194376
Αριθμός τεύχους
2132
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 45
Ημερομηνία Έκδοσης
25/12/1971
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΓΓΠΚΚΑΤΙΟΜ
ΙΝΓε ΒΝΛΤΐσΝΛΙΛ
ΛΙαί'ι.^ί.«Ι'«Γΐο41,υ.
ΑΙΙΘΝΗΙ ΟΜΟΙΠΟΝΛΙ»
πιηολικοτ ττποτ
νΒβ6ατον 25 Δεκεμβριού 1971 "Ετος ίο^Τ
Σίτσας Καραϊσκάκη
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΛ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΙθΓκΐΙΙ ΤΡΝ
Τ1ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΜΙΔΗΣ Γραφεϊα: Όδός Νίκης 25 -- -Α9ήναι - Τηλέφ. 229.706
ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ
III
ότε,
< ι ■44 0 Είχον» Φθαρεΐ οί τπχληές θρη- ακεϊες. Τα ε'Γδωλα ετριζαν νά γιψεμ'—οΰν Οί έλλην'κοί Όλύμ «/•οί Δίες δέν κιρατοθσσν τη ο στά τονς τούς κεραυνούς ΟΊ Αιτόλλωνες εϊχονε χάσει τί) μαντ'κή. τους δυναμη καί τή λάμ ψη τους. Ή απόλλων ια ώραιότη τα δέν έφτανε νά. λυτρύσει τή ψμχή το} άνθρύπου κβτί ή σω· κράτιος δ'δασκαλία τής άρετής αδννατοΰσε νό π'άσε' ρίζες. Η ψυχή τού άνθρωπον αρχισε νά χάνει τα στη,ρίγματά της Λα χταροΰσε νέα βάθρα νά άκουμ- ιτήσχι «αί νέους βωμούς νο προο φίρει τίς θυσίες της Έδονεΐτο άττό μιβ τεραστία άναμονή καί εΐτάλλετο άττό άφάνταοτη ττρο- σδοκία Έπλεε σ' ενα φουρτου- νιασμέ>«> πέλαγθς άίεβα'ότητας
Κσνένας δείχτη.ς δρόμον, κοτνέ
νας φαρός! Στβκότανε άμήχανη
στο δ'χαλωτό δρόμο τής άρετής
«αι τής κακίας Δέν ήξερε πο'ά
κατίύθυνση νά πάρβι ιΗ είδωλο
λατρεία χρεοκο-ποΰοχ καί ή ίου-
δαίκή θρηισκεία έσά— ιζε Ή άν
βρώττινη ψυχή ζητοΰσε τό δρό
μο τής λυτρωσεώς της
Μέσα σ' έκείνη τή δίνη καί
τόστρόβιλο γεννάται μΐά νύχτα
χειμων'άτ'-κη. ό Μεσσίας. Σ' ε-
να μιΐφό χ»ριό, τή Βηθλεέμ. μέ
τοί έ'τιρεττε νά μαντέψουν. νά ττρο
φητεψοιη, νά γνωρίσουν μέσα άττό
την άχλϋ καί τα σκοτάδ'-α τής έ
ττοχής. ότι γίννήθηκε ό άναμενό
μενος Μεσσίας. "Ενσ θεικό σημά
δι ενα αστ£ρι λαμ—ερό τού δεί·
χνεΐ τό δρόμο
Ποίημα καί ονγκί'νηση1 Ο ττρό
αιώνιον Θεός γίνεται τταιδί ν£ο·
—ού έρχεται γ*μάτος καλωσύνη
καί άγότΤΓη,οχΛτηιθία καί ειρήνη}
φροντίδα καί άπολύτρωση γ'ά
τόν ανθρωττο "Ερχεται σάν αν-
βρωττος. σάν δμοΌς πρός ομοιον
γ'άνά μην τρομάξεΐ· νά μην δει-
λάσει τό πλάσμα άττό τόν Πλά-
στη
Καί διαλαλεΐ τό έξαίσ'ο έκεί-
νο «Καί έ— ι Γής ειρήνη, έν άν
θρώποι ς εύδοκ ία»
Εϊκοσι αίώνε-ς χαίρετα1 καί ά-
γάλλεται ή Χριστ4χν»σύνη στήν
άνάμνηση τού κοσμοσωτήριον έ-
κείνοι/ γεγονότος. ττού εφερε στήν
άνΐΐρώττι.η ψΰχή την όθανασιΊα
της· ντκώντας τόν βάνατο Έινί-
κησε τό θάνατο μέ έλιξήριο τής
ττίστης ένάντ'α στή φθθιρά.
ιΚάθε χρόνο γενιέται μέσα
μας νέα ουράν ια τόξα φορτωμέ
να μέ νέες έλττίδες, ότι δλα δέν
είναι μάτα^α καί ασκοττα. "Οτι
ή ζωη άξίζει νά την ζεϊ κοτνείς
μέτή μεταφυσική σκέψη γ'ά κατ'
οβ σ' ενα σταΰλο, κάτ» άτηό τή' —£ρα τού φθαρτού
ζεσττι άνάσα τόν ζώων. των &
κοκ(ι>ν αυτών οντων. γεννιέτα1 τό
θεϊο Παιβί. Γεννΐέται άπτό μιά
Παρβένα, τή·ν
ένάρετη κόρη
τού Κόσμον Γεννιέτα ι μέ τό φω
τοατέψανο τής βεότητας^ μέ τό
άστέρι τής άγάιτης στό μέτωττθ'
μέ τή σψραγίδατήςθΐ'σίας στή
Είρηι
Ρ
νοο*Ι Τής θυσίας γιά την άπολύ-
τρωσητοΰ άνθρωπον-
Μάγο', μέ όδηγητή τους ενα
άστί,ρι. τού φέρνουν δώρσ συμ6ο
λ'κά θεάνθρωπο τό.ν εΎραψαν τα
6ι6λία καί ©εάνβρωπο τόν μετ έ
δωσαν οί αϊώνες "ιΕγ'νε σάρκα
εγ'νε ανφρωττος ό θεός, υιός τού
©εοθ μόνο κοί μόνο γιά νά σώ
Ρ*1*1 σε' την ανθρωπίνη ψνχή· πλησ'ά
ένό|γ ζοντάς την ώς ανβρωττος. Νά λυ
ίΡρΊ τρώσει τό άμαρτωλό έκεϊνο πλά
σμα άπό τα δεσμά τής
Και -προχώρει ^ ιστο,ρία τής
ι <9 βρησκείας γεμάτη γοητβία και σαγήνη: Ό Ήιρώδης μαίνετα'! > «Τ Οίσοφοί μάγοι γονατίζουν μττρο
β 4 στο στό ©εΐο Πα'&ί, πού καταδέ
ν« γεννηβεϊ στή φάτνη τώ'
3α
'Ρ
ρε
υο
,οκ
ΐπ
ϊΑι
)εο
ι Κ
Υ"
ιντ»
ΓΟ
άλόγων, δεΐγμα τής τατττεινοφρο
σύνης ηαί τής ττεριφρονήσεως τώ
ίιλΐικών αγαθών το3 κόσμου Τα
σύμβολα τίτανε απτό την άιρ-χή έ
ξσίσ'α καί ττολΰ συγκινητ'κβ
Προσκυνοϋν οί μάγοι τό νεογέν
Κάβε χοόνο γενιοθντα' μέσα
μας καίτοι α βϋβα'ότητα, δτ' ό
γάλος 'Εκεΐνος άλτροιΛστής δέν
μάς έγκαταλ*ί-£ΐ μ£σα στά τρι
κυμ'σμένα ττελάγη τής
άς
'Όσο ύλικός καί όσο τεχνικός
καί δν γίνίται ό κόσμος· ΰττάρ-
χονν άκόμα ττολλές φυχές ττοΰ.
χρειάζοαται αυτή τή βεβαία
τητα καί ττού χωρίς αυτή ή ζωη
θά τούς ήτανε ττολύ βαριά
Οί ΰμνωδοί τής έκκλησίας ϋ-
μνησαν τή γέννηση, τού Οείου
Παιδ'οΰ μέ δλη τή θέρμη τής
καρδίας τους καί τή φλόγα τής
ψι/χής τους Σ1 ολο τό Χριστια
νιχό κόσμο, άττό τή Λαιπωνία ώς
τή Νότια Άφρ'κή ώς τα βάθη
τής Σ'βηρίας καΐ τίς κατοοκαμ-
μένες στέττες τής Έρυθράς "Ε-
ττάλλουιν αύτές τίς
άνθρώττινες καρ5'ές· Ίκετεύοντας
τή χάρηκαϊ την τταιράσταση τοθ
Χριστοΰ γ'ά γαλήνη κιαΐ ειρήνη
έν άνθρώπο'ς
Στέλνιουν τή σκέψη τους στή
Μεγάληέκείνη Γέννηση, στή φά-
τνη των άλογων ζώων, καί τταρα
καλοΰν νά γ ί νούν τα λόγια τού
γλυκον Ναζωραίοι/ τ ό όδηγό ά-
στέ,ρι γιά ν" άττλωθεί ττάνω στόν
πλανήτη μας κάττο'α ευτυχία^ κά
7ον
Ό κόλπος τού Άμύκου κλείνει
μέ τό άκρωτήριο Σελβίμπου|ρνού,
τό 'Αετόρυγχον των 'Αρχαίων. Ά
νάμεσια σ' αύτό καΐ στό βοε,,ότε-
ρο Άργιυρώνιον (Ματζάρμπσυο
νού) άνοίγεται ό κόλπος τού
Οϋμούργεοί. ό Μσυκΐάπορις κόλ
πος πού τό άρχαΐο τού δνομα
οφείλεται. λέγει ό Διονύσιος, σέ
καίτοι Ον Βιθυνό βασ'λέα ΕΙνα'
ό μ όνος κόλττος τής άσ'ατικής ά
κτής. που δέν αντικρίζε^ μέ άκρω
τήριο, άλλά μέ τόν ττολΰ μεγαλύτχ
ρό τού Βαθύκολττο τής εύρωπαι
κης Ή άπόστοοση άνάμεσα —.ίς
δύο άκτές φθάνε' έδώ στίς τρείς
χιλιιάδες τ,οιακόσ-,α μέτρα, είναι
δηλοαΕιή ή μεγαλύτερη ά—ό δσες
συ-ναντοΰμε σέ δλο τό μήκος τού
Βοσπόρου. Άττό τό σηιμεΐο αύτό ό
ταξιδιώτης. πού άναττλέε' τό Βό
6λέπιεν_ γιά πιρώτη φο(>ά
μττροστά τού την έ'ξοδο τού Στε
νού καΐ τή Μαύρη θάλασσα
Σε μικρή άπόσταση άπό την
άκτή φαίνεται τό όρος τού Γί-
γαντος. πού οί Τοΰρκο' τό λένε
Γ'ουσάγ ντάγ ή Γ'ορούσντάγ -
Τό τπρώτο άττά τα όνοματα αύ¬
τά όφείλίτα' σέ κάποιον Τουρκο
καλόγεοο Γ'ουσά( πού είναι θα
μένος στήν κορφή τοΰ βοννού
(180 μ.) Ύττάρχουν καί σήμε¬
ρα έκεϊ επάνω τα Ί'χνη κάποιου
πελώριου τάφου· ττού τόν λένε
μνήμα τού "Ελληνος ή τού Γί-
γαντος καί -πού άναφβρεται άπό
τονς άρχαίους ώς Κλίνη ή Νώ-
τα τοΰ Ηρακλέους Πολλοί ΰττο-
στηιρίζουν οτ' ούτος θά ήταν ό
τάφος τοΰ Άμύκου· τοΰ γίγαντα
βασ'λιά των Βεβρύκων. Πολύ κον
τα τού φαίνονται τα θεμέλ'α τοΰ
Άγίου Παντελεημονος, ποϊ. εΐχε
χτίσε' ό Ίουστινιανός άπό τα έ
ρείπια τού άρχαίου ναού τοΰ Ού
ρίου Διός Στό / ναόιν αυτόν ό-
φείλετα' τό δεύτερο άπό τα τούρ
κικα όνόματα ιΓ'ορούνστάγ
Ή άνάβαση εΐνα' σήμερα άπα
γορευμένη στούς ξένοι/ς. γιά λό
γοκς στρατιωτικής ασφαλείας
Μά ό σύγχρονος λαϊκάς Άρύλος
θέλει τόν "Ελληνα τού Βουνσΰ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ
Α'. ΑΝΑΤΟΛΗ
στημένον ττάντα έκεΐ έττάν» να
τταραιφυλάει στό ανοιγμα τής ι
Μαύρης Θαλάσσας· ετοιμος νά κα
ταττ'εϊ τα θερ'ά ττού ττροβάλλοκΐ'
άπό τό Βαριά γιά ν' άρπάξουν
την Βασίλ'σσα Πόλη.
Ζώνη άτταγορευμένη είναι γ'ά
τούς ϊδιους λόγους καί ό έττόμε-
νος κόλττος καί τό άκρωτήριο
τού Ίεοοΰ· όττου τό Άναντολοΰ
- Κα6άκ ( — Λεύκα τής Άνατο-
λής)( τελευταία άσ'ατ'κή σκάλα
ττοώ ττιάνοιιν τα βαπΌιράκ'α τού
Βοσπόροι/ Τό χωριουδάκιι εΐνα1
χτισμέιο στή θέση ττερίττοι; τοΰ
άρχαίοι/ Ίεριθΰ τής 'Ασίας. Σή
μερά άκόμη φαίνονται στήν πά
ραλίσ τού κάττοια λείψανα άητό
την αρχαί α πιροκυμαία Σ' αυ¬
τήν £δεναν τή μίαν άττό τίς α-
κρες τής άλυσί&ας. πού εφθαινε
ώς τό άπέναντι Ί^ρόν τής Εύ-
ρώπης καί άσψάλ'-ζε την ε'ίσοδο
τοΰ ΒασπάρΌΐ>
Τό Ιεράν τής Άσίας ήταν
στήν άρχή δωμός τού θύρίου
Διός ή τού Ποσε'δώνος Τάν εΤ-
χε ίδρύσε' κατ' 'άλλοκς ό Φρϊξος
οταν επήγαινε στήν Κολχίδα
κατ' οόλλους ό Ίάσων. δταν έγύ
ρ.ιζε απ' αύτην Στή θέση τού
ίδρύθηκ€ άργότερα νοοός άφιερω
μ έ νος στούς δώδεκα θεούς. ένώ,
σύμφωνα μέ αλλη έκδοχη. αυ¬
τού άκριιβώς τοΰ ναού ίδρυτής
ήταν ό Ίάσωιν. Στήν ΐδ'α θέση
εχτ'σε ό ' ΙοΐΓστ"νιανός τό δεύτε.
ρο στήν άσιατική άκτή ναό τοΰ
Άοχαγγέλοι» Μιχαήλ. φρουροΰ
τοΰ Βοσπόρου
Ο Τούρκαι· κιρατώντας τή θύ-
μηση τοΰ θύρίου Διός- όνομά
ζοι;ν καί σήμερα Γκορούς - Καλε-
σΐ τό Γενο&έζ'κσ Κάστρο· πού
ψαίνετα' άπό τή θάλασσα, τπρός
τ' άνατολ'κά τοΰ χωρ'-ού Άπό
τα χρόνια τού άρχαίου Βυζαντί
ου ΰττήρχε στή θέση αύτη κάποιο
όη πού τό κυρίευσε στά 19·2
π Χ · ό βασιλιάς τής Βιθυ^ίας
ΠροΐΛσίας καΐ τό κράτησε δσο
βαστσϋσε ό πόλεμος άνάμεσα
στούς Βυζαντίους καΐ στούς συμ
μάχους τού Ροδίους. Οί Ρωμαϊοι
εχτ'σαν στήν Ί'δ'α θέση ίσχυρό-
τεοο φρούρΌ· —ου δ'ατηιρήθηκε
ώς τα 941. δταν τό εκαψαν οί
Ρώσοι. κατεβαίνοιντας τό Βόσπο
ρο· γιά νά πολιορκήσουν την Πό-
λη Γύρω στά 135Ό εττεσε στά
χέρια των Γενοβέζων, ττου τό
ξανάχτισαν ϊσχυρότερο πσρά τό-
τέ Στά τείχη τού ύπάρχει άκό¬
μη ό θυιρεός τής Γένοβας μαζί
μέ τό βυζαντινό σταυρό και τα
έμβλήματα των Παλα'ολόγων. Τό
άκρωτήρ'ο τοΰ ΊεροΟ φθίνετα1
νά είναι τό ϊδιο έκεΐνο· δπου ό
Δαρεΐος ΰστερ' άπ·ό τή ζεύξη
τοΰ ΒσστΓΟρου, ήρθε. κατά τόν
Ήιρόδοτο, νά θαυμάσει τή Μαύ
ρη θάλασσα —«ίζόμενος έττί Ί-
ρω (ή Ρί<))) ιέθηεϊτο τόν Πόιντον, έόντα άξιοθέητο'ν» . Άπό τό Άναντολού - Καβακ τό βαποράκι τής γραμμής πειρνά σέ δέκα μόλις λβτ'τά τής ώρας. στό ότιιέναντ' Ρούμίλ' - Καδάκ τελεΐ'ταία σκάλα τής Εύρώπης ΕΤνο' πι€ΐλΐ> περ'σσότερα άπό δ-
σα μάς χρειάζονται γιά λίγα ά-
λόγια σχετικάμέ τό τμήμα
τού Βοσπόρου· που ό ξένος δέν
μπτορεΐ σήμερα νά έπισκεφβεϊ
τό σημεΐο αύτό ώς την
εξο5ό τού στή Μαύρη Θάλασσα.
ή δψη τού μεγάλου Στενοΰ άλλά
ζε* άπότομα Βράχο' ήφαιστε'ο
γενεϊς κάνουν καί τίς δύο άκτές
τού αγονες κ" έτπκίνδυνες. Πλή-
θος άγριοποάλια φωλιάζουν σέ
μεγάλες καί μικρές σττηλιές-
πρό -πάντων στό άκρωτήρΌ Ποϊ
ράζ. τό Κοράκε'ον των Άχαίων
δπον καταλήγε1 ή τταρολία τού
άρχαίου Παντε'χίου
Στή θέση αύτη ίπτάρχουν άκό
μη τα Ί'χνη τοΰ κάστροι; τού
Μοι/ράτ Δ', πτού ένίσχυε. μαζί
μέ τό «—έναντι κιάστρο τοΰ Κα-
ριπτζε· την αμυνα τοΰ Βοσπό¬
ρου
Λίγο βορειότερα· ερημη πάν
τα καί άγρια ή άκτή τής Άνατο-
λής καταλήγει στό Άγκύραιον
άκιρ«τήιριον· τό σημερίνό Γ'ούμ -
Μπουρνού. τή
άσιατική
πύλη τοΰ Βοσπόρου 'Εδώ οί Αρ
γοναΰτες· άνε6αίνοντας γιά την
Κολχίδα. σταμάτησαν κι' άλλα
ξαν την 'αγκυρά τους Λίγο πρίν
άπ' εϋτό. σ' ενα γυμνό βράχο·
Ιτθ/ άρχσΐο Μηδείας Πύργον.
βρίσκεται ό άνατολικός φάοος
τοΰ στόμιο μ τοΟ Βοοιπόρου, τό
Φαναράκ' τής Άνατσλής (τουρκ
ΆναντΌλού Φενερ!) μέ τό φτω-
χό όμώνυμσ χωρ'οΐ'δάκ' τού. Καί
κάπου σέ τούτη την παραλία πρέ
πει νά βρίσκανταν κάποτε και
οί περίφη;μες Κοάνεα' Πέτρα1
τής Άσίας, πού μέ τίς άντίστοι
χες τής Εύρώπης. άποτελοϋσαν
τίς Σι»μπληγάδες( τίς μυθικες
πύλες τής ΐίκιρης τοΰ κόσμου. πού
εκλειναιν τόν «©ράκ'ον Πόρον»
των μυθ'ιοών χρόνων Άπ' αύ¬
τές δχ' μονάχα πλοϊο· μσ οίίτε
καί περιστέρι δέν μπαρούσε νά
—εράσεΐ'. χκρίς>ά γίχει κΐομμά
τια' τόσο γήγαρα κι' άπότομα
ά ο'γόκλειναν Μόνο ή Άργώ· ά-
φαΰ έτσάκ'σε κΐ' αύτη έλαφρά την
πλαρη, μπόρεσε μέ την προστα-
σί« τής "Ηρας ή τοθ Ποσειδώ
νος, νά 6γεΐ στή Μαύρη Θάλασ-
σσ Καί άπό τότε έμειναν άνοι
χτοί καΐ άκίνητοΐ αί ψοβεροί βρά
χοι. άφίνοντας έλεύθερο τό π£-
ρασμα στ' άνιαρίθμητα κύματα
Λοοών. πού έ'συιρε ώς έδώ· άπό
τα μυθικά χρόνια ώς τις ήμέρες
μας. ή άκοττανίκητη ελξη τής πό
λης των Ίσαποστόλων
* ΠΕΡ. ΕΜ ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σιινε,χίζεται)
ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΟΠΤΡΕΣ ΤΟΤ «ΚΟΣΜΟΤ»
ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ
Οί ούρανοί ύμνοθν την δόξα | τερο Ιχουμε γεννηθή».
νητο Κι' ή'τανε μάγοι, γιατΐ αύ' ποία ήρΐμίακαΐ ειρήνη.
ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ ΕΜ ΑΝΒΡ0Π01Σ ΕΥΛΟΚΙΑ
Π. ΦΟΓΡΝΙΑΔΗ
Σου.
0Ε άνθρωποι επί τής γής ά-
σεβοΰν ϊναντι τοΰ περι·εχομένου
τής ήθικής Σου διδασκαλίας,
τού άνόματός Σου. τού θ&ικού
μεγαλείου Σου.
Οί άντίχριστοι φαρισσαΐοι,
ξανάρχονται μέ έρυ'θρόν τώρα
μανδύα καί χέρια βαμμένα ά¬
πό άνθρώπινο αίμα.
Τόν κόσμο Ιπλασες Κύριε.
σάν μέσο πρός πραγμάτωση
πνευματικών σκοπών, ϊδανικών
αξιών καί ήθικών αίτημάτων.
Παρά τό κακό καί την δυ-
σαρμονία, δ κόσιμος Κύριε πα-
ραμ,ένει γιά μάς τούς Χριστια-
νούς τό α'ιώνιο θέατρο, αέσα
στό δποΐο άνελίσσονται οί βεΐοι
σν,οποί Σου.
Ή γέννηση Σου, ύπήρξΐ γιά
μάς τούς άνθρώπους ή ανατο¬
λή νέα,ς ήμ-έρας καί νέας ζωής.
"Ενα άπό τα άνθρώπινά Σου
πλάσματα. δ φιλόσοφος Σίλλϊρ
είχεν εΐπει 8τι «γιά κάτι καλύ-
ριθΌΐσθή είς κενάς διακηρύξε'ς
καί· απλάς ευχάς.
Τότε καί μόνον έπαναλαμβάνω
θά έδημ'ουργείτο. έν τώ Κόσμω
Ρθν ίστορικόιν γεγονός τής γεννή-1 μία ίδανιηή ^Ελληνοχριστ'ανική
»τ«ς τού Λυτρωτον τού Κόσμου ( Κοινωνία μέσα είς την σττοίαν
Πρό χ'λίων έννεακοσίων έ,δδο
μήκοντα δύο έ τω ν «αθ' ήν έττο-
χήν ή ανθρωπότης άνεζήτε' τόν
της συνέβη τό μεγαλύτε
Βηθλεέμ τής Γαλ'λαίας μέσα
*ΐς την τοπτεινήν φάτνηιν των άλό
Υ»ν
Κοί τότε άντήίχησ« είς τούς αί
"'Ρβς Ο—ό των άγγέλων τό διάγ
Υώμα τοΰ Χριστοΰ «Δόξα έν ϋψί
~θΐς Οβώ ^τ,·; γή,ς ειρήνη έν αν
'ίώτο'ς εύδοκία»
Κατά τό πέρασμα των αίώνων
"^Ρ δλο ότι ή φωνή αυτή τοΰ Κ υ
Ρ'θυ δέν έπαυσε έτταναλαμ&ανομέ
"Ι βις τάς άνά τόν Κόσμον έκκλη
9ιος τής Χρΐστιανΐ·κής θρ-ησκεί-
βζ κ«ί είς τάς εκάστοτε διακη
τα προβλήματα τού Κόσμου θά
έπελύοντο δ'ά τής εί ρη νίκης οδόν
καί μέσα είς την οποίαν προεξέ
χουσαν θεσ1 ν θά είχον αί ίκανότη
τες· ΰνδρες εύψυεΐς καί ένάρετο1
οί όποΐοι θά συνεζήτουν έν πνεύ
μμστ' είλικρινοΰς όμονοίας καί
καλλιέργουν την παιγκόσμιον εί
ρήνην
Έν τοιαύτη Κο'νωνία έξασφα
λίζετα' αρκετόν άπόθεμα πρός
δηνεκή εργασίαν διά τούς φθά
σαντες είς ώΐ'μον ηλικίαν καΐ δλα
τα δι/νατά μέσα ~ρός εύπρεττή ά
ς των ήγετών το>ΰ Κόσμου ναστροφήν ικαί διαπεδαγώγησιν
τούτοις ούβεμία πιρόοδος έση' των νέων.
Ι|Ε|ώ9η δ'ά την ειρηνικήν καί έν "Εκαστος των άνθρίιιπιων θά ά
Καί δέν ίννοοϋσε φυσικά την
ΰλη, -ό ψεΰδος, τόν άλληλο-
σπαραγμό, άλλά τίς ήθικές καί
πνευματικές άξίες καί τό ενδια¬
φέρον πρός τίς άξιολογι-κές ί-
κανότητες των συνανθρώπων
μας, είτε φίλοι είναι είτε έχ-
ΛΑΜΤΤΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ
ρ
6υ Χριατιανικό περιεχόμενο τής
'Ανίμνήσθη δ Σίλλερ τό βα-
θείας διιδαιίτκαλίας Σου καί ί-
κέτευσε την βοηθεία, την στορ-
γή καί κοο&οδήγηση τής άν-
θρωπότητος διά τής άγίας χει¬
ρός Σου είς τόν δρόμο πού Σύ
εχάραξες δι' αυτήν Κύριε.
Ίκέται καί σήιμερα προσερ-
χόμ-εθα καί παρακαλούμεν, δο-
ξάζοντας την θεία Σου γέννη¬
ση καί μετά των άγγέλων άνα.-
κράζοντζς:
Δόξα έν ύψίστοις θεψ καί ε¬
πί γής ειρήνη έν άνθρώποις
εόδοκία.
ΒΙΣΦ0Σ
ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΥΣΤΕΡ' Α ΠΟ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤ1ΚΗ ΤΡΑ
ΓΩΔΙΑ
Χρζστούγεννα στό Ούοάυ
ΠΟΛΕΜΙΚΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Τού συνεργάου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
στανε ή κάθε μ>ά. καί κουνούσε
ήσυχα τό κεφάλι τού χαμογελών
ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ
ΜΑΒΙΛΗΣ
7 Σεπτ. 1860 — 28 Νοεμ. 1912
65,
«Τα ξέθω δλα αύτά καί κλαίω
έδώ. χωρΐς κανένας 'ν» μέ βλέ¬
πη, μέ κ«ριδιά σφτγμένη άπό τή
σκέψη. πώς δέν ε'χω μττοριέσει
σ' έ'στε'λ' ήρωα
στό ήλύσιο περιβόλι-
"Εττε'τα άπό τόν άτυχο πόλε
μο τού 1897. γυρίζε1 στήν Κέρ
ΣΜΓΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
ο 1ιραϊοσ"υ¥τοσ
ΑΡΜΟΣΤΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
., , ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΔΗ
10' Γράφει την προπαραμονή της
Ή άχαρακτήριστη πολιτεία τού κρεουργήσεώς τού έπιστολή πρόο
Στεργιάδη άνάγκασε τό Χρυσό-
τομο νά διακόψει κάθε έπικοινω-
νία μαΖί τού. Ή αύταρχικότητα
καί βαναυοότητα πρός τούς Σμυρ-
ναίους οϋτε μιά μερά δέν ανεστά¬
λη. Καί μόνο τρείς μέρες πρίν κα-
ταληφθεϊ ή Σμύρνη οπό τοϋς
Τούρκους, άγωνιώντας γιά την ι
δία τού Ζωή, έπαψε νά ύβρίΖει κα
άσχημονεϊ. Ήταν πιά ά ν ί κ α
νος γιά άπειλές. Σχετικά ό Μι
χαήλ Ροδας (Ή Έλλάδα στή Μι
στή ζωή μου νά σοΰ άνταποδώ- | κυΡ« "«» ζεΐ σάν ίδιώτης, τέλει
] ά
σω άκόμα καί τό παραμΐ'κρότε· [
ρο ιιίρος άπό την καλωσύνη σου Ι
κοί τα τόσα καλά πεύ μοίίχεις
κάμει Μά π'στεύ&'ς στό Οεο καί
ή Θρησκεία σοΰ έμττνέε' την έλ
πίδα —^πού θα Ίνκχι «αί τώρα
κ1" ίίστερα ή μόνη σου παρηιγο-
ριά . "Ισως —■
ξέρει—νά
μπορέσωμε νά ζήσωμε μαζί όκό
άποτραβηγμέιιιος —έ'χοντας
τοΰ βίου τού τό «ΛΑ-
ΘΕ ΒΙΩΣΑΣ» Ή ζωή τού περ
νάει μέ τή σκέψη καί μέ τ' ο-
νε'ρο· μέ τίς άγαττητές τού με-
λέτες καί μέ την ττοίηση καί
κρά ΆσΙα, σελ 343), γράφει:
« Η Μικρασιατική Άμυνα των
πολιτών καί αξιωματικών έστειλε
την νύκτα τής 23 Αύγούστου είς
την Μαγνησίαν, τον δημοσιγρά
φόν "Αριστον Περίδην καί τούς
άξιωματικοϋς Ρηγόπουλον καί Πά
παμαντέλον, διά νά πληροφρη
θοΰν τα τής καταστάεως τοϋ
οτρατοϋ, ' Εφθασαν μέχρι τοϋ Σα
λιχλή καί έκεϊ έΒεβαιώθησαν, δτ
τα στρατεύματα ύπεχώρουν έΕην
τλημένα, χωρίς καμμίαν διάθεσιν
νά έμπλακοϋν είς νέους αγώνας
Ή έπιτροπή επανήλθεν την ιδία
νύκτα είς την Σμύρνην κα'ι περ
τάς πρωϊνάς ώρας τα μέλη της
μετέβησαν εις τόν Στεργιάδην,
διά νά ιοϋ άνακοινώσουν την κα¬
τάστασιν τοθ στρατοϋ Ήτο πρωί,
έπτά περίπου ώρα καί ό Στεργιά-
δης εκοιμάτο Ή έπιτροπή διέτα-
Εε την υπηρεσίαν τού νά τόν ξυ¬
πνήση. Ό Στεργιάδης κατήλθε
σχεδόν έντρομος. Μόλις άντίκρυ-
σε την Επιτροπήν ήρχισε νά δι-
καιολογήται καί νά άπολογήται ό¬
τι τό κατάντημα τοϋ στρατού είναι
άποτέλεομα τής δλης πολιτικής
τής Κυβερνήσεως. Ό Χαριάτης
(μέλος καί αύτάς τής 'Επιτροπής)
είς τόνον αυστηρόν καί κινών ά-
πειλητικώς τόν δάκτυλόν τού, λέ¬
γει πρός τόν Άρμοστήν: «Σεϊς
είσθε ό μόνος ύπεύθυ-
ν ο ς, διότι έστάθητε έμπόδιον
μα εύτυχ'σμένοΐ σέ μ^ά πατρί ] να1 °· ίκδρομές, ττού τίς έπιτρέ
δα εντυχ'σμένη κι' έλεύβερη· καί
τιμημένο' κι' έμΐίς σέ μιά Πά
τρίδα ττμημένη»
σπα^ώτατα"δημοσΐ6ύεΓ'<>>'λίγοΰς!είς τιΊν οργάνωσιν τοϋ λαοϋ καί
στίχοι/ς τού, χωρίς τ' δνομά τού.'
Ξεχοριιστή ευχαριστήση τού εΤ
«Υόπη διαβίωσιν τής άνθρωπότη
τος
Αντιθέτως μάλ'-στα σννεχ'ιζε
τ»' ή σύγχυσις ή άδ'αλλαξια ή κα
""""ψίοι καί ούτω κκρ'αρχεΐ τό
μι010ί αί φυλακαί καί θρησκευτι
*βί διακιρίαεις παρά τα διδάγμα
πελάμβανε των δ^κα^ωμάτων τού.
καί εκάστη γυνή θά εί χ ε έξησφα
λ'σμένην την προσωπικήν της έ
λευθεοίαν.
Έν τή παραγωγή τού πλούτου
οί άνθρωποι κήδοντα1 αυτού καί
δέν άφήνουν νά καταστραφή επί
τού 'Α~οστόλου Παύλου κα! τής γής άλλά τόν χρησιμοποιών
'° τα όποϊα «ούκ εστιιν "Ελλην! διά τό κο'νόν όφελος Είς την το'
' Ε&ραϊος, ή βάρβαρος, Έλεύ| αύτην Κοινωνίαν οί κλέπτα' οί
«Ρος ή δούλος άπαντες γάιρ £ν( αίσχροκερδεΐς οί έπ'τείδειοι δέν
Μέσα στό στρατόπεδο των αί
χμαλώτων τού θύσάκ. ό Ισμα¬
ήλ - Τσαούσης ξεχίι|>ιζε άττό τούς
αλλους Τούρκους τής ψρουράς.
Στά καστανά μάτ'α τού έ'λαμπε
ή καλωσύνη καΐ ήταν γλυκό. πό
λύ γλυκό τό γέλ'ο τού άμα κου-
βέντιαζε μοοζί μας
Ποτέ τού δέν ψέρθηκε οίσχηιμα
σέ φαντάρο την ώχχ τής αγγα
ρείας. καί πολλές φορές έμπόδ'
ζ€ τούς σι»νιο3δέλΓ4«>υς τού νά βαβτα
νίζοκν μέ σπρωξίματα ή βρισιές
τούς αίχμαλώτους
Ψηλός. άδύνατος καί σκληι>α·
γωγημένος στίς έκστρατεΐες, ό
Ισμαήλ - Τσαούσης ήταν ό τύ
πος τού χάγνοΰ ττολεμιστή. πού
ξέρΐΐ νά λυπάτα' τον νικημενο
άντίπ·οιλό τού καί θεωρεΤ σάν ά-
τ'μία τό νά τόν 6ασανίζη. ένώ
εΤν«' αοττλος· άνιτπεράσπιστος
"μέν»
δύνανται νά εύδοκ'μήσοιιν
Εντεύθεν ή άνθρω~ότης ττεριπε| Είς τόν χώρον αυτής τής Κ ο1
'λίγμένη μέσα είς ενα φαύλον
""•Λον άλληλοσυγκρουομένων συμ
♦ιΡΟντίον «αί Ιδεολογ'ών άκολου
™ αντίθετον γραμμήν πρός τα
διί«Υματα τοϋ Θίανθρώπου
Μ τοιαύτη άντίφασις έπιτεί
νι' τοΰς άνταγωνΐσμοΰς μεταξύ
'Μν ύττερδυνάμεων ι«χί δλων των
Κρβτών τού Κόσμον μ'κρών καί
άλ κα ίτά άναγκάζε' νά δι
τεραστία ποσά άπό τους
"Ροι—ολογισμούς διά τούς έξο
^λ'σμοθς^ των είς βάρος τής πά:
ϊιβί. τής Κο'νων'κής Προνοίας
«οί τής εύημερίας των λαών των
Ατΐό τόν τοΌύτον άτέρμονα
«υκβώνα τότε καΐ μόνον θά άπαλ
λοτή ή ανθρωπότης δταν θά έφαρ
ης φρ
έν τή πράξε' τα θεϊα διδά
ΥΙ»οτα τού Χριστοΰ καί δέν θά πε
νωνίας τό ανθρώπινον γένος κ'
νεϊται έλει/θέρως, χωρίς φόβον
καί πάθος καί χωρίς *ανέναν πε
ριορισμόν
Άς ελπίσωμεν δτ1 μετά τα τό
σα παθήματα καί τα δε'νά πού
ύφ ίστανται σήμερον λόγω των ά
νωμαλ'ών πού έπ'κρατούν άνά
τόν Κόσμον καί τάς έκατόμβας
των θυσιών τάς οποίας προσφέ
ρει ή ανθρωπότης είς τους 6ω··
μϋύς τού πολέμου, ή σημερινή με
γαλειώδη,ς έορτή τής τού Χρ'σ
τού γεννήσεως θά συντελέση είς
τό νά βασ'λεΰση επί τής γής τό
διάγγελμα τού ©εανθρωποιι «Επί
γής ειρήνη έιν άνθρώπο'ς εύδο
κια»
Π ΦΟΥΡΝΙΑΔΗΣ
"Αρχΐζε
φιλοσοφ'ΐκές
κοι/6έντες διάφορες. κα'ι συχνά
μιλοϋσε γ'ά την θρησκεία Μέ ά-
πορία τους οί αίχμάλωτοι τόιν οί¬
κουσαν νά έχιψράζετα1 γιά τόν
Χο'στό μας «αί γιά την Πανα
γία εύλαβικά, χωρίς νά βρίζη.
όπως οί αλλο'. οί άμόιρφωτοι
Τοΰιρκο1.
ΣΊγά - οιιγά δλο1 τού χαΐρίσα-
νε την έμπιστοσώνη τους καί α-
μα έ'μττοπνε στά χαμηλά καλύβα
έ έ ή
μ
κ'α τους. τα φτ^αγμένα μέ ήμικυ
κλικές λαμαρϊνες· δέν κρύιβανε.
σάν άλλες φορές, τίς αγιες είκό-
νες ττού ε'ίχανε ιορεμασμενες στό
τοίχωμα, τραγικ)ή κιλήρονομιά τού
ΕεθεμελΊωμένου Χριστιανισμόν
τής Μικρασ!ας· είκόνες. πού τίς
εϊχανε φέρ«' στό στρατόπεδο οί
πολιτικοί δμηιοοιι καί τίς μο'ρά
σανε στούς αίχμαλώτους φαντά-
ρους
'Εκεΐνος τίς 'έβλεπε μέ περιέρ·
γεια· ρωτοΰσε ττοιόιν αγ1© παρί
τας
Σ' ενα άπό τα καλυβάκ'α πού
μενά νέ τοεΐς φαντάροι αίχμάλω
τοι. βρήκε κατάλυμα καί κάποιος
άπό τούς νεοφερμένους πολιτ'-κούς
όμήρους τής λΛαγνησίας
Μέ δι/σκολία χωρούσανε τόσοι
έκεϊ μέσα. μά ό καινούργ'-ος συν-
τροφός τούς θερμοτταρακάλεσε νά
τόν κρατήσουν κοντά τονς- γ'ά νά
τόν κρατήσουν κοντά τους. γ'ά
νά μή ~άη μέ τους αλλους πολϊ-
τες καΐ ΰποσχέθηκε νά τους δώ¬
ση ρούχα καί σκεπάσματα πού
εΐχε μαζί τού. Οί ξετπαγιασμένοι
φαντάροι, πού ζητούσανε μάτα'α
νά νοιώσουν λίγη ζεστασιά μέσα
στά παληιοτσούβαλά τους, εύχα
ρ'στηθήκανε μέ τό δωρο τοι>
Καί έκεΐνος έκάθησε σέ μι
άκ/ρη άμίλητος. ένώ τό στρατό
πεδο ήταν άνάστατο άπό τίς φω
νάΐοες των Τούρκων τής φραυράς
που ~ροσ—αθούσαινε νά τοποθετή
σουν τούς όμήιρους σέ ξεχωρ'στά
καλυβάκ'α
"Εμοιαζε πιό πολύ μέ γρηά γυ
ναίκα παρά μέ αντιρα. Τυλ'γμέ-
νος σέ δυό - τριία πανωφόρια
καί σακκάκια. φοιροΰσε πάνω άττό
τα φοκσκωμένα παντελόνια τού £
να ζευγάρ' μάλλινες κάλτσες ψη·
λά ώς τα γόινατα Στά πόδ'α τού
εΐχε αοβυλα γερά. μέ πρόκες
Παράξενο. πολύ παράξενο ήταν
Έκεϊ στή μάχη των Τρ'ών Πή
γοιδιών λαβωθηκε άπό ενα βόλι
στό δεξί χέρτ καί στό μττράτσο
Αυτή την έποχή γράφε' τό σονέ
το «Χάορις» γιά τόν "Αγγλο φί
λο τού, πού έθελοντής κι' έκεΐ¬
νος ■ έ'πιεσε στόν ϊδιο πόλεμο στήν
"Ηιτειρο προφητικά θαριρεϊς καΐ
γιά τόν έαυτό τού.
ΧΑΡΡΙΣ
Χεοοι-βικής χαράς
χρυσός αίθέροος
σ' έφλόγσιε πατώντας
τής Ηπείρου
τό χώμα σά; στήν
πλατωσ'ά τού ά~είρου
νά 'στιθαφτε άπό τό
«έν τούτω νίκα» ό αιθέρας.
Καί σά σέ λάμφη
παρουσίας δευτέρας
μ' άποκαλπΓΤ'κοΰ
άγαλλίαση όνείρου
νά 'βλεπες στό βυθό
τού Παμπονή,οου
νά γκρεμιστή ή Τονρκιά·
τό άνίερο τέρας
Καί σέ λόγου σου τότε
εκαμες τάμα
νά φτάσης δττου
αΰτός μό ο ξαμώνει
πού 'να' πο'ητής
και μάρτι/ρας αντάμα.
Τοΰ Άπόλλωνα δχι ή χαρή
ή δόξα μόνη
σοΰ 'λειπε τού θανάτου· —
κι' ενα βόλι
έπνΙΕατε, μέ τόν άπολυταρχισμόν
σας, την ουνείδησιν τοϋ "Εθνους.
Ό λαός θά σδς κρίνη». Ό Στερ-
τόν ΒενιΖέλο καί την έγχειρίΖει
στόν Κυβερνήτη τοϋ «Λήμνου»,
παρακαλώντάς τον νά φροντίσει
καί σταλεί τό ταχύιερο στό Παρίσι
στόν τέως "Ελληνα Πρωθυπουρ-
γό. Γράφει ό Χρυσόστομος:
«Άγαπητέ Φίλε καί άδελφέ κ.
Έλευθέριε ΒενιΖέλε, 'Επέστη ή
μεγάλη στιγμή τής έκ μέρους
Σας χειρονομίαν. Ό Έλληνισμός
τής Μ. Άσίας, τό Ελληνικόν
Κράτος, άλλά καί σύμπαν τό "Ελ¬
ληνικόν "Εθνος καταβαίνει πλέον
είς τόν Άδην, άπό τοϋ όποίου
καμμιά πλέον δύναμις δέν θά δυ¬
νηθή νά τα άναθιβάση καί νά σώ¬
ση Τής άφαντάστου ταύτης κα-
ταστροφής, βεβαίως αιτιοι είναι
οί πολιτικαί καί προσωπικοΙ Σας
έχθροί, πλήν καί Ύμεϊς φέρετε
μέγιστον τής ευθυνής βάρος διά
δύο πρόΕεις Σας.
Πρώτον, διότι άποστείλατε είς
Μ. Άοίαν ώς "Υπατον Άρμοστήν
ενα τοϋτ' αύτά παράφρονα
καί έ γ ω ϊ ο τ ή ν, φλύαρον,
άπερροφημένον έν τώ αύτοθαυμα
σμώ τού καί καταφρονοϋντα κα)
υβρίζοντα καί δέροντα καί έΕορί-
2οντα καί φυλακίζοντα δλα τα ύ-
γιή καί σώφρονα στοιχεϊα τοΰ τό-
που, διότι έν τώ φρενοκομείω τού
βεβαίως δέν είχον τόπον, καί είς
τό τέλος άποδώσαντα αύτούς τούς
άγλαούς καρπούς τής τελείας τοϋ
Μικρασιατικοΰ λαοϋ καταοτροφής,
τους όποίους νυν θερίΖομεν.
Καί δεύτερον, διότι πρίν άπο-
περατώσητε τό έργον Σας καί θέ-
σητε την κορωνίδα καί τό έπι-
στεγασμα επί τού άνεγερθέντος ά-
φαντάστως ώραίου καί μεγαλο-
πρεποϋς δημιουργήματός Σας, τής
καταθέσεως των θεμελίων τής πε-
ρικλεεστάτης ποτέ Βυ^αντινήο
μας Αύτοκρατορίας, ε'ιχατε την ά-
τυχή καί ένοχον έμπνευσιν νά
διατάΕητε εκλογάς κατ' αύτάς ά-
|κρι6ώς τάς παραμονάς τής είσό-
δου Σας εις Κωνσταντινούπολιν
και τής καταλήψεως αυτής υπό
τοΰ Ελληνικοϋ Στρατοϋ πρός ε¬
κτέλεσιν των όρων τής — οϊμοι
— διά παντός καταστραφείσης
συνθήκης των Σεβρών...
Και γράφει πολλά άκόμη άλ¬
λα, γιά νά κατάληξεν
«ΠερίΖωσε την ρομφαίαν τοϋ
λόγου Σου καί κατευοδοϋ πρός ή-
μδο καί κόψον τόν δλυτον διά την
διπλωματίαν μεχρι σήμερον δε·
σμάΐν τού Άνατολικοϋ 2ητήμα-
τος Πίπτων επί τοϋ τραχήλου υ¬
μών, περιλούω Υμάς δι' άπείρων
φιλημάτων σεβασμού καί άγάπης.
Έν Σμύρνη τή 25 Αύγοϋστου
1922. Ό Σμύρνης Χρυσόστομος».
Στήν έπιστολή τοϋ Χρυσοστό-
• ■ ■" -- --■» —·■—| _; Λυυι; συ οαι; κρίνη», ν^ ζ.τερ-| —'■ ---------"■' — "'------------
«ι ή σιδεοέν'α τού κοράση. στίς γιάδης -το πλέον αν|κανος να α. μου κρύβετα. δλο τό Μ,κρασιατ.κό
δ'αφορες. τσποθεσιες της Κέοκυ , , Ι *„;;,.« „„; ^η.,οη,:,..<.τη, -τ^,.τΛυηη- δ'άφορες. τσποθεσίες τής Κέιρκ,υ ρος. ττού τραγουδάε1 στά σονέτα Ι πειλήσει... τού κσί ή συναναστροφή πολύ λί ° ΧΡ^θστομος, άντιθετα, ωα δράμα καί φανερώνεται γων έκλεκτών φίλων τού. όπως ό, Γε3. Καλοσγο^ρος (1846-1902) ό Κ ©εοτόκ,ης (1872—1923), ό] τού καΐ τής τιμής τής Ελλάδος. ό Χουσόστοροε — «-ι Λμυυυυιυμυι;, υνιισι^ιυ, ωκ ' ~ --------"---- κ ^ την τελευταία τού στιγμή αγων.-,0 ανθρωποο, ό πατρ.ώτης, ό ίε- 2όταν γιά τή σωτηρία τού ποιμνίου ΡάΡΧΠε· ° μάρτυς... ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑ1 Κ Πασαγιάννης (1872). λίγο τό πρόσωπό τού, τΓλαδαρό· δίστ'κο. μέ τό ξυιριισμένο μουστά κ ι Τα μάτ'α τού φοβισμένα. μΐ- σόκλειστα Όλόκληιρο τό κεφάλι τού ήτανε τυλ'γμένο μ' ενα πλα τύ, ασπτρο μαντήλ', τραπεζομάν τηλο σωστό. πού £κρυ6ε άκόμη καί τό σαγώνι τού- (Συνέχεια είς την 2αν σελίδα) αλλοι σκαλάς τού· πού λάτρευε. ό Ί- άκιωδος Πολυλάς (1826—1898), μιά Εεχωριστή^ ώς γνωστό, φυσιο γνωμία στά γιράμματα καί στήν κοινων'κή καί πολ'τ^κιή ζωή τοΰ τόπου τού, τόν κ,αιρό έκεϊνο. Τέ τοια ήταν ή μεγάλη καί εΰεργετι κή ί·πί&ραστ τοΰ Πολυλά στό Μ ■ ώστε γιά νά κατανοήσωμε κ,αλύτερα την ψυχολογία τού. πΐεπει έξάπαντος νά έχωμε ύπ' δψε' μας τόν Πολυλά. κ'' είναι άταραίτητο νά σταθοΰμε λίγο στό σημεϊο αύτό Ό Πολυλάς εΤχε μορφώση εύ- ρύτατη καΐ βεθε'ά Εΐχε άνώτερες ήθικες άρχές στήν ίδιωτική τού ζω·ή που τού ί'διναν μίαν άφάν¬ ταοτη προσωπικΐή έπ·ιβολή. Οί πεπο'θησε'ς τού —σύμφωνα μέ τα διδάγματα τού μεγάλου τού διδασκάλου Σολωμοΰ— ήσαν: Ώς πρός την έξωτεριικιή πολιτι- κή «Ή ιΜεγάλη Ίδεα». ώς πρός την έσωτ^ρική: Τό άπόλυτο ξε- χώρσμα τής διοικήσεως άπό την πολ'τΐκιή καί ώς πρός την φιλολο γική: Ή επικρατήση τής έθνι κιής γλώσσας· τής Δημοτικής, δ- ττως την άντ'λαμβανόταν ή Σχο λή τοΰ Σολωμοΰ. Φωτεΐ'ΐιές άρχές. πού ώς τα σή μεοα έξακολουθούν νά εΐνα' τα ζωτικώτερα καί τα δ'ακαεστερα αίτήματα τοθ έλλην'κοΰ λαού (Συνεχίζεται) πάντων· ό δ,'δά *+.....♦»♦♦♦♦♦»♦........».....»»♦♦♦♦♦»♦...... Σίτσας Καραϊσκάκη Τό Θεϊο Παιδι Ή εφημερίς μας εϋχεται είς τούς συνεργάτας. αυνδρομη- τάς καί αναγνώστας της ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Παιδί κατήλθες βεάνθρωττε στή (Υή —Κάθε πα>δί Θεοΰ είνα1 κομ-
(μάτ'-
Καί σφούγγισες τό δάκ.ρυ ά-
(πό τό μάτ'
Καί γιάτρεψες τού άνθρωπου
(τή πληγή
Σέ δονησε τής θλίψης τού ή
(κραυγή
Τής άμάρτιας τού έχάθη τό
(πλεμάτι
Τού χάρισες μΰρα κι' άνθοΰς
(γ'ομάτη
Μ'ά θεία τής ψυιχής τού χα-
(ρονγή.
Χρ'στέ· κάθε φαρά στή γέν-
(νησή Σ ου
Μέσα μας φέγγουν τα ουράν ι α
(τόξα
Έλπίδες φέρνοντας στή θύμη-
(σή Σου.
Γλυκέ Ναζωραϊε δός μας τό
(θεϊο Σον χέρ'
©άλπος. Έσύ Άγάττη· !δέα,
(καί δόξα
Μεΐνε γιά μάς στό σκοτάδι,
(άστέρι·
ΣΙΤΣΑ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ
♦♦♦♦ΦΦΦΦ»ΦΦ»»ΦΦΦΦ»ΦΦΦ»»»»»»»»»»»Φ»»ΦΦ»Φ»ΦΦΦ»»
ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ
Δι" ΰπουργικής αποφάσεως έ
νεκρίθη παράρτημα τού κανονι-
σμοΰ λιμένος Ελευσίνος περί μέ
τρών ασφαλείας τταρωπλ'σμένων
καί δίενεργούντων έττισκευάς είς
την περιοχήν αυτήν πλοίων Με
ταξύ αλλων άπαιτεΐται ή ύττοβο
λή αίτήσεως δ'ά παροπλισμόν
σκάφους. τουλάχιστον τρείς ήμέ
ρας πρό τού κατάπλου τού πλοί-
— Δ'" ύπουργικής αποφάσεως
αύξάνετα' τό τιμολόγιον φορτοεκ
φορτωτών λιμένος Καβάλας. κα
τα ποσοστόν 15% Έπίοιης ρυθμί
ζονται δ'άφορα θέματα αφορών¬
τα είς τα τιμολόγια καί τάς ά
μο'βάς φορτοεκφορτωτών των· λι-
μένων Ζακύνθου· Λαυρίου και Γ ι
ΑΙ ΚΑΤΑ0ΕΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΛΓΜΑ
Κατ' άνακοιίΐνιωσιν τού υπουρ
γείου Έθνι κης Οικονομ! άς. αί πά
σης φύσεως καταθέσεις είς συ¬
ν άλλαγμα, τήιν 30ήν Νοεμβριού,
άνή,ρχοντο είς τό ποσόν των 325
έκατ δολλαρίων. ήτοι 9 737 έ-
κατ δραχμών Είς την άνακοίνω
σιν τίΐροστίθεται, δτι αί καταθέ
σεις αύται ηύΕηθησαν άπό τοΰ
Απριλίου τοΰ 1967 κατά 464%.
αλόβης Πύλου.
> Είς τό υπουργείον Ναυτιλίας
ΐπτΕ&λήθησαν αίτήσεις δ'ά την έγ
γραφήν είς τα έλλην ι κά Νηολό
για τού ναυττηγουμένου μττάλκ -
κάρριερ των 68 000 τόννων «Κόν
καρ Ίντόμιταμπλ» καί τού Φορ
τηγού «Μάνθος Μ.» 3θ>00 τόν·
ναν-
ΙΝΓε ΒΝΛΤΐσΝΛΙΛ
ΛΙαί'ι.^ί.«Ι'«Γΐο41,υ.
ΑΙΙΘΝΗΙ ΟΜΟΙΠΟΝΛΙ»
πιηολικοτ ττποτ
νΒβ6ατον 25 Δεκεμβριού 1971 "Ετος ίο^Τ
Σίτσας Καραϊσκάκη
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΛ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΙθΓκΐΙΙ ΤΡΝ
Τ1ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΜΙΔΗΣ Γραφεϊα: Όδός Νίκης 25 -- -Α9ήναι - Τηλέφ. 229.706
ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ
III
ότε,
< ι ■44 0 Είχον» Φθαρεΐ οί τπχληές θρη- ακεϊες. Τα ε'Γδωλα ετριζαν νά γιψεμ'—οΰν Οί έλλην'κοί Όλύμ «/•οί Δίες δέν κιρατοθσσν τη ο στά τονς τούς κεραυνούς ΟΊ Αιτόλλωνες εϊχονε χάσει τί) μαντ'κή. τους δυναμη καί τή λάμ ψη τους. Ή απόλλων ια ώραιότη τα δέν έφτανε νά. λυτρύσει τή ψμχή το} άνθρύπου κβτί ή σω· κράτιος δ'δασκαλία τής άρετής αδννατοΰσε νό π'άσε' ρίζες. Η ψυχή τού άνθρωπον αρχισε νά χάνει τα στη,ρίγματά της Λα χταροΰσε νέα βάθρα νά άκουμ- ιτήσχι «αί νέους βωμούς νο προο φίρει τίς θυσίες της Έδονεΐτο άττό μιβ τεραστία άναμονή καί εΐτάλλετο άττό άφάνταοτη ττρο- σδοκία Έπλεε σ' ενα φουρτου- νιασμέ>«> πέλαγθς άίεβα'ότητας
Κσνένας δείχτη.ς δρόμον, κοτνέ
νας φαρός! Στβκότανε άμήχανη
στο δ'χαλωτό δρόμο τής άρετής
«αι τής κακίας Δέν ήξερε πο'ά
κατίύθυνση νά πάρβι ιΗ είδωλο
λατρεία χρεοκο-ποΰοχ καί ή ίου-
δαίκή θρηισκεία έσά— ιζε Ή άν
βρώττινη ψυχή ζητοΰσε τό δρό
μο τής λυτρωσεώς της
Μέσα σ' έκείνη τή δίνη καί
τόστρόβιλο γεννάται μΐά νύχτα
χειμων'άτ'-κη. ό Μεσσίας. Σ' ε-
να μιΐφό χ»ριό, τή Βηθλεέμ. μέ
τοί έ'τιρεττε νά μαντέψουν. νά ττρο
φητεψοιη, νά γνωρίσουν μέσα άττό
την άχλϋ καί τα σκοτάδ'-α τής έ
ττοχής. ότι γίννήθηκε ό άναμενό
μενος Μεσσίας. "Ενσ θεικό σημά
δι ενα αστ£ρι λαμ—ερό τού δεί·
χνεΐ τό δρόμο
Ποίημα καί ονγκί'νηση1 Ο ττρό
αιώνιον Θεός γίνεται τταιδί ν£ο·
—ού έρχεται γ*μάτος καλωσύνη
καί άγότΤΓη,οχΛτηιθία καί ειρήνη}
φροντίδα καί άπολύτρωση γ'ά
τόν ανθρωττο "Ερχεται σάν αν-
βρωττος. σάν δμοΌς πρός ομοιον
γ'άνά μην τρομάξεΐ· νά μην δει-
λάσει τό πλάσμα άττό τόν Πλά-
στη
Καί διαλαλεΐ τό έξαίσ'ο έκεί-
νο «Καί έ— ι Γής ειρήνη, έν άν
θρώποι ς εύδοκ ία»
Εϊκοσι αίώνε-ς χαίρετα1 καί ά-
γάλλεται ή Χριστ4χν»σύνη στήν
άνάμνηση τού κοσμοσωτήριον έ-
κείνοι/ γεγονότος. ττού εφερε στήν
άνΐΐρώττι.η ψΰχή την όθανασιΊα
της· ντκώντας τόν βάνατο Έινί-
κησε τό θάνατο μέ έλιξήριο τής
ττίστης ένάντ'α στή φθθιρά.
ιΚάθε χρόνο γενιέται μέσα
μας νέα ουράν ια τόξα φορτωμέ
να μέ νέες έλττίδες, ότι δλα δέν
είναι μάτα^α καί ασκοττα. "Οτι
ή ζωη άξίζει νά την ζεϊ κοτνείς
μέτή μεταφυσική σκέψη γ'ά κατ'
οβ σ' ενα σταΰλο, κάτ» άτηό τή' —£ρα τού φθαρτού
ζεσττι άνάσα τόν ζώων. των &
κοκ(ι>ν αυτών οντων. γεννιέτα1 τό
θεϊο Παιβί. Γεννΐέται άπτό μιά
Παρβένα, τή·ν
ένάρετη κόρη
τού Κόσμον Γεννιέτα ι μέ τό φω
τοατέψανο τής βεότητας^ μέ τό
άστέρι τής άγάιτης στό μέτωττθ'
μέ τή σψραγίδατήςθΐ'σίας στή
Είρηι
Ρ
νοο*Ι Τής θυσίας γιά την άπολύ-
τρωσητοΰ άνθρωπον-
Μάγο', μέ όδηγητή τους ενα
άστί,ρι. τού φέρνουν δώρσ συμ6ο
λ'κά θεάνθρωπο τό.ν εΎραψαν τα
6ι6λία καί ©εάνβρωπο τόν μετ έ
δωσαν οί αϊώνες "ιΕγ'νε σάρκα
εγ'νε ανφρωττος ό θεός, υιός τού
©εοθ μόνο κοί μόνο γιά νά σώ
Ρ*1*1 σε' την ανθρωπίνη ψνχή· πλησ'ά
ένό|γ ζοντάς την ώς ανβρωττος. Νά λυ
ίΡρΊ τρώσει τό άμαρτωλό έκεϊνο πλά
σμα άπό τα δεσμά τής
Και -προχώρει ^ ιστο,ρία τής
ι <9 βρησκείας γεμάτη γοητβία και σαγήνη: Ό Ήιρώδης μαίνετα'! > «Τ Οίσοφοί μάγοι γονατίζουν μττρο
β 4 στο στό ©εΐο Πα'&ί, πού καταδέ
ν« γεννηβεϊ στή φάτνη τώ'
3α
'Ρ
ρε
υο
,οκ
ΐπ
ϊΑι
)εο
ι Κ
Υ"
ιντ»
ΓΟ
άλόγων, δεΐγμα τής τατττεινοφρο
σύνης ηαί τής ττεριφρονήσεως τώ
ίιλΐικών αγαθών το3 κόσμου Τα
σύμβολα τίτανε απτό την άιρ-χή έ
ξσίσ'α καί ττολΰ συγκινητ'κβ
Προσκυνοϋν οί μάγοι τό νεογέν
Κάβε χοόνο γενιοθντα' μέσα
μας καίτοι α βϋβα'ότητα, δτ' ό
γάλος 'Εκεΐνος άλτροιΛστής δέν
μάς έγκαταλ*ί-£ΐ μ£σα στά τρι
κυμ'σμένα ττελάγη τής
άς
'Όσο ύλικός καί όσο τεχνικός
καί δν γίνίται ό κόσμος· ΰττάρ-
χονν άκόμα ττολλές φυχές ττοΰ.
χρειάζοαται αυτή τή βεβαία
τητα καί ττού χωρίς αυτή ή ζωη
θά τούς ήτανε ττολύ βαριά
Οί ΰμνωδοί τής έκκλησίας ϋ-
μνησαν τή γέννηση, τού Οείου
Παιδ'οΰ μέ δλη τή θέρμη τής
καρδίας τους καί τή φλόγα τής
ψι/χής τους Σ1 ολο τό Χριστια
νιχό κόσμο, άττό τή Λαιπωνία ώς
τή Νότια Άφρ'κή ώς τα βάθη
τής Σ'βηρίας καΐ τίς κατοοκαμ-
μένες στέττες τής Έρυθράς "Ε-
ττάλλουιν αύτές τίς
άνθρώττινες καρ5'ές· Ίκετεύοντας
τή χάρηκαϊ την τταιράσταση τοθ
Χριστοΰ γ'ά γαλήνη κιαΐ ειρήνη
έν άνθρώπο'ς
Στέλνιουν τή σκέψη τους στή
Μεγάληέκείνη Γέννηση, στή φά-
τνη των άλογων ζώων, καί τταρα
καλοΰν νά γ ί νούν τα λόγια τού
γλυκον Ναζωραίοι/ τ ό όδηγό ά-
στέ,ρι γιά ν" άττλωθεί ττάνω στόν
πλανήτη μας κάττο'α ευτυχία^ κά
7ον
Ό κόλπος τού Άμύκου κλείνει
μέ τό άκρωτήριο Σελβίμπου|ρνού,
τό 'Αετόρυγχον των 'Αρχαίων. Ά
νάμεσια σ' αύτό καΐ στό βοε,,ότε-
ρο Άργιυρώνιον (Ματζάρμπσυο
νού) άνοίγεται ό κόλπος τού
Οϋμούργεοί. ό Μσυκΐάπορις κόλ
πος πού τό άρχαΐο τού δνομα
οφείλεται. λέγει ό Διονύσιος, σέ
καίτοι Ον Βιθυνό βασ'λέα ΕΙνα'
ό μ όνος κόλττος τής άσ'ατικής ά
κτής. που δέν αντικρίζε^ μέ άκρω
τήριο, άλλά μέ τόν ττολΰ μεγαλύτχ
ρό τού Βαθύκολττο τής εύρωπαι
κης Ή άπόστοοση άνάμεσα —.ίς
δύο άκτές φθάνε' έδώ στίς τρείς
χιλιιάδες τ,οιακόσ-,α μέτρα, είναι
δηλοαΕιή ή μεγαλύτερη ά—ό δσες
συ-ναντοΰμε σέ δλο τό μήκος τού
Βοσπόρου. Άττό τό σηιμεΐο αύτό ό
ταξιδιώτης. πού άναττλέε' τό Βό
6λέπιεν_ γιά πιρώτη φο(>ά
μττροστά τού την έ'ξοδο τού Στε
νού καΐ τή Μαύρη θάλασσα
Σε μικρή άπόσταση άπό την
άκτή φαίνεται τό όρος τού Γί-
γαντος. πού οί Τοΰρκο' τό λένε
Γ'ουσάγ ντάγ ή Γ'ορούσντάγ -
Τό τπρώτο άττά τα όνοματα αύ¬
τά όφείλίτα' σέ κάποιον Τουρκο
καλόγεοο Γ'ουσά( πού είναι θα
μένος στήν κορφή τοΰ βοννού
(180 μ.) Ύττάρχουν καί σήμε¬
ρα έκεϊ επάνω τα Ί'χνη κάποιου
πελώριου τάφου· ττού τόν λένε
μνήμα τού "Ελληνος ή τού Γί-
γαντος καί -πού άναφβρεται άπό
τονς άρχαίους ώς Κλίνη ή Νώ-
τα τοΰ Ηρακλέους Πολλοί ΰττο-
στηιρίζουν οτ' ούτος θά ήταν ό
τάφος τοΰ Άμύκου· τοΰ γίγαντα
βασ'λιά των Βεβρύκων. Πολύ κον
τα τού φαίνονται τα θεμέλ'α τοΰ
Άγίου Παντελεημονος, ποϊ. εΐχε
χτίσε' ό Ίουστινιανός άπό τα έ
ρείπια τού άρχαίου ναού τοΰ Ού
ρίου Διός Στό / ναόιν αυτόν ό-
φείλετα' τό δεύτερο άπό τα τούρ
κικα όνόματα ιΓ'ορούνστάγ
Ή άνάβαση εΐνα' σήμερα άπα
γορευμένη στούς ξένοι/ς. γιά λό
γοκς στρατιωτικής ασφαλείας
Μά ό σύγχρονος λαϊκάς Άρύλος
θέλει τόν "Ελληνα τού Βουνσΰ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ
Α'. ΑΝΑΤΟΛΗ
στημένον ττάντα έκεΐ έττάν» να
τταραιφυλάει στό ανοιγμα τής ι
Μαύρης Θαλάσσας· ετοιμος νά κα
ταττ'εϊ τα θερ'ά ττού ττροβάλλοκΐ'
άπό τό Βαριά γιά ν' άρπάξουν
την Βασίλ'σσα Πόλη.
Ζώνη άτταγορευμένη είναι γ'ά
τούς ϊδιους λόγους καί ό έττόμε-
νος κόλττος καί τό άκρωτήριο
τού Ίεοοΰ· όττου τό Άναντολοΰ
- Κα6άκ ( — Λεύκα τής Άνατο-
λής)( τελευταία άσ'ατ'κή σκάλα
ττοώ ττιάνοιιν τα βαπΌιράκ'α τού
Βοσπόροι/ Τό χωριουδάκιι εΐνα1
χτισμέιο στή θέση ττερίττοι; τοΰ
άρχαίοι/ Ίεριθΰ τής 'Ασίας. Σή
μερά άκόμη φαίνονται στήν πά
ραλίσ τού κάττοια λείψανα άητό
την αρχαί α πιροκυμαία Σ' αυ¬
τήν £δεναν τή μίαν άττό τίς α-
κρες τής άλυσί&ας. πού εφθαινε
ώς τό άπέναντι Ί^ρόν τής Εύ-
ρώπης καί άσψάλ'-ζε την ε'ίσοδο
τοΰ ΒασπάρΌΐ>
Τό Ιεράν τής Άσίας ήταν
στήν άρχή δωμός τού θύρίου
Διός ή τού Ποσε'δώνος Τάν εΤ-
χε ίδρύσε' κατ' 'άλλοκς ό Φρϊξος
οταν επήγαινε στήν Κολχίδα
κατ' οόλλους ό Ίάσων. δταν έγύ
ρ.ιζε απ' αύτην Στή θέση τού
ίδρύθηκ€ άργότερα νοοός άφιερω
μ έ νος στούς δώδεκα θεούς. ένώ,
σύμφωνα μέ αλλη έκδοχη. αυ¬
τού άκριιβώς τοΰ ναού ίδρυτής
ήταν ό Ίάσωιν. Στήν ΐδ'α θέση
εχτ'σε ό ' ΙοΐΓστ"νιανός τό δεύτε.
ρο στήν άσιατική άκτή ναό τοΰ
Άοχαγγέλοι» Μιχαήλ. φρουροΰ
τοΰ Βοσπόρου
Ο Τούρκαι· κιρατώντας τή θύ-
μηση τοΰ θύρίου Διός- όνομά
ζοι;ν καί σήμερα Γκορούς - Καλε-
σΐ τό Γενο&έζ'κσ Κάστρο· πού
ψαίνετα' άπό τή θάλασσα, τπρός
τ' άνατολ'κά τοΰ χωρ'-ού Άπό
τα χρόνια τού άρχαίου Βυζαντί
ου ΰττήρχε στή θέση αύτη κάποιο
όη πού τό κυρίευσε στά 19·2
π Χ · ό βασιλιάς τής Βιθυ^ίας
ΠροΐΛσίας καΐ τό κράτησε δσο
βαστσϋσε ό πόλεμος άνάμεσα
στούς Βυζαντίους καΐ στούς συμ
μάχους τού Ροδίους. Οί Ρωμαϊοι
εχτ'σαν στήν Ί'δ'α θέση ίσχυρό-
τεοο φρούρΌ· —ου δ'ατηιρήθηκε
ώς τα 941. δταν τό εκαψαν οί
Ρώσοι. κατεβαίνοιντας τό Βόσπο
ρο· γιά νά πολιορκήσουν την Πό-
λη Γύρω στά 135Ό εττεσε στά
χέρια των Γενοβέζων, ττου τό
ξανάχτισαν ϊσχυρότερο πσρά τό-
τέ Στά τείχη τού ύπάρχει άκό¬
μη ό θυιρεός τής Γένοβας μαζί
μέ τό βυζαντινό σταυρό και τα
έμβλήματα των Παλα'ολόγων. Τό
άκρωτήρ'ο τοΰ ΊεροΟ φθίνετα1
νά είναι τό ϊδιο έκεΐνο· δπου ό
Δαρεΐος ΰστερ' άπ·ό τή ζεύξη
τοΰ ΒσστΓΟρου, ήρθε. κατά τόν
Ήιρόδοτο, νά θαυμάσει τή Μαύ
ρη θάλασσα —«ίζόμενος έττί Ί-
ρω (ή Ρί<))) ιέθηεϊτο τόν Πόιντον, έόντα άξιοθέητο'ν» . Άπό τό Άναντολού - Καβακ τό βαποράκι τής γραμμής πειρνά σέ δέκα μόλις λβτ'τά τής ώρας. στό ότιιέναντ' Ρούμίλ' - Καδάκ τελεΐ'ταία σκάλα τής Εύρώπης ΕΤνο' πι€ΐλΐ> περ'σσότερα άπό δ-
σα μάς χρειάζονται γιά λίγα ά-
λόγια σχετικάμέ τό τμήμα
τού Βοσπόρου· που ό ξένος δέν
μπτορεΐ σήμερα νά έπισκεφβεϊ
τό σημεΐο αύτό ώς την
εξο5ό τού στή Μαύρη Θάλασσα.
ή δψη τού μεγάλου Στενοΰ άλλά
ζε* άπότομα Βράχο' ήφαιστε'ο
γενεϊς κάνουν καί τίς δύο άκτές
τού αγονες κ" έτπκίνδυνες. Πλή-
θος άγριοποάλια φωλιάζουν σέ
μεγάλες καί μικρές σττηλιές-
πρό -πάντων στό άκρωτήρΌ Ποϊ
ράζ. τό Κοράκε'ον των Άχαίων
δπον καταλήγε1 ή τταρολία τού
άρχαίου Παντε'χίου
Στή θέση αύτη ίπτάρχουν άκό
μη τα Ί'χνη τοΰ κάστροι; τού
Μοι/ράτ Δ', πτού ένίσχυε. μαζί
μέ τό «—έναντι κιάστρο τοΰ Κα-
ριπτζε· την αμυνα τοΰ Βοσπό¬
ρου
Λίγο βορειότερα· ερημη πάν
τα καί άγρια ή άκτή τής Άνατο-
λής καταλήγει στό Άγκύραιον
άκιρ«τήιριον· τό σημερίνό Γ'ούμ -
Μπουρνού. τή
άσιατική
πύλη τοΰ Βοσπόρου 'Εδώ οί Αρ
γοναΰτες· άνε6αίνοντας γιά την
Κολχίδα. σταμάτησαν κι' άλλα
ξαν την 'αγκυρά τους Λίγο πρίν
άπ' εϋτό. σ' ενα γυμνό βράχο·
Ιτθ/ άρχσΐο Μηδείας Πύργον.
βρίσκεται ό άνατολικός φάοος
τοΰ στόμιο μ τοΟ Βοοιπόρου, τό
Φαναράκ' τής Άνατσλής (τουρκ
ΆναντΌλού Φενερ!) μέ τό φτω-
χό όμώνυμσ χωρ'οΐ'δάκ' τού. Καί
κάπου σέ τούτη την παραλία πρέ
πει νά βρίσκανταν κάποτε και
οί περίφη;μες Κοάνεα' Πέτρα1
τής Άσίας, πού μέ τίς άντίστοι
χες τής Εύρώπης. άποτελοϋσαν
τίς Σι»μπληγάδες( τίς μυθικες
πύλες τής ΐίκιρης τοΰ κόσμου. πού
εκλειναιν τόν «©ράκ'ον Πόρον»
των μυθ'ιοών χρόνων Άπ' αύ¬
τές δχ' μονάχα πλοϊο· μσ οίίτε
καί περιστέρι δέν μπαρούσε νά
—εράσεΐ'. χκρίς>ά γίχει κΐομμά
τια' τόσο γήγαρα κι' άπότομα
ά ο'γόκλειναν Μόνο ή Άργώ· ά-
φαΰ έτσάκ'σε κΐ' αύτη έλαφρά την
πλαρη, μπόρεσε μέ την προστα-
σί« τής "Ηρας ή τοθ Ποσειδώ
νος, νά 6γεΐ στή Μαύρη Θάλασ-
σσ Καί άπό τότε έμειναν άνοι
χτοί καΐ άκίνητοΐ αί ψοβεροί βρά
χοι. άφίνοντας έλεύθερο τό π£-
ρασμα στ' άνιαρίθμητα κύματα
Λοοών. πού έ'συιρε ώς έδώ· άπό
τα μυθικά χρόνια ώς τις ήμέρες
μας. ή άκοττανίκητη ελξη τής πό
λης των Ίσαποστόλων
* ΠΕΡ. ΕΜ ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σιινε,χίζεται)
ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΟΠΤΡΕΣ ΤΟΤ «ΚΟΣΜΟΤ»
ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ
Οί ούρανοί ύμνοθν την δόξα | τερο Ιχουμε γεννηθή».
νητο Κι' ή'τανε μάγοι, γιατΐ αύ' ποία ήρΐμίακαΐ ειρήνη.
ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ ΕΜ ΑΝΒΡ0Π01Σ ΕΥΛΟΚΙΑ
Π. ΦΟΓΡΝΙΑΔΗ
Σου.
0Ε άνθρωποι επί τής γής ά-
σεβοΰν ϊναντι τοΰ περι·εχομένου
τής ήθικής Σου διδασκαλίας,
τού άνόματός Σου. τού θ&ικού
μεγαλείου Σου.
Οί άντίχριστοι φαρισσαΐοι,
ξανάρχονται μέ έρυ'θρόν τώρα
μανδύα καί χέρια βαμμένα ά¬
πό άνθρώπινο αίμα.
Τόν κόσμο Ιπλασες Κύριε.
σάν μέσο πρός πραγμάτωση
πνευματικών σκοπών, ϊδανικών
αξιών καί ήθικών αίτημάτων.
Παρά τό κακό καί την δυ-
σαρμονία, δ κόσιμος Κύριε πα-
ραμ,ένει γιά μάς τούς Χριστια-
νούς τό α'ιώνιο θέατρο, αέσα
στό δποΐο άνελίσσονται οί βεΐοι
σν,οποί Σου.
Ή γέννηση Σου, ύπήρξΐ γιά
μάς τούς άνθρώπους ή ανατο¬
λή νέα,ς ήμ-έρας καί νέας ζωής.
"Ενα άπό τα άνθρώπινά Σου
πλάσματα. δ φιλόσοφος Σίλλϊρ
είχεν εΐπει 8τι «γιά κάτι καλύ-
ριθΌΐσθή είς κενάς διακηρύξε'ς
καί· απλάς ευχάς.
Τότε καί μόνον έπαναλαμβάνω
θά έδημ'ουργείτο. έν τώ Κόσμω
Ρθν ίστορικόιν γεγονός τής γεννή-1 μία ίδανιηή ^Ελληνοχριστ'ανική
»τ«ς τού Λυτρωτον τού Κόσμου ( Κοινωνία μέσα είς την σττοίαν
Πρό χ'λίων έννεακοσίων έ,δδο
μήκοντα δύο έ τω ν «αθ' ήν έττο-
χήν ή ανθρωπότης άνεζήτε' τόν
της συνέβη τό μεγαλύτε
Βηθλεέμ τής Γαλ'λαίας μέσα
*ΐς την τοπτεινήν φάτνηιν των άλό
Υ»ν
Κοί τότε άντήίχησ« είς τούς αί
"'Ρβς Ο—ό των άγγέλων τό διάγ
Υώμα τοΰ Χριστοΰ «Δόξα έν ϋψί
~θΐς Οβώ ^τ,·; γή,ς ειρήνη έν αν
'ίώτο'ς εύδοκία»
Κατά τό πέρασμα των αίώνων
"^Ρ δλο ότι ή φωνή αυτή τοΰ Κ υ
Ρ'θυ δέν έπαυσε έτταναλαμ&ανομέ
"Ι βις τάς άνά τόν Κόσμον έκκλη
9ιος τής Χρΐστιανΐ·κής θρ-ησκεί-
βζ κ«ί είς τάς εκάστοτε διακη
τα προβλήματα τού Κόσμου θά
έπελύοντο δ'ά τής εί ρη νίκης οδόν
καί μέσα είς την οποίαν προεξέ
χουσαν θεσ1 ν θά είχον αί ίκανότη
τες· ΰνδρες εύψυεΐς καί ένάρετο1
οί όποΐοι θά συνεζήτουν έν πνεύ
μμστ' είλικρινοΰς όμονοίας καί
καλλιέργουν την παιγκόσμιον εί
ρήνην
Έν τοιαύτη Κο'νωνία έξασφα
λίζετα' αρκετόν άπόθεμα πρός
δηνεκή εργασίαν διά τούς φθά
σαντες είς ώΐ'μον ηλικίαν καΐ δλα
τα δι/νατά μέσα ~ρός εύπρεττή ά
ς των ήγετών το>ΰ Κόσμου ναστροφήν ικαί διαπεδαγώγησιν
τούτοις ούβεμία πιρόοδος έση' των νέων.
Ι|Ε|ώ9η δ'ά την ειρηνικήν καί έν "Εκαστος των άνθρίιιπιων θά ά
Καί δέν ίννοοϋσε φυσικά την
ΰλη, -ό ψεΰδος, τόν άλληλο-
σπαραγμό, άλλά τίς ήθικές καί
πνευματικές άξίες καί τό ενδια¬
φέρον πρός τίς άξιολογι-κές ί-
κανότητες των συνανθρώπων
μας, είτε φίλοι είναι είτε έχ-
ΛΑΜΤΤΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ
ρ
6υ Χριατιανικό περιεχόμενο τής
'Ανίμνήσθη δ Σίλλερ τό βα-
θείας διιδαιίτκαλίας Σου καί ί-
κέτευσε την βοηθεία, την στορ-
γή καί κοο&οδήγηση τής άν-
θρωπότητος διά τής άγίας χει¬
ρός Σου είς τόν δρόμο πού Σύ
εχάραξες δι' αυτήν Κύριε.
Ίκέται καί σήιμερα προσερ-
χόμ-εθα καί παρακαλούμεν, δο-
ξάζοντας την θεία Σου γέννη¬
ση καί μετά των άγγέλων άνα.-
κράζοντζς:
Δόξα έν ύψίστοις θεψ καί ε¬
πί γής ειρήνη έν άνθρώποις
εόδοκία.
ΒΙΣΦ0Σ
ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΥΣΤΕΡ' Α ΠΟ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤ1ΚΗ ΤΡΑ
ΓΩΔΙΑ
Χρζστούγεννα στό Ούοάυ
ΠΟΛΕΜΙΚΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Τού συνεργάου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
στανε ή κάθε μ>ά. καί κουνούσε
ήσυχα τό κεφάλι τού χαμογελών
ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ
ΜΑΒΙΛΗΣ
7 Σεπτ. 1860 — 28 Νοεμ. 1912
65,
«Τα ξέθω δλα αύτά καί κλαίω
έδώ. χωρΐς κανένας 'ν» μέ βλέ¬
πη, μέ κ«ριδιά σφτγμένη άπό τή
σκέψη. πώς δέν ε'χω μττοριέσει
σ' έ'στε'λ' ήρωα
στό ήλύσιο περιβόλι-
"Εττε'τα άπό τόν άτυχο πόλε
μο τού 1897. γυρίζε1 στήν Κέρ
ΣΜΓΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
ο 1ιραϊοσ"υ¥τοσ
ΑΡΜΟΣΤΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
., , ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΔΗ
10' Γράφει την προπαραμονή της
Ή άχαρακτήριστη πολιτεία τού κρεουργήσεώς τού έπιστολή πρόο
Στεργιάδη άνάγκασε τό Χρυσό-
τομο νά διακόψει κάθε έπικοινω-
νία μαΖί τού. Ή αύταρχικότητα
καί βαναυοότητα πρός τούς Σμυρ-
ναίους οϋτε μιά μερά δέν ανεστά¬
λη. Καί μόνο τρείς μέρες πρίν κα-
ταληφθεϊ ή Σμύρνη οπό τοϋς
Τούρκους, άγωνιώντας γιά την ι
δία τού Ζωή, έπαψε νά ύβρίΖει κα
άσχημονεϊ. Ήταν πιά ά ν ί κ α
νος γιά άπειλές. Σχετικά ό Μι
χαήλ Ροδας (Ή Έλλάδα στή Μι
στή ζωή μου νά σοΰ άνταποδώ- | κυΡ« "«» ζεΐ σάν ίδιώτης, τέλει
] ά
σω άκόμα καί τό παραμΐ'κρότε· [
ρο ιιίρος άπό την καλωσύνη σου Ι
κοί τα τόσα καλά πεύ μοίίχεις
κάμει Μά π'στεύ&'ς στό Οεο καί
ή Θρησκεία σοΰ έμττνέε' την έλ
πίδα —^πού θα Ίνκχι «αί τώρα
κ1" ίίστερα ή μόνη σου παρηιγο-
ριά . "Ισως —■
ξέρει—νά
μπορέσωμε νά ζήσωμε μαζί όκό
άποτραβηγμέιιιος —έ'χοντας
τοΰ βίου τού τό «ΛΑ-
ΘΕ ΒΙΩΣΑΣ» Ή ζωή τού περ
νάει μέ τή σκέψη καί μέ τ' ο-
νε'ρο· μέ τίς άγαττητές τού με-
λέτες καί μέ την ττοίηση καί
κρά ΆσΙα, σελ 343), γράφει:
« Η Μικρασιατική Άμυνα των
πολιτών καί αξιωματικών έστειλε
την νύκτα τής 23 Αύγούστου είς
την Μαγνησίαν, τον δημοσιγρά
φόν "Αριστον Περίδην καί τούς
άξιωματικοϋς Ρηγόπουλον καί Πά
παμαντέλον, διά νά πληροφρη
θοΰν τα τής καταστάεως τοϋ
οτρατοϋ, ' Εφθασαν μέχρι τοϋ Σα
λιχλή καί έκεϊ έΒεβαιώθησαν, δτ
τα στρατεύματα ύπεχώρουν έΕην
τλημένα, χωρίς καμμίαν διάθεσιν
νά έμπλακοϋν είς νέους αγώνας
Ή έπιτροπή επανήλθεν την ιδία
νύκτα είς την Σμύρνην κα'ι περ
τάς πρωϊνάς ώρας τα μέλη της
μετέβησαν εις τόν Στεργιάδην,
διά νά ιοϋ άνακοινώσουν την κα¬
τάστασιν τοθ στρατοϋ Ήτο πρωί,
έπτά περίπου ώρα καί ό Στεργιά-
δης εκοιμάτο Ή έπιτροπή διέτα-
Εε την υπηρεσίαν τού νά τόν ξυ¬
πνήση. Ό Στεργιάδης κατήλθε
σχεδόν έντρομος. Μόλις άντίκρυ-
σε την Επιτροπήν ήρχισε νά δι-
καιολογήται καί νά άπολογήται ό¬
τι τό κατάντημα τοϋ στρατού είναι
άποτέλεομα τής δλης πολιτικής
τής Κυβερνήσεως. Ό Χαριάτης
(μέλος καί αύτάς τής 'Επιτροπής)
είς τόνον αυστηρόν καί κινών ά-
πειλητικώς τόν δάκτυλόν τού, λέ¬
γει πρός τόν Άρμοστήν: «Σεϊς
είσθε ό μόνος ύπεύθυ-
ν ο ς, διότι έστάθητε έμπόδιον
μα εύτυχ'σμένοΐ σέ μ^ά πατρί ] να1 °· ίκδρομές, ττού τίς έπιτρέ
δα εντυχ'σμένη κι' έλεύβερη· καί
τιμημένο' κι' έμΐίς σέ μιά Πά
τρίδα ττμημένη»
σπα^ώτατα"δημοσΐ6ύεΓ'<>>'λίγοΰς!είς τιΊν οργάνωσιν τοϋ λαοϋ καί
στίχοι/ς τού, χωρίς τ' δνομά τού.'
