194397
Αριθμός τεύχους
2135
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 45
Ημερομηνία Έκδοσης
15/1/1972
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
| ^ομ/ν.ι,υσηκ
Ηράκλειον Κρήτης
ΓΓΠΙΓΗΑ
!ΝΤΙ "■ ·-
..... ^Γ
κ
ιο
Λ
ΠίΛΟιΙΙΚΟΤ
ΙίΠΟ»
ΑΝΕΞΛΡΤΗΤΟΓ
ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΟΕΡΟΝΤΟΝ
ν^ΒΒΑΤΟΝ 15 ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΓ 1972 ΕΤΟ5Γ7^-----Γτΐ----------------------------"------ ..... ■—» ■—» —-~. «~,. ν,«η^«-ν«-«, ,*- «ν-. »-ι- ,*-^--.. .-.τ,.- -«.ι--Γ-ν»Μ ι ν-___________
~—--------------------------------.--------------4ϋΟν ΑΡ' ΦΓΛ· 2135·_________Τ|ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντής - Μ διοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
ΕΚΑΣ ΙΙΤΟΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟί
Στίς 24 Απριλίου 1922 έτε· ,
εθνικόν μνημόσυνον υπέρ !
τ«ν σφαγ'ασ&έντων Ποντιων κα-
τα τό Α' Παγκόσμιον Πόλεμον
Είς τόν Ιερόν Ναόν Αγίθυ Νκο
^ομ Γαλαιά Κωνσταντ'νοι—όλε-
Ης χορεστο τούντθς τού Οίκουμε
ν«οϋ Πατριάρχου Μελετίου μετά
ής Ίερας Συνόδου Κστά ιο
μνημόσυνον ό άείμνηοτος Λεωνί¬
δας Ιασονίδης εξεφώνησε τόν
κατωτίρω ιστορικόν έτπμνημόσυ
νόν λόγον:
Παναγιώτατε, Σεβασμ'ώταΓΟ'
όμήγυρις,
ΜελανίστΌς έκ τιένθους ή Αρ
Υώ ι—ραπλέει τοθ Πόντου τάς
ακτάς· ρίτττει κατά γής την λύ-
ραν ό Όρφεύς, ά δέ Ίάσων, στη
ριζον ττερίλυττος την κεφαλήν ε¬
ί, τού πηδαλίον τής όλκάδος· χυ
* δάκ,ρυ θαλερον
Αί Αμοοζόνες. τταρά τόν Θερ-
μ£οΌντα· δ'βκόπτουσι τούς Ίτπτι-
κούς· οί δέ ΜύρΌΐ τού Ξενοφών-
τας ιτρό τής Τραττεζούντος. άν»
ϊτίλλουσι τούς γυμνικούς αυτών
αγώνος·
Οί «Τηλόθεν έξ Αλύβης όθεν
άργύρου έστί γενέβλτρ» τής έτταρ
χίας Χαλδίας καί οί έκ Κρώμνης
καί έξ Αίγιαλού έθελονταΐ τού
Τρωικθύ πολέμου τής -πατρίδος,
οπόθεν δΌττννθανόμενοι την τρα;
γικήν τελετήν, όλολύζονσΐν ώς |
νήπια ΤΓβρά θΐν' άλός άτρι/γ4τοο
Την ■—ττρίδα βλέττων ττνρττολου
μέν—,ν. τούς άνδρας έξοριζομένους
τα δ γυναικόπαι&α θνήσκοντα έκ
— ινης· έγ'καταλείττεΐ Σινώττην,
την παλαίφστον Δΐογένης ό Κυ·
νκός καΐ τιρόσφνξ γενόμενος έ·'
Ελλάδι κιΑίε1 τήδε κακεΐσε τόν
ιτίθον τής ττροσφυγΐκότηιτος, κοα
των δέ φανόν άινά χείρας ζητεί
τόν άνθρωπον όστις θά σώση την
γενέτειράν τού.
Είς την δημοσίαν πλατείαν τής
πατρίδος τού 'Αμασείας. βλέττων
έν μ'ά καί μόνη ήμέρα έστημέ-
"βς 6 άγχόνας φεύγει ό Στρά-
6ων ττερ'πλανώμενος κοσμοπολί
της καί ατίαρητγόιρητος νοσταλ-
γός!
Βασίλειος ό Μέγας καΐ Γ ρηγα
ριος ό ©εολόγος· ττερίτρομο1 ά
πό τούς γόους καί τούς στενα-
γμούς των έν τω Ναώ Άγιον Γε
οργίου τού Πβτλαμά τουψεκιζο-
" 1ιεν»ν γυναικόπαιδων δ'ακότττου
σι παρά την Κερασοΰντα· την
συγγροφήν τής «Φ'λοκαλίας»· ά-
ιτο δέ τούς κλαιυθμτ,ρΐσμούς των
κατά των ίττιετρών της Πουλαν-
τζάκης καί Κοτι-ώρων συντρΐβο-
μένων καΐ συνθλωμένων νηιτ'ιων,
Χρυσοστόμου τού Ίωάνου στενά
ζει ό τάφος έν Κονκονσώ τής έ-
ιταρχίας Νιεσκαισαρείας. ©ρηνεΐ
τόν έτΓ'τάφιον ©ρήνον ή Πανα¬
γ ία τού Σο,υμελά. προσκοπτει
καί θρνμματίζεταΐ ό 'τπτος τού
'Αγίου Γεωργίαν τού Περιστε,ρεώ
το· έττί ττίνακι δ ζητεΐται ή κε-
ψαλή τού εϋθαρσούς Ιωάννου
της Μονής τού Βαζελώνος.
ΑΊ Μμροψόροι άδελφαί Μακεδο
νίο καΐ ©ράκη καί Ίωνία καϊ
αί Ώκεανίδες νύμφαι Κρήτη τε
«χ'ι Χίος καί Μυτ'λήνη τού ττέν-
9ους ττερ'βεβλημένα' τόν πέπλον
ι«ν μελανόν, προσέρχονται είς
ιό μνημα ζητούσαι τόν Νεκρόν·
Πρός τόν ©εόν τής Χριστ'ανω
οννης δεήσεις δέ άναττέμπονται
πλέον, ό ήχος των κωδώνων δέν
ίντιλαλεϊ είς τούς αέρος· έσίγη-
«ν =1 Έλληνΐς φωνή τού Εύαγγε
λίου. δέν κελαρύζεΐ ό ρύαΐ- δν
Ίνθεΐ ή φύσις· δέν κελαδοΰν τα
ιΐτηνά· ό Μάϊος δέν είναι Μάιος
Εφέτος άνο'ξιν δέν εχομεν, τό
"βν άττ' άκρου είς άΊκρον πενθεϊ
0 Πόντος άττέθανεν! Ο Πόν-
Ός έ—αυρώθη!
Τιτέλεσταΐ! Ήλί· 'Ηλί, λαμά
"οββχθανί!
Ποίος ό θρηνούμενος Νεκρός;
Είναι οϊός μονογενής τής Ελ
λβδος έχων πολλάς αδελφάς, έν
μιν χ»όνοις μυθικοις έκ ττατρός
*?ίξου γεννηθείς καί διά τής
^Ργονοντ'κής "Εκστρατείας τού
ϊλληνιχοθ πολ'τΐσμοΰ είς Εϋξε
">ν 6οπττισ6είς, έν δέ τοίς ίστορι
"'ϊζ χρόνοις έκ Μ'λήτου άομη-
^"ες οί "Ιωνες 'δρυσαν τώ 7°Ο
Ί» 'Αμΐσόν, «Π€ΐιραΐά» τό ττρώτον
* ^ την Σΐνώττην. άρχα'οτερον
ΌΟ Βιιζαντί'ου· είτα δέ τάς σλ-
*°ζ « Ελλην!δας», κατά έκφρασιν
'οϋ τε Στράδονος καί τού Ξενο-
Ηιντος. πόλεις την Ηράκλειον,
«ολουμένην, την Κερασοΰ«τα( την
'°5(0πολΐν. «Τρίττολ'ν» την ση·
'Ε>ινήν. την 'Ερμνασσαν (Πλά-
'0να)· την Τραπϊ,ζοΰντα. άττάσας
""τα τούς ίν λόγω Ίστορικούς
*0'ΐιουμίνας καλώς, άξιολόγο'ς
Υνμναο· ίοις καΐ αγοραίς καί
^οαϊς «,κοσμημένος λαμττρώς·
α·&(>ας δέ έξεναγκούσας άγαθούς
♦'*οοόφους, ττο'ητάς καί συγγρα-
κ«ί μαθη.ματικοΰς καΐ
«τος είναι ό Πόντος· ό άττό
■^.ιτόλεως μέχρι Κολχίδος διιγκων
**" ί*θν μέχρ' Αοκάτης καΐ Α-
Νθϊίος 7ην άκ-Μ^ έττεκτείνων.
0 Παντός ούτος, ύττό Φιλ'ιπ-
^ τον άττοστόλου έκχρ'στιανι·
">' «οτάθη τό άκρότατον κατά
"Ιί 6ορ6αρΐκής Ασίας ττροτ,-ύρ-
Ί Άκρίτας καΐ Βΐγλάτωρ τού
ιτ'ο-,,γ,-. κ,ο,-, ^^ χρι_1<χν1σμ(>υ
ι έ~ΐ αιώνος, άναχο'τί-
^ς ^βλλάκ'ς κβί άνακοψας τάς
κων όρδων έττιδρομάς,
οτον ιπτοϊξας όρμητή-
Τών 1»«Υάλων κατά τών Πιρ.
σιών βι/ζοοντΐνών έκστρατεΐών καί
κκθέδρα Αύτοκρατοιρίας άναδε χ-
θείς ε'ικοσι Κομνηνών Αύτοκρατό-
Ρων
Ό Βυζαντΐνός Έλληνΐσμός· ά-
κοιμητος ψρουϊός τού τταγκοσμίου
ττολ'τ'σμοΰ μέ τόν ενα όφ9αλμόν
την Κωνσταντ'νοι/ιτολιν έβλεπεν
έπΊ την Δύσ'ν, καί μέ τόν άλλον
όφδαλμόν την Τραπεζούντα £6λε-
ττεν όλην την Ανατολήν
Η έξόρνξις τού ενός οφθαλμού
τή 29η Μσΐου 1453 μοιραίως έ
ττήνχγκί την εξόρυξιν κοί τού ε¬
τέρου οφθαλμού· τής Τραττεζοϋν
τος· τή 15η Αύγούστου 1461
Σκότος βαβύ καί λαίλαψ άγρίι
αίμοχαρούς τυραννίας ένέσκηψεν
είς τόν όρίζοντα τόν ελληνικόν·
ό δέ Πόντος μή έχων —ού νά προ
σφύγη καί τάς τού Τροπτεζουντί
ου Βησαρίωνος έν Εύρώπη ύττέρ
σταυροφοριας τινός ένερ·γείας ί-
δωνναι/αγησάσας ττρός διαφύλα-
ξ'ν τής ττίστεως καί τού έθνΐσμου
τού κατήλθεν είς την κατακόμβην
έκρύβη υπο την κοιλίαν τού άμνού
τής 'Εκικλησίακ, καΐ κατώρθωσε
δ ά των αίώνων νά ττεΐ>ισώση έου
τόν. ττολλούς βεβαίως συντρόφους
άττολέσας έν στόματι Κικόνω1
καί Λαιστρυγόνων καί Κυκλώπων
Μουσοι>λμάνος έν τώ ψανερώ· χρ'
στ>ανός δέ έν τώ κ,ρυτττώ, αύτός
ό πολύκροτος Σταυριώτης. αύτός
ό φαινομεν'κός «Οΰτ'ς», έκδηλω
θείς καί άττοκαλυφβείς κατά τόν
ΙΘ' αίώνα κτχί τό άληιθινόν αυτού
δνομο διακηρύξας· κατώρθωσε
τοιαύτην νά δημιουργήση κοΐνωιν
κήν, έκκλησΐαιστΐκιήν, σχολειακήν
εμπορικήν καί οικονομικήν άνθηρο
τητα· εύρωστίαν καί ύπεροχήν ά
πέναντι δλων των σννοίκων λαών
ώστε νά προκαλή τό μΐσος. τόν
φθόνον καί την μανίαν τοΰ Δυνά
ότου· δστΐς καί άιπεφάσ'σε αύτό
τόν Πιροιμηθέα, τόν φορέα τοΰ φω
τος τοΰ ττολιτισμού' νά πασσαλώ
ση επί των ό—ορρώγων βράχω.'
τού Καυικάσου· δττερ καΐ έκαμε'.
Είς τάς παραμονάς τού παγ
κοσμίοιι ττολέμου είχομεν έν μέν
τ<ρ Πόντφ 574.ΟΟΟ ψυχάς, έν δ τή Ν. Ρωσία καΐ τώ Καυκάσ<ο άλ λας 515 000 Π'θντίων. Τό δλο^ δηλονότι 1 089.000 "Ελληνας. Τί άπελείιφθη έκ τού σεβαστοϋ βΛηοΰ άο'θμού; Εκ,η>ύχθη ό Παγκόσμ'ο.- πόλε
μος Οί ο&ιλφοί Αρμένιοι έσφά
γησαν "Ολος δέ ό 'Ελληνΐσμός
τών τταραλίων έξωρίσθη είς τα με
σόγεια πανοΐ«εί.
Έκ τής γενικής ταύτης σφοιγής
έξ»ντωθησ>αν 233 0Ο0 Πόντ'ο
καί 85 000 προσίφνγαν είς Ρω<τί αν. εναγωνίως άναμένοντες τό νό στ ι μόν ήμαρ Οί Σύμμαιχοι Στρατοί, έν οΐς καί ό Έλλην'σμός, κατετρόπωσαν 'ούς ΤούρκθΊ/ς. Ύιπ'εγράφη ή άνα κωχή έν Μούδρω Διετυμπανίσθη καί δ'ελαλήθη δτι τό δίκαιον κα τίσχυσεν όρΐστ'ιοώς τής δίας. δτι ό ττολιτ'σμός ένίκησε την 6αο6α ρότητα· δτι τοά λοιπού δέν θά ϋ πή,ρχον σκλάβοι καί ότι 9ά έθά πτετο διά παντός ή τουρκ[κή κυ ρΐαιρχία επί έθνοτήτων μή τουρκ' κων. Καί διον την χρεωκοπίαν ταύτην τής τουρκικιής δοικήσεως έζη.γγε'λεν επισήμως έν ονόματι των συμμάχων ό Γεώργ. Κλεμαν σώ ποός τό Νταίμάτ Φερίτ πσ σάν· καΐ δταν κιατ' εντολήν τού Φρανσέ Ντ' 'Εσττεροι άνεζητήθη σαν πρός παλιννοστηισΐν οί είς Ρωσίαν καταφυτ/όντες πρόσψυγες τότε ό 'Ελληνσμός τού Πόντου έ νόμισεν δτ' έδικα'ούτο νά τι- -ττεάη καί νά έλττίζη καΐ αύτός επί τνα άνθρωπ'νωτέοαν ζωήν Καί οί έ'ξω τοΰ Πόντου πρόσφυ γες εζήτησαν δι' ύττομνημάτων 'να οί Σύμμαχοι, άφού ηΰδόκοαν νά μ&ρΐμνήισωσι καί περί νομαδ' κων άκόμη έν Τουρκία φιτλών· μή λησμονήσωσι καί τόν έν Πόντω ύπολειφ&έντα "Ελληνισμόν, τόν άττολέσαντα· ώς εφην, 233 000 ψυχάς Αύτό ήτο τό μέγα (ίγκλημο (!!!) τό οποίον διέπ^αξαν οί 'έ ξ« τοκ Πόντου περιπλανΐίμενο' καΐ δ'ά τό όττοΐο/ οί έν Πόντω ά πομείναντες όμογενεις εθεωρήθη σαν ώς επαναστάται (! !) κατά τού Κράτςυς. κατηγοιρήθησαν ώς ττοοδότα'. καΐ ώς το'οΰτοι έσύί Ρησαν καί σώρονται πρό των φρι καλέιον Δ'καστηρίων τής Άνεξαο τησίος το3 Μουσταφά Κεμάλ, κ-αί έξιοιοίσθησαν άπό 15 — 55 έτών· Ύφιστάμεθα ένέσε'ς δηλη τηριωΐών όρρών καί βλέπομε κοη μνιζομένας τάς έκκλησίας- καΐ βλέπομιν έκτουρκ'ζόμενα τα σχο λείο καΐ βλέπομεν περ'βαλλομέ νην την χριανοσύνην τό σαιρίκιν τής τουρκθιρθοδόξοι; θεωρίας· καΐ έ'χομεν γυνα'κόπα'&α άΐτοθνήσκον τα έκ πείνης καΐ γυμνώσεων καΐ άσβενειών^ έρρ^μμίνα είς τούς τέσσαρας δοόμους. καΐ βλέπομεν καθ" εκάστην γοεράς έκκλήσεις των είς τα βάθη τού Κουρδΐστάν κοΐ τής Άνατολής έξορίστων καί έγκαθείρκτων χιλιάδων έτοιμοθα νάτων άδελφών Ή κληϊονομίια ημών μετεστρά φη είς όλλοτρίονς. οί οΐκθ' ημών είς ξένομς, Παναγ'ώτοτε! 'Επίβλεψον καΐ ϊδε τούς όνει- δισμούς ημών, έπίστρ*ψον ήμός πρός Σέ, καΐ έπ'στροοφησόμεθσ. Κοί Σύ· Κύριε- εως πότε; Έν μιά καΐ μόνη ήμέ-ρα στήνον ται 69 άγχόναΐ εν Άμασεία. ©ρή νος καί όδυρμάς ηκούσθη έν Πά φρα καϊ Κερασούντ' καΐ Άμισώ ΙΟον . Ό Μόλττος τού Σαρί - Γέρ | κλείνίι μέτόάκΡωτήριο Σίμας Έδώ ή έταίρα των Μέγα ρων Σΐμαίβρα εΐχε στήσει αγαλμα τής Πανδημου Αφροδίτης, ττοΰ τής είχαν ξεχωριστή λατρεία οί θαλασσ'νοΐ των άρχαίων χοόνων Στήν ϊδια θέση βρΐσκόταν ώς ττρίν άι,ό λίγα χρόν'α έ'να γραφι κό τού^κΊκ.0 νεκροταφεΐο γι" αύτό οί Τούρκοι το όνομάζουν Μεζάρ - Μττοιρνού· 'Ακ,ρωτήρι τού Κοιμη τηοίου. "Αττό τό σημεϊο αύτό Ί'σα με σχεδόν τα ©ερα— ειά άνοίγετα1 ό Βαβύκολττος ή Σαρ^νικάς κόλ ττος. πού είναι Βστερ' ά~' τ^ν Κε ράτιο· ό μεγαλύτειρος τής εύρω τιαίκής άκτής καΐ ό π>·ό φημΐσμέ
νος τού Βοσττόρου.
Τόν εΐτταν ©αθύ δχΐ μόνο έττειδή
ειΐσχωρεΐ βεχιθιά στή στερΐά, άλ-
λά κ' έπ'ε"δή ή θάλασσα εΐνα* έ¬
δώ οαθύτερη άττό κάθε άλλο ση·
μεϊο τού Στεναΰ. ",Ετσ' 6αθ'ά εί¬
ναι καί ·' ττερίφη,μη κοιλάδα. ποϋ
καταλήγχΐ στό μυχό τουό Σήίρο
τή λένε απλώς Λι6άδι Οί αρχαί
ο' δμως καί οί Βυζαντινοί τής γ
δ'ναν τα όνόματα Καλός Αγρός
— ώραίο λιβώδ'- ή Κοιλάς τού
Βοιδυρρύακιος άττό τό 6α9ύ χ«ί
ττολύκλαδο ττοτάμι, ττού την άρ
δεύε1. Τό ϊδιο δνομα — Μττουγι-
ούκ Ντερέ — δίνουν κ οί Τοΰρ-
κο' στό μεγάλο σύγιχρονο προά-
στειο. ττοΰ ητ'άνει σχε&όν δλο τό
μήκος τής 6-όρειας τγαραλίας τού
κώλποιι
Τό Μ—ουγιού'< — Ντε,ρε εΐνα1 ενα άτίτο τα έπΊτημότεοα θέρετρα τής Πόλης Πρίν άττό λίγα άκόμη χρόν'α ττολλοί άττό τοι/ς ΕύρΜ-τταί ούς δ'ττλωμάτες άγαΐτούσαν νά ττερνούν τό καλοκοίιρι τους έδώ Η μεγάλη τΓαραλία τού εΐνα1 καί σή μερο κατάφο.ρτη άΐτό -παλάτια κ«ί βίλλες καί κ.ή~ους. Τό καλοκαίρι τα κοσμ^κιά τοι> κέντρα· στημίνα
ττάνω στή θάλασσα· κοντά στή 6α
τπ>ρόσκαλα γεμίζονν μεσημέρι -
βράδυ άπό ντόπ'ους καί ξένους.
1ΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ
Β'. ΡΟΥΜΕΛΗ
ττού έ'ρχοντα1 νά χοιροΰν τή δρο
σ'ά καί τό κάλλος τού Βοοττόρου.
τΩρες μττορεΐ νά κάθεται κανεΐς
έκιεΐ σεργΐανίζοντας τή θάλασσα
την άπέναντι γή τής Άσίας. τό
χαρούμενο ττηγαινέλα 7ων βαττο
ρ'ών τής γραμμής^ πού γλιστρούν
άτταλά άγγίζοντας σχεδόν την ά-
κτή.
Στά χρόνΐα τού Βυζαντίου ό
Βαθιιρρύαξ ήταν ττροττάντων όνο
μαστός γ'ά τόν περ'ώνυμο ναό τού
Μεγαλσμάυτι/ρος ©εοδώρου τοΰ
Τήοωνος -—κτίσμα τού Ίοιΐστιν1
ανού — πού άναφέρει ή "Αννα
Κομνηνή καί δττου ό Αύτοικ.ράτωρ
έρχόταν κάθε χ'ρόνο μέ μεγάλη
τταράταξη νά τηροσικιυνησει στή
γιορτή τού Ή σηίμ£.ρινή έκκλη-
σία χο.ονολογεΐτα1 άττό τίς άρ-
- τού Ι©' αίώνα, καΐ εΐνα α
ερωμένη στή ν 'Αγία Παρασκει*ή·
"Ενα αλλο μνημεΐο — ζωντανό
€'.ύτό — μΐλούσε στούς ττατέρες
μος γιά τούς τελευταίους αίώνες
τού Βυζαντίου καί γΐ·ά τίς σταυ
ροψορίες. τΗταν μιά δέσμη οττό
μεγάλα αίωνόδΐα ττλατάνιο, πού
βρΐσκόταν στό μι/χό τού κόλττου
τού Μττουγΐούκ - Ντερέ· σέ μικρήν
άπόσταση σττό την τταραλία ΟΊ
Εύρωτταϊοΐ τα όνόμαζαν Πλάτανο
τού Γοδβφρείδοκ καί οί Τοΰ'θ'κοι
Κιρκ Άγάτς ( - Σαράντα Δέν
τρ.α) η Γεντί Καρντάς (= Έ-
φτά Άδέ^φΐα) Κατά την τταρά
δοση των Εύρωτταίων τα δέντρα
αύτά ήταν τό ΐδιο τό πλατάνι
—ου φύτεψε ττρΐν άττό έννέα σχε¬
δόν αίώνες ό έλευθερωτής τής Ι ε
ρουσαλήμ Γκοδεφροι/ά Ντέ Μττου
γ'όν. ΰταν. στά 1096. εΐχε στρα
έδώ μέ τούς όγδόντα
•••••«•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••ν·
ΛΑΜΠΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ
ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ
ΜΑΒΙΛΗΣ
7 Σεπτ. 1860 — 28 Νοεμ. 1912
__9__
Γ
Ο ΜιΑΒΙΛΗΣ ΩΣ ΠΟ1ΗΤΗΣ
Ε'ίδαμε λοιτΐόν ώς τώρα τή ζωή
καί τό έ'ργο τού γιά την Πατρί
8α
Πστρ'ώτης καΐ ΉΌ'ητής ■ 'Α-
λήβε'α· σέ ττοΐά άττά τα δυό δό-
βηκε περισσότερο; Δύσκολο νά
τό ιτή κανείς .
Μά ττοΐν ττροχωιρησωμε νά τόν
δούμε καΐ σάν ττοιητή, δέν μττο-
ροίΐμε νά τταραβλέψωμε κάτι· ττού
πρέπει άττό την άρχή νά ξεκα-
6αρίσ«με . καΐ ττοΰ εΐνα1 γνω-
στό στοΰς όκοοατές μας Πώς ό
Λ Μ. καΐ σάν ττοΐητής καΐ σάν
ττατρΐώτης στάθηκε «σημίΐο αντΐ-
λεγόμενο» στά χριόνιο μος·
Καί λέγω στά χρόνια μας. για-
τί δταν φάνηκαν τα ύτπέροχα σο-
νέτα τού ε'ίτε δταν πρόσφεοε τή
ζωή τού ·') γνώμη γενικά δλων
ήταν ομό'φω>νη σέ θαυμασμό γιά
τό έ'ργο τον· στήν ποίηση καί
—ήν ιτατιριίδα
"θμως· τα τελευταία χρόνΐα,
εΐτταν —τόσο ό Σκίττη,ς καί ό
ΆτΓθστολάκης· δσο καί μερ'κοί
άλλο1, ττώς δέν τόν θΐωρούν ποιη
τή όλοκληρωμένο· καί πώς ξεχω-
ρίζονν δέκα μόνο άττο τα σονέ-
τα τθι., ττοΰ μττοιροΰν νά στσθούν
σ ενα ύψηλότερο έπίπεδο, όσον
άφορφ τό άοτέλεσμα στήν Βΐοφρα
ση καί στή μορφή
Κι' άκόμα πώς( αν έ'λειττε η
βοσία τού στό 6«*μό τής Μεγά-
λης Πατρίδας· τ" δνομά τού μό-
λ.ς βά ήταν γνωστό ο' ενα κύκλο
δ ανοοΐ/'μένων. ·.
Ακ,πότητες· 6έ6α'α Καΐ δμως·
οί άρνητές ■π^^χ|ίώρούν άκόμα ιτε-
σσότερο Στά χρόνια μας αλλωσ
τϊ, ΑΡΝιΗΣΗ ι—άρχεΐ καί στά
ιεςώτεοα Άρνιούνται άκόμα καί
τή ε^σία τθί· γιά την Πατρίδα.
Λένε: «"Ολο' ε,'ίμαστε πρόβυ-
μ;ο' —καί ε'ίμαστε ύΐτοχρεωμένοι
αλλτοστε νά ύττηρετήσωμε την
ΠατΐίΕα . Τό ϊδιο έκαμε κΐ1 έ-
κεΐνος . άττλώς τό καθήκον το·υ»
«Καί μάλιστα έ'τσι ττού —ά-
ίικαΐολόγητα καί άσι>γχώρητα, εί
χε μέσα τού τό σαράκι τής άττελ-
ττΐσίας κοί τής άτκχΐσΐοδοξίας—
ζήτησε θεληματικιά τάν θάνατο.
γιά νά γλυτώση άπτό τό 6άρος·
ττού θζωρούσε τή ζωή καί δχΐ γιά
νά υπερασπίση την Πατρί δα! »·
λένε.
Καί σ' αύτά ττεριμένεΐ ό Μ '
την άποκατάστασή τού· θά ε^λεγε
κανείς.
Μά δν χρε'άζεταΐ άποκατάστο·
ση Γιατί ό Μ έ'χει ττάντα μιά
θέση ξεχιωρΐστή στό Νεοελληνι
κό Παιρνασσό, σάν ενός νεοκλα-
σ'κός μέ την έντέλε[α τού Εργου
τού καΐ τής ζωής τού
Ή . άγάπτη τού στήν Πατρίδα
θά μείνη κλασικό τταράδειγμα φι
λοττατρίας άνάμεσα στά μεγάλο;
πριεττέστερα τταοαδείγματα τής
ξακουσμένης έλληινΐκης Φιλοττσ-
τρίας τής Άρχαίας καΐ Νεωτέ¬
ρας Ίστοιρίας μας "Αλλο τόσο
καΐ ή άγάπη τοι; στήν Τέχνη —
■παράδε'γμα σεβσστό κι' άξιομί-
μητο
Ή Τέχνη είναι ή τπό μεγάλη
χαρά τής ζωής τού Αυτής, τό
άφθαστο ίδανΐκό τόν σι/νεπαίρνε'.
Σ' αυτήν ή θλίψη τού βρίσκει ά
νακούφιση
Νά. τί λέγει ό ϊδ'ος στά ποιή-
ματά τοι/ στό σονΐτο ιτού έττι-
γιάφε' ΕΙΔΩΛΑ σάν νά έννοή
«Εεγελάσματα» ήτε «Σύμδολα λα-
τηείας ττιρός την Τέχνη.
ΤιΑ ΕΙΔΩΛΑ
"Αχαρή μου χαρά, φτωχοί μου
(στίχοΐ
τής ζκής μου άικιριβο κουφό κα
(μάρι.
άττό καβάριο βγαίνετε ζυμάρΐ
κι' εϊσαστε γεννημένο' δχ' δ-
(ττως τύχει
Δέν κελαηδήτε άνούσιοΐ κι' α-
(σκοποΐ ήχο1
σάν τραγούδ'α έλαψ30μυ·αλου-
(έρωτΐ«ρη·
μά κι' οϋτε παρατάτε τό συρ-
(τάοι.
νά βρήτε άγοραστή τόσο τόν
(ττήχυ
Γιατί εϊσαστε ψυχοϋλες καί
(κορμάκια
των ττόθων καί των ττόνων μου
(ττού ττλή0ΐο
ττκίά μ' έσυχνοπότισαν φαρμά
(κια
ΕΊ'δωλα είναι οί χαρές,
(ή άλήθεια
κοι άλήθεια εΐν' ή ζωή Μά τί
(μέ μέλλει;
έσάς κΓ ό καημός γίνε-
(ταΐ μέλι·
(Σονεχίζεταΐ)
••ε····························································**
ττατέρων καΐ άδελφών ημών έτελέ
σθη τό μνη,μόσυνον τούτο· ούχι
βεβαίως Ίνα λυθώσιν αί άμαρτί
α' αυτών, διότ' τό αΐμα αυτών (ΰζ
αΤμα έόλλου Ίησοΰ έξήγν'σε κα>
έξήλε'ψε πάσαν άμαρτίαν καί κσ
τάραν, άλλ' 'ινα αύτούς μέν έθνο
μάρτιχχς καΐ άγίους άνοκηβύξω
μέν· την δέ μνήμην γερσίοωμεν,
τό μαοτύριον δοξάζωμεν, τόν στά
φανον άπονείμωμεν. τόν ηρωισμόν
άποθαυ'μάσωμεν την ψυχικήν εΰ-
στάθε'αν πομνήσωμεν, τό πέρο-
(Σννέχεια είς την 6ην σελίδα)
κα'ι Σά/τα καΐ "Ερ·π»α κοί
λει καΐ Σοιτρμένο'ς καί «Παντσ
χού Ραΐχήλ κλαιίονσα τα τέκνα·
αυτής ότι ούκ εισί».
Ύττέρ τούτιον· ύττέρ των μυοιά
δών τούτων νεομαρτύρων( των ξί
φεΐ καί τυρΐ καί ττείνηι καί άσθε
νεία καί γυμνώσεΐ καί άγχόνη κοί
σται»ρώσει καΐ άνασικιολοττίσε' καί
άτ'μώσεΐ καΐ άκιρωτηριάσει· ϊν τγ
τοίς •—χραλίοις καΐ τοίς μεσογε;
οΐς· έν δοιεσΐ καί σττηλαίοΐς καί
ταίς άτταΐς τής Γής καί έν θολάσ
σαις καί ττοταμοΐς τελειωμέντων
χΐλ'άδες Σταυροφόρους τού. Δέν
είναι γνωο-τό άν ήταν ττοτέ έπτά
ή σαράντα τα ττλατάνια, οϋτε εί¬
ναι έξακ'ϊΐ'βωμένο. αν ή τταράδο-
ση συμ—ίτττει μέ την ιστορικήν ά
λήβεια «'Όιττως δμως κάν έχη»,
λέεΐ ό Σκαρλάτος Βυιζάντ'ος. «ό
χΛιετής ούτος ττλάτανος^ ίστάμε
νος 6ρ". ος έννέα δλους αίώνας.
βλέττεΐ ττερΐ αυτόν καταπίπτοντα
εν κο,τι,'τΐν τού αλλθιυ τα έτη μετά
των φύλλων τού, καί έν ώ ό Χρμζίν
δ«εσκώ:ττ'σ£ ττρό ■πολλού μετά τώ ν
αμμων τής ίΠαλαιστίνης καί την
«όν'ν των όστέων τώγ Σταυροφό
ρων. ούτος διαιωνίζει τό δνομα
τού ΓοδϋφραΐΜχ, άνηβων ρωμαλεώ
τ&ΐος ·<<ϊϊ τταχύτερος έσυτού κατ' ετος. καί φροντίζων τόσον ολίγον διά ·τό ττερΐ τόν είς σχήμα σττη λαίου χαίνοντα κορμόν αυτού σνα ΤΓτόμεν«ν ύττό των ττοΐμ£νων ττΰρ· όσον καΐ τπ,ίΐ των ττλανωμένων έ ττί τοΰ τυλώδοι»ς αυτού δέρματος μι»ρμή»Μν » Κανίνα άττό τάπλα τάνια· ττοΰ ζοΰν. σήμεοα στά χω ριό. δέν φαίνεται νά μίττορεϊ νά ται/τ'στεΐ μέ τόν πλάτανο τοΰ Γο δεφρεί&ο·-/ 'Αττό τ ό μι»χό τοΰ κόλπ-οι» άρχ'ι ζει κ'" ό δρόμος. ττοϋ διασχίζει· τΓ.οο/ωοώντο?ζ κατά τα δυτΐκά, τήιν κΌιλάδα τοΰ Βαθυιρρύακος καί κατσλΐίγεΐ στά Μττέντια Είναι ε νας δρόμος όιπό τούς πιό &αυμα στοί'ς. πεύ όδη.γεΐ σέ μίαν αττό τις ττε!ϊ1οχές τίς ττιό τταραμιι&έν'- ες, άττά δσες ττερι6άλλοι>ν την Πό
λη Άκολοι/θώντας τή δεξ'ά δχθη
τού ποταμοΐ· τιερνά ϋστιρ' άττό
λίγα χΐλ'όμετρα κάτω άττό τίς
εϊκοσι καμάρες τού μεγάλου ύδοα
γωγειου τού Μτταιχτσέκιόϊ χτισμέ
νού στά 1732 άττ' τόν Σουλτάνο
Μαχμοΰτ Α'. Στό ϋδραγωγεϊο αύ
τό· πού εχει 409 μέτρα μήκος καί
27 μέτρα υψος, διοχετεύονταΐ τα
νερα τρ'ών ύδατοφραγμάτων. γ'ά
νά μειχρφερθούν στό Ταξίμ· άκο
λουΒώντας την εύρωτταΐκή άκτή
τοΰ Βοοττόρου, καΐ νά μοιραστοΰν
άττό κεϊ στό Σισλί, στό Στοχ'ρο-
δρόμΐ καί στό Γαλατά·
Λίγο ττιό ττέιοα ή μορφή τού το
πίου άλλάζει άττότομα καί ρΐζ'
κά Κατάφυτος άττό δέντρα όττω
ροφόροι· άμπέλΐα καί τΓειρΐ6όλιαι
ό «Καλός Άγρός» μένει ττίσω
Καί οί όρίζοντες κλείνουν άηό
την ττοίρουισία ενός ιτνκνού όιττέ
ραντου δάσους. ΕΤναι τό λεγόμε
νο δάσος τού Βελιγραδίοι/, ττοΰ
οί ξένοΐ τό ιταρομο'άζουν μέ
τοΰς μεγάλοι/ς δοι»μαύς της Κ εν
τριικης Εώρώττης
Σ' αυτή την εσχάτη β,φη της
ή γέοικιη ήττεΐρος ξαναβρίσκεΐ δ
λο τό σφρΐγος τής κεντρώας της
γής ΓΤανύψηλα αίωνόδια δέντρα,
κσστανΐές. δελανιδ^ές. ττλατάνΐσ
κο.ί λεΰκ,ες σκιάζουν χειμώνα -
καλοκαίρι λάφους καΐ κο'λάδες
καί διατηρούν σχε&όν ττάντα ττρά
σΐνο τό χσλϊ τής χλόης· τού σκε
πάζει τή γή. Οί φωνές οί ττιό γλυ
κές τής Φύσης. τό θρόισμα των
&έντΐ3ων' τό τραγο3δι των ττουλ1
ών· τό Κ'ελάρη,ΐτμα των νερών, γε
μίζςιτν άκατοπτανστα μέ τή μελω
&ία τους τό μιφωμένο άέ.ρα.
ΠΕΡ ΕΜ ΧΟΜΝΗΝΟΣ
(Σι/νεχίζε,ται)
ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ
Στό ττροηγοΰμενιο φύλλο μας,
°η συνέχε'α νά γίνουν οί εξής
Στήλη 1η· σειρά 21: ν' άντι-
ατασταθεί έλόκληιρη έτσΐ; <<τό καί τή, συιγκρίνει μέ την τταρα-'* στήλη 3η· σε^ρά 10: τό έττισκϊΐιά ζοντες νά γίνη έπΐσκευάζοντας Στήλη 4η, σεΐρά 32: το ήοεμη ά γίνηι ήμερη. Στήλη 4η, σε'ρά 20: τό εΐχε νά γίνη έ'χει. ••••••«•••••#••««••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••1 Μέ τίς διόπτρες τοθ €Κ0ΣΜ0Γ» ΚΑΛΛΙΚΑΤΖΑΡΩΙ Οί καλλικάτζαρο' ή τα κοινώ" λεγόμενα τταγανά, έξωστρακίσΦη καν άπό την άγιαστούρα τού ττα- ιτα - Γώ>γη κι' Μτσΐ αταμάτησα^
νά μας «ένοχλοΰν»
"Εφκγαν γΐά νά μάς ξανάρ-
θοι>ν πάλι στό τέλος τοΰ χ,ρόνου
τ:.ό ττολύ άκμαϊοι καΐ ιτ^ό ζωηροι
Κι' αύτοι μέν εφιτγαν γΐατϊ δέν
αντεξαν στόν άγΐασμό· άλλά καί
γ Ότι γνώρΐζαν ττώς 'ί θητεία καί
δράση τους ήσαν κα9ΐϊ.3ΐσμένα
χρονΐκώς.
"Εμειναν δμως οί άλλοι, οί
σκληροΐ καλλΐκάτζοοροι· οί ττολε
μοχαρεϊς. τα φοβεοά ζιζάνΐα τής
ανθρωπότητος Αύτοι ττού όσον ά
γΐασμό καί αν τούς ρίξη ό ιτα
ττά - Γιώργης καί δλο' μαζί ο'
τταττάδες δλων των θρησκιειών. μέ
νο· ν άσάλευτοι καΐ άσυ·γκίνητοι.
Π' αύτούς ©>ησκί:ία είναι τό
κανόνΐ. ό δλεθρος καΐ ή κατα-
στροφή.
Σ' αυτήν ττ'στεύουν καί σ' αυ¬
τήν θικτιάζουν, δχι ζώα· άλλά ύ-
πάρξεις άνθρ«ττινες· σάν ταύς εί
δωλολάτρες η τούς άνθρωττοφά-
γοι,ς τής ζούγκλπς-
Γι' αύτούς ό άνθρωττθς ούδεμί
αν εχε1 αξίαν ©εός γι' αύτούς
Εί ν υφίσταται
Ή ήρεμία κα! ή γαλήνη είς τόν
κιόσμο τούς ένοχλΐϊ
Ή ενημερεία τοΰ άνθρωπον δή
μΐοκργεΐ άνάσχεση στά σχέδιά
τους καΐ ιδιαιτέρα τούς άνησυ-
χεί.
Χαρά τους είναι ,τάν βλέττου·/
τόν άνθρωπο νά στενοχωριέτα1,
ι»ά άγανακτή καί νά άνησυχή
Τότε σττέ.ρνουν τόν κόκκ'νο τοΰ
ά&ει'σμού· τοΰ μίσοΐίς καί της δι-
χόνοιας σττόρο καί 6έβαιο' ττειρι
μίνανν νά άνα,πτυχθή καΐ νά καρ
πθφορήση
Καί τότε καιροφυλακτούν νά
6ρ·ούν την εύκαιρία γιά νά δώ
ραγμοΰ των άνβρώττων. άτενίζον
τες άττό καθέδρας καί έκ τού 6
σφαλοΰς τό «έπίτευγμά» τους.
Αΰτοί. φίλοΐ μου, είναι οί πρα
γματικοί καλλΐικάτ^αιροι · ττού ένο¬
χλοΰν έττΐ μισόν αίώνα τίς άν-
θρώττ'νες κοινωνίες
ΒΙΣΦΟΣ
Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΛΟΥΤΡΟΠ ΟΛΕΩΝ ΓΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
ΔΙΔΗΨΟΣ: Ή νύμφη τού Εϋβοΐκοϋ
Τοΰ κ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΛΑΓΟΥΔΗ Χημ'κοΰ οίνολόγθυ
Β
Στήν έττοχή τοθ 'Αριστοτέλους
έπΐκοατοΰσε μ'ά ττοτράδοση δτι ό
ήμίθεος Ήραικλής. τό άδρο συμ
βελο τής άνδρ'κής ρ«μης καί
ολκής, ώφε'λΐ τόν πληθιθ'ΐισμό
τής δυνάμεώς τού οτό γεγονός
δτι σνχν-ί λουζόταν στΐς β'ερμο-
ττηγές τής Αίδη,ψού Τουτο τό
έττΐκυρώνει καί 6 άρχαϊος γεωγρά
φός Στ:όδων άργότερα· γράφί'ν
τας: «Κείται δέ κατά την Αίδη
ψάν τής Εϋδοίας. δπο τα θερμά
Ήροικ.λέοι,ς». "Ετσΐ ή άττρόσωττη
καί ίττερτοττΐκή τταιχίδΌ'ση τής
αρχαιότητος· άδίαστα καί φυ-
σ:κά έ'κσμε μ'ά'λαμττιρή ττραγμα-
τολογική σύζευξη Σένέδεσε αίτιο
λςγ'χά τή ΐώμη ενός ήμιθέου μέ
την ένδΐΛ»θίμωτ'κή έττενέργε'α των
Λουτρών τής Αίδηψού Πόσο ίσχυ
ρή καί πε'σματΐκή άνβΐκτική στό
ττέιρασμα τοΰ χιόνου είναι ή παρά
δοση, άλλά καί ττόση ττροσαρμθ-
στΐιχόττιτα στίς μεταδολές καί
στίς νέες δοξασίες των διαφό¬
ρων έποχών φβίνεταΐ καΐ άπό τό
άκόλουβο ττείΐστατίκό ττσύ σχε-
τίζεται μέ τίς θερμοπηγές τής
Αίδηψού. Στά δΐίζαντΐνά χρόνΐα
δταν κατεχάλυψε τα —άντα ή άν-
τίληψη καΐ τό πνεΰμα τούΧριστι
ανισμού, τα λουτρά αύτά εττρε-
■τε νά δεθοΰν μέ κάτττοιο νέο, δμοιο
μέ τόν τταλαΐό Ήιροκλή, σύμβολο
τής νεότητος; τής παλληκαριάς,
τής άνδρείας Τόν Άγΐο Γεώργ'ο
ττροστάτη των ζωοττοαρόχων υδά¬
των καΐ καταλυτή τοΰ δράκοντα
τής άυρώστειας. "Ετσι κτίσβΐηκε
£κεΐ κοντά στίς λουτιρο—γές· τό
μοιναστήρι τοΰ «Άγίον Γεωργ ί-
ου τής ©έρμας». ττού έξοκο λου-
δοίϋοιε νά λεΐτθ'υ'ργή καΐ στό δψι-
μα χρόνια τής Τουρκοκρατίας.
Αττό την άδηριτη φύση των
ττραγμάτων ποΰ συνίσταταΐ στή
θανματοΐΛργΐκή δύναμη των θερ-
μοττηγών της. 'ή Αίδηψός καθιερώ
θηκε στήν συνείδηση των άρχαί¬
ων καΐ νέων άν&ρύττων. ώς τό-
ττος άναψυχής. ύγείας και άναζω
ογονήσευς Γιατί ττραγματικά.
εΐνα' ενας τόπος μοναδ'κάς· άττο-
τέλεσμσ τής σΓνεργίας ττολλ«ν
τταραγόντων. Έκεΐ ή φύση, μέ τή
δ'κή της νομοτέλεια δρώντας ττλού
τ σε μέ άφε'δώλευτο χέοι την Αί
δηψο καΐ την ττεριοχή της· Ζαφΐΐ
ρίνΐα θαλασσΐνά ττλάτη, μέ όλό-
δροσα νερά, οτπου οί ΤρίτίΛνες^ οί
Ώκεανίδες καΐ οί Κυμαθόες ττλα
νιοΰντα' στή γαλήνια ράχη τής
θαλάσσας κοί ττλοονούν καί τα
παραμυ&έν'α ίνδάλματά των στήν
δ:αση· στήν αϊσθηση καΐ την
φαντασία των άνθρώττων. Παρα-
λίες χρνσαμμοιδερές καί άκτές
γοαφ'κές· ττού ττροσφέρουν στίς
»:ιοθ3σμένες άττό τό δγχος τής 6ι
οτικιής ττίϊλης ψυο<ές· την άνανεω- τΐκή έττοΐφή μέ τή φύση καί τό ύγρό στο'χεΐο της Σμαράγδινα Κ'ράο-ιτεδά τής εύοϊκ,ής γής μέ την πμκνή την ξαφνΐαστική. την όλό- δοοση χλωοίδα της Λαμπρός ο¬ ρίζοντος μέ κυανές θαλασσ'νές άττολήξεΐς καΐ άπαλές στεργια- νές γραμμές· ττού γαληινιεύοιιν τή ματιά μέ τίς άνάλαφοες δΐαγρσ- φές των καί —οορωθοΰν τόν νοΰ σέ γόνιμου στοχασμον Όλη ή ττο'- κιλία των εΰχυμων καρττών καΐ των γεννημάτων τή όλβΐοδότε'ρας γής· ή χρωματική μαγεία των λουλουιδ'ών ττού· αγρΐα καί Ημε ρα· σττατολούν όλούθε την ότττι κή χαρμονή των κοί τόν μυρωμέ- νο άνασασμό των. Καί έττεΐ'δή ό σημερινάς ανθοω ττος — ττολΰ σωστά— δλα τα θαυ μάσια αύτά φυσ'κά δωρήματα συνήθισε νά τα α—ολαμβάνη σμ' γμένα μέ τις βνέσεΐς τού συγχρό ΣΜΓΡΝΑΊΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΥΠΑΤΟΣ ΑΡΜΟΣΤΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ _.. ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝ1ΔΗ ΚΒ' Γιά τή φύγη τού Στεργιάδη ό Χρήοτοα Άγγελομάτης γράφει («Χρονικόν ΜεγόΛης Τραγωδί- αο) τα άκόλουθα: «Κατά την διάρκειαν τής ημέ¬ ρας 26 Αύγούατου (π.ή.) εϊχε ό Στεργιάδης δοκιμάσει νά έΕέλθη άπό τό σπίτι τού διά νά έπιδιβα σθή. Τα πλήθη όμως, πού ,όν άντιλήφθηκαν, έκινήθηοαν εναν¬ τίον τού άπειλητικώς καί εάν δέν ήτο ο διευθυντής τής άστυνομίας μέ μερικούς χωροφύλακες νά τό/ προστατεύσουν, θά εΐχε λυντσαρι οθή. Περιδεής εκλείσθη είς τό σπιτι καί έμεινε μόνος είς αύτό, μέ την κατάραν τού πλήθους καί την τύψιν τής συνειδήσεως τού. ' Οταν δμως επέρασαν αί ώραι καί ήλθε τό δραδυνόν λυκόφως καί είδε ότι δέν τού έμενον πλέ όν μέσα νά φύγη, είδοποίησε τούς "Αγγλους. Τούς ειδοποίησεν όμως, ή ήτο προκαταβολικώς ου νεννοημένος μα2ί των; Κανείς δέν τό Εεύρει. Τό γεγονός ό¬ μως είναι ότι, μέσα είς τό άπέ ραντα μελαγχολικόν δειλινόν, κά τω άπό ένα μουντόν ουρανόν, έ να περίεργον διά μήνα Αυγουστον καιρόν, περί ώραν 7 μ.μ. τής 26 Αύγούοτου 1925 ημέραν Παρα σκευήν, αιφνιδίως μιά αγγλικη πολεμική άτμάκατος άπό τό 6ρε ταννικόν δρέδνωτ «Άϋρον Ντι ούκ», μέ όλη την ταχύτητά της, έπλεύρισεν είς την προκυμαίαν τής Σμύρνης. Καί την Ίδιαν στι γμήν προτοϋ 4—5 θεαταί τής σκηνής λάβουν συνείδησιν των συμθαινόντων, ήνοιΕεν ή πόρτα τού κατάκλειστου σπιτιοΰ τού άρ μοστοϋ. Κα'ι αύτός ντυμένος πάν τοτε μέ σκοϋρο κοστοϋμι, μέ τα χρυσά ματογυάλια καί κρατών τό μπαστούνι τού, κατηυθύνθη πρός την αγγλικήν άτμάκατον μέ γορ γόν 6ήμα. Δέν εκρατοϋοε τίποτε αλλο είς τό χέρι ή ένα μικρά 6α λι£άκι. Δέν είχεν άποσκευάς, πρδγμα, πού σημαίνει ότι αί άπο σκευαί τού είχαν προαποσταλή είς τό αγγλικόν πολεμικόν, ότι εΐχε γίνει προσυνεννόησις. Τόν ηκολούθει εις απόστασιν μέτρων ένα χωροφύλαΕ. Την ώραν δμως αυτήν τόν συνώδευσε μόνον μέ χρι τής άκρας τής προκυμαίαν, μέχρι τής άτμακάτου, διότι έκεϊ τόν έγκατέλειψεν ο Στεργιάδης, χωρίς καν νά γυρίση νά τόν κοι τάΕη. Τόν έγκατέλειψε, όπως καί τόν πληθυσμόν τής Μικρασίας, διά νά πέση είς τα χέρια τού έχ θροϋ καί νά μην επιστρέψη στό νησί τού. Μέ τόσην ταχύτητά έΕε τυλιχθησαν όλα αύτά, ώστε οί 4 — 5 θεαταί νά μην άντιληφθοΰν τα συμβαίνοντα παρά τότε μόνον όταν ό Στεργιάδηνς είχε έπιβιβα σθή τής άτμακάτου, ή όποία εμέ νεν ύπ' άτμόν. Τότε καί μόνον άπό τό στόμα ενός θεατού τής σκηνής μέοα είς τό οούρουπο καί την απέραντον σκοτίαν τής άπελ πισίας κα'ι τής άγαν'ακτήσεως τής ματωμένης καρδίας τού, ήκΰύ σθη κάποιος ν' άναφωνή: — Σκο τώστε τον! Ένοτικτωδώς οί όλί γοι θεαταί έφερον τό χέρι είς την τσέπην άλλα κανείς δέν είχεν δπλο. Καί μέ τό κεφάλι σκυμμέ- νον έκάθησεν ό Στεργιάδης είς ένα πάγκον καί ή άτμάκατος έΕε κίνησεν. "Ετσι έφυγε ό Στεργιά δης, συνοδευόμενος υπό τάς ά ράς, αφήνων οπίσω τού τόν όλε θρον καί την έρήμωσιν». Ό Σμυρναίος Γάλλος συγγρα φεύς Γκοντράν, γράφει «Νέος Κό σμος» 20 Αύγούστου 1Θ35): «...Προδοσία, προδοσία! ύψώ- νονται οί κραυγές.... Ό Στεργιά δης μέ τό γιακά σηκωμένο, τό καπέλλο χωμένο βαθιά γιά νά κρύδη τό χαρακτηριστικά τού προσώπου τού διασχίΖει την προ κυμαία κα'ι έπιβαίνει πολεμικοϋ... Ό ελεεινάς Άρμοστής, μέ την πέννα πού έσταΖε τό δηλητήριο τού θανάτου, έγραψε προηγουμέ νως διαταγή, πού έπέβαλε στό χριστιανικό πληθυσμό τής Σμύρ νης νά μείνη ήρεμος μπροοτά στό όλεθρο καί νά έχη έμπκστοούνη στή δικαιοσύνη τού νικητή... ♦♦+»♦♦ Αί πληρωμαι τοκομεριδιων ομολογ. έντος τού μηνός Ίανουαριου "Υπό τής αρμοδίας Ύτ—ιρεσίας τοΰ Γενΐκοΰ Λογΐστηιρίου · τού Κράτους, ανεκοινώθη δτι έντός τοΰ τρέχοντος μηνός Ίανουοψ·ίου θά ένεργηθβύν αί κάτωθ1 ττληρω- μα'ι τοκομεριδιων. λαχνών καί όρ τίου· όμολογιών διαφόρων Έθνΐ κων Δα.'είων Άττό 1ης Ίανουοβρίου ήρχισεν ή έξόφλησ'ς τού ύττ' αριθμόν 19 τοκ'θμερΐδίου των είς λίρας Δα¬ νείον: α) 5% 1881, β) 6% 1884. γ) 4% 1867. δ) 5% 1893 (Κε φαλαΐώσεως) καί ε) 4% 1902 (Έλληνικών Σιδη,ρσδρόμων) Ή άξία τού τοκομεριδίόιΐ/ τούτου, κοττά τό δάνειον, εχει ώς άχολού θως: α) Έκάστη,ς όπτλής όμολογίας όνομαστικής άξίας 20 λΐρών· των Δανείων 5% 1881, 5% 1884 καί νού τεχνιτού ττολΐτισμοΰ, ή ΑΙδη- ψός είναι ετσ1 έτοιμασμένη ώστε ή τταρομονή τοΰ έτπσκίτττη νά εΤ να( άφάνταστα εύχάίΐστη καί ή άνάμνηση μετά την αναχωρήση τού, ζωηρόχρωμη καί παντοτεινή Παλαότερα ενας γυμνασΐάρ- χης, ό μακαιρίτης Εμμανουήλ Σσ γκρ'ώτης. ΰττετύττωσε σέ λΐτέ·ς γραμμές· τα άρχαΐα καθέκαστο τής Αίδηψού μέ τα άκόλουβα λό- γΐα: «Γνωοιμώτατος ήδη τοις ττα λαΐοίς ϋττήιρχεν ό πτερίφηιμος οθ- τος των λοι/τρών τής Αίδηψοΰ τό ττος. ώς' τερττνιοτάτη άναψυχή καί κατά ττάντα άνετωτάτη καΐ ττο- λ'.ανθρίοίττοτάτη θερινή δΐατρΐβή· Ο Πλούταρχος δέ μάλιστα των παλαιών κάλλιστα αυτήν ιτίριέ- γραψεν. 'Έτ' δέ καί νυν Ίκανα ϊχνη ή Αιίδηψός τταλαΐών κτ^μά- των έμφσνίζοιρσα διοσώζεΐ άκό¬ μη καί την παλαιάν φήμην τερ ττνοτάτην καί νυν τταρέχουσα κα¬ τά βέϊος διατρι6ήν . Πάλα1 δέ εϋλογον ήτο ή κατά ττάντα καλός καί α»»ετος ούτος τόητος ττολλούς των -πλούσιον καί εύγενών Ρωμαί αν μετά χλ^δης μάλιστα δΐαιτω μένων καί των θελκτικών αυτών δεσττοινών νά ττροσελκύη γνωρί- μότοΐτας δέ νά είναι καί άστταστό τατος τώ ήγεμόνι Σύλλα» Κι' δν αύτά ΐσιχικχν γ'ά τούς ττολαΐοτέρονς · ττοΐά φτερωμένη λο γοτεχνΐικ,ή φαντασία· ιτο'ος λόγος τορνβυμένος καί ττοία ιταρατήιρη- ση δ>€ΐσδυτΐκή θά κατορθώση νά
συλλάβη τό ϋφος· τό ιτνιεΰμα καί
την σύνθεση ώραιότητα τής σημε
ρ'νής κοσμοττολ'τΐκής Αίδηψοΰ
καί νά την μεταστοιχε'ώση σέ
ίνα δττως τ^ς άξίζει ένθουσΐαστι
κό τραγούδΐ;
ΕΥΑΓ. ΛΑΓΟΥΔΗ Σ
5% 183ι 025 λίρβς
β) έκάστης άττλής όμολογίος,
όνομαστικής άξίας 20 λιρών· των
Δανείων 4% 1887 καΐ 4% 1902
0 20 λίρας.
Αττό 2ας Ίανουαρίου <>ρχ1σεν
ή έξόφλησις:
α) Τής κληιρωθείσης την 1η"
Δεκ€μ6ρίοιι 1971, μετά λαχνού
όμολογίας τού λαχειοφόρου Δα
νείου θιίκονομΐκής Άινο—τύθεως
5% 1960
β) Τού ύττ' αριθ· 11 τακιομερ'·-
δϊοιτ των όμολογιών τού αυτού
Δανείου. Η άξία τού τοκομερ'δί
οντούτου· κατά κατηιγορίαν όμο¬
λογιών ■ εχε1 ώς ακολούθως:
'Αττλών όμολογιών 7,50 δρχ.·
ιτονταττλών 37,50 δρχ , δεκοπτλών
75 δρχ . δθττλών 375 δρχ καί
ΙΟΟττλών 750 δρχ καί
γ) Των κατά τήν χρεωλυτικ,ήν
κλήρωσιν τής 1ης Δεκεμβριού τοΰ
1971 κληρωθεΐσών είς τό ώρτιοιι
όμολογιών τού Δανείον 5% 1960
'Αττό 15ης Ίανουαρίου άρχε¬
ται ή έξόφλη«τις τοί) ύττ' άρΌ 19
τοκομεριδίου τού ειίς λίρας Δα¬
νείου 5% 1907. Η άξία τοΰ το-
κομεριδίου τούτου δι' εκάστην ό
μολσγίαν όνομαστικής άξίας 4
λ'ρών, άνέρχεται είς 0 05 λίρας
Άττό της 15ης Ίανουαρίου αρ
χεταΐ καί ή έξόφλησΐς των κληρω
θε'σών την 1 5ην Δεκεμβρίου 1971
μετά λαχνού όμολογιών τού λα-
χεΐοφόρου Δανείον Οίκονομικής
Άνα-τυξε«ς 5% 1962
Αί ανωτέρω έξοφλήσεις ττρα-
γματτοττχ)ΐούντα' ύττό τής Τραττέ
ζης τής "Ελλάδος καί των κατά
τόττους ΰττοκιαταοτηιμάιτων καί
ττ,ρακτορείων αύτή'ς.
Τα δΐκαΐωματα των κατόχων ό
μολογιών· ττρός εϊσ—ραξιν τώ»
ττοσών τα όποία δ'καιούνται, ττα
ραγρόφονταΐ —ρο.κε'μένου μέν ττβ
ρ ίτών τοκομερϋδί»ν μετά τταοέ-
λευσ'ν ττέντε έτών άττό τής άνα-
γαφομένης έπ' αυτών χρονολογί
άς ττληρωμής, ττροικειμένου δέ ττε-
ρΐ των έκ λαιχνών κερδών καί
τής όνομαστικής άξίας μετά δε¬
καετίαν άττό τής κληρώσεως.
ΔΙΑΨΕΤΔΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙ
ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΤΣΕΩΝ ΜΕ
ΑΤΤΟΕΞΟΡΙΣΤΟΤΣ
"Εγκ.υρος πηγή τώ·ν Άιθηνων
διέψευσε χθές ώς άναληθή τα πε¬
ρί διαπραγματεύσεων εκπροσωπών
τής Κυ&ερνήισεως μέ αύτοεξορί-
στους παλαιούς πολιτικούς, προκει-
μένου νά έπανέλτ)ουν είς την 'Βλ-
λ^θα.
Ηράκλειον Κρήτης
ΓΓΠΙΓΗΑ
!ΝΤΙ "■ ·-
..... ^Γ
κ
ιο
Λ
ΠίΛΟιΙΙΚΟΤ
ΙίΠΟ»
ΑΝΕΞΛΡΤΗΤΟΓ
ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΟΕΡΟΝΤΟΝ
ν^ΒΒΑΤΟΝ 15 ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΓ 1972 ΕΤΟ5Γ7^-----Γτΐ----------------------------"------ ..... ■—» ■—» —-~. «~,. ν,«η^«-ν«-«, ,*- «ν-. »-ι- ,*-^--.. .-.τ,.- -«.ι--Γ-ν»Μ ι ν-___________
~—--------------------------------.--------------4ϋΟν ΑΡ' ΦΓΛ· 2135·_________Τ|ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντής - Μ διοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
ΕΚΑΣ ΙΙΤΟΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟί
Στίς 24 Απριλίου 1922 έτε· ,
εθνικόν μνημόσυνον υπέρ !
τ«ν σφαγ'ασ&έντων Ποντιων κα-
τα τό Α' Παγκόσμιον Πόλεμον
Είς τόν Ιερόν Ναόν Αγίθυ Νκο
^ομ Γαλαιά Κωνσταντ'νοι—όλε-
Ης χορεστο τούντθς τού Οίκουμε
ν«οϋ Πατριάρχου Μελετίου μετά
ής Ίερας Συνόδου Κστά ιο
μνημόσυνον ό άείμνηοτος Λεωνί¬
δας Ιασονίδης εξεφώνησε τόν
κατωτίρω ιστορικόν έτπμνημόσυ
νόν λόγον:
Παναγιώτατε, Σεβασμ'ώταΓΟ'
όμήγυρις,
ΜελανίστΌς έκ τιένθους ή Αρ
Υώ ι—ραπλέει τοθ Πόντου τάς
ακτάς· ρίτττει κατά γής την λύ-
ραν ό Όρφεύς, ά δέ Ίάσων, στη
ριζον ττερίλυττος την κεφαλήν ε¬
ί, τού πηδαλίον τής όλκάδος· χυ
* δάκ,ρυ θαλερον
Αί Αμοοζόνες. τταρά τόν Θερ-
μ£οΌντα· δ'βκόπτουσι τούς Ίτπτι-
κούς· οί δέ ΜύρΌΐ τού Ξενοφών-
τας ιτρό τής Τραττεζούντος. άν»
ϊτίλλουσι τούς γυμνικούς αυτών
αγώνος·
Οί «Τηλόθεν έξ Αλύβης όθεν
άργύρου έστί γενέβλτρ» τής έτταρ
χίας Χαλδίας καί οί έκ Κρώμνης
καί έξ Αίγιαλού έθελονταΐ τού
Τρωικθύ πολέμου τής -πατρίδος,
οπόθεν δΌττννθανόμενοι την τρα;
γικήν τελετήν, όλολύζονσΐν ώς |
νήπια ΤΓβρά θΐν' άλός άτρι/γ4τοο
Την ■—ττρίδα βλέττων ττνρττολου
μέν—,ν. τούς άνδρας έξοριζομένους
τα δ γυναικόπαι&α θνήσκοντα έκ
— ινης· έγ'καταλείττεΐ Σινώττην,
την παλαίφστον Δΐογένης ό Κυ·
νκός καΐ τιρόσφνξ γενόμενος έ·'
Ελλάδι κιΑίε1 τήδε κακεΐσε τόν
ιτίθον τής ττροσφυγΐκότηιτος, κοα
των δέ φανόν άινά χείρας ζητεί
τόν άνθρωπον όστις θά σώση την
γενέτειράν τού.
Είς την δημοσίαν πλατείαν τής
πατρίδος τού 'Αμασείας. βλέττων
έν μ'ά καί μόνη ήμέρα έστημέ-
"βς 6 άγχόνας φεύγει ό Στρά-
6ων ττερ'πλανώμενος κοσμοπολί
της καί ατίαρητγόιρητος νοσταλ-
γός!
Βασίλειος ό Μέγας καΐ Γ ρηγα
ριος ό ©εολόγος· ττερίτρομο1 ά
πό τούς γόους καί τούς στενα-
γμούς των έν τω Ναώ Άγιον Γε
οργίου τού Πβτλαμά τουψεκιζο-
" 1ιεν»ν γυναικόπαιδων δ'ακότττου
σι παρά την Κερασοΰντα· την
συγγροφήν τής «Φ'λοκαλίας»· ά-
ιτο δέ τούς κλαιυθμτ,ρΐσμούς των
κατά των ίττιετρών της Πουλαν-
τζάκης καί Κοτι-ώρων συντρΐβο-
μένων καΐ συνθλωμένων νηιτ'ιων,
Χρυσοστόμου τού Ίωάνου στενά
ζει ό τάφος έν Κονκονσώ τής έ-
ιταρχίας Νιεσκαισαρείας. ©ρηνεΐ
τόν έτΓ'τάφιον ©ρήνον ή Πανα¬
γ ία τού Σο,υμελά. προσκοπτει
καί θρνμματίζεταΐ ό 'τπτος τού
'Αγίου Γεωργίαν τού Περιστε,ρεώ
το· έττί ττίνακι δ ζητεΐται ή κε-
ψαλή τού εϋθαρσούς Ιωάννου
της Μονής τού Βαζελώνος.
ΑΊ Μμροψόροι άδελφαί Μακεδο
νίο καΐ ©ράκη καί Ίωνία καϊ
αί Ώκεανίδες νύμφαι Κρήτη τε
«χ'ι Χίος καί Μυτ'λήνη τού ττέν-
9ους ττερ'βεβλημένα' τόν πέπλον
ι«ν μελανόν, προσέρχονται είς
ιό μνημα ζητούσαι τόν Νεκρόν·
Πρός τόν ©εόν τής Χριστ'ανω
οννης δεήσεις δέ άναττέμπονται
πλέον, ό ήχος των κωδώνων δέν
ίντιλαλεϊ είς τούς αέρος· έσίγη-
«ν =1 Έλληνΐς φωνή τού Εύαγγε
λίου. δέν κελαρύζεΐ ό ρύαΐ- δν
Ίνθεΐ ή φύσις· δέν κελαδοΰν τα
ιΐτηνά· ό Μάϊος δέν είναι Μάιος
Εφέτος άνο'ξιν δέν εχομεν, τό
"βν άττ' άκρου είς άΊκρον πενθεϊ
0 Πόντος άττέθανεν! Ο Πόν-
Ός έ—αυρώθη!
Τιτέλεσταΐ! Ήλί· 'Ηλί, λαμά
"οββχθανί!
Ποίος ό θρηνούμενος Νεκρός;
Είναι οϊός μονογενής τής Ελ
λβδος έχων πολλάς αδελφάς, έν
μιν χ»όνοις μυθικοις έκ ττατρός
*?ίξου γεννηθείς καί διά τής
^Ργονοντ'κής "Εκστρατείας τού
ϊλληνιχοθ πολ'τΐσμοΰ είς Εϋξε
">ν 6οπττισ6είς, έν δέ τοίς ίστορι
"'ϊζ χρόνοις έκ Μ'λήτου άομη-
^"ες οί "Ιωνες 'δρυσαν τώ 7°Ο
Ί» 'Αμΐσόν, «Π€ΐιραΐά» τό ττρώτον
* ^ την Σΐνώττην. άρχα'οτερον
ΌΟ Βιιζαντί'ου· είτα δέ τάς σλ-
*°ζ « Ελλην!δας», κατά έκφρασιν
'οϋ τε Στράδονος καί τού Ξενο-
Ηιντος. πόλεις την Ηράκλειον,
«ολουμένην, την Κερασοΰ«τα( την
'°5(0πολΐν. «Τρίττολ'ν» την ση·
'Ε>ινήν. την 'Ερμνασσαν (Πλά-
'0να)· την Τραπϊ,ζοΰντα. άττάσας
""τα τούς ίν λόγω Ίστορικούς
*0'ΐιουμίνας καλώς, άξιολόγο'ς
Υνμναο· ίοις καΐ αγοραίς καί
^οαϊς «,κοσμημένος λαμττρώς·
α·&(>ας δέ έξεναγκούσας άγαθούς
♦'*οοόφους, ττο'ητάς καί συγγρα-
κ«ί μαθη.ματικοΰς καΐ
«τος είναι ό Πόντος· ό άττό
■^.ιτόλεως μέχρι Κολχίδος διιγκων
**" ί*θν μέχρ' Αοκάτης καΐ Α-
Νθϊίος 7ην άκ-Μ^ έττεκτείνων.
0 Παντός ούτος, ύττό Φιλ'ιπ-
^ τον άττοστόλου έκχρ'στιανι·
">' «οτάθη τό άκρότατον κατά
"Ιί 6ορ6αρΐκής Ασίας ττροτ,-ύρ-
Ί Άκρίτας καΐ Βΐγλάτωρ τού
ιτ'ο-,,γ,-. κ,ο,-, ^^ χρι_1<χν1σμ(>υ
ι έ~ΐ αιώνος, άναχο'τί-
^ς ^βλλάκ'ς κβί άνακοψας τάς
κων όρδων έττιδρομάς,
οτον ιπτοϊξας όρμητή-
Τών 1»«Υάλων κατά τών Πιρ.
σιών βι/ζοοντΐνών έκστρατεΐών καί
κκθέδρα Αύτοκρατοιρίας άναδε χ-
θείς ε'ικοσι Κομνηνών Αύτοκρατό-
Ρων
Ό Βυζαντΐνός Έλληνΐσμός· ά-
κοιμητος ψρουϊός τού τταγκοσμίου
ττολ'τ'σμοΰ μέ τόν ενα όφ9αλμόν
την Κωνσταντ'νοι/ιτολιν έβλεπεν
έπΊ την Δύσ'ν, καί μέ τόν άλλον
όφδαλμόν την Τραπεζούντα £6λε-
ττεν όλην την Ανατολήν
Η έξόρνξις τού ενός οφθαλμού
τή 29η Μσΐου 1453 μοιραίως έ
ττήνχγκί την εξόρυξιν κοί τού ε¬
τέρου οφθαλμού· τής Τραττεζοϋν
τος· τή 15η Αύγούστου 1461
Σκότος βαβύ καί λαίλαψ άγρίι
αίμοχαρούς τυραννίας ένέσκηψεν
είς τόν όρίζοντα τόν ελληνικόν·
ό δέ Πόντος μή έχων —ού νά προ
σφύγη καί τάς τού Τροπτεζουντί
ου Βησαρίωνος έν Εύρώπη ύττέρ
σταυροφοριας τινός ένερ·γείας ί-
δωνναι/αγησάσας ττρός διαφύλα-
ξ'ν τής ττίστεως καί τού έθνΐσμου
τού κατήλθεν είς την κατακόμβην
έκρύβη υπο την κοιλίαν τού άμνού
τής 'Εκικλησίακ, καΐ κατώρθωσε
δ ά των αίώνων νά ττεΐ>ισώση έου
τόν. ττολλούς βεβαίως συντρόφους
άττολέσας έν στόματι Κικόνω1
καί Λαιστρυγόνων καί Κυκλώπων
Μουσοι>λμάνος έν τώ ψανερώ· χρ'
στ>ανός δέ έν τώ κ,ρυτττώ, αύτός
ό πολύκροτος Σταυριώτης. αύτός
ό φαινομεν'κός «Οΰτ'ς», έκδηλω
θείς καί άττοκαλυφβείς κατά τόν
ΙΘ' αίώνα κτχί τό άληιθινόν αυτού
δνομο διακηρύξας· κατώρθωσε
τοιαύτην νά δημιουργήση κοΐνωιν
κήν, έκκλησΐαιστΐκιήν, σχολειακήν
εμπορικήν καί οικονομικήν άνθηρο
τητα· εύρωστίαν καί ύπεροχήν ά
πέναντι δλων των σννοίκων λαών
ώστε νά προκαλή τό μΐσος. τόν
φθόνον καί την μανίαν τοΰ Δυνά
ότου· δστΐς καί άιπεφάσ'σε αύτό
τόν Πιροιμηθέα, τόν φορέα τοΰ φω
τος τοΰ ττολιτισμού' νά πασσαλώ
ση επί των ό—ορρώγων βράχω.'
τού Καυικάσου· δττερ καΐ έκαμε'.
Είς τάς παραμονάς τού παγ
κοσμίοιι ττολέμου είχομεν έν μέν
τ<ρ Πόντφ 574.ΟΟΟ ψυχάς, έν δ τή Ν. Ρωσία καΐ τώ Καυκάσ<ο άλ λας 515 000 Π'θντίων. Τό δλο^ δηλονότι 1 089.000 "Ελληνας. Τί άπελείιφθη έκ τού σεβαστοϋ βΛηοΰ άο'θμού; Εκ,η>ύχθη ό Παγκόσμ'ο.- πόλε
μος Οί ο&ιλφοί Αρμένιοι έσφά
γησαν "Ολος δέ ό 'Ελληνΐσμός
τών τταραλίων έξωρίσθη είς τα με
σόγεια πανοΐ«εί.
Έκ τής γενικής ταύτης σφοιγής
έξ»ντωθησ>αν 233 0Ο0 Πόντ'ο
καί 85 000 προσίφνγαν είς Ρω<τί αν. εναγωνίως άναμένοντες τό νό στ ι μόν ήμαρ Οί Σύμμαιχοι Στρατοί, έν οΐς καί ό Έλλην'σμός, κατετρόπωσαν 'ούς ΤούρκθΊ/ς. Ύιπ'εγράφη ή άνα κωχή έν Μούδρω Διετυμπανίσθη καί δ'ελαλήθη δτι τό δίκαιον κα τίσχυσεν όρΐστ'ιοώς τής δίας. δτι ό ττολιτ'σμός ένίκησε την 6αο6α ρότητα· δτι τοά λοιπού δέν θά ϋ πή,ρχον σκλάβοι καί ότι 9ά έθά πτετο διά παντός ή τουρκ[κή κυ ρΐαιρχία επί έθνοτήτων μή τουρκ' κων. Καί διον την χρεωκοπίαν ταύτην τής τουρκικιής δοικήσεως έζη.γγε'λεν επισήμως έν ονόματι των συμμάχων ό Γεώργ. Κλεμαν σώ ποός τό Νταίμάτ Φερίτ πσ σάν· καΐ δταν κιατ' εντολήν τού Φρανσέ Ντ' 'Εσττεροι άνεζητήθη σαν πρός παλιννοστηισΐν οί είς Ρωσίαν καταφυτ/όντες πρόσψυγες τότε ό 'Ελληνσμός τού Πόντου έ νόμισεν δτ' έδικα'ούτο νά τι- -ττεάη καί νά έλττίζη καΐ αύτός επί τνα άνθρωπ'νωτέοαν ζωήν Καί οί έ'ξω τοΰ Πόντου πρόσφυ γες εζήτησαν δι' ύττομνημάτων 'να οί Σύμμαχοι, άφού ηΰδόκοαν νά μ&ρΐμνήισωσι καί περί νομαδ' κων άκόμη έν Τουρκία φιτλών· μή λησμονήσωσι καί τόν έν Πόντω ύπολειφ&έντα "Ελληνισμόν, τόν άττολέσαντα· ώς εφην, 233 000 ψυχάς Αύτό ήτο τό μέγα (ίγκλημο (!!!) τό οποίον διέπ^αξαν οί 'έ ξ« τοκ Πόντου περιπλανΐίμενο' καΐ δ'ά τό όττοΐο/ οί έν Πόντω ά πομείναντες όμογενεις εθεωρήθη σαν ώς επαναστάται (! !) κατά τού Κράτςυς. κατηγοιρήθησαν ώς ττοοδότα'. καΐ ώς το'οΰτοι έσύί Ρησαν καί σώρονται πρό των φρι καλέιον Δ'καστηρίων τής Άνεξαο τησίος το3 Μουσταφά Κεμάλ, κ-αί έξιοιοίσθησαν άπό 15 — 55 έτών· Ύφιστάμεθα ένέσε'ς δηλη τηριωΐών όρρών καί βλέπομε κοη μνιζομένας τάς έκκλησίας- καΐ βλέπομιν έκτουρκ'ζόμενα τα σχο λείο καΐ βλέπομεν περ'βαλλομέ νην την χριανοσύνην τό σαιρίκιν τής τουρκθιρθοδόξοι; θεωρίας· καΐ έ'χομεν γυνα'κόπα'&α άΐτοθνήσκον τα έκ πείνης καΐ γυμνώσεων καΐ άσβενειών^ έρρ^μμίνα είς τούς τέσσαρας δοόμους. καΐ βλέπομεν καθ" εκάστην γοεράς έκκλήσεις των είς τα βάθη τού Κουρδΐστάν κοΐ τής Άνατολής έξορίστων καί έγκαθείρκτων χιλιάδων έτοιμοθα νάτων άδελφών Ή κληϊονομίια ημών μετεστρά φη είς όλλοτρίονς. οί οΐκθ' ημών είς ξένομς, Παναγ'ώτοτε! 'Επίβλεψον καΐ ϊδε τούς όνει- δισμούς ημών, έπίστρ*ψον ήμός πρός Σέ, καΐ έπ'στροοφησόμεθσ. Κοί Σύ· Κύριε- εως πότε; Έν μιά καΐ μόνη ήμέ-ρα στήνον ται 69 άγχόναΐ εν Άμασεία. ©ρή νος καί όδυρμάς ηκούσθη έν Πά φρα καϊ Κερασούντ' καΐ Άμισώ ΙΟον . Ό Μόλττος τού Σαρί - Γέρ | κλείνίι μέτόάκΡωτήριο Σίμας Έδώ ή έταίρα των Μέγα ρων Σΐμαίβρα εΐχε στήσει αγαλμα τής Πανδημου Αφροδίτης, ττοΰ τής είχαν ξεχωριστή λατρεία οί θαλασσ'νοΐ των άρχαίων χοόνων Στήν ϊδια θέση βρΐσκόταν ώς ττρίν άι,ό λίγα χρόν'α έ'να γραφι κό τού^κΊκ.0 νεκροταφεΐο γι" αύτό οί Τούρκοι το όνομάζουν Μεζάρ - Μττοιρνού· 'Ακ,ρωτήρι τού Κοιμη τηοίου. "Αττό τό σημεϊο αύτό Ί'σα με σχεδόν τα ©ερα— ειά άνοίγετα1 ό Βαβύκολττος ή Σαρ^νικάς κόλ ττος. πού είναι Βστερ' ά~' τ^ν Κε ράτιο· ό μεγαλύτειρος τής εύρω τιαίκής άκτής καΐ ό π>·ό φημΐσμέ
νος τού Βοσττόρου.
Τόν εΐτταν ©αθύ δχΐ μόνο έττειδή
ειΐσχωρεΐ βεχιθιά στή στερΐά, άλ-
λά κ' έπ'ε"δή ή θάλασσα εΐνα* έ¬
δώ οαθύτερη άττό κάθε άλλο ση·
μεϊο τού Στεναΰ. ",Ετσ' 6αθ'ά εί¬
ναι καί ·' ττερίφη,μη κοιλάδα. ποϋ
καταλήγχΐ στό μυχό τουό Σήίρο
τή λένε απλώς Λι6άδι Οί αρχαί
ο' δμως καί οί Βυζαντινοί τής γ
δ'ναν τα όνόματα Καλός Αγρός
— ώραίο λιβώδ'- ή Κοιλάς τού
Βοιδυρρύακιος άττό τό 6α9ύ χ«ί
ττολύκλαδο ττοτάμι, ττού την άρ
δεύε1. Τό ϊδιο δνομα — Μττουγι-
ούκ Ντερέ — δίνουν κ οί Τοΰρ-
κο' στό μεγάλο σύγιχρονο προά-
στειο. ττοΰ ητ'άνει σχε&όν δλο τό
μήκος τής 6-όρειας τγαραλίας τού
κώλποιι
Τό Μ—ουγιού'< — Ντε,ρε εΐνα1 ενα άτίτο τα έπΊτημότεοα θέρετρα τής Πόλης Πρίν άττό λίγα άκόμη χρόν'α ττολλοί άττό τοι/ς ΕύρΜ-τταί ούς δ'ττλωμάτες άγαΐτούσαν νά ττερνούν τό καλοκοίιρι τους έδώ Η μεγάλη τΓαραλία τού εΐνα1 καί σή μερο κατάφο.ρτη άΐτό -παλάτια κ«ί βίλλες καί κ.ή~ους. Τό καλοκαίρι τα κοσμ^κιά τοι> κέντρα· στημίνα
ττάνω στή θάλασσα· κοντά στή 6α
τπ>ρόσκαλα γεμίζονν μεσημέρι -
βράδυ άπό ντόπ'ους καί ξένους.
1ΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ
Β'. ΡΟΥΜΕΛΗ
ττού έ'ρχοντα1 νά χοιροΰν τή δρο
σ'ά καί τό κάλλος τού Βοοττόρου.
τΩρες μττορεΐ νά κάθεται κανεΐς
έκιεΐ σεργΐανίζοντας τή θάλασσα
την άπέναντι γή τής Άσίας. τό
χαρούμενο ττηγαινέλα 7ων βαττο
ρ'ών τής γραμμής^ πού γλιστρούν
άτταλά άγγίζοντας σχεδόν την ά-
κτή.
Στά χρόνΐα τού Βυζαντίου ό
Βαθιιρρύαξ ήταν ττροττάντων όνο
μαστός γ'ά τόν περ'ώνυμο ναό τού
Μεγαλσμάυτι/ρος ©εοδώρου τοΰ
Τήοωνος -—κτίσμα τού Ίοιΐστιν1
ανού — πού άναφέρει ή "Αννα
Κομνηνή καί δττου ό Αύτοικ.ράτωρ
έρχόταν κάθε χ'ρόνο μέ μεγάλη
τταράταξη νά τηροσικιυνησει στή
γιορτή τού Ή σηίμ£.ρινή έκκλη-
σία χο.ονολογεΐτα1 άττό τίς άρ-
- τού Ι©' αίώνα, καΐ εΐνα α
ερωμένη στή ν 'Αγία Παρασκει*ή·
"Ενα αλλο μνημεΐο — ζωντανό
€'.ύτό — μΐλούσε στούς ττατέρες
μος γιά τούς τελευταίους αίώνες
τού Βυζαντίου καί γΐ·ά τίς σταυ
ροψορίες. τΗταν μιά δέσμη οττό
μεγάλα αίωνόδΐα ττλατάνιο, πού
βρΐσκόταν στό μι/χό τού κόλττου
τού Μττουγΐούκ - Ντερέ· σέ μικρήν
άπόσταση σττό την τταραλία ΟΊ
Εύρωτταϊοΐ τα όνόμαζαν Πλάτανο
τού Γοδβφρείδοκ καί οί Τοΰ'θ'κοι
Κιρκ Άγάτς ( - Σαράντα Δέν
τρ.α) η Γεντί Καρντάς (= Έ-
φτά Άδέ^φΐα) Κατά την τταρά
δοση των Εύρωτταίων τα δέντρα
αύτά ήταν τό ΐδιο τό πλατάνι
—ου φύτεψε ττρΐν άττό έννέα σχε¬
δόν αίώνες ό έλευθερωτής τής Ι ε
ρουσαλήμ Γκοδεφροι/ά Ντέ Μττου
γ'όν. ΰταν. στά 1096. εΐχε στρα
έδώ μέ τούς όγδόντα
•••••«•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••ν·
ΛΑΜΠΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ
ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ
ΜΑΒΙΛΗΣ
7 Σεπτ. 1860 — 28 Νοεμ. 1912
__9__
Γ
Ο ΜιΑΒΙΛΗΣ ΩΣ ΠΟ1ΗΤΗΣ
Ε'ίδαμε λοιτΐόν ώς τώρα τή ζωή
καί τό έ'ργο τού γιά την Πατρί
8α
Πστρ'ώτης καΐ ΉΌ'ητής ■ 'Α-
λήβε'α· σέ ττοΐά άττά τα δυό δό-
βηκε περισσότερο; Δύσκολο νά
τό ιτή κανείς .
Μά ττοΐν ττροχωιρησωμε νά τόν
δούμε καΐ σάν ττοιητή, δέν μττο-
ροίΐμε νά τταραβλέψωμε κάτι· ττού
πρέπει άττό την άρχή νά ξεκα-
6αρίσ«με . καΐ ττοΰ εΐνα1 γνω-
στό στοΰς όκοοατές μας Πώς ό
Λ Μ. καΐ σάν ττοΐητής καΐ σάν
ττατρΐώτης στάθηκε «σημίΐο αντΐ-
λεγόμενο» στά χριόνιο μος·
Καί λέγω στά χρόνια μας. για-
τί δταν φάνηκαν τα ύτπέροχα σο-
νέτα τού ε'ίτε δταν πρόσφεοε τή
ζωή τού ·') γνώμη γενικά δλων
ήταν ομό'φω>νη σέ θαυμασμό γιά
τό έ'ργο τον· στήν ποίηση καί
—ήν ιτατιριίδα
"θμως· τα τελευταία χρόνΐα,
εΐτταν —τόσο ό Σκίττη,ς καί ό
ΆτΓθστολάκης· δσο καί μερ'κοί
άλλο1, ττώς δέν τόν θΐωρούν ποιη
τή όλοκληρωμένο· καί πώς ξεχω-
ρίζονν δέκα μόνο άττο τα σονέ-
τα τθι., ττοΰ μττοιροΰν νά στσθούν
σ ενα ύψηλότερο έπίπεδο, όσον
άφορφ τό άοτέλεσμα στήν Βΐοφρα
ση καί στή μορφή
Κι' άκόμα πώς( αν έ'λειττε η
βοσία τού στό 6«*μό τής Μεγά-
λης Πατρίδας· τ" δνομά τού μό-
λ.ς βά ήταν γνωστό ο' ενα κύκλο
δ ανοοΐ/'μένων. ·.
Ακ,πότητες· 6έ6α'α Καΐ δμως·
οί άρνητές ■π^^χ|ίώρούν άκόμα ιτε-
σσότερο Στά χρόνια μας αλλωσ
τϊ, ΑΡΝιΗΣΗ ι—άρχεΐ καί στά
ιεςώτεοα Άρνιούνται άκόμα καί
τή ε^σία τθί· γιά την Πατρίδα.
Λένε: «"Ολο' ε,'ίμαστε πρόβυ-
μ;ο' —καί ε'ίμαστε ύΐτοχρεωμένοι
αλλτοστε νά ύττηρετήσωμε την
ΠατΐίΕα . Τό ϊδιο έκαμε κΐ1 έ-
κεΐνος . άττλώς τό καθήκον το·υ»
«Καί μάλιστα έ'τσι ττού —ά-
ίικαΐολόγητα καί άσι>γχώρητα, εί
χε μέσα τού τό σαράκι τής άττελ-
ττΐσίας κοί τής άτκχΐσΐοδοξίας—
ζήτησε θεληματικιά τάν θάνατο.
γιά νά γλυτώση άπτό τό 6άρος·
ττού θζωρούσε τή ζωή καί δχΐ γιά
νά υπερασπίση την Πατρί δα! »·
λένε.
Καί σ' αύτά ττεριμένεΐ ό Μ '
την άποκατάστασή τού· θά ε^λεγε
κανείς.
Μά δν χρε'άζεταΐ άποκατάστο·
ση Γιατί ό Μ έ'χει ττάντα μιά
θέση ξεχιωρΐστή στό Νεοελληνι
κό Παιρνασσό, σάν ενός νεοκλα-
σ'κός μέ την έντέλε[α τού Εργου
τού καΐ τής ζωής τού
Ή . άγάπτη τού στήν Πατρίδα
θά μείνη κλασικό τταράδειγμα φι
λοττατρίας άνάμεσα στά μεγάλο;
πριεττέστερα τταοαδείγματα τής
ξακουσμένης έλληινΐκης Φιλοττσ-
τρίας τής Άρχαίας καΐ Νεωτέ¬
ρας Ίστοιρίας μας "Αλλο τόσο
καΐ ή άγάπη τοι; στήν Τέχνη —
■παράδε'γμα σεβσστό κι' άξιομί-
μητο
Ή Τέχνη είναι ή τπό μεγάλη
χαρά τής ζωής τού Αυτής, τό
άφθαστο ίδανΐκό τόν σι/νεπαίρνε'.
Σ' αυτήν ή θλίψη τού βρίσκει ά
νακούφιση
Νά. τί λέγει ό ϊδ'ος στά ποιή-
ματά τοι/ στό σονΐτο ιτού έττι-
γιάφε' ΕΙΔΩΛΑ σάν νά έννοή
«Εεγελάσματα» ήτε «Σύμδολα λα-
τηείας ττιρός την Τέχνη.
