194243
Αριθμός τεύχους
2113
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 45
Ημερομηνία Έκδοσης
15/8/1971
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΚΟΙΧΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
-ίΙ^^'ΑΙΑ ΠΟΛΙΤΐΧΗ» ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΡΛθΓίΐ€Η, ΟΙΚΟΊΜΟΜΙΚΗ ΚΛ1 ΤΟΝ ΟΡΟΣΦΥΓΐκάΝ ΣΥΜ+ΕΡΟΝΤΡΝ
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντής - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεϊα: Όδός Νίκης 25 - Αθηναι - Τηλέφ. 229.708"
ΤΑ ΑΕΩΦΟΡΕΙΑ ΜΑΣ
Τοθ συνεργάτου μας κ.
Καβώμουνα οτή 6ρρά·ντα τού
ιπιτιοΰ μα; καί «ροσπαθοΰσα νά
δοοσισθώ ϋστερ' άπό τολ- μεσημε-
οιάτικο ΰπνο. Τίς τελ»ει>ταϊρς αϋτές
μρρρ; τού Ιούνιον ή άα/όοητη ςί-
οτη μά; ίχρι τα/.αιπΐι>ρήσει πολύ
βτήν Άθήνα καί τα π<»οά<ττριά τη; καί ϊσως αίιτή νά είναι ή αί_ τία ποΰ καί οί πιό ήρ?μοι άνθοω- ,τοι νενριάζοννρ, μέ τύ παρα,μικρό, δν Α.ταραμικρό» είναι τό μαοτύριο τή; δίψας .τού μά; ρπρβαλρ άνα- ρώτητα ή θανμαστή Έταιρρία 'Τ- δάτι-ιν ό/Λκληοο τόν Μάη καί τό.ν μιηό Ίοΰνιο... Έκεΐ λοιπόν, ποΰ χαθόμοννα στή Λρράντα μας, πα- οακολονβούσα ύποχορωτικά την κί νησι των τοοχοφόοω,ν τής διπλα- νης λρ<»φόοοτ· καί... φιλοοοφούβα ί.τί των έγκοομάον... Άφίνω τούς άνεκδιήγητονς κρότους των μοτο- σνκλίττών μέ το{<; άοΐ«δοτονς ά- <αβάτε; τους, ποΰ ρχοννε γράι|»ρι στά πηληά τονς πα,τούτσια τό συμ .την, καϊ Ρρχομαι στοΰ; απαίσιον; Θορύ6οι>ς ποΰ κάνουν τα μισά ή κ«ί
,τεριβσότΡΛα λίο>φορρϊα ποΰ πεο-
νοΰν, νά πάν* άπό τό Μαοούσι
οτήν Άθήνα. Γιατί τόσοι κρότοι,
ιοί' μοιάζουινε σάν νά κινεϊται πά-
νιο στοΰς τροχούς ρνα σαοαβα-
λιασμένο σπίτι καΐ είναι άδύνα-
το νά μιλήβης, ν' άκοΰσης, νά
(τκρφθης; 'Απ/ΛύβταΐΤα — σκεφθή
»ι — οί ΙΛιοκτήτες τους, τό προ-
σοκακό τους καί γρνικά οσοι είναι
ί'.·ττνθννοι γιά τή συντή,ρηβι καί
ν.αθαοιότιττά τού;, τα ργκαταλεί-
πουν στό ρλ,εο; τής φθοράς καί
άδιαφοροΰν γιά τό ψυστκό άποτέ-
λ.εσμα Λθύ θά εκδηλωθή μιά μέ-
οα. Τή μερά ποΰ ό μηχανιβμό;
βά κοτ<ο«βθή, Οά παροτ<σια<»0ούν ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ μικρές ή μεγάλες 6λά6ες, Θά χα- λάσουν οόδρς, αξονες, μοτέρ, Θ' αναγκασθη τό λ.ΡοχΓορΡϊο νά στα ματήοη προτοΰ κάνη όλόκληρη τή διαδρομή τού καΐ οί έτιβάτες, ά- φοΰ ταλαιπωρτνθούν, θά καθνστε- ρήσουν νά πάνε στή δουλριά τους εγκαίρως. Ή, χό χριρότερο, μπο- ρεί νά λοξοδοομήση τό αύτοκίνη- το κ«ί νά ποοκληθοΰν δυστνχήμα- τα. Καί άν οί επιχειρηματίαι, είτε άπό άδιαφοοία, ΡΪτε άπό άγνοια, δέν κάνουν τό καθήκον τους τή; συντηρήσεως καί έπισκευης τού λε οχρορείου, άν καί εΐσπράττου,νι κα- λά - καλ.ά τα ρίσιτήρια, διρρωτώ- μαι: 'Υπάρχρι ή δέν ύ,τάρχει χρα- τική ΰπηρεσία έλεγχον των λεω- ςρορείοιν χρονικως ωρισμένου καί ι'ιποχρρωτικού; Καΐ διατί δέν δέν έκτρλοΰν αντό τό καί^κο,ν τους τα κρατικά δργανα άλλ' έγκαταλεί- .■τουν τα λρονφορεία στήν άσυδοσία τονς; Ό Λλλος κάσμος τ' άκούει >χΰτά τα λρωφορρΐα νά σΰρωνται
στούς δρόμους σάν προϊστορικά τέ
οατα καί νά τόν ταλαιποροΰν. Αύ
τοί δέν τ' άκούνε;
Άφίνω τό θέμα τώ-ν σπααμέ-
νο>ν τζαμιών, τώ,ν χαλασμένω<ν πά ραθύροη·, των άνπάρκτων πολλές ςρορρ;, πα,ραπετασμάτοιν, ποΰ αν είναι χειμώ,να;, κούο κα 6οοχή ταλαιπΐοροΰν τούς έπιβάτε; καί τοΰς πουντιάζονν έκ τού ««(ραλούς καί δν είναι καλοκαϊρι καί ηλιος τους τσονροικρλίζρι. Γιατί; Είναι τόσο δΰσκολο νά 1 έκπολιτιοθοϋμε καΐ στό στοιχειώ- | δρς τούτο κρφάλαιο; Τί λένρ οί άομόδιοι τοΰ 'Τ.·τοτ<ργείου Σνγκοι- νϊονιών; ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ 17ον Τύ τελευταϊο καί τό μικρότερο άπό τα τέσσερα -Λατοιχηιιένα Πριγ κιτπόννησα είναι ή νήσος Πρώτη, ή πρώτη π,οΰ συναντά κανείς δταν έρχεται άπό την Πόλη. Ό Στέφανος ό Βνζάντιος την άναφέρει μέ τό ονοαα Άκόναι ή Άκονϊτι;, ϊσω; επειδή εχει πέ- τορ; κατάλΛηλε; γιά άκόνια. Καί οί Τούρκοι τή λένε Κίναλι, άπό τό κάκκινο χρώαα τής γή; τη;. "Οσο χλωρή ρίναι ή ΙΙρίγκη- πό;, τόσο γνμνή είναι ή Πρώτη άνάμεσα σ' δλα τα νησιά. "Ενας δίκορφος βράχος, δχι αολΰ μικρό τερος άπ' την 'Λντιγόνη, σκεπα- ομρνος μονάχα μέ θάμνονς, δί- χως ίσκιο άπό δέτρα, ρ'τσι πού τής δίνεται κατά τόν ,τοιητή «δ- λο νά χαίρρται τό άγκάλιασμα τά- χανο τοΰ πελ.άγου καί τ' ονρανοΰ». Τούτο τό νησΐ ήταν ώ; τα μεσα τοϋ ΙΗ' αϊώνα σταυροπήγιθΛ· τής Μεγάλ/ης Έκικ1λ«σίας καί τό είχαν στήν κατοχή τον; οί Χκότε; τής Πόλης. Άπ' αι'ίτούς τό άγόρασε ό Χαλ.κηδόνος Ίΐιΐαχνν/Λθς Καρα- τϊάς, ό Γδιος πού ρχτισρ στή Χάλ- κη τόν "Αγιο Γεώογιο τού Κρη- μνοΰ. Καί άπ' αυτόν πάλι τό ά γόρασρ ό Άλ.ρξανδρος 'Τψηλάν- της καί τό ρκανε, όπως είδαμε, μρτόχι τή; Παναγία; τή; Χάλκη;. Τύ παλ.ιό χωριό τον, στό Γδιο ση- μρΐο τή; άνατολ^ής παραλία; τού, δπον βρίσκρται «αί τό σημερινό, ήτανε τότε ρρημο καί ρημ,αγμρνο άπ' τί; τονρκικές έπιδρομέ;. Μό- λις στά μρσα τοΓτ πρρασμρνου αΐώ να κάποιρς οίκογένριρς Άομένη- δων ήρθανρ κ' ρστησαν εδώ τα κο 1ΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΑ δ' ΠΡΩΤΗ νάκια τους. Καί λίγο άογότερα κα ι «Καί ή Πρώτη τρίδιπλη μονιά, τα μοναστήρια, τώφεραν, έξαγοράζοντας τίς τουρ- κικές Άρχές, ά παραμερίσονν τα δικαιώματα τής Παναγίας τή; Χάλκης καί ά γίνοτ,Ύ αύτοι κύ- ριοι τοΰ τόπον. "Ετσι σχηματισθή κε ό πρώτο; πνοήνα; τοΰ σημερι- νοϋ χιυριοϋ, πού κατοικεϊται άπό Άρμένηδες πάντα τό πρρισσότε- ρο, άλλά κι' άπό κάμποσον; δι- κοΰ; μα;, ψαράδε; καί μικρονοι- κοκυραίους. Στά χρόνια τοΰ Βνζαντίου ή Πρώτη ήταν άπό τούς άνομαστό- τερου; τόπους έξορίας γιά πρό- σιοπ/ι νψηλής π*·ρΐ(»πής. "Οπως ή ΙΙρίγ-κηΛο;, κρατάει καΐ τούτη τίς μνη,με; μερικών άπό τίς τραγικό τερρς μορ·φέ; τής μρσαιωνιΚ/ής μα; Ίστο6ίας. Άναφρρρται πώς εΐχε τα χοόνια έκρίνα τοία μργάλΛ μο- ναστήρια. "Ομω; τού ενός άπ' αύ τα χάθηκαν όλότελα τα Ιχνη καί είναι αγνωσττ) ή τοποθεσία τού. Ένώ τ' άλΛα δνό έμειναν ώς τίς ήμρρες μας καθιερο>μένοι τόποι λα
τρεία; καΐ προσενχής, ή έκκλ,ησία
τής Παναγίας, σέ μυκρή άπόσταση
άπό την άνατολ.ική παραλία, καί
ή Μρτααόρφ<ι)ση τού Χριστοΰ ψη- 'λ.ά, στή ιιιά άπ,' τίς κορφές, νότια, τοΰ νησιοθ. τή Σέ τοϋτα τα τρία μοναστήρια, ρϊησαν κι' άπόθαναν οί βασιλικοί ρξόριστοι τή; Πρώτης. Άνάμεσα σ' αΰτούς τρεΓς αντοκράτορες, κα τατρεγμρνοι δ κοίθένας τονς, άπό μίαν άλλόμορφη μοΐοα: «αί τρία στοΰ λνκον τού κατατρεμοϋ τό στάμα τρείς, καί νά τους, οί (Ιασιλ.ιάδες οί άκουστοί Λθΰ ϊήσαν καί -ΐοί ββνσαν, κβκόσορτοι, παντέρημοι, βασανισμέοι άπ' δλα, κι' όλόδολονς τούς 'ε'κλ.εισε τό μνήμο καί δέ λιώσαν, καί γίναν Γσκιοι καί γνρνάν τί; νύχτες, καί είναι άγρίμια τοϋ κάτον κόσμον, κ' «ί ατηομοι ταράϊονται σά λάφια. Τα μοοπάτια τού νηβιοΰ, τα τρίδια σέ πλΛγια κ.(ΐϊ κοο'( ές, καμπυλοιτά γραμμένα, Τούς ξέροΐΎ δλα τοΰ νησιοΰ τα παρακλάδια. Οί ίσκιοι. Καΐ οί 6ασιλ*άδε; είναι τρείς, δ Ρπγγαβρς, καί ό γόης Λεκ<ι.-ΐΓ,νό;, κι' δ άσΰγκριτο; ό Ρωιμανός Διογρνη;...». "Ετσι, ή «Φλογέοα» τοΰ Πά¬ λαιμα ξυ.τνά στή μήμη μας τίς τραγικές σκιές των έξορίστιον τής Πρώτης, καθηλωμένε; άπό αιώνε; στούς αγοΛΌυ; βράχον; τοΰ νησι- οΰ. Ή παράδοξη μορ<τή ρνό; ίσχυ- ροΰ Πατρικι'ου, πού έ'ζηοε οτ'ις άρ- χές τοϋ θ' αίΓονα καΐ άπόκτησε διπλή ςρήατί σάν πολέμαρχος άνί- ν,ητος πρώτα, καΐ υχττεοΛ σάν μάρ- τυρας καΐ σάν άγιος, έρχεται πρώ τη στήν πρνθιμη σειρά. Δέν εΐχε περάσει πολύς καιρός, πού ό Λογοθέτης Νικηφόρος εΐχε άρπάξει τό θρόνο άπό την Ειρήνη την Άθηναία, καΐ ή καταπιεστική έξουσία τοΰ καινούργιου δασιλιά εΐχε κιόλα άοχισει νά ξεσηκώνει τό λαό εναντίον τού. Τότε δ στοα τύ; των άναταλικών θεμάτιον έ- παναστάτησε, κα'ι άνακήρυξε στό Φιλ.ομήλιον τή; Μικρασίας αύτο κράτορα τό στρατηγύ τού Πατρί- κιαν Βαρδάνην. Ό Βαρδάνης ή¬ ταν άρμενικής καταγωγής κα'ι εί¬ χε γίνρι διάο-ημος κι' άγαπητύς γιά τίς πολλές τί"υ νίκες κατά των Άοάβιυν, πού τού εϊχαν ϊσως χα- ρίσϊΐ τό παράδοξο γιά την έποχή έ'Κ,είνη έπώνιιμο Τοΰρκος. Δέν εϊ- χε θελήσρι την ρπαάσταση, οϋτρ είχρ ποτέ τή ςρι'.οδοΕία ν' άνρβει στό θοόνο. Άναγκάσθηκρ δμως νά ΰποχο>ρήβΡΐ στΐς πιεσεις καί ίσιυς
καί στίς άπειλές τοΰ στρατόν, πού
τόν ύποκινοΰσαν οί έχθροί τής θρη
ηκεντικής μεταρρύθιαιση;, καί μέ
την ρληίδα μιας άαίμακτης επιτυ¬
χίας, κίνησε νά καταλάδρι την
Πόλ.η.
"Οταν δμως έφθασε μπσοστά
στό Σκοι'ταρι, είδε .-τώ; τα πρά-
γματα δέν ?|ταν τόσο εΰκοιλ.α. Ό
Χικηφόρο; είχρ πάρρι τα μέ'τρα
τον. Τα τρίχη ήταν καλαί φυλ«-
γμρνα, κ' ενα; Ισχυρό; αύτοκρα-
τορικύς στρατός ήταν ρτοιμος νά
βγεϊ άπ' την Πιίλη καί νά χτνπή-
σρι τό στρατόπεδο των επαναστα-
τών. 'Ενώ ό ίτρατύς ό δικό;
τον, πού εΐχε εν τ(Τ> μεταξύ κα-
ταλάβει πώς έ'γιν? δργανο των άν-
τιμεταρριΌμισΓών, αρχισε ν' άντι-
δρά.
ΠΕΡ. ΕΜΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σννεχίζεται)
ΑΠΟ ΤΗΝ Ι ΣΤΟ ΡΙΑ ΤΩΝ Α ΞΕΧΑΣΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΟΝ
Αί ΔΡΙΑΝ0ΥΠΟΛΕΟ5ΚΑί Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ
"Η ΑΛΛΩΣ, Η ίτΚΚΛΗΣΐΑΣΤΙΚΗ ΕΠΑΡΧΙΑ
ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΟΣ ΛΙΤΙΤΣΗΣ
'Υποστρατήγου έ. ά. ΑΓΓ. ΓΕΡΜΙΔΗ
1. ΠΡΟΛΟΓΟΣ ] 2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ
ΔΥΣΔΡΜΟΝΙΕΣ
*Οταν .-ταρακ.ολ ουθώ την θείαν
λειτοι>ργίαν ή /τούτη μου διαμαρ-
τιιρία παοονσιάζρται εί; τήι· μετα-
ςύ διακόνου και ■ψά,λτου έλλειψιν
τόνου, ένώ ό 6εύτ«^ο; είναι υπο
χρκομέ-νος νά (ϊκολονθήση τόν
.τθώταν. Καΐ τότρ ένθτ>μοΐιμαι τοΰς
•ται ιτρΛαρχι*οΰς >ορού; τοί' Οίκον
μενικοΰ Πατριαρχείον επί Πατρι-
οοχρία; Ίοκικ*'ψ τοΰ Γ', μέ "Αο
γοντα Πρωτοψάλιτην τόν ήδχ'<μολ .τον Βιολάκην καί διασήμον; δομε στίχονς τόν Ίάκωβθιν Ναυπλιώτην χαΐ Κων) νόν Κλά4αν. Είς τό Οι¬ κουμενικόν ΙΙατοιαθκχρϊον επεκρά¬ τει τό Λθίκΐδοσιακάν νχρος. Μία ά νολονθία χ<·>ρΑς τσακΐΛμα^τα κ<ιί δροντώδβις φωνίς. Ό έχκλησια ιόμρνος «ηνφθαίνετο» καί μέ τόν ανερχόμενον κα.τνόν τοϋ θινμιάμα τος, νά σΛ'έρχε;,ΐΐ καΐ ό ίδιος σέ χαθαρώτερα σ'οώματα. Δνστνχώς ή 6υζαντινή μουσική ίίχε τόσβς παραλ?Λ.γές, οέ ση- μεϊο νά χάση τί,ν ξακουστήν της χάριν, γιά νά άκοΰμε άπό τόν Ρα διοφωνικόν σταθμόν κάθε προ)ί, κάποιον σι·ιιπαθή ι^ιάλτην πού νά μάς ρνθνμίζρι Μουεξίνην μιναρε- δθ)ν, ρϊς .τό 4Σέ 'Τμνοΰμεν». Καί δς ποοχωοήσω. Ή βυζαντινη μου σική ρίναι μία καί δέν ίπιτρέπιει ναουκενματα. Π(.ιοτιμότερον νέα Ι έγγραφή έν τρτη«((-ών<,> των τηοπα
ρίίον, παρά έκε»·νη τοΰ Σακελ.λαοί
δή τή; Αγ. Είρήνης. Φαντάξο-
μαι δτι μίαν ημέραν, ή αυτή μου
(Τΐκή διά τής ήχογραφήσρω;, θά
αεταδίδεται άπό δλα; τα; ρκκλη-
(τία;. "Αλλω; δέν 'άποκλείρται καί
ιοΰτο Νά ρπικοοιΐήση τό τύμπα¬
νον καί οί άλλαλαγμοί. Γι' αύτό αν
καί ή ίγ.γ.ϊ.τβία ρίναι ρνα θρησκΐυ
τικόν θεατρον, μέ την Θτ^μέλην τον,
τ ό έκ παραφθορά; τρμπλ.ον, δμω;
δέν είναι σνγγνίοστές τέτοιες δυσ-
αριιονίρ;.
ΓΡ. ΧΑΡΜΗΣ ..
Μέ τίς διόπτρες τοϋ «ΚΟΣΜΟΥ»
ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ
— Καλ.ώ; ιόρισες φίλτατε στήν
'Ελλάδα μας. Πώς ήτανρ τό τα
ξείδι σου;
—θαιιμάσιο, στό τέλος λίγο
ταλ.αιπωρήθηκα.
— Τίτοτε «ρρμού»;
— "Οχι, άγαπητέ μοα·, τό τάξει
Ι δι μου δπως είπα ήταν θαυμάσιο. .
' Στό άεροδρόμιο λίγο ταλαιπιοοή
θηκα.
ι — Μή μοϋ τό λές!
' — Μάλιστα, άγαπητέ μόν, δε-
κα ώρρς διήρκεσε τό ταξε ίδι μου ι
καί μία ωρα χρειάβθηκα στό άερο
δρόμιο γιά νά (ϊρώ τις βαλίτσες
μοί1.
— Διεπίβτωσι; δηλαδή ελλειψη
όργανώσεο); στόν τομρα παραλα-
(1ή; τόη' άποσκευών;
— Κάτι τέτοιο. Καί όσον άφο-
ρά δι' εμέ, σοΰ όμολ.ογω δτι ού-
ί;ρμία άπέδιοσα σημασία, στενοχο)
ρήθηικα δμω; δταν είδα ξένον;
συΛΤαξιδιτας μοΐ' νά διαμαρτύ-
καί νά διντίτοροΰν. Νομί
ΠΡΟΣ ^ΟΤΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΤ ΕΛΛΗΝΑΣ
II
ΑίΙβΣ
Καί βέ ποιοΰς δέν ρίναι γνω-
οτό τό ύ'νομα Μικραβιάτης κίίΐ ί-
Ί>*»ς Λθόσφ»·γας! Ναί, πρόβςρυ-
ϊΐ?, καί βς πΐο<ιαα 49 χρόνια ά- 10 τόν καιοό πού ήοθαν στήν Έλ.- 'ά&α αύτοι οί άττνα»1 ανθρίυΛθ». ~»ί'ς λίΐ» ίτνχυνς γιατί ξες^ριζώ- άπό τα σπίτια τους άπό τα Ί'λογημρνα ίκεινα μέθΐ· ·°τ°ύ -τοτε ^ .τρόκριται νά ξαναγίνουν δικά Τονς, 01 παλαιότεουι πεθαίνουν άπό τον χαϋμό πού καίει μέ-σα τονς. ■νΐιιιιό, ποΰ νοιώθοτ'ν μόνον αντοι ■1«ί' εννοιιυβαν τ' θά πή ξερρίζίομιι ^ σπίτι. Μά μήπω; δέν στάθη- ;ί άτιαη καί ή Έλ.λνάδα γιά την 'Λταβτρο^ή ηοΰ ργινε; Μήπω; αΰ 10 τό τεράστιο, εύφορώτατο κομ- α(ίτι, —ου λ^γρται Μικρά Άολ'ί, 'ότ &.ιοτρλ.οΰσρ κν<ι κομμάτι ά_το τ« «.τλάχνα τή; Μητρρα; Έλλ.ά- I1";; Μήπ<»ς οέν μίκρηνρ ή 'Ελ- "Άλ πολ.ΰ χάνοντα; αΰτό τό τε- °«<"ιο κομμάτι; Τότρ, πώ; ν ά μή 'Ρ|1|(ίίίται 'Εθντκή Συμ«Γορά; Καί ΙΡΤ«ι<ι πρρτει νά την νοιώθοτν ο- 'Λ| οί "Ελληνρ;. Καί νά ίΗ'μούν- "" ίνείνα τα μερη τα ίρρά, .τού ΥηνήΒηχβγ μργάλ.ες μορφέ; τής ""ΤΊοβμια; ίστορίας, δ.Τί,ν; δ ''· '.'|Η>ο;, ό βαλής δ Μιλήβιος, ό φ«-
'^ήγο; Διογένη; άπό τή Σινώ.τη,
! ^α» » Πριηνηΐς (?νας άπό τού;
ί:(Ιίι βοφοί"; τή; άρχαία; Έλλά-
"ΐ»»·, οί Τρτί; ■Ιι-οΛοχαι, ό "Αγιος
ιβς, πλ.ήβο: »τιλ.οσό<Τ(ΐ)ν κα'ι >Ί·ν στά πρώτα χριστιανικά
ΟΤΙ;
•"ήν Άκαδημία Αθηνών κ<ά ημ η μργά).(ΐ πνετιματικά κέν- τ*° τή: Πατρίοος μας. Εύτνχώς, 01 ^0»ββοτεοο "Ελλ ή; κΐ'ρί ή ατρίοος μας. Εύτ 01 ^0»ββοτεοοι "Ελλ.ηνρς τή; "'« 'ΕλλΛδο; Ρδΐΐ*(£ χ<ιλή «ττάβι *: Έλληνϊί Μικοασίάτρς. (κΐο τού; ).ιγώτίΟίη,ς β- μη το».: ν- ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΕΘΝΙΚΟ πιστημίον σέ μιά όμιλ.ία τον: «Σεϊ; θνσιάσατρ την έ'ννοια τή; Πατρί- δας στήν ίννοια τοΰ "Εθνους. Σεϊ; μας φέρατε τοΰς μεγάλους έμπό- οους, Λιομηχάνους καΐ άιθοώπους τοθ πνευματος. Ή 'Ελλάδα είναι με-γάλη χαρή στήν δική σας πα- Οονσία». Αύτά τα λόγια τού κα¬ θηγητού κ. ΔηΊΐιητοίου Γ. Τσάκί·)- να είναι λόγια ποΰ τα πιστρΰοΐ'ν δλοι οί καλ.ώς οκεπτόμενοι "Ελ.λη- νες. "Οσο γιά τή κ. Στίλλα Έ- ,τιφανίον - Πετράκη, πού πήρ« τό θάρρος νά γράψη τό άνθρο «Άν- τιπροσο;υγικαί ινδηλώσει;» στήν ε'φπιερίδα «ΙΙοοσφυγικός Κό- σμος», είχε τόσο δίκιο, άλλά την Ι δια6ε"β'ΐιοΰμε πό»; "Ελ.ληνε; μέ τρ τοια κοκίί αίσθήματα είναι έλ.άχι- στοι, εύτνχώς, ίδώ στήν 'ΉπΡΐρο. "Ας μοϋ επιτραπή νά έπαναλάβοι ίίί λ.όγια τοΰ Μικρασιάτη κ. Έμμ. Παπαναστασίου, βιομηχανίαν τής μωκαοονοποιίας «Μίσκο», πού ρίναι τόσο ΐΜ γοαμματι ,ιά: «Ούδεμία πεοιοχή τής χό»ρας δι καιοΰτα) νά μονοπιολή την ήθικτϊν καί τόν πατριωτισμόν καί νά διεκ δικη τό ποοίνάδισμα έναντι ονδεμι- άς αλλης. "Ολ.οι οί τόποι ίχονν Ι άταδείξρι ήροιας. μάρτι-οας, σο- 1 φού; καί γίγαντας τού πνε»>μ«το?'
τής ήθικής κα) τής προοδον. Συνε
πως, τό κήονγμα τής μισαλλοδο-
ξίίΐς καί ή καλλιέργπα ρνό; τοπι-
σμού, δέν Λδηγονν πουθΐνά άλλον,
άλλά αντιθέτως, στ'ντρλρΐ ρϊς τήιν
διάσπασιν τή; έθν.κή; μα; ίνότη-
το- κίΐ! μάε ^.Θρτρι σο6ν·ρ« ής
' τα δμματα τής κ<κ-ης γνδ>ατ-ς».
| ·Ο ■/. Παπ^να—ασίου είναι τό¬
σο μργαλόι|.ι·χο; μέ αντά τα λό-
για τού καί άξι'ΪΓΐ βεριια <τυγχ - τήρ.α κ«1 ττγν ετ'^ή νά ριζωσονν τά"λόγ.« τον, «αθριά μεσα μ«ς. ν,ά τό καλό τής Πατρίδος μας ""' ζω ότι. χρειάξεται δργάνωση κίχλλί τερη αΰτύς ό τομέας. — Πάσα χρόνια εχεις νά έπι- σκεφθης την 'Ελλάδα; — Σαράντα π.ερίπου χρόνια καί σού όμολογώ δτι ένττντο)σιάσθηκ<ι άπό τίς καταπληκτικώς πιροόδου; .-τού βλρπω. Παρά ταυτα τό άρρο δρόμιο δέν παΰει νά άποτελ.ή τή>ν
ΛιτρΪΛ'α τής χώρας άπό την όποιαν
οί ξένοι σχ»>ματίζ(η·ν τίς πρώτες
εντυπώσρις, γι' αύτό νομ''ζω δτι
χοριάζεται περισσότίοη .ιροσοχή.
Είναι άδικάιολ.όγητΐος κάθε παρά-
?.εΐι|ιη σ' αντό τό θανμάσιο άερο-
δρόμιο.
— Εάν ετσι ρχουν τα ποάγμα
τα έ'χεις άπόλνΐ»τα δίκηο. Τό νέο ά
εροδρόμιο των Αθηνών είναι μέν
μικρό έν σχέσει μέ τή,ν μργάλη κί
νηση, ένπιπονσιάνει δμίος διότι ΐΐ-
ναι άπό τα ωραιοτέρα τοΰ κό¬
σμον.
"Ας γίνη λοιπόν καί τό ώραιότρ
ρο σέ όργάνΐΊβη.
ΒΙΣΦΟ Σ
ΤΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΛΤΕ1Α
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
Στήν άντίστοιχη .τερίσταση ή
Αίκατρρίνη εϊχρ δώσει στόν Ιω¬
σήφ τη πειστική καθησυχαστική
απαντήση. Τή Δανία καί τή Γραι-
κ'<ι. Ή Ροισία .ιαοαχωροΰσε στήν Αυστρία τήΐ όθωμανική Δαλματία κ«ί τή βορειοδιτική Βαλ,κανική κα'ι δέν ζητοΰσε τίποτα γιά τόν έ- αίΐτύ της. Μά δέν θ' άπόμενε δί- χ(ι>ς ό'σ/ελ.ο;. Οί .ταροιοοννάβιε; ή-
γειιονίε; θ' άποτελοΰσαν έ'να δ-
λης, ΰπι'ρ τής άποδοχής των ρω-
σικων άπ";τήσεων. Οί πρρσβετίΐές
τής Γαλλί.ις ντέ Βιελλά καί τής
Πρωσσίας Ο(/ρώνος φόν Μύλτιτζ,
προέβησαν σ' άνάλΛγα διαβήαατα.
Ή Πνλ.η άντιδροΰσε μέ άοριστολΛ-
γ'ες. Ό Στρογκονωφ ρχασε την
νπομονή τοί'. Τής άπηύθνινΐε τελεσί
μέ ταν.τή προθεσμία κι' ρ-
έπιδρικτικά την πρεσβεία
γιά αναχωρήση.
Ή Πύλ.η, ένθοΛ.ο·νομένη άπό
μορςρο φιλ.ικό της κοάτος. Καΐ μία τόν δγγλΛ πρεσβεντή,
όμόδοξη Αντοκρατορί'α, μέ αύτο- ΣτράγκφοΛντ, καθνστέοηβε την ά
1 χονν γ,,', νά πονίβονν. οϋτρ
°^ Λλο λίγη... ί-οράι. Οί Μι
"Ι"; *» Τ·>»'ς /.νποΰντιι. Ν'ά
ίνπ; βοιχιάσιο; "Ελληνας
{ι; Πανε.
•Η γοά/Γθ^α Λν«ι
άλλά γεννήβηκρ <*« ™ Νο,ώβΡ. .τοκ Ηη «IV» Πατού¬ χα ί δέν Εεχνά ποτέ ίχείνη *™ *« Υ'ά πάντα ! ΠΑΝΝΙΩΤΙΧΣΑ (Κατίνα Χ. Χαρο.ιούλον) κράτορα ροισικής καταγο>γή;, θά
ίιοκΓ(θιστοΰσε, στήν ρδρα τον κα'ι
στή' νπόλοιπη Βαλ.κανική, τόν άλ-
λ.όθρησκο άσπονδο έχθρύ της. Ή
Λαν'α θά τή; έγγνότανε την ά-
οψάλεια των νοτιοδυτικων στ·νό-
ρων της κι' ή Γςαικική Αΰτοκρα-
τορία τα κεκτημένα δικαιώματα
της άπό τίς σιινθήκες ποΰ παραβία
ϊε στ·νρχώς ή Όθωμανική. ΟΙ π^ο
τάσρις τής Αικατερίνης ήσαν με-
τριύττρονες, μά καί άρκετά εξνπη
ρετικές των ονμφρρόντιον της γιά
νά θρωρηθοΰν ύστρρόβονλες. Ή
Ανστρίίΐ δέιν συγκατένρνσρ απλώς,
άλλά κα'ι σι*μπολρμησε στό πλεχίρό
τής Ρωσίας.
Τά>ςα, δμως, τα π.ράγματα άλ-
λπξαν. Ό Άλρξανδρος δέν πρό-
βαλλε Ρνα συγκϊκριμρνο σχεδιο
κι' η ΰπρρβολ.ική άνιδιοτέλ^εια των
ΰποσχέσεών τοτ>, τίς κα-
θιστοϋσε'νποπτες. Ή ΑϊΜττρία δέν
,-τείσθηκε. Έξ άλ.λοι·, ό Μρττρρνίχ
κατατριχότανρ πάντα άπό την ί?μ-
ιιονη Ιδία δτι καί ή παραμικρότε-
ρη άλλχιγή στό εδαφικό καθρστώς
τής Άνατολής, θά ξρσή,κωνε τίς
(^ιλρλ^ενθρρες ρ>ρωπαϊκές όργανώ-
ορις νά ρπιδιώξοιιν άνάλογρς με-
ταβολές καί στή Λύση. "Οχι! Ό-
Ρ(ι)σοοθωμανικός πόλ.ρμος ρ.τοεπε
νά άποτραπή. Νά έξίνμενισθή ό
Τσάρος μέ πλήρη άποκατάβταση
τοΰ γόητρον τού, γιά νά καλ.μάρη.
Ό πρεσβευτάς τής Ατκΐτρίας
στή Κίονσταντινονπολ.η, κάμης Αν
τξοβ, διατάχθηκ? ν' ασκήση άπρι
της γιά ιιιά σ<τινγμο>μέτρη
ση την ροισική άποΓΓασιστικότητα.
Στΐς 6)17 Ίονλ.ίον ό Στρογκονωφ
τής κοινοποίησρ διακοπή των σχε-
σρων κι' έπιβιβάσθηκρ μ' δλ^ τό
ΓΓοοσωπικό τής πρρσβείας στό πλ^οΐο
τής γραμμής γιά" την Όδησσό.
Τό σονλτανικό Διβάνιο άντκ»'ιχΐ
σε τρομερά. Ζήτησιν ΰπεί'θΐΛ'η
σ·αβουλή άπό τόν Σ τράγκφορντ
κι' εκεΤνος ξεγλίστοησε μέ την ν-
πόσχρση δτι θά σι·νιστοΰσρ στό Φό
ορ'ίν "Οφφΐς νά έγκρίνη τή στάση
τής όθωμανικής κτ<βροινΐ)ίσε(ος. Ό ΡρΓΪ ίφρντης σι»νρτοΐίξε βια- στικά τή νότα άποδοχής τοΰ τρλε- σιγράφοτ' κι' ίτρρξαν νά την έπτ- στόν ο<Γ>σ» πρρσβεντή.
Λέν ποόλαβαινι, τό πλοϊο εβγαινρ
άπό τόν Κρράτιο. Τοΰ καναν «ση-
μα» άλλά δ Στρόγονωφ άρνήθηκε
νά την παραλάβη. Ό μέγας βε£ν-
οη; Σαλήχ πασάς «άλεσε τοΰς
ποεσβειτάς των Τεσβάρρνν κι' ρλτ
νηλ.ρσθηκε τίς «καλές νπηρεσίες»
τ(Τνι κτ^έρνήσρών τονς γιά την α-
ποτροπή τοΰ πόλεμον. Οί πρεσβεν
τέ; ι'ποσχίθηκαν την συνηγορία
τοτ'ς υπό τόν δρο νά σταματη0ου·ν
οί σφαγές κι' οί διο>γμοί των Χρι-
στιανώΛ· καί νά άπαγορενθοΰνι αν
στηρά τα άντίποινα κατά των ά-
θώωτ. Στό τελεΐίταίο αύτό έπεμει
νέ ιδιαιτέρα δ Σ τράγκςρορντ, με
τό άνομολόγΐγτο ·Όημα δτι δικαιο-
λ.ογοϋσε τα σκλ.ηρά μέτρα κατά
των άι»άχων σΐΛ'ρργατών των ρ-
παναστατών. Ό Λύτζοβ άνίλ»αβί
νά στείλ.η τή ότα άποδοχής τού
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ
Η ΗΝΤΕΛΕΙλ ΤΟΥ ΒΟΥΡΛΙΠΤΙΚΟΥ ΑΙΟΝΑ
1922 - 1971
Δονλ.ρϋοντας στή φαντασία μου,
έδώ στή μοναξιά μοντής'Εκάλνης,
τό ίιονικό μου μ θιστόοημα .-τού θά
προιλάιΓίει την πεοίοδο 1910—1922,
ρίχνω πύτε πότε κα'ι άπό .-τρι!ν, πρίν
ρλθει δηλαδή ή σειρά τονς μεσα
στό εργο, τούτη κ' έκεΪΛ'η την ρϊ-
κόνα επάνω στό χαρ τί.
Έτοΰτες τίς ήμρρες των μελ-
•τεμιών τό άέρι μνρίζει ΰλμτ'ρα
τού Έρμαϊκοϋ, καθώς ό βοριά;
χυμιηισε άπό τα στενά τή; Φώ-
καια; καί έγτριζε ξεφρεΎα τις
φτεοοΰγε; τοΰ νερόμυλ.ου στό άμ-
πελι μας των Τσαϊριών, κατάν-π
κρν στό νησΐ των Κλ.αζο,μρνών.
Τσαγίρ, τούρκικα: λιβάδι, 6οσκό-
τοπος, εϊταν ή τελ.εια δριζοντίωση,
τής ρϋλογημίνης έκε.'νης ά,μπελ.ό-
φτης πεδιάδα; ο.ιοΐ' μέβα στό
ήλ.ιοπΰοι τον μεσημρριοϋ έ'σκαρ ά-
πό τϋν πολύ χυιιό τό σνκο καί τα
τσαμπιά των κλημάτ(ι»ν ε'τριζαν ά¬
πό τό βάρος τονς μίσα στήν —·-
κνή (τυλλ.ωσιά ΊΙ άπλιοβιά εκείνη
των Τσαϊριών ρφθανε πΡ0Γΐ, πα-
οάλληλ.α μέ την π·οός την Σμύρνη
δημοσία, ίσαμε τούς λόφονς πού
σημάδεναν την πρριοχή τοΰ Κι-
λ.ισμαποϋ, τής αλλ.οτρ χερσαίας
στεριανή; πολατεία; των ςρυγάδιον
ΚλΛξομενίίυν. Έκεΐ δπον ό «άμα-
ξιτύς» (τί καλόηχη λέξη πού έμ
περιέχρι όλόκληρη έποχή) ρστρι
6ε κάπως πρός τα βόρειοα'νατο-
λ.ικά, έστεκόταν τό εξωκλήσι τή;
άγίας Μαρίνας .-τού ό τόπος έόη-
ταζε σάν έχθίς, «τίς 17 τοΰ Γνα-
λιστή, τή «χάοη» τη; (Μαρκέλλ.α,
Μαρίντι: λ.ατινικά όνόματα, πού
εδιδαν συχνά την όνοαισία έξω-
κ/.ησιων τής Ίιι>νια;, ποίος ξαί-
ρει άπό ποία, κοινοινική ή ίστοο-
κή, σΐ'νάριτηση).
Άπό τή 1'κάλα, δπου τό εξοχικό
μα; σπίτι, μεταΛαίναμε τρτοιαν ή-
με'οα στό πανηγΓ'ηι τή; άγίιΐς Μα-
ΐ/νας (θά άξιζε νά διαβάσεις πο.α
εστάθηκε ή καταγωγή καί ή ίδι-
αίτροη μοίρα της. Αΰτές οί μ<>ΐ-
ρρς δα«ων καί άγίων είναι δ,ιΐ ά
γνότεαη κΐ/ί οϋσιαστι-χότεηο, δ,-·
τ ό ά'.θοώπ.νο καΐ ύλιγόΐρρο άνε·
ήΓ((Τΐκό έξργέννησρ ή πίστη τού Ί
Γ,σοΰ). Κα'ι κάποτρ ξαναγΐ'ρίζιμε
Λτήν ρΐρηνική άιτμόσ^α'ρα τοΰ πο-
/ιτισ,μέ-, υ έπινείου μέ την έντι'-
.τιοση τή; ΐ[ρ'κη;: κάποιο δοάμα
τιμή; είχε συντελεσθή ϊσα ϊσα
τετοια χροιάρα ήμίρα γνρίο άπό
γο λειτουργοΰιιενο ίκκλησόνκι· μ ι-
χαιρι ρΐχε σηκονσπ χ.(ί.το;ο χέρι
ζηλιάρη ή τυφλοκιένου άπό τή
τοϋ ένδικητή, άντ! γιά
, καΐ ή γοργή τοΰ μέταλ¬
λον άναλ,αμπή είχε άπ&ηνποθεί ά-
πάνο) στίς ό'ψες των πανηγυρι-
ριωτών.
"Εχιο λοιπόν, διαφανταζάμενος
καί γράιΐοντα; τή μνθιστο-ρία μου
ίδώ μεσα στόν ρκαλιώτικο δρυ-
μό, «διακόψη τί,ν ϋπόκρουση των
τζιτζικιών στά αύτιά μοι>. Ό Ι'νας
οτζίτίιρας-» άρχίζρι ό άλλος τελει-
ώνΐΐ γιά νά ξανίΐρχίσει σέ λίγο —
ετσι μοϋ <ταίνεΓ«ι έλεγαμε τόν «τέττιγα» στή Σμύρνη κα'ι στά Βονρ/.ά. Κίΐί δννάμει τού συνειρ- μοΰ των .ιαραστάσείινν άραμαιτί- σθηκα τή φνγή τοϋ ρεσπέρικον πληθνσμοΐ» (δσο) είχαν την άφέ- λ εια νά ιιρίνονν καί νά μην άκο- λ.ονθήσουν την πορρία τοΰ Πλα- στήρα πρό; Τσεσμέ κ-χί Χίο) πρός δλε; τίς κατενθύνοει;, άργά πιά, μέζχί στόν κάμπο πού ρίχρ πλημ· μυοίσει άπύ τσέτες, ή οποίον; άλ¬ λον; διώχτε;. Καί ργρα-ψα, πολύ πρίν άκόμα, μίβα στό μνθιστόοη- μά ιιου, φθάσο) στό 1922, προκα- ταβολακά τα άκόλονθα .τού τα χά- ρίζθ) στού; στ^μ-τα,τριωτρ; μοι> καΐ
στή νοσταλγία τού;:
«Ή πατοοπαράδοτη σι·μΓρ(,)νι.'α
των τζιτϊ,ικιών σννεχιζόταν άδια-
τάραχτη άπό τα καμώματα των
αΛ'θρώπων μήτε σκοτίζονταν1 έ·
κεϊνο γιά τα βογγητά των χτυπη·
μένοιν ρρσπίοηδιον, μήιτε μρσα ά
πό τό γυάλινο περίβληιιά τον; ήμ
ποροΰσαν τα τζιτξίκια ά ξεχοιρί-
σονν τα κόκκινο χρώμα τοΰ αΐμα-
τος πού εδώ κ' έκεΐ κροιΐΛ'ελιαζε
άπό καμμιά λαβωματιά. Καί άμα
σοτ'ροΰπωσε κ^ιί άν.ολοΰθησε τό
σϋθαμντο, είπαν τα τξιτζίκκι νά πά-
γοτν νά πλαγιάσουν ίσαμε τό αλ·
λο πουρνό. Τή συνίΐυλχ'α τον; τή
ξεσή την διαδέχτηκαν τα .τνΡΐ<στά των γρι'λ.ο),·. ποϋ άκονονταν σά νά χαλ-οΰσαν τα τριζόια ?ναν έ'να τού; άμπελ.ουργού; νά προβάλουν μεσα άπό τούς κουλάδες τονς γι« νά άναβλρι|>ονν καΐ λίγο ποός τό
Γΐστέρια, λ ά λυσμονήσουν τόν ιιό
χθο τής ήμέρα;, τό ήμεροδούλι
τό βαρν. Τοΰ κάκοι· δμω;. Δέν εί!
ταν πιά γρα<ρτό των άμπελουργΛν τοϋ Βουρλά νά ξανασκϊ'ψουν ά- πάνιΐ) άπό τα κλ.τ'ιματα σάν στοργι κοΐ πατεράδε; καί άδέρττια παρά ιιόνο, χτυπΓ,μρνοι πισώπλατα άπό ■/αν ρνα τσρτικο βόλ.ι, νά σιορια- ,-Οοΰν προΰμυτα στό χώιια». "Α; είναι τουτο τί> σαοανταρν-
νράχηονο μνημόσυνο των θιμά;οιν
τού 1922.
ΠΛΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
λ.ητική πίεση επί τή; 'Τψηλ.ή; Πύ τελεσίγραφον στή Πετρούπολη μέ
ρϊδικό ταχυδρόμο τή; ανστοιακή;
πρεσβεία;.
Ό Άλ.έξανδρο; δέχτηκε σέ ά-
χρόαση τόν Στρόγκονω'ΐ, επιδοκί
μισε τί; ένίργειρς τον καί τή δια-
κοπή των σχέσρι,ι νκαί τοΰ έξεφρα |
σε- την πλήρη τού Ρναρρρκρια. Έ- ,
ν ώ, δμω;, τα συμπρράσματα άπό
την άκρόαση τοϋ Στρόγκον(ι>φ πά
οοι σί'(ΐαν τόν Τσάρο έ'τοιμο νά
κηρύξη τόν πόλεμο άπό στιγμή Λε
στιγμή, ίκείνο; έ'δειξε άποοσδόκη
τγ; (τιλειοηνικές διαθέσεις. Ή ό-
Ιιόθυμη προθΐ'ΐιία των Τεσσάριον
ά Ικανοποιήσουν την εύθιξία τον
άπίναντι τοΰ Σουλαάνοτ' κα'ι τής
'Τψηλή; Πύλη; κΐιί ή άγο)νιώδη;
Γαοχώρηση των τρλ-ευταί<ι>ν στίς
Αξιώσεις τού, σννρτρλ.ρσαν νά αΐ-
σθάνεται άπώλυτα άποκαταστημέηο
τό γόητρό τον. Πίστευε ότι ή δια-
/.οπή των σχίσΡίον κα'ι ή άπότοκή
της σννεχήις άπειλή
ιττά δπλΛ, άοκοΰσαν γ·ά νάσιι«τί-
σουν τούς θρασύδριλονς όσμανλή-
Λες. Ό πόλεμος θά ήταν ίπαχθής
γιά τή Ρωσία κι' ρπ»ίνδΛ·ος γιά
την Εΰρώπη. Πρρίττενε.
Τέλη ΑίηΌνστον δ Καποδίστρ'.
ής άποπειράθηκρ νά τόν πρίση δτι
ή πολιτική τής άΐΜοχής άπίναντι
των Όθωμανίόν δέΛ' επρόκειτο νά
ικ/λάξη τα άπάνθριοπα ρνστικτά
τους. Μόνο ή ενοπλη &<ι θά τούς ρ'βαζε ννώση. Τόν διίκοψρ άπότο- μα: —«"Αν κηρΰξωμρ τόν πάλεμο τα Ρϋρωπαϊκά έπαναστατικά κομιτάτα θά Οριαμβενσο»' κι' ολ»ρς οί μοναρ χικές κυβερνήσει; θά κλονισθΌύν. Δέν θελ.ω λ Α δώσ<ι) τετοια ΐίηιηι- η·'< στούς Ιχθοοΰς τής διρθνοΰς τάξεως. Ό Καποδίστριας ■ ρπέμριΤί.' Ό διεθνής άΛτίκτνπος θά ήταν χειρό (Σννέχεια είς την 6ην βελίδα), Ή πραγματεία αυτή, άναφέρεται σέ μιά έλληνικώτατη άλλ^οτρ κα'ι ήριοϊκή γωνιά ι ής Δντικής θρά- >.τις, ττ> άξέχαστη πίριοχή τυΰ
'Ορτάκιοι' Άδριανουπόλ.ρως, ή άλ-
λιος την Έκκλησιαστική Έπαρχία
τής παλαιά; Μητραπόλεια; Λιτί-
τσης. Ή Έκκλησιαστική αυτή Έ¬
παρχία ίΐρριρλάμ&ανε την περιοχή
τού Όρτάκιο'ι, .τού ήταν Καςά;,
ή Σατ1^ιχιοι (ύποδίθίκησι;) τον
Βιλαετύου 'Α6θΐανοτϊτόλεο>; στά
χρόνια τή; ΤοΊ-ρκοκρατίας καί, έ-
ξετείνετο καί στίς δνο πλοεχιοές
τώ,ν σημερινων οτήν περιοχή τοΰ
Διδ)χον έλλ.ηνούουλγαοικών συνό-
ρυ>ν, μέ τό μεγαλ.ύτρρο μίοο; της
στά δντικά καί τό μικρότερο στά
όνατολ.ικά τονς.
Άπλιομρνη μρσ» στήν ίΐπεραΎΤ(«
σΰνη τώ,· δαοιομένοιν ρσχαιΤιών τής
Ανατ. Ροδόπης ναί άνάμεσα στοΰς
ποτιιμούς "Αρδα καί Έρυθοοπότα-
μο, πρρ<ρλ.άμ6ανε έκτός άπό την πρικτρϋονσά της Ό^τάκιοί τα χω¬ ρία: Λίτιτσα, "Λκ Άλάν, Λιμπα- 6οΰ, ΠιλαΒοΰ ή Πλ,αβοΰ, ΙΙαλ.ηο- κρά·6α, Τσεκιρντρκλή, Μανδρίτβα, Δρα6ίσται.α, Καρά Τε.τέ, Κιτεν- λή καί Λαμπού, τό όλον Π στά δντικά των σΐ'*.'όρίον μέρος της καί τα χωρία: Τσούοκιοϊ, Τάκί- κιοϊ, Τοκμάκκιο', Τσαλήκιοϊ, Χαλ.- βατξή, Μπουγιοΰκ Ντογαντξή, Κι- ουτσούκ. Ντογαντξή, ΚαμΛάαυλου καί Σαρή Χοίδήρ, τό ο)μ 9 στό άνατολβκό των σννόροιν μερος καί τη δπΙ^ία, παραμείναντα κατά την παΛαχώρησι τής πίοιοχή; Όρτά- κιοϊ ατήν Βουλγαρία τόν Σεπτέμ- 6ριο τοϋ 1913 στήν τουρκοκρατον μένη περιοχή τοΰ Διδ)χον, περιήλ θαν τελικά στήν 'Ελλάδα, μέ την ίαόλ.οιπη Δυτική θράκη καί εχουν σήκεοα άντιστοίχως τα όνόματα: Ζώνη, Άλρποχώίίΐ, Μεταξάδες, Πά ληούοι, Χελιδών, Μεγάλ.η Δοξιπά- ρα, Μικρή Δοξιπάρα, Χανδράς καΐ Κνποίνος. Έκτός άπό τό Κιτενλ.ή, πού εί¬ χε ϊ'.ν; οϊκογενειρς τούρκικίς καΐ τήΛ· ΔοαβίτσαΐΛ'α, πού είχε άρ κρτές οΐκογένρι;-ς Βουλγάρων σχι αματικών, δλ.οι ο! άλλοι κάτοικοι, ήτπν "Ελληνες. ΓΐΐτοΛΐύοντα άμρσα άπό τα δυ τικά μέ διάφορα χουλ.ναροχώρια καί λίγο μεμακρνσμρνα μέ τού; Κιρτξαλήδες, Τούρκοιιις λη<ττές τής μέσης κοι?.άδος τοΰ ποταμοϋ "Αρδα, των δποίίυν οί ληστρικές θιοπείες πολλές φορές νκρίσταντο τό Όρτάκιο'ί καί τα γύρο χωρία τού, άποτελ^οΰσαν, μέ τίς εκκλησί- ες καί τοΰς παπάδες τονς, τα σχο- λ.Ρϊα καί τούς δασκάλους τονς, τούς ρ.-τιστήμονρς, ρπιχριρηματίες, ίιιοτέχνρς, επαγγρλματίε; καί γεορ γονς, πραγματική έλληνική δασι, σιοστή Άκρόπολα τού Έλλη,ν<σμοΰ, στήν μεμακρνσμρνη έκείνη περιο¬ χή, τής Δ. θράκης. Ίδιτατΐρα τό Όρτϊκιοϊ, ή Μανδρίτσα καί τό "Ακ ίΑλάν, άποτελούσαν, συν τοίς άλλοις, άλ>.ηθινές έθνικές ρπάλξεις,
άλλ.ά κ.γιΙ (τυτώρ'ο μαθητώ,ν γιά τό
γνμνάσιο ΆβοιανονπόλΡίος, άπό
τό όποίο άποτροιτούντες έπρδίδον-
το κα'ι διρκρίνοντο στά γράμματα
καί «τίς τρχνρ;, πολλ.οί άπό αύ¬
τοι·;.
Ή περιοχή τοΰ Όρτάκιοϊ καταλή
ςτθηκί γιά πρώτη φορά άπό τού;
Βουλ.γάρον; στίς άρχές Όκτωδρί
όν τού 1912, 'ίγες ήμέοες μετά
την ίναρξι τοϋ Α' Βαλκανικοΰ
πολέμου, άνακαταλ.ήφθηκε δμως ά
γτο τούς Τονρκονς τόν Ίούλιο τοΰ
1913."Οπως είναι γνο>στό,οί Τούρ
κοι,ρπο>((·ελονμενοι άπό τις νήκες
τιόν Έλλή,χοιν κα'ι Σέρί'χον κατό
των Βοΐ'λγάρ(ι)ν στόν 15' Βαλκα-
ν<κό πόλρμο, όνακατελα&αν όλό- ,οη την Α. θοάκη μέχς.ι τόν πό τοαό "Ε(>ρο καί τή περιοχή Όρ·
τάκ.οι - Λιδυμοτρίχον - Σονφλιον,
στήν Δντική. Τόν Σρπτεμδριο, δ-
ιΐίος, τοΰ ίδιον έτου; μέ την ϋ-
πογραφρίσα στήν Κ(ον)πολι σνν-
η ειρήνη; μεταξύ Τουρκία; καί
Βουλγαρίας, ή πρώτη παρεχώρη¬
σε στήν δεΰτερη τόν Καζά τοΰ
Όρτάκιοϊ, μέχρι τα σημερι,νά έλ-
ληνοβονλγαοικά σΰνορ,α τή; περιο
χής τοϋ Διδ)χου. "Ετσι τό ελλ.η-
νικώτατο Όρτάκιοϊ καί τα προα-
ναςτερθέντα 11 ποΛτα άκραιφνώ;
έλλ.ηνικά χιοριά, περιήλθαν όριβτι
κά στήιν Βουλγαρία. Τούτο, γιατί
δέν απετέλεσαν άντικρί.μενο <τν·ζηΓ τήσε(ο·ν κατά τόν καταρτισμό τής ιιρτ'ΐξύ Ελλάδος καί Βουλγαρίας συνθήκης τοΰ Νεύγΰ. Τα άλλα, δ- μος, έννέα χιοριά μέ τήιν νπόλοιπη Δ. Θράκη, περιήλθαν μέ την ανω¬ τέρω συνθήκη, οτήν 'Ελλάδα, ό¬ πως "Ετβι χάθηκαιν τό Όρτάκιοϊ κα'ι τα γύρ*> χοιριά τού, »χι δμίος καί
οί κάτοικοί τονς. Γιατί άπό τόν
εκ&ουλ.γαρισμό, στόν όποϊο θά ή-
ταν καταδικασμρνοι, επροτίμησαν
τόν έκπατρισμό. Τό πώς έκπατ^ί-
σθτ^κοΛ·, ποϋ ργκατηστάΘηκηΐΛ· καί
πώς ξοϋΛ οήμερα οί άκρίτες τή;
άξέχαστης έκείνης πρριοχής, θά
άνασ/ερθώσι στά Ιπάμενα κρφά-
λαια.
Δνστυχώ;, δέν είναι δνα-
τόν νά περιγρά«|>(.) μέ λρπτομέρει-
ε; δλους τού; κατυικημέ,νοι·; τό-
.τους τής περιοχής αυτής, γιαιτί τα
στοιχεϊα πού ε:χΐ'< στήν διά-θεσί μου δέν επαρκοΰν γιά τόν σκοπό οϋτό. θά άναφέριυ λίγα μονάχα στοιχεϊα γιά την πρωτΐύοχισα τή; Επαρχίας Όρτάκιοϊ, γιά την τι- τλοΰχο τής Μι,τροπόλειυς κωμό- πολ.ι Λίτιτσα καί γιά τίς δύο σπου δαιότερες κωιμοπύλεις, τη-ν Μαν¬ δρίτσα καϊ τό "Άκ Άλάν. Τέλος, μερικών άλλοιν όπό τα π^οανκίφερ θε ντα καί άπολεσθέ'ντα χωρία, ελά χκττα στοιχεία γιό· την πλ.ηθυσμια κή τού; μονάχα >·ατάστασι καΐ δ,τι
ΰλλ.ο βτοιχρϊο ρχΐι> στήι διάθεσί
μόν. καί άρχίξω άπό τό Όρτάκιοϊ.
α. ΟΡΤΑΚΙΟΤ:
Τό Όρτάκιοϊ, πού κατ' αρχήν
βημαίνει μεσοχώρι ή μεσώχωρο,ο-
νομα πού τό δικαιολ^ογεϊ ή κεντρι
κή τού, εν σχρσπ μέ τα γι<ρο> χω¬
ρία θέσι; τον, λεγόταν καί Βοα-
χώρι ή Βρακοχώρι άπό τούς εν¬
τοπίους, στά παλ.αιότρρα χρόνια.
Ήταν κτισμρ.'ο άιΐΓριθεατρικά
βτήν νότια πλρυριχ ενός λόφου, μέ
ά'<τθον« κρύα νερά, μέ άμντελώνρς καί κήπους μέ υποιροφόρα δένδοα στά νότιά τον. Μέ τα 1.500 περί- που σπίτια τού, αονόροφα ή διώρο- ιρα κοΐ έν πολλοϊ; πετρινα, μέ τίς 8—10 πεοίπου χιλιάδες, άποκλει- στικά "Ελλ.ηνρς, κατοίκου; τού, α¬ σχολούμενον; κιφίως μέ τό έμπό- ριο, την σηροτροφία, την βνοτε- χνία καί την γεωργία, μέ ώραία άγορά καί πολλά καταστήματα, γεμάτα άπό ποιχίλα έμπορεύματα, μί τα δύο ξενοδοχεϊα τον καί πολ- λ.ά χάια τού, τα δύο φαρμακεία (τό ?να τοΰ φαρμακοποιοϋ Γεωργ. Κυιριαζή) καί τοΰς ίσάριθμους για. τρούς τους εντοπίους φνσικά, Ζή ση Νεστορίδη :νά Ζήση Λογιοτα-· τίδη, τα δύο δικηγορικά γραφίΐα τού -μέ τοΰς δικηγόρους Παν. Σδρόλλα καί Όπλοποιό, τίς τέσ- σαρες «κκληοίες τού καί τα τρία εκΛαιδεντήριά τού (πλήρη 7τάξιο Άστική Σχολή Αρρενων, Δημοτι- κό Παρθεναγοιγείο καί Νη—αγω- γεϊο), στά όποϊα έδίδαξαν, κατά καιρούς, ύνομαστοί δασκάλοι, ό¬ πως οί Χρ. Κυτανίδη; ώ; διευθιιν τή;, άπό την Άδριανοϊντολι, Πα- παπετρου καί Ίιοαννίδης, άπό τό ίδιο τό Όρτάκιοϊ, ΙΙαπ.αδόπουλος άπό τίς 40 Έκκλησΐες, Βήτος άπό την "Ηπειρο, καί, τελ.ος, την κα- θέδρα τής Μητροπόλειο; Λιτίτσης, εδειχνε μιά πόλι κ;αθαρά έλλττνική, σάν έκεϊνε; τοΰ έλεΐ'θερον Έλληνι :ίθϋ Βασιλ.είον. Ήταν, βρδαια, καΐ ί'δρα άρκετών τουρκικών άρχών, όπως τό Έπαρχείο, τό Πςκοιτοδι- κρϊο, τό Ίεροδι/ίϊο, ή Χο>ροφυλα-
κή καί τό Σΰνταγμα Πεζικοΰ,
άλλ.' αΰτό δέν ίπ(>ρέαζε την έλλη-
νοπρεπή είκόνα ιου. Γιατί, έκτός
Από τού; Τούρκον; δημόσιον; ύ-
παλλήλους καί τού; άξιωματικοΰς
τού Στρατοΰ καί Χωροφυλακής,
μέ τίς οίκογένειίς τονς καί τοΰς
στρατΐίΐ>τε; καΐ λίγον; χωροφύλα-
κες, κανρνας άλλ.ος άλλοεθνής δέν
κατοικοΰσε στήΛ· πόλι.
Κόμδος δδικιον συγκοινιονιών
πρός Άδρ)πολιν, Διδ)χον καί
Κίρτζαλη, οί οποίες διρξήγοντο μέ
τα μεταφορικά μέαα τής εποχής
(κ»ϊδάμαξα, κάρρα (νταλίκες), λάν
τώνια, παϊτόνια καί μπρίτ<ΐκες, άλ λά καί κρντρο έμπορικό δλόκλη- ρης τής επαρχίας. Κάθΐ Σάτ>βατο
είχε την ρ6δομαδιαία άγορά τον,
στήν όποία έρχόταν οί κάτοικοι
των γύρ(,) χωρίων, γιά ,νά πιολή
σοι»ν τα γεωργοκτηνοτροφικά καί
* λογής ποοϊόντα τον; κα,ί νά
άγοράσουν άλλα, ά·ναγκαΐα γιά
την δια6ί(οσί τον;. Τό,ν Ίούνιο ή
Ρ'ϋίτορική κίνησις ίκορυφούτο μέ
την πώληβι κα} άγορά των κοι·-
κιουλιων, των οποίων ?ίταν σπονδαι
άτερο παραγωγ·κό κεντρο. Τα κου
κούλια, άΌτποα καί κίτρι."α, σιισκεν
αζόταν μεσα τέ μεγάλα σακιά,"
ποΰ τα λέγανε (Χαράλια» καϊ προ
ωθούντο πρός την Άδρ)πολ.ι καίτό
Σονφλί, ποΰ ήτ'ΐν κι αντό ?να ίξ
σοτ> σπονδνιΓο ποραγιογικό κέντοο
κοτικονλιών, άλλά καί κατεργασίας
ιϋτωΐν'.
Σάν π-ρωτρνονσα τής επαρχίας
τό Όρτάκιοϊ, ήταν καί τό κίντοο
καΐ ό έγκέφαλ^ος τής βθνικής άντι
στάσίίος κατά τής Βουλγαρικής δι
εισδΰβεως. Ή πρώτη οργάνωσις
δρνθηκ>ε άπό τίς άρχές άκόμα τοΰ
Μακ. Αγώνος άπό τόν τότε δικη
γόοο Παν. Σδρόλλα (τόν μρτέπιει
τα Γρρουσιαστή «την Έλληνική
Γρρουσία) κοί μέ βασικά στελέχη
τόν Ίρρο|ιάλτη καί Γραμματέα
τής Μητροπόλρο>ς θεοδ. Φρσσα
καί τόν φαρμακοποιό Γεώργ. Κυ-
ριαζή. 'ίΐ δργάνο>σις εκείνη, έμ-
ι^α^χοτ>μένη άπό τόν {«πέροχο Μη
τροπολατη Νικόδημο, τόν τελενταϊο
δν*ττυχως τής Έκκλησιαβτικτΐς ί-
κείνης επαρχίας καί καθοβηγουμέ
νη άπό τύν έικπρόσωπο τή ςΠανελ
ίοΛ.· Όργπ,'νώσεω)!;, 'Τπολ)γό
(Συνέχεια είς ττίν 6ην σ<λ(5α]
-ίΙ^^'ΑΙΑ ΠΟΛΙΤΐΧΗ» ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΡΛθΓίΐ€Η, ΟΙΚΟΊΜΟΜΙΚΗ ΚΛ1 ΤΟΝ ΟΡΟΣΦΥΓΐκάΝ ΣΥΜ+ΕΡΟΝΤΡΝ
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντής - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεϊα: Όδός Νίκης 25 - Αθηναι - Τηλέφ. 229.708"
ΤΑ ΑΕΩΦΟΡΕΙΑ ΜΑΣ
Τοθ συνεργάτου μας κ.
Καβώμουνα οτή 6ρρά·ντα τού
ιπιτιοΰ μα; καί «ροσπαθοΰσα νά
δοοσισθώ ϋστερ' άπό τολ- μεσημε-
οιάτικο ΰπνο. Τίς τελ»ει>ταϊρς αϋτές
μρρρ; τού Ιούνιον ή άα/όοητη ςί-
οτη μά; ίχρι τα/.αιπΐι>ρήσει πολύ
βτήν Άθήνα καί τα π<»οά<ττριά τη; καί ϊσως αίιτή νά είναι ή αί_ τία ποΰ καί οί πιό ήρ?μοι άνθοω- ,τοι νενριάζοννρ, μέ τύ παρα,μικρό, δν Α.ταραμικρό» είναι τό μαοτύριο τή; δίψας .τού μά; ρπρβαλρ άνα- ρώτητα ή θανμαστή Έταιρρία 'Τ- δάτι-ιν ό/Λκληοο τόν Μάη καί τό.ν μιηό Ίοΰνιο... Έκεΐ λοιπόν, ποΰ χαθόμοννα στή Λρράντα μας, πα- οακολονβούσα ύποχορωτικά την κί νησι των τοοχοφόοω,ν τής διπλα- νης λρ<»φόοοτ· καί... φιλοοοφούβα ί.τί των έγκοομάον... Άφίνω τούς άνεκδιήγητονς κρότους των μοτο- σνκλίττών μέ το{<; άοΐ«δοτονς ά- <αβάτε; τους, ποΰ ρχοννε γράι|»ρι στά πηληά τονς πα,τούτσια τό συμ .την, καϊ Ρρχομαι στοΰ; απαίσιον; Θορύ6οι>ς ποΰ κάνουν τα μισά ή κ«ί
,τεριβσότΡΛα λίο>φορρϊα ποΰ πεο-
νοΰν, νά πάν* άπό τό Μαοούσι
οτήν Άθήνα. Γιατί τόσοι κρότοι,
ιοί' μοιάζουινε σάν νά κινεϊται πά-
νιο στοΰς τροχούς ρνα σαοαβα-
λιασμένο σπίτι καΐ είναι άδύνα-
το νά μιλήβης, ν' άκοΰσης, νά
(τκρφθης; 'Απ/ΛύβταΐΤα — σκεφθή
»ι — οί ΙΛιοκτήτες τους, τό προ-
σοκακό τους καί γρνικά οσοι είναι
ί'.·ττνθννοι γιά τή συντή,ρηβι καί
ν.αθαοιότιττά τού;, τα ργκαταλεί-
πουν στό ρλ,εο; τής φθοράς καί
άδιαφοροΰν γιά τό ψυστκό άποτέ-
λ.εσμα Λθύ θά εκδηλωθή μιά μέ-
οα. Τή μερά ποΰ ό μηχανιβμό;
βά κοτ<ο«βθή, Οά παροτ<σια<»0ούν ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ μικρές ή μεγάλες 6λά6ες, Θά χα- λάσουν οόδρς, αξονες, μοτέρ, Θ' αναγκασθη τό λ.ΡοχΓορΡϊο νά στα ματήοη προτοΰ κάνη όλόκληρη τή διαδρομή τού καΐ οί έτιβάτες, ά- φοΰ ταλαιπωρτνθούν, θά καθνστε- ρήσουν νά πάνε στή δουλριά τους εγκαίρως. Ή, χό χριρότερο, μπο- ρεί νά λοξοδοομήση τό αύτοκίνη- το κ«ί νά ποοκληθοΰν δυστνχήμα- τα. Καί άν οί επιχειρηματίαι, είτε άπό άδιαφοοία, ΡΪτε άπό άγνοια, δέν κάνουν τό καθήκον τους τή; συντηρήσεως καί έπισκευης τού λε οχρορείου, άν καί εΐσπράττου,νι κα- λά - καλ.ά τα ρίσιτήρια, διρρωτώ- μαι: 'Υπάρχρι ή δέν ύ,τάρχει χρα- τική ΰπηρεσία έλεγχον των λεω- ςρορείοιν χρονικως ωρισμένου καί ι'ιποχρρωτικού; Καΐ διατί δέν δέν έκτρλοΰν αντό τό καί^κο,ν τους τα κρατικά δργανα άλλ' έγκαταλεί- .■τουν τα λρονφορεία στήν άσυδοσία τονς; Ό Λλλος κάσμος τ' άκούει >χΰτά τα λρωφορρΐα νά σΰρωνται
στούς δρόμους σάν προϊστορικά τέ
οατα καί νά τόν ταλαιποροΰν. Αύ
τοί δέν τ' άκούνε;
Άφίνω τό θέμα τώ-ν σπααμέ-
νο>ν τζαμιών, τώ,ν χαλασμένω<ν πά ραθύροη·, των άνπάρκτων πολλές ςρορρ;, πα,ραπετασμάτοιν, ποΰ αν είναι χειμώ,να;, κούο κα 6οοχή ταλαιπΐοροΰν τούς έπιβάτε; καί τοΰς πουντιάζονν έκ τού ««(ραλούς καί δν είναι καλοκαϊρι καί ηλιος τους τσονροικρλίζρι. Γιατί; Είναι τόσο δΰσκολο νά 1 έκπολιτιοθοϋμε καΐ στό στοιχειώ- | δρς τούτο κρφάλαιο; Τί λένρ οί άομόδιοι τοΰ 'Τ.·τοτ<ργείου Σνγκοι- νϊονιών; ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ 17ον Τύ τελευταϊο καί τό μικρότερο άπό τα τέσσερα -Λατοιχηιιένα Πριγ κιτπόννησα είναι ή νήσος Πρώτη, ή πρώτη π,οΰ συναντά κανείς δταν έρχεται άπό την Πόλη. Ό Στέφανος ό Βνζάντιος την άναφέρει μέ τό ονοαα Άκόναι ή Άκονϊτι;, ϊσω; επειδή εχει πέ- τορ; κατάλΛηλε; γιά άκόνια. Καί οί Τούρκοι τή λένε Κίναλι, άπό τό κάκκινο χρώαα τής γή; τη;. "Οσο χλωρή ρίναι ή ΙΙρίγκη- πό;, τόσο γνμνή είναι ή Πρώτη άνάμεσα σ' δλα τα νησιά. "Ενας δίκορφος βράχος, δχι αολΰ μικρό τερος άπ' την 'Λντιγόνη, σκεπα- ομρνος μονάχα μέ θάμνονς, δί- χως ίσκιο άπό δέτρα, ρ'τσι πού τής δίνεται κατά τόν ,τοιητή «δ- λο νά χαίρρται τό άγκάλιασμα τά- χανο τοΰ πελ.άγου καί τ' ονρανοΰ». Τούτο τό νησΐ ήταν ώ; τα μεσα τοϋ ΙΗ' αϊώνα σταυροπήγιθΛ· τής Μεγάλ/ης Έκικ1λ«σίας καί τό είχαν στήν κατοχή τον; οί Χκότε; τής Πόλης. Άπ' αι'ίτούς τό άγόρασε ό Χαλ.κηδόνος Ίΐιΐαχνν/Λθς Καρα- τϊάς, ό Γδιος πού ρχτισρ στή Χάλ- κη τόν "Αγιο Γεώογιο τού Κρη- μνοΰ. Καί άπ' αυτόν πάλι τό ά γόρασρ ό Άλ.ρξανδρος 'Τψηλάν- της καί τό ρκανε, όπως είδαμε, μρτόχι τή; Παναγία; τή; Χάλκη;. Τύ παλ.ιό χωριό τον, στό Γδιο ση- μρΐο τή; άνατολ^ής παραλία; τού, δπον βρίσκρται «αί τό σημερινό, ήτανε τότε ρρημο καί ρημ,αγμρνο άπ' τί; τονρκικές έπιδρομέ;. Μό- λις στά μρσα τοΓτ πρρασμρνου αΐώ να κάποιρς οίκογένριρς Άομένη- δων ήρθανρ κ' ρστησαν εδώ τα κο 1ΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΑ δ' ΠΡΩΤΗ νάκια τους. Καί λίγο άογότερα κα ι «Καί ή Πρώτη τρίδιπλη μονιά, τα μοναστήρια, τώφεραν, έξαγοράζοντας τίς τουρ- κικές Άρχές, ά παραμερίσονν τα δικαιώματα τής Παναγίας τή; Χάλκης καί ά γίνοτ,Ύ αύτοι κύ- ριοι τοΰ τόπον. "Ετσι σχηματισθή κε ό πρώτο; πνοήνα; τοΰ σημερι- νοϋ χιυριοϋ, πού κατοικεϊται άπό Άρμένηδες πάντα τό πρρισσότε- ρο, άλλά κι' άπό κάμποσον; δι- κοΰ; μα;, ψαράδε; καί μικρονοι- κοκυραίους. Στά χρόνια τοΰ Βνζαντίου ή Πρώτη ήταν άπό τούς άνομαστό- τερου; τόπους έξορίας γιά πρό- σιοπ/ι νψηλής π*·ρΐ(»πής. "Οπως ή ΙΙρίγ-κηΛο;, κρατάει καΐ τούτη τίς μνη,με; μερικών άπό τίς τραγικό τερρς μορ·φέ; τής μρσαιωνιΚ/ής μα; Ίστο6ίας. Άναφρρρται πώς εΐχε τα χοόνια έκρίνα τοία μργάλΛ μο- ναστήρια. "Ομω; τού ενός άπ' αύ τα χάθηκαν όλότελα τα Ιχνη καί είναι αγνωσττ) ή τοποθεσία τού. Ένώ τ' άλΛα δνό έμειναν ώς τίς ήμρρες μας καθιερο>μένοι τόποι λα
τρεία; καΐ προσενχής, ή έκκλ,ησία
τής Παναγίας, σέ μυκρή άπόσταση
άπό την άνατολ.ική παραλία, καί
ή Μρτααόρφ<ι)ση τού Χριστοΰ ψη- 'λ.ά, στή ιιιά άπ,' τίς κορφές, νότια, τοΰ νησιοθ. τή Σέ τοϋτα τα τρία μοναστήρια, ρϊησαν κι' άπόθαναν οί βασιλικοί ρξόριστοι τή; Πρώτης. Άνάμεσα σ' αΰτούς τρεΓς αντοκράτορες, κα τατρεγμρνοι δ κοίθένας τονς, άπό μίαν άλλόμορφη μοΐοα: «αί τρία στοΰ λνκον τού κατατρεμοϋ τό στάμα τρείς, καί νά τους, οί (Ιασιλ.ιάδες οί άκουστοί Λθΰ ϊήσαν καί -ΐοί ββνσαν, κβκόσορτοι, παντέρημοι, βασανισμέοι άπ' δλα, κι' όλόδολονς τούς 'ε'κλ.εισε τό μνήμο καί δέ λιώσαν, καί γίναν Γσκιοι καί γνρνάν τί; νύχτες, καί είναι άγρίμια τοϋ κάτον κόσμον, κ' «ί ατηομοι ταράϊονται σά λάφια. Τα μοοπάτια τού νηβιοΰ, τα τρίδια σέ πλΛγια κ.(ΐϊ κοο'( ές, καμπυλοιτά γραμμένα, Τούς ξέροΐΎ δλα τοΰ νησιοΰ τα παρακλάδια. Οί ίσκιοι. Καΐ οί 6ασιλ*άδε; είναι τρείς, δ Ρπγγαβρς, καί ό γόης Λεκ<ι.-ΐΓ,νό;, κι' δ άσΰγκριτο; ό Ρωιμανός Διογρνη;...». "Ετσι, ή «Φλογέοα» τοΰ Πά¬ λαιμα ξυ.τνά στή μήμη μας τίς τραγικές σκιές των έξορίστιον τής Πρώτης, καθηλωμένε; άπό αιώνε; στούς αγοΛΌυ; βράχον; τοΰ νησι- οΰ. Ή παράδοξη μορ<τή ρνό; ίσχυ- ροΰ Πατρικι'ου, πού έ'ζηοε οτ'ις άρ- χές τοϋ θ' αίΓονα καΐ άπόκτησε διπλή ςρήατί σάν πολέμαρχος άνί- ν,ητος πρώτα, καΐ υχττεοΛ σάν μάρ- τυρας καΐ σάν άγιος, έρχεται πρώ τη στήν πρνθιμη σειρά. Δέν εΐχε περάσει πολύς καιρός, πού ό Λογοθέτης Νικηφόρος εΐχε άρπάξει τό θρόνο άπό την Ειρήνη την Άθηναία, καΐ ή καταπιεστική έξουσία τοΰ καινούργιου δασιλιά εΐχε κιόλα άοχισει νά ξεσηκώνει τό λαό εναντίον τού. Τότε δ στοα τύ; των άναταλικών θεμάτιον έ- παναστάτησε, κα'ι άνακήρυξε στό Φιλ.ομήλιον τή; Μικρασίας αύτο κράτορα τό στρατηγύ τού Πατρί- κιαν Βαρδάνην. Ό Βαρδάνης ή¬ ταν άρμενικής καταγωγής κα'ι εί¬ χε γίνρι διάο-ημος κι' άγαπητύς γιά τίς πολλές τί"υ νίκες κατά των Άοάβιυν, πού τού εϊχαν ϊσως χα- ρίσϊΐ τό παράδοξο γιά την έποχή έ'Κ,είνη έπώνιιμο Τοΰρκος. Δέν εϊ- χε θελήσρι την ρπαάσταση, οϋτρ είχρ ποτέ τή ςρι'.οδοΕία ν' άνρβει στό θοόνο. Άναγκάσθηκρ δμως νά ΰποχο>ρήβΡΐ στΐς πιεσεις καί ίσιυς
καί στίς άπειλές τοΰ στρατόν, πού
τόν ύποκινοΰσαν οί έχθροί τής θρη
ηκεντικής μεταρρύθιαιση;, καί μέ
την ρληίδα μιας άαίμακτης επιτυ¬
χίας, κίνησε νά καταλάδρι την
Πόλ.η.
"Οταν δμως έφθασε μπσοστά
στό Σκοι'ταρι, είδε .-τώ; τα πρά-
γματα δέν ?|ταν τόσο εΰκοιλ.α. Ό
Χικηφόρο; είχρ πάρρι τα μέ'τρα
τον. Τα τρίχη ήταν καλαί φυλ«-
γμρνα, κ' ενα; Ισχυρό; αύτοκρα-
τορικύς στρατός ήταν ρτοιμος νά
βγεϊ άπ' την Πιίλη καί νά χτνπή-
σρι τό στρατόπεδο των επαναστα-
τών. 'Ενώ ό ίτρατύς ό δικό;
τον, πού εΐχε εν τ(Τ> μεταξύ κα-
ταλάβει πώς έ'γιν? δργανο των άν-
τιμεταρριΌμισΓών, αρχισε ν' άντι-
δρά.
ΠΕΡ. ΕΜΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σννεχίζεται)
ΑΠΟ ΤΗΝ Ι ΣΤΟ ΡΙΑ ΤΩΝ Α ΞΕΧΑΣΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΟΝ
Αί ΔΡΙΑΝ0ΥΠΟΛΕΟ5ΚΑί Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ
"Η ΑΛΛΩΣ, Η ίτΚΚΛΗΣΐΑΣΤΙΚΗ ΕΠΑΡΧΙΑ
ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΟΣ ΛΙΤΙΤΣΗΣ
'Υποστρατήγου έ. ά. ΑΓΓ. ΓΕΡΜΙΔΗ
1. ΠΡΟΛΟΓΟΣ ] 2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ
ΔΥΣΔΡΜΟΝΙΕΣ
*Οταν .-ταρακ.ολ ουθώ την θείαν
λειτοι>ργίαν ή /τούτη μου διαμαρ-
τιιρία παοονσιάζρται εί; τήι· μετα-
ςύ διακόνου και ■ψά,λτου έλλειψιν
τόνου, ένώ ό 6εύτ«^ο; είναι υπο
χρκομέ-νος νά (ϊκολονθήση τόν
.τθώταν. Καΐ τότρ ένθτ>μοΐιμαι τοΰς
•ται ιτρΛαρχι*οΰς >ορού; τοί' Οίκον
μενικοΰ Πατριαρχείον επί Πατρι-
οοχρία; Ίοκικ*'ψ τοΰ Γ', μέ "Αο
γοντα Πρωτοψάλιτην τόν ήδχ'<μολ .τον Βιολάκην καί διασήμον; δομε στίχονς τόν Ίάκωβθιν Ναυπλιώτην χαΐ Κων) νόν Κλά4αν. Είς τό Οι¬ κουμενικόν ΙΙατοιαθκχρϊον επεκρά¬ τει τό Λθίκΐδοσιακάν νχρος. Μία ά νολονθία χ<·>ρΑς τσακΐΛμα^τα κ<ιί δροντώδβις φωνίς. Ό έχκλησια ιόμρνος «ηνφθαίνετο» καί μέ τόν ανερχόμενον κα.τνόν τοϋ θινμιάμα τος, νά σΛ'έρχε;,ΐΐ καΐ ό ίδιος σέ χαθαρώτερα σ'οώματα. Δνστνχώς ή 6υζαντινή μουσική ίίχε τόσβς παραλ?Λ.γές, οέ ση- μεϊο νά χάση τί,ν ξακουστήν της χάριν, γιά νά άκοΰμε άπό τόν Ρα διοφωνικόν σταθμόν κάθε προ)ί, κάποιον σι·ιιπαθή ι^ιάλτην πού νά μάς ρνθνμίζρι Μουεξίνην μιναρε- δθ)ν, ρϊς .τό 4Σέ 'Τμνοΰμεν». Καί δς ποοχωοήσω. Ή βυζαντινη μου σική ρίναι μία καί δέν ίπιτρέπιει ναουκενματα. Π(.ιοτιμότερον νέα Ι έγγραφή έν τρτη«((-ών<,> των τηοπα
ρίίον, παρά έκε»·νη τοΰ Σακελ.λαοί
δή τή; Αγ. Είρήνης. Φαντάξο-
μαι δτι μίαν ημέραν, ή αυτή μου
(Τΐκή διά τής ήχογραφήσρω;, θά
αεταδίδεται άπό δλα; τα; ρκκλη-
(τία;. "Αλλω; δέν 'άποκλείρται καί
ιοΰτο Νά ρπικοοιΐήση τό τύμπα¬
νον καί οί άλλαλαγμοί. Γι' αύτό αν
καί ή ίγ.γ.ϊ.τβία ρίναι ρνα θρησκΐυ
τικόν θεατρον, μέ την Θτ^μέλην τον,
τ ό έκ παραφθορά; τρμπλ.ον, δμω;
δέν είναι σνγγνίοστές τέτοιες δυσ-
αριιονίρ;.
ΓΡ. ΧΑΡΜΗΣ ..
Μέ τίς διόπτρες τοϋ «ΚΟΣΜΟΥ»
ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ
— Καλ.ώ; ιόρισες φίλτατε στήν
'Ελλάδα μας. Πώς ήτανρ τό τα
ξείδι σου;
—θαιιμάσιο, στό τέλος λίγο
ταλ.αιπωρήθηκα.
— Τίτοτε «ρρμού»;
— "Οχι, άγαπητέ μοα·, τό τάξει
Ι δι μου δπως είπα ήταν θαυμάσιο. .
' Στό άεροδρόμιο λίγο ταλαιπιοοή
θηκα.
ι — Μή μοϋ τό λές!
' — Μάλιστα, άγαπητέ μόν, δε-
κα ώρρς διήρκεσε τό ταξε ίδι μου ι
καί μία ωρα χρειάβθηκα στό άερο
δρόμιο γιά νά (ϊρώ τις βαλίτσες
μοί1.
— Διεπίβτωσι; δηλαδή ελλειψη
όργανώσεο); στόν τομρα παραλα-
(1ή; τόη' άποσκευών;
— Κάτι τέτοιο. Καί όσον άφο-
ρά δι' εμέ, σοΰ όμολ.ογω δτι ού-
ί;ρμία άπέδιοσα σημασία, στενοχο)
ρήθηικα δμω; δταν είδα ξένον;
συΛΤαξιδιτας μοΐ' νά διαμαρτύ-
καί νά διντίτοροΰν. Νομί
ΠΡΟΣ ^ΟΤΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΤ ΕΛΛΗΝΑΣ
II
ΑίΙβΣ
Καί βέ ποιοΰς δέν ρίναι γνω-
οτό τό ύ'νομα Μικραβιάτης κίίΐ ί-
Ί>*»ς Λθόσφ»·γας! Ναί, πρόβςρυ-
ϊΐ?, καί βς πΐο<ιαα 49 χρόνια ά- 10 τόν καιοό πού ήοθαν στήν Έλ.- 'ά&α αύτοι οί άττνα»1 ανθρίυΛθ». ~»ί'ς λίΐ» ίτνχυνς γιατί ξες^ριζώ- άπό τα σπίτια τους άπό τα Ί'λογημρνα ίκεινα μέθΐ· ·°τ°ύ -τοτε ^ .τρόκριται νά ξαναγίνουν δικά Τονς, 01 παλαιότεουι πεθαίνουν άπό τον χαϋμό πού καίει μέ-σα τονς. ■νΐιιιιό, ποΰ νοιώθοτ'ν μόνον αντοι ■1«ί' εννοιιυβαν τ' θά πή ξερρίζίομιι ^ σπίτι. Μά μήπω; δέν στάθη- ;ί άτιαη καί ή Έλ.λνάδα γιά την 'Λταβτρο^ή ηοΰ ργινε; Μήπω; αΰ 10 τό τεράστιο, εύφορώτατο κομ- α(ίτι, —ου λ^γρται Μικρά Άολ'ί, 'ότ &.ιοτρλ.οΰσρ κν<ι κομμάτι ά_το τ« «.τλάχνα τή; Μητρρα; Έλλ.ά- I1";; Μήπ<»ς οέν μίκρηνρ ή 'Ελ- "Άλ πολ.ΰ χάνοντα; αΰτό τό τε- °«<"ιο κομμάτι; Τότρ, πώ; ν ά μή 'Ρ|1|(ίίίται 'Εθντκή Συμ«Γορά; Καί ΙΡΤ«ι<ι πρρτει νά την νοιώθοτν ο- 'Λ| οί "Ελληνρ;. Καί νά ίΗ'μούν- "" ίνείνα τα μερη τα ίρρά, .τού ΥηνήΒηχβγ μργάλ.ες μορφέ; τής ""ΤΊοβμια; ίστορίας, δ.Τί,ν; δ ''· '.'|Η>ο;, ό βαλής δ Μιλήβιος, ό φ«-
'^ήγο; Διογένη; άπό τή Σινώ.τη,
! ^α» » Πριηνηΐς (?νας άπό τού;
ί:(Ιίι βοφοί"; τή; άρχαία; Έλλά-
"ΐ»»·, οί Τρτί; ■Ιι-οΛοχαι, ό "Αγιος
ιβς, πλ.ήβο: »τιλ.οσό<Τ(ΐ)ν κα'ι >Ί·ν στά πρώτα χριστιανικά
ΟΤΙ;
•"ήν Άκαδημία Αθηνών κ<ά ημ η μργά).(ΐ πνετιματικά κέν- τ*° τή: Πατρίοος μας. Εύτνχώς, 01 ^0»ββοτεοο "Ελλ ή; κΐ'ρί ή ατρίοος μας. Εύτ 01 ^0»ββοτεοοι "Ελλ.ηνρς τή; "'« 'ΕλλΛδο; Ρδΐΐ*(£ χ<ιλή «ττάβι *: Έλληνϊί Μικοασίάτρς. (κΐο τού; ).ιγώτίΟίη,ς β- μη το».: ν- ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΕΘΝΙΚΟ πιστημίον σέ μιά όμιλ.ία τον: «Σεϊ; θνσιάσατρ την έ'ννοια τή; Πατρί- δας στήν ίννοια τοΰ "Εθνους. Σεϊ; μας φέρατε τοΰς μεγάλους έμπό- οους, Λιομηχάνους καΐ άιθοώπους τοθ πνευματος. Ή 'Ελλάδα είναι με-γάλη χαρή στήν δική σας πα- Οονσία». Αύτά τα λόγια τού κα¬ θηγητού κ. ΔηΊΐιητοίου Γ. Τσάκί·)- να είναι λόγια ποΰ τα πιστρΰοΐ'ν δλοι οί καλ.ώς οκεπτόμενοι "Ελ.λη- νες. "Οσο γιά τή κ. Στίλλα Έ- ,τιφανίον - Πετράκη, πού πήρ« τό θάρρος νά γράψη τό άνθρο «Άν- τιπροσο;υγικαί ινδηλώσει;» στήν ε'φπιερίδα «ΙΙοοσφυγικός Κό- σμος», είχε τόσο δίκιο, άλλά την Ι δια6ε"β'ΐιοΰμε πό»; "Ελ.ληνε; μέ τρ τοια κοκίί αίσθήματα είναι έλ.άχι- στοι, εύτνχώς, ίδώ στήν 'ΉπΡΐρο. "Ας μοϋ επιτραπή νά έπαναλάβοι ίίί λ.όγια τοΰ Μικρασιάτη κ. Έμμ. Παπαναστασίου, βιομηχανίαν τής μωκαοονοποιίας «Μίσκο», πού ρίναι τόσο ΐΜ γοαμματι ,ιά: «Ούδεμία πεοιοχή τής χό»ρας δι καιοΰτα) νά μονοπιολή την ήθικτϊν καί τόν πατριωτισμόν καί νά διεκ δικη τό ποοίνάδισμα έναντι ονδεμι- άς αλλης. "Ολ.οι οί τόποι ίχονν Ι άταδείξρι ήροιας. μάρτι-οας, σο- 1 φού; καί γίγαντας τού πνε»>μ«το?'
τής ήθικής κα) τής προοδον. Συνε
πως, τό κήονγμα τής μισαλλοδο-
ξίίΐς καί ή καλλιέργπα ρνό; τοπι-
σμού, δέν Λδηγονν πουθΐνά άλλον,
άλλά αντιθέτως, στ'ντρλρΐ ρϊς τήιν
διάσπασιν τή; έθν.κή; μα; ίνότη-
το- κίΐ! μάε ^.Θρτρι σο6ν·ρ« ής
' τα δμματα τής κ<κ-ης γνδ>ατ-ς».
| ·Ο ■/. Παπ^να—ασίου είναι τό¬
σο μργαλόι|.ι·χο; μέ αντά τα λό-
για τού καί άξι'ΪΓΐ βεριια <τυγχ - τήρ.α κ«1 ττγν ετ'^ή νά ριζωσονν τά"λόγ.« τον, «αθριά μεσα μ«ς. ν,ά τό καλό τής Πατρίδος μας ""' ζω ότι. χρειάξεται δργάνωση κίχλλί τερη αΰτύς ό τομέας. — Πάσα χρόνια εχεις νά έπι- σκεφθης την 'Ελλάδα; — Σαράντα π.ερίπου χρόνια καί σού όμολογώ δτι ένττντο)σιάσθηκ<ι άπό τίς καταπληκτικώς πιροόδου; .-τού βλρπω. Παρά ταυτα τό άρρο δρόμιο δέν παΰει νά άποτελ.ή τή>ν
ΛιτρΪΛ'α τής χώρας άπό την όποιαν
οί ξένοι σχ»>ματίζ(η·ν τίς πρώτες
εντυπώσρις, γι' αύτό νομ''ζω δτι
χοριάζεται περισσότίοη .ιροσοχή.
Είναι άδικάιολ.όγητΐος κάθε παρά-
?.εΐι|ιη σ' αντό τό θανμάσιο άερο-
δρόμιο.