Ξεχοριιστή ευχαριστήση τού εΤ
«Υόπη διαβίωσιν τής άνθρωπότη
τος
Αντιθέτως μάλ'-στα σννεχ'ιζε
τ»' ή σύγχυσις ή άδ'αλλαξια ή κα
""""ψίοι καί ούτω κκρ'αρχεΐ τό
μι010ί αί φυλακαί καί θρησκευτι
*βί διακιρίαεις παρά τα διδάγμα
πελάμβανε των δ^κα^ωμάτων τού.
καί εκάστη γυνή θά εί χ ε έξησφα
λ'σμένην την προσωπικήν της έ
λευθεοίαν.
Έν τή παραγωγή τού πλούτου
οί άνθρωποι κήδοντα1 αυτού καί
δέν άφήνουν νά καταστραφή επί
τού 'Α~οστόλου Παύλου κα! τής γής άλλά τόν χρησιμοποιών
'° τα όποϊα «ούκ εστιιν "Ελλην! διά τό κο'νόν όφελος Είς την το'
' Ε&ραϊος, ή βάρβαρος, Έλεύ| αύτην Κοινωνίαν οί κλέπτα' οί
«Ρος ή δούλος άπαντες γάιρ £ν( αίσχροκερδεΐς οί έπ'τείδειοι δέν
Μέσα στό στρατόπεδο των αί
χμαλώτων τού θύσάκ. ό Ισμα¬
ήλ - Τσαούσης ξεχίι|>ιζε άττό τούς
αλλους Τούρκους τής ψρουράς.
Στά καστανά μάτ'α τού έ'λαμπε
ή καλωσύνη καΐ ήταν γλυκό. πό
λύ γλυκό τό γέλ'ο τού άμα κου-
βέντιαζε μοοζί μας
Ποτέ τού δέν ψέρθηκε οίσχηιμα
σέ φαντάρο την ώχχ τής αγγα
ρείας. καί πολλές φορές έμπόδ'
ζ€ τούς σι»νιο3δέλΓ4«>υς τού νά βαβτα
νίζοκν μέ σπρωξίματα ή βρισιές
τούς αίχμαλώτους
Ψηλός. άδύνατος καί σκληι>α·
γωγημένος στίς έκστρατεΐες, ό
Ισμαήλ - Τσαούσης ήταν ό τύ
πος τού χάγνοΰ ττολεμιστή. πού
ξέρΐΐ νά λυπάτα' τον νικημενο
άντίπ·οιλό τού καί θεωρεΤ σάν ά-
τ'μία τό νά τόν 6ασανίζη. ένώ
εΤν«' αοττλος· άνιτπεράσπιστος
"μέν»
δύνανται νά εύδοκ'μήσοιιν
Εντεύθεν ή άνθρω~ότης ττεριπε| Είς τόν χώρον αυτής τής Κ ο1
'λίγμένη μέσα είς ενα φαύλον
""•Λον άλληλοσυγκρουομένων συμ
♦ιΡΟντίον «αί Ιδεολογ'ών άκολου
™ αντίθετον γραμμήν πρός τα
διί«Υματα τοϋ Θίανθρώπου
Μ τοιαύτη άντίφασις έπιτεί
νι' τοΰς άνταγωνΐσμοΰς μεταξύ
'Μν ύττερδυνάμεων ι«χί δλων των
Κρβτών τού Κόσμον μ'κρών καί
άλ κα ίτά άναγκάζε' νά δι
τεραστία ποσά άπό τους
"Ροι—ολογισμούς διά τούς έξο
^λ'σμοθς^ των είς βάρος τής πά:
ϊιβί. τής Κο'νων'κής Προνοίας
«οί τής εύημερίας των λαών των
Ατΐό τόν τοΌύτον άτέρμονα
«υκβώνα τότε καΐ μόνον θά άπαλ
λοτή ή ανθρωπότης δταν θά έφαρ
ης φρ
έν τή πράξε' τα θεϊα διδά
ΥΙ»οτα τού Χριστοΰ καί δέν θά πε
νωνίας τό ανθρώπινον γένος κ'
νεϊται έλει/θέρως, χωρίς φόβον
καί πάθος καί χωρίς *ανέναν πε
ριορισμόν
Άς ελπίσωμεν δτ1 μετά τα τό
σα παθήματα καί τα δε'νά πού
ύφ ίστανται σήμερον λόγω των ά
νωμαλ'ών πού έπ'κρατούν άνά
τόν Κόσμον καί τάς έκατόμβας
των θυσιών τάς οποίας προσφέ
ρει ή ανθρωπότης είς τους 6ω··
μϋύς τού πολέμου, ή σημερινή με
γαλειώδη,ς έορτή τής τού Χρ'σ
τού γεννήσεως θά συντελέση είς
τό νά βασ'λεΰση επί τής γής τό
διάγγελμα τού ©εανθρωποιι «Επί
γής ειρήνη έιν άνθρώπο'ς εύδο
κια»
Π ΦΟΥΡΝΙΑΔΗΣ
"Αρχΐζε
φιλοσοφ'ΐκές
κοι/6έντες διάφορες. κα'ι συχνά
μιλοϋσε γ'ά την θρησκεία Μέ ά-
πορία τους οί αίχμάλωτοι τόιν οί¬
κουσαν νά έχιψράζετα1 γιά τόν
Χο'στό μας «αί γιά την Πανα
γία εύλαβικά, χωρίς νά βρίζη.
όπως οί αλλο'. οί άμόιρφωτοι
Τοΰιρκο1.
ΣΊγά - οιιγά δλο1 τού χαΐρίσα-
νε την έμπιστοσώνη τους καί α-
μα έ'μττοπνε στά χαμηλά καλύβα
έ έ ή
μ
κ'α τους. τα φτ^αγμένα μέ ήμικυ
κλικές λαμαρϊνες· δέν κρύιβανε.
σάν άλλες φορές, τίς αγιες είκό-
νες ττού ε'ίχανε ιορεμασμενες στό
τοίχωμα, τραγικ)ή κιλήρονομιά τού
ΕεθεμελΊωμένου Χριστιανισμόν
τής Μικρασ!ας· είκόνες. πού τίς
εϊχανε φέρ«' στό στρατόπεδο οί
πολιτικοί δμηιοοιι καί τίς μο'ρά
σανε στούς αίχμαλώτους φαντά-
ρους
'Εκεΐνος τίς 'έβλεπε μέ περιέρ·
γεια· ρωτοΰσε ττοιόιν αγ1© παρί
τας
Σ' ενα άπό τα καλυβάκ'α πού
μενά νέ τοεΐς φαντάροι αίχμάλω
τοι. βρήκε κατάλυμα καί κάποιος
άπό τούς νεοφερμένους πολιτ'-κούς
όμήρους τής λΛαγνησίας
Μέ δι/σκολία χωρούσανε τόσοι
έκεϊ μέσα. μά ό καινούργ'-ος συν-
τροφός τούς θερμοτταρακάλεσε νά
τόν κρατήσουν κοντά τονς- γ'ά νά
τόν κρατήσουν κοντά τους. γ'ά
νά μή ~άη μέ τους αλλους πολϊ-
τες καΐ ΰποσχέθηκε νά τους δώ¬
ση ρούχα καί σκεπάσματα πού
εΐχε μαζί τού. Οί ξετπαγιασμένοι
φαντάροι, πού ζητούσανε μάτα'α
νά νοιώσουν λίγη ζεστασιά μέσα
στά παληιοτσούβαλά τους, εύχα
ρ'στηθήκανε μέ τό δωρο τοι>
Καί έκεΐνος έκάθησε σέ μι
άκ/ρη άμίλητος. ένώ τό στρατό
πεδο ήταν άνάστατο άπό τίς φω
νάΐοες των Τούρκων τής φραυράς
που ~ροσ—αθούσαινε νά τοποθετή
σουν τούς όμήιρους σέ ξεχωρ'στά
καλυβάκ'α
"Εμοιαζε πιό πολύ μέ γρηά γυ
ναίκα παρά μέ αντιρα. Τυλ'γμέ-
νος σέ δυό - τριία πανωφόρια
καί σακκάκια. φοιροΰσε πάνω άττό
τα φοκσκωμένα παντελόνια τού £
να ζευγάρ' μάλλινες κάλτσες ψη·
λά ώς τα γόινατα Στά πόδ'α τού
εΐχε αοβυλα γερά. μέ πρόκες
Παράξενο. πολύ παράξενο ήταν
Έκεϊ στή μάχη των Τρ'ών Πή
γοιδιών λαβωθηκε άπό ενα βόλι
στό δεξί χέρτ καί στό μττράτσο
Αυτή την έποχή γράφε' τό σονέ
το «Χάορις» γιά τόν "Αγγλο φί
λο τού, πού έθελοντής κι' έκεΐ¬
νος ■ έ'πιεσε στόν ϊδιο πόλεμο στήν
"Ηιτειρο προφητικά θαριρεϊς καΐ
γιά τόν έαυτό τού.
ΧΑΡΡΙΣ
Χεοοι-βικής χαράς
χρυσός αίθέροος
σ' έφλόγσιε πατώντας
τής Ηπείρου
τό χώμα σά; στήν
πλατωσ'ά τού ά~είρου
νά 'στιθαφτε άπό τό
«έν τούτω νίκα» ό αιθέρας.
Καί σά σέ λάμφη
παρουσίας δευτέρας
μ' άποκαλπΓΤ'κοΰ
άγαλλίαση όνείρου
νά 'βλεπες στό βυθό
τού Παμπονή,οου
νά γκρεμιστή ή Τονρκιά·
τό άνίερο τέρας
Καί σέ λόγου σου τότε
εκαμες τάμα
νά φτάσης δττου
αΰτός μό ο ξαμώνει
πού 'να' πο'ητής
και μάρτι/ρας αντάμα.
Τοΰ Άπόλλωνα δχι ή χαρή
ή δόξα μόνη
σοΰ 'λειπε τού θανάτου· —
κι' ενα βόλι
έπνΙΕατε, μέ τόν άπολυταρχισμόν
σας, την ουνείδησιν τοϋ "Εθνους.
Ό λαός θά σδς κρίνη». Ό Στερ-
τόν ΒενιΖέλο καί την έγχειρίΖει
στόν Κυβερνήτη τοϋ «Λήμνου»,
παρακαλώντάς τον νά φροντίσει
καί σταλεί τό ταχύιερο στό Παρίσι
στόν τέως "Ελληνα Πρωθυπουρ-
γό. Γράφει ό Χρυσόστομος:
«Άγαπητέ Φίλε καί άδελφέ κ.
Έλευθέριε ΒενιΖέλε, 'Επέστη ή
μεγάλη στιγμή τής έκ μέρους
Σας χειρονομίαν. Ό Έλληνισμός
τής Μ. Άσίας, τό Ελληνικόν
Κράτος, άλλά καί σύμπαν τό "Ελ¬
ληνικόν "Εθνος καταβαίνει πλέον
είς τόν Άδην, άπό τοϋ όποίου
καμμιά πλέον δύναμις δέν θά δυ¬
νηθή νά τα άναθιβάση καί νά σώ¬
ση Τής άφαντάστου ταύτης κα-
ταστροφής, βεβαίως αιτιοι είναι
οί πολιτικαί καί προσωπικοΙ Σας
έχθροί, πλήν καί Ύμεϊς φέρετε
μέγιστον τής ευθυνής βάρος διά
δύο πρόΕεις Σας.
Πρώτον, διότι άποστείλατε είς
Μ. Άοίαν ώς "Υπατον Άρμοστήν
ενα τοϋτ' αύτά παράφρονα
καί έ γ ω ϊ ο τ ή ν, φλύαρον,
άπερροφημένον έν τώ αύτοθαυμα
σμώ τού καί καταφρονοϋντα κα)
υβρίζοντα καί δέροντα καί έΕορί-
2οντα καί φυλακίζοντα δλα τα ύ-
γιή καί σώφρονα στοιχεϊα τοΰ τό-
που, διότι έν τώ φρενοκομείω τού
βεβαίως δέν είχον τόπον, καί είς
τό τέλος άποδώσαντα αύτούς τούς
άγλαούς καρπούς τής τελείας τοϋ
Μικρασιατικοΰ λαοϋ καταοτροφής,
τους όποίους νυν θερίΖομεν.
Καί δεύτερον, διότι πρίν άπο-
περατώσητε τό έργον Σας καί θέ-
σητε την κορωνίδα καί τό έπι-
στεγασμα επί τού άνεγερθέντος ά-
φαντάστως ώραίου καί μεγαλο-
πρεποϋς δημιουργήματός Σας, τής
καταθέσεως των θεμελίων τής πε-
ρικλεεστάτης ποτέ Βυ^αντινήο
μας Αύτοκρατορίας, ε'ιχατε την ά-
τυχή καί ένοχον έμπνευσιν νά
διατάΕητε εκλογάς κατ' αύτάς ά-
|κρι6ώς τάς παραμονάς τής είσό-
δου Σας εις Κωνσταντινούπολιν
και τής καταλήψεως αυτής υπό
τοΰ Ελληνικοϋ Στρατοϋ πρός ε¬
κτέλεσιν των όρων τής — οϊμοι
— διά παντός καταστραφείσης
συνθήκης των Σεβρών...
Και γράφει πολλά άκόμη άλ¬
λα, γιά νά κατάληξεν
«ΠερίΖωσε την ρομφαίαν τοϋ
λόγου Σου καί κατευοδοϋ πρός ή-
μδο καί κόψον τόν δλυτον διά την
διπλωματίαν μεχρι σήμερον δε·
σμάΐν τού Άνατολικοϋ 2ητήμα-
τος Πίπτων επί τοϋ τραχήλου υ¬
μών, περιλούω Υμάς δι' άπείρων
φιλημάτων σεβασμού καί άγάπης.
Έν Σμύρνη τή 25 Αύγοϋστου
1922. Ό Σμύρνης Χρυσόστομος».
Στήν έπιστολή τοϋ Χρυσοστό-
• ■ ■" -- --■» —·■—| _; Λυυι; συ οαι; κρίνη», ν^ ζ.τερ-| —'■ ---------"■' — "'------------
«ι ή σιδεοέν'α τού κοράση. στίς γιάδης -το πλέον αν|κανος να α. μου κρύβετα. δλο τό Μ,κρασιατ.κό
δ'αφορες. τσποθεσιες της Κέοκυ , , Ι *„;;,.« „„; ^η.,οη,:,..<.τη, -τ^,.τΛυηη- δ'άφορες. τσποθεσίες τής Κέιρκ,υ ρος. ττού τραγουδάε1 στά σονέτα Ι πειλήσει... τού κσί ή συναναστροφή πολύ λί ° ΧΡ^θστομος, άντιθετα, ωα δράμα καί φανερώνεται γων έκλεκτών φίλων τού. όπως ό, Γε3. Καλοσγο^ρος (1846-1902) ό Κ ©εοτόκ,ης (1872—1923), ό] τού καΐ τής τιμής τής Ελλάδος. ό Χουσόστοροε — «-ι Λμυυυυιυμυι;, υνιισι^ιυ, ωκ ' ~ --------"---- κ ^ την τελευταία τού στιγμή αγων.-,0 ανθρωποο, ό πατρ.ώτης, ό ίε- 2όταν γιά τή σωτηρία τού ποιμνίου ΡάΡΧΠε· ° μάρτυς... ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑ1 Κ Πασαγιάννης (1872). λίγο τό πρόσωπό τού, τΓλαδαρό· δίστ'κο. μέ τό ξυιριισμένο μουστά κ ι Τα μάτ'α τού φοβισμένα. μΐ- σόκλειστα Όλόκληιρο τό κεφάλι τού ήτανε τυλ'γμένο μ' ενα πλα τύ, ασπτρο μαντήλ', τραπεζομάν τηλο σωστό. πού £κρυ6ε άκόμη καί τό σαγώνι τού- (Συνέχεια είς την 2αν σελίδα) αλλοι σκαλάς τού· πού λάτρευε. ό Ί- άκιωδος Πολυλάς (1826—1898), μιά Εεχωριστή^ ώς γνωστό, φυσιο γνωμία στά γιράμματα καί στήν κοινων'κή καί πολ'τ^κιή ζωή τοΰ τόπου τού, τόν κ,αιρό έκεϊνο. Τέ τοια ήταν ή μεγάλη καί εΰεργετι κή ί·πί&ραστ τοΰ Πολυλά στό Μ ■ ώστε γιά νά κατανοήσωμε κ,αλύτερα την ψυχολογία τού. πΐεπει έξάπαντος νά έχωμε ύπ' δψε' μας τόν Πολυλά. κ'' είναι άταραίτητο νά σταθοΰμε λίγο στό σημεϊο αύτό Ό Πολυλάς εΤχε μορφώση εύ- ρύτατη καΐ βεθε'ά Εΐχε άνώτερες ήθικες άρχές στήν ίδιωτική τού ζω·ή που τού ί'διναν μίαν άφάν¬ ταοτη προσωπικΐή έπ·ιβολή. Οί πεπο'θησε'ς τού —σύμφωνα μέ τα διδάγματα τού μεγάλου τού διδασκάλου Σολωμοΰ— ήσαν: Ώς πρός την έξωτεριικιή πολιτι- κή «Ή ιΜεγάλη Ίδεα». ώς πρός την έσωτ^ρική: Τό άπόλυτο ξε- χώρσμα τής διοικήσεως άπό την πολ'τΐκιή καί ώς πρός την φιλολο γική: Ή επικρατήση τής έθνι κιής γλώσσας· τής Δημοτικής, δ- ττως την άντ'λαμβανόταν ή Σχο λή τοΰ Σολωμοΰ. Φωτεΐ'ΐιές άρχές. πού ώς τα σή μεοα έξακολουθούν νά εΐνα' τα ζωτικώτερα καί τα δ'ακαεστερα αίτήματα τοθ έλλην'κοΰ λαού (Συνεχίζεται) πάντων· ό δ,'δά *+.....♦»♦♦♦♦♦»♦........».....»»♦♦♦♦♦»♦...... Σίτσας Καραϊσκάκη Τό Θεϊο Παιδι Ή εφημερίς μας εϋχεται είς τούς συνεργάτας. αυνδρομη- τάς καί αναγνώστας της ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Παιδί κατήλθες βεάνθρωττε στή (Υή —Κάθε πα>δί Θεοΰ είνα1 κομ-
(μάτ'-
Καί σφούγγισες τό δάκ.ρυ ά-
(πό τό μάτ'
Καί γιάτρεψες τού άνθρωπου
(τή πληγή
Σέ δονησε τής θλίψης τού ή
(κραυγή
Τής άμάρτιας τού έχάθη τό
(πλεμάτι
Τού χάρισες μΰρα κι' άνθοΰς
(γ'ομάτη
Μ'ά θεία τής ψυιχής τού χα-
(ρονγή.
Χρ'στέ· κάθε φαρά στή γέν-
(νησή Σ ου
Μέσα μας φέγγουν τα ουράν ι α
(τόξα
Έλπίδες φέρνοντας στή θύμη-
(σή Σου.
Γλυκέ Ναζωραϊε δός μας τό
(θεϊο Σον χέρ'
©άλπος. Έσύ Άγάττη· !δέα,
(καί δόξα
Μεΐνε γιά μάς στό σκοτάδι,
(άστέρι·
ΣΙΤΣΑ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ
♦♦♦♦ΦΦΦΦ»ΦΦ»»ΦΦΦΦ»ΦΦΦ»»»»»»»»»»»Φ»»ΦΦ»Φ»ΦΦΦ»»
ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ
Δι" ΰπουργικής αποφάσεως έ
νεκρίθη παράρτημα τού κανονι-
σμοΰ λιμένος Ελευσίνος περί μέ
τρών ασφαλείας τταρωπλ'σμένων
καί δίενεργούντων έττισκευάς είς
την περιοχήν αυτήν πλοίων Με
ταξύ αλλων άπαιτεΐται ή ύττοβο
λή αίτήσεως δ'ά παροπλισμόν
σκάφους. τουλάχιστον τρείς ήμέ
ρας πρό τού κατάπλου τού πλοί-
— Δ'" ύπουργικής αποφάσεως
αύξάνετα' τό τιμολόγιον φορτοεκ
φορτωτών λιμένος Καβάλας. κα
τα ποσοστόν 15% Έπίοιης ρυθμί
ζονται δ'άφορα θέματα αφορών¬
τα είς τα τιμολόγια καί τάς ά
μο'βάς φορτοεκφορτωτών των· λι-
μένων Ζακύνθου· Λαυρίου και Γ ι
ΑΙ ΚΑΤΑ0ΕΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΛΓΜΑ
Κατ' άνακοιίΐνιωσιν τού υπουρ
γείου Έθνι κης Οικονομ! άς. αί πά
σης φύσεως καταθέσεις είς συ¬
ν άλλαγμα, τήιν 30ήν Νοεμβριού,
άνή,ρχοντο είς τό ποσόν των 325
έκατ δολλαρίων. ήτοι 9 737 έ-
κατ δραχμών Είς την άνακοίνω
σιν τίΐροστίθεται, δτι αί καταθέ
σεις αύται ηύΕηθησαν άπό τοΰ
Απριλίου τοΰ 1967 κατά 464%.
αλόβης Πύλου.
> Είς τό υπουργείον Ναυτιλίας
ΐπτΕ&λήθησαν αίτήσεις δ'ά την έγ
γραφήν είς τα έλλην ι κά Νηολό
για τού ναυττηγουμένου μττάλκ -
κάρριερ των 68 000 τόννων «Κόν
καρ Ίντόμιταμπλ» καί τού Φορ
τηγού «Μάνθος Μ.» 3θ>00 τόν·
ναν-
Χριοτούγγεννα στό Ούοάιι
(Συνέχεκχ, έκ τής 1ης σελίδος)
ΟΙ σύντροφοί τού τόν ρωτούσα
νέ γι« τά δικά τού· μά κείνος
άττοντούσε μέ μισολογα· κυττάζον
τας σνχνά καϊ μέ ττολύ φόβο την
ττόιρτα τού καλυβόο-ττ'του
Μόνο σάν έ&ράδικχσε καΐ ή
ττόρτβ εκιλεισε· είπε μερικές σ'
γαλές κ©υ·6έντες «α! άιτοφάσισε
«ά δώση στούς φαντάοους άττο ε-
να σαικκάκ1 "Εδγαζε ροΰχα όπτό
—άνω τοιτ· έβγαζε καΐ τελειωμό
δέν εΐχε Δυό ττανωφόίρια. τρία
σακάκκ'α, ττέντε γιλέκα· τρία ττου
κάμ-σα τρείς φανέλλες· δυό ττσν-
τελόνιια κα'ι κάμιτοσα ζευγάοια
κάλτσες Φορούσε ό . άθεόφοβος,
κοί γι' αύτό εμο'αζε μέ φουσκιο
μένο μτταλλόν1 .
Άφοΰ τακτοττοίηο-ε τούς σι/ντρό
φους τού· έ'γει|Ρε στ^> ενα ττλευ-
ρό νά κοιμηθή λέγοντάς τοι/ς έ-
να οαρύ τταΐράξενο «καληνύχτα»
Δέν όιργηο'ε ινα τόν ττάρη ο ίί-
ττνος· ϋττνος ταραγμένος μέ δυνα
τό- ροχάλισμα ΟιΊ φσντάρο' εύ-
χαρ'στήσοονε τό Οεό ττού τούς τόν
έ'στειλε γιά νά ζεστοκοτίηθο>'}ν:
λ'γάκι "Ενσ λαδολύχναρο κρε-
μασμέινο στό τοίχωμα της καλυ
6ας, φώτΐζε τή μέση μονάχα ο
ψίνοντας τίς γωνιές θεοσκότει-
νες Πάνωβέ τοι; η'τανε κιρεμασμέ-
νη ή είκόνα τού Άγίθιλ Ν'κολά-
ου καϊ άττό κάτω έινας άναττ οδογυ
ρισμένος γκαζοτενεκές. τού έ'κσ
νέ χρέη κομοδίνου, τραπεζιοΰ και
καναττέ! Αύτά καί τα τταληο
τσούβαλα μέ μιά μισοσττασμένη
φουφού, άττοτελσύσανε δλο καΐ 6
λο τό νοικοκυρηό τής καλύβας
των αίχμαλώτων.
Τό στρατσπεδο εΐχε καμμ'ά πεν
τακοσαριά άπ αύτές· μέ την ϊ-
δΐα σχεδόν πολυτέλε'α!
Λ
Χειμώνος ®εέ μου! . τί χει
μώνος ήταν αύτός; Κάθε ιτολε
μιο-τής είναι συνηνωμένος στή
σκλη'οαγωγία μά είναι ντυμένος
ζεΐ σάν άνβρωττος. τρώγε' ίνα
κομμάτι ψωμί δταν ξεκουράζετα1
Καί κρατά τόν άχώ,ριιστο σύντοο
φό τού· τόν ττίο καλό τού φίλο
στήν άνάγκιη: τό τουφέκι! Μά
στήν αΐχμαλωσία, 'Εκεϊ λείιτανε
δλ' αύτά καΐ δμως τό κρύο ήτα
νέ άνυττόφορο ΟΊ Τούρκο' άδιάφο
ροι καϊ οί άρρωστειεις τολλές
Τό χΐόν1 σκέπαιζε τα ττάντα
Πρέρα άττο τό στρβτόττεδα ΐιψώ-
νονταν οί κάτασττρες κορφές τού
'Ελμά - ντάγ, καί «άτω στόν ά-
πέραντο κάμττο τού Ούσάκ ενα
—οτχύτατο στρώμα χιονιοϋ εΐχε
σκεπασε1 την ττολιτεία καί τα
μακρυνά χωριουδάκ'α
Τό ασ—ρο έκεΐνο σκέττασμα ή
τανε σάβανο γιά τοΰς ταλαί—ο-
ρους αίχμαλώτονς, ττού ή καιρ-Βιά
τους χοροτΓηδούσε άττό τό κρύο
καί τήν άπελτΠοιία!
Ναί'.... ό θάνατος έθέρ^ζε ττολ
λους κάθε νύχτα καΐ την αλλη
μερά οί μισοζώντανοι τούς κου
βαλούσανε στον ώμο αψαλτους
ακλαυτους· σ<κελετωμένους άττό τα 6άσανα στήν τελευταία τους κα- το'κία· ενα τταληό χαΐράκωμα στήν άκρη γε'τανιικής χαράδρας . Λ Ό "Ηλίας —έ'τσι τόν λέγανε κεΐνο τόν παράξενο ττολίτη— εΐχε λιγοστές κοι/δέντες μέ τούς συν τρόφους τού· λές καΐ Τρόμαζε κ1" ό ϊδιος ν' άΐκούη τόν ήχο τής φωνής τού Τό βλέμμα τού ηταινε τταντα φοβισμίνο, δταν £μενε ά νοιχτή ή ττόρτα τής καλύβας "Ε ξω εβγαινε μόνο τό βραβυ ττού σκοτείν'αιζε καί Γττοτέ τον δέν άρ γοϋσε Σέ καμμιά δεκαιρ'ά μέοες 6μως· & Ηλίας ξεθάρρεψε αττότομα "Ε βγαλε άττό τό κεφάλι τού τό μαν τηλόδεμα άρχισε νά μ'λάη ττ'ό ττολύ καϊ τό βλέμμα τού ήταν ή'- ρεμο Άττό την καλύβα έ'δγαιν»· ττιά καί την '^μέρα· χωρΐς τον παραμικρό δισταιγμό Στούς συντρόφους τού εΐττε πώς ε'ζησε ττολΰν κβιρο στό Άτ δ!νι. σέ κάτΓθ'α ΐπτηιοεσία ττοΰ δέν τού ήταν είίκολο νά την πή κατακάβοΐρα ΕΤχε ττάε1 κσί στήν Άθήνα ττρίν ττολλά χρόνια σττου έργάσβηκε σάν μάγερας στό οττί τι κάποιΐου Καμάρα. Ή όμ'λία τσυ εΐχε άνατολίτικο ξάστεοα «καραμανλίδικο» τόνο, μέ πο<ικ'λία άττό τουρκικες λέ- ξε'ς άνάμεσα. Τί πεοίεργο δμως! κι' αύτη άκόμη ή όμιλία τού ε- μοιαζε ττιό ττολύ μέ γρηαδίστικ.η τταρά μέ άντρ'κή Α Κάποιο βραδάκ' ττήγε στήν κα λύ6α τοκς ό Ισμαήλ Τσαούσης, γιά ττρώτη ψε'°ά άττό τότε ττοΰ έφθασε στήν συνττοφιά ό Ηλίας Τού τόν συστήσανε λέγσντάς τού ■πώς μιλάει καί τούρκκα καί ττώς 8·έν εΊχανε ττιά άνάγκη άττό διερ- μηνία γ>ά νά συιζητοΰνε μαζί τοο
"Οσο μ'λούσανε οί φαντάροι
στάν Ισμαήλ - Τσαούση ό Ηλί¬
ας ε'σφιγγε μέ άγωνία τα χείλια.
καί στά μάΤ'α τού είχε ζωγραιρι
■ " ■ν- τοόμος άητ«ρίγιρ«θΓτος
Ό Τούρκος δέν έ'δωσε καί τό-
ση σημασία στή νέα γνωριμίσ .
Ρώτηε μονάχα μέ τό γαλήνιο ν-
φός τού πού εμοώε τούρκικα ό
Ηλίας
— Στή ΣμύοΊΐη' . δούλευα τόσα
χοόνια τού άττοκρίθηκε έκεϊνος
μέ όλοφάινερη τΓρθΌττάθεια νά άλ
λάξη τόν τόνο τής φωνής τού
Φιλ'κά καί ήσΐίχα 6 Ισμαήλ -
Τσαοώσης α'ΡΚ·σε τίς γνωστές φι
λοσοφ'κές τού κουβέντες μέ τούς
φαντάρους ένώ ό Ηλίας μέ άρ-
κετη δυσκολίο: καί τταλλά «δ7ΐλ·ϊ
δή»· τπαοσ-τταβούσε νά τοΰς έξηγή
ση στά έλληνικά
Τα έ'Ειπτνα μάτια τού Ισμαήλ
Τσαούση κυττούσσΛε σάν δυό λαμ
ττεροί μαγνητες τόν Ήλία· λές
καί βυβίιζονταν στά κατάβα9α
τής ψυχής τοι>
ιΜα ητανε τόσο φιλικό· τόσο
έγκάρδιο το ίίφος τής όμιλίας
τού, ττού σ'γά - σιγά ό Ηλίας
ττηρε βάριρος καϊ άψισε στή·, ά
κΐοη κάβε φόβο· κάβε προφύλαξ'.
Μιλονσε ττιά ελευθέρα, μέ τόν χά
ρακτηρΐ—ικό έκεϊνο «κβραμανλί
δικο> τόνο· ττού φοτιινιώτανε τόσο
δκρύς στούς φαντάϊους
Πολλές φορές μάλιοτα έ'βοιλε
καϊ τα γέλ'α κάτι γέλ'α! ©εέ
μου ττ'λατειά καί χοντοά, μά τό
σο άνετα —ού δλο. καί αύτός ό
Τοϋρκιος τταιραξενεύτηκιε
"Αμα έ'φυγε ό Ισμαήλ - Τσα
ούσης καλωνυχτίζοντας γλι*κά -
γλι κά τή σνντιροφιά οί φαντάρο1
ρωτήσσνε τί« Ήλία γιατϊ άτό
ιορι>ψε πώς ε'ζησε στό Άιδίν' Και
ούτος τότε τούς ττοορακάλεσε να
μή τούς ξεφύγη ττοτέ νά ττοΰν
κάτι τέτο'ο.
— Τα μέ σφάξουνε τταιντ'ά!
ταύς εΐττε μέ μ'ά φωνή τόσο κλα
ψάρΊκη, ττοΰ τούς ί'κοΐνε νά ττχχ
γώσου'νε
Α
Κάβε βράδυ ό Ισμαήλ - Τσα¬
ούσης ιτήγαΐνε στό καλύδι τους
καί κιχθώτανε ώοες όλόκληρες κου
βεντιάζοντας. Σΰννεφο μεσα ό
κοΒττνάς άττό τα ττολλά τσΐγάρα
ττού κιερναΰσε ό Τούρκος "Οσο
γ^ά τόν Ήλία έ'γ'νε στενάς φίλος
τού Ισμαήλ - Τσαούση· καΐ ττολ
λές ψορές κουι6€ντιάζανε μόνο οί
δι/ό τους χωοϊς νά ττοοσέχοι/ν
τςίύς φαντάρους
Τί λειγανε; Κανείς δέν ή'ξερε·
άφοΰ μιλούσανε τούρκικα . Ό
ένθσικπασμός τους δμως ητανε
όλοφάνερος στούς αλλους· ττού μέ
πολλή ττερι'έι3γεια τταρακολουθού-
σανε τή ραγδαία έκείνη φΐλί«
Ό Ισμαήλ - Τσαούσης έκιάλε-
σε τόν Ήλία καϊ στό φνλάκιο
ττού εμενε —μ'ά κων'κή σκηνή
εξω άττό τό στρατόττεδο, μακρκ-
σμένη άττό τα τσαντήρια τής φιρου
ράς— ΠηΓ/αινε αύτός μέ μεγάλη
τπροβυμία καί ττάντα έγύριζε ά-
ττό κεΐ γελαστός, ττροττάντοον δ¬
μως χοθτασμένος· γιατί φαίνεται
πώς ό «φίλος» τού τόν τραττέ-
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ — Ταξιάρχου Π.Δ.
ΔΑΒΑΚΗΣ- ΠΙΝ/ΟΣ
Ηλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής Πίνδου μετά
συντόμου Ιξιστορήσεως ολοκλήρου τοθ πολέμου 1940-41.
ΠΡΟΛΟ'ΓΟΣ
ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΕΚΔΟΣιΕΩΣ
Ή
τής 28ης Όκτωδρίου
'Εκεΐ κοντά στά Χρΐστούγεννα
(1922) 6 Ισμαήλ - Τσαούσης έ
κράτησε δυό - τρείς βραδνές στή
σκηνή τού τον Ήλία· κ1" αύτός
αμα τόν ιρωτήσανε ο! συντροφοί
τού την αίτία· τούς άιταντούσε
στεοεότι—α:
—«Μώκαινε τα μοι."σαφιρλίκια!
— Νά μή μάς τα φτ'άσης ετσι
καΐ τα Χριστούγεννα! Θά περά
σουμε ολο' μαζ'ι αύτη την αγισ
μερά.
—Ό Τεός νά μέ σχω(>έο·η,, πού
τα μείνω μέ τό Τούρκο' εκανε τό
τε ό Ήλίβς καϊ στσΛΛροκοττήβηκε
1940 θά πάρη σημαντ^κηιν θέσιν
δχι μόνον είς την Ιστορίαν τού
'Ελληνσμοΰ άλλά καΐ είς την
Γενικήν Πολιτ'κήν καϊ Στρατ'ωτι
κήν Ιστορίαν
Αττό τό ένα μέρος, ό 'Εβνικοσο
σιαλισμός καΐ ό Φασισμός, μέ
τόν Χίτλεο καϊ τόν Μουσσολίνι,
είς την κορι/ψήν τού ν'κηφόρου κύ
ματος ττοΰ κατέκλυ£εν ολόκληρον
την Εύοώττην Η Γαλλία ΰιτόδου
λος· ή Σχανδ^νοουική "εριοχή ε!ς
την διάθεσιν των Γερμαιννών. Άττό
τόν Ατλαντικόν καί την Βόρειον
θάλασσαν ϊως την Μεσόγειον καί
τόν Είίξε'νον Πόντον άττολυτος έ
πικράτησ'ς των Δυνάμεων τή·ς Βί
άς κσί τής καταρτήσεως.
Αττό τό όίλλο μέ,->ος, είς τή.ν
, <ήν άκιραν τής Εύρώττης τό νησί τής Αγγλίας, είχεν άττομεί νει ό τελευταϊος ττρομαχών της Εύρωτταικής ελευθερίας Καί ΰ πήιρχκν μέν έλτίίδες δτι άλλαι Δυ νάμε'ς καί άλλοι Λσοί· ϊσως άργό τερα· δέν θά εμεναν μακ'ράν τού ά γώνος καΐ θά εσττειίδαν νά βοηβή σοι>ν τόν Βριεταννόν ττρόμαχον
Άλλά την 28ην Όκτωβρίου 1940
τίποτε άκόμη δέν ήτο 6έ&αιον
Τα ττάντα ,ήσαν σκοτε'νά
Κσί ήταν τότε άκιΐ'βώς ή ήμέρα
ποΰ ετέθη είς τό Ελληνικόν "Ε-
τού 1940 Οί Ιταλοί συγκετνρώ-
νοΐί' τάς δκνάμεις των είς την Νό
τιον Αλβανίαν ΑΊ ττροθέσεις των
είναι π;οφα»εΐς
Η Κυβέονησ'ς άνασυγκροτεϊ τό
Τμήμα Στιατιάς Δυτικής Μακε
δθ'.-ίας· μέ Σταθμόν Διοικήσεως
την Κοζάνην καί μέ Διοικητήν
τον Άντ'στράτηγον κ Ι Πιτσί
καν. Ή ζώνη ενεργείας τού Τμή
ματος Στοατιάς ορ.ίζετααΐ άττϊ)
τά Γιουγκοσλαβ'κά σύνορα τηός
Βορράν καΐ άττο τόν -ποταμόν Ά
ώον ττΐος Νότον. Νοτιώτερα, εώς
τα Ίόνιο. Πέλαγος
ή
VIII
Μερερχία· μέ Διοικητήν
τον Ύττοστράτηγον κ Κτΐτσ μή
τρον καΐ Σταθμόν Δ'οικήσεως τά
Ιωάνν'να. '
ΟΊ Ιταλοί έκτός άττό δλα τά
άλλα εχαυα καΐ τά εξής ττλεονε
κτήματα: Ι
Ιον) "Εχίιηι την τπ'ΜΤοδθ'.λίαν
τώ/ έπιχειιοήσε»ν Δηλαδή δ^ναν
τα1 νά άρχίσουν την επίθεσιν τ^ν
οττοτε θέλουν
2ον) "Εχουν τό ττλεονέκτημα
των σνγκσ νωνιών ΔηλαΕη. διαθέ
τοι «τ έγκαρσίας συγκοΐνω-ίας
καϊ είδΐκώτεεα την άοτηιοίαν ΚΟ
ΡΥΤΣΑ — ΜΕΛΙΣΣΟΠΕΤΡΑ
;, εΐνα1 είς θέσιν νά φέ
οουν τό βόρος των δυνάμεώς των
τεχύτατα είς οιανδήποτε τομέα
των Σιηόοων καί νά ττιραγματο
ττοιήσουν είς &άρος μας επίθεσιν
ΕΤΕΧΘΗ ΣΗΜΕΡΟΝ ΣΟΤΗΡ ΟΣ ΕΣΤΙ
ΧΡΙΣΙΟΣ ΚΥΡΙϋΣ Ε» ΠΟΑΕΙ ΙΑΥΙ'Δ
Λουκ. β, 11
Σήμερον γεννάται ό Σωτήρας στοθ Δαυίδ την πόλι
οί ουρανοί άγάλλονται χαιρεται ή φύσις δλη
. ________ >......... ..^±.1
Στό Σπήλαιο γΐννήθηκε έκ παρθένου Μαρίας ξ;1
Παιδίον Ι-τιαοϋς άρχηγός νέας θρησκείας
. Γεννή'θηκε κι' έτέχθηκε στή φάτνη των άλόγων
έ Βασιλΐάς των ούρανών κα, Ιΐοιητής των δλων.
--«>*.-
ΙΙοιμένες πρόβατα φύλαγαν νύκτα στά
ή οόςα τους περιέλαμψε τοΰ νεογέννητου Βασιλιόί.
Φόβο πήρανε, ταραχή κα-ί σύγχυσι στό κεφάλι
"Αγγελος τούς λέγει: Σάς εύαγγελίζομαι μιά χαρά μεγάλη.
ΣΩΤΗΡΑΣ ΣΗΜΕΡΑ ΤΕΧΘΗΚΕ ΣΤΟΥ ΔΑΪΊ'Δ ΤΗΝ
ΗΟΛΙ
χαίρεται ή άνθρωπότητα, ή ο'ι κουμένη δλη.
Πήραν* στά χέρια τους τά ποιμ,ενικά ραβδιά
πανε νά προσκυνήσουνε τόν νεογέννητο Βασιλιά.
"Αγγελοι εψαλαν: Δόξα στόν "Γψιστο Θεό κι' έπιγής ειρήνη
τέτοιο θαΰμα άνεπανάληπτο στοϋς αίώνας δέν θά γίνη.
Στούς άνθρώπους εύδοοαα, δηλα,δή, μέ προαίρεσι ογαθή
τόν Σωϊήρα νά δεχθοΰνε μ' δλη τους την
& ος μέ άνήκονστον ώμότητα άτηό σϊθνΐδιαστικήν κεραννοδάλον καί
τούς Ίταλούς τό δίλη,μμα: Νά ΰ ,σως. θανάοιμον
ττοταιχθη η νά ιτολεμήση Νά υπο ι Ημείς δέν εχομεν τταρά
η νά άττοΒάνη 'Ένα Ναι κτήμοττα:
1ον) Δέν είμεθα έπιστρατευμέ-
νοι Δ'αιθέτομεν έττϊ των Συνάοων
ή ένα "θχι εττρεπε νά εϊνα1 ή ά-
τΐ'άντησις .
Καΐ ή άττά/τησις ήταν «'Ό|χι!»
μας μίοπν ττροκάλυψιν άλλά δέν
Ναί, μά τό βράδυ τής ιταιραμο-
νής ιτήγε ξαφνικά ό Ισμαήλ
Τσαούσης καί τόν —ήρε μαζί
τοιι.
Ό Τούρκος φα'νώτανε άλλαγμέ
νος Αύτό φανή κ ε μόλΐς μττήκε
μέσα στό καλύβ1 σκύφτοντας. Ή
ματιά ττού στήλωσε ττάνω στόν
Ήλία ίίτανε φοιβερή' φειδιοΰ μα
τιά' Μέ δυσκολία κιρατήθηκε νά
μή χκμήξη κατοπτάνω τον σάν φο
νιάς
Ή φωνή τού ε'τρεμε· &ν καϊ
προστταθοΰσε νά την διατη.ρήση
στοβε^ή Ό Ηλίας τόν ττοορακά
λεσε νά ττροσμένη μιά στιγμή
γιά νά πάρη μοζί τοκ τα ροΰχα
τού καθύς έ'καινε καί τίς αλλες
βραΕυές. Τό «ναί» τού Ισμαήλ -
Τσαούση έ'μοιαζε μέ μούγκιρισμα
Βγήκε άττό τό καλύ&ι κα! δοα·
σκίλ'σε μέ μεγάλες ττερητατησιές
τό δ·ρομάκι εξω «πό την ττόρ'τα
Ό Ηλίας ε'βγαλε τρέμοντας
τα δνό ιταλτά τού καί ιΐαφισε στή
γων'ά ίίστερα δυό γιλ£κα καί τε
λευταΐα ενα ζευγάρ1 τταιδιάστικα
τταττουτσάκια.
— Νΐά! εΐττε στούς συντρό¬
φους τού μου>ρμσι/ριστά, ντικά
σας δλα! Το>τα ίντώ είναι άττ'
τό ττα'ντί μου, ττού τό κόψανε ο!
Τοθρκο' τταιντιά μόν] Σχωράτε
με καί Τεός σχωρέ 'σας. .
Τούς άγκάλ'ασε κλαίγοντας καΐ
ίίστερα σηκωθή κχ βιαστικά κ-χΐ
βγήκε όξω Άκοιστήκαινιε γρήγο'
ρα βήματα καΐ οί δυό «φίλο'»
χκθήκανε στό σκοτάδι
Κανένας δέν εΤχε τό θάρρος νά
βγή καΐ νά κιητάΕη ποΰθε πή
γανε
Οί φαντάοο1 κοιμηθήκανε ττολύ
άργά έ'να ί/ττνο ταραγμένο γε
μάτο έψ άλτες Περάσανε άνήμε
ρα τα Χο'στούγεννα μέ τόν τ>ό
μ ο μέσα στήν ψΜχή καί βλέ'ΤΌν
τας τα παττοιησάκια ττού τούς α
φ'σε ό Ηλίας ττρίν φύγη· θυμόν
τοΐίθΌ" τό σταυροκιόττημά τού κά
ττοιο 6?άδυ κα'ι τα λόγια τοι»
— Ο Τεός νά μέ σχωοέση πού
τα μεί'ω μέ τό Τούρκο'
Ει'χϊνε ττεράσε' σ/τΐ τότε δέ
καπίντε μέρες Κάποιο άττομεσή
μερο ' ττού ή άγγσ;εία των αί
χμαλώτων έγύριζε άττο τό Ού
σάκ στό στοατόττεδο· έ'μαθε άττό
τη φοο'σΐά ττού τούς συνώδευε,
ττώς: "Ενας μεγάλος κατάσκο
πος των «οΐομηίίν» κρεμάστηκε
στΐς φυλακές τής ττολιΤΐίας καί
ιτώς ό Ισμαήλ — Τσαούσης ιτίθ
6.6άστηκε σέ μττάς — Τσαούση .
Ό δέ δήβεν «κατάσκοττος», ό
Ηλίας, ήταν ενα άττό τα θύμα
τα ττού οί Του3κοι ξεκιληρίσανε
στϊς σφαγές τού Άιδ'νίου· τούς
ξέφυγε καί λυσσάξανε νά τόν
δρούν γιά νά έξαφανισθή κάθε
μάοτυ:Γ!ς των σφαγών ττού εκα
μαν κστά των Χο'στιανών' .
ΙΩΑΝ ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
Τό "Οχι! έκεΐνο δέν εΐχε μόνον] ε?νοα τόσον ίσχυρά ώστε νά μάς
Ελληνικήν σημασίαν. Εΐχε σημα εξασφαλίση καθ' όλον τό χρονι
σίαν Εύρωτταικήν καΐ πλατυτέ·ρ«ν κόν δ'άστημα ττοΰ χοε'αζόμεθ™
άκό^μη — τταγκόσμ'ον — διότι ε £ ά 'ά επ στραηει.&ώμεν καΐ νά
δειξεν είς τους Λαοΰς δτι, έκτός ' μεταφέοωμεν τάς δυνάμεις μας ά
ο,τΓο τον δρόμον τής ύποταγής είς Ι ττ^ το 'Εσωτεο κόν είς τα Σύνο
τάς Δυνάμεις τής Βίας. ΰττηιοιχε ρβ
κα'ι ό Ερόμος τού Δικαίου, της Τι ' 2ον) Δέν εχομεν έγκαρσίους
μής τής ΗθΊκής καΐ τής Θυσί σιι-, κοινήνίσς Δηλαιδή τά δύο Θε
άς. Κατά την ημέραν εκείνην, κά ατια Έττιχειιρήσεων — τής Δυτι
θε "Ελλην κάθε πραγματικάς Ι κής Μακεδονίας καί τής Ηπείρου
' Ελλην· όποι/δήττοτε καΐ αν εΐχε ι — χωοίζονται ό— ο τόν όρε^νόν
6ρ',8ή. άντέ&ϊασε μέ όλην την δύ ΰγκον τής ιΠΙΝΔΟΥ καί τοθ ΣΜΟ
ναμι.· τής ψιτχής τού κατά τής ΛΙ'ΚΛ (50 χ λιόμετρα ττερίπου έν
άδίκου έττιθέσει:ς Καί άττό τής ό: ζοντία πρ-5ολή διτοβάτου καΐ
απόψεως αυτής ή Ίστορία τού ! όρι;ινοχ έδάφους)
πολέμου 194» — 41 καί ή Ίστο ι 3οι) Εάν ό εχθράς επιτεθή είς
ρία τής δουλείας ττεθ ηκολούθησε τσν Τομέα τής ΠΙΝΔΟΥ καί έττι
είνα' μία Ίστορία ψυχών | τυχη είς την έπτίθεσίν τού. θά
Ή Ίστοριία πού έ'γοαψεν ό
συγγραφεύς κ. Βερνάοδος, είναι
ή Ίστορία τής ψυχής το3 ΚΩΣΤΑ
ΔΑΒΑΚΗ
8ιαχ»:'ίση άνεττανορβώτως τα δύο
Θέατρα Έ·πιχεΊ3ήσεων θά είσδύ
ση μεταίύ αυτών θο< ματαιώση την Έττΐστράτευ>σιν κσί Συγκέν-
Τό ύττεϋοχώτερον δμως σημείον Τρκ,σιν των δυνάμεώι. μας καϊ 6ά
τής ψυχογραφίας αυτής ή συμπύ-
κατοο9ώση νά συντ^ίψη διαδοχι
κνωσ'ς και ■') δικαίςίσίς της είνα' ,<£,. τάς διτνάμε ς μας τής Ήττεί ή ΕΠΟΠΟΙ Ι·Α ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ' ρ0/καΐ τής Μοοκεδονίας. και ή τπει;ιιγραφή τού ρόλου τού , ΔΑιΒΑΚΗ κατά την τΓροτταηαίΓκευ , (Συινεχίιζετα') ήν καί την διεξαγ»γήν της Ώς 'ΕτΓΐτελάσχης τού Τμήματος Στρα______________________________ τιάς Δυτ'κής Μακεδονίας. έ'χον- Ι τος ύττό τάς άμέσους δ'-αγάς ΑΑΕΚΟΣ Π. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ τού τόν Τομέα τής ΠΙΝΔΟΥ. συγ κεντρώνω μέ εύλάιβειαν καί συγκί νησ'ν την ανάμνησιν μου είς τα ττεριστατΐκά' πού είχαν ώς άττο τέλεσμα την άνάθεθΊν τού Τομέ ως τής ΠΙΝΔΟΥ είς τόν ΚΩ ΣΤΑΝ ΛΑΒΑΚΗΝ. Εώρισκόμιεθά είς τόν Ιούλιον ΙΑΤΡΟΣ ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΓΟΛΟΙ'»! Σουλίου 4 ΤΠΛΕΦ. 021.001 Σόλωνος 109 5 — 7 μ ι,ι. Μάγοι άπό την Περσία ξεκινοΰν κι' αύτοι ειοανε τόν νεοφανέντα Άστέρα στήν Ανατολή. Ό Αστέρας τούς δδηγίΓ τούς δείχνει τόν δρόμο τόν εύθύ πού πρέπει ν' ά/χ.ολου^'ήαου^ γιά νάβρουν τό παιδί. Στή Βηθλεέμ τού ς δδηγεΐ τούς δείχνει την οίκία πού φιλοξενεΐται τό νεογέννητο Παιδί καί ή Μητέρα Τού Μαρία Δώρα τοΰ προσφέρανε λιβάνι, σμύρνα καί χρυσό στό ούρανοβύναμο παιδί καί ΰψιστο θεό. Στή Βη-θλεέμ άς πάμε καί μεΐς πνευματικά νά προσκυνήσουιμε τόν νεογέννηΐο Βασιλια. Νά έννοήσουμ-ΐ τό ύπέρτατο Ιργο τής θεικής Πανσοφίας καΐ ϋαυμασταΐ νά γίνουμε τής θείας Παντοδυναμίας. Μέ την γέννησι τοΰ Ίησοΰ, Σωτήρα, Λυτρωτή είθε ν' ανατείλη στόν κόσμο περίοδος είρηνική. Νάρθουνε χρόνια, χωρίς πολέμ'ους κα ταραχές νά έκλείψουνε πιά, οί πυρηνικές άπειλές. Ι Τό φάσμα τοΰ πολέμου, νά εκλείψη δλότελα άπό μεγάλα καί μικρά Κράτη' άπ' δλη την άνθρωπότητα. Στά είρηνικά τού εργα δ κόσμ,ος νά επιδοθή κι' ή χάρις τοΰ Σωτήρος Χριστοϋ νά ήρεμήση την ταρα,- γμένη γή. Ιερεύς Στυλιανός Σταυρδπουλος Οίκονόμος ΔΩΡΕΑΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ Άττοσταλεΐσαΐ άττ" εύθείας: Ή Δίς "Ελλη 'Ελεάδου είς μνή μην Κούλας Σττηιλιοΐπούλου δϊχ 300 Ο Κος καί ή Κα Γαβρ'ήλ Άγι σκλή είς μνήμην τού θείαυ τωιν Ίττ ττοκοάτη Κλήμη δρχ 500 Ο Κος Χρήστος Καττότας είς μνήμην Ζωής Άγγελίδη δρχ 500 Η Οίκογένεια Μιχαήλ Χατζημι χάλη είς μνήμην Γεωργίου Καταρ τίή 6ρ·χ 500. Ή Κα Δέσττοινα Γαλα>κάτου είς
μνήμην Γεωργίου Καταθτζή δρχ
500
Ή Κα Παιρή Κωνσταντινίδου
είς μνήμην Γεωργ ίον Καταρτζή
δρχ 500
Η Κα "Ελλη Κουλεϊμάνη είς
μνήμην τού σύζυγον της Σττυρίδω
>ος Κουλεϊμάνη δρχ 1 000.
Η Κ α Μαριάνθη Δημοττούλου
είς μνήμην Κλεάνθης Ζταθάκη
δρχ. 500.
1 Ύ ^',ΐ Γ · Ι
χρήσιν ποδηλάτου.
ριαι είς τα γρκφεΐα
25. 129
••••••••••••••••ι·
αμδα αλφα
Καλές γιορτές
καλή χρονιά Ν
ύγεία καί χαρά
άττότήν
ς τδ> νάικι1
1090;1»38
ιης — Δΐίτθνντής
ΣΩΚΡ. "ΣΙΝΑΝΙΔΗΪ
Κητ(>ιχί<ΐ Ναύαρχον Βότση ί».Λ Πς>οΙστάμενος Τι·πογρασ>ίΐ<ηι ΓΑΒΡΓΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΛΗΣ Κπτηινίπ Σ.ααρτάκην 1? ΑΜΦΙΑΛΗ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΓΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται Βηλαρ4 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνο<; ('Ομόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 α.μ Τηλ. 525.387 Ιμιβμο ΜΙ6ΚΟ ΜΙΣΚΟ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ ΚΟΡΥΦΑΙΑΐ: ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ ; 4πό την δραματικήν Ιστορίαν των ΑΙ ΚΥ-ΟΕΙΑΙ (ΑΙΒΑΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΣΤΗ Λ!!1Η ΤΟ^ ΑΜΒίΑΛΗιΙΙΚΟΙ. 1914-1918 Τοθ αυνεργάτβυ μας ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΙΙΑΔΟΠθΓΛθι τέως διευθυντοβ παρα τώ υπουργείω Γίωργί (Συ"έχεια έκ τοϋ προηγοκμ^νου) Είς τα χκ'ίία Ταιχταλή καί Γ α ι>:ί-ζίκ· τής -περιφερείας Προ*ί·
ση,ο, έγκατεστά&ηοαν ηδη 200 οί
κογένε'οι'.
Ή άλλη έ'κθεση γράφει:
«Αττό τ:νκν ήμερώ'.1 διεδίθετο
ένταί;9α δτι οί όμογε.ιεΐς κ,άτοΐκο'
Κυδωνών, μετατοττισβιέντες κατά
τό πﻣ.Εε'γμα των αλλων Κοι'ο
τήτ«ν· έγκ.οιβ'ίσταντιαι ένταϋ>3α ή
κιατ' άλλην έκδοσιν δτι άττλώς
δ'έοχεντα1 εντεύθεν- διά νά έγκοτα
σταιβ'θΰ'ν είς τα χ«»ία Γενή —
Σεχΐο καΐ Μττιλετζίκ
Δεν γνω·ρίζε' τίς άκρ'βώς τόν
τόττον τή; εγκαταστάσεως ττον.
καθ' δσο'» καταβάλλεται έττιμελής
τταρά των Άοχών ττ'3οσοχή όπως
όσον το δα/ναιτόν άθορυβώτιεοον
διεξάγεται ή μετακίνησ'ς σήμε
ρον δμως τϋιοσελθών όμογε ής
στοατ'ώτης, μοί έγνώρισεν οτ'
έν ττεδ'άδ1 αττεχούση μίαν -ιτερί-
■παυ ωρνν τής Πυούσης. κατασκη
νοθσ-ν ίκ,οιιαΐ οίκογένεια1 Κυδω
μιο.ί«·ν· αϊτΐνίς τταιρεκάλουν αυ¬
τόν νά μοί γν«·ρίση δτι μεταφί
ρόμε α1 είς Μττΐλετζΐκ άττοθνη-
σκουιτ1 τής τπίντγ; καί άναμένου
σ'ν έσττεα."3·μένην οοήθε «ν Πε
ρΐ τούς 25 Κυδωνιιείς, ποίοουσ-'α
σΡέντες έι ιώττιόν μοί/ έν οίκτρά
κατοιστάσει· μοί διηγήθησαν με
τα λυγμών καϊ δακρύων τα άφάν-
τοοστα άληθώς εε'νοιταθήματά
τ»ν κ»τά τας άφηγήσε'ς των ό ,
δ κγμός τί:χισε την έβδομάδα Ι
τώ- Βαίων έξηκοΐλούθησε δέ καβ' |
όλην την Μεγάλην 'Εβδομάδα καί
έττετάθη τελεωτικώς την Μ. Πα¬
ρασκευήν 'ΕξεΒιώκιοντο κατά μι-
κιάς όμάΞαις, μή έιτ'τρεττομενου
νά ττο·:οΓλόι5ί>ισι μεθ' έαυτών ειμή
έ.'δύματά τίνα τα όττοϊα έττώλουν
κσθ' όΕόν διά νά ττρ-ομηθευθώσιν
ά·:τον έκτός δέ τούτων καθ ό-
δαν οί χΜΐθοφύλ-ακες εζήτουν τταρ'
αύτώ^ χοήματα. Ηρώτησα αύ-
τούς ττεοί τής τίχης τοΰ Μητροιτο
λίτου Κυδωνιών μία δέ γυνή. γεί
των τού· μοί άφηγήθη δτι τόν
εΐ&ε δ ά τελευταίαν φοράν την
Μεγάλην Παρασκευήν έ'μττροσθεν
τοΰ ϋίκήματος τής Μητροττόλεως·
πωλο^'ντα τό μαγγάλι -χον είς
Ό9ωμανούς· καί δτι τή είπε δτι
6ά μεταβή είς την ττατίρίδα τού
Μαγνησίαν 'Ε< τούτοκ συμ·,, νων άφέβη έ,λεύδερος ν0 {^. τον τόιτον τής δ^αμοινής τ-χ |? τά τάς άφηιγήσεις των ίδ^ , μετατοττ'σβέντες κάτοΐκοι τ«ν δων:ών καί ττεριχώρυν αι εις 35 000—40 00ο Είς φιχθέν έντσϋβα τμήμβ, σαν 120 θάνατο' άιτό τής τής έκκινη~Μς μέχρι ί5ίο»ς έΕ άσ'τίας χαί ΟΙ άφηγούμενοι άνήκοι-θϊν τμήμα άττοτελούμενον έξ 100 ιοογενε ών έγκατασταθε'σόν 0 τά δίωι>ον ά—έχοντσ τής Γ),^
σης χκοία Γιαιλετζΐκ κοΐ ΤβΡ(
λή ήλθον δέ ενταύθα 'να έττΐκοΐ
σβώσ.ν έν όνιόματΐ καΐ των ),,
πών την άγωγήν μο·ι» είς τό {;,
νά των καί τηρό πάντων μοί [.,,
σώση· άρτον, δ·ότι ττολλοϊ έξ0|
των δέν είχον ψάγει άιτό 24 »
ρών Άμέσως έττ ρομήθευσσ (,
των ενόντων τόν άναγκαιοΟϊ,α
αοτον αυνάμα δέ ένήργηοο ι^
τοίς άρμοδίοίς όπως τοίς τταρο
χωϊηθή δελτίον άρτον· ανευ κ,
όποίοι δέν δύνανται νά λαμβάνη
αί το ούτον
Φαίνεται δτι ·' έγκατάσταοι(
τχν δα γίνη είς διάφορο ^
πΓλοΐ δέ έξ αυτών Θά έγκατβοτο
βώσΐν είς τά ττέριξ χωρία»
«Ή «Μαιίρη Βίβλος» τ»0 Πό
τριοΐ3χείοι> έξ!·στορούσα τοί/ς |
ωγμ<Γος των Κυδιονιών κατό« 1917 γράφε1, μεταΕΐι άλλον τα εξής: «Τή 15η Μάρτιον 1917, ή το ό δ'ωγμός τής πόλεως τύνΚι δωνιών Ή ττόλΐς διετέλει υπο πλήρη στ:ατοκρατίαν όφχβτι των έσττει/σμένωις άπιό τής —ροΐΐ ραίας τ3ιών ταγμάτων μαχιμ» στρατού έκ Σόμα κϊΛ' νπόδει ζιν τού στχΐτ'ωτικοι} δ'οΐκητα της περ'φερείας Βαχήτ Βέη σχυοαϊ στρ.ατι&»τ|καϊ περίπολο άττό βαιθείας νυκτός, ττοοέοαινοϊ είς συλλήψεΐς των άρΐρένων 15 έτών καϊ 6ν» ρί-ΐττοντες γλ^ χρόνως είς τάς όδούς τό γιτνσ κ,όιταιδά δ'ά τής ξιφολόγχης «ι παρέχοντες -π·3θθεσμίαν ττεντοΐκ τττον ( !) -πρός τταραλοΛίιν τη» έν ταίς οίκία'ς έττίττλων καΐ ♦>
ρεμάτων
(Σι/νεχίζεταΐ)
Γεωργίου Μπραντές
ΟΜΗΡΟΣ
Μετάφρασις έκ της γερμανικής γλώσσης υπο Βαο.
Κουζηνοπούλου : 'Επιτίμου γυμνασιάρχου
Β) Ίλιάς
(Σιινεχεια έκ τού ττροηγοιτμένου)
' Εχτορα· έγί:· ή κακότυχη Μέ μ'ά
κι> οί δυό μας μοΐρα) έσύ στήν
Τριά γεννήθηκες, στόν Πύργο τοΰ
Πρΐάμου) κιι' έγώ στή Φήιβα. στά
οΐζιά τής δασωμένης Πλακός)
στ' ΆητΊοϋ τό ττλοώσιο έτρχοντι
κό· ττού δόλιος δόλια έμένα) μ1
μ' ά'άστηνε δχ γιατΐ ττοτές
τοιι νά μέ κάνει,) Στ' "Αδη έσΰ
τώροι τή φωλ'ά κιάτου όπτ' τής
γής τεΰς κρύφτες) μισέβεις· καΐ
σέ &λε6ερή μ' άφίνε'ς λύττη έμε-
νοτ ) εομα ν'ά χήοα καΐ μικρ·ός
ό γιός τηις έ'τσι άκόμα) —ού έ¬
γώ κσί σύ γεννήσαμε, ττού ττιά
κο-λό ε:ττό σένα ) "Έχτορα· δέ
θά δεί άφοϋ ττ»ς μήτε καϊ σύ
αττ3> «εΐνον ) γόι τϊ ττα ·δάκι
μου! πού ττρίν στά γόνατά σου
άττάνου) μεδούλι μοναχά έ'τρωγε
καΐ τρνφε^ό Θρεφτάΐ3ΐ) κι' ή
νύστα σά μοί τόΐτ'ανε καί ξέχ;νοε
τα τταΐχνίδ'.α ) τότες σέ στρώμα
μαλακό στήν άγκοιλιά τής 6ά·
γιας) κλ'οϋσε τα μάτια μέ καρδιά
χ»©: άγσθό γΐομάτη ) ερμο δμως
τ«:α όλόιφανο πολλές θά ·πιεΐ
ϊσκ·ς ττίκοες) ό μοιναφέντης ττού
τόν λέν όλοΐ γυναϊκες κ ι οίν-
τπεο,) τί μόνος τούς δι<χφέντε- 6ες τύ κάστρ.0 έσύ, καλέ μόν) έτύ -π' αλάργο άττό γονιούς μττοο στά σ άχτρών καράβια) σκουλή- κ α τώρα θά σέ φάν άφοΰ χόρ- τασες σκύλουις) γυμνάς- καϊ θά σοΰ κοίτονται τα οονχα μές στόν Πύργο ) ψηλά πανώρια· ττούφτιο' σαν τ£ν γυναικών·ε χέρια) Μά ] αύτά όλα θάν τα κάψω έγώ αΧ Ι διχως δφελός τού) -πού σάδανο σέ ' νεκρΐκή φωτία θε νά σΰ", νίνονν ) (Ιλ. Πάλλη). "θιτοΐος £Χει διαιβάσεΐ τίς Τρω άδες τού Εύνττίδου γν,ωρίζει ^ σον χε.ρίτεοη ύττηρξεν ή μοίρΟ το: τταιδΌύ αύτοΰ Ή μητέρα τοι» άναγκάσιθηκε νά τό τταΐοαδώ ση γ·ά νά τό αφήση νά τό σψά- ξο^ν κ-χΐ σύτή ή ϊδ^ Εγι_ σκλ(-, 6α Οί τραγ,κοί εδοσαν περιασό τε»_6άθο.ς είς δ τ, ~αρονσίο«-ν ο θμηρος 6α5ύ καί 9λι6ερό· Στόν- "Ομηρο ή πΕίρα εΤνσι ^, ρα ενός συνετοϋ καί σοψού πα·- δ'ου Ο τρο-ος τής έκψ,ό,σεως ε.ν^' ·5ιος ττοωτογόνου άνθρώ-ου Ο τροττος μέ τον ΟΤΓθΤ<>ν α|σθά
-ετα' είνα, ό-λά άνθρώ-ινο.ς
αδηματα μέ τόν -'κοαμένο Ά-
χιλλεα, με τό·ν ψεύγοντα "Εκτο-
Ρ«. με την άστατη Ελένη καί νά
μΐ χανωμεν δμως ^^ τά μάτι<χ μας τό ίδεώδες τοΰ φρονπματος κα. τού βσ-ίοους, τα5 έλέους. της ς χ,!ς σεμνοτι><;ία Ο' -βΐητίς αύτοι είχαν τί,ν 1- κανοτητα νά αίσθάνωντα, καΐ μέ τίς δύο αύτές πλευρές Γιοντο οί "Ελληνβς 4 αίώνες άργότερο εγ'ναν οί δημιουργοΐ τής τραγυ δίας καϊ τού δ>άματος..
Ό έξαίσΌ. προικ'σμένος ούτος
λαος τής αρχαιότητος δέ» ίττταρ-
χεΐ τπά σήμερα Ό ττροικισμτνοί
μέ τό χό"5ΐσμα της εύφνίας λσος
πού φ·έρνει σήμερα τό όνομά τον
κατέχε' άκόμη μερικές "Οχ' ομ»ί
τίς καλύτεςςις καί μεγαλύτερίς 6
ρετές καί ίδ'ότητές τού 'τοί' ιτβ»)
σίασεν έκεινος κατά την μοαρό»
εκείνην καί έ'κλαμττρην έττοχήν
Άλλά άττό τούς χρόνοι;ς τή;
Άναγεννήσιεως ϊζησοτν κοί
σαν άοα·ά διασκθ7ΐτσμένοι
«λ στή Γή άνθρωττοι οί όποΓο'
είχαν 6 αποτισθή αττό τό ^^
μα των Έλλήν«ν είτεζητησαν
την πλαΐ3Τ>κότητα κπΐ ^ ^ισυ
γειαν, είχον την αΊσ8τ|σιν της *·
ποστροφής ττρίς τό συγκεχυμί
νόν καί τταοάλογον ττΐ^ος τ» °·
μοαφο καί ό—έραντον, ϊνοιωσο»
την χοτοά/ καΐ το ωραίον όνειρον
δέν έττ 61/ΐμθΛταν ό'μως τόν β"1"!
τιο-μόν διά τόιν όχτκητ'σμόν, ά>_·
λά τόν έκτιμοθσαν μόνον ώς
V1
σον ττρός σκοπόιν
"Εστρεψαν την προσοχήν «Λ
τό έλληνΐκί,ι μεγαλείον την έ>
λην'κιή φ λίλεύθεοη δισνόηΉ Χ"
ρίς νά λάδονν ίπτ' δψ'» 5τ' ^
σαν ταντοχΟ'όνίίς άντίβετοι 'π'
ττόιλαιοΐ ή δτι έκτός τούτουι ε!
χον κάττως τό χα*
γνώρ'σμα· έξ σίτίας τού
ό οχλος κατά ττ,ν &
τϋν αίώνων· κατέρρίυσΐ
Τέλος τού Β'
Άκολουθεϊ τό Γον κσί
μέοος « Η Ό'δύσσε'β»
ΕΙΣ ΤΟ ΚΕΙΜΕΜΟΝ ΤΗΣ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΩΣ «ΟΜΗΡΟΥ»
ΔΙΟΡβΩΣΙΣ ΠΑΡΟΡΑΜΑΤΠ|Ν
Είς τό ύττ' άρ^θ 2128 εί»·
τού «Προο-φι,'γ'κοΰ Κόσμ*"» "9!.
είς την άΐχήν τής 6' στήληί '
<ϋρ8?ον εσφαλμένως ί φοάοπς «ό Πάτροκλος ζετα( τα οττλα τού άντΐ τού ό&ή «Ο δανείζετα' τά δπλα τού «ς» β) Είς τό μέσον της στήλης ή έσφαιλμένη **1 είναι· μεταγενέστερη ττρέττει νά δ'ορθ^ (<"°ΤΙ μετοτγενέστερη τΐιροσθ(ίΐ')|ϊ'>·
Καί γ) Είς τό τέλος
της στήλης ή φι>ά<Γ>ς ««^ „
μέ την οργήν τού /νιενίλοο»
δΌρβωθή είς «σχετικόν μ£ ^
γήν το3 Μελβότγρον»
Βασ
(Συνέχεκχ, έκ τής 1ης σελίδος)
ΟΙ σύντροφοί τού τόν ρωτούσα
νέ γι« τά δικά τού· μά κείνος
άττοντούσε μέ μισολογα· κυττάζον
τας σνχνά καϊ μέ ττολύ φόβο την
ττόιρτα τού καλυβόο-ττ'του
Μόνο σάν έ&ράδικχσε καΐ ή
ττόρτβ εκιλεισε· είπε μερικές σ'
γαλές κ©υ·6έντες «α! άιτοφάσισε
«ά δώση στούς φαντάοους άττο ε-
να σαικκάκ1 "Εδγαζε ροΰχα όπτό
—άνω τοιτ· έβγαζε καΐ τελειωμό
δέν εΐχε Δυό ττανωφόίρια. τρία
σακάκκ'α, ττέντε γιλέκα· τρία ττου
κάμ-σα τρείς φανέλλες· δυό ττσν-
τελόνιια κα'ι κάμιτοσα ζευγάοια
κάλτσες Φορούσε ό . άθεόφοβος,
κοί γι' αύτό εμο'αζε μέ φουσκιο
μένο μτταλλόν1 .
Άφοΰ τακτοττοίηο-ε τούς σι/ντρό
φους τού· έ'γει|Ρε στ^> ενα ττλευ-
ρό νά κοιμηθή λέγοντάς τοι/ς έ-
να οαρύ τταΐράξενο «καληνύχτα»
Δέν όιργηο'ε ινα τόν ττάρη ο ίί-
ττνος· ϋττνος ταραγμένος μέ δυνα
τό- ροχάλισμα ΟιΊ φσντάρο' εύ-
χαρ'στήσοονε τό Οεό ττού τούς τόν
έ'στειλε γιά νά ζεστοκοτίηθο>'}ν:
λ'γάκι "Ενσ λαδολύχναρο κρε-
μασμέινο στό τοίχωμα της καλυ
6ας, φώτΐζε τή μέση μονάχα ο
ψίνοντας τίς γωνιές θεοσκότει-
νες Πάνωβέ τοι; η'τανε κιρεμασμέ-
νη ή είκόνα τού Άγίθιλ Ν'κολά-
ου καϊ άττό κάτω έινας άναττ οδογυ
ρισμένος γκαζοτενεκές. τού έ'κσ
νέ χρέη κομοδίνου, τραπεζιοΰ και
καναττέ! Αύτά καί τα τταληο
τσούβαλα μέ μιά μισοσττασμένη
φουφού, άττοτελσύσανε δλο καΐ 6
λο τό νοικοκυρηό τής καλύβας
των αίχμαλώτων.
Τό στρατσπεδο εΐχε καμμ'ά πεν
τακοσαριά άπ αύτές· μέ την ϊ-
δΐα σχεδόν πολυτέλε'α!
Λ
Χειμώνος ®εέ μου! . τί χει
μώνος ήταν αύτός; Κάθε ιτολε
μιο-τής είναι συνηνωμένος στή
σκλη'οαγωγία μά είναι ντυμένος
ζεΐ σάν άνβρωττος. τρώγε' ίνα
κομμάτι ψωμί δταν ξεκουράζετα1
Καί κρατά τόν άχώ,ριιστο σύντοο
φό τού· τόν ττίο καλό τού φίλο
στήν άνάγκιη: τό τουφέκι! Μά
στήν αΐχμαλωσία, 'Εκεϊ λείιτανε
δλ' αύτά καΐ δμως τό κρύο ήτα
νέ άνυττόφορο ΟΊ Τούρκο' άδιάφο
ροι καϊ οί άρρωστειεις τολλές
Τό χΐόν1 σκέπαιζε τα ττάντα
Πρέρα άττο τό στρβτόττεδα ΐιψώ-
νονταν οί κάτασττρες κορφές τού
'Ελμά - ντάγ, καί «άτω στόν ά-
πέραντο κάμττο τού Ούσάκ ενα
—οτχύτατο στρώμα χιονιοϋ εΐχε
σκεπασε1 την ττολιτεία καί τα
μακρυνά χωριουδάκ'α
Τό ασ—ρο έκεΐνο σκέττασμα ή
τανε σάβανο γιά τοΰς ταλαί—ο-
ρους αίχμαλώτονς, ττού ή καιρ-Βιά
τους χοροτΓηδούσε άττό τό κρύο
καί τήν άπελτΠοιία!
Ναί'.... ό θάνατος έθέρ^ζε ττολ
λους κάθε νύχτα καΐ την αλλη
μερά οί μισοζώντανοι τούς κου
βαλούσανε στον ώμο αψαλτους
ακλαυτους· σ<κελετωμένους άττό τα 6άσανα στήν τελευταία τους κα- το'κία· ενα τταληό χαΐράκωμα στήν άκρη γε'τανιικής χαράδρας . Λ Ό "Ηλίας —έ'τσι τόν λέγανε κεΐνο τόν παράξενο ττολίτη— εΐχε λιγοστές κοι/δέντες μέ τούς συν τρόφους τού· λές καΐ Τρόμαζε κ1" ό ϊδιος ν' άΐκούη τόν ήχο τής φωνής τού Τό βλέμμα τού ηταινε τταντα φοβισμίνο, δταν £μενε ά νοιχτή ή ττόρτα τής καλύβας "Ε ξω εβγαινε μόνο τό βραβυ ττού σκοτείν'αιζε καί Γττοτέ τον δέν άρ γοϋσε Σέ καμμιά δεκαιρ'ά μέοες 6μως· & Ηλίας ξεθάρρεψε αττότομα "Ε βγαλε άττό τό κεφάλι τού τό μαν τηλόδεμα άρχισε νά μ'λάη ττ'ό ττολύ καϊ τό βλέμμα τού ήταν ή'- ρεμο Άττό την καλύβα έ'δγαιν»· ττιά καί την '^μέρα· χωρΐς τον παραμικρό δισταιγμό Στούς συντρόφους τού εΐττε πώς ε'ζησε ττολΰν κβιρο στό Άτ δ!νι. σέ κάτΓθ'α ΐπτηιοεσία ττοΰ δέν τού ήταν είίκολο νά την πή κατακάβοΐρα ΕΤχε ττάε1 κσί στήν Άθήνα ττρίν ττολλά χρόνια σττου έργάσβηκε σάν μάγερας στό οττί τι κάποιΐου Καμάρα. Ή όμ'λία τσυ εΐχε άνατολίτικο ξάστεοα «καραμανλίδικο» τόνο, μέ πο<ικ'λία άττό τουρκικες λέ- ξε'ς άνάμεσα. Τί πεοίεργο δμως! κι' αύτη άκόμη ή όμιλία τού ε- μοιαζε ττιό ττολύ μέ γρηαδίστικ.η τταρά μέ άντρ'κή Α Κάποιο βραδάκ' ττήγε στήν κα λύ6α τοκς ό Ισμαήλ Τσαούσης, γιά ττρώτη ψε'°ά άττό τότε ττοΰ έφθασε στήν συνττοφιά ό Ηλίας Τού τόν συστήσανε λέγσντάς τού ■πώς μιλάει καί τούρκκα καί ττώς 8·έν εΊχανε ττιά άνάγκη άττό διερ- μηνία γ>ά νά συιζητοΰνε μαζί τοο
"Οσο μ'λούσανε οί φαντάροι
στάν Ισμαήλ - Τσαούση ό Ηλί¬
ας ε'σφιγγε μέ άγωνία τα χείλια.
καί στά μάΤ'α τού είχε ζωγραιρι
■ " ■ν- τοόμος άητ«ρίγιρ«θΓτος
Ό Τούρκος δέν έ'δωσε καί τό-
ση σημασία στή νέα γνωριμίσ .
Ρώτηε μονάχα μέ τό γαλήνιο ν-
φός τού πού εμοώε τούρκικα ό
Ηλίας
— Στή ΣμύοΊΐη' . δούλευα τόσα
χοόνια τού άττοκρίθηκε έκεϊνος
μέ όλοφάινερη τΓρθΌττάθεια νά άλ
λάξη τόν τόνο τής φωνής τού
Φιλ'κά καί ήσΐίχα 6 Ισμαήλ -
Τσαοώσης α'ΡΚ·σε τίς γνωστές φι
λοσοφ'κές τού κουβέντες μέ τούς
φαντάρους ένώ ό Ηλίας μέ άρ-
κετη δυσκολίο: καί τταλλά «δ7ΐλ·ϊ
δή»· τπαοσ-τταβούσε νά τοΰς έξηγή
ση στά έλληνικά
Τα έ'Ειπτνα μάτια τού Ισμαήλ
Τσαούση κυττούσσΛε σάν δυό λαμ
ττεροί μαγνητες τόν Ήλία· λές
καί βυβίιζονταν στά κατάβα9α
τής ψυχής τοι>
ιΜα ητανε τόσο φιλικό· τόσο
έγκάρδιο το ίίφος τής όμιλίας
τού, ττού σ'γά - σιγά ό Ηλίας
ττηρε βάριρος καϊ άψισε στή·, ά
κΐοη κάβε φόβο· κάβε προφύλαξ'.
Μιλονσε ττιά ελευθέρα, μέ τόν χά
ρακτηρΐ—ικό έκεϊνο «κβραμανλί
δικο> τόνο· ττού φοτιινιώτανε τόσο
δκρύς στούς φαντάϊους
Πολλές φορές μάλιοτα έ'βοιλε
καϊ τα γέλ'α κάτι γέλ'α! ©εέ
μου ττ'λατειά καί χοντοά, μά τό
σο άνετα —ού δλο. καί αύτός ό
Τοϋρκιος τταιραξενεύτηκιε
"Αμα έ'φυγε ό Ισμαήλ - Τσα
ούσης καλωνυχτίζοντας γλι*κά -
γλι κά τή σνντιροφιά οί φαντάρο1
ρωτήσσνε τί« Ήλία γιατϊ άτό
ιορι>ψε πώς ε'ζησε στό Άιδίν' Και
ούτος τότε τούς ττοορακάλεσε να
μή τούς ξεφύγη ττοτέ νά ττοΰν
κάτι τέτο'ο.
— Τα μέ σφάξουνε τταιντ'ά!
ταύς εΐττε μέ μ'ά φωνή τόσο κλα
ψάρΊκη, ττοΰ τούς ί'κοΐνε νά ττχχ
γώσου'νε
Α
Κάβε βράδυ ό Ισμαήλ - Τσα¬
ούσης ιτήγαΐνε στό καλύδι τους
καί κιχθώτανε ώοες όλόκληρες κου
βεντιάζοντας. Σΰννεφο μεσα ό
κοΒττνάς άττό τα ττολλά τσΐγάρα
ττού κιερναΰσε ό Τούρκος "Οσο
γ^ά τόν Ήλία έ'γ'νε στενάς φίλος
τού Ισμαήλ - Τσαούση· καΐ ττολ
λές ψορές κουι6€ντιάζανε μόνο οί
δι/ό τους χωοϊς νά ττοοσέχοι/ν
τςίύς φαντάρους
Τί λειγανε; Κανείς δέν ή'ξερε·
άφοΰ μιλούσανε τούρκικα . Ό
ένθσικπασμός τους δμως ητανε
όλοφάνερος στούς αλλους· ττού μέ
πολλή ττερι'έι3γεια τταρακολουθού-
σανε τή ραγδαία έκείνη φΐλί«
Ό Ισμαήλ - Τσαούσης έκιάλε-
σε τόν Ήλία καϊ στό φνλάκιο
ττού εμενε —μ'ά κων'κή σκηνή
εξω άττό τό στρατόττεδο, μακρκ-
σμένη άττό τα τσαντήρια τής φιρου
ράς— ΠηΓ/αινε αύτός μέ μεγάλη
τπροβυμία καί ττάντα έγύριζε ά-
ττό κεΐ γελαστός, ττροττάντοον δ¬
μως χοθτασμένος· γιατί φαίνεται
πώς ό «φίλος» τού τόν τραττέ-
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ — Ταξιάρχου Π.Δ.
ΔΑΒΑΚΗΣ- ΠΙΝ/ΟΣ
Ηλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής Πίνδου μετά
συντόμου Ιξιστορήσεως ολοκλήρου τοθ πολέμου 1940-41.
ΠΡΟΛΟ'ΓΟΣ
ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΕΚΔΟΣιΕΩΣ
Ή
τής 28ης Όκτωδρίου
'Εκεΐ κοντά στά Χρΐστούγεννα
(1922) 6 Ισμαήλ - Τσαούσης έ
κράτησε δυό - τρείς βραδνές στή
σκηνή τού τον Ήλία· κ1" αύτός
αμα τόν ιρωτήσανε ο! συντροφοί
τού την αίτία· τούς άιταντούσε
στεοεότι—α:
—«Μώκαινε τα μοι."σαφιρλίκια!
— Νά μή μάς τα φτ'άσης ετσι
καΐ τα Χριστούγεννα! Θά περά
σουμε ολο' μαζ'ι αύτη την αγισ
μερά.
—Ό Τεός νά μέ σχω(>έο·η,, πού
τα μείνω μέ τό Τούρκο' εκανε τό
τε ό Ήλίβς καϊ στσΛΛροκοττήβηκε
1940 θά πάρη σημαντ^κηιν θέσιν
δχι μόνον είς την Ιστορίαν τού
'Ελληνσμοΰ άλλά καΐ είς την
Γενικήν Πολιτ'κήν καϊ Στρατ'ωτι
κήν Ιστορίαν
Αττό τό ένα μέρος, ό 'Εβνικοσο
σιαλισμός καΐ ό Φασισμός, μέ
τόν Χίτλεο καϊ τόν Μουσσολίνι,
είς την κορι/ψήν τού ν'κηφόρου κύ
ματος ττοΰ κατέκλυ£εν ολόκληρον
την Εύοώττην Η Γαλλία ΰιτόδου
λος· ή Σχανδ^νοουική "εριοχή ε!ς
την διάθεσιν των Γερμαιννών. Άττό
τόν Ατλαντικόν καί την Βόρειον
θάλασσαν ϊως την Μεσόγειον καί
τόν Είίξε'νον Πόντον άττολυτος έ
πικράτησ'ς των Δυνάμεων τή·ς Βί
άς κσί τής καταρτήσεως.