ΤιΑ ΕΙΔΩΛΑ
"Αχαρή μου χαρά, φτωχοί μου
(στίχοΐ
τής ζκής μου άικιριβο κουφό κα
(μάρι.
άττό καβάριο βγαίνετε ζυμάρΐ
κι' εϊσαστε γεννημένο' δχ' δ-
(ττως τύχει
Δέν κελαηδήτε άνούσιοΐ κι' α-
(σκοποΐ ήχο1
σάν τραγούδ'α έλαψ30μυ·αλου-
(έρωτΐ«ρη·
μά κι' οϋτε παρατάτε τό συρ-
(τάοι.
νά βρήτε άγοραστή τόσο τόν
(ττήχυ
Γιατί εϊσαστε ψυχοϋλες καί
(κορμάκια
των ττόθων καί των ττόνων μου
(ττού ττλή0ΐο
ττκίά μ' έσυχνοπότισαν φαρμά
(κια
ΕΊ'δωλα είναι οί χαρές,
(ή άλήθεια
κοι άλήθεια εΐν' ή ζωή Μά τί
(μέ μέλλει;
έσάς κΓ ό καημός γίνε-
(ταΐ μέλι·
(Σονεχίζεταΐ)
••ε····························································**
ττατέρων καΐ άδελφών ημών έτελέ
σθη τό μνη,μόσυνον τούτο· ούχι
βεβαίως Ίνα λυθώσιν αί άμαρτί
α' αυτών, διότ' τό αΐμα αυτών (ΰζ
αΤμα έόλλου Ίησοΰ έξήγν'σε κα>
έξήλε'ψε πάσαν άμαρτίαν καί κσ
τάραν, άλλ' 'ινα αύτούς μέν έθνο
μάρτιχχς καΐ άγίους άνοκηβύξω
μέν· την δέ μνήμην γερσίοωμεν,
τό μαοτύριον δοξάζωμεν, τόν στά
φανον άπονείμωμεν. τόν ηρωισμόν
άποθαυ'μάσωμεν την ψυχικήν εΰ-
στάθε'αν πομνήσωμεν, τό πέρο-
(Σννέχεια είς την 6ην σελίδα)
κα'ι Σά/τα καΐ "Ερ·π»α κοί
λει καΐ Σοιτρμένο'ς καί «Παντσ
χού Ραΐχήλ κλαιίονσα τα τέκνα·
αυτής ότι ούκ εισί».
Ύττέρ τούτιον· ύττέρ των μυοιά
δών τούτων νεομαρτύρων( των ξί
φεΐ καί τυρΐ καί ττείνηι καί άσθε
νεία καί γυμνώσεΐ καί άγχόνη κοί
σται»ρώσει καΐ άνασικιολοττίσε' καί
άτ'μώσεΐ καΐ άκιρωτηριάσει· ϊν τγ
τοίς •—χραλίοις καΐ τοίς μεσογε;
οΐς· έν δοιεσΐ καί σττηλαίοΐς καί
ταίς άτταΐς τής Γής καί έν θολάσ
σαις καί ττοταμοΐς τελειωμέντων
χΐλ'άδες Σταυροφόρους τού. Δέν
είναι γνωο-τό άν ήταν ττοτέ έπτά
ή σαράντα τα ττλατάνια, οϋτε εί¬
ναι έξακ'ϊΐ'βωμένο. αν ή τταράδο-
ση συμ—ίτττει μέ την ιστορικήν ά
λήβεια «'Όιττως δμως κάν έχη»,
λέεΐ ό Σκαρλάτος Βυιζάντ'ος. «ό
χΛιετής ούτος ττλάτανος^ ίστάμε
νος 6ρ". ος έννέα δλους αίώνας.
βλέττεΐ ττερΐ αυτόν καταπίπτοντα
εν κο,τι,'τΐν τού αλλθιυ τα έτη μετά
των φύλλων τού, καί έν ώ ό Χρμζίν
δ«εσκώ:ττ'σ£ ττρό ■πολλού μετά τώ ν
αμμων τής ίΠαλαιστίνης καί την
«όν'ν των όστέων τώγ Σταυροφό
ρων. ούτος διαιωνίζει τό δνομα
τού ΓοδϋφραΐΜχ, άνηβων ρωμαλεώ
τ&ΐος ·<<ϊϊ τταχύτερος έσυτού κατ' ετος. καί φροντίζων τόσον ολίγον διά ·τό ττερΐ τόν είς σχήμα σττη λαίου χαίνοντα κορμόν αυτού σνα ΤΓτόμεν«ν ύττό των ττοΐμ£νων ττΰρ· όσον καΐ τπ,ίΐ των ττλανωμένων έ ττί τοΰ τυλώδοι»ς αυτού δέρματος μι»ρμή»Μν » Κανίνα άττό τάπλα τάνια· ττοΰ ζοΰν. σήμεοα στά χω ριό. δέν φαίνεται νά μίττορεϊ νά ται/τ'στεΐ μέ τόν πλάτανο τοΰ Γο δεφρεί&ο·-/ 'Αττό τ ό μι»χό τοΰ κόλπ-οι» άρχ'ι ζει κ'" ό δρόμος. ττοϋ διασχίζει· τΓ.οο/ωοώντο?ζ κατά τα δυτΐκά, τήιν κΌιλάδα τοΰ Βαθυιρρύακος καί κατσλΐίγεΐ στά Μττέντια Είναι ε νας δρόμος όιπό τούς πιό &αυμα στοί'ς. πεύ όδη.γεΐ σέ μίαν αττό τις ττε!ϊ1οχές τίς ττιό τταραμιι&έν'- ες, άττά δσες ττερι6άλλοι>ν την Πό
λη Άκολοι/θώντας τή δεξ'ά δχθη
τού ποταμοΐ· τιερνά ϋστιρ' άττό
λίγα χΐλ'όμετρα κάτω άττό τίς
εϊκοσι καμάρες τού μεγάλου ύδοα
γωγειου τού Μτταιχτσέκιόϊ χτισμέ
νού στά 1732 άττ' τόν Σουλτάνο
Μαχμοΰτ Α'. Στό ϋδραγωγεϊο αύ
τό· πού εχει 409 μέτρα μήκος καί
27 μέτρα υψος, διοχετεύονταΐ τα
νερα τρ'ών ύδατοφραγμάτων. γ'ά
νά μειχρφερθούν στό Ταξίμ· άκο
λουΒώντας την εύρωτταΐκή άκτή
τοΰ Βοοττόρου, καΐ νά μοιραστοΰν
άττό κεϊ στό Σισλί, στό Στοχ'ρο-
δρόμΐ καί στό Γαλατά·
Λίγο ττιό ττέιοα ή μορφή τού το
πίου άλλάζει άττότομα καί ρΐζ'
κά Κατάφυτος άττό δέντρα όττω
ροφόροι· άμπέλΐα καί τΓειρΐ6όλιαι
ό «Καλός Άγρός» μένει ττίσω
Καί οί όρίζοντες κλείνουν άηό
την ττοίρουισία ενός ιτνκνού όιττέ
ραντου δάσους. ΕΤναι τό λεγόμε
νο δάσος τού Βελιγραδίοι/, ττοΰ
οί ξένοΐ τό ιταρομο'άζουν μέ
τοΰς μεγάλοι/ς δοι»μαύς της Κ εν
τριικης Εώρώττης
Σ' αυτή την εσχάτη β,φη της
ή γέοικιη ήττεΐρος ξαναβρίσκεΐ δ
λο τό σφρΐγος τής κεντρώας της
γής ΓΤανύψηλα αίωνόδια δέντρα,
κσστανΐές. δελανιδ^ές. ττλατάνΐσ
κο.ί λεΰκ,ες σκιάζουν χειμώνα -
καλοκαίρι λάφους καΐ κο'λάδες
καί διατηρούν σχε&όν ττάντα ττρά
σΐνο τό χσλϊ τής χλόης· τού σκε
πάζει τή γή. Οί φωνές οί ττιό γλυ
κές τής Φύσης. τό θρόισμα των
&έντΐ3ων' τό τραγο3δι των ττουλ1
ών· τό Κ'ελάρη,ΐτμα των νερών, γε
μίζςιτν άκατοπτανστα μέ τή μελω
&ία τους τό μιφωμένο άέ.ρα.
ΠΕΡ ΕΜ ΧΟΜΝΗΝΟΣ
(Σι/νεχίζε,ται)
ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ
Στό ττροηγοΰμενιο φύλλο μας,
°η συνέχε'α νά γίνουν οί εξής
Στήλη 1η· σειρά 21: ν' άντι-
ατασταθεί έλόκληιρη έτσΐ; <<τό καί τή, συιγκρίνει μέ την τταρα-'* στήλη 3η· σε^ρά 10: τό έττισκϊΐιά ζοντες νά γίνη έπΐσκευάζοντας Στήλη 4η, σεΐρά 32: το ήοεμη ά γίνηι ήμερη. Στήλη 4η, σε'ρά 20: τό εΐχε νά γίνη έ'χει. ••••••«•••••#••««••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••1 Μέ τίς διόπτρες τοθ €Κ0ΣΜ0Γ» ΚΑΛΛΙΚΑΤΖΑΡΩΙ Οί καλλικάτζαρο' ή τα κοινώ" λεγόμενα τταγανά, έξωστρακίσΦη καν άπό την άγιαστούρα τού ττα- ιτα - Γώ>γη κι' Μτσΐ αταμάτησα^
νά μας «ένοχλοΰν»
"Εφκγαν γΐά νά μάς ξανάρ-
θοι>ν πάλι στό τέλος τοΰ χ,ρόνου
τ:.ό ττολύ άκμαϊοι καΐ ιτ^ό ζωηροι
Κι' αύτοι μέν εφιτγαν γΐατϊ δέν
αντεξαν στόν άγΐασμό· άλλά καί
γ Ότι γνώρΐζαν ττώς 'ί θητεία καί
δράση τους ήσαν κα9ΐϊ.3ΐσμένα
χρονΐκώς.
"Εμειναν δμως οί άλλοι, οί
σκληροΐ καλλΐκάτζοοροι· οί ττολε
μοχαρεϊς. τα φοβεοά ζιζάνΐα τής
ανθρωπότητος Αύτοι ττού όσον ά
γΐασμό καί αν τούς ρίξη ό ιτα
ττά - Γιώργης καί δλο' μαζί ο'
τταττάδες δλων των θρησκιειών. μέ
νο· ν άσάλευτοι καΐ άσυ·γκίνητοι.
Π' αύτούς ©>ησκί:ία είναι τό
κανόνΐ. ό δλεθρος καΐ ή κατα-
στροφή.
Σ' αυτήν ττ'στεύουν καί σ' αυ¬
τήν θικτιάζουν, δχι ζώα· άλλά ύ-
πάρξεις άνθρ«ττινες· σάν ταύς εί
δωλολάτρες η τούς άνθρωττοφά-
γοι,ς τής ζούγκλπς-
Γι' αύτούς ό άνθρωττθς ούδεμί
αν εχε1 αξίαν ©εός γι' αύτούς
Εί ν υφίσταται
Ή ήρεμία κα! ή γαλήνη είς τόν
κιόσμο τούς ένοχλΐϊ
Ή ενημερεία τοΰ άνθρωπον δή
μΐοκργεΐ άνάσχεση στά σχέδιά
τους καΐ ιδιαιτέρα τούς άνησυ-
χεί.
Χαρά τους είναι ,τάν βλέττου·/
τόν άνθρωπο νά στενοχωριέτα1,
ι»ά άγανακτή καί νά άνησυχή
Τότε σττέ.ρνουν τόν κόκκ'νο τοΰ
ά&ει'σμού· τοΰ μίσοΐίς καί της δι-
χόνοιας σττόρο καί 6έβαιο' ττειρι
μίνανν νά άνα,πτυχθή καΐ νά καρ
πθφορήση
Καί τότε καιροφυλακτούν νά
6ρ·ούν την εύκαιρία γιά νά δώ
ραγμοΰ των άνβρώττων. άτενίζον
τες άττό καθέδρας καί έκ τού 6
σφαλοΰς τό «έπίτευγμά» τους.
Αΰτοί. φίλοΐ μου, είναι οί πρα
γματικοί καλλΐικάτ^αιροι · ττού ένο¬
χλοΰν έττΐ μισόν αίώνα τίς άν-
θρώττ'νες κοινωνίες
ΒΙΣΦΟΣ
Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΛΟΥΤΡΟΠ ΟΛΕΩΝ ΓΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
ΔΙΔΗΨΟΣ: Ή νύμφη τού Εϋβοΐκοϋ
Τοΰ κ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΛΑΓΟΥΔΗ Χημ'κοΰ οίνολόγθυ
Β
Στήν έττοχή τοθ 'Αριστοτέλους
έπΐκοατοΰσε μ'ά ττοτράδοση δτι ό
ήμίθεος Ήραικλής. τό άδρο συμ
βελο τής άνδρ'κής ρ«μης καί
ολκής, ώφε'λΐ τόν πληθιθ'ΐισμό
τής δυνάμεώς τού οτό γεγονός
δτι σνχν-ί λουζόταν στΐς β'ερμο-
ττηγές τής Αίδη,ψού Τουτο τό
έττΐκυρώνει καί 6 άρχαϊος γεωγρά
φός Στ:όδων άργότερα· γράφί'ν
τας: «Κείται δέ κατά την Αίδη
ψάν τής Εϋδοίας. δπο τα θερμά
Ήροικ.λέοι,ς». "Ετσΐ ή άττρόσωττη
καί ίττερτοττΐκή τταιχίδΌ'ση τής
αρχαιότητος· άδίαστα καί φυ-
σ:κά έ'κσμε μ'ά'λαμττιρή ττραγμα-
τολογική σύζευξη Σένέδεσε αίτιο
λςγ'χά τή ΐώμη ενός ήμιθέου μέ
την ένδΐΛ»θίμωτ'κή έττενέργε'α των
Λουτρών τής Αίδηψού Πόσο ίσχυ
ρή καί πε'σματΐκή άνβΐκτική στό
ττέιρασμα τοΰ χιόνου είναι ή παρά
δοση, άλλά καί ττόση ττροσαρμθ-
στΐιχόττιτα στίς μεταδολές καί
στίς νέες δοξασίες των διαφό¬
ρων έποχών φβίνεταΐ καΐ άπό τό
άκόλουβο ττείΐστατίκό ττσύ σχε-
τίζεται μέ τίς θερμοπηγές τής
Αίδηψού. Στά δΐίζαντΐνά χρόνΐα
δταν κατεχάλυψε τα —άντα ή άν-
τίληψη καΐ τό πνεΰμα τούΧριστι
ανισμού, τα λουτρά αύτά εττρε-
■τε νά δεθοΰν μέ κάτττοιο νέο, δμοιο
μέ τόν τταλαΐό Ήιροκλή, σύμβολο
τής νεότητος; τής παλληκαριάς,
τής άνδρείας Τόν Άγΐο Γεώργ'ο
ττροστάτη των ζωοττοαρόχων υδά¬
των καΐ καταλυτή τοΰ δράκοντα
τής άυρώστειας. "Ετσι κτίσβΐηκε
£κεΐ κοντά στίς λουτιρο—γές· τό
μοιναστήρι τοΰ «Άγίον Γεωργ ί-
ου τής ©έρμας». ττού έξοκο λου-
δοίϋοιε νά λεΐτθ'υ'ργή καΐ στό δψι-
μα χρόνια τής Τουρκοκρατίας.
Αττό την άδηριτη φύση των
ττραγμάτων ποΰ συνίσταταΐ στή
θανματοΐΛργΐκή δύναμη των θερ-
μοττηγών της. 'ή Αίδηψός καθιερώ
θηκε στήν συνείδηση των άρχαί¬
ων καΐ νέων άν&ρύττων. ώς τό-
ττος άναψυχής. ύγείας και άναζω
ογονήσευς Γιατί ττραγματικά.
εΐνα' ενας τόπος μοναδ'κάς· άττο-
τέλεσμσ τής σΓνεργίας ττολλ«ν
τταραγόντων. Έκεΐ ή φύση, μέ τή
δ'κή της νομοτέλεια δρώντας ττλού
τ σε μέ άφε'δώλευτο χέοι την Αί
δηψο καΐ την ττεριοχή της· Ζαφΐΐ
ρίνΐα θαλασσΐνά ττλάτη, μέ όλό-
δροσα νερά, οτπου οί ΤρίτίΛνες^ οί
Ώκεανίδες καΐ οί Κυμαθόες ττλα
νιοΰντα' στή γαλήνια ράχη τής
θαλάσσας κοί ττλοονούν καί τα
παραμυ&έν'α ίνδάλματά των στήν
δ:αση· στήν αϊσθηση καΐ την
φαντασία των άνθρώττων. Παρα-
λίες χρνσαμμοιδερές καί άκτές
γοαφ'κές· ττού ττροσφέρουν στίς
»:ιοθ3σμένες άττό τό δγχος τής 6ι
οτικιής ττίϊλης ψυο<ές· την άνανεω- τΐκή έττοΐφή μέ τή φύση καί τό ύγρό στο'χεΐο της Σμαράγδινα Κ'ράο-ιτεδά τής εύοϊκ,ής γής μέ την πμκνή την ξαφνΐαστική. την όλό- δοοση χλωοίδα της Λαμπρός ο¬ ρίζοντος μέ κυανές θαλασσ'νές άττολήξεΐς καΐ άπαλές στεργια- νές γραμμές· ττού γαληινιεύοιιν τή ματιά μέ τίς άνάλαφοες δΐαγρσ- φές των καί —οορωθοΰν τόν νοΰ σέ γόνιμου στοχασμον Όλη ή ττο'- κιλία των εΰχυμων καρττών καΐ των γεννημάτων τή όλβΐοδότε'ρας γής· ή χρωματική μαγεία των λουλουιδ'ών ττού· αγρΐα καί Ημε ρα· σττατολούν όλούθε την ότττι κή χαρμονή των κοί τόν μυρωμέ- νο άνασασμό των. Καί έττεΐ'δή ό σημερινάς ανθοω ττος — ττολΰ σωστά— δλα τα θαυ μάσια αύτά φυσ'κά δωρήματα συνήθισε νά τα α—ολαμβάνη σμ' γμένα μέ τις βνέσεΐς τού συγχρό ΣΜΓΡΝΑΊΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΥΠΑΤΟΣ ΑΡΜΟΣΤΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ _.. ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝ1ΔΗ ΚΒ' Γιά τή φύγη τού Στεργιάδη ό Χρήοτοα Άγγελομάτης γράφει («Χρονικόν ΜεγόΛης Τραγωδί- αο) τα άκόλουθα: «Κατά την διάρκειαν τής ημέ¬ ρας 26 Αύγούατου (π.ή.) εϊχε ό Στεργιάδης δοκιμάσει νά έΕέλθη άπό τό σπίτι τού διά νά έπιδιβα σθή. Τα πλήθη όμως, πού ,όν άντιλήφθηκαν, έκινήθηοαν εναν¬ τίον τού άπειλητικώς καί εάν δέν ήτο ο διευθυντής τής άστυνομίας μέ μερικούς χωροφύλακες νά τό/ προστατεύσουν, θά εΐχε λυντσαρι οθή. Περιδεής εκλείσθη είς τό σπιτι καί έμεινε μόνος είς αύτό, μέ την κατάραν τού πλήθους καί την τύψιν τής συνειδήσεως τού. ' Οταν δμως επέρασαν αί ώραι καί ήλθε τό δραδυνόν λυκόφως καί είδε ότι δέν τού έμενον πλέ όν μέσα νά φύγη, είδοποίησε τούς "Αγγλους. Τούς ειδοποίησεν όμως, ή ήτο προκαταβολικώς ου νεννοημένος μα2ί των; Κανείς δέν τό Εεύρει. Τό γεγονός ό¬ μως είναι ότι, μέσα είς τό άπέ ραντα μελαγχολικόν δειλινόν, κά τω άπό ένα μουντόν ουρανόν, έ να περίεργον διά μήνα Αυγουστον καιρόν, περί ώραν 7 μ.μ. τής 26 Αύγούοτου 1925 ημέραν Παρα σκευήν, αιφνιδίως μιά αγγλικη πολεμική άτμάκατος άπό τό 6ρε ταννικόν δρέδνωτ «Άϋρον Ντι ούκ», μέ όλη την ταχύτητά της, έπλεύρισεν είς την προκυμαίαν τής Σμύρνης. Καί την Ίδιαν στι γμήν προτοϋ 4—5 θεαταί τής σκηνής λάβουν συνείδησιν των συμθαινόντων, ήνοιΕεν ή πόρτα τού κατάκλειστου σπιτιοΰ τού άρ μοστοϋ. Κα'ι αύτός ντυμένος πάν τοτε μέ σκοϋρο κοστοϋμι, μέ τα χρυσά ματογυάλια καί κρατών τό μπαστούνι τού, κατηυθύνθη πρός την αγγλικήν άτμάκατον μέ γορ γόν 6ήμα. Δέν εκρατοϋοε τίποτε αλλο είς τό χέρι ή ένα μικρά 6α λι£άκι. Δέν είχεν άποσκευάς, πρδγμα, πού σημαίνει ότι αί άπο σκευαί τού είχαν προαποσταλή είς τό αγγλικόν πολεμικόν, ότι εΐχε γίνει προσυνεννόησις. Τόν ηκολούθει εις απόστασιν μέτρων ένα χωροφύλαΕ. Την ώραν δμως αυτήν τόν συνώδευσε μόνον μέ χρι τής άκρας τής προκυμαίαν, μέχρι τής άτμακάτου, διότι έκεϊ τόν έγκατέλειψεν ο Στεργιάδης, χωρίς καν νά γυρίση νά τόν κοι τάΕη. Τόν έγκατέλειψε, όπως καί τόν πληθυσμόν τής Μικρασίας, διά νά πέση είς τα χέρια τού έχ θροϋ καί νά μην επιστρέψη στό νησί τού. Μέ τόσην ταχύτητά έΕε τυλιχθησαν όλα αύτά, ώστε οί 4 — 5 θεαταί νά μην άντιληφθοΰν τα συμβαίνοντα παρά τότε μόνον όταν ό Στεργιάδηνς είχε έπιβιβα σθή τής άτμακάτου, ή όποία εμέ νεν ύπ' άτμόν. Τότε καί μόνον άπό τό στόμα ενός θεατού τής σκηνής μέοα είς τό οούρουπο καί την απέραντον σκοτίαν τής άπελ πισίας κα'ι τής άγαν'ακτήσεως τής ματωμένης καρδίας τού, ήκΰύ σθη κάποιος ν' άναφωνή: — Σκο τώστε τον! Ένοτικτωδώς οί όλί γοι θεαταί έφερον τό χέρι είς την τσέπην άλλα κανείς δέν είχεν δπλο. Καί μέ τό κεφάλι σκυμμέ- νον έκάθησεν ό Στεργιάδης είς ένα πάγκον καί ή άτμάκατος έΕε κίνησεν. "Ετσι έφυγε ό Στεργιά δης, συνοδευόμενος υπό τάς ά ράς, αφήνων οπίσω τού τόν όλε θρον καί την έρήμωσιν». Ό Σμυρναίος Γάλλος συγγρα φεύς Γκοντράν, γράφει «Νέος Κό σμος» 20 Αύγούστου 1Θ35): «...Προδοσία, προδοσία! ύψώ- νονται οί κραυγές.... Ό Στεργιά δης μέ τό γιακά σηκωμένο, τό καπέλλο χωμένο βαθιά γιά νά κρύδη τό χαρακτηριστικά τού προσώπου τού διασχίΖει την προ κυμαία κα'ι έπιβαίνει πολεμικοϋ... Ό ελεεινάς Άρμοστής, μέ την πέννα πού έσταΖε τό δηλητήριο τού θανάτου, έγραψε προηγουμέ νως διαταγή, πού έπέβαλε στό χριστιανικό πληθυσμό τής Σμύρ νης νά μείνη ήρεμος μπροοτά στό όλεθρο καί νά έχη έμπκστοούνη στή δικαιοσύνη τού νικητή... ♦♦+»♦♦ Αί πληρωμαι τοκομεριδιων ομολογ. έντος τού μηνός Ίανουαριου "Υπό τής αρμοδίας Ύτ—ιρεσίας τοΰ Γενΐκοΰ Λογΐστηιρίου · τού Κράτους, ανεκοινώθη δτι έντός τοΰ τρέχοντος μηνός Ίανουοψ·ίου θά ένεργηθβύν αί κάτωθ1 ττληρω- μα'ι τοκομεριδιων. λαχνών καί όρ τίου· όμολογιών διαφόρων Έθνΐ κων Δα.'είων Άττό 1ης Ίανουοβρίου ήρχισεν ή έξόφλησ'ς τού ύττ' αριθμόν 19 τοκ'θμερΐδίου των είς λίρας Δα¬ νείον: α) 5% 1881, β) 6% 1884. γ) 4% 1867. δ) 5% 1893 (Κε φαλαΐώσεως) καί ε) 4% 1902 (Έλληνικών Σιδη,ρσδρόμων) Ή άξία τού τοκομεριδίόιΐ/ τούτου, κοττά τό δάνειον, εχει ώς άχολού θως: α) Έκάστη,ς όπτλής όμολογίας όνομαστικής άξίας 20 λΐρών· των Δανείων 5% 1881, 5% 1884 καί νού τεχνιτού ττολΐτισμοΰ, ή ΑΙδη- ψός είναι ετσ1 έτοιμασμένη ώστε ή τταρομονή τοΰ έτπσκίτττη νά εΤ να( άφάνταστα εύχάίΐστη καί ή άνάμνηση μετά την αναχωρήση τού, ζωηρόχρωμη καί παντοτεινή Παλαότερα ενας γυμνασΐάρ- χης, ό μακαιρίτης Εμμανουήλ Σσ γκρ'ώτης. ΰττετύττωσε σέ λΐτέ·ς γραμμές· τα άρχαΐα καθέκαστο τής Αίδηψού μέ τα άκόλουβα λό- γΐα: «Γνωοιμώτατος ήδη τοις ττα λαΐοίς ϋττήιρχεν ό πτερίφηιμος οθ- τος των λοι/τρών τής Αίδηψοΰ τό ττος. ώς' τερττνιοτάτη άναψυχή καί κατά ττάντα άνετωτάτη καΐ ττο- λ'.ανθρίοίττοτάτη θερινή δΐατρΐβή· Ο Πλούταρχος δέ μάλιστα των παλαιών κάλλιστα αυτήν ιτίριέ- γραψεν. 'Έτ' δέ καί νυν Ίκανα ϊχνη ή Αιίδηψός τταλαΐών κτ^μά- των έμφσνίζοιρσα διοσώζεΐ άκό¬ μη καί την παλαιάν φήμην τερ ττνοτάτην καί νυν τταρέχουσα κα¬ τά βέϊος διατρι6ήν . Πάλα1 δέ εϋλογον ήτο ή κατά ττάντα καλός καί α»»ετος ούτος τόητος ττολλούς των -πλούσιον καί εύγενών Ρωμαί αν μετά χλ^δης μάλιστα δΐαιτω μένων καί των θελκτικών αυτών δεσττοινών νά ττροσελκύη γνωρί- μότοΐτας δέ νά είναι καί άστταστό τατος τώ ήγεμόνι Σύλλα» Κι' δν αύτά ΐσιχικχν γ'ά τούς ττολαΐοτέρονς · ττοΐά φτερωμένη λο γοτεχνΐικ,ή φαντασία· ιτο'ος λόγος τορνβυμένος καί ττοία ιταρατήιρη- ση δ>€ΐσδυτΐκή θά κατορθώση νά
συλλάβη τό ϋφος· τό ιτνιεΰμα καί
την σύνθεση ώραιότητα τής σημε
ρ'νής κοσμοττολ'τΐκής Αίδηψοΰ
καί νά την μεταστοιχε'ώση σέ
ίνα δττως τ^ς άξίζει ένθουσΐαστι
κό τραγούδΐ;
ΕΥΑΓ. ΛΑΓΟΥΔΗ Σ
5% 183ι 025 λίρβς
β) έκάστης άττλής όμολογίος,
όνομαστικής άξίας 20 λιρών· των
Δανείων 4% 1887 καΐ 4% 1902
0 20 λίρας.
Αττό 2ας Ίανουαρίου <>ρχ1σεν
ή έξόφλησις:
α) Τής κληιρωθείσης την 1η"
Δεκ€μ6ρίοιι 1971, μετά λαχνού
όμολογίας τού λαχειοφόρου Δα
νείου θιίκονομΐκής Άινο—τύθεως
5% 1960
β) Τού ύττ' αριθ· 11 τακιομερ'·-
δϊοιτ των όμολογιών τού αυτού
Δανείου. Η άξία τού τοκομερ'δί
οντούτου· κατά κατηιγορίαν όμο¬
λογιών ■ εχε1 ώς ακολούθως:
'Αττλών όμολογιών 7,50 δρχ.·
ιτονταττλών 37,50 δρχ , δεκοπτλών
75 δρχ . δθττλών 375 δρχ καί
ΙΟΟττλών 750 δρχ καί
γ) Των κατά τήν χρεωλυτικ,ήν
κλήρωσιν τής 1ης Δεκεμβριού τοΰ
1971 κληρωθεΐσών είς τό ώρτιοιι
όμολογιών τού Δανείον 5% 1960
'Αττό 15ης Ίανουαρίου άρχε¬
ται ή έξόφλη«τις τοί) ύττ' άρΌ 19
τοκομεριδίου τού ειίς λίρας Δα¬
νείου 5% 1907. Η άξία τοΰ το-
κομεριδίου τούτου δι' εκάστην ό
μολσγίαν όνομαστικής άξίας 4
λ'ρών, άνέρχεται είς 0 05 λίρας
Άττό της 15ης Ίανουαρίου αρ
χεταΐ καί ή έξόφλησΐς των κληρω
θε'σών την 1 5ην Δεκεμβρίου 1971
μετά λαχνού όμολογιών τού λα-
χεΐοφόρου Δανείον Οίκονομικής
Άνα-τυξε«ς 5% 1962
Αί ανωτέρω έξοφλήσεις ττρα-
γματτοττχ)ΐούντα' ύττό τής Τραττέ
ζης τής "Ελλάδος καί των κατά
τόττους ΰττοκιαταοτηιμάιτων καί
ττ,ρακτορείων αύτή'ς.
Τα δΐκαΐωματα των κατόχων ό
μολογιών· ττρός εϊσ—ραξιν τώ»
ττοσών τα όποία δ'καιούνται, ττα
ραγρόφονταΐ —ρο.κε'μένου μέν ττβ
ρ ίτών τοκομερϋδί»ν μετά τταοέ-
λευσ'ν ττέντε έτών άττό τής άνα-
γαφομένης έπ' αυτών χρονολογί
άς ττληρωμής, ττροικειμένου δέ ττε-
ρΐ των έκ λαιχνών κερδών καί
τής όνομαστικής άξίας μετά δε¬
καετίαν άττό τής κληρώσεως.
ΔΙΑΨΕΤΔΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙ
ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΤΣΕΩΝ ΜΕ
ΑΤΤΟΕΞΟΡΙΣΤΟΤΣ
"Εγκ.υρος πηγή τώ·ν Άιθηνων
διέψευσε χθές ώς άναληθή τα πε¬
ρί διαπραγματεύσεων εκπροσωπών
τής Κυ&ερνήισεως μέ αύτοεξορί-
στους παλαιούς πολιτικούς, προκει-
μένου νά έπανέλτ)ουν είς την 'Βλ-
λ^θα.
Σιλίδες από την δρ,αματικήν ιστορίαν των
ΑΙ ΚΥΑΟΝΙΑΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟΝ ΑΝΘΕΑΛΗΝΙΚΟΝ ΔΙΩΓΠΟΙ.
1914-1918
Τοθ συνεργάτου μα; ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΓ
τέως &£υθυ)ντοβ παρά χώ υπουργείω Γεωργίας
(Συνέχεια έκ χοΰ προηγούμενον)
Τή 20 Ιουλίου ό Μήτρος Ι.
Βαξεοαν&λλης συλληφθείς υπό
όκτύ ένόπλων Τούρκων έδασανί
σθη κβί άπεγυμνώθη ©ά έφονεύ
ετο δέ εάν δέν έφθανον επί τό
ττοι> ό Χρ'στ'ανός Αγροφύλαξ
κβΐ ένπυροδόλει ,έναντΐίον των
δραστών Τή 15 Αύγούστου ό Μη
τροττολίτης Κυδ»ν'ών Γρηγάριος
υπέστη άτόπε'ραν δολοφονίας ά
ποτιτχσΰσαν υπό τοΰ έξ ΊΑγ'ασμα
τίου Ρετζατή ύίοΰ Ρεσίτ άγά ά
πειλήσαντος ότι άογότερον θά έκ
τελέση την δολοφονίαν Τή 5
Όικτωβρίου έδάρη ί»ιτό άλητών καί
βά έφονεύετο ό Παν. Καλαιτζής
Τή 21 Νοιεμδρίου επληγώθη είς
τόν μηιρόν υπό Τούρκων -πλησίον
των Κυδων'ών ό Απόστολος Βε
κΐσ,οης
Αύτά τα τρομακτικά περιστα
■πκά είναι μέιρος των κακουργ'ών
ττού διεπράχθησαν σέ βάιιος τού
Έλληνιικοΰ στοΐχείου των Κυδω
νυν· γιά νά άναγκαστη τούτο
νά πάρη τ όδρόμο ττρός την Ελ
λάδα
Κατά την διάρκιε'σ τού έκτοττΐ
σμόν των Άιβαλ'ωτών στό έσω
τερικό τής Μ'κρασίας αν καί οί
κακοητοιήσεις καί τα κακουργήμα
τα ήσαν οί σχετ'ή ϋφεση· τταρά
ταύτα δέν 'έλε'ψαν κσί τότε σττο
ραδ'κά μέν άλλά άττοτρόπαια έγ
κλήμστο σέ 6άρος τώινέκτοπ'.ο
μένων. Ή Μαύρη Βίβλος κατονο
μάε' μερικά άπτό έκεΐνα πού έ
πεσννέβησαν κατά την διάρκειο
τοΰ έκτο-Ό-μού τώ" Άιοαλΐίοτών
κατά τό 1917 Γράφει λο'πόν:
«Ή Τασή έτών 7< ή Μαρία έτών 9 κβί ετέρα Μαο-ία έτών 22 δ'ε κορεύθησαν ΐπτό τριών Τούρκων έν Μουράτσα Ό Άθανάσΐος Γερόν ντελλης έτών 55 απέθανε βαρείς άνηλεώς 0-ττό Τούρκων καθ' οδόν παρά τό χωρίον Μπτοζάτιτς. Την έ—αύριον ευρέθη κατεο—αραγμένος υπό κυνών Ό ΓεώργΌς Γαμδού μης έτών 60 έττνίνη ρ'φθείς ϋττό των άμαξηλατώυ είς τόν ποταμόν Λομπτάτσας. Ή ΆγγελΊκή Ν. Κτί στου άνεσκολσπίσθη είς τα πέριξ τής Μοι/ράτσας ΰιτό τρ'ών χανου μισών Ή Άρ'στέα Μαρτίνη έκ Μ:σχονησίων έτών 50 γυμνή δσ ρεΐσα άνηλεώς υπό χωροφύλακσς έν Ακ—ΚιοΙ τής περιφεοείας Ζο γ οΰτ μετά δύο ήμέ,ρες απέθανε Ό Δημήτριος Κάκαι&ρος έτών 60 δαρείς άνηλεώς έν Τονρκιμέν υπό χωροψύλακος απέθανε Ό Γεώργ1 ος Ά^αργιανός έτών 45 έφονεύ 9η δ'ά ροττόλου υπό των άμαξη λατών ώς άσδενής κα'- μή δυ νάμενος νά ττερ—«τή . Ο Κων σταντϊνος Μανωλ'άς Μοσχονήσι 3ς εφονεύθη κοοδ' οδόν διά ροττά λοι> Η Τασίτσα Ψευτοχρήστου
έτών 30 έπνίγη διά σχο'νίου ύ
πό άμαξηλάτου κατά τή.ν είς Τού
ρκμέν μεταφοράν αυτών υπό τα
όμματα τοΰ συνοδοΰ αυτών δ1
ασφάλειαν χωτοφυλάκων Ό Γεώ
ργιος Τσουκαλάς έτών 4 δεθείς
είς τα όπίσθ'α τού ονου κατά
την Ιουρκμέν μεταφοράν καί δερώ
μενος ύττό των άμαξηλατών άττέ
θανε καθ' οδόν. Ή Ελένη Κοντο
γιώργη έτών 30 απέθανε καδ ό
δόν δαρεΐσα ύττό των συνοδών
Τούρκων Ο Στρατής ιΜαμουνής
απέθανε δαρείς άνηλεώς είς Γενϊ
—Σεχμΐ διότι §£ν πρόδωσε τάς
δύο κόμας αυτού είς τοΰΐς Κυβερνη
τ'κούς ύπαλλήλους ίνα κορέσωσ
τα κτηνώθη πάθη αυτών Ό Σ<0 τήοιος έτών 7^ καί Νικόλαος έτών 5, αμφότεροι έκ Γενιτσοροχωρίου εφονεύθησαν καθ' οδόν ύττό των Τούρκων Ή Μαρία Τσάχωνα έκ Γε,νιτσαρσχωρίίου δερομένη καθ' οδόν υπό των άμαξηλατών έτρελλάθη καί μετά δύο ημέρας απέθανεν Ή Ελένη Μουντούρουγ λ ου έτών 50 δαρεϊσα καθ οδόν μέχρις αίμοπτυσίας απέθανεν. Η Χαρίκλε'α Λημν'οΰ έτών 23 ά —έθανεν έν Σουγ'οΰτ δαρεϊσα άνη λεως ύττό Τούρκων Ή Άψροδή τη Ρούσενα. έκ Μοσχονησίω καί ό Άθανάσιος Βλάχος εφονεύθη σαν καθ' οδόν (Συντχίζεται) ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΚΑΒΑΛΑΕΡΙΑ ΡΟΥΣΤΙΚΑΝΑ ΚΑΙ ΠΑΑΗΑΤΣΟΙ Λ. ΚΑΤΛΪΙΛΗΚ-ΤΙΚΉΣ ΠΛΟΚΗΣ ΐ^ΓΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝ&5ΜΑ ΚΑΙΠΙΑΔΟΚΙΕΑ ΘΕΗΑΤΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ ΤΕΜΑΧΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜϋΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοθ συνεργάτου μας χ. ΙΩΑΜΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΑΒ ΚΕΙΜΒΝΟ ΟΙμαι δέ ττάσιν αν όμολογεϊ- σθα1 τόν νούν εχόντων· —χίδεικτ ν των παρ' ημίν αγαθών εΐνα1 τό ττρώτο (Ά—ό τόν έτΓ'τάφιο λό- γο τού στόν Μ. Βασίλτ'ο). φι>εΐ γάρ δψΐς ραδίως άναχω-
ρεΐν των τερττνών θεαιμάτων> κ&ν
άφέλκη τις 6ία πρός αύτά φέρε-
σθα1· οϋτε λόγος των ήδίστων δ'
ηγημάτων (ομοίως)
■Ανθρώπινον το τταβος, δταν με
γάλα έλττίσαντες. άθρόως τοις
έλπισθεΐσ'ν έν τύχωμεν, έλάττω
της δόξης όρώμεν τα φα'νόμενσ
(Όμοίως)"
Ματρος ουδείς ούδε ζωγράφος
όστις ού φύσεις άρρωστημάτων έ
σκΐψστθ' ή ττολλά χρώματα συ<ν Εκέραο-εν ή έμόρφωσεν ( Ομοίως) ΟΙ μέν των σωμάτων ερωτες έττε^δή ρεόντων εισί, καί ρέουσΐν ίσα τοις ήρ'νοΐς όνθεσ'ν ουτε γάρ φλόξ μβνει της ίίλης δαττα- νηβείσης άλλά τώ άνάπτοντι συν αττέρχεταΐ μαραινομένου τού ύ- πεκκαύματος Οί δέ κατά Θεόν ικκχΐ σώφρονες· έττειοη ττράγματος έστώτος ε(σί· δ'ά τούτο καί μο- νΐμώτίροΐ (Άπό τον έττ'τάφιο λόγο τού στον Μ. Βασίλειο). Ραον μεταλαοεΐν κακίας η α¬ ρετήν μεταδούναι (Ομοίως) Πόνος υγείαν χαρίζεται< καί τγροβυμία νεηρούς άνίστησ'· καί ττηιδ^ γηρας χρισ&έν τώ ττνεύμα- τ' (Όμοίως). ΕΡΜΗΝΕΙΑ Καί ττιστεύω δτι. δλο1 οί μυσ λωμίνο1 θά όμολογήσουν την τταΐ δεια σάν τό τπρώτο άγαθό άπ' έκείνα ποϋ έχομε Τό μάτι δέν άττοχωρίζεται είί- κολα αττό τα τερττνιά θεαματα κι' άν θά τα τρ«6«,ξη κανείς μέ τή ι&ία, πάλι ττρός αύτά θά φέ· ρετα1, οϋτε ό λόγος άπό τα εύ χάρΐστα διηγήματα. Άνθρώπΐνο εΐνα' τό πάθος. 8- ταν ττερ μένομε ττολλά καί &&ι»όα τα βιρίσκομε, μάς φαίνονται τα λιγότερα Γιατρός δέν εΐνα' έκεΐνος ιτού δέν μελέτησε τίς μορφές των άρ¬ ρωστημάτων. όντε ζωγράφος έκεΐ νος πού δέν συγιοέρασε καί δια- μορφωσε πολλά χρώιματα. ΟΊ μέν σωματ!κοί ερωτες, έττε'- δή είναι τταροδικοί φυλλορροοΰν σάν τα άνοιξιάτ'κα λουλούδια, γιατί οθτε φλόγα μένε1 δταν ξο- δεΐΛ&ή ή ί)λη· άλλά μαζί μ αύτη φεύγε1, οϋτε ττόιθος υφίσταται δ¬ ταν θά μαραθή τό ύπόκαυμα Ο: δ κατά ©εό καί σώφρονες έ'ρω- τες έτηειδή ττρόκειτα1 ττερί στα- θεροθ ττράγματος. γΐ' αύτό είναι καί μώ Ευ'κολώτερο είναι νά ττάρη κα¬ νείς κακία τταρά νά μεταδώση άρ€τη· Ό ττόνος χαρίζε' ύγεία καί ιτρο θι/μία νεηρούς ανασταίνε1· καί σκιρτβ·ί>ν τα γηρατειά δταν χς>ι-
σθονν μέ τό πνεύμα
5ΕΝΤΟ
ΧΗΜΑ ΚΑΤΑΤεθΕΝ
ΝΕΟΝ ΣΎΕΓΆΝ9ΤΙΚ0Ν
ΆΣΒΕΣΤΠΧΡΒΜΑ
ΜΕΓΛΛΗΪ ΔΙΑΡΚΕΙΑ-
"ΣΕΝΤΟ 101,102,,
Τό Νέον έπαναστστικόν άσδεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ ρ
101, 102» έχει κατασκευασθή ειδικώς διά νά άντι- ||
καταστήση δλα τα άπλά ύδροχρώμοιτα, διότι ά- »
σπρίζοντσς έπιτυγχάνομεν συγχρόνως την στεγα- Μ
νοποίησιν των τοίχων, ώς καί των ταρατσών ποΰ >£
έχουν περαστή μέ πίσσα. *
Σέ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2! !
ΧΗΜΙΚΠΤΕΧΝΙΚΗ ΣΕΝΤΟ
Δ. ΣΕΝΔΟΝΆΣ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 — Α' ΟΡΟΦΟΣ
· 532.665 - 529.994
Μέσα στά μελοδραματικά
σ^α τής φετεινής χείμερινής ττε-
ρίόδου 1971—72, ·ι, Εθν'κ,ή Λυ
ρίκή Σκηνή μάς ιταρουσίασε τίς
πολιπταιγμένες ίταλικές δπερες:
την Κα&αλλερία Ροιττσικάνα τοθ
ΓΤέτρο Μοχτικιάνι καί τούς Παληά
τσους τού Ρουτζ έρο Λεονκαβά-
λο
Ή πρώτη δπερα είνα1 μονόπρα
κτη καί ή δεύτερη δίττρακτη. μέ
τρόλογο "Οττως άναφέρουν οί
6'ογράφο'' τα δι>ό αύτά μελοδρά
ματα είναι τα άντι·π·ροσωττευτικ«
τερα εργα τής σχολής τού 6ερι-
σμοϋ. Δηλαδή τής μεταρρυθμισε-
κό θέατρο πρός τό ρεαλ<·σμό Πρω ως Άνοιξαν τό δρόμο στό μουσι τους χρόνους 1890 καί 1892 κα; τοτταίχθηκαν στή Ρωμη κατά εσημείωσαν θριαμ6ευτι·κήν έττιτυ- χια χ Ο Λεονκαιβάλλο γεννήθηκε τό 1858 στή ΝιεάτΓθλι καί ό Μασκσ νι τό 1862 στό Λιοορνο. Ο πρώ τος -πεθανε το 1919 στό Μσντεκα τίνΐ καί ό δεύτερος στή Ρώμη> σέ
ήλ'κία 83 χρόνων. τό 1945 "Ε-
γχχψαν καί αλλα μελοδράματα
αλλά δέν εΐχαν την 'ίδία έττιτυχία
Ή ττοοράστασ'ς ττού ε'δαμε στίς
11 12 71 μέ σκηνοθεσία τοΰ κ
Σέργΐου Βαφειάδη· εΤχ» στά τκ-
ρισσότερα ση,μεια συντονισμό καί
έναρμόν'ση ΟΊ δύο Ιταλοί καλλ
τέχνες, ό τενόρος Τζιάννΐ Γ'άγια
καί ό βαιρύτονος Τζούλΐο Φιορα
βάντι —ποΰ μετεκάλεσε ή δ'εύ-
θι/νση τής Λυράκης Σκηνης— ή¬
Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΤ
σαν άνσντίρρητα σέ φόρμα έξαι
ρετ,κή 'Ερμήνευσαν μέ μουσικότη
τα καί θαυμαστή ήθοποιία τούς
χοορακτηριστ^κθύς ρόλους τοΰ Κσ
ν ο καί Τόνιο στούς Παληάτσους
'Εχρωμάτ'σαν οντεχνα τα κύρια
μαρή τού μελοδράματος 'Εκρα-
τησαν τα σκιηιπτα τής δπερας '
Μάς ένθουσίασαν. Νο'ώσαμε άνα
γαλλιασ' καί συγκίνησ'. Επίσης
ή μεσόφωνος κ Κική Μορφωνιοΰ
καθώς καΐ ό τενορος κ. Νίκος Χά
τζη,ν·'κολάου) στάθηκαν πειστ'κοί
στούς άντίστο'χους ρόλους: Σαν
τούτσα καί Τουρίντου στήν Κα-
βαλλερία Ρουτσ'κάνα Δέν παρε
κλιναν άπό τή θετΐική τους γραμ
μή Άλλά καί οί λοιποί ήθοποιοι
- μελωδοί. πού έττλα'σίωσαν τά
δύο αύτά λυρικά εργα, διέγραψαν
μία ί'κανοπο'ητική παρουσίαση .
Παράλληλα. ό μουσικός συντονι-
στης κ Δ'οσύσ'ος Κούτση.ς. μέ
υνειδητή προσπαθεία εδωσχ ένό
τητα μεταξύ των τραγουδ'τώ'1
καί τής άρχήστρας Ταυτόχρονα
τό χαρωδικό συγχρότημα τής Λυ
ρ'κής Σκηνης μέ δ'ευθυντή τόν κ
Μιχάλη Βούρτση εΤχε άρμον'κό
σύμπλεγμα. Τελ'κά. άξ'όλογο καί
άξιοττρόσεκτο στο'χεΐο ήσαν κα:
οί ποικιλόχρωμες ένδυμασίες κα!
μάλΐστα οί καλαίσθητες καί έπ> |
τηδευμένες σκηνογραφίες πού φ ι
λοτέχνησε μέ ζήλο καϊ έπ'μέλε'3
ό νέος σκηνογράφος - ένδυματολό '
γος κ Νΐκος Πετρόπουλος
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚίΑΤίΠΟΓΛΟ
-ου 7'ΤΕΦΛΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
1 _~Κν ΤΓΤΡΚ Α: ·'■■"'·
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••ι
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ — Ταξιάρχου Π.Δ.
ΔΑΒΑΚΗΣ- ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής Πίνδου μ,ετά
συντόμου έξιστορήσεως ολοκλήρου τοθ πολέμου 1940-41.
'Γης ΕΊ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΤΗΣ ΔΕΤΤΕΡΑΣ
ΕΚΔΟΣΕΩΣ
"Εγραφο-ν είς τό τέλος
σαγωγής τή,ς ποώτης
το0 παιοόντος έργον τήν φράσιν
« . δ'ότ' ή Μάχη τής Πίνδου άττο
τέλει τυ θειμέλιον τής επιτυχίας
τοΰ συμιμοβχϋκοΰ άτγχό'νος εναντίον
τών διηιάιμειων τοϋ οικότονς κβί τής
&ίας».
Καί αν^ως οί Σύμψίιαιχοι τελι
κώς ένίκτιααν. Τήν 8ην Μαίου
1945 υπεγράφη ή 'Ανακωχή μέ
π;λήρη κατ<ιτρόοια>σιν τής Γεριμ,χΛ ί
^ς» ττ(ς Ίτο»λίας, τής Ί«ΐιωνίας,
κατόπιν μεγοίλειώδους Αγγλοαμε-
ιις είς Νοριμοινδία'ν καί
θν πιρο*λάισεως το>ν
ίττρα-τηίμάτοον ^,ξ άνατολών.
Ταυτοχρόνως έγένο
διάδοκοι συσικέ'Ψεις τό>ν «Τριών
Μεγάλων» είς Κάϊρον, Τεχεράνην
Γιάλ^αν χιαΐ Πάτσδαιμ — τών:
Τσώρτσιλ, Ροΰσβελτ -καί Στάλιν
είς τάς οεϊς προί^ας .τιόλεις τών:
>αΐ Στάλιν είς
"Αττλυ,
την τίλευ^ααν —^
τών λε3ττοιμερεΜδ·ν τής ίΐαγκοσμίου
ανασυντάξεως.
'Εΐν συνε,χεία, συνβκιλήθη είς Πό
ρισίους Συνδιάισικ«.·ψις τής Είρή
νης, ή ό·ποΜΐ μέχρι καϊ σήμ*<)ον δέγ κατέληξεν είς οριστικάς άπο φάσεις άλ.λ' έν μέσω καιθημιε^νών σιτγκ^ούστΛΰν Γών α/ντιπίροσώπων τώχ Ηνωμένον Έ6νών άπεκρυ στΐαλλώθησαν δύο άντΐιμέτωποι Πά Οατάξεις είς άς &ιεχ(ΐ>ρί<τθη<Κ)(ν οί Νικηαί: τήν Άγγλοσαξωνικήν «αί τή^ ΣλαυΐΛθήν. ΈπέπροΛ), έιν τη Ι&εολογΐικίϊ καί συιιφειροντολογικ^ί συγκρούσιει την δύο αυτών Παιραίϊάξ&ων, έχου σών κιοοΊμοθειορίας έκ διαμιέτρου άντυθρτους, νά καταβληιθή προ- σ—άθε'α δττως άπτοττνιγή τό δίκαι Ον τής Ελλάδος· "Εχιο έν πάση περυττώσ®ι, πε ποίθησιν, &ι ό Πανάγαθος θε ος δέν θά επιτρέψη μέχρι τέλουις νά άδΐικηθώιμιεν. Τό αϋιυα τών 'ίΐ ρώων μας ασφαλώς δέν έχύθη έ -τί μβΓΌϊύω ενώπιον τού Δι«αίου καί έκαλλιέιργει διά συνεχοϋς ς &υνάμιε.α)ν έκ τοϋ άνε- 5εξιοΰ του πρός τό κέν¬ τρον «ιρΌιμ. 40 τής 28.10.40 καί 60/ 06, 88 τής 29.10.40 Δια^α- γ ι'ι >Μάλις λοαιόν 'εΐδεν έαιυτόν κ«
τά τι ένκτχνόμενον κατά τήν 30ήν
δ.ά τής άφίξειος τοΰ Τάγιματος
Πατ'στή μέ τό Καραδίαν καί τής
"Ιλης Γεοιργώδη, ληοιιιθΎών τάς
ίοίας αύτοΰ άθλιότητας, 6λέπ€ΐ ά-
μέ τό άλάν&αισιτον έπιτε.λακό
του μάτι τήν γκώφα τοΰ έχθροΰ
κ/ηά, πλήιρης αντοπ€ηοιιθήαε<ος, έ- ξαγγΐλλει είς τόν Καρα&ίαν καί Γεο)ιργιάδην: «έφ' όσον οί Ιταλοί έπΐιμένουν νά τραι6οϋ·ν κατά τήν Σ αιμ,ορύναν, ένώ εϊμασΤιε ΐμεϊς ί- δώ είς τό 'Επταχώρ1· μτταίνου'ν με'σα στή ι^άκα' &ά τοΰς άντεπιτε- θώ λοωτόν καί θά τούς μ<αντρώ- (ΚΟ», »Π(/άγμίΐ.τι, ό Σΐτν)ρχης Δα6ά- κης δέν είναι μόνο έιμίτνευσμένος πολΐιμικός Ήγήτυ>ιρ άλλά καί αρί¬
στης 'Ε,ιι.τε^|!1ς> μ^ βπιτελικά δι-
πλώματα τα όακίϊα έλάχιστοι τα
εΐχαν ε-ίς τό Στιράτευμώ μοος. Καί
είναι δυιστΰχ,ηιμα τύ
τ0 Κεν-
τοιΚον Επιτελείον δέν τΟν έχρη-
σΐιμοαοίησεν ώς ?να
ό μάτι, άτοο τό οποίον νά
ίαιςητή,οτ) νά άντλήιιϊη άττ' εϋθείας
.ιλΓ.ς>ο<ροηίας, άνηλήψεις καί ΐπι- Είς την οελίοα 25 γραφ<ι>:
*Κίτ1 ό μέν ί,ιρωικός Συν)ρχης
ίνεθΓΟοΐΛίΐΜτεν έν Γφ άτόμίι) τού
όλον τον άγώνα Πίνδου. Πρός
ίΐΰτυ, διρθεοιε νατ' άοχάς άιταισαν
%ήν ι|η·χήν του καί «λην την ζωτι-
κότητά τού *ίς τό νά άναΐΛληοώση
ε'ντός τής τΓλ,ευτι™ίας διμηννΐς πάν
Είς την δευτέραν ταύτην
σιν έπ^ρατΓήτω μοι νά τταραθέσ«
μερικάς κρίσει; επ», τής
ς κια! _ λογοτεχνικής άξίας
ερΐς μου αντό μέ λίγα λόγια.
Διά την μάχηΎ τής Πίνδου ε-
χιο ηδη ίκ-τιεφοα<«μ«νην γνώμην, τήν ύπο!ια διετύπωοχι επισήμως είς τό Ιστορικόν Πολεμικών 'Εαΐιχει- σεον 1940 - ΙΠ41, τεϋχος Β', μέ- 0«ς Λ', ώς .τ τιστοάπον Άντι<ΐ'τ(κκτήγ(ινν Συμ- βουλίου δττερ συνεκροτήθη διά Δ) γής τοθ 'Τττουργη'οιι Έθνικής Α¬ μύνης διά νά κρίνη τόν πόλεμον 1940 - 41, Είς τήν σελίδα 19 γράφω: «Εύτυχώς, τάς άμυντυκάς άντι- λήψεις τοΰ Κέντρον δέν τάς συ- ποσώς ό έπιτόπιος ή- Σνν)αχης Δαδάκης, ό ό- ποΐο- ούοέ πρός στιγμήν άπεβα- λε την ιδέαν τής ένεργητι,κωτέ- ς?β·ς στάσεως καϊ άντεπυθΐσεως, την οποίαν αλλωστε δέν έγένετο απαο« δ α,οκιειαν διεΤίας όλοκλτ>ρ·ι·ν·».
>'Εν σννε,χεία, τάς ,μ^
κάς έπιχιειρήσεις διηύιθννε κατά
τρόπον άιρι<ϊτοΐΐ(>γημ«ίΓικόν|, κα-
τι.)ρ&ώσ<ις νά περιορίοη είς τό έ- λνόχιστον τ^ς δυσμιενείς συνεοοείαι, της άρΐθμητικής μας άνυπαρξίας τα; δέ έπιθεΓι«.άς μιετά ιόσης όρ- μής κ«ΐ α-ϋταιπαρνήί>-«0(;
Α. ΓΡΗΓΟΡΙ/ηϊΤΣ
Ο ΑΦΡΟΔΓΣΙΟΛΟΓΟΣ
Δέχεται ΒηλχρΛ 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
(Όμόνοια) 9 - 1 χαί 4 - 8 α.μ.
Τηλ. 526.387
404
"Οταν ό Άρχ'αστυνόμος εμει
νέ μόνος στό Γραφεϊο τού· Εδεσε
τά χέιια στήν πλατή καί 6υθ'
σμένος στίς σκέψε'ς τού. μέ άργά
βήματα προχώρησε ώς τα παρά
8ι/ρο Στάθηκΐε πίσω άπό τά τζά
μ'α Κάτω οτό δρόμο μπροστά
στήν ττόρτα τού κτιρίου τής Άσ
τΐ4νομιας εΤδε σταματημένο τό
άμάξι τής Μαρκησίας μέ τόν «.Κα
6άση» πλάι στόν «καρροτσιέρη»
καί τό οίκόσημο τής ΑύστρΌκής
Αύτοκ>ατορίας στήν πόρτα του
πού δρισκόταν μπρός στο μέρος
τού Δάγκωσε τά μοικττάκια τού
μέ στεναχώρια. Γύρ'σε πάλ' στό
έσωτερικιό τού δωματίου καΐ κάθη
σε ττίσω άπό τό γρα^εΐο τού
Πρεπει νάπούμε πώς ήταν δ'α
6ασμένος) έ'ξυπνος καί πολ'τισμέ
νος άνβρωττος αύτάς ό Άστυνό
μος "Ητανε Μπέης καί τόν έλέγα
νέ Χασάν Γιουσούφ Όγλού. μά
δεν ήτανε Τοΰρκος άλλά Άρμένης
έξ'σλαμ'σμένος ΕΤχε σπουδάσει
στήν Εύ.οώπη καί έκτόςάπό τα
Άρμέν'κα τα έλλην ι κά καί τα
Τούρκικα μΐλούσε καλά τά γαλλι-
κά καί τά γερμανικιά. Ο Σουλτά
νος τόν έκτΐμούσε ίδ'αίτερα γιά
τάττροσόντα καί τόν χ«ρ«κτή.ρα
τοι> μά καί γ'ατί ήτανε φανατι
κος μεταρρυθμ'στής. Εϊχε μέ προ
σσχή μελετήσει τά άστυνομικά
συστήμς.τα των διαφόρων Εύρωττα
ικών «ρατών καί πάνω σ' αύτά
εΤχε καταρτίζει τό άστννομ'κό
σαστημα πού θά μττοροΰσε νά έ
φαομοστή καί στήν Τουρκία δ¬
ταν φυσικά θά έπ^κρατούσαν οί
μεταρρυθμίσε'ς τοΰ Μαχμούτ
Στό μεταξύ εκανε δ.τι μττθιροΰ
σε βοηθσύμενσς άπό μερικούς &
ξισι»ς καί μορφωμένους «ζαμπ'
τ'έδες» πού κατάφερε νά συγκεν
τρώση γύρω τού γ'ά νά ττρολαμ
6άνη καί νά καταστέλη τά έγκλή
ματα. Αύτη τού δμως ή δραστη
ριότητα τόν εκανε μ'σητό στόν έ
ξαθλ'ωμένα θρησκιόληιπτο κιαί αγ
ράμματο δχλο ττού άποτελούσε τόν
«λαό» τής Πόληςκαί έπικίνδυνο
γ'ά τούς έχθρθύς των μεταρρυθμί
σεων πού διαρκώς τού βάζαινε τρ'
κλοπαδΐς γ·α νά τόν ρίξουν άπό
τήιν θέση τού, χωρίς εύτυχώς άπο
τλεσμα γιατί όπως ε'ίπαμε εΐχε
την εϋνοια τού Σουλτάνου "Ε
τσι έΕακολουθούσε νά εκτελή μέ
ζήλο καί εΰσυνεΐοηο-ία τα καθή
κοντά του Παρ' δλα αύτη ή άστυ
νομ'κή τφοστασία έκείνη την
έποχή στήν Ίνσταμπούλ ήτανε
σκιώ&ης Ή ττόλη ητανε τεράοτ'α
σέ έ'κταση καί οί δρόμοι στενοί
μέ διακλαδώσεις καί σκοτε'νοί
Τά άστυνομ'κά τμήματα άνεπαρκή
καί αύτά συγκεντριομένα στίς κεν
τρ ικάς ττεριφέιρε'ες Δέν ητανε
οΰτε άνάΧοιγα μέ τίς άνάγκες
τους έπηνδρωμένα Τίς νύχτες κυ
κλοφοροΰσαν πεζοί καί εφιππο'
περίπολοι δχι δμως σέ δλες τίς
γε'Τονιές Κάτω άττ' αύτές τίς συν
θήκες ό κόσμος κλε'δαμπαοώνον
ταν στά στίίτΊα του μέ τή δΰ
ση τοΰ ηλίου καί γιά την άσφα
λε·ά τού χρησιμοττοιοΰσε «Καβά
σηδες» «Νταήδες» καί «πασβαν
τηδες» τροώ γύρ'ζαν τίς νύχτες τά
«σοκάκ'α» ώπλ'σμένοι σάν άστα
κοί κρατώντας επί πλέον μαγκού
ρα καί λαδοφάναοο οί τελευταΐ-
οι
Οί συνθήκες ασφαλείας των Εύ
ρωπαίων, πρέττει νά τό όμολογή
σουμε αύτό· έκείνη την έποχή
δέν ήσαν καλλίτερες άττό έκεϊνες
τής Τουοκίας. Άπόδειξη αυτού
είνα' τό γεγονός πώς καί στίς
Εύρωπαικές χώρες τότε· οί αν
Βροττοι γ'άτήν άσφαλειά τους.
χρησιμοποιούσαν κατά τάς έξό-
δους τους τίς νύχτες «μττράβους»
Καί έκτός άπ' αύτούς εΐχαν καί
«τασ&άντηδες». Αύτοι οί τελευ
ταϊο'· εκαναν τή δοιιλειά ττού
κάνανε καί οί συναδελψοί τους
τής Τουρκίας Οί «μπράδοι» δ
μο:ς πού ή"τανε πιροσωττικοί σωμα
τοφύλακες τών άφεντάδων των, εί
χαν κι' άλλα καθήκοντα. Χκ5τω
ναν γιά λίγο σκιούδα η έλάχ'στες
Γκινέες χωρίς καμμιά τύψη τόν ό
ποιονδήπστε πού θά τούς ύπόδε'χ
νέ τό άφεντικό τονς "Ητανε άδι
σταχτοΐ καΐ άσυνείδητοι πληχομέ
νο έγκλημαίες Καί ο! «καβάση
δέ » στην Τουρκια σκότωναν μά
μό,ο δταν δεχόταν έπίθεση καί
/ιά να ύττερασ—ίσε^ν την ζωήν
τώ» «υ,θΊΐων τους
Αύτός ήταν ό κανόνας Άντί
Οςτα μ' αύτούς οί «Νταήιδες» τής
Άνατολής πού ό κόσμος τούς
ήΕερε καί τούς έ'λεγε καί «φονιά
£ες» σκότωναν καί αύτοι γ'ά λο
γεοιασμό των άφεντ'κών τους γιά
λίγα φλουριά καί λίγα γρόσια
'Εκτός άπό αύτούς τούς έτταγ-
γελματίας τού έγκλήματος στην
Τςυρκία υπήρχαν καί αλλοι φο
νΐάδες. Οιί δοι^λοι των άγάδων,
τών μπέηδων καΐ των Πασάδων
πού σκοτωνα κιαί αύτοι τούς άν
θϊώπους ττού π>ροστάζονταν καί
πού κατά κανόνα ήτανε Ρωμηοΐ
ή' Άρμένηδες Καί μεμονωμένα ά
τομα η καί όμάδες των τελευταί
[Ον αυτών πού άπό έκδίκηση σκό
τωναν άποκλειστΐ'κά Τούρκους
'"ιά την άνοιχτή πληγή των λη
στών δέν μ'λάμε ..
Καιρός δμως είναι νά ξαναγυ
ρίσουμε στόν Χασάν Γιουσούφ
Όγλοΰ Μττέη· τόν Άρχιαστυνό
μο πού καθ^μενΌς πίσω άπό τό
Γραφεϊο τού Εκανε δ>άφορες σκέ
ψε'ς, προσπαθώντας νά π'άση τό
νήμα πού θά τόν όδηγοΰσε στήν
άνακάλυψη τοΰ φον'ά τής «καμαοι
έρας» τήςΜαΐκησίας τής άμοι
ρης Λουκρητίας Εΐχε πολλά στό
νού του μά τό έντσικτό τού τοΰ
ΑΎΤΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ/
Ελεγε πώς ήταν άναμιγμένος στάν
φόνο τής «καμαρ'βρας» ό Ρασύλ
Πασάς Μά ήταν; ©ά τό μάθα'νε
ούτό. Μιτοοεΐ άπό τό προσωπΐκο
τοΰ σττ'τιοϋ τής Μαρκησίας μπο
ρεΐ άττό τόν Ίαννάκη Μττορεΐ και
ό.πά τόν ύττηρέτη το.!> Ραούλ Πά
σά, πού θά φρόντΐζε μέ τρόπο
νά τόν ψαρέψη Δέν ηξερε πώς
στό μειαξύ, αυτόν τόν εΐχε ξεκά
νει ό Άλκιδιάδης Δέν θ>εωροΰ
σε δμως άτπΐθανο νά σκότωσαν
τή κοπέλα καί αγνωστο1 κακοττο
οί γ'ά νά ληστεψσυν τό σττίτι
©ά εστρέφετο ασφαλώς καί ττρός
την κατευθυνθή αύτη "ΕτΓρεττε δ
μως σέ κιάθε ττερίπτωση νά κ'νη
θή άμέσως καΐ μάλ><ττα νά φθάση στό σττίτι τής Μαρκησίας πρίν άπ' αύτην. Γι' αύτό πήρε μαζί το τούς δυ'ό «Ζαμττ'τιέδες» τού καί κό6ωντας δρόμο εφτασε μέ δαύτους έξω άπό τόσττίτι τού Καιρ5ιναλίου ττού δττως ξερουμε ε μονή τής Μαρκησίας Γκιουστ'ν'ά χε διατεθή άπ' αυτόν γ'ά την δια μονή τής Μαοκησίας Γκιοστ'νιά νι Οί τρείς ΆςΊωμοαΐκοί ψαν άπ' έ'ξω άττ' την πορτα τού μεγάλου τΓεριβολ'ού "Όν δέσαν τ" άλογά τους καΐ ττροχώρησα πρός τό σττίτ' Καί οί δύο ττόρτε τού ή μ'ά τής είσοδον καΐ ή όίλ λη τού κήττου ήταν κλειστές καΐ δλα τά παο-αθυρόφυλλα φα'νότα άμπαρωμενα άπό μέσα. Στήν άριστερή γωνιά τού περ 6ολιο3 καΐ πίσω άττό τό σπίτ' ί ταν ό στάδλος καϊ πλάι τού μ'ι σειρά άττό «κάμαοες» μέ χωρ'στ ! πόρτα ή κάθε μ'ά καί δικό της πι | ρά8ί?ο στίς οποίες έ'μεινε τό πρ ' σωπ'κό τού οττιτ'οϋ Τώοα δμως μόνο τοεΐς κατο'·κιοϋ'ντο;ν Στ ι ά εμει νέ ό τερΐ&ολάρης μέ τή γυναίκα τού στήν αλλη ό «σείσης: ττού ήταν έργένης κιαί στήν Τρίτι ό Καβάσης Οί αλλες χρησιμ ττοιούνταν γιά άτποθήικες. Καί τα τρία πιρόσωπα τών ύ πηρετων· τά άνέκρ'νε ό Άρχ'αστυ νόμος "Εμα&ε ότ' ή Λουκρητία ή «κα μαριέ,ρα» της Μαρικησίας, ελει ττε άπό τό προηγούμενο &ράδυ Ήρθε καί την πήρε μιά αλλη κο πιέλλα, ή ψι>χοπαίδα τού Ίαιννά
κιη. Ουτε ή π»ρι6ολάρ'σσα· ουτε
οί 'όίλλο' δνό ύπηρέτες τίς εΐδαν
νά γυρίζουν ώς έκείνη την στ1
γμη
Ό «σείσης» κατέθεσε· πώς ή
κυΐά τού· έ'φυγε ττρίν χαράξη μέ
τόν «Καδάση» της. πού τόν ξύπνη
σε καί τόν ττρόσταξε νά έτο'μά
ση τήν «καρρότσα».
Λίγο ϋστερα ά-πό την άναχώοη
ση τοΰ «Καβάση» καί τής Μαρ
κησίας ό «σείσης» εΐπε πώς σάν
ν' όίκουσε στΓαραχτΊκές κραυγές·
μέσα στό σπίτι Μά δταν δγήκε
στή,ν πόρτα τού κ' έ'βαλε αύτί)
δέν άκθί,σε τίιτοτα ττιά καί γύρι
σε ήσκχος στό «γ'ατάκι», τού. κά
νοντας τήν σκέψη πώς άπό τόν
δρόμο θά έρχόνταινε οί φωνές,
μ'ά καί στά σττίτ' δέν ήτανε κανέ
νας άφού έ'λε'παν καί ή Μαρκη
σία καί ή Λουκρητία Κανένα αλ
λο θόρυδο δέν άντελήφθησαν οί
ύπηιέτες έκείνη τήν νύχτα.
Αύτό δέν τταραξένεψε τόν Χασάν
Μπέη. γιατί 6ρήχ£ φυσικό· δταν
γΰρισαν οί κοττέλλες άπό τόν χο
ρό σχεδόν τα χαράματα. νά φρόν
τιζαν δσο μττοροΰσαν· νά μά κά
νοι>ν «φασα,ρία» "Εκεΐνο δμως
πού τοΰ έ'κανε έντύπωση, ήταν ή
τταρατή^ηση ττού εκανε ό περιβο
λάρης τήν περασμένη δραδυά
Είδε τόν Καραλή, τόνμαύρο δοΰ
λο τού Ραούλ Πασά, νά γυροψέρ
νη τό σττίτΐ καΐ νά τό έξετάζη μέ
ττροσοχή
Αύτη ή πε,ρ'ί,ργεΐα τού Άρό
ττη. εΐπε μοΰ έ'κανιε έντύπωση, μά
δέν σκοτίστηκα, γ'ατί ξέρω ττώς
είναι χαζός. αύτός ό δούλος.
Ο Άρχΐαστννόμος. χαμογέλασε
καΐ κούνησε τό κεφάλι τοι; Δέν
αττο,κάλυψε δμως πώς έκείνη τήν
νκχτα είχε δολοφονηθϊΐ μέσα στό
σττίΤ1 ή «καμαριέρα» τής Μαρκη
σιας. μπορεϊ «ι1 άττ' αυτόν τόν
«χαζό».
Συνεχίζεταΐ
ΣΤΕΓΑ ΣΜΕΝΟΣ χώρο; 80 Ζ
δι' αποθήκην Λ διοτεχνία είς
Αγ. Παντελεήμονα (Μπραχά
μι) άντί Λρχμ. 1.400
Ττ>λ. 3«8.7Β8
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
«Ις την
ΗΝΕΧΗ ΜΟΔΑ
Τθ0 χ.
ΚΩΝ. ΜαΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολοό6ησις
τής εξελίξεως
τής άνδρικη-ς Μόδας
ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ΣΜΓΡΝΕΤΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΙ,
(Σιέχε'α έκ τού προηγουμένου)
Όταν έπέστρίΐψε ή Λεν'ώ στούς
γονείς της. στην Σμύρνη, έ'νο'ω-
σε πώς την χώρ'ζε άπό τόν άγα-
πημένο της στήν Μάκ'ρη, άττόστα-
σι μεγάλη
Οί σκέψεΐς ομως καΐ τών δύό
ττετώντας ψηλάς στούς αίθέρες-
ένώνονταν νοερά· σμίγανε και αγ
κσλ αιζόντανε
Το κϋμα —δταν πήγαινε μό
νη στά Κουμερκάκι— σά νά τΠί
έ'φερνε τό μιτνυμα τ" αγαπημένον
της, καθώς έ'σδυνε στ' άκοογ'άλ'
"Ητανε δλο νεαν'κές προσδο-
κίες άνεκττλήρωτες έλττίδες μ ά-
σίγαστους ττόθους, τά κρυφοανα
στενάγματα τής άφρισμένης θα¬
λάσσας. Κι' ό Νάος άψηφόντας
έμπόδ'α χ,ρόνου καί τόπου, έο-
χόντανε στή Σμύρνη γιά νά τήν
δή
Τίς εκαμνε στό σοκάκι της
πατινάδες, κ/άττω άττ' τα μπαλκό
ν'α της, τα φορτωμένα μέ χ'ονά-
τα μυρωμένα γ'ασεμ'ά Συννενο-
ήθηκαν και συναντηθηκαν σ' Ινα
ζέφκι έός κέντρου· ττού βρισκό-
τανε στόν ϊσ'ο δρόμο πού πηγαι
νέ στά λουτρά Χαλκά Μπουνάρ
τής Άρτέμιδας
'Ενώ άκουγότανε αρττες καί
σαντούρια· συνεπαρμένο1 άπ' τό
θείο μεθύσ' τής άγάπης τους χο-
ρίφανί ιτυρτό· σούστα Λ'6'σιανή
μέσα στό τκχραδείσιο πεαιδάλλον
μΐάς άνοιξης πού ξαναγεννΐότα-
νε
Σέ λίγο. την ζήτησε άπ' τούς
δικούς της κ·' έ'γινε ή 6λόγα της
στήν Άγία Φωτε'νή^ μέ τό περή
φανο ψηλό καμπαναρ'ό καί τόν
χρυσό σταυρό στήν κσρυφή· πού
άστιραφτε έκτυφλιωτικά σίς λάμ-ν
ψεις τοΓ> ήλ'ου
Δέ ξεχνά ή Λενιώ, ττού πηγαί-
νανε μέ 6άρκα ττό Σελάχ Χανές,
τίς φεγγαρόλουστες γαλήν'ες κα-
δευε κ'' αλλη βάρκα μέ φίλους
τοΰ Νάσου. πού παίζανε μαντο-
λίνο καί βιολιά σκορττώντας γύ
ρω τούς μελωδ'κούς σκοπούς ε¬
νός άμανέ - σαμπαή
Οί ηχοι τώ ν μουσι κων όργάνων
ττερνούσανε ττάνω στούς άφρούς
τής θάλαισσας πού την άναδ'πλώ
νάνε σάν άόρατα ότταλά χάδ·α
χερ'ών
Άτπ' τίς άκτές οί εύωιδίες των
&ροσόλουο~των μπαξέδων, μέ τά
όλάνθιστα μυρωμένα λουλούδια.
τούς μεθούσαν
Τά φωτάκια. πού τρεμόσβυναν
άπ' τά παράλια τού ΚΌστεπέ·
σάν άστρα παύ κατέδηκαν άττ"
τόν ούρανό. τούς παρ·ακολουβού·
σαν τηροσταηευτικά. .
Σέ λίγο γτννηθηικε κ1* ό Άργύ
ρης της Μά άναπάντεχα ό 6ν-
τρας της πέθανε Δούλευε σέ με·
ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΓΓΖΙΔΗ
ταλλεΐα μαγγανίου κ'' έχε;
δ:'λΐνό κατροτκύλησαν χ^
νω τού καί τόν σκέπασαν.
τόν άνασύραν€ άπ' αύτά
νεκιρ<>ς
"'Εμεινχ. στή Σμύρνη ρο
στά Σχοινάδι·κα. στή Λι—ημ£νη
Παναγιά καί μετά στήν Πούντα
μόνη μέ τό τταιδί της, γιβτ; 0(
γονείς της άπό κοηρό εΐχανε ττ(
θάνε'.
"Ηρθανε δύσκολες στιγμάς γ^
τή Λενιώ: "Οταν δέν είχε ο&τε
λίγα όχτβράκια. γιά νά βρέψη
τόν Άργύρη της Μέ μόχθονς μι
γάλωσε τό μονάκιβο πα'δί της
Τή μόνη της έλπί'δα· τή μόνη
της παιρηγορ'ά
Μά άλλοίμονο, τόν πήροονε „$
μεγάλωσε μ' αλλους ΧρΌτ'ανονι;
κ&τάδΐχο στά Άμελέ Ταμττον
ροΰ (1).
Αύτά θι*μάται ·^ Λενιώ κι' 4.
ναταοάζεται σύγκ&ρμη, σά ν' 4
φυττνίζετα1 άπότομα άπό δνειρο
πού δέν έ'χεΐ πάρε' τέλος Μ' Α
πλωμένα τα χίρ'α μπρός· ττροχ»
ρεΐ σαν ύπνοβάτ'ς στό τταρόβκ.
ρο. Κάθε πρωΐ ϊοτβκε μόνη οτο
παράθυρο κι' εδλεπε καρσΐ στο
ντοαρσέκι· νά σεργιανίζουν: γ(Ου
&ρεζήδες (2). σεκερτζήδες (3),
σελεπτζήδες ■ τζεμπλεμ-ποντζή&ς
(4) κάνοντας μεταξύτουςγκεβΕζΐ)
λίκια (5)
Τάρα —αύτη την νύχτχχ— 4.
κουμπά τό ττνρωμένο μέτωπθ( —(
κρύο τζάμ' Κυττά τά σκοτεΐνό
τταληά καλντερίμ^α.
"Ενας άραμττάς περνά κι' άκαι
γετα' σά βογγητό πληγωμένου
Σκιές σά νά γλικττράνε στά τρ!
στρατα, στούς βερχανέδες κα) χά
νονται στό τατκνό σκοτάδι
Γιά μιά στΐ-γμή της πίρβθί
— φευγάλία σάν τ' άντ'φέγγ'σμα
άστραττής— ό—·' τά μάτ'α· &ρσ·
μα φρικτό: Εϊκόνα τραγικής· ά-
νέλττιστης συμφοοός "Αξαφνα ψο
■· ττώς φωτιές πελώρ ες ξεπη
δησαν άπό τά εγ"κατα τής γής
καί ζώσανε την όνιειρεμένη: Σμύρ
νη· τήν πρωτεύουσα τή,ς άνεξάρ-
ντητης Ίωίας. Ο-ίμωγές ν' άκοίι-
γωνται α'ματα νά πλημμυρίζθνν
τά στενοσόκιακα· άνάμεσα σέ θλ'
6ερά έιρείπΐα
Άνατρίχιαο-ε σύγκορμη ο—ό
πρσαϊσθημα τραγ'κό ΆκαθάρΗ
στος φόβος την ΚπΌσε Άποτρσ-
6ήχτηικε άπό τό παράθυρο ταρσ-
γμένη.
(Σιινεχίζεται)
(1) 'Εργατΐ'κα Τάγματα· στρα
τολογι'α καταναγκαστική των Χρ
σττανών, νά φτιά νούν δρόμους
(2) Κουλουροττώλα1. (3) Ζαχαρο
ττλάστες (4) Στραγαλατζήίις
(5) Άστεΐα.
Γεωργίου Μπραντές
ΟΜΗΡΟΣ
Μετάφρασις έκ της γερμανικής γλώσσης υπό Βασ.
Κουζηνοπούλου : 'Επιτίμου γυμνασιάρχου
Γ) Η ΟιΔΥΣΣΕΙΑ
(Συν£χε'α έκ τοΰ προηγουμένου)
Κ' είς αύτούς έψαλν ό λαμ-
ττρός άοιδός καί αύτοι καθόνταν)
ησυχα καί άκουαν κ' εψ^λνε τών
Αχαιών τήν μαύρην) άπ' τήν
Τρωάδ' έττΐστροφή. πού ^χε προ-
στάξει ή Άθήνη ) καί άπό τ" ά-
νώγ1 άπΐείκασε τό θείον ασμα έ-
κΐίνου) ■ ή Πηνελόπ' ή φρόνιμη
κό,3η τοΰ Ικονίου) καί τήν υψη¬
λήν κλίμακα τού δρόμου της κ/χ-
τέβη ) μόνη οχΐ, δυό θεράτταΐνα'ς
σιμά την συνωδεύαν) καί ώς έ'-
φθσεν ή άταίριαστη γυναίκα είς
τούς μνηστήιριας.) τής καλοκάμω
της σκεττης σιμά στόν στύλο έ-
στάθη), 'ς στήν δψ' άντι'κώνον
τας τα μαλακά μαντήλια') κ'
έδώθε της θερά—α'να εστήθη καί
αλλη έκεϊθε' καί πρός τόν θείον
άο'δόν δακιρύζοντας αύτά 'π·ε )
«Φήμΐε ττολλ' έίλλα έγνώριζες
ττού τούς θ^ητούς μαγεύουν,) δ-
σα έξύμνουν οί άοιδοί θεών καί
άνιδιράΐττων εογα·) εν" άττ' αύτά
τραγούδα τους. καιθημενος σιμά
τους ) κ'' έκεΐνοι άς πίνουν ήσυ-
χα καί τουτο τταύε τ' ασμα) τό
θλι&ερό· ττοϋ πάντοτε μοΰ σ"χί-
ζει ΤΓν κα,ρδ^ά, δτ' 'ς έμένα μά-
λιστα άκοίμητή "να' ή λύπη^)
γιατί ένθι/μοθμαι καί ποθώ την
κεφαλήν εκείνον ) ττοΰ 'ς την
Ελλάδα ·' δόξα τον καΐ 'ς τ'
"Αργος μέσα βγήκε».)
ΟΊ γραμμές αύτές μάς δίνονν
άποψιν γ'ά μ'ά παράδοσ' τελεί¬
ως δ'αφοριετικιή ό—ό εκείνην έττά
νω στήν οποίαν οίκοδομήθηκε τό
κιύρ'ο ττεριεχόμενο τή ςθδυσσ*ί-
ας. διότι τόσον είς άλλα χωρία
της Όδυσσείας. δσον καί είς την
Ίλ'άδα. ή Αθηνά στέκίτα' στό
πλευι>ό των Άχαιών^ ένώ έδώ εί¬
ναι κυρίως πιροστάτις τού Όουσ
σέως.
"Οτ' δμως αρχικώς ό Όδυσ-
σεύς είχεν έχθρόον την Άθηνάν -ι
στοποιείται ό—ό τά λόγ'α τού
'Εομοΰ ττρός την θέαν Καλυψώ
Ό Έρμής την πλη,ροφορεϊ δτ' ό
Ζεύς άπεφάσ'σε: Η Καλυψώ πρέ
πει να βέση τέ3μα στήν έττταε-
τη συμβίωσή τη.ς μέ τον 0&υσ.
σέα. Ό Ζ«ύς γνωρίζε,, 8τ, κοντά
στην Καλυψώ ζή 2νας θνητός, τό
σον εύτυχ^σμένος, οσον κανείς
αλλος έξ δσων έττολέμησαν στήν
Τρο,α (Οδ Ε στίχ 105—115
Μεταφρ Πολυλά). Λέγει ττώς ό
αμο-οο-οος άνδρας σΐμά σ0υ ^
τταρχει.) ο— · δα,,,,,. γύρω £μά_
χονταν 'ς τά τε(χη τού π,ρ'άμου)
χοονους έννηά. κ' έττόρθησαν 'ς
τον δ«ατο την ττόλ') καΐ 'ς την
πατρ,δα ώς Εστρεφαν
νη,ς Άβήινης,) όττ' δνεμον ταίς
σηκωσε κακόν καί μαχρύ κϋμα)
καί οί λαμττρσί τού σύντροψοι
τότ' ολο' άφαν'σθήκαν ) κι' έδώ
"φ£.3σν ό άνεμος εκείνον καί τό
»3ιμα.) αυτόν έδώθε όγληγορα
ττροστάζε' ν' όποπίμψης) ό'τι
δ.ν μέλλε' νά χαθη ρακραν των
ποθητών τού) άλλ' εΤνα' ή μοίρσ
τού νά ιδή τούς ποθητούς' νά
φθάση,) 'ςτό σττίτι τό ύψΐίλόστ"·
ττ> ςτήν γή την ττατριιιτί τον)
"Οταν ·^ Πηνελόιτη 6υ9ισμίνη
στήν πικιρή χηρεία της ακούη το
τόσον θλ'βεοό τρ<χγούδ' τού άοι- δοΰ γ'ά τήν όίτυχη μβϊρα τ«ν Α- χα'ών. τόν τταρακαλεϊ νά τό δ'α- κόψη καί νά τραγουθήθη ενα «- πό τά άλλα τά γοητευτικό τρσ- γσύδ·ια πού Εαίρει γιά τούς βε· ούς καί τούς γενναίους τότε έπεμδαίνει ό νεαρός της καί υπερασττίζεΐ τόν άο'δό» Μαί μάς δ><χφωτίζε' ταιττοχρόνος τί εϊδους αξιώσεις είχαν τότι γιά τούς άοιδσύς (Οδ Α. ο"·ίχ 345—355) Καί ό σννετός Τί- λέμαχος: «Μητέρα, δέν άψίνκΚ) τόν ποβητόν μας άοιδόν νά ^Ρ' πή ώς θέλε' ό νούς τον;) Αϊτ'ο' δέν εΐν' οί άοιδοί. μόν" αίτιθζ εΐν" ό Δίας) όττού είς καβένσ των θνητών τών σιτοφάγων δί¬ δει) δπως έκίΐνος οοΰλίτσι «β- σώς δέν ίχε' κιρϊμα) τοΰτος ί των Δαναών ψάλλη την μσΐρα·) δτι έπα'νσύν οί μάλ'στα έκεΐνο τ" ασμα,) είς δσους τ" άκ,οοάζονται νει το άντηχάει) καί την καρδ^ά σφϊξε ού, μ ύττομονιή ν' άκονης καί δέν έχάθ" ή έπ'στροφή τού Ό&υσσία) μές την άλλά τΓολλοί καί αλλο' ανδρες.) Ήθελαν. λοιπόν ίστω κοι 1° ρίς δρεξ', νά άκούουν παλτνέί '' στορί«ς Άττό την Όδύσσειαν έξ * πληροφορούμεθα δτι τό ί*β ( μα τού άο'δοΰ εθεωρείτο κάτι Τ τό υψηλόν ό δέ ποιητή; στος Ελευθέρα όμ!λούν οί τές της έποποιίας γ1* ττοτε άτομικώς τούς "Οταν ό ΌδυσοχΓεύς στό τής Οβνσσείας ίτο'μάζετι σκοτ»ση τόν Φύμιο καί ί^005 Λ ^ άλλους πού εΐχαν συμμοΧ'σι', ^ τούς άναιδεϊς μνηστήίχς/ V τα' ό άοιδός καί ιηάνε1 τό Υ τα τού Όδνσσέως «αι ,.■>
τεύει (Οδ Χ στίχ. 344—3' '
Μετάφρ Πολυλά)
(Συνεχίζεται)
ΑΙ ΚΥΑΟΝΙΑΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟΝ ΑΝΘΕΑΛΗΝΙΚΟΝ ΔΙΩΓΠΟΙ.
1914-1918
Τοθ συνεργάτου μα; ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΓ
τέως &£υθυ)ντοβ παρά χώ υπουργείω Γεωργίας
(Συνέχεια έκ χοΰ προηγούμενον)
Τή 20 Ιουλίου ό Μήτρος Ι.