— Εάν ετσι ρχουν τα ποάγμα
τα έ'χεις άπόλνΐ»τα δίκηο. Τό νέο ά
εροδρόμιο των Αθηνών είναι μέν
μικρό έν σχέσει μέ τή,ν μργάλη κί
νηση, ένπιπονσιάνει δμίος διότι ΐΐ-
ναι άπό τα ωραιοτέρα τοΰ κό¬
σμον.
"Ας γίνη λοιπόν καί τό ώραιότρ
ρο σέ όργάνΐΊβη.
ΒΙΣΦΟ Σ
ΤΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΛΤΕ1Α
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
Στήν άντίστοιχη .τερίσταση ή
Αίκατρρίνη εϊχρ δώσει στόν Ιω¬
σήφ τη πειστική καθησυχαστική
απαντήση. Τή Δανία καί τή Γραι-
κ'<ι. Ή Ροισία .ιαοαχωροΰσε στήν Αυστρία τήΐ όθωμανική Δαλματία κ«ί τή βορειοδιτική Βαλ,κανική κα'ι δέν ζητοΰσε τίποτα γιά τόν έ- αίΐτύ της. Μά δέν θ' άπόμενε δί- χ(ι>ς ό'σ/ελ.ο;. Οί .ταροιοοννάβιε; ή-
γειιονίε; θ' άποτελοΰσαν έ'να δ-
λης, ΰπι'ρ τής άποδοχής των ρω-
σικων άπ";τήσεων. Οί πρρσβετίΐές
τής Γαλλί.ις ντέ Βιελλά καί τής
Πρωσσίας Ο(/ρώνος φόν Μύλτιτζ,
προέβησαν σ' άνάλΛγα διαβήαατα.
Ή Πνλ.η άντιδροΰσε μέ άοριστολΛ-
γ'ες. Ό Στρογκονωφ ρχασε την
νπομονή τοί'. Τής άπηύθνινΐε τελεσί
μέ ταν.τή προθεσμία κι' ρ-
έπιδρικτικά την πρεσβεία
γιά αναχωρήση.
Ή Πύλ.η, ένθοΛ.ο·νομένη άπό
μορςρο φιλ.ικό της κοάτος. Καΐ μία τόν δγγλΛ πρεσβεντή,
όμόδοξη Αντοκρατορί'α, μέ αύτο- ΣτράγκφοΛντ, καθνστέοηβε την ά
1 χονν γ,,', νά πονίβονν. οϋτρ
°^ Λλο λίγη... ί-οράι. Οί Μι
"Ι"; *» Τ·>»'ς /.νποΰντιι. Ν'ά
ίνπ; βοιχιάσιο; "Ελληνας
{ι; Πανε.
•Η γοά/Γθ^α Λν«ι
άλλά γεννήβηκρ <*« ™ Νο,ώβΡ. .τοκ Ηη «IV» Πατού¬ χα ί δέν Εεχνά ποτέ ίχείνη *™ *« Υ'ά πάντα ! ΠΑΝΝΙΩΤΙΧΣΑ (Κατίνα Χ. Χαρο.ιούλον) κράτορα ροισικής καταγο>γή;, θά
ίιοκΓ(θιστοΰσε, στήν ρδρα τον κα'ι
στή' νπόλοιπη Βαλ.κανική, τόν άλ-
λ.όθρησκο άσπονδο έχθρύ της. Ή
Λαν'α θά τή; έγγνότανε την ά-
οψάλεια των νοτιοδυτικων στ·νό-
ρων της κι' ή Γςαικική Αΰτοκρα-
τορία τα κεκτημένα δικαιώματα
της άπό τίς σιινθήκες ποΰ παραβία
ϊε στ·νρχώς ή Όθωμανική. ΟΙ π^ο
τάσρις τής Αικατερίνης ήσαν με-
τριύττρονες, μά καί άρκετά εξνπη
ρετικές των ονμφρρόντιον της γιά
νά θρωρηθοΰν ύστρρόβονλες. Ή
Ανστρίίΐ δέιν συγκατένρνσρ απλώς,
άλλά κα'ι σι*μπολρμησε στό πλεχίρό
τής Ρωσίας.
Τά>ςα, δμως, τα π.ράγματα άλ-
λπξαν. Ό Άλρξανδρος δέν πρό-
βαλλε Ρνα συγκϊκριμρνο σχεδιο
κι' η ΰπρρβολ.ική άνιδιοτέλ^εια των
ΰποσχέσεών τοτ>, τίς κα-
θιστοϋσε'νποπτες. Ή ΑϊΜττρία δέν
,-τείσθηκε. Έξ άλ.λοι·, ό Μρττρρνίχ
κατατριχότανρ πάντα άπό την ί?μ-
ιιονη Ιδία δτι καί ή παραμικρότε-
ρη άλλχιγή στό εδαφικό καθρστώς
τής Άνατολής, θά ξρσή,κωνε τίς
(^ιλρλ^ενθρρες ρ>ρωπαϊκές όργανώ-
ορις νά ρπιδιώξοιιν άνάλογρς με-
ταβολές καί στή Λύση. "Οχι! Ό-
Ρ(ι)σοοθωμανικός πόλ.ρμος ρ.τοεπε
νά άποτραπή. Νά έξίνμενισθή ό
Τσάρος μέ πλήρη άποκατάβταση
τοΰ γόητρον τού, γιά νά καλ.μάρη.
Ό πρεσβευτάς τής Ατκΐτρίας
στή Κίονσταντινονπολ.η, κάμης Αν
τξοβ, διατάχθηκ? ν' ασκήση άπρι
της γιά ιιιά σ<τινγμο>μέτρη
ση την ροισική άποΓΓασιστικότητα.
Στΐς 6)17 Ίονλ.ίον ό Στρογκονωφ
τής κοινοποίησρ διακοπή των σχε-
σρων κι' έπιβιβάσθηκρ μ' δλ^ τό
ΓΓοοσωπικό τής πρρσβείας στό πλ^οΐο
τής γραμμής γιά" την Όδησσό.
Τό σονλτανικό Διβάνιο άντκ»'ιχΐ
σε τρομερά. Ζήτησιν ΰπεί'θΐΛ'η
σ·αβουλή άπό τόν Σ τράγκφορντ
κι' εκεΤνος ξεγλίστοησε μέ την ν-
πόσχρση δτι θά σι·νιστοΰσρ στό Φό
ορ'ίν "Οφφΐς νά έγκρίνη τή στάση
τής όθωμανικής κτ<βροινΐ)ίσε(ος. Ό ΡρΓΪ ίφρντης σι»νρτοΐίξε βια- στικά τή νότα άποδοχής τοΰ τρλε- σιγράφοτ' κι' ίτρρξαν νά την έπτ- στόν ο<Γ>σ» πρρσβεντή.
Λέν ποόλαβαινι, τό πλοϊο εβγαινρ
άπό τόν Κρράτιο. Τοΰ καναν «ση-
μα» άλλά δ Στρόγονωφ άρνήθηκε
νά την παραλάβη. Ό μέγας βε£ν-
οη; Σαλήχ πασάς «άλεσε τοΰς
ποεσβειτάς των Τεσβάρρνν κι' ρλτ
νηλ.ρσθηκε τίς «καλές νπηρεσίες»
τ(Τνι κτ^έρνήσρών τονς γιά την α-
ποτροπή τοΰ πόλεμον. Οί πρεσβεν
τέ; ι'ποσχίθηκαν την συνηγορία
τοτ'ς υπό τόν δρο νά σταματη0ου·ν
οί σφαγές κι' οί διο>γμοί των Χρι-
στιανώΛ· καί νά άπαγορενθοΰνι αν
στηρά τα άντίποινα κατά των ά-
θώωτ. Στό τελεΐίταίο αύτό έπεμει
νέ ιδιαιτέρα δ Σ τράγκςρορντ, με
τό άνομολόγΐγτο ·Όημα δτι δικαιο-
λ.ογοϋσε τα σκλ.ηρά μέτρα κατά
των άι»άχων σΐΛ'ρργατών των ρ-
παναστατών. Ό Λύτζοβ άνίλ»αβί
νά στείλ.η τή ότα άποδοχής τού
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ
Η ΗΝΤΕΛΕΙλ ΤΟΥ ΒΟΥΡΛΙΠΤΙΚΟΥ ΑΙΟΝΑ
1922 - 1971
Δονλ.ρϋοντας στή φαντασία μου,
έδώ στή μοναξιά μοντής'Εκάλνης,
τό ίιονικό μου μ θιστόοημα .-τού θά
προιλάιΓίει την πεοίοδο 1910—1922,
ρίχνω πύτε πότε κα'ι άπό .-τρι!ν, πρίν
ρλθει δηλαδή ή σειρά τονς μεσα
στό εργο, τούτη κ' έκεΪΛ'η την ρϊ-
κόνα επάνω στό χαρ τί.
Έτοΰτες τίς ήμρρες των μελ-
•τεμιών τό άέρι μνρίζει ΰλμτ'ρα
τού Έρμαϊκοϋ, καθώς ό βοριά;
χυμιηισε άπό τα στενά τή; Φώ-
καια; καί έγτριζε ξεφρεΎα τις
φτεοοΰγε; τοΰ νερόμυλ.ου στό άμ-
πελι μας των Τσαϊριών, κατάν-π
κρν στό νησΐ των Κλ.αζο,μρνών.
Τσαγίρ, τούρκικα: λιβάδι, 6οσκό-
τοπος, εϊταν ή τελ.εια δριζοντίωση,
τής ρϋλογημίνης έκε.'νης ά,μπελ.ό-
φτης πεδιάδα; ο.ιοΐ' μέβα στό
ήλ.ιοπΰοι τον μεσημρριοϋ έ'σκαρ ά-
πό τϋν πολύ χυιιό τό σνκο καί τα
τσαμπιά των κλημάτ(ι»ν ε'τριζαν ά¬
πό τό βάρος τονς μίσα στήν —·-
κνή (τυλλ.ωσιά ΊΙ άπλιοβιά εκείνη
των Τσαϊριών ρφθανε πΡ0Γΐ, πα-
οάλληλ.α μέ την π·οός την Σμύρνη
δημοσία, ίσαμε τούς λόφονς πού
σημάδεναν την πρριοχή τοΰ Κι-
λ.ισμαποϋ, τής αλλ.οτρ χερσαίας
στεριανή; πολατεία; των ςρυγάδιον
ΚλΛξομενίίυν. Έκεΐ δπον ό «άμα-
ξιτύς» (τί καλόηχη λέξη πού έμ
περιέχρι όλόκληρη έποχή) ρστρι
6ε κάπως πρός τα βόρειοα'νατο-
λ.ικά, έστεκόταν τό εξωκλήσι τή;
άγίας Μαρίνας .-τού ό τόπος έόη-
ταζε σάν έχθίς, «τίς 17 τοΰ Γνα-
λιστή, τή «χάοη» τη; (Μαρκέλλ.α,
Μαρίντι: λ.ατινικά όνόματα, πού
εδιδαν συχνά την όνοαισία έξω-
κ/.ησιων τής Ίιι>νια;, ποίος ξαί-
ρει άπό ποία, κοινοινική ή ίστοο-
κή, σΐ'νάριτηση).
Άπό τή 1'κάλα, δπου τό εξοχικό
μα; σπίτι, μεταΛαίναμε τρτοιαν ή-
με'οα στό πανηγΓ'ηι τή; άγίιΐς Μα-
ΐ/νας (θά άξιζε νά διαβάσεις πο.α
εστάθηκε ή καταγωγή καί ή ίδι-
αίτροη μοίρα της. Αΰτές οί μ<>ΐ-
ρρς δα«ων καί άγίων είναι δ,ιΐ ά
γνότεαη κΐ/ί οϋσιαστι-χότεηο, δ,-·
τ ό ά'.θοώπ.νο καΐ ύλιγόΐρρο άνε·
ήΓ((Τΐκό έξργέννησρ ή πίστη τού Ί
Γ,σοΰ). Κα'ι κάποτρ ξαναγΐ'ρίζιμε
Λτήν ρΐρηνική άιτμόσ^α'ρα τοΰ πο-
/ιτισ,μέ-, υ έπινείου μέ την έντι'-
.τιοση τή; ΐ[ρ'κη;: κάποιο δοάμα
τιμή; είχε συντελεσθή ϊσα ϊσα
τετοια χροιάρα ήμίρα γνρίο άπό
γο λειτουργοΰιιενο ίκκλησόνκι· μ ι-
χαιρι ρΐχε σηκονσπ χ.(ί.το;ο χέρι
ζηλιάρη ή τυφλοκιένου άπό τή
τοϋ ένδικητή, άντ! γιά
, καΐ ή γοργή τοΰ μέταλ¬
λον άναλ,αμπή είχε άπ&ηνποθεί ά-
πάνο) στίς ό'ψες των πανηγυρι-
ριωτών.
"Εχιο λοιπόν, διαφανταζάμενος
καί γράιΐοντα; τή μνθιστο-ρία μου
ίδώ μεσα στόν ρκαλιώτικο δρυ-
μό, «διακόψη τί,ν ϋπόκρουση των
τζιτζικιών στά αύτιά μοι>. Ό Ι'νας
οτζίτίιρας-» άρχίζρι ό άλλος τελει-
ώνΐΐ γιά νά ξανίΐρχίσει σέ λίγο —
ετσι μοϋ <ταίνεΓ«ι έλεγαμε τόν «τέττιγα» στή Σμύρνη κα'ι στά Βονρ/.ά. Κίΐί δννάμει τού συνειρ- μοΰ των .ιαραστάσείινν άραμαιτί- σθηκα τή φνγή τοϋ ρεσπέρικον πληθνσμοΐ» (δσο) είχαν την άφέ- λ εια νά ιιρίνονν καί νά μην άκο- λ.ονθήσουν την πορρία τοΰ Πλα- στήρα πρό; Τσεσμέ κ-χί Χίο) πρός δλε; τίς κατενθύνοει;, άργά πιά, μέζχί στόν κάμπο πού ρίχρ πλημ· μυοίσει άπύ τσέτες, ή οποίον; άλ¬ λον; διώχτε;. Καί ργρα-ψα, πολύ πρίν άκόμα, μίβα στό μνθιστόοη- μά ιιου, φθάσο) στό 1922, προκα- ταβολακά τα άκόλονθα .τού τα χά- ρίζθ) στού; στ^μ-τα,τριωτρ; μοι> καΐ
στή νοσταλγία τού;:
«Ή πατοοπαράδοτη σι·μΓρ(,)νι.'α
των τζιτϊ,ικιών σννεχιζόταν άδια-
τάραχτη άπό τα καμώματα των
αΛ'θρώπων μήτε σκοτίζονταν1 έ·
κεϊνο γιά τα βογγητά των χτυπη·
μένοιν ρρσπίοηδιον, μήιτε μρσα ά
πό τό γυάλινο περίβληιιά τον; ήμ
ποροΰσαν τα τζιτξίκια ά ξεχοιρί-
σονν τα κόκκινο χρώμα τοΰ αΐμα-
τος πού εδώ κ' έκεΐ κροιΐΛ'ελιαζε
άπό καμμιά λαβωματιά. Καί άμα
σοτ'ροΰπωσε κ^ιί άν.ολοΰθησε τό
σϋθαμντο, είπαν τα τξιτζίκκι νά πά-
γοτν νά πλαγιάσουν ίσαμε τό αλ·
λο πουρνό. Τή συνίΐυλχ'α τον; τή
ξεσή την διαδέχτηκαν τα .τνΡΐ<στά των γρι'λ.ο),·. ποϋ άκονονταν σά νά χαλ-οΰσαν τα τριζόια ?ναν έ'να τού; άμπελ.ουργού; νά προβάλουν μεσα άπό τούς κουλάδες τονς γι« νά άναβλρι|>ονν καΐ λίγο ποός τό
Γΐστέρια, λ ά λυσμονήσουν τόν ιιό
χθο τής ήμέρα;, τό ήμεροδούλι
τό βαρν. Τοΰ κάκοι· δμω;. Δέν εί!
ταν πιά γρα<ρτό των άμπελουργΛν τοϋ Βουρλά νά ξανασκϊ'ψουν ά- πάνιΐ) άπό τα κλ.τ'ιματα σάν στοργι κοΐ πατεράδε; καί άδέρττια παρά ιιόνο, χτυπΓ,μρνοι πισώπλατα άπό ■/αν ρνα τσρτικο βόλ.ι, νά σιορια- ,-Οοΰν προΰμυτα στό χώιια». "Α; είναι τουτο τί> σαοανταρν-
νράχηονο μνημόσυνο των θιμά;οιν
τού 1922.
ΠΛΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
λ.ητική πίεση επί τή; 'Τψηλ.ή; Πύ τελεσίγραφον στή Πετρούπολη μέ
ρϊδικό ταχυδρόμο τή; ανστοιακή;
πρεσβεία;.
Ό Άλ.έξανδρο; δέχτηκε σέ ά-
χρόαση τόν Στρόγκονω'ΐ, επιδοκί
μισε τί; ένίργειρς τον καί τή δια-
κοπή των σχέσρι,ι νκαί τοΰ έξεφρα |
σε- την πλήρη τού Ρναρρρκρια. Έ- ,
ν ώ, δμω;, τα συμπρράσματα άπό
την άκρόαση τοϋ Στρόγκον(ι>φ πά
οοι σί'(ΐαν τόν Τσάρο έ'τοιμο νά
κηρύξη τόν πόλεμο άπό στιγμή Λε
στιγμή, ίκείνο; έ'δειξε άποοσδόκη
τγ; (τιλειοηνικές διαθέσεις. Ή ό-
Ιιόθυμη προθΐ'ΐιία των Τεσσάριον
ά Ικανοποιήσουν την εύθιξία τον
άπίναντι τοΰ Σουλαάνοτ' κα'ι τής
'Τψηλή; Πύλη; κΐιί ή άγο)νιώδη;
Γαοχώρηση των τρλ-ευταί<ι>ν στίς
Αξιώσεις τού, σννρτρλ.ρσαν νά αΐ-
σθάνεται άπώλυτα άποκαταστημέηο
τό γόητρό τον. Πίστευε ότι ή δια-
/.οπή των σχίσΡίον κα'ι ή άπότοκή
της σννεχήις άπειλή
ιττά δπλΛ, άοκοΰσαν γ·ά νάσιι«τί-
σουν τούς θρασύδριλονς όσμανλή-
Λες. Ό πόλεμος θά ήταν ίπαχθής
γιά τή Ρωσία κι' ρπ»ίνδΛ·ος γιά
την Εΰρώπη. Πρρίττενε.
Τέλη ΑίηΌνστον δ Καποδίστρ'.
ής άποπειράθηκρ νά τόν πρίση δτι
ή πολιτική τής άΐΜοχής άπίναντι
των Όθωμανίόν δέΛ' επρόκειτο νά
ικ/λάξη τα άπάνθριοπα ρνστικτά
τους. Μόνο ή ενοπλη &<ι θά τούς ρ'βαζε ννώση. Τόν διίκοψρ άπότο- μα: —«"Αν κηρΰξωμρ τόν πάλεμο τα Ρϋρωπαϊκά έπαναστατικά κομιτάτα θά Οριαμβενσο»' κι' ολ»ρς οί μοναρ χικές κυβερνήσει; θά κλονισθΌύν. Δέν θελ.ω λ Α δώσ<ι) τετοια ΐίηιηι- η·'< στούς Ιχθοοΰς τής διρθνοΰς τάξεως. Ό Καποδίστριας ■ ρπέμριΤί.' Ό διεθνής άΛτίκτνπος θά ήταν χειρό (Σννέχεια είς την 6ην βελίδα), Ή πραγματεία αυτή, άναφέρεται σέ μιά έλληνικώτατη άλλ^οτρ κα'ι ήριοϊκή γωνιά ι ής Δντικής θρά- >.τις, ττ> άξέχαστη πίριοχή τυΰ
'Ορτάκιοι' Άδριανουπόλ.ρως, ή άλ-
λιος την Έκκλησιαστική Έπαρχία
τής παλαιά; Μητραπόλεια; Λιτί-
τσης. Ή Έκκλησιαστική αυτή Έ¬
παρχία ίΐρριρλάμ&ανε την περιοχή
τού Όρτάκιο'ι, .τού ήταν Καςά;,
ή Σατ1^ιχιοι (ύποδίθίκησι;) τον
Βιλαετύου 'Α6θΐανοτϊτόλεο>; στά
χρόνια τή; ΤοΊ-ρκοκρατίας καί, έ-
ξετείνετο καί στίς δνο πλοεχιοές
τώ,ν σημερινων οτήν περιοχή τοΰ
Διδ)χον έλλ.ηνούουλγαοικών συνό-
ρυ>ν, μέ τό μεγαλ.ύτρρο μίοο; της
στά δντικά καί τό μικρότερο στά
όνατολ.ικά τονς.
Άπλιομρνη μρσ» στήν ίΐπεραΎΤ(«
σΰνη τώ,· δαοιομένοιν ρσχαιΤιών τής
Ανατ. Ροδόπης ναί άνάμεσα στοΰς
ποτιιμούς "Αρδα καί Έρυθοοπότα-
μο, πρρ<ρλ.άμ6ανε έκτός άπό την πρικτρϋονσά της Ό^τάκιοί τα χω¬ ρία: Λίτιτσα, "Λκ Άλάν, Λιμπα- 6οΰ, ΠιλαΒοΰ ή Πλ,αβοΰ, ΙΙαλ.ηο- κρά·6α, Τσεκιρντρκλή, Μανδρίτβα, Δρα6ίσται.α, Καρά Τε.τέ, Κιτεν- λή καί Λαμπού, τό όλον Π στά δντικά των σΐ'*.'όρίον μέρος της καί τα χωρία: Τσούοκιοϊ, Τάκί- κιοϊ, Τοκμάκκιο', Τσαλήκιοϊ, Χαλ.- βατξή, Μπουγιοΰκ Ντογαντξή, Κι- ουτσούκ. Ντογαντξή, ΚαμΛάαυλου καί Σαρή Χοίδήρ, τό ο)μ 9 στό άνατολβκό των σννόροιν μερος καί τη δπΙ^ία, παραμείναντα κατά την παΛαχώρησι τής πίοιοχή; Όρτά- κιοϊ ατήν Βουλγαρία τόν Σεπτέμ- 6ριο τοϋ 1913 στήν τουρκοκρατον μένη περιοχή τοΰ Διδ)χον, περιήλ θαν τελικά στήν 'Ελλάδα, μέ την ίαόλ.οιπη Δυτική θράκη καί εχουν σήκεοα άντιστοίχως τα όνόματα: Ζώνη, Άλρποχώίίΐ, Μεταξάδες, Πά ληούοι, Χελιδών, Μεγάλ.η Δοξιπά- ρα, Μικρή Δοξιπάρα, Χανδράς καΐ Κνποίνος. Έκτός άπό τό Κιτενλ.ή, πού εί¬ χε ϊ'.ν; οϊκογενειρς τούρκικίς καΐ τήΛ· ΔοαβίτσαΐΛ'α, πού είχε άρ κρτές οΐκογένρι;-ς Βουλγάρων σχι αματικών, δλ.οι ο! άλλοι κάτοικοι, ήτπν "Ελληνες. ΓΐΐτοΛΐύοντα άμρσα άπό τα δυ τικά μέ διάφορα χουλ.ναροχώρια καί λίγο μεμακρνσμρνα μέ τού; Κιρτξαλήδες, Τούρκοιιις λη<ττές τής μέσης κοι?.άδος τοΰ ποταμοϋ "Αρδα, των δποίίυν οί ληστρικές θιοπείες πολλές φορές νκρίσταντο τό Όρτάκιο'ί καί τα γύρο χωρία τού, άποτελ^οΰσαν, μέ τίς εκκλησί- ες καί τοΰς παπάδες τονς, τα σχο- λ.Ρϊα καί τούς δασκάλους τονς, τούς ρ.-τιστήμονρς, ρπιχριρηματίες, ίιιοτέχνρς, επαγγρλματίε; καί γεορ γονς, πραγματική έλληνική δασι, σιοστή Άκρόπολα τού Έλλη,ν<σμοΰ, στήν μεμακρνσμρνη έκείνη περιο¬ χή, τής Δ. θράκης. Ίδιτατΐρα τό Όρτϊκιοϊ, ή Μανδρίτσα καί τό "Ακ ίΑλάν, άποτελούσαν, συν τοίς άλλοις, άλ>.ηθινές έθνικές ρπάλξεις,
άλλ.ά κ.γιΙ (τυτώρ'ο μαθητώ,ν γιά τό
γνμνάσιο ΆβοιανονπόλΡίος, άπό
τό όποίο άποτροιτούντες έπρδίδον-
το κα'ι διρκρίνοντο στά γράμματα
καί «τίς τρχνρ;, πολλ.οί άπό αύ¬
τοι·;.
Ή περιοχή τοΰ Όρτάκιοϊ καταλή
ςτθηκί γιά πρώτη φορά άπό τού;
Βουλ.γάρον; στίς άρχές Όκτωδρί
όν τού 1912, 'ίγες ήμέοες μετά
την ίναρξι τοϋ Α' Βαλκανικοΰ
πολέμου, άνακαταλ.ήφθηκε δμως ά
γτο τούς Τονρκονς τόν Ίούλιο τοΰ
1913."Οπως είναι γνο>στό,οί Τούρ
κοι,ρπο>((·ελονμενοι άπό τις νήκες
τιόν Έλλή,χοιν κα'ι Σέρί'χον κατό
των Βοΐ'λγάρ(ι)ν στόν 15' Βαλκα-
ν<κό πόλρμο, όνακατελα&αν όλό- ,οη την Α. θοάκη μέχς.ι τόν πό τοαό "Ε(>ρο καί τή περιοχή Όρ·
τάκ.οι - Λιδυμοτρίχον - Σονφλιον,
στήν Δντική. Τόν Σρπτεμδριο, δ-
ιΐίος, τοΰ ίδιον έτου; μέ την ϋ-
πογραφρίσα στήν Κ(ον)πολι σνν-
η ειρήνη; μεταξύ Τουρκία; καί
Βουλγαρίας, ή πρώτη παρεχώρη¬
σε στήν δεΰτερη τόν Καζά τοΰ
Όρτάκιοϊ, μέχρι τα σημερι,νά έλ-
ληνοβονλγαοικά σΰνορ,α τή; περιο
χής τοϋ Διδ)χου. "Ετσι τό ελλ.η-
νικώτατο Όρτάκιοϊ καί τα προα-
ναςτερθέντα 11 ποΛτα άκραιφνώ;
έλλ.ηνικά χιοριά, περιήλθαν όριβτι
κά στήιν Βουλγαρία. Τούτο, γιατί
δέν απετέλεσαν άντικρί.μενο <τν·ζηΓ τήσε(ο·ν κατά τόν καταρτισμό τής ιιρτ'ΐξύ Ελλάδος καί Βουλγαρίας συνθήκης τοΰ Νεύγΰ. Τα άλλα, δ- μος, έννέα χιοριά μέ τήιν νπόλοιπη Δ. Θράκη, περιήλθαν μέ την ανω¬ τέρω συνθήκη, οτήν 'Ελλάδα, ό¬ πως "Ετβι χάθηκαιν τό Όρτάκιοϊ κα'ι τα γύρ*> χοιριά τού, »χι δμίος καί
οί κάτοικοί τονς. Γιατί άπό τόν
εκ&ουλ.γαρισμό, στόν όποϊο θά ή-
ταν καταδικασμρνοι, επροτίμησαν
τόν έκπατρισμό. Τό πώς έκπατ^ί-
σθτ^κοΛ·, ποϋ ργκατηστάΘηκηΐΛ· καί
πώς ξοϋΛ οήμερα οί άκρίτες τή;
άξέχαστης έκείνης πρριοχής, θά
άνασ/ερθώσι στά Ιπάμενα κρφά-
λαια.
Δνστυχώ;, δέν είναι δνα-
τόν νά περιγρά«|>(.) μέ λρπτομέρει-
ε; δλους τού; κατυικημέ,νοι·; τό-
.τους τής περιοχής αυτής, γιαιτί τα
στοιχεϊα πού ε:χΐ'< στήν διά-θεσί μου δέν επαρκοΰν γιά τόν σκοπό οϋτό. θά άναφέριυ λίγα μονάχα στοιχεϊα γιά την πρωτΐύοχισα τή; Επαρχίας Όρτάκιοϊ, γιά την τι- τλοΰχο τής Μι,τροπόλειυς κωμό- πολ.ι Λίτιτσα καί γιά τίς δύο σπου δαιότερες κωιμοπύλεις, τη-ν Μαν¬ δρίτσα καϊ τό "Άκ Άλάν. Τέλος, μερικών άλλοιν όπό τα π^οανκίφερ θε ντα καί άπολεσθέ'ντα χωρία, ελά χκττα στοιχεία γιό· την πλ.ηθυσμια κή τού; μονάχα >·ατάστασι καΐ δ,τι
ΰλλ.ο βτοιχρϊο ρχΐι> στήι διάθεσί
μόν. καί άρχίξω άπό τό Όρτάκιοϊ.
α. ΟΡΤΑΚΙΟΤ:
Τό Όρτάκιοϊ, πού κατ' αρχήν
βημαίνει μεσοχώρι ή μεσώχωρο,ο-
νομα πού τό δικαιολ^ογεϊ ή κεντρι
κή τού, εν σχρσπ μέ τα γι<ρο> χω¬
ρία θέσι; τον, λεγόταν καί Βοα-
χώρι ή Βρακοχώρι άπό τούς εν¬
τοπίους, στά παλ.αιότρρα χρόνια.
Ήταν κτισμρ.'ο άιΐΓριθεατρικά
βτήν νότια πλρυριχ ενός λόφου, μέ
ά'<τθον« κρύα νερά, μέ άμντελώνρς καί κήπους μέ υποιροφόρα δένδοα στά νότιά τον. Μέ τα 1.500 περί- που σπίτια τού, αονόροφα ή διώρο- ιρα κοΐ έν πολλοϊ; πετρινα, μέ τίς 8—10 πεοίπου χιλιάδες, άποκλει- στικά "Ελλ.ηνρς, κατοίκου; τού, α¬ σχολούμενον; κιφίως μέ τό έμπό- ριο, την σηροτροφία, την βνοτε- χνία καί την γεωργία, μέ ώραία άγορά καί πολλά καταστήματα, γεμάτα άπό ποιχίλα έμπορεύματα, μί τα δύο ξενοδοχεϊα τον καί πολ- λ.ά χάια τού, τα δύο φαρμακεία (τό ?να τοΰ φαρμακοποιοϋ Γεωργ. Κυιριαζή) καί τοΰς ίσάριθμους για. τρούς τους εντοπίους φνσικά, Ζή ση Νεστορίδη :νά Ζήση Λογιοτα-· τίδη, τα δύο δικηγορικά γραφίΐα τού -μέ τοΰς δικηγόρους Παν. Σδρόλλα καί Όπλοποιό, τίς τέσ- σαρες «κκληοίες τού καί τα τρία εκΛαιδεντήριά τού (πλήρη 7τάξιο Άστική Σχολή Αρρενων, Δημοτι- κό Παρθεναγοιγείο καί Νη—αγω- γεϊο), στά όποϊα έδίδαξαν, κατά καιρούς, ύνομαστοί δασκάλοι, ό¬ πως οί Χρ. Κυτανίδη; ώ; διευθιιν τή;, άπό την Άδριανοϊντολι, Πα- παπετρου καί Ίιοαννίδης, άπό τό ίδιο τό Όρτάκιοϊ, ΙΙαπ.αδόπουλος άπό τίς 40 Έκκλησΐες, Βήτος άπό την "Ηπειρο, καί, τελ.ος, την κα- θέδρα τής Μητροπόλειο; Λιτίτσης, εδειχνε μιά πόλι κ;αθαρά έλλττνική, σάν έκεϊνε; τοΰ έλεΐ'θερον Έλληνι :ίθϋ Βασιλ.είον. Ήταν, βρδαια, καΐ ί'δρα άρκετών τουρκικών άρχών, όπως τό Έπαρχείο, τό Πςκοιτοδι- κρϊο, τό Ίεροδι/ίϊο, ή Χο>ροφυλα-
κή καί τό Σΰνταγμα Πεζικοΰ,
άλλ.' αΰτό δέν ίπ(>ρέαζε την έλλη-
νοπρεπή είκόνα ιου. Γιατί, έκτός
Από τού; Τούρκον; δημόσιον; ύ-
παλλήλους καί τού; άξιωματικοΰς
τού Στρατοΰ καί Χωροφυλακής,
μέ τίς οίκογένειίς τονς καί τοΰς
στρατΐίΐ>τε; καΐ λίγον; χωροφύλα-
κες, κανρνας άλλ.ος άλλοεθνής δέν
κατοικοΰσε στήΛ· πόλι.
Κόμδος δδικιον συγκοινιονιών
πρός Άδρ)πολιν, Διδ)χον καί
Κίρτζαλη, οί οποίες διρξήγοντο μέ
τα μεταφορικά μέαα τής εποχής
(κ»ϊδάμαξα, κάρρα (νταλίκες), λάν
τώνια, παϊτόνια καί μπρίτ<ΐκες, άλ λά καί κρντρο έμπορικό δλόκλη- ρης τής επαρχίας. Κάθΐ Σάτ>βατο
είχε την ρ6δομαδιαία άγορά τον,
στήν όποία έρχόταν οί κάτοικοι
των γύρ(,) χωρίων, γιά ,νά πιολή
σοι»ν τα γεωργοκτηνοτροφικά καί
* λογής ποοϊόντα τον; κα,ί νά
άγοράσουν άλλα, ά·ναγκαΐα γιά
την δια6ί(οσί τον;. Τό,ν Ίούνιο ή
Ρ'ϋίτορική κίνησις ίκορυφούτο μέ
την πώληβι κα} άγορά των κοι·-
κιουλιων, των οποίων ?ίταν σπονδαι
άτερο παραγωγ·κό κεντρο. Τα κου
κούλια, άΌτποα καί κίτρι."α, σιισκεν
αζόταν μεσα τέ μεγάλα σακιά,"
ποΰ τα λέγανε (Χαράλια» καϊ προ
ωθούντο πρός την Άδρ)πολ.ι καίτό
Σονφλί, ποΰ ήτ'ΐν κι αντό ?να ίξ
σοτ> σπονδνιΓο ποραγιογικό κέντοο
κοτικονλιών, άλλά καί κατεργασίας
ιϋτωΐν'.
Σάν π-ρωτρνονσα τής επαρχίας
τό Όρτάκιοϊ, ήταν καί τό κίντοο
καΐ ό έγκέφαλ^ος τής βθνικής άντι
στάσίίος κατά τής Βουλγαρικής δι
εισδΰβεως. Ή πρώτη οργάνωσις
δρνθηκ>ε άπό τίς άρχές άκόμα τοΰ
Μακ. Αγώνος άπό τόν τότε δικη
γόοο Παν. Σδρόλλα (τόν μρτέπιει
τα Γρρουσιαστή «την Έλληνική
Γρρουσία) κοί μέ βασικά στελέχη
τόν Ίρρο|ιάλτη καί Γραμματέα
τής Μητροπόλρο>ς θεοδ. Φρσσα
καί τόν φαρμακοποιό Γεώργ. Κυ-
ριαζή. 'ίΐ δργάνο>σις εκείνη, έμ-
ι^α^χοτ>μένη άπό τόν {«πέροχο Μη
τροπολατη Νικόδημο, τόν τελενταϊο
δν*ττυχως τής Έκκλησιαβτικτΐς ί-
κείνης επαρχίας καί καθοβηγουμέ
νη άπό τύν έικπρόσωπο τή ςΠανελ
ίοΛ.· Όργπ,'νώσεω)!;, 'Τπολ)γό
(Συνέχεια είς ττίν 6ην σ<λ(5α]
ΪΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ
ΓΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝβΣΜΑ
1 ΘΗΣΑΥΡΟ! ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό τό άριστίΐύργημα τού ΣΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
■ "Ο ΔιΑ^θΛΟ- ΣΓΗ-Ν ΤΟΤΡΚΙΑ>
Δκχσκενή·· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ'
38Ιην
— Στήν άπελ.πισία μόν, σννεχι-
σε ή Μαρκησία Γκιονστιάνι, σκέ-
φθηκα νά γράψο ατάν Ραούλ καί
νά τού έκθέσω την κατάσταση.
Μά τό 6ρήκα άνόητο.
Δέν εΐχα πιά καμμιά άμφιβολ.ία,
πώς τό ΰποκείμΓΜΟ αϋτό, είχε κα-
ταβτρώσει τό σατανικά σχέδιο τής
άπάτης πού διεπράχθη είς βάρβς
μου. Τα πράγματα μιλοΰσαν μόνα
τονς. Αύτάς ό (ίπαίσιος αίνθρωπος,
εΤχε πείσει την έρωτομανή (ριλενά
δα τού, νά τόν συναΛ^ήση στό Δα
σος τοΰ Βελιγραδίου καί νά τού
ξίψουρνίση τό παραμύθι τής απω¬
λείας τού περιδέραιον της. Αύτάς
-ής σΐ'στησε νά μοΰ ζητήση νά τής
δανείσω τίς πρώτες εκατόν πενήν-
τα χιλιάδες γρόσα, πού χρειάζον-
ταν γιά την δήθεν άντικατάστασή
Ό ίδιος τής υπέδειξε νά μοΰ έ-
νεχριριάση ή 'Εσμά, γιά άσφάλειά
μου, τα βαρύτιμα διαμαντικά της,
μέ την διαβεβαιώση, πώς άμεσοις
μόλις θά τής εστελνα μ' αυτόν τα
χρήματα τοΰ δανείον, θά εύρισκε
τρόπον νά τό όντικαταστήση μέ
ψεύτικα καί νά τής τα επιστρέψη.
— Μά την διρκοψε ό Ίανιάκης,
γεμάτος άπορεϊε; καί περιέργεια,
γιατ'ι τα εκανε δλα αΰτά ό Ραούλ
1 Τάσας, κόρη μου, άφοΰ τα χρή¬
ματα, αύτά ποΰ επαιρνε άπό έσένα,
δέν τα κρατοΰσε ό ϊδιος, άλλά τα
ίδινε στήν 'Εσμά Σουλτάνα;
— Σοΰ τό είπα, τοΰ άπάντησε
ή Μαρκησία, κύριε Ίαννάκη, άλ-
λό φαίνεται πώς τα ξέχαβες. Για-
τ! ήταν άνήθικος καϊ γιατί τέτοια
ήταν ή σνμφωνία ποίι εϊχανε κά-
νει μεταξύ τονς.
Κατά την σιηιφοννία αυτή, ό
Ραονλ, θά προμήθενε στήν 'Εσμά
Σουλτάια τα χρήματα ποίι αύτη
είχΐ άνάγκη γιά νά κρατάη, κοντά
της κ<ιΙ τόν αλλο έραστή της, τόν πρίγκιππ. Μονρούζη καί σ' άντάλ- λαγμα, θά τοΰ ίκανοποιοΰσε τίς φιλοδοξίες. Όπως σοϋ εΐπε ό πρίγ κιπας δ Μονρούζης, γιά νά ένισχύ ση τόν άγώνα των Έλλήνονν, προσφέρθηκε νά ύ.τοθηκεύση τα κτήματά τού —όν Μπενβενίστε, μά αυτάς τοΰ έθεσε άσύμφορονς ίίρους, νστερα άπό έπέμβαση τής 'Εσμάς, πού γιά νά τόν ύποτάξη στό πάθος της, ήταν άποφασισμέ- νη νά έν,εχυριάση άκόμα καί τα διαμαντικά της καί νά τόν εύκολύ ■νΐ, χωρίς, φυσικά, όντε νά φαν- τάζεται τοϋς πραγματικοΰς λόγους των άναγκώνι τού. Ό Μουρούζης, μετά την άποτυχία τής προσπαθεί άς τού, νά ύποθηκεύση τα χτή,μα- τά τού, άναγκάστη«ε νά δεχτή την πρόταση τής Έσμας, νά τόν δα- νείση αυτή τα χρήματα .τού εΤχε άνάγκη, χωρϊς νά τού 6άλη κανένα περιορισμό. "Εται Ορεθηκε μπλε- γμένος στά πλοκάμια τής Σονλ- τάνας κα'ι θέλοντας καί μή, τής ίκανοποιοΰσε τό έρωτικό πάθος της «πίγοι·ρα», μέ 6αριά καρδιά καί χορ'ις νά ξέρη την άπάττ) πού κά νάνε είς 6άρος μου, ή αναγκάση κή φΐλενάδα τον καί ό έραστής της Ραούλ Πασάς. "Οταν την 8 μαθε, πούλησε τα κτήματά τού ο- σο - δσο καί πλήρο>σε την 'Εομά,
μέ την έντύπωση, ότι θά μ' εξο-
Γρλοΰσε μέ τα χρήματα αύτά. Ή-
ταν τίμιος άνθρο>πος καί δέν άμ-
φιβάλλ.ω, πώς αν ξοΰσε θά μοΰ
μιλοΰσε' γιά δλα αΰτά. Άπόδειξη
οίιτοΰ είναι τό γράμμα ποΰ μόν ?-
γραψε λίγο προτοΰ μοΜομαχήβη αέ
τόν Ραούλ. θά σοΰ γεννηθή τώοα
ή Λπορία, κύριε Ίαννάκη, συνέχι-
σε ή Μαρκησία, πώς τα ίμαθε 6-
σα μοϋ ?γρα·ψε δ μακαρίτης. Δνβ
τι>χώ; δέν μποριΰ νά στήν λύσω,
γιατΐ την άπορία αύτη έ'χω κι' έ-
γώ. "Ισως άπό την ιδία την Σουλ-
τάνα.
Είναι άλήθεια, κύριε Ίαννάκη,
Κτι καμμιά φορά οί άνθρωποι 6ρί-
σκονται στήν Λνάγκη νά κάνουν
πράξεις Λντίθετϊς μέ την συνείδη-
σή τονς. Γι' σΰτό σκε—ιόμουνα
.-τώς δέν ήτατ δυνατόν μιά Σουλτά
νί· νά φθάση στό σημεϊο νά μοΰ
κΤάη τα χρήματα ποΰ τής δάνεισα.
Καλά ρλεγα μόνη μόν, τα κοσμη-
ματά της άξίζανρ ρ'να έκατομμΐ'ριο
γρόσα κα'ι μπορεϊ νά διέΛραξΐ την
Απάτη μέ τΟΜ Ρςβύλ νά τα άντικα
ταστήση μέ ·ψεύτικα γιά νά τα .τρο
(ΐνλάξη άπό μιά καταστροφή, ά-
κύμ,α καί άπό την περίπτο>ση τής
κλοπής τονς. Σνμφιονα μέ την
σκέψη αυτή, ή 'Εσμά πήρε τα δια¬
μαντικά της πίσω καί τα χρήματ™
της άπό τόν Μονρούζη, Θά έ'πρεπε
νά δεχθή τα ·ψεύτικα> ποΰ κρατονσ<ι χο>ρίς νά μιλήση κα}, νά μοΰ επι¬
στρέψη τίς πεντακόσιες χιλιάδες
γρόσια ποΰ τής δά'Μεισβ.. Καΐ πε-
ίί·μενα. "Ετσι, πέρασε άπό τότε
?νας μήνας, πέρασε καί δεύτερος
χωρίς οδτ' έκείνη οϋτ' έγώ νά ζη-
τήοοιιμε την τακτοποίηση των λο
γαριασικόν μας. Τότε περίπον πή
!>α αλλο γράμμα άπό τόν Ραούλ,
ό οποίος μοΰ εγραίρε, ότι άίη<ηι- χοθσε γιατί δέν εΤχα φνγει Λκόμα άπό την Πόλη. Μέ πληροφοροϋσε ίίτι δπιυς κμοιθρ, ή 'Εσμά Σουλτά να είχε πάοει την έπιχορήγησή, της άπό τόν Σουλτάνο καί ότι νστερα ηπ' αΰτό, δέν τοΰ εμενε Αμφιβο- λ.'α πώς θά μέ είχε έξοφλήσει, πράγμα γιά τό όποΐο, όπως μόν ργραφε, την είχε παρακαλέσει I- διαιτέρ<ος. Ή τελρυταία αυτή πα,ράγραφος τής έ.τιστολής τον, κνριε Ίανή κη, μέ γρμισε (ρρίκηι καί άηδία. Κατάλαβα ότι μ έ προκαλοΰσε νά ζητήσο) τα χρήματα μόν Από την Έσμά, γιά νά ξητήοη κι' έκείνη τα διαμαντικά της καί νά άποκαλν φθή πώς τής τα εΐχα άντικίίταστή σει μέ ψεύτικα, όπότε ό'χι μόνον δέ θά μοΰ έ'δινε γρόσι, μά θά ζητοΰσί καΐ ποίας ξέρει, πόόα χρή αατα, γιά άποξημίίοσή της. ΆπελΛΐσμένη κίΐί άηδιασμένη άπ' δλη αυτή την κατάσταση, ά- ποφάσισα νά μην απαντήσο) στάν Ραοΰλ, καί, πράγματι δέν 'τοΰ γραψα. Μιά σκέψη άοχισε νά μοΰ τρι- βελίζη τό μτ^ιλό. Νά φύγο) δσο γίνα.ταν πιό γρήγορα άπό την Τον.ρκία. Μά δέν τό άποφάσιζα, γιατί αρχισα νά ςχ»6άμαι πώς ή Έσμά θά διέδιδε πώς τής εκλεψα τό χρυσαφικά της. "Ετσι έξακολού θονσα νά ζώ μέ την άγιονία στήν Πόλη, περιμένοιντας άπό μερά σέ μερά νά μου τα ζητήοη ή Σουλτά να καΐ νά ξεσπάση τό σκάνδαλο είς 6άρος μου. Βεβαία, θά άμννό- μουνα. θά δι«ιμαρτιρόμοννα καί κάνοντας χρήση τής έπιστολής τού Μουρούξη, θά προσπαθοΰσα νά ά- ποδείξίο την άπάτη ποϋ ε'χε δια- πραχθή είς βάρος μόν. Φο6όμοι*- ·ια δμίος, πώς ΰχι μόνο δέν θά πε- τύχαινα τίποτβ, αά, ίσως, καϊ νά μέ σκότωναν γιά νά μοΰ κλε/σοιτν τό στόμα. "Ετσι ε|ακ.Τ)λο>>θοΰσα.
άναποφάσιστη, νά ζω σέ διαοκή
άγοινία.
ΕΙχαι περάσει τρείς μηνες Από
τάν θάνατο τοΰ Μονρούζη κα! Α¬
πό την 'Εσμά Σουλτάνα οιίτε φο-
νή, οίίτε άκρόαση» Μόνο Από τόν
Ραοΰλ πήρα γράμμα, μέ τό δποΐο
παρπανονίόταν ότι τόν
ξέχασα καί μέ παρακαλοΰ
σε νά τόν πληροφορήσο)
τί εγινε μέ τό ξήτημα τής 'Εσμάς
Σσυλτάνας, γιά νά την πιέση κι'
αύτάς, στην περίπτοκτη ποΰ δέν μέ
ρΤχε τακτοποιήση ώς τα τότε,
πράγμα ποΰ δέν φαντάζονταν πώς
δέν ρΐχε κάνει, γιατί τοΰ «Τχε γρά
νει δτι πήρε Από τόν Σουλτάνο
την έπιχορήγησή της καΐ θά μέ
τακτο.τοιοΰσε όπωσδήποτε. Γι' αύ-
τό μάλιβτα τό σκοπό, όπως μοΰ
εγοαφε ό Ραούλ, θά μοΰ ?στελνε
σΐ λίγες μέρες δνθρ(ι>πο τής ί,μπι-
στοσννης της, νά μοΰ έξοφλήση
τό χρέος της καί ιιά πα τόν Ραοΰλ μπροστά
μόν.
(ΣυνΓχίζεται)
Άπό ττ>« έποποιίαν τής Βο»είου Ή πείρ".
Σελίδες άπό την δραματικόν Ιστορίαν των
ΤΡ-ΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΚνΝΑΡΔΟΤ "ί
(Συνεχεια εκ τοΰ προηγούμενον) Τάγιιατος τοΰ 14ου Σι^τάνιιατο;.
Άκκ' ή έ.-η'θεσίς τού άνετράπη Άλλ' ήσαν τόσον δραματικαί αί
διά τοΰ πνρός των αυτομάτον ό- Οιακυμάνσεις τής άμι»ντικής μά-
πλιον, τοΰ μοναδικόν δλμου κα'ι χης τής 10ης Μαρτίου, καιθώς τάς
τού πυροδολικοΰ άμεσον ύποστηρι παρηκολοί»θησα ι'κ τοΰ παρατηρη-
εευις, ό δέ αγών περιο>ρίσθη έπ> τηρίον μόν, ώστε παρά την πεπόί
τινάς ώρας είς την ανταλλαγήν πν θηοίν μόν ΰτι ό ίχθρό; όπιοσδήηρ-
ρών ,τεξικοθ καί την κ<ιτα·πνρο6ό- Ι τε θά άπρκρούετυ, είχον άνησΐ'χή- λησι" των θέσεοιν τοΰ 111)43 Τα | σει πρός στιγμήν διά την άκεραιό τητα τής διατάξεως τοΰ III) 43 Τάγματυς, ή διάςοηξις τής οποίας θά έπέδρίΐ λίαν έπικινδύνιυς και είς τό Κέντρον Άντιστάσεως τοΰ γματος διά των άτομικών όλιμί- σκων. Ό είς τόν ΙΟον Λόχον {ιπηρε- τών τότε λοχίας Τριανταφυλλίδης •ΊοΜχννης τού Κοη<παντίνον, ώς εξής περιέγραψε την δράσιν τοΰ σνναδέλ.φου τον Τσαγκαράκη Δτι μητοίον τοΰ Κο)νσταντίνον έκ θρα ψανοϋ Πεδιάδος, πεσόντος κατά τή μάχην τής 10ης Μαρτίου: «Ούτος, επί κεφαλής τής ομά¬ δος τού, ηιρκΐκομ^νης πλησίον τής ιδικής μου, καθ" ήν στιγμήν έ- κυκλώθη ή διμοιρία μας υπό τής Τάγματός μόν. Άνησνχησα δέ έκ τού εξής σο- Ιαροιτάτον ίπεισσ&ίον. Περί την 11 ην ('όραν καί ν.αϋ' ?ν χρόνον ή μάχη ΐμαίνετο είς την "Αρτζαν ντί Μέΐζο, έφθασεν είς τόν στα¬ θμόν μόν διοικήσεως δρομΐΰς τοΰ 10 Λόχον μέ άνκροοάν τοΰ λοχα- γοϋ Συαβονλάκη, διά τής οποίας ούτος εζήτει ένίοχνσιν «διότι έκιν- έχθρικής δυνάμεως τάγματος, ε- Ι ίΪΎενε νά κτ<κλΐ')θή υπό τού έχ- διδε διαταγάς καί έμάχετο λυσσι·)- θροΰ». Καίτοι δέν έ'^εώρησα δΐΛ'ατόν δώς. Φονευθέντος τοΰ δαλοπολυ- βολητοϋ τού, ήρπασε μόνος τού τό όπλοπολυβόλον καί, έπειδή ό και- ρό; ήτο όμιχλώδης, ανελθών επί βράχου, διά νά έχη καλύτερον καί μεγαλυτέραν όρατότητα, ίβαλλεν Λκατα.ταύστο); νατά τοΰ έχθροϋ, φωνάϊιον διαρκώς: «θάροος παι¬ δία, κα'ι τού; φάγαμε... Άέρα, παι διά! Πάνω τού, παιδία!». Τοΰ φώ ναξα νά καλυφθή όπισθεν τοΰ βρά χον, άλλ' ή ήρωϊκή τον Απάντη¬ σις ήτο: «Δέ ντοΰ; φοβοΰμαι τού; παληοφρατέλλονς», καϊ έξηκολ.ού θει τάν άγώνα, μέχρις δτον ό ϊ- •/θρός καμφθείς ήρχισε νά συμπτύσ σεται πρός τα οπίσω. Τόν εΐδα τότε προπορ€νόμενον πάντοτε των άνδρόίν τον, νά όρ- μα μέ τό όπλαπολυβόλον σάν θη- ρίο εναντίον τοΰ έχθροΰ, άπέχον- τος περί τα 100 μέτρα άπό τάς γραμμάς ιμας, καί τόν ήκουσα κραυ γάζοντα: «Έμπρός, λεβεντόπαιδα, ,τάνο) τους!», «Πρύσεχε, Άντώνη, τοΰ φ<ί)ναξα δννατά. Μάς κτυπούν δλμοι άπό άπρναντι». Άλλά χωρίς νά δίδη προσοχή στούς λόγους μου . εξηκολουθεί την καταδίωξιν υπό (•ροχήν σφαιρΛν καί βλημάτιον δλ- ιχΰτόν τόν κίνδυνον, έφ' όσον τό οημεΐον έπαφής των Ταγμάτοιν III κα) II διετηρΐΐτο ακλόνητον, ΐν τούτοις ά.τίσΤίιλα άμε/σίυς μίαν διμοιρίατ υπό τόν ρφεδρον Λνθν- ηολοχα'γόν Κορίχικάκην Φαν., πε¬ ρισσότερον ίνα τονώσο) τό ηθικόν των μαχαμέντον. Διότι έξεπλάγην έκ τοΰ γεγονότος δτι ό λοχαγός Συιιδονλάκης δέ > άνεφέρθη είς
τόν ταγιιατάρχην τού Παρασχά-
κην Παρ., άλλ' είς έμέ, καί έσχη-
μάτισα την αντίληψιν δτι επρόκει¬
το μάλλον περϊ κάμψΐ(ος τοΰ ήθι-
κοΰ τον. Άλλά μήπιος ή σημασία
τοΰ ήθικοΰ είναι μικρά δταν διε-
?άγεται μάχη;
Ό διοικητής τοΰ Τάγματος είς
τάν οποίον Λνέφερα τηλεφοννικως
την ενέργειαν αον, ένεικρινε μέν
7<ιύτην, ήπόρησε δέ κα'ιαϋτόςδιά τε τόν προβληθέντα κίνΛυνον Χϋ- κλώσεο>ς τοΰ ΙΟον Λόχου υπό τοδ
έχθροΰ καί την Λντικανονικήν αί
ί·ησιν τοϋ λοχαγοΰ. Εζήτησε κα»
τω ίυτέιβαλα την ληφθείσαν Αναφο
ράν, διέταξε δέ τόν λοχαιγόν
Τζ(,)ρτζάκην Μιχ. ν' Αναλάβη ά-
Λμε<ΐίι)ς καί τα ΐαθήκοντα έπιτε- ΕΠΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗ Σ 1913 ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΙΜΒΡΟΥ ι ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΟΝ ΤΗΣ) Τή έπιμελεία ΤΟΤ ΚΕΝΤΡΟΤ ΙΜΒΡΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΤΕΝΕΔΙΑΚΩΝ ΣΠΟΤ- ΔΩΝ ΜΕΛΒΟΤΡΝΗΣ μον καί πνροβο'.ιικον. Επάνω είς , λονς τοϋ II Τάγματος, τόν δέ την βοήν τής μάχης καϊ μέσα στήν ταγματάρχην Παρασχάικην Παρ. λόλασιν τοΰ πνοός καί τούς μαύ- νά μετακινηση εγγύτερον πρός την (,ονς καπνούς, όκούω ?να τρομερά γραμιιήν τής μάχης, τόν Σταθμόν <ωχ!*. Τρέχον κπϊ βλέπω τόν ή- τού Λιοικήσεο);. ηο>α καθισμένο μΐ" τό όπλοπολνβό-
λο εί; θέσιν σκοπεύσειος, μέ τό
στόμα άφριαμένο καί τα μάτια ό-
λάνοιχτα, νά κνττάη πρός τόν ε¬
χθρόν. Τοΰ μίλησα, δέν μοΰ μίλη-
21. ΤΑ ΜΕΤΑ
ΤΗΝ ΕΑΡΙΝΗΧ ΕΠΙΘΕΣΙΝ
Μετά την παταγώδη άποτιιχίαν
σε. Τύν κίνησα, δέν κτνήθηκε. Ή- ■ τής «Έαρινής έΛΐιθέσεώς» τΐον, οί
το νεκρός. "Εν Γιλήμα δλμου είχε Ιταλοί επεδόθησαν είς την ίσχυ-
πρράσει τόν Αριστεβόν τον κρότα- ράν οχύρωσιν τής γραμμής των,
<ϊθν καί τοΰ επέφερεν Ακαριαίοις κίΐί ήρχισαν νά άποσνρονν δννά- τόν θάνατον. "Εσκιηιια καί τόν φί ιιεις έκ τοΰ κεντρικοϋ τομριος τοΰ λησα καΐ έξηκολοϋθησα την κατα δίίοξιν μρχρι τής νυκτός. Μετώποι» πρός τόν Γιάοειον. Είς την Γιουγκοσλαθίαν έπεκειντο σο- Τήν ιδίαν εσπέραν τόν ένταφιά 6αρά γεγοΛ'ότα, κα'ι εΌπευδον νά σαμεν είς την ρίξαν ενός πελωρί- άντιμετ<,»ΐίσουν Γνδεχομένην κοι- οιι δράχβν έν ιιρστρ 8ύο ήο(οϊκί)ν ι νήν ενέργειαν τίϊ>> έλληνικών καί
ΐΛΐδιών τής ομάδος τού. Είς τόν Ι γιονγκοσλαυΊκων στρατενμάτυννείς
Γράχον ίχάοαξκ, τΌτερώτερα, μί
την ξΐφολόγχην μου τό όνομά τού
την ήμερομη'ίαν τού ήρωϊκοΰ
τα σημείον έκείνο.
Ταυτοχρόνως ένετεινον τονς
6ομ6αρθισμονς κον διά τής Αερο-
πορίαΐ καί τού πυροδολικοΰ, ί"α
δυχεράνονν τάς επιθετικάς Ιρο-
τον θανατον».
Οί νπερασπιοταί τής "Αρτζας
τΐ Μετΐο συνέτριι|ιαν έν τέλει την ταρασκευάς τοϋ Β' Σώματος
εχθρικήν επίθεσιν, διατηρήσαντες | Στρατόν είς τόν κεντρικόν τομέα
τάς θίίτεις των μέχοι τής ήιιέρας τού Μετώπου.
>.α·θ' ην Λντικατεστάθησαν υπό τοΰ (Συνεχίζεται)
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ,ίθΝΟ ΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγον>μένου
ΣΤΓΚΟΙΝΩΝΙΑ
Άμ<λξητοί όόοί ΰπάρχοι«ιν επί τοΰ παρόντος αόνον ή σι>νδέονσα
τάν λιμένα Κάστρου μετά τής πρω
τευούσης Παναγίας, μήκους 5 χι¬
λιόμετρον ήτις άμεληθείσα επί Ί-
κανά ίτη κίίί πολ^οαχοΰ καταστρα-
φείσα ήρξατο κατ' αύτάς έπισκευ
αζομένη. Κα'ι εν τμήμα 4.000 μέ- Ι
τρών τής όδοΰ τής συνδεούσης την
πρωτεύουσαν μετά τοϋ χωρίου
Σ χοΐΛθυδίον έχονσης έν δλο> μή
κος 15.000 μέτρα. Πάντα δέ τ' άλ
λα χωρία συνδέονται πρός αλληλα
μετά τής πραηενονσης καϊ των δία
φόρων έξοχών δι' όδών ήμιονικών
αιτινε.ς είς πολ.λά μέρη είναι στε-
ναί, Απότομοι, δύο'βατοι καί έπι-
κίνδυνοι. Άναγκαϊον κα'ι ωφέλιμον
6ε>6αί<ος είναι νά κατασκει>ασθώσι
μεταξΰ των διαφόρί,ιιν χο>ρί(ον ά- '
μ^ξητοΐ οδοί άλλ* έπε-ιδή τουτο ά
παιτεϊ καϊ χρόνον μακρόν καί δαπά
νην ού μικράν, έπεΐγον είναι νά
κατασκευασθώοι αί υπάρχουσαι ήμι
οΐΜΐκαί οδοί, ώστε νά καταοτή ή ι
σνγκοινο>νία ου μόνον άκίνδυνος
άλλά καί εύκολοπέρα καί άνετΜτέ ι
ςα. Δύναται δέ νά γίνη τουτο, τοΰ
φόρου άδοποιίας .τροοριξομένου μό
νόν διά τάς άμαξηηάς όδούς, διά
τινος έκτακτον φόρου έπ»6αλλαμέ
νού γενικώς, ή μόνον είς τούς εν¬
διαφερομένους κατ' ένορίας.
ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ
Ή κτην,οτ,ροφίαι αΐγών κα'ι
προίιάτων είναι Λνεπτυγμίνη έν
τή νήσω, άν καί δέν γίνεται έπι-
στημονική καί έπιμελημέινη, ώς καί
έν προηγονμένη μόν εκθέσει άνέφε
ρον. Έιΐέτος, άν κα'ι έκ τού χει
μωνος κατεστράφησαν πλέον τοΰ
1)3, έμετρήθησιν κατ' αύτάς α[-
γες κ«ί πρόίΉιτα τό «ίλο,ν 27.346.
Έκ τούτον πιολοΰνται κατ' ετος
είς την έπέναντι παραλίαν τής Μ.
Άσ,'ας, είς την θρακικήν χερσό¬
νησον μέχρι Κμλ)πόλεος κα'ι είς
Τένεδον περί τάς 4.000. 'Εκτός
τούτον τρέφονται επί τής νήσου
χοϊροι, δνοι, ήμίονοι καί ίπποι.Έκ
τοντ(,)ν δέ πιολοΓηιται είς την Σαμο
θράκην καϊ θράκην μόνον ήμίονοι
καί ϊπποι. Ή άξία έκαστον εϊδους
κατά μέσον όρον είναι ή εξής:
γΛι ήμιόνων λίρας Τθ(·ρκ^'ας 10—
12, των ΐπ~ον λίραι τ. 5—8, των
πςοβάτοιν μετξήτια 5 καϊ των αί
γών μετζ. 3 — 3. Ή ίτηοία άξία
τή; παραγιογής εκάστου ποο6άτον
■Μα αίγας άνέρχεται βίς 12 δρχμ.
Έκ των αίγών καί προβάτοΜ, πά
ράγεται τνρός 50.000 όκάδ. άξίας
42.000 περίπου δραχμ. καί 6ούτν-
ρον 2.500 όκ. Αξίας 9.000 δρχμ.
Έκ τούττον έξάγβται τυράς περί
τάς 25000 είς Μιτιλήνην, Κυδω
νίαν καί Καβαλαν, κτά βούτυρον
περί τάς 800 οκάδας κατά παραγ
γελίαν έκ Λήμνου καϊ Δαρδανελ-
)μ»χ. Τα παραγόμενα μαλλία άν-
ρρχονται είς 18.000 περίπου οκά
δίΐς άξ«ις 23.000 δρχμ. έξάνονται
δέ περί τάς 12.000 όκ. είς Δεδέ
αγατς, Βόλον, Αίγιναν, Πειραια,
θεσσαλονίκην καϊ Καιβάλλαν.
' Η κ.τηνοτροφία δύναται νά δ<- πλασιασθή εάν ποοστατευθή νΆΐα λήλο>ς καϊ εάν φνλάττωνται καλώς
τα αιγοπρόβατά, έ.τίσης εάν λη
φθώσι μέτρα όπως όρισθώσι κα-
τάλληλα μέρη πρός δοσκήν, μή έ-
πιτρεπομενης έκεΐ τής σποράς. Ώ
σαύτιος εάν ληφθή πράοια καλών
έπιβητόρων δύναται διά τής δια-
σταυρώσεοις νά Οελτο>θή τό είδος
των ϊππίον καί ήμιόνοΛ' κίΐϊ ή ν·ή
σος νά καρπωθή έκ τούτιον καλόν
είσόδημα. 'Επίσης καϊ αί άγελά
δες εάν ληφθώσι κατάλληλα μί
τρα δύνανται νά εΐιδοκιμήοωσι.
Ποταμοϊ καί λίμναι
Λίμναι δέν ΰπάρχουσιν επί τής
νήσου, έκτός μιάς άλυκής ήτις κ-εϊ-
το;ι κατά την ανατολικήν παραλίαν
τής νήσου κα'ι εχε» Εκτασιν 1.000
περίπου στρεμμάτιον. Ή άλυκή αΰ
τη άνήκει είς τα ΔημόσιθΛ' χρέος
τό οποίον δμως ίχον άλλας άλλα
ΑΙ ΚΥΔΟΝΙΑΙ (ΑΐΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΩΝ ΑΝΘ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΔΙΟΓΜΟΝ
1914 -1918
• ■
Τοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΙΙΑΙΊΑΔΟΗΟΙΓΛΟΙ
τέως λευθυντο· παρα τώ υπουργείω Γεωργίας
(Σνι^χεια έκ τοΰ προηγούμενον)
Λεπτομερέστερο οί άριθμοι των
έκτοπισθέντιον κι' οί περιοχές άπ'
Τί λέγει ή άοιάψευστος Ιστορία
ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ
ΕΤΟΥΡΚΟΦΩΝΗΣΕΝ Η ΚΑΠΠΑΔΟΚιΑ
«^.υνέχεια ίχ προηγουμέΛ'ου)
Τουτο σημαίν'ρι δτι δέν είχε πρα
1>μχιτοποιηιθή ή δεν είχεν όλοκλη·Ο<υ Τοΰ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Ι. ΤΣΑ Λ1ΚΟΓΛΟΤ σάρίΐαν επεσκέφθη τό χωρίον τοϋ Σινάν καί δΐϊπΐστΐικκν δτι πρ<) τής Άνταλ/Λΐγής διέμενονι έκεί *- μέννι ίκ πείνης κα'ι δίψης, σιν επί δύο καί τρία ήϋίρονύκτια θ θή τό 1573, λόγ'ο τού δριμύτατον χειμώνος, ή έξορία των χριστια¬ νόν τοϋ "Ακνταγ καί τής περιο- χή; τού. Έκ των δημοβιενθεκτών τοΰ καθηγητοϋ Αχμέτ Ρρ· δπου έκτοπιστηκαν, Ιχουν ώς ε¬ ξής: ΕΠΑΡΧ1ΕΣ ΘΡΑΚΗΣ έν ΰπαίθρω καί άφοΰ ετοιμάσθη (^ βρη σοι,λΐανικΛν δ,αταγών ά τραΐνον διά νά μεταφερθωσιν οί | ποΟϊικνύεται δτι τα μεταλλεϊα τού δυστυχεϊς είς τύ εσωτερικόν, διά μαστιγώσειος καί >Λ.κτισμάτων έ-
ά
^..«»._______________ μγς
Έπαρχία Σαράντα Έκκλησιών χο> ξι.ιθοΰνται άσπλάχνως καϊ είσάγον
0 ατικώς έντός δαγονίων
/ .,ΰ άλνκάς ών ή εκμετάλλευσις
είναι μάλλον εΰκολος κ·α< όλιγοδά πανος, δέν έκμετιιλλεύεται αύτθήν. Ε/ς μόνον ποταμάς νπάρχει ού τό Γ'δοκ? είναι όλίγιστον αν καί ρέη ί>ιαρκ(Τ)ς. Ό ποταμός ούτος πηγά
ζει έκ τώΐ ό-ρέων Σ χοινονδίοΐ', έκ
Βάλλει μετά ήρεμον ροϋν 3 ώρών
είς την θάλασσαν παρά τόν λιμε
να Κάστρον. Κπταρράκται καϊ .το
ταμοϊ δ·νάμενοι ινα παραγάγοσι
σπονδαίαν δύναμιν δέν ύπάρχονιοι,
μόνον κατά τόν χειμώνα σχηματί
ζοτ<σι τοιούτους τεχνητοΰς πρός κί νησιν μικρων άλενρομνλ(,)ν. Χείμαρ ροί τινιες πλημμνβοΰντες κατά τόν χειμώνα έπΐίΐ έρονσι ζημίας είς τοΰς παρακειμένονς άγρούς τουτο δέ δύναται νά προληφθή διά τα- •'Τΐκής έκκαθαρίσε(,>ς καί έβαθΰν
σεως τής κοίτης των ποταιιών τού
το>ν.
ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ
ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΚΤΗΣΕΩΣ
Αί οίκοδομαί άιερχονται είς 1.
680 οικίας καί 1.118 Αγροτικάς κα
λνβα;· κα'ι τίϊίν οίκιων ή άξία ή
σημερινή άνέρχεται είς εν καί ή¬
μισυ έκατομμύριιτν δραχμων, των
άγροτικΛν οίκίσκ<·>ν είς 250 χιλιά
δας περίπον δρ. Ό φόρος αύτ<7>ν
επί Τονρκία*ς έλ.ογίζετο είς 5,55 ε¬
πί ·Λ)ϊς χιλίοις, ίΰστε, κατά πρό
χειρον ΰπολ.ογισιιόν τό εσοδον εκ
μέν των οίκιων πρέπει νά ανέλθη
είς δρχ*ι. 8.325, έκ δέ των άγρο-
(Σ ιΐΜεχί.εται)
ΘΑ ΒΕΛΤΙΩΘΟΤΝ
ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΔΟΤ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ —
ΕΔΕΣΣΗΣ
Υπό τού ΰποκργείον Δημοσίιον
"Εργιον Απεφασίσθη ή σι·ντή<ιησις καί βελτίωσις τμημάτοιν τής έθνι- κής όδοΰ Θεσσαλονίκης — Ν. Χαλ νηδόνος — Έδέσσης — Φλωρίνης κα δή άπό τό 31ον μέχρι τό 160όν χιλιόμετρον (σύνολον 129 χιλ.ιόμε τρα)· , Προϋπολογισμώ τοΰ έργον 30 εκατομ. δραχμαί. ΑΙ εργασίαι σνντηρήσεΜς καί βελτιώσ«ως τής όδοΰ Θά άνατί- Θοΰν διά δημοπρασίας ή όποΐα θά διεξαχθή την 21ην τρέχ. ρία 4, κάτοικοι ΰ.500. Έπαρχία Διδνμοτείχου, χωρία 11, κάτοικοι 5.368. Έπαρχία Αϊνον, χ. 5, κάτ. 3.625 Έπαρχία Βιςύης, χ. 5, κάτ. 8. 106. Έπαρχία Δίρκων χ. 16, κάτ. 13.542. Έπαρχία Ήρακλείας χ. 31, κάτ 22.6«8. Έπαρχία Μυριοφύτον χ. 3, κάτ. 4.060. Έπαρχία Καλλιουπόλεως χ. Π, κάτ. 32.825. Έπισκο-ιή Κων)πόλεως χ. 1, κά τοικοι 320. Σύνολον χωρ. 87, κάτ. 94.034 ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΔΤΏΚΗΣ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟΤ ΜΙΚΡΑΣΙΑΣ Επαρχίας Χαλκηδόνος χωρία 4, κάτοικοι 9.394 Έπαρχία Νικομηδείας χ. 6, κάτ. 8.446 Έπαρχία Προύσης χ. 6, κάτ. 12 076. Έπαρχία Προικονήσου χ. 12, κάτ. 29.600. Έπαρχία Κυζίκου χ. 8, κάτ. 7. 519. Έπαρχία ΔαρδανιελλΛων χ. 2, κάτ. 6.520. Έπαρχία Κυδωνιών χ. 3, κάτ. 26.730. "Επαρχίας Έφε-σσου χ. 6, κάτ. 8.239. Επαρχίας Άνέων χ. 14, κάτ. 13.813. Επαρχίας Ήλιουπόλεως χ. 16, κάτ. 9.842 Επαρχίας Πισιδείας χ. 5, κάτ. 6.395 Επαρχίας Ταρσοΰ καί Άδάνων χ. 2, κάτ. 3.650. Σύνολον χωρ. 84, κάτ. 142.224 ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΠΟΝΤΟΤ Έπαρχία Κολωνίας χωρία 34, /.άτοικοι 19.938 Έπαρχία Χαλδέας χ. 84, κάτ. 64.582 Έπαρχία Ροδοπόλεως χ. 18, κάτ. 17.479 Έπαρχία Τραπίζούντος χ. 39, κάτ. 38.434 Έπαρχία Άμασείας χ. 241, κάτ. 83.370 Έπαρχία Νεοκαισαρείας χ. 21, κάτ. 27.216 Σύνολον χω,ρ. 437, κάτ. 257.019 "Ητοι γενικόν σύνολον: ΟΙκι- σμοί 608, κάτοικοι 493.277. Έπιστολές δύο Μητροπολίτην Από τίς δεινοπαθήσαοες περιοχές, αέ ζωηρά χρώματα περιγράφουν τα δεινά των έκτοπιζομένιον. Ό πρώτος είναι ό Μητροπολίτης τής Καλλί'πολης Κωνσταντίνος, ό όποϊ ο; εξετοπίσθη στή Πάνορμο άπ' δπου εγραφιε την πρώτη καί δεκά τη έβδόμη Ιουλίου 1915, τα εξής: «Είς τα £ώα καί κατά προτίμη¬ σιν είς τούς σκύλους, παρέχεται περισσή ή εύσπλαχνία, τής οποίας νοί. ουδέ κατ' ελάχιστον! θεοροΰνται ά ται ασφυκτικώς έντός βαγονίων. Τινές των προσφύγων διεμαρτυρή θησαν έξ άπελπισίας είςάξιωματι- κόν τίνα καί είπον: «Πρός θεοΰ! Σφάξατέ μας, άντ! νά μάς 6ασα- νίζητε !». Ούτος, όμως, μετά σκλη- ράς είρ'ονεία; καί φοβεράς χαιρε- κακίας, άπήΜτησεν: «"Οταν θά σάς σφάξοεμεν είναι ενεργέτημα είς σάς, διότι θά πονέσητε άπαξ, ένώ δέον καθ" εκάστην νά άποθνήβκετε έκαστος κατ' ολίγον καί νά ύφί- στασθε τοΰ θανατον τόν τρόμον «αί την οδύνην επί πολύ». Ό ϊδιο; Ίεράρχη; στή δεύτερη ρπιστολή. τού, 2γν καϊ ίνα άποθνήοκωσιν επί
πόδας».
Ό έτερος Μητροπολίτης είναι
δ Άμισοΰ ΓερμαΛΟς, ό οποίος 'ί-
γραφε στά Πατριαρχίία στίς 16
Μαρτίου 1917, τα εξής:
«Αί τελευταίαι πληροφορίαι μου
περϊ τής τΰχης είς τό έσο>τερικόν
έξορισθέντων, είναι αύτόχρημα ά-
πελπκττικαί. Υπό τινάς συνθήκας
Απηλάθησαν οί κάτοικοι των χω¬
ρίων μας, είναι γνωστόν έκ των
προτέρων έκθέσεών μου. Άφοΰ έ-
κάη όλόκληρος ί> άκίνητος περιοιν
σία τολ' καί διτ>ρπάγη λεηλατηθεϊ
σα ή κινητή, Ανεχώρησαν άνευ χρη
μάττονι καΐ των πάντων έ~ερημέ-
νοι. Τα τούρκικα χωρία, είς τα
δποΐα ώς κτήνη συνεσωρεύθησαν,
είναι πτωχά, άλλά καί αν είχαν πε¬
ριουσίαν δέν θά έδιδον είς τοΰς
Γκιαούρηδες' ή κυβέρνΐη<πς άφ' ε¬ τέροι» δέν Ελαβε καμμίαν προνοιαν περϊ αυτών καί κατ' αυτόν τόν τρό πον τό καλλιτεχνικόν .τρόγραμμα τή; ρξσνιτώσεως, τό έφαρμοσθέν μρτά μείζο·νος δεξιότητος επί των έλληνικών πληθυσμόν, θαυμασίως έξετελρσθν. Καΐ ήδη μετά φρίκη; άγγέλλον κττά .τλ.ηιροφοιρίας θε- τικάς καΐ πολύ ίξηκριβοιμίνας, δ¬ τι τα δί« τρίτα τοϋ έξωβθέντος πληθυσμόν απέθανον είς τα τούρ¬ κικα χωρία τής Άγκυρας, καϊ τό ύπολϊΐφθένι ?ν τρίτον, ήδη τήκεται ώς κηρός, μαραίνεται καί μετ' ολί¬ γα; εβδομάδος έξαφανίζεται άπό ποοσώπου τής Γής. Την αύτην τύ¬ χην ΰφίστανται είς τό Βιλαέτιον Σεΐαστείας οί έκ των χοιρίιον Τρι ς χρ ρ πόλεως Κερασοϋντος κ«1 είς τα Κασταμονης, οί έκ Σινώπης καί Ίνεπόλειος έξωσθέντες Χριστια- Καί ούτως έξέλιπεν είς Αρχαΐο.ς ξιοι οί πφόσφυγες Χριστιανοί. Ού- πολιτισμάς καϊ μ"* αΰτοθ λαός ό- τοι θεωροΰνται κατώτεροι των ζώ , λόκλ.ηοος εργατικάς, ?ντιμος, φιλο ών καί αξιοί μάστιγος, αξιοί τυ- πρόοδος, διά τό κακονργημα τα ραννίας, αξιοί εξοντώσεως». Καί οποίον διέπραξεν, δτι δέν έγεν·ή περαιτέρο): «Έκ τοϋ σταθμόν τής Θη Τοΰρκος, άλλά "Ελλην καί Χρι Πανόρμον καθ* εκάστην μ«τακο- οτιανός. μίξονται καϊ Θάπτονται νεκροί πρό ι σφυ.γες, ώς δ' Λναφέρουσιν αί κα- | Κ(»1 πάσα μέν δεινά υπέστη καί ταφθάνονσατ πληροφορίαι, πλίίστοι υφίσταται ό δύστηχος ούτος λαάς Αποθνήσκονοτν είς τό εσωτερικόν, κατά τάς Λπαισίας ημέρας τής Λ¬ ΟΙ καταφθάνοντες είς τάν στα- πελάσεώς τού, δέν είναι δυνατόν θμΟΛ' Πανόρμον πρόσφυγες, κατό- νά πϊριγράψο) δια μελάνης... πιν πολλών ταλαιπίοριων, έξιγντλη (Συ^εχίξεται) ΙΤΓΝίΚΑΔΗΜΑ ΊΚΟ ΦΑΡΜΑΚ ΛΟΓΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΙΩΑΚΕΙΜΟΓΛΟΥ Ψυχή κ<ιί νοΰς τριβκάθίΐρα σάν ανοίξη; ήμίρα, Ρονσφέτι, ψέ,μα άδίκημα, ε χο>νε κάνει πέρίΐ·
δέν μπόρεσ'Λν κι' άν θρλ.ησαν κοντά τον νά φοιλιάσονν.
Ένω οί δλλΛΐ "Ελληνες συχνά μέσ' τίς παγίδες:
Διχάνοια, κομματισμός: Πό τέ δέν θά μονοιάΓουν.
Γιά μιά πατρίδα καθαρή, δένϊχοιιε έ^ίδες
αν δέν βρεθή πολιτικάς μέ τόδικό τού νοϋ
καϊ κατορθώση δλα αΰτά νάπανε κόπον άλ-λοϋ.
Στήν Σμύρνη έγεννήθηκε. Τής νειάτης τού τα χρόνια
στήξένη χώρα —μοναχό;—ποϋ είχε γνριο χιόνια.
Τάν νιό πού είχε θελήση κι'ορεξη γιά μελέτη
ή έπιστήμη τράβηξε μέ βνναμη μεγάλη
δέν τόν νικοΰν, κι' &ν θέλοι>νετοϋ Ερωτος τα ί,^λη
κι' ετσι σέ λ.ίγο εδρεψε τής δάφνες άπ' την πάλη.
Στό Βερολΐνο νίκησε κι' αυτόν τάν Γερ^ιανό.
Στή ξε;νη εδρ<ι δίδαξε μέ τόγερό μναλό. Καί ή πατρίδα στοργικά τόν κάλεσε κοντά της μέ την έλπίδα πώς σ' αυτόν θά μοιάσουν τα παιδία της, νά μιμηθοΰν τις χάρες τουκι' αύτό γιά τό καλό τους Δικαιοσύνη καϊ στοργή κίχί ή άλήθεια πάντα Σάν αύστηρό καί άμπεπτο είχαν τάν δάοκαλό τους Αύτάς πού δέν μελεταγε έπή γαινε στήν μπάντα κι άς ήτανε τής αδελφής τού βασιλιά παιδί. Οδτε 6αθμό γιά ν' άνεβή δέν ηλπιζε νά ιδή Καί ή καλή τον ή καρδιά μΐ τή γλΐ<κειά ματιά τού χαρά πολύ σκορπίζουνε σ' αύτοΰς ποδναι κοντά τού Μά κι' οποίος είναι μακριάκαϊ θέλει νά σιιιώση πατέρας λές θά τόν δεχθή, καί ξένος νάναι άκόμα, τόν αρροκπο θά τόν σκεφθή, τή γνώμη τού θά δώση γιατϊ λυπάται σάν τόν δή γοργά μέσα στά χώμα. Καί ή στοργική τού ή φοινή .ταρηγοριά γεννά καΐ χάνει άλήθϊΐα καί ξεχνάκι' εκείνον πού πονδ. ΑΝΝΑ ΜΑΡΑΚΗ Άκνταγ έλειτοΐ'ργουν κατά την εποχήν τής έξορίας καί μετ' αυ¬ τήν. Πρό τής Άνταλλ.αγής τοΰ 1922 είς εϊκοσι καί έ.ττά κωιμοπόλεις καί χιυρία τοΰ "Ακνιαγ καί τής περιο¬ χής τον ήσαν έγκατεστημένοι "Ελ ληνες. Ούτοι ίθεώροΐΛ' εαυτούς ώς καταγόμενον; έξ Άργυρουπό- λεο>ς τοΰ Πόντον, ώμίλΛυν την πον
τιακήν διάλεκτον, έκκλησιαστικώς
ύπήγοντο είς την Μητρόπολιν τής
Χαλδίας τοΰ Οικουμενικού ΙΙατρι
αρχείον. Πότε είχον μετοικήσει
οί πρόγονοί τ(»ν δέν ένεθιμονντο.
Φαίνεται δηλαδή δτι οί γηγενεϊς
μεταλλουργοί τοΰ "Ακνταγ ώδηγή
θησαν είς Κύπρον τό 1574, είς αν¬
τικατάστασιν δέ τούτο>ν μετεφέρ-
θηστίν έκεί μεταλλοιιιργοί έκ Πόν-
του, οϊτΐΛΐς, άλύγιστοι καί Λσά-
λεντοι, παρέμειναν αύτόθι μέχρι
τή; Άνιταλλαγή;.
"Ο,τι οτνρβη εν "Ανταγ τοΰτ'
αϋτό ϊλα6ε χώραν καί εΐςτάςάλ-
λας περιοχάς, οπόθεν άπηλλάθη-
σαν "Ελληνες —Αντικίΐτεστάθησαν
νπ άτων1 χριστιανών αλλιον περιφε
ρ*ιων τής άπεοάντο.υ αύτοκρατο-
ρίας, διά βιαίας ι) καί οίκειοθελοΰς
μετακινήσεως. Πληθτισμοϊ δλοι, με
τα την Άλωσιν καί έν συνεχεία,
μετεφέροντο άπό περιοχής είς πε¬
ριοχήν, έγκαθιστάμενοι άλλοι εν
άλλω τόποο, ώστε καϊ ή άπόσπασις
μικροΰ ή μεγαλιτέρον μέρους λα-
οϋ έκ Κεντρικής Μικρασίας διά
μετοίκηστς είς Κύπρον, ουδεμίαν
προκαλεϊ εντύπωσιν.
Τό γεγονός ότι δέν μετεκινήθη
σαν οί κάτοικοι τοΰ χωρίον τοΰ Σι
νάν Άγιρνάς άρκεί διά νά άποδει-
χθή τό βάσιμον πολλών ΰποθέσε-
ιον.
Κατόπιν διαταγής τοΰ σουλτά
νού Μουράτ τοΰ Γ', τα 1584 έγι¬
νεν άπογραφή φορολογητέων άρ-
ρεν<ι»ν τοΰ Σαντζακίον τής Καισα- ρείας. Κατά τα ετος έκεϊνο δύο τι μαριοΰχοι ένέμονϊο τάς προσόδους τού Άγιρνάς έξ ήμισΐίας. Συμ¬ φώνως δέ πρός τό σχετικόν δελτί¬ ον τής άπογραφής, οί φορολογητέ- οι άρρενες τοΰ χωρίου ήσαν εκα¬ τόν ογδοήκοντα έννέ'α, έξ ών πέν- τε μόνον Μωααΐθανοί, πιθανώς ουχί εντόπιοι, Αλλά έκποόσοιποι των τιμαριούχίον. "Αν άλλως έχη τό πράγμα, θά δεχθώμεν απλώς δτι_ μία ή δύο μόνον ήσαν αί μη>α-
μεθανικαί οικογένειαι τοΰ Άγιρ
νάς.
Ό Κόνιαλι, κατελθών εί; Κε-
ξήκοντα έ?.ληνικα'ι (ροίιμ) οΐκογί-
νειαι όιαθέτονσαι δνο λαούς. Άρ-
μρνοι δέν υπήρχον. Έν συνεχείιι
στηιηντήθη έν Καισαρεία μετά τοΰ
έξ Άγιρνάς άνι,αάτου δημοσίου
ύπαλλήλου Ζοιι.μρίρ Όγκσΰζ, όστι;
είπεν είς αυτόν δτι πρό τής Αν¬
ταλλαγήν ή ρλλ.ηνική έν Άγιρνάς
οίκογένεια Ταστσόγλου έλεγεν δ¬
τι ό Σινάν ήτο μελος αυτής, έδει
κνυε 6έ κ-ηί την ίδκιιτρραν κατοικί
αν τού. Ό Κάπα/.ι προσθέτει ότι
τό περϊ ού ό λόγος οίκημα είναι
τώρα ίδιοκτησία ενός Νούχ Με-
χμέτ καί δτι τετρακόσιαι είκοσι £-
πτά οικογένειαι Μωαμεθανών κα-
τοικοΰν είς τα χιορίον.
"Οταν έβτρίΐ,τολογήθη τό 1512 -
1515 ό Σινάν ώς ύποψήφιο; γενί-
τσαρος, τό Άγιρνάς ήτο ασφαλώς
καθαρώς ελληνικόν. Γλί7>σσα τού
ήτο βεβαίως ή έλ.ληνική, είχε δέ
καί νέον>ς μή γνωρίζοντας την ΐουο
κικήν. Καί τό 1584 έ'ξηκολούθίΐ,
επί Μουράτ τοϋ Γ', νά είναι σχί-
βόν καθαρώς ελληνικόν.
Συν τφ χοόνιιι πολλά τοιαΰτα
χοΜ?ία τής περιοχής τής Καισα-
ρείίχς, τόσον έλληνικά, δβον κα
άρμενικά, τελεί(ος άμιγή έξ Από¬
ψεως μωαμεθανικής, Απέβησαν μι
κτά. Τουτο προ»κνψε με.τά την πε¬
ριπέτειαν τής Κύπρου, είτε δι' ά-
σπαβμοϋ τού μ<οαμεθανισμοΰ υπό τμή,ματο; των ρν<ιπομεινάντο>ν, εί¬
τε διά μεταφοράς καί έγκαταστά
σεο>ς εκείσε πολλών νέων Μοκιμε-
θανών κατοίκων. Πρό τοΰ 1914
τα υπό τω·ν< Χριστιανών κατοίκού- μενα χιορία δέν απετέλουν ή νη- σϊδας έν μέσω τοΰ ωκεανόν των Μωαμεθανικόν. Συνεπεία δέ πάν τιον των ώς άνο>, φυσικόν ήτο διά
τής συντριπτικής πλειονότητος νά
επιβληθή τής μριοψηφίας ή τουρκι
κή γλώσσα. Διότι τό εμπόριον, ή
βιοτεχνία, πάν έπάγγελμα καί ή
έπι&ίωσις των αετρρχομενοΛ' ότιδή
,-τοτε Ιξηρτίόντο έκ τής μετά των
μωαμεβανών ποικιλ<ι>τάτης συνηλ
ληγής.
Καβώς έδείχθη ήδη, οί κάτοιχιοι
τοΰ καθαρώς ελληνικόν χωρίου Ά
γιρνάς ώμίλουν περί τό 1512 —
1515, την ελληνικήν, υπήρχον δέ
νέοι μεταξύ αυτών, ώς ό Σινάν,
Αγνοοϋντες ένιτελως την τουρκι¬
κήν. Κατά τό 1923—1924 οί "Ελ¬
ληνας κάτοικοι τοΰ ώς ανω χο>ρίου,
ήλθον είς την 'Ελλάθα μέ την
Ανταλλαγήν ΐΓυρκόφχονοι. Δια
ψεύδεται λοιπόν έντΐϋθεν τό δο-
δέξαζάμ«νον υπό τιντον Τούρκοιν
καϊ Διτικών έρει»νητών, ότι οί τουρ
κόφωνθί "Ελληνες (Ρούμ) τής Μι
κραβίας ουδέποτε υπήρξαν έλληνό
φιονοι. Τό Ιτσορικω; δμ<ι)ς άναπό δεικτον τής άβασίμου τα-ύτης θεώ ρίας είναι δυνατόν νά φανή καΐ χω ρίς την περίπτωσιν τοϋ Άγιρνάς. (Συνεχίζεται) ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜπΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοθ συνεργάτου μας Σννέχεια έκ τοϋ προηγονμένου "Ανδρες καί γνναϊκες, μικοο'ι καί μεγάλοι, κα'ι μάλιστα έκεϊνιοι ποΰ ήσαν τεχνϊτες δπλων καϊ ΰ- φαντουργοϊ τής δασιλικής αύλής, γιατϊ αΰτοί, σάν ανθρωποι τοΰ 6α σιληά, εχονν περισοότερο θάρρος κίίί είναι πιό Οεομοί σ' (ΐΰτά τα ζητήμτι,τα· ίίπλο δέ *ίχε ό καθένας δτι βρέθηκε άπό την τέχνΙτ>, ή κά-
τι αλλο ποΰ πρύχειρα σχεδιάστηκρ
γιά την περίστασι.
ΚΕΙΜΕΝΟ
Αί δάδες έν χερσίν, οί λίθοι
.•τροβεβλ-ημένοι, τα ρόπαλα εύτρε-
πή, δρόμος άπάντοΐνι είς, βοή μία,
προθυμία κοινή' θυμάς ό δεινός ό-
πλίτης ή στρατηγός. Ουδέ γι>ναΐ-
κες αοπλοι τηνικαϋτα, τοΰ καιροΰ
θήγονιτος, μελίαι δ' ήσαν αύταϊς
αί κερκίδες· αί! ουδέ γυναϊκίς
I-
μενον £τι τώ ζήλ<ι> ροκΐθείσαι καΐ
ρί; Ανδρων βάρσος μεταλλαττόμε-
ναι. Βραχΰς ό λόγος. Με^ίζεοθαι
την εύσεβειαν ώοντο, εί τούτον δι
ρλοιντο' καϊ ούτος αυτοίς εύσεβέ
στερος ήν, δς πρώτος έπιβαλεί χεί
ρα τω τολ^μητή των τοιούτων. Τί
ουν ό σοβαράς ί*εΐνος καί θρασύς
δικαστής; Ίκέτη; τρ ελεεινάς, α-
θλιος τινος ού ταπεινότερος; ειος
έπιφανεϊς δ χωρίς αίματος μάρ¬
τυς κα,ί χωρίς πληγων στεφανί-
της, κα'ι βία τόν λαόν κατασχών
αί&οΓ κρατηθέντος τόν Ικέτην εαυ¬
τόν καί ύβριστήν διεσώσατο.