Αττό τό όίλλο μέ,->ος, είς τή.ν
, <ήν άκιραν τής Εύρώττης τό νησί τής Αγγλίας, είχεν άττομεί νει ό τελευταϊος ττρομαχών της Εύρωτταικής ελευθερίας Καί ΰ πήιρχκν μέν έλτίίδες δτι άλλαι Δυ νάμε'ς καί άλλοι Λσοί· ϊσως άργό τερα· δέν θά εμεναν μακ'ράν τού ά γώνος καΐ θά εσττειίδαν νά βοηβή σοι>ν τόν Βριεταννόν ττρόμαχον
Άλλά την 28ην Όκτωβρίου 1940
τίποτε άκόμη δέν ήτο 6έ&αιον
Τα ττάντα ,ήσαν σκοτε'νά
Κσί ήταν τότε άκιΐ'βώς ή ήμέρα
ποΰ ετέθη είς τό Ελληνικόν "Ε-
τού 1940 Οί Ιταλοί συγκετνρώ-
νοΐί' τάς δκνάμεις των είς την Νό
τιον Αλβανίαν ΑΊ ττροθέσεις των
είναι π;οφα»εΐς
Η Κυβέονησ'ς άνασυγκροτεϊ τό
Τμήμα Στιατιάς Δυτικής Μακε
δθ'.-ίας· μέ Σταθμόν Διοικήσεως
την Κοζάνην καί μέ Διοικητήν
τον Άντ'στράτηγον κ Ι Πιτσί
καν. Ή ζώνη ενεργείας τού Τμή
ματος Στοατιάς ορ.ίζετααΐ άττϊ)
τά Γιουγκοσλαβ'κά σύνορα τηός
Βορράν καΐ άττο τόν -ποταμόν Ά
ώον ττΐος Νότον. Νοτιώτερα, εώς
τα Ίόνιο. Πέλαγος
ή
VIII
Μερερχία· μέ Διοικητήν
τον Ύττοστράτηγον κ Κτΐτσ μή
τρον καΐ Σταθμόν Δ'οικήσεως τά
Ιωάνν'να. '
ΟΊ Ιταλοί έκτός άττό δλα τά
άλλα εχαυα καΐ τά εξής ττλεονε
κτήματα: Ι
Ιον) "Εχίιηι την τπ'ΜΤοδθ'.λίαν
τώ/ έπιχειιοήσε»ν Δηλαδή δ^ναν
τα1 νά άρχίσουν την επίθεσιν τ^ν
οττοτε θέλουν
2ον) "Εχουν τό ττλεονέκτημα
των σνγκσ νωνιών ΔηλαΕη. διαθέ
τοι «τ έγκαρσίας συγκοΐνω-ίας
καϊ είδΐκώτεεα την άοτηιοίαν ΚΟ
ΡΥΤΣΑ — ΜΕΛΙΣΣΟΠΕΤΡΑ
;, εΐνα1 είς θέσιν νά φέ
οουν τό βόρος των δυνάμεώς των
τεχύτατα είς οιανδήποτε τομέα
των Σιηόοων καί νά ττιραγματο
ττοιήσουν είς &άρος μας επίθεσιν
ΕΤΕΧΘΗ ΣΗΜΕΡΟΝ ΣΟΤΗΡ ΟΣ ΕΣΤΙ
ΧΡΙΣΙΟΣ ΚΥΡΙϋΣ Ε» ΠΟΑΕΙ ΙΑΥΙ'Δ
Λουκ. β, 11
Σήμερον γεννάται ό Σωτήρας στοθ Δαυίδ την πόλι
οί ουρανοί άγάλλονται χαιρεται ή φύσις δλη
. ________ >......... ..^±.1
Στό Σπήλαιο γΐννήθηκε έκ παρθένου Μαρίας ξ;1
Παιδίον Ι-τιαοϋς άρχηγός νέας θρησκείας
. Γεννή'θηκε κι' έτέχθηκε στή φάτνη των άλόγων
έ Βασιλΐάς των ούρανών κα, Ιΐοιητής των δλων.
--«>*.-
ΙΙοιμένες πρόβατα φύλαγαν νύκτα στά
ή οόςα τους περιέλαμψε τοΰ νεογέννητου Βασιλιόί.
Φόβο πήρανε, ταραχή κα-ί σύγχυσι στό κεφάλι
"Αγγελος τούς λέγει: Σάς εύαγγελίζομαι μιά χαρά μεγάλη.
ΣΩΤΗΡΑΣ ΣΗΜΕΡΑ ΤΕΧΘΗΚΕ ΣΤΟΥ ΔΑΪΊ'Δ ΤΗΝ
ΗΟΛΙ
χαίρεται ή άνθρωπότητα, ή ο'ι κουμένη δλη.
Πήραν* στά χέρια τους τά ποιμ,ενικά ραβδιά
πανε νά προσκυνήσουνε τόν νεογέννητο Βασιλιά.
"Αγγελοι εψαλαν: Δόξα στόν "Γψιστο Θεό κι' έπιγής ειρήνη
τέτοιο θαΰμα άνεπανάληπτο στοϋς αίώνας δέν θά γίνη.
Στούς άνθρώπους εύδοοαα, δηλα,δή, μέ προαίρεσι ογαθή
τόν Σωϊήρα νά δεχθοΰνε μ' δλη τους την
& ος μέ άνήκονστον ώμότητα άτηό σϊθνΐδιαστικήν κεραννοδάλον καί
τούς Ίταλούς τό δίλη,μμα: Νά ΰ ,σως. θανάοιμον
ττοταιχθη η νά ιτολεμήση Νά υπο ι Ημείς δέν εχομεν τταρά
η νά άττοΒάνη 'Ένα Ναι κτήμοττα:
1ον) Δέν είμεθα έπιστρατευμέ-
νοι Δ'αιθέτομεν έττϊ των Συνάοων
ή ένα "θχι εττρεπε νά εϊνα1 ή ά-
τΐ'άντησις .
Καΐ ή άττά/τησις ήταν «'Ό|χι!»
μας μίοπν ττροκάλυψιν άλλά δέν
Ναί, μά τό βράδυ τής ιταιραμο-
νής ιτήγε ξαφνικά ό Ισμαήλ
Τσαούσης καί τόν —ήρε μαζί
τοιι.
Ό Τούρκος φα'νώτανε άλλαγμέ
νος Αύτό φανή κ ε μόλΐς μττήκε
μέσα στό καλύβ1 σκύφτοντας. Ή
ματιά ττού στήλωσε ττάνω στόν
Ήλία ίίτανε φοιβερή' φειδιοΰ μα
τιά' Μέ δυσκολία κιρατήθηκε νά
μή χκμήξη κατοπτάνω τον σάν φο
νιάς
Ή φωνή τού ε'τρεμε· &ν καϊ
προστταθοΰσε νά την διατη.ρήση
στοβε^ή Ό Ηλίας τόν ττοορακά
λεσε νά ττροσμένη μιά στιγμή
γιά νά πάρη μοζί τοκ τα ροΰχα
τού καθύς έ'καινε καί τίς αλλες
βραΕυές. Τό «ναί» τού Ισμαήλ -
Τσαούση έ'μοιαζε μέ μούγκιρισμα
Βγήκε άττό τό καλύ&ι κα! δοα·
σκίλ'σε μέ μεγάλες ττερητατησιές
τό δ·ρομάκι εξω «πό την ττόρ'τα
Ό Ηλίας ε'βγαλε τρέμοντας
τα δνό ιταλτά τού καί ιΐαφισε στή
γων'ά ίίστερα δυό γιλ£κα καί τε
λευταΐα ενα ζευγάρ1 τταιδιάστικα
τταττουτσάκια.
— Νΐά! εΐττε στούς συντρό¬
φους τού μου>ρμσι/ριστά, ντικά
σας δλα! Το>τα ίντώ είναι άττ'
τό ττα'ντί μου, ττού τό κόψανε ο!
Τοθρκο' τταιντιά μόν] Σχωράτε
με καί Τεός σχωρέ 'σας. .
Τούς άγκάλ'ασε κλαίγοντας καΐ
ίίστερα σηκωθή κχ βιαστικά κ-χΐ
βγήκε όξω Άκοιστήκαινιε γρήγο'
ρα βήματα καΐ οί δυό «φίλο'»
χκθήκανε στό σκοτάδι
Κανένας δέν εΤχε τό θάρρος νά
βγή καΐ νά κιητάΕη ποΰθε πή
γανε
Οί φαντάοο1 κοιμηθήκανε ττολύ
άργά έ'να ί/ττνο ταραγμένο γε
μάτο έψ άλτες Περάσανε άνήμε
ρα τα Χο'στούγεννα μέ τόν τ>ό
μ ο μέσα στήν ψΜχή καί βλέ'ΤΌν
τας τα παττοιησάκια ττού τούς α
φ'σε ό Ηλίας ττρίν φύγη· θυμόν
τοΐίθΌ" τό σταυροκιόττημά τού κά
ττοιο 6?άδυ κα'ι τα λόγια τοι»
— Ο Τεός νά μέ σχωοέση πού
τα μεί'ω μέ τό Τούρκο'
Ει'χϊνε ττεράσε' σ/τΐ τότε δέ
καπίντε μέρες Κάποιο άττομεσή
μερο ' ττού ή άγγσ;εία των αί
χμαλώτων έγύριζε άττο τό Ού
σάκ στό στοατόττεδο· έ'μαθε άττό
τη φοο'σΐά ττού τούς συνώδευε,
ττώς: "Ενας μεγάλος κατάσκο
πος των «οΐομηίίν» κρεμάστηκε
στΐς φυλακές τής ττολιΤΐίας καί
ιτώς ό Ισμαήλ — Τσαούσης ιτίθ
6.6άστηκε σέ μττάς — Τσαούση .
Ό δέ δήβεν «κατάσκοττος», ό
Ηλίας, ήταν ενα άττό τα θύμα
τα ττού οί Του3κοι ξεκιληρίσανε
στϊς σφαγές τού Άιδ'νίου· τούς
ξέφυγε καί λυσσάξανε νά τόν
δρούν γιά νά έξαφανισθή κάθε
μάοτυ:Γ!ς των σφαγών ττού εκα
μαν κστά των Χο'στιανών' .
ΙΩΑΝ ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
Τό "Οχι! έκεΐνο δέν εΐχε μόνον] ε?νοα τόσον ίσχυρά ώστε νά μάς
Ελληνικήν σημασίαν. Εΐχε σημα εξασφαλίση καθ' όλον τό χρονι
σίαν Εύρωτταικήν καΐ πλατυτέ·ρ«ν κόν δ'άστημα ττοΰ χοε'αζόμεθ™
άκό^μη — τταγκόσμ'ον — διότι ε £ ά 'ά επ στραηει.&ώμεν καΐ νά
δειξεν είς τους Λαοΰς δτι, έκτός ' μεταφέοωμεν τάς δυνάμεις μας ά
ο,τΓο τον δρόμον τής ύποταγής είς Ι ττ^ το 'Εσωτεο κόν είς τα Σύνο
τάς Δυνάμεις τής Βίας. ΰττηιοιχε ρβ
κα'ι ό Ερόμος τού Δικαίου, της Τι ' 2ον) Δέν εχομεν έγκαρσίους
μής τής ΗθΊκής καΐ τής Θυσί σιι-, κοινήνίσς Δηλαιδή τά δύο Θε
άς. Κατά την ημέραν εκείνην, κά ατια Έττιχειιρήσεων — τής Δυτι
θε "Ελλην κάθε πραγματικάς Ι κής Μακεδονίας καί τής Ηπείρου
' Ελλην· όποι/δήττοτε καΐ αν εΐχε ι — χωοίζονται ό— ο τόν όρε^νόν
6ρ',8ή. άντέ&ϊασε μέ όλην την δύ ΰγκον τής ιΠΙΝΔΟΥ καί τοθ ΣΜΟ
ναμι.· τής ψιτχής τού κατά τής ΛΙ'ΚΛ (50 χ λιόμετρα ττερίπου έν
άδίκου έττιθέσει:ς Καί άττό τής ό: ζοντία πρ-5ολή διτοβάτου καΐ
απόψεως αυτής ή Ίστορία τού ! όρι;ινοχ έδάφους)
πολέμου 194» — 41 καί ή Ίστο ι 3οι) Εάν ό εχθράς επιτεθή είς
ρία τής δουλείας ττεθ ηκολούθησε τσν Τομέα τής ΠΙΝΔΟΥ καί έττι
είνα' μία Ίστορία ψυχών | τυχη είς την έπτίθεσίν τού. θά
Ή Ίστοριία πού έ'γοαψεν ό
συγγραφεύς κ. Βερνάοδος, είναι
ή Ίστορία τής ψυχής το3 ΚΩΣΤΑ
ΔΑΒΑΚΗ
8ιαχ»:'ίση άνεττανορβώτως τα δύο
Θέατρα Έ·πιχεΊ3ήσεων θά είσδύ
ση μεταίύ αυτών θο< ματαιώση την Έττΐστράτευ>σιν κσί Συγκέν-
Τό ύττεϋοχώτερον δμως σημείον Τρκ,σιν των δυνάμεώι. μας καϊ 6ά
τής ψυχογραφίας αυτής ή συμπύ-
κατοο9ώση νά συντ^ίψη διαδοχι
κνωσ'ς και ■') δικαίςίσίς της είνα' ,<£,. τάς διτνάμε ς μας τής Ήττεί ή ΕΠΟΠΟΙ Ι·Α ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ' ρ0/καΐ τής Μοοκεδονίας. και ή τπει;ιιγραφή τού ρόλου τού , ΔΑιΒΑΚΗ κατά την τΓροτταηαίΓκευ , (Συινεχίιζετα') ήν καί την διεξαγ»γήν της Ώς 'ΕτΓΐτελάσχης τού Τμήματος Στρα______________________________ τιάς Δυτ'κής Μακεδονίας. έ'χον- Ι τος ύττό τάς άμέσους δ'-αγάς ΑΑΕΚΟΣ Π. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ τού τόν Τομέα τής ΠΙΝΔΟΥ. συγ κεντρώνω μέ εύλάιβειαν καί συγκί νησ'ν την ανάμνησιν μου είς τα ττεριστατΐκά' πού είχαν ώς άττο τέλεσμα την άνάθεθΊν τού Τομέ ως τής ΠΙΝΔΟΥ είς τόν ΚΩ ΣΤΑΝ ΛΑΒΑΚΗΝ. Εώρισκόμιεθά είς τόν Ιούλιον ΙΑΤΡΟΣ ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΓΟΛΟΙ'»! Σουλίου 4 ΤΠΛΕΦ. 021.001 Σόλωνος 109 5 — 7 μ ι,ι. Μάγοι άπό την Περσία ξεκινοΰν κι' αύτοι ειοανε τόν νεοφανέντα Άστέρα στήν Ανατολή. Ό Αστέρας τούς δδηγίΓ τούς δείχνει τόν δρόμο τόν εύθύ πού πρέπει ν' ά/χ.ολου^'ήαου^ γιά νάβρουν τό παιδί. Στή Βηθλεέμ τού ς δδηγεΐ τούς δείχνει την οίκία πού φιλοξενεΐται τό νεογέννητο Παιδί καί ή Μητέρα Τού Μαρία Δώρα τοΰ προσφέρανε λιβάνι, σμύρνα καί χρυσό στό ούρανοβύναμο παιδί καί ΰψιστο θεό. Στή Βη-θλεέμ άς πάμε καί μεΐς πνευματικά νά προσκυνήσουιμε τόν νεογέννηΐο Βασιλια. Νά έννοήσουμ-ΐ τό ύπέρτατο Ιργο τής θεικής Πανσοφίας καΐ ϋαυμασταΐ νά γίνουμε τής θείας Παντοδυναμίας. Μέ την γέννησι τοΰ Ίησοΰ, Σωτήρα, Λυτρωτή είθε ν' ανατείλη στόν κόσμο περίοδος είρηνική. Νάρθουνε χρόνια, χωρίς πολέμ'ους κα ταραχές νά έκλείψουνε πιά, οί πυρηνικές άπειλές. Ι Τό φάσμα τοΰ πολέμου, νά εκλείψη δλότελα άπό μεγάλα καί μικρά Κράτη' άπ' δλη την άνθρωπότητα. Στά είρηνικά τού εργα δ κόσμ,ος νά επιδοθή κι' ή χάρις τοΰ Σωτήρος Χριστοϋ νά ήρεμήση την ταρα,- γμένη γή. Ιερεύς Στυλιανός Σταυρδπουλος Οίκονόμος ΔΩΡΕΑΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ Άττοσταλεΐσαΐ άττ" εύθείας: Ή Δίς "Ελλη 'Ελεάδου είς μνή μην Κούλας Σττηιλιοΐπούλου δϊχ 300 Ο Κος καί ή Κα Γαβρ'ήλ Άγι σκλή είς μνήμην τού θείαυ τωιν Ίττ ττοκοάτη Κλήμη δρχ 500 Ο Κος Χρήστος Καττότας είς μνήμην Ζωής Άγγελίδη δρχ 500 Η Οίκογένεια Μιχαήλ Χατζημι χάλη είς μνήμην Γεωργίου Καταρ τίή 6ρ·χ 500. Ή Κα Δέσττοινα Γαλα>κάτου είς
μνήμην Γεωργίου Καταθτζή δρχ
500
Ή Κα Παιρή Κωνσταντινίδου
είς μνήμην Γεωργ ίον Καταρτζή
δρχ 500
Η Κα "Ελλη Κουλεϊμάνη είς
μνήμην τού σύζυγον της Σττυρίδω
>ος Κουλεϊμάνη δρχ 1 000.
Η Κ α Μαριάνθη Δημοττούλου
είς μνήμην Κλεάνθης Ζταθάκη
δρχ. 500.
1 Ύ ^',ΐ Γ · Ι
χρήσιν ποδηλάτου.
ριαι είς τα γρκφεΐα
25. 129
••••••••••••••••ι·
αμδα αλφα
Καλές γιορτές
καλή χρονιά Ν
ύγεία καί χαρά
άττότήν
ς τδ> νάικι1
1090;1»38
ιης — Δΐίτθνντής
ΣΩΚΡ. "ΣΙΝΑΝΙΔΗΪ
Κητ(>ιχί<ΐ Ναύαρχον Βότση ί».Λ Πς>οΙστάμενος Τι·πογρασ>ίΐ<ηι ΓΑΒΡΓΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΛΗΣ Κπτηινίπ Σ.ααρτάκην 1? ΑΜΦΙΑΛΗ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΓΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται Βηλαρ4 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνο<; ('Ομόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 α.μ Τηλ. 525.387 Ιμιβμο ΜΙ6ΚΟ ΜΙΣΚΟ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ ΚΟΡΥΦΑΙΑΐ: ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ ; 4πό την δραματικήν Ιστορίαν των ΑΙ ΚΥ-ΟΕΙΑΙ (ΑΙΒΑΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΣΤΗ Λ!!1Η ΤΟ^ ΑΜΒίΑΛΗιΙΙΚΟΙ. 1914-1918 Τοθ αυνεργάτβυ μας ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΙΙΑΔΟΠθΓΛθι τέως διευθυντοβ παρα τώ υπουργείω Γίωργί (Συ"έχεια έκ τοϋ προηγοκμ^νου) Είς τα χκ'ίία Ταιχταλή καί Γ α ι>:ί-ζίκ· τής -περιφερείας Προ*ί·
ση,ο, έγκατεστά&ηοαν ηδη 200 οί
κογένε'οι'.
Ή άλλη έ'κθεση γράφει:
«Αττό τ:νκν ήμερώ'.1 διεδίθετο
ένταί;9α δτι οί όμογε.ιεΐς κ,άτοΐκο'
Κυδωνών, μετατοττισβιέντες κατά
τό πﻣ.Εε'γμα των αλλων Κοι'ο
τήτ«ν· έγκ.οιβ'ίσταντιαι ένταϋ>3α ή
κιατ' άλλην έκδοσιν δτι άττλώς
δ'έοχεντα1 εντεύθεν- διά νά έγκοτα
σταιβ'θΰ'ν είς τα χ«»ία Γενή —
Σεχΐο καΐ Μττιλετζίκ
Δεν γνω·ρίζε' τίς άκρ'βώς τόν
τόττον τή; εγκαταστάσεως ττον.
καθ' δσο'» καταβάλλεται έττιμελής
τταρά των Άοχών ττ'3οσοχή όπως
όσον το δα/ναιτόν άθορυβώτιεοον
διεξάγεται ή μετακίνησ'ς σήμε
ρον δμως τϋιοσελθών όμογε ής
στοατ'ώτης, μοί έγνώρισεν οτ'
έν ττεδ'άδ1 αττεχούση μίαν -ιτερί-
■παυ ωρνν τής Πυούσης. κατασκη
νοθσ-ν ίκ,οιιαΐ οίκογένεια1 Κυδω
μιο.ί«·ν· αϊτΐνίς τταιρεκάλουν αυ¬
τόν νά μοί γν«·ρίση δτι μεταφί
ρόμε α1 είς Μττΐλετζΐκ άττοθνη-
σκουιτ1 τής τπίντγ; καί άναμένου
σ'ν έσττεα."3·μένην οοήθε «ν Πε
ρΐ τούς 25 Κυδωνιιείς, ποίοουσ-'α
σΡέντες έι ιώττιόν μοί/ έν οίκτρά
κατοιστάσει· μοί διηγήθησαν με
τα λυγμών καϊ δακρύων τα άφάν-
τοοστα άληθώς εε'νοιταθήματά
τ»ν κ»τά τας άφηγήσε'ς των ό ,
δ κγμός τί:χισε την έβδομάδα Ι
τώ- Βαίων έξηκοΐλούθησε δέ καβ' |
όλην την Μεγάλην 'Εβδομάδα καί
έττετάθη τελεωτικώς την Μ. Πα¬
ρασκευήν 'ΕξεΒιώκιοντο κατά μι-
κιάς όμάΞαις, μή έιτ'τρεττομενου
νά ττο·:οΓλόι5ί>ισι μεθ' έαυτών ειμή
έ.'δύματά τίνα τα όττοϊα έττώλουν
κσθ' όΕόν διά νά ττρ-ομηθευθώσιν
ά·:τον έκτός δέ τούτων καθ ό-
δαν οί χΜΐθοφύλ-ακες εζήτουν τταρ'
αύτώ^ χοήματα. Ηρώτησα αύ-
τούς ττεοί τής τίχης τοΰ Μητροιτο
λίτου Κυδωνιών μία δέ γυνή. γεί
των τού· μοί άφηγήθη δτι τόν
εΐ&ε δ ά τελευταίαν φοράν την
Μεγάλην Παρασκευήν έ'μττροσθεν
τοΰ ϋίκήματος τής Μητροττόλεως·
πωλο^'ντα τό μαγγάλι -χον είς
Ό9ωμανούς· καί δτι τή είπε δτι
6ά μεταβή είς την ττατίρίδα τού
Μαγνησίαν 'Ε< τούτοκ συμ·,, νων άφέβη έ,λεύδερος ν0 {^. τον τόιτον τής δ^αμοινής τ-χ |? τά τάς άφηιγήσεις των ίδ^ , μετατοττ'σβέντες κάτοΐκοι τ«ν δων:ών καί ττεριχώρυν αι εις 35 000—40 00ο Είς φιχθέν έντσϋβα τμήμβ, σαν 120 θάνατο' άιτό τής τής έκκινη~Μς μέχρι ί5ίο»ς έΕ άσ'τίας χαί ΟΙ άφηγούμενοι άνήκοι-θϊν τμήμα άττοτελούμενον έξ 100 ιοογενε ών έγκατασταθε'σόν 0 τά δίωι>ον ά—έχοντσ τής Γ),^
σης χκοία Γιαιλετζΐκ κοΐ ΤβΡ(
λή ήλθον δέ ενταύθα 'να έττΐκοΐ
σβώσ.ν έν όνιόματΐ καΐ των ),,
πών την άγωγήν μο·ι» είς τό {;,
νά των καί τηρό πάντων μοί [.,,
σώση· άρτον, δ·ότι ττολλοϊ έξ0|
των δέν είχον ψάγει άιτό 24 »
ρών Άμέσως έττ ρομήθευσσ (,
των ενόντων τόν άναγκαιοΟϊ,α
αοτον αυνάμα δέ ένήργηοο ι^
τοίς άρμοδίοίς όπως τοίς τταρο
χωϊηθή δελτίον άρτον· ανευ κ,
όποίοι δέν δύνανται νά λαμβάνη
αί το ούτον
Φαίνεται δτι ·' έγκατάσταοι(
τχν δα γίνη είς διάφορο ^
πΓλοΐ δέ έξ αυτών Θά έγκατβοτο
βώσΐν είς τά ττέριξ χωρία»
«Ή «Μαιίρη Βίβλος» τ»0 Πό
τριοΐ3χείοι> έξ!·στορούσα τοί/ς |
ωγμ<Γος των Κυδιονιών κατό« 1917 γράφε1, μεταΕΐι άλλον τα εξής: «Τή 15η Μάρτιον 1917, ή το ό δ'ωγμός τής πόλεως τύνΚι δωνιών Ή ττόλΐς διετέλει υπο πλήρη στ:ατοκρατίαν όφχβτι των έσττει/σμένωις άπιό τής —ροΐΐ ραίας τ3ιών ταγμάτων μαχιμ» στρατού έκ Σόμα κϊΛ' νπόδει ζιν τού στχΐτ'ωτικοι} δ'οΐκητα της περ'φερείας Βαχήτ Βέη σχυοαϊ στρ.ατι&»τ|καϊ περίπολο άττό βαιθείας νυκτός, ττοοέοαινοϊ είς συλλήψεΐς των άρΐρένων 15 έτών καϊ 6ν» ρί-ΐττοντες γλ^ χρόνως είς τάς όδούς τό γιτνσ κ,όιταιδά δ'ά τής ξιφολόγχης «ι παρέχοντες -π·3θθεσμίαν ττεντοΐκ τττον ( !) -πρός τταραλοΛίιν τη» έν ταίς οίκία'ς έττίττλων καΐ ♦>
ρεμάτων
(Σι/νεχίζεταΐ)
Γεωργίου Μπραντές
ΟΜΗΡΟΣ
Μετάφρασις έκ της γερμανικής γλώσσης υπο Βαο.
Κουζηνοπούλου : 'Επιτίμου γυμνασιάρχου
Β) Ίλιάς
(Σιινεχεια έκ τού ττροηγοιτμένου)
' Εχτορα· έγί:· ή κακότυχη Μέ μ'ά
κι> οί δυό μας μοΐρα) έσύ στήν
Τριά γεννήθηκες, στόν Πύργο τοΰ
Πρΐάμου) κιι' έγώ στή Φήιβα. στά
οΐζιά τής δασωμένης Πλακός)
στ' ΆητΊοϋ τό ττλοώσιο έτρχοντι
κό· ττού δόλιος δόλια έμένα) μ1
μ' ά'άστηνε δχ γιατΐ ττοτές
τοιι νά μέ κάνει,) Στ' "Αδη έσΰ
τώροι τή φωλ'ά κιάτου όπτ' τής
γής τεΰς κρύφτες) μισέβεις· καΐ
σέ &λε6ερή μ' άφίνε'ς λύττη έμε-
νοτ ) εομα ν'ά χήοα καΐ μικρ·ός
ό γιός τηις έ'τσι άκόμα) —ού έ¬
γώ κσί σύ γεννήσαμε, ττού ττιά
κο-λό ε:ττό σένα ) "Έχτορα· δέ
θά δεί άφοϋ ττ»ς μήτε καϊ σύ
αττ3> «εΐνον ) γόι τϊ ττα ·δάκι
μου! πού ττρίν στά γόνατά σου
άττάνου) μεδούλι μοναχά έ'τρωγε
καΐ τρνφε^ό Θρεφτάΐ3ΐ) κι' ή
νύστα σά μοί τόΐτ'ανε καί ξέχ;νοε
τα τταΐχνίδ'.α ) τότες σέ στρώμα
μαλακό στήν άγκοιλιά τής 6ά·
γιας) κλ'οϋσε τα μάτια μέ καρδιά
χ»©: άγσθό γΐομάτη ) ερμο δμως
τ«:α όλόιφανο πολλές θά ·πιεΐ
ϊσκ·ς ττίκοες) ό μοιναφέντης ττού
τόν λέν όλοΐ γυναϊκες κ ι οίν-
τπεο,) τί μόνος τούς δι<χφέντε- 6ες τύ κάστρ.0 έσύ, καλέ μόν) έτύ -π' αλάργο άττό γονιούς μττοο στά σ άχτρών καράβια) σκουλή- κ α τώρα θά σέ φάν άφοΰ χόρ- τασες σκύλουις) γυμνάς- καϊ θά σοΰ κοίτονται τα οονχα μές στόν Πύργο ) ψηλά πανώρια· ττούφτιο' σαν τ£ν γυναικών·ε χέρια) Μά ] αύτά όλα θάν τα κάψω έγώ αΧ Ι διχως δφελός τού) -πού σάδανο σέ ' νεκρΐκή φωτία θε νά σΰ", νίνονν ) (Ιλ. Πάλλη). "θιτοΐος £Χει διαιβάσεΐ τίς Τρω άδες τού Εύνττίδου γν,ωρίζει ^ σον χε.ρίτεοη ύττηρξεν ή μοίρΟ το: τταιδΌύ αύτοΰ Ή μητέρα τοι» άναγκάσιθηκε νά τό τταΐοαδώ ση γ·ά νά τό αφήση νά τό σψά- ξο^ν κ-χΐ σύτή ή ϊδ^ Εγι_ σκλ(-, 6α Οί τραγ,κοί εδοσαν περιασό τε»_6άθο.ς είς δ τ, ~αρονσίο«-ν ο θμηρος 6α5ύ καί 9λι6ερό· Στόν- "Ομηρο ή πΕίρα εΤνσι ^, ρα ενός συνετοϋ καί σοψού πα·- δ'ου Ο τρο-ος τής έκψ,ό,σεως ε.ν^' ·5ιος ττοωτογόνου άνθρώ-ου Ο τροττος μέ τον ΟΤΓθΤ<>ν α|σθά
-ετα' είνα, ό-λά άνθρώ-ινο.ς
αδηματα μέ τόν -'κοαμένο Ά-
χιλλεα, με τό·ν ψεύγοντα "Εκτο-
Ρ«. με την άστατη Ελένη καί νά
μΐ χανωμεν δμως ^^ τά μάτι<χ μας τό ίδεώδες τοΰ φρονπματος κα. τού βσ-ίοους, τα5 έλέους. της ς χ,!ς σεμνοτι><;ία Ο' -βΐητίς αύτοι είχαν τί,ν 1- κανοτητα νά αίσθάνωντα, καΐ μέ τίς δύο αύτές πλευρές Γιοντο οί "Ελληνβς 4 αίώνες άργότερο εγ'ναν οί δημιουργοΐ τής τραγυ δίας καϊ τού δ>άματος..
Ό έξαίσΌ. προικ'σμένος ούτος
λαος τής αρχαιότητος δέ» ίττταρ-
χεΐ τπά σήμερα Ό ττροικισμτνοί
μέ τό χό"5ΐσμα της εύφνίας λσος
πού φ·έρνει σήμερα τό όνομά τον
κατέχε' άκόμη μερικές "Οχ' ομ»ί
τίς καλύτεςςις καί μεγαλύτερίς 6
ρετές καί ίδ'ότητές τού 'τοί' ιτβ»)
σίασεν έκεινος κατά την μοαρό»
εκείνην καί έ'κλαμττρην έττοχήν
Άλλά άττό τούς χρόνοι;ς τή;
Άναγεννήσιεως ϊζησοτν κοί
σαν άοα·ά διασκθ7ΐτσμένοι
«λ στή Γή άνθρωττοι οί όποΓο'
είχαν 6 αποτισθή αττό τό ^^
μα των Έλλήν«ν είτεζητησαν
την πλαΐ3Τ>κότητα κπΐ ^ ^ισυ
γειαν, είχον την αΊσ8τ|σιν της *·
ποστροφής ττρίς τό συγκεχυμί
νόν καί τταοάλογον ττΐ^ος τ» °·
μοαφο καί ό—έραντον, ϊνοιωσο»
την χοτοά/ καΐ το ωραίον όνειρον
δέν έττ 61/ΐμθΛταν ό'μως τόν β"1"!
τιο-μόν διά τόιν όχτκητ'σμόν, ά>_·
λά τόν έκτιμοθσαν μόνον ώς
V1
σον ττρός σκοπόιν
"Εστρεψαν την προσοχήν «Λ
τό έλληνΐκί,ι μεγαλείον την έ>
λην'κιή φ λίλεύθεοη δισνόηΉ Χ"
ρίς νά λάδονν ίπτ' δψ'» 5τ' ^
σαν ταντοχΟ'όνίίς άντίβετοι 'π'
ττόιλαιοΐ ή δτι έκτός τούτουι ε!
χον κάττως τό χα*
γνώρ'σμα· έξ σίτίας τού
ό οχλος κατά ττ,ν &
τϋν αίώνων· κατέρρίυσΐ
Τέλος τού Β'
Άκολουθεϊ τό Γον κσί
μέοος « Η Ό'δύσσε'β»
ΕΙΣ ΤΟ ΚΕΙΜΕΜΟΝ ΤΗΣ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΩΣ «ΟΜΗΡΟΥ»
ΔΙΟΡβΩΣΙΣ ΠΑΡΟΡΑΜΑΤΠ|Ν
Είς τό ύττ' άρ^θ 2128 εί»·
τού «Προο-φι,'γ'κοΰ Κόσμ*"» "9!.
είς την άΐχήν τής 6' στήληί '
<ϋρ8?ον εσφαλμένως ί φοάοπς «ό Πάτροκλος ζετα( τα οττλα τού άντΐ τού ό&ή «Ο δανείζετα' τά δπλα τού «ς» β) Είς τό μέσον της στήλης ή έσφαιλμένη **1 είναι· μεταγενέστερη ττρέττει νά δ'ορθ^ (<"°ΤΙ μετοτγενέστερη τΐιροσθ(ίΐ')|ϊ'>·
Καί γ) Είς τό τέλος
της στήλης ή φι>ά<Γ>ς ««^ „
μέ την οργήν τού /νιενίλοο»
δΌρβωθή είς «σχετικόν μ£ ^
γήν το3 Μελβότγρον»
Βασ
Τού κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Κ. ΡΟΥΚΟΥΝΑΚΗ
ΙΡΙΤΟΧ ΑΓΥΆΙΪΐΗΡΙΠΝ ΚΙΙΙΑΛΟΥΜΙΗΙΟΝ
ΙΣΤΟΡΙΛ, ΠΡ00ΠΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Τελικώς φαίνετ'χΐ ότι ή «ίστο-
μια» τού 3ου Διυλιστηρίου κα'ι
των έΕαρτημένων μέχρι πρό τι
νος τουλάχιστον ουμβατικώς έπεν
δυσεων μέ την όποιαν η παρούσα
οτήλη είχεν ασχοληθή πρό ετους
Γ,ερίπου και την οποίαν τότε
εχαρσκτηρίΖαμεν .«μακράν περιπε
τειωδη και ενίοτε έπισοδειακήν μέ
διοΕιφιοι.ους καί μέ άντεγκλήσεις»
—θά είναι μακροτέρα άπό ότι άρ
χικώο ήτο δυνατόν νά προβλεφθή.
Ήδη ΰλλωστε συμπληρούται συν
τόμως μία όλόκληρος τετραετία,
όφ ή<: ήρχισε τετραετία κατά την όποιαν διέγραψε διαφόρους διακυ μάνσεις κα'ι άπροόπτους έΕελίΕεις είς τρόπον ώοτε ένώ μίαν στιγ μην εφαίνετο ότι τό θέμα εληγεν άπροόπτως ενεφανίζετο κα'ι πάλιν είς τό προσκήνιον. Ίσως θά ήτο κα'ι πάλιν χρήσι μος μία αύντομοβ: άναδρομή είς την ιστορίαν αυτήν καί τάς διαδοχικάς της φάσεις προτοϋ διατυπωθοϋν ωρισμέναι σκέψεις σχετικαί μέ τάς προοπτικάς τερματισμοϋ τής έκκρεμότητος ή όποίσ δικαίως συγ κεντρώνει τό ενδιαφέρον κα'ι των αρμοδίων κατά πρώτον λόγον άλ λά καί ίτής Κοινής Γνώμης Τό γεγονός καί μόνον ότι μέ τό Διϋλιοτήριον αύτό ή μάλλον μέ την άνάθεσιν εις έπιχειρηματικούς φορεΐς τού έργου τής διυλίσεως τού άναγκαίου άργοϋ πετρελαίου διά την ικανοποίησιν τής προσθέ τού Ζητήσεως παραγώγων τού (βεν τΖίνης κ.λ π ) κατά τα προσέχη ε τη συνεδυασθη μέ έπενδύσεις συνο λικοϋ υψους 800 έκατομμυρίων δολλαρίων έΕηγεϊ τό ενδιαφέρον αύτό. Ιδού ένα σύντομον χρονικόν τοϋ θέματος Την 3ην Φεβρουαρίου 1968 έ κλήθησαν υπό τοϋ Υπουργείου Συν τονισμοϋ οί ένδιαφερόμενοι νά ύ ποβάλλουν προτάσεις διά την ά νάληψιν τής εκμεταλλεύσεως τοϋ 1ου Διυλιστηρίου κατόπιν λήξεως τής μισθωσεώς τού καί διά την ϊ δρυσιν καί λειτουργίαν ενός 3ου Διυλιοτηρίου. Την 1ην Νοεμβριού ίδιου ε τους ανεκοινώθη ότι έπελέγη έκ των ύποβληθεισών προσφορών ή πρότασις Ώνάοη ή όποία συνεδυ- ό?ετο μέ έπενδύσεις ϋψους 400 έ κατομμυρίων δολλαρίων έν όλω. Κατά τάς αρχάς Μαρτίου τοϋ 1969 υπεβλήθη άντιπροσφορά τοϋ κ. Νιάρχου συνοδευομένη άπό προ τόσεις έπενδύαεων 500 έκατομμο ρίων δολλαρίων. Τό Υπουργείον Συντονισμοΰ δι' άνακοινωσεως τού ανέφερεν ότι ή μέν σύμβασις ά ναθέσεως τοϋ 1ου Διυλιστηρίου είς τόν κ. "Αριστ. Ώνάση ύπεγρά φη καί απεστάλη πρός δημοσιευ σιν είς την εφημερίδα τής Κυβερ νήσεως ή δέ σύμβασις διά τό 3ον ευρίσκεται είς τό στάδιον τής τελι κης έπεΕεργασίας. Την 20ήν Μαϊου 1969 τό Ύ πουργεϊον Συντονισμοΰ άνεκοίνω σεν ότι κατόπιν τής ύποβολής προ τάσεως «περιεχούσης εύνοικωτέ ρους όρους έν σχέσει μέ την πρό τάσιν Ώνάση» προεκηρύχθη νέος διεθνής διαγωνισμός μέ προθεσμί αν ύποβολής προσφορών την 5ην Ιουλίου. Την 1ην Σεπτεμβρίου ή συγ- κροτηθεϊσα έπιτροπή κρισεως των υπέβαλε τό ποριομά της τό ό Ώνάση τοϋ κ Νιάρχου τής Κοι νοπραΕίας 3 Έταιρειών Πετρελαί ου κα'ι τής ΕΛΒΥΝ (μόνον διά την Εκμετάλλευσιν τού Άσπροπύργου) ύπέβαλλε τό ποριομά της τό ο¬ ποίον ανέφερεν ότι δέν κατέστη δυ νατή η άζιυλόγησις των προσφο ρών διότι όλαι είχον άποκλίσεις οπό τούς όρους τού. Κατόπιν τού ■Όυ ή Κυβέρνησις εκήρυξεν άκαρ πον τόν διαγωνισμόν. Τελικώς καί κατόπιν διαπραγμα τεύοεων προεκρίθη ή λύσις τοϋ •μεριομοϋ» ή όποία συνιστα,το είς την άνάθεσιν εις μέν τόν κ Ώ νοοη τοϋ 3ου Διυλιστηρίου εν συν δυασμώ πρός την πραγματοποιη¬ θή έπενδύσεων 600 έκατομμυρίων δολλαρίων έν όλω καί τοϋ πρώτου έπεκτεινομένου είςτόν κ. Νιαρχον έν συνδυασμώ πρός έπενδύσεις 200 έκατομμ δολλαρίων εν όλω π πρώτη σύμβασις υπεγράφη την 22αν Ίανουαρίου 1970 καί ή δευ τερα την 13ην Απριλίου ίδίου ετους. Την 7ην Νοεμβριού 1970 ή ουοταθεϊσα υπό τού κ Ωνάση Έ τ°ιρεϊα ΩΜΕΓΑ διά την πραγμα τοποίηοιν των έπενδύσεων προσφ εύΥει είς τό Συμβούλιον τής Έ "'κρατείας ζητούσα τροποποίησιν των 6ρων τής συμβάσεως άλλως οκυρωοίν της λόγω τής έν τώ με το£ύ τής επισυμβάσης άνατροπής των όριον της συνεπεία τής άνό δου των τιμών άργοϋ καί ναύλων ή όποία κατά την άποψίν της έδι πλαοίασε τό συνολικόν κόστος (2 δισεκατομμύρια δολλάρισ έναν τι 1 κατά την υπογραφήν της). Βραδύτερον έλαβε χώραν προσφυ ΥΠ είς την διαιτησίαν Την βην Νοεμβριού ε έ ήτοι £ν έτος μετά την προσφυγήν τοϋ £ Ωνάση εις την διαδικασίαν τής διαπηοίας ή Κυβέρνησις ανεκοί νωοε την συμβιβαστικήν λύσιν τής συμβάσεως .εν όψει τής χρονι?ού °Πε διαιτητικής δικης καί τού ά νεφίκτου προδικάσεως τής έκβάσε ως ταύτης» Διά τής δοθείσης λύ < ή ΩΜΕΓΑ παρεχώρε. τάς μετοχάς της είς την ΕΤΒΑ καθώς καί τάς έκπονηθείοας μελέτας διά τα έ'ργα τής συμβάσεως τό δέ Δή μόσιον επέστρεψε είς τόν κ. Ώ νάση τάς εγγυητικάς επιστολάς τού άξίας 7 έκατομμυρίων δολλαρί ών. Ταυτοχρόνως ό 'Αντιπρόπδρος τής Κυβερνήσεως κ. ΜακαρέΖος ά νεκοίνωσεν ότι όλα τα ύποχρεωτι- κά έργα τα περιελαμβανομενα είς την σύμβασιν άζίας 500 έκατομμυ ρίων δολλαρίων «θά έκτελεσθοϋν μέ περισσότερα διά τό Δημόσιον πλεονεκτήματα». Αυτή είναι είς άδράς γραμμάς ή τετραετής «ίστορία» τής περι λαλήτου συμβάσεως, ©ά πρέπει νά σημειωθή ότι ή έτερα σύμβα σις Νιάρχου— Δημοσίου μέ διά φόρον βεβαίως δομήν προχώρει κα νονικώς μολονότι ώ ς φαίνεται λό γω ωρισμένων άλληλεΕαρτήσεων μεταΕύ αυτής καί τής συμβάσεως Ώνάση ένδέχεται νά έπηρεασθή κα'ι αύτη μελλοντικώς. Τό τεθιμένον έρώτημα είναι πώς διαμορφούται ήδη κατόπιν των έΕε λίΕεων αυτών η κατάστασις καί ποϊαι είναι αι προοπτικαί είς ότι άφορά τάς έπενδύσεις τάς οποίας περιελάμβανεν ή λυφθεϊσα σύμβα σις. 'Υπενθυμι'Ζεται ότι τα λεγόμενα «ύποχρεωτικά» έργα τα όποϊα πε ριελάμβυνε έόνισεν ό κ. Μακα ρέΖος ότι θά έκτελεσθοϋν 6λα καί μάλιστα «μέ περισσότερα» διά τό Δημόσιον πλεονεκτήματα είναι τ ό Διϋλιστήριον τό εργοστάσιον. Άλουμινίου καί ό Σταθμός ήλεκ τροπαραγωγής διά την τροφοδο οίαν τοϋ άλοιϊμινίου ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ Άς αρχίσωμεν άπό τό Άλου- μίνιον. ' Ηδη, ώς εχει επισήμως άνακοινωθή ενώπιον των αρμο¬ δίων ευρίσκονται πρός έπιλογήν τρείς προτάσεις. Μία άπό μέρους τής ΑΛΚΟΑ η όποία παλαιότερον εφέρετο ως προτιθεμένη νά συ¬ νεργασθή μετα τοϋ κ. Ώνάση καί ή όποία, κατά πληροφορίας, είχεν έπιδειΕει βραδύτερον καί «αύτό- νομον» ενδιαφέρον (έκπρόσωποί της ευρίσκοντο τάς ημέρας αυ¬ τάς Είς τάς Αθήνας άλλά δέν ε¬ γνώσθη ύάν συνεζήτησαν μέ τούς άρμοδίους) Δευτέρα άπό τής πλευράς τής ΚΑ ΓΖΕΡ, αυνεργα- 2ομένης μετά τοϋ Όμίλου Νιάρ- χου, ό οποίος έπίσης κα'ι κατά την αρχικήν προσφοράν τού με¬ ταγενεστέρως έΕεδήλωσε ένδιαφέ ρον διά μονάδα άλουμινίου. Καί τρίτη άπό μέρους τοϋ Οικου Ρέϋ- νολτς συνεργαΖομένου μετά των έπιχειρήσεων ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ. Έν όψει τοϋ ένδιαφέροντος αυτού εκ μέρους τριών άπό τούς «μεγά- λους», διεθνώς, τοϋ Άλουμινίου δικαιολογεϊται κατ' αρχήν τουλάχι¬ στον ή αίσιοδοΕία ότι ή βασική αύ τή μονάς — ενδεχομένους δέ όχι μόνον μία — ημπορεί νά προστεθή συντόμως είς τό βιομηχανικόν δυ¬ ναμικόν τής χώρας, έκ παραλλή- λου πρός την ήδη λειτουργοϋσαν τοιαύτην. Ωρισμένας ακέψΕΐς μό¬ νον είς ό,τι άφορά την δυνατότη- τα άμέοου κα'ι ταχείας πραγματο¬ ποιήσεως τοϋ σχεδίου τούτου διά την οποίαν ως φαίνεται υφίσταται Ζωηρόν ενδιαφέρον των αρμο¬ δίων, πρακαλεϊ η παρούσα κατά¬ στασις είς την διεθνή αγοράν τοϋ άλουμινίου. Φαίνεται πράγματι ότι ή διεθνής άγορά τοΰ πρωτογενοϋς άλουμινίου διέρχεται σήμερον μίαν κρίσιν, οφειλομένην, κατά την έ- πικρατεστέραν άποψιν, είς την δια ταραχήν τής σχέσεως μεταΕυ προ- σφοράς καί ϋητήσεωα τοϋ προϊόν- τος άφ' ενός, άλλά κα'ι είς την μεταβολήν ωρισμένων οίκονομικών στοιχείων τοϋ κλάδου καί πρω- τίστως τοΰ κόστους παραΥ''·>ΥΠ£·
Πράγματι μετά ό 19169 έτος ύψη-
λής Ζητήσεως καί Οψηλών τιμών
τοϋ άλουμινίου οί ρυθμοί εις τα
δύο αυτα μεγέθη υπεχώρησαν μέ
συνέπειαν και την πτώσιν τής α-
ποδοτικότητος των μεγάλων μονά-
δων Υπολογισμοί των ενδιαφε¬
ρομένων ότι ή Ζήτηοις θά ηϋΕανε
κατά 10%, κατά μέσον όρον ετη¬
σίως, φαινονται διαψι:υδόμενοι ά¬
πό τα πράγματα, ώο προκύπτει
καί άπό το γεγονός! ότι τό ^1970
ή αϋΕησίς της μόλιαί έφθασε τό
2%. Είς την κρίσιν αυτήν την ό¬
ποιαν διέρχεται διεθνώς τό άλου-
μίνιον (χαρακτηριστικόν είναι ή
σύμπηΕις ενός Πούλ των μεγά-
λων έταιρειών είς τό Λονδίνον, τό
οποίον χρηματοδοτεϊ τα άποθεμα-
τα τού προιόντος) συνέβαλλεν έ¬
πίσης καί η γενικωτέρα διεθνής
ϋφεσις, ή όποία συνέπεσε: μέ την
ένταΕιν είς τό όλον σύστημα πα-
ραγωγής άλουμινίου ωρισμένων
νέων μονάδων παραγωγής. Εάν
είς τα δύο αύτά ήτοι την διαταρσ-
χήν τής σχέσεως προσφοράς καί
Ζητήσεως καί την διεθνή ϋφεσιν
προστεθοϋν καί αί μεταβολαί είς
τό κόστος παραγωγής λόγω άνό-
δου έργατικών, τιμών έΕοπλισμοϋ
καί ήλεκτρικής ενεργείας παρέχε-
ται μιά έναργής εικών τής φάσε¬
ως την οποίαν διέρχεται αυτήν
την στιγμήν τό βαοικόν αυτό
προιόν.
Άπό έλληνικής καθαρώς σκο-
πιός τό πρόβλημα έντοπίζεται είς
το κατα ποσόν ενδέχϊται νά έπη-
ρεασθοϋν άπό απόψεως ταχύτη¬
τος εκτελέσεως τα οιαδήποτε θά
έπελέγοντο τελικώς σχέδια μετα-
Εύ ιω ν υφισταμένων προτάσεων
διά την δημιουργίαν νέας μονάδος
άλουμινίου Καλόν θά ήτο έπομέ-
νως άπό τής απόψεως αυτής νά
διασφαλισθή εις ένδεχομενην σύμ¬
βασιν άναθέσεως τοιαύτης μονά¬
δος ότι δέν θά ισοδυνάμει μέ πα¬
ραχώρησιν απλώς μιάς «όψιόν» υ¬
πέρ τοϋ οιουδήποτε άναδόχου
συνηρτημένην με την παρούσαν
κρίσιν τοΰ αλουμινίου διότι τούτο
θά ισοδυνάμει μέ μονομ·ερή δέ-
σμευσιν τοΰ Δημοσίου. Ή ύπαρ¬
ξις τριών προσφορών, ανεξαρτή¬
τως τώ νδιαφορών ώς πρός την
δομήν των — αλλη άφορά άλουμί-
νιον καί αλούμιναν, άλλη άλου-
μίνιον καί άλλη μόνον λούμιναν
είς πρώτην φάσιν διευκολύνει α-
ναμφιβόλως το Δημόσιον είς την
έπιλογήν άναδόχου ή καί άναδό-
χων μέ κριτήριον την βεβαιότητα
ταχείας εκτελέσεως τοϋ έργου.
Είναι βεβαίως περιττόν νά τονι¬
σθή τί θά εσήμαινε διά την όλην
δομήν τής έλληνικής οικονομικάς
μίας ή κα'ι δύο νέων μεγάλων μο¬
νάδων παραγωγής άλουμινίου έιρ'
όσον ώς φαίνεται τα άποθέματα
βωΕίτου έπαρκοϋν πρός τουτο.
Καθ1 όσον άφορά τόν σταθμόν
ήλεκτροπαραγωγής, ώς ανεκοινώ¬
θη ήδη κατά την άναγγελίαν τής
λύσεως τής συμβάσεως Ώνάση,
προεκρίθη ή κατασκευή τού υπό
τής Δ Ε.Η. καί ή εγκατάστασις
τού είς Πτολεμαΐδα προκειμένου
νά λειτουργήαη μέ κύσιμον τόν
λιγνίτην καί όχι τό πετρέλαιον ώρ
προέβλεπεν ή σύμβασις Ώνάοη.
Την λύσιν αυτήν ό Άντιπρόεδρος
κ. ΜακαρέΖος έχαρακτήρισεν ώς
περισσότερον συμφέρουσαν διά
τό Δημόσιον, διότι ώς είπεν «α)
θά χρησιμοποιοϋνται έγχώρια καύ-
σιμα καί θά έΕοικονομεϊται συνάλ-
λαγμα κα'ι β) ή λειτουργία τής
μονάδος είναι άνεΕάρτητος των
κινδύνων πού δημιουργοϋνται έκ
των διακυμάνσεων τοϋ πετρε¬
λαίου».
Δέν διητκρΐ'νίσθη. έν τούτοις μέ
χρι στιγμής τό θέμα τής συμ-
βοττικής υποχρεώσεως τής ΩΜΕΤΆ
ώς τοιαύτης τρ^ς παοσχήν ρίύ
ματος ττ-,ϊς τό άλουμί'νιον δοβεί
σης τής όσγανικής άλληλεξαρτήσε
κς τού ολου σι στήματος των έ
ττε.Σύ-ε.·^; (Διυλιστηρίου3
μοΰ Ήλεκτοοτταραγωγής —
μνιίοι.) άλλά καΐ ττρ,ός την
είς χοτμττΛήν τιμη,ν καί μάλι<στα «χαμηλοτέρας τού κόστους καί τής πλέον ευθυνής πηγής τής ΛΕΗ» ή τοΐ -πρός 3 83 μίλς Ύπενβυμί ζεται σχετικώς ότι ώς έτονίζετο είς την έκ,Εοθεΐσαν υπό το3 Πρω 6υττ:ιυ:γιι*οο γραφείου άνσκοίνω σιν τή ' 7ην Μάρτιον 1970 ότε ανεκοινώθη ή συμφωνία μέ τούς κ κ Ώ ιάσην καί Νιάρχον «ή ύττο χςέωσις τοΰ χ. Ώνάση οττως ττα Ρ7ιχ»·>ήση είς χαμηλήν τιμήν εις
τό εθνικον ένεργεΐακόν δίκτυον
την πλεα άζοι,σαν ηλεκτρικήν ένέ
ργϊΐαν 8ά παράσχη την δυνατό
τη τα είς την ΔΕΗ ν ά τοοφοβστή
όνέτι.ις καί έττΜίελώς δι' σύτήν
τεύς καταναλΜτάς» καϊ δτι «τό
στοιχεία τούτο τής έπιτευχθεί
σης κατόπιν έτπττόνων διαττραγ
ματεύσεων μειωμένης τιμής ήλεκ
τρικής ενεργείαις άττοτελεΐ μέγα
καί &ασικ,ό'ν ττλεονέκτημα διά τ,Λν
Δτ,μότ'.ο έι< τής ύττογραφείσης Καί το Διύλιστή,ίΐον Άτταμένει τέλος τ^ Αιυλιστήρι ο; τό όποΐρν Κ3,1, Ιβεωρε'το κατά τ3ις δΐ3'π·:αιγμ:.τε>σι:ις διά την συ
·>ε;ίθιίιγηοι:ν της σ^μβάσε^ς ώς το
έπικε'.εΐς στοιχείον τοϋ ώς άνω
τρ■.ητιτ'3χο^ τό όιττοϊθ»1 καί βά έττοι
μεΐότει τα λο πά εογα. Ή κα
τοΜΤτοσις ή όποία διεμορφώθη κα
τα την τελεντ»ίαν ττ'εοίοδον είς
τή; έγοοάν ιοΐι πετ,'ΐλαιίου καί
τ' > ν3". λαιγο-ράν άλλά κιΐ αί γε
ν-νχτε-α: σι,Οηκα άδεβαιότητος
ο' ςπΐΐαι Εοοιχϊροι'ι οιτν τάς μακρο
τ, 5^έσμο^ς ττ^οδλίψϊΐς άνέτρεψαν
ο'ύτήν την σ.ι|5:'τησ ν και ώδήγη
σιν τϊλΌς ε'ς τή/ άτοτι/χία τού
όλον σιχήματος Υπό τάς σιτν&ή
κ»-, σύτάς εΐνοιΐ ττροψαινές δτι ή
?ιαττ'ρεγμάτει.>σ:ς δ'.'ά τό Δαλιστή
γο καί τα λοιττα κιγα δέν είναι
δυνατόν ιτατά ν« λάβη ΰπ' όψιν
της την μεταβολήν των συνθηιχών
καί κατ3< συνΐττε αν δέν είναι δυ 'οτον τταεα νά ϊσχύσουνν δροι π?ο στζμαζμενοι ττριόις αύτάς Θά τεβή επομένως πρόδλη,μα κατά "όσον οί βελτωμέ.αι αύτοι δροι τού Διυ &ά συμι&αδ'ιζουν καί θα τσι ττρός τα γενι.«λ τ:εί. σνμφέςοντα τής έθνικής οί κενομίας Κατά σι' έτττειαν 6ά ή το αναγκαίαν ν^< μελετη6οΰν ποο κατ^βελικώς καί έξονυχιστικώς δ λοα ί»ί δ.!>-ταί λώσες ώστε νά έ
ττλεγή «αί νά -τΓροιγματ&τΓοηθη ή
πεο«τσότεριι- σνμψέθΌυσα καί ή
περισσότερην έν;μοο>νισμένη καί
ττρός τα σ.μφεοο'ντα τής Έλλην»
κης ©ίικονομίας κια! πι;ός τάς διε
0νΕΪς συνοτκας καί «ίι.αχατατάξεις
μέ κοιτήριαιν ττερκτσότερον την «οί
υινο·μΐ'ΐβότητα» καϊ όλιγώτι-ρον
τήι θεαματικότητα
Τό γεγονος δτι μετά τήιν άναγ
γελίοΐ. τής λύσεΐύς τής συμ6άσε«ς
Ωνάση εχει ήδη εκδηλωθή ττολλα
ττλόν ενδιαφέρον διά τό δλο/ σύ
στημα των έ'ργων καί ττρωρτίστως
£ιά τΐιΛιΐίλϋστήρον—ήδη ώς λϊ
γεται ύπάρχουιν αρκεταί ττιροσφθ
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΤΟΥ 8ΜΗΝ0Υ
Σΐ'μφώνιος ττρός τα διαμορφΗ
θέντα όριστικά στο'χεΐα τό έξα
γωγικόν σννάλλαγμα ένεφάν'σε
κατά τό δμηνσν Ίανουαρ'ίοι; —
Αύγούστοι; λήγοντος έ'τους έλα
φράν κάμψιν έκ 15 ·5 έκατ δολ-
λαΐοίκι/. έν σι?γκρίισει ττρός την
ΐόίαν ττεοι/σινήιν ττειρίοδον
Δέον νά σημε'ωθή οτ' ·'ι έν λό
Υφ μείκσις δέν σημαίνει γεν<ικω τέρε,ν Ευσμειή εξέλιξιν όφεΐλομέ νην ό-ττλώς χαί μόνον είς την ττλή ρη σχεδόν διακοττήν των έξαγω γόν το·0 ν'κελίου καί σιδηρονικε>
α.'ι'τινες άντι6έτως
έκτάκτως ίίψηλαί κατά τα έ'τη
1069 καί 1970· λόγω των έξαιιρί.
τικών δι' αύτάς εύνοι'κών συνβη
κων τής δΐεβΐίθς άγοράς. Πιράγμα
τι αν άττϊ τό σύνολον των έξα
γκγών τού βμήνοι. 1970 άφοτΐρε-
6η τό ν'κέλιον καί τό σιδηροινικέ
λ όν. τότε αί άντίστοιχο' έξαγο
γαί τού λΐ',γοντος ετους είναι με
εκείνον τοθ ττροηγουμέ
κατά 16,1 έκ δολλά
νού
ρια
ΑΊ έξαγωγαί των βιομηχανικήν
καί 6'οτεχν^κών τφοϊόντων (ττλην
νικελίοιτ) ήσαν κατά τό λήγον ε-
τος κατά 7,6 έκ. δολλάρια άνώ
τεοα- τού προηγούμενον έ'τοι/ς
Είδικώτεραν, αί έξαγωγαί των
ττ:ο.όντ(ον έφαιριμογής ήλεκτρι-
ήσαν διιτλάσ'α1 σχεδόν των
ττροιοντων
Αττό τάς οΛλας κ«τηγο>ρίας έ-
ξαγκγίμον προιόντων μεγάλην α-
νοδον έσημείωσαΐν αί έξαγωγαί
ύλών καί ήμ'κατειργασμέ
ν«ν προιόντων, ήτο1 κατά Τ Ο 952
ΟΟΟ δολλ (31,1%) κβί ιδίως
&ά5τς (39·7%) καί δερμάτων
(403ί>). Ηύξημέναι έττίσης ύττήρ-
ξαν Κ3ΐ αί έξαγωγαί όρυκτών καί
μεταλλει/μάτω;, κατά 2 277 δολ
λά,ρια (7·5%)
Α έξογκγαί' κοΓΓΓνοΰ -αυοικτία-
σα. μείωο-ιν. ένώ αί τοιοώτα1
ί καί ττοτών ηυξήθησαν
ί.λαφ-ίν)ς. λόγω κάμψεως των έ-
ξαγωγών τής σουιλτανίνας· κατά
4.845 000 Εολλάρια Ώς γνω-
στό'· κοΰΐτνός καί σονλτονιίνα
ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓ ΤΕΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΠΤΑ ΘΥΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΥΦΕΣΕΩΣ ΠΗ ΔΥΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
ΒΟΝΝΉ— Τα ττρώτα θέματα | αλλες μεγόλες διομηιχανιιιεές έται
τής οικονομικάς κάμψεως τής Δυ
τ>,κιής ιΓερμανίας β'ά είναι · σύμφω
να ιιέ τίς ττοιοδλέψείς τ«,ν έδώ οί
κονομολόγων. οί ξένοι έργάτες ττού
«είσήχθΓ,σαν» μαζικά σέ αύτην τή
χτορα κατά τή διάριχεια των έτών
τής μεγάλης άναπττύξεΜΐς.
Άπό 280 000 ττού ήσαν στά
1960· ό άριβμός τει.ς 'έχει φθάσει
σέ ευισΒεώοητα ϋψη σήμε,οα· στούς
2 200 000. ΎτΓάιρχει εα μελανό
ττρεηγοιύμενο στά 1966 — 67, ο
έξ αίτίας τής τότε γερμανικής οί
ξέ
κοομικής κρίσεως,
400 000
μή
τοι έιΐγάτες βρέβηκαν μέσα σέ λ!
γ-νς μήνε; χκι?ϊς δουλειά καϊ ττά
π 'ζουν κατά τα τελευταία ρα τίβλΛοί άττό αύτούς άναγκώστη
ίτη ?.σχερείας είς τάς διεθνεΐς'καν νά γυ,ΐϊί'σουν πίσω στις χώ
άγοράς Τέλος. έκ των τϊθψίιμων ρετ τους την εποχή έκείνη ό άΡι-
καί ττοτών. σημο.ντΐκιήν αύξησιν €μ:ς τκιν ξένων έ:γατών τής Γερΰ
αί έξαγωγαί διατετηρη μαν ίας εΐχε κατέδει στό 1 300
μένων όττκοών. λαχανικών καί δή Ι 00Ό
μητρ οκ.ωνι.
Είς άττολύτους άριφμούς τό εισ
τγοοιχΕε:,! εξαγωγικόν σννάλλαγμα
κατά τα ώς άνω δμηνον Ίανονχρί
ου—Α ^γούστοα λήγοντος ετους,
εχει ώς ακολούθως κατά τάς δ'α
φόρο^ς κατη,γοΐίας έξαγωγικών
έλλην'κών ττροϊόντων:
Τρόφΐμα καί ττοτά 108 392
000 Εελλόοια, κισΐπνός 47 891
περυσινών. αί των «δών λαικής 000. πρώται Ολαι καί ήμικατεΐιρ
τέχνης ήσαν ηύξημένοοι κατά 61· γασμένα προιόντα 46.180 000. ό
4%. των τσιμέντων κατά 1026%. ρι,κτά — μεταλλεύματα 32 858"
των μετάλλων καί εΐδών έκ μετάλ 000· πετρελα'οειδή 3 251 000.
λου κατά 23·3% καί των ύττοδη- θιομηχα.'κά καί δ'στεχνικά ττιχιι
μάτων καί εί δών δέιρ-ματος κατά όντα 122.561 000. νκ,έλιον —σι
675%. Κάμψ'ν ένεφάνισαν δμως δπ ςισνιχέλΐ':, 49.19!) 000 δολλά-
Σήμε?α· &ιτο. τό ενα στά δέκοχ
ζιενγάρια £ργατ;κά χέοια άνηχει
σέ ξέν€· οί άλλοδαιποί έργάτες 1-
χου> γίνει σημαντικώτατος ττο-α
■ τής βπβοναμίας της Δυτικής
Γεομανίσς ττ&λυαοιβμότεροι —242
000— ε* αι οί Γιουγκοσλόιδθι
«αί όκο>.3.8οΰ οί Ιταλοί, οί Τού?
κοι. οί "Ελληνες, οί Ίοτταινοί κοιί
οί Παοτογάλλοι Οί ■πειισστεροι
απο άγρ·οτιικ.ές ττε,ριο
χές καί φ95ινθ'ϋ·ν έδώ χω:ίς καμ
?ιες σαν τη χημικοφοφμαικευτ^κή
φίρμα «Χέστ». οί ξένοι έργάτες
έ'χοΐ' ' τΐ»ν 'ίδιο μισβό καί τίς Υδι
ες ει>χολί:.ς μέ τοΰς Γερμανούς
Στά μιο?σ'ΐζουν τελικά νά έγκα
τοιοτοΐοΧν έ5ώ ττέιοα Μία ττ:όσφα
τη καταμίτ'ίηση 6-π'εκάλυ'ψε ότι τα
26% το} ίργατικοϋ αύτο] ττληθυ
σμοΰ δοίσκονται στή Γερμανία ττά
ν« άττ 7 χιρώνια σινέχεια καί 6τ[
τα 31% είναι έδώ άπ"ό 4 εωις 7
χ:ενια 1 200.000 άτομα έξαί
τώνται έξ οίλλου σήμερα άπό τοΰς
οί έττί&εωΐτητές δρήκαν
ττέρσι 1.000 Ίταλόύς ττού ήσοτν
στιδθΎμέ.'ο; δλοι μοοζί σέ ενα οί
κημα πού Ζ έθετε μάνο 8 ντούς καί
6 νεροχύτες Σττίτια, ττού ά~ό κα0
ρύ έ'ττρ—τε νά κατεδαφισθούν γιά
ύγειονομικοϊ,ς λόγους. είναι άκό-
μη οοθι,α καί μτταίνουνε μέσα
μπουλοΰκια — μττοιΛθιύ'κια οί νεο
φεομένοι άπό τή Σι«ελ!α καί άττό
τηι, Ανατολή.
Παρόλληλα μέ τίς στεγαιστικές
προσττάι3ειες οί άρχές άργανώνουν
έπίσης έντατ(κά μαθήματα γε,ομα
νίκης γλώσσας γιά τούς ένήλικες
ξέιους έργάτες Υπάρχονν δμως,
καί άλλα 150 000 τταιδιά. σέ σχο
λική '^λιικία πού δέν φοιτοϋν ττου
θενά Οί έκκλησίες κ,αί τα έργατι
κά σννιδΐκάτα κάνουν γενναΐες ττρο
σττάθειες γ[ά νά τταράσχουν δωρί
άν ττληρο<|Γθιρίες καί συμ&ουλές κοι νωΗκές κια Ίτπολ'τικές δραοττ|(3ΐό τητες σταύς μετανάστες. ττού ενα τει-άστιο ττολιτιιστικιό χάσμα τούς άττοξενώνει άπό τό έδώ περιιβάλ- λον τους. Ποάγματ^ τό γενικόν ένδΊαφέρον κιαί ή συγκεκοιμένη καϊ άττοτελεσματική βοηθεία εχοι»ν έδηλωβή έδώ ττολύ περισσότϊ(?ο άιττ' ότι στή Γαλλία. Τελικός δ μόνο μία μειοψ^ία ώφελε? ται τηραγματ,κά άττό τίς έθελον τικές άργανωσεις 6ο·ηθείας Οί έ κατοντάδες ξέινοι έ^γάτες ιτού τρι μίαν είδικΐΐΛΓη που νά τους επι-1 έγκατεστημένοΐίς στή Γερμανία έρ ' γυιρνάνε πέρα δώθε στούς σιδηρο τρεπη νά άναλάδοι/ν μίαν άξια τι^εττή έργασία σέ μιά σΰγχοοη €ιημηχοινική κοινκνία. Είναι °να ττόφ·ε''κτο λοιιτιόν· νά φορτώνωνται τ;ς πιό 6οΐ-ΐιές χειρωνακ,τικές δου αί ττρός τό εξωτερικών ττωλήσεΐς ριβ. λοιπά εϊδη 2 199 000 δολ-'>ειές' "" οί Γερμσνοί ττολίτες πε
σιδηροφύλλων και άλουμινίου. ώς λάρ'α Γεν'κόν σί'/ολον 363 380
καί χημικήν καί φαρμακευτ'κώ.ν 000 δολλάςιια.
ΑΙ ΕΞΑΓΩΠΚΑΙ ΕΓίΙΣΧΥΣΕΙΣ
Τό εξαγωγικόν έξακολουβεΤ πάν
τοτε νά άττοτελή έλ'α των 6ασι-
κών πιρο&λημάτων τής έλληνικής
Οικονομ!άς καί ορθώς καταλαμ-
6άνει μίαν των ττρώτων βέσεων
είς την μέρ'μναν των αρμοδίων
κρατΊβών φοιρέων. ώς καταιφαίνε-
ται έκ των αλλεπαλλήλων έ"! τοΰ
θέματος σισκέψεων
Ή ϊ&έα τής δημιουργίας έξα-
γωγ'κών ένώσεων κιεϊται είς τα
πλαίσ'α των σχετικών πΐροστταθει
ών Έιιδ'αφέροΐίσαι δέ είναι αί
διατί—κβεϊσαι έν τΓ^οκε'μέν·^ ά-
πόψεις των άμέσως ένδιαφειρομέ-
νων. δ'ά το3 Πανελληνίου Σιτνδέ
σμοιι 'Εξαγωγέων Πράγματ1, είς
έμττεριστατωμένιον σημε ι ω μ α
πρός την κυβέρνησιν, ό έν λόγω
Σύν&εσμος άναλύε1 τάς άττόψε'ς
τού επί τής μελετωμένην σιτνενώ
σεως τού έξαγωγΐικ'οϋ έμιτορ-ίθυ ώ
ρισμένων ποοΊΟ^των. τα όποία
ώς έκ τής ίΕιομορψίας των, πα-
άντΐκειμεν'κάς ά5υνα-
μίας κατά την εξαγωγήν των.
Κατά την αιτοιψ'ν τού Πανελλη
νίου Συνδέσμοιι 'Εξαιγωγέωιν σκο
ττός μ'άς τοιαύτης ενώσεως δέον
ά είναι ό καθορισμΐς των κατω
τάτων ίπτοχρεωτικιών τιμί*ν έξα-
γωγής έττί τή βάσει των ίσχυου
σών τιμών είς την διεθνή αγοράν
δέ εΐνα' ότι αί τ'μαί
αυται θά παροοχολοΐίθονται ΰπευ
θύνως κοιί άιελλ'πτώς.
Άλλά κο.τά ττοΐον τρόπον θά
έπιδ.ωχβή ή ενωσις αύτη των ώς
έξαγωγικών μσνόδων; Έν
π·;οκεΐμένω οί έξαγωγεΐς ψαίνον
ται έτΓΐ©ΐίμοΟντες την οδόν των
διοιχητΊκκ'. μέτρκν· τα όττοια θά
ε'χο·. ι δ'ττήν κατεύβυνσιν: Μίαν
Εετικήιν καί μίαν όητοθετΐ'κην Ή
^ —κατά τάς ϊή
των— Οά σν'Ίίο-τατβΐ είς την ε¬
νίσχυσιν της ττριοσιπα&είας δ^ά κι
νήτρω/ Ή δσυτέρα έξ 'άλλου. θό
σινιστατσι είς την λήψιν ώυ'σμέ
νΜ<·- ά-π·ο5ο<ΡιΡ'νντι·';ών μέτ3ων. Ειδικώτερον, όσον 'άφορά είς τό.' μηχαν'σμόν των τιμών, οί έ- ξαγωγεϊς ε'.σηγοΰνται την όνακοί μ άς ένδε'χτ κιής τιμής είς °λο κα1 πε? ρο δλα αύτά τα χΐόνια τής έζαι ρετικής άφ9ονίας κιαί εύημείρας Ή γερμανιχη οίποψη διατιπτώ Ε","ιε μέ περ'σσή ώμή εΐλικϊίνιεια «πό τ'ι; Ρόλφ Βέμττ:ο. έκττ:όσω •πό τής Ενώσεως Έργοδοτών «Οί Γε:μανοί έιογοδότες ττριοσλαμβά- νοι,ν ξένους έ:γάτες· διότ[ άττλοϋ σμόν ΐΓθσο·στοΟ άμο'βής 5ιά τάς οτοτα τούς δρίσκοι,ι, καταλλήλους έγκαταστόσεις καί τάς ΰπηιρεσί- ύττοψηφ!ο:;ς στήν έσωτερική άγο άς τού έξαγωγέιΜς, ό όπαάος ι- ρά έ:γασ!α;» Πρέπει νά άντιμί δία εύθύνη βά διαικινή έμποιρΐχώς τ<ιΐπίσοιμε σήμε;:α αΐστηιοά τό τό προιόν τού. Ι τπρ£6λημα χωρίς συιναισ&ηματι- Ύφίσταται δμως καί τό ττρό σμούς Οί Γί,ρμανοί έργοδότες δέν 6λημα τής δ'αητραγματευτ^ής ι- ε/χβι/ν στό νού τονς ά | ά σχύος τού έλληνιικού ττροώντος | πιχγρόιμματα άναπιτύξεως δταν είς την ξένην Τό δέ τι'ρόοληιμα τε προσλαμδάνουιν άλλοδοπτούς. '~ λεϊ έν συναιοτήσε1 ποος την όρ γάνωσ'ν έγκατόιστα^ιν καί ύττοδο χήν τοΰ ιτροιόντοις είς την ξένη·ν αγοράν Ή ο·.τΐμετώτΓΊσις τού ττροδλήματος το^τοι. —τονίζεται — 6ά ήδύνοττο νά άναληφθή {/ εθ; ένδιαιφέρει είναι κα τα ττόσειν ενσις άνβρωπος μπαρέ! νά συμβίλη άπιοτελεσματικά παραγιιγική Ειοιδι,κασία» ΟΊ «Γκαστοϋομπάϊτερ» (φιλαξε νούμενο, έργάτες) δττως τούς ά τής έξαγωγ'κής ενώσεως είς την ττακχλοιη εύγενικά έδώ ττέ,ρα, γιά οποίαν θά άνήκε καί ή έπ'λογή ν ά γίν:τα·, ή διόικ-ριση μέ τα 5 τού ττλέοι προσφόοου τρόττου δια 900 000 «Φαεμνταρμττάιτεΐο» (ξέ θεισεως των έξαγοιμέν»ν προιόν- νοι έργάτες) πού εΤχαιν φέρει στή των. | γερ>μοίνία διά τής βίας οί Ναζο!·
Τί θά συνέβα'νιςν έν τούτοις· } ε'^0 τή διάΐ^κεια τοΓ, Β' Παγκό
είς τΐεριπτΐοο-ιν κατά την οποίαν | <Ί»·βι Πολέμου, έ'χουν καταντήσε). λόγο' γε.ικωτέ,ρας οίκ,ονομ'κής νά είναι ο! «κιούληδες» τής δ-υτι- τΓθλ'τικής εά έτίέβοολλον όπως ή κίϊς γερμο.' κης κοινωνίας Σκου τταιέμ6ασ'ς τής ενώσεως κινηθή ττιδιάρηδες, νεκροβάφτε,ς. σκαψ-πα είς έπίττεία τιμών ανωτέρα των Ι Εεζ· Στά ί,ΐγοστάσια καί στά για δ'ε6;ώς ίσχυόντων; Ή απάντησις Τ ά δλ γατες Οί έντυπωσΐκκοί αύτοι άρ,θμοί δημιοι·ογοϋν ένα διαρκώς έ·νιτεινό μν>ο κοινκνικ,ό ττρόβλημα
άρχές καταλρβαίνουι.' ττο
λύ καλά δτι άν δέν ληφδοΐν τα κα
τάλλι-,λα μέσα τπ:·ός έ:·ίσχιτο~ τής
τάξεως των ξένων έΐγα
των στή χώ;α όπου έργάζονται ή
Γεομα;ία £ά άντιμετωιτίση πιθα
νώτατα ε,>α «φι»λετικιό ττρόδλημα»
στόν έτΐικΐάτειά της παρόμοιο μέ
τό «ττ,ρόδλημα των Νέγρω.» τής
ΆμερΐΛΐής ιΓιά τό λόγο αύτό ση-
μΓ/τικές έτ.χαρηγήισεις τταρέχον
ται: άττό τό δηιμόσιο ττ<οός έξοοσφά λιση άΕιοπΐεττών κιαί γιά τούς ξέ- έργάτες ,καί γιά τίς ο'ικογέ νειές τους Οί άβλιοι συνοικ-ΐισμοί έργατκιν - μεταναστώιν πού ασκή μαίνο.'. καί διστρίφονν τα πϊ,ρί χτ:ΐ5α τού Παοισιοΰ κιαϊ των άλ λων μεγάλων γαλλικών πόλεων ά ΐΓθφΐύχβησαν έδώ π'έρα Σέ πολλές περι^πτώ<Γε[,ς οί ΐδιοι οί έργοώότες ττροσφέιρουν κατοικία στοΐις ίι:γάτες. Στά ττλαίσιο των ττρο-στταθειών γιά τή βελτιώση των σι.·.θηκιών τής ζωής των έργσζο μένων νέα μέτρα άττεφασίσθησαν Αττό τό υπουργείον Έργοχτίας ττού ό,παγο>ΐεύοι;ν τή συγκαιτοίκηση· πε
ρισσοτερων των -τεσσοιρων
άν-
νδρών στούς κο^νοτικθύς «οιτώ
νες Ελάχιστον όριον ζωτικοΰ χώ
γιά κάβε ΐανθρωττο όρίσθηχαν
&ρομ>,κοΰς σταθμούς των κυριωτε
οων γερμανικόν ΤΓΟλεωιν τα Σαδ
6ατοκύριακα· είναι μία σαψεστα-
τη ένδειξη δτι οί περισσότερον ά
ττό σύτούς ζούνί ακόμη σέ μιά
κοτάσταση κοινων κ,οθ
σμοϋ (γκιέτο) στή Γείίμανία.
Στο σύνολό τού- οί Γερμανοί ε
χ©ι?ν την τάση μάλλον νά άνέχωιν
τσι π«αά νά παροιδέχιωνται όριστι
κά τοΐ,ς ξένους άνάμεσα τους
θεωροΰνται άττλώς ώς άναγκαϊο
κακό καί παοολες τίς προσττάβει
ες τής γερμανικήν κυιοερνήκτεως
γιά μιά μεγαλυτερη κατανόηοττ)
κ,αί άνοχή, οί δίαιες ττροκαττολή
ψεις έξσκολουβούν νά είναι διαδε
δομένες. ΟΊ «Γκ,ασταιμπάιτερ»ι.
στά μάτι,α των Γείομανών είναι
βρώμικο:. ένοχλητικ-οί, θοροδώ
δε:ς καί είναι ττάντοτε μιά
λή γιά τίς γερανίδες γυναϊκες
Ή 'Εταιιιρία Προστασίας Ζώων
νά -παραδώση ένα έγκβτα
λελε.μένο σκιυλί σ' 'ένα ξένο έρ
γάτη διότι «δέ μποροόμε νά ε
χουμε έμιτιστοσύνη στούς ξίνοος»
Στό Άνόβερο ή άστυ·ιιομία άναγ
κάοτηιχ,ε νά αφαιρέση άπ-ό έναν
οίκο άνοχής την έτΓΐγραιφή «"Οχι
γΐ,ά ξένους»
Καί ομως ή στάσν ικιαί οί έντυττώ
σεις των Γευμανών άλλάοζουν σι
γ ά - σιγά Τα 25% των ξένων έρ
γατών πιαντρεΰσνται ΓερμανίΙδίς
συτο' ίΤναΐ ΤΓΟυ κάνοαν δλες
ς χω; άησς
των έξαγωγέων, είνα' δτι. είς τοΐ τ'? 6<»~ΐϊΐς καί κοπ,αστικές δου αύτην ττεοί-τκισ.ν τό ελλε'μμα ' ΣτιίΙ «Φ<=>«σ6άγκεν» καί στίς
θά ττρέπει νά καλύτττετα1 υπό τού "*-ιε<>·
κράτο.ις. 'Εάιν. αντιθέτως· έκ
τής δλης δ-:αδι«ιαισίας ήθΐλε ποο < ________^——«_._ , κύψη ττϊάσοδος τό ττλεόνασμα θά ΐπεο'ήοχετο κατ' αναλογίαν συμ- μετοχής είς τούς έξαγωγεΐς μέλη τής Ενώσεως Τό εάν αί ύποδείξεΐς αθτα1 εί να' τΓραγματοπΌΐήσ'μοι καί εάν ναί μέχρι ττοίθα; οιημείου, άττόκε1 ται νά τό κοΐ'.ιουν οί έπ^ο^τ'- σμένοι μέ την μελέτην τού δλου θέματος κοατικιοί τταράγοντε.ς οί όττοϊα καλούνται νά άνεύιοουν τή'ν «χρυσήν τομή·» μεταξύ των ε¬ πί μέιουις ίδ'ωτΐικών κσι τγ", γεν'κωτέαου συμφέθΌ·ντ<;ς -τής 'Ε&^'κής Οικονομίας Άρ<«ΐ τα 8 τετραγωνικά μέτρα κια! 6χι , καί έντάσσονται στή γερμανική κοινωνια Στό σύνολό τους ή βέση τους δέν είναι τ|>αγι.κή καί οί συν
θηκες είναι όττ(>»σΐδήττοτε εύνοϊκώ
τει5ες άττ' δσο στίς άλλες εύρω
παϊκές χώρες· δμως ΰπάιρχουιν άκιό
μη ττολλά πιράγματα ττού
4 όπως ήτοιν πό
Ποορολαυτά· τό ιπρόβλημα σιέ-
γης δέν εχει άκόμη λυθή. κάθε άλ
λο. Πολλοί άττιά τούς ξένους πλη
οκνουν ύπεοβολικά ποσά γιά νοίκι
σέ κάτι «τρύπιες» όπού κανένας
Γε,'ϊμανός δέν δα δεχόταν νά μείνη Ι νά γίνουν γιά νά άνε'δή τό επί
μέσα Στήν πεοιοχή τής Φραγ ττε&ο τής ζωής
μή ),ς 6ε&
νην ΐΓζοχειηότητα. οτλλά καί χω¬
ρίς ά1 επιτρέπτοι,ις κο)9νστεο·ήσεις
τό έξαγοίγ'κιόν μας ττοό-
βλημα ώ- διοτμοτίΓΟτα1 ί—ό τό
το-ΐσμα τής £·Ό3νο3ς άνταγων'στϊ
ήτ έγοράς· οϋτε π^ή
Ελληνοαμερικανικός ό οικονομικος έγκέφαλος
τού προέδρου Νίξον
ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ· "Εγινε γνωστό | χον οούτάν τΓενηντόίρ·η μέ τήιν έμφά ή άμε^ικοονικιή οικονομια 'Εψ' ό
δτι κοττά τούς τελευταίου μηνες
το; 1970 ά Λευκός θϊκος Θέλη
σ; νά αντιδράση ένοοντίον τήις ύ
-ποοι6άσε»ς τϊΰ άμΐ.ρΊκαι.ικιθ«ϋ έμ
-ττεο καθ ϊσοζ'γίιου. Αυτήν την
εττπχπν ττράγματι ό Πρ«όε5ρος Νί
ξον άποφόσισε νά σνγκιεντθώση
στο Λευκιο θ'ίκο όλα τα νήματα
τής έξωτερκής οίκ,ονομΐικής ττολι-
τικής πού ώς τότε 6ρι<τκόταν δια <;ρτΓΐσμένα σέ δέκα πείίττου ύ- τόν ένΡ'ο-φΓΐ,ίμενο, ποιραγωγόν ! άλ>ά οΰτε καί κσθι^στερήσεων εί | ττ^ργ^α κα^ καμμιά δωίΐκαοια
τταραλλήλως ττοός τόν καβορι ν^ι έττιΕϊκτΐκόν!
υπηρεσιες
Ι Ό "Λνβρ'ΐοτΓΓος ττού άνέλαιδε νά
Ι συγκεντρώση) στά χέρια τού
ρ-ί η άκο ίέστερον εκδήλωσις έν ( ιι ιο 1/ε; την εξαχφάλ ο-ιν τ.ιν | οχα α^τά τα νήματα έξοηοολου
♦»♦♦♦♦»»♦♦
διαφέροντος οδπό πολλάς ττλειτράς
— ί.πογοαμμίζει την ευχέρειαν ποο
κρίο-ευς τής σ^μφβςιωτεροις λΐ
τί. Γτ.γων "Ισως είς τούτο 6ά
Τό ποόδλημα σι/νεπώς έντοττί ι συςιβΐ-λε·. καί αί άνόιλογοι ττ>3'ς
ζετο: έκΐεΐ είς την αναζήτησιν δή | τΐ άν:λοτιμβε,-.ίμενδ^ ε;γπ έγγυή
λοι5ή καί ττρόχρισιν μετά τής δι σεις κο-λής καί έμττρββέσμου έκ
ού-σης τΓρ.:σοχής τής λύσεως έκεί
νης '■) όποία θα ύττη,οετήση πληρέ
καί άσφσλέστεοον τα συμ
φέοοντα τής έ&νικής οίκονομίας
Καί δτα.ι λέγομεν άο"φαλέστΐριον ί,ττέο των
τελεοιεώς τ:·ι.Δι»τι αί μικραί τοι
ούται ΐ'σϊ ?·^^·^^άλ^γο1 ττπός τό
τελικώς ε;ς πά
μ ά- άτίλής «όψιόν»
ΔΙΙϋΙΕΪΚίΣ ΙίΙΛΊΓΙίΚΙΝ
Φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ Διοικήοεων Άνωνύμων
Γταιρειών και Εταιρειών Περιωριομένης Ευθυνής δτι δι' απο¬
φάσεως τού κ. ΎπουργοΟ Έμπορίου ύπ' αριθ 66378)4126
τής 16)12)65, δημοσιευθείσης είς τό ύπ' αριθ 960)23 12 65
♦ Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έταιρειών), όρίϊεται δτι δύνον
τοι νά ουνεχΐσωθι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς
των Γενικών Συνελευσεων καί τούς "Ιοολογισμούς των δ,ά
ιής οί.-,ονομικής μας εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ -
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο μέχρι τούδε διά τής
-ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ» πρό τής συγχωνεύσεώς της.