Βαξεοαν&λλης συλληφθείς υπό
όκτύ ένόπλων Τούρκων έδασανί
σθη κβί άπεγυμνώθη ©ά έφονεύ
ετο δέ εάν δέν έφθανον επί τό
ττοι> ό Χρ'στ'ανός Αγροφύλαξ
κβΐ ένπυροδόλει ,έναντΐίον των
δραστών Τή 15 Αύγούστου ό Μη
τροττολίτης Κυδ»ν'ών Γρηγάριος
υπέστη άτόπε'ραν δολοφονίας ά
ποτιτχσΰσαν υπό τοΰ έξ ΊΑγ'ασμα
τίου Ρετζατή ύίοΰ Ρεσίτ άγά ά
πειλήσαντος ότι άογότερον θά έκ
τελέση την δολοφονίαν Τή 5
Όικτωβρίου έδάρη ί»ιτό άλητών καί
βά έφονεύετο ό Παν. Καλαιτζής
Τή 21 Νοιεμδρίου επληγώθη είς
τόν μηιρόν υπό Τούρκων -πλησίον
των Κυδων'ών ό Απόστολος Βε
κΐσ,οης
Αύτά τα τρομακτικά περιστα
■πκά είναι μέιρος των κακουργ'ών
ττού διεπράχθησαν σέ βάιιος τού
Έλληνιικοΰ στοΐχείου των Κυδω
νυν· γιά νά άναγκαστη τούτο
νά πάρη τ όδρόμο ττρός την Ελ
λάδα
Κατά την διάρκιε'σ τού έκτοττΐ
σμόν των Άιβαλ'ωτών στό έσω
τερικό τής Μ'κρασίας αν καί οί
κακοητοιήσεις καί τα κακουργήμα
τα ήσαν οί σχετ'ή ϋφεση· τταρά
ταύτα δέν 'έλε'ψαν κσί τότε σττο
ραδ'κά μέν άλλά άττοτρόπαια έγ
κλήμστο σέ 6άρος τώινέκτοπ'.ο
μένων. Ή Μαύρη Βίβλος κατονο
μάε' μερικά άπτό έκεΐνα πού έ
πεσννέβησαν κατά την διάρκειο
τοΰ έκτο-Ό-μού τώ" Άιοαλΐίοτών
κατά τό 1917 Γράφει λο'πόν:
«Ή Τασή έτών 7< ή Μαρία έτών 9 κβί ετέρα Μαο-ία έτών 22 δ'ε κορεύθησαν ΐπτό τριών Τούρκων έν Μουράτσα Ό Άθανάσΐος Γερόν ντελλης έτών 55 απέθανε βαρείς άνηλεώς 0-ττό Τούρκων καθ' οδόν παρά τό χωρίον Μπτοζάτιτς. Την έ—αύριον ευρέθη κατεο—αραγμένος υπό κυνών Ό ΓεώργΌς Γαμδού μης έτών 60 έττνίνη ρ'φθείς ϋττό των άμαξηλατώυ είς τόν ποταμόν Λομπτάτσας. Ή ΆγγελΊκή Ν. Κτί στου άνεσκολσπίσθη είς τα πέριξ τής Μοι/ράτσας ΰιτό τρ'ών χανου μισών Ή Άρ'στέα Μαρτίνη έκ Μ:σχονησίων έτών 50 γυμνή δσ ρεΐσα άνηλεώς υπό χωροφύλακσς έν Ακ—ΚιοΙ τής περιφεοείας Ζο γ οΰτ μετά δύο ήμέ,ρες απέθανε Ό Δημήτριος Κάκαι&ρος έτών 60 δαρείς άνηλεώς έν Τονρκιμέν υπό χωροψύλακος απέθανε Ό Γεώργ1 ος Ά^αργιανός έτών 45 έφονεύ 9η δ'ά ροττόλου υπό των άμαξη λατών ώς άσδενής κα'- μή δυ νάμενος νά ττερ—«τή . Ο Κων σταντϊνος Μανωλ'άς Μοσχονήσι 3ς εφονεύθη κοοδ' οδόν διά ροττά λοι> Η Τασίτσα Ψευτοχρήστου
έτών 30 έπνίγη διά σχο'νίου ύ
πό άμαξηλάτου κατά τή.ν είς Τού
ρκμέν μεταφοράν αυτών υπό τα
όμματα τοΰ συνοδοΰ αυτών δ1
ασφάλειαν χωτοφυλάκων Ό Γεώ
ργιος Τσουκαλάς έτών 4 δεθείς
είς τα όπίσθ'α τού ονου κατά
την Ιουρκμέν μεταφοράν καί δερώ
μενος ύττό των άμαξηλατών άττέ
θανε καθ' οδόν. Ή Ελένη Κοντο
γιώργη έτών 30 απέθανε καδ ό
δόν δαρεΐσα ύττό των συνοδών
Τούρκων Ο Στρατής ιΜαμουνής
απέθανε δαρείς άνηλεώς είς Γενϊ
—Σεχμΐ διότι §£ν πρόδωσε τάς
δύο κόμας αυτού είς τοΰΐς Κυβερνη
τ'κούς ύπαλλήλους ίνα κορέσωσ
τα κτηνώθη πάθη αυτών Ό Σ<0 τήοιος έτών 7^ καί Νικόλαος έτών 5, αμφότεροι έκ Γενιτσοροχωρίου εφονεύθησαν καθ' οδόν ύττό των Τούρκων Ή Μαρία Τσάχωνα έκ Γε,νιτσαρσχωρίίου δερομένη καθ' οδόν υπό των άμαξηλατών έτρελλάθη καί μετά δύο ημέρας απέθανεν Ή Ελένη Μουντούρουγ λ ου έτών 50 δαρεϊσα καθ οδόν μέχρις αίμοπτυσίας απέθανεν. Η Χαρίκλε'α Λημν'οΰ έτών 23 ά —έθανεν έν Σουγ'οΰτ δαρεϊσα άνη λεως ύττό Τούρκων Ή Άψροδή τη Ρούσενα. έκ Μοσχονησίω καί ό Άθανάσιος Βλάχος εφονεύθη σαν καθ' οδόν (Συντχίζεται) ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΚΑΒΑΛΑΕΡΙΑ ΡΟΥΣΤΙΚΑΝΑ ΚΑΙ ΠΑΑΗΑΤΣΟΙ Λ. ΚΑΤΛΪΙΛΗΚ-ΤΙΚΉΣ ΠΛΟΚΗΣ ΐ^ΓΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝ&5ΜΑ ΚΑΙΠΙΑΔΟΚΙΕΑ ΘΕΗΑΤΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ ΤΕΜΑΧΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜϋΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοθ συνεργάτου μας χ. ΙΩΑΜΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΑΒ ΚΕΙΜΒΝΟ ΟΙμαι δέ ττάσιν αν όμολογεϊ- σθα1 τόν νούν εχόντων· —χίδεικτ ν των παρ' ημίν αγαθών εΐνα1 τό ττρώτο (Ά—ό τόν έτΓ'τάφιο λό- γο τού στόν Μ. Βασίλτ'ο). φι>εΐ γάρ δψΐς ραδίως άναχω-
ρεΐν των τερττνών θεαιμάτων> κ&ν
άφέλκη τις 6ία πρός αύτά φέρε-
σθα1· οϋτε λόγος των ήδίστων δ'
ηγημάτων (ομοίως)
■Ανθρώπινον το τταβος, δταν με
γάλα έλττίσαντες. άθρόως τοις
έλπισθεΐσ'ν έν τύχωμεν, έλάττω
της δόξης όρώμεν τα φα'νόμενσ
(Όμοίως)"
Ματρος ουδείς ούδε ζωγράφος
όστις ού φύσεις άρρωστημάτων έ
σκΐψστθ' ή ττολλά χρώματα συ<ν Εκέραο-εν ή έμόρφωσεν ( Ομοίως) ΟΙ μέν των σωμάτων ερωτες έττε^δή ρεόντων εισί, καί ρέουσΐν ίσα τοις ήρ'νοΐς όνθεσ'ν ουτε γάρ φλόξ μβνει της ίίλης δαττα- νηβείσης άλλά τώ άνάπτοντι συν αττέρχεταΐ μαραινομένου τού ύ- πεκκαύματος Οί δέ κατά Θεόν ικκχΐ σώφρονες· έττειοη ττράγματος έστώτος ε(σί· δ'ά τούτο καί μο- νΐμώτίροΐ (Άπό τον έττ'τάφιο λόγο τού στον Μ. Βασίλειο). Ραον μεταλαοεΐν κακίας η α¬ ρετήν μεταδούναι (Ομοίως) Πόνος υγείαν χαρίζεται< καί τγροβυμία νεηρούς άνίστησ'· καί ττηιδ^ γηρας χρισ&έν τώ ττνεύμα- τ' (Όμοίως). ΕΡΜΗΝΕΙΑ Καί ττιστεύω δτι. δλο1 οί μυσ λωμίνο1 θά όμολογήσουν την τταΐ δεια σάν τό τπρώτο άγαθό άπ' έκείνα ποϋ έχομε Τό μάτι δέν άττοχωρίζεται είί- κολα αττό τα τερττνιά θεαματα κι' άν θά τα τρ«6«,ξη κανείς μέ τή ι&ία, πάλι ττρός αύτά θά φέ· ρετα1, οϋτε ό λόγος άπό τα εύ χάρΐστα διηγήματα. Άνθρώπΐνο εΐνα' τό πάθος. 8- ταν ττερ μένομε ττολλά καί &&ι»όα τα βιρίσκομε, μάς φαίνονται τα λιγότερα Γιατρός δέν εΐνα' έκεΐνος ιτού δέν μελέτησε τίς μορφές των άρ¬ ρωστημάτων. όντε ζωγράφος έκεΐ νος πού δέν συγιοέρασε καί δια- μορφωσε πολλά χρώιματα. ΟΊ μέν σωματ!κοί ερωτες, έττε'- δή είναι τταροδικοί φυλλορροοΰν σάν τα άνοιξιάτ'κα λουλούδια, γιατί οθτε φλόγα μένε1 δταν ξο- δεΐΛ&ή ή ί)λη· άλλά μαζί μ αύτη φεύγε1, οϋτε ττόιθος υφίσταται δ¬ ταν θά μαραθή τό ύπόκαυμα Ο: δ κατά ©εό καί σώφρονες έ'ρω- τες έτηειδή ττρόκειτα1 ττερί στα- θεροθ ττράγματος. γΐ' αύτό είναι καί μώ Ευ'κολώτερο είναι νά ττάρη κα¬ νείς κακία τταρά νά μεταδώση άρ€τη· Ό ττόνος χαρίζε' ύγεία καί ιτρο θι/μία νεηρούς ανασταίνε1· καί σκιρτβ·ί>ν τα γηρατειά δταν χς>ι-
σθονν μέ τό πνεύμα
5ΕΝΤΟ
ΧΗΜΑ ΚΑΤΑΤεθΕΝ
ΝΕΟΝ ΣΎΕΓΆΝ9ΤΙΚ0Ν
ΆΣΒΕΣΤΠΧΡΒΜΑ
ΜΕΓΛΛΗΪ ΔΙΑΡΚΕΙΑ-
"ΣΕΝΤΟ 101,102,,
Τό Νέον έπαναστστικόν άσδεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ ρ
101, 102» έχει κατασκευασθή ειδικώς διά νά άντι- ||
καταστήση δλα τα άπλά ύδροχρώμοιτα, διότι ά- »
σπρίζοντσς έπιτυγχάνομεν συγχρόνως την στεγα- Μ
νοποίησιν των τοίχων, ώς καί των ταρατσών ποΰ >£
έχουν περαστή μέ πίσσα. *
Σέ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2! !
ΧΗΜΙΚΠΤΕΧΝΙΚΗ ΣΕΝΤΟ
Δ. ΣΕΝΔΟΝΆΣ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 — Α' ΟΡΟΦΟΣ
· 532.665 - 529.994
Μέσα στά μελοδραματικά
σ^α τής φετεινής χείμερινής ττε-
ρίόδου 1971—72, ·ι, Εθν'κ,ή Λυ
ρίκή Σκηνή μάς ιταρουσίασε τίς
πολιπταιγμένες ίταλικές δπερες:
την Κα&αλλερία Ροιττσικάνα τοθ
ΓΤέτρο Μοχτικιάνι καί τούς Παληά
τσους τού Ρουτζ έρο Λεονκαβά-
λο
Ή πρώτη δπερα είνα1 μονόπρα
κτη καί ή δεύτερη δίττρακτη. μέ
τρόλογο "Οττως άναφέρουν οί
6'ογράφο'' τα δι>ό αύτά μελοδρά
ματα είναι τα άντι·π·ροσωττευτικ«
τερα εργα τής σχολής τού 6ερι-
σμοϋ. Δηλαδή τής μεταρρυθμισε-
κό θέατρο πρός τό ρεαλ<·σμό Πρω ως Άνοιξαν τό δρόμο στό μουσι τους χρόνους 1890 καί 1892 κα; τοτταίχθηκαν στή Ρωμη κατά εσημείωσαν θριαμ6ευτι·κήν έττιτυ- χια χ Ο Λεονκαιβάλλο γεννήθηκε τό 1858 στή ΝιεάτΓθλι καί ό Μασκσ νι τό 1862 στό Λιοορνο. Ο πρώ τος -πεθανε το 1919 στό Μσντεκα τίνΐ καί ό δεύτερος στή Ρώμη> σέ
ήλ'κία 83 χρόνων. τό 1945 "Ε-
γχχψαν καί αλλα μελοδράματα
αλλά δέν εΐχαν την 'ίδία έττιτυχία
Ή ττοοράστασ'ς ττού ε'δαμε στίς
11 12 71 μέ σκηνοθεσία τοΰ κ
Σέργΐου Βαφειάδη· εΤχ» στά τκ-
ρισσότερα ση,μεια συντονισμό καί
έναρμόν'ση ΟΊ δύο Ιταλοί καλλ
τέχνες, ό τενόρος Τζιάννΐ Γ'άγια
καί ό βαιρύτονος Τζούλΐο Φιορα
βάντι —ποΰ μετεκάλεσε ή δ'εύ-
θι/νση τής Λυράκης Σκηνης— ή¬
Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΤ
σαν άνσντίρρητα σέ φόρμα έξαι
ρετ,κή 'Ερμήνευσαν μέ μουσικότη
τα καί θαυμαστή ήθοποιία τούς
χοορακτηριστ^κθύς ρόλους τοΰ Κσ
ν ο καί Τόνιο στούς Παληάτσους
'Εχρωμάτ'σαν οντεχνα τα κύρια
μαρή τού μελοδράματος 'Εκρα-
τησαν τα σκιηιπτα τής δπερας '
Μάς ένθουσίασαν. Νο'ώσαμε άνα
γαλλιασ' καί συγκίνησ'. Επίσης
ή μεσόφωνος κ Κική Μορφωνιοΰ
καθώς καΐ ό τενορος κ. Νίκος Χά
τζη,ν·'κολάου) στάθηκαν πειστ'κοί
στούς άντίστο'χους ρόλους: Σαν
τούτσα καί Τουρίντου στήν Κα-
βαλλερία Ρουτσ'κάνα Δέν παρε
κλιναν άπό τή θετΐική τους γραμ
μή Άλλά καί οί λοιποί ήθοποιοι
- μελωδοί. πού έττλα'σίωσαν τά
δύο αύτά λυρικά εργα, διέγραψαν
μία ί'κανοπο'ητική παρουσίαση .
Παράλληλα. ό μουσικός συντονι-
στης κ Δ'οσύσ'ος Κούτση.ς. μέ
υνειδητή προσπαθεία εδωσχ ένό
τητα μεταξύ των τραγουδ'τώ'1
καί τής άρχήστρας Ταυτόχρονα
τό χαρωδικό συγχρότημα τής Λυ
ρ'κής Σκηνης μέ δ'ευθυντή τόν κ
Μιχάλη Βούρτση εΤχε άρμον'κό
σύμπλεγμα. Τελ'κά. άξ'όλογο καί
άξιοττρόσεκτο στο'χεΐο ήσαν κα:
οί ποικιλόχρωμες ένδυμασίες κα!
μάλΐστα οί καλαίσθητες καί έπ> |
τηδευμένες σκηνογραφίες πού φ ι
λοτέχνησε μέ ζήλο καϊ έπ'μέλε'3
ό νέος σκηνογράφος - ένδυματολό '
γος κ Νΐκος Πετρόπουλος
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚίΑΤίΠΟΓΛΟ
-ου 7'ΤΕΦΛΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
1 _~Κν ΤΓΤΡΚ Α: ·'■■"'·
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••ι
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ — Ταξιάρχου Π.Δ.
ΔΑΒΑΚΗΣ- ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής Πίνδου μ,ετά
συντόμου έξιστορήσεως ολοκλήρου τοθ πολέμου 1940-41.
'Γης ΕΊ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΤΗΣ ΔΕΤΤΕΡΑΣ
ΕΚΔΟΣΕΩΣ
"Εγραφο-ν είς τό τέλος
σαγωγής τή,ς ποώτης
το0 παιοόντος έργον τήν φράσιν
« . δ'ότ' ή Μάχη τής Πίνδου άττο
τέλει τυ θειμέλιον τής επιτυχίας
τοΰ συμιμοβχϋκοΰ άτγχό'νος εναντίον
τών διηιάιμειων τοϋ οικότονς κβί τής
&ίας».
Καί αν^ως οί Σύμψίιαιχοι τελι
κώς ένίκτιααν. Τήν 8ην Μαίου
1945 υπεγράφη ή 'Ανακωχή μέ
π;λήρη κατ<ιτρόοια>σιν τής Γεριμ,χΛ ί
^ς» ττ(ς Ίτο»λίας, τής Ί«ΐιωνίας,
κατόπιν μεγοίλειώδους Αγγλοαμε-
ιις είς Νοριμοινδία'ν καί
θν πιρο*λάισεως το>ν
ίττρα-τηίμάτοον ^,ξ άνατολών.
Ταυτοχρόνως έγένο
διάδοκοι συσικέ'Ψεις τό>ν «Τριών
Μεγάλων» είς Κάϊρον, Τεχεράνην
Γιάλ^αν χιαΐ Πάτσδαιμ — τών:
Τσώρτσιλ, Ροΰσβελτ -καί Στάλιν
είς τάς οεϊς προί^ας .τιόλεις τών:
>αΐ Στάλιν είς
"Αττλυ,
την τίλευ^ααν —^
τών λε3ττοιμερεΜδ·ν τής ίΐαγκοσμίου
ανασυντάξεως.
'Εΐν συνε,χεία, συνβκιλήθη είς Πό
ρισίους Συνδιάισικ«.·ψις τής Είρή
νης, ή ό·ποΜΐ μέχρι καϊ σήμ*<)ον δέγ κατέληξεν είς οριστικάς άπο φάσεις άλ.λ' έν μέσω καιθημιε^νών σιτγκ^ούστΛΰν Γών α/ντιπίροσώπων τώχ Ηνωμένον Έ6νών άπεκρυ στΐαλλώθησαν δύο άντΐιμέτωποι Πά Οατάξεις είς άς &ιεχ(ΐ>ρί<τθη<Κ)(ν οί Νικηαί: τήν Άγγλοσαξωνικήν «αί τή^ ΣλαυΐΛθήν. ΈπέπροΛ), έιν τη Ι&εολογΐικίϊ καί συιιφειροντολογικ^ί συγκρούσιει την δύο αυτών Παιραίϊάξ&ων, έχου σών κιοοΊμοθειορίας έκ διαμιέτρου άντυθρτους, νά καταβληιθή προ- σ—άθε'α δττως άπτοττνιγή τό δίκαι Ον τής Ελλάδος· "Εχιο έν πάση περυττώσ®ι, πε ποίθησιν, &ι ό Πανάγαθος θε ος δέν θά επιτρέψη μέχρι τέλουις νά άδΐικηθώιμιεν. Τό αϋιυα τών 'ίΐ ρώων μας ασφαλώς δέν έχύθη έ -τί μβΓΌϊύω ενώπιον τού Δι«αίου καί έκαλλιέιργει διά συνεχοϋς ς &υνάμιε.α)ν έκ τοϋ άνε- 5εξιοΰ του πρός τό κέν¬ τρον «ιρΌιμ. 40 τής 28.10.40 καί 60/ 06, 88 τής 29.10.40 Δια^α- γ ι'ι >Μάλις λοαιόν 'εΐδεν έαιυτόν κ«
τά τι ένκτχνόμενον κατά τήν 30ήν
δ.ά τής άφίξειος τοΰ Τάγιματος
Πατ'στή μέ τό Καραδίαν καί τής
"Ιλης Γεοιργώδη, ληοιιιθΎών τάς
ίοίας αύτοΰ άθλιότητας, 6λέπ€ΐ ά-
μέ τό άλάν&αισιτον έπιτε.λακό
του μάτι τήν γκώφα τοΰ έχθροΰ
κ/ηά, πλήιρης αντοπ€ηοιιθήαε<ος, έ- ξαγγΐλλει είς τόν Καρα&ίαν καί Γεο)ιργιάδην: «έφ' όσον οί Ιταλοί έπΐιμένουν νά τραι6οϋ·ν κατά τήν Σ αιμ,ορύναν, ένώ εϊμασΤιε ΐμεϊς ί- δώ είς τό 'Επταχώρ1· μτταίνου'ν με'σα στή ι^άκα' &ά τοΰς άντεπιτε- θώ λοωτόν καί θά τούς μ<αντρώ- (ΚΟ», »Π(/άγμίΐ.τι, ό Σΐτν)ρχης Δα6ά- κης δέν είναι μόνο έιμίτνευσμένος πολΐιμικός Ήγήτυ>ιρ άλλά καί αρί¬
στης 'Ε,ιι.τε^|!1ς> μ^ βπιτελικά δι-
πλώματα τα όακίϊα έλάχιστοι τα
εΐχαν ε-ίς τό Στιράτευμώ μοος. Καί
είναι δυιστΰχ,ηιμα τύ
τ0 Κεν-
τοιΚον Επιτελείον δέν τΟν έχρη-
σΐιμοαοίησεν ώς ?να
ό μάτι, άτοο τό οποίον νά
ίαιςητή,οτ) νά άντλήιιϊη άττ' εϋθείας
.ιλΓ.ς>ο<ροηίας, άνηλήψεις καί ΐπι- Είς την οελίοα 25 γραφ<ι>:
*Κίτ1 ό μέν ί,ιρωικός Συν)ρχης
ίνεθΓΟοΐΛίΐΜτεν έν Γφ άτόμίι) τού
όλον τον άγώνα Πίνδου. Πρός
ίΐΰτυ, διρθεοιε νατ' άοχάς άιταισαν
%ήν ι|η·χήν του καί «λην την ζωτι-
κότητά τού *ίς τό νά άναΐΛληοώση
ε'ντός τής τΓλ,ευτι™ίας διμηννΐς πάν
Είς την δευτέραν ταύτην
σιν έπ^ρατΓήτω μοι νά τταραθέσ«
μερικάς κρίσει; επ», τής
ς κια! _ λογοτεχνικής άξίας
ερΐς μου αντό μέ λίγα λόγια.
Διά την μάχηΎ τής Πίνδου ε-
χιο ηδη ίκ-τιεφοα<«μ«νην γνώμην, τήν ύπο!ια διετύπωοχι επισήμως είς τό Ιστορικόν Πολεμικών 'Εαΐιχει- σεον 1940 - ΙΠ41, τεϋχος Β', μέ- 0«ς Λ', ώς .τ τιστοάπον Άντι<ΐ'τ(κκτήγ(ινν Συμ- βουλίου δττερ συνεκροτήθη διά Δ) γής τοθ 'Τττουργη'οιι Έθνικής Α¬ μύνης διά νά κρίνη τόν πόλεμον 1940 - 41, Είς τήν σελίδα 19 γράφω: «Εύτυχώς, τάς άμυντυκάς άντι- λήψεις τοΰ Κέντρον δέν τάς συ- ποσώς ό έπιτόπιος ή- Σνν)αχης Δαδάκης, ό ό- ποΐο- ούοέ πρός στιγμήν άπεβα- λε την ιδέαν τής ένεργητι,κωτέ- ς?β·ς στάσεως καϊ άντεπυθΐσεως, την οποίαν αλλωστε δέν έγένετο απαο« δ α,οκιειαν διεΤίας όλοκλτ>ρ·ι·ν·».
>'Εν σννε,χεία, τάς ,μ^
κάς έπιχιειρήσεις διηύιθννε κατά
τρόπον άιρι<ϊτοΐΐ(>γημ«ίΓικόν|, κα-
τι.)ρ&ώσ<ις νά περιορίοη είς τό έ- λνόχιστον τ^ς δυσμιενείς συνεοοείαι, της άρΐθμητικής μας άνυπαρξίας τα; δέ έπιθεΓι«.άς μιετά ιόσης όρ- μής κ«ΐ α-ϋταιπαρνήί>-«0(;
Α. ΓΡΗΓΟΡΙ/ηϊΤΣ
Ο ΑΦΡΟΔΓΣΙΟΛΟΓΟΣ
Δέχεται ΒηλχρΛ 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
(Όμόνοια) 9 - 1 χαί 4 - 8 α.μ.
Τηλ. 526.387
404
"Οταν ό Άρχ'αστυνόμος εμει
νέ μόνος στό Γραφεϊο τού· Εδεσε
τά χέιια στήν πλατή καί 6υθ'
σμένος στίς σκέψε'ς τού. μέ άργά
βήματα προχώρησε ώς τα παρά
8ι/ρο Στάθηκΐε πίσω άπό τά τζά
μ'α Κάτω οτό δρόμο μπροστά
στήν ττόρτα τού κτιρίου τής Άσ
τΐ4νομιας εΤδε σταματημένο τό
άμάξι τής Μαρκησίας μέ τόν «.Κα
6άση» πλάι στόν «καρροτσιέρη»
καί τό οίκόσημο τής ΑύστρΌκής
Αύτοκ>ατορίας στήν πόρτα του
πού δρισκόταν μπρός στο μέρος
τού Δάγκωσε τά μοικττάκια τού
μέ στεναχώρια. Γύρ'σε πάλ' στό
έσωτερικιό τού δωματίου καΐ κάθη
σε ττίσω άπό τό γρα^εΐο τού
Πρεπει νάπούμε πώς ήταν δ'α
6ασμένος) έ'ξυπνος καί πολ'τισμέ
νος άνβρωττος αύτάς ό Άστυνό
μος "Ητανε Μπέης καί τόν έλέγα
νέ Χασάν Γιουσούφ Όγλού. μά
δεν ήτανε Τοΰρκος άλλά Άρμένης
έξ'σλαμ'σμένος ΕΤχε σπουδάσει
στήν Εύ.οώπη καί έκτόςάπό τα
Άρμέν'κα τα έλλην ι κά καί τα
Τούρκικα μΐλούσε καλά τά γαλλι-
κά καί τά γερμανικιά. Ο Σουλτά
νος τόν έκτΐμούσε ίδ'αίτερα γιά
τάττροσόντα καί τόν χ«ρ«κτή.ρα
τοι> μά καί γ'ατί ήτανε φανατι
κος μεταρρυθμ'στής. Εϊχε μέ προ
σσχή μελετήσει τά άστυνομικά
συστήμς.τα των διαφόρων Εύρωττα
ικών «ρατών καί πάνω σ' αύτά
εΤχε καταρτίζει τό άστννομ'κό
σαστημα πού θά μττοροΰσε νά έ
φαομοστή καί στήν Τουρκία δ¬
ταν φυσικά θά έπ^κρατούσαν οί
μεταρρυθμίσε'ς τοΰ Μαχμούτ
Στό μεταξύ εκανε δ.τι μττθιροΰ
σε βοηθσύμενσς άπό μερικούς &
ξισι»ς καί μορφωμένους «ζαμπ'
τ'έδες» πού κατάφερε νά συγκεν
τρώση γύρω τού γ'ά νά ττρολαμ
6άνη καί νά καταστέλη τά έγκλή
ματα. Αύτη τού δμως ή δραστη
ριότητα τόν εκανε μ'σητό στόν έ
ξαθλ'ωμένα θρησκιόληιπτο κιαί αγ
ράμματο δχλο ττού άποτελούσε τόν
«λαό» τής Πόληςκαί έπικίνδυνο
γ'ά τούς έχθρθύς των μεταρρυθμί
σεων πού διαρκώς τού βάζαινε τρ'
κλοπαδΐς γ·α νά τόν ρίξουν άπό
τήιν θέση τού, χωρίς εύτυχώς άπο
τλεσμα γιατί όπως ε'ίπαμε εΐχε
την εϋνοια τού Σουλτάνου "Ε
τσι έΕακολουθούσε νά εκτελή μέ
ζήλο καί εΰσυνεΐοηο-ία τα καθή
κοντά του Παρ' δλα αύτη ή άστυ
νομ'κή τφοστασία έκείνη την
έποχή στήν Ίνσταμπούλ ήτανε
σκιώ&ης Ή ττόλη ητανε τεράοτ'α
σέ έ'κταση καί οί δρόμοι στενοί
μέ διακλαδώσεις καί σκοτε'νοί
Τά άστυνομ'κά τμήματα άνεπαρκή
καί αύτά συγκεντριομένα στίς κεν
τρ ικάς ττεριφέιρε'ες Δέν ητανε
οΰτε άνάΧοιγα μέ τίς άνάγκες
τους έπηνδρωμένα Τίς νύχτες κυ
κλοφοροΰσαν πεζοί καί εφιππο'
περίπολοι δχι δμως σέ δλες τίς
γε'Τονιές Κάτω άττ' αύτές τίς συν
θήκες ό κόσμος κλε'δαμπαοώνον
ταν στά στίίτΊα του μέ τή δΰ
ση τοΰ ηλίου καί γιά την άσφα
λε·ά τού χρησιμοττοιοΰσε «Καβά
σηδες» «Νταήδες» καί «πασβαν
τηδες» τροώ γύρ'ζαν τίς νύχτες τά
«σοκάκ'α» ώπλ'σμένοι σάν άστα
κοί κρατώντας επί πλέον μαγκού
ρα καί λαδοφάναοο οί τελευταΐ-
οι
Οί συνθήκες ασφαλείας των Εύ
ρωπαίων, πρέττει νά τό όμολογή
σουμε αύτό· έκείνη την έποχή
δέν ήσαν καλλίτερες άττό έκεϊνες
τής Τουοκίας. Άπόδειξη αυτού
είνα' τό γεγονός πώς καί στίς
Εύρωπαικές χώρες τότε· οί αν
Βροττοι γ'άτήν άσφαλειά τους.
χρησιμοποιούσαν κατά τάς έξό-
δους τους τίς νύχτες «μττράβους»
Καί έκτός άπ' αύτούς εΐχαν καί
«τασ&άντηδες». Αύτοι οί τελευ
ταϊο'· εκαναν τή δοιιλειά ττού
κάνανε καί οί συναδελψοί τους
τής Τουρκίας Οί «μπράδοι» δ
μο:ς πού ή"τανε πιροσωττικοί σωμα
τοφύλακες τών άφεντάδων των, εί
χαν κι' άλλα καθήκοντα. Χκ5τω
ναν γιά λίγο σκιούδα η έλάχ'στες
Γκινέες χωρίς καμμιά τύψη τόν ό
ποιονδήπστε πού θά τούς ύπόδε'χ
νέ τό άφεντικό τονς "Ητανε άδι
σταχτοΐ καΐ άσυνείδητοι πληχομέ
νο έγκλημαίες Καί ο! «καβάση
δέ » στην Τουρκια σκότωναν μά
μό,ο δταν δεχόταν έπίθεση καί
/ιά να ύττερασ—ίσε^ν την ζωήν
τώ» «υ,θΊΐων τους
Αύτός ήταν ό κανόνας Άντί
Οςτα μ' αύτούς οί «Νταήιδες» τής
Άνατολής πού ό κόσμος τούς
ήΕερε καί τούς έ'λεγε καί «φονιά
£ες» σκότωναν καί αύτοι γ'ά λο
γεοιασμό των άφεντ'κών τους γιά
λίγα φλουριά καί λίγα γρόσια
'Εκτός άπό αύτούς τούς έτταγ-
γελματίας τού έγκλήματος στην
Τςυρκία υπήρχαν καί αλλοι φο
νΐάδες. Οιί δοι^λοι των άγάδων,
τών μπέηδων καΐ των Πασάδων
πού σκοτωνα κιαί αύτοι τούς άν
θϊώπους ττού π>ροστάζονταν καί
πού κατά κανόνα ήτανε Ρωμηοΐ
ή' Άρμένηδες Καί μεμονωμένα ά
τομα η καί όμάδες των τελευταί
[Ον αυτών πού άπό έκδίκηση σκό
τωναν άποκλειστΐ'κά Τούρκους
'"ιά την άνοιχτή πληγή των λη
στών δέν μ'λάμε ..
Καιρός δμως είναι νά ξαναγυ
ρίσουμε στόν Χασάν Γιουσούφ
Όγλοΰ Μττέη· τόν Άρχιαστυνό
μο πού καθ^μενΌς πίσω άπό τό
Γραφεϊο τού Εκανε δ>άφορες σκέ
ψε'ς, προσπαθώντας νά π'άση τό
νήμα πού θά τόν όδηγοΰσε στήν
άνακάλυψη τοΰ φον'ά τής «καμαοι
έρας» τήςΜαΐκησίας τής άμοι
ρης Λουκρητίας Εΐχε πολλά στό
νού του μά τό έντσικτό τού τοΰ
ΑΎΤΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ/
Ελεγε πώς ήταν άναμιγμένος στάν
φόνο τής «καμαρ'βρας» ό Ρασύλ
Πασάς Μά ήταν; ©ά τό μάθα'νε
ούτό. Μιτοοεΐ άπό τό προσωπΐκο
τοΰ σττ'τιοϋ τής Μαρκησίας μπο
ρεΐ άττό τόν Ίαννάκη Μττορεΐ και
ό.πά τόν ύττηρέτη το.!> Ραούλ Πά
σά, πού θά φρόντΐζε μέ τρόπο
νά τόν ψαρέψη Δέν ηξερε πώς
στό μειαξύ, αυτόν τόν εΐχε ξεκά
νει ό Άλκιδιάδης Δέν θ>εωροΰ
σε δμως άτπΐθανο νά σκότωσαν
τή κοπέλα καί αγνωστο1 κακοττο
οί γ'ά νά ληστεψσυν τό σττίτι
©ά εστρέφετο ασφαλώς καί ττρός
την κατευθυνθή αύτη "ΕτΓρεττε δ
μως σέ κιάθε ττερίπτωση νά κ'νη
θή άμέσως καΐ μάλ><ττα νά φθάση στό σττίτι τής Μαρκησίας πρίν άπ' αύτην. Γι' αύτό πήρε μαζί το τούς δυ'ό «Ζαμττ'τιέδες» τού καί κό6ωντας δρόμο εφτασε μέ δαύτους έξω άπό τόσττίτι τού Καιρ5ιναλίου ττού δττως ξερουμε ε μονή τής Μαρκησίας Γκιουστ'ν'ά χε διατεθή άπ' αυτόν γ'ά την δια μονή τής Μαοκησίας Γκιοστ'νιά νι Οί τρείς ΆςΊωμοαΐκοί ψαν άπ' έ'ξω άττ' την πορτα τού μεγάλου τΓεριβολ'ού "Όν δέσαν τ" άλογά τους καΐ ττροχώρησα πρός τό σττίτ' Καί οί δύο ττόρτε τού ή μ'ά τής είσοδον καΐ ή όίλ λη τού κήττου ήταν κλειστές καΐ δλα τά παο-αθυρόφυλλα φα'νότα άμπαρωμενα άπό μέσα. Στήν άριστερή γωνιά τού περ 6ολιο3 καΐ πίσω άττό τό σπίτ' ί ταν ό στάδλος καϊ πλάι τού μ'ι σειρά άττό «κάμαοες» μέ χωρ'στ ! πόρτα ή κάθε μ'ά καί δικό της πι | ρά8ί?ο στίς οποίες έ'μεινε τό πρ ' σωπ'κό τού οττιτ'οϋ Τώοα δμως μόνο τοεΐς κατο'·κιοϋ'ντο;ν Στ ι ά εμει νέ ό τερΐ&ολάρης μέ τή γυναίκα τού στήν αλλη ό «σείσης: ττού ήταν έργένης κιαί στήν Τρίτι ό Καβάσης Οί αλλες χρησιμ ττοιούνταν γιά άτποθήικες. Καί τα τρία πιρόσωπα τών ύ πηρετων· τά άνέκρ'νε ό Άρχ'αστυ νόμος "Εμα&ε ότ' ή Λουκρητία ή «κα μαριέ,ρα» της Μαρικησίας, ελει ττε άπό τό προηγούμενο &ράδυ Ήρθε καί την πήρε μιά αλλη κο πιέλλα, ή ψι>χοπαίδα τού Ίαιννά
κιη. Ουτε ή π»ρι6ολάρ'σσα· ουτε
οί 'όίλλο' δνό ύπηρέτες τίς εΐδαν
νά γυρίζουν ώς έκείνη την στ1
γμη
Ό «σείσης» κατέθεσε· πώς ή
κυΐά τού· έ'φυγε ττρίν χαράξη μέ
τόν «Καδάση» της. πού τόν ξύπνη
σε καί τόν ττρόσταξε νά έτο'μά
ση τήν «καρρότσα».
Λίγο ϋστερα ά-πό την άναχώοη
ση τοΰ «Καβάση» καί τής Μαρ
κησίας ό «σείσης» εΐπε πώς σάν
ν' όίκουσε στΓαραχτΊκές κραυγές·
μέσα στό σπίτι Μά δταν δγήκε
στή,ν πόρτα τού κ' έ'βαλε αύτί)
δέν άκθί,σε τίιτοτα ττιά καί γύρι
σε ήσκχος στό «γ'ατάκι», τού. κά
νοντας τήν σκέψη πώς άπό τόν
δρόμο θά έρχόνταινε οί φωνές,
μ'ά καί στά σττίτ' δέν ήτανε κανέ
νας άφού έ'λε'παν καί ή Μαρκη
σία καί ή Λουκρητία Κανένα αλ
λο θόρυδο δέν άντελήφθησαν οί
ύπηιέτες έκείνη τήν νύχτα.
Αύτό δέν τταραξένεψε τόν Χασάν
Μπέη. γιατί 6ρήχ£ φυσικό· δταν
γΰρισαν οί κοττέλλες άπό τόν χο
ρό σχεδόν τα χαράματα. νά φρόν
τιζαν δσο μττοροΰσαν· νά μά κά
νοι>ν «φασα,ρία» "Εκεΐνο δμως
πού τοΰ έ'κανε έντύπωση, ήταν ή
τταρατή^ηση ττού εκανε ό περιβο
λάρης τήν περασμένη δραδυά
Είδε τόν Καραλή, τόνμαύρο δοΰ
λο τού Ραούλ Πασά, νά γυροψέρ
νη τό σττίτΐ καΐ νά τό έξετάζη μέ
ττροσοχή
Αύτη ή πε,ρ'ί,ργεΐα τού Άρό
ττη. εΐπε μοΰ έ'κανιε έντύπωση, μά
δέν σκοτίστηκα, γ'ατί ξέρω ττώς
είναι χαζός. αύτός ό δούλος.
Ο Άρχΐαστννόμος. χαμογέλασε
καΐ κούνησε τό κεφάλι τοι; Δέν
αττο,κάλυψε δμως πώς έκείνη τήν
νκχτα είχε δολοφονηθϊΐ μέσα στό
σττίΤ1 ή «καμαριέρα» τής Μαρκη
σιας. μπορεϊ «ι1 άττ' αυτόν τόν
«χαζό».
Συνεχίζεταΐ
ΣΤΕΓΑ ΣΜΕΝΟΣ χώρο; 80 Ζ
δι' αποθήκην Λ διοτεχνία είς
Αγ. Παντελεήμονα (Μπραχά
μι) άντί Λρχμ. 1.400
Ττ>λ. 3«8.7Β8
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
«Ις την
ΗΝΕΧΗ ΜΟΔΑ
Τθ0 χ.
ΚΩΝ. ΜαΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολοό6ησις
τής εξελίξεως
τής άνδρικη-ς Μόδας
ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ΣΜΓΡΝΕΤΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΙ,
(Σιέχε'α έκ τού προηγουμένου)
Όταν έπέστρίΐψε ή Λεν'ώ στούς
γονείς της. στην Σμύρνη, έ'νο'ω-
σε πώς την χώρ'ζε άπό τόν άγα-
πημένο της στήν Μάκ'ρη, άττόστα-
σι μεγάλη
Οί σκέψεΐς ομως καΐ τών δύό
ττετώντας ψηλάς στούς αίθέρες-
ένώνονταν νοερά· σμίγανε και αγ
κσλ αιζόντανε
Το κϋμα —δταν πήγαινε μό
νη στά Κουμερκάκι— σά νά τΠί
έ'φερνε τό μιτνυμα τ" αγαπημένον
της, καθώς έ'σδυνε στ' άκοογ'άλ'
"Ητανε δλο νεαν'κές προσδο-
κίες άνεκττλήρωτες έλττίδες μ ά-
σίγαστους ττόθους, τά κρυφοανα
στενάγματα τής άφρισμένης θα¬
λάσσας. Κι' ό Νάος άψηφόντας
έμπόδ'α χ,ρόνου καί τόπου, έο-
χόντανε στή Σμύρνη γιά νά τήν
δή
Τίς εκαμνε στό σοκάκι της
πατινάδες, κ/άττω άττ' τα μπαλκό
ν'α της, τα φορτωμένα μέ χ'ονά-
τα μυρωμένα γ'ασεμ'ά Συννενο-
ήθηκαν και συναντηθηκαν σ' Ινα
ζέφκι έός κέντρου· ττού βρισκό-
τανε στόν ϊσ'ο δρόμο πού πηγαι
νέ στά λουτρά Χαλκά Μπουνάρ
τής Άρτέμιδας
'Ενώ άκουγότανε αρττες καί
σαντούρια· συνεπαρμένο1 άπ' τό
θείο μεθύσ' τής άγάπης τους χο-
ρίφανί ιτυρτό· σούστα Λ'6'σιανή
μέσα στό τκχραδείσιο πεαιδάλλον
μΐάς άνοιξης πού ξαναγεννΐότα-
νε
Σέ λίγο. την ζήτησε άπ' τούς
δικούς της κ·' έ'γινε ή 6λόγα της
στήν Άγία Φωτε'νή^ μέ τό περή
φανο ψηλό καμπαναρ'ό καί τόν
χρυσό σταυρό στήν κσρυφή· πού
άστιραφτε έκτυφλιωτικά σίς λάμ-ν
ψεις τοΓ> ήλ'ου
Δέ ξεχνά ή Λενιώ, ττού πηγαί-
νανε μέ 6άρκα ττό Σελάχ Χανές,
τίς φεγγαρόλουστες γαλήν'ες κα-
δευε κ'' αλλη βάρκα μέ φίλους
τοΰ Νάσου. πού παίζανε μαντο-
λίνο καί βιολιά σκορττώντας γύ
ρω τούς μελωδ'κούς σκοπούς ε¬
νός άμανέ - σαμπαή
Οί ηχοι τώ ν μουσι κων όργάνων
ττερνούσανε ττάνω στούς άφρούς
τής θάλαισσας πού την άναδ'πλώ
νάνε σάν άόρατα ότταλά χάδ·α
χερ'ών
Άτπ' τίς άκτές οί εύωιδίες των
&ροσόλουο~των μπαξέδων, μέ τά
όλάνθιστα μυρωμένα λουλούδια.
τούς μεθούσαν
Τά φωτάκια. πού τρεμόσβυναν
άπ' τά παράλια τού ΚΌστεπέ·
σάν άστρα παύ κατέδηκαν άττ"
τόν ούρανό. τούς παρ·ακολουβού·
σαν τηροσταηευτικά. .
Σέ λίγο γτννηθηικε κ1* ό Άργύ
ρης της Μά άναπάντεχα ό 6ν-
τρας της πέθανε Δούλευε σέ με·
ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΓΓΖΙΔΗ
ταλλεΐα μαγγανίου κ'' έχε;
δ:'λΐνό κατροτκύλησαν χ^
νω τού καί τόν σκέπασαν.
τόν άνασύραν€ άπ' αύτά
νεκιρ<>ς
"'Εμεινχ. στή Σμύρνη ρο
στά Σχοινάδι·κα. στή Λι—ημ£νη
Παναγιά καί μετά στήν Πούντα
μόνη μέ τό τταιδί της, γιβτ; 0(
γονείς της άπό κοηρό εΐχανε ττ(
θάνε'.
"Ηρθανε δύσκολες στιγμάς γ^
τή Λενιώ: "Οταν δέν είχε ο&τε
λίγα όχτβράκια. γιά νά βρέψη
τόν Άργύρη της Μέ μόχθονς μι
γάλωσε τό μονάκιβο πα'δί της
Τή μόνη της έλπί'δα· τή μόνη
της παιρηγορ'ά
Μά άλλοίμονο, τόν πήροονε „$
μεγάλωσε μ' αλλους ΧρΌτ'ανονι;
κ&τάδΐχο στά Άμελέ Ταμττον
ροΰ (1).
Αύτά θι*μάται ·^ Λενιώ κι' 4.
ναταοάζεται σύγκ&ρμη, σά ν' 4
φυττνίζετα1 άπότομα άπό δνειρο
πού δέν έ'χεΐ πάρε' τέλος Μ' Α
πλωμένα τα χίρ'α μπρός· ττροχ»
ρεΐ σαν ύπνοβάτ'ς στό τταρόβκ.
ρο. Κάθε πρωΐ ϊοτβκε μόνη οτο
παράθυρο κι' εδλεπε καρσΐ στο
ντοαρσέκι· νά σεργιανίζουν: γ(Ου
&ρεζήδες (2). σεκερτζήδες (3),
σελεπτζήδες ■ τζεμπλεμ-ποντζή&ς
(4) κάνοντας μεταξύτουςγκεβΕζΐ)
λίκια (5)
Τάρα —αύτη την νύχτχχ— 4.
κουμπά τό ττνρωμένο μέτωπθ( —(
κρύο τζάμ' Κυττά τά σκοτεΐνό
τταληά καλντερίμ^α.
"Ενας άραμττάς περνά κι' άκαι
γετα' σά βογγητό πληγωμένου
Σκιές σά νά γλικττράνε στά τρ!
στρατα, στούς βερχανέδες κα) χά
νονται στό τατκνό σκοτάδι
Γιά μιά στΐ-γμή της πίρβθί
— φευγάλία σάν τ' άντ'φέγγ'σμα
άστραττής— ό—·' τά μάτ'α· &ρσ·
μα φρικτό: Εϊκόνα τραγικής· ά-
νέλττιστης συμφοοός "Αξαφνα ψο
■· ττώς φωτιές πελώρ ες ξεπη
δησαν άπό τά εγ"κατα τής γής
καί ζώσανε την όνιειρεμένη: Σμύρ
νη· τήν πρωτεύουσα τή,ς άνεξάρ-
ντητης Ίωίας. Ο-ίμωγές ν' άκοίι-
γωνται α'ματα νά πλημμυρίζθνν
τά στενοσόκιακα· άνάμεσα σέ θλ'
6ερά έιρείπΐα
Άνατρίχιαο-ε σύγκορμη ο—ό
πρσαϊσθημα τραγ'κό ΆκαθάρΗ
στος φόβος την ΚπΌσε Άποτρσ-
6ήχτηικε άπό τό παράθυρο ταρσ-
γμένη.
(Σιινεχίζεται)
(1) 'Εργατΐ'κα Τάγματα· στρα
τολογι'α καταναγκαστική των Χρ
σττανών, νά φτιά νούν δρόμους
(2) Κουλουροττώλα1. (3) Ζαχαρο
ττλάστες (4) Στραγαλατζήίις
(5) Άστεΐα.
Γεωργίου Μπραντές
ΟΜΗΡΟΣ
Μετάφρασις έκ της γερμανικής γλώσσης υπό Βασ.
Κουζηνοπούλου : 'Επιτίμου γυμνασιάρχου
Γ) Η ΟιΔΥΣΣΕΙΑ
(Συν£χε'α έκ τοΰ προηγουμένου)
Κ' είς αύτούς έψαλν ό λαμ-
ττρός άοιδός καί αύτοι καθόνταν)
ησυχα καί άκουαν κ' εψ^λνε τών
Αχαιών τήν μαύρην) άπ' τήν
Τρωάδ' έττΐστροφή. πού ^χε προ-
στάξει ή Άθήνη ) καί άπό τ" ά-
νώγ1 άπΐείκασε τό θείον ασμα έ-
κΐίνου) ■ ή Πηνελόπ' ή φρόνιμη
κό,3η τοΰ Ικονίου) καί τήν υψη¬
λήν κλίμακα τού δρόμου της κ/χ-
τέβη ) μόνη οχΐ, δυό θεράτταΐνα'ς
σιμά την συνωδεύαν) καί ώς έ'-
φθσεν ή άταίριαστη γυναίκα είς
τούς μνηστήιριας.) τής καλοκάμω
της σκεττης σιμά στόν στύλο έ-
στάθη), 'ς στήν δψ' άντι'κώνον
τας τα μαλακά μαντήλια') κ'
έδώθε της θερά—α'να εστήθη καί
αλλη έκεϊθε' καί πρός τόν θείον
άο'δόν δακιρύζοντας αύτά 'π·ε )
«Φήμΐε ττολλ' έίλλα έγνώριζες
ττού τούς θ^ητούς μαγεύουν,) δ-
σα έξύμνουν οί άοιδοί θεών καί
άνιδιράΐττων εογα·) εν" άττ' αύτά
τραγούδα τους. καιθημενος σιμά
τους ) κ'' έκεΐνοι άς πίνουν ήσυ-
χα καί τουτο τταύε τ' ασμα) τό
θλι&ερό· ττοϋ πάντοτε μοΰ σ"χί-
ζει ΤΓν κα,ρδ^ά, δτ' 'ς έμένα μά-
λιστα άκοίμητή "να' ή λύπη^)
γιατί ένθι/μοθμαι καί ποθώ την
κεφαλήν εκείνον ) ττοΰ 'ς την
Ελλάδα ·' δόξα τον καΐ 'ς τ'
"Αργος μέσα βγήκε».)
ΟΊ γραμμές αύτές μάς δίνονν
άποψιν γ'ά μ'ά παράδοσ' τελεί¬
ως δ'αφοριετικιή ό—ό εκείνην έττά
νω στήν οποίαν οίκοδομήθηκε τό
κιύρ'ο ττεριεχόμενο τή ςθδυσσ*ί-
ας. διότι τόσον είς άλλα χωρία
της Όδυσσείας. δσον καί είς την
Ίλ'άδα. ή Αθηνά στέκίτα' στό
πλευι>ό των Άχαιών^ ένώ έδώ εί¬
ναι κυρίως πιροστάτις τού Όουσ
σέως.
"Οτ' δμως αρχικώς ό Όδυσ-
σεύς είχεν έχθρόον την Άθηνάν -ι
στοποιείται ό—ό τά λόγ'α τού
'Εομοΰ ττρός την θέαν Καλυψώ
Ό Έρμής την πλη,ροφορεϊ δτ' ό
Ζεύς άπεφάσ'σε: Η Καλυψώ πρέ
πει να βέση τέ3μα στήν έττταε-
τη συμβίωσή τη.ς μέ τον 0&υσ.
σέα. Ό Ζ«ύς γνωρίζε,, 8τ, κοντά
στην Καλυψώ ζή 2νας θνητός, τό
σον εύτυχ^σμένος, οσον κανείς
αλλος έξ δσων έττολέμησαν στήν
Τρο,α (Οδ Ε στίχ 105—115
Μεταφρ Πολυλά). Λέγει ττώς ό
αμο-οο-οος άνδρας σΐμά σ0υ ^
τταρχει.) ο— · δα,,,,,. γύρω £μά_
χονταν 'ς τά τε(χη τού π,ρ'άμου)
χοονους έννηά. κ' έττόρθησαν 'ς
τον δ«ατο την ττόλ') καΐ 'ς την
πατρ,δα ώς Εστρεφαν
νη,ς Άβήινης,) όττ' δνεμον ταίς
σηκωσε κακόν καί μαχρύ κϋμα)
καί οί λαμττρσί τού σύντροψοι
τότ' ολο' άφαν'σθήκαν ) κι' έδώ
"φ£.3σν ό άνεμος εκείνον καί τό
»3ιμα.) αυτόν έδώθε όγληγορα
ττροστάζε' ν' όποπίμψης) ό'τι
δ.ν μέλλε' νά χαθη ρακραν των
ποθητών τού) άλλ' εΤνα' ή μοίρσ
τού νά ιδή τούς ποθητούς' νά
φθάση,) 'ςτό σττίτι τό ύψΐίλόστ"·
ττ> ςτήν γή την ττατριιιτί τον)
"Οταν ·^ Πηνελόιτη 6υ9ισμίνη
στήν πικιρή χηρεία της ακούη το
τόσον θλ'βεοό τρ<χγούδ' τού άοι- δοΰ γ'ά τήν όίτυχη μβϊρα τ«ν Α- χα'ών. τόν τταρακαλεϊ νά τό δ'α- κόψη καί νά τραγουθήθη ενα «- πό τά άλλα τά γοητευτικό τρσ- γσύδ·ια πού Εαίρει γιά τούς βε· ούς καί τούς γενναίους τότε έπεμδαίνει ό νεαρός της καί υπερασττίζεΐ τόν άο'δό» Μαί μάς δ><χφωτίζε' ταιττοχρόνος τί εϊδους αξιώσεις είχαν τότι γιά τούς άοιδσύς (Οδ Α. ο"·ίχ 345—355) Καί ό σννετός Τί- λέμαχος: «Μητέρα, δέν άψίνκΚ) τόν ποβητόν μας άοιδόν νά ^Ρ' πή ώς θέλε' ό νούς τον;) Αϊτ'ο' δέν εΐν' οί άοιδοί. μόν" αίτιθζ εΐν" ό Δίας) όττού είς καβένσ των θνητών τών σιτοφάγων δί¬ δει) δπως έκίΐνος οοΰλίτσι «β- σώς δέν ίχε' κιρϊμα) τοΰτος ί των Δαναών ψάλλη την μσΐρα·) δτι έπα'νσύν οί μάλ'στα έκεΐνο τ" ασμα,) είς δσους τ" άκ,οοάζονται νει το άντηχάει) καί την καρδ^ά σφϊξε ού, μ ύττομονιή ν' άκονης καί δέν έχάθ" ή έπ'στροφή τού Ό&υσσία) μές την άλλά τΓολλοί καί αλλο' ανδρες.) Ήθελαν. λοιπόν ίστω κοι 1° ρίς δρεξ', νά άκούουν παλτνέί '' στορί«ς Άττό την Όδύσσειαν έξ * πληροφορούμεθα δτι τό ί*β ( μα τού άο'δοΰ εθεωρείτο κάτι Τ τό υψηλόν ό δέ ποιητή; στος Ελευθέρα όμ!λούν οί τές της έποποιίας γ1* ττοτε άτομικώς τούς "Οταν ό ΌδυσοχΓεύς στό τής Οβνσσείας ίτο'μάζετι σκοτ»ση τόν Φύμιο καί ί^005 Λ ^ άλλους πού εΐχαν συμμοΧ'σι', ^ τούς άναιδεϊς μνηστήίχς/ V τα' ό άοιδός καί ιηάνε1 τό Υ τα τού Όδνσσέως «αι ,.■>
τεύει (Οδ Χ στίχ. 344—3' '
Μετάφρ Πολυλά)
(Συνεχίζεται)
ΚΥΠΡΟΣ - Ε.Ο.Κ.
Ή Κιπτρος βά κληθή συντόμως
ύ—ό τής ΕύΜθΉθικιής Οϊκοιομικης
Κο'νοτητος διά την έναρξιν δισ-
ιτραγματεύσεων μέ σκοττόν την
σύνβφ ν ε'.δ^ής συμφωνίας σονδε
σεωζ ελευθεριών συναλλαγών. Αί
μίταδοβίίσα1 έκ Βρι/ξελλών ττλη-
ροφοοίαΐ άνοιφέρουν ότι πςάτυπον
τής συνδέσεως βά είναι ή ύπογρα
φιΐσο συμφωνία μεταξΰ τής Ε
Ο Κ καί τί"ς Μάλτας, ήτις προ
ίλέπει μεταβατικήν περίοδον είς
$ύο στόδ'α έντός δεκαετίας —ρο
τού ή νήσο; καταστή πλτρες μέ-
λος της Κοινότητος
Ή ΕΟΚ είς τας ττροτάσεις της
πρός τας Μεσαγειακάς χώρας —
είς τάς οποίας καταλέγεται καί
ή Κύπρος—ττροδ'έγραψε τα ττλαί
σ'α ώρ'σμένων μηχανΌ-μών μετα-
βατικού χαρακτήρος δία την άνά
λήψιν άττό τα ν>έα κ,ράτη - μέλη
των όττΓοριρεουσών άπό τάς σι/μφω
νίας συνδέσεως υποχρεώσεων
Ειδικώτερον είς τόν δασμολγοι-
κόν τομέα· ή ΕΟΚ προτείνει:
ο) Είς περίπτωσιν καθ* ήν δ'*
ίνα σνγχΐκιρ'μένον προιόν τό προ
6λατόμενον ά—ό τας συμφωνίας
Εϊδ'κώτερον είς τόν δασμολογι-
κών προτ'μήσεων είναι εύνοικώ-
τερον τού ίσχύοντος είς τάς νέας
χώρας - μέλη αί χώραι αύται Θά
άναλάβονν την υποχρέωσιν νά έ-
λαττώσουν τοΰς δασμούς των
ττρός τας συνδεδεμένας χώρας είς
τό επίπεδον των δασμολογικών
ιτροτ'μήσεων των προβλεπομέινω11
ίπτο των δ αφορών οννμφω'ών συν
δέοτωςν μέ τή ΕΟΚ β) Είς την
ιτερίπτωσ'ν καθ" ήν οί προβλεπό
μενοι άττο τάς συμφωνίας δασμοι
είνα' άνώτ€ροι των έφαομοζομε
νυν υπό των νέων μελών δασμοί,
τό μέλη ταυτα Θά άναλάδουν την
υποχρέωσιν νά ύψωσουν τοΰς δα
σμούς των πρός τας συνδεδεμέ¬
νας χώρας είς τό επίπεδον των
προτιμήσεων των περιεχόμενον
είς τάς συμφωνίας συνδέσεως.
Ή σνμφωνία ΕΟΚ - Μάλτας,
ήτ'ς θά αποτελέση το πλαίσ'ον
τής συνδέσεως τής Κύπρου με
την Κο'νότητα. προβλέπε' τελω-
νειακήν ένωσιν είς δύο μεταβατ'-
κάς περιόιδους. πενταετούς διαρ-
κείας εκάστη. Κατά την πρώτην
^άσιν αμφότερα τα μέρη Θά άρ-
χίσουν να προβαί νούν είς μείω-
σ-'ν των δασμών 6'ομηχα'κών ττρο
ιόντων καΐ κατά την δευτέραν
ή Κνύττρος Θά υιοθετήση ττροοδευ
τ'κώς τό δασμολόγ'ο τή.ς Κοινό¬
τητος μέ ταυτόχρονον διακανονι
σμόν δ'ά τα άγροτιις0 προϊόντα
Δ.εικρινίζεται δτι ή συμφωνία
ΕΟΚ - Μάλτας — ρο6λ£—ε' μείω-
σ'ν τού κο'νοτ'καΰ δασμολογίου
μόνον κατά 70% κιαί άποκλείει
πάσαν ειδικήν μεταχείρισιν διά
τα γεωργικά προιόντα τής τελευ¬
ταίας
Είς την ττιερί'πτωσΐν της Κύ¬
πρου ΰττε'σέρχοντα' δύο παράγον
τες: Ό πρώτος είναι ότι ή Κύ-
προς ανήκει είς την σφαίραν ε¬
πι οροής τής στερλίνας καί ή βρε
ταννία Θά κληθή νά εκφράση έττι
τ ου ■προκειμένον την γνώμην της
Είς την περίτττωσ'ν τής Μάλτας
εγένετο οπτοδεκτόν δτι τό καθε-
στώς της συνδέσεως βά στη,ρίζε-
τα' είς την σι/ννπαρξ'ν κατά ττρώ
τον στό,ιδ'ον· των έμττορικών δε·
σμών οί όποίο' συνδέουν την Μάλ
ταν καί την Βρεταννίαν μέ τους
δεσμούς ττιροτιμήσεως -ρός τή
Κοινότητα — ένναεΐται δφως, δ-
τ' έν τώ μεταξύ. μέ την άποχώ-
ρησΐν των "Αγγλων έκ Μάλτας
6ά παραστή άνάγκη νέας ρυθμίσε
ως των ττραγμάτοιν.
Ό δεύτερον παράγων εΐνα' τό
τουρκ'κον στοιχείον τής Κύπρου
"Ηδη δέ τόσον οί Τουρκοχιύ—ρ'-
οι ηγέται· όσον καί ή κυβέρνησις
τής Άγκυρας εζήτησαν άττό τούς
"Εξ τής Κοινότητος νά έξασφαλ'
σβή όπως ή Τουρκική μειονότης
άπολαύση έκ τής συνέσεως τού
λάχιστον των ίδίων ώφελημάτωΐ'
μέ τόν ελληνικόν πληθυσμόν της
νήσου
ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑΣ ΕΠΕΝΑϊΣΕΙΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ
«Ή Έβνΐκή Κυβέρνησις Θά έ-
ξακολου&ήση καΐ ες τό μέλλον νά
δ'άκε'ται λίαν ευμενώς πρός το;
ξένον- -ίττιχίΛ'ρηματΐ4θόν Μβφάλα'-
ον». Τα ανωτέρω ΰπογραμμίζει
μεταξύ άλλων. ό άντ'πράδρος τής
κυβερνήσεως κ Κ'κ Μακαρέζος
είς σννέντευξίν τού πρός την
είς Ντητρόιτ ΗΠΑ έκιδιδομένην
εφημερίδα «ΊΕΘν'κιόν Βήμα» σχε
"κώς μέ τάς θέσε'ς τής οίκονο-
μικής πολιτικής τής Ελλάδος έ¬
ναντι των ξένων έπενουτών
Ή ειίσιροή ξενου κεφαλαίοι; δι>
έπενδύσε'ς είς την χώραν μας. ΰ
πήρξεν λίαν Ικβνο—οιητ'κή κατά
την περίοδον της δΌκυβερνήσεώς
της υπό τής Έβν'κιής Κυβερνήσε¬
ως Ή πολιτική σταθερότης καί
ή ταχεΐα οικονομ ι κή ανάπτυξις
τή,ς Ελλάδος κατά την επανάστα
τ'κην πορίοδον εδημιούργησαν λ!
αν εύνοικάς συνθήκας καί ττροο-
ΐΓΤΐκας καί συνετέλεσαν είς την
προσέλκυσιν σημαντικώς ύψηλών
ίιτενδύσεων ξένων κεφαλαίων καΐ
κνρίως άμερ'κανικών. είς δλους
τούς τομΐϊς τής έθνικής μας οι¬
κονομ ίας Περαιτέρω, ή εύμενής
μπαχείρΐσ'ς των ξένων έπενδύ-
σ«»ν έν Ελλάδι ένίσχυσε τό ή
δή ΰφιστάμ'ενον λίαν εύνοικόν κλϊ-
μα καΐ συνετέλεσεν ούσιωδώς ες
τΐν πιροσέλκνσ'ν ξένων έπιχειρή
<Ίκν είς ολους τούς τομεϊς τής οικονομικάς δροΐτηιρ'ότητος Η ΠΡΟΣ ΕΧΗΣ ΠΕΝΤΑΕΤΙΑ Ό κ άντ'πρόεδοος τονίξε' έν »ννεχείςί, δτ' έπιδίωξΐς τής Έ- ϊνικής Κυβερνήσεως κατά την "ΐκχτεχή πενταετίαν θά είναι ή δ'οχέτευσ'ς τοΰ ξενου έπιχε'ρη- ^νοτόν μεγαλυτέραν έκτασιν, είς Ι'βτ'-κού κεφαλαίου είς όσον τό τ*υς πλέον παρ-αγωγικούς το- Ι*ειί τής οικονομ ίας > μεταξύ των
ββοίον ό βΐομηχανικός· ό ναυτι
"Ό»ος καΐ ό τουριστ'κός τομεύς.
κ«τέχονν εξέχουσαι Θέσ'ν Ίδ'αι-
τέοο έ'μψασις Θά δοθή είς την
■"•Ρβοιέλΐίυσιν ξένων έιπιχε'ρήσεων·
'ίζ κλάδους οί ύητ<Λο<- έμφανί- ζο«ν έξαγωγικάς δυνατότητας έν "Ψί' μάλιστα καί των λίαν εΰνοι- ^ν σκνθηκών έξαγωγής έλλην'- *<*ν ττροιόντων τάς οποίας έδηιμ ""ίγησεν ή σύνδεσις τής χώρας •"«Ι μέ την ΕΟΧ. «Πιστεύομεν δτι ή έπένδυσις ξέ ν<*> κεφαλαίων είς τή·ν χώραν
!|βϊ θά άποφέιρη σημαντικά όφέ-
*1 τόσον διά τας *Γτενδυούσας
ξένας έττ'χε'ρησε'ς όσον καί διά
την Ελλαδα Αί ξέναι έτπχε'ριή
σε'ς έγκαθιστάμεναι έν Ελλάδι
Θά δυνηθούν νά έκμί:ταλλΐΛ>*οι>
τάς τεραστίας ουνατότητας καΐ
πιοοοτττ^κάς τάς όττοίας ή ταχέως
αναπτυσσομένη οίικονομία μας.
τούς τταρέχε' 'Εττί -πλέον Θά δύ¬
νανται αύται νά έκμεταλλευβονν
τάς άγοράς των άνατττυσσομένων
χωρων τής Άφρικής καί τής Ά-
σίας μέ τάς οποίας ή χώρα μας
διατηρεΐ στενάς σχετικάς φ'λ'κάς
σχέσε'ς. ΤοΌντοτροττως Θά δύναν
τα1 αυται νά πραγματοττοιήσουν
σημαντικόν κέριδοςι το όττοΐον ά
ΤΓθτελεϊ κίνητρον καΐ 6ασικήν προ
ιπτόθεσιν άνατττΰξεως ύγιούς έττι
χε^ρηματ'κής δραστηιριότητος»
Ο ΡΟΛΟΣ
ΤΗΝ ΞΕΝΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕηΝ
Ή χώρα μας έξ άλλου· άναμέ-
νει , ώς τονίιζε1 ό κ άντιττ'ρόεδρος
σημαντ'κά όφέλη έκ τού ξενου κε
φαλαίου Αί έττενδυσεις ξένων κε
φαλαίων συμβάλλουν είς την αύ¬
ξησιν των τταραγωιγ'κών ττόρων
τής οικονομ ίας καί έΕασφαλίζονν
αυτομάτως τό άναγκαϊον διά την
αγοράν τού κΕφαλαΌυχΊκοΟ έξο-
ττλισμοΰ σιυνάλλαγμα Σννδυάζουν
ταυτοχρόνως άττοταμίευσΐν, έξοι-
κθνόμησ'ν συναλλαγμΟΓ-ικών τγο
ρων καί έττιχειρη'ματ^κότητα.
Τό ξένον έττ'χιει,ρηματικόν κε
ψάλα'αν σι/νοδεύετα1 ά—ό ϋψηλοϋ
έπιττέδου τεχνολογίας. συγχρό-
νοι/ς μεθόδους τταραγωγής· έμττο-
?ίας καί έπΐχειρτϊματικής διθικη
σϊ«ς· τα όττοία εΐνα1 λίαν άττα
ραΐτητα δ'ά μίαν άνατττυσσομέ-
νην οικονομίαν καί δέν δυναντα1
νά δημιονργηιθοΰν ταχέως καί είς
έτταρκείς ποσότητας ίίστε νά κα-
λύψαι>ν τάς ανάγκας τής χώρας
Αί ξέναι έτπχε ι ρήσεις, έχουσα1
έτΓ'τιτχεΐς έττ'δόσες είς τή.ν τχαρα
γωγήν ύψηλής ττοοτΐκής στάβμης
προιό'ντων μέ χαμηλότερον κόστος
θά αύξήσουν τόν άνταγωνισμόν
είς την έγχώρ'ον αγοράν καί Θά
δημιουογήσουν διά τάς έγχωοί-
ους έττιχειρ<ήσει'ς κίνητρα· δττως έκσ^γχρονσθούν αθτα', και γενι¬ κώς άργανώσουν την παραγωγήν των κατά —λαόν όιρβαλογικόν τρό- ττον Τέλος αί ξέναι έττ'χειρήοχις έ'χουν μεγαλυτέρας δυνατότηιτας τοποθετήσεως των ττιροϊόντων των είς την δ·εθκή αγοράν· έξο'κ,ονο- μοϋσαΐ οίίτω δ'ά την χώραν ση¬ μαντ'κά σνναλλαγματικά όφέλη _Π&ΤΕ ΤΟ ΕΠίΒΛΗΘΕΝ ΕΙΣ ΑΤΟΜΟΝ ΠΡΟΠΙΜΟΝ ΜίΤΑΒΙΒίΖΕΤΑΙ ΣΐΛΐεχίζεται ή δ>.αύμανσ'ς τής
νομολγίας των ανωτέρω φορολο¬
γικόν δικ>αστηρίων. σχετ κώς
ποός τό άν μετα6»6άζεται ή δχι
είς τοΰς κληρονομους ή ύττοχρέω-
ο<ς καταβολής ττροο-τίμου ύττό τού πωλητοθ άκ'νητου είς περίτττωσ'ν ίχνακρ·'6οϋς δηλσεως ττει>ΐ τής ά-
Είας τοι. Κατοτφπτικώς ήδη ά¬
παντα τα Φορολογικόν 'Εφετεΐον
Πατρών μέ την ύττ" αριθμόν 712)
1971 απόφασιν τρι>· αντίθετον
ττρός την ύττ' άοιθμόν 4915)70
^δημοσ'ιευ&εϊσαν είς «Τό Βήμα»
τής 26.11 1971) σύμφωνον δ-
μως πρός τήιν τταλαΐοτέραν 3786)
1970 άπόφοοσ'ν τοΐ"> Φορολογ'κοϋ
'Εφετείου τής -πρωτευούσης (δη¬
μ οσ'εν&είσαν είς «Τό Βήμα» τής
11 8 1971) Δέχεται δμιος συγ¬
χρόνως τό Φορολογιιβόν Έφετεΐον
Πειραιώς· δτ' δέν είνα' νόμ'μος
ή άξίωσ'ς τής ττληρωμής τού προ
στίμου άπό τούς Μληιαονόμοιυς, έφ
όσον ή ττράξ'ς έττιιβολής τού ή η
διαττ'ίστωσ'ς τής όφε'λής τού εγέ¬
νοντο μετά τόν Θάνατον το^ ττίθ
λητού
Είς τό σκετΓτΊκιόν τής άποφόσε-
τος άναφέοιεται έν τπρώτοιςι δτ'
κατά τάς διατάξε'ς τού άρθρθυ 1 1
τταρ. 2 τού Ν Δ 4242)1965· έ-
ττΐ των ττει'τττκ'σεων άνακριβοΰς
δηλώσεως έτΓ'6άλλεται · διά ττράξε
ως τού ΟϊκονομικιθιΟ 'Εφόρου· καί
ττρόστιμον είς δάρος τοΰ ττωλη-
τού Ί'σον -πρός τό ήμ'συ τής είς
βάρος τού άγοϊαστοΙ"; ττροδλεττο
μένης ττροσαυξήσεως
Λ Έκ τής διατάξεως αυτής—
τταρατηιριεϊτα' — συνδυαζομένης
καί ττρός την δ'άταξ'ν τού ΰοθρου
9 τγκο 1 τού Ν. 1587)1950. σα
φώς ποκύτττε1 δτι, έφ' όσον άπο-
δεδειγμένως· μετά την διενέργειαν
τού οίκείθυ έλέγχου, ΰττάρξουν αί
ττροίπτοθέσε'ς έττιοολής ττΐοσαυ-
ξήσεως είς οάρος τού άγοοαστού·
ή έ'κιδοσ'ς τής τταρεπομένης· ώς
πρός την γένεσ'ν τής φορολογ1-
κης υποχρεώσεως, πράξεως έτπβο-
λής πρόστιμον είς βάρος τού πω-
λητοΰ, τυγχάνε' ύποχρεωτική. Τό
δέ έπιβαλλόμενον διά τής ανωτέ¬
ρω διατάξεως πρόοτ'μον σνν'στά
ττροδήλοος δΌ'κητΐικιήν ποινήν· ή
όποία άποσκοπεί είς τόν έξαναγ-
κασμόν τοϋ ττωλητοΐί) νά δηλώση
την πραγματικήν αξίαν τού άκινή-
τοι; καί είς άιτοκατάστασ'ν τής
ττροσγενομένης ζημίας είς τό Δη-
μρσ'ον έκ τής μή συμμορφώσεως
τού· χάριν τού δημοσίου συμφέ¬
ροντας.
Λ Συνεττώς — προστίθεται —
τα τγράστ'μον αϋτ© δεν φέρε1 ά-
μ'γώς ττοιν'κόν χαρακτήρά Διά
τουτο, έψ' όσον επεβλήθη τό ττιρό-
στιμον ή δ'εττιστώθη δτι όφείλε-
τα'· δύνατα' ν' άξιωθή καί κα¬
τά των κληρονόμον τού ύποχιρέου
Δέν έ'χε' δέν έν πρσκιειμένω έφαρ
μογήν ή δ'άταΕις τού άρβρου 58
τού Ποιν'κού Κώδικος· ή όρίζου-
σα ότι λ^ χρηματινκή ττοινη καί
τό ττρόστιμοιν άττοσβέννι/ντα' διά
τοΰ Θανάτου τού καταιδ'κασθέντος,
έν ούδεμΐφ δέ περ'πτσει έκτελοθν
τα' καί κατά των κλτνρονόμων αύ·
τού» Δ'ότι αί διατάξε'ς αυτού·
κατά τα νομολογηθέιντα ΰ—ό των
φορολογ ι κων δ'.κιοιστηιρί»ν, άπο-
6λέ—οι/ν είς τάς προδλεττομένας
ι/ττό των άρΒρων 18 κ-αί 57 τοΰ
Ποιν'κοΰ Κώδικος άμ'γονς ττο'νι-
κοϋ χτχρακτήιρος χρηματικάς ττο1
νάς καί πρόστΐμα. τα όποΐα ε-
χουν κΐ/ρίως σκοπόν νά προλάβουν
την τέλεσιν τού άδικήματος καΐ
οχΐ είς τήιν προκε'μένην διοικητι
κου χαρακτή1ρος πο'νήν πού ί'χει
ώς σκοπόν νά έτταννο<ριθώση την προσγενομένην ζημίαν είς τό Δή μόσ'σν έκ τήις μή έκιπληρώσεως των φορολογικόν ύποχιρεώσεων καί ή όποία δέν άποσβέννυται διά τού Θανάτου τού ϋπα'τίου, άλλά μετοοβιβάζετα' αϋτοδ'καίως είς τοϋς κληιρονόμους του( ώς χρβος τής κληρονομίας κατ' άρθρον 1885 τού Άστικού Κώδ'κος Έκ των ανωτέρω — άναφβρΐ τα1 ακολούθως είς την απόφασιν — συνάγεται δτι τό πρόστ'μον φάρου μεταίδ'δάσεως άκ'νήτων τό τε μόνον δεν άποσβέννιτται δ'ά τού θανάτου τοϋ πωλητού «αί δύ ναται νά άξιωβή καί κατά των κληρονόμων τού· δταν επιβληθή είς τόν πωλητήν ϊ) δ'απιστωθή ώς όφειλόμενον ύπ' αυτού πρό τοΰ θα νάτοκ τού Δηλαδή δταν ή πράξ ς έπ'βολής τού ή ή δΌπίστωσις ό φειλής τού. ττραγματοποιηβούν πρό τού Θανάτου τού πωλητοθ καί δχ' μετά τόν θάνατόν τού Δι ότ' έφ' δσον ούτος αποθάνη χω ρίς νά τού έχη επιβληθή μέχρ' τσϋ Θανάτου τού πρόστιμον Φ.Μ Α., ή χωοίς νά έχη δΐ-οοπ'στωθή ό φειλή τοιούτου προστίμου ύπ' ου τοϋ δέν υφίσταται κατά τόν χρό νόν τοΰ Θανάτου τού, οϋτε δ'απί στωσ'ς όφε'λής προστίμου Φ^Μ.Α ΰπ' αυτού. Κατ' ακολουθίαν δέν συγ-καταλέγετα* τοιαύτη πο'νή είς τα χρέη τής κληρονομίας κατά τόν χρόνον τού Θανάτου τού καΐ δέν ύφίστατα' οϋτω περίπτωσις μεταβιβάσεως είς τοΰς κλήρον ό μους τοθ αποβιώσαντος πωλητού, ουδόλως έπ'βληθείσης είς αυτόν μέχρ' τοΰ θανάτου του( δΌ'κητι κης ποινής Κατά συνέπειαν ούτε δύνατοί' ν' άξιωθή κατά των κλη ρονόμων αύτοΰ πρόστιμον ΦΜΑ μή έπ'βληθέν είς βάαος τού Θανό ντος πωλητοΰ ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΔΙΑΤτ'ΠΟΝΟΥΝ ΕΠΙΦΥΛίΞΕΙΣΔΙΑΩΡΙΣΜΕΝΑΦΟΡ. ΜΕΤΡΑ ΑΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΪΙΪΟΛΟΠΙΜΟΝ Φέρεται είο γνώσιν των "ΑΕιοτ. Διοικήσεων "Ανωνύμων Εταιρειών καΐ Έταιρειών Περιωρισμένης Εύβύνηθ ότι δι" άπο- **οβωο τοϋ κ. Ύπουργοϋ ΈμπορΙου ύπ' αριθ. 66378)4128 "* 18)12)65, δημοοιευθεΐσης είς τό ύπ' αριθ. 960)23 12 65 *·Κ. (Δελτίον Ανωνύμων 'Εταιρειών), όρΙΖεται δτι δύνσν '°· νό ουνεχΐσωσ, δημοοιεϋουσαι εγκύρως τάο Προσκληθείς ων Γενικών Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογισμούα των δ.ά 'ήΰ οίκονομ,κής μας εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ - ΠΡΟΣ*υπΚΟσ ΚΟΣΜΟΣ·, ιίκ; εγένετο μέχρι τούδε διά τής •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ- πρό της συγχωνεύσεώς της. Έπ'φύλαξ'ς ώς ποός ωρι¬ σμένα έκ των νέων φορολογ' κων μέτρων διά των οποίων έπέρχσντα' μεταβολαί είς τό κα Θεστώς των πρός την βιομηχανί αν φσρολογ'κών κινήτρων έκφιρά ζει ό Σύνδεσμος "Ελλήνων ΒΌμη χάνων είς τό κυκλοφορήσαν τεθ χος τού δελτίον τού Συγκεκριμένως δΌτυπώνει τα ί ξήις έρωτήματα: Ως πρός την κατάθΎ1°"ιν τής άφορολοιγήτου κρατήσεως διά τάς έγικατεστημένας είς τούς νο μοΰς Άττικής καί Πε'ρσ'ώς βιομη χανίας εσκέφθη άραγε ό νομοθέ της τί ένδεχομένως Θά σννεπιφέ οη αυτή είς τό σύνολον τής β'ο μηχανίας δ&δομένου οτ' τό μέ τρον πλήττε' πλέον τοθ ήμίσεος των βιομηχανικήν έπ'χε'ρ·ήσεων τής χώρας; Έξ άλλου · κα«' αρχήν όρθί) ενίσχυσις διά κ'νήτοων τής πεο' φερε'οκής άναπτύξεως είνα' άραγε άραετή σήμερον νά ύποκαταστήση την έλείπευσαν εΐσέτ' ϋποδομήν εις τάς έπιλεγείσας βιομηχαν' κάς περιφερείας; Τί &ά συμβή μέ την διογκου μένην ελλ-ε'ψ'ν κεφαλοιίου κ'νήσε ως των 6 ομηχανιών· συνεπεία το Γ; θεσπιζομένου άποκλε'σμού δημιουργίας άποθεματικών; Καΐ &ά καλύψη τάχα ή υπό περ'ορ'σ μοΰς τελοϋσα π'στωτική πολ'τ'κή τα ούτω δημιουργούμενα κιενά; Ποίαν Εννοιαν άραγε εχει ή καΘ'εοοΊΐμένη σύν5εσ'ς των ηϋξημέ νων άποσβέσεων μέ τό κα&εστώς των «φυλαικών» (6άρδιες) είς τα έργοσ'τάοΙΐΛ; Εάν ισκοπός τού μέτρου ύπήοξεν ή μείζων άξιο-ποί ησ'ς τού έργοστασιακοϋ δυναμι κου δέν έσκέφ.8η α>αγε ό νομο-
Θέτηις δτι συμφέρον τής β'ομηχα
ν'κής έπΐχε'ρήσχως είναι ή βντα
τική έκμετάλλει^τις, τούτου καΐ
ανευ κ'νήτρων;
Ύπελόγ'σβν άρο)/ε ό νομοθέ
της ποίας συνεπείας Θά έχη επί
τής άποδοτικάτητος καί τούς δ
ρους άνταγωνισμοϋ ή άνσότης
πσύ καθ ερούτα' μεταξύ βιομηχα
νικώ/ έπ'χε'ρήσεων πού άτιολσμ
βάνουν των εΰεοιγετημάτων τής έ
πί σειοάν έτων παγ'οποιήσεως
των υφισταμένων υπέρ αυτών
κ'νήτρων (νόμο' 4171 καί 2687)
καί τής μεγάλης μάζης των με
σαίων έπ'χε'ρήσ€ων διά τάς όποί
άς τό καβεστώς των κινήτρων
ή'δη μεταβάλλετα';
Πέραν των ώς ίχνω έκφραζο
μένων έιτιφυλάεεων είς τό αντο
δελτίον ύπογραμμίζετα' ή «όρθό
της τοθ άλλου σκέλους των μέ¬
τρων των περ'λαμβανομένων είς
τάς έξαγγελίας τοΐϋ κ ύπου.ργού
Οικονομ ι κων»
ΤΑ ΞΒΝΟΔΟΧΕΙΑ
Ή έπ<<βολή Φ Κ.Ε. είς τάς ξε νσδοχε'ακάς έ.πιχε'ρήσεις κατά τό τρέχον ετος άπασχολεΐ τούς φο- ρεϊς τού κλάδον Είς δ>άβημα συ
ναφές πρός τό Θεμα αύτό προέ
6η πρός τόν γενικόν γροτμματέα
τού ΕΟΤ ό πρόεδρος τού Ξενο
δοχειακού Έπ'μελητηοίου Έλλά
δος κ. Γ Κανέλλος Ούτος εί
δικώτερον τού άνέιτιτι,'ξε τάς έπ'
πτώσε'ς πού Θά ιπροκαλέση επί
των Ξενοδοχε'ακών έπιχε'ρήσεων
ή έφαρμογή των δ'ατάξεων τού
ΝΔ 1080)71, δυνάμει των όποί
ων έπιβάλλετα' είς αύτάς ΦΚΕ
ποσοστοΰ 3% επί των άκαβαιρί
στων είσπράξεων πού Θά πραγμα
τσποιήσθ'υν κατά τό τρέχον ε-
τος ΈπιΊσης επεσκέφθη καί τόν
ύφυπουργόν Οκονομ'κών πρός τόν
οποίον εξέθεσε τάς άπόψεις τού
επι το} αυτού εέματος
ΟΙ ΒΙΟΤΕΧΝΑΙ
Ή κατάογησ'ς τής άπαλλαγής
έκ τού ΦΚΕ των β'οτεχνκών επι
χειρήσεων και αί έπΐπτώσεις της
άποτελούν άντ1 κείμενον μελέττ|ς
τής Όμοσπονδίας Βιοτεχνικών
Σωματείον "Αθηνών. Ή διοίκησις
ΎύΟ φορέως αυτού δ' έγικα/κλίου
τηςκαλεΐ τα σωματεία —μέλη
της δπως συνεννοηβο·ύν μετά των
κυριωτέρων έπ'χειρησεων των επί
μέΐοις κλάδων δ'ά νά προσδ-ο
ρίσουν μέ πάσαν δυνατήν προσέ/γ
γισ'ν τάς άδυναμίας καί άνεπαρ
κείσς που θά προκύψονν έκ τής
καταργήσεως τής άπαλλαγής των
βιοτεχν'ών έκ τοΰ ΦΚΕ
ΜΕΧΡΙ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ
Η ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΔΑΣΜΟΥ
ΕΠΙ ΤΩΝ ΒΟΟΕΙΔΩΝ
Δ'' αποφάσεως τής Έπ'τροπής
Οικονομικήν ΰποθέσεων ενεκρίθη
ή μέχρι 30ής Ίουνίου 1972 συ
νέχ'σις τής καταβολής τού 60%
τού υπό τού Τελωνε'ακού Δασμολο
Ύ'ιου Είσαγωγής προβλεπομένου
δασμο·} επί εισαγομένων ζώντων
καΐ έσψαγμένων βοοΐΐδων έξα'ρέ-
σε' των εσαγομένων είς την Δωδε
κάνησον δ<άτά όποΐα έξακολουθεϊ ΐσχύουσα πλήρες άτέλεια Τούτο άεκοίνωσε τό υπουργείον Οικονομικωσ διά σχετ'κού τηλε γραφηματός τού πρός τάς τελω νε'ακάς Αρχάς ΘΑ ΑΚΑΤίθΟΥΝ 29 ΜΕΛΕΤΑΙ ΕΓΓΕΙΟΒΕΛΤΙΟΤΙΚΩΝ ΕΡΓΟΝ Τό υπουργείον Δημοσίων "Βρ γων Θά αναθέση 29 μελέτας έγνε οβελτ'ωτικων έργων αί όποια εί ναι αί εξής: 1. Προμελέτη έ'ργων ο ευθετησε ως ποταμού Στοα/μόνος είς περ' οχήν τέως λιμνης Άχινου 2 Όρ.ιστ'κή μελέτη έγγε'οβελ τκών ε αγων περιοχής Βοιρά νης Δράμας 3. Όρ'στική μελέτη έγγυοβελ <ης τέως Λιμνης Γιαννιτσών 4 Άναθεώρησ'ς όρ'στικής μελέ ρισχής Σερρών 5. "Ερΐυνα' δυνατότητος κατα- σκευής φραγμάτων Άψάλου και Αλμωταίου· μίλέτη σκοπιμότητος ταμιευτηρίων κλπ. 6 Ο.ρ'στΐκή μελέτη έργων δ1 ευβεττ,σεως δεξ'άς δχθης Άλιάχ- μονος 7 Προμελέτη δεξιάς προσαγω- γής διώρυγος '.Αλ'άκμονος μέ¬ χρι πεο·'άδος Κατερίνης καί όρι- σ'τκη μελέτη έργων ΰδροδοτήσε ω> περ'οχών Βεργ1ίνας — Αϊγι-
νείου
8. Πλήρη ς μελέτη των έργων
έγγγειων βελτ'ώσεων περΌχών
Βεργ'νήας — Αίγινεισυ.
9. Άναθερησις όρΐστικής μβλέ-
της ένωτ'κης διώυιυγος Άλιάκιμο-
νος — Άξ'ού·
10 Προμελέτη φραγμάτων Δε-
ρείου καΐ Λαιβαρων "Εβρου
11. Οο'στικη μελέτη έγγε'ο-
βελτιωτ'κών έργων Πέτα Κομπο-
τίου
12. Υδατικόν ίσοζύγιον μετά
υδρογεωλογικής ερεύνης τής συ-
νολ'κΐης λεκάνης Βο'ωτ''κοϋ Κηφ"ι-
σοΰ — Κωπαΐδ'κ,οΰ καΐ Θηβαι'-
κοθ Πεδίου
13 Ο'ίκονομ'κοτεχνική μελέτη
Λαΐ διερευνησις έγγειοβελτιωτ'κών
.-'ργων πεδιάδος ΚορΊνβίας.
Τ 4. Άναθεώοησις προκαταρκτι
κης έκιβέσεως άξ'θπο'ήσεως "Ανιο
Μεσσηνίας.
15 Όριστ'κή μελέτη έργων δ'-
Γ'Λετησεως χε'μά>ρου Ταυρωη'ί-
του
16 Όριστική μελέτη διευβετή-
σεως χε'μάρρου Κερίτον.
17 ιΠρομελέτη φραγμάτων καΐ
'έγων προσαγωγής ύδατος μέχρι
των όριων τής άρδβυθησομένης πε¬
ριοχής κάτω Άχαίας
18 Πλήρης μελέτη βασκών
έργων αποχετεύσεως πόλεως Δρά¬
μας καί Εργων καλύψεως χε'μ
Καλλιφύτοιυ.