Ταύτα δ των όγκον θεός, ό ποι
ών πάντα καΐ μετα<ΐκεΛ«άξιον |πί τό βέλτιον, ό τοίς ύπερηφάνοις Αν, τιτασσάμενος, ταπεινοίς δέ χάριν έ.τιμίτρών. Τί δέ οί-κ ίμελλεν ό τεμών θάλασσαν, κ«ί ποταμόν ά- νακόι|)ας, καϊ οτοιχεϊα τιιραννή- ηας, καί χειρ«)ν Ικτάσει τρόπαια στήβας, ίνα διασώση λαόν φυγάδα, καί τούτο>ν έξαιρ^σηται των κινδύ
νων. Ό μέΛ· δή κοομικό; πόλεμος
ενταύθα έτελεύτησί, κα'ι πέρας εί-
χεν έκ θεοΰ δεξιάν καί τής έκεΐ
νού πίστεω; άξιον.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
ΟΙ πυρσοί ήσαν έ'τοιμοι οτά χέ-
ρια, τα λιθάρια προτεταμένα, τα
ρόπαλα σιγυρισμενα, ενας δρόμος
γιά δλονς, μιά 6ουή,, κοινή πρα#υ-
μία. Ό θυμός ήταν έκεΐνος που
τούς όδηγοΰσε, αύτός ό φοβεράς
όπλίτης ή στρατηγός. Αλλοίμονον
ε?τε οί γυναίκε; Εμειναν αοπλες
τότε, καΐ προσπαθοΰσαν νά ξεπερά
σουν στήν τόλμη τούς ανδρες, για
τ', θα.ρραλέες τίς Ικαμνε ή πεοί-
στασι καΐ δυναμικές ό ζήλος, άντί
δέ γιά χοντάρια είχαν τίς κερκίδες
των άργαλειών των. Γιά νά μή
κ. ΙΟΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΛΗ
πολυλογώ, δλοι τους νόμιζαν πώς
θά μοιρασθοϋν τί)ν εύσέβεια, εάν
θό. έ'πιαναν τόν τολμητή αυτών των
.-ΐραγμάτιον, καί είισεβέστερος θά
ίταν έκεϊνος, πού πρώτος θά εβίΐ
ξε χρρι ίπάν<υ τού. Τί έ'καμε λοΐ' πάν, δταν είδε αύτά, ό σοβαράς ίκεϊνος καί θρασύς ΰπαρχος; Ί- κέτης Ιγινε άξιολιαητος, άθλιος, ταπεινότερος άπό κάθε άλλο, ώσ- ηου φάνηκε στάν έξώστη ό χοιοίς ηίματα μάρττ^ρας καϊ χωρίς πλη- γές στεφανίτης, καϊ άφθϋ άναχαί τισε τόν λαό μέ την 6ία καί τόν (τεβασμό, ?σα>σε τον Ικίτη. καϊ ν-
6ριστή τού.
Αΰτά κάιινει ό θεός των άγίων,
Αντόςποΰ μετασκευάξει τα πάντα
πρός τό καλύτερο, Αίΐτός ποΰ άν-
τιστέκεται στού; ύπερήφα'νους κα'ι
χάρι έπιμετράει οτονς ταπεινούς.
Κα'ν δέν έπρύκίΐτο, Έκεϊνος ποΰ
ίκοψε στά δύο την θάλασσαν, πού
σταμάτηβε τό ποτάμι, δάμασε τα
στοιχρϊα τή; φύσεως καϊ ϊστησε
τροπαια αέ την ίκταο-ι των χεριών
νιά νά διασώση λαό φνγάδα, νά
κάμη κάποια έιξαίρεσι καί σ' αύ·
Τ(ύς τούς κινδύνους. Έδω κλείνει
ό πόλεμος τοϋ Βασίλειον μέ τούς
κοσμικούς, καί μέ την δύναμι τοΰ
θεόν είχε αϊσιο τέλος καί άντάξιο
τής πίστε(ος έκείνου.
ΚΕΙΜΕΝΟ
"Αρχεται δέ ό πόλεμος ένθέδε
τιολ έπισκόπων καί των έκίίνοις
σνμμάχων, αί πολύ μέν τό όίδοξον,
πλεί(ΐ)ν δέ ή βλάβη τοίς άρχομί'
νοις. Τίς γάρ άν τούς αλλ.ονς πεί-
σειε μετριάζ,ειν οΰτο> των προστώ
το>ν διακειμένιον; Είχον μέν γάρ
οΰδ' έκ πλείονο; έπιεικώς πρό; αϋ
τόν, τριών ϊίντων των ΰπαιτίο/ν'
οίίτε γάρ τω τής πίστειος λόγφ
σι·νέ6αινον, ότι μή πάσα άνάγκΠ,
τοίς πλήθεοι β'αιζόμενοι, οδτε την
επί χειροτονεία μικροψτ«χίαν «λε¬
ως καταλελύκαοι, καί τό παρά πό
λν τή; δόξας κρατεϊσθαι, πάντων
6αρί·τατον ήν αυτοίς, εί καί όμο-
λογεΐν αΕσχιστον. Εγένετο δέ χαί
αλλη τις διαφορά, ή ταυτα έκαιν
ποίησε. Τή; γάο πατρίδος ημών
είς δύο διαιρεθείσης ήγεμονίας
καϊ μητροπόλεις (1) καί πολλά των
έκ τής προτέρας τή νέα προσαγον-
σης, εντεύθεν χα τα έκείνων έ(Πα
σιάσθη. Ό μέν γάρ ήξίου τοίς δη¬
μοσίοις καΐ τα ημετέρα συνδιαι-
ρεϊσθαι καί διά τουτο μετεποιεϊτο
των νεωστί προσελθόντων, ώς αύ¬
τω διαφερόντων ήδη, κάκίίνον «■
χωρισμένωιν. Ό δέ τής παλαιάς
είχετο συνηβείας, καϊ τής έκ των
πατέρων άνωθεν διαιρέσεως.
(Συνεχίξεται)
ΓΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝβΣΜΑ
1 ΘΗΣΑΥΡΟ! ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό τό άριστίΐύργημα τού ΣΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
■ "Ο ΔιΑ^θΛΟ- ΣΓΗ-Ν ΤΟΤΡΚΙΑ>
Δκχσκενή·· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ'
38Ιην
— Στήν άπελ.πισία μόν, σννεχι-
σε ή Μαρκησία Γκιονστιάνι, σκέ-
φθηκα νά γράψο ατάν Ραούλ καί
νά τού έκθέσω την κατάσταση.
Μά τό 6ρήκα άνόητο.
Δέν εΐχα πιά καμμιά άμφιβολ.ία,
πώς τό ΰποκείμΓΜΟ αϋτό, είχε κα-
ταβτρώσει τό σατανικά σχέδιο τής
άπάτης πού διεπράχθη είς βάρβς
μου. Τα πράγματα μιλοΰσαν μόνα
τονς. Αύτάς ό (ίπαίσιος αίνθρωπος,
εΤχε πείσει την έρωτομανή (ριλενά
δα τού, νά τόν συναΛ^ήση στό Δα
σος τοΰ Βελιγραδίου καί νά τού
ξίψουρνίση τό παραμύθι τής απω¬
λείας τού περιδέραιον της. Αύτάς
-ής σΐ'στησε νά μοΰ ζητήση νά τής
δανείσω τίς πρώτες εκατόν πενήν-
τα χιλιάδες γρόσα, πού χρειάζον-
ταν γιά την δήθεν άντικατάστασή
Ό ίδιος τής υπέδειξε νά μοΰ έ-
νεχριριάση ή 'Εσμά, γιά άσφάλειά
μου, τα βαρύτιμα διαμαντικά της,
μέ την διαβεβαιώση, πώς άμεσοις
μόλις θά τής εστελνα μ' αυτόν τα
χρήματα τοΰ δανείον, θά εύρισκε
τρόπον νά τό όντικαταστήση μέ
ψεύτικα καί νά τής τα επιστρέψη.
— Μά την διρκοψε ό Ίανιάκης,
γεμάτος άπορεϊε; καί περιέργεια,
γιατ'ι τα εκανε δλα αΰτά ό Ραούλ
1 Τάσας, κόρη μου, άφοΰ τα χρή¬
ματα, αύτά ποΰ επαιρνε άπό έσένα,
δέν τα κρατοΰσε ό ϊδιος, άλλά τα
ίδινε στήν 'Εσμά Σουλτάνα;
— Σοΰ τό είπα, τοΰ άπάντησε
ή Μαρκησία, κύριε Ίαννάκη, άλ-
λό φαίνεται πώς τα ξέχαβες. Για-
τ! ήταν άνήθικος καϊ γιατί τέτοια
ήταν ή σνμφωνία ποίι εϊχανε κά-
νει μεταξύ τονς.
Κατά την σιηιφοννία αυτή, ό
Ραονλ, θά προμήθενε στήν 'Εσμά
Σουλτάια τα χρήματα ποίι αύτη
είχΐ άνάγκη γιά νά κρατάη, κοντά
της κ<ιΙ τόν αλλο έραστή της, τόν πρίγκιππ. Μονρούζη καί σ' άντάλ- λαγμα, θά τοΰ ίκανοποιοΰσε τίς φιλοδοξίες. Όπως σοϋ εΐπε ό πρίγ κιπας δ Μονρούζης, γιά νά ένισχύ ση τόν άγώνα των Έλλήνονν, προσφέρθηκε νά ύ.τοθηκεύση τα κτήματά τού —όν Μπενβενίστε, μά αυτάς τοΰ έθεσε άσύμφορονς ίίρους, νστερα άπό έπέμβαση τής 'Εσμάς, πού γιά νά τόν ύποτάξη στό πάθος της, ήταν άποφασισμέ- νη νά έν,εχυριάση άκόμα καί τα διαμαντικά της καί νά τόν εύκολύ ■νΐ, χωρίς, φυσικά, όντε νά φαν- τάζεται τοϋς πραγματικοΰς λόγους των άναγκώνι τού. Ό Μουρούζης, μετά την άποτυχία τής προσπαθεί άς τού, νά ύποθηκεύση τα χτή,μα- τά τού, άναγκάστη«ε νά δεχτή την πρόταση τής Έσμας, νά τόν δα- νείση αυτή τα χρήματα .τού εΤχε άνάγκη, χωρϊς νά τού 6άλη κανένα περιορισμό. "Εται Ορεθηκε μπλε- γμένος στά πλοκάμια τής Σονλ- τάνας κα'ι θέλοντας καί μή, τής ίκανοποιοΰσε τό έρωτικό πάθος της «πίγοι·ρα», μέ 6αριά καρδιά καί χορ'ις νά ξέρη την άπάττ) πού κά νάνε είς 6άρος μου, ή αναγκάση κή φΐλενάδα τον καί ό έραστής της Ραούλ Πασάς. "Οταν την 8 μαθε, πούλησε τα κτήματά τού ο- σο - δσο καί πλήρο>σε την 'Εομά,
μέ την έντύπωση, ότι θά μ' εξο-
Γρλοΰσε μέ τα χρήματα αύτά. Ή-
ταν τίμιος άνθρο>πος καί δέν άμ-
φιβάλλ.ω, πώς αν ξοΰσε θά μοΰ
μιλοΰσε' γιά δλα αΰτά. Άπόδειξη
οίιτοΰ είναι τό γράμμα ποΰ μόν ?-
γραψε λίγο προτοΰ μοΜομαχήβη αέ
τόν Ραούλ. θά σοΰ γεννηθή τώοα
ή Λπορία, κύριε Ίαννάκη, συνέχι-
σε ή Μαρκησία, πώς τα ίμαθε 6-
σα μοϋ ?γρα·ψε δ μακαρίτης. Δνβ
τι>χώ; δέν μποριΰ νά στήν λύσω,
γιατΐ την άπορία αύτη έ'χω κι' έ-
γώ. "Ισως άπό την ιδία την Σουλ-
τάνα.
Είναι άλήθεια, κύριε Ίαννάκη,
Κτι καμμιά φορά οί άνθρωποι 6ρί-
σκονται στήν Λνάγκη νά κάνουν
πράξεις Λντίθετϊς μέ την συνείδη-
σή τονς. Γι' σΰτό σκε—ιόμουνα
.-τώς δέν ήτατ δυνατόν μιά Σουλτά
νί· νά φθάση στό σημεϊο νά μοΰ
κΤάη τα χρήματα ποΰ τής δάνεισα.
Καλά ρλεγα μόνη μόν, τα κοσμη-
ματά της άξίζανρ ρ'να έκατομμΐ'ριο
γρόσα κα'ι μπορεϊ νά διέΛραξΐ την
Απάτη μέ τΟΜ Ρςβύλ νά τα άντικα
ταστήση μέ ·ψεύτικα γιά νά τα .τρο
(ΐνλάξη άπό μιά καταστροφή, ά-
κύμ,α καί άπό την περίπτο>ση τής
κλοπής τονς. Σνμφιονα μέ την
σκέψη αυτή, ή 'Εσμά πήρε τα δια¬
μαντικά της πίσω καί τα χρήματ™
της άπό τόν Μονρούζη, Θά έ'πρεπε
νά δεχθή τα ·ψεύτικα> ποΰ κρατονσ<ι χο>ρίς νά μιλήση κα}, νά μοΰ επι¬
στρέψη τίς πεντακόσιες χιλιάδες
γρόσια ποΰ τής δά'Μεισβ.. Καΐ πε-
ίί·μενα. "Ετσι, πέρασε άπό τότε
?νας μήνας, πέρασε καί δεύτερος
χωρίς οδτ' έκείνη οϋτ' έγώ νά ζη-
τήοοιιμε την τακτοποίηση των λο
γαριασικόν μας. Τότε περίπον πή
!>α αλλο γράμμα άπό τόν Ραούλ,
ό οποίος μοΰ εγραίρε, ότι άίη<ηι- χοθσε γιατί δέν εΤχα φνγει Λκόμα άπό την Πόλη. Μέ πληροφοροϋσε ίίτι δπιυς κμοιθρ, ή 'Εσμά Σουλτά να είχε πάοει την έπιχορήγησή, της άπό τόν Σουλτάνο καί ότι νστερα ηπ' αΰτό, δέν τοΰ εμενε Αμφιβο- λ.'α πώς θά μέ είχε έξοφλήσει, πράγμα γιά τό όποΐο, όπως μόν ργραφε, την είχε παρακαλέσει I- διαιτέρ<ος. Ή τελρυταία αυτή πα,ράγραφος τής έ.τιστολής τον, κνριε Ίανή κη, μέ γρμισε (ρρίκηι καί άηδία. Κατάλαβα ότι μ έ προκαλοΰσε νά ζητήσο) τα χρήματα μόν Από την Έσμά, γιά νά ξητήοη κι' έκείνη τα διαμαντικά της καί νά άποκαλν φθή πώς τής τα εΐχα άντικίίταστή σει μέ ψεύτικα, όπότε ό'χι μόνον δέ θά μοΰ έ'δινε γρόσι, μά θά ζητοΰσί καΐ ποίας ξέρει, πόόα χρή αατα, γιά άποξημίίοσή της. ΆπελΛΐσμένη κίΐί άηδιασμένη άπ' δλη αυτή την κατάσταση, ά- ποφάσισα νά μην απαντήσο) στάν Ραοΰλ, καί, πράγματι δέν 'τοΰ γραψα. Μιά σκέψη άοχισε νά μοΰ τρι- βελίζη τό μτ^ιλό. Νά φύγο) δσο γίνα.ταν πιό γρήγορα άπό την Τον.ρκία. Μά δέν τό άποφάσιζα, γιατί αρχισα νά ςχ»6άμαι πώς ή Έσμά θά διέδιδε πώς τής εκλεψα τό χρυσαφικά της. "Ετσι έξακολού θονσα νά ζώ μέ την άγιονία στήν Πόλη, περιμένοιντας άπό μερά σέ μερά νά μου τα ζητήοη ή Σουλτά να καΐ νά ξεσπάση τό σκάνδαλο είς 6άρος μου. Βεβαία, θά άμννό- μουνα. θά δι«ιμαρτιρόμοννα καί κάνοντας χρήση τής έπιστολής τού Μουρούξη, θά προσπαθοΰσα νά ά- ποδείξίο την άπάτη ποϋ ε'χε δια- πραχθή είς βάρος μόν. Φο6όμοι*- ·ια δμίος, πώς ΰχι μόνο δέν θά πε- τύχαινα τίποτβ, αά, ίσως, καϊ νά μέ σκότωναν γιά νά μοΰ κλε/σοιτν τό στόμα. "Ετσι ε|ακ.Τ)λο>>θοΰσα.
άναποφάσιστη, νά ζω σέ διαοκή
άγοινία.
ΕΙχαι περάσει τρείς μηνες Από
τάν θάνατο τοΰ Μονρούζη κα! Α¬
πό την 'Εσμά Σουλτάνα οιίτε φο-
νή, οίίτε άκρόαση» Μόνο Από τόν
Ραοΰλ πήρα γράμμα, μέ τό δποΐο
παρπανονίόταν ότι τόν
ξέχασα καί μέ παρακαλοΰ
σε νά τόν πληροφορήσο)
τί εγινε μέ τό ξήτημα τής 'Εσμάς
Σσυλτάνας, γιά νά την πιέση κι'
αύτάς, στην περίπτοκτη ποΰ δέν μέ
ρΤχε τακτοποιήση ώς τα τότε,
πράγμα ποΰ δέν φαντάζονταν πώς
δέν ρΐχε κάνει, γιατί τοΰ «Τχε γρά
νει δτι πήρε Από τόν Σουλτάνο
την έπιχορήγησή της καΐ θά μέ
τακτο.τοιοΰσε όπωσδήποτε. Γι' αύ-
τό μάλιβτα τό σκοπό, όπως μοΰ
εγοαφε ό Ραούλ, θά μοΰ ?στελνε
σΐ λίγες μέρες δνθρ(ι>πο τής ί,μπι-
στοσννης της, νά μοΰ έξοφλήση
τό χρέος της καί ιιά πα τόν Ραοΰλ μπροστά
μόν.
(ΣυνΓχίζεται)
Άπό ττ>« έποποιίαν τής Βο»είου Ή πείρ".
Σελίδες άπό την δραματικόν Ιστορίαν των
ΤΡ-ΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΚνΝΑΡΔΟΤ "ί
(Συνεχεια εκ τοΰ προηγούμενον) Τάγιιατος τοΰ 14ου Σι^τάνιιατο;.
Άκκ' ή έ.-η'θεσίς τού άνετράπη Άλλ' ήσαν τόσον δραματικαί αί
διά τοΰ πνρός των αυτομάτον ό- Οιακυμάνσεις τής άμι»ντικής μά-
πλιον, τοΰ μοναδικόν δλμου κα'ι χης τής 10ης Μαρτίου, καιθώς τάς
τού πυροδολικοΰ άμεσον ύποστηρι παρηκολοί»θησα ι'κ τοΰ παρατηρη-
εευις, ό δέ αγών περιο>ρίσθη έπ> τηρίον μόν, ώστε παρά την πεπόί
τινάς ώρας είς την ανταλλαγήν πν θηοίν μόν ΰτι ό ίχθρό; όπιοσδήηρ-
ρών ,τεξικοθ καί την κ<ιτα·πνρο6ό- Ι τε θά άπρκρούετυ, είχον άνησΐ'χή- λησι" των θέσεοιν τοΰ 111)43 Τα | σει πρός στιγμήν διά την άκεραιό τητα τής διατάξεως τοΰ III) 43 Τάγματυς, ή διάςοηξις τής οποίας θά έπέδρίΐ λίαν έπικινδύνιυς και είς τό Κέντρον Άντιστάσεως τοΰ γματος διά των άτομικών όλιμί- σκων. Ό είς τόν ΙΟον Λόχον {ιπηρε- τών τότε λοχίας Τριανταφυλλίδης •ΊοΜχννης τού Κοη<παντίνον, ώς εξής περιέγραψε την δράσιν τοΰ σνναδέλ.φου τον Τσαγκαράκη Δτι μητοίον τοΰ Κο)νσταντίνον έκ θρα ψανοϋ Πεδιάδος, πεσόντος κατά τή μάχην τής 10ης Μαρτίου: «Ούτος, επί κεφαλής τής ομά¬ δος τού, ηιρκΐκομ^νης πλησίον τής ιδικής μου, καθ" ήν στιγμήν έ- κυκλώθη ή διμοιρία μας υπό τής Τάγματός μόν. Άνησνχησα δέ έκ τού εξής σο- Ιαροιτάτον ίπεισσ&ίον. Περί την 11 ην ('όραν καί ν.αϋ' ?ν χρόνον ή μάχη ΐμαίνετο είς την "Αρτζαν ντί Μέΐζο, έφθασεν είς τόν στα¬ θμόν μόν διοικήσεως δρομΐΰς τοΰ 10 Λόχον μέ άνκροοάν τοΰ λοχα- γοϋ Συαβονλάκη, διά τής οποίας ούτος εζήτει ένίοχνσιν «διότι έκιν- έχθρικής δυνάμεως τάγματος, ε- Ι ίΪΎενε νά κτ<κλΐ')θή υπό τού έχ- διδε διαταγάς καί έμάχετο λυσσι·)- θροΰ». Καίτοι δέν έ'^εώρησα δΐΛ'ατόν δώς. Φονευθέντος τοΰ δαλοπολυ- βολητοϋ τού, ήρπασε μόνος τού τό όπλοπολυβόλον καί, έπειδή ό και- ρό; ήτο όμιχλώδης, ανελθών επί βράχου, διά νά έχη καλύτερον καί μεγαλυτέραν όρατότητα, ίβαλλεν Λκατα.ταύστο); νατά τοΰ έχθροϋ, φωνάϊιον διαρκώς: «θάροος παι¬ δία, κα'ι τού; φάγαμε... Άέρα, παι διά! Πάνω τού, παιδία!». Τοΰ φώ ναξα νά καλυφθή όπισθεν τοΰ βρά χον, άλλ' ή ήρωϊκή τον Απάντη¬ σις ήτο: «Δέ ντοΰ; φοβοΰμαι τού; παληοφρατέλλονς», καϊ έξηκολ.ού θει τάν άγώνα, μέχρις δτον ό ϊ- •/θρός καμφθείς ήρχισε νά συμπτύσ σεται πρός τα οπίσω. Τόν εΐδα τότε προπορ€νόμενον πάντοτε των άνδρόίν τον, νά όρ- μα μέ τό όπλαπολυβόλον σάν θη- ρίο εναντίον τοΰ έχθροΰ, άπέχον- τος περί τα 100 μέτρα άπό τάς γραμμάς ιμας, καί τόν ήκουσα κραυ γάζοντα: «Έμπρός, λεβεντόπαιδα, ,τάνο) τους!», «Πρύσεχε, Άντώνη, τοΰ φ<ί)ναξα δννατά. Μάς κτυπούν δλμοι άπό άπρναντι». Άλλά χωρίς νά δίδη προσοχή στούς λόγους μου . εξηκολουθεί την καταδίωξιν υπό (•ροχήν σφαιρΛν καί βλημάτιον δλ- ιχΰτόν τόν κίνδυνον, έφ' όσον τό οημεΐον έπαφής των Ταγμάτοιν III κα) II διετηρΐΐτο ακλόνητον, ΐν τούτοις ά.τίσΤίιλα άμε/σίυς μίαν διμοιρίατ υπό τόν ρφεδρον Λνθν- ηολοχα'γόν Κορίχικάκην Φαν., πε¬ ρισσότερον ίνα τονώσο) τό ηθικόν των μαχαμέντον. Διότι έξεπλάγην έκ τοΰ γεγονότος δτι ό λοχαγός Συιιδονλάκης δέ > άνεφέρθη είς
τόν ταγιιατάρχην τού Παρασχά-
κην Παρ., άλλ' είς έμέ, καί έσχη-
μάτισα την αντίληψιν δτι επρόκει¬
το μάλλον περϊ κάμψΐ(ος τοΰ ήθι-
κοΰ τον. Άλλά μήπιος ή σημασία
τοΰ ήθικοΰ είναι μικρά δταν διε-
?άγεται μάχη;
Ό διοικητής τοΰ Τάγματος είς
τάν οποίον Λνέφερα τηλεφοννικως
την ενέργειαν αον, ένεικρινε μέν
7<ιύτην, ήπόρησε δέ κα'ιαϋτόςδιά τε τόν προβληθέντα κίνΛυνον Χϋ- κλώσεο>ς τοΰ ΙΟον Λόχου υπό τοδ
έχθροΰ καί την Λντικανονικήν αί
ί·ησιν τοϋ λοχαγοΰ. Εζήτησε κα»
τω ίυτέιβαλα την ληφθείσαν Αναφο
ράν, διέταξε δέ τόν λοχαιγόν
Τζ(,)ρτζάκην Μιχ. ν' Αναλάβη ά-
Λμε<ΐίι)ς καί τα ΐαθήκοντα έπιτε- ΕΠΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗ Σ 1913 ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΙΜΒΡΟΥ ι ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΟΝ ΤΗΣ) Τή έπιμελεία ΤΟΤ ΚΕΝΤΡΟΤ ΙΜΒΡΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΤΕΝΕΔΙΑΚΩΝ ΣΠΟΤ- ΔΩΝ ΜΕΛΒΟΤΡΝΗΣ μον καί πνροβο'.ιικον. Επάνω είς , λονς τοϋ II Τάγματος, τόν δέ την βοήν τής μάχης καϊ μέσα στήν ταγματάρχην Παρασχάικην Παρ. λόλασιν τοΰ πνοός καί τούς μαύ- νά μετακινηση εγγύτερον πρός την (,ονς καπνούς, όκούω ?να τρομερά γραμιιήν τής μάχης, τόν Σταθμόν <ωχ!*. Τρέχον κπϊ βλέπω τόν ή- τού Λιοικήσεο);. ηο>α καθισμένο μΐ" τό όπλοπολνβό-
λο εί; θέσιν σκοπεύσειος, μέ τό
στόμα άφριαμένο καί τα μάτια ό-
λάνοιχτα, νά κνττάη πρός τόν ε¬
χθρόν. Τοΰ μίλησα, δέν μοΰ μίλη-
21. ΤΑ ΜΕΤΑ
ΤΗΝ ΕΑΡΙΝΗΧ ΕΠΙΘΕΣΙΝ
Μετά την παταγώδη άποτιιχίαν
σε. Τύν κίνησα, δέν κτνήθηκε. Ή- ■ τής «Έαρινής έΛΐιθέσεώς» τΐον, οί
το νεκρός. "Εν Γιλήμα δλμου είχε Ιταλοί επεδόθησαν είς την ίσχυ-
πρράσει τόν Αριστεβόν τον κρότα- ράν οχύρωσιν τής γραμμής των,
<ϊθν καί τοΰ επέφερεν Ακαριαίοις κίΐί ήρχισαν νά άποσνρονν δννά- τόν θάνατον. "Εσκιηιια καί τόν φί ιιεις έκ τοΰ κεντρικοϋ τομριος τοΰ λησα καΐ έξηκολοϋθησα την κατα δίίοξιν μρχρι τής νυκτός. Μετώποι» πρός τόν Γιάοειον. Είς την Γιουγκοσλαθίαν έπεκειντο σο- Τήν ιδίαν εσπέραν τόν ένταφιά 6αρά γεγοΛ'ότα, κα'ι εΌπευδον νά σαμεν είς την ρίξαν ενός πελωρί- άντιμετ<,»ΐίσουν Γνδεχομένην κοι- οιι δράχβν έν ιιρστρ 8ύο ήο(οϊκί)ν ι νήν ενέργειαν τίϊ>> έλληνικών καί
ΐΛΐδιών τής ομάδος τού. Είς τόν Ι γιονγκοσλαυΊκων στρατενμάτυννείς
Γράχον ίχάοαξκ, τΌτερώτερα, μί
την ξΐφολόγχην μου τό όνομά τού
την ήμερομη'ίαν τού ήρωϊκοΰ
τα σημείον έκείνο.
Ταυτοχρόνως ένετεινον τονς
6ομ6αρθισμονς κον διά τής Αερο-
πορίαΐ καί τού πυροδολικοΰ, ί"α
δυχεράνονν τάς επιθετικάς Ιρο-
τον θανατον».
Οί νπερασπιοταί τής "Αρτζας
τΐ Μετΐο συνέτριι|ιαν έν τέλει την ταρασκευάς τοϋ Β' Σώματος
εχθρικήν επίθεσιν, διατηρήσαντες | Στρατόν είς τόν κεντρικόν τομέα
τάς θίίτεις των μέχοι τής ήιιέρας τού Μετώπου.
>.α·θ' ην Λντικατεστάθησαν υπό τοΰ (Συνεχίζεται)
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ,ίθΝΟ ΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγον>μένου
ΣΤΓΚΟΙΝΩΝΙΑ
Άμ<λξητοί όόοί ΰπάρχοι«ιν επί τοΰ παρόντος αόνον ή σι>νδέονσα
τάν λιμένα Κάστρου μετά τής πρω
τευούσης Παναγίας, μήκους 5 χι¬
λιόμετρον ήτις άμεληθείσα επί Ί-
κανά ίτη κίίί πολ^οαχοΰ καταστρα-
φείσα ήρξατο κατ' αύτάς έπισκευ
αζομένη. Κα'ι εν τμήμα 4.000 μέ- Ι
τρών τής όδοΰ τής συνδεούσης την
πρωτεύουσαν μετά τοϋ χωρίου
Σ χοΐΛθυδίον έχονσης έν δλο> μή
κος 15.000 μέτρα. Πάντα δέ τ' άλ
λα χωρία συνδέονται πρός αλληλα
μετά τής πραηενονσης καϊ των δία
φόρων έξοχών δι' όδών ήμιονικών
αιτινε.ς είς πολ.λά μέρη είναι στε-
ναί, Απότομοι, δύο'βατοι καί έπι-
κίνδυνοι. Άναγκαϊον κα'ι ωφέλιμον
6ε>6αί<ος είναι νά κατασκει>ασθώσι
μεταξΰ των διαφόρί,ιιν χο>ρί(ον ά- '
μ^ξητοΐ οδοί άλλ* έπε-ιδή τουτο ά
παιτεϊ καϊ χρόνον μακρόν καί δαπά
νην ού μικράν, έπεΐγον είναι νά
κατασκευασθώοι αί υπάρχουσαι ήμι
οΐΜΐκαί οδοί, ώστε νά καταοτή ή ι
σνγκοινο>νία ου μόνον άκίνδυνος
άλλά καί εύκολοπέρα καί άνετΜτέ ι
ςα. Δύναται δέ νά γίνη τουτο, τοΰ
φόρου άδοποιίας .τροοριξομένου μό
νόν διά τάς άμαξηηάς όδούς, διά
τινος έκτακτον φόρου έπ»6αλλαμέ
νού γενικώς, ή μόνον είς τούς εν¬
διαφερομένους κατ' ένορίας.
ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ
Ή κτην,οτ,ροφίαι αΐγών κα'ι
προίιάτων είναι Λνεπτυγμίνη έν
τή νήσω, άν καί δέν γίνεται έπι-
στημονική καί έπιμελημέινη, ώς καί
έν προηγονμένη μόν εκθέσει άνέφε
ρον. Έιΐέτος, άν κα'ι έκ τού χει
μωνος κατεστράφησαν πλέον τοΰ
1)3, έμετρήθησιν κατ' αύτάς α[-
γες κ«ί πρόίΉιτα τό «ίλο,ν 27.346.
Έκ τούτον πιολοΰνται κατ' ετος
είς την έπέναντι παραλίαν τής Μ.
Άσ,'ας, είς την θρακικήν χερσό¬
νησον μέχρι Κμλ)πόλεος κα'ι είς
Τένεδον περί τάς 4.000. 'Εκτός
τούτον τρέφονται επί τής νήσου
χοϊροι, δνοι, ήμίονοι καί ίπποι.Έκ
τοντ(,)ν δέ πιολοΓηιται είς την Σαμο
θράκην καϊ θράκην μόνον ήμίονοι
καί ϊπποι. Ή άξία έκαστον εϊδους
κατά μέσον όρον είναι ή εξής:
γΛι ήμιόνων λίρας Τθ(·ρκ^'ας 10—
12, των ΐπ~ον λίραι τ. 5—8, των
πςοβάτοιν μετξήτια 5 καϊ των αί
γών μετζ. 3 — 3. Ή ίτηοία άξία
τή; παραγιογής εκάστου ποο6άτον
■Μα αίγας άνέρχεται βίς 12 δρχμ.
Έκ των αίγών καί προβάτοΜ, πά
ράγεται τνρός 50.000 όκάδ. άξίας
42.000 περίπου δραχμ. καί 6ούτν-
ρον 2.500 όκ. Αξίας 9.000 δρχμ.
Έκ τούττον έξάγβται τυράς περί
τάς 25000 είς Μιτιλήνην, Κυδω
νίαν καί Καβαλαν, κτά βούτυρον
περί τάς 800 οκάδας κατά παραγ
γελίαν έκ Λήμνου καϊ Δαρδανελ-
)μ»χ. Τα παραγόμενα μαλλία άν-
ρρχονται είς 18.000 περίπου οκά
δίΐς άξ«ις 23.000 δρχμ. έξάνονται
δέ περί τάς 12.000 όκ. είς Δεδέ
αγατς, Βόλον, Αίγιναν, Πειραια,
θεσσαλονίκην καϊ Καιβάλλαν.
' Η κ.τηνοτροφία δύναται νά δ<- πλασιασθή εάν ποοστατευθή νΆΐα λήλο>ς καϊ εάν φνλάττωνται καλώς
τα αιγοπρόβατά, έ.τίσης εάν λη
φθώσι μέτρα όπως όρισθώσι κα-
τάλληλα μέρη πρός δοσκήν, μή έ-
πιτρεπομενης έκεΐ τής σποράς. Ώ
σαύτιος εάν ληφθή πράοια καλών
έπιβητόρων δύναται διά τής δια-
σταυρώσεοις νά Οελτο>θή τό είδος
των ϊππίον καί ήμιόνοΛ' κίΐϊ ή ν·ή
σος νά καρπωθή έκ τούτιον καλόν
είσόδημα. 'Επίσης καϊ αί άγελά
δες εάν ληφθώσι κατάλληλα μί
τρα δύνανται νά εΐιδοκιμήοωσι.
Ποταμοϊ καί λίμναι
Λίμναι δέν ΰπάρχουσιν επί τής
νήσου, έκτός μιάς άλυκής ήτις κ-εϊ-
το;ι κατά την ανατολικήν παραλίαν
τής νήσου κα'ι εχε» Εκτασιν 1.000
περίπου στρεμμάτιον. Ή άλυκή αΰ
τη άνήκει είς τα ΔημόσιθΛ' χρέος
τό οποίον δμως ίχον άλλας άλλα
ΑΙ ΚΥΔΟΝΙΑΙ (ΑΐΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΩΝ ΑΝΘ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΔΙΟΓΜΟΝ
1914 -1918
• ■
Τοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΙΙΑΙΊΑΔΟΗΟΙΓΛΟΙ
τέως λευθυντο· παρα τώ υπουργείω Γεωργίας
(Σνι^χεια έκ τοΰ προηγούμενον)
Λεπτομερέστερο οί άριθμοι των
έκτοπισθέντιον κι' οί περιοχές άπ'
Τί λέγει ή άοιάψευστος Ιστορία
ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ
ΕΤΟΥΡΚΟΦΩΝΗΣΕΝ Η ΚΑΠΠΑΔΟΚιΑ
«^.υνέχεια ίχ προηγουμέΛ'ου)
Τουτο σημαίν'ρι δτι δέν είχε πρα
1>μχιτοποιηιθή ή δεν είχεν όλοκλη·Ο<υ Τοΰ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Ι. ΤΣΑ Λ1ΚΟΓΛΟΤ σάρίΐαν επεσκέφθη τό χωρίον τοϋ Σινάν καί δΐϊπΐστΐικκν δτι πρ<) τής Άνταλ/Λΐγής διέμενονι έκεί *- μέννι ίκ πείνης κα'ι δίψης, σιν επί δύο καί τρία ήϋίρονύκτια θ θή τό 1573, λόγ'ο τού δριμύτατον χειμώνος, ή έξορία των χριστια¬ νόν τοϋ "Ακνταγ καί τής περιο- χή; τού. Έκ των δημοβιενθεκτών τοΰ καθηγητοϋ Αχμέτ Ρρ· δπου έκτοπιστηκαν, Ιχουν ώς ε¬ ξής: ΕΠΑΡΧ1ΕΣ ΘΡΑΚΗΣ έν ΰπαίθρω καί άφοΰ ετοιμάσθη (^ βρη σοι,λΐανικΛν δ,αταγών ά τραΐνον διά νά μεταφερθωσιν οί | ποΟϊικνύεται δτι τα μεταλλεϊα τού δυστυχεϊς είς τύ εσωτερικόν, διά μαστιγώσειος καί >Λ.κτισμάτων έ-
ά
^..«»._______________ μγς
Έπαρχία Σαράντα Έκκλησιών χο> ξι.ιθοΰνται άσπλάχνως καϊ είσάγον
0 ατικώς έντός δαγονίων
/ .,ΰ άλνκάς ών ή εκμετάλλευσις
είναι μάλλον εΰκολος κ·α< όλιγοδά πανος, δέν έκμετιιλλεύεται αύτθήν. Ε/ς μόνον ποταμάς νπάρχει ού τό Γ'δοκ? είναι όλίγιστον αν καί ρέη ί>ιαρκ(Τ)ς. Ό ποταμός ούτος πηγά
ζει έκ τώΐ ό-ρέων Σ χοινονδίοΐ', έκ
Βάλλει μετά ήρεμον ροϋν 3 ώρών
είς την θάλασσαν παρά τόν λιμε
να Κάστρον. Κπταρράκται καϊ .το
ταμοϊ δ·νάμενοι ινα παραγάγοσι
σπονδαίαν δύναμιν δέν ύπάρχονιοι,
μόνον κατά τόν χειμώνα σχηματί
ζοτ<σι τοιούτους τεχνητοΰς πρός κί νησιν μικρων άλενρομνλ(,)ν. Χείμαρ ροί τινιες πλημμνβοΰντες κατά τόν χειμώνα έπΐίΐ έρονσι ζημίας είς τοΰς παρακειμένονς άγρούς τουτο δέ δύναται νά προληφθή διά τα- •'Τΐκής έκκαθαρίσε(,>ς καί έβαθΰν
σεως τής κοίτης των ποταιιών τού
το>ν.
ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ
ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΚΤΗΣΕΩΣ
Αί οίκοδομαί άιερχονται είς 1.
680 οικίας καί 1.118 Αγροτικάς κα
λνβα;· κα'ι τίϊίν οίκιων ή άξία ή
σημερινή άνέρχεται είς εν καί ή¬
μισυ έκατομμύριιτν δραχμων, των
άγροτικΛν οίκίσκ<·>ν είς 250 χιλιά
δας περίπον δρ. Ό φόρος αύτ<7>ν
επί Τονρκία*ς έλ.ογίζετο είς 5,55 ε¬
πί ·Λ)ϊς χιλίοις, ίΰστε, κατά πρό
χειρον ΰπολ.ογισιιόν τό εσοδον εκ
μέν των οίκιων πρέπει νά ανέλθη
είς δρχ*ι. 8.325, έκ δέ των άγρο-
(Σ ιΐΜεχί.εται)
ΘΑ ΒΕΛΤΙΩΘΟΤΝ
ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΔΟΤ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ —
ΕΔΕΣΣΗΣ
Υπό τού ΰποκργείον Δημοσίιον
"Εργιον Απεφασίσθη ή σι·ντή<ιησις καί βελτίωσις τμημάτοιν τής έθνι- κής όδοΰ Θεσσαλονίκης — Ν. Χαλ νηδόνος — Έδέσσης — Φλωρίνης κα δή άπό τό 31ον μέχρι τό 160όν χιλιόμετρον (σύνολον 129 χιλ.ιόμε τρα)· , Προϋπολογισμώ τοΰ έργον 30 εκατομ. δραχμαί. ΑΙ εργασίαι σνντηρήσεΜς καί βελτιώσ«ως τής όδοΰ Θά άνατί- Θοΰν διά δημοπρασίας ή όποΐα θά διεξαχθή την 21ην τρέχ. ρία 4, κάτοικοι ΰ.500. Έπαρχία Διδνμοτείχου, χωρία 11, κάτοικοι 5.368. Έπαρχία Αϊνον, χ. 5, κάτ. 3.625 Έπαρχία Βιςύης, χ. 5, κάτ. 8. 106. Έπαρχία Δίρκων χ. 16, κάτ. 13.542. Έπαρχία Ήρακλείας χ. 31, κάτ 22.6«8. Έπαρχία Μυριοφύτον χ. 3, κάτ. 4.060. Έπαρχία Καλλιουπόλεως χ. Π, κάτ. 32.825. Έπισκο-ιή Κων)πόλεως χ. 1, κά τοικοι 320. Σύνολον χωρ. 87, κάτ. 94.034 ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΔΤΏΚΗΣ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟΤ ΜΙΚΡΑΣΙΑΣ Επαρχίας Χαλκηδόνος χωρία 4, κάτοικοι 9.394 Έπαρχία Νικομηδείας χ. 6, κάτ. 8.446 Έπαρχία Προύσης χ. 6, κάτ. 12 076. Έπαρχία Προικονήσου χ. 12, κάτ. 29.600. Έπαρχία Κυζίκου χ. 8, κάτ. 7. 519. Έπαρχία ΔαρδανιελλΛων χ. 2, κάτ. 6.520. Έπαρχία Κυδωνιών χ. 3, κάτ. 26.730. "Επαρχίας Έφε-σσου χ. 6, κάτ. 8.239. Επαρχίας Άνέων χ. 14, κάτ. 13.813. Επαρχίας Ήλιουπόλεως χ. 16, κάτ. 9.842 Επαρχίας Πισιδείας χ. 5, κάτ. 6.395 Επαρχίας Ταρσοΰ καί Άδάνων χ. 2, κάτ. 3.650. Σύνολον χωρ. 84, κάτ. 142.224 ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΠΟΝΤΟΤ Έπαρχία Κολωνίας χωρία 34, /.άτοικοι 19.938 Έπαρχία Χαλδέας χ. 84, κάτ. 64.582 Έπαρχία Ροδοπόλεως χ. 18, κάτ. 17.479 Έπαρχία Τραπίζούντος χ. 39, κάτ. 38.434 Έπαρχία Άμασείας χ. 241, κάτ. 83.370 Έπαρχία Νεοκαισαρείας χ. 21, κάτ. 27.216 Σύνολον χω,ρ. 437, κάτ. 257.019 "Ητοι γενικόν σύνολον: ΟΙκι- σμοί 608, κάτοικοι 493.277. Έπιστολές δύο Μητροπολίτην Από τίς δεινοπαθήσαοες περιοχές, αέ ζωηρά χρώματα περιγράφουν τα δεινά των έκτοπιζομένιον. Ό πρώτος είναι ό Μητροπολίτης τής Καλλί'πολης Κωνσταντίνος, ό όποϊ ο; εξετοπίσθη στή Πάνορμο άπ' δπου εγραφιε την πρώτη καί δεκά τη έβδόμη Ιουλίου 1915, τα εξής: «Είς τα £ώα καί κατά προτίμη¬ σιν είς τούς σκύλους, παρέχεται περισσή ή εύσπλαχνία, τής οποίας νοί. ουδέ κατ' ελάχιστον! θεοροΰνται ά ται ασφυκτικώς έντός βαγονίων. Τινές των προσφύγων διεμαρτυρή θησαν έξ άπελπισίας είςάξιωματι- κόν τίνα καί είπον: «Πρός θεοΰ! Σφάξατέ μας, άντ! νά μάς 6ασα- νίζητε !». Ούτος, όμως, μετά σκλη- ράς είρ'ονεία; καί φοβεράς χαιρε- κακίας, άπήΜτησεν: «"Οταν θά σάς σφάξοεμεν είναι ενεργέτημα είς σάς, διότι θά πονέσητε άπαξ, ένώ δέον καθ" εκάστην νά άποθνήβκετε έκαστος κατ' ολίγον καί νά ύφί- στασθε τοΰ θανατον τόν τρόμον «αί την οδύνην επί πολύ». Ό ϊδιο; Ίεράρχη; στή δεύτερη ρπιστολή. τού, 2γν καϊ ίνα άποθνήοκωσιν επί
πόδας».
Ό έτερος Μητροπολίτης είναι
δ Άμισοΰ ΓερμαΛΟς, ό οποίος 'ί-
γραφε στά Πατριαρχίία στίς 16
Μαρτίου 1917, τα εξής:
«Αί τελευταίαι πληροφορίαι μου
περϊ τής τΰχης είς τό έσο>τερικόν
έξορισθέντων, είναι αύτόχρημα ά-
πελπκττικαί. Υπό τινάς συνθήκας
Απηλάθησαν οί κάτοικοι των χω¬
ρίων μας, είναι γνωστόν έκ των
προτέρων έκθέσεών μου. Άφοΰ έ-
κάη όλόκληρος ί> άκίνητος περιοιν
σία τολ' καί διτ>ρπάγη λεηλατηθεϊ
σα ή κινητή, Ανεχώρησαν άνευ χρη
μάττονι καΐ των πάντων έ~ερημέ-
νοι. Τα τούρκικα χωρία, είς τα
δποΐα ώς κτήνη συνεσωρεύθησαν,
είναι πτωχά, άλλά καί αν είχαν πε¬
ριουσίαν δέν θά έδιδον είς τοΰς
Γκιαούρηδες' ή κυβέρνΐη<πς άφ' ε¬ τέροι» δέν Ελαβε καμμίαν προνοιαν περϊ αυτών καί κατ' αυτόν τόν τρό πον τό καλλιτεχνικόν .τρόγραμμα τή; ρξσνιτώσεως, τό έφαρμοσθέν μρτά μείζο·νος δεξιότητος επί των έλληνικών πληθυσμόν, θαυμασίως έξετελρσθν. Καΐ ήδη μετά φρίκη; άγγέλλον κττά .τλ.ηιροφοιρίας θε- τικάς καΐ πολύ ίξηκριβοιμίνας, δ¬ τι τα δί« τρίτα τοϋ έξωβθέντος πληθυσμόν απέθανον είς τα τούρ¬ κικα χωρία τής Άγκυρας, καϊ τό ύπολϊΐφθένι ?ν τρίτον, ήδη τήκεται ώς κηρός, μαραίνεται καί μετ' ολί¬ γα; εβδομάδος έξαφανίζεται άπό ποοσώπου τής Γής. Την αύτην τύ¬ χην ΰφίστανται είς τό Βιλαέτιον Σεΐαστείας οί έκ των χοιρίιον Τρι ς χρ ρ πόλεως Κερασοϋντος κ«1 είς τα Κασταμονης, οί έκ Σινώπης καί Ίνεπόλειος έξωσθέντες Χριστια- Καί ούτως έξέλιπεν είς Αρχαΐο.ς ξιοι οί πφόσφυγες Χριστιανοί. Ού- πολιτισμάς καϊ μ"* αΰτοθ λαός ό- τοι θεωροΰνται κατώτεροι των ζώ , λόκλ.ηοος εργατικάς, ?ντιμος, φιλο ών καί αξιοί μάστιγος, αξιοί τυ- πρόοδος, διά τό κακονργημα τα ραννίας, αξιοί εξοντώσεως». Καί οποίον διέπραξεν, δτι δέν έγεν·ή περαιτέρο): «Έκ τοϋ σταθμόν τής Θη Τοΰρκος, άλλά "Ελλην καί Χρι Πανόρμον καθ* εκάστην μ«τακο- οτιανός. μίξονται καϊ Θάπτονται νεκροί πρό ι σφυ.γες, ώς δ' Λναφέρουσιν αί κα- | Κ(»1 πάσα μέν δεινά υπέστη καί ταφθάνονσατ πληροφορίαι, πλίίστοι υφίσταται ό δύστηχος ούτος λαάς Αποθνήσκονοτν είς τό εσωτερικόν, κατά τάς Λπαισίας ημέρας τής Λ¬ ΟΙ καταφθάνοντες είς τάν στα- πελάσεώς τού, δέν είναι δυνατόν θμΟΛ' Πανόρμον πρόσφυγες, κατό- νά πϊριγράψο) δια μελάνης... πιν πολλών ταλαιπίοριων, έξιγντλη (Συ^εχίξεται) ΙΤΓΝίΚΑΔΗΜΑ ΊΚΟ ΦΑΡΜΑΚ ΛΟΓΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΙΩΑΚΕΙΜΟΓΛΟΥ Ψυχή κ<ιί νοΰς τριβκάθίΐρα σάν ανοίξη; ήμίρα, Ρονσφέτι, ψέ,μα άδίκημα, ε χο>νε κάνει πέρίΐ·
δέν μπόρεσ'Λν κι' άν θρλ.ησαν κοντά τον νά φοιλιάσονν.
Ένω οί δλλΛΐ "Ελληνες συχνά μέσ' τίς παγίδες:
Διχάνοια, κομματισμός: Πό τέ δέν θά μονοιάΓουν.
Γιά μιά πατρίδα καθαρή, δένϊχοιιε έ^ίδες
αν δέν βρεθή πολιτικάς μέ τόδικό τού νοϋ
καϊ κατορθώση δλα αΰτά νάπανε κόπον άλ-λοϋ.
Στήν Σμύρνη έγεννήθηκε. Τής νειάτης τού τα χρόνια
στήξένη χώρα —μοναχό;—ποϋ είχε γνριο χιόνια.
Τάν νιό πού είχε θελήση κι'ορεξη γιά μελέτη
ή έπιστήμη τράβηξε μέ βνναμη μεγάλη
δέν τόν νικοΰν, κι' &ν θέλοι>νετοϋ Ερωτος τα ί,^λη
κι' ετσι σέ λ.ίγο εδρεψε τής δάφνες άπ' την πάλη.
Στό Βερολΐνο νίκησε κι' αυτόν τάν Γερ^ιανό.
Στή ξε;νη εδρ<ι δίδαξε μέ τόγερό μναλό. Καί ή πατρίδα στοργικά τόν κάλεσε κοντά της μέ την έλπίδα πώς σ' αυτόν θά μοιάσουν τα παιδία της, νά μιμηθοΰν τις χάρες τουκι' αύτό γιά τό καλό τους Δικαιοσύνη καϊ στοργή κίχί ή άλήθεια πάντα Σάν αύστηρό καί άμπεπτο είχαν τάν δάοκαλό τους Αύτάς πού δέν μελεταγε έπή γαινε στήν μπάντα κι άς ήτανε τής αδελφής τού βασιλιά παιδί. Οδτε 6αθμό γιά ν' άνεβή δέν ηλπιζε νά ιδή Καί ή καλή τον ή καρδιά μΐ τή γλΐ<κειά ματιά τού χαρά πολύ σκορπίζουνε σ' αύτοΰς ποδναι κοντά τού Μά κι' οποίος είναι μακριάκαϊ θέλει νά σιιιώση πατέρας λές θά τόν δεχθή, καί ξένος νάναι άκόμα, τόν αρροκπο θά τόν σκεφθή, τή γνώμη τού θά δώση γιατϊ λυπάται σάν τόν δή γοργά μέσα στά χώμα. Καί ή στοργική τού ή φοινή .ταρηγοριά γεννά καΐ χάνει άλήθϊΐα καί ξεχνάκι' εκείνον πού πονδ. ΑΝΝΑ ΜΑΡΑΚΗ Άκνταγ έλειτοΐ'ργουν κατά την εποχήν τής έξορίας καί μετ' αυ¬ τήν. Πρό τής Άνταλλ.αγής τοΰ 1922 είς εϊκοσι καί έ.ττά κωιμοπόλεις καί χιυρία τοΰ "Ακνιαγ καί τής περιο¬ χής τον ήσαν έγκατεστημένοι "Ελ ληνες. Ούτοι ίθεώροΐΛ' εαυτούς ώς καταγόμενον; έξ Άργυρουπό- λεο>ς τοΰ Πόντον, ώμίλΛυν την πον
τιακήν διάλεκτον, έκκλησιαστικώς
ύπήγοντο είς την Μητρόπολιν τής
Χαλδίας τοΰ Οικουμενικού ΙΙατρι
αρχείον. Πότε είχον μετοικήσει
οί πρόγονοί τ(»ν δέν ένεθιμονντο.
Φαίνεται δηλαδή δτι οί γηγενεϊς
μεταλλουργοί τοΰ "Ακνταγ ώδηγή
θησαν είς Κύπρον τό 1574, είς αν¬
τικατάστασιν δέ τούτο>ν μετεφέρ-
θηστίν έκεί μεταλλοιιιργοί έκ Πόν-
του, οϊτΐΛΐς, άλύγιστοι καί Λσά-
λεντοι, παρέμειναν αύτόθι μέχρι
τή; Άνιταλλαγή;.
"Ο,τι οτνρβη εν "Ανταγ τοΰτ'
αϋτό ϊλα6ε χώραν καί εΐςτάςάλ-
λας περιοχάς, οπόθεν άπηλλάθη-
σαν "Ελληνες —Αντικίΐτεστάθησαν
νπ άτων1 χριστιανών αλλιον περιφε
ρ*ιων τής άπεοάντο.υ αύτοκρατο-
ρίας, διά βιαίας ι) καί οίκειοθελοΰς
μετακινήσεως. Πληθτισμοϊ δλοι, με
τα την Άλωσιν καί έν συνεχεία,
μετεφέροντο άπό περιοχής είς πε¬
ριοχήν, έγκαθιστάμενοι άλλοι εν
άλλω τόποο, ώστε καϊ ή άπόσπασις
μικροΰ ή μεγαλιτέρον μέρους λα-
οϋ έκ Κεντρικής Μικρασίας διά
μετοίκηστς είς Κύπρον, ουδεμίαν
προκαλεϊ εντύπωσιν.
Τό γεγονός ότι δέν μετεκινήθη
σαν οί κάτοικοι τοΰ χωρίον τοΰ Σι
νάν Άγιρνάς άρκεί διά νά άποδει-
χθή τό βάσιμον πολλών ΰποθέσε-
ιον.
Κατόπιν διαταγής τοΰ σουλτά
νού Μουράτ τοΰ Γ', τα 1584 έγι¬
νεν άπογραφή φορολογητέων άρ-
ρεν<ι»ν τοΰ Σαντζακίον τής Καισα- ρείας. Κατά τα ετος έκεϊνο δύο τι μαριοΰχοι ένέμονϊο τάς προσόδους τού Άγιρνάς έξ ήμισΐίας. Συμ¬ φώνως δέ πρός τό σχετικόν δελτί¬ ον τής άπογραφής, οί φορολογητέ- οι άρρενες τοΰ χωρίου ήσαν εκα¬ τόν ογδοήκοντα έννέ'α, έξ ών πέν- τε μόνον Μωααΐθανοί, πιθανώς ουχί εντόπιοι, Αλλά έκποόσοιποι των τιμαριούχίον. "Αν άλλως έχη τό πράγμα, θά δεχθώμεν απλώς δτι_ μία ή δύο μόνον ήσαν αί μη>α-
μεθανικαί οικογένειαι τοΰ Άγιρ
νάς.
Ό Κόνιαλι, κατελθών εί; Κε-
ξήκοντα έ?.ληνικα'ι (ροίιμ) οΐκογί-
νειαι όιαθέτονσαι δνο λαούς. Άρ-
μρνοι δέν υπήρχον. Έν συνεχείιι
στηιηντήθη έν Καισαρεία μετά τοΰ
έξ Άγιρνάς άνι,αάτου δημοσίου
ύπαλλήλου Ζοιι.μρίρ Όγκσΰζ, όστι;
είπεν είς αυτόν δτι πρό τής Αν¬
ταλλαγήν ή ρλλ.ηνική έν Άγιρνάς
οίκογένεια Ταστσόγλου έλεγεν δ¬
τι ό Σινάν ήτο μελος αυτής, έδει
κνυε 6έ κ-ηί την ίδκιιτρραν κατοικί
αν τού. Ό Κάπα/.ι προσθέτει ότι
τό περϊ ού ό λόγος οίκημα είναι
τώρα ίδιοκτησία ενός Νούχ Με-
χμέτ καί δτι τετρακόσιαι είκοσι £-
πτά οικογένειαι Μωαμεθανών κα-
τοικοΰν είς τα χιορίον.
"Οταν έβτρίΐ,τολογήθη τό 1512 -
1515 ό Σινάν ώς ύποψήφιο; γενί-
τσαρος, τό Άγιρνάς ήτο ασφαλώς
καθαρώς ελληνικόν. Γλί7>σσα τού
ήτο βεβαίως ή έλ.ληνική, είχε δέ
καί νέον>ς μή γνωρίζοντας την ΐουο
κικήν. Καί τό 1584 έ'ξηκολούθίΐ,
επί Μουράτ τοϋ Γ', νά είναι σχί-
βόν καθαρώς ελληνικόν.
Συν τφ χοόνιιι πολλά τοιαΰτα
χοΜ?ία τής περιοχής τής Καισα-
ρείίχς, τόσον έλληνικά, δβον κα
άρμενικά, τελεί(ος άμιγή έξ Από¬
ψεως μωαμεθανικής, Απέβησαν μι
κτά. Τουτο προ»κνψε με.τά την πε¬
ριπέτειαν τής Κύπρου, είτε δι' ά-
σπαβμοϋ τού μ<οαμεθανισμοΰ υπό τμή,ματο; των ρν<ιπομεινάντο>ν, εί¬
τε διά μεταφοράς καί έγκαταστά
σεο>ς εκείσε πολλών νέων Μοκιμε-
θανών κατοίκων. Πρό τοΰ 1914
τα υπό τω·ν< Χριστιανών κατοίκού- μενα χιορία δέν απετέλουν ή νη- σϊδας έν μέσω τοΰ ωκεανόν των Μωαμεθανικόν. Συνεπεία δέ πάν τιον των ώς άνο>, φυσικόν ήτο διά
τής συντριπτικής πλειονότητος νά
επιβληθή τής μριοψηφίας ή τουρκι
κή γλώσσα. Διότι τό εμπόριον, ή
βιοτεχνία, πάν έπάγγελμα καί ή
έπι&ίωσις των αετρρχομενοΛ' ότιδή
,-τοτε Ιξηρτίόντο έκ τής μετά των
μωαμεβανών ποικιλ<ι>τάτης συνηλ
ληγής.
Καβώς έδείχθη ήδη, οί κάτοιχιοι
τοΰ καθαρώς ελληνικόν χωρίου Ά
γιρνάς ώμίλουν περί τό 1512 —
1515, την ελληνικήν, υπήρχον δέ
νέοι μεταξύ αυτών, ώς ό Σινάν,
Αγνοοϋντες ένιτελως την τουρκι¬
κήν. Κατά τό 1923—1924 οί "Ελ¬
ληνας κάτοικοι τοΰ ώς ανω χο>ρίου,
ήλθον είς την 'Ελλάθα μέ την
Ανταλλαγήν ΐΓυρκόφχονοι. Δια
ψεύδεται λοιπόν έντΐϋθεν τό δο-
δέξαζάμ«νον υπό τιντον Τούρκοιν
καϊ Διτικών έρει»νητών, ότι οί τουρ
κόφωνθί "Ελληνες (Ρούμ) τής Μι
κραβίας ουδέποτε υπήρξαν έλληνό
φιονοι. Τό Ιτσορικω; δμ<ι)ς άναπό δεικτον τής άβασίμου τα-ύτης θεώ ρίας είναι δυνατόν νά φανή καΐ χω ρίς την περίπτωσιν τοϋ Άγιρνάς. (Συνεχίζεται) ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜπΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοθ συνεργάτου μας Σννέχεια έκ τοϋ προηγονμένου "Ανδρες καί γνναϊκες, μικοο'ι καί μεγάλοι, κα'ι μάλιστα έκεϊνιοι ποΰ ήσαν τεχνϊτες δπλων καϊ ΰ- φαντουργοϊ τής δασιλικής αύλής, γιατϊ αΰτοί, σάν ανθρωποι τοΰ 6α σιληά, εχονν περισοότερο θάρρος κίίί είναι πιό Οεομοί σ' (ΐΰτά τα ζητήμτι,τα· ίίπλο δέ *ίχε ό καθένας δτι βρέθηκε άπό την τέχνΙτ>, ή κά-
τι αλλο ποΰ πρύχειρα σχεδιάστηκρ
γιά την περίστασι.
ΚΕΙΜΕΝΟ
Αί δάδες έν χερσίν, οί λίθοι
.•τροβεβλ-ημένοι, τα ρόπαλα εύτρε-
πή, δρόμος άπάντοΐνι είς, βοή μία,
προθυμία κοινή' θυμάς ό δεινός ό-
πλίτης ή στρατηγός. Ουδέ γι>ναΐ-
κες αοπλοι τηνικαϋτα, τοΰ καιροΰ
θήγονιτος, μελίαι δ' ήσαν αύταϊς
αί κερκίδες· αί! ουδέ γυναϊκίς
I-
μενον £τι τώ ζήλ<ι> ροκΐθείσαι καΐ
ρί; Ανδρων βάρσος μεταλλαττόμε-
ναι. Βραχΰς ό λόγος. Με^ίζεοθαι
την εύσεβειαν ώοντο, εί τούτον δι
ρλοιντο' καϊ ούτος αυτοίς εύσεβέ
στερος ήν, δς πρώτος έπιβαλεί χεί
ρα τω τολ^μητή των τοιούτων. Τί
ουν ό σοβαράς ί*εΐνος καί θρασύς
δικαστής; Ίκέτη; τρ ελεεινάς, α-
θλιος τινος ού ταπεινότερος; ειος
έπιφανεϊς δ χωρίς αίματος μάρ¬
τυς κα,ί χωρίς πληγων στεφανί-
της, κα'ι βία τόν λαόν κατασχών
αί&οΓ κρατηθέντος τόν Ικέτην εαυ¬
τόν καί ύβριστήν διεσώσατο.
Ταύτα δ των όγκον θεός, ό ποι
ών πάντα καΐ μετα<ΐκεΛ«άξιον |πί τό βέλτιον, ό τοίς ύπερηφάνοις Αν, τιτασσάμενος, ταπεινοίς δέ χάριν έ.τιμίτρών. Τί δέ οί-κ ίμελλεν ό τεμών θάλασσαν, κ«ί ποταμόν ά- νακόι|)ας, καϊ οτοιχεϊα τιιραννή- ηας, καί χειρ«)ν Ικτάσει τρόπαια στήβας, ίνα διασώση λαόν φυγάδα, καί τούτο>ν έξαιρ^σηται των κινδύ
νων. Ό μέΛ· δή κοομικό; πόλεμος
ενταύθα έτελεύτησί, κα'ι πέρας εί-
χεν έκ θεοΰ δεξιάν καί τής έκεΐ
νού πίστεω; άξιον.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
ΟΙ πυρσοί ήσαν έ'τοιμοι οτά χέ-
ρια, τα λιθάρια προτεταμένα, τα
ρόπαλα σιγυρισμενα, ενας δρόμος
γιά δλονς, μιά 6ουή,, κοινή πρα#υ-
μία. Ό θυμός ήταν έκεΐνος που
τούς όδηγοΰσε, αύτός ό φοβεράς
όπλίτης ή στρατηγός. Αλλοίμονον
ε?τε οί γυναίκε; Εμειναν αοπλες
τότε, καΐ προσπαθοΰσαν νά ξεπερά
σουν στήν τόλμη τούς ανδρες, για
τ', θα.ρραλέες τίς Ικαμνε ή πεοί-
στασι καΐ δυναμικές ό ζήλος, άντί
δέ γιά χοντάρια είχαν τίς κερκίδες
των άργαλειών των. Γιά νά μή
κ. ΙΟΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΛΗ
πολυλογώ, δλοι τους νόμιζαν πώς
θά μοιρασθοϋν τί)ν εύσέβεια, εάν
θό. έ'πιαναν τόν τολμητή αυτών των
.-ΐραγμάτιον, καί είισεβέστερος θά
ίταν έκεϊνος, πού πρώτος θά εβίΐ
ξε χρρι ίπάν<υ τού. Τί έ'καμε λοΐ' πάν, δταν είδε αύτά, ό σοβαράς ίκεϊνος καί θρασύς ΰπαρχος; Ί- κέτης Ιγινε άξιολιαητος, άθλιος, ταπεινότερος άπό κάθε άλλο, ώσ- ηου φάνηκε στάν έξώστη ό χοιοίς ηίματα μάρττ^ρας καϊ χωρίς πλη- γές στεφανίτης, καϊ άφθϋ άναχαί τισε τόν λαό μέ την 6ία καί τόν (τεβασμό, ?σα>σε τον Ικίτη. καϊ ν-
6ριστή τού.
Αΰτά κάιινει ό θεός των άγίων,
Αντόςποΰ μετασκευάξει τα πάντα
πρός τό καλύτερο, Αίΐτός ποΰ άν-
τιστέκεται στού; ύπερήφα'νους κα'ι
χάρι έπιμετράει οτονς ταπεινούς.
Κα'ν δέν έπρύκίΐτο, Έκεϊνος ποΰ
ίκοψε στά δύο την θάλασσαν, πού
σταμάτηβε τό ποτάμι, δάμασε τα
στοιχρϊα τή; φύσεως καϊ ϊστησε
τροπαια αέ την ίκταο-ι των χεριών
νιά νά διασώση λαό φνγάδα, νά
κάμη κάποια έιξαίρεσι καί σ' αύ·
Τ(ύς τούς κινδύνους. Έδω κλείνει
ό πόλεμος τοϋ Βασίλειον μέ τούς
κοσμικούς, καί μέ την δύναμι τοΰ
θεόν είχε αϊσιο τέλος καί άντάξιο
τής πίστε(ος έκείνου.
ΚΕΙΜΕΝΟ
"Αρχεται δέ ό πόλεμος ένθέδε
τιολ έπισκόπων καί των έκίίνοις
σνμμάχων, αί πολύ μέν τό όίδοξον,
πλεί(ΐ)ν δέ ή βλάβη τοίς άρχομί'
νοις. Τίς γάρ άν τούς αλλ.ονς πεί-
σειε μετριάζ,ειν οΰτο> των προστώ
το>ν διακειμένιον; Είχον μέν γάρ
οΰδ' έκ πλείονο; έπιεικώς πρό; αϋ
τόν, τριών ϊίντων των ΰπαιτίο/ν'
οίίτε γάρ τω τής πίστειος λόγφ
σι·νέ6αινον, ότι μή πάσα άνάγκΠ,
τοίς πλήθεοι β'αιζόμενοι, οδτε την
επί χειροτονεία μικροψτ«χίαν «λε¬
ως καταλελύκαοι, καί τό παρά πό
λν τή; δόξας κρατεϊσθαι, πάντων
6αρί·τατον ήν αυτοίς, εί καί όμο-
λογεΐν αΕσχιστον. Εγένετο δέ χαί
αλλη τις διαφορά, ή ταυτα έκαιν
ποίησε. Τή; γάο πατρίδος ημών
είς δύο διαιρεθείσης ήγεμονίας
καϊ μητροπόλεις (1) καί πολλά των
έκ τής προτέρας τή νέα προσαγον-
σης, εντεύθεν χα τα έκείνων έ(Πα
σιάσθη. Ό μέν γάρ ήξίου τοίς δη¬
μοσίοις καΐ τα ημετέρα συνδιαι-
ρεϊσθαι καί διά τουτο μετεποιεϊτο
των νεωστί προσελθόντων, ώς αύ¬
τω διαφερόντων ήδη, κάκίίνον «■
χωρισμένωιν. Ό δέ τής παλαιάς
είχετο συνηβείας, καϊ τής έκ των
πατέρων άνωθεν διαιρέσεως.
(Συνεχίξεται)
σε·.; τοθ διοικητοθ τής ΛΕΗ κ. Δημοπούλου:
ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ 1990 ΗΰΗΤΜΜΜΤΙΕΠΤΑ
ΗΥΡΗΗΙΚΑΙ ΜΟΝΑΑΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΑλΑΑΑ
- θά καλύπτουν τότε τό 36% χής έγκατεατημένης ΐσχύος τού έθνικοθ δ^κτύου
ριζομένη ώς «νέα γενεά των άν-
,ών «00 Μεγαβάτ εκάστη, προκει τος 1990 είς Π,8 έκατ. κιλοβάτ
ί ά καλυφθή ήπβλέ βλέ
νά καλυφθή
ζς τήν χώραν.
εδήλωσε
χς 4 δκκκητής τής ΛΕΗ κ. Π.
Αημόπονλο;, προσθέσας ότι ή Δ.
Ε.Η. δραστηριοποιείται ήδη πρό;
την «ατεΰθτ'νσιν αύτην, προπαρα-
ίΚτκισμένη .τρό; τούτο άπό πάσης
Αί σχετικαί Ανακοινώσεις τού
/. ΛημοΛθΰλου, ίχονν ώ; έξη;:
Ή .τροβλεπομένη ταχΰρ^νθμος
αϋΐηβι; των ένεργειακών Λναγκών
η'ΐ; χώρας· επιβάλλει ανάλογον αν
:ΐισιν τή; ίσχύο; καί τού αριθμόν
την μσνάδων ηλεκτροπαραγωγής.
είναι σήμερον ή προσ-
ιάθρια τή; ΔΕΗ διά την ταχντέ-
ι«ν καί πλέον έκτεταμένην άξιο-
τοιηβιν των ένεργίΐακών πηγών
τής χώρα; καί ε'ιδικώτεροΛ' τοΰ λι-
"νίτου καί των ύδάτιον των ποτα-
ιιών.
Ή εγκατάστασις νέων λιγνιτι-
/ιΐΐΓ μονάδων, βάσει των δια,-ΐιστω
άτοθεμάτων λιγνίτον, θά
έχη ηλοκληοωθή έντός των πρώ-
τΐ'ΐν έτών τή; έπομένη; δεκαετίας.
ι·τη, δμω;, θά καλύψη μόνανι μέ-
οο: των είς ηλεκτρικήν ενέργειαν
(ίναγκών τής χώρας. "Ετερον μέ-
Λος των άναγκών αυτών θά καλυ¬
φθή διά τής πρεσβευτικής έγκατα
πτέβειος ήδροηλεκτρικών μονάδιον
6άσκ τοϋ ήδη έν έξελίξει εύρυτά
τού προγράμματος μελέτης καί ά-
Ξιοποιήσεως τοΰ ύδροδνΛ'αμικοΰ
τή: χώρας.
Μέ τήν έναρξιν τού 1980 θά έμ-
ελ.λειμμΛ ενεργείας, τό
«οίον θά πρέπει νά καλυφθτ) δι"
ίγκαταστάσεως ίκανοΰ άριθμοϋ μο
νάλων, πνρττνικών ή πετρέλαιον.
Οίτιο, μέ τάς σημερινάς έκτιμή-
οτις, προβλέπεται δτι μεχρι τοΰ
ετονς 1985 θά ποέπει νά ϊχονν έγ
/Λτασταθή έν "Ελλάδι πνρηνικαί
μονά&ες καλύπτουσαι περίπον τα
21% τής τότε έγκατεστημένης
I-
σχί'ος, ένώ κατά τό 1990 τό ποσο
στόν τουτο θά ποέπίι νά Ανέλθη·
— τιδραστήρων», των καλ.ονμένων ά-
ττροδλεπεται ότι μέχρι τοΰ 1980, ναπαραγωγικόη· ή αύτοτροφοδοτου
Ο ΥΠΙϊν ϋΛί^^ΐ ΤΊ*ν*Τ^^ίίΐ«^Λ.*· Ι ' ** ϊ^
«*«<■* ε. ^καχασταοη τρείς «ινρη μενων (αντιδραστήρες ταχέιοι νε- νικαί μονάδες έπίσης των 600 κι- | τρονίων). Ούτοι χρηοι,μοποιοΰν ώ; λοβάτ εκάστη. ς κύριον καύσιμον τό πλ-οντώνιον, τα ως νποπροί Κατά τάς διεξαχθείσας πρό διε ι όποϊθΛΐ έξοικ.ονομεϊται ._, .......,._„ τίας διαποαγματενσεις, διά τήν | όν τής λειτουβγίας των σημερινήν εγκατάστασιν τής πςώτης πνρτ,νι έν χρήσει άντιδοαστήοων ίάντι- κής μονάδος έν Ελλάδι των 4-ίΟ δραστήοίς θερμικών νετρανίων). κιλοβάτ, προέκυψεν δτι τό κόστος Οΰτως ή μετά τό 1990 προβλεπο- άνά κιλοβατώραν τής παραγομέ- νης ήλεκτρικής ενεργείας ήτο ύ· ψηλότρρον τοϋ κόστους τώιν μονά¬ δων πετρέλαιον. Κατά τό διαρρεϋ- σιιν δμως χρονικόν διάστημα μετε βλήθησαν ούσιαστικώς τα. στοιχεϊα μένη είσαγιυγή των άναπαραγωγι- κών άντιδοαστήρων είς τύ βύστη- μα τής ΔΕΗ, προδικάζει τήν επί μακρόν χρόνον προΰπαρξιν είς τό ίδιον σύστημα των σημ,ρρινών έν χρήσει Αντιδραστήριον, διά των ό- λ — - — -Λ*»«^ρν"Ι~'-·"'*"*"ν*** — *" Ι ν*- ■* ') υιι* ι. ΐΑΓν "-* συγκρίσεως, διότι εσημειώθη διε- ποίων θά έξοικονομήσωμεν μέ μι- θνώς αΰξησι; τού κόστους προμη- ! κοόν κόστος, τάς μεγάλας ποσό- θείας καί εγκαταστάσεως των μο ' τητας πλουτωνίου. τό οποίον θά είς τό 36%. Οΐτοι, βάσει τοϋ γεγονότος ότι νάδων πετρελαίου, έ-νιώ έκ παραλ- λήλου ηυξήθη ή τιμή τοΰ πετρελαί όν είς έπίπεδα .τέρ«ν πάσης προ- (ίλεψεως. Αντιθέτως, είς ο,τι άφορτ| τάς πυρηνικάς μονάδας, βάσει των διε θΛ'ώς έιμφαντζαμένιο'ν1 σχετικών οι¬ κονομ ικών σταιχεή,νν, άΛ'αμρνεται σταθερότης τοΰ κόστους κατασκευ¬ άς τιον. Ουτΐιις, ή τελική σχέσις τού κύ- στου; τής παραχθησομένη; ήλε¬ κτρικής ενεργείας άπό πυρηνικάς μονάδας καί άπό συμδατικάς τοι¬ αύτας, σχέσις είς ήν λαμδάνεται νπ' δι|ην, βάσει ρεαλιστικών παρα- δοχών καί ό βαθμός διαθεσιμότη- τος των μονάδων αυτών, «γει είς τό σΐ'μ.-ΐέ-ραβμα, δτι οί σταθμο| οί ^ρησιμοποιοΰντες «άποδεδειγμέ- νως έπιτυχεϊς τύπους» πυρηνικών άντιδραστήρων, δύνανται νά ρηθοϋν ώς συναγοΐΗίζόμενοι τούς ιτταθμούς πετρελαίου, υπό ωρισμέ¬ νας προϋποθέσεις καί δτι, κατά σννέ—ίΐαν είναι δικαιολογημ-ένη ή εγκατάστασις πυρττνικών Άλλά πέραν των άνιοτέρο), καί ετέροι δΰο λόγοι έπηρεάνονν τήν λήψιν άποφάσεων διά τήινι έ-γκα- τάστασιν έν Ελλάδι πυοηΛ'ΐκής μονάδος καί πρό τοΰ 1980. Ούτοι χρειασθούν μετά τό 1990 οί άνα- παραγοιγικοΐ άντιδοαστήρες. |1 ΛΟΓΟΙ ΤΕΧΝΙΚΟΙ: Δεδο μένου ότι άπό τού 1980 καί πέραν κρίνετ<ιι έπιβεβλημέιη ή ευρεΐα εγ¬ κατάστασις .τυρηνικών μονάδων, καθίσταται προςρονές δτι ή λειτου^ γε·ί(ΐ καί ή απάντησις αυτών άπαι τοϋν την νπαρξιν καταλλήλου καί άρκετοϋ προβωπικοΰ μέ ΰψηλ.όν 6α θμόν γνώσρων καί έίΐπειρίος. Καί τό ποοσω.τικόν τούτο δεν δηαιουρ γεΐται άπό τήν μίαν ήμεοαν είς τή'ι άλλην. Άπ<ιιτοϊ^ται όθεν ποο- ίίποθέσεις έξασφαλίζονσαι τήν δυ νατότητα άποκτήσεως ύ.ιό τής Δ. Κ.Η. τοΰ προ<ΐ(υπικοΰ τοϋτοι» καί ανταΐ αί προϋ.τοθέσεις άπαιτοΰν χρόνον τάξριος δεκαετίας. "Εχουσα ταυτα πάντα ΰ,ι' ό'ι|Μν ή διοίκησις τής ΔΕΗ καί δεδομί- νου ότι ή κατασκ,ε-υή καί θέσις τής λειτουργίας ενός πνρη·οηλε- κτρικοΰ σταθμοϋ άπαιτοΰν χρονι¬ κόν διάστημα πολύ μεγαλυτέρου έ κείνοι· τής κατασκευής ενός συμ- δατικοϋ σταθμοΰ, έντείνει ήδη την δραστηριότητά της περί τα θέμα- τα των πυρηντκων μονάδων καί έ- τοιμάϊεται έν συνεργαοΐα με τόν «Λη,μόκριτον» νά προβή εγκαίρως είς πειστικάς είσήγεις πρός την κυβέρνησιν, πρός λήψιν Αποφάσε- α. ΛΟΓΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ , ών. ΜΜΙΗωυΐΙΙΙΗΙΐυΐΙΗΜΜΙΜΐαΐΙΙΗΙΙΗΙΙΙΙΗΙΙΐηΐΐαΗΙΙΝΜΗ^ 1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ, ΪΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ 1ΠΟΦΑΙΝΕΤΑ! ΕΠΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΔΙΑ ΔΥΟ ΕΜίΙΟΡΙΚΑ ΣΗΜΑΤΑ Τό Συμβούλιον τή; Έπικφατεί- ιι; άνήρεσεν άτάφαβιν τού Δεντε- Διοικητικοΰ Δικαστήριον Σημάτιον, κατόπιν αίτήσεω; τή; ά «■/νμμου έταιρείας «Λαμπορατό- ο; Χοΰμπερ; Σ.Α.»Διά τής άναι βα'βη; άποφάσεχι>; είχεν άπορ
«φθή ίφεσις τής άναιρεσειούσης
«τ' άποφάσεοι-ς τοΰ ΙΙρο>τοβαθμΐ-
ΔΔ Σημάτων. Διά τής τελ.ευ-
'·λ; δέ αυτής είχεν Απορ·ρΐ((θή
'ΐ'·ωσι; τής άνεραισειονσης έται
ις πίοί καταθέσειος τοΰ σήμα-
I
«Τετρα — Χοΰμπερ» πρός δι
«"{ΐσιν πάση; ΐίύσεο); προίόντων
ιν, ίδιοκατασκευα
ν, όρρών, έμ<6ολίων καί ά- Λ'τικών. Ή περί ή; πρόκει '« δή)Λ>σις ά.-τνρρίΐφθη, διότι, ώς
τα δικαστήρια σημάτων
βαθμών, τό κ<^τα σήμα άποτε-λεί άπομίμησιν '* -τοοκατατεθριμενον σήματο; τής βιομηχανίαν ίραρ- προίόντων «ΒΙΤΑΡΙΝ ΣΑ.Ε.». Τό ανώτατον διοικητικόν δικα 'ήθΐον ρκ,ρινε διά ,τής νπ' άριθμ. Ι 2·'25)1971 άποιτάσεω; τοΰ (»' , τος τον, ότι ή δεντεροβά- °Ι"0; άπόφασι; εξεδόθη, κατ' έ- •"ΤαλμΓνηΛ· έρμην.είαν κίΐί ίφαομο ΙΨ τού νόμοτ'. Ειδικώτερον ίδέ- 1"* ϊίτι λαμβανομένη; νπ' όψιν τής °';Ίξ ό—τικής καΐ ήχητικής έντυ 1(ιισί"ι; έκ τώ·· δι'«ο σημάτων, ώς *ΙΊΥ{>άφονται εί; τήν δεντεροβά
'μι°ν Απόφασιν, τό σήμα «Τετρα
Χοΰμπερ» δέ νδνναταί νά θε-
άπαμίμησι; τοΰ προκατατε-
σήματος «Τέτρίΐ» διότι ή
τής λ>ξευεξ «Χοΰμπρρ»
'■ Τΐν ήλαττωμεΛτι; διακριτικό
'^°; λέξιν «Τετρα» διαςρΌροποιεί
'* ^ βήματα είς βαθμόν Α.το-
"'£ιοντα, κατά κοινήν πείραν, την
τ<» καταναλ.ο>τικώ κοινώ ούγ
ιν «θοϊόντοιν.
'^ο» τής Έπικρατείας, ή νπ' ά
1571 > 71 τον Λ' τμήιμιατος.,
ι ώ; αντικείμενον διαφοράν
αΤ*0(Λθαν είς εμπορικόν σημα.
Εγένετο δεκτή δι' αυτής αίτη
ΐ: τής ΚΟΙΚΑ -ΚΟΛΑ Κό-
"ΙΙαν« περί άναιρέσεως Λπθ({άσε
''? τοϋ δεντρροβαθμίου διν.αστηρ»
·» βηματων.
" διαφορά ρίχρ προκι'η|ιει νπό
ακόλουθον; σ>νθήκας: Προκα
σήμα ήτο τής ΚΟΚΑ
ΰαωνύμου έταιρί<ις. ι έκ μέρονς έ.τιχειρη 'Ιί ματίου κατάθεσις δηλώσεως τοΰ σήματος ΠΑΝΚΑ ΚΟΛΑ. Καί τα δΰο σήματα προορίζοντο πρός διάκρισιν άνα-(η(κτικοΰ καί σιρο- πίων. Ή ΚΟΚΑ — ΚΟΛΑ Κύ- μπαΛ) ήσκηβε ,-ταρέμβασιν κατά τής παραδοχής τοΰ ώς άνω δ^υτέ ρ·ου σήματος. Τό πρωτοβάθμιον διοικητικόν δικαστήριον σημάτοΛ' έδικοίωσε τήν παρεμ.6άσαν έται- ρίαν. Άλλ.' ό καταθΐβας τό δεΰτ* ρον σήμα ήσκησεν εφεσιν1, τήν ο¬ ποίαν εδέχθη τό δευτεροβάθμιον διοικητικόν δικαστήριον σηιιάτιον έξαφανίσαν διά τής αποφάσεως τοΐ' την πριοτόδικον. Ταιουτοτρό- πο>ς εγένετο δεκνή ή δήλωσις τοΰ
περΐ οδ πρόκειται έπιχειρηματίοα'
περί καταθέσρίος τοΰ νεοτέρου ση
ματος «ΠΑΝΚΑ - ΚΟΛΑ,
Διά τής αποφάσεως τοϋ άν(·>-
τάτου διοικητικοΰ δικαστήριον, ά-
νηρεθη ή δρντρροβάθμιο; άιτόφΠ-
σις, δικαΐ(ΐ)θείσ>|ς τελικώς τής
ΚΟΚΑ - ΚΟΛΛ Κόμ.τανυ. Ή ά-
ναιρετική Λ.-τόφασις, έρμηνειουσα
καί ί<Γαρμόζ.ονσα διατάςει; τοΰ ά- ν«γκ.αοτικοϋ νόμοτι 1998)39 «περί σημάτων», έδέχτΐη έν τέλει τα ε¬ ξής: «...λαμβανομίνου ΰπ' δι|>ιν (Ί(|'
ί-νός μέν δτι αμφότερα τα σήαατίί
Λεριέχοΐίν την λέξιν ΚΟΛΑ (άδια
φόρίος δν αυτή είναι δηλ,ωτική βν
στατικοΰ τοΰ ποοϊόντος), άφ' έ-
τερου δέ, ("τι τρείς έκ των τεσσά
<.,(,ιν συλλαβών τοϋ σήματος τής άναιρεσειοΰσης ίταιρίας (Σ. Σ. τής ΚΟΚΑ - ΚΟΛΑ (Κόμπανυ) απ'ίντωνται καί είς τό σήμα τοΰ άναιρβσιβλήτου, τα δύο σήιιατα, ώς ταυτα πρρινράφονται έν τή προ<τ6<ιλομένη αποφάσει, όμοιά- ζσιιν επί τοσούτον άπό τής από¬ ψεως τοΰ σΐΛ'όλου τής έξ αυτών κ«1 ήχΐ'Τΐκής ένττ'πώσείος, ωστε·, άσχέτίο; των επί μερους όμοιοτή- τοη' καί διαφόρων, νά υφίσταται κι'νδυνος (η·γχΰΛΡ<ος παρά τφ κα- τ<ιναλ(ι>τικ.ώ κ.οπίΤ) ώς πρός την
,-τθθέλενΛΐν τόίν πραϊόντηιν. Δεδομέ
νού μάλιστα δτι ταύτα (άν<ιι|ιι·κτι- κά ποτά) είναι εύρκτάτης, κααά κοι-νήν πείραν, καταναλώσειος. Κατ' ακολουθίαν τούτων, τό σή- μα τοΰ Λναιρεσιβλήτον αποτελεί ά- πομίμησιν τοϋ .-ΐς·οκατατεθέντο; σή ματος τή: ά-ναιρεσειοΐ'σης έταιρίας υπό τήν έ'ννοιαν τού νάμου (...), ί-φ' ώ καί αλλω:, ώς άνο>τρρω, Λ-
ποφηνάμενον, τό δριτεροβάθμιον
δικίίίττήριον ήο,ιιήνευβε ·,|)Εΐ>δυ")ζ καϊ
■'φήομοβεν ίοφαλμένοις τόν νό¬
μον...».
ΔΕΝ αΤΝΑΤΑΙ
ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗ
ΕΙΣ ΑΝ. ΕΤΑΙΡΙΑΝ
ΕΙΙΕ ΤΠΟ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΙΝ
1
'Εταιρία Περιωρισμένης Ευθυ¬
νής, εύρισκομένη είς τό στάδιον
τής εκκαθαρίσεως, δέν είναι δυ¬
νατόν νά μετα,τρουτη είς Άνώνυ-
ιιον. Διά νά λάβη χώραν μετατρο
πή έταιρίας, πρεπει νά υφίσταται
τοιαύτη, λειτονρνοΰσα κατά τό κα
ταστατικόν της. Τουτο άναφίρει
γνί^μάτεν,σις τοΰ προε'δρου τοΰ
Γνιομοδοτικοϋ Συμ&ουλίου τοΰ
Κράτους κ. Γ. ^γουρίτσα, είς
απάντησιν. έροιτήματος τής διευθνν
σεως 'Εμπαοίον Α. Ε. καί Πίστε¬
ως, τού ύποιιργείου 'Ειιπορίου, οι·μ
φώνο)ς πρός σχετικήν ανακοίνω¬
σιν. ΙΙροστίθεΐαι δτι έταιρία, τε-
λοϋσα υπό εκκαθάρισιν, είναι τοιαν
τη λιιθεϊσα, λογίϊεται δέ απλώς
ώς εξακολουθούσα ύφισταμέη μέ
χρι τής εκκαθαρίσεως τη; καί διά
α άς ανάγκας ταύτης.
ΑΙ ΑΔΕΙΑΙ ΕΚΤΈΛΩΝΙΣΜΟΤ
ΦΑΡΜΑΚΕΤΤΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ
Τό Υπουργείον Κοινωνιχών 'Τ
πηρεσκΰν εγνώρισε πρός τάς άρ-
μχ5&ίας υπηρεσίας δτι έξουσιοδο-
τήθησαι υπό τοϋ Κρατικοϋ 'Εογα
στηρίου 'Ελ.έγχου Φαρμάκων τα
Κέντρα Κοινιυνικής ΙΙολιτικής διά
την θεώρησιν '.ων πιβτοποιητικών
προελεύσεως φαρμακεντικών καί
λοιπών συναςών άρμοδ;ότητος αυ
, τοΰ, θιά την χορήγησιν άδειών έκ
τελοινισμοϋ.
Η ΒΡΑΖΙΛΙΑ
ΘΑ ΑΓΟΡΑΣΗ ΣΙΤΟΝ
Σημαντικάς ποσότητας ο(τΙϋυ
προτίθεται νά αγοράση ή κυβέρνη¬
σις τής Βροίζιλίας. Τούτο άΛ'αφέ-
ρει άνακοίνκοσις τοΰ 'ΕμπορΊκοΰ
καί Βιομηχανικοΰ 'Επιμελητηρίου
Αθηνών. Προστίθεται δτι οί έν-
διαφερόμενοι δέον νά άποτείνων-
τα< είς τή' γενικήν διεΰθτ·νσιν 'Ε- φοδιασμοΰ τοΰί'.ιουργείβυ 'Εμπορί ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΚΑΙ ΤΙΜΑΙ ΠΩΛΗΣΕΩΣ ΩΩΝ Δι' άγοραΎομικής αποφάσεως 4αΟ(>ρίζονται ώς ίξής αί άνώτατοι
τιμαί Λίολήσε(·)ς των ώών. 'Ωά φρέ
σκα προστάτου ώοτοκίας, μέ σφρα
γίδα τής ημέρας ποιλήθΕοις ή τής
.προηγουμένης α) δνο) των 35
γραμ. χονδρικώς 1.35 δρχ., λιανι¬
κώς δέ 1.(ίΟ δρχ. έκαστον, β) Άπό
4ό-53 γραμ. χονδρικώς 1,20 δρχ.
λίαν»κώς 1.40 δρχ. έκαστον, γ)
Μικρά, κάτω των 44 γραμ., επί
τιμολογίφ. 'Ωά λευκά, άνευ σ<ρρα- γίδος, ώοσκοπικοΰ κέντρον, χον¬ δρικώς 1,2 δρχμ. λιανικώς 1,4 δρβ έκαστον. ΔΓ εύεργετικών μέτροιν οΙγ.ονομ.>.κϊις καί κοινωνικάς πολιτικάς
ΑΙ ΧΩΡΑΙ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ. ΕΝΘΑΡΡ/ΝΟΪΝ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
ΗΡΤΞΕΛΛΑ1. — Συγκεκρ<μέ- νας ,-τροτάσεις πρός καλυτέραν στα τιστικήν ένημέρΐιχτιν επί των έπι- πέδοιν καί τής ίξελίξεως των μι¬ σθόν καί τϋ>ν διαφόρων κατηγοφΐ
ών είσοόημάτων μή μισΛοτών ύ-
πηρεσιών, ώς καί τής άποταμιεύ-
σεως τής περιουσίας καί των νοι
κοκυριών, ύπέβα/Λ πρός τό Συμ-
βούλ.ιον έξ ύπουργώΜ ή Έκτελεστι
κή 'Κπιτροπή των ΕύρωΛαϊκών
Κοινότητος είς τό ,-τλ.αίοιον τής
.-ΐροσπαθείας την οποίαν καταβάλ
λοχ»ν αί χώραι τής ΕΟΚ ."τρός σχη
ματισμόν περιουοχ'ας κηητής ή α¬
κινήτου υπό των έργατωτ.
Ειδικώτερον, ί| πολ.ιτική τής Κα.
νότητος είς τόν έν λόγψ τομέα
κατά χώρας, εχα ώς εξής:
Δυτική Γερμανχ'α: Ή νομοθεσία
προβλεπει έπιδοτήσεις διά τήν ά-
ποταμίευσ*ν καί ανέγερσιν κατοι-
κιών. Παρέχεται δημοσιονοιιική ά-
παλλαγή των ποσών άποταμιεύσε-
ως, τα όποϊα διατίθενται διά κατα
σκευάς καί είναι δυνατή ή κατα-
βολή ωρισμένων έπιδοτήσεοη' δι'
ασφάλισιν. 'Ενθαρρύνεται ή ανέ¬
γερσις καΐ ή άγορά νεόδμητον οί-
κιών διά μέτρων δημοσιονομικής
πολ.ιτικής. Σημαντικά μέτρα, ε-
χονν ληφθή νπε,ρ των μισθωτών.
Κρατικαί έπιδοτήσεις προβλέπον-
ται επί πλέον των όιατιθεμέ'νην
υπό τοΰ άποταμιευτοΰ πασών^ ώς
καί ((τορολογικαί άπαλ.λαγαί. Τέ-
λος, εχουν ληφθή διάφορα μέτρα
ϋ.τ,') των έργοδοιών πέραν των νο
μύμοι-ν πλαισίων.
'ϊι'/.γιον: Τα λαμβανόμενα μέτρα
άπο·6λϊποι·ν είς τόν σχηματισμόν
ακινήτου περιουσίας, κνρίως διά
φορολογικόν άπαλ.λαγών καί διά
τής χορηγήσεως δανείον πρός ω¬
ρισμένας κατηγορίας εργαζομένων
(εργάται όρυχείιον, .-τολύτεκνοι).
'Ε.τίσης προβλέπονται δη,μοσιονο
μικά πλεονεκτήματα διά τούς κα·
ταθέτας είς τραπέξας κίΐί διά τοΰς
συιιά.ττοντας άσφαλαστικά συμβό-
λοια, ϊνώ αί έ.τχειρήβεις διά συλ
λογικών στ>μβάσεων παρέχοι·ν διευ
κολΰνσίΐς διά την απόκτησιν πε-
ριονσίας καί κατοικίίΐς.
Γαλλία: Προβλέπονται πλεονι-
κτήματα τόσον όιά τάς κατιιθέσεις
δψεο>ι ΰσοΛ· καΐ διά τάς καταθέ-
σεις ΐπί προθεσμία. Διά τάς κατοι
κίας ίσχΰουν φορολογικκιί άταλλο
γαί, καταβά/^,ονται έπιδοτήσιις
καί χαμηλότοκα δάνεια. "Ενα προ-
αιρετικόν καί ί;ν« υποχρεωτικόν
σύστημα σΐ'μμετοχής είς τα κερόη
έ·θεσπίσθη χάριν των μισθιοτώΛ,
οί όπ<.ίοι δύνανται νά (Πΐαμειέχονν είς τα σχέδια (Ιποταμιεΰσεος τής ίπιχειρήσε(ος. Ωρισμένα μέτρα ά- πρβλέπουν κυράυς είς μή πληθωρι στικάς έπενδυσεις διά τής ειθαρ- ρύνσειος τής άποταμιεΰσεο)ς των νυ'κοκυριών καΐ τής προτιμήσεως τής μακροχρονίου άποταμιεύσειος. 11.1.ήν των οικονομικόν σκο.των ύ.·τάρχοτ»ι σκοπυί κοινίονικής πο- λιτικής, δπως ή δϊλ/τίωσις των σχέ σεων ίργοδοτών καί νπαλλήλοΛ' διά τής συμμετοχής των έργαζο- μένιον είς την ζωήν καί τα κέρδη τής έπιχειρήοεως. 'Εαιδιώκιται έ- πίσης, διά των συμφωνών με- ταξύ έργοδοτών - ϋπαλλήλοιν, ή ίΪΛαρξις μέσοΐν πλ.ηςοφορήσείος καί έλεγχον, ώστε νά γνοιρίζουν κίΐ- λίτερον οί έργαζόμενοι τόν μηχαΛί σμόν τής έπιχειρήσεος καί νά πα- ρακολοΐ'θοΰν τήν εφαρμογήν τοϋ συστήματος λειοουργΪΓχς. Ιταλία: Δημοσιονομικά πλνεονε- κτήματα προβφέροιχαι είς τό εί- σόδημα έκ καταθέσεον καί είς τ» τλους ωρισμένον είσοδήματος. Λαμϋάνονται ,-τολλά μρτρα είς τόν τομέα τής κατοικίας ίαέρ τοΰ ,-ΐλη θ>σμοΰ μέ άσθενρ; είσόδτ,μα, υπέρ
των μισθοτών καί υπέρ των δη-
μοσίίον ν.ταλλήλίιηι. Τα λαμβανό¬
μενα μρτρα υπό τής κυβερνήσεως
ρίναι βασικής ΠΓμασίας διά την
κοιν<ΐ)νικήν πολιτικήν, τόσον ώς μέ πον βελτιώσεοις των σΐ'νθηκών δι αβιώσειος όσον καί δικαιοτέοας κα τανομής τοΰ έΟικού πλούτον. Λουξεμβοϋργον: Δημοβιονομικαί ενχέρειαι πιρεχονται είς τα είσο- δήματα ι κ καταθρσεον καί είς ω¬ ρισμένα .τοίμ άσ<ραλίσειος. Είδικαί μορφαί άποταμιεΰσεως προορίζον ΥΠΑΓΟΝΤΔΙ ΕΙΣ ΤΟ Ν. Δ. 4171 ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΥΨΟΥΣ 777 ΕΚΑΤ. ΑΝΑΚΟΙΝΟΙ ΤΟΥΠ. ΙΥΝΓΟΝΙΙΜΟΥ Νέαι ίδιωτικαί παραγωγικαί, έ- πενδύσεις συνολικοΰ ΰι)Κ)υς 777.371. 00Ο δρχμ. θά πραγματαποιοθοϋν ^ϊς την 'Ελλάδα. Σνγ·κ*κριμένιος, ί, είς τό υπουργείον Συντονισμοΰ ε&ρεύονσα άρμοοία έπιτροπή έπρό τεινεν δπως ΰπαχθοϋν είς τάς εϋερ νετικάς διατάξεις τοΰ Ν.Δ. αί έ.-τϊν ηύσεις των κάτωθι έπιχειρήισεων: Τής «Άνωνύμου Έταιρίας έκμε τ αλλεσε ως ' Α ογι»ρου,ετα.λλενιμάτων καί Βαρντίη;,> διά ποσόν 70.000
000 δραχιιών .χρός τόν σκοπόν διε
-, εργείας γεωλογικών καΐ. μεταλλ.ευ
τικών έριυνών καί επέκτασιν των
υφισταμένων έγκαταοτάσεών της.
Τής «Άνωνύμον 'Ελληνικής Έ
ταιρίας Χημικών ΙΙροϊόντων καί
ΛΐΛασμάτιον διά ποσόν 65.000.000
δρχιι, πρός τι'η1 σκοπόν επεκτάσεως
ίκσυγχρονισ,.ιοΰ καί σνμπληρώσεως
των έγκαταοτάσεων των έν Κασ-
σάνδρα κ.ιιι 'Ερμιόνη μεταλλ^είων
τηι;.
Των κ.·/.. "Λ ορέον Ν. Διακομιχά
λη καί Τΐών δ ά ποσόν 74.600.000
δρχμ. πρός τύν σκοπόν ανεγέρσεως
είς Ψαληράκι — Ρόδον, μεγάλον
τονριοτικοΓι συγκςοτήματος Α' τα
ξεως διη-αμικότητος 298 βω,ματ/ων
5.Γ>2 κλινών.
Παρά τής έν Δυτική Γερμανία
ίδρευοΰσης έταιρίας Γκ. Χ. Μπο ,
χοίνγκερ Σόν .τοβόν 73.771.000 |
δοχ. διά τήν ίδρυσιν βιοαηχανίας (
φαρμάκων είς έπαρχιακύν διαιμέρι
σμα τής χώρας, είς τήνΐ οποίαν
θά άπασχοληθούν γοίμως πλέον
των 120 Έλλήνων έογατουπαλλή-
λων. Διά τής έν λόγω έπενδύσεως
προβλ^πεται σημαντική έξοικθΜΟμη
σις σνναλλάγματος διά τή; περι-
στολής των είσαγιογών καί τής διε
νεργείας έξαγιογών των φαρμακευ
τικών .τροϊόντων τής ίδρυομέης
βιομηχανίας.
Τής 'Εταιρίίΐς «ΙΙειραϊκη — 11α
τραϊκή, βιομηχανία ΑΕ.» διά ποσόν
196·.500.000 δαχμ. .-ιρός τόν σκο
πόν έπεκτάσειος καί έκσυγχοονι-
^ίμού των έγκαταστάσειον, των έν
ίΐάτραις, Νέα ΙΙεράμι^ Άττικής,
Χαλκίδι καί 'Ερμοιντόλ^ει, Σύοου,
ίογοστασ'ων της. Διά τής' έν λό
γω έπενδύσε<ι>ς πςοβλέπΐται ότι αί
^τραγματοποιουμεναι σήμερον έξα
ίγωγαί έξ 7.000.000 δολλαρίων, θά
αΰξηθοΰν είς 10.000.000 δο/.λ.άρια
τό δέ ά-τασχολοίιιεΛΌν σημερον
προσωπικόν θά αυξηθή κατά 200
ατοιια,.
Τής Άνωνΰμον Έταιρίας «Γε-
νικα'ι Τουριστικαί 'Ε.ιιχειρήσενς»
διά ποσόν 237.500.000 δρχμ. πρός
τόν σκοπόν τουριστικής άναατύξε
ιυς παρά τώ Μεγάλω Καδούρι Βον
λιαγμένης Άττικής παοχλιακής έκ
χτάσεως έκ 330 στρεμμάτων περί
βτο·. Είς τήν έν λόγω περιοχήν θά
άνεγερθή τονοιστικόν σνγκρότημα
,δ»·νάμεο)ς 022 κλινών, 40 δίκλ.ινες
καμπάνΕς, κολκμδητική δεξαμενή
μετά κυλικείοτ·, ζαχαροπλαστείον
Ιέπί νησι'δος, καταστήματα, κινημα
τογρά((·ος, γήαεδα κλπ.
ΣΥΝΗ ΞΕΝΟΝ ΚΥΚΛΟΝ ΠΡ Σ ΤΗΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΟΙΚΐΝθΜΙΑΝ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΩΣ
Οί τραΛρξικοί καί οικονομικόν
έν γένει κύκλοι τοϋ έξωτερικοΰ έκ
δηλ.ώνοι*ν εμπιστοσύνην είς την ελ¬
ληνικήν οίκονομίαν, τής οποίας λαμ
πραί είναι αί προοπτικαί άνίίπτύ-
ξρο)ς. Χαρακτηριστικα'ι είναι, έν
προκειμέ'νφ, (ά πληροφορίαι τάς ο¬
ποίας παρέχει είς τό δελ.τίον τού ε¬
πί, τής επικρατούσης είς την <Ελ- λ.άδα ο'ικονομικής καταστάσεως, ό τροΛεξικός όργανισμός «Ντόϋτσε Μπανκ», πρός ίνημέρωσιν των ά¬ νά τόν κόσμον σνναλλασσΌμένων μετ* αύτοΰ. Ό έν λόγω όργανι- σιιΓι- έπισηίταίνιι ειδικώτερον τάς 1 (τημποιθείβας είς την 'Ελλάδα εϊι νηικάς οίκονομικ.άς έξελίξεις κατά τό 1970. Σχετικώς ν.-Γογραιμμίξεται δτι κα τα τό έ'τος τουτο υπήρξεν έξαιρε- τικώς ύν{ιηλή ή οίκονομική ανάπτυ¬ ξις τής "Ελλάδος. Τό εθνικόν εί- (ΐόδημα ηυξήθη είς σταθεράς τι¬ μάς κατά 7,δ%. Κατά τό αύτά πο¬ σοστόν άναμενεται νά αυξηθή τα εθνικόν είσόδημα καί κατά τό τρέ χοΛ· ετος. Οϋτω, κατά τα τελευ¬ ταία ετη ή 'Ελλ.άς κατέχει σταθε¬ ρώς την δεύτερον θέσιν μετά την Ιαπωνίαν, άπο πλευ,ράς ρυθμοΰ ά ν οδόν τοΰ έθνικοΰ ε'ισοδήματος, με ταξίι ϋλον των χωρων · μελών τοϋ Ο01Ά. Έτερα άξιοσημεί(·)το·ς εξέλιξις κατά τό 1970 ήτο ή επιτευχθείσα σταθερύτης τού Ιππέδον των τι- μών καταναλ.ωτοΰ, ό δείκτης των ό πο.'ων ένεφάνιισε μικράν αύξησιν κατά 3,5%, έναντι 2,4% τού 1969. Λίαν υψηλήν, εξ ό'λ.λου, αύξησιν κατά 8,3% έσηαείωσε κ/χτά τό ε¬ τος 1970 ή γεωργική παραγοιγή, ενώ τύ ποσοστόν αυξήσεως τής παραγιογής είς την μεταποίησΐΛΐ Α¬ νήλθεν είς 11%. Άξιόλογος έπίσης διαοθρωτική βελτίωσις; επετεύχθη είς την ελ¬ ληνικήν βιομηχανικήν παραγωγήν. ΙΙράγματι, ή «υμμετοχή τοΰ τομέ- ος κατά των βασικών μεταλλουρ- γικών βιομηχανιών είς τα σύνολον τής βιομηχανικής παοαγωγής Από 3% τό 1963 Ανήλθεν είς 11,6% τό 1!)70, ένώ τό ποσοστόν συμμίτοχής τής χημικής βιομηχανίας ηυξήθη όπό 7,7% τό 1ί»«9 είς 10,9% τό 1970. Ή βελτίωσις τής δομής τής οί- κονομίας ΐπέδρασεν εΰνοϊκώζ επί τοΰ έξωτερικοΰ εμπόριον τής 'Ελ- ται διά τοΰς νέους. Έπιδοτήσεις έπιτοκίων καί πρΐμ διά την αγο¬ ράν1 κατασκΐυών εϋνοοΰν τήν από¬ κτησιν κατοικιών. Ό σχηματισμός .τεριουσιίας των έργατών, ένθίΐρρΰ νεται κυρίυ>ς διά λόγους κοινιονι-
κής καί οίκογενειακής ,-τολ.ιτικής.
Έπίσης, ή δημοσία δαπάνη εϋ»οεϊ
τήν απόκτησιν κατοικίας ή όποία
έντιτρέΛει εί; τήν οικογένειαν άρ
μονικϋ^τέραν ανάπτυξιν καί τής έ-
ξασφαλίζει σταθερωτέραν! ύλικήν
ασφάλειαν.
Όλλανοία: Καταβάλλονται εί-
δικά πρίμ επί τής άποταμκνσεω;
των νειον άτόμων των άποιιυν το
ησόδημα δέν ΰπερβαίνιει ωρισμέ¬
νον επίπεδον. Φορολογικαί άπαλλα
καί διευκολύνουν την αγοράν κινη
των αξιών υπό Τών μικρων άποτα-
μιειτών. Έπιχορι,γήβτεις καί έγγυ
όσεις εΰνοούΛ' την κατασκίυήν καί
αγοράν νέας κατοικίας ή την α¬
γοράν κατοικία; έκ μέρου; κοινοι-
νικοϋ ϊδρί'ματος χάριν άτομτκοϋ
χαμηλόν ρίσοδήιΐιατος. Ή λειτονρ-
νία τοϋ σνστή,μ χτος των πρίμ άπο-
τοαιενβεως καί των στιστημάτων
σ^μετοχής των μισθιοτώνι είς τα
κεοδη, .-τροο)θεϊται καί διά τής ά-
παλ.λπγής έκ δημοσιονομικών καί
κοινι,ινικών βαρών, τα όποϊα κατο
βάλλθΛ'ται υπό -.ών έργοδοτών. ΟΙ
δτμόσιοι ύπάλ.ληλοι εϋεργετοΰν'ται
καί δι' είδικής ιιορΐτής πρίμ Απο-
ταιιιεύσεως. Τέος, υπό των έ.τι-
χριοήσεοιν λαμ6άνοΛ*ται μρτρα πέ-
ραν τοϋ νομίμον .-τλαισίον.
ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ
II
Β· ΠΑΜΜΕΣΣΗΝΙΑΚΗ
ΙΈΩΡΓΟηΐΟΜΗΧΑΝΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΙΣ
Άπό 20 έ'ως 29 ποοσεχοΰς Σε-
πτίιΐιβοίου θά λπτουργήση ή β'
Πα,ιιμεσσηνιακή Γεωργική "Εκθε
σις ή όποία οργανούται υπό τού
Δήμον Μεσσήνης.
Είς αύτην θά εκτεθούν τναο-
ποιημενα άγροτικά .τροίόντα, τοα-
>τέρ. αϋτοκίνητα, τηλεοράσεις,
(Ι'υγεϊα, (τκοπτικά μηχανήματα κλπ
ΕΚίίΟΝΕΙΤΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΜΛΚΡΟΧΡΟΝΙΟΥ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ
Η Ε,ΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΚΩΝ
Ι·.ΙΣ ΤΟΤΣ ΕΞΑΓΩΓΈΙΣ
Ν ά άποστέλλωνται τό ταχύτε¬
ρον δυνατήν ι'ι; τήν Τράπρξαν
τή; Έλ?.άδος τα άναγκαιοΰντα
άντίγοαφα των άδειίΰν έξαγωγής
ποός έκδοσιν π.στοποιητικων έξα
γωγικής δραστη.ριότητος διά την, ά
πιστροφήν τόκων είς τοϋς ί-ξαγω
γείς.
Τουτο ζητεί τό {ιπουργείον Οίκυ
νομικών δι' εγκύκλιον τού πρός τάς
τελωνειακάς αρχάς έκ των έποάον
ωρισμέναι προέχυψενι δτι καθνστε-
ςιοΰν τήν αποστολήν των έν λόγω
αντίγραφον, «ι; την Τράπεζαν τής
"Ελλάδος άρμοσίαν διά την εκδο-
σηι τού ώς άνω καθιερωθέντος πι-
στοποιητικού διά την επιστροφήν
τόκων είς τούς έ|αγωγεΐς.
ΤΑ ΛΝΤΙΠΛΗΛΙΜΤΡΙΚΑ
ΕΡΓΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΟΛΟΝ
Άποπερατοϋνται συντόμιος τα
(Ίηξάμενα κατά ιό 1968 εργα άν-
τιπληιιμυρικής προστασίας τοΰ Βό
λου έκ των συχνώνι πλημμνρών των
χειμάρρο)ν Άνανρον, Κραυσιδίω-
νος καί Ξηριά Τα ά.ιοπερατούμε
να έ'ργα, σννολικής δαπάνης 16.000
000 δρχμ. ά.-τοτελοΰνται κνοίιος
άπό τέσσαρας τάίρρους διά τΐτν .τρο
στηηίαν των συνοικισμων Δημητριά
δος, Χ. Ίωνίας καί Άμπελοκήποιν
Ο ΒΡΕΤΑΝΝΟΣ
ΠΡΕΣΒΕΤΤΗΣ
ΕΙΣ ΤΟΝ κ. ΦΘΕΝΑΚΗΝ
Ό νποινργό; Άνα,πληροιτής Σι*>
'ονισιιοϋ κ. Έμι. Φθενάκης, εδέ¬
χθη τόν .-τοεσβυν τής Μεγάλης Βοε
τανίας σέρ Ράιιπερτ Χοΰπερ.
ΝΑ ΚΑΤΛΓΓΕΛΛΕΤΑΙ
II
ΗΡΟΣΦΟΡΑ
ΝΟΒΕΤΜΕΝΩΝ
ΚΛΑΙΟΛΑΛΩΝ
Συνιστά τό 'Τπουργρίον
Εμπόριον !
Νά -καταγγέλλ.εται είς τάς αρ¬
μοδίας αστυνομικάς Αρχάς πάσα
προσφορά έλαιολάδων ναθενμέ-
νοιν η έλλει.τοβαρώς σι·σκ.Γΐιασμρ-
νιιιν, στ.'νιστά πρός τό καταναλ.ιοτι
κόν κοινόιν, διά σχετικής άνακοι-
• λΟΜΤρώς τού, τό υπουργείον 'Εμ,πο
ρίου.
λάδος. Συγκεκριμένως, τό ποσο-
πτόν {Τίΐμμρταχής των έξαγωγών
Λιομηχανικών. προίόντων έ.πί τοϋ
ΛΐΛ'όλου των έξαγιογών, άπό 8,8%
τό 1965 Ανήλθεν εί; 36,5% τό
1970.
! Τέλ/ις άναφίρεται ότι τα έμβά-
πιιατα των είς Δ. Γερμανίαν έργα
£οι«ρν*ον "Ελλήνοη πρός τοΐις έν
Ελλάδι αυγγενεΐ; των, άτό 96
εκατ. δολλάρια τό 1969 άνήλθον
είς 134 έκατ. δολλάρια τό παρελ¬
θόν Ιτος. '
«'ΙΙ Έθνική Κυβέρ-νιηοις άπεφά
σισε τήν έκπόνησιν Προγράμμαΐο;
Μακοοχρο-νίον Προοπτικής διά τήν
περίοδον 1971—85 μέ ευρύτερον
χρονικόν όρίζοντα τό ετος 20Ο0.
Ή κατάρτισις τοΰ ΙΙρογράμμαΐος
τούτο* είναι ϊργον λίαν φιλ,όδο-
ξον καί έν ταύτφ μεγίστης σηιμα-
σίας διά την με/.λοντικήνι Ανάπτυ¬
ξιν τής Χώρας μας. Διά τήν εξα¬
σφάλισιν σννε.ιείας είς τάς ά-ΐΛΐίά
σει; τού δημοσίου καί ίδιωτικοΰ το
μέως, είς τρόπον ώστε νά άτοφεύ
γωνται σ.τατάλαι πόρων καί 'ά
ίπιτευχθή ή καλ.ντέρα δυνατή άνά
.τΓνξις, εΤναι Απαραίτητον νά όρα-
ματισθώμεν τό ιιέλλον, νά διαγρά-
ψο>μεν τάς πιθανάς είκόνας τού
καί νά καθορύσονμεν επί τ^ βάσει
αυτών, την στρατηγικήν τή; Ανα-
■τΓύξεϋις καί τούς μακροχρονίους
Αντικειμε-νικούς σκαπονς τής Χώ¬
ρας».
Τα ανωτέρω ετόνισε, μεταξν άλ
λοιν, ό ύπουργός Άνο-τλ.ηριοτής ΰ-
πουργβύ Συντονιαμοϋ κ. Έμμαν.
Φθρνάκη;, προσφωνών τόν διακε-
/ίριμε'νον Αμερικανόν έπιστή,μονα
καί διευθυντήν τοΰ έν Νέα 'Υόρ-
ϋ\ Ίνστιτοντου «Χοΰτσον» κ. Χέρ
μαν Κάν, δστις ρδιοσε τήν 25ην
Ίοηίου 1971, είς Αθήνας διάλε¬
ξιν μέ θέμα: «Έξελίξεις είς τόν
Κόσμον κατά τήν προσέχη Ιδετί-
αν», προσκληθείς υπό τοϋ Κέντρον
ΙΙρογραμματισμοΓ' καί Οίκονομί-
κών Έρευνών (ΚΒΠ.Ε.).
II
ΟΙΚΟΝΟΜΓΚΗ ΑΝΑΠΤΤ-
ΞΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ
II
Ε.Ο.Κ.
Είς την διάλεξιν τον ταύτην
ό κ. Δημύπονλος άνρφέρθη ίδιαιτέ
ηιος είς τό έπί,μαχον θέμα τής έ-
νορμον(σεο)ς τής γεο)ργικήΐ πολι-
τ,κής μρταξϋ των χωρών - μελών
τής ΕΟΚ καί καθώρισε τάς έν προ
κπμένω θέσεις τής "Ελλάδος. Πε-
ι.αιτέρω, ό κ. Δημόπουλος άνέχτν
ξρ μετά σαφηνείας τό επιτελεσθέν
έν Ελλάδι, άπό τοΰ 1967 καί εν¬
τεύθεν Αξιόλ.ογον έργον είς την
Γειοργίαν, ειδικώτερον δέ είς τοΰς
τοαείς τής Αναδιαρθρώσεως των
καλλ.ιεργειώνί τοΰ άναδασμοΰ, των
άγροτικών χρεών, των είβοδηματι
κων ενισχύβεων καί τής κοινωνι-
ν.ής προνοίας υπέρ των Αγροτώνι.
ΝΕΑΝ ΑΝΟΔΟΝ ΕΣΗΜΕΙΩ¬
ΣΑΝ ΑΙ ΛΙΑΝΙΚΑΙ ΠΩΛΗ-
ΣΕΙΣ
Ή άνοδική πορεία των λιανικών
.τωλήσεων, άντικατοπτρίξονσα την
σταθεράν βελτιωθή* τής είσοδημα-
τικής στάθμης καί γεν^κώτερον,
τοϋ βιοτικοΰ επίπεδον των Έλλή-
νοιν καταναλωτών, συνκχίξεται καΐ
κατά τό τρέχον ετος μέ ταχύτε¬
ρον ρΐ'θμόν. Σννκεκριμενως, καιτά
τό 4μηνον Ίανουαρίου - Απριλί¬
ου 1971, ό γενικάς δείκτης λιανι-
κών ττωλήσεονν ?ις τό σύνολον των
περιοχήν τής Χώρας, ένεφάνισεν
έναντι τής ιδίας περίοδον τοΰ 1970
αίίξησιν κατά 17,7%, οφειλομένην
είς την ανοδον των επί μέρονς
είδικών δεικτών «διατροφής», «έ-
δΰ<τρ(,)ς - νποδή<τεως» καί «λοιπων ρίδών>·> κατά 8,!)%, 8,ί% καί 19,
2% άντιστοίχίος.
Έξ άλλον, έκ τής σνγκρίσεως
των α'ύξηιικών ρνθμών τοΰ γεΛΊ-
κοΰ δείκτον λιανικών πωλήσεως είς
τό σύνολον των περιοχών τής Χώ
οας (13,7%) καί είς τήν περιφέ¬
ρειαν ΠροιτεΛ'ούσης (0,3%), προ-
κινττει ότι κατά πολ.ύ έντονωτέρα
ΰ.-τήρξρ· κατά τό έπισκοΛθύμενβν
•Ιμηνον, ή άναδική πορεία των λ^α
νίκων .τωλήσεοιν είς τα έπαρχιακά
ιΐιαμερίσματα.
ΑΞΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Η ΘΑΤΜΑΣΙΑ
ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ
ΣΤΡΟΦΙΛΙΑΣ
Ό Όογανισμάς Διαχειρίσεως
Έ/.κλησιαστικής Περιοιισίας, συμ-
μετέχιον είς την γεηικωτέραν προσ
πάθε4αν τουριστικής Άναπτύξρως
τής Χώρας, άτεφάσισεν δπως τε-
λριοποιή<τη τουοιστικώς διακεκρι- μένας περιοχάς, αί οποίαι άΛ"ήκουν είς αυτόν κατά κνριότητα. Συγκε¬ κριμένως, Ανέθεσεν είς τό Ελλη¬ νικόν Τεχνικόν Γραφείον Μελετών την ίκπόνηστν μτλίτης Αξιο,τοτήσε ως τή; περιοχής Στροφυλιάς είς Λι<τικην Πελ.οπόννησον. Ή χωρο- ταξική μελέτη τής περιοχής καί τα τροκαταρκτικά προγράμματα άξιο- ποιήσεΐιν; θέλ.ουν παοαδβθή μέχρ( τής 1ης Αύγουστον 1971, ή πλή¬ ρη; δέ όριστική μελέτη άξιοποιή- σεως μέχρι τής 1ης Δεκέμβριον τοϋ τρέχοντος ετους. ΣΤΑΘΕΡΑ ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΙΔΙ ΩΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΑΙ καταθέσεις ίδιωτών είς τάς εμπορικάς Τραπέζα; κ.αί τούς λοι- πούς ιΠιστωτικούς Όργανισμούς ιής Χώρας, άνήλθον κατά τήν 31ην Μαίου 1971, είς 106.172.ΟΟ0. 000 δρχ., ήτοι εσημείωσαν αύξησιν κατά 906.000.000 δρχ. ρ·νιαντι τοΰ προηγούμενον1 μηνός 'Α.ιριλ.ίου καί κατά 21.172.000.000 δρχ. ή 24,9% ρναντι τοΰ Μαίον 1970. Ή σημειουμένη ταχεϊα αυτή αί) ξησις των ίδιωτικών Αποταμιεύσε- ων, καλύπτεται κατά ποσοστόν 90 τοί; εκατόν έκ τή; άνόδον των κα ταθέσεων Ταμιε·τηρίον καί προθΐ- σμίας, γεγονάς δηΡ.ωτικόν τής σν- νεχώς Ανερχομένης είσοδηματικής στάθμης τοϋενρυτέρον άτοταμιευ- ■πκοΰτικοΰ κοινοΰ, ώς καί τής Α¬ κλόνητον έμπιστοσννης τού πρός τή>' νομισματικήν <παθερότητα καί τό οικονομικόν μέλλον τής Χώρας. Συγκεκριμένως, μεταξίι Μαίου τοΰ ΐ!»70 καί Μαίον 1971, αί καταθέ¬ σεις Ταμιεντηρίου ηυξήθησαν κα¬ τά 14.692.000.000 δρχ. ή 24,4%, αί δέ προθεσμίας κατά 4.335.000. 000 δρχ ή 33,5%. ΗΤΞΗΜΕΝΗ Η ΕΙΣΡΟΗ ΚΕΦΑ ΛΑΙΟΝ ΕΚ ΤΟΤ ΕΞΩΤΕΡΙ- ΚΟΤ Κατά τό τετράμηνον Ίαν©ιια- ρίου - Απρίλιον τοΰ τρέχοντος {?- τους, ή είσροή τίς την 'Ελλάδα πά σης φύσεως ξέ-νιων κεφαλαίων Α¬ νήλθεν είς 273,5 έκατομ. δολλά- οια, έναντι 122 έκατ. δολλ-αρίων τον άντιστοίχον περα>σινοΰ τετρα-
ιιήνον. Άξιοσημείιοτος είναι έν προ
κειμεΛΐφ, ή ηίιξηιμέΛ·η είσροή μα-
κροπροθέβμων ίδκοτικών κεφαλαί¬
ων, ή συμβολή των όποίίον είναι ά-
ποφασιστική είς τήν επέκτασιν των
έπενδύσεω'ν· καί τήν ταχείαν οίχο-
νομικήν Ανάπτΐ'ξιν τής Χώρας.
Συγκεκρΐ/μένως, τα εΐσρεύσαντα κε
φά>Λΐα τής κατηγορίας ταύτης ά-
νήλθον είς 73,9 έκατ. δολλάρια,
ήτοι ένεφάνιισαν ρναντι τού πρώτον
τετοαμήνον τοΰ 1970, αΰξησιν κα¬
τά 39% περίπου.
ΑΞΙΟΛΟΓΟΣ ΠΤΏΣΙΓ. ΤΗΣ
ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΤ3ΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΩΝ
I
"Ως .τροκύπτει έκ των μέχρι τοϋ
δέ συγκεντρωθέντίον σχετικών στβ·ι
χείο>ν, ό άρ<θμό; των παρονμεΎΟν- των έγγεγραμμένΐΰν ώ; άνέργων εί; τα Γραςρεΐα Εύρέσϊως Εργα¬ σίας ολοκλήρου τής Χώρας, εση¬ μείωσεν, έντός ενός έ'τους, μείω- σιν κατά 35,2%, ήτοι Από 61.248 τόν Απρίλιον τού 1970 κατήλθε εί; 39.731 τάν Απρίλιον τοΰ 1971. Παραλλήλως ό άριθμός των πρα- γματοποιηβεισών κατά τόν μήνα Απρίλιον 1971 το.ταθειτήβεοΒΐ μι¬ σθωτών Ανήλθεν είς 40.480, έναν¬ τι 31.608 τοΰ Αντίστοιχον μηνός τοϋ 1970 (αύξησις κατά 28,1%). ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΤΑΠΗΤΕ5 ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΤΡΩιΠΑΤΚΗΝ ΑΓΟΡΑΝ Συνήφθη, προσφάτοις, συμφίο- νία μεταξν τοΰ Έθνικοΰ Όργανι- σιιοϋ 'Ελληνικής Χειροτεχνίας (Ε. Ο.ΕΙ.Χ.) καί τοΰ Πάντερμπον τής Δντικής Γερμανίας εμπορικον εΐ- βαγιογικοΰ οίκον ΟΤΑΣ, διά την υπό τοΰ τελενταίον πώλησιν κατ' Αποκλ.ειστικότητα, είς τάς χώρας τής Δντικής Εΰρώπης, έλληνικών χειροποιήτιο'ν ταπήτων. Διά τής (ημφο)νίας ταύτης άναμένετ>αι ότι
θά προ<»θηθοϋν ^τι περαιτέρω αί έξαγωγαί των προϊόντων τής έλ- λ.ηνικής λαϊκής τέχνης, των όπ»ί- ων ή Αρίστη ποιότης, ή πλονσία ποικ.ιλαα καί ή ηϋξημένη παραγοι- γή έξασφαλίξονν εύρυτάτας δυνα- τότητας τοποθετήσεως των είς την δΐΕθΛ'ή Αγοράν. Οί χειροποίητοι έλλτγνικοί τάπη- τρς, φιλοτεχνοΰνται είς τα έργα- στήρια τής υπηρεσίας ταπητουργί άς τοΰ ΕΟΕΧ, τα όποία λειτουρ- γοϋνΊ είς διαφόρους ήπειροηικάς καΐ νησιωτικάς περιοχάς τής Χώ¬ ρας καί συμβάλλουν οΰτο) είς την αύξησιν τον είσοδήματο; των κα- τοίκιον τής έλληνικής επαρχίας καί την ελάττωσιν τής λόγω έποχικών σιηαλλαγών προκαλονμένης ύποα- .τασχολήσεω;. ΔΗΜΙΙΙΙΕΥΣΙΣ ΙίΟΑΟΠΙΜΟΝ Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων "Ανωνύμων Έταιρειών καί Έταιρειών Περιωρισμένηο Ευθυνής ότι δι" 6πο· φάσεως τού κ Ύπουργοΰ ΈμπορΙου ύπ' αριθ. 88378)4128 τής 16)12)65, δημοσιευθείσης είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.85 ♦ ΕΚ. (Δελτίον Ανωνύμων Έταιρειών), όρΙΖεται δτι δύναν ται νά συνεχίσωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Πρβσκλήσεις των Γενικών Συνελεύσεων καί τούς Ίσολογισμούς των δ,ά τής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-, ώς εγένετο μέχρι τοθδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ» πρό της συγχωνεύσεώς της.
ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ 1990 ΗΰΗΤΜΜΜΤΙΕΠΤΑ
ΗΥΡΗΗΙΚΑΙ ΜΟΝΑΑΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΑλΑΑΑ
- θά καλύπτουν τότε τό 36% χής έγκατεατημένης ΐσχύος τού έθνικοθ δ^κτύου
ριζομένη ώς «νέα γενεά των άν-
,ών «00 Μεγαβάτ εκάστη, προκει τος 1990 είς Π,8 έκατ. κιλοβάτ
ί ά καλυφθή ήπβλέ βλέ
νά καλυφθή
ζς τήν χώραν.
εδήλωσε
χς 4 δκκκητής τής ΛΕΗ κ. Π.
Αημόπονλο;, προσθέσας ότι ή Δ.
Ε.Η. δραστηριοποιείται ήδη πρό;
την «ατεΰθτ'νσιν αύτην, προπαρα-
ίΚτκισμένη .τρό; τούτο άπό πάσης
Αί σχετικαί Ανακοινώσεις τού
/. ΛημοΛθΰλου, ίχονν ώ; έξη;:
Ή .τροβλεπομένη ταχΰρ^νθμος
αϋΐηβι; των ένεργειακών Λναγκών
η'ΐ; χώρας· επιβάλλει ανάλογον αν
:ΐισιν τή; ίσχύο; καί τού αριθμόν
την μσνάδων ηλεκτροπαραγωγής.
είναι σήμερον ή προσ-
ιάθρια τή; ΔΕΗ διά την ταχντέ-
ι«ν καί πλέον έκτεταμένην άξιο-
τοιηβιν των ένεργίΐακών πηγών
τής χώρα; καί ε'ιδικώτεροΛ' τοΰ λι-
"νίτου καί των ύδάτιον των ποτα-
ιιών.
Ή εγκατάστασις νέων λιγνιτι-
/ιΐΐΓ μονάδων, βάσει των δια,-ΐιστω
άτοθεμάτων λιγνίτον, θά
έχη ηλοκληοωθή έντός των πρώ-
τΐ'ΐν έτών τή; έπομένη; δεκαετίας.
ι·τη, δμω;, θά καλύψη μόνανι μέ-
οο: των είς ηλεκτρικήν ενέργειαν
(ίναγκών τής χώρας. "Ετερον μέ-
Λος των άναγκών αυτών θά καλυ¬
φθή διά τής πρεσβευτικής έγκατα
πτέβειος ήδροηλεκτρικών μονάδιον
6άσκ τοϋ ήδη έν έξελίξει εύρυτά
τού προγράμματος μελέτης καί ά-
Ξιοποιήσεως τοΰ ύδροδνΛ'αμικοΰ
τή: χώρας.
Μέ τήν έναρξιν τού 1980 θά έμ-
ελ.λειμμΛ ενεργείας, τό
«οίον θά πρέπει νά καλυφθτ) δι"
ίγκαταστάσεως ίκανοΰ άριθμοϋ μο
νάλων, πνρττνικών ή πετρέλαιον.
Οίτιο, μέ τάς σημερινάς έκτιμή-
οτις, προβλέπεται δτι μεχρι τοΰ
ετονς 1985 θά ποέπει νά ϊχονν έγ
/Λτασταθή έν "Ελλάδι πνρηνικαί
μονά&ες καλύπτουσαι περίπον τα
21% τής τότε έγκατεστημένης
I-
σχί'ος, ένώ κατά τό 1990 τό ποσο
στόν τουτο θά ποέπίι νά Ανέλθη·
— τιδραστήρων», των καλ.ονμένων ά-
ττροδλεπεται ότι μέχρι τοΰ 1980, ναπαραγωγικόη· ή αύτοτροφοδοτου
Ο ΥΠΙϊν ϋΛί^^ΐ ΤΊ*ν*Τ^^ίίΐ«^Λ.*· Ι ' ** ϊ^
«*«<■* ε. ^καχασταοη τρείς «ινρη μενων (αντιδραστήρες ταχέιοι νε- νικαί μονάδες έπίσης των 600 κι- | τρονίων). Ούτοι χρηοι,μοποιοΰν ώ; λοβάτ εκάστη. ς κύριον καύσιμον τό πλ-οντώνιον, τα ως νποπροί Κατά τάς διεξαχθείσας πρό διε ι όποϊθΛΐ έξοικ.ονομεϊται ._, .......,._„ τίας διαποαγματενσεις, διά τήν | όν τής λειτουβγίας των σημερινήν εγκατάστασιν τής πςώτης πνρτ,νι έν χρήσει άντιδοαστήοων ίάντι- κής μονάδος έν Ελλάδι των 4-ίΟ δραστήοίς θερμικών νετρανίων). κιλοβάτ, προέκυψεν δτι τό κόστος Οΰτως ή μετά τό 1990 προβλεπο- άνά κιλοβατώραν τής παραγομέ- νης ήλεκτρικής ενεργείας ήτο ύ· ψηλότρρον τοϋ κόστους τώιν μονά¬ δων πετρέλαιον. Κατά τό διαρρεϋ- σιιν δμως χρονικόν διάστημα μετε βλήθησαν ούσιαστικώς τα. στοιχεϊα μένη είσαγιυγή των άναπαραγωγι- κών άντιδοαστήρων είς τύ βύστη- μα τής ΔΕΗ, προδικάζει τήν επί μακρόν χρόνον προΰπαρξιν είς τό ίδιον σύστημα των σημ,ρρινών έν χρήσει Αντιδραστήριον, διά των ό- λ — - — -Λ*»«^ρν"Ι~'-·"'*"*"ν*** — *" Ι ν*- ■* ') υιι* ι. ΐΑΓν "-* συγκρίσεως, διότι εσημειώθη διε- ποίων θά έξοικονομήσωμεν μέ μι- θνώς αΰξησι; τού κόστους προμη- ! κοόν κόστος, τάς μεγάλας ποσό- θείας καί εγκαταστάσεως των μο ' τητας πλουτωνίου. τό οποίον θά είς τό 36%. Οΐτοι, βάσει τοϋ γεγονότος ότι νάδων πετρελαίου, έ-νιώ έκ παραλ- λήλου ηυξήθη ή τιμή τοΰ πετρελαί όν είς έπίπεδα .τέρ«ν πάσης προ- (ίλεψεως. Αντιθέτως, είς ο,τι άφορτ| τάς πυρηνικάς μονάδας, βάσει των διε θΛ'ώς έιμφαντζαμένιο'ν1 σχετικών οι¬ κονομ ικών σταιχεή,νν, άΛ'αμρνεται σταθερότης τοΰ κόστους κατασκευ¬ άς τιον. Ουτΐιις, ή τελική σχέσις τού κύ- στου; τής παραχθησομένη; ήλε¬ κτρικής ενεργείας άπό πυρηνικάς μονάδας καί άπό συμδατικάς τοι¬ αύτας, σχέσις είς ήν λαμδάνεται νπ' δι|ην, βάσει ρεαλιστικών παρα- δοχών καί ό βαθμός διαθεσιμότη- τος των μονάδων αυτών, «γει είς τό σΐ'μ.-ΐέ-ραβμα, δτι οί σταθμο| οί ^ρησιμοποιοΰντες «άποδεδειγμέ- νως έπιτυχεϊς τύπους» πυρηνικών άντιδραστήρων, δύνανται νά ρηθοϋν ώς συναγοΐΗίζόμενοι τούς ιτταθμούς πετρελαίου, υπό ωρισμέ¬ νας προϋποθέσεις καί δτι, κατά σννέ—ίΐαν είναι δικαιολογημ-ένη ή εγκατάστασις πυρττνικών Άλλά πέραν των άνιοτέρο), καί ετέροι δΰο λόγοι έπηρεάνονν τήν λήψιν άποφάσεων διά τήινι έ-γκα- τάστασιν έν Ελλάδι πυοηΛ'ΐκής μονάδος καί πρό τοΰ 1980. Ούτοι χρειασθούν μετά τό 1990 οί άνα- παραγοιγικοΐ άντιδοαστήρες. |1 ΛΟΓΟΙ ΤΕΧΝΙΚΟΙ: Δεδο μένου ότι άπό τού 1980 καί πέραν κρίνετ<ιι έπιβεβλημέιη ή ευρεΐα εγ¬ κατάστασις .τυρηνικών μονάδων, καθίσταται προςρονές δτι ή λειτου^ γε·ί(ΐ καί ή απάντησις αυτών άπαι τοϋν την νπαρξιν καταλλήλου καί άρκετοϋ προβωπικοΰ μέ ΰψηλ.όν 6α θμόν γνώσρων καί έίΐπειρίος. Καί τό ποοσω.τικόν τούτο δεν δηαιουρ γεΐται άπό τήν μίαν ήμεοαν είς τή'ι άλλην. Άπ<ιιτοϊ^ται όθεν ποο- ίίποθέσεις έξασφαλίζονσαι τήν δυ νατότητα άποκτήσεως ύ.ιό τής Δ. Κ.Η. τοΰ προ<ΐ(υπικοΰ τοϋτοι» καί ανταΐ αί προϋ.τοθέσεις άπαιτοΰν χρόνον τάξριος δεκαετίας. "Εχουσα ταυτα πάντα ΰ,ι' ό'ι|Μν ή διοίκησις τής ΔΕΗ καί δεδομί- νου ότι ή κατασκ,ε-υή καί θέσις τής λειτουργίας ενός πνρη·οηλε- κτρικοΰ σταθμοϋ άπαιτοΰν χρονι¬ κόν διάστημα πολύ μεγαλυτέρου έ κείνοι· τής κατασκευής ενός συμ- δατικοϋ σταθμοΰ, έντείνει ήδη την δραστηριότητά της περί τα θέμα- τα των πυρηντκων μονάδων καί έ- τοιμάϊεται έν συνεργαοΐα με τόν «Λη,μόκριτον» νά προβή εγκαίρως είς πειστικάς είσήγεις πρός την κυβέρνησιν, πρός λήψιν Αποφάσε- α. ΛΟΓΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ , ών. ΜΜΙΗωυΐΙΙΙΗΙΐυΐΙΗΜΜΙΜΐαΐΙΙΗΙΙΗΙΙΙΙΗΙΙΐηΐΐαΗΙΙΝΜΗ^ 1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ, ΪΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ 1ΠΟΦΑΙΝΕΤΑ! ΕΠΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΔΙΑ ΔΥΟ ΕΜίΙΟΡΙΚΑ ΣΗΜΑΤΑ Τό Συμβούλιον τή; Έπικφατεί- ιι; άνήρεσεν άτάφαβιν τού Δεντε- Διοικητικοΰ Δικαστήριον Σημάτιον, κατόπιν αίτήσεω; τή; ά «■/νμμου έταιρείας «Λαμπορατό- ο; Χοΰμπερ; Σ.Α.»Διά τής άναι βα'βη; άποφάσεχι>; είχεν άπορ
«φθή ίφεσις τής άναιρεσειούσης
«τ' άποφάσεοι-ς τοΰ ΙΙρο>τοβαθμΐ-
ΔΔ Σημάτων. Διά τής τελ.ευ-
'·λ; δέ αυτής είχεν Απορ·ρΐ((θή
'ΐ'·ωσι; τής άνεραισειονσης έται
ις πίοί καταθέσειος τοΰ σήμα-
I
«Τετρα — Χοΰμπερ» πρός δι
«"{ΐσιν πάση; ΐίύσεο); προίόντων
ιν, ίδιοκατασκευα
ν, όρρών, έμ<6ολίων καί ά- Λ'τικών. Ή περί ή; πρόκει '« δή)Λ>σις ά.-τνρρίΐφθη, διότι, ώς
τα δικαστήρια σημάτων
βαθμών, τό κ<^τα σήμα άποτε-λεί άπομίμησιν '* -τοοκατατεθριμενον σήματο; τής βιομηχανίαν ίραρ- προίόντων «ΒΙΤΑΡΙΝ ΣΑ.Ε.». Τό ανώτατον διοικητικόν δικα 'ήθΐον ρκ,ρινε διά ,τής νπ' άριθμ. Ι 2·'25)1971 άποιτάσεω; τοΰ (»' , τος τον, ότι ή δεντεροβά- °Ι"0; άπόφασι; εξεδόθη, κατ' έ- •"ΤαλμΓνηΛ· έρμην.είαν κίΐί ίφαομο ΙΨ τού νόμοτ'. Ειδικώτερον ίδέ- 1"* ϊίτι λαμβανομένη; νπ' όψιν τής °';Ίξ ό—τικής καΐ ήχητικής έντυ 1(ιισί"ι; έκ τώ·· δι'«ο σημάτων, ώς *ΙΊΥ{>άφονται εί; τήν δεντεροβά
'μι°ν Απόφασιν, τό σήμα «Τετρα
Χοΰμπερ» δέ νδνναταί νά θε-
άπαμίμησι; τοΰ προκατατε-
σήματος «Τέτρίΐ» διότι ή
τής λ>ξευεξ «Χοΰμπρρ»
'■ Τΐν ήλαττωμεΛτι; διακριτικό
'^°; λέξιν «Τετρα» διαςρΌροποιεί
'* ^ βήματα είς βαθμόν Α.το-
"'£ιοντα, κατά κοινήν πείραν, την
τ<» καταναλ.ο>τικώ κοινώ ούγ
ιν «θοϊόντοιν.
'^ο» τής Έπικρατείας, ή νπ' ά
1571 > 71 τον Λ' τμήιμιατος.,
ι ώ; αντικείμενον διαφοράν
αΤ*0(Λθαν είς εμπορικόν σημα.
Εγένετο δεκτή δι' αυτής αίτη
ΐ: τής ΚΟΙΚΑ -ΚΟΛΑ Κό-
"ΙΙαν« περί άναιρέσεως Λπθ({άσε
''? τοϋ δεντρροβαθμίου διν.αστηρ»
·» βηματων.
" διαφορά ρίχρ προκι'η|ιει νπό
ακόλουθον; σ>νθήκας: Προκα
σήμα ήτο τής ΚΟΚΑ
ΰαωνύμου έταιρί<ις. ι έκ μέρονς έ.τιχειρη 'Ιί ματίου κατάθεσις δηλώσεως τοΰ σήματος ΠΑΝΚΑ ΚΟΛΑ. Καί τα δΰο σήματα προορίζοντο πρός διάκρισιν άνα-(η(κτικοΰ καί σιρο- πίων. Ή ΚΟΚΑ — ΚΟΛΑ Κύ- μπαΛ) ήσκηβε ,-ταρέμβασιν κατά τής παραδοχής τοΰ ώς άνω δ^υτέ ρ·ου σήματος. Τό πρωτοβάθμιον διοικητικόν δικαστήριον σημάτοΛ' έδικοίωσε τήν παρεμ.6άσαν έται- ρίαν. Άλλ.' ό καταθΐβας τό δεΰτ* ρον σήμα ήσκησεν εφεσιν1, τήν ο¬ ποίαν εδέχθη τό δευτεροβάθμιον διοικητικόν δικαστήριον σηιιάτιον έξαφανίσαν διά τής αποφάσεως τοΐ' την πριοτόδικον. Ταιουτοτρό- πο>ς εγένετο δεκνή ή δήλωσις τοΰ
περΐ οδ πρόκειται έπιχειρηματίοα'
περί καταθέσρίος τοΰ νεοτέρου ση
ματος «ΠΑΝΚΑ - ΚΟΛΑ,
Διά τής αποφάσεως τοϋ άν(·>-
τάτου διοικητικοΰ δικαστήριον, ά-
νηρεθη ή δρντρροβάθμιο; άιτόφΠ-
σις, δικαΐ(ΐ)θείσ>|ς τελικώς τής
ΚΟΚΑ - ΚΟΛΛ Κόμ.τανυ. Ή ά-
ναιρετική Λ.-τόφασις, έρμηνειουσα
καί ί<Γαρμόζ.ονσα διατάςει; τοΰ ά- ν«γκ.αοτικοϋ νόμοτι 1998)39 «περί σημάτων», έδέχτΐη έν τέλει τα ε¬ ξής: «...λαμβανομίνου ΰπ' δι|>ιν (Ί(|'
ί-νός μέν δτι αμφότερα τα σήαατίί
Λεριέχοΐίν την λέξιν ΚΟΛΑ (άδια
φόρίος δν αυτή είναι δηλ,ωτική βν
στατικοΰ τοΰ ποοϊόντος), άφ' έ-
τερου δέ, ("τι τρείς έκ των τεσσά
<.,(,ιν συλλαβών τοϋ σήματος τής άναιρεσειοΰσης ίταιρίας (Σ. Σ. τής ΚΟΚΑ - ΚΟΛΑ (Κόμπανυ) απ'ίντωνται καί είς τό σήμα τοΰ άναιρβσιβλήτου, τα δύο σήιιατα, ώς ταυτα πρρινράφονται έν τή προ<τ6<ιλομένη αποφάσει, όμοιά- ζσιιν επί τοσούτον άπό τής από¬ ψεως τοΰ σΐΛ'όλου τής έξ αυτών κ«1 ήχΐ'Τΐκής ένττ'πώσείος, ωστε·, άσχέτίο; των επί μερους όμοιοτή- τοη' καί διαφόρων, νά υφίσταται κι'νδυνος (η·γχΰΛΡ<ος παρά τφ κα- τ<ιναλ(ι>τικ.ώ κ.οπίΤ) ώς πρός την
,-τθθέλενΛΐν τόίν πραϊόντηιν. Δεδομέ
νού μάλιστα δτι ταύτα (άν<ιι|ιι·κτι- κά ποτά) είναι εύρκτάτης, κααά κοι-νήν πείραν, καταναλώσειος. Κατ' ακολουθίαν τούτων, τό σή- μα τοΰ Λναιρεσιβλήτον αποτελεί ά- πομίμησιν τοϋ .-ΐς·οκατατεθέντο; σή ματος τή: ά-ναιρεσειοΐ'σης έταιρίας υπό τήν έ'ννοιαν τού νάμου (...), ί-φ' ώ καί αλλω:, ώς άνο>τρρω, Λ-
ποφηνάμενον, τό δριτεροβάθμιον
δικίίίττήριον ήο,ιιήνευβε ·,|)Εΐ>δυ")ζ καϊ
■'φήομοβεν ίοφαλμένοις τόν νό¬
μον...».
ΔΕΝ αΤΝΑΤΑΙ
ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗ
ΕΙΣ ΑΝ. ΕΤΑΙΡΙΑΝ
ΕΙΙΕ ΤΠΟ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΙΝ
1
'Εταιρία Περιωρισμένης Ευθυ¬
νής, εύρισκομένη είς τό στάδιον
τής εκκαθαρίσεως, δέν είναι δυ¬
νατόν νά μετα,τρουτη είς Άνώνυ-
ιιον. Διά νά λάβη χώραν μετατρο
πή έταιρίας, πρεπει νά υφίσταται
τοιαύτη, λειτονρνοΰσα κατά τό κα
ταστατικόν της. Τουτο άναφίρει
γνί^μάτεν,σις τοΰ προε'δρου τοΰ
Γνιομοδοτικοϋ Συμ&ουλίου τοΰ
Κράτους κ. Γ. ^γουρίτσα, είς
απάντησιν. έροιτήματος τής διευθνν
σεως 'Εμπαοίον Α. Ε. καί Πίστε¬
ως, τού ύποιιργείου 'Ειιπορίου, οι·μ
φώνο)ς πρός σχετικήν ανακοίνω¬
σιν. ΙΙροστίθεΐαι δτι έταιρία, τε-
λοϋσα υπό εκκαθάρισιν, είναι τοιαν
τη λιιθεϊσα, λογίϊεται δέ απλώς
ώς εξακολουθούσα ύφισταμέη μέ
χρι τής εκκαθαρίσεως τη; καί διά
α άς ανάγκας ταύτης.
ΑΙ ΑΔΕΙΑΙ ΕΚΤΈΛΩΝΙΣΜΟΤ
ΦΑΡΜΑΚΕΤΤΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ
Τό Υπουργείον Κοινωνιχών 'Τ
πηρεσκΰν εγνώρισε πρός τάς άρ-
μχ5&ίας υπηρεσίας δτι έξουσιοδο-
τήθησαι υπό τοϋ Κρατικοϋ 'Εογα
στηρίου 'Ελ.έγχου Φαρμάκων τα
Κέντρα Κοινιυνικής ΙΙολιτικής διά
την θεώρησιν '.ων πιβτοποιητικών
προελεύσεως φαρμακεντικών καί
λοιπών συναςών άρμοδ;ότητος αυ
, τοΰ, θιά την χορήγησιν άδειών έκ
τελοινισμοϋ.
Η ΒΡΑΖΙΛΙΑ
ΘΑ ΑΓΟΡΑΣΗ ΣΙΤΟΝ
Σημαντικάς ποσότητας ο(τΙϋυ
προτίθεται νά αγοράση ή κυβέρνη¬
σις τής Βροίζιλίας. Τούτο άΛ'αφέ-
ρει άνακοίνκοσις τοΰ 'ΕμπορΊκοΰ
καί Βιομηχανικοΰ 'Επιμελητηρίου
Αθηνών. Προστίθεται δτι οί έν-
διαφερόμενοι δέον νά άποτείνων-
τα< είς τή' γενικήν διεΰθτ·νσιν 'Ε- φοδιασμοΰ τοΰί'.ιουργείβυ 'Εμπορί ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΚΑΙ ΤΙΜΑΙ ΠΩΛΗΣΕΩΣ ΩΩΝ Δι' άγοραΎομικής αποφάσεως 4αΟ(>ρίζονται ώς ίξής αί άνώτατοι
τιμαί Λίολήσε(·)ς των ώών. 'Ωά φρέ
σκα προστάτου ώοτοκίας, μέ σφρα
γίδα τής ημέρας ποιλήθΕοις ή τής
.προηγουμένης α) δνο) των 35
γραμ. χονδρικώς 1.35 δρχ., λιανι¬
κώς δέ 1.(ίΟ δρχ. έκαστον, β) Άπό
4ό-53 γραμ. χονδρικώς 1,20 δρχ.
λίαν»κώς 1.40 δρχ. έκαστον, γ)
Μικρά, κάτω των 44 γραμ., επί
τιμολογίφ. 'Ωά λευκά, άνευ σ<ρρα- γίδος, ώοσκοπικοΰ κέντρον, χον¬ δρικώς 1,2 δρχμ. λιανικώς 1,4 δρβ έκαστον. ΔΓ εύεργετικών μέτροιν οΙγ.ονομ.>.κϊις καί κοινωνικάς πολιτικάς
ΑΙ ΧΩΡΑΙ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ. ΕΝΘΑΡΡ/ΝΟΪΝ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
ΗΡΤΞΕΛΛΑ1. — Συγκεκρ<μέ- νας ,-τροτάσεις πρός καλυτέραν στα τιστικήν ένημέρΐιχτιν επί των έπι- πέδοιν καί τής ίξελίξεως των μι¬ σθόν καί τϋ>ν διαφόρων κατηγοφΐ
ών είσοόημάτων μή μισΛοτών ύ-
πηρεσιών, ώς καί τής άποταμιεύ-
σεως τής περιουσίας καί των νοι
κοκυριών, ύπέβα/Λ πρός τό Συμ-
βούλ.ιον έξ ύπουργώΜ ή Έκτελεστι
κή 'Κπιτροπή των ΕύρωΛαϊκών
Κοινότητος είς τό ,-τλ.αίοιον τής
.-ΐροσπαθείας την οποίαν καταβάλ
λοχ»ν αί χώραι τής ΕΟΚ ."τρός σχη
ματισμόν περιουοχ'ας κηητής ή α¬
κινήτου υπό των έργατωτ.
Ειδικώτερον, ί| πολ.ιτική τής Κα.
νότητος είς τόν έν λόγψ τομέα
κατά χώρας, εχα ώς εξής:
Δυτική Γερμανχ'α: Ή νομοθεσία
προβλεπει έπιδοτήσεις διά τήν ά-
ποταμίευσ*ν καί ανέγερσιν κατοι-
κιών. Παρέχεται δημοσιονοιιική ά-
παλλαγή των ποσών άποταμιεύσε-
ως, τα όποϊα διατίθενται διά κατα
σκευάς καί είναι δυνατή ή κατα-
βολή ωρισμένων έπιδοτήσεοη' δι'
ασφάλισιν. 'Ενθαρρύνεται ή ανέ¬
γερσις καΐ ή άγορά νεόδμητον οί-
κιών διά μέτρων δημοσιονομικής
πολ.ιτικής. Σημαντικά μέτρα, ε-
χονν ληφθή νπε,ρ των μισθωτών.
Κρατικαί έπιδοτήσεις προβλέπον-
ται επί πλέον των όιατιθεμέ'νην
υπό τοΰ άποταμιευτοΰ πασών^ ώς
καί ((τορολογικαί άπαλ.λαγαί. Τέ-
λος, εχουν ληφθή διάφορα μέτρα
ϋ.τ,') των έργοδοιών πέραν των νο
μύμοι-ν πλαισίων.
'ϊι'/.γιον: Τα λαμβανόμενα μέτρα
άπο·6λϊποι·ν είς τόν σχηματισμόν
ακινήτου περιουσίας, κνρίως διά
φορολογικόν άπαλ.λαγών καί διά
τής χορηγήσεως δανείον πρός ω¬
ρισμένας κατηγορίας εργαζομένων
(εργάται όρυχείιον, .-τολύτεκνοι).
'Ε.τίσης προβλέπονται δη,μοσιονο
μικά πλεονεκτήματα διά τούς κα·
ταθέτας είς τραπέξας κίΐί διά τοΰς
συιιά.ττοντας άσφαλαστικά συμβό-
λοια, ϊνώ αί έ.τχειρήβεις διά συλ
λογικών στ>μβάσεων παρέχοι·ν διευ
κολΰνσίΐς διά την απόκτησιν πε-
ριονσίας καί κατοικίίΐς.
Γαλλία: Προβλέπονται πλεονι-
κτήματα τόσον όιά τάς κατιιθέσεις
δψεο>ι ΰσοΛ· καΐ διά τάς καταθέ-
σεις ΐπί προθεσμία. Διά τάς κατοι
κίας ίσχΰουν φορολογικκιί άταλλο
γαί, καταβά/^,ονται έπιδοτήσιις
καί χαμηλότοκα δάνεια. "Ενα προ-
αιρετικόν καί ί;ν« υποχρεωτικόν
σύστημα σΐ'μμετοχής είς τα κερόη
έ·θεσπίσθη χάριν των μισθιοτώΛ,
οί όπ<.ίοι δύνανται νά (Πΐαμειέχονν είς τα σχέδια (Ιποταμιεΰσεος τής ίπιχειρήσε(ος. Ωρισμένα μέτρα ά- πρβλέπουν κυράυς είς μή πληθωρι στικάς έπενδυσεις διά τής ειθαρ- ρύνσειος τής άποταμιεΰσεο)ς των νυ'κοκυριών καΐ τής προτιμήσεως τής μακροχρονίου άποταμιεύσειος. 11.1.ήν των οικονομικόν σκο.των ύ.·τάρχοτ»ι σκοπυί κοινίονικής πο- λιτικής, δπως ή δϊλ/τίωσις των σχέ σεων ίργοδοτών καί νπαλλήλοΛ' διά τής συμμετοχής των έργαζο- μένιον είς την ζωήν καί τα κέρδη τής έπιχειρήοεως. 'Εαιδιώκιται έ- πίσης, διά των συμφωνών με- ταξύ έργοδοτών - ϋπαλλήλοιν, ή ίΪΛαρξις μέσοΐν πλ.ηςοφορήσείος καί έλεγχον, ώστε νά γνοιρίζουν κίΐ- λίτερον οί έργαζόμενοι τόν μηχαΛί σμόν τής έπιχειρήσεος καί νά πα- ρακολοΐ'θοΰν τήν εφαρμογήν τοϋ συστήματος λειοουργΪΓχς. Ιταλία: Δημοσιονομικά πλνεονε- κτήματα προβφέροιχαι είς τό εί- σόδημα έκ καταθέσεον καί είς τ» τλους ωρισμένον είσοδήματος. Λαμϋάνονται ,-τολλά μρτρα είς τόν τομέα τής κατοικίας ίαέρ τοΰ ,-ΐλη θ>σμοΰ μέ άσθενρ; είσόδτ,μα, υπέρ
των μισθοτών καί υπέρ των δη-
μοσίίον ν.ταλλήλίιηι. Τα λαμβανό¬
μενα μρτρα υπό τής κυβερνήσεως
ρίναι βασικής ΠΓμασίας διά την
κοιν<ΐ)νικήν πολιτικήν, τόσον ώς μέ πον βελτιώσεοις των σΐ'νθηκών δι αβιώσειος όσον καί δικαιοτέοας κα τανομής τοΰ έΟικού πλούτον. Λουξεμβοϋργον: Δημοβιονομικαί ενχέρειαι πιρεχονται είς τα είσο- δήματα ι κ καταθρσεον καί είς ω¬ ρισμένα .τοίμ άσ<ραλίσειος. Είδικαί μορφαί άποταμιεΰσεως προορίζον ΥΠΑΓΟΝΤΔΙ ΕΙΣ ΤΟ Ν. Δ. 4171 ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΥΨΟΥΣ 777 ΕΚΑΤ. ΑΝΑΚΟΙΝΟΙ ΤΟΥΠ. ΙΥΝΓΟΝΙΙΜΟΥ Νέαι ίδιωτικαί παραγωγικαί, έ- πενδύσεις συνολικοΰ ΰι)Κ)υς 777.371. 00Ο δρχμ. θά πραγματαποιοθοϋν ^ϊς την 'Ελλάδα. Σνγ·κ*κριμένιος, ί, είς τό υπουργείον Συντονισμοΰ ε&ρεύονσα άρμοοία έπιτροπή έπρό τεινεν δπως ΰπαχθοϋν είς τάς εϋερ νετικάς διατάξεις τοΰ Ν.Δ. αί έ.-τϊν ηύσεις των κάτωθι έπιχειρήισεων: Τής «Άνωνύμου Έταιρίας έκμε τ αλλεσε ως ' Α ογι»ρου,ετα.λλενιμάτων καί Βαρντίη;,> διά ποσόν 70.000
000 δραχιιών .χρός τόν σκοπόν διε
-, εργείας γεωλογικών καΐ. μεταλλ.ευ
τικών έριυνών καί επέκτασιν των
υφισταμένων έγκαταοτάσεών της.
Τής «Άνωνύμον 'Ελληνικής Έ
ταιρίας Χημικών ΙΙροϊόντων καί
ΛΐΛασμάτιον διά ποσόν 65.000.000
δρχιι, πρός τι'η1 σκοπόν επεκτάσεως
ίκσυγχρονισ,.ιοΰ καί σνμπληρώσεως
των έγκαταοτάσεων των έν Κασ-
σάνδρα κ.ιιι 'Ερμιόνη μεταλλ^είων
τηι;.
Των κ.·/.. "Λ ορέον Ν. Διακομιχά
λη καί Τΐών δ ά ποσόν 74.600.000
δρχμ. πρός τύν σκοπόν ανεγέρσεως
είς Ψαληράκι — Ρόδον, μεγάλον
τονριοτικοΓι συγκςοτήματος Α' τα
ξεως διη-αμικότητος 298 βω,ματ/ων
5.Γ>2 κλινών.
Παρά τής έν Δυτική Γερμανία
ίδρευοΰσης έταιρίας Γκ. Χ. Μπο ,
χοίνγκερ Σόν .τοβόν 73.771.000 |
δοχ. διά τήν ίδρυσιν βιοαηχανίας (
φαρμάκων είς έπαρχιακύν διαιμέρι
σμα τής χώρας, είς τήνΐ οποίαν
θά άπασχοληθούν γοίμως πλέον
των 120 Έλλήνων έογατουπαλλή-
λων. Διά τής έν λόγω έπενδύσεως
προβλ^πεται σημαντική έξοικθΜΟμη
σις σνναλλάγματος διά τή; περι-
στολής των είσαγιογών καί τής διε
νεργείας έξαγιογών των φαρμακευ
τικών .τροϊόντων τής ίδρυομέης
βιομηχανίας.
Τής 'Εταιρίίΐς «ΙΙειραϊκη — 11α
τραϊκή, βιομηχανία ΑΕ.» διά ποσόν
196·.500.000 δαχμ. .-ιρός τόν σκο
πόν έπεκτάσειος καί έκσυγχοονι-
^ίμού των έγκαταστάσειον, των έν
ίΐάτραις, Νέα ΙΙεράμι^ Άττικής,
Χαλκίδι καί 'Ερμοιντόλ^ει, Σύοου,
ίογοστασ'ων της. Διά τής' έν λό
γω έπενδύσε<ι>ς πςοβλέπΐται ότι αί
^τραγματοποιουμεναι σήμερον έξα
ίγωγαί έξ 7.000.000 δολλαρίων, θά
αΰξηθοΰν είς 10.000.000 δο/.λ.άρια
τό δέ ά-τασχολοίιιεΛΌν σημερον
προσωπικόν θά αυξηθή κατά 200
ατοιια,.
Τής Άνωνΰμον Έταιρίας «Γε-
νικα'ι Τουριστικαί 'Ε.ιιχειρήσενς»
διά ποσόν 237.500.000 δρχμ. πρός
τόν σκοπόν τουριστικής άναατύξε
ιυς παρά τώ Μεγάλω Καδούρι Βον
λιαγμένης Άττικής παοχλιακής έκ
χτάσεως έκ 330 στρεμμάτων περί
βτο·. Είς τήν έν λόγω περιοχήν θά
άνεγερθή τονοιστικόν σνγκρότημα
,δ»·νάμεο)ς 022 κλινών, 40 δίκλ.ινες
καμπάνΕς, κολκμδητική δεξαμενή
μετά κυλικείοτ·, ζαχαροπλαστείον
Ιέπί νησι'δος, καταστήματα, κινημα
τογρά((·ος, γήαεδα κλπ.
ΣΥΝΗ ΞΕΝΟΝ ΚΥΚΛΟΝ ΠΡ Σ ΤΗΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΟΙΚΐΝθΜΙΑΝ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΩΣ
Οί τραΛρξικοί καί οικονομικόν
έν γένει κύκλοι τοϋ έξωτερικοΰ έκ
δηλ.ώνοι*ν εμπιστοσύνην είς την ελ¬
ληνικήν οίκονομίαν, τής οποίας λαμ
πραί είναι αί προοπτικαί άνίίπτύ-
ξρο)ς. Χαρακτηριστικα'ι είναι, έν
προκειμέ'νφ, (ά πληροφορίαι τάς ο¬
ποίας παρέχει είς τό δελ.τίον τού ε¬
πί, τής επικρατούσης είς την <Ελ- λ.άδα ο'ικονομικής καταστάσεως, ό τροΛεξικός όργανισμός «Ντόϋτσε Μπανκ», πρός ίνημέρωσιν των ά¬ νά τόν κόσμον σνναλλασσΌμένων μετ* αύτοΰ. Ό έν λόγω όργανι- σιιΓι- έπισηίταίνιι ειδικώτερον τάς 1 (τημποιθείβας είς την 'Ελλάδα εϊι νηικάς οίκονομικ.άς έξελίξεις κατά τό 1970. Σχετικώς ν.-Γογραιμμίξεται δτι κα τα τό έ'τος τουτο υπήρξεν έξαιρε- τικώς ύν{ιηλή ή οίκονομική ανάπτυ¬ ξις τής "Ελλάδος. Τό εθνικόν εί- (ΐόδημα ηυξήθη είς σταθεράς τι¬ μάς κατά 7,δ%. Κατά τό αύτά πο¬ σοστόν άναμενεται νά αυξηθή τα εθνικόν είσόδημα καί κατά τό τρέ χοΛ· ετος. Οϋτω, κατά τα τελευ¬ ταία ετη ή 'Ελλ.άς κατέχει σταθε¬ ρώς την δεύτερον θέσιν μετά την Ιαπωνίαν, άπο πλευ,ράς ρυθμοΰ ά ν οδόν τοΰ έθνικοΰ ε'ισοδήματος, με ταξίι ϋλον των χωρων · μελών τοϋ Ο01Ά. Έτερα άξιοσημεί(·)το·ς εξέλιξις κατά τό 1970 ήτο ή επιτευχθείσα σταθερύτης τού Ιππέδον των τι- μών καταναλ.ωτοΰ, ό δείκτης των ό πο.'ων ένεφάνιισε μικράν αύξησιν κατά 3,5%, έναντι 2,4% τού 1969. Λίαν υψηλήν, εξ ό'λ.λου, αύξησιν κατά 8,3% έσηαείωσε κ/χτά τό ε¬ τος 1970 ή γεωργική παραγοιγή, ενώ τύ ποσοστόν αυξήσεως τής παραγιογής είς την μεταποίησΐΛΐ Α¬ νήλθεν είς 11%. Άξιόλογος έπίσης διαοθρωτική βελτίωσις; επετεύχθη είς την ελ¬ ληνικήν βιομηχανικήν παραγωγήν. ΙΙράγματι, ή «υμμετοχή τοΰ τομέ- ος κατά των βασικών μεταλλουρ- γικών βιομηχανιών είς τα σύνολον τής βιομηχανικής παοαγωγής Από 3% τό 1963 Ανήλθεν είς 11,6% τό 1!)70, ένώ τό ποσοστόν συμμίτοχής τής χημικής βιομηχανίας ηυξήθη όπό 7,7% τό 1ί»«9 είς 10,9% τό 1970. Ή βελτίωσις τής δομής τής οί- κονομίας ΐπέδρασεν εΰνοϊκώζ επί τοΰ έξωτερικοΰ εμπόριον τής 'Ελ- ται διά τοΰς νέους. Έπιδοτήσεις έπιτοκίων καί πρΐμ διά την αγο¬ ράν1 κατασκΐυών εϋνοοΰν τήν από¬ κτησιν κατοικιών. Ό σχηματισμός .τεριουσιίας των έργατών, ένθίΐρρΰ νεται κυρίυ>ς διά λόγους κοινιονι-
κής καί οίκογενειακής ,-τολ.ιτικής.
Έπίσης, ή δημοσία δαπάνη εϋ»οεϊ
τήν απόκτησιν κατοικίας ή όποία
έντιτρέΛει εί; τήν οικογένειαν άρ
μονικϋ^τέραν ανάπτυξιν καί τής έ-
ξασφαλίζει σταθερωτέραν! ύλικήν
ασφάλειαν.
Όλλανοία: Καταβάλλονται εί-
δικά πρίμ επί τής άποταμκνσεω;
των νειον άτόμων των άποιιυν το
ησόδημα δέν ΰπερβαίνιει ωρισμέ¬
νον επίπεδον. Φορολογικαί άπαλλα
καί διευκολύνουν την αγοράν κινη
των αξιών υπό Τών μικρων άποτα-
μιειτών. Έπιχορι,γήβτεις καί έγγυ
όσεις εΰνοούΛ' την κατασκίυήν καί
αγοράν νέας κατοικίας ή την α¬
γοράν κατοικία; έκ μέρου; κοινοι-
νικοϋ ϊδρί'ματος χάριν άτομτκοϋ
χαμηλόν ρίσοδήιΐιατος. Ή λειτονρ-
νία τοϋ σνστή,μ χτος των πρίμ άπο-
τοαιενβεως καί των στιστημάτων
σ^μετοχής των μισθιοτώνι είς τα
κεοδη, .-τροο)θεϊται καί διά τής ά-
παλ.λπγής έκ δημοσιονομικών καί
κοινι,ινικών βαρών, τα όποϊα κατο
βάλλθΛ'ται υπό -.ών έργοδοτών. ΟΙ
δτμόσιοι ύπάλ.ληλοι εϋεργετοΰν'ται
καί δι' είδικής ιιορΐτής πρίμ Απο-
ταιιιεύσεως. Τέος, υπό των έ.τι-
χριοήσεοιν λαμ6άνοΛ*ται μρτρα πέ-
ραν τοϋ νομίμον .-τλαισίον.
ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ
II
Β· ΠΑΜΜΕΣΣΗΝΙΑΚΗ
ΙΈΩΡΓΟηΐΟΜΗΧΑΝΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΙΣ
Άπό 20 έ'ως 29 ποοσεχοΰς Σε-
πτίιΐιβοίου θά λπτουργήση ή β'
Πα,ιιμεσσηνιακή Γεωργική "Εκθε
σις ή όποία οργανούται υπό τού
Δήμον Μεσσήνης.
Είς αύτην θά εκτεθούν τναο-
ποιημενα άγροτικά .τροίόντα, τοα-
>τέρ. αϋτοκίνητα, τηλεοράσεις,
(Ι'υγεϊα, (τκοπτικά μηχανήματα κλπ
ΕΚίίΟΝΕΙΤΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΜΛΚΡΟΧΡΟΝΙΟΥ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ
Η Ε,ΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΚΩΝ
Ι·.ΙΣ ΤΟΤΣ ΕΞΑΓΩΓΈΙΣ
Ν ά άποστέλλωνται τό ταχύτε¬
ρον δυνατήν ι'ι; τήν Τράπρξαν
τή; Έλ?.άδος τα άναγκαιοΰντα
άντίγοαφα των άδειίΰν έξαγωγής
ποός έκδοσιν π.στοποιητικων έξα
γωγικής δραστη.ριότητος διά την, ά
πιστροφήν τόκων είς τοϋς ί-ξαγω
γείς.
Τουτο ζητεί τό {ιπουργείον Οίκυ
νομικών δι' εγκύκλιον τού πρός τάς
τελωνειακάς αρχάς έκ των έποάον
ωρισμέναι προέχυψενι δτι καθνστε-
ςιοΰν τήν αποστολήν των έν λόγω
αντίγραφον, «ι; την Τράπεζαν τής
"Ελλάδος άρμοσίαν διά την εκδο-
σηι τού ώς άνω καθιερωθέντος πι-
στοποιητικού διά την επιστροφήν
τόκων είς τούς έ|αγωγεΐς.
ΤΑ ΛΝΤΙΠΛΗΛΙΜΤΡΙΚΑ
ΕΡΓΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΟΛΟΝ
Άποπερατοϋνται συντόμιος τα
(Ίηξάμενα κατά ιό 1968 εργα άν-
τιπληιιμυρικής προστασίας τοΰ Βό
λου έκ των συχνώνι πλημμνρών των
χειμάρρο)ν Άνανρον, Κραυσιδίω-
νος καί Ξηριά Τα ά.ιοπερατούμε
να έ'ργα, σννολικής δαπάνης 16.000
000 δρχμ. ά.-τοτελοΰνται κνοίιος
άπό τέσσαρας τάίρρους διά τΐτν .τρο
στηηίαν των συνοικισμων Δημητριά
δος, Χ. Ίωνίας καί Άμπελοκήποιν
Ο ΒΡΕΤΑΝΝΟΣ
ΠΡΕΣΒΕΤΤΗΣ
ΕΙΣ ΤΟΝ κ. ΦΘΕΝΑΚΗΝ
Ό νποινργό; Άνα,πληροιτής Σι*>
'ονισιιοϋ κ. Έμι. Φθενάκης, εδέ¬
χθη τόν .-τοεσβυν τής Μεγάλης Βοε
τανίας σέρ Ράιιπερτ Χοΰπερ.
ΝΑ ΚΑΤΛΓΓΕΛΛΕΤΑΙ
II
ΗΡΟΣΦΟΡΑ
ΝΟΒΕΤΜΕΝΩΝ
ΚΛΑΙΟΛΑΛΩΝ
Συνιστά τό 'Τπουργρίον
Εμπόριον !
Νά -καταγγέλλ.εται είς τάς αρ¬
μοδίας αστυνομικάς Αρχάς πάσα
προσφορά έλαιολάδων ναθενμέ-
νοιν η έλλει.τοβαρώς σι·σκ.Γΐιασμρ-
νιιιν, στ.'νιστά πρός τό καταναλ.ιοτι
κόν κοινόιν, διά σχετικής άνακοι-
• λΟΜΤρώς τού, τό υπουργείον 'Εμ,πο
ρίου.
λάδος. Συγκεκριμένως, τό ποσο-
πτόν {Τίΐμμρταχής των έξαγωγών
Λιομηχανικών. προίόντων έ.πί τοϋ
ΛΐΛ'όλου των έξαγιογών, άπό 8,8%
τό 1965 Ανήλθεν εί; 36,5% τό
1970.
! Τέλ/ις άναφίρεται ότι τα έμβά-
πιιατα των είς Δ. Γερμανίαν έργα
£οι«ρν*ον "Ελλήνοη πρός τοΐις έν
Ελλάδι αυγγενεΐ; των, άτό 96
εκατ. δολλάρια τό 1969 άνήλθον
είς 134 έκατ. δολλάρια τό παρελ¬
θόν Ιτος. '
«'ΙΙ Έθνική Κυβέρ-νιηοις άπεφά
σισε τήν έκπόνησιν Προγράμμαΐο;
Μακοοχρο-νίον Προοπτικής διά τήν
περίοδον 1971—85 μέ ευρύτερον
χρονικόν όρίζοντα τό ετος 20Ο0.
Ή κατάρτισις τοΰ ΙΙρογράμμαΐος
τούτο* είναι ϊργον λίαν φιλ,όδο-
ξον καί έν ταύτφ μεγίστης σηιμα-
σίας διά την με/.λοντικήνι Ανάπτυ¬
ξιν τής Χώρας μας. Διά τήν εξα¬
σφάλισιν σννε.ιείας είς τάς ά-ΐΛΐίά
σει; τού δημοσίου καί ίδιωτικοΰ το
μέως, είς τρόπον ώστε νά άτοφεύ
γωνται σ.τατάλαι πόρων καί 'ά
ίπιτευχθή ή καλ.ντέρα δυνατή άνά
.τΓνξις, εΤναι Απαραίτητον νά όρα-
ματισθώμεν τό ιιέλλον, νά διαγρά-
ψο>μεν τάς πιθανάς είκόνας τού
καί νά καθορύσονμεν επί τ^ βάσει
αυτών, την στρατηγικήν τή; Ανα-
■τΓύξεϋις καί τούς μακροχρονίους
Αντικειμε-νικούς σκαπονς τής Χώ¬
ρας».
Τα ανωτέρω ετόνισε, μεταξν άλ
λοιν, ό ύπουργός Άνο-τλ.ηριοτής ΰ-
πουργβύ Συντονιαμοϋ κ. Έμμαν.
Φθρνάκη;, προσφωνών τόν διακε-
/ίριμε'νον Αμερικανόν έπιστή,μονα
καί διευθυντήν τοΰ έν Νέα 'Υόρ-
ϋ\ Ίνστιτοντου «Χοΰτσον» κ. Χέρ
μαν Κάν, δστις ρδιοσε τήν 25ην
Ίοηίου 1971, είς Αθήνας διάλε¬
ξιν μέ θέμα: «Έξελίξεις είς τόν
Κόσμον κατά τήν προσέχη Ιδετί-
αν», προσκληθείς υπό τοϋ Κέντρον
ΙΙρογραμματισμοΓ' καί Οίκονομί-
κών Έρευνών (ΚΒΠ.Ε.).
II
ΟΙΚΟΝΟΜΓΚΗ ΑΝΑΠΤΤ-
ΞΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ
II
Ε.Ο.Κ.
Είς την διάλεξιν τον ταύτην
ό κ. Δημύπονλος άνρφέρθη ίδιαιτέ
ηιος είς τό έπί,μαχον θέμα τής έ-
νορμον(σεο)ς τής γεο)ργικήΐ πολι-
τ,κής μρταξϋ των χωρών - μελών
τής ΕΟΚ καί καθώρισε τάς έν προ
κπμένω θέσεις τής "Ελλάδος. Πε-
ι.αιτέρω, ό κ. Δημόπουλος άνέχτν
ξρ μετά σαφηνείας τό επιτελεσθέν
έν Ελλάδι, άπό τοΰ 1967 καί εν¬
τεύθεν Αξιόλ.ογον έργον είς την
Γειοργίαν, ειδικώτερον δέ είς τοΰς
τοαείς τής Αναδιαρθρώσεως των
καλλ.ιεργειώνί τοΰ άναδασμοΰ, των
άγροτικών χρεών, των είβοδηματι
κων ενισχύβεων καί τής κοινωνι-
ν.ής προνοίας υπέρ των Αγροτώνι.
ΝΕΑΝ ΑΝΟΔΟΝ ΕΣΗΜΕΙΩ¬
ΣΑΝ ΑΙ ΛΙΑΝΙΚΑΙ ΠΩΛΗ-
ΣΕΙΣ
Ή άνοδική πορεία των λιανικών
.τωλήσεων, άντικατοπτρίξονσα την
σταθεράν βελτιωθή* τής είσοδημα-
τικής στάθμης καί γεν^κώτερον,
τοϋ βιοτικοΰ επίπεδον των Έλλή-
νοιν καταναλωτών, συνκχίξεται καΐ
κατά τό τρέχον ετος μέ ταχύτε¬
ρον ρΐ'θμόν. Σννκεκριμενως, καιτά
τό 4μηνον Ίανουαρίου - Απριλί¬
ου 1971, ό γενικάς δείκτης λιανι-
κών ττωλήσεονν ?ις τό σύνολον των
περιοχήν τής Χώρας, ένεφάνισεν
έναντι τής ιδίας περίοδον τοΰ 1970
αίίξησιν κατά 17,7%, οφειλομένην
είς την ανοδον των επί μέρονς
είδικών δεικτών «διατροφής», «έ-
δΰ<τρ(,)ς - νποδή<τεως» καί «λοιπων ρίδών>·> κατά 8,!)%, 8,ί% καί 19,
2% άντιστοίχίος.
Έξ άλλον, έκ τής σνγκρίσεως
των α'ύξηιικών ρνθμών τοΰ γεΛΊ-
κοΰ δείκτον λιανικών πωλήσεως είς
τό σύνολον των περιοχών τής Χώ
οας (13,7%) καί είς τήν περιφέ¬
ρειαν ΠροιτεΛ'ούσης (0,3%), προ-
κινττει ότι κατά πολ.ύ έντονωτέρα
ΰ.-τήρξρ· κατά τό έπισκοΛθύμενβν
•Ιμηνον, ή άναδική πορεία των λ^α
νίκων .τωλήσεοιν είς τα έπαρχιακά
ιΐιαμερίσματα.
ΑΞΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Η ΘΑΤΜΑΣΙΑ
ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ
ΣΤΡΟΦΙΛΙΑΣ
Ό Όογανισμάς Διαχειρίσεως
Έ/.κλησιαστικής Περιοιισίας, συμ-
μετέχιον είς την γεηικωτέραν προσ
πάθε4αν τουριστικής Άναπτύξρως
τής Χώρας, άτεφάσισεν δπως τε-
λριοποιή<τη τουοιστικώς διακεκρι- μένας περιοχάς, αί οποίαι άΛ"ήκουν είς αυτόν κατά κνριότητα. Συγκε¬ κριμένως, Ανέθεσεν είς τό Ελλη¬ νικόν Τεχνικόν Γραφείον Μελετών την ίκπόνηστν μτλίτης Αξιο,τοτήσε ως τή; περιοχής Στροφυλιάς είς Λι<τικην Πελ.οπόννησον. Ή χωρο- ταξική μελέτη τής περιοχής καί τα τροκαταρκτικά προγράμματα άξιο- ποιήσεΐιν; θέλ.ουν παοαδβθή μέχρ( τής 1ης Αύγουστον 1971, ή πλή¬ ρη; δέ όριστική μελέτη άξιοποιή- σεως μέχρι τής 1ης Δεκέμβριον τοϋ τρέχοντος ετους. ΣΤΑΘΕΡΑ ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΙΔΙ ΩΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΑΙ καταθέσεις ίδιωτών είς τάς εμπορικάς Τραπέζα; κ.αί τούς λοι- πούς ιΠιστωτικούς Όργανισμούς ιής Χώρας, άνήλθον κατά τήν 31ην Μαίου 1971, είς 106.172.ΟΟ0. 000 δρχ., ήτοι εσημείωσαν αύξησιν κατά 906.000.000 δρχ. ρ·νιαντι τοΰ προηγούμενον1 μηνός 'Α.ιριλ.ίου καί κατά 21.172.000.000 δρχ. ή 24,9% ρναντι τοΰ Μαίον 1970. Ή σημειουμένη ταχεϊα αυτή αί) ξησις των ίδιωτικών Αποταμιεύσε- ων, καλύπτεται κατά ποσοστόν 90 τοί; εκατόν έκ τή; άνόδον των κα ταθέσεων Ταμιε·τηρίον καί προθΐ- σμίας, γεγονάς δηΡ.ωτικόν τής σν- νεχώς Ανερχομένης είσοδηματικής στάθμης τοϋενρυτέρον άτοταμιευ- ■πκοΰτικοΰ κοινοΰ, ώς καί τής Α¬ κλόνητον έμπιστοσννης τού πρός τή>' νομισματικήν <παθερότητα καί τό οικονομικόν μέλλον τής Χώρας. Συγκεκριμένως, μεταξίι Μαίου τοΰ ΐ!»70 καί Μαίον 1971, αί καταθέ¬ σεις Ταμιεντηρίου ηυξήθησαν κα¬ τά 14.692.000.000 δρχ. ή 24,4%, αί δέ προθεσμίας κατά 4.335.000. 000 δρχ ή 33,5%. ΗΤΞΗΜΕΝΗ Η ΕΙΣΡΟΗ ΚΕΦΑ ΛΑΙΟΝ ΕΚ ΤΟΤ ΕΞΩΤΕΡΙ- ΚΟΤ Κατά τό τετράμηνον Ίαν©ιια- ρίου - Απρίλιον τοΰ τρέχοντος {?- τους, ή είσροή τίς την 'Ελλάδα πά σης φύσεως ξέ-νιων κεφαλαίων Α¬ νήλθεν είς 273,5 έκατομ. δολλά- οια, έναντι 122 έκατ. δολλ-αρίων τον άντιστοίχον περα>σινοΰ τετρα-
ιιήνον. Άξιοσημείιοτος είναι έν προ
κειμεΛΐφ, ή ηίιξηιμέΛ·η είσροή μα-
κροπροθέβμων ίδκοτικών κεφαλαί¬
ων, ή συμβολή των όποίίον είναι ά-
ποφασιστική είς τήν επέκτασιν των
έπενδύσεω'ν· καί τήν ταχείαν οίχο-
νομικήν Ανάπτΐ'ξιν τής Χώρας.
Συγκεκρΐ/μένως, τα εΐσρεύσαντα κε
φά>Λΐα τής κατηγορίας ταύτης ά-
νήλθον είς 73,9 έκατ. δολλάρια,
ήτοι ένεφάνιισαν ρναντι τού πρώτον
τετοαμήνον τοΰ 1970, αΰξησιν κα¬
τά 39% περίπου.
ΑΞΙΟΛΟΓΟΣ ΠΤΏΣΙΓ. ΤΗΣ
ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΤ3ΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΩΝ
I
"Ως .τροκύπτει έκ των μέχρι τοϋ
δέ συγκεντρωθέντίον σχετικών στβ·ι
χείο>ν, ό άρ<θμό; των παρονμεΎΟν- των έγγεγραμμένΐΰν ώ; άνέργων εί; τα Γραςρεΐα Εύρέσϊως Εργα¬ σίας ολοκλήρου τής Χώρας, εση¬ μείωσεν, έντός ενός έ'τους, μείω- σιν κατά 35,2%, ήτοι Από 61.248 τόν Απρίλιον τού 1970 κατήλθε εί; 39.731 τάν Απρίλιον τοΰ 1971. Παραλλήλως ό άριθμός των πρα- γματοποιηβεισών κατά τόν μήνα Απρίλιον 1971 το.ταθειτήβεοΒΐ μι¬ σθωτών Ανήλθεν είς 40.480, έναν¬ τι 31.608 τοΰ Αντίστοιχον μηνός τοϋ 1970 (αύξησις κατά 28,1%). ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΤΑΠΗΤΕ5 ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΤΡΩιΠΑΤΚΗΝ ΑΓΟΡΑΝ Συνήφθη, προσφάτοις, συμφίο- νία μεταξν τοΰ Έθνικοΰ Όργανι- σιιοϋ 'Ελληνικής Χειροτεχνίας (Ε. Ο.ΕΙ.Χ.) καί τοΰ Πάντερμπον τής Δντικής Γερμανίας εμπορικον εΐ- βαγιογικοΰ οίκον ΟΤΑΣ, διά την υπό τοΰ τελενταίον πώλησιν κατ' Αποκλ.ειστικότητα, είς τάς χώρας τής Δντικής Εΰρώπης, έλληνικών χειροποιήτιο'ν ταπήτων. Διά τής (ημφο)νίας ταύτης άναμένετ>αι ότι
θά προ<»θηθοϋν ^τι περαιτέρω αί έξαγωγαί των προϊόντων τής έλ- λ.ηνικής λαϊκής τέχνης, των όπ»ί- ων ή Αρίστη ποιότης, ή πλονσία ποικ.ιλαα καί ή ηϋξημένη παραγοι- γή έξασφαλίξονν εύρυτάτας δυνα- τότητας τοποθετήσεως των είς την δΐΕθΛ'ή Αγοράν. Οί χειροποίητοι έλλτγνικοί τάπη- τρς, φιλοτεχνοΰνται είς τα έργα- στήρια τής υπηρεσίας ταπητουργί άς τοΰ ΕΟΕΧ, τα όποία λειτουρ- γοϋνΊ είς διαφόρους ήπειροηικάς καΐ νησιωτικάς περιοχάς τής Χώ¬ ρας καί συμβάλλουν οΰτο) είς την αύξησιν τον είσοδήματο; των κα- τοίκιον τής έλληνικής επαρχίας καί την ελάττωσιν τής λόγω έποχικών σιηαλλαγών προκαλονμένης ύποα- .τασχολήσεω;. ΔΗΜΙΙΙΙΕΥΣΙΣ ΙίΟΑΟΠΙΜΟΝ Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων "Ανωνύμων Έταιρειών καί Έταιρειών Περιωρισμένηο Ευθυνής ότι δι" 6πο· φάσεως τού κ Ύπουργοΰ ΈμπορΙου ύπ' αριθ. 88378)4128 τής 16)12)65, δημοσιευθείσης είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.85 ♦ ΕΚ. (Δελτίον Ανωνύμων Έταιρειών), όρΙΖεται δτι δύναν ται νά συνεχίσωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Πρβσκλήσεις των Γενικών Συνελεύσεων καί τούς Ίσολογισμούς των δ,ά τής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-, ώς εγένετο μέχρι τοθδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ» πρό της συγχωνεύσεώς της.
ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΡ3ΑΜΒΝΟΝ ΜΗΝΑ ΑΤΓΟΥΣΤΟ 1971,
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΥΙΜΡΕΟΣΕΙΣ
ΤΛ ΕΟΙΤΕΪίΗίΤΑ ΤΟΥ Ο.Ι.Ε. ΚΙΑ ΤΟ1970
Β'. ΤΠΕΡΑΣΊΊΚΗ ΚΑΙ
ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΗΑΚΦΩΝΙΑ
Η ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΤΠΟΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΔΗΛηΣΕΩΝ 1. Κύριον τηλεφωνικόν δίκτυον έ-
ΔΗΛΙΪΣΕΙΣ 1ΙΑ1ΆΚΡΑΤΟΤ μής χονδρικής πώλησις). 2) Οϊ
ΜΕΝ11Ν ΦΟΡίίΝ
είσαγωγης φαβεντιανών εί6ών
1) Κινητών Αξιών— επί τυ- κ«ί πορσελάνης ΠΡΟ. ΤΗΣ ΠΑ
κων (πλήν των, προερχομένίον έξ
ίμπορικών συναλλαγών ή τρανπε-
ζικών καταθέσεων καί των δαει
ών ή πιστώσεωΎ τού ΑΝ 412)68)·
'Τπύχρεοι είς υποβολήν δηλω-
^εν^ν αρνσικά ή νομικό. πρύσωπ·α
διά τύκους κατ^6λΐ(θέντας ή πι-
οτιοθέντας είς Λογαριασμόν τού
δικαιούχον έντός τοΰ μηνός Ιου¬
λίου. Άρμόόιος Οίκονομικος "Κ-
ψορος ό τής περιφερείας τού
ύποχρέου. 'Τπο των ΰποχρέων πά
ρακρατήσεως τοΰ φάρου δέον νά
υποβληθή έ,ντός μηνός άπο τής
λήξεως τής δκχχειριστικής πενιο-
δου καί νπ.εύθννος δήλιυσις είς
τόν οικονομικόν εφορον τής πεοι
φερείας τού δικαιούχου των το-
κων περιέχουσι τα. ύχό τοϋ άρ¬
θρον 71 παρ. 1 ΝΔ 3321)55 ύ-
ριθ.όμε·να στοιχεία.
'Επί μερΐΛμάτων, άμαιδών κλπ.:
'Τπόχρεοι είς επίδοσιν δηλώσειυς:
ΑΙ ήμεδαπαί ΑΕ καϊ βί σννεται
ρτσμοί Ν. 602 διά τα κατα την
μήνα Ίούνιονι διανεμηθέντα με-
ρισματα,
,-ιρβμ.ειριοματα, τοκους
έξ ίδρυτικών τίτλων, άμοιβάς καί
ποσοστά διοικητικών σνμ&ονλίο)ν,
ώς καί έκτός μισθοϋ άμαιθάς δι-
ενθυντών, διαχειρισταί, άνωινύ-
μων έταιρειών.
Επί λοιπών είσοδημάτων έκ
Κινητών Αξιών: 'Τπόχρεοι οί
κατά μήνα Ιούνιον α) Έξαρ-
γνρώσαντες τοκομερίδια όμολογι-
ών καί λοιπών χρεογράφαιν τοΰ
Δημοσίου ή ήμεδαπών Ν1Ι, β) οί
καταβαλόντες μερίσματα προελεύ¬
σεως έξωτερικοϋ είς φτ'σικά ή
ΝΠ. Ή παιρακράτησις ένεργεϊται
κατά την έξαργύρωσΐν των τακο-
μεριδίων ή την καταβολήν των
μερισμάτων. Ή απόδοσις τοΰ φό
ρου συν τή ύπο&ολή τής δηλώσε-
ως.
2) "Ετεραι περιπτόσεις παρα-
κρατήβεως φόρον:
Δήλωσις φόρον εργολάβον, άν
τιπροσώπων, πρακτόρων, μεσιτών,
.τρομηθευτών ειθών πρός το Δη¬
μοσιαν, ένοικιαστώιν Δημόσιον
προσύδων. 'Τπόχρεοι: Έργοδοται
κλπ. (ή καί τα ιόια ώς ανω πρυ-
σιυπα έφόσον ό Ιίαρύνων αύτα φο
ρος δέν παρεκρατήθη), καταύα-
λοντες κατά τόν μήνα Ιούνιον
την αξίαν τοΰ Εργον ή τό συμπε
φωνημένον μίσθωμα. Ή δήλωσις
έπιδίδεται είς τόν οικονομικόν ε
φόρον τής εδρας τβϋ ύποχρέου.
Συν τή δηλώσει καί ή καταοο-
λή τού φόρον υπολογιζόμενον είς
1,5% επί εργολάβον καί ένοικια
στών πρόσοδον καί 15% επί άντι
πρόσωπον, πρακτόρων κλπ.
Άποζημιώσεις άλλ.οδαπών επι
χειρήσεων. 'Τποχρεοι: οί
λόντες έβθδων μηνός Ιούνιον
ου άποζημιώσεις είς άλλοδαπας
επιχειρήσας διά την παραχώρη-
σιν τής χρήσεως μεθόδων παρα
γ<"Υής/ σημάτων, προνομίων, κι νηματογραφικον ταινιών κλπ-, πε ρί ών τό αρθρον 8 ΝΔ 4444)64. Συν τή βηλώσίΐ καί ή καταβολη τοΰ φόρου. ΔΗΛβΣΕΐΣ ΦΟΡΟΤ ΚΤΚΛΟΤ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώ- οεως καί καταβολήν τού αναλο¬ γούντος φόρον επί των άκαθαρί- στοιν έσόδων μηνός ,Ιουνίου. 1) Βιομηχανίαι καί οϊοτεχνικαί έ πιχειοήσεις ΑΝ 660)37, 2) έπι- χειρήσεις έμπορίας καί έικμεταλ- λεύσεως κινηματογραφικών ταινι ών, 3) μεταφορικαί έπΐχειρήσεις. Αί τροΛεζικαί καί παραγωγής ήλεκτιρικοΰ ρεύματος έπιχειρήσεις διά τα άκαθάριστα εσοδα αυτών μηνός Μαίου. ( Σ ημ.: Είς πάσας τάς άνωτέ οω περιπτώοεις ό φαρός καταυάλ λεται έξ ολοκλήρου κατά τόν τος άνιυ των 2.001» δραχμών μη- νιαιως. Προθεσμία ύποβολής: Έν τος μηινός άπό τής καταρτίσεως ΡΑΛΑΒΗΣ ΑΤΤΙίΝ έκ τού | τής μισθωτικής σνμϋάσεως. τελωνείον υποχρεούνται είς υπο υολήν δηλώβεως καί καταβολήν τού φόρον πολυτελείας ύπολογιζο μένου επί τής άξίας τής λ,αμβα- <ναμένης νπ' όψιν διά την επιβο¬ λήν των δαοιμών κ«ί επί σνντε- λεστή 11>% διά τά ψαβεντιανά
καί 15% διά τα έκ παρσελάνης εί
δή.
ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ
α) Δήλιυσις καταναΛωοιιος εί
δών ΓνΛ 382ΐ»)ο«. 'Υποχρεοι: υι
ς η διαακει<αοτΛΑ, είδον ,~ε<>ιλα·μυανομε:νωιν εις τον πινακο
τού άρθρου ι παρ. 4 τού ως α-
νιο Λ.Δ. (,τιιροί ιύρωπαικοι, ουυ-
γαι κλπ., κλιματιστικαι συσκιυαι,
«νελκνστήρες κΛ,π.) δια το .ώ! Λ
ΟΛΟΝ των άκαθαριστοον εσυδον
μηνός Ίουνίου (τής εκπτώσειυς
ϋθ'/ο καταργηϋείσης δια τοϋ Λ.
Δ. 03)68).
|5) Οί €Ϊσαγωγεί; ή
γοι κηρωδών υ/.ον ι,π/.ην κιιρου
με/.ισσών) διά τα ακαθαρισΐα έ
οοδα των κατά τύν μήνα Ιού¬
νιον πωληθέντων ύινώνάποκλει-
στικώς προ; κατασκευήν κη^ι-
ων, λα,μπαδων,
Κίόική είσφορά υπέρ ΟΙ Α
Νόμον 41611)61. 'Τπόχρεοι οί είσα
γωγεϊς ή κα,τασκευασΐαι είόοιν
τοϋ άρθρον 11 τοΰ νόμον 41611)
61. Ή είσφορά (10%) ύπολογΐι,ε
ται επί τής άξίας των χ»τα
μήνα Ιούνιον πωληθέντων ιί-
6ών. 'Η είσφορά τής
Λεριπτώοεως, ώς καί ό
ΐών δύο προηγούμενον καταβα/.
λονται συν τή δηλνώσει.
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟΥ
Κ.Φ.Σ.
1) Απόδοσις χαρτοσήμου ά-
γροτικών προΐόντων. Μέχρι 1Ο·ΐί.
71 δέον νά
πος δήλωσις αποδόσεως τελών
χαρτοσήμον, εισφορών
δακοκτονίας, μετ" άποδ·εικτικοϋ
καταβάλη; αυτών, επί τή^ άξίας
ιών κατά μήνα Ιούνιον έκδο-
θέντον στοιχείων άγοράς γεωργι
κων προϊόντωιν, πωλήσεως γε<υργι κων προϊόντων ιδίας παραγοογής καί έκκαθαρίσεων επί πωλήσεως διά λογαριασμόν των παραγωγόν- 2) 'Τπο'6ολή στοιχείων υπό των ϊξαγωγέων διά τάς άναγγελνθεί- σας διαφοράς κατά μήνα (Ιούνι¬ ον επί των θεωρημένιον τιμο- λογίων των (δρθρον 53, παρ. 2 ΚΦΣ). 3) 'Τποδολή στοιχείον υπό ά- σκαλιστικών έπιχειρήσεο^ν: Μέ¬ χρι 10.6.1971 αί άσφαλιστνκαΊ, έ¬ πιχειρήσεις δέον νά υπο6άλλουιν τάς υπό τοΰ αρθρον 47 ΚΦΣ προ ΰλεπομένας καταστάοεις δι" έ 4) Δήλοσις άποθηκώ: Τ,πυ- χρεοι αι έπιτηδευματιαι, οί π-ροτι- Οέμενοι νά χρησιμοποιησυυν χώ¬ ρον, πρός άποθήκευσιν αγαθών, ή έτέραν, πλήν τή; κυς.ιί«ς έπ<ιγ γελματικήν εγκατάστασιν. 'Η δη- Λοσις νποβάλλεται εί; τού οικονο¬ μικόν εφορον τής περιφερείας τού ύποχρέου πρό πάσης χρηοιμοπυιη- σεος των άποθηκών ή τής έπαγ- γελματιχής εγκαταστάσεως (άρ¬ θρον 13 5) 'Τποβολή καταστάοεων πό Α. Ε. έντός δίμηνον άπό τής έγ- κρίσεο); τοΰ Ίσολογισμοΰ, αί ή¬ μεδαπαί Α. Ε. υποχρεούνται νά ύπαβάλονν διά τάς όναμαστικα; μετοχάς, ατομικήν κατάστασιν, δι' έκαστον μέτοχον κ-αί σνγκεντρωτι- κήνι τοιαύτην μέ τά έν άρθρω 52 παρ. 1 ΚΦΣ όριζάμενα οτοιχεία. Έπίσης έντός τής αυτής προθε- σμίας υποχρεούνται εί; υποβολήν καταστάσεων διά τάς άμοιβάς τού Διοικητικού Συμβουλίου καί τού σωτερικου Επί τοΰ δίκτυον τούτου επήλθεν α. Τοΰ μήκονς των γραμμών κα τά 2 χιλιόμετρα. β. Τοΰ άριθμοΰ των 6ασ.κών με ταλλικων κνκλονμάτιον κατά 29 καί τού μήκον; αυτών κατά 148 χιλιό¬ μετρα. γ. Τοΰ άρι-θμοΓ' των ψροεσύχνωα κυκλωμάτων κατά 822 καί τού μή¬ κον; αυτών κατά 29.58 χιλιόμετςα δ. Τοϋ άριθμοΰ των άσυρματΐ- κών κυκλωιμάτων κατά 441 καί τοΰ μήκονς αυτών κατά 95.358 χιλόμ. ρ. Τοϋ άριθμού των ΰπογείιυν , όμοαξονικοϋ καλωδί- ου, κατά 64 καί τού ιιήκονς αυτών κατά 15.378 χιλ.ιύμετρα. στ. Τού άριθμοΰ των τιον ύποδρνχίου δίκτυον κατά 1 καΐ ιοϋ μήκον; αυτών κατά 8 χιλιόμ. ϊ. Κοινοτικόν τηλεφωνικόν δίκτυον "Επί τού δίκτυον τούτου επήλ¬ θεν αύξησις: α. Τοϋ μήκονς των γραμμών κα τά 414 χιλιάμίτρα. β. Τού αριθμόν των κυκ'.ωμά- . - & ■ των κατα !)60 :<αι τού μήκους αυ- προσωπικού, τας παρεχομρνα; δια «* , τού εγκριθέντος Ισολογισμόν. ΚΙΝΗΤΗ ΕΚΘΕΣΙΣ Τί2Ν ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Κινητή έκθεσις έλληνικών προ- ιύντων θά. λειτουργήιση, είς τα πλ.αί σία τής στανροφορίας διά την πρστίμηοΊν των έλληνικων προϊ- όντων. Δι' άποφάσειυς τοΰ υπουρ γοϋ Συντονισμοΰ σιινεστήιθη επι¬ τραπή τεχνικόν έλεγχον καί παρα ΟΓΆ καί Ρ"ΥΥ?λθείσης είς την Α.Ε. ΒΙΑ ! ΜΑΞ. 'Η επιτραπή, λαμβάνοΜΐα νπ' δψιν τόν σκοαόν διά τόν οποίον .-τραοοίζεται ή κατασκεναζομένη εκ θέσις, θά πιστοποιήση την καταλ ληλότητα των έγκαταστάσειον αυ¬ τής, φερομένων επί πίντε ρυμονλ διαξονικών όχημάτιον. σεις καί έπιστροφάς άσφαλίστριον ώς καί διά τάς καταβληθείσας ή πιστοθείσας άσφαλ.σ"ηκάς άπο- ζημιώσεις έ'τους 1970 (έγκ. 'Τπ. ίΣΤΝΕΧΕΙΑ είς τί»ν 7ην Σελ.) ΝΕΑ ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΟΥ ΧΡΤΣΟΤ 'Η τιμή τού χρυσοϋ εσημείωσε )Όές νεαν αύξησιν, άνελθοΰσα είς τό άπό 2ϋτί«ς «Ανώτατον επίπεδον ο'ύτής. ΕίδινώτεροΛ', είς χά Λονδίνον, ν τιμή τοΰ χρΐ'σού ίφβασε τα 41, 97^ δαλλ. κατά ονγγίαν, έναντι 11,80 τής Δίυτέρας, ένω είς την αγοράν χρυσοΰ των Παρισίων ήγ- των κατά 7.074 χλμ. ι ."■. Λιεθνές τηλ.ειτωνικύν δίκτυον 'ΕπΊ τού δικτί«οτι τοίτοι· επήλθεν αύξησις τού άριθμοΰ των κνκλ.ω- μάτων κατά 37 "/αί τοΰ μήκονς αυ¬ τών κατά 143.118 χλμ. 4. 'Εσωτερικ.αΊ νπεραστικαί τηλε- ο;ο)νικαί εγκαταστάσεις α) Έγκατεσττχιβη καί ετέθη είς λ.ειτουργίαν δ τρώτος έν 'Ελ.λάδι Λορνφορικός Σταθμός Έδά(|Όυς 171 μετα/,Λακται τοπικης συσται- χιν,ς θιά τ ήν οημιουργιαν νειυν Λ,ιιροκινητων 'Λστικών 1'ηλεφιυνι στικα καί Μικροαστικά Κέ-ντρα και εί; 45 Σταθμόν; νή; δια Την καθ1 ο/.ον το 24ωςον ιξιπηρέτησιν των κατοικων τής ν1 β) Άπεξηλ.ώθησαν 6 Αΰτόμα- το 'Τπεραοτικά Τηλεφωνικά Κέν- τς,'α, των σι»νδρομητών των έξνπη ΐετονμέη<υν διά την αυτόματον δ- περαστικ.ήν άνταπόκρισιν μέσω τίίν ί'περκειμένοιν Αύτομάτων 'Τπερά- ΐ'τικίδν Τηλιφΐυνικών Κέιντριυν. γ) Εγκατεστάθη κα'ι έλειτοϋρ- γησεν 1 Χειρσκό·ητον Τηλεαχονι- κόν Κέντρον κίντρικής συστοιχίας. δ) Έτοποθετήθηο-αν 94 ·νέα τη /.((Γοινικά συστήματα φερονσης σν χνότητος, εξ ών 32 τρ<πλά και 62 δωδίκαπλΛ, ένώ άφηρέθησαν ίι2 σνστήματα πεπα/.ακοιιέ'να, έξ ών 58 άπλ.ά, 12 τριπ/Λ καί 2 διοδε- καπλά. ' ε) Έτο.τοθετήθησαν είς διάφο ί·α Τηλρπικοινοη'ΐακά Κέντρα 60 άντιακονστικο'ι Οάλχχμοι νπεραοτι- κής τηλεφωνίας. στ) Έγκατεστάυησα εί: διαφό¬ ρους Τηλεπικοινωνιακάς Μονάδας χρόνον έπιδόσειος ως). Αί άσφαλιστικαΐ τής δηλώσε- επιχειρήσας δέον νά καταιβάλ.ουν την 3ην δό σιν (1)3) τοϋ ςρόρου διά τά ά- καθάριστα εσοδά τον έξ άσφαλί στρωντο ΰ τρίμηνον Απριλίου — Ίουνίου. ΔΗΛΩ Σ ΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΤ ΦΚΕ (Β.Δ. 1)2)51) 'Τπόχρεοι: 1) Αί 6ιομηχαΛΐκ«ί καί διοτεχνικαί έπιχειρήσεις δι' είσαγο)γάς είδον υποκείμενον είς τόν ειδικόν ΦΚΕ Β·Δ. 1)2)51 ώς κάτωθι: Δι." είσαγ<ογάς μη¬ νός Μαΐον έπίδοσι τής δηλώ- σεως καί καταβολή τής 1ης δύ- σειυς (1)3) τού φόρον. Δι' είσα γωγάς μηνός Μαίου καταιδολή τής 2ας δόσεως καί δι' είσαγω- γάς μηνός Φεβρουάριον καταβολή τής 3ης δόσεως. ΠαραγωγοΙ ή κατασκευασταί ή είσαγωγεΐς (μή άσκούντες βιομηχανικήν η 6ιοτε- χνικήν επιχείρησιν) είδών υπο- κείμενον εί; τόν ό; ανω ειδικόν διά τά άκαθάριστα εσοδα των κατά μήνα Ιούνιον πωλή- .' Γ) διά την αξίαν των ί- διοχρησιμοποιηθέντιυν ή πως διατεθέντων ώ; άν<ο είδών. Κατα&ολή τοϋ (ρόρου έφ' άπαξ ονν τή δηλώσει. (Σημ.: Περ'ι των άπαλλαγώιν· έκ τοΰ εΐδικοΰ καί λοιπών λεπταμερειών βλέπετε ΑΧ 154).'>7). 3) Βιοτε¬
χνικαί έπιχειρήσει; σακχαρωδών
προϊάντοιν έτησία; άγορά; σακ-
χάρεως ανω των Β.ΟΟΠ κιλών
γορασθείσας ή είσαχθείσας ποσό
Συν τή δηλώσει καί ή
κβταβολή τοΰ φόρον επί σνντε
λεστή 3% ή 2% προκειμένον πε-
ρί βιοτεχνιών έγκατεστημένων
είς νήσους, πληθνσμοϋ κάτω των
εο.οβο.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΠΟΛΥ
ΤΕΛΕΙΑ Σ
'Τπόχρεοι: 1) Αί έπιχειρήσει;
τεχνητή; μετάξη; διά τά άκαθά¬
ριστα εσοδά των μηνός "Ιούνιον
έκ πωλήσεως τοΰ προϊόντο; (συν
τελεστής φόρου 20% επί τής τι-
'-ί1"*™^ β1τ,τ" <Ι|Τ *"*·' νισε τα 42,02 δολλ., Εναντι 41,8-1 (Συνεχεια ε* της 1ης σελίδας) ^ς ^^ Ή αύξητική τάσις τής τιμή^ τοΰ χρυσοϋ άποδίδεται άφ' ενός Είς την περιωρισμένην προσφοράν καί άφ* ετέρου 4ς την διεθνή νο- μισματικήν άβεβαιότητα. Οίκον. 678«)1969). ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ ΕΙ2Ο- ΔΗΜΑΤΟΣ προοώπο>ν. Κατα¬
βολή τής 3ης δόσεως τοΰ φόρον
μετά τής άντιστοίχου τοΰ προκα
ταβλητέου, επί εΐσοδήματος 1971·
2) Νομ. πιροσώπων μή κερδο-
οκοπικοΰ χαρακτήρος. Καταβολή
τής 4ης δόσεως τού φόρον, με¬
τά τής άντιστοίχου δόσεως τοΰ
προκαταβλητέου. ''
3) Ναμ. προσώ-των. Κε-οδοσ/.ο
κοϋ χαρακτήρος, άτινα εκλει-
σαν ισολογισμόν την 30.6.70. Κα
τοθολ.ή τής 8ης δόσεως τοϋ προ-
καταβλητεον φόρον (1)8).
4) Ναμ. προσώπων κερδοσκο
πικοϋ χαρακτήρος άτινα ϋκλεισαν
ισολογισμόν την 31.12-70 καταβο
/ ή τής 2ας δύσεως τοϋ φβρο'
(1)6) μετά τής αντίστοιχον τοϋ
.τροκαταδλητέου (1)8).
5) Νομ. προσώπων υπό εκκα¬
θάρισιν ϊ] διάλυσιν. ΜέχρΓ 10.Κ.
71 ή ΰποδολή τής δηλώσεο)ς κα'ι
ή καταβολή (έφ' άπαξ) τού φό¬
ρου, ίίτ'ΰσον ή έκκαθάρισις ε/.η-
ξεν ή ή έκκοιθάρισις έ'γινε ττ|ν 30.
4.71. Άλλτος έντός μηνός άπό
τή; εκκαθαρίσεως ή διά τής δΐαλύ
σεως.
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
ΜΕΧΡΙ 15.6.71
'Τπόχρεοι: Έπιχειρήσεις Φυβι-
κά ή Νομικά Πρόσωπα διά τάς
ργγοαιτείαας είς τα βιβλία κίΐτά
μή'α Ίοννιον ,τράξεις δανεάιΐν δι
ανοιιής κερδών καί πάσης
άπαλήψείον των έτέριον. Συν τή
ύποβολή τής δηλώσεως καί ί) κα¬
ταβολή τού χαρτοσήμου.
ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
1) ΟΙ άρχιτέκτονες καίιιηχανι-
χ.οί ύποχρεοΰνται είς ν.τοβη-λήν δη-
λώσεος καί καταβολ.ήν φόρου διά
την σύνταξιν μελετών, επίβλεψιν
τ?χνικών εργονν κ.λ.π. ποό τϊίς χο
ηηγήσεο); τής σχετικής αδεία; η
τή; θείορήσεοις των σχεδίιον κλπ.
2) Οί τό πρώτον ά.ρχάμενοι των
εργασιών το>ν έπιτηδευματίαι υπο
χρροϊΛται νά ΰποβάλοτ«ν σχετικήν
δήλοσιν πρός τόν Οίκ. "Εφορον
τή; περιφερείας ασκήσείος τοΰ έ-
πιτηδενιιατος καί νά έφοδιασθοΰν
μέ την ήτο τού Νόμον 4045) 1960
προβλεπομένην άδειαν. 'Η 6ήλ<·>-
σις δέον νά υποβληθή πρό τής ε¬
νάρξεως των εργασιών.
3) Επί εκμισθώσεως άκινήτων
ν.ειμένο>ν είς την περιφέρειαν τέ¬
ως διοικήσεως Προηευούσης, υφί¬
σταται ύποχρέ<»σις πο^ολής είς ϊόν αρμόδιον Οίκον. "Εφορον αν πγράφου (είς διπλούν) τον ίδιο>-
Γ'κηΰ μισθο)τηρίου κατά τάς κατω
τεριο διακρίσεις: α) Επί καταστή
μάτίον άτΐξαρτήτιος ποσοΰ μισιθω-
ματος. β) Επί, οΐκιών μόνον είς
περίπτωσιν συμβατικοΰ μισθώμα-
ΚΙΙΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑΚΗ
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΓΗΣ ΚΤΠΡΟΤ'
ΘΑ ΕΛΘΗ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ
Έπιμελητηριακή άΛΤΐπροοωπεία
τής Κύπρου πρόκειται νά άιτιχθή
είς Αθήνας περί τάς αρχάς τοί
προσεχοΰς Όκτωβρίον. 'Η έν λ.ό
γο) άντιπροσο)π?(α θά ?χη αι<νομι- λία; μέ τονς ίκΛοοσώπονς των κεντρικών Έπιμελητηρίοιν τής 'Ελ λάδος, επί θεαατων άφορώντιον Γις την συνεργασίαν των δΰο χοι- (,,ών είς τούς τομεϊς τοϋ έμπορίου καί τής Λιομηχα.'ίας. ς» Άπετοποθε-τι'ιθησαν 178 με- τα/./Λΐκται τοπικρς συστοιχίας. Γ'. ΤΗΛΕΓΡΑΦ1Α 1. Τηλεγραφικόν δίκτυον καί έσω- ΐεοικαί έγκατιιστάσεις. α) Ηυξήθησαν τά τηλεγραφι- /.ά συστήματα φερούση; βι·χνότη- τυς έσι,ιτερικοΰ -/ατά 21 και τα τού εξιυτερικοϋ κατά 5. β) Ένεπλοντίσθη τύ τηλεγραφ; κόν δίκηιον διά 147 κνκλωμάτον ϊσωτερικοϋ μήκονς 24.599 χλμ. ϊχχί 144 τοιούτων έξωτερικοϋ μή¬ κου; 82.741 χλ.μ. γ) Ηυξήθη ό άριθμό; των έντα- χθεΗ'τιυν είς την αυτόματον τηλε- γραφίαν Τηλεπικοινιονιακών Κέν -,οων κατά 35. Οίίτω, ό άριθμό; των οΐ'νδεδεμένων είς τό αυτόμα¬ τον τηλεγραφικόν δίκτυον Τηλε.τι- κοινο>ν ιακών Μονάδων ανήλθεν
ΐίς 119, έκ των οποίων 3 Αντοτε-
λή Τηλεγραφεϊα, 79 Τηλεπικοινο
-,ιακά Κέντρα, 32 Τμηματικά Τη-
λρπικοινιονιακά Γραφεία, 4 Τηλε-
πικοινονιακά Κέντρα Ειδικόν Συν
Ι'ηκών Λειτουργίας καί 1 Παράκτι
όν Κέντρον Ραδιοεπικ,οινωνιών.
δ) Έτοποθετήθησαν είς διαφό¬
ρους Τηλεπικοιινωνιακάς Μονάδας
50 τη/.έτυπα καί 13 αΰτόματοι με
τ«6ι6ασταί, ένώ άπετοποθετήθη-
οαν 32 τηλ.έτυ.τα καί 4 διατριγτι-
καί μηχαναί.
ε) Έπεξετάθη κατά Κ μεταλλά-
κτικά; θέσεις τό Κέντρον Τηλε-
ς ιονοΐ'μένων Τηλεγραφημά τ (ι) ν
ν-Κ-σσαλο-νίκης.
στ) Έγκατεστάθησαν καί ετέθη¬
σαν έν έκμεταλλεύσει φιοτοτηλε-
γραφΐκοί σταθμοί είς Αθήνας καί
Θεσσαλονίκην.
2. 'Τπηρεοία ΤΕΛΕΞ
α) "Εγκατεστάθη καί ετέθη είς
λειτουργίαν τό Αυτόματον Τηλέτυ
,τ,ικόν ΚέντροΛ· Χίοΐ', χο>ρητικότη-
τος 40 παροχών.
β) Ηυξήθη ή χιορητικότης των
παροχάς.
Τηλετΐι—κων Κέντριον κατά 85
γ) Ηυξήθη ό άριθμό; των συν-
δρομίΐτών ΤΈΛΕΞ κατά 612.
δ) Ηυξήθησαν τά τηλέτυπα των
ΤΕΛΕΞ κατά 516.
ε) Έτθποθετήθησαν 14 τηλέτυ¬
πα, έξ ών 8 εί; Υπηρεσίας ΤΕ¬
ΛΕΞ διά την μετά των σννδρομη-
τών ανταποκριτήν καί 6 είς μισθω
τάς τηλεγραφικώς κυκλωμάτωιν.
στ) Έτοποιθετήθησαν 8 αΰτόμα-
τοι μρταδιοασταί εί; τηλέτν.ια μι
σθιοτών τηλ.εγραφικών κτκχλομάτ-
τμλ· καί άπετο.το·τ)ίτήθηβα.ν 4 δια-
ιοη^ικαι μηχ.οτνοιι.
ζ) 'Εξωπλίοθησαν 518 τηλέτν-
,τα σπνδραμτττών ΤΕΛΕΕ διά δτα-
τηητικής μηχαινής καί αυτομάτον
τυύργησαν 3 Σταθμοί Ασύρματον
είς Ιΐαρνηθα, Δαρθίτσαν και Σϋ-
ςον δια την ϊςΐιπιιβετησιν των πλε¬
πλΐΛΐυν εις τας
θα/.ασοως
Λ'. ΠΑΡΑΚΤΙΟΣ
ΡΑΛΙΟΕΠΙΚΟΙΜΩΝΓΑ
1. ΣτΛ'ε«τήθη ή νέα 'Τπηρεσία
Πηνρανττίον άνταΛθ«β»οεο)ς
{•πεοβραχέιον κυμάτων (νΗΡ) διά
την ραδιοτηλρφωνικήν
σιν των άίίτοπλ.οΐκώ'ν πλβίων. Πρός
τουτο έγκατεστΛθησαν καί έλρι-
/τιριοχάς Άργοσαριονικοΰ καΐ Κυ-
κ/.άδων, επίκειται δέ ή έγκατάσία
σις και, λειτουρ,για 16 εισετι
των σταθμών.
2. "Ηρχισεν ή μετάβασις πρός
τους ναυτι/./.ομένους ύψ' «πάντων
των Παράκτιων Κεντρον 1'αδιοε-
πικοινιονιών τού υπο τής Έονικής
Λΐετεωρολογικής 'Τπηρεσίας
Λομένον μειεορολογικοθ δελτίον
είς την αγγλικήν καί ελληνικήν
(τετράκι; άνά 24ωρον).
3. Ηυξήθησαν αί οταθερα'ι τη¬
λεγραφικαί ζεύξπς μίτα,ξν τού 11α
ςκκτίου Κέντρον Ραοιοίπικο*νωνι
-ϋν Ά'θϊτνών καί των Τηλϊγρονφεί-
- ΙΙειραιο>ς κατά δύο
κα'ι ιιίαν, άντιστοίχιος, διά την εν
χεαβστέραΛ' διακίνησιν των ραί>ιο-
τ ηλε γρβφημάιτιυ ν.
4. Ηυξήθησαν κατά 1 αί θέσεις
ςαδιοτηΛεφο>νίας τού Παρακτίον
Κέντρον Ραδιοβπικοινωνιών Αθη¬
νών.
ΰ. Συνεστήθη τό Παράκτιον Κέν
τρον ΡαδνοεπικΜ'νο/νιών Αθηνών
είς τό αυτόματον αστικόν δίκνυον
πιριοχής Πρωτειιούοης, διά την
όπ' εύθείας πραγμιατοποίτνσιν ρα-
οιοσννδιαλέξεων άνευ τής μεσολα¬
βήσεως τού 'Υπεραχπικοϋ Τηλειρω-
ν>κυύ Κέ"ν·τρου Αθηνών.
6. Έτοποθετήθησαν ρ'ις τό 11α-
ράκτιον Κέντρον Ραδιοεπικοινιιινι-
ών Αθηνών 19 'νέοι ραδιοτηλ»ε-
γραίρηταί άπόφοιτοι τής ΣχοΛής
ΙΙοοσοπικοΰ ΟΤΕ, διά την άρτιω-
τι;ραν έξνπηρετηοιν τής διαρκώς
ι ίςανομένης άνταποκρίβεω; τοΰ
Κέντρον τούτον.
Ε'. ΚΤΙΡΙΑΚΛ ΕΡΓΑ
1. Κατεσκευάβθησαιν 20 νέα κτί
ρια, σΐ'νολικον όγκον 62.905 μ3.
2. Εγένετο επέκτασις είς 23
νί-α κτίοια κατά 91.921 μ3.
Οίίτω, ό άοιθμός των κτιρίίον
τοϋ Όργανισμού κατά την 31.12.
1970 ανήλθεν εί; 353, συνολικόν
όγκον 1365.665 μ3. Έκ τούτων
ί!5 ευρίσκονται Ης την .-ν»ριοχήν
Πρωτευούσης καί 288 είς Επαρ¬
χίαν, συνολικόν όγκου 817.000 μ3
καί 748.665 μ3, άντιβτοίχος.
ΣΤ'. ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΟΝ
ΚΕΝΤΡΟΝ
Είς τό έττελίβ'θέν κατά τό
έ'το; τούτο υπό τού ΜηχαΛ'ογραφι
κου Κέντρου έργον,
ται:
1. 'Η κατά μήνα ε'κδοσις 760.
000 λογαριασμών συνδρομητήν
167 Λύτομάτον Αστικόν καί Μι-
Κέντρον, 215.000 λο-
γαριαβιμών σννδραμητών επί πι-
—ώσει ΰπϊραστικών τηλεφωνικον
, 39.400 λογαριασμών
ηννδροαιητων έ .τί πιστώσει τηλρ-
καί 2.079 λογαρια¬
σμών Λυνδραμητών ΤΕΛΕΞ
2. 'Η παβακολούθτισις τής κινή¬
σεως καί τής έν γέιν«ι διαχειρίαί-
ως των άποθηκών ίιλικον τού Όρ
γανισμοϋ.
3. Ή κατάρτισις των καταστά-
σεοιν μίσθοδοοάα; τοΰ προσωπικόν
ολόκληρον τής Χώρα;.
4. Ό ελεγχος έ|οφλοι<μένων λο γαριασμών, ή έκδοσις διαφόρων Γτατι-στικών πινάκων, ό; καί ή έ- πεξεργοισία των φύλλον ποιότητος τοϋ προσιοπικοΰ, των παραστατι κων κίά τινίιη· αλλωιν στατιστικής ς βτοιχείων. 3 ΩΡΑΙ ΜΟΝΟΝ Η ΔΙΑΔΡ6ΜΗ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑ ΤΗΣ Ν. ΕΓΗΑΤΓΑΣ ΟΔΟΥ ΙΙαρουσία τοϋ Προέδρου τού Παν,αιμά κ. Λάκας, ό άντιπρύεδρος τή; Κυβερνήσεως κ. Στ. Παττα- κός, έθεμελίιυσε την Έγνατίαν ό- ^όν, άξίας 4,5 δισεκατομμι>ρίων,
ί| όποία θά σννδέση την "Ηπειρον
μέ την Μακεδονίαν.
Κατά την τελετήν ωμίλησεν ό
ύπουργός Δημοσίιον "Εργων κ.
Παπαδημητρίον, ό οποίος εξήρε
την σημασίαν τού ϊργσυ, χαςακτη
ρίσας αύτό ώς «τό μεγα/.ντερον
νποδαμής, τύ οποίον έπρο-
γραμματίσθη ποτέ εί; την χώραιν
μας» καί προσέθεσεν:
«Ή Έγνατία Όδός ή όποία δι-
ασχίξει την Έλλάδα άπό Δνσμών
πρός Ανατολάς, ακολουθούσα την
ο.αδρομήν: Ήγουμενίτσα — Πα·
ά — Δωδώνη — Ίιοάιννινοι
- - Μέτσοβον — Γρεβενά — Κοζά
ντ; — Βέροια — Κλειδί — θεσ
<ταλ.ονίκη — Δερβένι — Άμφίπο- /.ις — Καβάλα — Ξάνθη — Κο- μοτηΛ'ή — Άλ.εξανδρούπολι; — - Άρδάνιον. Τό θεμελιούμενον τμήμα άπό τού παρά τό χωρίον Κλειδί κάμ¬ πον μέχρι τοΰ ΰι)>ου; τοΰ χιορίου
Κουλούρα, έ'χει μήκο; 25 χιλ^ομέ-
τρων, ή δέ δαπάνη κατασκευής
τού άνέρχεται είς 197 έκατομμύ
η (ι δοαχμών.
Ό άνάοοχος ΟΙκο; Μάκ Ντό-
λαντ προχιορεϊ είς την σΐ'νταξιν
των μελετών. Ούτω δύναται νά
ρον η ουδόλως συνδϊονται
("II-
πειρος — Μακιδονία) η στ'νδέοτ
ται πλημμελώ; ("Ηπειρο; — θεσ
ΑΠΑΛΛΑΓΗ 509)6 ΕΚ ΔΑΣΟΝ, Κ'-ΤΑ ΤΗΝ
ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΤΟΥ ΗΗΧΑΝ. ΕΞϋΠΛΙΣΜ Ο Υ
Πάσα διόμηχανία ή 6ιοτεχνία, ή
ΰπυία εχει συμπληρώσει τοΐ'λάχι-
στον πενταετίαν καί. έπιθνμεί ά
,ιοοβλρ((θή δτι μέχρι μέν λήξεως Ελλάδος.
όΓ' τρέχοντος ετους θά δημοπρατη
θοΰν καί θά άοχίσοΐ'ν έκτελον.μενα | Ό σΐΛθλικός προϋπο?Λγισμός
σαλια). .Τπβλογι^ται ότι ή άπό Π, ίή κατα ποσσστάν 50% ά.
Ιο,ανν,νων μ~οι θ»οαλονίκης παλλαγή ίκ δπομων ^ λο1πων
οιαδβομή θα καλυΛτεται ανέτως
έν.τός τριών περίπου ώρών. Έπι-
ση; θά συνδέση όλόΐίλνιρθν την χώ
ραν μετά τή; ΕύρώΛΤΐς μέσω τού
/.ιμένος Ήγουμενίτοτη; καί μρτά
τή; Μέσης Άνατολής διά τής έ.ιί
τοϋ ποταμοϋ "Εβρον Γεφύρα; των
Κήπτον. ,
Η ΝΕΑ ΕβΝΙΚΗ ΟΔΟΣ
ΘΕΣ) ΝΙΚΗΣ — ΚΑΤΈΡ1ΛΉΣ,
Ανεκοινώθη έκ τοϋ ύπονργεΛθΐ)
Σ υντονιομοΰ, ίίτι σννεχίζονται αί,
έργαοάαι τή; κοτασκενή; τή; '&
θνικής όδοΰ θεσ)νίκη; — Κατϊ-
πίνη;, μετά διακλαδώοεμ); Χα;
/άστρας ■— Βαθτ'?Λκκον, σννολι,-
>οΰ μήκον; 70 χλμ. περίπον. Διά
τής νέα; έθ·ικής όδοΰ, ήτις σνντο-
μρύρι την απόστασιν θεσ) κης —
Κατερ^νης κατά 30 χλμ., θά έξν-
τηρετηθή έπίσης τα μέγιστα ή κί-
νηαις των ξένον τον<>ιστών, ό);
καί ή διακίνηοις των έμπορενμα-
τιον πρό; Γιονγκσσλ.αβία καί τάς
υπολοίπους χώρας τής Εύρώπης.
Έκ παρα^.λήλ,ου ή νέα όδός, θύ
ι ξυπηρετήβη τάς έμπορενματικάς
μτταίτοράς καί την διακίνησιν προ
εόπων μρταξΰ Βορείαν καί Νοτίου
ί:τερα 5 τμήιιπτα σΐ'νολικοΰ μήκους
-'ί'ι χιλΐ(ηιέτρο>ν, κατά τάς αρχάς
δέ τοΰ έπαμένου ίτονς 4 εισέτι
τμι'ιματα, σ»Λ·ο/.ιχοϋ μήκονς 143 χι
τού έργον, τύ οποίον ήρχισε τόν
πααζομένη
είς την Αρρ*δταν Τελιονειακήν Άρ
χήν, νΛέχπ θέσιν έντολής, διά την
.τΛ,ς.άδ^σΐν επί άηαλλαγ-ϋ 56% έκ
των δαομων «αί λοιπών φόρ('Λ·.
..... ... Ή παράδοσις τού μηχοτνικοΰ έ-
ίταινΐϊει τάς γνΐοστάς διακοπά; λει τ.ιήαατος Χαλάστρίΐ; — Γιονγκο εοπνΛβΙιοΰ, θό. γίν«αι κατ' αρχήν
τουογία; κατά -όν χριμώνα καί δα σλαΰίας), ό κόμδος Κλειδίον προσωρινώς κα', έναντι άξιοχρέ-
,ιηνηράν σνντήρησιν. ισύνδρσ:; τής Έγνατίας όδοϋ μρ- όν πρΌΟω.Ιικής έγγι·ήσΕ(.ι; δ:ά
'Η Έγνατία Όδός πρόκειται τά τή; όδοϋ θρσσηλοΛ'ίκη; - Κα- ! τονς δασμόν; καί λοιποϋς φΰρους.
νά σΐΛ·δέση έκτρταμρνα τμήματα τεοίνη;), ό κό·μΓ,ο; Κατερίνη; καί Ή μτοική άτέλεια θά ορισ'τικο-
τή; χώρας, τά όποία μέχρι σήμε- ί κάμβος Αγ. Άθανασίου. " ,τοιήται επί τή προτκΐγωγί^ είς τό
χ ς ρχ.,
λΐομέτοων, μεταξίι των όποίοίν καί Ι ,ατέχει δέ είς την χρΓ,ιιατοδότη-
« όδική σήραγξ άπό χωρίου Μαλα σιν τού μερικως καί ό άνάδοχης
',άσι μέχρι χωρίον Άνήλιον Με- >ατ<ισκευαστής τονς. τσόβον, μήκους 3 πρρίπον χιλ.ιαμέ τρών, εί; νψάμετρον δέ 1.150 μέ Είς τό έργον περιλαμβάνεται ή τροη- έξαοςραλιϊομένης οϋτω τής κατασεκυή γεαυρών επί των πο- χαθ' όλην την διάρκειαν τοΰ ετον; τ&μών ΓαλλικοΓ', Άξιοΰ, Λουδίά κα'ι ανεξαρτήτως καιρικών συνθη '/ιι Άλιάκμονος, ό κόμβος Λενδρο κων άπροσκόπτον /.ειτουργίας τής ποτάμον, ό κόμβο; Άξιοΰ (παρά όδοϋ, ή όποία σήιμερον διερχομένη την διαστανρωσιν τής όδοϋ θεσοα διά τοϋ ανχένος τή; Κατάρας έμ- λονίκης — Κατερ,'νης, μϊτά τού ία ά ά δά ή Γβλοινείσν είσαγίογής των κάτιοθι δικαιολογητικών: α) Β&6αιώσεως τής αρμοδίας 'Τπηρβθία; τού ύ- πουργτίου Βιομηχανίας δτι τά πά ραλ竧θέντα μηχανήματα έγκατε- στάιθησαν ιί; τί|ν επιχείρησιν καί χρησι,μοποιοϋντοι διά τόνι σκοπόν διά τάν οποίον παρελήφθησαν. β) Βεβαιώσεως τής έπιχειρήσρ- (■)ς περί καταγραφή; τιυν, είς τά παρ' αυτή τηρούμϊνα 6ι·β/άα. Τά βιχαιολογητικά ταυτα δέον νά προ σάγωνται κίς τό Τελ(ονεϊο·νι είσαγω γής έντός εξάμηνον άπό τής παρα λαδής των μηχκνημάτων. 'Η προ- Οΐαμία (χΐττή δύναται νά παρατείνη >αι κατά τή··, κρίσιν τού Τελώνου,
ίφ' όσον σνντρέχονν άποχρώντες
λύγοι. Ή χρησιμοποίησις των μη-
χανήπάτοη· τούτοιν είς άλλας χρή·
σεις, πλήν έκείνοη- διά τάς όποί¬
α; εισήχθησαν, ή ή πώλησις τού¬
τον είς τρίτον; δικαιούχβνς ή μή
τίς την πρός ύποτΐολήν άρμοδι- τής κατά 50% απαλλαγή; έκ δα-
καί εισφορών κατά την εί-
σαγιογήν καινονργοθς μηχανικόν έ
ξοπ/.ισμοΰ, μή .-ιαραγομένου είς
την Έλλάδα, νποχρεοϋται νά υπο¬
βάλη εί; την κατά τόπον αρμοδί¬
ων Επιθεώρησιν! Βιομηχανίας αί
τησ.ν είς διπλούν, μετά τιμολογί-
ου των ίίσαχθησθμένων είδών, έ-
π.'σι;ς Ης διπλούν καί εί; την ελ¬
ληνικήν γλώσσαν.
Τα άνοιτέοω προβλέπει ή ν.-ΐ' α¬
ριθ. Β 2122)157)1.6.71 κοινή α¬
πόφασις των ίαονργών Οίκονο.μι
κων καί Βιομηχανίας, ή όποία έ-
κο.νοποιήθη υπό τοϋ Βιοτεχνικ,οϋ
'Ε.-τιμελητήρίον ΆθητΜον, .-ιοό; 5-
παντα τα μέλη τού. Εί; την αυτήν
διευκρινίξονται, έ.τίσης,
ημών καί αλλιυν έπιβαρύνσπον κ.
λ.π., ανευ τής τηρήσεω; τής π
6λεπομένη; διαΛικασία;, σννιεπά-
γεται βαρεία; κνρώσεις. Επί τής
ύπονργική; άποφάσϊΐος παρεσχέθη
βαν-ΐ-πίαης αί κάτωθι πρόσβΐτοι
Συγκεκριμέν,,);, ή βννοια τού
έκσνγχρονισμοϋ είναι ότι, ή έπιχεί
ρήσις ?χει ομοίας ήόμοειδεΐς έγ-
καταστάσϊΐς, τό δέ ϊίσαγόμενοΛ' ·νέ
αν μηχάνημα άποσχοπρΐ εί; την άν
τι κατάστασιν όαοίου ή όμοβιδοΰ;
ίνα οντυ) έκσνγρονισθή ή έγκατά
στάσις τοτ>.
Τό άντικαβιοτώμε·νον μηχάνημα
δέον νά τίθεται έκτός λειτονργία;
τούτου βίδαιουμένου δι' υπειΌννου
δηλώσεως, πλήν δμως, δύνηται νά
παραμείνη Εϊ; την 6έσΐΛΐ τού ό; έ-
φρορικόν. "Οσον άφορά την πεν-
', αίΐτη Λίτορή την λριτονρ-
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚ0ΠΗ1ΙΣ
ΑΠΟ ΣΤΟ1ΧΕΙΑ ΠΛΡΕΧθΜΐ:-
Α ΤΠΟ ΤΗΣ Κ*ί*Ν·Ιβ_4—
ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΡΟΚΤΠΤΟΤΝ
ΤΛ ΑΚΟΛΟΤΘΑ:
Πιρί τα τέλη Μορτίον ύπεγρά-
ατΐ&αν άλλαι τρείς συμβάσεις άψυ-
ρώοαι είς την διενέργειαν ίρεν-
Λών πρός ανεύρεσιν κ"ί έκμετά/.-
λειισιν νδρογιον<ιν.υράκο)ν. Αί συμβάσει; αυται ύπεγρά<{ ή¬ σαν μεταξν τού Έλληνικοΰ οίον καί τή; Σεί«ίόν "Ο·ϊλ 'Βξ. ι· ΚόμΛανυ όφ 1'κ.ρής. Ή ά- άποτϊλεί θνγατρικ.ήν έται ςιαν τή; έν Κα/.ιπ,ορνία των Η. Π.Α. έδρι-υονση.; Στάνταρντ ' Ο- ϊλ Κόμπανυ ί>ψ Λαλιφόρνια. Ή άλ
Λθδααή έταιρια 0ά Πφο<>ή έντυς
πενταετίας είς 14 συνολικώ,ς Οαθεί
α; -.·ει»τρήοεις εί; τοϊίς περιοχάς,
τοΰ Νοτίαν Αίγαίοΐ', έΛενδύίίυβα
πςός τουτο .τόσον 14.55(1.000 δολ-
λαοίων.
Διά των ώς ό'νο» συμβάσεων ό
άριθμός των σννολικώς ΰπογραφει
σο>ν τοιούτων ά·. άλ.θεν είς δώδεκα.
Δι' αυτών προ6λέπεται δτι θά δα
πανηθοδν 08.725.000 δολλαοίων
πρός διενέργίΐαν έοεΐΆ'ών επί έκ-
τάσβος 61.700 ιετραγονικών χι-
λιομέτρ<υν. ΙΔΡΤΕΤΑΙ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΜΕΤΡΗΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΤ ΡΕΥΜΑΤΟΣ 'Τπεγράφη προσφάτιος σύμβα¬ σις μεταξν τή; ΛΕΗ καί τού έλ· βετικοΰ Οικον <'Λάντις ϊντ Ζύρ». άιτορώσα εί; την προμήθειαν υπό τοΰ δεντέρου μρτρητών ήλίκτρικοΟ ρρύματος. Βάσει τής έν λ.όγο σι^ιΛάσεως ή άλλοδαπή επιχείρησις Θά προβή είς ίδρυσιν έν Ελλάδι μονάδο; πά ραγωγή; μετρητών καί Θά προμη- §εόη επί μίαν δωβεκαετίαν είς την ΛΕΗ 170 χιλ. ιιετ-ρητάς ετησίως. Ωσαύτος, Θά πραμηθεύη χιλίους μ*τρητάς είδικής κατασκετιτΊ;< οί όποίοι θά είσάγωνται έξ Ελβετί¬ ας. Τό εργοστάσιον παραγωγής τ ών μετρητών τής «Λάντις έ'ντ Ζϋρ» θά κατασκ.ϊνασθτι είς την Κόρΐνθον, θά άπαιτηθονν δέ έ.-τεν δΰσει; στ'νολικον νψους 70 έκατ. δοαχμών. Τά έκ τής ώς ανω συμι&άσειυς πλεονρκτήματα διά την ελληνικήν σίχσνομίαν, είναι σημαιντικά. Θ4 έξοικον&μήται σιι,άλ^Λγμα τό ί ποίον άπητεττο μέχρι τούδε διι>
την είσαγχογήν αετρητών. Έξ άλ¬
λον, ή άναμενοιμένη ε-ίς τό μέλλον
αίξηοις τή; .·ταραγο)γή; μετρητών
έν Ελλάδι, θά ίτδ-ηγήση είς έξα-
γτογάς. Περαιτέρο τό γεγονός ό¬
τι έϊασφολίζίται ή ποομήθεια εί;
την ΛΕΗ όμοιομόρφων μετρητών
διπλή; τιμολογήσεο;;, θά π«ράσχη
την δυνατότητα εί ςπολλούς κατα
ναλοτάς τού ήλεκτρικοΰ ^είνματο;
«Λίι^ς εΛω<Γε).ΤΓ·οϋν τής χαμη>.ής
τιμής ρεύματος κατά τά; έκτό;
α^Χμής καταναλώσεως ώρας τού
24ώρου. Τέλος, ή Χώρα άποκτή
την πρώτην μονάδα πβραγωγής
ήλ.εκτρολογικών όργάνο>ν άκριβεί
άς.
ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ Ο ©ΕΣΜΟΣ
ΤβΝΕΠΙΤΑΓΩΝ
Δι* άποφάσεος τής Νομισματ;-
κής Έπιτροπής (1590)22.1.71) ε¬
νεκρίθη ήκαθιέρ'ΐκτις {οΐό των Τρα
πεζών τού «Τρεχουμένου Λογαρια
σμόν Καταθέσεοιν». Σκοπός τοΰ
Ορσμοϋ τοΰ τρεχουμένονι >Λγαρια-
σιιοΰ είναι ή σϊΐυκόλυνοις των σΐΛ·
ιλλαγών διά τή; διενεργείας πλη
οιομών ιιέ έπιταγάς. Τοιούτους λο
γπριασμούς δόνανται νά ανοίγοΐΛ'
μόνον αί Τράπεζαι καί μόνον έν ο¬
νόματι φνστκών προσώπονν. "Εκα¬
στος δέ καταθέτης 8ί«ναται νά Ε¬
χη ?ν« μόνον λογαριασμόν ά,τλούν
ή κοινόν μετ1 άλλον πρόσωπον.
Τό ανώτατον ίίΐ[»ος τή; καταθέσε-
ς όρίζεται είς 200.000 δοα-
χιιών. Διά τής αντής άποττά<τεως να ανοιξοι·ν σιΛν οί Ι&ΛΟφΗ. καί νά ποιούν αυτόν πρός πληρίρ>μών έπιχειρηαατικής
' Διά τύ άνοιγμα λογαριαομοβ {'
•/αταθέτης νποχρεούται νά δηλώ0(
ύπευθύνως δτι δέν έιΐΛίπτίΐ εί- ^,
Διά την κίνησιν των λ
αμ»ν θά χρησιμοποιονντω έ:
γαί αί οποίαι θά είναι ενιαίον
ματος, τϊβγλμ) καί χρώμα/τος 6ι'"ί!
λας τάς τφαπέξας. Ό
δύναται νά κι<>ήται κα4 δι'
υποχρεώσεων1 τού (ώς
τού καταθέτου πρός διακανονισμ0,
σμών ΛΕΗ, ΟΤΕ κ.λ.π.).
• Τό έπιτόκιον των τρεχου<η«ν )Λ γαφκΐιθμών Καταθίαϊων δέν (».. ναται ν* είναι απώτερον τοδ ν/( ετησίως. Ή έν.δοσις έπιταγΓι; υπό τοΰ χ. ταθετου καθ' ύπέρύαυιν τού ,·),. στωτιχοΰ λογαριασμού τού, ώ; ^ τυ ανοιγμα Λογαβιααμοΰ νπυ ,τ^. οωπου ϊμ.τ^.-ΐτοντος είς τάς ανωτ; {/{>> α,-ναγορευτικάς διατάξιιι;, ώ^
χρ«οϊ την τράπε-Λν όπως ,ιαοίή
άς άμεσον κλει<«μθΛΐ τού λυγαοκ σμοϋ καί γνυ^στοποιήση τούτο 8ί; τας λοιπά; τρα.-τέζας. Εί; τας .κ ριπτώσεις αύτάς αποκλείεται το<ΐ( τυ πρόσωπον νά ανοίξη λογο^. σμόν είς τό μέ/.λ.ον εί;οίανδή,-ιοΐ[ τράπεζαν . ΔΑΝΕΙΟΝ 60 ΕΚΑΤ. ΔΟΛΛΑ ΡΙΟΝ ΠΡΟ.Σ ΤΗΝ ΤΡΑΙΙΙ ΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Την 11 ην Μάρτιον υπεγράφη ε!; Λονδίνον σύμΰαοι; δι' ής ν.< τσιονμ βορειοαμερικανικών Ί ζών, μέ έ.τί κεφα/.ή; την Νασιοναλ Σίτν Μπάνκ χορηγεί 8« νειον πρός την Τράπεζαν τής Έλ λάδος νψονς 60 έκατ. δολ/.αρίοΐ Τυ δάνειονεΐναι έξαετοΰς διαο κείας μέπερίοβον χάριτος ϊ ι- τω. χ υ επιτοκιον συνετ(ων·ΐ[βη ι σον πρός τό τραπε-ζιτικυν τ.τιτοχι όν καταβέσειυν εύρωβοΛ/Λρίιον π; .Λονδινον, προσηνξημίνον κατά μ ανι εκιατοστιαίαν μανάδα και άν« προσαριιοζόμενον άνά εξάμηνον Ιΐάσει των κατά την υπογράψη τής στ>μ6οχ>ε<4ς δεδομένοίν, το (πι τόκιαν άνήβχετο ιίς 6,75%. ΔΑΝΕΙΑ ΠΡΟΣ ΣΤΜΠΛΗΡί! ΧΙΝ ΕΙΣΑΓΟ-ΜΕΝΟΤ Σί.Ν- ΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ ΔΓ ΑΓυ ΡΑΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ Δι' άποφάσβω; τής Νομιαματι· κ.ής Έπιτρο,τής (νπ' αριθ. 10941 70) βννεπληρώθη .ιρογτντστέίο πόφασις της άφορώσα εί; την χ« ρήγηβιν δανείων π; έκ
ιοϋ ε-ίσοδήματός της, των άττορολο
γήτων ποσών των πα<^. 1 καί 2 τού άρθρον 8 τοϋ Νιά! .·»823)55. Τουτο άνρκοίνο>σε τό ΰπο>ργεϊ-
ηνθίκονομικών δι" έγκνκλίον τού
πρό; τοΰς οίκονομίκούς έφόρονς,
έξ άφορμή; ύπα6/.η*έντο; έροηή-
ματο;,^ σχετικώς μέ τάς έκπτώσεις
ί"Λ τού είσοβηματο; των έγγάμΐυν
γι-ναικών, προκειμένην ύπολογι-
σιμοϋ τού παρακρατονμένον φόρον.
Ό φόρος επί τού ίίσοδήματος
έκ μισθςοτών ύπηρϊβιων, ώ; γνω_
«όν, παρακρατεϊται κ«τά νόμον,
ί·πό παντός άπασχολούντος κατά
σι'·στημα ρ'μ,μισθον ή ήμ?υ»ι»ίο»(«ν
προβιοπικόν η νΛό .ταντύ; καταδάλ
>Λ«ντος στ'ντάΐε.ς, έίΐιχορηγήβΜς,
μερίσματα καί λοιπάς Λαοοχάς
(παο. 1, αιρθρον 43 τοϋ ΝΔ »323)
55) . Ό δ* παρακρατούμβνος φό-
ίος, επί τό>ν έ*ί μην»αίο> μ«οτ>ώ
ό»ει6σ»ιένο)ν ή των σττνταξιούχίον
ί<πο>Λγίζεται βάσει τής κλίμακος
τού αοθοοτ· ί) τού Ν.Δ. »323)ό.'>,
μετά προηγουμένην άναγωγήν τού
ι;«τθού ή τή; «νντάξεω; εί; ετή¬
σιον είσόδημα καί ενέργειαν των
«χπτώβειον των άΊ/θοων 4 Λαθ. 2
>μλ 8 παρ. 1 καί 2 τού αύτοΰ ώ;
άνο νοΐίθθ. διατάγματος (Αρβθ"
1 κ<4 2 τού Η.Δ. 284)70) · Ές άλλον, τά άφορολόγητα ·το- σά των παρ. 1 καί 2 τοί 8 τού Ν.Δ. 3921)65 (δηλαδή <"00 δρχμ. διά τόν 1!. 000 8ρχμ. διά την ο.ΟΟΟ δοχμ. δι' έκαστον οννοικοί* καί βαρΰνον τό {>πόχρεον μ«λο;)
έκπίπτονται, έκ τού σννολι«οδ »■
οοοή)ΐ»ατος τοΰ φορολογοινεν'*^
ναΧ κατ' έίαίρϊσιιν1 έκ τού εί»*1
ματος τή; σύζυγον, εάν ούτος "ε>
έ'χει ίδιον είσόδημα ή τούτο Κναΐ
κατώτίρον· τοϋ άθροίσματος τώ»ι^
λόγω Αφορολογήτων ποσώ'ν.
Τουτο δμως, τονίζεται εί;
«γν.ύκλιον, προνποθέτει
κοινης δηλοκΤί*κ «ρόοου
τος των σνϊ,νγων (Λρθρον 6
3323)55), έκ τής οποίας 9ί
κύπτη βάν ό στ·ζυ>ι«ς
σοδημάτονν ή εάν ταύτα
πο>νται τού άθοοίβματος των
λονήτων ποσών, χατά τά
σύνολον τιον ή κατά την
έκ τού εί—ΰήματος τής
Έκ τ»ν ανωτέρω, ιιατ«λήΥ«ι Ί
οβςρώς
τά άφορολόγητα .τοβά τβ*
8 έ%κ(Λτονται έ-κ
σοδήματος τού ^
ώς τοιούτοι1 νοουμένου το» Λ>'
νόν, έ οποίος είναι «εόχβ**1»·^
γρστώντο; τού γώμοτ1, εί; νΧ"^
λήν τή; δηλώσεω; «τόρου ρίοοόηι'
τος.
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΥΙΜΡΕΟΣΕΙΣ
ΤΛ ΕΟΙΤΕΪίΗίΤΑ ΤΟΥ Ο.Ι.Ε. ΚΙΑ ΤΟ1970
Β'. ΤΠΕΡΑΣΊΊΚΗ ΚΑΙ
ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΗΑΚΦΩΝΙΑ
Η ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΤΠΟΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΔΗΛηΣΕΩΝ 1. Κύριον τηλεφωνικόν δίκτυον έ-
ΔΗΛΙΪΣΕΙΣ 1ΙΑ1ΆΚΡΑΤΟΤ μής χονδρικής πώλησις). 2) Οϊ
ΜΕΝ11Ν ΦΟΡίίΝ
είσαγωγης φαβεντιανών εί6ών
1) Κινητών Αξιών— επί τυ- κ«ί πορσελάνης ΠΡΟ. ΤΗΣ ΠΑ
κων (πλήν των, προερχομένίον έξ
ίμπορικών συναλλαγών ή τρανπε-
ζικών καταθέσεων καί των δαει
ών ή πιστώσεωΎ τού ΑΝ 412)68)·
'Τπύχρεοι είς υποβολήν δηλω-
^εν^ν αρνσικά ή νομικό. πρύσωπ·α
διά τύκους κατ^6λΐ(θέντας ή πι-
οτιοθέντας είς Λογαριασμόν τού
δικαιούχον έντός τοΰ μηνός Ιου¬
λίου. Άρμόόιος Οίκονομικος "Κ-
ψορος ό τής περιφερείας τού
ύποχρέου. 'Τπο των ΰποχρέων πά
ρακρατήσεως τοΰ φάρου δέον νά
υποβληθή έ,ντός μηνός άπο τής
λήξεως τής δκχχειριστικής πενιο-
δου καί νπ.εύθννος δήλιυσις είς
τόν οικονομικόν εφορον τής πεοι
φερείας τού δικαιούχου των το-
κων περιέχουσι τα. ύχό τοϋ άρ¬
θρον 71 παρ. 1 ΝΔ 3321)55 ύ-
ριθ.όμε·να στοιχεία.
'Επί μερΐΛμάτων, άμαιδών κλπ.:
'Τπόχρεοι είς επίδοσιν δηλώσειυς:
ΑΙ ήμεδαπαί ΑΕ καϊ βί σννεται
ρτσμοί Ν. 602 διά τα κατα την
μήνα Ίούνιονι διανεμηθέντα με-
ρισματα,
,-ιρβμ.ειριοματα, τοκους
έξ ίδρυτικών τίτλων, άμοιβάς καί
ποσοστά διοικητικών σνμ&ονλίο)ν,
ώς καί έκτός μισθοϋ άμαιθάς δι-
ενθυντών, διαχειρισταί, άνωινύ-
μων έταιρειών.
Επί λοιπών είσοδημάτων έκ
Κινητών Αξιών: 'Τπόχρεοι οί
κατά μήνα Ιούνιον α) Έξαρ-
γνρώσαντες τοκομερίδια όμολογι-
ών καί λοιπών χρεογράφαιν τοΰ
Δημοσίου ή ήμεδαπών Ν1Ι, β) οί
καταβαλόντες μερίσματα προελεύ¬
σεως έξωτερικοϋ είς φτ'σικά ή
ΝΠ. Ή παιρακράτησις ένεργεϊται
κατά την έξαργύρωσΐν των τακο-
μεριδίων ή την καταβολήν των
μερισμάτων. Ή απόδοσις τοΰ φό
ρου συν τή ύπο&ολή τής δηλώσε-
ως.
2) "Ετεραι περιπτόσεις παρα-
κρατήβεως φόρον:
Δήλωσις φόρον εργολάβον, άν
τιπροσώπων, πρακτόρων, μεσιτών,
.τρομηθευτών ειθών πρός το Δη¬
μοσιαν, ένοικιαστώιν Δημόσιον
προσύδων. 'Τπόχρεοι: Έργοδοται
κλπ. (ή καί τα ιόια ώς ανω πρυ-
σιυπα έφόσον ό Ιίαρύνων αύτα φο
ρος δέν παρεκρατήθη), καταύα-
λοντες κατά τόν μήνα Ιούνιον
την αξίαν τοΰ Εργον ή τό συμπε
φωνημένον μίσθωμα. Ή δήλωσις
έπιδίδεται είς τόν οικονομικόν ε
φόρον τής εδρας τβϋ ύποχρέου.
Συν τή δηλώσει καί ή καταοο-
λή τού φόρον υπολογιζόμενον είς
1,5% επί εργολάβον καί ένοικια
στών πρόσοδον καί 15% επί άντι
πρόσωπον, πρακτόρων κλπ.
Άποζημιώσεις άλλ.οδαπών επι
χειρήσεων. 'Τποχρεοι: οί
λόντες έβθδων μηνός Ιούνιον
ου άποζημιώσεις είς άλλοδαπας
επιχειρήσας διά την παραχώρη-
σιν τής χρήσεως μεθόδων παρα
γ<"Υής/ σημάτων, προνομίων, κι νηματογραφικον ταινιών κλπ-, πε ρί ών τό αρθρον 8 ΝΔ 4444)64. Συν τή βηλώσίΐ καί ή καταβολη τοΰ φόρου. ΔΗΛβΣΕΐΣ ΦΟΡΟΤ ΚΤΚΛΟΤ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώ- οεως καί καταβολήν τού αναλο¬ γούντος φόρον επί των άκαθαρί- στοιν έσόδων μηνός ,Ιουνίου. 1) Βιομηχανίαι καί οϊοτεχνικαί έ πιχειοήσεις ΑΝ 660)37, 2) έπι- χειρήσεις έμπορίας καί έικμεταλ- λεύσεως κινηματογραφικών ταινι ών, 3) μεταφορικαί έπΐχειρήσεις. Αί τροΛεζικαί καί παραγωγής ήλεκτιρικοΰ ρεύματος έπιχειρήσεις διά τα άκαθάριστα εσοδα αυτών μηνός Μαίου. ( Σ ημ.: Είς πάσας τάς άνωτέ οω περιπτώοεις ό φαρός καταυάλ λεται έξ ολοκλήρου κατά τόν τος άνιυ των 2.001» δραχμών μη- νιαιως. Προθεσμία ύποβολής: Έν τος μηινός άπό τής καταρτίσεως ΡΑΛΑΒΗΣ ΑΤΤΙίΝ έκ τού | τής μισθωτικής σνμϋάσεως. τελωνείον υποχρεούνται είς υπο υολήν δηλώβεως καί καταβολήν τού φόρον πολυτελείας ύπολογιζο μένου επί τής άξίας τής λ,αμβα- <ναμένης νπ' όψιν διά την επιβο¬ λήν των δαοιμών κ«ί επί σνντε- λεστή 11>% διά τά ψαβεντιανά
καί 15% διά τα έκ παρσελάνης εί
δή.
ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ
α) Δήλιυσις καταναΛωοιιος εί
δών ΓνΛ 382ΐ»)ο«. 'Υποχρεοι: υι
ς η διαακει<αοτΛΑ, είδον ,~ε<>ιλα·μυανομε:νωιν εις τον πινακο
τού άρθρου ι παρ. 4 τού ως α-
νιο Λ.Δ. (,τιιροί ιύρωπαικοι, ουυ-
γαι κλπ., κλιματιστικαι συσκιυαι,
«νελκνστήρες κΛ,π.) δια το .ώ! Λ
ΟΛΟΝ των άκαθαριστοον εσυδον
μηνός Ίουνίου (τής εκπτώσειυς
ϋθ'/ο καταργηϋείσης δια τοϋ Λ.
Δ. 03)68).
|5) Οί €Ϊσαγωγεί; ή
γοι κηρωδών υ/.ον ι,π/.ην κιιρου
με/.ισσών) διά τα ακαθαρισΐα έ
οοδα των κατά τύν μήνα Ιού¬
νιον πωληθέντων ύινώνάποκλει-
στικώς προ; κατασκευήν κη^ι-
ων, λα,μπαδων,
Κίόική είσφορά υπέρ ΟΙ Α
Νόμον 41611)61. 'Τπόχρεοι οί είσα
γωγεϊς ή κα,τασκευασΐαι είόοιν
τοϋ άρθρον 11 τοΰ νόμον 41611)
61. Ή είσφορά (10%) ύπολογΐι,ε
ται επί τής άξίας των χ»τα
μήνα Ιούνιον πωληθέντων ιί-
6ών. 'Η είσφορά τής
Λεριπτώοεως, ώς καί ό
ΐών δύο προηγούμενον καταβα/.
λονται συν τή δηλνώσει.
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟΥ
Κ.Φ.Σ.
1) Απόδοσις χαρτοσήμου ά-
γροτικών προΐόντων. Μέχρι 1Ο·ΐί.
71 δέον νά
πος δήλωσις αποδόσεως τελών
χαρτοσήμον, εισφορών
δακοκτονίας, μετ" άποδ·εικτικοϋ
καταβάλη; αυτών, επί τή^ άξίας
ιών κατά μήνα Ιούνιον έκδο-
θέντον στοιχείων άγοράς γεωργι
κων προϊόντωιν, πωλήσεως γε<υργι κων προϊόντων ιδίας παραγοογής καί έκκαθαρίσεων επί πωλήσεως διά λογαριασμόν των παραγωγόν- 2) 'Τπο'6ολή στοιχείων υπό των ϊξαγωγέων διά τάς άναγγελνθεί- σας διαφοράς κατά μήνα (Ιούνι¬ ον επί των θεωρημένιον τιμο- λογίων των (δρθρον 53, παρ. 2 ΚΦΣ). 3) 'Τποδολή στοιχείον υπό ά- σκαλιστικών έπιχειρήσεο^ν: Μέ¬ χρι 10.6.1971 αί άσφαλιστνκαΊ, έ¬ πιχειρήσεις δέον νά υπο6άλλουιν τάς υπό τοΰ αρθρον 47 ΚΦΣ προ ΰλεπομένας καταστάοεις δι" έ 4) Δήλοσις άποθηκώ: Τ,πυ- χρεοι αι έπιτηδευματιαι, οί π-ροτι- Οέμενοι νά χρησιμοποιησυυν χώ¬ ρον, πρός άποθήκευσιν αγαθών, ή έτέραν, πλήν τή; κυς.ιί«ς έπ<ιγ γελματικήν εγκατάστασιν. 'Η δη- Λοσις νποβάλλεται εί; τού οικονο¬ μικόν εφορον τής περιφερείας τού ύποχρέου πρό πάσης χρηοιμοπυιη- σεος των άποθηκών ή τής έπαγ- γελματιχής εγκαταστάσεως (άρ¬ θρον 13 5) 'Τποβολή καταστάοεων πό Α. Ε. έντός δίμηνον άπό τής έγ- κρίσεο); τοΰ Ίσολογισμοΰ, αί ή¬ μεδαπαί Α. Ε. υποχρεούνται νά ύπαβάλονν διά τάς όναμαστικα; μετοχάς, ατομικήν κατάστασιν, δι' έκαστον μέτοχον κ-αί σνγκεντρωτι- κήνι τοιαύτην μέ τά έν άρθρω 52 παρ. 1 ΚΦΣ όριζάμενα οτοιχεία. Έπίσης έντός τής αυτής προθε- σμίας υποχρεούνται εί; υποβολήν καταστάσεων διά τάς άμοιβάς τού Διοικητικού Συμβουλίου καί τού σωτερικου Επί τοΰ δίκτυον τούτου επήλθεν α. Τοΰ μήκονς των γραμμών κα τά 2 χιλιόμετρα. β. Τοΰ άριθμοΰ των 6ασ.κών με ταλλικων κνκλονμάτιον κατά 29 καί τού μήκον; αυτών κατά 148 χιλιό¬ μετρα. γ. Τοΰ άρι-θμοΓ' των ψροεσύχνωα κυκλωμάτων κατά 822 καί τού μή¬ κον; αυτών κατά 29.58 χιλιόμετςα δ. Τοϋ άριθμοΰ των άσυρματΐ- κών κυκλωιμάτων κατά 441 καί τοΰ μήκονς αυτών κατά 95.358 χιλόμ. ρ. Τοϋ άριθμού των ΰπογείιυν , όμοαξονικοϋ καλωδί- ου, κατά 64 καί τού ιιήκονς αυτών κατά 15.378 χιλ.ιύμετρα. στ. Τού άριθμοΰ των τιον ύποδρνχίου δίκτυον κατά 1 καΐ ιοϋ μήκον; αυτών κατά 8 χιλιόμ. ϊ. Κοινοτικόν τηλεφωνικόν δίκτυον "Επί τού δίκτυον τούτου επήλ¬ θεν αύξησις: α. Τοϋ μήκονς των γραμμών κα τά 414 χιλιάμίτρα. β. Τού αριθμόν των κυκ'.ωμά- . - & ■ των κατα !)60 :<αι τού μήκους αυ- προσωπικού, τας παρεχομρνα; δια «* , τού εγκριθέντος Ισολογισμόν. ΚΙΝΗΤΗ ΕΚΘΕΣΙΣ Τί2Ν ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Κινητή έκθεσις έλληνικών προ- ιύντων θά. λειτουργήιση, είς τα πλ.αί σία τής στανροφορίας διά την πρστίμηοΊν των έλληνικων προϊ- όντων. Δι' άποφάσειυς τοΰ υπουρ γοϋ Συντονισμοΰ σιινεστήιθη επι¬ τραπή τεχνικόν έλεγχον καί παρα ΟΓΆ καί Ρ"ΥΥ?λθείσης είς την Α.Ε. ΒΙΑ ! ΜΑΞ. 'Η επιτραπή, λαμβάνοΜΐα νπ' δψιν τόν σκοαόν διά τόν οποίον .-τραοοίζεται ή κατασκεναζομένη εκ θέσις, θά πιστοποιήση την καταλ ληλότητα των έγκαταστάσειον αυ¬ τής, φερομένων επί πίντε ρυμονλ διαξονικών όχημάτιον. σεις καί έπιστροφάς άσφαλίστριον ώς καί διά τάς καταβληθείσας ή πιστοθείσας άσφαλ.σ"ηκάς άπο- ζημιώσεις έ'τους 1970 (έγκ. 'Τπ. ίΣΤΝΕΧΕΙΑ είς τί»ν 7ην Σελ.) ΝΕΑ ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΟΥ ΧΡΤΣΟΤ 'Η τιμή τού χρυσοϋ εσημείωσε )Όές νεαν αύξησιν, άνελθοΰσα είς τό άπό 2ϋτί«ς «Ανώτατον επίπεδον ο'ύτής. ΕίδινώτεροΛ', είς χά Λονδίνον, ν τιμή τοΰ χρΐ'σού ίφβασε τα 41, 97^ δαλλ. κατά ονγγίαν, έναντι 11,80 τής Δίυτέρας, ένω είς την αγοράν χρυσοΰ των Παρισίων ήγ- των κατά 7.074 χλμ. ι ."■. Λιεθνές τηλ.ειτωνικύν δίκτυον 'ΕπΊ τού δικτί«οτι τοίτοι· επήλθεν αύξησις τού άριθμοΰ των κνκλ.ω- μάτων κατά 37 "/αί τοΰ μήκονς αυ¬ τών κατά 143.118 χλμ. 4. 'Εσωτερικ.αΊ νπεραστικαί τηλε- ο;ο)νικαί εγκαταστάσεις α) Έγκατεσττχιβη καί ετέθη είς λ.ειτουργίαν δ τρώτος έν 'Ελ.λάδι Λορνφορικός Σταθμός Έδά(|Όυς 171 μετα/,Λακται τοπικης συσται- χιν,ς θιά τ ήν οημιουργιαν νειυν Λ,ιιροκινητων 'Λστικών 1'ηλεφιυνι στικα καί Μικροαστικά Κέ-ντρα και εί; 45 Σταθμόν; νή; δια Την καθ1 ο/.ον το 24ωςον ιξιπηρέτησιν των κατοικων τής ν1 β) Άπεξηλ.ώθησαν 6 Αΰτόμα- το 'Τπεραοτικά Τηλεφωνικά Κέν- τς,'α, των σι»νδρομητών των έξνπη ΐετονμέη<υν διά την αυτόματον δ- περαστικ.ήν άνταπόκρισιν μέσω τίίν ί'περκειμένοιν Αύτομάτων 'Τπερά- ΐ'τικίδν Τηλιφΐυνικών Κέιντριυν. γ) Εγκατεστάθη κα'ι έλειτοϋρ- γησεν 1 Χειρσκό·ητον Τηλεαχονι- κόν Κέντρον κίντρικής συστοιχίας. δ) Έτοποθετήθηο-αν 94 ·νέα τη /.((Γοινικά συστήματα φερονσης σν χνότητος, εξ ών 32 τρ<πλά και 62 δωδίκαπλΛ, ένώ άφηρέθησαν ίι2 σνστήματα πεπα/.ακοιιέ'να, έξ ών 58 άπλ.ά, 12 τριπ/Λ καί 2 διοδε- καπλά. ' ε) Έτο.τοθετήθησαν είς διάφο ί·α Τηλρπικοινοη'ΐακά Κέντρα 60 άντιακονστικο'ι Οάλχχμοι νπεραοτι- κής τηλεφωνίας. στ) Έγκατεστάυησα εί: διαφό¬ ρους Τηλεπικοινωνιακάς Μονάδας χρόνον έπιδόσειος ως). Αί άσφαλιστικαΐ τής δηλώσε- επιχειρήσας δέον νά καταιβάλ.ουν την 3ην δό σιν (1)3) τοϋ ςρόρου διά τά ά- καθάριστα εσοδά τον έξ άσφαλί στρωντο ΰ τρίμηνον Απριλίου — Ίουνίου. ΔΗΛΩ Σ ΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΤ ΦΚΕ (Β.Δ. 1)2)51) 'Τπόχρεοι: 1) Αί 6ιομηχαΛΐκ«ί καί διοτεχνικαί έπιχειρήσεις δι' είσαγο)γάς είδον υποκείμενον είς τόν ειδικόν ΦΚΕ Β·Δ. 1)2)51 ώς κάτωθι: Δι." είσαγ<ογάς μη¬ νός Μαΐον έπίδοσι τής δηλώ- σεως καί καταβολή τής 1ης δύ- σειυς (1)3) τού φόρον. Δι' είσα γωγάς μηνός Μαίου καταιδολή τής 2ας δόσεως καί δι' είσαγω- γάς μηνός Φεβρουάριον καταβολή τής 3ης δόσεως. ΠαραγωγοΙ ή κατασκευασταί ή είσαγωγεΐς (μή άσκούντες βιομηχανικήν η 6ιοτε- χνικήν επιχείρησιν) είδών υπο- κείμενον εί; τόν ό; ανω ειδικόν διά τά άκαθάριστα εσοδα των κατά μήνα Ιούνιον πωλή- .' Γ) διά την αξίαν των ί- διοχρησιμοποιηθέντιυν ή πως διατεθέντων ώ; άν<ο είδών. Κατα&ολή τοϋ (ρόρου έφ' άπαξ ονν τή δηλώσει. (Σημ.: Περ'ι των άπαλλαγώιν· έκ τοΰ εΐδικοΰ καί λοιπών λεπταμερειών βλέπετε ΑΧ 154).'>7). 3) Βιοτε¬
χνικαί έπιχειρήσει; σακχαρωδών
προϊάντοιν έτησία; άγορά; σακ-
χάρεως ανω των Β.ΟΟΠ κιλών
γορασθείσας ή είσαχθείσας ποσό
Συν τή δηλώσει καί ή
κβταβολή τοΰ φόρον επί σνντε
λεστή 3% ή 2% προκειμένον πε-
ρί βιοτεχνιών έγκατεστημένων
είς νήσους, πληθνσμοϋ κάτω των
εο.οβο.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΠΟΛΥ
ΤΕΛΕΙΑ Σ
'Τπόχρεοι: 1) Αί έπιχειρήσει;
τεχνητή; μετάξη; διά τά άκαθά¬
ριστα εσοδά των μηνός "Ιούνιον
έκ πωλήσεως τοΰ προϊόντο; (συν
τελεστής φόρου 20% επί τής τι-
'-ί1"*™^ β1τ,τ" <Ι|Τ *"*·' νισε τα 42,02 δολλ., Εναντι 41,8-1 (Συνεχεια ε* της 1ης σελίδας) ^ς ^^ Ή αύξητική τάσις τής τιμή^ τοΰ χρυσοϋ άποδίδεται άφ' ενός Είς την περιωρισμένην προσφοράν καί άφ* ετέρου 4ς την διεθνή νο- μισματικήν άβεβαιότητα. Οίκον. 678«)1969). ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ ΕΙ2Ο- ΔΗΜΑΤΟΣ προοώπο>ν. Κατα¬
βολή τής 3ης δόσεως τοΰ φόρον
μετά τής άντιστοίχου τοΰ προκα
ταβλητέου, επί εΐσοδήματος 1971·
2) Νομ. πιροσώπων μή κερδο-
οκοπικοΰ χαρακτήρος. Καταβολή
τής 4ης δόσεως τού φόρον, με¬
τά τής άντιστοίχου δόσεως τοΰ
προκαταβλητέου. ''
3) Ναμ. προσώ-των. Κε-οδοσ/.ο
κοϋ χαρακτήρος, άτινα εκλει-
σαν ισολογισμόν την 30.6.70. Κα
τοθολ.ή τής 8ης δόσεως τοϋ προ-
καταβλητεον φόρον (1)8).
4) Ναμ. προσώπων κερδοσκο
πικοϋ χαρακτήρος άτινα ϋκλεισαν
ισολογισμόν την 31.12-70 καταβο
/ ή τής 2ας δύσεως τοϋ φβρο'
(1)6) μετά τής αντίστοιχον τοϋ
.τροκαταδλητέου (1)8).
5) Νομ. προσώπων υπό εκκα¬
θάρισιν ϊ] διάλυσιν. ΜέχρΓ 10.Κ.
71 ή ΰποδολή τής δηλώσεο)ς κα'ι
ή καταβολή (έφ' άπαξ) τού φό¬
ρου, ίίτ'ΰσον ή έκκαθάρισις ε/.η-
ξεν ή ή έκκοιθάρισις έ'γινε ττ|ν 30.
4.71. Άλλτος έντός μηνός άπό
τή; εκκαθαρίσεως ή διά τής δΐαλύ
σεως.
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
ΜΕΧΡΙ 15.6.71
'Τπόχρεοι: Έπιχειρήσεις Φυβι-
κά ή Νομικά Πρόσωπα διά τάς
ργγοαιτείαας είς τα βιβλία κίΐτά
μή'α Ίοννιον ,τράξεις δανεάιΐν δι
ανοιιής κερδών καί πάσης
άπαλήψείον των έτέριον. Συν τή
ύποβολή τής δηλώσεως καί ί) κα¬
ταβολή τού χαρτοσήμου.
ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
1) ΟΙ άρχιτέκτονες καίιιηχανι-
χ.οί ύποχρεοΰνται είς ν.τοβη-λήν δη-
λώσεος καί καταβολ.ήν φόρου διά
την σύνταξιν μελετών, επίβλεψιν
τ?χνικών εργονν κ.λ.π. ποό τϊίς χο
ηηγήσεο); τής σχετικής αδεία; η
τή; θείορήσεοις των σχεδίιον κλπ.
2) Οί τό πρώτον ά.ρχάμενοι των
εργασιών το>ν έπιτηδευματίαι υπο
χρροϊΛται νά ΰποβάλοτ«ν σχετικήν
δήλοσιν πρός τόν Οίκ. "Εφορον
τή; περιφερείας ασκήσείος τοΰ έ-
πιτηδενιιατος καί νά έφοδιασθοΰν
μέ την ήτο τού Νόμον 4045) 1960
προβλεπομένην άδειαν. 'Η 6ήλ<·>-
σις δέον νά υποβληθή πρό τής ε¬
νάρξεως των εργασιών.
3) Επί εκμισθώσεως άκινήτων
ν.ειμένο>ν είς την περιφέρειαν τέ¬
ως διοικήσεως Προηευούσης, υφί¬
σταται ύποχρέ<»σις πο^ολής είς ϊόν αρμόδιον Οίκον. "Εφορον αν πγράφου (είς διπλούν) τον ίδιο>-
Γ'κηΰ μισθο)τηρίου κατά τάς κατω
τεριο διακρίσεις: α) Επί καταστή
μάτίον άτΐξαρτήτιος ποσοΰ μισιθω-
ματος. β) Επί, οΐκιών μόνον είς
περίπτωσιν συμβατικοΰ μισθώμα-
ΚΙΙΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑΚΗ
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΓΗΣ ΚΤΠΡΟΤ'
ΘΑ ΕΛΘΗ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ
Έπιμελητηριακή άΛΤΐπροοωπεία
τής Κύπρου πρόκειται νά άιτιχθή
είς Αθήνας περί τάς αρχάς τοί
προσεχοΰς Όκτωβρίον. 'Η έν λ.ό
γο) άντιπροσο)π?(α θά ?χη αι<νομι- λία; μέ τονς ίκΛοοσώπονς των κεντρικών Έπιμελητηρίοιν τής 'Ελ λάδος, επί θεαατων άφορώντιον Γις την συνεργασίαν των δΰο χοι- (,,ών είς τούς τομεϊς τοϋ έμπορίου καί τής Λιομηχα.'ίας. ς» Άπετοποθε-τι'ιθησαν 178 με- τα/./Λΐκται τοπικρς συστοιχίας. Γ'. ΤΗΛΕΓΡΑΦ1Α 1. Τηλεγραφικόν δίκτυον καί έσω- ΐεοικαί έγκατιιστάσεις. α) Ηυξήθησαν τά τηλεγραφι- /.ά συστήματα φερούση; βι·χνότη- τυς έσι,ιτερικοΰ -/ατά 21 και τα τού εξιυτερικοϋ κατά 5. β) Ένεπλοντίσθη τύ τηλεγραφ; κόν δίκηιον διά 147 κνκλωμάτον ϊσωτερικοϋ μήκονς 24.599 χλμ. ϊχχί 144 τοιούτων έξωτερικοϋ μή¬ κου; 82.741 χλ.μ. γ) Ηυξήθη ό άριθμό; των έντα- χθεΗ'τιυν είς την αυτόματον τηλε- γραφίαν Τηλεπικοινιονιακών Κέν -,οων κατά 35. Οίίτω, ό άριθμό; των οΐ'νδεδεμένων είς τό αυτόμα¬ τον τηλεγραφικόν δίκτυον Τηλε.τι- κοινο>ν ιακών Μονάδων ανήλθεν
ΐίς 119, έκ των οποίων 3 Αντοτε-
λή Τηλεγραφεϊα, 79 Τηλεπικοινο
-,ιακά Κέντρα, 32 Τμηματικά Τη-
λρπικοινιονιακά Γραφεία, 4 Τηλε-
πικοινονιακά Κέντρα Ειδικόν Συν
Ι'ηκών Λειτουργίας καί 1 Παράκτι
όν Κέντρον Ραδιοεπικ,οινωνιών.
δ) Έτοποθετήθησαν είς διαφό¬
ρους Τηλεπικοιινωνιακάς Μονάδας
50 τη/.έτυπα καί 13 αΰτόματοι με
τ«6ι6ασταί, ένώ άπετοποθετήθη-
οαν 32 τηλ.έτυ.τα καί 4 διατριγτι-
καί μηχαναί.
ε) Έπεξετάθη κατά Κ μεταλλά-
κτικά; θέσεις τό Κέντρον Τηλε-
ς ιονοΐ'μένων Τηλεγραφημά τ (ι) ν
ν-Κ-σσαλο-νίκης.
στ) Έγκατεστάθησαν καί ετέθη¬
σαν έν έκμεταλλεύσει φιοτοτηλε-
γραφΐκοί σταθμοί είς Αθήνας καί
Θεσσαλονίκην.
2. 'Τπηρεοία ΤΕΛΕΞ
α) "Εγκατεστάθη καί ετέθη είς
λειτουργίαν τό Αυτόματον Τηλέτυ
,τ,ικόν ΚέντροΛ· Χίοΐ', χο>ρητικότη-
τος 40 παροχών.
β) Ηυξήθη ή χιορητικότης των
παροχάς.
Τηλετΐι—κων Κέντριον κατά 85
γ) Ηυξήθη ό άριθμό; των συν-
δρομίΐτών ΤΈΛΕΞ κατά 612.
δ) Ηυξήθησαν τά τηλέτυπα των
ΤΕΛΕΞ κατά 516.
ε) Έτθποθετήθησαν 14 τηλέτυ¬
πα, έξ ών 8 εί; Υπηρεσίας ΤΕ¬
ΛΕΞ διά την μετά των σννδρομη-
τών ανταποκριτήν καί 6 είς μισθω
τάς τηλεγραφικώς κυκλωμάτωιν.
στ) Έτοποιθετήθησαν 8 αΰτόμα-
τοι μρταδιοασταί εί; τηλέτν.ια μι
σθιοτών τηλ.εγραφικών κτκχλομάτ-
τμλ· καί άπετο.το·τ)ίτήθηβα.ν 4 δια-
ιοη^ικαι μηχ.οτνοιι.
ζ) 'Εξωπλίοθησαν 518 τηλέτν-
,τα σπνδραμτττών ΤΕΛΕΕ διά δτα-
τηητικής μηχαινής καί αυτομάτον
τυύργησαν 3 Σταθμοί Ασύρματον
είς Ιΐαρνηθα, Δαρθίτσαν και Σϋ-
ςον δια την ϊςΐιπιιβετησιν των πλε¬
πλΐΛΐυν εις τας
θα/.ασοως
Λ'. ΠΑΡΑΚΤΙΟΣ
ΡΑΛΙΟΕΠΙΚΟΙΜΩΝΓΑ
1. ΣτΛ'ε«τήθη ή νέα 'Τπηρεσία
Πηνρανττίον άνταΛθ«β»οεο)ς
{•πεοβραχέιον κυμάτων (νΗΡ) διά
την ραδιοτηλρφωνικήν
σιν των άίίτοπλ.οΐκώ'ν πλβίων. Πρός
τουτο έγκατεστΛθησαν καί έλρι-
/τιριοχάς Άργοσαριονικοΰ καΐ Κυ-
κ/.άδων, επίκειται δέ ή έγκατάσία
σις και, λειτουρ,για 16 εισετι
των σταθμών.
2. "Ηρχισεν ή μετάβασις πρός
τους ναυτι/./.ομένους ύψ' «πάντων
των Παράκτιων Κεντρον 1'αδιοε-
πικοινιονιών τού υπο τής Έονικής
Λΐετεωρολογικής 'Τπηρεσίας
Λομένον μειεορολογικοθ δελτίον
είς την αγγλικήν καί ελληνικήν
(τετράκι; άνά 24ωρον).