ττ;.ι:ύττο'ι.ισεών τη-ς έντος των τασ £ιγ ι^ά μην ε~ναι γνκο-τος άττό τό
εύοώτε.~ο άμε·;ικονικό κοινό μολο
νότι έ'παιξε ούσιαστικώτατο ρόλο
στή/ έττεξεΐγασία των έμπορικών
καί νομισματικών μέτοκιν τής 15ης
Αύγοόσττυ Κ ι ασφαλώς ό Ί'διος
δεν είναι καβόλοιυ 6ι/σαρεστημένος
όττ' την '«χτάστα— αύτη.
Έν άητιθϊσει ττοος τόν Χένρυ
Κίσσιγκεο, τόν σόμβουλο τού Ποο
έδυου επί των ύποθέσεων τήις έ
Ρ ι κης ϋμυνας ό <Πήτ€ρ Τζώρτζ Πήτεοσον σύμβ.ουλος έττί τής έξω τ&αικής οίκονομιχής ττολιτικής δέν συμττσθεϊ καβελοΐ/ τή διαφημίση κι οντιε έπιδιώκιει ν ά καταλαμ&ά νη τίς στήλες τώ>ν έφημερίδ«ιν έμ
φαν.ζομενος μέ στά:ιλετς δει*τέ
ρσς κατηγοςίας οΐίτε ιιαί κι-μπά
ζει έττιδείχνοντας μέ φορτικότητα
την ε'κταση τής έξοικτίας τού Ό
έκ των ττα:ασκηνίω.· δρών άνθοω
ττος τοΰ Λευκ,οΟ Οϊκου ττλήν τού
">τι είναι ένας καλός
οκαγενειάρχηις μέ ττλήριη, συ
νείβηση τής έπιροοής το·, καί τής
άνάγκηις γιά τίς Ήνωμένες Πολι
τεϊες νά «άναικτήση νέον κΰρ-ος ή
οίκονομική των ήγεσία». 'Ενεργεΐ
πς-ι.τοτε μέ τόση ττεητοίθηση (με
γαλος ό πειρασμός νά γράψωμε μέ
τόσον έθνικισμό) ττού άιΤΓθιρεΐς καμ
μιά φορά άκούγοντας τόν φιλήσυ
ν ση καθηγητού Γνμνασίου νά
τταΐαφέρεται σχεδόν μέ την άν ά
γνωση ωρισμένων στατιστικών
στοιχείκιν άφοιρώιντων επί παιραδεί
γματι τό έξωτερ'ΐκό έμπόριο τής
'ΙαττκΜίας Γιατί ή Ίοτπιωνία μα
ζί μέ την Κοιινή Άγορά είναι
οί δύο έψΊαλτες τού κ
Πήτερσον Τίποτε δέν ττροδιέθετε
τ^,ν κ Πήτοσον νά εισέλθη στήν
&ημοσ!α ΐπτηρεσία. Καί &ί ο'ικο
-.ιομικεί λόγοι λιγώτερο άπό κάθε
τί α)λο άφοιΰ μ έ τό νά έργάζε
τόπ στόν Λευκιό θϊκιο π-ραγματο
ποιεί μ.ά χασούρα κ,άπου 80 000
τό χρόνο.
Ο νέος οκονομΐικ,ός σύμδουλος
■>θιϋ κ. Νίξον γεννήθηικε σέ μία μι
κ;ή πόλη τής Νεμποάσκα Γυιός
"Ελληιβς μετανάιστου εκβνε λαμ
πρές γιτμνασιακές σττουιδές άντι
μετώττισε π.ρός στιγμήν τό ένδε
χόμενο νά γίνη έκτΓαιδευτικος τέ
λος όμκς απεφάσισε να προχωοή
ση σέ οΊ ιτε:ες σττουδές Τό 1945
είναι τττυ-χισΰιχος τής Νορβγουέ
ατεον Γιουνιδέρσιτκ κκχί άναλαμ
6άνει έογασία στόν τομέα τής
ίδικτικ,ής έττιχειρήσεως. "Οταν ξε
λογά£εται άττό τα/ κ Νίξον ό κ
Πήτεΐσον ήταν —ρόεδρος τής
«Μπέλ εντ ΧόγοΛ.'ελ»
Όπως τπελλοί άμερικανοί ξέ
νης καταγωγής ό κ Πήτεοσον
διαπτνέεται άπτό δαιθειά ττίστη
ττιρός τίς παραδοσιακές άξίες των
Ήνωμένων Πολιτειών. Η άγάττη
τού στήν έργασία δέν ήταν αυτή
πού στό κάτω —κιάτω τού ετΐ'ετρε
ψε .ά έττιτύχη; Γι' αύτό δέν πρέ
ιτει νά άττορή κανείς άκουγοντάς
τον ινβ καταδικάζη τίς νέ«.ς γε
νιές ενοχες στά μάτια τού γιά
τό δτι παροβδίδουν σημασίας στή
σχόλη καί περιφρονούν την τεχ·νο
λογία.
Σ' αύτό ακριβώς γιά τόν κ
Πήτεοσον έρχεται ένα άπό τα μϊ
γάλα κακά άττό τό όττοΐο ϋττοφέρει
σο< δμως δέν είναι τού χερΐα} τού νά τα διοριθώση ό κ Πήτερ-σον χει στρέψει όλες τίς ττροσπαθίΐ ές τού πριος όΐλλους τομεΐς καί ί διαιτέρως ιτίός τό διεθνές έμπ-ό ριο Ό κ. Πέτερσον ψυσιικά δέν είνα διόλου υπέρ των ττροστατευ τικών δασμών « Ο ποόεδρος και έγώ &εδαιώνει £ττιβι;μούμε έναν κιόσμο άνοιχτς στόν συναγωνισμό άλλά στόν δι'κιιο συναγωνισμό»· ^Αεταξύ τγΙι. συνταγών πού προ τείνει ύττάρχε μιά Κυδερνητική βοηθεία πιρός ώρισμένες δτομη χρι. ίεςιόινωτέοοΐι; τεχνολογιικιο'ϋι έ έττίσης όμως κ.αί πρό ττάντκν ή διβ·έργεια σκληρών διαπραγματεύσεων μέ την Ίαπω νια καί την Ειΰ'ρώπη βαούτατα ένοχες καί οί δύο γιιά άχαιριστία καί κακοτΓ.στία Ή πιερισσότε ρον δαλλομ ι η είναι ή Ίαπωνία ή όττοία ττιροσθέτει ό κ. Πήτερ σον δέν συνεισφέρει ποορά έλάχι στα είς την όίμινα τού έλευθέρου κόσμου εχει διττλασιάσει τό άκα 6όρ:στο έ& ':κό της είσόδημα των δύο τελει-ταίο;ι. δεκιαετιών διε τήοησε τελωνειακούς φιραγμούς καί επέτυχε νά περιοοίση τίς ά>
μερΐ'κανιικές έττενδύσεις έττί τοΰ
της σ' ένα ττοσοστό 1 ·7
% έ'ναιντι ολων των άμερικανικών
έπενδύσεων είς τό έξωτεριικόν
"Αν ή έξουσία τού κ. Πήτερσον
είναι μεγάλη στό έττίττεδο των ά
ποφάσεωΐ' (μήττΜς θέν έπ·ανευ!ρί-
σκομε τίς πε^ισσότερες σ~ τίς
ίδέες τού στά μέτρια τής 15ης Αύ
γούστου;) δέν είναι έν τούτο»;
κα'ι ό άνβρωπος ποϋ κάνει τίς δια
ποαγματεύσειις Τόν ρόλο αυτόν
τόν εχει άναλάδει κατ' οΐκτίαν ό
κ. Τζών Κόννιαλλυ ττού κι' αΰτός
έπελέγη στά τέλη τοΰ πιερασμένου
ετους γιά νά άντιικαταστηση· έ~1
κεφαλής τού υπουργείον των ΟΙ
κονομικών τό'ν υπέρ· τό δέον εύγε
νή Ντέι'βιντ
ΙΡΙΤΟΧ ΑΓΥΆΙΪΐΗΡΙΠΝ ΚΙΙΙΑΛΟΥΜΙΗΙΟΝ
ΙΣΤΟΡΙΛ, ΠΡ00ΠΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Τελικώς φαίνετ'χΐ ότι ή «ίστο-
μια» τού 3ου Διυλιστηρίου κα'ι
των έΕαρτημένων μέχρι πρό τι
νος τουλάχιστον ουμβατικώς έπεν
δυσεων μέ την όποιαν η παρούσα
οτήλη είχεν ασχοληθή πρό ετους
Γ,ερίπου και την οποίαν τότε
εχαρσκτηρίΖαμεν .«μακράν περιπε
τειωδη και ενίοτε έπισοδειακήν μέ
διοΕιφιοι.ους καί μέ άντεγκλήσεις»
—θά είναι μακροτέρα άπό ότι άρ
χικώο ήτο δυνατόν νά προβλεφθή.
Ήδη ΰλλωστε συμπληρούται συν
τόμως μία όλόκληρος τετραετία,
όφ ή<: ήρχισε τετραετία κατά την όποιαν διέγραψε διαφόρους διακυ μάνσεις κα'ι άπροόπτους έΕελίΕεις είς τρόπον ώοτε ένώ μίαν στιγ μην εφαίνετο ότι τό θέμα εληγεν άπροόπτως ενεφανίζετο κα'ι πάλιν είς τό προσκήνιον. Ίσως θά ήτο κα'ι πάλιν χρήσι μος μία αύντομοβ: άναδρομή είς την ιστορίαν αυτήν καί τάς διαδοχικάς της φάσεις προτοϋ διατυπωθοϋν ωρισμέναι σκέψεις σχετικαί μέ τάς προοπτικάς τερματισμοϋ τής έκκρεμότητος ή όποίσ δικαίως συγ κεντρώνει τό ενδιαφέρον κα'ι των αρμοδίων κατά πρώτον λόγον άλ λά καί ίτής Κοινής Γνώμης Τό γεγονός καί μόνον ότι μέ τό Διϋλιοτήριον αύτό ή μάλλον μέ την άνάθεσιν εις έπιχειρηματικούς φορεΐς τού έργου τής διυλίσεως τού άναγκαίου άργοϋ πετρελαίου διά την ικανοποίησιν τής προσθέ τού Ζητήσεως παραγώγων τού (βεν τΖίνης κ.λ π ) κατά τα προσέχη ε τη συνεδυασθη μέ έπενδύσεις συνο λικοϋ υψους 800 έκατομμυρίων δολλαρίων έΕηγεϊ τό ενδιαφέρον αύτό. Ιδού ένα σύντομον χρονικόν τοϋ θέματος Την 3ην Φεβρουαρίου 1968 έ κλήθησαν υπό τοϋ Υπουργείου Συν τονισμοϋ οί ένδιαφερόμενοι νά ύ ποβάλλουν προτάσεις διά την ά νάληψιν τής εκμεταλλεύσεως τοϋ 1ου Διυλιστηρίου κατόπιν λήξεως τής μισθωσεώς τού καί διά την ϊ δρυσιν καί λειτουργίαν ενός 3ου Διυλιοτηρίου. Την 1ην Νοεμβριού ίδιου ε τους ανεκοινώθη ότι έπελέγη έκ των ύποβληθεισών προσφορών ή πρότασις Ώνάοη ή όποία συνεδυ- ό?ετο μέ έπενδύσεις ϋψους 400 έ κατομμυρίων δολλαρίων έν όλω. Κατά τάς αρχάς Μαρτίου τοϋ 1969 υπεβλήθη άντιπροσφορά τοϋ κ. Νιάρχου συνοδευομένη άπό προ τόσεις έπενδύαεων 500 έκατομμο ρίων δολλαρίων. Τό Υπουργείον Συντονισμοΰ δι' άνακοινωσεως τού ανέφερεν ότι ή μέν σύμβασις ά ναθέσεως τοϋ 1ου Διυλιστηρίου είς τόν κ. "Αριστ. Ώνάση ύπεγρά φη καί απεστάλη πρός δημοσιευ σιν είς την εφημερίδα τής Κυβερ νήσεως ή δέ σύμβασις διά τό 3ον ευρίσκεται είς τό στάδιον τής τελι κης έπεΕεργασίας. Την 20ήν Μαϊου 1969 τό Ύ πουργεϊον Συντονισμοΰ άνεκοίνω σεν ότι κατόπιν τής ύποβολής προ τάσεως «περιεχούσης εύνοικωτέ ρους όρους έν σχέσει μέ την πρό τάσιν Ώνάση» προεκηρύχθη νέος διεθνής διαγωνισμός μέ προθεσμί αν ύποβολής προσφορών την 5ην Ιουλίου. Την 1ην Σεπτεμβρίου ή συγ- κροτηθεϊσα έπιτροπή κρισεως των υπέβαλε τό ποριομά της τό ό Ώνάση τοϋ κ Νιάρχου τής Κοι νοπραΕίας 3 Έταιρειών Πετρελαί ου κα'ι τής ΕΛΒΥΝ (μόνον διά την Εκμετάλλευσιν τού Άσπροπύργου) ύπέβαλλε τό ποριομά της τό ο¬ ποίον ανέφερεν ότι δέν κατέστη δυ νατή η άζιυλόγησις των προσφο ρών διότι όλαι είχον άποκλίσεις οπό τούς όρους τού. Κατόπιν τού ■Όυ ή Κυβέρνησις εκήρυξεν άκαρ πον τόν διαγωνισμόν. Τελικώς καί κατόπιν διαπραγμα τεύοεων προεκρίθη ή λύσις τοϋ •μεριομοϋ» ή όποία συνιστα,το είς την άνάθεσιν εις μέν τόν κ Ώ νοοη τοϋ 3ου Διυλιστηρίου εν συν δυασμώ πρός την πραγματοποιη¬ θή έπενδύσεων 600 έκατομμυρίων δολλαρίων έν όλω καί τοϋ πρώτου έπεκτεινομένου είςτόν κ. Νιαρχον έν συνδυασμώ πρός έπενδύσεις 200 έκατομμ δολλαρίων εν όλω π πρώτη σύμβασις υπεγράφη την 22αν Ίανουαρίου 1970 καί ή δευ τερα την 13ην Απριλίου ίδίου ετους. Την 7ην Νοεμβριού 1970 ή ουοταθεϊσα υπό τού κ Ωνάση Έ τ°ιρεϊα ΩΜΕΓΑ διά την πραγμα τοποίηοιν των έπενδύσεων προσφ εύΥει είς τό Συμβούλιον τής Έ "'κρατείας ζητούσα τροποποίησιν των 6ρων τής συμβάσεως άλλως οκυρωοίν της λόγω τής έν τώ με το£ύ τής επισυμβάσης άνατροπής των όριον της συνεπεία τής άνό δου των τιμών άργοϋ καί ναύλων ή όποία κατά την άποψίν της έδι πλαοίασε τό συνολικόν κόστος (2 δισεκατομμύρια δολλάρισ έναν τι 1 κατά την υπογραφήν της). Βραδύτερον έλαβε χώραν προσφυ ΥΠ είς την διαιτησίαν Την βην Νοεμβριού ε έ ήτοι £ν έτος μετά την προσφυγήν τοϋ £ Ωνάση εις την διαδικασίαν τής διαπηοίας ή Κυβέρνησις ανεκοί νωοε την συμβιβαστικήν λύσιν τής συμβάσεως .εν όψει τής χρονι?ού °Πε διαιτητικής δικης καί τού ά νεφίκτου προδικάσεως τής έκβάσε ως ταύτης» Διά τής δοθείσης λύ < ή ΩΜΕΓΑ παρεχώρε. τάς μετοχάς της είς την ΕΤΒΑ καθώς καί τάς έκπονηθείοας μελέτας διά τα έ'ργα τής συμβάσεως τό δέ Δή μόσιον επέστρεψε είς τόν κ. Ώ νάση τάς εγγυητικάς επιστολάς τού άξίας 7 έκατομμυρίων δολλαρί ών. Ταυτοχρόνως ό 'Αντιπρόπδρος τής Κυβερνήσεως κ. ΜακαρέΖος ά νεκοίνωσεν ότι όλα τα ύποχρεωτι- κά έργα τα περιελαμβανομενα είς την σύμβασιν άζίας 500 έκατομμυ ρίων δολλαρίων «θά έκτελεσθοϋν μέ περισσότερα διά τό Δημόσιον πλεονεκτήματα». Αυτή είναι είς άδράς γραμμάς ή τετραετής «ίστορία» τής περι λαλήτου συμβάσεως, ©ά πρέπει νά σημειωθή ότι ή έτερα σύμβα σις Νιάρχου— Δημοσίου μέ διά φόρον βεβαίως δομήν προχώρει κα νονικώς μολονότι ώ ς φαίνεται λό γω ωρισμένων άλληλεΕαρτήσεων μεταΕύ αυτής καί τής συμβάσεως Ώνάση ένδέχεται νά έπηρεασθή κα'ι αύτη μελλοντικώς. Τό τεθιμένον έρώτημα είναι πώς διαμορφούται ήδη κατόπιν των έΕε λίΕεων αυτών η κατάστασις καί ποϊαι είναι αι προοπτικαί είς ότι άφορά τάς έπενδύσεις τάς οποίας περιελάμβανεν ή λυφθεϊσα σύμβα σις. 'Υπενθυμι'Ζεται ότι τα λεγόμενα «ύποχρεωτικά» έργα τα όποϊα πε ριελάμβυνε έόνισεν ό κ. Μακα ρέΖος ότι θά έκτελεσθοϋν 6λα καί μάλιστα «μέ περισσότερα» διά τό Δημόσιον πλεονεκτήματα είναι τ ό Διϋλιστήριον τό εργοστάσιον. Άλουμινίου καί ό Σταθμός ήλεκ τροπαραγωγής διά την τροφοδο οίαν τοϋ άλοιϊμινίου ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ Άς αρχίσωμεν άπό τό Άλου- μίνιον. ' Ηδη, ώς εχει επισήμως άνακοινωθή ενώπιον των αρμο¬ δίων ευρίσκονται πρός έπιλογήν τρείς προτάσεις. Μία άπό μέρους τής ΑΛΚΟΑ η όποία παλαιότερον εφέρετο ως προτιθεμένη νά συ¬ νεργασθή μετα τοϋ κ. Ώνάση καί ή όποία, κατά πληροφορίας, είχεν έπιδειΕει βραδύτερον καί «αύτό- νομον» ενδιαφέρον (έκπρόσωποί της ευρίσκοντο τάς ημέρας αυ¬ τάς Είς τάς Αθήνας άλλά δέν ε¬ γνώσθη ύάν συνεζήτησαν μέ τούς άρμοδίους) Δευτέρα άπό τής πλευράς τής ΚΑ ΓΖΕΡ, αυνεργα- 2ομένης μετά τοϋ Όμίλου Νιάρ- χου, ό οποίος έπίσης κα'ι κατά την αρχικήν προσφοράν τού με¬ ταγενεστέρως έΕεδήλωσε ένδιαφέ ρον διά μονάδα άλουμινίου. Καί τρίτη άπό μέρους τοϋ Οικου Ρέϋ- νολτς συνεργαΖομένου μετά των έπιχειρήσεων ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ. Έν όψει τοϋ ένδιαφέροντος αυτού εκ μέρους τριών άπό τούς «μεγά- λους», διεθνώς, τοϋ Άλουμινίου δικαιολογεϊται κατ' αρχήν τουλάχι¬ στον ή αίσιοδοΕία ότι ή βασική αύ τή μονάς — ενδεχομένους δέ όχι μόνον μία — ημπορεί νά προστεθή συντόμως είς τό βιομηχανικόν δυ¬ ναμικόν τής χώρας, έκ παραλλή- λου πρός την ήδη λειτουργοϋσαν τοιαύτην. Ωρισμένας ακέψΕΐς μό¬ νον είς ό,τι άφορά την δυνατότη- τα άμέοου κα'ι ταχείας πραγματο¬ ποιήσεως τοϋ σχεδίου τούτου διά την οποίαν ως φαίνεται υφίσταται Ζωηρόν ενδιαφέρον των αρμο¬ δίων, πρακαλεϊ η παρούσα κατά¬ στασις είς την διεθνή αγοράν τοϋ άλουμινίου. Φαίνεται πράγματι ότι ή διεθνής άγορά τοΰ πρωτογενοϋς άλουμινίου διέρχεται σήμερον μίαν κρίσιν, οφειλομένην, κατά την έ- πικρατεστέραν άποψιν, είς την δια ταραχήν τής σχέσεως μεταΕυ προ- σφοράς καί ϋητήσεωα τοϋ προϊόν- τος άφ' ενός, άλλά κα'ι είς την μεταβολήν ωρισμένων οίκονομικών στοιχείων τοϋ κλάδου καί πρω- τίστως τοΰ κόστους παραΥ''·>ΥΠ£·
Πράγματι μετά ό 19169 έτος ύψη-
λής Ζητήσεως καί Οψηλών τιμών
τοϋ άλουμινίου οί ρυθμοί εις τα
δύο αυτα μεγέθη υπεχώρησαν μέ
συνέπειαν και την πτώσιν τής α-
ποδοτικότητος των μεγάλων μονά-
δων Υπολογισμοί των ενδιαφε¬
ρομένων ότι ή Ζήτηοις θά ηϋΕανε
κατά 10%, κατά μέσον όρον ετη¬
σίως, φαινονται διαψι:υδόμενοι ά¬
πό τα πράγματα, ώο προκύπτει
καί άπό το γεγονός! ότι τό ^1970
ή αϋΕησίς της μόλιαί έφθασε τό
2%. Είς την κρίσιν αυτήν την ό¬
ποιαν διέρχεται διεθνώς τό άλου-
μίνιον (χαρακτηριστικόν είναι ή
σύμπηΕις ενός Πούλ των μεγά-
λων έταιρειών είς τό Λονδίνον, τό
οποίον χρηματοδοτεϊ τα άποθεμα-
τα τού προιόντος) συνέβαλλεν έ¬
πίσης καί η γενικωτέρα διεθνής
ϋφεσις, ή όποία συνέπεσε: μέ την
ένταΕιν είς τό όλον σύστημα πα-
ραγωγής άλουμινίου ωρισμένων
νέων μονάδων παραγωγής. Εάν
είς τα δύο αύτά ήτοι την διαταρσ-
χήν τής σχέσεως προσφοράς καί
Ζητήσεως καί την διεθνή ϋφεσιν
προστεθοϋν καί αί μεταβολαί είς
τό κόστος παραγωγής λόγω άνό-
δου έργατικών, τιμών έΕοπλισμοϋ
καί ήλεκτρικής ενεργείας παρέχε-
ται μιά έναργής εικών τής φάσε¬
ως την οποίαν διέρχεται αυτήν
την στιγμήν τό βαοικόν αυτό
προιόν.
Άπό έλληνικής καθαρώς σκο-
πιός τό πρόβλημα έντοπίζεται είς
το κατα ποσόν ενδέχϊται νά έπη-
ρεασθοϋν άπό απόψεως ταχύτη¬
τος εκτελέσεως τα οιαδήποτε θά
έπελέγοντο τελικώς σχέδια μετα-
Εύ ιω ν υφισταμένων προτάσεων
διά την δημιουργίαν νέας μονάδος
άλουμινίου Καλόν θά ήτο έπομέ-
νως άπό τής απόψεως αυτής νά
διασφαλισθή εις ένδεχομενην σύμ¬
βασιν άναθέσεως τοιαύτης μονά¬
δος ότι δέν θά ισοδυνάμει μέ πα¬
ραχώρησιν απλώς μιάς «όψιόν» υ¬
πέρ τοϋ οιουδήποτε άναδόχου
συνηρτημένην με την παρούσαν
κρίσιν τοΰ αλουμινίου διότι τούτο
θά ισοδυνάμει μέ μονομ·ερή δέ-
σμευσιν τοΰ Δημοσίου. Ή ύπαρ¬
ξις τριών προσφορών, ανεξαρτή¬
τως τώ νδιαφορών ώς πρός την
δομήν των — αλλη άφορά άλουμί-
νιον καί αλούμιναν, άλλη άλου-
μίνιον καί άλλη μόνον λούμιναν
είς πρώτην φάσιν διευκολύνει α-
ναμφιβόλως το Δημόσιον είς την
έπιλογήν άναδόχου ή καί άναδό-
χων μέ κριτήριον την βεβαιότητα
ταχείας εκτελέσεως τοϋ έργου.
Είναι βεβαίως περιττόν νά τονι¬
σθή τί θά εσήμαινε διά την όλην
δομήν τής έλληνικής οικονομικάς
μίας ή κα'ι δύο νέων μεγάλων μο¬
νάδων παραγωγής άλουμινίου έιρ'
όσον ώς φαίνεται τα άποθέματα
βωΕίτου έπαρκοϋν πρός τουτο.
Καθ1 όσον άφορά τόν σταθμόν
ήλεκτροπαραγωγής, ώς ανεκοινώ¬
θη ήδη κατά την άναγγελίαν τής
λύσεως τής συμβάσεως Ώνάση,
προεκρίθη ή κατασκευή τού υπό
τής Δ Ε.Η. καί ή εγκατάστασις
τού είς Πτολεμαΐδα προκειμένου
νά λειτουργήαη μέ κύσιμον τόν
λιγνίτην καί όχι τό πετρέλαιον ώρ
προέβλεπεν ή σύμβασις Ώνάοη.
Την λύσιν αυτήν ό Άντιπρόεδρος
κ. ΜακαρέΖος έχαρακτήρισεν ώς
περισσότερον συμφέρουσαν διά
τό Δημόσιον, διότι ώς είπεν «α)
θά χρησιμοποιοϋνται έγχώρια καύ-
σιμα καί θά έΕοικονομεϊται συνάλ-
λαγμα κα'ι β) ή λειτουργία τής
μονάδος είναι άνεΕάρτητος των
κινδύνων πού δημιουργοϋνται έκ
των διακυμάνσεων τοϋ πετρε¬
λαίου».
Δέν διητκρΐ'νίσθη. έν τούτοις μέ
χρι στιγμής τό θέμα τής συμ-
βοττικής υποχρεώσεως τής ΩΜΕΤΆ
ώς τοιαύτης τρ^ς παοσχήν ρίύ
ματος ττ-,ϊς τό άλουμί'νιον δοβεί
σης τής όσγανικής άλληλεξαρτήσε
κς τού ολου σι στήματος των έ
ττε.Σύ-ε.·^; (Διυλιστηρίου3
μοΰ Ήλεκτοοτταραγωγής —
μνιίοι.) άλλά καΐ ττρ,ός την
είς χοτμττΛήν τιμη,ν καί μάλι<στα «χαμηλοτέρας τού κόστους καί τής πλέον ευθυνής πηγής τής ΛΕΗ» ή τοΐ -πρός 3 83 μίλς Ύπενβυμί ζεται σχετικώς ότι ώς έτονίζετο είς την έκ,Εοθεΐσαν υπό το3 Πρω 6υττ:ιυ:γιι*οο γραφείου άνσκοίνω σιν τή ' 7ην Μάρτιον 1970 ότε ανεκοινώθη ή συμφωνία μέ τούς κ κ Ώ ιάσην καί Νιάρχον «ή ύττο χςέωσις τοΰ χ. Ώνάση οττως ττα Ρ7ιχ»·>ήση είς χαμηλήν τιμήν εις
τό εθνικον ένεργεΐακόν δίκτυον
την πλεα άζοι,σαν ηλεκτρικήν ένέ
ργϊΐαν 8ά παράσχη την δυνατό
τη τα είς την ΔΕΗ ν ά τοοφοβστή
όνέτι.ις καί έττΜίελώς δι' σύτήν
τεύς καταναλΜτάς» καϊ δτι «τό
στοιχεία τούτο τής έπιτευχθεί
σης κατόπιν έτπττόνων διαττραγ
ματεύσεων μειωμένης τιμής ήλεκ
τρικής ενεργείαις άττοτελεΐ μέγα
καί &ασικ,ό'ν ττλεονέκτημα διά τ,Λν
Δτ,μότ'.ο έι< τής ύττογραφείσης Καί το Διύλιστή,ίΐον Άτταμένει τέλος τ^ Αιυλιστήρι ο; τό όποΐρν Κ3,1, Ιβεωρε'το κατά τ3ις δΐ3'π·:αιγμ:.τε>σι:ις διά την συ
·>ε;ίθιίιγηοι:ν της σ^μβάσε^ς ώς το
έπικε'.εΐς στοιχείον τοϋ ώς άνω
τρ■.ητιτ'3χο^ τό όιττοϊθ»1 καί βά έττοι
μεΐότει τα λο πά εογα. Ή κα
τοΜΤτοσις ή όποία διεμορφώθη κα
τα την τελεντ»ίαν ττ'εοίοδον είς
τή; έγοοάν ιοΐι πετ,'ΐλαιίου καί
τ' > ν3". λαιγο-ράν άλλά κιΐ αί γε
ν-νχτε-α: σι,Οηκα άδεβαιότητος
ο' ςπΐΐαι Εοοιχϊροι'ι οιτν τάς μακρο
τ, 5^έσμο^ς ττ^οδλίψϊΐς άνέτρεψαν
ο'ύτήν την σ.ι|5:'τησ ν και ώδήγη
σιν τϊλΌς ε'ς τή/ άτοτι/χία τού
όλον σιχήματος Υπό τάς σιτν&ή
κ»-, σύτάς εΐνοιΐ ττροψαινές δτι ή
?ιαττ'ρεγμάτει.>σ:ς δ'.'ά τό Δαλιστή
γο καί τα λοιττα κιγα δέν είναι
δυνατόν ιτατά ν« λάβη ΰπ' όψιν
της την μεταβολήν των συνθηιχών
καί κατ3< συνΐττε αν δέν είναι δυ 'οτον τταεα νά ϊσχύσουνν δροι π?ο στζμαζμενοι ττριόις αύτάς Θά τεβή επομένως πρόδλη,μα κατά "όσον οί βελτωμέ.αι αύτοι δροι τού Διυ &ά συμι&αδ'ιζουν καί θα τσι ττρός τα γενι.«λ τ:εί. σνμφέςοντα τής έθνικής οί κενομίας Κατά σι' έτττειαν 6ά ή το αναγκαίαν ν^< μελετη6οΰν ποο κατ^βελικώς καί έξονυχιστικώς δ λοα ί»ί δ.!>-ταί λώσες ώστε νά έ
ττλεγή «αί νά -τΓροιγματ&τΓοηθη ή
πεο«τσότεριι- σνμψέθΌυσα καί ή
περισσότερην έν;μοο>νισμένη καί
ττρός τα σ.μφεοο'ντα τής Έλλην»
κης ©ίικονομίας κια! πι;ός τάς διε
0νΕΪς συνοτκας καί «ίι.αχατατάξεις
μέ κοιτήριαιν ττερκτσότερον την «οί
υινο·μΐ'ΐβότητα» καϊ όλιγώτι-ρον
τήι θεαματικότητα
Τό γεγονος δτι μετά τήιν άναγ
γελίοΐ. τής λύσεΐύς τής συμ6άσε«ς
Ωνάση εχει ήδη εκδηλωθή ττολλα
ττλόν ενδιαφέρον διά τό δλο/ σύ
στημα των έ'ργων καί ττρωρτίστως
£ιά τΐιΛιΐίλϋστήρον—ήδη ώς λϊ
γεται ύπάρχουιν αρκεταί ττιροσφθ
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΤΟΥ 8ΜΗΝ0Υ
Σΐ'μφώνιος ττρός τα διαμορφΗ
θέντα όριστικά στο'χεΐα τό έξα
γωγικόν σννάλλαγμα ένεφάν'σε
κατά τό δμηνσν Ίανουαρ'ίοι; —
Αύγούστοι; λήγοντος έ'τους έλα
φράν κάμψιν έκ 15 ·5 έκατ δολ-
λαΐοίκι/. έν σι?γκρίισει ττρός την
ΐόίαν ττεοι/σινήιν ττειρίοδον
Δέον νά σημε'ωθή οτ' ·'ι έν λό
Υφ μείκσις δέν σημαίνει γεν<ικω τέρε,ν Ευσμειή εξέλιξιν όφεΐλομέ νην ό-ττλώς χαί μόνον είς την ττλή ρη σχεδόν διακοττήν των έξαγω γόν το·0 ν'κελίου καί σιδηρονικε>
α.'ι'τινες άντι6έτως
έκτάκτως ίίψηλαί κατά τα έ'τη
1069 καί 1970· λόγω των έξαιιρί.
τικών δι' αύτάς εύνοι'κών συνβη
κων τής δΐεβΐίθς άγοράς. Πιράγμα
τι αν άττϊ τό σύνολον των έξα
γκγών τού βμήνοι. 1970 άφοτΐρε-
6η τό ν'κέλιον καί τό σιδηροινικέ
λ όν. τότε αί άντίστοιχο' έξαγο
γαί τού λΐ',γοντος ετους είναι με
εκείνον τοθ ττροηγουμέ
κατά 16,1 έκ δολλά
νού
ρια
ΑΊ έξαγωγαί των βιομηχανικήν
καί 6'οτεχν^κών τφοϊόντων (ττλην
νικελίοιτ) ήσαν κατά τό λήγον ε-
τος κατά 7,6 έκ. δολλάρια άνώ
τεοα- τού προηγούμενον έ'τοι/ς
Είδικώτεραν, αί έξαγωγαί των
ττ:ο.όντ(ον έφαιριμογής ήλεκτρι-
ήσαν διιτλάσ'α1 σχεδόν των
ττροιοντων
Αττό τάς οΛλας κ«τηγο>ρίας έ-
ξαγκγίμον προιόντων μεγάλην α-
νοδον έσημείωσαΐν αί έξαγωγαί
ύλών καί ήμ'κατειργασμέ
ν«ν προιόντων, ήτο1 κατά Τ Ο 952
ΟΟΟ δολλ (31,1%) κβί ιδίως
&ά5τς (39·7%) καί δερμάτων
(403ί>). Ηύξημέναι έττίσης ύττήρ-
ξαν Κ3ΐ αί έξαγωγαί όρυκτών καί
μεταλλει/μάτω;, κατά 2 277 δολ
λά,ρια (7·5%)
Α έξογκγαί' κοΓΓΓνοΰ -αυοικτία-
σα. μείωο-ιν. ένώ αί τοιοώτα1
ί καί ττοτών ηυξήθησαν
ί.λαφ-ίν)ς. λόγω κάμψεως των έ-
ξαγωγών τής σουιλτανίνας· κατά
4.845 000 Εολλάρια Ώς γνω-
στό'· κοΰΐτνός καί σονλτονιίνα
ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓ ΤΕΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΠΤΑ ΘΥΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΥΦΕΣΕΩΣ ΠΗ ΔΥΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
ΒΟΝΝΉ— Τα ττρώτα θέματα | αλλες μεγόλες διομηιχανιιιεές έται
τής οικονομικάς κάμψεως τής Δυ
τ>,κιής ιΓερμανίας β'ά είναι · σύμφω
να ιιέ τίς ττοιοδλέψείς τ«,ν έδώ οί
κονομολόγων. οί ξένοι έργάτες ττού
«είσήχθΓ,σαν» μαζικά σέ αύτην τή
χτορα κατά τή διάριχεια των έτών
τής μεγάλης άναπττύξεΜΐς.
Άπό 280 000 ττού ήσαν στά
1960· ό άριβμός τει.ς 'έχει φθάσει
σέ ευισΒεώοητα ϋψη σήμε,οα· στούς
2 200 000. ΎτΓάιρχει εα μελανό
ττρεηγοιύμενο στά 1966 — 67, ο
έξ αίτίας τής τότε γερμανικής οί
ξέ
κοομικής κρίσεως,
400 000
μή
τοι έιΐγάτες βρέβηκαν μέσα σέ λ!
γ-νς μήνε; χκι?ϊς δουλειά καϊ ττά
π 'ζουν κατά τα τελευταία ρα τίβλΛοί άττό αύτούς άναγκώστη
ίτη ?.σχερείας είς τάς διεθνεΐς'καν νά γυ,ΐϊί'σουν πίσω στις χώ
άγοράς Τέλος. έκ των τϊθψίιμων ρετ τους την εποχή έκείνη ό άΡι-
καί ττοτών. σημο.ντΐκιήν αύξησιν €μ:ς τκιν ξένων έ:γατών τής Γερΰ
αί έξαγωγαί διατετηρη μαν ίας εΐχε κατέδει στό 1 300
μένων όττκοών. λαχανικών καί δή Ι 00Ό
μητρ οκ.ωνι.
Είς άττολύτους άριφμούς τό εισ
τγοοιχΕε:,! εξαγωγικόν σννάλλαγμα
κατά τα ώς άνω δμηνον Ίανονχρί
ου—Α ^γούστοα λήγοντος ετους,
εχει ώς ακολούθως κατά τάς δ'α
φόρο^ς κατη,γοΐίας έξαγωγικών
έλλην'κών ττροϊόντων:
Τρόφΐμα καί ττοτά 108 392
000 Εελλόοια, κισΐπνός 47 891
περυσινών. αί των «δών λαικής 000. πρώται Ολαι καί ήμικατεΐιρ
τέχνης ήσαν ηύξημένοοι κατά 61· γασμένα προιόντα 46.180 000. ό
4%. των τσιμέντων κατά 1026%. ρι,κτά — μεταλλεύματα 32 858"
των μετάλλων καί εΐδών έκ μετάλ 000· πετρελα'οειδή 3 251 000.
λου κατά 23·3% καί των ύττοδη- θιομηχα.'κά καί δ'στεχνικά ττιχιι
μάτων καί εί δών δέιρ-ματος κατά όντα 122.561 000. νκ,έλιον —σι
675%. Κάμψ'ν ένεφάνισαν δμως δπ ςισνιχέλΐ':, 49.19!) 000 δολλά-
Σήμε?α· &ιτο. τό ενα στά δέκοχ
ζιενγάρια £ργατ;κά χέοια άνηχει
σέ ξέν€· οί άλλοδαιποί έργάτες 1-
χου> γίνει σημαντικώτατος ττο-α
■ τής βπβοναμίας της Δυτικής
Γεομανίσς ττ&λυαοιβμότεροι —242
000— ε* αι οί Γιουγκοσλόιδθι
«αί όκο>.3.8οΰ οί Ιταλοί, οί Τού?
κοι. οί "Ελληνες, οί Ίοτταινοί κοιί
οί Παοτογάλλοι Οί ■πειισστεροι
απο άγρ·οτιικ.ές ττε,ριο
χές καί φ95ινθ'ϋ·ν έδώ χω:ίς καμ
?ιες σαν τη χημικοφοφμαικευτ^κή
φίρμα «Χέστ». οί ξένοι έργάτες
έ'χοΐ' ' τΐ»ν 'ίδιο μισβό καί τίς Υδι
ες ει>χολί:.ς μέ τοΰς Γερμανούς
Στά μιο?σ'ΐζουν τελικά νά έγκα
τοιοτοΐοΧν έ5ώ ττέιοα Μία ττ:όσφα
τη καταμίτ'ίηση 6-π'εκάλυ'ψε ότι τα
26% το} ίργατικοϋ αύτο] ττληθυ
σμοΰ δοίσκονται στή Γερμανία ττά
ν« άττ 7 χιρώνια σινέχεια καί 6τ[
τα 31% είναι έδώ άπ"ό 4 εωις 7
χ:ενια 1 200.000 άτομα έξαί
τώνται έξ οίλλου σήμερα άπό τοΰς
οί έττί&εωΐτητές δρήκαν
ττέρσι 1.000 Ίταλόύς ττού ήσοτν
στιδθΎμέ.'ο; δλοι μοοζί σέ ενα οί
κημα πού Ζ έθετε μάνο 8 ντούς καί
6 νεροχύτες Σττίτια, ττού ά~ό κα0
ρύ έ'ττρ—τε νά κατεδαφισθούν γιά
ύγειονομικοϊ,ς λόγους. είναι άκό-
μη οοθι,α καί μτταίνουνε μέσα
μπουλοΰκια — μττοιΛθιύ'κια οί νεο
φεομένοι άπό τή Σι«ελ!α καί άττό
τηι, Ανατολή.
Παρόλληλα μέ τίς στεγαιστικές
προσττάι3ειες οί άρχές άργανώνουν
έπίσης έντατ(κά μαθήματα γε,ομα
νίκης γλώσσας γιά τούς ένήλικες
ξέιους έργάτες Υπάρχονν δμως,
καί άλλα 150 000 τταιδιά. σέ σχο
λική '^λιικία πού δέν φοιτοϋν ττου
θενά Οί έκκλησίες κ,αί τα έργατι
κά σννιδΐκάτα κάνουν γενναΐες ττρο
σττάθειες γ[ά νά τταράσχουν δωρί
άν ττληρο<|Γθιρίες καί συμ&ουλές κοι νωΗκές κια Ίτπολ'τικές δραοττ|(3ΐό τητες σταύς μετανάστες. ττού ενα τει-άστιο ττολιτιιστικιό χάσμα τούς άττοξενώνει άπό τό έδώ περιιβάλ- λον τους. Ποάγματ^ τό γενικόν ένδΊαφέρον κιαί ή συγκεκοιμένη καϊ άττοτελεσματική βοηθεία εχοι»ν έδηλωβή έδώ ττολύ περισσότϊ(?ο άιττ' ότι στή Γαλλία. Τελικός δ μόνο μία μειοψ^ία ώφελε? ται τηραγματ,κά άττό τίς έθελον τικές άργανωσεις 6ο·ηθείας Οί έ κατοντάδες ξέινοι έ^γάτες ιτού τρι μίαν είδικΐΐΛΓη που νά τους επι-1 έγκατεστημένοΐίς στή Γερμανία έρ ' γυιρνάνε πέρα δώθε στούς σιδηρο τρεπη νά άναλάδοι/ν μίαν άξια τι^εττή έργασία σέ μιά σΰγχοοη €ιημηχοινική κοινκνία. Είναι °να ττόφ·ε''κτο λοιιτιόν· νά φορτώνωνται τ;ς πιό 6οΐ-ΐιές χειρωνακ,τικές δου αί ττρός τό εξωτερικών ττωλήσεΐς ριβ. λοιπά εϊδη 2 199 000 δολ-'>ειές' "" οί Γερμσνοί ττολίτες πε
σιδηροφύλλων και άλουμινίου. ώς λάρ'α Γεν'κόν σί'/ολον 363 380
καί χημικήν καί φαρμακευτ'κώ.ν 000 δολλάςιια.
ΑΙ ΕΞΑΓΩΠΚΑΙ ΕΓίΙΣΧΥΣΕΙΣ
Τό εξαγωγικόν έξακολουβεΤ πάν
τοτε νά άττοτελή έλ'α των 6ασι-
κών πιρο&λημάτων τής έλληνικής
Οικονομ!άς καί ορθώς καταλαμ-
6άνει μίαν των ττρώτων βέσεων
είς την μέρ'μναν των αρμοδίων
κρατΊβών φοιρέων. ώς καταιφαίνε-
ται έκ των αλλεπαλλήλων έ"! τοΰ
θέματος σισκέψεων
Ή ϊ&έα τής δημιουργίας έξα-
γωγ'κών ένώσεων κιεϊται είς τα
πλαίσ'α των σχετικών πΐροστταθει
ών Έιιδ'αφέροΐίσαι δέ είναι αί
διατί—κβεϊσαι έν τΓ^οκε'μέν·^ ά-
πόψεις των άμέσως ένδιαφειρομέ-
νων. δ'ά το3 Πανελληνίου Σιτνδέ
σμοιι 'Εξαγωγέων Πράγματ1, είς
έμττεριστατωμένιον σημε ι ω μ α
πρός την κυβέρνησιν, ό έν λόγω
Σύν&εσμος άναλύε1 τάς άττόψε'ς
τού επί τής μελετωμένην σιτνενώ
σεως τού έξαγωγΐικ'οϋ έμιτορ-ίθυ ώ
ρισμένων ποοΊΟ^των. τα όποία
ώς έκ τής ίΕιομορψίας των, πα-
άντΐκειμεν'κάς ά5υνα-
μίας κατά την εξαγωγήν των.
Κατά την αιτοιψ'ν τού Πανελλη
νίου Συνδέσμοιι 'Εξαιγωγέωιν σκο
ττός μ'άς τοιαύτης ενώσεως δέον
ά είναι ό καθορισμΐς των κατω
τάτων ίπτοχρεωτικιών τιμί*ν έξα-
γωγής έττί τή βάσει των ίσχυου
σών τιμών είς την διεθνή αγοράν
δέ εΐνα' ότι αί τ'μαί
αυται θά παροοχολοΐίθονται ΰπευ
θύνως κοιί άιελλ'πτώς.
Άλλά κο.τά ττοΐον τρόπον θά
έπιδ.ωχβή ή ενωσις αύτη των ώς
έξαγωγικών μσνόδων; Έν
π·;οκεΐμένω οί έξαγωγεΐς ψαίνον
ται έτΓΐ©ΐίμοΟντες την οδόν των
διοιχητΊκκ'. μέτρκν· τα όττοια θά
ε'χο·. ι δ'ττήν κατεύβυνσιν: Μίαν
Εετικήιν καί μίαν όητοθετΐ'κην Ή
^ —κατά τάς ϊή
των— Οά σν'Ίίο-τατβΐ είς την ε¬
νίσχυσιν της ττριοσιπα&είας δ^ά κι
νήτρω/ Ή δσυτέρα έξ 'άλλου. θό
σινιστατσι είς την λήψιν ώυ'σμέ
νΜ<·- ά-π·ο5ο<ΡιΡ'νντι·';ών μέτ3ων. Ειδικώτερον, όσον 'άφορά είς τό.' μηχαν'σμόν των τιμών, οί έ- ξαγωγεϊς ε'.σηγοΰνται την όνακοί μ άς ένδε'χτ κιής τιμής είς °λο κα1 πε? ρο δλα αύτά τα χΐόνια τής έζαι ρετικής άφ9ονίας κιαί εύημείρας Ή γερμανιχη οίποψη διατιπτώ Ε","ιε μέ περ'σσή ώμή εΐλικϊίνιεια «πό τ'ι; Ρόλφ Βέμττ:ο. έκττ:όσω •πό τής Ενώσεως Έργοδοτών «Οί Γε:μανοί έιογοδότες ττριοσλαμβά- νοι,ν ξένους έ:γάτες· διότ[ άττλοϋ σμόν ΐΓθσο·στοΟ άμο'βής 5ιά τάς οτοτα τούς δρίσκοι,ι, καταλλήλους έγκαταστόσεις καί τάς ΰπηιρεσί- ύττοψηφ!ο:;ς στήν έσωτερική άγο άς τού έξαγωγέιΜς, ό όπαάος ι- ρά έ:γασ!α;» Πρέπει νά άντιμί δία εύθύνη βά διαικινή έμποιρΐχώς τ<ιΐπίσοιμε σήμε;:α αΐστηιοά τό τό προιόν τού. Ι τπρ£6λημα χωρίς συιναισ&ηματι- Ύφίσταται δμως καί τό ττρό σμούς Οί Γί,ρμανοί έργοδότες δέν 6λημα τής δ'αητραγματευτ^ής ι- ε/χβι/ν στό νού τονς ά | ά σχύος τού έλληνιικού ττροώντος | πιχγρόιμματα άναπιτύξεως δταν είς την ξένην Τό δέ τι'ρόοληιμα τε προσλαμδάνουιν άλλοδοπτούς. '~ λεϊ έν συναιοτήσε1 ποος την όρ γάνωσ'ν έγκατόιστα^ιν καί ύττοδο χήν τοΰ ιτροιόντοις είς την ξένη·ν αγοράν Ή ο·.τΐμετώτΓΊσις τού ττροδλήματος το^τοι. —τονίζεται — 6ά ήδύνοττο νά άναληφθή {/ εθ; ένδιαιφέρει είναι κα τα ττόσειν ενσις άνβρωπος μπαρέ! νά συμβίλη άπιοτελεσματικά παραγιιγική Ειοιδι,κασία» ΟΊ «Γκαστοϋομπάϊτερ» (φιλαξε νούμενο, έργάτες) δττως τούς ά τής έξαγωγ'κής ενώσεως είς την ττακχλοιη εύγενικά έδώ ττέ,ρα, γιά οποίαν θά άνήκε καί ή έπ'λογή ν ά γίν:τα·, ή διόικ-ριση μέ τα 5 τού ττλέοι προσφόοου τρόττου δια 900 000 «Φαεμνταρμττάιτεΐο» (ξέ θεισεως των έξαγοιμέν»ν προιόν- νοι έργάτες) πού εΤχαιν φέρει στή των. | γερ>μοίνία διά τής βίας οί Ναζο!·
Τί θά συνέβα'νιςν έν τούτοις· } ε'^0 τή διάΐ^κεια τοΓ, Β' Παγκό
είς τΐεριπτΐοο-ιν κατά την οποίαν | <Ί»·βι Πολέμου, έ'χουν καταντήσε). λόγο' γε.ικωτέ,ρας οίκ,ονομ'κής νά είναι ο! «κιούληδες» τής δ-υτι- τΓθλ'τικής εά έτίέβοολλον όπως ή κίϊς γερμο.' κης κοινωνίας Σκου τταιέμ6ασ'ς τής ενώσεως κινηθή ττιδιάρηδες, νεκροβάφτε,ς. σκαψ-πα είς έπίττεία τιμών ανωτέρα των Ι Εεζ· Στά ί,ΐγοστάσια καί στά για δ'ε6;ώς ίσχυόντων; Ή απάντησις Τ ά δλ γατες Οί έντυπωσΐκκοί αύτοι άρ,θμοί δημιοι·ογοϋν ένα διαρκώς έ·νιτεινό μν>ο κοινκνικ,ό ττρόβλημα
άρχές καταλρβαίνουι.' ττο
λύ καλά δτι άν δέν ληφδοΐν τα κα
τάλλι-,λα μέσα τπ:·ός έ:·ίσχιτο~ τής
τάξεως των ξένων έΐγα
των στή χώ;α όπου έργάζονται ή
Γεομα;ία £ά άντιμετωιτίση πιθα
νώτατα ε,>α «φι»λετικιό ττρόδλημα»
στόν έτΐικΐάτειά της παρόμοιο μέ
τό «ττ,ρόδλημα των Νέγρω.» τής
ΆμερΐΛΐής ιΓιά τό λόγο αύτό ση-
μΓ/τικές έτ.χαρηγήισεις τταρέχον
ται: άττό τό δηιμόσιο ττ<οός έξοοσφά λιση άΕιοπΐεττών κιαί γιά τούς ξέ- έργάτες ,καί γιά τίς ο'ικογέ νειές τους Οί άβλιοι συνοικ-ΐισμοί έργατκιν - μεταναστώιν πού ασκή μαίνο.'. καί διστρίφονν τα πϊ,ρί χτ:ΐ5α τού Παοισιοΰ κιαϊ των άλ λων μεγάλων γαλλικών πόλεων ά ΐΓθφΐύχβησαν έδώ π'έρα Σέ πολλές περι^πτώ<Γε[,ς οί ΐδιοι οί έργοώότες ττροσφέιρουν κατοικία στοΐις ίι:γάτες. Στά ττλαίσιο των ττρο-στταθειών γιά τή βελτιώση των σι.·.θηκιών τής ζωής των έργσζο μένων νέα μέτρα άττεφασίσθησαν Αττό τό υπουργείον Έργοχτίας ττού ό,παγο>ΐεύοι;ν τή συγκαιτοίκηση· πε
ρισσοτερων των -τεσσοιρων
άν-
νδρών στούς κο^νοτικθύς «οιτώ
νες Ελάχιστον όριον ζωτικοΰ χώ
γιά κάβε ΐανθρωττο όρίσθηχαν
&ρομ>,κοΰς σταθμούς των κυριωτε
οων γερμανικόν ΤΓΟλεωιν τα Σαδ
6ατοκύριακα· είναι μία σαψεστα-
τη ένδειξη δτι οί περισσότερον ά
ττό σύτούς ζούνί ακόμη σέ μιά
κοτάσταση κοινων κ,οθ
σμοϋ (γκιέτο) στή Γείίμανία.
Στο σύνολό τού- οί Γερμανοί ε
χ©ι?ν την τάση μάλλον νά άνέχωιν
τσι π«αά νά παροιδέχιωνται όριστι
κά τοΐ,ς ξένους άνάμεσα τους
θεωροΰνται άττλώς ώς άναγκαϊο
κακό καί παοολες τίς προσττάβει
ες τής γερμανικήν κυιοερνήκτεως
γιά μιά μεγαλυτερη κατανόηοττ)
κ,αί άνοχή, οί δίαιες ττροκαττολή
ψεις έξσκολουβούν νά είναι διαδε
δομένες. ΟΊ «Γκ,ασταιμπάιτερ»ι.
στά μάτι,α των Γείομανών είναι
βρώμικο:. ένοχλητικ-οί, θοροδώ
δε:ς καί είναι ττάντοτε μιά
λή γιά τίς γερανίδες γυναϊκες
Ή 'Εταιιιρία Προστασίας Ζώων
νά -παραδώση ένα έγκβτα
λελε.μένο σκιυλί σ' 'ένα ξένο έρ
γάτη διότι «δέ μποροόμε νά ε
χουμε έμιτιστοσύνη στούς ξίνοος»
Στό Άνόβερο ή άστυ·ιιομία άναγ
κάοτηιχ,ε νά αφαιρέση άπ-ό έναν
οίκο άνοχής την έτΓΐγραιφή «"Οχι
γΐ,ά ξένους»
Καί ομως ή στάσν ικιαί οί έντυττώ
σεις των Γευμανών άλλάοζουν σι
γ ά - σιγά Τα 25% των ξένων έρ
γατών πιαντρεΰσνται ΓερμανίΙδίς
συτο' ίΤναΐ ΤΓΟυ κάνοαν δλες
ς χω; άησς
των έξαγωγέων, είνα' δτι. είς τοΐ τ'? 6<»~ΐϊΐς καί κοπ,αστικές δου αύτην ττεοί-τκισ.ν τό ελλε'μμα ' ΣτιίΙ «Φ<=>«σ6άγκεν» καί στίς
θά ττρέπει νά καλύτττετα1 υπό τού "*-ιε<>·
κράτο.ις. 'Εάιν. αντιθέτως· έκ
τής δλης δ-:αδι«ιαισίας ήθΐλε ποο < ________^——«_._ , κύψη ττϊάσοδος τό ττλεόνασμα θά ΐπεο'ήοχετο κατ' αναλογίαν συμ- μετοχής είς τούς έξαγωγεΐς μέλη τής Ενώσεως Τό εάν αί ύποδείξεΐς αθτα1 εί να' τΓραγματοπΌΐήσ'μοι καί εάν ναί μέχρι ττοίθα; οιημείου, άττόκε1 ται νά τό κοΐ'.ιουν οί έπ^ο^τ'- σμένοι μέ την μελέτην τού δλου θέματος κοατικιοί τταράγοντε.ς οί όττοϊα καλούνται νά άνεύιοουν τή'ν «χρυσήν τομή·» μεταξύ των ε¬ πί μέιουις ίδ'ωτΐικών κσι τγ", γεν'κωτέαου συμφέθΌ·ντ<;ς -τής 'Ε&^'κής Οικονομίας Άρ<«ΐ τα 8 τετραγωνικά μέτρα κια! 6χι , καί έντάσσονται στή γερμανική κοινωνια Στό σύνολό τους ή βέση τους δέν είναι τ|>αγι.κή καί οί συν
θηκες είναι όττ(>»σΐδήττοτε εύνοϊκώ
τει5ες άττ' δσο στίς άλλες εύρω
παϊκές χώρες· δμως ΰπάιρχουιν άκιό
μη ττολλά πιράγματα ττού
4 όπως ήτοιν πό
Ποορολαυτά· τό ιπρόβλημα σιέ-
γης δέν εχει άκόμη λυθή. κάθε άλ
λο. Πολλοί άττιά τούς ξένους πλη
οκνουν ύπεοβολικά ποσά γιά νοίκι
σέ κάτι «τρύπιες» όπού κανένας
Γε,'ϊμανός δέν δα δεχόταν νά μείνη Ι νά γίνουν γιά νά άνε'δή τό επί
μέσα Στήν πεοιοχή τής Φραγ ττε&ο τής ζωής
μή ),ς 6ε&
νην ΐΓζοχειηότητα. οτλλά καί χω¬
ρίς ά1 επιτρέπτοι,ις κο)9νστεο·ήσεις
τό έξαγοίγ'κιόν μας ττοό-
βλημα ώ- διοτμοτίΓΟτα1 ί—ό τό
το-ΐσμα τής £·Ό3νο3ς άνταγων'στϊ
ήτ έγοράς· οϋτε π^ή
Ελληνοαμερικανικός ό οικονομικος έγκέφαλος
τού προέδρου Νίξον
ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ· "Εγινε γνωστό | χον οούτάν τΓενηντόίρ·η μέ τήιν έμφά ή άμε^ικοονικιή οικονομια 'Εψ' ό
δτι κοττά τούς τελευταίου μηνες
το; 1970 ά Λευκός θϊκος Θέλη
σ; νά αντιδράση ένοοντίον τήις ύ
-ποοι6άσε»ς τϊΰ άμΐ.ρΊκαι.ικιθ«ϋ έμ
-ττεο καθ ϊσοζ'γίιου. Αυτήν την
εττπχπν ττράγματι ό Πρ«όε5ρος Νί
ξον άποφόσισε νά σνγκιεντθώση
στο Λευκιο θ'ίκο όλα τα νήματα
τής έξωτερκής οίκ,ονομΐικής ττολι-
τικής πού ώς τότε 6ρι<τκόταν δια <;ρτΓΐσμένα σέ δέκα πείίττου ύ- τόν ένΡ'ο-φΓΐ,ίμενο, ποιραγωγόν ! άλ>ά οΰτε καί κσθι^στερήσεων εί | ττ^ργ^α κα^ καμμιά δωίΐκαοια
τταραλλήλως ττοός τόν καβορι ν^ι έττιΕϊκτΐκόν!
υπηρεσιες
Ι Ό "Λνβρ'ΐοτΓΓος ττού άνέλαιδε νά
Ι συγκεντρώση) στά χέρια τού
ρ-ί η άκο ίέστερον εκδήλωσις έν ( ιι ιο 1/ε; την εξαχφάλ ο-ιν τ.ιν | οχα α^τά τα νήματα έξοηοολου
♦»♦♦♦♦»»♦♦
διαφέροντος οδπό πολλάς ττλειτράς
— ί.πογοαμμίζει την ευχέρειαν ποο
κρίο-ευς τής σ^μφβςιωτεροις λΐ
τί. Γτ.γων "Ισως είς τούτο 6ά
Τό ποόδλημα σι/νεπώς έντοττί ι συςιβΐ-λε·. καί αί άνόιλογοι ττ>3'ς
ζετο: έκΐεΐ είς την αναζήτησιν δή | τΐ άν:λοτιμβε,-.ίμενδ^ ε;γπ έγγυή
λοι5ή καί ττρόχρισιν μετά τής δι σεις κο-λής καί έμττρββέσμου έκ
ού-σης τΓρ.:σοχής τής λύσεως έκεί
νης '■) όποία θα ύττη,οετήση πληρέ
καί άσφσλέστεοον τα συμ
φέοοντα τής έ&νικής οίκονομίας
Καί δτα.ι λέγομεν άο"φαλέστΐριον ί,ττέο των
τελεοιεώς τ:·ι.Δι»τι αί μικραί τοι
ούται ΐ'σϊ ?·^^·^^άλ^γο1 ττπός τό
τελικώς ε;ς πά
μ ά- άτίλής «όψιόν»
ΔΙΙϋΙΕΪΚίΣ ΙίΙΛΊΓΙίΚΙΝ
Φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ Διοικήοεων Άνωνύμων
Γταιρειών και Εταιρειών Περιωριομένης Ευθυνής δτι δι' απο¬
φάσεως τού κ. ΎπουργοΟ Έμπορίου ύπ' αριθ 66378)4126
τής 16)12)65, δημοσιευθείσης είς τό ύπ' αριθ 960)23 12 65
♦ Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έταιρειών), όρίϊεται δτι δύνον
τοι νά ουνεχΐσωθι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς
των Γενικών Συνελευσεων καί τούς "Ιοολογισμούς των δ,ά
ιής οί.-,ονομικής μας εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ -
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο μέχρι τούδε διά τής
-ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ» πρό τής συγχωνεύσεώς της.
ττ;.ι:ύττο'ι.ισεών τη-ς έντος των τασ £ιγ ι^ά μην ε~ναι γνκο-τος άττό τό
εύοώτε.~ο άμε·;ικονικό κοινό μολο
νότι έ'παιξε ούσιαστικώτατο ρόλο
στή/ έττεξεΐγασία των έμπορικών
καί νομισματικών μέτοκιν τής 15ης
Αύγοόσττυ Κ ι ασφαλώς ό Ί'διος
δεν είναι καβόλοιυ 6ι/σαρεστημένος
όττ' την '«χτάστα— αύτη.
Έν άητιθϊσει ττοος τόν Χένρυ
Κίσσιγκεο, τόν σόμβουλο τού Ποο
έδυου επί των ύποθέσεων τήις έ
Ρ ι κης ϋμυνας ό <Πήτ€ρ Τζώρτζ Πήτεοσον σύμβ.ουλος έττί τής έξω τ&αικής οίκονομιχής ττολιτικής δέν συμττσθεϊ καβελοΐ/ τή διαφημίση κι οντιε έπιδιώκιει ν ά καταλαμ&ά νη τίς στήλες τώ>ν έφημερίδ«ιν έμ
φαν.ζομενος μέ στά:ιλετς δει*τέ
ρσς κατηγοςίας οΐίτε ιιαί κι-μπά
ζει έττιδείχνοντας μέ φορτικότητα
την ε'κταση τής έξοικτίας τού Ό
έκ των ττα:ασκηνίω.· δρών άνθοω
ττος τοΰ Λευκ,οΟ Οϊκου ττλήν τού
">τι είναι ένας καλός
οκαγενειάρχηις μέ ττλήριη, συ
νείβηση τής έπιροοής το·, καί τής
άνάγκηις γιά τίς Ήνωμένες Πολι
τεϊες νά «άναικτήση νέον κΰρ-ος ή
οίκονομική των ήγεσία». 'Ενεργεΐ
πς-ι.τοτε μέ τόση ττεητοίθηση (με
γαλος ό πειρασμός νά γράψωμε μέ
τόσον έθνικισμό) ττού άιΤΓθιρεΐς καμ
μιά φορά άκούγοντας τόν φιλήσυ
ν ση καθηγητού Γνμνασίου νά
τταΐαφέρεται σχεδόν μέ την άν ά
γνωση ωρισμένων στατιστικών
στοιχείκιν άφοιρώιντων επί παιραδεί
γματι τό έξωτερ'ΐκό έμπόριο τής
'ΙαττκΜίας Γιατί ή Ίοτπιωνία μα
ζί μέ την Κοιινή Άγορά είναι
οί δύο έψΊαλτες τού κ
Πήτερσον Τίποτε δέν ττροδιέθετε
τ^,ν κ Πήτοσον νά εισέλθη στήν
&ημοσ!α ΐπτηρεσία. Καί &ί ο'ικο
-.ιομικεί λόγοι λιγώτερο άπό κάθε
τί α)λο άφοιΰ μ έ τό νά έργάζε
τόπ στόν Λευκιό θϊκιο π-ραγματο
ποιεί μ.ά χασούρα κ,άπου 80 000
τό χρόνο.
Ο νέος οκονομΐικ,ός σύμδουλος
■>θιϋ κ. Νίξον γεννήθηικε σέ μία μι
κ;ή πόλη τής Νεμποάσκα Γυιός
"Ελληιβς μετανάιστου εκβνε λαμ
πρές γιτμνασιακές σττουιδές άντι
μετώττισε π.ρός στιγμήν τό ένδε
χόμενο νά γίνη έκτΓαιδευτικος τέ
λος όμκς απεφάσισε να προχωοή
ση σέ οΊ ιτε:ες σττουδές Τό 1945
είναι τττυ-χισΰιχος τής Νορβγουέ
ατεον Γιουνιδέρσιτκ κκχί άναλαμ
6άνει έογασία στόν τομέα τής
ίδικτικ,ής έττιχειρήσεως. "Οταν ξε
λογά£εται άττό τα/ κ Νίξον ό κ
Πήτεΐσον ήταν —ρόεδρος τής
«Μπέλ εντ ΧόγοΛ.'ελ»
Όπως τπελλοί άμερικανοί ξέ
νης καταγωγής ό κ Πήτεοσον
διαπτνέεται άπτό δαιθειά ττίστη
ττιρός τίς παραδοσιακές άξίες των
Ήνωμένων Πολιτειών. Η άγάττη
τού στήν έργασία δέν ήταν αυτή
πού στό κάτω —κιάτω τού ετΐ'ετρε
ψε .ά έττιτύχη; Γι' αύτό δέν πρέ
ιτει νά άττορή κανείς άκουγοντάς
τον ινβ καταδικάζη τίς νέ«.ς γε
νιές ενοχες στά μάτια τού γιά
τό δτι παροβδίδουν σημασίας στή
σχόλη καί περιφρονούν την τεχ·νο
λογία.
Σ' αύτό ακριβώς γιά τόν κ
Πήτεοσον έρχεται ένα άπό τα μϊ
γάλα κακά άττό τό όττοΐο ϋττοφέρει
σο< δμως δέν είναι τού χερΐα} τού νά τα διοριθώση ό κ Πήτερ-σον χει στρέψει όλες τίς ττροσπαθίΐ ές τού πριος όΐλλους τομεΐς καί ί διαιτέρως ιτίός τό διεθνές έμπ-ό ριο Ό κ. Πέτερσον ψυσιικά δέν είνα διόλου υπέρ των ττροστατευ τικών δασμών « Ο ποόεδρος και έγώ &εδαιώνει £ττιβι;μούμε έναν κιόσμο άνοιχτς στόν συναγωνισμό άλλά στόν δι'κιιο συναγωνισμό»· ^Αεταξύ τγΙι. συνταγών πού προ τείνει ύττάρχε μιά Κυδερνητική βοηθεία πιρός ώρισμένες δτομη χρι. ίεςιόινωτέοοΐι; τεχνολογιικιο'ϋι έ έττίσης όμως κ.αί πρό ττάντκν ή διβ·έργεια σκληρών διαπραγματεύσεων μέ την Ίαπω νια καί την Ειΰ'ρώπη βαούτατα ένοχες καί οί δύο γιιά άχαιριστία καί κακοτΓ.στία Ή πιερισσότε ρον δαλλομ ι η είναι ή Ίαπωνία ή όττοία ττιροσθέτει ό κ. Πήτερ σον δέν συνεισφέρει ποορά έλάχι στα είς την όίμινα τού έλευθέρου κόσμου εχει διττλασιάσει τό άκα 6όρ:στο έ& ':κό της είσόδημα των δύο τελει-ταίο;ι. δεκιαετιών διε τήοησε τελωνειακούς φιραγμούς καί επέτυχε νά περιοοίση τίς ά>
μερΐ'κανιικές έττενδύσεις έττί τοΰ
της σ' ένα ττοσοστό 1 ·7
% έ'ναιντι ολων των άμερικανικών
έπενδύσεων είς τό έξωτεριικόν
"Αν ή έξουσία τού κ. Πήτερσον
είναι μεγάλη στό έττίττεδο των ά
ποφάσεωΐ' (μήττΜς θέν έπ·ανευ!ρί-
σκομε τίς πε^ισσότερες σ~ τίς
ίδέες τού στά μέτρια τής 15ης Αύ
γούστου;) δέν είναι έν τούτο»;
κα'ι ό άνβρωπος ποϋ κάνει τίς δια
ποαγματεύσειις Τόν ρόλο αυτόν
τόν εχει άναλάδει κατ' οΐκτίαν ό
κ. Τζών Κόννιαλλυ ττού κι' αΰτός
έπελέγη στά τέλη τοΰ πιερασμένου
ετους γιά νά άντιικαταστηση· έ~1
κεφαλής τού υπουργείον των ΟΙ
κονομικών τό'ν υπέρ· τό δέον εύγε
νή Ντέι'βιντ
Διατί έπιβάλλεται ν' αυξηθή ή έγχώρ.
κατανάλωσις τού χοιρειου κρέατος
ΜΗΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙΔΙΈΚΧΩΡΗΣΝ ΦΟΡΟΣ ι ΔνπμεΓωπιζουι; ήδη προβλήματα
ΛΙΚΑΙΩΜΑΤΟΝ-ΑΞΙΩΣΕΟΝΕΠΙΛΚΙΝΗΪΟΝΪ αι ΜΕταλλευπκαΐ επΐχεΐρήσεις
Είδική συγκέντρωσις των φορέ
«ν παραγωγής καί διακι'νήσεως
τού χοιρείον κρέατος επραγμα¬
τοποιήθη είς τό πλαιίσιον τής ά
ναληφθείσης ττροσπαθείας αυξή¬
σεως τής καταναλώσεως αυτού.
Κατ' αυτήν ωμίλησαν ό ύψυ
τρουρΐγός Έθνΐκής Οίκονομίας ε¬
πί θεμάτων Γεωργίας· κ. Παν.
Παπαπαναγΐώτου καί ό γεν'κός
γοαμματεΰς τού υπουργείον Έ
θνικής Οίκονομίας κ Άθ Παλ-
λάιντιος. ΰιτογραμμίσαντες την
ποιότητα τού χοιιρείου κρέατος
άπό απόψεως σννθέσεως καί θρε
πτικής αύτοΰ άξίας έν σνγκ,ρί
σει ττΊκις τα λοιπά εϊδη κρεάτων
έκ μηρνκαστ'κών ζώων (βοείου.
ττροβείου άμνών)
Είδ'κώτερον ό κ Παπαπαναγ ώ
τουέπεσιημανεν ότι τταρ' δλα αύ-
τα, ό "Ελλην λόγω προκαταλή-
ψεως καταναλίσκει την μικΐοοτέ
ραν τοσότητα χ σ'ρείου κρέατος
έν σιχέσει πρός άλλας χώρας καί
ιδίως τής ΕΟΚ· εκάλεσε δέ τα
έλληνικά ν οικοκυοΊά όπως τταιρα
σκενάζουν περΐσσότερα έδέσματσ
έκ τού κρέατος τούτου· δ'ά την
αντιμετώπισιν τού σοβαρόν κτηνο
τροφικοΰ προβλήματος τής χώ'-
Ρ«ς
Προηγουμένως ό κ Παλλάντι-
ος άνεφέρθη κατά την ομοίαν τού
είς τό θέμα των είς κρέας άναγ
κων τής χώρας, παρετήρησεν ότι
«παρά την επιτευχθείσαν κατά
τα τελευταία έ'τη σημαντικήν αΰ-
ξτ(σ'ν της παραγωγής κτηινοτρο-
φικών ιτροϊόντων ή έγχώριος ιτα
ραγωγή καΐ ιδία κιρέατος. δχι μό
νόν δεν έκάλυψε την άντίστοιχον
ζήτησιν· άλλά άντΦέτως τό έ'λ
λειμμα τής χώρας είς τα προϊ
όντα αύτά αΰξάνεται συνεχώς καί
άπό ετους είς έ'τος διαγκσΰται
σοβαρώς Ή συναίλλαγματική δα
πάνη. προσέθεσε· πρός κάλυψιιν
τού έντόνου άνοίγματος είναι της
τάξεως των 100 έκατομμν,ρίων
δοιλλαρίων περιττον ποσόν άρκε
τα σημαντικόν είς τό άνέκαθεν
άνισοσκελές εμπορικόν μας ίσο
ζύγΌν».
Συνεχίζων ό κ. Παλλάντΐος ε¬
τόνισεν ότι αί δυνατότητες άνα-
ιττύξεω: τής παραγωγής βοείου
καί αίγοποοβείου κρέατος είναι
ττερ'ώρισμένα' λόγω άδυναμίας
τής έγχωρίου παραγωγής νά άν
ταποκριθή· βοαιχινχρονίως τουλά¬
χιστον έξ ολοκλήρου είς την δια
μορφωθεϊσαν ζήτησιν· πολύ δέ ττε
ρισσότερον είς την ηύξημένην,
ώς άναμένεται, τού άμεσον μέλ-
λοντος.
Άνακύπτει· ώς έκ τούτου, κατέ
ληξεν. ϊ'κδηλος ή άΛΐάγκη στιροφή
τής καταναλώσεως πρός τα εϊδη
τού κοέατος έγεινα πον ευκόλως
καϊ ταχύτερον δύναντα1 νά αύξή
σουν τόν όγκον τής παραγωγής·
Μεταξύ αυτών' προέχουσαν θέσιν
κατέ.χε' τό χοίρειον κρέας είς την
αΰξησ'ν τής καταναλώσεως τού
οποίον σημαντικώς θά βοηθήση τό
μέχρΐ σήμερον χαμηλόν ποσοστόν
τής κατά κεφαλήν καταναλώσε
ως
Επι έπιχειρήσεως ένοχικών δι
καιωμάτων επί άκινήτων δέν
έπιβάλλεταΐ φόρος μεταβι¬
βάσεως άκινήτων. Τουτο έκρινε τό
Φορολογικόν Πρωτοδικεϊον Άθη
νών διά τής ύπ' άρ. 3023)71 προ
οφάτου αποφάσεως τού διευκρινι
Ζούσηο ι ήν έννοιαν των διατάΕεων,
τού νόμου 1587)50 «περΙ φορολο
γίας μεταβιβάσεως άκινήτων». Διά
τής! αποφάσεως ήκυρώθη φύλλον έ;
λέγχου στηριΖόμενον επί τής άντι
θέτου έκδοχής.
Είς την απόφασιν άναφέρεται
ότι είς φόρον μεταβιβάσεως άκι
νήτων ύπόκειται ή έΕ έπαχθοϋο αί
τίος μεταβίβασις τής πλήρους ή
ψϊλής κυριότητος ή άλλου έμπρα
γμάτου δικαιώματος επί άκινήτων
Δέν ύπόκειται τουναντίον καί ή
μεταβίβασις κάθε άλλου δικαίω
ματος μή έμπρυγμάτου επί άκινή
των όπως π.χ. ή πρός τρίτον
έκχώρησις τού ένοχικοϋ δικαιώμα
τος άποΖημιώσεως ή άλλης άπαι
τήσεως ή ένοχικής άΕιώσεως την
όποιαν έ'χει ή μέλλει νά έχη ό
κύριος ό έπικαρπωτής κ.λ.π τού
ακινήτου ή ό δικ<χΐοϋχος έμπρα γμάτου δικαιώματος κατά άγορα στοΰ ή άλλου τινός (πρός τρί¬ τον, άποκτώντα μέν σημερινά ή μέλλοντα δικαιώματα επί τής έ ι νοχικής αυτής άξιώσεως οχι δμως καί κυριότητα ή άλλον έμπράγμα τον δικαίωμα επί τού ακινήτου). Επί τή βάσει των ανωτέρω τό δικαστήριον δεχθέν σχετικήν προ 1 σφυγήν ήκύρωσεν ώς προελέχθη ' φύλλον έλέγχου εκδοθέν υπό τής φορολογικής άρχής διά τού όποί ου είχεν επιβληθή φόρος μετ/χβι βάσεως άκινπτων εις την περίπτω σιν καταρτίσεως ενός συμβολαίου μεταΕύ ενός οίκοδομικοϋ συνεταιρι ομού καί ενός σωματείου. Διά τού συμβολαίου— ώς άναφέρεται είς τό σκεπτικόν τής αποφάσεως — δέν είχον μεταβιβαοθή είς τό σωματείον τα άναφερόμενα είς τού τα ρυμοτομηθέντα οικόπεδα (οϋτε δλλωστε ήτ ο δυνατόν νά μεταβι βασθοϋν αύτά είς άλλους, πλήν έ κείνων είς τούς όποίους κατεκυ ρώθησαν). Είχον απλώς έκχωρηθή διά τού ουμβολαίου υπό τού συνε ταιρισμού είς τό σωματείον τα έκ τής ρυμοτομήσεως ή άναγκαστικής απαλλοτριώσεως των έν λόγω οίκο πέδων δημιουργούμενα ένοχικά δι καιώματα άποΖημιώσεως κατά των παροδίων ίδιοκτητών ή παντός άλ λου κατά νόμον ύποχρέου τα ό ποία είχεν ό συνεταιρισμός ώς κύ ριος ή πρώην κύριος κατ' αυτών. ] Ό δέ προσφύγων είς τό δικαστή ! ριον σύλλογος διά τού συμβολαίου ' ουδέν άμεσον δικαίωμα άπέκτησεν Ή δικτμοής μεταχεοΐ-σις των έξαγομένων μεταλλευτικών ττροι- όντων έντός των ττλα'σίων των ττε ρί είδ'κών έπιτοκίων άττοφάσε ων· τί,ις Νομισματΐικής ϋπ' άρ'θ 1574)70 καί 1594)71 καί ή έ'λ- λειψς έργατ^κών χειρών άποτε λ«~>ι τα κύϊΌ προβλήματα το·ύ
κλόδο. τής μεταιλλείας· δπως τα
6 έπτ,ίξεν ό ιγιρόε&ρος τοΰ Συν-
δέσμοο Μεταλλευτικών Έττΐχε'ρή-
σεκ; κ Γεωργαντάς ΐΓ.ρό·ς τοϋς
άντ ττ:οσώττουις τού Τύττοΐλ κατά
την £ άοκειαν σννεντεύς. Προ
σίΰτζιν δτι ή έκτασις τού διε
Ονοϋς άντο.γωνισμο0, έΕ οίλλου
καΐ τ^ ύΐτό τή·ς Σο6ι·ετΊκ.ής 'Ενώ
σεως άοικούμενον ντάμτπνγκ ττρο-
κε μέ1 ου ττεοί ωρισμένων μεταλ
λευτ '<ών ττ'ίοιόντων ωδήγησεν είς τή■> διοκοττήν των έξαγωγών σιδη
ροττ ;ίτου μαγγανίου, ττερλίτου·
κατά ττερ^δοι; δέ ιοαΐ τού χρωμί
ου — ττ;ώη'ν δι;ναμικώ^ έξαγογί-
δττεο άττοκ.αλύιττε'
Ο ίΙΙΟΛ.ΙΙΣ Οί ΤΟΥ ΚΑΑΥΠΤ
ΠΟΣΟλΤ0ΥΚΑΤ»Τ-Σ ΔΙΑΤΑΞΙΣ Γ. ιι.|%
επι των οίκοπέδων (μ>ή γενόμενος
κύριος ή έπικαρπωτής κ λ.π), παρά
μόνον τό δικαίωμα νά στραφή κα
τα των παροδίων ή τού δημοσίου
διά νά Ζητήση την έπιδικαΖομένην
ή άλλην αποζημίωσιν.
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••ε·······················
Ένεκρίθησαν νέαι έττενδύσεις
Ελληνικάς έττιχειρήσ*ις
Εδημοσιεύθη είς την « Εφημε¬
ρίδα τής Κυβερνήσεως» «ΦΕΚ
246)71. τεύχος Α'), ή ύττογρα-
φεϊσα ί—ό των ύττουργών Άναττλη
ροτοϋ Έθνικής Οϊκονομίας κ Ι
Στα&ιραττούλου κα'ι Οικονομικωσ
κ Ι Κοι/λη σύμβασις μετά τής
έταιράας «Γενΐκια! ΤουρΌ-τικαί
'Εττ'χε'ρήσεις» Α. Ε., δ^ά τής
Οιτατγωγής είς τάς διατάξεις τοϋ
νόμον 4171)61 έ~ενδ6σεω>ς άξί
άς 254 500 000 δρχ ■ ττρός τόν
σκοτΓόν ανεγέρσεως είς Μεγάλο
Καβοώρι Βσυλΐαγμόνιηις Άττΐκιηις·
μεγάλου τουριστΐικοΰ συγ>κΙροτήμα
τος Συγκεκριμένως' τό τουριστΐ
κόν τούτο συγκρότημα βά ανεγερ
θη επί οίκσττέδοι/ 330 στρεμμά-
των και θά ττεριιλαμβάνη ξενοδο¬
χείον 622 κΛινών· κολυμβητήρ'ον
14 καμττάνες κολυμοητΐκής δεξα
μενης 50 καμττάνΐ,ς δί'κλινες έ
τέραν κολυμβητ^κήν δεξαμενήν, ζα
χαροττΑαστείον έττί νησίδος· κβ-
ταυ π'ιματα, θερινόν κ'νηιματογρά
φόν 800 θέσεων· δύο γήττεδα τέ'ν-
ν(ς. τταιδικήν χαράν, χώρον στα
θμεύσεως <χύτοκινήτων, έσωτερι κόν όδ'κιόν δίκτυον· όπτοχετευτι κόν δίκτυον καί λο'ττάς δ'αμορ- φώσεις χώοου καΐ τταραλίας Είδικά έκδρομικά δρομολόγ'α διά τοΰς "Ελληνας ταξ'διώτας είς Ολλανδίαν. £χει κιαταρτήσε1 ή άβραττορΐκή έταιΐρία «ΚΛΙΜ»" Πιροβλέττουν την τ'μήν είσιτηρίου Αθηινών — "Αμστερνταμ μετ' έπιο-τροφης, είς την οικονομικήν θέσ'ν. μετά διαμονής είς καλώς έττκλεγέντα ξενοδοχεΐα, ϋψους 5 730 δριχ. Τα εϊσ'τήιρια αύτά δια τίθενται αττό δλα τα ταξ'διωτι- κά γραφ'εϊα - μέιλη τή,ς ΙιΑΤΑ — Νέον εργοστάσιον —αραγώ γής άογ«νΐ·κών λιΤΓασμάτων ττρό- κε'ται νά ιδρύση είς την Βόρει¬ ον 'ΕΙλιλάιδα ή έταιιρία «Λιγν'τω ουχεία Άμυνταίου Α. Ε.» Είς την μονάδα πού θά άνεγερθη είς την ττεοιοιχήν Άμυνταίου Κοζά¬ νης, θά έγκατασταθη μηχανιικος έ ξοπτλ'σμός ίσχυος 210 'τπτων "Υ ψος έντΓενδύσιεως 3,5 έκατ δρχ ΠαραγωγΚκή ίκανότης τού έργο- στασίου 50 000 τόννοι. βΌλογ1- κά καΐ όριγανικά λιττάσματα κατ' έ'τος- Εργοστάσιον έττεξφγασίας καΐ συντηρήσεως νωττόν όττωροκηττευ τι κων ίδρύε1 είς Βόρί'ον 'Ελλά δα ή έτα'ρία «Ευάγγελος «αί Δη- μήτρ'ος Μτίμάρογλου Ο Ε.» Είς την νέαν μονάδα α! εργασίαι διά την εγκατάστασιν τής ό—οίας προχωρούν μέ ταχΰν ρυθμόν, θά έ-τενδυθοϋν κεφάλαια ϋψους 3 5 έκατ δρχ Ίδρύεται είς ττερΌχήν Ξάνιθης νεα μονάδα έττεξεργασίας ξύλου —ή «ΞυλεμτΓθρ'κή Ξάνθης, Α. Ε » Ύψος έττενδυσεως διά την έγκα τάστοΐσ'ν μηχαν'κοθ έξοττλισμοϋ 5 έκατ δρχ Ίσχύς έγκαταστάσε ών 206 'ττττοι Παραγωγική ίκα¬ νότης 20 000 ττριοτής ξυλείας κατ' ετος. ^ 'Επ ίκαιρα ο'ικονομικά προξ>λ·τιί ατα
ΕΞ ΔΙΧΑΣΤΙΧΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ^ΝΔΙΑΦ£ΡΟ/ΣΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙ ^Σ-
ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ ΥΠΟ ΦΟΡΟ ΛΟΓΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΩΝ
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦φφ»»»»»»»»»»φφφ»»»»φ»»»»»»»»»»
Ήκυρόθη ιν μέρει ή απόφασις
διά τό προσωπικόν εστιατόριον
Εγένετο έν μέρει δεκτή υπό
τής όλομελείας τού ΣυμβοιΑίου
τής 'ΕτΓικρατείας αίτησις τής Γε
νίκης Συνομοο—ονδίας 'Ετταγγελ
ματ'ώ" καΐ Β'οτεχνών Ελλάδος.
37)1970 άττοφάσεως τοθ Α.Δ Δ
Δ Αθηνών άφσρώσης είς τούς δ
ρονς άμο'δής τοΰ ττ'ροσωττΊκοΰ έ
στιατορίων . ζυθεστιατορίων. μα
γεορείων καί τταντός έν γένει κα
ταστήματος ένθα λειτου,ργεΐ τμή
μα έστΌτορίου Δ^' αυτής, μετα
ξΰ έίλλων. είχον καθορισθή ηύξη
μενά κατώτατα 6ρια μ'σθών. άλ
λά μόνον διά τοϋς μ'σθωτοΰς τού
ώς 'ΰίνω κλάδου, τοΰς έργαζομέ
νους είς τάς ττοριφεριείας τής τέ
ως διοικήσεως πρωτευούσης κα!