19. Όρΐστική μελέτη έ'ργων ά-
ποχετεύσεως πόλεως 'Εδέσσης
20 Άναθερησις προμελέτ η ς
έ'ρτων άποχετεύσεως πόλεως Σερ
ρών καΐ β) όρ'στ'κιή μελέτη των
έργων τούτων
21 Π,ρσκαταρκτική έκθεσις έρ¬
γων άποχετεύσεως πόλεως Τυρ-
νάβου
22. Ποοκαταρκτ'κή ϋκθεσ'ς 'ίρ-
γων έξυγιάνσεως περ'φερε'ακού
τμήματος Πρεδέζης
23 Προμελέτη καΐ όρ'στ'κή
μελέτη ε>γων άποχετεύσεως Χαλ-
κίδος
24. Προκαταρτ'κή έκθεσις συμ¬
πληρωματικών έ'ργωΐν ύδροδοτή-
σεως πόλεως Χαλκίδος.
25. Πλη,ρης μελέτη βασ'κών ά-
ποχετευτ'κών έργων πόλεως Σπε-
τσών
26 Πλήοης μελέτη έργων άττο-
χετεύσε»ς πόλεως Οηβών· των πε-
ριβαλλόντων ταύτην σίκισμών καί
τής περιοχής Οίνοφύτων
27 Προκαταρκτικαί έ'κβείτ'ς έρ¬
γων άποχετεύσεως Μεγαλοπό-
λεως
28. Προκαταρικτική εκθεσ'ς έρ¬
γων άποχετεύσεως Άμαλάιδος
29 Προκαταρτικκή έκθεσις έρ¬
γων άπσχετεύσεως Αίγπου.
ΟΙ ΠΡΡΙΟΡΙΣΗΟΙΕΙΙ ΤΑ ΪΨΗ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ
ΧΑΡΙΝ ΠΡΟιΤΑΣΙΑΣ ΑΡΧαΙΟΤΗΤΩΝ-ΘΕαΣ
ΗΚΥΡΩΟΗ δ'ά τής ύπ' άρ'Θμόν
360'9)71 αποφάσεως τής όλομε-
λείας τού Συμβουλίου τής Έπ'
κρατείας -πιράξΐς τής γεν'κής δι
ευθύνσεως άρχα'οτήτων τού υπουρ
γείον Π^οεδρίας Κυβειρνήσεως,
διά τής οποίας είχε παρασχεθή
είς τόν άσκήσαιντα την σχετικήν
7ιν άκυρώσχως άδε'α α
γέρσεως πεντανιθόφου οίκοδομής
είς οάκιόπεδον κείμενον επί τής
δ'ασταυρώσεως των άδων Βούΐβα
λη καΐ Θεοφ'λοπούλου· είς την ττε
ριοχήν τού Α' Νιεκ.ροταφείου.
Ή χοιρηγηιθεϊσα αδεΌ ώριζεν δ
τί τό ίίψος τής οίκοδομής δέν δύ
νατα' νά υπερβή τό ίίψος των 17·
50 μέτρων ένώ κατά τόν χρόνον
τής εκδόσεως της τό έπιτρεπόμε
νόν ϋψος οίκοδομών είς την άνωτέ
ρω περ'οχήν εφβανε τα 21 μέ-
τρα
Τό ανώτατον διο'κητΐκιόν δικα
στήοιον έ'κρ'.νεν δτ' ό περιορισμός
τού ΰψους έ.ττι6ληθε1ς έν πιροκειμέ
νω χά^'ν προστοισίας τής θέας
τής Άκ.ροπόλεως καί των μνημεί
ω; της, δέν έξέυχετα' άπό τα
έπιτοεττόμενα ίίρια των περιορ1
σμών· τούς άποίονς προβλέπουν
οί δ'ατάξεΐς τού περΐ προστασί
άς των άρχαιοτήτων νόμου 5351)
1932 Εδέχθη όμαις δτ' είς την
συγκεκρ'μένην πεσίπτωσ'ν ήτο ά
νεπαρκώς ήτΌλογημένη·
Ώς πα»ατη.οεϊται είς την άκυ
ρωτικήν απόφασιν, τοιούτου ε'ί-
δους περ^ιρισμοί περιορίζοντες
έν πάση πε.οιπτώσε' την ελευθέ¬
ραν δ'άθεσιν των άκ''νητων, πρέ
πε' νά αΐτιολογοΰται πλή,ρως δ'ά
χής βεβα'ωσεως δτι ή έκτέλεσ'ς
ενός εογου δύναται νά βλάψη άμέ
σως ή έμμέσως «τό αρχαίον» ύλ'
κώς ή αίσθη·τ'κιώς. εΕκ τής έϊεύ
νης δμως τής συγκεκριμένης περι
πτώσεως προέκυψεν δτ' δ'ά τό αύ
τό οίκοδομικόν τετιράγωνο·ν είχε
χοοηγηθή ένω>ίιτερον είς τόν ΐδ'
όν τόν προσφυγόντα υπό τό αύτό
νομοθετικόν καβιεστώς ώς πρός τα
υφη των οίκαδομών. άδε'α άνεγέρ
^ς ετέρας οΐκοοομης υψοι/ς 21
μέτ»κν Έν δψε' τού στοιχείου
αυτού ή ποοοιδληθεϊσα πράξ'ς της
γεν'κής διευβύνσςως άρχα'οτήτων
έκιρίθη άνεπαοκώς ήτιολογημένη·
δ'ότι δέν είχεν ειδικώς έκτ'μήσε'
κατά πόσοιν κατότΐιν τής άνεγέρσε
ως τής παρακιε'μένης πρώτης οί
κοδομής των 21 μέτρων καθίστσ
ται άναγκαία ή επιβληθείσα δι'
Ο'ΰτής μείωσ'ς τοϋ ίίψους τής δευ
τέ·ραις.
Σημειωτέον δπ τό Συμβούλιον
τής Έπ'κιρατείας £χει δεχθή δ'ά
σειράς άποφάσεών τού δτ' οί έπ'
βουλόμενοι χάρ'ν προστασίας
των άριχαιοτήτων περιαρισμοΐ είς
τό ΰψος των οίκοδομών είνα' νό
μ'μο' έφ' δσον δ'αττ)ροΰνται έντός
(ορισμένην όρίων, πέραν των ό-
τοίων έπέοχβται ούοΊθχτηκώς κα
τσργηο-ΐς τού δΊκιοτ'ώματος τής
ίδ'θ'οτησίας Κατά την νομολογί
αν τού δ'ικαστη,ρίου· οσάκις ή ά
νάγκη τής ποοστασίας των αρχαί
ολογικών Θησαυρών τής χώοας
καΐ τής Θέας αυτών επιβάλλει ύ
ττέρβασΐΛΐ των όοίων τούτων^ ή δ'
οίκησ'ς δύναται νά προσφεύγτ) είς
τό μέτρον τής άναγκαστ'κιής ά
παλλστοιώσεως
ΕΤΟΣΠΓΟΟΔΟΥ ΚΑΙ ΥΨΗΛΟΝ ΕΠΙΤΕΥΖΕΓΙΝ
ΤΟ ΕΤΟι 1971 ΔΙΑ ΤΗΝ ΒΙϋΜΗΧΑΜ Ν
«"Εν άκόμη ετος ποοόδου καΐ
ύψηλών έπιτεώξεων υπήρξε τό
1971 δ'ά την Ελληνικήν β'ομηχα
νίαν Ό Θϊτ κός αποογ'σμός τού
αποβαίΐΐΐ έτ' σημαντικώτεεος έκ
τού γεγονότος ότι δσα έπετέλε-
σεν ή ίδ'ωτική πρωτοοουλία είς
τόν β'ομηχαν'κόν τομέα ετέλουν
υπό την σκ'άν των άβεβαιοτήτων
πού άπέρρεαν έκ τής δ'εθνούς νο
μισματικιής κοΊισεως ή όπσία εΤ
χεν άνασταλτικούς άντ'κτύττοιις·
επί τής βιομηχανκής παραγωγής
είς όλας τάς προηγμένας χώρας
τής Δύσϊως»
Τα άνωτέ>ωτονίζοντα' είς ΰρ
&οον —άπολογισμόν των έπιτςυγ
μάτκν τού λήξαντος έ'τοΐίς· τό ό
-"•οίον δημοσ'εΰεται είς τό κι.ι<λο φο.ρήσαν 1 δθήμερον Δελτίον τοθ ΣυιΒέσμου Έλλήνων Β'ομηχάνων Εί ςτό έν λόγω άρθρον άναφέ:ον τα' έπίσης τα άκόλουθα: Μετά την κάποιαν άνάπαι,λαν. κατά τα δύο τελευταία τρίμηνα τΰ3 1970 καί τό πρώτον τοϋ διαρ ρεύσαντος ετονς· ή βΌμηχανική ερ·αστηριότης ανέλαβε καί αύθις τόν έντονον άνοδ'κόν ρυθμόν της Εσημειώθησαν είς δλα τα μ«γέ 6η της σηιμαντΐ'κώτατα' έν σχέσει με τό προηιγούμενον έ'τος έπεκτά σε;ς Ή παϊαγωγή ηυξήθη κατά 9% περίπου. Αί πωλήσε'ς έσημεί «σαν άνοιδον κατά 7% Αί έξα γωγαί ύπερέβησαν κατά 30—40 % τούς ρυθμούς άνόδου τού προ ηγουμ^νου ε'τος Αί έπενδύσε'ς ύπερκόντισαν κατά 60 — 70% τάς προδλέψε'ς των έ,π'χειρήσεων έν σχέσε' μέ τό 1970 γεγονός πού προδ''κιάζε! μείζονας πραγματο πο'ήσεΐς κατά τό αρχόμενον ε¬ τος ΆντίστοΊχοι εξελίξεως έσημει ώθησαν είς την άπασχόλησ'ν τού έργοστασιακού καί έργατ'κοθ δυ ναμικού. Ή ί,'ΐΓΟ των μονάδων τής μείζονοςδ'ομηχανίας έντατΐχή άξ1 οποίησις τού κεφαλαιακού των 'ξοπλΐσμοΟ έξεφράσθη μέ την προ σφυγήν είς δ'πλάς καί τριπλάς, βάρΐδιας ιδίως, είς ώΐ'σμένοχις κλάδους τής έλαφράς βΌμηχανί ά την σχεδόν πληοη έξά λε'ψιν τής άνεργίας ,'ι άπασχόλη σις ηυξήθη κατά 1%—-2% ϋπήρ ξε δηλαδή δυσανάλογος πρός τόν ρυθμόν αυξήσεως τής παιραγω γής γεγονός τό οποίον ύποδηλο! δτ' ή έ'λλε ψ'ς έργατ'κών χειρών άπέβη πρόσθετος παράγων νροα Θήσεως είς τάς μεγάλας β'ομηχα νίκας μονάδας τοθ αύτοματισμού τκν πού είνα' ταυτόσημον μέ τόν έκσυγχρον'σμόν των Τέλος άφι>ΰ άναφέρονται είς
τό άρθρον ώρ'σμένοι στόχο' οί
όποίο' π>έπει νά έπιτευχθούν μέ
την πλέον ένεργόν συμπαράστα
σ'ν τού Κράτους ύπογραμμίζε
τα' δτι αί μέχο' τούδε πρόοδοι,
τής 6'ομη,χανίας, μαρτυιροΰν την
πίστιν των φορέων της είς τό
μέλλον τού τόποι. καΐ την έμπιστο
σύνην της πρός την συνέπε'αν τής
ικραΐτ'ιβής άναπτυξιακης πολ'τι-
κής.
ΤΟ ΝΕΟΝ ΠΕΝΤΑΕΤΕΣ
Κατά τό τρέχον ετος. βά καταρ
τΐσθή τό νέον Πενταετές Πρόγραμ
μα Οίκονομ'κής Άναπτύξεως 1972
-1977 "Ηδ,ι αί πρώται ενεργεια1
πρός την κατεύθννσ'ν ταύτην, έγέ
νοντο άπό τού παρελθόντος ετους·
διά τής συγκλήσεως συσκέψε»ν.
πρός τόν σκοπόν τήςχαράΕειως των
γενΐ·κών πλαισίων^ έντός των όποί
ων Θά κ'νηθη ό προγραμματ'σμός
δστ'ς άναμένεται νά είναι πλέον
προσηυμοσμένος είς τάς έν τώ με
ταξύ συντελεσθεισας προόδους καί
τάς δ'αγρΌφομένας προοπτικάς
Ασφαλώς, δ'ά την κατάοτ'σιν
τού νέου προγράμματος Θά ληφθή
ύπ' δφ'ν καί ή πορεία έφαρμογής
τού παλα'ού προγράμματος (1968
1972) Έκ των μέχρι τούδε άποτε
λεσμάτων έφαρμογής τού ττρογράμ
ματος τούτου προκύπτει δτι οί τε
Θέντες δ'" αυτού σκοποΐ έν πολλοίς
επετεύχθησαν καί είς πλείστους ιο
μείς οί δ'αγιραφέντες στόχοι ύπερη
κοντίσθηισαν. Έπίσης είς την κα
τάρτ'σ'ν τούτου, σημαντική Θά ι.Τ
να' ή σνμιβολή των έκβέσεων καΐ
πορισμάτων των συγκοατηθε'σών
όμάδων καί επιτροπών «εργασίας»
αί όποϊα' έπβφορτίσθησαν μέ την
μελέτην συγκεκιρ'μένω-ν κλάδων τής
οικονομ ίας καί την υποβολήν προ
τάσεων. Αί όμάδες αυται άλλα
μέν έ'χουν ύποδάλε' τάς προκατα
ρκτ'κάς μελέτας των. άλλαι δέ
συνιεχίζουιν τήνύποβολιήν των πό
ρισμάτων καί όπωσδήποτε δλα'
μέχρ' τέλονς τού τρέχοντος Ε-
τοΐς Θά πρέπει νά ΰποβάλουν
κατά πεοίπτωσιν τάς όρ'στικάς
έκθέσε'ς των Αί ένλόγω όμάδες
συντάσσοΐίν τάς έκθέσε'ς των
έπ-'ι τή βάσει των προοπτ^κών μέ
χοι τού ετονς 2 000.
Τό νέον πενταετές πρόγραμ-
μα ώς καΐ τό παλαιόν Θά καλύ
πτη δλεα/ς τούς τομεϊς τής οίκο
νομ'κής δραστηριότητος τής χώ
ρας Ή χάοαξ'ς ώς έκ τούτου
τοΰ νέου προγραμματ'ίΓμοΟ τής
οικονομ ίας αποτελεί συνάρτησ'ν
πολλών παραγόντων καΐ άλληλο
ειδικώτερον των τάσεων έκείνων
νών ο'κονομικών έξελίξεων καί
εϊδ'κώτερον τώντ άσεων έκείνων
αί όποία' δ'αγράφοντα' είς τούς
χώρσυς είς τούς όποίους ή χώ¬
ρα μας έντάσσεται οίκονομ'κώς
Διά την Έλλάδα ή Εΰρωπάίκή
θίκονομ'κή Κο'νότης αποτελεί
τόν «ΰρ'ον χώρον έτός τού όποί
ου κ'νίΐται καΐ πρωτιστως πρέ
πει τούτο νά λάβωμεν ύπ' δψιν
μας δ'ά νά μή ευρεθώμεν πρό
δυσεπιλΐύτων προβλημάτων δταν
ό μηχαν'σμός σι«νι&εσεως τεθή
είς κανον'κήιν λειτονργίαν. Ή
σταοφή μας πρός παραγωγ'κάς
έπιδόσεις ζητουμένας είς τό έ
ξωτερικόν δέν άρκιεΐ καΐ θά πρέ
πε' να συνοδεύετα' άπό παράλλη
λον αΰξησ'ν τοΰ όγκου των άγα
θών καΐ παραγωγικόν κόστος
το'οϋτον ώστε νά καθίσταντα1
τα ποοιϊό|νιτα μας ά)νταγ«^/ιο-τι
κά Άπαιτού<ντα' πολλαί δΌρΘω τ'κογϊ μεταβολαί αί οποίαι βά μάς έπ'τρέψουν νά άνελ'χβώμεν καΐ νά έγκαταλε'ψωμεν τόν χώρον των υπό ανάπτυξιν οίκονομιών καί νάείσέλθ'ωμεν είς αυτόν των άνεπτυγ μένων ΧΡΟΝΟΒΟΡΟΙ ΔΙ ΑΔΙΚΑΣΙΑΪ Είς εΐσήγησίν τού πρός τό ΰ ποι>ογεϊον Κυβερνητ'κής Πολιτ'
κιής· ό Σύνδεσμος Έλλήνων Βιο
μηχάνων, πρός τόν σκοπόν τής
συστηματικιωτέρας δ'εξαγωγής
τού αγώνος δ>ά την έξάλειψιν τής
γραφε'οκρατίας. έπισημαίνε' κα
τάλογον γραφειοκιρατΐκών διατυπώ
σεων καί χρονεβόρων διαδικασ'ών
αί όποϊα' δυσχεραίνοον τό έργον
των διομηχανΐκών έπιχε'ρήσεων
Αίέπισημα'νόμεναι υπό τού Σ Ε
Β γραφειοκρατ'καΐ δ'αδικασία'
μέ άνασχετικον έπΐ τής βιομηχα
ν'κής παπαγωγής· αντίκτυπον,
σινοδεύονται καΐ υπό ύποδείξεων
αύτό πρός ένδε'κνυομένας είς έ
κάστΐιν περίπτωσιν ρυβμίσε'ς
Είς τό σχετικόν έγγραφον του^
ό ΣΕΒ. τονίζει δτι. πρός τόν
σκοπόν τής συστηματικιωτέοας δ'
ερευνήσεκς τοΰ ποοβλήματος τού
περιορ'σμοί των γραφε'οιβρατικών
δ'αδικασιών καΐ τή,ς άπλουστεΰσε
ως των σχετ'κών διοικητ'κών δία
τυπώσεων έπιβάλλεται ή σύστα
σις μονίμων μ'κτών έπ'τροπών.
Είς ταύτας έΐπιβάλλετα' ή συμ
μετονη· πλήν των φορέων τής Δι
ο'κήσεως κσί έκιπροισώπων κατά
κλάδους τής ί5ι«τιι:ής έπ'χεΐρημα
τ ι κης πρωτο'δουλίας Τούτο, τονί
ζεται Θά σννετέλε', δχι μόνον είς
την ταχείαν έπ'σήμανσΐν των χιρο
νοβάχίν γραφε'οικρατικών διατυ
πώσεων καΐ την άμεσον πρακτι
κήν άντιμετώπ'σίν των άλλά καΐ
είς την εξέτασιν πάσης έμφαν'ζο
μένης νέας περ'πτώσεως προκυ
πτσώσηις εϊτε έκ των συναλλαγών
τσθ ίδιωτικού τομέως μετά τής Δ'
οικήσεως, είτε έκ νέων νομοθετΐ
κων μέτιρω>ν> άφθ'ρώντων είς βιομη
χαν'κάς δΐαστηριότητας.
Αί δ'αλαμβανόμενα' είς την εί
σήγησιν γιραφειοκρατΐ,καί δ.αδικα
σία1, συνοδευόμεναι καί υπό άν
τ'στοίχων προτάσεων περΐ των έν
δε'κινυομένων ένεργε'ών πρός άρ
σιν ή επιστολήν των, άναφέρον
τσ': Είς τόν ύπεοβολικόν αριθμόν
άνομοίων έντυπον, ύποβαλλομέ
νων υπό των βιομηχο-νών πρός
τάς Δημοσίας ύπηιοιεσίας είς την
δ'αδ'κασίαν άτελούς είσαγωγής
πρώτων ύλών πρός μεταποίησ'ν
καί επανεξαγωγήν· έπιστροφής
δασμών^ έφαιομογής τίόν διατάΕε-
ων τού Νόμου περΐ «άντιντάμ-
πιγκ»· τής είσαγωγής έξαρτημά
των ικιαί άνταλλακτυκών είς την
έ'γκιρ'σιν καταβολή.ς τεχνκών με
Θόδων είς την μεθόδευσ'ν συνερ
γσσίας τής β'ομηχανίας επί Θεμά
τωκ προμηθείας εί δών υπό τού
Κράτους- είς την διαδικασίαν νέ
ων παροχών ήλίκτρικοΰ ρεύματος
υπό τή·ς Δ £ Η πρός τάς βιομη
χανίας. απολλοτριώσεων πρός
τόν σκοπόν επεκτάσεως των β'ο
μηιχανικών ττιροίόντων λόγω έπελ
θούσης μεταβθ'λής των ύπε'σβρχο
μένων είς τό κόστος των συντελε
στών κι δ
Είς τάς πλείστας των ανωτέρω
περ'πτώσεων ό ΣΕΒ. είσηγεϊ
τα' την απλοποίησιν ή την έξα
φάνισιν πειριττών δοτι/πώσεων.
αί όποία1 σήμερον άπαιτσΰν ττίν
άδ'κον άπασχόλησ'ν στελεχών Ι
πιχειρήσεων, σννεπάγοντα' δέ έ
πΐ ϋπεοβολικώς μακρόν διάστημα.
την άποστέρησιν των βιομηχαν'
ών έκ σημαντ'κών πόρων Είσηγεϊ
ταΐ. έπίσης, τήιν στελέχωσ'ν των
συγκεκιρ'μένων ύπηριεσιών καί δ
που προβλέ,πεται υπό τού Νόμου
(έπιστροφή δασμών κλπ ) έπορ
κή δ'άθεσιν κονδυλίων.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Έπΐ νέων βάσεων ή όργάνωσ'ς
τής Χαλυβουργίας — Έγνί,ισθη,
ότι μελετάται ή άναμόρφωσ'ς τού
δασμολογίου δ'ά τα χαλυβουργι-
κά προιόντα καί δ'' όλας τάς φά
σεις παοαγωγής των
Συγκεκριμένως ,' μελέτη επί
τού δλου Θέματος έχε' δ'απ'στώ-
σει δασμολογικάς άνορθοδοξίσς
είς τό όλον κύκλωμα παραγωγής
χάλυιβος «αί σίδηρον μέ άποτέλε-
σμα νά παοεμποδίιζετα' ή κάθε
τος όργάνωσ'ς τής παραγωγής.
Ειδικώτερον άναφέρεται ότ' έναν
τ1 τής σημερ'νής ζητησεως άκα-
τεργάστου χάλυβος είς τό έσωτε
ρικόν. ύπολογιζομένης είς 1 2 έ-
κατομ τσννους ή ύφισταμένη δυ
ομ'κότης τής χαλυβου'ργίας άνέί
χετα' είς 11 έκατομ. τόννους
ή δέ παραγωγή άκατεργάστου χά
λυβος είς 550 000 τόννους Ού¬
τως · ή συναλλαγματ'κή δαπάνη
διά την εισαγωγήν των έν λόγω
χαλυβουργικών προΐόντων ύπολο-
γίζετα' είς 100 έκατο. δολλά-
ρ'α
Ώς πρός την γενικωτέραν πο¬
λιτικήν επί τού χάλυβος, άναφέ-
ρετα' οτ' μελετάται ή καθιέ'ρω-
σις τήις άρχής όπως τού λοιπού
χορηγούνται άδε'α' ιδρύσεως χα-
λι·βοι>ργ1ικών μονάδων· δταν πρό
κείται περΐ καθέτου μορφής πα¬
ραγωγής χαί ιδρύσεως έξηρτημέ
νων μονάδων· υπό τον όρον χρη-
σ μοπο'ήσεως έγχωρίως παραγο-
μένων ήμικατεργάστων προιόν-
των
Αί ττροτάσεις τού ΒΕΑ δ'ά
τόν Πτωχευτ'κβν Κώδικα — "Υ-
πεβλήιθησαν αρμοδίως αί γεν'καί
άπόψεις τού Βιοτεχν'κού Έπ'με
λητηρίου Αθηνών έπΐ τού Σχεδί
ου τού Πτωχουτικοΰ Κώδ'κος Πά
ραλλήλως, ύποβάλλονται προτά-
σεις περί συμπληρώοχως καί βελ
τ>ώσεως ωρισμένων άρθρων.
Τό όλον θέμα συνεζητήθη είς
είδ'κήν σύσκεψ'ν τής Διοικουσης
Επ'τροπής τού Βιοτεχνικού Έ-
πιμελητηιρίου Αθηνών «αί έγένον
το δεκταί αί δ!ατυπωθεϊσα' υπο
τού προεδρείου αύτοΰ απόψεις-
Ο καθορισμός έπ'στρε,πτέων
δασμών φαρμακιευτ'κών εί δών. —
Διά κοινής άττοφάσεως των ΐι-
πουργών ΈΘν'κής θΐίκονομίας
καί Οικονομικήν όρίζετα' οτ' αί
Τελωνειακαί Άοχαΐ είνα' άρμό-
δια' διά τόν καθορισμόν των έπ'-
στρεπτ'κών δασμών επί των πρώ
των ύλών· έξαγομένων φαρμακεντ'
κων προϊόντων
Η ΕΚΠΤΩΣΙΣ ΕΠΙ ΕΪΑΓΟΜΕ-
ΝΟΥ ΒΩΞΙΤΟΥ - Δ'ά κο'νής
αποφάσεως των αρμοδίων υπουρ
γών άνεκλήθη άφ' ής Υσιχυσεν ή
ΰπ' άρ. 71)8.11 )71 όμοία διά
τής οποίας είχε καθορισθή ό¬
πως δ'ά τό έξαγόμενον προϊόν
μεταλλεύματος βωξίτον άναγνωρί
ζεται είς τούς δ'ιενεργούντας έ
ξαγωγάς έκπτωσις άνευ δικα'ο
λογητΐκών προκειμένου δ>ά τόν
ύπολογ'σμόν των είς φόρον υπο
κε1 μένων κερδών αυτών ποσοσ-
τοΰ 30% επί των έκ των έξαγω
γών άκαθαρίτσων κερδών των.
ΕΟΚ ΗΡΕ ΤΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΝ
ΤΩΝ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ — Ως
μεταδίδΐται έκ Βρυξελλών· ή Έ
π'τροπή τής ΕΟΚ απεφάσισε
τήιν κατάργησιν τής άντ'σταβμΐ
στ'κής είσφοράς· ή όποία είχεν
έττ'βτνθτ) είς ώρ'σμένας ποικιλίας
πορτοκαλίωΐν· προερχομβνων έξ
Ελλάδος.
Έν τώ μεταξύ· είς συγκροττ)
Θείσαν χθές είς τό υπουργείον
Έθν'κης Οκονομίας σύσκεψιν,
εξητάσθη τό Θέμα τήις έξαγωγής
τοματοπολτού βίς την ΕΟΚ·
Ή Κιπτρος βά κληθή συντόμως
ύ—ό τής ΕύΜθΉθικιής Οϊκοιομικης
Κο'νοτητος διά την έναρξιν δισ-
ιτραγματεύσεων μέ σκοττόν την
σύνβφ ν ε'.δ^ής συμφωνίας σονδε
σεωζ ελευθεριών συναλλαγών. Αί
μίταδοβίίσα1 έκ Βρι/ξελλών ττλη-
ροφοοίαΐ άνοιφέρουν ότι πςάτυπον
τής συνδέσεως βά είναι ή ύπογρα
φιΐσο συμφωνία μεταξΰ τής Ε
Ο Κ καί τί"ς Μάλτας, ήτις προ
ίλέπει μεταβατικήν περίοδον είς
$ύο στόδ'α έντός δεκαετίας —ρο
τού ή νήσο; καταστή πλτρες μέ-
λος της Κοινότητος
Ή ΕΟΚ είς τας ττροτάσεις της
πρός τας Μεσαγειακάς χώρας —
είς τάς οποίας καταλέγεται καί
ή Κύπρος—ττροδ'έγραψε τα ττλαί
σ'α ώρ'σμένων μηχανΌ-μών μετα-
βατικού χαρακτήρος δία την άνά
λήψιν άττό τα ν>έα κ,ράτη - μέλη
των όττΓοριρεουσών άπό τάς σι/μφω
νίας συνδέσεως υποχρεώσεων
Ειδικώτερον είς τόν δασμολγοι-
κόν τομέα· ή ΕΟΚ προτείνει:
ο) Είς περίπτωσιν καθ* ήν δ'*
ίνα σνγχΐκιρ'μένον προιόν τό προ
6λατόμενον ά—ό τας συμφωνίας
Εϊδ'κώτερον είς τόν δασμολογι-
κών προτ'μήσεων είναι εύνοικώ-
τερον τού ίσχύοντος είς τάς νέας
χώρας - μέλη αί χώραι αύται Θά
άναλάβονν την υποχρέωσιν νά έ-
λαττώσουν τοΰς δασμούς των
ττρός τας συνδεδεμένας χώρας είς
τό επίπεδον των δασμολογικών
ιτροτ'μήσεων των προβλεπομέινω11
ίπτο των δ αφορών οννμφω'ών συν
δέοτωςν μέ τή ΕΟΚ β) Είς την
ιτερίπτωσ'ν καθ" ήν οί προβλεπό
μενοι άττο τάς συμφωνίας δασμοι
είνα' άνώτ€ροι των έφαομοζομε
νυν υπό των νέων μελών δασμοί,
τό μέλη ταυτα Θά άναλάδουν την
υποχρέωσιν νά ύψωσουν τοΰς δα
σμούς των πρός τας συνδεδεμέ¬
νας χώρας είς τό επίπεδον των
προτιμήσεων των περιεχόμενον
είς τάς συμφωνίας συνδέσεως.
Ή σνμφωνία ΕΟΚ - Μάλτας,
ήτ'ς θά αποτελέση το πλαίσ'ον
τής συνδέσεως τής Κύπρου με
την Κο'νότητα. προβλέπε' τελω-
νειακήν ένωσιν είς δύο μεταβατ'-
κάς περιόιδους. πενταετούς διαρ-
κείας εκάστη. Κατά την πρώτην
^άσιν αμφότερα τα μέρη Θά άρ-
χίσουν να προβαί νούν είς μείω-
σ-'ν των δασμών 6'ομηχα'κών ττρο
ιόντων καΐ κατά την δευτέραν
ή Κνύττρος Θά υιοθετήση ττροοδευ
τ'κώς τό δασμολόγ'ο τή.ς Κοινό¬
τητος μέ ταυτόχρονον διακανονι
σμόν δ'ά τα άγροτιις0 προϊόντα
Δ.εικρινίζεται δτι ή συμφωνία
ΕΟΚ - Μάλτας — ρο6λ£—ε' μείω-
σ'ν τού κο'νοτ'καΰ δασμολογίου
μόνον κατά 70% κιαί άποκλείει
πάσαν ειδικήν μεταχείρισιν διά
τα γεωργικά προιόντα τής τελευ¬
ταίας
Είς την ττιερί'πτωσΐν της Κύ¬
πρου ΰττε'σέρχοντα' δύο παράγον
τες: Ό πρώτος είναι ότι ή Κύ-
προς ανήκει είς την σφαίραν ε¬
πι οροής τής στερλίνας καί ή βρε
ταννία Θά κληθή νά εκφράση έττι
τ ου ■προκειμένον την γνώμην της
Είς την περίτττωσ'ν τής Μάλτας
εγένετο οπτοδεκτόν δτι τό καθε-
στώς της συνδέσεως βά στη,ρίζε-
τα' είς την σι/ννπαρξ'ν κατά ττρώ
τον στό,ιδ'ον· των έμττορικών δε·
σμών οί όποίο' συνδέουν την Μάλ
ταν καί την Βρεταννίαν μέ τους
δεσμούς ττιροτιμήσεως -ρός τή
Κοινότητα — ένναεΐται δφως, δ-
τ' έν τώ μεταξύ. μέ την άποχώ-
ρησΐν των "Αγγλων έκ Μάλτας
6ά παραστή άνάγκη νέας ρυθμίσε
ως των ττραγμάτοιν.
Ό δεύτερον παράγων εΐνα' τό
τουρκ'κον στοιχείον τής Κύπρου
"Ηδη δέ τόσον οί Τουρκοχιύ—ρ'-
οι ηγέται· όσον καί ή κυβέρνησις
τής Άγκυρας εζήτησαν άττό τούς
"Εξ τής Κοινότητος νά έξασφαλ'
σβή όπως ή Τουρκική μειονότης
άπολαύση έκ τής συνέσεως τού
λάχιστον των ίδίων ώφελημάτωΐ'
μέ τόν ελληνικόν πληθυσμόν της
νήσου
ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑΣ ΕΠΕΝΑϊΣΕΙΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ
«Ή Έβνΐκή Κυβέρνησις Θά έ-
ξακολου&ήση καΐ ες τό μέλλον νά
δ'άκε'ται λίαν ευμενώς πρός το;
ξένον- -ίττιχίΛ'ρηματΐ4θόν Μβφάλα'-
ον». Τα ανωτέρω ΰπογραμμίζει
μεταξύ άλλων. ό άντ'πράδρος τής
κυβερνήσεως κ Κ'κ Μακαρέζος
είς σννέντευξίν τού πρός την
είς Ντητρόιτ ΗΠΑ έκιδιδομένην
εφημερίδα «ΊΕΘν'κιόν Βήμα» σχε
"κώς μέ τάς θέσε'ς τής οίκονο-
μικής πολιτικής τής Ελλάδος έ¬
ναντι των ξένων έπενουτών
Ή ειίσιροή ξενου κεφαλαίοι; δι>
έπενδύσε'ς είς την χώραν μας. ΰ
πήρξεν λίαν Ικβνο—οιητ'κή κατά
την περίοδον της δΌκυβερνήσεώς
της υπό τής Έβν'κιής Κυβερνήσε¬
ως Ή πολιτική σταθερότης καί
ή ταχεΐα οικονομ ι κή ανάπτυξις
τή,ς Ελλάδος κατά την επανάστα
τ'κην πορίοδον εδημιούργησαν λ!
αν εύνοικάς συνθήκας καί ττροο-
ΐΓΤΐκας καί συνετέλεσαν είς την
προσέλκυσιν σημαντικώς ύψηλών
ίιτενδύσεων ξένων κεφαλαίων καΐ
κνρίως άμερ'κανικών. είς δλους
τούς τομΐϊς τής έθνικής μας οι¬
κονομ ίας Περαιτέρω, ή εύμενής
μπαχείρΐσ'ς των ξένων έπενδύ-
σ«»ν έν Ελλάδι ένίσχυσε τό ή
δή ΰφιστάμ'ενον λίαν εύνοικόν κλϊ-
μα καΐ συνετέλεσεν ούσιωδώς ες
τΐν πιροσέλκνσ'ν ξένων έπιχειρή
<Ίκν είς ολους τούς τομεϊς τής οικονομικάς δροΐτηιρ'ότητος Η ΠΡΟΣ ΕΧΗΣ ΠΕΝΤΑΕΤΙΑ Ό κ άντ'πρόεδοος τονίξε' έν »ννεχείςί, δτ' έπιδίωξΐς τής Έ- ϊνικής Κυβερνήσεως κατά την "ΐκχτεχή πενταετίαν θά είναι ή δ'οχέτευσ'ς τοΰ ξενου έπιχε'ρη- ^νοτόν μεγαλυτέραν έκτασιν, είς Ι'βτ'-κού κεφαλαίου είς όσον τό τ*υς πλέον παρ-αγωγικούς το- Ι*ειί τής οικονομ ίας > μεταξύ των
ββοίον ό βΐομηχανικός· ό ναυτι
"Ό»ος καΐ ό τουριστ'κός τομεύς.
κ«τέχονν εξέχουσαι Θέσ'ν Ίδ'αι-
τέοο έ'μψασις Θά δοθή είς την
■"•Ρβοιέλΐίυσιν ξένων έιπιχε'ρήσεων·
'ίζ κλάδους οί ύητ<Λο<- έμφανί- ζο«ν έξαγωγικάς δυνατότητας έν "Ψί' μάλιστα καί των λίαν εΰνοι- ^ν σκνθηκών έξαγωγής έλλην'- *<*ν ττροιόντων τάς οποίας έδηιμ ""ίγησεν ή σύνδεσις τής χώρας •"«Ι μέ την ΕΟΧ. «Πιστεύομεν δτι ή έπένδυσις ξέ ν<*> κεφαλαίων είς τή·ν χώραν
!|βϊ θά άποφέιρη σημαντικά όφέ-
*1 τόσον διά τας *Γτενδυούσας
ξένας έττ'χε'ρησε'ς όσον καί διά
την Ελλαδα Αί ξέναι έτπχε'ριή
σε'ς έγκαθιστάμεναι έν Ελλάδι
Θά δυνηθούν νά έκμί:ταλλΐΛ>*οι>
τάς τεραστίας ουνατότητας καΐ
πιοοοτττ^κάς τάς όττοίας ή ταχέως
αναπτυσσομένη οίικονομία μας.
τούς τταρέχε' 'Εττί -πλέον Θά δύ¬
νανται αύται νά έκμεταλλευβονν
τάς άγοράς των άνατττυσσομένων
χωρων τής Άφρικής καί τής Ά-
σίας μέ τάς οποίας ή χώρα μας
διατηρεΐ στενάς σχετικάς φ'λ'κάς
σχέσε'ς. ΤοΌντοτροττως Θά δύναν
τα1 αυται νά πραγματοττοιήσουν
σημαντικόν κέριδοςι το όττοΐον ά
ΤΓθτελεϊ κίνητρον καΐ 6ασικήν προ
ιπτόθεσιν άνατττΰξεως ύγιούς έττι
χε^ρηματ'κής δραστηιριότητος»
Ο ΡΟΛΟΣ
ΤΗΝ ΞΕΝΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕηΝ
Ή χώρα μας έξ άλλου· άναμέ-
νει , ώς τονίιζε1 ό κ άντιττ'ρόεδρος
σημαντ'κά όφέλη έκ τού ξενου κε
φαλαίου Αί έττενδυσεις ξένων κε
φαλαίων συμβάλλουν είς την αύ¬
ξησιν των τταραγωιγ'κών ττόρων
τής οικονομ ίας καί έΕασφαλίζονν
αυτομάτως τό άναγκαϊον διά την
αγοράν τού κΕφαλαΌυχΊκοΟ έξο-
ττλισμοΰ σιυνάλλαγμα Σννδυάζουν
ταυτοχρόνως άττοταμίευσΐν, έξοι-
κθνόμησ'ν συναλλαγμΟΓ-ικών τγο
ρων καί έττιχειρη'ματ^κότητα.
Τό ξένον έττ'χιει,ρηματικόν κε
ψάλα'αν σι/νοδεύετα1 ά—ό ϋψηλοϋ
έπιττέδου τεχνολογίας. συγχρό-
νοι/ς μεθόδους τταραγωγής· έμττο-
?ίας καί έπΐχειρτϊματικής διθικη
σϊ«ς· τα όττοία εΐνα1 λίαν άττα
ραΐτητα δ'ά μίαν άνατττυσσομέ-
νην οικονομίαν καί δέν δυναντα1
νά δημιονργηιθοΰν ταχέως καί είς
έτταρκείς ποσότητας ίίστε νά κα-
λύψαι>ν τάς ανάγκας τής χώρας
Αί ξέναι έτπχε ι ρήσεις, έχουσα1
έτΓ'τιτχεΐς έττ'δόσες είς τή.ν τχαρα
γωγήν ύψηλής ττοοτΐκής στάβμης
προιό'ντων μέ χαμηλότερον κόστος
θά αύξήσουν τόν άνταγωνισμόν
είς την έγχώρ'ον αγοράν καί Θά
δημιουογήσουν διά τάς έγχωοί-
ους έττιχειρ<ήσει'ς κίνητρα· δττως έκσ^γχρονσθούν αθτα', και γενι¬ κώς άργανώσουν την παραγωγήν των κατά —λαόν όιρβαλογικόν τρό- ττον Τέλος αί ξέναι έττ'χειρήοχις έ'χουν μεγαλυτέρας δυνατότηιτας τοποθετήσεως των ττιροϊόντων των είς την δ·εθκή αγοράν· έξο'κ,ονο- μοϋσαΐ οίίτω δ'ά την χώραν ση¬ μαντ'κά σνναλλαγματικά όφέλη _Π&ΤΕ ΤΟ ΕΠίΒΛΗΘΕΝ ΕΙΣ ΑΤΟΜΟΝ ΠΡΟΠΙΜΟΝ ΜίΤΑΒΙΒίΖΕΤΑΙ ΣΐΛΐεχίζεται ή δ>.αύμανσ'ς τής
νομολγίας των ανωτέρω φορολο¬
γικόν δικ>αστηρίων. σχετ κώς
ποός τό άν μετα6»6άζεται ή δχι
είς τοΰς κληρονομους ή ύττοχρέω-
ο<ς καταβολής ττροο-τίμου ύττό τού πωλητοθ άκ'νητου είς περίτττωσ'ν ίχνακρ·'6οϋς δηλσεως ττει>ΐ τής ά-
Είας τοι. Κατοτφπτικώς ήδη ά¬
παντα τα Φορολογικόν 'Εφετεΐον
Πατρών μέ την ύττ" αριθμόν 712)
1971 απόφασιν τρι>· αντίθετον
ττρός την ύττ' άοιθμόν 4915)70
^δημοσ'ιευ&εϊσαν είς «Τό Βήμα»
τής 26.11 1971) σύμφωνον δ-
μως πρός τήιν τταλαΐοτέραν 3786)
1970 άπόφοοσ'ν τοΐ"> Φορολογ'κοϋ
'Εφετείου τής -πρωτευούσης (δη¬
μ οσ'εν&είσαν είς «Τό Βήμα» τής
11 8 1971) Δέχεται δμιος συγ¬
χρόνως τό Φορολογιιβόν Έφετεΐον
Πειραιώς· δτ' δέν είνα' νόμ'μος
ή άξίωσ'ς τής ττληρωμής τού προ
στίμου άπό τούς Μληιαονόμοιυς, έφ
όσον ή ττράξ'ς έττιιβολής τού ή η
διαττ'ίστωσ'ς τής όφε'λής τού εγέ¬
νοντο μετά τόν Θάνατον το^ ττίθ
λητού
Είς τό σκετΓτΊκιόν τής άποφόσε-
τος άναφέοιεται έν τπρώτοιςι δτ'
κατά τάς διατάξε'ς τού άρθρθυ 1 1
τταρ. 2 τού Ν Δ 4242)1965· έ-
ττΐ των ττει'τττκ'σεων άνακριβοΰς
δηλώσεως έτΓ'6άλλεται · διά ττράξε
ως τού ΟϊκονομικιθιΟ 'Εφόρου· καί
ττρόστιμον είς δάρος τοΰ ττωλη-
τού Ί'σον -πρός τό ήμ'συ τής είς
βάρος τού άγοϊαστοΙ"; ττροδλεττο
μένης ττροσαυξήσεως
Λ Έκ τής διατάξεως αυτής—
τταρατηιριεϊτα' — συνδυαζομένης
καί ττρός την δ'άταξ'ν τού ΰοθρου
9 τγκο 1 τού Ν. 1587)1950. σα
φώς ποκύτττε1 δτι, έφ' όσον άπο-
δεδειγμένως· μετά την διενέργειαν
τού οίκείθυ έλέγχου, ΰττάρξουν αί
ττροίπτοθέσε'ς έττιοολής ττΐοσαυ-
ξήσεως είς οάρος τού άγοοαστού·
ή έ'κιδοσ'ς τής τταρεπομένης· ώς
πρός την γένεσ'ν τής φορολογ1-
κης υποχρεώσεως, πράξεως έτπβο-
λής πρόστιμον είς βάρος τού πω-
λητοΰ, τυγχάνε' ύποχρεωτική. Τό
δέ έπιβαλλόμενον διά τής ανωτέ¬
ρω διατάξεως πρόοτ'μον σνν'στά
ττροδήλοος δΌ'κητΐικιήν ποινήν· ή
όποία άποσκοπεί είς τόν έξαναγ-
κασμόν τοϋ ττωλητοΐί) νά δηλώση
την πραγματικήν αξίαν τού άκινή-
τοι; καί είς άιτοκατάστασ'ν τής
ττροσγενομένης ζημίας είς τό Δη-
μρσ'ον έκ τής μή συμμορφώσεως
τού· χάριν τού δημοσίου συμφέ¬
ροντας.
Λ Συνεττώς — προστίθεται —
τα τγράστ'μον αϋτ© δεν φέρε1 ά-
μ'γώς ττοιν'κόν χαρακτήρά Διά
τουτο, έψ' όσον επεβλήθη τό ττιρό-
στιμον ή δ'εττιστώθη δτι όφείλε-
τα'· δύνατα' ν' άξιωθή καί κα¬
τά των κληρονόμον τού ύποχιρέου
Δέν έ'χε' δέν έν πρσκιειμένω έφαρ
μογήν ή δ'άταΕις τού άρβρου 58
τού Ποιν'κού Κώδικος· ή όρίζου-
σα ότι λ^ χρηματινκή ττοινη καί
τό ττρόστιμοιν άττοσβέννι/ντα' διά
τοΰ Θανάτου τού καταιδ'κασθέντος,
έν ούδεμΐφ δέ περ'πτσει έκτελοθν
τα' καί κατά των κλτνρονόμων αύ·
τού» Δ'ότι αί διατάξε'ς αυτού·
κατά τα νομολογηθέιντα ΰ—ό των
φορολογ ι κων δ'.κιοιστηιρί»ν, άπο-
6λέ—οι/ν είς τάς προδλεττομένας
ι/ττό των άρΒρων 18 κ-αί 57 τοΰ
Ποιν'κοΰ Κώδικος άμ'γονς ττο'νι-
κοϋ χτχρακτήιρος χρηματικάς ττο1
νάς καί πρόστΐμα. τα όποΐα ε-
χουν κΐ/ρίως σκοπόν νά προλάβουν
την τέλεσιν τού άδικήματος καΐ
οχΐ είς τήιν προκε'μένην διοικητι
κου χαρακτή1ρος πο'νήν πού ί'χει
ώς σκοπόν νά έτταννο<ριθώση την προσγενομένην ζημίαν είς τό Δή μόσ'σν έκ τήις μή έκιπληρώσεως των φορολογικόν ύποχιρεώσεων καί ή όποία δέν άποσβέννυται διά τού Θανάτου τού ϋπα'τίου, άλλά μετοοβιβάζετα' αϋτοδ'καίως είς τοϋς κληιρονόμους του( ώς χρβος τής κληρονομίας κατ' άρθρον 1885 τού Άστικού Κώδ'κος Έκ των ανωτέρω — άναφβρΐ τα1 ακολούθως είς την απόφασιν — συνάγεται δτι τό πρόστ'μον φάρου μεταίδ'δάσεως άκ'νήτων τό τε μόνον δεν άποσβέννιτται δ'ά τού θανάτου τοϋ πωλητού «αί δύ ναται νά άξιωβή καί κατά των κληρονόμων τού· δταν επιβληθή είς τόν πωλητήν ϊ) δ'απιστωθή ώς όφειλόμενον ύπ' αυτού πρό τοΰ θα νάτοκ τού Δηλαδή δταν ή πράξ ς έπ'βολής τού ή ή δΌπίστωσις ό φειλής τού. ττραγματοποιηβούν πρό τού Θανάτου τού πωλητοθ καί δχ' μετά τόν θάνατόν τού Δι ότ' έφ' δσον ούτος αποθάνη χω ρίς νά τού έχη επιβληθή μέχρ' τσϋ Θανάτου τού πρόστιμον Φ.Μ Α., ή χωοίς νά έχη δΐ-οοπ'στωθή ό φειλή τοιούτου προστίμου ύπ' ου τοϋ δέν υφίσταται κατά τόν χρό νόν τοΰ Θανάτου τού, οϋτε δ'απί στωσ'ς όφε'λής προστίμου Φ^Μ.Α ΰπ' αυτού. Κατ' ακολουθίαν δέν συγ-καταλέγετα* τοιαύτη πο'νή είς τα χρέη τής κληρονομίας κατά τόν χρόνον τού Θανάτου τού καΐ δέν ύφίστατα' οϋτω περίπτωσις μεταβιβάσεως είς τοΰς κλήρον ό μους τοθ αποβιώσαντος πωλητού, ουδόλως έπ'βληθείσης είς αυτόν μέχρ' τοΰ θανάτου του( δΌ'κητι κης ποινής Κατά συνέπειαν ούτε δύνατοί' ν' άξιωθή κατά των κλη ρονόμων αύτοΰ πρόστιμον ΦΜΑ μή έπ'βληθέν είς βάαος τού Θανό ντος πωλητοΰ ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΔΙΑΤτ'ΠΟΝΟΥΝ ΕΠΙΦΥΛίΞΕΙΣΔΙΑΩΡΙΣΜΕΝΑΦΟΡ. ΜΕΤΡΑ ΑΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΪΙΪΟΛΟΠΙΜΟΝ Φέρεται είο γνώσιν των "ΑΕιοτ. Διοικήσεων "Ανωνύμων Εταιρειών καΐ Έταιρειών Περιωρισμένης Εύβύνηθ ότι δι" άπο- **οβωο τοϋ κ. Ύπουργοϋ ΈμπορΙου ύπ' αριθ. 66378)4128 "* 18)12)65, δημοοιευθεΐσης είς τό ύπ' αριθ. 960)23 12 65 *·Κ. (Δελτίον Ανωνύμων 'Εταιρειών), όρΙΖεται δτι δύνσν '°· νό ουνεχΐσωσ, δημοοιεϋουσαι εγκύρως τάο Προσκληθείς ων Γενικών Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογισμούα των δ.ά 'ήΰ οίκονομ,κής μας εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ - ΠΡΟΣ*υπΚΟσ ΚΟΣΜΟΣ·, ιίκ; εγένετο μέχρι τούδε διά τής •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ- πρό της συγχωνεύσεώς της. Έπ'φύλαξ'ς ώς ποός ωρι¬ σμένα έκ των νέων φορολογ' κων μέτρων διά των οποίων έπέρχσντα' μεταβολαί είς τό κα Θεστώς των πρός την βιομηχανί αν φσρολογ'κών κινήτρων έκφιρά ζει ό Σύνδεσμος "Ελλήνων ΒΌμη χάνων είς τό κυκλοφορήσαν τεθ χος τού δελτίον τού Συγκεκριμένως δΌτυπώνει τα ί ξήις έρωτήματα: Ως πρός την κατάθΎ1°"ιν τής άφορολοιγήτου κρατήσεως διά τάς έγικατεστημένας είς τούς νο μοΰς Άττικής καί Πε'ρσ'ώς βιομη χανίας εσκέφθη άραγε ό νομοθέ της τί ένδεχομένως Θά σννεπιφέ οη αυτή είς τό σύνολον τής β'ο μηχανίας δ&δομένου οτ' τό μέ τρον πλήττε' πλέον τοθ ήμίσεος των βιομηχανικήν έπ'χε'ρ·ήσεων τής χώρας; Έξ άλλου · κα«' αρχήν όρθί) ενίσχυσις διά κ'νήτοων τής πεο' φερε'οκής άναπτύξεως είνα' άραγε άραετή σήμερον νά ύποκαταστήση την έλείπευσαν εΐσέτ' ϋποδομήν εις τάς έπιλεγείσας βιομηχαν' κάς περιφερείας; Τί &ά συμβή μέ την διογκου μένην ελλ-ε'ψ'ν κεφαλοιίου κ'νήσε ως των 6 ομηχανιών· συνεπεία το Γ; θεσπιζομένου άποκλε'σμού δημιουργίας άποθεματικών; Καΐ &ά καλύψη τάχα ή υπό περ'ορ'σ μοΰς τελοϋσα π'στωτική πολ'τ'κή τα ούτω δημιουργούμενα κιενά; Ποίαν Εννοιαν άραγε εχει ή καΘ'εοοΊΐμένη σύν5εσ'ς των ηϋξημέ νων άποσβέσεων μέ τό κα&εστώς των «φυλαικών» (6άρδιες) είς τα έργοσ'τάοΙΐΛ; Εάν ισκοπός τού μέτρου ύπήοξεν ή μείζων άξιο-ποί ησ'ς τού έργοστασιακοϋ δυναμι κου δέν έσκέφ.8η α>αγε ό νομο-
Θέτηις δτι συμφέρον τής β'ομηχα
ν'κής έπΐχε'ρήσχως είναι ή βντα
τική έκμετάλλει^τις, τούτου καΐ
ανευ κ'νήτρων;
Ύπελόγ'σβν άρο)/ε ό νομοθέ
της ποίας συνεπείας Θά έχη επί
τής άποδοτικάτητος καί τούς δ
ρους άνταγωνισμοϋ ή άνσότης
πσύ καθ ερούτα' μεταξύ βιομηχα
νικώ/ έπ'χε'ρήσεων πού άτιολσμ
βάνουν των εΰεοιγετημάτων τής έ
πί σειοάν έτων παγ'οποιήσεως
των υφισταμένων υπέρ αυτών
κ'νήτρων (νόμο' 4171 καί 2687)
καί τής μεγάλης μάζης των με
σαίων έπ'χε'ρήσ€ων διά τάς όποί
άς τό καβεστώς των κινήτρων
ή'δη μεταβάλλετα';
Πέραν των ώς ίχνω έκφραζο
μένων έιτιφυλάεεων είς τό αντο
δελτίον ύπογραμμίζετα' ή «όρθό
της τοθ άλλου σκέλους των μέ¬
τρων των περ'λαμβανομένων είς
τάς έξαγγελίας τοΐϋ κ ύπου.ργού
Οικονομ ι κων»
ΤΑ ΞΒΝΟΔΟΧΕΙΑ
Ή έπ<<βολή Φ Κ.Ε. είς τάς ξε νσδοχε'ακάς έ.πιχε'ρήσεις κατά τό τρέχον ετος άπασχολεΐ τούς φο- ρεϊς τού κλάδον Είς δ>άβημα συ
ναφές πρός τό Θεμα αύτό προέ
6η πρός τόν γενικόν γροτμματέα
τού ΕΟΤ ό πρόεδρος τού Ξενο
δοχειακού Έπ'μελητηοίου Έλλά
δος κ. Γ Κανέλλος Ούτος εί
δικώτερον τού άνέιτιτι,'ξε τάς έπ'
πτώσε'ς πού Θά ιπροκαλέση επί
των Ξενοδοχε'ακών έπιχε'ρήσεων
ή έφαρμογή των δ'ατάξεων τού
ΝΔ 1080)71, δυνάμει των όποί
ων έπιβάλλετα' είς αύτάς ΦΚΕ
ποσοστοΰ 3% επί των άκαβαιρί
στων είσπράξεων πού Θά πραγμα
τσποιήσθ'υν κατά τό τρέχον ε-
τος ΈπιΊσης επεσκέφθη καί τόν
ύφυπουργόν Οκονομ'κών πρός τόν
οποίον εξέθεσε τάς άπόψεις τού
επι το} αυτού εέματος
ΟΙ ΒΙΟΤΕΧΝΑΙ
Ή κατάογησ'ς τής άπαλλαγής
έκ τού ΦΚΕ των β'οτεχνκών επι
χειρήσεων και αί έπΐπτώσεις της
άποτελούν άντ1 κείμενον μελέττ|ς
τής Όμοσπονδίας Βιοτεχνικών
Σωματείον "Αθηνών. Ή διοίκησις
ΎύΟ φορέως αυτού δ' έγικα/κλίου
τηςκαλεΐ τα σωματεία —μέλη
της δπως συνεννοηβο·ύν μετά των
κυριωτέρων έπ'χειρησεων των επί
μέΐοις κλάδων δ'ά νά προσδ-ο
ρίσουν μέ πάσαν δυνατήν προσέ/γ
γισ'ν τάς άδυναμίας καί άνεπαρ
κείσς που θά προκύψονν έκ τής
καταργήσεως τής άπαλλαγής των
βιοτεχν'ών έκ τοΰ ΦΚΕ
ΜΕΧΡΙ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ
Η ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΔΑΣΜΟΥ
ΕΠΙ ΤΩΝ ΒΟΟΕΙΔΩΝ
Δ'' αποφάσεως τής Έπ'τροπής
Οικονομικήν ΰποθέσεων ενεκρίθη
ή μέχρι 30ής Ίουνίου 1972 συ
νέχ'σις τής καταβολής τού 60%
τού υπό τού Τελωνε'ακού Δασμολο
Ύ'ιου Είσαγωγής προβλεπομένου
δασμο·} επί εισαγομένων ζώντων
καΐ έσψαγμένων βοοΐΐδων έξα'ρέ-
σε' των εσαγομένων είς την Δωδε
κάνησον δ<άτά όποΐα έξακολουθεϊ ΐσχύουσα πλήρες άτέλεια Τούτο άεκοίνωσε τό υπουργείον Οικονομικωσ διά σχετ'κού τηλε γραφηματός τού πρός τάς τελω νε'ακάς Αρχάς ΘΑ ΑΚΑΤίθΟΥΝ 29 ΜΕΛΕΤΑΙ ΕΓΓΕΙΟΒΕΛΤΙΟΤΙΚΩΝ ΕΡΓΟΝ Τό υπουργείον Δημοσίων "Βρ γων Θά αναθέση 29 μελέτας έγνε οβελτ'ωτικων έργων αί όποια εί ναι αί εξής: 1. Προμελέτη έ'ργων ο ευθετησε ως ποταμού Στοα/μόνος είς περ' οχήν τέως λιμνης Άχινου 2 Όρ.ιστ'κή μελέτη έγγε'οβελ τκών ε αγων περιοχής Βοιρά νης Δράμας 3. Όρ'στική μελέτη έγγυοβελ <ης τέως Λιμνης Γιαννιτσών 4 Άναθεώρησ'ς όρ'στικής μελέ ρισχής Σερρών 5. "Ερΐυνα' δυνατότητος κατα- σκευής φραγμάτων Άψάλου και Αλμωταίου· μίλέτη σκοπιμότητος ταμιευτηρίων κλπ. 6 Ο.ρ'στΐκή μελέτη έργων δ1 ευβεττ,σεως δεξ'άς δχθης Άλιάχ- μονος 7 Προμελέτη δεξιάς προσαγω- γής διώρυγος '.Αλ'άκμονος μέ¬ χρι πεο·'άδος Κατερίνης καί όρι- σ'τκη μελέτη έργων ΰδροδοτήσε ω> περ'οχών Βεργ1ίνας — Αϊγι-
νείου
8. Πλήρη ς μελέτη των έργων
έγγγειων βελτ'ώσεων περΌχών
Βεργ'νήας — Αίγινεισυ.
9. Άναθερησις όρΐστικής μβλέ-
της ένωτ'κης διώυιυγος Άλιάκιμο-
νος — Άξ'ού·
10 Προμελέτη φραγμάτων Δε-
ρείου καΐ Λαιβαρων "Εβρου
11. Οο'στικη μελέτη έγγε'ο-
βελτιωτ'κών έργων Πέτα Κομπο-
τίου
12. Υδατικόν ίσοζύγιον μετά
υδρογεωλογικής ερεύνης τής συ-
νολ'κΐης λεκάνης Βο'ωτ''κοϋ Κηφ"ι-
σοΰ — Κωπαΐδ'κ,οΰ καΐ Θηβαι'-
κοθ Πεδίου
13 Ο'ίκονομ'κοτεχνική μελέτη
Λαΐ διερευνησις έγγειοβελτιωτ'κών
.-'ργων πεδιάδος ΚορΊνβίας.
Τ 4. Άναθεώοησις προκαταρκτι
κης έκιβέσεως άξ'θπο'ήσεως "Ανιο
Μεσσηνίας.
15 Όριστ'κή μελέτη έργων δ'-
Γ'Λετησεως χε'μά>ρου Ταυρωη'ί-
του
16 Όριστική μελέτη διευβετή-
σεως χε'μάρρου Κερίτον.
17 ιΠρομελέτη φραγμάτων καΐ
'έγων προσαγωγής ύδατος μέχρι
των όριων τής άρδβυθησομένης πε¬
ριοχής κάτω Άχαίας
18 Πλήρης μελέτη βασκών
έργων αποχετεύσεως πόλεως Δρά¬
μας καί Εργων καλύψεως χε'μ
Καλλιφύτοιυ.
19. Όρΐστική μελέτη έ'ργων ά-
ποχετεύσεως πόλεως 'Εδέσσης
20 Άναθερησις προμελέτ η ς
έ'ρτων άποχετεύσεως πόλεως Σερ
ρών καΐ β) όρ'στ'κιή μελέτη των
έργων τούτων
21 Π,ρσκαταρκτική έκθεσις έρ¬
γων άποχετεύσεως πόλεως Τυρ-
νάβου
22. Ποοκαταρκτ'κή ϋκθεσ'ς 'ίρ-
γων έξυγιάνσεως περ'φερε'ακού
τμήματος Πρεδέζης
23 Προμελέτη καΐ όρ'στ'κή
μελέτη ε>γων άποχετεύσεως Χαλ-
κίδος
24. Προκαταρτ'κή έκθεσις συμ¬
πληρωματικών έ'ργωΐν ύδροδοτή-
σεως πόλεως Χαλκίδος.
25. Πλη,ρης μελέτη βασ'κών ά-
ποχετευτ'κών έργων πόλεως Σπε-
τσών
26 Πλήοης μελέτη έργων άττο-
χετεύσε»ς πόλεως Οηβών· των πε-
ριβαλλόντων ταύτην σίκισμών καί
τής περιοχής Οίνοφύτων
27 Προκαταρκτικαί έ'κβείτ'ς έρ¬
γων άποχετεύσεως Μεγαλοπό-
λεως
28. Προκαταρικτική εκθεσ'ς έρ¬
γων άποχετεύσεως Άμαλάιδος
29 Προκαταρτικκή έκθεσις έρ¬
γων άπσχετεύσεως Αίγπου.
ΟΙ ΠΡΡΙΟΡΙΣΗΟΙΕΙΙ ΤΑ ΪΨΗ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ
ΧΑΡΙΝ ΠΡΟιΤΑΣΙΑΣ ΑΡΧαΙΟΤΗΤΩΝ-ΘΕαΣ
ΗΚΥΡΩΟΗ δ'ά τής ύπ' άρ'Θμόν
360'9)71 αποφάσεως τής όλομε-
λείας τού Συμβουλίου τής Έπ'
κρατείας -πιράξΐς τής γεν'κής δι
ευθύνσεως άρχα'οτήτων τού υπουρ
γείον Π^οεδρίας Κυβειρνήσεως,
διά τής οποίας είχε παρασχεθή
είς τόν άσκήσαιντα την σχετικήν
7ιν άκυρώσχως άδε'α α
γέρσεως πεντανιθόφου οίκοδομής
είς οάκιόπεδον κείμενον επί τής
δ'ασταυρώσεως των άδων Βούΐβα
λη καΐ Θεοφ'λοπούλου· είς την ττε
ριοχήν τού Α' Νιεκ.ροταφείου.
Ή χοιρηγηιθεϊσα αδεΌ ώριζεν δ
τί τό ίίψος τής οίκοδομής δέν δύ
νατα' νά υπερβή τό ίίψος των 17·
50 μέτρων ένώ κατά τόν χρόνον
τής εκδόσεως της τό έπιτρεπόμε
νόν ϋψος οίκοδομών είς την άνωτέ
ρω περ'οχήν εφβανε τα 21 μέ-
τρα
Τό ανώτατον διο'κητΐκιόν δικα
στήοιον έ'κρ'.νεν δτ' ό περιορισμός
τού ΰψους έ.ττι6ληθε1ς έν πιροκειμέ
νω χά^'ν προστοισίας τής θέας
τής Άκ.ροπόλεως καί των μνημεί
ω; της, δέν έξέυχετα' άπό τα
έπιτοεττόμενα ίίρια των περιορ1
σμών· τούς άποίονς προβλέπουν
οί δ'ατάξεΐς τού περΐ προστασί
άς των άρχαιοτήτων νόμου 5351)
1932 Εδέχθη όμαις δτ' είς την
συγκεκρ'μένην πεσίπτωσ'ν ήτο ά
νεπαρκώς ήτΌλογημένη·
Ώς πα»ατη.οεϊται είς την άκυ
ρωτικήν απόφασιν, τοιούτου ε'ί-
δους περ^ιρισμοί περιορίζοντες
έν πάση πε.οιπτώσε' την ελευθέ¬
ραν δ'άθεσιν των άκ''νητων, πρέ
πε' νά αΐτιολογοΰται πλή,ρως δ'ά
χής βεβα'ωσεως δτι ή έκτέλεσ'ς
ενός εογου δύναται νά βλάψη άμέ
σως ή έμμέσως «τό αρχαίον» ύλ'
κώς ή αίσθη·τ'κιώς. εΕκ τής έϊεύ
νης δμως τής συγκεκριμένης περι
πτώσεως προέκυψεν δτ' δ'ά τό αύ
τό οίκοδομικόν τετιράγωνο·ν είχε
χοοηγηθή ένω>ίιτερον είς τόν ΐδ'
όν τόν προσφυγόντα υπό τό αύτό
νομοθετικόν καβιεστώς ώς πρός τα
υφη των οίκαδομών. άδε'α άνεγέρ
^ς ετέρας οΐκοοομης υψοι/ς 21
μέτ»κν Έν δψε' τού στοιχείου
αυτού ή ποοοιδληθεϊσα πράξ'ς της
γεν'κής διευβύνσςως άρχα'οτήτων
έκιρίθη άνεπαοκώς ήτιολογημένη·
δ'ότι δέν είχεν ειδικώς έκτ'μήσε'
κατά πόσοιν κατότΐιν τής άνεγέρσε
ως τής παρακιε'μένης πρώτης οί
κοδομής των 21 μέτρων καθίστσ
ται άναγκαία ή επιβληθείσα δι'
Ο'ΰτής μείωσ'ς τοϋ ίίψους τής δευ
τέ·ραις.
Σημειωτέον δπ τό Συμβούλιον
τής Έπ'κιρατείας £χει δεχθή δ'ά
σειράς άποφάσεών τού δτ' οί έπ'
βουλόμενοι χάρ'ν προστασίας
των άριχαιοτήτων περιαρισμοΐ είς
τό ΰψος των οίκοδομών είνα' νό
μ'μο' έφ' δσον δ'αττ)ροΰνται έντός
(ορισμένην όρίων, πέραν των ό-
τοίων έπέοχβται ούοΊθχτηκώς κα
τσργηο-ΐς τού δΊκιοτ'ώματος τής
ίδ'θ'οτησίας Κατά την νομολογί
αν τού δ'ικαστη,ρίου· οσάκις ή ά
νάγκη τής ποοστασίας των αρχαί
ολογικών Θησαυρών τής χώοας
καΐ τής Θέας αυτών επιβάλλει ύ
ττέρβασΐΛΐ των όοίων τούτων^ ή δ'
οίκησ'ς δύναται νά προσφεύγτ) είς
τό μέτρον τής άναγκαστ'κιής ά
παλλστοιώσεως
ΕΤΟΣΠΓΟΟΔΟΥ ΚΑΙ ΥΨΗΛΟΝ ΕΠΙΤΕΥΖΕΓΙΝ
ΤΟ ΕΤΟι 1971 ΔΙΑ ΤΗΝ ΒΙϋΜΗΧΑΜ Ν
«"Εν άκόμη ετος ποοόδου καΐ
ύψηλών έπιτεώξεων υπήρξε τό
1971 δ'ά την Ελληνικήν β'ομηχα
νίαν Ό Θϊτ κός αποογ'σμός τού
αποβαίΐΐΐ έτ' σημαντικώτεεος έκ
τού γεγονότος ότι δσα έπετέλε-
σεν ή ίδ'ωτική πρωτοοουλία είς
τόν β'ομηχαν'κόν τομέα ετέλουν
υπό την σκ'άν των άβεβαιοτήτων
πού άπέρρεαν έκ τής δ'εθνούς νο
μισματικιής κοΊισεως ή όπσία εΤ
χεν άνασταλτικούς άντ'κτύττοιις·
επί τής βιομηχανκής παραγωγής
είς όλας τάς προηγμένας χώρας
τής Δύσϊως»
Τα άνωτέ>ωτονίζοντα' είς ΰρ
&οον —άπολογισμόν των έπιτςυγ
μάτκν τού λήξαντος έ'τοΐίς· τό ό
-"•οίον δημοσ'εΰεται είς τό κι.ι<λο φο.ρήσαν 1 δθήμερον Δελτίον τοθ ΣυιΒέσμου Έλλήνων Β'ομηχάνων Εί ςτό έν λόγω άρθρον άναφέ:ον τα' έπίσης τα άκόλουθα: Μετά την κάποιαν άνάπαι,λαν. κατά τα δύο τελευταία τρίμηνα τΰ3 1970 καί τό πρώτον τοϋ διαρ ρεύσαντος ετονς· ή βΌμηχανική ερ·αστηριότης ανέλαβε καί αύθις τόν έντονον άνοδ'κόν ρυθμόν της Εσημειώθησαν είς δλα τα μ«γέ 6η της σηιμαντΐ'κώτατα' έν σχέσει με τό προηιγούμενον έ'τος έπεκτά σε;ς Ή παϊαγωγή ηυξήθη κατά 9% περίπου. Αί πωλήσε'ς έσημεί «σαν άνοιδον κατά 7% Αί έξα γωγαί ύπερέβησαν κατά 30—40 % τούς ρυθμούς άνόδου τού προ ηγουμ^νου ε'τος Αί έπενδύσε'ς ύπερκόντισαν κατά 60 — 70% τάς προδλέψε'ς των έ,π'χειρήσεων έν σχέσε' μέ τό 1970 γεγονός πού προδ''κιάζε! μείζονας πραγματο πο'ήσεΐς κατά τό αρχόμενον ε¬ τος ΆντίστοΊχοι εξελίξεως έσημει ώθησαν είς την άπασχόλησ'ν τού έργοστασιακού καί έργατ'κοθ δυ ναμικού. Ή ί,'ΐΓΟ των μονάδων τής μείζονοςδ'ομηχανίας έντατΐχή άξ1 οποίησις τού κεφαλαιακού των 'ξοπλΐσμοΟ έξεφράσθη μέ την προ σφυγήν είς δ'πλάς καί τριπλάς, βάρΐδιας ιδίως, είς ώΐ'σμένοχις κλάδους τής έλαφράς βΌμηχανί ά την σχεδόν πληοη έξά λε'ψιν τής άνεργίας ,'ι άπασχόλη σις ηυξήθη κατά 1%—-2% ϋπήρ ξε δηλαδή δυσανάλογος πρός τόν ρυθμόν αυξήσεως τής παιραγω γής γεγονός τό οποίον ύποδηλο! δτ' ή έ'λλε ψ'ς έργατ'κών χειρών άπέβη πρόσθετος παράγων νροα Θήσεως είς τάς μεγάλας β'ομηχα νίκας μονάδας τοθ αύτοματισμού τκν πού είνα' ταυτόσημον μέ τόν έκσυγχρον'σμόν των Τέλος άφι>ΰ άναφέρονται είς
τό άρθρον ώρ'σμένοι στόχο' οί
όποίο' π>έπει νά έπιτευχθούν μέ
την πλέον ένεργόν συμπαράστα
σ'ν τού Κράτους ύπογραμμίζε
τα' δτι αί μέχο' τούδε πρόοδοι,
τής 6'ομη,χανίας, μαρτυιροΰν την
πίστιν των φορέων της είς τό
μέλλον τού τόποι. καΐ την έμπιστο
σύνην της πρός την συνέπε'αν τής
ικραΐτ'ιβής άναπτυξιακης πολ'τι-
κής.
ΤΟ ΝΕΟΝ ΠΕΝΤΑΕΤΕΣ
Κατά τό τρέχον ετος. βά καταρ
τΐσθή τό νέον Πενταετές Πρόγραμ
μα Οίκονομ'κής Άναπτύξεως 1972
-1977 "Ηδ,ι αί πρώται ενεργεια1
πρός την κατεύθννσ'ν ταύτην, έγέ
νοντο άπό τού παρελθόντος ετους·
διά τής συγκλήσεως συσκέψε»ν.
πρός τόν σκοπόν τήςχαράΕειως των
γενΐ·κών πλαισίων^ έντός των όποί
ων Θά κ'νηθη ό προγραμματ'σμός
δστ'ς άναμένεται νά είναι πλέον
προσηυμοσμένος είς τάς έν τώ με
ταξύ συντελεσθεισας προόδους καί
τάς δ'αγρΌφομένας προοπτικάς
Ασφαλώς, δ'ά την κατάοτ'σιν
τού νέου προγράμματος Θά ληφθή
ύπ' δφ'ν καί ή πορεία έφαρμογής
τού παλα'ού προγράμματος (1968
1972) Έκ των μέχρι τούδε άποτε
λεσμάτων έφαρμογής τού ττρογράμ
ματος τούτου προκύπτει δτι οί τε
Θέντες δ'" αυτού σκοποΐ έν πολλοίς
επετεύχθησαν καί είς πλείστους ιο
μείς οί δ'αγιραφέντες στόχοι ύπερη
κοντίσθηισαν. Έπίσης είς την κα
τάρτ'σ'ν τούτου, σημαντική Θά ι.Τ
να' ή σνμιβολή των έκβέσεων καΐ
πορισμάτων των συγκοατηθε'σών
όμάδων καί επιτροπών «εργασίας»
αί όποϊα' έπβφορτίσθησαν μέ την
μελέτην συγκεκιρ'μένω-ν κλάδων τής
οικονομ ίας καί την υποβολήν προ
τάσεων. Αί όμάδες αυται άλλα
μέν έ'χουν ύποδάλε' τάς προκατα
ρκτ'κάς μελέτας των. άλλαι δέ
συνιεχίζουιν τήνύποβολιήν των πό
ρισμάτων καί όπωσδήποτε δλα'
μέχρ' τέλονς τού τρέχοντος Ε-
τοΐς Θά πρέπει νά ΰποβάλουν
κατά πεοίπτωσιν τάς όρ'στικάς
έκθέσε'ς των Αί ένλόγω όμάδες
συντάσσοΐίν τάς έκθέσε'ς των
έπ-'ι τή βάσει των προοπτ^κών μέ
χοι τού ετονς 2 000.
Τό νέον πενταετές πρόγραμ-
μα ώς καΐ τό παλαιόν Θά καλύ
πτη δλεα/ς τούς τομεϊς τής οίκο
νομ'κής δραστηριότητος τής χώ
ρας Ή χάοαξ'ς ώς έκ τούτου
τοΰ νέου προγραμματ'ίΓμοΟ τής
οικονομ ίας αποτελεί συνάρτησ'ν
πολλών παραγόντων καΐ άλληλο
ειδικώτερον των τάσεων έκείνων
νών ο'κονομικών έξελίξεων καί
εϊδ'κώτερον τώντ άσεων έκείνων
αί όποία' δ'αγράφοντα' είς τούς
χώρσυς είς τούς όποίους ή χώ¬
ρα μας έντάσσεται οίκονομ'κώς
Διά την Έλλάδα ή Εΰρωπάίκή
θίκονομ'κή Κο'νότης αποτελεί
τόν «ΰρ'ον χώρον έτός τού όποί
ου κ'νίΐται καΐ πρωτιστως πρέ
πει τούτο νά λάβωμεν ύπ' δψιν
μας δ'ά νά μή ευρεθώμεν πρό
δυσεπιλΐύτων προβλημάτων δταν
ό μηχαν'σμός σι«νι&εσεως τεθή
είς κανον'κήιν λειτονργίαν. Ή
σταοφή μας πρός παραγωγ'κάς
έπιδόσεις ζητουμένας είς τό έ
ξωτερικόν δέν άρκιεΐ καΐ θά πρέ
πε' να συνοδεύετα' άπό παράλλη
λον αΰξησ'ν τοΰ όγκου των άγα
θών καΐ παραγωγικόν κόστος
το'οϋτον ώστε νά καθίσταντα1
τα ποοιϊό|νιτα μας ά)νταγ«^/ιο-τι
κά Άπαιτού<ντα' πολλαί δΌρΘω τ'κογϊ μεταβολαί αί οποίαι βά μάς έπ'τρέψουν νά άνελ'χβώμεν καΐ νά έγκαταλε'ψωμεν τόν χώρον των υπό ανάπτυξιν οίκονομιών καί νάείσέλθ'ωμεν είς αυτόν των άνεπτυγ μένων ΧΡΟΝΟΒΟΡΟΙ ΔΙ ΑΔΙΚΑΣΙΑΪ Είς εΐσήγησίν τού πρός τό ΰ ποι>ογεϊον Κυβερνητ'κής Πολιτ'
κιής· ό Σύνδεσμος Έλλήνων Βιο
μηχάνων, πρός τόν σκοπόν τής
συστηματικιωτέρας δ'εξαγωγής
τού αγώνος δ>ά την έξάλειψιν τής
γραφε'οκρατίας. έπισημαίνε' κα
τάλογον γραφειοκιρατΐκών διατυπώ
σεων καί χρονεβόρων διαδικασ'ών
αί όποϊα' δυσχεραίνοον τό έργον
των διομηχανΐκών έπιχε'ρήσεων
Αίέπισημα'νόμεναι υπό τού Σ Ε
Β γραφειοκρατ'καΐ δ'αδικασία'
μέ άνασχετικον έπΐ τής βιομηχα
ν'κής παπαγωγής· αντίκτυπον,
σινοδεύονται καΐ υπό ύποδείξεων
αύτό πρός ένδε'κνυομένας είς έ
κάστΐιν περίπτωσιν ρυβμίσε'ς
Είς τό σχετικόν έγγραφον του^
ό ΣΕΒ. τονίζει δτι. πρός τόν
σκοπόν τής συστηματικιωτέοας δ'
ερευνήσεκς τοΰ ποοβλήματος τού
περιορ'σμοί των γραφε'οιβρατικών
δ'αδικασιών καΐ τή,ς άπλουστεΰσε
ως των σχετ'κών διοικητ'κών δία
τυπώσεων έπιβάλλεται ή σύστα
σις μονίμων μ'κτών έπ'τροπών.
Είς ταύτας έΐπιβάλλετα' ή συμ
μετονη· πλήν των φορέων τής Δι
ο'κήσεως κσί έκιπροισώπων κατά
κλάδους τής ί5ι«τιι:ής έπ'χεΐρημα
τ ι κης πρωτο'δουλίας Τούτο, τονί
ζεται Θά σννετέλε', δχι μόνον είς
την ταχείαν έπ'σήμανσΐν των χιρο
νοβάχίν γραφε'οικρατικών διατυ
πώσεων καΐ την άμεσον πρακτι
κήν άντιμετώπ'σίν των άλλά καΐ
είς την εξέτασιν πάσης έμφαν'ζο
μένης νέας περ'πτώσεως προκυ
πτσώσηις εϊτε έκ των συναλλαγών
τσθ ίδιωτικού τομέως μετά τής Δ'
οικήσεως, είτε έκ νέων νομοθετΐ
κων μέτιρω>ν> άφθ'ρώντων είς βιομη
χαν'κάς δΐαστηριότητας.
Αί δ'αλαμβανόμενα' είς την εί
σήγησιν γιραφειοκρατΐ,καί δ.αδικα
σία1, συνοδευόμεναι καί υπό άν
τ'στοίχων προτάσεων περΐ των έν
δε'κινυομένων ένεργε'ών πρός άρ
σιν ή επιστολήν των, άναφέρον
τσ': Είς τόν ύπεοβολικόν αριθμόν
άνομοίων έντυπον, ύποβαλλομέ
νων υπό των βιομηχο-νών πρός
τάς Δημοσίας ύπηιοιεσίας είς την
δ'αδ'κασίαν άτελούς είσαγωγής
πρώτων ύλών πρός μεταποίησ'ν
καί επανεξαγωγήν· έπιστροφής
δασμών^ έφαιομογής τίόν διατάΕε-
ων τού Νόμου περΐ «άντιντάμ-
πιγκ»· τής είσαγωγής έξαρτημά
των ικιαί άνταλλακτυκών είς την
έ'γκιρ'σιν καταβολή.ς τεχνκών με
Θόδων είς την μεθόδευσ'ν συνερ
γσσίας τής β'ομηχανίας επί Θεμά
τωκ προμηθείας εί δών υπό τού
Κράτους- είς την διαδικασίαν νέ
ων παροχών ήλίκτρικοΰ ρεύματος
υπό τή·ς Δ £ Η πρός τάς βιομη
χανίας. απολλοτριώσεων πρός
τόν σκοπόν επεκτάσεως των β'ο
μηιχανικών ττιροίόντων λόγω έπελ
θούσης μεταβθ'λής των ύπε'σβρχο
μένων είς τό κόστος των συντελε
στών κι δ
Είς τάς πλείστας των ανωτέρω
περ'πτώσεων ό ΣΕΒ. είσηγεϊ
τα' την απλοποίησιν ή την έξα
φάνισιν πειριττών δοτι/πώσεων.
αί όποία1 σήμερον άπαιτσΰν ττίν
άδ'κον άπασχόλησ'ν στελεχών Ι
πιχειρήσεων, σννεπάγοντα' δέ έ
πΐ ϋπεοβολικώς μακρόν διάστημα.
την άποστέρησιν των βιομηχαν'
ών έκ σημαντ'κών πόρων Είσηγεϊ
ταΐ. έπίσης, τήιν στελέχωσ'ν των
συγκεκιρ'μένων ύπηριεσιών καί δ
που προβλέ,πεται υπό τού Νόμου
(έπιστροφή δασμών κλπ ) έπορ
κή δ'άθεσιν κονδυλίων.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Έπΐ νέων βάσεων ή όργάνωσ'ς
τής Χαλυβουργίας — Έγνί,ισθη,
ότι μελετάται ή άναμόρφωσ'ς τού
δασμολογίου δ'ά τα χαλυβουργι-
κά προιόντα καί δ'' όλας τάς φά
σεις παοαγωγής των
Συγκεκριμένως ,' μελέτη επί
τού δλου Θέματος έχε' δ'απ'στώ-
σει δασμολογικάς άνορθοδοξίσς
είς τό όλον κύκλωμα παραγωγής
χάλυιβος «αί σίδηρον μέ άποτέλε-
σμα νά παοεμποδίιζετα' ή κάθε
τος όργάνωσ'ς τής παραγωγής.
Ειδικώτερον άναφέρεται ότ' έναν
τ1 τής σημερ'νής ζητησεως άκα-
τεργάστου χάλυβος είς τό έσωτε
ρικόν. ύπολογιζομένης είς 1 2 έ-
κατομ τσννους ή ύφισταμένη δυ
ομ'κότης τής χαλυβου'ργίας άνέί
χετα' είς 11 έκατομ. τόννους
ή δέ παραγωγή άκατεργάστου χά
λυβος είς 550 000 τόννους Ού¬
τως · ή συναλλαγματ'κή δαπάνη
διά την εισαγωγήν των έν λόγω
χαλυβουργικών προΐόντων ύπολο-
γίζετα' είς 100 έκατο. δολλά-
ρ'α
Ώς πρός την γενικωτέραν πο¬
λιτικήν επί τού χάλυβος, άναφέ-
ρετα' οτ' μελετάται ή καθιέ'ρω-
σις τήις άρχής όπως τού λοιπού
χορηγούνται άδε'α' ιδρύσεως χα-
λι·βοι>ργ1ικών μονάδων· δταν πρό
κείται περΐ καθέτου μορφής πα¬
ραγωγής χαί ιδρύσεως έξηρτημέ
νων μονάδων· υπό τον όρον χρη-
σ μοπο'ήσεως έγχωρίως παραγο-
μένων ήμικατεργάστων προιόν-
των
Αί ττροτάσεις τού ΒΕΑ δ'ά
τόν Πτωχευτ'κβν Κώδικα — "Υ-
πεβλήιθησαν αρμοδίως αί γεν'καί
άπόψεις τού Βιοτεχν'κού Έπ'με
λητηρίου Αθηνών έπΐ τού Σχεδί
ου τού Πτωχουτικοΰ Κώδ'κος Πά
ραλλήλως, ύποβάλλονται προτά-
σεις περί συμπληρώοχως καί βελ
τ>ώσεως ωρισμένων άρθρων.
Τό όλον θέμα συνεζητήθη είς
είδ'κήν σύσκεψ'ν τής Διοικουσης
Επ'τροπής τού Βιοτεχνικού Έ-
πιμελητηιρίου Αθηνών «αί έγένον
το δεκταί αί δ!ατυπωθεϊσα' υπο
τού προεδρείου αύτοΰ απόψεις-
Ο καθορισμός έπ'στρε,πτέων
δασμών φαρμακιευτ'κών εί δών. —
Διά κοινής άττοφάσεως των ΐι-
πουργών ΈΘν'κής θΐίκονομίας
καί Οικονομικήν όρίζετα' οτ' αί
Τελωνειακαί Άοχαΐ είνα' άρμό-
δια' διά τόν καθορισμόν των έπ'-
στρεπτ'κών δασμών επί των πρώ
των ύλών· έξαγομένων φαρμακεντ'
κων προϊόντων
Η ΕΚΠΤΩΣΙΣ ΕΠΙ ΕΪΑΓΟΜΕ-
ΝΟΥ ΒΩΞΙΤΟΥ - Δ'ά κο'νής
αποφάσεως των αρμοδίων υπουρ
γών άνεκλήθη άφ' ής Υσιχυσεν ή
ΰπ' άρ. 71)8.11 )71 όμοία διά
τής οποίας είχε καθορισθή ό¬
πως δ'ά τό έξαγόμενον προϊόν
μεταλλεύματος βωξίτον άναγνωρί
ζεται είς τούς δ'ιενεργούντας έ
ξαγωγάς έκπτωσις άνευ δικα'ο
λογητΐκών προκειμένου δ>ά τόν
ύπολογ'σμόν των είς φόρον υπο
κε1 μένων κερδών αυτών ποσοσ-
τοΰ 30% επί των έκ των έξαγω
γών άκαθαρίτσων κερδών των.
ΕΟΚ ΗΡΕ ΤΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΝ
ΤΩΝ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ — Ως
μεταδίδΐται έκ Βρυξελλών· ή Έ
π'τροπή τής ΕΟΚ απεφάσισε
τήιν κατάργησιν τής άντ'σταβμΐ
στ'κής είσφοράς· ή όποία είχεν
έττ'βτνθτ) είς ώρ'σμένας ποικιλίας
πορτοκαλίωΐν· προερχομβνων έξ
Ελλάδος.
Έν τώ μεταξύ· είς συγκροττ)
Θείσαν χθές είς τό υπουργείον
Έθν'κης Οκονομίας σύσκεψιν,
εξητάσθη τό Θέμα τήις έξαγωγής
τοματοπολτού βίς την ΕΟΚ·
Τό κάρχβαν «Γκλέναμοντ» τής Τόμσον Κάραβανς Λτδ. έπεδείχθη τελευταίως στήν
Διεθνή 'Έκ&εσι Κάραβαν καί Είδών Κατασκηνώσεως, πού ώργανώθη στό Μέγαρο
"Ερλς Κώρτ τοΰ Λονδίνου. Έχει τέσσερεις κουκέττες καί στό πίσω τού ακρο μπο-
ρεΐ νά προστεθοΰν αλλες δύο, ζωηρόχρωμες ταπετσαρίες καί κουρτΕνΐς, νεροχύτη
άποχέτευσι άπό άνοξείδωτο χάλυβα καί πολλές άλλες εύκολίες.
ΟΔΗΓΙΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ
ΑΙ Α ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΝΕΟΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΑΤΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣ ΕΩΝ
Διευκρ'νίσε'ς καΐ όδηγία'/
αί όττοϊα' θά ττρέττε' νά ληφθούν
ΐπτ' δψινύττο των ψσρολογουμένων
κατά την σύνταξιν τής φορολο
γικής των δηλώσεως τταρέχοντα'
έκ τού υπουργείον Οίκονομ'κών
δι' έκδσθείσης σχετικής άνακο'-
νωσεώς τού έξ άφορμής τής δημο
σ'εύσεως τού νομοθετικόν διατά
γματθς δ'ά τού όιτοίον έττέρχον
τα·· τροποττο'ήσεΐς είς τήιν ίσχύ
ουσαν νομοθεσίαν ττερί φορολογί
άς είσοδήματος φυσ'κών ττροσώ
—ών καί τής αρξαμένης άπό προ
χθές ύττοβολής των δηλώσεων φο
ρολογ,ίας είσο&ήματος οίκον 2
τους 1972.
