194320

Βικελαίαν Βρ
Ηράκλειον Κρήτης
ΛΤΙσΜΑΙ«
Λ> 1ο Γ»»»». ΡΙ»Μο<ιι<ηΜ, ΑΙΙβΝΗΕ ΟΜΟΙΠΟΝΛΙ» πΐηοΛΐκογ ττπρν ΑΝΕΞΑΡΤΗΓΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔ1ΑΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΊΐΦΕΡΟΝΤθίΤ 1 "Ετ°ξ 45, αριθ. φύλλου 2124 Τ)ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΚΊΔΗΣ ΓραΦεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708 Ή 28η Όατωβρίου 'Τ.τάοχοτ'ν αρρικαί «Έθνικαυ>
'ΕορτΛ», ύπν έΛοχων το έ
ίίδβγμα τή; ανταβυσία; υπέρ τής
ί
ής
ς '·"ΐί τής δικαιοσύνην
Μία τοιαύτη «'Εθνική» «Λΐέτειος,
4λλά πανεθνκή καί πανανΟρωαΐΛ·-!
ήμίρα, είναι *α'ι ή 28η Όκτωι6ρ·'-
ου τού 1940. Πρό 31 έτων, ή
άλλά ευψνχιις Ελλάς, ϋό|>ω«ϊε ι ό
ιτνάβτημά της, άτρόιαητος, ώς εί;
δνβρωπος, ενώπιον των ισχυράν
τής Γής, των δικτατόρων δύο σι-
δηροφράκτοιν Χωρών, διά νά βρον
Ιβφίονήση τό ιστορικόν «ΟΧΙ».
Εγνώριζεν ό Ελληνικάς Λα-
6;, ότι την ημέραν εκείνην £γρα-
φβν "Ιστορίαν καί ώμιλοΰσ,ε ν«
λογαριασμόν ο)οιν των έλ·ρυθιέχ}ων
λαών κα'ι δτι Οά έπλήροννε ιιέ πη.Ί
μοϋς αίμάτων την τόλμην καιί την
4ντί~:αιονν του. Δέν έ&είλιαισεν δ-
μως. ΆΛέδειξε αέ ήρ«Μ.κήν αυτο¬
θυσίαν την πίστιν τού είς την ελευ¬
θερίαν κ«ιϊ την δικαιοβννην.
Αύτό είναι τό υψηλόν δ^δα,γιι-χ
δι' ήιιάς τοΰς Έλληνας τής
ριικής. Καί μέ αΰτό τό πνεΰμα! ίς
έορτάσΜμεν χι/ΐ εφέτος την τ)ο<ιη- χην επέτειον τή; 28ης Όκτίοθοί- ου τού 1940. Μέ δο,ξολογίας είς Ι τού; Ίερούς Ναού; μας την Κυ¬ ριακήν 31ην 'Οκΐίο,β,ρίου. Μέ νη- ρνγματα γύυο <5πύ την παγκόσμι¬ ον σηιΐΛσίαν τής 28ης Όκτω&ρίοι». Μέ δ^αοσιεΰαατ,^ είς τόν Τιλ ν νόν (Συνεπεία έκ τοΰ προηγούμενον) Ήταν στά 1338. Οί Τοΰρκοι ήΥ- Θαν άιπό τή Νικοιμήδεια, την τπλίάρ,ασιν. τό κάστρο, ποΰ ήταν στή 6ο ρινή ράχη τοΰ Άεΐτοΰ, καΐ, άφ-.,Ο .τό κατέλαβον,, ίγχναν άριιστικά κύ ριοι τοΰ τόποι». Γά ΐρ,είπια τοΰ κ« ιεριι μνηιαοσινα ιΊΛΒρ των ήρωϊκώς ά- γιονισαιμένων κπί ένδάξως .τ,Ε<,ή>.-
των ΐ>ις τα πιειδία των μαχων.
"Άς ώ—νΘ:«ιιί»·Μΐϊαρν ής εαυτούς
κηιί άς άναπτι'ιξο,μεν είς τα τέκνα
τείχη καί οί πύργου τού φαίν«ντ·ΐί
άπο τό δημόσιο δρόμο. Είναι τό
Κετισίκαλέ (-=Γϊδοκαστρο) των
Τούρκων,
Λίγο πιό εξω άπ' τή Σαμάνιι-
τών τέκνων ·ι«ς την αυτοθυσίαν ρα «ώζΐΛΐτπι άκάμη άφθΐονα μώ)
τοϋ λίΐοΰ, τού οποίον ργγονοι είμε- μ«»0«. άπ' τό πΐαλιό έλληνιικ» νβκι ο
&α, κιαθ' ην ο-ιγμήν όίλΛοι λα-,ί. ' ταιφείο. Πολλά άπ' αντά π.ροέιρ.χ·ον
μεγάλοι καί ϊτχυροί, δέν διστάζουν ( τα» Λπό τό Ποολάτι νόν Δπιματρ,ε-
να καταπατοϋν καί νά καταηνίγουν ως. Στό δράα^ παλι πού άδηγεΐ
αηνίγουν
εις το «ίμα τα τε^ωτε,ρα των άν
θοωηινα» δικ'Χ,ωματων, ά^όμη »
ως. Στό δράα^ παλι, πού άδηγεΐ
άπό τό Κι,τ,κλί «τ^ Σααάντιοα
κανε,ς ώς πρίν άπό λίγα
μ, μη μοοΛτε κανε,ς ώς πρίν άπό λίγα
εις τας τ,μεοας αας. Ή μαβίοαί-)* χρόνια νά δ-^ρίνη μ,ά οΕΙρά ώ-,0
ιατοαια^ης 'Κλλαδο; είναι Ι-ο- χαμηλούς τίμβους Ήταν οί τώφ1,
ρ»α αγων,,,ν ι/πεη τσΰ άν&ρώ.του
ρ 0
χαμηλούς τίμβους. Ήταν οί τώφ1,
ω "
των νβκοών της
μάχης
ρώ.του , των νβκοών της αεγάλης μά
κηι τάιν α^,,Γ.-ρων Ιδανικα,ν χαΐ ά- ποΐ. δά&ηκΡ ατώ αέοη αύτη έδώ μο·
ξιανν, ο«ος ή ελευθερία, ή άξκι- χΐλ.α ίξαχόσκι χρόν.α άνάαεβα στά
.τ(>ε-πεια και ή οΜβαΛοσύντι, διά τα οτρατεύαατα τού Μεγάλου Κονσταν
οτοια σημερον πθί.»τα)γ<ι)νιστε1 ή τίνου κηιί τού Λι-κινίαι» Ή μάχη λήςΐι/.ς χώοβ, ή «Ααβοικι,. ίκείντ, χάρ,σε την τελικήν νίκην οτοι ( χώοβ, ή «Ααβοικι,. Με αντο -ο πνενιια δς έο^τά- α ϊον ««ι βεμελίωΓ «ώμεν, Άδελφοί καί τέκνα έν Κι- τό Κράτος τού ν αί την Πόλη το··. ρί<ο προσφιλή την ισή έ' Σή Σά ίκείντ, χάρ,σε την τελικήν νίκην στόν Κωνστα -ιϊνον ««ι ρί<ο προσφιλή, την ιστορικήν έίτι'- τοΰ «ΟΧΙ* τής 28ης 'Οκτιο- τοΰ 1910. Ό Άρχιε.τι,σκοπος Άμερικής ΙΑΚΩΒΟΣ Τί: διαιαάντι των Σπο·ρά&(θν θράκης. ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ ΑΠΟ ΤΑΣ ΘΡΑΚΙΚΑΣ ΣΙΤΟ ΡΑΛΑΣ ΜΟΝΟΝ Η ΣΑΜΟ¬ ΘΡΑΚΗ ΕΙΤΑΝΕΣΤΑΤΗΣΕ ΣΤΟ 1821. ΤΟΥ κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ «Σαμόθραιξ Γενίτσαρος Λο-λάου Βακάλη (πάππος του). Ό Έλληνοοιθοδαξος αΰτός Γι- ούσπασης, πληροφορηιθείς την χ γ ταγ<»γήν του, μετιέιδη άδειοΰχος είς την Σαμ «θράκην, άνεκάλνψ0 τούς γέροντας γονεΐς του καΐ έιί σειράν ημερών διεσκεδαζεν ώς Χριστιανός ναί "Ελλην την καΐιΐ- γωγή,ν. Την τελευταίαν ημέραν τής αναχωρήσεως του έκ Σαιμοθρά κης μετέβη είς την εκκλησίαν, έ- κανε κατ' επανάληψιν τύν στοι·- ρόν του καί εζήτησε άπό τόν ΐε· ρέα νά τοΰ τοοσφέρη την Αγίαν Κοινωνίαν, ϋ™?ϋ καί ίγένεχο. , Ό Χριστιανός πλέον Γενίτσα- ρος λοχαγός, εσπασε τό αργυρούν ξίφος του ΐντί.ς τής έκκλησί ι; ναί προσ*<ρερ: τα τειΐιάχιά του είς τόν ίεοιέα μέ '·>·τολήν καί πιηιράκλη
σιν νά έπαργυριοιθτϊ μέ αϋτά τό Ιε¬
ρόν Εύαιγγέλ1 τν. Οΐτω καί εγί¬
νετο. Τό Ευαγγέλιον αΰτό, έπαιρ-
γυρωβέν τό 1840, σώζεται άκοιηι
·*αί Διοικητής Δαρδα-
νελλίων, πληροφοαρη&είς ■>τι
ήτο Χρισπανός, έπκΐκιέπτεται
την Λΐατρίιδα τού, άνα.'κο.λύπΐι.ι
ιοϋς ζώνας γσνεΐς τού μι-
ταλαιμι6άν<; των Άχράντω/ ' Μυστηρίοιν, παραχωρεϊ τό άρ γυρονν ξίφος τού είς τύν ίε- οέα, μέ την παράκλησιν νά έπαργινωση τό Ιερόν Εύαγ γέλιαν. Επιστρέψας είς την Εδραν τού, ΰπιέοτη μίΐρττ^Μ- κόν θάνατον». Η Σαιμαθοάκη εΐνχχι πατρίς τοιίΐ Άριστάρχου, μαθητοΰ τού Άλί- ξανδρινοϋ γραμϋατεως Άριστο-ρά νους τοΰ ΒυζΐΓΐίου. Άπό τάς νήσους των Θροίακχόν Σποράδιον, ιιόνον ή Σαιμοθράκη Εα/6ε με'ρος ί'ις την έπαΛ(άστ«σ »/ τοΰ 1821 καί έ.ιειδή δέν κκΐιΐΐέστιΐ δυνατόν νά ίνιοχυθή έκ τοϋ κέν- ίςου μέ πολραικόν ύλ^κ.όν, ήναγνά σδη τελικϋς νά παραδοθή, άφου υς οί κάτοικ,οί της -τρο έβαλον σοδαροτό την αντίστασιν, ς>ί
ψαντες καί την τελευταίαν σφαίραι
των. 'Επα'κόλοΐίθον τής παραδόξ¬
ως των, ή ίκ,ιηδυίή έκτελε<τις τΤ>ν
4ν4οών καί τό παιδθιμάξο).μα ό ?
ξιολναμιοιμιος των μικροτβρων είς
Κ; τα Τάγμ'ΐτα τιων Γενητσά,ρων
««ι ή πώλησις ετέρου μεγάλον Ίρι
βμοΰ είς τάς ?ένας άγοράς.
Τα πο)ληθέντα είς τάς άγορΐ:
Σμύρνης καΐ Κωνοταντινοχΐιπόλεϋΐς
άγόρια, μετεπ ολήθησαν είς την Μ
Υ<~ον, δπου κ«ί έξκτλαιμίαθιηι<ταν. Πολλοί δμίος Εύρωπαίοι φιλέλλη- νΕ; χαί οίεφιΐιλαιοΰχοι καί πρώτας * Έλδετός 'Κι·ν·άρδος, εξηγόρασε "ολλά Έλληνότ<κδα άπό τα έξι- "λομΐΛ&εντα <αι μεταιπωληθέντα. &ν*ηίι μεγάΛης πλέον ήλικίας, /αι Τ« ΐΓγ-ού&ησε τρης τό ανεξάρτητον Τ**»ν μιτορόν "Ελληνικόν Κράτος Μετα'ξύ αΰΐοιν ήσην καί πέντι: ''«μοθοάχες# οί οποίαι καίτοι .ιι- *Ρ0 πηιοιά τότε, ένε&υμοϋντο 'ίτι ί^ν Χρι—ι,ανοί. Έκ της ΙΙε.'.ο- "^ΐοου χαί οί πέντε ^ την Σομοθράκην, ™ό τού; Το*'ν>κοΐ'ς καί εζων
"Ε<Ί)) σιιγγενων καί Τ(ι)ν. έν βίντε; δμχος οί νεοι γχΛγ Ε'Ληνοχ0ισι·Γ.νηί, άπό άντιχρί- Στή Σοιμάντιρα ή στί» Βουνο τοΰ Αύξεντίου ήταν πιΐ'θιανόν ατι- μένος κι' ό ,τρωτος σταβμός—ή πρώ τη «Βΐγλα» — τοΰ θανμαστοΰ εκε'ι νού όπτιικιθν τηΛιεγιράφου,, πκ>ύ στά
θηκε ως τόν Θ' αΐώνα ενα άπό
τα κυριάτιε,ρια ά,ιιι«ντ>ι,κά μέισα τής
ΑΰΓοκιριατΌρ,ί'ας. Τη σύίτττιμα που
λΛΐτονργοιϋσ,ε δέν ήταν παλύ δια-
φοριετικό άπύ την «φρνκτωρίαν» των
Έλλήνων, δπ«ο; τή χρη-
κατά τή<ν πιαράδοση πρωτος ό Άγαμιειμν'ον, γιά ν' ά- ννιγγπιλρι στό 'Άργος την 'Άλ*>-
ση τής Τροία;. Στά χρόνιαι δωος
τοΰ Βασηλέο); Θεοφίλϋΐι» μιά συ-
βθιρή τελε<οποίηση φαίνίται νά εί χε πραγματοποιηθεϊ. Ό Έπίσκο- πος Θίσσαλονί/κη; Λέων ό φιλόσο φο; εΓ,χρ εφεύρει τότε ενα μηχανι κιό σύστημα, .τού τ' όνάμιαιζε «ώ- ρονόμιον·» καί πού τό άναιφέιριει ό χΓονογράιφος τοΰ ΙΑ' αΐώνα Μα- να/σσή; στήν εμμετρη ίσταρΐΛίή οΰν οι|>ή τον :
1ΣΤ0ΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΊΌΡΙΕΣ ΤΗΣ Π0ΛΗΣ
ΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ
Γ". ΒΤΖΑΝΤΙΝΗ ΘΗΒΑΊΣ
«Ό μυριομαθιεσιτκι.'τοις ένφιλοσόφοις Λέο>ν
τφ ψϋλοικάλί!) 6αισιλεϊ7 τι.ι Μιχαήλ γετνέτη,
έξαίοιον «ΙργάσιαΤΐο σικιΰος ώροΜομίον,
δι" ου παρείχε κα;&οράντφ 6«α<ιλεϊ καθ1 ώραν, ■έν μέσοις διατρίβοινιτι τοίς δασιλείοις οϊκοις *ϊ ποΐ) ιΤθλιμάτοΒΐ τί οοαινόνέν "Αί>αι|ην, έιν Σΰριθΐ,ς>.
Πώς άκιρι>6ώ·ς λειτουριγοΰαε τό
«.ώρονόμιον» ιιός είναι αγνΐυ>στο
ΓιατΊ ό γιός ναί διάδοχος τοϋ Θε
θφίλου Μιχαήλ Γ' ό Μέθυσος έ
νοχλήθηκε κιάποτε τόσο πολύ άπο
τα δ/ι»σάρ€σ)τα μηνύμιατα τοΐϋ τηιλί-
γράφου,, πού ήρβαν νά τοΰ χαιλά-
σΌΐ»ν ιτούς ίππικσύς Λγώνες τού
στόν Ί,τπιάδρομο τοΰ Άνίου Μά-
μαντιος, ώστ.ε πρόίηΐΜξε νά .τόν κ<ι- Γαογήισονν καί νά τόν κιαηαστρ;· ψουν τε)ο£(Λ)τικά. Μέ τς ή κ«ιοοΐά!...
Κηιί. π<Ίει κι ό Πύριγος τοι> ίη)κι)-
(μένος
Λερια στίοϋ Εύφράτη τα νερά,
τής Ρο^μιοοττνης ή κιαρώνα
και ή οηοέπη καί ή (ρεγγοδολιά ..
Πάει κι ό ·στερνός ό Φάριος πάιει,
(Γ<ϋ>τα κ«ϊ μάτια δλα σ'"ιΐίΐτά,
χύβτμ,ρ ή νΰχτα. Ά(ριι»ν)Μΐ4ίνιοι!
ΓΤλαικώνιρΐ, Λλάικκοσε ή Τοποικιά!»
Άπ·ό Μ'ά .τερΓειργη αηΊιυτποση, ή
Θγοτ), δποιι β,λέπιυι κανΐΕΪς «τήιαειο,ι
τίς οιύγιχρονες έγκβΤΓαισιτάισιπς χυ7>
άίΠΐρμιάτοιι τηλεγριάιΐον, δ«ν εΓνοι
μιϋ,κρνά άιπό ,τό π^θαν> σημ,είο, δ¬
που &ρ»αΐκιόταν στό αεΊΤαΰιονα ή
οί νεωηεροι σωστά τόν όνόμασα·1
Βυξα·νιτινή θηδαϊθα.
Στή χειρσύνησο, δπου είναι χτι-
σμένη σήμερα η μικρή λοιΐτιράπι
λ^η Τοΰϊλα, δρίσκονταν τα μονα-
στήρια τοΰ Άκρίτα, τοΰ Άγίου
ΔημηΤιρίον<, τού Άγου Γεωργίου καί τής Θεοτόκου. Βαρειότιερα, πι· νω αέ μίαν άλλη μυκρή χβρσόνησυ —οί Πολίτες τή λϋένε Μοννιστηρά κι — χώξονΓαι άοοόμη κβΛοια: έρίί πια τοΰ μονα—ηριοϋ τοΰ Άγίου Τρύφο)νος, αποι> ό Θειόδ*»ρος ό
Στοιι»δίτης είχε κα-παιφύγει μαιζί μ έ
α,λλους Στουδϊτες ατά χρόνια Μι¬
χαήλ Β' τοΰ Τιραυλοΰ. Σ' έ'να
νησάκι, σιτή 6ορειΐοδυτι.χή πλευ·ρΐ'
τοΰ Άγίου Τρύφωνος, μπαρεϊ χ<ι- νείς νά δεί κάποια έιρει,'πιΐα νού μο- ■Μακηηριοΰ τού Άγέοαι Άνδρρου, κοιί σ' έ'ν' άλλο, πρός τα νότυ της χιερισονήισιου ιτΛν Τοΰξλιον, δ,τι άιτό-μεινε άπό το μοναιστή,ρι της Άγίας Γλνκιερέας. Ό Άετός, τό ψηιλότε,ρο άπό τα (ϊοιΐνά της ΘηβαΐΊίθς (537 μ.) >{*ί
σΜ(ειΤ*ι Λΐάνω άπ' τή Χαιρταλιμ*".
Την κοιρφή τού τή σιτιεφανώνουιν
τα έ.ρείπια ενός άγνΐικττιον μονα
στη.ρκη> κ,αί μαά στϊιρΛΜΐ, δπαυ .οΓ-
νε καί σή,ιχεηα ψάρια. Στΐοΐις πρό-
ποδές τοϊι, μκιάαϋβη ώοα δράαο
άπ' την κορφή, εΙν«ιι χτιιτμένο τιΊ
λα.-
χο>ριό Για·κατζ!κ (—:ιμ
μός), θέρετρο σήιαιε'ριΐ
γιά τα μοναδινό τού κλίιιια καΐ την
6>γλα της βιναντ,νή; ψρ.υ- ^^ ^ πρύς ^ θώλαισσα ,„
κτΚϋΐρίας
Τα υψώμια.:α, αιοΰ
μί τό Λα,αατριέα των Αρχαίον, ά
στή λοιφοοΐΐρά που πλαισι
—αν λίγ-ίον χΐλΐιπιιιΐΓΤιριον άτό-
στ«ισή άπό τή θάλαισσα— τήΛ' ά
σιατιική ά,κ>τή τοΰ Μσριιΐιαρά, ώς τή
Χ»ρταλιμή, /ι' ως τό Παιντιείχ',
κι·1 Λκόμη άνατολικ,άΓειρα, ώς τα
Άπό τόν Ε' ως τόν ΙΓ5
δροίτερή πηγή τον — «Άγιάσμι»
τή λένε οί Τοΰρικσι^— είναι μόνη
?νδ·ει%τ>, ότι τό Γιαηοατζι'.κι 6ιρ«-
σκετ·αι στή βέση κβιπιακη· άρχαίου
αγνοιστοιι χιορ οΓ> ή μο'νκκτττ,ιριοΰ.
ΠΕΡ ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχίξεται)
ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ ΗΜΑΡΤΗιΜΕ,Νί3
| Στή Λροηγου.ιένη μας συνέχεια
αιίώνιι τα δοιινά «ντά Κι&ρι&αν άπο άριθμ. 7 τής ανωτέρω ίατορικής με
και' μοναοτήιρια. Γενεές έ
οημιτυνν δια'δέχ,θτροτν ή μιά
άλλη στό πιρρα,ίϋιια τί>> ΐ
την
| λέτη; καί στούς στίχους 13 —
κ' έιμύνασαν στίς πλαγιές καΐ οτ'ις
κοιρκρρς ταυς έν νηστιεία χι;αϊ προ-
σευχή «ίνα ί">=όν Γοιοσιτό άκοι>
ναΚον έ φέταν» .. Ό τιΟΛθς καιθ ι-
γιΑαθηκε άπιό τό πρραισιιιά τοιυς κοι
τή; 2ας στήλ ής έδηιΐιοισιεηΊ&ρι
μένΐο; ή φράσις: «Τό μάτι άπληστο
καί γενημένο τροσπαιθεΐ νά τύν όΐ'
υρύνει» άντί τής όρθής: «Τό μάτι
όίπλτιστο κα'ι νττριμένο, προσπαθεί
νά τόν διεαιρι'νη δσο γίνιεται πιροισ
σότερο».
ΕΚΛΕΚΤΑΙ ΣΤΝΕΡΓΑΣΙΑΙ
Ή 28η Όατωβρίου
Μέ τίς διόπτρες τοθ «Κ0ΣΜ0Γ»
//
Ο "ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ,
ΤΟΥ κ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ
Ή 28η Όν-Γ^βρΐαυ 1940 ά;«
δειξεν δτι ιό πνεΰμα. νικά την υ
λην> διαψεύσασα την φι.λοσ»φίτ:ν
Ι ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΥ
ίΐ:. ται ίίς τόν μα>)>ι
ματικόν ύποΛογΐΛμόν της δυνάμε
ΐι>ς καί τοΰ χάλυβος.
Ενίκησεν ή 'Κλλάς τάς
φράκτους μεραρχ'ιας των έπιδόξυιν
μέχρι σήμερον είς την ίχχλν.- χαταλυτών τής εΛενθερίας χάρις εί;
οίαν Κοιμήισκος τή; Θεοτόκου, εί; το θάρρος ποϋ ήλ'τλει άπύ την
την Χώραν Σαμοθράκης κα'ι εϋρί πεποίθησιν της είς τό δ.καιόν ττ,ς
οκ-εται είς αρίστην κατάστ«σιν
καί είς συνεχή χρήσιν των εκάστο¬
τε λειτουργίαν τής έκκλησίας
'Εγ-κατολείποη· οδτος την Συιιο β^ισκει
θράκην διά νά επιστρέψη είς τύν 1^ο-ιοι
έν Δαιρόανελλίοις έδραν τοχ>, ησιτ·ά
σθη τού; γονρϊς τον καί τούς συνέ¬
στησε, μ*τά 40 ημέρας άπό τή.;
άναίχω.ρηοεώς τού, νά τοΰ κάμνοτιν
μνημόσυνον, διότι, ώ; είπεν, Οά
όμολογήσιι :'ίτι είναι Χριστιανό;
καί θά έιμαρτύοει π,ροιθύμω; δ.ά
την τοΰ Χριοτοΰ πίστιν την 'Α^ί-
αν. "Ετσι καί ργινεν, ύποστά; μαο
ττ·ρικόν θάνατον.
"Ενα άλιο ιερόν Ευαγγέλιον
τής Σαμοθράνης, είχεν άλλην τύ¬
χην. "Οταν οί Τοϋρκοι εισήλθον
είς την Σαμ«θράκην τύ 1821 καΐ λας είς τ,·,ν τρι^,λιετή ιστορίαν της
κατεκαυσαν χαί ήρήιΐκι>σαν τα παν-
τα καί ήτίμα,ιαν καί κατέσφαιξαν,
διαφηλαχθΐ) ή 'Ελετ'θιερία
Αίοι
τούς
κα'ι τής άνάγκης ποΰ εδοκίμαζε
ν' άποδειχθή π.στή ειίς την μακ
ραίιοναι ίστο(»ίαν της, ή όποία δι
>τι νικ)ϋν έκιείνοι οί λαο}, οί
τρέφο,-ΤΓΊ προ>τίστ(ος με.
τύν ΙΔΕΑΛΙΣΜΟΝ.
'Ενΐίκησε ή Ελλάς, διότι τα τέ¬
κνα της εγνώριζον νά κρατοϋν
άιιιαράντονς ι άς ίειράς δά'φνας καί
διότι είς τάς ψ^λάς των ήτο χαοα
γμένο τό «άμννεσθαι περί ΙΙάτρης .
Όκκοβρίαυ 1940 άντιμ.
'Ελ.λάς τούς έπιδροιμρϊΓ
της όπως άντι,αρτώπισε κατά την
μαικιραΐωναι ίστο(.χ.α της δλους ί·
σους έτόλμησιν νά ίπιοουλενθοϊν
την τιμήν τη; ναί την ελευθερίαν
της. Διά μίαν άκάμη φοράν ή 'Ελ
ήμ
ώρμησαν εί; την
ούς
λνσσωντες,
είκόνας ίερά σνεύη καί Γ«ι
καΐ ά,ιιφια. Είς δέ άξιωματι-
5«ό;, χρησιμοποιών διά την κατα¬
στροφήν τό ξ'φος τού καί εισελθών
εί; τύ Ιερόν Βηαα, κα,τέσχισ.ε μΐ , ,,.,,.
, . , . Κ . ·= ·, των μαχοιμεΛων υπέρ των υψηλιο1
τύ ξίφο; του το δερ-ιιοπινον εξα1- "·""·**»* ν ψ ν
φύλλον τοΰ 'Τεροΰ Εϋαγγελίοι>, Γής
θείας λειτονργίο;.
Τό Εΰαγγέλιί'ν αίττό άογότε-
Ποόσμενα ιέ άγιονία νά έπιστρέ
ψη. Διψοΰσα νεα. Ή&ελα νά μά-
θω τί διαπισχώσεις έ'κανε κα'ι (τρ
ποιό συμπιέρ.ασμα κατέληξε.
Χάν φανατικός όπαδός τοΰ Ό-
θυμαΰσες.
—"Ακουσε, " υιπόν, φίλτατε, σέ
κα·νέναν άκόαα δέν μίλησα,, ό'χι γι«ι
τί δέν 6ρήκα την εΐικαιρία, άλλα
γιατί ενοιωιθιΐ ντροπή γιά τόν έ<ιι τό μου. Δεκαρτΐ|ρίδες όλόκληρες ρ πάλει*α γιά ίνα τεράστιο ,= Γ._ .... ,Γ-- κι' εχαισα τα καλυτέρα χρόνια δεποτειυπεταγτι χω,ρις προηγουμε- χ^ν περιμένη, ό'χι γιατί μέ άπα μέ ταλαιπ'ορι.ς :<αϊ μέ άδαιρίες τής όν θά δΐ'δάσκη ρς τιάς νενεάς των γενεών δτι επάνω άπό τόν χάλυ°>α
καΐ τύ πΰρ των μηχανοκηήτίον
μέσο>ν τοΰ πολ.'αον ύπάρχει ή ΙΛΕΑ.
οπος την έδ/δαξεν άπιό τόν ιερόν λιιμπιαικοΰ, είχε σννοδεΰσει την γ-
6ράχον τής ΆκροπιόλΘως ή Ελλάς μιαΟα του —ήν Μόσχα γιά τύν ά-
τών προγόνοιν ιιας. Ή Ελλάς ο'ο γων<ι τη- νως νά πολεμήση μέχρις εσχάτων καί δταν επεσε ιιέσα είς ταύς τό- σχολοΰσαν οί ^άσεις ποϋ παιρουσία σε ό αγώνας, άλλά γιά νά άοωη'- σου; αγώνας της, επεοε μέ τό ο 0()) τί εΐδε χαί ιδιαιτέρα νά μάθ.ο πλον άνά χείρα; κα,ί κάθε π,εσιμον τήν γνώμη τοι- γιά τό έχεί πολιτι· της ήταν στε-φανωμένο μέ την ΔΟ ^ σΐΛστη,μα. ΞΑιΝ ήτο λουσμένο μέσα είς τό τόν συΛίάντΓυα τυχ«ιίο>ς στόν
<ρως ήτο μετέωρον τό οποίον κα ταυγάζει ολόκληρον τόν κόσμον διότι είναι Θερμοπΰλαι, Κωνσταντι νούπολις, ψανίρά, Μεσολόγγι, Άρ κάδι... Ή 'Ελλ.άς τή; σήμερον στρέφει εύγνώμονα τα δλεμματά τη; προ; τούς άθανάτους ήριΐοάς της, οί ό ποίοι μέ τό αίιια των άπέδΐΰσαν ό χα,θεν εϊχες, νά έπισκεφθής τό λιί χι μόνον την ελευθερίαν είς αύ κνο των ίδεολογιικων σσυ πεποιθή- — Καλώς ώςισες φίλτατε, πως στόν «ιΠαράδεισο»; Θ>έλνΐ >
δτι θ·ά είσαι πλήρως ί
κανοποιημιενος άπύ τύ ταίξίδι σου,
πρόίτα γιά τή λαμπρή νίκη τής
V
^ιάδας σου καί ΰστερα γιαηί, ίκ.ι-
την έπιθνμία, πού άνί-
ν1α Λ%ηνάλντΐ) ν^ ενια1α
λπν τού τοομοι· «αι της άμφύολ.
ίδανικών τοϋ άνθρώττοΐ'.
"Εχάραξεν ή Ελλάς την 28ην
ΙΓ1^^ £να νέον μέγα
τΛρ<ι ^^ν ϊίς την τότε 1ολιν τής Τρίΐ,νοιοτόλ,ειως, •«ου κοτ ΰπέστησαν Μά- τοΰ όμαιδικηΰ τα «όν 6[- την Μάκοην, ρχρι ά & ναίδ^ο'ν κα'ι ή μνήιμη των ;γν δεντέραν ήιυ,ί
■>ίν"Εΐράν χ,.,ν δέ Σαμαθρνίκη .·,
Γ'Ρ·ται την ήαέραν αυτήν π>'.νδη-
ρον, μερίιινη των όλίγίον διαισο
^5, ότι είχον έξιβλαμισθή κ«ί θεντοΐν κατοίκων, έστάλη είςιάς
("ν<ι ΕΛη^χο,^ είς τόν Χριστια Ά'θήνα; κτ·Ί φιλάσσετα>ι είς τό
Εθνικόν Μουσρϊον, όμοΰ μρθ' ,ΐλ·
λων έθνικών κπμηλιων. Φέρει δέ
έν σηιμειώματι την εξής έπιγρ ι-
φήν: «Ιερόν Εναγγέλαον τής νή¬
σου Σαμοθράκης, σχισθέν διά τοι ρ
κικού ξίφον; κατά την
σιν τοΰ 1821».
Άπό την σφαγήν των κάτοικον
Σομοθοάκ-ης — κατά μίαν Λαράδο
σιν, έσώ&ησαν μόνον 2ί> οικογέ¬
νειαι. Μετά ΐό 1828 καί άφοΰ έπα
γιώθη ή ειρήνη, διά τής άναγνω-
ρίσ.ε<ος ώ; άνε.ξορτήτου κα'ι έλρυ- Οέρου Κράτοι·ς τιυημίΐτος τή; 'Ελ λάδο;, ήλθον είς διάστημα ενός έ'τους αρκεταί ι»'>κογένειαι είς την
Σαιμοθράκην άπό την "Ιμ&ρον, Τέ·
νεδον, Λήμνον, θάσον,, Λέοβον,
Κυδωνίας, Μοσχονήσια, Παλαιάν
'Ελλ,άδα, Ήπειρον, Θράκην μ<'· Άνατ. Ρο>μυ>ίαν καί έγκα'Τιεστα-
θησαν ιιονι'μως, διότι υπήρξε τα-
κτική ίργαισία 6)οταμήσεως δα-
αϋ>ν, άλιείας, νεωργίαις κ λ.π. νη
διότι αί τόπ κγ-1 αρχαί διένειμί,ν
εί; αυτού; νίασ, ελαιόδενδρα,, άμ
πέλους, οίκόπ£δ<ι κ.λ.π. των σιφ ·- νχι, θαΐΗμ<χστόν όρόσηιιον τό όποί την άλλά καΐ άνρστήλοχοαν την έθ νίκην συνείδησιν έ>ξύψα«σαν τό
"Εθνος, έχαλύβδιοσαν τό φράνημα
δι^Ινηξα'ν δίίΐοντα/ς μιτέδανσαν
τύν πτ»ρετιύν τής γονιιιιότη'τος ιίς
ΓΟν Ελληνικόν λαόν καί ώρθωσαν
Γήα» 'Ελλάδα άκμα'ιαν καί ύπερήφα
νόν. Τό αΐμα των ήρώων τοϋ 40
άπέδ,ειξε διά μίαν άκόμη φκ/ρνν
δτι ή "Ελλάς ευρίσκετο καί τότρ
δπ<ι)ς κ,αί πάντα είς τό ύψος τής ά ΓΓοστολής της. Καί θά διδάσκη εί; τοαι; νέον; ότι αί Θεριμοπΰλαι κοί οί Μαιραθώνες δέν υπήρξαν άπίθο νοι 'θρΰλοι χα«»νοι είς την όμίχλην τοΰ χρόνου. ΞΕΝΟΦΩΝ Ι ΧΑΝΤΖΗΣΑΡΑΝ ΤΟΣ 'Επίτιμος δικηγόρος. σεων. ΕΙμαι 6έ,6ς.
Νά πάνε, "ύριε. Νά πάνε νο
δοΰν τόν «Παοάδεισο» μέ τα Γδ1 ι
τοιις τα μάτια.
Γράψε, λοιπόν. φίλε μόν,, μέ την
6ε6αιότητα ότι ;ιεγάλη θά ,ιροσφ'
ρης σ' αυτού; τοίις άνθρώποΐ'; υ¬
πηρεσίαν.
Καί ευχαρίστως τό πράττο), γ.">£
λοι μου.
ΒΙΣΦΟΣ
Ό Δριθμός Έτπά καΐ στη
Μικραοιατική Λαογραφια
Στό κρονσ-ολενιο τό γυαλί
νά 6άλης τό λονλούδι σο>
καί στίς Παιρίδας τύ 6ιι>μο
τόνισε τό τ,χχγούδϊ σου.
Ι'«ν ^ντ,.^------- ο· πέντε αυτι_·
τα όνάματα: Έμ
■, Γεώρνιος, Θεόδο)ρος, Γε
""Υιός, Ό ρ·ριΙΤτος, ό Έμιμανοιι-
'''■ Ψ0 Κύπρ,ος καί ίγκατεσττ,ιμε-
- ει? την Χώραν Σαμοθρίίκης.
11 τών έρίΐτ'ων δέ τή; πατοι-
'" τ* οΐκίκς, άτινα σώ^σνται ιαΐ
σημερον, ανηγέρθη ίε-
/«ιν
I
κπΐ ή άκολουιθία τίϋν
αΐτών —αναγνωρισθή ν
υΛο τής 'Εκκλησίας Άγΐχον—
σν"'ΐι εί; ιδιαίτερον 6ι(ίλίον
"γράφον τής έκκλησας, σνντ,ι
το 1843 νπύ τοΰ μονα,χοΰ Ί·
1 ΓΕ0ος Σαιαόθραίξ Γενίτσαρος.
ΐτής των Ααρδάνελλίίον, μ*
'^εΐόν '·ύ λοχαγοΰ, είχε τι-
Π υπό των Τούρκων μέ άργο
1ί<μ>ς. ■Ωνο·μάί;ετο Νικόλαος
•'Όιη'ιρχετο άοη') την μεγάλην π<ι οίχογΓνειαν τού Νικη- ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΠΕΡΙ 'ΌΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ,, Ή Σαμοθράκη άπηλευβερώθη άιτό τοΰς Τούρίους την ΙΟην Ό- κτ<ι>6ρίοι> 1012 καί άπό τού; Βουλ¬
γάρους την 21 ην Σεπτέμβριον τού
έ'τονς 1944.
(Συ
ΠΕΛΟΓΙΙ. ΠΙΝΑΤΣΗΣ
Κΐριε
ΙΙαρακαλώ θεομώς δπος εΰαρ.-
στούμενιοι φι/οξενή,σητε είς την
αγαπητήν μου εφημερίδα σας την
παροΰσαν ε'π.στολήν μου.
'Εξακολουθεϊ πάλιν ό &όρι»()ος
γύρ(ι) άπό την πολ.υιοασανισμιένι,ν
Κύπρον μας.
"Οπο>ς εγραφα την 15.7.04 έκ-
τενώς είς την εΐίηιτ,ερίδα «Βήιμ-
άριιθ. φΰλΛου 5.874, σελ.'ις 1 7
στήλη «Άπό ίίσα μάς γράφοιιν ,
θέμα Κύπρου δέν ύπάρχει μεταξύ
των δύο συμαάχ'ον άοελφικών κ;ντ
των "Ελλάδος καΐ Τουρκίας. "Εχ·-
μεν πολλά κοινά γνωρίσματα, άτι¬
να, κανεί; άλλος λαό; δέν εχει
καί όφει-λοιιεν νά 6αδίσωμεν πά-
ρΐ/ντα είς την πραγματοποίησίν ίής
'Ελληνο - Τουρκικ-ή; Όμοσπονδί-
ας καί έν σννεχεία κατόπιν θά
καί την
όλεθρον, την καταστροφιήν καί τόν
άλιλησπαραγμόν.
Άδελφοχμένιι θά δημιουργήση
μέν θαναατιχ εί; δλοΐ'ς τούς το- παλ.ιά; μας ΙΙατι,Λδας. Λέμε Λαλ·-
θά προσφέρο>μεν ή-νωιμι'- λιός, μά αΰτο είναι σχήμα λόγιι
Ή "Ολγα Βο.τίδ(Κ' καΐ τό λο>-
λούδι της εδαλε στύ κρουσταλένιο
άνθογυάλ^, γ,ατί είνα» ποιήτρ'α
καί τα ποιήμα'το είναι λουλθίόδ'α
ΤΊ>ς ψυ^ής, ιιά π.ό πολ.ύ τόνισε καί
άπάθεσε τό τοαγοΰδι της, χυιρ ς
στίχους καΐ ρί'ΐες στό βιοιμό τής
μ
μας. ΙΙρέπει 'ά .ταραμερίσίομεν ά-
με'σιος πάντα δοτις δέν βελει ν(ΐ
ποοσδειΰσοιιν και ένωθοΰν οί δύ ι
Λαοί διά νά ίκανοποιοΰν τάς ικο-
ράς των πριισοιπικάς φιλοδοξίας,
πρός τό συμφέρον των ξένο>ν, νά
ττροχίιερήθΐωμεν ά,θίθΧος διά τή.
γαλήνην, ευημερίαν καί δόξαν των
δύο αδελφόν λαών μας. Αλλοίμο¬
νον εάν μάς -ταρα<σΰρονν είς τό νοι τι'ιν ευημερίαν «ίς τούς έκείνη ή πατρ-'δα άνανεώνε- ί η ή ρ μας καί διδάγαατα είς δλητν την Ται πάντα μεσα μας κ<ιί παρονσ α άνθροιαότητα. ΣΠΤΡ. ΜΑΡΑΤΣΙΝΑΣ Σ.Σ. Δυστυχώς ή έν γένει ριφορά των Τούρκων καί δή φάτο>ς είς τή/ Σμύρνην, μέ τους
Άθλτ,τικούς α/ώνιες, καί είς την
Γερουσίαν α- ττ')ν περιφρόνησιν
τοΰ κ. "Αγκι',τ,-υ λόγο) τής 'Ελλ.η
ξρται στόν ΰτνο μας καί Οίον ξΐ'-
πνο νέα καί «ιίώνια, ώραία χπΧ γοη
τευτική..
"Οχι πεντήιαορφη μονάχα, «ο-
φτάαορφτι» ίίί; την ποΰμΐ σύμ^μιυ
να μέ τό σινι.(ϊολ·κά έφτά τής συγ-
γραιφέοις τοΰ άν<ι) 6ιι&λίου. "Ενα χα^ριτ^ι)μρνο κ'ΐΐ άπλό γιά κάθε ά- νίκης καταγωγης τού, άπε&ε,κνυΜ ™Υ«»στη και γ"α καθε μορφωθή δτι είνα, πά. α πολύ νι.)ρίς δια Λ&Μητο 6ι(<>λι)· Τά λαογραφικιΐ
την προσ.τάθε,αΛ ίδούσεως Όμοσπο Του «οιχΕΪα άραδ.α^μένα καί κα-
ΤΗΣ ΟΛΙΆΣ ΒΑΤΙΔΟΤ
φέςονν οί σαφοί (Ίπό τίς έφτά μέ-
ρ·ες ποϋ είχε ·<άΛε μορκρή καί φάσιΐ τής Σΐλήνη;. Βα'βυλώνιο1, Χαλδαϊοι, Άσνρυι άρχ,ωίοι "Ελ.ληνες, Χριστιανισμός, πήρανε τό έπτα σάν ίερό άριθμο Ή ίερότητά τού καΐ τό μιυστήίΐό του βαστά άπυ την άρχική τοα.> κα
αγιογή, δταν ί πριοτόγονος όίνθοο
πος μετροΰσε ίίλα μέ τής φϋσης τα
φαινόμεΛ'α. Δι'ν ΰπάρχει λαός πού
νά μην εχει αέσα στήν λαογραιφίκΐ
του τόν άριθαο αυτόν. Κο,ί θνμό·
μοί ενα ώραΐο ΓΐηΊσης 6ι6λίο τοΰ
Γεριμανοΰ Β. Ρόσερ: «Ό άριθιμος
επτά στή λατρεα καΐ στό μΰθο
των άρνίαιί(ι>ν Έλλήν<ι>ν». Γ'ά τόν
άριιθιμό αυτόν 3ά μΛοροΰσε νά γρη-
ι|ιει κανείς τοαους καιθώς «αί γιά
τή διεθνή του χρησιμοποίηση. Ξί-
ναα κάτι πού ^ανερώθηκε ααζί μ*
τόν ανθριθΜΓθ, δπιος ή Σ ελήνη καΐ
ό "Ηλιος. "Εφτανε νά ΐώρρθουν
υπο άνθρώπινο πνεϋμα τα ψηιφία
των άρι&μόδν γιά νά δαθεί στό ε-
νδιακοΰ ΚράτΜ1;.
ΟΙΕΛΛΗΝΕΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΓΤΘΕΡΙΑ
Κατόπιν πρ.κτκλήισεως τής Λίι-
κής Βιδλιοθήικης Καλαμάτας, ϋι'< ομιλήση αυριον Κυριακήν έν τη έκεΐ μεγάρω τη;, ό συνεργάτι;ς μας λογοέχνης κ. Χρήστος Σολο- ιιοΛ'ίδη; μέ (*ρο.ο «Οί "Ελληνες γιά την έλευθ.,ιία τοι>ς».
λά στή &εση τοτ; βαλμΐνα,
χαρά καί στό ά.τλό μυαλό πού θέ¬
λει πάντα νά «,αθαίνει μά καί στόν
είδικευιμένο λαογράφθ.
ΦΐΌΐκά ό ι'ιρΐιθμός έφτά καΐ "'ι
χρήση τού καΐ ή άνάμιξή τού. υε!-
σα στό λαΧκό λονο, είναι παιαπά-
λαια κα'ι ξαπ/.ωαένη σχεδόν σέ ο¬
λους τοΰ; '.αούς τής Γής, άπ)
τοΰ; πιό πρωτόγονιοιυς ως τοΰς π·ιό
έξελιγμένους.
Ό άριβμύ; έφτά ϊχει δέιδαιιι
τί) σημαισία καί τή διΰναμη ά,τ)
παλιά δαθιά χρύνια καί όπως άνα-
φτά ή πίΐρατήρηση τού
γιά τά ρπτά 3ριο τοΰ χρονικοΰ διΐ^-
στήαατος, δηλαδίι τίς μερες στις
τέσσερες φάσπς ής Σελήινης.
Τό ΒιΛ>λίο αΰτό τής "Ολγας Βα
τίδου δίνει ενα δεΐγμα τής ίιποχο-
νητικής καΐ άληθινής μειλετήτρ;-
ας λαογραφιχοΰ ΰλικοΰ, μά άκόμα
πιό πολύ δεί γμα άφοσείοισης καί
άγάπης πρός τίς ρίζες τοΰ πανά>
χαιου μικραισιοτικοϋ πληιθαισμοΰ,
ποϋ τα κλώνια τουι, τά θαλερι·,
φτάνουν ώ; έμά; καί μώ; φΐρνοιτν
την άγαλλίαΌη ιιρσαι στή ΘύμηστΊ
του^ς.
ΣΙΤΣΑ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ
ΣΜΓΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
Ο ΜΟΙΡΑΪθΤΫΠΑΤΟΣ
ΑΡΜΟΣΤΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΙΑ'
Τό Νο«ιυ]6ς;ιο τοΰ 1919, βιλεπον-
τας ό ΧρυσόστοΊΐος, πώς ό τρόκτυς
μέ τόν όποΐο πολιτευότιαν γενικα
ό Στειργ»άδί>; ζημί«)ν.ε άπίστευτα
τα έθνικά συιιιχρ«ροντα κι' άντιλ*ιμ-
βανόμενος πώς δέν ήταν πιά δυνα¬
τόν νά συνιε·ννοηθεϊ μαζί του γιά
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
οσάκις συνεδΰαςεν ίξοχα προσόν¬
τα {«τέρ πάντα άλλ.ον των τής
Κοινότητος -ταραγόντων. 'Εντειε-
καΐ ξωτικώτατα ςη-
τήματα τής Επαρχίας τού άπηύΉ'
νέ ιπιρός τόν τότε ΰπουργό των Έ
ξοιτερικών Άλέξανδρο Διομήιδη,
τό άκόλου,θο ύτάμνηιμα σχετικά μί
την άργάνοιση τοΰ
θεν ή έξαιρπκή κοινοτική μ
ρία χα& εϋδαιιιονία τού έλληνισμοΰ.
«...Θεωρώ έπιιναγκες δπίος εί;
τούς άποιστελλομένους ένταΰθι
στρατκοτικούς και πολιτικούς άντι
προσώπους τοι το κράτος δίδη καιττ)
γο<>ημ(χτικ)άς καΐ αυστηράς διατα¬
γάς, ίνα ΐναοιιΐΛνίξοκη τάς γνώ-
σεις, τάς δεςιότητας καί την πεί¬
ραν των πρός τε τάς ήμετ,έρας άν-
τιλήψεις καί τάς γνώσεις καί την
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
Ελληνισμόν (Κ. Πολίτης «Ό Χρ·ι>
σόστομος Χα''1ο·νης», σελ. 202. Τό
ύπόμνημα αύίό δηιμοσίιευισιε καί ό
γνο)—οί λόγω; Άδαιμάντιος Πα-
παδήιμας, στή «Φιλολογική Πρωτο
χρονιά» 1969, σελ. 74, μέ την
πληροφθρία ι'ϊτι τό πρωτότυπο 6ρι-
σκεται στή βιβλιαθήκη τοΰ άποδιό
σαντος συγγενή του Θεοδώρου
Βρυζιώτη) :
«...Δέν λανθάνει 6Θ&αί(ι)ς Γήν
'Τμετέριαν 'Εξοχότητα δτι ό έλλτ,-
νισιμός άπό κλτα£ολής κόαμον υπίί.)
ξεν άποκ.εντρ;υτικός· ή δέ Κτιβέο-
νησις των Φιλελεύθερον διά τοΰ
απαραμίλλου αυτής άρχηγοΰ, περί
τοΰ όποίου φοονώ άδιστάκτως ότι
ό έλιληνισμός δέν έγέννηοιεν παρ¬
όμοιον κ,αί έφάιαιΗον έν τη σταδιο
δροιώα των αίώνων, πολύ εϋστό-
χω; ψυχολογήσασα, άνέλαΐ6ε τόν
γιγάντιον άγώνα τή; άνυα|κοσεο:ις
τής έλληνικής φνλτ]ς διά τής ολοι'-
»ς εξόχως έπυΜρελήτ)η ό άγγλοσα-
ξωνικός κιόσμος πρός έξάπλο>σΐ)ν
αΰτοΰ άνά την ύψήλιον.
'Εηί τγ) βάσει ταύττι τής άποκεν
τρώσεως ή τ αν καπά τόπους καί
πόλεις Αύονιίΐιιών, ό έλληνισμός δι
εξήγαγεν επί μακροΰς αΐωνα; τύν
τραχϋν άγώνα τή; έθνικής αιύτοϋ
σο)τηρίας. Διρ·ιορφθ'η δέ οίίτίο δι*
ίστορικοϋς κ<χΐ έθνικής Ίδιοσικγκοί' σίας λόγους ^κ,χλησιαιστικόν, κοινω νικόν καΐ κοινοτικόν καθεστώς διο>
χήσρως των τοΰ έλληνΐιοιμοΰ πραι-
γμάτίον υπό τ'όν άρίστίιΐν καί ίσχν-
όντίιη· έκακττ,ιχοΰ, λόγο.) πλούτου,
παΐιδείας, έπιρροης, προσόντων καί
ίκανοτήτων, αΐτινες έλευθέροις ώς
επί τό πλείστον έκλέγουσαι τόν πρό
εδρόν των έλει«θέρως καί άνειξα^)
τήτως πάση; έπειμίβάσιεως διιεξή-
γον τάς ΰποθ'5*τεις τοΰ Γένους, έν
συνταγματικτί τρόπον τινά ίσότΐι-
τι καί ίσηγορία μόνον τοΰ προ.'-
δρου ελκοντο; καί
καί ρυμουλκοΰντος τα λουτά
μακροχρόνιον π<ΓΓραν τοΰ ταπου των περί έμε ΰγιαινόντων στοιχεί- ων, όποϊα είναι: α) "Ολη ή άληιθής καΐ γνησια άρΐιστοκραΐία τοΰ πν£ύματος, των γραμμάτων, των επιστήμων καέ ών μεγάλως πρός την όλογένειαν ύ.τηρεσιών των άληβοϋς φι?Λ»ΐ;α!Τι.ί άς κοινοτικόν παραγόντιον καί β) "Ολος άνιρξα'ΐρέτως ό Χρι- στιανικός μας ΣμιυρναΙίκός λαός, ό άδιάφβορο; ούτος καί άληιϋή; ΐκτιμητής τής άξία·ς των άρχά> -
τοιν τού, ό κ<}«ι,,,·μενος έκ των χε1,- λ^οιν μας ώς κρέια,αται ή μέλισσα άπό τ ό ανΐθος καί ό νεοσβός Αλο τό ράμφος τής ΐνητρός τιο-Μ, τό ά- ληθές τουτο και ύγιές 6εμ«λιον καί ή πραγματικΓ δύναμις τής λοι νωνίας καί τοΰ εθνους. «...Ουδαμώς αμφιβάλλων, δτι είκττόχως ναΐ λυσιτελως θέλουσι πάντα διευιθεττ]θή, στιμφώνϊθς πιρύς τά ίοεώδη τής Φυλής, είς ών την υπηρεσίαν καθωσίιοσα εμαυτόν κα* τρέφων την πεπΌΐ'ιθησιν δτι υπο τάς όδηγίας τάς έμπνενσμένας τής 'Τμετίρας 'Εϊοχότητος θε'λομεν ,- δηγήση, μετ" οω πολύ πάγκαλαν καί μή εχουσιτ·ν σπϊλΛν ή ρυαίΐδα την ωραίαν :ιας Ίίονίαν είς την θερμήν άγκάλην τής γλυκιείας μη τρός μας Ελλάδος, όπότε καΐ πάν δ,τι έκ τής «χακ,ρας δουιλείας τρέρε· τυχύν νοσηρόν, θέλΐΐ τάχιστο. Λ ποτριδή άπ' ι'ΰτής κοιί ών πρόθιι- μος νά διαιθέ.τω πρός τούτο ΚΤΛ την τελευταίαν ίκ,μάδα τής ζωτικο· τητός μου, δέομαι τοΰ Κυρίου, δ- πο>ς έπισπειύση ήν έ'λνίυσιν τής ιο-
θηττής έκείνης σττγμής καΐ διατ?-
λω τής 'Τμρτρρας, λίαν μοί 5ΐ»ρι-
σπουδάστου 'Εξοχότητος, πρόθν-
μος έν παντί κσΐ εύγνώμων φίλ»;.
Ό Σμύρνης Χρυσόστομος».
ΧΡ. Σ. 2ΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ
( Συνεχίζεται)
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΓΡΚΟΓ ΚΑΠΝΕΜΠΟΡΟΓ
ΠΡΟΣ ΤΟΎΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΤΟΥ
Παρά τού ί.ιιτίιμου δικηγόριι>
καί γνω,στοΰ κοινωνικον παράγον
τος κ. Ξενοφώντος Χαντζησαράν
του π,αρεκλήθηαΐν όπως διαιβιβά
σωμεν πρός τους καταγόμενον·; ά
πό την πόλιν Μπουρνόδα τόν θερ (
μόν χαιρετισμόν τοΰ γέροντο; <α ' πνεμπιόρονκ. Τεφίκ ό οποίος άπετάν ; θη εί; τόν κ. Ξενοφωντα Χαντΐη σαράντον άκούσας αιύτόν νά συνο ' μιλή Έλλην νά είς τό πλοιάριον ποίι εκτελεί την διαδρομήν άπο Σμύρνης εί; Κορδελλιό κα'ι μϊτά μεγάλη; συγ^ινήσεως τού άνέφερε δτι διατηρ,εϊ τάς ωραιοτέρας άν« μνήσεις άπό την άλησιΐίόνητον έκεί νην εποχήν κατά την όποιαν ό 'Ελλτ, νΐΛμός εΰδοκιαοΰσε ζών άδελφωυ,έ νος μέ τό Τουρκωών στοιχεϊο". παρακ<χλέσας 3πο>ς διαιβιιβάση τοι ;
πλέον θερ,μοΰς χαιρετισμούς τού.
"Ας σημεα">0ή δτι ό κ. Τεφ'>*
ώΐμιλεϊ άπταίσ'Γ(ι)ς την 'Ελληνικοι/
γλώσσαν, δπο>ς αλλ.(ι>στε καΐ πολλοι
πάρα — πολλοΐ κάτοικοι τής Σμόο
νης. Ό κ. ΧοΛ'τζησαραντος παρε
μεινε επί έβδομάδας είς Σμύρνηιν
ώς Πρόεδρος νίκ 'Ελλ.ηνικής Όμο
σπονδία; Ιπιΐοηΐτΐρε,ίου άντασφα";ι-
σεως καιι παοηοοολοΰθησε την τέ
λεσιν των Μεσογειακήν Άγώνων
πίγκ — πόγν καί έν συνεχε'ια τους
αγώνας όπλομαχίας δεδομένου 3τι
καί τα τρία ;ταιδιά του είναι πρω
ταθληταί 'Ελ'άδος.
ΔΤΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ
ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΤΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ
Αφίχθησαν είς τάς Αθήνας οί
έκπρόθίθΛθΐ τή: Διεθνοΰς Τρα τέ
ξης κ. Γκύ ντέ Λουζιάν 6π)εΰ8·υ
νος 'Ελληνικων ύποιθϊσεων καί κ.
Β. Σμούτς πρός ανταλλαγήν άπό
■ψεων επί θεμάτων σχετιξομένων
πρός τάς έξιλί.ξεις τής ΓενΜβήςοί
κονομικής καταστάσιειως ώς κα.! <Ί δικών σχεδίιον χρηιματοδστήσεως. Ούτοι συνηντήθησαν μετά τοΰ ϋ πουργοΰ άνευ χαρτοφυλακίου λ. Έμμ. Φθενάκη διοικητοΰ τής διεθ νοΰς Τραπέζης διά την Έλλάδα καί είχον μακράν συνεργασίαν μετ* άύτοϋ, έν συνεχε'ια των <τυζηιτήι·ϊ5 ών τάς οποίας ό κ. ύπουργός εί χεν κατά τό πρόσφατον ταΐξ'ιδι του είς την ΟΐΛσινκτον μετά τής δνο» κήσεως τοϋ δι?θνοΰς τούτου Ί- δρύματος. Οί κ.κ. Λουζινών καί Σμούτς κιαιτά την διάρκειαν τής παιραμονής των έν "Ελλαδι θά έ'χουν έΛαφάς καί μέ τοΰς ΰπευθύνοιυς των επί μέ ρους φορέων τής 'Ελληινικής ΟΙνο νομίας.

,ΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ
ΚΤΟΡ1ΚΟ ΑΝΑΓΝ.ΩΣΜΑ
1 ΘΗΣΑΥΡΟΓΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό τό άριστούργημα τρϋ ΧΤΒΦΑΝΟΤ 3ΕΝΟΤ:
■ Ό ΛίΑ'ΒΟΛΟΣ ΣΤΒΝ ΤΌΤΡΚΙΑ>
ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Ό «ποιητης» τού Ναγκαοακι
11'
· ΑΤΤΌΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ/
V.)
Ά
Μπήικανε, λοιπήν, νύχτα σπό
σπίτι τοΰ Ίαννάικ,η, ό Καιραγκού-
νη.ς, ό Νταή - ^πάγος «αί. ό Χ<<·- τζή Μωυσής καί πήιρανιε την «~ι ραδόκπιοσά» τού. Γιά άσψάλειά τονς, δμιος, όπως είχον πρασιτα- χθή, θά ;κχίρν<α.·νε μιώί τους και την "Αννα αχν ψυχοιπαΐδα τοϋ τ ο κογιλύφου, π>ιύ θά την ιταιριαδιίναΛ'1·
κι' αυτήν στο Χα,ρέαι /τοϋ Μαζάο
Παισά, δπως θα κάν,ΓΗνε ικαί γιά
την έ.ρο*μένη τοΰ Άλκΐι&ιάδη. Μά
ή Άννα δέν &ρ>έθηκ£ πονιθενά. Ή
Σφΰρλα, την είχε όε&αιώσει π<ίις τ' άφεντιικά της θά κοΊμώνταν ις τό προ>ΐ κκώ σκέφθηκιε νά έκμεκΐ'.
λεκθή την εϋκαιρία. Νά τό ρίξη
έ'5(ΐ) έκείνη -ήν νύχτα. Πήγε μέ
Μ' εδιωχν:·. Στικώθηκια. Ένστι ατ
κτιοδώς απλωσα τό χέρι νά σφίξι σα
τό δικό τιαυ, μά τό κατέβασα ά>ό ,
ταμα στήν σκ,έψη πώς θασφιγγα
ενα κομιιάτι άπασυιντειθ'ημένης σά
Δέν
ΔΙΗΓΗΜΑ
Ή φο>νή τού εφτιαισε
τόν «γιαι6ο»«κΑοΰ» της τόν
κ«ί μέ την .·<καμιΐριέα<ο> τής
κηοίας ΓκΜ>ι«τινιάνχ, .τού καιτά
σΰμπτωση την έΊλιέγανε κι' αΐιτίι
Λανκρηιτία ό.Τ0)ζ .την έριτ·ιια,ένη τοΡ
Άλκιιβιοδη σέ νάποιιο λαικό χορ·_>
Ή «καμαριέοα» ίτής Μα><»κησία>ς
είχε πολλά ϊίμοιρφα «φονστάνιιΐ >,
ποΰ τής εϊχε χ«>ρίσει ή κυρία τ1Ίζ
Άνιάιιυεσα σ' αντά ήταν κιι' έικεΐνα
πού φόιρεαε αύτη, <ίταν κε την Άγκωτοφιά. Αύτό τό λε ή ιδία ή Λουκρητώα κι' αλλο, ΐπίσης <ίμορ.φο, στή,ν φιλενάδα της την Άνν,ι. "Ετσι ντυμέν.ες κί' οί δυό τους, σάν ««ο/ κώνες», καΐ συνοδβιιάμενες άπο τόν φίλα ιτής Άννης, ποΰ σάν άληθινά «τϊόιίΐ'ενο» μέσα στ') άτοαλάικιωιτο φράγκΊκο κονστούμι τού, ΐΐηγαν στόν «μπιάλλο» κιαΐ τό Ιΐρί» ίΐροχ.ι>ρήσονμιε, πρέΛει νά
άκόμια, πώς ό Κακραγκοννης
είχε π.ροσταχθ'ή ά^ τόν Μαιζά,)
ΙΙοχτή, νά πιάιση τό άπόγΐΐιμ/<. τής ίδιοι μάριος ποϋ θά γινόταιν ή κλα- πή τής «Μαραδόκαισισαΐς» τού Ίαν· νάκη, κα'ι την Σφΐνρλα. Κοά νά τοϋ την παιρέδΐνε, γιά νά την κιλιΡί ση ο"τά μίτουντριούμιο. ταΰ Μ*γάλ<%" Βεζύρη Δαλπ«|τάν Παισά, ομ»- τοϋ εΐχε ίιπ-«τχειθή. "Οιαιος οάίτε αύτην μπόρεσε ν ά πιώστι ό Καιραγ γούνης, γιατ'ι δέν πήγε στό «ιραι.'- τεβοϋ» Λού τοΰ είχε δώσιει, στόν καιφενέ ιτοΰ Χατζή - Ποοριίση. ΈΛχι πάρε». φωτία έκ.εϊνο τό άπόγιενμ,υ τό σΛίτι της, που ιμέ τύιν «ιέρια πιού φυσοΰσε» μεταιδό&ηρίε σ' αλον σ%Ε- δόν τόν «μα,χαιλά» των Ταταύλων κα)ί ή Σφύρ.λ,α είχε α,λλες «ψουιρ- τοΰνες». "Ετσι, άπό τίς τιρ.εϊς /υ- ■νΐΜϋκίες πού έπρΟΜειτο έικ-εΐνο τό ά- πόγί'υμα νά ;ιιάση ό Καοαγικούνης, δέν βρήικε παρά μονιάιχα Φήν Λου τία, την ίρο,Ίί'ένη τοΰ δή. Την πήρ-ε άπό τό σπίτι της, μι. την άδειια τοΰ Άλναιβιάδη, καΧ με τό πριάσχημα πώς θά τιής κάποιο δωρο, την ώδήγησιε στό Χαρέμι τοΰ Μαζάρ Πασά, δπο" την παρέδωσε στόν «Καηοιχ)ΐγ«- σί». ιΟ Καφαιγκούνης μέ τόν Νταή - Σ~ίγο καί τόν ΈδραΓο τόν Χατηζή - Μθ)ΐ>α>ή, ιιρτοοψέ'ιρανε την «παρκι
δόκιαισίϊα» τοϋ Ίαννάκΐη στό υπή¬
γετο τού σ3Γΐτι.οΰ τοΰ Μπε·ν&ενίστ?,
Ματαπά, καΐ τοΰ την παρΓ<- Λ,ε. 'ΕοίΓί 6ρίοπκονταν &οα(, ό ρ Πασάς. Ό Τραπεςίτης έτοεΐνο τα 6ράδυ πάντρευε. την κόρη τού κι' Εύινε δεξ,ίωση βτό μβγαιρό τού, ση)ν 5 πχΑα ήσαν προσκιαιλεαμέΛΌΐ δλ<«, οί τοανοΐ τής ΙΙόλης. τοΐίς, καί ό Έλτξης (πρ·εσ6επής ι τής Αγγλίας μέ τόν όποίο μχλονηι ό Μαζάιθ' Πασάς δΥταν ό Χατζή Μιο ϋσης άνέφερε- στόν άφέντη τοιι πώς ή κάσοα Λρι<»οόταν στό ύ"ό γειο. Ό Μ.ΐενδενίστε ξεμονάχια σε τόν Μαζά(> Πασά οιαΐ τού άνήγ
γεώ« τό ει'τχάρκττο μαιντάΐτο. Κα
τεβήκιοιινε μαιζΐ στό ΰπόγειο κ«Ί εί
δαν,ε την κάσ'^α. Ό 'Εΐ&ραιΰος έτ^ι
6ε τα μάτια τού άίτύ χα<ίά, μά ό Μο ξάρ Πασάς γρήγορα τοΰ Ικιοψε τον ένθουσιαισμΛ. Τοΐ εΐπε σοβαρά παίς όλος έκ«ϊνος ό βησαυρός βα πττγοι νβ οτό τορεϊο τοΰ Μεγάλοιυ Βεςύ ρη τοΰ Μωχάιμετ ΔρλΛΐατάν Πασά γιά νά άντ^μετοΜΐισθη καί μέ ιι,ϋ τόν ό πολι·δάπανος αγώνας τής ηΓ των μειταριρυθμισε γιά πιότβρη σιγουριά. Ό Τοΰρο«)ς δέν εφερε άντίρρηση «αί ό ΜΛεν<ΐΓ νΐστίε άνέβηκί στο γραφείο τού {,γ ραψε τό χαιμΗ οΛ0>ς αύτός
— Σ' εΰχαριστώ, θά προσπαθή
ι» νά ξανάρθω αΐίίριο.
Δέν κουνήθηικ€, Διέσχ«σα τόν κιι
τό διάβασε στόν Πασά καϊ έικείνος πό. "Εφυγα. "Ετρεχα γρήιγορα /υ
τό υπέγραψε καί τό «6ουλωσβ» μέ ρύζοντας στό Ναγκασάικι. Σάν »'<>
τό δακιτυλίδι τού. θ&λα νά ξεφύγιο. Άπό ίΚΗο,ν; Μπο
Μετά άπό την συμφωτΛα αύτη ρεί κι' άπό τίς ΐδιες μου τίς σκε.
των «έντιμοτάτων» έκιείνων «μηη ψεις. "Ενοκοσα την
ο>ν» ή παραδάκασσα τοΰ Ίαννάκη έπιθυμία νά συγκιρίνω τίς σκέψεις
την ιδία νύχτα μεταφερθηικε στο μου μέ Έρινίιες. Άθελά μου πάτη
Χαοιεμλίκι ταΰ Δαιλπίατάν καΐ άνοί σα γκάζι. Ποία μάννα, ε^χαι
χτηΐκε άπό τόν πιστό τοιυ δοΰλο τον
Άλή, μπροστά στά εκαΐίλτριτα μά-
τια των δΰο Πασάδων. Τό τί θη
σαυρός δρέθηκε μέσα σέ κείνη
την κάσσα, τό είπαιμιε στά
να καιί δέν θά τώ έπαναλάβθΜμε,
γιατί βιαιζάμαστε νά ΐτ,ροχωρήσουαε
στήν έξιστάρηση των γιεγονότων
αύτοϋ τοΰ μυθιστορήματος (ποΰ μέ
τύν βραδύ ρυθμό τού πιοϋ δημοσιεύ
εται πρσβλέπομε πώς θ' απαιτήση
μακρό χρόνο άκάμα ή άποπ-ερατο)
σή τού).
?κλεισα τά μάτια.
Μή μεταρσιώνεσαι. Δέν
ι τό δικβίοιιαα. Μή
την έξαρση. Δέν εΐσαι έτοι
μος. Κι' ίσΐι>ς ποτέ δέν θάσαι §τοι
μος νά την σκεψθής γιατί ϊσως
εΐσαιΐ ή ε"ξαρση ή ίδια. Ξέρεις τώπα
σκοτώσει; Εΐχα Λοτέ αισθανθή τή^
άγάπη σάν μητέοα; "Η μήπιως την
βίρήνη; Άκομη καΐ την κατανοήση;
Δέν ήξερα. θυμήθηικα μόνα πώς ή
Άφροδίτη είχε άπαιτήσειι τόν "Η
φαιστο τόν σιδερά μέ τόν αίωνα
μας; Ή στηεΊδηση; Μήπως ό ποιη
τής; Οί χιλιάδες ποιητές ποΰ ξονν,
καί τά έκαιαμμΰρυα ποιητές πού
γεννώνται καθημερινά σ' δλες τής
. γής τίς ακρίς κι' είναι ποιητές,
. ακριβώς έπειδή γεννιοΰνται ; Έ
Γυρίζουμε τώρα στό σϋτίιι τοΰ
ΦουντοτΛθλΙ, δπου δ Άλκιβνάδης 66
μέ άγιωνία νά προχωρή ή νύ
χτα καί νά μή φαΐνιονται οΰτε *·
μέ πήν παρα,δλκασνΐ
τού πα,τέρα τού οΰτε ή Λουκρητία
:τού δπιως εΐπαιμί ε*Τχε 6γη τό άπό
γε·υμα άπό τό ατίτιι μέ τόν Καραγ
κιθύνη.
Τότιε γιά πρώτη φοριά «την μυν
αξιά τού ό όίιμυαλος άοχισε νά έ
(«ο>τάται, γιά πβώ λόγο δίχοις
συμφέρον, ό τταληότουρκος έκ«ϊνος
πού πρί-ν λίγο ακόμα άγνοΰσε για
την 6πα·ρξή τιου, προσφέιριθηκε νά
τόν δοηθήση φθάνοιντας ώς τό οη
μ ευα νά στρΜΪκτη άπό τό πβιτρικό τού
. πιειδή καταδε.χοντα ινα ξήισουν το
την κάσσα τοΰ πατέρα τού «αί νά
τοΰ την φέρη μάλιστα στό σπίτι
τού; Κάποαο σκοπό θά εΐχε. Δεν
ήξερε βεβαία δτι δούλευε γι' δλ
λιους. Καΐ ί<«ανι; την οκ.έψη πώς ΐ',θιελε τά περιεχομενα τής κάσσα- γιά λογαριβίΛΐό τού. Καί τότε ρ<.ι τήθηκε πάλι γιατί τόν ξεσήκωσε άπό την Βλαχία καΐ τόν ξανάφερε στήν Πόλη; Γιά νά τοΰ πάρη απαν¬ τήση στόν έαιπό νόν μαζί μέ την πατρική περι>υσία καέ την Λουκρη
τία. Νά γιατί ώς Ιοοεΐνη την στι
γμή ούτ' α&τή δέν εϊχ,ε
στό σπίτι. Μ.τορει άκάμα γιά νά τι·ΰ
κλείση τά στό,'ΐα κ>αί νά τόν σκότο>νε
Οΰτε. ό πρώτος, όντε ό τελευταίας
θά ήτανε.. Τό συλλογίστηκε κι'
άνατρίχιασε... ΓΕαιρι δλα αιύτά κά
θησε σέ μιά γωνιά σάν φο&ισμέν< σκυλί κι' έπε.ρίιιενε. Τί ομως; Ά πό ωρα ε[χαν άρχίσει νά λαλαΰν τά κοκκόρ«α *<ιί τώρα γλιυκοχάρας·. Ή Πάλη §—ρνε πάλι ζωή. Άικου γε στό δρομα νά περνοΰν τά *α ρυά κάρα ν.α^ τίς κουβέντες τΰ>ν
φτωχών άνθ;·ώπων πού πήγαΐναν
στίς δοτ'λειΐις; τους.. Οί κλέφτες
δούλετ,'αν στά, σκοτάδι «αί θά ήταν
άνόητο νά ΐαοτέψη πώς θά ταΰ φε
ρνανε τώρα. Λ,ιά μερά μεσημέρι τή ι»
κάσσα. Ό Καραγκοΰνης τοΰ την
είχε σκάσει. Άν εΤχε σηκώσει τΐ|ν
την >5ασσα ήτανε χαμένος.
Μπορεί ο^ιΛΟ^; καί νά μήιν εΐχε έ
πιτύχη τό, αχεδιό τού.
Ποίας 'ξέρ.ΐΐ; "Επρεπε νά τό έ
Ια·κρι6ι1
Νά ζητήση την 6οη
θεια τ(~ί φίλ^ιν τού καϊ μιά καί ',(?
θαν ε.τσι τά πράγιματα νά παρου
στόν πιΐτέρα τού. Νά τοϋ
'ποίημα τής ζοής;
' .... Δέν σκεφτεσαι άρρωστυμέ-να,
γι' αύτά ύποφέρης.....
μοΰπε την άλλη μερά δ ποιητ.'ις
Τόν εΐχα βρή στήν Ιδία θέση, όπως
καΐ την προηγουμένη. Φαροΰσε τά
ιδία ροΰχα, βρισΐκιόταν στήν
στάση, λές και δέν είχον περά
σει ατττε δέκατα τοϋ 0011*8ραλεπιτου
άπό τό χιθές ώς τό σήμερα. Μόλ ς
πηγά, τοΰ ζήτησα νά τοΰ πώ αντά
παύ σκέφτηκ.ί. χτές φεύγοντας άπ'
τό απιίτί, μ.ου. Μ' άόβουσε καί ... ναί
μην τά άρνεΐσαι ύπαφέρεις. Άγω
νίξεσαι νά αχαάσης νά ςρωνάξης
ί'να μήνυμα ·νιά ολη ,τήν άνθρο -
πότητα. μέ τό μίΐνυμά σου είναι
τόσο πεζό, ή ψυχή σου είναι κατα
δικιασμένη νά ζή τόσο χαμηλά την
νά κλαίη στά σκοτ.εινά, α)ί
λε μου καί την βίλέπεις κι' έσΰ
μά δέν μπορεϊς νά 6οηθήσης
άμέτρητα μανιτάρια σάν τοϋ Ναγ
καισάκι ύψώνονται άναιμεσά σας.
καί σέ τυφλιονουν καΐ την τυφλιη
νούν καί πνίγεστε καί οί δυο,
συντρίιβεστε άπ·ό τό 6άρας ένύς
άλουμινόχαρ τού πού σάς προστ ι
τεύει. Πόσο θά θέλατηε νά μην
ύπήρχε! Πόσο θά θέλατε νά νοκ'ο
χετε τό τσίμ»τημα τοΰ σωιματ»ιδίου
στό δέρμα σας! ΧαΙ νά άκουμπά
τε τά δάκτυλα1 μέ ήδονΐπ σαΐς τιρϋ
Λες πού θ' όνοίγουν στό κρέας
σας. ΙΚαί ξέρεις γιατί; Γιατί Εσιως
τάτε ή ψυχή απορέσει άπ' αύτές τίς
τρΰΰπες νά δραπετεύση κα.ί νά φύγη.
Γκχτί ϊσως τότε έού νά μπορέσης
άπ' αύτές τίς τιρΰπες νά μπής μέσα
στά σωθι«ά σαυ, νά
μέσα στόν έαυτό σου νά μαζεντή,,
νά σκύψης νά γίνης ίνα μέ τή"
γή, νά γίνης αύγό γιά νά σέ σκε
πάση τό χώ,αα, ωσπου νά ώριμά
σης νά έπκ.οασθής «αί νά ξβπιεταχ
θής οχΐΜττά ποίηαα, τό παίημα τοΰ
έαΐ'τοϋ σαυ, πού δέν θά ύποκρέρη
γιατί θδχη πκθάνει όονλιάζονιτας
στά τίπχκϊ. 'Ετνω έισϋ θά άπάρχης,
θάσαι επος θασαι ύδρομέλι, χρυ
σάνθεμο, Λεταιλούοαι, γρΰλλος, θα
σαι Βούδα ή καί ήφαΐστετιο... Σέ
παραικαλώ φίλε μου άκοτκϊέ με «ου
κιαί σ' (ίλλοΐίς καΐ εμοιθα πώς
άροοετοί αύτοκτόνησαν. Φέρθηκαν
ήλίθια, γιατί δολσφόνησαιν την *
ξαρση γιατί φσβη,θηοοαν τά ποιη
ιιαι, γιατί ρ'ξηφάνισαν τόν πόνο,
ποϋ δέν είναι παρά ή
Πόνεσε, δπόφερε, μά μή σκοτώσης
τον πόνο γιητί θάσαιι διστυιχιοιμέ
νος. Μην .παϊ,ρνης ναροαιιιτικά γιοτ'ι
δ πόνος εξας,ανίζετα ι μέ την Α?
κο>ση. Άν θέλεις δνοιιξε τίς φλε
6ες σου γιά νά δης τί χοώμα ?
χει τό αιΐμα σοτ). Κι' άν δης πώς
δέν μπκ>ρ>εϊς νά τό κάνης τότε θά
πή πώς άγα,-ιάς. Θά πή πώς 6χ|ε.ς
ίρκοιτα στήν κα,ρδιά σου. Καί σε
ρκοτιώ: Τί είναι ό 2ρ(οτιαις;
Γιατί δέν ι/.ταντάς; Πέσ' το είνοι
ή ζωή γιαίΐΐ δέν θέλεις νά παραοε
χτης πώς αύτό πισιτεύεις; Παοαίέ
ξου το όπως πρέπιει νά παραδειχρης
πώς θάσαι δυνατάς τότιε μο'νο,
σάν άγαπάς κιαί άνοίξεις τίς φ/^
6ες σου. Σάν μ,-τορέσης νά έξαφα
νί,σης τή λέξη «δίλημιμα» άπό το λε
ξιλογιό σο·υ καί βάλεις στή θ'έίΓΓ,
της την λέξη «πετα/λονδα» ή χ/ςυ
σάνθειμο. Γιαΐί ή ίτεταλούδα ζεί,
πείθαίνει, πηγαΐνει οτό λουιλούδι
μά καί στό θάνατο. Γιατί τό χον
σάν<θεμο κων λ |ρο>τα μέ τόν άέιρα
μά καί ξεραίνίταιΐ άπό τόν άερι.
Κι' ομως ύπάρχει. Δέν ΰπάοχει «οί
ληιμμα», 'Τβιάςχει ή «υπάρξη» Χόρε
ψε λαιπόν φίλε μοί) τόν χοοό σου
άφοβα. ΕΙσαι ανθραΜΐος, >μήν ιό
ξεχνας ?χεις δικαίώμαιτα μιεϊνε ο
μως «αν&ρίο.τος» γιατί σάν γίνης
χωμ,α, θά ιχνης ιποιητής «αί θά
ύποφέρης.
—Μά, οί ποιηταΐ είναι ανθιροποι.
Τόλμησα νά π«δ.
— Δέν μ' άρέσοιυν τά σοφίσ,ια
τα. Μοδπαν .τώς είμαι φιλόοχκρος.
Μ' εκαναν δ·υοπι»χισμ.ένο. Μοΰπαν
πώς είμαι ποότης. Μ' Ικαναν νά
ύπαφέρω. Μοίπαν πώς εΧμαι φο-
νηας, οταΐ κιθύδομαι. άπ' την δι*αι
οσύνη. Μ' εκαναν νά ύποφέρ ο
Μούπαν πώς είμαι αγιος άσκητής.
απο τά Δποίκια τής Ανδρου
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕ ΤΡΟΠΟΥΛΟΤ
Β'
Τό χοριά Άποίκια παίι παραθί-
ρΐοχίΐμε έγώ, ή γυναιίκα μαυ, τα ά-
δέλφια αον Κ'ΐ'ι τά άγαιπημΐνα μο')
έξαιδέλο,ια, είναι όμφιθεατρικ')
Βρΐΐσ/.εται στ.ς άνατολικές .τΛαγιές
τοΰ νησιοΰ. Απόστασις άπό τή Χ>>)
ρα 7 χιλιόμετρα. Διάρκεια διαορο
μής μέ τό λεοκρορεΐο, 20 λε.ττά.
Τιμή είσιτηριου 4 δραχμές. Κ"-
ρ'θλεκτικά τό χίιιριό πΛΪγεται στό
πράσινο. Εΐνο,ι κατάφα<το μέ πυ- 'Ειπιάνο» άπό τόν κιρουτό ό έπι- σκειπτης διαδάζει την παρακάκο έ -πγοί«ρή .τοίι είναι χαιο>αγιμιένη μ^'
ίηίαντινά γράιιματα: «Άνεκα»νί-
σθη ή π:ας>οΰπα όμοί' κκά ή λιθό
στροτος τού φόρου διά έ'ξόδων
τοΰ πανοσιωτάτου Κυρίον Μακαςιί
ου Πολέμη καί ποωτοσυγκέλλου
"Αν&ρου 1787»..
'Επίσης ?£(■> άπό τή βρΰση πρό·ς
τό οεξιό μκ&ος, είναι έντειχισμιενη
τό δε-ξιιό ιμέρος είναι ίντοιχισμένη
ν.νιά πο,ικίλα δέντρ.α κιαί μ^0ι6ό.λ<τ μέ κεφαλαϊα γράιμματίΐ ή άμηρι-<ή δώση, ποΰ /.Λτεδαίνονν έΊι>ς τόν οίϊσις:
«ΧΑΙΡΕ ΞΕΪΝ ΙΝΑ ΚΑΙ ΠΟΤ'
ών τού Σουλτάν ΜαχμοΪΓτ. Ό Μπι
νβενίστε διααρ™ρήθηκ.ε γιά την
άδυκη αύτίι απαιτήση τοΰ Μαζαρ
Πα·σ6 μά έκ,εΐνος τόν ?~·ισε μέ.
πλούσια άνταλλάγιματα νά
τής άρχ'ικής τού συμιφωνίας.
Ό Βεζύρης &ά τοΰ εδινε τετρα,»60
σες χιλιά&ες γράσυα, γώ νά έξα
φληθή τό δάνειο τοϋ γτοΰ τού τοϋ
Ίαιννάχη ίτού αΐιτός τοΰ είχε κάνε,ι
μέ τόκο έκατό τά έκατό. (,2τόν
Άιλκιβιάδη ?δοκτε διακόσιες χιλιά
δέ; γρόσυαι, έ Βεζύρης βά γοι*
μετιροΰοε τά διπλάσια. "Τστϊ·(>ι
βά τοΰ άνέ&ετε τόν άίΐοκλειστΐΛίτ
έφοδιααμό καΐ την τροψοδοσί,·χ
ϊοΰ τουρκικοΰ στροιτοΰ καί ναυη
κοθ γιά μιά τοιετΐία καΐ
θά τοΰ πλήρ'ονε καί μέ τό
νο> δλα τά Γ£οδα πού ώς
την «Γτιγμή ,"κανε γιά την άς—ινη
τής παραδάκασσας τοΰ Ίαννάκη.
Οί δροι αύτοι ήσαν σνμφές«όντες
άπο καλύψη τούς σκοπούς τοΰ Τοΐ,',.ι
γιά νια .τάρη τά μέτιρα τιο')
ο την περί—τωση πού δέν εΤχε πιρα
γματο ποιηθ'ή ή κ.λ>οπή ή νά κινητ·*
ποιήση τά μεοα πού διέθετε γιά νά
πιάοιη τούς κλέφτιες άν τοΰ είχον
πάοει την κάο σα. Καί ήξΐρε πώς ύ
πατέρας τού διέθετε πολλά μέσα.
Καί στό Ντο&.λέτι καί στό Φανάο.
, εςς'ΐξε στούς ωμους τού
■την μπέρτα τοι', ζώστηκε τά πιστύ
λια τού καί ι ό σον&λερό τού
«στιλέττο» ·ρόρε σρ τό ψηλό σκληιρ!)
τοΐ' «κοιπέλλο·» ^έφοδιάστηκε καί μί
τό χονδρό τσι» ραβδΐ καί βγήκε
άπό τό σπίτι. "Α ν κατά την άιπο>·
σία τού γύρι'.ε σ*' αύτό ή Λουκρη
τία,, ποΰ δέν τό Λ'στευε, θά χρηοι
μθίτοιοΰσε τύ κλειδί πού εϊχαν
κρτ>μμένο κάτα> άπδ μιά γλαστοτ.,
στό περιδόλι..
Σέ περασαένη «τυνέχεια
ότι ό τούρκ<κύς στρατέ ς κατά την έποχή τοΰ Σουλτάν Μινχμούτ τοϋ γιά τόν πανέϊυπνο καΐ παμηίόνηρο | Β' εφθανε, τού., δΟΟ.ΟΟΌ άνδρας 'Εβοαϊο Τ,ραπεςίτη «αί τούς δεχτή ' Ό άρτθμός ιύτός άπό ιυπογραφι κε. Ζήτησε αόνο άπό τόν Μαζάρ κό λάθος μειώβηκε <7έ' 50.000. Στήν επανορθώση πού μέσα στό Λμενο κάναμε μεταγβνέθιτερα, έπΐιμείναιμε σ:ον άρχΐΛΟ άρυθμό των 500.000. "Ομως ένώσημα ό στρατός τής τουρκικήν αύτιακιρατορίαις έικιί νη την έποχή κατά τόν Παιπαιριρηγό παΐ'λο εφθανε τούς 227.Ο00 αντρες. (180.000 πεςούς 22.000 ίππΐίς κ<ιί 13.000 πυροβολητές). Χωρίς νά •χμφισ'βτττοΰμε τά στοι χεϊα οώτά ϊπιμένομεν .τώς τοερ ό τουρκικός στρατός έφθανε κ.^1 ξεπερνοΰσε τούς 500.000 άνδρες, άν λάβοιιμε ύ.-' δψη καί τούς σείχη δες καί άλλους δσϋλοα,'ς πού άκολου θοΰσαν τάν στρκ,τό, τούς στοατοίς πού διέθεταν οί Πασάδες οί μπέηοε; καΐ οί αγάδες στίς έιπαρχίες τού; στρα'τούς των ΰποτελών κρατώ- (παραιδουναύίίον καί μεσανατολι- κών, ώς την ΑίγυΛΤο καί την ΙΙι ρσία). Άς μην ξεα,ναμε πώς μόνο ή Αίγυπτος τότε διέθετε στοατό άπί ΙΟΟ.ΟΟΟ. άρτια έ|ο»ΐΐλισιμένιους κοΊ αρίστα εκπαιδΐΐιμένους στρατιιϊ)- τες. .,ίί-ϊ".: (Σννεχίζιεται) Μοίπίαν πώς είμαι δυστυχής. Μ' ξκαναν εύ τυχισμένο..... Την εκτη μερά της επισκέψεως μου στόν €πο<ητή» κι' ένω εφευγα άπ' τό σπίτι μο·υ γιά ίκτη φοοα μαγε,μμένος ■'ιλ' τά λόγια τού μα γεμμένος ίσως γιατί άκουγα ποιη ματα ποωτόγνορα ΐχ»(ι>ς γιατί μέ ΰ
ποχρέο>σε νά δω τόν κόσμο κάτιο
άπό ενα καινούργιο πρΪΌμα, πού
στόν κόσμο τοΰ πνεύ,ματος ν' άνηκε
σττνν τέταρτη διάοταση, μαγεμιμένος
άπ' τό μνστΓ,ριο της πιροσϋΐπικοντ1
τος τού, άποςράσισα πώς επρεπε
όποκτδήποτε νά τόν δώ. "ΕπρϊΐιΤϊ,
ναί, εΐχα τό δικαίωμα κι' άν δέν
τό είχε, θά τωπαΐιρνα μόνος μου.
Ήθελα νά τόν δώ θά μποροΰοη
νά τον δω; Ναί, θαχαι την δύν·α
μη νά τόν άνπκρύσω; Ναί. "Ηθε
λα νά άντΐιμιΓτ«)ιπ1σω τό πρόοχοπο
τού γυμ,νόι, δπω)ς άντιμιετώπι*ϊα
τίς σκέψεις τού γυμνές; Ναί...
(Συν'χίξεται)
'Τπεύθννοι συμ(ρών(ος τώ νόίΐη
1090)1938
ΊΛιηκτήτης — Διϊυθυντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΙι
Κατοιχία Ναύαρχον Βόιση ί».'
ΓΑΗΙΜΜΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΙΙΪ
Κατοικι'α Σηαρτάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
είς την
ΙΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔ'
Παρακολουθήση
τής έςελίξειυ;
ττ)ς *νδρικί)ς Μόξας
ι
ΟΔΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 41
Τηλέφ. ^35.572
οριμο Γιάλια, πρός τό χ«)ιριό Στε-
νΐιές.
Τά 6ράδια ή θερμοκρασΐΛ ήτν/ν
αΐσθητά χαμηλήι. Ή πηγή τής ξα-
κοιισμένης Σάριϊας είναι στό κέν
τρον τοϋ χωρίου. Μέσα σέ μιά μοο
μάρινη θολοσκιέ.ταοτη 6ρύση τρέ-
χει μερά - νι'χτα τό ίαμα'τικό αύ¬
τά ναμΓΚ, πού ε^ναι πολύ διουρητικΐ
καί ώφίλεί όηϋ)ς γνκοιρίξαυμί σέ ο
σους πάσχουν άπό ψαιμιιία,ση καί
λιθίαιση. "Οπιος άναΐφέ,ρει ή ίστο-
ρία, ή .ιρώτη χημική ανάλυσις γ-
γινιε είς τό /Γ,ιΐιεϊον τοΰ ΈΘλίκοϊϊ
Πανιεπιστημίοα1 τό 1871 άπό τύν
φοιτητήν τής Φαιρμα.κ<εΊ>τικής Κι>ν
σταντινον Κρισεγγικιν^ παρουσία
τοΰ καιθηγητι>0 τής Χημείοις Άνα-
στασ'.ου Κριοέγγιον. Ό ιδίας ό
κα'θίηγητής εκαιμε την τιελευταία ά-
νάλυση τό 1901.
Πα'ράλληλίί μέ τό νειρό τής Σά
ριζας άσχολτίθηκαν καί άλλαι κ«-
θηγητϊς, όπος: ό Α. Δαμδέργης,
ό Θ Άφεντούλης καί όΒαυαιρ.Ίς
Ξαιιβρριος Λάνδειρερι. Ό τελευ¬
ταίας αΰτός είπε δτι τύ νειρό αΐΐτό
ώφελεί έ,πίσης είς χρονίας ασθε¬
νείας των βλενναμειμιβρανών, ϊίς
.-ταιραιιιορφώσΕΐς ταΰ λυμφατικοΰ σιι
στήαατας, ε·ίς νόσοι«ς τοΰ άρτηριο)
τικσΰ συστήματας, είς αίμαρροι-
κ.άς ένοιχλήισεις καί είς άδνναιαίας
των πεπτικών όργάνΐον.
Οί άρμάδιοι λ.έγοΐ'ν δτι έ'χει τά
ιδία συστατικά μέ τό νερό τής
γαλλικής λουτραπόλεως 'Ββιάν λί
μπαίν, τοΰ νααοΰ 21αι&οϊας.
Παλ«ιάτερα τά νειρό έ'τρεχε άπό
ρά λίιθινη. βρύση. Άνεκαινιάσθη
κε τό 1787 ά-τό τάν ποΛ'ασιώτατον
πρίοτοσυγκίλλον τής "Ανι&ρου Μα
κάριον Παλέαην, ό οποίος έ'γινε
άογότερα άρχιεΛΐσκοιπιοις στό ίερο
νησί τής Τήνου καί στή πόλ.η τής
Θεσσΐ/ιλίας, τά Φάρσαλα.
ΤΟΥ κ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ
Ο ΕΞ ΑΒΔΗΡΩΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΦΙΛΟ
ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ
ΚΑΙ ΠΑΤΗΡ
(Συνέχεια έκ τού προηγουμένου) φήμην, &τ. κατιοχ,οΰντο δήθεν
Αί λβρι ήθι^ής άηοψΜ; τοΰ Δή- άνοήτους βαιι έ~αολα(οι<ς ' μοκιρίτου ήσαν παλύ ύψηλιίώ δ«/ την έηαχήν τοα» καιί έφάμιλλιο.ι πρός έκε·ίν<ις ταΰ Σκοκράτ»υ.ς. •Τπεστήριζεν δτι άπο τ,ράι κιι«ς)ί ο>ς ηράγμαιτα ΐςαιρτάται ή ήθι,-η
ζοιή τοΰ άνθρωπον:
Άΐτό τύ («οΐίλεΐ'εισθαι κιαλως, «λο
τύ λέγειν άναμίορτήτιος ικκά «λο
τύ Λριάττειν α δεί.
Παραθέτομεν
ΕΩΝ ΕΝ ΠΑΤΡΙΔΙ ΓΑΙΗ ΜΝΗ
ΣΗ ΕΜΕΤ ΟΤΙ ΕΜΟΙ ΠΤΏΤΗ
ΖΩΑΓΡΓ ΟΦΕΛΛΕΙΣ».
Δηλα&ή Χαΐρε ξΐνε αν δταν πιο-
τέ ■εύρίσκεσαι έ-ν τή παιτιρική γή
μέ ένθυμηιθής διότι σ' εμέ κατά
πρώτον χρεωστεί ς την ζίοή σου.
"Οσον άφορό; την όνοιμα'σία τοΰ
νειροΰ Σάριζα, είναι τθιπχοννμία άλ
βαινική. Αΰτ-ό άντΐφέρεται στό 6ι-
6λίιο πού έ'γιραψε ό ίστορικύς Δημ.
Πασχάλης μέ τΐτλο «ΤθίΗι>ντιμιικον
τής νήσου Άνδρου, τιιπογρ™φ?ϊ-
αν 'Εστία, Άθήνχιι 1933». Στο»;
περαισμεΛΌυς αίώνες, στό βάρειο
τμήμα τοΰ νησιου κατοικοΰσαν Ά λ
6ανοί. 'Τπάυχονν καί άρκιετές δλ-
λ.ες τατο/ντιμίϊς άλβανικτς, δπ·θ)ς:
Βίριζα, Σάλ-ξα, Τσοα'τκα, Φίριζ'».
Πεζα κ.λ.π. Έι,τίσης φράγκ*κ£ς·
Άλλαιιυανία, Βίγλα, Καιστιέλλι,
Λαιζαρέτο κ.'-.π., καιθώς καί τοιμ
κικιές: Άμουζαλή, Δερβίστι, Χακτά
νη κ.λ.π. Ποοάλληλα ίίμι'>ς# ^τοι
ος θρύλος λέη δτι ή λέξις Σ άρ -
ξα είναι παραφθαρά τής τουρικικής
λϋξιεος σο·ΰ — Ριξά δηλαιΛτι
νερό ταΰ Ριζδ. "Ετσι μοΰ εΐπε ό
γέρος παπάς ποΰ λειτουργεϊ στήν
έχεϊ Ικκληισία 42 όλόκληρα χρό-
νια. Τόν καΐιρό τής Τονρκοκρα'τί-
άς, κάιποιος Τοΰρκος άγάς, πού λε-
γότα'νε Ριζας, ρπαισχε άπό τά νέ-
φρά τού καί έπειδή θεραιπεΐ«θηικε
μέ τό νερά αίΊτό τό ώνόμασΐ σοί"
Ριζά. 'Εκτός άπά την πιηγή Σάρι-
ία, ε'χει κ™ί άλλες παλλές πηγές
ρ "Ανδρας οτ(ι)ς Ζένιος. Κρυιιού
λσν, Άγίας Είρήνης, Μίΐιζιχρί,
Φονντάνη κ.λ.π. Γι' «ύτό την />-
νάμασαν καΐ ύδρηιλή περΐρρντο/
καί κατάρρυτον, δηλαδή ■νατισμιε·
νη ιΐρέχεται ιΐπό παντοϋ καί πό
τίθεται άπό πολλά νερά.
(Συνεχίξεται)
αιήμ
άπό ιτά πΐερισ,αιιθ^ντα ήθικά άπιοκρθι
γμα.™ τοϋ Δημα/ρίτου.
—Προτιμώτερον νά είνιι» τις φι-
λί*λτ|θης ή ΐτολυμαιθής.
— Μόρφωσις μέ ακληράν έ,ργα
οίαν ί*ρέπει ώραιίους καιρπιούς, ϊ-
νώ τά κακά κτειρδθζο-νται χιι»οϊς /ο
πον.
—'Εκείνας .τού θέλει νά ά
μυαλό είς ενα πού οέν εχει
μ»"
_ελ£5ες από την δραματικήν Ιστορίαν των
ΑΙ ΚΥΑΟΜΙΑΙ (Α Ι ΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΑΙΧΗ ΤΟΝ ΑΝθ'ΛΛΗΝΙΚΠΑΙ ΔΙΟΓΜΟΝ
1914-1918
Γοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΓΛΟΪ
τέως διευθυντο· παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
κριαισιατική άκτή μρσα στύν Ά-
ραιμιμυτη^ιό κόλπο. Τά κτήμσ/τ<χ ύτά άπέφε.ραν κάθε χρονα έ·ν'«ι- κοσίοιι·; τόννους λάδι, 500—600 τυννονς κ,ραοί νχά 250 Τοννοιυς σιτηρά. ΈΛίσης διαιτηιροΰσαν ι^ κιμάζαυσα σαπωνοποιΐα καί τύ έςο γόμενο ίιτησίυις σαίτοιίΐΛΊ σέ 650 τόννους πειρίπου. Μρχρι τή Μικ.ραισ.«τική στραφή τα Μθισχονήσκι σαν πι'ντε έκ/(.λησιίες, άπά τίς όποί ες ό Μητραπολιτικός ναός .των Τη ξιαιρχών υμ[ ό τής Καΐιμήοΐειως τής Θεοτόκιοι·, ήσαν πειρίλαμπροι, με ποιλυτε-λ.ή έσοιτειρικό διάκοισμο. Έ πίσης δ<αιτηιροιΰσα·ν πεν"τι σέ κ.τημαιτιική περιουισία, ρια, άναγάμενα στοΐις Βυζαντινοί^ χρόνους, ολα χτισμτνα σέ γραφ<κ· ς τοθεσίες, άνάμεσα σέ πεϋκα κπι λιάδιενδρα καί έπτά ροιμαντικά ξω/ κλήβια. (Σ υνεχίζειται) έκ τοΰ πραηγουιμένου; 'Επί αλλιις ιτράς Βορράν ϊ·6ρ - σκομένης νησίδος των 'Εικκιτοινή- σοιν, γράφειι ό ίϊμος, τοΰ Δαισκα- λειοϋ, ύπάρχουν έριείπΐια τιεί,χανς, οΊοοθιθο,μιών και &εξαιμΐ)νώ7 καί πά ν<ο στήν καρυφή Γκκλησ!ια, αλα σό τά Βυζαιντιινής έπαχής. 'Ειδώ δια- κςιύνονιται καί λείψαινα χλαονηκής ίποχής, τά όποϊα μεταικ-αμίίττη,κ ιν άπό την Νάσον γιά την κ>:<ιτασικει·η καί δ^ακόσμηση νειι>τέρϋ>ν έργων.
Καί τελ^ειών<ι>ν την πΐιριγοαφήν
τού ό Ίατράς Σίαος, λέγει ότι, «·κο
τά πάσαν πιθανότηται τό Δοΐσκαιλΐΐο
(όνομα/ κοινόν ;'ις μεοικά νηισιά),
χ ου ό.ιοίοτυ άγνοιοΰμε τό πραγματι¬
κόν ά'νοιμα, έ%ρτ;σι.'μει<σΐ.ν ώς μ.; να,στήιριον, κτΐιταικία καλοιγή,ρίον έ ,ιί ΒαΐίχινΓΐνών /«αί νεοίτερκον Γσωτ ον. Αί έπιιιδιρομαιί υπήρξαν πολ λαί. Οί "Αρα6ες λτιστοπεΐιθιαταί ε- ί,τησαΛ· κ-ηΐ τα μερη ταυτα καί οί Καταιλανο'ι τΐκχοδιώκται τά ή(ΐ V μίοσαν». Τά Μοσχονήσι.ι ΰπηρξίΐιν άνέκ·ι θεν ελληνικάς οίχισμός. Κατά τον γιιμν ασιάριχην Γ. Σαικ.κάρην, τά Μοσχονήσια φαίν«τοχ νά ϊΐναι οΐ- κισμός π»λϋ άρχαίό'Τιερος των Κί' δίυν«))ν, άναγόιμρνο·ς μεχιρτ τοΰ όε- κάτοα) μ. Χ. αιώνος. Κααά τοί;ς > τής Άλώσε«ι>ς ήσαν κατΓ.-
αυτα και οί
κισμοί άπό 6αρ6άροα.'ς
καί ξαναιδρύθηικαν άργότερα άπ'
τούς παλαιούς -ιαιτοίκονς κια'ι άπο
άπ&ίκονς άπυ τή Λέσδο. Οί ολίγοι
Τοϋρκοι παύ σι·ν)οίκηισα,ν μέ τοίς
"Ελ.ληναις, συν ιφ χρόνφ ϊφννην.
κ.~ΐ ό Λληιθυσμός των Μοσχοντΐισ«,)ν
ά,τό των άρχών τοΰ 19οτ> αΐών ·;
-. ;ρ.ειιιεΊνε κα'ι διοπτ)ρήθηο<ιε άπό ,ι'ι ν? καθαρώς έλληνυκός. Τά Μο<τχυ ■Ί)σια ώς τά μέσα τοΰ 18ον αιώ¬ νος νπήγοΛ'ταν στί|ν Έκ%ληιοα τή^; Μντιλήνηις ·μά αιργότερα τα II ·· τριαρχεϊα τά κ.ατέστησαν έπιοκ.)· ,-ΐήν καί κατά τάν Ίανουάρηον τυϋ 1766 τά ΰ.τήγαγαν στήν Μητράπο- λη Χιιύρνης. Οί Μασχονησΐίοτες κιατά τό π/.-Ι οτον ήσαιν ναυπκοί, διατηροΰσ»>.ν
δέ δικό τους αζιόλογο έιμπΌιρΐΛΟ
άλιευτνκό καί οπογγαλιιεντ.ικό στό
λο. Καιτά τά πρό τ<όν δκογμών χρόνια, διιατηροΰθίΐν έκτιτόν περί-του μεγάλα καί τΐτιρ/νκόθΜΐ πειρίπου ά- λιευτικά πλοιάρια καί ^ϊυχι. σπογ- •/■αλΐ'ΡΐΊΠκές μηχαντές. Άλί-ευαν κάθ? χρόνο 80—90. ΟΧΚ) όκάδ-ες χταντόοία καΐ άπο τα οφογγάρια ΐίχαν &να ρίσόδηιμα ών χιλιάδων λιρων. "Ολα τά πλοϊα ναυπηγούντιαν στά Μασχονήσια ά¬ πό ξυλεία τής "Ιδής (Κάζ ντάγ). Ή ναυτιλία άπασχολοΰσε 1.400 πε- ρίπου ανδ,ρες. Έκιτός ολο τούς ναντικιο<ύς, ν- αήρχαΛί καΐ εμπιο.ροι καί κτηματίαι άγροτΓνΆν κτΓιματικν. Τό νησί Γ| ταν κιατάιρτ>το άπό έλιές καί πι;ό-
κα, είχαν δέ οί Μασχονησίοίιτες.
κ,τηαίΐτική π.εριουσία καΐ σιή Μι-
Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΙΣ
ΤΟΤ ΝΕιΟΤ
ΟΜΟΛΟΠΑΚΟΤ ΔΑΝΕΙΟΤ
Έν όψει χτ«ν άρχοιμιενιον άαΐ}
τής μεταιπροσΐχοΰς Δευιτιέρας, 1ης
Νοεμϋρίου, προεγγραφίον είς τό
νέον κρατικόν λαχειοφόιρον ό.μολο-
γυακόν δάνειον των 2.350 έκατ.
δραχ., σ&ελέχη τής Έθνικής Τρϋ
πέξης τής Ελλάδος άνεχώρηισαν
άπό χβές είς τά έπαιρχιακά
ώ
| ___Ό άδιικών άλλον ίΐναι
δυοτνχέ-στ,ερος <ίπό τον νόν. , — Καλόν είναι οχι μόνοΛ· νά ιιη άδική τις, άλλ' οθτε καΐ νά γο θέλη. | —Ό τθμιας άνθροΜτος δέν σ,τιίνο χωρεΐται, δταν τόν κια'κ.αλΛγοΰν <>ι
κακοί.
- Άπιολ-αιύσεις, πού δέν γίνοντται
στύν καιρό τυιι·ς, δεν παριέχονν ιιι-
χαρ!<ϊτησιν. — Τό θάρρος έλαιφρΰνει τά πλή γμα,τα τής μιί,ρας. — ΣθΛματική ώραιότης χΌ>ρις να
υπάρχη νοημοσύνη είναι κατι το
κτηνώδες.
—Ή σ(ι>φροσΰνη κκιί ό <ΐΐύτο«λιγ χος τ'αϋ πατέ·ρα. είνιαιι ουνιαιτον π« ράδιειγμα διά τά Λαιδΐιά. — Διά την γυναϊκα είναι στολίΛ. τύ νά λέγη ολίγα, ωραίον δέ τύ νά ντιϋνεται καί νά στολίιζεταιι μέ άπλότητα. — Μεγαλοφυία εΐΜαι τό νά δϋ ναται κανείς νά ϋπιοφέρη χο4 νά .-ταρα/διέχεται μέ άταιραξίκν τ,ϊι σφάΛ.μαιτά τού. — Τό νά υποφέρη .τις την φτο>
χειαν 8«».ρτερΐ3(ά, άιπο&εικνόει· σΐ'-
νετόν ανθιρΐιΐΛθΛ'.
— Είναι ΐ&ιον συνιετοΰ άνθρώ,τοτ
νά νά υποφέρη την φτώχειαιν μ,ε
αξιοπρέπειαν.
— Είς άγαιθήν ψυχήν άνήκίΐ ί-
λος ό κάσμος.
—Ό διοΰλος τοΰ χιρήματος δέν
ημπορεί νά ,εϊνοιι δίκαιος.
—Ό καιλάκαιροος άνθροΐιπος νοιώ
θει πάντατε μίαν έ'λξιν διά τίς δί-
καιες καί νόμιμες .τράξεις.
— Ό λόγος είναι ή »τκιά τοΰ ερ
γαΐ'.
— Οί έλπίδιες εικ.είν(ι>ν πού ακ-
.-ΐτοΛ"ται σ*)στά εϊναιι πραγματοποιιι
συμες, ένω των άνοήτ<»ν άΛ.ραγμ« τοποίητιες. — Προτιμότερον εΐννιι νά κατηγο ρή τις τά ίδικά τοΐ' σφάλμαιτια πά ρά των δ,λλονν. — Στούς μωρούς γίνε.ται διδί- σκαλος ή δ·υστι*χία κια δχι ή λο- γική. — Δόξα καΐ πλοΰτος χοΐιρΊς φρό νησΐν είναι εύθρα,υστα άγηιθά. —Έκεΐνος πού διαρκώς άντ*.)*- γει καΐ φλυαρίΐ ϊΐναιι άνίκανος νά μάθη. τί .-ΐ.ρέπει · ά γ·ν"ωρι3ζη. — Είναι εΐδος άπληστίαις τό νά ομιλή καν^ς δι' δλα καί νά μ ι; θέλη νά ακούση τίτοιτε. — Μή εΐσαι πιρός όλαυς φΐλ,ύτ >
πτος, άλλά πάντα νά εΐσαα σιη'ε
τος κκιί σταβερός.
— Θά πιροτιμοΰσα νά εΰρτο εσ το,
καί μίαν εξήγησιν διά την αίτιον
των πραγμάτιον, παιρά νά γίν<ο όα- σιλεύς των Περσών. —"Ηρεμη σοτρία βίναι ή πλέ ιν πολ.ύτιμ.η. Ι —Μή Ιχης έιμπιστοσυντιν είς δλους, παιρά είς έκείνους μόνον τούς όποίους εχεις δοκ.ιμάο"ει. Τό πρώτον είναι «ύήθεια, τό δλλο σύ¬ νεσις. —"Οποίος επιτύχη καλόν γ<ιμ- βρόν είς ηήν θιτ/»τέιριαι τοι·, άπο- κτά ?να γιόν, α,τοίος πάλιν άποτι'ι χει είς την έ,κλογήν τοΐ> γαμι&ρυΓι
ϊΐί, χάνει την θυγατΐ,ρα τον.
—'ΤπεριΡ)ολικές έπι.θυαίες έ'χονν
τα πα«διά, άχι <>ί ανδιρυς.
—Ή σιιμμιριτρία «,ς αλα είν.;·
καλή.
— Είς εκείνον πού μένει
παυς;
Είναιι γν,οχΐτόν τό άν<έκδο.ΐον, ,,,, οί Άβδηοΐττίΐ «δχΐΛΐάνηΛιν χρήματα. διά την κοιτασχιεηηιν άς κρήνης πολυτίλοΰς καί, μ^ δταίν ή κ·ρ·ήλη αβτη ήτο ετοίμη άντελήφθησαν ΰτι δέν 6,τ%χεν ^ τί- τής χώρας προκιειμίνου νά πραβοίν είς ένημιεροιτικάς έακιφάς καϊ όμι λ*ας επί των δρων τοΰ νέαυ δανΐί οιι. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΧΙΟΠΑΙΔΑΣ Καθηγητής Φιλιλογίας μέ ειιδό χιμον προϋπηρεσίαν είς Ίδιοιτικά καί Δημοσία Γυμνάσια άσκήσας επί μακράν σειράν έτών καί κ<ιθή κοντα Διευθυντού είς "Ιδρυμα τται δικής προστασίας, άναλαμδάνει την κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχαίων καί Νέων Έλληνικών είς μαθητάς μέχρι καί τής Δης Τάξε<ος. Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν¬ τήν τής εφημερίδος κ . Σ. Σινανί- δην καΐ είς τά τηλέφωνον 755-606. ΑΛΕΚΟΣ Π. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ ΙΑΤΡΟΣ ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΤΟΛΟΓΟΣ Σουλίου 4 ΤΗΛΕΦ. 621.001 Σόλωνος 109 Γ) — 7 μ. ιι. Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Πλατ. 'Λγίου Κίονσταντίνο' (Όμόνοια) 9 - 1 Χα1 4 - 8 α.ιι Τηλ. 525.387 στημέΛχ>ς μέ ολίγον τροφήν, ή
χτα δέν εϊναιι ποτέ μικρή.
—"Οποίος άγαπά τά άγαιθά τής
νΐ'υχτ)ς» άπιαζητεί τά πλέον θεί.κα,
ένω έκείνος πού πιροτιμά τάς σιι>-
ματΐικάς άπαλαιΰσε.ις άπσζητιεϊ τά
άνθρώπινα άγαιθά.
—■ Τό μεγαλύτηρο οεινό διά τη·/
νεότητα είναι ή έπΐιπιολαία άνίΐτρο-
φή.
Μέ την άνΌπτιτχιθιεΙσαν ε'ις γί·
νικ*ις γραμμάς άτα,μικήν θετορίιι-,
τοΰ Δηιμοικρίτου, πΜιραιτη,ρατΊιιεν ί»Τ4
πιροοεπιάθησεν οΐτοις νά έπιλύση
ννχι άτμητα, άλλ' άποτελοΰνται ά¬
πω θετι,κως ήλ<τί,τιριοιμένον πιιρή- να, π&ρι,ξ ,τοΰ όποίαυ, κινβΰντοιι ι ο τά όποΐα άπιοτε,λιοιί ν ς ήλεκτ,ρισαέ-νας άρνητικώς. ΙΙάνιτιος, διμος, είναι αξ«ος θαιιιμΐ σΐμαΰ ό Δημόικιριτος, ό οποίος αέ μόνην· την μεγαλκχρυά δι.εισδιντι,κι τητα τής ακιέψεώς τοιυ καΐ χορις κανέν άπιό τά σημ.ερινά τιρχνικχι με σα, συνέλαι6.ε την άιτο.μιικήν αν, πε,ρί δοιμής τής ΰλης, ήτις 'Επίσης οί άρχαΐοι κιαϊ τό Ά&δηρικάν πάιθος, ώς νειιαν, δπειρ ήτο Εν εΐδος πιαιροδ«Μ·|- μανίαις ή άποία έπωΐράτει είς ^, Αβδηρα. Ή Λλήιθιεια, ιίναιι, ότι ίοαΐΐά τ(- άρχαιότητα, έκυκ>.οφόοο»ν πλεϊοτο
άνέκδατα σατυρίζονται τούς Ά66η
ρίτας. Εΐχε δημιοι<ργηιθή κπι ^ ύλάκληρ'ος φιλολογίίί. άπά κά άνέκιδοαια καί κιοιμικώ δια είς δάιρος των Άδδηριτών. Άικ-άμη κα* ξρναι τούς Άόδηρίταις δίάφορα άνρκιδοτα είς 6άρας τιον. Είναι ■κειτά γνο>στός ό μΰθος .τοΰ Λαφιιν
ταιίν «Δημάκρι.τος ό Ά&δηρίτης>ι
ώς καΐ τό άνέκ'δοτον «πειρί όν^,
σκιάς», τό οποίον άποδίδετηι ύτ
δνο Άβοηρίτας.
Πο«ι άραγε νά «Ιναι ή «ίτύ,
δλης αυτής τής δυαφημιστοιής έχ.
στρατείαις καιτά των Άδδηοκών
Φαίνίίται, μΛλλ.ον πιθανή ή {ξη
γτρίζ ρκείνη, κατά τή»/ οποίαν ;.
αειδή τά "Αβδηρα είχον άποκΐη-
σει μβγάλην εΰημερία,ν έκ τού άχμα
ζοντος τότε έμπορίου τχιΐν, χαί ^.
πει^ή είχον νά έπιδείξουν μΐγο
λους καΐ πολΛούς σο«ρούς, 3οαπη.γυ
μένους έκ τής πόλεώς των, δπ»ιι·
καιμμία σχεδόν άαχκιία Λολις, πλήν
των Αθηνών, ήσαν πολύ ύηεοήιρα·
νοι καί |6λ«πον τούς ά>Λους "Ε),
ληνας «άπό πβριωπΐης». Κατεχρίι,
τα, τρόπον τινά, τής νβαπλονΐιχή;
επιδείξεως, ώς προκύπτεί |ιαί Απο
τό άνέχιδοταν πιερί πολτη«λοΰς τχ^η
νης. Δι' 8, καί έπέισι>ρο3ν .τόν φθο
νόν ώς καΐ, τά σκώμματϋα, Ιδί/ο:
τιών Άθηνιαίο>ν, οί οποίαι ήσαν φ
λοσκώμμονες καΐ προσεπάθουν τί:
π.άσαιν εΐοοααρίαν νά γελοιοποιή
σατη' την ύπειροτμίαν των 'Αβοιχ,
των, μέ τό νά ύπειροά/λλοτιν τα:
άδννοιμίας τοη- καί νά τάς ί~ιΐι·
μοϋν.
Τοιουτοτρόπως έοτιμιουργήβΐ)
καί ή φράσις «'Λ6δηριτισ|μόν όςι/'
σοοάινειν*, δίτκος λ'έγοιμεν σήμερον
«αιύτός χρ<ι>οηά ^ής Μιχαλο·δς».
Αποτελεί αμως, άΛόδοσιν διιχοιι.
σύνης πρός τούς άρχαι'ους Ά6&γ
ρίτας ή έκ μτιροιις ήιμων των μίΐι
γεΛΐεστέρο>ν, άπορριι)Μς των είς 6ο
ρος των σ>«ι>μιμάτ<ι)ν καί ή άναγη ρισις τής {η(;ηλής πολίτηστ>ι.κίής οη
θμης τΐδν κατοίκιον των αρχαίαν
Ά?>δήιρ(ι)ν, τά όποία ύπήρξοιν
πατρίς πολλΛν διαστήμχην άρχΛ< φιλοσόφων. Ε'. ΤΟ ΔΙΕβΝΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑ ΤΕΙΟΝ ΙΔΡΤΜΑ Πρός τιμήν τοΰ πατρός τής άτυ μικής θειικρίας, ΔημθΜ.ρίτοιυ «αί 8ιί την διεθνή πιρο€ολήν τής τον, "Α&δηρα (Ξάνθης) % ταύτης τής έλλπγνκκότηηος τη; Θράκης, Ιτι δέ καί διά την ά|ΐ'>
ποίησιν των άρχαώον
ί; 'Εταιρεία θραχιβοων Μϊλίτών
μιελετά την σύστασιν τοΰ Διεβνοϊ·:
Δημοικραιτιείον Ίδρΰματος - Άκηδι
μίας, είς τά "Άδδηοα τής θοάκης,
ίνθα θά τελωνται διεθνη Σΐ'ν<· δρια άτοια,ικών Ιπϋστημόνων δλο1 ταϋ κόοτμοαι. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ Σ ΣΤΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΤΒΑ — ΕΒΕΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΙΝ ΜΗΤΡΩΟΤ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ Τττν πρ(οτο6αΐ'λι«ν τού Χιθΰ καί 6ιομτ(χανιΐ4θΰ ου Ά·θττνώ διά την σμγκεντρτηβιν των στοιχείο>ν καί
Μητρώον· δικιιμηχα^
τής 'Ελλάδιο; άτρφάιυκκ νά ένκτχν
ση ή ΕΓΒΑ. ΟΟτω αί
τής Τραοτιέζης >«ί ή ΕΒΕΑ
ογιάζοινται εΗτατικως διά τόν
ρτιομόν τοϋ
καί την κυκλοφορίαν τ«Ί' τό «ιχ
τέραν.
Κατόπιν τΛν άνοτέςχο »ι?βι
ται αί βια-μηχανίαι όλοχλήρΛ'^
χώρας οπκινς έπιστρεψονν το
τόν σν·ντομώτερον είς τό ΕΒ&
Οηνών Δ)σιν Βιομττχανίβις
μερικής 8 — Αθηναι τΐΓ|λ. 631.
057. καί 615.241.)
τά ά.τοσταλέντα σχετικά
τολόγια ή ζηττνπο-νν έ'νττ«Γ0'
ματαλογίον" πρός σΐϊΐΛλήρί'Χην
Ή εκιδοσις τοϋ μΛ|τρώου
χανιών «ίνα» τοιαύτης εθνΜθΐΗ '
μαιον'ας ωστε ασφαλώς δλα»
βιομηίχανικαΐ
Λαραλείψουν νά
την άναΐλ^ιφθεΐσαιν
έδήλίοσεν σχετικώς δ
ΘΛ*ντΓης τού ιΙλΒιλΑ κ.
βέρας.
—
δ
δεν
Δ.
ΜαΥ»11
ς, ς
την «άσιν τής φιισΐικής
χηαείίΐς των νΐοτέρκον
Δ'. ΔΙΑΤΙ ΤΑ ΠΕΡΙ Α,ΒΔΗΡΙ-
ΤΩΝ ΣΚΩΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡ-
ΧΑΙΩΝ;
Π,ρίν τελειώση τά -ερι Δημοτχιοί
τού έ-πιθιψω νά &εΐξ(η οοαΐ τό ςή
τημΐ£: διατί, ένώ τα "Αοβηρα υ¬
πήρξαν «Ις την άρχαιότητα ή πχ-
τοίς των δυο έ)κ νών μεγαλύτερον
φιλοσόφον τής 'Ελλάδο.ς, ήτοι τοϋ
Δί καί τοΰ
ΰ Προταγό,ρου.
έν τούτοις είχον άιπιοΐκτήσπ καχή-
ΑΠΗΛΛΟΤΡΙΩβΗ ΣΑΝ
ΣΤΡΕΜΜ. ΜΑ
Διά Β.Δ. (ΦΕΚ 24ΟΔ')
/θη άναγκασηχώς
λόγκο δημοσίας όφελεΐαις
ΐδιρυσιν ινα(αϊηγΐ!κής
είς θέσιν «Λυχνάρι»
τητος Καντονάλι
Χ»"»0
σις 144
*(Η άπαλλορτκοσις ^
υπέρ τής κιτώ δαοτώναι?
«Ναι·πηγεΐα Άνατολιχής
ου».
ΓΕΩΡΓ. Δ. ΑΡΓΤΡΟΠΟΤΛΟ-
ΧΕΙΡΟΤΡΓΟΣ
Δέχεται είς τό Ιατρείον τον,
'Τψηλάντου 5 (™αρά την 1»
«ν Ρηγίλλης - ^
θήναί), 6—8 μ. μ·,
Τηλέφωνον 711.482.

Τα ΕΜΠ0ΡΙΚΟ_ΕΠΙΜΕΑΗΤΗΡΙέΙ ϋΐΗΌΑΒΑΟΣ ΜΜΜ
•Η ΔιενθΰνοΐΗκι 'Επιτροτη τού
Διβθνούς Έμ.το.ο4κοϋ Έ.-τιμκ/.ητηχ,Η
ου, έπε<>άτ<ι>αε την κατά ψθινόπω-
αον σύνοδον της, δια τής Λήψεως
γ;κρός άπθϋάοεοιν (ττρ'εψϋΐμένων -α
ριως κατά τής ά.-ΐιυτνικτι κης γρΗ.
φεια»ρατίας, ήτις ίσχύει είς ωρι¬
σμένας ύ.το ά-νάατυξιν χώρας *«4
ή όποέα αποτελεί σοβαράν τροχο-
,τρδην —Γ) δόλιος θοοάν, ώς έχι_-
ρακτηοΛτθη τ'πύ τίνων— εί; Χας
προσπαθείας διά την τόχε! ιν άνά-
.ττνξίν τιον.
Ή Επιτραπή ένέχρινε εν άρ-
χή, ποότίοσιν διά τή; οποίας ζηΤι:ΐ
ται ί| σνμμετοχή, των "Εμπορικώ"
'Επιμελητηρίυνν είς την δ ατύπω-
σιν νκιί πραγματικήν των σχεδίων
περΜρερειακής καί άοτΐικής Λ.«<·- . πτύξεως. Πρός τούτοις άπ&φαισισϋη ή όιεξαγωγή ϊοτΰνης τής όπιοιας τα άποτελ.έσματα Οά έξετοηοιθ.οϋ,' υπό τή; 'Επιτ^οαής κατά την π^ οτχή αυτής σύνοδον, την 19ην Μ«ί ου 1972. Ή 'Επιτοαπή έπεοήμΐΐνεν, 'ν συνεχεία., την ανάγκην οοκος πα- ρασχεθή «ι; τα 'Βιυΐορικά 'Εοτιμ - λτπήρ'ΐα ή δυνατοτης ·νχι Γκδίδουν χά πιστοποιητικΛ «χώρας πα<>αιγω-
γής», τα όποία σήμερον ,ταιρβχον-
ται υπό κιθηττ»ικιών ύπηρεσιών, δ'ά
τάς οποίας ΰπάρχονν ενδείξεις, ιίτι
,τροοηαβοΰν νά έντείνοντν τάς γιρα
φειοκιρατικάς διαδικακτίαις, μεταιδι-
βάζουσαι αύτάς είς τάς τελωνεια¬
κόν αρχάς.
Πολλά έκ των μελών τής 'Επι-
τοοπής ύ.τεστή.ρι?αν ότι τα ώς ά-
νω πιστοποιητΐκά, είς πλείστας ό¬
σας πειριπιτώσΐΐς, άαΐ.θ'τελοΰν περιτ
την πολιιτέλειαν. Ώς εκ τούτοΐ',
ή Επιτραπή βκ.οπεαιρι νά συστήση
είς τύ Στ?μβο,όλιον Τελ.οννειακής
Σννεργαισία; όπως οί κατά χώρας
.τι'να'κ.ες απαλλαγής εκ τοΰ ώς αΜ»
πιοτο.τοιη,τιι.κ,οΰ, έναριΐιονισθούν με-
τά των πλέον φιλελεύθερον τοιου
των.
Έξ άλλον, ή Έπιτοιθιπίη ένεγ,ρα-
ψεν είς τό ένερ-γητικιόν τηις την αΰ
£ανομένηΛ· χρησιμοποίησιν ιτών εί-
δικών πιστοποιητικων, των χορη
γονμένων ύ.ι' αυτής, διά την Ε¬
λεύθερον, προσωρινώς, εισαγωγήν
είς διαφόρους χώριας όειγματων,
έιαπο^ετιμάτοιν /αί βιοιμηχαΐνικιών ι)
άλλων πιθιθιόντοιν, ^ροαριζομένων
διά δΐίΐθνείς ρ·κβΓ0>ει·ς. Κατώ τύ
πρώτον εξάμηνον τοϋ τρέχοντος
έτους, έχοιρηγήθησαν 49.106 τοια"·
τα πιστθΛοιηΦΐικά, ήτοι κατα 10'έ
πρρισσότε,χι ενανη έκηνιονν τής
ιδίας περίοδον τού 1970. Ή αύξη¬
σις ομιος, άπό πλευράς άξίαις ,τ.ο»τι
όντονν, ΰπήρΈε πολΰ μεγαλυΐ'έ'ρ,υ:
Ήτοι 304, περιπου έκατιαμμνιρ'α
δολλαρίυιν, κατά τό π,ρω,τον εξά¬
μηνον τού 1971, έναντι 154 έίθατ
δολλ. τής αντίστοιχον περίοδον
τοθ 1970.
Ή Έπιτροπή εξήτασε, τέλ,Λς,
τάς πραγματοποιηθείσας προόδους
διά νά τεθή έν ισχύϊ ή τ.ελων,εΐΛλή
Σννθήικη, διά την δΐ'ακίνηοιν έμ-
ποριειιματοοαβωτίων πρός έν&ιαρε
«ομένας χώρας, άνευ τής παρειμ
βάσεως των ΤελωνειακάΥν Άρχώ.'
των χο)ρων, διά των οποίων διέΐ")
χονται «τοάνζιτο» τ«3ΰτα.
Η ΩΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΛΟΜΗΗΣ ΑΝΑΤΙΘΕΗΙ
ΕΙΣ ΙΛΙΟΤΙΚΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΗΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ
Διά τού Ν. Δ. 1003 «περι
γοΰ πολεοδσμ£ας> (ΦΒΚ 198 Α')
ίθεσπίοθη τό νομικόν πλαί<τιον τό οποίον εύνοεϊ δί' ώργα'νχινμένης δο μήσεως δημιουργίαν πολεοιδθιμιικΛν σι>γκ.ροτημά!τΐΰν κατά ζώνιας, ίκα-
νοποιούντων τάς :τΐρο6/4ειπομιένας
γίαις τής πόλεως έν τη ά-
έντι ή άναπλαχΐσαμένη
περιοχή πρός επίτευξιν τής άν^του
χα(, δημιουργικής διαιβιώοιεκος των
Μΐτοί3«ι)ν αυτής, 6ά<τει πλήρους πό λεοδομικοΰ σχεδίου, έ,ρειδθιμένου είς τα φυσακά, κοινΐονικά, οίκοΛΌ μιχά, ίστορικά,, αίσθητι.κά κ>ιχί τε-
χνν/ά δεδσμένα της οίκιζθιμιένης
ΆΜαπτνξιν μι&ς περΊοχής, δ'ά
τής ώργανω,μένης δαμήσΒίος, τό
Ν. Δ. κοίνει την &ημιαυρνία'ν, εί¬
τε νέονν οίκιστ™ών μονάθίθ'ν, ποϋ
&ά έντώσαωνται είς τού π;οο6λ£πύ-
μ«νον οργανισμόν ενός ΰπάρχοντος
οίκισμοΰ, είτε νέο>ν οίκισΐμών, ί
δου«μρΛΐί)Λ' αΰτοτελώς κ,αχ άνεξαρ-
τήιτΐι)ς των ΰφι<τταιμ)ένοι>ν
Ό κ;αθαρΊΐσ|μός περιοιχής ώς
<Ζώνης ΈνεργοΟ Πολεο&οιμίας» «ΖΒΠ) γίνεται διά Β. Δ., τοιαύτη δέ ζώνη δΰναταιΐ νιά έθίτείνεται εί τε επί ΰφισταμένου έιγ-κιεκρΐιμιέΛΌΐυ ναιμοτοιμικοΰ σχεδίου πόλειως, είτε χά! είς έ^κτός σχεδΊύου πόλεως πε¬ ριοχήν. Περαιτέρω όρίζεταΊ ότι ό καθο- Οΐαμός ΖΕΠ αποτελεί αιίτίαιν ά- νογχιασιηκής απαλλοτριώσεως διά δημοσίαν ωφέλειαν των άκιινήΐτ<ον ΕΥΐός τής περιμετρμκής γρ·ίίΐμιμής. Έξ άλλον, όρίζεται ίίτι έρ ή υπό τού Δηιμιθιθΐίου (δι' έ- /ϋει«θε'ρας σΐΛ'αλλαγής άγορά ή έν γένειι έπ' άνταλλάτιματθ άπάκτη- σις όκινήτων είς την ΖΕΠ ανευ τηιρήΐΓ«ως των είδικ.ών π,ερί διοική σεως των δημοσίιον κτημάτων δια τάξεων. Τέλος, κα&ορίζειτιαιι ότι ή πολεο- δομική 6ιαμόρ<ρο)ΐσι<ς πειαιοχης, κα θΌΐρισθείθης ώς ΖΕΙΙ κ«,ΐ ή ωργα¬ νωμένη έν αύτη δόμιησΊς, δ·υνα!Ται νά άναιτίθιεται υπό τοΰ Δηασσίου ειίς όργανικΐμοΰς δτ,ιμοισίου 5ικ.αίϋυ καί είς ώφιστ«ιμένας ή επί τούτω ίδρι>»μένας έταιρεία'ς μικιτήις ή
άμιγω,ς ίδιωτικής οΐ
Ή σι>γχώνευσις όαιοειοών βιο¬
μηχανίαν, σι«ντελεϊ είς την δημι¬
ουργίαν ίοχυρών μονάδ,ων, ίκανων
ν ά επιτύχουν συν(χ,γο>νΐιστιο(/ον κύ-
στος, δΐΕυκολυναμιενης οΰτο, τής
πριοωιθήσεως των εξαγωγήν, άΛ/.α
καί τής ε5ςχ<ιωσεο>ς των προιον
τ<«ν εί^ την όχι άιμελητιέ<ιν ϊοιοτε- ρικήν αγιοΐράν. Αποτελεί, αλλωστρ διά τάς Οπό ί.κβΐϋΐμηχάνισιν χώ ρας, ή σΐΛΐένονσις των ΙίταχΐίΛήό^- (ΐ>ν, εΰλογον σκοπιμότητα, παντο ο
τοώ,τιως ένισχυ&μενην κ<ΐι ένθαονι. νομένην. ■ Είς τα κα,θ' ημάς, ή πανσπερ- μία μικ>ρ*.ον όμοει&ών ίπυχ,ειρ>'|ΐσε-
ων —καΐ δή 6οομηιχανι«ώ'νι— όια-
σπ4 την συντονισμενην
αν άνταγιωνι,στικής έξ
(ι>ς των π,ροιόντΐιιν μας π.00^. τάς
μεγάλας όιεθνείς έταιρίαις καϊ γε-
νικώτειροΛ' ρίς τον διεθνή έιμπορ -
κον στίβον. Δι' δ καιί τύ Κράτος—
ίιπογρ«,μμιίϊε·ται ιίς τύ δελτίον τού
ΣΕΒ— παρέσχε δια τοΰ άρΌρου
12 Ν. Δ. 3765)57 φορολογιικά κί-
νητρΐΓχ κιί/4 άλλ»σς δΐιεν·ικιαλύνσεις
πρό- ένθά.ρ'ρυνσιν συγχϋ>νεύσεων
όμαεΐ'δών μονά'δων νχά ΐτεριορΐισμον
των κατά κλάιδονς 6ιαμηχα·νι%ής
κατατΐμησεως, ή όπαία Ινόσο.) έ-ντεί
νεται ό διε/θτής συνομγιονΐισμος α
«ταβαίνει είς τόν 6ιο(μτ;χανικον το-
μέα, παράγιον άντια<ναιίτχυξιακός. Έξ αλλση, δι' έτ'έρας και ί&ιαΐ/τέ ρϋΐς σηιμα"ντικα^ περιπτώσεις συγ- χωνει'ισείυν, ώς λ. χ. έπιί συγχω- νεύσεκος ΰιο,μϊΐχαΛ'ΐκιων Ιιπιχειρήισε- ων ή προσοίιπικών έταιριων μετ" άλ'Μνύμου τοιαύτης ή έίΐί είσφοράς επί λϊΐτουργούσης μικτής έοΐιχειρι^ σ«ος τοΰ βιομηχανικ.οΰ αυτής κι/αά- δου είς λεΐτονργοΰσαν ήδη ή σνν στοομένην νέαν άΛωντΐιμον βιο,μηχα νίκην έταιριίαν, προέβλεψε τύ άρ¬ θρον 4 τοϋ Ν. Δ. 4002)59, τβΰ δ- πιοίοιι ή νβχνι- ελ-η,ξε την 31 ην Δε- κειμόρίου 1970. Προέκυψεν οίί σο&αρΰν άντικ*'ν·ί|τρον είς Ινα ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΚΟΜΙΣΤΡΩΝ ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΩΝ ΛΐΩΦθΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΤΩΣΙΣ ΕΙ. Φ. ΟΓΑ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΠΙ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΩΝ ΑΤΤΟΚΙΝΗΤΩΝ Τα άναλογσύντα τέλη μου επί εισαγομένων αύτοΐκ.ινήτΐΐ)ΐν υπό έπιβοιτώΛ" ή ποοσώίτων μετοι- καύντχον είς την Έλλνά&α η νοτό ύπαλ/ ήλονν ύπηοετΛ<ύντ(ΐ>ν είς ελ¬
ληνικάς ύπηρίσίας τού έξιοτιειρικοΰ
Γ, &ΐεθνεϊς όογανισιμοΐις ή υπό Έλ
λήνων διπλοιιματων ή πραξενικών
ΰπαλλήλονν ώς καί υπό αξιωματι¬
κών ή ΰπιαξκο,ματικών μεταιβάνιτων
είς τό έξιοτερικόν δι' έκ-τέλεσιν ύ
ΛΤ|θεσΐ3ας, ΰηο)χ-^^νται εφεξής
βάσει των διατάξεο>ν τοΐι Ν. Δ.
296)69 .,Τοΰτο φακτ^ρ&ηιι εί,ς
εγκύκλιον τού ύπσυρίγιειίαυ ΟΓικο-
ναμικών πρός τάς τελαονιει,ακάς (^3
χάς τοΰ κράτους.
ΣΥΝΕΡΧΕΤΑ! ΤΟ ΣΥΝΤΟΚΙΣΤΙΚΟΝ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΩΝ Β ΝΗΧΑΝίΐΝ
Συνέρχετ<α είς Πάτιραις την Ι4η*ν ^οεμιορΐίου έ. ε. τό Σιχντονιστικυν Συμβούλιον Βιομηχανιικών Όργα νΐΐΜεων, μέ θε'μα την γενικ<α)ΐτέ·ραΛ' Ε'ετασιν τιον προβλημάτων πού ά !Μ«'χολ'θΰν τύν δευτερογενή τομέα ,^^ τήν διατννΐωσιν ποΰ αιφοροϋν €Ϊς την επίλυσιν αυτών. ΟΙ- νοεϊται, ότι καιτά την διάρ- των εργασιών τοΰ Σ Σ ΒΟ συξητη&οΰν καλ τα είδικώτε^α ίλή πού άαιασχολοϋν τάς όργανώσεις τής 6ιομητχα Μας, Γό πλούσιον χο Ρ0Υί««ών τοϋ Συντονκηικοϋ "Ι*1», ί«ε·0Ίλίΐιμ6άνει άιφ' ενός μέν «■*ιι>Μ>ιΛωοει- τής διοικήσεως τής
όργανώαειο>ς επί τ<Γη· ί- ΕΤΡΕΙΑ ΣΤΣΚΕΨΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΤΒΑ "» την πραεδρ,ίαν τοϋ ά-ντιπρο τής κυβερνήσεως κ Ν. Μα ", έιπραγματοποιήιθη εΰρντά γ^Ι σϋσκεψις είς τα γ,ραφ.εϊα τής Ελληνική- Τραπέζης Βιομηχανι- ^? Αναπτύξεϋ>ς, κχιαά την όποί-
'")' εξητάσθησαν Ιδιαιτέοας σημα-
Γίϊ θέματα, σννδεόμεηγι μέ την
6<ΝιΟΓτ(ίΛότΐϊΓα τής Τραπίζης υμ ^ν εν γρνει ϊνεργύν ρόλον αυτής ^ϊ την διαδικ<χ<σίαν τής οίκονο Ηΐκής άναπτύξειος τής χώρας. ΒΠΑΓΓΈΛΜΑΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΕΧΝΙΤΟΝ ΚΡΕΑΤΟΣ *ΊΣ ΤΟ ΣΦΛΓΈΙΟΝ ΛΑΜΙΑΝ __ '—εαγγελοματική Χχολή τειχνι- Τ"*ν κρέατος προβλεπεται νά λει- μέ την σιιμιβολνήν τού πχιιφΰιχ της μέ τα μ£λη τής άνιασχη ματίσθείστρς Κυβερνήκτειΐος, άναφο- Οΐκώς πρός τα γεπκώτειρ,α προ(1λή ματα τής βιομηχανίαν, άφ' ετέρου δέ είσηγήισιεας των προεδς»εί<ι)ν των ταιικών σιιλλΛγικώ'ν φορέθ)ν επί των είδικΐιντέ'ρίον θεμάτων ,-τιού ά- πασχολοΰν αύτούς. Καθ" ότι ά-φο- ρή την ή,μειρηκτίαν &ιάτ«ξιν τής 12ης σι<νόδιου τοΰ ΣΣΒΟ, αΐΰτη τέλει υπό ικιατάρτισιιν, άνταλλασ- σομένκιχν γνίϋ,μων μετιαξύ τοιΰ ΣΕΒ καί των μετεχουσών τοΰ Σνντονι στινοΰ άογανώσε'ων τής Βιοιιιηχα- νίίΐς Συ·νδέ<τμ(ι)ν ΒιομηχαΛ'ον Βο- ρείον Ελλάδος, Θ»ισισαλίας καί Πατ,ρων. ΘΑ ΜΕΛΕΤΗΘΟΤΝ ΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙ ΤΟΤ ΤΕΩΣ ΤΠΟΤΡΓΈΙΟΤ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΕΙΣ ΕΙΤΙΣΤΉΜΟΝΑΣ 'Επταμελής 'Επιτοοπή, έξ ύπη- ορσιανχον παιραγόντοη βά μ|ελετή ο*η τάς ανάγκας τοΰ υπουργείον 'Ε θνικής Οΐκονοιαας (τομεύς Γε<ο(?- γίας), είς είδ.κειιμένον τεχνικόν τροσκοπυκόν, ΐηι ό'ψε* τής άλιματώ δονς τεχνολογικης έξελιΐξεοις. Σχε τιικήΛ' άπόφαίτιν όπργοι'ΐη|ιεν ό τ'κτυ- ποιιργός 'Εθνικτ>ς Οίκσνοαίας ε¬
πί θε,ϋάτωΛ' γεοργίαις κ. Π. Πα-
πα,τανιαγιώτοιι. Ή ϊϊτιτροπή θά
προΛδιορίση είδικίϊηερον διά τό α-
μβσον μέλλον, τοίις έΛϋοτημ.ονικοΰς
κλάδους είς τούς ΟΛΐοίους απαιηοΰν
ται εϊδικευμένη <ττελέχηι (γε<ιυτό- νοι, δασολόγοι, κτηνίατρο.1, Ίχ&υο- λόγοι κ.λ^π.). ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΤΝΕΔΡΙΟΝ ΤΗΣ ΙΊΤ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ των νε-ι«ραλγικωτέρων σημείων τής 6ιομηχα·νικήΓ άναπτΐιίξεος τής χω οεδομένου ότι, ήδη, περιαρί αί ουνατότητες των προανα φερ&ειοίη· συγχονιεύσεων πιρός δή μιουργίαν μειξόνων μο·νάι&θ)ν ένι- σχκτικών τής συναγιιονιστικότητος τή- έλληνικής παιροιγιονής. Συναφής πρός τα άν<ι»τιέοιω εί- ναιι καί ή άπαγόρενσις σννΐυΛάρξ·- ως 6ιομηχανΐΛ)ν ε-ϊς τόν αυτόν χώ ρον, περί τής οποίας εξεδόθη κα γ ύπ* αριθ. 327 γνιοιμοιδόττκης τοό Ναμικοϋ ΣυμβοιΛίου τού Κράτους, ήτις, ώ- έπιση,ικιίνιεται υπο τοϋ ΣΕΒ, είναι όλως άντίιθΐτος πρός τάς παρούσια- άναγκιας τής ε%6ιομη χη.νίσεως. Ή συλλε»τοτ.ιργία πλε ό νοκν βιοιμηχοινιών είς τόν ίδιον χώ ρον, ή άποία άποτε·λεί ούχι σπανν αν πΐρίπτωσιν, ένδιεί·/.νι»αι δέ έ/ των συγχρόνων "εχνολογι%ών έξΐ"- λί£εΐ(ι)ν, ούδε'να συνεπάγεται «κίν¬ δυνον ύλάύη^ τής ύγείας ή άνείΐ^ τρΟΛΐου έ·νοχλήσε(ι>ς τοΰ έιργατου
πίΐιλληλικιοΰ ΐτροσωιπΐικοΰ, όσον καί
τοΰ κοινοΰ έν γένει» ώς είς τό σ·κ.ε
πτικύν τής γνομμθιδοτήίΐϊεως άναφέ
ρ«ται, έφ' όσον λαιμ6άνο<νται γ ά κατά'νληλα όργανο)τικά μέτρα. Ή συλλειτουργία αυτή τονίζεται ϋπ·'>
, την μορφήν μεγάλων βιομηχανι-
ι κων συγκ.ροτημάτ(ι)ν, άρχίιξιει. ηόη
■ νά άποτιελή ανάγκην διά τάς αυν-
, εργαζομιΓνας καί άιλληλοεξαρτιομ.-
ι νας βιοιμηχανικά^· έαΐιχειρήοιεις, ό
σαν είς τόν αυτόν χώρον, δοον
, κΐίχιΐ 6λο την αυτήν στέγην (δεδομέ-
νου ίίτι ή εννοια «αϊθον»σα» 5έν άν
ταποοορίνεται πλέον είς τα σνγχρο
( να βιομηχανικά μεγίθη).
Είς αμφοτέρας τάς ΐΐε^ιπτώσβις
καθίσταται πίριοκίχχΛ'ής ή άνάγκη τα
χείας ρυθμίαεώι- των, έιφόσΌν όιιι-
λοθιιεν περί εκβιχχμηχανίσεκος τής
οίκιοινο,μί«ς μιις, δεδομένου ΰτι οι'
αυτών έξιυτηρειτοΰνται π«ροθΤ)λΓ·ι
σικθΛΐμοτητ,ες εΛΐτεύξιεοϊς συναιγωνι
στικοΰ κάστιους κΓίΐ ποοιόντιον.
Είς την είσ<ροράν τής παραγρ. 3, τοϋ αρθρον 3, τού Ν. Δ. 4246' 1902, «πΐρί ένοαΐοΐίήσείος των σϊόη ροδρομικιών δικτύοιν χοΰ κράιους, ώς ετροποποιήθη μεταγενΐθΤΐΐρως, {υΐόκεινται μόνον αί άικ.αι9άριστοι είσπράξεις ε·κ των κομ'ο"τρΌ>ν έ.τι-
6αιτώΛ', των ύ.τεραστικών λε<ιχρο ρεάον Δ. Χ., ύ'χι δέ κα1!, αί άκα- θάρ«στο< εΐσοιράιξεις έκ της κατ' άποκοπήν εκμισθώσεως των λεοι φορεί<ι)ν υπό των Κοινων Ταμεί (όν, πρός τρίτους. Τουτο έ&έχθη διά της ολ' αριθ¬ μόν 2599)71 άτοφάσεώς τού τ·>
β' ηιιή,αα τοϋ Σίΐμι6ουλώΜ> ττϊς 'Ε-
ί
Η ΑΝΪΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ
γ ^ή τορ Λ(?00ειχοΓ·ς ρτθΛ'ς
Γι? τό σύγχρονον οχραγείον Λαιμί-
«;· ΣκοπΑς τής Σχολής βά ίΪΛΐαιι
^ ίτιμοοφοσις το>ν μέ τό κρέοιις
"λ^ (έκιοορο-
κκιί
κκιί βργατου
ΐοι, Ασχολνθΰμενοι μέ τόν τε-
^ικ',ν, την παρο«ί<ισ·ιν κα» πώ ληριν τού κρεατος. 1 Την 28ην Όκτωδρίου έ. £., θά άρχίσοιιν ™ί εργασίαι των οί κονο,μικκον διενθΐΛ-των τής ΙΤΤ είς Αθήναις. Τού συνεδρίοιυ;, ποΰ θά , διαρκέση μέχρι τής 27ης τρέχ. θά Ι λά&η χώραν είς τό ξενοδοχείον «Άστήιρ - Παλάς» Βιουλιαγμένης θά μειώσιχονν 100 καί πλέον έκ- I πρόσωποι τής ΙΤΤ άπό 83 χώ©ες. Αί ττροτεινόμεΜαι τρείς λύσεις διά την βντιμετώτισιν τής στε νότητιος είς την Εξεύρεσιν ϊργα τικών χειρών, όριστικοττοιοΓ/μεναι ε'ς οπτσφάσεις, ϋττοτίθεται ότι λ6 ουν το όλο« πρόδλημα. Εξεταατέ- ον, ομως, κατά -πόσον είναι έφαρ ιιόθΊμοι αί λύσεις αύται, έντασ- αόμεναι είς τό δλον ττλαίθΊθν τής ε·αρβρωΓΓΐκής δομής τής οικονο¬ μ ίος. Έν πρώτοις, ή φιλοόοξία τού έπανοητατρισμοϋ τού άπασχολου- μίνου, τταρο:γτ»>γικώς, είς τάς ξέ
νας οικονομίας κσί δή τής Δι.'Τ.
Γερμανίσς, 'Ελληνικοΰ έργατικοΰ
στοιχείου, αποτελεί εθνικήν επι
τοΐγήν. Διά τής εύοδώσεως τής
ποοοτταθείας αυτής, έτητυγχά-
«ονται, αυτομάτως, ττολλο— λοί
σκοττοί. Καί συγκεκριμένως, ά-
ττΓχλύνεται τό όξύτατον δημογρα-
φικον ττρόβλημα τής χώρας. Πά
ροτλλήλως, αί έργατικοί χεΐρες
των μεταναστών αυτών θα συμ-
-τληρώσο-υν τεραστία κενά ε<ίς την Βιομηχανικήν παραγωγήν Καί, μάλιστα, έογατικοί χεΐρες, τταρά τάς ωρισμένας έπιφυλάξεις, ίξε' δικευμέναι, των οποίων εχει άνά νκην ή οίκονομία μας. Πρός εττί τει/ξιν, δμως, τής ττροοτταβείας θίώτής, θά πρέ—εί νά δοθούν Ισχυ ρα κίνητρα, ώστε νά έξουθετερτο- θοΰν τάν τπλεονεκτήματα, τα ό- ιτοϊα ευρίσκουν ο·1 μετανάσται μας είς την ξένην Δυοτυχώς, τό αϊ- σβημα τής άνοοσφαλείας ττερΐ σι>
νεχοθς άτττααχαλήσεως —ϊσιως λό
γ» μή συντόνθι; διαψωτίσεως τγϊ-
οί των σημειωθεισών άλλαγών είς
την χώραν μας— είναι έντονώτα
τον. Τό άβέβαιον τού μέλλοντας
κ'.'ριαρχεΐ και αύτοθ τού νόστου
πρός τό ττάτριον έδαφος.
Άλλα εστω' Μέχρις ενός ίκα-
νοττοιητικοΰ σημείου, έττ£.τύχομεν
τούτο Γεννάται, ττάλιν, τό έρώτη-
μα Πόσοι έκ των τταλιννοστούν-
των έργατών θα ήθελον νά συνε
χίσουν ττροίΓφέοοντες τάς ΰττηρε
σίας των είς την τταραγωγική'ν
διαδικασίαν; Τουλάχιστον έκ των
μέχρι τούδε ττερι—τώσεων, ή ιτλει
ονότης αυτών, αμσ τή αφίξει είς
την χώραν μας, στρέφετσι Ίτρός
άλλας άναζητήσεις άττασχολήσε-
ως καί, ειδικώτερον, ή φιλοδο-
ξία των σι/νίσταται είς τό νά επι
δοθούν οί Ί'διοι είς έττιχειρηματι-
κάς ττ'οωτοβουλίας «αί οί ολιγώ¬
τερον φιλόδοξσι είς τό νά άνοί-
ξουν «κάνα μικρομάγαζο». 'Εττο-
μένως, τό όλον θέμα δέον νά τε
θή έιτΐ τής δλης ϋφιής τής οίκονο
μ ι κης μας διαρθρώσεως καί α¬
σφαλώς άτταιτοθνται βαθεΐαι το-
μαί.
Ώς ττρός την άνάσχβσΐν τού με
ταναστεντικού ρεύματος, τό θέμα
τούτο έμφανίζεται εύχερέστερον
ειίς την άντιμετώπτισίν τού, διά
τής λήψεως των κατάλληλον ίκεί
ν«ν μέτρων, ώστε ή σύγκρισις
των έδώ καί τ«ν είς την ξένην έ-
τίΐκρατουσύν σννθηκών εργασίας,
νά μή άττοβαιίνη συντριπτική είς
Βαρος μας. "Ετι ττλέον, νά έμψυ
σήσωμεν τό αϊσθημα τής άσφαλεί
ος, τής «σιγουριάς» — τταλαιά
μας άδκναμία ή έγγραφή είς τόν
δημόσιον κορβανάν! ..
Επι μένομεν είς τό θέμα τής α¬
σφαλείας, ένθυμούμενοι την ιτερί
τττ«ιοιιν ένιός τ. ύττουργοΰ 'Εργασί
άς όστις, προκειμένον νά σχημσ
τίση άμεσον αντίληψιν των αίτί-
αν, τα όποΐα έξαναγκάζονν τοϋς
"Ελληνας είς μειτανάστευσιν, μι
τέβη είς τα γραφεϊα τής ΔΕΜΕ
κα'ι ήρώτα τούτους, διατί έπιθ^
μο-ΰν νά έργασθούν είς τό έξωτε
ρικόν. Ή άττάνιτησις ήτο, ότι έ-
κ:ί θά εχουν «σίγο-υρο μεροκάμα
το»
Τό τρίτον μέτρον, ή'τοι τής με
τοοκιλήσεως άλλοδαττών έργατών
ίκ τής Μέσης Άνατολής, ή τής
Άφρικής, θεωρ είτα ι άττο ττολλούς
ώς ττανάκΕΐα είς την προκειμένην
■περίπτωσιν Πανάικιεια ναί· άλλά
τόσον έτΓΐφανειακή και ττρόσκαι-
ρος καί έ'ξω τού ύττοδάθρου, επί
τού όττοίου φιλοδοξεΐ νά βασισθή
ή οίκθΊομία μας. Σι/γκιεκριμένως,
αί χώραι αυται δύναται νά μάς
Τϊθμηθεύσου'ν μόνον άνειδίκευτον
προ<τιο-τικΟΛ. Σ υγχο>ρεΐ δμο>ς
τούτο ή μακροττρόθεσμος ττολιτι-
<ή μας διά την παραγωγήν, ττοιο τι κώς, ανταγωνιστικών ττροιόν- το»ν; Δέν μάς διαφεύγει ή ττερί- ττΐοισις, ότι θά ε'Γχομεν μίαν σνμ ττίεσιν είς τα κιόστος παραγωγης λόγω τού ίίψους των ήμερομισθί- ωνάλλά έΐρέτω ή τοιαύτη άγαθή πλευρά. Διότι, έν κατακλεΐδι, δέν τρέττει νά τταραγνιωρ ί ζώμεν καί το· αλλα ττροβλήματα, τα όττοΐα, άνατΓοφεύκτως, θά έδημιουργοΰν- το Προβλήματα δημογραφικά, κοινωνικά, .φυλετικά κ.λττ ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΣΑΝ ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΜΕΤΑΘΕΣΕΠΣ ΔΙΔΑΣ ΚΑΛΩΝ Είς την Εφημερίδα τής Κυβερ νήσεως (ΦΕΚ, 365, 15-10-71) έδημοσιεύθησαν οί ττίνακες μετα Οέσεων διά φόρ«ν βαθμών έκτπαι- δευτικών λειτουργών Δη,μοτικης ' Εκ-τταιδεύσεως. Οί έν λόγω ττίνακες είχον δη¬ μοσιευθή είς τό φύλλον τής εφη¬ μερίδος μας, τής 10ης Αΰγού- στου. Ή πρός έξεΧ'ρεσιν τοΰ φορο,λο- γητιέου είσοδήματος ίκαιεστέα έκ ■^οϋ κιιθαροΰ εϊσΌ'δήματος Βΐοφοβι· υπέρ τοΰ ΟΓΑ ΰπ«λογί£εται έαά τοΰ φόρου ό οποίος άναλσγεΐ εις τύ κατά τό αύτό ΐτος η-οροιλογηΓε·· όν εΙσόδημ"ΐ, ϊξεΐΊρκτκιόμΓΜον μετ' άφαι.'σ'εσιγ και τής σΐίΐιΐ^Γιφ'στέα·: ιημίας προτ,γουαενων έτΛν, Τουτο εδέχθη διά τής, υΛ' ά- ρι&μόν 2587)1971 απσφάσβως τού β' ταήαατος τού τό Συμβουλιον τή^ 'ΕπικριΊτείας, έρμηνεΰοτοΛ' τας. σχετικάς διάταξης τοΰ νόμον . 169)01 «περί γεωργικών ών» καί τοΰ Ν. Δ. 3843)58 «πειρί φορολογίας εΐοοδήιματος νομικών προσώπων». Διά την δαοιμολθίγίκήν κατάτα¬ ξιν των είς οχήματια τετραγώνοο ι] άρθογωνίοιν πλακων καιί, φύλλιο.' εκ Γ)οα>λνκανισμένοα) καιουτοοάικ α·]
ώλοκ.ληρο)μέ·νου, λαμ6άνετιοχ ΰπ' ^
ψιν ή χρήσις διά την οποίαν άντι-
κεκμενικως ώς έκ τή^ καταισκευ-
ής τΐ'ΐν, πιροορίξονται τοΰτα. ΕΙδικϋΰ
τ&ρον, λνίΐμβάνεται ύίτ' δι|»ν ή χρή
σις διά την οποίαν άντικειμιεν»κιί)Γ
ώς έκ τής καταισκιειιή- το>ν", π^^ο^
ρίζονται ταύτα. Ειδικώτερον, λαμ·
6άνεται νπ' όψιν, ότι, είς μέν την
περίπτωσιν κατά την οποίαν είνκ·
ταυτα εταιμα διά ν<Ί χριηο-ιμοίτοιη- θυΰν ώς τάπητες ύΛοστρώοεΐος ί| δι' έςτικαλυψιν δααέδων ύπάγοντί" ϊΐς τό |δ. Ε. τής κλάσείι>ς 40.08
ΐνω ΐάν έτοοοριιί:οΛ'το διά πάσσν
ά'λλην χρήσιν ύπάγονται εις τ11
εδάφ. Α τή^ αί»τής κλάσεονς.
Τα άνωτρρο) έ&εχθη τό Σνι-
6ού/.ιον τής 'Επικριατείας (β' τμΓ,
μα) διά τής {«π' άρυθμόν 2·Γ>89)71
άπιοοράοεώς τοτ, έοοδοθειίισης εν ό¬
ψει σχετικδν διατάξ'ε<ι)ν ταΰ Ισχύ όντος δακτμοιλογίον (Λ'ομοιθϊτικοΰ διιαάγματος 4088)60). ΕΞΟΡΜΗΣΙΣΔΙαΔΙΕΥΡΥΝΣΙΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΜΑΐ ίΧΕΗΩΝ ΜΕΤΑ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΧΩΡΟΝ Ή 'Εθνική Κυβέρνησις άναλαιι 6άνει συστηματικήν .τρο<ΐιπά&ειαν διά την διεύρννσιν υών έμπορικών «αί, οίκονοιμικώΛ' σιχέοείον μετά δια φίίρων χιοιρών. "Ηδη, ό εΰριοκόιμ - νος ιείς Μόναχον ύτρΐ'πονργό(. θννκής Οίκονομίας εΛί θειμάτοίν έα ποριίου κ. Κ. Μιχαλάπου/Λς, πρι δρειισε «ΰρβίας συισκιέψεως είς τό γενΐ/κύν προξενείον τής 'Ελλά&ος παιριθνσ'ία τού .ιρέσι3ιε<ΐ)_ καν των εμπι>ρΐΊ4ών άκολούθίον τής έλληνι
κης πρεσβείας άς Δ. Γερμανίαν
Κ«τά την σύσκκ'αμη» ταύτην ό κ.
{•φιιποιιργός ?διι>σεν όδηγίας διά
την πεχιοιιτέρο) δρΜστηριοοτοίησιν
είς τόν τομέα των ΐξαγο>γώ·ν έλ
ληνικιΛν προιόν-Μον. Έξ άλλον, ά
μέσως μετά την άφιξιν αύτοΰ είς
Μόναχον προχθές, ό κ. Μιχοιλάπιον
λο^. παρέστη είς επίσημον γεϋμα,
τό οποίον ίΐαρεθεοε πρός τιμήν τού
ό ΰπονργός *Εθνιικής Οίκονοιμίας,
τής Βαυαιρίας κ. Γιάοα»μαν καΐ εις
τό οποίον π·αιρίοτηισαν ό έν Βιιεν-
νη πρέσβυς τής 'Ελλάιδοις κ. Δ*-
λι6άνη_. καί αλλοι Γερμιαΐνο,Ι, κα·
"Ε/οληνες έπίσημοι.
Κατά την διάρκειαν τοΰ γεύμα
τος άντηλλτχγηισίΓχν προπόσεις είς
θερμοτάτηιν κα'ι εγκάρδιον άτιμο-
Σύγχςονα προβλήματα τής ο'ικονο μίας.
ΑΙ
ΓΙΚΑΙΜΕΤΒΡΡΥΟΜΙΣΕΙ!
Τοϋ κ. ΕΜΜΑΝΟΠΙΛ ΡΟΓΚΟΓΝΑΚΗ
'Επ' εύκ.αιρ*α των προσφάτων
ώναοίοινώσεων τοΰ κ. ύπΐοαιργοΰ Οί
κοναμικών περί μελετωμένων —
ώέθί
οιν καϊ άναίτροσα,ρμογών είς την
φορολ^ογικήν πολιτικήν μέ κατεύ¬
θυνσιν την πληρ,εστέρα'ν έναρμόν-
σίν της πρός την πολιτικήν οίκο-
νομικής άνοΛτύξεως άφ' ενός κα»
την συμπλήρωσιν όφκΐταιμέ'νοη" κε
νών η έλλείψί,(ι)Λ, χιρήσϊμοι ίαιος,
θά ήσαν ώοιοιμέναιι ί<πι μέροα>ς πά
ρατηρήσεις ίπ' αυτής κιαί ί&ιαιτέ
ρως επί των ΙσχυόντοΛτ ώς π-ρος
την φοραλιογία'ν τοΰ είσοδήματος
Έκ .προοιμίου παρατηιρεΐται ΰτι
καί, ικανόν τό γεγονιός ότι ή ίσχύου
σα (ρορολονπ'α ΐπί τοΰ εΐσοδήμα-
τος εισήχθη πιρύ 15ενίας καί πΐιΐρα
μένει σχ&δόν .Ίναλλοίωτος, ένώ
καιτα την πιερίοδον αύτην εχουν λά
6ει χώραν άναιιφ<6όλως, όαισικαι, δια,ρθριωτικα'ι μετα6·ο<λ)αιί είς την ό¬ λην οίκ.οναμία,'ν καί την διάιρθρω- αιιν των εΐσοδημάτων, άρκ·εΐ αύτο καθ1 έαΐυτό διά νά θεμελιωθή ή άνάγκη μιάς άναιπροσαιρΜθΐγή,ς, καί ένα^ιαοί.σει(ος πρός τα νιεα &εδο- μένα. Εντελώς ένδεικτικώς πιαιραιθέ^ τομεν τι'ιν έξ^λιιξιν ωρισμένων 6α σικών μεγεθών άμέσιος σχετιζο- μένων πρός τήλ' φορολογικόν έπι- οάρννονν «αί πολιτικήν άφ' ής έτέ θη ϊ ισχύϊ τό 1955 ό ένιαΐθβ φό- ρος εϊσοδήματ'θς καί μεχιρι σήιμε- ρον. Τύ εθνικόν είσόδημα είς τρεχού οίας τιμάς (δοθέντος δτι ή φορολο γία σνσχετΐίζεται πρός την τοιαύ- την άπιοτνι».ησιν των εΐσοδίΐμάτοον) άπό 60 περίπαυ δισεκαιτομΐμΐίιρια δρ.αχμών κατά τό 1955 έικτ:μαται ήδη είς 250 τισε,ιατοιμμν'ριΐα, ή τοι είς τό ύπερτετραπάσιον. Άνάλογος είναι καιί ή μεσολα- ί)ήσηισα αεταιθολ.ή είς τό κατά κ,ε- φαιλήν είσόδημα, ίσως δέ «αί ετι μεγαλιτέραν άν ληφθή ΰπ' δψιν ότι τό συνολικόν εθνικόν είσόδημα άλλά καν τό ούσιαστΐ'κως ίνΐοκει- μρνον είς φο.ρ>ολιθγίαν, τό Λΐρθιερ-
χόμενον άπό τόν δευτερογενή καί
τρατογενή τοιμε,ι —δεδομένου ότι
τα γΐοργικον τοιούτον ούοιαστι-
κώς άπαλλάσσεται: τής φαρολογ'ιας
είσοι&ι'ιαστας. Πράγματι, ενοΛ'π
250 περ.!-ιοιιι δολλ^αρίο)ν κατά κεφο
λήν είοοδή,μαιτος, κατά τό 1955,
εφέτος 0ά .τρ^τιπ κιατά τοϋς έ.τι-
οήμοας ύπολογι<ίμούς, ^x>ι έχη υ¬
περβή τί· 1.000 δο.λλάιρ·ια.
Τό νψος των έξ εγχωρίων πή
γών έβόδων προυπολογισμοϋ της |
18μήνον χρήσε(ι>ς 1955)56, άπολο
γιστικώ,ς, ανήλθεν είς 16,9 δι<τεκ. δραχαών, ήτοι &ι' ένιαυ<τίαν περί¬ οδον (διά λόγονς αιτγκιριοΊμότη- τος) ίϊς 11 περΐπον δ.σρκηιτομιιύ οια, ίνί) διά τό τρ«χοΛρ ετος αί προ6?^έ1|>εις άνα6ι6ά'ξονν τό αντί¬
στοιχον κονδύλιον είς τό έξαπλά-
σιον περίπου —διά τι'ιν άκ,ρίβει-
ον είς 64,4 δισεκ.— άλλά ή μέχρ·
τοϋδε πιθ'ρεία έκ-τελέσεοις, δικαιιο-
λογεΐ την πρόβλει)«ν ί»πιερι6άοιεϋ)ς.
Ή άμεσος φορολογία, ά·νιαγομί
νη είς δο>δεικάιιηΛ'ον περίοδον, κίΐ-
τά την ειΊσΊγιογήν τοΰ έν,αίου ς,ό
οου, ήτο τής τάζεος τίόν δύο δι-
σεκ. δραχιμων, '·νώ διά τό τρέχον |
έτος προυπελογ.'σθη είς 13 δισιε/α-
τομμΰρια, κατά πάσαν δέ πιθα-
Λοτητα θά ύπιερβή αίοθηττως τό
ΐαΐΐΤΡΐδον τουτο.
Ό άρ/.θμός των ύποδαλλόντιον
&η/Λΐσιεις φορολογίας εΊαοδήαατος
ςνσικών .-τκ.ιοσιώπο)ν, αύξηιθεΐς ρ<ι- γδαίοις, ίδ'Ίίος κατά τα τελευταία ετη, ρφθασε διά τό 1970 τάς 555 χιλιάδας "Ολαι αΰτα,ί αί ποσοτικαί μιειτα- βολαΐ είς μεγέθή συνάψη καί συν- ηρΐΓ,αένα πρός την φορολογίαν τοΓ) εΐσοδήαα'τος, ύποδηλοΰν κ<ά έκφράξοι»· τ(ΐυτοχρόνο)ς ποιοτικάς καί διαριθοωτικάς μειταβαλάς, "ι όποίαιι καί διικαιολογοΰν έκ πιροοι- μίου την έπανιεξέτασιν καί,, βάσει των Λρακυπτόντων έξ αυτής ποΐ}ι σιιάτων, την αναθεώρησιν τής έν λόγω φορολογίας ή ωρισμένων πλευρίον αυτής. ΤΟ ΤΨΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΒΑΡΤΝΣΕΩΣ "Ενια πρώτον έρώτημα,, τό όποι αν τίθεται έν όψει καί τής ίΐοσοχ. κης αυξήσεως των φορολογικών έσόδων μέ ρυ&).ιούς —λύγφ τής προαδειντικότητας τοΰ φόρον είσο- δήιματος— ταχυτερονς τής αύξή- σειυς των ίδι<.ιηικιό>ν κα'ι είδικώς
των φορολογηΧί.ον είσοδτιμάτωΎ,
είναι το κατά ποσόν έν τφ σννό
λ(ι) ή ορορολογία αυτή και ειδικώς
οί στυντελεσταί τη.ς, δϊν είναι ητϊ
λαί διά τό πονρόν στάδιον1 τής άν«-
πτύξε«>ς. Έδώ θά πριέ.ιει νά οη-
μειωθή ότι ή π.ροοδευτικότηις τοϋ
φόρον είσοδη^ιιατος, έν σνναρτή
σει πιρός την συνιεχή άνοδον των
τ^μών, ή όποία όνομασιτικώς μόινον
αύξάλ'ίΐ τα εΐσοδ·ή,μ)ατΐα, όδηγεϊ είς
ηύξημένην επιβάρυνσιν λογ<ι> με-
ταιβολής κλιμακίον, ή όπονα δε,ν
άντωι,τοκ,ρίνεται είς πραγματικήν
αύξησιν τοΰ είσιοδήματος τού φο-
Περαιτέρίο έπισημαίνετιαι ότι ό
λεγομένας ένιαΐος φαρός ποΰ ειπή
χθη τό 1955 καιί έξακολονιθεϊ ί-
(Τχύιον, έξα·κο·λονθεΐ μέν νά είναι
πιράγμαιτι «ένιαΐος» άπό άπύψεο>ς
πηγων είβοδήμίΐτος, άλλ-ά ^παυσε
νά ιείναι τοιούτος ούουακττικώς ά
πό απόψεως ένιαίιαις μεταιχ,ειριίσε·
ως των φορολογοιιμένοη', δεδομέ-
νοα< ότι άλλαι μέν κατηγαρίαιι εΐ- σαδημάτων παραιιένουν έκ,τός φο¬ ρολογίας,, ά'λλων δέ ή έιπιβάρνινσις λόγφ παιροχής διαφόρων άπαιλλα· γών καί κι·νήτρων, είναι είς τίιν πράξιν, χαμηλοτέρα άλλων καϊτηγο ρκϋν. Πράγματι., ή μόνη κατηγοράι διά την οποίαν ή φορολογικαί ΰ- λη καί ό επιβαλλομένας φαρός εί¬ ναι πλήρης, είναι τό είσόδηαα, τ ό προιερχόμενο'ν έκ των μιβθωτών 6- πηριεσιών ιχαί τό όίτοϊον, φορολογού μενον είς την πηγήν, δέν διαφεύ γει τής φοροτεχνικής συλλήψεως. Άρκεϊ νά ύποανηοιθοΰν τα άιφο- ρώντα την κατά πηγάς πιροελενσε- α>ς καιτανομήν τού δηλουρένου οί-
κογενειαϊΐο'ΰ είσο·δήματος, άπό τα
όποΐα .τροκνπτει ή ίυτεροχή τοΰ έκ
μΐ(τθο>των ΰπηρεσιό"η· τοιούτον.
Οΰτο) λ. χ διά τό 1969 ίπι
~Λ'ολικιί).ς δηλαοθέντος οίκογιενεια-
»ον εϊσοιδήματος 49,2 δισεκιαΓτομ
μύρια δραχμών τα 23,2 διοεκατο ι
μύρ'α, τί τοι ο·χεδό·ν τό ήμισι·, προ-
ήοχετο έκ μισίθ'^τών ί«τηρεισιιών,
τα 15.7 δισεκ. έξ έιυΐοροβιαμη^α
νίκων έπιχειρήσεων, 6,7 δισεκατ.
έξ ο'ικοδοιμχον (τής δευτέ,ρας ν,ν-
τηγορίας είσοδηΊΐάτκιη· συλλαμβα-
νομένης έπίο-ης εύχερως), 2,6 δια.
έ£ έλενθερκον ί^ταγγελιΐιάτοιν κ.
ο.κ. Άλλά καί καθ" ομάδος έπαγ-
γελιιάτ«)ν ή συιιβολή των μισθοι
των (π.ε-ριλ(ΐιιι6ανοιαένων καί των
σννταξιούχων) ϊξακολοαιβεΐ νά κα
τέχη την ποώτην θ^σιν μέ δηλ<ο- θέ-ν κατά το ετος έικεΐνο είσόδημα ίέικ πά<της πηγής πιροεριχάμενον) 23,6 δισεκατ. έναντι 18,6 των έμ πόρων, βιοωηχάνων, βιοιτεχνών καιί, έιπαγγιελματιών καί 4,3 των έ- λευθεροειπαγγ ελματ ιω ν. Προκριιμένου .τ&ρί τής φορολογί άς τοΰ έκ μισθωτων ύπηρρσιων εί- σαδήματος, ίυΐογραιμμίξεται δτι ή πιέραν ενός όριον φοϋολ^ογική τού έυτΐιοάρΐίν«σ·ις καθίσταται τόσον έ;ΐα νθής, ίόστε νά είναι δυνατόν ν ά άποθαρούνη την έργαισίονν είδικεν μένων στελεχών επί δικαία μέ-", όλλά ύψηλή άιμοιβή έφόσον όλονεν καιί μιεγα'λύτερον μέρος αυτής θά ιραλκιδεύεται υπό τής φορολογίας. "Ισως θά πρέ,πρ' έιδώ νά ληφθή ΰπ' δΐ|·ιν δτι ή είδιικενμένη έιργα οία, έξ ίσον άπιαιραΐτητος ώς κ<ιί αί έπενδύσεΊς διά τό πιαρύν στάδι¬ ον άναπτύξ'δως τής έλληνικής οΐκο νομίας δικαι,οΰτα1. μιάς ανάλογον φορολογικής μεταχειρίαεως προκει μένου νά ίιπάρξθ'υν κίνητρα διά την κκΝΜΚΓοράν της, ώς άλλακττε ^χουν θεσμοιθετη·θή τόσα κίνητρα διά τΐιν π,ρίΐγματοϋτοίησιν έπενιδν- σεων. ι ΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ Β ΑΡΗ Άπαραίτητος έΛίσης είναι —έν τος βεβαίως των ΟΜνατοτήτων τοί προυπολογκϊμοΰ— ή έπανβξέταοις —τόσον τοΰ ά<ΐθιρολογήτου όρίου όσθΛ' κ,αί των οίκσγενειαικιων βα- ρων των φ,»ρυλογουμέΛ<ων. Διότι, ουδείς βεβαίως δύναται να υποστή ρίξη. σοβαρώς ότι αιί 15 χιλιάιοες αί 9 χιλιάδες καί αί 5 χιλιάδες δραιχμαί, αί άναγΛΊωριζομιεναι ώς έκπτώσ«ις δι' άφο&αλόγητον όριον τοΰ άρχηγοΰ τής οικογενείας, τής σύζυγον καί ί,καστου τέκνον άντι- οτοίχως, άνταΛοκρίνονται έστω καί κατά προσέγγισιν πρός τα αημε- ρινά οεδοιιιίνα. Τό θέ(μα των ΐχ.· πτώσεων αυτών καί ίδιαιτ1έιρα>ς των
διά τα τέκνα, ίσο>ς θά Λριέ^ιιει νά
μελετηιθή έν συναρτήσει και πιρυς
τα μελετώμενα δημογραιφικά κίνη
τρα, έν όψει τής διαπιοιτονμενη,ς
έκ των άπογραφρών προϊούσης κά,μ
ψεως των γεννήσιεων. Μτμαος, έξ
άλλον, θά π,ρρπει νά άντιψι«το)ΐπι-
σθή και'ι ή περίπτωσις τής άναγ'νω
ρίοειος ώς έκπτώσεων των δααα-
νών διά την εκπαίδευσιν των τέ
κνα>ν — λυαιμβανουένου ύπ' όψιν ό¬
τι ώς προκύπτει ϊκ των πριαγιματι-
ών δεδομένων ή ίδιωτική έκπαίδίν
σις, διά την οποίαν δα.-τανώνται
οημαντικά ποσα, άποκτό; όλονεν
καί μεγαλιτέραν σιρμετοχήν παρ<- πλεύοω,ς τής δημοσίας —καί δωρ1 άν παρεχαμένΓ(ς— τοιαύτηις. "Οπως προκύπτει άπό τάς ανθ κοινώαεις τοΰ κ. ύπιουργοΰ των Ο' κονοιμικών τό θέμα των νομί,μων φοοολογικωΎ (Ιπαλλαγών, άντιμε- τοΗτίξεται επί διττής καϊ όρθής θεωρητικώς βάσΐως. Είς δ,τι άφο ρό; μέν τάς χαριστικάς μέν λεγο¬ μένας άπαλλ,αγάς, αί οποίαι δέν άΛΐταποκοίνονται καί δέν ίυΐαγοριεύ ονται οϋτε ά,τό οίκονοιμιοανν, οϋτε ίΐτό κοινωνικήν σκοπϋμότηγτα, άλ¬ λα έκφράζουν μάλλον μίαν ηύξη¬ μένην ίοτχύν των υπέρ ών π;ρόκιει- ται κοινο>νικώ·ν ή εΛαγγελιιιατικών
όμάδον, ή έξάλνειψίς των ή εσΤ(ο
ό προοδευτικάς περιορισμός των
είναι σκόπιμος καιί άναγκαίος Τοΰ
το, άλλθΜΤτε, θά δημιουργήση συν¬
θήκας ά"ε·τωτέρον χειρισμοΰ άλ-
λ<ι)ν σκο^τίμο)ν περυττώσειον, έλα- φρύνοεως ή βελτιώσεων <ϊιιντ<ΐν·ΐοκρι νομένων είς πραγιιιατικάς ανάγκας Άλλά κα'ι αί {«πό μορφήν κινή- τριοχν δ.ά την ανάπτυξιν απαλλαγαί ?ι έλαφρύνσεις άπό Λλει»ράς φορο- λογικοϋ βάρονς, είναι άνάγκη πρά γματι νά έ.-ηανεξετασθοΰν καί άνα θεωρηθοΰν. Πιράγματι κίνπιτρα θε ατιβθ^ντα πρό 15ετίας, δετοαετίας ΪΙ κα* πενταιετίας άκόμη, δέν εΤναι βέβαιον δτι ΰπηρ>ετο!ΰν καί σιήιμε-
ρον άκόμη, λόγω των μεταιβολών
πού ίπήλθον είς την οληΛ" δομήν
της έλληνας οΐκονομίας ίΐραγμα-
τικάς ανάγκας άναΛτύξεως ή ά-
ποτϊλοϋν απλώς έοτιδοτήσεις πρός
ώρι<ΐ)αε'ν«ς κατηγορίας άτάμων. Ή υποστηριζόμενη μάλκηα έξ ώρισΐίΐ)έν(ΐ>ν πλευοών άποψις δτι ώ-
φΐαμιένα θεσπισθέντα καί έφαιριμο-
ζόμενα παγίως κίνητρα, ηαιρά την
αρχικώς ΰφιοτα,μένητν σκοΛΐμότη-
τά τίον, ένδέχεται σήμερον νά σνν
τελοϋν απλώς είς την παγιοποίησιν
μονοπωλιακων καταστάιοιρων, παρ-
ειμποδίϊοΛΤα την πλήρη άνάπιτυξιν
τοΰ ελεύθερον άνταγοϊνισμοΰ και,
κατά συνέπειαν, παιραΐκιο)λύοντα,
είς τελευταίαν άνάλ.υσιν, την οίκ-ο
νομικήν ανάπτυξιν, δέν ψαίνιεται
π.αντ<ελώς άστήρικτος. "Ισιος μάλιστα θά ήτο σκόπιμον νά άναιληφθή έκ μέρους ά&μοδίιων ίιπη0Ρ<ΐιων, μία εύριυτ£ρα καί πλη- ρίστε'ρα διερ·ιννηοις τοΰ όλον θέ- ματος των έν ισχύϊ κινήτρων κοιΐ τοΰ κόστους των, τό οποίον καθ" ωρισμένας έκτιμήσκις, είναι τόσον ΰι[»ηλόν, ωστε νά ΰπερβαίνη την α¬ πόδοσιν των. σφαίραν καιί έτονίσιθησαν ίδιαιτέ ρως τα αίσθήματα φιλίας καί ίο πνβΐίμα συνεργασιας μεταξυ των όυο χωιρών. 'ΕοτηκοΛοιυθηισεν έίτίσ'κιε'ψις εις την μεγάλην γερμανικήν ύιοιμηχα- νιαν «Μέσερσμιϋ - Μπελκον», ο- που δ κ. ΜιχαλοπουΛιθ- ένημειροι- θη επί τής δρακπηριοττ|ΐτο.ς αυτής. Ό κ. ύφυπΌΐιργος θα σννεχίθΊΐ τας έΛαψας τού μΐ Ι^ερμανού^. έπιβυ, μους καΐ θά ένΐισκεφϋή έν σννεχεΑα καϊ άλλας περιοχάς τήο Βαναιςία^. Είς την όλην προσ*τ«ιθειαιν άνα πτύξειως των ίμπορικών και οικο¬ νομικωσ σχέσ£ϋ^ν με δΜφόρονς χω ^ας, θά σνμβάλη ένεργώς και το 'ΕμΛορικον κία Βκψιηχανικον Ε· .ιιμεληιττιριιον Αθηνών. Το όλον θέιμα δυερεννήσεως των ϋφισταμ.ο- νων σχετικών όυνατΌτήτων άνετέ θη υπο τοΰ 'Επιμε,λητηρίου είς σνγ κροτ-ηθείσας μικτα- έιπιτροπάς κα¬ τα περιοχάς και χώρας, έκ συν¬ αλλασσομένων έπιχειρηψυατιών και ΰπΐηριεσιακών παραγόντιον τούτων. ΑΙ έπ«<}θι)ταί αύται θά εχουν ώ; αποστολήν: — Την ,ταραΐκολούθη<τΐΐν και'ι Λρο ώθησιν των μετά των ξένων χω- ρων έιμπ»ρ.ικών σατναλλαγων. — Την συλλογήν, ταξινόμησιν καιί άξιολόγησιν ί^μπορΐ/κών πληρ.) φοριών διά τάς χώρας αύτάς κα» ειδικώτερον την διερεύνυσιν των δυνατοτή,των τοιποθετΐ]ισΒως έλληινι κων προιόντων είς ξέναι; αγοράν·. — Την αποβολήν προτάισεων προ; το ΕΒΕΑ επι παντός θέματος ά φορώντος τάς σνναιλλαγάς. —Την ύποοοήθησιν των έμπθιρι- κών άποση?ολών είς τό εξωτερικόν 4 τής ύποδοχή,- των έκ τής ξέ νης άφικτνουμένυν. ΑΠΕΒΙΩΣΕΝ Ο ΙΩΑΚΕΙΜ ΜΑΛΑΘΟΤΡΑΣ Είς βαιθύ γήρας άιΐηεβίωσεν ό συν ργάτης μας Ίωαικείψι Μαιλαιθαύ- ρας και έικηδεύθη τό άπόγευμα τής παρελθούσης Τετάρτης. ΤΗτο μεγάλη- μαρφώοεως, ονΐουδάισας είς την Βεολογικήν Σχολήν Χάλ¬ κης καί δτατι&λέσας καιθηγηΐτής τής ΑΜωτάτης Σχαλής Οιίκονομικων καί Έμπορικών Έΐτισ'τηιμών. ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΠΙΤΤχΩΣ Η ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΑΠΗΤΟΤΡΓΩΝ Είς τα έν Κηφκκα χειροτεχνυκά έργαστήριια τής Χριστιανικής Έ νώσεως Νεααχδων, σννεχίιζεται ί- πιτι»χώς ή λειτουργία τού φροντι- στΓΐρίου έιπιμοϋφώσεως στελεχώ' τής ταπητουργικής τέχνης, τό ό ποίον ώργανώθη υπο τοΰ Έθνικοΰ Όργανισμοΰ 'Ελ-ληνικής Χει^οτι· χνίας καί δαπαναίς τοΰ οποίον κ<χ- ταρτίζονται είς την χειροτεχνίαν των ταπήτων καί εΐδών έπιστρώσιε ιος 20 άγρότιδες έκ. διαιφόρων πε ριο/ώ-ν τής Χώρας. Είδικοί τεχνικοί τή^ ύπηρεσας ταΐτητονιργίας τον ΕΟΕΧ διδά- σκουν τάς οΐκείας θεωρηιτικάς γνω σεις, ώς καί πρακτικάς έφαιριμογας τούτων, τάς παιραΐκολουιθούσαις ι» έν λόγω φροντιστήοιςκν αί όποϊα1, σημειωτέον, εί- τα πλοώσια τής έ- πιιμορφώσεώς τιον, λαμβάνουν καί ήμ&ρησίαν άιπαςημί(ι>σιν διά την
πραικτικήν ένασχάλησίν των είς την
.-νονραγωγήν ταπήτων.
ΑΤΕΛΗΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΤ
ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΤ
'Ειπιτρέπεται μέχρι 30ης Όκτυ·
δρίον 1971 ή άτελής εΐοαγωγήι 6ιθ
μηχανικόν έλαιολάδον Εναντι έξ<< γο>γής έλληνικών ούδετέριίον πυρηνε
λαίιων. Τα ανωτέρω πιροβλέπιει κ.οι
νή απόφασις των ίιπουργών 'Βθνι
κης Οΐκονομίας καιί Οίκονομικών.
Σχείτικιώς άρχεται δτι ή έν λό
γω είσαγωγή Οά πραγματοποιηθή
μέ αναλογίαν 700 κιλών βιομη,χα-
νιικον ΐλαιολάδου πρός 1000 κνοι
έλληνικών ούδετέρΐι>ν πνιρηνιελαΐ-
ων. Ώς ύποχρέωσις τίθεται ή πά
ράδοσις είς τό δηιμόσυον τουλιάχι
στον 388,18 κιλών οαφινέ έλαιο
ον είς την ιιμήν των δραχΐμών
20,25 κατά κιιλό·1 χύμα ή δρχ. 21,
25 κατά κίλόν είς 6αιρέλια καινου
ργή πλέον φόρον κύκλον έιργασι
ών. Ή Τραπέζα Ελλάδος έξονβιο
δατεϊται διά την χορήγησιν των
σχετικών άδειών έξαγωγής καιϊ, ιί
σαγωγής «πί διαικανονισμώ τής Λ
ξίας βάσει θεωρημένο'ν τιμολογίου
δι' ελευθέραν ί^υναλλάγματος.
Διά τούς άναλογοΰντας δασίμοϋς
κσί λοιπάς έπιβαρύνοιεις των ιί
σαγομένων βιοιαηχανιΐκών έλαιιολά
διον θά λαμβάνωντιαι έγγνήσιεις,
η θά είοντράτττωνται τα σχετικά
ποσά επί ίοαρακατα'θήκη λήη^^εως νο
μαθετικοΰ μέτρον.
ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΟΤ Λ.Ν.Τ.
ΕΙΣ ΤΟΝ κ. ΠΕΖΟΠΟΤΛΟΝ
Ό ύποιυργός 'Εθνικής Οίκονο
μίας κ. Γ. ΠΒζόοτουλος εδέχθη
χθές είς ακρόασιν των αρχηγόν τον
άπό Ιθημέρου εΰρισΐκοιμένου είς Ά
θήνας κλιμακίον τοϋ Διρθνούς Νο
μιοιματικοΰ Ταιμεϊον κ. Ρ. "Εβεν
σεν. Ούτος επί τώ πέραηι των διε
ξαχθεισων διαβονλεΰσεων τοΰ έν
λόγω κλιμακίον μετ ά των ένταΰ
θα άριμοδίων ανέφερεν είς τόν κ.
υπουργόν τα έκ των διαοουλευσε
ωτ τούτιον παριοιματά τού ώς καί
τάς έν γένει έντυπώοεις τού έκ των
ίπαιφών τον.
Ό κ. 'Τπιαυργός άιφοϋ πύχαρΐστη
σε τόν κ. "Εβενσεν &ιεβειβαιίω<»ν αυτόν δτι αιί άπύψεις τού θά τ·"» χούν περαιτέρω έιπκπαμένης με λέτης.

Σύγχρονα προβλήματα τής Οίκονομίσο
ΦΟΡΟΑΟΠΚΟΥ ΠΚΗ.Ι
•Η επικαιρότης τοΰ θέματος έν
όψει της άναικοινωθΐείίσης ήδη μί"-
λέτης κιοιϊ ίπανεξΐτασεώς τον έκ
μές(οιυις τιοΰ αρμόδιον ύπουργοϋ
προκειμένον νά εΙσηγηθή τάς κο-
τά την κλίσιν τού επιβαλλομένας
μεταιρρινιθμίοιεις, άλλά «αί ή &α<ιύ νουοΐα σημαβία τού δ«χ ΐόν οϊλοο γενεααοών προιιτολογισμόν εύρΐ'τα της μάζης πληθνισμοϋ ιδίως άσα κου αιτιολογοΰν την επάνοδον της στήλης κ,αΐ σήμερον είς αΐ>τό έν
συνεχεία των οσων έξετέθησιαν την
πρό ολίγον ημερών. Μέ στόχον
κνρίως αυτήν την φοιράν ώρισυέ
νας περισσότερον είδικιεινμένας λιι
ρατηρήσεις ειίς ο,τι άφοιρά την όσ
χύουσαν φορολογίαν καί ειδικώς την
φορολογίαν είσοδημιατος
πιρθισώπωιν.
Έκ προοιμίον έίαχναλαμβάνι&τ«ι
•ή καταοτατική τρόπον τινά, παρ ι
τηρησις δτι οί διέποντες την φο
ρολογίαν τού είσοδήιματος κανόντς
διέπονται βασικώς άπό τόν νόμον
3323 περι ένιαίο,» φόρον ό οποίος,
ετέθη έν Ισχύϊ άπ;> τοϋ 1955 έφαρμο
Ιόμιενος εκτοτιε μέ έατοι»σιά>δεις ιιάλ
λον μκπαιρρνθμίσεις καί δτι
νως έν όψει των βασικων διαΐθαω
τικών αλλαγήν είς τή* ελληνικήν
οίκονομίαν καί τα ίδκοτικά είσο
δήματα κατά την Λφαρριεύσια'σιαν !6
ετίαν όρισμένοι βαισυκοΐ δεικταί
των μεταβολών αυτών άνεφέριθιη-
σαιν είς τό σημε'ωμα τής παρελθόν
σης Κυριακάς — «θιθιστοϋν άνογ
καίαν την έπανιε'ξέτακην κα· άναπρο
σοορμογήν τού.
Ειδικώτερον ίιπι<τημαΐ,νοντίαι έν συνεχεία πλευραί κ«ιί διατάξεις τού ΤΟΥ κ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟ ΥΝΑΚΗ μενά πνόσω,πα ή όηχΑα, έξηρέ·θη ρος μι«βα>τών ύπηρεσιών καταιβάλ
οιά τού Α.Ν. 239)67 δοθέντος ώς λεται Λ«ρακ.ρ.ατο,ύμενος υπο τού εο
τούτο άντηποκρΐνεται π^ς τάς γοσύτον, αμα τή εισπιραξει τού μι-
τούτο άντηποκρΐνεται
έλληνικάς
π^ς τάς γ
άς αρχάς <7&οϋ υπό τού μισθωτοϋ. Οί λοιποί έ έ λγύε™ κα.τα'&αλλουν - έλληνικάς «ίκΛγενεκχκάς αρχς άλλά καί είς την τηρουμένην έν σ; ορολογούμε™ κα.τα'&αλλουν ΐο προκ«ιμε.ν<ι) ΐτφακτΐικήν. 50% τής προεισπράΕεως άπό τ«ι *κπτο>σιε<,)- Άφ' δτοι» εισηγηθή ό ένιαίος φό Μαίου, δικαιούμενοι * ρος κα-θιερώθη οιά ταμι«»τικ·ονς 5% έφ' ολοκλήρου καί δχι εις δι>
χαί μόνον λόγονς ή .ταοείσπροιξ'ς σεις χαΐ τό υπόλοιπον 50% τόν *
τμήμαπος τοϋ φόρον ώσοδήματος πόμενον Μάϊον, με δνν.α<τοτητα τού επόμενον έτους καττά 70% ο» χαΐ «αλιν έκπτώσεως ταθ 5% Γ, χικί,ς καΐ κατά 50% βραδύτερον τής κατα&ολής δια δααεων. Ιση μέχί>ι κα4 σήμερον. Αίτησις ένι·ν μετιαχείοισις θά έπΛΐλλεν ι<το*ς, τίον τού ^γιοαοιη^τος πλέον &ε ίΐπιος «Α .τρσκομίνιοιι. περι των μι- - '-τοΰ τής πααεισΛράξ«.ις σβιοτδν, οί ΟΛθΐοι πρ,οκ«τιηι6αλλου .· Προωθειται ή εκτέλεσις Εργον ύδριυοΕος εκ πόλεις Ν. Μεσσηνίας ΚΑΛΑΜΑΤΑ, Ό·κτώ6ρι«ς.— λοκληρ<ι>θή ή κατασκιεαη) των έ|ω-
Διά την σιΐνρχισιν των έκτελουμί- τειρικών δικτύων.
ν<»ν ήδη καί την έναρξιν έκτελέσε ; Έξ άλλον, κατά τό τρέχο-ν εΤος ο>ς νέον έργον ύδρεΰ·αε·ο>ς ϊίς ήρχισεν ή κο/τακτκενή των εργιον
την Μεσσηνίαν, διατώθενταιΐ έφέ- των Σιινδέισμιον ύδρΐν'ντειος «Τέλ-
τος πιστώσεις συνολικοϋ ίη|κ>υς 20. λος "Αγροις» καΐ «Τανγιετος», συν
συμφαηιο>ς πρός ά- ολιικοΰ ί'ι|>οτις οαιπά.ντις 37.όΟΟ.(Κ)0
400.000
νοικοίνωσιν τής Νομαρχίας.
6ραχαώΛ'. ΔιΛ των ?ρ/γ<ον αυτών ομού αυτού ό οποίος πλήν των οοα&α1&ο)ς ταμκυ ολόκληρον τόν 6α&υνσντα αύτονς τικών τού ύπη,ρεσ.ών είς ού&εμναν φόρον, ισχύση ή ϊκΛτοΜΤ^ τού 5% ή ' "Ολαι βεβαίω τού 5%. άλλην οικονομικήν Ολαι βεβαίως α,ΰταϊ οί διατυπώνετοΜ. σν.ε νύμεναι διαιρ,ρΐ'θμίσιεις θά έ'χονν χώς έκτοτε άλλ' όντος παραμένη κάποιο δημοσιονοΐΑΐκόν κόστος ιητ') άαετακίνητος. Τυχόν κατάργησις τήν μορφήν τής απωλείας έσόδων. τού πρέπ« νά στ>μιευι,>θτ) είς οίιδιιά Έκ ΐτρώτης δψεο>ς δέν φώνεται
αν απώλειαν έσάδίοιν πρόκ,ειταιι να νά ποόκιειται περί σημαντυκιΛν δ>ί'ι
οδηγήση άλλ' ό-τΛιώς είς μίαν κ«τά τό Δημόσιον κονδυλίων, ύΉττε νά δεισιμου Μελιγαλά πΐροκιειται νά έ- στοι,χεία: Επί τληθυσμθύ 282 Δή-
' *"---------"— —-— ------·'------ —"- καΊ Κοινοτήτοιν τον Νομοϋ
Κατά την Ιδία ν άναιΧΌ'ί-νοχην £·'- &ά έξυπηρετηιθοΰν 15.000 κιάιτοικοι.
τερα 2.000.000 δ·ρχ. δι«τίθεντηι Τα έ'ργα εχ·ουν χρηματοδοτηιθή διά
δι«. την έ·κπόνησ;ν μελετώΎ ύ&ρευτι τό 1971 δώ 7.000.000 δραχ,ιιών.
κων εργιον πρός επίλυσιν τού ύ- Έ.τΊσης προ6λαέπιετ<*ι ή εντός δρη»τικοϋ πιρ·ο6λήμ(ιοτος τ ο* Νο- τοϋ 1971 άποαεΰάτ'οσις τής μελέ- μοί', ίδίιι>ς είς ιίιριιαμενας όθΈΐνάς της τοό άρδευτΐΐκοΰ εογου τοϋ Σ"ν
καί ήμιορεινάς πρριοχάς. Ά πό μη- δέσμου ΚηλΛ,μάτιας κ«ΐ των πέριξ
νίιν ήρχισνιν (ά εργάται τού εη- Κοινοτήτο>ν, ,-ΐροι«τολ<ιιγκΐμοΰ 80 γοιυ ΰορεύσειος τού Σννδ'έσιιιθΓΐ) Δή 000.000 δραιχμών Ή έναρξις έκ- μον Μελιγαλά κσί των πέριξ Κοι- τ.ε?ν£Γ3ΐκος τού εογοΐυ τοποθιετεΐται νοτήτο>ν, είς την "Ανο) Μεο-ση-Μί- διά τό 1972, προκΐΐτία δέ νιά έ-
αν, προνΛθλογιαιιι.οΰ δαπάνη,ς 25. ξνπηρετήση τοΰς κατοίΜοαι,ς των πό
000.000 δοαχιωη' Άπό τό ποισόν λεοΛ Καλαμάτας καί Με«σήινης,
αΰτό ρχονν διατειθή μέ%ρι σήμε- ώς κο,ί 15 Κοινοτήτιιον, συνολικόν
ροΛ· 12.000.000 δρχ., έκ των ό- .τλΐ|θι»σμοιΰ 80.000 κιατοίκων.
τα 4.000.000 κατά τό 1971. Τό νδιρευτικΟΛ' πρό6λτ]μα τής
Τό ΰδρετνπκόν έ'ργο·ν τού Συν- Μεσσηινίας, δίδονν τα
Ο μήνας μετάθεσιν τής ϊίσ,πιρΐϊΐξεώς
σνντηρη ( Ενιπηρετηση, τους
ς τής μο>ν καΊ Κοινοτήτΐον τοϋ Νομοϋ,
των Έν όψει της εύνοικής πορε α; τιομ,άς Ή σνγκεντρ,ωμενη έκημτ,-Ι κωμοπόλεως Μελιγαλα και 23 γει νδρευονται κανονικώς, με σνγχρο-
των' δημόσιον έσόδων σήμιερον θά σις <ιϋτών έν συνδναομω· κια! πιρό; ( τονικιών Κοινότητος, ήτο» πλτ(θν- να ύδραγωγεΐα, τό 87%, τό 21% πρκτιει νά £-ί τέλσνς νά άντιμιετω- τήν σννεχή φυσιολογικήν λόγω τής σμόν 10.471 κατοίκων. Έντός τοΰ ύδρεϋεται ά«ό βρΐϊβες κχχί τό 11, ισθή καέ τό χρονικόν θέμα αύτό άναπτΐΰξειυς καί τής άνόδου των ήε κιαταον-ήσεως τή ε προεισοτοά είσοδημάτων αύξησιν των κραπι- τής κιαταργήσ*Ί»ς προεισίΓιροι ( είσοδημάτιον αύξησιν ξεως »ίς δύο δόσεις ώστε αί το,αι ' κιών ΐτόρων, ή όποία πιροφανώς σνν ευηκαί της συνέπειαι νά καααιστοΰν ( τελείται αυτήν την στιγμήν έν τ<7, ,ιΈριασότιε,ρον άνώδυνοι ήτοι διά την πλοκισίϋ) τής έπιχεΐιρονμένης νπιε^' περιορισμόν τής πιροιεισπράξιεος θύνου ερεύνης καΐ μελέτη,-, θά έ- κατά Ιον ετος είς 25% κιαϊ τής πΛη βοήθει είς τήν λήξιν τελικήν καί ρονς καταργήσεως της κοπά τύ ά δικαίαν αποφάσεως. ιμέσ<ι)ς επόμενον. 1972 προβλέπεαι ότι θά έχη δ- 5% άπό στέρνες καί πιηγάδια. ΤΟ ΕΙΣΟιΔΉΜΑ ΕΞ ΟΙΚΟιΔΟΜΩΝ Ώς γνωστόν, άπό -πό έν ισχύϊ με'τά τάς ϊκτοτ* έπενε έξ οιΐκοδομών, άπιαΐλλιάισσεχαι τή; Ι χθΐίσας τροποοιοιήσειις είς τόν (,α φοροιλογίας ΐτοσόν τεκιμαριτοΰ εΐσιι ««όν ώς άνω Ν. 3323)1955 πΤιν ' δήιαατος έξ ίδΐιοκια!τοικήσιειιι>ς 18.
ΕΤΡΒΙΑ ΣΤΣΚΕΨΙΣ
ΛΙΑ ΔΡΑΧΤΗΡΙΟιΓίΟΙΗΣΙΝ
ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΝ
Ό {«ρυπουργύς Έθνκκής ΟΙκο
Ή ύίτοκατάσταοις των ξένον Βιομηχ.
προϊοντων στοχος τής Βιομηχανίαν
Ή Πολιτι.κή βιομηχανικώς άνα- χο>ρών τής ΕΟΚ. Τέλος ή έ
ς αποβλέπει είς την μερι
«ήν ή όλΐ/κήν {ιποκαιτάαιτιασΐν των εί
σαγωγών βιομηχα'νικών προιόντ<ον ■χιαί την άνάίΐτυξιν είς τό έΐτιαρικον των έξαγωγών τού νομίας επί θεμάτοη' Γεω·ργίας κ. των. Τα ανωτέρω έτΟΛ'ΐοε μετ«ξυ οποίων ή άναμόρφωισις καΐ προσαρ ] οοθ δραχμών, ειρ" όσον τύ οννο- | Ποκοωΐαναγιώτοι» προήδρευσε συνβ | αλλων ό ύφυποΐ'ργός Έ&νικ-ής Οί μογή είς τάς κ«ιί απαιτήσεΤ'ς θειγμένη καί ΟΙ ΣΤΝΤΒΛΕΣΤΑΙ Γ^μερΐΛής συνθήκας λοών τοιοντον δεν ιιπεριβαινει τ«ί δριάσεως τού μικ-τοΰ διοικηιτικοϋ Ι κονομίας επί θειιάτων βιοιμηχαινί,ις θά ήτο ίσως ένδε 24.000. Εάν όμως τό τεκμαριτον κα1 Ιποπτικοϋ Συμβουλιον τής ΠΑ ! χ. Άντ. ΧωοιατόπιοιΛος ομιλών άπό είσόδημα τή- κατηγοριας αυτής ύπε>ρ6αίνει τας 24 χιλιάδας, ήτοι
σΐ'ντελί'- τάς 2 χιλιάδας δροιχμών
κ«τά την όποιαν συνεζη είς την τηλεόρασιν τής ΤΕιΝΕΔ
θέαουτα αφορώντα ίΐίς τήν . σχετικώς μέ την άνιάπτνξιν τής 6ι
ην !
στάς τής φορολονίας κιααά κλΐ'Κί τότιε φορολογεϊται ολόκληρον. Δια
κια ΐΐσθδήματος. Ώς ίκιισική πά νά σταθμισβή σηιμοοσία της άνα-
ρατήοησις θά ήτη δυναιτόν νά δ <ι γνί'ΜΗξομένη διά τού 239)67 Α. Ν τώ ότι αί μεταιξΰ των επί (πρό αύτοΰ Εσχΐ-'ε τιό άφοροιλόγπ- μέ,ρους κιλιμαικίιον άπο<ττ4ηεις (ά τον των 9 καί 12.000 δριαχμών κα- νά 5 χιλ. διά τάς πρώτοις 20.000 χά τ' ανωτέρω) πρεΛει νά /.ηφθΓι φοιρολογηχέον άνά 10 διά τό αΛύ ίιπ' όψιν ότι διά μί»ιν τναπ-κήιν τρ 20 — 50 χιλ. άνα 20 — διά τό ά τραιμελή οικογένειαν, ή πό 60 — 140 χΛ. κλπ.) άίνταιιτοικιοι νην άπό τόν σύζυγον, την σύζυγον ιοι ύ νόμεναι ίοϊος είς τάς συνθήκας τού χαϊ δύο τέκνα, εν άρρεν ο«χί εν τού ων 1955 άπό άπό'ψεοις πραγιιι/ιτιικων &|λν, οΛαιτΐϊται «αιτοιοβία διοιθέ- εΐσοδημάτων θά πριεπιει νιά θεώ τουσα τρία ΰπνοδίομάτια. Τό πο- ρηθοϋν ώς νπί,ρικερθίσθεΐσαι σήμε σόν των 2.000 &ρα%μο>ν μη,νιαΰος
ρον Καί δτι έπομένως είναι σκό-
πΐιμος ή διεύρννσις των άποστάσε
ο/ν αυτών μεταξύ ιιών διαφόρίον
κλυμακΐΜϋν είσοδήμαιτος επί των ό
πσίων έψαιρμάξεται. προαδευτυκως
ίη|>ηλύτ£ρος συντελ&σιττις ίπι^αρϋν
σειος. Διότι Ιάν — διά νά κ«τα
στή πβρισσό'τεροιν άντιληπΐτ'η ή
άποψις — τό 1955 ή' καιτά τα α-
μέσως έπιόμενια εΤη αί 5.000 δρχ.
έξέφραζον μίαν άγορονστυκή[ν δι'ι
ναμιιν κσί έπομένιος καί μίαν άξιό
λόγον διαφοράν ιίσοδήματος σημρ
ρον, μετά 16 ετη λόγιο τής άινάδου
των τιιμών ή πραγματική δύνΐαιμ'.ς
τονν καΐ συνείΐώς κκιί ή μετιαξν δΐ'ο
συνεχοιμενιων κλιμαηίίίον φορολογη
τέοιυ είσοδτιματος απόστασις ^χπ
περιορισθή σχεδόν είς τό ηακτυ.
ΣυνεΛό>ς ή διαφορά φο,ρολογικΡίς
με|Γα|χ(εηρΙοΐε(ωις δύ)ο τολιμαικ^ωιν
τής άντιστοϊχου ο«υττ)γορ£ας δεν
βασίξεται πιλέον είς την άπό,σταισιν
των 5.000 δρχ, άλλά κ«τά π,ρό-
γεΐφθν εκτίμησιν τώ ν.3.000 δραχ.
Ή διεΰρνΛ»σις διά την συγκ,ε-κιριμέ
νην περίπτίοσιν της άποστάσεοις
είς τάς 10.000 κβέ αναλόγως κ>χί
είς τάς Λερυττώσεις τιών ύψηλοτέ
ρ<ι>ν κλΐιμακίων ςχιίνετιαιι λονικη
καί ένδεβειγμένη.
Περαιτέρω θά πιριέπει νά μιελε
τηθή ή δλη δομή των κιλΛμαικίκον
ή όίοΛα ώς εχει σήμερον όδηγεί είς
μάλλον δνσμενή μεταχειρισιν τίΤ»ν
μεσαίων είσ»δημάτω>ν. ΆοοίΕϊ λ.χ.
νά άνοκρερθή δτι φοιροιλογηιτεον εί
τεικμαρτοΰ ενοίκιον, πέραν τον ο¬
ποίον δέν άναγνχυιρίζετα* άφαραλύ
γητον λόγιο ϊδιοικα'τοικ·ήιαιε*>ς, εί
ν(α προφανώς άνΐεπιαρκιέι- αν λη¬
φθή ύπ' όψιν ότι ■διι' ένοίοαον κατυι
κίας έκ τριών ι>ι δ5^.) κι>ρίθΛ' έκο
ίν, άιπαιτεϊταιΐ ύι|ιηλύτειοον ιγο-
σόν. Άλλά Λεραν τής έν&εχοιμιένης
«ναιπροσαριμογής τοϋ έιν λόγφ λο-
σον, θά πρεπει νά άντκμετιοι.τισθή
καί μία εΐδιχή πίρίπ,τϋχΐις άφοριί)-
σα είς μεγαλυτέραν μέν
τοΰς μισθωτού^ άλλά κιαί άλλας
κατηγορία- έ:ΐαγγΐΒλ^μάτα)ν. Πρό-
κειται περι τής .τεριπτώσειως κατ'ΐ
την όπθί<«ν ό ίδιοκτήτη,ς, άσκών τό έπάγγελιμά τον (λΛγ«ρ μπυβί- σει·>ς λ. χ., ή άλλων λόγ<ι>ν) μα
κράν της κατοικίας τού,, ευρίσκε¬
ται ήναγκαισμένος νά έκιμισθώνη
την ίδιόκτιτιτοιν κατοικίαν τον κιι'.
ταυτιματός
τού, /{ατα&άλλων προφανώ- τό °ί>·ΐ
πραιττόμενον βκ τής ίδιοκτητου οι¬
κίας ενοίκιον. Είς την περίπτωσιν
αυτήν δέν άπαλαμδάνει άπαιλλα-
γής έξ ίδιοκατου',ήσεως. Ή
λογική συνηγορεί υπέρ ενός
εΛ'ΐός των όριον των αν 11
φών διατάιξεχιϊν τής
τού εΐσπραττομένου
βαλλόμενιοιν ενοίκιον. Δέν είναι
συ*ς άσκοπον νά ύπομνησθη έ
τό κ<ΐτι δτι, τό πρόσθετον τέλϋς Οδρ«ύσειιος 3%, Ιπι&ληθέν άρχικ<7)ς διά μίαν τριε-τίαν, έξαικολουιθϊϊ, τηροιιιμένι,ς σόδημιι 200.000 δραχ. τό οποίον Ι Τής γνωστ-ής άρχής, ότι παρ' τι ουδόλως ήαπορ*! νά θεο ρηθή υψηλόν άλά ήτο ϊσως τό ε τος 1955 φορολογεϊταα. διά κυρίον φόρον 28.000 δο<;χ. ό οίοοίος μΛ'. λον θά πρέπει νά θεωρηθή ύψηλός διά την κατηγορίαν αυτήν βίσοίή μααιος. υπό τάς σηαερινάς οί,ΧΏνοωκάς | μίν «ουδέν τό μονιμώτερον τοϋ σιορΐΛΐοϋ», έξακολο»&εϊ νά είσϊτράτ τεται επί 15ετίαν περώπου. Η ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΜΙΣΘΏΤΩιΝ Έν ποώτοις, ώς πιρό^ την ί-'κ περαιτέ.ρ(ο δραστηριοποίησιν των Γ«ι>ργικών Συνετ·αιρισμων είς
ι ήν Λρωτογενή παιραγο>γιχήν διαδι
■/ασίαν.
Μετα.ξΰ άλλον σΐΎΒζητήθηισαν
οργάνίοσις συνιεταιριστικ>ων κτη
έκιμεταλλεί>σεΐι)ν ή όρ
·άνοσις τής ίκιπαΊιδεϋσιεος σι>νε
ταιριστικιών στελεχων ή άνέγϊο
σις τού μεγάρου τοϋ "Ελληνος Αγ
(.ότου κ.ά.
ομηχανιας.
Ό &ασικός στόχος τής ΰποκα
ταστάσε,ως των ρισαγωγών δι' έ<ΐα 1 μίλλοιν έγχω,ρΐων προίόντ(ι>ν βίτετεΰ
χ&η ήδη κατά εν α ποσοστόν άιρκε
τα Ικανοποιητικόν. Έπιτυχιείς είναι
οί προσπάθειαι πρός την κατειϋιθνν
σιν αυτήν διά τής έπεκτάσΐΓ<»ς των "Ελληνικήν νανη:ηγεΙθ)ν τής κ«.τα σκενής μηχανων βαιλάσσης ΟΙ ΑΓΡΟΤΑΙ ΔΕΝ ΒΠΙΒΑΡΤΝΌΝΤΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΤΡΓΙΑΝ ΤΩΝ ΑΡΔΕΎΤΊΚΏΝ ΕΡΠ2Ν Ή έπιβάοιινσις των ."ΐαρ«γ(ι>γ<7>ν
μέ τάς δαπάνας λειτοί<ργίας κα. συντηρήσειος το>ν εγγεΐιη6ελτιο>τι-
κίΤ>ν έ'ργων, απησχόλησε τό
δριον τοϋ ΟΟΣΑ ιέπϊ τής πολιτι-
κής των άδρΐύσεο.ν, τοϋ όποίου αί
εργασίαι σννεχΐ£οντα* είς την Πάν
τειον Σχολήν. Σχετικιώς έτονίσθη
ότι τα κ^ιάτη {>έον νιά ίιη?έμ&οΛ'
πρός ανάληψιν μέρονς των δαπα
Άντιθιέτως, είς την Έλλόιδα,
(ϊφ' ότου εδημοσιεύθη 6 νόμος
388,1) 58, τό κράτος άναιλα/μ&άνει
μερος των δαπανών λειτουργί<ίς καί συντηρήσεο)ς των ρ'ργων κατά τα πρωτα ετη. "Ηδτ> πρός τόν σοοο-
πύν αΐτόν διατίθ·ετα» κατ' ετος πο¬
σόν 10^—12 έκιατομ. διρχ. Αί άν-
τιπροσιιιπεΐοοι είς τύ συνεδριον ά
νέπτυΐαν τόν τρόπον κοστολογήκτε
(ος τής τιμής τού ύδατος, ό οποίος
ίσχύει είς τα διάφορα κ-ράτη. Έ-
πίσης εξητάσθη τό θέίμα τής ·ψν«χο
λογίας καί τής έπΐιδριάσιεκος τού
ανθρωπίνον παράγοντος κατά την
άξιοποίτησιν των αρδενιτιβοών έρ¬
γων, ίδίι»ς κατά την αρχήν λει-
τουργίας αυτών.
Πράγματι, οί παιραγ(ογ·οι1 κ«τέ-
χονται άπό διισπηστΐαν ίίσσν άφο-
ρα τα οίκονομιχά όφίλη έκ τής
λ.ειτουοτία.ς των
Μέ την
Έκ παιρ«ιλ.λιήιλον έιπιοια,έΛποχ πρός πτοκτιν τχνϋ άφορολογήτιου ποοοθ,
την άναΐδιάρβοχτ'ν τιόν κλιμα·κίϋ)ν | το έποΐον αρχικώς η,το 25% τοίι
θά, πρένιιει νά μελετηιθή καί ή δι«ΑΧ ρίσοδήαατος, ά)Μι ούχι .-πέραν των
τότης καί σκοπΐιαοτης άναπροσο^μβ
γής των σνιντΕλεσΐών Ιδίως διά τάς 4444)64
ί
12,5 χιλ. καί το οποίον διά τού
«ς 30% καί μέ
τϋ)ν μικιρων και μεσο-
(ον είσοδημάτκον.
ΤΟ ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟιΝ
'Ω,ς γνιωστόν τό
χρι των ι8.0ΟΟ. Αογιοοον θά ήτο
νόν ώς άφοιρολόγττΓον δριθΛ· είσοδη
ματος άνταποκρινοιμένοι» κατά τας
βακχικάς αρχάς τής
πολιτιικτής είς Εν ελάχιστον ο
σΐΛτηρήσε<ος άνέρχιεααιι. σήμθρον βίς 15.000 δρχ. είς τάς οποίας πρέ π·ει νά προστβθιοϋν «αί τα άνεγνω ριζόμενα οίκ.ογενεια·κά 6άρη 9.000 δραχ. διά την σύζυγον καΐ 5 000 δραιχ. δι' έκαστον τέκνον. Αντονόη τιον είναι δτι υπό τάς σηιιερινάς συνθήκας θά ήτο αστείον νά υποστή ■ριχιθή δτι διά μίαν τν«ΐιι>!.ήν τιετραμε
λή οΐκιογένειαν τό πιοσόν των 1.">
+9+10 ήτοι. 35.000 δραιχ. έτησίος
σι»νστά πράγιματι τό έλάχΐ/στον δ
ριον συντιηρήσεως τής οίκσγιεινρίιις
δταν εΐναιι γΛΧικηόν δτι είς τό πό
οόν αΰτό περίπον θά πρέπΐΐ λ ά
ίκτιμηθή ιιόνον ή δα,τάντι κατο,/ί
άς.
Ή έπαΰξησις έπομένως τοϋ ά
φορολογήτον όριον καΐ, τ)ων οΐκο
γενε«»κων 6αιρών «ίς οΐκϊΐίΐστικην
κλίμα·κα άνταπο,κιρίνεται κ(β ^ίς
τάς πιερί δίκαιον αντίληψις καί
βίς τάς πραγματι·κάς θίιοονομιχάς
συ,νιθήΐκας έφ' δσον φυσιοοά ή τίνρη
σις τής Λρχής .-ρερί Λφορολογήτου
ενός έλαιχίστοΐ' όρίου είναι ούσια«τι
κή καΐ δχι· τι»πι·>ιή σκμμόρφίοσις.
Συμπλτ)ρωματικώις θά πρέπει ϊκκος
νώ μΐλετηιθ'ή η ίπαίναφορά καΐ τής
άγάμου αδελφής είς τα
ν&μέ'νου ϋπ' όψιν ότι καν τα μισβο-
λογικά έπάιεδα έ'χουν μετακινηιθή
πρός τα δνω,
καί αί τιμαί
εχοιυν ανξηβή κιατά την μεσο,λα-
Οήσηβσαν έπταετίαν.
ΙΙρίπει νά ύπογιριιμμιΐσθή' —«·ιί
νά άντΐιαε.τ<ι)πισ&ή— ϊ.-ΐΓ<της ΐν πρτ πάροδον όμως, τού χρόνον, διά κατάλληλον «οίαΐαιδίΐίισείος, ή δυσ- πιστία αυτή τίόν άγιροτων άμδλύ- νεται. Χαρακαηριστικόν είναι τό γεγονός ίίτι είς την Έλλάιδα τό πό σοστόν άξιοποι·ήσε<ΐ>ς των εργ<ον, τό οποίον διε·θνί>ς δέν ύπεοιβαίνει
τό 65% κατά μέσον όρον, έ'χει ά-
νέλιθει είς ύψηλότερα έΐϊίιτιεδα ώς
είς τάς περιοχάς θρσσαιλονίκιης,
Ταυρωτον κ.λ.π.
Είς τό συνέδριον σΐ'νειζητήιθιη εξ
άλλον, τό θΐιμα τής έοοτονήισιείος
σεως 6ιομηχανιών παιραιγ<ι)ΐγής μη χαινολογικοΰ έξοπλισμοΰ. Πέραν τής καλιύψεως των άναγκων τής έκτοτε ρικής Λγοράς δι' ίγιχιορΐ,ον ΛαιριαιγΜ γηαόν άγαιθίόν Αξιόλογος πιροσπά— &εια κατΓυβάλλετα» καΊ, διά την κά λτψιν τούτίον κα' διά καταναλιωτι- κ.(7>ν αγαθών.
Κ«τά την τελευταίαν πενταίτίαν
σηιμ/ιντικα,ν ΐξελΐξεις εσημειώθη
σα,ν είς την ελληνικήν βιομηχανίαν
ιίς δτι άφορά βιομηχανικά καιτανα
λτοτικώ άγα&ά. Τα περισ.σότερα έλ
ληνι.κά προϊόντα είναι σηι^ερον ίφά
μιλλ™ πρός τα όμοεΐιδή τής Δ. Εν
ςώπης. Ώς π«ράδειγμα
ό κ. Χωριατόποΐ'λος την προσι^ά
τ<ι)ς υπογραφείσαν σύμβασιν δια την εγκατάστα.σι ν είς την χώραν μας έργοστοισΊθι) κατονσκευής επι Γιατηγών αυτοκίνητον. Εις σχετι κήν έρό)τησιν ΊνέςριΡιρ'εν ό κ. ΐκτν πουργός δτι δέν ύφίκηαΐνται ρισιμοΐ είς την ιίσα'γ(ι>γήν
νο>ν είδων τα όποϊα κ.αιτοϊοΐ/ΐειι»άζον
Γαι είς την Έλλάδα. 'Τπάρχει δ
μος ώς ετόνισε ,πιροσταιοΐα διά ια
παραγόμεΛ'α είς την Έλλάδα .-τιοο·.
όντα χορίς αΰτό νά άποκ.λ£Ϊη καί
την είιθίαιγογήν ξέν<ι)ν όμο«ιδών π()θιόνΤ{ι)ν. Περαιτέρ·ο ό κ. Χο>ρια
ς ετόνισεν δτι είς την ταχύρ
ρ'ίΐθμοιν (Ι*ομηριανι·κ|τι,ν ά'νάπ/πυξ
έίί κυρίος
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ
ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
ΊΙ χριηματιοδόττΐσις τής
νχ~ οίκονομίας.— Έκ τού
Αί ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΔΙ0ΡΡΥΟΚΙ1ΕΙ!
Μέ ζωηρόν ενδιαφέρον άννιμέ-
γειου Έθνικτής Οίκονομίας άνεκοι νοιυν οοί Λίοριγωγικίΐί τάξεις τής
νώθη ότι, ώς π,ροκΐνττει έκ στοιχει- χ<^ρ)αις> Ιδΐιααέοως δέ οί φορολο
<»ν τής Τραπέ-ζης τής Ελλάδος, , χ,__ 1 γούμενοι μυσθωτοί τας νεας διαιρ νεαν σημαντικήν ανοδον γού,μενοι μυσθωτοί, τας νεας ημή φ σε καιτα τόν μήνα Αΰγοιστον 1971, ρυθμίσεις τοΰ φορολογικόν, έν γέ ή χοηματοδότησις τοΰ ίδι*>τικ.οΰ το
συστή|μα.ΤΓ(>ς
ώς έ|ήγ
νβι ή|μς ς ς
μέως τής οίκονοιμίίΛ- μας, το συν
ολ,κον ίψος τής οποίας ανήλθεν Υειλε τελευται^,ς ο υποι-ργος
είς 129.098.000.000 δρχ. "Ητοι. νσμιοαον καΐθηΥητής κ. Ι. Κούληο
ά αύξησις 5««τά λετώνται κάτ) ύπο
ΐνβντι τοϋ πιρτ
τού
1.178.000.Ο00 δρχ. ΐνβντι τοϋ πιρτ
ηγοι-μένου μηνός (Ίσι.Μ«.) *α §
κατά 24.15.ΟΙ>0.000 δί»χ. ή 23%. ' τόν σκθντόν απ(ι>ς άφ' ενός £πιτευ
Ι'ναντι τοΰ Αυγουστον 1970. Ση- —ραΚέρ0> έξυγίανισΐς των δή
μεΐ(ι>τιέον, ϋτ, ή άντνΊατοιχοις πε,ρυσι
αύξησις (Α(ίγαυστοΓ 1970 Εναν μοαίων »ίκο».τμικόνν άφ' ετέρου θε
τι Αύγουστον 19Η9) είχεν άνέλθτ
είς 18.835.000.000 δρχ. Ι
"Αξιον ιδιαιτέρας μνείας είναι,
τί πράγματτι οΰσιαιθ~ι
κή, έπΐ τα 6ελτίο> μεταβάλη είς
έ·ν προκ,ευμένί,) ότι, κκχτά τό έπα- (τάς σχέσεις φορολογοτιμένοιν χκι
σκοπι&ΰμενον δωδεκάμηνον έσημιειώ Κράτους είς τάς οποίας κυιοιαιρχεΐ
θη έπιτάχυνσις τού ρτ«θμον άνο- ■ , , . , - _„—,!„
1 * „ , , μέχρι σήμρρον «μοιβαια δυσπκττισ,
δοΐ' της χρημ«.το·δοτησειο>ς τόσον Γ Λν ^
τής Βιομηχανίαν, όσον καί τοΐ ' μέ αποτέλεσαα νά σημιουργήττχι
Έμπορίου. Οντως, αί ώ<_ ανω αύ ' φοφ^ος κύκ,λος, μή έπιτιρέπ<ον τ |ν ξήσεις 24,7% διά την Ιίιομηχανί , , ,, , . .,„ ε . ■ ,ν άποκατιασταισιν ειλικρινους σιτνεςι αν καί 14% δια το Εμπόριον, συγ | ·*"Λ"ν^™1" ~ν κρίνονται μέ άντιστοίχοι>ς αΐΐξήιστις ι γο»1ας Κράτους καΐ
20,7% καί 10% τοΰ προηγονμίνοΐ'
12μήνου Σ επτεμιβιρίου 1969—Αν-
γούστου 1970. ΙΙεραιτέρο) δέ έπι-
τάχυνίσις τοΰ ρνβμοϋ άνόδοα» τής
χρηματοδοτηαε<ος των δύο τούΐο)·· κλάδο>ν παιρατηοεϊται ικατά το 8
μηνον Ιανουάριον
Αύγούστοΐ'
τοΰ τρέχοντος ϊτονς, ότε ή αύξη¬
σις, έναντι τοϋ ίδιον &μηγνο'υ τοϋ
1970, ανήλθεν
68% διά την
νων καί προαγιογήν τής φορολονι
κης συνειδήσεως.
'Β' άλλον εύλόγιος άναιμένετ«ι,
ότι μεταξύ τό,ν μελετί,κμένων νέχον
των .ϋρυτάτων στρωμάΤΙιη
«ΰν έργαζομένιον άνακατ)οριζ0μ{
ρίων ώς χαΐ έ«ίττώσαον έ
φορολογητΐοι» ώσοοήματος
(«τυζύγου καί τέτνωιν). ΈηΙοης Τ^
τόσον έίΐίμαχ> θέμα ώς πρός τη,
φοοαλογίαν ντομαρτού έσύδου τξ ι
δι(ακ|α(ιτο«ικήσειιΐ(ς
στον πρός την Ελληνικήν ιδίως
χολ4ογίαν «αί άντιοτΐ
[ήν άκολοιιβο.ιιενττν πο>λιτι«ήν
«τήσεως ίδιοκχητοΐυ στέγης, θά ε
μίαν ίκανοπο'τττ κήν λύσιν
μέ>νο>ν ίκανοποιητιΐίβως των
κων άιφορολογήτων όρΐων.
Έν τ^λιευταία άναλΰσει βά ήδ(
νατο νά ύπογραψιμιισθη δτι, στ«θμ
ζομένου 6ε6υίυ>ς τοϋ δημοσΐονομι
»οϋ κόοτους ήτοι της απωλείας ;
σόδοη' διά τον Π·ρούπ«>λογισμό έ£
ωρισμένων τοιοϋτο>ν διαρρυθμισ,-.
ών έπιιβάλιλεται νά οπάρ'ξη μίβ £
λάφοννσις γενικώς -οής φορολογίη;
πρός αύξησιν τής άποταιμιεϋοϊ ο;
καί τής ένεργοΰ ζτττήσειο>ς
διαιρρυθαΐ , το>ς,
σεονν θά. περιελαμι6άν<))ναι κ«ί αί. ά πρός την πολιτικήν θευα επιτι«χοϋν ΕΟΚ. "Ηδη έπΓτεΐίχθη άπό τοϋ 1967 εος τοΰ 1970 ρνθμός βιοιιηχα νίκης άναΛτΰξεο>ς άπό 45% εΐ'ΐς
50% ό οποίος άποτιελεΐ ρεκορ έν
σχέσει μέ τόν αντίστοιχον
ΧΟΡΗΓΟΤΝΤΑΙ ΑΔΕ,ΙΑΙ
ΕΞΑΓΟΓΗΣ ΛΕΡΜ,ΑΤΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΙΟ1ΤΚΟΣΛΑΒΙΑΝ
Ή Τραπέζα τής Ελλάδος θα χο
Ο^ΤΥη αδείας έξαγ<ι)γής είς Γ<οινγ- κοβλαι&ίαν δειρματίνοιν άκιατεργά- στον, έγχωιρθν προε;λβύσε<ι>ς, ώς
μέχριι τούδε, μέχρι σΐιμπληρώσιεως
άξίας 1.0Ο0.Ο00 δολλαιρί,τον, χοιεώ
σει της κα&ορισθΓ,ροαένη,ς πιοοο-
στάντε<,»ς δερμάτων τής τοιεχούστις σιιμ&ατικής περίοδον άπό 1.10.(1 Ρθ)ς 30.9 72. έγκρισιν παρέσχε τό ζομένη είς την Έλλάδα πολιτιν.ή βιομηχανικώς άν*υττϋξβο>ς άποβλέ
πει κα( είς τήν άνάιπτυξιν είς τό
Ιπακρον των έξαγοιγων διομηχανι-
κών πιροιόντο)ν. Αί έξαγιογβι βιομη
χανικων προϊόντίον ένίώ κοπά το
1967 ανήρχοντο μόνον είς 80 έκ.
δολλ., Καττά τό 1970 ηΰξήθησ<ιν είς 255 έκαιτομ. δολλ., δηλαιδή ΰ- περτριΐπλασιάσθησαν. Τέλος ό /. Χίορωοτόπουλος νπιεγράμμ>ισεν ότι
ύφίστίΐπιαι πρόδλεψις καλύψεως
των άνιαγκων τής Οϋομηχαινκΐις μέ
ε.ίδι·κεΐιαένοΎ προσο>πΐικύν. ΙΙρός
τουτο ή Έθνική Κΐ'Οέρνησις στ-
νεχώς Ιδρύει είς διάφορα σημεϊα
τής χώρας κίντρα τιαχ>ριρνθιαου
ίκπιαιδενσεα>ς των έργατών. Πα-
ρηλλήλιος μελετάται ή πτιιροχήι /.ι-
νήτρων διά τόν ίΐταναπιατιριισμόν
χιλιά&ιιιν ΈλλήΛΐον έ.ργαιτων άπα-
σχολουμένων είς τό βξοχτιεριικόν.
Δι>ά την με'Τεκπαί&εΐΌΐν των ύιπη^ε
τοϋντ(ΐ)>ν στελεχων Είς τήν βιομη¬
χανίαν οργανούνται έπΐίσης τ,ιιχνη-
ρνιθμα σεμινάρια.
ΝΕΑΙ ΜΗΧΑΝΑΙ
ΘΑΛΑΣΣΗΣ «ΚΡΑΥΣΛΕΡ*
Νέαν σε.ράν μη-χανών θαλάσ¬
σης, έξυιλεμβίων ποροιτσίασεν είς
-ούς νά τήν ΐιφή.λιον άντιιτροσ.ό-
τού Τΰττου, ή άμερικανιχή
«Κράυοιλερ». Είς τάς νέ
άς μηχαναί, έχουν είσαχθή σο6σ-
Γσϊ τεχνικοί ΤΓλειοττοιήσεις, μέ
οτόχον τήν οίκονομίαν είς καύσι-
ιια καΐ τή.ν όπτοψυγήν μολύνσεκς
τής θαλσσο-ης.
ΗΡΧΙΣΕ 2ΗΜΙΝΑΡΙ0
ΛΙΑ ΤΟΥΣ ΓΕΩΠΟΝΟΥΣ
Ό άνοπτληο'ωτής γενικός γρσμ
ματεϋς τοΰ ύττοιιογείοιι 'ΕΘνικής
Οίκονομίας κ. Δ. Ροι/χωτδς, έκή
ριιξε είς τό Μ— ενόβκειον Φυτοτταθο
εναρ-
σεμινσ-
ρίου μετεκπταιδεύσεως 30 γεωττό-
ν^ν, έξ δλης τής χώρας, έιτι θεμά
των ττροσ-τοκτίας τής γεωογικής
πσρηγ»γής έκ των διαφόρων ί
χβρών καί ασθένειαν ταύτης, τό
έν λόγω σεμινάριον, τό οποίον δα
διαρκέση έττί όκτώ ί.6δομόδας,
ώογανώθη ΰτπό τοΰ Τμήματος Έκ
τταιδεύσεως τοΰ ύττουργείου 'Ε-
θνικής Οίκονο,μίας, διά τήν εξύ¬
ψωσιν τής στάθμης τοϊ· Γττιστη-
μτνικοΰ ττροσωττικοϋ τής δημοσί¬
ας διοικήσεως.
(.ν,ρίος ή δλη προσπα λοΥ11<ον Ίνο-ιτοϋτον, την ϋν ΪΓτάιξειιος είς την ξιν των εργασιών εδικοΰ Βιομηχανίαν καί βίς 33% διά τό Εμπόριον. Έπίσης, καί ή συνο- λ.ιοβή χιρηματο&ότι,σις τοϋ ίδιιωτικον τοιμέως τιής αίκοναμίας κατά τό λ μηνον "Ιανουάριον — Αΰγοΰστοο 1971, ένεψάνιοε καιθΐαράν ανξησι. κατά 15.821.000.000 δριχ., ητίς ιΤναι κατά 26,3% ίη[)ηλοτ)έρια τής ι άντιστοίχον αύξήσεο>ς τοΰ ίδΐου '
,-ιΐερυσινοΰ βμήλΌυ.
Τό χαιρακιτηριστικώτβροίν, όμοις.
στοιχείον των τρεχουσών π«5>το»τι
κων έξελίξειυν, αποτελεί ή ίδιο,ι-
^- ΐϋνοική διά τήν οίκιονομικήν
άνάπτυιξιν τής χώρας, διάριθρΐίο-
σις των τρ«ιπεζΐ/κιων χορηγήσε<ι)ν και, ειδικώτερον, ή ταχυτέρα σι>γ
■/οριτικ.ως άνο<δος τής μακροπιρβθ; αμου χρηματοδοτήσεο>ς τκιΐϋ ίδιωτι-
κοΰ τιθ|με'χι>ς της οίκιονοιμίας, συνε-
πρίο; τής ουνεχούς έπεκιτάοεως τΓίϊ;·
έιπιρνδντικής δρ*ισΓηριότητος τοϋ ι
ΟΜ,ιιτικοϋ το,μέως. Σ
αί πιστώσεις τής καΦηγορία.- "Κιΐυ·
της, μή συνυπολαγιιζομένων των
διαγρκίΐφέντιων άγροτικιων χρβων,
έ-κ μαικιροπροιθέσμοιν δανείον, ά-
νήλθον, κατά την 31 ην Αύγούστο.)
1971, είς 59.536.0Ο0.0Ο0 δρχν ή¬
τοι ένβφάνισαν, έν σιι«γκρίισΘΐ Λρος
τήν αυτήν περ/υσινήν ήμίροιμηνιαν,
καθαράν αύξησιν κιατά 12.791.000.
000 δρχ. (27,4%), έναντι
τώς μι%ριοτέρας αυξήσεως (1!),5%'
των δραχυχρονίιων πιστώσεοχν κα·
τα την ιδίαν χρονΐΛΐήν περίοδον.
ΗΧΡΗΜΛΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΕΞ Α
ΓΩιΓΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ- Ή Νομι
οματιβίτί) Έπιτρσπή κατά
τον <τυνεδριασίν της έλαβεν ώ φορωσαι ε4ς έλαιφρύνσιεις φορολο >·ι
κιάίν 6αρων ίδίοις ώς πιρός τα εΐσο
οΐκονομΐικήις άναπτύξεως Της
ρας.
να μέτρα διά την ύποδοήθ'ησ.ν
τής δημιουργίας καί άναιπτϋξε(ι ς
συγχρόνων καί άποδστΐ'κωτέιρων η
νάδων τΜποποιήσεως καιί
είδών διαταο-ρης κ«ί άλλων
γικών προΊοτντίον πρός διάθεσιν
κυρΐως ιΐς τό εξωτερικόν. Οιϊ
τ(ι>ς:
1) Έπιτρεπετα'ΐ δπως αιι Τρά¬
πεζαι (ηιμπεριελαμ&ανομέ'νης κα!
της Άγροτικΰς Τραπέζης δανιειο
δοτοϋν έπιχιιρήσεις συγκ,ενΐρώσϊ
!ως τινΐ,θι^οιήσεοις ισιι«σικι#υ,αιϊία|[.
καί διαθέσεως των ώ; άνα> πιροίον
των αΐτινες, προδαινοιυν είς έ-
ενός ύπο.δείγματος διά τήν οίκονο- &ΓΟι.5γ€τον Έιθνι·κ·ής Οίκονομία,-
μικήν διρρενντησιν των άριδεντικόίν
εργο>ν, τ» οποίον θά 30ρηισιμιεΐ<ση διά την ίξέτασιν τής οίκονομικής άπο/δοτικότητος των ?ιργων κατά τα <ττάδτα Τής υελέτης «αί τής κα- τασκ,εντής καΐ λειτοτ>ργίας αΐιτών.
κεκμέν»,), μία δυοιαεΛής με·ταχείρι- , Τέλος, εξητάσθη τό θεμα τ>ής δια-
σιςτών μισθωτών έν σ»·γκ.ρίσ^ι | θέσεως των προϊόντων των Αρ^ειιο
μ,ένιον πειριοχώιν, ώς καιτά τό θίμα
των έξαγωγών έν σΐίνδυοισμφ πρός
τό οικονομικόν πρόγραμμα έκάστης
χώρας.
πρός τά^ λοιπάς κατηγορίας
λΛ>γοΐ'ΐιεν(ΐ)ν, ή όπο·'.α συνιστά μίαν
«,ταρενρργειαν»· τού θεσμοΰ τής προ
». Ώς γνκικττόν, ό φό-
έιΐΐίτοοίοα·.
{ ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ
ΔΙ' ΕΡΓΑ ΔΟιΙΙΟΙΙΆΣ
Ό ύιπονογός Λημσσί<ι>ν "Ε
ΔΙΜΟΣίΕΥΣΕΙΣ ΙίΟΑΙΓΙΣΜΩΙΙ
Φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνυμων
Εταιρειών και Εταιρειών Περιωρισμένην Ευθυνής δτι δι" απο¬
φάσεως τοϋ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου ϋπ" αριθ. 66378)4126
ιής 16)12)65, δημοσιευθείοης είς τό ύπ" αριθ. 960)23.12 65
·> Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνυμων Εταιρειών), όρΙΖεται ότι δίιναν
ται νά ουνεχίοωσι δημοσιεύουσοι εγκύρως τάς Προσκληθείς
των Γενικών Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογισμούς των δ,ά
ιής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ -
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-, ώς εγένετο μέχρι τούδε διά τής
«ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ» πρό τής αυγχωνευσεώς τη<. κ. Κ. Παπαοηιιητρίου ίνέκ.ριν« τήν χορήγησιν πιοτώσεΐ'η· 40.13.').1>Κ)
δρχ., διά τήν επισκευήν κα< σι«ντη ρήσιν τοϋ όδικού δικ.τΐιον τής χώ¬ ρας. Ενέκρινεν έπίοης τήν δΓ,ιμοπί,ηΊι τησιν των εργασιών άποπίρατώσΓ ως καί άνακα«.νίσε<ος διαφύρ<υν ό- δί>ν τής Σάμον, ίτροητολογισιιιοΓι
3.000.000 δραχμήν.
ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ
σιεΰθη άς «ΈφτιμειρΙδα. τη; Κι ί)ί
ςν»|σ*ως» προσαρμοζονται οί έ/Λι
ΟΙ ΠΛΕΚΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑΝ
ΤΩΝ ΣΤΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΩΝ
Ή πραθεσμία λήξειος των σνιναλ
λ κγιμιατιχων ΐί«δοίιειθ)ς τιων
{>Λ}*ηχαιν*ων άπετέλει τό κΐιριον θε
μα μέ τό οποίον ήσχολήθη το διοι
Σιιμι6οΐ>λιοιν Σι«νδέσμηυ
ΙΙλιεικτοβιομηχάνων. Ώς γνονστο-ν
την 31ην Δεκεμβριού έ.ε. λήγει ή
ίπό τής Νοαισματικής έπιτροπής
όρισ&είσα προθεσμι'α έντός Τής ό
τοίας είναι δεκταί πρός προεξόφνη
σιν ·συννιλλαγματιικ.αί. άειχιαιαήμιου
διο.ρ!«είας κα/.ύπηοτ>σαιΐ χονδρικήν
πώλησιν έτοίμοιν πλεκτώΛ' υπό των
σχετικών μονάδων. Άπό τής
Ίανουαρίου 1972 ή πραθεσμία λη
ξε·(»ς των συναλλαγματικων περ ο
είς έπτά μήν«ς. "Ηδη ό
νδεσμος Πλεκτοδιο,μηχάνοίν θά ςη
ση δι' ύ.ταμνηματός τού πρός την
Νομισματι,κήν Επιτροπήν τήν σία
διακήν σΰντμησιν τής διαοκιειας
ξωής των σνναλλαγματικων ώς έ
ξής: διά τό 1972 9 μή"νιας, διά τό
1973 8 μήνας κ«ί άπό τοϋ 1974
ς> Το0τ<) νιοβοΐ χανιονκτμοί πρός τα δ.εθ<~ κραιτοϋντα, όσον άφορα την κ«τ 4 τρησιν τής χοι.οητικότΓ,το.ς των .τλϋθίων. Έπίσης κοιί ανστάοεις τοΰ κου Συμ&ου.λειτικ.ιοϋ 'ώιηγαν.σια-ίΰ — Ή καλντέρα δ.-χκινησ(ς έπτιθ.ι ^ότητα των κίΐί όχι;μάτ(ον άπό τόν Πή ρ,αιά πρός τήν Σαλα'αίνια ήτο χο ' -------------------------------------■-------- θίμα χθεισινής σν,σκέψειος υπο την ΔΙΚΗΓΌΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ποοΐΓδρίαν τοΰ ίκτυπιονργοΰ ΝαυτιΊ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟ">
άς—Μεταφοράν — Έπικιοι,νίονιών , ΚαραΙσκου 111 — Τηλ· 477 72,
καί των άρμοδκον ύπηρ»σιαικων π« | ΙΙΕΙΡΑΙΕΤΣ
οαγόντων. | Σα.χράχους 33, Αθήναι
αναλόγως την ρει
τάς Οποχριεώσεις τ<» Τό Κρατος θα παρεμβαινη Είς αγοράν τού κρεατος διά σταθεροποίησιν τιμών Ριυθμίξεται οριστικώς τό όλον θε των τιμών κ^έα,τος έπετεύχβη ρ διά διαφόρκινν χίιριοματϊ ώς η ρύθμισις των είσίΐ-γ»ινγών ι έίτίυολ.ή άν|τΐισιτα'θιμϊιστΐ3οώιν είσοίη ρών κλπ. Συμφωνίας πρός τήν άπ) φαισΐΛ" τοΰ χ. Παπαπιαιναγιώτΐθ!) αί άνατεθεΐσαι ίτδη είς τόν 'ΕλΛΐι νίκων οίκον δύ οκτήιραγγες βά χά τασκΡΛ»αΐ»θιοϋν είς τήν Κεντρικήν λαχαναγοιράν Ά&ηνών καί είς τ« σί]ΐνχν τοιο»/ ■
τίαν.
μαέξαισφαΜσ,εκυς των άναγχαύων
ι'ργο)ν ύποδομής είς τα κατ' ί
χήν κτηνοτιροφΐικά κ<:ιί κιαιτανί τιικιά κ.έντρα διά την ευχειρή όν σιν τής πα,ρεμβάσειως είς την άγιΐ ράν τοϋ ν<ι)·ποϋ > οέβιτΛοις έϊτί τή Οά
σει μάλιστα κιαθαριΐισθένττων όι.Ί
πρά»την φοράν τ·μων πιροσανατολ
σιιοϋ καί άαφηϋλεϊας τούτου έπ'
ωφελεία ταη· π>ηκ?αγονγών καϊ ττμ
κΓ«ταναιλι.ώσιειω ς.
Συγκεικ,ριμένως ό ύφυπονιργης
Έθνικής Οίκονοιμιίας ίπ'ι θεμαΤια·ν
Γείοιργίαις κ. Π. ΠαιπΌπαιναγιωτοΐ'
δι' αποφάσεως τοιν ϊνέίίΐρανε τι,ν
άνάθεισιν είς Ελληνικόν οίκον Μ
σει των άποτειλ?σιιάτων τοΰ διενι
ίγηθέντος πρός ταηττο διαιγίονιοιμοί'
τής κιατ»σκιειιής καί.
έν λειτοΐ'ργία &ϊιο ϊκ των
γων καταΐ|ΐΰξε(ος κιρέαιτος αί ό
ίΐοΐϊ(ΐ|ι έΓι|ρ<^γιρπιΐίΐι.ο.|ΐ'Ίσ6Νη)σηίν Ίτο τής Κυβερνήσεως διά τόν ψυ&αι κόν έξοπλισμόν τού είδΐΛΐΛς σΊ»σιτι» 6ΐ5«οιμέν·ο'υ Όιηγιχινισμοΰ παιρ,εμυι'ί αε«>ς. Τό μέτρον τιοιΰτο ελκΐιβε ώ-
^νωστόν ή τέως ΕΣΟ'Π είς το
πλαίσια τής χαραχθ>εΐσης πιρός τοί
το νέας πολιτικής άν<ΐιπ.τύξιεως τή: κτηνοτροαύας πιρός έιξισορροπηισιν ειίδικώτειρον τής προισφοιράς και ζή τήσειως κιρέατος καί αποφυγήν εΰ ριείας διαικΐυμάνσε-ως των τιμών τούτου κχιτά τάς περιόδους των οΐχμων. Ό όργανισιιός ηαιοεμβ'ΐ τήτο>ν κιαΐ, πιροοπτΐικών σιιμβιολής
τοΐ' είς την πίροσιαιρμογτιν τής τε
χνολογικτής έξειλ»Έρΐινς των προηγμέ
τήν απορρόφησιν Των πλεονασμ·ίι ν(ι>ν χ(>»ριων ιείς την έλληινιικήν π{(ΐ
των κρέατος κα,τά τάς πειριόδους γμα>τυκ.ότητια και τήν ένημέρωαη
ΰπε.ρπροσφωράς και νά δια/θε,τη των στελεχων τής διοικήσεως εί;
τουτο όσάκιΐς δέν καλύπ'τοΛ'ταα αί τα οίκοΜομικά κ.αί τεχνΐΜ.ά προ6λί)
άνάγκα» τής κιαταΛΐαλώσείος. Πό." ματα τής βιομηχανΐας «μ.ταρίοτ<, πει νά σημειωθή δτι ή «ταιθερότης και γεο>αγίας.
ΔΗΜΙΟΤΡΓΙΑ ΙΚΑΝΩ,Ν
ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Τό ΕΛΧΕΙΙΑ άνοίλαμδάνε,ι εύρντ:
ρα,ν π,ρ,οσπιάθεκΐΎ διά την δημια»(ΐ
γίκχΐν νέι»ν ίακνάΥν έπιχ«ιρηιμαιΤίΜώι
στελ.εχών είς τήν Έλλϋάιδα. Εί;
ίή τού προγράμμηιτος τού
το·ν ό ύποιιργός 'Εθνι,ΐίή; Οίχ»νο
μίαις κ. Γ. ΠεζιόποιυΐλΛΐς έκήρυξί
τήν έναρξιν των έργοισΐιιον χον
ποώτου σ«μιν«ιρΊοι» έπιΐμορφώσεως
στελεχΛν ά«φαλι<πΐικών έπιχεΗ?ή σεχον. Τό Κένηρον παρα.γιο»γΐ5κ>τη
τος ·θά υποβάλη από τοϋ νέου ε
ίς πλήιρη μιελέτην τ<Ι>ν δνΛ·ατ«-
σε<ος διά των σηράγγων καταα) ξε<»ς θά δύναται νά ίτρ«6αίνη ε' σεις συνολπιής άξίαις (κατασκευών *ο)ί έξοπλισμοϋ) άνωτέρα,ς των 10 έκατ. δρχ. Ή δανιειοδότησις Οά γί εται ώς ακολούθως: α) Ή οδότησις διά κεφάλαιον κινήσεως Οά έ"νιεργήται κα,τά την κρίσιν ιών Τραπεξών καί &ά άφαρά είς τήν κά λιτψιν της προμηθείας των πάσης ς εγχωρίων προίόντιων κ<ι< των δαπα νων έπεξειργαισίαις καί δι αθέσεως αυτών. 6) Παοοχή δανεί ών διά συ,μιιετοχήν είς άλλας *ψι σταιμένο,ς ή ίδρυοιμένας 6ι«ιμηιχια·ι κάς καΐ 6ιοτεχνικάς επιχειρήσας έπ;εξεργα!σίας γβωργ».κω.ν προιόνι »ν μή δυναμένων πάντως των έν λό γο> δα,ν,εΐων ν ά ύπερ^οϋν ποσοστόν
30% τής συνολιχής έπ·ενδϋσιεκΐ>ς τής
δανειοδοτσυμένης έΊπιχειρήσ*ως «'ς
νέοις Ιδίας αυτής π-αγίας
στιάσεις. γ) Παροχήι ύανείων δια
πατγίας έγκαταιστάσίΐς δυναμέ/Λον
νά φθάσουν αέχρις 100% τής άπνι
τουμεν*ης συνολικ.ής όαπάνης.
Επί των ώς άνω χρηματιοιδοτή
σεων δύναται νά πιαιρέχεται ή έν
γύησις τοΰ ΕλΑηνικ«ιΟ Δημόσιον
μέχρις 80% τής συνοιλικής
τοδοτ.ήσεως διά πιαγιίιας έγκαΐτ.ι
στάσεις.
2) Αί δοΐνιει»δοτιοτίμεναι έίΐιχί
ρηαεις θά άναλαιμβάνουν διά τή
δανειοΏίής σι>μ6«<ϊεως την ίιποχρΓ ωοιν: α) Ν^. έξαγονν είς τό τερικόν ώρισιιένον ποαοστόν των σννολικων διακινοτνιένωιν διά των Ή μείωσις δασμόν κατά 10ο)ο διά τα προιόντα πσαγομίνα άπό την Ε.Ο.Κ. Έμπορρι'ι,αιΐιτα έκ χίιι,ρών τής Ε όντα είς ποσοστόν 70% β» των ώς Ο Κ θά είσάγωνταιι επί μεκομέν > Ι όίνιω δαισμιών 6ασ€<«ς. ών των προνόντωΛ'. Τό π»σοστ<Υν τουτο δέν όύνα'-.αι νά είναι κατό: τερον τοδ 8~ί> άατο τοΰ πέμπτου
δουσμώ κατα 10% άπό 1ης Νοεμι6(.·ί
ου 1971. Τα άνιοτέρίο γνιικσιτοπιοιιϊ
τό ΰπονι
όν τού τό 'Τπΰυργείον καιτά τάς
δυαΐτάξεις τού αρθρον 14 παρ^ :;
αί 4 τής Σ υμφωνίας τής «τυνιστιο
σης σι'ννδεσιν ^ετοιξύ τής Έλλί
δος καί τής ΕΟΚ «πό 1ης Νοεα
Γ.ρ οί» 1971 0ά πραιγμΜΐτοοιαιιηθή
ί, έδδόμη με'κοσις των δαιοιμώ*·
τοϋ ελληνικόν δα>σμιοιλογιί.οιυ δι' έιμπο
ρεήματα ε'ισαιγάμίΙ.ΐα ΐικ χορών
τής Καινότητοις, τα όποϊα δεν λ.
ριλαμ6άνο>νιται Άς τό Πα,ράρτημα
τής Σιτμκροννίας Σι'νδέαεικς ί,
τοι διά τα ΰπαγόμενα Εΐίς τό κα
θε·στώς τής κ,ατοοργήσειοχς των δ)
σμών έντάς πβραό&ου 12 έΐ*5ν.
Ή μειίί,χϊΐς αυτή άνειριχοιμένη εις
ποσοστόν 10% ίπ^ των δαισ,ιιοκν 6ο
σεκι>ν (ήτιο.ι ,τών δίΐιαιιών οί όποιοι
ίσχΐ<ο>·ν κατά τόν χρόνον ενάρξεως
της έφαρμογης τής Σημφωνίας
Συνδέσεο>ς) και προστοβεμένηι είς
τάς έξ πιροηγηθιείσης όμοίιας μεκί'
σβιις «ναΙ&ίιθάιςιεΐι τίην «ΐ'νολοιΐκην
έναντι των χορών τη,ς ΕΟΚ με'.
ονσιν δασμων διά τα ώς δνίο προι
Τα πριαιόντα τα όποία ΐυΐάγι ν
τοιι είς τ,ό καιβειστώς τού 12ετοί;
δασμολογικοϋ άφοπλασμιον πραχν^
τοι-ν έκ τής 3ης στήλης τον άΛί
1ης Μαίου 1970 ίσχύο-ντας νέον^λ
ληνικοΰ τιελ(ΐ>νεια)κοϋ δοομολοΤ'01
είσαιγωγής είς την όοταιαν όρίζ,σντοι
διά τοϋ λατινικοΰ χαιρ«κτήρος '·
"Οσον άφαρα τίς τάς περΐΛΤο·
σεις κατά τάς όπΐοϊας δννάμίΐ 1'
λτ>φθ*ν
δικ«)ν
μέτρτον
των μέχρι τούδε ύφίκπαιτα»
ή ιΐιειρική άναστολή εω—ράξειως δα3
μων Ιπί προιερχομένων έ» τι.ι>'
χονρών τής ΕΟΚ προιόντον τ»"
12ε|το|"|; δαισ|μοιλιο|ν|ι«('>ΰ άφατ!1""0
μοϋ θά ΐιξ«ί£θλοτ«θήσιη ώς είν» ί*'
σικόν καί διά την υπό των
διατάξεων κιαιθοριζομένην
περίοδον ή μή είσπραξις
επί πλήιρους άναστΛλής ή η
|ις έιπί μερικτής τοοαΰτης το« ν
χον κβ.τ<οτέρου τοιαί'τον άπό ^ν πιροκύπτοντα μετά την ώς δν<ο ε"~ μην μεί(ι)<ην. Εάν δμι»ς ό ΛΟ**1 των διΐομός μετά την έν λύγ*> ^
σιν ιεΐνα» καιτώτερος θά εΪΛΛΡ01"·
ταιΐ ό κατώτρριος ούτος
Η ΣΤΜΜΕΤΟΧΗ
ΕΙΣ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟΝ
Την συμμετοχή,ν τιον είς τό ^
λ-ογια,κύν δάνειον καί την
τους λειτουρνίας της έπτχ^ιρήσβίος
ούδε τού 40% καιά μέσον δρον δια
τήν πρώτην πενταετίαν καΐ 6) να
προμηθεΰουν είς τάς ελληνικάς δι
πλ>ωματι*άς καΐ λοιι~χς οημοσΐχί
υπηρεσίας τής άλλοδααΐής δλα το
σΐτούμενα Ολ' αυτών Έλλτϊνικά ε!1 ! Σ«(ε*·6ο»λίοαι διά ποαοϋ 20.(«Ο °*Α
I
Έξ αλλου θ*«μην σ^""» *'
0η διατροφη- χαί ονναιφη Γΐγροτΰώ τήν σιιμμετοχήν είς αιύτό
προ'ίόντα έκ των υπ' αυτών διανι 7ι«'°? "ι ιε»ελη της ή "Ενο<": νουμένων. τού κοίνον δι' είς αύτό συνιστά Λρός τα *"γ' τού ό Σύλλογος των 'ΤΛαλλ#ίι) τής ΑΤΕ ό οποίος νχύ, ά&Φ**^ την έγγραφήν τοϋ Συλλογοΐ' ■ΰ 150.000 των δέ 2* μου.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡ1Α_ΤΟΝ ΑΞΕΧΑΣΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ
Τ00ΡΓΑΚΙΟΙ ΑΗΔΡΙΑΙΐϊΫιϊθΛΪθΓκΑΙΗΠΕΡΙΟΧΗΤΟΥ
"Η ΑΛΛΩΣ, Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΑΡΧΙΑ
ΤΗΣ ΜΗΤ^ΠΟΛΕΟΣ_ΛΙΤΙΤΣΗΣ
Τποατρατήγου έ. ά. ΑΓΓ. ΓΕΡΜΙΔΗ
(Σννέχεια έκ ίΐροηγονμένου) τατον Θρόνον ύποοίειαρνα.- -τηλ* ·
Άπό την έποποιΐαν ττΐς Βοοείου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΪ
ΠΟΤΣ ΟΤΣΗΣ ΠΑΛΑΙ ΤΗ
ΣΟΦΙΑ ΛΑΜΨΑΝΤΟΣ ΚΑΙ
(Ι)ΜΟΤΣΗΣ ΤΕΧΝΗ, ΜΑ -
ΛιΟΝ Δ' ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΠΟΛΛΗ
ΤΗ ΣΤΝΕΣΕΙ.
ΕΝ ΕΤΕΙ 1691 ΜΑΡΤΙΟΤ ο»
'Εκ τής έΛΐγοπφής αυτής, φαίνι
ται νά καιΤαρρι.'πτετα« ό ίαχιρισμός '
τοΰ καθηγητού Ά·δαμ. Ά'δαιμανιτί.
οιι, περί οϊ.καδομήσ.εως τής Μονής
τό 1809, άφοΰ ύπήρχιεν ήδη άπ., Ι
τό 1691. Ι
"Αγν<ικϊτο δμος ««ά πάλι πό·>?,
ή Μονή κκΐιταιστ.ράιφηρ«ε άαό τοι>;
Κιρζαλήδες Τοί<ρικιο>υ; ληστές χά
ίπήν κατάσταοι αυτή τκον έρειπίω.1
παρέμίΐνε ώς τίς άοχές τού 19ου
αίώνα, όπότε άνοικοδοιμήιθηικε γκ',
Κρώ,τ,η φοοά κατά τύ 1815 άπό
τόν τότε μητιροπολίττι Άδραανον-
.τάλεως καί μετίπεΐίτα έιθνομάρτυ
ρα ΔΐΛρόθιεο ΙΙρώΐο, όπως άνεγρ,ά
φετο σέ ΛροΜτχκό, ποϋ ήΊταν κ χ-
ταχωρημβνο στούς Ίερούς Κώδι-
»ες τής μητροπόλεως Άδρ>ιανοι>τ')
λ«»ς καί τού οποίον άπόανοαισιμ ι
παραθίτο) χατωτήοΐίΛ:
«...Ρίψαντες δέ καΐ *ίς τό Κα-
ζάν τοΰ Τζιρμε-νίον, ώς κκχί πρός
έτερα μέοη όιιμο προνοη,τνκόν καί
.—■ρατηρήσαντες μέ μεγάλην μο;
λύπην *α'ι πόνον την πα/ντελή ά
μάθΐιαν των κα/τοίκων κτ» ιτοΰ θ'ό
λου άποοον πνεηματτκής π·ροσταβι'-
ας χιαί αντιλήψεως των έικιεΐσε Χσι
οτιανών καί διιαποροΰνττες κιαί. ά-
μηχανοΰντες πώς νά έξοΐΛοσνιομή-
σωμεν τό άρει νόν έΐκεΐνο μερος
της επαρχίας νιας, έβττοχάοθημεν
νά άνακαινίσωμεν εν Μοναστήιριο·γ
έν τφ μέσω εκείνον ιτοϋ 'Καζά εΰ-
ςκβοιόμτνον, έπ' ονόματι των πρ;)
τοκορυφαίΐιη1 Απόστολον (τιμώμε·
νόν καί τής Λαμπώς έ»·™λεγόμενον
έοείπιον πρό χρόνον άμνηιμονει'»-
των διαμενον καί ούτον τού έφη-
με,ρίον ύστ«.ρούμεΛ<ον καί. πα,'ντειλ ίϊ την έιρήμίιχτιν ΐ.ταπειλοΰν κιαί νπ ρνθμίκΧΐ)μιεν* ίΛ» τό κρείττον, δπιος γένηται όν α^νον κατοίκημα σ*·- μνώ/ν Ίερομιονάχων κοί Μονάχω ■>,
όν μόνον σχολείον τής μοναχικί'ι-
«ρρτής, άλλά κα£ παιΑρυτήριον κχ'ι
Γνμνάσιον τίον νεαΝίσκων ολ_·>ν
των πέριξ χωρίων. Δι* δ μΛτδαμαϊς
είς νοΰν κατ' ά·ρχάς θεμενοι δι"
ΰπέιρογκον δαπάνην, είς ην έΊσιχ-ά-
τ<»ς κατήντησεν ή άναικαίνισις τοΰ ίεροΰ τούτου Μοναι—ηρίου, ήρξά- μρθα τής οίκαδομής τφ 1β14ω κηΐ δίντβρω Ιτει. τής έν Άδρι«νοι<πό- λει Άρχιεοατείαις μας...». Καί τό μέν Μοναστήιριον άνοικα- δομήθηροε μέσα σέ 6 μΐή-νες, άλλύ δ μηυροπαλίτης Δωράβειος, βλέπον τας δή δέν θά μποροΰσιε λόγο.) των πολλων {ιποχρβώκΐεών τον νϋ άσχο,λήται καί μέ πήν διοίκησιν καί διαχείρισιν ούτον, παιριεχώρη άς το Μονα*ττήρι σέ μιΑ Μονή τοΰ "Αγίαν "Ορονς, δπως φαίτνιεταιΐ (·· πό την συνΕχεια τοΰ πρ«ϊκ.τικοΰ: «Άποπεοατοιβϊίσης οε τής δλΐ',ς οΐκοι&αμής μετά εξ μήνας, 6λέ~ον τες εκ πείρας, ότι δέν δυνάμειθι.· νά καταβάλωμεν άπασαν την άναγ »αίαιν έιπΐισιταισιόαν καί άν«τόφ έ¬ κτον έπιμέλειαν διά τε τάς πολ λάς έναισχολήισεις μα,ς νχά όιά την πολυμέφΐμναν φροντίδο1 είς π."- βας τάς ύ.τ» τόν ήμέ-τειρον Άγιθ) Μονασττ>ριύσν τής
τ^ντες εΓτό 4
νε, τα ^—
ξο.χανομώ,μ,εν
νά ί
μάλισ,τα δέ ΰποπτείιομεν
πάίθκ.ιμεν δσα ο·ί άιαίδιμοι
τοχοί ,μχχς έ'παθον, ^γνί^μεν νά ά-
Φ^^ρώσωμεΛ' καί νά ίιποκλίνομιν
τό ρτ)θέν ΜθΛΐηκττήριον είς εν άπό
τα μεγάλα καί τό γε νυν έχον,
εΰνομούμενον Μοναιστή.ριον τοΰ «Λ
γί«υ "Ορους τοΰ "Αθωνος.
"Εξιρλεξάμε&ίχ ούν την σεΛασμί-
αν βαισιλικήν καί στ.αυροπητγΗΐκη·"
Μονήν τοΰ Ξηιροποτάιμωΐ', &ιά Τί '
τό σε^άσμιον καί γερ«ιρόν καί όλ'-
γοφρόναιοτον των έκιείσιε πατέρων,
είς την οποίαν νά προσηλώσωμεν
τό ίε,ρον Μοναστήριον τής Λα,μ-
πώς, δνεα.» άινατροπής των κΛ»ρια^-
χιικων ήιμετέριΐο'ν διοοαιίων. Δι' 3
προϊκαιθτζμεΛ'ης ϊ'ής ημών ταπειινΛ-
τητος, (τυνεδριαζόντον «ιαί των εν-
τιμιοτάτϋΐ,ν «,λη^ικών καί τΐιμκιντά- '
των δημογε,ρόν,των τής .τολιτείίΐς
τοτητης σιιναινεσ'ειι κοΐΛ^ή, άφΐεροϊ1·
μέν «1ς την κατά τύ άγιώννμον
τοΰ "Αθίυνος αε6ασμίαιν Μονήν τοΟ
ΰτϊροπατάιμου, τύ εΐ'ρισικόμενον έν
τή ήμειτέρα έπαρχιί,α Μοινασΐτήριιον
των Προ)τοκορΗραίιων Άίτοοτάλίι) /
τής Λαιμπώς έπονο·μιο)ζόιμρνο-ν, μετά
πάισης τής διααωζοιμιενης τό γε
νυν έχον γής, χ(ι»οαιτ{)ίο)ν, αμπέλ¬
ων καί μ&ρα καί τής ειύρισκιαμ^-
νης τό γε νυν έχον πάσης περιου¬
σίας, σιχνισταιμένης «ίς ζόνα, άιση-
μικά καί γεω,ργιικά έργαΑιεΐα...».
Άκολονβοΰν θιάφοροι δροι καΐ
περιο.ρ«τμοί, σι>νοδ6ΐίιοντιε.ς την πα-
οαχο>ρησι έκβίνη, κυιριώτειροι τω.·
οποίων ήταν ό διορΐισΐμός διδαβκά
λου γιά νά δΐιδάισικη τα καινά γράι·!
μαιτα στά παιδία των γύιρω χρι-
στιανυκων 7(ι>ριων, ή άνάληιψις
των χρειών καί ό διορισμός ώς ί,-
γοιιμένον καί ίσοβίον διαχίΐριστοΰ
τοΰ ΛρχιθΛακόνον τής μητρσπάλΈ-
οις 'Α&ριανουπόλεΐι>ς ΜβθοδιΓοιυ,
<μέλος τής εν τψ τοΰ Ξηρο~οτεά- μον ίερω Μονακττηρίω ίειράς Συν¬ τάξεως των πατιερων, αν&ρα θβο- σββή καί σεβάσμτον, πρός δν δεδώ κ>αιμεν τό ρηβέν Μσναιατήριον τής
Λαμπώς, ίνα έχη ατύτό ύιπύ την
&ιοίκησιν καί έπησταιαιίαιν τοι< έφ' δρου ζα>ής αϋτοΰ, κιαιθ' δτι Λνεδί-
χθη αϋτύ μέ όλον ιτό ρηθέν χρί-
ος τοΰ ρηθέντος Μοναστηρίοι» κ«1
μέ δλην την άν(οτιρρο) δ-ιαληιφθεϊ-
σαν πιειριουοιϊαν τουι...», γρά<ρ:ι στήν σννέχεια τό πραικιτιικόν. Άνάμ*σια στά δνο αιΰτά Μοντχ- στήιριαι, κνλοΰσιε 6αιρύγδοι·πιτχ τα γάργο'ρα ν®ρά τού ό ποταμός "Αρ- δος, ό "Αρξας ή Άρτισικος των ά'ρχαύονν, τοΰ όποίου τό νε>ρό ή¬
ταν έξαιρετικά έλτχίρρό κ»χί ευγεν
στο, ανστε καί οντοί οί Σ ονλτάνοι
δταν έίμεναν στήν Ά&ριανούπολι
καί φιιλοξενοΰσαν ξένους ήγεμ,ό-
νε·ς, ώς ικιαιί οί διάιψοροι μεγιστά-
νες τής πόλεως, το χρτισιμοποιοΰ-
σιαν άπακλειστικά γιά πάσι. Τό ι-
διο οννέ6αινε καί στά τελευταία
χρόνια μέ τούς πλούσιον,ς "Ελλη-
νες κατοίικοι>ς τής πόλεως, οί ϋ-
ποίοι τό άγόο.αξαν μέ δοχεϊα άπό
τονς είδικούς νρροκιουδαλητάς, δ-
πον τό κου6αοΰσαν μέ δίτιροχα. 6υ
τιοφόρα καί τό μοοαοπουλοΰσαν.
(Συνϊχίζιται)
ΐ-κ τοΰ ηγιμ^νί
ό) Ουδείς θεολρ,είταιΐ (θ'ι,χιμάλχο- |
τος. Οί "Ελληνες οτφατιωται ά
πιολνύμενοι μερίμνη ημών, 6ά έππ-
νέλθω,σιν είς τάς έ.στί<ι; τιον. Οί άιξΐ/ΐυματικοί φέροντες τόν ό- πλκτμόν τ<ον, δέν ύπόοοειντιιι είς τ*- ριο,ριισιμάν τίνα. III. Κατόπιν των ανωτέρω κ,α- &αρίζι(ι) τα κάτωθι: α') Οί διοικ.ηταί των Μερα,ρχ;- ων καί οί Λιοικητα· των Μανάδοη νά με,ριμνήσιοσιν <7>στε κ«τά την
?»ιέλρι>σι:,ν τΛν Ι'ερμανΐίΐών Σιτιρα·
τειιμάτων οί στραιτιωται μας νά
παριουσιάξουν όψιν .τειιθιαιριχηιμένου
καί συγικιεκροτη,μένου Στρατόν, τό
σον κια,τά την διέλευσιν των Γε')-
μανών δβαν καί '/αιτά την έγγυς
παροιμιονήν τούτων μετά των Γερ-
μανικιών στ<ραιτ.εη,·μάταη'. β) 'Εφι,στάται ή π.ροσ.θ|χή έι'ι τού ξητήματος τής ο>ι>νο%ής των
Τμτ,ιμάχ^ιΛ-, ,','χ-ε να μή δα&ή ή έ^·
τιντχιχη,ς Στρατόν &ιαιλ«.λτιμένοιι,
καί καιθ' δλαν τό χρονικόν διάστη-
μια καθ' δ οί στρ.ατιΛτιαι μας θιΐ
παραιμείνοΜϊΐ-ν υπό τάς τάξεΊς. Νά
θΛαιγοιριευθη πάς πΐΜρ,οΰαλΐισιμάς.
ΙΤ. 'Η οδηγίαις τής φάλαγγος
των Γειρμανικών ρειμ
•/χά ή ΰπόδε.ςΐς τονν θέαεών
&ά γιίνη υπό Ά|)κων τοϋ '
λΐΐίαυ μου κιαί το;«ιύτου των οίκιείιαν
Μειριαιρχιων.
Τ. Έκ τοΰ Σΐόιμαιτιας θ« δΊ«τΓ.-
&ΛσΊ πιρός τουτο οί: 1) Ά·ντ)ρχΓΐς
ΠαιιλοΛοτίλος Σ., 2) Τια7)'Ρχης
Κώτοαιλος Σπύρ. καί 3) Αοχιαγός
Γε,ράνιος.
Ή ΧΤ Μρραρχία, ήτις γνωιρίςει
την κιατρχομρνητν γραμμήιν θά σνιι
πλτίρώαη τβϋς 'Δξ)κοιΰς 'Εαιι,τελει;
τοΰ 'Επιτελεΐου μιου άναιμιένοντνς
είς Χάνι ΜΛθΐιραιζάνι.
Τ. Τ. 152 21 Απριλίου 1941
"Ωοα Ι,ΟΟ'
ΜΠΑΚΟΣ
Πη,ρά την τηοηιθ'είσ'αν «ίς τό
λε,χτΐΜΟιν των ώς άνκι> δυαταγώ.ν χι -
λακιει»τικήν διά τιόν 'Ελληνιικ ν
στρατόν φραισεολιανίαν, τό γεγο-
νός ρίν«ι ότι καιτεξανιέοπημεν πιάν
τες, ίηιμ(ρ<ι)νοΓ)ντος κιαί τιαΰ διοιικν,- τοϋ τού Συντάγματος, έπει·δή δέν ήρωτήιβημιεν τούλάχΐιστ<θ'ν οί άνώ- τειροι άξιοι,μαιτι,κΑ διοΐικηταί τ.μημά τίον, πιςκακΐΓΐιμένοιτ πε^ί ξητήιμαιτος στς»ατιωτικής τιμής, ώς ήτο ή αί¬ τησις <ηΎθηΓκολογήν»Ρθ)·ς ποός τοΰς Γεωργίθυ Μπραντές ΟΜΗΡΟΣ Μετάφρασις έκ της γερμανικής γλώσσης υπό Βασ. Κουζηνοποΰλου : 'Επιτίμου γυμνασιάρχου Β) Ίλιάς ληλα γιά τό άνταλλακπκΛν έιμπ<}- ριον. ^Ο ιμνησΓήρ εδιΑε «ρδνα», δή λαδή γαμήλ'α δώρα γι' αυτή*1 "Ο.τκιΐς ή λέξις «άλςρ'εσΐ&οια» σ>η-
μαίνει ότι ή "ίξία τής γνναίκίΐς ύ-
Λθλο·γΐιζότ«·ν «ίς 6όδια. Τότε χοή-
ματα δέν υπήρχαν. Κατόπιν τα ποο
σοΗτεΐα έξυψώνιονται νχά φθάνοι·ν
στήν περκοπήν στήν ΟΛοωιν σν-
ναντοΰμε μίαν Άνδρο,μάχη, μ»σν
'Ελιενη, μίαν Ναναικά, μίαν Πη-
έκ τοΰ πραηγονμένου)
Ασφαλώς δ Άχιλλ«ΐ>ς στήν άρ
Χή δέν Ισυρε τό πτΰ>μα τοΰ "Εκτο
νθς, άλλά τον ζωντανό "Εκτορα,
δίμιένον στό ορ·μα τον. Αύτό 6έ-
^«ια άνττ<π»)(.ρίνετι™ι «πό ξέβπασ ΐιί ^ΐ; ώτελπιβμέντίς όργής τού (Ίλ. Χ. 345—347. Μτ. Ίλ. Πάλλη) : «Σχάο-ε σκυλί, κιαί σέ γονιοΰς ""ι φώς μή μέ ξοργίζκς!) τί το •"«Α ποϋ μοϋκατνες, δχ ά» μηοοηΰ "ίόο ποϋ μοίνανες δχ άς μποροΰ 1'" ώμές καί σ'τές <{άκο τίς σάρ- Ή δκχγωγή αυτή τοιΰ Άχιλλί- ω! μνημονεύεται κίχί άπό τόν Σο- ^"λή. Άργότερα σύρει μόνον τό "'^Αμα. Άλλά καί αντό έ'ντοναι κα- ά,τό τούς όμΓ^ικούς π^η- 'Η διαγωγή αυτή χαιρακτηΐΐί- Λονείθίστος άνοσιουργΐ.'α>.
^ ο Άπόλ/ν*)ν λέγει στονς θε-
^ μέ δυσφοίία (Ίλιάδος Ω στίχ.
39ι 43): «Μόνο τόν έ'ρμο τοΰ Π'1·
'·'ά γιό θέτε- νά 6οηθάτε) ποΐι δν'-
1(10 μές οτά σπλάχνα τον> δέν ξα-.-
μήτρ 6 νοΰς τού) λυγάει μ·ά
μόν λυσβάει σάν τ' Λφαγο
■τάθΛ,) πού τα κεντιρετ'ει ή 6τ'<- 5*' ή άσκιαχτη καρδιά τού) "^ πάειι άνθρωπον ζο·ντανά νά "Ρ*ί καί νά χορτάσει». (Μετφρ. Ιλ· Πάλλη). Απο τοϋς πςώτοτ*ς στίχους ό Αχιλλεύς είναι ό ήρ<,>ς τής Ίλιά-
Οο?· Άλλά μεσα στά τόσα χρόνια
"<*> ηέρασαν εως οτον ή Ίλιάς
*^ Όδυσαεια πάρονν την άριστι-
"^ των μορφήν, αί άντιλιτνψεις εί
»«■ μεταβληθή. Καί μάλιοτα τε-
'·1*ο προσετέθη ή σΊΐμφιλίωσις μί-
^ύ τού Άχ'λλΐως καί τοΰ Π,ριά-
Στήν άρχη οί γυναΐκες ΐκταν
"Ροφανώς α<ίονλα άντικείμεν < πώλησιν, άρπαγήν κιχί κκιτάλ Άλλ' ή εκ·ρηξις τής άγανηικτή- σεώς μας δέν ΐΐχε Λΐλέοιν καιμμιαν θετικήν άιξία'ν, δβδομέΛΐοιυ ότι αί γερμαν·ι«ιαί ςράλαγγες βίχον ήδη ό- λοΐκληρώσιεΊ τόν πέριξ ημών χα- λΰ6&ινον κ,λοαόν των. Βιθα,δΰτερον έπληρβφορήθημε-ν «'ίτι την πριοτοιβοιιλίαν τής οννθη- κ·αλογήοεο)ς δσχον οί σ.τιρατηίγοί Γ. Τσολάικογλου, Π. Δε.μιέστι,χας καί Γ· Μίϊάκος, τσϋ διθΊκτη[το.ϋ τοΓι Τμήιματος Στοια-ηάς Ήπεί (? ο ·.< ι στρατηγοΰ Ι. Πατούχα., δ»α«ρωνη- ( σαντος, συμφώνως καί πρός τάς Ι άΛΟψεις καί όδηγί'αις τού Βααι.λ'-'- , (ι>ς< τ"0ς Κυ6ερνήβ«ος καΐ τοΰ Γε- νικοΰ 'Εοτιτειλειίοι·. ' Μετά την λήξιν τής Ισταριική; ίκιείνηις συγκιειν·τρ<ΐ)σιε<ι>ς των άξκο-
μαιικό>ν τοΰ 43ου Συντάγμαΐτος
ε»1ς τό χ<ιχρίον Λιγονψά. μάς έ ποιήθη Δΐίαταγή κινήσεως διά τήι' επομένην, συμφώνως ποός την ό¬ ποιαν θά έ.τορενόμε&α διά Ζίτοΐηί Καρίτισης κα'ι Αΐπι^δοιιινίοι» πρός Νεαχωιρόπουλοιν, οντιικώς τής άιιια ξιτής ό&οϋ Σι-νάριο>ν - Ίο>ανίνο)ν.
'Η έπομένη, 22α Άπιοιλίοαι, ή
το δι' %ιάς πρώτη ήμέρα των .Τ4-
κροτάτ(»ν οακΐιμίίΐοϋων, τάς άποώ»ς
έπρ3ΐοι»το νά ύπιοστωμειν ώς ήττη-
μένοι (;) των ΓερμαΛ'ών....
Διά πρώτην φοράν άπό Λθλλτ7>ν
μηνχδν έβαιδίξ/ομεν Οοιπευόμενοι υ¬
πό τάς ήλιαικάς άκτϋνας καί έ6/.ρ-
πομεν μέ βαθυτάτιην συγκίνησιν
Τοϋς συντετρΐιμμρνους έκ τίής έθνι-
κης συμφοράς χυΐιρι,τοονς, νά, μ<Χις κυττάιζουν μί σΐ'η)λήν πικρίαιν, κα- θώς Απομακρΐ'νοιιρ&α έ,κ των κα- τα·φι>Γο>ν χοχρίοιν τ<ι>ν/ ώς ή ϋβτά-
τη έλπΊ&οφόρος πραιγματτικότης έν
μέιΓΚρ τοΰ έφιαλτικοΰ όνείιραυ τής
δοινλεία'ς πού ?>οχιξε ·νχί πιέξη τα
στήιθη τονν.
Οί ά'βροΛ&ρικοί 6ομ6αιρδΐΛμο·ί
καιτιεπαιοσαν. Δέν συναντήσαμεν
Γε,ριμανοί)ς είς τό δρομολόγιον μα;
'Η (ίάλαγξ τοϋ Συντάγμ/ηιτος, δα
δί^οικοτα άνευ πολ,ειμικβΰ τινός σκι-
ποϋ, π©ός την άι6εβ«ιίαν τύχην της
ώμοίαιζε μέ μηχαινήν .-ΐαΰ έκινείτο
«λόγψ τής κεκ.ττ)μ«νης ταχΰτητος»
πλέον, μηχανήν τής οποίας ή κι-
νητήιριΐος δύναμις έαταμάτ*η<Ρεν. "Οτολ' περί την 11.30 ώραν έ· φθώσαμεν είς τό χκαρίον Μπισοοΰ-ι Γ>ορειο&ι«τω«ως των ΊωαΐννίΛΊΐον,
λοιΙ καιτα,υλίσθημεν είς τα χοκ>άψ!α
πρός ανάπαυσιν, τίποτιε δέν προε
μιγνυε τα μετά εν τέταριτιαν τής
ώρας γεγονότα.
Ή συνβητκολόγησιις μέ τοϋς Γϊρ
μαΛΐούς ήτο διά την ,τιμία·ν έλληΛΐ-
κήν Παράδοσιν, μία σνν&ηρ«>λόγ η-
σις, ή δποία ϊξη0<{)άλιςε την περα', τιέρω τύχην των ποΐλε,μιστών, κα. τοϋς εΛΐέτιρεπε νά πίνουν πό ιπιικρο «οτήρι τής ρ&νιχής καηιαιστρ'θφής. άνευ άλλης όχ/.ήσιρίος, τουλάχι¬ στον . Άλλ' ένώ εϊχαμε·ν την θλι&ειρα»" οιί>τήν ι|η»χικήν αΪΓΤοσυγικέντρωισιν
είς τόν κο,τανλκϋμόν τοΰ Συντά-
γιμ/ιτοις, πΐ,ρί ώραν 11.45 κατέφθα-
σεν ασθμαίνων άγγελΐιαιφόιρος τού
διοικητοΰ μας μέ διαταγήν τοαΐ έ-
πείγονσαν, όπως ρτοιμαισθώιμεν πάν
τες πιρός μειτακ/ιι ηισιν.
"Εδωσα καιί έγώ τάς διαταγάς
μου είς τοϋς Λόχονς τοΰ 1)43 Τά-
γμαιτθις καί έντός πεντε λε~;ων τής
ώρας ,είμε&α ε^οΐιμοι ποος ϊ.κ·κίνΐ|-
σιν.
Έν Λναμονϋ σχημιατισιμοΰ τή;
φάλαγγος Λθιρείας, δυεδόθη παο'
όπλιτών τίνων άλλο»ν μο·νώ&α3ν, δι-
ερχομένων εκείθεν, ή φήμη, δτι
«φθάνουν Ιταλι,κά στιραιτίεΰμιαΦα έκ
6ο·ριρά, καί πάσαι αί εύρισικόιμενα'
βοριείΐ^ς τοϋ Μτισοουνίον Έλληνι
καί Μονάδιες την 13ην ώραν πρό-
κειταιι νά θεωρηιθοΰν ώς αίχμάλο)-
τοι των ΊΛΐαλων-!-.
Την φήμην «,Λιήν1 έίπει6ει6αίο)σ6ν
(ίξιωμα-Μκός τις τοΰ Β' Σώμα.τας
Στρατοΰ, σπηίδ<ινν πρός Ίο>άννι-
να, τιαντο^ρόνως δέ έ&εάθησαν ό {
κώ&εις φάλαγγεΓ διαφόοων μονά-
δο)ν μας κατεχόμεναι διρομαί(ος
έκ .των δυτιικιως τής άμαΐξιτής ύδοΰ
6ι)κομάτων έν μέσω πυκνής σικόνης.
(ΣυνεχίζβταΟ
ΘΕΑΤΡΟΝ ΠΑΝβΕΟΝ
ΜΑΝΑ ΚΟΥΡΑΠΟ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ή «Μάνα κουράγιο» ή μάλλον
ή «Μάνα κουράγιο «αί τα παιδία
της», είναι ί'να χρονικό άπό τόν
Τριακιοινταιετή Πάλειμο (1618 —
1648) ,,-ηού εγραψε ό διάσημθις
Γερμανός &Ρατρικος σνγγραιφέας
Μοτ-έρτολε Μπαέχτ, τό 1945. Έ-
«τοΰδασιρ ϊατρική καί νπηριέ'τησιε σέ
νοσοκοιμρϊο <ττόν Α' Παγκόσμιο Πάλεμο. Τό Λρωτο θεατρικιό τού έ'ργο «Μπιάαλ» τα εΎραψε τό 1921 σέ ήλικία 23 χρόνχ.νν. "Τστερα α- πό ?Λΐα χρόνο άκολούθησιε τό «Τύα πανα ιμέσα (ττή νύχτα», πον παί- στό Μόνια'χο καί πήρε π') ο Χλέιστ. Τό 1927 παρουσία σε μιά λυρική πΌΐητική βνλλογή. Στή σιινεχεια έχρημάτκτε θεαιτιρι- ν.ός κριτικός σέ σοσιαλιστιική έφη μερίδα καΐί ^ργάισι&ηικιε σάν καιλλαΤΓ χνπίός διιει<θιιντής στό γερμαΛΗκό βέιατςο τοΰ Βερολίνον. 'Τπήρξε άντιναζιστής καί εφυγε άοώ τή Γερμανία μετ.» την άνοδον τού Χ',τ λειρ. Έταίξίδΐν|>ε στήν ΤσεχοσιλΛ-
δαικία. Ελβετία. ΔαΛ«ία, Σουηδία,
Φινιλατόα, Ροκτία κα» Άμερική.
Κατά τό διάστηιμα τής παραιμονής
τού είς τό Γξωτερίοώ εγραψε τα
πιό ί>ριμα ρργα τού δοΐκος: τ' Ο
κϋκλος μέ την κιιμωλία», «Ή μάν.ι
«ουράγιο καί τα παι,διιά της», «Ό
καλός ανι&ριιο.τιος τοΰ Σε - Τσου-
άν», τό περίφτιμο «Ροΐμάντσο τής
δετοάρας» κ.ιί αλΪΜ. Έπέστφ«ι},3
στήν Εϋρώπη τό 1947 καί εμεννε
μόνΐιμτχ σό Άνατολικό Βερολίνο.
Απέθανε σέ ήλικίαι 58 ετων.
Στό πολυθρΰλητο αύτό δργο —
«'Η μάνα κουράγιο καί τα παιδία
της»— ή φημισαιενη μας ήθοποιός
Κατίνα Παξ·νοΰ κριατάιει καί πάλι
τα σκήπτρα. Άκτινο6οιλεΙ στήΛ1 πά
ράσταση δν /αί ό ρόλος της είναι
κονραστι·κός. Μας προσφρρει μιά
έρμηίνιεία συνγ οΛηστική. Μας σνγ-
κινεϊ, Μάς κιιθηλώνει. Πριοτοεα-
φανίο&ηκε σέ νεαρά ήλικία στήν
δπειρα «'Αΐ&"λφή Βεατρίκη» το.5
Δηιμητρίου Μητροπουλου καί ΰστ?
ρα στό θέατρο πρόζας μέ τόν Οίη.
σο τής Μαρίκας Κοτοπούλη. "Εοτιιι
ξε στό εργοι «Ή γνμνή γυναίκα»
τοϋ Γάλλον συγγραφέα Έρ,ρίκοι»
Μπατάγ. Άπό τότ εδέν παΐιε* ·ο
άνεδαίνη τίς χρι»σόΐρο)ίτες 6αθμι-
δες πού ιέχάοιΜξε στή &εατρική τη*
στα&ι·ο5ρομία. Έτιμήθηί<£ κατά το παρελθόν μέ >ύο 6ρα6εΐα: τοϋ "Ο
σκαρ καιϊ, τοΰ Κσκτώ. Τό πιρώτο
γιά την ά^ιύλογο έρμττνεία της
ώς Πιλάρ στήν ταηΐα «Γιά ποίον
χτιντα ή κατίνα» καί τό δεύτειρο
στήν θανμαστή ταινία «Τό πιένβος
:αι.ρ.άίζειι στήν Ήλέκτρα». Έίτ«ιττης
Ργραψε τή μονσική στήν άρχαίΐί
τραιγιωδία «ΌίδΙίπους Τΰραννος».
Άλο τούς αλλονς έκτΒλεστάς
τοΰ έργον, ή κ. "Εφη Ροδίτη εί¬
ναι θετική σΤυ παίξιμό της καί α¬
ποδίδει έ'ντεχνα τό δύσκολο ρόλο
τής μονγγής κόρης Καιτρίν. Άλ¬
λά καί ή κ. Φράσιο Κοκόλα κιρεύ-
ρει άπολατκττι.χιά την άγαιθή χωρία
τισβα. Άντίθετα ό κ. Γ. Τοιτισό-
πουλος, ιταρά τίς συνεΐιδητές τοιΐ
πρασπάβειες, δέν ταυτίζεται μέ το
ρόλο τοΰ ίεοοκήρτ«κα. Δέν μπίαιίνει
στό κλίμα τοι>. Παράλληλα δμοις,
οί λοιποί ήθοποιοΐ διαγράφονν μιά
ίκαΛΗ>ποι.ητική παρουσίαιση στή σνη
νή, δν καί ώρ«σαένοι άπό αντους
Ινιοτε τονίζοι»ν πολύ τή φονή
' τους καί άλλοτε κραυγάζουν.
| Τελικά, στήν ΐπιτυχία τής ,ταιρτ
Ι στάσεως σνντίλοϋν καΐ ή δτιμιονρ-
γική ακηνοθίτία τοΰ λάμπρου καί
διαβασμίνου κπλλιτεχνη κ. Αλέ¬
ξη Μινωτή. Οί βνιδιιμαιαΐες καί οί
Επιμελημένες σκηνογραφίες τής ν
ί. Παπαντωνί,ον, ό διάχυτος ςκι)τι-
' αΐμός καί τα Γραγούοια, καιθώς κιαί
ή έξαίρετη μοτνϊική εκτέ·λεσις τοΰ
κ. Σ. Χαλκιαδάκη.
ΧΑΡ. ΠΕΡΟΠΟΤΛΟΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΠίΡΑΝΤΣΑΙ
"Εν«,ς
μέ σπάν<ο ταλέν το. Τό Έλληνικο Άστυνομικό Μυθιστόρημα Α£ΠΡΕΣ~ΤΟΥΛ!ΠΕΣ Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ Θ' αρχίσωμεν δημοσιεύοντες είς τον «Πρυσφυγικδν Κόσ(ΐον» την τρίτην έκδοσιν τοϋ έπικοϋ ίστορικοΰ εργου τοΰ συνεργάτου μας κ. Ιωάννου Α. Βερνάρδου.«Δα- βάκης. Πίνδος» τοΰ όποίου αί δύο πρώται έκδόσεις έξ 7.500 άνττύπων έξηντήθησαν. Στήν Λρχή τόσον οί &εοί όσον καί τα ήγκμονικά ξεύγη ήσαν φα- νερά άδελφοί καί ά&ε.λ^ές. Άργό τερα στά χΐινοία βκεϊναι τής «κηή- σεο>ς, στά .ντοΐα παρουσιάζθ'ντ ιι
έ«<ι>τικές διαχύσπς καιί άγκαλιά-
σματα, δέν γίνιεται λόγος ~ο'ι σνγ
γενείας.
"Ετσι <ττό περίφημο χο>ρίον τής
Ό'δνσσείας <Θ 226—365) δπαν ό "Ηφαιστος εί"αι σύζυγος τής 'Λ- Φροδίτης (ένίό στήν Ίλιάδα έ'χε'ΐ σύζυγον την Χάριν), σνλλαιμό'άν;ι μέ πανουργίαν «έσα στύ τεχνηιΰ δίχτν, στήν κλίν·η τον επάνω, τόν γυμνόν "Αρην καί την γυμνήν Ά- φροδίτην, δέν γίνεται διόλου λ.ό- γος 8τ«. πρόκειτα* περί άδε.λ«ροΟ καί ά&ελφής. Ό ,τοιητής ίίμως τ01' Ε τής Ίλιάδος λεει καιθαιρά δταν πέφττ) στά γόνατα καί παρα.·κα/λεΐ τόν ά/δελφόν της "Αρη νά τής δα- νείση τα όίλογά τού: «"Αχ ά&ελφ*· μου νοιάσου μρ οαιί δώσι' μσι» τ' ά- λογά σου) γιά ν' άνεδω στόν "Ε- λυμοτ», στά Οεϊκά λιμεΊρια» (Ίλ. Ε. 359—360. Ίλ. Πάλλη). Τό ίδιο (η>υ)&αίνει δταν είς τό
Ξ τής Ίλιάδος ή Ήρα στολισμε'νη
μέ την ζώνην τής Αφροδίτης οιι-
γηνεύε». τον Δία, ό οποίος μεσα
στό χρνβό ιύννεφο, έπάνίι) στό
6οννό τής "Ιδής, <τυνεπαιρμένος ά- πό την γοητΓ*α τηις, την άγκαλιά- ζει ερο>τικά. Λέν άναφέριεται δμτος
έδώ κα·θόλου ότι αύτοι οί δύο είναι
άδελςρός καί άδελφή.
Άντίθετα, είς τα Σ τής Ίλιά¬
δος (στίχος 356) δπου δέν πρό-
κειται περί έοωτικής συναντήσε<ΐ)ς, άλλά γιά μ'ά συξυγική διαψοοα γνώμης, ό 7^ζ άποκαλεϊ την "II- ριαν ά&ελφή καί σνζυγο. Καιθ' ομοιον τρόπο τό δασιλικό ζεΰγος, ό Άλκίνοος καί ή Άρήτη, άρχικά ήσαν άδελφοί, ίχπως άνα- ςρέ.ρεται καί <ντό επος τον Ήσιό- δον «ΉοΓαι·») «Την δέσποινα πρώ τα θά είιρής 'ς τα μέγαιοα κ·αί 'Λ- ρήττ>) την όνομάζονν ταιριαοτή'
κι' ΐκείνη εχει πιρογόνονς) τούς
[διονς πού ν.ατάγετα» ό Άλκίνοο;
ΒασΊλέαις.) Όδ. Η στίχ. 53—
55, Όδ. Πάλλη). Λίγο ποιρακάτο)
(Όδ. Η. στιχ. 63—66) τό άνη).
τέ»(ο χορίον τςοποποιείται κ«ί ή
Άρήτη γίνεται άνηψιά τοΰ Άλκ-ί-
νοον. («Κ' έ'λαι&ε ιίούς Ρηξήνορα
καί Άλκίνοον τόν πρώτονι) έΐκ.τύ-
πηοΓ ό άργυρότοξος Άπόλλίονας
ντιμφίιθν) 'ς τ' δκληρο σπίτι, δπ'
αφινε μίαν μόνην Θνγαιτέρα,) 'τ'
ό Άλκιίνοος νυιμφεύθηκιε καιτόαι,
την Άρήτη (Όδ. Πολνλά).
Άνάλογη ·<ιαί έξαιρετικά διδα- κτική εντύπωσις γιά την όλοένα >ιυ
ξανόμενη αίδη.αο<τύνη, είναι ή πε- ,ρίπτ^εσις πού ό Όδυισσίΰς στ'ις π<ι λαιότατες είκόνες τ<Γ)ν άγγείιον ά- πεικονίξ,εται, ώς ναυαγός γιιμνο; μπροστά στήν Νανσικά, στήν 5- πιοί'αΛ' αάν ίκέτης .τροβάλλει κλ(Ί- δον έληώς. Ό "Ομηρος ίίμκος, λί- ει, ώς γνωστόν, τα εξής: (Όδ. Ζ 127—129) ϋΚ' έιδγήκε άπ' τα χ,α- μάδεΛ·6ρα ό θΐΐος Όδυοσεΰς) καΐ μέ τό χέρι τό τραΛ'ό, πολΰφνιλλο άπ' τ ό δάσος) κόπτει κλουδί, 'ς' τό σωμα τού την γυμν<ι>ση νά κιρϋ-
ψτι») (Όδ. Πολυλα).
Παιδιοαι άΓρέλεια χαιραικτηρίζ,ει
τόν ποιητήν, ι'ίχι ιμόνον δτατν έ.κιφιά
ζή την χαράν τον διά καθ* ωραί¬
ον άντικ>είμε:νΌ τής φύσεως, άλλ·Ί
κατά πρατίμΐ(«ϊΐν δταν την μιμή¬
ται καλλιτεχνι,κά κοίί μάλιστα μκ
τρόπον έξόχοις .τιστόν καί είλικιρι-
νή. Παρά&ειγμα εΓναι οί χ,ρυσυϊ
σκύλοι μπιροστά στό άνάχτΌιρο τοϋ
Άλκίνοοτ' πού δέν γνωρίζονν οϊ-
τε γε>ραιτειά οΰτε θάναιτο καί τα
•ιΰτάματα πρόσοΜΐα τον Ήφαίστου
έ>πάνο> στά όττοΐα αντός στηρίζεται
οταν
Ό "Ομηιρος δέν γν<ι)ρίιζει ά%ό- μη την πραγαατικήν άγαλματοπο'ί αν, άλλά μόνον την διακοσιμτιτίκήν χαρακτικήν έςγασΐα.ν τοΰ μετάλλου δπος παροιισ'άζεται στήν άσ.ιιίδα τον Άχιλλεκος. Τό χύσιιμο τοΰ μι- τάλλου έφευρέθηκΐ τρΐϊς αΐωνες άργότερα, τό 640 π. Χ. Ή εργα¬ σίαι επί τού μο-·ρμάρον είναι σ' αυ¬ τόν άγνωστη, δπιος ίίγννιΐιστα τοΰ είναι ή έπεξεργασία ΐΛΰ χρνσοΰ καΐ ή γράφη. Την αξίαν των πραγμάτων νπ^- λόγιζα-ν· δχι τίς νόμισμα, άλλά είς δάδια, "Οταν οί έχθροί Γλαΰκη; καί Διομήδης, αέσα στή (ρίοτιά ττ]ς μάχης πληροφοροΰνται δτι οί πά- τέοες των ?)σαν φίλοι έκ οριλοΐε- >ίας, άινταλλ<Ασσοιτν ίπποτικά τα δ- πλα το>ν, ό "Οιμηρος λιέει: (Ίλ.
Ζ' στίχ. 231—?36) («Μόνε τού
πήρε τα μυαλά, τοΰ Γλαύκου τό'ί
ό Δίας,) πού πήγε κι' άλλαξε ά3-
ματα μέ τό Διομήδη τότες) χρτισά
μ ε χάλκινα ίκατό βοδιών μ' έν·-
νιά βαδιώνε») (Όδ. Πολυλά>.
Προφανώς ή γράφη είναι Λννω-
στος δπ(»ς καΐ τα νομίσματα.
Άναμφι6όλΛ>ς εχουν βρεθή εΊκό
νες προερχάμενες άπό την προελ-
ληνικήν εΛΌχην καί συλλαιβική γοα
φή, προερχόμενα άπό την Κρήτη.
(Σννεχΐζεται)
ΣΤΕΓΑΣΜΕΝΟΣ χωρος 80 μϊ
δι' αποθήκην Ρ διοτεχνία είς
"Αγ. Παντελεήμονα (Μπραχά
μι) άντί δρχμ. 1.400
Ττ»λ. 968.768
ΉΤΕΙΤΜ αιχρός γνωρίζα··
χρήσιν ποϊηλάτου. Πλ
ρίαι «[ς τα γρκφϊΤ,*
οβ ·) 999
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΝ
Σωχράτους 69
Τηλ. 547.88»
3ον
Είμουνα χαροΐΊμενη καί &
νά μουρμονρίζ(ΐ) κόποιον
σκιοπό. Μπροστά στοϋς τρείς άνελ-
κυστήρες δέ Χσταχνα. ΙΙάτηισα ε!ν«
κονμπί στήν τύχη. Ή πόρτα άνοι
ξε. Μιπήκα μεσα μέ τό θώρρος πού
δίνει ή ίίοή,θεια τοΰ πιοτοϋ. 'ίί
υτάρτα 1'κ.λεισε πίσο) μου καί 6ρ.ί-
I
θηκα όλομόναχη σι' ρκεϊνο τό μι-
κρό χώρο. Ποιό κοαιιμπί επρεπε νά
πατήσΐ(ΐ) τώρα; Τύ πιρωτο, άπ' τα
κάτ(ι), ήταχε τό πάτΐιιμαι, πον δρι-
σκόμοιινα. — Τύ ίσύγειο. ό δεύτε
ρο; "Όχι. Τό τρίτο; Δέ μοϋ φά-
νηκιε τόσο ιΰντομο τό άνιρδαισμΊ
μέ τύν καμαρΐ'έρη. Οΰτε τύ κα'Τΐε'δοι
σμα γιά νά σι<ναντήσ<ι) τόν ταίξ'.- τζή. Τό τέΓαρτο ήτανε ό πιβα- νώτερο. Τό ,τάτησα άδίσταχτα. Ή αντάματη πόοτα άνοιξε. "Εσκνιψη πρός τα εξ(ο. "Ηθειλα νά βεβαιωθή) αν εΐχα ύπαλνθγίσει αοχηά τό πά- τοιιμα. Διαγώνια εΐδα τόν πραίτο άπύ τούς κάκκινονς καναπΐέδες. Άνάλ(χ(Γ<ια, πεταχτά, χαροΰμ£- να, προχώρτ,σα ίττύ τρ-αρδύ, ειρηιαο διάδραμο. Κανΐ-ναν θέν «τυνάντη- σια στό δρόμο μου. "Εστ,ρΐ/ψα. Κα- νένας καί πάλι. 'Η μοντχστηπριακή ήσνχία δαισίλίΐ'ε πανταϋ. Κάατοιος φό6ος μέ τριννρισε. Βιάσττροα να φτάσ(ι) στο δοηιάτιό «μόν», ψάχνον τας μέ τα ιΐάτια τίς κλειδαιριές. Μοΰ φάνηκε ότι πέρασα πολλές πάρ τες. "Αρχισα νά άνησυχώ. Συνήλ θα άμέοως. Τύ έπόαεΛΐο δωμά'Γΐο τίτανε τό δικό μου. Τό κλειοΐ δπως τό εΤχα άψήίτει! Άνοιξα την πάρτα. Τό άνουμμτ- νο φως τής κρε·6ι6ατο·κάιααρας επ'- σε πάν<ι> μου. '-)ά Επαι.ρνα ορκο πώς
τό εΐχα σδήσει πρίν φΰγο>! "Ε&α-
λα τό κλειδί ι'πό μεσα κ«ί κιλείδω-
σα. Άνατρίχκ<σα. Λές καΐ μέ πιερώ νιασε ή παγιομένη ννχτ,α. "Ερρι- ξα μιά ματιά πάνω στήν τοτ·αλετ- τα. Τό ρολόϊ α,οτ' δέν ήταν έκεϊ, ποίι τό εΐχα άοΌπμπήσειι! Μέ τό δλεμιυα καιρφθΜΐένο στό επιπλο, ά- ηα<χτ γιά την τνχη τοΰ ηαληοΰ μου σύντροφον, ιδΐάσχικκΐ τύ μικρύ χώλλ. Δίπλα στύ χαιμηλύ καθισμα τής τονιλεττας, ή δΐρμάτινη πΓχν' άκριδη 6αλίτο-α, δέν ήταν ή δικο μόν! Τα μάτια μόν άνήΛ>χα στή-
θηκαν άπΟΛΗθ στά λονλοτ'«δια, ένί)
ύ νοϋς μοα' ποοσπαθοΰσϊ νά ;ειιι-
πλεξπ άπό το χάος πού τόν εΐχ:·
άγκαλιάσει. Στο δεντερόλεπτο '1^
Λαξα την έντύπο>ση δτι δέν 6ρι
σκόαοιινα στό δωυάτιό μου. Δέν
πρόλαΛα νά πυνειδητοποιήσω τίιπ)-
ιγ(. Μέσα —όν καβρέφτη κάτι κου-
νήθηκί. Στ1 αΰτιά μόν ήρ·Θια-/ε
παοάξενο*. ή"χαι. Βαρεία άνάσα,
γρήγοιρη... "Αναοθρες σ*γανές φο)
νές... Ρόγχος άγωνίας...
Σάν άστραχή γνρικτα "Ενοιωσα
τή (ρρίκη νά γαντζώνεται πάνοι
μοί1. Άπότομα δρχισα νά τρέμιο,
λές καί μ' εδερνε τροπικός πυρι'-
τύς. Τα γόνοτα λύγισαν. ΏστόσΛ
εμεινα κολλημένη ηάντο στό παχ ι
χαλί...
Ή γυναίκα, -τισμ*νη στό κρεδ-
δάτι, πάλενε νά τραιδήιξει, μέ τα
γαντοφορί.μένη( χέοια της, τα δο-
χτνλο —οχοστός βρόγχος— γύρο)
Λπό τόν άδύνατο λαιιμό της... Ό
οντρας, ποϋ μοΰ γύριζε την π.λύ-
τη, ?<κριγγε ;ιέ λύσσα... Τα γόντ- τα τον πίεξαν τή μεση της. Τα μά- τια της πεταγμένα ϊ|ω άπ' τί'; κόγχες. Τύ στόμα άνοιχτύ αφηνε νά φαίνεται ή μελανιασμέΛ'η γλώίΤ σα! Τύ πρό<ϊΌΛΟ της ματΰρο σχε- δόν, άπ' την ελλειψη όξυγόνοτ'. Τό στενό,μακοο σηιμάδι, κάτω ά,τ' τ' άριστερό της αϋτά, γυάλιζε παρ^'χ' ξενα, άποκρυυατικά, σέ «άθε ·5σή μαντη κίΛ»ηση πού κατώριθωνε νά κάνει. Ήταν ή τελευταία στιγμΊ μιάς ξοιής. Τα πόδια κάνανε μιί< σύσπαση ξαιφνική. Τα χ^-ρια, μέ τα μαΰρα μακρνα γαντια, παιρατήισα- νε τό μάταιο άγώνια1, σπιαισιμωδΐ/'ά. Τιναχτήΐκανε ι)>ηλά, δσο τούς εΛί-
τ,ρετ|νΐΎ τα ιΐιΠΛΪλια τοΰ άνοιχτό-
χραιμον μπέζ νούνινον παιλτοΰ. Τα
δάχτυλα άνοιγόκλιεισαν άλλόικοτιι,
σάν νά μην ήτα'ν άνθρώπινα κι' ε-
πεσαν αι|η>χα...
Θέαμα φριχτύ. Άπαίσιο:
Μιά φο)νή μοΰ ξέιφνγε. Σιγανή.
Άλλον κόσυ.ου. Χτύπησε στ' αν-
τιά μόν άνατριχιαστικά, σάν χορδή
ξεκουρντισίμένο'υ διολιοΰ. Ό άν-
τρας άφησε τό θΰμα τοτ> άπότο¬
μα. Γύς>·ισε ποός τό μεΊρος μόν ξα·
ιρνιιασιμένος. Γό πρόσωπό τού αι-
σοσκι«ισμιένο, γΐ'άλιίξε άπ' τόν ί-
δοωτα. Τό ατόαα τον μισάνοιχτο,
σά ναχασκε άπό άπορία.
Ό πανικός φώλιασε στήν ψυχή
μου. Μπήκε στίς φλέ6ες καιί, ξε·
χύθηίκιε καντός μέσα στό αΐμα
Τα πόδια μου άπόχτησ.α'ν φτερα.
Βρεθηκα στήν πάρτα. Οντε ξέρη)
πώς ξΐκλεΐδίοσα. Πΐτάχτηικια. στο
διάδρομο ναί άοχιοια νά τρέχω. ΕΙ
χά την έντύπ.'οση πώς ό δολοφόνι;
μ' ακόλουθοντιε. "Ενα 6ημα κίΐι
θά μ' αγγιζε. "Ενοιο>θα την άνάσ'ΐ
τον νά οκρυρκει —ίδιο φίδΐι— σι'
ΐχΛτί μόν.
Ή ά·νοιγμένη πάρτα, Ικιεϊ κο-
τά, αφηνε νιχ οιαγράίφεται Ιντονα
τό σχήμα της απάνο) στό παχν χα¬
λί τοΰ μισοσκότεινον 8ιά/δρομον.
Χώθηικα μιέσα. Έν«ργοϋσα αντό-
ματτα. Τό αίτθημα τής αντοσνντή-
ρησης, άγκαλιά αέ τό ύποσυνιρίδη-
το, «ϊχανε τϊ(ν πρΜΤοβονλία. "Ε-
χλεισα την πΛρτα σά μανιακι»Ί.
Κλρΐδ<ι»σα κοί στηρίχτηΐκι« πάνοι της. Ή άνάτα ·χοψιένχ. Τα γόνα- τα λυγισμένα. Ό ποτνικός άκόμα κκρίαρ,χος τού έοωτ.ερικοΰ μόν λο- σμον... —Άλλό! Μιά δΐλοΰδινη φθΐνή !..... Γνιρισα τρομαγμίνη. Μισύτρελ- λη. "Ετοίμη νά σοιοιαστώ ;τάνυ>
στό χαλί. Δέν άντεχα αλλο. Ό ξον
θός δμορφος αντρας, χτενιξό'ιανρ
μπροστά στόν καθρέφτη τής τού.»
λέτας.
—Άλλ.ό! ξανάπε μισοχαμογελων
τας.
Δέ φοροΰσς σαχκάκτ. Ψηλός, γτο
λύ κομι|ιός, γεροδεμενος. Τα 6αΑιι
γάλαζα μάτια τού μέ κΰτταζαν μί
κάίτοια &όση 'ίροινίας.
— Χάσατ« την πόρτα σας;
Πλησίασϊ την ντουλάπα τοΰ τοί
χον κι' εβγ^λε Ενα σακκάκι Ιδιο
μέ τό παντΐλόΛ'. τού. Τό φόρεβε.
"Τστερα μ' ρπιασιε άπ' τό χέρι
καί μέ τράβηξΐ στήν κ()ί66ατοκά-
μιιρα. Μέ κάθισε στήν πολυθρόνιΐ
κι' ίπιασί τό τηλεφο>νο. Τί εΐπι'
δέν κατάλαόα, δέν ποόσεξα. Ή
(Τωνή τού μάγΓυε τ' αΰτιά μου κι'
δ νοΰς μου δρισκότα'νε μπροστά
στήν στοαγγαλισμένη....
Τόν εΐδα νά στέκΐται άπέναντί
μου. Νά 6άζη στίς τσιέπες τού δ,τι
ήταν άοαδιααμένο πάνχο στήν το"
αλέττα: Διάφορα χαρτιά, πορτοφό
λι, κλειδιά, τσιγάρα. Θά εΐχε άλ-
λάξει κουστοΰαι. Δέν τοΰ άπάντιΐ-
σα. "Οσα έγγλέξικα ήξερα ήτανί
πολύ μακρυά άπό μενά. Καί τα
έλληνακά άκο,ια! 'Η σκέψη μου Λ-
λότελα Αδειανή άπό λέξεις. Μό·>ο
μιά είκόνα είνα μπροστά στά :ιά
τια τής φαντασίας μου. Τίποτ'
δλλο!...
(Σννεχίξεται)
ΚΟΡΤΑΙ
Είς τόν έορτάσαντα την παρε/.
θοΰσαν Τρίττιν εορτήν τοΰ Άγίου
Δημητρίου έκ? έκτον συνεργάτην
μας κ. Δημ. Άρχιγένην, ή έφηαί
ρίς μας ίΰχεται χρόν*α πολλά.
ΓΑΒ.- ΓΑΒ
Μέ μεγάλη ιιον χ«ρά έπισκιέφθτ)
κ>α τήίν εκιθιεσι ζιογραφικής τοΰ Βλ-
σίλη Σπεράντσ«< ποΰ εγινε τελκυ- ταίίος στή «Νέα Γκαλερί» τής 6- δοΰ Τσαικάλοχμ καί ρμεινα κατεν- θιονσιαβμενη ■Ίπό την τεχνη το.>.
Ό Βασίλης Σπεράντοχις είναι ά
νε-ψιός ου άλτισμόνητοι» καθηγη¬
τού τής Όδοντιοιτρικής Σχολής
τοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών κα'.
άφ&αστθ'υ ποιητοΰ μας, πον μίλη-
σε στίς ψνχέ.ς δλιον, μικιρών κα'.
μεγάλως. "Ενα δεύτερο ταλεντο
δγαίνει άπ' την οίκογτνΐΡΛα Σπε-
ράντσα, ό Β'χισίλης Σπεράνησα'ς.
πον μάς δίνει τίς δηιμιονργίες τού
τύ πλείστον των οποίαν εΐναιΐ λι·
θογρακρίες κ<ίί έλαιογραφικές σι·ν- Μεγάλη ί,τινΟΓβι τοΰ καλλιτέ- χνη, πίνακιες ονΐάνιοι μοντέρνας τρχνης. Τό χ*ρι τον δταν ζο>γρ«-
φίξει λές καί μιά νψηλή δύνσιμι τό
όδηγεϊ γιά νλ δγάιλει αντά τα
όμολογοιιμέικος άριστονργήματα.
Στή μονηέρνο τ'-'χνη, ποϋ έμπνεη'-
στηκε κ«1 άαιιο τό παιδικά τού χρό-
νια, ολα τα ε»χεδιά τον είναι 6π3
ροχα φτιαγμενια, Ιτβι, δίνοντα;
στόν κα,λλιτέχνη μιά ξετχ<ι>ριστή ά-
ξία. Οί έλαιογρα'φικιές τον σννιθέ-
σεις ΐΐναι μέ νρώματα ώραιότΐατα,
ίνττιπΐίι>σιακά· δίνουν ξ(ι>ήι στά ταμ·
πλώ τοι>. Ζιογραψική μοντέρνα
άλλά ώραιύτατη, μέ νόηιμα καιί άπό
δοσι είναι κάθε πίναικάς τού.
Μπράιδο σ^όν καλλιτρχνη Σπ-ε-
ράντσα, πού ,ιέ τό σπάνιο ταλιέντο
τον ξεχΐι>ρίξΓι άνάμεσια στούς ά>·
λους. Καί τα ταιυτλώ τού, μέ μοί
ρες ιπινελιίς, ώραιότατα καιί έντι>
π·(,)·σιακά. "Οσο τα κύτταιξα τόϊυ
περισσότερο ίαΰμαζα τή τέχνη τοϋ
Βίχισίλη Σπε.ράνσα πού μέ την τε
λεντα'ία τού αύτη εκθεΛι πρέίτετ νά
σημ,ιεριληφθα μεταξύ των άξιο-
λογων ζωγράτχον τής χώρας μας,
άλλά καΐ τής Γαλλίας;, δπου απού
δασε. Χρησι,ιηποίηβε λά&ι, τήυΐ"-
ρα, σηα'κή ιιελάνη καί άλλα, γιά
νά βγάλει άριστ.ουργήματα. Στά
πρόσωοπα διλέπεις την ?κκρ.ρα»ση που
κάνει τόν πίνα'κα πιό έντυπωσια'κό.
Μοΰ διριεσε πολύ ή τέχνη τοΰ Βαπ'
λη Σπεράντκα1 είναι κάτι τελείως
άλλοιώτικο, τό σύγχρονο καί. τώ ίο-
ραίο. βερμά ιΤνγχαρητήρια στό Βα
σίλη Σ περάντσα,, πού μέ την ά-
ξία τού τιμα την Έλλάιδα μας στ»;
ξένη χώρα (ΐί)ύ ζεί.
ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΕΔΟΤ
ΚΑΙΟΙΑΔΟΕΙ-Α ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜπΑΤΑ ΤΟΥΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τού συνεργάτου μας
(Συνέχεια έν. τοϋ προηγονμένου)
ΚΕΙΜΕΝΟ
Έπεί δέ τόν δοόμον τελέσας /.αί
την πίστιν τηρήσας (1) έπό-θίΐ την
ανάλυσιν, καί ό των στεφάνου ί-
νεστήκΐΐ καιρος, κα'κείνο μέν οΐικ
ήκονσεν, είς τό όρος άνάβηθι κοί
τελεύτα, (2) τελεντα δέ καί άνα
δαινε πρός ημάς. Θαιΐμθιτουργιϊ
τι κάνταΰθα των προειρημένων
ούκ ελαττοίν' νεκρός γάρ ών ηδη
σχεδόν, καί άπνονς κ-αί τό τοϋ δι¬
ον πλείστον καταλεΐλοιυπώς, εϋτο-
νώτερος γίνιιται περί τούς έξιττ|-
ρίονς των λύγωιν,, ίνα τοίς ενσε
δείας συναπέλ&η ρ-ήμασ*. καιί χει-
ροτονίαις τώ^ γνησιοτάτων αϋτΐΰ
θεραιπεντών την χείρα δύδθίσι καί
τό πνεΰμα, ά'χΐτε μή ζημ.ι<ωιθήναι τύ δήμα τοΰ έκείνιου .μαθητάς καί τής ίερωσυνιις (τυλλήρττορας. Τοίς δι' εξής όκνεΐ μέν προσελθιείν ό λόγος, πραδτκτετα! &'δμΛ·>ς- εί καΐ
άλλοις μάλλον ημών Λρέπων Λ
λόγος, ού γάρ εχω φιλοσοφεϊν έν
τφ πάθει, εί καί σιφόδιρα φιλοσο-
φβϊν Ιοπούδίΐΐκα, τής κ.οινής με-
μνημενος ζημίας, καί τοΰ κατά-
σχόντος πάθους την οίκονμένην.
"Εκειτο μέν ό άνήρ τα τε·λει·-
ταία πνέον, καΧ παρά τής άνυ)
χοροστ«σίας ρπιζτττονμενος, πρός
% εκ πλείονος Ιβλεπεν. Έγχεϊτο
δέ περί αυτόν πάσα ή πόλις την
ΦΙΛΙΑ
Παλιόφιλε μοναδικ*.
άγαπητέ, ΐ5«'νικ«.
Σάν εφυγες καί σ' εχασα,
πολύ τότε λτ ατήθη«ια..
Άκώμη δέν το ξέχασα
μονάχη μου ριοτήθηκα,
γι.ατί τάχα σέ γνώρισα;
Μαλώσα,με στ' άστεϊα
χωρίς κημιιιά αιίτία.
Τα χρόνια κιεινα τα παιλιά
μοΰ ε!&ειχνες σ«μπόνια...
άς ήλθαν χιονια στά μαλλιά,
Πάντα θά τα θυμίαμα*
Μονάχη δταν θάμαι
θά κλαίαι, θά λνπο+ιιαι.
"Ησουνα ή πνοή μόν,
γρμιιξες την ϊ")ή μου.
Γιά άννα 'γώ πάντα ρωτώ.
Μοί· λείπει ή φΐλία σον,
καΐ διαρκώς σ' άναξητώ.
Στό πλάϊ σου καιθόιμοννα
δλα σοΰ τα διηνόμοαινα
δσα όνειΐρευόιιουνα...
Μέ άλληνε παντρειί>θηικες
καί μενά δβν ϋέ σκέφθηικί
Αύτην δέν την άγάπησες
Τό ξέρω λ,ατά όάθος,
τότε πού μέ παράτησες,
ϊσος άν θά ιιποροΰσΐς
τόν κόσμο ν' άψηφ'θϋσες,
κοντά μου θά γνρνοΰσες.
ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΤ
κ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΑΗ
ζημίαν ού Φέροντες, «αί τής έκ-
δημίαις ώς τυραννίδος καταΐδοών-
τες, καί τής ψυχής λαιμδανομενοι
ώς καιθεκτής καΐ βια'σθήνιοχ
ντΙζ, ή χερσίν ή δεήσεσιν. Έ
γάρ αντονς καί παράιαριρονας τύ
πάιθος, -καί τιροσ'θήναιι τι τής έα:ι
των ζωής έκαστος έκιείνφ, ΐ&κ.}
οίον τε ήν, ιρόθιιμος ήν. Ώς δέ
ήττήθησαν, ϊ-5ει γάρ αυτόν έλε-
χθήναι ανθρυ>πον δντα, καί είς
χείρας Σου παραθήτϊομαι τό πνεΰ
μά μου, τειλευταϊον ειπών, τοίς
«I-
ηίάγουσι αυτόν άγγιέλιοις, οϋκ. άη-
δώς άπέψυξίν, εστίν & ούς παιρόν-
τας μνσταγωγήσας καιί βελτίονς
ποιήσας τοίς έπισκήψεβι.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Άφοΰ λοι.τόν έτελεσε τύν δρό¬
μο, τήρησε την .τίστι, παθοΰσιε π'Λ
την άνάλυσι, κα5 είχεν ελθει ό και-
ρός των στ·τράνων, έκ.είνο μέν
πον εΐπιε ό Θεός στόν Μοϋσή, άνί-
6α στό δουνύ κα' τελεΰτησε», δέν
άκ,ονσε, άιλλά τό τελεύτησε καί ά-
νέδα πρός ιίμάΓ- νχά έ&ώ άκόμη
εκανιε κάποιο θπχΰμα δχι μυκιρότε.ρο
άπό τα προηνοί«με.να· ένώ ήταν σχβ
δόν νεκρός πιά καί χυ)ρίς πνοή,
ν:α{ είχεν έγ/ταταλρίοΐίει τό περισπά
τε,ρο μερος τής ζωής, ?γινιε πιο
ξο)ηρός στούς Τϊλενταίους λόγους,
γιά νά φύγη στόν αλλο κόσμο μέ
τα λόγια τής εΰβρδειας, καί 'έ-
δωσε τό χέρι καί τό πνεϋμα στή
χειροτόνησι των πιό διαλεχτων 6ο
ηθων τού, ωθΓΓε νά μή ζημκοιθή ό
άμβΐΛνας άπό τούς μαιθητές έχίίνου
κιαί τοϋς συλλήπτορες τής ίερω-
σύνης. Στή συνέχεια, δέν μπο-
ρεϊ νά προχιορήση ό λόγος, γιαιτί,
αν κιαί σπαύδασα πολύ την φιλοσο-
φία, δέν μπο,κΒ νά φιλοαοφήσίω ο
ταν εΐμαι λυπΓΐιιενος, καί δταν σκί
ττομαι την ';τ>αιά ποϋ ίγινε, κα.
τό πάιθος πον ■καταικκρίενσ'ε την οί·
κονμένη. θά πρσχωρήσει δμως, &ν
καί σ' δλλους ταΑιριό,ζει ό λόγος.
Ήταν στο κ.ρεδδάτι ό άνδρας,
πνέοντας τα λοίσθια καΐ ξητούμν-
νος άπό την έπάνο χοροσταισία,
πρός την όποία πρίν άπό πολύ κια
ρύ ε6λεπε ■ καί γνρο) άπ' αιϋτόν εί /
χαν χυθή σάν ποτάμι δλοι οί κα·
τοικοι τής Λάλεως, έπειδή δέν μ^ο
ροΰσαν νά ύποφέρουν τή
καί άπεδοκίμαίςαν σάν
τόν χωρι,σμό, χ*ά ήθελαν (σάμπ«')ς
ήταν θυναιτό αντό),, ή μέ τίς πα-
ρακλήσεις νά συγκ«ατήσουν την
ψυιχή, ή νά τή ν ί'μποδΰβουν διά τής
6ίας μέ τα χέρια. Γιαπί ή λύπη
τούς ?καμνε ναί παιράψιρονες, και
ό καθένας ήταν πρόθομος, αν ί,-
τατ δυνατό, «άτι νά προβθέση σ'
εκείνον άπό την δική τού ζωή.
"Οχαν δέ νικήθηκαν, γιατί 'ε'πρε.-Ίε
ν' άποοειχθή δτι άνθρίοπος ήταν
κ*' αντός, καΐ άφοΰ κατήχηισε τού;
παιρισταμένους μέ νουιθεσίιες καΐ
τούς Ικαμε καλύτε.ρο»ς καΐ στό τέ
λος, άφοΰ είπε στά χέΊρια Χοα> θά
παραιθέσω τό πνεΰμα' μου, μέ ήρ->
μία καί ενχαΛΰστι^σι παιρέδοκίε την
ψνχή τοΐ' στούς όδηγητές άγγέ-
λους.
(Συνεχίζιεται)
ΧΡΗΣΙΜΑ Σ' ΟΣΟΥΣ ΤΑΙΙΔΕΥΟΥΝ
ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
- -ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥ ΡβΠΗΣ», σελίδεα 216
(13 κειράλαια Ιταλία, 5 Ελβετία, 1 Γερμανία, 1 Αϋστρα
καί Ήμερολόγιο άπό ένα ταζίδι).
- .ΕΥΡΩΠΑΊΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ.,σελιδεο 294.
(5 κεφάλαια Ελβετία, 4 κεφ. "Ιταλία, θ Ισπανία, 2 Γερ¬
μανία, 2 Γαλλία) «Θαυμασία» έκριναν την ·Εύρ. Συμφω-
νία» τρεϊα κορυφαϊοι κριτικοί τής λογοτεχνίας.
- "ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ», σελΐδες 288, 22 κεφάλαια άπό
στεριές καί θάλασσες τής Έλλην, γής, καλλιτεχν. έΕώ-
φυλλο (μανιάτικος πυργος) τοϋ Γερααίμου Γρηγόρπ :
.... ΟΙ «ΈλληνικοΙ Δρόμοι», είναι βιβλΐο μέ πληροφο·
ρίες, συγκινήσεις, έντυπώσεις, σχόλια καΐ στοχασμούς ποΟ
σέ γοητεύουν καΐ σέ άναγκάΖουν νά πάρης θέσεις βναντ,
των σαφών καί ποικίλων άπόψεων τοϋ ουγγραφέα». (Κύ-
προς Χρυσάνθης, περιοδικό «Πνευματική Κύπρος» Ιού¬
λιος — Αύγουστος 1Θ71).
Ευρίσκονται: τα δύο πρώτα στά κεντρικά βι·
βλιοπωλεϊα Αθηνών: 'Ελευθερουδάκη, Κολλάρου, Σιδέρη, Βα
σιλεΐου, Βαγιονάκου, Γρηγόρη (Σόλωνος 72), Πατσιλινάκου
(γωνΐα Σταδίου — ΠεσμαΖόγλου), «Φωλιά τοϋ ΒιβλΙου» Κα-
κουλίδη, ύπόγειο δίπλα στό φαρμακεϊο Δαμβεργη, Καραβάκου
(ΠεσμαΖόγλου, μέσα στή στοα). Στόν Πειραια: Βιβλιοπωλεϊο
Καλούδη, όδός ΦΓλωνος, δίπλα στό κεντρικό ΤαχυδρομεΙο.
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ: Στά παραπάνω βιβλιοπωλεϊα καί, στήν
έπαρχΐα, στά πρακτορεϊα εφημερίδων.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΝΙΚ*Ι£
ΣΤΙΧΟΙ ΚΑΙ ΜΟΤΣΙΚΗ ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
__ΑΣΜΑ - ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ —
νά μάς θυμ',-η
τ' άξέχαστα
άγια έκεΐνκ Χώματα,
πού άιφήκίν οί γονιοί μας,
τού γνριβαοΰ
νά' ρ#η καιοός
έλπίδα καί εύχή μας.
Η ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΊΤΑΛΙΚΗ ΕΠΙΑΡ-ΣΗ
ΠΑΝΩ ΣΤΗ ίΛΩΣΣΑ
«ΛΧ
Νίκαια,
προσφν γο ύπολη,
ξαικουστή -'.ουί τρανή μας
πολιτεία,
μέ χαρισμένο
Ινδοξο όνοι/α
γεμάτο
λααπρή ίστορία.
συνεργάτου ααις χ. ΓΤΑΚί2 ΒΟΤ ΔΓΖΙΚΙΡΙΚΗ
Μάς θυμίζει
Βυίςάντιο,
Συνόδους τής Όοβοδοξίας.
Χαίρε, Νΐ,ΐαια,
Ινδοξο όνοιια
τής Μικ,ροιτιατικής μας
Βιιθυνίας.
Σ τ' αγκ> χώμα
τής Κοκιανιάς
μέ στοργή τής Πατρίδος
καί συ,μπόνα,
γονιοί μας Πρόσφνγες
χτίσαν.ε
γιά Σένα
θερέλια αίώνια.
"Ολοι ΣανρνιοΙ καί Πόντιοι,
Μαινεμενιοί
καί Μαγνησιώτες
μά καί μέσα
άπό την Ανατολή
Πισιδιώτες, Καοτποδόκες,
Ίκονΐώτες.
Λ
Οί Νιικαιώτες
Προσ«ρνγόπο·> λα
γιΛ την κ·αταγο)γή τονς
είναι, περήφιτνοι,
σάν φυλαχτή
τό κρύβουν
στήν ψυχή τονς
Πρόσφνγες
μέ τοϋς γηγ'νεϊς μαϊί,
σφιχτά άδορΊτωμιένοι,
μέ δάφνες
νά στολίσοιμε
ιμιά Έλλάδα εΰτνχισμίνη.
Την έκκλησία
τοΰ "Αη Νικόλα μας,
Μητριόπολη, στολ&ει
Μι,κρασιάτικο
τέμπλο γλιπτό,
πάντα
"Τστερα Από τονς στίχονς —-αε
μονσική ένορχήστρωοτι τοΰ «"Τμνου
στή Νέα Σαύρνη» και τοΰ <"Τ- μνον στήν Εί-αγγελική Σχολή», ό κ. Δημ. Άρχ·γ«νης μάς παρονσ ά ξε* τώρα και Τι|ΰς στίχονς— μ* μονσική ένορχήστηοκτη τοΰ «"Τ- ' μνου στή Νίκαισ». Καί αυτόν τόν "Τμνον τόν άφΐ^ρώνει. στά Νειάια τής μεγάλης τοντης Προσφνγούπ!.' λ.ης μέ τήν εΰκ,αιρία τής έπερχο- μενης δθετηοί^ας άπό τή Μικρα- σιατική έκείντ) <τοβε{>ή Καταστρο
φή καί τ»,ν έγκατάοταση τών Μ ·
κοιασιατών προσφύγων στή Μητέ-
οα Έλλάδα.
Οί στίχοι τοΰ «ΤΜΝΟΤ ΣΤΗ
ΝΙΚΑΙΑ» μί ΐά λιτά, ΊστορΐΑΐ
καί νοσταλγικά λόγια, μάς συγκι (
νοϋν καί μίς ένθουσίάξουν. Μας
κρατονν στή θυμηθή μας τή Λίι-
κ.ρασιατική μας καταγωγή και ματ
Αννχπτερώνονν τήν έλπίδα ενός εύ-
τνχιομένου Υ> ,ησμοΰ στά Άγια έ-
κείνα χώματα, έκεΐ όπον επ), αί-
ώνες οί πρόγ, νοί μας εζησαν "αί
Οεμελίωσαν τυν Έλληνοχριστιαν,-
κό πολιτισμό.
Άλλά δέν είναι μόνο οί "Ύμ-νοι
τοΰ κ. Άρχιγ^νη πού μάς έντνπω-
σιάζονν. ΕΓνοι καί τα τόσα πολν-
ποίκτλα θέματα πού άκούραστος
συνεχίζει νά δημοσΐΐύη. Καί όπ,ιυ
μέ τόση Αγά;ιη μάς ζωντανεΰει γε-
γονιότα, ήθη καί εθιμα, πρόσω.τ'ΐ
καί πράγμαία γιά νά μή τα σκ°
πάση ή ληθή.
θεωρώ κσί έγώ, λοιπόν, κ,σιθτί-
κο<ν αου έϊτιβρ'ιλημένο νά τόν συ,'- χαρώ τόσο γιά τδ όλΛ έπύτονο πνευματικό τού ε'ργο, όσο καί για τήν ενστοΐχη ποιητική καί μουσιν'ι τούτη σΰνθΐση τοΰ "Τμνου, πού τό¬ σο ταιριάζει στή Νίκαια, τή μεγά- λ.η αυτή Προ τφνγούπολή μας. Κ. ΚΟΛΙΟΤΠΟΤΛΟΤ -ΰ ΓΡΙΒΑ ΓΕΩΡΠΟΤ Χ. ΒΑΣΙΛΟΠΟΤΛΟΤ Στίχχτηνοϋ έ.ά. Η ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ Κριτικόν σηιμεΐαψχι τοΰ σννεργά τού μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡ- ΔΟΤ. Είναι άναμφισίιήττητοΎ, ότι κατά ταιΐ: αί λουΐροπόλεις τής Έλλά- τήν τελευταίαν τετραετΐΐαν ό ΒΟΤ έργασθεις μεθοδικως καί μέ γος- γόν ρυθμόν, ίσΐ|ΐ4είωοιεν άλμαΐτικήν δος καί τα έπιτς,αΛεζια μεταλλικα ϋδατα —δίκ-αΐΛν— ήθη κα.1 ειθίμα, λαυκή *έχνη, μουσικ,ή, άσιματα,, λαι πρόοδον, την όποιαν δια πρώτην κοΐ, χαροί τοπικαί ένδνίμαισίαι θρη- φοράν έγνώοισεν ό έλληνικός τοι σκεία, έορταί καΐ πανηγύριαι, *α- ρισιμος, μέ άποτέΛεαμα νά βαινπ λαί τέχναι, ϊπιο^ήμαι, άθλητισμος, σημαντικώς αυξανομένη άπό £τόι ; εργα άξιοβτερίεργα, φιλόξενον αί είς ετος κα'ι απο τής μιάς έποχής σ&ηιμαι, έίοθέσεις καί έμποροατανη- εΐς την άλλην ή είσροή |έ»ωγ τού γύρεις, τόποι παραθερισιμοΰ, π<ίρ^ι ριστών είς την χώραν μας καί, »α- χειμάσεως, κατασκητνώσεο^ν καί ψι τα συνέη'ειαν, ξένου σνναλλάγμ *- χαγωγίας, κυς,ιώτεροι άρχαιολογ - τος, μετά τού λίατν άξιολόγου ή- κοί τόποι τής "Ελλάδος, θικοΰ παράγοντος, τής στενωτΐρας Κεφάλαιον 6ον Τουριστικ«.Ί π.ρο- δηλαδή γνο>!?ιιιίας καί τής έοαιαή ιιποθέσεις τής Ελλάδος.
, ι
Είς τουτο άνσλύονται τα θιέιμ,α-
τα: Γενικαί παρ«ττ)ρήσΒΐς, Κρά-
τος, ΕΟΤ, Τουρισμός, Λαός, δ«τ
σος, τοπιίον καί τουριΐοιμΛς,
σεως παρ' αύίιον τού Απ»ραιμιλ -
λου τουριστικ,οΰ θησαυρόν τής Έλ-
λάδος. Διότι, πλήν τών έξόχων
άρχαιολογικώκ τύπων καί μνημε,ί
(όν, έκ τών όπιοίων έξεπήγασεν ύ κοί ϋπάλληλι>ι καί τουρι.σμός, ά-
σύγχρονος πολι^ σμός τής Άνθρ,ιι ' στννοιμία καί τουρισμός
πιότητος, οί ξ*νοι άποθαναάζουν
καί τάς φυσικάς καλλονάς τών νή
ι Κεφάλαιον 7ον Τουριστική δια
παιδαγώγησις καί φορεϊς αυτής.
| Κεφάλαιον <5ον Τονριστική πο'ι Μέρος τρίτον: Τουριστική σ(ον, τών άκτών, των βουνών τή; χώρας καί ταυτοχρόνως έκτιμοΰν τόν χαρα·κτήρ<χ, την Ανάπτυξιν. τάς Αοετάς, τό συγκινητικόν αϊ- τική καί σθημα τής φι'.οξενίας τοΰ "Ελ/η Κεφάλαιον 9ον Τό μεγαλείον /«ι νος. ! ή δύναμις τοϋ Έλληνοχρι,στιαν'.- Άξιόλογος καί βασικος συντελε κου Πολιτ^σμυϋ. στής τής ϊ/διαζυύσ>ης Αναπτύξειυς ' Κεφάλαιον ΙΟον Ή 21η Άπρι-
τοΰ τουρισμοΰ νατά τήν τελευταίαν λίου 1967, Σάλπισμα ΊΕΘνεγέρσ -
ετραετίαν είναι ή άπόλυτος γαλήνη ως, Άναιτάσειως, Άναπλάσιεο)ς,
καί ή πλήρης άσφάλιεια ποϋ χαρ·ι- Άναδηιμιουργίας, ΆναΛτνξεως τής
κτηρίζουν τήν Έλλάδα, έν Αντ» οίκολομίας και Άναγεννήσεως τοο
θέσει πρός την επικινδύνως τετα , "Εθνους.
ραιγμένην Ευρώπην καί τάς άλλας ( ***
τουριστικάς τερ οχάς τής Άσ»' (ς ' Τό βιβλίον <· ΰτο, διά τήν σι γ· καί τής Άφρ' {ής, μέ τάς άδκικο- γραφήν τού οποίον ό στρατηγος πους άπεργιας, τούς μιικροπολε Γ Βαισιλ.άποι>λος, έπίλεκτος έθ,/ι
μους, τα άναρχικά συλλαλητήρια κός Αγωνιστής καί έιξαιρετικής γε-
τήν δράσιν τόν κακοιποιών στυ
χείων. Άρκεϊ νά ύπομνήσω
πρό τίνων έβδομάδων είς τήν
λιος εννομουμέ·ην γειτονικήν μις γρα'φέων καί έκ των προσωπικών
νίκης καί ιίθ'κής μορφώσειος, λό-
γιος, ήντλησε στοιχεία έξ ?νδε/<( βιβλάον έκλεκτών <τυ ,· Γιοτ'γκοσ.λα6ΐαν εκλάπη έντός τοϋ τον και μελετων μ Βελιγραδίου αυτοκίνητον "Ελληνος τοϋς τοΐ'ιρκτηκοίις τόπους τής 'ιϋλ- ί λ τονρίστα μεθ' όλο>ν τών
τον καί δέν κατέστη δννατή ιϊ.
νεύρεοις καί τΰλληιψις τοΰ κλέ-
πτου:
Λ
Συμβολήν σημαντικήν προσιρι'
ρει είς τόν ίλλΤ|νικόν τοιιρισμό,
άλλά καί είς την γνωριμίαν γε.·ι
λάιδος είναι κα,ι'; την γνώμην α^υ
.-ιολύτι,α,οι, όδηνός, τόσον διά τάς
/ρατικάς όσον καί διά τάς Ίδ.ίοΤ·-
κάς ύτηρεσία, Τονρισαού τής χώ
ρας ιπς, κα'ι θά ί'πρεντε νά έφοδια-
σθοΰν δι' Αντιτίιονν τού καί αιιΥπ
Λλλά κ.ΐ<ϊ .τάς ιιοριφοιμε'νος "Ελλην, διότι ίΤαι τ', Απ·ανγασμα φιλοτί- κώς τής ιρχΛας και τής στγχι.'» μου έθνκής Λροσιπαθει,'ας καί π.,ι,ι νού "Ελλάδος, τό υπο κρίσιν έξ<ί'- σεκτικής κοοΐΐί,)5ρ<ΐτάτης μελέτη- οετικόν σύγγραιικμα τοΰ κ. Γ. Ι! Θά ε.τρεπε δ' ίσοις κα'ι νά τό μ,ε «Ή Ελλάς κ.''ί ό Τοα·ριβιΐιός». Ε!γ τ™φράση ό ΕΟΤ διά νά κυκλοφο- τάς 288 σελίοτς τοΰ μεγάλοα' σχπ ρήση ευρύτατα, πρός διαφώτισιν ματος καί επί αρίστου χάρτου μέ των ξέ'νοη' είς το εσωτερικόν. Δ,-) 97 ώραιοτάτ ις φοηογραιφίας, .ν- τι, επί τέλους, δέν πρέ.ιει νά μη- ριλΛΐμδαΛ'ονται δέκα κεφάλαια ποα διαχρεύγη καί τό γεγονός υτι; Ί γματενάμεΛ'α μεθοοι-κώς καί πλή- Τουρισμώς αποτελεί ε»α λίαν «το ρο>ς τα θέμα. Τα κεφάλαιια ταυτα 6«.ρ<)ν κλάδον τής ρθνικής μας ο' εχουν τοϋς κάτωθι τίτλους, έκ τή; κονοαίας. άναγνώσειος Τών οποίον σχηιΐιι,τί- ' £ει ό ένδιαφ'ρόμενος πλήοη είν ι να περί τής (Ήίας τοΰ όλον Γι- 6λίοι>: Ι
Μέρος πρώτον: Γενικαί περί
ΤονρΜϊμοϋ άοχαι.
Κεφάλαιον Ιού Ό Τονριοιμό·;
ώς οίκονομικύς καί κοιν<ι>νικός Λα-
οάγων. (
Κεφάλαιον 2ον Ό Τοα>ρισμος
παρ' αρχαίοις "Ελλησι.
Κεφάλαιον 3ο·ν Άνέλιξις τού
Τουρισμοΰ.
Μέρος δεύτερον: Τονρισττ/ίΊ
στοιχεία τής "Ελλάδος.
Κε<ράλαιιον 4ον. Φυσικά τονρισ'ΐ κά .τροσοντα τήΓ Ελλάδος. Κεφάλαιον 5ον Τεχνικά στικά προσόντα τής Ελλάδος. Είς τούτο λεπτομερώς καί μετά «λήιθους φτοτογραιφιων άναιφέοον- ΙΩΑΝ. . ΒΕΡΝΑΡ'ΔΟΣ ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΛ ΝΕΑ Έδηαοσιεί'θη είς την Έφηαερ'ι ί'«. τής Κιιθεονήσειος ό κ.αινονισιιος περί καταλληλότητος όχηιιαιταγ<ο- γών πιλοί(ον Λιό τιοΰ κανονΐίτμοϋ τίθενται τα άταραίτηιτα δρια άθφα λείας πιρός αποφυγήν άτυχημάτων. Ειδικώς όιά τα ΰπάρχοντα καί δρο μολογημένα Ίχηιια'Ταγίογά προβλέ ππαι ή ρντός σΐ'γΜε%ριμένον χρο νικοΰ όριον έκτέλΐσ<ς ί μμρφ θοϋν μέ τάς νέας άπαιτήοΐΐς τοΰ καΛοι«μοΰ. Επΐαης εκρίθη σκόπι μόν δίκος προτιμαται ή δρομολό γησις έπιβατΓννων — όχημαιταγο γών κλειστοΰ η μικτοΰ τύπου "να ντι των νυν δ.ιομολογοαιμένχον όχιι άνοικτοΰ τύπον. "Τστερα ά>ύ τήν Γαλλι,κή μεσαι
α νίκη έπίδραση τάινω στή γλώσσα
μας, είχαμιε ιή Βενετσανοιταλιχη.
Ή παρουσια τών Βενειτσανων
στά Έφτάνηοα βάσταξε πιερίπου ί
αιώνος. (12 αίών·α ωσαιμε τό 1797)
Στήν Κρήτη κ('»ίΐο<υ 5 (1210 —■ 1669). Σέ άλλα μέρη τοϋ Έλλη· ι σμαΰ λιγώτει,ιθ. Παντοΰ διμ*ος δέν στάθηκε Αφόρητα καιταπι&στική ο πως κατοπινά ή καί σύγκαιρα ή τού ρκικη. Κι' αύτυ γιά δύο λόγοιυς. Ό Πρώτος ίίνο- δτι τό κοινωνικό καθεστώς τών Βη·ιτσάνο>ν ήτ«7ν
έμπαροκριατική. Αύτό τό κιτοθεστως
ητανε, τότε, ιρΓ^δευτι·κό, σέ Αντ
θέση πρός τό Γ?ε, νδαρχικό Λον ήτ«
νέ πολύ σνντηρητικό" ό δεύτερος
είναι ότι ή Βενετία εΐχε οτμφέρον
γιά τις στρατιώτας της άνάγκες,
νά φέρνεται η-ΐια ιρός δλα τα καττα
χτημένα εθνη, γιά νά τα έχη σπ
σύμμαχούς της στούς Ατέλειυντονς
πολέμους της ένάντιια στούς Τοΐ'ο
κ ούς.
Ή Κρήτη ιτό πέρασμα Από τή
βυζαντινή κυριαρχία στή Βενετσήι
νίκη κατάχτηση Αντέταιξε
άντίσταση. Άτό τα πρώτα
χρόνια είχαν Αρχισει καί δλο καί συ
νεχιίςύνονσαν έξεγέρσεις των κατοί
κων τοΰ νησιοϋ ένάντια στή νέα κα
τάσταοιη πραγμάτων, εξεγέρσει:;
ποϋ πάντα φέρνανε σέ δνσκολη Θρ
ση τούς καταχτητές, καί ετσι ή Βρ
νΘΐία άναγκάστη'κιε νά ύεττ>ολογίίΓ.Τ!
τοΰς νέους ύπηκόους της, μαιλα/ω
νοντας κάθε φορά καί Από λί/ο
τήν ονύστηρότητα ή την πιεστηκόιη
τα ου διοικητικόν της συστήμοι-
τος. Έξ αλλου ή Κρήτη δέ γνώρι '
σε τό φράγκικιο ι-ρεονδαλισμό γι' αϋ
τό και μπόρεσε νά γεννηθή εοοεϊ η
νεώτερη έλλτινική λογοτιεχνία κα', ι
τουτο γιατί ή -τνμπεριιφορά τής
έμπορ,οκρατικης >.αιί θαλαισσον.ράτει
ρας Βενετίας έπέναντι στούς ύτη
κύονς της ητανν κατά πολύ καλυ:.-
οη άπό τήν ΤίαπΈρκρορά τών φεο,ι
δαρχών ή των κπτοπινών άνελέ,ΐι
Τ(ον κκριάρχιον τοΰ νησιοΰ τ(ον Τ ιύ
ρκων τών άνθ^ ωπ«>ν ποϊ> Από την α
πο-ψιν τοϋ πό/1ιιομού στενκόντοτ^·*·
πολύ χοαηλά.
Στά 1299 ίγινε ή έξέγερση ιοΰ
αρχοντα Άλι'ϊίου Καλλιέργη. Έλ-*
κολοΰθησε αίη στ!ν&ήκη εΐριήνης αε
ταιξΰ τοΰ τελ'-υτο'οιι τοίιτον καί τής
Β ενετίας. Ή Βενετία τάτε εδοκ::
μερικιά προνόαια στούς Κρηιτικονς
καί τουτο τόχχιν γιβιτί Απι' τή μιά
' μεριά τό έμ-^οοκιριαΐτΐ'κό καιθεστώς
της τής επέτρεψε νά φέρνβται, σέ
ώρισμένες περιπτώσεις κάπΐος μεγ'£
λόψυχα, καί Από τήν αλλ.η γιαπ'ι
δέν είχε Αρκετά δτιμ·ογραφι»ά ιε
σα γιά νά δεσ.τόση πάν<υ στήν Κρή τη όλοκ.ληρωτικά. 1 "Οπον υπήρξε έμποροιχρατική /π ΐοχή δπιως ή Βενβτσιάνικη στήν Κρήτη καί ττά Έφτάνησα, έκιϊ ι, προπαγα,ντίστιχη δοαστηριότητα τοϋ καθολικοο κλήρον στάθηκιε πό λύ μικρή, γιατί ή πολιτιπή τής Βε νετίας ήτανε προαδεντική σέ ση αέ αήν τολιτική γενικά τών ( φεονδαιρχικών χρατών ή δέσι^μπι ρ>
φορά τής Β ε νετίας πρός τόν κα
θολικό κλήρο ητανε πάντα έπηρε·τ
σμένη Από τό νεγονός δ'τι ό κιλήοος
αντός β>ταιρ·νε όδηγίες Από ε'να
φεουδαρχμκό ιράτος, 6π»)ς ήτΐανε
τό παιπικό. "Εττι όντε οί έκπρόσίΐ)
ποι τού Πάπα ούτε τό Δικιαστή(,,ο
τής Ίερας 'Πξεταοης στά έδαφη
τής Γοιληνατιι-πς μπορέσανε πιοτι
νά εχοννε κιιρίαρχη γνώα,η στή
συμπρριφορά τους έναντι τοϋ ρθ
ν ούς τών Γραικών.
Τό έ-θΛ'ος τών Ιαικών (τούς "Ελλη
νες, δηλαιδή) οί ΒενεστάνιΐΜ θέλη
σα·νε Από νιορίς νά τό περιποιηθοϋ
με γιατί τα τμί,ματα τοΰ Έλ'η
νισμοΰ πού είχανε Λεράσει στήν κα
τοχή τους αε τό βαθμιαίο κατακ>(Ί>
μαιτισμό τής Οιναντινής αντοκραι ν
ρίας (Κρήτη, Έφτάνησα, Κνπρο Γ
να μέρος τοΰ Μοριά ώρισμένιαι νη
σιά τών Κυκλνάδων καί -των Σπορα
δών κ.ά.) όϋΐοτελοιύσανε στό συνο
λό τους τό ,αεγαλντερο μέρος τών
κτήσεων τής 1?ενετίας. Οί κάτοικοι
τών μερών αυτών ήσαν ή βαοική πή
γή άνεφοδιασμον τού 6ενετ<τιάνικου Ι στρατοΰ σέ «1νι*ρώπινο ύλικό αιιτί ι | αυτή «τού έ"φ*ρε στή μέσΐ) καί τή 1 δενετσιάνικη λέξί) «ΣΤΡΑΝΤΙΟΤ | ΤΟ» έλληνικής ίιυμολογίας που ση μοννει «στρατιίϊΐΊης». | Άκόμη άπό τυ 1318 ΰπάρχει Οέ οπιοταα προ^ατευτικό γιά τονς Γραικοϋς: «Μεταξύ τών εθνών α τίνα δύνανται νά σνμπεριληφθώει εν τή ημετέρα εΰγενία οοαί έν τώ η μιτέρω συμ6ο<ιλίΐΐ) νά προτιμαται καί νά προκη·'νρται τό μεγαλοπΐϊ πές κα'ι βαισιί,ικόν εθνος τών Γρ ι κων καθώς ιμττηρήσαν επί —λι<ν χρόνον μετά μΓγίστης δόξης τύ σκήπτ,ρον». »Δ-ς ΝΕΑ ΕΣΤΙΛ «Διονύσιος Σολωμός». Χριστουγρν να, άρθρο τού Λ. Ρώμα). Ή Βενετάι "γοντας, άτέλειωτοις πολέμους μέ τους Τούρκονις «οαι έ πειδή τό ύποιδρ'ικννί καί τό κοιννι νικό της καθεστώς τύ Εΐμποροκραπ κό ήθελε νά 'χη τή φιλία τού Γί νονς τών Γραινών, γιαιτί οί Γραι κοΐ είναι έκιεΐνοι ποϋ εϊχαινε <5ίσΓ·η στο μϊσος έναιτίον τών Τούροαον Άπό δλ.ους τούς άλλους ξένους μόνο οί Γραι»οΐ είχα'νε τό δικα ο μα νά παίρνοννε φέουδα. Οί Βενετσανοι, οέ δσους τον; δοτ>λ.εΰα·νε ει'ε σάν στοατιοηιν. ■.
Αρχηγοί είτε ·11λοιώς .τίος, παραχο
οούσανε φέουδα καί άλλχι .ΐιρονύ
μια, καί δέ .ρέρνατε κινένα προ
σ/.οαμα στήν έθνική Ανάνττυξη των
φιλικών πρός αντοΰς λαών, παν.ο
στούς όποίους έξασκοΰσανε τήν κν
ριαοχίαν το'ς
Έτσι ετινοηθηκαν όχι μόνο τα
Έλληνικά γράααοτα κηιί οί τέχνες
ιδίως στήν Κ»ήτη κ<ΐΊ στά Έφ (( νησα (δπου 6 'ΰ;.χε καί τοπική αν τσδιο'ινηση), Αλ/.ά καϊ τό «μιπόρη καί ή 6ιοτεχ"ΐα. Ώς έκ τούτου ΰ πήρξε καί καποια ανετη διαθίωο,ι τοΰ πληθυσμοΓ·. Άπό αύτην τήν έλη'θειρόφρονη διο'ικηση προτ;ιθΕ κιαί τύ ν: ο>το γεγονός ^ον έξελληνισμοϋ σχε
δόν δλο>ν> τών άπογόνοιν τών Β ε
νετσάνχον που άπιό όποιαιδτντατε
αΐτία βρεθήχανΓ στά "ΈφτάνηνΤο,
ή' στήν Κρήτη. Καί δέν ήσανε λ«
γοι οί άπόγονοι αΐττοί. Σ' αΰτη
την έλεΐ'θεροφρονη στάση των Βι
νετοχ'χνων έναντι των Όρξοδοξιυ,
Γραικών χριι>στάαε καί τό π>··ρι
σταιτικό δτι .πά 'ΕλΛηνικά έδαφη
τής «ατοχής /αί στά 'Κφτάνηοο
6έν ϊχοιτμε οιϊοΡόλημα τοΰ Καθ}
λικισιμοΰ, γιατί τα έιμιποροκιρα'τιγά
κράτη, δπιος ^ανε ή Γαληνοτάτη
Δημοσισχ,ροτία τής Βενετίας τό
Καιθολικισμό τον άνεχόντονσαν αο
νο ή τόν εύνοούσανε τόσο, δσο τοί,'ς
χρεια'ξότανε γιά τ>ά σχεδιά τους,
χωρίς αΰτιός νά έχη την προτοίΐοο
λία σέ ότι&ήποτρ
"Ετσι, τό σνμφέρο τών Βεν?
τσάνων άπό τή ιμιά πλευρά, νά ?
χουμε παλιτικη καί πολλά άντίθετη
πρός την πολιτική τών φεουδαο
χικών κρατών κσ' έπομένως νά μή
εύνοοΰν τα .τςοσηλυτιστικιά σχέδια
τοϋ Καθολικισ'ΐηϋ τουλάχισο οσι
άφοροΰσε τοΰς Τ'ραιχούς, καί άπ<>
την αλλη νά ψέρουνται μέ έπιε'ικε1 ι
στούς λαοΰς πάτοι στοϋς όποίοι·ς ί
ξασκοΰσανε την κνριιαιρχία τοι:;
καί τουτο γιά νά τοϋς εχουμε σχΕ
δόν σά «τυμααχους ένάντια στοιυ';
ϊχιθρούς τής Βενετ'ιας (κατά κύρ,ο
λόγο τούς Τούτους), Ισοσε τιν
'Ελληνισμο '/.τό τόν άφανισμό.
(Συτνεχίζεται)
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ
ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΑΡΩΚΙΤΗ
ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ
ΙΩΑΚ-ΙΜ
Έκ τοΰ Ιερόν Ναιοΰ τήι, "Αγ λί>ν, δηνοιιαινος ψ«χιι«&ς άΛΐά πα.-
Βαιρβάρας ύκη&ρνθη τηλ· 2«ήν λή σαν εξαρσιν ή καί περιπ-ίτειαιν τού
γοντος μηνός, ό αιείμτηστος ήδη "Εθινους, είς τό ί ποίον πρΌ'σέψεΚ'ε
'Ιωβοβεϊμ Μαιλαθιούριαις, άπιόφοιτος πολντίμ,ανς ύπηρεισιίιας, ίδίϋΐς μετ.Ί
τής έν Χάλκγι βειθιλογικής Σχο- τό δημιουρΎηθεν χά,ος σννειπε'^
λής καΐ τέως λΓίΐθητγητής τής Α. τοΰ Α' Παγκοσμίου Πολέμ/χυ.
Σ Ο.Ο.Ε., γνιοκττότατος έν τή κ-ο' ι 'Τπήρξεν άνθρωπος κ«,σμοιί<μ)Γ- νοηΐα των Αθηνών ώς αιολΰτιμος νος μέ .ιιολλΛς άρειτάς, άλτροα ·. σΐινιεργάτης τών έφημειρ.ίι5ων μας. σμόν «αι κ,ατανόηισιν, εύθΰτητα χ·ι ραικτήρος καί κΛΐνίονικήΐν σν-ναντι- ληι(»ιν, έντιμότητα καί ι.ιιροσήΛΐεΜΐ'ν. Καϊ ήτο πεπιροι-χ·ιθ(μιένος ι ιιέ όξεί<ιν διάνοιαν, άσνινήιθη πιοιρ.α,τη(ρητι/.ό- τητα, ανεξάντλητον θησιαιιιρόν γνό) σεχιη· καί άπιέραντον μνήμην, χά ρ ς δι ©ίς τα προσό'ντα ταυτα α¬ νεδείχθη είς επίζηλον πνειιματικοντ παιράγοντα. Εδίδαξεν είς την Ά- νκοτώτην Σχολήν ΟϊκιονοιμΊΐκόη' κ,αί Έμιπκ>ρι.κων Επιστήμων, σννιέγρα
ι|»εν 6αθν<ττοχάστοι<ς μιεΐλέτιοος κο» ΐιδ-ημοσίενισε <>ιι6λία είς την ελλη¬
νικήν καί αγγλικήν. Τελευταίως
δέ καί σειράν ά.ρθιριο><ν π,ρός διαιφ<ό τιισιν τών σχέσειονν μιειταιξύ ξοιυ καί, Παιπικήις Έκικ,ληο^ας, ά- νασΐιΐιραις είς την έιπυοράνειιαν ιύχ'·.- στας όσας άγνώστιοιυις λείτ,τομερεί άς τών σχρσεοη· τοιίιτο)ιν χκιΐ .ταιραΛ λήλως καί των εν γιέν-ε* άνά τούς Την κτΐδείαν τον πιαιριηικοΛ,οαιθη^ α(ωνας έκκληισιαστιικΛΐν κια! πολι- πο,λϋς κόσ,μος τώ.· γραμμάτΐον, τα τικων σχ^κ,,ν μ,εταίξϋ τής Άνι·- μέλη τής Έστίας Θεολόγ<.>ν Χάλ· χολ^,ς
κης, τής έν Αθήναις Όριγανώσ,·-
ίος «Έθνική Μνηιμοσύνη»" σχα^ι
καί άντυηροσωπ· ϊαι 16ου Γυμναηί
^ ^ς Λύσεως.
έτηλεφώνει τήιν πρόθεσιν
ιΠαιρηλθον τρία έ'τη άπό τόΐΐ
πού άπώλεσεν ή κοινιωνίίΐ. των Α¬
θηνών τόν θαυμάσιον ανιθρο>ποι·
κ«ί έπιστήμονα Γεώργιον Χαιροινι-
την. Άλτροιιιττής, ϊξυπηρετικός,
πράος, προσηνός πάντοτε είς τούς
άσιθεΛΐϊς τού Την Κυριακήν κο.
ώραν 10 π. ιι. θά τελεσθή π«ρ<ι τής οίκογενείας έπιμνημόσυνος δί- ησις είς τόν ιερόν ναόν τοΰ Νι κροταφείου Β-Ίοοινος. "Ολοι οί φί λοι καί συγγενεϊς τού πιστεύομι.ν ότι θά προσέλθουν δ·ιά νά προθΐ·ι χηιθοΰν μετά τών μελών τής οίνι- γενείας τού όπές άναπαύσεοις τΓ,ς ■ψυχής τον. "Ας είναι ;/Μφρό τό χωμα τή.- Άττ<κής δποιι άναπαύεται ό άξέ- χαστος έπίστή*κον καΐ άνβρωηος. ΔΩΡΕΑΙ ΤΠΕΡ ΤΗΣ Ε Σ ΤΙ Α 2 Ν. ΣΜΤΡΝΗΣ Άποσταλευαι άπ' εύθ είας Ή οΐκογένε.α Κων)νου Μπούμ πλη είς μνήμην Οϋρσουλας Σ. Γ^ύ ναρη δρίΐχμάς 500 Ό κ. καί γ, κ Γ. Τασοΰδηι, είς μνήιμην Γεωργ ου Σεφέρη δρχ 501 Ή κ. Αλεξάνδρα Ε. Γρηγοριο- δου, είς μνήμην Οΰρσουλας Σ Γούναρη δρχ. 300. Ή κ. "Αρτα Ε. Καρύδη, είς μνήμην τοΰ πατρός της Ε{>αγ. Γρη
γορ«άδη δρχ. 2.000.
Ή κ. Αλεξάνδρα, χήρα Εναγ.
Γρηγοριάδη, είς μνήμ,ην τοΰ συϊι'"-
γου της βρχ. 1.000.
Ό κ. κιαί ή κ Παν. Λεονάροον,
είς μνήμην τού πατρός των Ίππο-
κράτους Λαζαι,Η,δη δρχ. 1.000.
Ή οίκογέναα Πάνου Χαλδ^ζου,
είς μνήμην Ά/ιξάνδρας Λ. Τζι
τζη δρχ. 600.
ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΤΩΝ ΜΑΛΑΚΟΠΗΤΩΝ
Ό Φιλα-νθρι πικός Σύλλοιγος ή
«Μαλακοοτή», τελϊί τήν Κνρ»α·κή»
31.10.71 καί ώοαν 9. η. μ. (πα?α
μονήν έπετείοτ) Πανηγύρεως το'ι
έν Μαλακσπϋ ί«ονολιθι.κοΰ 'Ιερου
Ναού Άγίων Άναργύρων) εί.
τόν έν Πει ί'ΐτέρ ύγείας των ΐχ
Μαλακοπής λο> πλησιοχώρων '.'^λ.
ληνικών Ός,ϋν'ίόξων Κοινοτήτ.Λ,
γεννηθέντων ι) καταγόμενον, μι τα
τών συγγενώ; καί άναδόχων οί-
των.
'ΤπενθνμίϊετίΚ ότι έν τώ ώς ιι-
νφ 'Ιερφ Να^ι φνλάσσονται θχΐ-
ματονργά Λείψανα τών Άγίων Κο
σμα καί Δαμ;ανοϋ των Άναργύ
ςων, ευλαβώς κομισθέντα κατά
την Ανταλλαγήν.
αας.
<ο Αγιος Θεός δς Ανιααιαιύση τον, τίς την τιει&νιμιένην μ τού,, πιαιρά ην βηλέο/ν, προσοιπιικότητες, ώς ·>οαι τ^ γε-γθνος ότι ό όργανισιμάς τού
πολλοί ένοιρίται τού, μιεταξύ των ^Ό έίηντλημένος άπό πρόσφατον
όποί(ινν ετιμάτο μιεγάλ.ως διά τάς πολ-ύμηνον καί βαρείαν ασθένειαν,
πολλάς καί Λοιχίλας άγα&αειογι- β{ ο»νέΛειαι τής οποίας Ακιρι^ώς
άς τόπ·. Ήτο ό ιιαΜαιρίτης, εύοτ«ο- ^ τόν |.καιμψαν, ολιως αιφνιδίως
σήγο,ρ,ας πρός δλους, κοιναΛ'ΐκώτί· · κΛί Χλ4,)ζ άπρ,οαοοκ,ή,τως
τοις, όα·λητιχό:ς καί ουδέποτε ήρ- Κοί ηδΓ) ηΰαπ^πετ(α. είς την
νεΐτο νά βξυπιτιρετήση οίονιδή>ιθ)τε, αΐο,,νιότητα, ΰχι είσέιτι πλήρηις ίι-
ό οποίος εζήτει την βοήθειαν τού, με,οωΥϊ 01α τοϋτο δέ άφήινων α-
ήθικήν ή ύλιικήν ένδιαιφειρόμιενος νοΛ, &ίιαβ&ν τού. Κενόν είς την
εΊδικώς κιαί διά τόν Ι. Ναόν έκ πνιενματικήν πα,ράταξι,ν, είς τήιν οί-
τοΐι όπιοίοιυ ε-κη·δεύθη, άλλά καί κογιένιειάν τον καί είς τιούς οικείους
διά τα έκπαιι&εντήιρια τής πιεριφε- τ(Λ)) €'ις τους ,τνΕνματαικούς άιδελ-
'ρείας τον, τα κατηγητικιά σχολεία φ^ς κα< γνοβτίύς τού έν γένει καί τα ζωτικα Ιητήιμαιτα της ένο- καί ρ1ς ^, -^,ν,,,νί,αν τής πόλεώς ■•ρόας τον. 1 Μελετηρός καί (το,λνγνώστης ' 'δτ)μοσίει·ισεν είς τάς έκρηαιηρίδας ιην μας πολλά καί στραντικά αρθρα, δέ ργή χή,ρ ( !δί(ος δι" έκ,κλησιαιστι.κά ζητήιμαιτα, Ε1')(Γήμ(Ος γνωστόν υϊόν κα(, τούς διά ίστορ,ικά θέμαιτα τοιϋ Βτ<αν- ο[κείου- γ^ ας χαρίση τήν έξ τίον καί οΐ,κονθμ,ικά προ&λήιαατα "Χψουί παιριηγοιρίαιν. τοΰ Βυξα'ντινοΰ Κράταυς, άσχολη- Αίωνία σοη« ή ιινή,μη άξιομα^Ί- θΐίς ίδ.αιτέρ-.ω,ς αέ τάς σιχε'σεις τού ρι_ε ——^^χ,^ ώελφέ κιαί άγα- του πρός τάς Δυτϋκάς χώρας τής πητέ «,υ,ν^Ε^ ΊΜαηίεΊα Μαλα έιποχής τού κιαί μέ τή|ν τότιε Πασβο- θούρα». κρατίαν κοΐ ιτας πιονχΐλιυς κινήσιεΐζ (ΨΗΦΙΣΜΑ ^^· ' Τό Δ. Σ. τής έν Αθήναις Κατά την κηΛείαΐν τού κατετέθη ΕΣΊΊΑΣ θεολόγων Χάλοοης — σαν π,ολλοί (Ττέφατνοι Κύκλον "Ελλάδος, σΐΛΐελθόν έκτά Ή δι,εΰθννισις τής έφημιρρίδος ^^ ίπ1 τφ θλι6ερφ άγγ^,μα,τ, μας καί οί οννεργάται τοΐύτης, σνλ τοϋ θανατον τοΰ σύμβουλον τη; >νποΰνται θερ,αώς τήν οΐκογένιειάν ^ τ(ψ()ΟΙυ ΙΩΑΚΕΙΜ ΜΑΛΑΘΟΤ
ΤΟ1>· ^ ; ΡΑ, τέΊως καιθηγητοΰ ΑΣΟΟΕ,
Παιροοθέτιθμεν ΐ<ντιαΰθα· τόν επι- ψ η φ ί ί; ε ι κήιδειον λόγον, -όν οποίον έιξεφώ υ Να παΐη(Κ>Μ}Μ^^Ά χήν κη.
νησεΛ· έν τώ Ι. Ναώ "Αγ. Βαρβά- δρ(αιν, χ<η} μ^^ των μ£λ]ών τ^ς ·Ε. ρας, ώς έκπρόσωπιας τής Έστίας στ5ας_ Θεολόγων Χάλκης καιί τής Ό.ργα- 2) Νά «Ηϊΐτιατεβ»η στέφαινο.ς επί νώοεως «Έθνική Μνηιμοσηινη» ό ^ς ^^^ τοι)>
κ Άρ. Κωνοτανηνίδης. . 3) Νά έοοφωνήση τόν
«Ή Έστία ©εολόγων Χάλκης - „„ ^^,^- ^ζ 'Εοιτίαις.
ψ·"",Τ
ϊα 6ι6λια και οί άν3ρυτΐοι
Κύκλον Ελλάδος, καί ή ΌργάΛηι 4) Να
σις «Έθνικ,ή Μντ,μοισϋνη» μέ 6α ρ|α ει;ς την
θείαν Θλίψιν προιπιέ,μπανν σήιιιερον ) Ν
τού.
5) Να ΟΓ)ϋι0ισιη,Θ.η το
-ΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
θείαν Θλίψιν προιπιέ,μπανν σήιιιερον ^
είς την τε,λευταια'ν καττιοι·κίιαν τού
καί Ρίς την αΙωντόττϊΒα, τόν ποο,«ί ,
μεΛΐον νεκρόν τοδ αεΐιμνηστιον πνευ- ι
ματικον αδελφόν της, τον Ίω«-
κε'μ ΜαιλαθοιύραΛ·. |
'Τπήρξ,εν δ μακιαιρ'ιτης ήδη Ί >) νώσεως «Έθνική Μντιμοισΰνη», συν
α'/θΡψ. Μαλαθονρας σπανία πνενμα ελθόν έκτάκιτοις την 20 101971 έ.τί
τική π,ριθ,σοΜΠ'κότης καί άνθιριοντοι; τι.7) θλι&ρρώ άγγέλμαιτι τού θκινά
μέ πλούσιον ψυχικόν 5βόσιμιθ<ν, τον τού τοΰ «•κλεκτοΰ μέλονς τηις κα. όποιαν έξέθρεψεν αρχικώς ή καίτά ' σνιαβούλον ΙΩΑΚΕΙΜ ΜΑΛΑΘΟΤ Χάλ«ην περίπι,στος Ίερά θεολο ΡΑ, πιρ. κιαιθητγητοΰ ΑΣΕ1Ε, | Τό Δ. Συμβουλιον τής ώ Έθή Μΰ γική Σχολή τοϋ ΟίΜονμιενικ,οΰ Π(' τριαρχείον, ώλοικλήρωισαϊν δέ ε<ι σΐΛΐεχεία αί σπουδαί τού είς πιες
2) Νά έκφίονηθή λόγος υπό έ/.
ίΓριοσώποα1 τής "Οργανώσεως.
3) Νά βταιλοΰν
γιράμιαατα είς την ο.ίκογένειάν τού
4) Νά δημοσιενθή τό παιρόν δι»
τοΰ Τΰπου.
ΤΌ ΔΙΟΚ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
ΥΠΟ ΤΗΝ Π'ΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ ΛΗΜ. ΚΕΦΑ/Α
Αί ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΜΤΡ1Κ0Υ ΣΥΜΒΟΥΑΙΙιΥ ΣΤΕΓίΣΕΟ!
'Τό εσπέρας τής παρελθούσης Πέ
μπτης συνήλθε τα Κεντρικόν Σνμ
6ούλιον Στιγάσεως υπό την προ
Εδρίαν τοΰ Γ,,ν ΓθΌρμβ-τέως τού
ύ^ουργιειου κ. Δηιι Κεφάλα μέ τυιι
μετοχήν καί τών ύπηρ·εο"ΐα,ικών πά
ράγόντων έκ των κ.κ. Ιωαν. Άν
γέλη Γεν δ'ευθνηοΰ Βασ. Ρεγ/α
κου Νομικοΰ Σύμβουλον τών δΐνΐΐ
θι-ντώ ν κ./. Ίορδάνον Παιυλίδη
κιιΐ Φιλιππακο.τον/Λΐυ καί τοΰ θιευ
θυντοΰ μας κ. Σ. Σινα-νίδη καί
τάς κάτωιθι αποφάσει ς:
1) Περί έγκοίσεως π<κ>σ«.ρμογής
τών ύπ' Αριθ·α. 4748 καί 4750 δι»
γραμμάτοιν σΐ'νυκοισμοΰ "Ανω Τοίμ
.τας θεσσαλονίκης πρός τύ τροπο
.ιοιτ)θέν διάγοομμτι τής Πολεοδομί
ας.
Περί έγκοίσειος τροπον-ΐο(ήσευ)ς
τής οώίοπεδο.·τΛΐϋσ€<ος είς τό ΟΤ 16 τού συνικοκΐμοΰ ΠαΠΐλών Κο»ι της. 1) Περί έντάξεως είς φορέα "Τ πονργ. Κοιν. "ϊπηρΐσιών καί Ό<ν γαΛΊσαοϋ Έρνατ.κής Κατοικίας 19 οίκημ. Ληιξοι»οίου Κ€φ)νναις. 3) Περί διαθέσεως 5 οΐκοιτεδων Μενιδίον ΑίτΐινλοκαρναΛΪας. Περί δο>ρεάν παοαχωρήσειος οί/ΐο
.τε&ικής έκτάσΐ'ϋς είς ιήν Σχολικήν
Έφορείαν τοϋ 7ου Δημοτικόν Σχο
/οείον Δράμας κειμένης έν τφ Σ'Λ··
οικισμώ Στον)ΐ>>ίχον - Δράμας,
δι' ανέγερσιν Λιδακτηρίον.
Πε·ρί τροπ«-ΚΜήσεο)ς τής ολ'
Αριθ. ;;; ΕΙ) 55—56 Συμβάσι-
ως Αφορώσης Οίκισμόν Βίγλας -
"Αρτης.
Περί έγχρίσεως δαπάνης δρχ.
10 000 δι' Αγοράν γραφικής δλης
Αναγκίΐιοι'»σης Ης τήν Δ)νσιν Λα·.-
κής Κατοικΰις.
Περί έγκρι^ί,ίος δαπάνης δρχ.
4.000 δι' άγοράς φα>κ«λλο>ιΐ κ.λ.π
άναγκαιοιισών «Ίς την Δ)νσιν Λλι
κης Κατοικία;.
Η ΝΙΓΗΡΙΑ ΖΗΤΕΙ
ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΕΧΝΙΚΟΤΣ
Το 'Διμοοντονδιακόν Κράτος τής
Νιγηρίας προτίθιταί νά π
μένων θά εΤναι άνάλογαι των ,τρο
σόντων έκαστον ύποψηφίον. Οί έν
διαφεράμενοι .τα^ακαλοΰνται δπ.ι;
έντός 15 ήμεοών Από τής δημοσι
εύσεως Αποστείλουν διογραφικόν
σημε'ιυ>μα ώς -<(ΐί 2 φωτογραφ ις είς την Διεύθυνσιν διεθνών Οίκονο μικών Έπαφων τμήμα Άφρικ.ανο — Άσιατικών ιχέοεων τοΰ ΰ,τονργ ί ου Έθ·νικ.ής Οίκονομίας. ΠΩΛΕΙΤΑΙ στή μαγε,πική Κά- ρυστο έντός σχεδιου εύρύχωρον οί κόπεδον έκ μ2 640 μεσημβρινόν 200 μ. έκ τής παραλίας. Πληροφορί αι παρ' ημίν τηλ. 229.708 ΛΙΚΗΓΌΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΛΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟ1 Καραΐσκου 111 — Τηλ. 477.75" ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ Σωκρά-τους 59, Αθηναι ΝΙΚΟΤ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ «Ψηλα φητός, Κόσμοςν, μυθιστόρημο, ε»δοση «Λωριχός», Άθήνα 1970 σελίδες 390 αέ ποοοίιμιο τοΰ σν{ γρα,φέα. Μέ τό προοί,μ,ο τον ό συγγραια,κ-'- ας τοΰ «Πέρα Λπό τό ά-νθρώπιν ο >
(τό μυθιο-τόρτμκι αύτό τύ εϊχα σ/ο-
λιάσει άπό τίς στήλες τού «ΙΙρο«φν
γΓ/οϋ Κόσμον* νομίζω τύ 1964) εΐ-
σάγει τόν ΑνΗγννοστη στό ψνχολιγι
κο κιλίμα τού ΛΜ'ηλαιφητοΰ Κόσμο>-
του. Αύτός ό Μιχάλης, κεντρκος
ήροκις τσν «ργου, «ίν(«. ό εσχατος
χυμε'νος, άσχηστος, νάθος γιός πΛα
νοδιίον γτ<ρο/^)γου, ραΐκοσι>λλέκτη,
καί κάποας καθαιρίίϊτριαις που ».εί
στή Χωματερτι, σόν χώρο των σκον
πιδιών, ζώντας Από τό ξεσκάλισμα·
τού σκονπδότοπον ό ίδιος, νενρο-
σπαστο τής ιιάνας τού ποϋ τόν ί'·
χει, τύν μπάστας·δό της τόν άποτιν
χηιμένο, Από ■κΐάιτσο κ Από μπά-
τσο.
Ό 1*ί. Αθανασιάδης, πιστός στί
κϊντρΐικό τού Ριοχμα τών Αδικτημε-
ν<ι>ν ΛλΛσμάτων, όπιος τό πρωιοιφα
νέρυεσε στό μΐ'θιστόρηαά τού «Π£-
ράάπότ άάνθρ'ίιπινο»(Τό εΊχα σχο
λ.άσει διεθαδικά στή στήλημου τον
τη, αν θηαοΰμ^ι καλά, τό μ964),ΐε-
ριξε αυτή τή φποά τό βλέμιαα τού
ένΐιάνοι στόν Ισ»ατο τής κοινοινικής
κλ.ίμακας. Πό κάτυ> άπό τόν Μι
χάλη δέν νπΓΛ.(,χει άλλη βαιθμί&α.
'Εκτρο>μα τής <ρΰσης· αύτό όμι|<: δέν σΓ(μαίνει >τι εϊταν καί ό έ'σχα-
τος σάν αν9οο)Γος. Μάλλον ϊσιος
Από τούς πρώτους σέ κ<ιρδιά, φνσι κή ικαλοσύνη, έ5ον<τιαισιμένος (άΐτ) αντονόητη Αντίδραιση) άστο τόν πό- θο τού οίκιθδόαοι, θανμαστής τής οίκοδομικής ^σταβοιλής τού Ανθρυί πον: ευρηιαα σημαντικό τό θευ)·.·ω τουτο, στοιχιϊο πού άνε&αιζει τό ?ργο καί ώς ήθική σύλληψηι, ως ήθική εΐκόνα ίτι·μπληρονμαιτική τής καθαυτό καλλιτεχνικής (λογοτεχνι κης)· Θά ελεγα ότι 6 Μιχάλης αΰτός άνήκει στήν ·'α-ηγορία τοΰ τύπου πού άιθαΐνάτσε ό Ντοστογέκρσ»ιι στή μορφή ι^ΰ πρίγκυπα Μύσκιχ' τοΰ «ήλιιθίου» Ό Μιχάλης είναι άκόμα πιό αιαοιρος, πιό άιξιολύπιι- τος ενβκα ΐίις μοριφολογικής τού λειψάδας. Θε·ωρώ σχ,ύτιμο καί ο<ατατο·τι στικό νά προειδατοιήσο) έιδΊΤ), ΐτρ ν προχωρήσιο, τόν άναγνώστη ότι δέν θά κάμω σνστηματική άνάλυ- ση τοϋ μνθιστοοήματος, Αλλά θα παραθέσω όσε-ς σημειώσεις έ·κρά- τησα κάθε τόσο κατά τήν πρόυ- δο τοΰ δΐιαιβάσ ιατος τοΰ έργον. Καί τώρα, οννεχίζοντας καί ό- λοκληρώνοντας τήν παραπάνω πα- ραιτΐ(ρη<τηι όπον εγινε λόγος γιά τον Ντοστογέ<]<τιΛΐ δέν βλέπιο γιατί νά θέλοι»ν καλά καί σώνει νά τόν γράφονν —^γιέφσκι μέ γιώ- τα. Είναι καί τουτο σάν έκεΐνα τα Τάσσος ιαέ δι'ιο σίγμα, όλ<ος διο- λον» άδικαιΐολόνητο, καΊ άλλα παρό- μοια), ΛντιγηάφΜ Από τίς πρόχ-ι- ρες σηιμειώαίΐς μου: «Ό Μιχάλης όμοις είναι ό δ< χοις ιένοχή άτνχος καί γιά τουτο πιό άξιος τής Αγάπης τοΰ Λναγνώ στη. Μέσα άπό τό βιβλα'ο τοΰ Α- θανασιάδη δι^ηχΕχοιι σάν κόκκιν» νήμα Από τή»· Λρχή ως τό τέλος τό πνεϋμια καί ή σκιιά τοΰ Ναϊω- ραάου. Μήπ<ης καί αυτόν 6έν τόν εκρινε κάποις άνάλογα, μέ κρατη μένες βεβαία τίς Αναλογίες, ό Νί- τσε επάνω σ'ή νενρωτική σχρδόν έτιμονή τού νά έπικρίνει τήν στρο- ςή τοΰ έλνληνκοΰ στοχασαοίί πι.ιυς ΤΤ)· ήθική κα'ι τήν ήθικολαγία, άρ- χίϊοντας κιόλας Από τόν Σωκρα τη, κατ' Αντίθεση πρός τούς προ- σωκιρατικούς λεγομένους φιλοσό φους;». 2υνεχΐ''£<ι) άντιγράφοντας έδώ τις σηαειώσε'ς πού εκράτησα όϊ (- βάϊοντας, ιαεετώνταις μάλιστα σν- χνά, τό κείμενο τοΰ Άθανασιάδτι. Μ' όλο ποΰ τό ερνο είναι περα καί πέρα ?ογο φαντονσίας, Αλλά φαντασίας πο·ί< κινεΐτα<ι μέσα στη ι πραγυατική ιερ οχή τής κοινιονι- ας (άδιάφοιοο αν όλότελα στό π( ριιθώριο, στήν «ΐσχατιά» της), εί- ναιΐ ταντόχρο^α χα'ι θέση δικαιΐο.τύ νης. "Ασχετο τούτο —«' έδώ ζη¬ τεί τόν λόγο ό ^·ντύς μου τ|«νχο> ί
γος, καλ.ύτ,ερι: ψΤκχαννιλντής__ μέ
την κάποια ήδ-.,ική θά ελεγα, εν-
τριύς;τ)ση πού ί.,ι^τ στιονκο στόν Νϊ
κο Άθανασιάιδη, όταν ΐτερ.ιγράφει
τόν εσχατο πόνο καί ξεπεσαο τ«ί>
Ανθρώπινον κονμιοΰ. Καί ό νού;
μόν πηγαίνει σχετικά σέ παράμαι
ες ■καταστάσεις στό μυ,θιστόρΓ,μ'χ
τον. «ΙΙέαίΐ Από τό άν,θρώπΐιν«0Μ..
"Οιος κ' έκεϊ ετσι κι' έδώ έντιρυ-
φά, βά ένόαιΐες, μέ σαθιστική σχε
δόν σνμπόνια στό δασάνισμα τοϋ
Ανθρωπον, στύ βασάνισιμα πού φθά-
νει σέ άικ,ααίο σηαείο, πέρα άπό
τό ά,τοίο ύπάι,ιχιι τό μηδέν, ή άρνη
ση τοΰ Ανθρωπον, ή αντοκαταδόοη
τού, ή διαγρα(( Ί τον. Ή περΐπτο>-
ση θά ϊνδ.έφερε Αοφαλώς τόν φι-
λέρει>νο ψυχαναλ.,υτή.
Είναι σάν νά λέγει δ Άθανασιά
δης στούς σιτναδέλφονς τον λογο-
τέχνες μυθιστοριογράφοι«ς καί διη-
γ,μαιτογράφοιις: «Κοιτάξετε καί κα
τα έκεϊ, όσο καί δν σάς άποτιροτι ί
^εΊ ή 6έα τέ τ οί οί ν πλ^ασμάιτιο» με
τα οποίαι μόν άρέσει, μέ τα ό.π.οΐο
Αρέσει νά κατΓ τιάνο,ααι, διότι ό ιιυ
θιστοριογράψος ιίναΐι καιθολικύς έ-
πότης, όχι ιιόνο αίσθητικά, κιαιτά
τό.' τρόπο το·>, 'κλεκτικιός».
"Οχι δτι ίτχνρίςεταιι ό συγγρο-
φ^ας ότι ολοι οί Μιχάληδες τοϋ
εΐδους τού ιδικού τον ήρ<οα είναι άγαιθοί τό πνεύμα, μέ την εννακι τοΰ ψυχικά άγνοΰ. "Οτι δηλαδή ολοι οί δύσμο,όοι κιαμπχη-ο,ηδες καί καταφρονρμένοι είναι παραγνα>ρ,-
καί άνήσυχης πλαστιοίής λαχτάιρα-
(ή ίδέα αύτη Ίυΰ Μι,χάλη ώς έμ-
βρνακοΰ οίκοδάμον ^χετ κάτι Αλ.^
τήν μεγα.λίχροία). Δέν θέλει να σε
κώνει νά τό )κοτέψεις αϋτό. Ή
σιινάρτηση, αυτή είναι διτνητική Α-
σταθητη.·Έτυ<1:- νά είνα* τ^τοιο'ς ύ ήρι^άς τον. Είναι γέννημα τή- σ>'μπονι·κς τού, ποίος ξαίρει
»^)υχικοϋ βάθο.'ς, πιοιοΰ ρ0()
σιιμπλέγματος ιιέσα στή <ίία>ση το(,
μνθοπιλάστη >η»γγραιφέα.
Ό κιιταφρονεμένος, ποϋδεν|χ:.
στόν ήλιο μοιρα, έλκύει τόν Άβο,
ναοιάδη σάν Μαγνήτης. Χρειά^,
ται ίσο)«ρική «Ίντοχή, κάπιοια ,
σχνρ-ύτατη Ιδ ,ιίτερη βούληση, νκ,
νά είσ'δύεις ϊΓσ» & όλ«ς τις φρ
κιαστικές σν/νά «ττνχές τής μ08
φής τού ήρο)α τού Μιχάλη. Δεν
είναι τοΰ καθ ·νό<: ή κοΦαιβολή τού τη. θά είταν ϊσο)ς πολύ τολμη^ο άν έλέγαμε ότι ό όπλισμός αύτο; μόνο χαρή στήν ταύτιση τού συγ- γραφέα μέ τόν ήρο>ά τού είναι {-
φικτός. Τότε όμως είναι
γεννιαιότητας.
*Ο ψνχανα/υτής πάλι
ανοιγε δράμο μιέσα στό θαιμΛΟφΐιι-
το, ΐσοις κιαί ,ιέσα στό σκοτάδι, ^
νά δοκιμάσει άν θά τού άποχ,ιί.
νόταν Από έκ-εΐ ιιιέίτα τό φώς τιχι
προσδιοριστικοΰ Οαθοιυς κάποια;
ι|η>χικτ>ς σνγνένι^ας, γιά νά αήν
είπω: έκλεκτυ.ής σνγγένειας. Άλ
λά Αρκεϊ ώς έί>ω —τό παρ<—ί^α σκάιψΐιμο σέ έκβετίει στόν κίνοννο τής «οπεκυλασιόν» ή τής «κ«π<ι- σκευής». 'Α,πο τό αλλο μέρος ' κιριτικιά διατΓβπιιένος άνατγνώσιης τής (>υ6λΜ«<.ρισίας ιαον θά άνττπαρα τηρήσει ίσο>ς ότι, έκΐθέτοντας τα
πίΛραιπάνω, δι ν κάνω καιθόλον μνεία
τοΰ οΐο&ηηικοΰ ταράγοντα <ένο,>α
ματική διαιί<»θηση» Δέν τόν μιι μοΛΐεύω, έπειδή ίίναι αϋτονόητο; στόν εντεχνι λόγο, Ιδιαίτοιτα, μι όρκΐμένη εν 'θια, στό μυθιβτο- ρημα. Στήν -τερίπτοκτηι όμΐιις τού Νίκον Άθανοσιάδη πρόκειται γη κάτι π,εριασόΐιρο, κάτι τό ίδιάζον καί όσι εωτώθηκα'ν έδώ. Ό Ν. Αθανασιάδης καιταπιά;ι ται μϊ τό άνάστοοφο τού άνθρ'Λ· που δηλαδή ιιε τό εΐδος έχεϊνο τοΰ ΑνθροΜτίνον πλάσιματος, οιιλ: τό καταντά ή άδικία εϊΐιε τής <ρύ σης είτε οί οργανώσεις τής αν¬ θρωπίνης 6ίας. Κάπ»ιος κρηι/.ό; (ό Βαρίκας, άν &τ·μονιμαι χαλαΙ έχαρακτήρΐΛε το θ'έμοι «Ακραΐο^, Καί ίίμως: ό εσχαιτος των ταίΐϊΐ· νών, ό Μιχάλης, πού ό πατΐοας τον, ό παλιατξής, τόν παιρά&αΑλε μέ να'ιδο'ύρι, είναι τρανός σέ καρ διά. Ό Ισχατο^ όχι μόνο στήν νοι νοννική Ιεραρχία, άλλά καί σέ σο>·
ματική διαμοριρ«ι>ση. θά ελεγο. Λ.
έδώ, Αλο την π/.εϋρά τού σνγγριι-
φέα|, λειτονργεί ένα εΤ&ος ένδιό-
θετης έπανάστασης όχι μόνο εναν¬
τίον τής άδικίος πού ριζώνΐΐ στη
σκληρότητα κοί, τόν έγιοισμό άλ.ΧΛ
καί τής Αιδικίας τής φνσης. Ό Ά-
θανασιάδης έκδικτίται τρόπον τίνα
τή φνση, μέ τό νά τής στήνει χη·
ΐά πρόθίθΛ» τέτοιον τ>ρωα. Και
χρειάζεται μεγά/.η δόση εσωτερι¬
κάς έλευθε·ρης (καί ανταπάρ·;η-
σης, θά ελεγα, αύτοαπαλλοτριω-
σης) γιά νά έ/κνσθ·εΐς πρός τό»
εσχατο τής νοινωνικής καΐ φνσ-
κής κλίαα,κας καί νά άναικιαλύ^ιίΐς
αέσα τού τόσο {νψηλά ήθκ>ς.
Ή ένδιάθετη αυτή ροπή τοΰ
συγγραφέα .τού; τήν έκλογή παρί
μοίιοΎ ήρακι)ν είναι, θά ελεγα, δ'α-
μετρικά άντίθετη -πρός τό σνμΚα-
τικό ή την προ<σΛΟΘεια. Ό Αθανα¬ σιάδης τό έφανι ρ<ΐ)σε καί στό ιιν- θιστόρηιμα «Πέρσ Από τό Ανθροι πινο», όποΐ' διακατέχεται Από τ;,ν Γδια διά&ε<τη. Με τό θάνατο τιέλος τοϋ Μιχάλ.η πού άκολού&ησε τόν δριαιματικό θάνατο τής μάνας τοι' (γκρεμιΐεται ιΐπό Απροσβξία άπ»'· τόν ?κταν ΰροφο μεγαρον γρίΜρρι ο)ν όπον έοουλεν,ε ώς καθαρί στρια), ό συνγςπφέας έπιισφραγι ξει τήν ΰπαιρξη το·ϋ άμοΐιρον άνθριο πάκον, τοΰ εσγάτον τών έβχάτοΛ, 6ι|ιώνοντάς τον μολοντοΰτο σέ ό- λοκλη.ρο»μιένο·ν >'σωτερικά
πο: ΆγαπώντΓ'ς, όσο κιαί δν
Γον πεοκρρονοϋσε καί τόν
τοΰσε, τή μτιτέρα τον, ό Μιχάλης
έτιιμοΰσε τή ο&α τον λαχταρων
τας τήν καταιβολ.ή τοΐι οίχοδόμοι,
Εεϊτερνοΰσε τον άσημον έαιτό τον
πιρ-οΛάλλοΛ-τάς την, μέ μεταΊΤΐΊΤΐ /< σχε&όν φορά, ητόν έξαηεοικό, έ χθρικόν έν τούτοις γι' αυτόν χ» σμο. Κάτι σαν (ΐποΌέωση τού μΐ" δαιμινοΰ πιλάσμιατος στό όΐκΛο ο Νίκος Αθανασιάδης εδωοΐ νόι·,- μα. Καί -ιόν οίθλον αί'Τον τόν κ·ν τόρθ(ι>οε δυνάαει τής άγόυϊης.
ΠΛΤΛΟΣ ΦΛΟΡΟΣ
ΕΛΛΕΙΨΙΝ ΒΡΓΑΤΙΚΩΝ
ΧΕΙΡΩΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ
Ο ΚΛΑΔΟΣ ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ
Τα άααοχολονντα τόν κλάδον πφ
βλήμαιτα απίτέ-λεσαν άντ«είμ^νο^
εύριείας σιιξητηΓεως υπό τής έτηβίσς
ταικτικής γενικτίς σννελεύσε<ι)ς τώ% μελών τού Σιη·δέσμου Βιομ.ηχβν<»ν Βκντεχνών Π/αστιχών ϊίδών .Ειοι κώτερον Απησχόλησαν τήν σννέλε' σιν ή Ιλλειψ ς έογατικων χειοω" είς τόν κλάδον (Λΐπογραμμιο*)*1^ τής Ανάγκας περιορισμοΰ τής «λ*1 ρατείας» καί άξιοποιήσεως των « ποτροφιών τής ΒαναρΜίής Κι^: ρνήσεως) ή ουσκΐνακτία των μόν μέ πλαστικάς νλαις καί ή ναιμετάταιξις :οΰ χλκηριούχον ν λίου μετά γαλακτο)ματοιηοίηΤ'ων Λ ηο την δαοΊΐΛΧογικήν κλάσιν 39 "- Γ 7η είς τήν τοαύτην 39.02 Γ 1^ Έξ άλλον ό πρόεδοος τοΰ ΣυνΛ" σματ» κ. Άαπατζής άνεκοννω<'εν δτι τό συμιβούλιοιν προωθήσεως Ε ξαγιογών μελετά τό έν&εχόμ^ πιροιβολής των ίλληνικών πλαστ«™ν βίς τό Ελληνικόν ' *1' τρον Ν. 'Τόρ/ης. Κατά τήν διάνοιαν ματικών άρχ'/ιρρσιών ώς ταΐχ,τικά μέλη αοΰ οί κ.κ. Άναγνώ—ου (τής ΑΓ Πετζετάκης) καί θ τής (θεριμοοτλάστ) καί ώς οωιματικοί οί κ.χ. Γ. Μ (τής Πεβεπλαστ) Μ. (τής Κόμπαςι καϊ Δ. Λάλος.