τής θεσσαλονίκης 'Ενώ δ[ά τοϊτς
έργαζομένους είς τάς λο'ττάς
τγεριφερείας τής χώρας δ'ετη
ρήθησαν τα καθορισθέντα ύττό τής
ύττ' αριθμόν 39)69 άπτοφάσεως
τού Πρωτοβαθμίοι; Δ.Λ.Λ Άθη
νών κατώτατα δρια
Διά τής ί—' αριθ. 3399)71 ά
ττοφάσεώς τού τό Συμβούλιον
τής 'Εττΐκρατϊίας ήκύρωσεν έν μέ
ρει την δειπ·ερο6άθμιον διαιτητι
κήν απόφασιν Ή οχύρωσις άφο
ρά ειδικώς είς τό μέοος τής δια1
τητικής αποφάσεως· διά τού όττοί
ου καθωρίσθησαν τα ΰψηλότερα
6ρια Β^α τοΰς μ ισθωτοϋς τής
ττερΐ'φερείας πρωτευούσης Θεσσα
λονίκης. Ώς άναφέρε' ή άκιιρωτι
κή άττόφασις. ό καθορισμός των
ϋψηλοτέρων αυτών όϊ υ ί ών εγένετο
κατά παράβασιν νόμου Διότι. Ι
ώς ττροκύτττε1 έκ των σχετικών εί ι
δι κων δΌτάξεων το3 Ν 3239) |
55 «ττερϊ τρόττου ουθμίσεως των
συλλογικών διαφόρων εργασίας
κλπ», άλλά καΐ έκ τού δλου
σι/στήματος τής νομοθεσίας τής
σχετι^κής μέ την ρύθμισιν των
συλλογικών δΐαφοΐχόν εργασίας·
αίέβνίκα! όμοιοετταγγελματικοΐ
διαιτητ'καΐ άποφάσεις. δτως ή
ττερΐ ήςττρόκιειται δέν δύνανται
νά καθορίζουν δΐαφορετικά κατά
τόττους καΐττερ1 οχάς της χώρας
κατώτατα δρ'α άμοιβών. 'Εφ* δ
σον — ιταρατηρεΐ ή άττόφασΐς τοΰ
Σ.τ Ε.— συνέτρεχον νόμιμοι λό
γοι διάτόν κοοθορΌ-μόν ΰιμηλοτε
ρ»ν κοίτωτάτωνόρίων δι* ώρισμέ
νας περ'οχάς (ττ χ ΰψτ»λότερον
κοστος ζωής) ετηριεττε νά έττιδιω
χδή τούτο διά τοπτΐΊκιηις συλλογι
κης συμβάσεως ή βιαιτητΐκής ά
ττοφάσεως
Σημειωτέον δτι διά τής είρη
μένης ύιτ' αριθμόν 39)69 άττοφά
σεως τοΰ Π.Δ Δ Λ Αθηνών έν
συνεχείς» τής όττοίας εξεδόθη κατ'
έ'φεσΐν ή έν μέοει άκυρωθείσα
δευτεροβάθμΐος είχεν έττιλυθή συλ
λογΐ'κή βιαφορά εργασίας μετα
ξύ τή;, Γενικής Συνομοσπονδι'ας
'Ετταγγειλματΐών καί Βιοτεχιών
Ελλάδος άφ' ενός καΐ άφ' έΚ
ρο·υ τής Πανεληνίου Όμοο-ττονδί
άς Έργατών 'Εητισ'τισμοΟ καΐ
ί.ττολλήλων Τοΐίθΐστιικών Έττοΐγγελ
μάτιον. Ή ττρωτρβάθμΐος άττόφα
σις είχεν ηδη ανξήσει τα κατώ
τα,α όρΌ μηνιαίωνμΐσθών κατά
15% είς ολόκληρον την χώραν έν
σχέσει πρός την καταγγελθεΐσαν
ϊπγ' ό ο θμός 37)67 άττόφασ'ν
τού Δ.Δ Δ Δ Αθηνών
ΕΡΕΥΝιΑΙ
ΔΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΝ
ΕΙΣ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟΝ
Κατά την όρθήν έννοιαν των
σχετικών δ'ατσξεων τοΰ Ν 2190
«ττερί άνωνύμων έταιρειών» ή θη
τεία τοϋ δΌικητικοΰ συμβουλιον
τής Α Ε , καίτοι πρότερον λήξασα
έν τούτοις —οΐοατείνεται, θεωρεΐ
τα1 δτι είς την ιτράξιν τής έκλο-
γής τεκμαίρετα1 περΐεχομένη βού
λησις τοά έκλέγοντος όργάνου. ό
ιτως ό έκλεγόμενος. δια 1 ή 2 έ'τη
λ.χ · παραμείνη συμβουλάς αν
κατά την — ά>οδθν τού χρόνον τού
τού δέν £χη εκλεγή άνοητληρωτής
τού· μέχρ'ς έκλογής αύτοό, ΰττό
τόν ττερΐοι^ισμόν δμως δτι θά τη
ρηθή τό οριαν τής έζαετίας ■ ττί
ραν τ<:ΰ όποίου ούδέττοτε· κατά τό 'ΐμέτερον δίκαιον, δύναται νά παραταθή ή θήτοία τοΰ συμβού λον. Τούτο εδέχθη κατά πλειοψηφίαν τό Πολιιμελές ΠοωτοδΊχιεΐον Θεσ¬ σαλονίκης, δ'ά τής ύπ' αριθ 378)71 άποφάσεως τού Έξ άλλου- διά τής ύττ' αριθ. 655)1971 αποφάσεως τού. τό Πολυμελες Πιρΐωτοδ^κιεϊον "Αθηνών έκρ'νεν ότι ή κατά τό αρθρον 45 τοϋ Ν. 3190)1955 λύσις τής έ- ται.ρείας ■περιωρισμένην ευθύνην ένεκα απωλείας τοΰ ήμίσεος τού έτα'ρικοϋ κεφαλαίου, νομίμως δή μοσιευθεΐσα. ίσχύεΐ έναντι των τοίτων καΐ έττάγεταΐ ώς πρός αθ τοΰς άποτελέσματα άπό τής δημο σιεύσεώς της Ή δέ τυχόν έκπρό θεσμος δημοσίευσις δέν συνεπά- γεταΐ άκωρότητα τινά· άλλ' εύθύ νην μόνον τώιν συμβληθέντων πρό τής δημοσιιεύσεως Αΰτά εκιρ'νε τό Πολυμελες Πρω το5ικεϊθν Αθηνών δ'ά τής ύπ' ά ριβ 655)1971 αποφάσεως τού Τό Π'ενταμελές Φορολογικόν Έ φετεΐον Αθηνών, διά τής ίπτ' ά ριθμόν 1943)1971 αποφάσεως τού έκοινεν ό'τ' ή είς φόρον κληρο νομίας ύποκειμένη ά^όραία άξία μετοχών μή είσηγμένων είς τό Χρηματ'στή.ρΐον έξευρίσκεται διά τταντός νομίμθυ μέσου. Τοιούτον μέσον, προστίθεται. είναι καί ό ττροσδ'οϋισμός της έσωτερι-κ,ής άξίας της μετοχής, ύ ] πό τόν όρον όπως ή κρίσις περί ( συμπτσεως τής έσωτΐΐοικης άξίας πρός την άγοοαίαν αίτΐολογήτα1 ειδικώς· έν δψε1 καί των έπηρεα ' στιικιών παιραγόατων. μΐταξΰ των οποίων: α) ή καλή πορεία της έ π'ιχειΐήσεως· 6) ή τακτικ,ή διανο μή μερίσματος, γ) ό άριθμάς των κληρονομ'αίιον μετοχών. υπό την έννο'αν αν άποτελοϋν την πλειό ψηφίαν ή μειοψηφίαν Εκ τού συνδυασμοΰ των σχετι κων διατάξεων πιροκύπτει ότι 6α σ'.κή ττροϋττόθεσΐς εκδόσεως φύλ λου έλέγχου έκ μέΐ>ους τής φο.ρο
λογΐ·κής Άρχής διά τό κτηθέν. κσ
τα την διάρκειαν της έκκαδα^ίσε
ως· «ίσόδημα τής ύτΊό έκιιαθάιοι
σιν τελούσης έταΐιρείας· είναι ή
λήξις τής εκκαθαρίσεως καΐ ή ό
οΐστ'-κή τής έτα'ιρείας διαλύση
Διότι τότε μόνον είναι γνωστόν
τό έκ τής εκκαθαρίσεως άποτέλε
σμα καΐ το υψος τοΰ τυχόν περιελ
θόντος είς τοΰς έταίρους τής δια
λυθείσης έτα'οείας είσοδήματος.
Τα ανωτέρω εδέχθη τό Φορολο
γ!·κόν 'Εφετείον Πεΐοαιώς διά τής
ύττ' αριθ 547) 1971 αποφάσεως
τού έκδοθείσης έν όψει των οίκεί
ών διατάξεων τοθ Ν Δ. 3562)
1956 «περί ύπαγωγής Α.Ε υπό
την δ'οίκησΐν καί διαχείρισιν των
π'στωτών καί θέσεως αυτών υπό
ειδικήν έκκαθάιθϋσιν» έν συνδιιαι
σμώ πρός τάς διατάξεις τοΰ Β Δ
τής 22)28 Δεκεμβριού 1956 καί
τού Ν Α 3843)1958 «περί φορο
λογίας είσοεήματος νομικών προ
σώπων».
Τό Φορολογικόν 'ΕφετεΙον Άθη
νών δ'ά τής ΰπ' άρ'θ 822)1971
αποφάσεως τού· εκΐρ'νεν έξ αλλου
ότι είς δλα τα δικαιώματα καί
τάς ΰποχρεώσεις (περιλαμβανο
μένων «αί των φορολογικής φύσε
ως έναντι τού Δημοσίου) ΰποκα
θίστατα' αυτοδικαίως καί χωρίς Ι
δ'ατυπώσε'ς > έκ σνγχωνεύσεως Ι
προελΕοϋσα άνώνυμος έταιιρεία, έ
ξομοιουμένη πρός καθολικόν διά
δοχον'
Είς την απόφασιν προστίθεται
δτι έν περ^πτώσε1 μή ύποβολής
δηλ^σεως ψόρου μεταβιβάσεως δέν!
συντοέχει ή είδικιή (οίρθρ. 12.'
ποορ 4 Ν. 1587)1950) τετραετής |
παραγραφή. άλλά ή γενικη (αιθρ
249 Α.Κ ) είκοσαίτής τοιαύτη ά-
ττ3 τής μεταβιβάσεως
Άναφέρετα' έπίοτις είς την ά-
πόφασ'ν δτ' ή μεταβίβασ'ς όνομα
στικών μετοχών πρό τής παρόδου
ττε.ταετίας άπό τής εκδόσεως
τκν. ύπερβαινουσών τό 25% τοθ
συνόλου των· συνετττάγεται την
σιν των υπό τοϋ όίρθρ 12 Ν Δ.
3766)1957 παρεχομένων φορολο
γ ι κων άπαλλαγών. 'όίΐϊα καί των
άπαιλλαγών όβττό τοΰ ψόρου μετα
6 &ά3ΐεως επί των είσενεχθέντων
είς την συγχωνεύονσαν ή την συν1
στωμένην νέαν Α Έ άκΐνήτων. Ή
όέ Λ ιΕ ύποχρεοΰτο;1 είς υποβολήν
όηλώσεως φόρον μεταβιβάσεως ά
κ·νήτων έντός δύο μηνών άπό τής
■πκλήοχως των έν λόγω μετοχών
Δα την επιβολήν τπροστίμου
(κατ' αρθιοον 73 Ν Δ. 3323)55)
είς δάρος τοΰ ύποχρέου είς την
τΐαροτΐφάτησιν τούτον, δέν άΐοκεΐ
μόνον ή παράλιειψις τής παρακιρα
τήσειος- άλλά π,>οσαπαιτεΐταΐ καΐ
ή ά;.,ηο"ις η δυστροπία τού ώς
άνω ΰποχιρέου· έκ τής οποίας νά
προήλθε ζημία είς τό Δημόσ'ον,
συνσταμένη είς την απώλειαν
τού μή παρακιρατηθέντος φόρου
λέγω άφεοεγγνότητος ή πτωχεύσε
ως τοΰ φορολογουμένου ή παρο
γρο-φής τοΰ δικαιώματος τοΰ Δή
μοσΊον κλπ
Τα άνωτέ)ω εδέχθη τό τριμελές
Φοοολογικόν ΠρωτοδΐκεΤον Άθη
νώ δ'ά τής ύπ' άρι'θ. 2051)1971
αποφάσεως τού·
ΣυνέντευΕις τού κ. Μακαρέζου πρός Άμερικανούς δημοοιογρά φους
ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΐΚ Ι 1ΗΣ ΕΛΛΗΝ ΚΗΣ ΟΪΚΟΝΟΜΙΑΣ
Ή έκθεσις Χάρτκε, τα μέτρα ΝίΕον, τό ξένον ι-.εφάλαιον, τό μακροχρόνιον πρόγραμμα
ή ατο 23.5 71 υπο
σύμβασ'ς μεταξΰ τοΰ
ελληνικοΰ Δημοσίου καΐ τής άμε
ρικιαν'κής έταΐ-ρίας «Σεβράν "0-
ιλ Έξττλθιρέισιον» ππερΐ παραχω
ρήσεις είς την έταιρίαν ταύ·ητν
τού δ.καιώματος ερεύνης καΐ έκ
μετελεύσεως ΰδΐθγονανθράκων είς
τή; θσλασίαν ττερΐοχή,ν τοΰ Νοτ'ο
α.ατολΐΛθΰ Αίγαίοο Πελάγους
Συμφώνως ιτρός τοΰς δρονς
τής συμβάσεως ή έκτασις ή όττοία
τταροαχωρεϊτα1 ίπτό τοΰ ελληνικόν
ΔημοσιΌιυ. εΐνα' εκτάσεως 3 500
τετυαγ. χιλιομέτρων. δίδεται δέ
είς την έν λόγω έτα'ρίαν διά ττε
ρίοδον τριών έτών άττό τής ήμε
ρομηνίας ίσχύος τής σνμβάσεως,
Κατά τα ττρώτα (ΐτέντε έ'τη άττό
τής ίσχύος τής συμβάσεως, ή έ-
τα'οία ύττοχρεο3ται νά έττενδύχ—
έν συνόλω 4 850 000 δολλάρΐα.
δ·ά σεισμικάς ερεύνας καί διενέρ
νε'αν γεωτρησεων
Ευνοικαί υπήρξαν αί πρόσφα
τοι έξελίξεις καΐ ευνοικαί είναι
αί υφιστάμεναι τοροοιττικαί τής
έλληνικής οικονομ ί άς. ετόνισε ό
άντιτοόεβρος τής κυβερνήσεως
κ Μακαρέζος παρουσία τοΰ διοι
κητοΰ τής ΕΤΒΑ κ. Τοτόμη πρός
τοΰς 10 οίκονομΝκονς σνντάκτας
μεγάλων άμερ^κανΊκων έφημερί
δών, τούς όποίονς π^οσεκάλεσεν
ι, ΕΤΒΑ.
Ο κ Μακαρέζος. ομιλών πρός
τονς Άμερικανοΰς δημοσιογρά-
1 φονς· άνέφερε μεταξΰ άλλων. τα
| α,<άλοι/8α στοιχεϊα: Πα>ά τάς άντιξοότΐιτας είς τόν
δΐεθνή οίκονομΐικόν όρίΐζοντα. ε¬
πετεύχθησαν καί είς πολλάς πε·
ριπτώσε'ς ύπερκεράσθησαν, οί
στόχοι το} ττενταετονς προγράμ-
ματος
Άντΐμετωπίσθη ή ίίφεσΐς καΐ ό
πληθωρΐσμός υπό καθεοτώς νο-
μΐσματΐικής σταθρότητος. ό δέ ρν
θμός αυξήσεως τού έθνιικού είσο
δηματος ήτο τό 1970 7.5% ε-
ναιτι 7 2% τοθ 1969. προβλεπό¬
μενον 7% εφέτος καΐ προγραμ-
ματι£ομένον 8% τό 1972
"Οτι σχεόιάζετα1 τό μακροχρό
ν.ον π^οοπτ ικόν πρόγραμμα τού
1971—85, μέ άπώτείρον όρίζον
τα τό 2Ο00· έντός τού όττοίου
κοτοιρτίζετα1 τό 5ετές 1973—
1978
Άφεΰ έν σννεχεία ανέφερεν ό¬
τι «εχομεν την ανάγκην σννερ-
γασίας τού ξένου κεφάλαιον»,
δ'ά την οποίαν «παρέχομεν κίνη
τρα κόγΙ έγγυήσεις» καί ότι τό
αμερικανικόν κεφάλαιον κατέχε'
την πηωτοπορίαν είς την πραγμα
τοπσίησΐν έπενδύσεων έν 'Ελλά
δι απήντησεν είς νποβληθείσας
έ;ωτήσε·ς τα άκόλονθα:
Ό 6α9μός άπασχολήσεω<; των χαλιοονργικών έγκαταστάσεων έν "Ελλάδι· εΐνα1 όντως χαμηλός καΐ ό τομκΰς νοο-εϊ λόγω κακής δ'αοθριώσεως, ή δέ κι»βέρνησ'ς μελετά τό θέμα καί θά δώση όρ βαλογγκήν καΐ συμφέρουσαν λύ σ'ν Ή συνερ>ασΐα μέ την άμερικα
νικιήν πρεσβείαν καΐ την άμερι
κανΐκήν κνβέρνησιν διά την διενκό
λυνσ'ν τής είσροής άμερ'καν'κών
κεφαλαίων είναι «πλήρης καΐ α-
ψογος»
"Οτι δέν ύφίστατα' οΰσ<αστι. κή διαφαχι με τάς προκατόχους κι>6ερνήσιεις ετ~ί τής οίκονομικής
φιλοσοφίας, ώς ΤΤιρός την έννο'-
αν «ελευθέρα '·>ίκονομίβ»> παρ' ό¬
λον ιοτ' κατά τό παρελθόν 6π^ο-
χε τάσ'ς μεγαλι-τέιρου κοοττ'κεϋ
τταρεμβατ'σμοΰ.
"Οτι τό νέον π«ντα«τές πο4
γοαμμα «δέν άναφέρεται εί( ΤΦν
χρόνον πλήρους έφαρμογής τρθ
έν έν ισχύϊ Σντάγματος».
Άναφοοΐκώς πρός την έκθεσιν
Χάρτκε, δττου ίηκχΓτηρίζεται ότι
ή έτπτυχία το3 Προγοάμματος έ
ξαοτάτο·1 <5;ΐτ}> την Ομόθυμον ύ-
•πεστή^ιξ'^ τβύ έλλην^οΰ λαού
την οποίαν κ^τά τόν κ Χάρτκ*
στιΐ'ϊΐτα' ή κυβέρνιησ'ς. είιτε
«Εΐμαι πετιεισμένος ότι ό Κ
Χάρτ.βε Είναι άντΐΝειμεν'κός. άλ
λά κα'ι θΰμα ιτληροφορΌοοτών «α
κης πίστεως» "Η νποο-τήρ»ις καΐ
συμπαιάστασΐ-ς, εΐπε, τού έλλη
ν'κοΰ λαοΰ πρός την κυβέρνησιν
είναι άπόλυτος καί άνέφερε· με
τσξύ &λλων■ ώς άττ&5είξεις τής
έμιτ'στοσννης τοΰ λαού· «την ύ
πε·?κάλνψιν τ&3 τελευταία.· δανεί
ου έυτός των πρ&,ιτων ημερών κα'ι
τΙ>ν ΰψτλόν ρΐ/θμόν άνόδοιι των
καττιθέσεων»
Ότι τα μέτ,;α Νίξον «μάς
έξέπληΕκν ώς π>ός την δρπο-τι-
κίτητά των, καΐ ότι ή "Ελλάς
ουδέν πεοΌιριστΐκάν μέτρον θίγον
την έλεΐ'&εοίαν τού εμπόριον, έ¬
λαβε· το>το δέ πΐέ,πΐ' νά άποδο
8ή είς τό εννοικόν ψυχολογικόν
κλίμα «δηλα5ή άκ,ρ'βώς τό άντί
θετον άπό έκεΐνο πού νποστηιρί·
ζει ό κ. Χάρτκε»
Εν σιχέσει πρός τα μέτρα αύ
τα ύπεγΐράμμΐσεν περα'τέ,ρω· δτι
«προτοΰ τα σχολιάσωμεν θά πρί
πΐ£ΐ νά κάμωμεν μίαν αϋτοκρ'τι-
κήν». μήπως · δ'κιη μας στάσ'.ς
ε'ναντι των ΗΠΑ, ύπηιγόρενσε την
λήψιν των
Έξ άλλον πρός τιμήν των
ενταύθα ευρισκομένων Άμερικα-
νών οίικΌνομΐκών σνντακτών. πά
ρέθεσε προχθές δείπνον ό διοι-
κητής τής ΕΤΒΑ κ Τοτόμης· είς
^ οποίον παιρεκάθησαν ό άντι-
πΐόεδρος τής κυβερνήσεως κ Στ.
Παττακός, ό άνοπτληρωτ,'ΐς υπουρ
>ός 'Εθν'κής Οϊκονομίας κ. Στοαι
;άπουλος. νπουργοι καί όίλλοι έ-
ΐτίσημο' Κατά την δ'άρκεπαν τού
δείπνον ωμίλησαν ό κ Παττα¬
κός· ό κ Τοτόμης καί οί Άμερ'-
κανοϊ δημοσιογράφοι κ κ Ντάν
κελ· Κίλπάτρικ ντέ Τολεντάνο.
Εξ άλλον, οί 'Αμεο'-κανοί δημο
σιογ.ρώφοΐ εγένοντο δεκτοί υπό
τού ΰποκργοϋ Έθνικής Οικονομί
άς κ Γ. Πεζοπούλου κα'ι ένημε
ρώθησαν επί των έπτ'τενγ^άτων
τής έλλη ν ι κης οϊκονομίας καΐ Των
ττροοπτΐικών αυτής δ'ά τό μέλλον
"Ηδη· ρί ΆμερΊκανοί σνντάκταΐ
ευρίσκονται είς ρόδον, οττου θά
έπισκεφθαΰν μεγάλα τουριστ'κά
σι,γκ.ροτιίματα καί τα άξ'οθέατοι
τής νήσου
Μετά την επιστροφήν της· ή
ομάς τ«ν Αμερικανόν σνντακτών
θά γίνη δβκτη υπό τσ3 νφυντουα-
γοΰ παρά τώ πρωθυπονργώ κ.
, Βνρωνος Σταματοπονλον. έν σν
νεχεία δέ θά επισκεφθή τα γρο>
φεία τοΰ Συνδέσμου Βιομηχανίαν.
| δποι» βά έχη την εύκα'.ρίαν νά έ
πικο'νωνήση μετά των έκπροσώ-
! ττων τοΰ έττ'χε'ιρηματ'κο'} κόσμον
| ιοπί των συναδέ,λφων της Έλλήνων
' οίκονομικών σνντακτών.
την άνάγιοην ένΐσχύσεως τής με
τοιλλείας
Τα κύρια σημεΐα των δηλώσεων
τού κ. Γεωργαντά εχουν ώς εξής:
Ό Σύιδεσμος Μεταλλευτικ.ών '
Έπιχΐ3 ρήσεο,ιν όπΊ|σημο)ίνει την Ι
κρ'σ'μότητα τής φάσεως τήιν ο¬
ποίαν δ'ε:χονταΐ ωρισμέναι το
με.ς τής αγοράς μεταλλευμάτων
έκ ποίραλλήλου καί έν σν αρτήσει
πρός τό γενικώτερον φαινόμενον
τής νφεσοκς· τό όπσ'ον ποίρατη-
ρεϊτα' είς την παγκιοσμ'ον οίκονο
μίαν Θεωρεΐ δέ ότ' τα προδλή-
ματα τού μεταλλευτ«κοΰ κλάδον
ες την χώραν μας ά—ο·<τοϋν σή μερον πλέον άποφαυιστ κόν καΐ έπίκαι9ον χαρακτή.ρο« Προσέθεσεν ότι ή σοβαρότης των προβλημάτων πού άντιμετω π'ιζει ό κιλάδος, δέ/ν έχε' ΐσως «α- τανοηθή έπαρικώς· καί δτ' ή κα τάστασ'ς έπιδε^νώνεται ραγδαί ως ώς το-3-το σνμβαίνε' μέ τή·ν δί π; 30ν μαγνηο-ίαν· λόγω των οΐκο νομικών μέτρων το3 προέδρου Νί ξον καί τήις χαλαρότητος τή,ς με- τοιλλουργ'.ικής δχχστη,ρ'ότητος είς την Ευρωπην Έξ άλλον ή κρίσις τού ν·κελίου οννεχίζεται καί θά συνεχισθή κατά τάς υπαρχούσας προβλέψεις άκόμη έπί' πολύ, μέ άποτέλεσμα την πτώσ'ν των έ- ξαγωγών τού έλλην'κοθ σίδηρον1 κελίον διά τό 1971 σχεδόν είς τό μηδέν. Σαφώς δυσμενής δια- γράφεται έπίσης καΐ ή θέσ'ς τής καυστΊκής μαγνησίας· των χαλ- κ,οπυριτών, τοΰ γανηλίτου κλπ Άφοϋ ό.ωάή — μ σε'ς τής ύφέσεως θά φανοθν έν- τονώτεραι κατά τό προσεχές 'έ τος ΰπεγράμμισεν ότ' ένώ· διά τό τοέχον έ'τος αί έΕαγωγαί των περ'σσστέοωι' έκ των ανωτέρω σημειουμένων μεταλλευμάτων, προ δλέπεται ότ' θά έμφανίσουν με- ώσιν 20—30% διά τό 1972 ή μείωσις αυτή θά υπερβή τα άνω τέ:ω ποσοστά φιβάνοιυσια ϊσως δ'ά τίνα μεταλλεύματα μέχιρ' 60%. Α··ο:φ'ερόμενος είς τό θέμα τής άντιμετωπίσεως τής καταστάσε ως· εΐπε·. ότ' έφθασεν ή στ'γμιή διά την χάραξιν σαφοΰς καΐ άμ' γοΰς μεταλλεντικιής πο>λ'τ'«ής· μέ
τό εξής περιεχόμενον:
Κίνητρα Ποβπ«ι νά άναθεωρη
θούν αί δ'ατάξεις των αποφάσει;™
τής Ν Ε. ύπ' άιο* 1574)70 καί
1594)71, συμφώνως πρός προηπά
σε·ς τού Συνδεσμου πρός τούς
άομο-δίους. παραμερι£ομένης τής
απόψεως ότ' τα μεταλλεύματα έ-
ξάγοντα' όπωσδήποτε καΐ δέν 'έ-
χούν ανάγκην κινητρων
Δημιουργία πλέον άνταγωνιστ'
κιο3 κόσταυς Εΐνα' σικόπ'μον κα'ι
δίκαιον νά έπαινεξετασθή τό θε
μα τής έπιστροφής δασμών καΐ
φέρων επί καυσίμων χρησ'μοπο'ου
μένων διά την δ'ακίνησιν των με
ταλλευμάτυιίν άπό έ»γοτάξιον είς
έογοτάξ'ον καί την μεταφοράν
τκιν μέιχοΐ τοΰ λιμένος φορτώσε
ως Τούτο, διότ' ή έν λόγω έπ'-
&άε>νσι) εϊδ'κώς των μετσιλλευτι
κων έττιχε'αήσεων συνιστά ούσ'ώ-
δες στοιχείον τοί κόστους τοϋ πά
μεταλλεύματος προκύ
έξ αλλου· έντός αυτού
τούτου τοΰ κυκλώματος παραγω
γής. Πρός τούτο προτείνεταΐ ή
κο,'θιέοωσις μα>φης οίονεϊ έλευθέ
ρας ςώνης δ'ά τάς έξαγωγικάις έ
ττ'χε ρήσε'ς
'Εργατ'ιχόν δυναμ'κόν Δ'ά την
αντιμετώπισιν τής ελλείψεως έρ-
γατών —2 500 κιενα'ι θέσε'ς την
στιγμήν αυτήν— ό Σύνδεσμος έ
πρότεινε: α) Την καθ'έρωσ'ν πτυ
χίων πολλαπλής είδ'κότητος των
άπασχολουμένων έργατών. β) Την ]
ύποκιατάστασιν των1 ίίς ώρισμέ- ]
νας περιπτώσει ς χορηγουμένων
υπό των ά^χών άδε'ών· δ'' ίδ'ωτ'
κώς χορηγουμένων τοιούτων, γ)
Την ένοποίησιν ττλεΐόνων είδ κο-
τήτων είς μίαν δ) Ττ>ν θέσπισιν
κΐνήτρων 6:ά τήι,' πριοσελκυσιν
καί συγκ,οάτΐϊσΐν έογατών είς τα
μεταλλεία
συμβουλιον χωροταξιασ
συνεστηθη εισ κρητην
Ήράκλε'ον — Την σύστασιν
Συμθονλι'ου ΧωΙοοταξίας Κρήτης
απεφάσισεν ό ΰφυπονργός ττερ'-
φερε'αικιός διιοκητής Κρήτης κ
Γ Γεωργαλάς. Σκοπός τού 4ν λό
γω Σιμβουλίου· τού όποίου με·
τέχοΐ/ν οί 4 Νομάρχαι τής Κρή
της καΐ αλλο' ύπη,ρεσ'ακοι παιρά-
γοντες είναι ·νά γνωμοδοτή πρός
τόν κ ΰφιπτου>γόν καΐ δ1 αΰ-
τοίι είς τα άρμόδ'α κεντρικά ύ
πουργεϊα επι θεμάτων άφορών-
των είς τόν τρόπον χϊησιμοποιή,
σε«ς τού έδάφους (β'ομηχανία |
το,ιρισμός. γεωργία κ.λ π ) καί
τό εϊδος των έγκαθ'σταμέν»ν λε
τουργιών είς άναπτυσσομένας πε-
ροχάς τής Κρήτης.
ΑΠΟΛΥΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ
ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΑΙ
Νά περΊληφθή ·^ όριστ'κή καθιέ-
ρωσις ελευθερίας είς τάς μ'σθώ
σε'ς καταστημάτων είς τάς πρω
βυπονργικάς ττρογραμματικάς δή
λώσεις δ'ά τό έ'τος 1972· ζητεί
διά σ/χετ'κοΰ έγγραφον τού πρός
τόν κ. πρωθυπουργόν τό διοΊκητι
κόν σνμβούλΌν τής Ενώσεως Ι
δ'οκτητών Καταστημάτων κοΐ
Γραφείων Αθηνών-
Είς τό έγγραφον τονίζεται εί-
δ"·κώτερον, δτι ή συνεχής άνοιικοδό
μησΐς, ό νπερποιλλαπλασιασμός
καταστημάτων κα) ή άβροα προσ
φορά άνοίκων καταστημάτων· έ-
π'βάλλει πλέον την απόλυτον ε¬
λευθερίαν των μισθώσεων την 6
ττοίαν μετά πεπο'θήσεως άναμέ
νει ό ίδ'οκτητ'κός κόσμος.
Απερρίφθη Ειά τής ύπ' άρι
ή
3355)71 άποφάισεως τής
ολομελεία; τού Συμβονλίου τής
Έπικίατβίοις αϊτησις περΐ άκυ
ρώσεως περυσινής πράξεως τού
Γραφείον ιΠολεοδοιμίας Αθηνών.
ΔΓ αυτής εΐχε χορηγηθή είς μηχο
ν.κόν αδεία ώ .εγέρσεως πολυωρό
φού εΐκοδομής είς είκόπεδον κείμε
νόν έττί τής λεωφόρου Κηφισίας
(άρ>ι5μ 94). Διά τής «ίτήσε-
ως άκυρώσεως προσεβλήιθη ·'ι ώς
ονω πράξις κοθ' δ μήιος διά
τής αδείας προσδιωΡ'σθη τό μέ
γιστον κςιΧυπτόμιενο/ πεσοστΐι.
τεϋ οίκοπόΕευ διά τού συμψηφ'
σμού τού ύπολ&'πτ.ου χώροιι πρός
τό ύποχ;ε«τικώς άφιέμενον προ<ή π όν πρασιάν). Διά τής άπορριΤΓτ«ής άπζρά σεως δίδεται λίαν ένδιαφέρον·σα έρμηνεία τώ κε'ιμέ-ων δ.ατάξεων τού άι:θροι» 16 τού Γενικοΰ Οίκονο μικιο; Κανονισμεΰ (ΓΟΚ) διά τού άρθρον 1 πα? 1 τού Βασιλικ,ίύ διατάγματος το>3 7) 16 Νοεμβρί
ου 1968'
Ως έΐναφέΐ'εται είς τό σκεπτι
κιγι/ τής αποφάσεως έκ τϋν άνωτέ
ου διατάξεως — καί ιδίως έ> δ
ψ:ι τή; καταργήσεως δ.ά τού
ειρημέιΐ'θν. βασ διατάγματος τής
πσ:είγρόφου 8 τού όί;θ>θ'υ 17 τού
ΓΟΚ (διά τής οποίας έβεχητί
ςετο διάφορος νπολογισμός τού
μέγιστον ττοσοστού καλύψεΜς τώ^
δ.ά ττροκηττίου Βίτην.σμίνων οί κ ν)
■ηίΐ,^ο) τα καΒο,οιζόμενον υπό
τΐιν οίκιείων εΐδικών διατάθειιΐ'
(ή ή. ελλείψει τούτων υπό τού
ώς άνω άρθρον 16 τού ΓΟΚ)
ά'ωτέρυ μέγιστον καλυπτόμενον
ποσοστο. έφ' ολοκλήρου τής επι
φανειας τοΰ οικόπεδον περιλαμ
δο-.ομένοιι καί τού τυχόν ύφιστα
μένου ποοκηπίου Έκ τούτο^ -πσρί
πεται ότι επί των έν λόγω 6αρυ
νομένω^ διά πριθικηπίου οΐκεπε
δκι·1 τό ττέϊαν τού ώς άνω μέγιοτον
ποσοστόν καλύψεως άπομέναν
άκάλυπτον ποσοστόν άποτελοΰν
κατ' αρχήν (καί έφ όσον δέν όρ!
ζεται άλλως), τόν είς τό έσωιτε
μικόν τού οίκοπέΒου διατασσόμε
νόν άκάλυπτον χώρον· σι/μψηφίζε
ται πρός τό ποσοστόν είς τό όποϊ
όν άνέϊχεται είς τ^ν συγκεκριμέ
νην περίπτωσιιν τό (ύποχρεωτικώς
σφιεμενον είς την πρόσοψιν) ττρο
κήπιΐιον· δυνάμενον ώς έκ τούτου
καί νά μηδενισθή οσάκις ύπολεί-
πεται ή είναι Ί'σαιν έκείνου Τοϋ
το δέν δύναται φυσΐκά νά Εχη ώς
συνεπεία την μή κατάληψιν άκα
λύπτου χώρου είς τό έσωτει>ικ.ί<ν των οίκοπέδων αυτών. Είς την σνγκεκριμένην πε,ρίπτω σιν τα π'.οί ού επρόκειτο δόν εκτάσεως 265 τ.μ. δννάμ8ν0( κατά νόμβν (Β Δ. 26 9)6 10 1955) νά καλυφθή μέΧ51 ^^ το3 5% έβαρύνΐτο διά προκηΤΓ|()υ σννολικής εκτάσεως 82 60 τ μ (. λοΐδή κατά ποσοστόν πλέον τ" 31% ήτοι ανώτερον τοθ Αττομένβϋ τος ώς &ν« άκαλύπτον ποσοοΤ(Χι των Ζ5/ο Κατά σ^. επ εί αν — Τίαρατη?£; ή απόφασις τού ανωτάτου διοΐκη τικο3 δ.ικ*στη.>ίον κατ' άφορμ.^
τώ>ν άνκιτέρω συλλογισμών_
μή υφισταμένας έν πρ;,κειμέν(ί
ύποχρ.εω3<εως κα·ταλείψειος άκαλ^ το. χώρον είς τό εσωτερικόν το; έν λόγω οίκοπε&ου νομίμως ττη δ ά τής προσδαλλομένης ΕΙεως ή κάλνψις τού πέρβν τοί ^ ψεθΐντος ώς όνω πρσνηττίου υπο λοίπθ'. τμήματος τού έν λόγω Λ κοπέδου ανε υτής καταλείψΕ^ς ^ το έσωτερικέι, αυτού τού ώς ον« άκσλύπτου χώχν Έπομένος - έττιλέγει ή ΟΙΓο φασ:ς — είναι άπορριπτέα ώς £ βάσιμος ή >'.ποστηρίζο,υσα τα ^
τίβετα αΊ'τηιτις άκυρώσεως.
Την αίτησιν ύπεστήριξει, ^νΒ
ποιν τού δ κ<ηστη,»ίοι; ό Εικηγ0. ρος κ. . Μαι.ουσάκοις ένύ ώς ττλη ρεξούσιος διχ,ηγορος των ττβρεμ βαντων υπέρ τε·ύ κύοους τής τΐρ0 σβληθείσης πράξεως παρέστη 6 κ ©εεφάνης Ζούκας Έκ μέρονς τής Διοικήσεως παρέστη ό ΐΓι>6ί5ρος
το^ ΝΣΚ ,ό Έμμ Πετσαλάιης,
ΔΥΟ ΑΚΟΜΗ ΞΕΝΑΙ
ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ ΕΓΚΑβΙΣΤΟΥΝ
ΓΡΑ0ΕΙΑ ΕΙΣ ΕΛΑΔΑ
Συμφώνως τοός ανακοίνωσιν
το3 νπουογείθυ Έθν'ΐκής Οίκανομι
άς ένεκρί&η ή εγκατάστασις γρο
φείων είς την Ελλάδα των κά
τω&ι δύο άλλοδαπών έτττιχεφήοι
ών
Τής έν Αιγύπτω έδρβυούσης ί
πιχε οήσε^,ς τού κ Ν Ι ΠοοιγοοΌ
■ποίιλσυ άσχολονμένης με έμττορι
κ.άς άντιπρο·σιοτΓείας χημιχώϊ
προιό των μηχανημάτων καΐ έξας
τημάτων τυπογραφεί»ν έψημερι.
δών καί ξυλείας
Τής <έν Μονροβία τής Λιβερίας εδρευούσης έταιρείας «ΜΕΤΖ ΚΟΛνΠΑΝΥ» άσχολουμενης μέ την παραγωγήν κοί εμπορίαν μεταλλι κων καί ξνλ;ι ών προιόντων πά σης φύσιεως Αντικείμενον εργασιών των δύο τούτων γραφείων θά εΤναι ή προώ θησΐς >ίαΐ ό σνντοινιο-μός των έκ
τος τής Ελλάδος εργασιών των
καί ιδιαιτέρως είς τάς χώρας τής
Μέσης ΆνατβΑής.
Η Δ ΕΥΡΥΝΣΙ1 ΤΗΪ Ε.Ο.Κ. ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ
Είς πρόσφατον σύνοδον τής
Εύϊωτταικής Επιτ,ροπής τής Ε
Ο.Κ . σμΕζητήθησαν θέματα. α¬
φορώντα είς τάς άναγκαίας διαδι
κασίας, ώς καί τα ληπτέα μέτρα
έκ μέρονς των σννδειδεμένων μέ
την Ε. Ο Κ χωρών (Ελλάς, Τουιρ
κια. Μοοόκον, Τυ.ιησΐία Μάλτα·
Ισπανία καΐ Ίσροαήλ)· άναψορι
κώς πρός τα δημιουργούμενα προ
βλήματα έκ τής δ.εν,ρύνσεως τής
Κοινότητος, διά τής είσοδον είς
αύτην τής Αγγλίας, τής Ίρλαν.
δίας, τής Δανίας κιαί τής Νορδη-
γίας
Συμφώω-ς πρός τό σχετικόν
κείμενον τής ΕύρωτΓαίκή,ς 'Επιτρο
πής. τα είδικά ποοβλήματα· τα
όπαία έ'χει νά άντΐιμβτωπίση ή
"Ελλάς έκ τής ώς ανω διευρννσε
ως τής Ε 0 Κ., ξχουν ώς άκολού
θως;
1) Τό ό;ρβρον 64 τής Συμφωνί
άς Συνδέσεως Ελλάδος — Ε Ο.
Κ πιοοβλέπει ότι· ίΐίς περίπτωσιν
π·3οσχωρήσεωις ν-£ων μελών είς
την Ε Ο Κ.· ή Ελλάς δέν θά έ-
δεσμεώετο παρά μόνοιν διά τής
συνομολογήσεως. μετά των νέοον
χωρών — μελών. είδικοΰ προσβέ
ν
2) Ή Έλληνική άντιπροσωπεία
ευχεται τήι, συνομ&λόγησιν —αοο
μοίθιν πρωτοκόλλου, τό οποίον βά
ΤΓΐΐριεϊχεν όλας τάς δ ατάξεΐς τής
Σ'. μφκνίσς τϋν Αθηνών Κατά
την γνώμην της. το πρεδλεπόμε
νόν υπό τής έν λόγω Συμφωνίας
καβεστώς θά ϊπΐρε—ε νά έπεκταβή
καί είς τάς τέσσαρας νποψτ*φίας
χώ>ας, ο[ίτω.ς ώστε αύται καϊ ή
Ελλάς νά ύπαιχθονν είς το κιαθε
στώ; των άμοιβαίων παραχωι,ΐίήσε
ών, Ο'πως θά ΐσχύη μεταξύ τής
Ελλάδος καΐ των ε'ξ χωρών - με
λών τής Ε Ο Κ
3) Πρός τούτο, έπ.βάλλεται νά
άποτελέσονν αντικείμενον διαττρα
γματεύσεων. μεταίΰ τής Ελλά¬
δος καί των Τεσσάοων, μεταιβατι
κά μέηρα· άνάλογα ~ρός έκεϊνα
αίτιι α προβλέπονται μεταξύ των
εξ χω:ών τής Ε.Ο Κ καί των τεσ
σάρων νέων μελών αυτής
4) Επίσης. άναγκαία θά ήτο
ή άναδ.άρδ;ωσ.ς Το5 πρωτοκόλ¬
λου 14. τού -οοβλέττοντος τό κα
θεστώς είσαγωγής ΟΪΛων ε;ς τ-
Κοινότητα. Τούτο έτΊ,βάλλεται. δι
ότι τό πρωτόκολλον αύτό δέν
προβλέπε. εν γενικόν κοινοτ,,,,όν
σι/στημα άλλά ιδιαίτερον καβε-
στώς δι έκαστον κράτβς _ αί
λος. Ν μ
5) Η 4φαρμ0γή ώρισμίν»*ν 8ι
οταξεω, τής Συμφωνίας Συνδέσε
ως Ελλάδος — Ε.Ο Κ . «πό τα
νεα ,ρατη _μέλη ^ κατσστ-
απαραίτητον την λήψ,ν ώρισμέ.
>ων τεχν,κης φύσίως έ
τρόπον ώστε νά ληφθή
■, νεα κατάστασις, ήτις
απο την διεύρυνσιν
6) Μολονότι έ'χουν λήξει α1
προβεσμια, 6.α τό «νο,γμα π.στώ
«μ εκ με,^. τή Κ «
α1
ξεις τοΰ χρηματοδοτικοθ πο«το
κιίλλεν ώστε αί ύποψήφΐαι χώ
ραι νά άναλάβουν τήιν σχετικήν
δεσμεισιν, έναντι τής Ελλάδος
7) Ή Εΰρωπαική Έπιτροττή πι
στεύει ότι είς την περίπτυσΜ
κιθ ήν δϊι. θά έπεξετείνετο ή
σύνδεσις μετιαξύ των Τεσ<τάρ»ν καί τής Ελλάδος. 6ά ήτο άναγ κϊτία ή προοηφνγή έντός τής διεν ρυνομένης Κοινότητος, είς τα τιοοστατεντικά μέτρα τού άρβοοο 115 ώτε 'νά άποφειιχθούν αί τελωνειακαί κοααχρήσεις κατό την διαχίνησιν των έμτΐορευμστων αΐτινες θά ηδύναντο έ·δεχομέν«ς ν ά τηοέλ5ονν έκ των διαψαρετι κων καθεστώτων· τα όποία έφαρ μάζονται ν ιαντι των Έλληνικών έξαγωγών είς τάς χώοας των "Εξ κ αί των Τΐσσάρων 8) Δεδομένον, ότι ή τελεωνειο κή ένωσις μεταξύ τής Ελλάδος καΐ τής Κοινότητος έ'χϊι προχωρή σει σημαντιικώς θά ήτο σκόΐ"μον κατά την γνώμην τής εύίωπαϊ^Ίί Επιτροπής, διά νά ότΓΓοφενχ&ούν οί άναιφε:θέντ«ς ανωτέρω ιί'™*{ νοι· νά τεθοθ, παραλλήλως ε»ί κι νη,σιν τόσον ή μεταβατιι^ ^Ρ10 δος· την όποιαν ποοβλέττϊι ή & εύρινσις· όσον καί ή ττερίοδος 1 τις 66 π?ο·βλεφθή διά την επέ¬ κτασιν τής σνιι δέσεως εί; Τσ'>
ποψηφίας χώρας
ΟΠαΡΟΚΗΠΕΥΤΙΚΑ
ΘΑ ΜΕΤΑΦΕΡΩΝΤΑΙ
ΚΑΙ ΕΙ,Σ ΙΡΛΑΝΔΙΑΝ
Άπό 1ης Ίανουαρίου 1972 οί
"Ελληνες έξ&γωγεϊς θά δύνανται
ι ά μεταφέρουν άπ' εύθείας ν4>"ά
όπωρολαχανικά είς την Ίρλαν*1
αν. είτε διά βαγονίων ψνγ£'»ν'
εϊτε δι' αύτοψύκτων μεγαδι*'ΐών
Είς την σχετικήν άνσκοίν«<"ν άναφέρεται δπ οί ίρλανδ'-κοί σιδΐ ρόδοομοι θά γίνουν μέλος της ο εθνοΰς έταιρίας Μεταφορών |ν τερφρίγκο τής οποίας είνα' έ»1· σης μέλος άπό εΐκοσαετίας ο έ ληνΐκοΐ σ'δηΐΐόδρομοι. Είς τό γεγονιός ταΓτο· δετοΐι ιδιαιτέρα ο— μασία Α Ίρλανδία μελετςι νά είς την Κο'νήν Αγοράν Ο κ ΣΤΑ Ι ΝΙΕΡ ΕΙΣ ΤΟΝ κ. ΤΣΑΚΩΝΆ Ό ύφυπουργός Έξωτερι«ών *■ Δ. Τσάκωνας εδέχθη είς ^'Μ0™ πικήν επίσκεψιν τόν ιτρ«σβενΐην τής Αυστρία* κ ΣτάϊνίΡ ΑΙ ΕΞΑΓΠΓΑΙ ΤΟΥ ΕΝΝΕιΑΜΗΝΟΥ Ύ-ττό τής Έβνιικής κης Υπηρεσίας ανεκοινώθη *τι^ άξία τοϋ σνν<>Κσυ των ιτραγΐ10^
ποιηβεισών «ξαγωγών «οτό ™
περίοδον Ιανουάριον — *ε1Γτε,
βοίον 1Π71 ανήλθεν είς 413 ' £'
κατομμύρια δολλάρια
κατανάλωσις τού χοιρειου κρέατος
ΜΗΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙΔΙΈΚΧΩΡΗΣΝ ΦΟΡΟΣ ι ΔνπμεΓωπιζουι; ήδη προβλήματα
ΛΙΚΑΙΩΜΑΤΟΝ-ΑΞΙΩΣΕΟΝΕΠΙΛΚΙΝΗΪΟΝΪ αι ΜΕταλλευπκαΐ επΐχεΐρήσεις
Είδική συγκέντρωσις των φορέ
«ν παραγωγής καί διακι'νήσεως
τού χοιρείον κρέατος επραγμα¬
τοποιήθη είς τό πλαιίσιον τής ά
ναληφθείσης ττροσπαθείας αυξή¬
σεως τής καταναλώσεως αυτού.
Κατ' αυτήν ωμίλησαν ό ύψυ
τρουρΐγός Έθνΐκής Οίκονομίας ε¬
πί θεμάτων Γεωργίας· κ. Παν.
Παπαπαναγΐώτου καί ό γεν'κός
γοαμματεΰς τού υπουργείον Έ
θνικής Οίκονομίας κ Άθ Παλ-
λάιντιος. ΰιτογραμμίσαντες την
ποιότητα τού χοιιρείου κρέατος
άπό απόψεως σννθέσεως καί θρε
πτικής αύτοΰ άξίας έν σνγκ,ρί
σει ττΊκις τα λοιπά εϊδη κρεάτων
έκ μηρνκαστ'κών ζώων (βοείου.
ττροβείου άμνών)
Είδ'κώτερον ό κ Παπαπαναγ ώ
τουέπεσιημανεν ότι τταρ' δλα αύ-
τα, ό "Ελλην λόγω προκαταλή-
ψεως καταναλίσκει την μικΐοοτέ
ραν τοσότητα χ σ'ρείου κρέατος
έν σιχέσει πρός άλλας χώρας καί
ιδίως τής ΕΟΚ· εκάλεσε δέ τα
έλληνικά ν οικοκυοΊά όπως τταιρα
σκενάζουν περΐσσότερα έδέσματσ
έκ τού κρέατος τούτου· δ'ά την
αντιμετώπισιν τού σοβαρόν κτηνο
τροφικοΰ προβλήματος τής χώ'-
Ρ«ς
Προηγουμένως ό κ Παλλάντι-
ος άνεφέρθη κατά την ομοίαν τού
είς τό θέμα των είς κρέας άναγ
κων τής χώρας, παρετήρησεν ότι
«παρά την επιτευχθείσαν κατά
τα τελευταία έ'τη σημαντικήν αΰ-
ξτ(σ'ν της παραγωγής κτηινοτρο-
φικών ιτροϊόντων ή έγχώριος ιτα
ραγωγή καΐ ιδία κιρέατος. δχι μό
νόν δεν έκάλυψε την άντίστοιχον
ζήτησιν· άλλά άντΦέτως τό έ'λ
λειμμα τής χώρας είς τα προϊ
όντα αύτά αΰξάνεται συνεχώς καί
άπό ετους είς έ'τος διαγκσΰται
σοβαρώς Ή συναίλλαγματική δα
πάνη. προσέθεσε· πρός κάλυψιιν
τού έντόνου άνοίγματος είναι της
τάξεως των 100 έκατομμν,ρίων
δοιλλαρίων περιττον ποσόν άρκε
τα σημαντικόν είς τό άνέκαθεν
άνισοσκελές εμπορικόν μας ίσο
ζύγΌν».
Συνεχίζων ό κ. Παλλάντΐος ε¬
τόνισεν ότι αί δυνατότητες άνα-
ιττύξεω: τής παραγωγής βοείου
καί αίγοποοβείου κρέατος είναι
ττερ'ώρισμένα' λόγω άδυναμίας
τής έγχωρίου παραγωγής νά άν
ταποκριθή· βοαιχινχρονίως τουλά¬
χιστον έξ ολοκλήρου είς την δια
μορφωθεϊσαν ζήτησιν· πολύ δέ ττε
ρισσότερον είς την ηύξημένην,
ώς άναμένεται, τού άμεσον μέλ-
λοντος.
Άνακύπτει· ώς έκ τούτου, κατέ
ληξεν. ϊ'κδηλος ή άΛΐάγκη στιροφή
τής καταναλώσεως πρός τα εϊδη
τού κοέατος έγεινα πον ευκόλως
καϊ ταχύτερον δύναντα1 νά αύξή
σουν τόν όγκον τής παραγωγής·
Μεταξύ αυτών' προέχουσαν θέσιν
κατέ.χε' τό χοίρειον κρέας είς την
αΰξησ'ν τής καταναλώσεως τού
οποίον σημαντικώς θά βοηθήση τό
μέχρΐ σήμερον χαμηλόν ποσοστόν
τής κατά κεφαλήν καταναλώσε
ως
Επι έπιχειρήσεως ένοχικών δι
καιωμάτων επί άκινήτων δέν
έπιβάλλεταΐ φόρος μεταβι¬
βάσεως άκινήτων. Τουτο έκρινε τό
Φορολογικόν Πρωτοδικεϊον Άθη
νών διά τής ύπ' άρ. 3023)71 προ
οφάτου αποφάσεως τού διευκρινι
Ζούσηο ι ήν έννοιαν των διατάΕεων,
τού νόμου 1587)50 «περΙ φορολο
γίας μεταβιβάσεως άκινήτων». Διά
τής! αποφάσεως ήκυρώθη φύλλον έ;
λέγχου στηριΖόμενον επί τής άντι
θέτου έκδοχής.
Είς την απόφασιν άναφέρεται
ότι είς φόρον μεταβιβάσεως άκι
νήτων ύπόκειται ή έΕ έπαχθοϋο αί
τίος μεταβίβασις τής πλήρους ή
ψϊλής κυριότητος ή άλλου έμπρα
γμάτου δικαιώματος επί άκινήτων
Δέν ύπόκειται τουναντίον καί ή
μεταβίβασις κάθε άλλου δικαίω
ματος μή έμπρυγμάτου επί άκινή
των όπως π.χ. ή πρός τρίτον
έκχώρησις τού ένοχικοϋ δικαιώμα
τος άποΖημιώσεως ή άλλης άπαι
τήσεως ή ένοχικής άΕιώσεως την
όποιαν έ'χει ή μέλλει νά έχη ό
κύριος ό έπικαρπωτής κ.λ.π τού
ακινήτου ή ό δικ<χΐοϋχος έμπρα γμάτου δικαιώματος κατά άγορα στοΰ ή άλλου τινός (πρός τρί¬ τον, άποκτώντα μέν σημερινά ή μέλλοντα δικαιώματα επί τής έ ι νοχικής αυτής άξιώσεως οχι δμως καί κυριότητα ή άλλον έμπράγμα τον δικαίωμα επί τού ακινήτου). Επί τή βάσει των ανωτέρω τό δικαστήριον δεχθέν σχετικήν προ 1 σφυγήν ήκύρωσεν ώς προελέχθη ' φύλλον έλέγχου εκδοθέν υπό τής φορολογικής άρχής διά τού όποί ου είχεν επιβληθή φόρος μετ/χβι βάσεως άκινπτων εις την περίπτω σιν καταρτίσεως ενός συμβολαίου μεταΕύ ενός οίκοδομικοϋ συνεταιρι ομού καί ενός σωματείου. Διά τού συμβολαίου— ώς άναφέρεται είς τό σκεπτικόν τής αποφάσεως — δέν είχον μεταβιβαοθή είς τό σωματείον τα άναφερόμενα είς τού τα ρυμοτομηθέντα οικόπεδα (οϋτε δλλωστε ήτ ο δυνατόν νά μεταβι βασθοϋν αύτά είς άλλους, πλήν έ κείνων είς τούς όποίους κατεκυ ρώθησαν). Είχον απλώς έκχωρηθή διά τού ουμβολαίου υπό τού συνε ταιρισμού είς τό σωματείον τα έκ τής ρυμοτομήσεως ή άναγκαστικής απαλλοτριώσεως των έν λόγω οίκο πέδων δημιουργούμενα ένοχικά δι καιώματα άποΖημιώσεως κατά των παροδίων ίδιοκτητών ή παντός άλ λου κατά νόμον ύποχρέου τα ό ποία είχεν ό συνεταιρισμός ώς κύ ριος ή πρώην κύριος κατ' αυτών. ] Ό δέ προσφύγων είς τό δικαστή ! ριον σύλλογος διά τού συμβολαίου ' ουδέν άμεσον δικαίωμα άπέκτησεν Ή δικτμοής μεταχεοΐ-σις των έξαγομένων μεταλλευτικών ττροι- όντων έντός των ττλα'σίων των ττε ρί είδ'κών έπιτοκίων άττοφάσε ων· τί,ις Νομισματΐικής ϋπ' άρ'θ 1574)70 καί 1594)71 καί ή έ'λ- λειψς έργατ^κών χειρών άποτε λ«~>ι τα κύϊΌ προβλήματα το·ύ
κλόδο. τής μεταιλλείας· δπως τα
6 έπτ,ίξεν ό ιγιρόε&ρος τοΰ Συν-
δέσμοο Μεταλλευτικών Έττΐχε'ρή-
σεκ; κ Γεωργαντάς ΐΓ.ρό·ς τοϋς
άντ ττ:οσώττουις τού Τύττοΐλ κατά
την £ άοκειαν σννεντεύς. Προ
σίΰτζιν δτι ή έκτασις τού διε
Ονοϋς άντο.γωνισμο0, έΕ οίλλου
καΐ τ^ ύΐτό τή·ς Σο6ι·ετΊκ.ής 'Ενώ
σεως άοικούμενον ντάμτπνγκ ττρο-
κε μέ1 ου ττεοί ωρισμένων μεταλ
λευτ '<ών ττ'ίοιόντων ωδήγησεν είς τή■> διοκοττήν των έξαγωγών σιδη
ροττ ;ίτου μαγγανίου, ττερλίτου·
κατά ττερ^δοι; δέ ιοαΐ τού χρωμί
ου — ττ;ώη'ν δι;ναμικώ^ έξαγογί-
δττεο άττοκ.αλύιττε'
Ο ίΙΙΟΛ.ΙΙΣ Οί ΤΟΥ ΚΑΑΥΠΤ
ΠΟΣΟλΤ0ΥΚΑΤ»Τ-Σ ΔΙΑΤΑΞΙΣ Γ. ιι.|%
επι των οίκοπέδων (μ>ή γενόμενος
κύριος ή έπικαρπωτής κ λ.π), παρά
μόνον τό δικαίωμα νά στραφή κα
τα των παροδίων ή τού δημοσίου
διά νά Ζητήση την έπιδικαΖομένην
ή άλλην αποζημίωσιν.
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••ε·······················
Ένεκρίθησαν νέαι έττενδύσεις
Ελληνικάς έττιχειρήσ*ις
Εδημοσιεύθη είς την « Εφημε¬
ρίδα τής Κυβερνήσεως» «ΦΕΚ
246)71. τεύχος Α'), ή ύττογρα-
φεϊσα ί—ό των ύττουργών Άναττλη
ροτοϋ Έθνικής Οϊκονομίας κ Ι
Στα&ιραττούλου κα'ι Οικονομικωσ
κ Ι Κοι/λη σύμβασις μετά τής
έταιράας «Γενΐκια! ΤουρΌ-τικαί
'Εττ'χε'ρήσεις» Α. Ε., δ^ά τής
Οιτατγωγής είς τάς διατάξεις τοϋ
νόμον 4171)61 έ~ενδ6σεω>ς άξί
άς 254 500 000 δρχ ■ ττρός τόν
σκοτΓόν ανεγέρσεως είς Μεγάλο
Καβοώρι Βσυλΐαγμόνιηις Άττΐκιηις·
μεγάλου τουριστΐικοΰ συγ>κΙροτήμα
τος Συγκεκριμένως' τό τουριστΐ
κόν τούτο συγκρότημα βά ανεγερ
θη επί οίκσττέδοι/ 330 στρεμμά-
των και θά ττεριιλαμβάνη ξενοδο¬
χείον 622 κΛινών· κολυμβητήρ'ον
14 καμττάνες κολυμοητΐκής δεξα
μενης 50 καμττάνΐ,ς δί'κλινες έ
τέραν κολυμβητ^κήν δεξαμενήν, ζα
χαροττΑαστείον έττί νησίδος· κβ-
ταυ π'ιματα, θερινόν κ'νηιματογρά
φόν 800 θέσεων· δύο γήττεδα τέ'ν-
ν(ς. τταιδικήν χαράν, χώρον στα
θμεύσεως <χύτοκινήτων, έσωτερι κόν όδ'κιόν δίκτυον· όπτοχετευτι κόν δίκτυον καί λο'ττάς δ'αμορ- φώσεις χώοου καΐ τταραλίας Είδικά έκδρομικά δρομολόγ'α διά τοΰς "Ελληνας ταξ'διώτας είς Ολλανδίαν. £χει κιαταρτήσε1 ή άβραττορΐκή έταιΐρία «ΚΛΙΜ»" Πιροβλέττουν την τ'μήν είσιτηρίου Αθηινών — "Αμστερνταμ μετ' έπιο-τροφης, είς την οικονομικήν θέσ'ν. μετά διαμονής είς καλώς έττκλεγέντα ξενοδοχεΐα, ϋψους 5 730 δριχ. Τα εϊσ'τήιρια αύτά δια τίθενται αττό δλα τα ταξ'διωτι- κά γραφ'εϊα - μέιλη τή,ς ΙιΑΤΑ — Νέον εργοστάσιον —αραγώ γής άογ«νΐ·κών λιΤΓασμάτων ττρό- κε'ται νά ιδρύση είς την Βόρει¬ ον 'ΕΙλιλάιδα ή έταιιρία «Λιγν'τω ουχεία Άμυνταίου Α. Ε.» Είς την μονάδα πού θά άνεγερθη είς την ττεοιοιχήν Άμυνταίου Κοζά¬ νης, θά έγκατασταθη μηχανιικος έ ξοπτλ'σμός ίσχυος 210 'τπτων "Υ ψος έντΓενδύσιεως 3,5 έκατ δρχ ΠαραγωγΚκή ίκανότης τού έργο- στασίου 50 000 τόννοι. βΌλογ1- κά καΐ όριγανικά λιττάσματα κατ' έ'τος- Εργοστάσιον έττεξφγασίας καΐ συντηρήσεως νωττόν όττωροκηττευ τι κων ίδρύε1 είς Βόρί'ον 'Ελλά δα ή έτα'ρία «Ευάγγελος «αί Δη- μήτρ'ος Μτίμάρογλου Ο Ε.» Είς την νέαν μονάδα α! εργασίαι διά την εγκατάστασιν τής ό—οίας προχωρούν μέ ταχΰν ρυθμόν, θά έ-τενδυθοϋν κεφάλαια ϋψους 3 5 έκατ δρχ Ίδρύεται είς ττερΌχήν Ξάνιθης νεα μονάδα έττεξεργασίας ξύλου —ή «ΞυλεμτΓθρ'κή Ξάνθης, Α. Ε » Ύψος έττενδυσεως διά την έγκα τάστοΐσ'ν μηχαν'κοθ έξοττλισμοϋ 5 έκατ δρχ Ίσχύς έγκαταστάσε ών 206 'ττττοι Παραγωγική ίκα¬ νότης 20 000 ττριοτής ξυλείας κατ' ετος. ^ 'Επ ίκαιρα ο'ικονομικά προξ>λ·τιί ατα
ΕΞ ΔΙΧΑΣΤΙΧΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ^ΝΔΙΑΦ£ΡΟ/ΣΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙ ^Σ-
ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ ΥΠΟ ΦΟΡΟ ΛΟΓΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΩΝ
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦φφ»»»»»»»»»»φφφ»»»»φ»»»»»»»»»»
Ήκυρόθη ιν μέρει ή απόφασις
διά τό προσωπικόν εστιατόριον
Εγένετο έν μέρει δεκτή υπό
τής όλομελείας τού ΣυμβοιΑίου
τής 'ΕτΓικρατείας αίτησις τής Γε
νίκης Συνομοο—ονδίας 'Ετταγγελ
ματ'ώ" καΐ Β'οτεχνών Ελλάδος.
37)1970 άττοφάσεως τοθ Α.Δ Δ
Δ Αθηνών άφσρώσης είς τούς δ
ρονς άμο'δής τοΰ ττ'ροσωττΊκοΰ έ
στιατορίων . ζυθεστιατορίων. μα
γεορείων καί τταντός έν γένει κα
ταστήματος ένθα λειτου,ργεΐ τμή
μα έστΌτορίου Δ^' αυτής, μετα
ξΰ έίλλων. είχον καθορισθή ηύξη
μενά κατώτατα 6ρια μ'σθών. άλ
λά μόνον διά τοϋς μ'σθωτοΰς τού
ώς 'ΰίνω κλάδου, τοΰς έργαζομέ
νους είς τάς ττοριφεριείας τής τέ
ως διοικήσεως πρωτευούσης κα!
τής θεσσαλονίκης 'Ενώ δ[ά τοϊτς
έργαζομένους είς τάς λο'ττάς
τγεριφερείας τής χώρας δ'ετη
ρήθησαν τα καθορισθέντα ύττό τής
ύττ' αριθμόν 39)69 άπτοφάσεως
τού Πρωτοβαθμίοι; Δ.Λ.Λ Άθη
νών κατώτατα δρια
Διά τής ί—' αριθ. 3399)71 ά
ττοφάσεώς τού τό Συμβούλιον
τής 'Εττΐκρατϊίας ήκύρωσεν έν μέ
ρει την δειπ·ερο6άθμιον διαιτητι
κήν απόφασιν Ή οχύρωσις άφο
ρά ειδικώς είς τό μέοος τής δια1
τητικής αποφάσεως· διά τού όττοί
ου καθωρίσθησαν τα ΰψηλότερα
6ρια Β^α τοΰς μ ισθωτοϋς τής
ττερΐ'φερείας πρωτευούσης Θεσσα
λονίκης. Ώς άναφέρε' ή άκιιρωτι
κή άττόφασις. ό καθορισμός των
ϋψηλοτέρων αυτών όϊ υ ί ών εγένετο
κατά παράβασιν νόμου Διότι. Ι
ώς ττροκύτττε1 έκ των σχετικών εί ι
δι κων δΌτάξεων το3 Ν 3239) |
55 «ττερϊ τρόττου ουθμίσεως των
συλλογικών διαφόρων εργασίας
κλπ», άλλά καΐ έκ τού δλου
σι/στήματος τής νομοθεσίας τής
σχετι^κής μέ την ρύθμισιν των
συλλογικών δΐαφοΐχόν εργασίας·
αίέβνίκα! όμοιοετταγγελματικοΐ
διαιτητ'καΐ άποφάσεις. δτως ή
ττερΐ ήςττρόκιειται δέν δύνανται
νά καθορίζουν δΐαφορετικά κατά
τόττους καΐττερ1 οχάς της χώρας
κατώτατα δρ'α άμοιβών. 'Εφ* δ
σον — ιταρατηρεΐ ή άττόφασΐς τοΰ
Σ.τ Ε.— συνέτρεχον νόμιμοι λό
γοι διάτόν κοοθορΌ-μόν ΰιμηλοτε
ρ»ν κοίτωτάτωνόρίων δι* ώρισμέ
νας περ'οχάς (ττ χ ΰψτ»λότερον
κοστος ζωής) ετηριεττε νά έττιδιω
χδή τούτο διά τοπτΐΊκιηις συλλογι
κης συμβάσεως ή βιαιτητΐκής ά
ττοφάσεως
Σημειωτέον δτι διά τής είρη
μένης ύιτ' αριθμόν 39)69 άττοφά
σεως τοΰ Π.Δ Δ Λ Αθηνών έν
συνεχείς» τής όττοίας εξεδόθη κατ'
έ'φεσΐν ή έν μέοει άκυρωθείσα
δευτεροβάθμΐος είχεν έττιλυθή συλ
λογΐ'κή βιαφορά εργασίας μετα
ξύ τή;, Γενικής Συνομοσπονδι'ας
'Ετταγγειλματΐών καί Βιοτεχιών
Ελλάδος άφ' ενός καΐ άφ' έΚ
ρο·υ τής Πανεληνίου Όμοο-ττονδί
άς Έργατών 'Εητισ'τισμοΟ καΐ
ί.ττολλήλων Τοΐίθΐστιικών Έττοΐγγελ
μάτιον. Ή ττρωτρβάθμΐος άττόφα
σις είχεν ηδη ανξήσει τα κατώ
τα,α όρΌ μηνιαίωνμΐσθών κατά
15% είς ολόκληρον την χώραν έν
σχέσει πρός την καταγγελθεΐσαν
ϊπγ' ό ο θμός 37)67 άττόφασ'ν
τού Δ.Δ Δ Δ Αθηνών
ΕΡΕΥΝιΑΙ
ΔΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΝ
ΕΙΣ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟΝ
Κατά την όρθήν έννοιαν των
σχετικών δ'ατσξεων τοΰ Ν 2190
«ττερί άνωνύμων έταιρειών» ή θη
τεία τοϋ δΌικητικοΰ συμβουλιον
τής Α Ε , καίτοι πρότερον λήξασα
έν τούτοις —οΐοατείνεται, θεωρεΐ
τα1 δτι είς την ιτράξιν τής έκλο-
γής τεκμαίρετα1 περΐεχομένη βού
λησις τοά έκλέγοντος όργάνου. ό
ιτως ό έκλεγόμενος. δια 1 ή 2 έ'τη
λ.χ · παραμείνη συμβουλάς αν
κατά την — ά>οδθν τού χρόνον τού
τού δέν £χη εκλεγή άνοητληρωτής
τού· μέχρ'ς έκλογής αύτοό, ΰττό
τόν ττερΐοι^ισμόν δμως δτι θά τη
ρηθή τό οριαν τής έζαετίας ■ ττί
ραν τ<:ΰ όποίου ούδέττοτε· κατά τό 'ΐμέτερον δίκαιον, δύναται νά παραταθή ή θήτοία τοΰ συμβού λον. Τούτο εδέχθη κατά πλειοψηφίαν τό Πολιιμελές ΠοωτοδΊχιεΐον Θεσ¬ σαλονίκης, δ'ά τής ύπ' αριθ 378)71 άποφάσεως τού Έξ άλλου- διά τής ύττ' αριθ. 655)1971 αποφάσεως τού. τό Πολυμελες Πιρΐωτοδ^κιεϊον "Αθηνών έκρ'νεν ότι ή κατά τό αρθρον 45 τοϋ Ν. 3190)1955 λύσις τής έ- ται.ρείας ■περιωρισμένην ευθύνην ένεκα απωλείας τοΰ ήμίσεος τού έτα'ρικοϋ κεφαλαίου, νομίμως δή μοσιευθεΐσα. ίσχύεΐ έναντι των τοίτων καΐ έττάγεταΐ ώς πρός αθ τοΰς άποτελέσματα άπό τής δημο σιεύσεώς της Ή δέ τυχόν έκπρό θεσμος δημοσίευσις δέν συνεπά- γεταΐ άκωρότητα τινά· άλλ' εύθύ νην μόνον τώιν συμβληθέντων πρό τής δημοσιιεύσεως Αΰτά εκιρ'νε τό Πολυμελες Πρω το5ικεϊθν Αθηνών δ'ά τής ύπ' ά ριβ 655)1971 αποφάσεως τού Τό Π'ενταμελές Φορολογικόν Έ φετεΐον Αθηνών, διά τής ίπτ' ά ριθμόν 1943)1971 αποφάσεως τού έκοινεν ό'τ' ή είς φόρον κληρο νομίας ύποκειμένη ά^όραία άξία μετοχών μή είσηγμένων είς τό Χρηματ'στή.ρΐον έξευρίσκεται διά τταντός νομίμθυ μέσου. Τοιούτον μέσον, προστίθεται. είναι καί ό ττροσδ'οϋισμός της έσωτερι-κ,ής άξίας της μετοχής, ύ ] πό τόν όρον όπως ή κρίσις περί ( συμπτσεως τής έσωτΐΐοικης άξίας πρός την άγοοαίαν αίτΐολογήτα1 ειδικώς· έν δψε1 καί των έπηρεα ' στιικιών παιραγόατων. μΐταξΰ των οποίων: α) ή καλή πορεία της έ π'ιχειΐήσεως· 6) ή τακτικ,ή διανο μή μερίσματος, γ) ό άριθμάς των κληρονομ'αίιον μετοχών. υπό την έννο'αν αν άποτελοϋν την πλειό ψηφίαν ή μειοψηφίαν Εκ τού συνδυασμοΰ των σχετι κων διατάξεων πιροκύπτει ότι 6α σ'.κή ττροϋττόθεσΐς εκδόσεως φύλ λου έλέγχου έκ μέΐ>ους τής φο.ρο
λογΐ·κής Άρχής διά τό κτηθέν. κσ
τα την διάρκειαν της έκκαδα^ίσε
ως· «ίσόδημα τής ύτΊό έκιιαθάιοι
σιν τελούσης έταΐιρείας· είναι ή
λήξις τής εκκαθαρίσεως καΐ ή ό
οΐστ'-κή τής έτα'ιρείας διαλύση
Διότι τότε μόνον είναι γνωστόν
τό έκ τής εκκαθαρίσεως άποτέλε
σμα καΐ το υψος τοΰ τυχόν περιελ
θόντος είς τοΰς έταίρους τής δια
λυθείσης έτα'οείας είσοδήματος.
Τα ανωτέρω εδέχθη τό Φορολο
γ!·κόν 'Εφετείον Πεΐοαιώς διά τής
ύττ' αριθ 547) 1971 αποφάσεως
τού έκδοθείσης έν όψει των οίκεί
ών διατάξεων τοθ Ν Δ. 3562)
1956 «περί ύπαγωγής Α.Ε υπό
την δ'οίκησΐν καί διαχείρισιν των
π'στωτών καί θέσεως αυτών υπό
ειδικήν έκκαθάιθϋσιν» έν συνδιιαι
σμώ πρός τάς διατάξεις τοΰ Β Δ
τής 22)28 Δεκεμβριού 1956 καί
τού Ν Α 3843)1958 «περί φορο
λογίας είσοεήματος νομικών προ
σώπων».
Τό Φορολογικόν 'ΕφετεΙον Άθη
νών δ'ά τής ΰπ' άρ'θ 822)1971
αποφάσεως τού· εκΐρ'νεν έξ αλλου
ότι είς δλα τα δικαιώματα καί
τάς ΰποχρεώσεις (περιλαμβανο
μένων «αί των φορολογικής φύσε
ως έναντι τού Δημοσίου) ΰποκα
θίστατα' αυτοδικαίως καί χωρίς Ι
δ'ατυπώσε'ς > έκ σνγχωνεύσεως Ι
προελΕοϋσα άνώνυμος έταιιρεία, έ
ξομοιουμένη πρός καθολικόν διά
δοχον'
Είς την απόφασιν προστίθεται
δτι έν περ^πτώσε1 μή ύποβολής
δηλ^σεως ψόρου μεταβιβάσεως δέν!
συντοέχει ή είδικιή (οίρθρ. 12.'
ποορ 4 Ν. 1587)1950) τετραετής |
παραγραφή. άλλά ή γενικη (αιθρ
249 Α.Κ ) είκοσαίτής τοιαύτη ά-
ττ3 τής μεταβιβάσεως
Άναφέρετα' έπίοτις είς την ά-
πόφασ'ν δτ' ή μεταβίβασ'ς όνομα
στικών μετοχών πρό τής παρόδου
ττε.ταετίας άπό τής εκδόσεως
τκν. ύπερβαινουσών τό 25% τοθ
συνόλου των· συνετττάγεται την
σιν των υπό τοϋ όίρθρ 12 Ν Δ.
3766)1957 παρεχομένων φορολο
γ ι κων άπαλλαγών. 'όίΐϊα καί των
άπαιλλαγών όβττό τοΰ ψόρου μετα
6 &ά3ΐεως επί των είσενεχθέντων
είς την συγχωνεύονσαν ή την συν1
στωμένην νέαν Α Έ άκΐνήτων. Ή
όέ Λ ιΕ ύποχρεοΰτο;1 είς υποβολήν
όηλώσεως φόρον μεταβιβάσεως ά
κ·νήτων έντός δύο μηνών άπό τής
■πκλήοχως των έν λόγω μετοχών
Δα την επιβολήν τπροστίμου
(κατ' αρθιοον 73 Ν Δ. 3323)55)
είς δάρος τοΰ ύποχρέου είς την
τΐαροτΐφάτησιν τούτον, δέν άΐοκεΐ
μόνον ή παράλιειψις τής παρακιρα
τήσειος- άλλά π,>οσαπαιτεΐταΐ καΐ
ή ά;.,ηο"ις η δυστροπία τού ώς
άνω ΰποχιρέου· έκ τής οποίας νά
προήλθε ζημία είς τό Δημόσ'ον,
συνσταμένη είς την απώλειαν
τού μή παρακιρατηθέντος φόρου
λέγω άφεοεγγνότητος ή πτωχεύσε
ως τοΰ φορολογουμένου ή παρο
γρο-φής τοΰ δικαιώματος τοΰ Δή
μοσΊον κλπ
Τα άνωτέ)ω εδέχθη τό τριμελές
Φοοολογικόν ΠρωτοδΐκεΤον Άθη
νώ δ'ά τής ύπ' άρι'θ. 2051)1971
αποφάσεως τού·
ΣυνέντευΕις τού κ. Μακαρέζου πρός Άμερικανούς δημοοιογρά φους
ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΐΚ Ι 1ΗΣ ΕΛΛΗΝ ΚΗΣ ΟΪΚΟΝΟΜΙΑΣ
Ή έκθεσις Χάρτκε, τα μέτρα ΝίΕον, τό ξένον ι-.εφάλαιον, τό μακροχρόνιον πρόγραμμα
ή ατο 23.5 71 υπο
σύμβασ'ς μεταξΰ τοΰ
ελληνικοΰ Δημοσίου καΐ τής άμε
ρικιαν'κής έταΐ-ρίας «Σεβράν "0-
ιλ Έξττλθιρέισιον» ππερΐ παραχω
ρήσεις είς την έταιρίαν ταύ·ητν
τού δ.καιώματος ερεύνης καΐ έκ
μετελεύσεως ΰδΐθγονανθράκων είς
τή; θσλασίαν ττερΐοχή,ν τοΰ Νοτ'ο
α.ατολΐΛθΰ Αίγαίοο Πελάγους
Συμφώνως ιτρός τοΰς δρονς
τής συμβάσεως ή έκτασις ή όττοία
τταροαχωρεϊτα1 ίπτό τοΰ ελληνικόν
ΔημοσιΌιυ. εΐνα' εκτάσεως 3 500
τετυαγ. χιλιομέτρων. δίδεται δέ
είς την έν λόγω έτα'ρίαν διά ττε
ρίοδον τριών έτών άττό τής ήμε
ρομηνίας ίσχύος τής σνμβάσεως,
Κατά τα ττρώτα (ΐτέντε έ'τη άττό
τής ίσχύος τής συμβάσεως, ή έ-
τα'οία ύττοχρεο3ται νά έττενδύχ—
έν συνόλω 4 850 000 δολλάρΐα.
δ·ά σεισμικάς ερεύνας καί διενέρ
νε'αν γεωτρησεων
Ευνοικαί υπήρξαν αί πρόσφα
τοι έξελίξεις καΐ ευνοικαί είναι
αί υφιστάμεναι τοροοιττικαί τής
έλληνικής οικονομ ί άς. ετόνισε ό
άντιτοόεβρος τής κυβερνήσεως
κ Μακαρέζος παρουσία τοΰ διοι
κητοΰ τής ΕΤΒΑ κ. Τοτόμη πρός
τοΰς 10 οίκονομΝκονς σνντάκτας
μεγάλων άμερ^κανΊκων έφημερί
δών, τούς όποίονς π^οσεκάλεσεν
ι, ΕΤΒΑ.
Ο κ Μακαρέζος. ομιλών πρός
τονς Άμερικανοΰς δημοσιογρά-
1 φονς· άνέφερε μεταξΰ άλλων. τα
| α,<άλοι/8α στοιχεϊα: Πα>ά τάς άντιξοότΐιτας είς τόν
δΐεθνή οίκονομΐικόν όρίΐζοντα. ε¬
πετεύχθησαν καί είς πολλάς πε·
ριπτώσε'ς ύπερκεράσθησαν, οί
στόχοι το} ττενταετονς προγράμ-
ματος
Άντΐμετωπίσθη ή ίίφεσΐς καΐ ό
πληθωρΐσμός υπό καθεοτώς νο-
μΐσματΐικής σταθρότητος. ό δέ ρν
θμός αυξήσεως τού έθνιικού είσο
δηματος ήτο τό 1970 7.5% ε-
ναιτι 7 2% τοθ 1969. προβλεπό¬
μενον 7% εφέτος καΐ προγραμ-
ματι£ομένον 8% τό 1972
"Οτι σχεόιάζετα1 τό μακροχρό
ν.ον π^οοπτ ικόν πρόγραμμα τού
1971—85, μέ άπώτείρον όρίζον
τα τό 2Ο00· έντός τού όττοίου
κοτοιρτίζετα1 τό 5ετές 1973—
1978
Άφεΰ έν σννεχεία ανέφερεν ό¬
τι «εχομεν την ανάγκην σννερ-
γασίας τού ξένου κεφάλαιον»,
δ'ά την οποίαν «παρέχομεν κίνη
τρα κόγΙ έγγυήσεις» καί ότι τό
αμερικανικόν κεφάλαιον κατέχε'
την πηωτοπορίαν είς την πραγμα
τοπσίησΐν έπενδύσεων έν 'Ελλά
δι απήντησεν είς νποβληθείσας
έ;ωτήσε·ς τα άκόλονθα:
Ό 6α9μός άπασχολήσεω<; των χαλιοονργικών έγκαταστάσεων έν "Ελλάδι· εΐνα1 όντως χαμηλός καΐ ό τομκΰς νοο-εϊ λόγω κακής δ'αοθριώσεως, ή δέ κι»βέρνησ'ς μελετά τό θέμα καί θά δώση όρ βαλογγκήν καΐ συμφέρουσαν λύ σ'ν Ή συνερ>ασΐα μέ την άμερικα
νικιήν πρεσβείαν καΐ την άμερι
κανΐκήν κνβέρνησιν διά την διενκό
λυνσ'ν τής είσροής άμερ'καν'κών
κεφαλαίων είναι «πλήρης καΐ α-
ψογος»
"Οτι δέν ύφίστατα' οΰσ<αστι. κή διαφαχι με τάς προκατόχους κι>6ερνήσιεις ετ~ί τής οίκονομικής
φιλοσοφίας, ώς ΤΤιρός την έννο'-
αν «ελευθέρα '·>ίκονομίβ»> παρ' ό¬
λον ιοτ' κατά τό παρελθόν 6π^ο-
χε τάσ'ς μεγαλι-τέιρου κοοττ'κεϋ
τταρεμβατ'σμοΰ.
"Οτι τό νέον π«ντα«τές πο4
γοαμμα «δέν άναφέρεται εί( ΤΦν
χρόνον πλήρους έφαρμογής τρθ
έν έν ισχύϊ Σντάγματος».
Άναφοοΐκώς πρός την έκθεσιν
Χάρτκε, δττου ίηκχΓτηρίζεται ότι
ή έτπτυχία το3 Προγοάμματος έ
ξαοτάτο·1 <5;ΐτ}> την Ομόθυμον ύ-
•πεστή^ιξ'^ τβύ έλλην^οΰ λαού
την οποίαν κ^τά τόν κ Χάρτκ*
στιΐ'ϊΐτα' ή κυβέρνιησ'ς. είιτε
«Εΐμαι πετιεισμένος ότι ό Κ
Χάρτ.βε Είναι άντΐΝειμεν'κός. άλ
λά κα'ι θΰμα ιτληροφορΌοοτών «α
κης πίστεως» "Η νποο-τήρ»ις καΐ
συμπαιάστασΐ-ς, εΐπε, τού έλλη
ν'κοΰ λαοΰ πρός την κυβέρνησιν
είναι άπόλυτος καί άνέφερε· με
τσξύ &λλων■ ώς άττ&5είξεις τής
έμιτ'στοσννης τοΰ λαού· «την ύ
πε·?κάλνψιν τ&3 τελευταία.· δανεί
ου έυτός των πρ&,ιτων ημερών κα'ι
τΙ>ν ΰψτλόν ρΐ/θμόν άνόδοιι των
καττιθέσεων»
Ότι τα μέτ,;α Νίξον «μάς
έξέπληΕκν ώς π>ός την δρπο-τι-
κίτητά των, καΐ ότι ή "Ελλάς
ουδέν πεοΌιριστΐκάν μέτρον θίγον
την έλεΐ'&εοίαν τού εμπόριον, έ¬
λαβε· το>το δέ πΐέ,πΐ' νά άποδο
8ή είς τό εννοικόν ψυχολογικόν
κλίμα «δηλα5ή άκ,ρ'βώς τό άντί
θετον άπό έκεΐνο πού νποστηιρί·
ζει ό κ. Χάρτκε»
Εν σιχέσει πρός τα μέτρα αύ
τα ύπεγΐράμμΐσεν περα'τέ,ρω· δτι
«προτοΰ τα σχολιάσωμεν θά πρί
πΐ£ΐ νά κάμωμεν μίαν αϋτοκρ'τι-
κήν». μήπως · δ'κιη μας στάσ'.ς
ε'ναντι των ΗΠΑ, ύπηιγόρενσε την
λήψιν των
Έξ άλλον πρός τιμήν των
ενταύθα ευρισκομένων Άμερικα-
νών οίικΌνομΐκών σνντακτών. πά
ρέθεσε προχθές δείπνον ό διοι-
κητής τής ΕΤΒΑ κ Τοτόμης· είς
^ οποίον παιρεκάθησαν ό άντι-
πΐόεδρος τής κυβερνήσεως κ Στ.
Παττακός, ό άνοπτληρωτ,'ΐς υπουρ
>ός 'Εθν'κής Οϊκονομίας κ. Στοαι
;άπουλος. νπουργοι καί όίλλοι έ-
ΐτίσημο' Κατά την δ'άρκεπαν τού
δείπνον ωμίλησαν ό κ Παττα¬
κός· ό κ Τοτόμης καί οί Άμερ'-
κανοϊ δημοσιογράφοι κ κ Ντάν
κελ· Κίλπάτρικ ντέ Τολεντάνο.