Ειδικώτερον είς την έν λέγω ά
νακοίνωσιν έ<|>ιο™τάτοιι ή ττροσοχή
των ύττοχρέων είς τα εξής σημεΐ
ο:
ιΜετά την γεγονένην αύξησιν
των έκπΓ'τττομέ'νων λόγω οΐκογε
νε'ακών 6αρών— άφορολογήτων
πασών είς τήιν οικείον θέσ'ν της
φορολογί κης δηλώσεως αί έκπτώ
σεις λόγω οίκογενεισκών 6αρών
θά διενεργοννται οχι κατά τα τγο
σά τα άναγραφόμενα είς τό φνλ
λάδον όδηγ'ών (τταρ 2 σελίδες
30) άλλά βάσε' των ύττο τοθ αρ
θραυ 4 τού ΝΛ 1077)71 όριζο-
μένων ήτοι 15 000 δραχ δ'ά τόν
ύττόχρεον βίς υποβολήν δηλώσεων
150.000 διά την σύζυγον 7 000
δραχ. διά τό πρώτον τέκνον 10
ΟΟΟ δραχ διά το δεύτερον τέκ
νόν 20.000 δροχ διά το τρί
τον καί 30 000 δρα,χ δ' έ"κασ
•τον ττέραν τού τρίτον.
Κατόιτν τής καβιερωσεως καϊ
τής ίκτττώσεως έκτού συνολ κου
ΐίσοδήματος τού φορολογοι/μένον
τώνττοσών δ'ατροφής των κατα-
βαλλομένων είςτήν σύζυγον τα
γνήσια καί τα δικαστικώς άνσ
γνωρ'ζόμενα έξώγαμα τέκνα 6ά
σει σνμβαλα'ογραφ^ής ττράξεως
ή -ΐταράγραφος 3 τής σελιδος 30
τού φυλλαδίου όδηγ'ών θά πρέ-
ττει νά συμπληρωθή αναλόγως
α') Μετά την γενομένην αύξησιν
ό—ό 25% είς 50% τού άφορολογή
τού —οσοιϋ έκ των κυρίων άπαδο
χών των δημοσ'ογράφων ήμερησί
ών ττολ'τ'κών αίκονομ'κών καί άθ
λητικών εφημερίδων ώς καϊ των
δημοσ'ογράφων τής Ραδιοφωνίας
καίΤηλοψίας άνευ ττεριορ'σμοΰ θά
τΓρέττε' νά τροποποιηθή αναλόγως
ή ττερί—τωο-ΐς α' τής σελίδος 22
τοΰ φυλλάδιον όδηγιών ήτοι τό
25% θά γίνη 50% «αί θά δ'α-
γραφοΰν αί λέξε'ς·« . καί μέχρι
όσον δραχμών πεντήκοντα χιλ'ά
δών (50 ΟΟΟ)» Ή αυτή ώς α
, ν« δ'όρθωσις θά γίνη τόσον είς
τόν ττίνακα ΣΤ' τής σελίδος 22
δσον καί είς την οίκείαν σελίδα
τής φορολογικής δηλώσεως (ΣΤ
Είσόδημα ίκ μ'σθών ήμερομισβίων
σνντάξεων κλττ.) ττεοίπτωσ'ς Σ
ΤΙ δ'αγραφομένων καί των λέ-
ξεων «ήθο—>'ού κλπ»
6') Ή ττερίΐπτωσις 6' των σι
δίδων 22—23 τοθ φυλλάδιον ό
δηγ'ών θά ττρέιτεί νά διαγραφή
—αντελώς κατόττ'ν τής άφ' ενός
μέν δ'ευρύνσεως τού κύκλον των
ΐΓροσώιτων άφ' ετέρου δέ τής κλ'
μακώσεως των ττοσοστών τοθ α
φορολογήτου ιτοσοΰ ώς λεπτομε¬
ρώς άναφέοοντα' είς τό άρθρον
11 τοΰ Ν Δ 1077)71.
Ή αυτή ώς ανω περίπτωσις
3α έφαρμόζεται «αί επί τοΰ Εί
σοδήματος έξ Ελευθεριών 'Επαγ
γελμάτων των σιτγγραφέων μοι>
σοιογών ή χαρακτών ώςκαί έκ
σνγγραφικών έν γένε' δ'κα'ωμά-
τον
Κατόπ'ν τούτου είς την σελίδα
24 τού φνλλαδίου όδηγιών έτπφέ
ρονται αί εξής τροττοτΓθ'ήσε'ς:
β') Τό είς την ττερίπτωσ'ν Ζ|
τού ττίνακος 25% θά γίνη 5&%
καί θά διαγραφσϋν αί έξε'ς «. μέ
ανώτατον ποσόν μειώσεως 50
000 δραχμών» (Όμοία δ'όρθω
Ο"'ς θά γίνη καί έττί το'/ έντυπον
τής δηλώσεως είςτήν ο'κειαν σελ!
δα 5 —Ζ Είσόδημα έξ 'Ελευθεμί
ών έτταγγελμάτων —Ζ1)
6') Είς την ττερίτττωθΊν Ζΐ
τοΰ κειμένου 25% θά γίνη 50%
δ'αγραφομένων των έν σννεχεία
λέξεων « .καίμέχρι ττοσού 50.000
δραχμών»
γ') Λόγω καθιερώσεως είδικού
τρόττον ΐπτολογ'σμοΰ τοΰ είς φο
ρολογίαν ύττοκε'μένου είσοδήμα-
τος των ώς άνω ΤΓροσώττων έξ έλ
ευθερίων έτταγγελμάτων άνάλογος
τροπτοττοίησΐς θά γίνη είς τό κεί
μενον των σελίδων 24—25 τού
φυλλαδίου όδηγ'ών
Κατόττ'ν τής διά τού άρθροι» 17
τοΰ ΝΔ 1077)71 έττελβούσης
λιαρρυθμίστ.ως τοΰ τρόιτου φορο-
λογίας των μερ σμάτκν έκ μή
είσηγμένων είς τό Χρηματ'στήιρι
όν μετσχών άνωνύμων έτα'ρειών.
διευκρ,'νίζετα' ότι οί έχοντες είσό
δημα έκ τής ττηγής ταύτης δέν δ1
καιούνται νά πιερ'λάβωσ'ν τουτο
είς την φορολογικόν των δηλώ
σιν (σελ 3 δηλώσεως (Γ') Είσόδη
μα έκ κινητών άξ>ων (τόκοι, μερί
σματα^ κλ τγ) μετά των λοιττών
είς την φορολογίαν ίητοκειμένων
ε,ίσοδημάτων των· ΰττοχρεούμενο1
δμως δττως άναγράψωθΊ είς τό
έν λόγωείσόδημα είς τόν ττίνακα
^' τής φορολογ'κής δηλώσεως
(σελ 6) τροποττοιουμένων άναλό
γως των είς τάς σελίδας 13 14
15 καί 26 τού ψυλλαδίου άδηγ'ών
διαλαμβανομένων
Κοηόττιν τής ίπτό τού οόρβρου
6 τού ΝΔ 1077)71 έτπμηκύνσεως
τής ττροθεσμίας ίπτσ&ολής τής
φορολογ'κής δηλώσεως (μέχρι 25
ής Φεβρουάριον καΐκσ«' εξαίρεσιν
μέχρι 10ης Άττρ'λίον οσάκις είς
τα είσοδήματα τού φορολογουμέ
νού περιλαμβάνονταΐ: α) κέρδη
έξ έμπορ'κών ένγένει έττ'χειρήσε-
ων η γεωργικών έκμεταλλεύσεων
τηρονσών βιβλία δευτέρας κατηγο
ρϊας τού Κώδικος Φορολογ'κών
Στοιχείων καί έφ' όσον ή δ'αχε
ριστΐκή ττερίοδος τούτων λήγει έν
τος τώνμηνών Νοεμβριού ή Δεκεμ
βρίου ή β') είσόδημα έξ άλλοδα
ττής ττρίΐτε1 νά γίνη άνάλογος
δ'όρθωσις είς την σελίδα 31 καί
εις τό κεφάλαιον «ΧΡΟΝΟΣ ΥΠΟ
30ΛΗΣ ΑΗΛΩΣΕΩΣ» άντ'στοί
χως 'ίΟμοίως κατόττ'ν τής ύττο
τού άρ&ρου 5 τού αυτού Ν Δ.
διαορυβμίσεως τής κλίμσκος ΰ-
πολογ'σμοΰ τού φόρον είσόδημα
τος ή είς την σελίιδα 33 κλίμαξ
Θά ττρέττει νά τροποποιηθή βάσει
των νέων κλιμακίων είσοδημά-
των καί φορολογί κων συντελε
στών.
Τέλος υπό τοΰ ΰπουργείου
Ο'ικονομ'κών είδοττοΐοΰνται οί ίπτό
χ υι,οΐ ττρός υποβολήν δηλώσεως
φορολογίας είσοδήματος οίκ ε
τους 1972 φορολογούμενοι όπως
έν τι-ερπττώσει άμφΐιβολ'ών άττευβύ
νωνται είς τάς αρμοδίας Οίκον
Εφορίας αί όττοϊα1 'έχονν λάβε'
εντολήν νά έττιλύου·ν ττάσαν άμφ'
βολίαν τωνκαί διτως παραδίδουν
είςαύτους κατ' ιδίαν φορολογσυ-
μένους είδ'κόν εντυττον συμπληρω
ματικών όδηγιών συντάξεως τής
φορολογ'κής δηλώσεως
'Εξ' άλλου δι' ετέρας άνακο1
νώσεί.ς τού τό ύττουργεΐον θί>κο
νομΐκών 6ιηυκρίνισεν ότι προκειμϊ
νού ττερί ε,ίσοδημάτων έκμ σβω
των υττηρεσ'ών έιτε'δή ή έκ μέ-
ρσυς των έργολοτών τταρακράτη
σις τοΰ φόρον 4ον τριμήνου τοΰ
λήξαντος ετοΛίς 1971 ένηργήβη
ηδη μέ βάσ'ν τα μέχρ ιτούδε έκττ'
πτόμενα άφορολόγητα ττοσά ττρο
στατευομένων μελών (σνζύγον τέ
κνων) καί την παλα'άν κλίμακα
συντελεστών τού φόρου αί χορηγή
θησόμεναΐ είς τοϋς μισθωτούς 6ε
βαιώσεΐς θά άναγράφουν τον ττρά
γματι παροτκρατηβέντα φόρον
Δ'ά την ΰττό των έργοιδοτών
συνταξ'ν τής έτησίας όριστ'κής
(έκκαθαρ'στικής) δηλώσεως φό¬
ρου μισθωτών ύττηιρεσΐων ετους 19
72 δύνανται νά χρησιμοττο'ηθοΰν
είτε τάτταλαιά είτε τα νέα δεδο-
μένα
'Εφ' όσον ττροκυψε' δτ' ό τταρα
κιρατηθείς καί άιτθ'δοθείς είς τό
Δημόσιον δ'ά των τριμην-αίων δή
λώσεων φόρος_ είναι μεγαλύτερος
τού βάσε' τώννέων άφορολογήτων
ποσών τγροο-τατενομένων μελών
καί τήςνέας κλίμακος άναλογοΰν
τος το'ούτου ή εντεύθεν ττροκύ
πτουσα δ'αφορά Θά έττιστραφή
ύττό τού Δη,μοσίου είς τοϋς δ'και
ούχους διά τής ύττοβολής έκ μέ
ροκς των είς την άρμοδίαν δ'' ϊ-
καστον Οίκον 'Εφο^ίαν τής δηλώ
σεως φόρου είσοδήματος οίκον,
έ'τους 1972 είς την όττοίαν Θά έττ'
συναφθή καΐ βεβαίωσις τοΰ έργο
δότου έξ ής Θά ττροκύΐττουν αί
εί ςτούτους καταδληθεΐσαι άττοδο
χαί καί ό έπ' αυτών παρακρατη
θΓίς φόρος
Σημε'ούται έν ττροκε'μένω δτ'
ίφ' όσον ό μισθωτός ή όσυνταξι
ούχος ιτίρα ντών κυρίων αυτού
άιτοδοιχών έκτήσατο καίττροσβε
τους το'αθτας, ήτο' έπιδόματα.
μερίσματα βοηθήματα κ.λ π. έττι
τών όττοίων δίν ττοορεκρατήθη φό
ρος ή παοεκρατήθη τοιούτος έττί
συντελιστή 5% είς την υποβληθή
σομένην είς τή,ν Οίκον 'Εφορίαν
δήλωσιν· θά συμττερλιά6η άπαντα
τα είσοδήματα ταύτα ίνα έιτί τοΰ
άθροίσματος αύτώνκαΐ μετά τάς
νομίμους άκ—τώσεΐς ύττολογ'σθή
ό άναλογών φόρος είσοδήματος.
ΤΡΟΦΟΔΟΤΟΥΝΤΑΕΛΛΗΝίΚΑΔΑΣΗ ΜΕ
ΤΗΝ ΠΡΩΤΗΝ ΥΛΗΝ ΒΙ0ΜΗΧΑΝΙ4ΣΞΥΛ0Υ
Τά έλληνικά δάση· ιδίως είς
τάς όρε'νάς ττεοιοχάς. ττροστατεύ
οντα' άττό την άνεξέιλεγκτον καυ
σοξύλευσ'ν, ή όποία άττετέλε' αλ
λοτε μίαν έκ των κι/ριωτέρων αίτ'
ών καταστροφής· τούτων Ως άνε
κοίνωσεν ό ύφι/πσυργός 'Εθνικής
Οίκονομίας έττί θεμάτων γεωργι
άς κ Π ΓΤαττατταναγιώτοιι. ή ά-
τταιτουμένη καύσ'μθς ίίλη τταιράγε
τα δ'' αύτετΓ'στασίας υπό τών κα
τά τέιοιις δαΐσαρχείων καί δ'ατί
θΐται έν σννεχεία, είς τοΰς κα-
τοίιχαυς όρεινών περιοχών είς τ'
μην κόστους διά τάς ανάγκας ο¬
λοκλήρου τοθ έ'τους
Το κατ ετος άττα'τούμενον πο¬
σόν είς καυσόξυλα πρός κάλυψ'ν
των άναγκών των κατοίκων των
όρε'νών καί ήμ'οοεινών ττερ'οχών
&λης τής χώρας ύττολογίζετα', |
λόγω χρήσεως εισέτι ύττό μέρους
τούτων τής άνοικτής έστίας (τζά
κ') άλλά καί λο·πών δυσμενών ττα
οοιγόντων (ψιιχρόν χλϊμα· δυσμε
νεΐς οίκ'στικαϊ σννθήικα') είς 1
800 000 κυβ μέτρα ξυλώδους ΰ-
λης. Τό ώς άνω ιτοσόν άττελαμβά
νετο £κ των ττίρ'ξ των οίκισμών
δσσΐ'κών έ,κτάσεων μέ συνέπειαν
την έξαφάν'σ'ν είς ττολλάς ττερ'-
•ΐΓτώσεις όλοκλήιρων δασών μέ ά-
νιπο'λογίστους ζημίας δ<·ά την 'ΕΒνικήν Οίκονομίαν έκ τής δημ' οι/3γίας διά τής άττοψιλώσεως· συν τοίς άλλο'ς· καί τών κατα- στρ·ετττΐ'κών χεΐμάρρων Πρός άντι μετώττ'σ'ν τής καταστάσεως τού της, ετέθη είς εφαρμογήν, λίαν έ ττιτυχώς, ειδικόν ττρόγραμμα έλεγ χομένης κα-υσοξυλεύσιεως τό όποϊ όν καλύιττει κατά τό τρέχον έτος 25 δασ'κ,άς ττεριοχάς. Διά τού —ρο γράμματος τούτου ττροβλίιτεταΐ ή 1 υλοτομία δ'" αϋτειτΌ-τασίας και< ι σοξύλωιν, βάσει μελετών, έκ δημο σίων δασών δυναμένων νά οπτο ( δώσοι>ν άνευ οΐαο-δή-ποτεν ζημίας·
κσύσιμον υλικόν καί έν συνεχεία
ή δ'άθεσίς των είς τούς ένδιαφερο
μ£νοι»ς οί όττοΐοι όντως· άντί ττο
σοϋ 150 — 300 δραχμών σννή
&ως· έξασφαλίζονν τά άναγκα-
οΰντα ϊίς αύτούς κανσόξυλα δ'' δ
λον το έ'τος Πρός μείωσ'ν μάλι-
στα των καταναλισκομένων καυσο
ξΰλων· ιτρθ'βλέττεται ύττό τού τπρο
γράμματος ή αγορά είδικών θερ
μαστιρώ'ν αί όιτοϊα' δ'ατίβεντα*
είς τοϋς ένδ'αφ€ομένοιτς είς τιμήν
μ'κροτέραιν κατά 80% πεοίττου
τής άξίας των. Περαιτέρω «αί μέ
σκοπόν την έξοικονόμησιν μέαους
των είσέτ' καταναλΌ·κομένων καυ
σοξύλων· δ'' άλλας έττωφελεστέ-
ρσς διά την έθν'«ήιν οίκονομίαν
χρησε'ς των ώς λ χ την κατασκευ
ήν τεχνικών σανί'δων, κυττοιρίνης,
κλπ ~ο·ραγ&.ιγων τού ξύλου· κατα
δάλλεται συνεχής ττροσττάθεια ύ
ττό των αρμοδίων δοοσΐκών ύιτηρεσΐ
ών δ'ά την στροφήν τού κο'νοθ είς
την χρήσιν έτέοων ττηγών καί ύ-
λών θερμάνσεως (Ός λ.χ ήλεκτρ»
κου ρεύματος, λιγνίτον κλττ Είς
τιας μάλιστα ττερ'ΤΓτώσε'ς δ'ά
την ττροίγματοττοίησ'ν των άνωτέ
ρω τό κράτος συνέβσλεν άμέσως
ώς λ χ διά τής έττ'δστήσεως άγο
ράς λιγνίτου είς την ττεο'οχήν Έ
λασσόνος. Έκ των ανωτέρω ττρο
κύτττε' δτ' είς όσας ττεριοχάς έ-
φαομόζεται τό ιτρόγραμμα έλίγ
χομένης «αι. σοξυλεύσεως οχ' μό
νόν δέν έπέρχετα' οιαδήποτε κα
ταστροφή είς τά δάοη τής περιο
χνής· άλλά τουναντίον βελτίωσις
των έγγϋς κατωκημένων περιο
χών τοιούτων λόγω τής μή άλο
γίστου καο·ττώσεως ττον ένώ έξ
άλλου σννεχώς κατοΐβάλλετα' ττρο
σττάθεΐα διά τόν έθ'σμόν τού κο>
νού είς την χρήσιν έτέρων ττηγών
θερμάνσεως
Ό Όιργαν'σμός Άτομικής 'Ενερ γείας τοΰ Ηνωμένον Βασιλείου
κατεσκΐύασε μία ττυιρηνική μπατ ταρία μήκονς 5Ο·8 χλστ. καί ττλά
τους 19,05 χλστ ττοΰ θά χρησ'μ οττοιηθή άρχ'κώς σέ έμφντενσμέ-
νους καρδιακ ούς βηματοδόχονς
ΑΠΟΘΕΜΑΤΛ ΒαΜΒΑΚΟΣ
Είς έκθεσιν της, ή Διεθνής
Συμδουλευτική Έπιτροπή Βάμβα-
κος προβαίνει είς άνασκόπησιν
τής έΕελιΕεως τών παγκοσμίων α
ποθεμάτων δάμδακος κατά την 20
ετίαν 1957 — 1971 και διαγρά
φεΐ τάς προοπτικάς διά την περί
οδόν 1971 — 72, προβλέπουσα
περαιτέρω μειωοιν αυτών είς την
διεθνή αγοράν.
Ο πρόσφατος κύκλος άπορρο
φησεως τών παγκοσμίων αποθε-
μάτων, υπογραμμι2εται είς την
έκθεσιν — δημοοιευθεϊσαν κοί
ε;ς τό κυκλοφορήσαν Δελτίον τού
Όργανισμοϋ Βάμθακος — δεικ
νυει μίαν ελάττωσιν τούτων άπό
30 700.000 δεματων την 1 8.
την 1 8 1971, ήτοι πτώσιν κατά
1906 εις 19 000.000 δεματων
40%. Βάσει δέ τών σημερινήν ίν
δείξεων άναμενεται περαιτέρω
μεΐωσις τών άποθεμάτο>ν κατά
την περίοδον 1971 - 72 Άκόμη
και είς την περίπτωσιν, καθ1 ήν
η κατανάλωσις κατά την περίο
δόν 1971 - 72 φθάοη τό ϋψος
τηι. παραγωγής, τά παγκόσμια ά
ποθεματα 6άμ8ακος την 1.8.1972
3ι3 επαρκοϋν μόλις δια κατανάλω
σιν 4 μηνών Ενώ ή Επιτραπή
συμπεραίνει, ότι επί παγκοσμίου
βόαεως, τά άποθέματα δάμβακοο
θά έδει νά έπαρκούν διά λειτουρ
γίαν τής διομηχανίας επί 5 —6
μήνας τό ολιγώτερον.
Τό Ελλειμμα τής παραγωνής
και ή περαιτέρω μείωσις τών ο
ποθευατιον κατά την τρέχουσαν
περίοδον 1971 — 1972, ώς κατά
την προηγουμένην 1970 - 71. «Ι
χον ανυψωτικήν επίδρασιν επί
των τιμών Ωσαύτως, αίτιμαΐ αί
οποίαι κατά την διάρκειαν τών
πέντε τελευταίων περιόδων έππ
ρεάσθησαν έκ τής μειώσεως ι ών
άποθεμάτων όχι μόνον τάς μετα
δολάς εις τό σύνολον τών άποθε
μάτων άλλά καί τάς μεταβολάς
εις την προσφοράν και την ζήτρ.
σιν διαφόρων ποιοτήτων 6άμ6ο
κος Ένδεικτικώς, αναφέρειαι .·
τι κατά την διάρκειαν τής περιο
δου 1960 - 1966 αί τιμαί τοα
6αμ8ακος ήσαν γενικώς σταθε-
ραι, εν αντιθέσει μέ την έκδπλον
πτώσιν των κατά την αντίστοιχον
ουσσώρευσιν τών άποθεμάτι«ν
τΓ,ς δεκαετίας 1950 - 59. Ίούιρ
δέον νά αποδοθή, τουλάχιστον
μερικώς εις την αύξησιν τών παν
κοσμίων άποθεμάτων κατά 50%
κατά την δεκαετίαν 1960 - 1969
έναντι 100% κατά την δεκαετίαν
1950 - 1959.
Τό θέμα τών άποθεμάτων 6άυ-
ΰακος απησχόληοεν όλας τάς γε
νίκας συνόδους τής Διεθνοΰς
Συμβουλευτικής 'Επιτροπής Βάμ-
βακος. 'ΕΕεφράοθησαν φόβοι και
άνησυχίαι διά την προιοΰσαν μεί
α,Όΐν αυτών και έτονισθη ή άνάγ
κη αύΕησεώς των. Άνεγνωρίσθη
ομως ότι ή σύστασις νέων άποθε
ματων βαμδακος, έπιφέρει οίκονο
μ ι κάς έπιβαρυνσεις τών χωρών,
αΐτινες θά αναλάβουν νά διατηρή
σουν αύτά. Έν τούτοις, διαπιστω
μενον είναι, ότι ή ποσοτική ανε
πάρκεια βάμδακος είς την διτ
θνη αγοράν άντιστρατεύεται την
αύΕησιν της καταναλώσεως ι ου
ειδους καΐ παρακινει την βιομηχσ
νιαν ΚΛωστοϋφαντουργικών ι,·-
δών να στραφή εις τάς χημικάς
(τεχνητάς) ίνας.
Εις ό,τι όφορΰ εις την χώραν
μας, ά^ολουθείται πολιτική αύ&η
πεως τής παραγωγής βάμβακος
' Ηδη, διά τό προσεχές ετος. πρ^
βλέπεται ηυΕημένη κατά 20% α
καλλιεργθησομένη έκτασις, ο
συγκρίσει πρός την καλλιεργηΰει
σον τώ 1971 έκτασιν.
>♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦
ΛΙΑΝ ΕΥΝΟΥΚ Ι ΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ
ΙΣ- ΖΥΠϋΝ ΑΔΗΛΩΝ ΠΟΡΩΝ
Λίαν ευνοικαί έξελίξεΐ-ς έσημει
ώθησαν είς δλα τά σκέλη τού ίσο
ζυγίου άδήλων ΤΓάρων κατά τό
χρονικόν δ'άστημα Ιανουάριον —
Όκτωβρίον 1971.
Συγκ.εκιρ'μέινως· οί άδηλο' ττό
ροι όπτέδωσαιν 1 028 4 έκατ. δολ
εναντ' 776 6 έκατ δολλ τού δέ
καμήνου τού 1970· ήτοι έσημείω
σαν αύξησιν κατά 32 4%. ένώ «ί
άντΐίιστο'χο'. χρονικώς άδηλο' ττλη
ρωμαί άνήλθον είς 253,7 έκατ
δολλ., ή'το' εσημείωσαν ούσιωδώς
βραδύτερον ρυθμόν ανόδθυ (μόνον
16·1%) έν συγκ.ρίσΐ' ττρός τάς
ε(ο*π.3βιξει ς
Αναλιτυκώτερον οί σημε'ωβεΐ-
σπι εξελίξεως είς τάς βασ^ωτέ
ρας κατηγορίας των άδήλων εισ
ιτράξεων, κοττά τό ΙΟμηνον Ίανον
οο;ίο. — Όκτ«ι&ρίοι; 1971· είχον
ώς ακολούθως:
Αί είσττράξεις τουρ'<ττ'·κοϋ συ ναλλάγματος άνηλθον είς 26^3 έκατ δολλ έναντι 165 1 έκατ. δ:λλ τοΰ ίδιον ΙΟμήνοκ τρ! 1970 σημε'ώσασαι οντω άλματώδη αν ξηο-ΐν κατά 58 3%. Υττογραμμίζε τα' ότι το'αύτη αίίξησ'ς ουδέποτε είχεν επιτευχθή μέχρι τοΰδε είς την χώ^αν καί δτι τό ϋψος τού είσπραχβέντο; κατά τό δεκάμηνον τεωρΌ-τΐκοΟ συναλλάγματος υπέρ βαίνε' κατά ττολν καί τάς έτησ! άς άκόμη είσττ,ράξε'ς δλων των τΓ3οττοιλεμικών καί μ£ταπολεμ'κύν έτών. Τό νοαιτιλιαΜΟν συνάλλαγμα ά νήλθεν είς 2748 έκατ δολλ . ε- Ι ναντι 219 7 έκατ δολλ τού αύ | τού δεκαμήνοι τοΰ 1970, ήτο' έ νεφάνισεν άξιόλογον ανξησ'ν 25 1% ήτ'ς εΐνα' ■') μεγαλυτέρα έν συγκρισχι ττρός τάς άντιστοίχαυς ΙΟμήνους περιόδους των τελευτσί ών έτών. Τό μετανοπο-τατβι/τΐ'κιόν σννάλλα γμα ανήλθεν είς 371 5 ίκατ δολ. εναντ' 278,2 έκατ δολλ τής άν" στοίχου 10 μήνου ττεί'όδου τοΰ 1970 σημε'ωθείσης καί έν ττροκει μένω λίαν σημαντικής αυξήσεως κιατά 33,6% Είς σχετικήν ανακοίνωσιν τού ύττομργείου 'Εθν'κής θίκσνομίας τονίζετα' δτ' ίδια'τέρας σημασίας συμττεράσματα. πεοί τής εξελίξε¬ ως των άδήλων είσττράξεων τής χώ ρας επί των ημερών τής "Εθνικής Κυι6εονή<Γεως· τΓροκντττουν έκ τής συγκρίσεως τού ΰψονς τώ έιτί μέ ρονς συναλλαγματικών έσόδων με ταξΰ των άντιστοίχων ττερ'όδων Ιανουσρίου — Οκτωμβρίου των έ των 1967 καί 1971 Οί/τω· έντός τής τελευταίας τετραετίας έσημε' ώ9η αύξησις τού τονρ'στ'κοΰ συ ναλλάγματος κατά 139% τού ναυ τιλ ακού κατά 58·5% κσί τού με τοναστεντ'-κού κατά 91.4%. Κύριο χαρακτηριστικό τοΰ νέου τρακτέρ Κάουντυ, τής Κάουντυ Κομμέρτ.αλ Καρς Λτδ. τοθ Χάμσαϊρ, είναι μία αύτόνομη χαμπίνα ασφαλείας δδηγοΰ. Απεδειχθη στήν γεωργοκτηνοτροφική Ικ6εσι τοϋ Σμ ίθφηλντ, 6 — 10 Δεκεμβριού, Μέγαρο "Ερλς Κώρτ, λονζϊνο Επ ίκαιρα διεβνή οίκονομικά προβλ ήματα ΣΗΜΑΤΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ'ΌΐΚΟΝΟΜΙΚΟ ΘΑΥΜΑ, Τά κέρδη των έπιχειρήσεων π ροβλέπεται δτι θά μειωθοθν μέ τό κυμαινόμ-ενο μάρκο Η ΕΙΣΦΟΡΑ ΥΠΕΡ ΟΓΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ ΣΠΟΡΟΥ ΒΑιΜΒΑΚΟΣ Η ΰτίό των ύττοκοτταστημά·Γωι' τή,· Άγροτΐκίϊς Τιραττέζης ώο'σμέ νω·* δαμερΌ-μάτων τής χώρας ττο; ακοάτησις καί τής εσφορας 0- π ο τού ΟΓΑ· Δήμον καί Κοινο τήτκιν έττί τών .σννοολλαγών συ σττόρον βάμβακος οιττοτελεϊ ττρόσ ίίετον έκτακτον διο'κητικόν μέ τρον δ'αταχθέν ύττό τών οικείω" ττεϊ'φερε'ακών δ'οικητών - ύφυ- ττοι»ρ·γών μή προβλεπόμενον ύττό των οίκείων διατάξεων Τούτο διηυκριν'σε τό νΐτουργεΐ- ον Ο'ίκσνομικών δ'' έγκ^κλίοιτ τού έξ άφοριμής ύττοβληθέντος σχετι- κού έρωτήματος. ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΙΤΩΝ ΧΗΜΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Εδημοσιεύθη είς την 'Εφημερί δα τής Κιίβερνήσεωις απόφασις τού ύφιπτουργού Άτασχολήσεως < Κάίτερ ττερί άναστολής έττί δι μηνον, ήτο' μέχρι 4 3.72, έπελεύ σεως των έννόμων άττοτελε,σμάτων έκ τής καταγγελίας όπτοφάσεως τοθ ΔΔΑΔ Αθηνών τγεΐί τ£ν δ ρκι/ άμο'βής των έργατοτεχνιτών Χημικιής Β'ομηχανίας, άπάσης τής χώρας ΒΟιΝΝΗ — Ό καβηγητής Κάρλ Σίλλιερ· μέ τό άναμψισβήτητο ί*ς σήμερα τα λέντο «δ'ευθυντοΰ όρχήστρας» τής Γερμαν'κής οικονομίας· άρχίζε' νά εκδηλώνη άναντίρρητα· ση- μεϊα ν^μρ'κότητος "Οταν· την περοΐσμένη ανοίξη, άπεφάσ'σί ν' αφήση «ττροσωρι νώς» τό μόρκο νά δ'ακυμανθη· δέν εδλετττε έκεΐ μόνο τό μέσον τοο στασίας τής Ομοσττονδιακής Δή μοκρατίας κατά τής σι»ρροής των ξέναν κεφαλαίων. Σύμφωνα μέ δ λες τίς ενδείξεις, ττίστενε έττίσης οτ' θά τοΰ τταιρεί^ετο ή δυνατότης νά ττΐ'έση τονς έταίρους τού στήν Κο'νή Άγ»ρά· καί ϊσως άκόμη καί τονς Άμερ'κανονς ιθύνοντες, ώστε νά έξαναγκοοσθΌνν νά ττΡ10 βούν άρκετά σύντομα σέ μιά γεν ι κή άνατΓΓΗΐσσιρμογή των νομ'σμά των Γ'ά έναν «δογματικιό», σπως ό κ Κάολ Σίλλερ δέν έκττλήσσει δ τ' ή κακή τού διαθέση έκδηλώνε τα' κατά ττρώτο λόγο εναντίον τών Γάλλων. την έιτοώοΌ τής συ νόδου τοΰ Διεθνοΰς Νομισματ'κοΰ Ταμείθυ στήν Ούάσιγικτων — μ1 άς συνάδου 'Γσως ιτερισσότερο ά ποθαρυυντικής γ'ά τονς Γερμα νούς άττ δ'Τ' γ'ά τονς ύτΓΟλο'ιτονς συμμετέχοντες Ό καθηγητής Σίλ λερ> πάντως, θεώρησε καλόν νά
δηλώση 6τι> κιατά την αττοψή τού·
ή Γαλλία δέν θά ήταν δυνατόν νά
συνεχίση γιά ττολΰν κα'ρό την οί
κονομική ττολιτ'κή τού κ Ζιο-κάρ
ντ' 'Εσταίν Σέ μ[ά μακρά συνέν
τευξή τον ττρός την εφημερίδα
«Συ/τόυτσε Τσάϊτοι,γκ», άνέφερε
οτΐ ή θέση τών Ποορ'σίων· ώς διε
θνούς ο'ικονομ'κής άγορας· ετταν |
σε νά παϊουσιάζη έ'να τόσο μεγάί
λο ενδιαφέρον μετά τή δ'χοτόμη
ση τής άγοράς σνναλλαγμάτων
Τούτο γίνεται δεκτό στή Γαλλία,
διότ' έικεΐ χαίρονται γ'ά τό ττλΐθ-
νέκτημα ττοΰ ττροκύτττε' σέ άντ'
στάθμισμα μ'άς τονώσεως στίς
έξαγωγές «Πρόκειται γιά Ενα
εΐδος βιομηχαίν'κού κολμττερτι
σμεθ»ι δήλωσε έττί λέξε' ό Γερμα
νός οίκονομολόγος.
Καί ό κ Σίλλερ· μέ τό χαρακτη
ρ'στ'κό τού νφος άττό καθέδρας,
άξιο ^ίοσοχής οίλλωστε άνέτττυ
ξε την έττ'χει,ρηματολογία τού:
«Γιά την &ρα»· εΐτπε. «τα κέρδη
ττοΰ άτΓορρέουν άττό τίς έΕαγωγές
έκτιμώντα' ττεοισσότέιρο άττό τονς
Γάλλον ς άιτό τό άναμφ'σβήιτητο
γρ.γονός ότι ·π·ωλο0ν κάτω τής ττρα
γματΊίής τιμής» Ή πολιτ'κή αύ
τή ή όττοία στηοίζεται στή διατή
ρηση μέ τεχνητά μέσα μ'άς ιτάιρα
ιτολΰ χαμηλής τιμής τού φράγκου
θά ίσοδυναμοΰσε «μέ την έκχώοη
ση ύττό αρους νττερβολ'κο: σνμφέ
ροντες ενός τμήματος των τταρα
γωγΐ-κών δννάμεων τού έ'θνους».
Άλλά εάν ό μέγας διδάσκαλος
τής διτπκογερμανΊκής οικονομ ίσς
έννοή. μέ τίς δηλώσας τού. 8τι ή
Γαλλία δέν θά εΐνα' σέ θέση νά δι
ατηοήο-η μακοοχρονίως μ'ά ττολ'
τική· ή ότΓθία θ' άντΌτοιχοΰσε μέ
«δωοεά των οίκονομΐικών της ττό
ρων», γιά την ώρα στήν 'Ομοσττόν
διακή Γερμανία τίθΐτα' τό έοώτη
μα· εάν ή οικονομ ία της θά δννη
θή γι' άοικετό άκιόμη χρόνο ν' άν
τ'μετωιτίζη τή σημερινή νομ'σμα
τική άναρχία Ό ΝΤΕΓΚΑΜΠ
τής Φοαγκφούρτης άργανισμος
είδικΐΐμένος στή μελετη τών έττεν
δύσε»ν. έ'δωσε στή δημοσ'ότητα
μ'ά έ'κβεση. τά ττοιρίσματα τής ό
ιτοίος είναι ίδ'αιτέρως άνησνχη
ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ.
Ο» λιγώτίιρο δυσάρεστες ττροο
τττ'κίς· σύμφωνα μέ τή μελέτη αύ
τή, εΤνα' ττάντοτε έκιεΐνες ττοΰ ττ?ο
κύκλος έργαο-ιών τής όττοίας ττρο
σφέο-ει ή Ο3ύτοκ'νητο6ιομηχανία· ό
βλέττετα' νά σημειώση τό 1972 αν
ξηση κατά 15%· άλλά ό τφθϋττολο
γισμός τών κερδων — μετά την
καταβολή των φόρον — θά είναι
με'ωμένος κ<χτά 20% — 25% καί δέν θά ύττεϊβή ττλέον τό 2.5% τού κύκλον έργασ'ών Στή βιομηχανία ^«■κτιθ'σμον καί ήλεκτρονικής Λ έφετεινή αυξήση τής δραστηριότη τος ύτΓθλογίζετα' σέ 8% καί ή τττ&ιο-η τών κιερδών, —άντοτε μετά την καταβάλη των φόρων σέ 5%· ένώ ή άττόδοση έν σχέσει μέ τόν κύκλο εργασιών θά είνα' καί ττά λ· κατώτερη άττό 2,5%. Στόν τομέα τής κατασκευήν μη χπνμάτωιν οί ττροβλέψε'ς τταρον σιάζοντα' ττερισσότερο δυ<τοίω νες: Πτώση των κερδών μεταξύ 10% καί 15% καΐ έν σχέσει ττιρός τοιν κύκλο έργο—'ών' κάτω άττο τό 1%· · ..ΚΑΙ ΤΩΝ ΞΕΙΝΩιΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΩΝ Οί σιτνέττειες τής νεας νομ'σμα τικής ττολ'τ'κής έμφανίζονται σα φέστερα σέ μ'ά &λλη μελέτη. Συμ φωνα μέ τό Μνστιτούτο Μελετών τής Οίκονομίας· το} Βερολίνον, ή αυξήση των γερμανικών έξαγω γών άνεκόπη τελείως μετά την έίρ ση τών ττερ'ορΐσμών στήν τιμή τού μάοκου· τόν τταρίλθόντα Μα ι ο Στήν έν λόγγω μελέτη διενκρ' νίζετα' ότι ή μείωση στήν άρΐθμό τώ^ τταιραγγελιών άσκεϊ έττπττω σεις σ' δλθΐ/ς τονς κλάδονς τής β'ομηιχανίας. μέ μόνη έξαί.ρεση τήν αύτο>κ'νητο>βιομηχανία, δττου
ττ€'ρατηοεΐται άττό τό πείασμένο
ψθ'νό-ωρο μιά άξ'όλογη έττέκτα-
ση Άττενοντίας ό δγκος των ξέ
νων τταιραγγελιών εσημείωσε μεί
ωση κατά 10% δσον άφορά την
κατασκευή μηχανηιμάτων. καί κα
τά 5% δσον άφσχχ την ήλβχτρομη
χονική βι^μηχανία
Τά στο'χεϊα πού εϊωσε ό ΐδ'-
ος ό κ Κάρλ Σίλλειρ ττ>οδί5ονν
μ ά μεγαλύτερη άκόμη άτταισιοδο
ξία Κατ' αυτόν, ττράγματ' τό
σύνολον των τταραγγελιών ττον ά
νετέθησαν στά έργοστάσ'α τή.ς Δ.
Γερμανίας εσημείωσε ιττώση κατά
8,3% μεταξύ Ιουλίου καί Ανγού
στου, άλλά στίς τταραγγελίες
προελεύσεως έξωτείΐικιον ή τττώση
ήταν 16 4%. Ή κατασταση αύτη
ττραγμάτων τταρονσΐάζε' μιά χτυ
ττητή άντίβ^ση μέ εκείνην ή όττοία
εΐχε διαμορφώση στοώς ποώτους
μήνις τού έ'τους Μεταξύ Ίανονα
ρίοι» καί Άττρ'λίου οί τπχραγγελι
ες έξωτει'κοΰ εΐχαν σημειώση σΰ-
ξη,ση κατά 5% έν σχέσε' ττρός τό
άντίστοιχο διάστημα τού 1970
καί αύτό άντ'ττροσωττεύε' έναν έ-
τήσισ ρι>9μό επεκτάσεως ίδ'αίτε-
ρα σημαντικό: Πλέον τού 15%
ΕΤνα' άληβές δτ' τό Ίνστιτοΰτο
Μελετών τής Οίκονομίας τού Βε
ρολίνον δέν αποδίδει άποκλε'στ'
κά την ύττοχώρηση αυτή στήν ττο-
λ'τική τού κνματνομένον μάρκον
Κρίνεται ορθόν νά συννττολογ'-
σθή ή τττώση στο ένθ'αφέοο τού
έξωτερ'.κοθ, ίδ'αίτερα σέ δ,τι άφο
Ρςΐ τίς έπενδύσεις μέ προσρισμό
τονς έξοττλ'σμούς.
Μποστά στίς δυσκολίες πον
σνντάσσονταΐ μιά μερίς το/υλάχ'
τον βιομηχανίαν άρχίζε' νά άντ'-
δΐά μέ αυξανομένην ενταση Εί¬
ναι ''ι άλήβε α δτ' ό κ Φρίτς Ματέρ
γ<· ό άποχωρών ττρόε&ρος τής Συ νσμο—τονδίας Γερμανικών ΒΌμη- χαν'ών είνα' γνωστός γ'ά τίς ΰ- ττερβολές στίς έκτιμήσε'ς τον Ωστόσο σ— αν ι ως ύττεχώρησε τό¬ σο ττοΐλύ δ—ως δταν δηλωσε στήν Ούάσιγκτων. στοϋς διαδιόμονς τού ΔιεΒνούς Νομ'σματ'κοΰ Τα¬ μείον: «"Ηδη χ'λ'άδες Γερμανών έττ'- χειρηματιων εύρίσκιοντα' νττό χρε ωκοπίαν. μέ την μόνην δ'αφοράν δτ' δέν τό γνωρίζοι,ν ά,οόμη» Ώς ττιρός τήν αίτία αυτής τής κοοταρρεύσεως ό κ Μττέογκ φνσι- κά την ευρήκε στήν κυμα'νομένη τ'μή· ΤΓ30ισφιλή στόν ΰττονιργό Οίκονοιμικι-ον τής Βόννης. «Πρόκε'τα' έδώ γ'ά τή μεγα¬ λύτερη βλακεία πού διεπράξαμε στό διάστημα των τελευταίων ε¬ βδομήκοντα έτών» Μ' ένα σνζηττνσ'μο τάκτ, ττρόσ Θεσε· ότι· λαμιβανομένων ύπ δ ψη των ζημ'ών αυτής τής παλιτ' κιής^ κ^' αύτάς Χίτλερ δέν ύττήρ ξε τταρ» ενα μικρό τταΐ'δί». "Ολο' οί Δυτ'κογερμανοί βιο- μήιχανο' οεν ευρίσκονται ασφαλώς στήν ϊδ'α μοϊοα 'Υτράρχουν άικόμη έκχΐνο' οί ιποΐοι κατορθώνονν νά έξουδετερώνουν την υψώση των τι μών τΓΚΐλήσεως στό έξωτερικό, ό άναιτίμηση τοΰ μάρτιον. Η άνη την ττοϊα συ'νετηάγετα1 γΐ' αντονς σιιχία δέν ττανει μέ αύτό νά δα- δίδετα' λιγώτεΐο σέ σημείο πού κ Σίλλερ νά μ,ή τσλμά ττλέον νά όμ'λή μ την ϊδια 6ε6αιότητα όττως τηρίν μόλ'ς μερ^κές έβδομά δες! "Εφθασε μάλ'στα νά τταρα- Εεχθή δημοσίως. δτι εάν οί αλ- λες χώοες επρόκειτο νά σννχχί- σονν νά χε'ρίζωνται την σΐίναλ- λαγματική τονς τ'μή, έμποδίζον τας τό νόμ'σμά τονς νά κυμαίνε- τα' έλειΛέρως. οί έξαγωγ'κές 6ιο μηχανίες τής Όμοο—ονδιακής Δή μοκρατίας θά ηδύναντο· σέ ώρι- σμένες περ'-τώσε'ς νά άντιμετω ττίσοι/ν δι>σχέρε'ες Αύτός είναι ό
λόγοις δ'ά τόν ό-οϊον ττρόσφβτα
έττρότε'νε μείωση τού τόκου· διά
τι κατά τή γνώμη του# με Το μέ
τοο αύτό ©ά έ—ί-,χετο ττέδηση
σήν ττιροο—άθε'α άνατιμήσεως τού
μάρκον, μέ ττβανό άττοτέλεσμα νά
εξασφαλισθή μία έλαφρά νέα κί-
νήση στΐς έττενδύσεις Ά
νά γνωσθή ώστόσο εάν ή Μττονν
τεμττάνκ· τής όττοίας ό ττρόεδρος
δεκιμάζε' μικρότερη .δνσφορία ά-
γο τόν κ. Σίλλε Ιναντι ώρ'σμέ-
νων μέτρων κοαευβυνομένης οίκο¬
νομίας Θά Θίλήο-η ττράγματ' νά
άνταποκρ'βή στήν οκΐκληση τού ν·
ποι/ργον
Η μόνη 6ε&α ότης είναι ότι 6
κ Σίλλερ ττ'στός στίς θεωρητικές
■πεπο'θήσεις τον έξακβλονθεΐ νά
καταδ'κάζη μέ τρόττο τόσο σταβΕ
ρό δσο ττοτέ, έόλλοτε^ κάθε μέτρο
τό όποΐο ένδέχετα' νά παρεμπο-
δι'ΐίη τί,ΐν έλειυθέρα λ^ιτονργία
τής οικονομ ί άς τής άγορας.
αναστελλετα!
η εξοφλησισ
δανιειων πληγεντων
μαστιχοπαραγωγων
Άναστέλλετα' έττί δύο ϊτη ή
έξόφλησ'ς των ττρός τήν ΑΤΕ πά
σης φύσεως όφειλών αί όττοϊαι
πρυβρχοντα' έκ τής καλλιεργείας
τήις μαστίχης Αί ώς ανω όφΕ-
λα'ι θά έξοφληθούν είς δύο ίσοττό
σους έτησίας δόσεις. τής ττρω-
της κατοιβληθησομένης μέ τήν πά
ραγωγήν το)3 έ'τους 1974 Δικα'ού
χθ' τών άνωτέοω ευεργετικόν μέ
τρών εΐνα' οί ττλη,γΐντες μαστιχο
τταραγωγοί έκ των 6ροχοτττώσε-
ών τού τταιρελβόντος Θέρονς. μέ
δυσμενεΐς έττ'τττώσε'ς 6νω τοθ
25% επί τού συνολικόν γεωργ'
κου είσσδήμοττος Σχετικήν άττό-
φασιν ύττέγραψί,ν ό ύττουργός 'Ε-
θν'κής Οίκονομίας κ. Γ Πε.ζΟττον
λος
Η ΕΞΟΦΛΗΣΙΝ
Σ ΥΝ ΑΛΛΑ,ΓΜΑΤ Ι ΚΩΝ
'ΡΟΟΕΣΜΙΑΚΟΥ
ΠΕΡΙ ΕΧΟΜΕΝ Ο Υ
Ενεκρίθη ή τταράτασ'ς μέχρ' 30
6.72 τής τ(ΐροβεσμί>ας έξοφλήσε
ως τών ληξασών ή μή συναλλαγ
«ατΐκών ττροβε.σμ'ακον δ'ακοτνον'
σμοΰ άνευ καταβολής είσφοράς
ύττιό τόν όρον σνναινεσεως τού
οϊκΓΐ> τςθ εξωτερικόν ή τού ττλτιρε
ξοκσίου δικηγόρον κιαί άντπτροσώ
ττου αύτοΰ,· είδ'κώς έξουσΌδοτου
Μετά την έικπτνοήν τής ώς δνο
πρεδεσμίας δύνοτντα1 οί ένδ'οφτ
οόμεο' είσαγωγεΐς νά αττενθύων
ται είς τάς οίκείας Περιφερειο
κάς υπηρεσίας μέσω τής μεσολσ
6ούσης Τραπέζης δ'ά την λήψ'ν
ά— ©φάσεως πακχτάσεως τής ττρο
θεσμίας έξοψλήσεως τών συναλλα
γματ'κών βάσε' τών δ'ατάΕειίν
τής ύττ ' άριβμ 2726)29 4 69
άττοφάσεως τού τέως Συμβουλιον
'Εξωτερικσύ 'ΕμττοιρΙίον Σχετικιη
ύττ" άρ'βμ. 249144)15850)16
12 71 άττοφασ'ς υπεγράφη ύττο
τοΰ ύττονμγού Άναττληιρωτοί —ν'
κης Οίκονομίας κ. Ι Σταυροττου
λον καί έ,'δημοσ'ενδη είς την Ε
φημερίδα τής Κυ*ε?νήο·εως (άρ'θμ
φύλλον 1036 τεΰχος Β' 27 12 71)
Η ΕΛΛΑΣ ΜΕΤΕΧΕΙ
ΑΝΑΟΕΩΡΗΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗΣ
ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ
Ή ' Ελλάς εξελέγη —μ*"**·-
είς μίαν έκ τών τρ'ών θέσϊ«ν της
άντ'προεδρίας εΐδικής ομάδος έρ
γααίας. διά την άναθεώρη<"ν τής Δ'εθνοΰς Ναυτιλ'αιιής ΝομοΘε σίας Τά ανωτέρω άνεφέίΑΐ00" είς τά ύττονργεΐον Ναντ'λίςα - Μ« ταφερών - 'Εττικο'νωνιών ίπτό της έλλην'χής άντιττροσωττείοις' ή ττοία μετέχει είς τήν 3ην σννοδβ11 τής 'Εττΐτροπής Ναντιλίσς ""Λ Δ'εθνούς Δ'ασκίψεως 'Εμι»«?'* κβί Άντχπτύξίως τοΰ Όογαν'σμο*- Ήνωμένων "Εθνών. ΟΑ ΕΦΛιΡΜΟΣΟΥΝ ΣΥΝΕΧΕΣ ΩΡΑΡΙΟΝ Σννεχές ώράριον άττό 8 "" Ι1 ειος 4 μ μ. θά έφαρμόζοιη1 ότ» 10ης Ίανοναοίου έως 31ης Μ" ου 1972 τα άμ'γή κσταστήμα« χαρτεμποςίίιου καί βίδών διοτεχνίας τής π-ερ'οχής νών— Προαστΐίων. ΕΙΣΦΟΡΑ ΕΞ ΕΓΓΥΗΣΕΠΣ ΤΩΝ ΦΙΑΛΩΝ ΥΓΡΑΕΡΙΟΥ , Καιθοριίιζεται δι" διατάξεως, τό ϋψος "")? ως είς χείρας των έπτ ύγραερίων δι' εκάστην ... ττο'ουμένην φιάλην· (ΦΕΚ 28' ^ Είς βάρος τών έν λόγω οχων, έπτ'βάλλεται ε<σφο| τησίως, επί τού ττσρ' όν ματιζομένον κεφάλαιον, έν λόγω έγγκήσεων έξ ολοκλήρου είς ίδρνόμε'θ' τή Εθνική Τρο—ίζη λογαρ'»"Γ·{ «ύπονργεϊα Έθνικ.τ»ς Οικονομ1^ καί Οικονομ κων είσφοραί 'ί φ'αλών Ογρβαρ·0"*·
Διεθνή 'Έκ&εσι Κάραβαν καί Είδών Κατασκηνώσεως, πού ώργανώθη στό Μέγαρο
"Ερλς Κώρτ τοΰ Λονδίνου. Έχει τέσσερεις κουκέττες καί στό πίσω τού ακρο μπο-
ρεΐ νά προστεθοΰν αλλες δύο, ζωηρόχρωμες ταπετσαρίες καί κουρτΕνΐς, νεροχύτη
άποχέτευσι άπό άνοξείδωτο χάλυβα καί πολλές άλλες εύκολίες.
ΟΔΗΓΙΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ
ΑΙ Α ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΝΕΟΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΑΤΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣ ΕΩΝ
Διευκρ'νίσε'ς καΐ όδηγία'/
αί όττοϊα' θά ττρέττε' νά ληφθούν
ΐπτ' δψινύττο των ψσρολογουμένων
κατά την σύνταξιν τής φορολο
γικής των δηλώσεως τταρέχοντα'
έκ τού υπουργείον Οίκονομ'κών
δι' έκδσθείσης σχετικής άνακο'-
νωσεώς τού έξ άφορμής τής δημο
σ'εύσεως τού νομοθετικόν διατά
γματθς δ'ά τού όιτοίον έττέρχον
τα·· τροποττο'ήσεΐς είς τήιν ίσχύ
ουσαν νομοθεσίαν ττερί φορολογί
άς είσοδήματος φυσ'κών ττροσώ
—ών καί τής αρξαμένης άπό προ
χθές ύττοβολής των δηλώσεων φο
ρολογ,ίας είσο&ήματος οίκον 2
τους 1972.
Ειδικώτερον είς την έν λέγω ά
νακοίνωσιν έ<|>ιο™τάτοιι ή ττροσοχή
των ύττοχρέων είς τα εξής σημεΐ
ο:
ιΜετά την γεγονένην αύξησιν
των έκπΓ'τττομέ'νων λόγω οΐκογε
νε'ακών 6αρών— άφορολογήτων
πασών είς τήιν οικείον θέσ'ν της
φορολογί κης δηλώσεως αί έκπτώ
σεις λόγω οίκογενεισκών 6αρών
θά διενεργοννται οχι κατά τα τγο
σά τα άναγραφόμενα είς τό φνλ
λάδον όδηγ'ών (τταρ 2 σελίδες
30) άλλά βάσε' των ύττο τοθ αρ
θραυ 4 τού ΝΛ 1077)71 όριζο-
μένων ήτοι 15 000 δραχ δ'ά τόν
ύττόχρεον βίς υποβολήν δηλώσεων
150.000 διά την σύζυγον 7 000
δραχ. διά τό πρώτον τέκνον 10
ΟΟΟ δραχ διά το δεύτερον τέκ
νόν 20.000 δροχ διά το τρί
τον καί 30 000 δρα,χ δ' έ"κασ
•τον ττέραν τού τρίτον.
Κατόιτν τής καβιερωσεως καϊ
τής ίκτττώσεως έκτού συνολ κου
ΐίσοδήματος τού φορολογοι/μένον
τώνττοσών δ'ατροφής των κατα-
βαλλομένων είςτήν σύζυγον τα
γνήσια καί τα δικαστικώς άνσ
γνωρ'ζόμενα έξώγαμα τέκνα 6ά
σει σνμβαλα'ογραφ^ής ττράξεως
ή -ΐταράγραφος 3 τής σελιδος 30
τού φυλλαδίου όδηγ'ών θά πρέ-
ττει νά συμπληρωθή αναλόγως
α') Μετά την γενομένην αύξησιν
ό—ό 25% είς 50% τού άφορολογή
τού —οσοιϋ έκ των κυρίων άπαδο
χών των δημοσ'ογράφων ήμερησί
ών ττολ'τ'κών αίκονομ'κών καί άθ
λητικών εφημερίδων ώς καϊ των
δημοσ'ογράφων τής Ραδιοφωνίας
καίΤηλοψίας άνευ ττεριορ'σμοΰ θά
τΓρέττε' νά τροποποιηθή αναλόγως
ή ττερί—τωο-ΐς α' τής σελίδος 22
τοΰ φυλλάδιον όδηγιών ήτοι τό
25% θά γίνη 50% «αί θά δ'α-
γραφοΰν αί λέξε'ς·« . καί μέχρι
όσον δραχμών πεντήκοντα χιλ'ά
δών (50 ΟΟΟ)» Ή αυτή ώς α
, ν« δ'όρθωσις θά γίνη τόσον είς
τόν ττίνακα ΣΤ' τής σελίδος 22
δσον καί είς την οίκείαν σελίδα
τής φορολογικής δηλώσεως (ΣΤ
Είσόδημα ίκ μ'σθών ήμερομισβίων
σνντάξεων κλττ.) ττεοίπτωσ'ς Σ
ΤΙ δ'αγραφομένων καί των λέ-
ξεων «ήθο—>'ού κλπ»
6') Ή ττερίΐπτωσις 6' των σι
δίδων 22—23 τοθ φυλλάδιον ό
δηγ'ών θά ττρέιτεί νά διαγραφή
—αντελώς κατόττ'ν τής άφ' ενός
μέν δ'ευρύνσεως τού κύκλον των
ΐΓροσώιτων άφ' ετέρου δέ τής κλ'
μακώσεως των ττοσοστών τοθ α
φορολογήτου ιτοσοΰ ώς λεπτομε¬
ρώς άναφέοοντα' είς τό άρθρον
11 τοΰ Ν Δ 1077)71.
Ή αυτή ώς ανω περίπτωσις
3α έφαρμόζεται «αί επί τοΰ Εί
σοδήματος έξ Ελευθεριών 'Επαγ
γελμάτων των σιτγγραφέων μοι>
σοιογών ή χαρακτών ώςκαί έκ
σνγγραφικών έν γένε' δ'κα'ωμά-
τον
Κατόπ'ν τούτου είς την σελίδα
24 τού φνλλαδίου όδηγιών έτπφέ
ρονται αί εξής τροττοτΓθ'ήσε'ς:
β') Τό είς την ττερίπτωσ'ν Ζ|
τού ττίνακος 25% θά γίνη 5&%
καί θά διαγραφσϋν αί έξε'ς «. μέ
ανώτατον ποσόν μειώσεως 50
000 δραχμών» (Όμοία δ'όρθω
Ο"'ς θά γίνη καί έττί το'/ έντυπον
τής δηλώσεως είςτήν ο'κειαν σελ!
δα 5 —Ζ Είσόδημα έξ 'Ελευθεμί
ών έτταγγελμάτων —Ζ1)
6') Είς την ττερίτττωθΊν Ζΐ
τοΰ κειμένου 25% θά γίνη 50%
δ'αγραφομένων των έν σννεχεία
λέξεων « .καίμέχρι ττοσού 50.000
δραχμών»
γ') Λόγω καθιερώσεως είδικού
τρόττον ΐπτολογ'σμοΰ τοΰ είς φο
ρολογίαν ύττοκε'μένου είσοδήμα-
τος των ώς άνω ΤΓροσώττων έξ έλ
ευθερίων έτταγγελμάτων άνάλογος
τροπτοττοίησΐς θά γίνη είς τό κεί
μενον των σελίδων 24—25 τού
φυλλαδίου όδηγ'ών
Κατόττ'ν τής διά τού άρθροι» 17
τοΰ ΝΔ 1077)71 έττελβούσης
λιαρρυθμίστ.ως τοΰ τρόιτου φορο-
λογίας των μερ σμάτκν έκ μή
είσηγμένων είς τό Χρηματ'στήιρι
όν μετσχών άνωνύμων έτα'ρειών.
διευκρ,'νίζετα' ότι οί έχοντες είσό
δημα έκ τής ττηγής ταύτης δέν δ1
καιούνται νά πιερ'λάβωσ'ν τουτο
είς την φορολογικόν των δηλώ
σιν (σελ 3 δηλώσεως (Γ') Είσόδη
μα έκ κινητών άξ>ων (τόκοι, μερί
σματα^ κλ τγ) μετά των λοιττών
είς την φορολογίαν ίητοκειμένων
ε,ίσοδημάτων των· ΰττοχρεούμενο1
δμως δττως άναγράψωθΊ είς τό
έν λόγωείσόδημα είς τόν ττίνακα
^' τής φορολογ'κής δηλώσεως
(σελ 6) τροποττοιουμένων άναλό
γως των είς τάς σελίδας 13 14
15 καί 26 τού ψυλλαδίου άδηγ'ών
διαλαμβανομένων
Κοηόττιν τής ίπτό τού οόρβρου
6 τού ΝΔ 1077)71 έτπμηκύνσεως
τής ττροθεσμίας ίπτσ&ολής τής
φορολογ'κής δηλώσεως (μέχρι 25
ής Φεβρουάριον καΐκσ«' εξαίρεσιν
μέχρι 10ης Άττρ'λίον οσάκις είς
τα είσοδήματα τού φορολογουμέ
νού περιλαμβάνονταΐ: α) κέρδη
έξ έμπορ'κών ένγένει έττ'χειρήσε-
ων η γεωργικών έκμεταλλεύσεων
τηρονσών βιβλία δευτέρας κατηγο
ρϊας τού Κώδικος Φορολογ'κών
Στοιχείων καί έφ' όσον ή δ'αχε
ριστΐκή ττερίοδος τούτων λήγει έν
τος τώνμηνών Νοεμβριού ή Δεκεμ
βρίου ή β') είσόδημα έξ άλλοδα
ττής ττρίΐτε1 νά γίνη άνάλογος
δ'όρθωσις είς την σελίδα 31 καί
εις τό κεφάλαιον «ΧΡΟΝΟΣ ΥΠΟ
30ΛΗΣ ΑΗΛΩΣΕΩΣ» άντ'στοί
χως 'ίΟμοίως κατόττ'ν τής ύττο
τού άρ&ρου 5 τού αυτού Ν Δ.
διαορυβμίσεως τής κλίμσκος ΰ-
πολογ'σμοΰ τού φόρον είσόδημα
τος ή είς την σελίιδα 33 κλίμαξ
Θά ττρέττει νά τροποποιηθή βάσει
των νέων κλιμακίων είσοδημά-
των καί φορολογί κων συντελε
στών.
Τέλος υπό τοΰ ΰπουργείου
Ο'ικονομ'κών είδοττοΐοΰνται οί ίπτό
χ υι,οΐ ττρός υποβολήν δηλώσεως
φορολογίας είσοδήματος οίκ ε
τους 1972 φορολογούμενοι όπως
έν τι-ερπττώσει άμφΐιβολ'ών άττευβύ
νωνται είς τάς αρμοδίας Οίκον
Εφορίας αί όττοϊα1 'έχονν λάβε'
εντολήν νά έττιλύου·ν ττάσαν άμφ'
βολίαν τωνκαί διτως παραδίδουν
είςαύτους κατ' ιδίαν φορολογσυ-
μένους είδ'κόν εντυττον συμπληρω
ματικών όδηγιών συντάξεως τής
φορολογ'κής δηλώσεως
'Εξ' άλλου δι' ετέρας άνακο1
νώσεί.ς τού τό ύττουργεΐον θί>κο
νομΐκών 6ιηυκρίνισεν ότι προκειμϊ
νού ττερί ε,ίσοδημάτων έκμ σβω
των υττηρεσ'ών έιτε'δή ή έκ μέ-
ρσυς των έργολοτών τταρακράτη
σις τοΰ φόρον 4ον τριμήνου τοΰ
λήξαντος ετοΛίς 1971 ένηργήβη
ηδη μέ βάσ'ν τα μέχρ ιτούδε έκττ'
πτόμενα άφορολόγητα ττοσά ττρο
στατευομένων μελών (σνζύγον τέ
κνων) καί την παλα'άν κλίμακα
συντελεστών τού φόρου αί χορηγή
θησόμεναΐ είς τοϋς μισθωτούς 6ε
βαιώσεΐς θά άναγράφουν τον ττρά
γματι παροτκρατηβέντα φόρον
Δ'ά την ΰττό των έργοιδοτών
συνταξ'ν τής έτησίας όριστ'κής
(έκκαθαρ'στικής) δηλώσεως φό¬
ρου μισθωτών ύττηιρεσΐων ετους 19
72 δύνανται νά χρησιμοττο'ηθοΰν
είτε τάτταλαιά είτε τα νέα δεδο-
μένα
'Εφ' όσον ττροκυψε' δτ' ό τταρα
κιρατηθείς καί άιτθ'δοθείς είς τό
Δημόσιον δ'ά των τριμην-αίων δή
λώσεων φόρος_ είναι μεγαλύτερος
τού βάσε' τώννέων άφορολογήτων
ποσών τγροο-τατενομένων μελών
καί τήςνέας κλίμακος άναλογοΰν
τος το'ούτου ή εντεύθεν ττροκύ
πτουσα δ'αφορά Θά έττιστραφή
ύττό τού Δη,μοσίου είς τοϋς δ'και
ούχους διά τής ύττοβολής έκ μέ
ροκς των είς την άρμοδίαν δ'' ϊ-
καστον Οίκον 'Εφο^ίαν τής δηλώ
σεως φόρου είσοδήματος οίκον,
έ'τους 1972 είς την όττοίαν Θά έττ'
συναφθή καΐ βεβαίωσις τοΰ έργο
δότου έξ ής Θά ττροκύΐττουν αί
εί ςτούτους καταδληθεΐσαι άττοδο
χαί καί ό έπ' αυτών παρακρατη
θΓίς φόρος
Σημε'ούται έν ττροκε'μένω δτ'
ίφ' όσον ό μισθωτός ή όσυνταξι
ούχος ιτίρα ντών κυρίων αυτού
άιτοδοιχών έκτήσατο καίττροσβε
τους το'αθτας, ήτο' έπιδόματα.
μερίσματα βοηθήματα κ.λ π. έττι
τών όττοίων δίν ττοορεκρατήθη φό
ρος ή παοεκρατήθη τοιούτος έττί
συντελιστή 5% είς την υποβληθή
σομένην είς τή,ν Οίκον 'Εφορίαν
δήλωσιν· θά συμττερλιά6η άπαντα
τα είσοδήματα ταύτα ίνα έιτί τοΰ
άθροίσματος αύτώνκαΐ μετά τάς
νομίμους άκ—τώσεΐς ύττολογ'σθή
ό άναλογών φόρος είσοδήματος.
ΤΡΟΦΟΔΟΤΟΥΝΤΑΕΛΛΗΝίΚΑΔΑΣΗ ΜΕ
ΤΗΝ ΠΡΩΤΗΝ ΥΛΗΝ ΒΙ0ΜΗΧΑΝΙ4ΣΞΥΛ0Υ
Τά έλληνικά δάση· ιδίως είς
τάς όρε'νάς ττεοιοχάς. ττροστατεύ
οντα' άττό την άνεξέιλεγκτον καυ
σοξύλευσ'ν, ή όποία άττετέλε' αλ
λοτε μίαν έκ των κι/ριωτέρων αίτ'
ών καταστροφής· τούτων Ως άνε
κοίνωσεν ό ύφι/πσυργός 'Εθνικής
Οίκονομίας έττί θεμάτων γεωργι
άς κ Π ΓΤαττατταναγιώτοιι. ή ά-
τταιτουμένη καύσ'μθς ίίλη τταιράγε
τα δ'' αύτετΓ'στασίας υπό τών κα
τά τέιοιις δαΐσαρχείων καί δ'ατί
θΐται έν σννεχεία, είς τοΰς κα-
τοίιχαυς όρεινών περιοχών είς τ'
μην κόστους διά τάς ανάγκας ο¬
λοκλήρου τοθ έ'τους
Το κατ ετος άττα'τούμενον πο¬
σόν είς καυσόξυλα πρός κάλυψ'ν
των άναγκών των κατοίκων των
όρε'νών καί ήμ'οοεινών ττερ'οχών
&λης τής χώρας ύττολογίζετα', |
λόγω χρήσεως εισέτι ύττό μέρους
τούτων τής άνοικτής έστίας (τζά
κ') άλλά καί λο·πών δυσμενών ττα
οοιγόντων (ψιιχρόν χλϊμα· δυσμε
νεΐς οίκ'στικαϊ σννθήικα') είς 1
800 000 κυβ μέτρα ξυλώδους ΰ-
λης. Τό ώς άνω ιτοσόν άττελαμβά
νετο £κ των ττίρ'ξ των οίκισμών
δσσΐ'κών έ,κτάσεων μέ συνέπειαν
την έξαφάν'σ'ν είς ττολλάς ττερ'-
•ΐΓτώσεις όλοκλήιρων δασών μέ ά-
νιπο'λογίστους ζημίας δ<·ά την 'ΕΒνικήν Οίκονομίαν έκ τής δημ' οι/3γίας διά τής άττοψιλώσεως· συν τοίς άλλο'ς· καί τών κατα- στρ·ετττΐ'κών χεΐμάρρων Πρός άντι μετώττ'σ'ν τής καταστάσεως τού της, ετέθη είς εφαρμογήν, λίαν έ ττιτυχώς, ειδικόν ττρόγραμμα έλεγ χομένης κα-υσοξυλεύσιεως τό όποϊ όν καλύιττει κατά τό τρέχον έτος 25 δασ'κ,άς ττεριοχάς. Διά τού —ρο γράμματος τούτου ττροβλίιτεταΐ ή 1 υλοτομία δ'" αϋτειτΌ-τασίας και< ι σοξύλωιν, βάσει μελετών, έκ δημο σίων δασών δυναμένων νά οπτο ( δώσοι>ν άνευ οΐαο-δή-ποτεν ζημίας·
κσύσιμον υλικόν καί έν συνεχεία
ή δ'άθεσίς των είς τούς ένδιαφερο
μ£νοι»ς οί όττοΐοι όντως· άντί ττο
σοϋ 150 — 300 δραχμών σννή
&ως· έξασφαλίζονν τά άναγκα-
οΰντα ϊίς αύτούς κανσόξυλα δ'' δ
λον το έ'τος Πρός μείωσ'ν μάλι-
στα των καταναλισκομένων καυσο
ξΰλων· ιτρθ'βλέττεται ύττό τού τπρο
γράμματος ή αγορά είδικών θερ
μαστιρώ'ν αί όιτοϊα' δ'ατίβεντα*
είς τοϋς ένδ'αφ€ομένοιτς είς τιμήν
μ'κροτέραιν κατά 80% πεοίττου
τής άξίας των. Περαιτέρω «αί μέ
σκοπόν την έξοικονόμησιν μέαους
των είσέτ' καταναλΌ·κομένων καυ
σοξύλων· δ'' άλλας έττωφελεστέ-
ρσς διά την έθν'«ήιν οίκονομίαν
χρησε'ς των ώς λ χ την κατασκευ
ήν τεχνικών σανί'δων, κυττοιρίνης,
κλπ ~ο·ραγ&.ιγων τού ξύλου· κατα
δάλλεται συνεχής ττροσττάθεια ύ
ττό των αρμοδίων δοοσΐκών ύιτηρεσΐ
ών δ'ά την στροφήν τού κο'νοθ είς
την χρήσιν έτέοων ττηγών καί ύ-
λών θερμάνσεως (Ός λ.χ ήλεκτρ»
κου ρεύματος, λιγνίτον κλττ Είς
τιας μάλιστα ττερ'ΤΓτώσε'ς δ'ά
την ττροίγματοττοίησ'ν των άνωτέ
ρω τό κράτος συνέβσλεν άμέσως
ώς λ χ διά τής έττ'δστήσεως άγο
ράς λιγνίτου είς την ττεο'οχήν Έ
λασσόνος. Έκ των ανωτέρω ττρο
κύτττε' δτ' είς όσας ττεριοχάς έ-
φαομόζεται τό ιτρόγραμμα έλίγ
χομένης «αι. σοξυλεύσεως οχ' μό
νόν δέν έπέρχετα' οιαδήποτε κα
ταστροφή είς τά δάοη τής περιο
χνής· άλλά τουναντίον βελτίωσις
των έγγϋς κατωκημένων περιο
χών τοιούτων λόγω τής μή άλο
γίστου καο·ττώσεως ττον ένώ έξ
άλλου σννεχώς κατοΐβάλλετα' ττρο
σττάθεΐα διά τόν έθ'σμόν τού κο>
νού είς την χρήσιν έτέρων ττηγών
θερμάνσεως
Ό Όιργαν'σμός Άτομικής 'Ενερ γείας τοΰ Ηνωμένον Βασιλείου
κατεσκΐύασε μία ττυιρηνική μπατ ταρία μήκονς 5Ο·8 χλστ. καί ττλά
τους 19,05 χλστ ττοΰ θά χρησ'μ οττοιηθή άρχ'κώς σέ έμφντενσμέ-
νους καρδιακ ούς βηματοδόχονς
ΑΠΟΘΕΜΑΤΛ ΒαΜΒΑΚΟΣ
Είς έκθεσιν της, ή Διεθνής
Συμδουλευτική Έπιτροπή Βάμβα-
κος προβαίνει είς άνασκόπησιν
τής έΕελιΕεως τών παγκοσμίων α
ποθεμάτων δάμδακος κατά την 20
ετίαν 1957 — 1971 και διαγρά
φεΐ τάς προοπτικάς διά την περί
οδόν 1971 — 72, προβλέπουσα
περαιτέρω μειωοιν αυτών είς την
διεθνή αγοράν.
Ο πρόσφατος κύκλος άπορρο
φησεως τών παγκοσμίων αποθε-
μάτων, υπογραμμι2εται είς την
έκθεσιν — δημοοιευθεϊσαν κοί
ε;ς τό κυκλοφορήσαν Δελτίον τού
Όργανισμοϋ Βάμθακος — δεικ
νυει μίαν ελάττωσιν τούτων άπό
30 700.000 δεματων την 1 8.
την 1 8 1971, ήτοι πτώσιν κατά
1906 εις 19 000.000 δεματων
40%. Βάσει δέ τών σημερινήν ίν
δείξεων άναμενεται περαιτέρω
μεΐωσις τών άποθεμάτο>ν κατά
την περίοδον 1971 - 72 Άκόμη
και είς την περίπτωσιν, καθ1 ήν
η κατανάλωσις κατά την περίο
δόν 1971 - 72 φθάοη τό ϋψος
τηι. παραγωγής, τά παγκόσμια ά
ποθεματα 6άμ8ακος την 1.8.1972
3ι3 επαρκοϋν μόλις δια κατανάλω
σιν 4 μηνών Ενώ ή Επιτραπή
συμπεραίνει, ότι επί παγκοσμίου
βόαεως, τά άποθέματα δάμβακοο
θά έδει νά έπαρκούν διά λειτουρ
γίαν τής διομηχανίας επί 5 —6
μήνας τό ολιγώτερον.
Τό Ελλειμμα τής παραγωνής
και ή περαιτέρω μείωσις τών ο
ποθευατιον κατά την τρέχουσαν
περίοδον 1971 — 1972, ώς κατά
την προηγουμένην 1970 - 71. «Ι
χον ανυψωτικήν επίδρασιν επί
των τιμών Ωσαύτως, αίτιμαΐ αί
οποίαι κατά την διάρκειαν τών
πέντε τελευταίων περιόδων έππ
ρεάσθησαν έκ τής μειώσεως ι ών
άποθεμάτων όχι μόνον τάς μετα
δολάς εις τό σύνολον τών άποθε
μάτων άλλά καί τάς μεταβολάς
εις την προσφοράν και την ζήτρ.
σιν διαφόρων ποιοτήτων 6άμ6ο
κος Ένδεικτικώς, αναφέρειαι .·
τι κατά την διάρκειαν τής περιο
δου 1960 - 1966 αί τιμαί τοα
6αμ8ακος ήσαν γενικώς σταθε-
ραι, εν αντιθέσει μέ την έκδπλον
πτώσιν των κατά την αντίστοιχον
ουσσώρευσιν τών άποθεμάτι«ν
τΓ,ς δεκαετίας 1950 - 59. Ίούιρ
δέον νά αποδοθή, τουλάχιστον
μερικώς εις την αύξησιν τών παν
κοσμίων άποθεμάτων κατά 50%
κατά την δεκαετίαν 1960 - 1969
έναντι 100% κατά την δεκαετίαν
1950 - 1959.
Τό θέμα τών άποθεμάτων 6άυ-
ΰακος απησχόληοεν όλας τάς γε
νίκας συνόδους τής Διεθνοΰς
Συμβουλευτικής 'Επιτροπής Βάμ-
βακος. 'ΕΕεφράοθησαν φόβοι και
άνησυχίαι διά την προιοΰσαν μεί
α,Όΐν αυτών και έτονισθη ή άνάγ
κη αύΕησεώς των. Άνεγνωρίσθη
ομως ότι ή σύστασις νέων άποθε
ματων βαμδακος, έπιφέρει οίκονο
μ ι κάς έπιβαρυνσεις τών χωρών,
αΐτινες θά αναλάβουν νά διατηρή
σουν αύτά. Έν τούτοις, διαπιστω
μενον είναι, ότι ή ποσοτική ανε
πάρκεια βάμδακος είς την διτ
θνη αγοράν άντιστρατεύεται την
αύΕησιν της καταναλώσεως ι ου
ειδους καΐ παρακινει την βιομηχσ
νιαν ΚΛωστοϋφαντουργικών ι,·-
δών να στραφή εις τάς χημικάς
(τεχνητάς) ίνας.
Εις ό,τι όφορΰ εις την χώραν
μας, ά^ολουθείται πολιτική αύ&η
πεως τής παραγωγής βάμβακος
' Ηδη, διά τό προσεχές ετος. πρ^
βλέπεται ηυΕημένη κατά 20% α
καλλιεργθησομένη έκτασις, ο
συγκρίσει πρός την καλλιεργηΰει
σον τώ 1971 έκτασιν.
>♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦
ΛΙΑΝ ΕΥΝΟΥΚ Ι ΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ
ΙΣ- ΖΥΠϋΝ ΑΔΗΛΩΝ ΠΟΡΩΝ
Λίαν ευνοικαί έξελίξεΐ-ς έσημει
ώθησαν είς δλα τά σκέλη τού ίσο
ζυγίου άδήλων ΤΓάρων κατά τό
χρονικόν δ'άστημα Ιανουάριον —
Όκτωβρίον 1971.
Συγκ.εκιρ'μέινως· οί άδηλο' ττό
ροι όπτέδωσαιν 1 028 4 έκατ. δολ
εναντ' 776 6 έκατ δολλ τού δέ
καμήνου τού 1970· ήτοι έσημείω
σαν αύξησιν κατά 32 4%. ένώ «ί
άντΐίιστο'χο'. χρονικώς άδηλο' ττλη
ρωμαί άνήλθον είς 253,7 έκατ
δολλ., ή'το' εσημείωσαν ούσιωδώς
βραδύτερον ρυθμόν ανόδθυ (μόνον
16·1%) έν συγκ.ρίσΐ' ττρός τάς
ε(ο*π.3βιξει ς
Αναλιτυκώτερον οί σημε'ωβεΐ-
σπι εξελίξεως είς τάς βασ^ωτέ
ρας κατηγορίας των άδήλων εισ
ιτράξεων, κοττά τό ΙΟμηνον Ίανον
οο;ίο. — Όκτ«ι&ρίοι; 1971· είχον
ώς ακολούθως:
Αί είσττράξεις τουρ'<ττ'·κοϋ συ ναλλάγματος άνηλθον είς 26^3 έκατ δολλ έναντι 165 1 έκατ. δ:λλ τοΰ ίδιον ΙΟμήνοκ τρ! 1970 σημε'ώσασαι οντω άλματώδη αν ξηο-ΐν κατά 58 3%. Υττογραμμίζε τα' ότι το'αύτη αίίξησ'ς ουδέποτε είχεν επιτευχθή μέχρι τοΰδε είς την χώ^αν καί δτι τό ϋψος τού είσπραχβέντο; κατά τό δεκάμηνον τεωρΌ-τΐκοΟ συναλλάγματος υπέρ βαίνε' κατά ττολν καί τάς έτησ! άς άκόμη είσττ,ράξε'ς δλων των τΓ3οττοιλεμικών καί μ£ταπολεμ'κύν έτών. Τό νοαιτιλιαΜΟν συνάλλαγμα ά νήλθεν είς 2748 έκατ δολλ . ε- Ι ναντι 219 7 έκατ δολλ τού αύ | τού δεκαμήνοι τοΰ 1970, ήτο' έ νεφάνισεν άξιόλογον ανξησ'ν 25 1% ήτ'ς εΐνα' ■') μεγαλυτέρα έν συγκρισχι ττρός τάς άντιστοίχαυς ΙΟμήνους περιόδους των τελευτσί ών έτών. Τό μετανοπο-τατβι/τΐ'κιόν σννάλλα γμα ανήλθεν είς 371 5 ίκατ δολ. εναντ' 278,2 έκατ δολλ τής άν" στοίχου 10 μήνου ττεί'όδου τοΰ 1970 σημε'ωθείσης καί έν ττροκει μένω λίαν σημαντικής αυξήσεως κιατά 33,6% Είς σχετικήν ανακοίνωσιν τού ύττομργείου 'Εθν'κής θίκσνομίας τονίζετα' δτ' ίδια'τέρας σημασίας συμττεράσματα. πεοί τής εξελίξε¬ ως των άδήλων είσττράξεων τής χώ ρας επί των ημερών τής "Εθνικής Κυι6εονή<Γεως· τΓροκντττουν έκ τής συγκρίσεως τού ΰψονς τώ έιτί μέ ρονς συναλλαγματικών έσόδων με ταξΰ των άντιστοίχων ττερ'όδων Ιανουσρίου — Οκτωμβρίου των έ των 1967 καί 1971 Οί/τω· έντός τής τελευταίας τετραετίας έσημε' ώ9η αύξησις τού τονρ'στ'κοΰ συ ναλλάγματος κατά 139% τού ναυ τιλ ακού κατά 58·5% κσί τού με τοναστεντ'-κού κατά 91.4%. Κύριο χαρακτηριστικό τοΰ νέου τρακτέρ Κάουντυ, τής Κάουντυ Κομμέρτ.αλ Καρς Λτδ. τοθ Χάμσαϊρ, είναι μία αύτόνομη χαμπίνα ασφαλείας δδηγοΰ. Απεδειχθη στήν γεωργοκτηνοτροφική Ικ6εσι τοϋ Σμ ίθφηλντ, 6 — 10 Δεκεμβριού, Μέγαρο "Ερλς Κώρτ, λονζϊνο Επ ίκαιρα διεβνή οίκονομικά προβλ ήματα ΣΗΜΑΤΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ'ΌΐΚΟΝΟΜΙΚΟ ΘΑΥΜΑ, Τά κέρδη των έπιχειρήσεων π ροβλέπεται δτι θά μειωθοθν μέ τό κυμαινόμ-ενο μάρκο Η ΕΙΣΦΟΡΑ ΥΠΕΡ ΟΓΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ ΣΠΟΡΟΥ ΒΑιΜΒΑΚΟΣ Η ΰτίό των ύττοκοτταστημά·Γωι' τή,· Άγροτΐκίϊς Τιραττέζης ώο'σμέ νω·* δαμερΌ-μάτων τής χώρας ττο; ακοάτησις καί τής εσφορας 0- π ο τού ΟΓΑ· Δήμον καί Κοινο τήτκιν έττί τών .σννοολλαγών συ σττόρον βάμβακος οιττοτελεϊ ττρόσ ίίετον έκτακτον διο'κητικόν μέ τρον δ'αταχθέν ύττό τών οικείω" ττεϊ'φερε'ακών δ'οικητών - ύφυ- ττοι»ρ·γών μή προβλεπόμενον ύττό των οίκείων διατάξεων Τούτο διηυκριν'σε τό νΐτουργεΐ- ον Ο'ίκσνομικών δ'' έγκ^κλίοιτ τού έξ άφοριμής ύττοβληθέντος σχετι- κού έρωτήματος. ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΙΤΩΝ ΧΗΜΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Εδημοσιεύθη είς την 'Εφημερί δα τής Κιίβερνήσεωις απόφασις τού ύφιπτουργού Άτασχολήσεως < Κάίτερ ττερί άναστολής έττί δι μηνον, ήτο' μέχρι 4 3.72, έπελεύ σεως των έννόμων άττοτελε,σμάτων έκ τής καταγγελίας όπτοφάσεως τοθ ΔΔΑΔ Αθηνών τγεΐί τ£ν δ ρκι/ άμο'βής των έργατοτεχνιτών Χημικιής Β'ομηχανίας, άπάσης τής χώρας ΒΟιΝΝΗ — Ό καβηγητής Κάρλ Σίλλιερ· μέ τό άναμψισβήτητο ί*ς σήμερα τα λέντο «δ'ευθυντοΰ όρχήστρας» τής Γερμαν'κής οικονομίας· άρχίζε' νά εκδηλώνη άναντίρρητα· ση- μεϊα ν^μρ'κότητος "Οταν· την περοΐσμένη ανοίξη, άπεφάσ'σί ν' αφήση «ττροσωρι νώς» τό μόρκο νά δ'ακυμανθη· δέν εδλετττε έκεΐ μόνο τό μέσον τοο στασίας τής Ομοσττονδιακής Δή μοκρατίας κατά τής σι»ρροής των ξέναν κεφαλαίων. Σύμφωνα μέ δ λες τίς ενδείξεις, ττίστενε έττίσης οτ' θά τοΰ τταιρεί^ετο ή δυνατότης νά ττΐ'έση τονς έταίρους τού στήν Κο'νή Άγ»ρά· καί ϊσως άκόμη καί τονς Άμερ'κανονς ιθύνοντες, ώστε νά έξαναγκοοσθΌνν νά ττΡ10 βούν άρκετά σύντομα σέ μιά γεν ι κή άνατΓΓΗΐσσιρμογή των νομ'σμά των Γ'ά έναν «δογματικιό», σπως ό κ Κάολ Σίλλερ δέν έκττλήσσει δ τ' ή κακή τού διαθέση έκδηλώνε τα' κατά ττρώτο λόγο εναντίον τών Γάλλων. την έιτοώοΌ τής συ νόδου τοΰ Διεθνοΰς Νομισματ'κοΰ Ταμείθυ στήν Ούάσιγικτων — μ1 άς συνάδου 'Γσως ιτερισσότερο ά ποθαρυυντικής γ'ά τονς Γερμα νούς άττ δ'Τ' γ'ά τονς ύτΓΟλο'ιτονς συμμετέχοντες Ό καθηγητής Σίλ λερ> πάντως, θεώρησε καλόν νά
δηλώση 6τι> κιατά την αττοψή τού·
ή Γαλλία δέν θά ήταν δυνατόν νά
συνεχίση γιά ττολΰν κα'ρό την οί
κονομική ττολιτ'κή τού κ Ζιο-κάρ
ντ' 'Εσταίν Σέ μ[ά μακρά συνέν
τευξή τον ττρός την εφημερίδα
«Συ/τόυτσε Τσάϊτοι,γκ», άνέφερε
οτΐ ή θέση τών Ποορ'σίων· ώς διε
θνούς ο'ικονομ'κής άγορας· ετταν |
σε νά παϊουσιάζη έ'να τόσο μεγάί
λο ενδιαφέρον μετά τή δ'χοτόμη
ση τής άγοράς σνναλλαγμάτων
Τούτο γίνεται δεκτό στή Γαλλία,
διότ' έικεΐ χαίρονται γ'ά τό ττλΐθ-
νέκτημα ττοΰ ττροκύτττε' σέ άντ'
στάθμισμα μ'άς τονώσεως στίς
έξαγωγές «Πρόκειται γιά Ενα
εΐδος βιομηχαίν'κού κολμττερτι
σμεθ»ι δήλωσε έττί λέξε' ό Γερμα
νός οίκονομολόγος.
Καί ό κ Σίλλερ· μέ τό χαρακτη
ρ'στ'κό τού νφος άττό καθέδρας,
άξιο ^ίοσοχής οίλλωστε άνέτττυ
ξε την έττ'χει,ρηματολογία τού:
«Γιά την &ρα»· εΐτπε. «τα κέρδη
ττοΰ άτΓορρέουν άττό τίς έΕαγωγές
έκτιμώντα' ττεοισσότέιρο άττό τονς
Γάλλον ς άιτό τό άναμφ'σβήιτητο
γρ.γονός ότι ·π·ωλο0ν κάτω τής ττρα
γματΊίής τιμής» Ή πολιτ'κή αύ
τή ή όττοία στηοίζεται στή διατή
ρηση μέ τεχνητά μέσα μ'άς ιτάιρα
ιτολΰ χαμηλής τιμής τού φράγκου
θά ίσοδυναμοΰσε «μέ την έκχώοη
ση ύττό αρους νττερβολ'κο: σνμφέ
ροντες ενός τμήματος των τταρα
γωγΐ-κών δννάμεων τού έ'θνους».
Άλλά εάν ό μέγας διδάσκαλος
τής διτπκογερμανΊκής οικονομ ίσς
έννοή. μέ τίς δηλώσας τού. 8τι ή
Γαλλία δέν θά εΐνα' σέ θέση νά δι
ατηοήο-η μακοοχρονίως μ'ά ττολ'
τική· ή ότΓθία θ' άντΌτοιχοΰσε μέ
«δωοεά των οίκονομΐικών της ττό
ρων», γιά την ώρα στήν 'Ομοσττόν
διακή Γερμανία τίθΐτα' τό έοώτη
μα· εάν ή οικονομ ία της θά δννη
θή γι' άοικετό άκιόμη χρόνο ν' άν
τ'μετωιτίζη τή σημερινή νομ'σμα
τική άναρχία Ό ΝΤΕΓΚΑΜΠ
τής Φοαγκφούρτης άργανισμος
είδικΐΐμένος στή μελετη τών έττεν
δύσε»ν. έ'δωσε στή δημοσ'ότητα
μ'ά έ'κβεση. τά ττοιρίσματα τής ό
ιτοίος είναι ίδ'αιτέρως άνησνχη
ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ.