3. Ηυξήθησαν αί οταθερα'ι τη¬
λεγραφικαί ζεύξπς μίτα,ξν τού 11α
ςκκτίου Κέντρον Ραοιοίπικο*νωνι
-ϋν Ά'θϊτνών καί των Τηλϊγρονφεί-
- ΙΙειραιο>ς κατά δύο
κα'ι ιιίαν, άντιστοίχιος, διά την εν
χεαβστέραΛ' διακίνησιν των ραί>ιο-
τ ηλε γρβφημάιτιυ ν.
4. Ηυξήθησαν κατά 1 αί θέσεις
ςαδιοτηΛεφο>νίας τού Παρακτίον
Κέντρον Ραδιοβπικοινωνιών Αθη¬
νών.
ΰ. Συνεστήθη τό Παράκτιον Κέν
τρον ΡαδνοεπικΜ'νο/νιών Αθηνών
είς τό αυτόματον αστικόν δίκνυον
πιριοχής Πρωτειιούοης, διά την
όπ' εύθείας πραγμιατοποίτνσιν ρα-
οιοσννδιαλέξεων άνευ τής μεσολα¬
βήσεως τού 'Υπεραχπικοϋ Τηλειρω-
ν>κυύ Κέ"ν·τρου Αθηνών.
6. Έτοποθετήθησαν ρ'ις τό 11α-
ράκτιον Κέντρον Ραδιοεπικοινιιινι-
ών Αθηνών 19 'νέοι ραδιοτηλ»ε-
γραίρηταί άπόφοιτοι τής ΣχοΛής
ΙΙοοσοπικοΰ ΟΤΕ, διά την άρτιω-
τι;ραν έξνπηρετηοιν τής διαρκώς
ι ίςανομένης άνταποκρίβεω; τοΰ
Κέντρον τούτον.
Ε'. ΚΤΙΡΙΑΚΛ ΕΡΓΑ
1. Κατεσκευάβθησαιν 20 νέα κτί
ρια, σΐ'νολικον όγκον 62.905 μ3.
2. Εγένετο επέκτασις είς 23
νί-α κτίοια κατά 91.921 μ3.
Οίίτω, ό άοιθμός των κτιρίίον
τοϋ Όργανισμού κατά την 31.12.
1970 ανήλθεν εί; 353, συνολικόν
όγκον 1365.665 μ3. Έκ τούτων
ί!5 ευρίσκονται Ης την .-ν»ριοχήν
Πρωτευούσης καί 288 είς Επαρ¬
χίαν, συνολικόν όγκου 817.000 μ3
καί 748.665 μ3, άντιβτοίχος.
ΣΤ'. ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΟΝ
ΚΕΝΤΡΟΝ
Είς τό έττελίβ'θέν κατά τό
έ'το; τούτο υπό τού ΜηχαΛ'ογραφι
κου Κέντρου έργον,
ται:
1. 'Η κατά μήνα ε'κδοσις 760.
000 λογαριασμών συνδρομητήν
167 Λύτομάτον Αστικόν καί Μι-
Κέντρον, 215.000 λο-
γαριαβιμών σννδραμητών επί πι-
—ώσει ΰπϊραστικών τηλεφωνικον
, 39.400 λογαριασμών
ηννδροαιητων έ .τί πιστώσει τηλρ-
καί 2.079 λογαρια¬
σμών Λυνδραμητών ΤΕΛΕΞ
2. 'Η παβακολούθτισις τής κινή¬
σεως καί τής έν γέιν«ι διαχειρίαί-
ως των άποθηκών ίιλικον τού Όρ
γανισμοϋ.
3. Ή κατάρτισις των καταστά-
σεοιν μίσθοδοοάα; τοΰ προσωπικόν
ολόκληρον τής Χώρα;.
4. Ό ελεγχος έ|οφλοι<μένων λο γαριασμών, ή έκδοσις διαφόρων Γτατι-στικών πινάκων, ό; καί ή έ- πεξεργοισία των φύλλον ποιότητος τοϋ προσιοπικοΰ, των παραστατι κων κίά τινίιη· αλλωιν στατιστικής ς βτοιχείων. 3 ΩΡΑΙ ΜΟΝΟΝ Η ΔΙΑΔΡ6ΜΗ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑ ΤΗΣ Ν. ΕΓΗΑΤΓΑΣ ΟΔΟΥ ΙΙαρουσία τοϋ Προέδρου τού Παν,αιμά κ. Λάκας, ό άντιπρύεδρος τή; Κυβερνήσεως κ. Στ. Παττα- κός, έθεμελίιυσε την Έγνατίαν ό- ^όν, άξίας 4,5 δισεκατομμι>ρίων,
ί| όποία θά σννδέση την "Ηπειρον
μέ την Μακεδονίαν.
Κατά την τελετήν ωμίλησεν ό
ύπουργός Δημοσίιον "Εργων κ.
Παπαδημητρίον, ό οποίος εξήρε
την σημασίαν τού ϊργσυ, χαςακτη
ρίσας αύτό ώς «τό μεγα/.ντερον
νποδαμής, τύ οποίον έπρο-
γραμματίσθη ποτέ εί; την χώραιν
μας» καί προσέθεσεν:
«Ή Έγνατία Όδός ή όποία δι-
ασχίξει την Έλλάδα άπό Δνσμών
πρός Ανατολάς, ακολουθούσα την
ο.αδρομήν: Ήγουμενίτσα — Πα·
ά — Δωδώνη — Ίιοάιννινοι
- - Μέτσοβον — Γρεβενά — Κοζά
ντ; — Βέροια — Κλειδί — θεσ
<ταλ.ονίκη — Δερβένι — Άμφίπο- /.ις — Καβάλα — Ξάνθη — Κο- μοτηΛ'ή — Άλ.εξανδρούπολι; — - Άρδάνιον. Τό θεμελιούμενον τμήμα άπό τού παρά τό χωρίον Κλειδί κάμ¬ πον μέχρι τοΰ ΰι)>ου; τοΰ χιορίου
Κουλούρα, έ'χει μήκο; 25 χιλ^ομέ-
τρων, ή δέ δαπάνη κατασκευής
τού άνέρχεται είς 197 έκατομμύ
η (ι δοαχμών.
Ό άνάοοχος ΟΙκο; Μάκ Ντό-
λαντ προχιορεϊ είς την σΐ'νταξιν
των μελετών. Ούτω δύναται νά
ρον η ουδόλως συνδϊονται
("II-
πειρος — Μακιδονία) η στ'νδέοτ
ται πλημμελώ; ("Ηπειρο; — θεσ
ΑΠΑΛΛΑΓΗ 509)6 ΕΚ ΔΑΣΟΝ, Κ'-ΤΑ ΤΗΝ
ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΤΟΥ ΗΗΧΑΝ. ΕΞϋΠΛΙΣΜ Ο Υ
Πάσα διόμηχανία ή 6ιοτεχνία, ή
ΰπυία εχει συμπληρώσει τοΐ'λάχι-
στον πενταετίαν καί. έπιθνμεί ά
,ιοοβλρ((θή δτι μέχρι μέν λήξεως Ελλάδος.
όΓ' τρέχοντος ετους θά δημοπρατη
θοΰν καί θά άοχίσοΐ'ν έκτελον.μενα | Ό σΐΛθλικός προϋπο?Λγισμός
σαλια). .Τπβλογι^ται ότι ή άπό Π, ίή κατα ποσσστάν 50% ά.
Ιο,ανν,νων μ~οι θ»οαλονίκης παλλαγή ίκ δπομων ^ λο1πων
οιαδβομή θα καλυΛτεται ανέτως
έν.τός τριών περίπου ώρών. Έπι-
ση; θά συνδέση όλόΐίλνιρθν την χώ
ραν μετά τή; ΕύρώΛΤΐς μέσω τού
/.ιμένος Ήγουμενίτοτη; καί μρτά
τή; Μέσης Άνατολής διά τής έ.ιί
τοϋ ποταμοϋ "Εβρον Γεφύρα; των
Κήπτον. ,
Η ΝΕΑ ΕβΝΙΚΗ ΟΔΟΣ
ΘΕΣ) ΝΙΚΗΣ — ΚΑΤΈΡ1ΛΉΣ,
Ανεκοινώθη έκ τοϋ ύπονργεΛθΐ)
Σ υντονιομοΰ, ίίτι σννεχίζονται αί,
έργαοάαι τή; κοτασκενή; τή; '&
θνικής όδοΰ θεσ)νίκη; — Κατϊ-
πίνη;, μετά διακλαδώοεμ); Χα;
/άστρας ■— Βαθτ'?Λκκον, σννολι,-
>οΰ μήκον; 70 χλμ. περίπον. Διά
τής νέα; έθ·ικής όδοΰ, ήτις σνντο-
μρύρι την απόστασιν θεσ) κης —
Κατερ^νης κατά 30 χλμ., θά έξν-
τηρετηθή έπίσης τα μέγιστα ή κί-
νηαις των ξένον τον<>ιστών, ό);
καί ή διακίνηοις των έμπορενμα-
τιον πρό; Γιονγκσσλ.αβία καί τάς
υπολοίπους χώρας τής Εύρώπης.
Έκ παρα^.λήλ,ου ή νέα όδός, θύ
ι ξυπηρετήβη τάς έμπορενματικάς
μτταίτοράς καί την διακίνησιν προ
εόπων μρταξΰ Βορείαν καί Νοτίου
ί:τερα 5 τμήιιπτα σΐ'νολικοΰ μήκους
-'ί'ι χιλΐ(ηιέτρο>ν, κατά τάς αρχάς
δέ τοΰ έπαμένου ίτονς 4 εισέτι
τμι'ιματα, σ»Λ·ο/.ιχοϋ μήκονς 143 χι
τού έργον, τύ οποίον ήρχισε τόν
πααζομένη
είς την Αρρ*δταν Τελιονειακήν Άρ
χήν, νΛέχπ θέσιν έντολής, διά την
.τΛ,ς.άδ^σΐν επί άηαλλαγ-ϋ 56% έκ
των δαομων «αί λοιπών φόρ('Λ·.
..... ... Ή παράδοσις τού μηχοτνικοΰ έ-
ίταινΐϊει τάς γνΐοστάς διακοπά; λει τ.ιήαατος Χαλάστρίΐ; — Γιονγκο εοπνΛβΙιοΰ, θό. γίν«αι κατ' αρχήν
τουογία; κατά -όν χριμώνα καί δα σλαΰίας), ό κόμδος Κλειδίον προσωρινώς κα', έναντι άξιοχρέ-
,ιηνηράν σνντήρησιν. ισύνδρσ:; τής Έγνατίας όδοϋ μρ- όν πρΌΟω.Ιικής έγγι·ήσΕ(.ι; δ:ά
'Η Έγνατία Όδός πρόκειται τά τή; όδοϋ θρσσηλοΛ'ίκη; - Κα- ! τονς δασμόν; καί λοιποϋς φΰρους.
νά σΐΛ·δέση έκτρταμρνα τμήματα τεοίνη;), ό κό·μΓ,ο; Κατερίνη; καί Ή μτοική άτέλεια θά ορισ'τικο-
τή; χώρας, τά όποία μέχρι σήμε- ί κάμβος Αγ. Άθανασίου. " ,τοιήται επί τή προτκΐγωγί^ είς τό
χ ς ρχ.,
λΐομέτοων, μεταξίι των όποίοίν καί Ι ,ατέχει δέ είς την χρΓ,ιιατοδότη-
« όδική σήραγξ άπό χωρίου Μαλα σιν τού μερικως καί ό άνάδοχης
',άσι μέχρι χωρίον Άνήλιον Με- >ατ<ισκευαστής τονς. τσόβον, μήκους 3 πρρίπον χιλ.ιαμέ τρών, εί; νψάμετρον δέ 1.150 μέ Είς τό έργον περιλαμβάνεται ή τροη- έξαοςραλιϊομένης οϋτω τής κατασεκυή γεαυρών επί των πο- χαθ' όλην την διάρκειαν τοΰ ετον; τ&μών ΓαλλικοΓ', Άξιοΰ, Λουδίά κα'ι ανεξαρτήτως καιρικών συνθη '/ιι Άλιάκμονος, ό κόμβος Λενδρο κων άπροσκόπτον /.ειτουργίας τής ποτάμον, ό κόμβο; Άξιοΰ (παρά όδοϋ, ή όποία σήιμερον διερχομένη την διαστανρωσιν τής όδοϋ θεσοα διά τοϋ ανχένος τή; Κατάρας έμ- λονίκης — Κατερ,'νης, μϊτά τού ία ά ά δά ή Γβλοινείσν είσαγίογής των κάτιοθι δικαιολογητικών: α) Β&6αιώσεως τής αρμοδίας 'Τπηρβθία; τού ύ- πουργτίου Βιομηχανίας δτι τά πά ραλ竧θέντα μηχανήματα έγκατε- στάιθησαν ιί; τί|ν επιχείρησιν καί χρησι,μοποιοϋντοι διά τόνι σκοπόν διά τάν οποίον παρελήφθησαν. β) Βεβαιώσεως τής έπιχειρήσρ- (■)ς περί καταγραφή; τιυν, είς τά παρ' αυτή τηρούμϊνα 6ι·β/άα. Τά βιχαιολογητικά ταυτα δέον νά προ σάγωνται κίς τό Τελ(ονεϊο·νι είσαγω γής έντός εξάμηνον άπό τής παρα λαδής των μηχκνημάτων. 'Η προ- Οΐαμία (χΐττή δύναται νά παρατείνη >αι κατά τή··, κρίσιν τού Τελώνου,
ίφ' όσον σνντρέχονν άποχρώντες
λύγοι. Ή χρησιμοποίησις των μη-
χανήπάτοη· τούτοιν είς άλλας χρή·
σεις, πλήν έκείνοη- διά τάς όποί¬
α; εισήχθησαν, ή ή πώλησις τού¬
τον είς τρίτον; δικαιούχβνς ή μή
τίς την πρός ύποτΐολήν άρμοδι- τής κατά 50% απαλλαγή; έκ δα-
καί εισφορών κατά την εί-
σαγιογήν καινονργοθς μηχανικόν έ
ξοπ/.ισμοΰ, μή .-ιαραγομένου είς
την Έλλάδα, νποχρεοϋται νά υπο¬
βάλη εί; την κατά τόπον αρμοδί¬
ων Επιθεώρησιν! Βιομηχανίας αί
τησ.ν είς διπλούν, μετά τιμολογί-
ου των ίίσαχθησθμένων είδών, έ-
π.'σι;ς Ης διπλούν καί εί; την ελ¬
ληνικήν γλώσσαν.
Τα άνοιτέοω προβλέπει ή ν.-ΐ' α¬
ριθ. Β 2122)157)1.6.71 κοινή α¬
πόφασις των ίαονργών Οίκονο.μι
κων καί Βιομηχανίας, ή όποία έ-
κο.νοποιήθη υπό τοϋ Βιοτεχνικ,οϋ
'Ε.-τιμελητήρίον ΆθητΜον, .-ιοό; 5-
παντα τα μέλη τού. Εί; την αυτήν
διευκρινίξονται, έ.τίσης,
ημών καί αλλιυν έπιβαρύνσπον κ.
λ.π., ανευ τής τηρήσεω; τής π
6λεπομένη; διαΛικασία;, σννιεπά-
γεται βαρεία; κνρώσεις. Επί τής
ύπονργική; άποφάσϊΐος παρεσχέθη
βαν-ΐ-πίαης αί κάτωθι πρόσβΐτοι
Συγκεκριμέν,,);, ή βννοια τού
έκσνγχρονισμοϋ είναι ότι, ή έπιχεί
ρήσις ?χει ομοίας ήόμοειδεΐς έγ-
καταστάσϊΐς, τό δέ ϊίσαγόμενοΛ' ·νέ
αν μηχάνημα άποσχοπρΐ εί; την άν
τι κατάστασιν όαοίου ή όμοβιδοΰ;
ίνα οντυ) έκσνγρονισθή ή έγκατά
στάσις τοτ>.
Τό άντικαβιοτώμε·νον μηχάνημα
δέον νά τίθεται έκτός λειτονργία;
τούτου βίδαιουμένου δι' υπειΌννου
δηλώσεως, πλήν δμως, δύνηται νά
παραμείνη Εϊ; την 6έσΐΛΐ τού ό; έ-
φρορικόν. "Οσον άφορά την πεν-
', αίΐτη Λίτορή την λριτονρ-
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚ0ΠΗ1ΙΣ
ΑΠΟ ΣΤΟ1ΧΕΙΑ ΠΛΡΕΧθΜΐ:-
Α ΤΠΟ ΤΗΣ Κ*ί*Ν·Ιβ_4—
ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΡΟΚΤΠΤΟΤΝ
ΤΛ ΑΚΟΛΟΤΘΑ:
Πιρί τα τέλη Μορτίον ύπεγρά-
ατΐ&αν άλλαι τρείς συμβάσεις άψυ-
ρώοαι είς την διενέργειαν ίρεν-
Λών πρός ανεύρεσιν κ"ί έκμετά/.-
λειισιν νδρογιον<ιν.υράκο)ν. Αί συμβάσει; αυται ύπεγρά<{ ή¬ σαν μεταξν τού Έλληνικοΰ οίον καί τή; Σεί«ίόν "Ο·ϊλ 'Βξ. ι· ΚόμΛανυ όφ 1'κ.ρής. Ή ά- άποτϊλεί θνγατρικ.ήν έται ςιαν τή; έν Κα/.ιπ,ορνία των Η. Π.Α. έδρι-υονση.; Στάνταρντ ' Ο- ϊλ Κόμπανυ ί>ψ Λαλιφόρνια. Ή άλ
Λθδααή έταιρια 0ά Πφο<>ή έντυς
πενταετίας είς 14 συνολικώ,ς Οαθεί
α; -.·ει»τρήοεις εί; τοϊίς περιοχάς,
τοΰ Νοτίαν Αίγαίοΐ', έΛενδύίίυβα
πςός τουτο .τόσον 14.55(1.000 δολ-
λαοίων.
Διά των ώς ό'νο» συμβάσεων ό
άριθμός των σννολικώς ΰπογραφει
σο>ν τοιούτων ά·. άλ.θεν είς δώδεκα.
Δι' αυτών προ6λέπεται δτι θά δα
πανηθοδν 08.725.000 δολλαοίων
πρός διενέργίΐαν έοεΐΆ'ών επί έκ-
τάσβος 61.700 ιετραγονικών χι-
λιομέτρ<υν. ΙΔΡΤΕΤΑΙ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΜΕΤΡΗΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΤ ΡΕΥΜΑΤΟΣ 'Τπεγράφη προσφάτιος σύμβα¬ σις μεταξν τή; ΛΕΗ καί τού έλ· βετικοΰ Οικον <'Λάντις ϊντ Ζύρ». άιτορώσα εί; την προμήθειαν υπό τοΰ δεντέρου μρτρητών ήλίκτρικοΟ ρρύματος. Βάσει τής έν λ.όγο σι^ιΛάσεως ή άλλοδαπή επιχείρησις Θά προβή είς ίδρυσιν έν Ελλάδι μονάδο; πά ραγωγή; μετρητών καί Θά προμη- §εόη επί μίαν δωβεκαετίαν είς την ΛΕΗ 170 χιλ. ιιετ-ρητάς ετησίως. Ωσαύτος, Θά πραμηθεύη χιλίους μ*τρητάς είδικής κατασκετιτΊ;< οί όποίοι θά είσάγωνται έξ Ελβετί¬ ας. Τό εργοστάσιον παραγωγής τ ών μετρητών τής «Λάντις έ'ντ Ζϋρ» θά κατασκ.ϊνασθτι είς την Κόρΐνθον, θά άπαιτηθονν δέ έ.-τεν δΰσει; στ'νολικον νψους 70 έκατ. δοαχμών. Τά έκ τής ώς ανω συμι&άσειυς πλεονρκτήματα διά την ελληνικήν σίχσνομίαν, είναι σημαιντικά. Θ4 έξοικον&μήται σιι,άλ^Λγμα τό ί ποίον άπητεττο μέχρι τούδε διι>
την είσαγχογήν αετρητών. Έξ άλ¬
λον, ή άναμενοιμένη ε-ίς τό μέλλον
αίξηοις τή; .·ταραγο)γή; μετρητών
έν Ελλάδι, θά ίτδ-ηγήση είς έξα-
γτογάς. Περαιτέρο τό γεγονός ό¬
τι έϊασφολίζίται ή ποομήθεια εί;
την ΛΕΗ όμοιομόρφων μετρητών
διπλή; τιμολογήσεο;;, θά π«ράσχη
την δυνατότητα εί ςπολλούς κατα
ναλοτάς τού ήλεκτρικοΰ ^είνματο;
«Λίι^ς εΛω<Γε).ΤΓ·οϋν τής χαμη>.ής
τιμής ρεύματος κατά τά; έκτό;
α^Χμής καταναλώσεως ώρας τού
24ώρου. Τέλος, ή Χώρα άποκτή
την πρώτην μονάδα πβραγωγής
ήλ.εκτρολογικών όργάνο>ν άκριβεί
άς.
ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ Ο ©ΕΣΜΟΣ
ΤβΝΕΠΙΤΑΓΩΝ
Δι* άποφάσεος τής Νομισματ;-
κής Έπιτροπής (1590)22.1.71) ε¬
νεκρίθη ήκαθιέρ'ΐκτις {οΐό των Τρα
πεζών τού «Τρεχουμένου Λογαρια
σμόν Καταθέσεοιν». Σκοπός τοΰ
Ορσμοϋ τοΰ τρεχουμένονι >Λγαρια-
σιιοΰ είναι ή σϊΐυκόλυνοις των σΐΛ·
ιλλαγών διά τή; διενεργείας πλη
οιομών ιιέ έπιταγάς. Τοιούτους λο
γπριασμούς δόνανται νά ανοίγοΐΛ'
μόνον αί Τράπεζαι καί μόνον έν ο¬
νόματι φνστκών προσώπονν. "Εκα¬
στος δέ καταθέτης 8ί«ναται νά Ε¬
χη ?ν« μόνον λογαριασμόν ά,τλούν
ή κοινόν μετ1 άλλον πρόσωπον.
Τό ανώτατον ίίΐ[»ος τή; καταθέσε-
ς όρίζεται είς 200.000 δοα-
χιιών. Διά τής αντής άποττά<τεως να ανοιξοι·ν σιΛν οί Ι&ΛΟφΗ. καί νά ποιούν αυτόν πρός πληρίρ>μών έπιχειρηαατικής
' Διά τύ άνοιγμα λογαριαομοβ {'
•/αταθέτης νποχρεούται νά δηλώ0(
ύπευθύνως δτι δέν έιΐΛίπτίΐ εί- ^,
Διά την κίνησιν των λ
αμ»ν θά χρησιμοποιονντω έ:
γαί αί οποίαι θά είναι ενιαίον
ματος, τϊβγλμ) καί χρώμα/τος 6ι'"ί!
λας τάς τφαπέξας. Ό
δύναται νά κι<>ήται κα4 δι'
υποχρεώσεων1 τού (ώς
τού καταθέτου πρός διακανονισμ0,
σμών ΛΕΗ, ΟΤΕ κ.λ.π.).
• Τό έπιτόκιον των τρεχου<η«ν )Λ γαφκΐιθμών Καταθίαϊων δέν (».. ναται ν* είναι απώτερον τοδ ν/( ετησίως. Ή έν.δοσις έπιταγΓι; υπό τοΰ χ. ταθετου καθ' ύπέρύαυιν τού ,·),. στωτιχοΰ λογαριασμού τού, ώ; ^ τυ ανοιγμα Λογαβιααμοΰ νπυ ,τ^. οωπου ϊμ.τ^.-ΐτοντος είς τάς ανωτ; {/{>> α,-ναγορευτικάς διατάξιιι;, ώ^
χρ«οϊ την τράπε-Λν όπως ,ιαοίή
άς άμεσον κλει<«μθΛΐ τού λυγαοκ σμοϋ καί γνυ^στοποιήση τούτο 8ί; τας λοιπά; τρα.-τέζας. Εί; τας .κ ριπτώσεις αύτάς αποκλείεται το<ΐ( τυ πρόσωπον νά ανοίξη λογο^. σμόν είς τό μέ/.λ.ον εί;οίανδή,-ιοΐ[ τράπεζαν . ΔΑΝΕΙΟΝ 60 ΕΚΑΤ. ΔΟΛΛΑ ΡΙΟΝ ΠΡΟ.Σ ΤΗΝ ΤΡΑΙΙΙ ΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Την 11 ην Μάρτιον υπεγράφη ε!; Λονδίνον σύμΰαοι; δι' ής ν.< τσιονμ βορειοαμερικανικών Ί ζών, μέ έ.τί κεφα/.ή; την Νασιοναλ Σίτν Μπάνκ χορηγεί 8« νειον πρός την Τράπεζαν τής Έλ λάδος νψονς 60 έκατ. δολ/.αρίοΐ Τυ δάνειονεΐναι έξαετοΰς διαο κείας μέπερίοβον χάριτος ϊ ι- τω. χ υ επιτοκιον συνετ(ων·ΐ[βη ι σον πρός τό τραπε-ζιτικυν τ.τιτοχι όν καταβέσειυν εύρωβοΛ/Λρίιον π; .Λονδινον, προσηνξημίνον κατά μ ανι εκιατοστιαίαν μανάδα και άν« προσαριιοζόμενον άνά εξάμηνον Ιΐάσει των κατά την υπογράψη τής στ>μ6οχ>ε<4ς δεδομένοίν, το (πι τόκιαν άνήβχετο ιίς 6,75%. ΔΑΝΕΙΑ ΠΡΟΣ ΣΤΜΠΛΗΡί! ΧΙΝ ΕΙΣΑΓΟ-ΜΕΝΟΤ Σί.Ν- ΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ ΔΓ ΑΓυ ΡΑΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ Δι' άποφάσβω; τής Νομιαματι· κ.ής Έπιτρο,τής (νπ' αριθ. 10941 70) βννεπληρώθη .ιρογτντστέίο πόφασις της άφορώσα εί; την χ« ρήγηβιν δανείων π; έκ
ιοϋ ε-ίσοδήματός της, των άττορολο
γήτων ποσών των πα<^. 1 καί 2 τού άρθρον 8 τοϋ Νιά! .·»823)55. Τουτο άνρκοίνο>σε τό ΰπο>ργεϊ-
ηνθίκονομικών δι" έγκνκλίον τού
πρό; τοΰς οίκονομίκούς έφόρονς,
έξ άφορμή; ύπα6/.η*έντο; έροηή-
ματο;,^ σχετικώς μέ τάς έκπτώσεις
ί"Λ τού είσοβηματο; των έγγάμΐυν
γι-ναικών, προκειμένην ύπολογι-
σιμοϋ τού παρακρατονμένον φόρον.
Ό φόρος επί τού ίίσοδήματος
έκ μισθςοτών ύπηρϊβιων, ώ; γνω_
«όν, παρακρατεϊται κ«τά νόμον,
ί·πό παντός άπασχολούντος κατά
σι'·στημα ρ'μ,μισθον ή ήμ?υ»ι»ίο»(«ν
προβιοπικόν η νΛό .ταντύ; καταδάλ
>Λ«ντος στ'ντάΐε.ς, έίΐιχορηγήβΜς,
μερίσματα καί λοιπάς Λαοοχάς
(παο. 1, αιρθρον 43 τοϋ ΝΔ »323)
55) . Ό δ* παρακρατούμβνος φό-
ίος, επί τό>ν έ*ί μην»αίο> μ«οτ>ώ
ό»ει6σ»ιένο)ν ή των σττνταξιούχίον
ί<πο>Λγίζεται βάσει τής κλίμακος
τού αοθοοτ· ί) τού Ν.Δ. »323)ό.'>,
μετά προηγουμένην άναγωγήν τού
ι;«τθού ή τή; «νντάξεω; εί; ετή¬
σιον είσόδημα καί ενέργειαν των
«χπτώβειον των άΊ/θοων 4 Λαθ. 2
>μλ 8 παρ. 1 καί 2 τού αύτοΰ ώ;
άνο νοΐίθθ. διατάγματος (Αρβθ"
1 κ<4 2 τού Η.Δ. 284)70) · Ές άλλον, τά άφορολόγητα ·το- σά των παρ. 1 καί 2 τοί 8 τού Ν.Δ. 3921)65 (δηλαδή <"00 δρχμ. διά τόν 1!. 000 8ρχμ. διά την ο.ΟΟΟ δοχμ. δι' έκαστον οννοικοί* καί βαρΰνον τό {>πόχρεον μ«λο;)
έκπίπτονται, έκ τού σννολι«οδ »■
οοοή)ΐ»ατος τοΰ φορολογοινεν'*^
ναΧ κατ' έίαίρϊσιιν1 έκ τού εί»*1
ματος τή; σύζυγον, εάν ούτος "ε>
έ'χει ίδιον είσόδημα ή τούτο Κναΐ
κατώτίρον· τοϋ άθροίσματος τώ»ι^
λόγω Αφορολογήτων ποσώ'ν.
Τουτο δμως, τονίζεται εί;
«γν.ύκλιον, προνποθέτει
κοινης δηλοκΤί*κ «ρόοου
τος των σνϊ,νγων (Λρθρον 6
3323)55), έκ τής οποίας 9ί
κύπτη βάν ό στ·ζυ>ι«ς
σοδημάτονν ή εάν ταύτα
πο>νται τού άθοοίβματος των
λονήτων ποσών, χατά τά
σύνολον τιον ή κατά την
έκ τού εί—ΰήματος τής
Έκ τ»ν ανωτέρω, ιιατ«λήΥ«ι Ί
οβςρώς
τά άφορολόγητα .τοβά τβ*
8 έ%κ(Λτονται έ-κ
σοδήματος τού ^
ώς τοιούτοι1 νοουμένου το» Λ>'
νόν, έ οποίος είναι «εόχβ**1»·^
γρστώντο; τού γώμοτ1, εί; νΧ"^
λήν τή; δηλώσεω; «τόρου ρίοοόηι'
τος.
ΑΝΤΗΝΙϋΤ Χ. ΤΕΡΖΟΠΟΤΛΟΤ
ΕΜ ΤαΞΙΔΙ Ί ΤΟΝ ΠΟΝΙΟ
Μερική άποψ ι ς τής Σινυ'ιπη;
ΕΚΔΡΟΜΗ - ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ
ΤΟΥ ΣΥΝΛΕΙΜΟΥ ΤΟΝ ΑΟΑΝΤΑΧΟΥ
ΣΙΝΩΠΕΩΝ "Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ,,
Την 27ην έ.ί ημέραν Τρίτην
(', Σύνοΐομος των άπανταχοΰΣινω
Λί,,,ν ό ΔΙΟΓΕΝΗΣ, έξέδραμεν
ίΐς Άγιον; Ά.τοστόλονς Άττι-
)(ής μέ πολυτελΰ αντοκίνητα πούλ
μαν επί τή εορτή τοϋ Άγίοτ» Πιν
τίλ^ήμονος, ρί; ανάμνησιν τής
μίγάλης έξοομήσεως των Σινωπέ-
(.(V
εί; θέσιν «"Αγιος Πα,τρλεή-
μι.ιν» ϊ*ς Σινώπην. "Εθιμον Θρη-
οχεντιχόν τό οποίον, χάρις είς
τόν Σι'ηοεσμον 'ΣινυΛίων, άνεδίιο
σεν καί συνρχϊξεται κατ' Ιτος την
ημέραν τού Άγιον ΓΙαντελρήμο-
νος.
Εγένετο ν.κταννκτική θεία
ΛΕΐτουργνα μετ" άοτοκλ.αΛας είς
τάν "Ιερόν Ναόν Άγίων Άποστό
λοιν δ.τον καί ωμίλησεν ό Πρόεδοος
τού Συνδέαιιου (ΐναφερθίΐ; εί; τα
έθιμον κη'ι τό πραγματικόν ξεαή-
Μΐμα των Σινωπέων κατά τήιν πά
ααμονήν καί ημέραν τής εορτής
τού Άγίου Π''.ιντελεήμονο;, έτό-
νιβε δέ ιδιαίτερον ότι παρά τα 49
χρόνια ποϋ πέρασαν άπό τό ξερρί
ζωμά μας άπό <ήν άξέχαστη γενέ τειρί μα; Σινώπη, έν τουτο* ς τό ωραίον μ«ς τούτο θρησκευτικόν ε βιμον σνν.εχίξετατ πρός μεγάλην χαράν καί αγαλλίασιν των συμπα τρκοτών μας Σινιοπέων καί έσννέ χιβτν: «Διά τή; σημερινής μας Πά νηγύρεο; 3χι μόνον σνηιτχίξεται τό ωραίον μας θρησκευτικόν ?θι- ιιον διά τό οποίον αΐσθάνονται α¬ γαλλίασιν οί μεγαλύτεοοι την ή- λιχίαν Σινοιπεϊς, άλ.λά δίδεται ή Γΰκαιοία κ<4 είς τού; νεώτερον;, γάνον; Σινωπεοιν, νά πα©α·κολον· θοϋν τα εθιμα καί τάς συνηθείας τή; γεινετείρα; των γονέων των οί όποϊΜ (γονεϊς των) έν μέση Τουρκία καί νπά συνθήκας κατα- πΐίσρων καί διογμων διετήρησαν την Έλληνικωτάτηηι των γλώσσαν, την θρησκείαν των, τάς Έκκλησί- ας τιον, τα εθιμά τοιν, τάς παραδό «ις καί τόν πολιτισμόν το«ν, δια τοντο καί πρέπει νά είναι νπερήφα υη οί νεώτεροι, γόνοι Σινωπεονν, οί όποϊοι καλ.οΰται νά σννεχίσουν τα; ωραίας παραδόσεις, τα ϊθιμα καί τάς συνηθείας των γονειον τιον, άΛαλαμίίάν όντες την σκυτά λη δπύ ημάς τού; μεγαλύτερον;. Άνεφέρθη έν σννεχεία είς τάς οραστηριότητας τοϋ Σννδέσμου, την παροχήν πλής,ονς ί«τροφα>ρμα-
κειιτικής περιθάλψεως είς τούς α¬
πόρους άσθενιεΪΓ Σινωπείς, την χο
ρήγησι,ν δοηθηαάτων χρηματικήν
■/.(ά είς δεματα τροφίμ<υν είς τοι>ς
απόρους Σινωπεϊς, τήν βοήθειαν
^.ιιμελών απορίαν μαθητών έλκόν-
των την κ<χτ«γωγήν ίκ Σινώπης κίΐί κατέληξεν εϋχηθεί; έκ μέρους τού Διοικητικοϋ Συμοονλίου όπως καί τό επόμενον ετο; άξιωθώμεν καί πανηγυρίσωμεν επί τή έορτή τού Άγίου Παντελεήμοηος, τι¬ μώντες την μνήμην τού.» Έν σννεχεία καί. μετά τήν δια- Μθμήν τοϋ άρτου είς τό έκκλ.ησάι- σμα, οί έκδρομεϊς πανηγνρισταί, παρέμειναν καθ" όλην την ημέραν είς ώ,ραιότατον κέντρον μέ θέαν πρός τή θάλασσαν καί τόν Εύ6οϊ- κόν κόλπον. ' Οί έκδροιιρϊς Σινωπείς ί'ιπήλαυ σαν εξαιρετικήν τοποθεσίαν, μπά νιο, ψάρια φρέσκα καΐ τό άπόγευ- μα έτςιαγουδήθηβαν παλαιά καί νέα τραγούδια υπό Όμίλου ΚτΗ>ιών καί
Δεσποινίδίον Σινώπης,
Την, 7.30 μ.μ. οί έκδρομεΐς «α
τέλαβον μέ έξαίρετικήν τάξιν τάς
θέσεις των κα), εδόθη τό σήμα άνα
χιοοήοεως υπό τού Πρόεδρον» τού
Σ>ινδέσμβυ, καθ" όλην δέ τήν υ·γ>«
φικήτν διαδρομήν ήκοτ>οντο μονηι-
κή, τραγούδια, ναθώς έπίσης ήκόύ
σθησαν καί άνίκδοτα τής Σινώ-
πης.
Κατά τήν κάθοδον είς "Ομόνοι¬
αν, οί έκδρομεΐς Σινωπείς ηύχπρί
στησαιν καί σχτνεχάρηστχν τόν Πρό
εδοον κ. Ν. Άττεντουλίδην διά
την τάξιν καί τό ωραίον Πρόγραμ
φη^ της έκδρομής - .-πανηγύρεως
των Σ ιινκοΒέων.
ΤΑ Ι',ΟΝΑΙΤΗΡΙΑ ΤΗΙ ΛΕ ΒΟΥ
Δ¬
Η ΜΟΝΗ ΛΕΙΜΩΝΟΣ
ΊΙ Μονή τοϋ Λει,μώνος είναι ή
μΕγαλυτέρίΐ καί πλουσκοτρρα τής
νήσου, λαίΐοϋσα τό ό'νο+ιά της έκ
τού ώραίου λειμώνος, όστις έκτεί
νπαι ίίς όλην τήν περιφέρειαν
της. Είναι κτισμένη άκριόώς ανιο
τής Άχυρώνος, πολύ μεγάλη κ<ιί 4.τοτ£λεϊται άπό γαίας είς τό με- βον τού γραφΐκοΰ λερία^Ό.τεδίίου Καλλ.ονης. Έκτίσ'θη υπό τού Άγί- οΐ' Ίγ«ιτίον, άρχιεπισκάπου Μη- βΰμνης κατά τό ετος 1526 μ. Χ., όντχαινίσθη τελείως τό 1795, πο- ώ δέ βραδύτερον επί τής ήγουμε- νείας τού άοχιμανδοίτου Νεκταρί <Λ' 1915—1916 άνίοκοδομήθη ή ά- «ιτολική πλ^υρά. Την άρχικήν περιφβρεκιιν τού λειμώνος ώς καί τόν ναόν τής γυ- νΐιιχείας Μονής Μυρσινιοτίσσης, (·» μικρόν παοακίίμεηιον χο)ράφιον ί^ν-ήσατο δυνάαει ίδιοχείοοι» καί «Ν,ογητοΰ γράμματο; ό Ιερεύς "Εμμανουήλ ό Άγαλλιανός καί Οί χονόμος Μηθτ'μνης, πατήρ τού Ά- νίου Ίγνατίου. Ό τίλειταΐος <η*μ Φίη<(ος μέ τό πνεΰμα τής οιαθήκης ταύτης εμεγάλωσε τό μοναστήρι, ""«Λλήρωσε τα κελ/.ιά καί, ί6«λε «ώογραίας, είς δέ τόν λει- ·*®ν«· ('κτισε άλλο μοναστήρι και 'ό Λφιέρ(οοε είς τόν μεγάλον Τα- 5Άοχ—ν· των "Ανίο Δυνάμβον. Ή ίενΐηΌία τή; Μονής λεΐιμώνος εΐ- *αι λίαν σε6αστή καί ?χε» άπεράν τοι'ΐ άγρούς καί έλαιώνας, οί ό- "«ίθι χαταλ/ιμδάνουν τό τέταρτον ""νίηου τής ίίλης πεδιάδος της Κα'Οονής, προέρχανται δέ κί»τά 10 π>Γϊατον άπό διορεάς των πι-
"'δν ."Εχει προσέτι ή Μονή ,ιρό-
6ατ'> άπειρα, άγέλας ξώων καί κή
**; πολλοΰ; μετ" άφθόνωΛ' ί»δά-
"»ν. Έν γένει ή άΐκίνητος κ<χί κι· ν1τΊ τής Μονής ταύτη; περιουοί.ι *·" μεγίστη φέρουσα αυτήν είς Τ1ν Λρώτην σειράν των πλουοιω- Τ^"ν Μα«στηρίων τής Έλ.λά- ?· Είς αυτήν σΐΛ'ΐχνκόται 2δ ^νΗΐου μοναχοί κίΐί αλλοι τόσοι "^ΤΓλοΰντε; τό προσωπικόν της. , Ρ τά(Γ<νς τού Άγίου Ίγνατίου ""ί άτέθανε τήν 14τ»ν Όκτω6ρί °* "Όύ Ιχους 1508 σώξετα* ϊτι, ώς χο| ή ^οιμαντορική ρά6δος αΐ>τοϋ
*α' τό ποτήριον ίίπερ μετεχειρί£ε-
Τ0' ί| δέ Άγία αΰτοΰ κάρα φν·λά<Τ- «ε-'χι μετά τού μεγαλειτέρον σε- βαβμοΰ καί εύλαιβείας. Έπίσης σιο ζεται ή διαθήκη τού Άγιον φυλχισ σο·1 -·νη ομού μετ1 ά'λλιον αρχαίον έγγςάφων καί σΐ'μόύλων είς το σκιΐΌφυλ.άκιον. Κατά τήν Ιεράν ταύτην διαθήκην ΰέν συγχοιρεϊται ή εϊσοδος οίασ- ήήποτε γυναικός είς τό μο·«στή- ρΐ(/ν δι' οίον"δήποτε λόγον καΐ οισ τούτο ά,-ταγορεύεται αυστηρώς με; χρι σήμερον ετι ή είσοδος γυναι· κων είς την Μονήν τού ΛειμΛιος ο{ίτ«· καί έτός τής ΐκκλησιας. 2η μεκ,.τέον ότι τόσον ή Μονή Λει¬ μώνος ώς καΐ, ή γνναικεία τοιαύτη τής Μυρσινιιυτίσσπς είναι καΐ τα δύο μοναστήρια στατ>ροπηγιο-
κά, εξαρτώνται όηλαδή έκ τού Οι¬
κουμενικού Πατριαρχείον Κομ-
στα τινουπόλειος.
Κπιβτρέφων έκ Σιγκρίοιι ενα
τρθ.νο,ΐίοοινόν άπόγενμα τού ε'τον;
1925 μετά τίνων φιλίαν μου £-
σταθαεύσαμεν διά νά έπισκεφθώ-
μεν τήν Μονήν τοϋ Λειμώνος. Εί;
μοναχός £κ τώι μελών τού Συμ-
δουλιου μας ΰπεδέχθη τριλοφρβνέ-
στΓ.ια, μάς προσέφ«ρε κτιφέ είς
τήν μεγάλην αίθοι«σα,ν και κατόπιν
έπριθυμοποιήθη νά μά; οδηγήση
πρός επίσκεψιν τή; ωραίας κια
μεγαλοπρε.-τοϋ; έ'χκλησίας ήτις έγεί
ρετο:·. είς τό κέντρον τού τετραγώ
ου νυχ τιμάτα1 ώς άναφέραμεν ή¬
δη επ." ονόματι των Ταξιαρχών.
Τα ψαλτήρια ενρίσκονται είς τό
μέσον τής έκκληβίας, είς δέ τό προ¬
αύλιον δεξιόθεν μέν ΰπάρχει δλλρ
μικ.κκτκοπικόν παρεκκλήσιον, άρι
στεηόθειΜ δέ δλλη αίθουβα Ιδίιον
δι«ητάοεο)ν εί; την οποίαν στεγά-
ζον-αι επιμελώς τοποθετημενα πε
ρί τα 2550 έ'ντιυτα κ«ί 375 χειρό-
γραφα μεγάλης άρχαιολογική; Α-
ξίας. Έθανμάβομεν ώραία χειρύ-
γρ<,φα ^πί μεμβράνης καί ίδίος έ-'ν εύαγγελιστάριθ'ι τού θ' αιώνος κα>λιγραφικώτατον καί γραμμένον
διά μελάνης χρυβοξάνθον.
■ Ηΰχαριστήσαμεν τόν μοναιχόν
' καΐ Αναχωρούντες έΎίγράφημεν
είς τό 6ι6λίων των επιβκεπτοη,
προοιθέσαντε; μερικάς κολακ«υτι-
1 κ«Γ φράσεις διά την άκραν^τάξιν
' καΐ μεθοδικόττ)τα μέ τήν οποίαν τα
' πάντα ή«Γ«ν διαοουθμιαμένα.
Κ. Σ. ΖΑΝΝΉΣ
εκ προηγούμενον)
"Αν καί ολη ή γύρω ψι'Λ μκζΐτυ
οοΰσε δτι όριοκάμασταν στά ριζά
τού χωρίου μου, τοΰ Μουλκάντων,
ομοις έγώ οιστάαο νύ προχιορήσο
στύ στενύ άνηψορικύ δ,ρο,μάκο πού
μόλι; φαίιο,νταν μπροστά μας. Τον
66>.επα άνυπόφοοα στε-νό και σχε-
δόν άδιάβατο.
Άλλά ή έπιφύλαιξη καΐ οί δι-
σταγμοί μου δέν εΤχαν πλέον κανέ
να νόημα όντε καΐ δικαιολογία.
Κ ιΐί ετσι , μικρή όμάδα μας
άπύ τή γνναϊκα μου καί έμένα και
ΐούς φίλου; σύνοδον; μας Μουράτ
καί Σελοαμί μπήκε στό στενό δρο-
μάκο καί άρχιαε νά άνηφορίζη, Ή
ιΐπύστασι άπό τό χωριό δέν εΤναι
μεγαλντερη άπό 20 λίπτά τής ω-
σα;. Ενθυμούμαι δτι στά έφηδι-
κά μου χρόνια μέ μερικέ; δρασκ*-
λιέ; ίφθανα στό χΐ'Μ?ιό. Άλλά τώ
ρα... Μοΰ φαιινότανε δτι ΟΛ'ρδαινα
τόν Γολγοθά τοϋ μαρτύριον. Σέ
ύπερδιπλάσιο χρόνο ττθάνονμε
στήν άκ-ρη τοΰ χωρίου.
Εσταματήσαμε μιά στιγμή γιά
νά πάρουμε λίγη άνάσα καΐ νά δώ
σο) στόν έαυτό μόν λίγο- κοι»ράγιο
νιά νά άντιμετιοπίσο-ΐ' τίς κρίσιμ-ες
οτιγμές ποΰ θά άκολοι«θοϋοαι<ιε. Μπαίνουμε πιά στό χωριό. Κά- .το>; εΰχάριστη ή πρώτη έντύ
ϋλέ.Ίθ) μέ Ικπληξι τα δνο
σπίτια, τοΰ Σπύρ. Σαδβίδη καί
τοϋ Ε. Σαβ&ίδη στή θέση, τους καί
σχεδόν στήν Ιδ'α κατάσταση ποΰ
τα άφήκα.Άλλα ή άγαθη έντύπιοσι
ή'τανε στιγμιαία, Λίγα ΰήματα πά
ροπάνΐι» καΐ άντΐ σπιτιων, άντίκου-
σα χιυράφια άπό καλαμποκιές. Ου
τε ρ·'α σπίτι άπό τή σννοικια των
Χαψάδο/ν, όντε τοΰ Άντών - άγά
Σ ονντονλίδη, ου'τε καί τα αλλα
σπίτια των Σαβδίδηδωιν.
Καί ή μεγάλη στιγμή έφθασε.
Βρισκόμαστε πιά στήν πλατεϊα
τοϋ χωρίον.
"Ω, πόσο είναι σκληρό, άπΐθαινα
σκληρό, ά θέλη νά προσπαθήση,
να περιγράψη κανίίς ένΐνιπώσεις
καί αίσθήματα, πού παράγοντα»
σέ στιγμέ; τόσης ψυχικής έντάσί-
οις, τότε πού ή άνθωπίνη ίίπαρξι
συντρί&εται κάτιο άπύ τύν δγκο
καΐ τή δύναμι τόσωινι μεγάλον σνγ
κινήσεων καί ψυχικόν κραδασμών.
θά ήταν μεγιιλντερη, ή σνγκι-
νΐ)τικώτερη στιγμή τή; ζωής μόν.
"Ενο,ο>θα νά διπλ.ώηουν τα γόνα-
τά μου, νά λυγίζη ή ψυχή μόν. 'Ά-
θελα, ένστνκτώδικα, σήκωσα τα
χερια μου νά τρίψω τα μάτια μου,
γιά νά πιστέψω δν δ,τι Ιδλεπα
μπροστά μου ήτανε άληθινή πραγ
ματικότητα καί οχι κανένα έφιαλτι
κύ δνειρο άπό ίκείνα πού επί μι-
σον καί πλέον αίώνα έιταλαιπιαοοΰ
ο<ίν τόν ϋπΛθ μου... Στιγμιαία θά ήταν ή είκόνα θά μποροϋσι ϊσω; νά μετρηθή καΐ μέ δευτερόλεπτα. Άλλά μέ ύγρά τα μάτια, μέ θαμπο τό ολνέμμα, μέ τα- χΰτητα άστραπιαία έπεσκώπησα τα γύρΐι), τα πάντα. Καΐ όπως ήτο φυσικόν, ή π,ρώτη ματιά μόν έ- στράφη πρό; τύ μερος τοΰ πατρι- κοϋ μου σπιτιοΰ. Λιέχοινα άμέσο; πάνιο άπό καλαμποκιές, τα κερα μίδια τού. Αΰθύρμητα έσκ(ρτησεΛ ή ψνχή μου. Ταυτοχραια, δμως, ε¬ να ρΐγος διέδραμί τό καρμί μου. Ποϋ είναι ή έκκληοχα μας, ό να ος τοΰ Άγίου Γεοιργΐου, πού χτί σθηκε τό 1821; Ποΰ είναι τό ώ- ςχιϊο πέτρινο Σχολειό μας, που χτίσθηκε τό 1859, Ποΰ ό διπλα- νός Ξενώνας; 'χαγιατίκα) Ποΰ τό νεκροταφείο; Ποΰ ή ξακουσμε- νη καΐ άλησμάνητη ίτιά (ίτέΛ ή κλαίουσα), τό σακάλ άγατζί, δποις τό λέγαμβ, μέ τα μακρυά κο&μάμ», να κλαδιά καί φύλλα τη;, κάτω Λπό τήν όποία καί στή ουλο. των φύλλον της πεηνούσανε τίς λιγο- στέ; ξεκουράσματος οί γβροντότϊ ροι τοϋ χωρίου, πάνω δέ καί μέ¬ σα στά πολύπλοκα κλαδιά τη; ά- νερριχώηΐτο καί διασκεδάζανε τα καλοκαίρια οί μικροί μάθητε; καί ι! νεαροί τοϋ χωρίον. Τίποτε άπό αΰτά, απολύτως τί τοτε δέν ΰπήοχε. Τα πάντα κατε- 6οκρ*οτησαν καΐ ίσοπεδώθησαν. Στή θέσι τονς χτίστηκε ενα σχο¬ λειό γιά τοΰς μικροϋς Τοΰρκον; μαθητά; τού χιυριοϋ καί έ'να άλλο κτίσμα, ποΰ μάς είπαν δτι είναι τζαμί, χοερίς ιά έχη κανένα ϊξι»- τερικά γνώρισμα τζαμιοΰ. Στήν άνωφερική πλαγιά τοΰ χω ριοΰ πάνιο άπό την έκκλησία καί τύ σχολειό, ϋπήρχε ενα μοναδικο σπίτι, τό πέτριν> σπίτι μέ τις οτ-
σιδηοένιε; πόρτε·;, τοΰ Ίορδ.
Σονντονλιάδου (Σάντιο) "Ολα
τα αλλα σπίτια ίσοπεδ(υμέια κα
■εί; την θέσι των οικόπεδον χο-
ι*άφια μέ καλαμπύκια ή φουντου-
κιέ;.
Ψηλά απάνω άπό τό χωοιό, τό
6ουνό Κεραμιδά;, γαλήνιο; κατα-
πράσινος κ<ιί δασο>μένο; μέ πτ·κνά
δέηιτρα, καταστανιε;, όξι»ε;, φτε-
λιέ;, σκλήθρε; κλπ.
Ό σννοδό; μας Μουράτ Ιδειξε
μεγάλη χαρά κ<χί ίκανοποίηση δταν εδειξα τό πατρικό μου σπίτι. Ό σημερινό; κάτοχο; καί Ιδιοκΐήΐη; τοΰ σπΐΓΐοϋ ήτανε ό Πϊυλέο — βέης Κουτζούκ Άλή, ενας κίΐλός καί ε.ϋγενικ.ός Τοΰρκος άπό τή Ζαυλή, άριστος νοικοκύρης, οιο- στός άρχοντάνθι}ίι>πος. Τό διεπί-
στωσα άπόλυτα κ;ιί έγώ δταιυ σέ λί
γο τόν έγνώρισα.
Ή μικρή όμάδα μας ξεκίνησε
άπό τήν πλατεϊα μέ κατεύθυνσι τό
σπίτι μας. Ή άπόστασι δέν ήτο
μεγαλΰτερη άπό 70 — 80 μέτρα.
Δεξιά καί άριστερά τοΰ δρόμον
ό οποίος τώρα μάς φαινότανε ά-
φάνταστα στενό; δέ:ι ΰ-τήρχε κανέ
να σπίτι. Χοιράφια άπό μιεστιομε'-
νες καί πανύψηλε; καλαμποκιέ;
/«ί φουντουκιέ;, σκεπάξανε τα οί-
κόπεδα καΐ τοΰ; κήπον; των κατε-
δαφισθε'ντιυιν σπιτιον, μέ μοναδική
έξαίρεσι τύ σπίτι τή; θείας τού Ά
νάστα; Τερζατούλου, πού 2με«νε
δθικτο.
Έστρίψαμε τον μικρό άνηφορά
κο καί 6ρεθήκα|ΐε μπροστά εί; τό
σπίτι μα;... Συγκίνηστ εί; τό κα-
τακόρνφο, ψνχικό; άνα&ρασμό; ά
νείπωτο;. 'Τγρχΐίν«ιται τα μάτια.
Καί κάτι άκόμα. Ώς διά μαγε-'ας
έλησμονήθηβαν τα 53 χρόνπα πού
μά; χώριζαν άπό την ήμέρα τον
χιορισμον. Ένόμιξα δτι ή ήμέβα
αυτή ήτανε ή έπομέηη τή; προη¬
γουμένης ημέρας .τού ήτανε κι'
αύτη ή συνέχεια τής παλαιάς κανο
νίκης ζοιής τής οικογενείας μας...
Τύ σπίτι, οί αύλες, οί κήποι, τα
χο>ράφια, τα δ/ >ΐ, παραπέρα ό
άχυρώνας, δλα ίδια και Αμετάβλη
τα. Μάνο ό φούρνο; δέν ύπ-ήρχε
εί; τήν αύλή. Τ. όν κατε&αιφίσα'νε
τόν προηγοΰμενο χρόνο.
Είς τήν αύλή τοϋ σπιτιοϋ μά;
περίμενε όλόκληρη ή οίκογεΝε.α
τού ΙΙεΰλέρ — μπεη, πού εΤχε εί-
δοποηθή λίγο .τρωτύτερα άπό κάτι
τουρκάκια, πού μά; είδαν είς την
πλατιϊα καί μάθίΐνε την ίδιότητά
μα;.
Επί κεφαλής τή; οίκΌγενεία; δ
ίδιος ό Πευλέρ - μπέης. "Τστερα
ή γυναίκα τού, τα τρία άγόρια τού
καί αί δύο κόρε; τον, ή 18χρονη ώ
ραία, γελίΐστή χαί πρόσχαρη Σα-
ινκμάν καί ή χοριτωμένη μικρόν
λα Χαϊριέ 4 — 5 χρονώηι, πού
Ρστερα άπό λ,ίγο δέν έννοοΰσε νά
φύγη άπά τα γύνατά μου, νά ξε-
μακρνντ) άπό κοντά μόν.
Έξοκρετικά έγκάρδια καί ένηε
λώς άπράσμενη ή φιλόξ ενη διάθε.
σι πού μά; έπεδε/χθηκε άπύ τήν
πρώτη στιγμή. Μπήκαμε είς τό
απίτι, δνοιξαν πόρτες, δωμάτια,
™αράθι>ρί'. Έσοτερικά τό σπίτι ά
μετάβλητο. Τύ τζάκι, ή καταπα-
κτή, ή όροφή (τό δραήν) τα ρά
φια, ή κ,ουταλοθήκη (χ.ονι<ι|εή) τα πάντα εί; τή θέσι τον;. Τό τζά , ν.ι δέν χρησιμοποΐΡϊται πλέον. Εί¬ ναι στροιμέΛΟ μέ χαλιά. Βγήκημε είς την Αντίθεττ» αΰλή. Είδαμε ι τό γ,ωράφι, τόν κήπο, τα δ£ντρα. Είς τό μεταξΰ «ΰρισκα τήν εύκαι ρία νά διηγοΰμαι είς τήν γυναίκα μου άλλά καί είς τού; δλλου; διά- φορα εΐ>θτΝμα καί σπαρταοιστά έν
θυμήματα κα'ι επεισόδια τή; παιδι
κης μου ήλικίας.
Ι "Τστερα καθήσαμε εί; τό κέ-ν-
τρο τοΰ σπιτιοΰ καί συνεχίσαμε έν
(τκμούμενοι τα παλαιά καί άφηγού
μενοι τα νέα.
( ΣυνρχΓΐρται Ι
ΓΕΩΡΠΟΤ ΜΠΡΑΝΤΕΣ
ΟΜΗΡΟΣ
Μετάφρασις έκ τής γερμανικής γλώσσης υπό τοϋ Βασ. ΚουΖη
νοπούλου έπιτΐμου γυμνασιάρχου
Σημ· Τα έμμετρα άποσπάσματα είναι παρμένα τής μέν Ίλιάδος,
άπό τήν Ίλιάδα ΆλεΕ. Πάλλη τής δέ ΌδυσσεΙας άπό τήν Ό
δύσσεια Ίακ. Πολυλά.
Φίλε κ. διεθυντά, ή δποία μέ κάμνει κάτι παοαπάνω
Με την εΰκαιρία τής οργανώσε- άπό κριτικόν. Μέ λέγουν κριτικόν':
ως έφέπος οτή Χίο υπό τής Διεθ- Ι ελάχιστον ούτό δι' εμέ. Μέ λέγουν
Θο6ς 'Εταιρία; Όμηρικών Σπου- φιλόσοφον: Μέγιστον αΰτό δι' έ-
δών, μεταξύ τής ΐης χαν 2Οής Ί- μί. ΕΙμαι ποιητής, τεχνίτη;, δχι
| ουλιου τοϋ Α' Σεμιναρίου όμηρι- φολόσοφος; Άμοιβή μου ότι 6οη-
κων σπουοων, στύ όποϊο θά άνα- | θώ νά γίνη μία ϊποχή. "Εχιο κ1 έ-
πτυξοιη- ξένοι καί "Ελλίϊνες επι- γώ κάποτε ΐμ.τεύσει ποιητάς» (Γ.
στημονες θέματα άναφερόμενα στό Μπράντες. 'Βγκτ·κ>Λπαιδικόν λε'ξι-
όμηοικό «ΙΙρόβλημα», παρακαλώ κόν 'Ελευθερουδάκη).
νά λάβετε την κα?κοσύνην ν ά δη-
μοβιει'»σετε στήν ϊγκριτη έφημερι- Ο ΟΜΗΡΟΣ
δα σας «Προσφυγικό Κόσμο», την "Οποίος Ιχει δεί τα ψηλά έλλη-
μονογοαφίαν ΐ'Όμτ^ρος» τού μ«γά- νικά νησιά, διαισθάνεται πώς ή
Ι λου δανού κριτικοΰ, αίσθητικοΰ καί φύσις τή; άρχαίας 'Ελ^δος ?χει
'φιλοσόφου Γεωργίαν Μπράντε;, διαηλασθή. Άναπνέει τόν καθα-
τήν οποίαν μετέφοασα έκ τή; γερ- ρόν καί δροσερύν άέρα, αίβθάνε-
μανική; έκδόσεω;. Τό έργον αύτό ται τόν ήλαο τη;, πού καίει καί
τοϋ Π Μπράντε; είναι γιά μά; ιιαυρίζει -μα/.ακά καίει καί γλυ-
του; "Ελληνα; δξων Ιδιαίτερη; κά μαυρίξει— περιπλ.ανάται στά
ποοο-οχή;, .διότι ό παγκοβμία; αύ άλση των έλαιων της, περιοδεύίΐ
τος φήμης κριτικός Ιρευνά καί δια κάτω άπό τίς φοινιβίές της, τα κν-
( φωτίξει στά 6ι6λίο τού αύτό, μέ παρίσσια της, τίς συκέ; της, μέ τα
όξύνοιαν, άλλά καί μέ χάριν σα- χονδρά πράσινα σϋκα τη;, επάνω
γηνευτικήν, τήν γένεσιν των όμη- σέ δοάμους ,τοίι κοα—εδώνοιται
ρικών ενίων καί τή·ν εσωτερικήν δο- άπό πυκνούς τρράχτες κάκΐτου.
μήτν; τής Ίλιάδος καί τή; Όδυσ- "Οταν τού παρ«.τίθεται φαγη-
σε/ας· ρ(ναι δέ χρήσιμη καί διαφω- τόν άπό άρνί ψημένο στό λάδι καί
τιστική ή μελέτη. τού περί ού πρό- .-&.'νει τό ώραϊο κΛοσί τής έλληνι-
| κείται εργου δχι μόνον γιά τού; κή; ΰπαίθρου, ^ιντάξ^τία. ότι Α¬
Ι έλληνας έκπαιδευτικούς, άλλά καί πολαμβάνει όμηοικό γρΰμα. "Οποι-
γιά κάθε, οίασδήποτε μορφώσεο);, ος ρίξει τό μάτι τού ίπάινον στούς
Ιλληνα. ιιελαχροινοϋς όρθύκοομους ανδοας
τίί; σΰγχρονη; Ελλάδος, είς τα
κορίτσια των χωοιων της μέ τα
σταθερό, λικνιζόμενο 6ί)μ<ι, στά μικρά παιδία τη; μέ τα φλογερά μαϋοο μάτια —τα παιδία αΰτά Ό Γεώργιος Μπράντες, δ με- πού όνομάςονται Αριστείδης καί γάλος αΰτός κριτικός, αΐσθητικός Άριστοτέλης— (,λέηει νά τό·ν πε- καί φιλόσοφο;, γεννήθτ|κε στήν ριβάλλει ή άνταύγεια τής άρχαίας Κοπεγχάγη τό 1842 καΐ απέθανε "Ελλάδος καί τοϋ λαοϋ της. τό 1927. "Εχει γράψει έξαιρετική; ' Ό "Ομηρο; ϊχει πεοιγράψει δυνάμεως εργα πού εΐχαν παγκο- ψι·χολογικές καταστάβεις πού πα- σμ,ίαν άπήχησι,ν ίίπιος είναι π. χ. ' ραμένουν άμετάδλητες διά μέσου <Τά κΰρια ρεύαατα στήν φιλολο- δλων των αίώνων. "Οπως π. χ. γία τού 19ου αιώνος* καθώς καί τό κοριτσάκι πού τρέχει πίσα> άπό
διάφορε; κριτικ?ς, αίσθητικέ; καί τήν μητέρα τε-υ (Π. Ίλιάδος,
Μετά τιμή; καΐ εΰχαριστιών
ΒΑΣ. ΚΟΤΖΙΝΟΙΙΟΤΛΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟ Σ. ΜΠΡΑΝΤΕ Σ
ίστορικές μελετες καί μονογ-ραορί-
ε; όπως «Δισραέλι», «'Ίψεν»,
«Γκπίτε», «Βολταΐρος», «Ναπολέ¬
ων καΐ Γαριδάλδης», «Γάϊος Ιού¬
λιος Καίσαρ*, «Νίτσε», «Άρκηο-
τέλης», «"Ομηρος», «Σαίξπηρ».
Τοίτοαον βργον πού θεωρεϊται ώ;
στίχ. 7—10), «Τί κλαϊς σάν κόρη
Πάτροκλε, μικρούλα, πού τής μάιν
να; (ξητάει μα,ξί της τρέχοντας,
στά χ*ρια νά τήν πάρει) καΐ τήν
τραδά ένώ βιάζεται, κι' ώς .τού νά
τή σηκώσει) την δλέπει πάντα ό-
λόδακρν πιβσμενη άπ' τήιν ποδιά
ιιριστοί'ργτιμα καί σιννετέλεσεν1 είς ' της) Βτσι τα δάκρυα Πάτροκλϊ
τήν παγκόσμιαν άναγνώριβίν τού,
ώς μεγάλον αίσθητικοΰ καί κριτι¬
κοΰ καί άλλα πολλά μελετήματα,
τα όποία λόγίμ τής διαυγείας, τοΰ
γοητεντικοΰ ΰφους, τής στερεάς
λογικής καί τοΰ ρο>μαλέου
σάν κοπελούδι χύνει;». (Ί. Πάλ¬
λη). Έπίση; άξιοπαρατήρητη, εί¬
ναι ή παοομοίο>σις έκεϊ πού ή Α¬
θηνά προστατεύει τόν Μενελαον
άπό τα 6έλη (Δ. Ίλιάδος, στίχ.
127—131) «"Οχι δμοις δέν σέ ξέ
ματος, πού τα διαποτίζει, τόνΛ*ΰ- χασαιν Μενέλαε, μήτε έσένα) οί
ψοσ«ν στήν πρώτη σειρά των πνευ τρισμακάοιστοι θεοί, κι' ή Αθηνά
ματικών άνθρώπι»ν τής έποχής ' πιό πρώτη) πού μπήκε όμποός καί
τού. σουδιωξε την «χαρή σαΐτα). Άπ'
Τό 1925 ό Γ. Μπράντες έπεσκέ- δλο τ' Λλλο τοι» κορμί την εδιωξβ
ς.θη τάς Αθήνας καί ανεκηρύχθη σά μάννα) πού διώχνει μνϊγα άπι'
σέ έπίσημη τελρτή, έπίτιμο; διδά- τό μορό σάν τή; γλυκοκοιμάται».
κτονρ τοϋ Έθνικοΰ Πανεπιστημί- .(Ίλ. Πάλλη). 'Ελληνε-ς χο)<Μκοί ου ΆθηνΛν. Είναι χαρακτηρίση- ΰπάρχονν άκόμη καΐ σήμ<ερα δπω; κά δσα λέγει Ί [διός κρίνοχν τό χαί στήν άρχαιότητα λτιγεροί, λι- ρργον τού: «Ειδικόν ?!ς εμέ χάρι- ' τοί, δραστήριοι καί πολυλογάδες. σμα είναι δημιουργική τις πνοή, (Σιηίχίζεται) ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓ ΓΟΥ Κ. ΑΛΕΚΟΥ ΒλΣΙΛιΙΟΥ ΥΠΟ κ. ΧΡΗΣΤΟΤ Γ. ΕΤΑΓΤΈ ΛΑΤΟΤ ΕΠΙΊΊΜΟΤ ΠΡΟΕ- ΔΡΟΤ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗ ΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΤΑΚΗ ΚΟΛΙ-ΒΑ — ΗΩαΙΟΤΑΚΗ : Π,ΚΡ,Ι ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΣ ΓΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΙΟ Έί)νικί)ς Τραπέζης. "Αρρενες 100 καΐ θήλεις 50. φοιχο! Γυμνασίου. Έντατικά μ*θή>ατα στά Φροντιστήρια
Ελένης Παρασκευοπούλου Πτυχιούχου μαθηματικών. Ρ·.ζ*-
30 Τηλέφ. 739-280.
ΟΙ αντιδράσει; μα; σέ κάθε τι
πού έρχεται α' έπαφή γύριο μα;,
εχει μίαν άφάνταστη ποικιλία, άνά
Λογα μέ τήν εΰαισθησία μας. "Ε¬
ισί καί μέ τήν τέχνη, άλλος άντι-
δρά παραδοσΐακά, άλλο; σπάει την
πα,ράδοση κι' άλλο; προχορεϊ πιό
πέρα... Ή περίπτωση τοΰ ποιητή
Τάκη Κολιαδά - Μωλιοτάκη, άπό
τεχνική; πλευράς, ϋρίσκεται στήν
π·ρώτη κατηγορία, δμως άντιμετυι-
Λ,'ζει σύγχρονα ν·ιυτά θέματα, μέ
μιά ρομαντική άνθριοπιά, πού σ'
άναγκάζει νά σκε<ρτεΐς δτι καΐ σή- μερα ΰπάρχοτ.'ν άνθρί')ποι πού σκέ¬ πτομαι άνθοώπινα, χονρί; νά λο- γαριάζουν ή νά φοδοΰνται τή με¬ γάλη νύχτα τή; ζοΰγκλα;. Κι' δ- μοι.;, αύτοι οί Πικροί Σταλαχτϊ- τε;, πού είναι λαί ό τίτλο; τής ποιητικής συλλογής τοϋ Μιολιοτά κη, στάζουν μιά έλπίδα, πού 6έ- 6αια δέ φαίνΐται μέ την πρώτη αατιά, άλλά μέσα στό μον<τικά της κύλισμα, πού Ιχει μιά γεύση αίσιο- δοξίας, μιό μεθη ψνχικοΰ άπλώμα- τα;, πού νοιώθει; τό καθαρό αΐμα τού νά κυκλοφορεΐ στΐς φλέβες σου. Βλέπει ξαφνιικά τό άμαιξάκι νά κνλάει στό λιθόστρωτο δρόμο, μέ τί; ρνθμικές όπλές των άλό- γοιν καΐ τό πλατάγισμα τού κα- αοχησιοΰ τού άμ<αξα —νά ή ποίη- ση τοΰ Μίθλιοτάκη, μακρυά άπό τα καυσαέρια πού μά; πνίγονν, τυλι- γμένη σ' ενα δνειρο, άφήνεται μέ- Ισα μας νιά έκραγεΐ σέ συγκινήσίΐς πού θά θέλαμε νά ξαναξήσονμε.... ενα κομμάτι καθαροΰ ούΐΜ'νοϋ, πού τόσο έ'χουμε άνάγκη. Ιδού τώρα, κι' ενα ποιητικό δείγμα τοϋ Μωλιοτάκη: ΤΟ ΣΠΙΤΙ Τό απίτι, αύτό πού πήρ/ιμε, τό κληρονομικό, δέν εχει πύρτες στή χαρά, στόν ήλιο παραθύρια. Στι; κάμαρέ; τον κρνβεται κάποιο στοιχετό κακό. Π' άρέσκεται σ' άνθρώπηα φριχτά υασανιστήρια. Στό τελενταϊο τού τετράστιχο, ό ποιητή; άλλάιζει τό άπαίσιόδο.6;ο ϋφο; τον, ρίχνοντα; ενα μαχητικό σπόρο ελπίδας: Τα σπίτι αΰτό, πού πήραμε, τό κληρονομικό, χωρί; παράθυρα χαράς κι' άγάπη; όρτανσίε;, ίμεΐ; θά τό λντρώσουμε ολ' τό θανατικό, καί θά τό έξανθροιπίσουμί μέ δάκρυα καί θυσίες! Κι' ετσι κνλάει ή ποίηση τοΰ Μτολιοτάκη, άνάμεσα στήΎΐ άπαι- σιοδοξία, την πίκ-ρα πού στάζουν οί σταλαχτίτες τον καί τήν αίσιο- δοξία πού κρυφοκαίει φέσα τού, ή ποιητική τού φλόγα. ΝΤΙΝΟΣ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ Ό άγαπητός μου φίλος κ. Ά- λεκος Βασιλείου, κρίνοντα; διάφο ρα ειδή τοΰ λόγον, κά£ΐ κάτι πο¬ λύ περιοσότερο καί εύρύτερο άπύ κριτικήν. Εΐσάγει καταιτοπιστικός. Ιίροχιορεί στήν ιστορίαν καί τήν έξελικτικήν πορείαν τοΰ κρινομέ- νον είδον;, συνδέει τήν μορφήν μέ τύν χρόνον. Καί είς /τύ πλαίσιον αυτών τοποθετεί τον σΐ'γγραφέα, πού έξετάζει. "Ετσι τύ έ'ργονι τού πανει νά είναι έφήμερη παρατή¬ ρησις. Γίνεται μελέτη έμπΐριστα- τομένη, άνατομική ΙρεΐΛ'<ι δάθους, πραγματεία θεμελιοιμίνη σέ στοι- χεϊα καί άναμφισδήτητα δεδομένα, ■γ. όποία ένΐώ ξεκινά μέ τήν πρόθε- ση νά παρουσιάση ίνα συγγραφεα, ΰπηρετρϊ γενικώτερα ενα εΐδος καΐ τό τοποθετεϊ στήν άληθινή τού 6ά- στν, μέ Λξιολόγησΐν δλων έ κείνοι ν ι των πλευρόν, αί οποίαι άφοροΰν την τέχνην καί π-ροσφέρουνι τήν δν- νατότητα περαιτέροι άναπτύξεώ; της, έπΐ τής όρθής όδοϋ. ' Έκ των ανωτέρω καθισταται ποόδηλον, δτι αυτής τή; μορφη; ίι κριτική προσλαμδάνει αυτονομί¬ αν στήν περιοχήν τής τέχντ);. Ό αΰθύπαρκτοί δι><αμισμό; της όδη- γεί είς μεγέθη καί ποιότητος, αί οποίαι δέν είναι συνήθεις. Βεβαί¬ ως, αϋτά δέν γίνονται ϊΐίκολα. Ή άνταπόκριπις είς τίς αξιώσεις των π'ροϋιιοθέτει τάλαντονι καί γνώσιν. Τάλαντον, κριτικήν καί γνμνασμε- νην άπό μακράν θητείαν εί; την φιλολογικήνι καί λογοτεχνικήν πα¬ ρατήρησιν. Ό κ. Βασιλείου πρέ¬ πει νά |χη πολύ προσέξει τάς ά- νελίξεις αϊφνη; τοϋ Διηγήματος, νά έχη κατασταλαγμρνες ΰστερα άπό ιιακράν εποπτείαν άντιλνήψει;, νά ?χη ι'ιποσα<ρηνισμένα; άπόψει;, διά νά μπορή νά χαράσση μέ τόσην ίνάργεΐίΐν την γραμμήν, τήν οποί¬ αν σήμερα άκολονθεϊ. Καΐ είναι χαρακτΓ,ρισπκόν, δτι δέν κράτει θεσεις δογματικέ;, οί όποϊε;, τελι- κώς, άποβαίνονν στίίρε.;. Δέν εί¬ ναι άρνητή;, οντ ε άπλώ;, ρομαν- τικό;. Δέχεται τήν σύγχοονίη επο¬ χήν, κράτει τόν σφυγμό τη;, έξε τάξει τα ρεύματά τη; καί μέσα εί; τό κλϊμα τονς Ίναλύϊΐ τίς σκέψεις καί τίς ίδέε; τού, διά νά σηκώ, ση μρσα άπό αυτήν τού; άναλλοίω τονς νόμους τής άλήιθειας καί των αξιών, πού δυνατόν νά ταλαιπο- ροΰνται κάτο) άιό τήν πίεσιν τής συγχύσεως καΐ 1ων παρουσιάσεων τοΰ καιροΰ μας, άλλά πού δέν χά- νονται καί πού έν πάσι] περιπτώ¬ σει, άκόμη καί άπο Μομοτρλειαν, τελικώς, θά κατισχύσουν. Καΐ τό ίπιτυγχάνει μέ πειστικότητα θαυ¬ μαστήν, ή όποία λαμβάνει παρα- στατικά; διαστάσει; στήν τελευτα» αν μελέτην τού «Ματιέ; στό Διή γημα, τοΰ Γιώργη Χαλατσά». Εί¬ ναι, δτι»;, μιά σπουδή άπό τις σημαντικώτερες, πού έ'χω· διαΰάσϊΐ Μεστή άληθειώλΐ, πυκνή σέ σνμπέ- ρασμα. Δίδει τίς διαστάσει; τοΰ διηγήματος, καΐ γενικώτερα τοΰ λόγου, μέσα στήν τεχνοικριτικήν ε¬ ποχήν μας, παραμερίζει τίς παρε- ξηγήσεις καί άνα,τέμνει ψιιχολογι- κά ολόκληρον τό έργον τοΰ εξαί¬ ρετον Γιώργη Χολατσά. Χαίρεχται τήν δεξιοτεχνίαν, την αίσθητικήν ίκανότηιτα τοϋ παρατηρητοϋ, τήν σιΐνθετικήν δυναμικότητα μιάς σκρ ψεως ώργανωμρ-νη'};, είλικρινοΰ; καί διαυγοϋς. Και επί πλέον, χαί- ρεσαι τό αΙο&ί)μα καί, την στ'νειδη- σιν ευθυνής τοϋ κριτικοΰ. Εΰγλώτ- τιος ομιλεί ό έπίλογό; τού. Γρά- φει: «Είναι άπλά ίνα μέρο; άπύ τό γενικό καθήκον. Μιά ποάξη Δικαιο σύνη; σέ κάτι άληθινά δυνατό καί μργάλο. Γιατΐ τύ πρώτο παράπονο σ' αύτό τόν κόσμο είναι νά εΐοαι κάτι άξιο καΐ άποτυχημένο. Γιατί δέν ξέρο μεγαλντερο κακό άπ' τό νά σ' άδικοΰν... Καί είναι φανε¬ ρόν. Ό κριτικό; καταξιώνεται ε¬ τσι. Καί γίνεται κοινωνικό; λει- τοτ>ργό;, υπενθυνο στρλεχος καί ν-
πεύθυνος φορεύ; γιά την πνενμα-
τικήν ανάπτυξιν τοΰ τόπον τον.
Καΐ νπ' αύτήιν τήν έννοιαν ή με¬
λέτη τού άναπητοΰ μου Αλέκον
Βασίλειον άξίξει πρόσθετον συγ-
χαρητηρίων.
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
ΠΡΟΣΛΗΨΙΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
υπό ΕΙΡΤ — Τ)Παιδείας, κατόπιν διαγωνισμοΰ, Αρρενες — βή
λεις, ήλικία; 21 — 35 έτών άπό φοιτοι Γυμνασίου. Έντατικά μαβή
ματα στά Φροντιστήρια Παρασκευοπούλου Ριξάρη 30 τηλ. 739.280
ΟΜΙΛΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ!..
Η ΑΡλΙΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ,
ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ!..
ΔΗΜ. ΚΟΥΤ Σ ΟΓΙΑΝΝΟΠΟ ΤΛΟΤ
—τ2-
Είμαστε στήν Τραπεζοϋντα! Ή
εφημερίς «Φαρός τής Ανατολή;»
έδημοσίευσε στό φύλλο τή; 21ας
Απριλίου 1*117:
«Αυριον την 2.00 μ. μ. ό κ.
Δημ. Κουτσογιανν όπουλο; δίδει συ
ναυλίαν εί; τό θέατρον Θεοφυλά-
κτου, τϋ σν«μμετοχή έρασιτεχνών,
ώ; μιχ τή; στρατιοιτική; όρχή-
στρα;.
καί την 15ην Αύγούστου 1917 εΰ-
ρισκόμονν στήν Ριζοΰντα.
1 Σχολή ίδρύθτικε καΐ συνεκέν
τρίι>σε 32 μαιθητρς καί μαθήτριες.
Σέ δεκα μόνο μέρε; κάμαμε την
πρώτη έμφάνι,ση τής Σχολή;! Κά
θε Κνοιακτ) έδίδοντο στήν αίθου-
σα τοΰ Σύλλογον μουσικές άπο·
γευματινές —οπυις τί; λέγαμε τό¬
τε— μέ τόν καταρτισθέντα μονσι-
κό καί δρ<ιματικύ δμιλο. 'Ελπίξομεν δτι τό κοινόν θά θε- Έιντάς τοΰ μτννάς Αύγουστον έ- λήση νά ίαοστηρίξη τάν νεαρόν δώκαμε δύο άπογ«ν«τινέ;, άπό τούτον μοιισικόν». Τήν 23ην Απριλίου 1917, ΐδί- δρτο στό θέατρον Θεοφυλάκτου ή πρώτη μου συναυλία. Τεμάχια άπύ δπερε;, έκλεκτά ιραγούδια, δοαματικές άπαγγελίε; ήταν τό πρόγραμμα τή; σννΐαυλί- ας. "Ελαβαν μίρος σ' αυτήν ρο>-
σική χοριοδία ώς καί ρο>σική μαν-
δολινάτα.
"Τστερα άπύ λίγες μέρες ή ε¬
φημερίς «Λόγος^ τοΰ Νικ. Λεον-
τίδου. εγραφε:
ΕΓΧΩΡΙΑ
«Την παρελθοΐσαν Κυριακήν ε¬
δόθη ή προαγγελθείσα μουσική ή-
μερίς τού κ. Δ. Κοντσογιαννοπού-
λον. Ό σνμπαθής καλνλιτέχνης κατ
?6<ιλε πάσαν προσπάθειαν δπο; ε¬ πιτύχη κάτι το ωραίον καί είναι πολύ άξιέπαινο; διά τουτο. ΑΊ α¬ παγγελίαι τού ήσαν πολύ παθητι- καί, όπως πάντοτε, κατά τήν ιδιο¬ συγκρασίαν τού. Άπό τα μουσικά τεμάχια >ιρεσαΜ καί κατεχειροκρο-
τήθησαν τό ρΐΐ)β·κόν άσμα «Κι' έ¬
γώ θά σϊ χαιδεΰο» καΐ τό «Βιέν
Φαβορίτα». Τό ν.ομμάτι άπ' τού;
Φαφορίτα». Τό κομμάτι άπ' τού;
«Παλιάτσου;» ό κ. Κοΐΐτσογιαννύ-
ίΐονλος ^ό έτραγοΰδησε μέ αίσθη-
μα, δυστυχώς. όι,ιως, ή φοντή, τού
δέν αντεπεκρίνετο μέ τό μέγεθος
τού αίσθήματος. Ή ρονσική χοοω-
δία ήτο άρκετά ι/.ανοποιητική. Έν
γένει ή ήμερίς ώς σύνολον ήτο άρ-
κετα επιτύχη;».
ΡΙΖΟΤΣ 1917
Ή Ριζοϋ; κατελήφθη άπό τα
ριοσΐλά στρατευματα τόν Μάρτιον
τοϋ 1μ6. ι
Ο'. φιλοπρόοδοι Ριζούνιτιοι η¬
σθάνθησαν τήγ ανάγκην τή; πνεν-
ματι>.ής τυιν προοδον καί ίδρνοαν
τόν άναμορφο)τικό·νΐ Σΰλλογον«Ό
Χρύβανθος-·). Καί έπιθυμοϋσαν νά
6-ριεθ·ή ενα μουσικός 7ΐά νά τον
προσλά6οι<ν ώς διδάσκαλο. Την εποχήν έκείνη δρισκόμουν στό Βατοΰμ· Έκεί ήλθε μιά έπι- τβοπή εκ μέρο»ς τοΰ διοικητικόν σΐίμόουλίου τοΰ Σύλλογον, τής ο¬ ποίας ήγεϊτο ό Ιωάννης Ίγνατιά- δης καί μέ έπρότεινε νά άναλάβο) τήν διθιισκαλαα τή; μουσική;. Έ¬ γώ άπιδ"χθηκα τήν πρόσκληση τραγούθ'ο κ<χί άπαγγελίες. Την β "Οκτώβριον εδίδετο άπ>
τόν δρ^ματικύ δμιλο τιθ Σύλλο¬
γον, ή πρώτη θεατρική παράσταοτι
μέ τό ίργο τοΰ Βερναρδάκη ιΜ.ε-
ρόπηι», πού δπω; είναι γνωστό,
γράφτηικε σέ {λπερκαθαρενονσα.
Έκτό; άπό τό δράμα ή χορω-
δία εξετέλεσε ν»-τό την διεΰθυτνοή
μου τραγούδια μέ τέβσαρε; φ<υνέ;, πού κατεχειροκροτήθηκαν άπ' το πολιιπληιθέ; άκροατήοιο. Μέσα στάν μήνα Νοέμβριο δω- θηκε παράσταση μέ τό δραματικά έργο «Ή ήρωιδα τή; Μακίδονί- α.ς». Επηκολούθησε ή τρίτη θεα¬ τρική πα-ράσταση τή; Σχολή; τοΰ Συλλόγου, στί; 27 Δεκειμβρίου 1317, μέ τύ «"Ονειρο» τοΰ Πολέ- μη.·. καΐ μέ τήν κο>μωδία «Τό Κα-
ναρί»». Στί; 7 τού Γενάρη 1918,
εδιδα τήν μουσ'κή μόν συναινλία
άπό άποσπάσματα μίλοδραμάτων,
κα,τά την όποία έπαίχθηκε τό μο-
νόπρίΐκτο εργο τοϋ Πολέμη, «Τό
'Όνειρο». ΤΗταν γραφτό ή σι»ναυ-
λία μου αύτη, νά είναι ή τελευταία
έμςράνιση τής Σχολή; τοΰ Σύλλο¬
γον «Ό Χούσανθος».
Ή κατάσταση τότε στά ρωσικά
μέτοιπα ήταν χαώδη;. Κατά χιλιά
δες οί Ρώσοι στρατιώτες έγκατέ-
λειπαν τα μέτωπα.
Τό πρίαί τής 17 Ίανουαιρίου
1918, άναγκασθΓνκαμε νά άφήσου
αε την δμορφη Ριιζοϋντα, γιά νά
πάμε στό Βατοίμ. Χωρΐς νά γνω-
ρίξουμε τί θά συνέδαινε νστερα ά¬
πό λίγες ώρες.
Τό άπόγευμα τής ιδίας μέρας,
ή Ριζοΰ; ήταν υπό τόν ϊλεγχο
των Τσετών Τούρκων! Σάν επε¬
κράτησαν οί Τσέτες, άμέσως συνέ-
λαδαΐΜ ώς όμήοου; "Ελληνε; προ-
κρίτου;. Μεταξύ των ζητούμενον
ήμονν κι' έγώ.
Μόλι; πρό όκτώ ώρών διέφυγα
τόν κίνδυνο τή; αίχμαλωσία;.
(Συνεχίζεται)
Σημ: Σήμερα ξοννε στήτν) Ά-
θήνα οί μάθητε; Κων. Κωνσταντι
νίδης, στήν Καλιθέα ό Γιάννης Ά
ραβίδη; καί στήν θεσσαλθΛ'ίκη ό
Χαρίλαος Ήλιόπουλος
Δημ. Κουτσογιαννόπουλος
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ
ΑΛΕΚΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: -Μα-
τιές στό διήγημα τοϋ Γιώργη Χα¬
λατσά·. ί
Ό κ. Άλέκος ΒασιλεΙου είναι
ένας νέοο συγγραφέας μέ άλη¬
θινή πνευματική συγκροτήση, μέ
ψυχική καλλιέργεια, μέ φωτιομέ-
νη σκέψη, πού άπό τήν πρώτη
στιγμή πού έμφανΐστηκε στά έλ·
ληνικά γράμματα έδειΕε ένα τα·
λέντο άγνό καί γερό, πού τόν ό·
δηγεϊ οτά ψηλά σκαλοπάτια τοϋ
έλληνικοϋ πνεύματοο. 'Εκεϊνο δ¬
μως πού τόν τιμάει περισσότε-
ρο είναι τό αύτοδύναμο άνέβασμά
τού, πού τό χρωοτάει στό μεγάλο
πάθος τού γιά τήν τέχνη. Ό κ
θασιλείου είναι έπίσης ένας άπό¬
λυτα συγχρονισμένος συγγραφέας,
μέ ήθος έΕαίρετο. πού αποτελεί
πολύτιμη δύναμη γιά την πνευμα-
πκή άναδημιουργία τοϋ τόπου
μας. Τελευταία ό κ Βασιλείου
κυκλοφόρηοε μιά μελέτη τού γιά
τό έργο τοϋ έκλεκτοϋ πεΖογρά
φού Γιώργη Χαλατσά, πού άποτε
λεί ένα άπό τα καλυτέρα κριτι
κά δοκίμια γιά τή νεοελληνική
.ιαραγωγή "Ενα κείμενο πού πεί
θει μέ τήν άντικειμενικότητα τής
κρίσης, μέ τή γλαφυρότητα τού
λόγου, μέ τή λεπτοτάτη παρατή·
ρηση, μέ τή βαθειά διεΓσδυση οτό
πνεϋμα τού κρινόμενου πεΖογρά-
φού, μέ τήν πρωτοτυπία πού χει·
ρίΖεται τό εύρύτατο θέμα τού
Πρωτοτυπία πού όφεΐλεται οέ μιά
διειοδυτικότητα πού φέρνει στήν
έπιφάνεια ένα πλήθος λεπτών
προβλημάτων καΐ Ζητημάτων, ώ-
στε νά δίνει στή μελέτη τού ίνα
εντελώς ίδιαίτερο ενδιαφέρον
Πού μάς άποκαλΰπτει ένα συγγρα
φέα πού δονεϊται άδιάκοπα άπό
τήν άνάγκη τής άνανέωοης κι' έ¬
να Ζωντανό πνευματικά άνθρωπο
μέ θαρραλέο δημιουργικό πνεϋ¬
μα πού οπρώχνει τόν έαυτό τού
οέ βάθος. Ό κ. Βασιλείου μέ
τή μελέτη τού αυτή μάς κστα·
τοπΙΖει μέ έπιστημονική άκριβολο
γία γιά τό £ργο τοΰ Γιώργη Χά
λατοα, μέ εϋστοχες διαπιστώσεις,
πού άνταποκρΐνονται στό περιε-
χόμενο, μέ παρατηρήσεις, άΕιο-
σημεΐωτες, μέ ύποδεΙΕεις, ώοτε
νά παρουσιάση ένα κείμενο υπο-
δειγματικά άπό τα καλυτέρα κεΙ-
λϋ £ωντανή, λογοτεχνική πού κά
νει εύχάριστη καΐ δνετη τήν ά-
νάγνωση τοϋ βιβλΐου. Μέ ένα ώ-
ραϊο είσαγωγικό οημεΐωμά τού
μάς μιλεί ά κ. Βασιλείου γιά τα
ούγχρονο διήγημα πού άναπλάθε-
μενα τοΰ εϊδους, σέ γλώσσα πό-
ται, προσανατολίΖεται, ψάχνει τό
αίώνια θέματα τής Ζωής καί τα
ύλοποιεϊ, άγωνίΖεται μεγαλεπήβο-
λα μέ άναΖητήσεις, ίδεολογικά
ρεύματα καί στόχους, μέ προσαρ
μογή στ)ς τεχνοτροπΐες μέ τή δή
μιουργΐα μελλοντικά σχολών. "Ε-
να διήγημα πού παρουσιάΖεται οή
μερά αρτιο, χαλκευμένο καί σφυ
ροκοπημένο πάνω σέ γερά μον-
τέρνα σκαριά θέματος καί γρα-
φης, ώστε τό άρτιο διήγημο νά
είναι έργο τέχνης σήμερα. Γιά νά
συνεχίση- τήν άνάλυοη τού έργου
Γθϋ Γ. Χαλατσά πού διακρίνεται
γιά τήν άνθρωπιά τού, γιά τή
βαθειά καί λεπτή ψυχολογική πα-
ρατήρηση, γιά τό ϋφος τό 6ντο·
να προσωπικό, γιά τα άγνά αίσθή
ματά τού, πού άγκαλιάΖουν 6-
σους πάσχουν, δσους δεινοπα-
θοϋν και δσους είναι άποτυχημέ-
νοι τής Ζωής. Άνατόμος βαθύς
ό κ. Χαλατσάς ύφαίνει μέ τή λε-
πτουργική μαεστρία τής όράχνης
τα δίχτυ τής προσωπικότητας
των ήρώων τού. Άκόμα τα διη-
γήματα τοϋ κ. Χαλατσά μδς λέει
ό κ. Βασιλείου τα διακρίνει ή
συντομία, ή πυκνότητα τοϋ γρα-
ψίματος, τό ϋφος τού, πού είναι
έντονα προσωπικό, δυνατό, κα-
φτό, πλούσιο σέ μυστικές φλέ-
βες Ζωής. Διηγήματα μέ κοινωνι-
κό περιεχόμενο έμπνευσμένο άπό
τή σύγχρονη Ζωή καΐ γραμμένα
μέ συγκΐνηση καί παλμό γιά νά
άποδώσουν τα ίοχυρότερα καί λε·
πτότερα αίσθήματα τής ανθρωπί¬
νη ψυχήα.
ΑΝΤΩΝ. ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ
ΕΜ ΤαΞΙΔΙ Ί ΤΟΝ ΠΟΝΙΟ
Μερική άποψ ι ς τής Σινυ'ιπη;
ΕΚΔΡΟΜΗ - ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ
ΤΟΥ ΣΥΝΛΕΙΜΟΥ ΤΟΝ ΑΟΑΝΤΑΧΟΥ
ΣΙΝΩΠΕΩΝ "Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ,,
Την 27ην έ.ί ημέραν Τρίτην
(', Σύνοΐομος των άπανταχοΰΣινω
Λί,,,ν ό ΔΙΟΓΕΝΗΣ, έξέδραμεν
ίΐς Άγιον; Ά.τοστόλονς Άττι-
)(ής μέ πολυτελΰ αντοκίνητα πούλ
μαν επί τή εορτή τοϋ Άγίοτ» Πιν
τίλ^ήμονος, ρί; ανάμνησιν τής
μίγάλης έξοομήσεως των Σινωπέ-
(.(V
εί; θέσιν «"Αγιος Πα,τρλεή-
μι.ιν» ϊ*ς Σινώπην. "Εθιμον Θρη-
οχεντιχόν τό οποίον, χάρις είς
τόν Σι'ηοεσμον 'ΣινυΛίων, άνεδίιο
σεν καί συνρχϊξεται κατ' Ιτος την
ημέραν τού Άγιον ΓΙαντελρήμο-
νος.
Εγένετο ν.κταννκτική θεία
ΛΕΐτουργνα μετ" άοτοκλ.αΛας είς
τάν "Ιερόν Ναόν Άγίων Άποστό
λοιν δ.τον καί ωμίλησεν ό Πρόεδοος
τού Συνδέαιιου (ΐναφερθίΐ; εί; τα
έθιμον κη'ι τό πραγματικόν ξεαή-
Μΐμα των Σινωπέων κατά τήιν πά
ααμονήν καί ημέραν τής εορτής
τού Άγίου Π''.ιντελεήμονο;, έτό-
νιβε δέ ιδιαίτερον ότι παρά τα 49
χρόνια ποϋ πέρασαν άπό τό ξερρί
ζωμά μας άπό <ήν άξέχαστη γενέ τειρί μα; Σινώπη, έν τουτο* ς τό ωραίον μ«ς τούτο θρησκευτικόν ε βιμον σνν.εχίξετατ πρός μεγάλην χαράν καί αγαλλίασιν των συμπα τρκοτών μας Σινιοπέων καί έσννέ χιβτν: «Διά τή; σημερινής μας Πά νηγύρεο; 3χι μόνον σνηιτχίξεται τό ωραίον μας θρησκευτικόν ?θι- ιιον διά τό οποίον αΐσθάνονται α¬ γαλλίασιν οί μεγαλύτεοοι την ή- λιχίαν Σινοιπεϊς, άλ.λά δίδεται ή Γΰκαιοία κ<4 είς τού; νεώτερον;, γάνον; Σινωπεοιν, νά πα©α·κολον· θοϋν τα εθιμα καί τάς συνηθείας τή; γεινετείρα; των γονέων των οί όποϊΜ (γονεϊς των) έν μέση Τουρκία καί νπά συνθήκας κατα- πΐίσρων καί διογμων διετήρησαν την Έλληνικωτάτηηι των γλώσσαν, την θρησκείαν των, τάς Έκκλησί- ας τιον, τα εθιμά τοιν, τάς παραδό «ις καί τόν πολιτισμόν το«ν, δια τοντο καί πρέπει νά είναι νπερήφα υη οί νεώτεροι, γόνοι Σινωπεονν, οί όποϊοι καλ.οΰται νά σννεχίσουν τα; ωραίας παραδόσεις, τα ϊθιμα καί τάς συνηθείας των γονειον τιον, άΛαλαμίίάν όντες την σκυτά λη δπύ ημάς τού; μεγαλύτερον;. Άνεφέρθη έν σννεχεία είς τάς οραστηριότητας τοϋ Σννδέσμου, την παροχήν πλής,ονς ί«τροφα>ρμα-
κειιτικής περιθάλψεως είς τούς α¬
πόρους άσθενιεΪΓ Σινωπείς, την χο
ρήγησι,ν δοηθηαάτων χρηματικήν
■/.(ά είς δεματα τροφίμ<υν είς τοι>ς
απόρους Σινωπεϊς, τήν βοήθειαν
^.ιιμελών απορίαν μαθητών έλκόν-
των την κ<χτ«γωγήν ίκ Σινώπης κίΐί κατέληξεν εϋχηθεί; έκ μέρους τού Διοικητικοϋ Συμοονλίου όπως καί τό επόμενον ετο; άξιωθώμεν καί πανηγυρίσωμεν επί τή έορτή τού Άγίου Παντελεήμοηος, τι¬ μώντες την μνήμην τού.» Έν σννεχεία καί. μετά τήν δια- Μθμήν τοϋ άρτου είς τό έκκλ.ησάι- σμα, οί έκδρομεϊς πανηγνρισταί, παρέμειναν καθ" όλην την ημέραν είς ώ,ραιότατον κέντρον μέ θέαν πρός τή θάλασσαν καί τόν Εύ6οϊ- κόν κόλπον. ' Οί έκδροιιρϊς Σινωπείς ί'ιπήλαυ σαν εξαιρετικήν τοποθεσίαν, μπά νιο, ψάρια φρέσκα καΐ τό άπόγευ- μα έτςιαγουδήθηβαν παλαιά καί νέα τραγούδια υπό Όμίλου ΚτΗ>ιών καί
Δεσποινίδίον Σινώπης,
Την, 7.30 μ.μ. οί έκδρομεΐς «α
τέλαβον μέ έξαίρετικήν τάξιν τάς
θέσεις των κα), εδόθη τό σήμα άνα
χιοοήοεως υπό τού Πρόεδρον» τού
Σ>ινδέσμβυ, καθ" όλην δέ τήν υ·γ>«
φικήτν διαδρομήν ήκοτ>οντο μονηι-
κή, τραγούδια, ναθώς έπίσης ήκόύ
σθησαν καί άνίκδοτα τής Σινώ-
πης.
Κατά τήν κάθοδον είς "Ομόνοι¬
αν, οί έκδρομεΐς Σινωπείς ηύχπρί
στησαιν καί σχτνεχάρηστχν τόν Πρό
εδοον κ. Ν. Άττεντουλίδην διά
την τάξιν καί τό ωραίον Πρόγραμ
φη^ της έκδρομής - .-πανηγύρεως
των Σ ιινκοΒέων.
ΤΑ Ι',ΟΝΑΙΤΗΡΙΑ ΤΗΙ ΛΕ ΒΟΥ
Δ¬
Η ΜΟΝΗ ΛΕΙΜΩΝΟΣ
ΊΙ Μονή τοϋ Λει,μώνος είναι ή
μΕγαλυτέρίΐ καί πλουσκοτρρα τής
νήσου, λαίΐοϋσα τό ό'νο+ιά της έκ
τού ώραίου λειμώνος, όστις έκτεί
νπαι ίίς όλην τήν περιφέρειαν
της. Είναι κτισμένη άκριόώς ανιο
τής Άχυρώνος, πολύ μεγάλη κ<ιί 4.τοτ£λεϊται άπό γαίας είς τό με- βον τού γραφΐκοΰ λερία^Ό.τεδίίου Καλλ.ονης. Έκτίσ'θη υπό τού Άγί- οΐ' Ίγ«ιτίον, άρχιεπισκάπου Μη- βΰμνης κατά τό ετος 1526 μ. Χ., όντχαινίσθη τελείως τό 1795, πο- ώ δέ βραδύτερον επί τής ήγουμε- νείας τού άοχιμανδοίτου Νεκταρί <Λ' 1915—1916 άνίοκοδομήθη ή ά- «ιτολική πλ^υρά. Την άρχικήν περιφβρεκιιν τού λειμώνος ώς καί τόν ναόν τής γυ- νΐιιχείας Μονής Μυρσινιοτίσσης, (·» μικρόν παοακίίμεηιον χο)ράφιον ί^ν-ήσατο δυνάαει ίδιοχείοοι» καί «Ν,ογητοΰ γράμματο; ό Ιερεύς "Εμμανουήλ ό Άγαλλιανός καί Οί χονόμος Μηθτ'μνης, πατήρ τού Ά- νίου Ίγνατίου. Ό τίλειταΐος <η*μ Φίη<(ος μέ τό πνεΰμα τής οιαθήκης ταύτης εμεγάλωσε τό μοναστήρι, ""«Λλήρωσε τα κελ/.ιά καί, ί6«λε «ώογραίας, είς δέ τόν λει- ·*®ν«· ('κτισε άλλο μοναστήρι και 'ό Λφιέρ(οοε είς τόν μεγάλον Τα- 5Άοχ—ν· των "Ανίο Δυνάμβον. Ή ίενΐηΌία τή; Μονής λεΐιμώνος εΐ- *αι λίαν σε6αστή καί ?χε» άπεράν τοι'ΐ άγρούς καί έλαιώνας, οί ό- "«ίθι χαταλ/ιμδάνουν τό τέταρτον ""νίηου τής ίίλης πεδιάδος της Κα'Οονής, προέρχανται δέ κί»τά 10 π>Γϊατον άπό διορεάς των πι-
"'δν ."Εχει προσέτι ή Μονή ,ιρό-
6ατ'> άπειρα, άγέλας ξώων καί κή
**; πολλοΰ; μετ" άφθόνωΛ' ί»δά-
"»ν. Έν γένει ή άΐκίνητος κ<χί κι· ν1τΊ τής Μονής ταύτη; περιουοί.ι *·" μεγίστη φέρουσα αυτήν είς Τ1ν Λρώτην σειράν των πλουοιω- Τ^"ν Μα«στηρίων τής Έλ.λά- ?· Είς αυτήν σΐΛ'ΐχνκόται 2δ ^νΗΐου μοναχοί κίΐί αλλοι τόσοι "^ΤΓλοΰντε; τό προσωπικόν της. , Ρ τά(Γ<νς τού Άγίου Ίγνατίου ""ί άτέθανε τήν 14τ»ν Όκτω6ρί °* "Όύ Ιχους 1508 σώξετα* ϊτι, ώς χο| ή ^οιμαντορική ρά6δος αΐ>τοϋ
*α' τό ποτήριον ίίπερ μετεχειρί£ε-
Τ0' ί| δέ Άγία αΰτοΰ κάρα φν·λά<Τ- «ε-'χι μετά τού μεγαλειτέρον σε- βαβμοΰ καί εύλαιβείας. Έπίσης σιο ζεται ή διαθήκη τού Άγιον φυλχισ σο·1 -·νη ομού μετ1 ά'λλιον αρχαίον έγγςάφων καί σΐ'μόύλων είς το σκιΐΌφυλ.άκιον. Κατά τήν Ιεράν ταύτην διαθήκην ΰέν συγχοιρεϊται ή εϊσοδος οίασ- ήήποτε γυναικός είς τό μο·«στή- ρΐ(/ν δι' οίον"δήποτε λόγον καΐ οισ τούτο ά,-ταγορεύεται αυστηρώς με; χρι σήμερον ετι ή είσοδος γυναι· κων είς την Μονήν τού ΛειμΛιος ο{ίτ«· καί έτός τής ΐκκλησιας. 2η μεκ,.τέον ότι τόσον ή Μονή Λει¬ μώνος ώς καΐ, ή γνναικεία τοιαύτη τής Μυρσινιιυτίσσπς είναι καΐ τα δύο μοναστήρια στατ>ροπηγιο-
κά, εξαρτώνται όηλαδή έκ τού Οι¬
κουμενικού Πατριαρχείον Κομ-
στα τινουπόλειος.
Κπιβτρέφων έκ Σιγκρίοιι ενα
τρθ.νο,ΐίοοινόν άπόγενμα τού ε'τον;
1925 μετά τίνων φιλίαν μου £-
σταθαεύσαμεν διά νά έπισκεφθώ-
μεν τήν Μονήν τοϋ Λειμώνος. Εί;
μοναχός £κ τώι μελών τού Συμ-
δουλιου μας ΰπεδέχθη τριλοφρβνέ-
στΓ.ια, μάς προσέφ«ρε κτιφέ είς
τήν μεγάλην αίθοι«σα,ν και κατόπιν
έπριθυμοποιήθη νά μά; οδηγήση
πρός επίσκεψιν τή; ωραίας κια
μεγαλοπρε.-τοϋ; έ'χκλησίας ήτις έγεί
ρετο:·. είς τό κέντρον τού τετραγώ
ου νυχ τιμάτα1 ώς άναφέραμεν ή¬
δη επ." ονόματι των Ταξιαρχών.
Τα ψαλτήρια ενρίσκονται είς τό
μέσον τής έκκληβίας, είς δέ τό προ¬
αύλιον δεξιόθεν μέν ΰπάρχει δλλρ
μικ.κκτκοπικόν παρεκκλήσιον, άρι
στεηόθειΜ δέ δλλη αίθουβα Ιδίιον
δι«ητάοεο)ν εί; την οποίαν στεγά-
ζον-αι επιμελώς τοποθετημενα πε
ρί τα 2550 έ'ντιυτα κ«ί 375 χειρό-
γραφα μεγάλης άρχαιολογική; Α-
ξίας. Έθανμάβομεν ώραία χειρύ-
γρ<,φα ^πί μεμβράνης καί ίδίος έ-'ν εύαγγελιστάριθ'ι τού θ' αιώνος κα>λιγραφικώτατον καί γραμμένον
διά μελάνης χρυβοξάνθον.
■ Ηΰχαριστήσαμεν τόν μοναιχόν
' καΐ Αναχωρούντες έΎίγράφημεν
είς τό 6ι6λίων των επιβκεπτοη,
προοιθέσαντε; μερικάς κολακ«υτι-
1 κ«Γ φράσεις διά την άκραν^τάξιν
' καΐ μεθοδικόττ)τα μέ τήν οποίαν τα
' πάντα ή«Γ«ν διαοουθμιαμένα.
Κ. Σ. ΖΑΝΝΉΣ
εκ προηγούμενον)
"Αν καί ολη ή γύρω ψι'Λ μκζΐτυ
οοΰσε δτι όριοκάμασταν στά ριζά
τού χωρίου μου, τοΰ Μουλκάντων,
ομοις έγώ οιστάαο νύ προχιορήσο
στύ στενύ άνηψορικύ δ,ρο,μάκο πού
μόλι; φαίιο,νταν μπροστά μας. Τον
66>.επα άνυπόφοοα στε-νό και σχε-
δόν άδιάβατο.
Άλλά ή έπιφύλαιξη καΐ οί δι-
σταγμοί μου δέν εΤχαν πλέον κανέ
να νόημα όντε καΐ δικαιολογία.
Κ ιΐί ετσι , μικρή όμάδα μας
άπύ τή γνναϊκα μου καί έμένα και
ΐούς φίλου; σύνοδον; μας Μουράτ
καί Σελοαμί μπήκε στό στενό δρο-
μάκο καί άρχιαε νά άνηφορίζη, Ή
ιΐπύστασι άπό τό χωριό δέν εΤναι
μεγαλντερη άπό 20 λίπτά τής ω-
σα;. Ενθυμούμαι δτι στά έφηδι-
κά μου χρόνια μέ μερικέ; δρασκ*-
λιέ; ίφθανα στό χΐ'Μ?ιό. Άλλά τώ
ρα... Μοΰ φαιινότανε δτι ΟΛ'ρδαινα
τόν Γολγοθά τοϋ μαρτύριον. Σέ
ύπερδιπλάσιο χρόνο ττθάνονμε
στήν άκ-ρη τοΰ χωρίου.
Εσταματήσαμε μιά στιγμή γιά
νά πάρουμε λίγη άνάσα καΐ νά δώ
σο) στόν έαυτό μόν λίγο- κοι»ράγιο
νιά νά άντιμετιοπίσο-ΐ' τίς κρίσιμ-ες
οτιγμές ποΰ θά άκολοι«θοϋοαι<ιε. Μπαίνουμε πιά στό χωριό. Κά- .το>; εΰχάριστη ή πρώτη έντύ
ϋλέ.Ίθ) μέ Ικπληξι τα δνο
σπίτια, τοΰ Σπύρ. Σαδβίδη καί
τοϋ Ε. Σαβ&ίδη στή θέση, τους καί
σχεδόν στήν Ιδ'α κατάσταση ποΰ
τα άφήκα.Άλλα ή άγαθη έντύπιοσι
ή'τανε στιγμιαία, Λίγα ΰήματα πά
ροπάνΐι» καΐ άντΐ σπιτιων, άντίκου-
σα χιυράφια άπό καλαμποκιές. Ου
τε ρ·'α σπίτι άπό τή σννοικια των
Χαψάδο/ν, όντε τοΰ Άντών - άγά
Σ ονντονλίδη, ου'τε καί τα αλλα
σπίτια των Σαβδίδηδωιν.
Καί ή μεγάλη στιγμή έφθασε.
Βρισκόμαστε πιά στήν πλατεϊα
τοϋ χωρίον.
"Ω, πόσο είναι σκληρό, άπΐθαινα
σκληρό, ά θέλη νά προσπαθήση,
να περιγράψη κανίίς ένΐνιπώσεις
καί αίσθήματα, πού παράγοντα»
σέ στιγμέ; τόσης ψυχικής έντάσί-
οις, τότε πού ή άνθωπίνη ίίπαρξι
συντρί&εται κάτιο άπύ τύν δγκο
καΐ τή δύναμι τόσωινι μεγάλον σνγ
κινήσεων καί ψυχικόν κραδασμών.
θά ήταν μεγιιλντερη, ή σνγκι-
νΐ)τικώτερη στιγμή τή; ζωής μόν.
"Ενο,ο>θα νά διπλ.ώηουν τα γόνα-
τά μου, νά λυγίζη ή ψυχή μόν. 'Ά-
θελα, ένστνκτώδικα, σήκωσα τα
χερια μου νά τρίψω τα μάτια μου,
γιά νά πιστέψω δν δ,τι Ιδλεπα
μπροστά μου ήτανε άληθινή πραγ
ματικότητα καί οχι κανένα έφιαλτι
κύ δνειρο άπό ίκείνα πού επί μι-
σον καί πλέον αίώνα έιταλαιπιαοοΰ
ο<ίν τόν ϋπΛθ μου... Στιγμιαία θά ήταν ή είκόνα θά μποροϋσι ϊσω; νά μετρηθή καΐ μέ δευτερόλεπτα. Άλλά μέ ύγρά τα μάτια, μέ θαμπο τό ολνέμμα, μέ τα- χΰτητα άστραπιαία έπεσκώπησα τα γύρΐι), τα πάντα. Καΐ όπως ήτο φυσικόν, ή π,ρώτη ματιά μόν έ- στράφη πρό; τύ μερος τοΰ πατρι- κοϋ μου σπιτιοΰ. Λιέχοινα άμέσο; πάνιο άπό καλαμποκιές, τα κερα μίδια τού. Αΰθύρμητα έσκ(ρτησεΛ ή ψνχή μου. Ταυτοχραια, δμως, ε¬ να ρΐγος διέδραμί τό καρμί μου. Ποϋ είναι ή έκκληοχα μας, ό να ος τοΰ Άγίου Γεοιργΐου, πού χτί σθηκε τό 1821; Ποΰ είναι τό ώ- ςχιϊο πέτρινο Σχολειό μας, που χτίσθηκε τό 1859, Ποΰ ό διπλα- νός Ξενώνας; 'χαγιατίκα) Ποΰ τό νεκροταφείο; Ποΰ ή ξακουσμε- νη καΐ άλησμάνητη ίτιά (ίτέΛ ή κλαίουσα), τό σακάλ άγατζί, δποις τό λέγαμβ, μέ τα μακρυά κο&μάμ», να κλαδιά καί φύλλα τη;, κάτω Λπό τήν όποία καί στή ουλο. των φύλλον της πεηνούσανε τίς λιγο- στέ; ξεκουράσματος οί γβροντότϊ ροι τοϋ χωρίου, πάνω δέ καί μέ¬ σα στά πολύπλοκα κλαδιά τη; ά- νερριχώηΐτο καί διασκεδάζανε τα καλοκαίρια οί μικροί μάθητε; καί ι! νεαροί τοϋ χωρίον. Τίποτε άπό αΰτά, απολύτως τί τοτε δέν ΰπήοχε. Τα πάντα κατε- 6οκρ*οτησαν καΐ ίσοπεδώθησαν. Στή θέσι τονς χτίστηκε ενα σχο¬ λειό γιά τοΰς μικροϋς Τοΰρκον; μαθητά; τού χιυριοϋ καί έ'να άλλο κτίσμα, ποΰ μάς είπαν δτι είναι τζαμί, χοερίς ιά έχη κανένα ϊξι»- τερικά γνώρισμα τζαμιοΰ. Στήν άνωφερική πλαγιά τοΰ χω ριοΰ πάνιο άπό την έκκλησία καί τύ σχολειό, ϋπήρχε ενα μοναδικο σπίτι, τό πέτριν> σπίτι μέ τις οτ-
σιδηοένιε; πόρτε·;, τοΰ Ίορδ.
Σονντονλιάδου (Σάντιο) "Ολα
τα αλλα σπίτια ίσοπεδ(υμέια κα
■εί; την θέσι των οικόπεδον χο-
ι*άφια μέ καλαμπύκια ή φουντου-
κιέ;.
Ψηλά απάνω άπό τό χωοιό, τό
6ουνό Κεραμιδά;, γαλήνιο; κατα-
πράσινος κ<ιί δασο>μένο; μέ πτ·κνά
δέηιτρα, καταστανιε;, όξι»ε;, φτε-
λιέ;, σκλήθρε; κλπ.
Ό σννοδό; μας Μουράτ Ιδειξε
μεγάλη χαρά κ<χί ίκανοποίηση δταν εδειξα τό πατρικό μου σπίτι. Ό σημερινό; κάτοχο; καί Ιδιοκΐήΐη; τοΰ σπΐΓΐοϋ ήτανε ό Πϊυλέο — βέης Κουτζούκ Άλή, ενας κίΐλός καί ε.ϋγενικ.ός Τοΰρκος άπό τή Ζαυλή, άριστος νοικοκύρης, οιο- στός άρχοντάνθι}ίι>πος. Τό διεπί-
στωσα άπόλυτα κ;ιί έγώ δταιυ σέ λί
γο τόν έγνώρισα.
Ή μικρή όμάδα μας ξεκίνησε
άπό τήν πλατεϊα μέ κατεύθυνσι τό
σπίτι μας. Ή άπόστασι δέν ήτο
μεγαλΰτερη άπό 70 — 80 μέτρα.
Δεξιά καί άριστερά τοΰ δρόμον
ό οποίος τώρα μάς φαινότανε ά-
φάνταστα στενό; δέ:ι ΰ-τήρχε κανέ
να σπίτι. Χοιράφια άπό μιεστιομε'-
νες καί πανύψηλε; καλαμποκιέ;
/«ί φουντουκιέ;, σκεπάξανε τα οί-
κόπεδα καΐ τοΰ; κήπον; των κατε-
δαφισθε'ντιυιν σπιτιον, μέ μοναδική
έξαίρεσι τύ σπίτι τή; θείας τού Ά
νάστα; Τερζατούλου, πού 2με«νε
δθικτο.
Έστρίψαμε τον μικρό άνηφορά
κο καί 6ρεθήκα|ΐε μπροστά εί; τό
σπίτι μα;... Συγκίνηστ εί; τό κα-
τακόρνφο, ψνχικό; άνα&ρασμό; ά
νείπωτο;. 'Τγρχΐίν«ιται τα μάτια.
Καί κάτι άκόμα. Ώς διά μαγε-'ας
έλησμονήθηβαν τα 53 χρόνπα πού
μά; χώριζαν άπό την ήμέρα τον
χιορισμον. Ένόμιξα δτι ή ήμέβα
αυτή ήτανε ή έπομέηη τή; προη¬
γουμένης ημέρας .τού ήτανε κι'
αύτη ή συνέχεια τής παλαιάς κανο
νίκης ζοιής τής οικογενείας μας...
Τύ σπίτι, οί αύλες, οί κήποι, τα
χο>ράφια, τα δ/ >ΐ, παραπέρα ό
άχυρώνας, δλα ίδια και Αμετάβλη
τα. Μάνο ό φούρνο; δέν ύπ-ήρχε
εί; τήν αύλή. Τ. όν κατε&αιφίσα'νε
τόν προηγοΰμενο χρόνο.
Είς τήν αύλή τοϋ σπιτιοϋ μά;
περίμενε όλόκληρη ή οίκογεΝε.α
τού ΙΙεΰλέρ — μπεη, πού εΤχε εί-
δοποηθή λίγο .τρωτύτερα άπό κάτι
τουρκάκια, πού μά; είδαν είς την
πλατιϊα καί μάθίΐνε την ίδιότητά
μα;.
Επί κεφαλής τή; οίκΌγενεία; δ
ίδιος ό Πευλέρ - μπέης. "Τστερα
ή γυναίκα τού, τα τρία άγόρια τού
καί αί δύο κόρε; τον, ή 18χρονη ώ
ραία, γελίΐστή χαί πρόσχαρη Σα-
ινκμάν καί ή χοριτωμένη μικρόν
λα Χαϊριέ 4 — 5 χρονώηι, πού
Ρστερα άπό λ,ίγο δέν έννοοΰσε νά
φύγη άπά τα γύνατά μου, νά ξε-
μακρνντ) άπό κοντά μόν.
Έξοκρετικά έγκάρδια καί ένηε
λώς άπράσμενη ή φιλόξ ενη διάθε.
σι πού μά; έπεδε/χθηκε άπύ τήν
πρώτη στιγμή. Μπήκαμε είς τό
απίτι, δνοιξαν πόρτες, δωμάτια,
™αράθι>ρί'. Έσοτερικά τό σπίτι ά
μετάβλητο. Τύ τζάκι, ή καταπα-
κτή, ή όροφή (τό δραήν) τα ρά
φια, ή κ,ουταλοθήκη (χ.ονι<ι|εή) τα πάντα εί; τή θέσι τον;. Τό τζά , ν.ι δέν χρησιμοποΐΡϊται πλέον. Εί¬ ναι στροιμέΛΟ μέ χαλιά. Βγήκημε είς την Αντίθεττ» αΰλή. Είδαμε ι τό γ,ωράφι, τόν κήπο, τα δ£ντρα. Είς τό μεταξΰ «ΰρισκα τήν εύκαι ρία νά διηγοΰμαι είς τήν γυναίκα μου άλλά καί είς τού; δλλου; διά- φορα εΐ>θτΝμα καί σπαρταοιστά έν
θυμήματα κα'ι επεισόδια τή; παιδι
κης μου ήλικίας.
Ι "Τστερα καθήσαμε εί; τό κέ-ν-
τρο τοΰ σπιτιοΰ καί συνεχίσαμε έν
(τκμούμενοι τα παλαιά καί άφηγού
μενοι τα νέα.
( ΣυνρχΓΐρται Ι
ΓΕΩΡΠΟΤ ΜΠΡΑΝΤΕΣ
ΟΜΗΡΟΣ
Μετάφρασις έκ τής γερμανικής γλώσσης υπό τοϋ Βασ. ΚουΖη
νοπούλου έπιτΐμου γυμνασιάρχου
Σημ· Τα έμμετρα άποσπάσματα είναι παρμένα τής μέν Ίλιάδος,
άπό τήν Ίλιάδα ΆλεΕ. Πάλλη τής δέ ΌδυσσεΙας άπό τήν Ό
δύσσεια Ίακ. Πολυλά.
Φίλε κ. διεθυντά, ή δποία μέ κάμνει κάτι παοαπάνω
Με την εΰκαιρία τής οργανώσε- άπό κριτικόν. Μέ λέγουν κριτικόν':
ως έφέπος οτή Χίο υπό τής Διεθ- Ι ελάχιστον ούτό δι' εμέ. Μέ λέγουν
Θο6ς 'Εταιρία; Όμηρικών Σπου- φιλόσοφον: Μέγιστον αΰτό δι' έ-
δών, μεταξύ τής ΐης χαν 2Οής Ί- μί. ΕΙμαι ποιητής, τεχνίτη;, δχι
| ουλιου τοϋ Α' Σεμιναρίου όμηρι- φολόσοφος; Άμοιβή μου ότι 6οη-
κων σπουοων, στύ όποϊο θά άνα- | θώ νά γίνη μία ϊποχή. "Εχιο κ1 έ-
πτυξοιη- ξένοι καί "Ελλίϊνες επι- γώ κάποτε ΐμ.τεύσει ποιητάς» (Γ.
στημονες θέματα άναφερόμενα στό Μπράντες. 'Βγκτ·κ>Λπαιδικόν λε'ξι-
όμηοικό «ΙΙρόβλημα», παρακαλώ κόν 'Ελευθερουδάκη).
νά λάβετε την κα?κοσύνην ν ά δη-
μοβιει'»σετε στήν ϊγκριτη έφημερι- Ο ΟΜΗΡΟΣ
δα σας «Προσφυγικό Κόσμο», την "Οποίος Ιχει δεί τα ψηλά έλλη-
μονογοαφίαν ΐ'Όμτ^ρος» τού μ«γά- νικά νησιά, διαισθάνεται πώς ή
Ι λου δανού κριτικοΰ, αίσθητικοΰ καί φύσις τή; άρχαίας 'Ελ^δος ?χει
'φιλοσόφου Γεωργίαν Μπράντε;, διαηλασθή. Άναπνέει τόν καθα-
τήν οποίαν μετέφοασα έκ τή; γερ- ρόν καί δροσερύν άέρα, αίβθάνε-
μανική; έκδόσεω;. Τό έργον αύτό ται τόν ήλαο τη;, πού καίει καί
τοϋ Π Μπράντε; είναι γιά μά; ιιαυρίζει -μα/.ακά καίει καί γλυ-
του; "Ελληνα; δξων Ιδιαίτερη; κά μαυρίξει— περιπλ.ανάται στά
ποοο-οχή;, .διότι ό παγκοβμία; αύ άλση των έλαιων της, περιοδεύίΐ
τος φήμης κριτικός Ιρευνά καί δια κάτω άπό τίς φοινιβίές της, τα κν-
( φωτίξει στά 6ι6λίο τού αύτό, μέ παρίσσια της, τίς συκέ; της, μέ τα
όξύνοιαν, άλλά καί μέ χάριν σα- χονδρά πράσινα σϋκα τη;, επάνω
γηνευτικήν, τήν γένεσιν των όμη- σέ δοάμους ,τοίι κοα—εδώνοιται
ρικών ενίων καί τή·ν εσωτερικήν δο- άπό πυκνούς τρράχτες κάκΐτου.
μήτν; τής Ίλιάδος καί τή; Όδυσ- "Οταν τού παρ«.τίθεται φαγη-
σε/ας· ρ(ναι δέ χρήσιμη καί διαφω- τόν άπό άρνί ψημένο στό λάδι καί
τιστική ή μελέτη. τού περί ού πρό- .-&.'νει τό ώραϊο κΛοσί τής έλληνι-
| κείται εργου δχι μόνον γιά τού; κή; ΰπαίθρου, ^ιντάξ^τία. ότι Α¬
Ι έλληνας έκπαιδευτικούς, άλλά καί πολαμβάνει όμηοικό γρΰμα. "Οποι-
γιά κάθε, οίασδήποτε μορφώσεο);, ος ρίξει τό μάτι τού ίπάινον στούς
Ιλληνα. ιιελαχροινοϋς όρθύκοομους ανδοας
τίί; σΰγχρονη; Ελλάδος, είς τα
κορίτσια των χωοιων της μέ τα
σταθερό, λικνιζόμενο 6ί)μ<ι, στά μικρά παιδία τη; μέ τα φλογερά μαϋοο μάτια —τα παιδία αΰτά Ό Γεώργιος Μπράντες, δ με- πού όνομάςονται Αριστείδης καί γάλος αΰτός κριτικός, αΐσθητικός Άριστοτέλης— (,λέηει νά τό·ν πε- καί φιλόσοφο;, γεννήθτ|κε στήν ριβάλλει ή άνταύγεια τής άρχαίας Κοπεγχάγη τό 1842 καΐ απέθανε "Ελλάδος καί τοϋ λαοϋ της. τό 1927. "Εχει γράψει έξαιρετική; ' Ό "Ομηρο; ϊχει πεοιγράψει δυνάμεως εργα πού εΐχαν παγκο- ψι·χολογικές καταστάβεις πού πα- σμ,ίαν άπήχησι,ν ίίπιος είναι π. χ. ' ραμένουν άμετάδλητες διά μέσου <Τά κΰρια ρεύαατα στήν φιλολο- δλων των αίώνων. "Οπως π. χ. γία τού 19ου αιώνος* καθώς καί τό κοριτσάκι πού τρέχει πίσα> άπό
διάφορε; κριτικ?ς, αίσθητικέ; καί τήν μητέρα τε-υ (Π. Ίλιάδος,
Μετά τιμή; καΐ εΰχαριστιών
ΒΑΣ. ΚΟΤΖΙΝΟΙΙΟΤΛΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟ Σ. ΜΠΡΑΝΤΕ Σ
ίστορικές μελετες καί μονογ-ραορί-
ε; όπως «Δισραέλι», «'Ίψεν»,
«Γκπίτε», «Βολταΐρος», «Ναπολέ¬
ων καΐ Γαριδάλδης», «Γάϊος Ιού¬
λιος Καίσαρ*, «Νίτσε», «Άρκηο-
τέλης», «"Ομηρος», «Σαίξπηρ».
Τοίτοαον βργον πού θεωρεϊται ώ;
στίχ. 7—10), «Τί κλαϊς σάν κόρη
Πάτροκλε, μικρούλα, πού τής μάιν
να; (ξητάει μα,ξί της τρέχοντας,
στά χ*ρια νά τήν πάρει) καΐ τήν
τραδά ένώ βιάζεται, κι' ώς .τού νά
τή σηκώσει) την δλέπει πάντα ό-
λόδακρν πιβσμενη άπ' τήιν ποδιά
ιιριστοί'ργτιμα καί σιννετέλεσεν1 είς ' της) Βτσι τα δάκρυα Πάτροκλϊ
τήν παγκόσμιαν άναγνώριβίν τού,
ώς μεγάλον αίσθητικοΰ καί κριτι¬
κοΰ καί άλλα πολλά μελετήματα,
τα όποία λόγίμ τής διαυγείας, τοΰ
γοητεντικοΰ ΰφους, τής στερεάς
λογικής καί τοΰ ρο>μαλέου
σάν κοπελούδι χύνει;». (Ί. Πάλ¬
λη). Έπίση; άξιοπαρατήρητη, εί¬
ναι ή παοομοίο>σις έκεϊ πού ή Α¬
θηνά προστατεύει τόν Μενελαον
άπό τα 6έλη (Δ. Ίλιάδος, στίχ.
127—131) «"Οχι δμοις δέν σέ ξέ
ματος, πού τα διαποτίζει, τόνΛ*ΰ- χασαιν Μενέλαε, μήτε έσένα) οί
ψοσ«ν στήν πρώτη σειρά των πνευ τρισμακάοιστοι θεοί, κι' ή Αθηνά
ματικών άνθρώπι»ν τής έποχής ' πιό πρώτη) πού μπήκε όμποός καί
τού. σουδιωξε την «χαρή σαΐτα). Άπ'
Τό 1925 ό Γ. Μπράντες έπεσκέ- δλο τ' Λλλο τοι» κορμί την εδιωξβ
ς.θη τάς Αθήνας καί ανεκηρύχθη σά μάννα) πού διώχνει μνϊγα άπι'
σέ έπίσημη τελρτή, έπίτιμο; διδά- τό μορό σάν τή; γλυκοκοιμάται».
κτονρ τοϋ Έθνικοΰ Πανεπιστημί- .(Ίλ. Πάλλη). 'Ελληνε-ς χο)<Μκοί ου ΆθηνΛν. Είναι χαρακτηρίση- ΰπάρχονν άκόμη καΐ σήμ<ερα δπω; κά δσα λέγει Ί [διός κρίνοχν τό χαί στήν άρχαιότητα λτιγεροί, λι- ρργον τού: «Ειδικόν ?!ς εμέ χάρι- ' τοί, δραστήριοι καί πολυλογάδες. σμα είναι δημιουργική τις πνοή, (Σιηίχίζεται) ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓ ΓΟΥ Κ. ΑΛΕΚΟΥ ΒλΣΙΛιΙΟΥ ΥΠΟ κ. ΧΡΗΣΤΟΤ Γ. ΕΤΑΓΤΈ ΛΑΤΟΤ ΕΠΙΊΊΜΟΤ ΠΡΟΕ- ΔΡΟΤ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗ ΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΤΑΚΗ ΚΟΛΙ-ΒΑ — ΗΩαΙΟΤΑΚΗ : Π,ΚΡ,Ι ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΣ ΓΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΙΟ Έί)νικί)ς Τραπέζης. "Αρρενες 100 καΐ θήλεις 50. φοιχο! Γυμνασίου. Έντατικά μ*θή>ατα στά Φροντιστήρια
Ελένης Παρασκευοπούλου Πτυχιούχου μαθηματικών. Ρ·.ζ*-
30 Τηλέφ. 739-280.
ΟΙ αντιδράσει; μα; σέ κάθε τι
πού έρχεται α' έπαφή γύριο μα;,
εχει μίαν άφάνταστη ποικιλία, άνά
Λογα μέ τήν εΰαισθησία μας. "Ε¬
ισί καί μέ τήν τέχνη, άλλος άντι-
δρά παραδοσΐακά, άλλο; σπάει την
πα,ράδοση κι' άλλο; προχορεϊ πιό
πέρα... Ή περίπτωση τοΰ ποιητή
Τάκη Κολιαδά - Μωλιοτάκη, άπό
τεχνική; πλευράς, ϋρίσκεται στήν
π·ρώτη κατηγορία, δμως άντιμετυι-
Λ,'ζει σύγχρονα ν·ιυτά θέματα, μέ
μιά ρομαντική άνθριοπιά, πού σ'
άναγκάζει νά σκε<ρτεΐς δτι καΐ σή- μερα ΰπάρχοτ.'ν άνθρί')ποι πού σκέ¬ πτομαι άνθοώπινα, χονρί; νά λο- γαριάζουν ή νά φοδοΰνται τή με¬ γάλη νύχτα τή; ζοΰγκλα;. Κι' δ- μοι.;, αύτοι οί Πικροί Σταλαχτϊ- τε;, πού είναι λαί ό τίτλο; τής ποιητικής συλλογής τοϋ Μιολιοτά κη, στάζουν μιά έλπίδα, πού 6έ- 6αια δέ φαίνΐται μέ την πρώτη αατιά, άλλά μέσα στό μον<τικά της κύλισμα, πού Ιχει μιά γεύση αίσιο- δοξίας, μιό μεθη ψνχικοΰ άπλώμα- τα;, πού νοιώθει; τό καθαρό αΐμα τού νά κυκλοφορεΐ στΐς φλέβες σου. Βλέπει ξαφνιικά τό άμαιξάκι νά κνλάει στό λιθόστρωτο δρόμο, μέ τί; ρνθμικές όπλές των άλό- γοιν καΐ τό πλατάγισμα τού κα- αοχησιοΰ τού άμ<αξα —νά ή ποίη- ση τοΰ Μίθλιοτάκη, μακρυά άπό τα καυσαέρια πού μά; πνίγονν, τυλι- γμένη σ' ενα δνειρο, άφήνεται μέ- Ισα μας νιά έκραγεΐ σέ συγκινήσίΐς πού θά θέλαμε νά ξαναξήσονμε.... ενα κομμάτι καθαροΰ ούΐΜ'νοϋ, πού τόσο έ'χουμε άνάγκη. Ιδού τώρα, κι' ενα ποιητικό δείγμα τοϋ Μωλιοτάκη: ΤΟ ΣΠΙΤΙ Τό απίτι, αύτό πού πήρ/ιμε, τό κληρονομικό, δέν εχει πύρτες στή χαρά, στόν ήλιο παραθύρια. Στι; κάμαρέ; τον κρνβεται κάποιο στοιχετό κακό. Π' άρέσκεται σ' άνθρώπηα φριχτά υασανιστήρια. Στό τελενταϊο τού τετράστιχο, ό ποιητή; άλλάιζει τό άπαίσιόδο.6;ο ϋφο; τον, ρίχνοντα; ενα μαχητικό σπόρο ελπίδας: Τα σπίτι αΰτό, πού πήραμε, τό κληρονομικό, χωρί; παράθυρα χαράς κι' άγάπη; όρτανσίε;, ίμεΐ; θά τό λντρώσουμε ολ' τό θανατικό, καί θά τό έξανθροιπίσουμί μέ δάκρυα καί θυσίες! Κι' ετσι κνλάει ή ποίηση τοΰ Μτολιοτάκη, άνάμεσα στήΎΐ άπαι- σιοδοξία, την πίκ-ρα πού στάζουν οί σταλαχτίτες τον καί τήν αίσιο- δοξία πού κρυφοκαίει φέσα τού, ή ποιητική τού φλόγα. ΝΤΙΝΟΣ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ Ό άγαπητός μου φίλος κ. Ά- λεκος Βασιλείου, κρίνοντα; διάφο ρα ειδή τοΰ λόγον, κά£ΐ κάτι πο¬ λύ περιοσότερο καί εύρύτερο άπύ κριτικήν. Εΐσάγει καταιτοπιστικός. Ιίροχιορεί στήν ιστορίαν καί τήν έξελικτικήν πορείαν τοΰ κρινομέ- νον είδον;, συνδέει τήν μορφήν μέ τύν χρόνον. Καί είς /τύ πλαίσιον αυτών τοποθετεί τον σΐ'γγραφέα, πού έξετάζει. "Ετσι τύ έ'ργονι τού πανει νά είναι έφήμερη παρατή¬ ρησις. Γίνεται μελέτη έμπΐριστα- τομένη, άνατομική ΙρεΐΛ'<ι δάθους, πραγματεία θεμελιοιμίνη σέ στοι- χεϊα καί άναμφισδήτητα δεδομένα, ■γ. όποία ένΐώ ξεκινά μέ τήν πρόθε- ση νά παρουσιάση ίνα συγγραφεα, ΰπηρετρϊ γενικώτερα ενα εΐδος καΐ τό τοποθετεϊ στήν άληθινή τού 6ά- στν, μέ Λξιολόγησΐν δλων έ κείνοι ν ι των πλευρόν, αί οποίαι άφοροΰν την τέχνην καί π-ροσφέρουνι τήν δν- νατότητα περαιτέροι άναπτύξεώ; της, έπΐ τής όρθής όδοϋ. ' Έκ των ανωτέρω καθισταται ποόδηλον, δτι αυτής τή; μορφη; ίι κριτική προσλαμδάνει αυτονομί¬ αν στήν περιοχήν τής τέχντ);. Ό αΰθύπαρκτοί δι><αμισμό; της όδη- γεί είς μεγέθη καί ποιότητος, αί οποίαι δέν είναι συνήθεις. Βεβαί¬ ως, αϋτά δέν γίνονται ϊΐίκολα. Ή άνταπόκριπις είς τίς αξιώσεις των π'ροϋιιοθέτει τάλαντονι καί γνώσιν. Τάλαντον, κριτικήν καί γνμνασμε- νην άπό μακράν θητείαν εί; την φιλολογικήνι καί λογοτεχνικήν πα¬ ρατήρησιν. Ό κ. Βασιλείου πρέ¬ πει νά |χη πολύ προσέξει τάς ά- νελίξεις αϊφνη; τοϋ Διηγήματος, νά έχη κατασταλαγμρνες ΰστερα άπό ιιακράν εποπτείαν άντιλνήψει;, νά ?χη ι'ιποσα<ρηνισμένα; άπόψει;, διά νά μπορή νά χαράσση μέ τόσην ίνάργεΐίΐν την γραμμήν, τήν οποί¬ αν σήμερα άκολονθεϊ. Καΐ είναι χαρακτΓ,ρισπκόν, δτι δέν κράτει θεσεις δογματικέ;, οί όποϊε;, τελι- κώς, άποβαίνονν στίίρε.;. Δέν εί¬ ναι άρνητή;, οντ ε άπλώ;, ρομαν- τικό;. Δέχεται τήν σύγχοονίη επο¬ χήν, κράτει τόν σφυγμό τη;, έξε τάξει τα ρεύματά τη; καί μέσα εί; τό κλϊμα τονς Ίναλύϊΐ τίς σκέψεις καί τίς ίδέε; τού, διά νά σηκώ, ση μρσα άπό αυτήν τού; άναλλοίω τονς νόμους τής άλήιθειας καί των αξιών, πού δυνατόν νά ταλαιπο- ροΰνται κάτο) άιό τήν πίεσιν τής συγχύσεως καΐ 1ων παρουσιάσεων τοΰ καιροΰ μας, άλλά πού δέν χά- νονται καί πού έν πάσι] περιπτώ¬ σει, άκόμη καί άπο Μομοτρλειαν, τελικώς, θά κατισχύσουν. Καΐ τό ίπιτυγχάνει μέ πειστικότητα θαυ¬ μαστήν, ή όποία λαμβάνει παρα- στατικά; διαστάσει; στήν τελευτα» αν μελέτην τού «Ματιέ; στό Διή γημα, τοΰ Γιώργη Χαλατσά». Εί¬ ναι, δτι»;, μιά σπουδή άπό τις σημαντικώτερες, πού έ'χω· διαΰάσϊΐ Μεστή άληθειώλΐ, πυκνή σέ σνμπέ- ρασμα. Δίδει τίς διαστάσει; τοΰ διηγήματος, καΐ γενικώτερα τοΰ λόγου, μέσα στήν τεχνοικριτικήν ε¬ ποχήν μας, παραμερίζει τίς παρε- ξηγήσεις καί άνα,τέμνει ψιιχολογι- κά ολόκληρον τό έργον τοΰ εξαί¬ ρετον Γιώργη Χολατσά. Χαίρεχται τήν δεξιοτεχνίαν, την αίσθητικήν ίκανότηιτα τοϋ παρατηρητοϋ, τήν σιΐνθετικήν δυναμικότητα μιάς σκρ ψεως ώργανωμρ-νη'};, είλικρινοΰ; καί διαυγοϋς. Και επί πλέον, χαί- ρεσαι τό αΙο&ί)μα καί, την στ'νειδη- σιν ευθυνής τοϋ κριτικοΰ. Εΰγλώτ- τιος ομιλεί ό έπίλογό; τού. Γρά- φει: «Είναι άπλά ίνα μέρο; άπύ τό γενικό καθήκον. Μιά ποάξη Δικαιο σύνη; σέ κάτι άληθινά δυνατό καί μργάλο. Γιατΐ τύ πρώτο παράπονο σ' αύτό τόν κόσμο είναι νά εΐοαι κάτι άξιο καΐ άποτυχημένο. Γιατί δέν ξέρο μεγαλντερο κακό άπ' τό νά σ' άδικοΰν... Καί είναι φανε¬ ρόν. Ό κριτικό; καταξιώνεται ε¬ τσι. Καί γίνεται κοινωνικό; λει- τοτ>ργό;, υπενθυνο στρλεχος καί ν-
πεύθυνος φορεύ; γιά την πνενμα-
τικήν ανάπτυξιν τοΰ τόπον τον.
Καΐ νπ' αύτήιν τήν έννοιαν ή με¬
λέτη τού άναπητοΰ μου Αλέκον
Βασίλειον άξίξει πρόσθετον συγ-
χαρητηρίων.
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
ΠΡΟΣΛΗΨΙΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
υπό ΕΙΡΤ — Τ)Παιδείας, κατόπιν διαγωνισμοΰ, Αρρενες — βή
λεις, ήλικία; 21 — 35 έτών άπό φοιτοι Γυμνασίου. Έντατικά μαβή
ματα στά Φροντιστήρια Παρασκευοπούλου Ριξάρη 30 τηλ. 739.280
ΟΜΙΛΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ!..
Η ΑΡλΙΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ,
ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ!..
ΔΗΜ. ΚΟΥΤ Σ ΟΓΙΑΝΝΟΠΟ ΤΛΟΤ
—τ2-
Είμαστε στήν Τραπεζοϋντα! Ή
εφημερίς «Φαρός τής Ανατολή;»
έδημοσίευσε στό φύλλο τή; 21ας
Απριλίου 1*117:
«Αυριον την 2.00 μ. μ. ό κ.
Δημ. Κουτσογιανν όπουλο; δίδει συ
ναυλίαν εί; τό θέατρον Θεοφυλά-
κτου, τϋ σν«μμετοχή έρασιτεχνών,
ώ; μιχ τή; στρατιοιτική; όρχή-
στρα;.
καί την 15ην Αύγούστου 1917 εΰ-
ρισκόμονν στήν Ριζοΰντα.
1 Σχολή ίδρύθτικε καΐ συνεκέν
τρίι>σε 32 μαιθητρς καί μαθήτριες.
Σέ δεκα μόνο μέρε; κάμαμε την
πρώτη έμφάνι,ση τής Σχολή;! Κά
θε Κνοιακτ) έδίδοντο στήν αίθου-
σα τοΰ Σύλλογον μουσικές άπο·
γευματινές —οπυις τί; λέγαμε τό¬
τε— μέ τόν καταρτισθέντα μονσι-
κό καί δρ<ιματικύ δμιλο. 'Ελπίξομεν δτι τό κοινόν θά θε- Έιντάς τοΰ μτννάς Αύγουστον έ- λήση νά ίαοστηρίξη τάν νεαρόν δώκαμε δύο άπογ«ν«τινέ;, άπό τούτον μοιισικόν». Τήν 23ην Απριλίου 1917, ΐδί- δρτο στό θέατρον Θεοφυλάκτου ή πρώτη μου συναυλία. Τεμάχια άπύ δπερε;, έκλεκτά ιραγούδια, δοαματικές άπαγγελίε; ήταν τό πρόγραμμα τή; σννΐαυλί- ας. "Ελαβαν μίρος σ' αυτήν ρο>-
σική χοριοδία ώς καί ρο>σική μαν-
δολινάτα.
"Τστερα άπύ λίγες μέρες ή ε¬
φημερίς «Λόγος^ τοΰ Νικ. Λεον-
τίδου. εγραφε:
ΕΓΧΩΡΙΑ
«Την παρελθοΐσαν Κυριακήν ε¬
δόθη ή προαγγελθείσα μουσική ή-
μερίς τού κ. Δ. Κοντσογιαννοπού-
λον. Ό σνμπαθής καλνλιτέχνης κατ
?6<ιλε πάσαν προσπάθειαν δπο; ε¬ πιτύχη κάτι το ωραίον καί είναι πολύ άξιέπαινο; διά τουτο. ΑΊ α¬ παγγελίαι τού ήσαν πολύ παθητι- καί, όπως πάντοτε, κατά τήν ιδιο¬ συγκρασίαν τού. Άπό τα μουσικά τεμάχια >ιρεσαΜ καί κατεχειροκρο-
τήθησαν τό ρΐΐ)β·κόν άσμα «Κι' έ¬
γώ θά σϊ χαιδεΰο» καΐ τό «Βιέν
Φαβορίτα». Τό ν.ομμάτι άπ' τού;
Φαφορίτα». Τό κομμάτι άπ' τού;
«Παλιάτσου;» ό κ. Κοΐΐτσογιαννύ-
ίΐονλος ^ό έτραγοΰδησε μέ αίσθη-
μα, δυστυχώς. όι,ιως, ή φοντή, τού
δέν αντεπεκρίνετο μέ τό μέγεθος
τού αίσθήματος. Ή ρονσική χοοω-
δία ήτο άρκετά ι/.ανοποιητική. Έν
γένει ή ήμερίς ώς σύνολον ήτο άρ-
κετα επιτύχη;».
ΡΙΖΟΤΣ 1917
Ή Ριζοϋ; κατελήφθη άπό τα
ριοσΐλά στρατευματα τόν Μάρτιον
τοϋ 1μ6. ι
Ο'. φιλοπρόοδοι Ριζούνιτιοι η¬
σθάνθησαν τήγ ανάγκην τή; πνεν-
ματι>.ής τυιν προοδον καί ίδρνοαν
τόν άναμορφο)τικό·νΐ Σΰλλογον«Ό
Χρύβανθος-·). Καί έπιθυμοϋσαν νά
6-ριεθ·ή ενα μουσικός 7ΐά νά τον
προσλά6οι<ν ώς διδάσκαλο. Την εποχήν έκείνη δρισκόμουν στό Βατοΰμ· Έκεί ήλθε μιά έπι- τβοπή εκ μέρο»ς τοΰ διοικητικόν σΐίμόουλίου τοΰ Σύλλογον, τής ο¬ ποίας ήγεϊτο ό Ιωάννης Ίγνατιά- δης καί μέ έπρότεινε νά άναλάβο) τήν διθιισκαλαα τή; μουσική;. Έ¬ γώ άπιδ"χθηκα τήν πρόσκληση τραγούθ'ο κ<χί άπαγγελίες. Την β "Οκτώβριον εδίδετο άπ>
τόν δρ^ματικύ δμιλο τιθ Σύλλο¬
γον, ή πρώτη θεατρική παράσταοτι
μέ τό ίργο τοΰ Βερναρδάκη ιΜ.ε-
ρόπηι», πού δπω; είναι γνωστό,
γράφτηικε σέ {λπερκαθαρενονσα.
Έκτό; άπό τό δράμα ή χορω-
δία εξετέλεσε ν»-τό την διεΰθυτνοή
μου τραγούδια μέ τέβσαρε; φ<υνέ;, πού κατεχειροκροτήθηκαν άπ' το πολιιπληιθέ; άκροατήοιο. Μέσα στάν μήνα Νοέμβριο δω- θηκε παράσταση μέ τό δραματικά έργο «Ή ήρωιδα τή; Μακίδονί- α.ς». Επηκολούθησε ή τρίτη θεα¬ τρική πα-ράσταση τή; Σχολή; τοΰ Συλλόγου, στί; 27 Δεκειμβρίου 1317, μέ τύ «"Ονειρο» τοΰ Πολέ- μη.·. καΐ μέ τήν κο>μωδία «Τό Κα-
ναρί»». Στί; 7 τού Γενάρη 1918,
εδιδα τήν μουσ'κή μόν συναινλία
άπό άποσπάσματα μίλοδραμάτων,
κα,τά την όποία έπαίχθηκε τό μο-
νόπρίΐκτο εργο τοϋ Πολέμη, «Τό
'Όνειρο». ΤΗταν γραφτό ή σι»ναυ-
λία μου αύτη, νά είναι ή τελευταία
έμςράνιση τής Σχολή; τοΰ Σύλλο¬
γον «Ό Χούσανθος».
Ή κατάσταση τότε στά ρωσικά
μέτοιπα ήταν χαώδη;. Κατά χιλιά
δες οί Ρώσοι στρατιώτες έγκατέ-
λειπαν τα μέτωπα.
Τό πρίαί τής 17 Ίανουαιρίου
1918, άναγκασθΓνκαμε νά άφήσου
αε την δμορφη Ριιζοϋντα, γιά νά
πάμε στό Βατοίμ. Χωρΐς νά γνω-
ρίξουμε τί θά συνέδαινε νστερα ά¬
πό λίγες ώρες.
Τό άπόγευμα τής ιδίας μέρας,
ή Ριζοΰ; ήταν υπό τόν ϊλεγχο
των Τσετών Τούρκων! Σάν επε¬
κράτησαν οί Τσέτες, άμέσως συνέ-
λαδαΐΜ ώς όμήοου; "Ελληνε; προ-
κρίτου;. Μεταξύ των ζητούμενον
ήμονν κι' έγώ.
Μόλι; πρό όκτώ ώρών διέφυγα
τόν κίνδυνο τή; αίχμαλωσία;.
(Συνεχίζεται)
Σημ: Σήμερα ξοννε στήτν) Ά-
θήνα οί μάθητε; Κων. Κωνσταντι
νίδης, στήν Καλιθέα ό Γιάννης Ά
ραβίδη; καί στήν θεσσαλθΛ'ίκη ό
Χαρίλαος Ήλιόπουλος
Δημ. Κουτσογιαννόπουλος
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ
ΑΛΕΚΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: -Μα-
τιές στό διήγημα τοϋ Γιώργη Χα¬
λατσά·. ί
Ό κ. Άλέκος ΒασιλεΙου είναι
ένας νέοο συγγραφέας μέ άλη¬
θινή πνευματική συγκροτήση, μέ
ψυχική καλλιέργεια, μέ φωτιομέ-
νη σκέψη, πού άπό τήν πρώτη
στιγμή πού έμφανΐστηκε στά έλ·
ληνικά γράμματα έδειΕε ένα τα·
λέντο άγνό καί γερό, πού τόν ό·
δηγεϊ οτά ψηλά σκαλοπάτια τοϋ
έλληνικοϋ πνεύματοο. 'Εκεϊνο δ¬
μως πού τόν τιμάει περισσότε-
ρο είναι τό αύτοδύναμο άνέβασμά
τού, πού τό χρωοτάει στό μεγάλο
πάθος τού γιά τήν τέχνη. Ό κ
θασιλείου είναι έπίσης ένας άπό¬
λυτα συγχρονισμένος συγγραφέας,
μέ ήθος έΕαίρετο. πού αποτελεί
πολύτιμη δύναμη γιά την πνευμα-
πκή άναδημιουργία τοϋ τόπου
μας. Τελευταία ό κ Βασιλείου
κυκλοφόρηοε μιά μελέτη τού γιά
τό έργο τοϋ έκλεκτοϋ πεΖογρά
φού Γιώργη Χαλατσά, πού άποτε
λεί ένα άπό τα καλυτέρα κριτι
κά δοκίμια γιά τή νεοελληνική
.ιαραγωγή "Ενα κείμενο πού πεί
θει μέ τήν άντικειμενικότητα τής
κρίσης, μέ τή γλαφυρότητα τού
λόγου, μέ τή λεπτοτάτη παρατή·
ρηση, μέ τή βαθειά διεΓσδυση οτό
πνεϋμα τού κρινόμενου πεΖογρά-
φού, μέ τήν πρωτοτυπία πού χει·
ρίΖεται τό εύρύτατο θέμα τού
Πρωτοτυπία πού όφεΐλεται οέ μιά
διειοδυτικότητα πού φέρνει στήν
έπιφάνεια ένα πλήθος λεπτών
προβλημάτων καΐ Ζητημάτων, ώ-
στε νά δίνει στή μελέτη τού ίνα
εντελώς ίδιαίτερο ενδιαφέρον
Πού μάς άποκαλΰπτει ένα συγγρα
φέα πού δονεϊται άδιάκοπα άπό
τήν άνάγκη τής άνανέωοης κι' έ¬
να Ζωντανό πνευματικά άνθρωπο
μέ θαρραλέο δημιουργικό πνεϋ¬
μα πού οπρώχνει τόν έαυτό τού
οέ βάθος. Ό κ. Βασιλείου μέ
τή μελέτη τού αυτή μάς κστα·
τοπΙΖει μέ έπιστημονική άκριβολο
γία γιά τό £ργο τοΰ Γιώργη Χά
λατοα, μέ εϋστοχες διαπιστώσεις,
πού άνταποκρΐνονται στό περιε-
χόμενο, μέ παρατηρήσεις, άΕιο-
σημεΐωτες, μέ ύποδεΙΕεις, ώοτε
νά παρουσιάση ένα κείμενο υπο-
δειγματικά άπό τα καλυτέρα κεΙ-
λϋ £ωντανή, λογοτεχνική πού κά
νει εύχάριστη καΐ δνετη τήν ά-
νάγνωση τοϋ βιβλΐου. Μέ ένα ώ-
ραϊο είσαγωγικό οημεΐωμά τού
μάς μιλεί ά κ. Βασιλείου γιά τα
ούγχρονο διήγημα πού άναπλάθε-
μενα τοΰ εϊδους, σέ γλώσσα πό-
ται, προσανατολίΖεται, ψάχνει τό
αίώνια θέματα τής Ζωής καί τα
ύλοποιεϊ, άγωνίΖεται μεγαλεπήβο-
λα μέ άναΖητήσεις, ίδεολογικά
ρεύματα καί στόχους, μέ προσαρ
μογή στ)ς τεχνοτροπΐες μέ τή δή
μιουργΐα μελλοντικά σχολών. "Ε-
να διήγημα πού παρουσιάΖεται οή
μερά αρτιο, χαλκευμένο καί σφυ
ροκοπημένο πάνω σέ γερά μον-
τέρνα σκαριά θέματος καί γρα-
φης, ώστε τό άρτιο διήγημο νά
είναι έργο τέχνης σήμερα. Γιά νά
συνεχίση- τήν άνάλυοη τού έργου
Γθϋ Γ. Χαλατσά πού διακρίνεται
γιά τήν άνθρωπιά τού, γιά τή
βαθειά καί λεπτή ψυχολογική πα-
ρατήρηση, γιά τό ϋφος τό 6ντο·
να προσωπικό, γιά τα άγνά αίσθή
ματά τού, πού άγκαλιάΖουν 6-
σους πάσχουν, δσους δεινοπα-
θοϋν και δσους είναι άποτυχημέ-
νοι τής Ζωής. Άνατόμος βαθύς
ό κ. Χαλατσάς ύφαίνει μέ τή λε-
πτουργική μαεστρία τής όράχνης
τα δίχτυ τής προσωπικότητας
των ήρώων τού. Άκόμα τα διη-
γήματα τοϋ κ. Χαλατσά μδς λέει
ό κ. Βασιλείου τα διακρίνει ή
συντομία, ή πυκνότητα τοϋ γρα-
ψίματος, τό ϋφος τού, πού είναι
έντονα προσωπικό, δυνατό, κα-
φτό, πλούσιο σέ μυστικές φλέ-
βες Ζωής. Διηγήματα μέ κοινωνι-
κό περιεχόμενο έμπνευσμένο άπό
τή σύγχρονη Ζωή καΐ γραμμένα
μέ συγκΐνηση καί παλμό γιά νά
άποδώσουν τα ίοχυρότερα καί λε·
πτότερα αίσθήματα τής ανθρωπί¬
νη ψυχήα.
ΑΝΤΩΝ. ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΤΕΒΡΕΝΤΖΗ
ΊΌΤ κ. ΕΠΑΜ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΙί
ελληνικόν. Σέ κάπουα έποχή πον
δέν μΛΟρεσαν νά προσδιορίσονν
καί οί πιύ παλαιοί μας, τοποθετή
ται ή Ιδρυσις τής Μονής,- Τύ
μόνον βέβαιον ιΤναι ΰτι θάλασβα
Τουρκιός καί Ίσλάμ έβασίλευε
ήττον τόπο.
Λίγο Λθλύ ξέρουμε δλοι την |λ-
λειψη συγκοινιονιών έκεϊΛ"α τα
χράνια. Οντε τηλέγραφον όντε
ταχνδρομεϊα, οϋτε δοόμοι, οίίτε Α-
σφάλεια. Κα'ι ήσαν πολλοί οί ξε-
νητεμένοι, πού ή παοακμή των με
ταλλείονν τής Άργι·ρονπόλεως εδι
ωξαν άπό την Χαλ&ίαν πρός βιο-
ποοισμόν. Άπό το Έρζερομ με-
χρι τα "Αργανα ("Αργιονη την
λέγαιμε) καί την Μεσοποταμίκν κα'ι
τύ «Άλάταγονν» (τόν Ταϋρον) μέ
χρι τα "Αδανα καί την Τυρόν στήΛ
Φοινίκην, εΐχαν ξεχνθή πρός Α¬
ναζήτησιν τύχης αί μυριάδε; τΛν
ματκαν.
*Ο κ. Επαμ. Σωτηριάδης συντα-
ξιοϋχος δικηγόρος καί πρώην
βουλευτής, είναι πολυγραφώτα-
τος. Ή δωόβκάτομος άνέκδοτο;
Άνθολογία του είναι σνλλογή
ποικίλων μελετημάαων, θρησκευ
τικών, φιλοσοφικών στοχασμών,
μεταφράσεις έργων άρχαίων
συγγραφέωιν ήθοπλασΤικών καί
αλλων Ίδιάζιθνσαν θέσιν κατέ
χούν τα ήθογραφικά ποντιακά
σημειώματα κα'ι ή πραγματεία
τού περί τής Άργυρουπύλεως,
πον είναι καΐ ή γενέτειρά του.
Τό Ιργον τής ζωής τον κ. Σιο-
τηριάδον περιλαμβάνει πραγμα-
τεία; 60 έτω,ν, τοϋ ίχρειάσθη-
καν δέ ετη όλόκληρα διά την
συστηματικήν τή; δλης νλη; κα
τάταξιν την οποίαν έτερμώτι-
' σεν Λπόλντα εσχάτως, καρφωμέ
ν>ος στήν κλίινη του λόγω Λνα-
πηρίας των ποδιών τού.
Ή «Παναγία τοΰ Τεβρεντζή» —
ριλαμιβάνΐται είς τα ήθογραφι
κά τής Επαρχίας Χαλδίας. Την
ξέρουν ή την εχουν άκουστά δ¬
λοι οί Άρνυρουπολΐται, οί κα-
ταγόμενοι έκ Μεσοχαλδίου (Άρ
δασα — Τορονλ) έκ Χερροιά-
νων καί άπά τα κεφαλοχώρια νοΰντο συνεχώ;. "Επαιοναν γράμ
τής πε·ριοχής τή; Αγαπημένης ματα καί δέματα, περιέτρεχον δ
Μσνης. λην την Ανατολήν, τα
άπό Κερασοϋντος κα'ι Όρτού μι'-
Ό άσκητισμός καί τα μοναστή χρι Άταπαζάρ καί Νικο,μήδεια κοί
ρια είναι παλαιά εφεύρεσίς τώ,ν όλην' την Μικρασιατική Χερσόνη
Ανθρωπον, πού είτε Από χαρακτή σο, παρέδιδαν τα «έμαΛάτια», ί
ρος, είτε Από κοσμικές περιστά παιρναν γράμματο καί χρήματα
σεις, άτυχίες ή ςαπίοματα, ξεκο- καί εκαμναν τόν δρόμον τής έ-
ψαν άπό την ι ν κοιν(ι>νία ξ'οήν πιστροςρής. Σάν εφθανεΛ1 ό Σα-
κ.α βρηκαΛ" την λύτρωση στήν μο- ής στό Ποντιακό χιοοιό, στήνονταν
ναξιά, στήν προσευχή καί την έ- πανηγύρι. "Επαιρναιν τα γράμιμα-
νόραση, πού σάν ύπερκύσμιο γε- τα καί τα χρήματα οί τνχερές γν-
φύρ1 τούς συνέδΓε μέ τό ύπερπέ- ναϊκες, τιτίβιζαν όλόγνρά τονς τα
ραν. Έκστατικοί μπροστά στά όρά μιορά πιασμένα όπό την «κρότον»
ματα πού άποτελοϋν συχνά τύν (την ποδιά τους) μά καί οί Λλλες
κ.όομο τους, περιφρονοΰν δλ.α τα , δέν κακοκαρδίζονταν, διότι ό εΰ-
έγκόσμια καί τούς άνθρώπονς, Α-
ννοοΰν γονείς, σνγγενεϊς καί <ρί- λ,ους, πλούτη, δόξες καί παλ,άτια. Ή Ερημος παλαιότερα, τα μον<α- <ττήρια ρπειτα, έ:γιν«ν ό ίερός χώ ρο; τής επίγειον ζωή; τονς. Τοιοϋτοι ίεροί χώροι μονή^ονς διαβιόχΐειος υπήρχον πάντοτε, διό τι άπό καμμιά έποχή /αί άπό κα- κα- ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ ΟΚΑΒΡΕΦΤΗΣΜΆΣ Κιΰρήκα κάπου τούτο τό κείμ*νο ι Ό ξένος .τού ένδιαφεο/εται γιά καί τύ άντιγράφο έοώ, πιστά: «Χρόνο μϊ τύν χρύνο ή ή χώςκι μας άναπτύσσεται σέ καλά όργα- νωμένη Τονρκττική χώρα χαρή στή ϋράχτη τοΰ Ελληνικόν ■Οργα¬ νισμόν Τουρισμοΰ. Έκατοντάδε; χιλιάδίυν τονρίστε; κατακλύζουν τα ξενοδοχεία, τα μπάγγαλ.οους, τί; πλάζ, είτε μέ ντεμί - πανσιόν, είτε μέ συμ(Γων*'4 μόνο ϋπνου. Έ- κείνο πού εύνοεϊ την τονριστική κινήση είναι τό ότι μέσα στήν Εύ- ρώπη βί τουρίσνς δέν χρειάζονται βίζα. Στή χώρα μας τραβάει τοΰ; ξένον; καί τό ΐ[εστιβάλ, τού οποί¬ ον οί πρεμιρρρς είναι πάντοτε γε- μάτε;. Άπό τό Ήρώδειο μποροϋν νά άποθανμάζουν μέ κατάννξη τύ στυλ τού ΙΙαρθενώνα. Φέρδν - μπύοντ, κροναζιερό- θαλαμηγοί, χ«1 άλλων έπαγγελ ] κ6τΐερα οια(Τχ-·;,Η.ν τί; έλληνικές θάλασσες. Τα π! οία διαθρτονν ά- νετες καμπίνες ιιε ντούς καί τουα- λέττα. Τα πολητελή πούλμαν κυ¬ κλοφορούν έπάνο σέ πλατειές ά- σςαλτοστρωμένες λεωφόροιις παρ- Ή άνάγκη έπικοινιονίας των ά- ποδημων μέ τάς οικογενείας των, αποστόλη; χ.ρημάτο)ν καί μεταφο- ρά; πρός αύτοΰς έπιστολών καί δεμάτων, έδημιοΰργησε· τό έπάγ- γελ^μα τού «σαή". Οί σαήδε; έκι- ά λαό δέν ¥)^ι»)»α νοί έκ οακτήοος όνειροπόλοι τή; (ος καί οί παιραδαρμεΛ'οι, οί Λδικη μένοι τής ζωής, ποΰ ζητοΰσαν κα ταφυγιαν μακρυά άπό την κακίαν των άνθρωπον. Τα 'Ελληνικά τα τάγματα τού Ίε τής Αίγύπτου, αί πολυπλη θεϊς παγόδίς των μοναχών τού θι 6έτ καί τής δλλης Άσίας, είναι σοβαρά, παραδείγματα. Ό Χριστιανισμός, θρησκεία το πβινοφροσΰνης καί αύταπαρνήσε· τος, ηύνόησε τόν μοναχισμόν, όστις σάν μοιγνήτης συνεκέντριονε τοΰς εύλαβείς πιβτούς, «τοΰς κοπιών- τας καί πεφορτισιμένου;», τούς τσα κισμένου; άπό την τυραννία καί τάς άδικΧας. Στά μοναστήρια 6ρή καν δλοι αύτοι τόν λιμένα τή; σωτηοία; καί λυτρώθηκαι' άπό την απογοήτευσιν. Τό άγγελικό σχήμα τοΰς Ιφερε κοντά στόν θεό καϊ αύτό σννεπλήρονε την εύδαι- μονία τού; την {πίγεια. Δέι· ΰπάρ- χει χώρα Χριστιανική, στήν όποιαν νά μή ϊχει άνθίσει ό μοναχισμό;, τό δέ ημέτερον "Εθνος πολλά ό- φείλει είς τάς Ίερά; Μονάς πάν¬ τοτε μέν, Ιδία δέ κατά τοΰς άτε- λείοιτους κα*νήσεϊ
νά τούς παρέχονται καί, γεύματα,
λαμβάνουν δταν θά λείψουν σέ ό-
λοήμερη έκδρομιι τύ λένΤ; - πα-
κετ, κρνο γεύμα μέσα σέ πλα<ττι- κό σάκκο. Κάθε ξεναγός πού τού; πννοδεύει εχει τό δικό τον γκρούπ, άνάλ.ογα μέ τή γλώσσα στήν όποία Ηεναγεί. Οί ξένοι .ιιεο4μέΛ·οι·ν' νά τού; όδητγήσοι·ν, στό τέλο; τή; έκ- δοομής, σέ μποΐ'τίκ, δπου θά μπο- ρεσουν νά εύρουν κάθε λογή; οον- Γιενι'ο, μπΐιμπελ.ό. Γιά τοΰς έγχωρίου; τονοίστε; τα τουρΐΛτικά γραφεϊα όργανώνοχ·ν άπογετ>ματινού; ιερίπάτον; μέ παο
6ολή
ν'τοκχιμανταίρ.
Λαογραφικά τής Σμύρνης
ΟΙ ΝΤΑΗΛΕΣ_ΤΣΙ[ ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό τού βυνιργαΐου μας Αρο; ν.. Δ. ΑΡΧ1ΓΕΝΗ
Ο ΑΡΑΠ - ΓΙΩΡΓΗΣ
— 252 —
Ποοβάλλονται ?γ- '
χοιομα τρίλμ; καί σλΑϊτ; .τού σ»>νο-
δεύονται Λπό άντ»οητοιχα κομιιαν-
ταίρ καί κον<ρεράν;. Οί δημοβιο- έχοντα; τού; ξέΛους κάθε κονφόρ. Ι γράφοι έδώ ε'χονν νά φροντίσονν Ό τονρίστα; δέν έ'χει νά φροντί- γιά τύ ρεπορτάζ, νά παρακολον- θήσοιη· τα μήτινκ, τα το»»ρνονά σει για τα μπαγκαζια τού, μονο τό σάμ - δοαγιάζ (σίκ) .-τρέπει νά ?χει πάντοτε μαζί τού, μέ τα ά|ε- σονάρ, γιά τα .προσωπικά τού κον- φόο. "Οποιο; τουρίστας δέν έπι- Ι νά σκοτίξεται μέ λ^επτομέ- μπορεί νά κάνει σΐ'μα'ωνία ι ότι—κομπιρ». Στά κρουαζερόπλοια ί'.τάρχο«ν καί «τρίκλινοι κο«βσέ- ται» γιά όσον; ταξιδεΰονν ώ; «τρί γ<ονο». Άπόλατκτη εί1 αι τα ξενοδοχρϊα ο.-α.υ οί τονρίβτες μποροϋν νά δεί- στύ ρούφ - γκάρντεν άν- τικρίξοντα; την .τλάζ. Έκεϊ θά χαρέψονν επειτ<ι έπάνο) στήν πί- στα κάτ(ο άπό τό φώ; των αστρο)ν καί θά συνεχίσουν τή ροαάντσα πού σιη·οδεύει τή διαμονή τον; άρ- χίζοντας άπό τύ πρωινό μπάνιο, ως στή νυχτερινή διασκέδαση στά μπάρ. Οί γυναΐκες τροοοϋν σόοτς, κάποτε τα μάξι, αν δέν γ<ρί:.οτ«ν στνεχί); «έ μαγιό η μ,τικίνι, μιά καί ό γυμνισμό; γιά την ί>οα ά-
παγορεύεται στόν τόπο μας.
Βασικό γιά τόν ε'ισερχόμενο στή
χώρα τοι>ρί*ΐτα είναι ή ξεάγτ»<τη στήτ Αθηνά, τό τούρ τής πόλεως, τό σάϊ'τ - σήϊγκ, χάφ - νταίη, ο^οΰλ - νταίη, >.αίτ|ζυ
δλη ή σειοά των ξρναγήσεωΛ· ποΰ
όργώνονν τα τα|ιδ«ι)ΐτικά καΐ τμ·-
ριστικά γραφεϊα μέ πτυχιοΰχονς
ξεναγοΰς.
καί τα οεκόρ σέ διάφορα οΐτόρ,
νά έπισημάνοΐΛ-, άναμεσα στίς καλ
τί; νποψήιτιες γιά τόν' &α-
Λΐλικύ τίτλο τής Εΰρό).·~ς ή'τή;
ΰφηλίον (ριναλίστ, νά <τταθμίϊ»υν τό στυλ αντή; Γ) ίκείνη; τή; ίκ- δηλόκτεο); καί νά έ.μπλοιτίζοτ.'ν' την έλληνική γλώσσα μέ ?να''σ<,>-
ρό κοσμοπολ.ιτικέ; έ%φράσει;. Σέ
τουτο τού; οΐ'ναγωνίξεται τα Έ-
θνικό ΐδρυμκ. ραδιο<Γωνύα; μέ τό καθημεοινό τον ρεπορτάζ καί τί; ματιές στά σπόρ. Οί λ.ογοτρχνες δέΛ' πηγοιίνοχ'ν πίσο) στό γλιοσΛΐκό τουτο έ'ργο, γιαντό εχο»ν είσαγά- γρι ατό διήγηιια καί <ΐτό μνθιστό- ρημά τονς πλήθο; πολιτισμενε; λέ ξει; δποκ άφίσα, π'Οοΐτίλ, πλακάτ, χώλλ, μπλέ, γκάγκ, σιοφίρ, τό τρανζίστορ, ασανσέο, βιτοίνα, θερμό;, μαρκίϊα, σόκ, σοι*αέν, σόρτ;, μοτόρι, υαΛσάΐ, ρόζ, μπρα σελέ κ.ο.κ. Στυλ άντάδιο τού αίώ- να τής ΚοντολΛγής ή χώρα μας π<>ο-
χωοεϊ γοογά
στίδο τής ποοό-
δοΐ' καί δέΛ· ·θά άργήβει, γιά νά
προΛαρμοσθεϊ λτο διεθνέ; στυλ,
νά δητιιονργήσπ τή γλώσσα τη;
σέ παγκόβμιο δργανο πού νά συν-
αγωνίϊεται τό ^(Τπεράντο».
Γιά την άκρίβεια τή; αντιγοαφή;
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
1.— Ο ΓΕΡΟ - ΜΕΡΣΟΠΟΤ-
ΛΟΙ', Ο ΠΑΊΈΡΑΣ ΤΟΤ
Ό Άντώνης, ό γερο - Μερσό-
πουλο;, ήγεννήθηκε στό Καστελ-
λόριζο στό 183·ό. ΙΙαλλ.ηκαράκι ξε-
"ητεΛ'εται γιά την Ανατολή. Στό
Οΰσάχι &ρίσχει δουγιά. Πα'ντρεύε
Τία καί κάνει μιά κόρη καί δνύ γι-
οί. Τύ Γιώργη, πού ήγεννή,θηκε
στό 1800 καί το Δήμητρα, στύ
1867. Καί σάν ήγενήκανε κι' οί
δυό π'ΐλληκαράκια, ήγυρέΐ4»ανε νά
κατείιή ή φαμε·γιά στή Σμύρνη
γιά νά όουλέψοννε έκεΐ πού 'χε
κ«.ί πιότερο ψωμί. Ήφοοούσαν*
μαύρε; 6ς)άκες κο'ντέ;, μπλοΰ
σκοϋρρ; κάρτσε; ωσαμ' ιτά γόνα-
τα καί φέσι τσακιστό μέ μηκριά
μαύρη ιρού'ντα. Ντύσιμο ϊδιο τού
πατέρα, πού τό 'κρατονσανε σ' ον-
λη τω; τή ζήση. Μελαμψοί καί
σγονρομάλλη/.οι, προπάντω; ό Γι¬
ώργη;, ποίι γιαταυτό τονε 'λέανε
«Άράπ - Γιώργη», πα-ρατσοκλι,
.τού μ' (ΐντό πιά ήτανε γνονστό;.
Δοαστήοιοι κι' οί δυό, ήδουλέψανε
ΐκλ.τιοά, κ' ?τσι ήαποχτήσανε άρκε
ό 6ιό;.
■>.— Ο ΑΔΡΕΦΟΣ ΤΟΥ Ο ΒΟΤ
ΤΗΧΤΗΣ
Ό Δημητρός τ|κίχ.ν' τό οοιτη
χτή στό λιμάνι τσή Σμύρνης κ' ή
ε γεοά. Μά καί στό
Φ(7>τα ήδονιτοϋσε κ' ήπιαν' τό στοι
ρό, ποΰ οί παπάδες τονε 'ρίχν&ν*
ό'μπρ«)ς στόν Καϊ τσή Σμύρνης.
Κι άπτό μπαξίσι, ποτ' τοϋ 'διν' <', κύσμο;, ήμάτζει>ε πολλά. Τσοί πά
ραάδε;, πού ήκα'ζά'Λτιϊ,ε, τσί 'δά
ριϊε μέ τόκο καί άμανάτι. Κ' ετσι
τσι, ήαγάραβε τρία χανιά στήν ά-
οάδα, δί.τατα, μέ 20, 2·> κ<ά 30 κάμαρες τό καθένα, πού τσί 'νοί- κιαζρ σέ φτωχοφαμεγιές. Ήπαν'- τρεύτηκε τή Σμυρνιά ΕιΊαγγελ.ία, πόρη τοί· Κτ>ριάκον Σονί'τϊΐόγλου,
·/' ήκσνε ενι' άγύρι κ' ενα κοοίτβι.
Στό <β«φέρ - μπε-ρλί«<» (άρα- 6οτονοκ.=γενική έπιστράτρψη^ τοϋ ενοοκταϊκοΰ πόλεμοτ', σά ρα- 'τανε, οί Τοϋρκοι τονε ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΜΙΜΗΣΙΝ "Αξιον προσοχή; καί δαθέος οττο χασμοΐ είναι τό .ταράόειγμα τοϋ Γερμαοΰ γλύπτον καλλιτρχνον Β. ΑΧΤΕΡΜΑΝ. Προσεκλήθη ίνα (τιλοτεχνήση εν Ιταλία εν άγαλαα εί; την Άφρο- μ<ιοΐας καί νά υποστή κόπον; χά¬ ριν τον Ίηοού Χριστοϋ· ί·σο>τερι-
κΑς δέ έλ-εντ)ερο; δέν
ται ϋ.-τΓρ<5ολιΐκώς ρί; έκ των δημιουογημάτοιν. Πασά ρξ χόρτο; καί πασ« δόξα δίτην. Έμάστιζε αυτόν ή οίκονο- | θρώποτ' ώ; άνθο; χόρτον (Ήσ. μ. μική άνάγκη. Ή προσςρορά έ'.ιεφα- 6) Άνθριοπο; '> οποίος δέι ζητεί
νίζετο ώς προσφορά ε>Ίκαιρίας θε- τόν Ίησονν Χριστόν, Σιοτήρα καί
οαπεία; των οικονομικήν του. Ό Λιιτρ<,)τήν μα;, βλάπτει τόν έαν- έξαι'ιρετο; καλλιτέχνη; Β. ΑΧΤΕΡ τόν του περισσότερον παρ' δ,τι δύ- ΜΑΝ απήντησε μέ έ'να βαθύτατον νανται νά βλάψονν αντ όν οί έχ-θροί στοχασμό. τού καί ό κόσμο; δλο;. "Ενώπιον τον προι>κειντο δνο τι- Μακάρια; ό Λνθοιοπο; ό γνωρί-
νά: α'. Μία μοναδική εΰκ-αιρία νά ζων τί είναι άγάπη πο<')ς τόν έν έθε-ράπευε τάς οικονομικάς τον Λ- τή φάτνη τών άλογον τής Βηθλε- Άσί«, μετέφερε χιλιάδες γράμμα- τ(ΐ, λίρες καί μετζήτια, όλ.όκληρα φορτώμοτα, καί πάντρεψε καμμιά πενηντηοριά κοπέλλ^ς στήν Ανα¬ τολή καί ετσι άλλυθυς τόσους κοτιμ πάριονς άπέκτησεν άνάμεσα στήν Μεσόγειο καί την Μαύρη ©ά?.«σ- σα. Κάποτε Άμαντάτς κατάλαβεν ό νάγκας καί ποοσεπορίζετο μέγα κέρδος καί β'. Ό κίνδννος νά φθείρη τύ ήθος, ίνα διαιστρέι|>η
την σι·νείδησιν καί τύν χαρακτήρα
τον, σπιλ,ώση την ψυχήν τνο,έπιδρά
ση κακώς επί τόσον; άλλον;, οί ό-
ποϊοι θά έφθείροντο δονλενονιτε;
είς την αδυναμίαν των παθών τής
Ά(Γροδίτη;.
Τί οκτελε ιά πράξη; Εσκέφθη,
έστάθιιισρ τα πηαγματα καλί>; κα'ι
Ανήο Λ ν Απήντησεν Ανδοοπρεπω;:
«Όλόκληρος ή Ιταλία δέν εχει
τόσα χ,ρήματα, δσα Αρκοϋσιν ίνα
μεταβάλίοσι τόν χαρακτήρα μου
κα'ι Αποτρέι|'(ι>σί με Από τή οδόν
Κάποτε Άμαντάτς κατάλαβεν δ
τι γέρασε. "Εκαμε τό ταζείδι τή; Τ11< «0"η;>>. , , ,
ίπιστροφής, έγύρισε τα χωρία τοϋ ΕΙ*ίν ·Ίθικα' α^α?· εΙ"εν ά"
τομρ,,.ς πού έδούλευε 40 χράνια, ορτ^Λ' κα1 «σκεφθή μετά τού Ί-
γράμαατα καί χρήματα Ι·"»1 ΧΡ1(Ττοί ^ ^^Μς την
δάνα Τοι·
σ' όσπήτ'
την
διάνοιαν Τοι· εΐπρ καθ1 έαιτόν:
νατ σό Κάν». Άποφασισμρνο; πλέ <<Τί ν^ρ ώφελεΐται ανιθοωπο; εάν , έπεσε νά κοιμηθή τί>ν κό(Τ^ον δλαν κερδήση την δέ
ΐ 1ί"^ν αί'το£ι μ*«»ή ή τί δώ
(,Από έδώ άοχίΐει ό θρίν,ος, ή
αί'το£ι
τί δώ
έμ, «, .'ννηθέντα Ίησοϋν καί περι-
φρονεϊ τόν εαυτόν τον χάριν τοΰ
Μονογενοϋ; ΤΓιοΟ καί Λόγον τοΰ
θεού Κυρίον ημών Ίησοϋ Χρι-
στοϋ, πλησίον τοϋ οποίον δέον (ά
εΐιρισκώμεθα ώ; Χριβτιανοί Όρ-
θόδθϊθΐ 'Έλληνε;, Ινα
αενοι, έν τω πηοσκαι'ο<ι) καί ματ«ί<ι>
τοίτίο κ.όοικρ των ποικίλωιν δον.ι-
μασιων κα'ι θλίψριον (Τα καλ,ά κό-
ποι; καί θνσίαι; κτώνται). Διά πολ
λ(*ιν θλίψεων ,ν?ί ημάς
εί; την Βασ»λε»αν τοΰ θεόν (ιΠο.
ιδ, 21) κατά τύ θέλημα τοϋ Λη-
μιονργοϋ τοϋ Σνμπαιν'το; καί Πλά
στου μας θεοΰ μας, άξ
καί τής έίΐουρανίον Βασιλεία; Αν
τού, ένθα καί μόνον δέν ΰπάρχει
πόνος, λύπη καί στεναγμός, άλλά
ζ(ΐ)ή άτελ^εΰτητος.
Τοντιον οντ(ι>; ρΐχάντίον πρέπει
νά εύοιβκώμεθα (ώς προαν&ρεοα)
πλησίον τοϋ Ίηβοϋ καί κατά την
καί κατά 'ΤΟν διαχειρισμΟΛ'
(,Από έδώ άοχίΐει ό θρίν,ος, ή
παράδοσις πώς κτίσθηκε ή Τεδρεν σγ< «ν»Ο">πος άντάλλαγμα τη; ψι- | τής ζω<της ι|Λνχή; μα; έκ τον τΐή ή Παιαγία). ς αΐτον; Μέλλει γάμήθΓϊκα δταΛ' ακοΐ'-
ηη καί διάδασα γιά την γιορτή
πού όργανώθηκ?ν άπό τό Σοιμα
τεΐον «Ή Παναγία Σονμελά»
καί έθεώρη<ΐα επίκαιρον νά προσ φέρθ) είς τού; ποοσκννητάς τό σι·ναΕάοιαν γιά την ίδρυσιν τή; Μονή; αντήζ, .τοί> ήταν ή ,τιό Λ-
γαπημένη των Χριστιανών τής Δι
οικήσειος Άργυ.ρονπόλεως. Τό δια
τί θά 6γή σάν σνιιπέραβμα άπό
την αφήγησιν.
Εί; τάς νπίορεία; τού Καρα-
μουσταςρά, μιά; άπό τάς πολλά;
κορυφά; τού Παρνάδρον, κεϊται
τό τουρκικόν χωρίον Τεδρεντζή.
Τό 6οι»νό χιορίξπ την ί'ποδιοίκη-
σιν Χερροιάνων άπό ττ>ν περιο¬
χήν τή; διοικήσεω; Άργνρονπό-
λειος. ΟΙ δκογμοι καί ολ υετανα-
στεύσεις έξηφάνισαν κάθε ϊχνος
χέρι καί κινήσανε. Κάποτε στα-
θμενσανε. Άμανάτς είδεΛ ενα χω-
ριό γνώριμο, ήτ<ιν τό Τονηκοχώ- ρι, άπό τό οποίον απειρε; είχε περάσει ό Σαή; στά χρόνια τής νπηρεσία; τού, τό Τεβρεντϊή, τού εδειξεν ?να χωράφι δίπλίΐ σέ μιά νίρομάννα, καί τοΰ είπεν δτι έδώ θέλ.ει νά τή; χτίση τό σπίτι της. "Επειτα εγινε σκοτάδι, ή ό- πτασία εξηφανίσθη καί ό Άμα- νάτ; ξν.τνησε τοομαγμένο; κα'ι κά- θιδρο;. Ήταν κοντά στά αλλ« καί πολύ θρησκο;. "Εκαμί τόν στανρ<) τού καί ξάπλοκΐε. Μά σέ λίγο ή Ιδία στόν νπνο του όπτασία. Αυτήν την φοοό δέν τύν πήγε πουθενά ή Παναγία, απλώς τού έ¬ δωκε την ιδίαν παραγγελίαν καί τον συνέστησε νά μην Λργήση. Ταραγμένο; ξνπνησε ό Άιιανάτ;, χήρε την σύνοψΐΛ·, ποΰ δέν την ά- ποχωρίζονταν ποτέ, είχε παλιώσει τύ Ιερό 6ι6λίο στά χέρια τον, ϊδιά- 6ασε τό άπόδειπνο καί τό φο>; καί ξάπλ.<οσε. Αυτήν την φορά τρομακτικό ήταν τό δραμα. Συνοφρυωμενη καί μέ , Βουλγαρική έπτδονλή. <Ματθ. ΙΣΤ 25—27). _ ΠοοτίμηθΓ τοϋ κακόν την γαλ.ή- νπ) δταν δλοι οί οννάνθρί'Κΐοί μ<ι; νην τί>' 11'1'ΧΤΪ> ίν τ^ *ντ^ «" °ρ^" θρλονΛ- ή Αδννατονν, δύνατα
νί<» ™'· Έκεί-07 ό οποίος ?χρι μότνο; νά μά; βοηθήση. Τα ΑΑύ ττΙν αγάπην τού Ίησοϋ Χριβτον νατα τοίς άνθοώποι; δτ-νατά τω δια τίΤΝ' ά^τιί1ν· δ^ *" βρ«· _ · ποσώς εί; τα θέλγητρα Ε,'ααρκτπο διά την φιλοξενίαν ^ Ανθρωπίνη; παοηγορία; υποστή σκληρα; δοκι- Λ. Α. ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔ.ΗΣ Καί τονε. πρισγουλού, νταήδαηα καί τσα, πού τα 'βγαζε πρρα με τσοί νοικάρηδοι κ<ιί τσοί άρα'μ»τατζή- σες, κ' ήμάτζευε τόν >.ερά (ό'ντά -
μπασσή, τονρκ. ό'ντά = καμάρα,
μπάσς=κεφαλ.ή, φορντιστής, 6ηλ.
έπιστάτης) (κιςιά, τονρκ. — νοι-
κιο).