Εξ άλλον, οί 'Αμεο'-κανοί δημο
σιογ.ρώφοΐ εγένοντο δεκτοί υπό
τού ΰποκργοϋ Έθνικής Οικονομί
άς κ Γ. Πεζοπούλου κα'ι ένημε
ρώθησαν επί των έπτ'τενγ^άτων
τής έλλη ν ι κης οϊκονομίας καΐ Των
ττροοπτΐικών αυτής δ'ά τό μέλλον
"Ηδη· ρί ΆμερΊκανοί σνντάκταΐ
ευρίσκονται είς ρόδον, οττου θά
έπισκεφθαΰν μεγάλα τουριστ'κά
σι,γκ.ροτιίματα καί τα άξ'οθέατοι
τής νήσου
Μετά την επιστροφήν της· ή
ομάς τ«ν Αμερικανόν σνντακτών
θά γίνη δβκτη υπό τσ3 νφυντουα-
γοΰ παρά τώ πρωθυπονργώ κ.
, Βνρωνος Σταματοπονλον. έν σν
νεχεία δέ θά επισκεφθή τα γρο>
φεία τοΰ Συνδέσμου Βιομηχανίαν.
| δποι» βά έχη την εύκα'.ρίαν νά έ
πικο'νωνήση μετά των έκπροσώ-
! ττων τοΰ έττ'χε'ιρηματ'κο'} κόσμον
| ιοπί των συναδέ,λφων της Έλλήνων
' οίκονομικών σνντακτών.
την άνάγιοην ένΐσχύσεως τής με
τοιλλείας
Τα κύρια σημεΐα των δηλώσεων
τού κ. Γεωργαντά εχουν ώς εξής:
Ό Σύιδεσμος Μεταλλευτικ.ών '
Έπιχΐ3 ρήσεο,ιν όπΊ|σημο)ίνει την Ι
κρ'σ'μότητα τής φάσεως τήιν ο¬
ποίαν δ'ε:χονταΐ ωρισμέναι το
με.ς τής αγοράς μεταλλευμάτων
έκ ποίραλλήλου καί έν σν αρτήσει
πρός τό γενικώτερον φαινόμενον
τής νφεσοκς· τό όπσ'ον ποίρατη-
ρεϊτα' είς την παγκιοσμ'ον οίκονο
μίαν Θεωρεΐ δέ ότ' τα προδλή-
ματα τού μεταλλευτ«κοΰ κλάδον
ες την χώραν μας ά—ο·<τοϋν σή μερον πλέον άποφαυιστ κόν καΐ έπίκαι9ον χαρακτή.ρο« Προσέθεσεν ότι ή σοβαρότης των προβλημάτων πού άντιμετω π'ιζει ό κιλάδος, δέ/ν έχε' ΐσως «α- τανοηθή έπαρικώς· καί δτ' ή κα τάστασ'ς έπιδε^νώνεται ραγδαί ως ώς το-3-το σνμβαίνε' μέ τή·ν δί π; 30ν μαγνηο-ίαν· λόγω των οΐκο νομικών μέτρων το3 προέδρου Νί ξον καί τήις χαλαρότητος τή,ς με- τοιλλουργ'.ικής δχχστη,ρ'ότητος είς την Ευρωπην Έξ άλλον ή κρίσις τού ν·κελίου οννεχίζεται καί θά συνεχισθή κατά τάς υπαρχούσας προβλέψεις άκόμη έπί' πολύ, μέ άποτέλεσμα την πτώσ'ν των έ- ξαγωγών τού έλλην'κοθ σίδηρον1 κελίον διά τό 1971 σχεδόν είς τό μηδέν. Σαφώς δυσμενής δια- γράφεται έπίσης καΐ ή θέσ'ς τής καυστΊκής μαγνησίας· των χαλ- κ,οπυριτών, τοΰ γανηλίτου κλπ Άφοϋ ό.ωάή — μ σε'ς τής ύφέσεως θά φανοθν έν- τονώτεραι κατά τό προσεχές 'έ τος ΰπεγράμμισεν ότ' ένώ· διά τό τοέχον έ'τος αί έΕαγωγαί των περ'σσστέοωι' έκ των ανωτέρω σημειουμένων μεταλλευμάτων, προ δλέπεται ότ' θά έμφανίσουν με- ώσιν 20—30% διά τό 1972 ή μείωσις αυτή θά υπερβή τα άνω τέ:ω ποσοστά φιβάνοιυσια ϊσως δ'ά τίνα μεταλλεύματα μέχιρ' 60%. Α··ο:φ'ερόμενος είς τό θέμα τής άντιμετωπίσεως τής καταστάσε ως· εΐπε·. ότ' έφθασεν ή στ'γμιή διά την χάραξιν σαφοΰς καΐ άμ' γοΰς μεταλλεντικιής πο>λ'τ'«ής· μέ
τό εξής περιεχόμενον:
Κίνητρα Ποβπ«ι νά άναθεωρη
θούν αί δ'ατάξεις των αποφάσει;™
τής Ν Ε. ύπ' άιο* 1574)70 καί
1594)71, συμφώνως πρός προηπά
σε·ς τού Συνδεσμου πρός τούς
άομο-δίους. παραμερι£ομένης τής
απόψεως ότ' τα μεταλλεύματα έ-
ξάγοντα' όπωσδήποτε καΐ δέν 'έ-
χούν ανάγκην κινητρων
Δημιουργία πλέον άνταγωνιστ'
κιο3 κόσταυς Εΐνα' σικόπ'μον κα'ι
δίκαιον νά έπαινεξετασθή τό θε
μα τής έπιστροφής δασμών καΐ
φέρων επί καυσίμων χρησ'μοπο'ου
μένων διά την δ'ακίνησιν των με
ταλλευμάτυιίν άπό έ»γοτάξιον είς
έογοτάξ'ον καί την μεταφοράν
τκιν μέιχοΐ τοΰ λιμένος φορτώσε
ως Τούτο, διότ' ή έν λόγω έπ'-
&άε>νσι) εϊδ'κώς των μετσιλλευτι
κων έττιχε'αήσεων συνιστά ούσ'ώ-
δες στοιχείον τοί κόστους τοϋ πά
μεταλλεύματος προκύ
έξ αλλου· έντός αυτού
τούτου τοΰ κυκλώματος παραγω
γής. Πρός τούτο προτείνεταΐ ή
κο,'θιέοωσις μα>φης οίονεϊ έλευθέ
ρας ςώνης δ'ά τάς έξαγωγικάις έ
ττ'χε ρήσε'ς
'Εργατ'ιχόν δυναμ'κόν Δ'ά την
αντιμετώπισιν τής ελλείψεως έρ-
γατών —2 500 κιενα'ι θέσε'ς την
στιγμήν αυτήν— ό Σύνδεσμος έ
πρότεινε: α) Την καθ'έρωσ'ν πτυ
χίων πολλαπλής είδ'κότητος των
άπασχολουμένων έργατών. β) Την ]
ύποκιατάστασιν των1 ίίς ώρισμέ- ]
νας περιπτώσει ς χορηγουμένων
υπό των ά^χών άδε'ών· δ'' ίδ'ωτ'
κώς χορηγουμένων τοιούτων, γ)
Την ένοποίησιν ττλεΐόνων είδ κο-
τήτων είς μίαν δ) Ττ>ν θέσπισιν
κΐνήτρων 6:ά τήι,' πριοσελκυσιν
καί συγκ,οάτΐϊσΐν έογατών είς τα
μεταλλεία
συμβουλιον χωροταξιασ
συνεστηθη εισ κρητην
Ήράκλε'ον — Την σύστασιν
Συμθονλι'ου ΧωΙοοταξίας Κρήτης
απεφάσισεν ό ΰφυπονργός ττερ'-
φερε'αικιός διιοκητής Κρήτης κ
Γ Γεωργαλάς. Σκοπός τού 4ν λό
γω Σιμβουλίου· τού όποίου με·
τέχοΐ/ν οί 4 Νομάρχαι τής Κρή
της καΐ αλλο' ύπη,ρεσ'ακοι παιρά-
γοντες είναι ·νά γνωμοδοτή πρός
τόν κ ΰφιπτου>γόν καΐ δ1 αΰ-
τοίι είς τα άρμόδ'α κεντρικά ύ
πουργεϊα επι θεμάτων άφορών-
των είς τόν τρόπον χϊησιμοποιή,
σε«ς τού έδάφους (β'ομηχανία |
το,ιρισμός. γεωργία κ.λ π ) καί
τό εϊδος των έγκαθ'σταμέν»ν λε
τουργιών είς άναπτυσσομένας πε-
ροχάς τής Κρήτης.
ΑΠΟΛΥΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ
ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΑΙ
Νά περΊληφθή ·^ όριστ'κή καθιέ-
ρωσις ελευθερίας είς τάς μ'σθώ
σε'ς καταστημάτων είς τάς πρω
βυπονργικάς ττρογραμματικάς δή
λώσεις δ'ά τό έ'τος 1972· ζητεί
διά σ/χετ'κοΰ έγγραφον τού πρός
τόν κ. πρωθυπουργόν τό διοΊκητι
κόν σνμβούλΌν τής Ενώσεως Ι
δ'οκτητών Καταστημάτων κοΐ
Γραφείων Αθηνών-
Είς τό έγγραφον τονίζεται εί-
δ"·κώτερον, δτι ή συνεχής άνοιικοδό
μησΐς, ό νπερποιλλαπλασιασμός
καταστημάτων κα) ή άβροα προσ
φορά άνοίκων καταστημάτων· έ-
π'βάλλει πλέον την απόλυτον ε¬
λευθερίαν των μισθώσεων την 6
ττοίαν μετά πεπο'θήσεως άναμέ
νει ό ίδ'οκτητ'κός κόσμος.
Απερρίφθη Ειά τής ύπ' άρι
ή
3355)71 άποφάισεως τής
ολομελεία; τού Συμβονλίου τής
Έπικίατβίοις αϊτησις περΐ άκυ
ρώσεως περυσινής πράξεως τού
Γραφείον ιΠολεοδοιμίας Αθηνών.
ΔΓ αυτής εΐχε χορηγηθή είς μηχο
ν.κόν αδεία ώ .εγέρσεως πολυωρό
φού εΐκοδομής είς είκόπεδον κείμε
νόν έττί τής λεωφόρου Κηφισίας
(άρ>ι5μ 94). Διά τής «ίτήσε-
ως άκυρώσεως προσεβλήιθη ·'ι ώς
ονω πράξις κοθ' δ μήιος διά
τής αδείας προσδιωΡ'σθη τό μέ
γιστον κςιΧυπτόμιενο/ πεσοστΐι.
τεϋ οίκοπόΕευ διά τού συμψηφ'
σμού τού ύπολ&'πτ.ου χώροιι πρός
τό ύποχ;ε«τικώς άφιέμενον προ<ή π όν πρασιάν). Διά τής άπορριΤΓτ«ής άπζρά σεως δίδεται λίαν ένδιαφέρον·σα έρμηνεία τώ κε'ιμέ-ων δ.ατάξεων τού άι:θροι» 16 τού Γενικοΰ Οίκονο μικιο; Κανονισμεΰ (ΓΟΚ) διά τού άρθρον 1 πα? 1 τού Βασιλικ,ίύ διατάγματος το>3 7) 16 Νοεμβρί
ου 1968'
Ως έΐναφέΐ'εται είς τό σκεπτι
κιγι/ τής αποφάσεως έκ τϋν άνωτέ
ου διατάξεως — καί ιδίως έ> δ
ψ:ι τή; καταργήσεως δ.ά τού
ειρημέιΐ'θν. βασ διατάγματος τής
πσ:είγρόφου 8 τού όί;θ>θ'υ 17 τού
ΓΟΚ (διά τής οποίας έβεχητί
ςετο διάφορος νπολογισμός τού
μέγιστον ττοσοστού καλύψεΜς τώ^
δ.ά ττροκηττίου Βίτην.σμίνων οί κ ν)
■ηίΐ,^ο) τα καΒο,οιζόμενον υπό
τΐιν οίκιείων εΐδικών διατάθειιΐ'
(ή ή. ελλείψει τούτων υπό τού
ώς άνω άρθρον 16 τού ΓΟΚ)
ά'ωτέρυ μέγιστον καλυπτόμενον
ποσοστο. έφ' ολοκλήρου τής επι
φανειας τοΰ οικόπεδον περιλαμ
δο-.ομένοιι καί τού τυχόν ύφιστα
μένου ποοκηπίου Έκ τούτο^ -πσρί
πεται ότι επί των έν λόγω 6αρυ
νομένω^ διά πριθικηπίου οΐκεπε
δκι·1 τό ττέϊαν τού ώς άνω μέγιοτον
ποσοστόν καλύψεως άπομέναν
άκάλυπτον ποσοστόν άποτελοΰν
κατ' αρχήν (καί έφ όσον δέν όρ!
ζεται άλλως), τόν είς τό έσωιτε
μικόν τού οίκοπέΒου διατασσόμε
νόν άκάλυπτον χώρον· σι/μψηφίζε
ται πρός τό ποσοστόν είς τό όποϊ
όν άνέϊχεται είς τ^ν συγκεκριμέ
νην περίπτωσιιν τό (ύποχρεωτικώς
σφιεμενον είς την πρόσοψιν) ττρο
κήπιΐιον· δυνάμενον ώς έκ τούτου
καί νά μηδενισθή οσάκις ύπολεί-
πεται ή είναι Ί'σαιν έκείνου Τοϋ
το δέν δύναται φυσΐκά νά Εχη ώς
συνεπεία την μή κατάληψιν άκα
λύπτου χώρου είς τό έσωτει>ικ.ί<ν των οίκοπέδων αυτών. Είς την σνγκεκριμένην πε,ρίπτω σιν τα π'.οί ού επρόκειτο δόν εκτάσεως 265 τ.μ. δννάμ8ν0( κατά νόμβν (Β Δ. 26 9)6 10 1955) νά καλυφθή μέΧ51 ^^ το3 5% έβαρύνΐτο διά προκηΤΓ|()υ σννολικής εκτάσεως 82 60 τ μ (. λοΐδή κατά ποσοστόν πλέον τ" 31% ήτοι ανώτερον τοθ Αττομένβϋ τος ώς &ν« άκαλύπτον ποσοοΤ(Χι των Ζ5/ο Κατά σ^. επ εί αν — Τίαρατη?£; ή απόφασις τού ανωτάτου διοΐκη τικο3 δ.ικ*στη.>ίον κατ' άφορμ.^
τώ>ν άνκιτέρω συλλογισμών_
μή υφισταμένας έν πρ;,κειμέν(ί
ύποχρ.εω3<εως κα·ταλείψειος άκαλ^ το. χώρον είς τό εσωτερικόν το; έν λόγω οίκοπε&ου νομίμως ττη δ ά τής προσδαλλομένης ΕΙεως ή κάλνψις τού πέρβν τοί ^ ψεθΐντος ώς όνω πρσνηττίου υπο λοίπθ'. τμήματος τού έν λόγω Λ κοπέδου ανε υτής καταλείψΕ^ς ^ το έσωτερικέι, αυτού τού ώς ον« άκσλύπτου χώχν Έπομένος - έττιλέγει ή ΟΙΓο φασ:ς — είναι άπορριπτέα ώς £ βάσιμος ή >'.ποστηρίζο,υσα τα ^
τίβετα αΊ'τηιτις άκυρώσεως.
Την αίτησιν ύπεστήριξει, ^νΒ
ποιν τού δ κ<ηστη,»ίοι; ό Εικηγ0. ρος κ. . Μαι.ουσάκοις ένύ ώς ττλη ρεξούσιος διχ,ηγορος των ττβρεμ βαντων υπέρ τε·ύ κύοους τής τΐρ0 σβληθείσης πράξεως παρέστη 6 κ ©εεφάνης Ζούκας Έκ μέρονς τής Διοικήσεως παρέστη ό ΐΓι>6ί5ρος
το^ ΝΣΚ ,ό Έμμ Πετσαλάιης,
ΔΥΟ ΑΚΟΜΗ ΞΕΝΑΙ
ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ ΕΓΚΑβΙΣΤΟΥΝ
ΓΡΑ0ΕΙΑ ΕΙΣ ΕΛΑΔΑ
Συμφώνως τοός ανακοίνωσιν
το3 νπουογείθυ Έθν'ΐκής Οίκανομι
άς ένεκρί&η ή εγκατάστασις γρο
φείων είς την Ελλάδα των κά
τω&ι δύο άλλοδαπών έτττιχεφήοι
ών
Τής έν Αιγύπτω έδρβυούσης ί
πιχε οήσε^,ς τού κ Ν Ι ΠοοιγοοΌ
■ποίιλσυ άσχολονμένης με έμττορι
κ.άς άντιπρο·σιοτΓείας χημιχώϊ
προιό των μηχανημάτων καΐ έξας
τημάτων τυπογραφεί»ν έψημερι.
δών καί ξυλείας
Τής <έν Μονροβία τής Λιβερίας εδρευούσης έταιρείας «ΜΕΤΖ ΚΟΛνΠΑΝΥ» άσχολουμενης μέ την παραγωγήν κοί εμπορίαν μεταλλι κων καί ξνλ;ι ών προιόντων πά σης φύσιεως Αντικείμενον εργασιών των δύο τούτων γραφείων θά εΤναι ή προώ θησΐς >ίαΐ ό σνντοινιο-μός των έκ
τος τής Ελλάδος εργασιών των
καί ιδιαιτέρως είς τάς χώρας τής
Μέσης ΆνατβΑής.
Η Δ ΕΥΡΥΝΣΙ1 ΤΗΪ Ε.Ο.Κ. ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ
Είς πρόσφατον σύνοδον τής
Εύϊωτταικής Επιτ,ροπής τής Ε
Ο.Κ . σμΕζητήθησαν θέματα. α¬
φορώντα είς τάς άναγκαίας διαδι
κασίας, ώς καί τα ληπτέα μέτρα
έκ μέρονς των σννδειδεμένων μέ
την Ε. Ο Κ χωρών (Ελλάς, Τουιρ
κια. Μοοόκον, Τυ.ιησΐία Μάλτα·
Ισπανία καΐ Ίσροαήλ)· άναψορι
κώς πρός τα δημιουργούμενα προ
βλήματα έκ τής δ.εν,ρύνσεως τής
Κοινότητος, διά τής είσοδον είς
αύτην τής Αγγλίας, τής Ίρλαν.
δίας, τής Δανίας κιαί τής Νορδη-
γίας
Συμφώω-ς πρός τό σχετικόν
κείμενον τής ΕύρωτΓαίκή,ς 'Επιτρο
πής. τα είδικά ποοβλήματα· τα
όπαία έ'χει νά άντΐιμβτωπίση ή
"Ελλάς έκ τής ώς ανω διευρννσε
ως τής Ε 0 Κ., ξχουν ώς άκολού
θως;
1) Τό ό;ρβρον 64 τής Συμφωνί
άς Συνδέσεως Ελλάδος — Ε Ο.
Κ πιοοβλέπει ότι· ίΐίς περίπτωσιν
π·3οσχωρήσεωις ν-£ων μελών είς
την Ε Ο Κ.· ή Ελλάς δέν θά έ-
δεσμεώετο παρά μόνοιν διά τής
συνομολογήσεως. μετά των νέοον
χωρών — μελών. είδικοΰ προσβέ
ν
2) Ή Έλληνική άντιπροσωπεία
ευχεται τήι, συνομ&λόγησιν —αοο
μοίθιν πρωτοκόλλου, τό οποίον βά
ΤΓΐΐριεϊχεν όλας τάς δ ατάξεΐς τής
Σ'. μφκνίσς τϋν Αθηνών Κατά
την γνώμην της. το πρεδλεπόμε
νόν υπό τής έν λόγω Συμφωνίας
καβεστώς θά ϊπΐρε—ε νά έπεκταβή
καί είς τάς τέσσαρας νποψτ*φίας
χώ>ας, ο[ίτω.ς ώστε αύται καϊ ή
Ελλάς νά ύπαιχθονν είς το κιαθε
στώ; των άμοιβαίων παραχωι,ΐίήσε
ών, Ο'πως θά ΐσχύη μεταξύ τής
Ελλάδος καΐ των ε'ξ χωρών - με
λών τής Ε Ο Κ
3) Πρός τούτο, έπ.βάλλεται νά
άποτελέσονν αντικείμενον διαττρα
γματεύσεων. μεταίΰ τής Ελλά¬
δος καί των Τεσσάοων, μεταιβατι
κά μέηρα· άνάλογα ~ρός έκεϊνα
αίτιι α προβλέπονται μεταξύ των
εξ χω:ών τής Ε.Ο Κ καί των τεσ
σάρων νέων μελών αυτής
4) Επίσης. άναγκαία θά ήτο
ή άναδ.άρδ;ωσ.ς Το5 πρωτοκόλ¬
λου 14. τού -οοβλέττοντος τό κα
θεστώς είσαγωγής ΟΪΛων ε;ς τ-
Κοινότητα. Τούτο έτΊ,βάλλεται. δι
ότι τό πρωτόκολλον αύτό δέν
προβλέπε. εν γενικόν κοινοτ,,,,όν
σι/στημα άλλά ιδιαίτερον καβε-
στώς δι έκαστον κράτβς _ αί
λος. Ν μ
5) Η 4φαρμ0γή ώρισμίν»*ν 8ι
οταξεω, τής Συμφωνίας Συνδέσε
ως Ελλάδος — Ε.Ο Κ . «πό τα
νεα ,ρατη _μέλη ^ κατσστ-
απαραίτητον την λήψ,ν ώρισμέ.
>ων τεχν,κης φύσίως έ
τρόπον ώστε νά ληφθή
■, νεα κατάστασις, ήτις
απο την διεύρυνσιν
6) Μολονότι έ'χουν λήξει α1
προβεσμια, 6.α τό «νο,γμα π.στώ
«μ εκ με,^. τή Κ «
α1
ξεις τοΰ χρηματοδοτικοθ πο«το
κιίλλεν ώστε αί ύποψήφΐαι χώ
ραι νά άναλάβουν τήιν σχετικήν
δεσμεισιν, έναντι τής Ελλάδος
7) Ή Εΰρωπαική Έπιτροττή πι
στεύει ότι είς την περίπτυσΜ
κιθ ήν δϊι. θά έπεξετείνετο ή
σύνδεσις μετιαξύ των Τεσ<τάρ»ν καί τής Ελλάδος. 6ά ήτο άναγ κϊτία ή προοηφνγή έντός τής διεν ρυνομένης Κοινότητος, είς τα τιοοστατεντικά μέτρα τού άρβοοο 115 ώτε 'νά άποφειιχθούν αί τελωνειακαί κοααχρήσεις κατό την διαχίνησιν των έμτΐορευμστων αΐτινες θά ηδύναντο έ·δεχομέν«ς ν ά τηοέλ5ονν έκ των διαψαρετι κων καθεστώτων· τα όποία έφαρ μάζονται ν ιαντι των Έλληνικών έξαγωγών είς τάς χώοας των "Εξ κ αί των Τΐσσάρων 8) Δεδομένον, ότι ή τελεωνειο κή ένωσις μεταξύ τής Ελλάδος καΐ τής Κοινότητος έ'χϊι προχωρή σει σημαντιικώς θά ήτο σκόΐ"μον κατά την γνώμην τής εύίωπαϊ^Ίί Επιτροπής, διά νά ότΓΓοφενχ&ούν οί άναιφε:θέντ«ς ανωτέρω ιί'™*{ νοι· νά τεθοθ, παραλλήλως ε»ί κι νη,σιν τόσον ή μεταβατιι^ ^Ρ10 δος· την όποιαν ποοβλέττϊι ή & εύρινσις· όσον καί ή ττερίοδος 1 τις 66 π?ο·βλεφθή διά την επέ¬ κτασιν τής σνιι δέσεως εί; Τσ'>
ποψηφίας χώρας
ΟΠαΡΟΚΗΠΕΥΤΙΚΑ
ΘΑ ΜΕΤΑΦΕΡΩΝΤΑΙ
ΚΑΙ ΕΙ,Σ ΙΡΛΑΝΔΙΑΝ
Άπό 1ης Ίανουαρίου 1972 οί
"Ελληνες έξ&γωγεϊς θά δύνανται
ι ά μεταφέρουν άπ' εύθείας ν4>"ά
όπωρολαχανικά είς την Ίρλαν*1
αν. είτε διά βαγονίων ψνγ£'»ν'
εϊτε δι' αύτοψύκτων μεγαδι*'ΐών
Είς την σχετικήν άνσκοίν«<"ν άναφέρεται δπ οί ίρλανδ'-κοί σιδΐ ρόδοομοι θά γίνουν μέλος της ο εθνοΰς έταιρίας Μεταφορών |ν τερφρίγκο τής οποίας είνα' έ»1· σης μέλος άπό εΐκοσαετίας ο έ ληνΐκοΐ σ'δηΐΐόδρομοι. Είς τό γεγονιός ταΓτο· δετοΐι ιδιαιτέρα ο— μασία Α Ίρλανδία μελετςι νά είς την Κο'νήν Αγοράν Ο κ ΣΤΑ Ι ΝΙΕΡ ΕΙΣ ΤΟΝ κ. ΤΣΑΚΩΝΆ Ό ύφυπουργός Έξωτερι«ών *■ Δ. Τσάκωνας εδέχθη είς ^'Μ0™ πικήν επίσκεψιν τόν ιτρ«σβενΐην τής Αυστρία* κ ΣτάϊνίΡ ΑΙ ΕΞΑΓΠΓΑΙ ΤΟΥ ΕΝΝΕιΑΜΗΝΟΥ Ύ-ττό τής Έβνιικής κης Υπηρεσίας ανεκοινώθη *τι^ άξία τοϋ σνν<>Κσυ των ιτραγΐ10^
ποιηβεισών «ξαγωγών «οτό ™
περίοδον Ιανουάριον — *ε1Γτε,
βοίον 1Π71 ανήλθεν είς 413 ' £'
κατομμύρια δολλάρια
ΙίΑίΚΑΤΑΠΛΙϊΚΤΙΚΗΣ' ΠΛΟΚΗΣ
ΤΧΤΟΗΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Αλο τό άρΐΛΤούργημη τρν ·_ΤΕΦΑΝΟΤί> ΞΕΝΟΤ · ·
•Ο ΑϊΑνΒϋΛ.ΟΣ ΣΙΉ,Ν ΤΟΤΡΚίΑ> ·, · '
-ΑΠΠΑΔΟΚΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ ΤΕΜ*ΧίΛ ϋΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑπΗΑΤΑ (ΟΥ ίΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Γοθ 3υν»ργατου μας χ. ΙΩΑΜίΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΔΗ
ΚΕΙΜιΕιΝΌ ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Κρε σσων ττολιά μετ3< φρονήσε ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ 401 Η Μοοκησια Γκιο^3τινιάνι, συ ^εο,ομενη άπό τάν «Καβάση» της Αύθ"τριακ.ής Πρεσβείας έττεσ κίφβη τον Μπενβενίστε καί τού ,τοροιισίασε την έπιταγή τού Ρα ούλ Πασά Ο Εβραΐος Τροτε ζιΐης τ"*1 εΐχε ίντολή άπό τόν συ ναδελφό τού τόν Σττόοτσιλη, νά £ξι>πηρετή την Μαρκεσία σε κα
& βναγκη της καΐ πού ής εμέ την
ψιρΐγγυοτητά της δέν δι,σκολεύ
6ΐ)« νά τής όπ'σθσγραφηση την
Εττταγη καί νά της την έπ'στρί
ψη μή φαντα<όμί.νος φυσ κά τίς σι/νθη,χες κάτω άττό τίς οποίες την άιτέθ-ΐτασε άττό τόν Πασά Τού «νακοίνωσε ότι εφευγε την Ίδ.α μ«ρο άπο την Τουρκία Ο Μττεν6ε·νίο—ι τής εύχήθηκε καλό ταξίδι καϊ την σννώδευσε ώς την «καρ?ότσο» της χωρίς ν»ά ξέρη ττώς μέσα σ' αυτήν ήτσν στρΐμωγ μειος ό Άλκιδ'άδης ττοΰ δέ ν ήθε λε νά τον δή ό τοκογλύφας Τρα ΐΓίζίτης γιατι όπως ξέρουμε δέν τού εΤχε — ληρώσει άκόμα τό δα «ΐο των δ'ακοσιων χιλιάδων γ^ο υι»ν πού εΐχε ττάρει ά~" αυτόν με τόκο έκατό τα έκατό, ττροτού ψίτγη γιά τό Βουκαυρέστι. Ή Μαρκησία εϋχαριστημένη γΐατί κατάφερε έπΐ τελους νά ττά ρη τίς ττεντακόσιες χιλιάδες γρό σΌ: πού εΤχε δανείσε' στήν 'Εσμά Χουλτάνα καϊ ποϋ υοτερα άπό την ιτλεκτάνη ιτοϋ Εστησε ό Ραούλ Πασάς · τα θεωρσύσε π'ά χαμένα αντβ τα χρήματα κατευθύνθη,κε στήν Αύο~Γ5'ακή Πρεσδεία καί ζή τησε νά ί6ή άμέσως την πρέσ δειρα γΊά έπιείγουσα ΰποθεσή της Έκείνη την εδέχθηκε μέ χσ ρά καί μέ κατάπληξη οσο καί μέ λύ— άκουσε την τ,ραγικ,ή της ΐΓερΊτέτε'α Μέ φοίίκη καί άγανάκ τηση εμαβε την δολοφονική άττό ΐΓ|'|θα ποΰ ώργάνωσε εναντίον της ό Ραούλ Πασάς γιά νά της άρττάξη τα κοσμηματά της τά ένεχυρ'ασμένα στάν Ίαννάκη καί γ'ά νά οίκε'οποΐηθή την ττατρι <ή της περιουσία στη>ν "Ιταλία "Εκ
λαψε μαζί μέ την φηίλη της γιά
τόν αδ'κο χαμό τη·ς άμοΊρης τής
«καμαριέρας» της τής Λουκρητί
άς πού άντί γιά αύτην μαχαι
ροσε ό δούλος τρ) έγκληματία
Πασά καί προσφέρθηικιε ττρόβυμα
νά την εξυπηρετήση στήν δύσκολη
θέση ττοΰ έξακολουθούσε νά 6ρί
σκεται
Ή Μαρκησία τής ανέπτυξε τά
μέτρβ που· κατά σύσταση τού Ι
οννάκη πήρε γι6 την ασφαλειά
της δσο ικα γΐ« την άσφ<χλεια ολων των οίλλων των γονι£»ν δή λοίδή τού Άλκιβιάδητττού την συνώ δευε κοιιβαλώνιτας τόν μττόγο με το φλουριά καί της τόν σύστη σε, τού ίδ'ον, τής ψυχοτταίδας τοιις καί των άνθρώπ'ων ~ού συλ λαδανε τόν Πασά καΐ τής τταιρά δο« δλα τά χαρτιά καί τόν άναγ κόσανε νά ύτΓογράψη χαί ττού άλ λα έξησφάλιζαν τίς όπταιτήσε'ς της καΐ αλλα άφορούσαν την ιτροσωτΓ'κή τους άσφάλε[α. 'Εκ- τός άττ' αύτά ό Άλκιβ'άδης έ'δω κ στήν πρέσβειοα την εγγραψη όμολογία τής δήθεν αύτοκτονίας τής Μαρκησίας καί την ψεύτ'κη δαθήκη της πού ό Ί'δ'θς ό Ραούλ εϊχε γράψει καΐ ίπτογράψη, γ'ά «ά ξεγελάση το «ντοβλέτι» καΐ τόν πατέρα τού καί τίς ϊταλι Ανάμεσα στά χαρτιά ΤΌύ ό Ιαννάχ,ης εΤχε ύττοχρεώσε1 τόν Ραούλ νά υπογράψη ήτανε όπως ξέρουμε καΐ ρητή δηλωσή τού "ην όποία άν€γνώριζε ότι τό κτήμα τής Ρώμης άγοράιστηκε με χρήματα τής Μαοκησίας Γκιου στίνΐόν' δτι δέν εϊχε κανένα δι καιωμα επάνω στήν κυριότητά τ*» Κοί την δήλωση αύτη ή Μαρ ί την τταρέδωσε στήν ποέ μέ την τταιράκλη<Γη νά την βεση ϊπγ' δψη τού Πρέσδυ στήν 1Γε)ίπτ(1>σ'η ττοΰ ό Ραούλ Πασάς
μεοτα στήν προβεσμία ττού ό Υδ'οις
ωΡ'ζε, δέν ©ά τοοκτοτΓθΐούσε το
ζίτημα αύτό Άνεξάρτητα μέ τού
το αν ό Πασάς ε6λατττε όττοιοδή
"ότε ό—ό τά ττιόσωττα ~ού άνέλα
6£ την ίπτοχρέωση νά μην ένοχλή
"Ί ή ττρέσβίΐρα σνμφώνησε νά κα
'οίέση στόν άνΉοα της καί όλα
τβ &λλα στοιχεϊα ττού τής έμττΐ
ή Μαρκησία γ'ά ν άτά
στόν Σουλτάνο καί
νο τοθ καταγγείλη τίς έγκληματι
^ζ ττράξε'ς τεθ γαμπ:οΟ τού
Μή νο'ά^εσαι· είπε μειδιώντας
1 ιΐ(>έσ·6ειρα στήν Μαίκησία Τόν
εχομε κολα δεμένο τόν κακούρ
Υ° καί δέν βά ττε'οάξη κανένα
**ό τούς άνθρώπους μας Οϋτε
°ό τολμήση νά όβετήση την ύιτο
"χεβή τοι» γιά την μεταδίσαση
σ εσένα τής κκρΐότητοις τού κτή
Μβ—ος τής Ρώμης 'Εκείνο ποίι μέ
"^"σχολεϊ, συνέχισε κ,αί τα προ
<·ίοτγ0 της σιννέφιασε είναι ή δο *οψονία τής άμοοης Λουκρητίας ΠΡ6τ—ι νο άναψέρο,ν,με το £γκλη - ·"* αύτό άμέσως στόν Πέσ6υ ^•β νά δ'αμαρτιηηθή στόν Ρείς ΕΦεντη Αύτό ά— οτελεΐ καβη,κον *»ϊ ί-οχρβωσή μας Δέν έπιτρέ ■"«τα1 νά τού τό κΐ>ύψσιιμ£ ν" άψή
νοι;μι νά σκοτώνουν τούς ΰττηκό
°"ς μος όδιαμαρτύρητα
^ Μαρκησία άναστέναξε-
Θεέ μου μοϋ^μούρΐσε, μέ άττε,λ
^οίο, πόσο μτΓε.ρδεύοντα' τα
'Ρβγματα γήν δολοφονία διέττ
* « Ίδΐθς 6 ρει-ς -ρέντης κα,
τ« <|>ον,ά τόν σκότ«σε ό Αλκ 61
β5ΐς Η νεκ-ρή μένει άκόμα άτα
♦Π κ<*ί έγώ τά όπόγευμα ττρέ-ει ως, άτΓθΊεεύτου νεότητος καί λε- λογισμένη 6:αδύτη,ς, τάχους ά- ^ νά τον εύχαρίστή πεΡ σκέτττο.ΐί. καί όλΐγοχρ,όηιος σω καί νά τόν άιπο>χαΐ>εηήσω.
Σέ καταλαβαινω άγαπητή μου
τής άπάντησε ή πρέσβεΐρα· μέ
συμπάθεια
Σέ τί μΐτορώ έγώι νά βοηβήσω;
έτώτησε πρόθι/μα ό Άλκιβιά&ης
Έσύ νιεαρέ μο. κύρ'ε· τού εΤπε
ή πρέσβειρα θά γυιρίσης στό σπι
τι σου άμέσως. θά τάθης ίδΐαι
τερκς τόν Ραούλ Πασά καί
τόν πλτροφοιρήσης οτΐ τά στοι-
χεϊο: ττού υπέγραψε γιά την έξα
σφάλΐση τής Μαρκησίας καΐ γ'ά
την προσκατικιή σας άσφάλεια βοί
σκοντσι στά χέρ'α μου θά τού
συοτήσης νά πάη άμέισως στήν
Υψηλή Π6λη καί νά περιμένη τόν
άν5οα μου, πού θά τόν έπ'σκε
φθή γιά τόιν φόνο τής «καμοορΐέ
ρσς» τής Μαιακηθ'ίας Νά τόν 6ε
βαιώσης ότι ό Πο4σιβυς δέν ξέ-
ρει πώς αϋτός πιρό<τταξε την δο λοφονία, γι' αΰτό νά τού έκφρά ση την λύπη τοι/ καί νά τοθ υ¬ ποσχεθή πώς θά ενεργήση γιά τή σύλληψη καί την αΰστηρή τιμω- ο·!α τού δράστη τοί άπαίσιου έγ κλήματος Νά τού τσνίσης. ότι στήν τιερ·ίτΓΤω<τη ττού θά πληροφο¬ ρήση τόν Πρέσβυ· ότι τόν έτ'μώ- ρησες έσύ, τόν ψονΐ«. θο κατα θέσω τά στοιχεΐα ττού κο·ατώ και τότε θά άποκαλυφθοϋν δλα τά κα κουργήματά τού Αΰτό ζητώ άπό σένα κατέληξε ή πρέσβορα Τά αλλα ζητήματα τής Μοαρικηιο-ίας θά τά τακτοποιήσω έγώ μαζί της — Φεύγω άμεσος έ'κανϊ ό Άλ- βασ'λεία, μακαάς τιροοννίδος- ώς κιΒΐ ολίγη μερίς τ.μία ττΌλλης κτήσεως άτίμου καί σφαλειάς' κ.αϊ χρυσός όλίγος μολύβδοκ ττο καί ττοιλλοΰ καΐ ση.κώθηκε Υποκλί θηκε μποοστά στήν πιοεσβειρα μέ σεβοτ,σμό καί φίλησε μέ εΰγέ- έο ΰ χέρΐ τής Μαρκιησίας. —"Εχετε δλ.η μου την συμπά 6εΐα τής εΤπε γ'ά τα άτοχήματα παύ σάς βρήκα.' σάς εΰχομαι κα λό ταξίδι καί σάς πΐαρακαλώ νά μάς γοάψετε νέα σας μόλις φθά — Σ' εύχαριστώ τοθ άπάντησε μέ φιονή πού μΌΌτρεμε άπό την συγκινήση καΐ σέ προσκαλώ άπό τώ 3α νά πιεράσηις, άν το έπιτρέ ττονν οί άσχολίιες σου1· τό ερχόμε¬ νο κολοικαίρΐ στόν πύργο μου στο Κώμο Θά χσρώ πολύ νά σέ ξαναδώ — Σάς εώχαρΐο-τώ, τής άπιάντη σε κοκ'κ<ν!ζοντας έλαψίά ό Άλ- κ'βκίδης πού ενο.ωσε την καρδιά τού νά χτυπά άνώμαλα Υποκλίθηκε καΐ τράβηξε πιρός την πόρτα — Νά πάιρετε την «κοίο·ρότσα» τής Μαρκ,ησίας· τού φώναξε ή πιρέσ·6ειρθ' γιά νά φθάσετε στό σπίτι σας π·>-ό γρήγσρα
Ό Άλκΐ'β'άδης καντοστάβηκε
καί στράφηκε ττρ«1.ς τί(ν εύγενική
πρέσβειρα:
-— Σάς εύχαΐθΊστώ. τής εΐπε
— Εγώ πρεπεΐ νά σάς εύχαρ
στήσω γιά δσα κάνατε
— Δέν νομίζω νά έκονα τίποτα,
τής οπτάντησε ά~λά.
— Νομίζετε έ'κανε ή πρέσβεΐρα
Τέλος πάντων. Ό «Καβάσης»
δέ,ν σάς χρειάζεταΐ "Εάν θελετε
μοϋ τόν στέλνετε
•— Εΰχαοίστως, μουρμσύρΐσε ό
ώραΐος έκεΐνος άνδρας, πού δν
ήταν μυαλωμέι ος θά εΤχε κνλύ-
τερη τύχη .
Βγήκε άπό τό «σαλόνι» καΐ
τους. ολίγον φώς
(Άπό τόν λόγον το·/ περί Ιε-
ρκο-ύνης)
Ύψηλώ μέν ζημία το μή έγχει
ρεϊν μειζοτι. μ^δέ είς πλείους
δ'ατβ'νειν την αρετήν, άλλ' επί
μικιών ϊστασθαΐ. οίον μεγάλω
φωτίμΐκρόν οίκον αύγάζοντα, ή
ιτανοπλία νεαν'κή σώμα πα.βικόν
περισκέποντα μικρώ δέ άσψά-
λ;'α μ'κ3ά φορτίζεσβαι.
( Ομοίως)
Τό Έλληνικό Άστιτνομΐκο Μυθιστόρημα
Ανώτερη είναι ή συν·ετή -γιρα
τε ά άπό την άπαιίδεντον νεότη-
τα. ή μετρημένη 6ροο5ύτητα άττό
την άτΓερίσκετττη τοβχύτητα' ή λ1-)
γόχοονη οασιλεία, άιτό μακιρά τν
ραννίδα- όπως καΐ μικρ-ή μεριδα
τιμ'α, άττό μεγάλη ττεριουσια ά-
τιμη καί σφαλεριή' καΐ λίγος χρυ
σος, άττό μεγάλη ττοσ'ότητα μολύ-
6ι καί άττό τό πολύ σκοτάδ' λί
γο φώς
Στόν μεγόλο μέν άνθρωττο ζη¬
μία εΤνα' δταν δέν έττιχε'ρεί με-
γάλα οϋτε καί μεταδίδει την ά
οετή σέ πεοισσοτέρους άλλ' ά-
σχολείται μέ μ'χιρά' δττως τό με-
γάλο φώς πού φωτίζει μ'κρό σττί
τι· η άρματωσ'ά νεανική ττού σκε-
ττσζε1 τταιδικό σώμα στόν μ'-
κ;ό δέ άιθρωττο άσφάλεια εΐνα'
δταν φαρτώνεται λίγα
ΑΙΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
Της ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
Σ' αύτό τόν κόσμο κάτι τι κΓ έγώ Ζηλεύω
Κάποιο προτέρημα, τό λέν ΆναισθηΓία
Νά τ' άποκτήοω προσπαθώ κα'ι γο γυρεύω
Μέ κάθε τραπο άν χρειασθή, ή καί θυσία.
Τοϋ συνανθρώπου μου δέν θέλω τύ σαράκι
Νά κρυφολυώνη τή δική μου την ψυχή
Το κάθε βάσανο τό ξένο και φαρμυκι
Να μέ πληγωνη και νά κλαίω μοναχη.
Κάθε πρωΐ δταν ζυπνώ μέα τό κρεβθοτι
Να μη λυπαμαι για ταύς γύρω πού πονδνε
ϊούς ασθενεϊς πού δέν μποροΰν να κλείσουν μάτι
Καί τούς αλήτες μες το δρόμο πού πεινάνε
Θέλω τό Μέλλον καί Παρόν, νά μιΊ θυμδμαι
Π ώς θά πεθάνω κάποια μερά νά Εεχάσω
Νά μή τρομάΖω τίς νυχτιές σάν δεν κοιμάμαι
Να 6ρώ τό σθένος νά μπορώ νά ηουχάσω.
Μόνο άναίσθητη αν γίνω θά μπορέσω
Μες τή 2ωή παντοτινά νά μείνω νέα
Τής Εεγνοιασιάς τότε τή μάσκα θά φορέσω,
Κι δλα στά μάτια μου θά φαίνωνται ώραία...
ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗ
Τοΰ συνεργάτου μας κ Ι ΩΑΝΜΟΥ ΑΒΡΑΜΑΝΤΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΔΗΜ. ΠΑΥΛΙΔΗΙ
( Ο πό—ττοΰς των Ποντίων)
Β'
Ιΐον
"Ηξερα πώς Θά εΐχα πολλά· αν
τό πυκνό πέπλο πού τύλΐγε τή
σκέψη μοί/. &Μ'σικότανε τρόπος
νά σχιστεΐ σέ μ^αν άκρη
-— Πρέπει νά ξεκουράσω τό ν
μου! άπάντησα δεΛά "Ισως τό
τε Δέν ξέρω.
Βρισκόμουν άκόμα κάτω άπό
την έπί&ΐαση τής σιχαμάρας. ποΰ
εΐχα νσ ώσει
τόιν έαυτό μου.
Υττοσχόμοι,να άττό μέσα μο-υ νά
γίνω ττιό σοδαρή, ττ'ό μετρημένη.
Ο άνθ,ρωπΐος μέ τό μαγνητόφω
νο έτοιμάστηκε νά φίτγε, μά τό
«ι).άρν»
σταματήση.
τού άττάνίησ·ε εύγενικά ή
άπ' έκεΐ στό δρόμο
"Εστειλε τόν «οΚαβάση» στήν
πιρέσβειοα κ(' εδωσε έντολή στόν
«καρροτσ'έρη» νά τόν γυρίση στό
σπίτι τού Έκιεΐ.ιος μαστίγωσε
ι τα δυό τού αλογα καί ή
«καοιρότσα» ξεκίνησε.
Ό «Καβάσης» μπήΊ^ιε στό «σα-
λόν[» τής πρέοπβειραις, στάθηκε
μπαοστά στήν πόρτα· ύποκλιθηκε
μέ σεβασμώ καί την έΐώτησε
— νέ έζητήσατε έξοχωτάτη;
— Ναί. καλέ μο- «μουσ·ού 'Έλ-
ζερ»
πρέσβειρα Πρόσταξε νά έτοΐμά
σονν μιά αλλη <νκαριρότσα» στά γρήγορα, γΐατί εχετε παλλές δου λειές νά κάνετε μέ την εύγενεστά τη Μσρκησία πού δέν ξίρω άν έ'μα&ες δτΐ μάς φεύγει σήμδοα· τί άπόγευμα Ώς τή στιγμή ποΰ θ' άνεδή στό κοοράβι θά εΤσαι στήν δ ά9·εσή της καί θά έπα- γρι,π^ής γ ά ττ*/ τιςοσωπική της άσφάλεια πού ©έν σον ποις κιν5υνείει. —Άπό πσ'ούς, έ^ώτησε ό ρω- μσλέος Φ3σγκολεδαντΐΛ>ς. καϊ ά
πό συνήθζΐα εφερε τό δεΕί τού
χέτι στήν λρβή τής «δ'μούτσου
νΓ,ς» πΐστόλας τον πού εξεχε
επ δεικτ'χά άπό τό μαιΐοο ττλατύ
τού ζκ' «31
—Άπό τόν Ραούλ Πασά τοΰ
οπάντησε ή πρέσβειρα ά5ι!στα-
χτα
(Συνεχί£εται)
—Άττόλυτα έμττιιστευτιικιό θίί-
τε λέξη στούς δημοσ'ογράιφου'ς
γ ά τό τττώμα!
Ο άνβϊωτπος ε'φιτγε καΐ ό Ρό
λαντ σηκώθηκε
-Άρχηγί.
Τ ο τηλέφωνο τόν δ'εκοψε Ό
γκρ'ζομάλλης άκουσε ττολύ. δέ μί
λτ,σε καθόλοι· καί τδκλεισε
— Τό τττώμα άναγντΛρίστηκε!
εϊπε ησυχα. Είναι ή λαίδη Κύν-
9ια Μάκ Κήννιαν!
Λαίδη; Τέτο'α σκιέψη ττοτέ
δέν θά μοΰ ττε.ρνούσε! Φανταζόμου
να αυτού τοΰ ε'ι'δους τίς άριστο
κΐ>άτισσες· σάν κάτ1 έξαιρετ'κό·
τυλιγμένες σέ γαλάζ'α πέττλα κι'
ά·ιάλα<(>ρα μεταξωτά "Ιδο δραμα
Γεμάτες όμορφιά καί γοητεία'
Καμμιά λέξη δέν μ ού ήταν άγνω
στη Ώστόσο. δέ μποροΰσα νά
βγάλω νόημσ Περίμενα την άπαν
τηση τοΰ «άρχηγοΰ» "Ισως »ά
μοίίδΐνε τό βάβθς τής σκέψης τοΰ
λόρδου. Καί πάλι λίγα λόγ'α συλ
λυττητήριια άπ' τόν «άοχηγό» κι'
ύστερα ή ερωτήση:
— Τούς εξήτασε ό γιατρός
σας;
— Νοοί. Άλλά ζήτηο-α καί τή
γνώμ ] τού δικού σας γιατροΰ Ό
πατέ(>ας εφυγε άπό χτές τα ξημε
ρώματα "Ισ«ς την ώρα· πού γύ
ρ'σα. "Ισως λίγο άργότερα. Ά
ναστέναξε μέσ' άπ' τά βάθη τής
Τότε £ήτησα τή γυναί
κα μου Βιοηκ,α τό κρεββάτι της
άπείραχτο· άλλά τά ττράμματά
της άνακατωμένα Ή καμαρρέρ«
της δέν ητανε οττό σττίτΐ. "Ο βοη
θός τοθ Τόμας μοϋ εΐπε πώς εΤχε
τοεϊς μέρες 'ότδε,ια άπ' τη λαίδη
Κύνθια
Τό τηλέφωνο χτύπησε. Ό «άρ
χηγός» σήκωσε τ' άκουστΐκό χω
ρίς νά μιλήσει Τό ξανάκλεισε σέ
λίγη ώρα μέ τόν
τρόπο. "Υ
στε,ο« κιύτταΕε κοπάματα τό λόρ
δο
— Δέ θέλω νά σάς κουράσω
ττολύ Άλλά' ττροτοΰ φύγετε, ττρέ
ττει νά σάς ττώ ιτώς ή
"Ολην αυτήν την εκ,ρυβμη καί
άνώμαλη κατάσταση τ«ιν πΐραγμά
των τής έλλην'κής Κοινότητος
Οδησσοΰ παροοκιθλοι/θοΰσε σν-
στηματικά άπό τοΰ 1900 "Ελεγ
χε τούς ττάντας καΐ τά πάντα καί
διεφώτ'ζε την έλιληνιική κο'νιή γνώ
μη· άρΡχτγραφώντας στήν τοττΐ-
κή έλληνική εφημερίδα «Κόσμος»
μέ τϊ ι|ου£ώνυμο «
καί μερ'κά άλλα χωρίς δμως νά
λάβη χά ενδεικνυόμενα μέτοα γ'ά
την ίξυγίοίνση. Καί τουτο, γιά
νά μ π π κιράνη τόν μεγάλο έκεϊ·
νόν έ9νικόν εύε.ογέτη Γρηγ Μαρα
σλή ίσό6ιο δήμαρχο Όδησσού
καί ίσό6'ο ποόε&ρο τής ελληνικήν
Κοινότητος χωοίς 6μω>ς νά λαμ
μη γενεά
Στήν όπισθοχώρηση των Ρώ-
άπό την Τραπτειζοΰντα βοήθη-
βάΐιιη ένεογό
στήν δ'οί^ηση
των κοινοτικόν· λόγω τής μέγα·
λης τού ήλικίας καί γ'ά νά μή
δυσαρεστήση τό &ε"!> τού φίλο
τού Μσιΐασλή
Μετά τό θάνατο δμ»ς τού Μα
ρασλϊ, τό 1907. σιοχισΐ έντονώ
τερα τόν άγώνα υπέρ τής αι ορ
θώσεκς τεθ Κοινοτΐκοΰ καθεστώ
τος, τού όττοίου καρπός ΰπήιθξε
ή τελΐκή κα ό-Ίστ'ικ,ή έξυγίανση
τής καταστάσεως Καί πρώτα ή
Σχολή Άςρένων, ποθ Ίδρύθηκε
τό 1816 επί Φ'λικών, ήταν τέλει
ως άνεξάιρτητη άπό τήιν Κ'Λνό
τητα, πού χάοΐν σκοπιμότητος ε
ψερε τόν τίτλο τής «Άγαθοερ
παρειψέθηκί στό φόνο τής γμναί, 7ου»;
-ενταμελή
κάς σας'
Ό λόρδος "Εντουαρντ έ'ρρ'ξε
Ητανε 6έ6α'α ή /ττανάκριοη γού- τή γεμάτη θλίψη ματιά τού άττά
Ό «άΐϊχηγός,» συνέχισε:
—Ό λόρδος "ιΕντουαρντ Μάκ
Κήννον γν&,ιρισε τή γούνα τής γυ
ναίκας τοι». Μά δέ δέ.χτηκιε νά
δεί τό τττώμα' Εΐττε ττώς δέν &ν·
τεχε! Η λαίδη χάθηκε ττρίν άττό
τέσσερες μέ'ρες. "Εκιανε νόημα
στούς άλλους Άμέσως σηκωθή
κκνε καί βγήικαν άττ' τό γρο>
φεϊο Κατάλαδα Ό λόρδος ήταν
ό άρ'θμός δύο ϋττοτττας Τό ενα
άνήκε στόν Φράνκ Χέντειρσεν!
Χτύττησε δυνατά ή καρδιά μου
δταν άνο'ξε ή ττόρτα.
"Ενας ττολΰ ψι>λός· μελαχροι
νός καΐ πολύ κομψάς κύρ'ος, μττή
κε μέ άέρα στό γραφεΐο. Κρατοΰ
σε στό χερι τό κατττέλλο τού Ή
εύγένεια ήτανε χυμένη στά κανονΐ
κά χαρακτηιριστΐικά τού· ττού τα
χάραζε ό ττόνος Τά μαΰρα μάτ'α
τού γεμάτα μελαγχολία στηλώθη
καιν άπαν» μου. Μέ χαΐιοέτησ μέ
έλαψρά ύττόκλ'ση "Εδωσα τό χέ
ρι στόν «άρχηγό»· ττού τοΰ εΐττε
τταρηγορητΐκά λόγια. Μ!λοΰσε άο
γά καθαρά μά κουρασμένα Ό
τής φωνης τού μέ σκλάδω-
σε Ο νοΰς μου έ'τιρεΕε γιά μιά
στιγμή. στόν Φοάνκ Χέντερσεν! ..
Τ άν έολεττα κατά ιτρόσωττο. κα
θώς μ'λοΰσε, κάνοντας' έλάχιστες
χε'-ρονομίες γεμάτες νωχέλεια κι'
εύγένεια ΟΊ «ίττπότες» μου. μέ
τις χρΐΌ'ές — ανοττλίες ώχρ'ούσα
νέ μττροστά τοι>!
— Η καταθέση μοί» μαγνητόφω
εΐττε. Την ακονσα Δέν ε-
νω μου
— Εϊσαστε ξένη; 'Ελληνΐδα
σως;.
— Ναί' Δέν ξέρω πολλά έγγλέ
ζΐ'κα. . Άλλά σάς καταλαοαίνω
ττολύ καλά
—— Τότε θε μπορέσουμε νά συ
νεννοηθοΰμε ©ά ηθελα, μ' δλη
μου την κιαρδ'ά, νά μάθω κάθε
λετττομέρεια αυτής τής τραγωδί-
ας Άλλά δέ μττα,υώ ν' άκούσΜ
τίττοτα τώρα ©ά σάς τταροικαίλοΰ
σα μετά την κηδεία. . ή γιά νά
εΤμαι ττ'ό σ«στός· τίς κηδεΐες.
— "Ο~οτε θελετε
Άμέσως μετάνοίωσα γιά την
τόλμη μου Δέν μ' εΐχαν έΕουσ'ο
δοτήσει νά δώοΐΜ ραντεδοθ στό
λόρδο Τί θαλεγε ό «άρχηγός»
γιά μενά,
Ό σίι "Εντουοφντ σηικώθηκε
— Δέν ττ'στεύΐ)» νά είναι άνάγ
κ») . — ττώς νά τό ττώ;· . — υπο
χοεωπκή άναγνώρ'ση τής γυναί
κάς μόν άττό μενά ταν ϊδιο, εΐπε
στόν «άρχηγό» Δέν μττορώ ΜοΟ
είναι άδύνατο ν' άντ'κρύσω καί
ιοίτο τττώμα . Πρέπε' νά μέ νοι
ώσετε' ΕΤμαι πρόβυμος ντα υπο
γράψω δ τι θελετε. Άρκεΐ ν' άπο
φύγω τό μαρτύρ'ο.
Τό «ψάτ» τόν κύτταξε μέ κα¬
τανοήση
χω νά ττ'οοσθέσω η νά άφαιρέσω
τίττοτα!
— Μ ά απορία μονο σέο 'Έν
τΐτιιρντ. Αφοΰ ή λαίΐδη Μάκ Κήν-
νθ". ίξαψανίστηκε ττρίν άττό τέσσε
ρες μέ-ες γιατΐ δέν μάς εΐδοττοι
ήσατε ττιό μττροστά;
— Δέν ήταν ή ττρώτη φορά ττού
έλε πε άττ' τό σττίτι! Κατά συμ
τττωση τώ:α· ελς'ττα κι' έγώ!
Είμουνα στόν ττϋ>γο μου στή
Σκιωτία Γύρ'σα ττροτοϋ χαράξει
Σέ λίγο άκουσα μιά φωνή, ενα
βεγγητό Βγήκο άττ' τό δωμάτιό
μου τρέχοντας καί εΐδα τό γέρο
ϋτππ:ιέτη μας ττεσμένο άττ' τίς
σκάλες' Δέν ττρολάδαμε νά τού
δώσο,,-με καμμιά βοήθε'α Ξεψύχι-
σε στά χέρ'α μου
Εμεΐνε γιά λίγο σιωττηλός
ΑΙΤΗΣΣ ΔΡ ΕΓΓΡΑΦΗΝ
ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝιΗΟΛΟΓΙΑ
Είς τό Υπουργείον Μαυτ'λίας
υπεβλήθη αίτησις, διά την έγγρα^ συγκ'νημένος "Υστερα εΐττε άργά
<ρήν είς τά 'Ελλη ιιικά νηολό-γ σ^' α; «οι»ρασμένα: τοΰ φορτηγοΰ «Ντΐνος Με&ενί- της» 9 210 κόρων όλικής χωι>ητι
κ>τητος
ΜΑΒΗΜΑΤΑ ΚΑ'Γ ΟΙΚΟιΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΑ1ΔΑ2
Κ«θηγητής Φιλιλογίαις
— ΕΤναι ■πΐ.ρίερτγχ) σύμπτωση ι
Ο πατεοας τοι^ πέθανε τή στιγμή
πού γεννήβΓϊκε ό δικός μου1 Κι'
ό καλάς μ^^ Τόμας πέρασε στήν
άντίπερα οχβη άκολουθώντας τά
βήματα τοϋ άφέιντη τού! Τόν ϋ
Κ«θηγητής Φιλιλογίαις μέ ιυδό- , """"* '" "7"<Γ- '"Λ - " »υον «ρουπηρεσίαν είς ·Ιβι«οχικά ™ηρετησε π.στα έξηντα όλοκληρα καί Δημοσία Γυμνάσια άσκήσας Χ™*1 — Β^·ξε τά δοντια έ,τί μακράν σειράν έτών Ναι καβή-! Και ξ'ροκατοητΐί γ^χ ν<χ πν·Εε· κοντα Διευθυντού είς "Ιονυμα *«-! τί1 σνγκ.νηση τού— Ετσΐ «α... δικής «ροστασίας, αναλαμβανει την ' νετα'. θαθελε ό Θεος! Τον βρή κα (Συνεχίζεται) ΜΕΝΤΙΟΥΜ ΨΥΧΟΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ έψορία. τής οποίας πρόΐδρος ή· το ό άείμνηστος Φ«Λί«ν Κούσης ΤραπιεζούντΌς. ταμίας ό τιμώμε νος κ 'Ελ Πακλίΐδης καί σύμβου· λοΐ δύο Χιώτες Σημειωτέον δτι ή Έφορία τής Σχολήις Αρρενων έκλεγόνταν προ νομιακώς πάντοτε άπό τοΰς άπο γόνους των ίδρντώι τοΰς κτηματι άς τούς πτυχΐούχοιτς Πανεπιστη μίου κα'ι τούς μεγαλεμπό>ους
Καί μόνο ή Έφορίια τής Σχολής
θηλέων ύπαγόταν στήν Κοινότητα
στήν όποίαιν έγγραφόταν μέλος
πάς "Ελλην άνι,ξσοτήτως ύπηκοό
τητος πληρώνοντας έτήσια νυν·
δρομή τό άσήμαντο ποσό των τα
ών
έξυγνίαστ» της Σχολής
Αρρενων άκολούβηο'ε ή άνόρθωση
ν των κακώς κιειμένωιν τήις Ά
γαθοεαγού Κο'νότητος μέ την έκ
λσγή νέ&υ δωδεκαμελαϋς ΔΌ'κη
τιικοΰ Συμβουλίου στό οποίον
μετείχον πέντε Πόντιο' οί άείμνη
στοι Φ Κούσης, ώς πρόεδρος
'Ελ Παιπαδ»τΓοι>λος ώς ταμίας
Ν:< Π'σάνης ώς έ'φορος Μιλτ Καιραντζάς ώς σύμ6οα;λος καί ό έπίτ'μος Προ€δΐ30ς μας· κ. 'Ελ. Παιυλίδης ώς Η το'αιύτη σύνθεση τού Δ]οικη τ ι κου Συμ6ουλίου είναι άξία προ σοχής καί πάσης έξάιΐσεως Τ μά πολύ τόν έπίτιμο π)3€£δρό μας καΐ δ ' αυτού βεβαίως καί τα Πον τ'ακό σνομα δταν σκεφθή κανείς ότι μέσα στίς 40 χ'λ'ά&ες Ελλή νων τής Όδησσοΰ οί Πόντιοι ά ποτελοϋσαν άσήμαντη μεΌ|ηφια. /Ιδού καί μερικά Θετικά άττοτε λεσματα της άλλαγής. Ό Ί'δ'ος ώς ταμίας παρουσίασε μα 40 χ'λ'άδων Ειρχ Στή δική τού όφείλιεται ή όνέγε3 ση νέου τετραοροφου δ'διακτηιρίου τοΰ Γυμνασίου άξίας 110 χιλ. ρ χ κα2ώς καί αυξήση τω. δών αύτοΰ διά τής ανεγέρσεως, επί κατεδαφ'σθέντος παλα'οΰ οί κήματος στό κέντρο τής πόλεως μεγαλοπρεπούς κτιρίου. τού οποίον οί δύο ίίροψο' ένο^κιά Κα Γ ΚΑΛΠΙΔΟΥ Στή νέα της διεΰβυνσι Όδός Στουρνάρα 49 Τΐ>λ 636-669
(ΜΕΓΑΡΟΝ ΣΧΟΛΗΣ
ΠΑΛΜΒΡ)
Ήμιόροψος γραφείον 1.
Πειράματα βαθείας ύττνώσεως
μοναδικής τηλετταθητικής ΤΓερηττω
σεως έν 'Ελλαδι.
Πάσηι; φύσεως ττροβλέψεις. 'Ε-
παγγελματικά μυστικά, γάμους· ά
άττώλειες θησαυρών κλπ.
'Επικοινωνεΐ εύχερώς μέ ο'ιονδή
φαί-' ποτε πινείμα έν τώ κόσμω. 'Επ;-
σης συντάσσεται τό ώροσκόπιόν
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχ<ιίων κα'ι Νέων 'Ελληνικών είς μαθητάς μέχρι καί τής Δης Τάξεως. 6«τι του' Η στο κρεδ καμάρας τού ήτανε σχεδόν διάιπλατη Γιά ΙΙληροφορίαι είς τόν Διευθνν- , πΐχοτη^ όγδόντα δύο χρό η φ μιταξύ έπισκεΐίθ-ό τον ιτνεΐ) την τής εφημερίδος κ . Σ. Σινανί· βην χαι είς ΐΰ τηλέφ^νο^ 755-606 ν'α τής ζωής τού ό Τόμας δέν εκανε τα καβηκον τού σας. Γράψατε άπό έσωτερικό καί έ- ξωτεριικό. στέλνοντας 5 δρχ. γροτμ ματόσημον ς έλάτε άμέσως θά έξυττηρετηθήτε. ΑΘΗΝΑΙ γ'ά τό πιείιφη'μο «Μ^οό β'ατοο» (Μάλι' τεάτί) τής Ό δισσοΰ καΐ 6 τρίτος έστέγαζε τιν ποΛ^τελή Ελληνική λέσχη «ΟΜθνοΐΑ»1 Μέ ταν κα'ρο ή φήμη τού εγ'νε τται/ελληνίως γνωστή στήν Ρωσ¬ σία άκόμη καί στήν 'Ελλάδα χά Ρ ς στήν πστ3ιωτ'ιοή τού όοβογρα φία σέ διάφορες έψημερίδες Την έποχη των Βαλκανικών πό λεμω,τ δευ<ολύνεΐ την αποστόλη Ελλή«κι. έ6ΐΓ.λοντών στήν 'Ελλά δα κε'ί την δ'α6ίβαση έμβασμά τω στόν τότε έ&νκό μας Κυδερ νητη άείμνηστο Βενιζέλο Τό 1917 π36»τοστατεΐ στή τύγ κ>ηση τοΰ Α' Συνεδρίου των 'Ελ
λ-μωιν τής Ρ^σσίας στό Ταιγά
νι μέ κύρ'ο θέμα την όμοσπονδια
κή όργάνωση των 'Ελλήινων Κοι
«οτήτοον Άξέχαστη θά μείνη ή
άγορευο-ή τού γ'ά τό θεμα των
μικτών γάμων Συνιστοΰσε 'ήν ά
ποφυγήν των γ'ατΐ λόγω τού όμο
δόΕου 'Ελλή·νΐων καΐ Ρίκτων ό κίν
Ουνος αφομοιώσεως των πρώτων
ήτο άμεσος καί στηιν πΐρώτη άκό
σε άθόρνβα τη φύγη τταλλώ^ Ελ
λήνων ποθ δ'έτρχχαν τόν κίι.ιδυνον
εξοντώσεως άπό τούς Τούρικοας.
Τό 1920, δταν π'ά
στή Ρωσσία ό μττολσεβ'κισμός
έγκατελειψε τά πάντα· άτομιική
κεί κοινοτική περ^υσία καί κατέ
φι·γε στήν Πόλη. Εκιεΐ σε μ^ μυ
στ'κιή σύσκεψη 'ΕλλήΊνιων καί άντ'
κεμαλΐ'κών Κ'ρκασίων στρατηγών
καταστρώνεται σχέδιο άντ'περισ
ττασμοΰ τοι3 Κεμάλ μέ όογανωμέ
νος άντοιςιτικές όμάδες και θά τό
ενισχΐίαν Πόντιοι 6 ά τού ττοισοΰ
των 100 χιλ χρυσών λιρών καΐ
ό Ίδιος μεταβαίνε' στη Σμύρνη
επί κιεΊ>αλή·ς έπιτροπήις νά κατα
στήση ένήμεϊθ τού σχε&ίου τό μα
ΤΙΜΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
Γοώναρη π>ού μόλΐς εΤχι
έπιστρέψε1 άπό συμβούλ'ο τού ι
Στέμματος πού εγΊνε στό μέτω
πό Δυστυχώς ομως τό σχέδιο ι
δέν εγ'νε άποδεκτό ι
Κατά τά τέλη τοΰ 1920 κατέψυ
γε στην 'Ελλάδα δπιοιυ λόγω των
ττολλών γνωιρι'μιών τού διωρίσθη-
κε Γεν Γραμματεύς τής μεγάλης
'Επιτροπής Έοάνων υπέρ των Ι
πΐροσψύγων μετά την Μ'-κιρασ'ατι
κή Καταστ>οφή Ή έττ'τροπή συγ
κροτημένη άπό τα πλέον έπίλεκτα
μέλη τής Ά&ηναικής Κοινωνίας
με έττίτ'μο προε&ρο της την άεί, ΡΙΤΣΑΡΝΓ ΝΙΞΟΝ
μνηστο Βασίλισα Σόφια, σννετέ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ— (ίδ ύπηρεσία)
Ή Διε<κλησΌστική καί Διεβ- νής "Οργάνωσις «"Εκκλησις πΐρός την Συνείδησιν» ετίμησε τόν Σε 6ασμιώτατο/ Αρχιεπίσκοπον Ά μερ κης κ κ Ίάκιοιβοιν τήιν βην τ μ Δεκεμβριού διά τοΰ τίτλου «Άνθρωπος Συνειδήσεως»^ είς έπ·ι>6λητικιήν τελΐ,τήν καθ" ήν όμι
λητής ήτο ό παι>ά τώ ΟΗΕ μόνι
μος άντΐπρόσωπος των ΗΠΑ Έ
ξοχ Πιΐκσβευτής κ Τζώρζ Μπάς
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ κ ΝΙΞΟΝ
Ό Πρόεδρος των ΗΠΑ κ Ρί
τσαι^ν,τ Νίξον άττηύθι/νε την κσ
τωτερω σχετ^κήιν έπ*στολήν πρός
τό ϊδρι»μα «"Εκκλησ'ς πρός την
Συνείδησιν» Μετ" ευχαριστήσεως
σιμμετέχω είς την τιμήν, την ό
πσίαν τό "Ι&ρνμα «"Έκκλησις
πρός την Συνείδησιν» άτΓθνέμει
είς ενα μέγα άνθρωπον τής συ
νε'δήσεως κα! διακεκριμένον πολ'ι
την τοΰ κόσμου, τόν Σεβασμΐώτα
τον Αρχιεπίσκοπον Ίάικωβον Πρω
θ.ε>άρχην τής 'Ελληνικής θρθο-
&όζαν 'Εκκησίας Β καΐ Ν. Ά
μερικής.
Ό Άρχιεπίσικοπιος Ίάκωβος
με·/άλ«ς ένίσχυσε τό οικουμενι¬
κόν πνεΌμα μετατρέψας τούτο είς
δύναμιν· έπηρεάζουσαν την καθη
μερινήν ζωήν των άνθρώττων "Ηρ
ξατο πρώτος τοϋ δ'αλόγου μεταξύ
των όμοδόξοον τού έθν'κών έκκλη
σιών καί προήγαγεν την άδελ
σύνην καΐ συνεργασίαν μεταξύ
των διαψόρωιν δογμόη»ν Τάς Θρη
σκε τ'κάς τού αρχάς τάς μετέ
φοασεν έμπράκτως είς πιράξε'ς
άνθρωατισμοΰ καΐ ειργάσθη άκατα
πονήτως διά την επαναφοράν τού
ανθρωπίνου πνεύματος άπό τ
έκτροπών τού· είς την λογ'κήν]
καί ηθικήν τάξιν.
Ό Γεώτγιος Γουάσιγκτων μάς
κατέλιπε την έΕής ΰποθήκηιν
« Εργάζεσθε καί τηρητε ζωντανόν
εί ςτό στήιθος σας τόν μ'κιρόν σπι«
&ήρα τού ούρανίου πιιΐρός ποΐύ ό
νομάζεται σι^νείδησις» Ό άρχιεπι
σικοπος Ίάκωβος έμόχθησε καί δή
μετ" άφοσιώσεως καΐ έκράτησεν
ηναμμένον τό πθρ, τό οποίον χά
οίζει φώς είς δλους δσοι άκολου
θ>ίθν την οΪΜομενικήν οδόν ΑΊ έ
ξαίρετο' συμβολαί τού δικα'ολο
γοϋν πλήειος την τιμήν, ή όποία
τόσον πλουσίως καί δικαίως τώ
άττο5ίι5εται άττό μίαν όργάνο^τιν
ή όποία προώθησε καί έφΐ>ομοσε
την δύναμιν τής συνειδήσεως είς
τάς διεκκλησ'αστ'κάς καί διεθ-
νεΐς σχιέσεις
Τά θερμότατα συγχαρη^τή·ριά
μου είς τόν Σεβασμιώτατον καί
πρός πάντας τούς άνθρώπους τούς
κατά συνείδησιν ζώντας καΐ ένερ
γοΰντας.
Εν Λευκώ Οϊκω
λεσε πρωτίστως στήν ιδρύση αύ-
τονόμου Όογαν'σμοΰ τού Ταμείου
Περ θάλψευς Προσφύγων γιά την
ταχύτεεη καί άποτελοσματΐκώτε
ρη εξυπηρετήση των Προσφύγων
τοΰ όποίθυ Γεν ΐυθυν'τής δ[ω
ρισθηκε ό 'ίδιθς ΟΊ ύπηρεσίες
πού επί δύο ετη προσέφεοε σέ. ό
λόκληρο τάν προσφυγΐ«ό κόσμο
είναι τεράστ^ες 35 έκατ. δροχμές
διετέθησαν γιά την στέτΌση καί
συντήοηση άπό το Ταμείο καΐ τό ι
'Υπουργείο Προνοίας μέχρ'ς ότου
ανέλαβε ή Επ'τροπιή Άποκατασ-
τάσειος Προιτφύγων |
Τ3 1923 μετά την έκλογή τού
Δ' Έθνοσυνέλίυση ώς Μος
Ο κ Ν. ΡΟΚΦΕΛΛΕΡ
Απόσπασμα 'Επιστολή'ς— περ-
γαμηνής τού Κυβερνήτου τής πό
λΐτείας Νέας Υόρκης κ Νέλ
σωιν Ροκφέλλερ.
Ιδιαιτέρως χαίιρω^ ότι τό βρα
βεΐον τού Ίδρύματος «"Εκκλησις
πιϊάς την Συνείδησιν» άπανέμε-
ται πρός Υμάς τόν άριστον φί-
λον- τόν διακεκριμένον Ίεράοχην
Σεβασμιώτατε κ Ίάκωδε
Πληρεξούσιος μεταξύ 32 πληρε¬
ξούσιον Αθηνών Πειρα'ώς παρα'
τήθηκΕ άπό τή Γεν Διεύθυνση τοθ
άνωτϊΐρω ταμείου Ωστόσο κατό
πιν ποοσκλήσεως τοϋ ύπουργοΰ
Ποο;οιιας Άπ. Δοξιάι&η συνέχισε
επί π&λλούς μήνκς ν ά παρέχη άμ1 .
σθΐ τίς σ-υμβο-ι/λ^ς καΐ όδηγίες
τού γιά την αντιμετωπίση δυσχε-
ιΡ^ν προβλημότων Παράλληλα ά
γκνίσθηκε σθενοτιά καί στήν 'Εθνο
συ^έλευση για την ταχύτερη στέ
γοιΐση καΐ άποιχιατοίσταισή των.
Ταυτόχρονα ψρόντιζε νά δ'οργα
τοΰς ττίοόσφυγας καΐ ιδιαι¬
τέρα τούς καταφυγόντας στή Μη
τερα— Πατιοιδα όμογίνεϊς τής
Ρι.3-σίας "ΐερυσε άπ' αύτούς τά
γνωστό σωματεΐο στό όποΐο ενα
μεγάλο μέ)θς των μελών άττοτε
λείταΐ άπά Ποντίους Δ: έτελεσε
έιτί δεκά&ς έτών πρόεδρος αυτού
καΐ άναγοοεύθηκε μέγας εύεργέ-
της καΐ έπίτΐμος τΓθ·όί.δ;>ος.
Συνέγιραφε καί έξέδωσε τό Λεΰ
— Ίστορία τοΰ "Ελληι.ΐσ'
Ε Ν Δ Υ Ε Σθ Ε
είς :ήν
ΣΥΝΕΧΗ ΜΟΔΑ
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολούθησις
τής εξελίξεως
ττ)ς ανδρικώς Μόδας
ΟΛΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41
Τηλέφ. ^35.572
μοί) της Ρωσσίσς καΐ τό ίδώρισε
σ'ΐ όμ;[όνυ>μο σΜματεΐο πού με
το; δύο ετη έοοτάζει την πεντηχο
'Εμοχθήσατε καϊ μοχθεΐτε νυχ
θημερόν μετ' άφοσΐώσεως, ζήλου
και άποτελεσματικότητος υπέρ
τής έπ'κι3ατήσεω·ς τού Άγίαυ θε-
λήματος τού Θεού καί τής άγάπης
καΐ δικαιοσύνης μεταξύ των άν
δρπων.
Διατελώ μετά των θερμοτέρων
μου ευχαριστών καΐ συγχαρητη
ρίων προσρήσιεων.
Είλικινώς ΰμέτειρος
Νέλσων Ροκφέλλερ
Έν τώ Εκτελεστ'κώ Μεγάρω
(Κυβερνείω)
Ο κ Ι. ΛΙΝΤΣΥ
Ή προκήοιυξις τοΰ Δημάρχου
Νιέας Υόρκης κ Ιωάννου Λίν
τσι· εχει ώς εξής:
Γνωστόιν έστω τοίς πάσιν,
δτι ημείς ό Δήμαιριχος τής πόλε
ως τής Νέας Υόρκης Ιωάννης
Β. Λίντσυ( τιμώμεν διά τού τα
ρόντος καί διά τάς δΐακΐκιθΐμιένας
καί έξαιιρετικάς αυτού υπηρεσίας
Τόν Σεβασμιώτατον 'Αρχιεπίσ
κόπον Ίάκωβον είς αναγνώρισιν
της πνευματΐκής κ«ϊ κοιν»νΊκής
τής Νέας Υόρκης "Υπήρξεν είς
αύτοθ σι/μβολής τΓρός τόν λαόν
την πρώτην γραμμήν ιοΰ καθηκΐο·
τος πάντοτε καί πάντοτε κατά
συνΐίδησΐν προάγων την οίκουμενι
κήιν προσέγγισιν καΐ συνεργασί¬
αν μεταξύ των Έκκλησιών ώς καί
μεταξύ των διαφόρων Έθνΐκών
όμάδων έν τή πόλει τής Νέας
Υόρκης.
Θεωρούμεν προσωπ-ΐκό,ν πΐρονό
μισν καΐ συστήσωμεν είς τόν σε
βαστόν καΐ την τιμήν πάντων των
πολΐτ&ν τόν μέγαν τούτον θρη
σκευτικιάν Ηγέτην ύπογράφομεν
δέ καί ιδία χεΐιρΐ σφραγίζομεν
τό επίσημον τούτο έγγραφον
(ίττογραφή)
ΑΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥ-
ΧΩΝ
Οί σι/νταξ'οθχοι τού Δημοσίου
οί μή υποβαλόντες κατά την ταχ
θεΐσαν προθεσμίαν έντυπον ΰπεύθυ
νόν δήλωσΊν περϊ των συνοΐκούν
των καΐ βθχινόντων τούτους προ
σώτων τής οικογενείας τ«ν κα
λοΰνταΐ νά ΰποβάλουν ταύτην μέ
χρΐ τής 15ην Ίανοοαρίου 1972
είς τα κατά τόπους δημοσία τα-
μεία ή οικονομικάς έφορίας.
Τούτο ανεκοίνωσε τό Υπουρ
γεΐον θίκονομικών έπειδή ώρισμέ
νοι έκ των έν λόγω συνταξΐουχων
δέν υπέβαλον την ώς ά>νω δηλώ
σιν πράγμα τό οποίον ώς τονί
ζεταΐ άπολήγε' β'ις ζημίαν των
δοθέντος δτι κατά τόν ύπολογ'σ
μόν τού φόρου είσοδηματος επί
τής συντάξεως των δέν είναι δυ
νατόν νά ένεργηθοΰν αί νόμ'μοι έκ
πτιόσε'ς λόγω οίκογενειακών 6α
ρών η πολεμικής άνοπτηρίας
Ώς γνωστόν δ'" εγκύκλιον τού
τό υπουργείον άπέστειλε κατά μή-
να ΌκτώβρΌν είς τούς συνταξι
σύχους τοΰ Δημοσίου έντΰπους ύ
πευθύνου·ς δηλώσεις διά τής 6π'
αυτών κατατχώρισιν στο'σείων πε
ρί των ώς ΟΛω προσώπων τής
οικογενείας των
ΕΝΕΚΑΙΗΙΑΣΘΗ ΕΡΓΟΝ
ΑΡΔΕΥΣιΕΩΣ ΕΙΣ ΠΕΔΙΑΔΑ
ΜΕΣΣΑΡΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Ό άντιπρόειδίρος της κυβερνη
σεως κ Στ Παττακος ένεκαινί
ασε είς Κιρητηιν άρδευτικόν έργον
δ'ά τού όττοίου άρδεύονται 6
000 στρεμματα τής πεδιάδος Μεσ
σαρά.
Όμ'λών ό κ Παττακος έχαρα
κτήρΊσε τό οογον ώς «άποτέλε-
σμα δυναμικ,ής προσπαθείας τον
Έθνους. Έπίσης ωμίλησεν ό υ
φυπουργός Έθνΐκής Οικονομίας έ
πί θεμάτωιν γεωτγίας κ Ποπταττα
ναγιώτου τονίσας δτ' τό Κράτος
μελετά την καλυτεραν πιροώθησιν
των έξαγ&»γών γεωργ ι κων πιροϊ-
όντων.
Τό έ'ργον αποτελεί την έφαρ
μσγήν είς πρώτον σταθμόιν τοϋ
ξε«ς τής Κρήτης τό οποίον κα
τηρτίσθη ϋττό ίσραηλινής έταΐρί
άς μέ χοηματοδότησΐν το} ΟΟ
ΣΑ καΐ μέ την συνεργασίαν των
ΰπηρεσιών τού πρώην ϋττουργείου
Γεωργίας, τής δαπάνης των κα
τασκευών γιενομένης έκ τού προ
γράμματος Δημόσιον Έπενβύσε
ών Τό κόστοις των έργων είναι
400 000 000 δρχ
ντα:τη:ίδα τοιι;
μεγαλύ
τερ^όπηρεσία τού στοΰς "Ελληνας
τίς ΡίΛ/σσιΐς άναμφ δόλιος είναι
ή έξομο ωση των ττοός τούς Έλ
ληνΚις τής Τουιρ-κίας στά ζητήμτ
το: στεγάσεως κιαΐ περιθάλψεως
Το σχετ.χο ψήφΐσμα τής Εθνο
συνελεύσεως όφείλεται στην ποω
το£ονλ;α τού Ι
ά την δ'άλυσ'η τής Βουλή·ς
τού Παγκάλου διωοίσίΓ,κε
:»; εμπορικάς σύ1βοι>λος
5ΕΝΤΟ
ΧΗΜΑ ΚΑΤΑΤεβΕΝ
στήν Ελλην κή Πρεσβεία Μόσχας.
'Επέτ.χε την έξαγωγή σταφίδος
στή Ρωσσία καΐ συνέβαλε πολύ
στήν ά.άπτυξη των οίκονομ'κών
σχέσεων μεταξύ των δύο χ»ρών
Υπήρξε ίδουτής καί πρόΐδρος
τού Πανελληνίου Συνδέμθυ 'Εξα
γιογέων άττό το 1944 μέχρι τοΰ
1949 καΐ προ£δρος τού Συνδέσ
μου Βΐομηχάνων Πνρηνελαιονργ
κης
Στη-εχίί
εται
ΣΤΕΝΑΣ ΜΕΝ Ο Σ
χώρος 80 μ2
οι' αποθήκην !
βιοτεχνία
»*ς
Αγ. Παντελεήμονα (Μπραχά
μι) άντί δρχμ. 1.
400
Τηλ
968.788
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΑΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
ίοικοάτους 69
Τηλ. 547.888
ΝΕΟΝ ΣΤΕΓΆΝΒΤΙΚΟΝ
ΑΣΒΕΣΤΠΧΡ9ΜΑ
ΜΕΓΑΛΗΧ ΔΙΑΡΚΕΙΛΪ
" Σ Ε Ν Τ Ο 101, 102,,
Τό Νέον έπαναστατικόν άσβεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ
101, 102» έ'χει κατασκευασθή εΐδικώς διά νά άντι-
καταστήση δλα τά άπλά ϋδροχρώματα, διότι ά-
σπρίζοντας έπιτυγχάνομεν συγχρόνως την στεγα-
νοποίησιν των τοίχων, ώς καΐ των ταρατσών πού
Εχουν περαστή μέ πίσσα.
Σέ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2! !