Ο» λιγώτίιρο δυσάρεστες ττροο
τττ'κίς· σύμφωνα μέ τή μελέτη αύ
τή, εΤνα' ττάντοτε έκιεΐνες ττοΰ ττ?ο
κύκλος έργαο-ιών τής όττοίας ττρο
σφέο-ει ή Ο3ύτοκ'νητο6ιομηχανία· ό
βλέττετα' νά σημειώση τό 1972 αν
ξηση κατά 15%· άλλά ό τφθϋττολο
γισμός τών κερδων — μετά την
καταβολή των φόρον — θά είναι
με'ωμένος κ<χτά 20% — 25% καί δέν θά ύττεϊβή ττλέον τό 2.5% τού κύκλον έργασ'ών Στή βιομηχανία ^«■κτιθ'σμον καί ήλεκτρονικής Λ έφετεινή αυξήση τής δραστηριότη τος ύτΓθλογίζετα' σέ 8% καί ή τττ&ιο-η τών κιερδών, —άντοτε μετά την καταβάλη των φόρων σέ 5%· ένώ ή άττόδοση έν σχέσει μέ τόν κύκλο εργασιών θά είνα' καί ττά λ· κατώτερη άττό 2,5%. Στόν τομέα τής κατασκευήν μη χπνμάτωιν οί ττροβλέψε'ς τταρον σιάζοντα' ττερισσότερο δυ<τοίω νες: Πτώση των κερδών μεταξύ 10% καί 15% καΐ έν σχέσει ττιρός τοιν κύκλο έργο—'ών' κάτω άττο τό 1%· · ..ΚΑΙ ΤΩΝ ΞΕΙΝΩιΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΩΝ Οί σιτνέττειες τής νεας νομ'σμα τικής ττολ'τ'κής έμφανίζονται σα φέστερα σέ μ'ά &λλη μελέτη. Συμ φωνα μέ τό Μνστιτούτο Μελετών τής Οίκονομίας· το} Βερολίνον, ή αυξήση των γερμανικών έξαγω γών άνεκόπη τελείως μετά την έίρ ση τών ττερ'ορΐσμών στήν τιμή τού μάοκου· τόν τταρίλθόντα Μα ι ο Στήν έν λόγγω μελέτη διενκρ' νίζετα' ότι ή μείωση στήν άρΐθμό τώ^ τταιραγγελιών άσκεϊ έττπττω σεις σ' δλθΐ/ς τονς κλάδονς τής β'ομηιχανίας. μέ μόνη έξαί.ρεση τήν αύτο>κ'νητο>βιομηχανία, δττου
ττ€'ρατηοεΐται άττό τό πείασμένο
ψθ'νό-ωρο μιά άξ'όλογη έττέκτα-
ση Άττενοντίας ό δγκος των ξέ
νων τταιραγγελιών εσημείωσε μεί
ωση κατά 10% δσον άφορά την
κατασκευή μηχανηιμάτων. καί κα
τά 5% δσον άφσχχ την ήλβχτρομη
χονική βι^μηχανία
Τά στο'χεϊα πού εϊωσε ό ΐδ'-
ος ό κ Κάρλ Σίλλειρ ττ>οδί5ονν
μ ά μεγαλύτερη άκόμη άτταισιοδο
ξία Κατ' αυτόν, ττράγματ' τό
σύνολον των τταραγγελιών ττον ά
νετέθησαν στά έργοστάσ'α τή.ς Δ.
Γερμανίας εσημείωσε ιττώση κατά
8,3% μεταξύ Ιουλίου καί Ανγού
στου, άλλά στίς τταραγγελίες
προελεύσεως έξωτείΐικιον ή τττώση
ήταν 16 4%. Ή κατασταση αύτη
ττραγμάτων τταρονσΐάζε' μιά χτυ
ττητή άντίβ^ση μέ εκείνην ή όττοία
εΐχε διαμορφώση στοώς ποώτους
μήνις τού έ'τους Μεταξύ Ίανονα
ρίοι» καί Άττρ'λίου οί τπχραγγελι
ες έξωτει'κοΰ εΐχαν σημειώση σΰ-
ξη,ση κατά 5% έν σχέσε' ττρός τό
άντίστοιχο διάστημα τού 1970
καί αύτό άντ'ττροσωττεύε' έναν έ-
τήσισ ρι>9μό επεκτάσεως ίδ'αίτε-
ρα σημαντικό: Πλέον τού 15%
ΕΤνα' άληβές δτ' τό Ίνστιτοΰτο
Μελετών τής Οίκονομίας τού Βε
ρολίνον δέν αποδίδει άποκλε'στ'
κά την ύττοχώρηση αυτή στήν ττο-
λ'τική τού κνματνομένον μάρκον
Κρίνεται ορθόν νά συννττολογ'-
σθή ή τττώση στο ένθ'αφέοο τού
έξωτερ'.κοθ, ίδ'αίτερα σέ δ,τι άφο
Ρςΐ τίς έπενδύσεις μέ προσρισμό
τονς έξοττλ'σμούς.
Μποστά στίς δυσκολίες πον
σνντάσσονταΐ μιά μερίς το/υλάχ'
τον βιομηχανίαν άρχίζε' νά άντ'-
δΐά μέ αυξανομένην ενταση Εί¬
ναι ''ι άλήβε α δτ' ό κ Φρίτς Ματέρ
γ<· ό άποχωρών ττρόε&ρος τής Συ νσμο—τονδίας Γερμανικών ΒΌμη- χαν'ών είνα' γνωστός γ'ά τίς ΰ- ττερβολές στίς έκτιμήσε'ς τον Ωστόσο σ— αν ι ως ύττεχώρησε τό¬ σο ττοΐλύ δ—ως δταν δηλωσε στήν Ούάσιγκτων. στοϋς διαδιόμονς τού ΔιεΒνούς Νομ'σματ'κοΰ Τα¬ μείον: «"Ηδη χ'λ'άδες Γερμανών έττ'- χειρηματιων εύρίσκιοντα' νττό χρε ωκοπίαν. μέ την μόνην δ'αφοράν δτ' δέν τό γνωρίζοι,ν ά,οόμη» Ώς ττιρός τήν αίτία αυτής τής κοοταρρεύσεως ό κ Μττέογκ φνσι- κά την ευρήκε στήν κυμα'νομένη τ'μή· ΤΓ30ισφιλή στόν ΰττονιργό Οίκονοιμικι-ον τής Βόννης. «Πρόκε'τα' έδώ γ'ά τή μεγα¬ λύτερη βλακεία πού διεπράξαμε στό διάστημα των τελευταίων ε¬ βδομήκοντα έτών» Μ' ένα σνζηττνσ'μο τάκτ, ττρόσ Θεσε· ότι· λαμιβανομένων ύπ δ ψη των ζημ'ών αυτής τής παλιτ' κιής^ κ^' αύτάς Χίτλερ δέν ύττήρ ξε τταρ» ενα μικρό τταΐ'δί». "Ολο' οί Δυτ'κογερμανοί βιο- μήιχανο' οεν ευρίσκονται ασφαλώς στήν ϊδ'α μοϊοα 'Υτράρχουν άικόμη έκχΐνο' οί ιποΐοι κατορθώνονν νά έξουδετερώνουν την υψώση των τι μών τΓΚΐλήσεως στό έξωτερικό, ό άναιτίμηση τοΰ μάρτιον. Η άνη την ττοϊα συ'νετηάγετα1 γΐ' αντονς σιιχία δέν ττανει μέ αύτό νά δα- δίδετα' λιγώτεΐο σέ σημείο πού κ Σίλλερ νά μ,ή τσλμά ττλέον νά όμ'λή μ την ϊδια 6ε6αιότητα όττως τηρίν μόλ'ς μερ^κές έβδομά δες! "Εφθασε μάλ'στα νά τταρα- Εεχθή δημοσίως. δτι εάν οί αλ- λες χώοες επρόκειτο νά σννχχί- σονν νά χε'ρίζωνται την σΐίναλ- λαγματική τονς τ'μή, έμποδίζον τας τό νόμ'σμά τονς νά κυμαίνε- τα' έλειΛέρως. οί έξαγωγ'κές 6ιο μηχανίες τής Όμοο—ονδιακής Δή μοκρατίας θά ηδύναντο· σέ ώρι- σμένες περ'-τώσε'ς νά άντιμετω ττίσοι/ν δι>σχέρε'ες Αύτός είναι ό
λόγοις δ'ά τόν ό-οϊον ττρόσφβτα
έττρότε'νε μείωση τού τόκου· διά
τι κατά τή γνώμη του# με Το μέ
τοο αύτό ©ά έ—ί-,χετο ττέδηση
σήν ττιροο—άθε'α άνατιμήσεως τού
μάρκον, μέ ττβανό άττοτέλεσμα νά
εξασφαλισθή μία έλαφρά νέα κί-
νήση στΐς έττενδύσεις Ά
νά γνωσθή ώστόσο εάν ή Μττονν
τεμττάνκ· τής όττοίας ό ττρόεδρος
δεκιμάζε' μικρότερη .δνσφορία ά-
γο τόν κ. Σίλλε Ιναντι ώρ'σμέ-
νων μέτρων κοαευβυνομένης οίκο¬
νομίας Θά Θίλήο-η ττράγματ' νά
άνταποκρ'βή στήν οκΐκληση τού ν·
ποι/ργον
Η μόνη 6ε&α ότης είναι ότι 6
κ Σίλλερ ττ'στός στίς θεωρητικές
■πεπο'θήσεις τον έξακβλονθεΐ νά
καταδ'κάζη μέ τρόττο τόσο σταβΕ
ρό δσο ττοτέ, έόλλοτε^ κάθε μέτρο
τό όποΐο ένδέχετα' νά παρεμπο-
δι'ΐίη τί,ΐν έλειυθέρα λ^ιτονργία
τής οικονομ ί άς τής άγορας.
αναστελλετα!
η εξοφλησισ
δανιειων πληγεντων
μαστιχοπαραγωγων
Άναστέλλετα' έττί δύο ϊτη ή
έξόφλησ'ς των ττρός τήν ΑΤΕ πά
σης φύσεως όφειλών αί όττοϊαι
πρυβρχοντα' έκ τής καλλιεργείας
τήις μαστίχης Αί ώς ανω όφΕ-
λα'ι θά έξοφληθούν είς δύο ίσοττό
σους έτησίας δόσεις. τής ττρω-
της κατοιβληθησομένης μέ τήν πά
ραγωγήν το)3 έ'τους 1974 Δικα'ού
χθ' τών άνωτέοω ευεργετικόν μέ
τρών εΐνα' οί ττλη,γΐντες μαστιχο
τταραγωγοί έκ των 6ροχοτττώσε-
ών τού τταιρελβόντος Θέρονς. μέ
δυσμενεΐς έττ'τττώσε'ς 6νω τοθ
25% επί τού συνολικόν γεωργ'
κου είσσδήμοττος Σχετικήν άττό-
φασιν ύττέγραψί,ν ό ύττουργός 'Ε-
θν'κής Οίκονομίας κ. Γ Πε.ζΟττον
λος
Η ΕΞΟΦΛΗΣΙΝ
Σ ΥΝ ΑΛΛΑ,ΓΜΑΤ Ι ΚΩΝ
'ΡΟΟΕΣΜΙΑΚΟΥ
ΠΕΡΙ ΕΧΟΜΕΝ Ο Υ
Ενεκρίθη ή τταράτασ'ς μέχρ' 30
6.72 τής τ(ΐροβεσμί>ας έξοφλήσε
ως τών ληξασών ή μή συναλλαγ
«ατΐκών ττροβε.σμ'ακον δ'ακοτνον'
σμοΰ άνευ καταβολής είσφοράς
ύττιό τόν όρον σνναινεσεως τού
οϊκΓΐ> τςθ εξωτερικόν ή τού ττλτιρε
ξοκσίου δικηγόρον κιαί άντπτροσώ
ττου αύτοΰ,· είδ'κώς έξουσΌδοτου
Μετά την έικπτνοήν τής ώς δνο
πρεδεσμίας δύνοτντα1 οί ένδ'οφτ
οόμεο' είσαγωγεΐς νά αττενθύων
ται είς τάς οίκείας Περιφερειο
κάς υπηρεσίας μέσω τής μεσολσ
6ούσης Τραπέζης δ'ά την λήψ'ν
ά— ©φάσεως πακχτάσεως τής ττρο
θεσμίας έξοψλήσεως τών συναλλα
γματ'κών βάσε' τών δ'ατάΕειίν
τής ύττ ' άριβμ 2726)29 4 69
άττοφάσεως τού τέως Συμβουλιον
'Εξωτερικσύ 'ΕμττοιρΙίον Σχετικιη
ύττ" άρ'βμ. 249144)15850)16
12 71 άττοφασ'ς υπεγράφη ύττο
τοΰ ύττονμγού Άναττληιρωτοί —ν'
κης Οίκονομίας κ. Ι Σταυροττου
λον καί έ,'δημοσ'ενδη είς την Ε
φημερίδα τής Κυ*ε?νήο·εως (άρ'θμ
φύλλον 1036 τεΰχος Β' 27 12 71)
Η ΕΛΛΑΣ ΜΕΤΕΧΕΙ
ΑΝΑΟΕΩΡΗΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗΣ
ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ
Ή ' Ελλάς εξελέγη —μ*"**·-
είς μίαν έκ τών τρ'ών θέσϊ«ν της
άντ'προεδρίας εΐδικής ομάδος έρ
γααίας. διά την άναθεώρη<"ν τής Δ'εθνοΰς Ναυτιλ'αιιής ΝομοΘε σίας Τά ανωτέρω άνεφέίΑΐ00" είς τά ύττονργεΐον Ναντ'λίςα - Μ« ταφερών - 'Εττικο'νωνιών ίπτό της έλλην'χής άντιττροσωττείοις' ή ττοία μετέχει είς τήν 3ην σννοδβ11 τής 'Εττΐτροπής Ναντιλίσς ""Λ Δ'εθνούς Δ'ασκίψεως 'Εμι»«?'* κβί Άντχπτύξίως τοΰ Όογαν'σμο*- Ήνωμένων "Εθνών. ΟΑ ΕΦΛιΡΜΟΣΟΥΝ ΣΥΝΕΧΕΣ ΩΡΑΡΙΟΝ Σννεχές ώράριον άττό 8 "" Ι1 ειος 4 μ μ. θά έφαρμόζοιη1 ότ» 10ης Ίανοναοίου έως 31ης Μ" ου 1972 τα άμ'γή κσταστήμα« χαρτεμποςίίιου καί βίδών διοτεχνίας τής π-ερ'οχής νών— Προαστΐίων. ΕΙΣΦΟΡΑ ΕΞ ΕΓΓΥΗΣΕΠΣ ΤΩΝ ΦΙΑΛΩΝ ΥΓΡΑΕΡΙΟΥ , Καιθοριίιζεται δι" διατάξεως, τό ϋψος "")? ως είς χείρας των έπτ ύγραερίων δι' εκάστην ... ττο'ουμένην φιάλην· (ΦΕΚ 28' ^ Είς βάρος τών έν λόγω οχων, έπτ'βάλλεται ε<σφο| τησίως, επί τού ττσρ' όν ματιζομένον κεφάλαιον, έν λόγω έγγκήσεων έξ ολοκλήρου είς ίδρνόμε'θ' τή Εθνική Τρο—ίζη λογαρ'»"Γ·{ «ύπονργεϊα Έθνικ.τ»ς Οικονομ1^ καί Οικονομ κων είσφοραί 'ί φ'αλών Ογρβαρ·0"*·
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΔΟΥ
-ΗΑΡΗΑΡΟΜΗ-1111ΙΚΗ ΕθιΜΟί ΡΑΦΙΑ..
Κρ'τικό
Ειταναλαμοάχω τοοεισαγωτγι-
πού σ' όρ'σμένες περι-
καΐ μάλ^στα τελευταίως
τονίσε'· ΐσως καί μέ άρκετή
πάς, ότι δηλαδή Θά δια
τηρήση πλέον τή μνήμη τού Μι-
,ροσιατικού Έλληνΐσμού. κατά
,;ς γενεές τού μέλλοντος. εΐνα'
,ό 6"6λία, δσα συνηβέστατα μέ
μίγάλες π.>οο·πάθεΐες καΐ Θυσίες
5οφορ£ς άκόμα καΐ μέ άτελειες.
δναγκβο-πκά άλλωατχ. κατορβώ-
σσμ£ νύ γράψουμε καΐ νά τνπώ-
Άπό αύτά πλέον οί μετα-
Θά πληροφο ΐοΰνται
ήσαικ καΐ πώς ζήσανε οί
'Ελληνες τής Άνατολής Άσφα-
)ύς δέν ί'χε' φβάσε' σέ άρκετή
«λιΚ90ε|τοΐ άπό 6'δλιογραφ'κής
ή έργασία αύτη Καί
ί%, γ'ά όρισμένες έλληνικές μΐ-
«ρβσιατ'κές χο'νότητες δέν Ιχει
τίποτε· εϊνα' άλλες. άς
ιτούμε οί προνομΐο'/χες άπό
τού κ
τή Μοΐρα' ποΰ άξιωβτ>κανε νά
ώρουν άνβρώπους πού τούς ε-
τνχαν μάλλον άνθρωποι, οί ό-
ΐοίο' άφΐ€ρώσα>ι;ε δλη τους τή
{Α
τους
μ«ράκ'· ολη
τονς τή δραστηρΐότητα, στό εργο
τής Ίστοριοδΐφ'κης μελέτης. τού
Έλληισμ.ού των τόπων αυτών-
Μιά τέτοια· όπως την εϊπαμε
ιτρονομ^οϋχος περΐαχή. εϊνα' τα
ά τού Μαρμαρά καί ό άνθρω
και τίς σχετ'κές πηγές
και μεταγενέστερίς, έν-
δεκτΐκό καΐ τουτο τού έρευινητ,
^ κοστου καΐ τής^ εύσυνε'δησίας
ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΠΙΤΤλΣ ΤΟΝ ΠΕΡΑΜΙΟΝ
ιτος, ττού άφΐρώθηκε οτήιν ερευ-
νσ τής ίσταρίας τού Έλληνισμοΰ
των ««ί τή διατηρήση τής μνή-
μικ τού είναι ό Νΐκος Λαμπαδα-
ρι6ης. Δέν ξαίρω πόσοι άλλο'
ΐιποροΰν νά ΊταραΛληβαϋν μ' ού
τό-ν σ' οσα έκαμνβ καί κάμνει κα
επέτυχε, γ'ά τή γεν
τού καΐ την περιοχή της
Νέος άκόμη γράφει καί έκδί
δί' μαζί μέ τόν Ε- Βαλσαμή τα
«Προκονησιακά Ίστορΐκά» (Ε
Βαλσαμή καΐ Ν- Λαμπαδαρίδη
«Προκονησ'ακά Ίσ-ταρ'κά»- Σχ
8 σ. 226( Αθήναι 1949) μ'ά ττοο
λίι σνστημστικιή μελέτη' καΐ εχτο
τε ονγκεντρώνΐ,ι στο'-χεΐα άπό τή
ιτροφορ^κή παράδοση κ«ΐ άττό άλ
όργανώνει άρχεϊο —
άλήβϊ'α τί βά άττογίνη καΐ τ
4?χίίο αντό αΰρΌ;— καί τώρα
ίϊκοσι έξη χρόν'α έκδίδει τα
«Μαρμαρ'νά Νέα». Προηγουμένως
έξίδιδε τό «.Παμκροκοννησιακό
Βήμοΐ», μηνιαία εφημερίδα. Σκο
ιτός τού μέ τίς ττβρ'οδ'-κές αύτέ
δημοοΊογραφ'κες τού έκδόσεις· ε
«χ1 ή καλλΐργεια της μνήμης τοί
Ελληνισμόν τού Μαρμαρά. ίδίω
μεταξϋ των συγχρόνων μας κα
ή οτενότερη μεταξύ τους σύνδε-
ση τ«ν ονμπατρΐωτών τον, άλλά
καί ή ανακοινώση έξαχρ'6ωμενων
στοιχείον Ιστορ'κών καί λαογρα
ψι*ών. πολύ χρήσιμον κ1·" αυ¬
τών καΐ ο—ο σημε.ρινό καί στόν
ούρΌινό μελετητή. Άπό τής ό—ό
*τ«ς μάλιστα αυτής, ττ'οπεύω δ-
τ' τα «Μαρμαρ'νά Νι£α» μττορ-οθν
•β θεωρηιθοϋν ϋ—όδειγμα ττροσφυ
εφημερίδας-
'Αττοτέλεσμα της μακροχρόν1
αυτής καΐ μεθοδ^κής ττροσ-ττα-
Οτίας καί τής πατριδολατ'ρ·ικης έ
το3 Νίκου Λαμπαδαρίδη
ΐΐκχι καί ή πρόσφατη μελέτη τού
«Μαρμαρονη<τιώτΐ>κη 'Εθιμογιρα-
ίίω ποϋ δημοσΐί,ύτηκε στόν 14ο
'όμον τοϋ έτΓΐστημονΐκοϋ ττ£.ρ'οδι
■ού της «Ενώσεως Σμνρναίιον».
(Μικρασιατ'κά Χρον κά» καί κυ·
η καί σέ άνάτντΓο
Τό δημοσιευθέν κείμενο άττότε·
& μέρος μ "άς εύρυτάτης έργασί-
"ί τβυ πϊ,ρ'γραφΊκιη,ς των ήθών
ίίιμυν καΐ τταροοδόσεων τοϋ 6ίσυ
'»» κατοίκων των νηο-ιών τού
Μορμαρά (τ ■Βκκλησίαστΐ'κης "Ε
1αΡχΙος Προικονήσου Μ Άσί-
"?) «χΐ περιλαιμβάνει βίδ'-κότειρα
ό ϊ'θιμα άρραβώνων. γά
Ρ-βιι κτ.τ Προεισαγωγ'κά £να
σημείωμα· κατατοπίζε1
«Οντομο:, άλλά όττωσδήτΓθτε έτταιρ
*ις τόν άναγνώστη πόονω στήν
'9τ«Ρΐκή εξέλθη τού 'Ελληνισμοΰ
'ών νησιόν τού Μαρμαρά. άναφε-
τού έλος πβ
λν έ'να μαρμοορονησΐώτικο γλιοσ-
σάρ'ο μάς έξηγεϊ 6έ«αια τίς ίδ'το
μοτικές λέξεις τού κ,ε'μένου· συγ
χράνως δμως. τταρά τούς ϊδιωμα-
τ'σμούς αύτοΰς καί σέ συνάρίτη-
οη μέ τα δημοσΐευόμενα κομμάτ'α
επιτόττ 'ας δημοτ^κιής ττοιήσεως,
μσς -αρέχεται ή, έντύ-«ση) -ώς
τό μαομαρονησιώτΐκο γ
Ιδίωμα ττλησι·ό:ζει μέχρΐ ταντ1-
σμου σχε&όν την νεοελληνικήν κοι
νή.
Τό κείμενο τΐλοιυτίζουν καί ε-
νας χάρτης των νησΐ<ό« τού Μαρ μοορά μετά τής Κι/ζηικ'νής Χερσό¬ νησον καί μέρονς των βορείων τταιραλίων τής Μικράς "Ασίας (ά- ττοστκχσμα σττο τό μεγάλο χάρτη νανσ'ττλοίας τοϋ Μαρμαρά τοϋ Αγγλΐκοϋ Ναυαρχείον έττανεκ,δό «τέως 1957) καί άκομη ττολλές χαρακτηιριστΐικές φωτογραφ ίες Ιδιαιτέρα σημαντ'κά· —ιτολύτ1- μα· τα θεωρώ, γ'ά την ίσταρία τού ύττο·δούλου Γένου'ς τής Μικράς Άο-ίας·— εΐνα' καί τα δημοσι- κείμενα μητροττ ολιτ'κών έγκνκλίων' διαλυτηρίωιν άρριχβώ- νων, ττροκοσνμφώνων κα'ι αλλων σχετικώ'ν ττρός τό βέμα έιττΐ<Γημιο·ν κοινοτικών ττράξεων Άπό τίς δημοσ'ευόμενες φ»το φαίνιτα1 ττώς εχοιιν δια- σ»3ή' τταλλά ντυσίματα, κεντή- ματα καί άλλα άναλογα δείγμα- ια τής μα&μρονησιώτΊκης ζωης Θά ξαναγκρ'ίσω καί μ' αύτήιν την άφορμή στό μεγάλο μόν καη μ Ο καί σιή μεγάλη έπ' αύτοθ ευβύνη τής γενεάς ημών των πά λαΌτέρων ττιροσφύγων· "Ετσι θά χαθούν κι' αύτά· δττως καί τόσα άλλα μικρασ'ατΐ'κά κΐι'μήλ'α Ποϋ είναι ή προσπαθεία καί τό μου- σεΐο συγκεντρώσεως καΐ διαφυλά ξεως των ττρωτοτύ—ών των διαφόιρων κο'νοτΐκών πράξεων και έίλλων επισήμων εγγράφων η σχε τικών χειρογράφων αναφί,ρομενων στήν ίστορία τού Έλληνισμοϋ; "Ετσ1 το ξανατονί ζω φοοοϋμαι ττώς θά χαθοΰν κι' ^ϊττά, όπως καί τόσα αιλλα Ντρο- τη μας! "Ας προστεθή άκόμη γι' αύτη τί»ν τόσον άξ'όλογη ττερ'γραφ'-κή λαογ,ραφική συλλογή τού Νί'κου Λαμτταδαρίδη καί τούτο: ή γλώσ σα της εΐνα1 μ'ά στρωτή δημοτι- «ή καί τό ίίφος της συναρτταστι- κό άναδίνει «αί στην ττερίτττωση αύτη· όπως καί στά ττερ'σσότερα ηταρόμο'α κείμεΐνα συγγραφέων· νοητικό εύωδίασμα τόν ττόνο, την άγάττη^ τού σνγγρα φέα γ'ά τή «χαμένη πατρίδα» τού Τό χαίρεταΐ ό άναγνώστης καί σά λογοτεχνικό ήθοιγράφημα. Πρόσω— 'ικά ή αναγνώση τού, σάν προέκιταση των αναφερομέ¬ νην, μ' όδήγησε καί σέ μερικοΰς γενικότερους στοχασμούς: Ό γάμος· δττως γινόταν άλλο¬ τε έκεϊ· μέ συναίνεση καΐ άπόφα- ση ατΓθκλειστίκά των γον'ών· χω ρίς τή γνώμη των άμέσως ένδια- .φερομένων, ττού συνηβέστατα μά- λιστα ήσαν καί άνήλ'κοι. δέν συμ βιδάιζετα' 6έ6α'α. μέ τίς σημε- ρ'νές κο'νων'κές άντιλήψι,ις ττά- νω στά Θέματα αΰτά καΐ τίς έ- -πικ,ρατοΰσες άρχές ιτερί άνεξαρ- τησίας καί άμεσης ϋττευβυνότττη τας τον άτόμου' δ'ατηροϋσε ομως καΐ έτόνιζε κάποια μικττηιριακή έσωτερ'κότητα πάνω σ' αΰτό τό θεσμό ττού εΐχε καί εχ€ι βασ'κό την δ'α'ών'ση τού εϊ δούς 'ΥτΓθνοοϋσε ασφαλώς την εύ- θύνη των ήλικιωμένων ήγητόρων των οικογένειαν γ'ά τή δ'ατήρη- ση καΐ όμαλή έΕέλ'ξη τής συνε- χείας των γενεών. Χωρΐς άλλο σέ ττολλά όδηγεΐ ή μελέτη μ'άς έβ'μογραφίας. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ ΥΠΟ ΤΗΝ Π'ΡΟΕΑΡΙΑ ΤΟΥ κ. ΛΗΜ. ΚΕΦΑΛΑ II ΙΟΟΦΑίΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΙΟΥ ίϊΗΒΟΪΛΐ.Υ ίι την σΛε-οοίβκΛν τοΰ Συμ Στεγάσεως ί>πβ ττνν προ€
ΰ Γεν. Γραμματέίος τοΰ
Κοιΐνωνικών 'Τπη<3ΐσι- *· Λημ. Κ.ΓφάΙλ!α,, μέ συμιμίτο ών ε% των κ.κ Η ώ •V Άγγέλη Γεν. ,"*λ. Ρεγκά,κου Νομ. Σ«μ6ού '*, ,Ιορδ ΠαυλΛδη καΐ Φιλιππα ! Δΐϊυβνντοΰ τής έ<ρημιεηί ϊλήιφ6ησ<ιν «ι »ν |0 ) >η
Ι
νθ
ό*
α
'Π{νί έγοιρ<τ«ος τού {«π' αριθ. ( * ^ημαΐτολογικοϋ διαγράιμμα «ϊτοί ο.Τ. 142 καΐ 149 Συνοι ^δ "Ανω Τσύμπας Θεσοαλονί .. Ενί έγ«ιρία!Εο),ς τρ-οοηαποιήισ'είος °^εδ<»κ>ιή—«ς είς τό Ο,
[°ύ Συνοτκιβμοΰ Ν.άς 'Ερ*
(έξ άνα&ολής).
. '*Ρ> έγκρίσβως δΐορβωσεως
■"■ίιιοΐίίή·», τ....... κ.:..__..________
Ιτ
οκκστάοεοη' οί
είς τ& ο.Τ. Ρ καί Σ
"«"οικισμοΰ Νέας Κβυλλιπάλε
ΐμι6«ιδοΰ 180 μ2
τ» Π Συν)σ,μοΰ Του^κΛίνουνίιον ύ
ττέρ των Ζαφειρ'άς συζ Χαραλάμ
-τοΐ'ς Παπαδάκη κ<χί Χα,ραλάμ-πους ΙΙιυπαδάκη σιιμφώνίι>ς πρός τάς
όια^άςεις τοΰ άοθ 1 ι 1> 'ιϋ
Σι>ντ)τος τοΰ ε'τους 1927.
ίΙε·ς>1 άρσείος έκ της άπαιλλο-
ίο ώσεως οίκοπέδου έιμίκιδοΰ μ2
■212 50 τού Συν)σμοϋ Τουρχοβου
-.'ί'ιΐν τ—ειρ τοΰ Γ«οι<)γίου Μακρυσι ώρη καΐ Αικατερίνης Πρέκα όμοί ο; ώς ανω. Περΐ έγκιοίσΐΐυς Λγοράς μιάς ρτο:Ίμης όίχας είς Βέοοιον πρός ίτέγασιν τής πιρόοφυγος Σ κάλιαρη ώρ'μίθλιό^ηιτος Η.Ε. Περί ύ.ταγιογής δνο (2) ΛηγμΛΐτούχων οίτ.ογενειών είς οτεγατρτικόν πρόγοαμμα 19Η3 1 :ί β Ιί, ών τά παοοπήγμιατα έπ|, ονκοντε-'δΐικιοΰ χώρου ένθα (1νε.γεΐιριάμενο·ν Δημ,. Μαιει^ήριον (ίε<τσ(ίλί)Α'κης μέ την ΰπαγωγήν υπό την δκΐχ'είρισιν τοΰ 'Τ ς. ένκιρίιαεϋ>ς ροποποιήιοείο
Αριθ 2972 κτηματολογ
ά ΰ Χά
ί «ς θ ««·
1 · '35 μή Λο-πίον οΙκοπεΑοτ-.
•«βί ίτβ*αιχ(,>ρή«ως ονκοπεδι
^ εκτάσεως «ς τάς Κο.νότητας
;'κ;»μ»ν: Μ—οτίν, Καρμττή-Χσ
^ Πλάϊ Νομοΰ Ήλ,ίας
ν ά
τό
.«06,
Π"
"νί
έκ ΐής (1παλλ(ηοι
Περί έγκρΐσεως άγι>ράς 3 έτοί
ΐιων διαμερκτμάτιον έν τή πόλϊΐ
τής θβθτκιλονίικης πίρός
Ισαρίθ'μων
τος ΟΗΕ.
ΓΤε<)1 έγ%ρσεα)ς προϋπιολογιομ-ων οίκον. χρι'|<τε«ΐ)ς 1972 Λαϊκής Κα τοΐικιας κβϊ >ΑπιααίΓ<χιοττώσε<ος Ά (ττών Ποοοφύγο)^. "Εγκρκτις 'ΕΛίΐχο σι/γκεντρω
μένους ώς μίαν οικογένειαν, 'έρ-
χονται είς τόν νούν μου τα τταΐδι
κά μου χρόια ττοΰ καθίμΐνος φρό
νιμα κοντά στό τζάκΐ άκουγα ά-
φοσιωμένος άττό τόν ττατέρα μου
μα έστραμμένο ττρός την ττατρίδα
καϊ είς άλλας τΓ£ρ>ΐτ—ώσεΐς άπό
τοΐις σε&άσμιονς γέροντας τής
Παλαιάς Περάμου· τίς Ίστορίες
γύρω «πό την μακιρ'ινή Πατρίδα
ολων μας. γύρω άττό την Παλαιά
Πέιραμο. την άπλωμένη στά τταρά
λια τοΰ Βοσττόρου.
Βλέποντάς σας φβρω είς την
μνήμη μου άττό δσα ε'μαθα. τίς
χαρές καΐ τις λύττες τού ενός.
ττοίι ήσ-αΐν χαρές κ«ί λύττες δ-
λων σας, την άγάττη μεταξύ σας,
την άγάττη σας γ'ά κάθε ώραϊο
καΐ ίδαν'κό( την πίστη σας τπρός
τόν Θεόν καί την Πατρίδα-
Βλέττω φαντασΤ'κά, τα δάκ,ρυα
ολων ίκείνων ποίι άναγκάσθηκαν
έκ των ττραγμάτων νά έγκαταλεί
ψουν την άγατπημένη. τους ιτο~ρί
δα. την Πατρίδα των τΓροτΓΟτπτων
πάτπτων καί πατέρων μας-
Βλέω άκόμη ενα τελευταϊο 6λ£μ
μα έστραμμένο ρός την Πατρίδα
ττοϋ έγκατέλετψαν μέ ττόνο.
Καί· τέλος, βλέττω φανταστι-
κά' τΓθλλοΰς άτπό έσάς καί άπό
έκείνους ποΰ μάς αφ'σαν· μέ δα
κ?υα χαράς νά φιλοΰν τα αγια
χώματα της άγαττημβνης μας Πά
τρίδος· τήις αίωνίας Ελλάδος
μας
"Αν ό βάρβαρος Τοΰρκος κατα-
κτητής μάς τα αφήρεσεν δλα· δέν
μττόαεσε νά άφαΐ·ρέση καϊ την πί
στιν μας ττρός τόν Θεόν- Π' αύ-
τό καί ό Θεος δεν μάς έγκατέλε
ψεν. άλλά έ'στεΐίλε έσάς νά κατοι
κήσετε αυτόν τόν τόπον ττού λέ·
γεται Ν(έα Περαμος, τό>ν τόπον
ποΰ άνά -πάσαν στιγμήν ένβυμίζει
είς δλοι/ς μας την Παλαιάν Πέ
ραμον.
"Ας εϊμεθα συσττε'ρωμένοΐ καΐ
ένωμένοι όπως άλλοτε οί ΤΓρότταπ
ττοΐ, πάτπτΌΐ καί ατέρες μας-
'Άς ένωθούμε δλοι γύρω άττό
τόν Σύλλογον των Περαμίων καί
Κυζικινών. τόν Σύλλογον αυτόν
ποΰ δΐατηιρεϊ ώς Κιβωτός τοΰ
Νώε τα ήθη καΐ εθ'μά μας-
Ή σηιμε,ρ'νή έξ αλλου συγκ£ν
Τρωσίς μας έδώ όφείλεται είς τα
έν Αθήναις δ'αμένοντα μέλη τού
έν λόγω Συλλόγου. τα όποΐα κα-
λοσο.ΐίζομεν καΐ έττ' εύκαιρία ττα
ροκαλώ τον χ- ττ.ρόεδρον τού Συλ
λόγου νά κόψη την Βασιλόπιττα
τού Συ^όγον Περαμίων καί Κυζι
κ'νών σάν άρχηγός μ'ά-ς οικογε¬
νείας, ώς τόν έ'χε1 τό έθιμον.
Εγκ. ώς ττρόεδρος της Κοινότη¬
τος Νίος Περάμον άλλά καί ώς
τέκνον Περαμίου εϋχομαι είς δ-
λους σας προσωττ'-κην καί οϊκογε
νειακήν ευτυχίαν διά τό Νέον "Ε-
τος 1972-
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ
ΕΜΜΑΜ.
ΠΑΠΑιΝΑΣΤΑΣ Ι ΟΥ ΠιΡΟΕΔΡΟΥ
ΤΟΥ ΣΥΛΛΟιΓΟΥ
ΠΕΡΑΜΙΩΝ ΚΥΖΙΚΗΝΩΝ
Κυρίαι καί κύρ'ο',
Ή άγάπη καΐ ή ττροσηλωσις
τού Συλλόγου ιΐας ττρός την Κο·
νοτητα τήις -Νέας Περάμου εΐνα-
εκιδηλος άττό τής ιδρύσεως τού
Τό 95% της δραστηριότητος
τού τό κατηνάλωο-ε έδω· μέ ζή¬
λον καί άφοσίωσ'ν· τΓροσέφ£.ρ-εν
ό·τι μτιορούσί. συμιβάλλοντας κα
τα τό δυνατόν στήιν άνάτττνξιν
τοϋ ώροιίου αυτού χωρίου ττού ή¬
δη εξελιχθή σέ ττόλ'-ν·
Σήμερα δέν ιτιρόκειται να κά
νού μ ε άττολσγ'σμό τής δράσεώς
τού Σύλλογον μας
Έττωφελούμενο' άττό τόν έομ·
τασμόν τής Πρωτοχρονιάς καί τού
κατ' έ'Θ'μον κοψίματος τής Βασι-
λόπ-ΐττας. ήρθαμε νά σάς ποΰμε
χρόν'α ττολλά καί νά σάς εϋχηβοθ
με όπως ό κα'νούρνιος χρόνος εί
ναι εύτυχ'σμένος γ'ά σας, τίς οί
κογένειές σας καί γιά δλους τούς
άνθρώττους.
Έπίσης μέ την εύκα'ρία τής ώ
ραίας αυτής συγκεντρώσεως σάς
δηλούμεν ότι τό συμβούλιον τού
Σύλλογον άπό τής Ιδρύσεως τού
ποτε δέν ϊπαικχε νά ζή τα ττρο
βλήματα τής Κοινότητος καί νά
ένδΐαφέρετα' ζωηρώς διά την έττί
λικτί τους·
Ό Σύλλογός μας ήδη διανύει
τό 12ον ετος άττό τής ιδρύσεως
τού καΐ όμολογώ ττώς έργάζεται
καί δρά υπέρ τής Κοινότητος καΐ
των αλλων θεμάτων τού μέ τόν
ϊδ ο ζήλο καί ένθουσιασμό-
Πρέττει νά σάς γνωρίσω ότι
στήν δ'οίκηση τοϋ Σύλλογον μας
δυστυχώς. έττήλθον ωρισμέναι άλ
λαγαί:
1) Έξ αίτίας τού Θανάτου των
π.ροσφιλών πατριωτών μας καί
στελεχών τοΰ Σύλλογον "Αλεξάν¬
δρου Άγορόγλου· Φωτίου Κοντοΰ·
Σωτη.ρίου Χρυσογονίδη καί "Ιω
άννου Ταλΐαντζή-
Όλοι άντ'λαμβάνεσδε την με¬
γάλην λύ,ττη ττού ησθάνθημεν έκ
τής απωλείας των έκλεκιτών αυ¬
τών πατρ'ωτών κα'ι τό μεγάλο κε
νό πού άφηρχ ή άττώΛεια αυτών
στόν Σύλλογό μ»ζ
2) Λόγω ύγείαςτταρητήθησαν
ό κ. Δαμιανός Σγουρίδης καί ό
κ. Ρήγας Παπαδόπουλος έκ των
άξιωμάτων τού γ εν' κου γραμματέ
ως καί τού άντητροέδρου τοϋ Συλ
λόγου τταραμένουν ομως καί οί
δύο ώς μέλη τού διο'κητ'κοθ συμ
βουλίοιιτ τού Συλλόγου.
Τάς δύο Θέσεις πού κατείχαν
οί παρα'τηθέντες κατέλαβον έπ'
σης Ίκανοϊ πατριώτε'ς-
Τό άξίωμα τού γενΐκοΰ γραμ-
ηατέως ανέλαβε ό κοοθ' δλα α
θς Περάμιος δικηγόρος κ. Ν'κό-
λαος Αόμ&ρος καί τό άξίωμα τού
άντ)δρου ό κ- Σάββας ΚυρΌζής
τμηματάρχης των Τελωνείων Πει-
παιώς καί άρ'στοΰχος τής Άντο-
τάτης Σχολής Πολιτικών Έπιιστη
μών. έπίσης άξ'ον τέκνον τής Πε
οάμου-
ΕΙμαι ΰποχρεωμένος άττό τού
βήματος τούτου νά εύχοοριστήσω
τοΰς άγαπητούς μόν συνεργάτας
κ- κ. Ααμ- Σγοΐίρίδην καί Ρ Πά
παδόπουλον γιά τίς πολλες και
πολύτΐμες ύττηρεσίες ττού ττροσέ
φεραν στό έργον τού Συλλόγου
καί εΐμαι βέδα'ος ότι την ττροσ
φορά τους αύτην, θά συνεχίσου'-
καΐ ώς σύμβουλοι τοΰ Συλλόγου
Ο Σύλλογός μας είς άναγνώ
ρισ'ν των μεγίστων ΰτττιρεσ'ών
πού ττροσέφεριαν οί δύο αύτοι έκ-
λεκτοί πατρ'ώτες( σέ είδική γενι-
κή συνέλευσΐ Θά λάβη τάς δεού-
σας αποφάσει ς γιά νά τούς άπο-
δοθοϋν αί έπ!·6εβλημ£ναΐ τιμαί.
Καί πάλιν ευχομαι είς δλους
σας χρόνια πολλά καί εύτυχ'σμέ-
νο τό 1972
ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΎ κ. ΧΡ. Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΑΤΟΓ
Είς πέμπτην Ικδοσιν ή «Άγία Λαύρα» — «Σύγχυσις
καί παρεξηγήσεις» μέ πρόλογον τού κ. Φοίβου Δέλφη.
— Τό Ληξοΰρι.
Κριτική τής Κάς ΑΙΚ. ΚΑΛΟΓΜΕΝΟΓ - ΓΚΟΤΣΗ
"Ενα έκ,πληκτικό βιβλίο έκνκλο
τάς ημέρας αύτάς. είς
την Ιεράν καΐ Ίστορ'κην Μονήν
είμνηστος Βουρλούμης καΐ ό Ή
γουμενοσύμβουλος πατήρ κ- "Αν
θ'μος Δημαικόπουλος. ό Ήγούμε
τής Άγίας Λαύρας των Καλαβρύ ' νος το3 Μεγάλου Σπηλαίου κ Ίε
των — άπό τήιν οποίαν καί αί ρόβεος Πασχόπουλος καί ό'Ηγού
προηγούμεναι εκδόσεως διετέθη μίνος τής Μονής Άρκαδίου Κρή
σαν υπέρ τοΰ ταμείον αυτής — της Την όμάδα αυτή ττερ'εστοίχι
τού συγγραφεως μή δεχθέντος πό ζον τΐμητικώς οί Δήμαρχοΐ Μεσο
τέ ουδέν δικαίωμα, χάριν τής Μο λογγίου, Πατρών, Καλαβρύτων
νής· όπως γράφει έν τώ προλό Ναι.πάκτου^ Αγρινίου, Αϊτωλ'·κοΰ
γω ό Ήγούμ€νος· άλλ' ότε ήτο Δή κα'ι ρίγη συγκινήσεως προυκάλε
μαρχος είχεν ζητήσει νά μεταφερ σεν τό Λά&αιρον καί ή Εικών τής
&ή τό Λάβαρον καί μετάτχεΐ τοΰ Εξόδθυ έν τώ Ταφείω των Ηρώ
έορτασμθ'ΰ τής έξόδου- πιράγμα ών κατά την έπ'μνημόσυνον δέη-
ποιύ δέν ήτο δυνατόν νά αρνηθή σιν Τό Λάβαρον δέν έξέ,ρχεταΐ
είς τόν συγγραφέα. Υό Ήγουμενο τής Μονής· Μενεΐ έκεΐ είς την αϊ
συμβούλιον καί ό Σος Μτντροπολί Θουσαν. παρά μόνον ΐίς την κηδεί
της Καλαβρύτων κ Γεώργιος καΐ αν τοΰ Βασιλέως Γεωργίου Α'
ή Ίερά Σύνοδος. ένιέκρ'νον μέ έν : καί είς την περυσ νήν συγκεντρω
βουσιασμόν τό αϊτημα τού Δημάρ σιν των ση,μαιών λαβάρων καί έ
χου κ Χρ Εύαγγ«λάτου Καΐ έ- | Θνικών είκόνκ,ν είς τό Μέγαρον
δοθή μία δ'ακεκιριμέινη Θέσις ε|ς τού Ζαππείου.
τηιν εορτήν τού Λαβάρου· τό όποΐ ι Ή Άγία Λαύρα. Χίλΐα Χρόνια
όν έκράτει ό Ήγούμενος τότε ά | βιβλίον συγγραφέν υπό τοΰ Επ
τίμου Προέδρου τής Ενώσεως Έλ
Λήνων Λογοτεχνών κ Χρ. Γ. Εύαγ
γελάτου καΐ τόσον εύρέως κυκλο
φορήσοον μεταξύ χιλιάδων Έλλή
νων. προσκυνητών τής Μονής. πού
(ου καί Ταύρου. μέ ^^, ^χαφ'ιστν,^ το ^
έγικοιί<τεο)ς δ·3αχμ.. 45. ,__, ., , , „ *1 ί , ,Α - ραν ατΓ0 τ"1ιν Μονήν, εκρίθη και 000 δι' εξοδα ,μ^ταφορας ΑρχΗ έιτήρε τί|ν ^^ του ώς ϊν(χ _κ>υ
ου τίιος Δ)νοεως ,ΑποκαΐΤΛβτάοε δο,;^ ιστορικόν πόνημα. ϋμνος
ως ,Αστών Π«οσφΰγο)ν. πρός την ΈΘν'κήν αύττ|ν Ε'παλξν,
κισμοίις των Δήμίον
Περί δαπανων ήλεκτροδοτΐ|«τεως
ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΡΑ ΤΟ ΦΟΤΟΝΕ
ΟΠΟΣ ΤΑ ΕΑΕΓΑΝ ΣΤΟ ΣΕΒΔΙΚΙΟ Γ
ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ1
Τό Σεβδήκιοι ήταν ενα ττερίχω
ρο τής Σμύρνης· πού εβγαζε γεν
ναΐα παλληκάρια καί καλές νοικο
κεράδες Τα παιδία· κρατώντας
ενα ψαναράκ' άναμμένο καΐ χτυ-
ττώντας ρυθμ'κά ενα τουμπελέκ'
(πήλ'νο τύμττανο), έλεγον τα «κά
λαντρα τώ Φωτώνε» στΐς πόρτες
την παραμονή τό βράδυ Καί τό
τραγουδοϋσαν άπαν»* στό σκοπό
όπως καί τα Χριστσυγεννιάτικσ
Κάλαντιρα «Καλήν έσ,τέραν άρ-
χοντες κ.λπ »· Αύτά τα κάλανρο
ήσαν χαρακτηριστικά τοΰ χωρΌύ
Άκοΰστε τα:
Σημερα εΤνα1 τώ Φωτών.
πού άγ!άζουν οί παπάδες
καί μέισ' τα σπΤτΐα μπαίνουσι
καί λέν' τσ' « ν Ίορδάνη»
Ό Ίορδάνης Βωπτιστής
ήγύρσε καΐ είπε
«Χάρ'σ' έμέινα τα κλε'δΐά
Τού Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΒΝΗ
τα μαργαρΐταρένα·
νά εμπω στόν Παράδεισο.
νά π'ώ νερό δροσάτο·
νά πέσω ν' όποκοιμηθώ,
σέ μιά..· μηλ'ά 'ποκάτω
νά πέσουν μήλα 'πάνω μου
καί ρόδα στήν ποδιά μου
καΐ τα χρυσά τριαντάφυλλα
τΐγύρω στά μαλλ'ά μου
Άνήφορος, κατήφορος.
στά τρία πηγοοδάκια,
κάθουνται τρείς μελαχροινές
μέ τα γλυκά ματάκια-
Ή μιά κεντά τόν ούρανό
ή άλλη τό Φεγγάρΐ
κ' ή τρίτη ή μ4ιρότερη
κεντά τού Άη Γ'άννη-
τό εΐχε τραγουδήσε' ή Ο-
ξέχαστη Αγγελική Δεληκωνσταν
τή. Σεβδηκιαλ'ά. στό 1964. πού
τότε ήταν 67 χρονών. |
ΔΡ ΔΗΜ. Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ |
ι
Μιά νύχτα οτό Ααάρ - ντάγ
Τού συνεργάου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΛΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Γ'
— Ναί· γλεντούσανε! άττοκ.ρίθη
κε άφηρημένα ό στρατηγός· πού
τό μυαλό τού ταξίδευιε μακρυά -
Είχα κι' ενα έπε'σόδ'ο· πού μοΰ
Θύμ'σε κάποια δραματ'κή νύχτα
στό 'Ακόρ - ντάγ τής Μικρασίας
— Σοβαιρό έπεισόδΌ;'■■ κανένα
ΘΡΥΛΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔ0ΣΕΙΣ
ΟΙ ϋΚΠΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΪΟΥ
Κ»Ι ΤΑ ΑΚΡΙΤΙΚΑ ΤΡήΓΟΥΑΙΛ
Τού Συνεργάτου μα,ς κ. ΓΡ. Π. ΣΑΒΒΙΝ0Π0ΓΛ0Γ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 7ην Σελ.)
Καί ό Άκρίτας στούς φρου-
ρούς:
Ανοίξετέ με νέ πορτάρ άνοϊξτεν
νά έμπαίνω:
Έκεΐ οίφρουροί προ—ταθοϋν νά
τόν έξευμενίσονν, μα ό Άκρίτας
φαίνετα' ότι όρκίσθηκε νά απο¬
πλύνη τό αϊσχος μονάχας μέ αί
μα καΐ λέγει τό τραγούδ1:
"Εσυρεν τό σπαθίτζΐν ατ' άς τό
χρυσόν Θεκάρΐ'ν
χιλίους έμπρός έσκότωσεν καί μύ
ριους άπό πίσω
Καί υστερα άπό ενα μεγάλο
μακελλιό ό Ακοίτας σώζει την
Κάλη τού καΐ έπανέρχετα1 ν'κη
τής καί τροτταΐοΰχος στό σπίτι
του-
Τό έπεισόδιο αύτό όπως ε'ίδαμε
άφορά την διατάραξιν τής οϊκογε
νειακής τού εύτυχίος καΐ γβλήνης
τής άρπαγής τής σι/ζύγου τού.
Καί ττροχωροΰμε στό άλλο τρα-
γούδ' πού άναφέ/ρετα' γ'ά τόν Θά
νατο τού-
Σημ.: Τα τραγούδ'α αύτά. σχϊ
δόν δλα τα Άκριτικά. είναι πολΰ
μεγάλα καΐ έκτεταμένα εμείς ση
μειώνομεν μονάχα άποσπάσμα-
Ο ΑΚΡΙΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΧΑΡΟΣ
"Υστερα άπ>ό τούς νικηφόρου;
άγώνες τού ό Άκρίτας όποφασί
ζε' νά χτίοτΐ τόν Πύργο τού —
τόν Κάτσρον τού — όπότε έμφα
νίζεταΐ καί πάλ'ν τό πουλΐ πού
τοϋ φέρνε1 τό Θλιβερό μήνυμα τού
Θανάτου τού:
— Άκρίτας Κάτσρον εχτιζεν· Ά
κρίτας περιβόλιν
σ' έναν όμαλ σ' έναν λειβάδ, σ'
έναν πΐδεξΐον τόπον
δσα τοΰ κόσμον τα φυτά έκιεϊ φέρ
καί φυτεύε'
κι' δσα τοΰ κόσμου τ" άμΐτελΐα έ
κεΐ φέρ κι' άμπελώνει |
κι' δσα τοϋ κόσμου τα πουλιά εί
κιεΐ πάν κα! φωλ'άζνε
πάντα κελάϊδναν κ1" ε'λεγον —
πολλά Θά ζή Άκρίτας
κ1* άτώρα κελαδοΰν καΐ λεν —
θε ν' ς-ιπΌθάν Άκρίτας·
Η Κάλη 'ατ βαρυκά.οβιξεν καί
6οτρυαναστενάζε' καί λέγει στόν
Άκρίταν:
Άκοΰς — άκ>ούς Άκιρίτα μου ντό
λέγνε τα ττουλόπα;
Άκοϋει άτέν Άκρίτας' ΐμ χαμο
γ*.λά καί λέγει:
Άτά μ'κρά πουλόπα εΐν' ντό λέ-
πρός τα μεγάλο αύτό Μοναστήρ'
τού "Εβνους· Ή πέμπτη εκδοσις
έχε> ενα θαυμάσιον έξώφυλλον μέ
τό Λάβαρον καί τόν ιστορικόν πά
λα'&ν ναόν καΐ όπισθεν μέ την μί
γοΑοιπιρετΐή σημερ'νήν εϊσοδον
τής Μονής, ή όποία μέ τό Ήρώον
προσδίδε' την πρεπουσα είκόνα
πρός τό άθάνατο αύτό μνημεΐο
τής μαρτι,'.3ικιής πόλεως των Κα
λαβρύτων
Πα,ς&κτάς τοΰ βιβλίοιι «"Αγια
Λαύρα», ό άκούραστος συγ>/ρ<χ φεύς εγροψε καΐ έξέδωσχ τρία β' 6λία, τα όποΐα εκυκλοφόρησαν τάς ήμέ.:ας των Χριστουγέννων. Φέρθί'ν τούς τίτλους: «Σύγχυσις καί Παρεξήγησ'ς». μέ πλούσιον φ'λσσοφ'κόν κείμενον. «Μέ την παιδείαν προκόπτει τό "Ε8νος». Τό ττρολογίζει ό λογοτέχνης καΐ ποιητής κ Φοΐβθς Δέλφη ς- δια τυπώνων τόν Θαυμασμόν τού πρός τό όλον σιτγγραφ'κο^ έργον και την γενικήν δράσ'ν τού κ Χρ· Γ. Εύαγγελάτου. Τό τρίτον β'βλίοιν τού κ Εύαγγελάτου έπιγράφεται «Τό Ληξούρ'» Είναι μαθηματικαί άναμνήσε'ς άπό την Χωροπούλα τοϋ Λασΐκαράτου. πατρ'κόν τόπον καί νεώτειραΐ δταν έβοήθησε την Κεφαλον'ά ώς Ύπουργός των Σει σμσπλήκτων Ίονίων Νήσων (1953) τής Κυβερνήσεως Στρα- τάρχου Παπάγον· Τα τρία βιβλία τού κ- Εύαγγε λάτου· όπως καΐ οιαδήποτε αλλα έκ των Λυκλοφορησάντων δύνανται οί επιθυμούντες νά τα ζητησωσ1 γράφοντες είς τόν συγγιραφέα κ. Χρ. Γ. Εύαγγελάτου. Λεωφ- Αλε ξάνδρας 91 Τ.Τ 702. στέλλον τες δ'1 έπ'ταγής δρχ- 25 δι" εκα στον. Είναι δλα τα β,ιβλία τοΰ κ- Χρ- Γ Εύαγγελάτου, χ'ρήσιμα καί άπαραίτητα διά κάθε σοβαράν β' βλιοθήκηιν ΑΙΚΑΤΒΡΙιΝΗ ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΥ - ΓΚΟΤΣΗ γνε κι' έγροικοϋνε Άτά μικρά καί παλαλά νά κιελαϊ δοΰιν κ ι ξέρνε-'. Τό πουλιάκι ομως έπ(μένε( καί ό Άκιρίτας: —. Όπΐς πουλίν. όπίς πουλΐν μή τρώς την βονκεντρέαν καΐ ό Ακρίτας έξακολουθεΐ νά μην δίνη σημασίαν στό πουλάκ1· τότε μο νάχα, λέγει· θά ττεβάνω άν δέν 6ρώ τίποτε στό κυνήγ1 πού Θά ■πόγω Καί βγαίνει ό Δ'γενής στό κυνήγι καΐ δέν βρίσκει τίπο τι κοοί έπ'στ.ρέφε' στό σπίτι τού κατολι/πτιμένος Μά στόν γυρισμό τού συναντά τόν Χάρο στήν αύλή καΐ άρχίζε' ενας δ'άλογος μετα ξύ αυτού καΐ τού Χάρου ν — Πού πάς. πού πάς ν" έ' Χάρε μου καϊ εΐσαι χαρεμένος; — Έγώ σ' έσέναν ερχομ^1 καΐ εΐμα' χαρεμένος — Χάρε ντό εχεις μέ τ' έμέν καΐ πάντ' άκολουθάς με κ·' άν κάθουμαι συγκάθεσαι, κ ι άν σκοΰμα1 έσύ πασκοΰσα' κι' άν κεϊμα' νά κοιμούμ' έγώ γίνεσαι μαξιλάρι' μ, Έμέν έξέ.ρτς;·.· Άκρίτοτ, λέγνε μί άνίκετον Άκιρ·ίταν! — Γιά σοθς· γ'ά σοΰς Άκ,ρίτα μου- βοορέα μή καυχάσα' κ" έμέιν σ' έσέν πού £στειλεν, άπ' έσέν παλληκάρ εν — Άτότε ελα άς παλεύωμα' σό χάλκ'νον τ" άλώνιν καί άν νι κώ έγώ έσέν Θά πέρω τή.ν άξ'α'ς κ^ί άν νίκας έσθ έμέν επαρ την ψΰμ κιαί δέβα ·. — Έζέβαν καΐ ν' έπάλεψαν κ' ένίκεσεν ό χάρον. · — Χάρεμ έπαρ άσημιικά μαλάμα τα δσα Θελε'ς άν Θέλης καΐ τό άλογο'μ, ντό κ' εχ ό βασιλείς επαρεν τή-ν σαΐτα μου ντό σύρ τρ'ακόσΐα πήχες έ'παρ τα κυνηγόσκλα μ .- επαρεν ϊντιαν Θέλε'-ς.· Έμέν σ' έσεν ποΐ εστειλεν άοίκα κ' έθνμέθειν μόνον έμέναν εΐπε με την ψυν'^τ επαρ κ' έ^α·.-- Καΐ ό Άκοίτας ύποτασσόμε νος στήν σκληρή καί άτεγκτον εί μαρμένην άρχίζε' νά θρηνή καί ν' άναστενάζη καί άποχαΐ.ρετώντχς την γύρω φύση τα παρχάρια. τα ϊα καΐ τα μανουσ'άκ'α λέγει: Άλλοΐ έμέν τόν άκλερον έγώ Θε ν' άποθάνω άς χαίρουν τα Ψηλά ρασιά καΐ τα —"Ο'χΐ δα! "Επΐασα, ομως. έ'να σκοπό στά Παραπήγματα νά κα ττνίζη! .- — Ουφ!... ό αίώνιος στρατ>ωτι
«ός μέ τίς αύστηιρότητές τού
Δέν τάφ'νες τό κανμένο τό φαν-
ταράκι μέ τέτοΐο κιρϋο! ■ ■ ■
— Μέ συγχωρ-εϊς, φίλε μου Εί¬
χα ΰποχρέωσι νά μιλήσω —έ'κανε
ό στιρατηγός-
—'Άν σοϋλε'πε λοιττόν. Ανδρέα
τό άττότομο αύτό ϋφος · ··. Ένώ
εχε'ς χρυσή καρδίας 6λο παρεξη-
γεϊσαΐ (
Ο κύρ'ος Μερόπουλος ε'Θιξε
την «ευαίσθητη χορδή» τού φί-
λου τού.
— Καί σύ άκόμη; Άχ. αύτό
τα ϋφος! Αύτό ήτανε τό παράπο
νο καΐ τής μακαρίτΐσσας τής Σο
φίας..· Μά, τί νά κάνω; Μήπως
τό Θέλω; Είναι πιά μέσα στό αΐ-
μα μου τα ίίφος αύτό· Σάν αν-
άγάπησα κ'* έγώ έ'να κο-
ριτσι στά νε'άτα μου· κ'' ενοιω-
θα εύτυχισμένο τόν έαντό μου·
δταν μού χάίδευαν τό πρόσωπο
τα όλόγλυκά τού μάτΐα- Παντρεύ
Θηκα τό κορίτσι έκεινο. καί είχα
·<ην άπόφασι νά εΐμα' ό πιό ά- φοσΐωμένος ονζυγος νά τής χα- ρίοω γεννα'όδωρα δλους τούς Θη σαυρούς τής καρδίας μόν- Πέρά- σαμε γαλήν'α κ1" εύτυχισμένα δυό λεμο'- Γύρισα άπό 'κεί κ όπως άλλαγμενος. Ένώ πάντα μου την άγαπούσα· οεν εΰρισχα κα'ρό άρ κετό άπό την ύπη,ρεσία μου· νά τής άποδείξω κάπως Θερμά τα αί- σθήματά μου· — Σέ καλό ο ου Ανδρέα! Έ- ξομολόγησ' Θά μοϋ κάνης τώρα; — ξέκοψε ό κύριος Μερόπουλος τα; φίλο τού, συγκινημένος ποΰ τόν έ'βλεπε νά μ'λά μέ Θέρμη νεα¬ ν :κη καί μέ έξαιρετΊκό σμό Δέν μού λές καλυτέρα γ<ά τή δραματ'κή νύχτα τού1 Άκάρ - νιάγ; Χωρίς νά χάση τή ζοβηρότητά τού ό στρατηγός συνεχισε: — Ναί. Θά σοΰ πώ κ<·Ί γ>α *εί-
νη τή νύχτα. μά ττρώτα Θά οοΰ
πώ Υ'ά τόν άπότομο χαραιοτήρα
μου. Ναί. τό ϊδ'ο μοΰλεγε καί ή
♦ ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»<>»»»φ»»φ»»»φφ»»»φ»φ»
Τό Ελληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα
Σόφια··· Πόσες φορές δεν πηγά
στό σπίτι μέ την άπόφασι νά τιϊς
άνοίξω τή φτωχή μόν καρδά! Κι'
ένώ ημουν ετο'μος νά άρχίσω· να
έξηγηθώ, ετοιμος νά την αγ κάλι ά
σω, δέν ξίρω τί··, τα ματια μόν,
τό ά&έξ'ο φέρσιμό μου. τί. τέλος
πάντων^ την έκανε νά μέ κυττά-
ζη, μ' ενα τρόπο παράξενο· σάν
νά τρόμαζε ή ν' άττορούοτε γ «β
την οίκειότητά μόν···
— Σού φαίνετα' περίεργο; Συν
ΐ)Θ·σμένη στήν άπόστασι πού την
κρατοΰσες σύ. ρουφηγμένος άδιά-
κοπα μέ τα τρατ'ωτικά σου καθή-
κοντα έ'σωσε καί σεβόταν π'ά
τήιν άπομόνωσί σον. Παραοβχτη-
κε τόν ρόλο της κοντά σον σέ δεύ
τερη Θέσ'. άφού την πρώτη ββσι
την εΐχε άρπάξε' κ·ι>ριαρχικά τό
καβήκον
—Ή Πατρίδα! ήθελες νά πής.··
— Ναί· ή Πατρίδα, ε'σ-τω. μά
έ'τσι έκαμες καΐ τή γυναίικα σου .·
φαντάρο! Την άπομάκρυνες άπό
κοντά σου, χωρίς νά τό νοιώσης
καί ό ϊδΐος ·■
— Ποτέ δέ ϊ'τταψα νά ττ)ν θγο(
πώ μέ ολη τή δυναμ1 τής ψυχής
μόν!
— Καί ποτέ. δμως. δέν τής έ-
χάρισες έστω καί μΌ-ή ώρα άπό
τίς ώρες τής.ύτΓηιρεσίας
—"Α!.·· δλα «.'" δλα· Κωνσταν-
τϊνε- "Οταν εΐσαι στρατΐώτης εΐ-
σαι πρώτα στρατιώτης καί £πεΐ-
τα σύζυγος ή φίλος τ) έρωμενος.
Μ" αύτό ομως δέν Θά πή πώς δέν
έλάτρευα τή Σόφια! Ναί. ηταν
άπότομος ό τρό~ος μου· γΌτί
ε τσ' τόν εφτιασε ή αποστόλη μου
Νά δ'οικώ άνθρώπους καΐ νά έ-
πιβάλλω τή Θέλησί μου σ' αύ-
τούς. ζητώντας καί τή ζωή τους
άκόμα γιά ενα μεγάλο κιαί αγ Ό
σκοπό. Μού εΐττες νά «την χαρί-
σω» στόν φαντάρο. ποϋ κάπν'ζε-
ΓΌτί, παρακαλώ; Μήπως είναι
παλαβοί αύτοι ποΰ συντάξαινε
τούς Κανον'σμούς;
—"Ω,χ. άοερφέ!" τοΰς Κανονι-
σμούς! Μέ.ρα πού είναι σήμερα,
πήγες νά πΐικιράνης ίνα φανταρά
κο··· έττεΐοή κάτπνιζε- Είσα' παρά
ξενος «α άτΓΟτομος· Ανδρέα, πα-
ραδέξου το!
—Αϊ, λοιτΓΟν) δέν τό παραδέ-
χομα'. Κωνσταντΐνε, καί όόκουσε
γ'ατί: Μέ τό Σύνταγμά μου είχα
με μείνει στό Τσ'βιρίλ. τότε μέ
τή μικρασ'ατική έκστρατεία
— Θά μοΰ πής γ'ά τή νύχτα τοΰ
Ακάρ - ντάγ,
(Συνεΐχίζεται)
ΑΙΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
Καί επειτα αποτεινόμενος στή
γυναϊκα τού:
"Εμπα Κάλημ καί στρώσο με Θα
νατικόν κρεβάτι
Θήιχον Τα σό κιφάλ' μου καί παρ
χαρ! τσ'τσέκ'α,··
Σέιβεν έκ είνε κ' εστρωοχν άνθια
καΐ μανουσάκη. ■-.
Ό Άκρίτας πέθανε κατά την
ποο:άδοση σέ ήλι·κιία 33 χρονών-
Άπό τα ώραιότατοί σύτά τρα
γούδ'α τοϋ Διγενή πολλά σημεΐα
είναι ■πιράγματι άξιοπρόσεκτα.
— Ό Άκιρίτας δέν σκέπτεται
τίποτε· οίίτε καΐ αυτόν τόν Θάνα
τό τού, άλλά κχτατρώγεται άπό
την αγωνίαν γ'ά την τύχη τής γυ
ναίκας τού- Τόν Θάνατον'ατ κι
νουνίζ' την Καλήν άτ Θυμάται-
— Ή στάση καΐ συμπεριφορά
τού άπέναντ' των 'ΐττημένων τού
παρσυσΐάζουν ευγένειαν ψνχής
καί φχνερώνοιιμ λετττά αίσθήματα
πού άνταποκρίνοντα' στήν Έλλη
ν'κήν άντίληψ'ν.
— Στό ·πί?αισμα τοιΰ ποταμού
δέν Θέλει νά έκβιάση την κατά¬
στασιν, δέν Θέλε' νά γίνη φανι-
άς· νά συγκρουσθή μέ άνθρώπους
τού βασ'λ'ά τού καί προτΐμά νά
περάση μέσα άπό τό όρμητ'κό
καΐ έπικίνδυνο ποτάμι π^ρά νά
χύση σΐμα άθώων στρατιωτών.
— Στήν πρόσκληση τού αύτο-
κ,ράτορα δέν κατέ,ρχεται στά ά-
νάκτο,χχ' δέν Θέλ&' έττιδείξε'ς καί
τ'μές ή δέν Θέλε1 νά αφήση τα
σύνορα άφύλακτιχ-
—Άλλά καί την τελευταία στΐ
γμήν άκόμα. δταν στήν αύλή τοΰ
σπιτιοθ τού συναντά τόν Χάρο·
δέν τρομάζει, δέν λι/ποψνχεϊ' άλ
λά μέ ήρωϊσμό άντικρύζεΐ τόν θά¬
νατον- «"Ελα Χάρεμ άς παλεύω-
με σό χάλκινον τ' άλώνιν. ».
— Παντοΰ ονναντούμε υψηλές
σκέψε'ς καί εύγενεΐς Ιδέες-
ΓΡ ΣΑΒΒΙΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ι4ον
Έκεϊνο τό βράδυκαθώς εβγαι-
να άπ τόν άνιελκυστήρα. τόν πρό
σεξα. τΗταν ενας άσήμαντος άν
θρωπάκος- Βάδιζε λίγα μέτρα πί
σω μου καΐ ξεχλείδωσε ταυτόχρο
να μέ μενά την άντικρυνή πόρ-
τα. Ό πονοκέφαλος μέ βασάν'-
ζε· Δέν ήθελα νά σκεφθώ τίποτα-
"Επεσα στό κρειββάτΐ μέ τόν Ί'δ'ο
πάντα φόβο. Την ϊδια αγων ί α
Η σκέψη πώς ϊσως — περνούσα
έ'ξω άπ τό δωμάτΌ «έκεϊνο» κά
Θε φορά πού <χν&&οκατέ6α'να μέ τρομοκρατοΰσε. Ό «άρχηγός» μού εΐχε πεϊ ότι θάμουνα κάτω άπ' την προστασία τήις Σκώτλαντ Γυάρντ- 'Ωστόσο ενοιωβα τόν έα υτό μου όλομόναχο μέσα σ' έκεί νη την πολυθόρυβη πρωτεύουσα. Δέν είχα ερβει ττοτέ σ' έπαφή μέ τόν κίνδυνο· Δέν τόν ήξερα καθό λ ου Καΐ τώρα; Φωλ'ές όλόκλη ρες άπό μυιρμήγκΐα άνεβοκ<χτέβαΐ ναν στήν ραχοκοκαλιά μου! Ό Πέτρος ήτανε μ'ά προστασία γ'ά μενά· Ή μερά δέν ήτανε τόσο έ πικίνδυνη. Πβρνοΰσε ευκολα· Πολ λοί άνθρ·ωποι κυκΐλοφορούσανε στούς διαιδρόμους Άλλά ή νύχτα; Μένοντας μέ τόν Πέτρο ώς τα ξη μερώματα σχεδόν θά ξεχνοΰνσα τό φόβο μου. Κ' ' αύτός έπιρεπε νά τδξερε· Κ ι" ομως! Μ' εΐχε έγ καταλείψε'! ιΠοιά ήτανε λο'πόν ή προστασία τής ξακουο-τής Σκώτλαντ Γυάρντ; ΤΙ εΐχε άπογί νε' ή έπίσημη ΰπόσχεση τού «άρ χηγοΰ» της; Μ' ε'ίχανε ξεχάσε'! Μ' είχα ν άφήσει μόνη μου ν' άν τιμετωπίσω ενα δολοφάνο!·. Δέ μπόρεσα νά κλεί-σω μάτΐ- Ό ανεμος δυινατός κι' άγρΐος άπειλούσε δλη κείνη την μακρυά νύχτα. τίς κλε'σνμένες γ>ρίλιες τής
-ταλκονοπορτας- "Ε-'σι τροφολο
τοΰσε άδΐάκοπα τούς έφιάλτες
τής ψυχής μου
Κόντειε νά κλείσε' ή τραπέζα
ρία δταν κατέδηκα γ'ά «μπρεκ—
φαστ-»· Δέν μποροΰσα καθόλου-
Ό φό-βος μήπως άρρωστήσω εΐχε
πιροστεθή στόν τϊόμο τής καρδίας
μ ου- Τό κρεββάτ' δενκατόρθωσε
νά μέ ζεστάνε' οΰτε στιγμιή. Ά
^ συνήθεια πηγά στό τμήμα τού
Πέτρου- Μουκανε κακό ^ οικεψη
πώς δέ μέ σερβίριζε τα βράδυα.
Άλλά δέ γΐινότανε δ^αφορετΐκά-
Δέν μποροΰσα ν' άλλάξω την κα
τάσταση Δέ μέ λογάριαζε κανέ
νας
ι..
Λίγα τιραπέζ'α μακρύτερα ό
άσήμαντος άνθρωπάκος Επ ι νέ τό
τσάϊ τού! Δέ μέ κύτταζε καθό
λο- 'Ωστόσο ή άνησυχία μου μέ κύ
κλωσε- Κάτ( πάνω τού μιλοϋσε πε
ρίεργα στην ξαναμμένη φαντασία
μου!
Τελείωσα γρήγορα νευρικά τό
πρωϊνό μου καί πηγά στό σαλό
ν». Δέν ήξερα τί νά κάνω πώς
νά περάσω τίς ώρες μου Ή ζωή
μου εΐχε κατήντησε1 σωστό μαρ
τύρΐο- Ή σκιά κάθε άνβρώπου
εκανε την καρδ'ά μου νά χοροπη
δάει Τα μέλη μου νά τρεμουν-
Προσπάθησα νά γαληνέψω- "Εστει
λα τή σκεψη μ Ου στούς δ'κούς μου
Θά περίμεναν είδήσεις μου μέ ά
γωνία Χαμογέλασα είρων'κά Κα
νενας τους δέν θά μάβα'νε ποτέ
την εννοια αυτής τής λέξης όπως
την ήξερα έγώ! 'Ωστόσο εττρεπε
νά τούς γράψω-
Τό ξενοδοχείο εΐχε μαγαζ'ά μέ
δ'άφορα ειδή- Κάρτες., περιοδικά
έφημεδίδες γραμματόσημα· β'βλία
Άκόμα καί κομμωτήιριο αν ί)θελα.
Άγόρασα ενα «σουβενίρ» άπό
κάρτες μέ δλα τα άξΐοθέατα τοΰ
Λονδίνο γ'ά τούς δ ι κου ς μου κι'
ενα μπλόκ γιά γράμματα- Τό ά
ερόγραμμα μοΰ φάνηκε μικρά γ'ά
όσα εϊχα νά γράψω στή, φιλή
μου!
Τό μεσημέρ' κατεβαίνοντας
γιά την τραπεζαρία ταχυδρόμησα
τό γράμμα καΐ τό «σονδενϊρ» Αύ
τή ή άττοκτιχόληση εΐχε δ'ωξε1 τό
πρωϊνό καί γαλήνεψε λίγο την
ψυχή, μου- Μά τ ' άντίκρυσμα
τού ασημάντου άνθρωπάκου μ' ά
ναστάτωσε χειρότιερα άπό ττριν·
Μετά τό φαγητό πηγά στό
σαλον ι- Τό ξενοδοχεΐο £τσι μακρά
στενο πού ήτανε. μουδ'νε την έν
τύπωση ϋπβρωκιεανίου- "Ας μην
είχα ταξιδεψε' ποτέ μέ τέτόιο
μέσο συγκοΐνωνίας. Άπ' τό με
γάλο τζαμωτό εβλίττα τίς άρα'ές
νιφάδες τοΰ χιον'ού νά κατεβαί
νούν άργά—άργά άπ' την άόρα
τη πηγή τους· "Ιδι«ς μικρές ττε
ταλοΰδες άραχνοϋφαντες άκομπού
σανε άέρ'να πάνω στή γήττροτοΰ
διαλυβοΰν- Ή χαρά τής ζωής κύ
λησε στίς φλέβες μου. Εϊμουνα
εϊκοσ'δύο χρονών! Ποθησα ενα μα
κρυνό περίπατο μέ τή συντροφ'ά
κάποΐου πού νά μ' ενοιωθε!- Ά
ναστέναιξα. Κανέ νας δεν βρισκό
τανιε σέ τούτη τή χώρα πού νά
μέ σκέφτεται. γ'ά μενά!
"Εκλε'σα καλά τόπαλτό και δέ
χτηκα τό κρύο χάδι τοΰ βορά πά
νχ» στά μαγονλά μου. Τα πόδ'α
μου ξύλιασαν άμέσως "Ωσπου νά
φερω βόλτα τό ξενοδοχεΐο άρχίσα
νετά δόντ'α μου νά τΐρεμοπαίζουν
άσταμάτητα! 'Έκανα νά γυρίσω.
Πάγωσα πιό πολύ- .Στό άντΐκρυνο
πεζολρόμιο λίγα μέτραπ'ό πίσω
ό άσήμαντος άνθρωπάκος εγ'νε
α πολύ σημο^τι«ός γ'ά
μενά! · ·
(Συνεχίζεται)
ΎΛεύτ)ι/νοι συμφωνως τώ νόμΐυ
1090)1988
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
114ΚΡ. Σ1ΝΑΝ1ΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Προίστάμενος Τυπογνίκρίίου
ΙΆΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία Σπαρτάκον 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΑΛΕΚΟΣ Π. ΜΑΡΣΒΛΛΟΣ
ΙΑΤΡΟΣ
ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΤΟΛΟΓυΣ
Σουλίου 4
ΤΗΛΕΦ. 621.001
Σόλωνος 109
5 — 7 μ. μ.
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΔΟΥ
-ΗΑΡΗΑΡΟΜΗ-1111ΙΚΗ ΕθιΜΟί ΡΑΦΙΑ..
Κρ'τικό
Ειταναλαμοάχω τοοεισαγωτγι-
πού σ' όρ'σμένες περι-
καΐ μάλ^στα τελευταίως
τονίσε'· ΐσως καί μέ άρκετή
πάς, ότι δηλαδή Θά δια
τηρήση πλέον τή μνήμη τού Μι-
,ροσιατικού Έλληνΐσμού. κατά
,;ς γενεές τού μέλλοντος. εΐνα'
,ό 6"6λία, δσα συνηβέστατα μέ
μίγάλες π.>οο·πάθεΐες καΐ Θυσίες
5οφορ£ς άκόμα καΐ μέ άτελειες.
δναγκβο-πκά άλλωατχ. κατορβώ-
σσμ£ νύ γράψουμε καΐ νά τνπώ-
Άπό αύτά πλέον οί μετα-
Θά πληροφο ΐοΰνται
ήσαικ καΐ πώς ζήσανε οί
'Ελληνες τής Άνατολής Άσφα-
)ύς δέν ί'χε' φβάσε' σέ άρκετή
«λιΚ90ε|τοΐ άπό 6'δλιογραφ'κής
ή έργασία αύτη Καί
ί%, γ'ά όρισμένες έλληνικές μΐ-
«ρβσιατ'κές χο'νότητες δέν Ιχει
τίποτε· εϊνα' άλλες. άς
ιτούμε οί προνομΐο'/χες άπό
τού κ
τή Μοΐρα' ποΰ άξιωβτ>κανε νά
ώρουν άνβρώπους πού τούς ε-
τνχαν μάλλον άνθρωποι, οί ό-
ΐοίο' άφΐ€ρώσα>ι;ε δλη τους τή
{Α
τους
μ«ράκ'· ολη
τονς τή δραστηρΐότητα, στό εργο
τής Ίστοριοδΐφ'κης μελέτης. τού
Έλληισμ.ού των τόπων αυτών-
Μιά τέτοια· όπως την εϊπαμε
ιτρονομ^οϋχος περΐαχή. εϊνα' τα
ά τού Μαρμαρά καί ό άνθρω
και τίς σχετ'κές πηγές
και μεταγενέστερίς, έν-
δεκτΐκό καΐ τουτο τού έρευινητ,
^ κοστου καΐ τής^ εύσυνε'δησίας
ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΠΙΤΤλΣ ΤΟΝ ΠΕΡΑΜΙΟΝ
ιτος, ττού άφΐρώθηκε οτήιν ερευ-
νσ τής ίσταρίας τού Έλληνισμοΰ
των ««ί τή διατηρήση τής μνή-
μικ τού είναι ό Νΐκος Λαμπαδα-
ρι6ης. Δέν ξαίρω πόσοι άλλο'
ΐιποροΰν νά ΊταραΛληβαϋν μ' ού
τό-ν σ' οσα έκαμνβ καί κάμνει κα
επέτυχε, γ'ά τή γεν
τού καΐ την περιοχή της
Νέος άκόμη γράφει καί έκδί
δί' μαζί μέ τόν Ε- Βαλσαμή τα
«Προκονησιακά Ίστορΐκά» (Ε
Βαλσαμή καΐ Ν- Λαμπαδαρίδη
«Προκονησ'ακά Ίσ-ταρ'κά»- Σχ
8 σ. 226( Αθήναι 1949) μ'ά ττοο
λίι σνστημστικιή μελέτη' καΐ εχτο
τε ονγκεντρώνΐ,ι στο'-χεΐα άπό τή
ιτροφορ^κή παράδοση κ«ΐ άττό άλ
όργανώνει άρχεϊο —
άλήβϊ'α τί βά άττογίνη καΐ τ
4?χίίο αντό αΰρΌ;— καί τώρα
ίϊκοσι έξη χρόν'α έκδίδει τα
«Μαρμαρ'νά Νέα». Προηγουμένως
έξίδιδε τό «.Παμκροκοννησιακό
Βήμοΐ», μηνιαία εφημερίδα. Σκο
ιτός τού μέ τίς ττβρ'οδ'-κές αύτέ
δημοοΊογραφ'κες τού έκδόσεις· ε
«χ1 ή καλλΐργεια της μνήμης τοί
Ελληνισμόν τού Μαρμαρά. ίδίω
μεταξϋ των συγχρόνων μας κα
ή οτενότερη μεταξύ τους σύνδε-
ση τ«ν ονμπατρΐωτών τον, άλλά
καί ή ανακοινώση έξαχρ'6ωμενων
στοιχείον Ιστορ'κών καί λαογρα
ψι*ών. πολύ χρήσιμον κ1·" αυ¬
τών καΐ ο—ο σημε.ρινό καί στόν
ούρΌινό μελετητή. Άπό τής ό—ό
*τ«ς μάλιστα αυτής, ττ'οπεύω δ-
τ' τα «Μαρμαρ'νά Νι£α» μττορ-οθν
•β θεωρηιθοϋν ϋ—όδειγμα ττροσφυ
εφημερίδας-
'Αττοτέλεσμα της μακροχρόν1
αυτής καΐ μεθοδ^κής ττροσ-ττα-
Οτίας καί τής πατριδολατ'ρ·ικης έ
το3 Νίκου Λαμπαδαρίδη
ΐΐκχι καί ή πρόσφατη μελέτη τού
«Μαρμαρονη<τιώτΐ>κη 'Εθιμογιρα-
ίίω ποϋ δημοσΐί,ύτηκε στόν 14ο
'όμον τοϋ έτΓΐστημονΐκοϋ ττ£.ρ'οδι
■ού της «Ενώσεως Σμνρναίιον».
(Μικρασιατ'κά Χρον κά» καί κυ·
η καί σέ άνάτντΓο
Τό δημοσιευθέν κείμενο άττότε·
& μέρος μ "άς εύρυτάτης έργασί-
"ί τβυ πϊ,ρ'γραφΊκιη,ς των ήθών
ίίιμυν καΐ τταροοδόσεων τοϋ 6ίσυ
'»» κατοίκων των νηο-ιών τού
Μορμαρά (τ ■Βκκλησίαστΐ'κης "Ε
1αΡχΙος Προικονήσου Μ Άσί-
"?) «χΐ περιλαιμβάνει βίδ'-κότειρα
ό ϊ'θιμα άρραβώνων. γά
Ρ-βιι κτ.τ Προεισαγωγ'κά £να
σημείωμα· κατατοπίζε1
«Οντομο:, άλλά όττωσδήτΓθτε έτταιρ
*ις τόν άναγνώστη πόονω στήν
'9τ«Ρΐκή εξέλθη τού 'Ελληνισμοΰ
'ών νησιόν τού Μαρμαρά. άναφε-
τού έλος πβ
λν έ'να μαρμοορονησΐώτικο γλιοσ-
σάρ'ο μάς έξηγεϊ 6έ«αια τίς ίδ'το
μοτικές λέξεις τού κ,ε'μένου· συγ
χράνως δμως. τταρά τούς ϊδιωμα-
τ'σμούς αύτοΰς καί σέ συνάρίτη-
οη μέ τα δημοσΐευόμενα κομμάτ'α
επιτόττ 'ας δημοτ^κιής ττοιήσεως,
μσς -αρέχεται ή, έντύ-«ση) -ώς
τό μαομαρονησιώτΐκο γ
Ιδίωμα ττλησι·ό:ζει μέχρΐ ταντ1-
σμου σχε&όν την νεοελληνικήν κοι
νή.
Τό κείμενο τΐλοιυτίζουν καί ε-
νας χάρτης των νησΐ<ό« τού Μαρ μοορά μετά τής Κι/ζηικ'νής Χερσό¬ νησον καί μέρονς των βορείων τταιραλίων τής Μικράς "Ασίας (ά- ττοστκχσμα σττο τό μεγάλο χάρτη νανσ'ττλοίας τοϋ Μαρμαρά τοϋ Αγγλΐκοϋ Ναυαρχείον έττανεκ,δό «τέως 1957) καί άκομη ττολλές χαρακτηιριστΐικές φωτογραφ ίες Ιδιαιτέρα σημαντ'κά· —ιτολύτ1- μα· τα θεωρώ, γ'ά την ίσταρία τού ύττο·δούλου Γένου'ς τής Μικράς Άο-ίας·— εΐνα' καί τα δημοσι- κείμενα μητροττ ολιτ'κών έγκνκλίων' διαλυτηρίωιν άρριχβώ- νων, ττροκοσνμφώνων κα'ι αλλων σχετικώ'ν ττρός τό βέμα έιττΐ<Γημιο·ν κοινοτικών ττράξεων Άπό τίς δημοσ'ευόμενες φ»το φαίνιτα1 ττώς εχοιιν δια- σ»3ή' τταλλά ντυσίματα, κεντή- ματα καί άλλα άναλογα δείγμα- ια τής μα&μρονησιώτΊκης ζωης Θά ξαναγκρ'ίσω καί μ' αύτήιν την άφορμή στό μεγάλο μόν καη μ Ο καί σιή μεγάλη έπ' αύτοθ ευβύνη τής γενεάς ημών των πά λαΌτέρων ττιροσφύγων· "Ετσι θά χαθούν κι' αύτά· δττως καί τόσα άλλα μικρασ'ατΐ'κά κΐι'μήλ'α Ποϋ είναι ή προσπαθεία καί τό μου- σεΐο συγκεντρώσεως καΐ διαφυλά ξεως των ττρωτοτύ—ών των διαφόιρων κο'νοτΐκών πράξεων και έίλλων επισήμων εγγράφων η σχε τικών χειρογράφων αναφί,ρομενων στήν ίστορία τού Έλληνισμοϋ; "Ετσ1 το ξανατονί ζω φοοοϋμαι ττώς θά χαθοΰν κι' ^ϊττά, όπως καί τόσα αιλλα Ντρο- τη μας! "Ας προστεθή άκόμη γι' αύτη τί»ν τόσον άξ'όλογη ττερ'γραφ'-κή λαογ,ραφική συλλογή τού Νί'κου Λαμτταδαρίδη καί τούτο: ή γλώσ σα της εΐνα1 μ'ά στρωτή δημοτι- «ή καί τό ίίφος της συναρτταστι- κό άναδίνει «αί στην ττερίτττωση αύτη· όπως καί στά ττερ'σσότερα ηταρόμο'α κείμεΐνα συγγραφέων· νοητικό εύωδίασμα τόν ττόνο, την άγάττη^ τού σνγγρα φέα γ'ά τή «χαμένη πατρίδα» τού Τό χαίρεταΐ ό άναγνώστης καί σά λογοτεχνικό ήθοιγράφημα. Πρόσω— 'ικά ή αναγνώση τού, σάν προέκιταση των αναφερομέ¬ νην, μ' όδήγησε καί σέ μερικοΰς γενικότερους στοχασμούς: Ό γάμος· δττως γινόταν άλλο¬ τε έκεϊ· μέ συναίνεση καΐ άπόφα- ση ατΓθκλειστίκά των γον'ών· χω ρίς τή γνώμη των άμέσως ένδια- .φερομένων, ττού συνηβέστατα μά- λιστα ήσαν καί άνήλ'κοι. δέν συμ βιδάιζετα' 6έ6α'α. μέ τίς σημε- ρ'νές κο'νων'κές άντιλήψι,ις ττά- νω στά Θέματα αΰτά καΐ τίς έ- -πικ,ρατοΰσες άρχές ιτερί άνεξαρ- τησίας καί άμεσης ϋττευβυνότττη τας τον άτόμου' δ'ατηροϋσε ομως καΐ έτόνιζε κάποια μικττηιριακή έσωτερ'κότητα πάνω σ' αΰτό τό θεσμό ττού εΐχε καί εχ€ι βασ'κό την δ'α'ών'ση τού εϊ δούς 'ΥτΓθνοοϋσε ασφαλώς την εύ- θύνη των ήλικιωμένων ήγητόρων των οικογένειαν γ'ά τή δ'ατήρη- ση καΐ όμαλή έΕέλ'ξη τής συνε- χείας των γενεών. Χωρΐς άλλο σέ ττολλά όδηγεΐ ή μελέτη μ'άς έβ'μογραφίας. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ ΥΠΟ ΤΗΝ Π'ΡΟΕΑΡΙΑ ΤΟΥ κ. ΛΗΜ. ΚΕΦΑΛΑ II ΙΟΟΦΑίΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΙΟΥ ίϊΗΒΟΪΛΐ.Υ ίι την σΛε-οοίβκΛν τοΰ Συμ Στεγάσεως ί>πβ ττνν προ€
ΰ Γεν. Γραμματέίος τοΰ
Κοιΐνωνικών 'Τπη<3ΐσι- *· Λημ. Κ.ΓφάΙλ!α,, μέ συμιμίτο ών ε% των κ.κ Η ώ •V Άγγέλη Γεν. ,"*λ. Ρεγκά,κου Νομ. Σ«μ6ού '*, ,Ιορδ ΠαυλΛδη καΐ Φιλιππα ! Δΐϊυβνντοΰ τής έ<ρημιεηί ϊλήιφ6ησ<ιν «ι »ν |0 ) >η
Ι
νθ
ό*
α
'Π{νί έγοιρ<τ«ος τού {«π' αριθ. ( * ^ημαΐτολογικοϋ διαγράιμμα «ϊτοί ο.Τ. 142 καΐ 149 Συνοι ^δ "Ανω Τσύμπας Θεσοαλονί .. Ενί έγ«ιρία!Εο),ς τρ-οοηαποιήισ'είος °^εδ<»κ>ιή—«ς είς τό Ο,
[°ύ Συνοτκιβμοΰ Ν.άς 'Ερ*
(έξ άνα&ολής).
. '*Ρ> έγκρίσβως δΐορβωσεως
■"■ίιιοΐίίή·», τ....... κ.:..__..________
Ιτ
οκκστάοεοη' οί
είς τ& ο.Τ. Ρ καί Σ
"«"οικισμοΰ Νέας Κβυλλιπάλε
ΐμι6«ιδοΰ 180 μ2
τ» Π Συν)σ,μοΰ Του^κΛίνουνίιον ύ
ττέρ των Ζαφειρ'άς συζ Χαραλάμ
-τοΐ'ς Παπαδάκη κ<χί Χα,ραλάμ-πους ΙΙιυπαδάκη σιιμφώνίι>ς πρός τάς
όια^άςεις τοΰ άοθ 1 ι 1> 'ιϋ
Σι>ντ)τος τοΰ ε'τους 1927.
ίΙε·ς>1 άρσείος έκ της άπαιλλο-
ίο ώσεως οίκοπέδου έιμίκιδοΰ μ2
■212 50 τού Συν)σμοϋ Τουρχοβου
-.'ί'ιΐν τ—ειρ τοΰ Γ«οι<)γίου Μακρυσι ώρη καΐ Αικατερίνης Πρέκα όμοί ο; ώς ανω. Περΐ έγκιοίσΐΐυς Λγοράς μιάς ρτο:Ίμης όίχας είς Βέοοιον πρός ίτέγασιν τής πιρόοφυγος Σ κάλιαρη ώρ'μίθλιό^ηιτος Η.Ε. Περί ύ.ταγιογής δνο (2) ΛηγμΛΐτούχων οίτ.ογενειών είς οτεγατρτικόν πρόγοαμμα 19Η3 1 :ί β Ιί, ών τά παοοπήγμιατα έπ|, ονκοντε-'δΐικιοΰ χώρου ένθα (1νε.γεΐιριάμενο·ν Δημ,. Μαιει^ήριον (ίε<τσ(ίλί)Α'κης μέ την ΰπαγωγήν υπό την δκΐχ'είρισιν τοΰ 'Τ ς. ένκιρίιαεϋ>ς ροποποιήιοείο
Αριθ 2972 κτηματολογ
ά ΰ Χά
ί «ς θ ««·
1 · '35 μή Λο-πίον οΙκοπεΑοτ-.
•«βί ίτβ*αιχ(,>ρή«ως ονκοπεδι
^ εκτάσεως «ς τάς Κο.νότητας
;'κ;»μ»ν: Μ—οτίν, Καρμττή-Χσ
^ Πλάϊ Νομοΰ Ήλ,ίας
ν ά
τό
.«06,
Π"
"νί
έκ ΐής (1παλλ(ηοι
Περί έγκρΐσεως άγι>ράς 3 έτοί
ΐιων διαμερκτμάτιον έν τή πόλϊΐ
τής θβθτκιλονίικης πίρός
Ισαρίθ'μων
τος ΟΗΕ.
ΓΤε<)1 έγ%ρσεα)ς προϋπιολογιομ-ων οίκον. χρι'|<τε«ΐ)ς 1972 Λαϊκής Κα τοΐικιας κβϊ >ΑπιααίΓ<χιοττώσε<ος Ά (ττών Ποοοφύγο)^. "Εγκρκτις 'ΕΛίΐχο σι/γκεντρω
μένους ώς μίαν οικογένειαν, 'έρ-
χονται είς τόν νούν μου τα τταΐδι
κά μου χρόια ττοΰ καθίμΐνος φρό
νιμα κοντά στό τζάκΐ άκουγα ά-
φοσιωμένος άττό τόν ττατέρα μου
μα έστραμμένο ττρός την ττατρίδα
καϊ είς άλλας τΓ£ρ>ΐτ—ώσεΐς άπό
τοΐις σε&άσμιονς γέροντας τής
Παλαιάς Περάμου· τίς Ίστορίες
γύρω «πό την μακιρ'ινή Πατρίδα
ολων μας. γύρω άττό την Παλαιά
Πέιραμο. την άπλωμένη στά τταρά
λια τοΰ Βοσττόρου.
Βλέποντάς σας φβρω είς την
μνήμη μου άττό δσα ε'μαθα. τίς
χαρές καΐ τις λύττες τού ενός.
ττοίι ήσ-αΐν χαρές κ«ί λύττες δ-
λων σας, την άγάττη μεταξύ σας,
την άγάττη σας γ'ά κάθε ώραϊο
καΐ ίδαν'κό( την πίστη σας τπρός
τόν Θεόν καί την Πατρίδα-
Βλέττω φαντασΤ'κά, τα δάκ,ρυα
ολων ίκείνων ποίι άναγκάσθηκαν
έκ των ττραγμάτων νά έγκαταλεί
ψουν την άγατπημένη. τους ιτο~ρί
δα. την Πατρίδα των τΓροτΓΟτπτων
πάτπτων καί πατέρων μας-
Βλέω άκόμη ενα τελευταϊο 6λ£μ
μα έστραμμένο ρός την Πατρίδα
ττοϋ έγκατέλετψαν μέ ττόνο.
Καί· τέλος, βλέττω φανταστι-
κά' τΓθλλοΰς άτπό έσάς καί άπό
έκείνους ποΰ μάς αφ'σαν· μέ δα
κ?υα χαράς νά φιλοΰν τα αγια
χώματα της άγαττημβνης μας Πά
τρίδος· τήις αίωνίας Ελλάδος
μας
"Αν ό βάρβαρος Τοΰρκος κατα-
κτητής μάς τα αφήρεσεν δλα· δέν
μττόαεσε νά άφαΐ·ρέση καϊ την πί
στιν μας ττρός τόν Θεόν- Π' αύ-
τό καί ό Θεος δεν μάς έγκατέλε
ψεν. άλλά έ'στεΐίλε έσάς νά κατοι
κήσετε αυτόν τόν τόπον ττού λέ·
γεται Ν(έα Περαμος, τό>ν τόπον
ποΰ άνά -πάσαν στιγμήν ένβυμίζει
είς δλοι/ς μας την Παλαιάν Πέ
ραμον.
"Ας εϊμεθα συσττε'ρωμένοΐ καΐ
ένωμένοι όπως άλλοτε οί ΤΓρότταπ
ττοΐ, πάτπτΌΐ καί ατέρες μας-
'Άς ένωθούμε δλοι γύρω άττό
τόν Σύλλογον των Περαμίων καί
Κυζικινών. τόν Σύλλογον αυτόν
ποΰ δΐατηιρεϊ ώς Κιβωτός τοΰ
Νώε τα ήθη καΐ εθ'μά μας-
Ή σηιμε,ρ'νή έξ αλλου συγκ£ν
Τρωσίς μας έδώ όφείλεται είς τα
έν Αθήναις δ'αμένοντα μέλη τού
έν λόγω Συλλόγου. τα όποΐα κα-
λοσο.ΐίζομεν καΐ έττ' εύκαιρία ττα
ροκαλώ τον χ- ττ.ρόεδρον τού Συλ
λόγου νά κόψη την Βασιλόπιττα
τού Συ^όγον Περαμίων καί Κυζι
κ'νών σάν άρχηγός μ'ά-ς οικογε¬
νείας, ώς τόν έ'χε1 τό έθιμον.
Εγκ. ώς ττρόεδρος της Κοινότη¬
τος Νίος Περάμον άλλά καί ώς
τέκνον Περαμίου εϋχομαι είς δ-
λους σας προσωττ'-κην καί οϊκογε
νειακήν ευτυχίαν διά τό Νέον "Ε-
τος 1972-
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ
ΕΜΜΑΜ.
ΠΑΠΑιΝΑΣΤΑΣ Ι ΟΥ ΠιΡΟΕΔΡΟΥ
ΤΟΥ ΣΥΛΛΟιΓΟΥ
ΠΕΡΑΜΙΩΝ ΚΥΖΙΚΗΝΩΝ
Κυρίαι καί κύρ'ο',
Ή άγάπη καΐ ή ττροσηλωσις
τού Συλλόγου ιΐας ττρός την Κο·
νοτητα τήις -Νέας Περάμου εΐνα-
εκιδηλος άττό τής ιδρύσεως τού
Τό 95% της δραστηριότητος
τού τό κατηνάλωο-ε έδω· μέ ζή¬
λον καί άφοσίωσ'ν· τΓροσέφ£.ρ-εν
ό·τι μτιορούσί. συμιβάλλοντας κα
τα τό δυνατόν στήιν άνάτττνξιν
τοϋ ώροιίου αυτού χωρίου ττού ή¬
δη εξελιχθή σέ ττόλ'-ν·
Σήμερα δέν ιτιρόκειται να κά
νού μ ε άττολσγ'σμό τής δράσεώς
τού Σύλλογον μας
Έττωφελούμενο' άττό τόν έομ·
τασμόν τής Πρωτοχρονιάς καί τού
κατ' έ'Θ'μον κοψίματος τής Βασι-
λόπ-ΐττας. ήρθαμε νά σάς ποΰμε
χρόν'α ττολλά καί νά σάς εϋχηβοθ
με όπως ό κα'νούρνιος χρόνος εί
ναι εύτυχ'σμένος γ'ά σας, τίς οί
κογένειές σας καί γιά δλους τούς
άνθρώττους.
Έπίσης μέ την εύκα'ρία τής ώ
ραίας αυτής συγκεντρώσεως σάς
δηλούμεν ότι τό συμβούλιον τού
Σύλλογον άπό τής Ιδρύσεως τού
ποτε δέν ϊπαικχε νά ζή τα ττρο
βλήματα τής Κοινότητος καί νά
ένδΐαφέρετα' ζωηρώς διά την έττί
λικτί τους·
Ό Σύλλογός μας ήδη διανύει
τό 12ον ετος άττό τής ιδρύσεως
τού καΐ όμολογώ ττώς έργάζεται
καί δρά υπέρ τής Κοινότητος καΐ
των αλλων θεμάτων τού μέ τόν
ϊδ ο ζήλο καί ένθουσιασμό-
Πρέττει νά σάς γνωρίσω ότι
στήν δ'οίκηση τοϋ Σύλλογον μας
δυστυχώς. έττήλθον ωρισμέναι άλ
λαγαί:
1) Έξ αίτίας τού Θανάτου των
π.ροσφιλών πατριωτών μας καί
στελεχών τοΰ Σύλλογον "Αλεξάν¬
δρου Άγορόγλου· Φωτίου Κοντοΰ·
Σωτη.ρίου Χρυσογονίδη καί "Ιω
άννου Ταλΐαντζή-
Όλοι άντ'λαμβάνεσδε την με¬
γάλην λύ,ττη ττού ησθάνθημεν έκ
τής απωλείας των έκλεκιτών αυ¬
τών πατρ'ωτών κα'ι τό μεγάλο κε
νό πού άφηρχ ή άττώΛεια αυτών
στόν Σύλλογό μ»ζ
2) Λόγω ύγείαςτταρητήθησαν
ό κ. Δαμιανός Σγουρίδης καί ό
κ. Ρήγας Παπαδόπουλος έκ των
άξιωμάτων τού γ εν' κου γραμματέ
ως καί τού άντητροέδρου τοϋ Συλ
λόγου τταραμένουν ομως καί οί
δύο ώς μέλη τού διο'κητ'κοθ συμ
βουλίοιιτ τού Συλλόγου.
Τάς δύο Θέσεις πού κατείχαν
οί παρα'τηθέντες κατέλαβον έπ'
σης Ίκανοϊ πατριώτε'ς-
Τό άξίωμα τού γενΐκοΰ γραμ-
ηατέως ανέλαβε ό κοοθ' δλα α
θς Περάμιος δικηγόρος κ. Ν'κό-
λαος Αόμ&ρος καί τό άξίωμα τού
άντ)δρου ό κ- Σάββας ΚυρΌζής
τμηματάρχης των Τελωνείων Πει-
παιώς καί άρ'στοΰχος τής Άντο-
τάτης Σχολής Πολιτικών Έπιιστη
μών. έπίσης άξ'ον τέκνον τής Πε
οάμου-
ΕΙμαι ΰποχρεωμένος άττό τού
βήματος τούτου νά εύχοοριστήσω
τοΰς άγαπητούς μόν συνεργάτας
κ- κ. Ααμ- Σγοΐίρίδην καί Ρ Πά
παδόπουλον γιά τίς πολλες και
πολύτΐμες ύττηρεσίες ττού ττροσέ
φεραν στό έργον τού Συλλόγου
καί εΐμαι βέδα'ος ότι την ττροσ
φορά τους αύτην, θά συνεχίσου'-
καΐ ώς σύμβουλοι τοΰ Συλλόγου
Ο Σύλλογός μας είς άναγνώ
ρισ'ν των μεγίστων ΰτττιρεσ'ών
πού ττροσέφεριαν οί δύο αύτοι έκ-
λεκτοί πατρ'ώτες( σέ είδική γενι-
κή συνέλευσΐ Θά λάβη τάς δεού-
σας αποφάσει ς γιά νά τούς άπο-
δοθοϋν αί έπ!·6εβλημ£ναΐ τιμαί.
Καί πάλιν ευχομαι είς δλους
σας χρόνια πολλά καί εύτυχ'σμέ-
νο τό 1972
ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΎ κ. ΧΡ. Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΑΤΟΓ
Είς πέμπτην Ικδοσιν ή «Άγία Λαύρα» — «Σύγχυσις
καί παρεξηγήσεις» μέ πρόλογον τού κ. Φοίβου Δέλφη.
— Τό Ληξοΰρι.
Κριτική τής Κάς ΑΙΚ. ΚΑΛΟΓΜΕΝΟΓ - ΓΚΟΤΣΗ
"Ενα έκ,πληκτικό βιβλίο έκνκλο
τάς ημέρας αύτάς. είς
την Ιεράν καΐ Ίστορ'κην Μονήν
είμνηστος Βουρλούμης καΐ ό Ή
γουμενοσύμβουλος πατήρ κ- "Αν
θ'μος Δημαικόπουλος. ό Ήγούμε
τής Άγίας Λαύρας των Καλαβρύ ' νος το3 Μεγάλου Σπηλαίου κ Ίε
των — άπό τήιν οποίαν καί αί ρόβεος Πασχόπουλος καί ό'Ηγού
προηγούμεναι εκδόσεως διετέθη μίνος τής Μονής Άρκαδίου Κρή
σαν υπέρ τοΰ ταμείον αυτής — της Την όμάδα αυτή ττερ'εστοίχι
τού συγγραφεως μή δεχθέντος πό ζον τΐμητικώς οί Δήμαρχοΐ Μεσο
τέ ουδέν δικαίωμα, χάριν τής Μο λογγίου, Πατρών, Καλαβρύτων
νής· όπως γράφει έν τώ προλό Ναι.πάκτου^ Αγρινίου, Αϊτωλ'·κοΰ
γω ό Ήγούμ€νος· άλλ' ότε ήτο Δή κα'ι ρίγη συγκινήσεως προυκάλε
μαρχος είχεν ζητήσει νά μεταφερ σεν τό Λά&αιρον καί ή Εικών τής
&ή τό Λάβαρον καί μετάτχεΐ τοΰ Εξόδθυ έν τώ Ταφείω των Ηρώ
έορτασμθ'ΰ τής έξόδου- πιράγμα ών κατά την έπ'μνημόσυνον δέη-
ποιύ δέν ήτο δυνατόν νά αρνηθή σιν Τό Λάβαρον δέν έξέ,ρχεταΐ
είς τόν συγγραφέα. Υό Ήγουμενο τής Μονής· Μενεΐ έκεΐ είς την αϊ
συμβούλιον καί ό Σος Μτντροπολί Θουσαν. παρά μόνον ΐίς την κηδεί
της Καλαβρύτων κ Γεώργιος καΐ αν τοΰ Βασιλέως Γεωργίου Α'
ή Ίερά Σύνοδος. ένιέκρ'νον μέ έν : καί είς την περυσ νήν συγκεντρω
βουσιασμόν τό αϊτημα τού Δημάρ σιν των ση,μαιών λαβάρων καί έ
χου κ Χρ Εύαγγ«λάτου Καΐ έ- | Θνικών είκόνκ,ν είς τό Μέγαρον
δοθή μία δ'ακεκιριμέινη Θέσις ε|ς τού Ζαππείου.
τηιν εορτήν τού Λαβάρου· τό όποΐ ι Ή Άγία Λαύρα. Χίλΐα Χρόνια
όν έκράτει ό Ήγούμενος τότε ά | βιβλίον συγγραφέν υπό τοΰ Επ
τίμου Προέδρου τής Ενώσεως Έλ
Λήνων Λογοτεχνών κ Χρ. Γ. Εύαγ
γελάτου καΐ τόσον εύρέως κυκλο
φορήσοον μεταξύ χιλιάδων Έλλή
νων. προσκυνητών τής Μονής. πού
(ου καί Ταύρου. μέ ^^, ^χαφ'ιστν,^ το ^
έγικοιί<τεο)ς δ·3αχμ.. 45. ,__, ., , , „ *1 ί , ,Α - ραν ατΓ0 τ"1ιν Μονήν, εκρίθη και 000 δι' εξοδα ,μ^ταφορας ΑρχΗ έιτήρε τί|ν ^^ του ώς ϊν(χ _κ>υ
ου τίιος Δ)νοεως ,ΑποκαΐΤΛβτάοε δο,;^ ιστορικόν πόνημα. ϋμνος
ως ,Αστών Π«οσφΰγο)ν. πρός την ΈΘν'κήν αύττ|ν Ε'παλξν,
κισμοίις των Δήμίον
Περί δαπανων ήλεκτροδοτΐ|«τεως
ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΡΑ ΤΟ ΦΟΤΟΝΕ
ΟΠΟΣ ΤΑ ΕΑΕΓΑΝ ΣΤΟ ΣΕΒΔΙΚΙΟ Γ
ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ1
Τό Σεβδήκιοι ήταν ενα ττερίχω
ρο τής Σμύρνης· πού εβγαζε γεν
ναΐα παλληκάρια καί καλές νοικο
κεράδες Τα παιδία· κρατώντας
ενα ψαναράκ' άναμμένο καΐ χτυ-
ττώντας ρυθμ'κά ενα τουμπελέκ'
(πήλ'νο τύμττανο), έλεγον τα «κά
λαντρα τώ Φωτώνε» στΐς πόρτες
την παραμονή τό βράδυ Καί τό
τραγουδοϋσαν άπαν»* στό σκοπό
όπως καί τα Χριστσυγεννιάτικσ
Κάλαντιρα «Καλήν έσ,τέραν άρ-
χοντες κ.λπ »· Αύτά τα κάλανρο
ήσαν χαρακτηριστικά τοΰ χωρΌύ
Άκοΰστε τα:
Σημερα εΤνα1 τώ Φωτών.
πού άγ!άζουν οί παπάδες
καί μέισ' τα σπΤτΐα μπαίνουσι
καί λέν' τσ' « ν Ίορδάνη»
Ό Ίορδάνης Βωπτιστής
ήγύρσε καΐ είπε
«Χάρ'σ' έμέινα τα κλε'δΐά
Τού Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΒΝΗ
τα μαργαρΐταρένα·
νά εμπω στόν Παράδεισο.
νά π'ώ νερό δροσάτο·
νά πέσω ν' όποκοιμηθώ,
σέ μιά..· μηλ'ά 'ποκάτω
νά πέσουν μήλα 'πάνω μου
καί ρόδα στήν ποδιά μου
καΐ τα χρυσά τριαντάφυλλα
τΐγύρω στά μαλλ'ά μου
Άνήφορος, κατήφορος.
στά τρία πηγοοδάκια,
κάθουνται τρείς μελαχροινές
μέ τα γλυκά ματάκια-
Ή μιά κεντά τόν ούρανό
ή άλλη τό Φεγγάρΐ
κ' ή τρίτη ή μ4ιρότερη
κεντά τού Άη Γ'άννη-
τό εΐχε τραγουδήσε' ή Ο-
ξέχαστη Αγγελική Δεληκωνσταν
τή. Σεβδηκιαλ'ά. στό 1964. πού
τότε ήταν 67 χρονών. |
ΔΡ ΔΗΜ. Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ |
ι
Μιά νύχτα οτό Ααάρ - ντάγ
Τού συνεργάου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΛΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Γ'
— Ναί· γλεντούσανε! άττοκ.ρίθη
κε άφηρημένα ό στρατηγός· πού
τό μυαλό τού ταξίδευιε μακρυά -
Είχα κι' ενα έπε'σόδ'ο· πού μοΰ
Θύμ'σε κάποια δραματ'κή νύχτα
στό 'Ακόρ - ντάγ τής Μικρασίας
— Σοβαιρό έπεισόδΌ;'■■ κανένα
ΘΡΥΛΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔ0ΣΕΙΣ
ΟΙ ϋΚΠΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΪΟΥ
Κ»Ι ΤΑ ΑΚΡΙΤΙΚΑ ΤΡήΓΟΥΑΙΛ
Τού Συνεργάτου μα,ς κ. ΓΡ. Π. ΣΑΒΒΙΝ0Π0ΓΛ0Γ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 7ην Σελ.)
Καί ό Άκρίτας στούς φρου-
ρούς:
Ανοίξετέ με νέ πορτάρ άνοϊξτεν
νά έμπαίνω:
Έκεΐ οίφρουροί προ—ταθοϋν νά
τόν έξευμενίσονν, μα ό Άκρίτας
φαίνετα' ότι όρκίσθηκε νά απο¬
πλύνη τό αϊσχος μονάχας μέ αί
μα καΐ λέγει τό τραγούδ1:
"Εσυρεν τό σπαθίτζΐν ατ' άς τό
χρυσόν Θεκάρΐ'ν
χιλίους έμπρός έσκότωσεν καί μύ
ριους άπό πίσω
Καί υστερα άπό ενα μεγάλο
μακελλιό ό Ακοίτας σώζει την
Κάλη τού καΐ έπανέρχετα1 ν'κη
τής καί τροτταΐοΰχος στό σπίτι
του-
Τό έπεισόδιο αύτό όπως ε'ίδαμε
άφορά την διατάραξιν τής οϊκογε
νειακής τού εύτυχίος καΐ γβλήνης
τής άρπαγής τής σι/ζύγου τού.
Καί ττροχωροΰμε στό άλλο τρα-
γούδ' πού άναφέ/ρετα' γ'ά τόν Θά
νατο τού-
Σημ.: Τα τραγούδ'α αύτά. σχϊ
δόν δλα τα Άκριτικά. είναι πολΰ
μεγάλα καΐ έκτεταμένα εμείς ση
μειώνομεν μονάχα άποσπάσμα-
Ο ΑΚΡΙΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΧΑΡΟΣ
"Υστερα άπ>ό τούς νικηφόρου;
άγώνες τού ό Άκρίτας όποφασί
ζε' νά χτίοτΐ τόν Πύργο τού —
τόν Κάτσρον τού — όπότε έμφα
νίζεταΐ καί πάλ'ν τό πουλΐ πού
τοϋ φέρνε1 τό Θλιβερό μήνυμα τού
Θανάτου τού:
— Άκρίτας Κάτσρον εχτιζεν· Ά
κρίτας περιβόλιν
σ' έναν όμαλ σ' έναν λειβάδ, σ'
έναν πΐδεξΐον τόπον
δσα τοΰ κόσμον τα φυτά έκιεϊ φέρ
καί φυτεύε'
κι' δσα τοΰ κόσμου τ" άμΐτελΐα έ
κεΐ φέρ κι' άμπελώνει |
κι' δσα τοϋ κόσμου τα πουλιά εί
κιεΐ πάν κα! φωλ'άζνε
πάντα κελάϊδναν κ1" ε'λεγον —
πολλά Θά ζή Άκρίτας
κ1* άτώρα κελαδοΰν καΐ λεν —
θε ν' ς-ιπΌθάν Άκρίτας·
Η Κάλη 'ατ βαρυκά.οβιξεν καί
6οτρυαναστενάζε' καί λέγει στόν
Άκρίταν:
Άκοΰς — άκ>ούς Άκιρίτα μου ντό
λέγνε τα ττουλόπα;
Άκοϋει άτέν Άκρίτας' ΐμ χαμο
γ*.λά καί λέγει:
Άτά μ'κρά πουλόπα εΐν' ντό λέ-
πρός τα μεγάλο αύτό Μοναστήρ'
τού "Εβνους· Ή πέμπτη εκδοσις
έχε> ενα θαυμάσιον έξώφυλλον μέ
τό Λάβαρον καί τόν ιστορικόν πά
λα'&ν ναόν καΐ όπισθεν μέ την μί
γοΑοιπιρετΐή σημερ'νήν εϊσοδον
τής Μονής, ή όποία μέ τό Ήρώον
προσδίδε' την πρεπουσα είκόνα
πρός τό άθάνατο αύτό μνημεΐο
τής μαρτι,'.3ικιής πόλεως των Κα
λαβρύτων
Πα,ς&κτάς τοΰ βιβλίοιι «"Αγια
Λαύρα», ό άκούραστος συγ>/ρ<χ φεύς εγροψε καΐ έξέδωσχ τρία β' 6λία, τα όποΐα εκυκλοφόρησαν τάς ήμέ.:ας των Χριστουγέννων. Φέρθί'ν τούς τίτλους: «Σύγχυσις καί Παρεξήγησ'ς». μέ πλούσιον φ'λσσοφ'κόν κείμενον. «Μέ την παιδείαν προκόπτει τό "Ε8νος». Τό ττρολογίζει ό λογοτέχνης καΐ ποιητής κ Φοΐβθς Δέλφη ς- δια τυπώνων τόν Θαυμασμόν τού πρός τό όλον σιτγγραφ'κο^ έργον και την γενικήν δράσ'ν τού κ Χρ· Γ. Εύαγγελάτου. Τό τρίτον β'βλίοιν τού κ Εύαγγελάτου έπιγράφεται «Τό Ληξούρ'» Είναι μαθηματικαί άναμνήσε'ς άπό την Χωροπούλα τοϋ Λασΐκαράτου. πατρ'κόν τόπον καί νεώτειραΐ δταν έβοήθησε την Κεφαλον'ά ώς Ύπουργός των Σει σμσπλήκτων Ίονίων Νήσων (1953) τής Κυβερνήσεως Στρα- τάρχου Παπάγον· Τα τρία βιβλία τού κ- Εύαγγε λάτου· όπως καΐ οιαδήποτε αλλα έκ των Λυκλοφορησάντων δύνανται οί επιθυμούντες νά τα ζητησωσ1 γράφοντες είς τόν συγγιραφέα κ. Χρ. Γ. Εύαγγελάτου. Λεωφ- Αλε ξάνδρας 91 Τ.Τ 702. στέλλον τες δ'1 έπ'ταγής δρχ- 25 δι" εκα στον. Είναι δλα τα β,ιβλία τοΰ κ- Χρ- Γ Εύαγγελάτου, χ'ρήσιμα καί άπαραίτητα διά κάθε σοβαράν β' βλιοθήκηιν ΑΙΚΑΤΒΡΙιΝΗ ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΥ - ΓΚΟΤΣΗ γνε κι' έγροικοϋνε Άτά μικρά καί παλαλά νά κιελαϊ δοΰιν κ ι ξέρνε-'. Τό πουλιάκι ομως έπ(μένε( καί ό Άκιρίτας: —. Όπΐς πουλίν. όπίς πουλΐν μή τρώς την βονκεντρέαν καΐ ό Ακρίτας έξακολουθεΐ νά μην δίνη σημασίαν στό πουλάκ1· τότε μο νάχα, λέγει· θά ττεβάνω άν δέν 6ρώ τίποτε στό κυνήγ1 πού Θά ■πόγω Καί βγαίνει ό Δ'γενής στό κυνήγι καΐ δέν βρίσκει τίπο τι κοοί έπ'στ.ρέφε' στό σπίτι τού κατολι/πτιμένος Μά στόν γυρισμό τού συναντά τόν Χάρο στήν αύλή καΐ άρχίζε' ενας δ'άλογος μετα ξύ αυτού καΐ τού Χάρου ν — Πού πάς. πού πάς ν" έ' Χάρε μου καϊ εΐσαι χαρεμένος; — Έγώ σ' έσέναν ερχομ^1 καΐ εΐμα' χαρεμένος — Χάρε ντό εχεις μέ τ' έμέν καΐ πάντ' άκολουθάς με κ·' άν κάθουμαι συγκάθεσαι, κ ι άν σκοΰμα1 έσύ πασκοΰσα' κι' άν κεϊμα' νά κοιμούμ' έγώ γίνεσαι μαξιλάρι' μ, Έμέν έξέ.ρτς;·.· Άκρίτοτ, λέγνε μί άνίκετον Άκιρ·ίταν! — Γιά σοθς· γ'ά σοΰς Άκ,ρίτα μου- βοορέα μή καυχάσα' κ" έμέιν σ' έσέν πού £στειλεν, άπ' έσέν παλληκάρ εν — Άτότε ελα άς παλεύωμα' σό χάλκ'νον τ" άλώνιν καί άν νι κώ έγώ έσέν Θά πέρω τή.ν άξ'α'ς κ^ί άν νίκας έσθ έμέν επαρ την ψΰμ κιαί δέβα ·. — Έζέβαν καΐ ν' έπάλεψαν κ' ένίκεσεν ό χάρον. · — Χάρεμ έπαρ άσημιικά μαλάμα τα δσα Θελε'ς άν Θέλης καΐ τό άλογο'μ, ντό κ' εχ ό βασιλείς επαρεν τή-ν σαΐτα μου ντό σύρ τρ'ακόσΐα πήχες έ'παρ τα κυνηγόσκλα μ .- επαρεν ϊντιαν Θέλε'-ς.· Έμέν σ' έσεν ποΐ εστειλεν άοίκα κ' έθνμέθειν μόνον έμέναν εΐπε με την ψυν'^τ επαρ κ' έ^α·.-- Καΐ ό Άκοίτας ύποτασσόμε νος στήν σκληρή καί άτεγκτον εί μαρμένην άρχίζε' νά θρηνή καί ν' άναστενάζη καί άποχαΐ.ρετώντχς την γύρω φύση τα παρχάρια. τα ϊα καΐ τα μανουσ'άκ'α λέγει: Άλλοΐ έμέν τόν άκλερον έγώ Θε ν' άποθάνω άς χαίρουν τα Ψηλά ρασιά καΐ τα —"Ο'χΐ δα! "Επΐασα, ομως. έ'να σκοπό στά Παραπήγματα νά κα ττνίζη! .- — Ουφ!... ό αίώνιος στρατ>ωτι
«ός μέ τίς αύστηιρότητές τού
Δέν τάφ'νες τό κανμένο τό φαν-
ταράκι μέ τέτοΐο κιρϋο! ■ ■ ■
— Μέ συγχωρ-εϊς, φίλε μου Εί¬
χα ΰποχρέωσι νά μιλήσω —έ'κανε
ό στιρατηγός-
—'Άν σοϋλε'πε λοιττόν. Ανδρέα
τό άττότομο αύτό ϋφος · ··. Ένώ
εχε'ς χρυσή καρδίας 6λο παρεξη-
γεϊσαΐ (
Ο κύρ'ος Μερόπουλος ε'Θιξε
την «ευαίσθητη χορδή» τού φί-
λου τού.
— Καί σύ άκόμη; Άχ. αύτό
τα ϋφος! Αύτό ήτανε τό παράπο
νο καΐ τής μακαρίτΐσσας τής Σο
φίας..· Μά, τί νά κάνω; Μήπως
τό Θέλω; Είναι πιά μέσα στό αΐ-
μα μου τα ίίφος αύτό· Σάν αν-
άγάπησα κ'* έγώ έ'να κο-
ριτσι στά νε'άτα μου· κ'' ενοιω-
θα εύτυχισμένο τόν έαντό μου·
δταν μού χάίδευαν τό πρόσωπο
τα όλόγλυκά τού μάτΐα- Παντρεύ
Θηκα τό κορίτσι έκεινο. καί είχα
·<ην άπόφασι νά εΐμα' ό πιό ά- φοσΐωμένος ονζυγος νά τής χα- ρίοω γεννα'όδωρα δλους τούς Θη σαυρούς τής καρδίας μόν- Πέρά- σαμε γαλήν'α κ1" εύτυχισμένα δυό λεμο'- Γύρισα άπό 'κεί κ όπως άλλαγμενος. Ένώ πάντα μου την άγαπούσα· οεν εΰρισχα κα'ρό άρ κετό άπό την ύπη,ρεσία μου· νά τής άποδείξω κάπως Θερμά τα αί- σθήματά μου· — Σέ καλό ο ου Ανδρέα! Έ- ξομολόγησ' Θά μοϋ κάνης τώρα; — ξέκοψε ό κύριος Μερόπουλος τα; φίλο τού, συγκινημένος ποΰ τόν έ'βλεπε νά μ'λά μέ Θέρμη νεα¬ ν :κη καί μέ έξαιρετΊκό σμό Δέν μού λές καλυτέρα γ<ά τή δραματ'κή νύχτα τού1 Άκάρ - νιάγ; Χωρίς νά χάση τή ζοβηρότητά τού ό στρατηγός συνεχισε: — Ναί. Θά σοΰ πώ κ<·Ί γ>α *εί-
νη τή νύχτα. μά ττρώτα Θά οοΰ
πώ Υ'ά τόν άπότομο χαραιοτήρα
μου. Ναί. τό ϊδ'ο μοΰλεγε καί ή
♦ ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»<>»»»φ»»φ»»»φφ»»»φ»φ»
Τό Ελληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα
Σόφια··· Πόσες φορές δεν πηγά
στό σπίτι μέ την άπόφασι νά τιϊς
άνοίξω τή φτωχή μόν καρδά! Κι'
ένώ ημουν ετο'μος νά άρχίσω· να
έξηγηθώ, ετοιμος νά την αγ κάλι ά
σω, δέν ξίρω τί··, τα ματια μόν,
τό ά&έξ'ο φέρσιμό μου. τί. τέλος
πάντων^ την έκανε νά μέ κυττά-
ζη, μ' ενα τρόπο παράξενο· σάν
νά τρόμαζε ή ν' άττορούοτε γ «β
την οίκειότητά μόν···
— Σού φαίνετα' περίεργο; Συν
ΐ)Θ·σμένη στήν άπόστασι πού την
κρατοΰσες σύ. ρουφηγμένος άδιά-
κοπα μέ τα τρατ'ωτικά σου καθή-
κοντα έ'σωσε καί σεβόταν π'ά
τήιν άπομόνωσί σον. Παραοβχτη-
κε τόν ρόλο της κοντά σον σέ δεύ
τερη Θέσ'. άφού την πρώτη ββσι
την εΐχε άρπάξε' κ·ι>ριαρχικά τό
καβήκον
—Ή Πατρίδα! ήθελες νά πής.··
— Ναί· ή Πατρίδα, ε'σ-τω. μά
έ'τσι έκαμες καΐ τή γυναίικα σου .·
φαντάρο! Την άπομάκρυνες άπό
κοντά σου, χωρίς νά τό νοιώσης
καί ό ϊδΐος ·■
— Ποτέ δέ ϊ'τταψα νά ττ)ν θγο(
πώ μέ ολη τή δυναμ1 τής ψυχής
μόν!
— Καί ποτέ. δμως. δέν τής έ-
χάρισες έστω καί μΌ-ή ώρα άπό
τίς ώρες τής.ύτΓηιρεσίας
—"Α!.·· δλα «.'" δλα· Κωνσταν-
τϊνε- "Οταν εΐσαι στρατΐώτης εΐ-
σαι πρώτα στρατιώτης καί £πεΐ-
τα σύζυγος ή φίλος τ) έρωμενος.
Μ" αύτό ομως δέν Θά πή πώς δέν
έλάτρευα τή Σόφια! Ναί. ηταν
άπότομος ό τρό~ος μου· γΌτί
ε τσ' τόν εφτιασε ή αποστόλη μου
Νά δ'οικώ άνθρώπους καΐ νά έ-
πιβάλλω τή Θέλησί μου σ' αύ-
τούς. ζητώντας καί τή ζωή τους
άκόμα γιά ενα μεγάλο κιαί αγ Ό
σκοπό. Μού εΐττες νά «την χαρί-
σω» στόν φαντάρο. ποϋ κάπν'ζε-
ΓΌτί, παρακαλώ; Μήπως είναι
παλαβοί αύτοι ποΰ συντάξαινε
τούς Κανον'σμούς;
—"Ω,χ. άοερφέ!" τοΰς Κανονι-
σμούς! Μέ.ρα πού είναι σήμερα,
πήγες νά πΐικιράνης ίνα φανταρά
κο··· έττεΐοή κάτπνιζε- Είσα' παρά
ξενος «α άτΓΟτομος· Ανδρέα, πα-
ραδέξου το!
—Αϊ, λοιτΓΟν) δέν τό παραδέ-
χομα'. Κωνσταντΐνε, καί όόκουσε
γ'ατί: Μέ τό Σύνταγμά μου είχα
με μείνει στό Τσ'βιρίλ. τότε μέ
τή μικρασ'ατική έκστρατεία
— Θά μοΰ πής γ'ά τή νύχτα τοΰ
Ακάρ - ντάγ,
(Συνεΐχίζεται)
ΑΙΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
Καί επειτα αποτεινόμενος στή
γυναϊκα τού:
"Εμπα Κάλημ καί στρώσο με Θα
νατικόν κρεβάτι
Θήιχον Τα σό κιφάλ' μου καί παρ
χαρ! τσ'τσέκ'α,··
Σέιβεν έκ είνε κ' εστρωοχν άνθια
καΐ μανουσάκη. ■-.
Ό Άκρίτας πέθανε κατά την
ποο:άδοση σέ ήλι·κιία 33 χρονών-
Άπό τα ώραιότατοί σύτά τρα
γούδ'α τοϋ Διγενή πολλά σημεΐα
είναι ■πιράγματι άξιοπρόσεκτα.
— Ό Άκιρίτας δέν σκέπτεται
τίποτε· οίίτε καΐ αυτόν τόν Θάνα
τό τού, άλλά κχτατρώγεται άπό
την αγωνίαν γ'ά την τύχη τής γυ
ναίκας τού- Τόν Θάνατον'ατ κι
νουνίζ' την Καλήν άτ Θυμάται-
— Ή στάση καΐ συμπεριφορά
τού άπέναντ' των 'ΐττημένων τού
παρσυσΐάζουν ευγένειαν ψνχής
καί φχνερώνοιιμ λετττά αίσθήματα
πού άνταποκρίνοντα' στήν Έλλη
ν'κήν άντίληψ'ν.
— Στό ·πί?αισμα τοιΰ ποταμού
δέν Θέλει νά έκβιάση την κατά¬
στασιν, δέν Θέλε' νά γίνη φανι-
άς· νά συγκρουσθή μέ άνθρώπους
τού βασ'λ'ά τού καί προτΐμά νά
περάση μέσα άπό τό όρμητ'κό
καΐ έπικίνδυνο ποτάμι π^ρά νά
χύση σΐμα άθώων στρατιωτών.
— Στήν πρόσκληση τού αύτο-
κ,ράτορα δέν κατέ,ρχεται στά ά-
νάκτο,χχ' δέν Θέλ&' έττιδείξε'ς καί
τ'μές ή δέν Θέλε1 νά αφήση τα
σύνορα άφύλακτιχ-
—Άλλά καί την τελευταία στΐ
γμήν άκόμα. δταν στήν αύλή τοΰ
σπιτιοθ τού συναντά τόν Χάρο·
δέν τρομάζει, δέν λι/ποψνχεϊ' άλ
λά μέ ήρωϊσμό άντικρύζεΐ τόν θά¬
νατον- «"Ελα Χάρεμ άς παλεύω-
με σό χάλκινον τ' άλώνιν. ».
— Παντοΰ ονναντούμε υψηλές
σκέψε'ς καί εύγενεΐς Ιδέες-
ΓΡ ΣΑΒΒΙΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ι4ον
Έκεϊνο τό βράδυκαθώς εβγαι-
να άπ τόν άνιελκυστήρα. τόν πρό
σεξα. τΗταν ενας άσήμαντος άν
θρωπάκος- Βάδιζε λίγα μέτρα πί
σω μου καΐ ξεχλείδωσε ταυτόχρο
να μέ μενά την άντικρυνή πόρ-
τα. Ό πονοκέφαλος μέ βασάν'-
ζε· Δέν ήθελα νά σκεφθώ τίποτα-
"Επεσα στό κρειββάτΐ μέ τόν Ί'δ'ο
πάντα φόβο. Την ϊδια αγων ί α
Η σκέψη πώς ϊσως — περνούσα
έ'ξω άπ τό δωμάτΌ «έκεϊνο» κά
Θε φορά πού <χν&&οκατέ6α'να μέ τρομοκρατοΰσε. Ό «άρχηγός» μού εΐχε πεϊ ότι θάμουνα κάτω άπ' την προστασία τήις Σκώτλαντ Γυάρντ- 'Ωστόσο ενοιωβα τόν έα υτό μου όλομόναχο μέσα σ' έκεί νη την πολυθόρυβη πρωτεύουσα. Δέν είχα ερβει ττοτέ σ' έπαφή μέ τόν κίνδυνο· Δέν τόν ήξερα καθό λ ου Καΐ τώρα; Φωλ'ές όλόκλη ρες άπό μυιρμήγκΐα άνεβοκ<χτέβαΐ ναν στήν ραχοκοκαλιά μου! Ό Πέτρος ήτανε μ'ά προστασία γ'ά μενά· Ή μερά δέν ήτανε τόσο έ πικίνδυνη. Πβρνοΰσε ευκολα· Πολ λοί άνθρ·ωποι κυκΐλοφορούσανε στούς διαιδρόμους Άλλά ή νύχτα; Μένοντας μέ τόν Πέτρο ώς τα ξη μερώματα σχεδόν θά ξεχνοΰνσα τό φόβο μου. Κ' ' αύτός έπιρεπε νά τδξερε· Κ ι" ομως! Μ' εΐχε έγ καταλείψε'! ιΠοιά ήτανε λο'πόν ή προστασία τής ξακουο-τής Σκώτλαντ Γυάρντ; ΤΙ εΐχε άπογί νε' ή έπίσημη ΰπόσχεση τού «άρ χηγοΰ» της; Μ' ε'ίχανε ξεχάσε'! Μ' είχα ν άφήσει μόνη μου ν' άν τιμετωπίσω ενα δολοφάνο!·. Δέ μπόρεσα νά κλεί-σω μάτΐ- Ό ανεμος δυινατός κι' άγρΐος άπειλούσε δλη κείνη την μακρυά νύχτα. τίς κλε'σνμένες γ>ρίλιες τής
-ταλκονοπορτας- "Ε-'σι τροφολο
τοΰσε άδΐάκοπα τούς έφιάλτες
τής ψυχής μου
Κόντειε νά κλείσε' ή τραπέζα
ρία δταν κατέδηκα γ'ά «μπρεκ—
φαστ-»· Δέν μποροΰσα καθόλου-
Ό φό-βος μήπως άρρωστήσω εΐχε
πιροστεθή στόν τϊόμο τής καρδίας
μ ου- Τό κρεββάτ' δενκατόρθωσε
νά μέ ζεστάνε' οΰτε στιγμιή. Ά
^ συνήθεια πηγά στό τμήμα τού
Πέτρου- Μουκανε κακό ^ οικεψη
πώς δέ μέ σερβίριζε τα βράδυα.
Άλλά δέ γΐινότανε δ^αφορετΐκά-
Δέν μποροΰσα ν' άλλάξω την κα
τάσταση Δέ μέ λογάριαζε κανέ
νας
ι..
Λίγα τιραπέζ'α μακρύτερα ό
άσήμαντος άνθρωπάκος Επ ι νέ τό
τσάϊ τού! Δέ μέ κύτταζε καθό
λο- 'Ωστόσο ή άνησυχία μου μέ κύ
κλωσε- Κάτ( πάνω τού μιλοϋσε πε
ρίεργα στην ξαναμμένη φαντασία
μου!
Τελείωσα γρήγορα νευρικά τό
πρωϊνό μου καί πηγά στό σαλό
ν». Δέν ήξερα τί νά κάνω πώς
νά περάσω τίς ώρες μου Ή ζωή
μου εΐχε κατήντησε1 σωστό μαρ
τύρΐο- Ή σκιά κάθε άνβρώπου
εκανε την καρδ'ά μου νά χοροπη
δάει Τα μέλη μου νά τρεμουν-
Προσπάθησα νά γαληνέψω- "Εστει
λα τή σκεψη μ Ου στούς δ'κούς μου
Θά περίμεναν είδήσεις μου μέ ά
γωνία Χαμογέλασα είρων'κά Κα
νενας τους δέν θά μάβα'νε ποτέ
την εννοια αυτής τής λέξης όπως
την ήξερα έγώ! 'Ωστόσο εττρεπε
νά τούς γράψω-
Τό ξενοδοχείο εΐχε μαγαζ'ά μέ
δ'άφορα ειδή- Κάρτες., περιοδικά
έφημεδίδες γραμματόσημα· β'βλία
Άκόμα καί κομμωτήιριο αν ί)θελα.
Άγόρασα ενα «σουβενίρ» άπό
κάρτες μέ δλα τα άξΐοθέατα τοΰ
Λονδίνο γ'ά τούς δ ι κου ς μου κι'
ενα μπλόκ γιά γράμματα- Τό ά
ερόγραμμα μοΰ φάνηκε μικρά γ'ά
όσα εϊχα νά γράψω στή, φιλή
μου!
Τό μεσημέρ' κατεβαίνοντας
γιά την τραπεζαρία ταχυδρόμησα
τό γράμμα καΐ τό «σονδενϊρ» Αύ
τή ή άττοκτιχόληση εΐχε δ'ωξε1 τό
πρωϊνό καί γαλήνεψε λίγο την
ψυχή, μου- Μά τ ' άντίκρυσμα
τού ασημάντου άνθρωπάκου μ' ά
ναστάτωσε χειρότιερα άπό ττριν·
Μετά τό φαγητό πηγά στό
σαλον ι- Τό ξενοδοχεΐο £τσι μακρά
στενο πού ήτανε. μουδ'νε την έν
τύπωση ϋπβρωκιεανίου- "Ας μην
είχα ταξιδεψε' ποτέ μέ τέτόιο
μέσο συγκοΐνωνίας. Άπ' τό με
γάλο τζαμωτό εβλίττα τίς άρα'ές
νιφάδες τοΰ χιον'ού νά κατεβαί
νούν άργά—άργά άπ' την άόρα
τη πηγή τους· "Ιδι«ς μικρές ττε
ταλοΰδες άραχνοϋφαντες άκομπού
σανε άέρ'να πάνω στή γήττροτοΰ
διαλυβοΰν- Ή χαρά τής ζωής κύ
λησε στίς φλέβες μου. Εϊμουνα
εϊκοσ'δύο χρονών! Ποθησα ενα μα
κρυνό περίπατο μέ τή συντροφ'ά
κάποΐου πού νά μ' ενοιωθε!- Ά
ναστέναιξα. Κανέ νας δεν βρισκό
τανιε σέ τούτη τή χώρα πού νά
μέ σκέφτεται. γ'ά μενά!
"Εκλε'σα καλά τόπαλτό και δέ
χτηκα τό κρύο χάδι τοΰ βορά πά
νχ» στά μαγονλά μου. Τα πόδ'α
μου ξύλιασαν άμέσως "Ωσπου νά
φερω βόλτα τό ξενοδοχεΐο άρχίσα
νετά δόντ'α μου νά τΐρεμοπαίζουν
άσταμάτητα! 'Έκανα νά γυρίσω.
Πάγωσα πιό πολύ- .Στό άντΐκρυνο
πεζολρόμιο λίγα μέτραπ'ό πίσω
ό άσήμαντος άνθρωπάκος εγ'νε
α πολύ σημο^τι«ός γ'ά
μενά! · ·
(Συνεχίζεται)
ΎΛεύτ)ι/νοι συμφωνως τώ νόμΐυ
1090)1988
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
114ΚΡ. Σ1ΝΑΝ1ΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Προίστάμενος Τυπογνίκρίίου
ΙΆΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία Σπαρτάκον 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΑΛΕΚΟΣ Π. ΜΑΡΣΒΛΛΟΣ
ΙΑΤΡΟΣ
ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΤΟΛΟΓυΣ
Σουλίου 4
ΤΗΛΕΦ. 621.001
Σόλωνος 109
5 — 7 μ. μ.
Ο ΟΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΚΗΔΕ1Α ΤΟΥ ΠΡΠΗΝ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΘΥ ΕΦΕΣΟΥ
ΚΑΙ Η ΜΑΚΡΑ ΧΡΙΣΤΙΑΜΙΚΗ ΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ
ΤΟΓ ΑΡΧΟΝΤΟΣ, ΜΕΓΑΛΟΥ ΝΟΜΟΦΓΛΑΚΟΣ ΤΗΣ
ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΟΓ ΧΡΙΣΤΟΓ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ,. ΧΡΗΣΤΟΓ
Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΑΤΟΓ.—
ΕΝΑΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΑΟΓΟΣ
Μόνος έν τή ώραία έπαύλει τού
ό τηρώην Οίκουμενΐκός Πατρ'άρ-
χης Μάξιμος ό Ε' ασθενήσας έξ
οξείας βροχσπνενμονίας, των δύο
άδελφών τού άποθανουσών πρό
διετίσς, είς τό Καδήκ'οι Τό Πά
τριαρχεϊον ως έλαβε γνώσιν πα¬
ρά των Θεραπόντων ιατρών τής
καταστάσεως τού σετττοΰ ασθε¬
νούς , έ'ντολή ττοοιωττικιή τού Πα¬
ναγ 'ωτάτον Πατρ'άρχου κ Άθη-
ναγόρου, μετέβησαν ες Καδήκ'οι
έκ Φαναρίον ό Μητροπολϊτης Χαλ
κηδόνος κ. Μελίτων μετά των Σε-
βασμιωτάτων ^τροπολ'τών Χρυ-
σσστόμον Κορωναιον· Χρυσοστό
μόν Κωνσταντινίδου «αί των Μη-
τροττολΐτόν κ κ Συμεών Εύαγ-
γέλου· οπον διαπιστωθείσης τής
σοι6αρότητος τής θέσεως τού ά
σθενούς έν συμβουλίω μετά των
Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ
ΜΑΞΙΜΟΣ Ε'
ιατρών ό Μητρο—ολί—ς κ Μελί
των μετέδωσε τα αχραντα μυστή
ρΐα είς τόν Παναγιώτατον. όστις
έν γαλήνη έξεδήμησε είς Κύρ όν
' Ο Αγιος Χαλκ.η6όνος ΐπροέστη
■ των ττρώτων τελετών κσί ή σο-
ρός έναπετέθη έντός τοητε'νοθ φε¬
ρέτρου
"Η Ίερά Σύνοδος συνήλθεν έκ
τάκτως είς συνεδρίασιν ΰττό την
προεδρίαν τοΰ Παναγιωτάτου Οί
κσυμενκού Πατριάρχου κ Άθη-
ναγόρου. όστις έν βαθυτάτη συγ-
κ'νήσει ανέφερεν την είς Κύριον
έκδημηο-ΐν τού σχολάζοντος Πα¬
τριάρχου Μαξίμον τού Ε' καί ττρό
τεινε τα τής μετοοφορθς τής σο
ροΰ τού ειΐς τόν Πατριαρχικόν
Ναόν. έν σννοδεία τού Μητροττο
λίτου Κολωνίας κ. Γαβρΐήλ κβΐ
εκτεθή είς πιροσκύνημα κσΐ τα
τής κη&είας σύτοΰ είς ην ό ιδίας
έχοροστάτησε. Τό ττένβος της
'Εκΐκλησίας άνεϊχον οί Μητροπο-
λΐται Μύρων καΐ Κολωνίας, τόν
δέ επικήδειον λόγον εξεφώνησεν
6 νττογραμματεύς τής Ιε,ρσς Συν
οδόν κ Φίλιππος.
Η σετττή σορός τού Πατριάρ¬
χου Μαξίμον ετάφη έν τή Πατρ1-
αρχΊκή κα'ι Σταυοοιπηγιακή Μονή
τής Ζωοδοχον Πηγής Βαλον·κλή
Ταύτα κατ' επίσημον άνακσίνω-
σιν τού Πατριαρχικον Γραφείον.
Τόν είς Κύριον κοιμηβέντα Πα¬
τριάρχην εΐχα την ευτυχίαν έκ
τού έγγΰς νά γνωρίσω Νά τόν έ-
ΤΓ'σκέτΓτωμαι είς την έν Φενέρ
Μπαχτσέ κατοικίαν τού καί νά
-εράσω πολλάς ημέρας μέ την
σύντροφον τού είς τόν θαυμάσιον
κήττον τής Μονής τού Άγίου Γε
ωργίου τού Κρημνοΰ; Μετσχίου
τού Παναγίου Τάφον, οπον έφιλο
ξε νού μην έν Χάλκη ΰιτό τοΰ 'Εξάρ
χου τοϋ Παναγίου Τάφον Μητρο-
φόρου Άρχιμανδρίταν κ Ιωάν¬
νου Οικονομίδου τόν οποίον πο-
λΐι ήγάττα καί έτίμα Τοΰ εκοανε
ευχαρίστησιν ό ώραΐος κήττος τού
Μετοχίου· ή θέα τής νήσου Αντ>
γόνης έναντι καί ή τόσον καλή
ονντιροφΐό τού τταττρός "Εξάρχου
<. Ιωάννου Σννήθως τόν συνώ δενεν ό έν Καλαμΐση - δερέ Ή- ττειρώτης ζαχ«3©πλάστης κ Κώ- στας Βήκας δστ'ς τού ήτο και ό μόνος ττοιΰ τόν έφρόντ'ζε μετά την άττοχώρησιν τοϋ θαλαμηπό- λον τού Πολνδώρον καί τόν θάνα τον των δύο άδελφών ταθ Ποττρι άρχου. τΗτο πάντοτιε ευχαρις καί μάς άφηγείτο όρσϊσ άνέκδοτα Παρηκολούθει τα έλλην κά πρό γματα καί εΐχε διοοκκχή πόθον νά έλθη καί διαμέινη είς τό Φάλη- ρον Άνώτερος ανθρωττος ώς ήτο 5έν κατήΐχετο είς τάς συ^ομ'λίας καί δέν αφηνε καμμίαν αίχμήν Εγεννήθη είς Σ'νώττην την 26ην "Οκτώβριον 1897 έκ γονέων εύ- σε6ών_ Ελευθερίου καί Αϊκατερι νης Βαπορτζή. Τα ττοώτσ γράμ- ματα διήκοισεν έν τη έπταταξίω σχολή τής ττατρίιδος τού καΐ είτα τφ Τ912 εισήχθη, υπό την πνευ¬ ματικήν προστασίαν τού 'ιρωίκού μητροπολίτου Αμασείας Γερμανο- είς την κατά Χάλκην Ιεράν θεο λογικήν έξ ής άπεφοίτησεν τό 1919 χε'οτονηβείς Διάκονος υπό τού τάτε Μητροπολίται; Καλλ'ου πόλεως καί1 Μαδύτου Κωνσταντί¬ νου Κοιδάκη έν τώ Ίερφ Ναώ τής Ίεράς Μονή,ς τής Ζωοδόχοιι Πηγής "Αμα τή έκ τής Ιεοας Θεολογ1 «ής Σχολής άττοφοΐτήσε1 τού ττρο σελήφθη ώς Άρχιδιάκονος τού τό τε Μητροττολίτου Χαλκηδόνος κσΐ είτα ΟίκουμενικοΓ; Πατριάρχου ύ ο<5ίμου Γρηγορίου τού Ζ' κοί μετ" ού ττολΰ διωρίσ"8η Άοχ'δ ά- κιονος τού άειμνήστοιυ Μητροπολί τού Εφέσου Ίωακείμ Εύ3ι>6ούλη
Ακολούθως ττροσελήφθη είς τή^
υπηρεσίαν των Πατριαιρχειων έττί
Τοπτοτηρητείας τού αειμνήστου
Μητροτολίτοα; Προύσης Λωροθέ-
ου, διορ'ισθεΐς ττρίότον Πατριαρχ'
κί>ς Διάκονος καί Γραμματεύς τής
'Εφορΐείας τής Ίε,ρας Θεολογ'κής
Σχολής, είτα δέ «ατά σε'ράν Κω
δικογράφος καί Ύττογραμματεΰς
τής Ίεράς Σύνοδον
Τή 17η Δεκεμβριού 1927 πιρο·
ηχθη είς Άρχ'γραμματέα τής Ίε-
ρας Συνόδου χε'ιροτονηθείς εις
Γ'ρεσδύτερον καί ακολούθως είς
Άρχ·μανδιρίτην τή 1η Ιανουάριον
1928 ΰττο τού άοιδίμου Οίκουμε
ν'κοθ Πατρ'άρχου Βασιλείου τθί
Ζ' έν τώ ττανσέιτΓ-ίω Πατριαρχου
Ναώ
Η έν τώ γραφείω τής Ιεράς
Συνόδου ΰπηοεσία Τού ύττή'ρίεν ι
δ αζόντως ττ'στή καί εύΒόκιμος, έ
φελκύσασα την εκτίμησιν καϊ τόν
εττα'νον των άοΐδίμτΛν Πατριαρχών
καί των εκάστοτε μελών τής Τε
ρας Συνόδου■ έξέχοντες δέ Ίειράο
χαι ώς οί άοίδιμοι Κα'σαρίας Ν
κόλαος Χαλκηδόνος Ιοαικείμ κα:
Δέρσων Κωνσταντίνος ό κοΐτοττιΐ'
οίκοομεν'κός Παιτ^'άρχης' περ'έ
δοολλε αυτόν δ^ ίδιαιτέρας άγά
πη,ς καί έμιηστοσύνης. ώς έττίσης
καί ό άττό Δέρκων Οίκουμενικός
Πατρ'άρχης Φώτ'ος ό Β' όστις
τόν Άρχιγραμματέα Μάξΐμον
μετασχόντα< έττί σε'ράν έτών τώ" έργο'σ'ών τής 'ΕτΓ'τροττής επί τού Εκκλησιαστικοϋ ζητιγματος τής Δοοδεκανήσου, είχεν ίδιαίτερον σύμβουλον καί συνεργάτην. ότε κατά τάς ττρκηας ημέρας τής ττα τρΐαρχίας ανέτρεψε τα σχέδιτΐ των Ίταλών ττερί άνακηρύξεως είς Αύτοικέφαλον τής Έκκλησίας τήις Δωδεκανήσου. Ό Ποτριάριχης ΦώτΌς εισηγη¬ θή «ιίς την σύνοδον καί παμψηφίί την 7ην Φεβρουαοίου 1930, ττρο- ήγαγε τόν Μάξιμον είς Μητροττο λίτην Φ'λαδελφείας καί τό 1932 μετετέθη ώς Μητροττολίτης Χαλ¬ κηδόνος. ήν έ— ι δεκατετραε-τίαν όλην μετά ζήλου καί αύταττσ'ρνή σεως έττοίμανΐν, τό όττοΐον τόν έλάτρευε Ώς Μητροττολίτης Χαλ κηδόνος ό Μάξιμος. ώ1; ττρώτος τή τάξει· ττροήιδρευιεν άττό δεκαε- τίας έν τή Ίερςι Συνόδ«· κατσ τάς μεγάλας όητουσίας τοΰ άσθί- νοϋντος Πατριάρχου Βενιαμίν Τόν Οίκουμενικΐιν Πατριάρχην Μάξιμον τόν Ε' κα'ι ώς πρόεδρον "Εφέσου· ότε έσχόλαζε διέκιρινε δαθεΐα ττίστις είς τόν Θεόν. εϋ- στάθε'α χαρακτήιρος καί ευθυνής, αύστηιρότης πε,ρί τα ηθη ίερο- φοοσύνη, Ιδ'α'τέ,ρω^ δέ φαεινή άντίληψις· βαθυστόχαστος κιρίσ ς μελετηιρότης, ττερίνο'α καί ίδιά- ζουσα γνώσις των εκκλησιαστι¬ κήν ζητημάτων. ΤΓ·ροσόντων. δ1" ών επεβλήθη είς έν θρόνω δ'αδε χθείς τόν Πατρ'άρχην Βενιαμ'ιν Παρητήθη, ώς ό Ί'δ'ος μοί Ελεγεν λόγω ύττεοκθ'ττώσιεως καί ήσύχα- ζεν έν Χαλκηδόνι. ώς πρόεδρος Εφέσου· ΜοΟ ωμίλει ττάντοτε μέ αγάπην διά τον Προκαθήμενον κ Άθηναγόραν καΐ ηΰχίτο νά ττληιρωθοΰν οί μεγάλο1 στοχασμοί τού. Τώοα, ττού δέν ύττάρχε'. αι¬ σθανόμεθα τό κενόν έιν τη ψυιχή μας, διότι τόν έσεβόμεθα. τόν ά- γαττήσαμεν, δσο1 έκ τοΰ έγγίις τόν έγνωρίσαμειν ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΙ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΙΣ Κύρε Διευθυντά Είς την ε'γκριτον υμών έφημερι δα. εδημοσιεύθη ψήφισμα τού Δ'οικητ'κοΟ Συμβουιλίου τοΰ καθ1 ημάς Συνδέσμου έττί τή έκδη μία είς Κύρ'ον. τοϋ Οικουμενικού Πατριάρχου Κύρου Μαξίμου, τό οποίον όμως· προφανώς έκ λά Οοι/ς τού ΤυττογραφϊίβΐΓ' άλλο'ώ νει την έννοιαν τοΰ Ψηφίσματος δ^ότι είς τό Ψήφΐσμα τού Δ Σ ά ναφέθΈται ή ψράσ'ς: «Άκοϋσαν τού Πρόεδρον, έξάραντος τάς ά ρετάς τού ι'Ανδρός. ώς καί τάς ττολλαττλάς καί άνεκτιμήτονς ύττη ρεσίας τάς οποίας ττροσέφερεν είς τό Οίκου-μενικόν Πατριαρχεϊ Ον καί την τοΰ Χρ'στοΰ 'Εκκλησί αν», ψηφίζει. . ». ένώ ή εφημερίς άναγράφε' «τάς άοετάς τάς όττοί ο>ς ττροσέφερεν είς τό Οίκουμεν'
κόν Πατριαρχείον κλπτ.». π·αρ«
λείποντα' δηλαδη αί ώς άνω υπο
γραμμιζόμενα' λέξε'ς καί παρα
καλούμεν όπως ττροβήτε είς την
σχετικήν έττεξηγηματΐκήν διόρθω
σιν.
Μετά τΐμής
ΌΠρόεδρος
Ν Δ Άφεντονλίδης
Ο Γεν Γραμματεύς
Βολεσία Καλλ^ντζίδου
ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΕΙΣ Ε ΣΤ Ι ΑΝ
ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
« Ελληνΐκή Όρχήστβα Δωματι
οί» τοί Δή μ ου Ν Σμύρνης, δίδε'
την 16ην Ίανουαρίου, ημέραν Κυ
ριακήν καί ώ;αν 1 1 — μ την 5η < κατά σειράν συναυλίαν της υπο την αίγίδα τής 'Εστίας Σμύρνης είς την αϊθοι.σάν της. (Πλατείαι Ν. Σμύρνης) Τό ττρόγοαμμα ττε ρ'λοτμβάνει εργα Κορέλλι. Στά μ'τς. Μότσαοτ καϊ Πόιρτερ Δ'ευθύνε1 ό Στίλ'ος Καφαντά ρης καί συ'μ-πτκχττουν ώς σολίστ οί Κώστας Καβακος (Βιολί) και Ιωάννης Βατικιώνης (Βιολα) ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΒΝΠΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ Νεος έκδοτΐκός οΤκθς ιτου δ σ θέτε1 τυτίογραφικές έγκαταστά- σεις τελενταίου τύττου θά έχδώ σει ττροσεχώς την «Ίστορία τώ>>
Ηνωμένον Πολιτε'ών τής Άμερ'
κης» τού Γάλλον συγγραφέα Άν
τ,ρέ Μττρουά, σέ μεταφράση τού
Παύλου Φλώρον "Η ττρώτη εκδοθή
τής μετάφρασης αυτής ττοΰ εΐχε
γίνε' τό 1946 εΤχε έξαντληθεΐ ά-
πό καιρό καί ή ζητήση τού διβλι
ου έξακολουθεΐ νά είναι σημαντι
κή "Η καινούργΐα αύτη εκδοση
θά είναι έξαιρετΐ«ά έ— ιμελημέ«η
καΐ εϊκονογραφημένη
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελιδος)
Χον αυτών παράδε'γμα μ'μη
θώμεν τάς ν σ τ ά τ α ς έντο-
λάς τηοήσωμεν καί την τΐαρά τώ
Θεώ μεσολάβησίν αυτών υπέρ λη
ξεΐ^ς των δεΐνών ημών επι.<αλεσώ μεθα Πολύ γάρ ίσχύεΐ δέησΐς δ καίου πρός Κύριον ένεργονμένη Απέθανον. Παναγιώτατε μέ τό δνομα τής πίστεως καί πατρ' δος είς τα χείλη. απέθανον μή δειλιάσαντες μηδέ λιποψυχήσα>ι
τες πρό τής άγχόνης. τούς λόγους
Σού π^οοΐμΐαιζόμιενο' ότι «ο βίος
6έν είναι όντε χρνσός όντε μεταλ
λεϊον» καί δτι προτΐμητέος ό Γολ
γοθάς τοϋ μαρτύριον άπό τόν εϋ
τέλη βίον τής δονλείας
Εστω αίωνία ή μνήμη των μαο
τύρων, των γνωστόν καί των ά
γνώστων'
Καί καθώς. Πααγιώτατε, τοίς
Περ'κΛείοις ϊχνεσΐ στοΐχοΰντες ο'
Σύμμαχοι έθέσπισαν τόν Θεσμόν
τοθ Μνημείου τώ Άγνώστω Στρα
τ'ώιη» οί)τω έπαναλαμβάνω σή
μερον πανηγνρικώτερον την πρό-
τασ>!ν μου περί ανεγέρσεως «Μνη
μείον τώ Άγνώστω Μάτνρι» μ^
τήν επιγραφήν «"Ελληνες άδελ-
φοί> εάν δ'ά τόν έξιλασμόν μιάς
καταστάσεως καΐ πρός εύόδωσιν
το} ολοι. εθνικον αγώνος έπεβάλλε
το σι>νολική τίς έρημωσΐς καί θυ
σία, άγογγύστως νφίσταμαι αύ
την· άρκεΐ ή έχλλη ττατρϊς νά όρθο
ποδή»
Οί μάρτυρες, Παναγιώτατε Λν
την μνήμην σήμεοον έττιτελοΰμεν
εν μόνον δΐατνπούσι παράπονον·
ο'ότι οί Ισχυραί καί οί Κραταΐοΐ
παρά τάς πανηγυο.ι<κός 6—οσχέσεΐς έγκατέλειψαν αύτούς άπροστατεύ τονς Οί ΠΛντιοι Εζήτησαν άρτον και έλαβον πέτραν εζήτησαν ι χθνν καί έλαβον δφ'ν, εζήτησαν την ζωήν κχχί έλαβον τόν θάνα- το, εζήτησαν την ελευθερίαν κα< ¥σ6ον την δονλείαν, Άρχάγγε- τον· εζήτησαν την έλενθεΐίιαν καί έστάλη. βοήθειαν εζήτησαν καΐ νώτα τοίς έστράφησαν. Καΐ ένώ έν πάση άλλη περι- στάσεΐ θανατον καί μνημόσυνον οί ζώντςε θρηνονσι τοΰς νεκοονς έν τή παυούση τραγωδία οί νε- κροί οί άπαγχσνΐσθΐντες, θρη- νοΰν καί ταλανίζοΐ/Λ' ημάς τοΰς ζώντας, ημάς τούς ναυαγούς· ή μάς τούς ψυχορραγοϋντας ημάς τάς κ'νονμένας σκιάς Ναί· οίκτείιρονν ημάς. οίτινες κυλίομεν ώς Σίσνφα' καί ώς διο γενεάς τόν πίθον τής μαύρης καί κακοδαίμονος προσφυγικότητος. ημάς. οΐτινες άπωλέσαμεν γενέ- τε'ραν, ής υπήρξαμεν γηγχνεΐς άπό άμετιρήτων χρόνων καΐ κα οών, Εκκλησίαν^ ήτις ηνλόγει καί καθηγίαζεν ημάς Κο'μητήρ'- ον, ένθα εκοιμώντο τόν νήδνμον οί πατέρες καί άδελφοί ημών Σχολείον, εννα έδ'δάχαμεν τόν Θεόν την Ίστορίοτν, τήν Πατρί- δα Ημείς, οΐτινες άπωιλέσσμεν φίλτρα ζωντανά θϊύλονς καί πά ραδόσεΐς, δι' ών σννυφάθη καί ήγαπηθη ή ζωή' Ημάς οΐτινες άπολέσαμεν τό πάν έκτός τής τ1 μής καΐ τής έλπί&ος! Οί έχθροί ημών διεμερίσαντο τα ίμάτια 'Ίμών καί επί τόν ί- ματΊσμόν ημών έβαλον κλήρον! Οί μεγάλοι νεκοοί. υπέρ των των οποίων νψωσας· Παναγιώ¬ τατε τάς Θεοδέκτους Σου ευ¬ χάς· ληισμονησαντες τής άγχόνης καί τοΰ μαρτύριον τάς φρ'κώδε ς όδύνας, μετ" άγωνίας τταρακολσιι θοϋσι την τύχην των έν Πόιντω ύπολεΐφθέντων γυναικόπαιδων, των έν τοίς μεσόγειον άπό 1Ο-- 55 έτών έξορίστων αρρενων καί των έν τοίς τής Ν Ρωσίσς λι-μο- κιτονούντων 500 000 Ποντίων Εσιχάτως Ποντίια μήτηρ, περΐφε ρομένη μετά τής κόρης της είς τάς τΓΐοκυμαίας τήις Νοβορωσι- σκης. έρριψε την κόρην ταύτην είς τήν θάλασσαν, προτΐμήσασα νά την ίδη νεκράν άλλά πα?θέ- νον. παρά χορτάτην. άλλ' ανευ τΐμής! Δέν είχον φάγει αί δυστυχείς άπό πέντε ημερών! "Αι Άδελφοί· πεινώμεν δ'ότι πε'νοΰν. πονούμεν διότι πονοΰν. άσθεοΰμεν διότι άσθεινούν, γν- άσ9ενο3μεν δ'ότΐ άσθενονν. γυ- πα'τούμεν διότι αποθνήσκουν! Δότε μας ψ»μί! Δότε μας δ ό τ' πε^νώμεν, δότε μας δ'ότι αν είναι γραφτό νά αποθάνωμεν έ- πιδυμοΰμεν άπό τάς χΏρας σας, Ι άδελφοί. νά εχωμεν τόν "Αρτον τής Θείας Κοινωνίας! Είς τό βάθος ενός δάσοι/ς, 8- περ καλείται δΐπλωματία. έλεγε κλαίων έν ετει 1876 ό 0. Ουγκώ αφήνετο ι είς λαός άτΓροστάτ;ν τος είς τό στόμα των αφόβως καί ελευθέρας πεα'φεοομένων καί λν μ&ινομένων τίγρεων καί λύκων! Δολσαφνεϊται είς λαός, καΐ ού δοτμόθεν ακούεται φωνή ένεργοθ καί έμπράκτοχ διαμαρτυρίας! 'Ε ληαμονήθησαιν μάλ'στα αί χ6ς και τιιρσχθές δαψιλώς καί άφει- δώς δο&εΐσα1 ϋττοσχέσεΐς Ούδοιμόθζν. έπαναλαμβάνω ά κούεται διάτορος τής διαμαρτυ οίας κυαΐίγή. "Ω! ήτο εύτνχεσΓέ ρα ή Πατρίς Σου (Κρήτη —Πα- τοΐς τού Πατριάρχου Μελετίου Δ') Παναγιώ^ατε, νιόπ εάν είς τό 1867 υπέστη αγρίαν σφαγήν, έσχεν ΰμως, επί τή έκκλήσεΐ τοί, Βουλοι/δάκ,η^ καί ενα θερμοι,-ργόν προστατην, τόν Βίκτκ;» Ουγκώ, ούτινος έπη:απειτω μοί όπως ποι-α3έσω την μετάψρασ ν τοΰ κειμένου τής πρός τούς Άμε5ικα ν ούς έκκλήσεως υπέρ τής σφαγια ζομένης Κρήτης Αμερ'ικανοί! Η στιητνή έγκατάλεψις έ;ός λαού είς την ατίμωσιν καί τήν σφαγήν έν πλήρει πολΐτΐσμώ. εί¬ ναι αίσιχος, τό οποίον θά έκπλή ξη την Ιστορίαν Εκ,εΐνοΐ οΐτι¬ νες το'αύτας πιροσάπτονσι κηλί- I δας είς τόν Ι0' αίώνα. είναι ύ- | πεύθννοΐ ενώπιον τής παγκοσμί ΑΙ ΜΕ 10X51 ΤΗΙ Ε.Τ.Β1 ου συνε.δήσεως Ταύτη τή στ γμή άφ' ενός λαμβάνουσι χά'ραν σφαγαι καί έξοντώσεις εναντίον ενός Λαοΰ άφ' έτέοοι, συγκρο- τοΰντ€ ι συνδ'ασκίψεΐς μεταξ^ των δΐπλωματών Άψ ενός φο- νεύοντα1· άποκ.εφαλίζονται, άκρω τηριάζοντα^ άνοίγονται αί κοι- λίαΐ των γνναικιών, των γερόν- τ«ν, των παΐδίων. άτινα όφήνον ται νά σή—ω»'ται καί νά άποσυ- τίθενται είς την χΐόνα ή τόν ήλι¬ ον, έξ άλλου δμως τα όρνεα έν- σΐκιή,πτοιυν έτίί τούι Άρικαδίου! Π:οδ!δειν «αί παραδίιδεΐ·ν τήν Κρήτην ή θά νικιήση ή θά έκπνεύ- ση καί έπομένως ή θά είναι ηρως η θά γίνη μάρτυς. Φοβηβήτε τονς ήρωας, πολλώ μάλλον τοϋς μάρ τι/ρας, δ'ότι πολλάκις οί νεκροί ψονεύουν τοΰς ζωντανούς! Η Κρήτη -έγώ δέ λέγω ό Παντός — εάν αποθάνη, 0 τάφος τής μΐασματώδβυς άτμοσφαίρας των :όο τάφον Κρήτη καί Πολωνίας — έγώ δέ λέγω των δύο τάφω« Πόντου καί Άρμίνίας! ΒοηΘήσα τε τοϋς Κρήτας —έγώ δέ λέγω δοηθήισατε τοΰς Ποντίονς καί Αρ μενίοι/ς! Οϋτω ποιοΰντες 6οη- θείτε ού μόνον την 'Ελλάδα - έγώ δέ λέγω κα'ι τήν Άρμενίαν-- αλλά βοηθεϊτε οϋτω, καί την Ευ¬ ρώπην· . » Καλότιχος. Κρήτη. σύ μού ετ- χες τόν Βί«τ«ρα Ουγκώ! Ό Πόντος «αί κατά τούτο ίπτή>ξε
κακότνχοις καΐ όρφανός! "Εως πό
τε ό Μινώταυρο·ς θά λυμαίνεται
την χώραν ήμώ^, εως ττότε τό
"Ο'Ρ'νΐθν θά τρώγη τα σπλάχνσ
τοθ Ποομηθέως; Δέν θ/ά έμφσνι-
σόή κανείς Θησεύς. 6έν βά Ί'5μ·
μέν κιανένα Ήρακλέα; Ποϋ θά
προσφύγωμεν^ Παναγιώτατε;
Πιροσψεύγομεν πρός την Εκ¬
κλησίαν παρηγΰ3ίαν καί σκέπην
των ' Ελλήνων.
Πιροσφενγομεν πρός τόν άήττη
τον Στρατόν μας, χαράν καί έλ
πίοα τής Πατρίδος!
Ποοσφεύομεν πρός τόν ίπτερό
χου διανοήσεως θαυμάσιον τής
Κωνσταντ νοιττόιλε;ο>ς Λαόν
Πιρεσφεύομίν πρός τόν Εθνι¬
κόν Τύπον· ώς φωτοβόλος άτμο-
μηχαή σύϊει τόν συρμόν τοΰ Ά
λυτρώτου Γένονς δ'ά μέσον τής
έρεβώδος σήραγγος τής Λουλεί-
άς!.
Προσφεύγομεν έπίση,ς τιρός
τοΰς μνημονΐυθέ.ντας μάρτυρας
πρεσβείαις των οποίων πεποίθα-
μεν άκιραδά>τως ότι θά άρβή ή
πλ,άξ τοθ τάφου. ή ττΐέζουσα τό
τίμιον σώμα τού έσταυριομένου
Ποντίου 'Ελληνισμοΰ!
"Οχΐ! ό Σταύρος έίφ' οθ έκρε
μάσθη ό Πόντος δν είναι σταύ¬
ρος θανάτου Βοαραβα είναι σταν
ρός ζωής τού Ίησοΰ
Ο τάφος, έν ώ κείται ό νειορος
τού Πόντου δέν εΤαι μνήμα —εί
να' κατακάμβη ήν καί άλλοτε ί-
γνώ>ισεν επί αιώνος καί έκ τήις
οποίας καί πάλιν 6ά εξέλθη ά-
θικτος ή ζωή! Οί μάρτνρες είνα'
αί μνστικα'ι λυχνίαι αί φωτί-
ζοΐ'ττα' την κατακάμβην τής πί¬
στεως καί πατρίδος!
Ό Πόντος^ Παναγιώτατε, ·πον
τίζεταΐ άλλά δέν καταποντί'ζε
τα1! ΟΊ Τούρκαι, θάπτοντες τόν
Πόντον, έκ συγχύσεως καί ταρα
χής· άφηκαν εξ» την κεφαλήν
τού! Κα'ι τό μέν στόμα τού κη3ύ
τε1 τό παράπονον τον πρός τόν
πολιτισμένον κόσμον: «Ήλί Ή
λί λαμά σαβαχθανί». τα δέ μ-
τα τομ άκούαυν τάς γνωστάς των
πέριξ ημών ταύτη τή στΐ-γμή πτε
ρι/γιζό^των ΕΕνομαϊτύρων φω-
λάς: Μή φοβοϋ ότι κατησχύνθης
μηδί έντραπής. ότι ώνειδίσθης
'Εξεγιιρου· άνάστηθι έκ νε-
κιρών!
Η ΕΤΒΑ απεφάσισε τελικώς
νά απαλλαγή των πάκων μετο- Ι
χών σνμμετοχής της είς σειράν |
έταψ'ών. αί οποίαι καλύπτονν ι
πλείστους τομεΐς τής παραγωγ1- [
κης δραστηριότηιτος καί κυρίων
είς τόν βΐομηιχανικόν τομέα Κατ
επανάληψιν είχον διατυπωθή ό-
ψεΐα1 έπΐκΐρίσεΐς κατά τής πολυ
πραγμοσύνης τοϋ Ιδρύματος νά
έπετκείνη τήν δραστηρΐότητά τον
είς τομείς οί όποϊοι έκ παραδό¬
σεως καί κατά τεκμήριον άνή-
κουν είς την σφαίραν δραιστηρΐό
τητος τής ίδιωτικής έπ'χεΐρημα-
τ'κής πρ»τοβοι*λίας. Καί είναι
παϊαδκδεγμένον δτι ή άνάμιξις
τοΰ Κράτονς είς έτΓιχιε4>ημοτπκάς
δραστηριότητος — έξαΐ.ρουμένων
των είδ'κών περΐπτώσεων. ώς τής
ΛΕΗ τοΰ ΟΤΕ κ.λ π. — αποτε¬
λεί άναρθόδοξον τακτικήν είς την
άναπτυξιακήν πολιτικήν
Ειδικώτερον· είς την περίπτω¬
σιν τής ΕΤΒΑ. υπό την ϊδιότητα
τοϋ κρατΐιού φορέως χρηματοδο-
τήσεως τής β>ομηχανίας καί τού
έπιχεΐρηματίον· παριστάμ ε θ α
μάρτιρ«ς τού όξντάτου άνταγω-
νισμοϋ Κράτονς καί ίδιωτών Καί
τουλάχιστον δν ή μπορούμεν νά ν
ποστηρίξιοιμεν δτ( ή ΕΤΒΑ ηυτύ¬
χησεν είς τάς έπΐχεΐοηματικάς
πριωτοιδουλίας της Πολλαί νπ'
αυτής έλεγχόμεναΐ έξ ολόκληρον
επιχειρήσας έφυτοζώονν καί διά
την συντήρησιν τ«ν είχον ανάγ¬
κην συνεχοϋς μεταγγίσεως πΐστώ
σεων Άναγνωρίζεται έν τούτοις
δτι πλείσται έπιχειρήσε'ς έδημι
οιιργήθησαν δ'ά νά άποτελέσονν
κίνητρον προσελκύσεως τού ίδνω
τ:κο3 ένδιαψέροντος είς τομεϊς
οί όπεϊοΐ μέχρι τότε τταρέμενον
έκτός τής επιχειρηματίας έμ6ε-
λειας Η έμμονή δμως τοΰ ίδρύ-
ματος νά μετέρχετα1 τόν έπΐχειρη
την δόξαν σου, έκτί
ναξαι τον χοΟν καί αναστηθή
"Ειδι>σαι τόν δεσμόν τοΰ τοα
χήλου σον καί πλάτυνον τόν τό
πον τής σκηνής σου!
Τότε, καί μόνον τότε τα θύ
ματα τής τουοκ'κ,ής θηρ'ωδίας θά
κοιμηιθοΰΎ τόν ήθινχον ΰπνον τής
αίωνΐ-οτητος υπό τόν γλυκύν τρι
γ μόν μΐας πύλης ΰψηλής, ·'ι όποια
θά κλείση, καί μ'άς κλειστής ή
όποία θά ανοίξη!
ΐΚαί τότε· Παναγιώτατε ώσα-
νά είς τούς Μάρτυρας τού Πόν¬
τον, αιωνία καί άΐδΐος αυτών ή
ματίοον πολλούς έσκια^δ<τλιζε και άλλοις έξένιζ; Πέραν τοντκιν, ή συμμετοχή τής ΕΤΒΑ είς τάς ποΐκ'λονύμοιις έ- τ&··ρείας έστέοει τόν βιομηχαν' κόν κλάδον καί από Ίκανά κεφά- λαια, τα όποία είναι έπενδεδιιμΐ να είς αύτάς Τα μετοχικά κεφα λα'α σνμποσοΰντα1 είς δ[σεκατσμ μύρια δραχμών —^ύπολογίζονται είς δΐσεκατομμύρια περίπου — τα όποια θά ηδύναντο νά άξ ο- ποιηθοΰν είς τόν ελεύθερον επ1 χε ρηματΐκιόν στίβον 'Υποστηιρί" ζεται ότι ή έπιχεΐ-ρηματΐκή αίίτη δραστηρΐότης τής ΕΤΒΑ διακλα- δοΰταΐ είς έτα'ρεί«χς άνηκούσας έξ ολόκληρον κατά πλε'οψηφίαν αυτήν. "Ηδη διά τής άποφασισθείσης έκ-οιήσεως των μετοχων της· ή ΕΤΒΑ θά δννηθή νά επιδοθή άπε ρίσπαστος είς τήν κυρίαν άπο στολήν της ητίς ανθίσταται είς την άσκησΐ-ν τής πΐστσδοτΐκής 6ι ομηχανικής πολιτικής Ή άνα- ληφθεϊσα εσχάτως πιροσπάθεΐά της δ[ά την εξεύρεσιν είς τό έξω τεί'κων κεφαλα'ου'χΐ'κών άγαβών επί τή βάσει ορθού προγραμμσ- τισμοΰ έπικροτεΐταΐ υπό πάντων άρκεί μόνον νά απαλλαγή εφεξής το') πειρασμο'ϋ σνμμετοχής της είς νέας έπΐχεΐιρηματΐκιάς δραστη- ρΐότητας Ο ρόλος της πρέπει νά περ' ορισθή είς τόν καθαρώς πιστοδο τι κόν τομέα καί νά καταστή αυ¬ τή τό επιτελικόν όργανον σρθών κατευθύνσεων των των έπενδ" σεων Η αναπτυσσομένη βιομηχα νία μας άναμένεΐ άπό την ΕΤΒΑ τήν συμπαράστασίν της καί δχ ώς μέχρι τούδε, τόν αντίπαλον καί άνταγωνιστήν της. μέ δλας τάς όλίθρίας συνεπείας είς τάς περιπτώσεις αύτάς II ΒΟΡΗ.ΟΣ ΕΛΑΑ1 ΚΜΕλΤΗ ΠΟΛϋΙ ΠΡϋθΛθί ΤΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑΝΝΗ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ «Τα Ματωμένα Χώματα» ΔΡΑΜΑ σέ τρείς πράΕειο ©έατρο Γ. ΧΑΤΖΩΚΟΥ Θεσσαλονικη 21 11 71 Τοϋ Γ. ΖερΖελίδη Έν Κων)πόλει τή 24.4 1922 ΛΕΩΝ Ι ΑΣ ΟΝ ΙΔΗΣ ΜΕΝΤΙΟΥΜ ΨΥΧΟΕΡΙΥΝΗΤΡΙΑ Κα Γ ΚΑΛΠΙΔΟΓ Στή νέα της διοϋθννσι Όδός Στουρνάρα 49 Τηλ 636-669 (ΜΕΓΑΡΟΝ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΛΜΕΡ) Ήμιόροφος γραφείον 1. Πειράματα βαθείας νπνώσεως μοναδικής ττ)λεποοθητικής τρεριπτω σεως έν Ελλαδι Πάσηι; φύσεως προβλέψεις 'Ε- παγγελματικά μυστικά, γάμονς ά άπώλειες θησαυρών κλπ Επικοινωνεϊ ε·3χερώς μέ ο!ον5ή ποτε πνβθμα έν τώ κόσμω Επ' σης σνντάσσεται τό ώροσκόπιόν σας. Γοάψατε άπό έσωτεοικό καί έ- ξωτερικό. στέλνοντας 5 δρχ. γραμ ματόσημον ί; έλάτε άμέσως θά έξυπηρετηθήτε. ΑΘΗΝΑΙ Καΐνούργ'α πίιρίοδος έγκα'νιά ζεταΐ γ'ά τό Ποντιαικό θέατρο μέ τό άνί6ιχσμ<χ δύο ττοντιακών θεα- τρικών ίργωιν εθνικον κατ' εξο¬ χήν περΐεχομένου έπίικα'ρα καί στά πλαίσΐα των γιορταστΐκών έκδηλώσεων τοθ 1971 γιά τήι· 150ετη,ρΐίδα άπό τής Επαναστά- σε»ς τού 1821 καί τοθ 1972 γιά τήιν 5Οετηρίδα άπό τής Άνταλλα γής των Πληθυσμώιν Τό ττρώτο εΤκαι «Τα ματωμένα Χώματα» τού Ι Κνρ^κίδη. ποθ άνεβάστηκε πρόσφατα στή Θεσ- σαλονίκη. Τό δεθτερο είνα1 «Οί Κρυφθί» τής ' Αννας Βαφε'άδον— Μαυροπούλου, ποϋ σίκηνοθετεΐται άπό μέρες γ ά νά άνεβαστεΐ άρ- χές Ίανουαρίου 1972 στήν Α¬ θηνά. Οί συγγραφεύς των έργων τού¬ των· πον τιμοϋν μέ την τΐροσψο- ρα τονς την ποντιακή παράδοση, όσον ολίγοι· έ'χουν γράψει τόν τελενταΐο καΐρό δωδεικάδα δλη ποντιακών θεατρΐκών έργων, που πε^ιμένουν άπό καΐρό τή δ'δα- σκαλία τους άπό τή σκηνή Τα έργα αύται γραμμένα μέ δύναμη καί φροντίδα πβρισσή στά κνριώ τεα ίδιώματα τής ποντ'ακής δ>α-
λεκτου κοντά στήν έκφαστΐκή
γνησΐοτητα καί τα πολλά λογοτε
χν'κα τονς χαρίσματα· φέροι>ν
στήν κεντρικη δομή τους τό δρα
ματικό στοιχεΐο φα'Γνόμενο άσυ-
νήθιστο στό ποντιακό 6έατρο· πθο
κατα κανόνα τό άπασχολοΰσαν
οί ήθογραφΐκές κωμωδίες Μέ τα
έργα των δύο τούτω συγγραφέ-
ων δχΐ μόνο πλουτίζεταΐ άξιόλο
γα το δραματολόγ^ τοΰ ποντια
κου θεάτρου· άλλά καί τό θεατρό
φιλο ποντιακό κο'νό θά εύτνχή-
σε' νά χαρΐϊ τα λαμπρά δημιουρ-
γήματα στήν άθάνατη ποντΐακή
διάλεκτο μ τοϋς αξίους δημ'ουρ
γούς των· δταν μάλΐστα τα εργα
αύτα θά βρούν καί τούς άντά-
ξιους έρμηνευτές τονς άπό σκη-
νης
"Οπως σημειώσαμε πιό πάνω
ενα άπό τα Εργα αύτά, «Τα Μσ-
τωμένα Χώματα». τού Γιάννη Κυ
ρακίδη, άνεβάστηκε στή Θεσσα
λονικη τήν προπερασμένη Κυρΐα-
κή 21 Νοεμβριού 1971. μέ τή
ο-ύμπραξη των δύο ποντιακών Σνλ
λόγων, τοϋ Σύλλογον «Φαρός
Ποντίων» Θεσσαλονίκης καί τού
Σύλλογον «Κομνηνοΐ» Δράμας
"Οτι ή συνεργασία των ποντ'α
ι ών άργανώσεων σί πολλές περι-
τττωσεΐς έπτιβάλλεταΐ καί διότ
δ'νει την ευρύτερη έ'ννοια τής σνλ
>πγικής εργασίας καί διότι δια
τφαλίζει τήιν πιό σίγονρη άπόδο
ση σέ ήθικά καί νλΐκά άποτελέ-
σματα μέ τή κατανομή των ε'ργων
τό άπέδε'ξε αύτη τή φορά ή ζη-
λευτή σννεργασία των δύο πιό
ττάνω Σνλλογων Οί κ. κ Εύστα
θ'άδης καΐ Σαμλίδης, πρόεδρο
των Σνλλογων μέ τα δΐοικητικά
τους συμβούλια· δ'κα:ούνται ξεχ
ρΐστής τΐμής καί συγχαρητηρίων
γιά τήν νίοθέτηοΓη καί προστα-
σία τής παράστασης αυτής που
τόσο διαφωτΐστικά καί έμπερ
στατωμένα τήν προΐλόγ'ί ό κ. Ευ¬
στ Εϋστασΐάδης πρόεδρος
τού Σύλλογον «Φαρός Ποντίων»
Είδικώτερα· ώστόσο. άπό καλ-
λιτεχνΐκής πλενράς θά είχε ενδι¬
αφέρον ή παράσταση μέ την έττΐ-
τυχία της καί τούς έρασιτεχν'·
κ ούς κύκΐλους δσο καί γιά τό θεα
τρόφιλο ποντΐ«κιό ιοοινό' που νο
στάλγησε καί τό ποντ'ακό θέα¬
τρο τοΰ παρελθόντος μέ τίς σν
χνότερες παρονσίβς τού
Λίγα γιά την ύπόθεση τού "έρ¬
γον.
Τό έργο «Τα Ματωμένα Χώμα
τα» τού κ Ι. Κυρ'ακίδη πον ά-
νεβάστηικε τώρα γιά δεντερη φθ
ρά — τό πιρώτο άνέβασμα Εγινε
τόν περασμένο Απρίλη— εΐνα'
ενα όπό τα πέντε ποντιακά εργα
ποϋ έ'γραψε τώρα τελευταία καί
συμβολίζε' μιά άπο τίς άπε»ρες
πτνχές των α'ιματηρών άγώνων
των 'Ελλήνων άνταρτών τοθ Δυτι
κου Πόιντον· στήν άπεγνωσμένη
τους άτίσταση ένάντΐσ στό τουο
κ κό σχέδιο όλοκληρωτκής έξόν.
τωσης τού άμαχον ελληνικόν πλη
©υσμοϋ, άπιό την έπανάσταση τοΰ
Κεμάλ κατά των συνβηκών τής
ΕΪ3ήνης. Εως τό τραγΐ·κό τέλος
τής Μικιρασΐατικής Εκστρατείας
τής Ελλάδος στά 1922
Τό έργο είναι γραμμένο μ ΐν
τονο έθνΐκό παλμό καί έλληνθ'πο.
τιοοκό πατοΐωτισμό Ό θεατρΐχός
λόγος τού έπίτομος καί λακω'-
κός λιτός καί μελάγχολος, αύ-
τος ποϋ άναλογεϊ σ' ενα λαό πού
ζή τίς τελενταϊες τον στΐγμές μέ
την έγκατάλε'ψη άατό παντον, χω
ρίς έλττίιδα καί ε'λεος άπό γής
κι> άπό Ούρανοϋ Σ' ένα λαό. ποΰ
ζεϊ τό ψΐίχορρ·άγηιμά τον· παλεύον
τας μέ τήν ψυχή όλόγυμνη μά κι
άτσαλωμένη κι άλύγιστη μπρο
στά στό θάνατο δπον βαδίζουν
δλοι μ' όλάνοιχτα μάτ'α κι αΰτές
άκόμα οί έρωτενμένες ψνχές μέ
τό δπλο στό χέρ1 καί τό τραγού
δι ττ*ς άγάπης στ' άχείλι καί μέ
την άθάνατη έλπίδα νά συνεχί
σονν την άγάπη τους καί μετό
άπό τό θάνατο.
Καΐ γιά τονς ηρωες τού εργου:
Μέσα στό πένθιμο τό έφΐαλτι
κο τοθτο κλΐμα τής τιραγωδίας
τού λαοϋ πού άνεδαίνε' τό Γολγο-
θά τον. ξεσπάει καί μ'ά φα'νομε
ν'κή άντίθεση — άντηχοθν τα χά
χανα τού Χαχανόν τοΰ τραγΐκοΰ
ήρωα τού έ'ογου. τού δασκάλου ά-
ττό τα μακρινά Κοτύωιρα Χάνον-
τας ό αμοΐρος μέσ' άπό τα χέρια
τού τη μονάκρΐβη κόιρη τού σέ μ'ά
έπΐδρομή των Τούρκον τσετέδων.
τρελλαίνεται καί φτάνεΐ, ψάχνον
τας νά τή βιρεΐ, εως τ' άντάρτικα
λημέοια τής περιοχής Άμΐσοϋ
Εκεϊ τή βρίσκεΐ άντάρτΐσσα —
Αμαζόνα νά πολεμάεΐ τούς Τούρ
κους κι άναγνωρίζοντάς την τή
στιγμή ττον αυτή Τ9α"ματίζεται
θανάσΐμαι οννέρχεται άπό την
τρέλλα τού καί τήν άρπάζει στήν
άγκαλιά τού. κ' ένώ αυτή ξεψυχά
εί με τή λέξη πατέρα στό στόμα
αϋτός καταβρέχεΐ τή ζεστή λαβω
ματ'ά της χΟ·, τσ ττο,τρ,κο τοιι
δάκρυα. γράφοντας Ετσι τό έπί-
λογο τής θυσίας τοΰ γένους των
Ποντίων.
Ι ί-υνεχίζεται)
»♦♦♦»»♦♦
Ή Βόρε'ος Ελλάς κα&ίστατα1
δυναμικός ττόλος οίκονομικής ά-
ναπτύξεως καί αί Αθηναι έ'παν-
σαν νά μονοιττωλοϋν τό άποκλε'-
στικόν ενδιαφέρον τον Κράτους
καί τής ίδ>·ωτ'κής πρωτοβουλίας
Τα ανωτέρω τονίζει είς μήνυμά
τού δημοσιενόμενον είς μελέτην
τής έν Θεσσαλονικη έδρευονσης
Υπηρεσίας Συντονΐσμοΰ Άνα ■
πτύξεως Πεί'φερείας υπό τόν τί¬
τλον «Μακεδανία - Θράκη κο'-
νκνική δομή· οϊκονομΐκή διάρθρω
σις· καί δι/^οιτότητες έπενδνσε
ω·ν»
Τα πλήρες κείμενον το>3 μηνύ
ματος εχειώς ακολούθως:
« Η έλληνική οίκονομία, άφού
άνέ>ρωσεν άπό την κρίσιν των
προεποοναστατΐκιών έτών έδραστη
ιοποιήθη μέ συνεχώς έπΐταχννάμε
νόν ρυθμόν είς πλαίσιον άπολύ
τον σταθερότητος καί έν μέσω
κλιματος διεθνών πολιτικών, κοί
νων'κών καί νομ'σματΐ-κων δ'ατα-
ραχών. παρονσιάζεΐ σήμερον ριι-
θμούς άνό&ου έκ των ΰιμηλοτέ-
ροϊν είς τόν κόσμον καί καταλαμ
βάνει έπιζήλονς θέσεις είς τούς
συγκρΐτΐκοΰς πίνακας των 6ιε-
θνών όργανσμών καί ίδρυμάτων.
ΠΛΕΓΜΑ ΕΡΓΩΝ
Αί Αθήναι έπαυσαν πλέον νά
μονοπωλονν τό αποκλειστικόν έν
διαψέρον τού κράτονς καί τής ί-
διωτΐκής πρωτοβουλιας καί νά ά-
πορροφοΰν. ώζ εγένετο κατά "ό
παρελθόν, πάσαν ττα?αγωγικήν
δραστηρ'ότητα Σήμΐιρον, όλόκλη-
ροις ό ελληνικάς χώρος καλύτπε-
τα' οπτό εν τεράστιον ττλεγμα έρ
γων άναπτύξεως τού ίδιωτικοΰ το
μέως καί τοΰ δημοσίου καί δέν
είναι ΰπερβολήι τό γ'εγονός δτι
είς έκαστον οίκ'σμόν τού έλληνΐ
κου χώρου έπραγματοττοιήθη κα¬
τά την τελευταίαν τετραετίαν ϊν
τουλάχιστον έργον άνοπττύξεως
καί προόδου
Ιδιαιτέρως έμφανή είναι τα
άποτελέσματα τής άναπτυξιακής
πολ^τΐκής τής 'Εθνΐκής Καβερνή-
σεως είς τόν χώρον τής Μακεδο-
νίας καί Θράκης· ό οποίος δ(α-
θέτει πλουσίους φυσικούς πόρους
καί δνναμΐ'κοϋς πόλους άνοπΓτύ-
ξεως Μεταξν των τελεταί ών τοι¬
ούτων συγκαταλέγεται καί ή ττό-
Α'ς τή? ©εσσαλονίκιης μέ άκτΐνο
αθλίαν επί ολοκλήρου τοΰ μεσο-
γε·ακοΰ χώρου
Μακεδο/ίας καί τής Θράκης Κ(χ
θημερ'νώς ίδουονται νεσ. έργοοια
σία· τα όποϊα συντελοθν είς ,.
μεταβολήν τής φυσιογνωμίβς Κ0[
τής γενΐκής δια,θρώσεως τής 0|
κονομίας τής π·ερΐοχτ>ς,
ταύτην αύτοδύ'καμον χ
τό παρα.γωγικόν δυναμικόν τη
και δημιονργούν αίσθήμ~α ^
λείας κ/αί έμπιστοσύνης είς ΤΟυς
κατοίκονς τού χώρου διά τό μ^
λον τής οικονομίας.
Αί γενΐ<καί οικονομικαί κοΐ ^ι νωϋΊκαί σννθήκα τής περιοχάς υπό την επίδρασιν των έκτε^ μένων βασ ι κων έργων νποδομήι; ώς καί των έπενδύσεων είς τ«ν βιομηχανίαν καί λο^πούς τομώ οικονομ κης δραστηριότητος ΤΟ|Ι ίδιωτΐκού τομέως, καθίστοηττα πλέον δνναμι>καί. δτ>μιουργοΟσα.
ττειραΐτέρω έντονον κλΤμα οΐκονο.
μΐκής έμπιστοσύνης καί ττροοη,
κης ώς καί προσφάρους εύκα'ΡΙΟί
αί οποίαι πιροσελ'κύονν την ήμ£
τέραν καί ξένην έπΐχειοημοτικη»
πρωτσβονλίαν δι' έπενδύσε'ς ^.
γάλης κλίμακος . »·
Η ΕΛΛΑΣ ΘΕ ΜΕΤΑΣΧΗ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΗΝ
ΕΚΘΕΣΙΝ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ!
Ενεκρίθη ή έπίσημος συμμπο.
χή τής Ελλάδος είς τήν Διεθνή
Χεΐροτεχν>Κ;ήν "Εκθεσιν Φλωρεντι
άς ή όποία οργανούται άΐτό 22
Απριλίου εως 7 Μάϊον 1972 7.^
τ'κή ό.ποφασΐς νπεγράφη ι—ο τοί
νφυπονργο-ΰ 'Εθνικής Οίκονομί^
έττί θεμάτων έμπορίου κ Κ Μιχα
λοτΓΰνλον.
ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ
Είς ολόκληρον τόν χώρον τής
Η «ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ»
ΕΙΣΑΓΕΙ
10 ΕΚΑΤ ΔΟΛΛΑΡΙΑ
Εκ τού ύττουιριγείον 'Εθνικής Ο!
κονομίας ανεκοινώθη δτ' ή τ—ρ
αυτώ εδρεύουσα αρμοδία έττ>τρο
πή εισηγηθή τήν έγκρισιν αίφΐ
ως τής άνωνύμου έταιρείας «Χο
λι»6ουργικιή», διά την είο*αητ«τγήν
έκ τού εξωτερικόν πρός έττένδιισΊ
κεφαλαίων ίίψους 10 000 000 6:;
λαρίων
Διά τήις νέας έπενδύσεως ή <Χΐ λιΛουργΐκή» βά πιραγματο—.ήη προσθήκας είς τόν έξοττλισμο) τοθ έργοστασίου της. πρός τό* σκοπόν έπβνξήσεως τής παρογιι | γ'κής τού άπαδοτικότητος. Δ; 1 καί διά την παραγωγήν ττροσίί των τινών χαλνβουργΐκών ττροϊο» των Ή Πίττα των Ήπειρωτών >♦< »»φφ»φ»»€>.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Μόλις έκυκλοφόρησί τό μυθιστόρημα τής Στέλλας Έ-
π'φανίου - Πετράκη μέ τόν τίτλο «Δύσκολος δρόμο» γιά τα
πενήντα χρόνια τής Μικρασια,τικής καταστροφής, πού του¬
το τό χρόνο συμπληρώνονται. 'Αφιερωμένο στίς βασανι-
σμένες γυναΐκες.
"Ενα χρήσιμο πρωτοχρονιάτικο δώρον γιά κά/θε σπίτ1.
Τό έξώφυλλο είναι τοΰ κ. Π.Α. Πετράκη.
"Εκδοσις «Τό Έλληνικό βιβλίο» 1972
Τήν πρωίαν τής παρελθούσης
Κυρ'ακής έν τώ κινηματογράφω
«Όϊφεΰς» των Αθηνών, έπρα
γματοποιήθη τό κόψιμο τής πίτ-
τας των ΉπιεΊρωτών. άργανωθεϊ-
σα παοά τής Πανηπειρωτικής
Συνομοσπονδίας Επηκολούθησε
έν συνεχείς» τό κατωτέρω καλλ'
τεχνικόν χσ>ευτικόν πρόγραμμτ
1. Πρωτοχρον'άτικα κάλαντα ά
πό την φιλαρμονΐκ,ή τοΰ Δήμον
Αθηνά ;*»ν.
2 Η Μικιτή Χσρ·ω5ία Πρεβέ
ζης; νπό τήν δ'εύθννσΐν τού κ
α Κουοούκλη
3. Απαγγελίαι
4. « ΕπέσαΙνε τα Γ'άννενα»·
Θεατρικό έ'ργο (μονόπρακτο <τέ δύο είκόνες σέ πρώτη παράστα- ση), τού κ Χαρ Πέτσκον 5 Χθιροί τής Ήττείρον άπό τόν Χοτευτΐκό "Ομιλο τοί καθηγητού και χορογράφου κι Γ· Κο^σιάδη. 6. Χαΐρετΐσμός τοΰ προέδροι» της «Π Σ Ε» κ. Ελευθερίου Μάν τζικα Κόψ μο - Διανομή τής πίττας ■ Άπαγγελία1 ■^ Η Μικτή Χορωδία Πρεβέ- ζης 3 Κπεΐρ«τική μουσ κή μέ το^ς αδελφούς Χκλκΐά καί τον Σά6- 6αν Σ ιατρόν Λ ΤΓαγούδια ήπε"ρ«Τ'κά άπό τόν Πέτρο Τζούμα καί τό συγκρό -ημα τον 5. Ο χορει/τιικός "Ομΐλος Κου σιάδη σέ λεβέντΐκΐνς χορονς τής Ηπείρου 6 Ο 'Εθνΐκός 'Υ^νος άπό τη- Φιλαρμονΐκιή τοϋ Δήμο^ Αβηναί- ων Πρό τής κοπής τής πίττας πα¬ ρά τού Σεβασμιότατον Ιωαννίν¬ ων κι Σε,ραφείμ! ό κ. Ελ. Μόν τσικας πρόεδοος τής Πανηπει- ρωτ κης περιστοΐχαύμενας παρά των μελών τού συμβουλιον, προέ 6η δι" ολίγων είς τόν άπολογ- σμόν των πεπ·>αγμένων τοΰ ίτους
(δαιτέρω.ς δ έ τής Ιδρύσεως τής
Ήπειρωτικής Στέ,γης είς Αθή¬
νας, ειπών μεταξύ άλλ«ν οτ·:
Πολΰ σνν-τομα πραγματοποίεϊ-
ταΐ ή όρΐστική λύσις τής Ήπε'-
ρωτικής Στέγης είς Αθήνας, ποΰ
άττοτελεϊ ήδη γεγονός μέ τήν β-
πογραφή των όρστικων σνμύο-
λαίων ·· ; - " - ""ι
Ή έγκατάο·<«σις της παν—1 ρωτικής Στέγης βά γίνη είς η νέο; καλλιμάρμαρον κτίρΐον ΐτπι τής όδού Κλεΐσθένονς 15 Γιά τί νέο αύτό άπόκτημα τής Παν™ ρωτ'κής Συνομοσπονδίας ήλθον άρωγοί πολλοί ιδιώται, μεγάλα Ίδρύματα τήις πρωτευούσης και εζητήθη ή συμπαράστασις τβν Κράτονς καί άλλων Ηπε'ροτώ» πρός εξόφλησιν των ύποχρεώσΐ- ών μέχρι παραδόσεως τού κτρι ου. Παραλλήλως ανεκοινώθη ίπτο τού κ Μαντσίκα ό προγραμματ σμός είς τα Ίωάννινα Φοΐτητι κης Στέγης νπό το"; ΕΘν'κου Ιδρνματος είς τήν οποίαν 9β στεγάζωνται 50 φο'τηταί καί ί« τήτρια' Η ίδρυσις οίκοτροψοΐΗ» είς φιλάτες. Ήγονμιενίτσαν, Π« γωνΐανήν· Κόνΐτσαν, Τσεττέχοίο». ή "ίδρυσις 10 πνεκματικών «£'■ τρω είς διάφορα χωρία τής Η τΓείρου ή λεΐτουργία είς Πρέβε- ζαν νέου γηροκομείον δ'ό δ«ΡΓ· άς 3300 000 δραχμών ίιττό τού κ. Άν Ποταμιάνον καϊ ή μελετη έκτελέσιεως καί αλλ«ν έργων «ο νής ώφ·ελείαις Είς την τελετήν παρέστησαν ανω των 2 Ο 00 άτόμιον. Εκ μέ· ρονς τής κι,βερνήσεως τΐαρέστη ο νφυ—ουργός 'ΕξωτερΊκών καθηγι τής κ Τσάκωνας. όστις καί «μ ληισεν δι' ολίγων διά την σιψβ<^ λήν των Ήττε'ρωιτών κατά τον γώνα τής άπελει-9ερώο-ε»ς «οί τέπειτα 'Επίσης πλήν τού στ 6ο.ισ·μ'·ωτάτον Ίωαννίν»ν ριέθιγσαν: ό στρατηγός τής ΑΣΔΑΝ. ό Ήπειρώτης,1^ κιός δ^υθνντής υπουργείον νίκων Ύπηρεσιών κ Ίωά^ης ^ γέλης. ό κ Ευάγγελος μέλος τής Σιμβονλειηικης τροττής ό ττρόεδρος καί Σρος τής Ενώσεως Τύπον κ. κ Σ. Σΐνανίδης κ<χ' &αν Γκογκόνης μετά τ«ν γων των. οί πόεδροι των κων Όογανώσεων ώς «ο· στα μέλη τής άθηναικής νίας ΕιΓ' ΜΝΗΜΟΣΓΝΟΝ ΤΟΓ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤ0Γ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΕΙΣ ΚΑΡΓΣΤΟΝ. ΚΑΡΥΣΤΟΣ, Μοτνο~~~~-—~. 'Ετελέσθη έν τώ ναώ τού Άγίου ' Νικόλαον τής πόλεώς μας τό 40 θήμερον μνημόσυνον νπχρ άναπαύ σεω>: τού άειμνήστον μητροττολ! '
τον Γερμανίας συμπολίτου μας
Κν>ού Ίακί.ιβου Τ<ανατ3άρα· τοΰ οποίον ή σορός μετεφέρθη καί έ τάφη είς τό νεκροταφείον μας. Είς την λειτουργίαν προΐστα- το ό σεβασμ'ώτατος μητροπολί- της Κα,ουστίας και Σ κύρου κ Σεραψείμ, συμπαραστεκούμενος υπό τοΰ θεοφιλεστάτου έπ'—ιό- ηον Δαφνονσίας κ Γρ,,γορίον οστ,ς ωμίλησε διά την τφοσωπι- κοτητα τού αλησμονήτου Ιεράρ¬ χου Πρό τής απολύσεως τής <κί άς λειτουργίας εγένετο ή χειοο- θεσ.α της μητ,ρος τού ιΛράρχοα χηρας ττρεσβυτέας Αικατερίνης, λα&ουσης τόν τίτλον τής Αρ- χοντ,σσης τής μεγάλη(; ^ -Α. ρ«στοϋ 'ΕκκλησΊας πό τού Ποτναγΐωτάτου χον κ. Άθηναγόοοκ Την χεΐροθεσίαν ϊκαμεν ο σμιώτατος μητροπολιτηζ * . ραφείμ 'Επίσης έκαμι ίν^ τού Πατριάρχου χεΐροθεσιον άδελφού τού μεταστάντος Ι1 πολίτον Χρήστου Τζθ) βόντος τόν τίτλον τού Ένδίκον τής Μεγάλης τού στον 'Εκκλησίας Είς τ0 μόσννον παρέστησαν δλα χαί κα! ό έν Κ«ι "Εξαρχος τού Παναγίο" Μΐτροφόρος Άρχ'μα" "Ιωάννης Οικονομ Ιδής μετέβησαν είς τό Νι ^ οπον έψάλη ί—τΐ|*ν—μόίϊννοί^ ^ σις καΐ την μεσημβρ'σν .λ θη γεύμα υπό των οίκίΐ«ν ■">
ταστάντος Μητροπολίτου
ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΘΥ ΕΦΕΣΟΥ
ΚΑΙ Η ΜΑΚΡΑ ΧΡΙΣΤΙΑΜΙΚΗ ΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ
ΤΟΓ ΑΡΧΟΝΤΟΣ, ΜΕΓΑΛΟΥ ΝΟΜΟΦΓΛΑΚΟΣ ΤΗΣ
ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΟΓ ΧΡΙΣΤΟΓ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ,. ΧΡΗΣΤΟΓ
Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΑΤΟΓ.—
ΕΝΑΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΑΟΓΟΣ
Μόνος έν τή ώραία έπαύλει τού
ό τηρώην Οίκουμενΐκός Πατρ'άρ-
χης Μάξιμος ό Ε' ασθενήσας έξ
οξείας βροχσπνενμονίας, των δύο
άδελφών τού άποθανουσών πρό
διετίσς, είς τό Καδήκ'οι Τό Πά
τριαρχεϊον ως έλαβε γνώσιν πα¬
ρά των Θεραπόντων ιατρών τής
καταστάσεως τού σετττοΰ ασθε¬
νούς , έ'ντολή ττοοιωττικιή τού Πα¬
ναγ 'ωτάτον Πατρ'άρχου κ Άθη-
ναγόρου, μετέβησαν ες Καδήκ'οι
έκ Φαναρίον ό Μητροπολϊτης Χαλ
κηδόνος κ. Μελίτων μετά των Σε-
βασμιωτάτων ^τροπολ'τών Χρυ-
σσστόμον Κορωναιον· Χρυσοστό
μόν Κωνσταντινίδου «αί των Μη-
τροττολΐτόν κ κ Συμεών Εύαγ-
γέλου· οπον διαπιστωθείσης τής
σοι6αρότητος τής θέσεως τού ά
σθενούς έν συμβουλίω μετά των
Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ
ΜΑΞΙΜΟΣ Ε'
ιατρών ό Μητρο—ολί—ς κ Μελί
των μετέδωσε τα αχραντα μυστή
ρΐα είς τόν Παναγιώτατον. όστις
έν γαλήνη έξεδήμησε είς Κύρ όν
' Ο Αγιος Χαλκ.η6όνος ΐπροέστη
■ των ττρώτων τελετών κσί ή σο-
ρός έναπετέθη έντός τοητε'νοθ φε¬
ρέτρου
"Η Ίερά Σύνοδος συνήλθεν έκ
τάκτως είς συνεδρίασιν ΰττό την
προεδρίαν τοΰ Παναγιωτάτου Οί
κσυμενκού Πατριάρχου κ Άθη-
ναγόρου. όστις έν βαθυτάτη συγ-
κ'νήσει ανέφερεν την είς Κύριον
έκδημηο-ΐν τού σχολάζοντος Πα¬
τριάρχου Μαξίμον τού Ε' καί ττρό
τεινε τα τής μετοοφορθς τής σο
ροΰ τού ειΐς τόν Πατριαρχικόν
Ναόν. έν σννοδεία τού Μητροττο
λίτου Κολωνίας κ. Γαβρΐήλ κβΐ
εκτεθή είς πιροσκύνημα κσΐ τα
τής κη&είας σύτοΰ είς ην ό ιδίας
έχοροστάτησε. Τό ττένβος της
'Εκΐκλησίας άνεϊχον οί Μητροπο-
λΐται Μύρων καΐ Κολωνίας, τόν
δέ επικήδειον λόγον εξεφώνησεν
6 νττογραμματεύς τής Ιε,ρσς Συν
οδόν κ Φίλιππος.
Η σετττή σορός τού Πατριάρ¬
χου Μαξίμον ετάφη έν τή Πατρ1-
αρχΊκή κα'ι Σταυοοιπηγιακή Μονή
τής Ζωοδοχον Πηγής Βαλον·κλή
Ταύτα κατ' επίσημον άνακσίνω-
σιν τού Πατριαρχικον Γραφείον.
Τόν είς Κύριον κοιμηβέντα Πα¬
τριάρχην εΐχα την ευτυχίαν έκ
τού έγγΰς νά γνωρίσω Νά τόν έ-
ΤΓ'σκέτΓτωμαι είς την έν Φενέρ
Μπαχτσέ κατοικίαν τού καί νά
-εράσω πολλάς ημέρας μέ την
σύντροφον τού είς τόν θαυμάσιον
κήττον τής Μονής τού Άγίου Γε
ωργίου τού Κρημνοΰ; Μετσχίου
τού Παναγίου Τάφον, οπον έφιλο
ξε νού μην έν Χάλκη ΰιτό τοΰ 'Εξάρ
χου τοϋ Παναγίου Τάφον Μητρο-
φόρου Άρχιμανδρίταν κ Ιωάν¬
νου Οικονομίδου τόν οποίον πο-
λΐι ήγάττα καί έτίμα Τοΰ εκοανε
ευχαρίστησιν ό ώραΐος κήττος τού
Μετοχίου· ή θέα τής νήσου Αντ>
γόνης έναντι καί ή τόσον καλή
ονντιροφΐό τού τταττρός "Εξάρχου
<. Ιωάννου Σννήθως τόν συνώ δενεν ό έν Καλαμΐση - δερέ Ή- ττειρώτης ζαχ«3©πλάστης κ Κώ- στας Βήκας δστ'ς τού ήτο και ό μόνος ττοιΰ τόν έφρόντ'ζε μετά την άττοχώρησιν τοϋ θαλαμηπό- λον τού Πολνδώρον καί τόν θάνα τον των δύο άδελφών ταθ Ποττρι άρχου. τΗτο πάντοτιε ευχαρις καί μάς άφηγείτο όρσϊσ άνέκδοτα Παρηκολούθει τα έλλην κά πρό γματα καί εΐχε διοοκκχή πόθον νά έλθη καί διαμέινη είς τό Φάλη- ρον Άνώτερος ανθρωττος ώς ήτο 5έν κατήΐχετο είς τάς συ^ομ'λίας καί δέν αφηνε καμμίαν αίχμήν Εγεννήθη είς Σ'νώττην την 26ην "Οκτώβριον 1897 έκ γονέων εύ- σε6ών_ Ελευθερίου καί Αϊκατερι νης Βαπορτζή. Τα ττοώτσ γράμ- ματα διήκοισεν έν τη έπταταξίω σχολή τής ττατρίιδος τού καΐ είτα τφ Τ912 εισήχθη, υπό την πνευ¬ ματικήν προστασίαν τού 'ιρωίκού μητροπολίτου Αμασείας Γερμανο- είς την κατά Χάλκην Ιεράν θεο λογικήν έξ ής άπεφοίτησεν τό 1919 χε'οτονηβείς Διάκονος υπό τού τάτε Μητροπολίται; Καλλ'ου πόλεως καί1 Μαδύτου Κωνσταντί¬ νου Κοιδάκη έν τώ Ίερφ Ναώ τής Ίεράς Μονή,ς τής Ζωοδόχοιι Πηγής "Αμα τή έκ τής Ιεοας Θεολογ1 «ής Σχολής άττοφοΐτήσε1 τού ττρο σελήφθη ώς Άρχιδιάκονος τού τό τε Μητροττολίτου Χαλκηδόνος κσΐ είτα ΟίκουμενικοΓ; Πατριάρχου ύ ο<5ίμου Γρηγορίου τού Ζ' κοί μετ" ού ττολΰ διωρίσ"8η Άοχ'δ ά- κιονος τού άειμνήστοιυ Μητροπολί τού Εφέσου Ίωακείμ Εύ3ι>6ούλη
Ακολούθως ττροσελήφθη είς τή^
υπηρεσίαν των Πατριαιρχειων έττί
Τοπτοτηρητείας τού αειμνήστου
Μητροτολίτοα; Προύσης Λωροθέ-
ου, διορ'ισθεΐς ττρίότον Πατριαρχ'
κί>ς Διάκονος καί Γραμματεύς τής
'Εφορΐείας τής Ίε,ρας Θεολογ'κής
Σχολής, είτα δέ «ατά σε'ράν Κω
δικογράφος καί Ύττογραμματεΰς
τής Ίεράς Σύνοδον
Τή 17η Δεκεμβριού 1927 πιρο·
ηχθη είς Άρχ'γραμματέα τής Ίε-
ρας Συνόδου χε'ιροτονηθείς εις
Γ'ρεσδύτερον καί ακολούθως είς
Άρχ·μανδιρίτην τή 1η Ιανουάριον
1928 ΰττο τού άοιδίμου Οίκουμε
ν'κοθ Πατρ'άρχου Βασιλείου τθί
Ζ' έν τώ ττανσέιτΓ-ίω Πατριαρχου
Ναώ
Η έν τώ γραφείω τής Ιεράς
Συνόδου ΰπηοεσία Τού ύττή'ρίεν ι
δ αζόντως ττ'στή καί εύΒόκιμος, έ
φελκύσασα την εκτίμησιν καϊ τόν
εττα'νον των άοΐδίμτΛν Πατριαρχών
καί των εκάστοτε μελών τής Τε
ρας Συνόδου■ έξέχοντες δέ Ίειράο
χαι ώς οί άοίδιμοι Κα'σαρίας Ν
κόλαος Χαλκηδόνος Ιοαικείμ κα:
Δέρσων Κωνσταντίνος ό κοΐτοττιΐ'
οίκοομεν'κός Παιτ^'άρχης' περ'έ
δοολλε αυτόν δ^ ίδιαιτέρας άγά
πη,ς καί έμιηστοσύνης. ώς έττίσης
καί ό άττό Δέρκων Οίκουμενικός
Πατρ'άρχης Φώτ'ος ό Β' όστις
τόν Άρχιγραμματέα Μάξΐμον
μετασχόντα< έττί σε'ράν έτών τώ" έργο'σ'ών τής 'ΕτΓ'τροττής επί τού Εκκλησιαστικοϋ ζητιγματος τής Δοοδεκανήσου, είχεν ίδιαίτερον σύμβουλον καί συνεργάτην. ότε κατά τάς ττρκηας ημέρας τής ττα τρΐαρχίας ανέτρεψε τα σχέδιτΐ των Ίταλών ττερί άνακηρύξεως είς Αύτοικέφαλον τής Έκκλησίας τήις Δωδεκανήσου. Ό Ποτριάριχης ΦώτΌς εισηγη¬ θή «ιίς την σύνοδον καί παμψηφίί την 7ην Φεβρουαοίου 1930, ττρο- ήγαγε τόν Μάξιμον είς Μητροττο λίτην Φ'λαδελφείας καί τό 1932 μετετέθη ώς Μητροττολίτης Χαλ¬ κηδόνος. ήν έ— ι δεκατετραε-τίαν όλην μετά ζήλου καί αύταττσ'ρνή σεως έττοίμανΐν, τό όττοΐον τόν έλάτρευε Ώς Μητροττολίτης Χαλ κηδόνος ό Μάξιμος. ώ1; ττρώτος τή τάξει· ττροήιδρευιεν άττό δεκαε- τίας έν τή Ίερςι Συνόδ«· κατσ τάς μεγάλας όητουσίας τοΰ άσθί- νοϋντος Πατριάρχου Βενιαμίν Τόν Οίκουμενικΐιν Πατριάρχην Μάξιμον τόν Ε' κα'ι ώς πρόεδρον "Εφέσου· ότε έσχόλαζε διέκιρινε δαθεΐα ττίστις είς τόν Θεόν. εϋ- στάθε'α χαρακτήιρος καί ευθυνής, αύστηιρότης πε,ρί τα ηθη ίερο- φοοσύνη, Ιδ'α'τέ,ρω^ δέ φαεινή άντίληψις· βαθυστόχαστος κιρίσ ς μελετηιρότης, ττερίνο'α καί ίδιά- ζουσα γνώσις των εκκλησιαστι¬ κήν ζητημάτων. ΤΓ·ροσόντων. δ1" ών επεβλήθη είς έν θρόνω δ'αδε χθείς τόν Πατρ'άρχην Βενιαμ'ιν Παρητήθη, ώς ό Ί'δ'ος μοί Ελεγεν λόγω ύττεοκθ'ττώσιεως καί ήσύχα- ζεν έν Χαλκηδόνι. ώς πρόεδρος Εφέσου· ΜοΟ ωμίλει ττάντοτε μέ αγάπην διά τον Προκαθήμενον κ Άθηναγόραν καΐ ηΰχίτο νά ττληιρωθοΰν οί μεγάλο1 στοχασμοί τού. Τώοα, ττού δέν ύττάρχε'. αι¬ σθανόμεθα τό κενόν έιν τη ψυιχή μας, διότι τόν έσεβόμεθα. τόν ά- γαττήσαμεν, δσο1 έκ τοΰ έγγίις τόν έγνωρίσαμειν ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΙ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΙΣ Κύρε Διευθυντά Είς την ε'γκριτον υμών έφημερι δα. εδημοσιεύθη ψήφισμα τού Δ'οικητ'κοΟ Συμβουιλίου τοΰ καθ1 ημάς Συνδέσμου έττί τή έκδη μία είς Κύρ'ον. τοϋ Οικουμενικού Πατριάρχου Κύρου Μαξίμου, τό οποίον όμως· προφανώς έκ λά Οοι/ς τού ΤυττογραφϊίβΐΓ' άλλο'ώ νει την έννοιαν τοΰ Ψηφίσματος δ^ότι είς τό Ψήφΐσμα τού Δ Σ ά ναφέθΈται ή ψράσ'ς: «Άκοϋσαν τού Πρόεδρον, έξάραντος τάς ά ρετάς τού ι'Ανδρός. ώς καί τάς ττολλαττλάς καί άνεκτιμήτονς ύττη ρεσίας τάς οποίας ττροσέφερεν είς τό Οίκου-μενικόν Πατριαρχεϊ Ον καί την τοΰ Χρ'στοΰ 'Εκκλησί αν», ψηφίζει. . ». ένώ ή εφημερίς άναγράφε' «τάς άοετάς τάς όττοί ο>ς ττροσέφερεν είς τό Οίκουμεν'
κόν Πατριαρχείον κλπτ.». π·αρ«
λείποντα' δηλαδη αί ώς άνω υπο
γραμμιζόμενα' λέξε'ς καί παρα
καλούμεν όπως ττροβήτε είς την
σχετικήν έττεξηγηματΐκήν διόρθω
σιν.
Μετά τΐμής
ΌΠρόεδρος
Ν Δ Άφεντονλίδης
Ο Γεν Γραμματεύς
Βολεσία Καλλ^ντζίδου
ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΕΙΣ Ε ΣΤ Ι ΑΝ
ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
« Ελληνΐκή Όρχήστβα Δωματι
οί» τοί Δή μ ου Ν Σμύρνης, δίδε'
την 16ην Ίανουαρίου, ημέραν Κυ
ριακήν καί ώ;αν 1 1 — μ την 5η < κατά σειράν συναυλίαν της υπο την αίγίδα τής 'Εστίας Σμύρνης είς την αϊθοι.σάν της. (Πλατείαι Ν. Σμύρνης) Τό ττρόγοαμμα ττε ρ'λοτμβάνει εργα Κορέλλι. Στά μ'τς. Μότσαοτ καϊ Πόιρτερ Δ'ευθύνε1 ό Στίλ'ος Καφαντά ρης καί συ'μ-πτκχττουν ώς σολίστ οί Κώστας Καβακος (Βιολί) και Ιωάννης Βατικιώνης (Βιολα) ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΒΝΠΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ Νεος έκδοτΐκός οΤκθς ιτου δ σ θέτε1 τυτίογραφικές έγκαταστά- σεις τελενταίου τύττου θά έχδώ σει ττροσεχώς την «Ίστορία τώ>>
Ηνωμένον Πολιτε'ών τής Άμερ'
κης» τού Γάλλον συγγραφέα Άν
τ,ρέ Μττρουά, σέ μεταφράση τού
Παύλου Φλώρον "Η ττρώτη εκδοθή
τής μετάφρασης αυτής ττοΰ εΐχε
γίνε' τό 1946 εΤχε έξαντληθεΐ ά-
πό καιρό καί ή ζητήση τού διβλι
ου έξακολουθεΐ νά είναι σημαντι
κή "Η καινούργΐα αύτη εκδοση
θά είναι έξαιρετΐ«ά έ— ιμελημέ«η
καΐ εϊκονογραφημένη
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελιδος)
Χον αυτών παράδε'γμα μ'μη
θώμεν τάς ν σ τ ά τ α ς έντο-
λάς τηοήσωμεν καί την τΐαρά τώ
Θεώ μεσολάβησίν αυτών υπέρ λη
ξεΐ^ς των δεΐνών ημών επι.<αλεσώ μεθα Πολύ γάρ ίσχύεΐ δέησΐς δ καίου πρός Κύριον ένεργονμένη Απέθανον. Παναγιώτατε μέ τό δνομα τής πίστεως καί πατρ' δος είς τα χείλη. απέθανον μή δειλιάσαντες μηδέ λιποψυχήσα>ι
τες πρό τής άγχόνης. τούς λόγους
Σού π^οοΐμΐαιζόμιενο' ότι «ο βίος
6έν είναι όντε χρνσός όντε μεταλ
λεϊον» καί δτι προτΐμητέος ό Γολ
γοθάς τοϋ μαρτύριον άπό τόν εϋ
τέλη βίον τής δονλείας
Εστω αίωνία ή μνήμη των μαο
τύρων, των γνωστόν καί των ά
γνώστων'
Καί καθώς. Πααγιώτατε, τοίς
Περ'κΛείοις ϊχνεσΐ στοΐχοΰντες ο'
Σύμμαχοι έθέσπισαν τόν Θεσμόν
τοθ Μνημείου τώ Άγνώστω Στρα
τ'ώιη» οί)τω έπαναλαμβάνω σή
μερον πανηγνρικώτερον την πρό-
τασ>!ν μου περί ανεγέρσεως «Μνη
μείον τώ Άγνώστω Μάτνρι» μ^
τήν επιγραφήν «"Ελληνες άδελ-
φοί> εάν δ'ά τόν έξιλασμόν μιάς
καταστάσεως καΐ πρός εύόδωσιν
το} ολοι. εθνικον αγώνος έπεβάλλε
το σι>νολική τίς έρημωσΐς καί θυ
σία, άγογγύστως νφίσταμαι αύ
την· άρκεΐ ή έχλλη ττατρϊς νά όρθο
ποδή»
Οί μάρτυρες, Παναγιώτατε Λν
την μνήμην σήμεοον έττιτελοΰμεν
εν μόνον δΐατνπούσι παράπονον·
ο'ότι οί Ισχυραί καί οί Κραταΐοΐ
παρά τάς πανηγυο.ι<κός 6—οσχέσεΐς έγκατέλειψαν αύτούς άπροστατεύ τονς Οί ΠΛντιοι Εζήτησαν άρτον και έλαβον πέτραν εζήτησαν ι χθνν καί έλαβον δφ'ν, εζήτησαν την ζωήν κχχί έλαβον τόν θάνα- το, εζήτησαν την ελευθερίαν κα< ¥σ6ον την δονλείαν, Άρχάγγε- τον· εζήτησαν την έλενθεΐίιαν καί έστάλη. βοήθειαν εζήτησαν καΐ νώτα τοίς έστράφησαν. Καΐ ένώ έν πάση άλλη περι- στάσεΐ θανατον καί μνημόσυνον οί ζώντςε θρηνονσι τοΰς νεκοονς έν τή παυούση τραγωδία οί νε- κροί οί άπαγχσνΐσθΐντες, θρη- νοΰν καί ταλανίζοΐ/Λ' ημάς τοΰς ζώντας, ημάς τούς ναυαγούς· ή μάς τούς ψυχορραγοϋντας ημάς τάς κ'νονμένας σκιάς Ναί· οίκτείιρονν ημάς. οίτινες κυλίομεν ώς Σίσνφα' καί ώς διο γενεάς τόν πίθον τής μαύρης καί κακοδαίμονος προσφυγικότητος. ημάς. οΐτινες άπωλέσαμεν γενέ- τε'ραν, ής υπήρξαμεν γηγχνεΐς άπό άμετιρήτων χρόνων καΐ κα οών, Εκκλησίαν^ ήτις ηνλόγει καί καθηγίαζεν ημάς Κο'μητήρ'- ον, ένθα εκοιμώντο τόν νήδνμον οί πατέρες καί άδελφοί ημών Σχολείον, εννα έδ'δάχαμεν τόν Θεόν την Ίστορίοτν, τήν Πατρί- δα Ημείς, οΐτινες άπωιλέσσμεν φίλτρα ζωντανά θϊύλονς καί πά ραδόσεΐς, δι' ών σννυφάθη καί ήγαπηθη ή ζωή' Ημάς οΐτινες άπολέσαμεν τό πάν έκτός τής τ1 μής καΐ τής έλπί&ος! Οί έχθροί ημών διεμερίσαντο τα ίμάτια 'Ίμών καί επί τόν ί- ματΊσμόν ημών έβαλον κλήρον! Οί μεγάλοι νεκοοί. υπέρ των των οποίων νψωσας· Παναγιώ¬ τατε τάς Θεοδέκτους Σου ευ¬ χάς· ληισμονησαντες τής άγχόνης καί τοΰ μαρτύριον τάς φρ'κώδε ς όδύνας, μετ" άγωνίας τταρακολσιι θοϋσι την τύχην των έν Πόιντω ύπολεΐφθέντων γυναικόπαιδων, των έν τοίς μεσόγειον άπό 1Ο-- 55 έτών έξορίστων αρρενων καί των έν τοίς τής Ν Ρωσίσς λι-μο- κιτονούντων 500 000 Ποντίων Εσιχάτως Ποντίια μήτηρ, περΐφε ρομένη μετά τής κόρης της είς τάς τΓΐοκυμαίας τήις Νοβορωσι- σκης. έρριψε την κόρην ταύτην είς τήν θάλασσαν, προτΐμήσασα νά την ίδη νεκράν άλλά πα?θέ- νον. παρά χορτάτην. άλλ' ανευ τΐμής! Δέν είχον φάγει αί δυστυχείς άπό πέντε ημερών! "Αι Άδελφοί· πεινώμεν δ'ότι πε'νοΰν. πονούμεν διότι πονοΰν. άσθεοΰμεν διότι άσθεινούν, γν- άσ9ενο3μεν δ'ότΐ άσθενονν. γυ- πα'τούμεν διότι αποθνήσκουν! Δότε μας ψ»μί! Δότε μας δ ό τ' πε^νώμεν, δότε μας δ'ότι αν είναι γραφτό νά αποθάνωμεν έ- πιδυμοΰμεν άπό τάς χΏρας σας, Ι άδελφοί. νά εχωμεν τόν "Αρτον τής Θείας Κοινωνίας! Είς τό βάθος ενός δάσοι/ς, 8- περ καλείται δΐπλωματία. έλεγε κλαίων έν ετει 1876 ό 0. Ουγκώ αφήνετο ι είς λαός άτΓροστάτ;ν τος είς τό στόμα των αφόβως καί ελευθέρας πεα'φεοομένων καί λν μ&ινομένων τίγρεων καί λύκων! Δολσαφνεϊται είς λαός, καΐ ού δοτμόθεν ακούεται φωνή ένεργοθ καί έμπράκτοχ διαμαρτυρίας! 'Ε ληαμονήθησαιν μάλ'στα αί χ6ς και τιιρσχθές δαψιλώς καί άφει- δώς δο&εΐσα1 ϋττοσχέσεΐς Ούδοιμόθζν. έπαναλαμβάνω ά κούεται διάτορος τής διαμαρτυ οίας κυαΐίγή. "Ω! ήτο εύτνχεσΓέ ρα ή Πατρίς Σου (Κρήτη —Πα- τοΐς τού Πατριάρχου Μελετίου Δ') Παναγιώ^ατε, νιόπ εάν είς τό 1867 υπέστη αγρίαν σφαγήν, έσχεν ΰμως, επί τή έκκλήσεΐ τοί, Βουλοι/δάκ,η^ καί ενα θερμοι,-ργόν προστατην, τόν Βίκτκ;» Ουγκώ, ούτινος έπη:απειτω μοί όπως ποι-α3έσω την μετάψρασ ν τοΰ κειμένου τής πρός τούς Άμε5ικα ν ούς έκκλήσεως υπέρ τής σφαγια ζομένης Κρήτης Αμερ'ικανοί! Η στιητνή έγκατάλεψις έ;ός λαού είς την ατίμωσιν καί τήν σφαγήν έν πλήρει πολΐτΐσμώ. εί¬ ναι αίσιχος, τό οποίον θά έκπλή ξη την Ιστορίαν Εκ,εΐνοΐ οΐτι¬ νες το'αύτας πιροσάπτονσι κηλί- I δας είς τόν Ι0' αίώνα. είναι ύ- | πεύθννοΐ ενώπιον τής παγκοσμί ΑΙ ΜΕ 10X51 ΤΗΙ Ε.Τ.Β1 ου συνε.δήσεως Ταύτη τή στ γμή άφ' ενός λαμβάνουσι χά'ραν σφαγαι καί έξοντώσεις εναντίον ενός Λαοΰ άφ' έτέοοι, συγκρο- τοΰντ€ ι συνδ'ασκίψεΐς μεταξ^ των δΐπλωματών Άψ ενός φο- νεύοντα1· άποκ.εφαλίζονται, άκρω τηριάζοντα^ άνοίγονται αί κοι- λίαΐ των γνναικιών, των γερόν- τ«ν, των παΐδίων. άτινα όφήνον ται νά σή—ω»'ται καί νά άποσυ- τίθενται είς την χΐόνα ή τόν ήλι¬ ον, έξ άλλου δμως τα όρνεα έν- σΐκιή,πτοιυν έτίί τούι Άρικαδίου! Π:οδ!δειν «αί παραδίιδεΐ·ν τήν Κρήτην ή θά νικιήση ή θά έκπνεύ- ση καί έπομένως ή θά είναι ηρως η θά γίνη μάρτυς. Φοβηβήτε τονς ήρωας, πολλώ μάλλον τοϋς μάρ τι/ρας, δ'ότι πολλάκις οί νεκροί ψονεύουν τοΰς ζωντανούς! Η Κρήτη -έγώ δέ λέγω ό Παντός — εάν αποθάνη, 0 τάφος τής μΐασματώδβυς άτμοσφαίρας των :όο τάφον Κρήτη καί Πολωνίας — έγώ δέ λέγω των δύο τάφω« Πόντου καί Άρμίνίας! ΒοηΘήσα τε τοϋς Κρήτας —έγώ δέ λέγω δοηθήισατε τοΰς Ποντίονς καί Αρ μενίοι/ς! Οϋτω ποιοΰντες 6οη- θείτε ού μόνον την 'Ελλάδα - έγώ δέ λέγω κα'ι τήν Άρμενίαν-- αλλά βοηθεϊτε οϋτω, καί την Ευ¬ ρώπην· . » Καλότιχος. Κρήτη. σύ μού ετ- χες τόν Βί«τ«ρα Ουγκώ! Ό Πόντος «αί κατά τούτο ίπτή>ξε
κακότνχοις καΐ όρφανός! "Εως πό
τε ό Μινώταυρο·ς θά λυμαίνεται
την χώραν ήμώ^, εως ττότε τό
"Ο'Ρ'νΐθν θά τρώγη τα σπλάχνσ
τοθ Ποομηθέως; Δέν θ/ά έμφσνι-
σόή κανείς Θησεύς. 6έν βά Ί'5μ·
μέν κιανένα Ήρακλέα; Ποϋ θά
προσφύγωμεν^ Παναγιώτατε;
Πιροσψεύγομεν πρός την Εκ¬
κλησίαν παρηγΰ3ίαν καί σκέπην
των ' Ελλήνων.
Πιροσφενγομεν πρός τόν άήττη
τον Στρατόν μας, χαράν καί έλ
πίοα τής Πατρίδος!
Ποοσφεύομεν πρός τόν ίπτερό
χου διανοήσεως θαυμάσιον τής
Κωνσταντ νοιττόιλε;ο>ς Λαόν
Πιρεσφεύομίν πρός τόν Εθνι¬
κόν Τύπον· ώς φωτοβόλος άτμο-
μηχαή σύϊει τόν συρμόν τοΰ Ά
λυτρώτου Γένονς δ'ά μέσον τής
έρεβώδος σήραγγος τής Λουλεί-
άς!.
Προσφεύγομεν έπίση,ς τιρός
τοΰς μνημονΐυθέ.ντας μάρτυρας
πρεσβείαις των οποίων πεποίθα-
μεν άκιραδά>τως ότι θά άρβή ή
πλ,άξ τοθ τάφου. ή ττΐέζουσα τό
τίμιον σώμα τού έσταυριομένου
Ποντίου 'Ελληνισμοΰ!
"Οχΐ! ό Σταύρος έίφ' οθ έκρε
μάσθη ό Πόντος δν είναι σταύ¬
ρος θανάτου Βοαραβα είναι σταν
ρός ζωής τού Ίησοΰ
Ο τάφος, έν ώ κείται ό νειορος
τού Πόντου δέν εΤαι μνήμα —εί
να' κατακάμβη ήν καί άλλοτε ί-
γνώ>ισεν επί αιώνος καί έκ τήις
οποίας καί πάλιν 6ά εξέλθη ά-
θικτος ή ζωή! Οί μάρτνρες είνα'
αί μνστικα'ι λυχνίαι αί φωτί-
ζοΐ'ττα' την κατακάμβην τής πί¬
στεως καί πατρίδος!
Ό Πόντος^ Παναγιώτατε, ·πον
τίζεταΐ άλλά δέν καταποντί'ζε
τα1! ΟΊ Τούρκαι, θάπτοντες τόν
Πόντον, έκ συγχύσεως καί ταρα
χής· άφηκαν εξ» την κεφαλήν
τού! Κα'ι τό μέν στόμα τού κη3ύ
τε1 τό παράπονον τον πρός τόν
πολιτισμένον κόσμον: «Ήλί Ή
λί λαμά σαβαχθανί». τα δέ μ-
τα τομ άκούαυν τάς γνωστάς των
πέριξ ημών ταύτη τή στΐ-γμή πτε
ρι/γιζό^των ΕΕνομαϊτύρων φω-
λάς: Μή φοβοϋ ότι κατησχύνθης
μηδί έντραπής. ότι ώνειδίσθης
'Εξεγιιρου· άνάστηθι έκ νε-
κιρών!
Η ΕΤΒΑ απεφάσισε τελικώς
νά απαλλαγή των πάκων μετο- Ι
χών σνμμετοχής της είς σειράν |
έταψ'ών. αί οποίαι καλύπτονν ι
πλείστους τομεΐς τής παραγωγ1- [
κης δραστηριότηιτος καί κυρίων
είς τόν βΐομηιχανικόν τομέα Κατ
επανάληψιν είχον διατυπωθή ό-
ψεΐα1 έπΐκΐρίσεΐς κατά τής πολυ
πραγμοσύνης τοϋ Ιδρύματος νά
έπετκείνη τήν δραστηρΐότητά τον
είς τομείς οί όποϊοι έκ παραδό¬
σεως καί κατά τεκμήριον άνή-
κουν είς την σφαίραν δραιστηρΐό
τητος τής ίδιωτικής έπ'χεΐρημα-
τ'κής πρ»τοβοι*λίας. Καί είναι
παϊαδκδεγμένον δτι ή άνάμιξις
τοΰ Κράτονς είς έτΓιχιε4>ημοτπκάς
δραστηριότητος — έξαΐ.ρουμένων
των είδ'κών περΐπτώσεων. ώς τής
ΛΕΗ τοΰ ΟΤΕ κ.λ π. — αποτε¬
λεί άναρθόδοξον τακτικήν είς την
άναπτυξιακήν πολιτικήν
Ειδικώτερον· είς την περίπτω¬
σιν τής ΕΤΒΑ. υπό την ϊδιότητα
τοϋ κρατΐιού φορέως χρηματοδο-
τήσεως τής β>ομηχανίας καί τού
έπιχεΐρηματίον· παριστάμ ε θ α
μάρτιρ«ς τού όξντάτου άνταγω-
νισμοϋ Κράτονς καί ίδιωτών Καί
τουλάχιστον δν ή μπορούμεν νά ν
ποστηρίξιοιμεν δτ( ή ΕΤΒΑ ηυτύ¬
χησεν είς τάς έπΐχεΐοηματικάς
πριωτοιδουλίας της Πολλαί νπ'
αυτής έλεγχόμεναΐ έξ ολόκληρον
επιχειρήσας έφυτοζώονν καί διά
την συντήρησιν τ«ν είχον ανάγ¬
κην συνεχοϋς μεταγγίσεως πΐστώ
σεων Άναγνωρίζεται έν τούτοις
δτι πλείσται έπιχειρήσε'ς έδημι
οιιργήθησαν δ'ά νά άποτελέσονν
κίνητρον προσελκύσεως τού ίδνω
τ:κο3 ένδιαψέροντος είς τομεϊς
οί όπεϊοΐ μέχρι τότε τταρέμενον
έκτός τής επιχειρηματίας έμ6ε-
λειας Η έμμονή δμως τοΰ ίδρύ-
ματος νά μετέρχετα1 τόν έπΐχειρη
την δόξαν σου, έκτί
ναξαι τον χοΟν καί αναστηθή
"Ειδι>σαι τόν δεσμόν τοΰ τοα
χήλου σον καί πλάτυνον τόν τό
πον τής σκηνής σου!
Τότε, καί μόνον τότε τα θύ
ματα τής τουοκ'κ,ής θηρ'ωδίας θά
κοιμηιθοΰΎ τόν ήθινχον ΰπνον τής
αίωνΐ-οτητος υπό τόν γλυκύν τρι
γ μόν μΐας πύλης ΰψηλής, ·'ι όποια
θά κλείση, καί μ'άς κλειστής ή
όποία θά ανοίξη!
ΐΚαί τότε· Παναγιώτατε ώσα-
νά είς τούς Μάρτυρας τού Πόν¬
τον, αιωνία καί άΐδΐος αυτών ή
ματίοον πολλούς έσκια^δ<τλιζε και άλλοις έξένιζ; Πέραν τοντκιν, ή συμμετοχή τής ΕΤΒΑ είς τάς ποΐκ'λονύμοιις έ- τ&··ρείας έστέοει τόν βιομηχαν' κόν κλάδον καί από Ίκανά κεφά- λαια, τα όποία είναι έπενδεδιιμΐ να είς αύτάς Τα μετοχικά κεφα λα'α σνμποσοΰντα1 είς δ[σεκατσμ μύρια δραχμών —^ύπολογίζονται είς δΐσεκατομμύρια περίπου — τα όποια θά ηδύναντο νά άξ ο- ποιηθοΰν είς τόν ελεύθερον επ1 χε ρηματΐκιόν στίβον 'Υποστηιρί" ζεται ότι ή έπιχεΐ-ρηματΐκή αίίτη δραστηρΐότης τής ΕΤΒΑ διακλα- δοΰταΐ είς έτα'ρεί«χς άνηκούσας έξ ολόκληρον κατά πλε'οψηφίαν αυτήν. "Ηδη διά τής άποφασισθείσης έκ-οιήσεως των μετοχων της· ή ΕΤΒΑ θά δννηθή νά επιδοθή άπε ρίσπαστος είς τήν κυρίαν άπο στολήν της ητίς ανθίσταται είς την άσκησΐ-ν τής πΐστσδοτΐκής 6ι ομηχανικής πολιτικής Ή άνα- ληφθεϊσα εσχάτως πιροσπάθεΐά της δ[ά την εξεύρεσιν είς τό έξω τεί'κων κεφαλα'ου'χΐ'κών άγαβών επί τή βάσει ορθού προγραμμσ- τισμοΰ έπικροτεΐταΐ υπό πάντων άρκεί μόνον νά απαλλαγή εφεξής το') πειρασμο'ϋ σνμμετοχής της είς νέας έπΐχεΐιρηματΐκιάς δραστη- ρΐότητας Ο ρόλος της πρέπει νά περ' ορισθή είς τόν καθαρώς πιστοδο τι κόν τομέα καί νά καταστή αυ¬ τή τό επιτελικόν όργανον σρθών κατευθύνσεων των των έπενδ" σεων Η αναπτυσσομένη βιομηχα νία μας άναμένεΐ άπό την ΕΤΒΑ τήν συμπαράστασίν της καί δχ ώς μέχρι τούδε, τόν αντίπαλον καί άνταγωνιστήν της. μέ δλας τάς όλίθρίας συνεπείας είς τάς περιπτώσεις αύτάς II ΒΟΡΗ.ΟΣ ΕΛΑΑ1 ΚΜΕλΤΗ ΠΟΛϋΙ ΠΡϋθΛθί ΤΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑΝΝΗ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ «Τα Ματωμένα Χώματα» ΔΡΑΜΑ σέ τρείς πράΕειο ©έατρο Γ. ΧΑΤΖΩΚΟΥ Θεσσαλονικη 21 11 71 Τοϋ Γ. ΖερΖελίδη Έν Κων)πόλει τή 24.4 1922 ΛΕΩΝ Ι ΑΣ ΟΝ ΙΔΗΣ ΜΕΝΤΙΟΥΜ ΨΥΧΟΕΡΙΥΝΗΤΡΙΑ Κα Γ ΚΑΛΠΙΔΟΓ Στή νέα της διοϋθννσι Όδός Στουρνάρα 49 Τηλ 636-669 (ΜΕΓΑΡΟΝ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΛΜΕΡ) Ήμιόροφος γραφείον 1. Πειράματα βαθείας νπνώσεως μοναδικής ττ)λεποοθητικής τρεριπτω σεως έν Ελλαδι Πάσηι; φύσεως προβλέψεις 'Ε- παγγελματικά μυστικά, γάμονς ά άπώλειες θησαυρών κλπ Επικοινωνεϊ ε·3χερώς μέ ο!ον5ή ποτε πνβθμα έν τώ κόσμω Επ' σης σνντάσσεται τό ώροσκόπιόν σας. Γοάψατε άπό έσωτεοικό καί έ- ξωτερικό. στέλνοντας 5 δρχ. γραμ ματόσημον ί; έλάτε άμέσως θά έξυπηρετηθήτε. ΑΘΗΝΑΙ Καΐνούργ'α πίιρίοδος έγκα'νιά ζεταΐ γ'ά τό Ποντιαικό θέατρο μέ τό άνί6ιχσμ<χ δύο ττοντιακών θεα- τρικών ίργωιν εθνικον κατ' εξο¬ χήν περΐεχομένου έπίικα'ρα καί στά πλαίσΐα των γιορταστΐκών έκδηλώσεων τοθ 1971 γιά τήι· 150ετη,ρΐίδα άπό τής Επαναστά- σε»ς τού 1821 καί τοθ 1972 γιά τήιν 5Οετηρίδα άπό τής Άνταλλα γής των Πληθυσμώιν Τό ττρώτο εΤκαι «Τα ματωμένα Χώματα» τού Ι Κνρ^κίδη. ποθ άνεβάστηκε πρόσφατα στή Θεσ- σαλονίκη. Τό δεθτερο είνα1 «Οί Κρυφθί» τής ' Αννας Βαφε'άδον— Μαυροπούλου, ποϋ σίκηνοθετεΐται άπό μέρες γ ά νά άνεβαστεΐ άρ- χές Ίανουαρίου 1972 στήν Α¬ θηνά. Οί συγγραφεύς των έργων τού¬ των· πον τιμοϋν μέ την τΐροσψο- ρα τονς την ποντιακή παράδοση, όσον ολίγοι· έ'χουν γράψει τόν τελενταΐο καΐρό δωδεικάδα δλη ποντιακών θεατρΐκών έργων, που πε^ιμένουν άπό καΐρό τή δ'δα- σκαλία τους άπό τή σκηνή Τα έργα αύται γραμμένα μέ δύναμη καί φροντίδα πβρισσή στά κνριώ τεα ίδιώματα τής ποντ'ακής δ>α-
λεκτου κοντά στήν έκφαστΐκή
γνησΐοτητα καί τα πολλά λογοτε
χν'κα τονς χαρίσματα· φέροι>ν
στήν κεντρικη δομή τους τό δρα
ματικό στοιχεΐο φα'Γνόμενο άσυ-
νήθιστο στό ποντιακό 6έατρο· πθο
κατα κανόνα τό άπασχολοΰσαν
οί ήθογραφΐκές κωμωδίες Μέ τα
έργα των δύο τούτω συγγραφέ-
ων δχΐ μόνο πλουτίζεταΐ άξιόλο
γα το δραματολόγ^ τοΰ ποντια
κου θεάτρου· άλλά καί τό θεατρό
φιλο ποντιακό κο'νό θά εύτνχή-
σε' νά χαρΐϊ τα λαμπρά δημιουρ-
γήματα στήν άθάνατη ποντΐακή
διάλεκτο μ τοϋς αξίους δημ'ουρ
γούς των· δταν μάλΐστα τα εργα
αύτα θά βρούν καί τούς άντά-
ξιους έρμηνευτές τονς άπό σκη-
νης
"Οπως σημειώσαμε πιό πάνω
ενα άπό τα Εργα αύτά, «Τα Μσ-
τωμένα Χώματα». τού Γιάννη Κυ
ρακίδη, άνεβάστηκε στή Θεσσα
λονικη τήν προπερασμένη Κυρΐα-
κή 21 Νοεμβριού 1971. μέ τή
ο-ύμπραξη των δύο ποντιακών Σνλ
λόγων, τοϋ Σύλλογον «Φαρός
Ποντίων» Θεσσαλονίκης καί τού
Σύλλογον «Κομνηνοΐ» Δράμας
"Οτι ή συνεργασία των ποντ'α
ι ών άργανώσεων σί πολλές περι-
τττωσεΐς έπτιβάλλεταΐ καί διότ
δ'νει την ευρύτερη έ'ννοια τής σνλ
>πγικής εργασίας καί διότι δια
τφαλίζει τήιν πιό σίγονρη άπόδο
ση σέ ήθικά καί νλΐκά άποτελέ-
σματα μέ τή κατανομή των ε'ργων
τό άπέδε'ξε αύτη τή φορά ή ζη-
λευτή σννεργασία των δύο πιό
ττάνω Σνλλογων Οί κ. κ Εύστα
θ'άδης καΐ Σαμλίδης, πρόεδρο
των Σνλλογων μέ τα δΐοικητικά
τους συμβούλια· δ'κα:ούνται ξεχ
ρΐστής τΐμής καί συγχαρητηρίων
γιά τήν νίοθέτηοΓη καί προστα-
σία τής παράστασης αυτής που
τόσο διαφωτΐστικά καί έμπερ
στατωμένα τήν προΐλόγ'ί ό κ. Ευ¬
στ Εϋστασΐάδης πρόεδρος
τού Σύλλογον «Φαρός Ποντίων»
Είδικώτερα· ώστόσο. άπό καλ-
λιτεχνΐκής πλενράς θά είχε ενδι¬
αφέρον ή παράσταση μέ την έττΐ-
τυχία της καί τούς έρασιτεχν'·
κ ούς κύκΐλους δσο καί γιά τό θεα
τρόφιλο ποντΐ«κιό ιοοινό' που νο
στάλγησε καί τό ποντ'ακό θέα¬
τρο τοΰ παρελθόντος μέ τίς σν
χνότερες παρονσίβς τού
Λίγα γιά την ύπόθεση τού "έρ¬
γον.
Τό έργο «Τα Ματωμένα Χώμα
τα» τού κ Ι. Κυρ'ακίδη πον ά-
νεβάστηικε τώρα γιά δεντερη φθ
ρά — τό πιρώτο άνέβασμα Εγινε
τόν περασμένο Απρίλη— εΐνα'
ενα όπό τα πέντε ποντιακά εργα
ποϋ έ'γραψε τώρα τελευταία καί
συμβολίζε' μιά άπο τίς άπε»ρες
πτνχές των α'ιματηρών άγώνων
των 'Ελλήνων άνταρτών τοθ Δυτι
κου Πόιντον· στήν άπεγνωσμένη
τους άτίσταση ένάντΐσ στό τουο
κ κό σχέδιο όλοκληρωτκής έξόν.
τωσης τού άμαχον ελληνικόν πλη
©υσμοϋ, άπιό την έπανάσταση τοΰ
Κεμάλ κατά των συνβηκών τής
ΕΪ3ήνης. Εως τό τραγΐ·κό τέλος
τής Μικιρασΐατικής Εκστρατείας
τής Ελλάδος στά 1922
Τό έργο είναι γραμμένο μ ΐν
τονο έθνΐκό παλμό καί έλληνθ'πο.
τιοοκό πατοΐωτισμό Ό θεατρΐχός
λόγος τού έπίτομος καί λακω'-
κός λιτός καί μελάγχολος, αύ-
τος ποϋ άναλογεϊ σ' ενα λαό πού
ζή τίς τελενταϊες τον στΐγμές μέ
την έγκατάλε'ψη άατό παντον, χω
ρίς έλττίιδα καί ε'λεος άπό γής
κι> άπό Ούρανοϋ Σ' ένα λαό. ποΰ
ζεϊ τό ψΐίχορρ·άγηιμά τον· παλεύον
τας μέ τήν ψυχή όλόγυμνη μά κι
άτσαλωμένη κι άλύγιστη μπρο
στά στό θάνατο δπον βαδίζουν
δλοι μ' όλάνοιχτα μάτ'α κι αΰτές
άκόμα οί έρωτενμένες ψνχές μέ
τό δπλο στό χέρ1 καί τό τραγού
δι ττ*ς άγάπης στ' άχείλι καί μέ
την άθάνατη έλπίδα νά συνεχί
σονν την άγάπη τους καί μετό
άπό τό θάνατο.
Καΐ γιά τονς ηρωες τού εργου:
Μέσα στό πένθιμο τό έφΐαλτι
κο τοθτο κλΐμα τής τιραγωδίας
τού λαοϋ πού άνεδαίνε' τό Γολγο-
θά τον. ξεσπάει καί μ'ά φα'νομε
ν'κή άντίθεση — άντηχοθν τα χά
χανα τού Χαχανόν τοΰ τραγΐκοΰ
ήρωα τού έ'ογου. τού δασκάλου ά-
ττό τα μακρινά Κοτύωιρα Χάνον-
τας ό αμοΐρος μέσ' άπό τα χέρια
τού τη μονάκρΐβη κόιρη τού σέ μ'ά
έπΐδρομή των Τούρκον τσετέδων.
τρελλαίνεται καί φτάνεΐ, ψάχνον
τας νά τή βιρεΐ, εως τ' άντάρτικα
λημέοια τής περιοχής Άμΐσοϋ
Εκεϊ τή βρίσκεΐ άντάρτΐσσα —
Αμαζόνα νά πολεμάεΐ τούς Τούρ
κους κι άναγνωρίζοντάς την τή
στιγμή ττον αυτή Τ9α"ματίζεται
θανάσΐμαι οννέρχεται άπό την
τρέλλα τού καί τήν άρπάζει στήν
άγκαλιά τού. κ' ένώ αυτή ξεψυχά
εί με τή λέξη πατέρα στό στόμα
αϋτός καταβρέχεΐ τή ζεστή λαβω
ματ'ά της χΟ·, τσ ττο,τρ,κο τοιι
δάκρυα. γράφοντας Ετσι τό έπί-
λογο τής θυσίας τοΰ γένους των
Ποντίων.
Ι ί-υνεχίζεται)
»♦♦♦»»♦♦
Ή Βόρε'ος Ελλάς κα&ίστατα1
δυναμικός ττόλος οίκονομικής ά-
ναπτύξεως καί αί Αθηναι έ'παν-
σαν νά μονοιττωλοϋν τό άποκλε'-
στικόν ενδιαφέρον τον Κράτους
καί τής ίδ>·ωτ'κής πρωτοβουλίας
Τα ανωτέρω τονίζει είς μήνυμά
τού δημοσιενόμενον είς μελέτην
τής έν Θεσσαλονικη έδρευονσης
Υπηρεσίας Συντονΐσμοΰ Άνα ■
πτύξεως Πεί'φερείας υπό τόν τί¬
τλον «Μακεδανία - Θράκη κο'-
νκνική δομή· οϊκονομΐκή διάρθρω
σις· καί δι/^οιτότητες έπενδνσε
ω·ν»
Τα πλήρες κείμενον το>3 μηνύ
ματος εχειώς ακολούθως:
« Η έλληνική οίκονομία, άφού
άνέ>ρωσεν άπό την κρίσιν των
προεποοναστατΐκιών έτών έδραστη
ιοποιήθη μέ συνεχώς έπΐταχννάμε
νόν ρυθμόν είς πλαίσιον άπολύ
τον σταθερότητος καί έν μέσω
κλιματος διεθνών πολιτικών, κοί
νων'κών καί νομ'σματΐ-κων δ'ατα-
ραχών. παρονσιάζεΐ σήμερον ριι-
θμούς άνό&ου έκ των ΰιμηλοτέ-
ροϊν είς τόν κόσμον καί καταλαμ
βάνει έπιζήλονς θέσεις είς τούς
συγκρΐτΐκοΰς πίνακας των 6ιε-
θνών όργανσμών καί ίδρυμάτων.
ΠΛΕΓΜΑ ΕΡΓΩΝ
Αί Αθήναι έπαυσαν πλέον νά
μονοπωλονν τό αποκλειστικόν έν
διαψέρον τού κράτονς καί τής ί-
διωτΐκής πρωτοβουλιας καί νά ά-
πορροφοΰν. ώζ εγένετο κατά "ό
παρελθόν, πάσαν ττα?αγωγικήν
δραστηρ'ότητα Σήμΐιρον, όλόκλη-
ροις ό ελληνικάς χώρος καλύτπε-
τα' οπτό εν τεράστιον ττλεγμα έρ
γων άναπτύξεως τού ίδιωτικοΰ το
μέως καί τοΰ δημοσίου καί δέν
είναι ΰπερβολήι τό γ'εγονός δτι
είς έκαστον οίκ'σμόν τού έλληνΐ
κου χώρου έπραγματοττοιήθη κα¬
τά την τελευταίαν τετραετίαν ϊν
τουλάχιστον έργον άνοπττύξεως
καί προόδου
Ιδιαιτέρως έμφανή είναι τα
άποτελέσματα τής άναπτυξιακής
πολ^τΐκής τής 'Εθνΐκής Καβερνή-
σεως είς τόν χώρον τής Μακεδο-
νίας καί Θράκης· ό οποίος δ(α-
θέτει πλουσίους φυσικούς πόρους
καί δνναμΐ'κοϋς πόλους άνοπΓτύ-
ξεως Μεταξν των τελεταί ών τοι¬
ούτων συγκαταλέγεται καί ή ττό-
Α'ς τή? ©εσσαλονίκιης μέ άκτΐνο
αθλίαν επί ολοκλήρου τοΰ μεσο-
γε·ακοΰ χώρου
Μακεδο/ίας καί τής Θράκης Κ(χ
θημερ'νώς ίδουονται νεσ. έργοοια
σία· τα όποϊα συντελοθν είς ,.
μεταβολήν τής φυσιογνωμίβς Κ0[
τής γενΐκής δια,θρώσεως τής 0|
κονομίας τής π·ερΐοχτ>ς,
ταύτην αύτοδύ'καμον χ
τό παρα.γωγικόν δυναμικόν τη
και δημιονργούν αίσθήμ~α ^
λείας κ/αί έμπιστοσύνης είς ΤΟυς
κατοίκονς τού χώρου διά τό μ^
λον τής οικονομίας.
Αί γενΐ<καί οικονομικαί κοΐ ^ι νωϋΊκαί σννθήκα τής περιοχάς υπό την επίδρασιν των έκτε^ μένων βασ ι κων έργων νποδομήι; ώς καί των έπενδύσεων είς τ«ν βιομηχανίαν καί λο^πούς τομώ οικονομ κης δραστηριότητος ΤΟ|Ι ίδιωτΐκού τομέως, καθίστοηττα πλέον δνναμι>καί. δτ>μιουργοΟσα.
ττειραΐτέρω έντονον κλΤμα οΐκονο.
μΐκής έμπιστοσύνης καί ττροοη,
κης ώς καί προσφάρους εύκα'ΡΙΟί
αί οποίαι πιροσελ'κύονν την ήμ£
τέραν καί ξένην έπΐχειοημοτικη»
πρωτσβονλίαν δι' έπενδύσε'ς ^.
γάλης κλίμακος . »·
Η ΕΛΛΑΣ ΘΕ ΜΕΤΑΣΧΗ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΗΝ
ΕΚΘΕΣΙΝ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ!
Ενεκρίθη ή έπίσημος συμμπο.
χή τής Ελλάδος είς τήν Διεθνή
Χεΐροτεχν>Κ;ήν "Εκθεσιν Φλωρεντι
άς ή όποία οργανούται άΐτό 22
Απριλίου εως 7 Μάϊον 1972 7.^
τ'κή ό.ποφασΐς νπεγράφη ι—ο τοί
νφυπονργο-ΰ 'Εθνικής Οίκονομί^
έττί θεμάτων έμπορίου κ Κ Μιχα
λοτΓΰνλον.
ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ
Είς ολόκληρον τόν χώρον τής
Η «ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ»
ΕΙΣΑΓΕΙ
10 ΕΚΑΤ ΔΟΛΛΑΡΙΑ
Εκ τού ύττουιριγείον 'Εθνικής Ο!
κονομίας ανεκοινώθη δτ' ή τ—ρ
αυτώ εδρεύουσα αρμοδία έττ>τρο
πή εισηγηθή τήν έγκρισιν αίφΐ
ως τής άνωνύμου έταιρείας «Χο
λι»6ουργικιή», διά την είο*αητ«τγήν
έκ τού εξωτερικόν πρός έττένδιισΊ
κεφαλαίων ίίψους 10 000 000 6:;
λαρίων
Διά τήις νέας έπενδύσεως ή <Χΐ λιΛουργΐκή» βά πιραγματο—.ήη προσθήκας είς τόν έξοττλισμο) τοθ έργοστασίου της. πρός τό* σκοπόν έπβνξήσεως τής παρογιι | γ'κής τού άπαδοτικότητος. Δ; 1 καί διά την παραγωγήν ττροσίί των τινών χαλνβουργΐκών ττροϊο» των Ή Πίττα των Ήπειρωτών >♦< »»φφ»φ»»€>.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Μόλις έκυκλοφόρησί τό μυθιστόρημα τής Στέλλας Έ-
π'φανίου - Πετράκη μέ τόν τίτλο «Δύσκολος δρόμο» γιά τα
πενήντα χρόνια τής Μικρασια,τικής καταστροφής, πού του¬
το τό χρόνο συμπληρώνονται. 'Αφιερωμένο στίς βασανι-
σμένες γυναΐκες.
"Ενα χρήσιμο πρωτοχρονιάτικο δώρον γιά κά/θε σπίτ1.
Τό έξώφυλλο είναι τοΰ κ. Π.Α. Πετράκη.
"Εκδοσις «Τό Έλληνικό βιβλίο» 1972
Τήν πρωίαν τής παρελθούσης
Κυρ'ακής έν τώ κινηματογράφω
«Όϊφεΰς» των Αθηνών, έπρα
γματοποιήθη τό κόψιμο τής πίτ-
τας των ΉπιεΊρωτών. άργανωθεϊ-
σα παοά τής Πανηπειρωτικής
Συνομοσπονδίας Επηκολούθησε
έν συνεχείς» τό κατωτέρω καλλ'
τεχνικόν χσ>ευτικόν πρόγραμμτ
1. Πρωτοχρον'άτικα κάλαντα ά
πό την φιλαρμονΐκ,ή τοΰ Δήμον
Αθηνά ;*»ν.
2 Η Μικιτή Χσρ·ω5ία Πρεβέ
ζης; νπό τήν δ'εύθννσΐν τού κ
α Κουοούκλη
3. Απαγγελίαι
4. « ΕπέσαΙνε τα Γ'άννενα»·
Θεατρικό έ'ργο (μονόπρακτο <τέ δύο είκόνες σέ πρώτη παράστα- ση), τού κ Χαρ Πέτσκον 5 Χθιροί τής Ήττείρον άπό τόν Χοτευτΐκό "Ομιλο τοί καθηγητού και χορογράφου κι Γ· Κο^σιάδη. 6. Χαΐρετΐσμός τοΰ προέδροι» της «Π Σ Ε» κ. Ελευθερίου Μάν τζικα Κόψ μο - Διανομή τής πίττας ■ Άπαγγελία1 ■^ Η Μικτή Χορωδία Πρεβέ- ζης 3 Κπεΐρ«τική μουσ κή μέ το^ς αδελφούς Χκλκΐά καί τον Σά6- 6αν Σ ιατρόν Λ ΤΓαγούδια ήπε"ρ«Τ'κά άπό τόν Πέτρο Τζούμα καί τό συγκρό -ημα τον 5. Ο χορει/τιικός "Ομΐλος Κου σιάδη σέ λεβέντΐκΐνς χορονς τής Ηπείρου 6 Ο 'Εθνΐκός 'Υ^νος άπό τη- Φιλαρμονΐκιή τοϋ Δήμο^ Αβηναί- ων Πρό τής κοπής τής πίττας πα¬ ρά τού Σεβασμιότατον Ιωαννίν¬ ων κι Σε,ραφείμ! ό κ. Ελ. Μόν τσικας πρόεδοος τής Πανηπει- ρωτ κης περιστοΐχαύμενας παρά των μελών τού συμβουλιον, προέ 6η δι" ολίγων είς τόν άπολογ- σμόν των πεπ·>αγμένων τοΰ ίτους
(δαιτέρω.ς δ έ τής Ιδρύσεως τής
Ήπειρωτικής Στέ,γης είς Αθή¬
νας, ειπών μεταξύ άλλ«ν οτ·:
Πολΰ σνν-τομα πραγματοποίεϊ-
ταΐ ή όρΐστική λύσις τής Ήπε'-
ρωτικής Στέγης είς Αθήνας, ποΰ
άττοτελεϊ ήδη γεγονός μέ τήν β-
πογραφή των όρστικων σνμύο-
λαίων ·· ; - " - ""ι
Ή έγκατάο·<«σις της παν—1 ρωτικής Στέγης βά γίνη είς η νέο; καλλιμάρμαρον κτίρΐον ΐτπι τής όδού Κλεΐσθένονς 15 Γιά τί νέο αύτό άπόκτημα τής Παν™ ρωτ'κής Συνομοσπονδίας ήλθον άρωγοί πολλοί ιδιώται, μεγάλα Ίδρύματα τήις πρωτευούσης και εζητήθη ή συμπαράστασις τβν Κράτονς καί άλλων Ηπε'ροτώ» πρός εξόφλησιν των ύποχρεώσΐ- ών μέχρι παραδόσεως τού κτρι ου. Παραλλήλως ανεκοινώθη ίπτο τού κ Μαντσίκα ό προγραμματ σμός είς τα Ίωάννινα Φοΐτητι κης Στέγης νπό το"; ΕΘν'κου Ιδρνματος είς τήν οποίαν 9β στεγάζωνται 50 φο'τηταί καί ί« τήτρια' Η ίδρυσις οίκοτροψοΐΗ» είς φιλάτες. Ήγονμιενίτσαν, Π« γωνΐανήν· Κόνΐτσαν, Τσεττέχοίο». ή "ίδρυσις 10 πνεκματικών «£'■ τρω είς διάφορα χωρία τής Η τΓείρου ή λεΐτουργία είς Πρέβε- ζαν νέου γηροκομείον δ'ό δ«ΡΓ· άς 3300 000 δραχμών ίιττό τού κ. Άν Ποταμιάνον καϊ ή μελετη έκτελέσιεως καί αλλ«ν έργων «ο νής ώφ·ελείαις Είς την τελετήν παρέστησαν ανω των 2 Ο 00 άτόμιον. Εκ μέ· ρονς τής κι,βερνήσεως τΐαρέστη ο νφυ—ουργός 'ΕξωτερΊκών καθηγι τής κ Τσάκωνας. όστις καί «μ ληισεν δι' ολίγων διά την σιψβ<^ λήν των Ήττε'ρωιτών κατά τον γώνα τής άπελει-9ερώο-ε»ς «οί τέπειτα 'Επίσης πλήν τού στ 6ο.ισ·μ'·ωτάτον Ίωαννίν»ν ριέθιγσαν: ό στρατηγός τής ΑΣΔΑΝ. ό Ήπειρώτης,1^ κιός δ^υθνντής υπουργείον νίκων Ύπηρεσιών κ Ίωά^ης ^ γέλης. ό κ Ευάγγελος μέλος τής Σιμβονλειηικης τροττής ό ττρόεδρος καί Σρος τής Ενώσεως Τύπον κ. κ Σ. Σΐνανίδης κ<χ' &αν Γκογκόνης μετά τ«ν γων των. οί πόεδροι των κων Όογανώσεων ώς «ο· στα μέλη τής άθηναικής νίας ΕιΓ' ΜΝΗΜΟΣΓΝΟΝ ΤΟΓ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤ0Γ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΕΙΣ ΚΑΡΓΣΤΟΝ. ΚΑΡΥΣΤΟΣ, Μοτνο~~~~-—~. 'Ετελέσθη έν τώ ναώ τού Άγίου ' Νικόλαον τής πόλεώς μας τό 40 θήμερον μνημόσυνον νπχρ άναπαύ σεω>: τού άειμνήστον μητροττολ! '
τον Γερμανίας συμπολίτου μας
Κν>ού Ίακί.ιβου Τ<ανατ3άρα· τοΰ οποίον ή σορός μετεφέρθη καί έ τάφη είς τό νεκροταφείον μας. Είς την λειτουργίαν προΐστα- το ό σεβασμ'ώτατος μητροπολί- της Κα,ουστίας και Σ κύρου κ Σεραψείμ, συμπαραστεκούμενος υπό τοΰ θεοφιλεστάτου έπ'—ιό- ηον Δαφνονσίας κ Γρ,,γορίον οστ,ς ωμίλησε διά την τφοσωπι- κοτητα τού αλησμονήτου Ιεράρ¬ χου Πρό τής απολύσεως τής <κί άς λειτουργίας εγένετο ή χειοο- θεσ.α της μητ,ρος τού ιΛράρχοα χηρας ττρεσβυτέας Αικατερίνης, λα&ουσης τόν τίτλον τής Αρ- χοντ,σσης τής μεγάλη(; ^ -Α. ρ«στοϋ 'ΕκκλησΊας πό τού Ποτναγΐωτάτου χον κ. Άθηναγόοοκ Την χεΐροθεσίαν ϊκαμεν ο σμιώτατος μητροπολιτηζ * . ραφείμ 'Επίσης έκαμι ίν^ τού Πατριάρχου χεΐροθεσιον άδελφού τού μεταστάντος Ι1 πολίτον Χρήστου Τζθ) βόντος τόν τίτλον τού Ένδίκον τής Μεγάλης τού στον 'Εκκλησίας Είς τ0 μόσννον παρέστησαν δλα χαί κα! ό έν Κ«ι "Εξαρχος τού Παναγίο" Μΐτροφόρος Άρχ'μα" "Ιωάννης Οικονομ Ιδής μετέβησαν είς τό Νι ^ οπον έψάλη ί—τΐ|*ν—μόίϊννοί^ ^ σις καΐ την μεσημβρ'σν .λ θη γεύμα υπό των οίκίΐ«ν ■">
ταστάντος Μητροπολίτου