Η ταδέρνα τού Άράπ - Γιώρ¬
γη ήτανε στό ίσόγειο καί μεγάλη.
Κι' άποπάνο) είχε έ<ρτά κάμαρες, σπίτι, «που ήκαθού'ντα- νε ό ΐοιος μέ τή «ιαμεγιά τού. Μέσ' στήν ταβέρνα ιΐχε μεγά>Λ 6αρέ-
γκι κοασί, ρακί καί τσίιονρο, μα
καί μανεριό γιά τσοί μεζέδες.
ΤΟ ΤΑΓίΐΑ ΤΩΝ ΙΓ,ΠΟΤΩ» ΖΑΚΪΝ .Οϊ
Η Ιθ.^ιΚ Ι ΔΡ^ΙΙ- ΤΟΥ-. Φ.Κ£ΐο
0 ΑΡΧΗΓϋΣ ΤΟΥ
ΤΗΣ Κάς ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑ ΛΟΤΜΕΝΟΥ — ΓΚΟΤΣΗ
Αφίκετο έκ Νέας Ύόρκπο με-
τά τής άΕιοτίμου κυρΐας τού 6
Δόκτωρ κ. Περικλήο Βούλτσοο,
'Υπατοα Αρχηγός τού Τάγματος
των Ίπποτών τοΰ ΆγΙου Διονυ¬
σίου Ζακύνθου έν Άμερική, μέ
πολύπλευρον εθνικήν δρασιν καί
ευεργετικήν μεγάλην διά την νή-
σον Ζάκυνθον, πρώτο€ βοηθήοαο
την νήσον κατά τούς τρομακτι-
κούο σεισμούς τοϋ 1953. Τότε ό
Ο Αντιπρόεδρος των Ήνωμέ.
νων Πολιτειών καί Μεγαλόοτουροζ
τοϋ Τάγματτκ κ. Στοϋροτ ΑγΚνι.
ου περιβάλλει μέ ιδιαιτέραν οτορ.
γήν τό Τόγμα 'κοί μέ προοωπικιΊν
εκτίμησιν τόν Δόκτορα κ. Περικλήν
Βοϋλτσον, τόν οποίον έλθοντα ο·
πεδέχθησαν πολλοί φίλοι τού καί
τος. Ο κ. Βοϋλτσος, θιαοώτης τής
τα έν Αθήναις μέλη τού Τάγμα.
Έθνικής Κυβερνήσεως κ. Γ. Πά.
.-.Ι
Στό Γμπα τση .ίχε άραδιασμένα ! ^ απένε|με τ0 ΒασιλιΚόν εϋοημον
καμ(ΐ<ά είκοσαριά όργανακκι, απ- τά κα>Λ, τα πολότικα. Μαϋρα, λου-
'Υπουργός των Σεισμοπλήκτων ] παδοπουλου είχε την καλωσύνην
νά μθς έπιγραμματίοη τος έντυπω,
σεις τού άπό τό έφετεινό ταΕίδι
τού: «Κόθε χρόνο καί καλλίτερο
στήν Ελλάδα. Εύρίοκω θουμαοίον
ιι/ Ζωήν καί χαίρω διότι βαοιλεύει
Νήσων κ. Χρ. Εύαγγελότος τοϋ
έΡέφραοε την ύπουργικήν εύαρέ-
σκειαν καί ό Βασιλεύς Παΰλος
καί τό χρυσουν μετάλλιον τοϋ
Βασιλικοϋ Ίδρύματος. Ό Δήμος ή άπόλυτοο τοΕιο καί ή άοφάλειο,
στραρισμένα κ^ιΐ στολισμένα με
ώραϊα χαϊμαγιά. Τα 'νοίκ«αζ,ε σέ Ζακύνθου τόν άνεκήρυΕε Επίτιμον Άλλά κοί διότι αύτη έχει
' Δ Ελλά Έθό
άλ.λες 'καφενοταβέρνε;, σέ χοροδι- Δημότην, ό Ελληνικάς Έρυθρός
δασκ.αλεΐα καί σέ όργανατ'ςήδες Σταύρος τόν Χρυσουν Σταύρον.
ηολιτεία τής ΛουϊΖιάννος τόν ό
Επίτιμον Ύπαοπιστήν τοΰ
τσή
στί
ή γνρας, ποΰ τού τα 'γνρενανε Ή
ί σκόλες τ' Άη Βασιγιοϋ, τσ' νεήρ μ ή
Άποκριές, την Καθαρή, τή Λα'μ- Κυ6ερνήτου καί τον Προήγαγε είς
πρή, την Πρωτοααγ.ά, στά πανε·- ΤαΕ.ορχον τή(. ΕθνβφρουραΟ κλπ.
Το ' Επ,μορφωτ,κόν Βημσ-, ή
έκδοση τής έν Άθή-
ρια, στσί χαρές καί στά γλ.έντια.
Είχε κά τό χώο,ο όργανάκτ γ.ά
την ταδέρνα τον καί τύν όργανα- ,
ϊή τού γιά νά παίζη κάθε &οάδυ , ναις Έλληνοαμερικανικής Έπιθε-
νά γλεντά καί νά χορενη ό κόσμος ωρήσεως, έγραψε είς την τελευται
τση, γιατί κατά 6άθος ήτανε κα- άν έκδοσιν της μακρόν άρθρον μέ
φενοταβερνα μέ τα πολλά τραπΐ- Τ0ν τ|τλον «Π. Βοϋλτσος·, ό άρχη
ξάκια καί ,τσί καρέγλες, παρά σκε- γος το0 τάγματος του Αγίου Διο·
τα ταβέφνα, νά π<ν' ό κόσμος ό νυο|ου. Μετα£ύ τών όλλων επ| , ό'απρο; στο τε,.αν.ι είς αί διοβάοει Πολλα θή είς ένα απέραντον έργοτάΕιον "Εργα μεγάλα καί βιομηχανίαι οηου δαίαι. Κοί φρόνημα άκμαϊον ΈΑλη νικόν, μέ πίστιν είς τα ίδανικά τής Δημοκρατίας, θά μεταβώ Ζάκυνθον, ταπεινός προσκυνητί|ς τής εορτής τού Άγίου Διονυσίου καί κατά τό πρώτον δεκαήμερον τοϋ Σεπτεμθρίου θά έπανέλθω είς Αμερικήν, διά νά διακηρυξισ διό μίαν φοράν ότι ή Ελλάς είναι τό καλλίτερον Κρότος τής συμμαχίας τού ΝΑΤΟ και ό γρονίτης τής Δι) μοκρατίας». ΑΙ Κ. ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΥ ΓΚΟΤΣΗ τόν δόκτο .. "Αμάν ήπέθαν' ό άδρεφό; τονΛ ήσνμμάτζεψε τή χήοα μέ τα δνο Ρ° Περικλή Βοϋλτσο, τό Μεγάλο μικρά όρφανά καί τσοί '6αλε νά Μάγιστρο τού Τόγματος τοϋ Άγί- κάτσοννε στό άπάνιο πάτ<>>μα τσή βο Διονυσίου, πού είχε κατορθώσει
ΝΕ Α ΒΙΒΛΙΑ
ταδέρνα; μέ τσί πολλέ; κ.άμαρες.
Κ' ετσι αντή νά
V
κο'<τά τον «αί νά βοηθά κάτω στήν ταΑέρνα, τΐοι'» 'χε πολλή δονγιά. Έκείνος τότες μέ τή <τχιμ?γιά τοι> ήπήε κ' ή
κατσε στό σπίτι πον 'χι' Λνοράσει,
καρσί στά Σπιτάγια (νοσοχΛμείο)
στό πιό έκρί ντσνρσέκι τοϋ σοκα-
κιον, δχι καί πολϋ μακοιά Λπτήν
ΤΟ ΟΡΓΑΚΙΓΪ ΑΝΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΜ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ
τότρ
ΪΤΜίΧΚΤΑ έκ τής 1ης σελ.)
μετρπριτα Σνν)ρχη έκ
των Άρχηγω ιής 'Επαναστάσεως
τού 1922 κα ίΑογότερα Προ>θν-
πο<·ργό Στνλ. Γονατά, ό οποίος σώμα μέ δικό τοΐ'; όπλαοχηγό, τό όποίο διέσχισε τή· Τονρκοκρατον μένη Βοΐ'λγαρία, ένώθηκε μέ τα στρατενματα τού Άλ. 'Τψηλάντη καί ρλαβε μ-ερο; στον; άγωε; υπό τό ι|'ρνδι»ν·Γ·ιιο Στέογ.ο; Γρη Ι καί τίς πολεαικτ; περιπρτειε; τον γορίον καί την ίήιότητπ τοϋ Πρ' τοι·. Μ^τά την καταστολή τή; έπ« ξενείου θενρι.'ον Άδρ)πόλεο);, διηΰθι'νε ναστάσεω; στί; παραδοπάΓ>ειε; Ή
Άδρ)Λ)λε(,)ς. διηη·θι·ντ γρυυνι'ρ; ,οί έπνήοιντρς Λπό τό
την Ατιβονλγαριχή δραστηριότητα Σωμ«ι έκείνο Όρτακινοί. Αντ! νά
στήν πρριοχή τοΰ Πιλαετίον Άδρ) κ.ατοαί·γοτ>ν στή Ροισία, <«πω; ?κ« πόλ'ειο;, προσρ(ΐ?ρρ {η|ιιστρ; νπη,ηε ιτ τό Σόνιια τοΐ· Κερ.τενησιώτη, σι'ρ; καί διέσιοσε τόν έλληνικό χά γΰρκκιν πίσω καί πολ.ραώντα; σν ..>ακτήρ<ι τή; επαρχ'α; Λπό την νέχπα σάν τού; Μνηιον; τον Ξε νοφώντο;, διεσχισαν τί; ; Μ αΐ κατά την 'Ε.τανάστασι τοΰ Τίς τοΜρικοκ,ρατοί£ΐ.ενες .τί?ρ·.οχές , οί Όρτακινοί δέ. έμειναν Λ- -ή; Βαλκηνικής ν-ιί Ρ(τ0ρετό), ποΐ' ηιθροι-
!ΐε τσοί στοατιώτηδοι αίηοί, κ' ή-
πέθανε βτύ 1917, πενήντα χ·ρονώ.
Κ' ?α προ£, ή πολίτσια τον Καοα
χ.ογιοΰ (Αστι·ν. Γταθμός) τον μα-
χαλά. ήφερε στύ σπίτι τό χαρτΐ μέ
τό λνπητεοό μανττΐτο, καί τό *δο>-
κε στή γ>ναίκα του την Εύαγγϊ-
λία, πού εΐτύ; ήλιγοθύμησε καί τα
6νό παιδία ήκλαίανε. Τότες πιά τή
χήρα καί τα δυύ όρφανά ήανέλαβε
νά ποοστα/τέιρη 6 Αδρΐφός τοϋ σν-
χωρεμένου, ό Άράπ - Γιώργη;.
3.— Ο ΑΡΑΠ - ΓΙΩΡΓΗΣ
ΧΤΗΜΑΤΙΑΣ ΜΕιΓΑΛΟΣ
Ό Άράπ - Γιώργης ήτα« κο'ν-
τός, κοιλαράς, πολ.ΰ μαχ·ρειδερός
καί σγουοοιμάλλης, 6ρακάς, πα>.-
ληκαράς, νταής φιλότιμος, μερα-
κλής κα'ι καλός νοικοκύρης. Κι'
υπο; οί πιότεροι ^Λ'χιομενοι νταή-
ίνε; έκεινή; τσή έποχή;, ετσι κι'
αύτό; ήκαν' τόν κατστ)ρματζή στά
καπνά. ΉπλΛύτισε κ' έτοντο; γλή¬
γορα κ' ήαγόρασε δνό χανιά καί
μιά ταβέ·ρνια στό Γδιο τό σοκάκι.
πού ήαγόρασε ύ άδρεφό; τον τα
τρία χανιά.
Τό σοκάκι αύτό ήβρισκού'ντανε
όνάμεσα Ά για Παρασκει·ή καί
Χαμάλικα. Τό 'λέανε «Ίμάμ - σο¬
κάκι» κ' ήαρχίνενε άπτό «Σουκρή
-έφή'τι σοκάκι» κ' ήτελενε στήν
Άοιιενόκλησα. Καθώ; ή'μπαηρ;
λτο οοκ.άκι έτο?το. «τό δεξί ντονρ
σετ.ι (γο>νιά) ήτανε τοϋ Δημητροΐ
τ',ϋ Στάϊκου 6 καφενές καΐ τό
σπίτι, κι' άποπάνιο ενα χάνι μέ
1.Ί κάμ,(ΐρες. Δίπ/Λ ήτανε τοϋ Ά¬
ράπ - Γκ1>ργη τό μεγάλο χάνι, ρνα
τσαγκαράδικο κ' ΰστερις τα τ οία
χανιά τοΰ Δημητροϋ τοϋ Αδρεφοϋ
τον, στήν άοάοα. Άπτή ζερβιά
ιιερίά τοϋ σοκακιοΰ πάλι, καρσί
στοϋ Άράπ - Γιώργη τό χάνι, ή¬
τανε ή ταβέονα τοϋ ίδιον, κ' ϋ-
οτερις τού Χατξή - Ά'μπντούλ τό
νάνι μέ 20 κάμαρες καί τό μικρύ
χά·νι τοΰ Άράπ - Γιώργη μέ 15
νάιπρες. Ά.ττή «χχκουστή ταβέρ-
Μΐ τό σοκάκι αϋτό οί ΡωμΜοί, μα
νιι'ι οί Τοΰρκοι Λκόμης, τό 'λ,έανε
τού Άράπ - Γιώργη τό σοκάκι.
Τό μ*γά?Λ χάνι τοΰ ΆρΛπ -
Γιώργη εΐχε 25 καιιαρίτσες άπτή
ιιιά μεριά, πού τσί 'νοίκιαζε σέ
ίρτι,)χο<Γαμεγιές καί 25 άπτήν αλ- /.η, πού τσί, 'νοίκιαϊ,ε γιά ντάμια. Στή μέση είχε μεγάλη αΰ/.ή μέ ,τηγάδι καί βρύση. Τηνέ 'νοίκιαζε σέ Αρα'μΛΓΐτϊ,ήδε; γιά ν' άκου'μ- ποΰνε τσί άραΊιιπάδε; τι»;, ποίι τ' άλόγαιτά τίος τα βάξανε στά ντά¬ μια 'φτά. Οί άρα'μπατζήδε; ετοϋ τοι ήτανε ε'να - δι·ό Τούρκοι, μά οί πιότεροι Άραίνηδοι, πού τσοί άρα'μΛΟδες τ(,)ς τσοί έκμεταλλη»· ού'ντα·'ε ή Άρμενόκλησα, αυτή δέ- ήτανε καί αακριά. Κ' επειδής /. κόσμος ή6λε·π* νά μπαινοβγαίνον νέ οί Αρα'μπατϊ,ήδες αίτοΊ, μέ την Λρμένικια φάτσα καί την ξεχο)- ριίςούμενη γλχοσσα Τως, γιαταυτό καί τό όνοματίσανιε. «Άρμενόχα- νο», πον δέν πρέπει νά τό μπερ- δρύθΗΐε μέ τό Άρμενόχανο, ποΰ ή- Λρισκού'ντανε Λνάμεσα Ντα'μπά· χαΛα (βνοσοδειμεϊα) καί Χατξή - Στέγιον ιιαχαλά. Καί ποϋ γι' αΰτό θά ιιι/ήσηηιρ ά'/)οτρς. Γά λτγι'ί- .τασίνα. ήβαλέ την Τσάκαινα (Εύ- αγγΐλία Τσάκοι·) μιά Σιμυονιά, πού 'τανε χο'ντρή κ.οί κ.ο'ντολΛΪμα Τα τρία χανιά, ποΰ ό νος άδρεφός το> ήάφηκε στή χή¬
ρα, είχανε οΰλα ματξί 75 κάμα¬
ρες, οΐλες νοικιασμένες. ΟΙ νοι-
κάρηδοι δμιος, ήσυνηθίξανε νά πλε
ρώνχ>ννε τον κερά δποτες ήθέλανε.
Καί επειδής αύτός ήτανε 6ρ«ΐιά-
ρης κ' ή.τιανοΐΓντανε ματξί το>ς,
γΐΛΤαντό ήβαλέ "νιά ντα'μασίνα τή
χή,ρα, πού 'τανε πολιτικιά, γιά νά
τα βγάζη ή ίδια πέ.ρα ματζί. τος.
Τηνέ 'βαλε ντα'μπασίνα κιόλας
καί στό αλλο, τό δικό τοι< χάνι, μέ 15 κάμαρ*;, πού ήβρισκού'ντανε καρσί οΐτά τρία αύτά. "Ητανε τό χάνι τό ξακουστό, πού ή ρίμα ή- λεε: «•καί στον Άράπ - Γιώργη τό χάνι ποίι τσοί άλείβουν Λλιχάνη». ποΐ' θά πή, πώ; δποιοι ή'μπαίναν» μέσα, μέ σκοπύ νά κορτάροννε στσί νοικάρισσες κοπέλλες 'ήτρό>α-
νρ άπό 'φτες ξνλο.
(Ό κ. Φίλ. Φάλμπος, στή με-
λε-τη πού 'κοτνε γιά τα «Μεζεστέ-
νια καί τα Χανιά στή Σ μνρνη» καί
ποΰ ήδημοσίεψε στόν «θ' τόμΛ
των ΜικρασιαιΤΐκίόν Χρονικίόν», πά
ρουσιάζει ίνα «όλ'οματολό^ιο τών
χανίων τής Σ ιιύρνης», δπον βά-
ζει μέσα καί τοϋ Άράπ - Γιώργη
τό χάνι, τό καοσί στόν καφενέ ιτον.
Αμττιβάλλει 8μ<ος, αν Τ|6ρισκού'ν- τανρ ενα χάνι μέ τέτοια. όνομασία. Οϋτρ; πάλι λερι τίποτις γιά τό άλλο τό χάνι, πού τό ,τραγούδησ' ρίμα. Φαίν'ται, πώς δέν ήμ'μπύ- ρεσ* νά βρή θετικές πληροΓτορίες. Τσί πληροφορίας πού παρονχΐιάΐομ' εμείς, τόσο γιά τα δνό χανιά τού Άράπ - Γιώργη, δσο καί γιά την ιλη ζήση τοΰ νταή αυτοννοΰ, εί¬ χαμε την τύχη νά μά; τσί ίστο- ρήση ή Εΰαγγελΐα, ή χήρα τοΰ Δημητροϋ Μερσόπουλου, άδρε<{ιοΰ τού Άράπ Γιώργη, ποϋηκαθού'ν- τανε στή Νίκαια τοϋ Πειραια. 4.— ΣΤΟ ΑΤΝΤΙΝΙ ΠΑ ΚΑ- ΤΣΙΙΡΜΑ ΚΑΠΝΑ Στό 1910, ό Άράπ - Γιώργη; είχε πάει μέ τα μοαιλάρια και τα του γτ' Άϊντίνι γιά νά κατεβάση κτιτσηρμά (λ,αθραϊα) κ(ΐ- πνά. Έκεϊ, καθώς τα παλληκά- ρια τού, τα ξημίρώματα, ής νάνε τα τέγκια (μπάλλες) στά μονλ.άρια γιά φ?ι»γιό/Ν τσοί παίονει μνρο>διά ενας νείτονα; Τοϋοκος,
Ό Χατζή - Χασάν, κι' αΰτός κα-
τσηρματζής. Άπό ζούγια (ζή-
λεια), γνρεΰνει νά τοϋ δώκουνί
τα μισά καπνά, (ίοβερίζοντα; πώς
θά τσοί καταδώση, ετ'τΰ; στσοί
κολ.τζήδε; (δκϋχτε; τού λαθρεμ-
πορίου). Μά, ό Άραπ - Γιώρνης
δέ τα 'σήκοιν' αΰτά. Κα τότε;
?ρχου'ται στά μαχαίρια. Ό Χα¬
σάν ήτανε ε-τοιμο; μέ την κάιια
τον νά σττάξη στό λαιμό τόν Ά-
θάπ - Γιώργη. Μά ε-/.είνο; .-τροκαίο
νει καί τού χώννι την κάμα τού
στήιν κοιγιά καί τονέ σωρειάζει
χάμω. Σκονπίζει τό αίματονιιένο
μαχαίοι στά ροΰχα τον Χασάν, το
οάϊει στό (ΐηκάρι, ποΰ αύτό τό
χώνει στό ζωνάρι του καί κάνει
νά τρέξη νά προιΐτάξη τα παλλ.η-
κάοια τον μέ τα μουλάρια, πον
'χανε πιά πάει δ'μπρός.
Τό χασομέοι δμω; αύτό παρα-
λίγο νά τού 'κόοπιζε τή ζωή. Για¬
τί ό γτύς τού Χασάν1, πον 'βγε
στήν πόρτα νά δή τί κάν' ό μπα'μ
πάς του, τονε 'βλέπει ξαπλωμένο
νά τινάζεται καί τόν Άράπ - Ριώρ
γ?Ι νά φεύγη τρεχάτος. Τρέχει
ά.τ'.ιίσω μέ τή,1 κάμα στό χερι
(Γρρνΐίΐσμένο;, τονε .ιροφτπι'νει ν.ιΐ
πέφτ' άπάνιο του. Ό Άραπ - Γι¬
ώργη; δέν ήπρόκανε νά βγάλη την
νά δημιουργήσει στήν Άμερική ε¬
να ίσχυρό ρεϋμα άγαθοεργίας γιά
τούς σεισμοπαθεϊς Ζακυνθίους.
, Τό Τάγμα τών Ίπποτών τοΰ
Άγίου Διονυσίου Ίδρύθηκε τό
1953, μετά τούς οεισμούς τών Ι
ονΐων νήσων. Στήν πραγματικότη-
τα όμως δέν επρόκειτο γιά ϊδρυσι
άλλά γιά έπανίδρυσι ενός τάγμα
τος, πού έχει τίς ρι'Ζες του στήν
ίστορία ή άκόμα καί οτή μυθολο-
γία. Μυθολογικοί πρωτοπόροι τοϋ
Τάγματος μπορεϊ νά. θεωρηθοϋν οί
ριψοκίνδυνοι Ζακυνθινο'ι ίππότες
πού τό 1207 π.Χ. ακολουθήσαν τόν
Ίάσονα καί τούς Άργοναϋτες του
υπό την όρχηγία τοϋ Λαέρτη στήν
όναΖήτηση τού Χρυσόμαλλου Δέρα-
τος.
( Ίστορικά καί πιό συγκεκριμένα,
τό Τάγμα τών Ίπποτών τού Άγίου
Διονυσίου είναι ένα άπό τα έπιΖή-
σφντα Τάγματα Σταυροφόρων. Εί-
Έξεδόθη άπό την "Ενοχΐιν
Ι£μνρΛ·αίοΛ' κ.αί ετέθη είς κυκλο¬
φορίαν τό νέο 6»6>Ιο τού σνν(ν-
νάτον μας ν.. Νίκον Καραρά: {Το
Κοοόε>αό». "Ενα 6ι6λίο άπό 15<ι σελΛ'δες καί 35 ε'ικάες μέ τοπία καί πρόσιοπα σΐ'νοεάμενα μέ τβ ώ ραίο αύτό ποοάστΐο τής νης, πον ήταν, πρ<ιγματικά, «το κααάρι» της. "Οπι»ς κ*ιί στά λοο- ηγοΰμενα άνάλογο 6ιβλία τον συν γραφέα, ετσι /.αί στό Κοοδελιό, περιγράφεται ή ίστορία τον, ή σοκττή έ·τι<μολογία τού όνόμβτά; τού καί, ή ζωή των Έλλην»»· ν.α· τοίκίον τοί·. Σέ ίδιαίτερο κεφά>Λΐο
ίατορείται ή δΐ)μιοΐ'ργία καί ή δοα
σ<ς τής λατινική; κοινότητος οτήν κοσιιοπολιτική αΓ'τή κωαόπολ.η. ΨΗΦΙΧΜΑ Τό Διοικητικόν Σι·{.ι6ούΜον ττς Ένώσί(,)ς Ίδιοκτητών Περιοδιχοβ Τύπον, συνελθόν έκτάκτιος τή» Ενώ ναι δηλαδή γιά τούς Ελληνες όρ' 7ΐ1ν Ανγούβτον 1971, επί τώ οδόΕους, δ.τι γιά ΤΟΟΟ Ρωμοιοκα- ^ άγγέ>4»ατι τΟϋ άδοκήτου θ«νΐ
θολικούς τό Τάγμα τής Μάλτας.
Οί ίππότες τής Ζακύνθου είχαν
πάρει μέρος στήν πρώτη Σταυρο «ΚΟΔΏΡΟΤ ΤΖΩΡΤΖΑΚΗ
φορία μέ ορχηγά τόν Νορμανδό
Φάβιον Σεγκύρ (Σιγοϋρον) πρό Λκονσαν την είσήγησιν τοθ Προέ-
γονο τού Αγίου Διονυσίου (Σι όρον, έξάραντο; τάς Αρετάς τοβ
γούρου) καί άφιέρωοον τό τάγμο έκλΐντόντος, όστι; ρτίμησεν έ.ιί δί
τους οτόν Άγιο Ίωάννη πού ή κρττ1θίσα? τ«· ^ημοσιογοαιτικόν
ταν ό προστάτης της Σταυροφορί
άς
Καί τό Τάγμα τοϋ όποίου Τιτου
Νά αργήσονν τα Γραφεϊα τή;
'Ενώσΐίως κατά την ημέραν τής
πάγγρλμα,
4 .τ ο φ ι: ο ( ί { ι
Νά (ίιοσταλή σνλλνπητήριην τη
. , .. λ·ργρά<τημα ίίς την οικογένειαν τού λάριος Μέγας Μάγιστρος καί πνευ μρταστάντος. ματικός Ήγέτης είναι ό Μακαριώ τατος Πατριάρχης ΆλεΕανδρείας κ. Νικόλαος, συνεχΙΖει την όγαθο έργον δράσιν τού. Δέκα Πολιτεϊα. τής Άμερικής έχουν καθιερώσει δι άηοφάσεών των την 24 Αύγού- οτου — επέτειον τού Άγΐου — ώς ημέραν έορτασμοϋ τοϋ Έλληνικοΰ Τάγματος τών Ίπποτών τοϋ Άγι¬ ον Διονυσίου μέ ιιργαλοπρεπείς έοο τάς. Νά οΊατεθβΰν 1.000 δραχμαί υ¬ πέρ των αγαθθι-ργΛν σκοπΛν τής Ένώσϊθίς άντι ΓΤϊφάνου, καί Νά δημοσιευθή τό παρόν σμα διά τοΰ Τύπον. Ό Πρόεοοο; λ·. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Ό Γεν. Γραμματεύς Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ίΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ τρρος άν Αφτινετο Λβοήθητη ή Ρλ- λί»ίνική έπανάσταση. Γιατί: —"Π θά 0ΤΛΐτρι6ή καί θά έπικρα τήσουν οί όθωμανικές άπόψεις. "II θά επικρατήση καί θά επακο¬ λουθήση ή Ιδρνση έλλ.ηνικοΰ κρά- τ.ονς, όπότΐ οί Δυνάμεις θά ί-ο- χρεοθοΰν νά έγκ-ρίνουν, παρά τή θελήση τονς, έδαφικές με~τα6ολ«.ς. "Η θά παραδοθή μ' έναλλασσόμε νέ; φάσεις, όπότε θά αποτελέση " κι' όστό/.ος νά οράση στά όθΐ'ΗΐΛ- νικά παράλια τού Εύξείνον με τε- λικό Λντικειμενικό σκοπό τή .ΤΛθβ-' 6ίαση τοϋ Βοσπόοον. Νά Λοηθιν- θή μ' δλα τα μέαα ή έϋ.ηνική έ- πανάβταση καί νά επιδιωχθή ή έ- ξάπλίοση κι' ή έπιτνχία της στή .τεο.οχή το?. τού οωαικοϋ Ό Άλέξανδρο; δέν σι·μσ;ΛνηθΕ Οχι. Οί -τίριστάσπ; δέν ε{Λ·οθν- η Οχι. Οί -τίριστάσπ; ?να χρονιο έπικίνδΐΛο πα«άδϊΐγμα σαν τέτοΐϋς έπικίν&ΐ'νϊς Λβνναμίας ποό; έπιΛολήν τή; ναλή λίες. Μά καί τα τί; ρύνοηύσπν, η Ρμ Ισω; νά πέρασε έκείνη τή στ ι- πία θά διρκδικοΰσε τή Κωνστηντι- γμή μπ^οστά άπό τό πε-ρίλτντο μα- ' νονπολη Υιά λογαριασμό της. Ή κρννό δλέιμμα τού, τό π«{>αμερισμρ «Γιχιικική Αινοκρατορία» ηταν Λ-
νο ώραίο δνειρο.
Τό συμφέρον τής Ρωσίας τή;
ίπέΛαλλε ιά δράση σΐ»ντομα καί ά-
πστελρσματικά. Ό ο<οσικος στρα- τό; νά καταλάοη τή Μολδο6?Λχία κάμα τον. Παλ^ιί&ρι ματζί του καί γιά ά μή φάη τή μαχαιριά —ήν καρδιά, φονχτιάϊ,ει τή κάμα τοϋ 1 οινν/όπονλον μέ τό ο*Εί τον χέ<νι, τηνέ κρατά γερά καί μ' ?να λοξό, ■Ιπότομο κόλπο, τοϋ τηνέ παίρνει καί τονε διώχνει. νά φνη. Στό Λ- ναιμεταξύ, διμως, αΰτό, ήφανήκα- νε οί τξα'ντάρμε; (χιαοοφνλάικοι) κ' ήτρέξανε καί τόνρ '.τιάσανε, έ- νώ τα παλληκάρια τον μέ τα μον- λάρια α>ορτ(ι>μένα τα τβγκια κα¬
πνά, εϊχα·νρ βγή Απτ' Άϊντίι γιά
νά ΤΡίιβή*οννε γιά τή Σμύρνη.
( Σ ννρχίζεται)
Δρ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΈΝΗΣ
νρπιθΰμητη π«ά χαί/ σάν
νο. ΚαΙ σλν σκέ|»η.
XXVII
Ο ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Ή έλληνική ίπανιάσταση ίμ""1
ΑΛοήθητη. Ό Άλέξαν&ρο; ά*
κε πιστός στούς σι<μμάχον; κι' ή Ίερά Σνμμαχία ή τή σΐΎοχή καί κοάτησί την πρέπειά τη;. θά ξεγέρσεις ΰΛότελων κατά των &' ριάρχοιν τοις, όντε άξιώβεις α Γκ>λ.Λν τΛνι έδαφικώιν κ
"Ομως, οί "Ελληνες
Ό Μέττϊίτνιχ τείσμωνί γ
μποροΰσε νά τοϋς τσα5(ίβτ). Ή β
κήρι»|η τοΰ ΛάίμΛαχ, ποΰ ό Ιο
είχε εΐσηγηθή, τοΰδενε τα
»Τα γεγονότα τής Άνιατολής
ράγησαν υπό διαφ<*ρε'τι*α? στάσεις» άπό τίς Λπό τα ποωτόκολλο τον
ΊΌΤ κ. ΕΠΑΜ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΙί
ελληνικόν. Σέ κάπουα έποχή πον
δέν μΛΟρεσαν νά προσδιορίσονν
καί οί πιύ παλαιοί μας, τοποθετή
ται ή Ιδρυσις τής Μονής,- Τύ
μόνον βέβαιον ιΤναι ΰτι θάλασβα
Τουρκιός καί Ίσλάμ έβασίλευε
ήττον τόπο.
Λίγο Λθλύ ξέρουμε δλοι την |λ-
λειψη συγκοινιονιών έκεϊΛ"α τα
χράνια. Οντε τηλέγραφον όντε
ταχνδρομεϊα, οϋτε δοόμοι, οίίτε Α-
σφάλεια. Κα'ι ήσαν πολλοί οί ξε-
νητεμένοι, πού ή παοακμή των με
ταλλείονν τής Άργι·ρονπόλεως εδι
ωξαν άπό την Χαλ&ίαν πρός βιο-
ποοισμόν. Άπό το Έρζερομ με-
χρι τα "Αργανα ("Αργιονη την
λέγαιμε) καί την Μεσοποταμίκν κα'ι
τύ «Άλάταγονν» (τόν Ταϋρον) μέ
χρι τα "Αδανα καί την Τυρόν στήΛ
Φοινίκην, εΐχαν ξεχνθή πρός Α¬
ναζήτησιν τύχης αί μυριάδε; τΛν
ματκαν.
*Ο κ. Επαμ. Σωτηριάδης συντα-
ξιοϋχος δικηγόρος καί πρώην
βουλευτής, είναι πολυγραφώτα-
τος. Ή δωόβκάτομος άνέκδοτο;
Άνθολογία του είναι σνλλογή
ποικίλων μελετημάαων, θρησκευ
τικών, φιλοσοφικών στοχασμών,
μεταφράσεις έργων άρχαίων
συγγραφέωιν ήθοπλασΤικών καί
αλλων Ίδιάζιθνσαν θέσιν κατέ
χούν τα ήθογραφικά ποντιακά
σημειώματα κα'ι ή πραγματεία
τού περί τής Άργυρουπύλεως,
πον είναι καΐ ή γενέτειρά του.
Τό Ιργον τής ζωής τον κ. Σιο-
τηριάδον περιλαμβάνει πραγμα-
τεία; 60 έτω,ν, τοϋ ίχρειάσθη-
καν δέ ετη όλόκληρα διά την
συστηματικήν τή; δλης νλη; κα
τάταξιν την οποίαν έτερμώτι-
' σεν Λπόλντα εσχάτως, καρφωμέ
ν>ος στήν κλίινη του λόγω Λνα-
πηρίας των ποδιών τού.
Ή «Παναγία τοΰ Τεβρεντζή» —
ριλαμιβάνΐται είς τα ήθογραφι
κά τής Επαρχίας Χαλδίας. Την
ξέρουν ή την εχουν άκουστά δ¬
λοι οί Άρνυρουπολΐται, οί κα-
ταγόμενοι έκ Μεσοχαλδίου (Άρ
δασα — Τορονλ) έκ Χερροιά-
νων καί άπά τα κεφαλοχώρια νοΰντο συνεχώ;. "Επαιοναν γράμ
τής πε·ριοχής τή; Αγαπημένης ματα καί δέματα, περιέτρεχον δ
Μσνης. λην την Ανατολήν, τα
άπό Κερασοϋντος κα'ι Όρτού μι'-
Ό άσκητισμός καί τα μοναστή χρι Άταπαζάρ καί Νικο,μήδεια κοί
ρια είναι παλαιά εφεύρεσίς τώ,ν όλην' την Μικρασιατική Χερσόνη
Ανθρωπον, πού είτε Από χαρακτή σο, παρέδιδαν τα «έμαΛάτια», ί
ρος, είτε Από κοσμικές περιστά παιρναν γράμματο καί χρήματα
σεις, άτυχίες ή ςαπίοματα, ξεκο- καί εκαμναν τόν δρόμον τής έ-
ψαν άπό την ι ν κοιν(ι>νία ξ'οήν πιστροςρής. Σάν εφθανεΛ1 ό Σα-
κ.α βρηκαΛ" την λύτρωση στήν μο- ής στό Ποντιακό χιοοιό, στήνονταν
ναξιά, στήν προσευχή καί την έ- πανηγύρι. "Επαιρναιν τα γράμιμα-
νόραση, πού σάν ύπερκύσμιο γε- τα καί τα χρήματα οί τνχερές γν-
φύρ1 τούς συνέδΓε μέ τό ύπερπέ- ναϊκες, τιτίβιζαν όλόγνρά τονς τα
ραν. Έκστατικοί μπροστά στά όρά μιορά πιασμένα όπό την «κρότον»
ματα πού άποτελοϋν συχνά τύν (την ποδιά τους) μά καί οί Λλλες
κ.όομο τους, περιφρονοΰν δλ.α τα , δέν κακοκαρδίζονταν, διότι ό εΰ-
έγκόσμια καί τούς άνθρώπονς, Α-
ννοοΰν γονείς, σνγγενεϊς καί <ρί- λ,ους, πλούτη, δόξες καί παλ,άτια. Ή Ερημος παλαιότερα, τα μον<α- <ττήρια ρπειτα, έ:γιν«ν ό ίερός χώ ρο; τής επίγειον ζωή; τονς. Τοιοϋτοι ίεροί χώροι μονή^ονς διαβιόχΐειος υπήρχον πάντοτε, διό τι άπό καμμιά έποχή /αί άπό κα- κα- ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ ΟΚΑΒΡΕΦΤΗΣΜΆΣ Κιΰρήκα κάπου τούτο τό κείμ*νο ι Ό ξένος .τού ένδιαφεο/εται γιά καί τύ άντιγράφο έοώ, πιστά: «Χρόνο μϊ τύν χρύνο ή ή χώςκι μας άναπτύσσεται σέ καλά όργα- νωμένη Τονρκττική χώρα χαρή στή ϋράχτη τοΰ Ελληνικόν ■Οργα¬ νισμόν Τουρισμοΰ. Έκατοντάδε; χιλιάδίυν τονρίστε; κατακλύζουν τα ξενοδοχεία, τα μπάγγαλ.οους, τί; πλάζ, είτε μέ ντεμί - πανσιόν, είτε μέ συμ(Γων*'4 μόνο ϋπνου. Έ- κείνο πού εύνοεϊ την τονριστική κινήση είναι τό ότι μέσα στήν Εύ- ρώπη βί τουρίσνς δέν χρειάζονται βίζα. Στή χώρα μας τραβάει τοΰ; ξένον; καί τό ΐ[εστιβάλ, τού οποί¬ ον οί πρεμιρρρς είναι πάντοτε γε- μάτε;. Άπό τό Ήρώδειο μποροϋν νά άποθανμάζουν μέ κατάννξη τύ στυλ τού ΙΙαρθενώνα. Φέρδν - μπύοντ, κροναζιερό- θαλαμηγοί, χ«1 άλλων έπαγγελ ] κ6τΐερα οια(Τχ-·;,Η.ν τί; έλληνικές θάλασσες. Τα π! οία διαθρτονν ά- νετες καμπίνες ιιε ντούς καί τουα- λέττα. Τα πολητελή πούλμαν κυ¬ κλοφορούν έπάνο σέ πλατειές ά- σςαλτοστρωμένες λεωφόροιις παρ- Ή άνάγκη έπικοινιονίας των ά- ποδημων μέ τάς οικογενείας των, αποστόλη; χ.ρημάτο)ν καί μεταφο- ρά; πρός αύτοΰς έπιστολών καί δεμάτων, έδημιοΰργησε· τό έπάγ- γελ^μα τού «σαή". Οί σαήδε; έκι- ά λαό δέν ¥)^ι»)»α νοί έκ οακτήοος όνειροπόλοι τή; (ος καί οί παιραδαρμεΛ'οι, οί Λδικη μένοι τής ζωής, ποΰ ζητοΰσαν κα ταφυγιαν μακρυά άπό την κακίαν των άνθρωπον. Τα 'Ελληνικά τα τάγματα τού Ίε τής Αίγύπτου, αί πολυπλη θεϊς παγόδίς των μοναχών τού θι 6έτ καί τής δλλης Άσίας, είναι σοβαρά, παραδείγματα. Ό Χριστιανισμός, θρησκεία το πβινοφροσΰνης καί αύταπαρνήσε· τος, ηύνόησε τόν μοναχισμόν, όστις σάν μοιγνήτης συνεκέντριονε τοΰς εύλαβείς πιβτούς, «τοΰς κοπιών- τας καί πεφορτισιμένου;», τούς τσα κισμένου; άπό την τυραννία καί τάς άδικΧας. Στά μοναστήρια 6ρή καν δλοι αύτοι τόν λιμένα τή; σωτηοία; καί λυτρώθηκαι' άπό την απογοήτευσιν. Τό άγγελικό σχήμα τοΰς Ιφερε κοντά στόν θεό καϊ αύτό σννεπλήρονε την εύδαι- μονία τού; την {πίγεια. Δέι· ΰπάρ- χει χώρα Χριστιανική, στήν όποιαν νά μή ϊχει άνθίσει ό μοναχισμό;, τό δέ ημέτερον "Εθνος πολλά ό- φείλει είς τάς Ίερά; Μονάς πάν¬ τοτε μέν, Ιδία δέ κατά τοΰς άτε- λείοιτους κα*νήσεϊ
νά τούς παρέχονται καί, γεύματα,
λαμβάνουν δταν θά λείψουν σέ ό-
λοήμερη έκδρομιι τύ λένΤ; - πα-
κετ, κρνο γεύμα μέσα σέ πλα<ττι- κό σάκκο. Κάθε ξεναγός πού τού; πννοδεύει εχει τό δικό τον γκρούπ, άνάλ.ογα μέ τή γλώσσα στήν όποία Ηεναγεί. Οί ξένοι .ιιεο4μέΛ·οι·ν' νά τού; όδητγήσοι·ν, στό τέλο; τή; έκ- δοομής, σέ μποΐ'τίκ, δπου θά μπο- ρεσουν νά εύρουν κάθε λογή; οον- Γιενι'ο, μπΐιμπελ.ό. Γιά τοΰς έγχωρίου; τονοίστε; τα τουρΐΛτικά γραφεϊα όργανώνοχ·ν άπογετ>ματινού; ιερίπάτον; μέ παο
6ολή
ν'τοκχιμανταίρ.
Λαογραφικά τής Σμύρνης
ΟΙ ΝΤΑΗΛΕΣ_ΤΣΙ[ ΣΜΥΡΝΗΣ
Υπό τού βυνιργαΐου μας Αρο; ν.. Δ. ΑΡΧ1ΓΕΝΗ
Ο ΑΡΑΠ - ΓΙΩΡΓΗΣ
— 252 —
Ποοβάλλονται ?γ- '
χοιομα τρίλμ; καί σλΑϊτ; .τού σ»>νο-
δεύονται Λπό άντ»οητοιχα κομιιαν-
ταίρ καί κον<ρεράν;. Οί δημοβιο- έχοντα; τού; ξέΛους κάθε κονφόρ. Ι γράφοι έδώ ε'χονν νά φροντίσονν Ό τονρίστα; δέν έ'χει νά φροντί- γιά τύ ρεπορτάζ, νά παρακολον- θήσοιη· τα μήτινκ, τα το»»ρνονά σει για τα μπαγκαζια τού, μονο τό σάμ - δοαγιάζ (σίκ) .-τρέπει νά ?χει πάντοτε μαζί τού, μέ τα ά|ε- σονάρ, γιά τα .προσωπικά τού κον- φόο. "Οποιο; τουρίστας δέν έπι- Ι νά σκοτίξεται μέ λ^επτομέ- μπορεί νά κάνει σΐ'μα'ωνία ι ότι—κομπιρ». Στά κρουαζερόπλοια ί'.τάρχο«ν καί «τρίκλινοι κο«βσέ- ται» γιά όσον; ταξιδεΰονν ώ; «τρί γ<ονο». Άπόλατκτη εί1 αι τα ξενοδοχρϊα ο.-α.υ οί τονρίβτες μποροϋν νά δεί- στύ ρούφ - γκάρντεν άν- τικρίξοντα; την .τλάζ. Έκεϊ θά χαρέψονν επειτ<ι έπάνο) στήν πί- στα κάτ(ο άπό τό φώ; των αστρο)ν καί θά συνεχίσουν τή ροαάντσα πού σιη·οδεύει τή διαμονή τον; άρ- χίζοντας άπό τύ πρωινό μπάνιο, ως στή νυχτερινή διασκέδαση στά μπάρ. Οί γυναΐκες τροοοϋν σόοτς, κάποτε τα μάξι, αν δέν γ<ρί:.οτ«ν στνεχί); «έ μαγιό η μ,τικίνι, μιά καί ό γυμνισμό; γιά την ί>οα ά-
παγορεύεται στόν τόπο μας.
Βασικό γιά τόν ε'ισερχόμενο στή
χώρα τοι>ρί*ΐτα είναι ή ξεάγτ»<τη στήτ Αθηνά, τό τούρ τής πόλεως, τό σάϊ'τ - σήϊγκ, χάφ - νταίη, ο^οΰλ - νταίη, >.αίτ|ζυ
δλη ή σειοά των ξρναγήσεωΛ· ποΰ
όργώνονν τα τα|ιδ«ι)ΐτικά καΐ τμ·-
ριστικά γραφεϊα μέ πτυχιοΰχονς
ξεναγοΰς.
καί τα οεκόρ σέ διάφορα οΐτόρ,
νά έπισημάνοΐΛ-, άναμεσα στίς καλ
τί; νποψήιτιες γιά τόν' &α-
Λΐλικύ τίτλο τής Εΰρό).·~ς ή'τή;
ΰφηλίον (ριναλίστ, νά <τταθμίϊ»υν τό στυλ αντή; Γ) ίκείνη; τή; ίκ- δηλόκτεο); καί νά έ.μπλοιτίζοτ.'ν' την έλληνική γλώσσα μέ ?να''σ<,>-
ρό κοσμοπολ.ιτικέ; έ%φράσει;. Σέ
τουτο τού; οΐ'ναγωνίξεται τα Έ-
θνικό ΐδρυμκ. ραδιο<Γωνύα; μέ τό καθημεοινό τον ρεπορτάζ καί τί; ματιές στά σπόρ. Οί λ.ογοτρχνες δέΛ' πηγοιίνοχ'ν πίσο) στό γλιοσΛΐκό τουτο έ'ργο, γιαντό εχο»ν είσαγά- γρι ατό διήγηιια καί <ΐτό μνθιστό- ρημά τονς πλήθο; πολιτισμενε; λέ ξει; δποκ άφίσα, π'Οοΐτίλ, πλακάτ, χώλλ, μπλέ, γκάγκ, σιοφίρ, τό τρανζίστορ, ασανσέο, βιτοίνα, θερμό;, μαρκίϊα, σόκ, σοι*αέν, σόρτ;, μοτόρι, υαΛσάΐ, ρόζ, μπρα σελέ κ.ο.κ. Στυλ άντάδιο τού αίώ- να τής ΚοντολΛγής ή χώρα μας π<>ο-
χωοεϊ γοογά
στίδο τής ποοό-
δοΐ' καί δέΛ· ·θά άργήβει, γιά νά
προΛαρμοσθεϊ λτο διεθνέ; στυλ,
νά δητιιονργήσπ τή γλώσσα τη;
σέ παγκόβμιο δργανο πού νά συν-
αγωνίϊεται τό ^(Τπεράντο».
Γιά την άκρίβεια τή; αντιγοαφή;
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
1.— Ο ΓΕΡΟ - ΜΕΡΣΟΠΟΤ-
ΛΟΙ', Ο ΠΑΊΈΡΑΣ ΤΟΤ
Ό Άντώνης, ό γερο - Μερσό-
πουλο;, ήγεννήθηκε στό Καστελ-
λόριζο στό 183·ό. ΙΙαλλ.ηκαράκι ξε-
"ητεΛ'εται γιά την Ανατολή. Στό
Οΰσάχι &ρίσχει δουγιά. Πα'ντρεύε
Τία καί κάνει μιά κόρη καί δνύ γι-
οί. Τύ Γιώργη, πού ήγεννή,θηκε
στό 1800 καί το Δήμητρα, στύ
1867. Καί σάν ήγενήκανε κι' οί
δυό π'ΐλληκαράκια, ήγυρέΐ4»ανε νά
κατείιή ή φαμε·γιά στή Σμύρνη
γιά νά όουλέψοννε έκεΐ πού 'χε
κ«.ί πιότερο ψωμί. Ήφοοούσαν*
μαύρε; 6ς)άκες κο'ντέ;, μπλοΰ
σκοϋρρ; κάρτσε; ωσαμ' ιτά γόνα-
τα καί φέσι τσακιστό μέ μηκριά
μαύρη ιρού'ντα. Ντύσιμο ϊδιο τού
πατέρα, πού τό 'κρατονσανε σ' ον-
λη τω; τή ζήση. Μελαμψοί καί
σγονρομάλλη/.οι, προπάντω; ό Γι¬
ώργη;, ποίι γιαταυτό τονε 'λέανε
«Άράπ - Γιώργη», πα-ρατσοκλι,
.τού μ' (ΐντό πιά ήτανε γνονστό;.
Δοαστήοιοι κι' οί δυό, ήδουλέψανε
ΐκλ.τιοά, κ' ?τσι ήαποχτήσανε άρκε
ό 6ιό;.
■>.— Ο ΑΔΡΕΦΟΣ ΤΟΥ Ο ΒΟΤ
ΤΗΧΤΗΣ
Ό Δημητρός τ|κίχ.ν' τό οοιτη
χτή στό λιμάνι τσή Σμύρνης κ' ή
ε γεοά. Μά καί στό
Φ(7>τα ήδονιτοϋσε κ' ήπιαν' τό στοι
ρό, ποΰ οί παπάδες τονε 'ρίχν&ν*
ό'μπρ«)ς στόν Καϊ τσή Σμύρνης.
Κι άπτό μπαξίσι, ποτ' τοϋ 'διν' <', κύσμο;, ήμάτζει>ε πολλά. Τσοί πά
ραάδε;, πού ήκα'ζά'Λτιϊ,ε, τσί 'δά
ριϊε μέ τόκο καί άμανάτι. Κ' ετσι
τσι, ήαγάραβε τρία χανιά στήν ά-
οάδα, δί.τατα, μέ 20, 2·> κ<ά 30 κάμαρες τό καθένα, πού τσί 'νοί- κιαζρ σέ φτωχοφαμεγιές. Ήπαν'- τρεύτηκε τή Σμυρνιά ΕιΊαγγελ.ία, πόρη τοί· Κτ>ριάκον Σονί'τϊΐόγλου,
·/' ήκσνε ενι' άγύρι κ' ενα κοοίτβι.
Στό <β«φέρ - μπε-ρλί«<» (άρα- 6οτονοκ.=γενική έπιστράτρψη^ τοϋ ενοοκταϊκοΰ πόλεμοτ', σά ρα- 'τανε, οί Τοϋρκοι τονε ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΜΙΜΗΣΙΝ "Αξιον προσοχή; καί δαθέος οττο χασμοΐ είναι τό .ταράόειγμα τοϋ Γερμαοΰ γλύπτον καλλιτρχνον Β. ΑΧΤΕΡΜΑΝ. Προσεκλήθη ίνα (τιλοτεχνήση εν Ιταλία εν άγαλαα εί; την Άφρο- μ<ιοΐας καί νά υποστή κόπον; χά¬ ριν τον Ίηοού Χριστοϋ· ί·σο>τερι-
κΑς δέ έλ-εντ)ερο; δέν
ται ϋ.-τΓρ<5ολιΐκώς ρί; έκ των δημιουογημάτοιν. Πασά ρξ χόρτο; καί πασ« δόξα δίτην. Έμάστιζε αυτόν ή οίκονο- | θρώποτ' ώ; άνθο; χόρτον (Ήσ. μ. μική άνάγκη. Ή προσςρορά έ'.ιεφα- 6) Άνθριοπο; '> οποίος δέι ζητεί
νίζετο ώς προσφορά ε>Ίκαιρίας θε- τόν Ίησονν Χριστόν, Σιοτήρα καί
οαπεία; των οικονομικήν του. Ό Λιιτρ<,)τήν μα;, βλάπτει τόν έαν- έξαι'ιρετο; καλλιτέχνη; Β. ΑΧΤΕΡ τόν του περισσότερον παρ' δ,τι δύ- ΜΑΝ απήντησε μέ έ'να βαθύτατον νανται νά βλάψονν αντ όν οί έχ-θροί στοχασμό. τού καί ό κόσμο; δλο;. "Ενώπιον τον προι>κειντο δνο τι- Μακάρια; ό Λνθοιοπο; ό γνωρί-
νά: α'. Μία μοναδική εΰκ-αιρία νά ζων τί είναι άγάπη πο<')ς τόν έν έθε-ράπευε τάς οικονομικάς τον Λ- τή φάτνη τών άλογον τής Βηθλε- Άσί«, μετέφερε χιλιάδες γράμμα- τ(ΐ, λίρες καί μετζήτια, όλ.όκληρα φορτώμοτα, καί πάντρεψε καμμιά πενηντηοριά κοπέλλ^ς στήν Ανα¬ τολή καί ετσι άλλυθυς τόσους κοτιμ πάριονς άπέκτησεν άνάμεσα στήν Μεσόγειο καί την Μαύρη ©ά?.«σ- σα. Κάποτε Άμαντάτς κατάλαβεν ό νάγκας καί ποοσεπορίζετο μέγα κέρδος καί β'. Ό κίνδννος νά φθείρη τύ ήθος, ίνα διαιστρέι|>η
την σι·νείδησιν καί τύν χαρακτήρα
τον, σπιλ,ώση την ψυχήν τνο,έπιδρά
ση κακώς επί τόσον; άλλον;, οί ό-
ποϊοι θά έφθείροντο δονλενονιτε;
είς την αδυναμίαν των παθών τής
Ά(Γροδίτη;.
Τί οκτελε ιά πράξη; Εσκέφθη,
έστάθιιισρ τα πηαγματα καλί>; κα'ι
Ανήο Λ ν Απήντησεν Ανδοοπρεπω;:
«Όλόκληρος ή Ιταλία δέν εχει
τόσα χ,ρήματα, δσα Αρκοϋσιν ίνα
μεταβάλίοσι τόν χαρακτήρα μου
κα'ι Αποτρέι|'(ι>σί με Από τή οδόν
Κάποτε Άμαντάτς κατάλαβεν δ
τι γέρασε. "Εκαμε τό ταζείδι τή; Τ11< «0"η;>>. , , ,
ίπιστροφής, έγύρισε τα χωρία τοϋ ΕΙ*ίν ·Ίθικα' α^α?· εΙ"εν ά"
τομρ,,.ς πού έδούλευε 40 χράνια, ορτ^Λ' κα1 «σκεφθή μετά τού Ί-
γράμαατα καί χρήματα Ι·"»1 ΧΡ1(Ττοί ^ ^^Μς την
δάνα Τοι·
σ' όσπήτ'
την
διάνοιαν Τοι· εΐπρ καθ1 έαιτόν:
νατ σό Κάν». Άποφασισμρνο; πλέ <<Τί ν^ρ ώφελεΐται ανιθοωπο; εάν , έπεσε νά κοιμηθή τί>ν κό(Τ^ον δλαν κερδήση την δέ
ΐ 1ί"^ν αί'το£ι μ*«»ή ή τί δώ
(,Από έδώ άοχίΐει ό θρίν,ος, ή
αί'το£ι
τί δώ
έμ, «, .'ννηθέντα Ίησοϋν καί περι-
φρονεϊ τόν εαυτόν τον χάριν τοΰ
Μονογενοϋ; ΤΓιοΟ καί Λόγον τοΰ
θεού Κυρίον ημών Ίησοϋ Χρι-
στοϋ, πλησίον τοϋ οποίον δέον (ά
εΐιρισκώμεθα ώ; Χριβτιανοί Όρ-
θόδθϊθΐ 'Έλληνε;, Ινα
αενοι, έν τω πηοσκαι'ο<ι) καί ματ«ί<ι>
τοίτίο κ.όοικρ των ποικίλωιν δον.ι-
μασιων κα'ι θλίψριον (Τα καλ,ά κό-
ποι; καί θνσίαι; κτώνται). Διά πολ
λ(*ιν θλίψεων ,ν?ί ημάς
εί; την Βασ»λε»αν τοΰ θεόν (ιΠο.
ιδ, 21) κατά τύ θέλημα τοϋ Λη-
μιονργοϋ τοϋ Σνμπαιν'το; καί Πλά
στου μας θεοΰ μας, άξ
καί τής έίΐουρανίον Βασιλεία; Αν
τού, ένθα καί μόνον δέν ΰπάρχει
πόνος, λύπη καί στεναγμός, άλλά
ζ(ΐ)ή άτελ^εΰτητος.
Τοντιον οντ(ι>; ρΐχάντίον πρέπει
νά εύοιβκώμεθα (ώς προαν&ρεοα)
πλησίον τοϋ Ίηβοϋ καί κατά την
καί κατά 'ΤΟν διαχειρισμΟΛ'
(,Από έδώ άοχίΐει ό θρίν,ος, ή
παράδοσις πώς κτίσθηκε ή Τεδρεν σγ< «ν»Ο">πος άντάλλαγμα τη; ψι- | τής ζω<της ι|Λνχή; μα; έκ τον τΐή ή Παιαγία). ς αΐτον; Μέλλει γάμήθΓϊκα δταΛ' ακοΐ'-
ηη καί διάδασα γιά την γιορτή
πού όργανώθηκ?ν άπό τό Σοιμα
τεΐον «Ή Παναγία Σονμελά»
καί έθεώρη<ΐα επίκαιρον νά προσ φέρθ) είς τού; ποοσκννητάς τό σι·ναΕάοιαν γιά την ίδρυσιν τή; Μονή; αντήζ, .τοί> ήταν ή ,τιό Λ-
γαπημένη των Χριστιανών τής Δι
οικήσειος Άργυ.ρονπόλεως. Τό δια
τί θά 6γή σάν σνιιπέραβμα άπό
την αφήγησιν.
Εί; τάς νπίορεία; τού Καρα-
μουσταςρά, μιά; άπό τάς πολλά;
κορυφά; τού Παρνάδρον, κεϊται
τό τουρκικόν χωρίον Τεδρεντζή.
Τό 6οι»νό χιορίξπ την ί'ποδιοίκη-
σιν Χερροιάνων άπό ττ>ν περιο¬
χήν τή; διοικήσεω; Άργνρονπό-
λειος. ΟΙ δκογμοι καί ολ υετανα-
στεύσεις έξηφάνισαν κάθε ϊχνος
χέρι καί κινήσανε. Κάποτε στα-
θμενσανε. Άμανάτς είδεΛ ενα χω-
ριό γνώριμο, ήτ<ιν τό Τονηκοχώ- ρι, άπό τό οποίον απειρε; είχε περάσει ό Σαή; στά χρόνια τής νπηρεσία; τού, τό Τεβρεντϊή, τού εδειξεν ?να χωράφι δίπλίΐ σέ μιά νίρομάννα, καί τοΰ είπεν δτι έδώ θέλ.ει νά τή; χτίση τό σπίτι της. "Επειτα εγινε σκοτάδι, ή ό- πτασία εξηφανίσθη καί ό Άμα- νάτ; ξν.τνησε τοομαγμένο; κα'ι κά- θιδρο;. Ήταν κοντά στά αλλ« καί πολύ θρησκο;. "Εκαμί τόν στανρ<) τού καί ξάπλοκΐε. Μά σέ λίγο ή Ιδία στόν νπνο του όπτασία. Αυτήν την φοοό δέν τύν πήγε πουθενά ή Παναγία, απλώς τού έ¬ δωκε την ιδίαν παραγγελίαν καί τον συνέστησε νά μην Λργήση. Ταραγμένο; ξνπνησε ό Άιιανάτ;, χήρε την σύνοψΐΛ·, ποΰ δέν την ά- ποχωρίζονταν ποτέ, είχε παλιώσει τύ Ιερό 6ι6λίο στά χέρια τον, ϊδιά- 6ασε τό άπόδειπνο καί τό φο>; καί ξάπλ.<οσε. Αυτήν την φορά τρομακτικό ήταν τό δραμα. Συνοφρυωμενη καί μέ , Βουλγαρική έπτδονλή. <Ματθ. ΙΣΤ 25—27). _ ΠοοτίμηθΓ τοϋ κακόν την γαλ.ή- νπ) δταν δλοι οί οννάνθρί'Κΐοί μ<ι; νην τί>' 11'1'ΧΤΪ> ίν τ^ *ντ^ «" °ρ^" θρλονΛ- ή Αδννατονν, δύνατα
νί<» ™'· Έκεί-07 ό οποίος ?χρι μότνο; νά μά; βοηθήση. Τα ΑΑύ ττΙν αγάπην τού Ίησοϋ Χριβτον νατα τοίς άνθοώποι; δτ-νατά τω δια τίΤΝ' ά^τιί1ν· δ^ *" βρ«· _ · ποσώς εί; τα θέλγητρα Ε,'ααρκτπο διά την φιλοξενίαν ^ Ανθρωπίνη; παοηγορία; υποστή σκληρα; δοκι- Λ. Α. ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔ.ΗΣ Καί τονε. πρισγουλού, νταήδαηα καί τσα, πού τα 'βγαζε πρρα με τσοί νοικάρηδοι κ<ιί τσοί άρα'μ»τατζή- σες, κ' ήμάτζευε τόν >.ερά (ό'ντά -
μπασσή, τονρκ. ό'ντά = καμάρα,
μπάσς=κεφαλ.ή, φορντιστής, 6ηλ.
έπιστάτης) (κιςιά, τονρκ. — νοι-
κιο).
Η ταδέρνα τού Άράπ - Γιώρ¬
γη ήτανε στό ίσόγειο καί μεγάλη.
Κι' άποπάνο) είχε έ<ρτά κάμαρες, σπίτι, «που ήκαθού'ντα- νε ό ΐοιος μέ τή «ιαμεγιά τού. Μέσ' στήν ταβέρνα ιΐχε μεγά>Λ 6αρέ-
γκι κοασί, ρακί καί τσίιονρο, μα
καί μανεριό γιά τσοί μεζέδες.
ΤΟ ΤΑΓίΐΑ ΤΩΝ ΙΓ,ΠΟΤΩ» ΖΑΚΪΝ .Οϊ
Η Ιθ.^ιΚ Ι ΔΡ^ΙΙ- ΤΟΥ-. Φ.Κ£ΐο
0 ΑΡΧΗΓϋΣ ΤΟΥ
ΤΗΣ Κάς ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑ ΛΟΤΜΕΝΟΥ — ΓΚΟΤΣΗ
Αφίκετο έκ Νέας Ύόρκπο με-
τά τής άΕιοτίμου κυρΐας τού 6
Δόκτωρ κ. Περικλήο Βούλτσοο,
'Υπατοα Αρχηγός τού Τάγματος
των Ίπποτών τοΰ ΆγΙου Διονυ¬
σίου Ζακύνθου έν Άμερική, μέ
πολύπλευρον εθνικήν δρασιν καί
ευεργετικήν μεγάλην διά την νή-
σον Ζάκυνθον, πρώτο€ βοηθήοαο
την νήσον κατά τούς τρομακτι-
κούο σεισμούς τοϋ 1953. Τότε ό
Ο Αντιπρόεδρος των Ήνωμέ.
νων Πολιτειών καί Μεγαλόοτουροζ
τοϋ Τάγματτκ κ. Στοϋροτ ΑγΚνι.
ου περιβάλλει μέ ιδιαιτέραν οτορ.
γήν τό Τόγμα 'κοί μέ προοωπικιΊν
εκτίμησιν τόν Δόκτορα κ. Περικλήν
Βοϋλτσον, τόν οποίον έλθοντα ο·
πεδέχθησαν πολλοί φίλοι τού καί
τος. Ο κ. Βοϋλτσος, θιαοώτης τής
τα έν Αθήναις μέλη τού Τάγμα.
Έθνικής Κυβερνήσεως κ. Γ. Πά.
.-.Ι
Στό Γμπα τση .ίχε άραδιασμένα ! ^ απένε|με τ0 ΒασιλιΚόν εϋοημον
καμ(ΐ<ά είκοσαριά όργανακκι, απ- τά κα>Λ, τα πολότικα. Μαϋρα, λου-
'Υπουργός των Σεισμοπλήκτων ] παδοπουλου είχε την καλωσύνην
νά μθς έπιγραμματίοη τος έντυπω,
σεις τού άπό τό έφετεινό ταΕίδι
τού: «Κόθε χρόνο καί καλλίτερο
στήν Ελλάδα. Εύρίοκω θουμαοίον
ιι/ Ζωήν καί χαίρω διότι βαοιλεύει
Νήσων κ. Χρ. Εύαγγελότος τοϋ
έΡέφραοε την ύπουργικήν εύαρέ-
σκειαν καί ό Βασιλεύς Παΰλος
καί τό χρυσουν μετάλλιον τοϋ
Βασιλικοϋ Ίδρύματος. Ό Δήμος ή άπόλυτοο τοΕιο καί ή άοφάλειο,
στραρισμένα κ^ιΐ στολισμένα με
ώραϊα χαϊμαγιά. Τα 'νοίκ«αζ,ε σέ Ζακύνθου τόν άνεκήρυΕε Επίτιμον Άλλά κοί διότι αύτη έχει
' Δ Ελλά Έθό
άλ.λες 'καφενοταβέρνε;, σέ χοροδι- Δημότην, ό Ελληνικάς Έρυθρός
δασκ.αλεΐα καί σέ όργανατ'ςήδες Σταύρος τόν Χρυσουν Σταύρον.
ηολιτεία τής ΛουϊΖιάννος τόν ό
Επίτιμον Ύπαοπιστήν τοΰ
τσή
στί
ή γνρας, ποΰ τού τα 'γνρενανε Ή
ί σκόλες τ' Άη Βασιγιοϋ, τσ' νεήρ μ ή
Άποκριές, την Καθαρή, τή Λα'μ- Κυ6ερνήτου καί τον Προήγαγε είς
πρή, την Πρωτοααγ.ά, στά πανε·- ΤαΕ.ορχον τή(. ΕθνβφρουραΟ κλπ.
Το ' Επ,μορφωτ,κόν Βημσ-, ή
έκδοση τής έν Άθή-
ρια, στσί χαρές καί στά γλ.έντια.
Είχε κά τό χώο,ο όργανάκτ γ.ά
την ταδέρνα τον καί τύν όργανα- ,
ϊή τού γιά νά παίζη κάθε &οάδυ , ναις Έλληνοαμερικανικής Έπιθε-
νά γλεντά καί νά χορενη ό κόσμος ωρήσεως, έγραψε είς την τελευται
τση, γιατί κατά 6άθος ήτανε κα- άν έκδοσιν της μακρόν άρθρον μέ
φενοταβερνα μέ τα πολλά τραπΐ- Τ0ν τ|τλον «Π. Βοϋλτσος·, ό άρχη
ξάκια καί ,τσί καρέγλες, παρά σκε- γος το0 τάγματος του Αγίου Διο·
τα ταβέφνα, νά π<ν' ό κόσμος ό νυο|ου. Μετα£ύ τών όλλων επ| , ό'απρο; στο τε,.αν.ι είς αί διοβάοει Πολλα θή είς ένα απέραντον έργοτάΕιον "Εργα μεγάλα καί βιομηχανίαι οηου δαίαι. Κοί φρόνημα άκμαϊον ΈΑλη νικόν, μέ πίστιν είς τα ίδανικά τής Δημοκρατίας, θά μεταβώ Ζάκυνθον, ταπεινός προσκυνητί|ς τής εορτής τού Άγίου Διονυσίου καί κατά τό πρώτον δεκαήμερον τοϋ Σεπτεμθρίου θά έπανέλθω είς Αμερικήν, διά νά διακηρυξισ διό μίαν φοράν ότι ή Ελλάς είναι τό καλλίτερον Κρότος τής συμμαχίας τού ΝΑΤΟ και ό γρονίτης τής Δι) μοκρατίας». ΑΙ Κ. ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΥ ΓΚΟΤΣΗ τόν δόκτο .. "Αμάν ήπέθαν' ό άδρεφό; τονΛ ήσνμμάτζεψε τή χήοα μέ τα δνο Ρ° Περικλή Βοϋλτσο, τό Μεγάλο μικρά όρφανά καί τσοί '6αλε νά Μάγιστρο τού Τόγματος τοϋ Άγί- κάτσοννε στό άπάνιο πάτ<>>μα τσή βο Διονυσίου, πού είχε κατορθώσει
ΝΕ Α ΒΙΒΛΙΑ
ταδέρνα; μέ τσί πολλέ; κ.άμαρες.
Κ' ετσι αντή νά
V
κο'<τά τον «αί νά βοηθά κάτω στήν ταΑέρνα, τΐοι'» 'χε πολλή δονγιά. Έκείνος τότες μέ τή <τχιμ?γιά τοι> ήπήε κ' ή
κατσε στό σπίτι πον 'χι' Λνοράσει,
καρσί στά Σπιτάγια (νοσοχΛμείο)
στό πιό έκρί ντσνρσέκι τοϋ σοκα-
κιον, δχι καί πολϋ μακοιά Λπτήν
ΤΟ ΟΡΓΑΚΙΓΪ ΑΝΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΜ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ
τότρ
ΪΤΜίΧΚΤΑ έκ τής 1ης σελ.)
μετρπριτα Σνν)ρχη έκ
των Άρχηγω ιής 'Επαναστάσεως
τού 1922 κα ίΑογότερα Προ>θν-
πο<·ργό Στνλ. Γονατά, ό οποίος σώμα μέ δικό τοΐ'; όπλαοχηγό, τό όποίο διέσχισε τή· Τονρκοκρατον μένη Βοΐ'λγαρία, ένώθηκε μέ τα στρατενματα τού Άλ. 'Τψηλάντη καί ρλαβε μ-ερο; στον; άγωε; υπό τό ι|'ρνδι»ν·Γ·ιιο Στέογ.ο; Γρη Ι καί τίς πολεαικτ; περιπρτειε; τον γορίον καί την ίήιότητπ τοϋ Πρ' τοι·. Μ^τά την καταστολή τή; έπ« ξενείου θενρι.'ον Άδρ)πόλεο);, διηΰθι'νε ναστάσεω; στί; παραδοπάΓ>ειε; Ή
Άδρ)Λ)λε(,)ς. διηη·θι·ντ γρυυνι'ρ; ,οί έπνήοιντρς Λπό τό
την Ατιβονλγαριχή δραστηριότητα Σωμ«ι έκείνο Όρτακινοί. Αντ! νά
στήν πρριοχή τοΰ Πιλαετίον Άδρ) κ.ατοαί·γοτ>ν στή Ροισία, <«πω; ?κ« πόλ'ειο;, προσρ(ΐ?ρρ {η|ιιστρ; νπη,ηε ιτ τό Σόνιια τοΐ· Κερ.τενησιώτη, σι'ρ; καί διέσιοσε τόν έλληνικό χά γΰρκκιν πίσω καί πολ.ραώντα; σν ..>ακτήρ<ι τή; επαρχ'α; Λπό την νέχπα σάν τού; Μνηιον; τον Ξε νοφώντο;, διεσχισαν τί; ; Μ αΐ κατά την 'Ε.τανάστασι τοΰ Τίς τοΜρικοκ,ρατοί£ΐ.ενες .τί?ρ·.οχές , οί Όρτακινοί δέ. έμειναν Λ- -ή; Βαλκηνικής ν-ιί Ρ(τ0ρετό), ποΐ' ηιθροι-
!ΐε τσοί στοατιώτηδοι αίηοί, κ' ή-
πέθανε βτύ 1917, πενήντα χ·ρονώ.
Κ' ?α προ£, ή πολίτσια τον Καοα
χ.ογιοΰ (Αστι·ν. Γταθμός) τον μα-
χαλά. ήφερε στύ σπίτι τό χαρτΐ μέ
τό λνπητεοό μανττΐτο, καί τό *δο>-
κε στή γ>ναίκα του την Εύαγγϊ-
λία, πού εΐτύ; ήλιγοθύμησε καί τα
6νό παιδία ήκλαίανε. Τότες πιά τή
χήρα καί τα δυύ όρφανά ήανέλαβε
νά ποοστα/τέιρη 6 Αδρΐφός τοϋ σν-
χωρεμένου, ό Άράπ - Γιώργη;.
3.— Ο ΑΡΑΠ - ΓΙΩΡΓΗΣ
ΧΤΗΜΑΤΙΑΣ ΜΕιΓΑΛΟΣ
Ό Άράπ - Γιώργης ήτα« κο'ν-
τός, κοιλαράς, πολ.ΰ μαχ·ρειδερός
καί σγουοοιμάλλης, 6ρακάς, πα>.-
ληκαράς, νταής φιλότιμος, μερα-
κλής κα'ι καλός νοικοκύρης. Κι'
υπο; οί πιότεροι ^Λ'χιομενοι νταή-
ίνε; έκεινή; τσή έποχή;, ετσι κι'
αύτό; ήκαν' τόν κατστ)ρματζή στά
καπνά. ΉπλΛύτισε κ' έτοντο; γλή¬
γορα κ' ήαγόρασε δνό χανιά καί
μιά ταβέ·ρνια στό Γδιο τό σοκάκι.
πού ήαγόρασε ύ άδρεφό; τον τα
τρία χανιά.
Τό σοκάκι αύτό ήβρισκού'ντανε
όνάμεσα Ά για Παρασκει·ή καί
Χαμάλικα. Τό 'λέανε «Ίμάμ - σο¬
κάκι» κ' ήαρχίνενε άπτό «Σουκρή
-έφή'τι σοκάκι» κ' ήτελενε στήν
Άοιιενόκλησα. Καθώ; ή'μπαηρ;
λτο οοκ.άκι έτο?το. «τό δεξί ντονρ
σετ.ι (γο>νιά) ήτανε τοϋ Δημητροΐ
τ',ϋ Στάϊκου 6 καφενές καΐ τό
σπίτι, κι' άποπάνιο ενα χάνι μέ
1.Ί κάμ,(ΐρες. Δίπ/Λ ήτανε τοϋ Ά¬
ράπ - Γκ1>ργη τό μεγάλο χάνι, ρνα
τσαγκαράδικο κ' ΰστερις τα τ οία
χανιά τοΰ Δημητροϋ τοϋ Αδρεφοϋ
τον, στήν άοάοα. Άπτή ζερβιά
ιιερίά τοϋ σοκακιοΰ πάλι, καρσί
στοϋ Άράπ - Γιώργη τό χάνι, ή¬
τανε ή ταβέονα τοϋ ίδιον, κ' ϋ-
οτερις τού Χατξή - Ά'μπντούλ τό
νάνι μέ 20 κάμαρες καί τό μικρύ
χά·νι τοΰ Άράπ - Γιώργη μέ 15
νάιπρες. Ά.ττή «χχκουστή ταβέρ-
Μΐ τό σοκάκι αϋτό οί ΡωμΜοί, μα
νιι'ι οί Τοΰρκοι Λκόμης, τό 'λ,έανε
τού Άράπ - Γιώργη τό σοκάκι.
Τό μ*γά?Λ χάνι τοΰ ΆρΛπ -
Γιώργη εΐχε 25 καιιαρίτσες άπτή
ιιιά μεριά, πού τσί 'νοίκιαζε σέ
ίρτι,)χο<Γαμεγιές καί 25 άπτήν αλ- /.η, πού τσί, 'νοίκιαϊ,ε γιά ντάμια. Στή μέση είχε μεγάλη αΰ/.ή μέ ,τηγάδι καί βρύση. Τηνέ 'νοίκιαζε σέ Αρα'μΛΓΐτϊ,ήδε; γιά ν' άκου'μ- ποΰνε τσί άραΊιιπάδε; τι»;, ποίι τ' άλόγαιτά τίος τα βάξανε στά ντά¬ μια 'φτά. Οί άρα'μπατζήδε; ετοϋ τοι ήτανε ε'να - δι·ό Τούρκοι, μά οί πιότεροι Άραίνηδοι, πού τσοί άρα'μΛΟδες τ(,)ς τσοί έκμεταλλη»· ού'ντα·'ε ή Άρμενόκλησα, αυτή δέ- ήτανε καί αακριά. Κ' επειδής /. κόσμος ή6λε·π* νά μπαινοβγαίνον νέ οί Αρα'μπατϊ,ήδες αίτοΊ, μέ την Λρμένικια φάτσα καί την ξεχο)- ριίςούμενη γλχοσσα Τως, γιαταυτό καί τό όνοματίσανιε. «Άρμενόχα- νο», πον δέν πρέπει νά τό μπερ- δρύθΗΐε μέ τό Άρμενόχανο, ποΰ ή- Λρισκού'ντανε Λνάμεσα Ντα'μπά· χαΛα (βνοσοδειμεϊα) καί Χατξή - Στέγιον ιιαχαλά. Καί ποϋ γι' αΰτό θά ιιι/ήσηηιρ ά'/)οτρς. Γά λτγι'ί- .τασίνα. ήβαλέ την Τσάκαινα (Εύ- αγγΐλία Τσάκοι·) μιά Σιμυονιά, πού 'τανε χο'ντρή κ.οί κ.ο'ντολΛΪμα Τα τρία χανιά, ποΰ ό νος άδρεφός το> ήάφηκε στή χή¬
ρα, είχανε οΰλα ματξί 75 κάμα¬
ρες, οΐλες νοικιασμένες. ΟΙ νοι-
κάρηδοι δμιος, ήσυνηθίξανε νά πλε
ρώνχ>ννε τον κερά δποτες ήθέλανε.
Καί επειδής αύτός ήτανε 6ρ«ΐιά-
ρης κ' ή.τιανοΐΓντανε ματξί το>ς,
γΐΛΤαντό ήβαλέ "νιά ντα'μασίνα τή
χή,ρα, πού 'τανε πολιτικιά, γιά νά
τα βγάζη ή ίδια πέ.ρα ματζί. τος.
Τηνέ 'βαλε ντα'μπασίνα κιόλας
καί στό αλλο, τό δικό τοι< χάνι, μέ 15 κάμαρ*;, πού ήβρισκού'ντανε καρσί οΐτά τρία αύτά. "Ητανε τό χάνι τό ξακουστό, πού ή ρίμα ή- λεε: «•καί στον Άράπ - Γιώργη τό χάνι ποίι τσοί άλείβουν Λλιχάνη». ποΐ' θά πή, πώ; δποιοι ή'μπαίναν» μέσα, μέ σκοπύ νά κορτάροννε στσί νοικάρισσες κοπέλλες 'ήτρό>α-
νρ άπό 'φτες ξνλο.
(Ό κ. Φίλ. Φάλμπος, στή με-
λε-τη πού 'κοτνε γιά τα «Μεζεστέ-
νια καί τα Χανιά στή Σ μνρνη» καί
ποΰ ήδημοσίεψε στόν «θ' τόμΛ
των ΜικρασιαιΤΐκίόν Χρονικίόν», πά
ρουσιάζει ίνα «όλ'οματολό^ιο τών
χανίων τής Σ ιιύρνης», δπον βά-
ζει μέσα καί τοϋ Άράπ - Γιώργη
τό χάνι, τό καοσί στόν καφενέ ιτον.
Αμττιβάλλει 8μ<ος, αν Τ|6ρισκού'ν- τανρ ενα χάνι μέ τέτοια. όνομασία. Οϋτρ; πάλι λερι τίποτις γιά τό άλλο τό χάνι, πού τό ,τραγούδησ' ρίμα. Φαίν'ται, πώς δέν ήμ'μπύ- ρεσ* νά βρή θετικές πληροΓτορίες. Τσί πληροφορίας πού παρονχΐιάΐομ' εμείς, τόσο γιά τα δνό χανιά τού Άράπ - Γιώργη, δσο καί γιά την ιλη ζήση τοΰ νταή αυτοννοΰ, εί¬ χαμε την τύχη νά μά; τσί ίστο- ρήση ή Εΰαγγελΐα, ή χήρα τοΰ Δημητροϋ Μερσόπουλου, άδρε<{ιοΰ τού Άράπ Γιώργη, ποϋηκαθού'ν- τανε στή Νίκαια τοϋ Πειραια. 4.— ΣΤΟ ΑΤΝΤΙΝΙ ΠΑ ΚΑ- ΤΣΙΙΡΜΑ ΚΑΠΝΑ Στό 1910, ό Άράπ - Γιώργη; είχε πάει μέ τα μοαιλάρια και τα του γτ' Άϊντίνι γιά νά κατεβάση κτιτσηρμά (λ,αθραϊα) κ(ΐ- πνά. Έκεϊ, καθώς τα παλληκά- ρια τού, τα ξημίρώματα, ής νάνε τα τέγκια (μπάλλες) στά μονλ.άρια γιά φ?ι»γιό/Ν τσοί παίονει μνρο>διά ενας νείτονα; Τοϋοκος,
Ό Χατζή - Χασάν, κι' αΰτός κα-
τσηρματζής. Άπό ζούγια (ζή-
λεια), γνρεΰνει νά τοϋ δώκουνί
τα μισά καπνά, (ίοβερίζοντα; πώς
θά τσοί καταδώση, ετ'τΰ; στσοί
κολ.τζήδε; (δκϋχτε; τού λαθρεμ-
πορίου). Μά, ό Άραπ - Γιώρνης
δέ τα 'σήκοιν' αΰτά. Κα τότε;
?ρχου'ται στά μαχαίρια. Ό Χα¬
σάν ήτανε ε-τοιμο; μέ την κάιια
τον νά σττάξη στό λαιμό τόν Ά-
θάπ - Γιώργη. Μά ε-/.είνο; .-τροκαίο
νει καί τού χώννι την κάμα τού
στήιν κοιγιά καί τονέ σωρειάζει
χάμω. Σκονπίζει τό αίματονιιένο
μαχαίοι στά ροΰχα τον Χασάν, το
οάϊει στό (ΐηκάρι, ποΰ αύτό τό
χώνει στό ζωνάρι του καί κάνει
νά τρέξη νά προιΐτάξη τα παλλ.η-
κάοια τον μέ τα μουλάρια, πον
'χανε πιά πάει δ'μπρός.
Τό χασομέοι δμω; αύτό παρα-
λίγο νά τού 'κόοπιζε τή ζωή. Για¬
τί ό γτύς τού Χασάν1, πον 'βγε
στήν πόρτα νά δή τί κάν' ό μπα'μ
πάς του, τονε 'βλέπει ξαπλωμένο
νά τινάζεται καί τόν Άράπ - Ριώρ
γ?Ι νά φεύγη τρεχάτος. Τρέχει
ά.τ'.ιίσω μέ τή,1 κάμα στό χερι
(Γρρνΐίΐσμένο;, τονε .ιροφτπι'νει ν.ιΐ
πέφτ' άπάνιο του. Ό Άραπ - Γι¬
ώργη; δέν ήπρόκανε νά βγάλη την
νά δημιουργήσει στήν Άμερική ε¬
να ίσχυρό ρεϋμα άγαθοεργίας γιά
τούς σεισμοπαθεϊς Ζακυνθίους.
, Τό Τάγμα τών Ίπποτών τοΰ
Άγίου Διονυσίου Ίδρύθηκε τό
1953, μετά τούς οεισμούς τών Ι
ονΐων νήσων. Στήν πραγματικότη-
τα όμως δέν επρόκειτο γιά ϊδρυσι
άλλά γιά έπανίδρυσι ενός τάγμα
τος, πού έχει τίς ρι'Ζες του στήν
ίστορία ή άκόμα καί οτή μυθολο-
γία. Μυθολογικοί πρωτοπόροι τοϋ
Τάγματος μπορεϊ νά. θεωρηθοϋν οί
ριψοκίνδυνοι Ζακυνθινο'ι ίππότες
πού τό 1207 π.Χ. ακολουθήσαν τόν
Ίάσονα καί τούς Άργοναϋτες του
υπό την όρχηγία τοϋ Λαέρτη στήν
όναΖήτηση τού Χρυσόμαλλου Δέρα-
τος.
( Ίστορικά καί πιό συγκεκριμένα,
τό Τάγμα τών Ίπποτών τού Άγίου
Διονυσίου είναι ένα άπό τα έπιΖή-
σφντα Τάγματα Σταυροφόρων. Εί-
Έξεδόθη άπό την "Ενοχΐιν
Ι£μνρΛ·αίοΛ' κ.αί ετέθη είς κυκλο¬
φορίαν τό νέο 6»6>Ιο τού σνν(ν-
νάτον μας ν.. Νίκον Καραρά: {Το
Κοοόε>αό». "Ενα 6ι6λίο άπό 15<ι σελΛ'δες καί 35 ε'ικάες μέ τοπία καί πρόσιοπα σΐ'νοεάμενα μέ τβ ώ ραίο αύτό ποοάστΐο τής νης, πον ήταν, πρ<ιγματικά, «το κααάρι» της. "Οπι»ς κ*ιί στά λοο- ηγοΰμενα άνάλογο 6ιβλία τον συν γραφέα, ετσι /.αί στό Κοοδελιό, περιγράφεται ή ίστορία τον, ή σοκττή έ·τι<μολογία τού όνόμβτά; τού καί, ή ζωή των Έλλην»»· ν.α· τοίκίον τοί·. Σέ ίδιαίτερο κεφά>Λΐο
ίατορείται ή δΐ)μιοΐ'ργία καί ή δοα
σ<ς τής λατινική; κοινότητος οτήν κοσιιοπολιτική αΓ'τή κωαόπολ.η. ΨΗΦΙΧΜΑ Τό Διοικητικόν Σι·{.ι6ούΜον ττς Ένώσί(,)ς Ίδιοκτητών Περιοδιχοβ Τύπον, συνελθόν έκτάκτιος τή» Ενώ ναι δηλαδή γιά τούς Ελληνες όρ' 7ΐ1ν Ανγούβτον 1971, επί τώ οδόΕους, δ.τι γιά ΤΟΟΟ Ρωμοιοκα- ^ άγγέ>4»ατι τΟϋ άδοκήτου θ«νΐ
θολικούς τό Τάγμα τής Μάλτας.
Οί ίππότες τής Ζακύνθου είχαν
πάρει μέρος στήν πρώτη Σταυρο «ΚΟΔΏΡΟΤ ΤΖΩΡΤΖΑΚΗ
φορία μέ ορχηγά τόν Νορμανδό
Φάβιον Σεγκύρ (Σιγοϋρον) πρό Λκονσαν την είσήγησιν τοθ Προέ-
γονο τού Αγίου Διονυσίου (Σι όρον, έξάραντο; τάς Αρετάς τοβ
γούρου) καί άφιέρωοον τό τάγμο έκλΐντόντος, όστι; ρτίμησεν έ.ιί δί
τους οτόν Άγιο Ίωάννη πού ή κρττ1θίσα? τ«· ^ημοσιογοαιτικόν
ταν ό προστάτης της Σταυροφορί
άς
Καί τό Τάγμα τοϋ όποίου Τιτου
Νά αργήσονν τα Γραφεϊα τή;
'Ενώσΐίως κατά την ημέραν τής
πάγγρλμα,
4 .τ ο φ ι: ο ( ί { ι
Νά (ίιοσταλή σνλλνπητήριην τη
. , .. λ·ργρά<τημα ίίς την οικογένειαν τού λάριος Μέγας Μάγιστρος καί πνευ μρταστάντος. ματικός Ήγέτης είναι ό Μακαριώ τατος Πατριάρχης ΆλεΕανδρείας κ. Νικόλαος, συνεχΙΖει την όγαθο έργον δράσιν τού. Δέκα Πολιτεϊα. τής Άμερικής έχουν καθιερώσει δι άηοφάσεών των την 24 Αύγού- οτου — επέτειον τού Άγΐου — ώς ημέραν έορτασμοϋ τοϋ Έλληνικοΰ Τάγματος τών Ίπποτών τοϋ Άγι¬ ον Διονυσίου μέ ιιργαλοπρεπείς έοο τάς. Νά οΊατεθβΰν 1.000 δραχμαί υ¬ πέρ των αγαθθι-ργΛν σκοπΛν τής Ένώσϊθίς άντι ΓΤϊφάνου, καί Νά δημοσιευθή τό παρόν σμα διά τοΰ Τύπον. Ό Πρόεοοο; λ·. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Ό Γεν. Γραμματεύς Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ίΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ τρρος άν Αφτινετο Λβοήθητη ή Ρλ- λί»ίνική έπανάσταση. Γιατί: —"Π θά 0ΤΛΐτρι6ή καί θά έπικρα τήσουν οί όθωμανικές άπόψεις. "II θά επικρατήση καί θά επακο¬ λουθήση ή Ιδρνση έλλ.ηνικοΰ κρά- τ.ονς, όπότΐ οί Δυνάμεις θά ί-ο- χρεοθοΰν νά έγκ-ρίνουν, παρά τή θελήση τονς, έδαφικές με~τα6ολ«.ς. "Η θά παραδοθή μ' έναλλασσόμε νέ; φάσεις, όπότε θά αποτελέση " κι' όστό/.ος νά οράση στά όθΐ'ΗΐΛ- νικά παράλια τού Εύξείνον με τε- λικό Λντικειμενικό σκοπό τή .ΤΛθβ-' 6ίαση τοϋ Βοσπόοον. Νά Λοηθιν- θή μ' δλα τα μέαα ή έϋ.ηνική έ- πανάβταση καί νά επιδιωχθή ή έ- ξάπλίοση κι' ή έπιτνχία της στή .τεο.οχή το?. τού οωαικοϋ Ό Άλέξανδρο; δέν σι·μσ;ΛνηθΕ Οχι. Οί -τίριστάσπ; δέν ε{Λ·οθν- η Οχι. Οί -τίριστάσπ; ?να χρονιο έπικίνδΐΛο πα«άδϊΐγμα σαν τέτοΐϋς έπικίν&ΐ'νϊς Λβνναμίας ποό; έπιΛολήν τή; ναλή λίες. Μά καί τα τί; ρύνοηύσπν, η Ρμ Ισω; νά πέρασε έκείνη τή στ ι- πία θά διρκδικοΰσε τή Κωνστηντι- γμή μπ^οστά άπό τό πε-ρίλτντο μα- ' νονπολη Υιά λογαριασμό της. Ή κρννό δλέιμμα τού, τό π«{>αμερισμρ «Γιχιικική Αινοκρατορία» ηταν Λ-
νο ώραίο δνειρο.
Τό συμφέρον τής Ρωσίας τή;
ίπέΛαλλε ιά δράση σΐ»ντομα καί ά-
πστελρσματικά. Ό ο<οσικος στρα- τό; νά καταλάοη τή Μολδο6?Λχία κάμα τον. Παλ^ιί&ρι ματζί του καί γιά ά μή φάη τή μαχαιριά —ήν καρδιά, φονχτιάϊ,ει τή κάμα τοϋ 1 οινν/όπονλον μέ τό ο*Εί τον χέ<νι, τηνέ κρατά γερά καί μ' ?να λοξό, ■Ιπότομο κόλπο, τοϋ τηνέ παίρνει καί τονε διώχνει. νά φνη. Στό Λ- ναιμεταξύ, διμως, αΰτό, ήφανήκα- νε οί τξα'ντάρμε; (χιαοοφνλάικοι) κ' ήτρέξανε καί τόνρ '.τιάσανε, έ- νώ τα παλληκάρια τον μέ τα μον- λάρια α>ορτ(ι>μένα τα τβγκια κα¬
πνά, εϊχα·νρ βγή Απτ' Άϊντίι γιά
νά ΤΡίιβή*οννε γιά τή Σμύρνη.
( Σ ννρχίζεται)
Δρ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΈΝΗΣ
νρπιθΰμητη π«ά χαί/ σάν
νο. ΚαΙ σλν σκέ|»η.
XXVII
Ο ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Ή έλληνική ίπανιάσταση ίμ""1
ΑΛοήθητη. Ό Άλέξαν&ρο; ά*
κε πιστός στούς σι<μμάχον; κι' ή Ίερά Σνμμαχία ή τή σΐΎοχή καί κοάτησί την πρέπειά τη;. θά ξεγέρσεις ΰΛότελων κατά των &' ριάρχοιν τοις, όντε άξιώβεις α Γκ>λ.Λν τΛνι έδαφικώιν κ
"Ομως, οί "Ελληνες
Ό Μέττϊίτνιχ τείσμωνί γ
μποροΰσε νά τοϋς τσα5(ίβτ). Ή β
κήρι»|η τοΰ ΛάίμΛαχ, ποΰ ό Ιο
είχε εΐσηγηθή, τοΰδενε τα
»Τα γεγονότα τής Άνιατολής
ράγησαν υπό διαφ<*ρε'τι*α? στάσεις» άπό τίς Λπό τα ποωτόκολλο τον