ΙΗΜΙΚΠΤΕΧΝΙΚΗ ΣΕΝΤΟ
Δ. ΣΕΝΔΟΝΛΣ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 — Α' ΟΡΟΦΟΣ
_„ ΤΗΛ. 532.665 - 529.994
π 2><τ£ί!ίΙΛ· Αιττ«αροΓ*ηο} λ.ια
ΤΧΤΟΗΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Αλο τό άρΐΛΤούργημη τρν ·_ΤΕΦΑΝΟΤί> ΞΕΝΟΤ · ·
•Ο ΑϊΑνΒϋΛ.ΟΣ ΣΙΉ,Ν ΤΟΤΡΚίΑ> ·, · '
-ΑΠΠΑΔΟΚΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ ΤΕΜ*ΧίΛ ϋΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑπΗΑΤΑ (ΟΥ ίΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Γοθ 3υν»ργατου μας χ. ΙΩΑΜίΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΔΗ
ΚΕΙΜιΕιΝΌ ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Κρε σσων ττολιά μετ3< φρονήσε ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ 401 Η Μοοκησια Γκιο^3τινιάνι, συ ^εο,ομενη άπό τάν «Καβάση» της Αύθ"τριακ.ής Πρεσβείας έττεσ κίφβη τον Μπενβενίστε καί τού ,τοροιισίασε την έπιταγή τού Ρα ούλ Πασά Ο Εβραΐος Τροτε ζιΐης τ"*1 εΐχε ίντολή άπό τόν συ ναδελφό τού τόν Σττόοτσιλη, νά £ξι>πηρετή την Μαρκεσία σε κα
& βναγκη της καΐ πού ής εμέ την
ψιρΐγγυοτητά της δέν δι,σκολεύ
6ΐ)« νά τής όπ'σθσγραφηση την
Εττταγη καί νά της την έπ'στρί
ψη μή φαντα<όμί.νος φυσ κά τίς σι/νθη,χες κάτω άττό τίς οποίες την άιτέθ-ΐτασε άττό τόν Πασά Τού «νακοίνωσε ότι εφευγε την Ίδ.α μ«ρο άπο την Τουρκία Ο Μττεν6ε·νίο—ι τής εύχήθηκε καλό ταξίδι καϊ την σννώδευσε ώς την «καρ?ότσο» της χωρίς ν»ά ξέρη ττώς μέσα σ' αυτήν ήτσν στρΐμωγ μειος ό Άλκιδ'άδης ττοΰ δέ ν ήθε λε νά τον δή ό τοκογλύφας Τρα ΐΓίζίτης γιατι όπως ξέρουμε δέν τού εΤχε — ληρώσει άκόμα τό δα «ΐο των δ'ακοσιων χιλιάδων γ^ο υι»ν πού εΐχε ττάρει ά~" αυτόν με τόκο έκατό τα έκατό, ττροτού ψίτγη γιά τό Βουκαυρέστι. Ή Μαρκησία εϋχαριστημένη γΐατί κατάφερε έπΐ τελους νά ττά ρη τίς ττεντακόσιες χιλιάδες γρό σΌ: πού εΤχε δανείσε' στήν 'Εσμά Χουλτάνα καϊ ποϋ υοτερα άπό την ιτλεκτάνη ιτοϋ Εστησε ό Ραούλ Πασάς · τα θεωρσύσε π'ά χαμένα αντβ τα χρήματα κατευθύνθη,κε στήν Αύο~Γ5'ακή Πρεσδεία καί ζή τησε νά ί6ή άμέσως την πρέσ δειρα γΊά έπιείγουσα ΰποθεσή της Έκείνη την εδέχθηκε μέ χσ ρά καί μέ κατάπληξη οσο καί μέ λύ— άκουσε την τ,ραγικ,ή της ΐΓερΊτέτε'α Μέ φοίίκη καί άγανάκ τηση εμαβε την δολοφονική άττό ΐΓ|'|θα ποΰ ώργάνωσε εναντίον της ό Ραούλ Πασάς γιά νά της άρττάξη τα κοσμηματά της τά ένεχυρ'ασμένα στάν Ίαννάκη καί γ'ά νά οίκε'οποΐηθή την ττατρι <ή της περιουσία στη>ν "Ιταλία "Εκ
λαψε μαζί μέ την φηίλη της γιά
τόν αδ'κο χαμό τη·ς άμοΊρης τής
«καμαριέρας» της τής Λουκρητί
άς πού άντί γιά αύτην μαχαι
ροσε ό δούλος τρ) έγκληματία
Πασά καί προσφέρθηικιε ττρόβυμα
νά την εξυπηρετήση στήν δύσκολη
θέση ττοΰ έξακολουθούσε νά 6ρί
σκεται
Ή Μαρκησία τής ανέπτυξε τά
μέτρβ που· κατά σύσταση τού Ι
οννάκη πήρε γι6 την ασφαλειά
της δσο ικα γΐ« την άσφ<χλεια ολων των οίλλων των γονι£»ν δή λοίδή τού Άλκιβιάδητττού την συνώ δευε κοιιβαλώνιτας τόν μττόγο με το φλουριά καί της τόν σύστη σε, τού ίδ'ον, τής ψυχοτταίδας τοιις καί των άνθρώπ'ων ~ού συλ λαδανε τόν Πασά καΐ τής τταιρά δο« δλα τά χαρτιά καί τόν άναγ κόσανε νά ύτΓογράψη χαί ττού άλ λα έξησφάλιζαν τίς όπταιτήσε'ς της καΐ αλλα άφορούσαν την ιτροσωτΓ'κή τους άσφάλε[α. 'Εκ- τός άττ' αύτά ό Άλκιβ'άδης έ'δω κ στήν πρέσβειοα την εγγραψη όμολογία τής δήθεν αύτοκτονίας τής Μαρκησίας καί την ψεύτ'κη δαθήκη της πού ό Ί'δ'θς ό Ραούλ εϊχε γράψει καΐ ίπτογράψη, γ'ά «ά ξεγελάση το «ντοβλέτι» καΐ τόν πατέρα τού καί τίς ϊταλι Ανάμεσα στά χαρτιά ΤΌύ ό Ιαννάχ,ης εΤχε ύττοχρεώσε1 τόν Ραούλ νά υπογράψη ήτανε όπως ξέρουμε καΐ ρητή δηλωσή τού "ην όποία άν€γνώριζε ότι τό κτήμα τής Ρώμης άγοράιστηκε με χρήματα τής Μαοκησίας Γκιου στίνΐόν' δτι δέν εϊχε κανένα δι καιωμα επάνω στήν κυριότητά τ*» Κοί την δήλωση αύτη ή Μαρ ί την τταρέδωσε στήν ποέ μέ την τταιράκλη<Γη νά την βεση ϊπγ' δψη τού Πρέσδυ στήν 1Γε)ίπτ(1>σ'η ττοΰ ό Ραούλ Πασάς
μεοτα στήν προβεσμία ττού ό Υδ'οις
ωΡ'ζε, δέν ©ά τοοκτοτΓθΐούσε το
ζίτημα αύτό Άνεξάρτητα μέ τού
το αν ό Πασάς ε6λατττε όττοιοδή
"ότε ό—ό τά ττιόσωττα ~ού άνέλα
6£ την ίπτοχρέωση νά μην ένοχλή
"Ί ή ττρέσβίΐρα σνμφώνησε νά κα
'οίέση στόν άνΉοα της καί όλα
τβ &λλα στοιχεϊα ττού τής έμττΐ
ή Μαρκησία γ'ά ν άτά
στόν Σουλτάνο καί
νο τοθ καταγγείλη τίς έγκληματι
^ζ ττράξε'ς τεθ γαμπ:οΟ τού
Μή νο'ά^εσαι· είπε μειδιώντας
1 ιΐ(>έσ·6ειρα στήν Μαίκησία Τόν
εχομε κολα δεμένο τόν κακούρ
Υ° καί δέν βά ττε'οάξη κανένα
**ό τούς άνθρώπους μας Οϋτε
°ό τολμήση νά όβετήση την ύιτο
"χεβή τοι» γιά την μεταδίσαση
σ εσένα τής κκρΐότητοις τού κτή
Μβ—ος τής Ρώμης 'Εκείνο ποίι μέ
"^"σχολεϊ, συνέχισε κ,αί τα προ
<·ίοτγ0 της σιννέφιασε είναι ή δο *οψονία τής άμοοης Λουκρητίας ΠΡ6τ—ι νο άναψέρο,ν,με το £γκλη - ·"* αύτό άμέσως στόν Πέσ6υ ^•β νά δ'αμαρτιηηθή στόν Ρείς ΕΦεντη Αύτό ά— οτελεΐ καβη,κον *»ϊ ί-οχρβωσή μας Δέν έπιτρέ ■"«τα1 νά τού τό κΐ>ύψσιιμ£ ν" άψή
νοι;μι νά σκοτώνουν τούς ΰττηκό
°"ς μος όδιαμαρτύρητα
^ Μαρκησία άναστέναξε-
Θεέ μου μοϋ^μούρΐσε, μέ άττε,λ
^οίο, πόσο μτΓε.ρδεύοντα' τα
'Ρβγματα γήν δολοφονία διέττ
* « Ίδΐθς 6 ρει-ς -ρέντης κα,
τ« <|>ον,ά τόν σκότ«σε ό Αλκ 61
β5ΐς Η νεκ-ρή μένει άκόμα άτα
♦Π κ<*ί έγώ τά όπόγευμα ττρέ-ει ως, άτΓθΊεεύτου νεότητος καί λε- λογισμένη 6:αδύτη,ς, τάχους ά- ^ νά τον εύχαρίστή πεΡ σκέτττο.ΐί. καί όλΐγοχρ,όηιος σω καί νά τόν άιπο>χαΐ>εηήσω.
Σέ καταλαβαινω άγαπητή μου
τής άπάντησε ή πρέσβεΐρα· μέ
συμπάθεια
Σέ τί μΐτορώ έγώι νά βοηβήσω;
έτώτησε πρόθι/μα ό Άλκιβιά&ης
Έσύ νιεαρέ μο. κύρ'ε· τού εΤπε
ή πρέσβειρα θά γυιρίσης στό σπι
τι σου άμέσως. θά τάθης ίδΐαι
τερκς τόν Ραούλ Πασά καί
τόν πλτροφοιρήσης οτΐ τά στοι-
χεϊο: ττού υπέγραψε γιά την έξα
σφάλΐση τής Μαρκησίας καΐ γ'ά
την προσκατικιή σας άσφάλεια βοί
σκοντσι στά χέρ'α μου θά τού
συοτήσης νά πάη άμέισως στήν
Υψηλή Π6λη καί νά περιμένη τόν
άν5οα μου, πού θά τόν έπ'σκε
φθή γιά τόιν φόνο τής «καμοορΐέ
ρσς» τής Μαιακηθ'ίας Νά τόν 6ε
βαιώσης ότι ό Πο4σιβυς δέν ξέ-
ρει πώς αϋτός πιρό<τταξε την δο λοφονία, γι' αΰτό νά τού έκφρά ση την λύπη τοι/ καί νά τοθ υ¬ ποσχεθή πώς θά ενεργήση γιά τή σύλληψη καί την αΰστηρή τιμω- ο·!α τού δράστη τοί άπαίσιου έγ κλήματος Νά τού τσνίσης. ότι στήν τιερ·ίτΓΤω<τη ττού θά πληροφο¬ ρήση τόν Πρέσβυ· ότι τόν έτ'μώ- ρησες έσύ, τόν ψονΐ«. θο κατα θέσω τά στοιχεΐα ττού κο·ατώ και τότε θά άποκαλυφθοϋν δλα τά κα κουργήματά τού Αΰτό ζητώ άπό σένα κατέληξε ή πρέσβορα Τά αλλα ζητήματα τής Μοαρικηιο-ίας θά τά τακτοποιήσω έγώ μαζί της — Φεύγω άμεσος έ'κανϊ ό Άλ- βασ'λεία, μακαάς τιροοννίδος- ώς κιΒΐ ολίγη μερίς τ.μία ττΌλλης κτήσεως άτίμου καί σφαλειάς' κ.αϊ χρυσός όλίγος μολύβδοκ ττο καί ττοιλλοΰ καΐ ση.κώθηκε Υποκλί θηκε μποοστά στήν πιοεσβειρα μέ σεβοτ,σμό καί φίλησε μέ εΰγέ- έο ΰ χέρΐ τής Μαρκιησίας. —"Εχετε δλ.η μου την συμπά 6εΐα τής εΤπε γ'ά τα άτοχήματα παύ σάς βρήκα.' σάς εΰχομαι κα λό ταξίδι καί σάς πΐαρακαλώ νά μάς γοάψετε νέα σας μόλις φθά — Σ' εύχαριστώ τοθ άπάντησε μέ φιονή πού μΌΌτρεμε άπό την συγκινήση καΐ σέ προσκαλώ άπό τώ 3α νά πιεράσηις, άν το έπιτρέ ττονν οί άσχολίιες σου1· τό ερχόμε¬ νο κολοικαίρΐ στόν πύργο μου στο Κώμο Θά χσρώ πολύ νά σέ ξαναδώ — Σάς εώχαρΐο-τώ, τής άπιάντη σε κοκ'κ<ν!ζοντας έλαψίά ό Άλ- κ'βκίδης πού ενο.ωσε την καρδιά τού νά χτυπά άνώμαλα Υποκλίθηκε καΐ τράβηξε πιρός την πόρτα — Νά πάιρετε την «κοίο·ρότσα» τής Μαρκ,ησίας· τού φώναξε ή πιρέσ·6ειρθ' γιά νά φθάσετε στό σπίτι σας π·>-ό γρήγσρα
Ό Άλκΐ'β'άδης καντοστάβηκε
καί στράφηκε ττρ«1.ς τί(ν εύγενική
πρέσβειρα:
-— Σάς εύχαΐθΊστώ. τής εΐπε
— Εγώ πρεπεΐ νά σάς εύχαρ
στήσω γιά δσα κάνατε
— Δέν νομίζω νά έκονα τίποτα,
τής οπτάντησε ά~λά.
— Νομίζετε έ'κανε ή πρέσβεΐρα
Τέλος πάντων. Ό «Καβάσης»
δέ,ν σάς χρειάζεταΐ "Εάν θελετε
μοϋ τόν στέλνετε
•— Εΰχαοίστως, μουρμσύρΐσε ό
ώραΐος έκεΐνος άνδρας, πού δν
ήταν μυαλωμέι ος θά εΤχε κνλύ-
τερη τύχη .
Βγήκε άπό τό «σαλόνι» καΐ
τους. ολίγον φώς
(Άπό τόν λόγον το·/ περί Ιε-
ρκο-ύνης)
Ύψηλώ μέν ζημία το μή έγχει
ρεϊν μειζοτι. μ^δέ είς πλείους
δ'ατβ'νειν την αρετήν, άλλ' επί
μικιών ϊστασθαΐ. οίον μεγάλω
φωτίμΐκρόν οίκον αύγάζοντα, ή
ιτανοπλία νεαν'κή σώμα πα.βικόν
περισκέποντα μικρώ δέ άσψά-
λ;'α μ'κ3ά φορτίζεσβαι.
( Ομοίως)
Τό Έλληνικό Άστιτνομΐκο Μυθιστόρημα
Ανώτερη είναι ή συν·ετή -γιρα
τε ά άπό την άπαιίδεντον νεότη-
τα. ή μετρημένη 6ροο5ύτητα άττό
την άτΓερίσκετττη τοβχύτητα' ή λ1-)
γόχοονη οασιλεία, άιτό μακιρά τν
ραννίδα- όπως καΐ μικρ-ή μεριδα
τιμ'α, άττό μεγάλη ττεριουσια ά-
τιμη καί σφαλεριή' καΐ λίγος χρυ
σος, άττό μεγάλη ττοσ'ότητα μολύ-
6ι καί άττό τό πολύ σκοτάδ' λί
γο φώς
Στόν μεγόλο μέν άνθρωττο ζη¬
μία εΤνα' δταν δέν έττιχε'ρεί με-
γάλα οϋτε καί μεταδίδει την ά
οετή σέ πεοισσοτέρους άλλ' ά-
σχολείται μέ μ'χιρά' δττως τό με-
γάλο φώς πού φωτίζει μ'κρό σττί
τι· η άρματωσ'ά νεανική ττού σκε-
ττσζε1 τταιδικό σώμα στόν μ'-
κ;ό δέ άιθρωττο άσφάλεια εΐνα'
δταν φαρτώνεται λίγα
ΑΙΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
Της ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
Σ' αύτό τόν κόσμο κάτι τι κΓ έγώ Ζηλεύω
Κάποιο προτέρημα, τό λέν ΆναισθηΓία
Νά τ' άποκτήοω προσπαθώ κα'ι γο γυρεύω
Μέ κάθε τραπο άν χρειασθή, ή καί θυσία.
Τοϋ συνανθρώπου μου δέν θέλω τύ σαράκι
Νά κρυφολυώνη τή δική μου την ψυχή
Το κάθε βάσανο τό ξένο και φαρμυκι
Να μέ πληγωνη και νά κλαίω μοναχη.
Κάθε πρωΐ δταν ζυπνώ μέα τό κρεβθοτι
Να μη λυπαμαι για ταύς γύρω πού πονδνε
ϊούς ασθενεϊς πού δέν μποροΰν να κλείσουν μάτι
Καί τούς αλήτες μες το δρόμο πού πεινάνε
Θέλω τό Μέλλον καί Παρόν, νά μιΊ θυμδμαι
Π ώς θά πεθάνω κάποια μερά νά Εεχάσω
Νά μή τρομάΖω τίς νυχτιές σάν δεν κοιμάμαι
Να 6ρώ τό σθένος νά μπορώ νά ηουχάσω.
Μόνο άναίσθητη αν γίνω θά μπορέσω
Μες τή 2ωή παντοτινά νά μείνω νέα
Τής Εεγνοιασιάς τότε τή μάσκα θά φορέσω,
Κι δλα στά μάτια μου θά φαίνωνται ώραία...
ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗ
Τοΰ συνεργάτου μας κ Ι ΩΑΝΜΟΥ ΑΒΡΑΜΑΝΤΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΔΗΜ. ΠΑΥΛΙΔΗΙ
( Ο πό—ττοΰς των Ποντίων)
Β'
Ιΐον
"Ηξερα πώς Θά εΐχα πολλά· αν
τό πυκνό πέπλο πού τύλΐγε τή
σκέψη μοί/. &Μ'σικότανε τρόπος
νά σχιστεΐ σέ μ^αν άκρη
-— Πρέπει νά ξεκουράσω τό ν
μου! άπάντησα δεΛά "Ισως τό
τε Δέν ξέρω.
Βρισκόμουν άκόμα κάτω άπό
την έπί&ΐαση τής σιχαμάρας. ποΰ
εΐχα νσ ώσει
τόιν έαυτό μου.
Υττοσχόμοι,να άττό μέσα μο-υ νά
γίνω ττιό σοδαρή, ττ'ό μετρημένη.
Ο άνθ,ρωπΐος μέ τό μαγνητόφω
νο έτοιμάστηκε νά φίτγε, μά τό
«ι).άρν»
σταματήση.
τού άττάνίησ·ε εύγενικά ή
άπ' έκεΐ στό δρόμο
"Εστειλε τόν «οΚαβάση» στήν
πιρέσβειοα κ(' εδωσε έντολή στόν
«καρροτσ'έρη» νά τόν γυρίση στό
σπίτι τού Έκιεΐ.ιος μαστίγωσε
ι τα δυό τού αλογα καί ή
«καοιρότσα» ξεκίνησε.
Ό «Καβάσης» μπήΊ^ιε στό «σα-
λόν[» τής πρέοπβειραις, στάθηκε
μπαοστά στήν πόρτα· ύποκλιθηκε
μέ σεβασμώ καί την έΐώτησε
— νέ έζητήσατε έξοχωτάτη;
— Ναί. καλέ μο- «μουσ·ού 'Έλ-
ζερ»
πρέσβειρα Πρόσταξε νά έτοΐμά
σονν μιά αλλη <νκαριρότσα» στά γρήγορα, γΐατί εχετε παλλές δου λειές νά κάνετε μέ την εύγενεστά τη Μσρκησία πού δέν ξίρω άν έ'μα&ες δτΐ μάς φεύγει σήμδοα· τί άπόγευμα Ώς τή στιγμή ποΰ θ' άνεδή στό κοοράβι θά εΤσαι στήν δ ά9·εσή της καί θά έπα- γρι,π^ής γ ά ττ*/ τιςοσωπική της άσφάλεια πού ©έν σον ποις κιν5υνείει. —Άπό πσ'ούς, έ^ώτησε ό ρω- μσλέος Φ3σγκολεδαντΐΛ>ς. καϊ ά
πό συνήθζΐα εφερε τό δεΕί τού
χέτι στήν λρβή τής «δ'μούτσου
νΓ,ς» πΐστόλας τον πού εξεχε
επ δεικτ'χά άπό τό μαιΐοο ττλατύ
τού ζκ' «31
—Άπό τόν Ραούλ Πασά τοΰ
οπάντησε ή πρέσβειρα ά5ι!στα-
χτα
(Συνεχί£εται)
—Άττόλυτα έμττιιστευτιικιό θίί-
τε λέξη στούς δημοσ'ογράιφου'ς
γ ά τό τττώμα!
Ο άνβϊωτπος ε'φιτγε καΐ ό Ρό
λαντ σηκώθηκε
-Άρχηγί.
Τ ο τηλέφωνο τόν δ'εκοψε Ό
γκρ'ζομάλλης άκουσε ττολύ. δέ μί
λτ,σε καθόλοι· καί τδκλεισε
— Τό τττώμα άναγντΛρίστηκε!
εϊπε ησυχα. Είναι ή λαίδη Κύν-
9ια Μάκ Κήννιαν!
Λαίδη; Τέτο'α σκιέψη ττοτέ
δέν θά μοΰ ττε.ρνούσε! Φανταζόμου
να αυτού τοΰ ε'ι'δους τίς άριστο
κΐ>άτισσες· σάν κάτ1 έξαιρετ'κό·
τυλιγμένες σέ γαλάζ'α πέττλα κι'
ά·ιάλα<(>ρα μεταξωτά "Ιδο δραμα
Γεμάτες όμορφιά καί γοητεία'
Καμμιά λέξη δέν μ ού ήταν άγνω
στη Ώστόσο. δέ μποροΰσα νά
βγάλω νόημσ Περίμενα την άπαν
τηση τοΰ «άρχηγοΰ» "Ισως »ά
μοίίδΐνε τό βάβθς τής σκέψης τοΰ
λόρδου. Καί πάλι λίγα λόγ'α συλ
λυττητήριια άπ' τόν «άοχηγό» κι'
ύστερα ή ερωτήση:
— Τούς εξήτασε ό γιατρός
σας;
— Νοοί. Άλλά ζήτηο-α καί τή
γνώμ ] τού δικού σας γιατροΰ Ό
πατέ(>ας εφυγε άπό χτές τα ξημε
ρώματα "Ισ«ς την ώρα· πού γύ
ρ'σα. "Ισως λίγο άργότερα. Ά
ναστέναξε μέσ' άπ' τά βάθη τής
Τότε £ήτησα τή γυναί
κα μου Βιοηκ,α τό κρεββάτι της
άπείραχτο· άλλά τά ττράμματά
της άνακατωμένα Ή καμαρρέρ«
της δέν ητανε οττό σττίτΐ. "Ο βοη
θός τοθ Τόμας μοϋ εΐπε πώς εΤχε
τοεϊς μέρες 'ότδε,ια άπ' τη λαίδη
Κύνθια
Τό τηλέφωνο χτύπησε. Ό «άρ
χηγός» σήκωσε τ' άκουστΐκό χω
ρίς νά μιλήσει Τό ξανάκλεισε σέ
λίγη ώρα μέ τόν
τρόπο. "Υ
στε,ο« κιύτταΕε κοπάματα τό λόρ
δο
— Δέ θέλω νά σάς κουράσω
ττολύ Άλλά' ττροτοΰ φύγετε, ττρέ
ττει νά σάς ττώ ιτώς ή
"Ολην αυτήν την εκ,ρυβμη καί
άνώμαλη κατάσταση τ«ιν πΐραγμά
των τής έλλην'κής Κοινότητος
Οδησσοΰ παροοκιθλοι/θοΰσε σν-
στηματικά άπό τοΰ 1900 "Ελεγ
χε τούς ττάντας καΐ τά πάντα καί
διεφώτ'ζε την έλιληνιική κο'νιή γνώ
μη· άρΡχτγραφώντας στήν τοττΐ-
κή έλληνική εφημερίδα «Κόσμος»
μέ τϊ ι|ου£ώνυμο «
καί μερ'κά άλλα χωρίς δμως νά
λάβη χά ενδεικνυόμενα μέτοα γ'ά
την ίξυγίοίνση. Καί τουτο, γιά
νά μ π π κιράνη τόν μεγάλο έκεϊ·
νόν έ9νικόν εύε.ογέτη Γρηγ Μαρα
σλή ίσό6ιο δήμαρχο Όδησσού
καί ίσό6'ο ποόε&ρο τής ελληνικήν
Κοινότητος χωοίς 6μω>ς νά λαμ
μη γενεά
Στήν όπισθοχώρηση των Ρώ-
άπό την Τραπτειζοΰντα βοήθη-
βάΐιιη ένεογό
στήν δ'οί^ηση
των κοινοτικόν· λόγω τής μέγα·
λης τού ήλικίας καί γ'ά νά μή
δυσαρεστήση τό &ε"!> τού φίλο
τού Μσιΐασλή
Μετά τό θάνατο δμ»ς τού Μα
ρασλϊ, τό 1907. σιοχισΐ έντονώ
τερα τόν άγώνα υπέρ τής αι ορ
θώσεκς τεθ Κοινοτΐκοΰ καθεστώ
τος, τού όττοίου καρπός ΰπήιθξε
ή τελΐκή κα ό-Ίστ'ικ,ή έξυγίανση
τής καταστάσεως Καί πρώτα ή
Σχολή Άςρένων, ποθ Ίδρύθηκε
τό 1816 επί Φ'λικών, ήταν τέλει
ως άνεξάιρτητη άπό τήιν Κ'Λνό
τητα, πού χάοΐν σκοπιμότητος ε
ψερε τόν τίτλο τής «Άγαθοερ
παρειψέθηκί στό φόνο τής γμναί, 7ου»;
-ενταμελή
κάς σας'
Ό λόρδος "Εντουαρντ έ'ρρ'ξε
Ητανε 6έ6α'α ή /ττανάκριοη γού- τή γεμάτη θλίψη ματιά τού άττά
Ό «άΐϊχηγός,» συνέχισε:
—Ό λόρδος "ιΕντουαρντ Μάκ
Κήννον γν&,ιρισε τή γούνα τής γυ
ναίκας τοι». Μά δέ δέ.χτηκιε νά
δεί τό τττώμα' Εΐττε ττώς δέν &ν·
τεχε! Η λαίδη χάθηκε ττρίν άττό
τέσσερες μέ'ρες. "Εκιανε νόημα
στούς άλλους Άμέσως σηκωθή
κκνε καί βγήικαν άττ' τό γρο>
φεϊο Κατάλαδα Ό λόρδος ήταν
ό άρ'θμός δύο ϋττοτττας Τό ενα
άνήκε στόν Φράνκ Χέντειρσεν!
Χτύττησε δυνατά ή καρδιά μου
δταν άνο'ξε ή ττόρτα.
"Ενας ττολΰ ψι>λός· μελαχροι
νός καΐ πολύ κομψάς κύρ'ος, μττή
κε μέ άέρα στό γραφεΐο. Κρατοΰ
σε στό χερι τό κατττέλλο τού Ή
εύγένεια ήτανε χυμένη στά κανονΐ
κά χαρακτηιριστΐικά τού· ττού τα
χάραζε ό ττόνος Τά μαΰρα μάτ'α
τού γεμάτα μελαγχολία στηλώθη
καιν άπαν» μου. Μέ χαΐιοέτησ μέ
έλαψρά ύττόκλ'ση "Εδωσα τό χέ
ρι στόν «άρχηγό»· ττού τοΰ εΐττε
τταρηγορητΐκά λόγια. Μ!λοΰσε άο
γά καθαρά μά κουρασμένα Ό
τής φωνης τού μέ σκλάδω-
σε Ο νοΰς μου έ'τιρεΕε γιά μιά
στιγμή. στόν Φοάνκ Χέντερσεν! ..
Τ άν έολεττα κατά ιτρόσωττο. κα
θώς μ'λοΰσε, κάνοντας' έλάχιστες
χε'-ρονομίες γεμάτες νωχέλεια κι'
εύγένεια ΟΊ «ίττπότες» μου. μέ
τις χρΐΌ'ές — ανοττλίες ώχρ'ούσα
νέ μττροστά τοι>!
— Η καταθέση μοί» μαγνητόφω
εΐττε. Την ακονσα Δέν ε-
νω μου
— Εϊσαστε ξένη; 'Ελληνΐδα
σως;.
— Ναί' Δέν ξέρω πολλά έγγλέ
ζΐ'κα. . Άλλά σάς καταλαοαίνω
ττολύ καλά
—— Τότε θε μπορέσουμε νά συ
νεννοηθοΰμε ©ά ηθελα, μ' δλη
μου την κιαρδ'ά, νά μάθω κάθε
λετττομέρεια αυτής τής τραγωδί-
ας Άλλά δέ μττα,υώ ν' άκούσΜ
τίττοτα τώρα ©ά σάς τταροικαίλοΰ
σα μετά την κηδεία. . ή γιά νά
εΤμαι ττ'ό σ«στός· τίς κηδεΐες.
— "Ο~οτε θελετε
Άμέσως μετάνοίωσα γιά την
τόλμη μου Δέν μ' εΐχαν έΕουσ'ο
δοτήσει νά δώοΐΜ ραντεδοθ στό
λόρδο Τί θαλεγε ό «άρχηγός»
γιά μενά,
Ό σίι "Εντουοφντ σηικώθηκε
— Δέν ττ'στεύΐ)» νά είναι άνάγ
κ») . — ττώς νά τό ττώ;· . — υπο
χοεωπκή άναγνώρ'ση τής γυναί
κάς μόν άττό μενά ταν ϊδιο, εΐπε
στόν «άρχηγό» Δέν μττορώ ΜοΟ
είναι άδύνατο ν' άντ'κρύσω καί
ιοίτο τττώμα . Πρέπε' νά μέ νοι
ώσετε' ΕΤμαι πρόβυμος ντα υπο
γράψω δ τι θελετε. Άρκεΐ ν' άπο
φύγω τό μαρτύρ'ο.
Τό «ψάτ» τόν κύτταξε μέ κα¬
τανοήση
χω νά ττ'οοσθέσω η νά άφαιρέσω
τίττοτα!
— Μ ά απορία μονο σέο 'Έν
τΐτιιρντ. Αφοΰ ή λαίΐδη Μάκ Κήν-
νθ". ίξαψανίστηκε ττρίν άττό τέσσε
ρες μέ-ες γιατΐ δέν μάς εΐδοττοι
ήσατε ττιό μττροστά;
— Δέν ήταν ή ττρώτη φορά ττού
έλε πε άττ' τό σττίτι! Κατά συμ
τττωση τώ:α· ελς'ττα κι' έγώ!
Είμουνα στόν ττϋ>γο μου στή
Σκιωτία Γύρ'σα ττροτοϋ χαράξει
Σέ λίγο άκουσα μιά φωνή, ενα
βεγγητό Βγήκο άττ' τό δωμάτιό
μου τρέχοντας καί εΐδα τό γέρο
ϋτππ:ιέτη μας ττεσμένο άττ' τίς
σκάλες' Δέν ττρολάδαμε νά τού
δώσο,,-με καμμιά βοήθε'α Ξεψύχι-
σε στά χέρ'α μου
Εμεΐνε γιά λίγο σιωττηλός
ΑΙΤΗΣΣ ΔΡ ΕΓΓΡΑΦΗΝ
ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝιΗΟΛΟΓΙΑ
Είς τό Υπουργείον Μαυτ'λίας
υπεβλήθη αίτησις, διά την έγγρα^ συγκ'νημένος "Υστερα εΐττε άργά
<ρήν είς τά 'Ελλη ιιικά νηολό-γ σ^' α; «οι»ρασμένα: τοΰ φορτηγοΰ «Ντΐνος Με&ενί- της» 9 210 κόρων όλικής χωι>ητι
κ>τητος
ΜΑΒΗΜΑΤΑ ΚΑ'Γ ΟΙΚΟιΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΑ1ΔΑ2
Κ«θηγητής Φιλιλογίαις
— ΕΤναι ■πΐ.ρίερτγχ) σύμπτωση ι
Ο πατεοας τοι^ πέθανε τή στιγμή
πού γεννήβΓϊκε ό δικός μου1 Κι'
ό καλάς μ^^ Τόμας πέρασε στήν
άντίπερα οχβη άκολουθώντας τά
βήματα τοϋ άφέιντη τού! Τόν ϋ
Κ«θηγητής Φιλιλογίαις μέ ιυδό- , """"* '" "7"<Γ- '"Λ - " »υον «ρουπηρεσίαν είς ·Ιβι«οχικά ™ηρετησε π.στα έξηντα όλοκληρα καί Δημοσία Γυμνάσια άσκήσας Χ™*1 — Β^·ξε τά δοντια έ,τί μακράν σειράν έτών Ναι καβή-! Και ξ'ροκατοητΐί γ^χ ν<χ πν·Εε· κοντα Διευθυντού είς "Ιονυμα *«-! τί1 σνγκ.νηση τού— Ετσΐ «α... δικής «ροστασίας, αναλαμβανει την ' νετα'. θαθελε ό Θεος! Τον βρή κα (Συνεχίζεται) ΜΕΝΤΙΟΥΜ ΨΥΧΟΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ έψορία. τής οποίας πρόΐδρος ή· το ό άείμνηστος Φ«Λί«ν Κούσης ΤραπιεζούντΌς. ταμίας ό τιμώμε νος κ 'Ελ Πακλίΐδης καί σύμβου· λοΐ δύο Χιώτες Σημειωτέον δτι ή Έφορία τής Σχολήις Αρρενων έκλεγόνταν προ νομιακώς πάντοτε άπό τοΰς άπο γόνους των ίδρντώι τοΰς κτηματι άς τούς πτυχΐούχοιτς Πανεπιστη μίου κα'ι τούς μεγαλεμπό>ους
Καί μόνο ή Έφορίια τής Σχολής
θηλέων ύπαγόταν στήν Κοινότητα
στήν όποίαιν έγγραφόταν μέλος
πάς "Ελλην άνι,ξσοτήτως ύπηκοό
τητος πληρώνοντας έτήσια νυν·
δρομή τό άσήμαντο ποσό των τα
ών
έξυγνίαστ» της Σχολής
Αρρενων άκολούβηο'ε ή άνόρθωση
ν των κακώς κιειμένωιν τήις Ά
γαθοεαγού Κο'νότητος μέ την έκ
λσγή νέ&υ δωδεκαμελαϋς ΔΌ'κη
τιικοΰ Συμβουλίου στό οποίον
μετείχον πέντε Πόντιο' οί άείμνη
στοι Φ Κούσης, ώς πρόεδρος
'Ελ Παιπαδ»τΓοι>λος ώς ταμίας
Ν:< Π'σάνης ώς έ'φορος Μιλτ Καιραντζάς ώς σύμ6οα;λος καί ό έπίτ'μος Προ€δΐ30ς μας· κ. 'Ελ. Παιυλίδης ώς Η το'αιύτη σύνθεση τού Δ]οικη τ ι κου Συμ6ουλίου είναι άξία προ σοχής καί πάσης έξάιΐσεως Τ μά πολύ τόν έπίτιμο π)3€£δρό μας καΐ δ ' αυτού βεβαίως καί τα Πον τ'ακό σνομα δταν σκεφθή κανείς ότι μέσα στίς 40 χ'λ'ά&ες Ελλή νων τής Όδησσοΰ οί Πόντιοι ά ποτελοϋσαν άσήμαντη μεΌ|ηφια. /Ιδού καί μερικά Θετικά άττοτε λεσματα της άλλαγής. Ό Ί'δ'ος ώς ταμίας παρουσίασε μα 40 χ'λ'άδων Ειρχ Στή δική τού όφείλιεται ή όνέγε3 ση νέου τετραοροφου δ'διακτηιρίου τοΰ Γυμνασίου άξίας 110 χιλ. ρ χ κα2ώς καί αυξήση τω. δών αύτοΰ διά τής ανεγέρσεως, επί κατεδαφ'σθέντος παλα'οΰ οί κήματος στό κέντρο τής πόλεως μεγαλοπρεπούς κτιρίου. τού οποίον οί δύο ίίροψο' ένο^κιά Κα Γ ΚΑΛΠΙΔΟΥ Στή νέα της διεΰβυνσι Όδός Στουρνάρα 49 Τΐ>λ 636-669
(ΜΕΓΑΡΟΝ ΣΧΟΛΗΣ
ΠΑΛΜΒΡ)
Ήμιόροψος γραφείον 1.
Πειράματα βαθείας ύττνώσεως
μοναδικής τηλετταθητικής ΤΓερηττω
σεως έν 'Ελλαδι.
Πάσηι; φύσεως ττροβλέψεις. 'Ε-
παγγελματικά μυστικά, γάμους· ά
άττώλειες θησαυρών κλπ.
'Επικοινωνεΐ εύχερώς μέ ο'ιονδή
φαί-' ποτε πινείμα έν τώ κόσμω. 'Επ;-
σης συντάσσεται τό ώροσκόπιόν
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχ<ιίων κα'ι Νέων 'Ελληνικών είς μαθητάς μέχρι καί τής Δης Τάξεως. 6«τι του' Η στο κρεδ καμάρας τού ήτανε σχεδόν διάιπλατη Γιά ΙΙληροφορίαι είς τόν Διευθνν- , πΐχοτη^ όγδόντα δύο χρό η φ μιταξύ έπισκεΐίθ-ό τον ιτνεΐ) την τής εφημερίδος κ . Σ. Σινανί· βην χαι είς ΐΰ τηλέφ^νο^ 755-606 ν'α τής ζωής τού ό Τόμας δέν εκανε τα καβηκον τού σας. Γράψατε άπό έσωτερικό καί έ- ξωτεριικό. στέλνοντας 5 δρχ. γροτμ ματόσημον ς έλάτε άμέσως θά έξυττηρετηθήτε. ΑΘΗΝΑΙ γ'ά τό πιείιφη'μο «Μ^οό β'ατοο» (Μάλι' τεάτί) τής Ό δισσοΰ καΐ 6 τρίτος έστέγαζε τιν ποΛ^τελή Ελληνική λέσχη «ΟΜθνοΐΑ»1 Μέ ταν κα'ρο ή φήμη τού εγ'νε τται/ελληνίως γνωστή στήν Ρωσ¬ σία άκόμη καί στήν 'Ελλάδα χά Ρ ς στήν πστ3ιωτ'ιοή τού όοβογρα φία σέ διάφορες έψημερίδες Την έποχη των Βαλκανικών πό λεμω,τ δευ<ολύνεΐ την αποστόλη Ελλή«κι. έ6ΐΓ.λοντών στήν 'Ελλά δα κε'ί την δ'α6ίβαση έμβασμά τω στόν τότε έ&νκό μας Κυδερ νητη άείμνηστο Βενιζέλο Τό 1917 π36»τοστατεΐ στή τύγ κ>ηση τοΰ Α' Συνεδρίου των 'Ελ
λ-μωιν τής Ρ^σσίας στό Ταιγά
νι μέ κύρ'ο θέμα την όμοσπονδια
κή όργάνωση των 'Ελλήινων Κοι
«οτήτοον Άξέχαστη θά μείνη ή
άγορευο-ή τού γ'ά τό θεμα των
μικτών γάμων Συνιστοΰσε 'ήν ά
ποφυγήν των γ'ατΐ λόγω τού όμο
δόΕου 'Ελλή·νΐων καΐ Ρίκτων ό κίν
Ουνος αφομοιώσεως των πρώτων
ήτο άμεσος καί στηιν πΐρώτη άκό
σε άθόρνβα τη φύγη τταλλώ^ Ελ
λήνων ποθ δ'έτρχχαν τόν κίι.ιδυνον
εξοντώσεως άπό τούς Τούρικοας.
Τό 1920, δταν π'ά
στή Ρωσσία ό μττολσεβ'κισμός
έγκατελειψε τά πάντα· άτομιική
κεί κοινοτική περ^υσία καί κατέ
φι·γε στήν Πόλη. Εκιεΐ σε μ^ μυ
στ'κιή σύσκεψη 'ΕλλήΊνιων καί άντ'
κεμαλΐ'κών Κ'ρκασίων στρατηγών
καταστρώνεται σχέδιο άντ'περισ
ττασμοΰ τοι3 Κεμάλ μέ όογανωμέ
νος άντοιςιτικές όμάδες και θά τό
ενισχΐίαν Πόντιοι 6 ά τού ττοισοΰ
των 100 χιλ χρυσών λιρών καΐ
ό Ίδιος μεταβαίνε' στη Σμύρνη
επί κιεΊ>αλή·ς έπιτροπήις νά κατα
στήση ένήμεϊθ τού σχε&ίου τό μα
ΤΙΜΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
Γοώναρη π>ού μόλΐς εΤχι
έπιστρέψε1 άπό συμβούλ'ο τού ι
Στέμματος πού εγΊνε στό μέτω
πό Δυστυχώς ομως τό σχέδιο ι
δέν εγ'νε άποδεκτό ι
Κατά τά τέλη τοΰ 1920 κατέψυ
γε στην 'Ελλάδα δπιοιυ λόγω των
ττολλών γνωιρι'μιών τού διωρίσθη-
κε Γεν Γραμματεύς τής μεγάλης
'Επιτροπής Έοάνων υπέρ των Ι
πΐροσψύγων μετά την Μ'-κιρασ'ατι
κή Καταστ>οφή Ή έττ'τροπή συγ
κροτημένη άπό τα πλέον έπίλεκτα
μέλη τής Ά&ηναικής Κοινωνίας
με έττίτ'μο προε&ρο της την άεί, ΡΙΤΣΑΡΝΓ ΝΙΞΟΝ
μνηστο Βασίλισα Σόφια, σννετέ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ— (ίδ ύπηρεσία)
Ή Διε<κλησΌστική καί Διεβ- νής "Οργάνωσις «"Εκκλησις πΐρός την Συνείδησιν» ετίμησε τόν Σε 6ασμιώτατο/ Αρχιεπίσκοπον Ά μερ κης κ κ Ίάκιοιβοιν τήιν βην τ μ Δεκεμβριού διά τοΰ τίτλου «Άνθρωπος Συνειδήσεως»^ είς έπ·ι>6λητικιήν τελΐ,τήν καθ" ήν όμι
λητής ήτο ό παι>ά τώ ΟΗΕ μόνι
μος άντΐπρόσωπος των ΗΠΑ Έ
ξοχ Πιΐκσβευτής κ Τζώρζ Μπάς
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ κ ΝΙΞΟΝ
Ό Πρόεδρος των ΗΠΑ κ Ρί
τσαι^ν,τ Νίξον άττηύθι/νε την κσ
τωτερω σχετ^κήιν έπ*στολήν πρός
τό ϊδρι»μα «"Εκκλησ'ς πρός την
Συνείδησιν» Μετ" ευχαριστήσεως
σιμμετέχω είς την τιμήν, την ό
πσίαν τό "Ι&ρνμα «"Έκκλησις
πρός την Συνείδησιν» άτΓθνέμει
είς ενα μέγα άνθρωπον τής συ
νε'δήσεως κα! διακεκριμένον πολ'ι
την τοΰ κόσμου, τόν Σεβασμΐώτα
τον Αρχιεπίσκοπον Ίάικωβον Πρω
θ.ε>άρχην τής 'Ελληνικής θρθο-
&όζαν 'Εκκησίας Β καΐ Ν. Ά
μερικής.
Ό Άρχιεπίσικοπιος Ίάκωβος
με·/άλ«ς ένίσχυσε τό οικουμενι¬
κόν πνεΌμα μετατρέψας τούτο είς
δύναμιν· έπηρεάζουσαν την καθη
μερινήν ζωήν των άνθρώττων "Ηρ
ξατο πρώτος τοϋ δ'αλόγου μεταξύ
των όμοδόξοον τού έθν'κών έκκλη
σιών καί προήγαγεν την άδελ
σύνην καΐ συνεργασίαν μεταξύ
των διαψόρωιν δογμόη»ν Τάς Θρη
σκε τ'κάς τού αρχάς τάς μετέ
φοασεν έμπράκτως είς πιράξε'ς
άνθρωατισμοΰ καΐ ειργάσθη άκατα
πονήτως διά την επαναφοράν τού
ανθρωπίνου πνεύματος άπό τ
έκτροπών τού· είς την λογ'κήν]
καί ηθικήν τάξιν.
Ό Γεώτγιος Γουάσιγκτων μάς
κατέλιπε την έΕής ΰποθήκηιν
« Εργάζεσθε καί τηρητε ζωντανόν
εί ςτό στήιθος σας τόν μ'κιρόν σπι«
&ήρα τού ούρανίου πιιΐρός ποΐύ ό
νομάζεται σι^νείδησις» Ό άρχιεπι
σικοπος Ίάκωβος έμόχθησε καί δή
μετ" άφοσιώσεως καΐ έκράτησεν
ηναμμένον τό πθρ, τό οποίον χά
οίζει φώς είς δλους δσοι άκολου
θ>ίθν την οΪΜομενικήν οδόν ΑΊ έ
ξαίρετο' συμβολαί τού δικα'ολο
γοϋν πλήειος την τιμήν, ή όποία
τόσον πλουσίως καί δικαίως τώ
άττο5ίι5εται άττό μίαν όργάνο^τιν
ή όποία προώθησε καί έφΐ>ομοσε
την δύναμιν τής συνειδήσεως είς
τάς διεκκλησ'αστ'κάς καί διεθ-
νεΐς σχιέσεις
Τά θερμότατα συγχαρη^τή·ριά
μου είς τόν Σεβασμιώτατον καί
πρός πάντας τούς άνθρώπους τούς
κατά συνείδησιν ζώντας καΐ ένερ
γοΰντας.
Εν Λευκώ Οϊκω
λεσε πρωτίστως στήν ιδρύση αύ-
τονόμου Όογαν'σμοΰ τού Ταμείου
Περ θάλψευς Προσφύγων γιά την
ταχύτεεη καί άποτελοσματΐκώτε
ρη εξυπηρετήση των Προσφύγων
τοΰ όποίθυ Γεν ΐυθυν'τής δ[ω
ρισθηκε ό 'ίδιθς ΟΊ ύπηρεσίες
πού επί δύο ετη προσέφεοε σέ. ό
λόκληρο τάν προσφυγΐ«ό κόσμο
είναι τεράστ^ες 35 έκατ. δροχμές
διετέθησαν γιά την στέτΌση καί
συντήοηση άπό το Ταμείο καΐ τό ι
'Υπουργείο Προνοίας μέχρ'ς ότου
ανέλαβε ή Επ'τροπιή Άποκατασ-
τάσειος Προιτφύγων |
Τ3 1923 μετά την έκλογή τού
Δ' Έθνοσυνέλίυση ώς Μος
Ο κ Ν. ΡΟΚΦΕΛΛΕΡ
Απόσπασμα 'Επιστολή'ς— περ-
γαμηνής τού Κυβερνήτου τής πό
λΐτείας Νέας Υόρκης κ Νέλ
σωιν Ροκφέλλερ.
Ιδιαιτέρως χαίιρω^ ότι τό βρα
βεΐον τού Ίδρύματος «"Εκκλησις
πιϊάς την Συνείδησιν» άπανέμε-
ται πρός Υμάς τόν άριστον φί-
λον- τόν διακεκριμένον Ίεράοχην
Σεβασμιώτατε κ Ίάκωδε
Πληρεξούσιος μεταξύ 32 πληρε¬
ξούσιον Αθηνών Πειρα'ώς παρα'
τήθηκΕ άπό τή Γεν Διεύθυνση τοθ
άνωτϊΐρω ταμείου Ωστόσο κατό
πιν ποοσκλήσεως τοϋ ύπουργοΰ
Ποο;οιιας Άπ. Δοξιάι&η συνέχισε
επί π&λλούς μήνκς ν ά παρέχη άμ1 .
σθΐ τίς σ-υμβο-ι/λ^ς καΐ όδηγίες
τού γιά την αντιμετωπίση δυσχε-
ιΡ^ν προβλημότων Παράλληλα ά
γκνίσθηκε σθενοτιά καί στήν 'Εθνο
συ^έλευση για την ταχύτερη στέ
γοιΐση καΐ άποιχιατοίσταισή των.
Ταυτόχρονα ψρόντιζε νά δ'οργα
τοΰς ττίοόσφυγας καΐ ιδιαι¬
τέρα τούς καταφυγόντας στή Μη
τερα— Πατιοιδα όμογίνεϊς τής
Ρι.3-σίας "ΐερυσε άπ' αύτούς τά
γνωστό σωματεΐο στό όποΐο ενα
μεγάλο μέ)θς των μελών άττοτε
λείταΐ άπά Ποντίους Δ: έτελεσε
έιτί δεκά&ς έτών πρόεδρος αυτού
καΐ άναγοοεύθηκε μέγας εύεργέ-
της καΐ έπίτΐμος τΓθ·όί.δ;>ος.
Συνέγιραφε καί έξέδωσε τό Λεΰ
— Ίστορία τοΰ "Ελληι.ΐσ'
Ε Ν Δ Υ Ε Σθ Ε
είς :ήν
ΣΥΝΕΧΗ ΜΟΔΑ
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολούθησις
τής εξελίξεως
ττ)ς ανδρικώς Μόδας
ΟΛΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41
Τηλέφ. ^35.572
μοί) της Ρωσσίσς καΐ τό ίδώρισε
σ'ΐ όμ;[όνυ>μο σΜματεΐο πού με
το; δύο ετη έοοτάζει την πεντηχο
'Εμοχθήσατε καϊ μοχθεΐτε νυχ
θημερόν μετ' άφοσΐώσεως, ζήλου
και άποτελεσματικότητος υπέρ
τής έπ'κι3ατήσεω·ς τού Άγίαυ θε-
λήματος τού Θεού καί τής άγάπης
καΐ δικαιοσύνης μεταξύ των άν
δρπων.
Διατελώ μετά των θερμοτέρων
μου ευχαριστών καΐ συγχαρητη
ρίων προσρήσιεων.
Είλικινώς ΰμέτειρος
Νέλσων Ροκφέλλερ
Έν τώ Εκτελεστ'κώ Μεγάρω
(Κυβερνείω)
Ο κ Ι. ΛΙΝΤΣΥ
Ή προκήοιυξις τοΰ Δημάρχου
Νιέας Υόρκης κ Ιωάννου Λίν
τσι· εχει ώς εξής:
Γνωστόιν έστω τοίς πάσιν,
δτι ημείς ό Δήμαιριχος τής πόλε
ως τής Νέας Υόρκης Ιωάννης
Β. Λίντσυ( τιμώμεν διά τού τα
ρόντος καί διά τάς δΐακΐκιθΐμιένας
καί έξαιιρετικάς αυτού υπηρεσίας
Τόν Σεβασμιώτατον 'Αρχιεπίσ
κόπον Ίάκωβον είς αναγνώρισιν
της πνευματΐκής κ«ϊ κοιν»νΊκής
τής Νέας Υόρκης "Υπήρξεν είς
αύτοθ σι/μβολής τΓρός τόν λαόν
την πρώτην γραμμήν ιοΰ καθηκΐο·
τος πάντοτε καί πάντοτε κατά
συνΐίδησΐν προάγων την οίκουμενι
κήιν προσέγγισιν καΐ συνεργασί¬
αν μεταξύ των Έκκλησιών ώς καί
μεταξύ των διαφόρων Έθνΐκών
όμάδων έν τή πόλει τής Νέας
Υόρκης.
Θεωρούμεν προσωπ-ΐκό,ν πΐρονό
μισν καΐ συστήσωμεν είς τόν σε
βαστόν καΐ την τιμήν πάντων των
πολΐτ&ν τόν μέγαν τούτον θρη
σκευτικιάν Ηγέτην ύπογράφομεν
δέ καί ιδία χεΐιρΐ σφραγίζομεν
τό επίσημον τούτο έγγραφον
(ίττογραφή)
ΑΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥ-
ΧΩΝ
Οί σι/νταξ'οθχοι τού Δημοσίου
οί μή υποβαλόντες κατά την ταχ
θεΐσαν προθεσμίαν έντυπον ΰπεύθυ
νόν δήλωσΊν περϊ των συνοΐκούν
των καΐ βθχινόντων τούτους προ
σώτων τής οικογενείας τ«ν κα
λοΰνταΐ νά ΰποβάλουν ταύτην μέ
χρΐ τής 15ην Ίανοοαρίου 1972
είς τα κατά τόπους δημοσία τα-
μεία ή οικονομικάς έφορίας.
Τούτο ανεκοίνωσε τό Υπουρ
γεΐον θίκονομικών έπειδή ώρισμέ
νοι έκ των έν λόγω συνταξΐουχων
δέν υπέβαλον την ώς ά>νω δηλώ
σιν πράγμα τό οποίον ώς τονί
ζεταΐ άπολήγε' β'ις ζημίαν των
δοθέντος δτι κατά τόν ύπολογ'σ
μόν τού φόρου είσοδηματος επί
τής συντάξεως των δέν είναι δυ
νατόν νά ένεργηθοΰν αί νόμ'μοι έκ
πτιόσε'ς λόγω οίκογενειακών 6α
ρών η πολεμικής άνοπτηρίας
Ώς γνωστόν δ'" εγκύκλιον τού
τό υπουργείον άπέστειλε κατά μή-
να ΌκτώβρΌν είς τούς συνταξι
σύχους τοΰ Δημοσίου έντΰπους ύ
πευθύνου·ς δηλώσεις διά τής 6π'
αυτών κατατχώρισιν στο'σείων πε
ρί των ώς ΟΛω προσώπων τής
οικογενείας των
ΕΝΕΚΑΙΗΙΑΣΘΗ ΕΡΓΟΝ
ΑΡΔΕΥΣιΕΩΣ ΕΙΣ ΠΕΔΙΑΔΑ
ΜΕΣΣΑΡΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Ό άντιπρόειδίρος της κυβερνη
σεως κ Στ Παττακος ένεκαινί
ασε είς Κιρητηιν άρδευτικόν έργον
δ'ά τού όττοίου άρδεύονται 6
000 στρεμματα τής πεδιάδος Μεσ
σαρά.
Όμ'λών ό κ Παττακος έχαρα
κτήρΊσε τό οογον ώς «άποτέλε-
σμα δυναμικ,ής προσπαθείας τον
Έθνους. Έπίσης ωμίλησεν ό υ
φυπουργός Έθνΐκής Οικονομίας έ
πί θεμάτωιν γεωτγίας κ Ποπταττα
ναγιώτου τονίσας δτ' τό Κράτος
μελετά την καλυτεραν πιροώθησιν
των έξαγ&»γών γεωργ ι κων πιροϊ-
όντων.
Τό έ'ργον αποτελεί την έφαρ
μσγήν είς πρώτον σταθμόιν τοϋ
ξε«ς τής Κρήτης τό οποίον κα
τηρτίσθη ϋττό ίσραηλινής έταΐρί
άς μέ χοηματοδότησΐν το} ΟΟ
ΣΑ καΐ μέ την συνεργασίαν των
ΰπηρεσιών τού πρώην ϋττουργείου
Γεωργίας, τής δαπάνης των κα
τασκευών γιενομένης έκ τού προ
γράμματος Δημόσιον Έπενβύσε
ών Τό κόστοις των έργων είναι
400 000 000 δρχ
ντα:τη:ίδα τοιι;
μεγαλύ
τερ^όπηρεσία τού στοΰς "Ελληνας
τίς ΡίΛ/σσιΐς άναμφ δόλιος είναι
ή έξομο ωση των ττοός τούς Έλ
ληνΚις τής Τουιρ-κίας στά ζητήμτ
το: στεγάσεως κιαΐ περιθάλψεως
Το σχετ.χο ψήφΐσμα τής Εθνο
συνελεύσεως όφείλεται στην ποω
το£ονλ;α τού Ι
ά την δ'άλυσ'η τής Βουλή·ς
τού Παγκάλου διωοίσίΓ,κε
:»; εμπορικάς σύ1βοι>λος
5ΕΝΤΟ
ΧΗΜΑ ΚΑΤΑΤεβΕΝ
στήν Ελλην κή Πρεσβεία Μόσχας.
'Επέτ.χε την έξαγωγή σταφίδος
στή Ρωσσία καΐ συνέβαλε πολύ
στήν ά.άπτυξη των οίκονομ'κών
σχέσεων μεταξύ των δύο χ»ρών
Υπήρξε ίδουτής καί πρόΐδρος
τού Πανελληνίου Συνδέμθυ 'Εξα
γιογέων άττό το 1944 μέχρι τοΰ
1949 καΐ προ£δρος τού Συνδέσ
μου Βΐομηχάνων Πνρηνελαιονργ
κης
Στη-εχίί
εται
ΣΤΕΝΑΣ ΜΕΝ Ο Σ
χώρος 80 μ2
οι' αποθήκην !
βιοτεχνία
»*ς
Αγ. Παντελεήμονα (Μπραχά
μι) άντί δρχμ. 1.
400
Τηλ
968.788
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΑΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
ίοικοάτους 69
Τηλ. 547.888
ΝΕΟΝ ΣΤΕΓΆΝΒΤΙΚΟΝ
ΑΣΒΕΣΤΠΧΡ9ΜΑ
ΜΕΓΑΛΗΧ ΔΙΑΡΚΕΙΛΪ
" Σ Ε Ν Τ Ο 101, 102,,
Τό Νέον έπαναστατικόν άσβεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ
101, 102» έ'χει κατασκευασθή εΐδικώς διά νά άντι-
καταστήση δλα τά άπλά ϋδροχρώματα, διότι ά-
σπρίζοντας έπιτυγχάνομεν συγχρόνως την στεγα-
νοποίησιν των τοίχων, ώς καΐ των ταρατσών πού
Εχουν περαστή μέ πίσσα.
Σέ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2! !
ΙΗΜΙΚΠΤΕΧΝΙΚΗ ΣΕΝΤΟ
Δ. ΣΕΝΔΟΝΛΣ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 — Α' ΟΡΟΦΟΣ
_„ ΤΗΛ. 532.665 - 529.994
π 2><τ£ί!ίΙΛ· Αιττ«αροΓ*ηο} λ.ια
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΓΛΟΓ — Ε. Α ΝΔΡΕΑΔΗ
Ή ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΖΟΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΑΚΣΕΡΑ Ι - ΓΚΕΛΒΕΡΙ..
σ)ημεΙωμα Τοΰ κου ΝΙΚ.ΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
"Ενα καινούργιο βιβλίο, άφιε-
ρωμένο κα'ι τουτο στόν Ελληνι¬
σμόν τής Καππαδοκίας, πλούτι-
σε τελευταίως την πολύτιμη, τή
μοναδικη σειρά των έκδόοεων
τού Κέντρου Μικρασιατικών Σπου
δών, πού διευθύνει, όπως τόσες
φορές άπό έπιβαλλόμενο ήθικό
χρέος, έχομεν τονίσει, ή Κυρία
Μέλπω Μερλιέ, μέ φωτισμένο Ζή-
λο, μέ γόνιμη ώς τα σήμερα άπό-
δοση: πόνημα των Δημ .Πετρο-
πούλου, καθηγητού τοϋ Πανεπι¬
στημίου Θεσσαλονίκης καί Έρμο-
λάου Άνδρεάδη συνεργάτου τοϋ
Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών,
μέ πρόλογο καϊ γαλλική ανάλυση
τής Κυρίας Μέλπω Μερλιέ καί
τοϋ Όκταβίου Μερλιέ οτό Πανε-
πισιήμιο ΑΊΕ - άν - Προβένς τής
Γαλλίας' τίτλος τού «'Η Θρησκευ-
τική 2ωή στήν περιφέρεια Άκσε-
ράϊ - Γκέλβερι.
Ό Έλληνισμός τής Καππαδο-
κίας στή μακραίωνη ίστορική τού
παρουσία, οτούς χώρους τής Ά-
νατολής, άπό την έλληνοχριστια-
νικήν περίοδο, κατά τα βυΖαντινά
χρόνια καί κατόπιν επί τουρκο-
κρατίας, παρουσιάΖει μίαν Ιδιότυ-
πη καί έξαιρετικοϋ έπιστημονικοϋ
ένδιαφέροντος έΕέλιΕη. 'Η Καπ-
παδοκία άποδεικνύεται πραγματι-
κά μιά μκρασιατική περιοχή άπό
τίς πιό σπουδαϊες ίστορικά Οί
"Ελληνές της, δσοι παρά τα τρο¬
μερά δεινά τής τουρκικής δου-
λείας, κατώρθωσαν νά έπιΖήσουν
καί νά παραμείνουν οτίς προγονι-
κές τους έστίες, άπόγονοι των με-
σαιωνικών άκριτών, μπορεϊ νά πή
κανείς, πώς διατηρήσανε, άπό γε¬
νεά σέ γενεά, στίς ψυχές των,
αυτήν την άκριτική συνείδηση.
Σκαλίσανε μέσα στούς βράχους
έκκλησίές, τίς άναρίθμητες καί
περιώνυμες λαΕευτές έκκλησίές
τής Καππαδοκίας καί μέσα ο' αύ-
τές διωκόμενοι συχνότατα, έπιδί-
δονταν στή χριστιανική λατρεία
των πατέρων των καί καλλιεργοϋ-
σαν μέ μαρτυρική άφοσίωση τή
χριστιανική παράδοση Χάσανε
πολλοί την έλληνική τους γλώσ-
σα, χωρ'ις δμως τουτο νά μειώοη
καί είς έλάχιστο τό έλληνικό τους
αϊσθη·μα. «Ένας όπίθανος έλληνι-
ομός, άκριτικός, άλλά κα'ι βυθι-
σμένος άνθεκτικά μέσα στόν κό-
ομο των άλλοεθνών καί άλλοθρή-
σκων», έγραφε τελευταίως, σέ
μίαν έπιφυλλίδα τού καί ό καθη-
γητής Πανεπιστημίου Δημ. Λου-
κατος (έφ .«Βήμα» 15.7.71).
Ήταν έπόμενο κάτω άπό τίς
συνθήκες αύτές, νά άναπτυχθοϋν
έθνολογικό, πολιτιστικές έκδηλώ-
σεις καί μορφές Ζωής ποικίλες
καί προφανέστατα άζιομελέτητες.
Εύρωπαϊοι έπιστήμονες ολκής, ό¬
πως ό Ντάουκινς, ό Ζερφανιόν, ό
Α. ΜΙλλερ, ό Ν. Τιερύ καί δλλοι
μελέτησαν επισταμένως καί συ-
στηματικά τίς έκδηλώσεις αύτές,
σέ έμπεριστατωμένες καί έκτετα
μένες πραγματεΐες των, μεγίστης
εκτιμήσεως άπό τόν διεθνή έπι-
στημονικόν κόσμον, χαρακτηριΖό-
μενες μνημειώδεις.
Τό Κέντρο Μικρασιατικών Σπου
δών, πολϋ οωστά έδωσε άρχικά
τό μεγαλύτερο βάρος τής δραστη
ριότητάς τού στήν έρευνα καί τή
μελέτη τοϋ 'Ελληνισμοΰ τής Καπ
παδοκίας. Χιλιάδες Εαίρομε είναι
συγκεντρωμένα τα σχετικά δελτία
στό Άρχείο του' πληροφορίες άπό
διάφορες πηγές, πού εύτυχώς δέν
έμειναν άναΕιοποίητες. "Ετσι Εαί-
ρομε έπίσης ότι δέν είναι λίγα
καί τα θιβλία των έκδόσεων τοϋ
Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών,
τα άφιερωμένα στήν Καππαδοκία.
"Ενα άπό αύτά, τό τελευταϊο
τής σειράς των έκδόσεων τοϋ
Κέντρου, είναι καί τουτο ποϋ κυ
κλοφόρηοε κατά τό 1971 καί ά-
φορδ, όπως εϊδαμε τή θρησκευτι-
κή 2ωή στήν περιφέρεια Άκσε-
ρά! - Γκέλβερι. 'Επιμελημένη και
καλαίσθητη έκτύπωση, πλούσια
καί μεθοδική είκονογράφηση, άπό
λυτα έπιστημονική έπεΕεργασία
τοϋ ύλικοϋ, σύμφωνα μέ τόν κύ-
ριο στόχο τής εκδόσεως. Είναι
ενα θιβλίο, πού χωρις συζητήση
τιμα τό Κέντρο Μικρασιατικών
Σπουδών καί ίκανοποιεϊ, δλους ό-
σους ένδιαφέρονται γιά τα θέμα-
τα αύτά, πού ίκανοποιεϊ επί πλέον
καί προπάντων, τή λαχτάρα ημών
δλων έκείνων, πού άγωνιοϋμε γιά
την ούσιαστική συντήρηση καί
διατηρήση τής μικρασιατικής πα¬
ραδόσεως, πάνω σέ βάσεις όρθο-
λογισμένες καί σταθερές κατά
την έπίδραση τοϋ χρόνου.
Μετά άπό έναν πρόλογον κα-
τατοπιστικό καί μιά χρησιμοτάτη
γιά τό διεθνές κοινό άνάλυση· τοϋ
περιεχομένου στά γαλλικά άπό
την Κυρία Μέλπω Μερλιέ καί τόν
καθηγητήν Όκτάβιο Μερλιέ, ό κα
θηγητής Δημ. Πετρόπουλος, μέ
την ύπευθυνότητα τής έπιστημονι
κης έπεΕεργασίας τοϋ ύλικοϋ καί
τής διαρθρώσεως τοϋ κειμένου,
άναλύει κΓ αύτός τό είδικό θέ-
μα τοϋ βιβλίου, τονί2οντας ιδιαι¬
τέρα καί άπό θρησκειολογική και
άπό γενικότερα έθνολογική άπο-
ψη τή σημαοία τής ερεύνας στά
καθέκαστα τής θρησκευτικής Ζω-
ής ενός λαοϋ καί ουγκεκριμένα
επί τοϋ προκειμένου, των έλλή-
νων κατοίκων τής καππαδοκικής
περιοχής "Ακσεράϊ - Γκέλβερι.
"Επακολουθεϊ λεπτομερειακά ή
περιγραφή άπό τόν Έρμόλαο 'Αν-
δρεάδη, των κτισμάτων λατρείας
καί δσων έλόχιστα έρείπια δια-
σώΖονται, έκκλησιών, έΕωκκληοί-
ων, άγιαομάτων κλπ καί των θρη
σκευτικών εθίμων καί δοΕαοιών
στή γενικότητά των, καθώς καί
ώς περιοδικών λατρευτικών έθίμων
κα) δοξασιών, συνδεόμενον μέ ό-
ρισμένη γιορτή τοϋ χρόνου. Στά
κεφάλαια αύτά τοϋ βιβλίου βασι-
κή είναι ή συμβολή τού 'Ερμό-
λαου Άνδρεάδη. "Αλλωοτε δλο
τό έργο, σάν προετοιμασία καί
σάν τελική συγκροτήση, μποροϋ-
με νομίϋω νά τό θεωρήσουμε ένα
εργο 2ωής καί πατριδολατρείας,
τού φλογεροϋ αύτοϋ, σεμνά άνή-
συχου καί δημιουργικά φιλόπονου,
Καππαδόκη. Μάς τα λέγει γι' αυ¬
τόν διαφωτιστικά καί δίκαια καί
ό καθηγητής Δ. Πετρόπουλος. «'Η
συλλογή στό σύνολό της σχεδόν
είναι εργο τοϋ συνεργάτη τού
Κ Μ Σ. Έρμόλαου Άνδρεάδη,
Καππαδόκη άπό παλιά οίκογένεια
τοϋ Γκέλβερι. Προικισμένος ό
'Ερμ. Ανδρεάδης μέ τα δυό ά-
παραίτητα έφόδια γιά την έρευνα
τοϋ εϊδους αύτοϋ, την άγάπη γιά
την πατρίδα των προγόνων τού,
πού είναι καί δική τού πατρίδα,
καί τή δεΕιότητα καί την ΐιπομονή
νά πλησιάζη μ' εύκολία καί οίκει-
ότητα τούς άνθρώπους τοϋ λαοϋ,
ήλθε σ' έπικοινωνία μέ τούς πρόσ
φυγες τής Περιφερείας "Ακσεράϊ
- Γκέλβερι, έγκαταστημένους οή-
μερα σέ πόλεις καί χωρία τής
χώρας μας... καί μέ άκρίβεια κα!
λεπτομέρεια κατέγραψε τίς θρη-
σκευτικές τους δοΕασίες καί τα
λατρευτικά έθιμα. Γνώστης τής
τουρκικής γλώσοας, ταΕίδεψε τό
1951, τό 1952 καί τό 1959 μέ
δαπάνες τοϋ Κ.Μ.Σ. στήν ιδία
την περιφέρεια Άκσεράϊ - Γκέλ¬
βερι, κατοικημένη σήμερα μόνον
άπό Τούρκους. 'Εκεϊ εΤχε την
εύκαιρία νά πλουτίση τό ύλικό μέ
πληροφορίες άπό παλιούς Τούρ¬
κους καί νά φωτογραφήση τίς χρι
στιανικές έκκλησίές ή τα έρείπιά
τους, στήν κατάσταση πού βρΙ-
οκονταν τότε...».
Πολλά είναι τα ένδιαφέροντα
τοϋ θιβλίου καί γιά τόν ειδικόν
έπιστήμονα, άλλά καί γιά τόν ά-
πλόν άναγνώστη. 'Επιθυμω κΓ έ-
γώ, νά οταμαΓήσω κάπως ίδιαί-
τερα, σ' ένα άπό τα άναφερό-
μενά περιστατικά, έκπληκτικό καί
άΕιοσημείωτο χωρίς δλλο καί μό-
λιστα σ' αυτήν την άλλοπρόσαλλη
έποχή μας θρησκευτικής άμβλύτη-
τας άπό τή μιά μεριά καί θρησκευ
τικής μισαλλοδοΕίας, βίαιης συ-
χνά, άπό την δλλη.
Στή Μαμασό, παλιό χριστιανι-
κό χωριό ύπήρχε ένα Ιερό, κοι-
νός τόπος λατρείας καί των Χρι¬
στιανών καί των Μουσουλμάνων,
ή έκκλησία τοϋ Άγίου Μάμαντος.
«Έν τή έκκλησία ταύτη, γράφει
παλαιός συγγραφεύς, Χριστιανοί
καί Όθωμανοί έν άπιστεύτω καί
πρωτοφανεϊ άρμονίρ εκτελούσι τα
θρησκευτικά αυτών καθήκοντα, έ-
κάτερα κατά τα νενομισμένα».
«Στήν "ΕΕοδοτοϋ 1924 οί Έλ-
ληνες τοϋ Γκέλβερι, έπεχείρησαν
νά πάρουν άπό την έκκλησία τοϋ
Άγίου Μάμα τό λείψανο, άλλά
δέν τούς άφησαν οί Τοΰρκοι' «έ-
δώ βρέθηκε, έδώ θά μείνη» είπαν.
' ΕΕακολουθοϋν άκόμα ο! Τοϋρκοι
νά προσφέρουν τάματα στόν "Αγιο
Μάμα, Σαμμάς Μπόμπα, δπως τόν
λένε... Στά 1952 ό χότΖας τοϋ
χωρίου Σορσοβοϋ, έβεβαίωνε τόν
'Ερμ Άνδρεάδη, πώς ο! αρρω-
στοι πηγαίνουν στόν "Αγιο Μάμα,
σφάΖουν κουρμπάνια καί μοιρό-
Ζουν στούς κατοίκους τής Μαμα-
σοϋ. Πωλούν τα δέρματα άπό τα
σφάγια καί μέ τα χρήματα άγο-
ράΖουν κεριά πού άνάβουν στήν
έκκλησία».
Πόσο μιλάει στήν ανθρωπίνη ψυ
χή μας τα περιστατικό αύτό καί
διεγείρει την εύαισθησία μας, σχε
τιΖόμενο κατά τόν τρόπον τού,
μέ τούς συντριπτικούς ύπαρΕια-
κούς προβληματισμούς μας, Ι
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΕΞΑΓΩΓΗ ΒΑΜΒιΑΚΟΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΝ
Τό Υπουργείον «Εθν'κήις Ο'ϊ
κονομίας (τομεύς εμπόριον) ένέ
κριινεν όπως ή Τραπέζα της 'Ελ
λάδος χορηγή έγκιρίσεΐς έξαγω
γής είς Βουλγαρίαν βάμβακος
ώς μέχρ' τούδε μέχρ' συμπληρώ
σεως άξίας έτέιρων 1.500 000
δολλοοίων ήτοι συνολικώς μέχρι
συμπληρώσεως τήις ϋττό τής οίκεί
άς έμπσρικής συμβάσεως προβλε
πομένης ποσοστσεως άξίας 3
000 000 δολλ δ'ά την τρέχου
σαν σι^μβατ'κήν περίοδον άπό
1)1) 1971 έως 31)12ή71.
ΤΑ ΚΑΑΑΝΤΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ!
ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛ ΙΣΜΌΣ ΑΥΤΩΝ
τβθ Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΠΈΜ1
(Συ,νέχεια έκ τού προηγουμένου)
Α— ΤΑ ΦΑΓΩΣΙιΜΑ ΠΟΥ ΕΑΙ
ΣΤΟΥΣ ΚΑΛΑΝΙΤΡΑΔΕΣ
Τό βράδυ. παραμονή τής Πρω
τοχρονιάς, «τέ δλβ τα οπτίτια οί
σοφράδες ήσαν στρωμένοι ψρού
τα. διάφορα γλιικίσματσ, μττου-
κάλ'α κρασί μοΐΰρο καΐ ρακί Μα
ζί μέ αύτοι καί ή Βασιλόπ'ττα.
Καΐ ο! νοικοκυραϊοι πιά περίμε
ναν τούς καλαντ,ράδες νά ερ
Οονν νά τούς ττοθν τα κάλαντρα
μέ τίς εύχές, γ^ά τό καλο τού
χρόνου «αι νά τοΰς δώσουν γιά
άμοιοη, έξόν άττό χρήματα καΐ
άπό τα ώραία αΰτά φροΊ/τα καΐ
γλμκίσματα κια! ττΐοτά Κάθε τό
πος εΐχε δ'κά τού φροϋτα Καί
οί νσικοκυράδες έ'καναν διάψορα
γλι>κί·σματα άνάλογα μέ τις σν
νήθεΐς τού τόττοι;. Ποορακάτω θά
δοθμε τί φοτγασιμα ίδι ναν στοϋς
καλαντράδες οί νοικοικΐιιραϊοι όρ>
σμέντον τόττων
1.— ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΑΙΣΑΡΕΙ
ΑΣ
Καραμάν· Μαλακοττή (Μελα-
κο'μττού)· Μουταλόχτκΐ (Ταλόις)·
Φροΰτα: Φιστίκ'α άρόπτικα·
ψονντούκια' καρώδια· άμύγδαλα,
κάστανα, «κετσί - μττογ'ονν»
σταφίδες μαύρίς· ονκα σμυρνει
κα- κουρμάδες άλεξαντ,ρισνές μή
λα, ρόδια. «μτΓουρτσουκλοΰ -
χαβούτς», «χιλά - μττολοΰ»
Γλυκίσματα: Σονσάμΐ - ιταιστέ
λι· «κετέ», «ίσσλί». δσθΊλόττιτ-
τα (ιτολίτ'κου τντπχ»)· «χαλιβα-
τέρ» μέκαρύδ1 η άμύγ&αλο (Κε-
τσί - μττογιονν. τουρκ = κατσ!
κάς κέρατο,δηλαδη χ α ρ ο 6 — ι
ΜτΓουρτσουκλού - χαδούτς. τουρκ.
= τρΐχωτό κ/αρόττο^ ττού εΐχε με
λτζανΐ χρωμα Κ<-λά - μττολού>
τουρκ είδθς φροτγκοστάφυλλου'
ρόδινα στ ό χρώμα καΐ ξινό στή
γεύση).
Νά> πώς έ'φτιβχναν τα γλι»κί
σματα αώτά:
«Κετέ»: "Εττλαθαν ζύμηι μέ ά
λεύρι, νερό· βοώτυρο καΐ μαγιά
"Ανοιγαν φόλλα, στρογγυλά. σέ
μέγεθος ενα ττιατόοκ' "Εβαζαν
άττάιν,ω στό κάβε φύλλο τό «χο-
ρός». δηλαδη τή γέμιση. Αύτη
ήταν άλεύρι. βούτυρο καΐ λίγο
άλατάκιι, ανακατεμέινια καί δουλε
μενά νά γίνουν σάν ττοαρέ Σή-
κωναν τό γθρο τού φύλλον καί
κλοθσαν μέσα τή γέμιση. Γινό
ταν μιά σφαϊρα. την άναποδογύ
ριζαν ίάστε τό σούρωμα νά πάη
άττοκάτω καΐ τότε την ττατήκωναν
καίγ'νόταν πλατιά Καί άττάν«)
μέ τό τΓιρούνι> εκαναν σχέδια
Τέτοια τπτταράκ'α τα εδαζαν
στή σειρά άττάνΜ στό σινί καί
τα εστελναν στό φοώρνο Αύτά
ήσαν αγλυκα' αλλά ττολύ νόστ'-
μα
«Ίσσλί»: "ιΕιτλαθαν τή ζύμη
μέ σαμόλαδο 'Έτταιρναν ενα κομ
μάτι ζθμη· τό τΓθπήχωναν· έ'κο-
6αν ενα «ομμάτι τετράγωνο, μέ¬
γεθος φακέλλου' καΐ άκουμττοθ-
σαν ό—άν» τη γέμιση πού ήταν
καρΊΪδι κοπανισμίνο καί κανέλλα
ψιλοκιοπανισμένη Σήκωναν τή
μιά γων'ά κ«1 την πήγαιν«ν στήν
άντίστοιχη γιά νά σκεπαιστή ή
γέμιση καί γ1 νόταν έ'τσι ίνα
τρίγωνο. "Εν«ναν τη ζύμη στίς
ακ,ρ'ες γιά νά κλείση "Ετσι κα
μωμένα πολλά ■ τα έ'δαζαν στή
σειρά αττάν» στό σ'νί καί τα ε-
στελναν στό φοΰρνο Καί δταν
τα εφερναν ψημένα τα πε,ρεχοΰ
ΝΑΝ ΟΙ ΝΟΙΚΟΧΥΡΑΙΟΙ
σαν μέ σοροπι. Τό σοροπι αύτό·
ήταν ϊση δόση μέλι. ζάχαρη καί
νερό> πού τα εβαζαν νά βράσονν
γιά νά πηξη λίγο τό σορόπ'
«Χαλβατέρ»: Καβούρντ'ζαν ά-
λεύρι ή σιμ'γδάλ' καί ύστερα τό
περεχοΰσαν μέ πετιμεζι. Στόν
πολτόν αυτόν εβαιζαιν καρύδια
ή άμύγδαλα. τόν άφηναν νά ξε-
ραθή καλά καΐ τό έ'κοβαν σέ κομ
μάτι α
Προκόπΐον (Ούργκ'ουπ): Κα-
ρύιδ'α, σταφίδες· άητίδ'α μεγάλα,
κιοφτούρια· ττοιστουρμά
(Κιφτοώρι· τουρκ «κιοφτέρ»,
παράγεται άπό την έλληνι-κή λέ
ξη κοφτούρ' Αύτό ήτοον ξερός
χαλβάς άπό πλ'γούρ' καί πετιμέ
ζ' σέ σχημα σουτζοΐικιοϋ πού
τό έ'κοβαν σέ καμμάτια γιά νά
τό χωρίσουν. Άπό αυτού καί ή
όνομασία τού)
2 - ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΙΚΟΝΙΟΥ
'Άκ - Σεχίρ.·—Φροϋτα καΐ
«γ'αγλή - έκμέικι'» (λαδόπιττα)
μέ «χασχάσι - γΌγού» (άφΐονό
λαδο)
Μιστί: Στραγαλάκια· πλεούρι
(πλιγούρ') ώμό· αύγά· βούτυρο,
τσίπα (ξερό καιμάκι)· λαλάντζες
(τηγανήτες) μέ «μπεζΐρ» - γ'α-
γού», (μέ καρύδ') «χαλβατέρ»
Νίγδη: Κοορΰδ'α· σταφίδες μαύ
ρες, ασπρα μοΰρα· ξερά? καλαμ-
πόκι άλάκερο ψημένο στή φωτία,
μήλα> άπίδια μεγάλα.
Φλοητά: Καιρώδια· σταφίδες·
τζίτζ'φα, κιυδώνια· γλιικίσματα
καί πίττα· καμωμένα μέ «μπε-
ζίρ - γιαγού»
3.—'Περ'φέρε'α Π'σιδίας
Ούλου - μπούρλου: Στραγαλά
κια· φουντουκια, καρύδια· κάστα
να( «ιχαλβατ£ρ». τσουρέκι μέ «ακ
- χασχάς» (άφ'ονοτάχινο), κονι
άκ ή ρακιί
•Πολυδωριον (μπουλντοόρ): Τα
ίδ'α ίππος καΐ τό Ούλού - μπουρ
λού
Σπάοτα : Καρύδ'α· σταφίδες
μαύρες· άπίδια μεγάλα. κιοφτού
ρια Τσουρέκι καί «γκιουρονκι»
καμωμένα μέ άφ'ονόλαδο. Πα-
στουομά καί κρασί μαΰρο ή μέ
ραικί
Τό «γκΌυρούκ1"» γ'νόταν μέ
φύλλα ζύμης "Επλαβαν τή ζύ·
μη μέ τό άφιονόλαδο, ανοιγαν
φύλλα· τα έ'κοβαν μακιρόστενα.
τα πασπάλιζαν μέ μαυροκούκι,
κανέλλα κα'ι γαιρύφαλλα. καί τα
δυό αύτά ψιλοκοπανισμένα. Τό
κάβε φύλλο τό τύλ'γαν σά μασ-
σουρ' μακρύ καί ΰστερα τό έ-
στρΐ£«ν γ'ά νά πάση σχήμα σά·
λιακα "Ετσι καμωμένα δλα· τα
εβαζαν στή σειά απάνω στό σι
νίή τα εστελναν στό φοΰρνο Καί,
όταν τα έ'φερναν ψημένα· τα πβ-
ρεχοΰσαν μέ σοροπι
Α.— Πόντος
Άργυρούπολΐς (Κ'ουμούς —
χανέ)
Λεφτοκάρεα· καιρύδ'α· μύγδαλα
ρά)· κοκίμελεα (δαμάσκηνα ξε·
ρά) μήλεα· άπίδεα Κερκέλ (κου
σταφίδα· ουες (άγρΌκέρασα ξε
λοώρα) φετήρι (πίττα)·
(Στήν καταλήξη εα, τό «ε» μό
λις προφέρεται)
Δρ. ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Ι Νέον φυτοφάρμακον διά την καταστροφήν τής άγρίας βρώ-
μης έγκαινιάσθη υπό των "Αγγλων γεωργών.
ΕΞΗΓΓΕΛΘΗΣαΝ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ
ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΔΙΑ ΤΑ ΚΑΓΙΝΑ
ΠΑΓΛΟΪ ΦΛΩΡΟί·
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΟΡΩΠΟΙ
Ό άντΐπρόεδρος τής κυδερνή
τ«.ως κ Ν!·κ. Μακαρέζος δι> άνΓ
ναχοινώσεών τού έξηγγειλε τα
νέα μέτρα διά τους καττνοτ—ρα-
γωγούς. τονίσας δτι 81' αυτών
«^ ολη καπινική μας ητολΐτ'κή έ-
ναρμον ίιζετα1 πρός τάς δημιουρ
γηθείσας εύνρικάς συνθήκας δ»
θέσεως τού τοροιόντος»
Ειδικώτερον τα ληφθέντα μέ
τρα 'έχονν ώς ακολούθως ι
Δ'ατίδενται 440 000 000 δρα
χμαί δ1» την είσοδηματ^κήν ενί¬
σχυσιν των παραγωγώιν έΕοογω
γίμων καπνών εσοδείας 1970
Η καταβολή της είσοδηματικής
ένισχύσεως είς τούς δΐικαιούχοας
θά πραγματοποιηθή μέχιρ' τής 31
Αεκτμ&ρίου Οΰτ«· α'ρεται ό ύ
φιστάμενος έτεροχρονισμός μετα
|ύ τής παραγωγής κοπτνοϋ καί κα
ταβολής τής είσοΛηματικής ένι
σχύσεως ό οποίος ησκε1 δυσμε-
νεϊς έπΐπτκισεις έ-τΐ ιής παραγω
γής καΐ τής είσοδηματΐ'κής Θέσε¬
ως των τταραγωγών.
"Ετερα 440 000.000 δραχμαί
δ'ά την εΐσοδηματΐικήν ενίσχυσιν
των παραγωγών έξαγωγίμων κα
πνών εσοδείας 1971 ' Αίίτη Θά κα
ταοληβή είς τούς δικαιούχους
άμέσως μετά την πώλησιν των
καπνών των· ήτοι έντός τοϋ άπό
1.9.72 μέχρ' 31 12 72 χρονΐκο")
διαστήματος
Διά την εσοδείαν 1792 έξαγ
γέλλίτα1 άπό τούδε δτι Θά κα-
ταβληθή εϊσοδηματική ένίσχυσις>
είς ΰψος τοιούτον ωστε ή τιμή
την οποίαν Θά οπτολαύσουν οί
παραγωγοί ώς αθρο'σμα τής τι-
μής ασφαλείας καί τής είσοδη
ματΐ'κής ιένισχύσεως; νά εΐνα1 δι'
έπιζητουμένας (ττοι·κιλίας, άνωτέ
ρα μέχρι 1% ό—ό εκείνην τής έ-
σσοΊείιας 1972, σ4ι>ι—ολογΐζομέ
νης καί τής κανονΐ.κής είσοδημα-
τ'κής ένισχύσεως τής έν λόγω
εσοδείας
Τέλος, άπό τής εσοδείας 1973
καΐ έφ' εξής· καθιεροϋται ήγγυη
μένη υπό τού Κιράτους κατά χω
ρίον. πο'κιλία καί ποιότητα· τ1-
μή Ή τΐμή αίίτη. ή όποία Θά
■περ ι λαμβάνη την τ'μήν ασφαλεί¬
ας καΐ την είσοδηιματικήν ένίσχυ
σιν. Θά έξαγγελθή είς τοΰς πά
ραγωγούς. πιροκε'μένου περΐ τής
εσοδείας τού 1973· έντός τού
Αύγούστου ή Σεπτεμ6ρίου· τα
βραδύτερον^ τού προσεχούς ε-
τοι»ς 1972 Τό μέτρον τούτο Θά
επιτρέψη είς τόν παραγωγόν νά
ΰττολογίζη εγκαίρως καί κατά
τρόπον άσφαλή, τό οικονομικόν
όπτοτέλεσμα, τό οποίον Θά επ
τϋχη έκ τής καλλ'εργείας τού.
ΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝιΙΚΑΙ
ΠΙΕΡΙΟΧΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΝ
ΕΙΔΙιΚΗΣ ΣΥΣΚΕΨΕΩΣ
Αί διομηχανικιαΐ περΌχαΐ τής
χώρας άπιετέλεσαν αντικείμενον
συσκέψεως υπό την προεδρίαν
ταθ κ. Χωριατσττούλου. ΰφυττουρ
γού 'Εθνΐκής ΟΙκονομίας επ) Θε
μάτων Βΐομηχανίας· μέ συμμετο
χήν έκπροσώττων σχετ'κής ομά¬
δος έογασίας συσταιθείσης υπό
τού άντιπρόεδρον τής κι/6ερνήο-ε
ως κ Μακαρέζου καΐ ύττηρεσ'α-
κών παραγόντων.
ΕΑλΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••ι
*£ορταστική εκδήλωσις τής Έταιρείας
Έλληνικών Εδνολογικών Σπουδών
Ν,ΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ, ΤΑ ΕΛ-
ΛΗΝΙΚΛ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙ¬
ΟΧΗΣ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΩΝ Μ
ΑΣ Ι ΑΣ· Άνάτνπον κλιτ (Βλέ
πε σχετικά σχόλια στό φύλλο
τής 13ης Νοεμ&ρίου, στή στή
λη τούτη).
Θεωρώ χρέος μου νά διορθώ-
σω οσα έγραφα σχετ>·κά μέ τό
τοττωνύμιο Βρύση· τόν παραβα-
λάσσιο συνοικισμό τής άνατολ1·
κης άκτής τής Χερσονησου τού
Ύποκρήμνου( οΌρε'αδυτΐ'Κΐά τής
Σ καλάς των Βουρλων Καί πρώ-
τα πρώτα· καθως μού ύπεΜθύμι-
σε ό φίλος συγγροοφ£ας> ό μι
κρός αύτός συνοΐ-κισμός δέν εΐ-
ταν ε!δικά τοώρκΐκος· άλλά τόν
ΠΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΤΕ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΗΣ
ΤΟ ΤΑΪΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
Ό κομψός τόμοο <■ ' · •ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ· " ^ ' ΚΡΑΤΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ 1971 σελιδεο 288, κολλιτεχνικό έΕώφυλλο (μανιάτικο^ πυργος) τού Γερασιμου Γρηγορη, 22 κεφάλαια άπό στεριές καί θάλασσες Με- ρικά άπό τα κεφάλαια: Σπύρος τό εύλαβικό νησί, Μετέωρα ό Εανθος Χριστός, "Ηπειρος ή δωρική — Δωδώνη — Νικόπσλις — Ναυπακτος, Κερκύρα πυρήναο πνευματικοϋ πολιτισμοϋ, Ζάκυν- θος τό πολυτραγουδημίνο Τ2άντε, "Ιος (Νιός), Θήρα — Σαντο- ρινη τό νησί φαινόμενθ, Τό νησί των Ίωαννιτών (Ρόδος)ι Μυ- οτράς — νεκρόπολιο τήο μεσσιωνικής ρωμιοσύνηο, Σάμοο ή ή· γεμονική, Σκίαθοο οτ6 χνάρια τοΰ Παπαδιαμόντη, Μάνη ή πα¬ τρίδα τής πέτρας, Ίθάκη (4 κεφάλαια). = Βιβλίο κατάλληλο γιά δώρο - όπως καί τα ταΕιδιωτικά «ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ- καί -ΕΥΡΩΠΑΊ ΚΗ ΪΥΜΦΩΝΙΑ» (είκονογραφημένη) - «Η ΒΟΥΒΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ· (διηγήματα) περιέχει καί ίωνικά διηγηματα (6ουρλιώτικα), κατοχικά, μεσοπολεμικά κα'ι μεταπολε- μι*ό Τιμή βιθλιοπωλείου.......Δραχμαί 50. Στά κεντρικό βιβλιοπωλεϊα Αθηνών. Στόν Πειραια στό 6ι· βλιοπωλεϊο Καλούδη, όδός Φίλωνρς, κοντά ρυση. πού γύρ«
άττ' αύτην ήσαν κβθισμένοΐ Θά
εϊταν π'Θανότατα τοΰ έλληνικοΰ
καφενειον
Καί κάτι άκόμα: Ξανακοιτά-
ζοντας ττροσιεχτΐικά τον φωτοτυ-
πημένο χάρτη (τμΐήμα άπό τόν
χάρτη. τής 'ΕρυΘραίας Χερσονη¬
σου τού Δημητρίον Παυλίδη) δια
π'στώνω τωόντ1 πλάγι στό τόπω
νύμιο Φανάρ>. οττου πιθανότατα
θά ύπήρχε μ ι κρός φαρός, τό συν-
τομευμέ·νο τοπωνύμιο «Βρ.» ποΰ
άναφέρεται στόν σννοικΌ'μό Βρύ
ση·
Εΰχαρ'στώ τόν άγαπτητό μου
φίλο πού μ ου έδωσε την εύκαι¬
ρία ινα άκριβολογήσω έκ των ύ-
στερων επάνω στά δύο αύτά ση
μεία τού σημειώματός μου· άνα-
σκΐυάζοντας τίς ά6λεψίες μου
'Άς πσοατηρήσ« άκόμα δτι ό
γεωγραφικός αύτός χάρτης τού
Δημήτρ!ου Παυλίδη ποΰ πολύ κα
λά φωτοτυπημένο τμήμα τού πε-
ρ'έλαβε ό συγγραφεύς των «Χω
ριών»· έκτός κειμένου στήν έρ-
■γσσία τον· όποτελούσε- τό Θεμε
λ'οχό στοΐχεϊο τής διδασκαλίας
ττ}ς γεωγραφίας στήν Άναξαγό
Την ττερασμένην έοδομάδα ή
νεοσύστατος «'Εταφεία Έλλην
κων 'ΕΘνολσγικών Γπουδών» πά-
ιΡί'ο Σχολή σέ συνάρτηση μέ τή^
πατριδογνωσία Θυμούμαι μέ πό-
ση άγάπη τόν πρωτοσχεδίασα κ'
ίγώ· μαθητής τής δεύτερης ή τρί
της τάΕης τού δηιμοτ'κού· όπως
μάς εΐχε παραγγείλιεΐ ό δάσκα-
λός μας Φώτιος Τσακ,ίρης νά κά
μωμε ιΠατώντας γύρω άπό τό
περίγραμμα των άκρογιαλιών τό
σφομίλ1· γ'ά νά χρωματίσω μέ
τρνφερό γαλάζΌ χρώμα τή Θά-
λοκτσα, έ'νοιωθα τΓραγματι.κή ά-
γαλλίαση·
Δυστνχώςκαϊ σέ τούτο τό 6ι
βλ'οχριτικό σημείωμα· 6π<,>ς καΐ
στό προηγουμενο (Νίκου ΆΘα-
νασιάδη «Φηλαφητός Κόσμος»
μυθ^στόρημα) . τα λάβη στο'χειο
Θεσίας ήσαν πολλά καί συχνά ττα
ραμορφωτικά τής έννοίας καΐ ό
κ,ρ οολογίας. Τα τ*—ογραφικά λά
θη είνα' ή πληγή τού έλλη·νικοά
έντύττου "Ας διο,ρθώσω έδώ τα
κυριώτερα λάθη: «γεροντοσύναξη
(άντϊ γεροντοσυναψη). μέ προο-
ρ'σμό τόν "Ορτατζα (άντΐ τού
Ο ) · δ'χάζοντας τόν κοινόν άρ-
χικό κορμό τους (άντί στόν). ό
Υττόκ,ρημνος (άντί Ύπάκ,ρη-
μνος), 'Γκιουλμπαξέ (άντί Γκ'ουλ·
μπεξέ), εκατόν—«νήντα (άντί έ-
κατοπενήντα) καί ή τελευταία
λέξη τού κειμένου: άνάτ·—ο (άν¬
τί άντίγραφο), άφήνω πιά τα
όρθογραψικά λάθη.
Μέ την εΰ αιρία αυτή άς διορ-
£>(Ιΐ3-ω καί τα κυρ'ότερα λάθη στοι
χεΌθεσίας τής βιβλιοκρισίας
μου (30 Όκτωβρ · Ν. ΆΘανασ'ά
δη· «Ψηλαφητός κόσμος» Στήν
πρώτη στηλη κάτω κάτω παρα-
λείφθηκαν κάμποσες λέξε'ς Ά-
νασιγίφοτώ έδώ τό κείμενο:
«. "Οτ' δηλαδή ολο-ι οί δύσμοι
ρο' καμπούρηδες καΐ καταφρονε-
μένο' είναι παραγνωρισμένοι κά
τοχοι εύγενιικών ροπών καΐ άνησν
χης πιλαστικιής λαχτάρας κλπ»
Παραλείπω κ" έδώ όρθογραφΐκά
καί αλλα λάβη καΐ «παροράμα
τα» —Άπό ίδιοσυγκασία άδυ-
άναρτίωτο Άκιρίβεια καΐ σαφή
νατώ νά ΰποφέρω τό λειψό καί
νεια είνα' άπό τίς θεμελειακές
προυττοθέσε'ςτοΰ' πολιτ'σμοθ.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ρουσίασε την πρώτην της έαρ-
τοστ'κήν εκδήλωσιν είς τα πλαί
σ'α τής ΙδΟετηρίδος τής Έλλη
ν'κιής Έπαναστάσεως τού 21) είς
την αίθουσαν τελετών τής "Αρχαί
ολογ'κής ΈταΊρείας· μέ όμιλη-
τάς τούς κ κ. Σωκράτην Δημά-
ρατον. Γεν διευθυντήν τοΰ υπουρ
γείου Κυβερνητικάς Πολ'τιικής,
Ήλίαν Τσαπέικην καΐ Έμμ Κο>ρ
κ'δάκην· καθηγητάς καΐ μέ Θε
μα: «Ή Θεία έπίινευσις, πηγή
τής έθνΐ*ιής ημών Παλιγγενεσί-
ας»
Ή έκδήλωσ'ς διεξήχθη μέ δ
λην την αρμόζουσαν είς τόν σκο
πόν καΐ τούς συντελεστάς σο-
βαρότητα, μεγαλοτρρέπιε'αν καί
παραδειγματικήν τάΕ'ν, χάρις
είς την άγρυπνον επίβλεψιν τού
τελεταρχοϋντος ίατροΰ· "ΟΘω-
νος Χρυσαφίδου· τού γνωστοΰ
δ'εΐ/3υντοΰ των όμωνύμων Φρον-
στιστηρίιων Ίατρ'κών Σποαδών
καΐ άντιπροέδρου τής έρταζού
σης Έταιρείας, ώς καί είς την
συμμετοχήν ανωτέρας κλάσεως
χοριοδίας Τόσον ή μακρά εϊση-
γησ'ς τού προέ&ρου κ. Άναστ.
Τζκιρτζοτταύλου. όματίμοιι καθη
γητοί τού Πανεπιστημίου Θεσσα
λονίκης δσον καΐ αί όμιλίαι
των άλλων ρητόρων, ύπή,ρξαν με
σταί έθν'κής καΐ θ>ησκευτ<<κής έ- ξάρσεως· καταδείξασαι δ'ά πολ λών τταραδ&ιγμάτων την τταρου σίαν τής Θείας Προνοίας είς τάς κρισίμους στιγμάς τής ήρωι- κής έποπο'ίας τού 1821 Η προ ξενηθ'είσα είς τό ά)κιρ·οατή1ριον. τό αποτελούμενον κατά τό πλεί¬ στον άπό τούς έγκυροτέρους έκ προσώποι/ς τού πινεύματος καί χής Τέχνης. έντύπωσ'ςϊ έκ τής όλης δ'εξαγωγής τής εορτής, υ¬ πήρξεν ένιθουσιαστική· ιδίως έκ τής όμιλίας τού κ Σ Λημαρά τού μ έ την οποίαν ούτος συνο- ψίζων τάς άπόψεις των προλαλη σάντων· έσκ'αγραφησε μέ σταθε ρόν ικαΐ εμπειρον χέρι την ενδο £ όν διαδρομήν τού Γένους δ'ά μέσου των αίώνων καΐ την σημα σίαν τής συμπαοοστάσεως τοΰ θείου είς τούς έθνιικούς αυτού Επί τή προσφάτω άφίξε' είς Αθήνας τού άρχηγοΰ τού Λαι- κου Κόμματος τής Τουρκίας κ. Ισμέτ ΊνΓνοΰ δ'ά τεσσαρακον ταοκτάωρον παραμονήν^ τό «Κέν τρον ΚωνσταντΐΜουπολιτών» ά πηύβκνε πΐ3<ός αυτόν· μέσω τσ3 έν Αθήναις Τούρκου πρέσδεως· το κατωτέρω ύπόμνημα με την ευχήν δπως ή πολύτιμος παρέμ βάσις τού μετοοξύ των κι/δερνή σεωΐ' Ελλάδος καΐ Τουρκίας. ά πο6ή καρποφόρος διά τήιν άνα- σύνδεσΐ'ν των φ'λ'κών σχέσεων των δύο χωρών έπ' άγαθώ αυ¬ τών: . ' Εξοχώτατε κ Π ρόεδρε Ώς εΰ ποορέστητε Ή παρουσία σας είς την Χώραν μας αποτε¬ λεί χαρμόσυνον προμήνυμα άνα συνδέσεως των φ'λικών σχέσεων Ελλάδος καΐ Τοι/ρκίας καΐ εγ¬ γύησιν πραγματοποιήσεως τής ποθητής δ'ά τάς δύο Χώρας προ θέσεώς σας ταύτης, έφ' δσον στηλοδάτης τής Έλληνο - Τουρ κ'κής Φ'λίας καί Συνεργασίας ύ πήίξατε καΐ Ύμεΐς μετά τού α¬ ναμορφωτού τής Τουρκίας Κεμάλ Άτατούρκ κιαΐ έξακολουθείτε νά πιστεύετε όπως καί ό ΈΕοχώτα τος Κυβερνήτης νυν τής φίλης Τουρκίας Ν'χάτ 'Έ>ίμ) δτι ή
Τθί·ρκία είναι φνσικός σύμμαχος
τής Ελλάδος· διότ1 ή γεωττολ'
τΐική κατάστασ'ς των δύο Χω¬
ρών τάς ΰποχρ€θΐ είς αμοιβαίαν
προσέγγισ'ν καΐ δ'ατήρησιν λί¬
αν στενών καί φιλΊκών σχέσεων·
έφ' όσον άντ'μετωτΓίζουν τούς ι-
δ!ούς κινδύνους καΐ τα αύτά προ
βλήματα καί δέν ύπάριχει άντα-
γωνισμός μεταξύ αυτών άπό ά-
μυντ'κης καί οϊκονομΐ'κής πλευ-
ράς
Κύριε Πρόεδ^ε· άγκα'νιάσατε έ
νεργώς την άνασύνδεσ'ν τής Έλ
ληνο - Τθ'ρκικής Φιλίας. παιρα-
μερίζοντες τό Κυττριακόν. δ'ά τό
οποίον Θά ευρεθή ασφαλώς μία
Ίχανοποιητική λύαΊ-ς δι' άμφοτέ
ρας τάς Κοινότητας· δταν άνασυν
δεθοϋ'ν' αί φιλιηαΐ σχέσε'ς Έλ
λάδος καί Τουιρκίας
Το «Κέντρον Κωνο·ταντινοιπτο-
λιτών», Όμοσπονδία των έν Έλ
λάδ>· Σωματείων ιΚων) τΓθλιτώιν,
έγκατασταθέντων έν Έλλάδ' ά-
πιό τού 1914 μέχρ' στμεραη>· έκ
φράζουν δ'ά τοΰ ενώπιον Υμών
Διοικητικόν Συμβουλιον την χά
ράν καί τόν ενθουσιασμόν των
Κων)πολ'τών δ'ά την τιμήν την
όποιαν πιροσ'δίδει ή παρουσίας
Σας είς την Χώραν ι<ας άφ' ε¬ νός καΐ άφ' ετέρου δ'ά τόν έλ- πιδοφόρον1 καί άνεκτίμητον όπτό πάσης πλευράς σκοπόν Σας τής άνασυνδέσεως τώιν φιλιικών σχε σεων Ελλάδος καί Τουρκίας έπ' άγαθώ των δύο Χωρών Πενταμελής έπιτΐροτΓή τοΰ «Κέν τρου Κωινισταντΐνουπιολιτών». επί τώ σκοίττώ τής άνασυνδέσεως των Φ'λικιών σχέσεων Ελλάδος καί Τουρκίας, μετέβη είς Κων)πολ'ν ΓΟιν Σεπτέμβριον 1968 καί έγένε ίθ ιέιΐΒουσιωδώς δεκτή υπό τού Νομάρχου τής Κων)πόλεως Βε- φά Ποιράζ. δήμαρχον Κωνσταντι νουττόλεως Φαχρή 'Ατάμττεη. κα θηγητών τού Πανετπστ η μ ί ο υ Κων)πόλεως Τ) ΖΌεντΐν Φαχρή Φ>Λ/τι'κογλου. 2) ιΜαχμούτ Μπε-
λίκ, 3) Σουιχέλ Μιπέη» Βιομηχά
νων καί έμπόρων 1) Νεζάτ Έ-
τζατζίμπαση 2) Έντΐπ Έγκί
3) Κερίμ Βαγΐατίτ, 4) Ίζέτ Ά
κόσμον, 5) Μεχμέτ Άλή Γκοο-
κμέκ. 6) Άγκΐάχ Άκτσ'έλ. 7)
Σοι.χ.ρή Γκιουλούογλου. 8) Ρε-
σάμ Άλή Κρσάμ. 9) Χαιρή Μου
ν
οάτ Αιβέϊκ 10 - ^
κμέν,
II)
Άσίμ Σινίκ 12)
λίκ Γκιονλερσά· 13) Άρχβν
γκα καί 14) Μετίν Τεκίρ
μοσιογράφων 1) Έμΐν Γ
2) Μπαρχάν Φελέ,κ καΐ 3)
Ίπεκτσή καί άλλων. μ
οποίων άνεσυνέστησε τόν
τό 1963 Ιδρυθέντα τή π
λία τού Γεν. Προξένου τής ^
λά5ος έν Κω<ν)πολε' θεμ. χ σανθαπούλου κιαί τού τότε μ, άο Κ*^)τιιαλε Ν . Άκή καί άδρανήσαντα λόγφ γεγσνότων τής Κύπρου σμόν Τονρκοελλη'νι.κής φιλίας Συνεργασίας καί άπεφασίο^ 4 μοφώνως μεταΕύ Τούρκων *. Ελλην ών δπως διά τοθ ουβι. ματος των διαλ£ξεων. " " ών συνεστ'άσεωνι. έκιδρομών καΐ παντοειδών σεων. πνευματ'κών, κων, Θεατρικιών. άθλητικών ^ αλλων. επέλθη ή ποθητή είς ^ δύο Λαοΰς φ'λική έπαφή Τ^ κων καΐ ΊΕλλήνων, πλήν ομ«»ς, 0| ύποδεχθέντες ένβουσΐωδώς τήν (. πιτριοπήν μας τόσον· οί κοβ^ ταΐ τού Πανεπιστημίου οο«ν και οί δημοσΐογράφο1· βιομήχβνοι καΐ έ'μποροι· μίταμεληθέντ{ς ^ φανώς· δ>ά τάς αύβορμήτονς ^
δηλώσε'ς των —ρός αυτήν
έγνώρισαν εγγράφως δτι εάν δό
λυθή ->ό Κυπριακόν κατά τρόπον
Ίκανοποιητ'κιόν δ'ά την
αν, δέν είναι δυνατόν νό -γίνη
άνασύνδεσ'ς των φ'λι,κών αχέσι
ιον Τουρκίας καί Ελλάδος.
Φρονούμεν δτι ή γραμμή 0|;
τή δέν είναι ή όρθή. άλλ' 5·
άντστρόφως, ό άποτελεσματια,
τερος τρόπθς διά την λύσιν τοϋ
Κυπρ'οοχού ζητηματος είνσ'
προηγ-ι,θή ή άναβίωσις τής
ληνο - Τουιρ-κΊοής Φιλίας καΐ Σιπ
εργασίας «αί ή δι' αυτών 6>(μ
ου<ργία τοΰ κατάλληλον κλίματο^ πρός ΰττερνίκησιν δλων των δ« χερειών· ώς όρθώτατα έτονίοθη προσφάίτως υπό τού Έξοχατα τού Πρωβυπουιργοΰ τής Το«ρκίο( Νι-χάτ Έοίμ· ένώττΌν τής γάλης Εθνοσυνελεύσεως καΐ τί χε δηλωθή προηιγουμένως ι>πο ή
Α Ε. τού ΠρωτΚ—ουργοϋ τής Β
λάδος κ Γεωργ! ου Ποπταδο—ν
λου είς τόν έπισκεφθεντα αυτόν
διά σΐΛΐέντευξ'ν· Τούρκο* δημοσπ
γράφον Τοκέρ διά των εξής φρά
σεων, αύτολεξε ί:
«Εάν πεισθοΰν (οί 'Κύπριο
"Ελληνες καί Τούρκο') δτι
μεΐς (Ελλάς καΐ Τουρκία) είμι
Θα άποφασ'σμένο' νά διατηοήβ»
με καλάς σχέσεις> τότε καΐ αί
τοΐ «τα πα'διά» θά συνέλβο»
καΐ θά προσπαβήο-ουιν· νά σνμΦ>
λιωθούν»
Έξοχώτατε κ. Πρόεδρε, &τταν
τες οί έν Έλλάδ' Κωνσταντικ*·
πολΐτα1 ώς καΐ πάντες οί «μ
σφυγες τής Μ'κράς Άσίας «οί
Θράκης —θιασωτες τής
νοτουρκικής Φ'λίας καί
γασίας— άπευθύνονται δ'' ήμώ·
π>ός Υμάς καί ύποβάλλοιτν την
Ευχήν δπως '^ πολώτΐ'μος ηοφ
βάσις Σας μεταξύ των δύο Κι
βερνήσεωιν. Ελλάδος καΐ Τουρ»
κ ίας. αποβή καρποφόρος δ'ά τήι
όνασύνδεσιν των φ'λικών σχέσΐ
ών των δύο Χωρών .έπ' άγαβν
αυτών
Έντολή Διοΐικ Συμβουλιον
Ό Δ'ευβΰνΐων Σύμβουλος
Εύριπίδης Μακρίδης
Δΐκηγόρος
Πρόεδρος
«Συνδέσμου Κων)ττολιτών
Ελλάδος 1924»
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ
ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ΗΔΗ ΕΞΑΓΩΠΚΗ
Ή σεμνή αύτη έορτή έ'ληξε ύ-
ττό τα ζωηρά χε'ροκροτήματα τής
όμηγύρεως καΐ τα Θερμά της συγ
χαρητήρια πρός τό διο'κ συμ¬
βούλιον τής ΕΕΕΣ διά την ω¬
ραίαν έκιδήλωσ'ν
Έξαγωγάς ποσότητος 10 έκ
αύγών έπιρο^/ματο~βίησε ττρος
χώρας τής Έγγύς Άνατολής καί
Άφρικής ή Έληινηκή πτηνστρο
φία κατά την δ'άρκεΌν τού λή
γοντος £τους ένώ πιαραλλήλως δι
εξάγονται διατΗραγματβύσεΐς δ'ά
την τοποθετηθή σημαντικών ττο-
σοτήτων κατεψυγμένιων πουλερι-
κών, είς τάς αύτάς άγαρας
Τούτο εδήλωσε ό ττρόεδρος τής
Ενώσεως Πτηνοτροφ'κών Σκνετα'
ρισμών Ελλάδος κ. Στασ«νόπου
λος κατά την διάρκειαν οννιεντεύ
ξεως τυπου χθές είς τα γιραφεΐα
και ξεναγήσεως των εκπροσωπών
τού τύπου είς τάς τταρά την λα
χαναγοράν έγκβταο"τάσεις τοΰ
Όϊγανισμοΰ Κεντρΐκής Λαχανα
γοράς Αθηνών (ώοσκοττικιόν «έν
τρον πτηνοσφαγεΐον κ.λ π ).
Ό κ Στασ'νόπουλος ττροσέθε
σεν δτ' «έχομεν ανάγκην έξατγωγέ
ών πλέον καί ούχι εισαγωγέαν
πτηνοτροφ'κών προϊόντιων» καΐ
άπη.ύθυ·νεν έκκλησιν πΐρός τούς με
τα τού εξωτερικόν συνελλασσο
μένους πρός στενήν μετά τής
Ενώσεως συνεργασίαν διά την
δ'εύρυνο-ιν των έξαγωγών. 'Αφοΰ
άνεφιέρθη είς τάς σιυγχρόνους έγκα
ταστάσεΐς τής Λαχαναγοράς ποΰ
έξασφαλίζουν άτττΌλυτον τυττθττοί
ησιν καΐ έξελΐγμένας μεθόδους
κατεργασίας των ΐΓττ»ν<οτροφΐκών προιόντων ώς καϊ προστασίαν τής ΰγείας τοΰ κο'νοΰ ό κ πρό εδρος ετόνισεν δτι ή έττεσία ττα- ραγωγή άνέρχετοΐι είς 80ΌΟΟ τόννους κΐρέατος ΐτονλερ'κώιν καΐ 100 000 τόννους αϋγών. Προσέ θεσεν δτι 6 δγκος τής έν λόγω τταραγωγής σννεχώς αύξανόμβνος μή ύπαρχόντων αλλωστε ούσιαο-τΐ κων έμττοδίων ά~ό απόψεως γαι ών καί έργατ^κού δυναμικόν δύ ναται νά φθάση είς άκόμη ύψηλό τερα έπίπεδα άρκεΐ νά ληφθή ή δέσυσα πρόνοια ττρός άξισττο'η σιν της άφ' ενός μέν διά της ικ ρα'τέρω αυξήσεως τής καταναλώ σεως των πτηνοτίροφικύν ττροίόν των είς τό έσωτεριικόν καΐ της δρ γανώσεως άφ' ετέρου των έξβγβ γών δ'ά συγχρόνων μέσχ*ν ~ΐ τρό πων Έπίσης δτ' α ί-ΓΓροσττάβειο' τής Ενώσεως τείνουν είς την σν- νεχή βελτίωσιν τής οργανώσωί τού κύκλω ματος δΌτροφής «°ΤΕ ργασίας τυποποιήσεως κσΐ δ'οβτ σεως των πτηνοτροφικ!»ν ττροϊβν των Τέλος ανεκοίνωσεν δτι, λίσθησαν α ίπιροϋποθέοι'ς σεως τριών άπολύτ»ν ονγχΡ*"· μένων μονάδων κατβργαο-ίος 1Γ* λε>ικών τής Έι^ισεως ώρ«'βί *
ναμικότητος έκάσττίς 2.ΟθΜ
000 όρνιβίων είς Θεσσαλβν^»
Νέαν Άρτάκην Εύβοίας καί Ά»
τοος Κυνουρίας Αί έν λόγω μ0
νάδες διαθέτουν σήραγγας «β™
ψύξεως ώς καΐ άπιΑν^
χωρους συντηρήσεως τού Ρ
τος καΐ εΐνα' έγκατέστημένοι "?
τους τόττους έκτροφής καί 1ίβ(|<1 γωγή.ς ό>θί
©Α ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ
Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ
ΕΜΠΟΡ.
Υπό τού ύπουργείοι;
Οΐκοννμίας (τομεύς έμτΓθρί«·' «
ταιρτίζεται ηδη νομοσχέδιον^
ς
ταιρτίζεται ηδη
την τροττοπτοίησιν τής
άς των έμποΐρ^κών *
είααγωγής Σχετ'κώς
δψιιν καί ή γνώμη των
πων τής Ινδι αφερήμ* (
ως ο ίόπσΐοι άνέτττυεαν «"
φορΊκώς τάς επί τού ^^
ψεις τού πανελλήνιον
των
Τουτο άνιαφβρεται βίς
τού ανωτέρω υπουργείον
α' άντ,πόεδρον τής Κ
ως
Ν
Κ
»ι
ο
Ί
Γ*
ι:
Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΓΛΟΓ — Ε. Α ΝΔΡΕΑΔΗ
Ή ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΖΟΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΑΚΣΕΡΑ Ι - ΓΚΕΛΒΕΡΙ..
σ)ημεΙωμα Τοΰ κου ΝΙΚ.ΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
"Ενα καινούργιο βιβλίο, άφιε-
ρωμένο κα'ι τουτο στόν Ελληνι¬
σμόν τής Καππαδοκίας, πλούτι-
σε τελευταίως την πολύτιμη, τή
μοναδικη σειρά των έκδόοεων
τού Κέντρου Μικρασιατικών Σπου
δών, πού διευθύνει, όπως τόσες
φορές άπό έπιβαλλόμενο ήθικό
χρέος, έχομεν τονίσει, ή Κυρία
Μέλπω Μερλιέ, μέ φωτισμένο Ζή-
λο, μέ γόνιμη ώς τα σήμερα άπό-
δοση: πόνημα των Δημ .Πετρο-
πούλου, καθηγητού τοϋ Πανεπι¬
στημίου Θεσσαλονίκης καί Έρμο-
λάου Άνδρεάδη συνεργάτου τοϋ
Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών,
μέ πρόλογο καϊ γαλλική ανάλυση
τής Κυρίας Μέλπω Μερλιέ καί
τοϋ Όκταβίου Μερλιέ οτό Πανε-
πισιήμιο ΑΊΕ - άν - Προβένς τής
Γαλλίας' τίτλος τού «'Η Θρησκευ-
τική 2ωή στήν περιφέρεια Άκσε-
ράϊ - Γκέλβερι.
Ό Έλληνισμός τής Καππαδο-
κίας στή μακραίωνη ίστορική τού
παρουσία, οτούς χώρους τής Ά-
νατολής, άπό την έλληνοχριστια-
νικήν περίοδο, κατά τα βυΖαντινά
χρόνια καί κατόπιν επί τουρκο-
κρατίας, παρουσιάΖει μίαν Ιδιότυ-
πη καί έξαιρετικοϋ έπιστημονικοϋ
ένδιαφέροντος έΕέλιΕη. 'Η Καπ-
παδοκία άποδεικνύεται πραγματι-
κά μιά μκρασιατική περιοχή άπό
τίς πιό σπουδαϊες ίστορικά Οί
"Ελληνές της, δσοι παρά τα τρο¬
μερά δεινά τής τουρκικής δου-
λείας, κατώρθωσαν νά έπιΖήσουν
καί νά παραμείνουν οτίς προγονι-
κές τους έστίες, άπόγονοι των με-
σαιωνικών άκριτών, μπορεϊ νά πή
κανείς, πώς διατηρήσανε, άπό γε¬
νεά σέ γενεά, στίς ψυχές των,
αυτήν την άκριτική συνείδηση.
Σκαλίσανε μέσα στούς βράχους
έκκλησίές, τίς άναρίθμητες καί
περιώνυμες λαΕευτές έκκλησίές
τής Καππαδοκίας καί μέσα ο' αύ-
τές διωκόμενοι συχνότατα, έπιδί-
δονταν στή χριστιανική λατρεία
των πατέρων των καί καλλιεργοϋ-
σαν μέ μαρτυρική άφοσίωση τή
χριστιανική παράδοση Χάσανε
πολλοί την έλληνική τους γλώσ-
σα, χωρ'ις δμως τουτο νά μειώοη
καί είς έλάχιστο τό έλληνικό τους
αϊσθη·μα. «Ένας όπίθανος έλληνι-
ομός, άκριτικός, άλλά κα'ι βυθι-
σμένος άνθεκτικά μέσα στόν κό-
ομο των άλλοεθνών καί άλλοθρή-
σκων», έγραφε τελευταίως, σέ
μίαν έπιφυλλίδα τού καί ό καθη-
γητής Πανεπιστημίου Δημ. Λου-
κατος (έφ .«Βήμα» 15.7.71).
Ήταν έπόμενο κάτω άπό τίς
συνθήκες αύτές, νά άναπτυχθοϋν
έθνολογικό, πολιτιστικές έκδηλώ-
σεις καί μορφές Ζωής ποικίλες
καί προφανέστατα άζιομελέτητες.
Εύρωπαϊοι έπιστήμονες ολκής, ό¬
πως ό Ντάουκινς, ό Ζερφανιόν, ό
Α. ΜΙλλερ, ό Ν. Τιερύ καί δλλοι
μελέτησαν επισταμένως καί συ-
στηματικά τίς έκδηλώσεις αύτές,
σέ έμπεριστατωμένες καί έκτετα
μένες πραγματεΐες των, μεγίστης
εκτιμήσεως άπό τόν διεθνή έπι-
στημονικόν κόσμον, χαρακτηριΖό-
μενες μνημειώδεις.
Τό Κέντρο Μικρασιατικών Σπου
δών, πολϋ οωστά έδωσε άρχικά
τό μεγαλύτερο βάρος τής δραστη
ριότητάς τού στήν έρευνα καί τή
μελέτη τοϋ 'Ελληνισμοΰ τής Καπ
παδοκίας. Χιλιάδες Εαίρομε είναι
συγκεντρωμένα τα σχετικά δελτία
στό Άρχείο του' πληροφορίες άπό
διάφορες πηγές, πού εύτυχώς δέν
έμειναν άναΕιοποίητες. "Ετσι Εαί-
ρομε έπίσης ότι δέν είναι λίγα
καί τα θιβλία των έκδόσεων τοϋ
Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών,
τα άφιερωμένα στήν Καππαδοκία.
"Ενα άπό αύτά, τό τελευταϊο
τής σειράς των έκδόσεων τοϋ
Κέντρου, είναι καί τουτο ποϋ κυ
κλοφόρηοε κατά τό 1971 καί ά-
φορδ, όπως εϊδαμε τή θρησκευτι-
κή 2ωή στήν περιφέρεια Άκσε-
ρά! - Γκέλβερι. 'Επιμελημένη και
καλαίσθητη έκτύπωση, πλούσια
καί μεθοδική είκονογράφηση, άπό
λυτα έπιστημονική έπεΕεργασία
τοϋ ύλικοϋ, σύμφωνα μέ τόν κύ-
ριο στόχο τής εκδόσεως. Είναι
ενα θιβλίο, πού χωρις συζητήση
τιμα τό Κέντρο Μικρασιατικών
Σπουδών καί ίκανοποιεϊ, δλους ό-
σους ένδιαφέρονται γιά τα θέμα-
τα αύτά, πού ίκανοποιεϊ επί πλέον
καί προπάντων, τή λαχτάρα ημών
δλων έκείνων, πού άγωνιοϋμε γιά
την ούσιαστική συντήρηση καί
διατηρήση τής μικρασιατικής πα¬
ραδόσεως, πάνω σέ βάσεις όρθο-
λογισμένες καί σταθερές κατά
την έπίδραση τοϋ χρόνου.
Μετά άπό έναν πρόλογον κα-
τατοπιστικό καί μιά χρησιμοτάτη
γιά τό διεθνές κοινό άνάλυση· τοϋ
περιεχομένου στά γαλλικά άπό
την Κυρία Μέλπω Μερλιέ καί τόν
καθηγητήν Όκτάβιο Μερλιέ, ό κα
θηγητής Δημ. Πετρόπουλος, μέ
την ύπευθυνότητα τής έπιστημονι
κης έπεΕεργασίας τοϋ ύλικοϋ καί
τής διαρθρώσεως τοϋ κειμένου,
άναλύει κΓ αύτός τό είδικό θέ-
μα τοϋ βιβλίου, τονί2οντας ιδιαι¬
τέρα καί άπό θρησκειολογική και
άπό γενικότερα έθνολογική άπο-
ψη τή σημαοία τής ερεύνας στά
καθέκαστα τής θρησκευτικής Ζω-
ής ενός λαοϋ καί ουγκεκριμένα
επί τοϋ προκειμένου, των έλλή-
νων κατοίκων τής καππαδοκικής
περιοχής "Ακσεράϊ - Γκέλβερι.
"Επακολουθεϊ λεπτομερειακά ή
περιγραφή άπό τόν Έρμόλαο 'Αν-
δρεάδη, των κτισμάτων λατρείας
καί δσων έλόχιστα έρείπια δια-
σώΖονται, έκκλησιών, έΕωκκληοί-
ων, άγιαομάτων κλπ καί των θρη
σκευτικών εθίμων καί δοΕαοιών
στή γενικότητά των, καθώς καί
ώς περιοδικών λατρευτικών έθίμων
κα) δοξασιών, συνδεόμενον μέ ό-
ρισμένη γιορτή τοϋ χρόνου. Στά
κεφάλαια αύτά τοϋ βιβλίου βασι-
κή είναι ή συμβολή τού 'Ερμό-
λαου Άνδρεάδη. "Αλλωοτε δλο
τό έργο, σάν προετοιμασία καί
σάν τελική συγκροτήση, μποροϋ-
με νομίϋω νά τό θεωρήσουμε ένα
εργο 2ωής καί πατριδολατρείας,
τού φλογεροϋ αύτοϋ, σεμνά άνή-
συχου καί δημιουργικά φιλόπονου,
Καππαδόκη. Μάς τα λέγει γι' αυ¬
τόν διαφωτιστικά καί δίκαια καί
ό καθηγητής Δ. Πετρόπουλος. «'Η
συλλογή στό σύνολό της σχεδόν
είναι εργο τοϋ συνεργάτη τού
Κ Μ Σ. Έρμόλαου Άνδρεάδη,
Καππαδόκη άπό παλιά οίκογένεια
τοϋ Γκέλβερι. Προικισμένος ό
'Ερμ. Ανδρεάδης μέ τα δυό ά-
παραίτητα έφόδια γιά την έρευνα
τοϋ εϊδους αύτοϋ, την άγάπη γιά
την πατρίδα των προγόνων τού,
πού είναι καί δική τού πατρίδα,
καί τή δεΕιότητα καί την ΐιπομονή
νά πλησιάζη μ' εύκολία καί οίκει-
ότητα τούς άνθρώπους τοϋ λαοϋ,
ήλθε σ' έπικοινωνία μέ τούς πρόσ
φυγες τής Περιφερείας "Ακσεράϊ
- Γκέλβερι, έγκαταστημένους οή-
μερα σέ πόλεις καί χωρία τής
χώρας μας... καί μέ άκρίβεια κα!
λεπτομέρεια κατέγραψε τίς θρη-
σκευτικές τους δοΕασίες καί τα
λατρευτικά έθιμα. Γνώστης τής
τουρκικής γλώσοας, ταΕίδεψε τό
1951, τό 1952 καί τό 1959 μέ
δαπάνες τοϋ Κ.Μ.Σ. στήν ιδία
την περιφέρεια Άκσεράϊ - Γκέλ¬
βερι, κατοικημένη σήμερα μόνον
άπό Τούρκους. 'Εκεϊ εΤχε την
εύκαιρία νά πλουτίση τό ύλικό μέ
πληροφορίες άπό παλιούς Τούρ¬
κους καί νά φωτογραφήση τίς χρι
στιανικές έκκλησίές ή τα έρείπιά
τους, στήν κατάσταση πού βρΙ-
οκονταν τότε...».
Πολλά είναι τα ένδιαφέροντα
τοϋ θιβλίου καί γιά τόν ειδικόν
έπιστήμονα, άλλά καί γιά τόν ά-
πλόν άναγνώστη. 'Επιθυμω κΓ έ-
γώ, νά οταμαΓήσω κάπως ίδιαί-
τερα, σ' ένα άπό τα άναφερό-
μενά περιστατικά, έκπληκτικό καί
άΕιοσημείωτο χωρίς δλλο καί μό-
λιστα σ' αυτήν την άλλοπρόσαλλη
έποχή μας θρησκευτικής άμβλύτη-
τας άπό τή μιά μεριά καί θρησκευ
τικής μισαλλοδοΕίας, βίαιης συ-
χνά, άπό την δλλη.
Στή Μαμασό, παλιό χριστιανι-
κό χωριό ύπήρχε ένα Ιερό, κοι-
νός τόπος λατρείας καί των Χρι¬
στιανών καί των Μουσουλμάνων,
ή έκκλησία τοϋ Άγίου Μάμαντος.
«Έν τή έκκλησία ταύτη, γράφει
παλαιός συγγραφεύς, Χριστιανοί
καί Όθωμανοί έν άπιστεύτω καί
πρωτοφανεϊ άρμονίρ εκτελούσι τα
θρησκευτικά αυτών καθήκοντα, έ-
κάτερα κατά τα νενομισμένα».
«Στήν "ΕΕοδοτοϋ 1924 οί Έλ-
ληνες τοϋ Γκέλβερι, έπεχείρησαν
νά πάρουν άπό την έκκλησία τοϋ
Άγίου Μάμα τό λείψανο, άλλά
δέν τούς άφησαν οί Τοΰρκοι' «έ-
δώ βρέθηκε, έδώ θά μείνη» είπαν.
' ΕΕακολουθοϋν άκόμα ο! Τοϋρκοι
νά προσφέρουν τάματα στόν "Αγιο
Μάμα, Σαμμάς Μπόμπα, δπως τόν
λένε... Στά 1952 ό χότΖας τοϋ
χωρίου Σορσοβοϋ, έβεβαίωνε τόν
'Ερμ Άνδρεάδη, πώς ο! αρρω-
στοι πηγαίνουν στόν "Αγιο Μάμα,
σφάΖουν κουρμπάνια καί μοιρό-
Ζουν στούς κατοίκους τής Μαμα-
σοϋ. Πωλούν τα δέρματα άπό τα
σφάγια καί μέ τα χρήματα άγο-
ράΖουν κεριά πού άνάβουν στήν
έκκλησία».
Πόσο μιλάει στήν ανθρωπίνη ψυ
χή μας τα περιστατικό αύτό καί
διεγείρει την εύαισθησία μας, σχε
τιΖόμενο κατά τόν τρόπον τού,
μέ τούς συντριπτικούς ύπαρΕια-
κούς προβληματισμούς μας, Ι
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΕΞΑΓΩΓΗ ΒΑΜΒιΑΚΟΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΝ
Τό Υπουργείον «Εθν'κήις Ο'ϊ
κονομίας (τομεύς εμπόριον) ένέ
κριινεν όπως ή Τραπέζα της 'Ελ
λάδος χορηγή έγκιρίσεΐς έξαγω
γής είς Βουλγαρίαν βάμβακος
ώς μέχρ' τούδε μέχρ' συμπληρώ
σεως άξίας έτέιρων 1.500 000
δολλοοίων ήτοι συνολικώς μέχρι
συμπληρώσεως τήις ϋττό τής οίκεί
άς έμπσρικής συμβάσεως προβλε
πομένης ποσοστσεως άξίας 3
000 000 δολλ δ'ά την τρέχου
σαν σι^μβατ'κήν περίοδον άπό
1)1) 1971 έως 31)12ή71.
ΤΑ ΚΑΑΑΝΤΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ!
ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛ ΙΣΜΌΣ ΑΥΤΩΝ
τβθ Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΠΈΜ1
(Συ,νέχεια έκ τού προηγουμένου)
Α— ΤΑ ΦΑΓΩΣΙιΜΑ ΠΟΥ ΕΑΙ
ΣΤΟΥΣ ΚΑΛΑΝΙΤΡΑΔΕΣ
Τό βράδυ. παραμονή τής Πρω
τοχρονιάς, «τέ δλβ τα οπτίτια οί
σοφράδες ήσαν στρωμένοι ψρού
τα. διάφορα γλιικίσματσ, μττου-
κάλ'α κρασί μοΐΰρο καΐ ρακί Μα
ζί μέ αύτοι καί ή Βασιλόπ'ττα.
Καΐ ο! νοικοκυραϊοι πιά περίμε
ναν τούς καλαντ,ράδες νά ερ
Οονν νά τούς ττοθν τα κάλαντρα
μέ τίς εύχές, γ^ά τό καλο τού
χρόνου «αι νά τοΰς δώσουν γιά
άμοιοη, έξόν άττό χρήματα καΐ
άπό τα ώραία αΰτά φροΊ/τα καΐ
γλμκίσματα κια! ττΐοτά Κάθε τό
πος εΐχε δ'κά τού φροϋτα Καί
οί νσικοκυράδες έ'καναν διάψορα
γλι>κί·σματα άνάλογα μέ τις σν
νήθεΐς τού τόττοι;. Ποορακάτω θά
δοθμε τί φοτγασιμα ίδι ναν στοϋς
καλαντράδες οί νοικοικΐιιραϊοι όρ>
σμέντον τόττων
1.— ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΑΙΣΑΡΕΙ
ΑΣ
Καραμάν· Μαλακοττή (Μελα-
κο'μττού)· Μουταλόχτκΐ (Ταλόις)·
Φροΰτα: Φιστίκ'α άρόπτικα·
ψονντούκια' καρώδια· άμύγδαλα,
κάστανα, «κετσί - μττογ'ονν»
σταφίδες μαύρίς· ονκα σμυρνει
κα- κουρμάδες άλεξαντ,ρισνές μή
λα, ρόδια. «μτΓουρτσουκλοΰ -
χαβούτς», «χιλά - μττολοΰ»
Γλυκίσματα: Σονσάμΐ - ιταιστέ
λι· «κετέ», «ίσσλί». δσθΊλόττιτ-
τα (ιτολίτ'κου τντπχ»)· «χαλιβα-
τέρ» μέκαρύδ1 η άμύγ&αλο (Κε-
τσί - μττογιονν. τουρκ = κατσ!
κάς κέρατο,δηλαδη χ α ρ ο 6 — ι
ΜτΓουρτσουκλού - χαδούτς. τουρκ.
= τρΐχωτό κ/αρόττο^ ττού εΐχε με
λτζανΐ χρωμα Κ<-λά - μττολού>
τουρκ είδθς φροτγκοστάφυλλου'
ρόδινα στ ό χρώμα καΐ ξινό στή
γεύση).
Νά> πώς έ'φτιβχναν τα γλι»κί
σματα αώτά:
«Κετέ»: "Εττλαθαν ζύμηι μέ ά
λεύρι, νερό· βοώτυρο καΐ μαγιά
"Ανοιγαν φόλλα, στρογγυλά. σέ
μέγεθος ενα ττιατόοκ' "Εβαζαν
άττάιν,ω στό κάβε φύλλο τό «χο-
ρός». δηλαδη τή γέμιση. Αύτη
ήταν άλεύρι. βούτυρο καΐ λίγο
άλατάκιι, ανακατεμέινια καί δουλε
μενά νά γίνουν σάν ττοαρέ Σή-
κωναν τό γθρο τού φύλλον καί
κλοθσαν μέσα τή γέμιση. Γινό
ταν μιά σφαϊρα. την άναποδογύ
ριζαν ίάστε τό σούρωμα νά πάη
άττοκάτω καΐ τότε την ττατήκωναν
καίγ'νόταν πλατιά Καί άττάν«)
μέ τό τΓιρούνι> εκαναν σχέδια
Τέτοια τπτταράκ'α τα εδαζαν
στή σειρά άττάνΜ στό σινί καί
τα εστελναν στό φοώρνο Αύτά
ήσαν αγλυκα' αλλά ττολύ νόστ'-
μα
«Ίσσλί»: "ιΕιτλαθαν τή ζύμη
μέ σαμόλαδο 'Έτταιρναν ενα κομ
μάτι ζθμη· τό τΓθπήχωναν· έ'κο-
6αν ενα «ομμάτι τετράγωνο, μέ¬
γεθος φακέλλου' καΐ άκουμττοθ-
σαν ό—άν» τη γέμιση πού ήταν
καρΊΪδι κοπανισμίνο καί κανέλλα
ψιλοκιοπανισμένη Σήκωναν τή
μιά γων'ά κ«1 την πήγαιν«ν στήν
άντίστοιχη γιά νά σκεπαιστή ή
γέμιση καί γ1 νόταν έ'τσι ίνα
τρίγωνο. "Εν«ναν τη ζύμη στίς
ακ,ρ'ες γιά νά κλείση "Ετσι κα
μωμένα πολλά ■ τα έ'δαζαν στή
σειρά αττάν» στό σ'νί καί τα ε-
στελναν στό φοΰρνο Καί δταν
τα εφερναν ψημένα τα πε,ρεχοΰ
ΝΑΝ ΟΙ ΝΟΙΚΟΧΥΡΑΙΟΙ
σαν μέ σοροπι. Τό σοροπι αύτό·
ήταν ϊση δόση μέλι. ζάχαρη καί
νερό> πού τα εβαζαν νά βράσονν
γιά νά πηξη λίγο τό σορόπ'
«Χαλβατέρ»: Καβούρντ'ζαν ά-
λεύρι ή σιμ'γδάλ' καί ύστερα τό
περεχοΰσαν μέ πετιμεζι. Στόν
πολτόν αυτόν εβαιζαιν καρύδια
ή άμύγδαλα. τόν άφηναν νά ξε-
ραθή καλά καΐ τό έ'κοβαν σέ κομ
μάτι α
Προκόπΐον (Ούργκ'ουπ): Κα-
ρύιδ'α, σταφίδες· άητίδ'α μεγάλα,
κιοφτούρια· ττοιστουρμά
(Κιφτοώρι· τουρκ «κιοφτέρ»,
παράγεται άπό την έλληνι-κή λέ
ξη κοφτούρ' Αύτό ήτοον ξερός
χαλβάς άπό πλ'γούρ' καί πετιμέ
ζ' σέ σχημα σουτζοΐικιοϋ πού
τό έ'κοβαν σέ καμμάτια γιά νά
τό χωρίσουν. Άπό αυτού καί ή
όνομασία τού)
2 - ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΙΚΟΝΙΟΥ
'Άκ - Σεχίρ.·—Φροϋτα καΐ
«γ'αγλή - έκμέικι'» (λαδόπιττα)
μέ «χασχάσι - γΌγού» (άφΐονό
λαδο)
Μιστί: Στραγαλάκια· πλεούρι
(πλιγούρ') ώμό· αύγά· βούτυρο,
τσίπα (ξερό καιμάκι)· λαλάντζες
(τηγανήτες) μέ «μπεζΐρ» - γ'α-
γού», (μέ καρύδ') «χαλβατέρ»
Νίγδη: Κοορΰδ'α· σταφίδες μαύ
ρες, ασπρα μοΰρα· ξερά? καλαμ-
πόκι άλάκερο ψημένο στή φωτία,
μήλα> άπίδια μεγάλα.
Φλοητά: Καιρώδια· σταφίδες·
τζίτζ'φα, κιυδώνια· γλιικίσματα
καί πίττα· καμωμένα μέ «μπε-
ζίρ - γιαγού»
3.—'Περ'φέρε'α Π'σιδίας
Ούλου - μπούρλου: Στραγαλά
κια· φουντουκια, καρύδια· κάστα
να( «ιχαλβατ£ρ». τσουρέκι μέ «ακ
- χασχάς» (άφ'ονοτάχινο), κονι
άκ ή ρακιί
•Πολυδωριον (μπουλντοόρ): Τα
ίδ'α ίππος καΐ τό Ούλού - μπουρ
λού
Σπάοτα : Καρύδ'α· σταφίδες
μαύρες· άπίδια μεγάλα. κιοφτού
ρια Τσουρέκι καί «γκιουρονκι»
καμωμένα μέ άφ'ονόλαδο. Πα-
στουομά καί κρασί μαΰρο ή μέ
ραικί
Τό «γκΌυρούκ1"» γ'νόταν μέ
φύλλα ζύμης "Επλαβαν τή ζύ·
μη μέ τό άφιονόλαδο, ανοιγαν
φύλλα· τα έ'κοβαν μακιρόστενα.
τα πασπάλιζαν μέ μαυροκούκι,
κανέλλα κα'ι γαιρύφαλλα. καί τα
δυό αύτά ψιλοκοπανισμένα. Τό
κάβε φύλλο τό τύλ'γαν σά μασ-
σουρ' μακρύ καί ΰστερα τό έ-
στρΐ£«ν γ'ά νά πάση σχήμα σά·
λιακα "Ετσι καμωμένα δλα· τα
εβαζαν στή σειά απάνω στό σι
νίή τα εστελναν στό φοΰρνο Καί,
όταν τα έ'φερναν ψημένα· τα πβ-
ρεχοΰσαν μέ σοροπι
Α.— Πόντος
Άργυρούπολΐς (Κ'ουμούς —
χανέ)
Λεφτοκάρεα· καιρύδ'α· μύγδαλα
ρά)· κοκίμελεα (δαμάσκηνα ξε·
ρά) μήλεα· άπίδεα Κερκέλ (κου
σταφίδα· ουες (άγρΌκέρασα ξε
λοώρα) φετήρι (πίττα)·
(Στήν καταλήξη εα, τό «ε» μό
λις προφέρεται)
Δρ. ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Ι Νέον φυτοφάρμακον διά την καταστροφήν τής άγρίας βρώ-
μης έγκαινιάσθη υπό των "Αγγλων γεωργών.
ΕΞΗΓΓΕΛΘΗΣαΝ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ
ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΔΙΑ ΤΑ ΚΑΓΙΝΑ
ΠΑΓΛΟΪ ΦΛΩΡΟί·
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΟΡΩΠΟΙ
Ό άντΐπρόεδρος τής κυδερνή
τ«.ως κ Ν!·κ. Μακαρέζος δι> άνΓ
ναχοινώσεών τού έξηγγειλε τα
νέα μέτρα διά τους καττνοτ—ρα-
γωγούς. τονίσας δτι 81' αυτών
«^ ολη καπινική μας ητολΐτ'κή έ-
ναρμον ίιζετα1 πρός τάς δημιουρ
γηθείσας εύνρικάς συνθήκας δ»
θέσεως τού τοροιόντος»
Ειδικώτερον τα ληφθέντα μέ
τρα 'έχονν ώς ακολούθως ι
Δ'ατίδενται 440 000 000 δρα
χμαί δ1» την είσοδηματ^κήν ενί¬
σχυσιν των παραγωγώιν έΕοογω
γίμων καπνών εσοδείας 1970
Η καταβολή της είσοδηματικής
ένισχύσεως είς τούς δΐικαιούχοας
θά πραγματοποιηθή μέχιρ' τής 31
Αεκτμ&ρίου Οΰτ«· α'ρεται ό ύ
φιστάμενος έτεροχρονισμός μετα
|ύ τής παραγωγής κοπτνοϋ καί κα
ταβολής τής είσοΛηματικής ένι
σχύσεως ό οποίος ησκε1 δυσμε-
νεϊς έπΐπτκισεις έ-τΐ ιής παραγω
γής καΐ τής είσοδηματΐ'κής Θέσε¬
ως των τταραγωγών.
"Ετερα 440 000.000 δραχμαί
δ'ά την εΐσοδηματΐικήν ενίσχυσιν
των παραγωγών έξαγωγίμων κα
πνών εσοδείας 1971 ' Αίίτη Θά κα
ταοληβή είς τούς δικαιούχους
άμέσως μετά την πώλησιν των
καπνών των· ήτοι έντός τοϋ άπό
1.9.72 μέχρ' 31 12 72 χρονΐκο")
διαστήματος
Διά την εσοδείαν 1792 έξαγ
γέλλίτα1 άπό τούδε δτι Θά κα-
ταβληθή εϊσοδηματική ένίσχυσις>
είς ΰψος τοιούτον ωστε ή τιμή
την οποίαν Θά οπτολαύσουν οί
παραγωγοί ώς αθρο'σμα τής τι-
μής ασφαλείας καί τής είσοδη
ματΐ'κής ιένισχύσεως; νά εΐνα1 δι'
έπιζητουμένας (ττοι·κιλίας, άνωτέ
ρα μέχρι 1% ό—ό εκείνην τής έ-
σσοΊείιας 1972, σ4ι>ι—ολογΐζομέ
νης καί τής κανονΐ.κής είσοδημα-
τ'κής ένισχύσεως τής έν λόγω
εσοδείας
Τέλος, άπό τής εσοδείας 1973
καΐ έφ' εξής· καθιεροϋται ήγγυη
μένη υπό τού Κιράτους κατά χω
ρίον. πο'κιλία καί ποιότητα· τ1-
μή Ή τΐμή αίίτη. ή όποία Θά
■περ ι λαμβάνη την τ'μήν ασφαλεί¬
ας καΐ την είσοδηιματικήν ένίσχυ
σιν. Θά έξαγγελθή είς τοΰς πά
ραγωγούς. πιροκε'μένου περΐ τής
εσοδείας τού 1973· έντός τού
Αύγούστου ή Σεπτεμ6ρίου· τα
βραδύτερον^ τού προσεχούς ε-
τοι»ς 1972 Τό μέτρον τούτο Θά
επιτρέψη είς τόν παραγωγόν νά
ΰττολογίζη εγκαίρως καί κατά
τρόπον άσφαλή, τό οικονομικόν
όπτοτέλεσμα, τό οποίον Θά επ
τϋχη έκ τής καλλ'εργείας τού.
ΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝιΙΚΑΙ
ΠΙΕΡΙΟΧΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΝ
ΕΙΔΙιΚΗΣ ΣΥΣΚΕΨΕΩΣ
Αί διομηχανικιαΐ περΌχαΐ τής
χώρας άπιετέλεσαν αντικείμενον
συσκέψεως υπό την προεδρίαν
ταθ κ. Χωριατσττούλου. ΰφυττουρ
γού 'Εθνΐκής ΟΙκονομίας επ) Θε
μάτων Βΐομηχανίας· μέ συμμετο
χήν έκπροσώττων σχετ'κής ομά¬
δος έογασίας συσταιθείσης υπό
τού άντιπρόεδρον τής κι/6ερνήο-ε
ως κ Μακαρέζου καΐ ύττηρεσ'α-
κών παραγόντων.
ΕΑλΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••ι
*£ορταστική εκδήλωσις τής Έταιρείας
Έλληνικών Εδνολογικών Σπουδών
Ν,ΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ, ΤΑ ΕΛ-
ΛΗΝΙΚΛ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙ¬
ΟΧΗΣ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΩΝ Μ
ΑΣ Ι ΑΣ· Άνάτνπον κλιτ (Βλέ
πε σχετικά σχόλια στό φύλλο
τής 13ης Νοεμ&ρίου, στή στή
λη τούτη).
Θεωρώ χρέος μου νά διορθώ-
σω οσα έγραφα σχετ>·κά μέ τό
τοττωνύμιο Βρύση· τόν παραβα-
λάσσιο συνοικισμό τής άνατολ1·
κης άκτής τής Χερσονησου τού
Ύποκρήμνου( οΌρε'αδυτΐ'Κΐά τής
Σ καλάς των Βουρλων Καί πρώ-
τα πρώτα· καθως μού ύπεΜθύμι-
σε ό φίλος συγγροοφ£ας> ό μι
κρός αύτός συνοΐ-κισμός δέν εΐ-
ταν ε!δικά τοώρκΐκος· άλλά τόν
ΠΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΤΕ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΗΣ
ΤΟ ΤΑΪΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
Ό κομψός τόμοο <■ ' · •ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ· " ^ ' ΚΡΑΤΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ 1971 σελιδεο 288, κολλιτεχνικό έΕώφυλλο (μανιάτικο^ πυργος) τού Γερασιμου Γρηγορη, 22 κεφάλαια άπό στεριές καί θάλασσες Με- ρικά άπό τα κεφάλαια: Σπύρος τό εύλαβικό νησί, Μετέωρα ό Εανθος Χριστός, "Ηπειρος ή δωρική — Δωδώνη — Νικόπσλις — Ναυπακτος, Κερκύρα πυρήναο πνευματικοϋ πολιτισμοϋ, Ζάκυν- θος τό πολυτραγουδημίνο Τ2άντε, "Ιος (Νιός), Θήρα — Σαντο- ρινη τό νησί φαινόμενθ, Τό νησί των Ίωαννιτών (Ρόδος)ι Μυ- οτράς — νεκρόπολιο τήο μεσσιωνικής ρωμιοσύνηο, Σάμοο ή ή· γεμονική, Σκίαθοο οτ6 χνάρια τοΰ Παπαδιαμόντη, Μάνη ή πα¬ τρίδα τής πέτρας, Ίθάκη (4 κεφάλαια). = Βιβλίο κατάλληλο γιά δώρο - όπως καί τα ταΕιδιωτικά «ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ- καί -ΕΥΡΩΠΑΊ ΚΗ ΪΥΜΦΩΝΙΑ» (είκονογραφημένη) - «Η ΒΟΥΒΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ· (διηγήματα) περιέχει καί ίωνικά διηγηματα (6ουρλιώτικα), κατοχικά, μεσοπολεμικά κα'ι μεταπολε- μι*ό Τιμή βιθλιοπωλείου.......Δραχμαί 50. Στά κεντρικό βιβλιοπωλεϊα Αθηνών. Στόν Πειραια στό 6ι· βλιοπωλεϊο Καλούδη, όδός Φίλωνρς, κοντά ρυση. πού γύρ«
άττ' αύτην ήσαν κβθισμένοΐ Θά
εϊταν π'Θανότατα τοΰ έλληνικοΰ
καφενειον
Καί κάτι άκόμα: Ξανακοιτά-
ζοντας ττροσιεχτΐικά τον φωτοτυ-
πημένο χάρτη (τμΐήμα άπό τόν
χάρτη. τής 'ΕρυΘραίας Χερσονη¬
σου τού Δημητρίον Παυλίδη) δια
π'στώνω τωόντ1 πλάγι στό τόπω
νύμιο Φανάρ>. οττου πιθανότατα
θά ύπήρχε μ ι κρός φαρός, τό συν-
τομευμέ·νο τοπωνύμιο «Βρ.» ποΰ
άναφέρεται στόν σννοικΌ'μό Βρύ
ση·
Εΰχαρ'στώ τόν άγαπτητό μου
φίλο πού μ ου έδωσε την εύκαι¬
ρία ινα άκριβολογήσω έκ των ύ-
στερων επάνω στά δύο αύτά ση
μεία τού σημειώματός μου· άνα-
σκΐυάζοντας τίς ά6λεψίες μου
'Άς πσοατηρήσ« άκόμα δτι ό
γεωγραφικός αύτός χάρτης τού
Δημήτρ!ου Παυλίδη ποΰ πολύ κα
λά φωτοτυπημένο τμήμα τού πε-
ρ'έλαβε ό συγγραφεύς των «Χω
ριών»· έκτός κειμένου στήν έρ-
■γσσία τον· όποτελούσε- τό Θεμε
λ'οχό στοΐχεϊο τής διδασκαλίας
ττ}ς γεωγραφίας στήν Άναξαγό
Την ττερασμένην έοδομάδα ή
νεοσύστατος «'Εταφεία Έλλην
κων 'ΕΘνολσγικών Γπουδών» πά-
ιΡί'ο Σχολή σέ συνάρτηση μέ τή^
πατριδογνωσία Θυμούμαι μέ πό-
ση άγάπη τόν πρωτοσχεδίασα κ'
ίγώ· μαθητής τής δεύτερης ή τρί
της τάΕης τού δηιμοτ'κού· όπως
μάς εΐχε παραγγείλιεΐ ό δάσκα-
λός μας Φώτιος Τσακ,ίρης νά κά
μωμε ιΠατώντας γύρω άπό τό
περίγραμμα των άκρογιαλιών τό
σφομίλ1· γ'ά νά χρωματίσω μέ
τρνφερό γαλάζΌ χρώμα τή Θά-
λοκτσα, έ'νοιωθα τΓραγματι.κή ά-
γαλλίαση·
Δυστνχώςκαϊ σέ τούτο τό 6ι
βλ'οχριτικό σημείωμα· 6π<,>ς καΐ
στό προηγουμενο (Νίκου ΆΘα-
νασιάδη «Φηλαφητός Κόσμος»
μυθ^στόρημα) . τα λάβη στο'χειο
Θεσίας ήσαν πολλά καί συχνά ττα
ραμορφωτικά τής έννοίας καΐ ό
κ,ρ οολογίας. Τα τ*—ογραφικά λά
θη είνα' ή πληγή τού έλλη·νικοά
έντύττου "Ας διο,ρθώσω έδώ τα
κυριώτερα λάθη: «γεροντοσύναξη
(άντϊ γεροντοσυναψη). μέ προο-
ρ'σμό τόν "Ορτατζα (άντΐ τού
Ο ) · δ'χάζοντας τόν κοινόν άρ-
χικό κορμό τους (άντί στόν). ό
Υττόκ,ρημνος (άντί Ύπάκ,ρη-
μνος), 'Γκιουλμπαξέ (άντί Γκ'ουλ·
μπεξέ), εκατόν—«νήντα (άντί έ-
κατοπενήντα) καί ή τελευταία
λέξη τού κειμένου: άνάτ·—ο (άν¬
τί άντίγραφο), άφήνω πιά τα
όρθογραψικά λάθη.
Μέ την εΰ αιρία αυτή άς διορ-
£>(Ιΐ3-ω καί τα κυρ'ότερα λάθη στοι
χεΌθεσίας τής βιβλιοκρισίας
μου (30 Όκτωβρ · Ν. ΆΘανασ'ά
δη· «Ψηλαφητός κόσμος» Στήν
πρώτη στηλη κάτω κάτω παρα-
λείφθηκαν κάμποσες λέξε'ς Ά-
νασιγίφοτώ έδώ τό κείμενο:
«. "Οτ' δηλαδή ολο-ι οί δύσμοι
ρο' καμπούρηδες καΐ καταφρονε-
μένο' είναι παραγνωρισμένοι κά
τοχοι εύγενιικών ροπών καΐ άνησν
χης πιλαστικιής λαχτάρας κλπ»
Παραλείπω κ" έδώ όρθογραφΐκά
καί αλλα λάβη καΐ «παροράμα
τα» —Άπό ίδιοσυγκασία άδυ-
άναρτίωτο Άκιρίβεια καΐ σαφή
νατώ νά ΰποφέρω τό λειψό καί
νεια είνα' άπό τίς θεμελειακές
προυττοθέσε'ςτοΰ' πολιτ'σμοθ.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ρουσίασε την πρώτην της έαρ-
τοστ'κήν εκδήλωσιν είς τα πλαί
σ'α τής ΙδΟετηρίδος τής Έλλη
ν'κιής Έπαναστάσεως τού 21) είς
την αίθουσαν τελετών τής "Αρχαί
ολογ'κής ΈταΊρείας· μέ όμιλη-
τάς τούς κ κ. Σωκράτην Δημά-
ρατον. Γεν διευθυντήν τοΰ υπουρ
γείου Κυβερνητικάς Πολ'τιικής,
Ήλίαν Τσαπέικην καΐ Έμμ Κο>ρ
κ'δάκην· καθηγητάς καΐ μέ Θε
μα: «Ή Θεία έπίινευσις, πηγή
τής έθνΐ*ιής ημών Παλιγγενεσί-
ας»
Ή έκδήλωσ'ς διεξήχθη μέ δ
λην την αρμόζουσαν είς τόν σκο
πόν καΐ τούς συντελεστάς σο-
βαρότητα, μεγαλοτρρέπιε'αν καί
παραδειγματικήν τάΕ'ν, χάρις
είς την άγρυπνον επίβλεψιν τού
τελεταρχοϋντος ίατροΰ· "ΟΘω-
νος Χρυσαφίδου· τού γνωστοΰ
δ'εΐ/3υντοΰ των όμωνύμων Φρον-
στιστηρίιων Ίατρ'κών Σποαδών
καΐ άντιπροέδρου τής έρταζού
σης Έταιρείας, ώς καί είς την
συμμετοχήν ανωτέρας κλάσεως
χοριοδίας Τόσον ή μακρά εϊση-
γησ'ς τού προέ&ρου κ. Άναστ.
Τζκιρτζοτταύλου. όματίμοιι καθη
γητοί τού Πανεπιστημίου Θεσσα
λονίκης δσον καΐ αί όμιλίαι
των άλλων ρητόρων, ύπή,ρξαν με
σταί έθν'κής καΐ θ>ησκευτ<<κής έ- ξάρσεως· καταδείξασαι δ'ά πολ λών τταραδ&ιγμάτων την τταρου σίαν τής Θείας Προνοίας είς τάς κρισίμους στιγμάς τής ήρωι- κής έποπο'ίας τού 1821 Η προ ξενηθ'είσα είς τό ά)κιρ·οατή1ριον. τό αποτελούμενον κατά τό πλεί¬ στον άπό τούς έγκυροτέρους έκ προσώποι/ς τού πινεύματος καί χής Τέχνης. έντύπωσ'ςϊ έκ τής όλης δ'εξαγωγής τής εορτής, υ¬ πήρξεν ένιθουσιαστική· ιδίως έκ τής όμιλίας τού κ Σ Λημαρά τού μ έ την οποίαν ούτος συνο- ψίζων τάς άπόψεις των προλαλη σάντων· έσκ'αγραφησε μέ σταθε ρόν ικαΐ εμπειρον χέρι την ενδο £ όν διαδρομήν τού Γένους δ'ά μέσου των αίώνων καΐ την σημα σίαν τής συμπαοοστάσεως τοΰ θείου είς τούς έθνιικούς αυτού Επί τή προσφάτω άφίξε' είς Αθήνας τού άρχηγοΰ τού Λαι- κου Κόμματος τής Τουρκίας κ. Ισμέτ ΊνΓνοΰ δ'ά τεσσαρακον ταοκτάωρον παραμονήν^ τό «Κέν τρον ΚωνσταντΐΜουπολιτών» ά πηύβκνε πΐ3<ός αυτόν· μέσω τσ3 έν Αθήναις Τούρκου πρέσδεως· το κατωτέρω ύπόμνημα με την ευχήν δπως ή πολύτιμος παρέμ βάσις τού μετοοξύ των κι/δερνή σεωΐ' Ελλάδος καΐ Τουρκίας. ά πο6ή καρποφόρος διά τήιν άνα- σύνδεσΐ'ν των φ'λ'κών σχέσεων των δύο χωρών έπ' άγαθώ αυ¬ τών: . ' Εξοχώτατε κ Π ρόεδρε Ώς εΰ ποορέστητε Ή παρουσία σας είς την Χώραν μας αποτε¬ λεί χαρμόσυνον προμήνυμα άνα συνδέσεως των φ'λικών σχέσεων Ελλάδος καΐ Τοι/ρκίας καΐ εγ¬ γύησιν πραγματοποιήσεως τής ποθητής δ'ά τάς δύο Χώρας προ θέσεώς σας ταύτης, έφ' δσον στηλοδάτης τής Έλληνο - Τουρ κ'κής Φ'λίας καί Συνεργασίας ύ πήίξατε καΐ Ύμεΐς μετά τού α¬ ναμορφωτού τής Τουρκίας Κεμάλ Άτατούρκ κιαΐ έξακολουθείτε νά πιστεύετε όπως καί ό ΈΕοχώτα τος Κυβερνήτης νυν τής φίλης Τουρκίας Ν'χάτ 'Έ>ίμ) δτι ή
Τθί·ρκία είναι φνσικός σύμμαχος
τής Ελλάδος· διότ1 ή γεωττολ'
τΐική κατάστασ'ς των δύο Χω¬
ρών τάς ΰποχρ€θΐ είς αμοιβαίαν
προσέγγισ'ν καΐ δ'ατήρησιν λί¬
αν στενών καί φιλΊκών σχέσεων·
έφ' όσον άντ'μετωτΓίζουν τούς ι-
δ!ούς κινδύνους καΐ τα αύτά προ
βλήματα καί δέν ύπάριχει άντα-
γωνισμός μεταξύ αυτών άπό ά-
μυντ'κης καί οϊκονομΐ'κής πλευ-
ράς
Κύριε Πρόεδ^ε· άγκα'νιάσατε έ
νεργώς την άνασύνδεσ'ν τής Έλ
ληνο - Τθ'ρκικής Φιλίας. παιρα-
μερίζοντες τό Κυττριακόν. δ'ά τό
οποίον Θά ευρεθή ασφαλώς μία
Ίχανοποιητική λύαΊ-ς δι' άμφοτέ
ρας τάς Κοινότητας· δταν άνασυν
δεθοϋ'ν' αί φιλιηαΐ σχέσε'ς Έλ
λάδος καί Τουιρκίας
Το «Κέντρον Κωνο·ταντινοιπτο-
λιτών», Όμοσπονδία των έν Έλ
λάδ>· Σωματείων ιΚων) τΓθλιτώιν,
έγκατασταθέντων έν Έλλάδ' ά-
πιό τού 1914 μέχρ' στμεραη>· έκ
φράζουν δ'ά τοΰ ενώπιον Υμών
Διοικητικόν Συμβουλιον την χά
ράν καί τόν ενθουσιασμόν των
Κων)πολ'τών δ'ά την τιμήν την
όποιαν πιροσ'δίδει ή παρουσίας
Σας είς την Χώραν ι<ας άφ' ε¬ νός καΐ άφ' ετέρου δ'ά τόν έλ- πιδοφόρον1 καί άνεκτίμητον όπτό πάσης πλευράς σκοπόν Σας τής άνασυνδέσεως τώιν φιλιικών σχε σεων Ελλάδος καί Τουρκίας έπ' άγαθώ των δύο Χωρών Πενταμελής έπιτΐροτΓή τοΰ «Κέν τρου Κωινισταντΐνουπιολιτών». επί τώ σκοίττώ τής άνασυνδέσεως των Φ'λικιών σχέσεων Ελλάδος καί Τουρκίας, μετέβη είς Κων)πολ'ν ΓΟιν Σεπτέμβριον 1968 καί έγένε ίθ ιέιΐΒουσιωδώς δεκτή υπό τού Νομάρχου τής Κων)πόλεως Βε- φά Ποιράζ. δήμαρχον Κωνσταντι νουττόλεως Φαχρή 'Ατάμττεη. κα θηγητών τού Πανετπστ η μ ί ο υ Κων)πόλεως Τ) ΖΌεντΐν Φαχρή Φ>Λ/τι'κογλου. 2) ιΜαχμούτ Μπε-
λίκ, 3) Σουιχέλ Μιπέη» Βιομηχά
νων καί έμπόρων 1) Νεζάτ Έ-
τζατζίμπαση 2) Έντΐπ Έγκί
3) Κερίμ Βαγΐατίτ, 4) Ίζέτ Ά
κόσμον, 5) Μεχμέτ Άλή Γκοο-
κμέκ. 6) Άγκΐάχ Άκτσ'έλ. 7)
Σοι.χ.ρή Γκιουλούογλου. 8) Ρε-
σάμ Άλή Κρσάμ. 9) Χαιρή Μου
ν
οάτ Αιβέϊκ 10 - ^
κμέν,
II)
Άσίμ Σινίκ 12)
λίκ Γκιονλερσά· 13) Άρχβν
γκα καί 14) Μετίν Τεκίρ
μοσιογράφων 1) Έμΐν Γ
2) Μπαρχάν Φελέ,κ καΐ 3)
Ίπεκτσή καί άλλων. μ
οποίων άνεσυνέστησε τόν
τό 1963 Ιδρυθέντα τή π
λία τού Γεν. Προξένου τής ^
λά5ος έν Κω<ν)πολε' θεμ. χ σανθαπούλου κιαί τού τότε μ, άο Κ*^)τιιαλε Ν . Άκή καί άδρανήσαντα λόγφ γεγσνότων τής Κύπρου σμόν Τονρκοελλη'νι.κής φιλίας Συνεργασίας καί άπεφασίο^ 4 μοφώνως μεταΕύ Τούρκων *. Ελλην ών δπως διά τοθ ουβι. ματος των διαλ£ξεων. " " ών συνεστ'άσεωνι. έκιδρομών καΐ παντοειδών σεων. πνευματ'κών, κων, Θεατρικιών. άθλητικών ^ αλλων. επέλθη ή ποθητή είς ^ δύο Λαοΰς φ'λική έπαφή Τ^ κων καΐ ΊΕλλήνων, πλήν ομ«»ς, 0| ύποδεχθέντες ένβουσΐωδώς τήν (. πιτριοπήν μας τόσον· οί κοβ^ ταΐ τού Πανεπιστημίου οο«ν και οί δημοσΐογράφο1· βιομήχβνοι καΐ έ'μποροι· μίταμεληθέντ{ς ^ φανώς· δ>ά τάς αύβορμήτονς ^
δηλώσε'ς των —ρός αυτήν
έγνώρισαν εγγράφως δτι εάν δό
λυθή ->ό Κυπριακόν κατά τρόπον
Ίκανοποιητ'κιόν δ'ά την
αν, δέν είναι δυνατόν νό -γίνη
άνασύνδεσ'ς των φ'λι,κών αχέσι
ιον Τουρκίας καί Ελλάδος.
Φρονούμεν δτι ή γραμμή 0|;
τή δέν είναι ή όρθή. άλλ' 5·
άντστρόφως, ό άποτελεσματια,
τερος τρόπθς διά την λύσιν τοϋ
Κυπρ'οοχού ζητηματος είνσ'
προηγ-ι,θή ή άναβίωσις τής
ληνο - Τουιρ-κΊοής Φιλίας καΐ Σιπ
εργασίας «αί ή δι' αυτών 6>(μ
ου<ργία τοΰ κατάλληλον κλίματο^ πρός ΰττερνίκησιν δλων των δ« χερειών· ώς όρθώτατα έτονίοθη προσφάίτως υπό τού Έξοχατα τού Πρωβυπουιργοΰ τής Το«ρκίο( Νι-χάτ Έοίμ· ένώττΌν τής γάλης Εθνοσυνελεύσεως καΐ τί χε δηλωθή προηιγουμένως ι>πο ή
Α Ε. τού ΠρωτΚ—ουργοϋ τής Β
λάδος κ Γεωργ! ου Ποπταδο—ν
λου είς τόν έπισκεφθεντα αυτόν
διά σΐΛΐέντευξ'ν· Τούρκο* δημοσπ
γράφον Τοκέρ διά των εξής φρά
σεων, αύτολεξε ί:
«Εάν πεισθοΰν (οί 'Κύπριο
"Ελληνες καί Τούρκο') δτι
μεΐς (Ελλάς καΐ Τουρκία) είμι
Θα άποφασ'σμένο' νά διατηοήβ»
με καλάς σχέσεις> τότε καΐ αί
τοΐ «τα πα'διά» θά συνέλβο»
καΐ θά προσπαβήο-ουιν· νά σνμΦ>
λιωθούν»
Έξοχώτατε κ. Πρόεδρε, &τταν
τες οί έν Έλλάδ' Κωνσταντικ*·
πολΐτα1 ώς καΐ πάντες οί «μ
σφυγες τής Μ'κράς Άσίας «οί
Θράκης —θιασωτες τής
νοτουρκικής Φ'λίας καί
γασίας— άπευθύνονται δ'' ήμώ·
π>ός Υμάς καί ύποβάλλοιτν την
Ευχήν δπως '^ πολώτΐ'μος ηοφ
βάσις Σας μεταξύ των δύο Κι
βερνήσεωιν. Ελλάδος καΐ Τουρ»
κ ίας. αποβή καρποφόρος δ'ά τήι
όνασύνδεσιν των φ'λικών σχέσΐ
ών των δύο Χωρών .έπ' άγαβν
αυτών
Έντολή Διοΐικ Συμβουλιον
Ό Δ'ευβΰνΐων Σύμβουλος
Εύριπίδης Μακρίδης
Δΐκηγόρος
Πρόεδρος
«Συνδέσμου Κων)ττολιτών
Ελλάδος 1924»
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ
ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ΗΔΗ ΕΞΑΓΩΠΚΗ
Ή σεμνή αύτη έορτή έ'ληξε ύ-
ττό τα ζωηρά χε'ροκροτήματα τής
όμηγύρεως καΐ τα Θερμά της συγ
χαρητήρια πρός τό διο'κ συμ¬
βούλιον τής ΕΕΕΣ διά την ω¬
ραίαν έκιδήλωσ'ν
Έξαγωγάς ποσότητος 10 έκ
αύγών έπιρο^/ματο~βίησε ττρος
χώρας τής Έγγύς Άνατολής καί
Άφρικής ή Έληινηκή πτηνστρο
φία κατά την δ'άρκεΌν τού λή
γοντος £τους ένώ πιαραλλήλως δι
εξάγονται διατΗραγματβύσεΐς δ'ά
την τοποθετηθή σημαντικών ττο-
σοτήτων κατεψυγμένιων πουλερι-
κών, είς τάς αύτάς άγαρας
Τούτο εδήλωσε ό ττρόεδρος τής
Ενώσεως Πτηνοτροφ'κών Σκνετα'
ρισμών Ελλάδος κ. Στασ«νόπου
λος κατά την διάρκειαν οννιεντεύ
ξεως τυπου χθές είς τα γιραφεΐα
και ξεναγήσεως των εκπροσωπών
τού τύπου είς τάς τταρά την λα
χαναγοράν έγκβταο"τάσεις τοΰ
Όϊγανισμοΰ Κεντρΐκής Λαχανα
γοράς Αθηνών (ώοσκοττικιόν «έν
τρον πτηνοσφαγεΐον κ.λ π ).
Ό κ Στασ'νόπουλος ττροσέθε
σεν δτ' «έχομεν ανάγκην έξατγωγέ
ών πλέον καί ούχι εισαγωγέαν
πτηνοτροφ'κών προϊόντιων» καΐ
άπη.ύθυ·νεν έκκλησιν πΐρός τούς με
τα τού εξωτερικόν συνελλασσο
μένους πρός στενήν μετά τής
Ενώσεως συνεργασίαν διά την
δ'εύρυνο-ιν των έξαγωγών. 'Αφοΰ
άνεφιέρθη είς τάς σιυγχρόνους έγκα
ταστάσεΐς τής Λαχαναγοράς ποΰ
έξασφαλίζουν άτττΌλυτον τυττθττοί
ησιν καΐ έξελΐγμένας μεθόδους
κατεργασίας των ΐΓττ»ν<οτροφΐκών προιόντων ώς καϊ προστασίαν τής ΰγείας τοΰ κο'νοΰ ό κ πρό εδρος ετόνισεν δτι ή έττεσία ττα- ραγωγή άνέρχετοΐι είς 80ΌΟΟ τόννους κΐρέατος ΐτονλερ'κώιν καΐ 100 000 τόννους αϋγών. Προσέ θεσεν δτι 6 δγκος τής έν λόγω τταραγωγής σννεχώς αύξανόμβνος μή ύπαρχόντων αλλωστε ούσιαο-τΐ κων έμττοδίων ά~ό απόψεως γαι ών καί έργατ^κού δυναμικόν δύ ναται νά φθάση είς άκόμη ύψηλό τερα έπίπεδα άρκεΐ νά ληφθή ή δέσυσα πρόνοια ττρός άξισττο'η σιν της άφ' ενός μέν διά της ικ ρα'τέρω αυξήσεως τής καταναλώ σεως των πτηνοτίροφικύν ττροίόν των είς τό έσωτεριικόν καΐ της δρ γανώσεως άφ' ετέρου των έξβγβ γών δ'ά συγχρόνων μέσχ*ν ~ΐ τρό πων Έπίσης δτ' α ί-ΓΓροσττάβειο' τής Ενώσεως τείνουν είς την σν- νεχή βελτίωσιν τής οργανώσωί τού κύκλω ματος δΌτροφής «°ΤΕ ργασίας τυποποιήσεως κσΐ δ'οβτ σεως των πτηνοτροφικ!»ν ττροϊβν των Τέλος ανεκοίνωσεν δτι, λίσθησαν α ίπιροϋποθέοι'ς σεως τριών άπολύτ»ν ονγχΡ*"· μένων μονάδων κατβργαο-ίος 1Γ* λε>ικών τής Έι^ισεως ώρ«'βί *
ναμικότητος έκάσττίς 2.ΟθΜ
000 όρνιβίων είς Θεσσαλβν^»
Νέαν Άρτάκην Εύβοίας καί Ά»
τοος Κυνουρίας Αί έν λόγω μ0
νάδες διαθέτουν σήραγγας «β™
ψύξεως ώς καΐ άπιΑν^
χωρους συντηρήσεως τού Ρ
τος καΐ εΐνα' έγκατέστημένοι "?
τους τόττους έκτροφής καί 1ίβ(|<1 γωγή.ς ό>θί
©Α ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ
Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ
ΕΜΠΟΡ.
Υπό τού ύπουργείοι;
Οΐκοννμίας (τομεύς έμτΓθρί«·' «
ταιρτίζεται ηδη νομοσχέδιον^
ς
ταιρτίζεται ηδη
την τροττοπτοίησιν τής
άς των έμποΐρ^κών *
είααγωγής Σχετ'κώς
δψιιν καί ή γνώμη των
πων τής Ινδι αφερήμ* (
ως ο ίόπσΐοι άνέτττυεαν «"
φορΊκώς τάς επί τού ^^
ψεις τού πανελλήνιον
των
Τουτο άνιαφβρεται βίς
τού ανωτέρω υπουργείον
α' άντ,πόεδρον τής Κ
ως
Ν
Κ
»ι
ο
Ί
Γ*
ι: