊ συγου- (Ρ'ά ένοτν ίίττνο δίχως δνειρα τά (βάδ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ Είς τούς πρωτοστατήσαντας διά τήν δημιουργίαν τής Προ- τύπου Σλ^ ΣΜΓΡΝΕΊ ΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ β την ψυχή μου ττού την κάνου- (νε βαρεία! Πο<ός μττοοεί νά μοθ χαρίση τή συμπόνα τή χαρά· τήν ευτυχία· τή στοργή Η τό γέλιο τά ΰττόλο'ττα μου χρόνια "Η. τού τάφου τήν αίώνια σι- γή!·. ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΛΟΥ Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΧΟΑΗΣ Μέσα στά μαΰρα τής σκλαβιά^, χρόνια '*. -. ρίζωσΐς, ώ δέντρο τής φυλής μας" ψήλωσες κι απλωσες μύρια κλώνια -· -^ί'* μέσα μας κι Ιγινες ή ψυχή μας. , ■ Κάρπισες φώς καί Ιδού ή έλπίδα -Γ- μιάς γέννας' κι ώ ύπερήφανη Σχολή ^. .. άπό σέ ή άναγεννήτρα άχτίδα ' . . ■*· τής λευτεριάς, άπό σέ ή αύγή. /■ » Έλαμψες κι Ιδωσες στήν πατρίδα τόν Άδαμάντιο τόν Κοραή λαχτάρα διάκοπη καί φροντίδα τοΰ γένους τοΰ δουλωμένου, Πνοή. Καί ώ μάτι τής Ελλάδος καί ώ ψυχή τής ψυχής, τής Ίωνίας βλαστάρΐ ή πνευμαχική Σμύρνη" κι έσύ τής Σμύρνης περηφάνεια καΐ χαρή. Στό μέτωπό σου έχεις τή φράση ΑΡΧΗ ΣΟΦΙΑΣ ΦΟΒΟΣ ΚΓΡ1ΟΓ θεμέλιο μέγα μέσα στήν πλάση τοΰ πανανθρώπινου μυστηρίου. Πάλεψες κι εχνπς νΐκες μεγάλες στό στίβο τής δοξασμένης ζωής πρώτη έσύ ανοιξες τίς άγκάλες στούς διψασμένους νερό πηγής. Τής έπιστήμης τά θεΐα δώρα δίνοντας κέρδισες αθλους χρυσοΰς καί τής Άγάπης μέσα στή μπόρα τής ζωής Ιδειξες τούς θησαυρούς. Όνόματα 6εΐα μεγάλων άνδρών πρόσφερες κληρονομιά γιά τούς νέους Σπουδή ελευθερίας καί των καλών Ιδΐών, πού ώθοΰν σ' άγώνες ώραίους. ι_ Πόνος καί κλάμα βταν οί έλπίδες νεκρά πουλιά πέσανε έμπρός σου ουράνιος δ βρήνος, μαΰρες οί άχτίδες τοΰ ηλίου, άνοιχτός δ χαμός σου. Κι δμως παρηγορήτρα των αλλων κι δδηγήτρα των δύστυχων ήσουν σέ ώρα πού θέριζε δ Τοΰρκος, δ Χάρων κι οί φωτιές πήγαιναν νά σ' άφανίσουν. Μεταλαμπάδευση" άπ' τή μίαν άκρη τοϋ Αίγαίου, δπου γιά τήν πατρίδα τή χαμένη Ιχυσες πικρό δάκρυ στόν Τμηττό είδες τήν νέα άχτίδα. τοΰ ηλίου καΐ τής ζωής. Ή πόλη τής Νέας Σμύρνης, φώς μές στό φώς λ τής Αθήνας πλημμύρισε' κι δλη ή έλεύθερη γή χαρά, καί καημός. Κι έσύ, ώ έσύ Σχολή πεπρωμένον .-, »,*■ άείζωος έστία Εδανικών μένεις καημός των παλαιών κι έλπίδα των νέων στόν νέον άγώνα σου μέ πίστη μπαίνεις. Πρώτη στίς πρώτες Σχολές' κι εμείς τά νέα σου παιδία νέο δνειρο ^ πού δέν θά σβήση καΐ θά γενής καΐ πάλι μόνα σέ Ιναν "Ομηρο. Τό ύποσχόμαστε νά θυμηθοΰμε τήν πρώτη ρίζα μας, τήν Ίωνία κι δπως οί πρόγονοι θε νά γενοΰμε δόξα τοΰ κόσμου, φώς κι άρμονία ;., θ' άγωνιζόμαστε πάντα μέ πίστη στής 'Επιστήμης τ-ούς νέους άγώνες' καί θά πλησιάζουμε Εκείνον τόν κτίστη πού μένει άβάνατος μές στούς αίώνες. Κι είπε Ινας νέος: Άκοΰς ώ ώραία δική μου μάνα κι δλου χοΰ κόσμου; ώ Ίωνία, ώ Σμύρνη, παλιά καί νέα καί ώ Σχολή, τή δύναμη δός μου. Σάν "Ατλαντας νά σταθώ στούς αίώνες σάν φώς νά διώξω τό μαΰρο σκοτάδι καί ν' άναστήσω τήν Άμαζόνα τής Άσίας τ' ώριόπλουμο μαγνάδι. Καί δός μου, ώ Σχολή, τήν βύαγγελική πνοή σου" κάνε με δυνατόν άντρα μέ γερό νοΰ, μέ ώραία ψυχή νά σπάσω τής φυλακής της τή μάντρα. ι ΤΩ ώραία Σμύρνη, πού δ χαμός σου είναι γιά μέ ύπόσχεση, γιά μέ άγώνες γιά μεγάλα έργα, δδηγός γίνε νά χτίσουμε νέους Παρθενώνες. . Είπ-ΐ κι Ισκυψε δ νέος ντροπαλός · κι εμείς εΐδαμε άναστημένη τή Σμύρνη, κι ήταν μακρυά δ έχθρός κι α,ύτή μάς πλησίαζε εύτυχισμένη. "Απλωσε τό χέρι πάνω άπ' τή Σχολή τή χάϊδεψε καί μ' 2να νεΰμα μάς χάϊδεψε, μάς κοίταξε: Ή στολή τοΰ άνθρώπου, είπε, είναι τό πνΐΰμα. Μ' αύτό νά ζυμωθήτε, ώ νέοι τής Ίωνίας χάρ:σμά 'ναι, στολίδι τοΰ κόσμου, φώς, άνεμος πού πνέει Βεοΰ, ούρανοϋ καί γής δαχτυλίδι. Κι Ιφυγε' κι ήσουν ώ Σχολή ή μάνα *~~ πού μάς ώδηγοΰσες στόν πνευματικό δρόμο μας' κι ήσουν τ' ούρανοΰ τό μάννα γιά μάς, δώρο έσύ καΐ ίδα,νικό. "Ησουν καί είσαι των ώραίων άγώνων μύστις καί τροφοδότρα νέων δυνάμεων στή σειρά των αιώνιον πού πέρασαν καί ύπάρχουν στό μέλλον. "Ησουν καί είσαι ή πρώτη τοΰ πρώτου Σχολών τής Ελλάδος, δπου ή άγάπη τοΰ Χριστοΰ καΐ τό πνεΰμα των Φώτων σ' άξίωσε νά 'ΐϊσαι τοΰ αίώνιου τό μάτι. - Μάτι καΐ κρίση τοΰ άληθινοΰ καί τοΰ ώρα,ίου και ήθικοθ . .,, καί δικαίου καί καλοΰ, τ' ούρανοθ καρπός, γέννημα τοΰ Ίωανχκοΰ. ^ ,1 ΑΓΡΗΛΙΟΣ ΕΓΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ ;^. . Καθηγητής τής Εύαγγελικής Σχολής ι. ^ .*// '*.. Γν.ηΓυιΐΕΗΠΐ Π ΓΡΥΠΙΙΡΙΙΠ, ,, ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΓΙΖΙΔΗ έκ τοΰ ττοοηγουμένου) Γαλανός ό ομορφος ούρανός τής Άνατολής οί τταντιέρες (1) των άοχοντικών δίττατων σττιτι ών· ποΰ κρεμόντανε άττ' χθός ι στσΰς των μπαλκονιών: Παντοϋ γαλάζ'ο κα'ι μέσ' τή ψυχή της έ^α φώς έκτυφλωτικό, λαμττρό μό ήσνχο· νά την λούζη κα'ι νά ΧΠ" Βερμαίνη όλην! Στούς ήχους νικητηρίων σαλ ττίγγι<Γν ό κόσμος κρατώντας στά — κινούμενα σά λευκά ττεριστέ- ρια — χέρ·α· λ«6αρα, κλαδ'ά ά τγο μυρσίνη. σμυρτιαΐς τραβοΰσε γ'ά τήν τΓροκι/μαία. τό Και Απ' τα ν—εοεωκάνε'ο «Πατρίς» ■ποΰ εΤχε ττλευοίση ττρώ'ο κοντά στή Μικρασιατική λέσχη κι' άιτο όττλι-αγωγά. ε'ίχανε αρχίση ν άττοβιβάζωνται τταρήφανοΐ 0Ί εί· θυτενεϊς εϋζωνοι τού 1ου σι-ντά- /ματος — Χρ'σχός Άνστη! φώναζε τό τιλήθος. — «Εύλογηιμένος ό "Ερχόμενος έν ονόματι Κυρίου». Τα ήχηοά λόγια τοΰ Μητροττο λ ι τη Σμύρνης Χρυσοστάμου· άν τηχούσανε σά χαρμόσυνες γιοοτα στικές μελωδΊκές κβμττάνες· στά καντούνια (2). Ή Λενιώ συνετταρ μένη άττ· τό θέαμα τοΰ κόσμοι·1 ■πού ιταραληοοΰσε άτττό ττρωτοφο νή έ'ξαρσ'. εσκυψε τό σώμα της εξω άπ' τό τταράβυρο γ(ά νά δή καλλίτερα — Πού εχουνε ττάει σ' αύτό τό ιτατιρντί. (3) ή ΣτάθΌ κ' ή Μο σχοΰλα; άναρωτήβηκε Τώρα νά· ττερνοϋσαν οί εύζω νοι καχά φάλαγγα λόχου μέ το τουφέκ'α έττ' ώμου μέ κατεύβννσι γιά τό Διο'κητήρΐο Οί κρότο- των άρβυλών τους· ά.κουγόντανε ττάνω σέ ντοι/σεμέδες (4) Πέρα άπ' έ'να κομμο^άκι μικρό τοϋ δρόμσυ· φαινόνχανε τα χαχί τους Άξαφνα άκουστηκαν άττ' τό Τελωνεΐο ττυκνοι ττυροβολισμοι, ό νάμεσα σέ τταταγώδεις έττευφημ' Ο κόσμος σκόρττισε ξάφνου σάν τρομαγμένα ττουλ'ά στ' ακου σμα ττΐστολιάς Όχυρωμένοι ζαττ'εδες άττ τούς στοαχώνες. θά ττυροβολοθ σαν κ' οί ευζωνοι προχωοόντας σά σέ τταρέλασ' ττέσανε αΐφνίδΐα σ' ένέδρα. — Βαγγελίστρα μου· τί γίνΓ ται; ψέλλισε μέ φωνή σβυσμένη ή Λενιώ. Τραβήχτηκε ττονικόθλητη μέσ τό δωμόττ'ο μέ κομμένη άνάσα Έκείνη τή σχΐγμή- βήματα βια στΐ*ά ττλησ'άζανε στήν ξυλένισ σκάλσ Ή Λενιώ κάθησε κάτωχρη στό σοφά ένώ τά ττόδια της τρέμσ νέ. Ή καρδιά χης μέσ" τα στήδη κτυητά γοργά κι' άτακτα, τότο δυνατά, ττού τήν άχούεΐ· Μέ διά τιλατα μάτΐα^ δλέττει ττρός τή πόοτα — Άιργύρης! "Ο Αργύρης ήο θε! ξεχωρίζε' φωνές ο—" τό χά γιάχΐ Είναι τής Μοσχοθλας· ή γλυ κειά φωνή· — Ό Αργύρης ήρθε! Θεέ μου' κατάφεοε νά μουρμουρίση μ' ό- λόβερμη λαχτάο«· ή Λενιώ "Ηθελε νά βάλη δυνατές φωνές γ'ά νά φανερώση τήν άνεκλάλητη ευτυχία πού ξεττηδοΰσε άττό μέσα της, μά δέ μττοροθσε "Ετεινε τα χέρ'α, σά ναβελε νά χα'ρετίση χό ξεκίνημα μιας (| άς -αθητής ζωής. ττού άνϊτ^ αίψνίδια· μέ χρυσόφτερες ^ηι δοφόρες ήλιαχτίδες. Λ Καί τόν εΐδε, πού διάίηκε ·„ σκαλ>ά τής ττόρτας. Εΐδε τά ό,
ραΐα· μεγάλα έκφςιαστΐκά -Λ
μάτια, νά τήν κυττάνε κσί τγολ,
όττως ττρώται μ" άγό—τ>ς σορ
Υή
ΕΊ'τανε τόση ή άγαλλίαση Ίή.
ψυχής της ττθύ χον ξοτνάδε. „„„
δέν ττρόσεξε τό κατακόκκ'νο η
χτό αίμα πού έβαφε τό ιτα)ΐη0
δρώμικο γνώριμό της πουκάμιυο
Σάν τόν άγκάλιασε μ όχπγα
στ ο πάθος εί δέ ττάνω απ' τόν £
μο του> μέ τα θολά χης μότ.3
τή Μοσχοϋλα καί τή Στάσα α
τή κυττάνε κάτωχρες καί τά χ£
ρ'α της νά χά αίσθάνεται ύγρα
άιτ' τό ττηκτό αίμα ττού κκλοίο;
στή πλατή τού, τότε κοτάλοδί
κι' εμττηξε κραυγή φρίκης κ' 6γΒ
νίας
— Πληγώθηκες "Αργύρη μΜ
φώναξε οτταροκττικά.
— Δέν είναι τίττοχε μάννα, τ^
άττοκρίθηκε μ έ θερμή φωνή ό γι
ός της Νά· τώρα, σάν έρχόμοιι
— ένώ στήν έξορία ούτε ττληγυ
8ηκα — έδώ βρέθηκε νά λοΛαδυ
άττ' τούς ττυροβολισμοίιςσιθΒ
Μττεχρή Μπταμ-ά.
— Πονάς γυιέ μου; ψιθύρΐ;
μ' άσύγκριτη στοργή ή Λενιώ
'Ενώ ή Μοσχοΰλα κ' ή Στσαο
φέρνανε ξύδι, οίνόττνευμα γιά Να
καθαρίσουν χίς ττληγές τ' Άογμ
ρη ή Λενιώ 'ένοιωσε ξάφνου σ$ο
δρ-ό ττόνο στή καρδιά
Λ
Καταλάβαινε πώς εφευγε γ ό
άγύρισΐο ταξεϊδ' .. Άπ' τ' άνοι
γμένο ιταράθυοο οί φωνές τώ οί
τρών· οί κραυγές των ττληγομίνΜν
οί βαρειοί γδοΰττοι των 6ημο
των των σχροττιωτών, άιτομακριι
νότανε όλοενα καί ττερΐσσότΕΚ
άττ' την άκοη της·
Τώρα· έ'νοΐ«θε —ώς δέν φοίότα
νέ!
Ό τρόμος εΐχε πετάΕη ιτιά μο
κρυά της. Δέν άνησυχοΰσε!
Βλέποντας σά σέ σδυσμένο ό
ν«ιρο αήν Μοσχούλα νά ττερ'ι«Μ
εϊται τόν χλωμό της γυιό· εϊτο
νέ βέβαιη ττώς αφηνε μ'ά κα'νονι
γα Λενιώ, πλάι στό
ης
Κ" ή -ατρίδα της εΐτανε λείιτι
ρη κ'" δλοι γύρω αίσθανόντανε :ο
ΐδιο εΰτυχισμένοΐ καϊ χαρούμι
νοΐ
Αύτά ττεράσανε — μά κσίο
ρά — άττ" τό θορυβημένο μυσ>5
της
Άπ' τή μεγάλη συγκίνησι %
ύπερκοσμίας μέοας εσδυνε χσ»
τανε
Μά δέ ζητοΰσε περισσότερο 6>
λο· νά ζήση καΐ νά δή!
"Οταν ό Αργύρης. ή Μοσχου
λα κ' ή Σχάσα στηλίκτανε "
ματιά τους στό σοφά τής Λε·«
ώς· τήν είδαν μ' όδύνη, άσά>ίΐ
τη μαρμαρωμένη νά κυττά μ 4
ιτλανές 6λέμμα ψηλά σ' ίνα σΐ
μεΐο
Μά σά κυττάζανε καλλίηθ'
αφωνο' όπτ' χή φρίκη· είδον κσ'α
ττληκ-τος ττώς £να χαμόγελο ώνέκ
φραστης εύδσιμσνίας· εΤχε ζ«
γραφιστή άνεξίτηλα στό ιταγωμε
να πιά κ'' άκίνητά της χείλη
ΓΙΑΝΝΗΣ Π ΑΟΥΤΖΙΔΗΣ
1) Σημαΐες· 2) γων'ές δρ"
μ«ν. 3) φασαρία, 4) λιβόστο«
τα·
·♦< ΣΥΓΚΑΡΗΤΗΡΙλ ΠΡΟΣ Δ. Σ. ΣΥΑΑΟΓΟΥ Πρός τό Δ. Συμβούλιον τού ι Συλλόγου Ίνεπολιτών, ή «Κοί μησις τής Θεοτόκου», άπεοτά- λη ή κατωτέρω έπιστολή: Κύριε πρόεδρε, ι Τυγχάνω ώς συνδρομιτής τα¬ κτικάς άναγνώστης τής εφημερί¬ δος «Προσφυγικός Κόσμος» κα'ι είς 4 κατά ισειράν φύλλα αυτής καί υπό τόν τίτλον «Μια επίσκε¬ ψις στις άληομόνητες Πατριδες», ανέγνωσα τά τοϋ ταΕιδίου υμών είς τήν αλησμόνητον Πατρίδα μαα Ίνίπολν και έχάρην τά μέγιστα είς τοιούτον σημείον, ώς νά συμ μετεϊχον νοερώς μεθ' υμών ,Α- νεμνήσθην τής 1η- κατά Ίούλιο- ον τοϋ 1952 έκδρομής μας εις είς χήν ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α α το0 κ. ΚΩΝ. ΗΑΛΛΙΑΡΙΔΗ ν ΙΙαρακολούθησ-.ς τής εξελίξεως της ανδρικώς Μόδας ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41 - . Τηλέφ. 235^72 Κων) πόλιν κα'ι ,Ινέπολιν, όπου διεν»·κτίρεύσ(ΐμρν 2 νμιοονίΊί™1 και άνεχωρήοαμεν εκείθεν κατεν θουοιασμένοι άπό τας περιποιη- σεις των ιουμπολιτών μοο Τούρ κων και ιδίως όπο τούς δθο δεί- πνους των κ. κ. Έπάρχου και ΑΓμ,άρχον έν τώ Δημαρχίω) χ"1 έ^ός γεύματος τοϋ προσωπικού φΐλου τοϋ προέδρου υμών κ Κω/ στηντίνου Γεωργιάδη κ· Τοπάί" γλου "Αχμέτ, έν τή Καρατοό Ί· νεπόλεως οικίαν τού Συγχαίρ&ϊν υμάς διά την δ£ι1 τέραν ταύτην έκδρομήν· ινεττοΛι των· είς γενέτε'ραν, σός εθχομίΐ1 ύγΐαίνοντας νά λσμδάνετε κ0 άλλας τκχιτοδουλίας ττα^ομοιο^ σκοτΓοϋ Μέ -ατοΐωτικήν άγάττην ΠΕΤΡΟΣ ΚΟΠΤΕΡΙΔΗΙ ΜΑ«ΗΜΛΤΑ ΚΑΤ' ΟΤΚΟΝ ΛΙΑ ΓΤΜΝΑΓΤΟΠΑ-ΙΛΑΣ Καθηγητής Φ'λιλογίας * '^ κιινον προωτηρεσίαν είς Ί καί Δημοσία Γομνασιη Λ ε.τί ιιπκ?άν σειρπν ίτών κοντα Λιευθι·ντοΰ είς Λικήε -ΐρίκττασίας. ά^ κατ' οίκον διδασκαλίαν ' χαΐ Νέων Ελληνικήν Ης μίγρι »Λ1 τής Δή; ΤΑ*· Πληροτρθνίαι είς τόν την της εφημερίδος * · λ· Λτ.ν νηΊ ίΐε τη ττιλίιη"™"» ΣΤΕΓΑΣΜΕΝΟΣ οι' αΛθθήκην Λ Αγ. Παντελίήμονα μι) άντΐ ορχμ. Ι·*"0 ι Τηλ. ϊ« 80 Ι»1 Ο ΑΦΡΟΑΙΣΙΟΑ Δέχβται ΒηλαρΛ ' Πλατχ'Αγίου Κ (Όμονβια) 9 - 1 Τηλ. 525 387
ΉΜΑ
ΕΡΧΟΜΕΝΟ;
Π.
ό ξεχίνημα
'«■
τίδε ς
Λ ήλιαχτίδες.
Λ
τόν εΐδε, πού δ.ά6ηκε -
1 της ττορτας.
μεγάλα
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ! ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
τ.
την κυττάνε
»£ τόση ή άγαλλίααη τί
της -ού χον ξανάδε, 2
Ροσεξε τό κατακό*κ<ν0 „„ χ.μα -ού ϊβαψε Το * ^«λ'βοε μ άοί αθος εΐδε -όν» ά-· τέν , υ· μέ το *>*« της μάτ,α
οσ-χουλα καί τή Στάσο ^
τ*ανε κάτωχρες καΐ το ΧΕ.
»Κ νά χά αίσθάνεται ύγρο
ό τ—κτο αίμο -ού κυλούοΕ
τλάτη τού, τό^ε κατάλα6£
ττηξε κ,ραυγή φρίκης κι· ^
Πληγώθηκες Αργύρη μου
;ε ο—αροκτικά.
Δέν είναι τίποχε μάννα, τής
>ίθη.κε μέ θερμή φωνή ό γΐ1,
ΐς Νά. τύρα, σάν έρχόμΟιι
(ώ στήν έξο&ία οότε —ληγώ
— έδώ δρέθηκε νά λαβ«6ώ
τούς ττυροβολισμοΐιςστοΰ
5ή Μηταμττά.
Πονάς γυιέ μου; ψιβύραΐ
Γύγκρ^τη στοργή ή Λενιώ
ώ ή Μο—(θθλα κ' ή Στόσο
ινε ξύδι, οίνόττν,ευμα γιά νά
3Ϊσονν χίς ττληγές τ' Άργυ
Ι Λςνιώ ενοιωο-ε ξάφνου σψο
τόνο· στή καρδιά
Λ
τσλάβοινε ττώς εφευγε γό
ιστο ταξεϊδ1·..· Άττ' τ' άνοι
5 τταράθυρο οί φωνές των αι
• οί κραυγέ,ς των πληγωμένων
αρ€ΐοί γδούττοι των 6ημά
των σχοατιωτών, α—ομακρυ
κε όλοένα καΐ περ'σσότερο
Γήν σχοή της-
ιρα· ενο^ωβε ττώς δέν ψοβότα
τρόμος εΐχε πετάίη ττισ μο
της. Δέν άνησυχοΰσε!
,ίττοντας σά σέ σδυσμένο ό
την Μοσχοΰλα νά περ'ττοι
τόν χλωμό της γυιό. είτο
εδαιη ττώς &φηνε μ'ό κα'νούο
Λενιώ, ττλσι στό σπλάγχνο
ή ττατρίδα της εΐτανε λείιτί
ι' δλοι γύρω αίσβανόντανε .ο
εντυχισμένοΐ καϊ χαρούμί
*ά ττεράσανε — μ* καία
— α-' τό Οορνβημίνο μυαλο
•π' τή μεγάλη σνγκίνησι τή?
κοσμίσς μές?ας εσδυνε Χ«νο
, δέ ζητοθσε ττερισσότερο δ*
νά ζήση καΐ νά δή!
)ταν ό 'ΑργύρτΚ· ή Μοσχο-
κ· ή Σχάσα στηλώ«« ;
ά τους στό σοφά 'ης Α«νι
την είδον μ' ώδύνη, άσ«>«
μαρμαρωμένη νά ««« ·
,ές βλέμμα
,Η ^κατάστασίς βιομηχανίαν
6«τεχνιών είς ττερχχάς Μ&
^ί,,ος - Υλίκης — Έδημοσ'-
£ί, την «Εφημερίδα τής Κυ
; (** β: *■· ^λ
η αττο40ίθ·ις
ή
των όρ«ν καΐ ττερ'ορ αμώ"
βώ
ων όρ
!!ατΟστάσε«ς βιομηχαν^ών κα.
!ατ«νιών «ς τ«ί ττεριοχάς Μα
οββύνος · ΎΜ«Ι< β1.κώτι·«ν· άτταγορειιετα! η ι,κβτόστασ'ς ττάσης φύσεως ν- '' «.ομηχβνόν καΐ βιοτεχνιτον , ι ^έκτασις ύφιο-Γαμένων έντός ^ λεκάνης όττορροής τής Αί- -ς ΜαραΘώνος καΐ τής Υ- * *στά0Γεωί 5 »*ΧΡϊ μέτρον, έκτός των λβκανων ς ο^ς 1 500 με- οιτό των όρίων τής άνωΓά „,; στσβμης ,,ασιν μΐκροτέραν των 500 μΐ τρ«» ά-ό τού άξονος των άνο' ,τάν άγωγών μεταψορόΐς των ύ &0 έκ των ώς ανω λιμνών. Κβτ' Εξαίρεσιν δύναται νά έ- «,τ.,ατ-ή 1 ϊδ»σ·ς 6'οτεχνών κι ^3ίβν ίσχύος μβχρι 15 ϊτγπ ιον ιαί ή έττέκτασις βΌμηιχαν'ών ή {ΐί/Εχνιών· έγκατεστημένων τγρο ή; 15ης Όκτωβρίου 1969, με χρ,ς οΰξόσεως συνολ'κώς κστά 20% «τ' ανώτατον όριον τής ίγκοΓτεσχηιμένης κ'νητηρίου ίσχυ β( οώτών Ντα νόν—γική μονάς είς Ι- τίον Έκ τού ύτΓθνργ«ίοιι ΕΘνι- «^ Οίκονομίας ανεκοινώθη δτ' όξ τα πλαίσια τής κιΛερνηττικής ΐιιρίμνης διά την ττερα'τέ,οω έτττ- οοσ'ν τής ναυιτηγικής δραστηρι άτητίς καΐ δή είς έπαρχΐακά δ1 ΐηιερίσματο τής χώρας, ή άρμο- !ία έιτιτρο—τ( έγνωμοδότη~ν ύ- πρ τής ίπταγωγής είς τάς εύερ- Ιίτικβς δ-στάξεις τ^ Ν ομού 4· 171)61 ί—ίνδύσεως ίίψους 304. 360.000 &>χ της άνωνύμου έ-
ταιχίας «Ήνωμίνα Ναιπτηγεία
ίΗ(βμοτος · Ίτέος, διά την έγ-
υπόστασιν είς βεσίν Μϋλο1 Ί-
τέσς Ό5 ΝομοΟ Φωκίδος μέγα
»ικ ναιπτηγο- έτησκ£υαστι«ης
μονάοος
Τα ύ— ό Ιδρυσιν ναυττη,γεΐα Ί
τέας 9ά καταλαμβάνουν 'έκτασι
400 στρεμμ«των κ«ϊ βά περιλομ
βανουν: 1) Δύο ναι—ηγΐκάς κα
τασκεικχστΐκάς κλίνας, τής ττρώ
της έξ αύτών δ'ά ττλοΐα χορ-ητι
κότητςο^ μέχρις 20.000 τόννων
συνολικής διτναμΐκότητος κατα
σκευης ΙΟ -λοίων έτη<τί«ς 2) Μίαν έπισκευαστικήν δεξαμενήν ίκανότητος δεξαμεν'σμοθ ττλοίων μέχρ' 10 000 τόννων. 3) Λοιπάς εγκαταστάσεως* καΐ ττλήρη μηχα- νολογικόν έξέττλ'σμόν Τό συνο λικόν κόστος τής έττενδύσεως 6 νέρχεται είς 316 360.000 δρχ , τό νέον δέ ναυπηγεΐον θά α—α- σχολη ττεϊί τούς 2.500 έ,ργατο- τεχνίτας καΐ ύτταλλήλοι>ς καί,
ώς προδλέπεται. βά ττραγματο-
ττοιή έξαγωγάς ίίψους 400 εως
450 έκατομ δρχ ετησίως. "Η¬
δη ή'ρχ'σεν ή έκτέλεσς των έ'ρ
γο*ν 6τγ οδομής τού νέου τούτοκ
νουπηγείου κίς Ίτέαν δαπανη
θέντων μέχρ' τούδε 12 έκ δρχ.
ττ»ο6λέ—ε^αι δέ ότι ή ττλήρης ά-
—0Γττεράτ»σις αύτοθ θά συντελε¬
σθή μέχρι τέλονς τοθ 1975
Η δήλωσις διακοττής άσκήσε
ως έττ'τηδεύματος — Τό ίπτουρ
γεΐον Οίκονομΐκών 6'α τής Οττ
αριβμόν Μ. 6297)362)31 12.71
έγκι/κλίου τού, διευκ,ρινίζει δτ:
ή δήλωσις δακοπής άο-κήοεως έ
ττ'τηδεύμαίτος, ώς στο'χεΐον τού
φορολογΐ'κοΰ ψακιέλλου τοθ ψορο
λογουμένο^· τυγχάνει άττόρρηιτος
έναντι παντός τρίτου ττοός τό
φορΌλογοιύμενον ττρόσωττον.
Περαιτέρω, διευκρινίζετα' δτι
ί—ό των δ'ατάξεων τοθ Ν Δ)τος
3323)55 δέν —ροδλέτΓετα1 διά
την διακοπήν άσκήσεως τ&3 έ
τταγγέλματος ή ί—οβολή σχετι-
κής δηλώοεως είς τόν αρμόδιον
οικονομικόν εφοιρον· ττλήν δμως
ατταξ καί υποβληθή τοΐοί,τη Εή-
λωσ'ς έκ μέ,ραυς τού φορολογου
μένου, αυτή άττοτελεϊ φορολογ'
κόν στοιχείον τοϋ άτομικοΰ τού
φο.κέλλο·υ, ά—οδεικνΰον ότι (ό
σμένη ττηγή είσοδήματος επαυσ'
ύφισταμένη
ΝΕΟΣ ΦΟΡΕΥΣ;
ι
ενα
Ευρισκόμεθα ενώπιον έΕελί-
ίκιιν είς τόν τομέα άναπτύΕεως
ΐυν έΕογωγών, έν συναρτήσει
"ΡΚ το όλον κύκλωμα παραγω-
Υ* Το θέμα τουτο έπεοημάνθη
[« τόν ετήσιον πρωθυπουργικόν
V,
της ιβης Δεκεμβριού, ότε
ότι, πρός προώθησιν
'ίΚ εεογωγικης μας προσπαθείας,
!» οηομένει άλλη λύσις ή ού-
οτασ!ί έ^ε κροτικοϋ φορέως, διά
τάς όγορας κα1 να
■ ■ - -> — , ν,*»*, ηΜΙ ΪΜ
ά σά κυττάζανε «£ιτ£.ά Ι *Ί « επαφήν τήν παραγωγήν
νο
«V
χή φρί-Ι ,^
<τος ττώς ενα **>«*>
Ι. Σ. ΣΥΛΛΟΓΟν
ϊηοΛ,ν «οί .Ινίπο»»· 'Τ
Ο ήμχθοντ-χτια
ατρρευσαμεν " "
■ ρϊθεν κοτεν
6ν«χ«ρήοομεν εκ
,ασμένο, άπο ^ ^
τών ,συμπολιτων »<* κ ■ΕπάρΧ°υ κα, ,ς των κ. κ. ΙίΤΕΓ Ζήτησιν. τ6 ανωτέρω πλαίοια τοπο- ΙΤ01 ή έΕέτοοις ουοτάοεως νΕ* έξαγωγικοϋ όργανιομού, ή Ί5ιύρυνΟΙςτοϋ ύφ,οτομένου Συμ- ιου Προωθήσεως ΈΕαγωγών, όποκλεί ή 3|: τοϋ τελευταίου καί ή ίεται ή κατάργη- ώρμοδιο : γεύματος « τοϋ προέδρου υμών ^ ,ίνου Γ-.θΥ-δη %ο ^ ·,. , "Αχμέτ, έν τη Κορ όλεως οικίαν «υ ^ ί» 'ι«ναίρΜ·ν ομάς -|νεΐτοΑΙ Γ ταύτην έκδρομΠ- ,.α υπαγωγη ιτήτων τού είς τόν Ι- φορέα, υπό νέον Υπό τήν σημερινήν τ°". τό Συμβούλιον 1 ιεω<: έΕαν- δραστηριότητό. είς τού εις 6γορών των Ελληνικών >ς άγοράς
"ποβοήθηο,ν τού έΕαγω-
Επί τού προκειμένον ό Πα-
νελλήνιος Σύνδεσμος ΈΕαγωγρ-
ων, δΓ ύπομνήματός τού πρύς
τούς άρμοδίους, τονίΖει, ότι ο
κρατικάς φορεύς, τού όποιου
συΖητεϊται ή σύστασις, ύπάρχε'.
Είναι τό Συμβούλιον Προωθήοε-
ως ΈΕαγωγών, προσέτι δέ ή έ·
Εαγωγική τάξις είναι συαπειρωμέ-
νη είς μίαν κεντρικήν οργάνωσιν,
τόν Πανελλήνιον Σύνδεσμον Έ-
Εαγωγέων. Ώς πρός την διεύ-
ρυνσινκαί άνάπτυΕίν τών έΕαγω-
γών, ό Σύνδεσμος ύπεστήριΕεν,
δτι άπαιτείται ή παραγωγή μεγα-
λειτέρων ποοοτήτων προϊόντων,
δεδομένου ότι, πλήν ελαχίστων
έΕαιρέσεων, τα έΕαγωγικά μας
περιθώρια έΕαντλοϋνται διά τών
ήδη διαθεσίμων αγαθών μας.
Ή άνάπτυΕις τής παραγωγής,
κατό συνέπειαν, πρέπει νά μάς
προβληματίση καί ή προσαρμογή
αυτής είς τάς άπαιτήσεις τής 2η-
τήαεως Καί διά την έπίτευΕιν
των στόχων αυτών ύπάρχουν τό-
οοι φορείς επί έπιπέδου υπουρ¬
γείων καί ύφυπουργείων.
·,.
,ίνοντα^ νά
πτού
*έ πατριωτικήν
1ΕΤΡΟΣ ΟΠ
ΥΠΟΔΟιΧΗ ΝΙΕΩΝ ΜιΕΛΩΝ
πρός επίτευξιν _,Σ _0 £βΕ ΠιΕΙΡΑ1ΩΣ
τού. Είς τάς αρχάς
ΕΕαΥγελθέ
Άντιθέ-
προσηρμοομένον κα!
ν πρόγραμμα δρα-
κοτά τό τρέχον
:τως, διά τού υπό
Ιν νέου οργάνου, έπιδιώ-
πέρον των ανωτέρω -
*, 6νάπτ^ις τής παραγωγής
είς τάς άγοράς
προϊόντων, μέ
οτ°Χον την προοαρμο-
ΠαΡαγωγικής
ιερόν
V
! τής κατανα-
^ωτέρω, γενναται το
μέΧΡΐ ποίου βαθμοϋ θά
" α' ύρμοδιότητες τού
αύτ°ϋ· θά πρόκειται, ο-
ΠεΡ' έπ,τελικοϋ όργάνου,
Χοραοοη τάς κατευ-
νά άκολουθηθή ή ίδιω-
. θό φιλοδοΕ.
ίδιωτικ^
; Εάν περιορισθή
ΕΚΑΤΟΝ ΕΚΑΤ. ΛΟΛΛ. ΕΙΣΠΡΑΤΤΟΝΤΑΙ
ΕΤΗΣΙΩΣ ΑΠΟ ΤΑΣ ΕΞΑΓΩΓΑΣ ΚΑΠΗΩΝ
Εύρυτάτη σύσκεψις έττραγματο
Γτοΐήθη ττοό ημερών τιών είς τά
γραφεία τοθ Έθνικού Όργανι-
ομοΰ Καπνοΰ ύττό χήν προεδρίαν
τοΰ Αντι-ροέδρου τής Κι/βερνή
αεως κ Στ. Παττακοΰ σχετικώς
μέ την εξέλιξιν τών έξαγωγών τού
καττνου και τήγ συμβολήν τούτου
είς χήν εθνικήν οικονομ ί αν.
Είς τήν σύσκεψιν μετέσχον ό
•ποόεδρος τού ΕΟΚ κ Γ Σσυμ-
ττασάκος, 0 Γεν Έπιθεωρητής Δ'
οικησεως κ Κ Κουκ,οωρίδης, ο
Γεν Διει/θυντής Το3 ΕΟΚ κ. 0
Λαδάς καΐ οί Διευθυνταί - Ποοι
στάμενοι των Υττη,ρεσιών τού
Όργανισμού.
"Ομιλών ό ποόεδρος χού ΕΟΚ
κ Σουμπασάκος ττοοέβη είς εκθε
σιν επί τής δλης δραστηριότητος
καΐ τού σι·«ελουμένου εογου ύττό
τού ΕΟΚ Μεταξύ άλλων, άνέφε
ρεν δχΐ άττό τάς έξαγωγάς κα-
ττνών εΐσπράττονται ετησίως -ε
Οί τά 100 000 000 δολλάρΐα. τα
όποία άντΐ-ροσωττεύουν τό 16%
ττερί—ου τ©;; συνόλου τών έξαγω
γών. Είς τούτο· προσέθεσε, δύ
νανται νά ττροσχεοοΰν 25 000 000
δολλάρ'α έξοικονομούμενα έκ τής
μή είσαγωγής καπνοΰ είς την
χώραν μας καί 5 δΐοχκατομμύρια
ττερίπου δρχ τα όττοΐα ό— οτελούν
εσοδον τού ττοοϋ'πολογισμοϋ' ώς
ττροερχόμενον έκ τής φοοολογίας Ι
σιγαρέττων. Ι
Πέραν των ανωτέρω· ώς άνίψε
οεν ό Σο-υμττασάκος, ό καττνός
αποτελεί χον σημαντικώτε'ΐον πό
ρον ζωής 140.000 άγροτικών οί
καγενχΐών καί· χάρις είς αυτόν·
λειτουργοΰν ττερί τάς 120 κα-
π-νεμττορικαί έττ'χειοήσεΐς, αί ό
ποϊαι διαθέτουν ττλέον τών 100
Ο00 000 δρχ ετησίως υπό μορ
φην κατΓνεργατικών ήμερομισθ'ΐ-
ων
Ό τΓρόεδρος τού ΕΟΚ ένημέ
ρωσε ττεηα'τέ,ο» τόν κ· Άντιττρό
εδρον έττΐ τής έν γένε1 όργανικής
διαρβρώσεως τοθ ΕΟΚ, τής λε'-
τουΐγίας των ύττηρεσιών του· κεν
τρικώιι καί ττεριφερειακών. τής έ
ξαγκγικής καχαναλώσεως τού κα
—νού· ττροσδΌρίισας τέλος τούς
στόχοκς τού Όηγανΐο-μού δ·ά τό
άμέσως προσεχές μέλλον.
Ό κ Άντΐττρόεδρος άφού ηύχα
ρίστ.-^σε τόν ττρόεδρον τοΰ ΕΟΚ
διά τήν ττληρότητα τής ένημερώ
σεωςχθυ^ ύπεγράμμισεν δτι 6σσι
κός ττοιράγ<ον έητιτυχ'ιας τών τε- βντων ύττό τού ΕΟ'Κ στόχων. εί¬ ναι ή μεθόδεικτ'ς καΐ ό ττρογριαμ ματΐσμός· ό συντον'σμός των ί νεργε'ών καί ατκχοαιτήτως τό ττνεθμα συνεογασίας Μετά χήν σύσκεψιν ό κ. Άντιττρόεδρος ώμ'ι λησε ττρός τούς σιτγκιεντρωθέντας &τταλλήλθ'υς τού ΕΟΚ, ττρός τούς όιτοίους συνέστησεν αφοσίωσιν καί άγόπτην είς την εργασίαν καί την ά— οστολήν των. Η Εί.ΝΟΙΑ ΤΗΣ "ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ,, ΚΑΙ ΤΗΣ "ΥΠΕΡΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ,, ΔΙΑ ΤΑ ΚΕΝΤΡΩ Ποία κέντρα (έστιατόρια· ζσ- χαροίΤΓλοτστεϊα κ λ.τι' ) θεωροϋν- ται «πολυτελή». -προκειμένον νά ΐ"πεχ3ο0ν είς τόν ειδικόν φόοον ιπτερ τής κο νωνικής προνοίας; Ποία είναι, βϊς τήν προκειμένην ττερίτττωσΐν. ή εννοια τής «πολυ¬ τελείας»; Τα ζητήματα αύτά δι- ενκ,οΐνίζονται είς τήν ΰΐτ' αριθ 2489)71 απόφασιν το·3 το με- λοΰς φορολογικοθ ττρωτοδΐκείου Αθηνών ΔΓ αϋτής έρμηνεύονταΐ αί σχί τικαί διαταξεις τού Α. Ν. 666) 37 (οίρθρ 1 τταρ 1 καΐ 2) , τού Νόμου 302)43 (ά>βρ 16 πα?
1) τοθ Ν Δ 3829)58 (αρβρ.
8 παρ 1) καΐ τού Β Δ 619)
65 (αρθ;·. 1 τταρ. 1)
Κατά τάς δΐο-τάξε'ς αύτάς,
είς ειδικόν φόρον ύτκέρ τής κο-
νωνικ,ής ττοονοίας, όρΐζόμενον είς
ττοσόν μέχρι 400 δρχ · δι' έκα¬
στην ημέραν λειτοι,ργίας των.
ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ 3.840 ΕΚ.ΑΡΧ.ΑΙ" ΕΚΤΕΛΕΣΙΝ
ΕΡΓΩΝ ΟΛΟΠΟΊΤΑΣ
ΑΝΕΚΟΙΝΩΟΗ δτι 0 ύπουργός
'Ε&ν'κής θίκονομίας κ Πίζόττου
λος. ϋττέγραψεν ήδη άττόφασιν)
οασ&ι τής όττοίας διαχίθεντα1·
έκ τού Προυπολογισμόν Δημοσί
«ν 'Έττενδύσεων 1972· π·στώισεις
ϋψους 3.84ΟΟΟΟΟΟΟ δρχ ττρός
τόν σκοττόν τής έντατικής χρημα
τοδοτήσεως των 6αο-ικιής άνσ-
τττυξ'ακής σημασίας όδικών έ'ρ
γων
Είς σχετικήν άνακοίν«*σΐν. το
νίζεχαι δτι κατά την κατανομήν
τών ττιστώσεων κατεβλήθη προ
σττάθεια διά την εξυπηρέτησιν
των έπιδ'ώξεων τού ττρογράμμα-
τος άνατττύξε«ς μέ γενικόν κρΐ
τήρισν έττιλογήις τών έργων, την
συμβολήν των είς χήν έττίτευξιν
τών στόχων διά τήν γεωργικήν,
βιομηχανικήν, τοι/ρΐστικήν κλττ
άνάττ τυξιν.
Η ΚΑΤΑΝΟΜΗ
ΤΩΝ ΠΙΣΤαΣΕΩΝ
ΑΊ εγκριθείσα! ττισ1ώσεις
κατανέμονται κατ' ερνον ώς άκο
λούθως:
Βασικαί οδοί: 1) 'Εγνατία ό
δός 55Ο.ΟΟΟ 0Ο0 δρχ . 2) Κατε
ρίνης — Οεσσαλονίικη», 400 000
0Ο0 δρχ 3) Παοαλιακή Ηγουμε
νίχσης — Πρ€6έ<ης 1ΟΟΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ 4) Θε;μο-τυλών — Ίτέας— Νοηιττάκτου — Άντιρρίου 300 ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ 5) Θεσσαλονίκης — Τουρκικών Συνόιρων 10 000. 000 δρχ 6) Θεσσαλονίκης — Ήγοιμενίτσης 60 000 000 δρχ. 7) Θεσσαλονίκης — Εϋζώνων Ι 14 000 000 δρχ 8) Κύκλωμσ Χαλκιδικής 220 ΟΟΟ.ΟΟΟ δοχ. 9) Άτταλλοτριώσεις καί κατασκευ^ Λεωφόρου Αθηνών 65 00Ο 000 δρχ. 10) Αγρινίου — Άντΐρρί ου 40 000 000 δοχ 11) Κορίν θου — Πατρών 300 000 000 δρχ 12) Καοτελλίου — Χανίων — Ηρακλείου — Σητείας Κρήτης 430.000 000 δρκ 13) Θεσσαλο νίκης — Κιλκίς — Πε Γσιτσίου 45 ΟΟΟ.ΟΟΟ δαχ 14) Άμφιλοχι άς — Βονίχσης — Λευκάδος 40 000 000 δρχ 15) Ίσθμίας — 'Εττΐδ«ύρου 50 000 δρχ· 16) Ίωαννίλ^ίν — Τρικάλων 27.000 000 δρχ 17) Ιωαννίνων — Α γρ'νίου 40.000 000 δρχ. 18) Λε ^αδείας — Δελφών 35 000 000 δρχ 19) Πύργου — Κυτταρΐσσι άς (Τάττης) 2 000 000 δρχ 20) Γεφύρας Τσάκωνα — Κιπτα ρισσίας 15 ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ 21) Με γαλοττόλεως — Άνδριταίνης -- Κρεσταίνων 30.000 000 δρχ. 22) Αθηνών — Κορίνθου (Κόμ 6οι Άγίων Θεοδώρων καΐ Άσττρο πύργου) 5 000 000 δρχ 23) Ι «αννίνων — Καλττακιου — Κα καδιάς 50.000 000 δρχ. 24) Πά τρών — Τριπόλεως 25 ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ 25) Σχηματαοίου — Χαλκι δος (βελτίωσις) 25 000 000 δρχ Λοιπαί !5οΐ: 1 )Ξάν&ης — Πά ρανΐθ-τίου — Δράμας 15 000 000 δρχ 2) Φαρσάλων — Μικοο Οηδών 10.000 000 δρχ. 3) Βόλου — Μικροθηιβών 1.000 000 δ:χ 4) Κυοερίοι, — Άστρους — Λε ων'δίου 25 000 000 δρχ 5) Θεσ ααλονίκης — Σερρών — Σιδηρο κάστρου — Κούλας 15 000 000 δ·>χ 6) Γρεδεννών — Γεφύρας
Μουργκάνι > 12.000 000 δρχ. 7)
Κερκύρες — Π'θτλαιοκαστρίτσης
10 000 000 δοχ. 8) Άγοΐνίου—
Καεττενησίο^ 25 000 000 δρχ
9) Άργοστολίου — Άγκώνος—
Φισκάρδο 10 000 000 δρχ 10)
Βε:6εοόντας — Πόρχο Χέλι 7.
000 000 δρχ. 11) Σιδηροδρομ-
κου ΣτοΦμοΰ Νεμέας — Σκοτε'
νής — Κανδήλας — Λεδιδιου
20.000 000 δρχ 12) Κύκλωμα
ΡόΕου 20 000 000 δρχ 13) Ση
τείας — Λ'θ νών — Ιεραπέτρας
— Βιάννου — Ρε&ύμνο υ6Ο 000
000 δρχ. 14) Κύκλωμα Πηλίου
39.000 000 δρχ 15) Σπάρτης
— Καλαμάτας 15 000.000 δρχ
16) Κροχίών -— Μονεμβασιας
10 000 000 δοχ 17) Βονίτσης
— Παλαίοου — Μύτικα — Α-
στακοί — *ίτωλΐκοϋ — Μεσολογ
γίου 10 000 000 δρχ.
Εί'δικά ττρογράμματα: Έπεί-
γουσαι άνάγικαι, 6ελχί«ο·ις άδων
έν γένει 450 000 000 δρχ.
Γέφυραι: 1) Εύήνου 3 000.
000 δο·χ · 2) Σέκουλα 7 000 000 |
δί,'Χ ■ 3) Ρΐμνίου ττερΐοχής Πολυ
φύτου 20 000.000 δρχ |
Έξοπτλισμός: 1) 'Εξοπλισμός
έργοστηρίων 15 000 000 δρχ2)
έξοττλΐσμός ύττηοεσιών 41.000
000 δρχ, 3) Τοττογραφικά όργα
να 2 000 000 δοχ · 4) Μεταλλι-
καί γέψυραι (τύττου Μπέλεϋ) 20
000.000 δρχ
ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΒΟΡ. ΕΜΑ30Σ
ΑΙΑ ΤΑ ΦΟΡΟΑΟΓΙΚΑ ΚΙΝΗΤΡΑ
Τέ Ν.Δ. 1078) ΤΙ δέν λύει τό πρόβλημα τής περιφε-
ρ^ιακής άναπτύξεως, τονίζει δ πρόεδρος τοΰ ΣΒΒΕ
ιν πρω-
καί δέν καθίσταται ύ-
τροφοδοτούμενος
άλλων.
Ή διοίκησις τού Έμποοικοϋ
καί Βΐομηιχαν κου Έτπμεληχηρι-
συ Πειραιώς, κατόττΐν σχετ'κής
ττοοσκλήσεως· ύττεδέχθη καί έδε
ξιώθη ττρό ημερών τοϋς φορεις
τών έγγ>αφεισών είς τό 'Επιμελη
τήριον κατά τό ετος 1971 νέων (
έμττορικών καί 6'ομηχανΐκών έττ1 1
χε'ρήσεων. των οποίων ό άρ θ
μός ανήλθεν είς 225
Ό ττράε&ρος τού ΕΒΕΠ κ Λ ώ
ζος ϋττεδέχθη τα νέα μέλη. τα ό¬
ττοΐα συνειχάοη δ:όχι έπέλεξαν ωζ
χώρον τής δραστηριότητος τ"ν
την έτπμελητηηιαικήν πε? φέρε αν
τού Πειραιώς οίκονομικοΰ ττνεύμο
νος τής χώρας
ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΜΕΛΩΝ
ΤΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ
ΕΙΣ ΤΟ Ε Β Ε ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Ή διοίκησις τοϋ 'Εμπορικοϋ
καΐ Βιομηχανικού 'Εττιμελητηρι-
ου Πειραιώς· έΒεξ'ώβη χθές είζ
τό 'ΕτΓΐμελητήριον Τά νέα μέλη
τής Συ·μ6οι»λευτικης 'Εττιτροττής
Πε->ιψερ«ίας Πειραιώς κ. κ Γ
Δεδόπουλαν, Σ Πατρΐνόν καί Π
Σφαλαγκάκον (-περιφεριεΌοκής δι
ο'κήο·εως)
Ό ττρόεδρος τού ΕΒΕΠ κ.
Πάνος Λώζος άφού εξέφρασε τά
συγχαρητήρια αυτού καΐ τής δι¬
οικήσεως τοθ 'ΕιτιμεληΤηρίου είς
τά μέ.λη τής Συμδουλευτικής Ε-
ΓΓΐτροττής διά την εκλογήν των,
προέβη είς ένημερωΠκόν κατατο
ττ:σμάν έττί των οίκονομ'κών και
αλλων θεμάτων τού Πειραιώς
Τάς ά— όψ-ΐς τού βιομηχαν'κού
ιίόσμον των βορείων δ'αμερισμό-
των τή.ς χώοας ώς καΐ τού Βό
λου καί τών Πατρών. έπίτοϋθέ-
ματος των κΐνήτρων διά την ε
ΐταρχΐακήν β'ομηχανίαν, έξέθεσεν
ο τχιρόεδρος τού Συνδέσμου Βιο-
μηχά'ων Βοοείου Ελλάδος κ.
Λαδάς. κατά τήν είς τά γραφεία
τού ΣΕΒ συγκροτηθεΐσαν ττρο
ημερών σύσκεψιν Ειδικώτερον ό
κ Λο)5άς, συμφώνως ττρός σχε
τ κήν άνακοίινωσιν, ετόνισε τά έ
©εμελιώδες καΐ παλα'όν αϊτη-
μα των συλλογ'κών φορέυν τής
ετταρχ'ακής β.ομηχσνίας. είναι ή
βέσπισις ίσχυρών. σοοα^ων καΐ
δελεαστικών κΐνήτρων ϋτπΊρ τής
πε^'φεοειακής βΐομηχανίας; έν
συνδυασμώ π·ρός την τοιαύτην
ριζικών άντικινήιτρων. σκαπούν
ών είς την άνάσχεσΐν τής ίδούσε
ως έων μεταποιητΐκών μονά5ων
είς τήν περιοχήν πρωτευούσης
Άνατττύσσων την θεμελιώδη αύ
τήν θέσιν τού ό κ Λαδας ετόνι¬
σεν ότι βασΐκός στόχος τού πεν-
ταετούς ιτρογράμματος οικονομι-
κής άνοπττύξεως ήτο ή προώθη
σ ς τής έκ6ιομηχανίσεως τής χώ
ρας μέ αύμμετρον οικονομικήν ά
νάττ-α'ξιν τής πεοίφερείας. συμ
4>ώνως πρός σχετικήν πρακτικήν
ά,κολουθουμένην είς όλας τάς προ
ηγμένας χώρας τής Εΰρώπης
Παρά το>Γα· δέν έ-ετεύχθη τού¬
το, διά τόν λόγον δέ αυτόν ό
πληθυσμός τής χώοας συνεκιν-
τρώθη είς την π·ρωτεύουσαν καί
έν μέρει είς τήν Θεσσαλονίκην
καί έγκατέλειψε την ύπαιθρον
δ'ά νά ζητήση άπασχόλησιν είς
τά μεγάλα κέντρα· οπσυ οί οί
κονομικαΐ καί κοινωνικαί συνθή
κσι ήσαν τελείως διάφοροΐ άπό
-την επαρχίαν
Πρός ενίσχυσιν τοΰ ίσχυρισμοϋ
τού αυτού άνεφέρθη είς τά στοι
χεία τής τελευταίας άττογοαφής
τού Ι071- προσθέσας ότι είς
-ήν ττερΐφερειαν πρωτευούσης ε
χε[ συγκεντρ«ι5ή τό 60% τής ό-
λης βιομηχανικής δραστηριότη¬
τος τής χώρας. Εάν συνεχισθουν
οί ριθμοΐ αύτοι κατά τήτν δ'α-
κυομένην δεκαετίαν, ή ττεριοχή
Αθηνών θά συγκεντρώση άνω τού
70% τού 6'ομηχαν«κθύ δυναμΐκοϋ
μέ παράλληλον έρημωσ'ν των λο1
ίτών διαμερισμάτωΐ' τής χώρας
Άναφερόμενος ες τάς είσοδη
Άναφερ-όμενος είς τάς είσοδη
τρου καί ττεριφερείας· ό κ Λα¬
δάς είπεν δτ' τό κατά κεφαλήν
είσόδημα τής ττρωτεικ>ύσης εΤναι
δΐπλάσ.ον έκείνου καί τής Θεσ¬
σαλονίκης, ένώ ή π-ερ'οχή Αθη¬
νών αποδίδει τό 62% τού σι/νολι
«Όΰ φάρ-ον είσοδήματος.
Ακολούθως ετόνισεν ότι δια
των κ'νήτρων τού Ν. Λ 1078)
1971 πρός ενίσχυσιν τής ττεοι
φερε'ακής άνατττύξεως· δέν θά έ
ξασφΐίλ'σθή ό έττιθι/μητός βαθμός
όπτσσχολήσεως τού πνηθι/σμοϋ
τής ϋτταίθρου κα'ι δέν θα έξουδε
τερωθούν αί δυσμενεΐς σιτνβηκα·
ιτοΰ έμποδίζονν την οικονομικήν
<αί κοινωνικήν άνάπτυξι τοιού¬ του Ακολούθως εί—ε ότι ή έγκα τάστασΐς 6ιομηχαν(ών κατά μή- κος τής όδού Άβηνών — Λ«ρ·- σης δέν λύει τό ποόδλημα τής πε οιφερεακής άναπτύξεως ■ έτόν'σε δέ δτι αί βιομηχανικαί πε,ρ'οχαί Θεσσαλονίκης. Βόλου. Πατρών, Ηρακλείου· Ιωαννίνων καί Κα- 6άλας· πΊρέττει νά συγκεντρώσουν τό ένδιαφέρον τής Κυβερνήσεως καί τού βιομηχαν^κοΰ κόσμου Ά φο·^ άνεφέρθη είς τούς βραδεϊς ρυ&μούς εκτελέσεως των έργων ύ ποδομής είς τήν βιομηχανικήν πε Ρ'οχήν Θεσσαλονίκης ό κ- Λαδας διεμαι>τυρήθη διά τήν ενταξΐν τού
Γτολεοδομικού αυτού συγκοτήμα-
τος είς τήν περιοχήν ώς ττρός
την την ισχύν τών δΌτάξεων τού
Ν Δ 1078)71. τονίσας δτι ή πό
λις αυτή απέχουσα 550 χλμ., ού
δεμίαν έχει σχέσιν μέ τάς λοιπάς
ττεριοχάς τής Β' περιφερείας· α"
πλείσται τών σττσί«ν άποτελοί/ν
ττροέκτασΐν τής πρωτευούσης
Ή έ'νταξ'ς τής Θεσσαλονίκης είς
τήν Β' ττεριοιχήν, άττοτελεϊ άνακο
Τίήν τής προσπαθείας έκβιομηχα
νίσεώς της. Τέλος ό κ Λαδάς έ
τταναλαμβάνεΐ παλαιοτέραν πρό-
τασ'ν τού ττεοί τής άνάγκης συ-
στάσεως ομάδος έογασίας, π·λαι
σιωμένης άττΐ έκπροο"ώπους τού
Δημοσίου Τομέως καΐ των Συν-
δέσμων Βιομηχάνων. πρός έξέτα
σ'ν τοϋ δλου θέματος.
ΑΙ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙ'ΚΑΙ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Οΰ^εμία δ[άκρισις ώς ττρός τάς
προσσέτθίς οπτί>σβέσε'ς γίνε'α'
μεταξΰ β.ομηχανικών καΐ μεταλ-
λευτικών έττιχεΐρήσεων είς τό αο-
βρον 5 το") Ν Δ 1078)71 ττερι
φςρ&λογ'κών μέτριον ττρός ένίσχυ
σιν τής περΐφειε ακής άνατττύξε
ως
Τουτο τονίζεταΐ είς σχετικόν ύ
τΐόμν-μμα τοΰ Συνδέσμου Μεταλ-
λευτικών 'ΕτΓΐ-χειρήο-εων πρός τόν
ύπονργόν Οίκονομικών άπό τάν
όττοΐον ζητεΐται ή έξέτασις τής
έν λόγω περΐπτώσεως τού ώς
άνω αο03θυ διά τοϋ όποιου καθο
ρίζονται. ώς γνωστόν· οί ουντελε
οτταί των προσθέτων άττοσβέοτων
Σιγκεκρμένως έττισημαίνεταΐ
ότι πιροφανώς έκ παραδοομής, ύ
φίσταται ούσώδης διαφορά· με
ταξύ τών όοιζομένων είς τό άνω
τέρω αρθρον καΐ τού τμΓιματος έ
κείνοι* τόσον των σχετικών πρός
ΓΟν Τύττον άνακοινώσεων τού ϋ
τΓϊυργοϋ Οίκοομ'κών όσον καί
τής εϊσηγητικής έκβέο-εως επί
Γοϋ νέου ττρούπολογι<τμού. τό ό- ττοίον άναφέοεται είς τάς μεταλ λευτικάς πΐχειρήσεΐς· Καταλήγων ό Σύνδί.σμος ζητεί την έττέμβασιν τοιΐ κ ϋπουργοϋ ττρός άττανόρθιωσιν τού λάθους καί καθορισμόν τών προσθέτων ά ποσβέσεων τών μεταλλευτικών εττ'χεαιήσεων βάσει τού κριτηρί- Ου των φυλακών καί μόνον καί 6- χ; τού τόττου έγκαταστάο·εχ»ς. ύποβάλλονται είς τα ζαχαροττλα στεϊα ώς καί τα πάσης φύσεως κέντρα. είς τά όττοϊα καταναλί- σκονται οίασδηποτε φύσεως φ«- γητά, ποτά· γλιι·κίσματα· τέϊα κ λ π., τά κείμενα είς πόλεις πλη θυσμού άνωτέρου των 50 000 κα τσίΐκων, έφόσον ίχουν χαρακτη Ρ σ9ή υπό των οίκείων άγορανο- μικών έπ'τροπών. ώς κέντρα -πο¬ λυτελείας Ο καθ' ημέραν κα- τα6λη'Ιέος ειδικώς αύτός φόρος κανονίζεται δ,' έκαστον μήνα. υ πό τού άρμοδίου οικονομικόν έ φόρον, ό οποίος λαμβάνει -πρός τούτο ίπτ' Οψιν τήν έμφάν σ ν καί τήν κίνησ'ν τού κέντρου· την δια τίμησι των ε[ς αύτό καταναλι- σκομένων είδών, την τοττοθ*σίαν Ί0*>, ώς καί την κοινωνικήν θέσι
των ττελατών τού
Ώς τταρατηρ·εϊ ή άττόψασ ς τού
Φορολογ'κού Πρωτ&δκείοο· έκ
των άνωτέρω διατάξεων σαφώς
συνάγεται, ότι «ή εννοια τής πό
λυτελείας»· είς την προκειμένην
ττερίτ—ώσιν. ή όποία καί σι/γ-
χωρεΐ. τήν υπό των χαρακτηρΐ-
σθιέντων ώς κέντρω ττολυτελειας
διάθεσιν των ώς άν» είδών των
(φαγητών. γλυκισμάτων, τε'ίου
κλ.ττ.) είς τιμάς ηύξημίνας έ¬
ναντι των λοιττών άναλόγων κα-
ταστημάτων, είναι συνυ$ασμέντ·
κατα τή αληθή έ'ννο'αν τοΰ νόμου
ττρός τήν έξασφάλισ[ν έκ μέρους
τών τέλειταίων τούτων είς τούς
ττιλότας των, μΐάς ττέραν των
συνήθους μέτρου) άττολαύσεως.
ό'χι μόνον έκλεκτής ττοιότητος
προϊόντων, άλλά καί των ούχι
ήσσονος σημασίας διά τήν ϋψη-
λής κοινωνικάς τάξεως •πελατεί¬
αν των, άναλόγων άνέσεων· τό¬
σον έξ απόψεως διεν&ετήσεως. δ1
ακοττμήσεως κλπ. τού χώρου είς
τόν όττο-ϊον δ·-ατίθενται τά έν λό¬
γω άγαθά, όσον καί έξ απόψε¬
ως ιδιαιτέρας δλως προσεκτικής
πιερΐ—οιήσεως τούτων κατά τήν
συναλλαγήν διά συνήβως ε«δ κώς
πεπα'δευμένοι/ π-,ϊοσωτηκοϋ»
Είς την απόφασιν ττροτείνεται
δτι εΤνα1 αδιάφορον αν τά ε'ίδη
αύτά έξο&εύωνται έντός τού κέν-
τρου δ'ά «σερ'6ιρίσματος» ή έκ¬
τός αυτού, διά τής παραλαβής
των είς συσκευασμένα πα,κέτα
Άοκιεΐ νά δΐατίβενται άττ' εύθεί-
ας ΰττό τής έπιχεΐρήσεως τού κέν
τρου πρός τούς καταναλίσκοντας
αϋτά πελάτας τη,ς. καί δχΐ υπό
άλλης έπ-ιχειρήσεως· ·'ί όποία τυ
χον άγοράζει ττροηιγουμένως τά
έν λόγφ ειδή πα.ο' αυτής καί
μάλστα είς τιμάς χονδρικής πω¬
λήσεως καί τά διαβέτεΐ έν συνε-
χει'α είς τούς ίδικούς της πελά¬
τας, έστω κα'ι αν καθΐστςΐ είς
αύτούς γνωστήν την προέλευσιν
των
Σχετική έξ οίλλου· μέ τα κρι-
τή,ρια κατατάξεως τών κέντρων
είς την κατηγορίαν των «ΰττερπο
λυτελών», υπήρξε καί ή ίπτ' άρ
2187)71 απόφασις τής όλομε-
λείας τού Σι/μβουλίου τής Έπ·ι-
κρατείας· Εξεδόθη επί αίτήσεως
γνωστοτάτης ξενοδοχεΐακής έπ-ι-
χειρήσεωςι περί άκυρώσεως τής
άττό 8 Ίοιλίου 1970 ΰπ' αριθ.
25 πράξεως τής έπ'τροπής κα-
τατάιξεως κέντρων καί καταστη-
μάτων «πο-οβλεπομένης υπό τής
ύπ1 αριθ. 3Γ)61 άγορανομικής
διατάξεως) τής περιοχής τέως δι
ο'κήσεως πρωτευούσης Διά τής
πράξεως αυτής εΐχε καταταγή
είς την κατηγορίαν «.ΰπερττολυτε
λείας» τό λε'τουργοΰν έν^ός κεν
τρικωτάτου ξενοδοχείθυ τής πρω
τευούσης· ανήκοντος είς την ώς
ανω επιχείρησιν, κέντρον - μττάο
Τό Συμβούλιον '>Επ·ικρ.ατείας
εκρινε τήν ττοάξΐν τής έπ'τροπής
κατατάξεως μή νομίμως ήτΐολο-
γημένην καΐ τήν ήκύρωσεν. Ως
παρατηρεϊται είς την άκι/ρωτι-
κήν άττόιφασΐν, διά τόν χαρακτη-
οισμόν επί κέντρον ώς «ύπερττο-
λυιΤΕλείας» άτταιτεΤταΐ ώς άναγ
καϊος όρος· κατά νόμον, νά δΐα-
θέτη έπιτραπιέιζια σκεύη φέροντα
τόν τίτλον τής έπιχε'ρήσεως Είς
τήν ττροκειμένην περίπτωσιν· ή
κατάταξ'ς εΐχε γίνεΐ επι τή έττι-
κλήσει τής συνδρομήν ούσιαστΐ-
κών ττροϋττοθέσεων, όναφερομέ-
νων είς τήν δλην έμφάνισ'ν τού
κετρου· χωρΐς δμως νά γίνε' ι
μνεία τοΰ ανωτέρω ο>ου· ττερΐ έ-
πιτραπεζίων σκευών
ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΗΘΕΝΤΑ
ΣΙΓΑΡΕΤΤΑ ΤΟ 1971
ΚΑΤΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝιίΑΣ
Συμφώνως πρός έπίσημα στοι
χεϊα το!} ΰττουργίίου θίκονομ1-
κών. τα φοοολογηθέντα σιγαρέτ
τα κατά χά ετος 1971 άνήλ&ον
είς 17.387.522 κιλά. κατανεμό-
μενα κατά Καπνοδιομηχανίαν
ως ακολούθως:
Παπαστράτος ΑΒΕΣ 5.736
416 κιλά, Γ Α Κεράνης Α Ε 4
917 207 κ., Άφοΐ Καρέλια Α.
Ε 4 172 320 κ., Θ Γεωργιάδης
Α Ε 1 406 173 κ.. Άφοί Κων¬
σταντίνου 613.111 κ· Ματσάγ
γος ΑΒΕΣ 443,226 κ.. Διάφο
ροι 99 099 κιλά
ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑ 35
ΛΕΠΤΑ Η ΤΙΜΗ ΤΕΥΤΛΩΝ
Αύξάνεταΐ κατά 35 λετττά ή τ
μή των τταραδιδομένων είς τά
γοστάσια ζαχάρεως τεύχλων
Συγκεκριμένως· ή 'Επιτροπή Ο
κονομικών Ύποθέσεων συνελθοϋ
αα ύττό την π,χ*εδρίαν τού Αν'ι
προέδρου τής Κυβερνήσεως κ
Νικ Μακαρέζου. ένέκιρΐνε τήν α
ξησιν τής βασΐκής τ^μής άγορα
ΕΠΕΚΤίΙΝΕΤΑΐ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΥΝΔΕΣΕΩΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ-Ε.Ο.Κ.ΓΚΑΙ ΕΙΣ[ΤΑ 4ΝΙΑ ΜΕΛΗ
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ— "Ηρχισε χθές|
καί έτε.ρματίσθη σήμερον είς Βρυ
ξέλλας ό ποώτος γύρος τών δια
πραγματεύσεων ΕΟΚ — Ελλά¬
δος &κά την καΓάρτΐσΐν τού προσ
δέτου ττρωτοκόλλου είς την συμ
φωνίαν συνδέσεως δα τοΰ όποί
ο>υ ή ίσχύς αυτής θέλει έπεκταθή
είς τά νέα κράτη - μέλη Ως
γνωστόν, τά κράτη αύ[ά είναι ή
Μεγάλη Βρεταννία· ή Ιρλανδια,
η Δανία καί ή Νο,ρβηγια, αί ο¬
ποίαι πρόκειται ν« ϋπογράψουν
την ττράξ'ν ττροσχ«*?ηο·εώς τω»1
είς την ΕθιΚ τό προσεχές Σάβ¬
βατον 22 Ιανουάριον
Τής έλληνας
είς τάς έν λόγω
(τεις ήγήβη ό μόνιμος άντιπρο-
σωηος παρά τήν ΕΟΚ κ. Στ.
Ρούσσος, μετεϊχθν δέ αυτής ττλήν
των αρμοδίων μελών τής μονι-
μου αντιπροσωπείας. οί γενικοι
όΐευΒυνταί κ κ Τ Πετρουτσό-
ττουλος καί Α Άνδρεόπουλος
καΐ ή δ'ευθι/ντής χ Δ. Άμολοχι-
του έκ τού ϋπουργείου Εθνΐ«κής
Οίκιονομίας Έττΐ κεφαλής τής
κοΐ'νοτκιής ΟΛ'τιπ,οοσωπείας ήτο
ό γενικός διευθυντής Έξωτερ -
κων 'Υποθεσεων τής Εκτελεστΐ-
κής 'ΕτΓΐτροπής κ Σίγκρΐσ^, ό
στις ττεριεβάλλετο υπό έκιπροσώ-
ττων τών κρατών - μελών καΐ έμ
πεΐιρογνωμόνων τής 'Εκτελεστι
κ!ί>ς 'Επιτροττής τής Γενικής
Γραμματείας,
Ο πρώτος γΰρος τών
-γματεύσεων κατέληξεν είς λίαν
οι>σ αστΐκά άποτελέσματα όσον
αφορςι είς την διαμόρφωσιν καί
τό περ.εχόμενον τού ττροσθέτου
π ρωτο κόλλου. Ο ϋτω:
1 ) Συνεφωνήθη ή έττέκτασΐς
είς τά τέσσαρα κρατη - μέλη·
τού σύνολον των διατάξεων τής
συμφωνίας συνδέσεως μεθ' άπαν
των τών πα,οαρτημάτων των καί
πρ»τβκόλλων αυτής, ώς καΐ των
ίσχυόντων κανονισμών.
2) Προεβλέφβη κατά τό πρότυ
πον των οσων θά εφαρμοσθούν
μεταξύ τών εξ τκχλα'ών καί των
τεσσάρων κρατών - μελών· ττεντα
ετής μεΓαβατ κή ττερ-ίοδθς δ'ά τό
προοδευτικήν δασμολογικόν άψο
πλισμόν "Ηδη άττό τής ενάρξε¬
ως τής περίοδον ταύτης ή Έλ
λάς θά άττολαύη τού ένδοκοινοτΐ
κου καθεστώτος Άπο τής ιτλευ-
ράς της Ελλάς θά παραχωρη
ση προοδευτικάς είς τούς τέσθΌ
ρας τό «οίθεστώς, τό οποίον ά-
ττολαύουν οί εξ.
3) Εγένετο δεκτόν δτι «-δ
τής 1ης Ίανουαρίου 1973, ιτρο
βλεττομένης με,ρομηνίαςή πρσσχω
ρήσεως των νέων μελών καί ένάρ
ξεως έφκρμογής τού προσθέτου
πρωτοκόλλου· ταύ^α θέλουν κα-
ταργήσει έναντι της Ελλάδος,
ότπαντας τούς ποσοτικοΰς ττερ'ο
ιρΐσμούς·
Ή έκ μερους τής Ελλάδος &ρ
σις των ·ποσοτι«ών έμττοδίων θά
ακολουθήση τόν προβλεπόμενον
-υπό τής συμφωνίας συνδέσεως
ρυθμόν^ μέ 6άσ'ν τάς είσαγωγάς
έκ τής διευρυνθηισομένης Κοινό
τητος,
4) ΊκανοτΓθ'ητικαί ρυθμίσε'ς
έξευιοιέιθησαν δ'ά σειράν ητερ'τττώ
σεων τεχνικής ττροσαρμογής τής
συμφωνίας. αΐτινες ήγέρβησα'ν,
τόσον ό—ό κοινοτ'κής, όσον καί
άπο έλληνας πλει*οα.
Άιιέμειναν πρό ρύθμισιν ή ττρο
σαρ.μογή είς την κοινήν γεωργ1
κήν πολιτικήν καί ή ταυτόχοο-
νος επέκτασις, είς τά νέα κρά
τη - μέλη τού καθεστώτος είσα-
γωγής ελληνικών οΐνων. Ως καΐ
όπτό κοΐνοτικής ττλευιοας ελέχθη,
αί ανωτέρω διοπτροτγματεύσες
καταλήξασαι είς θετΐκ,ά άττοτςλέ
σμαΓα, δΐεξήχθηισαν είς άτμόσφαι
ραν απολύτου κατανοήσεως καΐ
έγκαρδιότηιτος
Πρός τιμήν τής ελληνικάς άντι
προσωττείας καΐ έξ όνόματος τοϋ
επί νών Έξωτε.ο'κών Υποθεσβ
ών μέλους τής Έκΐτελεστικής "Ε-
πιτροττής τής ΕθιΚ, κ Ντάρεν-
τορφ. ό επί κεφαλής τής κο'νοτι
κης άλτιπροσωπίίας κ. Σίγκιρ'στ
τταρεθεσε γεύμα είς τήν λέσχην
τού πύργου τής Άιγίας "Αννηις·
Τό άπομένον πρός ρύθμισιν θε
μ α, τών ο'ι'νων, θέλει εξετασθή
είς πρώτην φάσι υπο Ελλήνων
καί κοινοτικών έμττειρογνωμόνων
προτού ό— οτελέση, αντικείμενον
το} δευτέρου -γύρου δΐαπραγμα-
τεύσεων· δ(ά την κατάρτησιν τοΰ
ττρωτοκιόλλου
Ταχ.ια καί έν ιοορροτπα προοδος
συν/τελειται Είς Ελληνικήν οικονομ.
«Ή έν ίσορροιτία ταχεϊα πρό-
οδος τής έλληνικής οικονομ ίας·
συντελεΐταΐ είς μίαν περίοδον
τταρατε νομένης καί έντόνου άνα
ταραχής είς τό δΐεθνές οικονομι¬
κόν πιροσκήνιον»
Τά άνωτέρω ΰπ-ογραμμίζει ό
άντιπρόεδρος τής κυβερνήσεως κ.
Ν. Μακαρέζος είς άρθρον τού είς
τέσσαρας βελγΐκάς εφημερίδας
Μόνον χάρις είς τό ίσχυρό"
υπόβαθυον τής έλληνικής οίκονο
μίας. άπό άττόψεως τσον ψυχο
λογΐκης· όσον καΐ ττραγματ'κής,
αττεφεύχθη, τονίζει ό κ. άντιττρο
εδοος, ή διοχέτευσις είς τό ε¬
σωτερικόν ίσχυρών ττληθωριστι-
κών πιέσεων, αί όττοϊα1 παρατη-
ροΰντα1 κατά τά τελευταία ετη
είς πλείστας χώρας τού έξωτερ'
κου Παρά τόν κλονισμόν τού δι
έθνούς νομ ισμάτ ι κου συστήματος
ό όττοϊος παρέσνρεν είς την δι
ιην τού νομίσματα οίκονομ[ών νο
μιζομ-ένων ώς εύρώστων ή έμττ'-
στοσύνη είς τήν δραχμήν τταρα-
μένει άκλόνητος Άναφερόμενο';
ο κ Μακαρέζος είς τάς έξελι
ςεΐς τών βασ'κών μεγειθών τής
ΐίκονομίας. ετόνισεν τα εξής:
ωείΐ
Τό εθνικόν είσόδημα έκτιμάται
ότι θά σημε'ώση κατά τό 1971
ά,οδόν είς σταθεράς τιμάς μέγα
λυτέραν τού 7% έναντι 7·5% Τοϋ
1970 καί 7 7% το3 1969
Ή συμμετοχή τής δευτερογε-
νοΰς π-αροογωγής άπό 28 9% τό
1966 ανήλθεν είς 31,1% ·,ό 1970
ε'ναντΐ άντΐστοίχου κάμψεως τή,ς
συμμετοχής τού άγίροτικοΰ τομε-
»ς ό—ό 214% είς 18,6%
Η συνολική μεταβολή τοΰ δέ.
<του τιμών καταναλώσεως μετα- ξύ άρχής καΐ τέλους τού τρέχον τος ετους προβλέττεται νά κυμαν σαΐκχαοοτεύτλων. άπό τής καλλι εργηχΐκής ττεριόιδου 1972 άπο 500 είς 535 δοχ άνά τόννον διά σακχοορικόν τίτλον 16%. Ώς διευκρ'νίσβη σχετίκώ<; ή βα σκή αυτή τΐμή αύξομειοόται α¬ ναλόγως τού σακχοορικού τίτλου ^χνω καί κάτω τού 16% θή πέριξ τού 3% έναντι άντιστοί χ ου αυξήσεως έκ 3·7% κατά τό 1970 Αί ίδ'ωτΐικαί καταθέσεΐς έν¬ τός των πμώτων έννέα μηνών τού 1971 ηυξήθησαν κατά 16.6%, ήτοι μέ ρυθμόν μεγαλύτερον τού αντίστοιχον τόσον τού 1970 (161%) όσον κα! τού 1969 (15, 3%). Τά έπίσημα συναλλαγματικά ό—οθέματα ηυξήθησαν κατά τό τέλος Όκτωοοίου 1971, είς 456 έκατομ. οολλάρ^α έναντι 314 έ¬ κατομ δολλάρια κατά την ιδί¬ αν ήμερομηνίαν τού 1970. αύξη- 6'έντα οίίτω κατά 45%. θύσιώδη αύξησιν ένεψάνισε· έ πίσης ή καθαρά κίνησις κεφαλαί ών ώνελθούοχχ έντός τού πρώ τού έννεαμήνου 1971 έναντι τής (ιδίας ττεριόδου τού 1970, κατά 41.8% Τέλος. ό κ Μακααέζος άναφέ- ρει. δτι ήρχισεν ή κατάρ·τισςς τ·»ΰ νέον ττενταετσΰς ττρογράμμα τος 1973—78 κοττά τήν λήξιν τού ό—οίου π-ροσδοκάταΐ νά ϊχη οριστικώς ύττερν'κήισει ή έλληίΜ κή οικονομ ία τό φράγμα τής υ- π-οανοΐπτύξεως ΟΔΗΓΙΑΙ ΠΡΟΣ ΕΟΟΡΙΑΣ ΔΙιΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΓΗΝ ΑΔΙΚΙΩΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΝ 'Εάν έκ τών ττροσκομιζομένων ύττό τών φορολογουμένων στοιχεί ών ττροκύπτη άττοδεδειγμένως ο- χι τό πραγματικόν κέρδος· έξ άιτιροβλέπτων γεγονότων ή έκ λό γ ών ανωτέρας ιδίας, εΐνα' κατώ τεοον τοά έξευρ ι σκομένου δ1 έ- φαρμογής τοϋ έλαχίστου συντελε στοΰ· τό κέρδος τουτο δέον νά καθορίζεχαΐ διά χρήσεως σνντε λεστοΰ κατωτέοου καΐ τοΰ έλαχί στου έξικνουμένου μέχρι καΐ τοϋ μηδενός Τουτο εντέλλεται τό ύ πουργεϊον Οίκονομικών δΓ έγκυ κλίου τού πρός τάς οικονομικάς έφορίας, π·ρός τόν σκοπόν· ώς χο νίζεται, τής άποφυγής τυχόν άδι κιών είς βάρος τών φορολογουμέ νων ί Φέρεται είς γνώσιν τών ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύμων Εταιρειών καΐ 'Εταιρειών Περιωρισμένης Ευθυνής δτι δι' απο¬ φάσεως τοϋ κ. Ύπουργοϋ ΈμπορΙου ύπ' αριθ. 88378)4128 ιής 16)12)65, δημοσιευθεΐσης είς τό ύπ' αριθ. 680)23.12.89 Φ Ε. Κ. (Δελτίον Άνωνύμων 'Εταιρειών), όρΙΖεται δτι δύνον ται νά συνεχίσωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γενικών Συνελεύοεων καί τούς Ίσολογισμούς των διά τής οικονομικάς μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς εγένετο μέχρι τοθδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆΣ» πρό της συγχωνεύσβώς της. ί
ΕΡΧΟΜΕΝΟ;
Π.
ό ξεχίνημα
'«■
τίδε ς
Λ ήλιαχτίδες.
Λ
τόν εΐδε, πού δ.ά6ηκε -
1 της ττορτας.
μεγάλα
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ! ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
τ.
την κυττάνε
»£ τόση ή άγαλλίααη τί
της -ού χον ξανάδε, 2
Ροσεξε τό κατακό*κ<ν0 „„ χ.μα -ού ϊβαψε Το * ^«λ'βοε μ άοί αθος εΐδε -όν» ά-· τέν , υ· μέ το *>*« της μάτ,α
οσ-χουλα καί τή Στάσο ^
τ*ανε κάτωχρες καΐ το ΧΕ.
»Κ νά χά αίσθάνεται ύγρο
ό τ—κτο αίμο -ού κυλούοΕ
τλάτη τού, τό^ε κατάλα6£
ττηξε κ,ραυγή φρίκης κι· ^
Πληγώθηκες Αργύρη μου
;ε ο—αροκτικά.
Δέν είναι τίποχε μάννα, τής
>ίθη.κε μέ θερμή φωνή ό γΐ1,
ΐς Νά. τύρα, σάν έρχόμΟιι
(ώ στήν έξο&ία οότε —ληγώ
— έδώ δρέθηκε νά λαβ«6ώ
τούς ττυροβολισμοΐιςστοΰ
5ή Μηταμττά.
Πονάς γυιέ μου; ψιβύραΐ
Γύγκρ^τη στοργή ή Λενιώ
ώ ή Μο—(θθλα κ' ή Στόσο
ινε ξύδι, οίνόττν,ευμα γιά νά
3Ϊσονν χίς ττληγές τ' Άργυ
Ι Λςνιώ ενοιωο-ε ξάφνου σψο
τόνο· στή καρδιά
Λ
τσλάβοινε ττώς εφευγε γό
ιστο ταξεϊδ1·..· Άττ' τ' άνοι
5 τταράθυρο οί φωνές των αι
• οί κραυγέ,ς των πληγωμένων
αρ€ΐοί γδούττοι των 6ημά
των σχοατιωτών, α—ομακρυ
κε όλοένα καΐ περ'σσότερο
Γήν σχοή της-
ιρα· ενο^ωβε ττώς δέν ψοβότα
τρόμος εΐχε πετάίη ττισ μο
της. Δέν άνησυχοΰσε!
,ίττοντας σά σέ σδυσμένο ό
την Μοσχοΰλα νά περ'ττοι
τόν χλωμό της γυιό. είτο
εδαιη ττώς &φηνε μ'ό κα'νούο
Λενιώ, ττλσι στό σπλάγχνο
ή ττατρίδα της εΐτανε λείιτί
ι' δλοι γύρω αίσβανόντανε .ο
εντυχισμένοΐ καϊ χαρούμί
*ά ττεράσανε — μ* καία
— α-' τό Οορνβημίνο μυαλο
•π' τή μεγάλη σνγκίνησι τή?
κοσμίσς μές?ας εσδυνε Χ«νο
, δέ ζητοθσε ττερισσότερο δ*
νά ζήση καΐ νά δή!
)ταν ό 'ΑργύρτΚ· ή Μοσχο-
κ· ή Σχάσα στηλώ«« ;
ά τους στό σοφά 'ης Α«νι
την είδον μ' ώδύνη, άσ«>«
μαρμαρωμένη νά ««« ·
,ές βλέμμα
,Η ^κατάστασίς βιομηχανίαν
6«τεχνιών είς ττερχχάς Μ&
^ί,,ος - Υλίκης — Έδημοσ'-
£ί, την «Εφημερίδα τής Κυ
; (** β: *■· ^λ
η αττο40ίθ·ις
ή
των όρ«ν καΐ ττερ'ορ αμώ"
βώ
ων όρ
!!ατΟστάσε«ς βιομηχαν^ών κα.
!ατ«νιών «ς τ«ί ττεριοχάς Μα
οββύνος · ΎΜ«Ι< β1.κώτι·«ν· άτταγορειιετα! η ι,κβτόστασ'ς ττάσης φύσεως ν- '' «.ομηχβνόν καΐ βιοτεχνιτον , ι ^έκτασις ύφιο-Γαμένων έντός ^ λεκάνης όττορροής τής Αί- -ς ΜαραΘώνος καΐ τής Υ- * *στά0Γεωί 5 »*ΧΡϊ μέτρον, έκτός των λβκανων ς ο^ς 1 500 με- οιτό των όρίων τής άνωΓά „,; στσβμης ,,ασιν μΐκροτέραν των 500 μΐ τρ«» ά-ό τού άξονος των άνο' ,τάν άγωγών μεταψορόΐς των ύ &0 έκ των ώς ανω λιμνών. Κβτ' Εξαίρεσιν δύναται νά έ- «,τ.,ατ-ή 1 ϊδ»σ·ς 6'οτεχνών κι ^3ίβν ίσχύος μβχρι 15 ϊτγπ ιον ιαί ή έττέκτασις βΌμηιχαν'ών ή {ΐί/Εχνιών· έγκατεστημένων τγρο ή; 15ης Όκτωβρίου 1969, με χρ,ς οΰξόσεως συνολ'κώς κστά 20% «τ' ανώτατον όριον τής ίγκοΓτεσχηιμένης κ'νητηρίου ίσχυ β( οώτών Ντα νόν—γική μονάς είς Ι- τίον Έκ τού ύτΓθνργ«ίοιι ΕΘνι- «^ Οίκονομίας ανεκοινώθη δτ' όξ τα πλαίσια τής κιΛερνηττικής ΐιιρίμνης διά την ττερα'τέ,οω έτττ- οοσ'ν τής ναυιτηγικής δραστηρι άτητίς καΐ δή είς έπαρχΐακά δ1 ΐηιερίσματο τής χώρας, ή άρμο- !ία έιτιτρο—τ( έγνωμοδότη~ν ύ- πρ τής ίπταγωγής είς τάς εύερ- Ιίτικβς δ-στάξεις τ^ Ν ομού 4· 171)61 ί—ίνδύσεως ίίψους 304. 360.000 &>χ της άνωνύμου έ-
ταιχίας «Ήνωμίνα Ναιπτηγεία
ίΗ(βμοτος · Ίτέος, διά την έγ-
υπόστασιν είς βεσίν Μϋλο1 Ί-
τέσς Ό5 ΝομοΟ Φωκίδος μέγα
»ικ ναιπτηγο- έτησκ£υαστι«ης
μονάοος
Τα ύ— ό Ιδρυσιν ναυττη,γεΐα Ί
τέας 9ά καταλαμβάνουν 'έκτασι
400 στρεμμ«των κ«ϊ βά περιλομ
βανουν: 1) Δύο ναι—ηγΐκάς κα
τασκεικχστΐκάς κλίνας, τής ττρώ
της έξ αύτών δ'ά ττλοΐα χορ-ητι
κότητςο^ μέχρις 20.000 τόννων
συνολικής διτναμΐκότητος κατα
σκευης ΙΟ -λοίων έτη<τί«ς 2) Μίαν έπισκευαστικήν δεξαμενήν ίκανότητος δεξαμεν'σμοθ ττλοίων μέχρ' 10 000 τόννων. 3) Λοιπάς εγκαταστάσεως* καΐ ττλήρη μηχα- νολογικόν έξέττλ'σμόν Τό συνο λικόν κόστος τής έττενδύσεως 6 νέρχεται είς 316 360.000 δρχ , τό νέον δέ ναυπηγεΐον θά α—α- σχολη ττεϊί τούς 2.500 έ,ργατο- τεχνίτας καΐ ύτταλλήλοι>ς καί,
ώς προδλέπεται. βά ττραγματο-
ττοιή έξαγωγάς ίίψους 400 εως
450 έκατομ δρχ ετησίως. "Η¬
δη ή'ρχ'σεν ή έκτέλεσς των έ'ρ
γο*ν 6τγ οδομής τού νέου τούτοκ
νουπηγείου κίς Ίτέαν δαπανη
θέντων μέχρ' τούδε 12 έκ δρχ.
ττ»ο6λέ—ε^αι δέ ότι ή ττλήρης ά-
—0Γττεράτ»σις αύτοθ θά συντελε¬
σθή μέχρι τέλονς τοθ 1975
Η δήλωσις διακοττής άσκήσε
ως έττ'τηδεύματος — Τό ίπτουρ
γεΐον Οίκονομΐκών 6'α τής Οττ
αριβμόν Μ. 6297)362)31 12.71
έγκι/κλίου τού, διευκ,ρινίζει δτ:
ή δήλωσις δακοπής άο-κήοεως έ
ττ'τηδεύμαίτος, ώς στο'χεΐον τού
φορολογΐ'κοΰ ψακιέλλου τοθ ψορο
λογουμένο^· τυγχάνει άττόρρηιτος
έναντι παντός τρίτου ττοός τό
φορΌλογοιύμενον ττρόσωττον.
Περαιτέρω, διευκρινίζετα' δτι
ί—ό των δ'ατάξεων τοθ Ν Δ)τος
3323)55 δέν —ροδλέτΓετα1 διά
την διακοπήν άσκήσεως τ&3 έ
τταγγέλματος ή ί—οβολή σχετι-
κής δηλώοεως είς τόν αρμόδιον
οικονομικόν εφοιρον· ττλήν δμως
ατταξ καί υποβληθή τοΐοί,τη Εή-
λωσ'ς έκ μέ,ραυς τού φορολογου
μένου, αυτή άττοτελεϊ φορολογ'
κόν στοιχείον τοϋ άτομικοΰ τού
φο.κέλλο·υ, ά—οδεικνΰον ότι (ό
σμένη ττηγή είσοδήματος επαυσ'
ύφισταμένη
ΝΕΟΣ ΦΟΡΕΥΣ;
ι
ενα
Ευρισκόμεθα ενώπιον έΕελί-
ίκιιν είς τόν τομέα άναπτύΕεως
ΐυν έΕογωγών, έν συναρτήσει
"ΡΚ το όλον κύκλωμα παραγω-
Υ* Το θέμα τουτο έπεοημάνθη
[« τόν ετήσιον πρωθυπουργικόν
V,
της ιβης Δεκεμβριού, ότε
ότι, πρός προώθησιν
'ίΚ εεογωγικης μας προσπαθείας,
!» οηομένει άλλη λύσις ή ού-
οτασ!ί έ^ε κροτικοϋ φορέως, διά
τάς όγορας κα1 να
■ ■ - -> — , ν,*»*, ηΜΙ ΪΜ
ά σά κυττάζανε «£ιτ£.ά Ι *Ί « επαφήν τήν παραγωγήν
νο
«V
χή φρί-Ι ,^
<τος ττώς ενα **>«*>
Ι. Σ. ΣΥΛΛΟΓΟν
ϊηοΛ,ν «οί .Ινίπο»»· 'Τ
Ο ήμχθοντ-χτια
ατρρευσαμεν " "
■ ρϊθεν κοτεν
6ν«χ«ρήοομεν εκ
,ασμένο, άπο ^ ^
τών ,συμπολιτων »<* κ ■ΕπάρΧ°υ κα, ,ς των κ. κ. ΙίΤΕΓ Ζήτησιν. τ6 ανωτέρω πλαίοια τοπο- ΙΤ01 ή έΕέτοοις ουοτάοεως νΕ* έξαγωγικοϋ όργανιομού, ή Ί5ιύρυνΟΙςτοϋ ύφ,οτομένου Συμ- ιου Προωθήσεως ΈΕαγωγών, όποκλεί ή 3|: τοϋ τελευταίου καί ή ίεται ή κατάργη- ώρμοδιο : γεύματος « τοϋ προέδρου υμών ^ ,ίνου Γ-.θΥ-δη %ο ^ ·,. , "Αχμέτ, έν τη Κορ όλεως οικίαν «υ ^ ί» 'ι«ναίρΜ·ν ομάς -|νεΐτοΑΙ Γ ταύτην έκδρομΠ- ,.α υπαγωγη ιτήτων τού είς τόν Ι- φορέα, υπό νέον Υπό τήν σημερινήν τ°". τό Συμβούλιον 1 ιεω<: έΕαν- δραστηριότητό. είς τού εις 6γορών των Ελληνικών >ς άγοράς
"ποβοήθηο,ν τού έΕαγω-
Επί τού προκειμένον ό Πα-
νελλήνιος Σύνδεσμος ΈΕαγωγρ-
ων, δΓ ύπομνήματός τού πρύς
τούς άρμοδίους, τονίΖει, ότι ο
κρατικάς φορεύς, τού όποιου
συΖητεϊται ή σύστασις, ύπάρχε'.
Είναι τό Συμβούλιον Προωθήοε-
ως ΈΕαγωγών, προσέτι δέ ή έ·
Εαγωγική τάξις είναι συαπειρωμέ-
νη είς μίαν κεντρικήν οργάνωσιν,
τόν Πανελλήνιον Σύνδεσμον Έ-
Εαγωγέων. Ώς πρός την διεύ-
ρυνσινκαί άνάπτυΕίν τών έΕαγω-
γών, ό Σύνδεσμος ύπεστήριΕεν,
δτι άπαιτείται ή παραγωγή μεγα-
λειτέρων ποοοτήτων προϊόντων,
δεδομένου ότι, πλήν ελαχίστων
έΕαιρέσεων, τα έΕαγωγικά μας
περιθώρια έΕαντλοϋνται διά τών
ήδη διαθεσίμων αγαθών μας.
Ή άνάπτυΕις τής παραγωγής,
κατό συνέπειαν, πρέπει νά μάς
προβληματίση καί ή προσαρμογή
αυτής είς τάς άπαιτήσεις τής 2η-
τήαεως Καί διά την έπίτευΕιν
των στόχων αυτών ύπάρχουν τό-
οοι φορείς επί έπιπέδου υπουρ¬
γείων καί ύφυπουργείων.
·,.
,ίνοντα^ νά
πτού
*έ πατριωτικήν
1ΕΤΡΟΣ ΟΠ
ΥΠΟΔΟιΧΗ ΝΙΕΩΝ ΜιΕΛΩΝ
πρός επίτευξιν _,Σ _0 £βΕ ΠιΕΙΡΑ1ΩΣ
τού. Είς τάς αρχάς
ΕΕαΥγελθέ
Άντιθέ-
προσηρμοομένον κα!
ν πρόγραμμα δρα-
κοτά τό τρέχον
:τως, διά τού υπό
Ιν νέου οργάνου, έπιδιώ-
πέρον των ανωτέρω -
*, 6νάπτ^ις τής παραγωγής
είς τάς άγοράς
προϊόντων, μέ
οτ°Χον την προοαρμο-
ΠαΡαγωγικής
ιερόν
V
! τής κατανα-
^ωτέρω, γενναται το
μέΧΡΐ ποίου βαθμοϋ θά
" α' ύρμοδιότητες τού
αύτ°ϋ· θά πρόκειται, ο-
ΠεΡ' έπ,τελικοϋ όργάνου,
Χοραοοη τάς κατευ-
νά άκολουθηθή ή ίδιω-
. θό φιλοδοΕ.
ίδιωτικ^
; Εάν περιορισθή
ΕΚΑΤΟΝ ΕΚΑΤ. ΛΟΛΛ. ΕΙΣΠΡΑΤΤΟΝΤΑΙ
ΕΤΗΣΙΩΣ ΑΠΟ ΤΑΣ ΕΞΑΓΩΓΑΣ ΚΑΠΗΩΝ
Εύρυτάτη σύσκεψις έττραγματο
Γτοΐήθη ττοό ημερών τιών είς τά
γραφεία τοθ Έθνικού Όργανι-
ομοΰ Καπνοΰ ύττό χήν προεδρίαν
τοΰ Αντι-ροέδρου τής Κι/βερνή
αεως κ Στ. Παττακοΰ σχετικώς
μέ την εξέλιξιν τών έξαγωγών τού
καττνου και τήγ συμβολήν τούτου
είς χήν εθνικήν οικονομ ί αν.
Είς τήν σύσκεψιν μετέσχον ό
•ποόεδρος τού ΕΟΚ κ Γ Σσυμ-
ττασάκος, 0 Γεν Έπιθεωρητής Δ'
οικησεως κ Κ Κουκ,οωρίδης, ο
Γεν Διει/θυντής Το3 ΕΟΚ κ. 0
Λαδάς καΐ οί Διευθυνταί - Ποοι
στάμενοι των Υττη,ρεσιών τού
Όργανισμού.
"Ομιλών ό ποόεδρος χού ΕΟΚ
κ Σουμπασάκος ττοοέβη είς εκθε
σιν επί τής δλης δραστηριότητος
καΐ τού σι·«ελουμένου εογου ύττό
τού ΕΟΚ Μεταξύ άλλων, άνέφε
ρεν δχΐ άττό τάς έξαγωγάς κα-
ττνών εΐσπράττονται ετησίως -ε
Οί τά 100 000 000 δολλάρΐα. τα
όποία άντΐ-ροσωττεύουν τό 16%
ττερί—ου τ©;; συνόλου τών έξαγω
γών. Είς τούτο· προσέθεσε, δύ
νανται νά ττροσχεοοΰν 25 000 000
δολλάρ'α έξοικονομούμενα έκ τής
μή είσαγωγής καπνοΰ είς την
χώραν μας καί 5 δΐοχκατομμύρια
ττερίπου δρχ τα όττοΐα ό— οτελούν
εσοδον τού ττοοϋ'πολογισμοϋ' ώς
ττροερχόμενον έκ τής φοοολογίας Ι
σιγαρέττων. Ι
Πέραν των ανωτέρω· ώς άνίψε
οεν ό Σο-υμττασάκος, ό καττνός
αποτελεί χον σημαντικώτε'ΐον πό
ρον ζωής 140.000 άγροτικών οί
καγενχΐών καί· χάρις είς αυτόν·
λειτουργοΰν ττερί τάς 120 κα-
π-νεμττορικαί έττ'χειοήσεΐς, αί ό
ποϊαι διαθέτουν ττλέον τών 100
Ο00 000 δρχ ετησίως υπό μορ
φην κατΓνεργατικών ήμερομισθ'ΐ-
ων
Ό τΓρόεδρος τού ΕΟΚ ένημέ
ρωσε ττεηα'τέ,ο» τόν κ· Άντιττρό
εδρον έττΐ τής έν γένε1 όργανικής
διαρβρώσεως τοθ ΕΟΚ, τής λε'-
τουΐγίας των ύττηρεσιών του· κεν
τρικώιι καί ττεριφερειακών. τής έ
ξαγκγικής καχαναλώσεως τού κα
—νού· ττροσδΌρίισας τέλος τούς
στόχοκς τού Όηγανΐο-μού δ·ά τό
άμέσως προσεχές μέλλον.
Ό κ Άντΐττρόεδρος άφού ηύχα
ρίστ.-^σε τόν ττρόεδρον τοΰ ΕΟΚ
διά τήν ττληρότητα τής ένημερώ
σεωςχθυ^ ύπεγράμμισεν δτι 6σσι
κός ττοιράγ<ον έητιτυχ'ιας τών τε- βντων ύττό τού ΕΟ'Κ στόχων. εί¬ ναι ή μεθόδεικτ'ς καΐ ό ττρογριαμ ματΐσμός· ό συντον'σμός των ί νεργε'ών καί ατκχοαιτήτως τό ττνεθμα συνεογασίας Μετά χήν σύσκεψιν ό κ. Άντιττρόεδρος ώμ'ι λησε ττρός τούς σιτγκιεντρωθέντας &τταλλήλθ'υς τού ΕΟΚ, ττρός τούς όιτοίους συνέστησεν αφοσίωσιν καί άγόπτην είς την εργασίαν καί την ά— οστολήν των. Η Εί.ΝΟΙΑ ΤΗΣ "ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ,, ΚΑΙ ΤΗΣ "ΥΠΕΡΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ,, ΔΙΑ ΤΑ ΚΕΝΤΡΩ Ποία κέντρα (έστιατόρια· ζσ- χαροίΤΓλοτστεϊα κ λ.τι' ) θεωροϋν- ται «πολυτελή». -προκειμένον νά ΐ"πεχ3ο0ν είς τόν ειδικόν φόοον ιπτερ τής κο νωνικής προνοίας; Ποία είναι, βϊς τήν προκειμένην ττερίτττωσΐν. ή εννοια τής «πολυ¬ τελείας»; Τα ζητήματα αύτά δι- ενκ,οΐνίζονται είς τήν ΰΐτ' αριθ 2489)71 απόφασιν το·3 το με- λοΰς φορολογικοθ ττρωτοδΐκείου Αθηνών ΔΓ αϋτής έρμηνεύονταΐ αί σχί τικαί διαταξεις τού Α. Ν. 666) 37 (οίρθρ 1 τταρ 1 καΐ 2) , τού Νόμου 302)43 (ά>βρ 16 πα?
1) τοθ Ν Δ 3829)58 (αρβρ.
8 παρ 1) καΐ τού Β Δ 619)
65 (αρθ;·. 1 τταρ. 1)
Κατά τάς δΐο-τάξε'ς αύτάς,
είς ειδικόν φόρον ύτκέρ τής κο-
νωνικ,ής ττοονοίας, όρΐζόμενον είς
ττοσόν μέχρι 400 δρχ · δι' έκα¬
στην ημέραν λειτοι,ργίας των.
ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ 3.840 ΕΚ.ΑΡΧ.ΑΙ" ΕΚΤΕΛΕΣΙΝ
ΕΡΓΩΝ ΟΛΟΠΟΊΤΑΣ
ΑΝΕΚΟΙΝΩΟΗ δτι 0 ύπουργός
'Ε&ν'κής θίκονομίας κ Πίζόττου
λος. ϋττέγραψεν ήδη άττόφασιν)
οασ&ι τής όττοίας διαχίθεντα1·
έκ τού Προυπολογισμόν Δημοσί
«ν 'Έττενδύσεων 1972· π·στώισεις
ϋψους 3.84ΟΟΟΟΟΟΟ δρχ ττρός
τόν σκοττόν τής έντατικής χρημα
τοδοτήσεως των 6αο-ικιής άνσ-
τττυξ'ακής σημασίας όδικών έ'ρ
γων
Είς σχετικήν άνακοίν«*σΐν. το
νίζεχαι δτι κατά την κατανομήν
τών ττιστώσεων κατεβλήθη προ
σττάθεια διά την εξυπηρέτησιν
των έπιδ'ώξεων τού ττρογράμμα-
τος άνατττύξε«ς μέ γενικόν κρΐ
τήρισν έττιλογήις τών έργων, την
συμβολήν των είς χήν έττίτευξιν
τών στόχων διά τήν γεωργικήν,
βιομηχανικήν, τοι/ρΐστικήν κλττ
άνάττ τυξιν.
Η ΚΑΤΑΝΟΜΗ
ΤΩΝ ΠΙΣΤαΣΕΩΝ
ΑΊ εγκριθείσα! ττισ1ώσεις
κατανέμονται κατ' ερνον ώς άκο
λούθως:
Βασικαί οδοί: 1) 'Εγνατία ό
δός 55Ο.ΟΟΟ 0Ο0 δρχ . 2) Κατε
ρίνης — Οεσσαλονίικη», 400 000
0Ο0 δρχ 3) Παοαλιακή Ηγουμε
νίχσης — Πρ€6έ<ης 1ΟΟΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ 4) Θε;μο-τυλών — Ίτέας— Νοηιττάκτου — Άντιρρίου 300 ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ 5) Θεσσαλονίκης — Τουρκικών Συνόιρων 10 000. 000 δρχ 6) Θεσσαλονίκης — Ήγοιμενίτσης 60 000 000 δρχ. 7) Θεσσαλονίκης — Εϋζώνων Ι 14 000 000 δρχ 8) Κύκλωμσ Χαλκιδικής 220 ΟΟΟ.ΟΟΟ δοχ. 9) Άτταλλοτριώσεις καί κατασκευ^ Λεωφόρου Αθηνών 65 00Ο 000 δρχ. 10) Αγρινίου — Άντΐρρί ου 40 000 000 δοχ 11) Κορίν θου — Πατρών 300 000 000 δρχ 12) Καοτελλίου — Χανίων — Ηρακλείου — Σητείας Κρήτης 430.000 000 δρκ 13) Θεσσαλο νίκης — Κιλκίς — Πε Γσιτσίου 45 ΟΟΟ.ΟΟΟ δαχ 14) Άμφιλοχι άς — Βονίχσης — Λευκάδος 40 000 000 δρχ 15) Ίσθμίας — 'Εττΐδ«ύρου 50 000 δρχ· 16) Ίωαννίλ^ίν — Τρικάλων 27.000 000 δρχ 17) Ιωαννίνων — Α γρ'νίου 40.000 000 δρχ. 18) Λε ^αδείας — Δελφών 35 000 000 δρχ 19) Πύργου — Κυτταρΐσσι άς (Τάττης) 2 000 000 δρχ 20) Γεφύρας Τσάκωνα — Κιπτα ρισσίας 15 ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ 21) Με γαλοττόλεως — Άνδριταίνης -- Κρεσταίνων 30.000 000 δρχ. 22) Αθηνών — Κορίνθου (Κόμ 6οι Άγίων Θεοδώρων καΐ Άσττρο πύργου) 5 000 000 δρχ 23) Ι «αννίνων — Καλττακιου — Κα καδιάς 50.000 000 δρχ. 24) Πά τρών — Τριπόλεως 25 ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ 25) Σχηματαοίου — Χαλκι δος (βελτίωσις) 25 000 000 δρχ Λοιπαί !5οΐ: 1 )Ξάν&ης — Πά ρανΐθ-τίου — Δράμας 15 000 000 δρχ 2) Φαρσάλων — Μικοο Οηδών 10.000 000 δρχ. 3) Βόλου — Μικροθηιβών 1.000 000 δ:χ 4) Κυοερίοι, — Άστρους — Λε ων'δίου 25 000 000 δρχ 5) Θεσ ααλονίκης — Σερρών — Σιδηρο κάστρου — Κούλας 15 000 000 δ·>χ 6) Γρεδεννών — Γεφύρας
Μουργκάνι > 12.000 000 δρχ. 7)
Κερκύρες — Π'θτλαιοκαστρίτσης
10 000 000 δοχ. 8) Άγοΐνίου—
Καεττενησίο^ 25 000 000 δρχ
9) Άργοστολίου — Άγκώνος—
Φισκάρδο 10 000 000 δρχ 10)
Βε:6εοόντας — Πόρχο Χέλι 7.
000 000 δρχ. 11) Σιδηροδρομ-
κου ΣτοΦμοΰ Νεμέας — Σκοτε'
νής — Κανδήλας — Λεδιδιου
20.000 000 δρχ 12) Κύκλωμα
ΡόΕου 20 000 000 δρχ 13) Ση
τείας — Λ'θ νών — Ιεραπέτρας
— Βιάννου — Ρε&ύμνο υ6Ο 000
000 δρχ. 14) Κύκλωμα Πηλίου
39.000 000 δρχ 15) Σπάρτης
— Καλαμάτας 15 000.000 δρχ
16) Κροχίών -— Μονεμβασιας
10 000 000 δοχ 17) Βονίτσης
— Παλαίοου — Μύτικα — Α-
στακοί — *ίτωλΐκοϋ — Μεσολογ
γίου 10 000 000 δρχ.
Εί'δικά ττρογράμματα: Έπεί-
γουσαι άνάγικαι, 6ελχί«ο·ις άδων
έν γένει 450 000 000 δρχ.
Γέφυραι: 1) Εύήνου 3 000.
000 δο·χ · 2) Σέκουλα 7 000 000 |
δί,'Χ ■ 3) Ρΐμνίου ττερΐοχής Πολυ
φύτου 20 000.000 δρχ |
Έξοπτλισμός: 1) 'Εξοπλισμός
έργοστηρίων 15 000 000 δρχ2)
έξοττλΐσμός ύττηοεσιών 41.000
000 δρχ, 3) Τοττογραφικά όργα
να 2 000 000 δοχ · 4) Μεταλλι-
καί γέψυραι (τύττου Μπέλεϋ) 20
000.000 δρχ
ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΒΟΡ. ΕΜΑ30Σ
ΑΙΑ ΤΑ ΦΟΡΟΑΟΓΙΚΑ ΚΙΝΗΤΡΑ
Τέ Ν.Δ. 1078) ΤΙ δέν λύει τό πρόβλημα τής περιφε-
ρ^ιακής άναπτύξεως, τονίζει δ πρόεδρος τοΰ ΣΒΒΕ
ιν πρω-
καί δέν καθίσταται ύ-
τροφοδοτούμενος
άλλων.
Ή διοίκησις τού Έμποοικοϋ
καί Βΐομηιχαν κου Έτπμεληχηρι-
συ Πειραιώς, κατόττΐν σχετ'κής
ττοοσκλήσεως· ύττεδέχθη καί έδε
ξιώθη ττρό ημερών τοϋς φορεις
τών έγγ>αφεισών είς τό 'Επιμελη
τήριον κατά τό ετος 1971 νέων (
έμττορικών καί 6'ομηχανΐκών έττ1 1
χε'ρήσεων. των οποίων ό άρ θ
μός ανήλθεν είς 225
Ό ττράε&ρος τού ΕΒΕΠ κ Λ ώ
ζος ϋττεδέχθη τα νέα μέλη. τα ό¬
ττοΐα συνειχάοη δ:όχι έπέλεξαν ωζ
χώρον τής δραστηριότητος τ"ν
την έτπμελητηηιαικήν πε? φέρε αν
τού Πειραιώς οίκονομικοΰ ττνεύμο
νος τής χώρας
ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΜΕΛΩΝ
ΤΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ
ΕΙΣ ΤΟ Ε Β Ε ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Ή διοίκησις τοϋ 'Εμπορικοϋ
καΐ Βιομηχανικού 'Εττιμελητηρι-
ου Πειραιώς· έΒεξ'ώβη χθές είζ
τό 'ΕτΓΐμελητήριον Τά νέα μέλη
τής Συ·μ6οι»λευτικης 'Εττιτροττής
Πε->ιψερ«ίας Πειραιώς κ. κ Γ
Δεδόπουλαν, Σ Πατρΐνόν καί Π
Σφαλαγκάκον (-περιφεριεΌοκής δι
ο'κήο·εως)
Ό ττρόεδρος τού ΕΒΕΠ κ.
Πάνος Λώζος άφού εξέφρασε τά
συγχαρητήρια αυτού καΐ τής δι¬
οικήσεως τοθ 'ΕιτιμεληΤηρίου είς
τά μέ.λη τής Συμδουλευτικής Ε-
ΓΓΐτροττής διά την εκλογήν των,
προέβη είς ένημερωΠκόν κατατο
ττ:σμάν έττί των οίκονομ'κών και
αλλων θεμάτων τού Πειραιώς
Τάς ά— όψ-ΐς τού βιομηχαν'κού
ιίόσμον των βορείων δ'αμερισμό-
των τή.ς χώοας ώς καΐ τού Βό
λου καί τών Πατρών. έπίτοϋθέ-
ματος των κΐνήτρων διά την ε
ΐταρχΐακήν β'ομηχανίαν, έξέθεσεν
ο τχιρόεδρος τού Συνδέσμου Βιο-
μηχά'ων Βοοείου Ελλάδος κ.
Λαδάς. κατά τήν είς τά γραφεία
τού ΣΕΒ συγκροτηθεΐσαν ττρο
ημερών σύσκεψιν Ειδικώτερον ό
κ Λο)5άς, συμφώνως ττρός σχε
τ κήν άνακοίινωσιν, ετόνισε τά έ
©εμελιώδες καΐ παλα'όν αϊτη-
μα των συλλογ'κών φορέυν τής
ετταρχ'ακής β.ομηχσνίας. είναι ή
βέσπισις ίσχυρών. σοοα^ων καΐ
δελεαστικών κΐνήτρων ϋτπΊρ τής
πε^'φεοειακής βΐομηχανίας; έν
συνδυασμώ π·ρός την τοιαύτην
ριζικών άντικινήιτρων. σκαπούν
ών είς την άνάσχεσΐν τής ίδούσε
ως έων μεταποιητΐκών μονά5ων
είς τήν περιοχήν πρωτευούσης
Άνατττύσσων την θεμελιώδη αύ
τήν θέσιν τού ό κ Λαδας ετόνι¬
σεν ότι βασΐκός στόχος τού πεν-
ταετούς ιτρογράμματος οικονομι-
κής άνοπττύξεως ήτο ή προώθη
σ ς τής έκ6ιομηχανίσεως τής χώ
ρας μέ αύμμετρον οικονομικήν ά
νάττ-α'ξιν τής πεοίφερείας. συμ
4>ώνως πρός σχετικήν πρακτικήν
ά,κολουθουμένην είς όλας τάς προ
ηγμένας χώρας τής Εΰρώπης
Παρά το>Γα· δέν έ-ετεύχθη τού¬
το, διά τόν λόγον δέ αυτόν ό
πληθυσμός τής χώοας συνεκιν-
τρώθη είς την π·ρωτεύουσαν καί
έν μέρει είς τήν Θεσσαλονίκην
καί έγκατέλειψε την ύπαιθρον
δ'ά νά ζητήση άπασχόλησιν είς
τά μεγάλα κέντρα· οπσυ οί οί
κονομικαΐ καί κοινωνικαί συνθή
κσι ήσαν τελείως διάφοροΐ άπό
-την επαρχίαν
Πρός ενίσχυσιν τοΰ ίσχυρισμοϋ
τού αυτού άνεφέρθη είς τά στοι
χεία τής τελευταίας άττογοαφής
τού Ι071- προσθέσας ότι είς
-ήν ττερΐφερειαν πρωτευούσης ε
χε[ συγκεντρ«ι5ή τό 60% τής ό-
λης βιομηχανικής δραστηριότη¬
τος τής χώρας. Εάν συνεχισθουν
οί ριθμοΐ αύτοι κατά τήτν δ'α-
κυομένην δεκαετίαν, ή ττεριοχή
Αθηνών θά συγκεντρώση άνω τού
70% τού 6'ομηχαν«κθύ δυναμΐκοϋ
μέ παράλληλον έρημωσ'ν των λο1
ίτών διαμερισμάτωΐ' τής χώρας
Άναφερόμενος ες τάς είσοδη
Άναφερ-όμενος είς τάς είσοδη
τρου καί ττεριφερείας· ό κ Λα¬
δάς είπεν δτ' τό κατά κεφαλήν
είσόδημα τής ττρωτεικ>ύσης εΤναι
δΐπλάσ.ον έκείνου καί τής Θεσ¬
σαλονίκης, ένώ ή π-ερ'οχή Αθη¬
νών αποδίδει τό 62% τού σι/νολι
«Όΰ φάρ-ον είσοδήματος.
Ακολούθως ετόνισεν ότι δια
των κ'νήτρων τού Ν. Λ 1078)
1971 πρός ενίσχυσιν τής ττεοι
φερε'ακής άνατττύξεως· δέν θά έ
ξασφΐίλ'σθή ό έττιθι/μητός βαθμός
όπτσσχολήσεως τού πνηθι/σμοϋ
τής ϋτταίθρου κα'ι δέν θα έξουδε
τερωθούν αί δυσμενεΐς σιτνβηκα·
ιτοΰ έμποδίζονν την οικονομικήν
<αί κοινωνικήν άνάπτυξι τοιού¬ του Ακολούθως εί—ε ότι ή έγκα τάστασΐς 6ιομηχαν(ών κατά μή- κος τής όδού Άβηνών — Λ«ρ·- σης δέν λύει τό ποόδλημα τής πε οιφερεακής άναπτύξεως ■ έτόν'σε δέ δτι αί βιομηχανικαί πε,ρ'οχαί Θεσσαλονίκης. Βόλου. Πατρών, Ηρακλείου· Ιωαννίνων καί Κα- 6άλας· πΊρέττει νά συγκεντρώσουν τό ένδιαφέρον τής Κυβερνήσεως καί τού βιομηχαν^κοΰ κόσμου Ά φο·^ άνεφέρθη είς τούς βραδεϊς ρυ&μούς εκτελέσεως των έργων ύ ποδομής είς τήν βιομηχανικήν πε Ρ'οχήν Θεσσαλονίκης ό κ- Λαδας διεμαι>τυρήθη διά τήν ενταξΐν τού
Γτολεοδομικού αυτού συγκοτήμα-
τος είς τήν περιοχήν ώς ττρός
την την ισχύν τών δΌτάξεων τού
Ν Δ 1078)71. τονίσας δτι ή πό
λις αυτή απέχουσα 550 χλμ., ού
δεμίαν έχει σχέσιν μέ τάς λοιπάς
ττεριοχάς τής Β' περιφερείας· α"
πλείσται τών σττσί«ν άποτελοί/ν
ττροέκτασΐν τής πρωτευούσης
Ή έ'νταξ'ς τής Θεσσαλονίκης είς
τήν Β' ττεριοιχήν, άττοτελεϊ άνακο
Τίήν τής προσπαθείας έκβιομηχα
νίσεώς της. Τέλος ό κ Λαδάς έ
τταναλαμβάνεΐ παλαιοτέραν πρό-
τασ'ν τού ττεοί τής άνάγκης συ-
στάσεως ομάδος έογασίας, π·λαι
σιωμένης άττΐ έκπροο"ώπους τού
Δημοσίου Τομέως καΐ των Συν-
δέσμων Βιομηχάνων. πρός έξέτα
σ'ν τοϋ δλου θέματος.
ΑΙ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙ'ΚΑΙ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Οΰ^εμία δ[άκρισις ώς ττρός τάς
προσσέτθίς οπτί>σβέσε'ς γίνε'α'
μεταξΰ β.ομηχανικών καΐ μεταλ-
λευτικών έττιχεΐρήσεων είς τό αο-
βρον 5 το") Ν Δ 1078)71 ττερι
φςρ&λογ'κών μέτριον ττρός ένίσχυ
σιν τής περΐφειε ακής άνατττύξε
ως
Τουτο τονίζεταΐ είς σχετικόν ύ
τΐόμν-μμα τοΰ Συνδέσμου Μεταλ-
λευτικών 'ΕτΓΐ-χειρήο-εων πρός τόν
ύπονργόν Οίκονομικών άπό τάν
όττοΐον ζητεΐται ή έξέτασις τής
έν λόγω περΐπτώσεως τού ώς
άνω αο03θυ διά τοϋ όποιου καθο
ρίζονται. ώς γνωστόν· οί ουντελε
οτταί των προσθέτων άττοσβέοτων
Σιγκεκρμένως έττισημαίνεταΐ
ότι πιροφανώς έκ παραδοομής, ύ
φίσταται ούσώδης διαφορά· με
ταξύ τών όοιζομένων είς τό άνω
τέρω αρθρον καΐ τού τμΓιματος έ
κείνοι* τόσον των σχετικών πρός
ΓΟν Τύττον άνακοινώσεων τού ϋ
τΓϊυργοϋ Οίκοομ'κών όσον καί
τής εϊσηγητικής έκβέο-εως επί
Γοϋ νέου ττρούπολογι<τμού. τό ό- ττοίον άναφέοεται είς τάς μεταλ λευτικάς πΐχειρήσεΐς· Καταλήγων ό Σύνδί.σμος ζητεί την έττέμβασιν τοιΐ κ ϋπουργοϋ ττρός άττανόρθιωσιν τού λάθους καί καθορισμόν τών προσθέτων ά ποσβέσεων τών μεταλλευτικών εττ'χεαιήσεων βάσει τού κριτηρί- Ου των φυλακών καί μόνον καί 6- χ; τού τόττου έγκαταστάο·εχ»ς. ύποβάλλονται είς τα ζαχαροττλα στεϊα ώς καί τα πάσης φύσεως κέντρα. είς τά όττοϊα καταναλί- σκονται οίασδηποτε φύσεως φ«- γητά, ποτά· γλιι·κίσματα· τέϊα κ λ π., τά κείμενα είς πόλεις πλη θυσμού άνωτέρου των 50 000 κα τσίΐκων, έφόσον ίχουν χαρακτη Ρ σ9ή υπό των οίκείων άγορανο- μικών έπ'τροπών. ώς κέντρα -πο¬ λυτελείας Ο καθ' ημέραν κα- τα6λη'Ιέος ειδικώς αύτός φόρος κανονίζεται δ,' έκαστον μήνα. υ πό τού άρμοδίου οικονομικόν έ φόρον, ό οποίος λαμβάνει -πρός τούτο ίπτ' Οψιν τήν έμφάν σ ν καί τήν κίνησ'ν τού κέντρου· την δια τίμησι των ε[ς αύτό καταναλι- σκομένων είδών, την τοττοθ*σίαν Ί0*>, ώς καί την κοινωνικήν θέσι
των ττελατών τού
Ώς τταρατηρ·εϊ ή άττόψασ ς τού
Φορολογ'κού Πρωτ&δκείοο· έκ
των άνωτέρω διατάξεων σαφώς
συνάγεται, ότι «ή εννοια τής πό
λυτελείας»· είς την προκειμένην
ττερίτ—ώσιν. ή όποία καί σι/γ-
χωρεΐ. τήν υπό των χαρακτηρΐ-
σθιέντων ώς κέντρω ττολυτελειας
διάθεσιν των ώς άν» είδών των
(φαγητών. γλυκισμάτων, τε'ίου
κλ.ττ.) είς τιμάς ηύξημίνας έ¬
ναντι των λοιττών άναλόγων κα-
ταστημάτων, είναι συνυ$ασμέντ·
κατα τή αληθή έ'ννο'αν τοΰ νόμου
ττρός τήν έξασφάλισ[ν έκ μέρους
τών τέλειταίων τούτων είς τούς
ττιλότας των, μΐάς ττέραν των
συνήθους μέτρου) άττολαύσεως.
ό'χι μόνον έκλεκτής ττοιότητος
προϊόντων, άλλά καί των ούχι
ήσσονος σημασίας διά τήν ϋψη-
λής κοινωνικάς τάξεως •πελατεί¬
αν των, άναλόγων άνέσεων· τό¬
σον έξ απόψεως διεν&ετήσεως. δ1
ακοττμήσεως κλπ. τού χώρου είς
τόν όττο-ϊον δ·-ατίθενται τά έν λό¬
γω άγαθά, όσον καί έξ απόψε¬
ως ιδιαιτέρας δλως προσεκτικής
πιερΐ—οιήσεως τούτων κατά τήν
συναλλαγήν διά συνήβως ε«δ κώς
πεπα'δευμένοι/ π-,ϊοσωτηκοϋ»
Είς την απόφασιν ττροτείνεται
δτι εΤνα1 αδιάφορον αν τά ε'ίδη
αύτά έξο&εύωνται έντός τού κέν-
τρου δ'ά «σερ'6ιρίσματος» ή έκ¬
τός αυτού, διά τής παραλαβής
των είς συσκευασμένα πα,κέτα
Άοκιεΐ νά δΐατίβενται άττ' εύθεί-
ας ΰττό τής έπιχεΐρήσεως τού κέν
τρου πρός τούς καταναλίσκοντας
αϋτά πελάτας τη,ς. καί δχΐ υπό
άλλης έπ-ιχειρήσεως· ·'ί όποία τυ
χον άγοράζει ττροηιγουμένως τά
έν λόγφ ειδή πα.ο' αυτής καί
μάλστα είς τιμάς χονδρικής πω¬
λήσεως καί τά διαβέτεΐ έν συνε-
χει'α είς τούς ίδικούς της πελά¬
τας, έστω κα'ι αν καθΐστςΐ είς
αύτούς γνωστήν την προέλευσιν
των
Σχετική έξ οίλλου· μέ τα κρι-
τή,ρια κατατάξεως τών κέντρων
είς την κατηγορίαν των «ΰττερπο
λυτελών», υπήρξε καί ή ίπτ' άρ
2187)71 απόφασις τής όλομε-
λείας τού Σι/μβουλίου τής Έπ·ι-
κρατείας· Εξεδόθη επί αίτήσεως
γνωστοτάτης ξενοδοχεΐακής έπ-ι-
χειρήσεωςι περί άκυρώσεως τής
άττό 8 Ίοιλίου 1970 ΰπ' αριθ.
25 πράξεως τής έπ'τροπής κα-
τατάιξεως κέντρων καί καταστη-
μάτων «πο-οβλεπομένης υπό τής
ύπ1 αριθ. 3Γ)61 άγορανομικής
διατάξεως) τής περιοχής τέως δι
ο'κήσεως πρωτευούσης Διά τής
πράξεως αυτής εΐχε καταταγή
είς την κατηγορίαν «.ΰπερττολυτε
λείας» τό λε'τουργοΰν έν^ός κεν
τρικωτάτου ξενοδοχείθυ τής πρω
τευούσης· ανήκοντος είς την ώς
ανω επιχείρησιν, κέντρον - μττάο
Τό Συμβούλιον '>Επ·ικρ.ατείας
εκρινε τήν ττοάξΐν τής έπ'τροπής
κατατάξεως μή νομίμως ήτΐολο-
γημένην καΐ τήν ήκύρωσεν. Ως
παρατηρεϊται είς την άκι/ρωτι-
κήν άττόιφασΐν, διά τόν χαρακτη-
οισμόν επί κέντρον ώς «ύπερττο-
λυιΤΕλείας» άτταιτεΤταΐ ώς άναγ
καϊος όρος· κατά νόμον, νά δΐα-
θέτη έπιτραπιέιζια σκεύη φέροντα
τόν τίτλον τής έπιχε'ρήσεως Είς
τήν ττροκειμένην περίπτωσιν· ή
κατάταξ'ς εΐχε γίνεΐ επι τή έττι-
κλήσει τής συνδρομήν ούσιαστΐ-
κών ττροϋττοθέσεων, όναφερομέ-
νων είς τήν δλην έμφάνισ'ν τού
κετρου· χωρΐς δμως νά γίνε' ι
μνεία τοΰ ανωτέρω ο>ου· ττερΐ έ-
πιτραπεζίων σκευών
ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΗΘΕΝΤΑ
ΣΙΓΑΡΕΤΤΑ ΤΟ 1971
ΚΑΤΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝιίΑΣ
Συμφώνως πρός έπίσημα στοι
χεϊα το!} ΰττουργίίου θίκονομ1-
κών. τα φοοολογηθέντα σιγαρέτ
τα κατά χά ετος 1971 άνήλ&ον
είς 17.387.522 κιλά. κατανεμό-
μενα κατά Καπνοδιομηχανίαν
ως ακολούθως:
Παπαστράτος ΑΒΕΣ 5.736
416 κιλά, Γ Α Κεράνης Α Ε 4
917 207 κ., Άφοΐ Καρέλια Α.
Ε 4 172 320 κ., Θ Γεωργιάδης
Α Ε 1 406 173 κ.. Άφοί Κων¬
σταντίνου 613.111 κ· Ματσάγ
γος ΑΒΕΣ 443,226 κ.. Διάφο
ροι 99 099 κιλά
ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑ 35
ΛΕΠΤΑ Η ΤΙΜΗ ΤΕΥΤΛΩΝ
Αύξάνεταΐ κατά 35 λετττά ή τ
μή των τταραδιδομένων είς τά
γοστάσια ζαχάρεως τεύχλων
Συγκεκριμένως· ή 'Επιτροπή Ο
κονομικών Ύποθέσεων συνελθοϋ
αα ύττό την π,χ*εδρίαν τού Αν'ι
προέδρου τής Κυβερνήσεως κ
Νικ Μακαρέζου. ένέκιρΐνε τήν α
ξησιν τής βασΐκής τ^μής άγορα
ΕΠΕΚΤίΙΝΕΤΑΐ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΥΝΔΕΣΕΩΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ-Ε.Ο.Κ.ΓΚΑΙ ΕΙΣ[ΤΑ 4ΝΙΑ ΜΕΛΗ
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ— "Ηρχισε χθές|
καί έτε.ρματίσθη σήμερον είς Βρυ
ξέλλας ό ποώτος γύρος τών δια
πραγματεύσεων ΕΟΚ — Ελλά¬
δος &κά την καΓάρτΐσΐν τού προσ
δέτου ττρωτοκόλλου είς την συμ
φωνίαν συνδέσεως δα τοΰ όποί
ο>υ ή ίσχύς αυτής θέλει έπεκταθή
είς τά νέα κράτη - μέλη Ως
γνωστόν, τά κράτη αύ[ά είναι ή
Μεγάλη Βρεταννία· ή Ιρλανδια,
η Δανία καί ή Νο,ρβηγια, αί ο¬
ποίαι πρόκειται ν« ϋπογράψουν
την ττράξ'ν ττροσχ«*?ηο·εώς τω»1
είς την ΕθιΚ τό προσεχές Σάβ¬
βατον 22 Ιανουάριον
Τής έλληνας
είς τάς έν λόγω
(τεις ήγήβη ό μόνιμος άντιπρο-
σωηος παρά τήν ΕΟΚ κ. Στ.
Ρούσσος, μετεϊχθν δέ αυτής ττλήν
των αρμοδίων μελών τής μονι-
μου αντιπροσωπείας. οί γενικοι
όΐευΒυνταί κ κ Τ Πετρουτσό-
ττουλος καί Α Άνδρεόπουλος
καΐ ή δ'ευθι/ντής χ Δ. Άμολοχι-
του έκ τού ϋπουργείου Εθνΐ«κής
Οίκιονομίας Έττΐ κεφαλής τής
κοΐ'νοτκιής ΟΛ'τιπ,οοσωπείας ήτο
ό γενικός διευθυντής Έξωτερ -
κων 'Υποθεσεων τής Εκτελεστΐ-
κής 'ΕτΓΐτροπής κ Σίγκρΐσ^, ό
στις ττεριεβάλλετο υπό έκιπροσώ-
ττων τών κρατών - μελών καΐ έμ
πεΐιρογνωμόνων τής 'Εκτελεστι
κ!ί>ς 'Επιτροττής τής Γενικής
Γραμματείας,
Ο πρώτος γΰρος τών
-γματεύσεων κατέληξεν είς λίαν
οι>σ αστΐκά άποτελέσματα όσον
αφορςι είς την διαμόρφωσιν καί
τό περ.εχόμενον τού ττροσθέτου
π ρωτο κόλλου. Ο ϋτω:
1 ) Συνεφωνήθη ή έττέκτασΐς
είς τά τέσσαρα κρατη - μέλη·
τού σύνολον των διατάξεων τής
συμφωνίας συνδέσεως μεθ' άπαν
των τών πα,οαρτημάτων των καί
πρ»τβκόλλων αυτής, ώς καΐ των
ίσχυόντων κανονισμών.
2) Προεβλέφβη κατά τό πρότυ
πον των οσων θά εφαρμοσθούν
μεταξύ τών εξ τκχλα'ών καί των
τεσσάρων κρατών - μελών· ττεντα
ετής μεΓαβατ κή ττερ-ίοδθς δ'ά τό
προοδευτικήν δασμολογικόν άψο
πλισμόν "Ηδη άττό τής ενάρξε¬
ως τής περίοδον ταύτης ή Έλ
λάς θά άττολαύη τού ένδοκοινοτΐ
κου καθεστώτος Άπο τής ιτλευ-
ράς της Ελλάς θά παραχωρη
ση προοδευτικάς είς τούς τέσθΌ
ρας τό «οίθεστώς, τό οποίον ά-
ττολαύουν οί εξ.
3) Εγένετο δεκτόν δτι «-δ
τής 1ης Ίανουαρίου 1973, ιτρο
βλεττομένης με,ρομηνίαςή πρσσχω
ρήσεως των νέων μελών καί ένάρ
ξεως έφκρμογής τού προσθέτου
πρωτοκόλλου· ταύ^α θέλουν κα-
ταργήσει έναντι της Ελλάδος,
ότπαντας τούς ποσοτικοΰς ττερ'ο
ιρΐσμούς·
Ή έκ μερους τής Ελλάδος &ρ
σις των ·ποσοτι«ών έμττοδίων θά
ακολουθήση τόν προβλεπόμενον
-υπό τής συμφωνίας συνδέσεως
ρυθμόν^ μέ 6άσ'ν τάς είσαγωγάς
έκ τής διευρυνθηισομένης Κοινό
τητος,
4) ΊκανοτΓθ'ητικαί ρυθμίσε'ς
έξευιοιέιθησαν δ'ά σειράν ητερ'τττώ
σεων τεχνικής ττροσαρμογής τής
συμφωνίας. αΐτινες ήγέρβησα'ν,
τόσον ό—ό κοινοτ'κής, όσον καί
άπο έλληνας πλει*οα.
Άιιέμειναν πρό ρύθμισιν ή ττρο
σαρ.μογή είς την κοινήν γεωργ1
κήν πολιτικήν καί ή ταυτόχοο-
νος επέκτασις, είς τά νέα κρά
τη - μέλη τού καθεστώτος είσα-
γωγής ελληνικών οΐνων. Ως καΐ
όπτό κοΐνοτικής ττλευιοας ελέχθη,
αί ανωτέρω διοπτροτγματεύσες
καταλήξασαι είς θετΐκ,ά άττοτςλέ
σμαΓα, δΐεξήχθηισαν είς άτμόσφαι
ραν απολύτου κατανοήσεως καΐ
έγκαρδιότηιτος
Πρός τιμήν τής ελληνικάς άντι
προσωττείας καΐ έξ όνόματος τοϋ
επί νών Έξωτε.ο'κών Υποθεσβ
ών μέλους τής Έκΐτελεστικής "Ε-
πιτροττής τής ΕθιΚ, κ Ντάρεν-
τορφ. ό επί κεφαλής τής κο'νοτι
κης άλτιπροσωπίίας κ. Σίγκιρ'στ
τταρεθεσε γεύμα είς τήν λέσχην
τού πύργου τής Άιγίας "Αννηις·
Τό άπομένον πρός ρύθμισιν θε
μ α, τών ο'ι'νων, θέλει εξετασθή
είς πρώτην φάσι υπο Ελλήνων
καί κοινοτικών έμττειρογνωμόνων
προτού ό— οτελέση, αντικείμενον
το} δευτέρου -γύρου δΐαπραγμα-
τεύσεων· δ(ά την κατάρτησιν τοΰ
ττρωτοκιόλλου
Ταχ.ια καί έν ιοορροτπα προοδος
συν/τελειται Είς Ελληνικήν οικονομ.
«Ή έν ίσορροιτία ταχεϊα πρό-
οδος τής έλληνικής οικονομ ίας·
συντελεΐταΐ είς μίαν περίοδον
τταρατε νομένης καί έντόνου άνα
ταραχής είς τό δΐεθνές οικονομι¬
κόν πιροσκήνιον»
Τά άνωτέρω ΰπ-ογραμμίζει ό
άντιπρόεδρος τής κυβερνήσεως κ.
Ν. Μακαρέζος είς άρθρον τού είς
τέσσαρας βελγΐκάς εφημερίδας
Μόνον χάρις είς τό ίσχυρό"
υπόβαθυον τής έλληνικής οίκονο
μίας. άπό άττόψεως τσον ψυχο
λογΐκης· όσον καΐ ττραγματ'κής,
αττεφεύχθη, τονίζει ό κ. άντιττρο
εδοος, ή διοχέτευσις είς τό ε¬
σωτερικόν ίσχυρών ττληθωριστι-
κών πιέσεων, αί όττοϊα1 παρατη-
ροΰντα1 κατά τά τελευταία ετη
είς πλείστας χώρας τού έξωτερ'
κου Παρά τόν κλονισμόν τού δι
έθνούς νομ ισμάτ ι κου συστήματος
ό όττοϊος παρέσνρεν είς την δι
ιην τού νομίσματα οίκονομ[ών νο
μιζομ-ένων ώς εύρώστων ή έμττ'-
στοσύνη είς τήν δραχμήν τταρα-
μένει άκλόνητος Άναφερόμενο';
ο κ Μακαρέζος είς τάς έξελι
ςεΐς τών βασ'κών μεγειθών τής
ΐίκονομίας. ετόνισεν τα εξής:
ωείΐ
Τό εθνικόν είσόδημα έκτιμάται
ότι θά σημε'ώση κατά τό 1971
ά,οδόν είς σταθεράς τιμάς μέγα
λυτέραν τού 7% έναντι 7·5% Τοϋ
1970 καί 7 7% το3 1969
Ή συμμετοχή τής δευτερογε-
νοΰς π-αροογωγής άπό 28 9% τό
1966 ανήλθεν είς 31,1% ·,ό 1970
ε'ναντΐ άντΐστοίχου κάμψεως τή,ς
συμμετοχής τού άγίροτικοΰ τομε-
»ς ό—ό 214% είς 18,6%
Η συνολική μεταβολή τοΰ δέ.
<του τιμών καταναλώσεως μετα- ξύ άρχής καΐ τέλους τού τρέχον τος ετους προβλέττεται νά κυμαν σαΐκχαοοτεύτλων. άπό τής καλλι εργηχΐκής ττεριόιδου 1972 άπο 500 είς 535 δοχ άνά τόννον διά σακχοορικόν τίτλον 16%. Ώς διευκρ'νίσβη σχετίκώ<; ή βα σκή αυτή τΐμή αύξομειοόται α¬ ναλόγως τού σακχοορικού τίτλου ^χνω καί κάτω τού 16% θή πέριξ τού 3% έναντι άντιστοί χ ου αυξήσεως έκ 3·7% κατά τό 1970 Αί ίδ'ωτΐικαί καταθέσεΐς έν¬ τός των πμώτων έννέα μηνών τού 1971 ηυξήθησαν κατά 16.6%, ήτοι μέ ρυθμόν μεγαλύτερον τού αντίστοιχον τόσον τού 1970 (161%) όσον κα! τού 1969 (15, 3%). Τά έπίσημα συναλλαγματικά ό—οθέματα ηυξήθησαν κατά τό τέλος Όκτωοοίου 1971, είς 456 έκατομ. οολλάρ^α έναντι 314 έ¬ κατομ δολλάρια κατά την ιδί¬ αν ήμερομηνίαν τού 1970. αύξη- 6'έντα οίίτω κατά 45%. θύσιώδη αύξησιν ένεψάνισε· έ πίσης ή καθαρά κίνησις κεφαλαί ών ώνελθούοχχ έντός τού πρώ τού έννεαμήνου 1971 έναντι τής (ιδίας ττεριόδου τού 1970, κατά 41.8% Τέλος. ό κ Μακααέζος άναφέ- ρει. δτι ήρχισεν ή κατάρ·τισςς τ·»ΰ νέον ττενταετσΰς ττρογράμμα τος 1973—78 κοττά τήν λήξιν τού ό—οίου π-ροσδοκάταΐ νά ϊχη οριστικώς ύττερν'κήισει ή έλληίΜ κή οικονομ ία τό φράγμα τής υ- π-οανοΐπτύξεως ΟΔΗΓΙΑΙ ΠΡΟΣ ΕΟΟΡΙΑΣ ΔΙιΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΓΗΝ ΑΔΙΚΙΩΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΝ 'Εάν έκ τών ττροσκομιζομένων ύττό τών φορολογουμένων στοιχεί ών ττροκύπτη άττοδεδειγμένως ο- χι τό πραγματικόν κέρδος· έξ άιτιροβλέπτων γεγονότων ή έκ λό γ ών ανωτέρας ιδίας, εΐνα' κατώ τεοον τοά έξευρ ι σκομένου δ1 έ- φαρμογής τοϋ έλαχίστου συντελε στοΰ· τό κέρδος τουτο δέον νά καθορίζεχαΐ διά χρήσεως σνντε λεστοΰ κατωτέοου καΐ τοΰ έλαχί στου έξικνουμένου μέχρι καΐ τοϋ μηδενός Τουτο εντέλλεται τό ύ πουργεϊον Οίκονομικών δΓ έγκυ κλίου τού πρός τάς οικονομικάς έφορίας, π·ρός τόν σκοπόν· ώς χο νίζεται, τής άποφυγής τυχόν άδι κιών είς βάρος τών φορολογουμέ νων ί Φέρεται είς γνώσιν τών ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύμων Εταιρειών καΐ 'Εταιρειών Περιωρισμένης Ευθυνής δτι δι' απο¬ φάσεως τοϋ κ. Ύπουργοϋ ΈμπορΙου ύπ' αριθ. 88378)4128 ιής 16)12)65, δημοσιευθεΐσης είς τό ύπ' αριθ. 680)23.12.89 Φ Ε. Κ. (Δελτίον Άνωνύμων 'Εταιρειών), όρΙΖεται δτι δύνον ται νά συνεχίσωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γενικών Συνελεύοεων καί τούς Ίσολογισμούς των διά τής οικονομικάς μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς εγένετο μέχρι τοθδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆΣ» πρό της συγχωνεύσβώς της. ί
Η ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΙΣ 8ΓΛΒΙΊΝ
,Επίκαιρα θέματα τής Έλληνικής Οίκονομ,ίας
Ή ανάπτυξις τής καταναλώσε
ως εγχωρίων προιόντων είς τό ε
σωτερικόν κα'ι ή αύξησις τών έ-
ζαγωγών μας, εχουν καταστή γο
έπΐκεντρον κα'ι τό κύριον μελη-
μά μας τών τελευταίων έτών κα'ι
πρός τήν κατεύ&υνσιν αύτοι πολ
λα'ι προσπάθειαι κατεβλήθησαν
καΐ καταβάλλονται. Η καλή ποία
της κα'ι ή συντονισμενη προβολή
τών προιόντων μας εις τό εσωτε
ρικόν και τό εξωτερικόν, είναι οί
κυριώτεροι παράγοντες διά την
εύόδοσιν τών τιθέμενων οκοηών
καΙ στόχων Καί ήδη, διανύομεν
τήν δευτέραν φάσιν εκστρατείας
διά τήν στροφήν τουλάχιστον τοϋ
καταναλωτικοϋ κοινοΰ τής χώρας
πρός τά προιόντα μας, ένώ διά
τήν προώθηισιν τών εξαγωγών συ
νεχής είναι ή μέριμνα καί νέοι
τρόποι κα'ι μέθοδοι αναΖητοϋνται.
"Εν, όμως, τών κυριωτέρων θε
μάτων —πέραν τής ποιότητος
τής προδολής— διά την επίτευ¬
ξιν τών οτοχων αυτών, είναι καί
ή τυποποίησις τών προοφερομέ-
νων είς τήν κατανάλωσιν αγαθών
Ό άρμόδιος ύφυπουργός σχετι¬
κώς, είχε δηλώσει πρό 20μέρου
ότι ή τυποποίησις αποτελεί τό
διαβατήριον» τής είσοδου μας
είς τήν Εύρωπαικήν Οικονομικήν
Κοινότητα και τής πίστεως εις
τόν ελληνικόν χώρον. Προσέθεσι
δέ, δτι, κατά τό πρώτον 15θήμε
ρον τοϋ τρέχοντος μηνός θά κα-
τεστρώνετο σχέδιον δράσεώς καί
πρός τούτο εκλήθησαν νά πρσα-
φέρουν τάς υπηρεσίας των οί
ένδιαφερόμενοι
Ένώ, λοιπόν, άναγνωρίίεται ή
οημασία τής τυποποιήσεως διά
τήν αύξησιν τής καταναλώσεως
τών προιόντων μας είς τήν εσω¬
τερικήν αγοράν και τήν ανάπτυ¬
ξιν τών εξαγωγών μας, τά μέ-
χρι τούδε έπιτελεσθέντα δέν πρέ-
π€' νά κρίνωνται καΐ χόσον ίκο
νοποιητικά καΐ δέν απηλλάγημεν
άκόμη κα'ι τών άκαδημαικών ου-
Ζητήσεων .Ο αύτάς άρμόδιος ύ¬
φυπουργός είς τήν αυτήν όμιλί-
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦
αν τού ανήγγειλεν ότι θά εισηγη ι
θή είς την κυβέρνησιν ειδικήν |
μεταχείρισιν των τυποποιημένων .
προιόντων μας Τούτο, άναμφι- ι
σβητητως θά άποτελέοη θετικόν
στοιχείον κα'ι ισχυρόν κίνητρον
Άλλά διατί νά άνα2ητώμεν είδι- (
κά κίνητρα, όταν είναι αυτονόη-
τον ότι ή τυποποίησις δέν γίνεται
μόνον, πρός χάριν τού καταναλω
τοτοϋ, αλλά και τού παραγωγοϋ,
Τό συμφέρον τού παραγωγικού
κλάδου, ύπαγορεύει την λήψιν
παντός μέτρου, τό οποίον θά προ
σελκύση τό καταναλωτικόν κοι¬
νόν Η διαφορά τιμής μεταΕύ τυ
πυποιημένου καί μή προιοντος έ-
Εουδετεροϋται διά τής καθολικής
σχεδόν προτιμήσεως τής κατανα
λώσεως πρός τα τυποποιημένα ά-
γκθά· τα όποΐα εχουν έκτοττήσει
*τό δευτέρα από ι ην αγοράν.
Παραλλήλως, όμως πρός την
τυποποίησιν, πρέπει νά προσανα
τολιΖώμεθα καί πρός την καθιέ-
ρωσιν — ή ίδέα υφίσταται άπό μα
κροϋ— κα'ι ενός σήματος ποιό¬
τητος είς τα τυποποιημένα πάν-
τοτε προιόντα
Η καθιέρωσις τού σήματος ποι
ότητος αποτελεί την τελευταίαν
έκφρασιν τής τυποποιήσεως πρός
την οποίαν ΟΛονέν οτρεφεται ή
αύγχρονος άνεπτυγμένη οικονο-
μία, είς την όποιαν φιλοδοΕώμεν
νά ένταχθώμεν και ημείς
ΤΑ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΑ
ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΑ
ΠΡΟ-1 Ο'ΝΤΑ ΕΙΣ ΤΗΝι ΕΟΙΚ
Σύστημα άμεσον διανομής των
προιόντων της είς τα καταστήμα
τα των χωρών τής ΕΟΚ όο-γονώ
νεΐ ή φίξ Μεγάλα ψορτηγά αύ-
τοκίνητα δι εθνών μεταφορικών έ-
ταιρ'ών, θά μεταφέιραυν άιτό την
Έλλάδα μπύοα, χυμοΰς· κρασιά
κλττ. τυποπο'ημένα έλληνικά
προιόντα. πσύ θά διανέμωνται
άπ' εύθείας είς τα καταστήμ^α
τής Εΰρώπης.
ΠΑΡΑΛΛΗΛΙΣΜΟΙ
Κατά πληροφορίας έξ "Αγκύ¬
ρας, ό ϊοπτων^κός οϊκος «Μαρουμ
ττένι "Ιντα» και τό τουρκικόν 6ι
ομηχανικόν οτυγκρότημα <Χασι Όμέρ»' έξετάζουν τάς δυνατό- τητας ανεγέρσεως είς Τουρκίαν χαλι/βουργΊοής μονάδος ϋψΛυς δα ττάνης 3 εκατομμυρίί*ν λιρών Αγ γλίας. Έκ ττρώτης αψεως ή ανωτέρω πληιροφορία μόος εΤναι άδιάφορος πέραν μι°ς κάποιας ζηλοφθονί άς δ'ά τούς γείτονος μας· ττού ττολιτεύονται πρός τό συμφέρον των, μέ Δύσιν καΐ Ανατολήν και {ίδη μέ Άπω Ανατολήν Αλλά είς τή πιροκειμένην -περίπτωσιν, ύπεισέρχονταΐ ώρισμένοι παρα- γοντες, ούτοι είναι, ή Τουρκία ώζ συνδεδεμένον μέλος τής Ε Ο-Κ , ή έκΛτεφρασμένη θέσις της Κοινότητος έττι τής πολπ'κής χάλυβος καΐ ή άνάλογος πιρόσε σις τής Ίαττωνίας νά συνεργα ο-θή μετά της Ελλάδος είς τόν τομεα χάλυβος. Συγκεκριμένως άττό τού παριλ θόν*ος έτονς ύφίστατα1 σχέδιον εγκαταστάσεως μονάδος θερμης έξελάσεως χάλυβος 1-5 έκατομ τόννων καί 1 έκατομ τόννων ψυχρός έλάσεως. ϋψους έπενδυ σεως 165 έκατ δολλαρίων έν συνεργασία τού οί κου Πάττας και τής ίαττωνικής έτα'ιρίας «Νίππο ' - Κοκκάν» είς θεσσαλονίκην. Το Σχέδιον τούτο δέν έ"χει προωθη- βή άπό έττισήμου πλευρας έδο θη δέ σχετικώς >' έξήγΐγσις ότι
ή εγκατάστασις ή έττέκτασις τώ·1
χαλυβουργείων ©εσσαλονίικη ς
δέν κρίνετα1 συμφέρουσα διά την
ελληνικήν οικονομ ία Άνεξαρτη
τως τυχόν έπιφυλάξεων ώς ττρος
τό σχήμα συνεριγασ'ιας διά τη"
εγκατάστασιν αύτην καί των δο
θε ι σών έξηγήσεων. ό δ'εθνής Τυ
ιτος έρμηνεύε^ την άναβολήν ή
απόρριψιν τού σχεδιον· ώς εκ
φράσιν φόβου τής "Ελλάδος μή
ττως λάβουν μέτρα άντ'σταθμίσε
ως αί χωρ α ι τής Κοινότητος· έ¬
ναντι τού ένδιεχομίναυ δ'εισδύσε
ως τής Ίαπων'κής Χαλυβουργί-
ας, μέσω της χώρας μας· είς
την Εύρωτταικήν "Αγοράν
Λικα'ολαγημένο1 ΐσως οί φό
βοι τής ΊΕλλάδος έφόσον ύττάο
χούν ούκ ολίγα ττροηιγούμενα τής
Κοινότητος ώς κακού συνεταίρου
είς τάς σχέσεΐς της μέ την χώ¬
ραν μας "Ηδη ομως είς τό ττρο
οκήνιον έμφσνίζεται ή Τουρκία
καί ε'ίμεθα ττερίεργο1 νά Ίδωμεν
ποία θά είναι ή στάσις τής Ε
Ο Κ. Διότι ή θέσις τής Τουιρκι
άς δέν θά είναι διαφορετ'κή τής
συνήβονς ηακτ4ίής τής και, παρ
δλα ταϋτο, θή παραμείνη τό «χά
ιδεμένο ιταιδί» Ανατολή ς και
Λύσεως! Ή Ίαττωνια αύτην την
στιγμήν ένδιαφέ,ρετα' νά διεισ-
δύση είς την λίαν ϋττολογίσιμον
Εϋρωπαικήν αγοράν έν τώ πιροσώ
πω τής Τουρκίας· ευρίσκει τόν
κατάλληλον συνεταϊρον. τ0 προ
γεφύρωμα τό οποίον παντί σθέ
νει έπΐδιώκε' διά την έττεκτατ'
<ήν οικονομικήν πολιτικήν της έν ούδε'μά δέ περιπτώσει φαίνε ταΐ δατεθειμένη νά χαλαρώση τάς τΓΐ£σε·ς της π.ρός την κα¬ τεύθυνσιν αύτην· Ώς συνδεδεμένον μέλος μέ τή·ν ΕΟΚ. ή Ελλάς ένδ'αφέρεται βε¬ βαίως· άττό τής απόψεως ταύτης δ'ά την μεταχείρισίν της, άπό μέρονς των αύθεντών των Βρυ ξελλόν καί ε'ίμεθα ττεριεργοι νά Ίδωμεν κατά —όσον ή αντίδρασις των κο»το τής χώρας μας. θά είτα ναληψθή καί είς την περίπτωσιν τής Τοι/ρκίας. ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ- ΕΞΗΤΑΣΘΗΣΑΝ ΤΑ ΕΚΚΡΕΠΗ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΛΤΑ «ΒΙΟΤιΕΧΝΙ'Α. χεΐροτεχνία καί οίκοτεχνία οττασχολοϋν ττλέον τού 65% των είς την μεταττοίησ ν εργαζομένων, αυται δέ σιιμβάλ λουν κατά σημαντικόν ττοσοσχόν είς τό εθνικόν είσόδημα Παρά ταυτα ίπτάρχονν δι/νατότητες ττε οα'τέρω άξιοττο'ήσεως των δημ< ουργικών δυνόιμεωΛ1 -πού δ'αθε. τοιτν. έτΓιβάλλΐται δέ ττλήν αλλων ή ί'ντασις -των ττροστταθειών είς *όν τομέα τής δημιουργίας κο'νο ττραξιών» Τα ώς άνω ίπτεγράμμ' σεν ό επί θεμάτων β'ομηχανιας ύ φυττουργός Έθνικής Οικονομ ι άς κ Χωριατόπουλος όμιλών είς εύ ρεϊαν σύσκεψιν των φορέων των βιοτεχν'κών όργανώσεων ΰττό την προεδρίαν τού, είς τό μέγαρον τού Βιοχεχν'κοΰ 'Ετπμελητηοίου Αθηνών, άφοηίασαν είς τα άττα σχθλοΰντα τόν κλάδον ττροβλήμσ τα. Τόν κ Ύφυπουργόν προσεφώ- νησε προηγουμένως ό πρόεδρος τοθ Β Ε Α. κ Βογ'ατζής, ό όποι ος έν συνεχεία ανέπτυξε τα 6ασι κά θέματα τής τάξεως Είδ'κώτε ρον άνεφέρθη είς χήν χρηματοδο τησιν, τα κίνητρα διά την 'δρυ οιιν κΙοινοττραξΊώ.ν, την διοτεχν1 κή·ν στέγην, την ττροώθησιν τού θεσμόν των ίπτεργολαβ'ων τα κρ' τήρια χαρακτηρισμοθ 6'θμηχανί άς — βιοχεχνίας κα'ι την άττα σχόλησ^ν 'Επίσης έ'θεσε ττεραιτέ Ρω τό ττρόβλημα των βιοτεχνικών έξαγωγών τής ρνβμίσεως των 6 φε'λών ττρός άσψαλ'στΐκούς όογα νισμούς ώς και τό φορολογικόν — ειδικώτερον τόν Φ'Κ Ε. Έν συνεχεία ωμίλησαν οί πρόεδρο' των έττί μρους κλάδων τής 6ιο- τιχνίας — χ«ν μικροβιομηχά ΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΔΙΑΡΡΥΟΜΙΣΕΙΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΧΙΚΩΣ ΟΡΙΣΘΕΙΣΑΝ ΙΣΧΥΝ ΤΩΝ ΚΙΝΗΤΡΩΝ ίζΐΐ μέ έκτενεϊς άνακοινώσεις τού δ ύπουργός Οίκονομικώ ν, αίτιάσεων. είς απάντησιν σχετικών ΕΙ! ΕΚΤΕΜΕΙΣ άνακοινώ ποία είναι σκάπιμος καί οίκονο νά χάς διανιωνίσωμεν καΐ ώςπρός μικώς ενδεικνυομένη τό πρόσφα τον φόρον είσοδήματος Αί 6ιομη τον Ν Δ. 1078)1971 την —εριε χανικαί καΐ β'οτεχχκαί έπιχειρη- στε'λε τταρά ταύτα· διότι θέ"ει εν χρονικόν τέρμα είς τό δικαι ωμα διενεργείας έττενδύσεων άπο λαμβανουσών τής δυ-νατόχητος έκ τττάισεως επί μίαν δετίαν (άττο νων — ύφαντουργών. β'οτεχνών φλοκάτης έργολόβων ήλεκτρ'κών έργων, άοτοποΐών, γουνοποών. ποτοποιών κλπ. ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΤΗΣ ΓΣΕΒΕ Με θέματα άπασχολούντα κυρι ΐνς την βιοτεχνίαν. ήσχολήθη ή έ ιί έθνικής κλίμακος Έκτελεστΐ- κή Έπΐχροπή τής Γενικής Συνο μοσπονδίας Έπαγγελματ'ών Β'οτεχνών, -ττού συνήλθε προχθές υπό τήν προεδρίαν τοθ κ. Βλαχά ] κη Αντ κείμενον σι,ζητήσεων ά! πετέλεσαν κυρίως τά νέα φορολο γ'κά μέτρα. ύπογραμμισθέντος υ' τι δέν έπραγματοπο'ήθησαν πολ | λαΐ έκ χών παλαιότερον έξαγγελ θεισών ρυθμίσεων καΐ υπό τώ<- παραγωγικών τάξεων ύποδεΐχθη σών ώς άναγκαίων τροποποΐήοε ών (κατάργησις τής προεισποά ξεως τού φόοου είσοδήματος· αυ , ξησ>ς όρίθυ άκαθαρίστων έσόδων
δ'ά την τήρησιν βιβλίον, ή με'ΐο
σις των έξωπραγματΐκών συνχελε
στών καβαροϋ κέρδους κλπ ).
Τό Ν Δ 1080, έξ άλλον πεοΐ
επεκτάσεως τού Φ Κ Ε είς την
βιοτεχνίαν. άπετέλεσαν άντ'κείμε
νόν έκτεταμένων συζητήσεων Με
ταξύ αλλων διεχνπώθη τό έρώτη
μα μήπως ό Φ Κ.Ε. εννοήση την
δημιουργίαν ή επέκτασιν ύφιστα
μένων μονοπωλιακών ή όλΐγοπωλ'
ακών καταστάσεων η μήπως επί
σης συμβάλει είς τήν αύξησιν τού
άριθμοΰ τών «πειρατικών» έπ'χει
ρήσεων Τέλος έτονίσθη ότι ή
Έκχελεστΐκή Έπιτοπή εμμένει
είς την ζητηθεϊσαν υπό των βιο
τεχνικών όργανώσεων αναστολήν
τής έπ'βολής τού Φ Κ Ε άπό 1ης
ΤΡΧ ■ μέχρι τού επόμενον ετους
σεις έττι των γενομένων διορρυ&μι'
σεων -ής νομοθεσιας ττερί φορο
λογ'κών κ νήτοων. -προέβη πρός
τοΰς έκττροσώ'ΐτους τού Τύπον ό
ύτΓθΐ/ργο-ς ΟΙκονομικών καθηγη
τής κ Ι Κονλης Είδ'κώτερον ό
κ Υποκργός ετόνισε τα εξής:
«Σχετικώς ττρός τάς ττοοσφά-
τως γενομένας διαρρυθμίσεις τής
π·ερΐ φορολογικόν κ'νήτρων νομο
θεσιας έττΐθυμώ έν ττρώχθς νά το
^ίσω άλλην μίαν φοράν δτ' ούδό
λως άττετέλεσαν αυται αίφνιδια
σμόν των βιομηχαν'κών έττιχε'ρη
σεων των έγκατεστημένων είς τάς
περ'σσότερον άνεπ^υγμένας περ1
οχός τής χώρας, ώο-τε νά δημιουρ
γήται δι' αύχάς άιβεβαιότης (Ός
ττρός τα φορολογ'κά δεδομένα
Είς όσας ττεριτττώσε'ς ιτροιβλέΐτε
ται κατάργησις φοοολογΐκών ·τλε
ονεκτημάτων χορηγηθέντων είς Γό
παρελθόν, ή κατάογησις θά γίνη
μόνον μετά τήν λήξιν τού χρόνου
χής νομικής ίσχύος τούτων. Συγ
κεκριμένως, τα φορολογΐκά κίνη
τρα τα χθίηγηθέν^α είς τό τταρελ
θόν θά έξακολουβήσσυν λεΐτουρ-
γθθντα μέχρι τής λήξεως τής ττρο
θεσμίας τής προβλεπομένης υπό
των νόμων δ'ά των οποίων έδό
θησαν χαΰτα Συνεττώς έκττνέουν
ταύτα φυσΐολογικώς, δοθέντος μά
λιστα ότι ούδεμία ύττοχρέωσις α
νελήφθη μέχρι σήμερον ίπτό τής
Κυβερνήσεως διά την τταράτασ ν
τήζ ίσχύος τούτων, ούδε εδόθη
ττοτέ σχεχική ύπόσχεσΐς ούδε έ
γένετο έ'στω κοΐ έ'μμεσο,ς
γμός τούτου
«Ειδικώτερον καθ* όσον άφορα
τα διά τού νόμου 4002)59 παρα
σχεθέντα φορολογικά πλεονεκτη
ματα (άφορολόγητος κράτησις)
ταύτα ουδόλως έθίγησαν ύττό τήν
έ'ννοιαν ότι έξακΌλουθεί ύφΐστάμε
ι/ον τό δικαίωμα των έπ'χειρήσε
ών όλης τής Έλλήδος. έττομένως
καί τής Άττικής καί Πειραιώς
δττως έκπΐσουν ανευ1 οιουδήποτε
χρον κου π·εριορισμο} £κ των κα
θαοών κεοδών των τήν αξίαν των
γενομένων μέχρ1 31 12.1970
πενδύσεων μέχρι ττλήρους καλυ
ψεως -ής άξ'ιας τούτων.
»Καθ' όσον άφορά τα φοοολο
γΐκά πλεονεκτήματα τα τταρασχε
ίέντα διά τού νόμου 147 τοϋ
1967. ό νόμος ούτος άναφέρει ό
τι αί επιχειρήσας
πως την αξίαν των έπενδύσεών
των χών γενομένων άιτό 9 10
1967 μέχρι 31 12 1972 έκττε
σουν κατά ττοσοστόν 100% έ*
των καβαοών κερδών των τής αυ
τής ΧΡθνικης περιόδου- ήτοι 1967
- 1972
»Δ ά τής π·ροσφάτως γενομε
νης δαρρυθμίσεως δχΐ μόνον δίν
έθίγη τό δικαίωμα τούτο χών επι
χειρήσεων· άλλ' αντιθέτως παοε
σχέθη είς αύτάς ή δυνατότης
ττως έκ-π<έσουν έκάστοτ< κατά ττοσοστόν 20% καθ έκαστον Έών έτών 1973 καί 1974 τήν ά ξίαν των γενηθησομένων έντός τού 1972 έπεκτάσεων καθ' 6 τμή μα δέν θά καλυφθονν αύται έντος τού έ'τους 1972 βάσει τού δικα'ώ ματος τοΐ» παρασχεβίντος δ ά :ού ΑΝ. 147)1967 Καΐ όχι μο νόν τούτο, άλλά τταρεσχέθη άκό μη καί είς αύτάς (καΐ μάλιστο διά πρώτην φοράν έν Ελλάδ1 α πό τής καθιερώσεως τού θεσμου τών φοοοογικών κινήτρ«ν) τό δι καί ωμα όπως έκ—ίπτουν έκ τών καθαρών κερδών των χών πραγμα τοποιουμένων είς τάς περ'οχάς Αττικής καΐ Πειραιώς άκόμη καί τήν άξία των έπενδύσεών τάς οποίας ένδεχσμένως θά κάμνουν είς την Β καί Γ περιοχήν, καΐ δή μέ τα ποσοστά τα ίσχύοντα είς χάς περιοχάς ταύτας ήτοι 50% η 100% κατά περίπτωσιν. »Καθ' όσον άφορά τα πλεονε κτήματα τα παρασχεβέντα διά τού Ν Δ. 916)1971 τοΰ τροποπο ήσαντος τόν νόμον 4171 τού 1961 > καί ένχαϋβα δέν άπετέλε
σεν ή γενομένη προσφάτως φορο
Λθγικη διαρρύθμισις αίφνιδια
σμόν διά τάς εττιχεΐρήσεις Άττι
κης καί Πειραιώς Διότι τό Ν
Δ 916 ωριζε: δσαι έπενδύσε'ς
εγένοντο η θά γίνουν βάσει κοΐ
νών άποφάσεων των Υπουργών
Εθνικής θίκονομίας καΐ Οίκονο
μικ»ν· ©ά τύχουν φορολογικής εύ
νοίας υπό την έννοιαν ότι αί έ-
ιΐεογήσασαΐ τάς έπενδύσεις έπι-
χειαήσες θά εχουν τό δικαίωμα
νά έκπέσουν -ήν αξίαν τούτων έκ
τών κεοδών των έττΐ μίαν δε'Μ'ϊ.'
άπτό τού χρόνου εκδόσεως τής Κοι
νής Ύποιργικής αποφάσεως είς
Γόν Ν 4171)1961. Καΐ τό δικαι
ωμα τούτο διατηρεΐται διά τού
ττροσφάτου Ν Δ 1078)71 δ'ά
;άς έπενδύσεις τάς γενομένας 6ά
σε κο'νών άτΓθφάσεων των άομο
δίων Ύπουογών, υπό την προυπο
βεσΐν δτι ή σχετ'κή αίτησις ύπε
6λή6η είς τό Υπουργείον Εθνικής
Οίκονόμος μέχρι καΐ τής 18 Δέ
κεμβρίου 1971
»Τό ενδεχόμενον έπ'χείρημα ό
τι αί μικραί επιχειρήσας Αττι¬
κής - Πεΐοαιώς τυγχάνοι,ν χείρο
νος μεταχειρίσεως έναντι χών
μεγάλων έττιχε ρήσεων των ίδίων
περιοχών έκ τού λόγου ότι αί
-πρώται εχουν δικαίωμα άφοοολο
γήτθυ κρατήσεως μόνον μέχοι 31
Δεκεμβ,Γίου 1972 ένώ αί δευτέ¬
ρα· έ'χουν τό δ<καίωμα αϋτό επί 5ΐτίαν άπό τού χρόνον εκδόσεως χής κοινής ΰπονργΐκής άποφάσε ως ή'τοι καί πέραν τού έτονς 1972, δέν εύσταθεΐ Δ'ότι ή δια μεταχείρισΐς είχεν ήδη δή ή δα ^ού Ν Δ 916 τσ'; 1971 καί άπετέλε. πρόσθετον κί νητρον διά την δημιουργίαν με γάλων παοαγωγικών μονάδων σεις Άττικής καί Πε'ραιώς ττρε τι ε νά είναι πλέον είς θέσιν να συνεχίσουν αύποδυτ/άμως την έ- πενδυτ'κήν των δρασχηριότητα με τ^ν ίδιον, ώς μέχρι τούδε ρυβμο" τού χρονοι» έκδόϋ<εως τής κοινής καί εΐμαι βέβαΌς ότι θά τον συ υττουργικής αποφάσεως) τής α νεχίσουν διότι πρέπει νά εχουν ξίας τών έπενδύσεών έκ τών κερ δών των άντιστοίχων επ χε'ρήσε ων· ; »Τελος· πρέπει νά σημειωθή ό τι αί δοθείσαι είς χό παρελθόν δασμολογΐκαί άπαλλαγαί διά την εισαγωγήν μηχανικοθ έξο- πλισμού πρός έκσυγχρον'σμόν «αί επέκτασιν των £π!χειρήσεων ουδόλως έθίγησαν διά των προ- σφάί^ων φορολογιΐκών μέτρων και σινεπώς καίέκ τού λόγου αυτού όέν νπήςιξεν αίφνιδΐασμός των έ πιχειρήσεων έπιδρών άνασχετ - κώς επί τού ποογραματ'σμοΰ έ πενδύσεων έκ μέρους αύχών ^■Καΐθ' όσον άφορά τάς μεταλ λειιτικάς έπιχειρήσεΐς διετη,ρήθη το είσαχθεν δ ά τού ΑΝ. 147 κα βεστώς ώς πρός την άφορολόγη- τον κοάτησ ν διά νέας έπενδύσεις καί δ'ά κεφάλαιον κινήσεως δια δέ τάς προσθέτους άποσβέσεις καθωρίσθη ένιαία μεταχείρσις χών β'ομηχαν'κών καί βιοτεχν' κων έπιχε'ρήσεων ά,ρ' έός και τών μεταλλεντικών έπιχε ρήσεων άφ' ετέρου, ώς εγένετο καί μέ τόν Α.Ν 147. ήτοι κλιμάκωσις ά>α
λόγως τοθ άοΛβμοΰ φιλακών και
τόττοι; Λγικαταστά.σεως τούτων
Πάνχως πρέττε» νά σημε'ωθή ότι
τό προηγούιμενονκαβεστώς προ
σΘέτων άποσδέσεων έποόκε'.το ό
πωοιδηποτε νά λήξη τήν 3112
1973 χωρίς υπόσχεσιν παρατάσε
ώς τού· διά δέ τής γενομένης ποο
σφάτως διαρρυθμίσεως τό καθε
στώς τούχο απλώς έτερματίσθη
εν έ'τος ενωρίτερον
»Τά έκίτεβέντα μεχο' τούδε ά
πο&εικνύουν τό -ποό όλίγου λεχθέν
δτ^ ή Κυβέρνησις ουδόλως ήφν δι
ασε τάς β'ομηχανικάς έπΐχειρη
σεις. δ'ότι είς ουδεμίαν πϊρίπτο
σ'ν (πλήν τής περιττχώσεως τής
άναφερομένης είς τάς προσβέ-
τους άποσβέσε'ς) πεοιώρισε τήν
άρχ κώς όρ'σθεϊσαν χρονικήν ί-
σχ|ύν των φορολογ!κών κινήτρων
'ών είσαχβέντων διά των κατα
κα'ρούς έκ'δοβέντων είς τό πα^ΐλ
Οόν νομοβετημάχων. Τό μόνον το
οποίον έκαμε είναι δτι εχάραξεν
αίίτη δ'ά τού Ν Δ 1078 τού 1971
νέαν άναπτυξ ακήν φοοολογ'κην
πολιτικήν δα τό μέλλον
Ή κατευθι/ντήριος γοαμμή τής
νέας πολ'τικής είναι ή προώθη-
σ'ς τής πεο'φερε'ακήις οίκονομι
κης άναπχύξειος, διά τής μεγαλυ
τέρας ή μέχρι τούδε διαφοροποιη
σεως τών άναπτυξιαικών φορολο
γ'κών πλεονεκιτηιμάτων υπέρ των
βιομηχαν'κών καΐ βιοτεχν'κών ε-
πιχειρήσεων αί οποίαι είναι έγ-
!<ατεστημέναι ή ίδούονταΐ είς' ι άς λοιπάς· πλήν τών νομών Ά·; τ κης καΐ Πειραιώς, περ οχάί ι της χώρας Ή αίτιολογία τής νέ άς πολιτικής είναι τό γεγονός ο τι ό έπΐτευχθείς μέχρι τούΒε βαθ μός βιομηχαν'κής άναπτυξεως είς "άς πεΓ'σχας· Άχτικής καί Πΐ'ρο.ι ώς είναι το όντες, ώστε νά μή ό καιολογήταΐ ή πεοαιτερω (ήτοι μετά τό 1972) χορήγησΐς είς τάς βιομηχαν κάς καΐ β'οτεχν κάς έ- πιχειρήσεις τάς λειτουργούσας είς χάς περιοχάς ταύτας τών είς αύτάς χορηγηθέντων είς τα πα¬ ρελθόν έπηυξη μένων φορολογ'κών πλεονεκτημάτων Δέν πρ«πε νσ λησμονήτα' δτ' αί έν λόγω έπιχε ρήσεις ο.πολα|<βάνουν ά,φορολογη τού κρατήσεως τών κερδΓόν των έ πί 14 όλόκληοα ετη. ήτοι άπό -ού ετους 1959 Υποβοήβηοις τής έπενδιτΓΐκής των δραστηρ ότη τος διά τής διατηρήσεως καί τής άφορολογήτου κρατήσεως (πέραν τής διανοήσεως χής δασμολογι- κής άπαλλαγής διά τόν είσαγόμε νόν μηχανικόν έξοπλισμόν) καί μετά τό 1972, θά άπετέλει μίαν άδ'καιολόγητον πλέον φορολογ' κήν εϋνο αν. ή όποία θά προσέ κρουε είς τό δημόσ'ον αΐσβημα τής φορολογικής δΐκαιοσύνης Σχετι¬ κώς δέν πρέπει νά λησμονήτα' ό- τι ή άρχή τής φοοολθγΐκής δ'. κα'οσύνης καί χής φορολογικής ι σονσμίας τρανματίζεται όταν τα 6-ομηχανικά κέρίη παραμένουν ά φορολόγητα λόγω τής άνωτέοω ά φορολογήτου κρατήσεως ή έλα φρώς φορολογούνταΐ διά τον $ί>
ρον είσοδήματος, καβ' όν χοόνον
χά μεσαΐα καί κατωτέρα είσοδτ
ματα πλήττονται σκληρώς δ ΐ< τού φόρου αυτού· καί ίόιως δια των φόρων καταναλώσεως, οί ό τας πρός τούτο οικονομικάς δννα 'οτητας. «φορολογικαί άπαλλαγαί ώς πρός τόν φόρον είσοδήμαχος 6α χο>ηγούνται εφεξής είς τάς λοι
πάς περιοχάς τής χώρας· αί όποι
αι εχουν καθυστερήσεΐ είς τήν άνά
πτι/ξίν των διά νά τάς βοηθήση
μέν ν" άναπτυχφούν.
«Βεβαίως δέν είναι άκόμη τό¬
σον ίκανοποιητικοί όσον είνα1
εις χάς περιοχάς Άττΐκής καί
Πε ρα'ώς αί προυποθέσεις διά την
άνάληψ'ν έπενδυτικής δραστηριό
τηιτσς είς τάς ολιγώτερον άνεπτυ
γμένας οίκονομικώς περιοχάς
τής χίιιρας Ή Κυβέρνησις δμως ά
κρι6ώς δ'ά τούτο έ δημιούργησε
μεγαλυτέραν ή μέχρι χούδε φορο
λογ'κόν διαψορισμόν τόσον διά
τού φόρον είσοδήματος όσον καί
τού Φ Κ.Ε νπέϋ των ύποαναπ"ι.
κτων αυτών περιοχών παραλλή¬
λως δέ καΐ διά τής> καταλλήλοι.
γεωγρ«φ>«ής κατανομήν χών δή
μοσίων έπενδνσεων φροντίζε' νά
δημ'ουργήιση έξ ϊσου εύνοικάς προ
διά την μεγαλυτέραν η
μέχρι τοΰδε ανάπτυξιν ίδ'ωτικής
έπενδυτιικής δρα*ΓΤηριότητος καΐ
είς χην έπαρχ'βκήν Ελλάδα. Αλ
λως τε καΐ αί έπενδύσεις αί όποι
α' ήδη δειλά - δεΐλά γίνοντ«»! ί-
κεί καΐ θά γίνωνται περισσότε¬
ρον μελλοντικώς δ'ά τής άνωτέ
ρω φοοολογικής δΌφοοοπο'ήσε
ως καί διά τής κατασκευης δημο
σίων έ'ργων. δημ'ουργονν καΐ αυ¬
ταί βαβμιαίως την κατάλληλον ύ
ποδομήν διά χήν άνάπτυξ'ν εύρε'
άς έπενδυτικής δραστηο'ότητος
είς τάς όλ'γώτερον άνεπτυγμένας
περιοχάς τής έπικρατείας Δ'ά
τή" μεγαλυτέρας ή μέχοι τοΰδ;
β'ομηχανικής ότναπχύξεως των
περ'οχών αυτών θά κα-ιαπολεμη-
θή τό παθολογικον φα'νόμενον·
τό οποίον έμφανίζετα' σήμερον έ
νώπιον '^μών ν' άποτελούν ή Άτ
καί ό Πειραιειύς 6ιομηχαν'κόν
ύδροκέφαλον Δέν νομίζω δτ' ό
Σύνδεσμος Έλλήνων Βιομηχά-
νων έπ'θυμεϊ τοιαύτην β'ομηχαν'
κήν συγκέντρωσιν, ή όποία άκό
μη καΐ διά λόγους έξωοικονομ
κούς ύψίσχης σπουδαιότητος εί
ναι έπ'βλαβής καΐ πρέπει νά κα
ταπολεμηθή Μέσον δέ διά την κσ
ταπολέμησιν ταύτης είνα' καί ή
θεσπισθεϊσα φορολογική διαφορο
ποίησις μεταξΰ περισσότερον καί
όλ'γώτεοον άνεπτυγμενων οίκονο
μ'κώς περιοχών τής χώρας
»Καθ' όσον άφορά τήν θεσπι-
σδεϊσαν αύξησιν τού φόρον είσο
δήμαχος επι των μερισμάτων των
μή είσηγμένων είς τό Χοημοπιστή
ρ'ον μετοχών πρέπει νά λεχθονν £
ττεξηγηματ'κώς τά εξής: Ή δα
ταύτης καθ'ερουμένη διαφοροποί
ησις είς βάρος τών μή είσηγμένων
είς τό Χοη.ματιστηριον μεχοχών
και επ" εύνοία τών είσηγμένων εί
ναι Εν μέσον διά τού όποίου κα
τα κύρ'σν λόγον έπ·διώκεται ή
ύποβοήθησ'ς τής άναπτυξεως τής
κεφαλαιαγοράς είς την Έλλάδσ
καθ* όν ειδικώτερον χρόπον έξΐθε
σα είς την είσηγητικήν έκθεσιν ε¬
πί τον Προθπολογισμού "Αποτε¬
λεί δηλαδή ή τοιαύτη διαφοροπο'ι
ησΐς εν φορολογικόν κί"ητρον κα< δημ'ουργεΐ αναμφισβητήτως φορο λογικάς άδικίας Άλλά κάθε φο ρολογικόν κίνητρον δημιουργεϊ φο ρολογΐκάς άδικίας καί Ιδίως δή μ'ουαγοΰντα' φορολογικαί άδ^κ'α διά χής είσαγωγήις φορολογικών κινήτρων υπό μορφήν φορολογι κων άπαλλαγών. αί όποϊα' παρα βιάζονν χονδρ'κώς την αρχήν τής φορολογήοχως εκάστου βάσει της φεροδοτι-κης τού Ίκανότητος Εί ναι ορθόν αί παραγωγικαί τάξπς νά έπικροτσύν τά φορολογικά <ι νηχρα υπό μορφήν άπαλλαγών ο ταν δημ'ουργονν ταύτα φορολο^ κάς άδικίας είς βάρος των μη πραγματοποιούντοον έπ'χειρημα τικά είσοδήματα. νά άνΓ'δροϋν δέ κατά των φοοολογ κων κινήτρων. μό.ον οχαν ταύτα τάς θίγουν Έ^ πάση περ'πώτσ' διά τής είσο χΕ;ίσης φορολογικής δ αφοροπο ήσεως είς 6ά>ος των μή είστιγμ::
ι ών είς τό Χρηματιστήριο μετοχών
έξυΉηρετείται ώς ελέχθη ό σκο-
π^ς τής άναπτυξεως τής κεφαλα-
αγοράς· έξυπηοεχείται συνεπώς
ό άντΐιτατος σκοπός τής οικονομ
*ής άναπτυξεως τής Ελλάδος, είς
Ο σκοπόν δέ αυτόν οφείλομεν δ
τής δ'αδικασίας 6ελτιώσεως τής
παραγωγικότητος των έπ'χειρή-
σεων μεταποιήσεως Ι
Διότι η απαλλαγή αύτη έδημι-
ούργει εις τάς κατ ιδίαν έπιχει-
ρήσεις φορολογικόν συμφέρον
δια την διατήρησιν πρωτογόνων
συνθηκών υπό έποψιν παραγογι-
κοτητοο. Τώρα το άντικίνητρον
τούτο θά εκλείψη, χωρίς νό πε-
ριέλθουν είς δυσχερείας αι άντί
στοιχοι έπιχειρησεις, διότι ό φό-
ρος θά έπεκταθή ώς γνωστόν,
σταδιακώς ,Εκτός τού ανωτέρω
άναπτυΕιακοϋ αποτελέσματος, ή
υπαγωγή καΐ των περϊ ών ό λό-
γος έπιχειρησεων είς τόν φόρον
κυκλου εργασιών θά προλειάνη
τό εδαφος και διά την προγραμ-
ματισμένην εφαρμογήν έν 'ΕλλΟ
δι —συμφωνως και πρός τήν υ¬
φισταμένην σχετικήν διεθνη δέ-
σμευσιν ταύτης— τοϋ φόρου επί
της προστιθεμένης όΕίας
Σχετικώς μέ τό βέμα ^ής αυ
Εήσεως της παραγωγικότητος, 6α
πρέπε' άκόμη νά λεχθη ότι προω
θεϊται νομοσχεδιον τό οποίον θό
αποτελέση συμπλήρωσιν τών προ
οφάτων αναπτυΕιακών φορολογι |
κων μέτρων και διά τού όποιου |
υποβοηθείται καί ένθαρρύνειοι Ι
φορολογικώς είς μεγαλύτερον η |
μέχρ' σήμερον βαθμόν ή κίνησ ς
διά την συγχώνευσιν επιχειρησε- Ι
ως πρός τον σκοπόν τής δημιουρ
γίας μεγάλων κα'ι έπομένως υψη-
λής παραγωγικότητος παραγωγι-
κ«ον μονάδων»
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ
ΥΠΟΒΛΗΘΕΝΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
Μετά τό πέρας τών άνοκοινώ-
σεων αυτού, απαντών είς σχετι¬
κάς ερωτηθείς ό κ. Κούλης εί¬
πεν ότι·
Ενδεχομένους τα ληφθέντα μέ
τρα θα εχουν μειωτικήν επίδρα¬
σιν επί τών ίδιωτικών επενδύσε-
ων, βραχυχρονίως ομως καί όχι
μακροχρονίως
Άκομη όμως κα'ι άν σημειω¬
θή περιορισμός τής περαιτέρω δι
ομηχανικής άναπτύΕεως είς τήν
περιοχήν Άττικής καί Πειραιώς
τούτο άπό άλλης, μή οίκονομικής
απόψεως εΕ ϊσου σημαντικής θά
είναι εύκταϊον διά τήν κυβέρνη-
Όταν έπιστή ό χρόνος διά τήν
επιβολήν τοϋ ΦΚΕ επί τής 6ιοτε-
χνίας, τοτε θά ληφθούν τα κατάλ
ληλα μέτρα πρός αποτροπήν τών
δΐ-σμενών έπιπτώσεων έκ τής επι
βολής
Άνατ,τύσσεται μέ αργότερον
ρυθμόν είς τήν αρχήν καί ταχύ
τερον συν τώ χρονω, προσπαθεία
δημιουργίας ύποδομής κα'ι είς τήν
επαρχιακήν Ελλάδα, διά τήν έγ-
κατάσιασιν τών βιομηχανικήν μο
νάδων.
Δέν πρόκειται νά θιγοϋν φο¬
ρολογικώς τα δημιουργηθέντα κα
τα τα 14 έτη τών φορολογικών
άπαλλαγών, άποθεματικά τών επι
χειρήσεων
Αι μεταλλευτικαι έπιχειρησεις
θα εζαιρεθοϋν εκ τοϋ κριτηρίου
τοϋ τόπου εγκαταστάσεως διό
τήν κλιμάκωσιν τών προσθέτων ά
ποσδέσεων.
Τό ε'ισαχθέν κριτήριον τών φυ
λακών (δάρδιες) αποτελεί απλώς
ενα πείραμα, τό οποίον είναι εν¬
δεχόμενον νά άποδειχθή ώς μή
αποτελεσματικόν.
Διά προωθουμένου νομοσχεδί-
ου όχι μόνον αι άνώνυμοι εται¬
ρείαι, άλλά καΐ μικρότερα έπιιχει
Νέα μέτρα δι' ανάπτυξιν τής
Κτηνοτροφίας καί αύξησιν κρέατος
ποίοι δέν ψείδοντα' ουδέ τού φυ λο* νά ύποταγώμεν Κατά δεύτε
σιολογικού ίλαχισ^ου συντηρήσε
ως, διότι πλήχτουν άκόμη καί εί
δή πι>ώτης άνάγκης καί γενΐκώτε
ρον βϊδη άνϊλαστΐκής ζητήσεως
Ανεξαρτήτως τούτου· ή περαιτί
ρω ύποβοήθησις δ(ά τεχνητων μι
σων, ή'τοι δχι μόνον διά δασμο-
λογικών άπαλλαγών αλλά καί
διά φορολογικών εύνοΐών. χής ί·
δ ωτ'κής έπενδυτικής δ,ραστηνο
τητος είς τάς βιομηχανικώς όνε
πτνγμένας περιοχάς Άττ'κής
καί Πειραιώς 6ά άΐτε'έλε' παθο-
ρον λόγον τό άν^τέοω φορολογ
κάν μέχρον ελήφθη πρός τόν σκο
πό καταπολεμήσεως τής διαρρο
ής φορολογη-τέας ίίλης ήτις συν
τελεταί, άπό τής εκδόσεως
Αναγκ Νόμου 148, δ'ά τής τεχνη
τής αυξήσεως τού άοιθμοϋ χών με
τπχών τών Άνων Έτα'ρειών
των οποίων αί μετοχαί δέν εΐνα
ε!σΐ>γμέναι είς τό Χρηματιστήριο
αξιών
»Τέλος καθ" όσον άφορά την
πέκτασιν χού φόρον κύκλθυ έργα
λογικήν κατάστασιν Καί είς άλ σών είς βιοτεχνικάς έπιχε'οήσε ς
λας χώεας ώς είς Γερμανίαν με· διαφόρων παραγωγ^κών κλάδω
ιο—ολεμικώς έχορήγησε χό Κοα! κοΐ αίίτη έξυπηρετεϊ τόν σκοπό
τος φορολογκάς άπαλλαγάς είς
τάς 6'ομηχανικάς έττ-χειρήτεις
διά νά τας βοηβήση νά άναπτυ
χθούν άλλά τα κατάηγησε μετ" ό
λίγα έτη έπιτει/χθέντος τού σκο
πού διά τόν οποίον έχορηγήθησσν
Εδώ παρά χαΰτα τάς δ'ατηοού
μέν καθ* όσον άφορά τους δα-'
τής οίκονομικής άναπτύξεωςό Δ
ότ' ώς δεξοδ'κώς έξέβεσα είς τή
είσηγητικήν έκθεσιν επί τού προ·
υτολογ'σμού ή απαλλαγή των ά
νω-έοω έπ'χειρήσεων έκ τού φο
ρου 1<ύκλου εργασιών είχεν άπο τελέσει εν φορολογικόν τοον τό οποίον ήσκησε μέχρ' το Αύτην χήν διοτφοροποίησν. ή ό- σμούς, άλλά Θά ήτο απαράδεκτον ' δέ άνασχετικήν έπίδρασι». επ ρήσεις, συγχωνευόμεναι, νοοϋνται φορολογικώς θά εύ- 'πεΰθυνοι σ»ΐιμφο)νως τώ νόιιι» 1090)1938 Ίδιοχτήνης — Διευθτντής ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝίΔΗΣ Κατοιχία Ναύαρχον Βοτση 5Α II ροΓστάιιενος Τυπογραφίίοι· ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΛΗΙ Κατοιχιπ Σπίΐρτάκον 1ϊ ΑΜΦΙΑΛΗ ΜΕΝΤΙΟΥΜ ΨΥΧΟΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ Κα Γ. ΚΑΛ1ΙΙΔΌΥ Στή νέα της διεύθννσι '06ός Στουρνάρα 49 Τηλ 636-669 (ΜΕΓΑΡΟΝ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΛΜΕΡ) Ήμιόροφος γραφείον 1 Πειράματα βαθείας ΰπνώσεως μοναδικής τηλεπαθητ κης περιπτω σεως έν Ελλαδι. Πάσης φύσεως προβλέψεις Έ- ΐταγγελματικά μυστικά γάμοος· ά άπώλειες θησαυρών κλπ. Έπικοινωνεί εΰχεράς μέ οίονδη ποτε πνβύμα έν τώ κόσμω. Επ' σης συ·ντάσσεται τό ώροσκόπιόν σας. Γράψατε άπό έσωτεοικό καΐ έ- ξωτερικό· οτέλν·οντας 5 δρχ. γραμ ματόσημον ϋ έλάτε άμέσως θά έ£υπη·ρετηθήτε. ΑΘΗΝΑΙ ΉΊΈΓΓΑ1 μικράς γνωρίζη χρήσιν ποδηλάτου. ΙΙληροφι κΐ*τ &ί; χ* γρ*φείΛ μ.*,,, ι κτις 26, τηλ239 ΑΛΕΚΟΣ Π. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ ΙΑΤΡΟΣ ΩΤΟ ΡΙΝΟΛΑ ΡΤΙΤΟΛΟΓ;) ι Ιουλίου 4 ΤΗΛΕΦ. 621.001 Σόλωνος 109 5 — 7 μ,, μ. Έξαιρετ'κής σημασίας μέτρα 6ιά "ήν άνά—τυξιν τής κτηνοτρο φίας καί τήν αύξησιν της τταρρ γωγής κρέατος, έξήγγειλε ό ύ φυπουργος Έθνική>ς θίκονομίας
επί θεμάτων γεωργίας κ Π Πά
παπαναιγ'ώτου. ομιλών πρός τονς
δημοσ ογράψθυς παρονσια τού ά
ναπληρωτοΰ γεν γραμματέως κ
Δ Δημοποΐλου· τού δ'οικητού
τής ΑΤΕ κ Αδαμοπούλου) τού
ύπο6ΐοικητού αυτής κ. Κουκούλη
τού γεν διευθυντού τού ΰπουρ-
γείου Επιστήμων καί Πολιτι-
σμού κ Κοιρνοώτου · τού πρόε¬
δρον τής ΠΕΣΕΓΕΣ κ. Βοσν ά-
κο^, ανωτέρων ίπτηρεσιακών πα-
ραγό'ν^ων τού ύπουργείου καί
τής ΑΤιΕ κλττ
Χαρακτηυιστ'κώς ύπεγράμμΐσε
ό κ Πατταπαναγ'ώτου ότι ή Ε· |
βνική Κυβέρνησις άποφάσ σε να ]
διαθέση εφέτος σημαντ'κώς ύψη- ,
λοτέρας πΐστώσεΐς διά την κτη-
νοτροφίαν· συνολικού ί/ψους 630
000 00Ο δρχ εναντ' 441600
Ο00 δρχ. τού 1971 (αύξησις 43
80%) "Ηδη έ'χει καταρτισθή ό
'ιδρυτΐκ'ός νόμος τού θργανι
σμο3 παρεμβάσεως ό οποίος θό
αρεβαινη είς τήν συγκέντρωσιν
κρεάτων. Άπό τού αρξαμένου έ-
τους βά τεθή είς εφαρμογήν προ
γραμμα άναπτυξεως τών φυσικών
βοσκστόπων, επί συνολ'κής έκτά
σεως 2 έκατ. στρεμ "Ηδη έν.-
κρ!·&η ή διάθεσις πρός τόν σκο-
πςν αυτόν π'στώσεων ϋφονς 60
εκατ- &ρχ έναντι 19 έκατ δρχ
τού ε'ους 1971 Παραλλήλως προ
ωδϊίται ή ϊδρυσ'ς σι,γχοόνων
σφαγείων καΐ κρεαταγορών Ου
τοι, υπό κατασκευήν ευρίσκεται
ή βιομηχαν ία κρέατος Τρ'κάλων
— Καιαδίτσης Δΐ-ά την ϊδρυσ-ν
σφαγείου καΐ κρεαταγορόΐς Ά€η-
νών προυηολογισθείσης δαπάνης
254 έκ δραχμών· έπρογραμματ·
σθη ή άπαλλοιτρίωσις κατάλλη¬
λον οικόπεδον. Εν τώ μεταξύ,
προωθεΐται ή διαδ'κασία διά την
'δρυσιν των σφαγείων καΐ κρεα
ταγορών Θεσσαλονίικης κ«ΐ Πα-
τοών Μεγάλα δηιμοτ'κά καΐ κο'
νστικά σφαγεΐα βά ίδρνθοθν έ-
Γτίσης καί είς τάς κυριωτέρας
πόλεις τής χώρας έξασφαλισθει
σης τής σχετ'κής π'στώσεως Ε·'
συνεχεία ό κ ύφυπουργός άνεφ,έρ
θη είς την κατθβαλλομένην ποοα
πάθειαν διά την διάδοσ^ τοϋ
χο'ρίου κρεατος καΐ τού κρέατος
πουλερικών Ή κτηνοτροφία· ώ< ετόνισε, δέν μαστίζεται πλέον α πά τά μεταδοτ'κά καί παρασΐτ' κά νοσήματα, χάοΐς είς την ίγ. καιρόν κινητοποίησιν τών κτη. »ιατρών Ό άφθώδης ρος δεν ηδυνήθη νά προκαλέση μίγο λας ζημίας είς την κτηνοτροψ,. αν "Ηδη ■1ι έκτελεστική ε;—,-ρο πή τής, είς τόν ΦΑΟ εόρ«—αική,. επ'τοοπής καταπολεμήσεως τ0μ αφθώδους πυρετού άπενεΐμ* (,υγ χο,ρητήρΐα είς την ελληνικήν κ^ 6έρνησ>·ν δ.ά τήν ταχυ'ητα χ0.
ταπολεμήσεως τής νόσον. Ίκα.
νοατοιηιτικά άποτελβσματα ά—ε
δωσεν έπίσης ή προσπαθεία £κ
ριζώσεως τής λύσσης καΐ έχΐν0.
κ.άσεως Ούτω τά μέν κρομ
σματα έκ τής λύσης έμειώβησον
κατά 3^5·6%. αί δέ άπώλ«Ό:ι (»
τού έχΐνοκόκ,κου κατά 20.4%. κα.
ταλήγων ό κ Πατΐαπαναγιάτον
ετόνισεν δχι ή Έθνική Κκβέρνη.
σις δ'ά πρώτην φοράν είς 1ο
έλληνικά χρονικά έθέσπ'σεν έν
ε'ίδε1 κατοοστατικοϋ χάρτου ριζ,.
κώτε
λαρίων· "Ηδη ή έτηκτία κατονβ-
λωσις κοέατ«ς κατ' άτομον άττο
19.73 χλγρ τής προπολεμικήν
περιόδου 1935—38 ανήλθεν είς
23,53 χλγρ τό 1960 καΐ τίς
44.74 χλγρ τό 1969 Προβλέττ:
ται μάλιστα 8τι το 1972 ό "Ελ.
λην θά κατανβλίσκη ποσότητβ
52·2 χλγρ..
Μετά τούτα) τόν λόγον ϊλαίιν
ό πρόεδρος τής Πανελληνίου'Ε
νώσεΜς Κτηνοτροφ'κών Συινιτσ,
ρ'σμών κ Καντζίλης ό οποίος
ετόνισεν ότι οί κτηνοτρόφοι ώ
γνωμονοϋν την Κυβέρνησιν ο'α
τά ληφθέτα γενναϊα καί έπανα
στατικά μέτρα ύπί,ρ τής χ^νο
τροφίας.
Τέλος· ό κ ύφυπουργός άττε
νειμε είς τόν δημοσιογράφβν κ
Λάζ Άρσενίου· κάτο<<Μθν Λαρι σης, τό άθλαδετηθέν υπό της ΠΑ ΣΕΓΕΣ έπΐ τή 1 δθετηρίδι 6— ^ής Έπαναστάσεως τού 1821 χαηματΐκόν βροβεϊον έξ 25 000 δρχ δ.ά την μσνογραφίαν τού υπό τόν τίτλον «Οί στνποι σκ' ετα'-ρισμοΐ όρεινών κτηνοτρόφαν (τσελιγκάτα) ΔΕΚΤΗ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ ΚΑΤΑ ΘΥΡΩΡΩΝΎΠΟΙΥΜΒ. ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΕΓΕΜΕΤΟ έν μέρει δεκτή. ύττο τής όλομελείας τού Συμβουλίσυ χής Έπικρατείας, αΐτησ'ς τής Ε νώσεως 'ίδΐοκτητών Διαμερσμά- των Πολυκατοικιών καΐ Μεγαρον 'ής περ'οχή,ς Αθηνών — Πειραι ώς — Προαστίων « Ο Ερμής» περ ι άκυρώσεως τής άττό 26 ι ουνίου 1971 ΰπ' άρΐ'β. 36397) 2230 κοινής πράξεως των υπουρ γών Συντονΐσμον καΐ Εργασίας «πιοί έγκρίσεως μετά τροποποιη σεως χής ύπ' άρΐβ. 14)1971 άπο φάσεως τού Δ Δ Δ Δ Αθηνών περϊ των όρων άμοιβής καΐ έργα σίας τών θυρωρών πολυκατοικιών καί μεγάρων άπάσης τής χώοας» Είναι ή τρίτη φορά άπό τού ε τους 1969 κατά την οποίαν γ» >χται δεκτή σχβχ'κή αϊτηση τής
έν λόγω Ενώσεως Ίδιοκτητών ϋ
πό τού "Ανωτάτου Διοικητικόν Δ
καστηρίου Διά τής ύπ' αριθμόν
1095 τού 1969 καΐ 3351 τού
1950 τού 1970 άποφάσεων χου εί
χον έπίσης άκυρωβή καθώς έχει
γράφη δΆ τυπ'κούς λάγονς· άνά
λογοι κο.ναί άποφάσε'ς τών είρι
μένων ύποι,-ργών (αί ύπ' αριθ
38846)68 καί 3559)70) περϊ έγ
κρίσεως προγϊν€στέρ«·ν άπσφάσε
ών τού ΔΔΔΔ Αθηνών έπΐ τής
δ'ενέξεως μεταξύ ΐ&ιοκτητών καΐ
θυρωρών
Έξ ολων των λόγων άκυρώσε
ών. οί όποϊοι προεβλιήιθησαν υπό
τής αίτούσης ΊΕνώσεως διά τής
κοθείσης αΐχήσεώς της, τό Συμ
δούλΐον τής Έπικρατείας άπεδέ
χθη μόνον τόν σχετικόν πρός τήν
οΰ&μσιν το3 ζητηματος τής 24
ώ~τ>. έβ&ο-μαδια'ιας αναπαύσεως
των θυρω'ών. Είς την σχετ'κή,
πεοικοπήν τού σκεπχικού τής ύπ
άριβμ 202)1972 όκυρωτ'κής όπο
φάσεως άν<χφΕρϊτα> δτι κατά τό
άίβ-ον 10 τού Β.Δ 748)1966
~περΐ κωδικοποιήσεως, καταργή¬
σεως, τροποποιήσεως καί συμττλη
Γώσεως τών δ'ατάξεων τής κειμ-
νης νομοθεσίας περϊ έβδομαδιαι
άς καί Κυρ'ακής αναπαύσεως καί
ήμεοών άηγίσς» μΐσθωχοί. άπα-
σχολούμενοι κατά Κυριακήν δι
καιούνται άναπληρωμα-Ίκής' έ-
βδομαδΐαίας αναπαύσεως διαο-·
κείαρ 24 οννεχών ώρών κατ' αλ
λην έΓγάσ'μον ήμίοαν τής άοξα
μένης την Κυριακήν εβδομάδος·
καθοριζομένην υπό τού έργοδό-·
Είς την απόφασιν άναφέρεται
άκολούβως δτ, α5,ά τής π*οσβαλ
λομενης αποφάσεως χών ύπουο
γών Συντονι—,οθ καί Έργασία"ς
έτεβη.σαν έν ισχύϊ καθ* δλας τάς
διατάξεΐς αί μνησθεϊσοτ' ύπ' άρ-9
3.5846)1968 καϊ 3559)1970 άπο
φασεις των αυτών Υπουργών
εις την πρώτην των οποίων όρι
ζεται 8τΐ έτπτοέπετα, ήπαοοχή
24ωΓου αναπαύσεως κ«χ' αλλη*
ημεραν τής εβδομάδος άντί τής
Κυριακης κατό-1ν συμφωνίας με
ξ& καΐ πλε.οψηφίας ί
(ί€'ο-ητών η 4
κατά τά υπό κανονισμοϋ τής ττολυ
κατοικίας ή μεγάρου όριζόμενσ.
»Δ'ά τής προσιβαλλομίνης δ-
θε αποφάσεως — προσχίθεται--
(ί)ρίοθησαν τα τής έβδομαδΌιίος
αναπαύσεως των θυρωρών κοτσ
•παυέκχλισΐ.' άπό τών ρυθμιζον-
σών άναγκαστΊκώς τό 8έμα τού
το ώς άνω διατάξεων τού Β Α
748)1966, έφ" ώ καί - απόφασις
αυτή είναι κατά χό μέρος τουτο
μή νόμΐμος καΐ άκυρωτέα, κατσ
τα βασίμως προσβαλλόμενα δι»
τής υπό κρίσιν αίτήσεως»
Κατά τό σημείον τοΰΌ — κοι
μόνον — ήκυρώβη ή περΐ ής προ
κειτα1 κοινή πράξις των δύο »·
πουργών, ένώ δλοι οί αλλοι άκν
ρώσεως, χονς όποίονς είχε προ
βάλει ή αΐτοΰσα "Ενωσις, οιτερρί
φβησαν ώς όόασιμο1
Σχετ'κώς πρός την άνί>τέρ»
απόφασιν· ή προσφνγοθοτι Έν«
σ'ς Ίδιοκτητών «ό Ερμης» έξέδιο
σε χθες τήν εσπέραν ανακοίνωσιν
είς τήν όποιαν άναφερσνται και
τα εξής: «Μέχ^ς έιίδό—«ς ι"10
τού άρμοδίου ΔΔΔ Άθΐ>νών ~ρός
δ θά άναπεμφθή έκ νέου χό βέμα
ετέρας αποφάσεως· ο! ^α9"[
τών θυραρών Πολυκβτο'κιών και
Μεγάρων θά παοαμεινουν είς τά
αύτά έπίπεδα ήτοι
1 Είς δσους έκ των θνροοώ^
τό ϋψος τού καταβαλλομέν'Αΐ «ο
τά την δημοσίευσιν της άκυρικ'
κης άττοφάσεως κατΠ μ^0 >·'
σθο-ύ υπολογιζόμενον 6άο·ει δω)10
τί ών και έπΐδομάτων άροφών «αι
γάμου ήτο» έν χό συνόλω όνώ«Ρο
το3 ποσού τών δυαχμών 2 31/
διά τσνς αρριενας καί 1 Ο59 »'
τάς θήλεις ονχο' θά έξακολοι*
σονν νά λαμβάνουν ώς μ»"*011 *°
τα μήνα τό ποσόν όπερ ελά|ΐ
νόν
2 Είς δσους έκ των βνρωΡ»*
τό ΰψος το} κατσβαλλομένοΐ) *°
τά τήν δημοσίευσιν τής 'Τ-
κής ό—οφάσε»ς κ«τά μή*0 ·' ,
υπολογιζόμενον βάσε' δωμ»1""
κα'ι επιδομάχων γάμου κ°'; ;
φων ήτ0 £ν ΤΜ σννόλω κοτώ"ϊ°·
τοθ ποσού τών δραχμ»ν 2 3 '
τ«η»ς άρρενας καί 1 °5°
βη,λε'ς ούτοι θά λάβονν »?
τό ποσόν τουτο
3 Αί υπέρ τού ΙΚΑ ϋ
(έ»γοδοχΐκαΐ καί έ
περιορισθούν είς τό ΰψί ·(
χρήμα καταβαλλομένου είς τ
βυρωρούς μισθοΰ χ»°Ή *
στίβενται είς τούτους
τίμησΐς είς χρήμα τής
νης δωρεάν καχο'κίας κ
Οί κ κ. Διαχειρισταί
λοϋνται όπως "^^
πρός τά άνωτέοω επί των
πβφνγής έν τώ έλλ
ών μετά τών θιΚ>»Ρ"ν ^
οά λο ϋ>ο·ς των μΌθών ^°}Χ^
ΔΔΔΔ είς τό όποΐονν θ« «νσ^
φβή τό θέμα πρός ονζήτ<19ΐν ^, θά εξετάση θέμα αύξήΜ»ς . μισθών οΐτινες έν πάση ^ρ φ σει θά παραμείνονν «'? τ0 τα έπίπεδα» ζ τ0" ι * ι '<
,Επίκαιρα θέματα τής Έλληνικής Οίκονομ,ίας
Ή ανάπτυξις τής καταναλώσε
ως εγχωρίων προιόντων είς τό ε
σωτερικόν κα'ι ή αύξησις τών έ-
ζαγωγών μας, εχουν καταστή γο
έπΐκεντρον κα'ι τό κύριον μελη-
μά μας τών τελευταίων έτών κα'ι
πρός τήν κατεύ&υνσιν αύτοι πολ
λα'ι προσπάθειαι κατεβλήθησαν
καΐ καταβάλλονται. Η καλή ποία
της κα'ι ή συντονισμενη προβολή
τών προιόντων μας εις τό εσωτε
ρικόν και τό εξωτερικόν, είναι οί
κυριώτεροι παράγοντες διά την
εύόδοσιν τών τιθέμενων οκοηών
καΙ στόχων Καί ήδη, διανύομεν
τήν δευτέραν φάσιν εκστρατείας
διά τήν στροφήν τουλάχιστον τοϋ
καταναλωτικοϋ κοινοΰ τής χώρας
πρός τά προιόντα μας, ένώ διά
τήν προώθηισιν τών εξαγωγών συ
νεχής είναι ή μέριμνα καί νέοι
τρόποι κα'ι μέθοδοι αναΖητοϋνται.
"Εν, όμως, τών κυριωτέρων θε
μάτων —πέραν τής ποιότητος
τής προδολής— διά την επίτευ¬
ξιν τών οτοχων αυτών, είναι καί
ή τυποποίησις τών προοφερομέ-
νων είς τήν κατανάλωσιν αγαθών
Ό άρμόδιος ύφυπουργός σχετι¬
κώς, είχε δηλώσει πρό 20μέρου
ότι ή τυποποίησις αποτελεί τό
διαβατήριον» τής είσοδου μας
είς τήν Εύρωπαικήν Οικονομικήν
Κοινότητα και τής πίστεως εις
τόν ελληνικόν χώρον. Προσέθεσι
δέ, δτι, κατά τό πρώτον 15θήμε
ρον τοϋ τρέχοντος μηνός θά κα-
τεστρώνετο σχέδιον δράσεώς καί
πρός τούτο εκλήθησαν νά πρσα-
φέρουν τάς υπηρεσίας των οί
ένδιαφερόμενοι
Ένώ, λοιπόν, άναγνωρίίεται ή
οημασία τής τυποποιήσεως διά
τήν αύξησιν τής καταναλώσεως
τών προιόντων μας είς τήν εσω¬
τερικήν αγοράν και τήν ανάπτυ¬
ξιν τών εξαγωγών μας, τά μέ-
χρι τούδε έπιτελεσθέντα δέν πρέ-
π€' νά κρίνωνται καΐ χόσον ίκο
νοποιητικά καΐ δέν απηλλάγημεν
άκόμη κα'ι τών άκαδημαικών ου-
Ζητήσεων .Ο αύτάς άρμόδιος ύ¬
φυπουργός είς τήν αυτήν όμιλί-
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦
αν τού ανήγγειλεν ότι θά εισηγη ι
θή είς την κυβέρνησιν ειδικήν |
μεταχείρισιν των τυποποιημένων .
προιόντων μας Τούτο, άναμφι- ι
σβητητως θά άποτελέοη θετικόν
στοιχείον κα'ι ισχυρόν κίνητρον
Άλλά διατί νά άνα2ητώμεν είδι- (
κά κίνητρα, όταν είναι αυτονόη-
τον ότι ή τυποποίησις δέν γίνεται
μόνον, πρός χάριν τού καταναλω
τοτοϋ, αλλά και τού παραγωγοϋ,
Τό συμφέρον τού παραγωγικού
κλάδου, ύπαγορεύει την λήψιν
παντός μέτρου, τό οποίον θά προ
σελκύση τό καταναλωτικόν κοι¬
νόν Η διαφορά τιμής μεταΕύ τυ
πυποιημένου καί μή προιοντος έ-
Εουδετεροϋται διά τής καθολικής
σχεδόν προτιμήσεως τής κατανα
λώσεως πρός τα τυποποιημένα ά-
γκθά· τα όποΐα εχουν έκτοττήσει
*τό δευτέρα από ι ην αγοράν.
Παραλλήλως, όμως πρός την
τυποποίησιν, πρέπει νά προσανα
τολιΖώμεθα καί πρός την καθιέ-
ρωσιν — ή ίδέα υφίσταται άπό μα
κροϋ— κα'ι ενός σήματος ποιό¬
τητος είς τα τυποποιημένα πάν-
τοτε προιόντα
Η καθιέρωσις τού σήματος ποι
ότητος αποτελεί την τελευταίαν
έκφρασιν τής τυποποιήσεως πρός
την οποίαν ΟΛονέν οτρεφεται ή
αύγχρονος άνεπτυγμένη οικονο-
μία, είς την όποιαν φιλοδοΕώμεν
νά ένταχθώμεν και ημείς
ΤΑ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΑ
ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΑ
ΠΡΟ-1 Ο'ΝΤΑ ΕΙΣ ΤΗΝι ΕΟΙΚ
Σύστημα άμεσον διανομής των
προιόντων της είς τα καταστήμα
τα των χωρών τής ΕΟΚ όο-γονώ
νεΐ ή φίξ Μεγάλα ψορτηγά αύ-
τοκίνητα δι εθνών μεταφορικών έ-
ταιρ'ών, θά μεταφέιραυν άιτό την
Έλλάδα μπύοα, χυμοΰς· κρασιά
κλττ. τυποπο'ημένα έλληνικά
προιόντα. πσύ θά διανέμωνται
άπ' εύθείας είς τα καταστήμ^α
τής Εΰρώπης.
ΠΑΡΑΛΛΗΛΙΣΜΟΙ
Κατά πληροφορίας έξ "Αγκύ¬
ρας, ό ϊοπτων^κός οϊκος «Μαρουμ
ττένι "Ιντα» και τό τουρκικόν 6ι
ομηχανικόν οτυγκρότημα <Χασι Όμέρ»' έξετάζουν τάς δυνατό- τητας ανεγέρσεως είς Τουρκίαν χαλι/βουργΊοής μονάδος ϋψΛυς δα ττάνης 3 εκατομμυρίί*ν λιρών Αγ γλίας. Έκ ττρώτης αψεως ή ανωτέρω πληιροφορία μόος εΤναι άδιάφορος πέραν μι°ς κάποιας ζηλοφθονί άς δ'ά τούς γείτονος μας· ττού ττολιτεύονται πρός τό συμφέρον των, μέ Δύσιν καΐ Ανατολήν και {ίδη μέ Άπω Ανατολήν Αλλά είς τή πιροκειμένην -περίπτωσιν, ύπεισέρχονταΐ ώρισμένοι παρα- γοντες, ούτοι είναι, ή Τουρκία ώζ συνδεδεμένον μέλος τής Ε Ο-Κ , ή έκΛτεφρασμένη θέσις της Κοινότητος έττι τής πολπ'κής χάλυβος καΐ ή άνάλογος πιρόσε σις τής Ίαττωνίας νά συνεργα ο-θή μετά της Ελλάδος είς τόν τομεα χάλυβος. Συγκεκριμένως άττό τού παριλ θόν*ος έτονς ύφίστατα1 σχέδιον εγκαταστάσεως μονάδος θερμης έξελάσεως χάλυβος 1-5 έκατομ τόννων καί 1 έκατομ τόννων ψυχρός έλάσεως. ϋψους έπενδυ σεως 165 έκατ δολλαρίων έν συνεργασία τού οί κου Πάττας και τής ίαττωνικής έτα'ιρίας «Νίππο ' - Κοκκάν» είς θεσσαλονίκην. Το Σχέδιον τούτο δέν έ"χει προωθη- βή άπό έττισήμου πλευρας έδο θη δέ σχετικώς >' έξήγΐγσις ότι
ή εγκατάστασις ή έττέκτασις τώ·1
χαλυβουργείων ©εσσαλονίικη ς
δέν κρίνετα1 συμφέρουσα διά την
ελληνικήν οικονομ ία Άνεξαρτη
τως τυχόν έπιφυλάξεων ώς ττρος
τό σχήμα συνεριγασ'ιας διά τη"
εγκατάστασιν αύτην καί των δο
θε ι σών έξηγήσεων. ό δ'εθνής Τυ
ιτος έρμηνεύε^ την άναβολήν ή
απόρριψιν τού σχεδιον· ώς εκ
φράσιν φόβου τής "Ελλάδος μή
ττως λάβουν μέτρα άντ'σταθμίσε
ως αί χωρ α ι τής Κοινότητος· έ¬
ναντι τού ένδιεχομίναυ δ'εισδύσε
ως τής Ίαπων'κής Χαλυβουργί-
ας, μέσω της χώρας μας· είς
την Εύρωτταικήν "Αγοράν
Λικα'ολαγημένο1 ΐσως οί φό
βοι τής ΊΕλλάδος έφόσον ύττάο
χούν ούκ ολίγα ττροηιγούμενα τής
Κοινότητος ώς κακού συνεταίρου
είς τάς σχέσεΐς της μέ την χώ¬
ραν μας "Ηδη ομως είς τό ττρο
οκήνιον έμφσνίζεται ή Τουρκία
καί ε'ίμεθα ττερίεργο1 νά Ίδωμεν
ποία θά είναι ή στάσις τής Ε
Ο Κ. Διότι ή θέσις τής Τουιρκι
άς δέν θά είναι διαφορετ'κή τής
συνήβονς ηακτ4ίής τής και, παρ
δλα ταϋτο, θή παραμείνη τό «χά
ιδεμένο ιταιδί» Ανατολή ς και
Λύσεως! Ή Ίαττωνια αύτην την
στιγμήν ένδιαφέ,ρετα' νά διεισ-
δύση είς την λίαν ϋττολογίσιμον
Εϋρωπαικήν αγοράν έν τώ πιροσώ
πω τής Τουρκίας· ευρίσκει τόν
κατάλληλον συνεταϊρον. τ0 προ
γεφύρωμα τό οποίον παντί σθέ
νει έπΐδιώκε' διά την έττεκτατ'
<ήν οικονομικήν πολιτικήν της έν ούδε'μά δέ περιπτώσει φαίνε ταΐ δατεθειμένη νά χαλαρώση τάς τΓΐ£σε·ς της π.ρός την κα¬ τεύθυνσιν αύτην· Ώς συνδεδεμένον μέλος μέ τή·ν ΕΟΚ. ή Ελλάς ένδ'αφέρεται βε¬ βαίως· άττό τής απόψεως ταύτης δ'ά την μεταχείρισίν της, άπό μέρονς των αύθεντών των Βρυ ξελλόν καί ε'ίμεθα ττεριεργοι νά Ίδωμεν κατά —όσον ή αντίδρασις των κο»το τής χώρας μας. θά είτα ναληψθή καί είς την περίπτωσιν τής Τοι/ρκίας. ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ- ΕΞΗΤΑΣΘΗΣΑΝ ΤΑ ΕΚΚΡΕΠΗ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΛΤΑ «ΒΙΟΤιΕΧΝΙ'Α. χεΐροτεχνία καί οίκοτεχνία οττασχολοϋν ττλέον τού 65% των είς την μεταττοίησ ν εργαζομένων, αυται δέ σιιμβάλ λουν κατά σημαντικόν ττοσοσχόν είς τό εθνικόν είσόδημα Παρά ταυτα ίπτάρχονν δι/νατότητες ττε οα'τέρω άξιοττο'ήσεως των δημ< ουργικών δυνόιμεωΛ1 -πού δ'αθε. τοιτν. έτΓιβάλλΐται δέ ττλήν αλλων ή ί'ντασις -των ττροστταθειών είς *όν τομέα τής δημιουργίας κο'νο ττραξιών» Τα ώς άνω ίπτεγράμμ' σεν ό επί θεμάτων β'ομηχανιας ύ φυττουργός Έθνικής Οικονομ ι άς κ Χωριατόπουλος όμιλών είς εύ ρεϊαν σύσκεψιν των φορέων των βιοτεχν'κών όργανώσεων ΰττό την προεδρίαν τού, είς τό μέγαρον τού Βιοχεχν'κοΰ 'Ετπμελητηοίου Αθηνών, άφοηίασαν είς τα άττα σχθλοΰντα τόν κλάδον ττροβλήμσ τα. Τόν κ Ύφυπουργόν προσεφώ- νησε προηγουμένως ό πρόεδρος τοθ Β Ε Α. κ Βογ'ατζής, ό όποι ος έν συνεχεία ανέπτυξε τα 6ασι κά θέματα τής τάξεως Είδ'κώτε ρον άνεφέρθη είς χήν χρηματοδο τησιν, τα κίνητρα διά την 'δρυ οιιν κΙοινοττραξΊώ.ν, την διοτεχν1 κή·ν στέγην, την ττροώθησιν τού θεσμόν των ίπτεργολαβ'ων τα κρ' τήρια χαρακτηρισμοθ 6'θμηχανί άς — βιοχεχνίας κα'ι την άττα σχόλησ^ν 'Επίσης έ'θεσε ττεραιτέ Ρω τό ττρόβλημα των βιοτεχνικών έξαγωγών τής ρνβμίσεως των 6 φε'λών ττρός άσψαλ'στΐκούς όογα νισμούς ώς και τό φορολογικόν — ειδικώτερον τόν Φ'Κ Ε. Έν συνεχεία ωμίλησαν οί πρόεδρο' των έττί μρους κλάδων τής 6ιο- τιχνίας — χ«ν μικροβιομηχά ΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΔΙΑΡΡΥΟΜΙΣΕΙΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΧΙΚΩΣ ΟΡΙΣΘΕΙΣΑΝ ΙΣΧΥΝ ΤΩΝ ΚΙΝΗΤΡΩΝ ίζΐΐ μέ έκτενεϊς άνακοινώσεις τού δ ύπουργός Οίκονομικώ ν, αίτιάσεων. είς απάντησιν σχετικών ΕΙ! ΕΚΤΕΜΕΙΣ άνακοινώ ποία είναι σκάπιμος καί οίκονο νά χάς διανιωνίσωμεν καΐ ώςπρός μικώς ενδεικνυομένη τό πρόσφα τον φόρον είσοδήματος Αί 6ιομη τον Ν Δ. 1078)1971 την —εριε χανικαί καΐ β'οτεχχκαί έπιχειρη- στε'λε τταρά ταύτα· διότι θέ"ει εν χρονικόν τέρμα είς τό δικαι ωμα διενεργείας έττενδύσεων άπο λαμβανουσών τής δυ-νατόχητος έκ τττάισεως επί μίαν δετίαν (άττο νων — ύφαντουργών. β'οτεχνών φλοκάτης έργολόβων ήλεκτρ'κών έργων, άοτοποΐών, γουνοποών. ποτοποιών κλπ. ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΤΗΣ ΓΣΕΒΕ Με θέματα άπασχολούντα κυρι ΐνς την βιοτεχνίαν. ήσχολήθη ή έ ιί έθνικής κλίμακος Έκτελεστΐ- κή Έπΐχροπή τής Γενικής Συνο μοσπονδίας Έπαγγελματ'ών Β'οτεχνών, -ττού συνήλθε προχθές υπό τήν προεδρίαν τοθ κ. Βλαχά ] κη Αντ κείμενον σι,ζητήσεων ά! πετέλεσαν κυρίως τά νέα φορολο γ'κά μέτρα. ύπογραμμισθέντος υ' τι δέν έπραγματοπο'ήθησαν πολ | λαΐ έκ χών παλαιότερον έξαγγελ θεισών ρυθμίσεων καΐ υπό τώ<- παραγωγικών τάξεων ύποδεΐχθη σών ώς άναγκαίων τροποποΐήοε ών (κατάργησις τής προεισποά ξεως τού φόοου είσοδήματος· αυ , ξησ>ς όρίθυ άκαθαρίστων έσόδων
δ'ά την τήρησιν βιβλίον, ή με'ΐο
σις των έξωπραγματΐκών συνχελε
στών καβαροϋ κέρδους κλπ ).
Τό Ν Δ 1080, έξ άλλον πεοΐ
επεκτάσεως τού Φ Κ Ε είς την
βιοτεχνίαν. άπετέλεσαν άντ'κείμε
νόν έκτεταμένων συζητήσεων Με
ταξύ αλλων διεχνπώθη τό έρώτη
μα μήπως ό Φ Κ.Ε. εννοήση την
δημιουργίαν ή επέκτασιν ύφιστα
μένων μονοπωλιακών ή όλΐγοπωλ'
ακών καταστάσεων η μήπως επί
σης συμβάλει είς τήν αύξησιν τού
άριθμοΰ τών «πειρατικών» έπ'χει
ρήσεων Τέλος έτονίσθη ότι ή
Έκχελεστΐκή Έπιτοπή εμμένει
είς την ζητηθεϊσαν υπό των βιο
τεχνικών όργανώσεων αναστολήν
τής έπ'βολής τού Φ Κ Ε άπό 1ης
ΤΡΧ ■ μέχρι τού επόμενον ετους
σεις έττι των γενομένων διορρυ&μι'
σεων -ής νομοθεσιας ττερί φορο
λογ'κών κ νήτοων. -προέβη πρός
τοΰς έκττροσώ'ΐτους τού Τύπον ό
ύτΓθΐ/ργο-ς ΟΙκονομικών καθηγη
τής κ Ι Κονλης Είδ'κώτερον ό
κ Υποκργός ετόνισε τα εξής:
«Σχετικώς ττρός τάς ττοοσφά-
τως γενομένας διαρρυθμίσεις τής
π·ερΐ φορολογικόν κ'νήτρων νομο
θεσιας έττΐθυμώ έν ττρώχθς νά το
^ίσω άλλην μίαν φοράν δτ' ούδό
λως άττετέλεσαν αυται αίφνιδια
σμόν των βιομηχαν'κών έττιχε'ρη
σεων των έγκατεστημένων είς τάς
περ'σσότερον άνεπ^υγμένας περ1
οχός τής χώρας, ώο-τε νά δημιουρ
γήται δι' αύχάς άιβεβαιότης (Ός
ττρός τα φορολογ'κά δεδομένα
Είς όσας ττεριτττώσε'ς ιτροιβλέΐτε
ται κατάργησις φοοολογΐκών ·τλε
ονεκτημάτων χορηγηθέντων είς Γό
παρελθόν, ή κατάογησις θά γίνη
μόνον μετά τήν λήξιν τού χρόνου
χής νομικής ίσχύος τούτων. Συγ
κεκριμένως, τα φορολογΐκά κίνη
τρα τα χθίηγηθέν^α είς τό τταρελ
θόν θά έξακολουβήσσυν λεΐτουρ-
γθθντα μέχρι τής λήξεως τής ττρο
θεσμίας τής προβλεπομένης υπό
των νόμων δ'ά των οποίων έδό
θησαν χαΰτα Συνεττώς έκττνέουν
ταύτα φυσΐολογικώς, δοθέντος μά
λιστα ότι ούδεμία ύττοχρέωσις α
νελήφθη μέχρι σήμερον ίπτό τής
Κυβερνήσεως διά την τταράτασ ν
τήζ ίσχύος τούτων, ούδε εδόθη
ττοτέ σχεχική ύπόσχεσΐς ούδε έ
γένετο έ'στω κοΐ έ'μμεσο,ς
γμός τούτου
«Ειδικώτερον καθ* όσον άφορα
τα διά τού νόμου 4002)59 παρα
σχεθέντα φορολογικά πλεονεκτη
ματα (άφορολόγητος κράτησις)
ταύτα ουδόλως έθίγησαν ύττό τήν
έ'ννοιαν ότι έξακΌλουθεί ύφΐστάμε
ι/ον τό δικαίωμα των έπ'χειρήσε
ών όλης τής Έλλήδος. έττομένως
καί τής Άττικής καί Πειραιώς
δττως έκπΐσουν ανευ1 οιουδήποτε
χρον κου π·εριορισμο} £κ των κα
θαοών κεοδών των τήν αξίαν των
γενομένων μέχρ1 31 12.1970
πενδύσεων μέχρι ττλήρους καλυ
ψεως -ής άξ'ιας τούτων.
»Καθ' όσον άφορά τα φοοολο
γΐκά πλεονεκτήματα τα τταρασχε
ίέντα διά τού νόμου 147 τοϋ
1967. ό νόμος ούτος άναφέρει ό
τι αί επιχειρήσας
πως την αξίαν των έπενδύσεών
των χών γενομένων άιτό 9 10
1967 μέχρι 31 12 1972 έκττε
σουν κατά ττοσοστόν 100% έ*
των καβαοών κερδών των τής αυ
τής ΧΡθνικης περιόδου- ήτοι 1967
- 1972
»Δ ά τής π·ροσφάτως γενομε
νης δαρρυθμίσεως δχΐ μόνον δίν
έθίγη τό δικαίωμα τούτο χών επι
χειρήσεων· άλλ' αντιθέτως παοε
σχέθη είς αύτάς ή δυνατότης
ττως έκ-π<έσουν έκάστοτ< κατά ττοσοστόν 20% καθ έκαστον Έών έτών 1973 καί 1974 τήν ά ξίαν των γενηθησομένων έντός τού 1972 έπεκτάσεων καθ' 6 τμή μα δέν θά καλυφθονν αύται έντος τού έ'τους 1972 βάσει τού δικα'ώ ματος τοΐ» παρασχεβίντος δ ά :ού ΑΝ. 147)1967 Καΐ όχι μο νόν τούτο, άλλά τταρεσχέθη άκό μη καί είς αύτάς (καΐ μάλιστο διά πρώτην φοράν έν Ελλάδ1 α πό τής καθιερώσεως τού θεσμου τών φοοοογικών κινήτρ«ν) τό δι καί ωμα όπως έκ—ίπτουν έκ τών καθαρών κερδών των χών πραγμα τοποιουμένων είς τάς περ'οχάς Αττικής καΐ Πειραιώς άκόμη καί τήν άξία των έπενδύσεών τάς οποίας ένδεχσμένως θά κάμνουν είς την Β καί Γ περιοχήν, καΐ δή μέ τα ποσοστά τα ίσχύοντα είς χάς περιοχάς ταύτας ήτοι 50% η 100% κατά περίπτωσιν. »Καθ' όσον άφορά τα πλεονε κτήματα τα παρασχεβέντα διά τού Ν Δ. 916)1971 τοΰ τροποπο ήσαντος τόν νόμον 4171 τού 1961 > καί ένχαϋβα δέν άπετέλε
σεν ή γενομένη προσφάτως φορο
Λθγικη διαρρύθμισις αίφνιδια
σμόν διά τάς εττιχεΐρήσεις Άττι
κης καί Πειραιώς Διότι τό Ν
Δ 916 ωριζε: δσαι έπενδύσε'ς
εγένοντο η θά γίνουν βάσει κοΐ
νών άποφάσεων των Υπουργών
Εθνικής θίκονομίας καΐ Οίκονο
μικ»ν· ©ά τύχουν φορολογικής εύ
νοίας υπό την έννοιαν ότι αί έ-
ιΐεογήσασαΐ τάς έπενδύσεις έπι-
χειαήσες θά εχουν τό δικαίωμα
νά έκπέσουν -ήν αξίαν τούτων έκ
τών κεοδών των έττΐ μίαν δε'Μ'ϊ.'
άπτό τού χρόνου εκδόσεως τής Κοι
νής Ύποιργικής αποφάσεως είς
Γόν Ν 4171)1961. Καΐ τό δικαι
ωμα τούτο διατηρεΐται διά τού
ττροσφάτου Ν Δ 1078)71 δ'ά
;άς έπενδύσεις τάς γενομένας 6ά
σε κο'νών άτΓθφάσεων των άομο
δίων Ύπουογών, υπό την προυπο
βεσΐν δτι ή σχετ'κή αίτησις ύπε
6λή6η είς τό Υπουργείον Εθνικής
Οίκονόμος μέχρι καΐ τής 18 Δέ
κεμβρίου 1971
»Τό ενδεχόμενον έπ'χείρημα ό
τι αί μικραί επιχειρήσας Αττι¬
κής - Πεΐοαιώς τυγχάνοι,ν χείρο
νος μεταχειρίσεως έναντι χών
μεγάλων έττιχε ρήσεων των ίδίων
περιοχών έκ τού λόγου ότι αί
-πρώται εχουν δικαίωμα άφοοολο
γήτθυ κρατήσεως μόνον μέχοι 31
Δεκεμβ,Γίου 1972 ένώ αί δευτέ¬
ρα· έ'χουν τό δ<καίωμα αϋτό επί 5ΐτίαν άπό τού χρόνον εκδόσεως χής κοινής ΰπονργΐκής άποφάσε ως ή'τοι καί πέραν τού έτονς 1972, δέν εύσταθεΐ Δ'ότι ή δια μεταχείρισΐς είχεν ήδη δή ή δα ^ού Ν Δ 916 τσ'; 1971 καί άπετέλε. πρόσθετον κί νητρον διά την δημιουργίαν με γάλων παοαγωγικών μονάδων σεις Άττικής καί Πε'ραιώς ττρε τι ε νά είναι πλέον είς θέσιν να συνεχίσουν αύποδυτ/άμως την έ- πενδυτ'κήν των δρασχηριότητα με τ^ν ίδιον, ώς μέχρι τούδε ρυβμο" τού χρονοι» έκδόϋ<εως τής κοινής καί εΐμαι βέβαΌς ότι θά τον συ υττουργικής αποφάσεως) τής α νεχίσουν διότι πρέπει νά εχουν ξίας τών έπενδύσεών έκ τών κερ δών των άντιστοίχων επ χε'ρήσε ων· ; »Τελος· πρέπει νά σημειωθή ό τι αί δοθείσαι είς χό παρελθόν δασμολογΐκαί άπαλλαγαί διά την εισαγωγήν μηχανικοθ έξο- πλισμού πρός έκσυγχρον'σμόν «αί επέκτασιν των £π!χειρήσεων ουδόλως έθίγησαν διά των προ- σφάί^ων φορολογιΐκών μέτρων και σινεπώς καίέκ τού λόγου αυτού όέν νπήςιξεν αίφνιδΐασμός των έ πιχειρήσεων έπιδρών άνασχετ - κώς επί τού ποογραματ'σμοΰ έ πενδύσεων έκ μέρους αύχών ^■Καΐθ' όσον άφορά τάς μεταλ λειιτικάς έπιχειρήσεΐς διετη,ρήθη το είσαχθεν δ ά τού ΑΝ. 147 κα βεστώς ώς πρός την άφορολόγη- τον κοάτησ ν διά νέας έπενδύσεις καί δ'ά κεφάλαιον κινήσεως δια δέ τάς προσθέτους άποσβέσεις καθωρίσθη ένιαία μεταχείρσις χών β'ομηχαν'κών καί βιοτεχν' κων έπιχε'ρήσεων ά,ρ' έός και τών μεταλλεντικών έπιχε ρήσεων άφ' ετέρου, ώς εγένετο καί μέ τόν Α.Ν 147. ήτοι κλιμάκωσις ά>α
λόγως τοθ άοΛβμοΰ φιλακών και
τόττοι; Λγικαταστά.σεως τούτων
Πάνχως πρέττε» νά σημε'ωθή ότι
τό προηγούιμενονκαβεστώς προ
σΘέτων άποσδέσεων έποόκε'.το ό
πωοιδηποτε νά λήξη τήν 3112
1973 χωρίς υπόσχεσιν παρατάσε
ώς τού· διά δέ τής γενομένης ποο
σφάτως διαρρυθμίσεως τό καθε
στώς τούχο απλώς έτερματίσθη
εν έ'τος ενωρίτερον
»Τά έκίτεβέντα μεχο' τούδε ά
πο&εικνύουν τό -ποό όλίγου λεχθέν
δτ^ ή Κυβέρνησις ουδόλως ήφν δι
ασε τάς β'ομηχανικάς έπΐχειρη
σεις. δ'ότι είς ουδεμίαν πϊρίπτο
σ'ν (πλήν τής περιττχώσεως τής
άναφερομένης είς τάς προσβέ-
τους άποσβέσε'ς) πεοιώρισε τήν
άρχ κώς όρ'σθεϊσαν χρονικήν ί-
σχ|ύν των φορολογ!κών κινήτρων
'ών είσαχβέντων διά των κατα
κα'ρούς έκ'δοβέντων είς τό πα^ΐλ
Οόν νομοβετημάχων. Τό μόνον το
οποίον έκαμε είναι δτι εχάραξεν
αίίτη δ'ά τού Ν Δ 1078 τού 1971
νέαν άναπτυξ ακήν φοοολογ'κην
πολιτικήν δα τό μέλλον
Ή κατευθι/ντήριος γοαμμή τής
νέας πολ'τικής είναι ή προώθη-
σ'ς τής πεο'φερε'ακήις οίκονομι
κης άναπχύξειος, διά τής μεγαλυ
τέρας ή μέχρι τούδε διαφοροποιη
σεως τών άναπτυξιαικών φορολο
γ'κών πλεονεκιτηιμάτων υπέρ των
βιομηχαν'κών καΐ βιοτεχν'κών ε-
πιχειρήσεων αί οποίαι είναι έγ-
!<ατεστημέναι ή ίδούονταΐ είς' ι άς λοιπάς· πλήν τών νομών Ά·; τ κης καΐ Πειραιώς, περ οχάί ι της χώρας Ή αίτιολογία τής νέ άς πολιτικής είναι τό γεγονός ο τι ό έπΐτευχθείς μέχρι τούΒε βαθ μός βιομηχαν'κής άναπτυξεως είς "άς πεΓ'σχας· Άχτικής καί Πΐ'ρο.ι ώς είναι το όντες, ώστε νά μή ό καιολογήταΐ ή πεοαιτερω (ήτοι μετά τό 1972) χορήγησΐς είς τάς βιομηχαν κάς καΐ β'οτεχν κάς έ- πιχειρήσεις τάς λειτουργούσας είς χάς περιοχάς ταύτας τών είς αύτάς χορηγηθέντων είς τα πα¬ ρελθόν έπηυξη μένων φορολογ'κών πλεονεκτημάτων Δέν πρ«πε νσ λησμονήτα' δτ' αί έν λόγω έπιχε ρήσεις ο.πολα|<βάνουν ά,φορολογη τού κρατήσεως τών κερδΓόν των έ πί 14 όλόκληοα ετη. ήτοι άπό -ού ετους 1959 Υποβοήβηοις τής έπενδιτΓΐκής των δραστηρ ότη τος διά τής διατηρήσεως καί τής άφορολογήτου κρατήσεως (πέραν τής διανοήσεως χής δασμολογι- κής άπαλλαγής διά τόν είσαγόμε νόν μηχανικόν έξοπλισμόν) καί μετά τό 1972, θά άπετέλει μίαν άδ'καιολόγητον πλέον φορολογ' κήν εϋνο αν. ή όποία θά προσέ κρουε είς τό δημόσ'ον αΐσβημα τής φορολογικής δΐκαιοσύνης Σχετι¬ κώς δέν πρέπει νά λησμονήτα' ό- τι ή άρχή τής φοοολθγΐκής δ'. κα'οσύνης καί χής φορολογικής ι σονσμίας τρανματίζεται όταν τα 6-ομηχανικά κέρίη παραμένουν ά φορολόγητα λόγω τής άνωτέοω ά φορολογήτου κρατήσεως ή έλα φρώς φορολογούνταΐ διά τον $ί>
ρον είσοδήματος, καβ' όν χοόνον
χά μεσαΐα καί κατωτέρα είσοδτ
ματα πλήττονται σκληρώς δ ΐ< τού φόρου αυτού· καί ίόιως δια των φόρων καταναλώσεως, οί ό τας πρός τούτο οικονομικάς δννα 'οτητας. «φορολογικαί άπαλλαγαί ώς πρός τόν φόρον είσοδήμαχος 6α χο>ηγούνται εφεξής είς τάς λοι
πάς περιοχάς τής χώρας· αί όποι
αι εχουν καθυστερήσεΐ είς τήν άνά
πτι/ξίν των διά νά τάς βοηθήση
μέν ν" άναπτυχφούν.
«Βεβαίως δέν είναι άκόμη τό¬
σον ίκανοποιητικοί όσον είνα1
εις χάς περιοχάς Άττΐκής καί
Πε ρα'ώς αί προυποθέσεις διά την
άνάληψ'ν έπενδυτικής δραστηριό
τηιτσς είς τάς ολιγώτερον άνεπτυ
γμένας οίκονομικώς περιοχάς
τής χίιιρας Ή Κυβέρνησις δμως ά
κρι6ώς δ'ά τούτο έ δημιούργησε
μεγαλυτέραν ή μέχρι χούδε φορο
λογ'κόν διαψορισμόν τόσον διά
τού φόρον είσοδήματος όσον καί
τού Φ Κ.Ε νπέϋ των ύποαναπ"ι.
κτων αυτών περιοχών παραλλή¬
λως δέ καΐ διά τής> καταλλήλοι.
γεωγρ«φ>«ής κατανομήν χών δή
μοσίων έπενδνσεων φροντίζε' νά
δημ'ουργήιση έξ ϊσου εύνοικάς προ
διά την μεγαλυτέραν η
μέχρι τοΰδε ανάπτυξιν ίδ'ωτικής
έπενδυτιικής δρα*ΓΤηριότητος καΐ
είς χην έπαρχ'βκήν Ελλάδα. Αλ
λως τε καΐ αί έπενδύσεις αί όποι
α' ήδη δειλά - δεΐλά γίνοντ«»! ί-
κεί καΐ θά γίνωνται περισσότε¬
ρον μελλοντικώς δ'ά τής άνωτέ
ρω φοοολογικής δΌφοοοπο'ήσε
ως καί διά τής κατασκευης δημο
σίων έ'ργων. δημ'ουργονν καΐ αυ¬
ταί βαβμιαίως την κατάλληλον ύ
ποδομήν διά χήν άνάπτυξ'ν εύρε'
άς έπενδυτικής δραστηο'ότητος
είς τάς όλ'γώτερον άνεπτυγμένας
περιοχάς τής έπικρατείας Δ'ά
τή" μεγαλυτέρας ή μέχοι τοΰδ;
β'ομηχανικής ότναπχύξεως των
περ'οχών αυτών θά κα-ιαπολεμη-
θή τό παθολογικον φα'νόμενον·
τό οποίον έμφανίζετα' σήμερον έ
νώπιον '^μών ν' άποτελούν ή Άτ
καί ό Πειραιειύς 6ιομηχαν'κόν
ύδροκέφαλον Δέν νομίζω δτ' ό
Σύνδεσμος Έλλήνων Βιομηχά-
νων έπ'θυμεϊ τοιαύτην β'ομηχαν'
κήν συγκέντρωσιν, ή όποία άκό
μη καΐ διά λόγους έξωοικονομ
κούς ύψίσχης σπουδαιότητος εί
ναι έπ'βλαβής καΐ πρέπει νά κα
ταπολεμηθή Μέσον δέ διά την κσ
ταπολέμησιν ταύτης είνα' καί ή
θεσπισθεϊσα φορολογική διαφορο
ποίησις μεταξΰ περισσότερον καί
όλ'γώτεοον άνεπτυγμενων οίκονο
μ'κώς περιοχών τής χώρας
»Καθ' όσον άφορά τήν θεσπι-
σδεϊσαν αύξησιν τού φόρον είσο
δήμαχος επι των μερισμάτων των
μή είσηγμένων είς τό Χοημοπιστή
ρ'ον μετοχών πρέπει νά λεχθονν £
ττεξηγηματ'κώς τά εξής: Ή δα
ταύτης καθ'ερουμένη διαφοροποί
ησις είς βάρος τών μή είσηγμένων
είς τό Χοη.ματιστηριον μεχοχών
και επ" εύνοία τών είσηγμένων εί
ναι Εν μέσον διά τού όποίου κα
τα κύρ'σν λόγον έπ·διώκεται ή
ύποβοήθησ'ς τής άναπτυξεως τής
κεφαλαιαγοράς είς την Έλλάδσ
καθ* όν ειδικώτερον χρόπον έξΐθε
σα είς την είσηγητικήν έκθεσιν ε¬
πί τον Προθπολογισμού "Αποτε¬
λεί δηλαδή ή τοιαύτη διαφοροπο'ι
ησΐς εν φορολογικόν κί"ητρον κα< δημ'ουργεΐ αναμφισβητήτως φορο λογικάς άδικίας Άλλά κάθε φο ρολογικόν κίνητρον δημιουργεϊ φο ρολογΐκάς άδικίας καί Ιδίως δή μ'ουαγοΰντα' φορολογικαί άδ^κ'α διά χής είσαγωγήις φορολογικών κινήτρων υπό μορφήν φορολογι κων άπαλλαγών. αί όποϊα' παρα βιάζονν χονδρ'κώς την αρχήν τής φορολογήοχως εκάστου βάσει της φεροδοτι-κης τού Ίκανότητος Εί ναι ορθόν αί παραγωγικαί τάξπς νά έπικροτσύν τά φορολογικά <ι νηχρα υπό μορφήν άπαλλαγών ο ταν δημ'ουργονν ταύτα φορολο^ κάς άδικίας είς βάρος των μη πραγματοποιούντοον έπ'χειρημα τικά είσοδήματα. νά άνΓ'δροϋν δέ κατά των φοοολογ κων κινήτρων. μό.ον οχαν ταύτα τάς θίγουν Έ^ πάση περ'πώτσ' διά τής είσο χΕ;ίσης φορολογικής δ αφοροπο ήσεως είς 6ά>ος των μή είστιγμ::
ι ών είς τό Χρηματιστήριο μετοχών
έξυΉηρετείται ώς ελέχθη ό σκο-
π^ς τής άναπτυξεως τής κεφαλα-
αγοράς· έξυπηοεχείται συνεπώς
ό άντΐιτατος σκοπός τής οικονομ
*ής άναπτυξεως τής Ελλάδος, είς
Ο σκοπόν δέ αυτόν οφείλομεν δ
τής δ'αδικασίας 6ελτιώσεως τής
παραγωγικότητος των έπ'χειρή-
σεων μεταποιήσεως Ι
Διότι η απαλλαγή αύτη έδημι-
ούργει εις τάς κατ ιδίαν έπιχει-
ρήσεις φορολογικόν συμφέρον
δια την διατήρησιν πρωτογόνων
συνθηκών υπό έποψιν παραγογι-
κοτητοο. Τώρα το άντικίνητρον
τούτο θά εκλείψη, χωρίς νό πε-
ριέλθουν είς δυσχερείας αι άντί
στοιχοι έπιχειρησεις, διότι ό φό-
ρος θά έπεκταθή ώς γνωστόν,
σταδιακώς ,Εκτός τού ανωτέρω
άναπτυΕιακοϋ αποτελέσματος, ή
υπαγωγή καΐ των περϊ ών ό λό-
γος έπιχειρησεων είς τόν φόρον
κυκλου εργασιών θά προλειάνη
τό εδαφος και διά την προγραμ-
ματισμένην εφαρμογήν έν 'ΕλλΟ
δι —συμφωνως και πρός τήν υ¬
φισταμένην σχετικήν διεθνη δέ-
σμευσιν ταύτης— τοϋ φόρου επί
της προστιθεμένης όΕίας
Σχετικώς μέ τό βέμα ^ής αυ
Εήσεως της παραγωγικότητος, 6α
πρέπε' άκόμη νά λεχθη ότι προω
θεϊται νομοσχεδιον τό οποίον θό
αποτελέση συμπλήρωσιν τών προ
οφάτων αναπτυΕιακών φορολογι |
κων μέτρων και διά τού όποιου |
υποβοηθείται καί ένθαρρύνειοι Ι
φορολογικώς είς μεγαλύτερον η |
μέχρ' σήμερον βαθμόν ή κίνησ ς
διά την συγχώνευσιν επιχειρησε- Ι
ως πρός τον σκοπόν τής δημιουρ
γίας μεγάλων κα'ι έπομένως υψη-
λής παραγωγικότητος παραγωγι-
κ«ον μονάδων»
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ
ΥΠΟΒΛΗΘΕΝΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
Μετά τό πέρας τών άνοκοινώ-
σεων αυτού, απαντών είς σχετι¬
κάς ερωτηθείς ό κ. Κούλης εί¬
πεν ότι·
Ενδεχομένους τα ληφθέντα μέ
τρα θα εχουν μειωτικήν επίδρα¬
σιν επί τών ίδιωτικών επενδύσε-
ων, βραχυχρονίως ομως καί όχι
μακροχρονίως
Άκομη όμως κα'ι άν σημειω¬
θή περιορισμός τής περαιτέρω δι
ομηχανικής άναπτύΕεως είς τήν
περιοχήν Άττικής καί Πειραιώς
τούτο άπό άλλης, μή οίκονομικής
απόψεως εΕ ϊσου σημαντικής θά
είναι εύκταϊον διά τήν κυβέρνη-
Όταν έπιστή ό χρόνος διά τήν
επιβολήν τοϋ ΦΚΕ επί τής 6ιοτε-
χνίας, τοτε θά ληφθούν τα κατάλ
ληλα μέτρα πρός αποτροπήν τών
δΐ-σμενών έπιπτώσεων έκ τής επι
βολής
Άνατ,τύσσεται μέ αργότερον
ρυθμόν είς τήν αρχήν καί ταχύ
τερον συν τώ χρονω, προσπαθεία
δημιουργίας ύποδομής κα'ι είς τήν
επαρχιακήν Ελλάδα, διά τήν έγ-
κατάσιασιν τών βιομηχανικήν μο
νάδων.
Δέν πρόκειται νά θιγοϋν φο¬
ρολογικώς τα δημιουργηθέντα κα
τα τα 14 έτη τών φορολογικών
άπαλλαγών, άποθεματικά τών επι
χειρήσεων
Αι μεταλλευτικαι έπιχειρησεις
θα εζαιρεθοϋν εκ τοϋ κριτηρίου
τοϋ τόπου εγκαταστάσεως διό
τήν κλιμάκωσιν τών προσθέτων ά
ποσδέσεων.
Τό ε'ισαχθέν κριτήριον τών φυ
λακών (δάρδιες) αποτελεί απλώς
ενα πείραμα, τό οποίον είναι εν¬
δεχόμενον νά άποδειχθή ώς μή
αποτελεσματικόν.
Διά προωθουμένου νομοσχεδί-
ου όχι μόνον αι άνώνυμοι εται¬
ρείαι, άλλά καΐ μικρότερα έπιιχει
Νέα μέτρα δι' ανάπτυξιν τής
Κτηνοτροφίας καί αύξησιν κρέατος
ποίοι δέν ψείδοντα' ουδέ τού φυ λο* νά ύποταγώμεν Κατά δεύτε
σιολογικού ίλαχισ^ου συντηρήσε
ως, διότι πλήχτουν άκόμη καί εί
δή πι>ώτης άνάγκης καί γενΐκώτε
ρον βϊδη άνϊλαστΐκής ζητήσεως
Ανεξαρτήτως τούτου· ή περαιτί
ρω ύποβοήθησις δ(ά τεχνητων μι
σων, ή'τοι δχι μόνον διά δασμο-
λογικών άπαλλαγών αλλά καί
διά φορολογικών εύνοΐών. χής ί·
δ ωτ'κής έπενδυτικής δ,ραστηνο
τητος είς τάς βιομηχανικώς όνε
πτνγμένας περιοχάς Άττ'κής
καί Πειραιώς 6ά άΐτε'έλε' παθο-
ρον λόγον τό άν^τέοω φορολογ
κάν μέχρον ελήφθη πρός τόν σκο
πό καταπολεμήσεως τής διαρρο
ής φορολογη-τέας ίίλης ήτις συν
τελεταί, άπό τής εκδόσεως
Αναγκ Νόμου 148, δ'ά τής τεχνη
τής αυξήσεως τού άοιθμοϋ χών με
τπχών τών Άνων Έτα'ρειών
των οποίων αί μετοχαί δέν εΐνα
ε!σΐ>γμέναι είς τό Χρηματιστήριο
αξιών
»Τέλος καθ" όσον άφορά την
πέκτασιν χού φόρον κύκλθυ έργα
λογικήν κατάστασιν Καί είς άλ σών είς βιοτεχνικάς έπιχε'οήσε ς
λας χώεας ώς είς Γερμανίαν με· διαφόρων παραγωγ^κών κλάδω
ιο—ολεμικώς έχορήγησε χό Κοα! κοΐ αίίτη έξυπηρετεϊ τόν σκοπό
τος φορολογκάς άπαλλαγάς είς
τάς 6'ομηχανικάς έττ-χειρήτεις
διά νά τας βοηβήση νά άναπτυ
χθούν άλλά τα κατάηγησε μετ" ό
λίγα έτη έπιτει/χθέντος τού σκο
πού διά τόν οποίον έχορηγήθησσν
Εδώ παρά χαΰτα τάς δ'ατηοού
μέν καθ* όσον άφορά τους δα-'
τής οίκονομικής άναπτύξεωςό Δ
ότ' ώς δεξοδ'κώς έξέβεσα είς τή
είσηγητικήν έκθεσιν επί τού προ·
υτολογ'σμού ή απαλλαγή των ά
νω-έοω έπ'χειρήσεων έκ τού φο
ρου 1<ύκλου εργασιών είχεν άπο τελέσει εν φορολογικόν τοον τό οποίον ήσκησε μέχρ' το Αύτην χήν διοτφοροποίησν. ή ό- σμούς, άλλά Θά ήτο απαράδεκτον ' δέ άνασχετικήν έπίδρασι». επ ρήσεις, συγχωνευόμεναι, νοοϋνται φορολογικώς θά εύ- 'πεΰθυνοι σ»ΐιμφο)νως τώ νόιιι» 1090)1938 Ίδιοχτήνης — Διευθτντής ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝίΔΗΣ Κατοιχία Ναύαρχον Βοτση 5Α II ροΓστάιιενος Τυπογραφίίοι· ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΛΗΙ Κατοιχιπ Σπίΐρτάκον 1ϊ ΑΜΦΙΑΛΗ ΜΕΝΤΙΟΥΜ ΨΥΧΟΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ Κα Γ. ΚΑΛ1ΙΙΔΌΥ Στή νέα της διεύθννσι '06ός Στουρνάρα 49 Τηλ 636-669 (ΜΕΓΑΡΟΝ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΛΜΕΡ) Ήμιόροφος γραφείον 1 Πειράματα βαθείας ΰπνώσεως μοναδικής τηλεπαθητ κης περιπτω σεως έν Ελλαδι. Πάσης φύσεως προβλέψεις Έ- ΐταγγελματικά μυστικά γάμοος· ά άπώλειες θησαυρών κλπ. Έπικοινωνεί εΰχεράς μέ οίονδη ποτε πνβύμα έν τώ κόσμω. Επ' σης συ·ντάσσεται τό ώροσκόπιόν σας. Γράψατε άπό έσωτεοικό καΐ έ- ξωτερικό· οτέλν·οντας 5 δρχ. γραμ ματόσημον ϋ έλάτε άμέσως θά έ£υπη·ρετηθήτε. ΑΘΗΝΑΙ ΉΊΈΓΓΑ1 μικράς γνωρίζη χρήσιν ποδηλάτου. ΙΙληροφι κΐ*τ &ί; χ* γρ*φείΛ μ.*,,, ι κτις 26, τηλ239 ΑΛΕΚΟΣ Π. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ ΙΑΤΡΟΣ ΩΤΟ ΡΙΝΟΛΑ ΡΤΙΤΟΛΟΓ;) ι Ιουλίου 4 ΤΗΛΕΦ. 621.001 Σόλωνος 109 5 — 7 μ,, μ. Έξαιρετ'κής σημασίας μέτρα 6ιά "ήν άνά—τυξιν τής κτηνοτρο φίας καί τήν αύξησιν της τταρρ γωγής κρέατος, έξήγγειλε ό ύ φυπουργος Έθνική>ς θίκονομίας
επί θεμάτων γεωργίας κ Π Πά
παπαναιγ'ώτου. ομιλών πρός τονς
δημοσ ογράψθυς παρονσια τού ά
ναπληρωτοΰ γεν γραμματέως κ
Δ Δημοποΐλου· τού δ'οικητού
τής ΑΤΕ κ Αδαμοπούλου) τού
ύπο6ΐοικητού αυτής κ. Κουκούλη
τού γεν διευθυντού τού ΰπουρ-
γείου Επιστήμων καί Πολιτι-
σμού κ Κοιρνοώτου · τού πρόε¬
δρον τής ΠΕΣΕΓΕΣ κ. Βοσν ά-
κο^, ανωτέρων ίπτηρεσιακών πα-
ραγό'ν^ων τού ύπουργείου καί
τής ΑΤιΕ κλττ
Χαρακτηυιστ'κώς ύπεγράμμΐσε
ό κ Πατταπαναγ'ώτου ότι ή Ε· |
βνική Κυβέρνησις άποφάσ σε να ]
διαθέση εφέτος σημαντ'κώς ύψη- ,
λοτέρας πΐστώσεΐς διά την κτη-
νοτροφίαν· συνολικού ί/ψους 630
000 00Ο δρχ εναντ' 441600
Ο00 δρχ. τού 1971 (αύξησις 43
80%) "Ηδη έ'χει καταρτισθή ό
'ιδρυτΐκ'ός νόμος τού θργανι
σμο3 παρεμβάσεως ό οποίος θό
αρεβαινη είς τήν συγκέντρωσιν
κρεάτων. Άπό τού αρξαμένου έ-
τους βά τεθή είς εφαρμογήν προ
γραμμα άναπτυξεως τών φυσικών
βοσκστόπων, επί συνολ'κής έκτά
σεως 2 έκατ. στρεμ "Ηδη έν.-
κρ!·&η ή διάθεσις πρός τόν σκο-
πςν αυτόν π'στώσεων ϋφονς 60
εκατ- &ρχ έναντι 19 έκατ δρχ
τού ε'ους 1971 Παραλλήλως προ
ωδϊίται ή ϊδρυσ'ς σι,γχοόνων
σφαγείων καΐ κρεαταγορών Ου
τοι, υπό κατασκευήν ευρίσκεται
ή βιομηχαν ία κρέατος Τρ'κάλων
— Καιαδίτσης Δΐ-ά την ϊδρυσ-ν
σφαγείου καΐ κρεαταγορόΐς Ά€η-
νών προυηολογισθείσης δαπάνης
254 έκ δραχμών· έπρογραμματ·
σθη ή άπαλλοιτρίωσις κατάλλη¬
λον οικόπεδον. Εν τώ μεταξύ,
προωθεΐται ή διαδ'κασία διά την
'δρυσιν των σφαγείων καΐ κρεα
ταγορών Θεσσαλονίικης κ«ΐ Πα-
τοών Μεγάλα δηιμοτ'κά καΐ κο'
νστικά σφαγεΐα βά ίδρνθοθν έ-
Γτίσης καί είς τάς κυριωτέρας
πόλεις τής χώρας έξασφαλισθει
σης τής σχετ'κής π'στώσεως Ε·'
συνεχεία ό κ ύφυπουργός άνεφ,έρ
θη είς την κατθβαλλομένην ποοα
πάθειαν διά την διάδοσ^ τοϋ
χο'ρίου κρεατος καΐ τού κρέατος
πουλερικών Ή κτηνοτροφία· ώ< ετόνισε, δέν μαστίζεται πλέον α πά τά μεταδοτ'κά καί παρασΐτ' κά νοσήματα, χάοΐς είς την ίγ. καιρόν κινητοποίησιν τών κτη. »ιατρών Ό άφθώδης ρος δεν ηδυνήθη νά προκαλέση μίγο λας ζημίας είς την κτηνοτροψ,. αν "Ηδη ■1ι έκτελεστική ε;—,-ρο πή τής, είς τόν ΦΑΟ εόρ«—αική,. επ'τοοπής καταπολεμήσεως τ0μ αφθώδους πυρετού άπενεΐμ* (,υγ χο,ρητήρΐα είς την ελληνικήν κ^ 6έρνησ>·ν δ.ά τήν ταχυ'ητα χ0.
ταπολεμήσεως τής νόσον. Ίκα.
νοατοιηιτικά άποτελβσματα ά—ε
δωσεν έπίσης ή προσπαθεία £κ
ριζώσεως τής λύσσης καΐ έχΐν0.
κ.άσεως Ούτω τά μέν κρομ
σματα έκ τής λύσης έμειώβησον
κατά 3^5·6%. αί δέ άπώλ«Ό:ι (»
τού έχΐνοκόκ,κου κατά 20.4%. κα.
ταλήγων ό κ Πατΐαπαναγιάτον
ετόνισεν δχι ή Έθνική Κκβέρνη.
σις δ'ά πρώτην φοράν είς 1ο
έλληνικά χρονικά έθέσπ'σεν έν
ε'ίδε1 κατοοστατικοϋ χάρτου ριζ,.
κώτε
λαρίων· "Ηδη ή έτηκτία κατονβ-
λωσις κοέατ«ς κατ' άτομον άττο
19.73 χλγρ τής προπολεμικήν
περιόδου 1935—38 ανήλθεν είς
23,53 χλγρ τό 1960 καΐ τίς
44.74 χλγρ τό 1969 Προβλέττ:
ται μάλιστα 8τι το 1972 ό "Ελ.
λην θά κατανβλίσκη ποσότητβ
52·2 χλγρ..
Μετά τούτα) τόν λόγον ϊλαίιν
ό πρόεδρος τής Πανελληνίου'Ε
νώσεΜς Κτηνοτροφ'κών Συινιτσ,
ρ'σμών κ Καντζίλης ό οποίος
ετόνισεν ότι οί κτηνοτρόφοι ώ
γνωμονοϋν την Κυβέρνησιν ο'α
τά ληφθέτα γενναϊα καί έπανα
στατικά μέτρα ύπί,ρ τής χ^νο
τροφίας.
Τέλος· ό κ ύφυπουργός άττε
νειμε είς τόν δημοσιογράφβν κ
Λάζ Άρσενίου· κάτο<<Μθν Λαρι σης, τό άθλαδετηθέν υπό της ΠΑ ΣΕΓΕΣ έπΐ τή 1 δθετηρίδι 6— ^ής Έπαναστάσεως τού 1821 χαηματΐκόν βροβεϊον έξ 25 000 δρχ δ.ά την μσνογραφίαν τού υπό τόν τίτλον «Οί στνποι σκ' ετα'-ρισμοΐ όρεινών κτηνοτρόφαν (τσελιγκάτα) ΔΕΚΤΗ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ ΚΑΤΑ ΘΥΡΩΡΩΝΎΠΟΙΥΜΒ. ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΕΓΕΜΕΤΟ έν μέρει δεκτή. ύττο τής όλομελείας τού Συμβουλίσυ χής Έπικρατείας, αΐτησ'ς τής Ε νώσεως 'ίδΐοκτητών Διαμερσμά- των Πολυκατοικιών καΐ Μεγαρον 'ής περ'οχή,ς Αθηνών — Πειραι ώς — Προαστίων « Ο Ερμής» περ ι άκυρώσεως τής άττό 26 ι ουνίου 1971 ΰπ' άρΐ'β. 36397) 2230 κοινής πράξεως των υπουρ γών Συντονΐσμον καΐ Εργασίας «πιοί έγκρίσεως μετά τροποποιη σεως χής ύπ' άρΐβ. 14)1971 άπο φάσεως τού Δ Δ Δ Δ Αθηνών περϊ των όρων άμοιβής καΐ έργα σίας τών θυρωρών πολυκατοικιών καί μεγάρων άπάσης τής χώοας» Είναι ή τρίτη φορά άπό τού ε τους 1969 κατά την οποίαν γ» >χται δεκτή σχβχ'κή αϊτηση τής
έν λόγω Ενώσεως Ίδιοκτητών ϋ
πό τού "Ανωτάτου Διοικητικόν Δ
καστηρίου Διά τής ύπ' αριθμόν
1095 τού 1969 καΐ 3351 τού
1950 τού 1970 άποφάσεων χου εί
χον έπίσης άκυρωβή καθώς έχει
γράφη δΆ τυπ'κούς λάγονς· άνά
λογοι κο.ναί άποφάσε'ς τών είρι
μένων ύποι,-ργών (αί ύπ' αριθ
38846)68 καί 3559)70) περϊ έγ
κρίσεως προγϊν€στέρ«·ν άπσφάσε
ών τού ΔΔΔΔ Αθηνών έπΐ τής
δ'ενέξεως μεταξύ ΐ&ιοκτητών καΐ
θυρωρών
Έξ ολων των λόγων άκυρώσε
ών. οί όποϊοι προεβλιήιθησαν υπό
τής αίτούσης ΊΕνώσεως διά τής
κοθείσης αΐχήσεώς της, τό Συμ
δούλΐον τής Έπικρατείας άπεδέ
χθη μόνον τόν σχετικόν πρός τήν
οΰ&μσιν το3 ζητηματος τής 24
ώ~τ>. έβ&ο-μαδια'ιας αναπαύσεως
των θυρω'ών. Είς την σχετ'κή,
πεοικοπήν τού σκεπχικού τής ύπ
άριβμ 202)1972 όκυρωτ'κής όπο
φάσεως άν<χφΕρϊτα> δτι κατά τό
άίβ-ον 10 τού Β.Δ 748)1966
~περΐ κωδικοποιήσεως, καταργή¬
σεως, τροποποιήσεως καί συμττλη
Γώσεως τών δ'ατάξεων τής κειμ-
νης νομοθεσίας περϊ έβδομαδιαι
άς καί Κυρ'ακής αναπαύσεως καί
ήμεοών άηγίσς» μΐσθωχοί. άπα-
σχολούμενοι κατά Κυριακήν δι
καιούνται άναπληρωμα-Ίκής' έ-
βδομαδΐαίας αναπαύσεως διαο-·
κείαρ 24 οννεχών ώρών κατ' αλ
λην έΓγάσ'μον ήμίοαν τής άοξα
μένης την Κυριακήν εβδομάδος·
καθοριζομένην υπό τού έργοδό-·
Είς την απόφασιν άναφέρεται
άκολούβως δτ, α5,ά τής π*οσβαλ
λομενης αποφάσεως χών ύπουο
γών Συντονι—,οθ καί Έργασία"ς
έτεβη.σαν έν ισχύϊ καθ* δλας τάς
διατάξεΐς αί μνησθεϊσοτ' ύπ' άρ-9
3.5846)1968 καϊ 3559)1970 άπο
φασεις των αυτών Υπουργών
εις την πρώτην των οποίων όρι
ζεται 8τΐ έτπτοέπετα, ήπαοοχή
24ωΓου αναπαύσεως κ«χ' αλλη*
ημεραν τής εβδομάδος άντί τής
Κυριακης κατό-1ν συμφωνίας με
ξ& καΐ πλε.οψηφίας ί
(ί€'ο-ητών η 4
κατά τά υπό κανονισμοϋ τής ττολυ
κατοικίας ή μεγάρου όριζόμενσ.
»Δ'ά τής προσιβαλλομίνης δ-
θε αποφάσεως — προσχίθεται--
(ί)ρίοθησαν τα τής έβδομαδΌιίος
αναπαύσεως των θυρωρών κοτσ
•παυέκχλισΐ.' άπό τών ρυθμιζον-
σών άναγκαστΊκώς τό 8έμα τού
το ώς άνω διατάξεων τού Β Α
748)1966, έφ" ώ καί - απόφασις
αυτή είναι κατά χό μέρος τουτο
μή νόμΐμος καΐ άκυρωτέα, κατσ
τα βασίμως προσβαλλόμενα δι»
τής υπό κρίσιν αίτήσεως»
Κατά τό σημείον τοΰΌ — κοι
μόνον — ήκυρώβη ή περΐ ής προ
κειτα1 κοινή πράξις των δύο »·
πουργών, ένώ δλοι οί αλλοι άκν
ρώσεως, χονς όποίονς είχε προ
βάλει ή αΐτοΰσα "Ενωσις, οιτερρί
φβησαν ώς όόασιμο1
Σχετ'κώς πρός την άνί>τέρ»
απόφασιν· ή προσφνγοθοτι Έν«
σ'ς Ίδιοκτητών «ό Ερμης» έξέδιο
σε χθες τήν εσπέραν ανακοίνωσιν
είς τήν όποιαν άναφερσνται και
τα εξής: «Μέχ^ς έιίδό—«ς ι"10
τού άρμοδίου ΔΔΔ Άθΐ>νών ~ρός
δ θά άναπεμφθή έκ νέου χό βέμα
ετέρας αποφάσεως· ο! ^α9"[
τών θυραρών Πολυκβτο'κιών και
Μεγάρων θά παοαμεινουν είς τά
αύτά έπίπεδα ήτοι
1 Είς δσους έκ των θνροοώ^
τό ϋψος τού καταβαλλομέν'Αΐ «ο
τά την δημοσίευσιν της άκυρικ'
κης άττοφάσεως κατΠ μ^0 >·'
σθο-ύ υπολογιζόμενον 6άο·ει δω)10
τί ών και έπΐδομάτων άροφών «αι
γάμου ήτο» έν χό συνόλω όνώ«Ρο
το3 ποσού τών δυαχμών 2 31/
διά τσνς αρριενας καί 1 Ο59 »'
τάς θήλεις ονχο' θά έξακολοι*
σονν νά λαμβάνουν ώς μ»"*011 *°
τα μήνα τό ποσόν όπερ ελά|ΐ
νόν
2 Είς δσους έκ των βνρωΡ»*
τό ΰψος το} κατσβαλλομένοΐ) *°
τά τήν δημοσίευσιν τής 'Τ-
κής ό—οφάσε»ς κ«τά μή*0 ·' ,
υπολογιζόμενον βάσε' δωμ»1""
κα'ι επιδομάχων γάμου κ°'; ;
φων ήτ0 £ν ΤΜ σννόλω κοτώ"ϊ°·
τοθ ποσού τών δραχμ»ν 2 3 '
τ«η»ς άρρενας καί 1 °5°
βη,λε'ς ούτοι θά λάβονν »?
τό ποσόν τουτο
3 Αί υπέρ τού ΙΚΑ ϋ
(έ»γοδοχΐκαΐ καί έ
περιορισθούν είς τό ΰψί ·(
χρήμα καταβαλλομένου είς τ
βυρωρούς μισθοΰ χ»°Ή *
στίβενται είς τούτους
τίμησΐς είς χρήμα τής
νης δωρεάν καχο'κίας κ
Οί κ κ. Διαχειρισταί
λοϋνται όπως "^^
πρός τά άνωτέοω επί των
πβφνγής έν τώ έλλ
ών μετά τών θιΚ>»Ρ"ν ^
οά λο ϋ>ο·ς των μΌθών ^°}Χ^
ΔΔΔΔ είς τό όποΐονν θ« «νσ^
φβή τό θέμα πρός ονζήτ<19ΐν ^, θά εξετάση θέμα αύξήΜ»ς . μισθών οΐτινες έν πάση ^ρ φ σει θά παραμείνονν «'? τ0 τα έπίπεδα» ζ τ0" ι * ι '<
πττυξιυ τής
κρέατοζ
9, ,
~
*Τ|γ
ι έκτελεατ,,η
ζ.εις τον ΦΑΟ Λ
-ής
«'ς τ,υριτού
είς την
νό(χ(>
«·
ή ρο
λ«σ—,ς
»ς· Οϋχ« Τα
εκ της Λύ-κ
«·**■ «ι δέ ά—ώλε^,
,'νοκοκκου κατά 204% «
«» * κ Παπ—;*
« «^ ή 'Εθν,κ,ή
-ά προτην φοράν £ίς Τ^
κβ χρον»κά έθέο—·ισεν έν
καταοτο—ικού χάρτου ρ.ζ,
χ καΐ τολμηρότερβ μ.
Γήν άνάτττνξ'ν τή,.
»ς Βαα,κος στόχος τής
τολ'τικτ,ς είς τόν τομέβ τή,
ροψιας εΐνα, ή ταχί|ρ*
αύξησις της έγχορίου κρω
ατγωγτ>ς κοΐ ό πιρ'ορισμος
έλβχ^ττον δυνατόν των ^
είσαγωγών αί ό-οϊαι ^
κοττά τ© 1970 συναλλαγμο
δαπάνην 93,5 έκο5Ομ δολ
ν- "Η&η ή. έτησία κατβνο
κοέατ·ς κατ' άτομον άττο
χλγρ τής προπολεμ'κής
>ου 1935—38 ανήλθεν Είζ
Χλγρ- τό 1960 καί είς
χλγρ τό 1969 Προδλέ-
άλισ-τα δτ' το 1972 ό 'Ελ-
»ά κοταναλίσκη ποσόττιτα
ος 52 2 χλγρ.
ά ταύτα ? τον λόγον Ελοτβεν
όεδρος τής Πανελληνίου'Ε
»ς Κτηνοτροφ'κών Σμινετα.
ιν κ Καντζέλη,ς. ό οποίος
Γεν δτι οί κτηνοτρόφο' εύ
>νούν την Κυβέρνησιν 5ια
ΐΦθέτα γενναΐα καί έπανα
κά μέτρα υπέρ τής κτηνο
άς.
ος· ό κ ύφυπουργός άττε
είς τόν οημοσιογράφβν κ
Άροχνίου· κάτοικον Λαρι
τό άύλαθετηθεν υπό τής ΠΑ
ΕΣ έπτΐ τή 1 δθετηρίδ' άττο
Έπτ<χναστάσ·εως τού 1821 ιτ'κόν βραβείον έξ 25 000 δ'.ά την μονσγραφίαν τού Γ·όν τίτλον «ΟΊ όπνποι σν' ισμοί όοεινών κτηνοτρόφων ΓΓΗ ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ ίΒ. ΕΠΙΚΡΑΤΗ» ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ τα ύ—ο κανονισμού τής κίας ή' μεγάρου όριζόμενα. ό της προσβαλλομένης «- τοφάσει»ς — προσχίθεται-- )ησαν τα τής εβδομάδος κυσεως των ©ι*ρ«οών ««τα «λ.σ'/ άττό των (?υ9μιζ<»;- ϊναγκαστΊκώς τό θέμα τ0'' ς 6ίνω διατάξεων τού Β Δ 1966 έφ' ώ καί - άποψι είναι κατό χό μέρος >μ>μος καί άκυρ«««< «τίμως πρσσβαλλόμενα >τγο κρίσ'ν αίτήσεως»
τα τό σημείον το*ο -
— ήκυρώβη ή ττεο.
ι κο,νή πράξ'ς των δν
,«.. ένώ δλο, ο. α
ή οίτουσσ
χν ώς Μ«°^
ετ'κως πρός ~
βσ.ν. ή προσ
Ιδιόκτητον «ό
* τί 1σΊΤ
ήν δττοιαν
·Ενω
ρμσδ.ου ΛΛΔ
άναττεμψβή έκ
χς άττοφάσε«ς
κσι
ύττό
τ σθοΙ
^Λ Τά
«ν θό ιτανβϋν
έπίττεδα ήτο. ών
^,ος τού ^τσ6θ^°μάκνΡ^'
ήν δημοσίευσιν τίς μ1
άττοφάσε^ς κ"™ * δ,,μ
ί-ολαγ.ζάμενον βασ
ί έ--οομβτι« °Ρ·~
των
τούς &οΓ*νας κθ' >
βηλε.ς ούτο' βα « ^, κ0
νά λαμβάνων »« ·» έλάμ6»
,ηνα τό ττοσόν οττερ
Είς δσο,ς
το5
Γήν δημ!·:
ά-οφόσεως κ«τα
ογιζόμενον 6α°;ε
έδ Υ^
;
03»
έ-ιδομ«τ«ν Υ^
λτ0 έν τώ αννολβ
^αο των 8ι.«μ«;
άρρενας
ις _
Γοσόν τούτο εί
Αί ύττέρ ταΰ ΙΚΑ
οδοτ.καί κα, έρΥ^-
ορ,σθούν είς
,α κο^αβαλ
,Γο0ς μ-αβοθ Χ
«ντα· είς τούτο·*
,σΐς είς θή>α *
δ»ρεάν κβτθ'«·« Γ
ι κ κ Δισχε'Ρ·^0"
; ^
έν τώ
-ν βυ
.Δ είς τό
τό θέμσ
εξετάση θέμα
»ν οϊτ,νες έν
βα ιτορβμείνοι»
έ—ίιτβδα»
<·« ΤΟΥ ι. ΠΩΡΓ. |ΑΡΑΓΕΩΡΓΑ ΥΠΟ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ, ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ 0 ' Καράγ «ργας «Ναυτ κης Ελλά - Μακρά ,„.,-- καί πλουτιζει ν τού γεννημένου· πού σε Β αρκ^ έττ'4>υλακή,
μέ την πεννα τού
ι, γιά νά οναλύση
Γ«ο« κρύβοντα' η καί χα-
ν πραγμβτ1"*1» διαστα
!■ κότω «*ό θβλώσεις πό
V
(ΓΚΟ1Γ» Μ ΟΤίΤ(ύ
V
Ι «Ι
ΙιΊΓθ 1(1™"* , * '
*" , ._.·_...,. -άντοτε με μι-
Έτσι οί άμέ-
!| ,ού κατά καιρόν ανέλαβε,
^κοίίίΌν κβι Υ'α το
! άλλά πρό παντός γιά την
',τοος Μιά τόλμη σπάνια
«,ροιβίασΐν κβί την έξω-
σίσβΐίμάτοον καί συν-
, μΐς, τόλμη έκφραστι
„( > τότητας κσί λογικής συνέ-
μ την όττοίβν σημαδεύον-
„ «αί ζογρβφ'ίοντα. καταστά
Λς καΐ μέ .<Ι« οττ»!«ν κβί τά )λώτερα θεματα γίνοντα' ά- ταρονσιόσε'ς Χωρίς νά έ- ο-τήν δημοσιογραφίαν λο ,,.ν είναι λογοτέχνης Καΐ τί—β'ΰ τάλοντον πλούσ'ον καΐ ίηληρ 'Εττόμινο» ίτο τό τάλαντον νά ^ κα! μον'μώ^ερίς μορφες νφιικ Φικτικά ή περιοχή τού ^υτβοηματος. τού διηγήματος ΐ»σφερεται Καί είς αυτήν ό ά «πητός ψίλος Γ'ώργος Καράγ'- ι^ξ εχε1 δωσει έξα'ιρετα δεί ιμτα «ΟΊ έκψυλισμένοι», «Κα- ,ρ «Οί "Ελληνες σχην Κορέα» «Ίλίανα»· «Τό δίχτυ», ιι ιΑδιίξοδο» «Οί τραγουδι- Γτΐςτης λατίριάς». «Οί τρ«ΐς Λ», (Τό ψυχρό τετράγωνο». Τά ίλλιιν'κβ φτερά»· «ΟΊ τε- Ιατοάο1» εΐνα1 Εργα τού χαοα- ιτηριοττικά τής ύψηλής πνενματι «Ιζ ττοόχητο-ς τού Καί δίνουν τό ΐι'ρον τού έκφραστικοί) δυναμ1· ομού τού. Ύπάρχουν σ' αϋτό καΐ η πμαγμανκότητα· καί ό όραμα- τ'σμός γ'ά την 6ελχίΜσιν καί Τ|1 ανύψωσιν της εΐς έτππεδα άξ'ώτερα τού άνθρώπου Καί συγ χράνως άναδυεται κάποιοί τρυφε ρώτης, ττού έ'οχετα' νά θωπεύση καί νά ό— αλύνη καί τίς τραχυ- τερες καχαστάσεις Τά δασικά αύτά χαρακτηριστι κά τού δναπιστώνει κανείς καί στήν τελευταίαν λογοτεχνικήν προσφοράν τού ΕΓνα' μιά σεΐρά πό έμπνευσμένα διηγήματα. υπο τόν γενικόν χίτλον «Τά σκυλιά», σέ έπ.μελημένη. δ—»ς όλες τού έκδοσ'ν τοΰ «Δίφρου» Μιά σε'- ρά ρωμαλέα· στήν οποίαν κυριαρ χεΐ ό ρεαλ'ομός ©ά ελεγα άκρι- βέστερα ό νατουραλισμός καί ή φοαστ'κη τΑλμη. Αξιζει νά δ α- βαστή. Ποοκαλεϊ άμέσως τό εν¬ διαφέρον Οί εΐκόνες εχουν δύνα- μ'ν, παραστατικόχητα καί πλα- στικότητα. πού αίχμαλωτίζουν- Στό 6'βλίο αύτό ό Καράγιωργας άποδε'κνύεται άκόμη μ'ά φορά δέ ξο^έχνης στήν ζωγραψική χαρα κτήρων καΐ συνα'σθημάτων- Μέ χήν πηγαίαν εμπνευσΐν τού άν θρώπου, πού εζησε συγκλονιστ' κές στιγμές καΐ ξέρει νά τίς 6λέ πή άπό την ίδ'κήν τού όπτικήν γωνίαν, στήνει καΐ ζωντανεύεΐ- Θά ελεγα δτ' ό Καράγ'ωργας εί¬ ναι ό πειστΐικός καΐ έπινοητ'κός σκηνοθέτης τού πεζοθ λόγου· χθΰ όποίου μοναδ'κός σκοπός δέν εί¬ ναι απλώς νά παρουσ'άση. άλλά ικαί νά αφήση κατ'. Νά αφήση ί¬ να τόνο κβί ενα δίδαγμα άνθρω- π'άς, πού έρχεται άκόμη μέσα καί άπό τραχύτητες καί αίφνιδια σμούς Τοΰ άξίζουν θερμά συγχα ρητήρια καί γ'ά «Τά σκυλ'ά» τού Είναι β'&λίο· πού θά σταδιοδοο- μήση, όπως καΐ ολα τού αξΐου δημοσιογράφου - λογοχέχνου· ό οποίος έ'χει πάντοιτε νά δώοη κα¬ τ' νέο καί ττνευματ'κά είίρωστο μέ ενα τΓ>όπον εντελώς γνήσιον
καί εντελώς προσωπικόν
ΧΡ Γ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΘΝ'ΚΉΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
α καπνοσ
Τοΰ συνεογάου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Γεώργιον Μπραντές
ΟΜΗΡΟΣ
Μετάφρασις έκ της γερμανικής γλώσσης υπό Βασ.
Κουζηνοπούλου : 'Επιτίμου γυμνασιάρχου
Γ) Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ
ίχοο έκ τού προηγούμενον)
Αργ6τερα τραγουδοθν τραγού
'° ™ χοροΰ καί ό άοιδος τρα-
»Κ εηιπροοθετα καί το εϋθυμο
(» όοο περιφημο, τέχνασμα τού
"Φαιστού νια τό Εάφνιασμα των
"* έραστών, πού πιάσθηκαν μέ-
*^° διχτυ. άομα πού μέ την
ρπ χαι διαοκεδαατική έπεΕερ
ιβ Ι"'ας άποΐγορεΐίμένης έρωΊ
* °κηνης, φαίνεται ότι όποτε-
' "α απο τύ μεταγενέοτερα
»'α των ομηρικών έπών. Τε-
*ί οχαλινωτο είναι τό χωρί-
010 οπ°ϊον ό Απόλλων έρω-
™ν Ερμη μήπως καί αύτός
' Ι8» νά εκτεθή τόν κίνδ-
νο δεθή μέοα στό δίχτυ, έ-
' μποροϋοε νά μοιροοθή τό
.. τι με την Άφροδίτη καί
«; άπαντα (Όδ Θ 339-
'Μεταφρ Πολυλα):
τοΕοφόρε ,Αηόλλωνα τοϋτ'
*ε ν* γίνη!) Τρείς φοραϊς
οδ'άλυτα δεομά νά μ' έκυ-
; ν·) και οί θεοϊ μέ ταίς θε-
;™ μ εκκυτάΖατ' 6λοι) ε·
^ τπν χρυοή κοι-
)
^ Όδύοσειαν χαρακτηριστι
^ ναι οι οτίχοι που φανερω-
·> έκτίμηο,ν πρός τούς ά
° Ρ
,
»Μ Α° Ρ °τί
ΜεταΦΡ. Πολυλα).
^· 'Αντίνοε·καί °-
λέγεις) κα, ποίος
ΰ
^ £1
ίμη
°τίχ 385"
λ)
λέγεις) κα,
π °λλοΰ ποτέ να
αν μ' ήναι χρή-
- το κοινό τεχνίτης,)
μαντΠ0 η ίατρός ή ζυ-
1 ^όμη) ο θεολάλητος
,'ΐου τερπει τραγουδών-
« θντιτί,ν μόνοι αύτοι
'ς της γής τά περατα καλουν-
ται·).
Άττό χό 'ιδ ι ο δσμα προκύτττε1
δτι κατά την εποχήν εκείνην ή'θ
άδυνατόν νά νοηθή γ'ορτή χωρίς
την λύρα καί τούς άο'δούς (Ό
δύσσ Ρ στίχ 269—271 Με-
τάφρ Πολυλα):
«Καί ανθρωττο' μέσα πάμττολ-
λοι, βαρρ·ώ· συμποσιάζουν ) εύ-
ωδιαστός βγαίνε1 καττνός, καί ή-
χεϊ μέσα ή κιθάρα) πού τής τρα¬
πέζης σύντροφον οί άδύνατοι δ το-
,οίσαν»).
Ό ϊδ'ος ό χο'ροβοσκός δέν
γνωοίζει νά εκφράση καλυτέρα
στήν Πηνελόττη την γοητεία την
ότΓθίαν άσκοΰν οί διηγήσε'ς τού
ξένον πού ψιλοξενοΰν. τταρά μό¬
νον συγκβίνοντάς της μέ την έττι
δρασιν της ποιήσεως ( θδύσσ
ρ 518—521. Μετάφρ. Πολυλα)
«Καΐ ώς βεοδίδακτος άοιδός
φάλλε' χαρϋτωμένα) είς τούς σν-
βρώπους ασματα· καί δλοι ττροση
λωμένο') 'ς πτ>ν δψι του( ακροά·
ζονται μέ ττόβο τό τραγοΰδ'·) δ-
μοια καί αύτός έμαγευιν εμέ 'ς
τά μέγαρά μου»)
"Οτι ό άο'δός κατά τούς χρό·
νους χοϋ Όδυσσέτος κοττέχε1 ττρά-
γματι έττιφανή &έ.σ'· μττοροθμε νά
τό συμπεράνωμε άπό την δ'ηγησ'.
τοΰ Νέστορος (Όδύσσ Γ 267)
σύμψωνα μέ την όποιαν ό Αγα-
μέμνων, δταν άναχωροΰσε τότε
διά τό ταξίδ' τού· παρεκάλεσε
έναν άοιδόν ττού ζοϋσε στά άνά-
κχορά τού νά προσέχη ττολύ την
σύζυγό τού ΕΤνα' άξ'οσημε'ιωτο
έττίσης δτι ό Φήμιος άττοκαΑεϊτα'
βεϊος άοδος (Όδύσσ Ρ. 359)
(Σιη-εχίζετα')
^ — ·■ ^—
ΒΕΙΜΤα
ΚΑΤΑ,ΤΕβεΝ
Έοιάδασα σήμερα στήν έφημε ,
ρίδα για την σύσκεψ' πού έγ νέ
οΐα γρο.φει& τού Εθνικου Οργα '
ν>σμού Καπνού σ-χίς 20 τού 'μη
νος, υπο την προεδρια τού αντι-
προέδρου τής Κυβερνήσεως κ
Στ. Παττακου Καί πλημοφοοηθη
κα μερ κες δ'απιστώσε'ς. πού η
σημαντ'κή άξία τους μέ παρώδη
σε να γραψω αύτό το άρθρο Πρω
χά - πρώτα πρέπει νά τις γνω-
ρισουν οί άμέσως ένδιαφερομε-
νοι· δηλαδή οί καπνοπαραγωγοι
καί οί καπνέμποροι τής Χώρας
πό υ - άπασχόλησί τους με την
καλλ^ργεια καί την έξαγωγή τού
κατπνοΰ συντελούν στή σοβαρω
τατη ένίσχυσ' τής έθν'κής μας
οικονομίας Άμέσως ϋστερ άπό
αύτούς χους παράγοντος είναι ά-
ναγκη νά μάβουν οί ασχολούμε-
νοι μέ το δημοσιογραφικο έπαγ-
γελμα· πώς ^ συστηματικη έκ-
στρατεία εναντίον τού καπνου
και τού τσιγάρου, γενκά, πού
την δ'εξάγουν Χώρες πού παρα-
γουν καπνό - μπαρούτ' άνχί τού
ίπτέοοχου καί άπαράμ'λλου έλλη
νικοΰ καπνού. πού είναι άκίνδυ-
νος, διεξάγεται μέν κατά τού
δ'κοϋ τους καπνοϋ· έπηρεάζει ο-
μως καί τίς δικές μας έξαγωγές
καπνοϋ και ΐσως άκόμη καί την
έσωτερ'-κή μας κατανάλωσ · άφου
σκορπίζουν τον φοδο και τον
τρόμο σχθύς καπνιστάς. ·
Άλλ' άς γράψω πρώτα γιά τίς
διαπιστώσεις τοΰ Εθν'κοΰ Όρ-
γανΐσμοϋ Καπνοϋ καί στό τέλος
θά άπασχοληθώ μέ τί περιπου
δημοσ'εύουν οί ξένες έφημερίδες
γ'α νά συστήσω σέ όσους τ άνα-
δημοσιεύουν νά είναι προσεκτ'-
κοι καί νά σχολιάζουν τίς σχεχΐ-
κες είδήσεις μέ την ΰποψια μη-
πως προέρχωντα' άπό άντ'πά-
λους έπ'χε'ρήοχις τού έκλεκτοϋ
έλληνικοϋ κοπτνού.
Διαπιστώσε'ς λο'πόν: Ιον Ό
καπνός μας είναι ό σημαντ'κώτε
ρος πόρος ζωής 140 ΟΟΟ άγοο
τικών σϊκογενεών 2ον Ετησ'-
ως είσπράτχοντα' 100 εκατομμϋ
ρια δολλάρια άπό τάς έξαγωγας
καπνών 3ον. Άπό την μή είσα
γωγή ξένου καπνού έκ τής Χώ¬
ρας μας έξοικονομσί/νται 25 έ-
κατομμώρ'α δολλαρίων 4ον Τό
Κοάτος ειίσπράττε' ετησίως 5 δ'
σεκατομμύρια περ'ιπου δραχμών
άπό την φορολογίαν χού τσ'γά
ρου 5ον Είς την χώραν μας λ*ι
τουργοϋν 120 καπνεψητορικαί έ-
πιχειοήσε'ς, αί όποϊα' δ'αθέτουν
ανω των 100 έκατομμυρίων διά
τά καττνεργατ'κά ήμερομίσθια.
Αύτά δλα είναι έπίσημα στο'
χεΐα τοΰ ΈθνΊκοϋ Οργαν'σμοΰ
Καπνού, άπό τά όποΐα ό άνα-
γνώσχης μπορεί νά μορφώση γνώ
μη γιά τή μεγάλη σημασία πού
εχει στην έθνική μας οίκονομία
ό καπνός. ι
'Άς δούμε τώρα μέ τί άσχο '
λεϊται ή ξένη δημοσ'ογραφΐκή έκ !
στρατε'ια εναντίον τοΰ καπνίιτμα |
τος |
Σέ μιά εφημερίδα τής 16 1
1972 έδ'άβασα την έπ'γραφήυ
«Ποόωροι ρυτίδες άπό τα πολ¬
λά τσιγάρα» Καί την πληοοφο-
ρία πώς ό γιατρός τοΰ νοσοκο-
μείου Ρήνχΐγκ τής Καλλιφορνίας
Χάρρυ Νιτάνιελ. διετττίστωσε δτ' '
«Οί μεγάλοι καπνισται είναι πε
ρισσότερο έκχεθε'μένο' στίς ρυ¬
τίδες στίς άκρες των ματ'ών καί
άκιόμη καί τό χρώμα τους άντ ι
νά είναι ρόδινο. είναι μάλλον
γκρίζο ή ύπο>κί,τρινο. Η ν'κοτίνη
έπ'δρά άγγειοσυσταλτΐκώς»
Καί π'ό κάχω: «Άνάμεσα στούς
καπνιστές πού εΐχαν περάσει τά
πενήντα χρόνια τής ήλ'κίας τους
εΐχαν υποστή τόν διπλάσιο άρ1-
θμό έμφοαγμάτων καί παθήσεων
των στεφανΐαίων άπό δ,τι οί συν
ομήλ'κοί των μέ τίς λιγώτερες
ρυτίδες» Καί: «Επί 15 καπν-
στών· πού παρουσίαζαν τίς πε
ρΐσσάτερες ρντίδες. έπτά προσε-
δλήθησαν άπό εμφροτγμα ή καρ-
κϊνο το3 πνεύμονος Τέλος. συν
Η Β4ΣΙΛ0ΠΙΠΑ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ
ΚΡΩΜΝΛΙΩΝ ΚΑΛΑΜαΡΙΑΣ
ιστα. «Κυτχαχοήτε στόν κα^ρε-
φτη Άν όλεπετε πώς σχηματι-
«,υ.ιια1 στην ακρη των ματιω» σας
σημαοια αα* το ποθ1 της κοχ
τας σταματήστε νά καΐΓνιζετε».
πε,ρίπου εϊπε και τα δη-
αν ο.μεμ>κα«ικες εφημερι-
*-^ς —πό ες;— κ,αι ·περιοοικα
τΐυια;— ο γ'ατρος Χαρρυ Ντα
ν ελ. αγνωστος και μ^ γνωσχου
κιιρους επιστήμων της Καλλιφορ
νιας. Και την εϊδι»,σι αύτη την
αν«ςελεγκ,τη αττο ί,πιστημον'κα
συνι,ορ.α και απο ειό'-κά επιστη-
μον κα περιοδικα κύρους, την ο
ναοημοσ'ευουν. απο καθήκον, οι
όηιμοσ ογραφοι μας Μΐ£ τη Οιαφο
ρα, πώς αμα προκε'ται για ειδή
σεις ανεξελεγκχες. πού μπβρει
να σκορπίσουν την άνησυχιτι
στούς καττν'στάς αναγνώστας
αλλα και %ά &λαψουν την έθν'κη
μας οίκονομία με μ£ΐωσι κοτα-
ναΛωσεως σιγαρέττων καί έλα
τωσ' των έξαγωγών τού έλληνι
κου καπνου. θα έττρεπε νά σχολι
αζωντα' αναλογα, χόσο για το
εγκυρο τους, οσο καϊ γ'ά τκ,ρι-
τττωσ' έσκεμμενης έμπορικής κυ
κλοφοριας ειοησεων. απο Χωρες
πού παραγουν καπνο —μ πά ρου
τι ·
Σέ άλλη εφημερίδα έδιάβασα
τιως το καπν'σμα προκαλεϊ υπο
γεννητικότητα στίς γυναικες!
Τη,ν διαπίστωοΊ αυτή έκαμε ό κα
θηγηιτής χής Β'οστατιστ'κίΐς το*/
Πανεπιστημίου —ενός άπο τά
πολλά— τής Καλλιφορνίας· δό¬
κτωρ Τζάκομπ Γ'ερουσάλμι. ό ο-"
ποίος ( ϋστερα από μελέτη 5 000
περ'πτώσεων γυναικών στό νοσο
κομεϊο Κάϊζερ τού "Ωκλαντ. επι
7 χρον'α· κατέληξε σχό συμπέρα-
σμα ότι: «Τό κάπνισμα «συντε
λεϊ στήν ύπογεννητικότητα στήν
Αμερική». "Ας σημε'ώσω προκα
ταοολ'κα, πώς τά αποσιωπποιη-
τ'κά λιγο πΌ πάνω· δεν είναι
δικα μου, άλλά ενα δεί γμα —Ί-
σως— χοϋ συντάκτου έλληνικοϋ
δημ.οσιογραφικοΰ έλέγχου της εί
όησεως Και καταλήγει ό κ. Ρε-
ρουσάλμι —'ΐτού έδώ ποϋ τά λέ-
με τό όνοματεπώνυμό τού μού θυ
μιζε' 'Εβραιο. καί νομίζω πώς ό
κάθε έβραίος εΐνα' πρώτα έμπο-
ρος καί έπειτα μ' όποιοδήποτε
άλλο ΐπάγγελμα— στή γνώμη ο-
τ': «Οί γυιναικες ττού καπνιζουν
άδιαφοροΰν καί οέν προγραμμαχΐ
ζουν εύκολα ενα πα'δί Άντίθε
τα, οί «άκαπνες» διακατέχονται
άπό την εμμονη ϊδέα τής άποκτή
σεως ενός πα'δ'οΰ»
Φαίνεται πώς ή καταγωγή τού
δευτέρου έπισχή,μονα τόν έκαμε
ίκανώτερο δ'αφημιστή τού καπνι
σματος, άφοϋ ή πρόκλησΐ ανησυ¬
χίας γιά την άπόκτησι πα'δ'οΰ
μπορεί νά εΤναι περισσότερο α-
ποτελεσμαχ'κή άπό τίς έπ'κρεμό
μενες άμφιιβολες άρρώστε ι ε ς
στούς καπνιστάς Καί δμως> παρ
δλες τίς προσπάθειες των έχβρών
τού καπνού στήν Αμερική^ μιά
εϊδ.,σι άττό τή Νέα Υόρκη· που
δημοσΊεύθηκε προχθές στήν Αθη¬
νά, μάς πληροψορεϊ πώς: «Η
απαγόρευσις δ'ά νόμου άττό 2
1 71 δ'αφημίσεως των σιγαρέχ-
των στήν τηλεόρασι καϊ στό ρα-
διόφωνο, δέν έμείωσε την κατα
νάλωσι σιγαρέττων στήν Άμερΐ-
κή Δ'άφορες μάρκες προτίμησαν
άλλους δ'αφημιστΐ-κούς δρόμους,
όπως όδηγούς μαγειρικής. μπαλ-
λόν'α χής θαλάσσας· ίστία σκα-
φών άναψυχής· δωρεάν διανεμόμε
νες πετσέτες κ. ά Οί κυρίως ώ-
φεληθέντες δμως άπό την άπα-
γόρευσι ήσαν οί έφημερίδες καί
τά περ'οδ'κά, πού αύξήθηκε ή
κυκλοφορία τους.
Αύτά είχα νά γράψω γιά τόν
καπνό Καί π'στεύω νάεΐναικά
πως διαφωτ'στικό τό άρθρο μου
ώσχε νά ώφεληθοΰν, μαζί μέ την
έθνική μας οίκονομία καί οί κα¬
πνισται· άρσεν·κοί καί θηλυκοι.
«αι οί καπνεργάται καί οί κα-
πνέμποροι τής Χώρας μας.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
Ή Αδελφότης Κρωμναιων Κα-
λαμαοιάς. άρχ'σε χήν έφετεινη
της δραστηρΌτητα με το ήμεοο-
λογιο τού 1972 ττοΰ κυκλοφορή
σε καί το κοψιμο τής βασ'λόττιτ
τας Καί οί δυό αύτές εκδηλώσεως
άττεττνεαν τό άρωμα χής χαμέ- | χμο·
νης Πατρίδος τους, τής αξέχα-1 τύχη
Σχήν τελετή αυτή, εΐδα καί
δυό θαυμάσ'ες ττρωτοτυπίες Συ-
νηθέσ^ατα στήν ττραγματοττοίη-
σ' τοΰ έθίμου αυτού· τά Σωμα-
τ£Ϊα βάζθυν μέοα στήν βασιλό-
π'τχα ενα κέρμα· συνήθως δίδρα
στής Κρώμνης τοΰ Ποντου Α-
κοϋστε τό γεμάτο νοσταλγια πθ>
ημα πού είναι γραμμένο στό έ
φεχε'νό Ήμερολόγιο τής Άδΐλ
φότητος:
Ή Κρώμ τή χαράς τό κλαδιν
τή τραγωδϊ ή μάννα,
ττινήνΤα χρόν'α έρημον,
ύπνον 6αρύν κο ι ματα ι.
χωρίς πουρνόν χωρίς βραδύν
κ' ή νυχτα 'κϊ τελεϊται
Πενήντα χρόνια έδεβανε
κΓ άλλα πά θά διαβαϊνε·
ώς νά ή νύχχα ξημερών
κ' οί ξενΐάντ' γυρίζνε.
τή Κρώμ' ζωήν νά διγν' άτίν
κι' ή γράφη πλερούται
ό ττοϊο τυχερός ττού θά τού
τό άνταλλάσσει μέ 350
δραχμές. δσο ύπολογιζόταν μέ-
χρι τ'νός τό άντίτ'μο μιάς χρυ-
σής λίρας Ή πρωχοτυπία τοΰ
Δ. Σ τής Αδελφότητος, ήταν ή
κατασκευή επί παραγγελία σέ
είδ'κό τεχνίτη χρυσοχόο· ενός
χρυσού νομίσματος —κοσμήμα-
τος τής αυτής περίπου άξίας,
άλλά μέ τό εμβλημα χής Αδελ¬
φότητος ιι^ό μέσον "Ετσι ό τυ-
χεράς καί έν ττροκε'μένφ ήταν
ό κ Γεώργ Κορωνίδης- Πόντιος
την καταγωγή. μέ σύζυγο άπό
την Κοώμνη. εχει την εΰχαρίσχη
σ: νά φέρη τό άναμνηστ'κό αύ¬
τό κόσμημα μέ μ'ά μικρή άλυσ'ι
δα καί νά θυμάται πάντοτε τό
κοψιμο τής βασ'λόπιττας αΰχής
Όμολογώ δτι παρά τίς άναρ'ι-
θμητες φοηές, πού παρευρέθηκα
Άνάμεσα στά δύο αϋτά ΰπέρο σέ τέτο'ες τελετές, πρώτη φορά
χά τρίστοιχα. ττρο€άλλεΐ ύψηλά
ή εΐκόνα τού Ξενώνος τής Άδελ-
εΐδα την θαυμασία αύχή πρωτο-
τυττία.
φότηττος, σχόν ττερίβολο τής άν'-' Ή οίλλη ττρωτοτι—ία ήταν τό
κομμάτι τής βασΐλόττ'ττας, ττού
κρατήθηκε γιά την χήρα έκλε'-
στορηθείσης παρά την Καστανι
άν Βεροίας, έκεΐ ψηλά στίς πλα
γιές τού Βε,ρμιου, ίστορ'κής Μο- ττό'νχος ττροσφάτως μέλους τοθ
νης τής Παναγίας Σουμελα. ττού Δ Σ. τής "Αδελφότητος Ο πρό
άνήγε'οαν μέ δαττάνες τους οί
Κρωμνιώτες· κάτω άπό αύχήν ό
ήμερολογιακός Πίναξ τού Ημε-'
ρολογίου καί ττ'ό κάτ» ή θαυμα¬
σία εύχή:
«••••••••••«••••••••«•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••ι
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ — Ταξιάρχου Π.Δ.
ΔΑΒαΚΗΣ- ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής Πίνδου μ,ετ*
συντομ,ου έξιστορήσεως ολοκλήρου τοθ πολέμου 1940-41.
ΝΕΟΝ ΣΤΕΓΑΝΒΉΚΟΝ
ΜΕΓΑΛΗΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΝ
Ε Ν Τ Ο 101, 102 „
ιο°2ν *:π<χναστατικόν άσδεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ * £^^1 κατασκευασθή εΐδικώς διά νά άντι- ^ * ό ά •ήση χν _ 1 , , „ .- , - _ , , ""Ρ'ζοντα * Τα πλα υδΡ°ΧΡωμ«τα' διοτι α" ς επιτυγχάνομεν συγχρόνως την στεγα- των τοίχων, ώς καί των ταρατσών ποΰ εχουν περαστή μέ πίσσα. έ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2! ! ^ χΗΜΐΚ0ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΕΝΤ0 , Π 4 ΣΕΝΔΏΝΑΣ ΙΕ:ΙΛ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 - Α' ΟΡΟΦΟΣ ! — υνι·γΐ;ΐο εκ τού πριγυ Π:άγματι. είναι τόσον ττολλαι· ττολυμοϋ·φο' καί ττο.κιλαΐ αί ττρο σφερόμεαι ττρός θέαν ττλευραί τού πολεμικοΰ γεγονότος καί τού Ι δοαστου τ°υ, τόσα δέ άφθονα χά ιστοοικά στο'χεϊα· τά έθνικά δι- δάγματα καί τα ήθ'κά τταραγγέλ ματα ττού ττερ εχουν, ώστε έττί ά ττροσμέτρητον χρόνον, νά άττοτε λή άσχείρευτον μεταλλε'ιον, όττο θεν, συχνά καί κάθε λ'ιγο· ίστορ' κοί λογοτέχναι· ζωγράφοι γλυ τιται, δοαματουργοί καί άλλοι· τταντοδα-οί τοθ ττνεύματος και τού 'Ελληνκού χρέους σκαπανεΐο 6ά άντλοΰν τά θέματά ^ων Διότ' ή Πίνδος υπήρξεν ό Μαρα 6ών καί ό Μάο·νης χον μόλις λη ξαντοις ινικη4»όρου τταγκοσμίου ττολέμου· αύγή ροδίζουσα άττό ττ ι στιν δικαιώσεως τής ημέρας τής ελευθερίας των λαών λαμπροφό- ρος ττοοάγγελος! Μαζύ μέ όσα εΤττα· τό 6ι6λίον ε'χε' καί ,πολλά αλλα χαρίσματα Π χ έν'αίον καί άρμονικόν σύνο Χον· καβώς είναι, έν τού^ς· ττε ρ'τέχνως αποτελεσθή άττό σχεδόν άνεξάρτη,τα αλλήλων κεφάλαια, ττού ειμπορεί κανείς. αναλόγως χής ωοας ττού εκάστοτε διαθέτει νά τά δ'οίδάζη χωριστά, ενα - ενα χωρίς ζημίαν άττοκομίσεως αϋτο τελοϋς έννοίας. ώσάν νά ττερΙΓΤρέ χη αύτόνομαν κρατίδ'ον, -ηνωμέ¬ νον ομως· ελευθέρα τού βουλήσει· μετ' αλλων έλευθέρων έπίσης γει τονικών τοιούτων, είς όμόσττον- δόν εύημεροϋσαν έπικράτειαν! Καί ό χίτλος τού έργου «ΔΑ- ΒΑΚΗΣ — ΠΙΝΔΟΣ», τί γραμματ'κός πού είνα'! Πόσον αρτιως όσον καί λίαν συμττεττιε- σμένην. περιέχει όλόκληοον την έννοιαν τού τελευτοϊΐου ' Εττους τής Φυλής μας! Είς την συνείδησιν τού Εθνους μας· έταυτίσβησαν εφεξής αί δύο λεξεις είς έκφρασιν καί ιδέαν μ αν Δέν εϊμ-ηορΐΛ πλέον κάθε ε λεύθερος άνθρωττος. καί μάλ'στα άνδρας, νά προφέρη χήν λέξ'ν Πίνδος». χωρίς ν' ακούση τόν άντίλαλο/ «Δα&άκης»· ουδέ την λέξιν «Ααοάκης» χωρις, έν τώ άμα· είς ώτα, ψυχήν καΐ ττνεΰμα τού νά άντηχήση «Πίνδος» "Ετσι άχώριστοι αί δύο λεξεις καί σ'αμαίως ηνωμεναι θά άκου ωνχα' καί θά παραδίδοντα' άττό γενεάς είς γενεάν. £ψ' όσον ττάρχει Έλλην ι κή φυλή· ή, δπε έττάν» σ^ήν γήν ζή κόκτμος έλευ θέρος· άγωνιστής καί ΰπερήφα νος Προτείνω όπως. δχι μόνον ι ττρωτεύουσά μας καί ή συμττρωτει ούσα· άλλά κάθε πόλις καί κώμι τής χώρας μας, ή καί τόπος ττερ &λεπτος καί διαβατ'κός άττό βρώπους, άποκτήσονν σύντομα την λεωφόρον ή την ττλαχε·αν *Δ( 6κη — Πίνδου». πρός καθημερ νήν· άνά ττάν 6ήμα των νέων μα καί των έττ'γιγνομένων, έθνικοτ Χρόν α πολλά. χαρούμενα καί ναν' εύτυχ'σμένα· ναχουμε ΰγεία καί χαρά νά ζοΰμε άγαττημένα Τό κοψιμο τής βασ'λόττιττας. εδρος καΐ τα μέλη έτίμησαν την μνήμη τοΰ άιτελθόντος στήν αίω- νιότητα συνεργά'ου χους. Μετά τό κοψιμο καΐ την δ'ανο μή τής Βασιλόττ'ττας άκολούθη- σε στό κέντρο ττραγματΐ·κό γλέν χι· μέ άτταραίτητο λυοατζή· ττού έ'ττα'ξε άττοκλειστικά ττοντΐακούς χορούς. στούς όποίους χόρεψαν τραγουδώντας τραγούδια τής πά τρίδος τους· μέ έπτί κεφαλής τόν δοαστήρ'ο ττρόεδρο. δλοι σχεδόν ττού ήτσν καί ή δεύτερη έκδήλω- οί παρευρεθέντες σχήν θαυμάσ'α σ'ς τής έφετεινής δρασχηριότη- τος τής Αδελφότητος αυτής, ή αύτη ττανηγυρική έκδήλωσ'. ένώ ■^ φαντασία τους πετοΰσε στίς ά ποία όπως έ'γραψσ. στήν στή>η ξέχαστες γενέτειρές τους Έννο-
τοΰ Βορείου τής εφημερίδος «Μα εΐται^ δτ' ή ρετσίνα καί τό θαυ
μάσιο κοκοοέτσι τοθ κέντρου αϋ-
τοΰ· τής «ψησταρ'άς»· συνετέλε-
σε ττάρα πολύ στην δημΌυργία
χής χαρούμενης άτμόσφα'ρας ττού
επεκράτησε-
Στούς άκάιματους πρόεδρο άν
τιπρόεδρο καί συμδούλους τής
Αδελφότητος αυτής, άξίζουν τά
πιό θερμά συγχαρητήρΐα
ΑιΓΤΕΛΟΣ ΡΒΡΜΙΔΗΣ
Ύττοστράτηγος έ. ά
κεδονία» χής 2ας Ιουλίου ττ "ε
καί στήν «'Ελλάδα» τό 1964- έ¬
νώ ή τΓαληά στόν Πόντο εΐχε Ί-
τι στήν Τραπεζο^ντα τό ε-
τος 1869. δηλαδή ττρίν άττό 102 (
χρόν'α. εγινε μέσα σέ μ'ά πολυ
ττληθή συγκέντρωσι Ποντίων κα·
ίδ'αίτεοα Κρωιμναίων_ σχό κέν-
τρο «ψησταριά», άττένοτντι ά-τό
την έκκλησία τής Μεταμορφώσε-
ως Κσλαμαριάς, στΐς 11 τό
ττρω'ί τής Κυρ'ακής 16ης τρέχ |
Η Σορτη τής Πρωτοχρονιάς καί τής
Βασιλοπιττας οτην Ένωσι Ποντίων
Νικαιας - Κορυδαλλου
Έναν τιόλεμο άκήρυκχο εκήρυ¬
ξαν οι ττροσφυγικοι Συλλογοι ο
τής Ιιλλαόος Πολεμο ττρα
γματικο καί έξουθετνωτ'κο έναν-
ο στη λησμον ά τού τιαρελβον-
τος για την 6ιατηρησι της μνη-
μης των χαμενων τους Παχριόων.
Αυγκεντρωσε ς και εορτασμοι
θλι&ερών καί ευφροσυνων γεγονο
των τταντου Μεταδασε'ς σΤους
Άγιους Τόττους τής Γεννήσεως,
της ευΛογημενης Ανατολής. για
όσουζ δεοα'α σταβηκε αυχο επ·
τρεπτο Προσκυνηματα στα ττανη
γυρια Ίών Αγιων των οποίων τα
λείψανα ή τις είκονες κουβάλη-
σαν μετά τή Μ'κρασιατικη θυελ-
λα σαν άλλοι Αίνείες καί ανισχο
ρησαν με Εκκλησις τη μνήμη
τους δττως ή Παναγ ια Σουμελα·
ό "Αγ ΓεώργΌς Περιστερεωτας
ή Παναγ ία Χουτουρά Αγία Φω-
τεινή Ν. Σμύρνης. "Αγ· Εύουμι-
ος Ευγενείας - Κερατσ'νιου. "Αγ
Ιωάννης ό Ρώσος, Προκοττίου -
Εύ6οιας, Νίκων ο Μετανοεΐτε·
Προμάχους Σερρών καί άλλού
Πολιτεΐες. που τίς εδωσαν όνο
ματα χαμένων Παχριδων: Νέα
λμύρνη Νεα Ίωνια, Νεα Φιλα-
δελφε'α, Χαφ?άμπολις. Αργυρου
•πολ'ς. Σουρμενα· Προκόπιον. Ν.
Χαντα Κρώμνη, Μουδανιά. Μαρ
μαοας, Νεα Μακρη, Ν Λ'βερά-
Χαμψούς, Σινώττη καί πολλες άλ
λες.
Άθλητικοί Συλλογοι: ΑΕΚ,
ΠΑΟΚ. 'ι»ν*ός, Αττόλλων. "Ε¬
νωσις Ποντίων κλπ Έκττα'δευ
τ κα συγκροτηματα: «Εύαγγελ'-
αν
τό
χαίου μεγαλείου· έ-κτός πιά
ό Μεγάλος ©εός συντομεύση
χρόνο τής νέας με^οικεσίας, την
όδό τής έπ'στροφής στά "Αγια
χώματα τής λαγγεμένης Ανατο-
λής· ΐκανοποιώνχας ετσι τά δνε'
ρα τοΰ Μ'κρασιατ'κοΰ "Ελληνι-
σμοϋ
"Ενας Όργανισμός ρωμαλέος
καί φΐλοπρόοδος, πού δέν άφίστα
τα' των πατρίων είναι καί ή "Ε
νωσις Ποντίων Νικαιας Κορυδαλ
λοΰ· ή όποία καί γ'όρτασε στό
περίβλεπτο μέγαρό της την έορ
χή τής Πρωτοχρονιάς καί τής Βα
σ'λόπιττας στίς 15 1 1972 Ό
"Αγΐος Νικαιας ετίμησε τό έκκλη
σΐαστικό τού έπιτελεϊο την έορτΐ|
καί εκοψε μέ στοργή καί άγάπη
τή βασ'λόπιχτα άφού ευχήθηκε
στούς άγαπητούς τού Ποντίους
«χρόνια πολλά καί εύλογημένα»
Την έορτή ετίμησε ό Δήμαρχος
Ν'καίας κ. Πλυτζανόπουλος καί
πολλοί διαλεκτοί ΠόντΌι καί φι
λοπόντ'οι
Ωμίλησε ό φ'λόλογος Αθαν
Άσιαχίδης γ'ά τά κάλαντα στόν
Πόντο καί τό εθιμο τής Βασιλό
π'ττας Τραγούδησε ή χορωδία
τοθ Γυμνασίου «ό Παντοκράτωρ»
τά κάλαντα· όπως έψάλλοντο σχήν
Άργυρούπολι καί Τραπεζοϋνα
ΚΕΦΑΛΑΙΟΥΝΤΑΙ ΟΦΕΙΛΑΙ 1ΩΝ ΔΗΝΩΝ
ΚΑΙ ΚΟΙΝΰΤΗΤΩΝ
ΣΧΕΔΙΟΝ Ν Δ· καχατεβέν είο
την Συμβουλευτΐκήν Επιτροπήν,
ττοοβλέττε' ένοττοίησΐν καϊ κεφο
λαιοτοίησιν των πάσης φύσεως
όφειλων των Δήμων καί Κο'νοτή
των ττρός τό Ταμείον Παρακατσ-
θηκών καίΔανείων είς νέον δάνε*
ον· τό οποίον θά αρχίση νά έξυτττι
ρετητα' άπό 1ης Ίανουαρίου έ
εχους.
Συμφώνως πρός την είσηγητ
κήν εκιθεσ'ν, ή έν λόγφ ρύθμισις
-πηγορεύθη έκ τού γεγονότος δτ'
τά 'έσοΒα των έν λόγω όργανι-
σμών ώς δ'εττιστώθη. είναι άνε-
παρκή δ'ά την αντιμετώπισιν χών
υποχρεώσεων των μεταξύ των ο¬
ποίων καί αί έκ δανείων ττροερχό
μεναι Τουτο κατέστησεν αναγ¬
καίαν την λήψ'ν νομοθετικοΰ μέ·
τρομ διά την δ^υκόλυνσιν χών Δή
μων καί Κοινοτήτων οττως έξοφλή
σουν τάς ύποχρεώσε'ς των
Δ'ά τοθ κατατεθέντος σχεδίου
προδλέπονται τά άκόλουθα:
Πρώτον, δλαι αί ληξΐττρόθε-
σμοι ή μή όφε'λαί χών Δήμων.
οινοτήτων, Συνΰέσμων αυτών, κα
θώς καί δημοτικών ή κο'νοτ'κών
νομικών ττροσώπων ττρός τό Τα¬
μείον Παρακαταθηκών καί Δανεί
ων· αί άττορρεουσα' άπό χορηγή
θέντα δάνεια^ ένοττο'ούνται καί
κεφαλαιο-πο'οϋντα' ίπτ ό τού δανει
στοΰ άνευ ϋττογραφής νέας συμ.
6άσε»ς είς νέον δάνειον· τό οποί¬
ον θά αρχίση έξυπηρεχούμενον ά
""ο τΠς Της Ιανουαρίου έ. ε Δέν
σ'ν καί ένοττοίησιν οί τόκοι υπέρ
ΰττάγοντα' είς την κεφαλαιοποιη
ημερίας· εξοδα καί άλλαι προσαυ
ξήσε'ς, αί οποίαι θά καταβλη-
θοΰν είς τρείς ΐσας συνεχεϊς ά-
τόκους έτησίας δόσεις άπό 1 1·
72 καΐ τα ήγγυημένα υπό τής
Ν Ε μέ ειδικόν έττ'τόκιον δσ-
νεια
Δεύτερον Τό δ'αμοοφούμενον
μέ την ένωποίησΐν νέο χρεωσχΐ-
κόν κ£φάλαιον δι' έκαστον όψει-
λέτην θά έξοφληβή δ^' ϊσων ετη-
σίων ίσοπόττων δοσεων· έκάτη
τώσ οποίων θά καταβάλλεται την
31 ην Δεκεμβριού καί βάσει των
πραγματοττο'ηθέντων τό 1970 χά
κτικών τού έσόδων ώς εξής: Μέ·
χρΐ 300 χιλ. είς 30 έ'τη καί πρός
5% καί άπό 300 χιλ δρχ καί ά-
νω είς 25 έ'τη καί πρός 5%·
Τρίτον. Άρμόδ'ον δ'ά την ρύ
θμισιν καί έναναβεβαίωσ'ν των
δανείων καθορίζεται τό Ταμείον
Παρακαταθήκην καΐ Δανείων·
Τό Έλληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα
ασπρεσΊόυλιπεσ
Τής ΑΥΡΑ2 Ν. ΔΡΟΣΟΥ
16ον
Χάρηκα πολύ στή σνέψη πώς,
άνε6ο<χατε6σ<ίνοΛ'τας, δέν -περ- νοΰσα εξω άπ' τό δωμχχτιο κείνο. Αύτύ μ' ένδιέφερε ^ώτα άοτ' ΰλα! Καί γι' αύτό άδολοφόνος μ' εΓχρ άηήσει τόσες μερας ζωντα- Λ·ή!.. Κάιθε κινήση τού ήτανε με- λί,τημένη, προσεχτική, άιβέα-ΐη. "Εαρεπε νά μέ 6ρεϊ μοναχή αου! Δηλ^ιδή στό δωμάτιό μου. Πο>>&ρνά άλΛοϋ. Άλλά τό κλειδί
ήταν άπό μέοα, γυρισμένο στό
Λλάι. Δίττλα στό κρε&6άτι τό τη-
λέφοινο. "Αν σήκωνα τό έσωτερι-
κύ θά μ' άπαντοΰσε άμέσως ή πα-
ρήγοοη φωνή τής τηλεφωνήτρι-
ας. Θά πρόφταινα ·ν« την εϊδοποι-
ήσω, ώσπου νά γυρίσει τό κλειδί
κάβετα. Νά τό σπρώξει. Νά τό
ρίξει πάνίη στό χαλ.Ι τοΰ μικροϋ
χώλλ, Θά εΐχιε πάρει, βεβαία, τό
άοτοτύπωιμα τής »λει·Οωνιάς! "Ε-
πρεπε νά 6ρώ, δσο μποροΰσα λι¬
γώτερες λεξεις. Νά δώσω στήν
τηλεφιονήιτρια νά καταιλάβει τόν
κίνδυνο πού μέ άαΐειλοΰσε...
Σηκώθηκα διαστικά. "Εκλειβα
την τηλεόραση ττηρα τό λεξικό,
το χαρτί, τό μολύβι.
Ή ώρα πίραΛε χωρίς νά τό
λ'οιώσο). Κόντευε όχτώ. "Εκλεκτα
τίς γρίλλιες, πού τίς εΐχα ξεχό-
σει άτοιχτρς, έτοιμ«,σττ>κα καΐ
ξεκλείδοισα την πόρτα μέ φό6ο.
Την στιγμή, ό άνθθϋΜϋάκος άπό
άπέναντι, κλείδωνε την δική τού!".
Ο Ρόλαντ ήρθε ταυτόχρονο
Κάθισε δίπλα μου καί μοϋ εϊπε
σοβαρά:
— Είναι -τολΰ καλάσ θά τόν
δεΐς σύντομα!... "Εοκασε στά
γέλια. — Βλέπεις προσπου&ώ νά
προ>.ά6ιι> κά&ε έπιιθυμία σου:...
Γέλασα κι' έγώ. Καί μόνο, πού
«τά Μωμοέρια» καί αλλα τραγού | τον εβλεπα γαλνήνευα. "Ηξερα δτι,
δα Άκρ'τ'κά: («ό Μάραντσν»,
«Τρε,ίς άετοί» «Άητέντς άπαρα-
πέτανεν») 'Εοωτικά: «Χόπα - χό
πά». «"Εταιρον καί ή Λυγερή»
καί τέλος τής «Τρίχας τό γεφυ
ρι»
κη Σχολη Σμύρνης», «θΐκος Ά-
πλάι τού, δέν &ά κινδύνευα ποτέ.
__ Κάποιος μέ παρακολουθ-εΐ!
διάστηκα νά, τού πώ. Μένει στό
άατέναντι δωμάτιο άπ' τό δικό
μου! Καί τώρα κάαου έδώ μέσα
Ο καλλ'τέχνης ήθοποιός Κ.
τιοριον Φοι^ητών Ευξεινου· Λε-' Καλλίδης άπήγγειλε μέ έπ'χυχία . ε{ναι:..
°χης Θεσ)νίκης» Σωματεΐα μέ τό ποίημα «Πατρίδα» Σίμου Λα , ^^ κντταξε μιοοχαμογελώντας
ιόιοκχητα και περίβλεπτα κτ'ι-
σματα. όπως «'Εστια Νέας Σμυρ
νης», «Λέσχη Κων)πολιτών».
Καλλ'θέας, «Εϋξε'νος Λέσχη Θεσ
σαλονίκης») «Άργοναύται Κο-
μνηνοί»· Καλλιθέας. «Ένωσις
Πο^τιων Πειραιώς», «Ένωσις
Ποντίων Ν'καίας Κορυδαλλου»·
«Παμποντ'&κή Αθηνών», καί άλ
λα Έττιστημονικά συγκροτήμα-
τα. ό'πως «Άρχεϊον Πόντου». «Μ'
κρασιατιχά Χρονικά»· «Θρακ1-
κόν Άοχεϊον» καί αλλα.
Δ αλέξεις καί γιορτές, όπως
τό κόψ'μο τής πίτχας Π'στεύω
όκράδαντα, δτι μέ τέτοιοιις όργα
νισμοΰς πλαισιωμένους άπό επί
τελεία άθεράπευτης νοσταλγίας.
θά δ'ατη^ηθή ή άνάμνησΐ τού πα-
ρελθόνχος καί ή αϊγλη τοΰ άρ-
ν ίδη
Τό γλέν*ι έσυνεχίσθηκε μέ με-
γάλο κέφΐ σχεδόν μέχοι τίς πρω
ινές ώρες ύττό τούς ήχους άκορντε
όν καί τής λύρας των καλλιτεχνών
Ν 'Παπαβραμίδη καί Ι Λαζαρι
δή. "Ενας δμιλοςάπό νεαρούς Πον
τίους τής Ρωσίας έχόρεψε μέ ρω
σ'κες ένδυμασίες καί μέ χθύς ή¬
χους άκαρντεόν καί παλαλάίκας
ζωηροϋς καί εΰθυμους χορούς·
πού ένεθουσίασαν
Ευχόμεθα καί τού χρόνου
στό
λαμττρό αύτό Σωματεϊο, πού τ'μά
τούς Παντί ούς καί τό Μικρασατ»
κό Έλληνισμό
Α Κ.Α.
βικήν διδαχήν
Αύτά, μέσα σέ πολλά ολλα
σκέπτομαι γηθοσύνως καί μέ ά¬
σβεστον αίσ'οδοξίαν· διαβάζον-
τας τό β'&λίο Σου άγαπητέ μου
βερνάρδε· καί σού τά γράφω δ¬
ττως μοΰ ε'ρχονται στό νούν, μαζύ
μέ χάς ευχαριστίας μου καί τά
έγκάοδ'α συγχαρητήριά μου διά
την αξιέπαινον έθν'κήν Σου προ
σπάθε'αν.
Ίδικός Σου
Ύποστράτηγος ΜΐΠΐΑΣΑΚΙΔΗΣ
( Συνεχί^εται)
ΔΑΝΕΙΑ ΕΙΣ ΠΛΗΓΈΝΤΑΣ
ΣΤΑΦΙΔΟΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΑ Σ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ. — Χαμηλότο-
κα δάνεια μέχρι ποσοΰ 3.000 δρχ.
κατά ζημιο»θέν στρεμ.μα καί άνα-
στολή έξοφλήσεοις επί τριετίας
των πάσης φΰσεο)ς όφειλων των
πρός την ΑΤΕ, είναι τα- μέτρα
τής ΚυΟερνήβεο>ς πρός τούς πιλη-
γέντας, είς ποσοστόν ανω των
80%, σταφΐιδοκαλ.λιεργητάς τοΰ
ναμοϋ .Ηρακλείου, ίκ των δροχο-
πτώσεων τοΰ μηνός Σεπτεμιβρίου
π. ε. Ν
— "Ετσι γίνεται πάντα μέ τίς
'ίαορφες γυναικες! Οί θαΐΑμαστες
τρέχουν άπό πίσω τους!
— Ρύλαντ, σοΰ μιλάω σοβαρά.
Φοβάμαι!
— Καμμιά γυναΐκα ίΐμορφη
δέν είναι εξυπνη! Ό κανόνας
δέν ϊχει έξαίρεβη!.. Τουλάχιστον,
6άλ.ε κάτιο τή λογική. ' Ο δολο-
φόνος δέν μπορεί νά είναι. Φο·
ΟΛΟ
βάται περισσότερο ολο σενα.
Άλλοκττε, θά τόν γνώριζες νο- |
ιίζω, ή τό νομίζει. Τό Ιδιο είναι.
Ο σννένοχός τού θαχει κάιθε λό-
λο νά μή φανερώνεται μπροστά
στόν κόσμο, όπως κάνει ό θαυ-
μαστής σου!..
—Μά... μ' ένοχλεϊ ή παρουσία
τού,..
— Σοΰ μίλησε καθόλου;
— "Οχι!
— Τότε;...
Τά μάτια τού γελοΰσαν. Δέν
ήξερα τί ν' άπαντήοω. ΕΙχε δί-
κιο. Μπορεϊ νά ήτανε σύμΛτω<τη, «ού τόν συναντοΰσα τόσο τακτιχά. Ό- Ρόλαντ σοβαρεύθηκε. — θέλω νά μή φοβάσαι καί νά σκέφτεσαι πολύ. Δέν κινδυνεύ- εις, άκόμα άπο πουθενά! Τουΐλά- χιστον, ωσπου... — εσκυψε στό πιάτο τού — ναρθει ό... Χέν- τερσεν! — Τόν περΐιμένεις; ΕΙχα βάλει οση είρωνεία μπο- ροΰσα στή φωνή μου. Μά κι* ή 6ι.κή τού δέν είχε λιγώτερη δταν μ' άπάντησε: — "Εχω σχηματίσει τή γν(όμη πώς είναι κύριος καί κρατάει τό λόγο τού! Δέν θάρ'θει, βεβαία., νά παραδοθεϊ στήν άστυνομία, άλ λά στό ραντεβοΰ, πού σοΰδωσε... — Κούνησε τό κεφάλι ιμέ προο- ποιημένη στενοχώρια, — Καί τό¬ τε; ΤΙ &α γίνει ό Πέτρος;.. ___ Δέν μ' έιμπιστεΰεσαι οραίνε- ται. Γι' αύτό δέ θ-έλεις νά μιλιή- οεις μέ ιμένα σοβαρά! — Ή ζωή &ά ήταν άπαίοαα δίχως χιοΰμορ.. . — Τότε... γέλοισε μέ την καρ·διά σου γι' αύτό πού θ' άκοΰ- σεις! "Εχει πολϋ χιοΐμορ!.. "Εη τρεχα άπ' τ' άριστερά στό διά,- δρομο κείνο τό 6ρά·δυ, δταν μπή- κα στό δωμάτιο τοΰ Χέντερσεν. Σταμάτησε άπόταμα κάθε κί- νηση. "Εμεινε μέ τό πηρούνι με- τέωρο. — >Γ&χει δάξα ό θεός! Έ&τι-
τέλους! ' Αρχίζει νά λειτουργβϊ
τό μυαλό οου. Μήπος θυμήβη-
κες ακριβώς πόσες πύρτες πέρα-
σες;
— "Οχι. Άλλά δέν ήτανε πιό
πολλές άπό πέντε καϊ λιγώτερες
άπο τρείς!
(Συνεχίζεται)
ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ 91 ΕΚ. ΔΡΧ
Δ"Α ΤΗΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΝ
ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Ποσόν ΰψους 91 έκ δρχ δια
τίθενται κατά τό τρέχον ετος έκ
τού προϋπολογΐσμοϋ δημοσίων έ
-ττενδύσεων δι' εργα τουρ'στ'κής
άναπτύξεως τής Κρήχης υπό τού
ΕΟΤ. Ειδικώτερον προβλέπεται
ή εκτέλεσις. μεταξϋ αλλων, καί
των εξής έργων: Άναοτήλωσις
Ένετΐκής Λέσχης καί Ιεροϋ Να
ου Άγίου Πέτρου "Ηρακλείου·
ώς καί των "Ενέτικών Τεΐχών· ά
νακατασκευή χού σχετ'κοϋ λιμέ¬
νος καί διαμόρφωσις τής άκτής
αυτής τής πόλεως Είς τό Ρέθυ¬
μνον προγραμματίζεται ή κατα¬
σκευή μαρίνας. ώς καί κτιρ'ακών
χώρων είς την παραλίαν Είς τα
Χαν'ά θά άποκατασχαθη τό Νεώ
ρε'ον Κόυλε καί θά έκτελεσθοϋν
ε'ργα ΰποδομής είς την περιοχήν
Άγίων Άποστόλων κλπ.
Τό ξενοδοχείον δυναμικόν τής
Κρήτης άνέρχεται σήμερον είς
12ό μονάδας, δυνάμεως 6 460
κλινών Έξ άλλου. ευρίσκοντο1 &
πό κατασκευήν ξενοδοχεϊα δυνά¬
μεως 8.179 κλινών
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Υπό τοΰ κ Τόσον Μουμτζή,
άξΐωματικοΰ έ ά ■ εκυκλοφόρη¬
σεν είς καλοτυπωμένον τόμον
«Άναμνήσε^ς 1894—1924» (Ι
Τό Άίβαλί - Παιδικά χρόνια,
II
Στρατ'»τική ζωή —ή μάχη τοΰ
Σκρά καί 111 ΜικρασιαΠκή ,Εκ
σχρατεία) Πωλεϊτα1 είς την
«"Ενωσ'ν Κυδωνιατών»· μέγαρον
«Βροδυνής»-
ΛΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
ΚαραΙσκσυ 111 — Τηλ. 477.714
ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σανχοατονς Μ, Αθηνά»
Τ&τκ'
κρέατοζ
9, ,
~
*Τ|γ
ι έκτελεατ,,η
ζ.εις τον ΦΑΟ Λ
-ής
«'ς τ,υριτού
είς την
νό(χ(>
«·
ή ρο
λ«σ—,ς
»ς· Οϋχ« Τα
εκ της Λύ-κ
«·**■ «ι δέ ά—ώλε^,
,'νοκοκκου κατά 204% «
«» * κ Παπ—;*
« «^ ή 'Εθν,κ,ή
-ά προτην φοράν £ίς Τ^
κβ χρον»κά έθέο—·ισεν έν
καταοτο—ικού χάρτου ρ.ζ,
χ καΐ τολμηρότερβ μ.
Γήν άνάτττνξ'ν τή,.
»ς Βαα,κος στόχος τής
τολ'τικτ,ς είς τόν τομέβ τή,
ροψιας εΐνα, ή ταχί|ρ*
αύξησις της έγχορίου κρω
ατγωγτ>ς κοΐ ό πιρ'ορισμος
έλβχ^ττον δυνατόν των ^
είσαγωγών αί ό-οϊαι ^
κοττά τ© 1970 συναλλαγμο
δαπάνην 93,5 έκο5Ομ δολ
ν- "Η&η ή. έτησία κατβνο
κοέατ·ς κατ' άτομον άττο
χλγρ τής προπολεμ'κής
>ου 1935—38 ανήλθεν Είζ
Χλγρ- τό 1960 καί είς
χλγρ τό 1969 Προδλέ-
άλισ-τα δτ' το 1972 ό 'Ελ-
»ά κοταναλίσκη ποσόττιτα
ος 52 2 χλγρ.
ά ταύτα ? τον λόγον Ελοτβεν
όεδρος τής Πανελληνίου'Ε
»ς Κτηνοτροφ'κών Σμινετα.
ιν κ Καντζέλη,ς. ό οποίος
Γεν δτι οί κτηνοτρόφο' εύ
>νούν την Κυβέρνησιν 5ια
ΐΦθέτα γενναΐα καί έπανα
κά μέτρα υπέρ τής κτηνο
άς.
ος· ό κ ύφυπουργός άττε
είς τόν οημοσιογράφβν κ
Άροχνίου· κάτοικον Λαρι
τό άύλαθετηθεν υπό τής ΠΑ
ΕΣ έπτΐ τή 1 δθετηρίδ' άττο
Έπτ<χναστάσ·εως τού 1821 ιτ'κόν βραβείον έξ 25 000 δ'.ά την μονσγραφίαν τού Γ·όν τίτλον «ΟΊ όπνποι σν' ισμοί όοεινών κτηνοτρόφων ΓΓΗ ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ ίΒ. ΕΠΙΚΡΑΤΗ» ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ τα ύ—ο κανονισμού τής κίας ή' μεγάρου όριζόμενα. ό της προσβαλλομένης «- τοφάσει»ς — προσχίθεται-- )ησαν τα τής εβδομάδος κυσεως των ©ι*ρ«οών ««τα «λ.σ'/ άττό των (?υ9μιζ<»;- ϊναγκαστΊκώς τό θέμα τ0'' ς 6ίνω διατάξεων τού Β Δ 1966 έφ' ώ καί - άποψι είναι κατό χό μέρος >μ>μος καί άκυρ«««< «τίμως πρσσβαλλόμενα >τγο κρίσ'ν αίτήσεως»
τα τό σημείον το*ο -
— ήκυρώβη ή ττεο.
ι κο,νή πράξ'ς των δν
,«.. ένώ δλο, ο. α
ή οίτουσσ
χν ώς Μ«°^
ετ'κως πρός ~
βσ.ν. ή προσ
Ιδιόκτητον «ό
* τί 1σΊΤ
ήν δττοιαν
·Ενω
ρμσδ.ου ΛΛΔ
άναττεμψβή έκ
χς άττοφάσε«ς
κσι
ύττό
τ σθοΙ
^Λ Τά
«ν θό ιτανβϋν
έπίττεδα ήτο. ών
^,ος τού ^τσ6θ^°μάκνΡ^'
ήν δημοσίευσιν τίς μ1
άττοφάσε^ς κ"™ * δ,,μ
ί-ολαγ.ζάμενον βασ
ί έ--οομβτι« °Ρ·~
των
τούς &οΓ*νας κθ' >
βηλε.ς ούτο' βα « ^, κ0
νά λαμβάνων »« ·» έλάμ6»
,ηνα τό ττοσόν οττερ
Είς δσο,ς
το5
Γήν δημ!·:
ά-οφόσεως κ«τα
ογιζόμενον 6α°;ε
έδ Υ^
;
03»
έ-ιδομ«τ«ν Υ^
λτ0 έν τώ αννολβ
^αο των 8ι.«μ«;
άρρενας
ις _
Γοσόν τούτο εί
Αί ύττέρ ταΰ ΙΚΑ
οδοτ.καί κα, έρΥ^-
ορ,σθούν είς
,α κο^αβαλ
,Γο0ς μ-αβοθ Χ
«ντα· είς τούτο·*
,σΐς είς θή>α *
δ»ρεάν κβτθ'«·« Γ
ι κ κ Δισχε'Ρ·^0"
; ^
έν τώ
-ν βυ
.Δ είς τό
τό θέμσ
εξετάση θέμα
»ν οϊτ,νες έν
βα ιτορβμείνοι»
έ—ίιτβδα»
<·« ΤΟΥ ι. ΠΩΡΓ. |ΑΡΑΓΕΩΡΓΑ ΥΠΟ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ, ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ 0 ' Καράγ «ργας «Ναυτ κης Ελλά - Μακρά ,„.,-- καί πλουτιζει ν τού γεννημένου· πού σε Β αρκ^ έττ'4>υλακή,
μέ την πεννα τού
ι, γιά νά οναλύση
Γ«ο« κρύβοντα' η καί χα-
ν πραγμβτ1"*1» διαστα
!■ κότω «*ό θβλώσεις πό
V
(ΓΚΟ1Γ» Μ ΟΤίΤ(ύ
V
Ι «Ι
ΙιΊΓθ 1(1™"* , * '
*" , ._.·_...,. -άντοτε με μι-
Έτσι οί άμέ-
!| ,ού κατά καιρόν ανέλαβε,
^κοίίίΌν κβι Υ'α το
! άλλά πρό παντός γιά την
',τοος Μιά τόλμη σπάνια
«,ροιβίασΐν κβί την έξω-
σίσβΐίμάτοον καί συν-
, μΐς, τόλμη έκφραστι
„( > τότητας κσί λογικής συνέ-
μ την όττοίβν σημαδεύον-
„ «αί ζογρβφ'ίοντα. καταστά
Λς καΐ μέ .<Ι« οττ»!«ν κβί τά )λώτερα θεματα γίνοντα' ά- ταρονσιόσε'ς Χωρίς νά έ- ο-τήν δημοσιογραφίαν λο ,,.ν είναι λογοτέχνης Καΐ τί—β'ΰ τάλοντον πλούσ'ον καΐ ίηληρ 'Εττόμινο» ίτο τό τάλαντον νά ^ κα! μον'μώ^ερίς μορφες νφιικ Φικτικά ή περιοχή τού ^υτβοηματος. τού διηγήματος ΐ»σφερεται Καί είς αυτήν ό ά «πητός ψίλος Γ'ώργος Καράγ'- ι^ξ εχε1 δωσει έξα'ιρετα δεί ιμτα «ΟΊ έκψυλισμένοι», «Κα- ,ρ «Οί "Ελληνες σχην Κορέα» «Ίλίανα»· «Τό δίχτυ», ιι ιΑδιίξοδο» «Οί τραγουδι- Γτΐςτης λατίριάς». «Οί τρ«ΐς Λ», (Τό ψυχρό τετράγωνο». Τά ίλλιιν'κβ φτερά»· «ΟΊ τε- Ιατοάο1» εΐνα1 Εργα τού χαοα- ιτηριοττικά τής ύψηλής πνενματι «Ιζ ττοόχητο-ς τού Καί δίνουν τό ΐι'ρον τού έκφραστικοί) δυναμ1· ομού τού. Ύπάρχουν σ' αϋτό καΐ η πμαγμανκότητα· καί ό όραμα- τ'σμός γ'ά την 6ελχίΜσιν καί Τ|1 ανύψωσιν της εΐς έτππεδα άξ'ώτερα τού άνθρώπου Καί συγ χράνως άναδυεται κάποιοί τρυφε ρώτης, ττού έ'οχετα' νά θωπεύση καί νά ό— αλύνη καί τίς τραχυ- τερες καχαστάσεις Τά δασικά αύτά χαρακτηριστι κά τού δναπιστώνει κανείς καί στήν τελευταίαν λογοτεχνικήν προσφοράν τού ΕΓνα' μιά σεΐρά πό έμπνευσμένα διηγήματα. υπο τόν γενικόν χίτλον «Τά σκυλιά», σέ έπ.μελημένη. δ—»ς όλες τού έκδοσ'ν τοΰ «Δίφρου» Μιά σε'- ρά ρωμαλέα· στήν οποίαν κυριαρ χεΐ ό ρεαλ'ομός ©ά ελεγα άκρι- βέστερα ό νατουραλισμός καί ή φοαστ'κη τΑλμη. Αξιζει νά δ α- βαστή. Ποοκαλεϊ άμέσως τό εν¬ διαφέρον Οί εΐκόνες εχουν δύνα- μ'ν, παραστατικόχητα καί πλα- στικότητα. πού αίχμαλωτίζουν- Στό 6'βλίο αύτό ό Καράγιωργας άποδε'κνύεται άκόμη μ'ά φορά δέ ξο^έχνης στήν ζωγραψική χαρα κτήρων καΐ συνα'σθημάτων- Μέ χήν πηγαίαν εμπνευσΐν τού άν θρώπου, πού εζησε συγκλονιστ' κές στιγμές καΐ ξέρει νά τίς 6λέ πή άπό την ίδ'κήν τού όπτικήν γωνίαν, στήνει καΐ ζωντανεύεΐ- Θά ελεγα δτ' ό Καράγ'ωργας εί¬ ναι ό πειστΐικός καΐ έπινοητ'κός σκηνοθέτης τού πεζοθ λόγου· χθΰ όποίου μοναδ'κός σκοπός δέν εί¬ ναι απλώς νά παρουσ'άση. άλλά ικαί νά αφήση κατ'. Νά αφήση ί¬ να τόνο κβί ενα δίδαγμα άνθρω- π'άς, πού έρχεται άκόμη μέσα καί άπό τραχύτητες καί αίφνιδια σμούς Τοΰ άξίζουν θερμά συγχα ρητήρια καί γ'ά «Τά σκυλ'ά» τού Είναι β'&λίο· πού θά σταδιοδοο- μήση, όπως καΐ ολα τού αξΐου δημοσιογράφου - λογοχέχνου· ό οποίος έ'χει πάντοιτε νά δώοη κα¬ τ' νέο καί ττνευματ'κά είίρωστο μέ ενα τΓ>όπον εντελώς γνήσιον
καί εντελώς προσωπικόν
ΧΡ Γ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΘΝ'ΚΉΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
α καπνοσ
Τοΰ συνεογάου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Γεώργιον Μπραντές
ΟΜΗΡΟΣ
Μετάφρασις έκ της γερμανικής γλώσσης υπό Βασ.
Κουζηνοπούλου : 'Επιτίμου γυμνασιάρχου
Γ) Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ
ίχοο έκ τού προηγούμενον)
Αργ6τερα τραγουδοθν τραγού
'° ™ χοροΰ καί ό άοιδος τρα-
»Κ εηιπροοθετα καί το εϋθυμο
(» όοο περιφημο, τέχνασμα τού
"Φαιστού νια τό Εάφνιασμα των
"* έραστών, πού πιάσθηκαν μέ-
*^° διχτυ. άομα πού μέ την
ρπ χαι διαοκεδαατική έπεΕερ
ιβ Ι"'ας άποΐγορεΐίμένης έρωΊ
* °κηνης, φαίνεται ότι όποτε-
' "α απο τύ μεταγενέοτερα
»'α των ομηρικών έπών. Τε-
*ί οχαλινωτο είναι τό χωρί-
010 οπ°ϊον ό Απόλλων έρω-
™ν Ερμη μήπως καί αύτός
' Ι8» νά εκτεθή τόν κίνδ-
νο δεθή μέοα στό δίχτυ, έ-
' μποροϋοε νά μοιροοθή τό
.. τι με την Άφροδίτη καί
«; άπαντα (Όδ Θ 339-
'Μεταφρ Πολυλα):
τοΕοφόρε ,Αηόλλωνα τοϋτ'
*ε ν* γίνη!) Τρείς φοραϊς
οδ'άλυτα δεομά νά μ' έκυ-
; ν·) και οί θεοϊ μέ ταίς θε-
;™ μ εκκυτάΖατ' 6λοι) ε·
^ τπν χρυοή κοι-
)
^ Όδύοσειαν χαρακτηριστι
^ ναι οι οτίχοι που φανερω-
·> έκτίμηο,ν πρός τούς ά
° Ρ
,
»Μ Α° Ρ °τί
ΜεταΦΡ. Πολυλα).
^· 'Αντίνοε·καί °-
λέγεις) κα, ποίος
ΰ
^ £1
ίμη
°τίχ 385"
λ)
λέγεις) κα,
π °λλοΰ ποτέ να
αν μ' ήναι χρή-
- το κοινό τεχνίτης,)
μαντΠ0 η ίατρός ή ζυ-
1 ^όμη) ο θεολάλητος
,'ΐου τερπει τραγουδών-
« θντιτί,ν μόνοι αύτοι
'ς της γής τά περατα καλουν-
ται·).
Άττό χό 'ιδ ι ο δσμα προκύτττε1
δτι κατά την εποχήν εκείνην ή'θ
άδυνατόν νά νοηθή γ'ορτή χωρίς
την λύρα καί τούς άο'δούς (Ό
δύσσ Ρ στίχ 269—271 Με-
τάφρ Πολυλα):
«Καί ανθρωττο' μέσα πάμττολ-
λοι, βαρρ·ώ· συμποσιάζουν ) εύ-
ωδιαστός βγαίνε1 καττνός, καί ή-
χεϊ μέσα ή κιθάρα) πού τής τρα¬
πέζης σύντροφον οί άδύνατοι δ το-
,οίσαν»).
Ό ϊδ'ος ό χο'ροβοσκός δέν
γνωοίζει νά εκφράση καλυτέρα
στήν Πηνελόττη την γοητεία την
ότΓθίαν άσκοΰν οί διηγήσε'ς τού
ξένον πού ψιλοξενοΰν. τταρά μό¬
νον συγκβίνοντάς της μέ την έττι
δρασιν της ποιήσεως ( θδύσσ
ρ 518—521. Μετάφρ. Πολυλα)
«Καΐ ώς βεοδίδακτος άοιδός
φάλλε' χαρϋτωμένα) είς τούς σν-
βρώπους ασματα· καί δλοι ττροση
λωμένο') 'ς πτ>ν δψι του( ακροά·
ζονται μέ ττόβο τό τραγοΰδ'·) δ-
μοια καί αύτός έμαγευιν εμέ 'ς
τά μέγαρά μου»)
"Οτι ό άο'δός κατά τούς χρό·
νους χοϋ Όδυσσέτος κοττέχε1 ττρά-
γματι έττιφανή &έ.σ'· μττοροθμε νά
τό συμπεράνωμε άπό την δ'ηγησ'.
τοΰ Νέστορος (Όδύσσ Γ 267)
σύμψωνα μέ την όποιαν ό Αγα-
μέμνων, δταν άναχωροΰσε τότε
διά τό ταξίδ' τού· παρεκάλεσε
έναν άοιδόν ττού ζοϋσε στά άνά-
κχορά τού νά προσέχη ττολύ την
σύζυγό τού ΕΤνα' άξ'οσημε'ιωτο
έττίσης δτι ό Φήμιος άττοκαΑεϊτα'
βεϊος άοδος (Όδύσσ Ρ. 359)
(Σιη-εχίζετα')
^ — ·■ ^—
ΒΕΙΜΤα
ΚΑΤΑ,ΤΕβεΝ
Έοιάδασα σήμερα στήν έφημε ,
ρίδα για την σύσκεψ' πού έγ νέ
οΐα γρο.φει& τού Εθνικου Οργα '
ν>σμού Καπνού σ-χίς 20 τού 'μη
νος, υπο την προεδρια τού αντι-
προέδρου τής Κυβερνήσεως κ
Στ. Παττακου Καί πλημοφοοηθη
κα μερ κες δ'απιστώσε'ς. πού η
σημαντ'κή άξία τους μέ παρώδη
σε να γραψω αύτό το άρθρο Πρω
χά - πρώτα πρέπει νά τις γνω-
ρισουν οί άμέσως ένδιαφερομε-
νοι· δηλαδή οί καπνοπαραγωγοι
καί οί καπνέμποροι τής Χώρας
πό υ - άπασχόλησί τους με την
καλλ^ργεια καί την έξαγωγή τού
κατπνοΰ συντελούν στή σοβαρω
τατη ένίσχυσ' τής έθν'κής μας
οικονομίας Άμέσως ϋστερ άπό
αύτούς χους παράγοντος είναι ά-
ναγκη νά μάβουν οί ασχολούμε-
νοι μέ το δημοσιογραφικο έπαγ-
γελμα· πώς ^ συστηματικη έκ-
στρατεία εναντίον τού καπνου
και τού τσιγάρου, γενκά, πού
την δ'εξάγουν Χώρες πού παρα-
γουν καπνό - μπαρούτ' άνχί τού
ίπτέοοχου καί άπαράμ'λλου έλλη
νικοΰ καπνού. πού είναι άκίνδυ-
νος, διεξάγεται μέν κατά τού
δ'κοϋ τους καπνοϋ· έπηρεάζει ο-
μως καί τίς δικές μας έξαγωγές
καπνοϋ και ΐσως άκόμη καί την
έσωτερ'-κή μας κατανάλωσ · άφου
σκορπίζουν τον φοδο και τον
τρόμο σχθύς καπνιστάς. ·
Άλλ' άς γράψω πρώτα γιά τίς
διαπιστώσεις τοΰ Εθν'κοΰ Όρ-
γανΐσμοϋ Καπνοϋ καί στό τέλος
θά άπασχοληθώ μέ τί περιπου
δημοσ'εύουν οί ξένες έφημερίδες
γ'α νά συστήσω σέ όσους τ άνα-
δημοσιεύουν νά είναι προσεκτ'-
κοι καί νά σχολιάζουν τίς σχεχΐ-
κες είδήσεις μέ την ΰποψια μη-
πως προέρχωντα' άπό άντ'πά-
λους έπ'χε'ρήοχις τού έκλεκτοϋ
έλληνικοϋ κοπτνού.
Διαπιστώσε'ς λο'πόν: Ιον Ό
καπνός μας είναι ό σημαντ'κώτε
ρος πόρος ζωής 140 ΟΟΟ άγοο
τικών σϊκογενεών 2ον Ετησ'-
ως είσπράτχοντα' 100 εκατομμϋ
ρια δολλάρια άπό τάς έξαγωγας
καπνών 3ον. Άπό την μή είσα
γωγή ξένου καπνού έκ τής Χώ¬
ρας μας έξοικονομσί/νται 25 έ-
κατομμώρ'α δολλαρίων 4ον Τό
Κοάτος ειίσπράττε' ετησίως 5 δ'
σεκατομμύρια περ'ιπου δραχμών
άπό την φορολογίαν χού τσ'γά
ρου 5ον Είς την χώραν μας λ*ι
τουργοϋν 120 καπνεψητορικαί έ-
πιχειοήσε'ς, αί όποϊα' δ'αθέτουν
ανω των 100 έκατομμυρίων διά
τά καττνεργατ'κά ήμερομίσθια.
Αύτά δλα είναι έπίσημα στο'
χεΐα τοΰ ΈθνΊκοϋ Οργαν'σμοΰ
Καπνού, άπό τά όποΐα ό άνα-
γνώσχης μπορεί νά μορφώση γνώ
μη γιά τή μεγάλη σημασία πού
εχει στην έθνική μας οίκονομία
ό καπνός. ι
'Άς δούμε τώρα μέ τί άσχο '
λεϊται ή ξένη δημοσ'ογραφΐκή έκ !
στρατε'ια εναντίον τοΰ καπνίιτμα |
τος |
Σέ μιά εφημερίδα τής 16 1
1972 έδ'άβασα την έπ'γραφήυ
«Ποόωροι ρυτίδες άπό τα πολ¬
λά τσιγάρα» Καί την πληοοφο-
ρία πώς ό γιατρός τοΰ νοσοκο-
μείου Ρήνχΐγκ τής Καλλιφορνίας
Χάρρυ Νιτάνιελ. διετττίστωσε δτ' '
«Οί μεγάλοι καπνισται είναι πε
ρισσότερο έκχεθε'μένο' στίς ρυ¬
τίδες στίς άκρες των ματ'ών καί
άκιόμη καί τό χρώμα τους άντ ι
νά είναι ρόδινο. είναι μάλλον
γκρίζο ή ύπο>κί,τρινο. Η ν'κοτίνη
έπ'δρά άγγειοσυσταλτΐκώς»
Καί π'ό κάχω: «Άνάμεσα στούς
καπνιστές πού εΐχαν περάσει τά
πενήντα χρόνια τής ήλ'κίας τους
εΐχαν υποστή τόν διπλάσιο άρ1-
θμό έμφοαγμάτων καί παθήσεων
των στεφανΐαίων άπό δ,τι οί συν
ομήλ'κοί των μέ τίς λιγώτερες
ρυτίδες» Καί: «Επί 15 καπν-
στών· πού παρουσίαζαν τίς πε
ρΐσσάτερες ρντίδες. έπτά προσε-
δλήθησαν άπό εμφροτγμα ή καρ-
κϊνο το3 πνεύμονος Τέλος. συν
Η Β4ΣΙΛ0ΠΙΠΑ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ
ΚΡΩΜΝΛΙΩΝ ΚΑΛΑΜαΡΙΑΣ
ιστα. «Κυτχαχοήτε στόν κα^ρε-
φτη Άν όλεπετε πώς σχηματι-
«,υ.ιια1 στην ακρη των ματιω» σας
σημαοια αα* το ποθ1 της κοχ
τας σταματήστε νά καΐΓνιζετε».
πε,ρίπου εϊπε και τα δη-
αν ο.μεμ>κα«ικες εφημερι-
*-^ς —πό ες;— κ,αι ·περιοοικα
τΐυια;— ο γ'ατρος Χαρρυ Ντα
ν ελ. αγνωστος και μ^ γνωσχου
κιιρους επιστήμων της Καλλιφορ
νιας. Και την εϊδι»,σι αύτη την
αν«ςελεγκ,τη αττο ί,πιστημον'κα
συνι,ορ.α και απο ειό'-κά επιστη-
μον κα περιοδικα κύρους, την ο
ναοημοσ'ευουν. απο καθήκον, οι
όηιμοσ ογραφοι μας Μΐ£ τη Οιαφο
ρα, πώς αμα προκε'ται για ειδή
σεις ανεξελεγκχες. πού μπβρει
να σκορπίσουν την άνησυχιτι
στούς καττν'στάς αναγνώστας
αλλα και %ά &λαψουν την έθν'κη
μας οίκονομία με μ£ΐωσι κοτα-
ναΛωσεως σιγαρέττων καί έλα
τωσ' των έξαγωγών τού έλληνι
κου καπνου. θα έττρεπε νά σχολι
αζωντα' αναλογα, χόσο για το
εγκυρο τους, οσο καϊ γ'ά τκ,ρι-
τττωσ' έσκεμμενης έμπορικής κυ
κλοφοριας ειοησεων. απο Χωρες
πού παραγουν καπνο —μ πά ρου
τι ·
Σέ άλλη εφημερίδα έδιάβασα
τιως το καπν'σμα προκαλεϊ υπο
γεννητικότητα στίς γυναικες!
Τη,ν διαπίστωοΊ αυτή έκαμε ό κα
θηγηιτής χής Β'οστατιστ'κίΐς το*/
Πανεπιστημίου —ενός άπο τά
πολλά— τής Καλλιφορνίας· δό¬
κτωρ Τζάκομπ Γ'ερουσάλμι. ό ο-"
ποίος ( ϋστερα από μελέτη 5 000
περ'πτώσεων γυναικών στό νοσο
κομεϊο Κάϊζερ τού "Ωκλαντ. επι
7 χρον'α· κατέληξε σχό συμπέρα-
σμα ότι: «Τό κάπνισμα «συντε
λεϊ στήν ύπογεννητικότητα στήν
Αμερική». "Ας σημε'ώσω προκα
ταοολ'κα, πώς τά αποσιωπποιη-
τ'κά λιγο πΌ πάνω· δεν είναι
δικα μου, άλλά ενα δεί γμα —Ί-
σως— χοϋ συντάκτου έλληνικοϋ
δημ.οσιογραφικοΰ έλέγχου της εί
όησεως Και καταλήγει ό κ. Ρε-
ρουσάλμι —'ΐτού έδώ ποϋ τά λέ-
με τό όνοματεπώνυμό τού μού θυ
μιζε' 'Εβραιο. καί νομίζω πώς ό
κάθε έβραίος εΐνα' πρώτα έμπο-
ρος καί έπειτα μ' όποιοδήποτε
άλλο ΐπάγγελμα— στή γνώμη ο-
τ': «Οί γυιναικες ττού καπνιζουν
άδιαφοροΰν καί οέν προγραμμαχΐ
ζουν εύκολα ενα πα'δί Άντίθε
τα, οί «άκαπνες» διακατέχονται
άπό την εμμονη ϊδέα τής άποκτή
σεως ενός πα'δ'οΰ»
Φαίνεται πώς ή καταγωγή τού
δευτέρου έπισχή,μονα τόν έκαμε
ίκανώτερο δ'αφημιστή τού καπνι
σματος, άφοϋ ή πρόκλησΐ ανησυ¬
χίας γιά την άπόκτησι πα'δ'οΰ
μπορεί νά εΤναι περισσότερο α-
ποτελεσμαχ'κή άπό τίς έπ'κρεμό
μενες άμφιιβολες άρρώστε ι ε ς
στούς καπνιστάς Καί δμως> παρ
δλες τίς προσπάθειες των έχβρών
τού καπνού στήν Αμερική^ μιά
εϊδ.,σι άττό τή Νέα Υόρκη· που
δημοσΊεύθηκε προχθές στήν Αθη¬
νά, μάς πληροψορεϊ πώς: «Η
απαγόρευσις δ'ά νόμου άττό 2
1 71 δ'αφημίσεως των σιγαρέχ-
των στήν τηλεόρασι καϊ στό ρα-
διόφωνο, δέν έμείωσε την κατα
νάλωσι σιγαρέττων στήν Άμερΐ-
κή Δ'άφορες μάρκες προτίμησαν
άλλους δ'αφημιστΐ-κούς δρόμους,
όπως όδηγούς μαγειρικής. μπαλ-
λόν'α χής θαλάσσας· ίστία σκα-
φών άναψυχής· δωρεάν διανεμόμε
νες πετσέτες κ. ά Οί κυρίως ώ-
φεληθέντες δμως άπό την άπα-
γόρευσι ήσαν οί έφημερίδες καί
τά περ'οδ'κά, πού αύξήθηκε ή
κυκλοφορία τους.
Αύτά είχα νά γράψω γιά τόν
καπνό Καί π'στεύω νάεΐναικά
πως διαφωτ'στικό τό άρθρο μου
ώσχε νά ώφεληθοΰν, μαζί μέ την
έθνική μας οίκονομία καί οί κα¬
πνισται· άρσεν·κοί καί θηλυκοι.
«αι οί καπνεργάται καί οί κα-
πνέμποροι τής Χώρας μας.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
Ή Αδελφότης Κρωμναιων Κα-
λαμαοιάς. άρχ'σε χήν έφετεινη
της δραστηρΌτητα με το ήμεοο-
λογιο τού 1972 ττοΰ κυκλοφορή
σε καί το κοψιμο τής βασ'λόττιτ
τας Καί οί δυό αύτές εκδηλώσεως
άττεττνεαν τό άρωμα χής χαμέ- | χμο·
νης Πατρίδος τους, τής αξέχα-1 τύχη
Σχήν τελετή αυτή, εΐδα καί
δυό θαυμάσ'ες ττρωτοτυπίες Συ-
νηθέσ^ατα στήν ττραγματοττοίη-
σ' τοΰ έθίμου αυτού· τά Σωμα-
τ£Ϊα βάζθυν μέοα στήν βασιλό-
π'τχα ενα κέρμα· συνήθως δίδρα
στής Κρώμνης τοΰ Ποντου Α-
κοϋστε τό γεμάτο νοσταλγια πθ>
ημα πού είναι γραμμένο στό έ
φεχε'νό Ήμερολόγιο τής Άδΐλ
φότητος:
Ή Κρώμ τή χαράς τό κλαδιν
τή τραγωδϊ ή μάννα,
ττινήνΤα χρόν'α έρημον,
ύπνον 6αρύν κο ι ματα ι.
χωρίς πουρνόν χωρίς βραδύν
κ' ή νυχτα 'κϊ τελεϊται
Πενήντα χρόνια έδεβανε
κΓ άλλα πά θά διαβαϊνε·
ώς νά ή νύχχα ξημερών
κ' οί ξενΐάντ' γυρίζνε.
τή Κρώμ' ζωήν νά διγν' άτίν
κι' ή γράφη πλερούται
ό ττοϊο τυχερός ττού θά τού
τό άνταλλάσσει μέ 350
δραχμές. δσο ύπολογιζόταν μέ-
χρι τ'νός τό άντίτ'μο μιάς χρυ-
σής λίρας Ή πρωχοτυπία τοΰ
Δ. Σ τής Αδελφότητος, ήταν ή
κατασκευή επί παραγγελία σέ
είδ'κό τεχνίτη χρυσοχόο· ενός
χρυσού νομίσματος —κοσμήμα-
τος τής αυτής περίπου άξίας,
άλλά μέ τό εμβλημα χής Αδελ¬
φότητος ιι^ό μέσον "Ετσι ό τυ-
χεράς καί έν ττροκε'μένφ ήταν
ό κ Γεώργ Κορωνίδης- Πόντιος
την καταγωγή. μέ σύζυγο άπό
την Κοώμνη. εχει την εΰχαρίσχη
σ: νά φέρη τό άναμνηστ'κό αύ¬
τό κόσμημα μέ μ'ά μικρή άλυσ'ι
δα καί νά θυμάται πάντοτε τό
κοψιμο τής βασ'λόπιττας αΰχής
Όμολογώ δτι παρά τίς άναρ'ι-
θμητες φοηές, πού παρευρέθηκα
Άνάμεσα στά δύο αϋτά ΰπέρο σέ τέτο'ες τελετές, πρώτη φορά
χά τρίστοιχα. ττρο€άλλεΐ ύψηλά
ή εΐκόνα τού Ξενώνος τής Άδελ-
εΐδα την θαυμασία αύχή πρωτο-
τυττία.
φότηττος, σχόν ττερίβολο τής άν'-' Ή οίλλη ττρωτοτι—ία ήταν τό
κομμάτι τής βασΐλόττ'ττας, ττού
κρατήθηκε γιά την χήρα έκλε'-
στορηθείσης παρά την Καστανι
άν Βεροίας, έκεΐ ψηλά στίς πλα
γιές τού Βε,ρμιου, ίστορ'κής Μο- ττό'νχος ττροσφάτως μέλους τοθ
νης τής Παναγίας Σουμελα. ττού Δ Σ. τής "Αδελφότητος Ο πρό
άνήγε'οαν μέ δαττάνες τους οί
Κρωμνιώτες· κάτω άπό αύχήν ό
ήμερολογιακός Πίναξ τού Ημε-'
ρολογίου καί ττ'ό κάτ» ή θαυμα¬
σία εύχή:
«••••••••••«••••••••«•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••ι
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ — Ταξιάρχου Π.Δ.
ΔΑΒαΚΗΣ- ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής Πίνδου μ,ετ*
συντομ,ου έξιστορήσεως ολοκλήρου τοθ πολέμου 1940-41.
ΝΕΟΝ ΣΤΕΓΑΝΒΉΚΟΝ
ΜΕΓΑΛΗΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΝ
Ε Ν Τ Ο 101, 102 „
ιο°2ν *:π<χναστατικόν άσδεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ * £^^1 κατασκευασθή εΐδικώς διά νά άντι- ^ * ό ά •ήση χν _ 1 , , „ .- , - _ , , ""Ρ'ζοντα * Τα πλα υδΡ°ΧΡωμ«τα' διοτι α" ς επιτυγχάνομεν συγχρόνως την στεγα- των τοίχων, ώς καί των ταρατσών ποΰ εχουν περαστή μέ πίσσα. έ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2! ! ^ χΗΜΐΚ0ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΕΝΤ0 , Π 4 ΣΕΝΔΏΝΑΣ ΙΕ:ΙΛ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 - Α' ΟΡΟΦΟΣ ! — υνι·γΐ;ΐο εκ τού πριγυ Π:άγματι. είναι τόσον ττολλαι· ττολυμοϋ·φο' καί ττο.κιλαΐ αί ττρο σφερόμεαι ττρός θέαν ττλευραί τού πολεμικοΰ γεγονότος καί τού Ι δοαστου τ°υ, τόσα δέ άφθονα χά ιστοοικά στο'χεϊα· τά έθνικά δι- δάγματα καί τα ήθ'κά τταραγγέλ ματα ττού ττερ εχουν, ώστε έττί ά ττροσμέτρητον χρόνον, νά άττοτε λή άσχείρευτον μεταλλε'ιον, όττο θεν, συχνά καί κάθε λ'ιγο· ίστορ' κοί λογοτέχναι· ζωγράφοι γλυ τιται, δοαματουργοί καί άλλοι· τταντοδα-οί τοθ ττνεύματος και τού 'Ελληνκού χρέους σκαπανεΐο 6ά άντλοΰν τά θέματά ^ων Διότ' ή Πίνδος υπήρξεν ό Μαρα 6ών καί ό Μάο·νης χον μόλις λη ξαντοις ινικη4»όρου τταγκοσμίου ττολέμου· αύγή ροδίζουσα άττό ττ ι στιν δικαιώσεως τής ημέρας τής ελευθερίας των λαών λαμπροφό- ρος ττοοάγγελος! Μαζύ μέ όσα εΤττα· τό 6ι6λίον ε'χε' καί ,πολλά αλλα χαρίσματα Π χ έν'αίον καί άρμονικόν σύνο Χον· καβώς είναι, έν τού^ς· ττε ρ'τέχνως αποτελεσθή άττό σχεδόν άνεξάρτη,τα αλλήλων κεφάλαια, ττού ειμπορεί κανείς. αναλόγως χής ωοας ττού εκάστοτε διαθέτει νά τά δ'οίδάζη χωριστά, ενα - ενα χωρίς ζημίαν άττοκομίσεως αϋτο τελοϋς έννοίας. ώσάν νά ττερΙΓΤρέ χη αύτόνομαν κρατίδ'ον, -ηνωμέ¬ νον ομως· ελευθέρα τού βουλήσει· μετ' αλλων έλευθέρων έπίσης γει τονικών τοιούτων, είς όμόσττον- δόν εύημεροϋσαν έπικράτειαν! Καί ό χίτλος τού έργου «ΔΑ- ΒΑΚΗΣ — ΠΙΝΔΟΣ», τί γραμματ'κός πού είνα'! Πόσον αρτιως όσον καί λίαν συμττεττιε- σμένην. περιέχει όλόκληοον την έννοιαν τού τελευτοϊΐου ' Εττους τής Φυλής μας! Είς την συνείδησιν τού Εθνους μας· έταυτίσβησαν εφεξής αί δύο λεξεις είς έκφρασιν καί ιδέαν μ αν Δέν εϊμ-ηορΐΛ πλέον κάθε ε λεύθερος άνθρωττος. καί μάλ'στα άνδρας, νά προφέρη χήν λέξ'ν Πίνδος». χωρίς ν' ακούση τόν άντίλαλο/ «Δα&άκης»· ουδέ την λέξιν «Ααοάκης» χωρις, έν τώ άμα· είς ώτα, ψυχήν καΐ ττνεΰμα τού νά άντηχήση «Πίνδος» "Ετσι άχώριστοι αί δύο λεξεις καί σ'αμαίως ηνωμεναι θά άκου ωνχα' καί θά παραδίδοντα' άττό γενεάς είς γενεάν. £ψ' όσον ττάρχει Έλλην ι κή φυλή· ή, δπε έττάν» σ^ήν γήν ζή κόκτμος έλευ θέρος· άγωνιστής καί ΰπερήφα νος Προτείνω όπως. δχι μόνον ι ττρωτεύουσά μας καί ή συμττρωτει ούσα· άλλά κάθε πόλις καί κώμι τής χώρας μας, ή καί τόπος ττερ &λεπτος καί διαβατ'κός άττό βρώπους, άποκτήσονν σύντομα την λεωφόρον ή την ττλαχε·αν *Δ( 6κη — Πίνδου». πρός καθημερ νήν· άνά ττάν 6ήμα των νέων μα καί των έττ'γιγνομένων, έθνικοτ Χρόν α πολλά. χαρούμενα καί ναν' εύτυχ'σμένα· ναχουμε ΰγεία καί χαρά νά ζοΰμε άγαττημένα Τό κοψιμο τής βασ'λόττιττας. εδρος καΐ τα μέλη έτίμησαν την μνήμη τοΰ άιτελθόντος στήν αίω- νιότητα συνεργά'ου χους. Μετά τό κοψιμο καΐ την δ'ανο μή τής Βασιλόττ'ττας άκολούθη- σε στό κέντρο ττραγματΐ·κό γλέν χι· μέ άτταραίτητο λυοατζή· ττού έ'ττα'ξε άττοκλειστικά ττοντΐακούς χορούς. στούς όποίους χόρεψαν τραγουδώντας τραγούδια τής πά τρίδος τους· μέ έπτί κεφαλής τόν δοαστήρ'ο ττρόεδρο. δλοι σχεδόν ττού ήτσν καί ή δεύτερη έκδήλω- οί παρευρεθέντες σχήν θαυμάσ'α σ'ς τής έφετεινής δρασχηριότη- τος τής Αδελφότητος αυτής, ή αύτη ττανηγυρική έκδήλωσ'. ένώ ■^ φαντασία τους πετοΰσε στίς ά ποία όπως έ'γραψσ. στήν στή>η ξέχαστες γενέτειρές τους Έννο-
τοΰ Βορείου τής εφημερίδος «Μα εΐται^ δτ' ή ρετσίνα καί τό θαυ
μάσιο κοκοοέτσι τοθ κέντρου αϋ-
τοΰ· τής «ψησταρ'άς»· συνετέλε-
σε ττάρα πολύ στην δημΌυργία
χής χαρούμενης άτμόσφα'ρας ττού
επεκράτησε-
Στούς άκάιματους πρόεδρο άν
τιπρόεδρο καί συμδούλους τής
Αδελφότητος αυτής, άξίζουν τά
πιό θερμά συγχαρητήρΐα
ΑιΓΤΕΛΟΣ ΡΒΡΜΙΔΗΣ
Ύττοστράτηγος έ. ά
κεδονία» χής 2ας Ιουλίου ττ "ε
καί στήν «'Ελλάδα» τό 1964- έ¬
νώ ή τΓαληά στόν Πόντο εΐχε Ί-
τι στήν Τραπεζο^ντα τό ε-
τος 1869. δηλαδή ττρίν άττό 102 (
χρόν'α. εγινε μέσα σέ μ'ά πολυ
ττληθή συγκέντρωσι Ποντίων κα·
ίδ'αίτεοα Κρωιμναίων_ σχό κέν-
τρο «ψησταριά», άττένοτντι ά-τό
την έκκλησία τής Μεταμορφώσε-
ως Κσλαμαριάς, στΐς 11 τό
ττρω'ί τής Κυρ'ακής 16ης τρέχ |
Η Σορτη τής Πρωτοχρονιάς καί τής
Βασιλοπιττας οτην Ένωσι Ποντίων
Νικαιας - Κορυδαλλου
Έναν τιόλεμο άκήρυκχο εκήρυ¬
ξαν οι ττροσφυγικοι Συλλογοι ο
τής Ιιλλαόος Πολεμο ττρα
γματικο καί έξουθετνωτ'κο έναν-
ο στη λησμον ά τού τιαρελβον-
τος για την 6ιατηρησι της μνη-
μης των χαμενων τους Παχριόων.
Αυγκεντρωσε ς και εορτασμοι
θλι&ερών καί ευφροσυνων γεγονο
των τταντου Μεταδασε'ς σΤους
Άγιους Τόττους τής Γεννήσεως,
της ευΛογημενης Ανατολής. για
όσουζ δεοα'α σταβηκε αυχο επ·
τρεπτο Προσκυνηματα στα ττανη
γυρια Ίών Αγιων των οποίων τα
λείψανα ή τις είκονες κουβάλη-
σαν μετά τή Μ'κρασιατικη θυελ-
λα σαν άλλοι Αίνείες καί ανισχο
ρησαν με Εκκλησις τη μνήμη
τους δττως ή Παναγ ια Σουμελα·
ό "Αγ ΓεώργΌς Περιστερεωτας
ή Παναγ ία Χουτουρά Αγία Φω-
τεινή Ν. Σμύρνης. "Αγ· Εύουμι-
ος Ευγενείας - Κερατσ'νιου. "Αγ
Ιωάννης ό Ρώσος, Προκοττίου -
Εύ6οιας, Νίκων ο Μετανοεΐτε·
Προμάχους Σερρών καί άλλού
Πολιτεΐες. που τίς εδωσαν όνο
ματα χαμένων Παχριδων: Νέα
λμύρνη Νεα Ίωνια, Νεα Φιλα-
δελφε'α, Χαφ?άμπολις. Αργυρου
•πολ'ς. Σουρμενα· Προκόπιον. Ν.
Χαντα Κρώμνη, Μουδανιά. Μαρ
μαοας, Νεα Μακρη, Ν Λ'βερά-
Χαμψούς, Σινώττη καί πολλες άλ
λες.
Άθλητικοί Συλλογοι: ΑΕΚ,
ΠΑΟΚ. 'ι»ν*ός, Αττόλλων. "Ε¬
νωσις Ποντίων κλπ Έκττα'δευ
τ κα συγκροτηματα: «Εύαγγελ'-
αν
τό
χαίου μεγαλείου· έ-κτός πιά
ό Μεγάλος ©εός συντομεύση
χρόνο τής νέας με^οικεσίας, την
όδό τής έπ'στροφής στά "Αγια
χώματα τής λαγγεμένης Ανατο-
λής· ΐκανοποιώνχας ετσι τά δνε'
ρα τοΰ Μ'κρασιατ'κοΰ "Ελληνι-
σμοϋ
"Ενας Όργανισμός ρωμαλέος
καί φΐλοπρόοδος, πού δέν άφίστα
τα' των πατρίων είναι καί ή "Ε
νωσις Ποντίων Νικαιας Κορυδαλ
λοΰ· ή όποία καί γ'όρτασε στό
περίβλεπτο μέγαρό της την έορ
χή τής Πρωτοχρονιάς καί τής Βα
σ'λόπιττας στίς 15 1 1972 Ό
"Αγΐος Νικαιας ετίμησε τό έκκλη
σΐαστικό τού έπιτελεϊο την έορτΐ|
καί εκοψε μέ στοργή καί άγάπη
τή βασ'λόπιχτα άφού ευχήθηκε
στούς άγαπητούς τού Ποντίους
«χρόνια πολλά καί εύλογημένα»
Την έορτή ετίμησε ό Δήμαρχος
Ν'καίας κ. Πλυτζανόπουλος καί
πολλοί διαλεκτοί ΠόντΌι καί φι
λοπόντ'οι
Ωμίλησε ό φ'λόλογος Αθαν
Άσιαχίδης γ'ά τά κάλαντα στόν
Πόντο καί τό εθιμο τής Βασιλό
π'ττας Τραγούδησε ή χορωδία
τοθ Γυμνασίου «ό Παντοκράτωρ»
τά κάλαντα· όπως έψάλλοντο σχήν
Άργυρούπολι καί Τραπεζοϋνα
ΚΕΦΑΛΑΙΟΥΝΤΑΙ ΟΦΕΙΛΑΙ 1ΩΝ ΔΗΝΩΝ
ΚΑΙ ΚΟΙΝΰΤΗΤΩΝ
ΣΧΕΔΙΟΝ Ν Δ· καχατεβέν είο
την Συμβουλευτΐκήν Επιτροπήν,
ττοοβλέττε' ένοττοίησΐν καϊ κεφο
λαιοτοίησιν των πάσης φύσεως
όφειλων των Δήμων καί Κο'νοτή
των ττρός τό Ταμείον Παρακατσ-
θηκών καίΔανείων είς νέον δάνε*
ον· τό οποίον θά αρχίση νά έξυτττι
ρετητα' άπό 1ης Ίανουαρίου έ
εχους.
Συμφώνως πρός την είσηγητ
κήν εκιθεσ'ν, ή έν λόγφ ρύθμισις
-πηγορεύθη έκ τού γεγονότος δτ'
τά 'έσοΒα των έν λόγω όργανι-
σμών ώς δ'εττιστώθη. είναι άνε-
παρκή δ'ά την αντιμετώπισιν χών
υποχρεώσεων των μεταξύ των ο¬
ποίων καί αί έκ δανείων ττροερχό
μεναι Τουτο κατέστησεν αναγ¬
καίαν την λήψ'ν νομοθετικοΰ μέ·
τρομ διά την δ^υκόλυνσιν χών Δή
μων καί Κοινοτήτων οττως έξοφλή
σουν τάς ύποχρεώσε'ς των
Δ'ά τοθ κατατεθέντος σχεδίου
προδλέπονται τά άκόλουθα:
Πρώτον, δλαι αί ληξΐττρόθε-
σμοι ή μή όφε'λαί χών Δήμων.
οινοτήτων, Συνΰέσμων αυτών, κα
θώς καί δημοτικών ή κο'νοτ'κών
νομικών ττροσώπων ττρός τό Τα¬
μείον Παρακαταθηκών καί Δανεί
ων· αί άττορρεουσα' άπό χορηγή
θέντα δάνεια^ ένοττο'ούνται καί
κεφαλαιο-πο'οϋντα' ίπτ ό τού δανει
στοΰ άνευ ϋττογραφής νέας συμ.
6άσε»ς είς νέον δάνειον· τό οποί¬
ον θά αρχίση έξυπηρεχούμενον ά
""ο τΠς Της Ιανουαρίου έ. ε Δέν
σ'ν καί ένοττοίησιν οί τόκοι υπέρ
ΰττάγοντα' είς την κεφαλαιοποιη
ημερίας· εξοδα καί άλλαι προσαυ
ξήσε'ς, αί οποίαι θά καταβλη-
θοΰν είς τρείς ΐσας συνεχεϊς ά-
τόκους έτησίας δόσεις άπό 1 1·
72 καΐ τα ήγγυημένα υπό τής
Ν Ε μέ ειδικόν έττ'τόκιον δσ-
νεια
Δεύτερον Τό δ'αμοοφούμενον
μέ την ένωποίησΐν νέο χρεωσχΐ-
κόν κ£φάλαιον δι' έκαστον όψει-
λέτην θά έξοφληβή δ^' ϊσων ετη-
σίων ίσοπόττων δοσεων· έκάτη
τώσ οποίων θά καταβάλλεται την
31 ην Δεκεμβριού καί βάσει των
πραγματοττο'ηθέντων τό 1970 χά
κτικών τού έσόδων ώς εξής: Μέ·
χρΐ 300 χιλ. είς 30 έ'τη καί πρός
5% καί άπό 300 χιλ δρχ καί ά-
νω είς 25 έ'τη καί πρός 5%·
Τρίτον. Άρμόδ'ον δ'ά την ρύ
θμισιν καί έναναβεβαίωσ'ν των
δανείων καθορίζεται τό Ταμείον
Παρακαταθήκην καΐ Δανείων·
Τό Έλληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα
ασπρεσΊόυλιπεσ
Τής ΑΥΡΑ2 Ν. ΔΡΟΣΟΥ
16ον
Χάρηκα πολύ στή σνέψη πώς,
άνε6ο<χατε6σ<ίνοΛ'τας, δέν -περ- νοΰσα εξω άπ' τό δωμχχτιο κείνο. Αύτύ μ' ένδιέφερε ^ώτα άοτ' ΰλα! Καί γι' αύτό άδολοφόνος μ' εΓχρ άηήσει τόσες μερας ζωντα- Λ·ή!.. Κάιθε κινήση τού ήτανε με- λί,τημένη, προσεχτική, άιβέα-ΐη. "Εαρεπε νά μέ 6ρεϊ μοναχή αου! Δηλ^ιδή στό δωμάτιό μου. Πο>>&ρνά άλΛοϋ. Άλλά τό κλειδί
ήταν άπό μέοα, γυρισμένο στό
Λλάι. Δίττλα στό κρε&6άτι τό τη-
λέφοινο. "Αν σήκωνα τό έσωτερι-
κύ θά μ' άπαντοΰσε άμέσως ή πα-
ρήγοοη φωνή τής τηλεφωνήτρι-
ας. Θά πρόφταινα ·ν« την εϊδοποι-
ήσω, ώσπου νά γυρίσει τό κλειδί
κάβετα. Νά τό σπρώξει. Νά τό
ρίξει πάνίη στό χαλ.Ι τοΰ μικροϋ
χώλλ, Θά εΐχιε πάρει, βεβαία, τό
άοτοτύπωιμα τής »λει·Οωνιάς! "Ε-
πρεπε νά 6ρώ, δσο μποροΰσα λι¬
γώτερες λεξεις. Νά δώσω στήν
τηλεφιονήιτρια νά καταιλάβει τόν
κίνδυνο πού μέ άαΐειλοΰσε...
Σηκώθηκα διαστικά. "Εκλειβα
την τηλεόραση ττηρα τό λεξικό,
το χαρτί, τό μολύβι.
Ή ώρα πίραΛε χωρίς νά τό
λ'οιώσο). Κόντευε όχτώ. "Εκλεκτα
τίς γρίλλιες, πού τίς εΐχα ξεχό-
σει άτοιχτρς, έτοιμ«,σττ>κα καΐ
ξεκλείδοισα την πόρτα μέ φό6ο.
Την στιγμή, ό άνθθϋΜϋάκος άπό
άπέναντι, κλείδωνε την δική τού!".
Ο Ρόλαντ ήρθε ταυτόχρονο
Κάθισε δίπλα μου καί μοϋ εϊπε
σοβαρά:
— Είναι -τολΰ καλάσ θά τόν
δεΐς σύντομα!... "Εοκασε στά
γέλια. — Βλέπεις προσπου&ώ νά
προ>.ά6ιι> κά&ε έπιιθυμία σου:...
Γέλασα κι' έγώ. Καί μόνο, πού
«τά Μωμοέρια» καί αλλα τραγού | τον εβλεπα γαλνήνευα. "Ηξερα δτι,
δα Άκρ'τ'κά: («ό Μάραντσν»,
«Τρε,ίς άετοί» «Άητέντς άπαρα-
πέτανεν») 'Εοωτικά: «Χόπα - χό
πά». «"Εταιρον καί ή Λυγερή»
καί τέλος τής «Τρίχας τό γεφυ
ρι»
κη Σχολη Σμύρνης», «θΐκος Ά-
πλάι τού, δέν &ά κινδύνευα ποτέ.
__ Κάποιος μέ παρακολουθ-εΐ!
διάστηκα νά, τού πώ. Μένει στό
άατέναντι δωμάτιο άπ' τό δικό
μου! Καί τώρα κάαου έδώ μέσα
Ο καλλ'τέχνης ήθοποιός Κ.
τιοριον Φοι^ητών Ευξεινου· Λε-' Καλλίδης άπήγγειλε μέ έπ'χυχία . ε{ναι:..
°χης Θεσ)νίκης» Σωματεΐα μέ τό ποίημα «Πατρίδα» Σίμου Λα , ^^ κντταξε μιοοχαμογελώντας
ιόιοκχητα και περίβλεπτα κτ'ι-
σματα. όπως «'Εστια Νέας Σμυρ
νης», «Λέσχη Κων)πολιτών».
Καλλ'θέας, «Εϋξε'νος Λέσχη Θεσ
σαλονίκης») «Άργοναύται Κο-
μνηνοί»· Καλλιθέας. «Ένωσις
Πο^τιων Πειραιώς», «Ένωσις
Ποντίων Ν'καίας Κορυδαλλου»·
«Παμποντ'&κή Αθηνών», καί άλ
λα Έττιστημονικά συγκροτήμα-
τα. ό'πως «Άρχεϊον Πόντου». «Μ'
κρασιατιχά Χρονικά»· «Θρακ1-
κόν Άοχεϊον» καί αλλα.
Δ αλέξεις καί γιορτές, όπως
τό κόψ'μο τής πίτχας Π'στεύω
όκράδαντα, δτι μέ τέτοιοιις όργα
νισμοΰς πλαισιωμένους άπό επί
τελεία άθεράπευτης νοσταλγίας.
θά δ'ατη^ηθή ή άνάμνησΐ τού πα-
ρελθόνχος καί ή αϊγλη τοΰ άρ-
ν ίδη
Τό γλέν*ι έσυνεχίσθηκε μέ με-
γάλο κέφΐ σχεδόν μέχοι τίς πρω
ινές ώρες ύττό τούς ήχους άκορντε
όν καί τής λύρας των καλλιτεχνών
Ν 'Παπαβραμίδη καί Ι Λαζαρι
δή. "Ενας δμιλοςάπό νεαρούς Πον
τίους τής Ρωσίας έχόρεψε μέ ρω
σ'κες ένδυμασίες καί μέ χθύς ή¬
χους άκαρντεόν καί παλαλάίκας
ζωηροϋς καί εΰθυμους χορούς·
πού ένεθουσίασαν
Ευχόμεθα καί τού χρόνου
στό
λαμττρό αύτό Σωματεϊο, πού τ'μά
τούς Παντί ούς καί τό Μικρασατ»
κό Έλληνισμό
Α Κ.Α.
βικήν διδαχήν
Αύτά, μέσα σέ πολλά ολλα
σκέπτομαι γηθοσύνως καί μέ ά¬
σβεστον αίσ'οδοξίαν· διαβάζον-
τας τό β'&λίο Σου άγαπητέ μου
βερνάρδε· καί σού τά γράφω δ¬
ττως μοΰ ε'ρχονται στό νούν, μαζύ
μέ χάς ευχαριστίας μου καί τά
έγκάοδ'α συγχαρητήριά μου διά
την αξιέπαινον έθν'κήν Σου προ
σπάθε'αν.
Ίδικός Σου
Ύποστράτηγος ΜΐΠΐΑΣΑΚΙΔΗΣ
( Συνεχί^εται)
ΔΑΝΕΙΑ ΕΙΣ ΠΛΗΓΈΝΤΑΣ
ΣΤΑΦΙΔΟΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΑ Σ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ. — Χαμηλότο-
κα δάνεια μέχρι ποσοΰ 3.000 δρχ.
κατά ζημιο»θέν στρεμ.μα καί άνα-
στολή έξοφλήσεοις επί τριετίας
των πάσης φΰσεο)ς όφειλων των
πρός την ΑΤΕ, είναι τα- μέτρα
τής ΚυΟερνήβεο>ς πρός τούς πιλη-
γέντας, είς ποσοστόν ανω των
80%, σταφΐιδοκαλ.λιεργητάς τοΰ
ναμοϋ .Ηρακλείου, ίκ των δροχο-
πτώσεων τοΰ μηνός Σεπτεμιβρίου
π. ε. Ν
— "Ετσι γίνεται πάντα μέ τίς
'ίαορφες γυναικες! Οί θαΐΑμαστες
τρέχουν άπό πίσω τους!
— Ρύλαντ, σοΰ μιλάω σοβαρά.
Φοβάμαι!
— Καμμιά γυναΐκα ίΐμορφη
δέν είναι εξυπνη! Ό κανόνας
δέν ϊχει έξαίρεβη!.. Τουλάχιστον,
6άλ.ε κάτιο τή λογική. ' Ο δολο-
φόνος δέν μπορεί νά είναι. Φο·
ΟΛΟ
βάται περισσότερο ολο σενα.
Άλλοκττε, θά τόν γνώριζες νο- |
ιίζω, ή τό νομίζει. Τό Ιδιο είναι.
Ο σννένοχός τού θαχει κάιθε λό-
λο νά μή φανερώνεται μπροστά
στόν κόσμο, όπως κάνει ό θαυ-
μαστής σου!..
—Μά... μ' ένοχλεϊ ή παρουσία
τού,..
— Σοΰ μίλησε καθόλου;
— "Οχι!
— Τότε;...
Τά μάτια τού γελοΰσαν. Δέν
ήξερα τί ν' άπαντήοω. ΕΙχε δί-
κιο. Μπορεϊ νά ήτανε σύμΛτω<τη, «ού τόν συναντοΰσα τόσο τακτιχά. Ό- Ρόλαντ σοβαρεύθηκε. — θέλω νά μή φοβάσαι καί νά σκέφτεσαι πολύ. Δέν κινδυνεύ- εις, άκόμα άπο πουθενά! Τουΐλά- χιστον, ωσπου... — εσκυψε στό πιάτο τού — ναρθει ό... Χέν- τερσεν! — Τόν περΐιμένεις; ΕΙχα βάλει οση είρωνεία μπο- ροΰσα στή φωνή μου. Μά κι* ή 6ι.κή τού δέν είχε λιγώτερη δταν μ' άπάντησε: — "Εχω σχηματίσει τή γν(όμη πώς είναι κύριος καί κρατάει τό λόγο τού! Δέν θάρ'θει, βεβαία., νά παραδοθεϊ στήν άστυνομία, άλ λά στό ραντεβοΰ, πού σοΰδωσε... — Κούνησε τό κεφάλι ιμέ προο- ποιημένη στενοχώρια, — Καί τό¬ τε; ΤΙ &α γίνει ό Πέτρος;.. ___ Δέν μ' έιμπιστεΰεσαι οραίνε- ται. Γι' αύτό δέ θ-έλεις νά μιλιή- οεις μέ ιμένα σοβαρά! — Ή ζωή &ά ήταν άπαίοαα δίχως χιοΰμορ.. . — Τότε... γέλοισε μέ την καρ·διά σου γι' αύτό πού θ' άκοΰ- σεις! "Εχει πολϋ χιοΐμορ!.. "Εη τρεχα άπ' τ' άριστερά στό διά,- δρομο κείνο τό 6ρά·δυ, δταν μπή- κα στό δωμάτιο τοΰ Χέντερσεν. Σταμάτησε άπόταμα κάθε κί- νηση. "Εμεινε μέ τό πηρούνι με- τέωρο. — >Γ&χει δάξα ό θεός! Έ&τι-
τέλους! ' Αρχίζει νά λειτουργβϊ
τό μυαλό οου. Μήπος θυμήβη-
κες ακριβώς πόσες πύρτες πέρα-
σες;
— "Οχι. Άλλά δέν ήτανε πιό
πολλές άπό πέντε καϊ λιγώτερες
άπο τρείς!
(Συνεχίζεται)
ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ 91 ΕΚ. ΔΡΧ
Δ"Α ΤΗΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΝ
ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Ποσόν ΰψους 91 έκ δρχ δια
τίθενται κατά τό τρέχον ετος έκ
τού προϋπολογΐσμοϋ δημοσίων έ
-ττενδύσεων δι' εργα τουρ'στ'κής
άναπτύξεως τής Κρήχης υπό τού
ΕΟΤ. Ειδικώτερον προβλέπεται
ή εκτέλεσις. μεταξϋ αλλων, καί
των εξής έργων: Άναοτήλωσις
Ένετΐκής Λέσχης καί Ιεροϋ Να
ου Άγίου Πέτρου "Ηρακλείου·
ώς καί των "Ενέτικών Τεΐχών· ά
νακατασκευή χού σχετ'κοϋ λιμέ¬
νος καί διαμόρφωσις τής άκτής
αυτής τής πόλεως Είς τό Ρέθυ¬
μνον προγραμματίζεται ή κατα¬
σκευή μαρίνας. ώς καί κτιρ'ακών
χώρων είς την παραλίαν Είς τα
Χαν'ά θά άποκατασχαθη τό Νεώ
ρε'ον Κόυλε καί θά έκτελεσθοϋν
ε'ργα ΰποδομής είς την περιοχήν
Άγίων Άποστόλων κλπ.
Τό ξενοδοχείον δυναμικόν τής
Κρήτης άνέρχεται σήμερον είς
12ό μονάδας, δυνάμεως 6 460
κλινών Έξ άλλου. ευρίσκοντο1 &
πό κατασκευήν ξενοδοχεϊα δυνά¬
μεως 8.179 κλινών
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Υπό τοΰ κ Τόσον Μουμτζή,
άξΐωματικοΰ έ ά ■ εκυκλοφόρη¬
σεν είς καλοτυπωμένον τόμον
«Άναμνήσε^ς 1894—1924» (Ι
Τό Άίβαλί - Παιδικά χρόνια,
II
Στρατ'»τική ζωή —ή μάχη τοΰ
Σκρά καί 111 ΜικρασιαΠκή ,Εκ
σχρατεία) Πωλεϊτα1 είς την
«"Ενωσ'ν Κυδωνιατών»· μέγαρον
«Βροδυνής»-
ΛΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
ΚαραΙσκσυ 111 — Τηλ. 477.714
ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σανχοατονς Μ, Αθηνά»
Τ&τκ'
ΓΑΜΟΣ - ΥΓΕΙΑ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδας)
ττνενμονίαν Δυστνχώς μετ' όλί
γ ών ημερών ενεφανίσθη ή όλοκλη
ρωτ'κή ελάττωσις των άμνντι-
κών δυνάμε»ν χοΰ όργανισμοϋ
καί ή ανύψωσις τής οϋραιμίας
Οττινα επέφερον τό μοιραίον την
δωδεκάτην ημέραν τής κα'σαρι-
κής τομής
Ή νεκιροψία απέδειξεν έκ γε-
νετής πλημμελής δ(αμόρφωσιν
το0 άρ'στεροθ νεφροΰ^ χρονίαλ'
φλόγωσιν των νεφρικών σώματι-
δί«ν, δεξιοΰ νεφρον· περ'λαμβα-
νομένων καΐ των μακρών σωληνα
ρίων (μικοών νεφρνκών άγωγώ*)
Παρόξυνσ'ς τής έν λόγω τταλαι-
άς φλογώσεως Κατά—τωσις τού
σννόλου των ήπατικών κυττάρων,
μέ σημανΤ'κήν συγκένχρωσι λϊ
ττοι/ς είς τα ήπατΐκά κύτταρα και
έξύδρωμα είς τάς βάσεΐς, έκα-
τέοωβεν των πνενμόνων
Τό «ττρίμουμ μόβενς» τής ύττ°
θέσεως αΰΐής δέν ξεκίνησεν άπο
αγάπην· άλλά άττό συμφέρον.
«Ό αποθανών δεδικαίω^αι».
Τα άνβρώπ'να πάθη δέν ττρέττει
νά κρύβωνται· ιδία μεταξύ νεο-
νύμφων ττρέπει νά υπάρχη είλ'-
κρίνε'α καί θάρρος και ούχι νπο
κρ'σία καΐ σκότος Λέγει ό Σο-
φοκλής είς την Άντιγόνην: «"Αν
θρωττοι γάρ τοίς πάσ' κοινόν έ-
στϊ τού ξαμαρτάνε'ν»
Ε ΣΥΜΕΩΝΐΙΔΗΣ
ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ"ΜΑΒΙΛΗΣ
(Συνέχεια έκ της 1ης σελίδος)
ς>ίμα πλουσιώτατη Κάχι άττίολ
λών'α έμττνευ<τμένο, μά καί ϋπο- μσνετικά δοιιλεμένο· όσο δέν τταίρ νει αλλο. Μέσα στούς 14 στ ι χσυς της «Λήθης» ίπτάρχουνε συγ κεντρωμένες οί καλύτερες άρετές τού ποιηχή, φτασμένες στήν ά- κρότη,τα τής ά— άδοσής τους··· σέ μνό ήθος· άληθ'νή σνγκ'νηση. κλα ο-ι*ή λιτότητα5 ίσορροττημένα στοιχεϊα τεχνικά 'Καί εχσ' πού είναι ή «Ληθή» τόσο πασίγνω- στη καί δημοφιλέστατη άς δοϋ- με τί λέγει γ'ά την τεχν'κή της· χήν αίσθηπ-ική της άνάλυση ό μο ναδικός σχολιαστής τού Μ · ό Στταταλάς: «Στή «Ληθή» ακούονται έιτίμο να καί στά δυό τεχράστ'χα τό κ ά π α,τά λ ά μ δ α «αί τό ρ ώ- σάν νά μάς θυμίξοννε μέ τοΰς ήχονς των. τούς «:Καλότυχους νέ κροΰς». που εΤνα1 τό κύριο θέμσ τού σονέχου Στόν 7ο δμως στί- χο τταίρνουν έξαΐρετική ττνκινότη- τα, μόνο τα γράμματα κ καί ρ· χωρΐς τό λ, σάν νά θέλουνε να μάς θυμίσουνε τοΰς νεΛρονς. χιο ρίς τό καλοτύχισμα, γιατί Οχαν ττιοΰν θολό νερόι ξαναθυμοΰνται. κ1* ε"τσι τταύουν ν&να' «καλότυ χοι». «μά δοϋρκος» Στό 10ο στίχο τού ϊδ'ου σο- νέτσυ· έπΐμένει στήιν έπανάληψη τοθ δ σάν νά θέλη νά μβς 6-ιτο- 6άλη την εκταση τή σπαρμένη μ' άσφοδήλ'α των λουλουδιών ■όΟ "Αδη .-δαβαίνοντας - λιβάδι, άσφοδήλι ΛΗΘΗ Καλότυχοι οί νεκροί· πού λη- (νανε την ττίκρια τής ζωής. Όντας (βυθίση ό ηλΐος καΐ τό σούρουπο α- (κλονθήση μην τούς κλαΐς ό καημός σου (δσος κα'ι νάνα' Τέτοιαν ί»ρα οί ψνχές δψαν (καΐ ττάνε στής λησμονιάς τήιν κρουσαλ- (λέν'α βρύση Μά βοΰρκσς τό νερόκι θά μσυ (ρί<τη δ στάξη γι' αΰτές δάκρυ δθε (άγαπανε. Κ'' αν ττΐοθν θολο νερό ξανα- (θνμοθνχα', —δ'αβαίνοντας λιβάδι άττό ά- (σφοδήλ' — ττόνους τταλιούς, ττού μέσα (τους κοιμοΰνται- "Α δέν μττορής παρά νά κλαΐς (τό δείλι. τούς ζωντανοΰς τα μάτ'α σου (άς θρηνήσουν ©έλουν.— μά δέ βολεΐ νά λη- (σμονήσοι/ν· (Συνεχίζεται) ΛΙβΑΕΙΙΣ ΤΟΥ ΥΦΥίίΟΥΡΓΟΪ Ε:8ΤΕΡΙΚ0Η Λ. ίΙΝΑΙ ΑΚΥΡΟΙ ΑΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ Γ,ΑΡΑΧύΡ θίΡΩΡΕΙΟΪ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΑΝΙΙΠΑΡΟΧηΙ Μ: έξο·ιρε[ικήν έττιτυχιαν συν- ειελ^σβη ,ή" 19ην Ίανουαρίου | 1972 την 8ην μ μ είς την Άο χαΐολογικήν Εταιρείαν εκδήΛω- ! σ'ς τοΰ «Κέντρου Κων)ιτολι ' των» με όμιλίαν τού Οφυττοι/ρ- | γού των Εξωτερικών κ. Δ Τσα- κωνα μέ θέμα «Φαναριώχ'κη ττο λ τ'κη». Παρέστησαν μεταξιύ των επισήμων ό τ. ί/ιτουργός των Εξκτερ'κών κ θίκονόμου — Γκούοος, ό γενικάς γραμματεύς τού ύττουϊγε'ιου Εξωτερικών κ Ευστ Γ'άνναρης μεχά τής κυρί- ας τού, ό « Νομάρχης -Αττΐκής· καθηΎ»»τα<' τού Πανεπιστημίου Αθηνών καΐ Παντε'ιου Σχθλής. έττιστήμονες' λαγστέχναι καί ττλή θος Κων)ττολιτών Η αϊθοι/σα ή- το μεσχή κόσμου τταρά την ση μειωθεϊσαν κακοκαιρίαν μετά 6ρο χής την εσπέραν εκείνην Έν άρχή έττρολόγΐσεν όδιευ- βννων σύμβοκλος τού «Κέντρου Κων)ττολΐτών» κ Εύρ^πίδης Μα κρίδης. δικηγόρος, είττών τα έ- ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΙΗΣΕΩΣ ΡΙΤΑΣ ΜΗΛΙΩΡΗ «ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ» Τοθ κ. ΠΑΝΟΓ ΒΑΛΣΑΜΑΚΗ Μού χάρισαν έ'να μικρά 6ι δλίο. «ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ» Τό δ'άβασα καί ϋ- ο~ερα ϊγραψα αύτά ττού θά διαβάσετε Μιά εκττληξη. Ή κυρία Ριτα γράφει τραγούδ'α Ξε- τό 61 &λίο τής ζωής της. Σχοχάζεται. μελαγχολεΐ' έκστασ1 άζεται- Ζή άνάμεσα σέ μιά Ψ^' χ'κή ενταση Θι/μάται τό χτές, μ'λά γιά τό σήμερα* όραματίζε τα1 τό αΐίρ'ο μέ μίαν άπίστευτη νεανική διαθέση: • Τό σύννεφο ττού ίρθε διαστ'- ικό αφησε δάκρυα στΐς σχέγες ι των οττιτ'ών μας· ι 'Αδίαστα· όπτλώνε-ται στά τρα γούδ'α της. μιά μελαγχολία, ττού ξεκινά α—ό τα σβυσμένα ονερα τής ζωής άττό την ττροσδοκία μ1 άς άναμονής. πού χάνεται μέσα οττό χρόνο, μΐάς άγάπης. ττού κί?ύ βεχαι μέσα μας, σά λυγμός 'ΚΓ ϋστερα ή ττραγματ'-κότητο. Πασκίζει νά ξεφύγει άττό τό α- νελέητο νόημα τής ζωής. Καΐ φι- λοσοφεΐ Κάθε της στίχος σά μ'ά δροσοσταλίΰα ττο·ϋ σταλάζει ττί κρα, άνάμεσα σέ μ'ά ν έλττίδα χω ρ'ις φτερά. σέ μιά ττροσμονή πού άφανίζετα1 καΐ σβΰνεΐ' άφίνονχας ττίσω της τα ματωμένα σημάδΐα της. Πάνω σ' αύτά τα ϊδ'α ση- I μάδια θά φντρώσε1 ή άγωνία, ή άγάττη καΐ ή θυσία ■■"Εξα σταλάζει ιτ'κρό δάκρυ τό σύννεφο τής μελαγχολίας Μαζεύςο ηχους άττό 6ήματα· νότες άττο ξερά φύλλα Ό σχοχασμός· γιομίζει την ψνχή, ό κια'ρός φέονίΐ μερά μέ τή μερά τό μολύβ' τής κούρασηςι ττού λυγίζει τό άνθρώττ'νο είναι Κι' άναρωτιέτα1 κάποτε πάν« στό μακςυνό κατήφορο τής ζωής: μου. "Ομως δέν εχω τΊττοτα νά ττε- ριμενω Τα 6ήματα τού άργοτταρημέ- Περιμέν» στήν άκρη δρό ■ χχυττοκάρδ' ολης τής γής. Τα ττόδια μοί» λυγίζουν. Περιμένω Κι' ομως, ή άναμονή κάττοτες, 6ρίσκ£ΐ δικαιώση Η κούραση τής ψυχήζ τΠζ' άτταλύνε1 μέσα της την άρμον'α χής ά—έραντης άγάττης, ττού δέν εχει τέλος· πού εΙνα; ή άνταμοιβή καί ή συνέχεια. ττού είναι ή ζωή τής ζ«ής· Καΐ δέ 6ρίσκ£ΐ ττώς δέ περι- μένεΐ μάταα. Τώρα δυναμώνει μέσα της μιά φωνή. ττού δέ μοιά ζε' μέ καμμίαν άτλη. "Ενα λου- λο-ύδι ξανοίγε1 τ' άσημένια φύλ- λπ τοκ στόν ήλ'ο ποϋ στέ,κετα1 άσάλευτος ττάνω σχό κατώφλι τής ζωής Καΐ λέει: Ξέρ<ο τώρα τό μικττικό ττοΰ πλημμυρίζε1 την ψυχή μ0" άιτό χαρά άμέτ^ητη: . γιατί κρατάς στό χαμόγελό σοι» δεμένη μέ άσημέν'ες κλωστές ολη τή χρυφεράδα τοΰ κόσμον Αυτήν την τρυφεράδα θά , ιτά- οεΐς καΐ σύ' μ'κρό ττλάσμα τού Θεοΰ καΐ θά γενή δθναμη γ'ά νά κρατιέται ττάνω της τό μεγάλο μμστήριο τής ανθρωπίνης &τταρ- ξης Τί άλλο νά ττώ; Ξεχωοίζω τό τραγοθδι· χό ά- φΐεηωμένο στή νόφη της Κ1" αλ- λα πολλά Δοσμένα μέ τρυφερά δα, μέ εύαΐσθησία· μέ ψιο<ική άν- τοχή. μέ στοχαστικότητα· μέ γνώ ση μεστωμένη άττό τό πέρασμα τά·ν όσων εΤδε καΐ χών δσων ά- γάττησε. Άλήθεια, μιά Ικπληξη τα τρκ- γούδια Τής κιιρίας Ρίτας Μηλώ- ρη· ΠΑΝΟΣ ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΓΝΕΣΤΙΑΣΗ ΤΟΓ ΟΜΙΛΟΓ ΦΙΛΩΝ ΤΟΓ ΓΗΑΙΘΡΟΓ Σαίς καλαίσθήτες αϊθουσες τού ξενοδοχείον «Κΐνγκ Μίνος '·Πάλας»Α αδόις Πείραϋώς 1 ό «'Όμιλθς Φίλον τής Υτταίβρου», ττού ΊδρύΘηκε ττρΐν άττό τριαντα Ι τρ!α χρόνια, χό 1939^ εδωσε τό Σά66ατο 6ρά5υ 22 Ίανοι^απίου την καθ'ερωμένη συνεστίαση καί τό κόψ'μο τής ττίττας. Παρευρέ¬ θησαν ττολλοί φίλοι καΐ γνωστοι τού Όμίλου κσθως καί δλο τ ό δ'οικητ'κό συμδούλιο Τό ττροοω ττικό χοθ ξενοδοχείον ήταν ττολύ ττρόθιιμο καΐ τα έδέσμοττα κσ- λομαγειπεμένα Οί κυρίες καΐ οί δεστΓθ'νίδες. μέ τις φανταχτεοές άμφ'έσεις· τταρουσίαζαν μιά καλ λωττΐστική νότα Η μοι/σΐκή ·<οϋ ξενοδοχείον έ'τταιζε σι/νήθως βάλς καΐ ταγκό καί τα ζειτ/άρια χο ρεύανε χαρονμενα στή πίστα 'Εττίσης ή χραγουδίστρΐα τής όρχήστρας μάς ένθουσίασε μέ '<ά τραγοΰδια τοΰ ρεττερτορίου της Γιά τό ίστορικό τού κοψίματος τής ιτίτχας ωμίλησε ό ξεναγός τού Όμίλου καΐ ενχαρίστησε συ1 νάμα δσους έτίμησαν τήν εΰτΚμη αύτη σι<»γκέντρωση Γεν'κά· οί ώρες κύλησαν ει''χά- ρ·στα καΐ οί ττροσκεκλημένο' ί- φυγαν μέ καλές έντιτττώσεις Χαρ Πετρόπονλος ••••••••ν············ ΔΩΡΕΑΙ Ή οίκογένεα τοϋ ττροσφάτως άττοδιώσαντος Ιωάννου Βα- λαμποΰ διέθεσεν είς μ>'ήμην του.
1 ) Δοαχμ. 5 000 δ^ τούς σκο
ττούς τής Ενώσεως Μικρασιατών
ττερ φερείας Κρήνης (Τσεσμέ)
καί 2) Δοαχμ 5 000, μέσω της
αυτής Ενώσεως· υπέρ τής άττο-τϊε
οατώσεως τού Ίεροΰ Ναού τού
Άγίου Χαραλάμττοι/ς Χόιι
Επίσης ύττέρ τού ανωτέρω Ι
Ναού διέθεσαν; Ή οίκογένε α
Καλττακτσόγλου δραχμ 500 κσι
·'·) οϊκογένεια Α Ριζοττοΰλου δρσχ
400
Κυρίες καί
Τό «Κέντρον Κων)πολ'τών» σε
μνύεται καΐ ϋπερηφανενεχα' δ'ό
τι έντός τοΰ πλαισίον των κατα-
στατ'κών έπιδιώξεών τού ποο-
βάλλει σήμερον την φωτενήν καί
διαυγή πνευματικήν προσωπ'κό-
χητα τού καθηγητού τής Κοινω-
νιολογίας τής Παντείου Άνωτά
της Σχολής Πολ'τ'κών Επιστή¬
μων καί ϋφΊΠτονργοΰ των Εξωτε¬
ρικών έξοχωτάτου κ Δημητρίου
Τσάκωνα όστ'ς λίαν φΐλοφρόνως
εδέχθη παράκλησιν χον διο'κητ'
κου συμβουλίου τοΰ «Κέντρου
Κων)πολ'τών) δπως αναπτύξη ά¬
πό τού βήματος τούτου ενα θέμα
εξόχως ενδιαφέρον τόσην διά
τούς Κ ών) πολίτας καί λο'πούς
πρόσφυγας έκ Σμύρνης, Πόνχον
καΐ Θράκης δσον καΐ δ'ά την άθη
ναϊκήν κοινωνία καΐ τόν πολιτι¬
κόν κόσμον τής Χώρας, τήν «Φα
ναριώτ'κη Πολ'τΐχή». Καίτοι θε
ωρώ περιττόν νά σάς συστήσω
χον όμιλητήν. τόν άκαταπόνητον
μελετητήν· τόν βαθύτατον έρευνη
την, τόν δ'ανοητήν· τόν σοφόν
λόγ'ον. τόν λαμπρόν έπισχή,μο-
να καί συγγραφέα πού κατορθώ
νει νά ζωνταντενη μέ τόν λόγον
τού καί τα γραφόμενα τού άκό
μη καί τα πιό άντΐ-κε'μεν'κά συμ
περάσματα τής έιπισχήμης καί
δ'ά την οποίαν, ώς γνωστόν, δλα
τα πνευματικά Κέντρα άπάση-ς
τής "Ελλάδος άντιλαλήσανε κα'ι
άντιλαλοννε τό δνομά τού· έν χού
το'ς. δμως. θεωρούμεν επιβεβλη¬
μένον νά κάμωμε μίαν άναδρο-
μήν είς τήν έπιστημο'κήν καΐ πνευ
ματικήν τού άνδρό>ς σταδιοδρο
μίαν.διά νά καταστή γνωστόν
είς πολλούς ή επί χριακονταετί-
αν καί πλέον πολ'τΌ-τική υπέρ
τοΰ "Εθνους Προσφορά καί δ?α-
στηρ'ότης αυτού Γεννηθεΐς τό έ-
τος 1921 είς Δημητσάνα Άρκα
δίας, έκ πατρός έπιθεωοητο3 Νο-
μαρχ'ών. έσπούδασεν είς τό Πά
νεπισχήμιον Αθηνών τάς Πολ'τ'
κάς Επιστήμας καΐ συνεπλήρω¬
σε τάς σποι/δάς τον ταύτας είς
Ζυρίχην, Λωζάννην καί "Ισ-
μπρουκ. άναγορενθεΐς αύτόθι δ'-
δάκτωρ τών Πολ'τ'κών Επιστή¬
μων (1949) καί διατελέσας λέ
κτωρ χών Πανεπ'στημίων ' Ινσ-
μπρονκ καί Βόννης επί δεκαετίαν
(1955—1965). Τό 1944 'δρυσε
μετά τού έκ Κωνσταντ ινουπόλ^
ως καθηγητοΰ Πανεπιστημίου κ
Άβραάμ Έλευθεροπούλου τό άρ
χεϊον Κοιν^νιολογίας καί Ηθ'κής
μετασχών πλείστων δσων συνε-
δρίων τής Εύρωπταίκής Ενώσεως
(Βέρνης. Χέρχεστάϊν 1946). Καν
τιανών Σπουδών (Βόννη· 1965)
Παγκοσμίου Συμβονλίου Έκκλη
σ'ών (Γενέυης 1966) τής Πρώ-
της ΠανορΘοδόξου Διασκέψεως
Ρόδον (1964) καί άναγορευθείς
έπίτιμος διδάκτωρ τού Όρθοδό-
ξθυ Ρωσΐκοΰ Θεολογ'κοΰ Ίνστι-
τούτου Παρ'σίων (1961) δ'ετέλε
σε τακτικάς καθηγηχής τών Σχο
λών Εύελπίδων (1965—1967)
καί Ίκάρων (1958—1971) καί
εδημοσίευσεν ύπερεκατόν έπιστη
μονικάς εργασίας είς την έλλη-
ν'κήν· γαλλ'κή-ν καί γερμαν'κή*,
επί θεμάτων Κο'νωνιολογίας καί
Πνεύμο,τος καΐ Έκκλησιαστικής
Πολ τκής Κυριώτερα! έκδόσε'ς
αυτού είναι: «ιΕίσαγωγή είς τόν
νέον ' Ελληνισμόν» 1971. (2α εκ
δοσ'ς)· «Είσαγωγή είς τήν Κο'
νωνιολογίαν» 1971 (2α £κδο-
σΐς) , «Προβλήματα Έλληνικότη-
I
τος», 1970· «Κοινωνία κα'ι Όρ-
] εοδοξία» 1956 «Έλλην :κότης»5
| 1962 (2α εκδοσ'ς), «Η Κο'νωνι
Ι ολογία τής Θοησκείας κατά τά«
Μάξ Βέμπερ»· 1957· «Κοινων'ο-
I
λογία το3 Νεοελληνικοΰ Πνενμα-
τος» (2α εκδοσ'ς) καί αλλα.
Δ'καίως όθεν σεμνύνεται τα
«Κέντρον Κων)πολ'τών» δ'ά -όν
έξοχώτατον όμιλητήν. είς δν μέ
ύπεοηφάνειαν δίδομεν τόν λόγον
Ευθύς μετά τή πρόποσΐν ταν-
την τού κ. Εύρ. Μακρίδη. έλαβε
-όν λόγον ό κύρΐος όμιλητής τής
ημέρας κ Δημ Τσάκωνας, ό ό
ττοΐος άπενθννόμενος πρός τό πό
λυπληθές ακροατήριον, είπε τα
εξής:
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ
κ ΤΣΑΚΠΝΑ
Κύο'ε ΰπΌΐργέ. κ· γενικές γοαμ
ματεϋ, συνάδελφον κύρΐοι καθη¬
γηταί· δεσπο'νίδες· κυρίες καί
κύρΐοι,
Είναι πάρα πολύ δύσκολο νά
ξεκνήση κανεΐς νά οίκοδομήση
την Φαναρΐώτικη πολ'τική. μ ά
ττολ'τική πού είνα πάρα πολύ
δύσκολο νά δ αχυττωθή καΐ νά έκ
φρασθή καί νά άποκαλυφθή σέ
εγγραφα κείμενα "Οπως εϊπε ό
"Εγγελος δέν έ'χε' τόσην σημα
σίαν ό λόγος· δσον 6 δόλος τής
Ιστορίας καί ακριβώς γ'' αυτόν
τόν λόγον φοβούμαι πώς μέ πά¬
ρα πολύ δυσχέοεΐα θά μποοέση
κανεΐς νά δώση τίς νοητές γραμ
μές τής Φαναριωτ'κής πολ'τ'κής,
μιάς πολιτικής πού άρχίζε' μπα
την Άλωσι τής Κων)πόλεως τήν
τής 29ης Μαΐθυ 1453
Γ'ά νά μπορέσωμε νά συλλά-
βωμε κάπως ούσ'αστ'κώτερα την
έ'ννο αν τής Φαναρ^ωτικής πολιτ'
κης. εϊμαστε ύποχρεωμένο' νέ
δοΰμε κάτω άττό πο'ές πρώτες
άρχές, κά^ω άπό ποιές πρώτες
άξίες συγκροτεΐται ή ϋπαρξ ς
τού Τουρκοκρατουμένου Ελλην.-
σμοΰ μετά την άλωσιν τής Κων)
πόλεως τό 1453 Δύο κατά βασ ν
πνεύματα· δύο κατά βάσ'ν τάσε'ς·
είναι έκεϊνες οί οποίες συγκρο-
τοϋν την ίίπαοξ'ν τού νέου Ελ-
ληνισμοθ, πρίν καΐ μετά την δ-
λωσιν τής Κωνσταντινουπόλεως
τα 1453 Ή μία τάσΐς είναι -
τάσ'ς ή ούμανιστΐκή. ·' τάσις είς
την έπιστροφή στήν έλλην.κή άο
χα'ότητα. ή τάσ'ς πον έκφράζε-
ται μέ τά πνευματ'κό κίνημα των
'Ελλήνων τοΰ Μυστοά τό κίνη
μα έκεϊνο πον έξεπροσώπευσε ό
Γικΐργ'ος Γεμιστός ή ΓΤλήθων. 6
Μακρνγάννης έκεϊνος φιλόσοφος
τού Μνστρά, 0 οποίος ζήτησχ
την έπ'στροφή στό πνεϋμα "ής
Έλλην'κής άρχα'ότητος Η εν-
νοια τού άνθρώπου καθίσταται
τό έπίκεντρον τής ίστορίας ό
όονθρωπος ποέπε' νά είναι άνό-
λεθρος^ ό άνθρωπος πρέπει νά
είναι φορεύς ελευθερίας" αυτή ή
βασ'κή άρχή τής έπΐστροφής είς
την άρχαιότητα, είναι ή μία κο-
λώνα πού συγκροτεϊ την ύπαρξιν
τής Νεσελλη·νΐκής πνενματικής
ζωής Καί άλλη τάσις είνα' ή
τάσ'ς τής όρθοδοξιας. ή τάσις
τουγροΰ καί μεταψυσ'κώς έ
πηομένου πιστον, όστις καθαί-
ρε' τόν νούν διά δακρύων, ίνα
άναστήση την ψυχήν εντεύθεν
τώ,πνεύματι· τοΰ άείποτε τείνον
τος είς τήν αύθαρσίαν· ητίς εϊνα1
χυμός σωμάχων καί έ'κλε'ψ'ς
λύπτει τάιν χώρον άπό τής Μέ-
σης Άνατολής μέχρ' των στεπ-
πών. μέ έπίκεντρον τό "Αγ'ον
"Ορος Αύτές οί δύο πνευματΐκές
πολιτικές κο'νωνικές κινήσε ς
εκφράζοντα- μέ δύο σύμβολα μέ¬
σα στήν ίστορία το3 Νεοελλην-
κού πνεύματος· τά ενα είναι ό ματΐκήν ημών υπαρξι καί χήν πο-
να αυτής τής δραματικής μονο-
μαχίας πού σι.γκροτεΐ την ϋ
ς ν τού Νεοελληνικοΰ πνευματ1·
κεύ δίου; Δέν Εχεχε παρά νά δτχ
βάσετε τόν θρήνον τής Κων)πό-
λεως, αϋτό τό δημοτικό τραγθ"-
δι πού τραγου·δήθηκε άπο γενιά
σέ γενιά· άπό την άλωσΐν τής
Κων)πόλεως μέχρι τήν Μΐκοασιο
τική Καχαστροφή Έδώ ό Κων)
νος Παλαιολόγος πίτττε' επί των
τεΐχών τής Ί*ράς Πόλεως· ώς
εσχατος στροτ'ιώτης, μέ την σττά
Θην άνά χείρας, κατά ενα τρό
πον αύχόχυημα οτταρτ'ατικόν. ό¬
περ νεώχερος Λεωνίδας έν τού
τοις ό αγνωστος δημοτ'κός ποιη
τής δέν τόν παιρνε1 άπό την μά
χην· άλλά άπό τήν Αγίαν Σοφί¬
αν καί τόν βάζει έκεΐ νά κοιμηθή
τόν προσωρινόν ίίπνον τού, ό ϊ-
διος ό άγγελος θά χό ^
κς>ΐ πάλιν καΐ οί Όθωμανοΐ. κο
τα τόν άγνωστον δημοτικόν ποη
την. Θά φύγουν, οχι κατόττι α-
γώνων καί Θυσΐών. ποΰ θά κάνη
τό "Ελληνικόν έθνος δ^ά νά κερ¬
δίση τήν ελευθερίαν τού· άλλά
ττότε; "Οταν έλθη τό πλήρωμα
χοθ χρόνου μία κ'σμετική· μιά
άνατολική, μ'ά όρθόδοξη περί Ί-
ματ'κές καί κο'νωνικές κατευθύν- |
σεις κάτω άπό μά καΐνούργια
ποοοπχΐκή, γιατί κάΒε γ εν" α
ποϋρχΓ.ταΐ πρέπει νά βλέπη την
ιστορίαν έξ ύπαρχής καί πρέπει
νά γοάφη τήν ιστορίαν μέ τό δ κό
της ϋφος καί μέ τό δ'κό της πνεύ
μα· γΐ<χτ! παράδοσις δέν είναι νά έπαναλαμβάνης μηχανικά καί έξωτερ'κά δλα αύτά πού είπα^ οί πρόγονοί σου Αύχό δέν είναι κληρονομία Παράδοσις είνα-· τούς κο'νωνικά καί ήθ'κά ώραιό'ε ηους θεσμούς των προγόνων σου νά τούς φέρης σέ έτταψή μέ "ήν μέ τήν σύγχρονη πνευματ'κότητα καΐ νά τούς καταστήσης ζωή Η παραδοσις είναι μία έ'ννο'α ένε? γός· ή παράδοσις δέν φωλ'άζει σχά νεκροταφεΐα Π·οιά είναι λο' πόν, αύτη ή τταοάδοσ'ς τής Φα ναριωΠκής πολιτικής; Πο'ά εΐ¬ να' ή παράδοσις τής άντίθετης πολ'τ'κής, ποΰ συγκροτεΐται μΕ- τά την δλωσ'ν χής Κων)πόλεως τού 1453; Δύο είναι οί γραμμές ή μία γραμμή είναι ή Φαναριω- τΐκή πολιτ'κή καΐ ή δεινεοη είνα' ή πθλ'τική τών 'Ελλήνων, τής δι- αοττοράς Μεχά την δλωσ'ν τής Κων)πόλεως πολλοί "Ελληνες στορίας άντίληψι Τί σημαίνει φεύγουν ττάνε είς την Δύσιν, φτ1 Τούτη ή αντίληψις; "Οτι ό Νέος Ι άχνουν ενα οίονεί πολ'τικό καί "Ελληνισμός έ'χει δΐασπασθή. ά- Ι ·π·νευματικό κέντρο στή Βενετια πό την μ'ά μεςιιά είναι ό κόσ·μος χής Όρθοδοξίας. αϋτός ό παθη- τΐκος κόσμος τής Άνατολής. ό κόσμος αϋτός τής μο ρολατρείας καί τού Κ ισμέτ· καΐ άπό την αλ- λη μεριά ύττάρχει ό κόσμος τής ένεογητικής ττροσωττικότηχθς^ ό κόσμος των 'Ελληνοκεντρ'κών, ό κόσμος ό άνθρωπτΐστ'κός. ό κό¬ σμος τής έπ'στροφής είς την άρ- χα ότητα Κύριοι ή β' αλωσις τής Κ&η σ'ανχΐνουπόλεως τού 1453· απε¬ τέλεσε ενα πραγματ'κόν γεγονός καΐ άπό τό 1453 μέχρι τό 1922 εχουμε δύο 6ασ>κές κατευθΰνσεις
στήν ττορεία τοΰ 'ΕλληνικοΟ 'Ε-
δύο βασικές κατευθύνσεις,
οί οποίες συνεκρότησαν τήν
Παρθενών καί τό αλλο ή Αγια
Σόφια ι
Ό Παρβενών· όπως καί κάθε |
άρχε.ίος ναός· είναι ' στημένος
στήν κορυφή ενός λόφου γιά νά
δεσπόζη τής γύρω φύσεως σάν ^
έ'νας νοϋς όπλίτης Τό δεύτερο
χαρακτηρΐστικο τού Παρθενώνος (
είναι ό*1, δταν δρίσκεσαΐ στό έ- ^
σωτερικά χοΰ ναού. βλέπεις Τή
φυσι άπ' έ'ξω καί δταν εϊσαι άπ ι
έ'ξω· στήν φύσΐ, βλέπε'ς τό έσω- {
τερ'κο τού ναού, ύπάρχει μία άρ
μονική μέθεξι. ενας άρμον.κός γά
μος φύσεως καί ναού· ναού καί
φύσεως. Καΐ τό τρίτο χαρακτη-
ριστικό τοΰ Παρθενώνος είναι ή
συμμεχρία πού εχου-ν οί κολώνες |
τού, συμμετοία έστί κάλλος κα'ι
κάλλος έστί σι/μμετρια Ή συμ-
μετρία ήταν τό βασικό χαρακτη-
ρ'στικά τής σκέψεως τών άοχαίων
Ελλήνων· ή άσιμμεχοία ήταν τό
βασΐκό χαρακτηριστικό των βαο-
βάρων Καί τέταρτον καΐ τελευ¬
ταίον χαρακτηρισχΐκόν κάθε άρ-
χαίου ναοΰ καΐ ιδίως τοΰ Παρθε
νώνος. είναι ό Γυμνάς εφηβος ποΰ
έκψράζει τό. τέλεΐον σώμα καί
τό τέλε'ον σώμα έκφράζει την πό
λΐχεία Δ'αμετρικά άντίθετος μέ
τόν αρχαίον ναόν· πού έκφράζει
■*ό πνεομα τού ούμανισμοΰ Ο Ι
πνενμα τής έπιστροφής είς τήν
Ελληνικήν άρχαιότητα. είναι τό
πνεΰμα πού έκφοάζετα' στήν Α-
γία Σόφια· αύχός ό Ναός πού
εχει σάν κύρ'ο χαρακτηρίση κο
τ«>υ τόν τ0οίλο, δταν μπαίνεις
στό έσωτερΐκό τού Ναοΰ· α'δη-
ρο3ν παραπέτασμα σέ κλείνε' μέ
τάν έξωτερικό κόσμο Δέν ύττάρ-
χει καμμιά σχέσις φύσεως καί
ναού, ναού καΐ φύσεως, εχει μιά
ήρεμιτική κλεΐστότητα ό Βυζσντ
νάς Ναός Τό δεύτεοοιν χαρακτη
ο'στικό τού είναι αύτά τό έσω-;
τερικό άέτωμα πού Θέλει νά πά- .
ρη τήν ψίίχή άπό τά αισθήτα· ά- ,
πό τα πραγμαχ'κά καί νά τήν ά
νεβάση είς τά μεταφυσ'κά, είς ,
τά ούκ έκ τού κόσμον τούτου Ι
Ό τροϋλλος αύτός, είς τό επι
κεντρον τού όποίου ύπάρχε· ό
Πανχοκράτωρ Χριστός. τό πρώ-
το κινονν τής ίστορίας τού κό¬
σμου Καΐ τό τρίτον καΐ τελευ
Ταϊον χαρακτηιρΐστΐκόν τού Βυζαν
χΐνού Ναού είναι τα τέμττλον των
Άγίων τής Όρθοδόξον Άνατολι
κης Έκκλησίας. Ο Άγΐογράφος
εχει φτιάξει τίς μορφές έπίσκ'- |
ες. σκοτε'νές, πον νά χάνωνται
μέσα στά γένε'α τονς· γ[ατί;
γατί χό όστεώδες είναι τό βασι
κόν χαρακτηριστΐκόν τού άσκητι-
κο ύ, ό νέος ΈλληνΌ-μός είναι ί¬
να καινούργιο κρασί σέ παλ'ά
βαγένΐα· μετέχε' δνό άντιθετ'κών
κόσμων· ό ενας κόσμος είναι ό
κόσμος που ψάχνει γιά την άλή
Θεια. είναι ό κόσμος τής Ελλη-
νικής άρχα'ότητος. είναι ό κό¬
σμος που έκφράζεται άπό τέ.
14ον κιόλας αίώνα μέ τό κίνημα
τού Χονμανΐσμού μέ τό κίνημα
τού άνθρωπισμοΰ, μέ τό κίνημα
τής έιτιστροφής είς χήν άρχαιόττι
τα. καΐ ό άλλος ό κόσμος. είναι
ό κόσμος τής Ορθοδοξίας ό κό
σμος πού ^όν έκφράζει αύτός ό
ώχρός πιστός· ό οποίος άενάως
ένδοσκοπεΐται καί αύτοενάγετα'
είς τό παράδεΐγμα τοΰ πατρός·
ό κόσμος ό άσκητΐκός. ό κόσμος
τού Βυζαντίου
Ή "Αλωσις τής Κωνο-χαντινοιι
πόλεως είναι ενας μεγάλος στα·
Θμός είς τήν Ιστορίαν τοΰ Νεοελ
ληνικού καΐ εύοωπαίκοΰ πνεύμα¬
τος, είναι έ'νας μεγάλος σταθμός
ή δεύτερη ίχλωσ'ς τής Κων)πόλε-
ως τού 1453· γΐατΐ οί δύο αύτές
δυνάμεις άνχΐμάχονται κατά ενα
τρόπον σκληρόν καΐ ·' σύνθεσις
των δύο αυτών κόσμων θά συντε¬
λεσθή κατά τήν διάοκε'αν τής ό-
Θωμαν'κής κατοχής δπου θά συγ
κροτήσωμε έναργέστεοα αύτό
πού λέγετα' Έλληνοχρισχιανικός
ή Νεοελλην'κός πολ'τΐσμός μας
Θέλετε νά σας δώσω μία είκό
όντότητά μας Εϊμαίττε
καΐ ά—ό έκεί Εεκ'νούν αέ τόν Λά
σκαρη. μέ αλλες πνεαματικές προ
σωπΐκότητες· πού έ'χουν καταλά
βει ήγεχ'κές θέσεις σ^ά δυτ'κο-
ευρωπαικά Πανεττιστήμ'α καΐ επι
σκέπτοντα' τούς βασιλείς τής Δύ
σεως και τόν Βασιλέα τών Βασ1
λέων. τόν Πάπα^ καΐ τούς λένε
πώς είναι δυνατόν έσεϊς νά λέτε
δτι είσθε Χρΐσχΐανοί καΐ νά άφή-
νετε την Κων)πολΐν είς μουσουλ
μαν'κάς χείρ>ας; 'Εμπρός γ'ά μιά
πολιτική σταυροφορία τής Δύσε-
ως εναντίον τής όθομαν'κής ύπε-
ροχης, γιατί. γ'ά νά φτιάξιομε
μίαν μ'κράν άνένδημον Ελλάδα·
μ'ά έλεύθερη γωνία βίου. δπου
νά μποροΰμε νά άιναττνέωμε έλεύ
θερα, καθ1 δν τρόπον άργότερα
οί Ίχαλοΐ έ'Φτιαξαν τήν Ιταλίαν
κα'ι οί Γάλλοι τήν Γαλλίαν.
ίπτοχρεωμένο' νά δοΰμε αύτές τίς
δυό δασικές πολιτικές καΐ πνευ- (Σινεχίζεχαι)
«Χ*!ΐ3τ*3ε3ΐ3ηε3ε3ε3τ^^
ΑΙ ΕΚΔΗΑΟΣΕίΣ Τ Π Γ. ΑΠΟΦΏΙΤΟϋΙ
ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΑΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΣΐΙΥΡΝΗΣ
Προσκαλοΰνται κα! τταοακα-
λοΰνται ϊδ'α'τέρως τα Μέλη τού
Σιλλόγου όπως μετόχτχουν λαμ
πρύνοντα μέ την παρουσίαν τον
χήν πρώτην σχολικήν έκιδήλωσ ν
τήζ
ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙ,ΚΗΣ
ΣΧΟΛΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
έορταζούσης κατά την παοάδο-
σιν τους τρείς μεγίστους τής
Έκκλησίας Ίεραοχίας καΐ δ'δσ
σκάλους, τήν προσέχη Κυριακήν
30ην Ίανουαοίου 1972.
Συμφώνως πρός τα έν Σμυρ
νη άλλοτε χελούμενα τό σύνολον
των μαθητών θέλε' έκκλησασθή
άϊχ'κώς άττό τής 10ης πρωϊνής
έν τώ Ίερώ Ναώ τής έν Νέα Σμυρ
νη Άγίας Φωτεινής, ακολούθως
δέ θά πραγματοττοιηβη την 11
30 πρωϊνήν έορτασ^ική συγκέν-
χρωσ'ς γονέων κηδεμόνων καί
μαθητών νέων καί παλαιών έν τή
αιθούση τής Εστίας Νέας Σμύρ
νης ευγενώς παραχωρηθείσης
πρός τούτο·
Τόν πανηγυρΐκόν τής ημέρας Θε
λει έκψωνήσει ό Γυμνασ'άοχης
τής προτύττου Εύαγγελικής Σχο
λής Σμύρνης κ ΠΕΤΡΟΣ ΞΕΝΙ
ΚΑΚΗΣ, τούς δέ νέοις μαθητάς
Θέλει προχτφωνήσε' έκ μέοους χώ«
παλαιών δ Τακτικάς ΚαΘηγητής
τού Πανεπιστημίου "Αθηνών κ
ΜΙΧΑΗΛ ΑιΝΐΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ
Δευτέραν κατά σε'ράν άπό τής
ποόοου χοΰ νέου ετονς. άπόφα-
σ'ν, εξέδωκεν ό Άρειθς Πάγος
έ—ΐ τοθ θέματος τής άξιουμένης
ύττο ώρ'σμένων θυρωοών έττιστρο
φής των καταβληθέντων ώς άν-
τάλλαγμα τής προσλήψεως των
χρηματ'κών ποσών είς κατασκευο
σχάς ή' ιδιοκτήτας πολυκατοικ'-
ών καΐ μεγ άρων
Ή νέα αυτή απόφασις, ύττ
άρ'Θ 27)72 (γ' πολιτ. τμ )
ύπεισέοχετα' καί είς την έξέτασν
ώρ'σμένων έκ των κρισίμων θεμα
των πού άνακύπτοι;ν έκ τής ττεοί Ι
ής πρόκειται συμφωνίας μεταξϋ Ι
θυ^ωρών καΐ καχασκευασ'Γών 1 '
ίίιοκτητών Τούτο καθώς έγοάφη
είς τό «Βήμα» τής 11ης τρέχ., Ι
δέν είχεν ευρεθή είς την ανάγκην
• ά πραξη τό ανώτατον δ'καστήρ' ]
ο καχά τήν έ'κδοσ'ν τής ττρώτης Ι
σχετικής έψετε'.νής τής ΰπ ά- |
ο'6 6)72 (6 πολιτ τμ.), άπο-
φάσεώ'ς χθυ περιορ'σθεν νά επι
λύση δ'' αυτής μόνον ύττέρ τού
μονσμελοΰς ττρωτοιδ''κείου τό ζή-
τηιμα τής δ'κασχΐκής άρμοδιότη-
τος έπϊ τών σχετικών άξ'ώσεων
των 0ι-ρωοών περ·ΐ έπιστροψής
τών καταβληθέντων·
Καί ή δευτέρα αυτή απόφασις
χοθ Άρείου Πάγον εξεδόθη επί
διαφοράς την οποίαν ήγε'ρε θυ
ρωο'ός έναγαγών πρό διετίας
τόν λαδόντα παρ' αυτού 50 000
δρχ ώς άντάλλαγμα διά την προ
έπταετίας ποόσληψ ν αυτού είς
πολνκατο'κίαν. Δ'ά τής άγωγής
εζητήθησαν ή έπιστροφή τού κε
φσλαίου των 50 000 δοχ ^ άλλαι
25.000 δ'ά νομίμους τόκους μέ-
χρ' καταθέσεως τής άγωγής κεφά
λαιον δέ καί τόκοι>ς νομιμοτόκως
άπά τής καταθεσεως τής άγωγής
μέχρ'. τής έξοφλήσεως. Τό Πρω
τοδΐκεΐον Αθηνών, δ'ά περυσινής
αποφάσεως τού, εδέχθη χήν άγοα
γήν έν μέρει· ένώ ό έναγόμενος
προσέβαλε την σχετΐικήν άττόφα
σ'ν δι' αίτησεως άναιοέσεως
Είς την απόφασιν το3 Αρείου
Πάγου άναφέοεται. έν πρώτο'ς·
δτ' κατά τό αρθρον 9 τής διά
χθύ νόμου 3248)55 κυρωθείσης
ύπ' άο'θ 95 διεθνοΰς συμβάσε¬
ως, άπαγορεύεται κάθε εϊδους
κράτησ'ς επί των μΐσθών καΐ ή-
μεοομΐσθίων· άποβλέπουσα είς
την άμεσον ή εμμεσον καταβολήν
ποσοΰ έκ μέρους έργαζομένου
πρ>ός έογοδότην ή άντιπρόσωΓΤΓθν
αΰ^σΰ ή πρός μεσάζοντα (τί χ
πράκτορα στρατολογήσεως έργα
χΐκοΰ δυναμικόν), μέ σκοπόν την
εξεύρεσιν ή δ'ατήρησιν άπασχο-
λήσεως Έκ τής διατάξεως αυ¬
τής ——ροστίθεταΐ ώς καί των
άρθρων 174 καί 180 τού άστ'
κου κώδικος συνάγετα' σαφώς δ-
τ' είναι άκιοος καΐ λογίζεχαι
ώς μή γενομένη κάθε σύμβασις ε¬
ξευρέσεως έτ/ασίας έττΐ άντ'πα-
ροχή Έπομένως είνα' ακνρος
κα'ι ή σύμβασις διά τής οποίας
ΕΚΔΗΑΟΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΚ ΜΑΓΡΙΚΣΙΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
Την δευτέραν έκδήλωσ'ν, έντός
ενός μηνός, ετέλεσεν προχθές Κυ
ριακήν. οί έκ Μαγνησίας Μ. Άσι
άς είς τόν Μητροπολιτικόν Ναόν
Αγ Ν'κολάου Νκαίας μέ Ο λει
τουογίαν μεχ' άρτοκλασίας καί έν
συνεχεία είς τήν Π·ροσκοπ'κήν Ε
στίαν μέ πανηγυρικήν σνγκέντρω
σιν καί δεξίωσιν Όργανωτής ό
Σύλλογος τών έκ Μαγνησίας ό
οττοϊθς ετίμησε μέ τήν έρτήν την
μνήμην τού προσ"αχθυ τοθ Αγί
ου Άθοτνασίου
Κατά την Θ λειτονργίαν Ιερούρ
γησεν ό Πρωτοσύγκελλος τής Ι
Μητροπόλεως Νικαίας πανοσ. άο
χ'μ. κ. φίλιππος Μανοιώτης
Κατά την σνγκέντρωσ'ν ώμίλη
σαν ό πρόέδρος χής Ενώσεως
τών έκ Μαγνησίας κ. Κώστας Τοι
γκατζης δημοσ'ογράφος, ό δ οικ.
σύμ&ουλος κ· Άντ Θέμελης δικη
γόρος καΐ ό κ- Κ- Ζονμπουλίδης
σιγγραψεύς· άναγνώσας καί ά^ο
σττάσματα άπό τό τελευταίον 6ι
βλίον τοΰ «Ν'όβη»
Μεταξύ άλλων, 6 κ. πρόϊδοος
τού Συλλόγου είπεν:
Ό άποδ'ωγμένο' άπ' τίς πά
νά^χαιες προγον κές ^ονς έστιτς
εστησαν έδώ, ο την δεύτερη Πα-
τρίδα· τα ίδαν'κά τους Ιδανικά
ύψ-[λά πού στοιχε'οθετούν τό με
γαλείο μ'άς θαιμαστής ττορείας
χών μ κΐασ ατών.
Οί Μάγνητες, πιστοι, καΐ αντοΊ
στά ιδανικά τους, σημε'ώνουν μζ>
ε'ντονη παρουσία καί πε:ισώζουν
κοί φροντίζουν νά δ'α ών σθή ο
τι άττοτελεϊ τήν πατρογον'κή κλη
οονομ'ά τους
Ή "Ενωσις χών έκ Μαγνησίας
Χορόσκιοί καΐ Πεο'χώρων Κα-η·
γομένων· κυρίως αυτόν τόν σκ^
πάν έπδ'ώχεΐ. Νά μή ταφεύν έ
κείνα ,πού έγαλούχησαν γενεές έπ'
γενεών, έκείνα πού άποτελοΰν τή ■
ενίτθξη ινΐικρασ'ατική ίστοηία κοί
τάν άσϋγκιθΐτο Μικοασ'ατ'κο Πό
λ τισμό καΐ πού είναι γιά μάς ι
εοές παρακαχαβήκες
Στά πλαίσΐα αυτών των έπ'δι
ωξεών μας· συ-μπεο'λαμβάνονται
καΐ οί δυό έκδηιλώτε'ς· πού τελον
με κάθε χρόνο· σέ άνάμνησι των
Θϊησκευτ'κών πανηγύρεων στήν
άλησμόνητη Μικρασ'ατ'κή Πατρι
δέ Τόν πεοασμένο μήνα· σ-'·<; 22 Δεκεμβριού^ τ μήσαμε 'ήν μνή μη τής Άγίας Άναστασιας με λε'το^ργία μετ' άοτοκλασίας στόν Ι Ν τού Άγίου Γεωογίου Ν'καίας καί δεξίωσι των μελών στήν αϊθονσα χής Κατηχητικής Στέγης· έορτάζομεν την έπέτε'ον έοοτή τού Άγίου Άθανασίου, πού ό περίλαμπρος καί ξακουστός γιά την περισσή τού μεγαλοπρέ ττεια μητροπολΐχικός ναός άποτε λούσε ενα άπό τα εξοχα μνημεϊσ τής Ίστορ'κής καί έλληνικωτάτης πόλεως τής Μαγνησίας Ο Σύλλογος μας στά 18 χοό να τής ζω,ής τού, άγωνίσθηκε καί άγωνίζεται γ'ά χήν έπικρά Τησι των μικρασιατ'κών ίδεωδών καί άσκεί έ'να, πράγματ^ ώραϊο καί θεάρεστο έ'ργο. Άπό τό 1954 έ'ως στμϋρα· πέραν των τακτικών κάθε χρόνο θρησκευτΐκών έορτών που σάς άνέφερα· καί συνεο-χΐά σε'ς εδωσε γιά την σύσφιγξι των σχέσεων μεταξύ των συμπατο'ω τών μας καΐ τακτ'κά έβοήθησε τα απορα καί άοθενή μέλη τού Τα Χρ'στούγεννα. ή Διοίκησ' έ'δ·ωσε βοη&ήματα σέ πχωχούς Μάγνη τας πού ό άριθμός τους εφέτος· αύξήθηκε Έτπσης. άρκετοΐ συμ πατριώτες δευκολύνθηκαν σοβα¬ ρώς σέ δ'άφοοες υττοθεσεις τους σέ θέματα συνταξ'οδοτήσεως τους κλπ. Άκόμη ό σύλλογος μεχέχει σέ δλες τίς έθν'κές καί διάφορες τοπ'κές έκδηλώσεΐς μέ τα μέλη τού Καί άκόμη· ποοσπαθεΐ νά αποκτήση τό οίκοπεδο γιά την ά νέγερσ' έκκλησίας, καΐ έλπίζε' ί φΐτος πιά, νά πραγματοττοιηβή ή μεταβίβασ' τοθ χώρου Στήν έγγραφή νέων μελων έπ' μένονμε 6χ' μόνον νά συ·μπεριλά βουμε -ούς νέονς, άλλά νά τονς προτάξουμε Καί εμείς _ μέ τή σε'ιά μας, &ά πρέπε' νά δημιουο γήσοιιμε έιδιαφέΐοντα· πού Θά προσελκύσονν τούς νέους ώστε νά έλθουν σ'γά - σιγά κοντά μας Νά γράψονμε τα παιδ'ά των συμ πατριωτών μας. τα δΐκά μας πσ' διά Διότ' αύ.^ οά αννεχίσοιη- α ξ'α τό έργο τών παλαιών αντά θά γίνουν οί δ'απρήσΐοι κήϊυκες τών ίδαν'κών μας καΐ αντά θά δ ανωνίσονν. δ.τι ώοαΤο καλλιεο γήθηκε καί έβλάστησε· οόνθ'σε καί σκόρπισε τήν ύπέοοχη τύω'5'ά τού στήν λατρεμένη γή χών πατέρτον ματ Ευρισκόμενοι στην άφετηρίπ τοθ Καινουρίου Χοόνιυ· άς ενχη θούμε γ'ά δλους μας καΐ γ'ά τόν Σύλλογό μας έ'να 1972 μεστό εθ τνχών έτΓ'τεύξεων». ύπόσχεται κάποΐος την -ρόολ ψΐν αλλου ώς θυρωροϋ. έκεϊνο δέ πρός τάν οποίον δίδεται ή * πόσχεσΐς άναλαμβάνει χήν . " χρέωο-'ν νά καταβάλη είς , ποώχον ωρισμένον Χίτ»μοτι<ο" ποσό Διότι ή συμφωια οιυτη ί χε' άκρ'βώς χαρακτήοα ως έξενρέσεως εργασίας έιτ παροχή Επ τή βάο-ει τών ά "Ατειος Πάγος έδικαωσε -ήν πόψασιν τού Πρωτοδι-κείου Αί νών· τό οποίον είχε κρίνει δκυρο, τήν συμφωνίαν έναγοντος καΐ ένα γομένοι., περ προσλήψεως τ. πρώτον ώς θνρωροΰ έναντι ,£„ καταβληβε'σών είς τόν 50.000 δηχ. καΐ ότι τελευταΐος ύποχρεούτο νά ση χά παρά τόν νόμον ποσόν κατά '·άς πε'ρί ό γήτου πλοιτισμοΰ δΐατάξεις Πε^αιτέοω 'ί απόφασις 8τ< έφόσον εΐνα' ακνρος ή ής πρόκειται σνμφωνα δέν ΕχΕ ε ν νομόν ίπ[ρροτν τό ϋψος ^ καταβαλλόμενον είς χον £νάγ0< τα θνρωρόν μισθού πρός ΒΙΟΠΤ στωσΐν τού αν λαμβάνη ιά έλ0, στα καΒωρ'σμένα δρια α—οδοχώ ή δχι (καί εάν κατόπιν των κι ταιβληθε'σών ύπ' αυτού 50000 δρ·χ επήλθε περα'τέρω μεοοι( αύχών. ή όποία είναι νόμφ ^ γοϊευμένη) Σημειωτέον όχ' ή πσλαΐβτ£ρο νπ' αριθ 601)67 απόφασις ΤΟυ Άρείου Πάγον είχε δεχθή 6ντ>
θέτως, δτι ή περί ής πρόκι1αι
σνμφωνία είναι κατ' αρχήν Ιοχμ
οά καί δενο-μευτ:κή, έκτός εάν ό.
δηγή είς μϊίωοΊν χών
νων κατωτάτων όρίων
τού θνρωροθ Άνεγράφετο σχΐ
κώς είς την απόφασιν αυτήν:
«Ή σύμβασις δ'" ής Οττόσχϊτοι
τις χήν πρόσληψ'ν αλλου ώς
ρωρού είς την πολυκατοικίαν «ι
'οΰ· ούτος δέ άναλαμβάνει τη»
υποχρέωσιν καταβολής είς το>
πρώτον (ι)Ρισμένου χρημστ κι»
ποσοΰ^ είνα' κατ' αρχήν Ισχυοο
καΐ δεσμευχ'κή «ατά τό αρβρο·
361 τού Άο-ΐ-κού Κώδικος Κοι
δέν προσκρούει ή σύμβασις αίτι
οϋτε είς άπαγορευτικήν τίνα δια·
τάξιν, όντε είς τά ΧΡηστά
έκτάς εάν χείνη ή αγη είς η,
μείωσιν τού διά συλλογικήο σνμ
βάσεως διαιτητικής άποφάσεΒ^
ή αλλου κανόνος δΐκσίου κατ»
χυρωμένου ελάχιστον όριον τιιι
άποδοιχών τού προσληφθέντος ίΐ(
θκρωρού- όπότε είναι άκυρος ιο
τά χά αρθρα 174. 178 καί 6!
παράγρ 3 τού Α Κ. καΐ λογι
τα ι κατά τό άρθρον 180 Α Κ
ώς μή γενομένη Έξ αλλου ή
τά τό αρθρον 179 τού Α Κ ά»
ρότης τιοοϋποθέτε' έκτός χών όϊ
λων, συνομολόγησΐν ή λήψιν «·
ριουσιακών ώφελημάτων. τα '■
ποία κατά τάς περιστάσε'ς
λοΰν είς προφανή σνσαναλογιο»
πρός την συνηρτημένην παοοχί
ο··········································
ΠΩΣΙΊΡΟ,ΑΙΟίΊΖΕΤΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓ.
ΟίΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΜγΧ)ΚΩΙ
Άκαθάρ'σχθν είσόδημα των μη
χανικών άτΓθτελοϋν επί μέν λογι
στικοΰ π3οσδιορισμού τοΰ είσο-
δήματός των> αί πράγματι είσ-
πραχθεΐσαΐ άμοιβαΐ καί δχι έκεΐ-
ναι τάς οποίας τνχόν ούτοι έδι
καΐούιτο κατά νόμου· έτΐΐ δέ έ-
ξωλογιστικού προσδ'ορ'σμοΰ αί
νόμΐμοι όιμο.βαΐ, εξαιρέσει έκει
νων έκ μελετών κλ.π-, επί οίκο-
δομκών ίίργων χθϋ Δημοσίου· Ν
Π Δ Δ. καΐ τών κοΐνωφελών η
θοησκευτ'κών ίδονμάτων διά τάς
οποίας (ος ακαθόριστον είσόδη¬
μα λαμβάνονται αί σιμβατικσ'ι
το αυται κατά την διάταξιν τής
■π·εριπτώσε»ς α' τού έδαψίου γ'
τής παρ 2 τού άρθρου 47 του
.Ν Δ 3323)55
Τ«ύτο ανεκοίνωσε τό υπουργεί¬
ον Οϊκονομ'κών δι' έγκυκλίοι,'
τού πρός τάς οικονομικάς έφορι
άς έξ άψορμής ϋποδληβέντων έ-
ρωτημάτων σχετ'κώς μέ τα άκα·
θαρ'στα εσοδα χών μηχανικόν
Εκ τής κεμένης συναφώς νο
μοθεσίας σαφώς συνάγεται δτι
ακαθόριστον είσόδημα των μηχα
νίκων επί λογΐστ'κοΰ προσδιοτ'
ρμο3 άποτελοϋν αί πράγματι εισ
προχ&εΐσσι νττ' αυτών όμοιβαί,
ώς αθτα1 ττροκύπτονν έκ των εί
λ'κρινώς χΓοοΐ'μένων διβλίων κα;
στοχείων Τουτο άλλωστε εδέχθη
καί τα Σ τ Ε. διά τής ύπ' αι θ
20)69 αποφάσεως τού· διά τής
οποίας εκρίθη δτι τό Β. Δ· τής
30)31 5 1956 «περΐ κανονΐσμοθ
ν>~) τρόπον κατα&ολής τής άμη
βής τών μηχανικόν ίν γένει», δέ·
έτ~'.·εόιζεΐ τόν φορολογικόν νόη
μο κα9όσον ?(έν ρυβμίζει, ονθέ
Θά ηδύνατο ελλείψει είδικωτέοαί
ίξουσΐο5οτήσεως νά ρνθμίση τα
τού τφοσδ'ορΐσμοΓ} τού τελικώς
φοηολογητέου είσοδήματος τών
μηχαν ικών
'Επΐ έξωλογΐσχικού δμως προσ
διοοισμαύ τό άκαθάίΐοτον είσόδη
μα τώ ν μηχανικών άποτελοί/ν αι
•ιόμΐμο' άμοιβαΐ ώς αύται καϊο
ρίζοντιχΐ ύττό τού Τεχν'κοϋ
μελητηρίου εξαιρέσει των
πτώσεων μελετών κ λ.π έιτί
γων τού Δημοσίου κατά χά &"·
ΠΡΟΣΚΟΠΙΚΗ
ΤΣΙΚΝΟιΠΕΜΠΤΗ
Οί Πρόσκοΐϊοι τής Ν^καίας Θα
χορέψοιν την ΙΟην Φεδρονθρίο"
στό γνωστό κέντρον «ΣΙΝΙΚΟΝ
(πρώην Άκταΐον), τοθ Νέου *
λήρου.
Μεγάλη Διοργαν^ΐκή Ετττρο
πή, άποχελεσβείσα άττό τα
τού Τοπικο3 Προσκσπικοϋ
δέσμου καί των "Επιτροπών
στημάτων. θά έχη την δλη όρϊ»
ν«σ' τής Έσττερίδος. ττού ι
βλεπεται ν' αποτελέση άληβ1ν< πσκρρ,άτ'κο γεγονός. Ή χορε·.τική έκδήλωσι· ττού νέλαβον άπό κοινοΰ νά ση ή Τοπική Έφορεία Πθ<>σ«0
πων καί δ Τοπ'κός Ποοσκοιτ κο!
Σύνδεσμος Ν'καίας, θά £'«» Ρη
βραδιά περ'έχουσα δλα τα »:·'
1 χήα τοθ γνησίοι; άποκρηάτ'κ0"
ι γλεντ ού
Ι Έκτός τοΰ ολοκλήρου εκλεκτον
π-ογϊάμματος τοθ «ΣΙΝΙΚΟ
μέ έπ'κεφαλής τήν ττρώτην
νίκη φων»ή. χήν καλλ'ΤίχνιΟ
Κλε'ώ Δενάίδοιι, ποικίλες
καλλ'τεχνκές έμφσνίσε'ς θά
σ'ώσευν τήν Χοοευτική 6ρ« '
τών προσκόπων
ΟΙ ποόσκοποΐ τής Ν.«β'«
ποοσκαλοΓ/ν τούς φίλους τού Ρ
σκοπΐσμοΰ, νά «Τσ'κνώσουν» ('
ζι τους την Πεμπτη ΐυ """ΐ' ^
ου σέ μ'ά νωνιά πού βό «'«»',°£
τό χό βράδν ττροσκοιτ'κή
λα δ'κή τους
Ρική τους···
«Α0
ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΕΟΡΤΗ
Η "Ενωσις Μ'κρασ'α'ών Πε
ριφερείας Κρήνης (Τσεσμέ) τε
λεί τήν επέτειον αυτής εορτήν
την Κυοιακή. 13 Φεβρουαρίου ϊ
ε είς τόν Ι Ναόν τού Αγίου Χγ< ραλάμπους (Πεδιοι "Αρεως) , πό λιου·χου Άγίου τής μικοασ'ατ κης της πατρίδος· έν συνεχεία δέ Θα γίνη συγκέντρωσις των έορτα- σχών είς τό παοακείμενον κέν¬ τρον «ΑΛΣΟΣ». ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΓ ΦΕΓΓΟΓΝ ΣΑΡΑΝΤΗΣ Γ. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛ0Χ Δέν έπ-ρόφθασε νά κλείση κα- λά - καλά ό τάφος, πού δεχθή « τόν άείμνηο-το Πάνο Δ'αμαν τόπουλο, καί καινονογ'ος ττάλιν άνοιγεχαι γ,ά νά δεχθή τόν μ{ γαλυτερο άδελφό τΟυ Σαράντη Δ'αμαντό-ονλο. πού ϋστερα άπό μακράν άσθένεια νπέκυψε στό μοιραίον καΐ κηδεύτηκε στόν Ι Ναό τού Νεκροταφείον Νέας Φ - λαδελφείας στίς 18 τού μηνός Στήν κηδείσ ΤΟυ παρ€ι/ρέΘηκε ίκ ος «πό τούς συγγενεΐς. πολύς ττσ" καί έκλεκτός κόσμος· 1 μί^καρίτης ήταν λονς· όπως καί δλη η κή οϊκογένεια Έκφράζομε τά θερμά Ι λνπητήρ'α στή χήδβ. 1° καί στήν λο'πή οίκογενιιο ίδ αίτερα δέ στΓ/» °'ι")ν1τίίΛ τού καλο3 μας φίλου " ., Διαμβντοπούλον· γεν. ' ·, τον τού υπουργείον λ» ^ Ύπηρεσ'ών. πού δεχθή*4 ^ οό σύντομο διάσχημ° νωιτά. καίρ'α
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδας)
ττνενμονίαν Δυστνχώς μετ' όλί
γ ών ημερών ενεφανίσθη ή όλοκλη
ρωτ'κή ελάττωσις των άμνντι-
κών δυνάμε»ν χοΰ όργανισμοϋ
καί ή ανύψωσις τής οϋραιμίας
Οττινα επέφερον τό μοιραίον την
δωδεκάτην ημέραν τής κα'σαρι-
κής τομής
Ή νεκιροψία απέδειξεν έκ γε-
νετής πλημμελής δ(αμόρφωσιν
το0 άρ'στεροθ νεφροΰ^ χρονίαλ'
φλόγωσιν των νεφρικών σώματι-
δί«ν, δεξιοΰ νεφρον· περ'λαμβα-
νομένων καΐ των μακρών σωληνα
ρίων (μικοών νεφρνκών άγωγώ*)
Παρόξυνσ'ς τής έν λόγω τταλαι-
άς φλογώσεως Κατά—τωσις τού
σννόλου των ήπατικών κυττάρων,
μέ σημανΤ'κήν συγκένχρωσι λϊ
ττοι/ς είς τα ήπατΐκά κύτταρα και
έξύδρωμα είς τάς βάσεΐς, έκα-
τέοωβεν των πνενμόνων
Τό «ττρίμουμ μόβενς» τής ύττ°
θέσεως αΰΐής δέν ξεκίνησεν άπο
αγάπην· άλλά άττό συμφέρον.
«Ό αποθανών δεδικαίω^αι».
Τα άνβρώπ'να πάθη δέν ττρέττει
νά κρύβωνται· ιδία μεταξύ νεο-
νύμφων ττρέπει νά υπάρχη είλ'-
κρίνε'α καί θάρρος και ούχι νπο
κρ'σία καΐ σκότος Λέγει ό Σο-
φοκλής είς την Άντιγόνην: «"Αν
θρωττοι γάρ τοίς πάσ' κοινόν έ-
στϊ τού ξαμαρτάνε'ν»
Ε ΣΥΜΕΩΝΐΙΔΗΣ
ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ"ΜΑΒΙΛΗΣ
(Συνέχεια έκ της 1ης σελίδος)
ς>ίμα πλουσιώτατη Κάχι άττίολ
λών'α έμττνευ<τμένο, μά καί ϋπο- μσνετικά δοιιλεμένο· όσο δέν τταίρ νει αλλο. Μέσα στούς 14 στ ι χσυς της «Λήθης» ίπτάρχουνε συγ κεντρωμένες οί καλύτερες άρετές τού ποιηχή, φτασμένες στήν ά- κρότη,τα τής ά— άδοσής τους··· σέ μνό ήθος· άληθ'νή σνγκ'νηση. κλα ο-ι*ή λιτότητα5 ίσορροττημένα στοιχεϊα τεχνικά 'Καί εχσ' πού είναι ή «Ληθή» τόσο πασίγνω- στη καί δημοφιλέστατη άς δοϋ- με τί λέγει γ'ά την τεχν'κή της· χήν αίσθηπ-ική της άνάλυση ό μο ναδικός σχολιαστής τού Μ · ό Στταταλάς: «Στή «Ληθή» ακούονται έιτίμο να καί στά δυό τεχράστ'χα τό κ ά π α,τά λ ά μ δ α «αί τό ρ ώ- σάν νά μάς θυμίξοννε μέ τοΰς ήχονς των. τούς «:Καλότυχους νέ κροΰς». που εΤνα1 τό κύριο θέμσ τού σονέχου Στόν 7ο δμως στί- χο τταίρνουν έξαΐρετική ττνκινότη- τα, μόνο τα γράμματα κ καί ρ· χωρΐς τό λ, σάν νά θέλουνε να μάς θυμίσουνε τοΰς νεΛρονς. χιο ρίς τό καλοτύχισμα, γιατί Οχαν ττιοΰν θολό νερόι ξαναθυμοΰνται. κ1* ε"τσι τταύουν ν&να' «καλότυ χοι». «μά δοϋρκος» Στό 10ο στίχο τού ϊδ'ου σο- νέτσυ· έπΐμένει στήιν έπανάληψη τοθ δ σάν νά θέλη νά μβς 6-ιτο- 6άλη την εκταση τή σπαρμένη μ' άσφοδήλ'α των λουλουδιών ■όΟ "Αδη .-δαβαίνοντας - λιβάδι, άσφοδήλι ΛΗΘΗ Καλότυχοι οί νεκροί· πού λη- (νανε την ττίκρια τής ζωής. Όντας (βυθίση ό ηλΐος καΐ τό σούρουπο α- (κλονθήση μην τούς κλαΐς ό καημός σου (δσος κα'ι νάνα' Τέτοιαν ί»ρα οί ψνχές δψαν (καΐ ττάνε στής λησμονιάς τήιν κρουσαλ- (λέν'α βρύση Μά βοΰρκσς τό νερόκι θά μσυ (ρί<τη δ στάξη γι' αΰτές δάκρυ δθε (άγαπανε. Κ'' αν ττΐοθν θολο νερό ξανα- (θνμοθνχα', —δ'αβαίνοντας λιβάδι άττό ά- (σφοδήλ' — ττόνους τταλιούς, ττού μέσα (τους κοιμοΰνται- "Α δέν μττορής παρά νά κλαΐς (τό δείλι. τούς ζωντανοΰς τα μάτ'α σου (άς θρηνήσουν ©έλουν.— μά δέ βολεΐ νά λη- (σμονήσοι/ν· (Συνεχίζεται) ΛΙβΑΕΙΙΣ ΤΟΥ ΥΦΥίίΟΥΡΓΟΪ Ε:8ΤΕΡΙΚ0Η Λ. ίΙΝΑΙ ΑΚΥΡΟΙ ΑΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ Γ,ΑΡΑΧύΡ θίΡΩΡΕΙΟΪ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΑΝΙΙΠΑΡΟΧηΙ Μ: έξο·ιρε[ικήν έττιτυχιαν συν- ειελ^σβη ,ή" 19ην Ίανουαρίου | 1972 την 8ην μ μ είς την Άο χαΐολογικήν Εταιρείαν εκδήΛω- ! σ'ς τοΰ «Κέντρου Κων)ιτολι ' των» με όμιλίαν τού Οφυττοι/ρ- | γού των Εξωτερικών κ. Δ Τσα- κωνα μέ θέμα «Φαναριώχ'κη ττο λ τ'κη». Παρέστησαν μεταξιύ των επισήμων ό τ. ί/ιτουργός των Εξκτερ'κών κ θίκονόμου — Γκούοος, ό γενικάς γραμματεύς τού ύττουϊγε'ιου Εξωτερικών κ Ευστ Γ'άνναρης μεχά τής κυρί- ας τού, ό « Νομάρχης -Αττΐκής· καθηΎ»»τα<' τού Πανεπιστημίου Αθηνών καΐ Παντε'ιου Σχθλής. έττιστήμονες' λαγστέχναι καί ττλή θος Κων)ττολιτών Η αϊθοι/σα ή- το μεσχή κόσμου τταρά την ση μειωθεϊσαν κακοκαιρίαν μετά 6ρο χής την εσπέραν εκείνην Έν άρχή έττρολόγΐσεν όδιευ- βννων σύμβοκλος τού «Κέντρου Κων)ττολΐτών» κ Εύρ^πίδης Μα κρίδης. δικηγόρος, είττών τα έ- ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΙΗΣΕΩΣ ΡΙΤΑΣ ΜΗΛΙΩΡΗ «ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ» Τοθ κ. ΠΑΝΟΓ ΒΑΛΣΑΜΑΚΗ Μού χάρισαν έ'να μικρά 6ι δλίο. «ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ» Τό δ'άβασα καί ϋ- ο~ερα ϊγραψα αύτά ττού θά διαβάσετε Μιά εκττληξη. Ή κυρία Ριτα γράφει τραγούδ'α Ξε- τό 61 &λίο τής ζωής της. Σχοχάζεται. μελαγχολεΐ' έκστασ1 άζεται- Ζή άνάμεσα σέ μιά Ψ^' χ'κή ενταση Θι/μάται τό χτές, μ'λά γιά τό σήμερα* όραματίζε τα1 τό αΐίρ'ο μέ μίαν άπίστευτη νεανική διαθέση: • Τό σύννεφο ττού ίρθε διαστ'- ικό αφησε δάκρυα στΐς σχέγες ι των οττιτ'ών μας· ι 'Αδίαστα· όπτλώνε-ται στά τρα γούδ'α της. μιά μελαγχολία, ττού ξεκινά α—ό τα σβυσμένα ονερα τής ζωής άττό την ττροσδοκία μ1 άς άναμονής. πού χάνεται μέσα οττό χρόνο, μΐάς άγάπης. ττού κί?ύ βεχαι μέσα μας, σά λυγμός 'ΚΓ ϋστερα ή ττραγματ'-κότητο. Πασκίζει νά ξεφύγει άττό τό α- νελέητο νόημα τής ζωής. Καΐ φι- λοσοφεΐ Κάθε της στίχος σά μ'ά δροσοσταλίΰα ττο·ϋ σταλάζει ττί κρα, άνάμεσα σέ μ'ά ν έλττίδα χω ρ'ις φτερά. σέ μιά ττροσμονή πού άφανίζετα1 καΐ σβΰνεΐ' άφίνονχας ττίσω της τα ματωμένα σημάδΐα της. Πάνω σ' αύτά τα ϊδ'α ση- I μάδια θά φντρώσε1 ή άγωνία, ή άγάττη καΐ ή θυσία ■■"Εξα σταλάζει ιτ'κρό δάκρυ τό σύννεφο τής μελαγχολίας Μαζεύςο ηχους άττό 6ήματα· νότες άττο ξερά φύλλα Ό σχοχασμός· γιομίζει την ψνχή, ό κια'ρός φέονίΐ μερά μέ τή μερά τό μολύβ' τής κούρασηςι ττού λυγίζει τό άνθρώττ'νο είναι Κι' άναρωτιέτα1 κάποτε πάν« στό μακςυνό κατήφορο τής ζωής: μου. "Ομως δέν εχω τΊττοτα νά ττε- ριμενω Τα 6ήματα τού άργοτταρημέ- Περιμέν» στήν άκρη δρό ■ χχυττοκάρδ' ολης τής γής. Τα ττόδια μοί» λυγίζουν. Περιμένω Κι' ομως, ή άναμονή κάττοτες, 6ρίσκ£ΐ δικαιώση Η κούραση τής ψυχήζ τΠζ' άτταλύνε1 μέσα της την άρμον'α χής ά—έραντης άγάττης, ττού δέν εχει τέλος· πού εΙνα; ή άνταμοιβή καί ή συνέχεια. ττού είναι ή ζωή τής ζ«ής· Καΐ δέ 6ρίσκ£ΐ ττώς δέ περι- μένεΐ μάταα. Τώρα δυναμώνει μέσα της μιά φωνή. ττού δέ μοιά ζε' μέ καμμίαν άτλη. "Ενα λου- λο-ύδι ξανοίγε1 τ' άσημένια φύλ- λπ τοκ στόν ήλ'ο ποϋ στέ,κετα1 άσάλευτος ττάνω σχό κατώφλι τής ζωής Καΐ λέει: Ξέρ<ο τώρα τό μικττικό ττοΰ πλημμυρίζε1 την ψυχή μ0" άιτό χαρά άμέτ^ητη: . γιατί κρατάς στό χαμόγελό σοι» δεμένη μέ άσημέν'ες κλωστές ολη τή χρυφεράδα τοΰ κόσμον Αυτήν την τρυφεράδα θά , ιτά- οεΐς καΐ σύ' μ'κρό ττλάσμα τού Θεοΰ καΐ θά γενή δθναμη γ'ά νά κρατιέται ττάνω της τό μεγάλο μμστήριο τής ανθρωπίνης &τταρ- ξης Τί άλλο νά ττώ; Ξεχωοίζω τό τραγοθδι· χό ά- φΐεηωμένο στή νόφη της Κ1" αλ- λα πολλά Δοσμένα μέ τρυφερά δα, μέ εύαΐσθησία· μέ ψιο<ική άν- τοχή. μέ στοχαστικότητα· μέ γνώ ση μεστωμένη άττό τό πέρασμα τά·ν όσων εΤδε καΐ χών δσων ά- γάττησε. Άλήθεια, μιά Ικπληξη τα τρκ- γούδια Τής κιιρίας Ρίτας Μηλώ- ρη· ΠΑΝΟΣ ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΓΝΕΣΤΙΑΣΗ ΤΟΓ ΟΜΙΛΟΓ ΦΙΛΩΝ ΤΟΓ ΓΗΑΙΘΡΟΓ Σαίς καλαίσθήτες αϊθουσες τού ξενοδοχείον «Κΐνγκ Μίνος '·Πάλας»Α αδόις Πείραϋώς 1 ό «'Όμιλθς Φίλον τής Υτταίβρου», ττού ΊδρύΘηκε ττρΐν άττό τριαντα Ι τρ!α χρόνια, χό 1939^ εδωσε τό Σά66ατο 6ρά5υ 22 Ίανοι^απίου την καθ'ερωμένη συνεστίαση καί τό κόψ'μο τής ττίττας. Παρευρέ¬ θησαν ττολλοί φίλοι καΐ γνωστοι τού Όμίλου κσθως καί δλο τ ό δ'οικητ'κό συμδούλιο Τό ττροοω ττικό χοθ ξενοδοχείον ήταν ττολύ ττρόθιιμο καΐ τα έδέσμοττα κσ- λομαγειπεμένα Οί κυρίες καΐ οί δεστΓθ'νίδες. μέ τις φανταχτεοές άμφ'έσεις· τταρουσίαζαν μιά καλ λωττΐστική νότα Η μοι/σΐκή ·<οϋ ξενοδοχείον έ'τταιζε σι/νήθως βάλς καΐ ταγκό καί τα ζειτ/άρια χο ρεύανε χαρονμενα στή πίστα 'Εττίσης ή χραγουδίστρΐα τής όρχήστρας μάς ένθουσίασε μέ '<ά τραγοΰδια τοΰ ρεττερτορίου της Γιά τό ίστορικό τού κοψίματος τής ιτίτχας ωμίλησε ό ξεναγός τού Όμίλου καΐ ενχαρίστησε συ1 νάμα δσους έτίμησαν τήν εΰτΚμη αύτη σι<»γκέντρωση Γεν'κά· οί ώρες κύλησαν ει''χά- ρ·στα καΐ οί ττροσκεκλημένο' ί- φυγαν μέ καλές έντιτττώσεις Χαρ Πετρόπονλος ••••••••ν············ ΔΩΡΕΑΙ Ή οίκογένεα τοϋ ττροσφάτως άττοδιώσαντος Ιωάννου Βα- λαμποΰ διέθεσεν είς μ>'ήμην του.
1 ) Δοαχμ. 5 000 δ^ τούς σκο
ττούς τής Ενώσεως Μικρασιατών
ττερ φερείας Κρήνης (Τσεσμέ)
καί 2) Δοαχμ 5 000, μέσω της
αυτής Ενώσεως· υπέρ τής άττο-τϊε
οατώσεως τού Ίεροΰ Ναού τού
Άγίου Χαραλάμττοι/ς Χόιι
Επίσης ύττέρ τού ανωτέρω Ι
Ναού διέθεσαν; Ή οίκογένε α
Καλττακτσόγλου δραχμ 500 κσι
·'·) οϊκογένεια Α Ριζοττοΰλου δρσχ
400
Κυρίες καί
Τό «Κέντρον Κων)πολ'τών» σε
μνύεται καΐ ϋπερηφανενεχα' δ'ό
τι έντός τοΰ πλαισίον των κατα-
στατ'κών έπιδιώξεών τού ποο-
βάλλει σήμερον την φωτενήν καί
διαυγή πνευματικήν προσωπ'κό-
χητα τού καθηγητού τής Κοινω-
νιολογίας τής Παντείου Άνωτά
της Σχολής Πολ'τ'κών Επιστή¬
μων καί ϋφΊΠτονργοΰ των Εξωτε¬
ρικών έξοχωτάτου κ Δημητρίου
Τσάκωνα όστ'ς λίαν φΐλοφρόνως
εδέχθη παράκλησιν χον διο'κητ'
κου συμβουλίου τοΰ «Κέντρου
Κων)πολ'τών) δπως αναπτύξη ά¬
πό τού βήματος τούτου ενα θέμα
εξόχως ενδιαφέρον τόσην διά
τούς Κ ών) πολίτας καί λο'πούς
πρόσφυγας έκ Σμύρνης, Πόνχον
καΐ Θράκης δσον καΐ δ'ά την άθη
ναϊκήν κοινωνία καΐ τόν πολιτι¬
κόν κόσμον τής Χώρας, τήν «Φα
ναριώτ'κη Πολ'τΐχή». Καίτοι θε
ωρώ περιττόν νά σάς συστήσω
χον όμιλητήν. τόν άκαταπόνητον
μελετητήν· τόν βαθύτατον έρευνη
την, τόν δ'ανοητήν· τόν σοφόν
λόγ'ον. τόν λαμπρόν έπισχή,μο-
να καί συγγραφέα πού κατορθώ
νει νά ζωνταντενη μέ τόν λόγον
τού καί τα γραφόμενα τού άκό
μη καί τα πιό άντΐ-κε'μεν'κά συμ
περάσματα τής έιπισχήμης καί
δ'ά την οποίαν, ώς γνωστόν, δλα
τα πνευματικά Κέντρα άπάση-ς
τής "Ελλάδος άντιλαλήσανε κα'ι
άντιλαλοννε τό δνομά τού· έν χού
το'ς. δμως. θεωρούμεν επιβεβλη¬
μένον νά κάμωμε μίαν άναδρο-
μήν είς τήν έπιστημο'κήν καΐ πνευ
ματικήν τού άνδρό>ς σταδιοδρο
μίαν.διά νά καταστή γνωστόν
είς πολλούς ή επί χριακονταετί-
αν καί πλέον πολ'τΌ-τική υπέρ
τοΰ "Εθνους Προσφορά καί δ?α-
στηρ'ότης αυτού Γεννηθεΐς τό έ-
τος 1921 είς Δημητσάνα Άρκα
δίας, έκ πατρός έπιθεωοητο3 Νο-
μαρχ'ών. έσπούδασεν είς τό Πά
νεπισχήμιον Αθηνών τάς Πολ'τ'
κάς Επιστήμας καΐ συνεπλήρω¬
σε τάς σποι/δάς τον ταύτας είς
Ζυρίχην, Λωζάννην καί "Ισ-
μπρουκ. άναγορενθεΐς αύτόθι δ'-
δάκτωρ τών Πολ'τ'κών Επιστή¬
μων (1949) καί διατελέσας λέ
κτωρ χών Πανεπ'στημίων ' Ινσ-
μπρονκ καί Βόννης επί δεκαετίαν
(1955—1965). Τό 1944 'δρυσε
μετά τού έκ Κωνσταντ ινουπόλ^
ως καθηγητοΰ Πανεπιστημίου κ
Άβραάμ Έλευθεροπούλου τό άρ
χεϊον Κοιν^νιολογίας καί Ηθ'κής
μετασχών πλείστων δσων συνε-
δρίων τής Εύρωπταίκής Ενώσεως
(Βέρνης. Χέρχεστάϊν 1946). Καν
τιανών Σπουδών (Βόννη· 1965)
Παγκοσμίου Συμβονλίου Έκκλη
σ'ών (Γενέυης 1966) τής Πρώ-
της ΠανορΘοδόξου Διασκέψεως
Ρόδον (1964) καί άναγορευθείς
έπίτιμος διδάκτωρ τού Όρθοδό-
ξθυ Ρωσΐκοΰ Θεολογ'κοΰ Ίνστι-
τούτου Παρ'σίων (1961) δ'ετέλε
σε τακτικάς καθηγηχής τών Σχο
λών Εύελπίδων (1965—1967)
καί Ίκάρων (1958—1971) καί
εδημοσίευσεν ύπερεκατόν έπιστη
μονικάς εργασίας είς την έλλη-
ν'κήν· γαλλ'κή-ν καί γερμαν'κή*,
επί θεμάτων Κο'νωνιολογίας καί
Πνεύμο,τος καΐ Έκκλησιαστικής
Πολ τκής Κυριώτερα! έκδόσε'ς
αυτού είναι: «ιΕίσαγωγή είς τόν
νέον ' Ελληνισμόν» 1971. (2α εκ
δοσ'ς)· «Είσαγωγή είς τήν Κο'
νωνιολογίαν» 1971 (2α £κδο-
σΐς) , «Προβλήματα Έλληνικότη-
I
τος», 1970· «Κοινωνία κα'ι Όρ-
] εοδοξία» 1956 «Έλλην :κότης»5
| 1962 (2α εκδοσ'ς), «Η Κο'νωνι
Ι ολογία τής Θοησκείας κατά τά«
Μάξ Βέμπερ»· 1957· «Κοινων'ο-
I
λογία το3 Νεοελληνικοΰ Πνενμα-
τος» (2α εκδοσ'ς) καί αλλα.
Δ'καίως όθεν σεμνύνεται τα
«Κέντρον Κων)πολ'τών» δ'ά -όν
έξοχώτατον όμιλητήν. είς δν μέ
ύπεοηφάνειαν δίδομεν τόν λόγον
Ευθύς μετά τή πρόποσΐν ταν-
την τού κ. Εύρ. Μακρίδη. έλαβε
-όν λόγον ό κύρΐος όμιλητής τής
ημέρας κ Δημ Τσάκωνας, ό ό
ττοΐος άπενθννόμενος πρός τό πό
λυπληθές ακροατήριον, είπε τα
εξής:
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ
κ ΤΣΑΚΠΝΑ
Κύο'ε ΰπΌΐργέ. κ· γενικές γοαμ
ματεϋ, συνάδελφον κύρΐοι καθη¬
γηταί· δεσπο'νίδες· κυρίες καί
κύρΐοι,
Είναι πάρα πολύ δύσκολο νά
ξεκνήση κανεΐς νά οίκοδομήση
την Φαναρΐώτικη πολ'τική. μ ά
ττολ'τική πού είνα πάρα πολύ
δύσκολο νά δ αχυττωθή καΐ νά έκ
φρασθή καί νά άποκαλυφθή σέ
εγγραφα κείμενα "Οπως εϊπε ό
"Εγγελος δέν έ'χε' τόσην σημα
σίαν ό λόγος· δσον 6 δόλος τής
Ιστορίας καί ακριβώς γ'' αυτόν
τόν λόγον φοβούμαι πώς μέ πά¬
ρα πολύ δυσχέοεΐα θά μποοέση
κανεΐς νά δώση τίς νοητές γραμ
μές τής Φαναριωτ'κής πολ'τ'κής,
μιάς πολιτικής πού άρχίζε' μπα
την Άλωσι τής Κων)πόλεως τήν
τής 29ης Μαΐθυ 1453
Γ'ά νά μπορέσωμε νά συλλά-
βωμε κάπως ούσ'αστ'κώτερα την
έ'ννο αν τής Φαναρ^ωτικής πολιτ'
κης. εϊμαστε ύποχρεωμένο' νέ
δοΰμε κάτω άττό πο'ές πρώτες
άρχές, κά^ω άπό ποιές πρώτες
άξίες συγκροτεΐται ή ϋπαρξ ς
τού Τουρκοκρατουμένου Ελλην.-
σμοΰ μετά την άλωσιν τής Κων)
πόλεως τό 1453 Δύο κατά βασ ν
πνεύματα· δύο κατά βάσ'ν τάσε'ς·
είναι έκεϊνες οί οποίες συγκρο-
τοϋν την ίίπαοξ'ν τού νέου Ελ-
ληνισμοθ, πρίν καΐ μετά την δ-
λωσιν τής Κωνσταντινουπόλεως
τα 1453 Ή μία τάσΐς είναι -
τάσ'ς ή ούμανιστΐκή. ·' τάσις είς
την έπιστροφή στήν έλλην.κή άο
χα'ότητα. ή τάσ'ς πον έκφράζε-
ται μέ τά πνευματ'κό κίνημα των
'Ελλήνων τοΰ Μυστοά τό κίνη
μα έκεϊνο πον έξεπροσώπευσε ό
Γικΐργ'ος Γεμιστός ή ΓΤλήθων. 6
Μακρνγάννης έκεϊνος φιλόσοφος
τού Μνστρά, 0 οποίος ζήτησχ
την έπ'στροφή στό πνεϋμα "ής
Έλλην'κής άρχα'ότητος Η εν-
νοια τού άνθρώπου καθίσταται
τό έπίκεντρον τής ίστορίας ό
όονθρωπος ποέπε' νά είναι άνό-
λεθρος^ ό άνθρωπος πρέπει νά
είναι φορεύς ελευθερίας" αυτή ή
βασ'κή άρχή τής έπΐστροφής είς
την άρχαιότητα, είναι ή μία κο-
λώνα πού συγκροτεϊ την ύπαρξιν
τής Νεσελλη·νΐκής πνενματικής
ζωής Καί άλλη τάσις είνα' ή
τάσ'ς τής όρθοδοξιας. ή τάσις
τουγροΰ καί μεταψυσ'κώς έ
πηομένου πιστον, όστις καθαί-
ρε' τόν νούν διά δακρύων, ίνα
άναστήση την ψυχήν εντεύθεν
τώ,πνεύματι· τοΰ άείποτε τείνον
τος είς τήν αύθαρσίαν· ητίς εϊνα1
χυμός σωμάχων καί έ'κλε'ψ'ς
λύπτει τάιν χώρον άπό τής Μέ-
σης Άνατολής μέχρ' των στεπ-
πών. μέ έπίκεντρον τό "Αγ'ον
"Ορος Αύτές οί δύο πνευματΐκές
πολιτικές κο'νωνικές κινήσε ς
εκφράζοντα- μέ δύο σύμβολα μέ¬
σα στήν ίστορία το3 Νεοελλην-
κού πνεύματος· τά ενα είναι ό ματΐκήν ημών υπαρξι καί χήν πο-
να αυτής τής δραματικής μονο-
μαχίας πού σι.γκροτεΐ την ϋ
ς ν τού Νεοελληνικοΰ πνευματ1·
κεύ δίου; Δέν Εχεχε παρά νά δτχ
βάσετε τόν θρήνον τής Κων)πό-
λεως, αϋτό τό δημοτικό τραγθ"-
δι πού τραγου·δήθηκε άπο γενιά
σέ γενιά· άπό την άλωσΐν τής
Κων)πόλεως μέχρι τήν Μΐκοασιο
τική Καχαστροφή Έδώ ό Κων)
νος Παλαιολόγος πίτττε' επί των
τεΐχών τής Ί*ράς Πόλεως· ώς
εσχατος στροτ'ιώτης, μέ την σττά
Θην άνά χείρας, κατά ενα τρό
πον αύχόχυημα οτταρτ'ατικόν. ό¬
περ νεώχερος Λεωνίδας έν τού
τοις ό αγνωστος δημοτ'κός ποιη
τής δέν τόν παιρνε1 άπό την μά
χην· άλλά άπό τήν Αγίαν Σοφί¬
αν καί τόν βάζει έκεΐ νά κοιμηθή
τόν προσωρινόν ίίπνον τού, ό ϊ-
διος ό άγγελος θά χό ^
κς>ΐ πάλιν καΐ οί Όθωμανοΐ. κο
τα τόν άγνωστον δημοτικόν ποη
την. Θά φύγουν, οχι κατόττι α-
γώνων καί Θυσΐών. ποΰ θά κάνη
τό "Ελληνικόν έθνος δ^ά νά κερ¬
δίση τήν ελευθερίαν τού· άλλά
ττότε; "Οταν έλθη τό πλήρωμα
χοθ χρόνου μία κ'σμετική· μιά
άνατολική, μ'ά όρθόδοξη περί Ί-
ματ'κές καί κο'νωνικές κατευθύν- |
σεις κάτω άπό μά καΐνούργια
ποοοπχΐκή, γιατί κάΒε γ εν" α
ποϋρχΓ.ταΐ πρέπει νά βλέπη την
ιστορίαν έξ ύπαρχής καί πρέπει
νά γοάφη τήν ιστορίαν μέ τό δ κό
της ϋφος καί μέ τό δ'κό της πνεύ
μα· γΐ<χτ! παράδοσις δέν είναι νά έπαναλαμβάνης μηχανικά καί έξωτερ'κά δλα αύτά πού είπα^ οί πρόγονοί σου Αύχό δέν είναι κληρονομία Παράδοσις είνα-· τούς κο'νωνικά καί ήθ'κά ώραιό'ε ηους θεσμούς των προγόνων σου νά τούς φέρης σέ έτταψή μέ "ήν μέ τήν σύγχρονη πνευματ'κότητα καΐ νά τούς καταστήσης ζωή Η παραδοσις είναι μία έ'ννο'α ένε? γός· ή παράδοσις δέν φωλ'άζει σχά νεκροταφεΐα Π·οιά είναι λο' πόν, αύτη ή τταοάδοσ'ς τής Φα ναριωΠκής πολιτικής; Πο'ά εΐ¬ να' ή παράδοσις τής άντίθετης πολ'τ'κής, ποΰ συγκροτεΐται μΕ- τά την δλωσ'ν χής Κων)πόλεως τού 1453; Δύο είναι οί γραμμές ή μία γραμμή είναι ή Φαναριω- τΐκή πολιτ'κή καΐ ή δεινεοη είνα' ή πθλ'τική τών 'Ελλήνων, τής δι- αοττοράς Μεχά την δλωσ'ν τής Κων)πόλεως πολλοί "Ελληνες στορίας άντίληψι Τί σημαίνει φεύγουν ττάνε είς την Δύσιν, φτ1 Τούτη ή αντίληψις; "Οτι ό Νέος Ι άχνουν ενα οίονεί πολ'τικό καί "Ελληνισμός έ'χει δΐασπασθή. ά- Ι ·π·νευματικό κέντρο στή Βενετια πό την μ'ά μεςιιά είναι ό κόσ·μος χής Όρθοδοξίας. αϋτός ό παθη- τΐκος κόσμος τής Άνατολής. ό κόσμος αϋτός τής μο ρολατρείας καί τού Κ ισμέτ· καΐ άπό την αλ- λη μεριά ύττάρχει ό κόσμος τής ένεογητικής ττροσωττικότηχθς^ ό κόσμος των 'Ελληνοκεντρ'κών, ό κόσμος ό άνθρωπτΐστ'κός. ό κό¬ σμος τής έπ'στροφής είς την άρ- χα ότητα Κύριοι ή β' αλωσις τής Κ&η σ'ανχΐνουπόλεως τού 1453· απε¬ τέλεσε ενα πραγματ'κόν γεγονός καΐ άπό τό 1453 μέχρι τό 1922 εχουμε δύο 6ασ>κές κατευθΰνσεις
στήν ττορεία τοΰ 'ΕλληνικοΟ 'Ε-
δύο βασικές κατευθύνσεις,
οί οποίες συνεκρότησαν τήν
Παρθενών καί τό αλλο ή Αγια
Σόφια ι
Ό Παρβενών· όπως καί κάθε |
άρχε.ίος ναός· είναι ' στημένος
στήν κορυφή ενός λόφου γιά νά
δεσπόζη τής γύρω φύσεως σάν ^
έ'νας νοϋς όπλίτης Τό δεύτερο
χαρακτηρΐστικο τού Παρθενώνος (
είναι ό*1, δταν δρίσκεσαΐ στό έ- ^
σωτερικά χοΰ ναού. βλέπεις Τή
φυσι άπ' έ'ξω καί δταν εϊσαι άπ ι
έ'ξω· στήν φύσΐ, βλέπε'ς τό έσω- {
τερ'κο τού ναού, ύπάρχει μία άρ
μονική μέθεξι. ενας άρμον.κός γά
μος φύσεως καί ναού· ναού καί
φύσεως. Καΐ τό τρίτο χαρακτη-
ριστικό τοΰ Παρθενώνος είναι ή
συμμεχρία πού εχου-ν οί κολώνες |
τού, συμμετοία έστί κάλλος κα'ι
κάλλος έστί σι/μμετρια Ή συμ-
μετρία ήταν τό βασικό χαρακτη-
ρ'στικά τής σκέψεως τών άοχαίων
Ελλήνων· ή άσιμμεχοία ήταν τό
βασΐκό χαρακτηριστικό των βαο-
βάρων Καί τέταρτον καΐ τελευ¬
ταίον χαρακτηρισχΐκόν κάθε άρ-
χαίου ναοΰ καΐ ιδίως τοΰ Παρθε
νώνος. είναι ό Γυμνάς εφηβος ποΰ
έκψράζει τό. τέλεΐον σώμα καί
τό τέλε'ον σώμα έκφράζει την πό
λΐχεία Δ'αμετρικά άντίθετος μέ
τόν αρχαίον ναόν· πού έκφράζει
■*ό πνεομα τού ούμανισμοΰ Ο Ι
πνενμα τής έπιστροφής είς τήν
Ελληνικήν άρχαιότητα. είναι τό
πνεΰμα πού έκφοάζετα' στήν Α-
γία Σόφια· αύχός ό Ναός πού
εχει σάν κύρ'ο χαρακτηρίση κο
τ«>υ τόν τ0οίλο, δταν μπαίνεις
στό έσωτερΐκό τού Ναοΰ· α'δη-
ρο3ν παραπέτασμα σέ κλείνε' μέ
τάν έξωτερικό κόσμο Δέν ύττάρ-
χει καμμιά σχέσις φύσεως καί
ναού, ναού καΐ φύσεως, εχει μιά
ήρεμιτική κλεΐστότητα ό Βυζσντ
νάς Ναός Τό δεύτεοοιν χαρακτη
ο'στικό τού είναι αύτά τό έσω-;
τερικό άέτωμα πού Θέλει νά πά- .
ρη τήν ψίίχή άπό τά αισθήτα· ά- ,
πό τα πραγμαχ'κά καί νά τήν ά
νεβάση είς τά μεταφυσ'κά, είς ,
τά ούκ έκ τού κόσμον τούτου Ι
Ό τροϋλλος αύτός, είς τό επι
κεντρον τού όποίου ύπάρχε· ό
Πανχοκράτωρ Χριστός. τό πρώ-
το κινονν τής ίστορίας τού κό¬
σμου Καΐ τό τρίτον καΐ τελευ
Ταϊον χαρακτηιρΐστΐκόν τού Βυζαν
χΐνού Ναού είναι τα τέμττλον των
Άγίων τής Όρθοδόξον Άνατολι
κης Έκκλησίας. Ο Άγΐογράφος
εχει φτιάξει τίς μορφές έπίσκ'- |
ες. σκοτε'νές, πον νά χάνωνται
μέσα στά γένε'α τονς· γ[ατί;
γατί χό όστεώδες είναι τό βασι
κόν χαρακτηριστΐκόν τού άσκητι-
κο ύ, ό νέος ΈλληνΌ-μός είναι ί¬
να καινούργιο κρασί σέ παλ'ά
βαγένΐα· μετέχε' δνό άντιθετ'κών
κόσμων· ό ενας κόσμος είναι ό
κόσμος που ψάχνει γιά την άλή
Θεια. είναι ό κόσμος τής Ελλη-
νικής άρχα'ότητος. είναι ό κό¬
σμος που έκφράζεται άπό τέ.
14ον κιόλας αίώνα μέ τό κίνημα
τού Χονμανΐσμού μέ τό κίνημα
τού άνθρωπισμοΰ, μέ τό κίνημα
τής έιτιστροφής είς χήν άρχαιόττι
τα. καΐ ό άλλος ό κόσμος. είναι
ό κόσμος τής Ορθοδοξίας ό κό
σμος πού ^όν έκφράζει αύτός ό
ώχρός πιστός· ό οποίος άενάως
ένδοσκοπεΐται καί αύτοενάγετα'
είς τό παράδεΐγμα τοΰ πατρός·
ό κόσμος ό άσκητΐκός. ό κόσμος
τού Βυζαντίου
Ή "Αλωσις τής Κωνο-χαντινοιι
πόλεως είναι ενας μεγάλος στα·
Θμός είς τήν Ιστορίαν τοΰ Νεοελ
ληνικού καΐ εύοωπαίκοΰ πνεύμα¬
τος, είναι έ'νας μεγάλος σταθμός
ή δεύτερη ίχλωσ'ς τής Κων)πόλε-
ως τού 1453· γΐατΐ οί δύο αύτές
δυνάμεις άνχΐμάχονται κατά ενα
τρόπον σκληρόν καΐ ·' σύνθεσις
των δύο αυτών κόσμων θά συντε¬
λεσθή κατά τήν διάοκε'αν τής ό-
Θωμαν'κής κατοχής δπου θά συγ
κροτήσωμε έναργέστεοα αύτό
πού λέγετα' Έλληνοχρισχιανικός
ή Νεοελλην'κός πολ'τΐσμός μας
Θέλετε νά σας δώσω μία είκό
όντότητά μας Εϊμαίττε
καΐ ά—ό έκεί Εεκ'νούν αέ τόν Λά
σκαρη. μέ αλλες πνεαματικές προ
σωπΐκότητες· πού έ'χουν καταλά
βει ήγεχ'κές θέσεις σ^ά δυτ'κο-
ευρωπαικά Πανεττιστήμ'α καΐ επι
σκέπτοντα' τούς βασιλείς τής Δύ
σεως και τόν Βασιλέα τών Βασ1
λέων. τόν Πάπα^ καΐ τούς λένε
πώς είναι δυνατόν έσεϊς νά λέτε
δτι είσθε Χρΐσχΐανοί καΐ νά άφή-
νετε την Κων)πολΐν είς μουσουλ
μαν'κάς χείρ>ας; 'Εμπρός γ'ά μιά
πολιτική σταυροφορία τής Δύσε-
ως εναντίον τής όθομαν'κής ύπε-
ροχης, γιατί. γ'ά νά φτιάξιομε
μίαν μ'κράν άνένδημον Ελλάδα·
μ'ά έλεύθερη γωνία βίου. δπου
νά μποροΰμε νά άιναττνέωμε έλεύ
θερα, καθ1 δν τρόπον άργότερα
οί Ίχαλοΐ έ'Φτιαξαν τήν Ιταλίαν
κα'ι οί Γάλλοι τήν Γαλλίαν.
ίπτοχρεωμένο' νά δοΰμε αύτές τίς
δυό δασικές πολιτικές καΐ πνευ- (Σινεχίζεχαι)
«Χ*!ΐ3τ*3ε3ΐ3ηε3ε3ε3τ^^
ΑΙ ΕΚΔΗΑΟΣΕίΣ Τ Π Γ. ΑΠΟΦΏΙΤΟϋΙ
ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΑΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΣΐΙΥΡΝΗΣ
Προσκαλοΰνται κα! τταοακα-
λοΰνται ϊδ'α'τέρως τα Μέλη τού
Σιλλόγου όπως μετόχτχουν λαμ
πρύνοντα μέ την παρουσίαν τον
χήν πρώτην σχολικήν έκιδήλωσ ν
τήζ
ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙ,ΚΗΣ
ΣΧΟΛΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
έορταζούσης κατά την παοάδο-
σιν τους τρείς μεγίστους τής
Έκκλησίας Ίεραοχίας καΐ δ'δσ
σκάλους, τήν προσέχη Κυριακήν
30ην Ίανουαοίου 1972.
Συμφώνως πρός τα έν Σμυρ
νη άλλοτε χελούμενα τό σύνολον
των μαθητών θέλε' έκκλησασθή
άϊχ'κώς άττό τής 10ης πρωϊνής
έν τώ Ίερώ Ναώ τής έν Νέα Σμυρ
νη Άγίας Φωτεινής, ακολούθως
δέ θά πραγματοττοιηβη την 11
30 πρωϊνήν έορτασ^ική συγκέν-
χρωσ'ς γονέων κηδεμόνων καί
μαθητών νέων καί παλαιών έν τή
αιθούση τής Εστίας Νέας Σμύρ
νης ευγενώς παραχωρηθείσης
πρός τούτο·
Τόν πανηγυρΐκόν τής ημέρας Θε
λει έκψωνήσει ό Γυμνασ'άοχης
τής προτύττου Εύαγγελικής Σχο
λής Σμύρνης κ ΠΕΤΡΟΣ ΞΕΝΙ
ΚΑΚΗΣ, τούς δέ νέοις μαθητάς
Θέλει προχτφωνήσε' έκ μέοους χώ«
παλαιών δ Τακτικάς ΚαΘηγητής
τού Πανεπιστημίου "Αθηνών κ
ΜΙΧΑΗΛ ΑιΝΐΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ
Δευτέραν κατά σε'ράν άπό τής
ποόοου χοΰ νέου ετονς. άπόφα-
σ'ν, εξέδωκεν ό Άρειθς Πάγος
έ—ΐ τοθ θέματος τής άξιουμένης
ύττο ώρ'σμένων θυρωοών έττιστρο
φής των καταβληθέντων ώς άν-
τάλλαγμα τής προσλήψεως των
χρηματ'κών ποσών είς κατασκευο
σχάς ή' ιδιοκτήτας πολυκατοικ'-
ών καΐ μεγ άρων
Ή νέα αυτή απόφασις, ύττ
άρ'Θ 27)72 (γ' πολιτ. τμ )
ύπεισέοχετα' καί είς την έξέτασν
ώρ'σμένων έκ των κρισίμων θεμα
των πού άνακύπτοι;ν έκ τής ττεοί Ι
ής πρόκειται συμφωνίας μεταξϋ Ι
θυ^ωρών καΐ καχασκευασ'Γών 1 '
ίίιοκτητών Τούτο καθώς έγοάφη
είς τό «Βήμα» τής 11ης τρέχ., Ι
δέν είχεν ευρεθή είς την ανάγκην
• ά πραξη τό ανώτατον δ'καστήρ' ]
ο καχά τήν έ'κδοσ'ν τής ττρώτης Ι
σχετικής έψετε'.νής τής ΰπ ά- |
ο'6 6)72 (6 πολιτ τμ.), άπο-
φάσεώ'ς χθυ περιορ'σθεν νά επι
λύση δ'' αυτής μόνον ύττέρ τού
μονσμελοΰς ττρωτοιδ''κείου τό ζή-
τηιμα τής δ'κασχΐκής άρμοδιότη-
τος έπϊ τών σχετικών άξ'ώσεων
των 0ι-ρωοών περ·ΐ έπιστροψής
τών καταβληθέντων·
Καί ή δευτέρα αυτή απόφασις
χοθ Άρείου Πάγον εξεδόθη επί
διαφοράς την οποίαν ήγε'ρε θυ
ρωο'ός έναγαγών πρό διετίας
τόν λαδόντα παρ' αυτού 50 000
δρχ ώς άντάλλαγμα διά την προ
έπταετίας ποόσληψ ν αυτού είς
πολνκατο'κίαν. Δ'ά τής άγωγής
εζητήθησαν ή έπιστροφή τού κε
φσλαίου των 50 000 δοχ ^ άλλαι
25.000 δ'ά νομίμους τόκους μέ-
χρ' καταθέσεως τής άγωγής κεφά
λαιον δέ καί τόκοι>ς νομιμοτόκως
άπά τής καταθεσεως τής άγωγής
μέχρ'. τής έξοφλήσεως. Τό Πρω
τοδΐκεΐον Αθηνών, δ'ά περυσινής
αποφάσεως τού, εδέχθη χήν άγοα
γήν έν μέρει· ένώ ό έναγόμενος
προσέβαλε την σχετΐικήν άττόφα
σ'ν δι' αίτησεως άναιοέσεως
Είς την απόφασιν το3 Αρείου
Πάγου άναφέοεται. έν πρώτο'ς·
δτ' κατά τό αρθρον 9 τής διά
χθύ νόμου 3248)55 κυρωθείσης
ύπ' άο'θ 95 διεθνοΰς συμβάσε¬
ως, άπαγορεύεται κάθε εϊδους
κράτησ'ς επί των μΐσθών καΐ ή-
μεοομΐσθίων· άποβλέπουσα είς
την άμεσον ή εμμεσον καταβολήν
ποσοΰ έκ μέρους έργαζομένου
πρ>ός έογοδότην ή άντιπρόσωΓΤΓθν
αΰ^σΰ ή πρός μεσάζοντα (τί χ
πράκτορα στρατολογήσεως έργα
χΐκοΰ δυναμικόν), μέ σκοπόν την
εξεύρεσιν ή δ'ατήρησιν άπασχο-
λήσεως Έκ τής διατάξεως αυ¬
τής ——ροστίθεταΐ ώς καί των
άρθρων 174 καί 180 τού άστ'
κου κώδικος συνάγετα' σαφώς δ-
τ' είναι άκιοος καΐ λογίζεχαι
ώς μή γενομένη κάθε σύμβασις ε¬
ξευρέσεως έτ/ασίας έττΐ άντ'πα-
ροχή Έπομένως είνα' ακνρος
κα'ι ή σύμβασις διά τής οποίας
ΕΚΔΗΑΟΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΚ ΜΑΓΡΙΚΣΙΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
Την δευτέραν έκδήλωσ'ν, έντός
ενός μηνός, ετέλεσεν προχθές Κυ
ριακήν. οί έκ Μαγνησίας Μ. Άσι
άς είς τόν Μητροπολιτικόν Ναόν
Αγ Ν'κολάου Νκαίας μέ Ο λει
τουογίαν μεχ' άρτοκλασίας καί έν
συνεχεία είς τήν Π·ροσκοπ'κήν Ε
στίαν μέ πανηγυρικήν σνγκέντρω
σιν καί δεξίωσιν Όργανωτής ό
Σύλλογος τών έκ Μαγνησίας ό
οττοϊθς ετίμησε μέ τήν έρτήν την
μνήμην τού προσ"αχθυ τοθ Αγί
ου Άθοτνασίου
Κατά την Θ λειτονργίαν Ιερούρ
γησεν ό Πρωτοσύγκελλος τής Ι
Μητροπόλεως Νικαίας πανοσ. άο
χ'μ. κ. φίλιππος Μανοιώτης
Κατά την σνγκέντρωσ'ν ώμίλη
σαν ό πρόέδρος χής Ενώσεως
τών έκ Μαγνησίας κ. Κώστας Τοι
γκατζης δημοσ'ογράφος, ό δ οικ.
σύμ&ουλος κ· Άντ Θέμελης δικη
γόρος καΐ ό κ- Κ- Ζονμπουλίδης
σιγγραψεύς· άναγνώσας καί ά^ο
σττάσματα άπό τό τελευταίον 6ι
βλίον τοΰ «Ν'όβη»
Μεταξύ άλλων, 6 κ. πρόϊδοος
τού Συλλόγου είπεν:
Ό άποδ'ωγμένο' άπ' τίς πά
νά^χαιες προγον κές ^ονς έστιτς
εστησαν έδώ, ο την δεύτερη Πα-
τρίδα· τα ίδαν'κά τους Ιδανικά
ύψ-[λά πού στοιχε'οθετούν τό με
γαλείο μ'άς θαιμαστής ττορείας
χών μ κΐασ ατών.
Οί Μάγνητες, πιστοι, καΐ αντοΊ
στά ιδανικά τους, σημε'ώνουν μζ>
ε'ντονη παρουσία καί πε:ισώζουν
κοί φροντίζουν νά δ'α ών σθή ο
τι άττοτελεϊ τήν πατρογον'κή κλη
οονομ'ά τους
Ή "Ενωσις χών έκ Μαγνησίας
Χορόσκιοί καΐ Πεο'χώρων Κα-η·
γομένων· κυρίως αυτόν τόν σκ^
πάν έπδ'ώχεΐ. Νά μή ταφεύν έ
κείνα ,πού έγαλούχησαν γενεές έπ'
γενεών, έκείνα πού άποτελοΰν τή ■
ενίτθξη ινΐικρασ'ατική ίστοηία κοί
τάν άσϋγκιθΐτο Μικοασ'ατ'κο Πό
λ τισμό καΐ πού είναι γιά μάς ι
εοές παρακαχαβήκες
Στά πλαίσΐα αυτών των έπ'δι
ωξεών μας· συ-μπεο'λαμβάνονται
καΐ οί δυό έκδηιλώτε'ς· πού τελον
με κάθε χρόνο· σέ άνάμνησι των
Θϊησκευτ'κών πανηγύρεων στήν
άλησμόνητη Μικρασ'ατ'κή Πατρι
δέ Τόν πεοασμένο μήνα· σ-'·<; 22 Δεκεμβριού^ τ μήσαμε 'ήν μνή μη τής Άγίας Άναστασιας με λε'το^ργία μετ' άοτοκλασίας στόν Ι Ν τού Άγίου Γεωογίου Ν'καίας καί δεξίωσι των μελών στήν αϊθονσα χής Κατηχητικής Στέγης· έορτάζομεν την έπέτε'ον έοοτή τού Άγίου Άθανασίου, πού ό περίλαμπρος καί ξακουστός γιά την περισσή τού μεγαλοπρέ ττεια μητροπολΐχικός ναός άποτε λούσε ενα άπό τα εξοχα μνημεϊσ τής Ίστορ'κής καί έλληνικωτάτης πόλεως τής Μαγνησίας Ο Σύλλογος μας στά 18 χοό να τής ζω,ής τού, άγωνίσθηκε καί άγωνίζεται γ'ά χήν έπικρά Τησι των μικρασιατ'κών ίδεωδών καί άσκεί έ'να, πράγματ^ ώραϊο καί θεάρεστο έ'ργο. Άπό τό 1954 έ'ως στμϋρα· πέραν των τακτικών κάθε χρόνο θρησκευτΐκών έορτών που σάς άνέφερα· καί συνεο-χΐά σε'ς εδωσε γιά την σύσφιγξι των σχέσεων μεταξύ των συμπατο'ω τών μας καΐ τακτ'κά έβοήθησε τα απορα καί άοθενή μέλη τού Τα Χρ'στούγεννα. ή Διοίκησ' έ'δ·ωσε βοη&ήματα σέ πχωχούς Μάγνη τας πού ό άριθμός τους εφέτος· αύξήθηκε Έτπσης. άρκετοΐ συμ πατριώτες δευκολύνθηκαν σοβα¬ ρώς σέ δ'άφοοες υττοθεσεις τους σέ θέματα συνταξ'οδοτήσεως τους κλπ. Άκόμη ό σύλλογος μεχέχει σέ δλες τίς έθν'κές καί διάφορες τοπ'κές έκδηλώσεΐς μέ τα μέλη τού Καί άκόμη· ποοσπαθεΐ νά αποκτήση τό οίκοπεδο γιά την ά νέγερσ' έκκλησίας, καΐ έλπίζε' ί φΐτος πιά, νά πραγματοττοιηβή ή μεταβίβασ' τοθ χώρου Στήν έγγραφή νέων μελων έπ' μένονμε 6χ' μόνον νά συ·μπεριλά βουμε -ούς νέονς, άλλά νά τονς προτάξουμε Καί εμείς _ μέ τή σε'ιά μας, &ά πρέπε' νά δημιουο γήσοιιμε έιδιαφέΐοντα· πού Θά προσελκύσονν τούς νέους ώστε νά έλθουν σ'γά - σιγά κοντά μας Νά γράψονμε τα παιδ'ά των συμ πατριωτών μας. τα δΐκά μας πσ' διά Διότ' αύ.^ οά αννεχίσοιη- α ξ'α τό έργο τών παλαιών αντά θά γίνουν οί δ'απρήσΐοι κήϊυκες τών ίδαν'κών μας καΐ αντά θά δ ανωνίσονν. δ.τι ώοαΤο καλλιεο γήθηκε καί έβλάστησε· οόνθ'σε καί σκόρπισε τήν ύπέοοχη τύω'5'ά τού στήν λατρεμένη γή χών πατέρτον ματ Ευρισκόμενοι στην άφετηρίπ τοθ Καινουρίου Χοόνιυ· άς ενχη θούμε γ'ά δλους μας καΐ γ'ά τόν Σύλλογό μας έ'να 1972 μεστό εθ τνχών έτΓ'τεύξεων». ύπόσχεται κάποΐος την -ρόολ ψΐν αλλου ώς θυρωροϋ. έκεϊνο δέ πρός τάν οποίον δίδεται ή * πόσχεσΐς άναλαμβάνει χήν . " χρέωο-'ν νά καταβάλη είς , ποώχον ωρισμένον Χίτ»μοτι<ο" ποσό Διότι ή συμφωια οιυτη ί χε' άκρ'βώς χαρακτήοα ως έξενρέσεως εργασίας έιτ παροχή Επ τή βάο-ει τών ά "Ατειος Πάγος έδικαωσε -ήν πόψασιν τού Πρωτοδι-κείου Αί νών· τό οποίον είχε κρίνει δκυρο, τήν συμφωνίαν έναγοντος καΐ ένα γομένοι., περ προσλήψεως τ. πρώτον ώς θνρωροΰ έναντι ,£„ καταβληβε'σών είς τόν 50.000 δηχ. καΐ ότι τελευταΐος ύποχρεούτο νά ση χά παρά τόν νόμον ποσόν κατά '·άς πε'ρί ό γήτου πλοιτισμοΰ δΐατάξεις Πε^αιτέοω 'ί απόφασις 8τ< έφόσον εΐνα' ακνρος ή ής πρόκειται σνμφωνα δέν ΕχΕ ε ν νομόν ίπ[ρροτν τό ϋψος ^ καταβαλλόμενον είς χον £νάγ0< τα θνρωρόν μισθού πρός ΒΙΟΠΤ στωσΐν τού αν λαμβάνη ιά έλ0, στα καΒωρ'σμένα δρια α—οδοχώ ή δχι (καί εάν κατόπιν των κι ταιβληθε'σών ύπ' αυτού 50000 δρ·χ επήλθε περα'τέρω μεοοι( αύχών. ή όποία είναι νόμφ ^ γοϊευμένη) Σημειωτέον όχ' ή πσλαΐβτ£ρο νπ' αριθ 601)67 απόφασις ΤΟυ Άρείου Πάγον είχε δεχθή 6ντ>
θέτως, δτι ή περί ής πρόκι1αι
σνμφωνία είναι κατ' αρχήν Ιοχμ
οά καί δενο-μευτ:κή, έκτός εάν ό.
δηγή είς μϊίωοΊν χών
νων κατωτάτων όρίων
τού θνρωροθ Άνεγράφετο σχΐ
κώς είς την απόφασιν αυτήν:
«Ή σύμβασις δ'" ής Οττόσχϊτοι
τις χήν πρόσληψ'ν αλλου ώς
ρωρού είς την πολυκατοικίαν «ι
'οΰ· ούτος δέ άναλαμβάνει τη»
υποχρέωσιν καταβολής είς το>
πρώτον (ι)Ρισμένου χρημστ κι»
ποσοΰ^ είνα' κατ' αρχήν Ισχυοο
καΐ δεσμευχ'κή «ατά τό αρβρο·
361 τού Άο-ΐ-κού Κώδικος Κοι
δέν προσκρούει ή σύμβασις αίτι
οϋτε είς άπαγορευτικήν τίνα δια·
τάξιν, όντε είς τά ΧΡηστά
έκτάς εάν χείνη ή αγη είς η,
μείωσιν τού διά συλλογικήο σνμ
βάσεως διαιτητικής άποφάσεΒ^
ή αλλου κανόνος δΐκσίου κατ»
χυρωμένου ελάχιστον όριον τιιι
άποδοιχών τού προσληφθέντος ίΐ(
θκρωρού- όπότε είναι άκυρος ιο
τά χά αρθρα 174. 178 καί 6!
παράγρ 3 τού Α Κ. καΐ λογι
τα ι κατά τό άρθρον 180 Α Κ
ώς μή γενομένη Έξ αλλου ή
τά τό αρθρον 179 τού Α Κ ά»
ρότης τιοοϋποθέτε' έκτός χών όϊ
λων, συνομολόγησΐν ή λήψιν «·
ριουσιακών ώφελημάτων. τα '■
ποία κατά τάς περιστάσε'ς
λοΰν είς προφανή σνσαναλογιο»
πρός την συνηρτημένην παοοχί
ο··········································
ΠΩΣΙΊΡΟ,ΑΙΟίΊΖΕΤΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓ.
ΟίΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΜγΧ)ΚΩΙ
Άκαθάρ'σχθν είσόδημα των μη
χανικών άτΓθτελοϋν επί μέν λογι
στικοΰ π3οσδιορισμού τοΰ είσο-
δήματός των> αί πράγματι είσ-
πραχθεΐσαΐ άμοιβαΐ καί δχι έκεΐ-
ναι τάς οποίας τνχόν ούτοι έδι
καΐούιτο κατά νόμου· έτΐΐ δέ έ-
ξωλογιστικού προσδ'ορ'σμοΰ αί
νόμΐμοι όιμο.βαΐ, εξαιρέσει έκει
νων έκ μελετών κλ.π-, επί οίκο-
δομκών ίίργων χθϋ Δημοσίου· Ν
Π Δ Δ. καΐ τών κοΐνωφελών η
θοησκευτ'κών ίδονμάτων διά τάς
οποίας (ος ακαθόριστον είσόδη¬
μα λαμβάνονται αί σιμβατικσ'ι
το αυται κατά την διάταξιν τής
■π·εριπτώσε»ς α' τού έδαψίου γ'
τής παρ 2 τού άρθρου 47 του
.Ν Δ 3323)55
Τ«ύτο ανεκοίνωσε τό υπουργεί¬
ον Οϊκονομ'κών δι' έγκυκλίοι,'
τού πρός τάς οικονομικάς έφορι
άς έξ άψορμής ϋποδληβέντων έ-
ρωτημάτων σχετ'κώς μέ τα άκα·
θαρ'στα εσοδα χών μηχανικόν
Εκ τής κεμένης συναφώς νο
μοθεσίας σαφώς συνάγεται δτι
ακαθόριστον είσόδημα των μηχα
νίκων επί λογΐστ'κοΰ προσδιοτ'
ρμο3 άποτελοϋν αί πράγματι εισ
προχ&εΐσσι νττ' αυτών όμοιβαί,
ώς αθτα1 ττροκύπτονν έκ των εί
λ'κρινώς χΓοοΐ'μένων διβλίων κα;
στοχείων Τουτο άλλωστε εδέχθη
καί τα Σ τ Ε. διά τής ύπ' αι θ
20)69 αποφάσεως τού· διά τής
οποίας εκρίθη δτι τό Β. Δ· τής
30)31 5 1956 «περΐ κανονΐσμοθ
ν>~) τρόπον κατα&ολής τής άμη
βής τών μηχανικόν ίν γένει», δέ·
έτ~'.·εόιζεΐ τόν φορολογικόν νόη
μο κα9όσον ?(έν ρυβμίζει, ονθέ
Θά ηδύνατο ελλείψει είδικωτέοαί
ίξουσΐο5οτήσεως νά ρνθμίση τα
τού τφοσδ'ορΐσμοΓ} τού τελικώς
φοηολογητέου είσοδήματος τών
μηχαν ικών
'Επΐ έξωλογΐσχικού δμως προσ
διοοισμαύ τό άκαθάίΐοτον είσόδη
μα τώ ν μηχανικών άποτελοί/ν αι
•ιόμΐμο' άμοιβαΐ ώς αύται καϊο
ρίζοντιχΐ ύττό τού Τεχν'κοϋ
μελητηρίου εξαιρέσει των
πτώσεων μελετών κ λ.π έιτί
γων τού Δημοσίου κατά χά &"·
ΠΡΟΣΚΟΠΙΚΗ
ΤΣΙΚΝΟιΠΕΜΠΤΗ
Οί Πρόσκοΐϊοι τής Ν^καίας Θα
χορέψοιν την ΙΟην Φεδρονθρίο"
στό γνωστό κέντρον «ΣΙΝΙΚΟΝ
(πρώην Άκταΐον), τοθ Νέου *
λήρου.
Μεγάλη Διοργαν^ΐκή Ετττρο
πή, άποχελεσβείσα άττό τα
τού Τοπικο3 Προσκσπικοϋ
δέσμου καί των "Επιτροπών
στημάτων. θά έχη την δλη όρϊ»
ν«σ' τής Έσττερίδος. ττού ι
βλεπεται ν' αποτελέση άληβ1ν< πσκρρ,άτ'κο γεγονός. Ή χορε·.τική έκδήλωσι· ττού νέλαβον άπό κοινοΰ νά ση ή Τοπική Έφορεία Πθ<>σ«0
πων καί δ Τοπ'κός Ποοσκοιτ κο!
Σύνδεσμος Ν'καίας, θά £'«» Ρη
βραδιά περ'έχουσα δλα τα »:·'
1 χήα τοθ γνησίοι; άποκρηάτ'κ0"
ι γλεντ ού
Ι Έκτός τοΰ ολοκλήρου εκλεκτον
π-ογϊάμματος τοθ «ΣΙΝΙΚΟ
μέ έπ'κεφαλής τήν ττρώτην
νίκη φων»ή. χήν καλλ'ΤίχνιΟ
Κλε'ώ Δενάίδοιι, ποικίλες
καλλ'τεχνκές έμφσνίσε'ς θά
σ'ώσευν τήν Χοοευτική 6ρ« '
τών προσκόπων
ΟΙ ποόσκοποΐ τής Ν.«β'«
ποοσκαλοΓ/ν τούς φίλους τού Ρ
σκοπΐσμοΰ, νά «Τσ'κνώσουν» ('
ζι τους την Πεμπτη ΐυ """ΐ' ^
ου σέ μ'ά νωνιά πού βό «'«»',°£
τό χό βράδν ττροσκοιτ'κή
λα δ'κή τους
Ρική τους···
«Α0
ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΕΟΡΤΗ
Η "Ενωσις Μ'κρασ'α'ών Πε
ριφερείας Κρήνης (Τσεσμέ) τε
λεί τήν επέτειον αυτής εορτήν
την Κυοιακή. 13 Φεβρουαρίου ϊ
ε είς τόν Ι Ναόν τού Αγίου Χγ< ραλάμπους (Πεδιοι "Αρεως) , πό λιου·χου Άγίου τής μικοασ'ατ κης της πατρίδος· έν συνεχεία δέ Θα γίνη συγκέντρωσις των έορτα- σχών είς τό παοακείμενον κέν¬ τρον «ΑΛΣΟΣ». ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΓ ΦΕΓΓΟΓΝ ΣΑΡΑΝΤΗΣ Γ. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛ0Χ Δέν έπ-ρόφθασε νά κλείση κα- λά - καλά ό τάφος, πού δεχθή « τόν άείμνηο-το Πάνο Δ'αμαν τόπουλο, καί καινονογ'ος ττάλιν άνοιγεχαι γ,ά νά δεχθή τόν μ{ γαλυτερο άδελφό τΟυ Σαράντη Δ'αμαντό-ονλο. πού ϋστερα άπό μακράν άσθένεια νπέκυψε στό μοιραίον καΐ κηδεύτηκε στόν Ι Ναό τού Νεκροταφείον Νέας Φ - λαδελφείας στίς 18 τού μηνός Στήν κηδείσ ΤΟυ παρ€ι/ρέΘηκε ίκ ος «πό τούς συγγενεΐς. πολύς ττσ" καί έκλεκτός κόσμος· 1 μί^καρίτης ήταν λονς· όπως καί δλη η κή οϊκογένεια Έκφράζομε τά θερμά Ι λνπητήρ'α στή χήδβ. 1° καί στήν λο'πή οίκογενιιο ίδ αίτερα δέ στΓ/» °'ι")ν1τίίΛ τού καλο3 μας φίλου " ., Διαμβντοπούλον· γεν. ' ·, τον τού υπουργείον λ» ^ Ύπηρεσ'ών. πού δεχθή*4 ^ οό σύντομο διάσχημ° νωιτά. καίρ'α