194215
Αριθμός τεύχους
2109
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 45
Ημερομηνία Έκδοσης
18/7/1971
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΓ.ΚΗ. Ο,ΚΟΝΟΜ^ΚΗ Κ*. τοΝ
ΔρΑχ , 50
ΧΛΡ. Σ,ΝΑΚ,ΔΗΣ Γ—»*:
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ
ΕΛΛΑΔΟΣ-ΤΟΥΡΚΙ ΑΣ
- ΤηΜ» 229.708
ΤΟΤ κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΙΟΤΡΚΤΣ ΟΓΛΟΤ
Εί; τάς αρχάς Ιουλίου τού τρέ
χσντο; μηνός, ό ποωθυπονργά;
ιή; Τονοκία; κ. Νιχάτ Έρίμ, είς
,η,νέντευξίν τού πρός Γερμανι¬
κόν Περιοδικόν, ερωτηθείς έ.τι
ο; τού ' Ελληνος .τ,ρωθυ-
διά την δημιουργίαν 'Ελ
,.Γτνοτοΐ'ρκική; Όμοσπονδία;, έδή
/.(θβρν δτι Λρέ.τει νά εξετασθή μρ
τά .τροσοχή; ή ΐ&τα αυτή.
"Ισως ποτέ άλλοτε «πό τό
1821 ρως τώρα δέν ένε-φανίσθη-
(«ν συνθήκαι *)ιευκαλΰνονσαι την
ΐοογμ«το.τοίηο!ν τής ίδέας αΰ·
ιή;·
Ή δημιονργία Έλληνοτονρκι-
νή; Όμοαπονδία, είναι πρόδηλον
ότι θά άπίτελει μέγα έαίτρυγμα
ηά διά την πρόοδον των δνο Λ α
ιον καί διά την
ειρήνην.
Ή ίδέα αύτη μέχρι σήμερον
.τοοσεκρουεν είς διαφόρους άξιο-
/.όγους παράγοντος, έκ των όποί
ιιιν ό κυριώτερος καί ό πλέον ά-
.■κψάκαμπτος ήτο ή αμείλικτος άν
τιθεβις των Εύρωπαϊκωιν δννάμε-
ιιιν. Πολλοί εύνόητοι λ,όγοι καιθί-
βϊων άκρως άνεπιθύμητον μίαν
βτενήν συνεργασίαν Ελλάδος καί
Τουρκίας διά τάς Εύρωπαϊκάς
δι-νάμεις. Ή σννεργασία αύτη θά
ίδΓ,μιούργει «ίς τόν χώρον τής
Βαλκανακή; καΐ τής Έγγύς Ά-
ναΐολ.ή;, εκατέρωθεν τοΰ Αίγαί-
ου, μίαν ίσχνροτάτην Κοινοιπολι-
ΐίίαν, ή ό.ποία θά ήτο δίΛ'ατύν
Κοιινοπολιτεία.
Έφ' όσον συνεπώς, ή έ.τίδψα
σις τής ίσχύος τού έξίοτερικοΰ πά
ράγοντος, δχι μόνον δέν πρ«ΐει
νά άντιδιράση, άλλ' αντιθέτως
.•τρέπει ν ά σνμβάλ.η είς την ιδέαν
-.ής σιτενής σννϊ-ργασίας "■Ελλά¬
δος ν.αί Τουρκίας, ή έπίλνσις τοΰ
προβλ.ήματος διενκολυνεται σοβα-
ή άνα/.ηιφθεϊσα ,ιοίοτο-
ρω;.
Άρκεΐ
βουλία νά προωθηθή μέ άποφαοι-
στικότητα καί μέ γοργόν ρυθμόν.
Τό μέγα θειϊκόν στοιχείον τό
οποίον ΰποβοηθεί τό, σκ.ο.τόν αυ¬
τόν, είναι ό άναμφισβήτητο; πό-
θος τοϋ σύνολον των δΰο Λαών
όπως συνεργασθούν έγκαρδίιος
καί όπως ζήσουν άδελ.φικά. Μό¬
νον μεμονωμένοι πράκιτορε; ξέ-
νων πρός τού; δί>ο Λαόν; σνμφε
ρόντων είναι δυνατόν νά άντιτα-
χθοϋν είς τήιν ιδέαν τής Έλλ.ηνο-
τουρκικής Κοινοπολιτείας. Τό πο-
λΰ νά προστεθοΰν είς αύτούς ο¬
λίγα άτομα τα.τεινής ψυχοαννθε'-
σειος, τα όποία τυφλώνει ή άλο-
γος ρμπάθεια καί ή προκατάλη-
ψις.
Ή ρρρυνα τοϋ π«ρε?Λ)όντος δέν
χωρίζει άλλά έινώνει τού; δύο Λα
ονς. Τίποτε δέν εκέρδισαν, ένώ
πολ.λά εχασαν Ιιο·ς τώρα άπύ τάς
αντιθέσει; των. Αντιθέτως, πολ
λ ά ώφελήθησαν οσάκις συνΐΐργά
? οθησαν. Καί έφ' όσοιν ή συν«ρ·
νά αντιμετωπίζη τα προβλήματά Ι γασία αΐ·τή οργανωθή καί έπε-
ιης μέ αύτοδι·ναμίαΛ· καί ίσοτι- κταθή, νπαβοηθηθή δέ άντί νά
υίιιν έναντι τών Ενρωπαϊκών ταρπιλλχζεται άπό τάς έξωθεν ί-
Χωρών. Άντιθέτω;, ή καλλιρ- | σχνρά; δυνάμεις, θά αποδώση
νίΐα τής αντιθέσει»; μεταξύ Έλ-
ίάδο; καί Τουρκίας, θά άφηνε
ΐάς δύο Χώρας έξησθεΛ'τγμένας
«αί θά καθίστα εύχερή την έκ-
μττάλ.λ^υσίιν των άπό την Δύ-
κιχοποϋς εύημερίας δια. τούς δύο
Λαούς καΐ θά δτνμιοΐ'ργήσ'η μίαν
ίίΐχνροτάτην δυναμιν διά τήιν άμΐ'
νιιν τοΐ έλευθβροιι Κόσμου.
'Τπάρχει σήμερον τό θέιμα τής
Κύπρου τύ όποΐο· έγέννησε πολ-
Διά τούτο πάντοτε αί Κυ6«ρνή ι λάς θλιδεράς άντιθέσεις, άπό τής
5ρις των Δυτικών Κρατών, άνα- | απομακρύνσεως των "Αγγλων έκ
/όγιυς των εκάστοτε δυνατοτήτιον ! τής νήσου, μεταξύ Ελλάδος καί
τι»ν, έκαλλιέργονν την άντίθεσιν ' Τοα'ρκίας. Άλλά μέ την Ιδέαν τής
13ον
Ό Λαπάς τώρα μνημονεύει χω-
ιρίς την παοαιμικρότερη ύποψία τοΰ
τί λέει·
— Των μακαρίων καί άιοιδίμιον
κτιτόοο)ν τής Ίίν>άς 'Βκκλησίας
ταύτης.. .
Ά·κοΰ(ο κι' ό νοΰς ιμου άνάμεσα
άπό τούς αΐώνες βερνεται πρός
έαέψα αντοκ.ρατόριορσα τοϋ Βυζαν
τίου Μαρία Κοιινηνή, χτιτόριβ-
σα τοΰ περίφη,μοτ· αυτού .-ταρεκκλη
σιοϋ ποϊι άπό την ΟΛτπαιρξία χΐίφϊ
ρες στό φώς.
Σΐ'λλογίζο(μαι έσάς άνα'/αινι-
στές τοΐ', έσάς ιτον «τώσατε άπό
την καταστροτρή τό μυστικόπαθο
«ντό μνημεϊο καί τό πλοντίσατε
ΰς καί κειμήλια.
χαί την έχθρότητα μεταξύ 'Ελ-
ί.ήνων καί Τοΰρκο)ν.
Τό δοάμα τού 1922 ήτο άαοτρ
ί.εσιαι αυτής τής πολιτικής των
Χ«>ρών τής Εύρώπηις. Άλλά. καΐ
^οοβφάτο>ς άκάμη, παρΐΜΤκηνκχκαΊ
.τ«ί?0Γρννσεις Εΰρωπαϊκής δννόμε
ιβς, συνετέλεσαν είς την έκδήλ.0»
(ΐτν έχθρικών ϊνεργειιον, ίίκοις έκ
αίρονς τής Τουρκίας, ?ναιτι τού
Ελληνισμόν.
"Ηδη δμως
ή άφ' ύψηλού έ-
ιιτήρησις τον χώρο' ίντου ζοΰν
οί "Ελληνες καί οί Τοΰρκοι, ε-
χη «εριέλθει είς την 'Αιι«ρικήν·
Καΐ σι<μ6αίνει, επί τοΰ έξεταζομέ' νοι> θέματος, τα. <η·μ<ΡίΟοντ« τώΊν ΗΠΑ νά είναι εντελώς άντ«θ€- τα πρός τα αέχρι τον&ε σιιμ- ϊ«()οντα των Χωρών τής Εΐ>ρώ-
—(ς. Πράνματι τό βασικόν πρό-
ί).ημα τ<Τ»ν ΗΠΑ όσον άφορά τττν Έλλάδα »ι3 την Τουρκίαν, οβν είναι τόσον ή οίκονοιμικ.ή των ήίκτάλλευσις, όσον ή {ίπαρ|ις ϊί; τόν ινευραλγικόν αυτόν χω- 9Ν διά την &μτ<ναιν τον έλενθρ 9οι· κόσμοτ, μιάς 'σχνρας, δργα ι*ώς ά?.λά καΐ. ι|η»χικώς ήνοιμί 1; δΐΛ'άυεως, οΐα θά ήτο μιά Ομοσπονδίας, τό Κυαριακόν λύε ΐαι αυτομάτως καί θά άποδειχθή δτι ή Κΰπρος, άΛ·τί νά χωρίξη, θά σιιντελεβη είς την έγκαρδκο- σύνδεσιν των δύο Λαών. Διότι, άφοΰ θά ά.τοδειχθ-ή ότι δύ ναντοι νά σΐΛ'εργαΛθονν 30 καί' πλέον έκατομ,μύρια Έλλήνων καΐ ΤοιΊοκο>ν, δέιν θά έπιτρέπεται νά
Λθοδάλλεται ώς Ανέφικτος ή σνν
εργασία των 500 χιλιάδων Έλ-
λήνονν καί Τοΰρκίον τής Κύπρου.
Ή Έλληνοτοιΐ(>κική σννεργασία
ϊεΐ ώς ειντονος .ιόθος είς την συν
είδησιν τής σννιτρι-ΤΓΐκής πλειοψη
τρίας των δύο Λαών. ΑΙ δτ»νάμεις
(ΐΐ οποίαι είναι δΐ'νατόν νά άντι-
{>Η(θιθεν είναι σήμερον έ-
. Άντιθέτιος, ΰπάρ-
χονν ?ξ<ι*θεν Δι»νάμεις έχουσαι ψιστον στιμφέρον νά σΐ"μ€άλλουν εί; τήιν οτ-νεργαβίαν αίιτήν. ΕΓΘε οί νπεύθτνοι των δνο Χίινρών οί όποΐοι εκαιμαν την αο- χήν, νά προχ(ι*ς>ήθΌι·ν είς την ό
λοκλήρωσιν τοΐ» μεγάλον αυτού
(Τκοπον. 'Άς μή λησμονοΰν ότι ή
άρχή πού Ικαμαν, όπως κάθε άρ-
χή, είναι τό ημισι» τοΰ παντός.
ΜΙΧ. Ι. ΚΙΟΤΡΚΤΣΟΓΛΟΤ
ΤΑ ΕΛΛΗΗΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑΙ
ΧΒΙ Η Ε0ΗΕΓΡΡ?Ι5 ΤΟΥ 1821
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
'ΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΤΟΤΕΧΝΩΝ
Τίι γράμματα, είς τήν ευρεί- έκ.εϊνα, πού τρέφουν τήν μεγάλην
βϊ τοιν έννοιαν, εκφράζοντα κα'ι έμ.τνρνσιν. Καί υπήρχαν, είς την
"Ιν σκέψιν καί τό συναίσθημα εκταοιν καί τήν ποσότητα, .τού
'°ϊ' /Λ(οΰ, δέν ήτο δυνατόιν παρά θά έδικαιολόγουν άτρλείωτα κε-
1( άσχοληθοΰν μέ τύ 1821. Ή- φάλαια, ρ!ς τήν νρωτεοαν Γραμ-
10 τόσον μεγάλ.ο τύ γργονός, ώς ματολογίαν μας. Είναι, επί τού
'ΊΌΐίΐ, ε[χε τόπον πάθος καί έ- [ πρ<ικρ;μρνου, χαρακτηριστιχ.όν τί "Ίιιούργει τοιαύτην συνείδησιν ί'χει σνμιβή ρί; την πρρίπτωσιν ΐ0|ϊίϊία;, ωστε ή ποίησΐς, ό πε- τοΰ Ναπολροντος. Τό μργρθος καί •'ϊ λόγος( αί είκ(ΐστικαί τέχιαι , ό Ιστοριν.ός ρόλυς τοΰ άνδρός ά- τόσον βαθέως την μέ θ Παναγιωτάκη Νικοΰσιε, Με- γάλε Λιριςμ,τννεα τή; Τοΰρκικης Πΰλης. Σκεφτικέ ανθρρκτε. Όλόκληρη ίίτας, Λίΐρά Φαναρι- ιοτες Ήγεμόνες καί ΑϋθεΛ'τες, 'Τψηλ-άντες, Μουοού'ςηδ·ες, προ- στάτες τής Όοθοδοξίας καί των μοναστηριών. 'ΚαΦνα άρχοντικιά γιιναΐκα, Αίκατερίνη Δόμνα. Έ^ω, ί»τό (τταίη'δι μοί» ηί>τό κα-
«τάς συλλογιρμαι γρννη-
ιιατα τοΰ εΛ"δό|ον Φαναοιοΰ. . .>■>
Πέρα άπό τό μοναστήρι τής Πα-
ναγίας, ό γΰρος τοΰ νησιοΰ συνΐ-
χίζεται άπό τή δόρεια Λκτή τον ά-
νάιιεΐίτα σέ δάση (ναθήβκιωτα καί
Γτέ το.τία Τ0ΐσχαριτ<ΐ)μένα, .τοΐι κρρ- /ιοντηι ψηλά ,ιάνω άπ' τή θάλ.αο- σα. Πρίν καταλήξη στό βόρειο α- κρο τοΰ χο>ρισΰ, ό δρόμος άφίνει
άοιστεοά τον έ'να μικρό ,τετ'κόφντο
άκ.θ(οτήρι, πού ε·ί<τχιορεΓ σάν νη- σάκι ξεχιοοαττό μ^ιτ' <ττή βά'καα- οα. Τουτο τό άκρωτήρι σχημ«τί- ξει τό τρίτο καί χαμηλότειοο άπό τα ίη|ώματα τον νησΐοΰ. Την καρ- ((■ή τηΐ' — Λό<Γ·ος τή; Έ'λπίδος — τή «κεπάζίΐ τό δεύτερο άπό τα παλιά μεγάλα μο>αστήηια Τής
Χάλκης, ή Άγία Τριάδα.
Τό μοναστήρι αϋτό όνομαζόταν
άλλοτε τής Σιών έατειδή ήταν φαί
νεται μετάχι των Ίειροσολύμων ή
τοΰ δρου; Χινά, καί άογότερα Κά
τοπτρον, &τειδή άπό τό στιιμΓϊο, ό-
πον βρίσκεται, τό μάτι άγκαλιά-
ϊει σάν σέ καθρέφτη όλη την ό-
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΚΥΚΛΑΔΕΣΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΑ
Β' ΧΑΛΚΗ
μορφιά των ΚυκλΛδον τοϋ Μαρ- στά 882, .ιέμπτο έ'το; τής πρώτης
Ι
μαιρα.
Άληθινά, μέσα στά τόσα θαυ¬
μασία τής Πόλης, τούτη ή γωνιά | μερά τού θανατον τού, όρίστηκε
Πατρια,ρχείας. Γι' αύτό
γ,ρόνο, στίς έξη Φε^^ναιρίου, ή·
τής Χάλκης δέν είναι, ή λιγότερο
ιρηψιισμένη. Φαίνονται Λέβαια
«V
άπό δώ, όπως κι' άπό τόν "Αϊ—
Γιώργη τής ΙΙριγκήπου, τα 6ου-
νά τή; Βιιθυνίας, καί τ' άχρογιά-
λιαι της, καΐ ό κόλπος τής Νικο-
μι'ΐιδειας, καϊ τ' άκρογιάλ.ια τής
θράκης, πού σηκώνουν απάνω
τονς τή Βασιλευουο«.· μα είναι τό-
ση ή μαγείαι τοϋ κοντινότερου —-
ωοτε τύ μάτι
ται πεοίτότερο άπ' αύτό καί δνσκο
)μ τραδιέται μακΐρύτερα. Στενά
ποτάμια άπό θάλοσσα μοιάζει μο-
άχα ά χωρίζουν τα
ηά, την παραμυθΐνια Ποίγκηπο
άπό τή μιά .ιλευρά, ?τού (ραντάζει
ά,τό δω ,ύιο παραμυθένια παρά άπ'
οιουδήποτε
ΰ, καί την Άντι-
γόνη καί την Πρώτη άπό την ίίλ-
λη, πού καθριεφτίζοα·ν φιλάρ·εσκα
τή λιτή άμορφιά τον; <ττά καθάρια ν?ΐρά τής Προ.τοντιΆϊ;. "Ενα με- γάλο καμάτι άπό τ ή ίΐαθήσ'κΐ'οτη κοιλάδα τον μοναστηοιοΰ τής Πα¬ ναγίας «ραίνεται νά κατρακυλά πρός την θάλασσα Κατάφυτος ά¬ πό έλιές ια' άπό άμπέλια, κατά- (Ττικτος ά,τό παλιές καί καινούργι- ες άγροικίες, ά.τλο>νεται στά πό-
8ια τοΰ μικροΰ λόφοι· ό λαιμός,
.τον τόν χίορίϊει Λπό τό κΓντρικό
»η|κοιια ί 13β μ) τοΰ νη<τιοΰ. Καί τα ψηλόκοομα &ρ·>τρα, ,τον πεοι-
Λάλλοτ'ν τό μοναστήοι, σμηματί-
ζοΐ'ν μέ τα άειθολή τους τρτ'λλώ-
ματα τό πλαΐσΐο τό .τιό ταιοιαχτό
βέ τουτο τό άνυπρ|ρι6λητο
τέχνημα τής Δημιουργίας.
Πρώτο; ό ίερός Φώτ<ος, «ό σοι- τήρ τής άνεξαρτηοίας τής Άνα- τολικής Έκκλησία; καί πρόμαχος τής "Ορθόδοξον Όμολογίας», ε- χτκτε ιιέ την τό μοναστήοι τουτο, πιθανότατα .ταλιο νά γιορτάζεται με πατριαοχική λει ή μνήμη τοΰ 'Λγίοι· στό '»'ζαντινό έκκλησάκι, πού ώς τίς ήμέρες μας στήν αύλή τοΰ μοναστηριοϋ. Στά χρόνια ΐ·πτρα' άπ' τή "Α λωση, τό μοναστήοι δέν ήταν πα- θά ε;να έγκαταλ.ριμένο ιρημάδι. Στά 1.154 έ'νας περίιφημο; γιά την έΛοχή τού σοφό;, ό Έπίσκο.το; Καισαρείας καί άργύτερ'α Οϊκοτιμε νικό; Ηατριάρχη; Μητροφάνης τό ξανάχτισε κ»ί, τό έ'κανε πάλι νά γρμίσρι καλ.ογρρονς, έργάτες τοΰ πνρΰματο; καί θεματοφΰλακρς τών ,-ταραδόσειιιν τού Γένους. Ό Μητροφάνης καταγότα άπό τό .•τροάστειο Άγία Παρασκ.ρι·ή (Χά σκι-οϊ) τοΰ Κεφΐιτίπυ, κ.αί ήταν γιός ένί)ς ά.ιλοΰ κεοαμιδά. ΕΙ- χ-ρ δμιο; ρμφυτη την άγάπη στά γράμματα καί άφΐίρο&ρ όλόκληρη άπό την άπ«ιλή τοΰ κνριάοχου. Στά 1821 τό μυνα<ϊτήιρι τής Ά- γίας Τριάδας πιρπολήθηοιε άπύ τονς Τούροοονς. Καί, στά 1844 ξα- ναχτίστηκε άπό τόιν ΙΙαΤριάρχη Γερμανό Δ' μεγαλύτερο καί λαιμ- πρότερο παιρά π»τέ. Άπό τότε έγ· καταστάθηκε σ' αντό καί λειτουρ- γεϊ ώς τίς ήμέρες μας ρνα άπό τα μεγαλ.ύτερα πνευματικά Ίδρύ,ματα τοΰ Ελληνισμόν, ή περίφημη σέ όλη την Όριθοδοξία θεολ.ογική | Σχολή τής Χάλ.κης.Άπ' τή σχολή ί'ΰτή βγήκαν όχι μάνο οί διασηιμό- τεροι όρθόδοξοι Ίεράρχρς τών τε λευταίων ρκατύ χρόνον, άλλ.ά και πολλ.οί άλλοι διάσηιιοι λ.όγιοι καί ύιδασκάλοι τοΰ Γένους, άνάμεσα σ' αύτούς ό ποιητή; Γεώργιος Βι ζυη>νό;. Στή μεγάλη αΰλή τοΰ μο-
ναστηριοΰ βρίσκονται πολλών επι
οί τάφοι. Σ' έναν άπ' αυ¬
τού; άναπανΐται «ό τυςλό; τή;
Χάλκης», δ ποιητή; Ήλία; Ταντα-
λίδης:
«Ένθένδ' άπεστιν "Ηλίας Τα'-
(ταλίδης
μέν έν γ Γ) νυν δ' έν ούρα-
(νω
Σάν άπό Οαΰμα γλίτωσε ή
σχολή τόν άφαν<τμό της άπό τοΰς Τοΰρκους τής «Τρίτης Άληκτης», τή ττοβερή νύχτα τής 6 1955. θά ήταν άπώλρια άνε- ΣΜΤΡΝΛΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ τη ζωη τού στήν προσπαθεία νά Ληνή(?βι1,ΤΤι ή καταο-τρτκτή των πο- τρρυιιαεψρ, &τα πολί^.μα χβιοό γοαφιι είχαν &τα πολί^.μα χβιοό- γλιτώσε. άπό την απ. («λα τ{|; πλοίκτιας τοΰ 1453. Κέντοο Ι " κε.ιιηλίΜν της καΐ .-τοίν τή; προσπαθεία; αυτή; είχε κ.άιει τό μοναοτήρι τή; Άγίας Τριάδας τή; Χάλ.κης, ό.του μαόρεο'ί νά ίτνγκεντρώσει καί νά ταξινοιιήιτρι ?ναν άλι,ιθινό ΟηΛαυρ<') χειρογρά- φων, ποϊι Οά είχαΛ χαιθεϊ χΐ'ΐρίς ηντόν γιά πάντα. "Τστερ' άπ' τό θάνατό τού ενα μεγάλο μέρο; των ν^Λ1(ι πολντιμα χπρόγρηί( α, γραμ Α,τό σκεται αυτών λεηλ.ατήθηκε ■>ν; καί βρί-
σήαι?οα σκορπΐίΤμένο σέ
•ς Γιιβλιοθήκρς τή; Εί»οώ-
Λη;. ΚαΊ όσα όμ(»; ά.τόμειναν, δρί
χνανν την τεράίττια σΓμασ.'α τοΰ
ρργον τπΰ Μητροφάνου; καί των
Λννρργατών το>ι, πού συντρλρσθη
κε στά σκοτρινά έκεΐινα χοόνια
τή; δονλεία; σέ τουτο έδώ τό <τε- πτό Ίερο τής Όρθοδοξία; τη;, μιά; ρες τής Άνατολής. Ή (ίιβλιοθήκη εχει σήμεριι ίπάω άπό δο>-
χιλιάδρ;, τα περισσότιερα πα-
λιά κα'ι (Τ.τάνια, ύιβλία. Τό άκρι-
(.ότερο όμως κτήμα τη; ρίναι πάν
τα ό,τι τή; άπόιιεινε άπό τό ρργο
τοϋ Μητροφάνο'.ις, κάπου τετρα
; φορέ; μέ τό
μοναχών τή; Άγία;
«Έτελειώθη ή βίιβλο;
διά
χριρός τοΰ αμαρτωλόν ΆντοΜίον,
ΜοναχαΓ' έν τφ νησί<ι). Ή μέν β'Χλος μενεϊ ιείς τόν αΐώνα, οί δρ ίνάκτυυλοί μο> υπό χοός βροοθή-
σονται·»....
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σι«νρχίζρται)
Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
ΤΟΝ ΜΑΪΟΝ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ 1920
Υπο—ρατήγου έ. ά. ΑΓΤ. ΓΕΡΜΙΔΗ
Β'
Σουλταν^ή; κυβερνήσει·);. Καί
ρνμφ(ι>να μέ τίς όδηγίε; τοΰ έπα-
Λιδρνθέντος θρακι<κβΰι Τονρκικοΰ Κομιτάτου, άνακήρνξε την αύτο- νομία τής θράκης, σχημάτισε κυ- βέρνηκΐι μέ ,τρόεδρο, ΰπουηγό Στρα τιωτικιΤνν καΐ άρχιβτράτηγον τόν Γδιο κα< αρχισε νιι όργανώνη στρα τκοτικρς διη-άμεις στήν Α. θρά¬ κη καί σνμμορίες Κομιταΐζήδων στήν Δυτική. Άίλά δπιος άνέφρ^α καί, -τιό πάνο>, τό πλήρωμα τοΰ χρό
εΤχε φθάσει
Μέ την
3.— Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ Α1ΙΕΛΕΤ-
ΘΕΡΩΣΙΣ ΤΗΣ ΔΤΤΙΚΗΣ
ΘΡΑΚΗΣ ΧΟΝ ΜΑΪΟΝ
ΤΟΤ 1920
Τύ σύννεφο εκεϊνο τής Συνθή-
κ.ης τού Βονκουρεστίου κράτησε
την θράκη στήν φαβερή σκ,/.αβιά
άλλα 7 χρόνια. Δέν μ,τοροΰσε ό-
μιος νά κραττιοη &λλο. Τό .τλήρω-
μα τοΰ χρόνον είχε έ'λϋθΐΐ
'ίΐ άνακωχή τής 11η; Νοεμβριού
τοϋ 1918, έ'φερε τό τέλ»ο; τοΰ φο-
6«ροΰ έκείνου Α' ΙΙαγκοσμίοι» 11ο
λέμου. Καί ή Ελλάς, ή όποία έ¬
λαβε μέρος σ' αυτόν, παιρά τό
πλευρό των Σύμμαχον, καί μέ τίς
10 έμπειροπόλειιε; Μεραχίε; της,
ουνετέλ.εσε τα ,ιεγιστα στήν νίκη
έ'κβασί τού στό Μακεδονικό
Μέτω.'ΐο, άρχισε ·ά δρέπη τοΰς
καρ.τούς τής νίκ,Γίς. Στίς 4 Όκτω
βρίου τού 1919, ή
IX
Μεραρχία, «τίς 9 τό ,-τρωΐ £ίσήρχετο στήν Κο
ύ.τό τύν στρατηγύ Λεοναρδόπουλο, μοτινή, στήν πλατεΐα τής οποίας
παρήλανναν οί μονάδες της, μέσα
σέ άπερίγραπτες εκδηλ.ώσρις χά- ]
ράς καί ενθουσιασμόν τοΰ έλληνι-
κοΰ πληθνσμοΰ τής π?.ρο>ς. Καί
σύγχοοινα, αλλρ; μονάδες τη; ί-
δια; Μεοαρχίας, ξεκινοΰσαν σι-
δηρο^ρομικώ; ά.ιό τήν Ξάνθη καί
τόν Παλ.νανβο -«αί ?(ρβαναν μέχρι
τό Σοι^φλ,ί, Αιδνμότριχο καί Καρα-
γάτ;, ενώ —ίς 6 τό πρίοί τ-ή; ιδία;
Σιηθήκ,η τοΰ Χάν Ρρμο, ή Δ. θρά¬
κη .-ταραχορή'θηκ.ε στήν Έλλάδα
καί στίς 14 Μαίου 1920, άρχισε
·; κατάλητψίς τη; άπό τό%' ρλλ.ηνι-
κύ στοατό. Την χαρίΠ'γή τής ίστο-
ρικής έκ-είνη; ημέρας, ή υπό τόν
ϋ.-τοστράτηγο Ποίμΐκο Ζυμπρακάν.η
Μεραρχία Σερρών, πεςινοΰσε ττ'ϊν
γραμμή Σώστη - Μεσούνης καΐ
"" ίτο άντίνομον, πρός την ά,το- | νηιόχλευΛαν
""•'-ήν των, εάν εκρατοΰντο άμέ | "Ελληνικήν ψυχήν, ώστε καί
ακριβώς,
Τ%ο·. ΦΐΌΐκύν είναι,
10 άπίβετον. Καί ουνέϋη.
^ κατηνθΰνετο,
Ή
νο:
τήν ΐ|·ι«χικ.ήν ορμήν έ:
/Λθϋ, ό οποίος,
Ει? την ηραγματι·/.ότητ«, είχρ τιι
■■"ινώβει τόν χρόν»ν. Διότι άπε-
^ϊν, ότι τρσσας>ε; αίώνρ; ά-
•""■ίχτον δοΐ'λρία;, έστάθηβαν ά
Ίιανοι νά πηϋραμαρφώσοιιν τήν έ
'Ζ'|ν οννρίδησιν. Ό κ/πακτη-
!ΐ! ί'χε πράξει τό πάν, διά νά
^"ί'Χη την άλλοίοσιν. Καί πνεΐ'
•""«ήν διαστροφήν κα,ί υλικάς κα
καί μαρτύριον καί αίαα
,1^ χρησιμοποιήσει. Καί όμως
^'ίθοξεν άποτρ·λεσμα άντίθρτον
Γ°° ϊ-τιδιωκομένι.υ. Κάθε άλλο .τα
ίβ_Χατώρβιι>«ϊ νά δαμάση τύ
"•νηΐΧίΐ. Καί αιφνιδίως, αύτύ με
τρ«.ήβη κϊ- θυελλαν, πού «αρέ-
■ίΈ την εχθρικήν κατ(ΐσκει·ήν τε
Λατρίδα έ-λενθρρα-ν, άκ,μαίιη·
'^θήίτανον. Καί ώμίληίΐΡ,
ή Ιδικήν τη; γλώσσαν, ή
τό πάθος θυ-
"; ρπερασρν
?. Καΐ
μο.ρτύριον, διά νά καθα-
^ ή ?ςκα.
'Υ:»ήθχαν, λοιπήν, εις
την έ-
1821 τα στοιχεϊα
λόγος -ά μην ήμπορή νά άπο-
μακρυν·θή άιτό την περιοχήν καί
τΐ»ν εποχήν το>>. Όλοκλήρους βι-
ίίλιηθήκα;, αντονόμοιι; καί ,-τερι-
ίτπονδάστονς άποτρλ.οΰν τα τριλολο
γικά ρργα, .-τοί« (ίχουν ώ; Θέμα
κάτι άπό τόν μεγάλον Κορσικπ-
τόν. Κ αί άκΛαη καί σήμειρχχ ή
οχίτική <τιλολογία ρξακολονθρϊ νά πλουτίζεται μρ σπουδαΐίΐ ρργα, πον καλνπτοι»ν δλ.ας τάς .τλ.ρν- ο.άς ένδιαφέροιντος, ά,τό τοΰ κα¬ θαρώς ιστορικόν μρχοι τοΰ ι|η*χο- λογικοΰ. ΕΊ; πνκνά διαστήματα έκ&ίδρται καί εν(ϊ νέον βιβλίον, Λιά τόν Ναπολροντα, που ρρχρ- ται νά προστεθή ρίς την άτρλείίο το·· σειράν των προηγούμενον- Είς την "ιδίαν έκτασιν τό η·"1- νόμενον δέν ρπαναλαιμβάνρται προ κειμένου διά τό 1821: Κ(ΐί ή ί- ξήγη<ης είναι πολλαπλή. Είς ρ* των .τπραγόντίον, αίφνης, ποΐι έ Ο μηνεΰρι την έλλειψιν ποσοτικής φιλολογική; καταΛολής, διά τό ε .τος, ρϊναι καί τό γεγονύ;, ότι ή λογοτεχνία μόλι; ίδημιονργεϊ- το. ΜαΐΧ μέ τό 1821 ούσϊαστικ/ώς έΕρκίΛΌΰβΡ. Καί «ΐχε άμρτρητα «νγχιράνως θέματα, &ιά νά στρί α|>η τό ενδιαίτρροΛ' της. Παρά ταΰ
(Συνέχεια ρ!; την 6ην σελίδα)
την Ξάνθη καί την
μέχρι τοΰ 1 Ιολ.υά/θον ,τ,εριοχή της,
ενώ τα αλ/Λ διασυμμαχικώ στρα-
τεΰμΛτα κατελάμϋανον την νπόλΛΐ-
πη Λυτική θράκη, ή όποία γινόταν
Διαιτνμμαχικό ΚπΓ(τίδιο υπό τόν
Γάλλο στρατηγό Σαπρν, μέ πρω-
τευουσα την Κομοτινή, στήν όποία
ίγκαταστάθηκε κ«ι "Ελληνας άρ-
ής, ό μετέ.τειτα πρώτος γρνι-
Μέ τίς διόπτρες τοϋ «ΚΟΣΜΟΓ»
ΔΙΑΚ0ΠΕΣ
Κ»Ί πύτρ φίλτατε, εάν ή έρώ- διακιοπές στήν Κεφαλλονιά, μά
τηση δέν είναι άδιάκριτη, πέιρ- | κάθε φορά καί ιδιαιτέρα τούτη
τ ήν έποχή ό νοΰς μου .τάντα τρέ
χει σ' αυτήν. Δνστνιχώ; οί πολ-
λέ; άσχολίε; δέν μοΰ έπιτρε-πονν
ιουμε την άδειοΰλ.α μ«ς;
— Μά κατά τα μεσα Αύγου¬
στον ΰπολ.ογίζω.
— Καί θά την ίτεράσουμρ στό ' -^ φέτος ινα τήν χαρώ. Σάν γυ
κλινόν αστυ τή; ΙΙαλλάδος ή σέ ρίση; δμ*)ς πάρε μαζί σον ε'να
κανένα νησί; Ι μπουκάλι ρομπόλλα.
— Τί είναι πάλι αύτύ;
— Τό περίφημο κρασί, τοϋ νη
— Αυτή την φοοά άγαπτ|τρ
μου οέ Λ·ησί καΐ μάλιο-τα στήν
Κεφαλλονιά, στήν ώρίχία Κεφαλ
λονιά.
σιοΰ ποϋ θά τό ζή>^νε καί ή .τιό
καλή τοΰ Ρήνον σαιμπάνια. Καί
— Σέ σνγχαίρο) φίλε μο' γιά κάτι άκάμα, μή ξεχάση; νά έ.ι<- τήν ρκλογή. Γιά μιά άκόμα φο- ρά μβΰ οίνει; τή ν ίϋκαιρία νά (τκεφθή; τό μοναστήρι τού Άγί ου Γερασίμον σ:όν κάμπο των ό εκτιμήσω τό γοϋστο «Κ)ν. θά χορ | μαλών στούς πρόποδες τοΰ ψηλό τάίΐης όραίες άιιμουδιές, όλοκά- ι τερου νιισιώτικου βουνοϋ, τοΰ έ- θαρη γαλανή θάλΛσσα, πολιτιβμέ λατόφυτον καί ίτιβλητικον Αίνου- νο .-τεριθάλλον, νοβταλγικές κα>·- | "Αν μάλιστα αποφασίση; ν* ά-
τάδε;, σΰντομε; έναλλαγές τοπί νέΐβτι; προί «την κΛιρνφή ταιι,
όν, άξιοθέατα καί άξιοπ,ερίεργα | θά εντιυκοσιασθή; άπό τα φαντα
φυσικά φαινόμενα, καί μέσα στ'
δλ,λ.α θά ένθουσιασθής μέ τό γνο-
«τό κεφαλ.λοΐνίτικο χιοϋμορ.
Μά τήν άλήθεια άρχίζιο νά
ζη/.εύίι). Πολλνές φορέ; πέοασα
(Τμαγορικό 'θέομα τή; ανατολή;
τοΰ Ηλίου.
Καλό σου ταςεΓδι λοιπόν, καΐ
μή ξε.χνά; την ρομπόλλ.α.
ΒΙΣΦΟΣ
κός διοικητής Δυτικής θράν.ης,
Χαοίσιος Βαμβα·<άς. Ή αΰρα τής ίλενθρρία; ρ,τμρ..* σ' ίίλη την θοά ημέρας, ή υπό τόν στρατηγό Κ. Μαιζπράκη Μρραρχινι Ξά'θης, ά- ,τοβιβάζετο άπό θαλ.άσ<τη; στό Δί- ΤΟ ΕΠΙΤΥΧΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΟΥ ΠΑΠΙΑΘΗΝΑ Ι ΚΟΥ ΤΗΣ 4 ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ Τό ΙΙαναθηναικόν Στάδιον έ- τοΰ κόσιμου. π« τρεϊ; βραδυέ; έ.τλημμνρισε ά Ή 'Επιτροπή κατόπιν άνεκοίνι.» πό κόσιιο. 'Ε.-ΐίσι;μοι, πρε«6ετ<τ(Μ, σε ότι έβρά&ευβ· κατά σειράν 1) αρχαί, λαό; ά.τό κιίθε τάξιν. Έ Βραζιλίαν μέ την πριυταγιιινίστρι δοθή τό διεθνε; φεστιβάλ λαϊκοΰ αν Κλαοΰντια 2) Αγγλίαν μέ τραγουδιοΰ. Κατ' αρχήν ό "Ελ- την πρι»ταγιονίστριαν Ταμάνθο >.,-, καί οτ Έλληνίδρ; κυρίε; καί | δέ Άγάτς καί κατελάμβανε την , λην καλλιτίχνη; κ. Γεώργιος Οί Τάόν 3) Ίσραήλ μέ πΟ..,ταγ...νί
βιβποιγίδρ; φ.λοτρχνοϋσαν τί; έλ .τηλ... Καί ό πλοίαρχο; τώρα Κ· | λΓ,νομ(6η- ίχηιοίτηοΡ καί παρου στρ,αν Ίλαν,'-
λην,κε; σΓ,τιαίρς, πον θά στόλιζαν | Μρλ.ά;, επα,ρνε τό τηλεγραφ™ Ι σίΛ0Ρ τά μίλη τη. Λιε-θνοΰ; κοι- 'ΤΛολΓτγίζεται ότι .;0
τοϊ'ς έϊώατρς των σπιτιών κ.αί των
καταστηιιάτιον.
Και'ονργια ό';ΐ(ι)ς .χρρι.τλοκή πά
ΓΓ.υ<τιά(τθηκ€ καί ,-ΐάλι. Στίς 4 Ά- | τη; κνρια; Φ.μεοέλλη, .-τού έ'λεγε: τι/ής ί.ΤΙΤ0(ΚΙής. Επηκολούθησε ! ά .ταοη/ολοΰθΓ,βαν καθε <Γί· ής ή μ τρ-λοΰντπ. ο! γάμοι τή; ίχΤ#λρσι; τοΓ, ΛΕρι™νο0 νικητηρί στ,βάλ καί έ'λαΓκιν 40 ?θ,νη μέ θράκη; μέ τήν μητέρα Έλλάδα». ' οι, τ:αγοι·διοϋ >:αί κατόπιν έκτέ-
Μέχοι τί; 20 Μαίον όλοκληρώ- >Ρσι; Τ(Τ,ν διαγυ»νιζΓ»μρν.ι>Λ τριι-
,-τριλίουτοΰ 1920, ο β.ο.κητή; τού Θγ,κρ ή κατάληψ. όλης τής Αντ,- ^,. Από τ01-, Λθώτοΐ, αί „
π; Άδρ,ανον;το<λ.ν ρδη,ρυοντος Α^ κή_; θράκης καί οί "Ελληνες στοα τοΓ, ίνδΜ(Ατον> δ,ότρ καί ίνρνίτο _ χή έπ,τ,-χία
τοτ'οκικον
Σώιιατο;
ρο;. Άπό μ.'-ρονς τή; Έλ.λ.άδος
κατεβ/.ήιθη επιτύχη; φιροντ'ις δ '
("ίλ.α. Καί ώμολογήθη ή Έλλην
Λτρα.τοΰ ' τιώτες ρ—ήσαν τί;
οννταγματάρχη; Τζαφέρ Ταγιάρ, ' τού; μ.τροστά στήν μυθολ,ογική
ιιμοΰιιενος κι' ούτος τό παοάδρι- . Όορίττιά'δα, την ΐστοοική Άδοια- ' Τρ/ίοβη(ΙΛν
γιια τού Μουσταφά
πού περίμΠ'Ρ κι" αυτή, μρ
γιά νά προλάβη ι ήν κατάληψι τής όλόκληρη τήν Άνατολική θράκη,
Α. Θράκη; άπό τά έλ.ληνικά στοα- τήν δική της άπελευθρρωσι.
τεΰιιοτπ, ρ.τανεστάτησρ κατά τή; ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑΙ ΕΚΛΗΛΩΣΕΙΣ
Ήρωϊκός ό αγώνας της νά
κρατήση τα ήθη καί ρΘιιιλ τοΰ
πεπολιτισμένου ΜικοίΜΤΐατικοΰ κό
Άξιότιμε κ.νριε
Σάν γόνος Σμυρναΐκής οίκο-
γενεία; πάντα μέ <»νγκ<γο·Ρν τα περ'ι τή; Ίιονία; κ,αί τού λΛμ- προΰ λαβΰ τη; άναγνώσματα καί βι»ζη-τήσει;. Άδιανβητον είναι δταν μερι- κοί καΐ μάλιστα .ιΐει>ματικ<)ί Λν- γΙοιο.τοι προσπαθοΰν νά ά<ραιρρ- σο»·ν — μαχιρίζοντα; μέ κακόβου λη μελάνη — τίς χρνσέ; σΐλΛθϊς άπό την ίσΎορία — τα ήθη καί ίθιμα — τοΰ πολιτιπμβΰ τής Σμύρνης. Ξια;ονλκ-η<ΐΡ μ ε τήν πέννα της ή Άααζώα κυρία Στρλλα Έ.τι- φανείον Πετράκη. Μπράβο στήν μαχητικότητά ττ,ς νά κτ]ΐ'π·ήση την των Ίώνων κακολογία. σμόν. "Ας γίνη παράδειγμα ή Άμ/ι- ζών<ι κι' άς προτείνονν τα στήθη τής πέννας τον; οί "Ιωνε; αν- θριοποι τοΰ .τνεΰμα'το; γιά νά στα ματήαη όριστικά πιά αντή ή κα- κ.ολογία. Εδχαρι-θΓτώ γιά τήν φι,λ.οξε νία Μέ έν,τίμηοτ) ΓΕΩΡΓ. ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ Άξιότιμε κ.ΰριε Διευθνντά Σά; .ταρακαλω θβρμότατα φι- λο|ενήβ·τε τίς λίγε; γραμμές μου <ηήν άγαπημένη μας εφημερίδα «ΙΓροο·<Γνγικός Κόσμο;». Δέν γνωρίξω .τολλά γράμματα διάλειμμα πρντε λνΡπτών. Κατά τό δεύτερον μέρο; εξε- δέκ.α τραγοΰδια τού διαγω,νΐΛυοΰ. Έ-τη νολ.ονιθησε νέον διάλειμμα καί ε- γινε ή πρώτη έ'ξτρα διαρκεία; 40' ,τερίπου. Ταυτα την πρώτην εσπέραν τή; 4η; Ό λυιιπιάδο;. Αί λοβοΰσαι ιιέρο; εί; τα "Ε5 τρα ήσαν αί μεγάλ.αι καλλιτέχναι Λίτλ Τύννυ, ή κ. Μιρέγι Ματτι έο, Λ. Γκόλτεν, Γκέϊτσε, Κάρ Τέτ, (όρχήστρα μαί'ρων), Άλίκ.η καί Έλί,νη Κέσλερ, Μάριια Λε ϊντ, Μασπίνο Ρανιερι, Τΐόνντ' Χαλ.ιντρϊ. Ό κ. Γειοογ. Οϊκονομίδη; ε- ΤΟΤ ΧΡΗΣΊΌΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Δ' Στά 1952 συνθέτει τό ποίημα Πολλέ; φορέ; μάς έ'λεγε ό ποι- «Πίνοος>, πού ή Άκαδημία Άθη-
ητής: »Δέν ξαίρΐι> τί θά έπιζήσει νων 6ραβεί»ε» γιατί «μέ πΐραγμα-
μετά τά θάνατό μον< άπ' τό λογο- τικήν ποιητικ,ήν έ'μπεν>σΐιν καί βα-
τεχίκό μου ?ργο. Μά έλπίζω πώς θείαν πατριωτικήν συγκίνησιν, ό-
δέν θά χαθεϊ ποτέ ο,τι ργραι|« πο>; άναφέρει ή σχετική είσήγη-
γιά τόν άγαπημένο μου παιδικύ σις, έξήρθη ό 2π·εράιτσας είς
κόσμο». Καί στ' άλήθεια γιά τά τόν ύμνον τών μεγάλον κατοοθω-
παιδίά οί στίχοι τον Σπεράντσα μάτων τών ήρώ<ι)·ν τής ΙΤίδου είς έγιναν ώδή νχιΐ τραγονδ), νμνος φρτίο-εις μεστάς, άνταξίας τού θ«- ΚΓίϊ πι.:οσε»«χή. Έΐόνιοε αΰτό ίδι- ματος είκόνας». "Α; όκοΪΌ-ωμε τίς αίτεοα ό ποιητή; τής Ίίονίας Νϊ- ώραϊες στροφές τής «Πίνδον»: κος Τουταντζάκης: | ΙΤρίν ρίκοσι τάοτα χρόνια ή «Έ- —«Σπρράντσα, τά τρα'γούδια στία Νέας Σμύρνης" άναζήτηοε στά παιοικά χείλιι έγιναν προσευ- τόν Σπρράντσα ό'πίυς συνθέσει τόν »■ Ι "Τμνο της. Τόν "Τμο τού λαμ- Ό Χπεράντβας άγάπηισρ τό ^ροΰ αυτού πνευματικοΰ κρντ|ρου, παιδϊ μέ όλ.η τή δύντίΐμη τής ψυ- πού επειτα άπό ιή μεγάιλη σνμφο χής τού άλλά κι εκρΐνο τόν άγά- ρά τοΰ 1!»22, άνέΉώε τήν έπιβί- πησε μέ όλη τήν άγνή καρδιά ι.>ση των μεγάλ.ιυν Ιδανικών τή;
τού. Καί την Λαρτοή τού πρό; αύ- Πατρίδας. Ό Σ.-χεράντσας όιφησ€
τόν άγάπη τήν Γοειξΐ πολ,λές φο- ν' άναιδώσει ή λ.ΰρα τού βαθ«ϊς
ρες. "Οταν ό Σ.τεράντσας βρκτκό- νοσταλ.γικούς ρυθμούς:
ταν στό κρίββάτι. τοΰ πόνον, τακτι Πατρίίκι γή τής μοίρας όλ.οικα,ύτω-
κά τόν έπισκεπτόνταν μάθητε; (μα,
τών σχαλείων καί τοΰ πρόσφεραν Το χ^, μ«ς μιά φλόγα σοι> εχει
λουλοΰοΊΛ. Καί τή μερά πού άλλο- (αάρίΐ
τε γιάρταζε προσήλθαν μ' εύλάβεια -/χά τή; έλΛίδα; άναψεν έδώ τό ά-
μοθήτρΐΓς τής ;ί(ιώτη; τάξης τοΰ (κοίμηττο λ.υχνάρι.
ήημοτικοΰ βτό νεκροταφείο κι ά- Τριγΰρο σου οί ψυχές μας παρα-
πάθεσαν ατόν τάφο τού ό,τι πιύ (στρκοννρ
αγ«πημένο ήταν γι' αϋτε;: τί; όλνόΐρθε; Έστιάδε; κι άγρνπνάνε
κοϋκλες τον. καί θη>σαυρούς φυλ,άνε
Ό Σπεράτσας είναι άκάμη ό τού; θρνλ.ους, τά ίερά,
πατριδπλάτρης αηιητής. Στάθηκε μιά δόχτνη, ποί' την πότκΚίν τοΰ
ί πνειηιητικός ι ής στρατιοτη; κι (Μέλη τά >νερά·
ιπανε.ιλημμέν(ΐ ιήν {ίμνηισε: Ι Ό ποιητή; ό'μως δέν στάιθηκ.ε
Έλ.λάδτ, τήν άγάπη σον ζωή; μόνο στόν ΰμνον αΐιτόν μελετών-
(ιΐκ-θίΐό ρχιο κάμει, τας την άξέχαστη πατρόα γή.
άνθύς στήν άταλάμη σοΰ δίνε- Μάς ε&ωσε καί τή «Σμύρνη», ά-
(τα< ή καρδιά. ψοΰ, άδάκρυτος στήν άρχή άπύ Λατρεύει τήν Έλλάδα τών προγό την κατάπληξη μπρός στή μεγάλη νοιν, τή σημερινή Έλλάδα κι αύ- οηιμφορά, άφηοε πολύ καιρό νά πε- τή πού όραματίζεται γιά τό μέλ- ράσει ώς ότου μπάρεσε νά τό γρά- λον. Σ' αυτή στραψιμένοι πάντα ψει. 'ίΐ «Σμύρνη», τό ρ,μπνευσμε οί λογισμοί τού. Μέ τόν πιό έ;ντο- νο αύτό ποίημα, εχει τουτο τό έ- νο εθνισμό είναι γραμμ,ένα τά ξαυρε'τικ.ό, ότι διαπνέει α'κτιοδοξία τραγοΰδια τού στή Συλλογή τού , γιά τό μέλλ.ον τοΰ "Εθνονς, χα- «ΓαΛάζιες Ρίιμίς». Φλογόψυχος ! ρακτηριστικό πάντα τής ψυχής τοΰ πατ.ριώτης τραγουδά τού; Ίκά- ρου;, ποίι «καβάλλα στή γοργή ά- ΐττραπή μέ Γ(·τρροκάραί6α περνάνε». Πανΐ|γαίρίζε< τόν Όκτώβρη τοΰ Σαράντα που «τοΰ Μαραθώνα σαλ*τ·:ζει ή δόξα ή α'ιώνια». Τρα- γονδά τό. Νοειμιβρη τοΰ 1944, πού «ξανά τό γαλ-άζιο σνμβολο περή- καί πάλι στήν Άκρόίτολη ά- νεμίζει». δημιονργοΰ. "Α; τόν άκούχκομε: Τελ.ετίταία ποιητική συλλογή τοΰ Σπεράντσα είναι ό «Όρφικός Λό γος», αιού διαιρείται σέ τρία μβ- ρη μέ τούς τίτλ,ον; «Στάχινχ», «Κλήματα», «Ρόδ(ΐ», τά τρία όρ- φικά σνμιβολα. Είναι ό έπιστργα- σμα τής ποιητικής τού δημιοι>ργί-
α;, μέ την άπόλυτη ώρι,μότητα καί
! (Συνέχεια είς τήν 6ην σελίδα)
ΗΣΑΝ ΠΟΝΤΙΟΙ "Η ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΑΙ;
Τήν δευτέραν ίσπρραν μετά | κλ.ρισρ τό Φεστιδάλ μέ ωραίον ά
τό μουσικήν σήμα τή; Όλνμπιά
?(θ; ρξρτρλ.ρσθΓ,σ'ίν τα 20 λα'ίκά
τοαγοΰδια καί έν συνεχρία
Τό [διον έ'γινε καί
τα
τήν
ποχαιορτιστήριον λόγον, πλήθος
δέ ωραίον,
ήσαν.
πτ'ροτρχνηιμάτίον ρκά
Κυριακήν, μέ πυλ.ί'ν ρνθουσιασμό,ν Αίκατερίνη Καλουμένον - Γκότση
καί γιά πρότη φορά στήν ζοή
μου τολαιώ διά τοϋ τΰπου νά έκ-
ΐά συναισθήματά μην.
Σνγχαίρω καί
τύ χέρι τής έριτίαου κυρίας Στέλ
λ.ας Έπιφανρίου ΙΙρτράν.η πού μέ
/.ίγα λόγια ργραι|<ρ την ποαγμα- τικότητα — πού δυστυχώ; σιο ποϋν τύσοι καί τοσοι άνθοωποι ποΐι τού; μργάλο,σε κ.αί ποοσέιιε ή Μ. Άσία. Άφοΰ λ.οιαάν βρέθηκε μία γυ ναΐκα Μικρασιάτισσα νά απαντή¬ ση τόσο θαρρετά άξίζει όλες οί ΕΙΣ ΤΟ 45ον ΕΤΟΣ Ό «Πηοσφυγικ.ό; Κόσμο;» ά¬ πό τής 19ης π.μ. ΊοτΎ'ίου εχει συμ πληρωΛΡΐ τό 44ον ρτος άπό τής εκδόσεως τού, εΐσελ-ιθών, έκτοτε, ί!ς τό 45ον ετος. γΐΛ'αϊκες τής Μ. Άσίας νά ΰπΐ- ρτκτανεύωνται γιά την σΐίμπατριώ τισσά τσυς κ. Στελλ.α Έπκτανρί- ου Πετράκη. Ενχαρκττώ γιά την φιλοξ^νία Μέ έκτίμηση ΑΡΤΕΜΗΣ ΙΩΑΝΝΟΤ Κΰριε Διευ6υντά Είς τήιν διάλ&ςίν μου τής 26- ης Μαίου έ.έ. τήν οποίαν εϊχα- τε. τήν καλωο'ύνην νά δημοσιεύ¬ σατε ολόκληρον ε"ίς τήν εγκρί¬ του έφημερίθαν σας, άνέκρερα ώς εξέχοντας Κω-νσταντινοινΐΛλίτας αγωνιβτάς τούς δύο Άρχιστρατη γους τής Έιπαναστάσεως τοΰ 1821 τόν Αλέξανδρον καί τόν Λημήτριον 'Τψηλ.άντην ώς καί τούς άδελφούς των Νικόλαον καί Γεώργιον. Είς τό (ίΰλλον τής 27ης Ίου- νίου τής εφημερίδος σας, εδημο¬ σιεύθη άΐντίθετος άποψις τοΰ Φι- λ.ολόγου κ. Άθανασίου Άσιατίδη, κατά την οποίαν οί 'Υψηλάνται καί σΐ'γκρκριμένο): ό Άλ,ρξανδρος καί ό Δημήτριος κατάγοΜται έκ Πόντοι» καί ώ; Πόντιοι έτιμήθη- σαν κατά την εορτήν τής Ενώ¬ σεως ΙΙοντίον Πεΐιραιως. Έ,τριδή ο,υσικόν είναι ή μία ικ τών δΰο άνωτρρω άπόψειον νά ιΓναι ή ίστορικώς ύρθή, παρακα- ;ώ θερμώς, όπω; δημοσιει'ντητε τά διά τή; παροΰση; μου .ταρε. χάαεια ίστορικά στοιχείίΐ διά τήν ενρ,ιιέρΐυσιν των αναγνωστών σας, πολλοί έκ των όποίΐ'Λ' ιιοΰ ίϊήτησαν τηλ^εφωνικώς διεΐκκρινί- σει;. Τοΰς 'Τι|ιηλάντας τούς άνρφε οα ώ; Κων)λίτα; άγίιινιστά; διό τι οί ίδιοι εί; τα άφι<ερωτικ(Ί, τιον πρός την Φιλικήν Έταιρίαν γράμ ματα άναφέιοοι', ώ; ιδιαιτέραν πατρίδαν των τήν Κωνσταντινού- πο/.ιν. ("Ορα έπιουναιπτόμενοΐν πί νακ.α εί; τον Α' Τάμον τοΰ Δο- κ.ιμίου Ίστορικ.οΰ τοΰ Ίιοάν. Φι- λήμονο; (Τελ. 414 καί 415). Ή καιταγιογή των 'Τψηλαντώιν έκ τή; Κων)λεως έξάγεται σ<ι- σώς καί άβιάστως έκ τή; σχε- τικής πλουσία; 6ιβλιογραφίας διά την οποίαν καί, παραπέμπο τού; ένδιαφερομένου; εί; τόν 12θν τό μόν τού Λρξικοΰ Έλ^εκθεροΐ'δάκη σελ. 518 οπου καΐ μημονενεται. Έκ. τή; άνωτρρ<ο βιβλιογραφί- α; σΐΎάγεται, ότι ή οίκογένεια τών 'Τψηλ.αΛΤών άνάγει τάς ρί- ίας της κατά την οικογενειακήν τη; παράδοσίν είς τούς Βυζαντι¬ νοί^ χρόνους, ότε καί ήρχισε ή δράσις της άπό τοΰ Οικουμενι¬ κού Πατριάρχου Ιωάννου Ξιφιλί νού - 'Τι|ΐηλάντη τό 1064 γεννη θέντος είς Τραπεζοΰντα τό 1010 - 1012. Μετά τήν άλτοσιν τής Πόλε¬ ως υπό των Φράγκον τό 1204 ή αϊκογρνρια τών 'Τψηλαντών διρ- σκορπίσιθη καί κατά τήν αΰτήΐν παράδοσιν ε'να μέρος κατρφυγρ ρίς την ΤραπΒζοΰντα μετά τών ίδρυ σάντων τό νέον βασίλειον τής Τρα·πρζοΰντος, των Κομνηνών με τά τών όποίοΐν οι»νεδέοντο καΐ (ίραδΰτερον σννήψα-ν συγγένειαν, τοΰ Κων)νόν 'Τΐ(>ηλάντου - Ξι<ρι- Ιίνου Λ^μφενθέντος τό 1384 την Εΰδοκίαν θυγατέραν τοΰ τότε βα σιλεύοντος Έμμανοιήλ Κομνη- νοΰ. Μετά τήν καιτάκτηβιν τής Τρα- πεζοΰντος υπό τώίν Τούρκων (1461) ή οίκογένεια περιέπεσε εις άφάνειαν χαί, έπακολουθίΐ ί- στοιρικόν κενόν δνο ολόκληρον «ίώνων είς τήίν συνέχειαν τοΰ οϊ- κου μέχρι καί, τοΰ ΙΖ' αιώνος, ότε άναφαίνεται περί τύ 1665 έγ κατεστημένος, άγνωστον άπό βτό- τε, είς τήν Βιθύην (Ξηροκρήνη, Κουρούτσεσμε) τοΰ Βοσπόρου, ό Άν'τίοιχος έκ τή,; σειρά; τών *Τ •ψηλαντών - Κομνηνών. (Ώς γνιο στόίν ή Ξηροκρήνη ήτο τό θέρε- τρον των Πατρι-αρχών καΐ των έκ τών επισήμων Έλλήνων τοΰ Φαναρίου, Ήγευόνοκν, Μεγάλίον Διερμηνέων κ(ΐι των Άιρχόντων τής Πιτριαρχικής Αύλής). Άπό τοΰ έγγόνου τοΰ Άντιό- χου τοΰ '1<ι)άννοι> άρχονται τά
ίίίτορικ.ώς βτ&αΐ'νμένα πς>όσίοπα
τής οίκογρνείας. Έκ τού '1<ί)άν- νοΐ' κατ' ευθείαν άπόγονο; ήτο ό είς Κων)λιν έπίση,ς γεννηθείς .τερί τό 1726 πάππος τών 'Υψη- λαντών τοϋ 1821, ό Άλέξανδρος. Τίος τοΰ Αλεξάνδρου ό Κίον) νος εγε-ννι'.θη ίπίσης είς τήν Κ ών) πόλιν τύ ι'Ιίθ καί υί°ί τ°υ ΓΪναι οί Άλυέξαν&ρος, Ληιιήτριος, Γεώργιος καί Νικόλαος τούς ό- .τοίους καί έμντιι·ύνει<σα ώς Κων) πολίτας. Ό Άλέξανδρος 'Τψηλ^άντης έ γε'ννήθη είς τήν Κων)αολιν την Ιην Δεκεμβριού 1792, ό δέ Δη- μ,ήτριος έπίσης είς τήν Κων) πό λιν τήν Μην Δεκεμβριού 1793. Κατ' ακολουθίαν τών άνοτέρω ορθώς είς τά άφιερωτικά τιιΐν γράμματα θεωροΰν εαυτούς ώς Κων)πολίτας, άδιστάκ.τω; δέ δύ¬ ναται νά ΰποστηριχθή, ότι οί Κων ) πολίται 'Τψηλάνται κατάγονται κατά τήν οικογενειακήν τον πα- ράδοσι'ν έξ οικογενείας ή όποία εδρασε εί; μέν τό Βυζάντιον ά¬ πό τόν ΙΑ' μέχρι τόν ΙΓ' αΐώ- να, είς δέ τήν Αύτοκρατορίαν τής Τραπεζοΰντος άπό τόν Π"" μεχρι τά μέσα τοΰ ΙΕ' αΙωνος. Ή οίκογένεια τών 'Τψηλ,αντών διετήρησε τήν παράδοσιν τί>ς είς
τόν Πόντον διαμονής της διά χρο
νικόν διάοτημα δία τό οποίον ότε
(,.οΰμειθα ιστορικόν άποδείξεων τό
σον διά πρόσχυπα όσον καί διά
πράγματα, κυρϊιος πρός απόδει¬
ξιν τής σνγγενείας της μιετά τών
Καμνηνών καί τής έκ τοΰ Βιιζαιν
τίοα» καταγωγής της.
Μετά τιμή;
ΓΕΩΡΠΟΣ ΚΑΜΑΡΑΔΟΣ
Ταξίαρχος έ.ά.
ΔρΑχ , 50
ΧΛΡ. Σ,ΝΑΚ,ΔΗΣ Γ—»*:
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ
ΕΛΛΑΔΟΣ-ΤΟΥΡΚΙ ΑΣ
- ΤηΜ» 229.708
ΤΟΤ κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΙΟΤΡΚΤΣ ΟΓΛΟΤ
Εί; τάς αρχάς Ιουλίου τού τρέ
χσντο; μηνός, ό ποωθυπονργά;
ιή; Τονοκία; κ. Νιχάτ Έρίμ, είς
,η,νέντευξίν τού πρός Γερμανι¬
κόν Περιοδικόν, ερωτηθείς έ.τι
ο; τού ' Ελληνος .τ,ρωθυ-
διά την δημιουργίαν 'Ελ
,.Γτνοτοΐ'ρκική; Όμοσπονδία;, έδή
/.(θβρν δτι Λρέ.τει νά εξετασθή μρ
τά .τροσοχή; ή ΐ&τα αυτή.
"Ισως ποτέ άλλοτε «πό τό
1821 ρως τώρα δέν ένε-φανίσθη-
(«ν συνθήκαι *)ιευκαλΰνονσαι την
ΐοογμ«το.τοίηο!ν τής ίδέας αΰ·
ιή;·
Ή δημιονργία Έλληνοτονρκι-
νή; Όμοαπονδία, είναι πρόδηλον
ότι θά άπίτελει μέγα έαίτρυγμα
ηά διά την πρόοδον των δνο Λ α
ιον καί διά την
ειρήνην.
Ή ίδέα αύτη μέχρι σήμερον
.τοοσεκρουεν είς διαφόρους άξιο-
/.όγους παράγοντος, έκ των όποί
ιιιν ό κυριώτερος καί ό πλέον ά-
.■κψάκαμπτος ήτο ή αμείλικτος άν
τιθεβις των Εύρωπαϊκωιν δννάμε-
ιιιν. Πολλοί εύνόητοι λ,όγοι καιθί-
βϊων άκρως άνεπιθύμητον μίαν
βτενήν συνεργασίαν Ελλάδος καί
Τουρκίας διά τάς Εύρωπαϊκάς
δι-νάμεις. Ή σννεργασία αύτη θά
ίδΓ,μιούργει «ίς τόν χώρον τής
Βαλκανακή; καΐ τής Έγγύς Ά-
ναΐολ.ή;, εκατέρωθεν τοΰ Αίγαί-
ου, μίαν ίσχνροτάτην Κοινοιπολι-
ΐίίαν, ή ό.ποία θά ήτο δίΛ'ατύν
Κοιινοπολιτεία.
Έφ' όσον συνεπώς, ή έ.τίδψα
σις τής ίσχύος τού έξίοτερικοΰ πά
ράγοντος, δχι μόνον δέν πρ«ΐει
νά άντιδιράση, άλλ' αντιθέτως
.•τρέπει ν ά σνμβάλ.η είς την ιδέαν
-.ής σιτενής σννϊ-ργασίας "■Ελλά¬
δος ν.αί Τουρκίας, ή έπίλνσις τοΰ
προβλ.ήματος διενκολυνεται σοβα-
ή άνα/.ηιφθεϊσα ,ιοίοτο-
ρω;.
Άρκεΐ
βουλία νά προωθηθή μέ άποφαοι-
στικότητα καί μέ γοργόν ρυθμόν.
Τό μέγα θειϊκόν στοιχείον τό
οποίον ΰποβοηθεί τό, σκ.ο.τόν αυ¬
τόν, είναι ό άναμφισβήτητο; πό-
θος τοϋ σύνολον των δΰο Λαών
όπως συνεργασθούν έγκαρδίιος
καί όπως ζήσουν άδελ.φικά. Μό¬
νον μεμονωμένοι πράκιτορε; ξέ-
νων πρός τού; δί>ο Λαόν; σνμφε
ρόντων είναι δυνατόν νά άντιτα-
χθοϋν είς τήιν ιδέαν τής Έλλ.ηνο-
τουρκικής Κοινοπολιτείας. Τό πο-
λΰ νά προστεθοΰν είς αύτούς ο¬
λίγα άτομα τα.τεινής ψυχοαννθε'-
σειος, τα όποία τυφλώνει ή άλο-
γος ρμπάθεια καί ή προκατάλη-
ψις.
Ή ρρρυνα τοϋ π«ρε?Λ)όντος δέν
χωρίζει άλλά έινώνει τού; δύο Λα
ονς. Τίποτε δέν εκέρδισαν, ένώ
πολ.λά εχασαν Ιιο·ς τώρα άπύ τάς
αντιθέσει; των. Αντιθέτως, πολ
λ ά ώφελήθησαν οσάκις συνΐΐργά
? οθησαν. Καί έφ' όσοιν ή συν«ρ·
νά αντιμετωπίζη τα προβλήματά Ι γασία αΐ·τή οργανωθή καί έπε-
ιης μέ αύτοδι·ναμίαΛ· καί ίσοτι- κταθή, νπαβοηθηθή δέ άντί νά
υίιιν έναντι τών Ενρωπαϊκών ταρπιλλχζεται άπό τάς έξωθεν ί-
Χωρών. Άντιθέτω;, ή καλλιρ- | σχνρά; δυνάμεις, θά αποδώση
νίΐα τής αντιθέσει»; μεταξύ Έλ-
ίάδο; καί Τουρκίας, θά άφηνε
ΐάς δύο Χώρας έξησθεΛ'τγμένας
«αί θά καθίστα εύχερή την έκ-
μττάλ.λ^υσίιν των άπό την Δύ-
κιχοποϋς εύημερίας δια. τούς δύο
Λαούς καΐ θά δτνμιοΐ'ργήσ'η μίαν
ίίΐχνροτάτην δυναμιν διά τήιν άμΐ'
νιιν τοΐ έλευθβροιι Κόσμου.
'Τπάρχει σήμερον τό θέιμα τής
Κύπρου τύ όποΐο· έγέννησε πολ-
Διά τούτο πάντοτε αί Κυ6«ρνή ι λάς θλιδεράς άντιθέσεις, άπό τής
5ρις των Δυτικών Κρατών, άνα- | απομακρύνσεως των "Αγγλων έκ
/όγιυς των εκάστοτε δυνατοτήτιον ! τής νήσου, μεταξύ Ελλάδος καί
τι»ν, έκαλλιέργονν την άντίθεσιν ' Τοα'ρκίας. Άλλά μέ την Ιδέαν τής
13ον
Ό Λαπάς τώρα μνημονεύει χω-
ιρίς την παοαιμικρότερη ύποψία τοΰ
τί λέει·
— Των μακαρίων καί άιοιδίμιον
κτιτόοο)ν τής Ίίν>άς 'Βκκλησίας
ταύτης.. .
Ά·κοΰ(ο κι' ό νοΰς ιμου άνάμεσα
άπό τούς αΐώνες βερνεται πρός
έαέψα αντοκ.ρατόριορσα τοϋ Βυζαν
τίου Μαρία Κοιινηνή, χτιτόριβ-
σα τοΰ περίφη,μοτ· αυτού .-ταρεκκλη
σιοϋ ποϊι άπό την ΟΛτπαιρξία χΐίφϊ
ρες στό φώς.
Σΐ'λλογίζο(μαι έσάς άνα'/αινι-
στές τοΐ', έσάς ιτον «τώσατε άπό
την καταστροτρή τό μυστικόπαθο
«ντό μνημεϊο καί τό πλοντίσατε
ΰς καί κειμήλια.
χαί την έχθρότητα μεταξύ 'Ελ-
ί.ήνων καί Τοΰρκο)ν.
Τό δοάμα τού 1922 ήτο άαοτρ
ί.εσιαι αυτής τής πολιτικής των
Χ«>ρών τής Εύρώπηις. Άλλά. καΐ
^οοβφάτο>ς άκάμη, παρΐΜΤκηνκχκαΊ
.τ«ί?0Γρννσεις Εΰρωπαϊκής δννόμε
ιβς, συνετέλεσαν είς την έκδήλ.0»
(ΐτν έχθρικών ϊνεργειιον, ίίκοις έκ
αίρονς τής Τουρκίας, ?ναιτι τού
Ελληνισμόν.
"Ηδη δμως
ή άφ' ύψηλού έ-
ιιτήρησις τον χώρο' ίντου ζοΰν
οί "Ελληνες καί οί Τοΰρκοι, ε-
χη «εριέλθει είς την 'Αιι«ρικήν·
Καΐ σι<μ6αίνει, επί τοΰ έξεταζομέ' νοι> θέματος, τα. <η·μ<ΡίΟοντ« τώΊν ΗΠΑ νά είναι εντελώς άντ«θ€- τα πρός τα αέχρι τον&ε σιιμ- ϊ«()οντα των Χωρών τής Εΐ>ρώ-
—(ς. Πράνματι τό βασικόν πρό-
ί).ημα τ<Τ»ν ΗΠΑ όσον άφορά τττν Έλλάδα »ι3 την Τουρκίαν, οβν είναι τόσον ή οίκονοιμικ.ή των ήίκτάλλευσις, όσον ή {ίπαρ|ις ϊί; τόν ινευραλγικόν αυτόν χω- 9Ν διά την &μτ<ναιν τον έλενθρ 9οι· κόσμοτ, μιάς 'σχνρας, δργα ι*ώς ά?.λά καΐ. ι|η»χικώς ήνοιμί 1; δΐΛ'άυεως, οΐα θά ήτο μιά Ομοσπονδίας, τό Κυαριακόν λύε ΐαι αυτομάτως καί θά άποδειχθή δτι ή Κΰπρος, άΛ·τί νά χωρίξη, θά σιιντελεβη είς την έγκαρδκο- σύνδεσιν των δύο Λαών. Διότι, άφοΰ θά ά.τοδειχθ-ή ότι δύ ναντοι νά σΐΛ'εργαΛθονν 30 καί' πλέον έκατομ,μύρια Έλλήνων καΐ ΤοιΊοκο>ν, δέιν θά έπιτρέπεται νά
Λθοδάλλεται ώς Ανέφικτος ή σνν
εργασία των 500 χιλιάδων Έλ-
λήνονν καί Τοΰρκίον τής Κύπρου.
Ή Έλληνοτοιΐ(>κική σννεργασία
ϊεΐ ώς ειντονος .ιόθος είς την συν
είδησιν τής σννιτρι-ΤΓΐκής πλειοψη
τρίας των δύο Λαών. ΑΙ δτ»νάμεις
(ΐΐ οποίαι είναι δΐ'νατόν νά άντι-
{>Η(θιθεν είναι σήμερον έ-
. Άντιθέτιος, ΰπάρ-
χονν ?ξ<ι*θεν Δι»νάμεις έχουσαι ψιστον στιμφέρον νά σΐ"μ€άλλουν εί; τήιν οτ-νεργαβίαν αίιτήν. ΕΓΘε οί νπεύθτνοι των δνο Χίινρών οί όποΐοι εκαιμαν την αο- χήν, νά προχ(ι*ς>ήθΌι·ν είς την ό
λοκλήρωσιν τοΐ» μεγάλον αυτού
(Τκοπον. 'Άς μή λησμονοΰν ότι ή
άρχή πού Ικαμαν, όπως κάθε άρ-
χή, είναι τό ημισι» τοΰ παντός.
ΜΙΧ. Ι. ΚΙΟΤΡΚΤΣΟΓΛΟΤ
ΤΑ ΕΛΛΗΗΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑΙ
ΧΒΙ Η Ε0ΗΕΓΡΡ?Ι5 ΤΟΥ 1821
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
'ΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΤΟΤΕΧΝΩΝ
Τίι γράμματα, είς τήν ευρεί- έκ.εϊνα, πού τρέφουν τήν μεγάλην
βϊ τοιν έννοιαν, εκφράζοντα κα'ι έμ.τνρνσιν. Καί υπήρχαν, είς την
"Ιν σκέψιν καί τό συναίσθημα εκταοιν καί τήν ποσότητα, .τού
'°ϊ' /Λ(οΰ, δέν ήτο δυνατόιν παρά θά έδικαιολόγουν άτρλείωτα κε-
1( άσχοληθοΰν μέ τύ 1821. Ή- φάλαια, ρ!ς τήν νρωτεοαν Γραμ-
10 τόσον μεγάλ.ο τύ γργονός, ώς ματολογίαν μας. Είναι, επί τού
'ΊΌΐίΐ, ε[χε τόπον πάθος καί έ- [ πρ<ικρ;μρνου, χαρακτηριστιχ.όν τί "Ίιιούργει τοιαύτην συνείδησιν ί'χει σνμιβή ρί; την πρρίπτωσιν ΐ0|ϊίϊία;, ωστε ή ποίησΐς, ό πε- τοΰ Ναπολροντος. Τό μργρθος καί •'ϊ λόγος( αί είκ(ΐστικαί τέχιαι , ό Ιστοριν.ός ρόλυς τοΰ άνδρός ά- τόσον βαθέως την μέ θ Παναγιωτάκη Νικοΰσιε, Με- γάλε Λιριςμ,τννεα τή; Τοΰρκικης Πΰλης. Σκεφτικέ ανθρρκτε. Όλόκληρη ίίτας, Λίΐρά Φαναρι- ιοτες Ήγεμόνες καί ΑϋθεΛ'τες, 'Τψηλ-άντες, Μουοού'ςηδ·ες, προ- στάτες τής Όοθοδοξίας καί των μοναστηριών. 'ΚαΦνα άρχοντικιά γιιναΐκα, Αίκατερίνη Δόμνα. Έ^ω, ί»τό (τταίη'δι μοί» ηί>τό κα-
«τάς συλλογιρμαι γρννη-
ιιατα τοΰ εΛ"δό|ον Φαναοιοΰ. . .>■>
Πέρα άπό τό μοναστήρι τής Πα-
ναγίας, ό γΰρος τοΰ νησιοΰ συνΐ-
χίζεται άπό τή δόρεια Λκτή τον ά-
νάιιεΐίτα σέ δάση (ναθήβκιωτα καί
Γτέ το.τία Τ0ΐσχαριτ<ΐ)μένα, .τοΐι κρρ- /ιοντηι ψηλά ,ιάνω άπ' τή θάλ.αο- σα. Πρίν καταλήξη στό βόρειο α- κρο τοΰ χο>ρισΰ, ό δρόμος άφίνει
άοιστεοά τον έ'να μικρό ,τετ'κόφντο
άκ.θ(οτήρι, πού ε·ί<τχιορεΓ σάν νη- σάκι ξεχιοοαττό μ^ιτ' <ττή βά'καα- οα. Τουτο τό άκρωτήρι σχημ«τί- ξει τό τρίτο καί χαμηλότειοο άπό τα ίη|ώματα τον νησΐοΰ. Την καρ- ((■ή τηΐ' — Λό<Γ·ος τή; Έ'λπίδος — τή «κεπάζίΐ τό δεύτερο άπό τα παλιά μεγάλα μο>αστήηια Τής
Χάλκης, ή Άγία Τριάδα.
Τό μοναστήρι αϋτό όνομαζόταν
άλλοτε τής Σιών έατειδή ήταν φαί
νεται μετάχι των Ίειροσολύμων ή
τοΰ δρου; Χινά, καί άογότερα Κά
τοπτρον, &τειδή άπό τό στιιμΓϊο, ό-
πον βρίσκεται, τό μάτι άγκαλιά-
ϊει σάν σέ καθρέφτη όλη την ό-
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΚΥΚΛΑΔΕΣΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΑ
Β' ΧΑΛΚΗ
μορφιά των ΚυκλΛδον τοϋ Μαρ- στά 882, .ιέμπτο έ'το; τής πρώτης
Ι
μαιρα.
Άληθινά, μέσα στά τόσα θαυ¬
μασία τής Πόλης, τούτη ή γωνιά | μερά τού θανατον τού, όρίστηκε
Πατρια,ρχείας. Γι' αύτό
γ,ρόνο, στίς έξη Φε^^ναιρίου, ή·
τής Χάλκης δέν είναι, ή λιγότερο
ιρηψιισμένη. Φαίνονται Λέβαια
«V
άπό δώ, όπως κι' άπό τόν "Αϊ—
Γιώργη τής ΙΙριγκήπου, τα 6ου-
νά τή; Βιιθυνίας, καί τ' άχρογιά-
λιαι της, καΐ ό κόλπος τής Νικο-
μι'ΐιδειας, καϊ τ' άκρογιάλ.ια τής
θράκης, πού σηκώνουν απάνω
τονς τή Βασιλευουο«.· μα είναι τό-
ση ή μαγείαι τοϋ κοντινότερου —-
ωοτε τύ μάτι
ται πεοίτότερο άπ' αύτό καί δνσκο
)μ τραδιέται μακΐρύτερα. Στενά
ποτάμια άπό θάλοσσα μοιάζει μο-
άχα ά χωρίζουν τα
ηά, την παραμυθΐνια Ποίγκηπο
άπό τή μιά .ιλευρά, ?τού (ραντάζει
ά,τό δω ,ύιο παραμυθένια παρά άπ'
οιουδήποτε
ΰ, καί την Άντι-
γόνη καί την Πρώτη άπό την ίίλ-
λη, πού καθριεφτίζοα·ν φιλάρ·εσκα
τή λιτή άμορφιά τον; <ττά καθάρια ν?ΐρά τής Προ.τοντιΆϊ;. "Ενα με- γάλο καμάτι άπό τ ή ίΐαθήσ'κΐ'οτη κοιλάδα τον μοναστηοιοΰ τής Πα¬ ναγίας «ραίνεται νά κατρακυλά πρός την θάλασσα Κατάφυτος ά¬ πό έλιές ια' άπό άμπέλια, κατά- (Ττικτος ά,τό παλιές καί καινούργι- ες άγροικίες, ά.τλο>νεται στά πό-
8ια τοΰ μικροΰ λόφοι· ό λαιμός,
.τον τόν χίορίϊει Λπό τό κΓντρικό
»η|κοιια ί 13β μ) τοΰ νη<τιοΰ. Καί τα ψηλόκοομα &ρ·>τρα, ,τον πεοι-
Λάλλοτ'ν τό μοναστήοι, σμηματί-
ζοΐ'ν μέ τα άειθολή τους τρτ'λλώ-
ματα τό πλαΐσΐο τό .τιό ταιοιαχτό
βέ τουτο τό άνυπρ|ρι6λητο
τέχνημα τής Δημιουργίας.
Πρώτο; ό ίερός Φώτ<ος, «ό σοι- τήρ τής άνεξαρτηοίας τής Άνα- τολικής Έκκλησία; καί πρόμαχος τής "Ορθόδοξον Όμολογίας», ε- χτκτε ιιέ την τό μοναστήοι τουτο, πιθανότατα .ταλιο νά γιορτάζεται με πατριαοχική λει ή μνήμη τοΰ 'Λγίοι· στό '»'ζαντινό έκκλησάκι, πού ώς τίς ήμέρες μας στήν αύλή τοΰ μοναστηριοϋ. Στά χρόνια ΐ·πτρα' άπ' τή "Α λωση, τό μοναστήοι δέν ήταν πα- θά ε;να έγκαταλ.ριμένο ιρημάδι. Στά 1.154 έ'νας περίιφημο; γιά την έΛοχή τού σοφό;, ό Έπίσκο.το; Καισαρείας καί άργύτερ'α Οϊκοτιμε νικό; Ηατριάρχη; Μητροφάνης τό ξανάχτισε κ»ί, τό έ'κανε πάλι νά γρμίσρι καλ.ογρρονς, έργάτες τοΰ πνρΰματο; καί θεματοφΰλακρς τών ,-ταραδόσειιιν τού Γένους. Ό Μητροφάνης καταγότα άπό τό .•τροάστειο Άγία Παρασκ.ρι·ή (Χά σκι-οϊ) τοΰ Κεφΐιτίπυ, κ.αί ήταν γιός ένί)ς ά.ιλοΰ κεοαμιδά. ΕΙ- χ-ρ δμιο; ρμφυτη την άγάπη στά γράμματα καί άφΐίρο&ρ όλόκληρη άπό την άπ«ιλή τοΰ κνριάοχου. Στά 1821 τό μυνα<ϊτήιρι τής Ά- γίας Τριάδας πιρπολήθηοιε άπύ τονς Τούροοονς. Καί, στά 1844 ξα- ναχτίστηκε άπό τόιν ΙΙαΤριάρχη Γερμανό Δ' μεγαλύτερο καί λαιμ- πρότερο παιρά π»τέ. Άπό τότε έγ· καταστάθηκε σ' αντό καί λειτουρ- γεϊ ώς τίς ήμέρες μας ρνα άπό τα μεγαλ.ύτερα πνευματικά Ίδρύ,ματα τοΰ Ελληνισμόν, ή περίφημη σέ όλη την Όριθοδοξία θεολ.ογική | Σχολή τής Χάλ.κης.Άπ' τή σχολή ί'ΰτή βγήκαν όχι μάνο οί διασηιμό- τεροι όρθόδοξοι Ίεράρχρς τών τε λευταίων ρκατύ χρόνον, άλλ.ά και πολλ.οί άλλοι διάσηιιοι λ.όγιοι καί ύιδασκάλοι τοΰ Γένους, άνάμεσα σ' αύτούς ό ποιητή; Γεώργιος Βι ζυη>νό;. Στή μεγάλη αΰλή τοΰ μο-
ναστηριοΰ βρίσκονται πολλών επι
οί τάφοι. Σ' έναν άπ' αυ¬
τού; άναπανΐται «ό τυςλό; τή;
Χάλκης», δ ποιητή; Ήλία; Ταντα-
λίδης:
«Ένθένδ' άπεστιν "Ηλίας Τα'-
(ταλίδης
μέν έν γ Γ) νυν δ' έν ούρα-
(νω
Σάν άπό Οαΰμα γλίτωσε ή
σχολή τόν άφαν<τμό της άπό τοΰς Τοΰρκους τής «Τρίτης Άληκτης», τή ττοβερή νύχτα τής 6 1955. θά ήταν άπώλρια άνε- ΣΜΤΡΝΛΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ τη ζωη τού στήν προσπαθεία νά Ληνή(?βι1,ΤΤι ή καταο-τρτκτή των πο- τρρυιιαεψρ, &τα πολί^.μα χβιοό γοαφιι είχαν &τα πολί^.μα χβιοό- γλιτώσε. άπό την απ. («λα τ{|; πλοίκτιας τοΰ 1453. Κέντοο Ι " κε.ιιηλίΜν της καΐ .-τοίν τή; προσπαθεία; αυτή; είχε κ.άιει τό μοναοτήρι τή; Άγίας Τριάδας τή; Χάλ.κης, ό.του μαόρεο'ί νά ίτνγκεντρώσει καί νά ταξινοιιήιτρι ?ναν άλι,ιθινό ΟηΛαυρ<') χειρογρά- φων, ποϊι Οά είχαΛ χαιθεϊ χΐ'ΐρίς ηντόν γιά πάντα. "Τστερ' άπ' τό θάνατό τού ενα μεγάλο μέρο; των ν^Λ1(ι πολντιμα χπρόγρηί( α, γραμ Α,τό σκεται αυτών λεηλ.ατήθηκε ■>ν; καί βρί-
σήαι?οα σκορπΐίΤμένο σέ
•ς Γιιβλιοθήκρς τή; Εί»οώ-
Λη;. ΚαΊ όσα όμ(»; ά.τόμειναν, δρί
χνανν την τεράίττια σΓμασ.'α τοΰ
ρργον τπΰ Μητροφάνου; καί των
Λννρργατών το>ι, πού συντρλρσθη
κε στά σκοτρινά έκεΐινα χοόνια
τή; δονλεία; σέ τουτο έδώ τό <τε- πτό Ίερο τής Όρθοδοξία; τη;, μιά; ρες τής Άνατολής. Ή (ίιβλιοθήκη εχει σήμεριι ίπάω άπό δο>-
χιλιάδρ;, τα περισσότιερα πα-
λιά κα'ι (Τ.τάνια, ύιβλία. Τό άκρι-
(.ότερο όμως κτήμα τη; ρίναι πάν
τα ό,τι τή; άπόιιεινε άπό τό ρργο
τοϋ Μητροφάνο'.ις, κάπου τετρα
; φορέ; μέ τό
μοναχών τή; Άγία;
«Έτελειώθη ή βίιβλο;
διά
χριρός τοΰ αμαρτωλόν ΆντοΜίον,
ΜοναχαΓ' έν τφ νησί<ι). Ή μέν β'Χλος μενεϊ ιείς τόν αΐώνα, οί δρ ίνάκτυυλοί μο> υπό χοός βροοθή-
σονται·»....
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σι«νρχίζρται)
Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
ΤΟΝ ΜΑΪΟΝ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ 1920
Υπο—ρατήγου έ. ά. ΑΓΤ. ΓΕΡΜΙΔΗ
Β'
Σουλταν^ή; κυβερνήσει·);. Καί
ρνμφ(ι>να μέ τίς όδηγίε; τοΰ έπα-
Λιδρνθέντος θρακι<κβΰι Τονρκικοΰ Κομιτάτου, άνακήρνξε την αύτο- νομία τής θράκης, σχημάτισε κυ- βέρνηκΐι μέ ,τρόεδρο, ΰπουηγό Στρα τιωτικιΤνν καΐ άρχιβτράτηγον τόν Γδιο κα< αρχισε νιι όργανώνη στρα τκοτικρς διη-άμεις στήν Α. θρά¬ κη καί σνμμορίες Κομιταΐζήδων στήν Δυτική. Άίλά δπιος άνέφρ^α καί, -τιό πάνο>, τό πλήρωμα τοΰ χρό
εΤχε φθάσει
Μέ την
3.— Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ Α1ΙΕΛΕΤ-
ΘΕΡΩΣΙΣ ΤΗΣ ΔΤΤΙΚΗΣ
ΘΡΑΚΗΣ ΧΟΝ ΜΑΪΟΝ
ΤΟΤ 1920
Τύ σύννεφο εκεϊνο τής Συνθή-
κ.ης τού Βονκουρεστίου κράτησε
την θράκη στήν φαβερή σκ,/.αβιά
άλλα 7 χρόνια. Δέν μ,τοροΰσε ό-
μιος νά κραττιοη &λλο. Τό .τλήρω-
μα τοΰ χρόνον είχε έ'λϋθΐΐ
'ίΐ άνακωχή τής 11η; Νοεμβριού
τοϋ 1918, έ'φερε τό τέλ»ο; τοΰ φο-
6«ροΰ έκείνου Α' ΙΙαγκοσμίοι» 11ο
λέμου. Καί ή Ελλάς, ή όποία έ¬
λαβε μέρος σ' αυτόν, παιρά τό
πλευρό των Σύμμαχον, καί μέ τίς
10 έμπειροπόλειιε; Μεραχίε; της,
ουνετέλ.εσε τα ,ιεγιστα στήν νίκη
έ'κβασί τού στό Μακεδονικό
Μέτω.'ΐο, άρχισε ·ά δρέπη τοΰς
καρ.τούς τής νίκ,Γίς. Στίς 4 Όκτω
βρίου τού 1919, ή
IX
Μεραρχία, «τίς 9 τό ,-τρωΐ £ίσήρχετο στήν Κο
ύ.τό τύν στρατηγύ Λεοναρδόπουλο, μοτινή, στήν πλατεΐα τής οποίας
παρήλανναν οί μονάδες της, μέσα
σέ άπερίγραπτες εκδηλ.ώσρις χά- ]
ράς καί ενθουσιασμόν τοΰ έλληνι-
κοΰ πληθνσμοΰ τής π?.ρο>ς. Καί
σύγχοοινα, αλλρ; μονάδες τη; ί-
δια; Μεοαρχίας, ξεκινοΰσαν σι-
δηρο^ρομικώ; ά.ιό τήν Ξάνθη καί
τόν Παλ.νανβο -«αί ?(ρβαναν μέχρι
τό Σοι^φλ,ί, Αιδνμότριχο καί Καρα-
γάτ;, ενώ —ίς 6 τό πρίοί τ-ή; ιδία;
Σιηθήκ,η τοΰ Χάν Ρρμο, ή Δ. θρά¬
κη .-ταραχορή'θηκ.ε στήν Έλλάδα
καί στίς 14 Μαίου 1920, άρχισε
·; κατάλητψίς τη; άπό τό%' ρλλ.ηνι-
κύ στοατό. Την χαρίΠ'γή τής ίστο-
ρικής έκ-είνη; ημέρας, ή υπό τόν
ϋ.-τοστράτηγο Ποίμΐκο Ζυμπρακάν.η
Μεραρχία Σερρών, πεςινοΰσε ττ'ϊν
γραμμή Σώστη - Μεσούνης καΐ
"" ίτο άντίνομον, πρός την ά,το- | νηιόχλευΛαν
""•'-ήν των, εάν εκρατοΰντο άμέ | "Ελληνικήν ψυχήν, ώστε καί
ακριβώς,
Τ%ο·. ΦΐΌΐκύν είναι,
10 άπίβετον. Καί ουνέϋη.
^ κατηνθΰνετο,
Ή
νο:
τήν ΐ|·ι«χικ.ήν ορμήν έ:
/Λθϋ, ό οποίος,
Ει? την ηραγματι·/.ότητ«, είχρ τιι
■■"ινώβει τόν χρόν»ν. Διότι άπε-
^ϊν, ότι τρσσας>ε; αίώνρ; ά-
•""■ίχτον δοΐ'λρία;, έστάθηβαν ά
Ίιανοι νά πηϋραμαρφώσοιιν τήν έ
'Ζ'|ν οννρίδησιν. Ό κ/πακτη-
!ΐ! ί'χε πράξει τό πάν, διά νά
^"ί'Χη την άλλοίοσιν. Καί πνεΐ'
•""«ήν διαστροφήν κα,ί υλικάς κα
καί μαρτύριον καί αίαα
,1^ χρησιμοποιήσει. Καί όμως
^'ίθοξεν άποτρ·λεσμα άντίθρτον
Γ°° ϊ-τιδιωκομένι.υ. Κάθε άλλο .τα
ίβ_Χατώρβιι>«ϊ νά δαμάση τύ
"•νηΐΧίΐ. Καί αιφνιδίως, αύτύ με
τρ«.ήβη κϊ- θυελλαν, πού «αρέ-
■ίΈ την εχθρικήν κατ(ΐσκει·ήν τε
Λατρίδα έ-λενθρρα-ν, άκ,μαίιη·
'^θήίτανον. Καί ώμίληίΐΡ,
ή Ιδικήν τη; γλώσσαν, ή
τό πάθος θυ-
"; ρπερασρν
?. Καΐ
μο.ρτύριον, διά νά καθα-
^ ή ?ςκα.
'Υ:»ήθχαν, λοιπήν, εις
την έ-
1821 τα στοιχεϊα
λόγος -ά μην ήμπορή νά άπο-
μακρυν·θή άιτό την περιοχήν καί
τΐ»ν εποχήν το>>. Όλοκλήρους βι-
ίίλιηθήκα;, αντονόμοιι; καί ,-τερι-
ίτπονδάστονς άποτρλ.οΰν τα τριλολο
γικά ρργα, .-τοί« (ίχουν ώ; Θέμα
κάτι άπό τόν μεγάλον Κορσικπ-
τόν. Κ αί άκΛαη καί σήμειρχχ ή
οχίτική <τιλολογία ρξακολονθρϊ νά πλουτίζεται μρ σπουδαΐίΐ ρργα, πον καλνπτοι»ν δλ.ας τάς .τλ.ρν- ο.άς ένδιαφέροιντος, ά,τό τοΰ κα¬ θαρώς ιστορικόν μρχοι τοΰ ι|η*χο- λογικοΰ. ΕΊ; πνκνά διαστήματα έκ&ίδρται καί εν(ϊ νέον βιβλίον, Λιά τόν Ναπολροντα, που ρρχρ- ται νά προστεθή ρίς την άτρλείίο το·· σειράν των προηγούμενον- Είς την "ιδίαν έκτασιν τό η·"1- νόμενον δέν ρπαναλαιμβάνρται προ κειμένου διά τό 1821: Κ(ΐί ή ί- ξήγη<ης είναι πολλαπλή. Είς ρ* των .τπραγόντίον, αίφνης, ποΐι έ Ο μηνεΰρι την έλλειψιν ποσοτικής φιλολογική; καταΛολής, διά τό ε .τος, ρϊναι καί τό γεγονύ;, ότι ή λογοτεχνία μόλι; ίδημιονργεϊ- το. ΜαΐΧ μέ τό 1821 ούσϊαστικ/ώς έΕρκίΛΌΰβΡ. Καί «ΐχε άμρτρητα «νγχιράνως θέματα, &ιά νά στρί α|>η τό ενδιαίτρροΛ' της. Παρά ταΰ
(Συνέχεια ρ!; την 6ην σελίδα)
την Ξάνθη καί την
μέχρι τοΰ 1 Ιολ.υά/θον ,τ,εριοχή της,
ενώ τα αλ/Λ διασυμμαχικώ στρα-
τεΰμΛτα κατελάμϋανον την νπόλΛΐ-
πη Λυτική θράκη, ή όποία γινόταν
Διαιτνμμαχικό ΚπΓ(τίδιο υπό τόν
Γάλλο στρατηγό Σαπρν, μέ πρω-
τευουσα την Κομοτινή, στήν όποία
ίγκαταστάθηκε κ«ι "Ελληνας άρ-
ής, ό μετέ.τειτα πρώτος γρνι-
Μέ τίς διόπτρες τοϋ «ΚΟΣΜΟΓ»
ΔΙΑΚ0ΠΕΣ
Κ»Ί πύτρ φίλτατε, εάν ή έρώ- διακιοπές στήν Κεφαλλονιά, μά
τηση δέν είναι άδιάκριτη, πέιρ- | κάθε φορά καί ιδιαιτέρα τούτη
τ ήν έποχή ό νοΰς μου .τάντα τρέ
χει σ' αυτήν. Δνστνιχώ; οί πολ-
λέ; άσχολίε; δέν μοΰ έπιτρε-πονν
ιουμε την άδειοΰλ.α μ«ς;
— Μά κατά τα μεσα Αύγου¬
στον ΰπολ.ογίζω.
— Καί θά την ίτεράσουμρ στό ' -^ φέτος ινα τήν χαρώ. Σάν γυ
κλινόν αστυ τή; ΙΙαλλάδος ή σέ ρίση; δμ*)ς πάρε μαζί σον ε'να
κανένα νησί; Ι μπουκάλι ρομπόλλα.
— Τί είναι πάλι αύτύ;
— Τό περίφημο κρασί, τοϋ νη
— Αυτή την φοοά άγαπτ|τρ
μου οέ Λ·ησί καΐ μάλιο-τα στήν
Κεφαλλονιά, στήν ώρίχία Κεφαλ
λονιά.
σιοΰ ποϋ θά τό ζή>^νε καί ή .τιό
καλή τοΰ Ρήνον σαιμπάνια. Καί
— Σέ σνγχαίρο) φίλε μο' γιά κάτι άκάμα, μή ξεχάση; νά έ.ι<- τήν ρκλογή. Γιά μιά άκόμα φο- ρά μβΰ οίνει; τή ν ίϋκαιρία νά (τκεφθή; τό μοναστήρι τού Άγί ου Γερασίμον σ:όν κάμπο των ό εκτιμήσω τό γοϋστο «Κ)ν. θά χορ | μαλών στούς πρόποδες τοΰ ψηλό τάίΐης όραίες άιιμουδιές, όλοκά- ι τερου νιισιώτικου βουνοϋ, τοΰ έ- θαρη γαλανή θάλΛσσα, πολιτιβμέ λατόφυτον καί ίτιβλητικον Αίνου- νο .-τεριθάλλον, νοβταλγικές κα>·- | "Αν μάλιστα αποφασίση; ν* ά-
τάδε;, σΰντομε; έναλλαγές τοπί νέΐβτι; προί «την κΛιρνφή ταιι,
όν, άξιοθέατα καί άξιοπ,ερίεργα | θά εντιυκοσιασθή; άπό τα φαντα
φυσικά φαινόμενα, καί μέσα στ'
δλ,λ.α θά ένθουσιασθής μέ τό γνο-
«τό κεφαλ.λοΐνίτικο χιοϋμορ.
Μά τήν άλήθεια άρχίζιο νά
ζη/.εύίι). Πολλνές φορέ; πέοασα
(Τμαγορικό 'θέομα τή; ανατολή;
τοΰ Ηλίου.
Καλό σου ταςεΓδι λοιπόν, καΐ
μή ξε.χνά; την ρομπόλλ.α.
ΒΙΣΦΟΣ
κός διοικητής Δυτικής θράν.ης,
Χαοίσιος Βαμβα·<άς. Ή αΰρα τής ίλενθρρία; ρ,τμρ..* σ' ίίλη την θοά ημέρας, ή υπό τόν στρατηγό Κ. Μαιζπράκη Μρραρχινι Ξά'θης, ά- ,τοβιβάζετο άπό θαλ.άσ<τη; στό Δί- ΤΟ ΕΠΙΤΥΧΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΟΥ ΠΑΠΙΑΘΗΝΑ Ι ΚΟΥ ΤΗΣ 4 ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ Τό ΙΙαναθηναικόν Στάδιον έ- τοΰ κόσιμου. π« τρεϊ; βραδυέ; έ.τλημμνρισε ά Ή 'Επιτροπή κατόπιν άνεκοίνι.» πό κόσιιο. 'Ε.-ΐίσι;μοι, πρε«6ετ<τ(Μ, σε ότι έβρά&ευβ· κατά σειράν 1) αρχαί, λαό; ά.τό κιίθε τάξιν. Έ Βραζιλίαν μέ την πριυταγιιινίστρι δοθή τό διεθνε; φεστιβάλ λαϊκοΰ αν Κλαοΰντια 2) Αγγλίαν μέ τραγουδιοΰ. Κατ' αρχήν ό "Ελ- την πρι»ταγιονίστριαν Ταμάνθο >.,-, καί οτ Έλληνίδρ; κυρίε; καί | δέ Άγάτς καί κατελάμβανε την , λην καλλιτίχνη; κ. Γεώργιος Οί Τάόν 3) Ίσραήλ μέ πΟ..,ταγ...νί
βιβποιγίδρ; φ.λοτρχνοϋσαν τί; έλ .τηλ... Καί ό πλοίαρχο; τώρα Κ· | λΓ,νομ(6η- ίχηιοίτηοΡ καί παρου στρ,αν Ίλαν,'-
λην,κε; σΓ,τιαίρς, πον θά στόλιζαν | Μρλ.ά;, επα,ρνε τό τηλεγραφ™ Ι σίΛ0Ρ τά μίλη τη. Λιε-θνοΰ; κοι- 'ΤΛολΓτγίζεται ότι .;0
τοϊ'ς έϊώατρς των σπιτιών κ.αί των
καταστηιιάτιον.
Και'ονργια ό';ΐ(ι)ς .χρρι.τλοκή πά
ΓΓ.υ<τιά(τθηκ€ καί ,-ΐάλι. Στίς 4 Ά- | τη; κνρια; Φ.μεοέλλη, .-τού έ'λεγε: τι/ής ί.ΤΙΤ0(ΚΙής. Επηκολούθησε ! ά .ταοη/ολοΰθΓ,βαν καθε <Γί· ής ή μ τρ-λοΰντπ. ο! γάμοι τή; ίχΤ#λρσι; τοΓ, ΛΕρι™νο0 νικητηρί στ,βάλ καί έ'λαΓκιν 40 ?θ,νη μέ θράκη; μέ τήν μητέρα Έλλάδα». ' οι, τ:αγοι·διοϋ >:αί κατόπιν έκτέ-
Μέχοι τί; 20 Μαίον όλοκληρώ- >Ρσι; Τ(Τ,ν διαγυ»νιζΓ»μρν.ι>Λ τριι-
,-τριλίουτοΰ 1920, ο β.ο.κητή; τού Θγ,κρ ή κατάληψ. όλης τής Αντ,- ^,. Από τ01-, Λθώτοΐ, αί „
π; Άδρ,ανον;το<λ.ν ρδη,ρυοντος Α^ κή_; θράκης καί οί "Ελληνες στοα τοΓ, ίνδΜ(Ατον> δ,ότρ καί ίνρνίτο _ χή έπ,τ,-χία
τοτ'οκικον
Σώιιατο;
ρο;. Άπό μ.'-ρονς τή; Έλ.λ.άδος
κατεβ/.ήιθη επιτύχη; φιροντ'ις δ '
("ίλ.α. Καί ώμολογήθη ή Έλλην
Λτρα.τοΰ ' τιώτες ρ—ήσαν τί;
οννταγματάρχη; Τζαφέρ Ταγιάρ, ' τού; μ.τροστά στήν μυθολ,ογική
ιιμοΰιιενος κι' ούτος τό παοάδρι- . Όορίττιά'δα, την ΐστοοική Άδοια- ' Τρ/ίοβη(ΙΛν
γιια τού Μουσταφά
πού περίμΠ'Ρ κι" αυτή, μρ
γιά νά προλάβη ι ήν κατάληψι τής όλόκληρη τήν Άνατολική θράκη,
Α. Θράκη; άπό τά έλ.ληνικά στοα- τήν δική της άπελευθρρωσι.
τεΰιιοτπ, ρ.τανεστάτησρ κατά τή; ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑΙ ΕΚΛΗΛΩΣΕΙΣ
Ήρωϊκός ό αγώνας της νά
κρατήση τα ήθη καί ρΘιιιλ τοΰ
πεπολιτισμένου ΜικοίΜΤΐατικοΰ κό
Άξιότιμε κ.νριε
Σάν γόνος Σμυρναΐκής οίκο-
γενεία; πάντα μέ <»νγκ<γο·Ρν τα περ'ι τή; Ίιονία; κ,αί τού λΛμ- προΰ λαβΰ τη; άναγνώσματα καί βι»ζη-τήσει;. Άδιανβητον είναι δταν μερι- κοί καΐ μάλιστα .ιΐει>ματικ<)ί Λν- γΙοιο.τοι προσπαθοΰν νά ά<ραιρρ- σο»·ν — μαχιρίζοντα; μέ κακόβου λη μελάνη — τίς χρνσέ; σΐλΛθϊς άπό την ίσΎορία — τα ήθη καί ίθιμα — τοΰ πολιτιπμβΰ τής Σμύρνης. Ξια;ονλκ-η<ΐΡ μ ε τήν πέννα της ή Άααζώα κυρία Στρλλα Έ.τι- φανείον Πετράκη. Μπράβο στήν μαχητικότητά ττ,ς νά κτ]ΐ'π·ήση την των Ίώνων κακολογία. σμόν. "Ας γίνη παράδειγμα ή Άμ/ι- ζών<ι κι' άς προτείνονν τα στήθη τής πέννας τον; οί "Ιωνε; αν- θριοποι τοΰ .τνεΰμα'το; γιά νά στα ματήαη όριστικά πιά αντή ή κα- κ.ολογία. Εδχαρι-θΓτώ γιά τήν φι,λ.οξε νία Μέ έν,τίμηοτ) ΓΕΩΡΓ. ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ Άξιότιμε κ.ΰριε Διευθνντά Σά; .ταρακαλω θβρμότατα φι- λο|ενήβ·τε τίς λίγε; γραμμές μου <ηήν άγαπημένη μας εφημερίδα «ΙΓροο·<Γνγικός Κόσμο;». Δέν γνωρίξω .τολλά γράμματα διάλειμμα πρντε λνΡπτών. Κατά τό δεύτερον μέρο; εξε- δέκ.α τραγοΰδια τού διαγω,νΐΛυοΰ. Έ-τη νολ.ονιθησε νέον διάλειμμα καί ε- γινε ή πρώτη έ'ξτρα διαρκεία; 40' ,τερίπου. Ταυτα την πρώτην εσπέραν τή; 4η; Ό λυιιπιάδο;. Αί λοβοΰσαι ιιέρο; εί; τα "Ε5 τρα ήσαν αί μεγάλ.αι καλλιτέχναι Λίτλ Τύννυ, ή κ. Μιρέγι Ματτι έο, Λ. Γκόλτεν, Γκέϊτσε, Κάρ Τέτ, (όρχήστρα μαί'ρων), Άλίκ.η καί Έλί,νη Κέσλερ, Μάριια Λε ϊντ, Μασπίνο Ρανιερι, Τΐόνντ' Χαλ.ιντρϊ. Ό κ. Γειοογ. Οϊκονομίδη; ε- ΤΟΤ ΧΡΗΣΊΌΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Δ' Στά 1952 συνθέτει τό ποίημα Πολλέ; φορέ; μάς έ'λεγε ό ποι- «Πίνοος>, πού ή Άκαδημία Άθη-
ητής: »Δέν ξαίρΐι> τί θά έπιζήσει νων 6ραβεί»ε» γιατί «μέ πΐραγμα-
μετά τά θάνατό μον< άπ' τό λογο- τικήν ποιητικ,ήν έ'μπεν>σΐιν καί βα-
τεχίκό μου ?ργο. Μά έλπίζω πώς θείαν πατριωτικήν συγκίνησιν, ό-
δέν θά χαθεϊ ποτέ ο,τι ργραι|« πο>; άναφέρει ή σχετική είσήγη-
γιά τόν άγαπημένο μου παιδικύ σις, έξήρθη ό 2π·εράιτσας είς
κόσμο». Καί στ' άλήθεια γιά τά τόν ύμνον τών μεγάλον κατοοθω-
παιδίά οί στίχοι τον Σπεράντσα μάτων τών ήρώ<ι)·ν τής ΙΤίδου είς έγιναν ώδή νχιΐ τραγονδ), νμνος φρτίο-εις μεστάς, άνταξίας τού θ«- ΚΓίϊ πι.:οσε»«χή. Έΐόνιοε αΰτό ίδι- ματος είκόνας». "Α; όκοΪΌ-ωμε τίς αίτεοα ό ποιητή; τής Ίίονίας Νϊ- ώραϊες στροφές τής «Πίνδον»: κος Τουταντζάκης: | ΙΤρίν ρίκοσι τάοτα χρόνια ή «Έ- —«Σπρράντσα, τά τρα'γούδια στία Νέας Σμύρνης" άναζήτηοε στά παιοικά χείλιι έγιναν προσευ- τόν Σπρράντσα ό'πίυς συνθέσει τόν »■ Ι "Τμνο της. Τόν "Τμο τού λαμ- Ό Χπεράντβας άγάπηισρ τό ^ροΰ αυτού πνευματικοΰ κρντ|ρου, παιδϊ μέ όλ.η τή δύντίΐμη τής ψυ- πού επειτα άπό ιή μεγάιλη σνμφο χής τού άλλά κι εκρΐνο τόν άγά- ρά τοΰ 1!»22, άνέΉώε τήν έπιβί- πησε μέ όλη τήν άγνή καρδιά ι.>ση των μεγάλ.ιυν Ιδανικών τή;
τού. Καί την Λαρτοή τού πρό; αύ- Πατρίδας. Ό Σ.-χεράντσας όιφησ€
τόν άγάπη τήν Γοειξΐ πολ,λές φο- ν' άναιδώσει ή λ.ΰρα τού βαθ«ϊς
ρες. "Οταν ό Σ.τεράντσας βρκτκό- νοσταλ.γικούς ρυθμούς:
ταν στό κρίββάτι. τοΰ πόνον, τακτι Πατρίίκι γή τής μοίρας όλ.οικα,ύτω-
κά τόν έπισκεπτόνταν μάθητε; (μα,
τών σχαλείων καί τοΰ πρόσφεραν Το χ^, μ«ς μιά φλόγα σοι> εχει
λουλοΰοΊΛ. Καί τή μερά πού άλλο- (αάρίΐ
τε γιάρταζε προσήλθαν μ' εύλάβεια -/χά τή; έλΛίδα; άναψεν έδώ τό ά-
μοθήτρΐΓς τής ;ί(ιώτη; τάξης τοΰ (κοίμηττο λ.υχνάρι.
ήημοτικοΰ βτό νεκροταφείο κι ά- Τριγΰρο σου οί ψυχές μας παρα-
πάθεσαν ατόν τάφο τού ό,τι πιύ (στρκοννρ
αγ«πημένο ήταν γι' αϋτε;: τί; όλνόΐρθε; Έστιάδε; κι άγρνπνάνε
κοϋκλες τον. καί θη>σαυρούς φυλ,άνε
Ό Σπεράτσας είναι άκάμη ό τού; θρνλ.ους, τά ίερά,
πατριδπλάτρης αηιητής. Στάθηκε μιά δόχτνη, ποί' την πότκΚίν τοΰ
ί πνειηιητικός ι ής στρατιοτη; κι (Μέλη τά >νερά·
ιπανε.ιλημμέν(ΐ ιήν {ίμνηισε: Ι Ό ποιητή; ό'μως δέν στάιθηκ.ε
Έλ.λάδτ, τήν άγάπη σον ζωή; μόνο στόν ΰμνον αΐιτόν μελετών-
(ιΐκ-θίΐό ρχιο κάμει, τας την άξέχαστη πατρόα γή.
άνθύς στήν άταλάμη σοΰ δίνε- Μάς ε&ωσε καί τή «Σμύρνη», ά-
(τα< ή καρδιά. ψοΰ, άδάκρυτος στήν άρχή άπύ Λατρεύει τήν Έλλάδα τών προγό την κατάπληξη μπρός στή μεγάλη νοιν, τή σημερινή Έλλάδα κι αύ- οηιμφορά, άφηοε πολύ καιρό νά πε- τή πού όραματίζεται γιά τό μέλ- ράσει ώς ότου μπάρεσε νά τό γρά- λον. Σ' αυτή στραψιμένοι πάντα ψει. 'ίΐ «Σμύρνη», τό ρ,μπνευσμε οί λογισμοί τού. Μέ τόν πιό έ;ντο- νο αύτό ποίημα, εχει τουτο τό έ- νο εθνισμό είναι γραμμ,ένα τά ξαυρε'τικ.ό, ότι διαπνέει α'κτιοδοξία τραγοΰδια τού στή Συλλογή τού , γιά τό μέλλ.ον τοΰ "Εθνονς, χα- «ΓαΛάζιες Ρίιμίς». Φλογόψυχος ! ρακτηριστικό πάντα τής ψυχής τοΰ πατ.ριώτης τραγουδά τού; Ίκά- ρου;, ποίι «καβάλλα στή γοργή ά- ΐττραπή μέ Γ(·τρροκάραί6α περνάνε». Πανΐ|γαίρίζε< τόν Όκτώβρη τοΰ Σαράντα που «τοΰ Μαραθώνα σαλ*τ·:ζει ή δόξα ή α'ιώνια». Τρα- γονδά τό. Νοειμιβρη τοΰ 1944, πού «ξανά τό γαλ-άζιο σνμβολο περή- καί πάλι στήν Άκρόίτολη ά- νεμίζει». δημιονργοΰ. "Α; τόν άκούχκομε: Τελ.ετίταία ποιητική συλλογή τοΰ Σπεράντσα είναι ό «Όρφικός Λό γος», αιού διαιρείται σέ τρία μβ- ρη μέ τούς τίτλ,ον; «Στάχινχ», «Κλήματα», «Ρόδ(ΐ», τά τρία όρ- φικά σνμιβολα. Είναι ό έπιστργα- σμα τής ποιητικής τού δημιοι>ργί-
α;, μέ την άπόλυτη ώρι,μότητα καί
! (Συνέχεια είς τήν 6ην σελίδα)
ΗΣΑΝ ΠΟΝΤΙΟΙ "Η ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΑΙ;
Τήν δευτέραν ίσπρραν μετά | κλ.ρισρ τό Φεστιδάλ μέ ωραίον ά
τό μουσικήν σήμα τή; Όλνμπιά
?(θ; ρξρτρλ.ρσθΓ,σ'ίν τα 20 λα'ίκά
τοαγοΰδια καί έν συνεχρία
Τό [διον έ'γινε καί
τα
τήν
ποχαιορτιστήριον λόγον, πλήθος
δέ ωραίον,
ήσαν.
πτ'ροτρχνηιμάτίον ρκά
Κυριακήν, μέ πυλ.ί'ν ρνθουσιασμό,ν Αίκατερίνη Καλουμένον - Γκότση
καί γιά πρότη φορά στήν ζοή
μου τολαιώ διά τοϋ τΰπου νά έκ-
ΐά συναισθήματά μην.
Σνγχαίρω καί
τύ χέρι τής έριτίαου κυρίας Στέλ
λ.ας Έπιφανρίου ΙΙρτράν.η πού μέ
/.ίγα λόγια ργραι|<ρ την ποαγμα- τικότητα — πού δυστυχώ; σιο ποϋν τύσοι καί τοσοι άνθοωποι ποΐι τού; μργάλο,σε κ.αί ποοσέιιε ή Μ. Άσία. Άφοΰ λ.οιαάν βρέθηκε μία γυ ναΐκα Μικρασιάτισσα νά απαντή¬ ση τόσο θαρρετά άξίζει όλες οί ΕΙΣ ΤΟ 45ον ΕΤΟΣ Ό «Πηοσφυγικ.ό; Κόσμο;» ά¬ πό τής 19ης π.μ. ΊοτΎ'ίου εχει συμ πληρωΛΡΐ τό 44ον ρτος άπό τής εκδόσεως τού, εΐσελ-ιθών, έκτοτε, ί!ς τό 45ον ετος. γΐΛ'αϊκες τής Μ. Άσίας νά ΰπΐ- ρτκτανεύωνται γιά την σΐίμπατριώ τισσά τσυς κ. Στελλ.α Έπκτανρί- ου Πετράκη. Ενχαρκττώ γιά την φιλοξ^νία Μέ έκτίμηση ΑΡΤΕΜΗΣ ΙΩΑΝΝΟΤ Κΰριε Διευ6υντά Είς τήιν διάλ&ςίν μου τής 26- ης Μαίου έ.έ. τήν οποίαν εϊχα- τε. τήν καλωο'ύνην νά δημοσιεύ¬ σατε ολόκληρον ε"ίς τήν εγκρί¬ του έφημερίθαν σας, άνέκρερα ώς εξέχοντας Κω-νσταντινοινΐΛλίτας αγωνιβτάς τούς δύο Άρχιστρατη γους τής Έιπαναστάσεως τοΰ 1821 τόν Αλέξανδρον καί τόν Λημήτριον 'Τψηλ.άντην ώς καί τούς άδελφούς των Νικόλαον καί Γεώργιον. Είς τό (ίΰλλον τής 27ης Ίου- νίου τής εφημερίδος σας, εδημο¬ σιεύθη άΐντίθετος άποψις τοΰ Φι- λ.ολόγου κ. Άθανασίου Άσιατίδη, κατά την οποίαν οί 'Υψηλάνται καί σΐ'γκρκριμένο): ό Άλ,ρξανδρος καί ό Δημήτριος κατάγοΜται έκ Πόντοι» καί ώ; Πόντιοι έτιμήθη- σαν κατά την εορτήν τής Ενώ¬ σεως ΙΙοντίον Πεΐιραιως. Έ,τριδή ο,υσικόν είναι ή μία ικ τών δΰο άνωτρρω άπόψειον νά ιΓναι ή ίστορικώς ύρθή, παρακα- ;ώ θερμώς, όπω; δημοσιει'ντητε τά διά τή; παροΰση; μου .ταρε. χάαεια ίστορικά στοιχείίΐ διά τήν ενρ,ιιέρΐυσιν των αναγνωστών σας, πολλοί έκ των όποίΐ'Λ' ιιοΰ ίϊήτησαν τηλ^εφωνικώς διεΐκκρινί- σει;. Τοΰς 'Τι|ιηλάντας τούς άνρφε οα ώ; Κων)λίτα; άγίιινιστά; διό τι οί ίδιοι εί; τα άφι<ερωτικ(Ί, τιον πρός την Φιλικήν Έταιρίαν γράμ ματα άναφέιοοι', ώ; ιδιαιτέραν πατρίδαν των τήν Κωνσταντινού- πο/.ιν. ("Ορα έπιουναιπτόμενοΐν πί νακ.α εί; τον Α' Τάμον τοΰ Δο- κ.ιμίου Ίστορικ.οΰ τοΰ Ίιοάν. Φι- λήμονο; (Τελ. 414 καί 415). Ή καιταγιογή των 'Τψηλαντώιν έκ τή; Κων)λεως έξάγεται σ<ι- σώς καί άβιάστως έκ τή; σχε- τικής πλουσία; 6ιβλιογραφίας διά την οποίαν καί, παραπέμπο τού; ένδιαφερομένου; εί; τόν 12θν τό μόν τού Λρξικοΰ Έλ^εκθεροΐ'δάκη σελ. 518 οπου καΐ μημονενεται. Έκ. τή; άνωτρρ<ο βιβλιογραφί- α; σΐΎάγεται, ότι ή οίκογένεια τών 'Τψηλ.αΛΤών άνάγει τάς ρί- ίας της κατά την οικογενειακήν τη; παράδοσίν είς τούς Βυζαντι¬ νοί^ χρόνους, ότε καί ήρχισε ή δράσις της άπό τοΰ Οικουμενι¬ κού Πατριάρχου Ιωάννου Ξιφιλί νού - 'Τι|ΐηλάντη τό 1064 γεννη θέντος είς Τραπεζοΰντα τό 1010 - 1012. Μετά τήν άλτοσιν τής Πόλε¬ ως υπό των Φράγκον τό 1204 ή αϊκογρνρια τών 'Τψηλαντών διρ- σκορπίσιθη καί κατά τήν αΰτήΐν παράδοσιν ε'να μέρος κατρφυγρ ρίς την ΤραπΒζοΰντα μετά τών ίδρυ σάντων τό νέον βασίλειον τής Τρα·πρζοΰντος, των Κομνηνών με τά τών όποίοΐν οι»νεδέοντο καΐ (ίραδΰτερον σννήψα-ν συγγένειαν, τοΰ Κων)νόν 'Τΐ(>ηλάντου - Ξι<ρι- Ιίνου Λ^μφενθέντος τό 1384 την Εΰδοκίαν θυγατέραν τοΰ τότε βα σιλεύοντος Έμμανοιήλ Κομνη- νοΰ. Μετά τήν καιτάκτηβιν τής Τρα- πεζοΰντος υπό τώίν Τούρκων (1461) ή οίκογένεια περιέπεσε εις άφάνειαν χαί, έπακολουθίΐ ί- στοιρικόν κενόν δνο ολόκληρον «ίώνων είς τήίν συνέχειαν τοΰ οϊ- κου μέχρι καί, τοΰ ΙΖ' αιώνος, ότε άναφαίνεται περί τύ 1665 έγ κατεστημένος, άγνωστον άπό βτό- τε, είς τήν Βιθύην (Ξηροκρήνη, Κουρούτσεσμε) τοΰ Βοσπόρου, ό Άν'τίοιχος έκ τή,; σειρά; τών *Τ •ψηλαντών - Κομνηνών. (Ώς γνιο στόίν ή Ξηροκρήνη ήτο τό θέρε- τρον των Πατρι-αρχών καΐ των έκ τών επισήμων Έλλήνων τοΰ Φαναρίου, Ήγευόνοκν, Μεγάλίον Διερμηνέων κ(ΐι των Άιρχόντων τής Πιτριαρχικής Αύλής). Άπό τοΰ έγγόνου τοΰ Άντιό- χου τοΰ '1<ι)άννοι> άρχονται τά
ίίίτορικ.ώς βτ&αΐ'νμένα πς>όσίοπα
τής οίκογρνείας. Έκ τού '1<ί)άν- νοΐ' κατ' ευθείαν άπόγονο; ήτο ό είς Κων)λιν έπίση,ς γεννηθείς .τερί τό 1726 πάππος τών 'Υψη- λαντών τοϋ 1821, ό Άλέξανδρος. Τίος τοΰ Αλεξάνδρου ό Κίον) νος εγε-ννι'.θη ίπίσης είς τήν Κ ών) πόλιν τύ ι'Ιίθ καί υί°ί τ°υ ΓΪναι οί Άλυέξαν&ρος, Ληιιήτριος, Γεώργιος καί Νικόλαος τούς ό- .τοίους καί έμντιι·ύνει<σα ώς Κων) πολίτας. Ό Άλέξανδρος 'Τψηλ^άντης έ γε'ννήθη είς τήν Κων)αολιν την Ιην Δεκεμβριού 1792, ό δέ Δη- μ,ήτριος έπίσης είς τήν Κων) πό λιν τήν Μην Δεκεμβριού 1793. Κατ' ακολουθίαν τών άνοτέρω ορθώς είς τά άφιερωτικά τιιΐν γράμματα θεωροΰν εαυτούς ώς Κων)πολίτας, άδιστάκ.τω; δέ δύ¬ ναται νά ΰποστηριχθή, ότι οί Κων ) πολίται 'Τψηλάνται κατάγονται κατά τήν οικογενειακήν τον πα- ράδοσι'ν έξ οικογενείας ή όποία εδρασε εί; μέν τό Βυζάντιον ά¬ πό τόν ΙΑ' μέχρι τόν ΙΓ' αΐώ- να, είς δέ τήν Αύτοκρατορίαν τής Τραπεζοΰντος άπό τόν Π"" μεχρι τά μέσα τοΰ ΙΕ' αΙωνος. Ή οίκογένεια τών 'Τψηλ,αντών διετήρησε τήν παράδοσιν τί>ς είς
τόν Πόντον διαμονής της διά χρο
νικόν διάοτημα δία τό οποίον ότε
(,.οΰμειθα ιστορικόν άποδείξεων τό
σον διά πρόσχυπα όσον καί διά
πράγματα, κυρϊιος πρός απόδει¬
ξιν τής σνγγενείας της μιετά τών
Καμνηνών καί τής έκ τοΰ Βιιζαιν
τίοα» καταγωγής της.
Μετά τιμή;
ΓΕΩΡΠΟΣ ΚΑΜΑΡΑΔΟΣ
Ταξίαρχος έ.ά.
2
5ΝΛ. ΚαΤΑΙΙΛΗΚΤΙΚΚΣ ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ .
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπδ. τό άριστούργημα τρν ΣΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
"Ο Δ-Ι'^ΒΟΛΟΣ ΣΓΗΝ ΤΟΤΡΚίΑ>
Αιάο-εΰή;' ΑΤϊΌΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ'
380ον
Πρέπει νά σοϋ αώ κύριε Ίαννά-
κη, δτι τόσο ό Νταύτσιος τού ΙΙά
πά στήν ΙΙάλη, δσο καί ό βοηθός
τού καί προστάτης μου Καιρδινά-
λιος, εΐχαν μνηθή «την άπ,ελευθΐ-
ρωτική όργά<οση των Γραικών: ί'Ειλληνόγ?Λ)σσον Ξενοδοχείον» ά- πύ τόν Άθανάσιο Τσακάλωψ, κα- τά σύσταση τού προέδρου τής όιο- γανώσΐως, γνοιστοϋ ζωγράφου κό μητα Σουαζέλ Γκουφφιέ, γιά τόν όποΐο σοϋ μίλησα καί, τοΰ όποίου γράμματα σχετι-κά μέ την ιδρύση και τούς σκο™)ΰς τής οργανώσε¬ ως αυτής, τούς εΐχε παραδόσει. Ό Κοοοδινάλιος, θεριμύ; ιμλέλ ληνας κι' αύτάς, ποοσπάθη<τε νά μέ βάλη κι' έμένα βτήν άργάνω- ση, μά έγ, άποφεύγοντας τις πο¬ λιτικάς περιπέτειες, όέχθηκα νά ένιοτχύσω τόν άγώ« τους, μ' έ'νι; γενν<ιϊο χρηματικο ποσόν, άλλά άο νήι&ηΜα την πρότασή τού. Ό καλό, μου φίλος δέν βπέμ,ενε, δεχθήτε δμως μιά έπιταγή έκαιτόν χιλιά- διον γροσίων ποΰ τοΰ εδωσω. —Ναί, θυμαμαι, έ'κανε ό Ίαν- νάκης, έγώ την πλήρωσα στόν Κ'υρδινάλιο κι' αυτή την έπιταγή. Μοΰ εΐχε πή, αν δέν μέ γελάη ή μνήμη μου, πώς ήταν δοιρεά σα; γιά τοΰς (ρτιοχοΰς τού. — 2-τ" άλή,θεια, έ'τσι δικαιολόγη σα την προοφορά μου, είπε ή Μαο κησία. καί συνεχισε: — Λίγες μέριες άργότερα, ό Κ«ρ δινάλιος μέ επισκεφθήτε πάλι στό σπίτι μου καί ·ιιί π«<ρεκάλ..ρσρ νά παραστώ σέ μιά φιλική συγκΐντρω ση πού θά γίνονταν στό δικό τού σπίτι καί στήν ίποία θά £παιρναν μέρος ;ι»λλοΙ άπό τοΰς μυηθέν- τ«ς σιτι'ιν όργάνωση. Δέν ή'θελα νά δυσαρεστηθή) τόν πνενματικό μου, πού μέ τόσηι έμπιστο·σύνη μρ πεοιέδαλε καί δέχθηκα την ποόσ κλησή τού. Στήν συγκεντρώση έ,χείνη, κύ¬ ριε Ίαννάκη, βοίσκοταΛ' καί ό πρίγ κιπα; Μονρούζη;, πον ως τα τότε δέν τόν εγνώριζα. Ήταν τελείως δι»αφορετικός άπό τόν Ραούλ κι' &ς Ιλεγε πώς ήταν λρ/ώτίιρο Τοΰρ κος «αί, πε.ρισσότερο Εύρωπαϊος. «Τέτοιον δν&ρα —σ,κέφθηκΛ— πώς νά ιμήν τόν άγαπήση ή Σουλτά- να!». Ό Καρδινάλιος μοϋ τόν σύ στησε καί εμεινα γοη.τευμένη άπό την εύγένειά τού, άπό τή μορφωθή τού «αί άπό τόν ίπποτικό τού χα- ρακΐτήρια. Άπό τότε δημιούργησα φιλικό δεσμύ μαζί τού καί άπολάμ βανα σνχνά την σνντοοφιά τον στά σπίτι μου. Στήν άρχή ό Ρα- οΰλ δέν ρ'δειξε πώς τόν ένδιέφε- ρρ ή φιλία μου μέ τόν Ρωμηύ αυ¬ τόν, δταιν1 δμως εΐδε τίς έπκΐκέ- ψεις τού στό σπίτι μοί» νά γίνουν¬ ται πιό συχνές, κι' έγώ νά τοΰ μιλάο> μέ ίδιαίτερο ενδιαφέρον γι'
αυτόν, εκανε πώς ζήλρψε, γιατί
δέν πιοτείκ» νά ξήλεψε στ' αλή-
θεια, καί μέ παρεκάλεσε νά πάψω
νά τόν δέχουψιαι.
— Δέν ιμπορεΐς, μοΰ ρΙλρ, νά έ¬
χης έμένα καί νά έθΛντοτροπής μ'
αυτόν τόν «γιουναΛ'λή».
Αύτά τού τα λόγια μέ πείραξαίν,
γιατί μέ πρόσβαλαν.
— Δέν πρέπει, τοΰ άπάντησα, νά
μοΰ ιμιλάς μ' αύτό τόν τράπο. Λέν
τό άνέχομαι. Τόν πρίγκωτα τόν δέ
χοααι σάν φίλο στό σπίτι μόν κα'ι
ποτέ δέν μοΰ εδιοσε την ένττ«ο>ση
δτι μέ «φλρρτάρει». Είναι πάντο
τε τυπικός καί ',ίμιος. Σέ παρα-
καιλώ, κατέληξα, νά μόν έχης έμ-
πιβτοσννη περισσότ&ρη καί νά ίκ-
τιμάς τα πρόσωπα τα όποϊα μέ
περΐίδάλλουν καί πού μέ σέβονται
Ό Ραούλ, υστεοα άπ' δσα τοΰ
είτα, δέν μίλνησε. Τό ερρίξε κα-
τά την συνήιθειά τού, στό α<ττεϊο καί άλλαξε κοι·6έντα. Κα'ι όμος, κύριε "Ιαννάκη, ό ,τρίγκιπας μέ άγαποΰσε. Στήν έ- πομέλ'η συνάντησή μας, .τού δέν έ" γινε φινικά μπροστά στόν Ραοΰλ, μοΰ ρξομολογήθηκε τόν έ'ο<οτά τού καί ζήτησε τό χέρι μόν. Τόν εΰχαρίστησα εΰγενι,κά γιά την τιμή, μά ά,ρνηθηκα την πρό¬ τασή τού: — Τιμώ την μνήμη τοΰ Λν&ςα μου, 'Τψηλότατε, τοΰ εί.τα, καί ίέν σκέπτομαι νά ΙαναπαντρευθΛ. Ό Π,οίγκιπας δμ<ος, ηιοΰ εΐχε |ΐάθει τόν δεσμό μου μέ τόν Ρα- οΰλ, άπό την Έσιιά, μέ νπονοον- μενα προ<τπάθησε νά μοΰ ανοίξη τα μΛτια καί νά μέ άποιμακοννη άπ' αντόν. — Σέ&ο,μαι την θελήση σας, μην απήντησε, 'όοο κι' άν }■( γεμίζη πόνο. Σάς παρ«κ«λί) νά έ£ακο- λοι>θήσρτε νά μέ πεοιβάλλετε μέ
την φιλία σας «αί σά; νπύπχομαι
νά μή έπανίλθ(ι) στό Τδιο θεμα,ίκ
τος .καί αν τό θελ.ήσετε ή Γβιΐι.
— Ή φιλία σας μέ τιμά, τοϋ ά-
.ιάντηοα, καί θέλιο νίι έξακολον-
Οήσετε νά ερχεσθρ στό <τπίτι μο>ι
καί ά μοθ γεμίζρτε τις αδειρς ώ-
οε; τής μοναξιάς μόν. Καί σάν-
καλός φίλος, δέν θελ(ι) ποτέ νά
πάψετε νά Ινδιαα;έΛεσθε γιά μενά
καί νά ι^ιοΰ δίνρτρ τίς π-ιλΰτιμΓ;
σνμΛοΐ'λές σας, ίλρΰθρρα καί χιιι-
Γιίς κανρα (ρύ6ο δτι βά σας .ΐ(ΐ-
ς·εξιγγήσ<ο. "Εχ<ο άνάγκη άπό την προστασίπ σας. Άπό την .τροστα- (4α ενός γενναίου, άνδιοτελοΰς κα ίπποτικοΰ φίλον, δσο θά 6ρί- σκκομαι σ' αύτό τόν τόπο πού βα>-
ριαρχίϊ ή δολοπλοκίίί, ή νπιοκοι-
σία κα'ι ή 6ας>6αράττ}τα.
— Σάς εύχαοιστώ καί .-τάλι, μοΰ
άπάντησε, γιά την μεγάλη τιμή
καί σάς ύπόσχομαι νά χνσο) εύχα-
ρίστο)ς νχι^ την τελευταία ρανίδα
τοΰ αίματός μόν γιά την .τροστα-
σία σας, ποΰ στ' άλήθεια την ρ-
χετε άνάγκη. Και μιά καί μοΰ δί-
6ετε τό δικαίιυμα, σάς συμδουλευιο
άπό τώρα, νά μην εχετε έπαφές
μρ Μουσουλμάνους εύγενείς. Δέν
έχοι·ν τιμή, οΰτε ήθική κοά μετα-
χειρίζονται κατά κανόνα την Υι'-
ναίκα σάν δργανο ήδονής »*λΙ σαν
μέσο εκμεταλλεύσεως. Γιά δλους
(ΐύτοΰς μά καί τούς άλλους Μου-
σονλμάνους, ή γι^α'κα εχει πλα-
σθή άπό τόν Άλ.λάχ, γιά νά τοΰς
Ικανοποιή τάς ωσθήσεις κάι νά
τοΰς άραδειάζη .ιαιδιά. 'Εξακο-
λονθεΐ νά είναι «πράμα» (ιθές).
χ(ι)θίς καιμμιά πηο<Τ(οπΐικότητα. __ 2 άς εΰχαρΐιϊτιΤ), τού εΤπα, γιά τίς σν.μβονλρς σαι, καί «τάς διαιβε- (ίαιώνω πώς σέ καμμιά περίπτίοσΐ) δέν είμαι διατεθειμέΛ'η νά παίξη) τόν £0λο τής όδαλίΛκης. "Ηξεοε, δπως σοϋ εΤπα κύριε Ίαννάκη, πώς είχα σχέσεις μέ τόν Ραούλ, γι' αύτό έκ?1νο ποΰ πρό- σρξα βτήν εκφράση τον, ήταν ε- ν·(ΐ πικρύ μειδίαιμα. Μιά δμοΚ πού μοΓ' δόθην.ε ή Ρνκαι>οία, δέν ηθελα
νά τόν άφήσω άπλήικητο. Γι' αύ
τό τόν λόγο, ΰστ&οα άπό την σκο-
πή πού Ακαλούθηο-ε, συνέχισαι:
—"Εχετρ δίκηο. Αύτάς ή τόπος
ρίναι πιραιγματική κόλαση γιά τις
γνναΐκες. Καί τίς ντόπιες καί τίς
ϊένρς ποΰ τόν (πι-οκέπτονται· Έ-
νΛ γιά τούς ανιδοες ίΐναι Λθιρά-
δεισος. Ιδιαιτέρα γιά τοΰς Μου-
σοιΛμάνους. Οί γνναϊκες, όπως
ρΤναι δι.ι|«οιμένες άπό ερωτα, ρί-
χνονται στήν άγκαλιά τοΰ πρώτον
Χριστιανοϋ πού θά τούς άρέσει
κι' δσες εχονν την δνναμη, δέν
δι<ττά)ζουν άκόμα καί μέ χρήματα νά έξασφαλίζουν την άγικαλια τού. Κατοιλ«6ε τόν ύπαινιγμό. Ξε- (ΐοικατάπΐϊ, κοκκίνισε, ΰστειρα πε<- Οΐιγ,μένος, ώριθωσρ τό κοομί τον κα'ι ιιοΰ άπάντηοε: — Κα,ταλαι&αίνο) τί θέλετε νά πήτε κα} εΐιωιι πρό&ιιμος, δσο μοΰ ίπιτρέπετα*, νά σάς δό>σ<ι> εξηγή¬
ση, γιά νά δάλίϋ τ« πράγιματα στή
6εση τονς. "Ιστος νά μην ξεχνατε
δτι εμείς οί ανδρρς νοιώθοΐ'μρ την
άνάγκη, νά ρχονμρ σχρσρις στρ-
νές μέ γνναΐκες, βστο) κι' αν αύτό
(Τάς ιρανη παράξενο, σνμβαίνιει κί
ποτε νά μην έχωμε την εΰχέρΐΜΧ
τής έκλογής, τής πρόσκαιρης <η»ν- τρόφου ,μας. Αύτό ακριβώς συνέόη >:α ο"' έ,μένα, πού άναγίκάστηκα
νά ΰποκΰψω στό ρρωτικό πάθος
τής Χανούμ, μέ την όποία συνδέο-
μαι. Γιά την Ικανοποίηση κάποιου
μεγάλον ίδανικοΰ μόν, ή γυναίκα
(ΐΰτή, ,τοόθυμα μέ δανείξει
τα, τα όποϊα θά τής
ρΰθΰς μόλις ποιιλήνκο τα
μου στήν Πόλη, ποΰ ή άξία τονς
είναι πολύ μεγάλη. Σ,κρφθηκα νά
τα ΰποθηκεύσο> στήν Τραπέζα τοΰ
ΜπενΓιενίστε, μά οί δροι τοΰ τραπε
ζίτη αυτού μόν ήταν δχι μόνο ά-
σΰμφοροι, μά έξορνκηικοί καί πια
ρώλογοι. "Ετσι δέν μοΰ μρνρι πα-
&ά ή ρκποίησή τους γιά την πλη
οίομή των υποχρεώσεων στήν Χά
νονμ. ώς τό τελευταΐο γρόοι·
"Οταν επιτύχω αντό, τίποτα δέν
θά σταιθή ίκανό νά μέ κοατήση
κοντά της. Λνοτοΰμαι ποΰ δέν μπο¬
ρή") νά σας πώ πε,ρισσότερα, νομί-
ξω, ώστόσο, κατέληξε, δτι μέ κα
ταλάβατε.
— Ναί, σάς κατάλοιβα, τοΰ άπαν
τησα, καί. σ6ς ζητώ στ»γιγνώμη ποΰ
σάς εκανα νά σηεναιχωιρηθητρ. Καΐ
&ρλ(ο νά μέ πιστεψετε. Δέν εΐχα
ποόθεση νά σας προσβάλη).
— Δέν πεΐιοάζει, μοΰ άπάντηο-ρ.
Σάς την» ώφειλα αύτην την έξήγη
ση, γιατί δέν Αποκλείεται νά εϊχα
τε σχηματίσει δλλη γνώμ,η; γιά με¬
νά. Τώοα ξρρετε πώς εχουν τα
.τράγματα καί εΓμαι. 6ε·6αιος πώς
μέ κατανοεΐτε.
Μοΰ φίλησε τό χρρι κι' εφνγε,
αιοκετά (ττετοχο^ημένος. Φαίνεται
πώς χάτι τόν έβαβάνιςε· Κάτι <το- βαρό, πού ήθελε νά μοΰ τό πή, άλλά δέν ετόλμησε. (Συναχίζεται) ΕΠΙΚΑΙΡΟΝ 'Ήρθκνε οί ζέστες πάλι κ«ί σέ κάβε Λ.κρογιάλι ίίλέπρι μνριονς /Λνοιιένονς κ ο ι στήν αμμο ξαπλη>μένους.
Καί τί σώματα, .τοικίλα!
κι' ιιπ' τα δι·ό ίπάοχοΐ'ν φΰλα,
τί πολΰχοοΜΐα μπικίνι
καί ντέ - πιές μά κα!
Τί κοομιά ξεφλονδισμένα,
ατενίζει, μανρισμέ-να,
νά πηγΐίίνουνε άοάδρς
κ«! θνμίζονν... άραπάδες.
"Αλλοι τρέχοΐίν καί γελοϋνε,
ι'ίλλες τσίχλρς μαοονλ.οΰνρ,
κι' (ΐλλοι γϋιρω ϊαχαοιΌνοτη'...
κα'ι τα ιιάτια τους γονρλώνονν.
Κά,τοιοι πίνοννε γκαξόξρς
•/λ' ('ίλλες παι'ονουν κάτι μπό,ες,
ποΰ ο! γέοοι τίς κνττάζον·
καΐ κρικ[ά (Ίναστρνάϊο'·.
' Αλλοι ,-ταίζουν πέρα μπάλ)^,
άλλες κάνοννε τραμ,τάλλ«,
κι' ?ν«ς παίονει μακροβούτι
τοιτρρηό νά .-πάση... μ,,-τοντι.
Χ.
II.
ΜΛΗΙΙΜΑΤΛ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ'
ΛΙΑ ΓΤΜΝΑΧΙΟΠΑΤΛΑ ϋ
Κίΐθηγητής Φιλιλογίας ,,έ ρύ«ό
κιιιον προί'.της>ρσίαν είς Ίδι(,,Τιχή
καΐ Δημοσία Γιιμνάσια άσκήσα;
έ.τί μακράν σριοάν ρτών καί κιιθή-
κοντα Διευθυντού είς "Τδρυιια πηι
Λική; προστασίαν, αναλαμβάνη την
νατ' οίκον διδασκαλίαν Άργαίηιν
ΧΠΐ ΝέΊον Έλληνικ(7»ν ρ'ις μαθητάς
μέχρι καί τής Δης Τάξεοις.
Πληροφορίαι είς τόν Διενθι·ν-
τήν τή; εφημερίδος κ . Σ. Σινανί-
δην καί είς τό τηλέφωνον 755-606.
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΝ ΠΟΝΤΙΩΝ
ΣΤΗΝ ΕΠΑΝαΣΤΑΣ. ΤΟΥ 1821
Τοϋ φιλολόγηυ κ. ΛΘΛΝΆΣΙΟΥΚ. ΑΣΙΑΤΙΛΗ^
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΦΤΕΡΗ ΑΙΓΙΟΥί
Γ'
Δ'
Γυιός τοΰ Ιωάννου, ό Κων)
νος Κι/ντακουζηνός , διωηίπθηκε
ποτσρλνικο (λ. σλανικΰ—άρχηγο;
τοΰ στρατιωτικόν οϊκου την ήγεμ)
νος). ΙΙαντ.ρεϋτηκρ στή Βλ.αχίιι
τή θυγατρρα τοϋ ήγρμόνος τής χώ
ρας αυτής Σερ,μπάν Βόδα.
Καντακουζηνός (Σεραπάν Βό·
δας), γυιύς τοϋ Ιωάννου Καντα-
κονζηνοϋ, ποϋ πήρε τό ονομα τού
πάππον τού Σευ:ιπάν. Διωρ.'σθηκε
στά 16Κ9 σπαθάριος τοϋ Βοεβό-
δα τής Βλ,αχίας ΆντωΛίου κια στά
1680 ή Πΰλ.η τύν διρισε ήγρμό-
να τής Βλαχίαί. Κύοιο μελημα
τοΰ Κανταικουζηνοΰ ήταν πώς ν'
απαλλάξη τή χώοα άπύ τύν τούρκ'
'/.ο ζυγό. Ήοβε σέ στηεν-νόησι μέ
τόν αΰτακοάτορα τής Γε.ομαηας,
τόν οποίον καί ΐβοήθησε στήν έ"/-
στριατείια κατά τής Βιέ ν ν η ς
(1683), είς την οποίαν νικήθηκαν
«ι Τοϋρκοι. Ό Αΰτοκράτωρ τού
άοτένειμε τόν τίτλο τοΰ Κόμιτος
τής Αύτοκρατορίας κα'ι άνεγνώρι-
σε εγγράφως ι ήν καταγωγή τον
άπό τοϋ Βυζαντινοϋ οίκον των
Κανταοιονζηινών. Εξησφάλισε την
άναγνώρισι τοΰ τίτλου καί άπό τή
Ρωσία στήν π?ριπτο>σι, ποϋ θά
έξεδίωκε τοΰς Γοΰρκονς. Διετήρη
σε στά κρνφά οτρατύ 30.000 μ«-
κρνά άπό τίς πόλεις γιά νά τόν
χρησιμοποιή κατά τής Πνλης·
Ένώ εξακολουθούσα τίς προετοι-
μασίες δηλητηριασθείς απέθανε.
Ό Σρρμπάν Κανταικονζηνύς Θρο-
ρείται, ώς ό άναιμορφωτή; τή;
Βλ-αχίας. Εί; αυτόν όφείλ,ει ή Βλ.α
χία τόν πλούτον της. Κατέστησε
την Βλναχικ.ή χλώσσα έπίαηιμη άν¬
τ! τή; σλανονικής, ίδρνσε τό πρώ
το σχολειό στύ Βονκονιρέστι καί
συνέστησε τυςτογραφΡΪο. Κάλεσε
Έλληνας καθηγητάς καί άνε-Οεσε
ρ'ις αντοΰς τή διδασκαλ.ία τής
Γραμματικής, Ρητορικής καί φιλο
σόφια, στά παιδία των Βογιάρων.
Ώρισε έπιτροπές γιά την μετά-
(| ραισι τής Βίβλ,ου στή Βλαχική
κα'ι τή συγγρααιή τή; Ίίττοοία;
τή; Βλ,αχίας.
Στέφανος ΚαντακονζηΛ'ό;, γυι¬
ό; τοΰ Κ(ον)νου Καντακουϊηνοΰ,
άδελφοΰ τοΰ Σρρμπάν, διορίσθη-
κρ ήγρ,μών τής Βλ.αχίας στά 1714
καί τύ 171Η άποκεφαλίσθηκε.
Σερμπάν Δημήτριος (Δημητρά-
σκος), άδελφύς τοϋ Σερμπάν, ή-
γρμών Μολδανία; στά 1674 καί με
τα την εκστρατείαν τής Βιέννης
1684 έπαναδιορίίτθε'ις επανθη, ώς
άποτυχών.
Σερμπάν Γεώργιος. "Αλ.λ.υς ά-
δελ.φό; τοΰ Σερμπάν, γνωστάς
στήν Ρουμανικη φΐλολ.ογία, ώς
Γκυρικάκε Καντακουζηνός, πού με
τέιτιρασε τό Εύαγγέλ.ιο στή Βλα¬
χική μέ συνεργϋΌία, τοΰ Μσλ.δαν-
οΰ Άθανασίον Θωμαΐδη.
Άπόγονοι των δύο Καντοκονζη
νών Δημητρίον καί Σρρμπάν, έγ-
καταστάθηκαν ττή Ρ(ι>σι'α, οπον
κατέλαβον άνώτατες διοικητικώς
Θέσε4ς. 'Άλλα μέλη τής οΐκογενεί
άς έμειναν είς τίς ήγε,μονί.ες καί
ΐξερουμανίσθηκαν καί άλλ,ες διε¬
τήρησαν την έλ.ληνική τονς όντό-
τητα. Άπ' αίΥτοΐις διακρίθηκαν ό
Θεόδωρος περί τό 1750, ώς διακε-
κρΐιμενος χρονογράφος, καί Κο>ν)
νος, Ροημάνος πολιτικάς (1800—
1875) ΰπουργός τού ήγεμόνο; Α¬
λεξ. Γκίκα (1842). Στά 1848 δ ιω
(•ίσθηκ.ρ διοικητή; Βλ-αχία; κα'ι τό
1854 στύν Κοπιαϊκό πόλεμο πρόρ-
δςο; τοΰ 'Τπονογικοϋ Σνμβουλί-
ον.
Γεώργιος ΚθΕντακουζηνός. "Ελ¬
λην στρατκοτικ.άς, ποΰ μνήθηκρ
<ττύ Κίεβο στή Φιλι,κή Έ,ταιηρία ά¬ πύ τύ Νικ. 'Τψηλάντη. ΕΙχρ τό (ία Οιιύ τοΰ συνταγματάρχου στύ Ρω- σικό Ίππικό. Ό Αλεξ. 'Τψηλάν- της τού άνέθε<3Ρ. την έ,κγύμνασι τού Ίεοοϋ Λόχον. Μετά την άπο- τυχία τής 'Επαναστάσεως στή Βολδοβλαχία άποσΰρθηκε στή Ροι σία καί επέστρεψε μετά την άπε- λ.ρνθέρωση στήν 'Ελλάδα, δπου ε γραψε έγχρι,ρίδιον άπολογητικόν καί απέθανε «τή Ρωσία στά 1857. Άλέξανδρος Καντα,κουζηινός, ά- δελφύς τοΰ ανωτέρω Γεο>ργίον.
Κατέβηκε στήν 'Ελλάδα μέ τόν Δή
μήτρ. 'Τψηλάντη καί διεκρίθη γιά
την σύνρ<π καί τιμιότητά τού στήν παράδοσι τοϋ φρονρίου τής Μονεμ (ιασία; (22 Ιουλίου). Μέ την ?κ- κοηξι τή; 'Ελληνική; 'Επαναστά- σ·ρω; εζήτησαν οί Κρήτε; νά ανα¬ λάβη την γενικήν άρχηγίαν τοΰ α¬ γώνος εί; τττν Κρήτη. Ό Άλ-ρ- 'ίανδοος Λρνήθηκρ κα'ι υπέδειξε τόν Μιχαήλ Άφεντούλη. Απέθα¬ νε στήν Άθήνα στά 1841. Άς γυοίσονμ^ τώρα στήν αλλη μεγάλη οίκογένιηα των 'Τ>|>ηλαν-
τών, στούς δι>ο μεγάλους Έθντ-
γέρτες: Άλέξ(ΐνδρο καί ύ
Φεύγαντας άπό τα Ψηλά Άλώ
νΐα, πήραμε την άνάδαση πρό; την
όνομονστή Φτέρη. Είναι δρ«ιηό ύ-
•γιεινύ θέρετρο τής Βορΐνου ΙΙε/.ο-
ποννήσον. Βρίσκεται σέ ΰψόμρτρο
Τοΰ συνεργάτου μας -/.. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΤ ■
ριο άγέρα. "Ηπναμε όλόδοοσο χω
νεντικό νΐ6ρό καί ξβιπλώσ./μρ κάτω
άπό τα ελατα. Κατά την έκε'ι δια-
μχ»νή «ου μπορεϊς νά έκδιοάμης
στίς κοντινές περιοχές δπος: Στά
Τρία Πηγάδια, στίς Ιΐέντε Βρί'-
Άπό την έΛβποιίαν τής Βορειον Ηπείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Είς την ,ιεριοχή τοΰ Οα·Ρ(ΐ);,
άνατολικά τής ΤραπείοΓ'ντος, ν-
πάρχει τύ χωρίον 'ΤψΓ,λι'ι, (ϊπύ τό
οποίον κατάγεται ή ο'ικογρνϊΐα
των 'Τψηλάντων ή 'Τιμη/Λντων.
Ή ίστο,ς,'α διέσηισε τό δνομα τοΰ
Κων)νοι· 'Τψηλάντον τού έίΐι/,ϊ-
γομένου καί Ξιιριλινοΰ, ποΰ ήταν
Μέγ«.ς Αη,μρστικος καί σεΛαστο-
κοάτ(ΐ)ρ είς την ανλήν των Κο-
μνηνων τής Τοαπεςονντα;. Ανΐός
οτά 1384 παντρέφτηκε τή. θνγα-
τέρα τοΰ βασιλέως τής Τραπεϊοίν
τας Έμμ. Κο,μνηνοΓ» Εΰδοκία,
,τοΰ 6ασίλρισε 1390—1417. Άς
σημειωθή, δτι οτήν Τρα.-τεζονντα
εΒασίλειισαν άπό τή; πτώσείος τής
1<ων)π·όλεως ιτοΰς Φράγκονς 1204—1461 20 έν σι νόλ«·> αύτο-
κοάτορες.
Μετά την κ«τάληι|' τής Τ',κι-
πεϊονντας άπό τόν Μωάμεθ στά
1461 ή ο'ικογρν.κι τίόν 'Τιρηληιν
των έδυστΰχ,ησρ. Στά 1 β β Γϊ μρλο;
τής οικογενείας 'Τψη/.«των ·
ΚομνηνίΓνν, ό Άντίοχος, ήρθε στήν
Κ(ιιν)πολι κ.αί ίγικηταστάθηκε στή
1!ιθι'»η (Κοιιρούτσεσμιε) τοϋ Βοσπό
(.ου κα'ι αντοΰ ό γνιός Ίοκ'ιννη;
('τναφίοεται δτι κατελο/)ε ρπίσημη
θέσι στήν 'Τι|·τ;λή Πΰλη ,τρρϊ τα
τέλη ταΰ ΙΖ' κα'ι αρχές τού ΙΗ'
Γίΐώνα. Εΰττιή;, φιλόπατρι; κα'ι
εί·."ταίδεντος. "Οτα-ν άντιλήη-θιΐκε
τόν κίνδυνο τοϋ Πατριαοχείον Ί-
πρκίον καί Άχοίδος λόγω Αυστρία
λων ρΛΐ,ρροων, ι'-πέτνχρ την κα¬
ταργήση καί σνγχώνενσί τον <ιέ τό Πατοιαρχεϊο Κων)λεοι; καΐ ώκΤΡ- ! λησρ μέ αί'τό τόν τρόπο την Τονρ- κία. Ά«γότεηα δμιος διαβλήθΓ/.ρ ίΐπό τοΰς ξενονς κα'ι (Ιποκρφαλ;- σθηκρ, ώς ίπίβουλος συμίϊονλος. 'Κγ,ρα»|»ρ Ίστορι'α τοΰ 'Ε'λλη'·.- Ι <τμοΰ ,μέχρι τοΰ 1700, ή όποία δμως δέν εΐδε τό φίδς τής δημοσιότη- τος. Ι Άθανάσιος 'Υψηλάντης. Γνι- ( ός τοθ Θεοδώς>ον Κομνηνοΰ 'Τ-
ιι ηλάντου καΐ ε-γγονός τοΰ Ίιοάν-
ντ> 'Τ|ιηλάντη. Μεγάλη καί δυνα-
τή μο^φή, ποΰ θεωρεϊται ώς ή έ.τι-
φανέστε,ρη τώ>ν Έλλήνων τής έ-
-""°χίίς τού. Διωοίσθηκε Γχιρχίατοο;
τού Μ. ίΐεζίοη, Ραχήλ Μεχμέτ
καί επέτυχε σέ πολλές έμπιστευτι
κές ΰ.-ΐηοεσίες. Έχρτιιιάτκτε Μέ¬
γας Σπαθάριος ^ής Βλαχι,κής 'Η-'
γεμονίας επί ήγεμόνος Κ«ιν)ον
Μ«νοοκο·ρδάτου. Είναι γνωστός
σάν σνγγρα(τρίις εκκλησιαστικήν
και πολιτικών ίστοιτ;Γμάτι,ιν σέ 12
όιβλία.
3ος. ΊοΜχννη;, γΐ'ώ; τοΰ άνωτρ-
Γθ) Άθανασι'ο»· 'Τψηλάντη. Μ. Δι-
ρρ,μην^ύς. Στά 1765 επί Πατριάρ¬
χου Ξαμονήλ τοΰ Β' ίπέτυχε την
ενωσι των είς την Όθωμανική
ΑιΊτοκρατοοία Χριστκινικων λχιών,
ιδία δέ των Σλαΐ'ιον καί 'Ελλήνων
Είναι ό δη,μιονογός τής Σννθή-
κης μεταξΰ Τθ'ΐρκίας κι>1 Πρ(»σ-
σίας, πού έβοήθησε ραμρσα τόν
'Ελληνισ,μό.
4ος. Άλε!ξανδ(.ιης, γνιός τοΰ Ί-
[■ιάν-νου 'Τ·ν|ιηλάντη. Γεννήθηκ,ε στή
Πόλη στά 1721! καί μοοφώθηκε κα
λά. θεο>ρεϊται ώς έιπιφανρστερος
τίόν Πολιτικών τή; Άνατολής.
ΙΙήρε μέ,ρος στή Συνθήκη τοΰ
Κουτσοΰκ Καϊναοτ'ςή κα'ι στά 1794
δΐίΐιηίσθηκ,ε Μ. Διερμηνεύ; υμ έ-
πέτνχρ την άνάκλησι τής άποφάσρ-
ο>ς τοϋ 2 ουλτάν Χαμίτ τον Α',
περί σφαγής τ(7>ν ρπαναίττατησάν
τ(ι)ν Έλλήνίον τή ΰποοίΐνήοει τής
Ρωσίας. Δκορίσθηκε ίρ/ειιών Τή;
Βλαχίας, την οποίαν κατέστησε
μικρό 'Ελληνικΰ Κράτος, αρίστα
συγκιροτημένο, μέ 'Ελλ.ηνικό στρα
τό, ετοιμο γιά την απελενθρριιισι
τού "Εθνους. Στά 1875, δταν ρ-
μαθε άπό τόν Πρίγκιπα Κάοννιτς
τα μνστικά σχρδια μεταξΐι Αίκατρ- ,
ρίνης Β' τής Ριοσίας καί Ιωσήφ
τής Αυστρία;, ,-τειρΊ διαμρλισμοΰ
τή; Τονρκίας, νπέίκχλρ σχρδιο γιά '
την άνεξαιοτησίίΐ τής Ελλάδος, ή
ό.τοία ε<νανάγησ.ρ, διότι έν τω μρ- Τα|ύ εκηρύχθη δ Ροκΐοτουροιικός πόλεμος. Άξιόλογος «Γναι ό επί τής ήγεμονίας τού καταρτκτθείς νο μι.κό; Κίόδιξ. ό ό.τοϊος είχε 6άσι τό κατ' ε'θος δίκαιον καί τή Βυ- Εαντινη νομοθεσία. (Σ ννρχίζεται) 1100 μτρα. Άπύσταση άπό τό Αί οες, στύ Μπαλ.κΟΜ, στί; Κορομη γιο ΰ() χλ,μ. Ό δρόμος ε?ν(ΐι σκΐ'- λιές κ«1 στό ΐκκλησάκι τοΰ Άγι- ίύοτρωτος, άλλνά σέ καλ.ή κ«ιτάστα ου Γεώργιον. "Αν βρής μα/.ιστα ση. "Εχει δμως άρκ*τέ; στροφέ; καί άπότομβς κ.ατο)φέρειρς. Κατά ιήν δκΐιδοοιμή ίίδαμε κιιτλλιεργημέ νες έκτάσεις,κατάφυτες πλαγιές. ,τολλά δένδρα,άμπέλαα πενκα καί, ε>Λτα. "Οταν ο,θάσα-
με στό τέςμα, πήγαιμε γιά μεση-
μεριάτικο ο^αγητό στό έστιατόοιο
- ξενοίιοχεϊο τοΰ Φοιχγκοποΰλον·
Μέ μεγάλη δρεξη φάγαιμε τύ χιυ-
οιάτικο ι(ιωμί, τα μακα,οόνια, τό
ι|ΐητό μέ τίς πατάτες κα'ι την πικάν
τικη φέτα.
Μύλις τέλεκοσε τό φαγοπότι ξα
ποστάσιιμε γιά λίγο στά άνα.ταντι
κά καθήσματα τοΰ έστιατορίον καί
{ίστερα πήραμε τόν άνήφο,ρο .τρός
τό ξενοδοχεϊο τοϋ Δημητρίον. Πε-
^οπορήσιι,με μιοή ό>ρα. Βρίσκεται
(ΤΡ μιά ρξαΐρετη τοποβεσία. Ή
.τανορααατική τον θέχι σέ αίχ»ι>αλ^ο-
τίζει. Άτενίζεις πέοα, μα,κρ·ά, τίς
κορΐίη-ές κα'ι τίς άκτές τής Στε¬
ρεάς 'Ελλάδας, καιθώς κα'ι τή γα-
λάϊια θάλασσα τον Κορινθιακοΰ,
ποΰ ώοκτμενες στιγμές επαιονε
I-
οιδίοτές άποχρώσεις.
Άναπεύσαμε ϊιοογόνο καί κα<θά παρεα, που αρεσ,ι τι; ουίΛασιε,, μπορεϊς νά άνέβη; καί σηρτ κορν φή τού 6ουνου πον λεγεται Κ/.ω- κος. Δ.άρκε,α άναίΐάσεως μιαμιση Γοοα π,^ον Εκεϊ ψηλα, «οισχε- Π Τοΰ συνεργάου μας κ. ΙΩΛΝΝΟΤ ΛΝ. ΒΕΡΝΆΙ'ΛΟΤ τού έδάτρους κ<ιί προχωρι'ιαουν »!; την κατ«ύβΛ·νβιν τού χωρίου Άμ τζα ντί Χόπριι. Τρανματιοα,οοεϊ; οΰδαμοΰ εγιμι νοντο. Ίΐκούοντο έκρήξει; χεΐί,,, ί,ομβίδων καί οίμωγαί των τρ<ιιι1(, ιΣυνέχεια έκ τοϋ πςιοηγουμένου) 19. Ο ΛΟΧΙΑΣ ΓΚΙΟΤΖΕΠΠΕ ΑΜΠΟ Την συζήτησιν μα; διεκοψρν ε την στιγμήν ή ά Σταθμόν Διοικήσεως τού - ΰ -χΜ). νπαΗιι,)|μΛτικοΰ. '.Αμπο> χη.
, , ,<_ . , - π . ταγΐΛΐιενυυ ε·λ α ^.-^ι-.ο. τα. και το εξωκκ/.ησ. της Πανα- ^ |νης μικο0 γ.«; της Θεοτόκου. Γ,ο,,τα,ε, στις ^^ ^ ^^, ν#,,5> ήτο
ήμιλιπόθι-μος έκ τής κακουχία;
καί τοΰ άφθονον αΐματο; πού ε-
ΕΙχε πολλ.ά τραίματα, έκ
τού
στύ
8 Σεπτέμβριον καί τύ πανηγνρ-ι
αρχίζει στό κέντρο τή; Φτέρη;, ά¬
πό την παραμιθΛή.
Καί άν πΐζοπορήση; στύ χοίματύ
δρομο πον πάει πρός τα Καλ^ά- |
(Ιρντα, καί σταθή; στή
θρόμου, »ά διαν.ρίνης πέιρα,
βάθος τοΰ ύοίζοντα, τό μοναστή-
ρι τοϋ Μεγάλην ΣπηλΛΪον. Στό
πνκνό έλατοδάσος τή; Φτέοης, οί
κυνηγοί λέγουν δτι ύπάρχουν δεν-
τρότσιχλες (είδος .-ιούλιον δπως ό
κότσικρας), άγρ4οκοκκόρι« καί πέρ
δικες.
Καί δταν ήλθε τό σούρουπο καί
τα ροδόχρωμα σύννεφα, οπγογέρ-
νανε πίσω άπό τίς κοΛμπυρίξανε ψηλά
στόν ονρανό, κατη(ρορί<κιμε πρός τό Λϊγιο κ.αί πήρ^/με τό δρόμο τοΰ γυρισμοϋ μέ γέλια καί τραγούδια. Χ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟ^. Σελίδες 4πό την δραματικήν Ιστορίαν των Α! ΚΥΔιΊΑΙΙΑΙ (ΑΙΒΑΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΚ ΔΙΝΗ ΤΟΝ ΑΝΒΕΑΑΗΝΙΚΩΝ ΔΙϋΓΜΠΝ 1914-1918 Τοϋ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΓ τέως *)ΐ£υθυντοδ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας Λ. ΓΡΙΙΓΟΡΐΑΔΗΣ Γ) ΛΦΓΟΛΤΣΤΟΛΟΓΟΧ ΛέχΓται Βηλαρά 7 ΙΠατ. Άγίον Κ(ιη·σταντ[νου 'Όίΐήνηιπ) 9 ■ 1 καΐ 4 - 8 μ.μ. Γ·ιλ. .")2.ν!((Ι7 ΧΡΗΣΙΜΑ Σ' ΟΣΟΥΣ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ - .-ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ., σελίδες (13 κεφάλαια Ιταλία, 5 Ελβετία, 1 Γερμανία, 1 Αύστρα και Ήμερολόγιο άπό ένσ ταζίδι). - .ΕΥΡΩΠΑΊΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ», σελίδες (5 κεφάλαια Ελβετία, 4 κεφ. Ιταλία, 9 Ισπανία, 2 Γερ¬ μανία, 2 Γαλλία) «Θαυμασία» έκριναν την «Εύρ. Συμφω· νία» τρείς κοροφαίοι κριτικοί τής λογοτεχνίας. -..ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ», σελίδες 288, 22 κεφάλαια άπό στεριέο καί θάλασσες τής Έλλην, γής, καλλιτεχν. έΕώ- φυλλο (μανιάτικος πυργος) τοΰ Γερασίμου Γρηγόρη : «... Οί « Ελληνικοί Δρόμοι», είναι βιβλίο μέ πληροφο- ρίες, συγκινήοεις, έντυπώοεις, σχόλια κα'ι στοχασμούς πού σέ γοητεύουν καί σέ άναγκά2ουν νά πάρης θέσεις εναντ. των σαφών καί ποικίλων άπόψεων τού συγγραφέα». (Κύ- προς Χρυοάνθης, περιοδικό «Πνευματική Κύπρος» Ιού¬ λιος — Αύγουστος 1971). Ευρίσκονται: τα δύο πρώτα στά κεντρικό βι- ΰλιοπωλεϊα Αθηνών: Έλευθερουδάκη. Κολλάρου, Σιδέρη Βα σιλείου, Βσγιονάκου, Γρηγόρη (Σόλωνος 72), Πατσιλινάκου (γωνία Σταδίου - ΠεσμαΖόγλου), «Φωλιά τοϋ Βιβλίου» Κα- κουλίδη, υπόγειο δίπλα στό ιραρμακεϊο Δαμβεργη, Καραβάκου (Πεσμα2ογλου, μέσα στή στοα). Στόν Πειραια: Βιβλ,οπωλεϊο Καλουδη, οδος Φιλωνος, δίπλα στό κεντρικό Ταχυδρομεϊο. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ: Στά παραπάνω βιδλιοπωλεϊα καί, στήν έπαρχία, στά πρακτορεϊα εφημερίδων. ι^υνέχεια έκ προηγουιιενου) Ό έπίσκονΐος Φώτιος, ιερεύς καί πρόκιριτοι συνελήφθησαν, έδα- νησαν καί έφυλακιίσθησαν έντός μίλου, άπολνθέντες μετά τινάς ή- μέιρας. Σκοπός τής πρός σύλληψιν των ηυγοστράτων καί ανεύρεσιν δπλ.ων ΐρΐύνης, είναι ή ίλ.άττυκΐις τοϋ άρ μ ενός πληθτ·σμοΟ, ό άφοπλισμό; των κατοίκων καί ή άποθάρρννσι; Οιά διαφόρτον καταθλ.ιπτικών μέ¬ σον τοϋ όμογενοΰς στοιχείου. Κατά την αγρίαν ταύτην έρευ¬ ναν στίφη βασιβουζούκων περιεκΰ κλΐΜθαν την πό λ.· ν πεοιμένονοι τύ οΰνθημα δπως ρΐσελθίοσι πρύς λε' ΐ|λ.αοίαν κ»αί καταστροφήν αυτής. Ό στρατιωτικύς διοικητή; ηκού¬ σθη λέγων: «Μία ή δύο τοιαύται καί θά έρημωθή ή πόλι;, καί τότε μέ μιά κλωτσιά ρί.ττομεν τα; γνναιίκας είς την θάλασσαν». Γιά την ολοκληρωτικήν ίξόντω ση των στρατενμένιον Χριστιανών ϊοον,σε ή Τουρκία, δπος άναφέ,ρα μί καί προηγονμένίος, τα δια<ΐόη- τα Τάγματα Εργασίας, τα «Ά- μελέ ΤαμΛθΐ>ρού». Τα σώματα αν
τό υπήρξαν μονάδες βασανκΐτηρί
ών καί ό τάφος διακοσίων πενήν-
τ<'. χιλιάδων Χριστιανών (ίδε έπε- ίώτηση 'Ελλήνιον 6ου)^ευτών στήν τουρκική Βουλ.ή, κατά την συνε- δρία τής 4ης Νοέμβριον 1918). Γιά τό έξοντωτικό άποτέλ^εσμα των Ταγμάτων «,ύτών, μαρτυρονν επίσι.μες έκθβσεις των προξενικών άρχών καί, τής ί·λληνική; Ποεσθεί άς τής Κωνσταντινονπόλευ);. ΊΙ ύπ' αριθ. 4099)13.7.1.-) ?κθε ση τής Πρεσβείας, γράφει: «Φρι- -,ιώδης ή κατάστασις των Χριστια¬ νών στρατκοτών, κιν δννεύο«σι νά άποθάνωσιν έκ πείνης, καθόσον τοίς δίδεται ελαχίστη τροφή. Λ' ελλειι|Ί δήθεν έμπιστοσύνη; πρός τού; Χριστιανόν;, διετάχθη ό σχη- ματισμύς των ΐργατικών ταγμά- τ(·>ν πρός κοιταο-κευήν όδών κ.λ.π.
ΕΊ; τούς έν Τυρολόχ) 3.000 Χριστι
«.νού; οτροιτιώτας δίδεται ημίσεια
γαλ.έτα ημερησίως. Οί έκ Μαλγά
ρων όμογενείς στρατιώτατ, έργ«-
ζόμεοι είς λατομεΐα, διετηρήθη-
σιιν επί τέσσαρας μ«νον ημέρας
μί χόρτα. Πολλάκις χρησιμοποι-
οϋντ<ιι δι' Ίδιωτικάς εργασίας υ¬ πό των Τούρκων». Ό "Ελλην Πρόξενος Ικονίου άνέςερε ί»πό ήμερομη'-ιν 7.3.17: «'Εκεϊνο τύ ό.τοϊον καταστρρΐΓει ν·ι έξοντώνει βαθμιαίοις, Λλ.λά ά¬ ς τοΰς έν Τουοκία "Ελλη¬ ν ι·;, είναι ό νόμος «πρρί Ίδρύσεοις Γ ,ιγατικών ταγμάτων άποκλ.ειστι- ,ώς έκ Χριστιανών. Δυνάμει τού Νόμον τοντου οί δνΐττνχεί; ούτοι σΓθίΐτολ.ογούμενοι καί κατατασσό (ΐενοι εί; τα έν λόγω έργατικά τα γματα, στέλλ.ονται εί δ'Π'ΓΐΛ'σρις τοΰ έσωτερικοΰ τή; ■ιΓ-τοκρατορίας, άπό ττΰν παραλ.ί- ω· τής Μ. ΆσΪΓ-ς καί τοΰ Ενξεί- οι·, είς τα πέΌατα τή; Βαγδά- της, Κανκάσον, Μεσσοποτο,μίας Λίγνπτου, ά/.λοι μέν πρό; κλ¬ τε μηνών νπεχρεώθησαν κα'ι ούτοι νά νπηρετήσωσιν ΐί; τα 'Εργατι- κά ταυτα Τάγματα. 'Επΐσκεπτόμενος τα ·νοσοκομεϊα π ' καί τοΰ έποοξένονν δοιμεί; πόνον; "Εν τραΰμα τή; δεξιάς ώμοπλά- της καί άλλο τοΰ δεξιοΰ μηοοϋ. 'Εκάλεσα άμεσος τόν ιατρόν τοΰ Τάγματος νά τύν περιποιηθή, άλλά έν τώ μεταξύ αί οΐμωγ(κ τον ήσαν άδιάκοποι. "Οταν, τέλ.ο;, έ- .-τεδέθη καί άνεκουφίσθη, τοΰ έδό θη δέ κ.αί θερμόν τσάϊ μέ κονιάκ, ηδυνήθη νά ομιλήση. Εγνώρισε θαυμασία την γαλλικήν καί τό ν- ι; ο; τού έφανέρωνε άνθρωπον δια- κ.ρκ.οιμένον κ.ο.ί στοχαστικόν. Έν άναμονή τή; αποστόλη; τού εί; τύν Σταθμύν Έπιδέσεω; τοΰ Συν τάγματος μετά τής λοιπής συν οδεία; των ημέτερον καί των Ί ταλών τραυματιών —δταν θά ϊ'|Ρ- χοντο έκ Τρεμπεσίνα; οί ήμιονη- γοί__ ήρχισε νά διηγήται την ι¬ στορίαν τού·.. Ή άφήγησί; τού ήτο άπλή καί δμο)ς λίαν συγκινητική. Την πάρη κολοί'θοΐΛ· μετά ζωηροϋ ενδιαφΡ- ροντο; τόσοι οί Ιταλοί άξιωματι κικ', όσον καί οί "Ελλ.ηνρ; άξιωμα- τικοί καί οπλίται τοΰ επιτελείον μου, είς τοΰ; όποίονς την ϊα. Ιδού αυτή, εΛ· σΐΛ·τομί«: «"Ημην καθηγητής των Μαθη,μα τι κων είς την Γένουαν, δταν εκη¬ ρύχθη ό ρλληνοϊταλικός .-τύλεμος. " Εζιον έκεϊ μέ την μητερα καί τάς ί>ΰο αδελφάς μου πολύ ανετα, διό¬
τι είχομεν άρκετά μεγάλην κτη»ιη-
τικήν περιουσίαν.
'Επιστρατευθε'ις κατετάχθην είς
τό 41ον Σι'ηταγιια ά; λοχία; ν.αχ
ίπηρέτουν εί; τό έπιτελ.εϊον τοϋ Ι
καΐ έ6απτ«Λθην διά πρώτην φοράν
ρίς τό πΰο. "Οταν περί τάς με<~μ τή; πόλειος Ικονίου έΤΑεπον τονς | Τάγματος. δνστνχεΐς αύτούς έξηπλαομένους ' Μετέσχον τής σημερινής μάχης ϊίς τάς κλίνας των ή είς τό δάπε¬ δον, ζώντας σκρλρτοϊ'ς, άναμένον- τας μετά άγοηίας τόν θάνατον (Ίρινάς ώρας ή μ&.χη έφθασεν είς ώς σωτήρίΐ, ίνα άπ<ιλλαγ(7>σι των πολύ κρίσιμον σημείον, ό διοικη-
δριων καί των (ττερήσϊων, α; ίι- τή; τοΰ Τάγματο; διρτοξε κ(Γι πάν
φίο-τανται. τε; οί γραςτεΐ; τή; ομάδος διοική
( Συνεχίζεται)
ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Ή παρουσίαν; των
των καί ή κριτική τοΰ
έργον των εΤν<α όπιοσδήποτε διά- γνωσις δχι ευχερής. Προσφάτο)ς εξεδόθη μία ποιη- τική σΐ'λλσγή μιάς νέας ποιήτρι- ο.ς: Ρούλας ΜείΛ'τα (τελειοφοίτον τής Άρχαιολογι.κής Σχολής τοΰ (Τεο)ς καθώς κηί οί νπτ;ρέ·ται, έλα¬ βον δπλα, διά νά σπει<σονν εί; την .τηώτην γραμμήν. "Εσπευσα, ((υσικά, καί εγώ, άλ¬ λά δταν κατηρχόμην ρ'κ τινος άτη·α Μηρίτσαϊ .ιρός τό ποώτον που τού χο>ριον
Τήν χαράδραν,
τοανσμα βλ.ήαιατος δλ.,μου, είς τόν
ά,ριστερόν μον βραχίονα καΐ ήσθάν
θην νά τρεχη θρρμόν αίμα, έν<ό Λο(μρ., όστοϋ παρέλ.ν- σαν την χείρα ιιον. Ήταν αδύνατον πλέον νά έπι- στρέΊ|ιω, διότι άφ' ενός μέν τό Πανεπιστημίου) αε τον τίτλο «11α- οαΓρο. (Ί;Τρς, δ,ην,'.σαμεν έβάλλετο οσνη» Γα πο.ηματα της έχοΐΛ, ρονσία». Τα ποιήματά τη; έχοΐ'ν παλμό σνγκινήσεως κ<ά <ττοχαστι- κότητα. Ή τεχνοτοοπία της μον- ι τέρνα, άλλά σνγκρατημέ'νη είς τα | λογικά εκεΐν<ι (ίάλονν —διά τή; γρΐφώδους καί Λφ, βν πολυΛολων τυφεκισθώ στ»μφώνο)ς πρό; την έκ ϋ διοικητοΰ , τιζοιμένο>ν. Έκινήθην διά νά
ς θώ έντός χάνδακος ποΰ εΐχε νι
ςώ καί τήν στιγιιήν εκείνην έ;η.)
ράγη έμπρός μον βλήμα ολιιην.
άπό τύ οποίον -"πληγώθην εί; .τι,/
?ά μέρη τοΰ σώματύς μον.
Λάμψεις καί καπνοί μέ
ψαν καί σχεδόν έτΐ'φ.λ.ώθην, ήπΒ<ι νόμην δέ βόμθοι>; καί στ,'ριγμον;
είς τα αύτιά μοί·.
Κατέπεσα τύτε καί άμνδρΛ; Γν
θν^μοϋααι δτι δΐΌ ανδρε; τοϋ Τα
γματός μ»ς μ' ίγνμνωσαν. Κατό
πιν ('ιπώλεσα τάς αΐσθησεις.
Περί τττν δείλην συνήλθον ·»ι
ΰνοιξα τοτις οφθαλμούς. Όλ.όκ/.τι·
ρον τό σ<7>μα μου πονοΰσε. Τή;
μάχης οί κ.ρότοι ήκούοντο άκόμη
έμπρό;. 'Εκάλ.εσα είς βοήθειον,
άλλά δέν ευρέθη οί>δεί; εί; τίι αί
ρος ίκεϊνο.
Μέ πολλ.οΰ; κόπον; ήγέ^θην ε-
π! των γονάτων καΐ «τροο-ε.ΐίίιθηοα
νά καταβώ εί; τόν χάνδακα .πρό;
μργαλ.ντέοαν προφΰλ.αξιν, άλλά ιό
λ.ίσθησα καί κχιτέπεσα εί; τό ντοό,
βάθους ενός μέτρον σχεδόν!
Ριγών π-αρηκολχ)ύθονν τήν έξέ-
λ.ιξιν τή; μάχη; :.α ήρχισα λά .τολ
σεύχιομαι μέ θερμήν πρύ; τόν Βί¬
ον, παρακαλών Αυτόν νά διασοθίι
χάριν τή; δνσττ'χμοϋ; μητρός ιιον.
Ή προσευχή μο>· έκείνη μ' ένίοχΐ'-
σε καί ηδυνήθην νά παραιμείν<ΐ) ί- κεί, δέν γν<ι)ρ<ζιο επί πόσ«ς ?>Ρ<ι:, δτί/ν είδον νά πλησιάζη μία σνκί. Ήτο "Ελλην στρατιώτη;, ό όποί ο; ήρεύνα την χαράδραν μέ .τρο· τεταμένον τό δπλ.σν τού. 'Εφώνα'η έ στραφή πρός εμέ καί ήτο ρτοι- ιιος νά μέ κτνπήση μέ τήν λ.όγχην τού, άλλά, διακρίνα; δτι είχον ν- ψωμένας τάς χεΓοας καί ημην ί- οπλ.ος, ρπλησίαΛρ καταίιιβάζίον τό τνφεκιόν τον. Είδε τήη" αθλίαν κατάστασιλ μον καί άναρτήσας άμεσος τό Λ· πλον τον μέ ίβοήθησε νά έξέλ.θΐιι άπύ τα νερά. Ήσθανόμην άφόοη τον ψϋχος καί τήν δι'·ναμίν μον τίι μέ εγκαταλείπη. Ό στρατιώτης τότε μέ έτο.ποθρ τησϊν είς τοΰς ώμονς τού καί .τί) δών διά μέσον των λ.άκκ(ι>ν καί των
χοιμάτοιν τή; χαράδρίΐ;, μέ πηγε
μεσα σέ ριι σπιτάκι, δπον, ά(τοί
μρ έξήπλοσεν είς μίαν γωνίαν, ί
φνγε.
Πολ.ΰ εφθβήθην μήπ<ος ρλθονν αλλ.οι έκ.εΓ καί κακοποιηθώ·.. "Ηρχισα πάλι νά προοεύχωαπι, κ«Ί άνέκτησα τηΛ· έλπίδα ότι θά οχο θώ. Μετ1 άπουσίαν ρνύ; τέταρτον τής ώρας, ό στοατιώτη; έπέστρΕ ψεν εί; τύν οίκίσκον φίοιον ένδν- ματα δι' εμέ, είδη επιδρσΊΐικά χ«1 κο νι άκ. Άφοΰ επέδεηε πηοχείρο); τα; πληγάς μοτ' καί μέ ρβοήθησε νι'ι Ί ορέσο) νποδύτηΛ· κα'ι χιτώνιον. μοΰ Ιδΐοσε νά πιώ κονιάκ. "Οταν άνέκτηοα ο{ίτ(,> τάς δν
νάμεις καΐ το θάροος μον, τοΰ ε-
ξέφρασα μέ .τάντα τρόπον τήν Λο
θείαν ευγνωμοσύνην μον καί ΰ.τε-
σχέθην ότι μετά τό πέρας τοΰ πο-
Τ(η, -νντάγμΛΤος< τ,ς ,χ λέαου θά τόν κάμο Ι ΐήτησα καί Έ- ,,. , . . ■ Ύορενετο να επιστρέψη τις εκ της «,,τό (καί μοί τό ίδεΡε) τό όνοιια ^Τ^ΖΙΓΧΤ^. ΐ^"· ™**· '«» - ί- ' τεπών^ον κ,ά την δ,^σίν το, τος— τή, ,νοητικότητα των καλλι- εργημένον, τ,ού/.άχιστον, άναγν(ι>-
στών. Τα άδύνατα σημεΐα είναι δν
νατύν νά νπάρχονν σέ όποιαδή.το-
τρ καλλ,ιτεχνική δηαίονογΜχ. 'Ε¬
κεϊνο δμο); ποϋ πρέπει. νά προ-
οέξη κανείς είναι σέ τί βαθμύ
μπόρεσε νά φτάσει ή επίδοση τοϋ
κα,λλιτέχνη.
Γι' αύτό δ; άφήσονμε έλενθε-
ρο τό κίντριαμα στή όρμητικότη-
τά τού, δίχιο; παραινέσρ.ι; ποΰ ρί-
ναι, άλλωστε, ά,τολ.ντο); «Ίποκειμε-
-.ικέ;. Γιατί ή ποι'ηοη £Ϊν«ι ,τηγαάι,
δέν διδάσκεται. Φρονώ δέ δτι ή
πηγή τής νέας ποιήτριας, τής δε-
σποινίδο; Με/Λτα, ρΓναι δι«νγή;
κα'ι πλούσια σέ περιεκτικότητα.
ΜΑΡΙΟΣ Π. ΚΑΝΤΩΝΗΣ
Λογοτέχνη;
ΛΙέλ.· ; τού Άνοιτάτου Παγκοσμίου
Πνετ·ματικοΰ Σ ΐ'μβυνλΛον
ι;το τραιυατιας.
Πέριξ μόν έσνριξον αί βο?^δες φπ'λω τήν
Λέν θά λησμονήσω ποτέ δτι τοΰ ό-
κ.αί τα θο«ΰσματπ. "Ολ.οι ρτοεχον
άνάμικτοι έντός τή; χαράδρας,
άξιοιματικοΐ κα» οπλίται,
ίαλ.υφθονν ρίς τάς πτυχάς
Ό "διός κατόπιν εφρόντισε καί
ιιέ ώδήγησθΛ' δΐ'ο τοαΜΐατιοφοοΡϊς
εδω, χωοίς νά παρουσιασθή...».
( Συνεχίζεται)
ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΙΣ
Τό τελενταϊο βιβλίο τοϋ Κ. Με-
ραναίου «Φ·σική καί Ποίηση», πα-
έ'να εντελώς ίδιαίτερο
ενδιαφέρον. Τούτο καί γιατί είναι
κάτι περισσύτερο άπύ μιά άπλ.ή ά-
ναφορά στά γ(ι>στά γνρ<,) άπύ τις θεω,ρ>ίες, τα πειράμΓίτα καί τίς
συζητή<τεις ποί» προκαλ.οΰν κάτο άπό τό πρϊσμα των νέον εξελΛξε- ων τα θέματα τού μακρόκοβμου καί τοΰ μικρόκοσμον στή Φυσπκή, άλ.λά καί γκιτί γιά πρώτη φορά πΐ'ροικΐιάζεται σέ βιβλ,ίο, άπό δσο γν(ι>ρί';ονμρ τουλάχιστον, ή σχέση
ποίησης καί Φυσικής.
Ή σχέση άνάμεσα στήν ποίηση
ν.'ά τή Φυσική, δέι μπ.οροΰσε νά
νοηθή παςά μέ ρναν εντελώς ά«-
έ'ω; πολιί' τελευταία.
}'° Υ'α τίιν ^Ί^η τής έπιστήμης.
πο" μάς φανιεοώνρι τόσο ό
κόσμος
ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ Σ ΤΟΤ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΤ ΠΟΝΤΙΩΝ
ΑΘΗΝΩΝ ΕΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΑ
'Τ.τύ τήν αϊγίδα τής 'Εταιρε/ας
Ήπριριοτικών Μελ.ετών
Μρογ(. σέ αίσθτΐιματα ένθουσια-
σμοΰ καί σΐ'γκι:νήσε·(ος ά.τό μέροιυς ,
των Ήπειρωτών «αί ϊδιαίτεοιι <Ωβτοσο- /°λοΐ; (*ή·με.ρα κάνομε λό- τών Μικρασιατών, ποΐ' έτρεξαν σάν τα μελίσια στήν ν.ι<ι|«ελη τονς, έγιναν οί ΰπρροχρ; ροοταστικέ; ικδηλόσεις τοΰ Καλλιτεχνικον "'Μπι^; ;>σο καί ό μικροσκοπικός,
Όργανισμοϋ Ποντίων Αθηνών >Ι(1? "·νοιΥΡ| οοίζοντρς ποΰ μόνο ή
επί τή έπετη,ρί,δι τής Έθνεγερσΐας
τοϋ 1821—1971, στύ ΰπ«('θριο άμ-
φιθέατηο τής ΕΗΜ.
Τνχεροί κι' οί Ή.τπρώτε; κι'
. ... .--,------, ------ .,— ..«·.-, ..-* ηι Μικρασιάτρς! Οί προτοι, γιπ- , , , ·-- ,= >--
τασκετ»ήν στρατκ,ιιικών όδών, άλ- ■>! γνιόρισαν, χάρηκ.αν καί θανμα- ,Τ^ ομ"(?Γί!'α 'Ί τ*1ν κατάθλιι(ιη πού
σαν τίς παραδόσεις ένύς ρ'νδΓξου εχΡ' και """'-'-
μερονς τής παλαιάς Μργάλης 'Ελ- Λ'^!ΐμ^
λάδος, τοΰ Πόντοι,, μέ τα δημοτι¬
καί τραγούδια τοϋ Διγενή Άκρίτα
κα'ι τής Λεβεντιάς, μέ τού; έθνι-
κούς χορούς, τήν λογοτεχνία καί „?.
ι"°ι" Την
"Ι151 β"ν
μπορεί νά τούς
Μέ αλλα λόγια. ?χομε
έ (ρϊκτης, ποί-
^ σηιιεϊο φύ-
έμπνενοΐιιένης μέ
ΚΩΣΤΗ ΜΕΡΛΝΑΙΟΤ
σιΐ)με, στήν άνάπτι>ξη τοΰ θειια-
τός τον ό Κ. Μεοαναϊο; βρίσχε»
κ.αί άλλες όμοιότητες, άλ./Λ κοννά
οτοιχεϊα, δπως τό θέμα τής δυβν-ο
'/λα.ς νά έκ<ρραστοΰν τα βιώματα τοΰ φυσικόν, ποί' έρετ·νά καί 6λέ- πει τόν μι.κρόκοσμο κ<ιΐ τοΰ ποιη- τή, .τοΰ δέν 6ρ·;'σκει τί; λέξεις γιά νά εκφράση τί; δικέ; τον «ΐ· σθητικές έμ.τειρίε;. Άςρορμή στόν Κ. Μεραναίο γιά τή Φυσΐική καί Ποίηση, εδοβ* τό Ι)ΐβλίο μέ στίχους τοϋ Κ. Λότοη «1Ιοιή*ιατ(ΐ των ημερών εκείνον"». Κρίνει. πώς ό Λότρης, φτ>σικό;
καί ποιητής, χαράζει ενα νέο δρό
μ ο γιά την πραγματοποιηθή τοδ
όοάματος τής ο·έας ηπείρου, τόν
τόπο δπο' ό φυσικάς καί ό ΛθΐΊ-
τ.κός προσδιορισμός γ<ά την άν- θσώπινη ίΊπαρξιΊ μας, σΐ'ναιροί'ν- τα< στήν άκέραιη διάστασή μα:?· Τύ θρμα ποΰ καταπιάνεται 1« τοποθίτήση δ Κ. Μρραναίος Ι καί πολΰ οτ'κτιαοττικό γιά την ί.το- χή μας κα'ι ώραία τό τοποθετεί. Τ(Χ ζησαν στιγ,μές ποΰ γνώρισαν στήν τα άνάλογα τόν .τοιητή. τή θεσηι δμος τού Κ. Μερα- ναίοΐ', νπάρχρι κ«ί άκόμη ρ'νας συν ορτικος κρϊκο; άνάμεσα στήν ποί- ιί τή Φυσική: «Ή έπι.~ή,μη ( _ ψ '.«—■( ττοιηίτι ζ% (ο γ ττνεΐΜ_πτι χ,ργ ·? Ζ._...*_.λ.. ξεργασιε;, είναι, δίδυμες άδελφές» Ή γνώσις άποτρλεΐ τό' κοινό λοι πρός διατήρησιν σηράγγοιν διά τόν σιδητθόδρομον τής Βαγδάτης, ό'λλοι πρός καλλιέργειαν άγρών Οιδόλ.ιος μισύοδοτονμενοι, κα¬ κώς τρεφόμενοι καί ένδυόμενοι, έκ ΐιθέμενοι είς τάς κω,ρικάς μεταβο¬ λάς, εις τόν φλ.ογερόν ήλιον τής Βαγδάτης καί τό άφόρητον ψΰχος τον Κανκάσου, προσ6αλ.λόι.ιεοι ύ πό άσθενειών, πυρετίδν, έξανθημα τικον τύφου, χολ^ρας, άτοθνήσκον ' σι κ.ατά χιλ.οιάδας. Ι Καί μεχρι μέν τινός άπηλλΛΐσ- σοντο τή; στρατολογίας οί δυνάμ·ε νοι νά πληρώνωσι τό άντισήκ.ΐ'ΐμα >.αι όντως εσώθησαν έκ τή; κατα- | Ζτού; όργ,,ν{,>τη;, τά μέλ.η ποϋ πάντα σ^παοίσταται σέ
στροφης και τοΰ βεβαίου θανατον τού Καλλιτέχνου Όογπνισμοϋ τοιον εΓδον; έκδηλώσρι-
οί σχετ,κώς ε&τοροι, άλλά άπό πέν Ι Ποντίον Αθηνών, ποΰ έ'λαβαν μί- Κατίνα Χ. Χαροπούλου
Χαμένη Πατ,ρίδα τοτ.ς. Κι' ή χαοά . . Ύ ' «-"λτϊ το κο.νό τού
των δεύτερο,,ν ίγινε πόνος γ,ά: την , 1>:ΤΟίΤτρΜΙια»· Κ«1 «ά στ.μπληοώ-
Μιά πεοισσότερο
νά.ττυξή τον σέ διαστάσεις
λ ύτερες Α,τό κείνες πού τοί'ς
σρ ό στ'γγραφέας της Φτ·σική?
Ποίησης, θά ήταν πολ.ϊ'
κτη στήν άνυπαρκτη βιβλϋΐογραΤ«Λ
μας. Παντός, καί τό δτι τόβο <"'' στά τό συνέλαβρ κια'ι τό διεΎΡ^* ό Μεραναϊος, αποτελεί κάτι -■")1' καταγοάφρται στό πλούσιο ενερΥΊ τικό τοτ·. ΜΑΡΙΑ ΜΙΧΑΗΛ - ΛΕΛΕ εγινε πόνος γιά την Χαμένη Πατρίδα, την Πολυβασα-________________ νισμένη Ποτρίδα, έ'γινε φόβος πώς | «μα σβύση ή γενιά τους, θά σβύ- ρος στί; ίκδηλώσρις αύτές άξί- σοτΛ'. . τά ρθιμά τους! Καταρα- ζουν θερμότατα (τνγχαρητήρια κ.αί μέΛΐ πόλεμε, κ.αταραμένί διχα- | ρνχ«(>ιστίες. 'Επίσης καί στήν 'Ε-
σμε μρ τύν ολ.ρηρη ίί.-τηυ φερρι;!.. τηιρρ[(( ΊΙπριΐηοτικο'ν Μρλ.ετών
τ#-
ΑΛΕΚΟΣ Π. ΚΑΡΣΕΛΛΟΣ
ΙΑΤΡΟΣ
ΩΤΟ ΡΙΝΟΛΑ ΡΤΓΤΟΛΟΙΌ Σ
Σουλίου 4
ΤΗΛΚΦ. 621.001
Σόλωνος 109
5 - - 7 ;ι. μ.
5ΝΛ. ΚαΤΑΙΙΛΗΚΤΙΚΚΣ ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ .
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπδ. τό άριστούργημα τρν ΣΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
"Ο Δ-Ι'^ΒΟΛΟΣ ΣΓΗΝ ΤΟΤΡΚίΑ>
Αιάο-εΰή;' ΑΤϊΌΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ'
380ον
Πρέπει νά σοϋ αώ κύριε Ίαννά-
κη, δτι τόσο ό Νταύτσιος τού ΙΙά
πά στήν ΙΙάλη, δσο καί ό βοηθός
τού καί προστάτης μου Καιρδινά-
λιος, εΐχαν μνηθή «την άπ,ελευθΐ-
ρωτική όργά<οση των Γραικών: ί'Ειλληνόγ?Λ)σσον Ξενοδοχείον» ά- πύ τόν Άθανάσιο Τσακάλωψ, κα- τά σύσταση τού προέδρου τής όιο- γανώσΐως, γνοιστοϋ ζωγράφου κό μητα Σουαζέλ Γκουφφιέ, γιά τόν όποΐο σοϋ μίλησα καί, τοΰ όποίου γράμματα σχετι-κά μέ την ιδρύση και τούς σκο™)ΰς τής οργανώσε¬ ως αυτής, τούς εΐχε παραδόσει. Ό Κοοοδινάλιος, θεριμύ; ιμλέλ ληνας κι' αύτάς, ποοσπάθη<τε νά μέ βάλη κι' έμένα βτήν άργάνω- ση, μά έγ, άποφεύγοντας τις πο¬ λιτικάς περιπέτειες, όέχθηκα νά ένιοτχύσω τόν άγώ« τους, μ' έ'νι; γενν<ιϊο χρηματικο ποσόν, άλλά άο νήι&ηΜα την πρότασή τού. Ό καλό, μου φίλος δέν βπέμ,ενε, δεχθήτε δμως μιά έπιταγή έκαιτόν χιλιά- διον γροσίων ποΰ τοΰ εδωσω. —Ναί, θυμαμαι, έ'κανε ό Ίαν- νάκης, έγώ την πλήρωσα στόν Κ'υρδινάλιο κι' αυτή την έπιταγή. Μοΰ εΐχε πή, αν δέν μέ γελάη ή μνήμη μου, πώς ήταν δοιρεά σα; γιά τοΰς (ρτιοχοΰς τού. — 2-τ" άλή,θεια, έ'τσι δικαιολόγη σα την προοφορά μου, είπε ή Μαο κησία. καί συνεχισε: — Λίγες μέριες άργότερα, ό Κ«ρ δινάλιος μέ επισκεφθήτε πάλι στό σπίτι μου καί ·ιιί π«<ρεκάλ..ρσρ νά παραστώ σέ μιά φιλική συγκΐντρω ση πού θά γίνονταν στό δικό τού σπίτι καί στήν ίποία θά £παιρναν μέρος ;ι»λλοΙ άπό τοΰς μυηθέν- τ«ς σιτι'ιν όργάνωση. Δέν ή'θελα νά δυσαρεστηθή) τόν πνενματικό μου, πού μέ τόσηι έμπιστο·σύνη μρ πεοιέδαλε καί δέχθηκα την ποόσ κλησή τού. Στήν συγκεντρώση έ,χείνη, κύ¬ ριε Ίαννάκη, βοίσκοταΛ' καί ό πρίγ κιπα; Μονρούζη;, πον ως τα τότε δέν τόν εγνώριζα. Ήταν τελείως δι»αφορετικός άπό τόν Ραούλ κι' &ς Ιλεγε πώς ήταν λρ/ώτίιρο Τοΰρ κος «αί, πε.ρισσότερο Εύρωπαϊος. «Τέτοιον δν&ρα —σ,κέφθηκΛ— πώς νά ιμήν τόν άγαπήση ή Σουλτά- να!». Ό Καρδινάλιος μοϋ τόν σύ στησε καί εμεινα γοη.τευμένη άπό την εύγένειά τού, άπό τή μορφωθή τού «αί άπό τόν ίπποτικό τού χα- ρακΐτήρια. Άπό τότε δημιούργησα φιλικό δεσμύ μαζί τού καί άπολάμ βανα σνχνά την σνντοοφιά τον στά σπίτι μου. Στήν άρχή ό Ρα- οΰλ δέν ρ'δειξε πώς τόν ένδιέφε- ρρ ή φιλία μου μέ τόν Ρωμηύ αυ¬ τόν, δταιν1 δμως εΐδε τίς έπκΐκέ- ψεις τού στό σπίτι μοί» νά γίνουν¬ ται πιό συχνές, κι' έγώ νά τοΰ μιλάο> μέ ίδιαίτερο ενδιαφέρον γι'
αυτόν, εκανε πώς ζήλρψε, γιατί
δέν πιοτείκ» νά ξήλεψε στ' αλή-
θεια, καί μέ παρεκάλεσε νά πάψω
νά τόν δέχουψιαι.
— Δέν ιμπορεΐς, μοΰ ρΙλρ, νά έ¬
χης έμένα καί νά έθΛντοτροπής μ'
αυτόν τόν «γιουναΛ'λή».
Αύτά τού τα λόγια μέ πείραξαίν,
γιατί μέ πρόσβαλαν.
— Δέν πρέπει, τοΰ άπάντησα, νά
μοΰ ιμιλάς μ' αύτό τόν τράπο. Λέν
τό άνέχομαι. Τόν πρίγκωτα τόν δέ
χοααι σάν φίλο στό σπίτι μόν κα'ι
ποτέ δέν μοΰ εδιοσε την ένττ«ο>ση
δτι μέ «φλρρτάρει». Είναι πάντο
τε τυπικός καί ',ίμιος. Σέ παρα-
καιλώ, κατέληξα, νά μόν έχης έμ-
πιβτοσννη περισσότ&ρη καί νά ίκ-
τιμάς τα πρόσωπα τα όποϊα μέ
περΐίδάλλουν καί πού μέ σέβονται
Ό Ραούλ, υστεοα άπ' δσα τοΰ
είτα, δέν μίλνησε. Τό ερρίξε κα-
τά την συνήιθειά τού, στό α<ττεϊο καί άλλαξε κοι·6έντα. Κα'ι όμος, κύριε "Ιαννάκη, ό ,τρίγκιπας μέ άγαποΰσε. Στήν έ- πομέλ'η συνάντησή μας, .τού δέν έ" γινε φινικά μπροστά στόν Ραοΰλ, μοΰ ρξομολογήθηκε τόν έ'ο<οτά τού καί ζήτησε τό χέρι μόν. Τόν εΰχαρίστησα εΰγενι,κά γιά την τιμή, μά ά,ρνηθηκα την πρό¬ τασή τού: — Τιμώ την μνήμη τοΰ Λν&ςα μου, 'Τψηλότατε, τοΰ εί.τα, καί ίέν σκέπτομαι νά ΙαναπαντρευθΛ. Ό Π,οίγκιπας δμ<ος, ηιοΰ εΐχε |ΐάθει τόν δεσμό μου μέ τόν Ρα- οΰλ, άπό την Έσιιά, μέ νπονοον- μενα προ<τπάθησε νά μοΰ ανοίξη τα μΛτια καί νά μέ άποιμακοννη άπ' αντόν. — Σέ&ο,μαι την θελήση σας, μην απήντησε, 'όοο κι' άν }■( γεμίζη πόνο. Σάς παρ«κ«λί) νά έ£ακο- λοι>θήσρτε νά μέ πεοιβάλλετε μέ
την φιλία σας «αί σά; νπύπχομαι
νά μή έπανίλθ(ι) στό Τδιο θεμα,ίκ
τος .καί αν τό θελ.ήσετε ή Γβιΐι.
— Ή φιλία σας μέ τιμά, τοϋ ά-
.ιάντηοα, καί θέλιο νίι έξακολον-
Οήσετε νά ερχεσθρ στό <τπίτι μο>ι
καί ά μοθ γεμίζρτε τις αδειρς ώ-
οε; τής μοναξιάς μόν. Καί σάν-
καλός φίλος, δέν θελ(ι) ποτέ νά
πάψετε νά Ινδιαα;έΛεσθε γιά μενά
καί νά ι^ιοΰ δίνρτρ τίς π-ιλΰτιμΓ;
σνμΛοΐ'λές σας, ίλρΰθρρα καί χιιι-
Γιίς κανρα (ρύ6ο δτι βά σας .ΐ(ΐ-
ς·εξιγγήσ<ο. "Εχ<ο άνάγκη άπό την προστασίπ σας. Άπό την .τροστα- (4α ενός γενναίου, άνδιοτελοΰς κα ίπποτικοΰ φίλον, δσο θά 6ρί- σκκομαι σ' αύτό τόν τόπο πού βα>-
ριαρχίϊ ή δολοπλοκίίί, ή νπιοκοι-
σία κα'ι ή 6ας>6αράττ}τα.
— Σάς εύχαοιστώ καί .-τάλι, μοΰ
άπάντησε, γιά την μεγάλη τιμή
καί σάς ύπόσχομαι νά χνσο) εύχα-
ρίστο)ς νχι^ την τελευταία ρανίδα
τοΰ αίματός μόν γιά την .τροστα-
σία σας, ποΰ στ' άλήθεια την ρ-
χετε άνάγκη. Και μιά καί μοΰ δί-
6ετε τό δικαίιυμα, σάς συμδουλευιο
άπό τώρα, νά μην εχετε έπαφές
μρ Μουσουλμάνους εύγενείς. Δέν
έχοι·ν τιμή, οΰτε ήθική κοά μετα-
χειρίζονται κατά κανόνα την Υι'-
ναίκα σάν δργανο ήδονής »*λΙ σαν
μέσο εκμεταλλεύσεως. Γιά δλους
(ΐύτοΰς μά καί τούς άλλους Μου-
σονλμάνους, ή γι^α'κα εχει πλα-
σθή άπό τόν Άλ.λάχ, γιά νά τοΰς
Ικανοποιή τάς ωσθήσεις κάι νά
τοΰς άραδειάζη .ιαιδιά. 'Εξακο-
λονθεΐ νά είναι «πράμα» (ιθές).
χ(ι)θίς καιμμιά πηο<Τ(οπΐικότητα. __ 2 άς εΰχαρΐιϊτιΤ), τού εΤπα, γιά τίς σν.μβονλρς σαι, καί «τάς διαιβε- (ίαιώνω πώς σέ καμμιά περίπτίοσΐ) δέν είμαι διατεθειμέΛ'η νά παίξη) τόν £0λο τής όδαλίΛκης. "Ηξεοε, δπως σοϋ εΤπα κύριε Ίαννάκη, πώς είχα σχέσεις μέ τόν Ραούλ, γι' αύτό έκ?1νο ποΰ πρό- σρξα βτήν εκφράση τον, ήταν ε- ν·(ΐ πικρύ μειδίαιμα. Μιά δμοΚ πού μοΓ' δόθην.ε ή Ρνκαι>οία, δέν ηθελα
νά τόν άφήσω άπλήικητο. Γι' αύ
τό τόν λόγο, ΰστ&οα άπό την σκο-
πή πού Ακαλούθηο-ε, συνέχισαι:
—"Εχετρ δίκηο. Αύτάς ή τόπος
ρίναι πιραιγματική κόλαση γιά τις
γνναΐκες. Καί τίς ντόπιες καί τίς
ϊένρς ποΰ τόν (πι-οκέπτονται· Έ-
νΛ γιά τούς ανιδοες ίΐναι Λθιρά-
δεισος. Ιδιαιτέρα γιά τοΰς Μου-
σοιΛμάνους. Οί γνναϊκες, όπως
ρΤναι δι.ι|«οιμένες άπό ερωτα, ρί-
χνονται στήν άγκαλιά τοΰ πρώτον
Χριστιανοϋ πού θά τούς άρέσει
κι' δσες εχονν την δνναμη, δέν
δι<ττά)ζουν άκόμα καί μέ χρήματα νά έξασφαλίζουν την άγικαλια τού. Κατοιλ«6ε τόν ύπαινιγμό. Ξε- (ΐοικατάπΐϊ, κοκκίνισε, ΰστειρα πε<- Οΐιγ,μένος, ώριθωσρ τό κοομί τον κα'ι ιιοΰ άπάντηοε: — Κα,ταλαι&αίνο) τί θέλετε νά πήτε κα} εΐιωιι πρό&ιιμος, δσο μοΰ ίπιτρέπετα*, νά σάς δό>σ<ι> εξηγή¬
ση, γιά νά δάλίϋ τ« πράγιματα στή
6εση τονς. "Ιστος νά μην ξεχνατε
δτι εμείς οί ανδρρς νοιώθοΐ'μρ την
άνάγκη, νά ρχονμρ σχρσρις στρ-
νές μέ γνναΐκες, βστο) κι' αν αύτό
(Τάς ιρανη παράξενο, σνμβαίνιει κί
ποτε νά μην έχωμε την εΰχέρΐΜΧ
τής έκλογής, τής πρόσκαιρης <η»ν- τρόφου ,μας. Αύτό ακριβώς συνέόη >:α ο"' έ,μένα, πού άναγίκάστηκα
νά ΰποκΰψω στό ρρωτικό πάθος
τής Χανούμ, μέ την όποία συνδέο-
μαι. Γιά την Ικανοποίηση κάποιου
μεγάλον ίδανικοΰ μόν, ή γυναίκα
(ΐΰτή, ,τοόθυμα μέ δανείξει
τα, τα όποϊα θά τής
ρΰθΰς μόλις ποιιλήνκο τα
μου στήν Πόλη, ποΰ ή άξία τονς
είναι πολύ μεγάλη. Σ,κρφθηκα νά
τα ΰποθηκεύσο> στήν Τραπέζα τοΰ
ΜπενΓιενίστε, μά οί δροι τοΰ τραπε
ζίτη αυτού μόν ήταν δχι μόνο ά-
σΰμφοροι, μά έξορνκηικοί καί πια
ρώλογοι. "Ετσι δέν μοΰ μρνρι πα-
&ά ή ρκποίησή τους γιά την πλη
οίομή των υποχρεώσεων στήν Χά
νονμ. ώς τό τελευταΐο γρόοι·
"Οταν επιτύχω αντό, τίποτα δέν
θά σταιθή ίκανό νά μέ κοατήση
κοντά της. Λνοτοΰμαι ποΰ δέν μπο¬
ρή") νά σας πώ πε,ρισσότερα, νομί-
ξω, ώστόσο, κατέληξε, δτι μέ κα
ταλάβατε.
— Ναί, σάς κατάλοιβα, τοΰ άπαν
τησα, καί. σ6ς ζητώ στ»γιγνώμη ποΰ
σάς εκανα νά σηεναιχωιρηθητρ. Καΐ
&ρλ(ο νά μέ πιστεψετε. Δέν εΐχα
ποόθεση νά σας προσβάλη).
— Δέν πεΐιοάζει, μοΰ άπάντηο-ρ.
Σάς την» ώφειλα αύτην την έξήγη
ση, γιατί δέν Αποκλείεται νά εϊχα
τε σχηματίσει δλλη γνώμ,η; γιά με¬
νά. Τώοα ξρρετε πώς εχουν τα
.τράγματα καί εΓμαι. 6ε·6αιος πώς
μέ κατανοεΐτε.
Μοΰ φίλησε τό χρρι κι' εφνγε,
αιοκετά (ττετοχο^ημένος. Φαίνεται
πώς χάτι τόν έβαβάνιςε· Κάτι <το- βαρό, πού ήθελε νά μοΰ τό πή, άλλά δέν ετόλμησε. (Συναχίζεται) ΕΠΙΚΑΙΡΟΝ 'Ήρθκνε οί ζέστες πάλι κ«ί σέ κάβε Λ.κρογιάλι ίίλέπρι μνριονς /Λνοιιένονς κ ο ι στήν αμμο ξαπλη>μένους.
Καί τί σώματα, .τοικίλα!
κι' ιιπ' τα δι·ό ίπάοχοΐ'ν φΰλα,
τί πολΰχοοΜΐα μπικίνι
καί ντέ - πιές μά κα!
Τί κοομιά ξεφλονδισμένα,
ατενίζει, μανρισμέ-να,
νά πηγΐίίνουνε άοάδρς
κ«! θνμίζονν... άραπάδες.
"Αλλοι τρέχοΐίν καί γελοϋνε,
ι'ίλλες τσίχλρς μαοονλ.οΰνρ,
κι' (ΐλλοι γϋιρω ϊαχαοιΌνοτη'...
κα'ι τα ιιάτια τους γονρλώνονν.
Κά,τοιοι πίνοννε γκαξόξρς
•/λ' ('ίλλες παι'ονουν κάτι μπό,ες,
ποΰ ο! γέοοι τίς κνττάζον·
καΐ κρικ[ά (Ίναστρνάϊο'·.
' Αλλοι ,-ταίζουν πέρα μπάλ)^,
άλλες κάνοννε τραμ,τάλλ«,
κι' ?ν«ς παίονει μακροβούτι
τοιτρρηό νά .-πάση... μ,,-τοντι.
Χ.
II.
ΜΛΗΙΙΜΑΤΛ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ'
ΛΙΑ ΓΤΜΝΑΧΙΟΠΑΤΛΑ ϋ
Κίΐθηγητής Φιλιλογίας ,,έ ρύ«ό
κιιιον προί'.της>ρσίαν είς Ίδι(,,Τιχή
καΐ Δημοσία Γιιμνάσια άσκήσα;
έ.τί μακράν σριοάν ρτών καί κιιθή-
κοντα Διευθυντού είς "Τδρυιια πηι
Λική; προστασίαν, αναλαμβάνη την
νατ' οίκον διδασκαλίαν Άργαίηιν
ΧΠΐ ΝέΊον Έλληνικ(7»ν ρ'ις μαθητάς
μέχρι καί τής Δης Τάξεοις.
Πληροφορίαι είς τόν Διενθι·ν-
τήν τή; εφημερίδος κ . Σ. Σινανί-
δην καί είς τό τηλέφωνον 755-606.
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΝ ΠΟΝΤΙΩΝ
ΣΤΗΝ ΕΠΑΝαΣΤΑΣ. ΤΟΥ 1821
Τοϋ φιλολόγηυ κ. ΛΘΛΝΆΣΙΟΥΚ. ΑΣΙΑΤΙΛΗ^
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΦΤΕΡΗ ΑΙΓΙΟΥί
Γ'
Δ'
Γυιός τοΰ Ιωάννου, ό Κων)
νος Κι/ντακουζηνός , διωηίπθηκε
ποτσρλνικο (λ. σλανικΰ—άρχηγο;
τοΰ στρατιωτικόν οϊκου την ήγεμ)
νος). ΙΙαντ.ρεϋτηκρ στή Βλ.αχίιι
τή θυγατρρα τοϋ ήγρμόνος τής χώ
ρας αυτής Σερ,μπάν Βόδα.
Καντακουζηνός (Σεραπάν Βό·
δας), γυιύς τοϋ Ιωάννου Καντα-
κονζηνοϋ, ποϋ πήρε τό ονομα τού
πάππον τού Σευ:ιπάν. Διωρ.'σθηκε
στά 16Κ9 σπαθάριος τοϋ Βοεβό-
δα τής Βλ,αχίας ΆντωΛίου κια στά
1680 ή Πΰλ.η τύν διρισε ήγρμό-
να τής Βλαχίαί. Κύοιο μελημα
τοΰ Κανταικουζηνοΰ ήταν πώς ν'
απαλλάξη τή χώοα άπύ τύν τούρκ'
'/.ο ζυγό. Ήοβε σέ στηεν-νόησι μέ
τόν αΰτακοάτορα τής Γε.ομαηας,
τόν οποίον καί ΐβοήθησε στήν έ"/-
στριατείια κατά τής Βιέ ν ν η ς
(1683), είς την οποίαν νικήθηκαν
«ι Τοϋρκοι. Ό Αΰτοκράτωρ τού
άοτένειμε τόν τίτλο τοΰ Κόμιτος
τής Αύτοκρατορίας κα'ι άνεγνώρι-
σε εγγράφως ι ήν καταγωγή τον
άπό τοϋ Βυζαντινοϋ οίκον των
Κανταοιονζηινών. Εξησφάλισε την
άναγνώρισι τοΰ τίτλου καί άπό τή
Ρωσία στήν π?ριπτο>σι, ποϋ θά
έξεδίωκε τοΰς Γοΰρκονς. Διετήρη
σε στά κρνφά οτρατύ 30.000 μ«-
κρνά άπό τίς πόλεις γιά νά τόν
χρησιμοποιή κατά τής Πνλης·
Ένώ εξακολουθούσα τίς προετοι-
μασίες δηλητηριασθείς απέθανε.
Ό Σρρμπάν Κανταικονζηνύς Θρο-
ρείται, ώς ό άναιμορφωτή; τή;
Βλ-αχίας. Εί; αυτόν όφείλ,ει ή Βλ.α
χία τόν πλούτον της. Κατέστησε
την Βλναχικ.ή χλώσσα έπίαηιμη άν¬
τ! τή; σλανονικής, ίδρνσε τό πρώ
το σχολειό στύ Βονκονιρέστι καί
συνέστησε τυςτογραφΡΪο. Κάλεσε
Έλληνας καθηγητάς καί άνε-Οεσε
ρ'ις αντοΰς τή διδασκαλ.ία τής
Γραμματικής, Ρητορικής καί φιλο
σόφια, στά παιδία των Βογιάρων.
Ώρισε έπιτροπές γιά την μετά-
(| ραισι τής Βίβλ,ου στή Βλαχική
κα'ι τή συγγρααιή τή; Ίίττοοία;
τή; Βλ,αχίας.
Στέφανος ΚαντακονζηΛ'ό;, γυι¬
ό; τοΰ Κ(ον)νου Καντακουϊηνοΰ,
άδελφοΰ τοΰ Σρρμπάν, διορίσθη-
κρ ήγρ,μών τής Βλ.αχίας στά 1714
καί τύ 171Η άποκεφαλίσθηκε.
Σερμπάν Δημήτριος (Δημητρά-
σκος), άδελφύς τοϋ Σερμπάν, ή-
γρμών Μολδανία; στά 1674 καί με
τα την εκστρατείαν τής Βιέννης
1684 έπαναδιορίίτθε'ις επανθη, ώς
άποτυχών.
Σερμπάν Γεώργιος. "Αλ.λ.υς ά-
δελ.φό; τοΰ Σερμπάν, γνωστάς
στήν Ρουμανικη φΐλολ.ογία, ώς
Γκυρικάκε Καντακουζηνός, πού με
τέιτιρασε τό Εύαγγέλ.ιο στή Βλα¬
χική μέ συνεργϋΌία, τοΰ Μσλ.δαν-
οΰ Άθανασίον Θωμαΐδη.
Άπόγονοι των δύο Καντοκονζη
νών Δημητρίον καί Σρρμπάν, έγ-
καταστάθηκαν ττή Ρ(ι>σι'α, οπον
κατέλαβον άνώτατες διοικητικώς
Θέσε4ς. 'Άλλα μέλη τής οΐκογενεί
άς έμειναν είς τίς ήγε,μονί.ες καί
ΐξερουμανίσθηκαν καί άλλ,ες διε¬
τήρησαν την έλ.ληνική τονς όντό-
τητα. Άπ' αίΥτοΐις διακρίθηκαν ό
Θεόδωρος περί τό 1750, ώς διακε-
κρΐιμενος χρονογράφος, καί Κο>ν)
νος, Ροημάνος πολιτικάς (1800—
1875) ΰπουργός τού ήγεμόνο; Α¬
λεξ. Γκίκα (1842). Στά 1848 δ ιω
(•ίσθηκ.ρ διοικητή; Βλ-αχία; κα'ι τό
1854 στύν Κοπιαϊκό πόλεμο πρόρ-
δςο; τοΰ 'Τπονογικοϋ Σνμβουλί-
ον.
Γεώργιος ΚθΕντακουζηνός. "Ελ¬
λην στρατκοτικ.άς, ποΰ μνήθηκρ
<ττύ Κίεβο στή Φιλι,κή Έ,ταιηρία ά¬ πύ τύ Νικ. 'Τψηλάντη. ΕΙχρ τό (ία Οιιύ τοΰ συνταγματάρχου στύ Ρω- σικό Ίππικό. Ό Αλεξ. 'Τψηλάν- της τού άνέθε<3Ρ. την έ,κγύμνασι τού Ίεοοϋ Λόχον. Μετά την άπο- τυχία τής 'Επαναστάσεως στή Βολδοβλαχία άποσΰρθηκε στή Ροι σία καί επέστρεψε μετά την άπε- λ.ρνθέρωση στήν 'Ελλάδα, δπου ε γραψε έγχρι,ρίδιον άπολογητικόν καί απέθανε «τή Ρωσία στά 1857. Άλέξανδρος Καντα,κουζηινός, ά- δελφύς τοΰ ανωτέρω Γεο>ργίον.
Κατέβηκε στήν 'Ελλάδα μέ τόν Δή
μήτρ. 'Τψηλάντη καί διεκρίθη γιά
την σύνρ<π καί τιμιότητά τού στήν παράδοσι τοϋ φρονρίου τής Μονεμ (ιασία; (22 Ιουλίου). Μέ την ?κ- κοηξι τή; 'Ελληνική; 'Επαναστά- σ·ρω; εζήτησαν οί Κρήτε; νά ανα¬ λάβη την γενικήν άρχηγίαν τοΰ α¬ γώνος εί; τττν Κρήτη. Ό Άλ-ρ- 'ίανδοος Λρνήθηκρ κα'ι υπέδειξε τόν Μιχαήλ Άφεντούλη. Απέθα¬ νε στήν Άθήνα στά 1841. Άς γυοίσονμ^ τώρα στήν αλλη μεγάλη οίκογένιηα των 'Τ>|>ηλαν-
τών, στούς δι>ο μεγάλους Έθντ-
γέρτες: Άλέξ(ΐνδρο καί ύ
Φεύγαντας άπό τα Ψηλά Άλώ
νΐα, πήραμε την άνάδαση πρό; την
όνομονστή Φτέρη. Είναι δρ«ιηό ύ-
•γιεινύ θέρετρο τής Βορΐνου ΙΙε/.ο-
ποννήσον. Βρίσκεται σέ ΰψόμρτρο
Τοΰ συνεργάτου μας -/.. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΤ ■
ριο άγέρα. "Ηπναμε όλόδοοσο χω
νεντικό νΐ6ρό καί ξβιπλώσ./μρ κάτω
άπό τα ελατα. Κατά την έκε'ι δια-
μχ»νή «ου μπορεϊς νά έκδιοάμης
στίς κοντινές περιοχές δπος: Στά
Τρία Πηγάδια, στίς Ιΐέντε Βρί'-
Άπό την έΛβποιίαν τής Βορειον Ηπείρου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Είς την ,ιεριοχή τοΰ Οα·Ρ(ΐ);,
άνατολικά τής ΤραπείοΓ'ντος, ν-
πάρχει τύ χωρίον 'ΤψΓ,λι'ι, (ϊπύ τό
οποίον κατάγεται ή ο'ικογρνϊΐα
των 'Τψηλάντων ή 'Τιμη/Λντων.
Ή ίστο,ς,'α διέσηισε τό δνομα τοΰ
Κων)νοι· 'Τψηλάντον τού έίΐι/,ϊ-
γομένου καί Ξιιριλινοΰ, ποΰ ήταν
Μέγ«.ς Αη,μρστικος καί σεΛαστο-
κοάτ(ΐ)ρ είς την ανλήν των Κο-
μνηνων τής Τοαπεςονντα;. Ανΐός
οτά 1384 παντρέφτηκε τή. θνγα-
τέρα τοΰ βασιλέως τής Τραπεϊοίν
τας Έμμ. Κο,μνηνοΓ» Εΰδοκία,
,τοΰ 6ασίλρισε 1390—1417. Άς
σημειωθή, δτι οτήν Τρα.-τεζονντα
εΒασίλειισαν άπό τή; πτώσείος τής
1<ων)π·όλεως ιτοΰς Φράγκονς 1204—1461 20 έν σι νόλ«·> αύτο-
κοάτορες.
Μετά την κ«τάληι|' τής Τ',κι-
πεϊονντας άπό τόν Μωάμεθ στά
1461 ή ο'ικογρν.κι τίόν 'Τιρηληιν
των έδυστΰχ,ησρ. Στά 1 β β Γϊ μρλο;
τής οικογενείας 'Τψη/.«των ·
ΚομνηνίΓνν, ό Άντίοχος, ήρθε στήν
Κ(ιιν)πολι κ.αί ίγικηταστάθηκε στή
1!ιθι'»η (Κοιιρούτσεσμιε) τοϋ Βοσπό
(.ου κα'ι αντοΰ ό γνιός Ίοκ'ιννη;
('τναφίοεται δτι κατελο/)ε ρπίσημη
θέσι στήν 'Τι|·τ;λή Πΰλη ,τρρϊ τα
τέλη ταΰ ΙΖ' κα'ι αρχές τού ΙΗ'
Γίΐώνα. Εΰττιή;, φιλόπατρι; κα'ι
εί·."ταίδεντος. "Οτα-ν άντιλήη-θιΐκε
τόν κίνδυνο τοϋ Πατριαοχείον Ί-
πρκίον καί Άχοίδος λόγω Αυστρία
λων ρΛΐ,ρροων, ι'-πέτνχρ την κα¬
ταργήση καί σνγχώνενσί τον <ιέ τό Πατοιαρχεϊο Κων)λεοι; καΐ ώκΤΡ- ! λησρ μέ αί'τό τόν τρόπο την Τονρ- κία. Ά«γότεηα δμιος διαβλήθΓ/.ρ ίΐπό τοΰς ξενονς κα'ι (Ιποκρφαλ;- σθηκρ, ώς ίπίβουλος συμίϊονλος. 'Κγ,ρα»|»ρ Ίστορι'α τοΰ 'Ε'λλη'·.- Ι <τμοΰ ,μέχρι τοΰ 1700, ή όποία δμως δέν εΐδε τό φίδς τής δημοσιότη- τος. Ι Άθανάσιος 'Υψηλάντης. Γνι- ( ός τοθ Θεοδώς>ον Κομνηνοΰ 'Τ-
ιι ηλάντου καΐ ε-γγονός τοΰ Ίιοάν-
ντ> 'Τ|ιηλάντη. Μεγάλη καί δυνα-
τή μο^φή, ποΰ θεωρεϊται ώς ή έ.τι-
φανέστε,ρη τώ>ν Έλλήνων τής έ-
-""°χίίς τού. Διωοίσθηκε Γχιρχίατοο;
τού Μ. ίΐεζίοη, Ραχήλ Μεχμέτ
καί επέτυχε σέ πολλές έμπιστευτι
κές ΰ.-ΐηοεσίες. Έχρτιιιάτκτε Μέ¬
γας Σπαθάριος ^ής Βλαχι,κής 'Η-'
γεμονίας επί ήγεμόνος Κ«ιν)ον
Μ«νοοκο·ρδάτου. Είναι γνωστός
σάν σνγγρα(τρίις εκκλησιαστικήν
και πολιτικών ίστοιτ;Γμάτι,ιν σέ 12
όιβλία.
3ος. ΊοΜχννη;, γΐ'ώ; τοΰ άνωτρ-
Γθ) Άθανασι'ο»· 'Τψηλάντη. Μ. Δι-
ρρ,μην^ύς. Στά 1765 επί Πατριάρ¬
χου Ξαμονήλ τοΰ Β' ίπέτυχε την
ενωσι των είς την Όθωμανική
ΑιΊτοκρατοοία Χριστκινικων λχιών,
ιδία δέ των Σλαΐ'ιον καί 'Ελλήνων
Είναι ό δη,μιονογός τής Σννθή-
κης μεταξΰ Τθ'ΐρκίας κι>1 Πρ(»σ-
σίας, πού έβοήθησε ραμρσα τόν
'Ελληνισ,μό.
4ος. Άλε!ξανδ(.ιης, γνιός τοΰ Ί-
[■ιάν-νου 'Τ·ν|ιηλάντη. Γεννήθηκ,ε στή
Πόλη στά 1721! καί μοοφώθηκε κα
λά. θεο>ρεϊται ώς έιπιφανρστερος
τίόν Πολιτικών τή; Άνατολής.
ΙΙήρε μέ,ρος στή Συνθήκη τοΰ
Κουτσοΰκ Καϊναοτ'ςή κα'ι στά 1794
δΐίΐιηίσθηκ,ε Μ. Διερμηνεύ; υμ έ-
πέτνχρ την άνάκλησι τής άποφάσρ-
ο>ς τοϋ 2 ουλτάν Χαμίτ τον Α',
περί σφαγής τ(7>ν ρπαναίττατησάν
τ(ι)ν Έλλήνίον τή ΰποοίΐνήοει τής
Ρωσίας. Δκορίσθηκε ίρ/ειιών Τή;
Βλαχίας, την οποίαν κατέστησε
μικρό 'Ελληνικΰ Κράτος, αρίστα
συγκιροτημένο, μέ 'Ελλ.ηνικό στρα
τό, ετοιμο γιά την απελενθρριιισι
τού "Εθνους. Στά 1875, δταν ρ-
μαθε άπό τόν Πρίγκιπα Κάοννιτς
τα μνστικά σχρδια μεταξΐι Αίκατρ- ,
ρίνης Β' τής Ριοσίας καί Ιωσήφ
τής Αυστρία;, ,-τειρΊ διαμρλισμοΰ
τή; Τονρκίας, νπέίκχλρ σχρδιο γιά '
την άνεξαιοτησίίΐ τής Ελλάδος, ή
ό.τοία ε<νανάγησ.ρ, διότι έν τω μρ- Τα|ύ εκηρύχθη δ Ροκΐοτουροιικός πόλεμος. Άξιόλογος «Γναι ό επί τής ήγεμονίας τού καταρτκτθείς νο μι.κό; Κίόδιξ. ό ό.τοϊος είχε 6άσι τό κατ' ε'θος δίκαιον καί τή Βυ- Εαντινη νομοθεσία. (Σ ννρχίζεται) 1100 μτρα. Άπύσταση άπό τό Αί οες, στύ Μπαλ.κΟΜ, στί; Κορομη γιο ΰ() χλ,μ. Ό δρόμος ε?ν(ΐι σκΐ'- λιές κ«1 στό ΐκκλησάκι τοΰ Άγι- ίύοτρωτος, άλλνά σέ καλ.ή κ«ιτάστα ου Γεώργιον. "Αν βρής μα/.ιστα ση. "Εχει δμως άρκ*τέ; στροφέ; καί άπότομβς κ.ατο)φέρειρς. Κατά ιήν δκΐιδοοιμή ίίδαμε κιιτλλιεργημέ νες έκτάσεις,κατάφυτες πλαγιές. ,τολλά δένδρα,άμπέλαα πενκα καί, ε>Λτα. "Οταν ο,θάσα-
με στό τέςμα, πήγαιμε γιά μεση-
μεριάτικο ο^αγητό στό έστιατόοιο
- ξενοίιοχεϊο τοΰ Φοιχγκοποΰλον·
Μέ μεγάλη δρεξη φάγαιμε τύ χιυ-
οιάτικο ι(ιωμί, τα μακα,οόνια, τό
ι|ΐητό μέ τίς πατάτες κα'ι την πικάν
τικη φέτα.
Μύλις τέλεκοσε τό φαγοπότι ξα
ποστάσιιμε γιά λίγο στά άνα.ταντι
κά καθήσματα τοΰ έστιατορίον καί
{ίστερα πήραμε τόν άνήφο,ρο .τρός
τό ξενοδοχεϊο τοϋ Δημητρίον. Πε-
^οπορήσιι,με μιοή ό>ρα. Βρίσκεται
(ΤΡ μιά ρξαΐρετη τοποβεσία. Ή
.τανορααατική τον θέχι σέ αίχ»ι>αλ^ο-
τίζει. Άτενίζεις πέοα, μα,κρ·ά, τίς
κορΐίη-ές κα'ι τίς άκτές τής Στε¬
ρεάς 'Ελλάδας, καιθώς κα'ι τή γα-
λάϊια θάλασσα τον Κορινθιακοΰ,
ποΰ ώοκτμενες στιγμές επαιονε
I-
οιδίοτές άποχρώσεις.
Άναπεύσαμε ϊιοογόνο καί κα<θά παρεα, που αρεσ,ι τι; ουίΛασιε,, μπορεϊς νά άνέβη; καί σηρτ κορν φή τού 6ουνου πον λεγεται Κ/.ω- κος. Δ.άρκε,α άναίΐάσεως μιαμιση Γοοα π,^ον Εκεϊ ψηλα, «οισχε- Π Τοΰ συνεργάου μας κ. ΙΩΛΝΝΟΤ ΛΝ. ΒΕΡΝΆΙ'ΛΟΤ τού έδάτρους κ<ιί προχωρι'ιαουν »!; την κατ«ύβΛ·νβιν τού χωρίου Άμ τζα ντί Χόπριι. Τρανματιοα,οοεϊ; οΰδαμοΰ εγιμι νοντο. Ίΐκούοντο έκρήξει; χεΐί,,, ί,ομβίδων καί οίμωγαί των τρ<ιιι1(, ιΣυνέχεια έκ τοϋ πςιοηγουμένου) 19. Ο ΛΟΧΙΑΣ ΓΚΙΟΤΖΕΠΠΕ ΑΜΠΟ Την συζήτησιν μα; διεκοψρν ε την στιγμήν ή ά Σταθμόν Διοικήσεως τού - ΰ -χΜ). νπαΗιι,)|μΛτικοΰ. '.Αμπο> χη.
, , ,<_ . , - π . ταγΐΛΐιενυυ ε·λ α ^.-^ι-.ο. τα. και το εξωκκ/.ησ. της Πανα- ^ |νης μικο0 γ.«; της Θεοτόκου. Γ,ο,,τα,ε, στις ^^ ^ ^^, ν#,,5> ήτο
ήμιλιπόθι-μος έκ τής κακουχία;
καί τοΰ άφθονον αΐματο; πού ε-
ΕΙχε πολλ.ά τραίματα, έκ
τού
στύ
8 Σεπτέμβριον καί τύ πανηγνρ-ι
αρχίζει στό κέντρο τή; Φτέρη;, ά¬
πό την παραμιθΛή.
Καί άν πΐζοπορήση; στύ χοίματύ
δρομο πον πάει πρός τα Καλ^ά- |
(Ιρντα, καί σταθή; στή
θρόμου, »ά διαν.ρίνης πέιρα,
βάθος τοΰ ύοίζοντα, τό μοναστή-
ρι τοϋ Μεγάλην ΣπηλΛΪον. Στό
πνκνό έλατοδάσος τή; Φτέοης, οί
κυνηγοί λέγουν δτι ύπάρχουν δεν-
τρότσιχλες (είδος .-ιούλιον δπως ό
κότσικρας), άγρ4οκοκκόρι« καί πέρ
δικες.
Καί δταν ήλθε τό σούρουπο καί
τα ροδόχρωμα σύννεφα, οπγογέρ-
νανε πίσω άπό τίς κοΛμπυρίξανε ψηλά
στόν ονρανό, κατη(ρορί<κιμε πρός τό Λϊγιο κ.αί πήρ^/με τό δρόμο τοΰ γυρισμοϋ μέ γέλια καί τραγούδια. Χ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟ^. Σελίδες 4πό την δραματικήν Ιστορίαν των Α! ΚΥΔιΊΑΙΙΑΙ (ΑΙΒΑΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΚ ΔΙΝΗ ΤΟΝ ΑΝΒΕΑΑΗΝΙΚΩΝ ΔΙϋΓΜΠΝ 1914-1918 Τοϋ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΓ τέως *)ΐ£υθυντοδ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας Λ. ΓΡΙΙΓΟΡΐΑΔΗΣ Γ) ΛΦΓΟΛΤΣΤΟΛΟΓΟΧ ΛέχΓται Βηλαρά 7 ΙΠατ. Άγίον Κ(ιη·σταντ[νου 'Όίΐήνηιπ) 9 ■ 1 καΐ 4 - 8 μ.μ. Γ·ιλ. .")2.ν!((Ι7 ΧΡΗΣΙΜΑ Σ' ΟΣΟΥΣ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ - .-ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ., σελίδες (13 κεφάλαια Ιταλία, 5 Ελβετία, 1 Γερμανία, 1 Αύστρα και Ήμερολόγιο άπό ένσ ταζίδι). - .ΕΥΡΩΠΑΊΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ», σελίδες (5 κεφάλαια Ελβετία, 4 κεφ. Ιταλία, 9 Ισπανία, 2 Γερ¬ μανία, 2 Γαλλία) «Θαυμασία» έκριναν την «Εύρ. Συμφω· νία» τρείς κοροφαίοι κριτικοί τής λογοτεχνίας. -..ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ», σελίδες 288, 22 κεφάλαια άπό στεριέο καί θάλασσες τής Έλλην, γής, καλλιτεχν. έΕώ- φυλλο (μανιάτικος πυργος) τοΰ Γερασίμου Γρηγόρη : «... Οί « Ελληνικοί Δρόμοι», είναι βιβλίο μέ πληροφο- ρίες, συγκινήοεις, έντυπώοεις, σχόλια κα'ι στοχασμούς πού σέ γοητεύουν καί σέ άναγκά2ουν νά πάρης θέσεις εναντ. των σαφών καί ποικίλων άπόψεων τού συγγραφέα». (Κύ- προς Χρυοάνθης, περιοδικό «Πνευματική Κύπρος» Ιού¬ λιος — Αύγουστος 1971). Ευρίσκονται: τα δύο πρώτα στά κεντρικό βι- ΰλιοπωλεϊα Αθηνών: Έλευθερουδάκη. Κολλάρου, Σιδέρη Βα σιλείου, Βσγιονάκου, Γρηγόρη (Σόλωνος 72), Πατσιλινάκου (γωνία Σταδίου - ΠεσμαΖόγλου), «Φωλιά τοϋ Βιβλίου» Κα- κουλίδη, υπόγειο δίπλα στό ιραρμακεϊο Δαμβεργη, Καραβάκου (Πεσμα2ογλου, μέσα στή στοα). Στόν Πειραια: Βιβλ,οπωλεϊο Καλουδη, οδος Φιλωνος, δίπλα στό κεντρικό Ταχυδρομεϊο. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ: Στά παραπάνω βιδλιοπωλεϊα καί, στήν έπαρχία, στά πρακτορεϊα εφημερίδων. ι^υνέχεια έκ προηγουιιενου) Ό έπίσκονΐος Φώτιος, ιερεύς καί πρόκιριτοι συνελήφθησαν, έδα- νησαν καί έφυλακιίσθησαν έντός μίλου, άπολνθέντες μετά τινάς ή- μέιρας. Σκοπός τής πρός σύλληψιν των ηυγοστράτων καί ανεύρεσιν δπλ.ων ΐρΐύνης, είναι ή ίλ.άττυκΐις τοϋ άρ μ ενός πληθτ·σμοΟ, ό άφοπλισμό; των κατοίκων καί ή άποθάρρννσι; Οιά διαφόρτον καταθλ.ιπτικών μέ¬ σον τοϋ όμογενοΰς στοιχείου. Κατά την αγρίαν ταύτην έρευ¬ ναν στίφη βασιβουζούκων περιεκΰ κλΐΜθαν την πό λ.· ν πεοιμένονοι τύ οΰνθημα δπως ρΐσελθίοσι πρύς λε' ΐ|λ.αοίαν κ»αί καταστροφήν αυτής. Ό στρατιωτικύς διοικητή; ηκού¬ σθη λέγων: «Μία ή δύο τοιαύται καί θά έρημωθή ή πόλι;, καί τότε μέ μιά κλωτσιά ρί.ττομεν τα; γνναιίκας είς την θάλασσαν». Γιά την ολοκληρωτικήν ίξόντω ση των στρατενμένιον Χριστιανών ϊοον,σε ή Τουρκία, δπος άναφέ,ρα μί καί προηγονμένίος, τα δια<ΐόη- τα Τάγματα Εργασίας, τα «Ά- μελέ ΤαμΛθΐ>ρού». Τα σώματα αν
τό υπήρξαν μονάδες βασανκΐτηρί
ών καί ό τάφος διακοσίων πενήν-
τ<'. χιλιάδων Χριστιανών (ίδε έπε- ίώτηση 'Ελλήνιον 6ου)^ευτών στήν τουρκική Βουλ.ή, κατά την συνε- δρία τής 4ης Νοέμβριον 1918). Γιά τό έξοντωτικό άποτέλ^εσμα των Ταγμάτων «,ύτών, μαρτυρονν επίσι.μες έκθβσεις των προξενικών άρχών καί, τής ί·λληνική; Ποεσθεί άς τής Κωνσταντινονπόλευ);. ΊΙ ύπ' αριθ. 4099)13.7.1.-) ?κθε ση τής Πρεσβείας, γράφει: «Φρι- -,ιώδης ή κατάστασις των Χριστια¬ νών στρατκοτών, κιν δννεύο«σι νά άποθάνωσιν έκ πείνης, καθόσον τοίς δίδεται ελαχίστη τροφή. Λ' ελλειι|Ί δήθεν έμπιστοσύνη; πρός τού; Χριστιανόν;, διετάχθη ό σχη- ματισμύς των ΐργατικών ταγμά- τ(·>ν πρός κοιταο-κευήν όδών κ.λ.π.
ΕΊ; τούς έν Τυρολόχ) 3.000 Χριστι
«.νού; οτροιτιώτας δίδεται ημίσεια
γαλ.έτα ημερησίως. Οί έκ Μαλγά
ρων όμογενείς στρατιώτατ, έργ«-
ζόμεοι είς λατομεΐα, διετηρήθη-
σιιν επί τέσσαρας μ«νον ημέρας
μί χόρτα. Πολλάκις χρησιμοποι-
οϋντ<ιι δι' Ίδιωτικάς εργασίας υ¬ πό των Τούρκων». Ό "Ελλην Πρόξενος Ικονίου άνέςερε ί»πό ήμερομη'-ιν 7.3.17: «'Εκεϊνο τύ ό.τοϊον καταστρρΐΓει ν·ι έξοντώνει βαθμιαίοις, Λλ.λά ά¬ ς τοΰς έν Τουοκία "Ελλη¬ ν ι·;, είναι ό νόμος «πρρί Ίδρύσεοις Γ ,ιγατικών ταγμάτων άποκλ.ειστι- ,ώς έκ Χριστιανών. Δυνάμει τού Νόμον τοντου οί δνΐττνχεί; ούτοι σΓθίΐτολ.ογούμενοι καί κατατασσό (ΐενοι εί; τα έν λόγω έργατικά τα γματα, στέλλ.ονται εί δ'Π'ΓΐΛ'σρις τοΰ έσωτερικοΰ τή; ■ιΓ-τοκρατορίας, άπό ττΰν παραλ.ί- ω· τής Μ. ΆσΪΓ-ς καί τοΰ Ενξεί- οι·, είς τα πέΌατα τή; Βαγδά- της, Κανκάσον, Μεσσοποτο,μίας Λίγνπτου, ά/.λοι μέν πρό; κλ¬ τε μηνών νπεχρεώθησαν κα'ι ούτοι νά νπηρετήσωσιν ΐί; τα 'Εργατι- κά ταυτα Τάγματα. 'Επΐσκεπτόμενος τα ·νοσοκομεϊα π ' καί τοΰ έποοξένονν δοιμεί; πόνον; "Εν τραΰμα τή; δεξιάς ώμοπλά- της καί άλλο τοΰ δεξιοΰ μηοοϋ. 'Εκάλεσα άμεσος τόν ιατρόν τοΰ Τάγματος νά τύν περιποιηθή, άλλά έν τώ μεταξύ αί οΐμωγ(κ τον ήσαν άδιάκοποι. "Οταν, τέλ.ο;, έ- .-τεδέθη καί άνεκουφίσθη, τοΰ έδό θη δέ κ.αί θερμόν τσάϊ μέ κονιάκ, ηδυνήθη νά ομιλήση. Εγνώρισε θαυμασία την γαλλικήν καί τό ν- ι; ο; τού έφανέρωνε άνθρωπον δια- κ.ρκ.οιμένον κ.ο.ί στοχαστικόν. Έν άναμονή τή; αποστόλη; τού εί; τύν Σταθμύν Έπιδέσεω; τοΰ Συν τάγματος μετά τής λοιπής συν οδεία; των ημέτερον καί των Ί ταλών τραυματιών —δταν θά ϊ'|Ρ- χοντο έκ Τρεμπεσίνα; οί ήμιονη- γοί__ ήρχισε νά διηγήται την ι¬ στορίαν τού·.. Ή άφήγησί; τού ήτο άπλή καί δμο)ς λίαν συγκινητική. Την πάρη κολοί'θοΐΛ· μετά ζωηροϋ ενδιαφΡ- ροντο; τόσοι οί Ιταλοί άξιωματι κικ', όσον καί οί "Ελλ.ηνρ; άξιωμα- τικοί καί οπλίται τοΰ επιτελείον μου, είς τοΰ; όποίονς την ϊα. Ιδού αυτή, εΛ· σΐΛ·τομί«: «"Ημην καθηγητής των Μαθη,μα τι κων είς την Γένουαν, δταν εκη¬ ρύχθη ό ρλληνοϊταλικός .-τύλεμος. " Εζιον έκεϊ μέ την μητερα καί τάς ί>ΰο αδελφάς μου πολύ ανετα, διό¬
τι είχομεν άρκετά μεγάλην κτη»ιη-
τικήν περιουσίαν.
'Επιστρατευθε'ις κατετάχθην είς
τό 41ον Σι'ηταγιια ά; λοχία; ν.αχ
ίπηρέτουν εί; τό έπιτελ.εϊον τοϋ Ι
καΐ έ6απτ«Λθην διά πρώτην φοράν
ρίς τό πΰο. "Οταν περί τάς με<~μ τή; πόλειος Ικονίου έΤΑεπον τονς | Τάγματος. δνστνχεΐς αύτούς έξηπλαομένους ' Μετέσχον τής σημερινής μάχης ϊίς τάς κλίνας των ή είς τό δάπε¬ δον, ζώντας σκρλρτοϊ'ς, άναμένον- τας μετά άγοηίας τόν θάνατον (Ίρινάς ώρας ή μ&.χη έφθασεν είς ώς σωτήρίΐ, ίνα άπ<ιλλαγ(7>σι των πολύ κρίσιμον σημείον, ό διοικη-
δριων καί των (ττερήσϊων, α; ίι- τή; τοΰ Τάγματο; διρτοξε κ(Γι πάν
φίο-τανται. τε; οί γραςτεΐ; τή; ομάδος διοική
( Συνεχίζεται)
ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Ή παρουσίαν; των
των καί ή κριτική τοΰ
έργον των εΤν<α όπιοσδήποτε διά- γνωσις δχι ευχερής. Προσφάτο)ς εξεδόθη μία ποιη- τική σΐ'λλσγή μιάς νέας ποιήτρι- ο.ς: Ρούλας ΜείΛ'τα (τελειοφοίτον τής Άρχαιολογι.κής Σχολής τοΰ (Τεο)ς καθώς κηί οί νπτ;ρέ·ται, έλα¬ βον δπλα, διά νά σπει<σονν εί; την .τηώτην γραμμήν. "Εσπευσα, ((υσικά, καί εγώ, άλ¬ λά δταν κατηρχόμην ρ'κ τινος άτη·α Μηρίτσαϊ .ιρός τό ποώτον που τού χο>ριον
Τήν χαράδραν,
τοανσμα βλ.ήαιατος δλ.,μου, είς τόν
ά,ριστερόν μον βραχίονα καΐ ήσθάν
θην νά τρεχη θρρμόν αίμα, έν<ό Λο(μρ., όστοϋ παρέλ.ν- σαν την χείρα ιιον. Ήταν αδύνατον πλέον νά έπι- στρέΊ|ιω, διότι άφ' ενός μέν τό Πανεπιστημίου) αε τον τίτλο «11α- οαΓρο. (Ί;Τρς, δ,ην,'.σαμεν έβάλλετο οσνη» Γα πο.ηματα της έχοΐΛ, ρονσία». Τα ποιήματά τη; έχοΐ'ν παλμό σνγκινήσεως κ<ά <ττοχαστι- κότητα. Ή τεχνοτοοπία της μον- ι τέρνα, άλλά σνγκρατημέ'νη είς τα | λογικά εκεΐν<ι (ίάλονν —διά τή; γρΐφώδους καί Λφ, βν πολυΛολων τυφεκισθώ στ»μφώνο)ς πρό; την έκ ϋ διοικητοΰ , τιζοιμένο>ν. Έκινήθην διά νά
ς θώ έντός χάνδακος ποΰ εΐχε νι
ςώ καί τήν στιγιιήν εκείνην έ;η.)
ράγη έμπρός μον βλήμα ολιιην.
άπό τύ οποίον -"πληγώθην εί; .τι,/
?ά μέρη τοΰ σώματύς μον.
Λάμψεις καί καπνοί μέ
ψαν καί σχεδόν έτΐ'φ.λ.ώθην, ήπΒ<ι νόμην δέ βόμθοι>; καί στ,'ριγμον;
είς τα αύτιά μοί·.
Κατέπεσα τύτε καί άμνδρΛ; Γν
θν^μοϋααι δτι δΐΌ ανδρε; τοϋ Τα
γματός μ»ς μ' ίγνμνωσαν. Κατό
πιν ('ιπώλεσα τάς αΐσθησεις.
Περί τττν δείλην συνήλθον ·»ι
ΰνοιξα τοτις οφθαλμούς. Όλ.όκ/.τι·
ρον τό σ<7>μα μου πονοΰσε. Τή;
μάχης οί κ.ρότοι ήκούοντο άκόμη
έμπρό;. 'Εκάλ.εσα είς βοήθειον,
άλλά δέν ευρέθη οί>δεί; εί; τίι αί
ρος ίκεϊνο.
Μέ πολλ.οΰ; κόπον; ήγέ^θην ε-
π! των γονάτων καΐ «τροο-ε.ΐίίιθηοα
νά καταβώ εί; τόν χάνδακα .πρό;
μργαλ.ντέοαν προφΰλ.αξιν, άλλά ιό
λ.ίσθησα καί κχιτέπεσα εί; τό ντοό,
βάθους ενός μέτρον σχεδόν!
Ριγών π-αρηκολχ)ύθονν τήν έξέ-
λ.ιξιν τή; μάχη; :.α ήρχισα λά .τολ
σεύχιομαι μέ θερμήν πρύ; τόν Βί¬
ον, παρακαλών Αυτόν νά διασοθίι
χάριν τή; δνσττ'χμοϋ; μητρός ιιον.
Ή προσευχή μο>· έκείνη μ' ένίοχΐ'-
σε καί ηδυνήθην νά παραιμείν<ΐ) ί- κεί, δέν γν<ι)ρ<ζιο επί πόσ«ς ?>Ρ<ι:, δτί/ν είδον νά πλησιάζη μία σνκί. Ήτο "Ελλην στρατιώτη;, ό όποί ο; ήρεύνα την χαράδραν μέ .τρο· τεταμένον τό δπλ.σν τού. 'Εφώνα'η έ στραφή πρός εμέ καί ήτο ρτοι- ιιος νά μέ κτνπήση μέ τήν λ.όγχην τού, άλλά, διακρίνα; δτι είχον ν- ψωμένας τάς χεΓοας καί ημην ί- οπλ.ος, ρπλησίαΛρ καταίιιβάζίον τό τνφεκιόν τον. Είδε τήη" αθλίαν κατάστασιλ μον καί άναρτήσας άμεσος τό Λ· πλον τον μέ ίβοήθησε νά έξέλ.θΐιι άπύ τα νερά. Ήσθανόμην άφόοη τον ψϋχος καί τήν δι'·ναμίν μον τίι μέ εγκαταλείπη. Ό στρατιώτης τότε μέ έτο.ποθρ τησϊν είς τοΰς ώμονς τού καί .τί) δών διά μέσον των λ.άκκ(ι>ν καί των
χοιμάτοιν τή; χαράδρίΐ;, μέ πηγε
μεσα σέ ριι σπιτάκι, δπον, ά(τοί
μρ έξήπλοσεν είς μίαν γωνίαν, ί
φνγε.
Πολ.ΰ εφθβήθην μήπ<ος ρλθονν αλλ.οι έκ.εΓ καί κακοποιηθώ·.. "Ηρχισα πάλι νά προοεύχωαπι, κ«Ί άνέκτησα τηΛ· έλπίδα ότι θά οχο θώ. Μετ1 άπουσίαν ρνύ; τέταρτον τής ώρας, ό στοατιώτη; έπέστρΕ ψεν εί; τύν οίκίσκον φίοιον ένδν- ματα δι' εμέ, είδη επιδρσΊΐικά χ«1 κο νι άκ. Άφοΰ επέδεηε πηοχείρο); τα; πληγάς μοτ' καί μέ ρβοήθησε νι'ι Ί ορέσο) νποδύτηΛ· κα'ι χιτώνιον. μοΰ Ιδΐοσε νά πιώ κονιάκ. "Οταν άνέκτηοα ο{ίτ(,> τάς δν
νάμεις καΐ το θάροος μον, τοΰ ε-
ξέφρασα μέ .τάντα τρόπον τήν Λο
θείαν ευγνωμοσύνην μον καί ΰ.τε-
σχέθην ότι μετά τό πέρας τοΰ πο-
Τ(η, -νντάγμΛΤος< τ,ς ,χ λέαου θά τόν κάμο Ι ΐήτησα καί Έ- ,,. , . . ■ Ύορενετο να επιστρέψη τις εκ της «,,τό (καί μοί τό ίδεΡε) τό όνοιια ^Τ^ΖΙΓΧΤ^. ΐ^"· ™**· '«» - ί- ' τεπών^ον κ,ά την δ,^σίν το, τος— τή, ,νοητικότητα των καλλι- εργημένον, τ,ού/.άχιστον, άναγν(ι>-
στών. Τα άδύνατα σημεΐα είναι δν
νατύν νά νπάρχονν σέ όποιαδή.το-
τρ καλλ,ιτεχνική δηαίονογΜχ. 'Ε¬
κεϊνο δμο); ποϋ πρέπει. νά προ-
οέξη κανείς είναι σέ τί βαθμύ
μπόρεσε νά φτάσει ή επίδοση τοϋ
κα,λλιτέχνη.
Γι' αύτό δ; άφήσονμε έλενθε-
ρο τό κίντριαμα στή όρμητικότη-
τά τού, δίχιο; παραινέσρ.ι; ποΰ ρί-
ναι, άλλωστε, ά,τολ.ντο); «Ίποκειμε-
-.ικέ;. Γιατί ή ποι'ηοη £Ϊν«ι ,τηγαάι,
δέν διδάσκεται. Φρονώ δέ δτι ή
πηγή τής νέας ποιήτριας, τής δε-
σποινίδο; Με/Λτα, ρΓναι δι«νγή;
κα'ι πλούσια σέ περιεκτικότητα.
ΜΑΡΙΟΣ Π. ΚΑΝΤΩΝΗΣ
Λογοτέχνη;
ΛΙέλ.· ; τού Άνοιτάτου Παγκοσμίου
Πνετ·ματικοΰ Σ ΐ'μβυνλΛον
ι;το τραιυατιας.
Πέριξ μόν έσνριξον αί βο?^δες φπ'λω τήν
Λέν θά λησμονήσω ποτέ δτι τοΰ ό-
κ.αί τα θο«ΰσματπ. "Ολ.οι ρτοεχον
άνάμικτοι έντός τή; χαράδρας,
άξιοιματικοΐ κα» οπλίται,
ίαλ.υφθονν ρίς τάς πτυχάς
Ό "διός κατόπιν εφρόντισε καί
ιιέ ώδήγησθΛ' δΐ'ο τοαΜΐατιοφοοΡϊς
εδω, χωοίς νά παρουσιασθή...».
( Συνεχίζεται)
ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΙΣ
Τό τελενταϊο βιβλίο τοϋ Κ. Με-
ραναίου «Φ·σική καί Ποίηση», πα-
έ'να εντελώς ίδιαίτερο
ενδιαφέρον. Τούτο καί γιατί είναι
κάτι περισσύτερο άπύ μιά άπλ.ή ά-
ναφορά στά γ(ι>στά γνρ<,) άπύ τις θεω,ρ>ίες, τα πειράμΓίτα καί τίς
συζητή<τεις ποί» προκαλ.οΰν κάτο άπό τό πρϊσμα των νέον εξελΛξε- ων τα θέματα τού μακρόκοβμου καί τοΰ μικρόκοσμον στή Φυσπκή, άλ.λά καί γκιτί γιά πρώτη φορά πΐ'ροικΐιάζεται σέ βιβλ,ίο, άπό δσο γν(ι>ρί';ονμρ τουλάχιστον, ή σχέση
ποίησης καί Φυσικής.
Ή σχέση άνάμεσα στήν ποίηση
ν.'ά τή Φυσική, δέι μπ.οροΰσε νά
νοηθή παςά μέ ρναν εντελώς ά«-
έ'ω; πολιί' τελευταία.
}'° Υ'α τίιν ^Ί^η τής έπιστήμης.
πο" μάς φανιεοώνρι τόσο ό
κόσμος
ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ Σ ΤΟΤ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΤ ΠΟΝΤΙΩΝ
ΑΘΗΝΩΝ ΕΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΑ
'Τ.τύ τήν αϊγίδα τής 'Εταιρε/ας
Ήπριριοτικών Μελ.ετών
Μρογ(. σέ αίσθτΐιματα ένθουσια-
σμοΰ καί σΐ'γκι:νήσε·(ος ά.τό μέροιυς ,
των Ήπειρωτών «αί ϊδιαίτεοιι <Ωβτοσο- /°λοΐ; (*ή·με.ρα κάνομε λό- τών Μικρασιατών, ποΐ' έτρεξαν σάν τα μελίσια στήν ν.ι<ι|«ελη τονς, έγιναν οί ΰπρροχρ; ροοταστικέ; ικδηλόσεις τοΰ Καλλιτεχνικον "'Μπι^; ;>σο καί ό μικροσκοπικός,
Όργανισμοϋ Ποντίων Αθηνών >Ι(1? "·νοιΥΡ| οοίζοντρς ποΰ μόνο ή
επί τή έπετη,ρί,δι τής Έθνεγερσΐας
τοϋ 1821—1971, στύ ΰπ«('θριο άμ-
φιθέατηο τής ΕΗΜ.
Τνχεροί κι' οί Ή.τπρώτε; κι'
. ... .--,------, ------ .,— ..«·.-, ..-* ηι Μικρασιάτρς! Οί προτοι, γιπ- , , , ·-- ,= >--
τασκετ»ήν στρατκ,ιιικών όδών, άλ- ■>! γνιόρισαν, χάρηκ.αν καί θανμα- ,Τ^ ομ"(?Γί!'α 'Ί τ*1ν κατάθλιι(ιη πού
σαν τίς παραδόσεις ένύς ρ'νδΓξου εχΡ' και """'-'-
μερονς τής παλαιάς Μργάλης 'Ελ- Λ'^!ΐμ^
λάδος, τοΰ Πόντοι,, μέ τα δημοτι¬
καί τραγούδια τοϋ Διγενή Άκρίτα
κα'ι τής Λεβεντιάς, μέ τού; έθνι-
κούς χορούς, τήν λογοτεχνία καί „?.
ι"°ι" Την
"Ι151 β"ν
μπορεί νά τούς
Μέ αλλα λόγια. ?χομε
έ (ρϊκτης, ποί-
^ σηιιεϊο φύ-
έμπνενοΐιιένης μέ
ΚΩΣΤΗ ΜΕΡΛΝΑΙΟΤ
σιΐ)με, στήν άνάπτι>ξη τοΰ θειια-
τός τον ό Κ. Μεοαναϊο; βρίσχε»
κ.αί άλλες όμοιότητες, άλ./Λ κοννά
οτοιχεϊα, δπως τό θέμα τής δυβν-ο
'/λα.ς νά έκ<ρραστοΰν τα βιώματα τοΰ φυσικόν, ποί' έρετ·νά καί 6λέ- πει τόν μι.κρόκοσμο κ<ιΐ τοΰ ποιη- τή, .τοΰ δέν 6ρ·;'σκει τί; λέξεις γιά νά εκφράση τί; δικέ; τον «ΐ· σθητικές έμ.τειρίε;. Άςρορμή στόν Κ. Μεραναίο γιά τή Φυσΐική καί Ποίηση, εδοβ* τό Ι)ΐβλίο μέ στίχους τοϋ Κ. Λότοη «1Ιοιή*ιατ(ΐ των ημερών εκείνον"». Κρίνει. πώς ό Λότρης, φτ>σικό;
καί ποιητής, χαράζει ενα νέο δρό
μ ο γιά την πραγματοποιηθή τοδ
όοάματος τής ο·έας ηπείρου, τόν
τόπο δπο' ό φυσικάς καί ό ΛθΐΊ-
τ.κός προσδιορισμός γ<ά την άν- θσώπινη ίΊπαρξιΊ μας, σΐ'ναιροί'ν- τα< στήν άκέραιη διάστασή μα:?· Τύ θρμα ποΰ καταπιάνεται 1« τοποθίτήση δ Κ. Μρραναίος Ι καί πολΰ οτ'κτιαοττικό γιά την ί.το- χή μας κα'ι ώραία τό τοποθετεί. Τ(Χ ζησαν στιγ,μές ποΰ γνώρισαν στήν τα άνάλογα τόν .τοιητή. τή θεσηι δμος τού Κ. Μερα- ναίοΐ', νπάρχρι κ«ί άκόμη ρ'νας συν ορτικος κρϊκο; άνάμεσα στήν ποί- ιί τή Φυσική: «Ή έπι.~ή,μη ( _ ψ '.«—■( ττοιηίτι ζ% (ο γ ττνεΐΜ_πτι χ,ργ ·? Ζ._...*_.λ.. ξεργασιε;, είναι, δίδυμες άδελφές» Ή γνώσις άποτρλεΐ τό' κοινό λοι πρός διατήρησιν σηράγγοιν διά τόν σιδητθόδρομον τής Βαγδάτης, ό'λλοι πρός καλλιέργειαν άγρών Οιδόλ.ιος μισύοδοτονμενοι, κα¬ κώς τρεφόμενοι καί ένδυόμενοι, έκ ΐιθέμενοι είς τάς κω,ρικάς μεταβο¬ λάς, εις τόν φλ.ογερόν ήλιον τής Βαγδάτης καί τό άφόρητον ψΰχος τον Κανκάσου, προσ6αλ.λόι.ιεοι ύ πό άσθενειών, πυρετίδν, έξανθημα τικον τύφου, χολ^ρας, άτοθνήσκον ' σι κ.ατά χιλ.οιάδας. Ι Καί μεχρι μέν τινός άπηλλΛΐσ- σοντο τή; στρατολογίας οί δυνάμ·ε νοι νά πληρώνωσι τό άντισήκ.ΐ'ΐμα >.αι όντως εσώθησαν έκ τή; κατα- | Ζτού; όργ,,ν{,>τη;, τά μέλ.η ποϋ πάντα σ^παοίσταται σέ
στροφης και τοΰ βεβαίου θανατον τού Καλλιτέχνου Όογπνισμοϋ τοιον εΓδον; έκδηλώσρι-
οί σχετ,κώς ε&τοροι, άλλά άπό πέν Ι Ποντίον Αθηνών, ποΰ έ'λαβαν μί- Κατίνα Χ. Χαροπούλου
Χαμένη Πατ,ρίδα τοτ.ς. Κι' ή χαοά . . Ύ ' «-"λτϊ το κο.νό τού
των δεύτερο,,ν ίγινε πόνος γ,ά: την , 1>:ΤΟίΤτρΜΙια»· Κ«1 «ά στ.μπληοώ-
Μιά πεοισσότερο
νά.ττυξή τον σέ διαστάσεις
λ ύτερες Α,τό κείνες πού τοί'ς
σρ ό στ'γγραφέας της Φτ·σική?
Ποίησης, θά ήταν πολ.ϊ'
κτη στήν άνυπαρκτη βιβλϋΐογραΤ«Λ
μας. Παντός, καί τό δτι τόβο <"'' στά τό συνέλαβρ κια'ι τό διεΎΡ^* ό Μεραναϊος, αποτελεί κάτι -■")1' καταγοάφρται στό πλούσιο ενερΥΊ τικό τοτ·. ΜΑΡΙΑ ΜΙΧΑΗΛ - ΛΕΛΕ εγινε πόνος γιά την Χαμένη Πατρίδα, την Πολυβασα-________________ νισμένη Ποτρίδα, έ'γινε φόβος πώς | «μα σβύση ή γενιά τους, θά σβύ- ρος στί; ίκδηλώσρις αύτές άξί- σοτΛ'. . τά ρθιμά τους! Καταρα- ζουν θερμότατα (τνγχαρητήρια κ.αί μέΛΐ πόλεμε, κ.αταραμένί διχα- | ρνχ«(>ιστίες. 'Επίσης καί στήν 'Ε-
σμε μρ τύν ολ.ρηρη ίί.-τηυ φερρι;!.. τηιρρ[(( ΊΙπριΐηοτικο'ν Μρλ.ετών
τ#-
ΑΛΕΚΟΣ Π. ΚΑΡΣΕΛΛΟΣ
ΙΑΤΡΟΣ
ΩΤΟ ΡΙΝΟΛΑ ΡΤΓΤΟΛΟΙΌ Σ
Σουλίου 4
ΤΗΛΚΦ. 621.001
Σόλωνος 109
5 - - 7 ;ι. μ.
ΑΜΙΛΛΑ ΑΛΛΟΑΑΠΩΝ
Μία νέα άλλοδαι,τή Τραπέζα έγ
χΛ«οτηβε κατά.ττημκ είς Άθή-
να; καί ήρχισε τα εργασίας της,
ανερχόμενον οβτυ) τού αριθμόν
1(«ν έν Ελλάδι ξένω,ν τ,ραπεζικών
ιδουμάτοη· εί; Γξ, πολλά των ό-
•τοίιιιν εχο·ν δημιουργήσει καί ΰ-
.ιοκαταστήματα εί; την προξένου
βαν, τό Πειραια καί την θεσσα¬
λονίκην.
Είναι γεγονός, ότι αί μεγάλαι ξέ
ναι Τράπεζαι, έπωφελοΰμεναι των
ίσχπονβών εύεργετικώ|ν διατάξε-
ι.»ν προοτησίας έπενδνσεων κεφά¬
λαιον τού έξωτερικοΰ, άπεδϋθη--
(ταν εί; ίϊμιλλΛν ιδρύσεως κα'ι εγ¬
καταστάσεως καταστημάτων «ίς
την χώραν μας. Φυσικά, τα κατα-
<ττή(ιατα ταύτα, άποτελοΰν «Γ>το-
τρλεί; θνγ«τρικάς έταιράι; τής
£ενη: μητρικ.ή; έ.-χειοήσεικς καί
τελοΰν ήτο την καθοδήγησι.ν καί
ίξάρτησιν αυτή;. 'Εν τούτοις, λό¬
γω τής αντοτελείας των κ.αί των
μικοοιν κεφ«λ<Ίΐίων —5 έκατ. δολ- λαοίιχν— σννεπάγοη τγμ ίίλα τα ,ιλεονεκ.τήματα των τραπεζικήν έ πιχίΐοήσ*οΛ· τού εΐδους. Άκάμη τής σχ#σεο>ς Ιξαρτήσρ-
ώς των έκ τή; μητςκκής έπιχειρή-
σεως είναι δννατυν νά άποόοθονν
είς οίκονοιμικάς Λρκοτοβουλιας, άν
ναποκριναμένας μέν είς την όντο
τητα καί οικονομικήν επιφάνειαν
τής^ μητρός Τρίΐαέζης, όυσκόλ.ως
δέ ϊλεγχομένας. 'Ή εϊναι δυνατόν
ωρισμέναι τραπε'ίικαί δοαστη,ριό-
τητες των ξένοη- νά άποβλέπουν
είς την εξουδετέρωσιν των άπο-
τελεσμάτιον έκ τής μεταο,οράς των
είς την ξέην κτν}θέντων παρά γη
γ?νών κεφαλαίων είς τήν χώραν.
Ανεξαρτήτως, «όντως, των α¬
νωτέρω, τό έγχώ,ριο,ν τ,ραπεζικόν
σΰστημα λειτουργ,εί επιτυχώς, ώ-
<ττε νά παρέλκη ό σνναγωνισμός μέ ξένας τραπεξικάς έπιχειρήσεις. Βεβαίως ένδιαφέρει τήν οίκονο- μίαν μας ή είσροη ξένοχν κεφαλαί ών, υπό Μορφήν έπενδΰσεων, είς παραγωγεύς τομείς. Όπωσδήπο- τε ομως, ή προτίμησις των ξένο)ν τοαπεζικών ίδρυμάτοκν διά την έγ κατάστασιν κατα:ττν|ιαάτων είς την χώρον μας, αποδρικνΰει τήν εμπι¬ στοσύνην των άλλοδαπώ,ν χρηματο θοτικχΤη· κύκλων πρό; την οικονομ* αν μα;. ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠ' ΟΙΚΟΝ. ΔΙΑ ΦΟΡΟΝ ΚΥΚΑΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΕΠΙ ΜΕΤΑΦ. ΕΠΙΧ )ΣΕΩΝ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΝ Αί μεταφοραί έπιβατών αί ο.τοί » αι ένεργοϋνται υπό τρίτων, είς τού; όποίους οί ιδιοκτήται έκαισθώ νούν τα αΰτοκίνητά τολ , ΰπόκειν- ται είς Φόρον Κΰκλ.ου Εργασιών· Ό φόρος ούτος καταβάλλεται ύ- πό των ένριργούντο»ν τήν μρταφο- οάν ένοικιαστών (τρίτιον), μετά των όποίονν εύθΐΛ·οιν~ται άλληλ,εγγΰ <ος κ«ί οί ιδιοκτήται των αιιτοκι- νήτων. Ε»; τάς περιπτώσει ς αυτάς ό φόρος ΰ.ιολογίζεται επί τοΰ εί- σιτηρίου τό οποίον καταΛάλλει ό ι'.τι6άτη; είς τόν ένοικιαστήν, κα- Οώ; καί επί τού άντιτίμου τής δια τροφή; —έφ' όσον τουτο π*ριλαμ¬ βάνηται εί; την τιμήν τοΰ είσιτη- ρίου— καί οχι επί τοΰ ποσοϋ τό οποίον καταβάλλει ό ίνοικιαστης γ!; τόν ίδιοκτήτην τοΰ μεταφορι- •Λου μέσου, καθ1 όσον τό ποσόν τούτο δέν αποτελεί ακαθόριστον Ι σοδον έκ μεταφορας έπιβατών, άλ λ.ά μίσθίομα. Τα ανωτέρω διει*κρινίζει διά τής ύπ' αριθ. 13010)491)29.β.71 ίνχιιχλίου τού τό υπουργείον Οι¬ κονομικόν. Ώς γνωστόν, διά. τοΰ όρθοου 13 τοΰ Α. Ν. 1524)1950, χνρωθέντος διά. τοΦ αρθρον μό¬ νον τοΰ Νόμον 1(>20)51, όρίζεται
ότι, είς τόν φόρον κύκλον έργα-
ηΛν τόν έπι6αλλάμεΛ·ον διά τοΰ
Α. Χ. β β Ο) 1937 ύπόκ.ειντα< καϊ τα (ίκαθάρισ-τα έ'σοδα των μεταφορι- ■/.(*>ν έ.τιχειρήσεων τα προερχόμε¬
να έκ τής μετα/φΛρά; .-τροοώπων
Π'τός τή; χώρας, δι' αυτοκίνητον,
ίλ(ι>των μέσ<ον κ.λ.π. Κατά βχ'νί .τπαν, διά την επιβολήν τού τρό- θου κύκλον έ.ργθιΟΊών επί τώιν προ β.ρπαμέν(ι)ν περιπτώσείον, πρέπει μ» συντρεχοΐ'ν αί έξη; .τρονποθΓ- "Άσκησις έπιχειρήσεως μεταφο- ρά; μέ αντικείμενον ΐογασιών την μεταφοράν προσώπων έντός τής χώρας διά των κατονομαζομένων είς τό ανωτέρω άρθρον μέσΐ'ΐν με- ταφοράς. Ή μεταφορά των προο'ώπΜν νά ίνεργήται επί πληριιιμη κομίίττρον Κατά τήν εφαρμογήν των όια- τάξείον τού νόμυυ τό ύποι<ργεϊο>· έ
δεχθή ότι, ώς έπιχειρήΛεις μΓταφο
ράς προσώπων Οί (ικροϋνται αί άνα
λαμβάνονσαι την μεταφοράν τού-
ν άπό τόπβυ είς τόπον επί κο-
μίστρίΐ) καί μάλιστα Ανεξαρτήτο);
άν τα μεταφορικά μεσα διά των
όποίοιν διενεργεϊται ή μεταφορά
ήκονν κατά /.υριότητα είς τήν
μετοιφορικήν επιχείρησιν η είς τρί
τους.
Έξ δλλοιι, σινΐ£τών<ρ)ς πρό; τήν διάταξιν τή; παραγρ. 5 τού αύ- τοΰ ώ; ανω άρθρον, έν .-τερι.-ττ(ΐ)- σει έκτακτον καί βραχυχρόνου ναυ λώσϊίος τοΰ μεταίτορικοΰ μέσον άλ ληλεγγτΉινς ίι.τεΐ'θννοι διά την δή- λωσιν καί καταβολήν τοϋ φόρου τι γχάνοΐΛ' τόσον ό ναι>λο^τής, όσον
ν.αί δ ίδιοκτήτη; τοΰ μεταφορικοΰ
μέσον.
Παθητικόν .τάντοτε, τό ίσοζύγι-
ον τρεχουσών συΎαλλανών μεταξύ
Έλ>Λοί>ος καί ΗΠΑ, ε'χει τήν ίδιο
μαρφίαν τού, ότι, έ τέλει, έξισορ-
ροπεΐται καί καΐαΛείπει χάρις είς
τήν αθρόαν είσοοήν άδηλων .ιό-
ρων, έΛ'εργητικύν υπέρ τής χώ-
ί?α.; μας.
Βάσει στοιχείων δηιμοσιευομέ-
νων» είς τό δελτίον «Οικονομικαί
ΐξελίξεις» τής ΕΟνικής Τραπέζης
τής Ελλάδος, (6 ίσοζύγιον τρε¬
χουσών συναλλαγών είς έκατομ-
μϋρια δολ?Λρίθ-·ν, κατά τό 1970,
έν συγκρίσει προ; τα προηγούμε-
να έ'τη 1969 καί 1968, διεμορφώ-
υη ώς ακολούθως:
Είσαγο>γαί καί. έμπορικα'ι πιστώ-
οεις 257,3 έναντι 197 καί 215,9,
έξαγιογαϊ 95,(5 έναντι 96,1 καί
77, ήτοι: Έμ:κ»ρ.ι.κύν ίσοζύγιον:
—161,7 έναντι —100,9 καί —138,
!). Οί άόηλ.οι ,-ΐόοοι έξ άλλον, διε-
μορφώθησαν ώς εξής: 417,3 έναν
τι 355,5 καί 296,9 ήτοι ταξιδιωπ-
κόν συνάλλ.αγμα 109,2 έναντι 90,
7 καί 67,5, ναυτιλιακόν 117,8 έναν¬
τι 92,7 καί 78,5 καϊ, μεταναστευτι¬
κόν 125,8 καί 110,3 καί 92,9. "Α-
δηλοι πληρωμαί 80,8, έναντι 81,1
καί 65. Σύνολον ίσοζυγίον άόή-
λων 336,5, έναντι 274,4 καί 231,9.
Κατά τα ανωτέρω τό ίσοζύγιον
τρίχουβών σνναιλλαγών μας μετά
των ΗΙΙΑ Εμςρανίζει έν&ργητικόν
κατά 174,8, έντός τοΰ 1970, έναν¬
τι 173,5 καί 93 τοΰ 1969 καί 1968,
άντκττοίχως.
Άξκχτημείωτος έν τούτοις, εί¬
ναι ή Λορείκ. τοΰ έμπορικού μας
ίσοζυγίοτι μετά των Ήνο>μένων Πό
λιτριών. Παρατηρείτοι, δηλαοή αΰ
ςηοις των ϊίσαγωγών έκ των Η.
11. Α., ένώ αί έξαγωγαί μ«.ς δέν
ήκολοΰθησαν την άνοδικήν πορείαν
των (1970 έξαγωγαί 95,6, 1969
!»6,1). Τό ε'λλεΐ'ψα τουτο τοϋ έμ-
πορικοΰ μας ίσσζΐ'γίον (161,1 έκ.
δολλ.), ώ; τονίζεται, είναι είς τήν
πραγματικότηιτα μικρότερον τοΰ
άναφεριθέντος, ί>ιότι τα στοιχεία
των «ίοαγωγών ν.αί έξαγιυγών προ
ε'ρχονται άπύ την στατιστικήν συν
αλλάγματος καί «τυνεπώς περιλαμ-
6άνονται «ίς τάς έκ των ΗΙΙΑ εί-
σαγοιγάς καί πληροιμάς είς δολλά
ρια δι' είσαγωγας έξ άλ.λων χω-
ρών, κυρίως δέ διά πετρελαιοειδή.
Τύ γεγονός πάντως, ότι τό έ'λ-
λειμμα τούτο ύπειρεκαλύίρθη άπό
τί ,-τλεόνασμα τού ίσο-ζυγίου χών
άδή,λων πόρων, ώστε τό ίσοζύγιον
των τρεχοακτών συναλλαγών μας,
νά έμιρανίζεται ένιεργητικόν, δέν
άλλοιώνει την κατάστασιν". Ένδια-
ςέρονσα θά ήτο ή περίπτακη·ς, ε¬
άν τό εμπορικόν ίσοζύγιον δέν έ-
νε^άνιζε τό άν«οιγιμα τουτο καί οί
σι^τελεσ|ταΙ αντ)οΰ δι*μορςροΰντο
ε,ίς τα οχι άνισομε-ρή ταυτα έ.τίπε-
δα. Διότι περισσότειρον ένδιαφέ-
ρει τήν οίκονομίαν μας ή επίτευ¬
ξις μεγαλυτερων έξαγωγων μας, δ
τε καί ή άνίσοσκέλεια τοΰ ίσοζν-
γίον δέν θά άπετέλει άνορθόδοξον
υίκονομικόν φαινόμενον, έχοντες
εν δψει καί την διαφοράν των μ«-
γρθώ των δύο ιίκονομιών.
ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΚΑΙ
ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΧ
ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ
(Περιλαμβάνεται κα'ι ή Ελλάς)
ΤΟΚΙΟ— Ό ύπουργός των
"Εξωτερικών τής Ίαποτνίας, άνε-
κοίνοσρ σήμερον, ότι Θά έπεκτεί-
ιη τό ίσχΰον ποονομιακόν δασμο¬
λόγιον τής χώρας υπέρ 95 άναπτνσ
Γαμένιον χοιρών. Τό νέον καθε-
<ττώς θά τεθή ι ν ισχύϊ άπό 1ης Αύγούστου έ. 'έ. Μεταξΰ των χω- ςΛν αύτΛν περι/Λμ6άνονται ή 'Ελ λάς καί ή Κύπρος, ώς καί οειρά χοι,ρών τής Έγγΰς Άνατολής, Ά- φρικής καΑ Άσίας. ΔΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΑΟΓΟΥΣ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΑΙ ΤΡΑΠΕΖΑΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΑΙ ΑΜ0ΙΒΑ1 ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΙΣ ΤΟ Τ.Ε.Ε. Λ|Α ΤΗΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΙΝ ΑΠΟΔΗΜΟΝ Τό υπουργείον Δημοσίιυν "Ερ¬ γον απήντησεν ώς εξής είς τό ν- -•ΐόμνη,μα τοΰ Λροσο^άτου Γενικόν Σνιΐϋουλιοΐ) τώ Πτι·χιούχ(ον 'Υ- πομηχανικών (ΙΙ.Ε.Π.Τ.) : ί. Εξέλιξις '^ημοσί'ον νπαλ.λή- λων νπομηχα-νικων: Τό θέμα τής έπαυξήσειυς τιόν τακτικών όργανι- >>ών θέσετον τοΰ κλάδου των πολιτι
καΚ· ν.ι.ομηχανικών, ή ένοποίησις
των θέσε(·)ν 4ο>> καί 5ου (Μΐθμοΰ,
ώς καί ή δυνατότης βαθμολογικής
αυτών έξελίξειο; μέχρι τοΰ 3<η>
6αθμοΰ, άντι,μετιο.-ΐ^ζονται δι' ε'ιδι-
κών διατάξειοΛ' ΐίς τόν υπό κατάο
τισιν νέον οργανισμόν τοΰ ΰπουρ-
γρίοιι.
2· "Άσκησις έ.ταγγέ-λματος: Λιά
νά επιληφθή έκ. ΐ'ροΐ' τό ΤΛΕ των
έπαγγελματικών Αικαιωμάτων των
πολιτικών ΰπομηχανικών, δέον ό¬
πως προηγϋυμένιιις τό ϋποιΐΰγιϊον
Παιδείας, έφ' ίίσον δέν συμφιονεϊ
μέ τό παρ' αντών έκκρεμοΰν άπό
μακροΰ σχετικόν σχέδιον Β. Δ.,
επιστρέψη τουτο είς τό ΤΔΕ με
τάς παρατη,ρήσρις τού, διά νά τε-
θοϋν ϋ,τ' όψιν τού κ. ύπονργοΰ Δή
μοσύ'ΐν "Εργων.
3. Κράτησι; 1% εκ των άμοι-
6(όν: ΊΙ ποραν.ράτηοις 2% «κ των
άμοιβών των μελΓτών υπό τού Τ.
Ε.Ε. —διά την οποίαν δΊαααρτν-
ρονται οί νπαμηχανικοί'— ένεργεί
ται πρός κάλιη|»ιν των σχετικών δα
πιανών αυτόν διά την είσπραξιν
τής άϋθΐβής εξ εκ.-τοηθε<'βης με- λέτης καί άπόδοσι.ν ταύτης είς τόν δικαιι ΰχον, ανεξαρτήτως τής ίδιό τητός τού (ιιηχανικός, ύπομηχανι- κός κ.λ.π.) ή, δέ θέσπκτις τή-ς κα- ταδολής των άιιοιΛΛν των μηχανι- κίόν είς τό Τ.Ε.Ε. ΰπηγορρΰθη έκ λόγονν δΓ)μο<τι'ου οτμφέροντος, Α- νανομένοΛτ είς την αποτροπήν τοΰ άθειιιίτοΐ' σνναγοννκτμοΰ καί τής (τννεπεία τοΰτοιι ήθικής καί ΰλικής πτώσειος τοΰ έ.ταγγρλιιατο; τοΰ μη χαικοΰ κ^ϊ τής ηοιοτικής στάτ>μης
των μελετώΛ'.
4. 'Τπομηχανικοί - έρνολήπται
Δ. Ε.: Δέν υίοθρτεΐται ή εισήγη¬
σις τής ΙΙΕΐΠΤ ό'.ιοις κατά τήν άρ-
χικήν χορήγησιν έργολη.ττικοΰ πτυ
χίου κατιοτάτου βαθμόν ρϊ; πττ>χιού
χους ΰπομηχανικυύς, έΛΐδειχθή εϋ
ρυτέρα αντίληψις καί μή ζητοΰνται
πιστοποιητικά δι* όλας τάς κατη
γορίας των έργων.
ΜΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΗΣ Ε.Τ.Β.Α.
ΔΙΑ ΤίΙΧ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
«Ελλάς, μία βιομηχανικώς άα
πτυσσομένη χώρα», είναι ό τίτ/.ος
ίντύ.-του, τό οποίον εκυκλοφόρησεν
ή 'Ελληνική Τραπέζα Βιομηχανι
κης Άναπτύξειος, είς τήν άγγλι-
κή>, γαλλικήν καί γερμανικήν
■/λώσσαν. Είς τήν έκδοσιν .ιεριλαμ
βάνονται πληροφορίαι άναιρερύμε
ναι είς την νομκτμαιπκήν σταθερό
τητα έν 'Ελ/νάδι, τάς όυνατύτητας
έ.-κνδύσεων, τα λίνητρα οΐκονομι-
λής άναπτνξεως, τάς ρϊσϊιγοιγάς
καί έξαγωγάς, τήν ηλεκτρικήν ε¬
νέργειαν, τήν έγχώριοιν κατανάλιυ
σιν ώ; καί στατικά στοιχεϊα επι
τής έν γένει πί«)όδον τής έλληνι
κης οίκονομίας.
Ή έν λόγω ρκδοσις άποσκιοπεϊ
ίίς τήν έινημέρωσιν των οίκονομι-
κων παααγόντιυν τοΰ εξωτερικόν,
ρλΙ των έξελίξεων είς τούς το-
ιιείς τής βιομηχανίας, τοΰ τοινρι-
σμοΰ χα τής ναντιλία; τής έλλη-
ικής οΐκονομίας.
Τό Ελληνικόν Τραπεζικόν Σύ-
στημα διά πρώτην φοράν άποτολ-
μά σήμερον εΰρείας εκτάσεως με-
θο&ιενομένην έξόρμησιν πέ·ραν των
έθνικών σννάρων, μέ π.ρόθεσιν νά
έξυπηρετήβ)] τύν άπανταχοΰ τής
Γής 'Ελληνισμό.'. Τα άνο>τέρω ά-
νεκοίνοισι τύ υπουργείον Συντονι
ομού, αναφερόμενον είς τα προσ-
φάτως ληφθέντα εΰεργετικά μέ-
τρα υπέρ των 'Ελλήνο^ν τοΰ έξω-
τερικοΰ. Ιδιαίτερον ένδΐΓΜρέρον ι
ξε'δηλώθη άπύ τοϋς ένδιαφερομέ-
νου; διά την ίντό τού υπουργόν
Σνντονισμοΰ κ. Ν. Μακαρέζου έ-
ςαγγρλθΡϊσαν χορήγησιν δανείων
μέχρις έ-νός, υλιλί. .ιερίπτίυσιν έκα
τομμνρίον δραχμών, υπό τής Κτη-
ματικής Τραπέζης καί της Τραπέ
£ης 'Τποθηκών διά την εν 'Ελλά-
δι αγοράν ή ανέγερσιν πάσης φύ-
I
οειος άκινήτων, βίτε ΰπ' αυτών
| ιών ίδίοιν, είτε υπό των σνζύ-
| γων ή των τίκο>ν Τίον. Σχετικώς
| ΰπογραμμίζεται ίίτι διά τήν χορή
Ι γησιν των ώς άνιο δα·νιείο)ν έχει
' καθι*ρωθή ταχεϊτ', άνέξοδος καϊ ά
• πλοποιημένη διαδικασία. Τα μέτρα
! ταυτα, προστ4θεται έκ τοϋ υπουρ
ι >είου Σ1υντο'ΐσιΐιθΐι, σι»μ6ά/.λουτν
| είς τήν σφυρηλάτησιν στενοτέρων
Ι δεσμών μέ τήν γεν*τειραν καί διευ
) κολ^ύουν ταντοχοόνως τήν παλινό-
στησιν των άποδήμων. Οΰτιυ, ά-
ποδεικνυρται ή ρΰρί>της καί ή απο¬
τελεσματικότης ι ά την οποίαν τό
σημερινόν Κράτος συμπαρίσταται
τοΰς μακράν τής πατρίδος μο-
χθοΰντας "Ελληνας.
ΣΥΝΤΟΜΟΙ ΕΙΛΗΣΕΙΣ
— Ενεκρίθη ύ.τό τού ί«ποι*ργοΰ
Εμπόριον κ. Ζάππα ή μέχρι 31.7.
71 παράτασις τής προθΐσμίας έκ-
τελωνισμον των καιτε^ιυγμένίον ί-
χθΐ'ίον, ποϋ έφορτώθησατ μέχρι.
κ<ιί τής 30.6.71, Βάσει άδίΐών τής ιπιτροπής τής ύπ' αριθ. 71877)52 αποφάσεως τοϋ Συμβουλιον 'Ε- ξιοτερικοΰ 'Εμπορίον. — Παρατείνεται προσ<ϋιρινώς, μέ χρι 31 Αύγουστον 1971 ή ποοθε- σ,μία τοΰ άρθρον 12 τής ΰπ' αριθ. Δ. 3430)69 ά.τοφάσειος τοΰ υπουρ νοΰ ΟΙκονομικών, διά τής οποίας καθορίζονται, ώς γνιοστόν, οί ο- ροι καί διατυ.-ιώσεις παραδόσεως Ι είς έλεΐ'θέραν χρήσιν ποίον άτομι- κής καί οίκιακής έν γένει χρήσε- ιος είς άλ?/)δαποϋς κ··λ..τ. άφικνου μΐΥονς είς 'Ελλ.άδα δι' ανάληψιν εργασίας. -—Ό ύπονργός Σ>ντονίσμοΰ κ.
Μακαρέζος παρέστη είς την τ.ε-
λετήν θεμελιώσεΐ'ίς των Ιγκατα-
στάσεοιν τής νέας κεντρικής λαχα
ναγοράς τή; Θεσσαλονίκης. Τό
Σάββατον, έξ αλλου .-παρέστη είς
την Ορμελίωσιν τοΰ νέον έργοστα
στ'ου τής έλληνικής Βιομηχανί«ς
ζαχάρεως είς Τοξότας Θεσσαλονί¬
κης-
— Δι" αποφάσει»; τοΰ ΰπονργοΰ
Βιομηχανίας κ. Κ. Κυ.τραίον, έτο
ποθΐτήθη ό); προϊστάμενος τής
Διευθύνσεως Διοικητικ.οΰ, ό διευθυν
τής κ· Γεώργιος Μαρκατάς.
ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
Ε:ίΛΙ:ΕΙΣ ΤΗ! ΕΑΑΗΝΙΑΗΪ ΑΛΙΕΙΙΙ!
Τοΰ κ. ΠΑΝΟΤ ΛΟΤΚΑΚΟΤ
Η ΕΛΛΕΙΨΙΣ ΕΡΓϋΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΤ ΟΟΣΑ ΠΑ Τ Ο 1970.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Έκ των άν(ρ)τέιςκι) σι»νάγεται ό¬
τι, διά τή-ν επιβολήν τοΰ τρόρον κν
κλον εργασιών σημασίαν εχει ή
έν-τί κο,μίστρω διενέ,ργεια μεταφο-
οάς έπι6α-τών δι" ϊδιίιον τοΰ μετα-
ηρορέίος αέσοκν1 ή τρίτον, οί>χΙ δέ
ό νομικός χαο«.κτηρι<τμό; τής στη1- θΛΤομέντ»; ίιπό τοΰ μιεταίτορέως μετά τον ιδιόκτητον των μεταφο- οικων μέσων ή τρίτο>ν παρεμβά-
σεως όστις πςοέχει δ(ά τήν έπι-
, 6ολήν των κατά περίπτίοσιν τε-
λων τοΰ χαρτοσήυου.
Τό πρόδλημα τή; ελλείψεως έρ-
γατικών χειρών Γΐς τήν βιομηχανί
αν μας φαίνεται. ότι εχει ήδη ά-
ττασχολήσει τούς άμέσως έ'διαφε-
ρομένους. Αύτό προκύπτει άπό τό
νιγονός, ότι δλοι δσοι ρωτήθηκαν
είχαν ετοιμε; ά-τιιντήσεις, ποϋ μά¬
λιστα, συνέ.ιιπταν μεταξύ τους.
"Ετσι μποςεί καείς νά πή ότι τό
σο οί διομήχανοι όσο καί οί έκπρό
ΑΠΟΦΑΣΙΣ Φ, ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΓ ΥΠΟΑΟΓΙΣΜΟΝ
ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΠΑΟΙΟΥ ΠΡΟΣ ΕΠΙΒΟΛΗΝ ΦΟΡΟΥ
Είς την φορολογίαιν των πλοίων
4?ορά ύ νπ' αριθ. 1368)70 άπόφα
οί; τού Φορολογικοΰ Έφετείου Ά
βηνών. Έξετάζει τό ζήτημα τοΰ
ί'ίολογισμοΰ τοΰ φόρον αναλόγως
Τήί ήλικίας τοΰ πλοίον, ώς όρίζει
ί' νόμος, δταν λόγο.) ανωτέρα; <1ί- «ς, δέν εγένετο χρήσις αυτού ά- *ι τούς ,τλοιοκτήτας. Εί; την άπόφασΐΛ έκτίθενται, *ν πρώτοις αί σχετικαί διατάξεις τοϋ άναγκαστικοΰ νόμον 46·">)68
'-ΐίοί τροποποιήσεως καί συμ·πλη-
{ώσκι>; ενίων διατάξεων τον Ν.
'880>Γ»7 «περί φαρολογίας των
•ΐλοίο,ν». Έκ των διατάξεως αί>-
Τ|ι>ν .τιιρΐίτηρρίται ακολούθως εί;
'ίν απόφασιν, σαφώς πυνάγΓτα:
1111 ό νομαθρτης διά την φουολύ-
Υησιν των πλοίωΛ σαφώ; άπέβλε
1*ν Είς τήν ηλικίαν τοΰτων ώς γρ
τβνός ν/ιθ' έαυτό καί ώρισεν ώς
"Τρτ)ίρίαν αύτη; την 1τ> Ίανονα
ίίβΐ' τού ετου;, τό οποίον έπεται
'ίί παραδόσεως τον πλοίοτ1 ρϊ;
το|'' πλοιοκτήτα; Η τοΰ ναυπη-
4'ΓΡτηρία δέ αυτή, ,τοοσ
ωρρί έκτοτε άκωλύτω;
^ την προσμετρησιν των παρερ-
Κομένοιν έτών εί; την ηλικίαν τοΰ
■"■οίον. Αυτή ουδόλως μρταβάλλ.ρ-
'·« έκ γεγ<η·ότων άνοιτρρα; 6ί<ις, '"οτι ό νόιιος άπέβλρψεν εί; την '"β»'τίραν α,ορολόγησιν των μργά 7ίίοιι. η'Ο >.ης ηλικί(ΐς πλοίο», έκ μόνης τής
παρρλενβΡΐ'ΐ; ωρισμένων έτών χοη
σιμοποιι')σε(ι)ς τούτων.
'Κπί τϋ βάσει των άνωτέρο), τό
δικαστήριον έκρινεν ότι παρά τα
προκΰ,ττοντα έκ πκττο.τοιητικοΰ τού
κε.ντρικοΰ λιμεναοχείοΐ' Πειραιώς,
κατά τα όπ,οία, τύ περί ού πρύκει-
ται .τλοΐον περιήλθε μετά τήν καθ
έλκυσίν τού κατά τό 1941, είς τάς
γρρμανικάς αρχάς κατοχής έν Όλ
λ«νδίΐ{ κα'ι ό'χι άνευοεθέν μετά τό
,ιέρας τού πολέμου, παρεδόθη εις
τούς ναυπηνοΐ'ς, οίτινες παρέδω-
σα,ν τουτο είς τού; πλοιοκτήτας
πρός εκμετάλλευσιν την 27.0.47,
ή ήλικία τοΰ ,τλοίου είναι ή ήιά
-ών δηλώσεων τής έκκαλοΰση; κα-
θοριπθρΐσα (άφετηρ'<ι: ή 1η Ία- νηυαρίου 1942), μηδόλως έ.ιτιςεα- .οιιένη έκ τής παρειιβολής εί; την χρήσιν τοΰ πλοίου των γερμα,νικών άηχων κατοχής. 'Υ.τει'Ουνοι συμφώννκ; τώ νό ιο 1090)1938 Ίδιοκτήτης — Αιευθΐ'ντή; ΣΩΚΙ'. ΣΙΝΑΝΙΛΙΙ51 Κιι τοικια Νονάρχον Βότση .Γ>5
ΠροϊστΛμενο; Τυ.τογραίτείου
ΓΛΗΓΙΙΙΛ ΓΛΒΡΠΙΔΙΛΙΖΣ
Κατιιικία Σπαρτάκου Ιι'
ΑΜΦΙΑΛΙΙ
των έργαζομένο)ν συμςτο
νούν ίίτι τό όλον πρόβλημα είναι
δυνατόν νά άντιμ^τωαισθή καί έ-
.τ.λ.υθή, εάν ληφ6οΰν τα εξής μέ¬
τρα:
Δημιουργία κ.ινήτρο)ν, γιά τήν
σταδιακή έιΐάνοδο μέρου; των με
ταναστών, περΐφερειακή, είς βά-
θος καί .,τλάτος αιάπτυξη τής τε-
χνικής παιδείας */αί υψώση των η¬
μερομίσθιον, μέ Λ,αράλληλη έφαιρ-
μογή τοΰ ουστήματος τή; συνά-
νει,ις σι·μβάοιεο)ν εργασίας μετα¬
ξύ έργατών καί εργοδότου. Τό τε
/ ρτ'Ταΐο αντό μέτρο τό προτείνουν
μόνο- οί σννδικ/ιλιστικές όργανώ-
σεις.
«Οί ελλείψει; μας σέ έργατιχό
προσίοπικό —καί κι«ρίο>ς έξειδικευ
μένο— μ.ιοροΰν νά άντιμετωπι.-
αθοΰν μόνον αν άναπτυχθή σέ 6ά
θο; καί Λ"λάτο;, επί .τερΐφεσειακή;
το συστημ,α τή; τεχινικής
παιθείας καί άρχί,σονν νά έπανέρ
χωνται στήν 'Ελλάδα οί μετανά-
στρς». τόνισΐ, άπαντώντα; σέ σχε
τική ερωτήση ό ιρόεδρος τοΰ Συν
δρόμον Έλλήινων Βιομηχάνοιν κ.
Ι. Μητσός.
Καί οτνρχισε: «Εάν άν<ιπτυχθή επί περιφερειακής βάσεως ή τε- χνική εκπαίδευσιν θά δημιουργηθή ετα αριστο άνθρώπινο δυναμικύ, γιά την έλληνική Βιομηχα>ν.ία, για
τ! τα παιδία των άγοοι·ών θά άρ-
χίίτονν ·νά ίξοικ--ιώνωνται μέ την
ίδεα τοΰ εργοστασιον. Γνωρίζου-
ιιρ σήιιρρα την Ορωρητική πλρτ>ρά
των σΐ'στΐΉΐάτων τρχνικής
δεΰσρως άπό αλλρς άνεπτυγμένρς
ηδη χώηρς, άλλά δι·στυγ,ώς δέν
τήν έφαρμό<τ«με. Άπό τήν άλλ.η ,τλευρά, πρε'πρι να αρχίσωμε ινα θε ίτπίϊωμε νίνητρα γιά τήν σταδια κή ρ.τάνοδο των 'Ελλήνων μετανα πτών άπό τίς χωρρς τής Λιτικής Εύρώτης. Οί έργάτρ; αύτοι είναι ηδη άιπόλυτα ρείΐκεκομρηοί μρ τίς ς έπκλήξεις κατά τήν φάση αυτή τής οΐκονομικής άναπτϋξεο); τής χώρας μας. Πιστεύω, έπίσης δ άποφασιστική σημασία γιά τό δλο ζήτημα θά έχη καί ή επάνο¬ δος ενός ωρισμένου άριθμοΰ έξει- δικευμένιον Έλλήνυ)ν μεταιναστών, πού έργάζονται σήμερα είς τήν Δντικήν Ευρώπην. ΙΙροσΐ'Μτικά εΤ- μαι διατεθειμένος, άν βρεθοϋν οί ΐ'ίνθροκιοι αύτοι, νά τοΰς προσφέ- ρ*ο τα εξοθα ε.τανόδον τους καί σταθερή ί,ργασία στά ναυπηγεϊα. 'Ε.ΤΗμένο) -τάντως, ότι. τό προβά- δισμα πρεπει νά δοθή σιτήν άνά- τής περ|φερει«.κής έκπαι- ΙΪΟΛΟΠΐΜΠΝ Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύμοίν ^αιρειών και Έταιρειών Περιωριαμένης Ευθυνής δτι δΓ άπο- τοΰ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου ύπ' αριθ. 66378)4126 16)12)65, δημοοιευθείσης είς τό ύπ' αριθ. 960)23 12 65 <· (Δελτίον Άνωνύμων Έταιρειών), όρΚεται ότι δύναν 1(!' νά συνεχίοωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς 'ών Γενικών Συνελευοεων καί τούς ·|σολογισμούς των δ,ά 1(Κ οΐκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ·, ώς εγένετο μέχρι τοϋδε διά τής ΌΙΚΟΙΜΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ» πρό τής συγχωνεύσεώς της. Γ τής βιοιιηχανικής έογα- ηίηζ. Μέσα στά .-ιλαίσια αύτά, νομί ΐΓί·>. δτι ιιποοίΊ νά ε,τιλνθή τό σηιιε
ηινό ,τρόΛλημη».
Ό κ. Κ. Δρακόπουλος, πρόε-
δρο^ των 'ΕλληνικΛν Να,τ'πηγη'-
ων, απήντησε τά/ν<ο στό ζήτημα τής άντιιιρτο>.τ'<τρως τής ρλλρίι|»Γ- ος ρονατικΛν χειρών: «τΠορπει νά Ί?<τη όλόκληοο τό ΡάΓΌς των προσπαθριων μας στή σοιστίι ανάπτκξη τής τργνικής έκ- ετβι, ωοττε νά δημιουρ δεύσε<ΐ)ς, σέ συνεργασία των βιομη χνιών μέ τό ΰπουργεϊο Εργασίας» Έκπ.ρόσωπος τής Χαλυβουργι- χής Α. Ε., τέλος, δήλωσε ότι «τό πρόβλημα βασικά είναιΐ· γενικώτε- ρο καί π.ρέπ«ι νά έπιλνθή άπό τις αρμοδίας άρχές πρίν προσλάβη ά- κάμη μεγαλύτερη εκταση. Καί κα τεληξε: Μία λύση είναι ή θέσπιση σοβαρών κινήτρνον γιά την έπάνο δο 'Ελλήνων έργατών άπό τό έ- ξοοτερικό, πού να εχουν έξεΐ/δικευ- θή στά ξέινα έργοστάσια». Άπό πλευράς των έκπροσώπο>ν
των έργαξομένων προβλήθηκε κΐ'-
ρίος τό αίτημα τή; {>ψώσεως των
ημερομκτθίιον, ρτσι ώστε νά δημι-
οΐ'ργηθοΰν έπαρκή κίνητιρα γιά την
είσοδο των νέων έργατικών χει¬
ρών στά ίργοστάσια καί γιά νά
ίίτ^'/ίτήση ίκανοποιητικό ρΐ'θμό ή
,ταλ-ΐνινΟΛτηίτη έξειδικευιιενιον Έλ-
λτινοιν μεταναστών. Κατά τοί>ς έκ
ποοσώπονς των έργαζομρνων ή ΰ
ψίοση αί>τή των ή,ιεοομισβίίον πρέ
ποι 'ά σι>νοδεΰρται άπό παράλλη-
/Τ| έφαομογή τοϋ συστήματο; τής
ουνάι|'ε(ρ)ς πΐιιιβάσρίον ρογασίας, ?
τσι ω<ττε νά δηιιιουργηθή «βεβαία της έργασία;», τόσο στούς διαθρ- <7·'μονς (Γή.μρρα ί'ργάτες, δσο καί ρκρίνους πον ρχουν εκπαιδευθή εί' διάφορε; άνπη·γιιε!νες χώρες. Μί την κηθιέηοχτπ τοϋ στ>στήματος
(-•ΰτοΰ, ΰ.τοστηρί';εται, θά έπιστρρ-
ψοι·ν είς τήν 'Ελλάδα πολλοί μετα-
'άστες, πού σήαεοα ίργάί^νται
ΓΤ'Ί έξωτερικό, ρχοντρς σΐΛ'άψει
ΓΓυιιβάσεις εργασίας, μέ άποτέλε-
<τμ« νά εΤναι βι'βαιοι δτι ή τι'χη τους δέν έξαοτάται άπό τίς δια- θέσρις τοΰ έργοδότη. "Εάν έξασφα λ,σθή «βρβαιότης εργασίας» καί (ττήν 'Ελλάδα, κα'ταλήγουν οί έκ- πρόιτοιποι των ρργαϊοιιενοΜ', τότε θά βρεθοΰιιε μπ.)θ(ΐτά σέ μιά ίκα- -.οποιητική αυξηαη τον ρυθμοΰ πα- λ'ννοοτήΓσ>ις 'Ελλήνων μετανα¬
στών καΐ τακτόχρονα θά ποοσελ-
έργατικ.ά χέ.ρι« στήν
ίιιουηχανία.
Είδικώτερα ώς πρός τό τεράστιο
θέιια τής παλιννοττήσρθ);, πού προ
ίάλλρται άπό τα ενδιαφερομένη
παρατηρεϊται ότι ή διαδικα-
νήσωιιρ ττη· πρώτη ΰλη γιά τί; ΓΙΓι τ°ί' Ρπανα,τατρισμοΰ των 'Ελ-
?ήνί"ν μεταναστών θά τεθή σέ κί-
(ϊ·οι1·ηχανίρ^ ιιαίς. "Ηδη εΎοι πηο-
τείνει στΐ; άρμόδιες άρχές ενα
ιτνέδιο, σιηΐφίονα μέ τό ^ηοΐο κ.ά-
θί βιοαηχανία που θά άπασχολή
περισίτότερονς από 200 έργάτες,
θά ύπο/οεώνεται άπό τή σνιι'βα-
ίΤ", νά όογανώση- τεχινική «τχολή,
αέ στη·εργασία μέ τό ΰπιοι»ργίΊο
Έογ«(τίασ. ΤΤρρπει, πάντως, νά Αν
τι,αε-τωπκτθή μρ πολΰ μρναλύτερη
προσοχτι τό ζήτηιια τής ελλείψεως
Ι ί,ργατικών χειρών, εάν δέν θέλω
_' με ινα βρεθοΰμε μπροστά σέ δυσά-
ή
νήση μΡ επιτι»χία μόνον δταν ύπάρ
ξονν τα άπαραίτητα κίνητρα. Εί¬
ναι περιττό βεβαίως τα τονισθή ό¬
τι ή προσπαθεία αυτή, τοΰ έπανα-
πατρισμοΰ των 'Ελλήνων έργατών
δέν μπορεΓ — οίττε καί πρέπιει— νά
στηριχθή σέ διοικητικά μρτρα. 'Η
ιιοναδική όρθή ;ύση είναι ή δημι
οΐ'ρία των καταλληλιον κοινοινεκο-
ο:κονομικών σΐΓνθηκών, ποΰ δχι μό
νο θά προσελκύσοτ»ν τούς έκπατρι-
ομένους έργάτες, πίσω στήν 'Ελ¬
λάδα, άλλά θά συγκ,ρατήσουν καί
τόν ρυθμό τής μεταιαστεύσειος σέ
χαμηλά ίντΐ'πεόα.
Τό θέμα τής παλιννοστήσε,ως
των 'Ελλήνιυν αετα·ναστών, έ:χει
Μέ τό θέμα τής παλιννοστήσε-
ιος τώνι 'Ελλήνί^ν με·ταταστών ε¬
χει άσχοληθή είδικώτερα σέ ποό-
σφατο άρθρο τού στΰν «Οίκονομι-
κό Ταχΐ'δοόμο», ΰ κ. Ν. ΠολιΧος,
τ. γενικάς διεχ>θυντής τοΰ υπουρ¬
γείον Συντονισαοΰ. Στύ άρθρο
τον αύτό, τονίζει ό κ. 1Ιολ.ύ;ος,
ότι τό μεγαλ^ύτερο πρόβλημα είναι
■" παλιννόστηση καί οχι ή μεταινά-
οτεΐ'ση, άφθΰ τα 58% των έπανα-
.-τ,ατριζομένιον μ.εταναστών ξαναφεν
γυνν στό έξοιτερικό, γιατί δριν 6ρί
σκοι·ν ίκανοποιιιτική άπασχόληση
στήν 'Ελλάδα.
"Οπως τόνισαν οί έρωτηθέντες
ίΐιομήχανοι, στά πλαιίσια τής ε-
ςεα^ας αυτής ύπάρχουν σήμερα
οτή 'Ελλάδα οί πιρούποθέσεις άπα
σ7.ολήσ6υ^ς καί ίκανοποιητική; άμοι
(>ής των έπαναπατριζομένίον. Ό
πρόεδρος τοΰ ΣΕΒ κ. Ι. Μητσός,
ΰ.-τεστήριξε μάλιστα τήν άποψη ό¬
τι δέν ύπάρχει μεγάλη διαφορά
<:τά Ιπίπεδα άμοι6ών των εϊδικευ- μν<ι> τεχνιτών μρταξύ Ελλάδος
καί Δυτική; Γεομανΐνχ;, λαμβανο-
μνιον ϋπ' όψιν /αί των διαφόρων
τού τιμαρίθμου. Όπότε τίθεται τό
έξη; έρώτημα: Οί έπαναπα'τριζό-
μενοι δέν μένουν όρΐστικά στήν'Ελ
λάδα, γιατί δέν υπάρχει τό κατάλ
ληλο κρντρικό 5ΐιγ<ινο πού θα τοΰς παρίίπειιψη έκεί δποτ1 οί άποδοχες τσυς θά είναι ποάγματι ίκανοποιη τικες, ή γιατί ή κατάσταστι καί εί- δ'κώτερα τα έπΐΛεδα άποδοχών δέν είναι ακριβώς ?τοι, υπο»; τα π· ι γοάφουν οί 6ιομήχαΛ οί; Σί'μφωνα μέ μιά πρόσφτιτη "ί- ρρυνα, τα 10% των μετανηστών εΓναι άναλφάβητοι, τα ΗΒ% εχουν πά: ι ίΊ'ΐς τό ΛΓαοτικό, '>°/( ρω; τό
Γινιτάοτιο καί μό· ο Ά% παρουσιά-
ίί.τν κ(ϋΐ';ια έπαγγρλματική κατάο
τιση. Άνάλογη μέ τό μοοφωτικό
ί.τίπρδο είναι καί ή Λπασχό)ησή
ττυ; στύ έξοτροικό, δπου κατά
*»ϊί*7ί- έρνάΐονται σάν άνειδίκευτοι
εργάτες. Ληλαδη οί "Ελλ.ηνες μρ-
νινάστες, πού διαθέτοι«ν κάποια
είδικότητα, ασχετα αΛ τήν &ιαθρ-
τονν άπό έκπα,'δειιση ή πείρα, δέν
ξρ.τρρνοΰν τα Η%. Τό ποσοστύ
<η'ιτό, συνεπώ;, ρ[ναι έκεϊνο πρός τό όποϊο πρέπει νά στραφθΰν κατ' ι αρχήν οί "ΕλληΛΡς βιοιιήχανοι, ποΰ μιλοΰν περί έπαννιπατηισμοΓι των μεταναστών. Μποροϋν δμω; νά τοΰ προσφέροΐ'ν άποδοχές καί συνθήκε; έργασία; ατ.άλογες μέ ί.ΰτές ποΰ ίσχΰοι ν στί; χώρες τής Λυτική; Εΰρώπης; Εάν ναί, τό- τί ΰπάρχοΐ'ν έλπ'δε; επιλύσεως τοΰ .τροβλήιιατος τής έλλείψειος έργα- τικών χειρών. Εάν δχι, π^έπει νά όναΐ'ΊΤηιθοΰν αλλες λΰσεις ποΰ θά οτΓρί«(ονται κατ' αρχήν στήν τε- χνική έκπΓ«'δει·ση. Άλλά εάν ε¬ ξακολουθήση ή άνισότητα των ή- μεοοιιισθίων καΐ των γ.ρνικ<,)τέρων σι>νθηκών εργασίας μεταξύ 'Ελλά
δο; καί των Δυτικο>ειιρο>παϊκών
χωρών, τί μάς πείθει δτι δέν θά
σΐΓνεχισθή νά αυξάνη ό ρυθαός τής
μεταναστεϋσείος; Στήν περίπτο)-
ση αυτή, ή μονοδική διαφορά θά
είναι δτι θά τροφοδοτοΰιιε μέ είδι
κεΐ'μένους έργάττς τί; άνεπτυγμε-
νρς χώρ*ς.
^ δια τέταρτον κα
τα συνέχειαν έίτος, ή επί τής ά/.ι-
ειας μελέτη τοΰ ΟΟΣΑ, καιλύπτου
σα τήν κατά χώρας συναφή δρα-
σΕηριότητα. Τό τελευταίον αύτό
τεΰχος, περιέχει στοιχεϊα τοΰ
1970. Καιθ' ο,τι άφορά είς τήν
'Ελλάδα, ή μελετη άαφέ,ρει τα
ί·ξής: Είς 125.000 τόννους άνήλθε
ιΊ συνολική ποσότης τοΰ κατά το
έιος αύτό ίκφοοτωθεντος άλΐΐύμα
τος, άντι.τριοσΐοπεύει δέ αξίαν
78,9 έκατομια'ιρι ι. δολλ.άρια. Τό
κόστος αύτό ηυξήθη κατά μέσον δ-
·,·ον κατά Π6%. Αναφορικώς πρός
τάς ίίσαγιυγάς ίχθτ'ηιρών, ΰποιλ.ο-
νίΐετοι δτι αυται τνΐήρξαν κατώ-
ιεοαι έικείνων τού 19(!9, ένώ αί
έΕαγωγαί έιτημρίίιισίκν σχετικήν
Σχετικώ; π.3ος τα άλιευτικά
,ιεδία, ή μελίτη άνοοφρρει δτι κα¬
τά τό 1970 άνεννώθη ή μετά τής
Μαυριτανίας διμερής σΐ'μφχανία
τοΰ ετους 1969 Αί άλιευτικαί επι
/ειρήσεις τής "Ελλάδος ΰπεχοΐ-
θ'θησαν δυνάμει όροΐ' τής συμφω-
ΠΑΡΑΓΏΓΗ 196
(είς χιλιάδα;
Άλίπ'μα
Εί; τόγ Ατλαντικόν...........
Είς τήν Μεσόγειον....... . · · ·
Παραντίως .................
Γλυκεων υδάτων. .. . . ·.......
νιας, νά προσλ'χμβάνουν ενα εως
τρείς Μαυριτανούς άλι«ϊς, αναλό¬
γως πρός τάς διαστάσρις εκάστου
ίτκάφθυς, έφ' δσον άλιεύουν είς τα
χωρικά ΰδατα αΐαής τής χώρας.
Καθ* δτι άφορά είς τήν παραγιο-
γήν των άλιευτιΐΜΟν πού δροϋν εις
τήν ΜεσόγεΐΛθ, η μειλέτη άναφέρει
μρίοισιν κατά τό 1970 έναντι τοϊί
1969 — «9.000 καί 96.700 τόν-
*οι άντι<ττοίχ<ος — καί κατά πο¬ σοστόν «%. Αντιθέτως, ηυξήθη είς 33.000 τόννον; ή παραγωγή των άλιευτικών τοϋ Άτλαντικοϋ. 'Η αύξησις αυτή όφείλεται μερι- νώς ρίς τήν κατάργησιν ΰπύ τής Κι>βε·ηήσρο)ς των ανώτατον τιμών
— μρτρον τό οποίον έστρεψεν είς
τοΰς ιδιοκτήτας των άλιευτικών
νά καλ»Ί.ττοι·ν ι ά ε£οδα έκμεταλ-
λει'κτεως. Ούτω; άπεφρίτχθη ο
ΛΊιριο.τΐλισιιός ώηισμ)!'νωΛ< άλιρυτι- /ών κατά τό ρτος 1970, πράγμα πού εΤχε συντελεσθή κατά τό ποο- ιγοΰιιενον ?τος, ρνώ ταυτοχρόνως υύξήθη ή δύναμις τού στάλου. 'Ε πί(της «ατά τό 1970 ηυξήθη ή δι- αηκεια πρίΐιιθ'λής των άλιευτικών είς τα σχρτικά πρδία, δοθέντος ό¬ τι τό άλίρνμπ ιιετίφορτώνετο είς φορτηγά διά ιιεταφοράν είς ελ.λη νικούς λιιιενας. Πορά τάς προσπαθείας δι* αΰ£η σιν τής παο«γο>νής τίόν ρίς τάς ά
κτάς τής Μαυοιτανίας άλιρυόντων
(Τκαφών, τό άποτέλρσμα ίιτο συ-
ννά τόσον ίσχνόν, (Υχΐτε ή συνο-
λιν.τι άξία τού άλιεΰαατος νά μή
καλί—τη οίίτε τα είς τάς αρχάς
τή; ΜαυριταΐΜ«ς καταβαιλλάμενα
δ'χαιώαατα. διά την νοηήγτνΐιν
τής σγετικής αδείας. Τό γρνικώτε
οον συιπέοασιια πού δύναται νά
ιτυναγθή ρ[ναι, ότι μριώνρται οίτα-
θε>>(ϊ>ς ή απόδοσις των άλιρτιο<ων πρδί'ον ποί> ρΰο.·'σνονταΐ είς τα
Τί.Λ. τή; ΆίΓηικήο ρκ<τ·οά£ονται δρ φόβοι δτι ή ρνιιετάλλρυσίς των θά καταστή ιιρσοποόθεσιιο;, ίλ- 'ριιιιιατική 'Η Απαγόρευσις τής άλιείας είς τα άοικτά τής Λιβύης είχεν ώς άποτέλεσμα τήν κατά 8% μεάοσιν τής όλικής παραγωγής τοϋ με- σογειακοΰ στόλον. Οΰτω ή άλιευ τική οραστηριότης π.ερΐϋ*ρίσ'θη είς άλλας περιοχάς, ό'που δέν άφθο- νεί τό ά?αετ·μα. Έξ άλλοΐ', αί δυσ- μενείς φυσικαί συνθήικαι, είχον ώς συνέπειαν την κατά σημαντικόν βαθμόν μείωσιν τής παραγιυγής είς τα χο>ρι.κά ίδατα τής Ελλά¬
δος.
Ή όλική άξία τοϋ άλιεΰματος
ηΰξήιθη άπό 57,6 έκατομμύρια δολ
/.άρια τού 1Π69, είς 78,9 έκατομ
μύρια δολλάρια (+36%). Μεταξύ
Ίανοναρίου καΐ Ιουλίου 1970, αί
τιμαί έκφορτώαεοες ώς καί αί
χονδ·ρικαί τοιαύται, παρέμεινον ά-
μετάβλητοι, των αύξήσεών των
μή έγκ.οιθεισών παρά μόνον εί;
περιπτώσει; οελτιώσεως τής ποι¬
ότητος. Έν πάση περιπτώσει πάν
τι»;, αυται ηυξήθησαν αίσθητώς
μετά τήν κατάργησιν υπό τής δη¬
μοσίας διοικήσεως ωρισμένων τι¬
μών πλαφόν.
Αί μέσαι τιμαί των ίσχιχον, πά
8 — 1969 - 1970
τόννού;)
1968
34,7
52
25,3
11
123
1969
26,2
56
28,7
12
122,9
1970
33,5
52
26
Π
122,5
σης κατηγορίας, ηυξήθησαν κατά
ποσοστόν ανώτερον τοΰ 30%, μετα-
'ίύ 196!)—1980.
ΊΙ ουναλική κατανάλιασι; κα-
τεψυγμέντον ίχθίκον υπήρξεν
τέρα τό 1970 εναιντι τοΰ 1969, έ¬
νώ ή τοιαύτη των νωπών, έμειώιθη
συνεΛεία τής ελαττώσεως των ά-
λιενθεισών ποσοτήτωιν.
Σχετικώς πρός τάς είσαγιογάς
δέν ΰπάρχουν άκομη έπίβημα στοι
χεΐα αυται δμως είκάζεται ότι ή¬
σαν κατώτεραι τοΰ 1969 όπότε εί
χον ψθάσει. «ίς ΰψος 27.001) τόν¬
νων καί αί έξαγωγαί υπήρξαν ά-
νώτε,ραι. Αί ρϊίταγωγαί κατεψυγμέ
ναΛ' ί^θυων άπηλευιθρρώθησαιν,
πΐλήν των φιλέττΐιιν, ΐπιτ.ρίέπονται
δέ ανευ περιορισμόν ώς πρός την
προέλευσιν γ.(ά πυιότητα.
Οί "Ελληνε; ιδιοκτήται άλιευτι
κων άνησυιχοΰν διά την συνεχή
μείωσιν τή; έκτάσε<ο; των άλιευ- τι,κών πεδίων, είς τα άνοικτά των άφρικανικών άκτών. 'Ελπίζεται δτι ·ή Ελλάς θά επι¬ τύχη όπως συνάψη διμερεϊς συμ¬ φωνίας μέ τάς χώρας αύτάς, δ(ά νά βελτκοθοΰν αί σιινθήκαι άλι- είας. Η ΔΙΑΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΧΘΤΏΝ Συμφώνως πιοόις «ΛακΛΪναχτΐΓι' τή; «ιΕταιρίας ΆΛαιπτύξεϋ); Ά- λιείας Α.Ε.» κατά τύ πρώτον έξά μηνον ε.'έ. διεκινήιθησαν μέσω των ίχθυοσκαλών τής χώρας, 16.084 τόννοι ίχθύων, συινο'λικ.ής άξίας 226-478 έκατομμνρίων δ.ραχ,μών ε ναιντι 15.798 τόννων άξίας 201. !)85 οκατομμυρίων δΊρχμ. τής άντι- στοίχου περιόδου 1970. 'Η μέ<Γη εξαμηνιαία τιμή ανήλθεν είς 14, 08 δραχμάς άνά κιλάν, έναντι. 12,7 δραχμάς τοΰ άντιστοίχου εξαμήνου τού 1970. £Κ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ!... Τό φάσμα τού κίνδυνον διακο- πής των είσαγωγών Έλλην ικών ροδακίι>ιν είς τάς χωρα; τή; Ε.
Ο Κ, διαγοάφεται εί; τόν όρίζον
τα τόσον έξ ίδική; μας άδυναμί-
α; νά παρακολουθήσωμεν τα δια-
μορφοονμενα είς τήν Κοινύτητα
έπ'πεδα τιμών, όσον καί έκ τή; πό
λιτικής των έταίρων των Κοινοτή
των έναντι ημών.
Ή ίδιν.ή μα;, έξ Αντικείμενον
άδΐΛ'ί/ιιία, όφείλεται είς τάς καθο-
ρκτθείσας υπό τής ΕΟΚ «τιμάς ά
ναγωγής», εναντιτών ήδη δΐαμορ-
φιοθεισών είς την αγοράν τής
Κοινότητος. Αί τιμαί ροδακίνωιν
είς την αγοράν ιοϋ Μονάχου κα-
τήλθον είς τα 60 π<ρένιχ, ένώ αί τοιαΰτοι τής άναγωγής ωρίσθησαν είς τα έπ.'πεδα των 73,1.*) πφέντχ. Άλλΐ'κττε, τό φαινόμενον τουτο τής πτώσεως των τιμών, κατά τάς -τεοιόδους έξαγωγική; ίάχμής, εΤ- ν<ιι σύνηθες καί ή έλαστικότης ι ών όρίιιη· των τιμών άναγωγής καί των διαμορφοι·μέν«ον είς τήν αγο¬ ράν καί θεμιτή, άλλά καί έπιτρε- πτή είναι. Τύ οΰσιώδες δμιο; εί; την προ¬ κειμένην περίπτωσιν, είναι, δτι ό κα'θοοισμό; των τιμών άναγωγής, έκτός τοϋ δτι γίνεται έιρήμην ή- αών, ήκιστα άνταποκοίνεται είς τήν ποαγιΐίατικότητα. Τό δλον σΰ- στηιια κίΐθοοισμοϋ καί ΰπολογισμοΰ τής τιμής άναγωγής άντιμετωπί- ζρτα ιρίς την θεο>ρητικήν τού βά¬
σιν παραγνωριζομένης τής πρ«-
κτικής έφαρμογής τού. 'Η επινο-
ηθείσα, λοιπόν, φόρμουλα τής έπι-
6ολής άντισταθμιστικής είσφορας,
«ιάν άλλο ή αποτελεί θεμιτόν μέ¬
σον διά τήν συγκ·ράτησιν των τι¬
μών είς δλας τα; περιπτώσει;.
Καί έν προκειμένο), ή παρατηρου¬
μένη πτώσις των τιμών των ροοα-
κίνιον, άσ<| αλώ; κ<4, κατηγορημα- τικώ;, δέν πριιέοχεται έξ ένερ- γειών τής Έλληνικής πλενράς. Άλλά, επί τέλους, βάσει τής Συμφωνίας Σιηδ-έσεως, ή έπιβολή άντισταθμιστικής είσς οράς επί των έλληνικώΛ' ροδακίνο)ν είναι ά νεπίτρεπτος, ύρδομενου δτι άπύ τοΰ 1967 τα έλληνιικά φροΰτα καί λαχανικά άπολαμβάνουν προτιμη- σιο.κοΰ ένδον.οινοτικοΰ καθεστώ- τος. Έξ άλλον, τα ροδάκινα είσά- γονται είς τήν Κοινύτητα επί αα- ρακαταθήρίη χαι κατά ποίον λογι¬ κήν, ή τό όρθότίρον, κατά ποίον άλχημιστικόν τράπθΛ- θά καθορι¬ σθή έκ των προτέρων ή τιμή των, όταν είναι άγνωστα τα έπί'Λεΐδα διαμορςρώσειος των τιμών των κατά τόν χρόνον τής δια'θέσ«ος είς τήν κατανάλθ)σι.ν, διά τήν άνα- γ<ογή" είς τήν ενδεικτικόν τιμήν. Καί ομως, δλα τα άνιοτέρω ειξη γοΰνται καί ούδεμία άμφιβολία γεν νάται διά τάς προθέσεις των έτέ- ρο)ν τής ΕΟΚ. Καί ή έξήγησις εί¬ ναι : Ό Γάλλος ύπουργός Γεωρ¬ γίας, συνεπικουροΰμενος υπό τοΰ Ίταλοΰ σι·ναδέλφου τού, εζήτη¬ σεν είς την πρόσφατον σύνοδον των ΰπδοιι»ργών Γεωργίας τής Ε Ο Κ την λήίν(ι»ν π|ροστατευΓτΐ'κών μέτριον έναντι τής είσαγοιγής Ελληνικήν ροδακίνχον, λόγω τής έφΐτεινής ΰψηλής παραγωγής τής /ώρας τού (600.000 τ.). Έκ τοΰ πονηιροΰ, λοιπόν.
Μία νέα άλλοδαι,τή Τραπέζα έγ
χΛ«οτηβε κατά.ττημκ είς Άθή-
να; καί ήρχισε τα εργασίας της,
ανερχόμενον οβτυ) τού αριθμόν
1(«ν έν Ελλάδι ξένω,ν τ,ραπεζικών
ιδουμάτοη· εί; Γξ, πολλά των ό-
•τοίιιιν εχο·ν δημιουργήσει καί ΰ-
.ιοκαταστήματα εί; την προξένου
βαν, τό Πειραια καί την θεσσα¬
λονίκην.
Είναι γεγονός, ότι αί μεγάλαι ξέ
ναι Τράπεζαι, έπωφελοΰμεναι των
ίσχπονβών εύεργετικώ|ν διατάξε-
ι.»ν προοτησίας έπενδνσεων κεφά¬
λαιον τού έξωτερικοΰ, άπεδϋθη--
(ταν εί; ίϊμιλλΛν ιδρύσεως κα'ι εγ¬
καταστάσεως καταστημάτων «ίς
την χώραν μας. Φυσικά, τα κατα-
<ττή(ιατα ταύτα, άποτελοΰν «Γ>το-
τρλεί; θνγ«τρικάς έταιράι; τής
£ενη: μητρικ.ή; έ.-χειοήσεικς καί
τελοΰν ήτο την καθοδήγησι.ν καί
ίξάρτησιν αυτή;. 'Εν τούτοις, λό¬
γω τής αντοτελείας των κ.αί των
μικοοιν κεφ«λ<Ίΐίων —5 έκατ. δολ- λαοίιχν— σννεπάγοη τγμ ίίλα τα ,ιλεονεκ.τήματα των τραπεζικήν έ πιχίΐοήσ*οΛ· τού εΐδους. Άκάμη τής σχ#σεο>ς Ιξαρτήσρ-
ώς των έκ τή; μητςκκής έπιχειρή-
σεως είναι δννατυν νά άποόοθονν
είς οίκονοιμικάς Λρκοτοβουλιας, άν
ναποκριναμένας μέν είς την όντο
τητα καί οικονομικήν επιφάνειαν
τής^ μητρός Τρίΐαέζης, όυσκόλ.ως
δέ ϊλεγχομένας. 'Ή εϊναι δυνατόν
ωρισμέναι τραπε'ίικαί δοαστη,ριό-
τητες των ξένοη- νά άποβλέπουν
είς την εξουδετέρωσιν των άπο-
τελεσμάτιον έκ τής μεταο,οράς των
είς την ξέην κτν}θέντων παρά γη
γ?νών κεφαλαίων είς τήν χώραν.
Ανεξαρτήτως, «όντως, των α¬
νωτέρω, τό έγχώ,ριο,ν τ,ραπεζικόν
σΰστημα λειτουργ,εί επιτυχώς, ώ-
<ττε νά παρέλκη ό σνναγωνισμός μέ ξένας τραπεξικάς έπιχειρήσεις. Βεβαίως ένδιαφέρει τήν οίκονο- μίαν μας ή είσροη ξένοχν κεφαλαί ών, υπό Μορφήν έπενδΰσεων, είς παραγωγεύς τομείς. Όπωσδήπο- τε ομως, ή προτίμησις των ξένο)ν τοαπεζικών ίδρυμάτοκν διά την έγ κατάστασιν κατα:ττν|ιαάτων είς την χώρον μας, αποδρικνΰει τήν εμπι¬ στοσύνην των άλλοδαπώ,ν χρηματο θοτικχΤη· κύκλων πρό; την οικονομ* αν μα;. ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠ' ΟΙΚΟΝ. ΔΙΑ ΦΟΡΟΝ ΚΥΚΑΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΕΠΙ ΜΕΤΑΦ. ΕΠΙΧ )ΣΕΩΝ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΝ Αί μεταφοραί έπιβατών αί ο.τοί » αι ένεργοϋνται υπό τρίτων, είς τού; όποίους οί ιδιοκτήται έκαισθώ νούν τα αΰτοκίνητά τολ , ΰπόκειν- ται είς Φόρον Κΰκλ.ου Εργασιών· Ό φόρος ούτος καταβάλλεται ύ- πό των ένριργούντο»ν τήν μρταφο- οάν ένοικιαστών (τρίτιον), μετά των όποίονν εύθΐΛ·οιν~ται άλληλ,εγγΰ <ος κ«ί οί ιδιοκτήται των αιιτοκι- νήτων. Ε»; τάς περιπτώσει ς αυτάς ό φόρος ΰ.ιολογίζεται επί τοΰ εί- σιτηρίου τό οποίον καταΛάλλει ό ι'.τι6άτη; είς τόν ένοικιαστήν, κα- Οώ; καί επί τού άντιτίμου τής δια τροφή; —έφ' όσον τουτο π*ριλαμ¬ βάνηται εί; την τιμήν τοΰ είσιτη- ρίου— καί οχι επί τοΰ ποσοϋ τό οποίον καταβάλλει ό ίνοικιαστης γ!; τόν ίδιοκτήτην τοΰ μεταφορι- •Λου μέσου, καθ1 όσον τό ποσόν τούτο δέν αποτελεί ακαθόριστον Ι σοδον έκ μεταφορας έπιβατών, άλ λ.ά μίσθίομα. Τα ανωτέρω διει*κρινίζει διά τής ύπ' αριθ. 13010)491)29.β.71 ίνχιιχλίου τού τό υπουργείον Οι¬ κονομικόν. Ώς γνωστόν, διά. τοΰ όρθοου 13 τοΰ Α. Ν. 1524)1950, χνρωθέντος διά. τοΦ αρθρον μό¬ νον τοΰ Νόμον 1(>20)51, όρίζεται
ότι, είς τόν φόρον κύκλον έργα-
ηΛν τόν έπι6αλλάμεΛ·ον διά τοΰ
Α. Χ. β β Ο) 1937 ύπόκ.ειντα< καϊ τα (ίκαθάρισ-τα έ'σοδα των μεταφορι- ■/.(*>ν έ.τιχειρήσεων τα προερχόμε¬
να έκ τής μετα/φΛρά; .-τροοώπων
Π'τός τή; χώρας, δι' αυτοκίνητον,
ίλ(ι>των μέσ<ον κ.λ.π. Κατά βχ'νί .τπαν, διά την επιβολήν τού τρό- θου κύκλον έ.ργθιΟΊών επί τώιν προ β.ρπαμέν(ι)ν περιπτώσείον, πρέπει μ» συντρεχοΐ'ν αί έξη; .τρονποθΓ- "Άσκησις έπιχειρήσεως μεταφο- ρά; μέ αντικείμενον ΐογασιών την μεταφοράν προσώπων έντός τής χώρας διά των κατονομαζομένων είς τό ανωτέρω άρθρον μέσΐ'ΐν με- ταφοράς. Ή μεταφορά των προο'ώπΜν νά ίνεργήται επί πληριιιμη κομίίττρον Κατά τήν εφαρμογήν των όια- τάξείον τού νόμυυ τό ύποι<ργεϊο>· έ
δεχθή ότι, ώς έπιχειρήΛεις μΓταφο
ράς προσώπων Οί (ικροϋνται αί άνα
λαμβάνονσαι την μεταφοράν τού-
ν άπό τόπβυ είς τόπον επί κο-
μίστρίΐ) καί μάλιστα Ανεξαρτήτο);
άν τα μεταφορικά μεσα διά των
όποίοιν διενεργεϊται ή μεταφορά
ήκονν κατά /.υριότητα είς τήν
μετοιφορικήν επιχείρησιν η είς τρί
τους.
Έξ δλλοιι, σινΐ£τών<ρ)ς πρό; τήν διάταξιν τή; παραγρ. 5 τού αύ- τοΰ ώ; ανω άρθρον, έν .-τερι.-ττ(ΐ)- σει έκτακτον καί βραχυχρόνου ναυ λώσϊίος τοΰ μεταίτορικοΰ μέσον άλ ληλεγγτΉινς ίι.τεΐ'θννοι διά την δή- λωσιν καί καταβολήν τοϋ φόρου τι γχάνοΐΛ' τόσον ό ναι>λο^τής, όσον
ν.αί δ ίδιοκτήτη; τοΰ μεταφορικοΰ
μέσον.
Παθητικόν .τάντοτε, τό ίσοζύγι-
ον τρεχουσών συΎαλλανών μεταξύ
Έλ>Λοί>ος καί ΗΠΑ, ε'χει τήν ίδιο
μαρφίαν τού, ότι, έ τέλει, έξισορ-
ροπεΐται καί καΐαΛείπει χάρις είς
τήν αθρόαν είσοοήν άδηλων .ιό-
ρων, έΛ'εργητικύν υπέρ τής χώ-
ί?α.; μας.
Βάσει στοιχείων δηιμοσιευομέ-
νων» είς τό δελτίον «Οικονομικαί
ΐξελίξεις» τής ΕΟνικής Τραπέζης
τής Ελλάδος, (6 ίσοζύγιον τρε¬
χουσών συναλλαγών είς έκατομ-
μϋρια δολ?Λρίθ-·ν, κατά τό 1970,
έν συγκρίσει προ; τα προηγούμε-
να έ'τη 1969 καί 1968, διεμορφώ-
υη ώς ακολούθως:
Είσαγο>γαί καί. έμπορικα'ι πιστώ-
οεις 257,3 έναντι 197 καί 215,9,
έξαγιογαϊ 95,(5 έναντι 96,1 καί
77, ήτοι: Έμ:κ»ρ.ι.κύν ίσοζύγιον:
—161,7 έναντι —100,9 καί —138,
!). Οί άόηλ.οι ,-ΐόοοι έξ άλλον, διε-
μορφώθησαν ώς εξής: 417,3 έναν
τι 355,5 καί 296,9 ήτοι ταξιδιωπ-
κόν συνάλλ.αγμα 109,2 έναντι 90,
7 καί 67,5, ναυτιλιακόν 117,8 έναν¬
τι 92,7 καί 78,5 καϊ, μεταναστευτι¬
κόν 125,8 καί 110,3 καί 92,9. "Α-
δηλοι πληρωμαί 80,8, έναντι 81,1
καί 65. Σύνολον ίσοζυγίον άόή-
λων 336,5, έναντι 274,4 καί 231,9.
Κατά τα ανωτέρω τό ίσοζύγιον
τρίχουβών σνναιλλαγών μας μετά
των ΗΙΙΑ Εμςρανίζει έν&ργητικόν
κατά 174,8, έντός τοΰ 1970, έναν¬
τι 173,5 καί 93 τοΰ 1969 καί 1968,
άντκττοίχως.
Άξκχτημείωτος έν τούτοις, εί¬
ναι ή Λορείκ. τοΰ έμπορικού μας
ίσοζυγίοτι μετά των Ήνο>μένων Πό
λιτριών. Παρατηρείτοι, δηλαοή αΰ
ςηοις των ϊίσαγωγών έκ των Η.
11. Α., ένώ αί έξαγωγαί μ«.ς δέν
ήκολοΰθησαν την άνοδικήν πορείαν
των (1970 έξαγωγαί 95,6, 1969
!»6,1). Τό ε'λλεΐ'ψα τουτο τοϋ έμ-
πορικοΰ μας ίσσζΐ'γίον (161,1 έκ.
δολλ.), ώ; τονίζεται, είναι είς τήν
πραγματικότηιτα μικρότερον τοΰ
άναφεριθέντος, ί>ιότι τα στοιχεία
των «ίοαγωγών ν.αί έξαγιυγών προ
ε'ρχονται άπύ την στατιστικήν συν
αλλάγματος καί «τυνεπώς περιλαμ-
6άνονται «ίς τάς έκ των ΗΙΙΑ εί-
σαγοιγάς καί πληροιμάς είς δολλά
ρια δι' είσαγωγας έξ άλ.λων χω-
ρών, κυρίως δέ διά πετρελαιοειδή.
Τύ γεγονός πάντως, ότι τό έ'λ-
λειμμα τούτο ύπειρεκαλύίρθη άπό
τί ,-τλεόνασμα τού ίσο-ζυγίου χών
άδή,λων πόρων, ώστε τό ίσοζύγιον
των τρεχοακτών συναλλαγών μας,
νά έμιρανίζεται ένιεργητικόν, δέν
άλλοιώνει την κατάστασιν". Ένδια-
ςέρονσα θά ήτο ή περίπτακη·ς, ε¬
άν τό εμπορικόν ίσοζύγιον δέν έ-
νε^άνιζε τό άν«οιγιμα τουτο καί οί
σι^τελεσ|ταΙ αντ)οΰ δι*μορςροΰντο
ε,ίς τα οχι άνισομε-ρή ταυτα έ.τίπε-
δα. Διότι περισσότειρον ένδιαφέ-
ρει τήν οίκονομίαν μας ή επίτευ¬
ξις μεγαλυτερων έξαγωγων μας, δ
τε καί ή άνίσοσκέλεια τοΰ ίσοζν-
γίον δέν θά άπετέλει άνορθόδοξον
υίκονομικόν φαινόμενον, έχοντες
εν δψει καί την διαφοράν των μ«-
γρθώ των δύο ιίκονομιών.
ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΚΑΙ
ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΧ
ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ
(Περιλαμβάνεται κα'ι ή Ελλάς)
ΤΟΚΙΟ— Ό ύπουργός των
"Εξωτερικών τής Ίαποτνίας, άνε-
κοίνοσρ σήμερον, ότι Θά έπεκτεί-
ιη τό ίσχΰον ποονομιακόν δασμο¬
λόγιον τής χώρας υπέρ 95 άναπτνσ
Γαμένιον χοιρών. Τό νέον καθε-
<ττώς θά τεθή ι ν ισχύϊ άπό 1ης Αύγούστου έ. 'έ. Μεταξΰ των χω- ςΛν αύτΛν περι/Λμ6άνονται ή 'Ελ λάς καί ή Κύπρος, ώς καί οειρά χοι,ρών τής Έγγΰς Άνατολής, Ά- φρικής καΑ Άσίας. ΔΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΑΟΓΟΥΣ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΑΙ ΤΡΑΠΕΖΑΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΑΙ ΑΜ0ΙΒΑ1 ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΙΣ ΤΟ Τ.Ε.Ε. Λ|Α ΤΗΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΙΝ ΑΠΟΔΗΜΟΝ Τό υπουργείον Δημοσίιυν "Ερ¬ γον απήντησεν ώς εξής είς τό ν- -•ΐόμνη,μα τοΰ Λροσο^άτου Γενικόν Σνιΐϋουλιοΐ) τώ Πτι·χιούχ(ον 'Υ- πομηχανικών (ΙΙ.Ε.Π.Τ.) : ί. Εξέλιξις '^ημοσί'ον νπαλ.λή- λων νπομηχα-νικων: Τό θέμα τής έπαυξήσειυς τιόν τακτικών όργανι- >>ών θέσετον τοΰ κλάδου των πολιτι
καΚ· ν.ι.ομηχανικών, ή ένοποίησις
των θέσε(·)ν 4ο>> καί 5ου (Μΐθμοΰ,
ώς καί ή δυνατότης βαθμολογικής
αυτών έξελίξειο; μέχρι τοΰ 3<η>
6αθμοΰ, άντι,μετιο.-ΐ^ζονται δι' ε'ιδι-
κών διατάξειοΛ' ΐίς τόν υπό κατάο
τισιν νέον οργανισμόν τοΰ ΰπουρ-
γρίοιι.
2· "Άσκησις έ.ταγγέ-λματος: Λιά
νά επιληφθή έκ. ΐ'ροΐ' τό ΤΛΕ των
έπαγγελματικών Αικαιωμάτων των
πολιτικών ΰπομηχανικών, δέον ό¬
πως προηγϋυμένιιις τό ϋποιΐΰγιϊον
Παιδείας, έφ' ίίσον δέν συμφιονεϊ
μέ τό παρ' αντών έκκρεμοΰν άπό
μακροΰ σχετικόν σχέδιον Β. Δ.,
επιστρέψη τουτο είς τό ΤΔΕ με
τάς παρατη,ρήσρις τού, διά νά τε-
θοϋν ϋ,τ' όψιν τού κ. ύπονργοΰ Δή
μοσύ'ΐν "Εργων.
3. Κράτησι; 1% εκ των άμοι-
6(όν: ΊΙ ποραν.ράτηοις 2% «κ των
άμοιβών των μελΓτών υπό τού Τ.
Ε.Ε. —διά την οποίαν δΊαααρτν-
ρονται οί νπαμηχανικοί'— ένεργεί
ται πρός κάλιη|»ιν των σχετικών δα
πιανών αυτόν διά την είσπραξιν
τής άϋθΐβής εξ εκ.-τοηθε<'βης με- λέτης καί άπόδοσι.ν ταύτης είς τόν δικαιι ΰχον, ανεξαρτήτως τής ίδιό τητός τού (ιιηχανικός, ύπομηχανι- κός κ.λ.π.) ή, δέ θέσπκτις τή-ς κα- ταδολής των άιιοιΛΛν των μηχανι- κίόν είς τό Τ.Ε.Ε. ΰπηγορρΰθη έκ λόγονν δΓ)μο<τι'ου οτμφέροντος, Α- νανομένοΛτ είς την αποτροπήν τοΰ άθειιιίτοΐ' σνναγοννκτμοΰ καί τής (τννεπεία τοΰτοιι ήθικής καί ΰλικής πτώσειος τοΰ έ.ταγγρλιιατο; τοΰ μη χαικοΰ κ^ϊ τής ηοιοτικής στάτ>μης
των μελετώΛ'.
4. 'Τπομηχανικοί - έρνολήπται
Δ. Ε.: Δέν υίοθρτεΐται ή εισήγη¬
σις τής ΙΙΕΐΠΤ ό'.ιοις κατά τήν άρ-
χικήν χορήγησιν έργολη.ττικοΰ πτυ
χίου κατιοτάτου βαθμόν ρϊ; πττ>χιού
χους ΰπομηχανικυύς, έΛΐδειχθή εϋ
ρυτέρα αντίληψις καί μή ζητοΰνται
πιστοποιητικά δι* όλας τάς κατη
γορίας των έργων.
ΜΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΗΣ Ε.Τ.Β.Α.
ΔΙΑ ΤίΙΧ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
«Ελλάς, μία βιομηχανικώς άα
πτυσσομένη χώρα», είναι ό τίτ/.ος
ίντύ.-του, τό οποίον εκυκλοφόρησεν
ή 'Ελληνική Τραπέζα Βιομηχανι
κης Άναπτύξειος, είς τήν άγγλι-
κή>, γαλλικήν καί γερμανικήν
■/λώσσαν. Είς τήν έκδοσιν .ιεριλαμ
βάνονται πληροφορίαι άναιρερύμε
ναι είς την νομκτμαιπκήν σταθερό
τητα έν 'Ελ/νάδι, τάς όυνατύτητας
έ.-κνδύσεων, τα λίνητρα οΐκονομι-
λής άναπτνξεως, τάς ρϊσϊιγοιγάς
καί έξαγωγάς, τήν ηλεκτρικήν ε¬
νέργειαν, τήν έγχώριοιν κατανάλιυ
σιν ώ; καί στατικά στοιχεϊα επι
τής έν γένει πί«)όδον τής έλληνι
κης οίκονομίας.
Ή έν λόγω ρκδοσις άποσκιοπεϊ
ίίς τήν έινημέρωσιν των οίκονομι-
κων παααγόντιυν τοΰ εξωτερικόν,
ρλΙ των έξελίξεων είς τούς το-
ιιείς τής βιομηχανίας, τοΰ τοινρι-
σμοΰ χα τής ναντιλία; τής έλλη-
ικής οΐκονομίας.
Τό Ελληνικόν Τραπεζικόν Σύ-
στημα διά πρώτην φοράν άποτολ-
μά σήμερον εΰρείας εκτάσεως με-
θο&ιενομένην έξόρμησιν πέ·ραν των
έθνικών σννάρων, μέ π.ρόθεσιν νά
έξυπηρετήβ)] τύν άπανταχοΰ τής
Γής 'Ελληνισμό.'. Τα άνο>τέρω ά-
νεκοίνοισι τύ υπουργείον Συντονι
ομού, αναφερόμενον είς τα προσ-
φάτως ληφθέντα εΰεργετικά μέ-
τρα υπέρ των 'Ελλήνο^ν τοΰ έξω-
τερικοΰ. Ιδιαίτερον ένδΐΓΜρέρον ι
ξε'δηλώθη άπύ τοϋς ένδιαφερομέ-
νου; διά την ίντό τού υπουργόν
Σνντονισμοΰ κ. Ν. Μακαρέζου έ-
ςαγγρλθΡϊσαν χορήγησιν δανείων
μέχρις έ-νός, υλιλί. .ιερίπτίυσιν έκα
τομμνρίον δραχμών, υπό τής Κτη-
ματικής Τραπέζης καί της Τραπέ
£ης 'Τποθηκών διά την εν 'Ελλά-
δι αγοράν ή ανέγερσιν πάσης φύ-
I
οειος άκινήτων, βίτε ΰπ' αυτών
| ιών ίδίοιν, είτε υπό των σνζύ-
| γων ή των τίκο>ν Τίον. Σχετικώς
| ΰπογραμμίζεται ίίτι διά τήν χορή
Ι γησιν των ώς άνιο δα·νιείο)ν έχει
' καθι*ρωθή ταχεϊτ', άνέξοδος καϊ ά
• πλοποιημένη διαδικασία. Τα μέτρα
! ταυτα, προστ4θεται έκ τοϋ υπουρ
ι >είου Σ1υντο'ΐσιΐιθΐι, σι»μ6ά/.λουτν
| είς τήν σφυρηλάτησιν στενοτέρων
Ι δεσμών μέ τήν γεν*τειραν καί διευ
) κολ^ύουν ταντοχοόνως τήν παλινό-
στησιν των άποδήμων. Οΰτιυ, ά-
ποδεικνυρται ή ρΰρί>της καί ή απο¬
τελεσματικότης ι ά την οποίαν τό
σημερινόν Κράτος συμπαρίσταται
τοΰς μακράν τής πατρίδος μο-
χθοΰντας "Ελληνας.
ΣΥΝΤΟΜΟΙ ΕΙΛΗΣΕΙΣ
— Ενεκρίθη ύ.τό τού ί«ποι*ργοΰ
Εμπόριον κ. Ζάππα ή μέχρι 31.7.
71 παράτασις τής προθΐσμίας έκ-
τελωνισμον των καιτε^ιυγμένίον ί-
χθΐ'ίον, ποϋ έφορτώθησατ μέχρι.
κ<ιί τής 30.6.71, Βάσει άδίΐών τής ιπιτροπής τής ύπ' αριθ. 71877)52 αποφάσεως τοϋ Συμβουλιον 'Ε- ξιοτερικοΰ 'Εμπορίον. — Παρατείνεται προσ<ϋιρινώς, μέ χρι 31 Αύγουστον 1971 ή ποοθε- σ,μία τοΰ άρθρον 12 τής ΰπ' αριθ. Δ. 3430)69 ά.τοφάσειος τοΰ υπουρ νοΰ ΟΙκονομικών, διά τής οποίας καθορίζονται, ώς γνιοστόν, οί ο- ροι καί διατυ.-ιώσεις παραδόσεως Ι είς έλεΐ'θέραν χρήσιν ποίον άτομι- κής καί οίκιακής έν γένει χρήσε- ιος είς άλ?/)δαποϋς κ··λ..τ. άφικνου μΐΥονς είς 'Ελλ.άδα δι' ανάληψιν εργασίας. -—Ό ύπονργός Σ>ντονίσμοΰ κ.
Μακαρέζος παρέστη είς την τ.ε-
λετήν θεμελιώσεΐ'ίς των Ιγκατα-
στάσεοιν τής νέας κεντρικής λαχα
ναγοράς τή; Θεσσαλονίκης. Τό
Σάββατον, έξ αλλου .-παρέστη είς
την Ορμελίωσιν τοΰ νέον έργοστα
στ'ου τής έλληνικής Βιομηχανί«ς
ζαχάρεως είς Τοξότας Θεσσαλονί¬
κης-
— Δι" αποφάσει»; τοΰ ΰπονργοΰ
Βιομηχανίας κ. Κ. Κυ.τραίον, έτο
ποθΐτήθη ό); προϊστάμενος τής
Διευθύνσεως Διοικητικ.οΰ, ό διευθυν
τής κ· Γεώργιος Μαρκατάς.
ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
Ε:ίΛΙ:ΕΙΣ ΤΗ! ΕΑΑΗΝΙΑΗΪ ΑΛΙΕΙΙΙ!
Τοΰ κ. ΠΑΝΟΤ ΛΟΤΚΑΚΟΤ
Η ΕΛΛΕΙΨΙΣ ΕΡΓϋΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΤ ΟΟΣΑ ΠΑ Τ Ο 1970.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Έκ των άν(ρ)τέιςκι) σι»νάγεται ό¬
τι, διά τή-ν επιβολήν τοΰ τρόρον κν
κλον εργασιών σημασίαν εχει ή
έν-τί κο,μίστρω διενέ,ργεια μεταφο-
οάς έπι6α-τών δι" ϊδιίιον τοΰ μετα-
ηρορέίος αέσοκν1 ή τρίτον, οί>χΙ δέ
ό νομικός χαο«.κτηρι<τμό; τής στη1- θΛΤομέντ»; ίιπό τοΰ μιεταίτορέως μετά τον ιδιόκτητον των μεταφο- οικων μέσων ή τρίτο>ν παρεμβά-
σεως όστις πςοέχει δ(ά τήν έπι-
, 6ολήν των κατά περίπτίοσιν τε-
λων τοΰ χαρτοσήυου.
Τό πρόδλημα τή; ελλείψεως έρ-
γατικών χειρών Γΐς τήν βιομηχανί
αν μας φαίνεται. ότι εχει ήδη ά-
ττασχολήσει τούς άμέσως έ'διαφε-
ρομένους. Αύτό προκύπτει άπό τό
νιγονός, ότι δλοι δσοι ρωτήθηκαν
είχαν ετοιμε; ά-τιιντήσεις, ποϋ μά¬
λιστα, συνέ.ιιπταν μεταξύ τους.
"Ετσι μποςεί καείς νά πή ότι τό
σο οί διομήχανοι όσο καί οί έκπρό
ΑΠΟΦΑΣΙΣ Φ, ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΓ ΥΠΟΑΟΓΙΣΜΟΝ
ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΠΑΟΙΟΥ ΠΡΟΣ ΕΠΙΒΟΛΗΝ ΦΟΡΟΥ
Είς την φορολογίαιν των πλοίων
4?ορά ύ νπ' αριθ. 1368)70 άπόφα
οί; τού Φορολογικοΰ Έφετείου Ά
βηνών. Έξετάζει τό ζήτημα τοΰ
ί'ίολογισμοΰ τοΰ φόρον αναλόγως
Τήί ήλικίας τοΰ πλοίον, ώς όρίζει
ί' νόμος, δταν λόγο.) ανωτέρα; <1ί- «ς, δέν εγένετο χρήσις αυτού ά- *ι τούς ,τλοιοκτήτας. Εί; την άπόφασΐΛ έκτίθενται, *ν πρώτοις αί σχετικαί διατάξεις τοϋ άναγκαστικοΰ νόμον 46·">)68
'-ΐίοί τροποποιήσεως καί συμ·πλη-
{ώσκι>; ενίων διατάξεων τον Ν.
'880>Γ»7 «περί φαρολογίας των
•ΐλοίο,ν». Έκ των διατάξεως αί>-
Τ|ι>ν .τιιρΐίτηρρίται ακολούθως εί;
'ίν απόφασιν, σαφώς πυνάγΓτα:
1111 ό νομαθρτης διά την φουολύ-
Υησιν των πλοίωΛ σαφώ; άπέβλε
1*ν Είς τήν ηλικίαν τοΰτων ώς γρ
τβνός ν/ιθ' έαυτό καί ώρισεν ώς
"Τρτ)ίρίαν αύτη; την 1τ> Ίανονα
ίίβΐ' τού ετου;, τό οποίον έπεται
'ίί παραδόσεως τον πλοίοτ1 ρϊ;
το|'' πλοιοκτήτα; Η τοΰ ναυπη-
4'ΓΡτηρία δέ αυτή, ,τοοσ
ωρρί έκτοτε άκωλύτω;
^ την προσμετρησιν των παρερ-
Κομένοιν έτών εί; την ηλικίαν τοΰ
■"■οίον. Αυτή ουδόλως μρταβάλλ.ρ-
'·« έκ γεγ<η·ότων άνοιτρρα; 6ί<ις, '"οτι ό νόιιος άπέβλρψεν εί; την '"β»'τίραν α,ορολόγησιν των μργά 7ίίοιι. η'Ο >.ης ηλικί(ΐς πλοίο», έκ μόνης τής
παρρλενβΡΐ'ΐ; ωρισμένων έτών χοη
σιμοποιι')σε(ι)ς τούτων.
'Κπί τϋ βάσει των άνωτέρο), τό
δικαστήριον έκρινεν ότι παρά τα
προκΰ,ττοντα έκ πκττο.τοιητικοΰ τού
κε.ντρικοΰ λιμεναοχείοΐ' Πειραιώς,
κατά τα όπ,οία, τύ περί ού πρύκει-
ται .τλοΐον περιήλθε μετά τήν καθ
έλκυσίν τού κατά τό 1941, είς τάς
γρρμανικάς αρχάς κατοχής έν Όλ
λ«νδίΐ{ κα'ι ό'χι άνευοεθέν μετά τό
,ιέρας τού πολέμου, παρεδόθη εις
τούς ναυπηνοΐ'ς, οίτινες παρέδω-
σα,ν τουτο είς τού; πλοιοκτήτας
πρός εκμετάλλευσιν την 27.0.47,
ή ήλικία τοΰ ,τλοίου είναι ή ήιά
-ών δηλώσεων τής έκκαλοΰση; κα-
θοριπθρΐσα (άφετηρ'<ι: ή 1η Ία- νηυαρίου 1942), μηδόλως έ.ιτιςεα- .οιιένη έκ τής παρειιβολής εί; την χρήσιν τοΰ πλοίου των γερμα,νικών άηχων κατοχής. 'Υ.τει'Ουνοι συμφώννκ; τώ νό ιο 1090)1938 Ίδιοκτήτης — Αιευθΐ'ντή; ΣΩΚΙ'. ΣΙΝΑΝΙΛΙΙ51 Κιι τοικια Νονάρχον Βότση .Γ>5
ΠροϊστΛμενο; Τυ.τογραίτείου
ΓΛΗΓΙΙΙΛ ΓΛΒΡΠΙΔΙΛΙΖΣ
Κατιιικία Σπαρτάκου Ιι'
ΑΜΦΙΑΛΙΙ
των έργαζομένο)ν συμςτο
νούν ίίτι τό όλον πρόβλημα είναι
δυνατόν νά άντιμ^τωαισθή καί έ-
.τ.λ.υθή, εάν ληφ6οΰν τα εξής μέ¬
τρα:
Δημιουργία κ.ινήτρο)ν, γιά τήν
σταδιακή έιΐάνοδο μέρου; των με
ταναστών, περΐφερειακή, είς βά-
θος καί .,τλάτος αιάπτυξη τής τε-
χνικής παιδείας */αί υψώση των η¬
μερομίσθιον, μέ Λ,αράλληλη έφαιρ-
μογή τοΰ ουστήματος τή; συνά-
νει,ις σι·μβάοιεο)ν εργασίας μετα¬
ξύ έργατών καί εργοδότου. Τό τε
/ ρτ'Ταΐο αντό μέτρο τό προτείνουν
μόνο- οί σννδικ/ιλιστικές όργανώ-
σεις.
«Οί ελλείψει; μας σέ έργατιχό
προσίοπικό —καί κι«ρίο>ς έξειδικευ
μένο— μ.ιοροΰν νά άντιμετωπι.-
αθοΰν μόνον αν άναπτυχθή σέ 6ά
θο; καί Λ"λάτο;, επί .τερΐφεσειακή;
το συστημ,α τή; τεχινικής
παιθείας καί άρχί,σονν νά έπανέρ
χωνται στήν 'Ελλάδα οί μετανά-
στρς». τόνισΐ, άπαντώντα; σέ σχε
τική ερωτήση ό ιρόεδρος τοΰ Συν
δρόμον Έλλήινων Βιομηχάνοιν κ.
Ι. Μητσός.
Καί οτνρχισε: «Εάν άν<ιπτυχθή επί περιφερειακής βάσεως ή τε- χνική εκπαίδευσιν θά δημιουργηθή ετα αριστο άνθρώπινο δυναμικύ, γιά την έλληνική Βιομηχα>ν.ία, για
τ! τα παιδία των άγοοι·ών θά άρ-
χίίτονν ·νά ίξοικ--ιώνωνται μέ την
ίδεα τοΰ εργοστασιον. Γνωρίζου-
ιιρ σήιιρρα την Ορωρητική πλρτ>ρά
των σΐ'στΐΉΐάτων τρχνικής
δεΰσρως άπό αλλρς άνεπτυγμένρς
ηδη χώηρς, άλλά δι·στυγ,ώς δέν
τήν έφαρμό<τ«με. Άπό τήν άλλ.η ,τλευρά, πρε'πρι να αρχίσωμε ινα θε ίτπίϊωμε νίνητρα γιά τήν σταδια κή ρ.τάνοδο των 'Ελλήνων μετανα πτών άπό τίς χωρρς τής Λιτικής Εύρώτης. Οί έργάτρ; αύτοι είναι ηδη άιπόλυτα ρείΐκεκομρηοί μρ τίς ς έπκλήξεις κατά τήν φάση αυτή τής οΐκονομικής άναπτϋξεο); τής χώρας μας. Πιστεύω, έπίσης δ άποφασιστική σημασία γιά τό δλο ζήτημα θά έχη καί ή επάνο¬ δος ενός ωρισμένου άριθμοΰ έξει- δικευμένιον Έλλήνυ)ν μεταιναστών, πού έργάζονται σήμερα είς τήν Δντικήν Ευρώπην. ΙΙροσΐ'Μτικά εΤ- μαι διατεθειμένος, άν βρεθοϋν οί ΐ'ίνθροκιοι αύτοι, νά τοΰς προσφέ- ρ*ο τα εξοθα ε.τανόδον τους καί σταθερή ί,ργασία στά ναυπηγεϊα. 'Ε.ΤΗμένο) -τάντως, ότι. τό προβά- δισμα πρεπει νά δοθή σιτήν άνά- τής περ|φερει«.κής έκπαι- ΙΪΟΛΟΠΐΜΠΝ Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύμοίν ^αιρειών και Έταιρειών Περιωριαμένης Ευθυνής δτι δΓ άπο- τοΰ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου ύπ' αριθ. 66378)4126 16)12)65, δημοοιευθείσης είς τό ύπ' αριθ. 960)23 12 65 <· (Δελτίον Άνωνύμων Έταιρειών), όρΚεται ότι δύναν 1(!' νά συνεχίοωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς 'ών Γενικών Συνελευοεων καί τούς ·|σολογισμούς των δ,ά 1(Κ οΐκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ·, ώς εγένετο μέχρι τοϋδε διά τής ΌΙΚΟΙΜΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ» πρό τής συγχωνεύσεώς της. Γ τής βιοιιηχανικής έογα- ηίηζ. Μέσα στά .-ιλαίσια αύτά, νομί ΐΓί·>. δτι ιιποοίΊ νά ε,τιλνθή τό σηιιε
ηινό ,τρόΛλημη».
Ό κ. Κ. Δρακόπουλος, πρόε-
δρο^ των 'ΕλληνικΛν Να,τ'πηγη'-
ων, απήντησε τά/ν<ο στό ζήτημα τής άντιιιρτο>.τ'<τρως τής ρλλρίι|»Γ- ος ρονατικΛν χειρών: «τΠορπει νά Ί?<τη όλόκληοο τό ΡάΓΌς των προσπαθριων μας στή σοιστίι ανάπτκξη τής τργνικής έκ- ετβι, ωοττε νά δημιουρ δεύσε<ΐ)ς, σέ συνεργασία των βιομη χνιών μέ τό ΰπουργεϊο Εργασίας» Έκπ.ρόσωπος τής Χαλυβουργι- χής Α. Ε., τέλος, δήλωσε ότι «τό πρόβλημα βασικά είναιΐ· γενικώτε- ρο καί π.ρέπ«ι νά έπιλνθή άπό τις αρμοδίας άρχές πρίν προσλάβη ά- κάμη μεγαλύτερη εκταση. Καί κα τεληξε: Μία λύση είναι ή θέσπιση σοβαρών κινήτρνον γιά την έπάνο δο 'Ελλήνων έργατών άπό τό έ- ξοοτερικό, πού να εχουν έξεΐ/δικευ- θή στά ξέινα έργοστάσια». Άπό πλευράς των έκπροσώπο>ν
των έργαξομένων προβλήθηκε κΐ'-
ρίος τό αίτημα τή; {>ψώσεως των
ημερομκτθίιον, ρτσι ώστε νά δημι-
οΐ'ργηθοΰν έπαρκή κίνητιρα γιά την
είσοδο των νέων έργατικών χει¬
ρών στά ίργοστάσια καί γιά νά
ίίτ^'/ίτήση ίκανοποιητικό ρΐ'θμό ή
,ταλ-ΐνινΟΛτηίτη έξειδικευιιενιον Έλ-
λτινοιν μεταναστών. Κατά τοί>ς έκ
ποοσώπονς των έργαζομρνων ή ΰ
ψίοση αί>τή των ή,ιεοομισβίίον πρέ
ποι 'ά σι>νοδεΰρται άπό παράλλη-
/Τ| έφαομογή τοϋ συστήματο; τής
ουνάι|'ε(ρ)ς πΐιιιβάσρίον ρογασίας, ?
τσι ω<ττε νά δηιιιουργηθή «βεβαία της έργασία;», τόσο στούς διαθρ- <7·'μονς (Γή.μρρα ί'ργάτες, δσο καί ρκρίνους πον ρχουν εκπαιδευθή εί' διάφορε; άνπη·γιιε!νες χώρες. Μί την κηθιέηοχτπ τοϋ στ>στήματος
(-•ΰτοΰ, ΰ.τοστηρί';εται, θά έπιστρρ-
ψοι·ν είς τήν 'Ελλάδα πολλοί μετα-
'άστες, πού σήαεοα ίργάί^νται
ΓΤ'Ί έξωτερικό, ρχοντρς σΐΛ'άψει
ΓΓυιιβάσεις εργασίας, μέ άποτέλε-
<τμ« νά εΤναι βι'βαιοι δτι ή τι'χη τους δέν έξαοτάται άπό τίς δια- θέσρις τοΰ έργοδότη. "Εάν έξασφα λ,σθή «βρβαιότης εργασίας» καί (ττήν 'Ελλάδα, κα'ταλήγουν οί έκ- πρόιτοιποι των ρργαϊοιιενοΜ', τότε θά βρεθοΰιιε μπ.)θ(ΐτά σέ μιά ίκα- -.οποιητική αυξηαη τον ρυθμοΰ πα- λ'ννοοτήΓσ>ις 'Ελλήνων μετανα¬
στών καΐ τακτόχρονα θά ποοσελ-
έργατικ.ά χέ.ρι« στήν
ίιιουηχανία.
Είδικώτερα ώς πρός τό τεράστιο
θέιια τής παλιννοττήσρθ);, πού προ
ίάλλρται άπό τα ενδιαφερομένη
παρατηρεϊται ότι ή διαδικα-
νήσωιιρ ττη· πρώτη ΰλη γιά τί; ΓΙΓι τ°ί' Ρπανα,τατρισμοΰ των 'Ελ-
?ήνί"ν μεταναστών θά τεθή σέ κί-
(ϊ·οι1·ηχανίρ^ ιιαίς. "Ηδη εΎοι πηο-
τείνει στΐ; άρμόδιες άρχές ενα
ιτνέδιο, σιηΐφίονα μέ τό ^ηοΐο κ.ά-
θί βιοαηχανία που θά άπασχολή
περισίτότερονς από 200 έργάτες,
θά ύπο/οεώνεται άπό τή σνιι'βα-
ίΤ", νά όογανώση- τεχινική «τχολή,
αέ στη·εργασία μέ τό ΰπιοι»ργίΊο
Έογ«(τίασ. ΤΤρρπει, πάντως, νά Αν
τι,αε-τωπκτθή μρ πολΰ μρναλύτερη
προσοχτι τό ζήτηιια τής ελλείψεως
Ι ί,ργατικών χειρών, εάν δέν θέλω
_' με ινα βρεθοΰμε μπροστά σέ δυσά-
ή
νήση μΡ επιτι»χία μόνον δταν ύπάρ
ξονν τα άπαραίτητα κίνητρα. Εί¬
ναι περιττό βεβαίως τα τονισθή ό¬
τι ή προσπαθεία αυτή, τοΰ έπανα-
πατρισμοΰ των 'Ελλήνων έργατών
δέν μπορεΓ — οίττε καί πρέπιει— νά
στηριχθή σέ διοικητικά μρτρα. 'Η
ιιοναδική όρθή ;ύση είναι ή δημι
οΐ'ρία των καταλληλιον κοινοινεκο-
ο:κονομικών σΐΓνθηκών, ποΰ δχι μό
νο θά προσελκύσοτ»ν τούς έκπατρι-
ομένους έργάτες, πίσω στήν 'Ελ¬
λάδα, άλλά θά συγκ,ρατήσουν καί
τόν ρυθμό τής μεταιαστεύσειος σέ
χαμηλά ίντΐ'πεόα.
Τό θέμα τής παλιννοστήσε,ως
των 'Ελλήνιυν αετα·ναστών, έ:χει
Μέ τό θέμα τής παλιννοστήσε-
ιος τώνι 'Ελλήνί^ν με·ταταστών ε¬
χει άσχοληθή είδικώτερα σέ ποό-
σφατο άρθρο τού στΰν «Οίκονομι-
κό Ταχΐ'δοόμο», ΰ κ. Ν. ΠολιΧος,
τ. γενικάς διεχ>θυντής τοΰ υπουρ¬
γείον Συντονισαοΰ. Στύ άρθρο
τον αύτό, τονίζει ό κ. 1Ιολ.ύ;ος,
ότι τό μεγαλ^ύτερο πρόβλημα είναι
■" παλιννόστηση καί οχι ή μεταινά-
οτεΐ'ση, άφθΰ τα 58% των έπανα-
.-τ,ατριζομένιον μ.εταναστών ξαναφεν
γυνν στό έξοιτερικό, γιατί δριν 6ρί
σκοι·ν ίκανοποιιιτική άπασχόληση
στήν 'Ελλάδα.
"Οπως τόνισαν οί έρωτηθέντες
ίΐιομήχανοι, στά πλαιίσια τής ε-
ςεα^ας αυτής ύπάρχουν σήμερα
οτή 'Ελλάδα οί πιρούποθέσεις άπα
σ7.ολήσ6υ^ς καί ίκανοποιητική; άμοι
(>ής των έπαναπατριζομένίον. Ό
πρόεδρος τοΰ ΣΕΒ κ. Ι. Μητσός,
ΰ.-τεστήριξε μάλιστα τήν άποψη ό¬
τι δέν ύπάρχει μεγάλη διαφορά
<:τά Ιπίπεδα άμοι6ών των εϊδικευ- μν<ι> τεχνιτών μρταξύ Ελλάδος
καί Δυτική; Γεομανΐνχ;, λαμβανο-
μνιον ϋπ' όψιν /αί των διαφόρων
τού τιμαρίθμου. Όπότε τίθεται τό
έξη; έρώτημα: Οί έπαναπα'τριζό-
μενοι δέν μένουν όρΐστικά στήν'Ελ
λάδα, γιατί δέν υπάρχει τό κατάλ
ληλο κρντρικό 5ΐιγ<ινο πού θα τοΰς παρίίπειιψη έκεί δποτ1 οί άποδοχες τσυς θά είναι ποάγματι ίκανοποιη τικες, ή γιατί ή κατάσταστι καί εί- δ'κώτερα τα έπΐΛεδα άποδοχών δέν είναι ακριβώς ?τοι, υπο»; τα π· ι γοάφουν οί 6ιομήχαΛ οί; Σί'μφωνα μέ μιά πρόσφτιτη "ί- ρρυνα, τα 10% των μετανηστών εΓναι άναλφάβητοι, τα ΗΒ% εχουν πά: ι ίΊ'ΐς τό ΛΓαοτικό, '>°/( ρω; τό
Γινιτάοτιο καί μό· ο Ά% παρουσιά-
ίί.τν κ(ϋΐ';ια έπαγγρλματική κατάο
τιση. Άνάλογη μέ τό μοοφωτικό
ί.τίπρδο είναι καί ή Λπασχό)ησή
ττυ; στύ έξοτροικό, δπου κατά
*»ϊί*7ί- έρνάΐονται σάν άνειδίκευτοι
εργάτες. Ληλαδη οί "Ελλ.ηνες μρ-
νινάστες, πού διαθέτοι«ν κάποια
είδικότητα, ασχετα αΛ τήν &ιαθρ-
τονν άπό έκπα,'δειιση ή πείρα, δέν
ξρ.τρρνοΰν τα Η%. Τό ποσοστύ
<η'ιτό, συνεπώ;, ρ[ναι έκεϊνο πρός τό όποϊο πρέπει νά στραφθΰν κατ' ι αρχήν οί "ΕλληΛΡς βιοιιήχανοι, ποΰ μιλοΰν περί έπαννιπατηισμοΓι των μεταναστών. Μποροϋν δμω; νά τοΰ προσφέροΐ'ν άποδοχές καί συνθήκε; έργασία; ατ.άλογες μέ ί.ΰτές ποΰ ίσχΰοι ν στί; χώρες τής Λυτική; Εΰρώπης; Εάν ναί, τό- τί ΰπάρχοΐ'ν έλπ'δε; επιλύσεως τοΰ .τροβλήιιατος τής έλλείψειος έργα- τικών χειρών. Εάν δχι, π^έπει νά όναΐ'ΊΤηιθοΰν αλλες λΰσεις ποΰ θά οτΓρί«(ονται κατ' αρχήν στήν τε- χνική έκπΓ«'δει·ση. Άλλά εάν ε¬ ξακολουθήση ή άνισότητα των ή- μεοοιιισθίων καΐ των γ.ρνικ<,)τέρων σι>νθηκών εργασίας μεταξύ 'Ελλά
δο; καί των Δυτικο>ειιρο>παϊκών
χωρών, τί μάς πείθει δτι δέν θά
σΐΓνεχισθή νά αυξάνη ό ρυθαός τής
μεταναστεϋσείος; Στήν περίπτο)-
ση αυτή, ή μονοδική διαφορά θά
είναι δτι θά τροφοδοτοΰιιε μέ είδι
κεΐ'μένους έργάττς τί; άνεπτυγμε-
νρς χώρ*ς.
^ δια τέταρτον κα
τα συνέχειαν έίτος, ή επί τής ά/.ι-
ειας μελέτη τοΰ ΟΟΣΑ, καιλύπτου
σα τήν κατά χώρας συναφή δρα-
σΕηριότητα. Τό τελευταίον αύτό
τεΰχος, περιέχει στοιχεϊα τοΰ
1970. Καιθ' ο,τι άφορά είς τήν
'Ελλάδα, ή μελετη άαφέ,ρει τα
ί·ξής: Είς 125.000 τόννους άνήλθε
ιΊ συνολική ποσότης τοΰ κατά το
έιος αύτό ίκφοοτωθεντος άλΐΐύμα
τος, άντι.τριοσΐοπεύει δέ αξίαν
78,9 έκατομια'ιρι ι. δολλ.άρια. Τό
κόστος αύτό ηυξήθη κατά μέσον δ-
·,·ον κατά Π6%. Αναφορικώς πρός
τάς ίίσαγιυγάς ίχθτ'ηιρών, ΰποιλ.ο-
νίΐετοι δτι αυται τνΐήρξαν κατώ-
ιεοαι έικείνων τού 19(!9, ένώ αί
έΕαγωγαί έιτημρίίιισίκν σχετικήν
Σχετικώ; π.3ος τα άλιευτικά
,ιεδία, ή μελίτη άνοοφρρει δτι κα¬
τά τό 1970 άνεννώθη ή μετά τής
Μαυριτανίας διμερής σΐ'μφχανία
τοΰ ετους 1969 Αί άλιευτικαί επι
/ειρήσεις τής "Ελλάδος ΰπεχοΐ-
θ'θησαν δυνάμει όροΐ' τής συμφω-
ΠΑΡΑΓΏΓΗ 196
(είς χιλιάδα;
Άλίπ'μα
Εί; τόγ Ατλαντικόν...........
Είς τήν Μεσόγειον....... . · · ·
Παραντίως .................
Γλυκεων υδάτων. .. . . ·.......
νιας, νά προσλ'χμβάνουν ενα εως
τρείς Μαυριτανούς άλι«ϊς, αναλό¬
γως πρός τάς διαστάσρις εκάστου
ίτκάφθυς, έφ' δσον άλιεύουν είς τα
χωρικά ΰδατα αΐαής τής χώρας.
Καθ* δτι άφορά είς τήν παραγιο-
γήν των άλιευτιΐΜΟν πού δροϋν εις
τήν ΜεσόγεΐΛθ, η μειλέτη άναφέρει
μρίοισιν κατά τό 1970 έναντι τοϊί
1969 — «9.000 καί 96.700 τόν-
*οι άντι<ττοίχ<ος — καί κατά πο¬ σοστόν «%. Αντιθέτως, ηυξήθη είς 33.000 τόννον; ή παραγωγή των άλιευτικών τοϋ Άτλαντικοϋ. 'Η αύξησις αυτή όφείλεται μερι- νώς ρίς τήν κατάργησιν ΰπύ τής Κι>βε·ηήσρο)ς των ανώτατον τιμών
— μρτρον τό οποίον έστρεψεν είς
τοΰς ιδιοκτήτας των άλιευτικών
νά καλ»Ί.ττοι·ν ι ά ε£οδα έκμεταλ-
λει'κτεως. Ούτω; άπεφρίτχθη ο
ΛΊιριο.τΐλισιιός ώηισμ)!'νωΛ< άλιρυτι- /ών κατά τό ρτος 1970, πράγμα πού εΤχε συντελεσθή κατά τό ποο- ιγοΰιιενον ?τος, ρνώ ταυτοχρόνως υύξήθη ή δύναμις τού στάλου. 'Ε πί(της «ατά τό 1970 ηυξήθη ή δι- αηκεια πρίΐιιθ'λής των άλιευτικών είς τα σχρτικά πρδία, δοθέντος ό¬ τι τό άλίρνμπ ιιετίφορτώνετο είς φορτηγά διά ιιεταφοράν είς ελ.λη νικούς λιιιενας. Πορά τάς προσπαθείας δι* αΰ£η σιν τής παο«γο>νής τίόν ρίς τάς ά
κτάς τής Μαυοιτανίας άλιρυόντων
(Τκαφών, τό άποτέλρσμα ίιτο συ-
ννά τόσον ίσχνόν, (Υχΐτε ή συνο-
λιν.τι άξία τού άλιεΰαατος νά μή
καλί—τη οίίτε τα είς τάς αρχάς
τή; ΜαυριταΐΜ«ς καταβαιλλάμενα
δ'χαιώαατα. διά την νοηήγτνΐιν
τής σγετικής αδείας. Τό γρνικώτε
οον συιπέοασιια πού δύναται νά
ιτυναγθή ρ[ναι, ότι μριώνρται οίτα-
θε>>(ϊ>ς ή απόδοσις των άλιρτιο<ων πρδί'ον ποί> ρΰο.·'σνονταΐ είς τα
Τί.Λ. τή; ΆίΓηικήο ρκ<τ·οά£ονται δρ φόβοι δτι ή ρνιιετάλλρυσίς των θά καταστή ιιρσοποόθεσιιο;, ίλ- 'ριιιιιατική 'Η Απαγόρευσις τής άλιείας είς τα άοικτά τής Λιβύης είχεν ώς άποτέλεσμα τήν κατά 8% μεάοσιν τής όλικής παραγωγής τοϋ με- σογειακοΰ στόλον. Οΰτω ή άλιευ τική οραστηριότης π.ερΐϋ*ρίσ'θη είς άλλας περιοχάς, ό'που δέν άφθο- νεί τό ά?αετ·μα. Έξ άλλοΐ', αί δυσ- μενείς φυσικαί συνθήικαι, είχον ώς συνέπειαν την κατά σημαντικόν βαθμόν μείωσιν τής παραγιυγής είς τα χο>ρι.κά ίδατα τής Ελλά¬
δος.
Ή όλική άξία τοϋ άλιεΰματος
ηΰξήιθη άπό 57,6 έκατομμύρια δολ
/.άρια τού 1Π69, είς 78,9 έκατομ
μύρια δολλάρια (+36%). Μεταξύ
Ίανοναρίου καΐ Ιουλίου 1970, αί
τιμαί έκφορτώαεοες ώς καί αί
χονδ·ρικαί τοιαύται, παρέμεινον ά-
μετάβλητοι, των αύξήσεών των
μή έγκ.οιθεισών παρά μόνον εί;
περιπτώσει; οελτιώσεως τής ποι¬
ότητος. Έν πάση περιπτώσει πάν
τι»;, αυται ηυξήθησαν αίσθητώς
μετά τήν κατάργησιν υπό τής δη¬
μοσίας διοικήσεως ωρισμένων τι¬
μών πλαφόν.
Αί μέσαι τιμαί των ίσχιχον, πά
8 — 1969 - 1970
τόννού;)
1968
34,7
52
25,3
11
123
1969
26,2
56
28,7
12
122,9
1970
33,5
52
26
Π
122,5
σης κατηγορίας, ηυξήθησαν κατά
ποσοστόν ανώτερον τοΰ 30%, μετα-
'ίύ 196!)—1980.
ΊΙ ουναλική κατανάλιασι; κα-
τεψυγμέντον ίχθίκον υπήρξεν
τέρα τό 1970 εναιντι τοΰ 1969, έ¬
νώ ή τοιαύτη των νωπών, έμειώιθη
συνεΛεία τής ελαττώσεως των ά-
λιενθεισών ποσοτήτωιν.
Σχετικώς πρός τάς είσαγιογάς
δέν ΰπάρχουν άκομη έπίβημα στοι
χεΐα αυται δμως είκάζεται ότι ή¬
σαν κατώτεραι τοΰ 1969 όπότε εί
χον ψθάσει. «ίς ΰψος 27.001) τόν¬
νων καί αί έξαγωγαί υπήρξαν ά-
νώτε,ραι. Αί ρϊίταγωγαί κατεψυγμέ
ναΛ' ί^θυων άπηλευιθρρώθησαιν,
πΐλήν των φιλέττΐιιν, ΐπιτ.ρίέπονται
δέ ανευ περιορισμόν ώς πρός την
προέλευσιν γ.(ά πυιότητα.
Οί "Ελληνε; ιδιοκτήται άλιευτι
κων άνησυιχοΰν διά την συνεχή
μείωσιν τή; έκτάσε<ο; των άλιευ- τι,κών πεδίων, είς τα άνοικτά των άφρικανικών άκτών. 'Ελπίζεται δτι ·ή Ελλάς θά επι¬ τύχη όπως συνάψη διμερεϊς συμ¬ φωνίας μέ τάς χώρας αύτάς, δ(ά νά βελτκοθοΰν αί σιινθήκαι άλι- είας. Η ΔΙΑΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΧΘΤΏΝ Συμφώνως πιοόις «ΛακΛΪναχτΐΓι' τή; «ιΕταιρίας ΆΛαιπτύξεϋ); Ά- λιείας Α.Ε.» κατά τύ πρώτον έξά μηνον ε.'έ. διεκινήιθησαν μέσω των ίχθυοσκαλών τής χώρας, 16.084 τόννοι ίχθύων, συινο'λικ.ής άξίας 226-478 έκατομμνρίων δ.ραχ,μών ε ναιντι 15.798 τόννων άξίας 201. !)85 οκατομμυρίων δΊρχμ. τής άντι- στοίχου περιόδου 1970. 'Η μέ<Γη εξαμηνιαία τιμή ανήλθεν είς 14, 08 δραχμάς άνά κιλάν, έναντι. 12,7 δραχμάς τοΰ άντιστοίχου εξαμήνου τού 1970. £Κ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ!... Τό φάσμα τού κίνδυνον διακο- πής των είσαγωγών Έλλην ικών ροδακίι>ιν είς τάς χωρα; τή; Ε.
Ο Κ, διαγοάφεται εί; τόν όρίζον
τα τόσον έξ ίδική; μας άδυναμί-
α; νά παρακολουθήσωμεν τα δια-
μορφοονμενα είς τήν Κοινύτητα
έπ'πεδα τιμών, όσον καί έκ τή; πό
λιτικής των έταίρων των Κοινοτή
των έναντι ημών.
Ή ίδιν.ή μα;, έξ Αντικείμενον
άδΐΛ'ί/ιιία, όφείλεται είς τάς καθο-
ρκτθείσας υπό τής ΕΟΚ «τιμάς ά
ναγωγής», εναντιτών ήδη δΐαμορ-
φιοθεισών είς την αγοράν τής
Κοινότητος. Αί τιμαί ροδακίνωιν
είς την αγοράν ιοϋ Μονάχου κα-
τήλθον είς τα 60 π<ρένιχ, ένώ αί τοιαΰτοι τής άναγωγής ωρίσθησαν είς τα έπ.'πεδα των 73,1.*) πφέντχ. Άλλΐ'κττε, τό φαινόμενον τουτο τής πτώσεως των τιμών, κατά τάς -τεοιόδους έξαγωγική; ίάχμής, εΤ- ν<ιι σύνηθες καί ή έλαστικότης ι ών όρίιιη· των τιμών άναγωγής καί των διαμορφοι·μέν«ον είς τήν αγο¬ ράν καί θεμιτή, άλλά καί έπιτρε- πτή είναι. Τύ οΰσιώδες δμιο; εί; την προ¬ κειμένην περίπτωσιν, είναι, δτι ό κα'θοοισμό; των τιμών άναγωγής, έκτός τοϋ δτι γίνεται έιρήμην ή- αών, ήκιστα άνταποκοίνεται είς τήν ποαγιΐίατικότητα. Τό δλον σΰ- στηιια κίΐθοοισμοϋ καί ΰπολογισμοΰ τής τιμής άναγωγής άντιμετωπί- ζρτα ιρίς την θεο>ρητικήν τού βά¬
σιν παραγνωριζομένης τής πρ«-
κτικής έφαρμογής τού. 'Η επινο-
ηθείσα, λοιπόν, φόρμουλα τής έπι-
6ολής άντισταθμιστικής είσφορας,
«ιάν άλλο ή αποτελεί θεμιτόν μέ¬
σον διά τήν συγκ·ράτησιν των τι¬
μών είς δλας τα; περιπτώσει;.
Καί έν προκειμένο), ή παρατηρου¬
μένη πτώσις των τιμών των ροοα-
κίνιον, άσ<| αλώ; κ<4, κατηγορημα- τικώ;, δέν πριιέοχεται έξ ένερ- γειών τής Έλληνικής πλενράς. Άλλά, επί τέλους, βάσει τής Συμφωνίας Σιηδ-έσεως, ή έπιβολή άντισταθμιστικής είσς οράς επί των έλληνικώΛ' ροδακίνο)ν είναι ά νεπίτρεπτος, ύρδομενου δτι άπύ τοΰ 1967 τα έλληνιικά φροΰτα καί λαχανικά άπολαμβάνουν προτιμη- σιο.κοΰ ένδον.οινοτικοΰ καθεστώ- τος. Έξ άλλον, τα ροδάκινα είσά- γονται είς τήν Κοινύτητα επί αα- ρακαταθήρίη χαι κατά ποίον λογι¬ κήν, ή τό όρθότίρον, κατά ποίον άλχημιστικόν τράπθΛ- θά καθορι¬ σθή έκ των προτέρων ή τιμή των, όταν είναι άγνωστα τα έπί'Λεΐδα διαμορςρώσειος των τιμών των κατά τόν χρόνον τής δια'θέσ«ος είς τήν κατανάλθ)σι.ν, διά τήν άνα- γ<ογή" είς τήν ενδεικτικόν τιμήν. Καί ομως, δλα τα άνιοτέρω ειξη γοΰνται καί ούδεμία άμφιβολία γεν νάται διά τάς προθέσεις των έτέ- ρο)ν τής ΕΟΚ. Καί ή έξήγησις εί¬ ναι : Ό Γάλλος ύπουργός Γεωρ¬ γίας, συνεπικουροΰμενος υπό τοΰ Ίταλοΰ σι·ναδέλφου τού, εζήτη¬ σεν είς την πρόσφατον σύνοδον των ΰπδοιι»ργών Γεωργίας τής Ε Ο Κ την λήίν(ι»ν π|ροστατευΓτΐ'κών μέτριον έναντι τής είσαγοιγής Ελληνικήν ροδακίνχον, λόγω τής έφΐτεινής ΰψηλής παραγωγής τής /ώρας τού (600.000 τ.). Έκ τοΰ πονηιροΰ, λοιπόν.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
ΤΗΣ Ε.Ο.Κ. ΚΑΤΑΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟΝ 1958-1970
Ένδιακρέροντα στοιχεϊα, σχετι¬
κώς μέ την άπασχόλησιν, τα εί-
σοδήματα, τάς συνθήκας εργασίας
καί τό βιοτικόν επίπεδον των χω-
ρϊ>ν μελών τής Εύρωπαϊκής Οίκο-
νομικής Κοινότητος, πειριέχονται
είς την δημοσιευθείσαν ί>πό τής
Έκτελεστικής Έπιτροπής Εκθεσιν
διά τάς κατευθυντηρίονς γραμμάς
τής κοινίονυκής πολιτικής τής Κοι¬
νότητος. Έκ των στοιχείον τού¬
των πιροκύπτονν αί εξής είδικώ-
τεραι διαποστώσεις:
Λ Ό συνολικός πληθυσμύς τής
ΕΟΚ Απύ 169 έκατ. τό 1958 άνήλ
θεν είς 188 έκατ. κατά τάς αρχάς
τοΰ 1970. Ό πλ.ηθνσμάς των μή
παραγωγικών ήλικιών ηυξήθη άπό
34% τό 1958 είς 36% τό 1970. Α¬
ναλογικώς ό οικονομικάς ρνεργός
πληθυσμώ;, ϋ}τ<οι. ήλικία μεταξν 15—64 έτών, εμειώθη άίτι'ι 66% τό 1908 είς 64% τό 1970. Λ Ή Λνεργία βντός τής Κοινό¬ τητος, καίτοι εμειώθη ρ'ις τό σύ¬ νολον της, έν τούτοις ή κατά¬ στασις έμφανίζει διαφοράς άπό χώρα είς χώραν, αναλόγως μέ τήν κατηγορίαν ήλικίας. ΑΊ στατι- στικαί έ'ρενναι δεικνύουν ίίτι ηυ¬ ξήθη σημαντικώς τό ποσοστόν1 άν- νε,ργίας Ατομον νεαάς ήλικίας, ή¬ τοι 14—19 έτων (ρίς Ιταλίαν, Γαλλίαν καί έν μέοεν είς Βέλγιον, κατά 10%, 4% καί 4% Αντιστοί- χο>ς. Άντιθέτ'ος, Ανεργίαν των ή-
λικιο>μένο»ν Ατομον παρονσιάζουν
ή Γερμανία καί τό Βέλγιον μέ
άντίστοιχα ποσοστά αυξήσεως των
Λνέργϊον τούτων 1,6% καί 5,6%.
Λ Ό άριΐθιμός των ελεύθερον
έπαγγελ.ματιών συμπεριλαμ&ανο-
μ-ένων των οίκιακώιν βοηθών, ε¬
μειώθη άπό 23 έκατ. τό 1958 είς
17 έκατ. τό 1970 ήτοι κατά πο¬
σοστόν 25%. ,Αντιθέτως, κατά
την αυτήν περίοδον, ηυξήθησαν ·1
μισθωτοί άπό 49 είς 57 έκατομ.
αντιπροσωπεύοντες σήμερον τό
7«% τοΰ οίκονομικώς ένεργοΰ
πληθυσμόν, έναντι 68% τού 1968.
Προβλέπεται ότι κατά την διάρ¬
κειαν των 5 προσΐ,χών έτών, 2 έ-
κατομ. άτόμοιν θά έγκαταλείψουν
την γεονογίαν, ένώ τό δνναμικόν
τής βιομηχανίας θά αυξηθή κατά
ί.260.000 μονάδας καί τθΰ κλά¬
δον ύπηρεστών καί διοικήσεως κα¬
τά 2.500.000. Τό 1930 τό ποσο¬
στόν τοΰ οικονομικάς ρνεογοΓ·
πληιθυσμοΰ είς την γεωργίαν θά
άποτελή πιθανώς τό 6% περίπον
καί τοϋ τομέοις την ΰπηρίσιών
σχεδόν τό 50%.
Λ Ή έσωτερική μετανάστενσις
ρντός την μελών τής ΕΟΚ νπολο-
γίξεται περίίΐιον είς ε· έκατομμύ-
ριον. Ίδιαιτέ-ραν σημασίαν έ'χει ή
αύξησις των μεταναστών έ,ρνατών
πρός τάς χώρας τής Κοινότητος
έκ την τρίτιυν χυι,ρών. Ό άοι-
θμός των ύπερβαινει τα 2,3 έκατ·
έκ των οποίων τό 1)3 είναι γνναΐ
κες. Προέρχονται σχεδόν όΤ,οι ά¬
πό τάς μεσογειακάς χώρας καί τό
90% έργάξεται «ι; Γερμανίαν '#ά
Γαλ.λίαιν. Ή μεγάλ.η πλειοψηιτία
των άποτελεΐται Από Ανειδικεύτους
εργάτας.
Λ Πλέον των 700.000 έργα™*
τής Κοινότητος άπασχολοΰνται είς
τρίτας χώρας τής Δυτικής Εύρώ-
πης. Έκ τοντο>ν, 300.000 εί; την
Έλβετίαν, 50.000 «ίς Βρρταννίαν,
35.000 ϊίς Σκανδιναβικάς χώρας
καί 10.000 είς Ανστ,ρίαν.
Λ Αύξησις των άναγκών είς
ύπαλλήλονς σιινήθους είδικείισε-
ο>; καί τή; ζητήσρω; είδικενμένων
κ«ί λίαν εΐδικευμένων έργατών, ί-
διαιτέρω; ένδιαμέσων κατηγορι-
ών τεχνικών καί μεσαίων στελε-
χών πα,ρατηρεϊται μεταξΰ των
χωρών μελών τής ΕΟΚ. Ειδικώ¬
τερον, εΊς "Ολλανδίαν ή ζήττ)σι?
διά Ανώτερον; τεχνικόν; «αί διευ-
θΰνοντα; επιχειρήσρων, ηυξήθη
Απύ 18,50 τό 1955 ρίς 27,01% τα
1967. Είς Γαλλίαν τα μεσαΐα καί
Ανώτρρα στε,λεχη έπιχεΐφήσεον έ-
διπλασιάσθησαν καί άπό 1,4 έκατ.
τα 1954 Ανήλθον εί; 3 έν,ατ. τα
1968. Εί; Γερμανίαν τό ποσοστόν
των δημοσίαν ΰπαλλήλ(ι>ν καί λοι¬
πήν Απασχολονμένων επί τού σν-
νόλου των μισθωτήν, εσημείωσεν
αύξησιν Από 29% τό 1950 «ίς
43% τό 1968.
Α Τέλο;, τό κατά απασχολούμε-
νον εθνικόν προΐάν είς σταθεράς
τιμάς ηνξήιθη κατά ποσοστόν με-
γαλνύτειθον τοϋ 70% μεταξν των
έτών 1958 καί 1970. Άξιοσημείο-
τος αύξησις μεταξύ 62 κα'ι, 68%
τού εθνικον είσοδήματος, παρατη-
ρεϊται ώς πρός τού όγκον των μι-
σθοιτών. Είς την νπ' όψιν χρονι-
κήν περίοδον, ό άριθμός των μι-
σθοιτών ηυξήθη κατά 7 έκατ.
(1958 — 1970), ένώ ό Αριθμός
των ελεύθερον έπαγγελματιών
κοί οίκιακών βοηθών εμειώθη κα¬
τά πλέον των 5 έκατ. Ή εξέλιξις
τής μέσης άμοιβής την εργαζομέ¬
νων είς ποσοστόν επί τοΰ εθνικον
είσοδήιΐιατος κατά κεφαλήν έ,ργα-
ζομέ,νον είναι (βάσει προσ(ι>ρινών
στοιχείων)ϊ Γεομανία 80,2—81,
9%, ΓαλλΛα 81,7-80,8%, Ιταλία
88,0 — 84,8%, Όλλανδία 76,0
-81,1%, Βέλγιον 77,8 — 79,6%
καί Λουξεμβοΰργον 91,8—91,7%
(1968).
Τοϋ κ. ΠΑΝΟΤ ΛΟΤΚΛΚΟΤ
ΗΕΑΑεΐΨΙ2ΕΡΓΑΤ0ΗΕΙΪΤΗΜΒ10ΜΗΧΑΗΐαΗ
Ο ΕΑΑΗΝΙΚΟΣ ΤίΜΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΚΑΙ
ΤΟ 1971 ΕΙΣ ΪΑ ΠΛΕΟΝ ΧΑΜΗΛΑ ΕΠ1ΠΕΔΑ
Ό Ελληνικάς τιμάριθμος έξα-
κολουθεί καί κατά τό τρέχον ετος
νά παραμείνη είς τα χαμηλότειρα
διεθνώς έπίπεδα. Τα Ανωτέρω
προκύπτονν έικ οιεθνών συγκ,ριτι-
κήν στοιχείων τα όποϊα δημοσι-
εύονται εί; τα τεΰχο; μτινό; Μαί-
ου 1971 τοΰ μηνιαίον δελτίον τού
ΟΟ-ΣΑ. Συγκεκριμένως, τό μέ¬
σον. έιπώιεδθΛ' τοΰ δείκτον τιμών
καταναλωτοΰ διά τα τρίμηνον Ια¬
νουάριον — Μάρτιον 1971 έμφανί
ζει κατά χώρα;, τα; κάτωθι αΰξή
σ*ι; έν σνγκρίσει πιρά; την Αντί¬
στοιχον τρίμηνον περίοδον τοϋ ε-
του; 1970:
ιΚαναδάς 1,7%, Ελλάς 3,2%,
Βέλγιον 3,5%, Φιλανδία 3,7%,Δν
τική Γερμανία 4,2%, Αυστρία 4,
2%' Λουξεμβοΰργον 4,3%, ΗΙΤΑ
4,9%, Δανία 6,1%, Έ'βετία 6,
2%, Όλλανδία 6,6%, Ίαπιονία
6,6%, Νοοβηγία 7,1%, Παρτογα-
λία 7,7%, Ισπανία 7,7%, Σονηδία
8,6%, Ήΐΐομ. Βασίλειον 8,6%, Γι
ουγικοσλαιβία 10,4%.
Ούτως, ό έλ.ληνικό; τιμάριθμος
έμφανίσας έντός τοϋ πρώτου τριμή
νού τοΰ τρέχοντος ρτονς όίνοδον
μέσον έπιπέ'δου κατά 3,2% έναντι
τού ίδίου τρίμηνον τοΰ 1970, έξα-
κολονθεϊ νά παραμένη είς έκ των
σταθερότερον δΐίθνώς. Σνγκεκρι
μένίος, καταλαμβάνει έν προκει-
μένω την δευτέραν θέσιν (μετά
τόν Καναδά) μεταξΰ των χο>-
ρ»ν — με?.ών τοΰ ΟΟΣΑ καί
την πρώτην θέσιν μεταξν όλων
των εύριοπαϊκών χωρών.
Είς σχετικήν άνα«οίνο>σιν τοϋ
ΰ.τονργε/ου Σνντονιοιμοΰ ΰπογιραμ
μίζεται ότι ή συνεχής διατήοηοις
των τιμών είς την Έλλάδα είς
τοιαΰτα χαμηλά έπίπε&Γΐ, έπττυγ-
χάινεται υπό καθεστώς ταιχείας ά-
νύδου τής οίκονομικής &ραστηριό-
τητος τής χώρας καί παρά τάς ά-
ναπαφεύκτονς δυομενεϊς έπιδρά-
σεις των σημειουμΐνα»; είς τό έ-
ξ(οτερικων καί, είς γενικήν κλίμα-
κα άνατιμητικώ·ν τάσεον, αί ο¬
ποίαι ρΐναι γενικώς έντοντόταται.
ΝΕΑΙ ΠΙΣΤΩΣ ΕΙΣ
ΛΙΑ ΤΗΝ ΑΛΙΕΙΑΝ
Δι' αποφάσεως τοΰ υπουργόν
Σνντονισιμοΰ κ. Ν. Μακαρέζον,
δ,ατίθενται έκ τοΰ προϋπολογισμοϋ
Λημοσίοιν Έπενδύσεων τρέχοντος
έτους, σιτμπληρωματι.και πιστώσεις
νψους 8.16Ο.ΟΌΟ δρχ., διά την
περαιτρρο) χρηματοδότησΐΛ' των εκ
τελονιμένιον ίργιον νποδομής πρός
ανάπτνξιν τής άλιείας. Αί έγκοι-
Οεϊσίΐι πιστώσεις κατανέμονται ώς
ίξής:
Ίχθυόσκαλα Καβάλας 1.816.000
δί*χ·, Ίχθυόσκαλα ΘεσσαλΛΐνίκης
Ι.ΟΒΟ.ΟΟΟ δοχ·, ΊχΘνύσκα?Λ Πει-
οαιώ; 1.184.000 δρχ., πιροστατεν-
τικόν άνάχιομα ίχθνοτροψείίον Νέ
στου 4.000.000 δ;.χ., μετατροπή ά-
,τοχετεντικοΰ (Πΐστήματος Ίχθνο-
γεννητικοΰ σταθιιοϋ Έδέσσης 100
000 δρχ.
Η ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΜΔΣΣΥΜΒΑΑΛΕΙ £ΝΕΡΓΩΣ ΕΙΣ
ΤΗΝ ΕΤΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ Μ&Σ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Ή έλ/.ηνική (>ιοτεχΛία σνμδάλ-
λει ένεργώς πλέον είς την οικονο¬
μικήν ανάπτυξιν τής χώρας, χάρις
*ις τα ληφθέντα διά πρώτην ([ο
ράν μέτρα ένισχίιοεώς της^. '
Τα ανωτέρω έτόιοεν ά πρόεδρος
τού Βιο,μηχανικοϋ Έπιμελ.ηττιοίοιι
Αθηνών κ. Βογατζής, ομιλών ά-
πο τής τηλεοράαεο)ς. Χα^ακτηρι- ι
στι,κώς ανέφερεν ό κ. πρόεδρος,
ότι άπύ τής θεσ.τίσεος τού εΐδικοϋ
σΐ'στήμα,τος χρηματοδοτήπεώς της, '
γι 6ιοτιεχνί(ΐ ενισχυθή μέ συνολικόν |
.τυσόν 3 περίπου δισ. δραχμών. Ον
τ<ο, έξυπηρετήθη<ϊ(ΐν 25.000 καί πλ.έον 6ιοτεχνικαί ΐπιχπρήοεις διά την άνανέίικΐιν τοΰ μηχανικόν εξο πλισμοϋ, την αποκτήση στέγης, διά κΐίράλαια κινήσειος καί την προώθησιν των έξαγιογών κ·λ.π. "Ηδη, ή έλληνική ίιιοτεχνί<ι ίπε- τνχεν, ώς άνέφκρεν ό κ. Βογια- τ^ής, νά ΰποκαταστήση είς σημαν¬ τικόν ποσοστόν τα είσαγόμενα Ηέ να όμοιειδή προϊόντα, ώς παΐδικών παιγνιδίων καί άμαξών, εί δών έν δνβεως καί ΰποδήσειος κ. α. Ή έλληνική διοτεχνία κατέχει, σννεπώς, τόν ζιοτικώτεροτ, ϊσ<υς χώρον είς τόν τομέα των μεταποι ητική; μας παραγωγής. Τα προϊ όντα της καλί».ττουν ποσοστό α¬ νώτερον τοΰ 50% των άναγκών τής ρλληνικης άγοράς. Παραλλή¬ λως, ή διοτεχνία αύξάνει σννεχώς την συμμετοχήν της είς τάς ελ¬ ληνικάς έξαγοιγάς. Παρά ταΰτκι, οί (τοοεϊς τής Γ>ιοτεχνικής παρα-
γιογής όφείλονν νά Λντιληφθονν,
ώς ετόνισεν ό κ. Βογιατζής, <ίτι διά νά καλύψουν μεγάλας παραγ- ■ελίας διεθνοϋς ιπιπρδον, δρτ> νά
υογανωθοΰν εΊς κιοινο.ιοαξίας. Τό
Κράτος, έν ποοκειμέΛ'φ, ώς εΤίΐβ,
θά πρέπει νά κιιταστήση ά,τλου-
(ΤτρΓιΐν την διαδικασίαν καί νά ά
ρη τάς πολλαπλάς έπιδαρύνσεις
πρι'ις την κατεΰθννσιν αυτήν. Τέ¬
λος, ά κ. Βογιατϊή; ανέφερεν ("τι
ϊι (Μοτρχνία είναι διεσπαρμένη είς
Λλόκληρον τόν ελληνικόν χώρον
μ ε- σύνολον 12Θ.000 περίπον παρα
γΐιιγι.κων μονάδίον.
Είς την Λιοΐρχνίαν άπα(τχολεί-
ται τό μεγαλύτερον ποσοστόν έρ-
γατικοϋ δννααικοΰ τής μετηποιη-
-.ικής μας παραγωγής. Έκ των
."00.000 μέσης ίτησίας άπασχολή
οειος έργατοτεχνιτών, αί 400.000
περίπον άπασχολοΰνται είς την υιο
τεχνίαν.
Τό ποόίίλημα τής οξείας έλλεί
ψεως εργατικόν χειρών σε ωρισμέ
νονς κλάουιις τής Οιομηχαννας, ό¬
πως προκύπτΐΊ άπό τίς άπαντήσεις
των άμεσος ένοιαφερομένων, ξε-
νίζει κάπως αυτόν, που γιά .ΐιςώτη
ΐ|ορά προσπαΗεϊ νά ΑντιΛηφθή τυ
όλο πρόϋλημα, ε'να πρόδλημα τό
όποϊο έ'χει ώς εξής στί; γενικές
γραμμέ-ς τον:
Βρισκόμαστε ,ΐέ μια φάση άνε.ρ
γίας, ύποίΐπιισχυλησεως καί ταυ-
τόχρονα έλλειψροις είόικευμένων
καί άνειδικεύτων έργ<ιτών. Χ«.ρα- /τηριστικύς είναι ό Αριιθμύς ποίι δόθηκ<ε άπό τόν ί)ΐίΐιθυντη 11οοο<υ- πικοϋ των Ελληνικήν Ναυπηγεί- (ον κχχί πού, σέ οννον»ασμό μέ αλ- λα πρόσφατα στοιχίϊα, άναιρεί την γενικώς έπκρατοϋσα άντιλη- ψη, ότι ή ελλειψη ίργατών .ταρου- οιάζεται μόο σε; ωρισμένους έξει- δικευμένους τομεϊς: Τα 'Ελληνι- κά Χαυπηγεία Ιητοΰν τή στιγμίι αύτη γιά άμεσΐ> πρόσλητΐ'η 1.000
£<3γάτες, άπό τοΰς οποίον; 400 εί- 6ί»ε||μένους καί 600 άνειοίκεντονς Οί πε,ρισσύτεροι άπό τοΰς οίκο- νομολ.όγους, τονς σννδικαλιστάς 4 τονς Οιομηχανους, πον ρωτή- Βηκαν στά πλαίσια τής ερεύνας αυτής, συμφωτοΐη ότι τα κύρια αϊτια, τον φαινόμενον τής έλλεί- ψΐος έργατιΐΜόν χειρών, στήν έλ- /ίινική (ίιαμηχανία, είναι τέσσερα: Ό αγροτικάς χΐιρακτήρας τής έλληνικής οίκονομιας. Ό ίηρηλός άριθμβς τής μεταα- οτενσειος, όρισηκής καί προσοιρι- ■νής, καί ό άντίστοιχα χαμηλός της παλινοστήσεως .τέ σννδτ>ασ·μύ μί.
τόν έξαι^ετικά χαμηλό ρυβμό αΰ-
ϊήσεοις τοϋ πληθνσ,μοΰ τής χώ¬
ρας.
Τα σχετικώς χαμηλά ήμερομί-
σθια των Έλληντον έργατών —
έκτός ίλαχίστιον έξεοίΐίβεοιν
συνδνασμό μέ την ελλειψη (Ιεδαιό
τητος εργασίας, άφοΰ δ κάθε έρ-
γοδότης μπορεί νά άπολνη έλ«εί<θί. ρο τό προσιοπικό τον. Ή ελλειψΐ] γενικιοτροου σνντο- νΊσμοΰ, άπό κρατικής πλευράς, τής «'ίλ^ης άναίττνξιακής προσ.ια&ρίας τής χώρας καί ϊίδικώτερα στό ζή τημα τής έκμεταλ.λεύσειος τοϋί'- πάοχοντος άνθριοπίνον δνναμικοΰ. Ή σύτομη αυτή άπαρίθμηση δέν έξαΛτλή 6ε(ί«.ίο)ς τό ΰλο θέ- μα, άλλά όποισόψιοτε πίχρονσιάζί-ι βασικά σημεϊα ιου. Είδικώτευα, ώς πρός τό κάθε ζήτημα, διατυπώ νονται οί εξής ι'ίπόψεις: Ο ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ2 Ή άπογρα<τή τής 14ης Μάρτι¬ ον τοϋ 1971, κατέδιειξε ΰτι ό αστι¬ κάς πληιθνσμός (πόλεων 10.000 κα τοίκΓον καί άνιο) εφ&^σε σέ 4.578· 000, ποσοστό 47,6% επί τοϋ σύν¬ ολον, ένίδ ό ήμ'ίΐστικάς (πόλρο)ν κάτω των 10.000 κ/ΐτοίκω) κοϊ ά αγροτικάς πληθυσμός εορθανε τα 4.158.000, ποσοστό 47,6% επί τοϋ σν-νόλον. Συνεπως, αύξήθηκ.? έ¬ ναντι τοΰ 1961 κατά 26 περιττον τοίς έκαττάν ό Αστικάς πληθν- ομός καί μειώθηκε κατά 13% ό ήμιαστικός >ιαί αγροτικάς, μία μεί
οιβη πον, δποις φαίνεται, Αψορά
κνρίως τόν κ.αθαρώς άγροτικά πλη
θΐ'αμό. Μέοα άπό τονς άριθμονς
((ϋτοΰς, προκύπτει ότι πέ,ραν τής
αεγάλης άναλογίας άγροτικοΰ κίΐί
ήμιβιστικοϋ πληθνσμοΰ, ρνα μεγά-
λο ποσοστό τοϋ αστικόν πληθυσμοΰ
έ'χει εγκατασταιθή πρόσφατα στά
Αστικά κ.έντρα, άκολονθώντας τό
νενικώτερο ρεϋμα τής ά<τττ<φιλίας. ' Ετσι, ή τόσο πρόσφατη άγροτική προίλενσή τοΐ' δέν τα καθκντά πρός τό παρον εκμεταλλεΰσα.0 γιά τή 6ιθ(ΐηχανία, γιατί δέν είναι σέ Θέση νά προσαρμοσθή ψυχολογ:κά, πρός τις γενικώτερ·ες σι ,ιίήκες τής ϋιομηχανικής εργασίας. «Ή πρώτη έπαφή με τις συν- θηκες «ογαοίας τοϋ εργοστασιον, είναι πάντοτε ΐ;ξιΐΐ.ρετικα δυσάρε- στη γιά τόν άγρύτη», εΐχε τονσει σέ παλαιότερη συνομιλία μας ό κλι Οηγητής κ. Γ. Κοντσονιΐιαρης». Ι Ό άγηότης δεν μ.ιορε[ νά σννηΉί | ση στίς σιηθήκες τής ϋιοιμηχανι- Ι ς εργασίας και στήν πειθοιρχπι ' τοΰ έφγοσταοίσυ. "Ενα άπά τα πρι« | τεύοντα αϊτια τού φαινόμενον αν- τοΰ «Τναΐ τα γενικώτερο χ<ιμηλο έκπαιδεντικά καί έ.κπολιτιστικο ρ- πίπεδο των άγ^οτικων περιοχήν, οί σχέση μέ τα άστιν.ά κεντρα. Δηλαδή, έ'νας έογάτης, προε<3χύ- νος άπό άστικο κενιρο καΐ άπύ- <|θΐτος Δημοτικοϋ, ύπερρχβι, έκ προοιμίον, στΐ]ν Απόδοσή τον, ά¬ πά έναν άγρότη, έπίσης άπύί'οιτο Δημοτικοϋ». Σέ σχετική ΐ,.ώΐηοη πάνοι στυ ιήτημα των γενικιυτρριιιν έπι.Ττώ- οεων στόν άγροτικό τομε'α, έξ αί- τί«ς τής μεταπ,ηδήσεως αί«τής, ό ■/. καιθηγητής ά.τάτησρ: «Τό κενό ποί' παροι σιάζϋται είς τόν άγροτικόν -ομέ-(ΐ, άπό τή μ?- ταπή,δηση αυτή, καλνπτετια κατιι κνριο λόγο άπά τα πλεονάζοντα ιργατικά χεαια στήν νπαιιθρο, άμ ίΐλ.ί'νεται δηλαδή ή ύποαπιισχόλη- οη των άγ^οτών. Κατά δεντερο λόγο τό κενό καλύπτεται άπά την ιιηχανο.τοίηση τής γεωργίας, που οημιονργεί πλεονάζοντα έργατι,κά χέρια. "Ηδη, νπά&χονν γεοργικά ιιηχανήματα, κ«ί γιά μικρονς κ/.ή- ■ρους, τα όποϊα παρουσιάζονν ϊδι- αίτερα πλεονι-κτήματα γιά την έ λ ληνική γείοργια, δε.δο·μένης οά;σης τής κητατμήσεως τής γής στήν χώρα μας σέ μι/.βοϋς κλήρον:. Έ λ πάντως διατηρηθή ά σημερινάς ρυθμός τής μεταναστεσεως καί δέν ληφθούν γενικώτ£ρ.α συντονισμρ- ν« μέτρα, ο,οδοϋμαι ότι μέσα στήν δεκαιετίτκ. αυτή θά άντΐμίτωπίαον- με σοίΐαρά προιΐλήματα καί ώς πρός τα γεοιργικά προίόντα, πού ϊσως χρειασθή νά άρχίσονμ.ε .ά τα είσάγοτμε σέ εύρεία κλίμ'ΐκα.» Χαρακτηβ»σ^;ι>.ά πα|ρ.αδεΐίγιμ(ί.τα
γιά την δυσχέ^εια ποοσαρμογής
στ'ις συνθήκες τού έργοστασίου
των έργατών πηάσφατης άγ^οτι-
κής προελεύσείος, μάς δίνονν τα
ίξής παραδείγματα, όπως τα άνέ
^ρεραν οί διευθΐΛ'ταί προσωπικόν
?/ ύο 6 ιοιμ ηχαν ι ών:
Στά Έλληνικά Ναΐ'πηγεία, ε-
<|θασαν πρίν άπό 5 ήμίρες 67 Κρη τικοί, πον μόλις εΐχαν ελΛει στή Άθήνα καί ζήτησαν έργασία άπό τόν "Οργανισμόν Ά.ια,σχολήσεως 'Εργατικοϋ Δυναμικόν. Προσελή- ο;θησαν Αμέθ"ο>ς, άλλά την επο¬
μένην μερά έμψαί<»θη>ιαν στήν
Λουλειά τους μόνο οί 15. Την με-
Ορπομρνη μροα ,τήγαν μόνο 3.
«Αίίοιο δέν θά ρ'λθη κ(ΐνένας», μάς
εΤ.τε ό προσωπάηχης των Νανπη-
γείιΐ)ν.
Μία (ίιομηχανια, πηΰ ί>ρίτ/.εται
οτήν 'Εθνική Όδύ Αθηνών - Λα
μίας, όργάνωσε πρίΐγματική έκ-
στρατεία γιά νά πείση τού; ίερεϊ;
■:Γ('ι τοϊις δασκάλονς των γϋρΊ> χ<|>
ρίηιν νά μιλ^ήσουν στονς έργάτες
καί ά τους πούν νά μή φεύγονν
από τό ρργοστάσιο χωρίς νά νπάρ
χη ίδιαίτερος λόγος. Ή ιδία 6ιο-
μηχανία κάλεσε έπίσης τίς σιιζν
γονς των έργατών, τοί'ς ρδωαε
παν δώρα γαλ.οποϋλες καί άρνιά
καί τοΰς Λνέλνσε τα πλεονεκτήμα
τα τής (Ιιομηχανικής έηγαοίας γιά
νά σκμ6οι·λει<ονν καί «ΰτρς τονς ('ίν&οες τονς νά μένοτν στό έογο- στάσιο. Πέραν δέ των «πλάτων» ('ΰτών μέσ<ον, δίδονται είδικά πς, τό πρόβλημα τής
ελλείψεως έργατικών χειρών πα-
ραμένει όξΰ καί θά γίνη όξύτερο
οιότι νέες διομηχανικές μονάδε;
άρχίζονν νά λειτονργοΰν στήν πε-
ριοχή .-ιΐτή.
11 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΤ2Η
Ή ίαεροχή των άναχο>ρι>σευ)ν
έναντι των άφίξειον έφθασε κα-
τά την είκοσαετία 1961—1970,
στόν άστρονομικάν άριιθμό των
79Ο00Ο άτάμο>ν, σύμΓΓΐυνα μέ πρό
σιΐατα στοιχεϊα καί έκτιμήσεις ποΰ
ιδηικισιρύθη,σαν στόν «ΟΙκονομικά
Ταχυδρόμο».
Είδικώτερα ή καθα^ή ϋπεροχή
των άναχίορήσεων άπό την 'Ελλά
δα κατά την δεκαβτία ποΰ διέρ-
οευσε, εφθθισε τίς 519.000 ατομ-α,
ίιηλ.ηδή 52.000 περίπου ατομα ετη¬
σίως, κατά μέσον ορο. Ή παλινύ-
στηση κατά την δεκαετία 1951—
1960 ΰπολογίζεται σέ ποσοβτό πε
ρί τα 38% κατά μέσον όρον, ένώ
κατά την τελευταία τετρ*ετία
1967—1970 εχει ούσταστικά μειω-
Οή σε ποσοστά πε,ρί τα 14%. Τα
στοιχεία αύτά, οέ συνδιιασιμό μέ
τόν (ΐΛ'Ρ.ταίσθητο ρυθμό έτησίας
,νόδου τοΰ πληθυσμοϋ —0,4%—
προλργονν δτι μελλοντικά θά προ
ΐτη τεράστιο καί άνεπίλυτο πρό
6λημα έργατικών χειρών γιά την
έλληνική βιομηχα'νία, εάν δέν λη¬
φθούν α,μεσα καί άποτελεσματικά
μέτοα τή στιγμή αυτή.
" ΤΑ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΑ
Τα έλληνικά ήμερομίσθια στήν
Έλλάδα &ρίσκονται όπως είναι
γνωστό, σέ χαμηλά έπίπεδα, πολϋ
κατωτέρα άπό έκεϊνα ποΰ έπικρα-
τοϋν στίς άνεπτυγμένες χώρες τής
Λυτικής Ενρώπης, με- την έξαίρε-
ση, Γσοις, ώρισμένοιν εντελώς έξει
δ>κευμένων κλάδων, δποΐ' τα ή-
μ?ρομ«σθια φθάνουν εως καί τίς
Γ,ΟΟ δραχμές. Έδώ 6ρίσκ*τ«ι ε-
νας άπό τοΰς κνςιώτερονς λόγοΐ'ς
τής άθρόας μρταναστεύ<τρως 'Ελ- λήνην έργατών, στά εξωτερικόν σέ συνδιχχσμά μκ τα γεγονός δτι στήν χώρα μας δέν συνάπτονται >:ατά κανόνα σιιμδάσεις εργασίας
μεταξΰ έργοδότη καί έργάτη. "Ε
τσι ά έργοδότης μπορεί νά Απο¬
λύση ϋποτε θέλει τόν έργάτη, ό ό
ποίος μέ τή σειρά τον, γιά νά
προττνλαχθή, άποφ.ασίζει νά μετα-
κινηθή πρός τίς άνεπτνγμένες χώ
: ρες τής Λύσεως, δπου τού προσφέ
ρονται οχι μόνο σταθιειρά σνμΰο
λίΐια εργασίας, μεγαλ.ύτερα ήμερο
,ιί(Τθια καί μηνιαία αδεία, άλλά
; αί άλλ.α όφέλη, οπιο ςεΐναι οί όλι-
■ίώτερες ώρες εργασίας, κπ έπαγ
γελματική έξέλιξη, μέ 6άση τις
ί/ανότητές τον. "Οσον άςρορα τα
θί.μα τής 6ελτιώσεως τώνι ήμερο
μισβίίον, μία απ-οψη ποΰ βιατνποι-
Οΐ',κε Απά έκπρησώπου; οτνδικαλι
στικών όργανώσπον, μπορεί κα-
Λ'ίίς νά παρατηοήση δτι τούτο προσ
■/.ρονει στά γεγονί·ς δτι ρνα άπό τα
«υς'.ώτερα πλεοντκτήματα τής έ'
ληνικής διομηχανίας γιά την άντα
νιον.στικύτητα των προϊόντιον της
στήν διεθνή άγορά, είναι τα φτ)η-
νό ίηγατικά. Άλλά όπωσδήίτοτε
τα θέμα ϊΐναι συζηιτήσιμο γιατί ή
|<ινξΓ,ση των Αποδοχήν των έργα¬ τών θά προσελκύση ίκανό καί έ- ξρ.ο.κειΐμένο προσιοπικό στά έργο στά<τι«. Δέν είναι δυνατόν δηλα δή νά Απορρΐφθή έκ προιομίου ή Γ.τοιΐ'η δτι οί ελληνικές 6ιοιιηχα- ίνιες ιιποροϋν ένδεχομενοις νά άν- (Οέξονν τό 6άοος ίηΐιηι/.οτέροον ή- •,ΐιρροαισθίων καί νά διατηρήσουν ίχοιιΐΓλάν κόστος παραγωγής, εάν (·<τ<> στ·μ6αδίση μέ προσελκύση έ-
:ξειδιΧ'ετ·μενον ποοσωπικοϋ ντ|'ηλής
αποδόσεως.
ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ 2οόν ΤΕΤΧΟ Σ ΤΗΣ Κ.Σ.Υ.Ε.
ΟΙ ΕΒΗΙΚΟΙ ΑΟΓήΡΙΛΐΜΟΙ 1969
Ι1Ο-
ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΙΣΟΔΗΜΑ: 1..4-782 δί; — ΑΓ λ!
ΘΑΡΙΣΤΟΙ ΕΠΕΧΛΤΣΕΙ-: 51,245 δίς - ΑΤΞΗΣΙΣ ΚΑ Τ- „,,-
ΖΤΓΙΟΤ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΤΝΑΛ ΛΑΓΩΝ 17,15)9 δις.
Ανξησι; τού άκαθαρίστον έθνι- κου; κλ^ον; *^*^ ^£Ζ^α£ ΪΓ £
ΰ ,Ίσοδήιιατο:. είς σταθεράς τι- έκ τη; οποια; προκυπτει ότι την ονο , .........
κοϋ ιείσοδι'ίματος, είς σταθεράς
μάς 1958, κατά 7,7%, των δαπά¬
νην τοϋ Δημοσίου κατά 8,5%, τής
ίδιωτικής καταναλώσεως κατά 6,
3%, των εξαγωγήν κατά 57,2%,
των άκ.ΐίθαιρίστων έπενδΰσεων παγί
ου κε<ραλαί.'ου κατά 19,8% καί, τ°ΰ ίλλείμματος τον Ίσοζνγίου διεθνων σν«αλλαγήν κατά 27% (βάσει τν των σχετικών μέ τόν προκατα-
ϋλ.ητέον φόρον «ίσοδήματος επι
των άμοιΰών των άρχιτεκτύ'<υν, πολιτικών μηχανιν.ών, τοπογράφων, μηχανολόγων - ήλεκτρολόγων κ. /. π., παρέχει διά τής νπ' αριθμόν Α' 9914)182)1971 εγκύκλιον τού πρός τού; οίκον ομικοΰς έφό,Βους ιό Υπουργείον Οικονομικήν. Ώς γνωστόν, οί ώς άνω μηχανι- κοί κ.λ.π., υποχρεούνται κατά τόν νόμον είς προκαταβολ.ήν φόρου 4 ! τοίς εκατόν ή 10%, Αναλόγως τού Ι ΐίδονς τοΰ έκτελουμένου εργου, ύ- πολογιζομέΛ'ου επί τής νομίμου ή οΐ'μβατικής άμοιίίή; κατά περίπτι,)- σ;ν, καταβαλλόμενον είς τό δημύ- σιον ταμείον διά δηλώσεως τοΰ ν- ποχρέον έπιδιδομεΛης πρό τής θε- ι<>ρήα.ως τής μελέτης ή τή; χορη
γήσρος τής σχετικής αδείας υπό
τής άρμιΑ'ας ποός τούτο νπηρεσί-
αΓ τού Δημοσίου, άπαγορευομένης
Τής θεωρήσειος ταύτης πρό τής κα
ταβολ.ής τού έν λόγω φόρον.
Τα Δημόσιον, τα ΝΙΙΔΔ, αί Τρά
πρζαι κ.λ.π., ώς καί .ιί έπιχειρή-
σεις, αί τηροϋσαι βιβλ.ία \' κατη-
γοοίας τοϋ Κώδικος Φ·ρι>λογικών
Στοιχείοιν, έξ άλ.λου, ύποχρεοΰν-
ται είς παρακράτησΐν .τοσοστού
((όρον 8% επί των καταβαλλόμε¬
νον πάση; φύσεως άκαθαρίστων
Αμοιβήν είς ελευθέρους έπ<ιγγελμα Ι τιας, έσ' (ίσον ινται ΰπερβα/νουν , τα ποσόν των 100 δραχιιών. Έκ τοϋ σι·δι·ασμοΰ των σχετι¬ κών ώς άνω διατάξρων σννάγεται κατά την εγκύκλιον, τού ΰπονογεί- ου, ότι: ι Ι Είς τροκαταβολ.ήν φόρον 4% ή ι 10% κατά περίπτωσιν, ϋπόκεινται αί Αμοιβαί των μηχανικών επί με¬ λετην διά τάς οποίας δέν προ- ολέπεται &εώρησις ή χορήγηοπς σχετικής αδείας, Αδιαφόρίος εάν ούτοι ένεογοϋν δι' ίδιον λογαρια¬ σμόν ή κατ' εντολήν καί διά λο¬ γαριασμόν έταιρικής βπιχε.,ΐ))>σε-
ως, είς την όπο.'αν μετέχονν, καιθ'
δσον «ίς απάσας τάς περιπτώσει ς
άφ' ενός μέν εϋθννονται ούτοι, προ
σο«ΐι.κής έναντι τής Δημοσίας Άρ
χής, Αφ' έτερον δέ κατά τάς κει-
μένας διατάξεις κτωνται είσόδηιι,ι
έξ ύπηρεσιών ελη>θέρ(ον έπαγγελ-
μάτοιν άτοιχικώς ή κατά περίπτω¬
σιν έκ τής συμμετοχής το>ν είς τή,·
εταιρείαν (Σ.τ.Ε. 2662)) 1970), ί
ξαιρεσει των πεοιπτώσειον δι' άς
ή διάταξις τοΰ άρθρον 4 παρ. .'!
τού Ν. Δ. 4486+65 .τροβλέ.ττι κα¬
ταβολήν φόοοι· 15%.
Είς παρακοάτησΐΛ ο;όρον 8% ν-
πόκεινται αί άμοιβαί, αί καταοαλ-
λόμεναι υπό των Δημοσίο>ν 'Τπη-
οεσιων, όργανισαήν Τοπικής Αυ¬
τοδιοικήσεως, νοσηλευτικων, έκπ<α δευτικών καί κοινιοΜκων ίδρι μά- των πάσης (ρΰσειος, ειδικήν ταιιτ,'- νιν /αί όργανισμών, τοαπεζών, {·- ,ιιχειοήσειον κοηής ώιΐΡλεί'ΐς, Χ. ΙΙ-Δ.Δ., άν(ρ)Λίαων έταΐρειών κοί ίπιχειοήσεων τιτηοτ.·σών βιβλ!α |ί χατηγορίας τού Κ.Φ.Σ. επί μρλ.Γ- τών, διά τάς όιοίας άπαιτείται θεώρησις ή ρκδοσις σχετικής άδεί .ών ώς άναδόχων μελ.ετών.
Είς την εγκύκλιον
ται περαιτέροί δτι, προκειμένον πε
η'ι ά'.ιοιβήν μηχανικήν διά μελέτας
έργων όδοποι-',ας καί τοπογοαψι-
•,ιών έν γένει εργασιών, έ'χει γίνει
Ρτκτόν υπό τής Διοικήσείος
(II·
; 92263) 56 Σ. 1^047)58, Ε. 10
ι·.',8)63 καί Ε. 1032)67, σχετική
,ιί ή νπ' αριθ. 2292)21.11.1957
νωμοδότησις Σνμ6οι/Λθν Δημο
η.Όιν "Εργιι>ν), δτι:
Επί τοπογραα,ικών έιργασιών
τού Δημόσιον καί νομικβιν προσώ-
το,ν δη,ιιοσίου ο·καίον, άτρορωσήν
καταμέτρησι έκτάσειον άνω των
100 (Ττρίμμάτϋϋν, έργο/.αβικώς ά-
αλ.αμβανομέν<ον κατόπιν δημοπρα οίας ή δι' άπ' εΰ&είας Αναιθέσεως επί τή βάσει αναλύσεως τιμήν, ώς Ακαθάριστος άμοιβή, έπ'ι τής οποίας δέον νά ΰπολογίζεται ό κα¬ τά τάς διατάξεις τοΰ άπά 17.8.55 Β. Λ. προκαταολητέος φόρος εί ροδήι'.ιατος, λχιμδάνεται ποσοστόν 25% ίπί τής όλ.ικής άξάις τοΰ έ'ρ- γον, άντιπροσ(ι>π?ΰον την άκαθά-
ριστον Αμοιβήν των μηχανικών,
των ΰ.ιολοίπων 3)4 θεωροτμ·ένοη·
ώς καλνπτόντιον τάς π^αγματοποι
ηθείσας δαπάνας· λ
Έ τί μελετην έ'.ργονν όδοποιίας
ώς ακαθάριστος άμοιβή των μη¬
χανικών λαμβάνεται ποσοστόν επί
τή; άξίας των <ίργ<ον. α) Διά 6α- ροιιετρικήν αναγνώρισιν όδού »;<>*^"τ
καί ί>) Διά ΐαχιπιετρικήν Αναγνο)-
ρισιν, προμελετην κοί όοιστι.νήν μρ
λρτην όδοϋ, 40%.
διαπιστωσεις που π>ροκι·πτουν
πά τού; Έθνικούς Λογαριασμοΰς
τής Έλλάδο;, τό τελευταίαν τεϋ-
χος των οποίων, ύπ." Αριθ. 20, ί·-
θ*σε μόλι; χθέ; εί; κυκλοφορίαν
ή 'Εθνική Στατιστική 'Τπηρεσία
τή; Έλλάδο;.
Ειδικώτερον, η πορεία των επί
μέρους μεγεθών κατά τα υπό κρί-
σΐ'ν ρτος, εχει ώς εξής, συμφώνως
πρός τα άναφερόμενα είς τό <τχέ διον τεΰχος: Ή έλληνική οίκονομία κατά τό 1969, έσημεάοσεν άνοδον, μετα ιήν άνάκαμιψιν, κατά τό 1968, έκ τής χαλαρώσεως τοϋ ρυθμοϋ Ανό δου τής περιάδου 1966 — 1967. Τό ακαθόριστον έθν·.κά' είσόδημα είς —αθεράς τιμάς 19Γ>8, Λνήλθε κα-
τά τό υπό κρίσιν έ'το; εί; ΰψος
164.782 δίς δρχ·, έναντι 153.002
δίς δρχ. κατά τα 196<8, αύξηθέν κατά, 7,7%. ΟΙ άντίστοιχοι ρΐ'θμοί ,ίξήσείος τα 1967 έναντι τοΰ 1967 ίϊς σταθεράς πάν-τοτε τιιιάς, ήσαν ί. 'Τ.τογραμωίζεται ή τή; προ)τογενοΰς παραγιιιγής, τα ε'ισόδημα τής οποίας ηυξήθη κατά 5%, τό 1969, έναντι τοΰ 1968 μετά την αείιοσιν ποί» εσημείωσε τα 1968 έναντι τοϋ 1967. Αναφο¬ ρικώς μέ την δευτερογενή παρα¬ γωγήν, ό ρυθμάς αυξήσεως της είναι 11%, μέ πρωτεύουσαν θέσιν τής μεταποιήσεος, τό είσόδημα τής οποίας έσημείιοσεν α'νοδον κα τα 9,2%. Άναλυτικώτεφον, ή σι·μ μετοχή των κλάδων οίκονοιιικής δραστηΛΐάτητος είς την διαμόο- φωσιν τού σννολ.ικον μεγέθους τοΰ άκαθαρίστου έθνικοΰ είσοδήματος, τα 1969, βάσει σταθερών τιμήν 1958, εχει ώς εξής: Γε<»ργία, 18, 5%, βιομηχανία 31%, υπηρεσίαι 47,4%, είσόδημα έκ τής ΑλΛοδα- πής 3,1%. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ Ίδιαίτεοον ένδια«Γέρον ε1ίεχει ή ανάλυσις τού άκαθαρίστου είσοδή ή ετίαν, σταθεράν άνοοικήν πορρί- αν. Κουθ' δτι άφορά είς τάς έξαγω- γάςβιομηχανικήν ποοϊόντοι'ν1, ή ά- ξία των Ανήλθεν είς 16.609 δις δρχ. τό 1969, σημειωθείσης «ΰξή- σεως κατά 57,2% έναντι τοϋ 1968. λ ί Ή συμμετοχή έξ άλλον είς μμχή τό σύνολον την εξαγωγήν ήτο τό 1969 41%, έναντι 30,9% τό 1968 καί 24,1% τό 1967. Σχετικώς πρός τα κατά κεφα¬ λήν ΑζαθΆριστον έθηκαν είσόδη¬ μα, είς σταθεράς τιμάς 1958, τό κατά τό 1969 ΰ>(Ός τού Ανήλθεν
είς 18.651 δρχ. ή 622 δολλάρια,
έναντι 17.381 δοχ. ή 579 δολ.λ.ά-
<ιια τό 1968. Βραδύτερον ίμ(ΐανίζοιται κατά τό νπό κρίσιν έ'τος οί ριιθμοί <ιν- 'ίή(ΐεο)ς των έσόδων τοϋ δημοσίου αό ΑΙ ΕΠΕΝΔΤΣΕΙΣ Κατά 19,1% ηυξήθη τα ΰψος των άκαΟαοΜττον έπενδίσεων ,ι«. γίονι κεφα,λ.αίου, κατά προσοιρινά; έκτιμήσεις, τό 1969 έναντι τοίι 1968 (ανεν πλΛΐ'ων). Είς απολ.ίι- τους Αριθμόν;, κατά προσοιρινά; έν.τΐιμήσεις καί ρίς σταθρρά; τιμάς 1958, αί άκαθάριστοι έπενδύσης παγίου κεφαλ.αίον ΑνήλΘσν είς 51. 245 δ'ις δρχ. τα 1969. Τούτο άντι- στοιχεϊ πρός ποσοστόν νι|)ου; 2β, .1% τού άκαθαρίστου έθνικοΰ .τροί- σντος εί; άγοροιία; τιμάς, έναντι 23,8% τοΰ 1968. 'Τπολ.ονίζεται ό¬ τι έκ τοΰ συνολικοϋ αυτού Οονς, την πρώτην &έσιν κατέλαβον αί είς κατοικίας ίπίνδνο-εις, {Ίΐί·ον; 15.995 δίς δρχ·, στήν δρυτέοα τα λοιπά ρογα καί · ατ«ονη>αΐ αέ 12.
(ι91 δίς, την τρίτην ό λ.οιπά; μη-
χαινικός έξοπλ.ισμός, μέ 10.104 δίς,
την τετάρτην τα λ,οιπά κτίρια μέ
Ί.714 δίς καί την τε/.ευταίαν τή
μεταττορικά μέσα κ<« έξο,ιλισμό; αυτήν μέ 5.341 δι; δρχ. Έξ άλ- λ ου, Από τό συνολικόν ΰψος των τοιιέως, έναντι τού 1968 —άπό- 151.245 δίς δςχ., ποσόν 36.385 δί; λντον ΰψος 65.469 δίς δρχ. καί · ?! ποσοστόν 71% περίπον άντι.τοο ;>9,010 δίς δρχ. Λντιστοίχο);. Ή οωπεύει έπτνδί'σρι; τοΰ 'ιδιωτικοί
ίΐνξησις κατά τα έξεταζόιιενον ?- τομέως καί 14.860 δίς δρχ. ή πό-
ς είναι 10,9% έναντι τού 1968, σοστάν 29%, τοϋ δημοσίου.
Ο Ε2ΩΤΕΡΙΚΟΣ
ΛΑΝΕΙΣΜΟΣ
έν σνγκρίσει προ; τοιαύτην κατα
14,6% τοΰ τελ,,ευταίου αυτού έ'τονς,
ϊ;να''τι τοΰ 1967. 'Τπογραμμίξεται
ότι οί άιιεσοι φόρο*. ηυξήθησαν τα
1ί>69 έναντι τού 1968 κατά 13,8%, Ηύξημένος έμφανιζεται, τέλ.ος,
ένώ οί έ'ιιιιεσοι κατά 9,7%. Άντι- δ καθαοός δαν,εισμό; τή; χώρα;
Οέτ.ος. α! κατά τό 1969 δαπάναι άπό την Λλλοοαπήν, τό 1969. Είς
τού Δημοσίου, ΰψου; 56-349 δί; απολύτου; ΑοιθικΛ'-ς, ανήλθεν είς
ορχ., έμφανίςονν αύξησιν κατά 8, '>°ξ 17·199 *'? 80Χ- ^Λντι "·
Λ% ρναντι τοϋ 1968, ότε αύται Α- 460 δι; δρ<χ. τοΰ 1968 καί 6.2Μ νήλθον είς 51.917 δί; δρχ., αί- Μ: δ!?Χ· τοί' 1967· Τα *»»λοι-·ΐα £Γ,σις κατά 7% ί'ναντι τού 1967. , '>«σικά μεγέθη τού ίσοζνγίοΐ' διε-
θνών συναλλαγών, 1969,
προσοιρινών στοιχρίίον καί εί; τοε
ΙΛΙΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΙΣ χοί·σας τιμάς, ρ'χουν ώς εξής:
Ι α) Σύνολον πωλήσεοίν Αγαθών
Είς 142.526 δ'ις δρχ. έφθασε τό , καί νπηρ«σιών -τρός την Αλλοδα-
ματος τής βιομηχανίας, κατά βασι- ίίλας τάς επί μέροτ!ς κατηγορίας
19Κ9 τα νψος τής ίδιωτικής κατα-
ναλώσεως, είς στ«θε<)άς τιμάς, έ¬ ναντι 134.137 δ'ις δρχ. ,τού 1968— αύξησις κατά 0,3%. 'Τποσημειώ- νεται δτι ή έξ 8 389 δίς δρχ. αύ¬ ξησις είς άπολύτους άριθμονς, τής ίδιιοτικής καταναλώσεως, καλύπτρι πήν καί είσπράξρίυν είοοδημάτΐιιν έκ τής Αλλ.οδαπής. 32-598 δίς έ¬ ναντι 18.963 δίς τοΰ 1968. β) Συν ολσν Αγορών αγαθών καί νπηρεηι ών Απά την άλλοδαπήν καί πλη¬ ρωμήν είσοδηιιάτων πρός την άλ λοδα—ίν, 58.001 δίς έναντι 49. 488 δίς. ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ Ο ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΜ.ΟΣ ΚΑ- ΊΈΜ'ΤΓΛΙΕΝΗΚ ΙΧ«ΥίίΝ.— Δι' άπο<τάσεω; τοϋ ύπουργείου Έμπο ςιου, παρΐταθη μέχρι 15η; Ιουλί¬ ου, ή προθεσμια έκτϊλ.ωνισμοϋ κα- τιψυγμένιυν ίχθύιυν, προοριζομέ- νο)ν πρός κάλ.νψιν άνατγκών τής έγ%(,)ρίου βιομηχανίας και Οιοτε Ιχ'μ.% άλιπάστων. Τα πιρός εισαγωγήν άλιεΰματα είναι παλυαμίδε;, σκόιμβροι καί το- ρικια, τα όποϊα προορι^ονται πρός άλισιν, Αποκλειομένη; τή; διαθ,έ- σεώ; των εί; την κατανάλωσιν πρό; βρώσιν υπό μορφήν κατεψυ- γμένων προιόντων. Ή παράτασις άναφέρεται ίί; τάς ήδη χορηγηθεί σα; υπό τή; έπιτροπή; τοΰ πίνακο; «Α» σχετοιάς Αδεία;. ΟΙ ΔΑ Σ ΜΟΙ ΕΠΙ ΙΙΡΩΤΩΝ ΤΛΩΝ ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ.— Εί; έγ κύκλ.ιθΛ· τοΰ υπουργείον Οίκονσμι- (νπ' αριθ. Δ 4931)222), δι- ., δτι θά είσπράττεται, οριστικώς^ ό μειωμίΚ'ο; δασμά,ς διά τα εϊδη τοΰ κεΐΓαλ^χίου 39 τοϋ τελ(,)ν€ΐακοΰ δασμολΛγίου — πρώ ται ύλαι π/χιστικχΰν — έφ' δσον προέρχονται έκ χωρών τή; ΕΟΚ Διά την προκύπτουσαν οΰτω δια¬ φοράν θά κατατίθεται τραπεζική ίγγύησι·;. Η ΓΈΝΙΚΗ ΣΤΝΕΛΕΤΣΙΧ ΤΟΤ ΕΜΠΟΡΙΚΟΤ ΣΥΛΛΟ- ΓΟΤ ΑΘΗΝΩΝ.— Διά την 26ην τρέχοντο;, ωρίσθη ή έτησ'α γενιν.ή συνέλευσι; των μελών τού "Εμ¬ πορικον Σύλλογον Άθητνών. ΕΚΟΙΝΟΠΟΙΗΘΗ ΤΟ I- ΣΧΤΟΝ ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΟΝ ΤΤ ΚΑΝΑΔΑ.— 'Τπά τού νπουο γείιοΛ' Έιι.τ!ορίο» έκο.νο.'ΐοιήθηι πρός τα Έπιμελ.ητήριον, τα ίσχϋ όν δασμολόγιον τοϋ Καναδά, σνμφνω; πρό; τό οποίον τα ρίσα- γόμενα ειδή καταχωρίζονται είς τάς έξη; κατηγορία;: Ειδικόν δαομολογικόν σύστημα διά χώρας τή; Κοινοπολ.ιτεάις, δα σμολόγιον των μάλλον εύνοοουμε νων χιορών καί γενικόν δασμολύ γιο, έφαρμονόμε-νον είς περκορι- σμένην κλίμακα. Εις τα έγγραφον τού ΰπονογϊί ου Έμπορίου Λναφέρεται, ίίτι οί δασμολογικοΊ κανονισαοί τού Κ«- λαδα, προβλέπουν ότι ή Αξία βάσει τής οποίας έπιβάλλ.εται ό δασμό; επί τοΰ €Ϊσαγομένο· εΓδους, δέον νά είναι ή άκοιβή; Αγοραία Λξία καί ότι ρΐναι νποχρρίοτική ίι Ανα- γοαφή της επί των τιμολογίιον πά ίαλ.αβής των έμπορευμάτων. ΝΕΑ ΛΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ Νέα Αμερικανική Τραπέζα εί; Άθήνα;. —"Ηρχισε χθές, επισή¬ μως τάς έργασία; εί; Άθήνα; ή Άμερικανική Τραπέζα «Φέρτς Χά σιοναλ Μπάνκ ά'γ Σικάγο», είς τό επί τής όδοΰ Πανεπιστημίον 13 κατάστημά τη;. Προστίθεται, ότι ή «φέρστ Να¬ σιοναλ Μπάνκ δφ Σικάγο» είναι ι', εκτη Αλλοδαπή Τραπέζα, ήτις εγκαθίσταται είς την Έλλάδα. Ή τήρησις βιβλίον ρίσ?ρχομέ- ν(υν - έξερχοιιέ-.ίΐ,ν αντοκινήτιον.— Τό ύπονργείον Οίκονομικών διά τή; ίιπ' άριθμάν Σ. 4496)181 έγκικλΐ όν τού,, παρέσχε ίΜιε,ι,ν/ΐρινιισεις^ συμφώνο); προ; τα; ό.ιοία; οί ποα τηριοΰχοι βενςινοπώλαι, οί όιατη- ροϋντε; πλ.υντηρια καί λιπαντήρια, αύτοκινήτιον, ϋ,τοχθ'εοΰνται ·νά τη- ροΰν κα'ι βιβλίον είσερχομίνιον - εξερχομένων αύτοκινήτων. Αί δοθείσαι παραγγελίαι υπό τή; Βρεταννική; Άποστολ.ή;. — Έκπρόσωπο; των Βρεταννών έπι- /ει,ρηματιών, έδι'ιλιοσεν δτι έκ με ρου; τιυν εδόθησαν παραγγελίαι δι' έλνληνι,κά προιύντα, ίίψονς 18, έκατομ. δολλοριίων, μέ προοπΐι κήν αυξήσεως των κατά έτερα 62,5 έκατομ. δολλαρίων. Έξ άλλ.ου, ανηγγέλθη ή συνιερ γασία ίίς πλϊίστους τομ*ϊ; προ; τόν σκοπόν διερΰνσεω; των μετα¬ ξύ την δύο χωρών έμπορικών συν αλλ.αγών. Τό άκαθάριστον εθνικόν είσόδη¬ μα καί προϊθΛ'.— Συμφώνως πρό; στοιχεία τοΰ έκ-δοθέντο; τεΰχου; των Εθνικήν Λογ«ριασμήν τής Ελλάδος, τό άκαθάριστον έθνι- πΐι)ρου. ■Οδηγίαι διά την εφαρμογήν τοΰ Ν. Δ. 226)69.— 'Τπά τού ύ¬ πονργείον Οικονομικήν έκοινοποιή θη διά τή; ύπ' αριθ. Κ. 8744)1057 ίγκυκλίου τοα>, τό Ν. Δ. 849)71,
περί καταργήσεως, τροποποιήσϊοις
καί σνμπλ.ηρώσεως ένίον διατάξε-
οιν τοΰ Ν. Δ. 226)69, περί έ.τι-
στροφής τελ.ών χαρτοσήμον.
Διά τής έγκυκλΙον .ιαρέχοντιιι
οδηγίαι διά την εφαρμογήν τοΰ
εν λόγο.) Ν. Δ., έπισημαίνεται δέ
δτι ή έπιστροφή τής έπιβαρύνσε-
οις έκ χιιρτοσήμου επί των έφο-
δίων κ.λ.π·, πρός πλ.οΐα καί άερο-
σκάφη, ώς καί έΐί υλικων έγχωρί
όν παραγιογής διατεθέντιυν διά κ«
τασκενάς, έπισκευάς κ.λ.π. πλ.οί-
ΐ'ΐν καί ΑεροσκαΓΓών, θά ισχύση Α¬
πό 16.5.69-
Ή εξέλιξις Αποδοχήν μισθωτιϋν
είς την βιομηχανίαν.— Κατ' Ανα-
κοίνοχκΛί έκ τής Έθνικής Στατι-
στικής 'Τπηρεσίας κατά τάν μήνα
Νοέμβριον 1970, έν συγκοίσει πρός
τάν Αντίστοιχον μήνα τού προηγου
μενον ετονς, εσημειώθη
των μρσ<κν μηνιαίίυν άποδοχών των ύπαλλήλίιχν φύλων) κ<ιτά ποσοστόν 4,7% των , ,. , . , , δέ ιιέσων ώοιαΜΐιν άποδοχών (ώ- κον εισοδημα κατα το 1969, εί; ' /' , , „ , , ... , ' * σαυτω; (ΐμΓΓοτεο<·)ν τ*ιν σταθεράς τιμάς ανήλθεν εις 164,7 ' , . (. δίς δρχ. έναντι 153 δί; τοΰ 1968, σημειώσαν ούτως αύξησιν 7,7%. Εί; τρεχούσας τιμάς Ανήλθεν είς 214,8 δίς έναντι 194,5 δι; τοΰ 1968, μέ αύξησιν 10,4%. Ή αύξησις τού ακαθόριστον έ- θνι,κοΰ είσοδήματο; διά τό 1968 ήτο 5,2% εί; σΐαθερά; τιμάς καί (>,5% εί; τρ,εχούσα;, άντί 4,9%
καί 5,9% άντιστοίχω;.
Τό κατά κεφαλήν Ακαθόριστον
ίγχώοιον προϊάν κατά τό 1969 Α¬
νήλθεν εί; τρεχούσας τιμάς εί;
1'3.7.-»2 δρχ. ή 792 δολΛ., έναντι
21.527 δρχ. ή 718 δολλ. τό 1968
Έξ άλ-λ.ου, έν σνγκρίσει .τοό;
την πΐθίοοον βάσεως (Νοέμβριο;
1864 100,0) ή ανξησι; των μέ-
σοιν μηνιαί(ι>ν Αποδοχήν των ν-
παλλήλων Λνίρχρται εί; ποσοστόν
<;·Ι>,8%, την δέ μέσον ώριαίιον Α¬
ποδοχήν των έργατών είς 8θ,49ί·
ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ
Ό έκδοτικό; ηίκο; «ΚΕΚΡΟΨ»
Χαρ. Τρικούπη :;4 β' δοοφ. ττ)λ..
(.18.266 — 62.».ν.)3, ποοσφίρει. έν-
τελώ; δωρεάν εί; τού; άριστεΐ'-
καί εις σταθεράς τιμάς είς 18.082 Ρηντας μαθητάς τής Δ'' Ε' ΣΤ'
ορχ. η 603 δολ/.. έναντι 16.803 τάξεως τού Δημοτικόν Σχολήν,
ι, 560 δολ/.. ανπστοίχως. | ω. κα1 τη. Α- χΒ- Β- τά|εω; το0
Ίο κ(1τα κϊφαλην. ΑκαΘάρ.στον Γνμνασίου, εν πολ.ντελές ΑΑΜ-
ίθνικον εισοδημα είς τρεχούσα; ΠΟΤΜ των .-ο,-τβιών τού θρν
τιμάς ανήλθεν εί; 24.315 δρχ. ή λ.κοϋ ΤΕΝ - ΤΕ Ν ώς έπίσης «αί
Μθ δολλ. το 1969 έναντι 22.100 οιν, ,-λυτελείς έγχί^ονς τάμονς
δρχ. ή, 37 δ<)λλ. το 1968 καί είς ιΛν πολύτιμον β,βλίων «ΕΙΣΛ- σταθεοας τιμάς εις 18.651 δοχ. ή ΓΩΓΗ ΣΤΙΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΠΙ- 1.62 δολ/.. ίνανπ 17.3.-.8 δρχ. ή ΣΤΗΜΕΣ» άξίας 300 5.9 δολλαρ,α. . ά ; ( μ μά Ίό κατά κεφαλήν ΑκαΘάρ«στον δεσίαν έκ Ορχ. 00 δι* έκαστον τό- ίθΜνόν προϊόν άνήλθε τα 1969 εί; μόν, είς έπιβράβρυσιν των .τοοί-τ»- τρεχοΰσας τιμάς είς 28.546 δρχ. βειων καί τής ίπιμελεία; των. ή 952 δολλ. έ'ναντι 25.875 δρχ. ή 662 δολλ. τα 1368 καί είς σταθί- —----------------------------------"----" ί-άς τ1μάς είς 22.071 δρχ. Γ, 730 Λολλ. Ρ'ναντ, 20.508 δόν Λ β«4 ΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ βολλ. τό 1968 Ι ΤΗΣ ΕΣΣΟ- ΙΙΑΠΠΑΣ Ή ίδρι.σ,ς Έταιρεία; Άμοιβαί ΔΙΑ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΝ όν Κεφάλαιον υπό τής ΕΤΒΑ.— Ή έταιρία "Εβοο - Πάππας άνέ- Είς την «Εφημερίδα τής Κν- λαβε την υποχρέωσιν νά δινλίβΐ ί,ρρνήσεω;» (τεν/ος Α', άρ. 131) επί πλέον ποσότητα άργοί καταστατικόν τής Έθνικής Τραπέ οικήν Αγοράν. Τα ανωτέρω « .ής Επενδύσεων Βιομηχανικώς Ά βλεπει πρόσφατος κυρωθεκτα διά ναπτνξεως (ΕΤΕΒΑ), διά την Ι- Ν. Δ. σύμβασις μεταξύ τοδ Δη- δρνσιν εται,ρείας άμοκβαίου κεΦα- μοσίου καί τής έταιρείας μέχΡ'? '·"ι"Χ' ήτου καταστή δυνατή ή ίπέκτασις Ως γν,,νστόν, ή ΕΤΕΒΑ 0ά Οί τηΡ κρητικού δ.νλιοτηΐίου, τού 4· εις^λειτουργίαν την νέαν έται- ποίον την έκμετ,ίλλενσιν ?χ?· άν«- ιαν εντος τού ΰ θ ση ρειαν εντο; τοΰ προσεχοΰ; φθινο- ;.άβε. ό κ. Νιάρχος.
ΤΗΣ Ε.Ο.Κ. ΚΑΤΑΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟΝ 1958-1970
Ένδιακρέροντα στοιχεϊα, σχετι¬
κώς μέ την άπασχόλησιν, τα εί-
σοδήματα, τάς συνθήκας εργασίας
καί τό βιοτικόν επίπεδον των χω-
ρϊ>ν μελών τής Εύρωπαϊκής Οίκο-
νομικής Κοινότητος, πειριέχονται
είς την δημοσιευθείσαν ί>πό τής
Έκτελεστικής Έπιτροπής Εκθεσιν
διά τάς κατευθυντηρίονς γραμμάς
τής κοινίονυκής πολιτικής τής Κοι¬
νότητος. Έκ των στοιχείον τού¬
των πιροκύπτονν αί εξής είδικώ-
τεραι διαποστώσεις:
Λ Ό συνολικός πληθυσμύς τής
ΕΟΚ Απύ 169 έκατ. τό 1958 άνήλ
θεν είς 188 έκατ. κατά τάς αρχάς
τοΰ 1970. Ό πλ.ηθνσμάς των μή
παραγωγικών ήλικιών ηυξήθη άπό
34% τό 1958 είς 36% τό 1970. Α¬
ναλογικώς ό οικονομικάς ρνεργός
πληθυσμώ;, ϋ}τ<οι. ήλικία μεταξν 15—64 έτών, εμειώθη άίτι'ι 66% τό 1908 είς 64% τό 1970. Λ Ή Λνεργία βντός τής Κοινό¬ τητος, καίτοι εμειώθη ρ'ις τό σύ¬ νολον της, έν τούτοις ή κατά¬ στασις έμφανίζει διαφοράς άπό χώρα είς χώραν, αναλόγως μέ τήν κατηγορίαν ήλικίας. ΑΊ στατι- στικαί έ'ρενναι δεικνύουν ίίτι ηυ¬ ξήθη σημαντικώς τό ποσοστόν1 άν- νε,ργίας Ατομον νεαάς ήλικίας, ή¬ τοι 14—19 έτων (ρίς Ιταλίαν, Γαλλίαν καί έν μέοεν είς Βέλγιον, κατά 10%, 4% καί 4% Αντιστοί- χο>ς. Άντιθέτ'ος, Ανεργίαν των ή-
λικιο>μένο»ν Ατομον παρονσιάζουν
ή Γερμανία καί τό Βέλγιον μέ
άντίστοιχα ποσοστά αυξήσεως των
Λνέργϊον τούτων 1,6% καί 5,6%.
Λ Ό άριΐθιμός των ελεύθερον
έπαγγελ.ματιών συμπεριλαμ&ανο-
μ-ένων των οίκιακώιν βοηθών, ε¬
μειώθη άπό 23 έκατ. τό 1958 είς
17 έκατ. τό 1970 ήτοι κατά πο¬
σοστόν 25%. ,Αντιθέτως, κατά
την αυτήν περίοδον, ηυξήθησαν ·1
μισθωτοί άπό 49 είς 57 έκατομ.
αντιπροσωπεύοντες σήμερον τό
7«% τοΰ οίκονομικώς ένεργοΰ
πληθυσμόν, έναντι 68% τού 1968.
Προβλέπεται ότι κατά την διάρ¬
κειαν των 5 προσΐ,χών έτών, 2 έ-
κατομ. άτόμοιν θά έγκαταλείψουν
την γεονογίαν, ένώ τό δνναμικόν
τής βιομηχανίας θά αυξηθή κατά
ί.260.000 μονάδας καί τθΰ κλά¬
δον ύπηρεστών καί διοικήσεως κα¬
τά 2.500.000. Τό 1930 τό ποσο¬
στόν τοΰ οικονομικάς ρνεογοΓ·
πληιθυσμοΰ είς την γεωργίαν θά
άποτελή πιθανώς τό 6% περίπον
καί τοϋ τομέοις την ΰπηρίσιών
σχεδόν τό 50%.
Λ Ή έσωτερική μετανάστενσις
ρντός την μελών τής ΕΟΚ νπολο-
γίξεται περίίΐιον είς ε· έκατομμύ-
ριον. Ίδιαιτέ-ραν σημασίαν έ'χει ή
αύξησις των μεταναστών έ,ρνατών
πρός τάς χώρας τής Κοινότητος
έκ την τρίτιυν χυι,ρών. Ό άοι-
θμός των ύπερβαινει τα 2,3 έκατ·
έκ των οποίων τό 1)3 είναι γνναΐ
κες. Προέρχονται σχεδόν όΤ,οι ά¬
πό τάς μεσογειακάς χώρας καί τό
90% έργάξεται «ι; Γερμανίαν '#ά
Γαλ.λίαιν. Ή μεγάλ.η πλειοψηιτία
των άποτελεΐται Από Ανειδικεύτους
εργάτας.
Λ Πλέον των 700.000 έργα™*
τής Κοινότητος άπασχολοΰνται είς
τρίτας χώρας τής Δυτικής Εύρώ-
πης. Έκ τοντο>ν, 300.000 εί; την
Έλβετίαν, 50.000 «ίς Βρρταννίαν,
35.000 ϊίς Σκανδιναβικάς χώρας
καί 10.000 είς Ανστ,ρίαν.
Λ Αύξησις των άναγκών είς
ύπαλλήλονς σιινήθους είδικείισε-
ο>; καί τή; ζητήσρω; είδικενμένων
κ«ί λίαν εΐδικευμένων έργατών, ί-
διαιτέρω; ένδιαμέσων κατηγορι-
ών τεχνικών καί μεσαίων στελε-
χών πα,ρατηρεϊται μεταξΰ των
χωρών μελών τής ΕΟΚ. Ειδικώ¬
τερον, εΊς "Ολλανδίαν ή ζήττ)σι?
διά Ανώτερον; τεχνικόν; «αί διευ-
θΰνοντα; επιχειρήσρων, ηυξήθη
Απύ 18,50 τό 1955 ρίς 27,01% τα
1967. Είς Γαλλίαν τα μεσαΐα καί
Ανώτρρα στε,λεχη έπιχεΐφήσεον έ-
διπλασιάσθησαν καί άπό 1,4 έκατ.
τα 1954 Ανήλθον εί; 3 έν,ατ. τα
1968. Εί; Γερμανίαν τό ποσοστόν
των δημοσίαν ΰπαλλήλ(ι>ν καί λοι¬
πήν Απασχολονμένων επί τού σν-
νόλου των μισθωτήν, εσημείωσεν
αύξησιν Από 29% τό 1950 «ίς
43% τό 1968.
Α Τέλο;, τό κατά απασχολούμε-
νον εθνικόν προΐάν είς σταθεράς
τιμάς ηνξήιθη κατά ποσοστόν με-
γαλνύτειθον τοϋ 70% μεταξν των
έτών 1958 καί 1970. Άξιοσημείο-
τος αύξησις μεταξύ 62 κα'ι, 68%
τού εθνικον είσοδήματος, παρατη-
ρεϊται ώς πρός τού όγκον των μι-
σθοιτών. Είς την νπ' όψιν χρονι-
κήν περίοδον, ό άριθμός των μι-
σθοιτών ηυξήθη κατά 7 έκατ.
(1958 — 1970), ένώ ό Αριθμός
των ελεύθερον έπαγγελματιών
κοί οίκιακών βοηθών εμειώθη κα¬
τά πλέον των 5 έκατ. Ή εξέλιξις
τής μέσης άμοιβής την εργαζομέ¬
νων είς ποσοστόν επί τοΰ εθνικον
είσοδήιΐιατος κατά κεφαλήν έ,ργα-
ζομέ,νον είναι (βάσει προσ(ι>ρινών
στοιχείων)ϊ Γεομανία 80,2—81,
9%, ΓαλλΛα 81,7-80,8%, Ιταλία
88,0 — 84,8%, Όλλανδία 76,0
-81,1%, Βέλγιον 77,8 — 79,6%
καί Λουξεμβοΰργον 91,8—91,7%
(1968).
Τοϋ κ. ΠΑΝΟΤ ΛΟΤΚΛΚΟΤ
ΗΕΑΑεΐΨΙ2ΕΡΓΑΤ0ΗΕΙΪΤΗΜΒ10ΜΗΧΑΗΐαΗ
Ο ΕΑΑΗΝΙΚΟΣ ΤίΜΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΚΑΙ
ΤΟ 1971 ΕΙΣ ΪΑ ΠΛΕΟΝ ΧΑΜΗΛΑ ΕΠ1ΠΕΔΑ
Ό Ελληνικάς τιμάριθμος έξα-
κολουθεί καί κατά τό τρέχον ετος
νά παραμείνη είς τα χαμηλότειρα
διεθνώς έπίπεδα. Τα Ανωτέρω
προκύπτονν έικ οιεθνών συγκ,ριτι-
κήν στοιχείων τα όποϊα δημοσι-
εύονται εί; τα τεΰχο; μτινό; Μαί-
ου 1971 τοΰ μηνιαίον δελτίον τού
ΟΟ-ΣΑ. Συγκεκριμένως, τό μέ¬
σον. έιπώιεδθΛ' τοΰ δείκτον τιμών
καταναλωτοΰ διά τα τρίμηνον Ια¬
νουάριον — Μάρτιον 1971 έμφανί
ζει κατά χώρα;, τα; κάτωθι αΰξή
σ*ι; έν σνγκρίσει πιρά; την Αντί¬
στοιχον τρίμηνον περίοδον τοϋ ε-
του; 1970:
ιΚαναδάς 1,7%, Ελλάς 3,2%,
Βέλγιον 3,5%, Φιλανδία 3,7%,Δν
τική Γερμανία 4,2%, Αυστρία 4,
2%' Λουξεμβοΰργον 4,3%, ΗΙΤΑ
4,9%, Δανία 6,1%, Έ'βετία 6,
2%, Όλλανδία 6,6%, Ίαπιονία
6,6%, Νοοβηγία 7,1%, Παρτογα-
λία 7,7%, Ισπανία 7,7%, Σονηδία
8,6%, Ήΐΐομ. Βασίλειον 8,6%, Γι
ουγικοσλαιβία 10,4%.
Ούτως, ό έλ.ληνικό; τιμάριθμος
έμφανίσας έντός τοϋ πρώτου τριμή
νού τοΰ τρέχοντος ρτονς όίνοδον
μέσον έπιπέ'δου κατά 3,2% έναντι
τού ίδίου τρίμηνον τοΰ 1970, έξα-
κολονθεϊ νά παραμένη είς έκ των
σταθερότερον δΐίθνώς. Σνγκεκρι
μένίος, καταλαμβάνει έν προκει-
μένω την δευτέραν θέσιν (μετά
τόν Καναδά) μεταξΰ των χο>-
ρ»ν — με?.ών τοΰ ΟΟΣΑ καί
την πρώτην θέσιν μεταξν όλων
των εύριοπαϊκών χωρών.
Είς σχετικήν άνα«οίνο>σιν τοϋ
ΰ.τονργε/ου Σνντονιοιμοΰ ΰπογιραμ
μίζεται ότι ή συνεχής διατήοηοις
των τιμών είς την Έλλάδα είς
τοιαΰτα χαμηλά έπίπε&Γΐ, έπττυγ-
χάινεται υπό καθεστώς ταιχείας ά-
νύδου τής οίκονομικής &ραστηριό-
τητος τής χώρας καί παρά τάς ά-
ναπαφεύκτονς δυομενεϊς έπιδρά-
σεις των σημειουμΐνα»; είς τό έ-
ξ(οτερικων καί, είς γενικήν κλίμα-
κα άνατιμητικώ·ν τάσεον, αί ο¬
ποίαι ρΐναι γενικώς έντοντόταται.
ΝΕΑΙ ΠΙΣΤΩΣ ΕΙΣ
ΛΙΑ ΤΗΝ ΑΛΙΕΙΑΝ
Δι' αποφάσεως τοΰ υπουργόν
Σνντονισιμοΰ κ. Ν. Μακαρέζον,
δ,ατίθενται έκ τοΰ προϋπολογισμοϋ
Λημοσίοιν Έπενδύσεων τρέχοντος
έτους, σιτμπληρωματι.και πιστώσεις
νψους 8.16Ο.ΟΌΟ δρχ., διά την
περαιτρρο) χρηματοδότησΐΛ' των εκ
τελονιμένιον ίργιον νποδομής πρός
ανάπτνξιν τής άλιείας. Αί έγκοι-
Οεϊσίΐι πιστώσεις κατανέμονται ώς
ίξής:
Ίχθυόσκαλα Καβάλας 1.816.000
δί*χ·, Ίχθυόσκαλα ΘεσσαλΛΐνίκης
Ι.ΟΒΟ.ΟΟΟ δοχ·, ΊχΘνύσκα?Λ Πει-
οαιώ; 1.184.000 δρχ., πιροστατεν-
τικόν άνάχιομα ίχθνοτροψείίον Νέ
στου 4.000.000 δ;.χ., μετατροπή ά-
,τοχετεντικοΰ (Πΐστήματος Ίχθνο-
γεννητικοΰ σταθιιοϋ Έδέσσης 100
000 δρχ.
Η ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΜΔΣΣΥΜΒΑΑΛΕΙ £ΝΕΡΓΩΣ ΕΙΣ
ΤΗΝ ΕΤΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ Μ&Σ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Ή έλ/.ηνική (>ιοτεχΛία σνμδάλ-
λει ένεργώς πλέον είς την οικονο¬
μικήν ανάπτυξιν τής χώρας, χάρις
*ις τα ληφθέντα διά πρώτην ([ο
ράν μέτρα ένισχίιοεώς της^. '
Τα ανωτέρω έτόιοεν ά πρόεδρος
τού Βιο,μηχανικοϋ Έπιμελ.ηττιοίοιι
Αθηνών κ. Βογατζής, ομιλών ά-
πο τής τηλεοράαεο)ς. Χα^ακτηρι- ι
στι,κώς ανέφερεν ό κ. πρόεδρος,
ότι άπύ τής θεσ.τίσεος τού εΐδικοϋ
σΐ'στήμα,τος χρηματοδοτήπεώς της, '
γι 6ιοτιεχνί(ΐ ενισχυθή μέ συνολικόν |
.τυσόν 3 περίπου δισ. δραχμών. Ον
τ<ο, έξυπηρετήθη<ϊ(ΐν 25.000 καί πλ.έον 6ιοτεχνικαί ΐπιχπρήοεις διά την άνανέίικΐιν τοΰ μηχανικόν εξο πλισμοϋ, την αποκτήση στέγης, διά κΐίράλαια κινήσειος καί την προώθησιν των έξαγιογών κ·λ.π. "Ηδη, ή έλληνική ίιιοτεχνί<ι ίπε- τνχεν, ώς άνέφκρεν ό κ. Βογια- τ^ής, νά ΰποκαταστήση είς σημαν¬ τικόν ποσοστόν τα είσαγόμενα Ηέ να όμοιειδή προϊόντα, ώς παΐδικών παιγνιδίων καί άμαξών, εί δών έν δνβεως καί ΰποδήσειος κ. α. Ή έλληνική διοτεχνία κατέχει, σννεπώς, τόν ζιοτικώτεροτ, ϊσ<υς χώρον είς τόν τομέα των μεταποι ητική; μας παραγωγής. Τα προϊ όντα της καλί».ττουν ποσοστό α¬ νώτερον τοΰ 50% των άναγκών τής ρλληνικης άγοράς. Παραλλή¬ λως, ή διοτεχνία αύξάνει σννεχώς την συμμετοχήν της είς τάς ελ¬ ληνικάς έξαγοιγάς. Παρά ταΰτκι, οί (τοοεϊς τής Γ>ιοτεχνικής παρα-
γιογής όφείλονν νά Λντιληφθονν,
ώς ετόνισεν ό κ. Βογιατζής, <ίτι διά νά καλύψουν μεγάλας παραγ- ■ελίας διεθνοϋς ιπιπρδον, δρτ> νά
υογανωθοΰν εΊς κιοινο.ιοαξίας. Τό
Κράτος, έν ποοκειμέΛ'φ, ώς εΤίΐβ,
θά πρέπει νά κιιταστήση ά,τλου-
(ΤτρΓιΐν την διαδικασίαν καί νά ά
ρη τάς πολλαπλάς έπιδαρύνσεις
πρι'ις την κατεΰθννσιν αυτήν. Τέ¬
λος, ά κ. Βογιατϊή; ανέφερεν ("τι
ϊι (Μοτρχνία είναι διεσπαρμένη είς
Λλόκληρον τόν ελληνικόν χώρον
μ ε- σύνολον 12Θ.000 περίπον παρα
γΐιιγι.κων μονάδίον.
Είς την Λιοΐρχνίαν άπα(τχολεί-
ται τό μεγαλύτερον ποσοστόν έρ-
γατικοϋ δννααικοΰ τής μετηποιη-
-.ικής μας παραγωγής. Έκ των
."00.000 μέσης ίτησίας άπασχολή
οειος έργατοτεχνιτών, αί 400.000
περίπον άπασχολοΰνται είς την υιο
τεχνίαν.
Τό ποόίίλημα τής οξείας έλλεί
ψεως εργατικόν χειρών σε ωρισμέ
νονς κλάουιις τής Οιομηχαννας, ό¬
πως προκύπτΐΊ άπό τίς άπαντήσεις
των άμεσος ένοιαφερομένων, ξε-
νίζει κάπως αυτόν, που γιά .ΐιςώτη
ΐ|ορά προσπαΗεϊ νά ΑντιΛηφθή τυ
όλο πρόϋλημα, ε'να πρόδλημα τό
όποϊο έ'χει ώς εξής στί; γενικές
γραμμέ-ς τον:
Βρισκόμαστε ,ΐέ μια φάση άνε.ρ
γίας, ύποίΐπιισχυλησεως καί ταυ-
τόχρονα έλλειψροις είόικευμένων
καί άνειδικεύτων έργ<ιτών. Χ«.ρα- /τηριστικύς είναι ό Αριιθμύς ποίι δόθηκ<ε άπό τόν ί)ΐίΐιθυντη 11οοο<υ- πικοϋ των Ελληνικήν Ναυπηγεί- (ον κχχί πού, σέ οννον»ασμό μέ αλ- λα πρόσφατα στοιχίϊα, άναιρεί την γενικώς έπκρατοϋσα άντιλη- ψη, ότι ή ελλειψη ίργατών .ταρου- οιάζεται μόο σε; ωρισμένους έξει- δικευμένους τομεϊς: Τα 'Ελληνι- κά Χαυπηγεία Ιητοΰν τή στιγμίι αύτη γιά άμεσΐ> πρόσλητΐ'η 1.000
£<3γάτες, άπό τοΰς οποίον; 400 εί- 6ί»ε||μένους καί 600 άνειοίκεντονς Οί πε,ρισσύτεροι άπό τοΰς οίκο- νομολ.όγους, τονς σννδικαλιστάς 4 τονς Οιομηχανους, πον ρωτή- Βηκαν στά πλαίσια τής ερεύνας αυτής, συμφωτοΐη ότι τα κύρια αϊτια, τον φαινόμενον τής έλλεί- ψΐος έργατιΐΜόν χειρών, στήν έλ- /ίινική (ίιαμηχανία, είναι τέσσερα: Ό αγροτικάς χΐιρακτήρας τής έλληνικής οίκονομιας. Ό ίηρηλός άριθμβς τής μεταα- οτενσειος, όρισηκής καί προσοιρι- ■νής, καί ό άντίστοιχα χαμηλός της παλινοστήσεως .τέ σννδτ>ασ·μύ μί.
τόν έξαι^ετικά χαμηλό ρυβμό αΰ-
ϊήσεοις τοϋ πληθνσ,μοΰ τής χώ¬
ρας.
Τα σχετικώς χαμηλά ήμερομί-
σθια των Έλληντον έργατών —
έκτός ίλαχίστιον έξεοίΐίβεοιν
συνδνασμό μέ την ελλειψη (Ιεδαιό
τητος εργασίας, άφοΰ δ κάθε έρ-
γοδότης μπορεί νά άπολνη έλ«εί<θί. ρο τό προσιοπικό τον. Ή ελλειψΐ] γενικιοτροου σνντο- νΊσμοΰ, άπό κρατικής πλευράς, τής «'ίλ^ης άναίττνξιακής προσ.ια&ρίας τής χώρας καί ϊίδικώτερα στό ζή τημα τής έκμεταλ.λεύσειος τοϋί'- πάοχοντος άνθριοπίνον δνναμικοΰ. Ή σύτομη αυτή άπαρίθμηση δέν έξαΛτλή 6ε(ί«.ίο)ς τό ΰλο θέ- μα, άλλά όποισόψιοτε πίχρονσιάζί-ι βασικά σημεϊα ιου. Είδικώτευα, ώς πρός τό κάθε ζήτημα, διατυπώ νονται οί εξής ι'ίπόψεις: Ο ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ2 Ή άπογρα<τή τής 14ης Μάρτι¬ ον τοϋ 1971, κατέδιειξε ΰτι ό αστι¬ κάς πληιθνσμός (πόλεων 10.000 κα τοίκΓον καί άνιο) εφ&^σε σέ 4.578· 000, ποσοστό 47,6% επί τοϋ σύν¬ ολον, ένίδ ό ήμ'ίΐστικάς (πόλρο)ν κάτω των 10.000 κ/ΐτοίκω) κοϊ ά αγροτικάς πληθυσμός εορθανε τα 4.158.000, ποσοστό 47,6% επί τοϋ σν-νόλον. Συνεπως, αύξήθηκ.? έ¬ ναντι τοΰ 1961 κατά 26 περιττον τοίς έκαττάν ό Αστικάς πληθν- ομός καί μειώθηκε κατά 13% ό ήμιαστικός >ιαί αγροτικάς, μία μεί
οιβη πον, δποις φαίνεται, Αψορά
κνρίως τόν κ.αθαρώς άγροτικά πλη
θΐ'αμό. Μέοα άπό τονς άριθμονς
((ϋτοΰς, προκύπτει ότι πέ,ραν τής
αεγάλης άναλογίας άγροτικοΰ κίΐί
ήμιβιστικοϋ πληθνσμοΰ, ρνα μεγά-
λο ποσοστό τοϋ αστικόν πληθυσμοΰ
έ'χει εγκατασταιθή πρόσφατα στά
Αστικά κ.έντρα, άκολονθώντας τό
νενικώτερο ρεϋμα τής ά<τττ<φιλίας. ' Ετσι, ή τόσο πρόσφατη άγροτική προίλενσή τοΐ' δέν τα καθκντά πρός τό παρον εκμεταλλεΰσα.0 γιά τή 6ιθ(ΐηχανία, γιατί δέν είναι σέ Θέση νά προσαρμοσθή ψυχολογ:κά, πρός τις γενικώτερ·ες σι ,ιίήκες τής ϋιομηχανικής εργασίας. «Ή πρώτη έπαφή με τις συν- θηκες «ογαοίας τοϋ εργοστασιον, είναι πάντοτε ΐ;ξιΐΐ.ρετικα δυσάρε- στη γιά τόν άγρύτη», εΐχε τονσει σέ παλαιότερη συνομιλία μας ό κλι Οηγητής κ. Γ. Κοντσονιΐιαρης». Ι Ό άγηότης δεν μ.ιορε[ νά σννηΉί | ση στίς σιηθήκες τής ϋιοιμηχανι- Ι ς εργασίας και στήν πειθοιρχπι ' τοΰ έφγοσταοίσυ. "Ενα άπά τα πρι« | τεύοντα αϊτια τού φαινόμενον αν- τοΰ «Τναΐ τα γενικώτερο χ<ιμηλο έκπαιδεντικά καί έ.κπολιτιστικο ρ- πίπεδο των άγ^οτικων περιοχήν, οί σχέση μέ τα άστιν.ά κεντρα. Δηλαδή, έ'νας έογάτης, προε<3χύ- νος άπό άστικο κενιρο καΐ άπύ- <|θΐτος Δημοτικοϋ, ύπερρχβι, έκ προοιμίον, στΐ]ν Απόδοσή τον, ά¬ πά έναν άγρότη, έπίσης άπύί'οιτο Δημοτικοϋ». Σέ σχετική ΐ,.ώΐηοη πάνοι στυ ιήτημα των γενικιυτρριιιν έπι.Ττώ- οεων στόν άγροτικό τομε'α, έξ αί- τί«ς τής μεταπ,ηδήσεως αί«τής, ό ■/. καιθηγητής ά.τάτησρ: «Τό κενό ποί' παροι σιάζϋται είς τόν άγροτικόν -ομέ-(ΐ, άπό τή μ?- ταπή,δηση αυτή, καλνπτετια κατιι κνριο λόγο άπά τα πλεονάζοντα ιργατικά χεαια στήν νπαιιθρο, άμ ίΐλ.ί'νεται δηλαδή ή ύποαπιισχόλη- οη των άγ^οτών. Κατά δεντερο λόγο τό κενό καλύπτεται άπά την ιιηχανο.τοίηση τής γεωργίας, που οημιονργεί πλεονάζοντα έργατι,κά χέρια. "Ηδη, νπά&χονν γεοργικά ιιηχανήματα, κ«ί γιά μικρονς κ/.ή- ■ρους, τα όποϊα παρουσιάζονν ϊδι- αίτερα πλεονι-κτήματα γιά την έ λ ληνική γείοργια, δε.δο·μένης οά;σης τής κητατμήσεως τής γής στήν χώρα μας σέ μι/.βοϋς κλήρον:. Έ λ πάντως διατηρηθή ά σημερινάς ρυθμός τής μεταναστεσεως καί δέν ληφθούν γενικώτ£ρ.α συντονισμρ- ν« μέτρα, ο,οδοϋμαι ότι μέσα στήν δεκαιετίτκ. αυτή θά άντΐμίτωπίαον- με σοίΐαρά προιΐλήματα καί ώς πρός τα γεοιργικά προίόντα, πού ϊσως χρειασθή νά άρχίσονμ.ε .ά τα είσάγοτμε σέ εύρεία κλίμ'ΐκα.» Χαρακτηβ»σ^;ι>.ά πα|ρ.αδεΐίγιμ(ί.τα
γιά την δυσχέ^εια ποοσαρμογής
στ'ις συνθήκες τού έργοστασίου
των έργατών πηάσφατης άγ^οτι-
κής προελεύσείος, μάς δίνονν τα
ίξής παραδείγματα, όπως τα άνέ
^ρεραν οί διευθΐΛ'ταί προσωπικόν
?/ ύο 6 ιοιμ ηχαν ι ών:
Στά Έλληνικά Ναΐ'πηγεία, ε-
<|θασαν πρίν άπό 5 ήμίρες 67 Κρη τικοί, πον μόλις εΐχαν ελΛει στή Άθήνα καί ζήτησαν έργασία άπό τόν "Οργανισμόν Ά.ια,σχολήσεως 'Εργατικοϋ Δυναμικόν. Προσελή- ο;θησαν Αμέθ"ο>ς, άλλά την επο¬
μένην μερά έμψαί<»θη>ιαν στήν
Λουλειά τους μόνο οί 15. Την με-
Ορπομρνη μροα ,τήγαν μόνο 3.
«Αίίοιο δέν θά ρ'λθη κ(ΐνένας», μάς
εΤ.τε ό προσωπάηχης των Νανπη-
γείιΐ)ν.
Μία (ίιομηχανια, πηΰ ί>ρίτ/.εται
οτήν 'Εθνική Όδύ Αθηνών - Λα
μίας, όργάνωσε πρίΐγματική έκ-
στρατεία γιά νά πείση τού; ίερεϊ;
■:Γ('ι τοϊις δασκάλονς των γϋρΊ> χ<|>
ρίηιν νά μιλ^ήσουν στονς έργάτες
καί ά τους πούν νά μή φεύγονν
από τό ρργοστάσιο χωρίς νά νπάρ
χη ίδιαίτερος λόγος. Ή ιδία 6ιο-
μηχανία κάλεσε έπίσης τίς σιιζν
γονς των έργατών, τοί'ς ρδωαε
παν δώρα γαλ.οποϋλες καί άρνιά
καί τοΰς Λνέλνσε τα πλεονεκτήμα
τα τής (Ιιομηχανικής έηγαοίας γιά
νά σκμ6οι·λει<ονν καί «ΰτρς τονς ('ίν&οες τονς νά μένοτν στό έογο- στάσιο. Πέραν δέ των «πλάτων» ('ΰτών μέσ<ον, δίδονται είδικά πς, τό πρόβλημα τής
ελλείψεως έργατικών χειρών πα-
ραμένει όξΰ καί θά γίνη όξύτερο
οιότι νέες διομηχανικές μονάδε;
άρχίζονν νά λειτονργοΰν στήν πε-
ριοχή .-ιΐτή.
11 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΤ2Η
Ή ίαεροχή των άναχο>ρι>σευ)ν
έναντι των άφίξειον έφθασε κα-
τά την είκοσαετία 1961—1970,
στόν άστρονομικάν άριιθμό των
79Ο00Ο άτάμο>ν, σύμΓΓΐυνα μέ πρό
σιΐατα στοιχεϊα καί έκτιμήσεις ποΰ
ιδηικισιρύθη,σαν στόν «ΟΙκονομικά
Ταχυδρόμο».
Είδικώτερα ή καθα^ή ϋπεροχή
των άναχίορήσεων άπό την 'Ελλά
δα κατά την δεκαβτία ποΰ διέρ-
οευσε, εφθθισε τίς 519.000 ατομ-α,
ίιηλ.ηδή 52.000 περίπου ατομα ετη¬
σίως, κατά μέσον ορο. Ή παλινύ-
στηση κατά την δεκαετία 1951—
1960 ΰπολογίζεται σέ ποσοβτό πε
ρί τα 38% κατά μέσον όρον, ένώ
κατά την τελευταία τετρ*ετία
1967—1970 εχει ούσταστικά μειω-
Οή σε ποσοστά πε,ρί τα 14%. Τα
στοιχεία αύτά, οέ συνδιιασιμό μέ
τόν (ΐΛ'Ρ.ταίσθητο ρυθμό έτησίας
,νόδου τοΰ πληθυσμοϋ —0,4%—
προλργονν δτι μελλοντικά θά προ
ΐτη τεράστιο καί άνεπίλυτο πρό
6λημα έργατικών χειρών γιά την
έλληνική βιομηχα'νία, εάν δέν λη¬
φθούν α,μεσα καί άποτελεσματικά
μέτοα τή στιγμή αυτή.
" ΤΑ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΑ
Τα έλληνικά ήμερομίσθια στήν
Έλλάδα &ρίσκονται όπως είναι
γνωστό, σέ χαμηλά έπίπεδα, πολϋ
κατωτέρα άπό έκεϊνα ποΰ έπικρα-
τοϋν στίς άνεπτυγμένες χώρες τής
Λυτικής Ενρώπης, με- την έξαίρε-
ση, Γσοις, ώρισμένοιν εντελώς έξει
δ>κευμένων κλάδων, δποΐ' τα ή-
μ?ρομ«σθια φθάνουν εως καί τίς
Γ,ΟΟ δραχμές. Έδώ 6ρίσκ*τ«ι ε-
νας άπό τοΰς κνςιώτερονς λόγοΐ'ς
τής άθρόας μρταναστεύ<τρως 'Ελ- λήνην έργατών, στά εξωτερικόν σέ συνδιχχσμά μκ τα γεγονός δτι στήν χώρα μας δέν συνάπτονται >:ατά κανόνα σιιμδάσεις εργασίας
μεταξΰ έργοδότη καί έργάτη. "Ε
τσι ά έργοδότης μπορεί νά Απο¬
λύση ϋποτε θέλει τόν έργάτη, ό ό
ποίος μέ τή σειρά τον, γιά νά
προττνλαχθή, άποφ.ασίζει νά μετα-
κινηθή πρός τίς άνεπτνγμένες χώ
: ρες τής Λύσεως, δπου τού προσφέ
ρονται οχι μόνο σταθιειρά σνμΰο
λίΐια εργασίας, μεγαλ.ύτερα ήμερο
,ιί(Τθια καί μηνιαία αδεία, άλλά
; αί άλλ.α όφέλη, οπιο ςεΐναι οί όλι-
■ίώτερες ώρες εργασίας, κπ έπαγ
γελματική έξέλιξη, μέ 6άση τις
ί/ανότητές τον. "Οσον άςρορα τα
θί.μα τής 6ελτιώσεως τώνι ήμερο
μισβίίον, μία απ-οψη ποΰ βιατνποι-
Οΐ',κε Απά έκπρησώπου; οτνδικαλι
στικών όργανώσπον, μπορεί κα-
Λ'ίίς νά παρατηοήση δτι τούτο προσ
■/.ρονει στά γεγονί·ς δτι ρνα άπό τα
«υς'.ώτερα πλεοντκτήματα τής έ'
ληνικής διομηχανίας γιά την άντα
νιον.στικύτητα των προϊόντιον της
στήν διεθνή άγορά, είναι τα φτ)η-
νό ίηγατικά. Άλλά όπωσδήίτοτε
τα θέμα ϊΐναι συζηιτήσιμο γιατί ή
|<ινξΓ,ση των Αποδοχήν των έργα¬ τών θά προσελκύση ίκανό καί έ- ξρ.ο.κειΐμένο προσιοπικό στά έργο στά<τι«. Δέν είναι δυνατόν δηλα δή νά Απορρΐφθή έκ προιομίου ή Γ.τοιΐ'η δτι οί ελληνικές 6ιοιιηχα- ίνιες ιιποροϋν ένδεχομενοις νά άν- (Οέξονν τό 6άοος ίηΐιηι/.οτέροον ή- •,ΐιρροαισθίων καί νά διατηρήσουν ίχοιιΐΓλάν κόστος παραγωγής, εάν (·<τ<> στ·μ6αδίση μέ προσελκύση έ-
:ξειδιΧ'ετ·μενον ποοσωπικοϋ ντ|'ηλής
αποδόσεως.
ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ 2οόν ΤΕΤΧΟ Σ ΤΗΣ Κ.Σ.Υ.Ε.
ΟΙ ΕΒΗΙΚΟΙ ΑΟΓήΡΙΛΐΜΟΙ 1969
Ι1Ο-
ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΙΣΟΔΗΜΑ: 1..4-782 δί; — ΑΓ λ!
ΘΑΡΙΣΤΟΙ ΕΠΕΧΛΤΣΕΙ-: 51,245 δίς - ΑΤΞΗΣΙΣ ΚΑ Τ- „,,-
ΖΤΓΙΟΤ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΤΝΑΛ ΛΑΓΩΝ 17,15)9 δις.
Ανξησι; τού άκαθαρίστον έθνι- κου; κλ^ον; *^*^ ^£Ζ^α£ ΪΓ £
ΰ ,Ίσοδήιιατο:. είς σταθεράς τι- έκ τη; οποια; προκυπτει ότι την ονο , .........
κοϋ ιείσοδι'ίματος, είς σταθεράς
μάς 1958, κατά 7,7%, των δαπά¬
νην τοϋ Δημοσίου κατά 8,5%, τής
ίδιωτικής καταναλώσεως κατά 6,
3%, των εξαγωγήν κατά 57,2%,
των άκ.ΐίθαιρίστων έπενδΰσεων παγί
ου κε<ραλαί.'ου κατά 19,8% καί, τ°ΰ ίλλείμματος τον Ίσοζνγίου διεθνων σν«αλλαγήν κατά 27% (βάσει τν των σχετικών μέ τόν προκατα-
ϋλ.ητέον φόρον «ίσοδήματος επι
των άμοιΰών των άρχιτεκτύ'<υν, πολιτικών μηχανιν.ών, τοπογράφων, μηχανολόγων - ήλεκτρολόγων κ. /. π., παρέχει διά τής νπ' αριθμόν Α' 9914)182)1971 εγκύκλιον τού πρός τού; οίκον ομικοΰς έφό,Βους ιό Υπουργείον Οικονομικήν. Ώς γνωστόν, οί ώς άνω μηχανι- κοί κ.λ.π., υποχρεούνται κατά τόν νόμον είς προκαταβολ.ήν φόρου 4 ! τοίς εκατόν ή 10%, Αναλόγως τού Ι ΐίδονς τοΰ έκτελουμένου εργου, ύ- πολογιζομέΛ'ου επί τής νομίμου ή οΐ'μβατικής άμοιίίή; κατά περίπτι,)- σ;ν, καταβαλλόμενον είς τό δημύ- σιον ταμείον διά δηλώσεως τοΰ ν- ποχρέον έπιδιδομεΛης πρό τής θε- ι<>ρήα.ως τής μελέτης ή τή; χορη
γήσρος τής σχετικής αδείας υπό
τής άρμιΑ'ας ποός τούτο νπηρεσί-
αΓ τού Δημοσίου, άπαγορευομένης
Τής θεωρήσειος ταύτης πρό τής κα
ταβολ.ής τού έν λόγω φόρον.
Τα Δημόσιον, τα ΝΙΙΔΔ, αί Τρά
πρζαι κ.λ.π., ώς καί .ιί έπιχειρή-
σεις, αί τηροϋσαι βιβλ.ία \' κατη-
γοοίας τοϋ Κώδικος Φ·ρι>λογικών
Στοιχείοιν, έξ άλ.λου, ύποχρεοΰν-
ται είς παρακράτησΐν .τοσοστού
((όρον 8% επί των καταβαλλόμε¬
νον πάση; φύσεως άκαθαρίστων
Αμοιβήν είς ελευθέρους έπ<ιγγελμα Ι τιας, έσ' (ίσον ινται ΰπερβα/νουν , τα ποσόν των 100 δραχιιών. Έκ τοϋ σι·δι·ασμοΰ των σχετι¬ κών ώς άνω διατάξρων σννάγεται κατά την εγκύκλιον, τού ΰπονογεί- ου, ότι: ι Ι Είς τροκαταβολ.ήν φόρον 4% ή ι 10% κατά περίπτωσιν, ϋπόκεινται αί Αμοιβαί των μηχανικών επί με¬ λετην διά τάς οποίας δέν προ- ολέπεται &εώρησις ή χορήγηοπς σχετικής αδείας, Αδιαφόρίος εάν ούτοι ένεογοϋν δι' ίδιον λογαρια¬ σμόν ή κατ' εντολήν καί διά λο¬ γαριασμόν έταιρικής βπιχε.,ΐ))>σε-
ως, είς την όπο.'αν μετέχονν, καιθ'
δσον «ίς απάσας τάς περιπτώσει ς
άφ' ενός μέν εϋθννονται ούτοι, προ
σο«ΐι.κής έναντι τής Δημοσίας Άρ
χής, Αφ' έτερον δέ κατά τάς κει-
μένας διατάξεις κτωνται είσόδηιι,ι
έξ ύπηρεσιών ελη>θέρ(ον έπαγγελ-
μάτοιν άτοιχικώς ή κατά περίπτω¬
σιν έκ τής συμμετοχής το>ν είς τή,·
εταιρείαν (Σ.τ.Ε. 2662)) 1970), ί
ξαιρεσει των πεοιπτώσειον δι' άς
ή διάταξις τοΰ άρθρον 4 παρ. .'!
τού Ν. Δ. 4486+65 .τροβλέ.ττι κα¬
ταβολήν φόοοι· 15%.
Είς παρακοάτησΐΛ ο;όρον 8% ν-
πόκεινται αί άμοιβαί, αί καταοαλ-
λόμεναι υπό των Δημοσίο>ν 'Τπη-
οεσιων, όργανισαήν Τοπικής Αυ¬
τοδιοικήσεως, νοσηλευτικων, έκπ<α δευτικών καί κοινιοΜκων ίδρι μά- των πάσης (ρΰσειος, ειδικήν ταιιτ,'- νιν /αί όργανισμών, τοαπεζών, {·- ,ιιχειοήσειον κοηής ώιΐΡλεί'ΐς, Χ. ΙΙ-Δ.Δ., άν(ρ)Λίαων έταΐρειών κοί ίπιχειοήσεων τιτηοτ.·σών βιβλ!α |ί χατηγορίας τού Κ.Φ.Σ. επί μρλ.Γ- τών, διά τάς όιοίας άπαιτείται θεώρησις ή ρκδοσις σχετικής άδεί .ών ώς άναδόχων μελ.ετών.
Είς την εγκύκλιον
ται περαιτέροί δτι, προκειμένον πε
η'ι ά'.ιοιβήν μηχανικήν διά μελέτας
έργων όδοποι-',ας καί τοπογοαψι-
•,ιών έν γένει εργασιών, έ'χει γίνει
Ρτκτόν υπό τής Διοικήσείος
(II·
; 92263) 56 Σ. 1^047)58, Ε. 10
ι·.',8)63 καί Ε. 1032)67, σχετική
,ιί ή νπ' αριθ. 2292)21.11.1957
νωμοδότησις Σνμ6οι/Λθν Δημο
η.Όιν "Εργιι>ν), δτι:
Επί τοπογραα,ικών έιργασιών
τού Δημόσιον καί νομικβιν προσώ-
το,ν δη,ιιοσίου ο·καίον, άτρορωσήν
καταμέτρησι έκτάσειον άνω των
100 (Ττρίμμάτϋϋν, έργο/.αβικώς ά-
αλ.αμβανομέν<ον κατόπιν δημοπρα οίας ή δι' άπ' εΰ&είας Αναιθέσεως επί τή βάσει αναλύσεως τιμήν, ώς Ακαθάριστος άμοιβή, έπ'ι τής οποίας δέον νά ΰπολογίζεται ό κα¬ τά τάς διατάξεις τοΰ άπά 17.8.55 Β. Λ. προκαταολητέος φόρος εί ροδήι'.ιατος, λχιμδάνεται ποσοστόν 25% ίπί τής όλ.ικής άξάις τοΰ έ'ρ- γον, άντιπροσ(ι>π?ΰον την άκαθά-
ριστον Αμοιβήν των μηχανικών,
των ΰ.ιολοίπων 3)4 θεωροτμ·ένοη·
ώς καλνπτόντιον τάς π^αγματοποι
ηθείσας δαπάνας· λ
Έ τί μελετην έ'.ργονν όδοποιίας
ώς ακαθάριστος άμοιβή των μη¬
χανικών λαμβάνεται ποσοστόν επί
τή; άξίας των <ίργ<ον. α) Διά 6α- ροιιετρικήν αναγνώρισιν όδού »;<>*^"τ
καί ί>) Διά ΐαχιπιετρικήν Αναγνο)-
ρισιν, προμελετην κοί όοιστι.νήν μρ
λρτην όδοϋ, 40%.
διαπιστωσεις που π>ροκι·πτουν
πά τού; Έθνικούς Λογαριασμοΰς
τής Έλλάδο;, τό τελευταίαν τεϋ-
χος των οποίων, ύπ." Αριθ. 20, ί·-
θ*σε μόλι; χθέ; εί; κυκλοφορίαν
ή 'Εθνική Στατιστική 'Τπηρεσία
τή; Έλλάδο;.
Ειδικώτερον, η πορεία των επί
μέρους μεγεθών κατά τα υπό κρί-
σΐ'ν ρτος, εχει ώς εξής, συμφώνως
πρός τα άναφερόμενα είς τό <τχέ διον τεΰχος: Ή έλληνική οίκονομία κατά τό 1969, έσημεάοσεν άνοδον, μετα ιήν άνάκαμιψιν, κατά τό 1968, έκ τής χαλαρώσεως τοϋ ρυθμοϋ Ανό δου τής περιάδου 1966 — 1967. Τό ακαθόριστον έθν·.κά' είσόδημα είς —αθεράς τιμάς 19Γ>8, Λνήλθε κα-
τά τό υπό κρίσιν έ'το; εί; ΰψος
164.782 δίς δρχ·, έναντι 153.002
δίς δρχ. κατά τα 196<8, αύξηθέν κατά, 7,7%. ΟΙ άντίστοιχοι ρΐ'θμοί ,ίξήσείος τα 1967 έναντι τοΰ 1967 ίϊς σταθεράς πάν-τοτε τιιιάς, ήσαν ί. 'Τ.τογραμωίζεται ή τή; προ)τογενοΰς παραγιιιγής, τα ε'ισόδημα τής οποίας ηυξήθη κατά 5%, τό 1969, έναντι τοΰ 1968 μετά την αείιοσιν ποί» εσημείωσε τα 1968 έναντι τοϋ 1967. Αναφο¬ ρικώς μέ την δευτερογενή παρα¬ γωγήν, ό ρυθμάς αυξήσεως της είναι 11%, μέ πρωτεύουσαν θέσιν τής μεταποιήσεος, τό είσόδημα τής οποίας έσημείιοσεν α'νοδον κα τα 9,2%. Άναλυτικώτεφον, ή σι·μ μετοχή των κλάδων οίκονοιιικής δραστηΛΐάτητος είς την διαμόο- φωσιν τού σννολ.ικον μεγέθους τοΰ άκαθαρίστου έθνικοΰ είσοδήματος, τα 1969, βάσει σταθερών τιμήν 1958, εχει ώς εξής: Γε<»ργία, 18, 5%, βιομηχανία 31%, υπηρεσίαι 47,4%, είσόδημα έκ τής ΑλΛοδα- πής 3,1%. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ Ίδιαίτεοον ένδια«Γέρον ε1ίεχει ή ανάλυσις τού άκαθαρίστου είσοδή ή ετίαν, σταθεράν άνοοικήν πορρί- αν. Κουθ' δτι άφορά είς τάς έξαγω- γάςβιομηχανικήν ποοϊόντοι'ν1, ή ά- ξία των Ανήλθεν είς 16.609 δις δρχ. τό 1969, σημειωθείσης «ΰξή- σεως κατά 57,2% έναντι τοϋ 1968. λ ί Ή συμμετοχή έξ άλλον είς μμχή τό σύνολον την εξαγωγήν ήτο τό 1969 41%, έναντι 30,9% τό 1968 καί 24,1% τό 1967. Σχετικώς πρός τα κατά κεφα¬ λήν ΑζαθΆριστον έθηκαν είσόδη¬ μα, είς σταθεράς τιμάς 1958, τό κατά τό 1969 ΰ>(Ός τού Ανήλθεν
είς 18.651 δρχ. ή 622 δολλάρια,
έναντι 17.381 δοχ. ή 579 δολ.λ.ά-
<ιια τό 1968. Βραδύτερον ίμ(ΐανίζοιται κατά τό νπό κρίσιν έ'τος οί ριιθμοί <ιν- 'ίή(ΐεο)ς των έσόδων τοϋ δημοσίου αό ΑΙ ΕΠΕΝΔΤΣΕΙΣ Κατά 19,1% ηυξήθη τα ΰψος των άκαΟαοΜττον έπενδίσεων ,ι«. γίονι κεφα,λ.αίου, κατά προσοιρινά; έκτιμήσεις, τό 1969 έναντι τοίι 1968 (ανεν πλΛΐ'ων). Είς απολ.ίι- τους Αριθμόν;, κατά προσοιρινά; έν.τΐιμήσεις καί ρίς σταθρρά; τιμάς 1958, αί άκαθάριστοι έπενδύσης παγίου κεφαλ.αίον ΑνήλΘσν είς 51. 245 δ'ις δρχ. τα 1969. Τούτο άντι- στοιχεϊ πρός ποσοστόν νι|)ου; 2β, .1% τού άκαθαρίστου έθνικοΰ .τροί- σντος εί; άγοροιία; τιμάς, έναντι 23,8% τοΰ 1968. 'Τπολ.ονίζεται ό¬ τι έκ τοΰ συνολικοϋ αυτού Οονς, την πρώτην &έσιν κατέλαβον αί είς κατοικίας ίπίνδνο-εις, {Ίΐί·ον; 15.995 δίς δρχ·, στήν δρυτέοα τα λοιπά ρογα καί · ατ«ονη>αΐ αέ 12.
(ι91 δίς, την τρίτην ό λ.οιπά; μη-
χαινικός έξοπλ.ισμός, μέ 10.104 δίς,
την τετάρτην τα λ,οιπά κτίρια μέ
Ί.714 δίς καί την τε/.ευταίαν τή
μεταττορικά μέσα κ<« έξο,ιλισμό; αυτήν μέ 5.341 δι; δρχ. Έξ άλ- λ ου, Από τό συνολικόν ΰψος των τοιιέως, έναντι τού 1968 —άπό- 151.245 δίς δςχ., ποσόν 36.385 δί; λντον ΰψος 65.469 δίς δρχ. καί · ?! ποσοστόν 71% περίπον άντι.τοο ;>9,010 δίς δρχ. Λντιστοίχο);. Ή οωπεύει έπτνδί'σρι; τοΰ 'ιδιωτικοί
ίΐνξησις κατά τα έξεταζόιιενον ?- τομέως καί 14.860 δίς δρχ. ή πό-
ς είναι 10,9% έναντι τού 1968, σοστάν 29%, τοϋ δημοσίου.
Ο Ε2ΩΤΕΡΙΚΟΣ
ΛΑΝΕΙΣΜΟΣ
έν σνγκρίσει προ; τοιαύτην κατα
14,6% τοΰ τελ,,ευταίου αυτού έ'τονς,
ϊ;να''τι τοΰ 1967. 'Τπογραμμίξεται
ότι οί άιιεσοι φόρο*. ηυξήθησαν τα
1ί>69 έναντι τού 1968 κατά 13,8%, Ηύξημένος έμφανιζεται, τέλ.ος,
ένώ οί έ'ιιιιεσοι κατά 9,7%. Άντι- δ καθαοός δαν,εισμό; τή; χώρα;
Οέτ.ος. α! κατά τό 1969 δαπάναι άπό την Λλλοοαπήν, τό 1969. Είς
τού Δημοσίου, ΰψου; 56-349 δί; απολύτου; ΑοιθικΛ'-ς, ανήλθεν είς
ορχ., έμφανίςονν αύξησιν κατά 8, '>°ξ 17·199 *'? 80Χ- ^Λντι "·
Λ% ρναντι τοϋ 1968, ότε αύται Α- 460 δι; δρ<χ. τοΰ 1968 καί 6.2Μ νήλθον είς 51.917 δί; δρχ., αί- Μ: δ!?Χ· τοί' 1967· Τα *»»λοι-·ΐα £Γ,σις κατά 7% ί'ναντι τού 1967. , '>«σικά μεγέθη τού ίσοζνγίοΐ' διε-
θνών συναλλαγών, 1969,
προσοιρινών στοιχρίίον καί εί; τοε
ΙΛΙΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΙΣ χοί·σας τιμάς, ρ'χουν ώς εξής:
Ι α) Σύνολον πωλήσεοίν Αγαθών
Είς 142.526 δ'ις δρχ. έφθασε τό , καί νπηρ«σιών -τρός την Αλλοδα-
ματος τής βιομηχανίας, κατά βασι- ίίλας τάς επί μέροτ!ς κατηγορίας
19Κ9 τα νψος τής ίδιωτικής κατα-
ναλώσεως, είς στ«θε<)άς τιμάς, έ¬ ναντι 134.137 δ'ις δρχ. ,τού 1968— αύξησις κατά 0,3%. 'Τποσημειώ- νεται δτι ή έξ 8 389 δίς δρχ. αύ¬ ξησις είς άπολύτους άριθμονς, τής ίδιιοτικής καταναλώσεως, καλύπτρι πήν καί είσπράξρίυν είοοδημάτΐιιν έκ τής Αλλ.οδαπής. 32-598 δίς έ¬ ναντι 18.963 δίς τοΰ 1968. β) Συν ολσν Αγορών αγαθών καί νπηρεηι ών Απά την άλλοδαπήν καί πλη¬ ρωμήν είσοδηιιάτων πρός την άλ λοδα—ίν, 58.001 δίς έναντι 49. 488 δίς. ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ Ο ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΜ.ΟΣ ΚΑ- ΊΈΜ'ΤΓΛΙΕΝΗΚ ΙΧ«ΥίίΝ.— Δι' άπο<τάσεω; τοϋ ύπουργείου Έμπο ςιου, παρΐταθη μέχρι 15η; Ιουλί¬ ου, ή προθεσμια έκτϊλ.ωνισμοϋ κα- τιψυγμένιυν ίχθύιυν, προοριζομέ- νο)ν πρός κάλ.νψιν άνατγκών τής έγ%(,)ρίου βιομηχανίας και Οιοτε Ιχ'μ.% άλιπάστων. Τα πιρός εισαγωγήν άλιεΰματα είναι παλυαμίδε;, σκόιμβροι καί το- ρικια, τα όποϊα προορι^ονται πρός άλισιν, Αποκλειομένη; τή; διαθ,έ- σεώ; των εί; την κατανάλωσιν πρό; βρώσιν υπό μορφήν κατεψυ- γμένων προιόντων. Ή παράτασις άναφέρεται ίί; τάς ήδη χορηγηθεί σα; υπό τή; έπιτροπή; τοΰ πίνακο; «Α» σχετοιάς Αδεία;. ΟΙ ΔΑ Σ ΜΟΙ ΕΠΙ ΙΙΡΩΤΩΝ ΤΛΩΝ ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ.— Εί; έγ κύκλ.ιθΛ· τοΰ υπουργείον Οίκονσμι- (νπ' αριθ. Δ 4931)222), δι- ., δτι θά είσπράττεται, οριστικώς^ ό μειωμίΚ'ο; δασμά,ς διά τα εϊδη τοΰ κεΐΓαλ^χίου 39 τοϋ τελ(,)ν€ΐακοΰ δασμολΛγίου — πρώ ται ύλαι π/χιστικχΰν — έφ' δσον προέρχονται έκ χωρών τή; ΕΟΚ Διά την προκύπτουσαν οΰτω δια¬ φοράν θά κατατίθεται τραπεζική ίγγύησι·;. Η ΓΈΝΙΚΗ ΣΤΝΕΛΕΤΣΙΧ ΤΟΤ ΕΜΠΟΡΙΚΟΤ ΣΥΛΛΟ- ΓΟΤ ΑΘΗΝΩΝ.— Διά την 26ην τρέχοντο;, ωρίσθη ή έτησ'α γενιν.ή συνέλευσι; των μελών τού "Εμ¬ πορικον Σύλλογον Άθητνών. ΕΚΟΙΝΟΠΟΙΗΘΗ ΤΟ I- ΣΧΤΟΝ ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΟΝ ΤΤ ΚΑΝΑΔΑ.— 'Τπά τού νπουο γείιοΛ' Έιι.τ!ορίο» έκο.νο.'ΐοιήθηι πρός τα Έπιμελ.ητήριον, τα ίσχϋ όν δασμολόγιον τοϋ Καναδά, σνμφνω; πρό; τό οποίον τα ρίσα- γόμενα ειδή καταχωρίζονται είς τάς έξη; κατηγορία;: Ειδικόν δαομολογικόν σύστημα διά χώρας τή; Κοινοπολ.ιτεάις, δα σμολόγιον των μάλλον εύνοοουμε νων χιορών καί γενικόν δασμολύ γιο, έφαρμονόμε-νον είς περκορι- σμένην κλίμακα. Εις τα έγγραφον τού ΰπονογϊί ου Έμπορίου Λναφέρεται, ίίτι οί δασμολογικοΊ κανονισαοί τού Κ«- λαδα, προβλέπουν ότι ή Αξία βάσει τής οποίας έπιβάλλ.εται ό δασμό; επί τοΰ €Ϊσαγομένο· εΓδους, δέον νά είναι ή άκοιβή; Αγοραία Λξία καί ότι ρΐναι νποχρρίοτική ίι Ανα- γοαφή της επί των τιμολογίιον πά ίαλ.αβής των έμπορευμάτων. ΝΕΑ ΛΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ Νέα Αμερικανική Τραπέζα εί; Άθήνα;. —"Ηρχισε χθές, επισή¬ μως τάς έργασία; εί; Άθήνα; ή Άμερικανική Τραπέζα «Φέρτς Χά σιοναλ Μπάνκ ά'γ Σικάγο», είς τό επί τής όδοΰ Πανεπιστημίον 13 κατάστημά τη;. Προστίθεται, ότι ή «φέρστ Να¬ σιοναλ Μπάνκ δφ Σικάγο» είναι ι', εκτη Αλλοδαπή Τραπέζα, ήτις εγκαθίσταται είς την Έλλάδα. Ή τήρησις βιβλίον ρίσ?ρχομέ- ν(υν - έξερχοιιέ-.ίΐ,ν αντοκινήτιον.— Τό ύπονργείον Οίκονομικών διά τή; ίιπ' άριθμάν Σ. 4496)181 έγκικλΐ όν τού,, παρέσχε ίΜιε,ι,ν/ΐρινιισεις^ συμφώνο); προ; τα; ό.ιοία; οί ποα τηριοΰχοι βενςινοπώλαι, οί όιατη- ροϋντε; πλ.υντηρια καί λιπαντήρια, αύτοκινήτιον, ϋ,τοχθ'εοΰνται ·νά τη- ροΰν κα'ι βιβλίον είσερχομίνιον - εξερχομένων αύτοκινήτων. Αί δοθείσαι παραγγελίαι υπό τή; Βρεταννική; Άποστολ.ή;. — Έκπρόσωπο; των Βρεταννών έπι- /ει,ρηματιών, έδι'ιλιοσεν δτι έκ με ρου; τιυν εδόθησαν παραγγελίαι δι' έλνληνι,κά προιύντα, ίίψονς 18, έκατομ. δολλοριίων, μέ προοπΐι κήν αυξήσεως των κατά έτερα 62,5 έκατομ. δολλαρίων. Έξ άλλ.ου, ανηγγέλθη ή συνιερ γασία ίίς πλϊίστους τομ*ϊ; προ; τόν σκοπόν διερΰνσεω; των μετα¬ ξύ την δύο χωρών έμπορικών συν αλλ.αγών. Τό άκαθάριστον εθνικόν είσόδη¬ μα καί προϊθΛ'.— Συμφώνως πρό; στοιχεία τοΰ έκ-δοθέντο; τεΰχου; των Εθνικήν Λογ«ριασμήν τής Ελλάδος, τό άκαθάριστον έθνι- πΐι)ρου. ■Οδηγίαι διά την εφαρμογήν τοΰ Ν. Δ. 226)69.— 'Τπά τού ύ¬ πονργείον Οικονομικήν έκοινοποιή θη διά τή; ύπ' αριθ. Κ. 8744)1057 ίγκυκλίου τοα>, τό Ν. Δ. 849)71,
περί καταργήσεως, τροποποιήσϊοις
καί σνμπλ.ηρώσεως ένίον διατάξε-
οιν τοΰ Ν. Δ. 226)69, περί έ.τι-
στροφής τελ.ών χαρτοσήμον.
Διά τής έγκυκλΙον .ιαρέχοντιιι
οδηγίαι διά την εφαρμογήν τοΰ
εν λόγο.) Ν. Δ., έπισημαίνεται δέ
δτι ή έπιστροφή τής έπιβαρύνσε-
οις έκ χιιρτοσήμου επί των έφο-
δίων κ.λ.π·, πρός πλ.οΐα καί άερο-
σκάφη, ώς καί έΐί υλικων έγχωρί
όν παραγιογής διατεθέντιυν διά κ«
τασκενάς, έπισκευάς κ.λ.π. πλ.οί-
ΐ'ΐν καί ΑεροσκαΓΓών, θά ισχύση Α¬
πό 16.5.69-
Ή εξέλιξις Αποδοχήν μισθωτιϋν
είς την βιομηχανίαν.— Κατ' Ανα-
κοίνοχκΛί έκ τής Έθνικής Στατι-
στικής 'Τπηρεσίας κατά τάν μήνα
Νοέμβριον 1970, έν συγκοίσει πρός
τάν Αντίστοιχον μήνα τού προηγου
μενον ετονς, εσημειώθη
των μρσ<κν μηνιαίίυν άποδοχών των ύπαλλήλίιχν φύλων) κ<ιτά ποσοστόν 4,7% των , ,. , . , , δέ ιιέσων ώοιαΜΐιν άποδοχών (ώ- κον εισοδημα κατα το 1969, εί; ' /' , , „ , , ... , ' * σαυτω; (ΐμΓΓοτεο<·)ν τ*ιν σταθεράς τιμάς ανήλθεν εις 164,7 ' , . (. δίς δρχ. έναντι 153 δί; τοΰ 1968, σημειώσαν ούτως αύξησιν 7,7%. Εί; τρεχούσας τιμάς Ανήλθεν είς 214,8 δίς έναντι 194,5 δι; τοΰ 1968, μέ αύξησιν 10,4%. Ή αύξησις τού ακαθόριστον έ- θνι,κοΰ είσοδήματο; διά τό 1968 ήτο 5,2% εί; σΐαθερά; τιμάς καί (>,5% εί; τρ,εχούσα;, άντί 4,9%
καί 5,9% άντιστοίχω;.
Τό κατά κεφαλήν Ακαθόριστον
ίγχώοιον προϊάν κατά τό 1969 Α¬
νήλθεν εί; τρεχούσας τιμάς εί;
1'3.7.-»2 δρχ. ή 792 δολΛ., έναντι
21.527 δρχ. ή 718 δολλ. τό 1968
Έξ άλ-λ.ου, έν σνγκρίσει .τοό;
την πΐθίοοον βάσεως (Νοέμβριο;
1864 100,0) ή ανξησι; των μέ-
σοιν μηνιαί(ι>ν Αποδοχήν των ν-
παλλήλων Λνίρχρται εί; ποσοστόν
<;·Ι>,8%, την δέ μέσον ώριαίιον Α¬
ποδοχήν των έργατών είς 8θ,49ί·
ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ
Ό έκδοτικό; ηίκο; «ΚΕΚΡΟΨ»
Χαρ. Τρικούπη :;4 β' δοοφ. ττ)λ..
(.18.266 — 62.».ν.)3, ποοσφίρει. έν-
τελώ; δωρεάν εί; τού; άριστεΐ'-
καί εις σταθεράς τιμάς είς 18.082 Ρηντας μαθητάς τής Δ'' Ε' ΣΤ'
ορχ. η 603 δολ/.. έναντι 16.803 τάξεως τού Δημοτικόν Σχολήν,
ι, 560 δολ/.. ανπστοίχως. | ω. κα1 τη. Α- χΒ- Β- τά|εω; το0
Ίο κ(1τα κϊφαλην. ΑκαΘάρ.στον Γνμνασίου, εν πολ.ντελές ΑΑΜ-
ίθνικον εισοδημα είς τρεχούσα; ΠΟΤΜ των .-ο,-τβιών τού θρν
τιμάς ανήλθεν εί; 24.315 δρχ. ή λ.κοϋ ΤΕΝ - ΤΕ Ν ώς έπίσης «αί
Μθ δολλ. το 1969 έναντι 22.100 οιν, ,-λυτελείς έγχί^ονς τάμονς
δρχ. ή, 37 δ<)λλ. το 1968 καί είς ιΛν πολύτιμον β,βλίων «ΕΙΣΛ- σταθεοας τιμάς εις 18.651 δοχ. ή ΓΩΓΗ ΣΤΙΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΠΙ- 1.62 δολ/.. ίνανπ 17.3.-.8 δρχ. ή ΣΤΗΜΕΣ» άξίας 300 5.9 δολλαρ,α. . ά ; ( μ μά Ίό κατά κεφαλήν ΑκαΘάρ«στον δεσίαν έκ Ορχ. 00 δι* έκαστον τό- ίθΜνόν προϊόν άνήλθε τα 1969 εί; μόν, είς έπιβράβρυσιν των .τοοί-τ»- τρεχοΰσας τιμάς είς 28.546 δρχ. βειων καί τής ίπιμελεία; των. ή 952 δολλ. έ'ναντι 25.875 δρχ. ή 662 δολλ. τα 1368 καί είς σταθί- —----------------------------------"----" ί-άς τ1μάς είς 22.071 δρχ. Γ, 730 Λολλ. Ρ'ναντ, 20.508 δόν Λ β«4 ΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ βολλ. τό 1968 Ι ΤΗΣ ΕΣΣΟ- ΙΙΑΠΠΑΣ Ή ίδρι.σ,ς Έταιρεία; Άμοιβαί ΔΙΑ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΝ όν Κεφάλαιον υπό τής ΕΤΒΑ.— Ή έταιρία "Εβοο - Πάππας άνέ- Είς την «Εφημερίδα τής Κν- λαβε την υποχρέωσιν νά δινλίβΐ ί,ρρνήσεω;» (τεν/ος Α', άρ. 131) επί πλέον ποσότητα άργοί καταστατικόν τής Έθνικής Τραπέ οικήν Αγοράν. Τα ανωτέρω « .ής Επενδύσεων Βιομηχανικώς Ά βλεπει πρόσφατος κυρωθεκτα διά ναπτνξεως (ΕΤΕΒΑ), διά την Ι- Ν. Δ. σύμβασις μεταξύ τοδ Δη- δρνσιν εται,ρείας άμοκβαίου κεΦα- μοσίου καί τής έταιρείας μέχΡ'? '·"ι"Χ' ήτου καταστή δυνατή ή ίπέκτασις Ως γν,,νστόν, ή ΕΤΕΒΑ 0ά Οί τηΡ κρητικού δ.νλιοτηΐίου, τού 4· εις^λειτουργίαν την νέαν έται- ποίον την έκμετ,ίλλενσιν ?χ?· άν«- ιαν εντος τού ΰ θ ση ρειαν εντο; τοΰ προσεχοΰ; φθινο- ;.άβε. ό κ. Νιάρχος.
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΗΕΙίΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ :
ΙΥΓΓΡΑγ1πΑΤΑ_ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τού συνεργάτου ,Μΐς χ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΛΗ
Τί λέγει ή άδιάψενστος Ιστορία
ΐ ικ τοο .τυυηγυνμιΐνυυ)
■Εκείθεν τό γράμμμα τής έ,ξο-
ρίιις, εντεύθεν τύ δυγμα. της αρ-
καί >') χεί» ϋπέχεται τού
γραψέως, και ό άγιο; ά-
' καί γίνβται .-η·οετοΰ
δώρον άνήρ η-αεβής, <>ασιλε>«
θραβύν σοκτρονίζοντος' τί τούτων
'νδιχώτεοον ή ταχύτερον;
ΕΡΜΗΝ ΕΙ Α
Καί τί χρειά;εται ν' άναφ+ρω
τα λόγια έκείνα, Λθύ μέ τόση φιλιο-
οοττνα είπε στόν ίκισιληα, έπειδή
ζατά κάποιο τρόπο εΐχε έχκλησια-
,ΐθίι καί .107.1 μαζι μας, καί άφοΰ
μ.τφ!ε στό δια,κονιν.ό, είχε (,οή
«εί την συνάντησι καϊ συομιλία
.ιού τόσο καιρό ποοσπαθούσε νά ε¬
πιτύχη; Τί άλλο, παρά θεϊκες φω-
νρς ήσα'ν ί'κεϊνες ποϋ άκοΐ'σθηκαν
οτούς σννοδοϋς τού βααΐΛηά και
χαϊ σ' έμάς -τού είχαμε μπή μα-
ζι τους. Ή οννάτησι αυτή εγινε
ή άττετηρία καί τό πιοώτο περ·ιστα-
τικό γιά νά φέρεται μέ π-ερισσότε-
μο άνθροΛΐσμό άπέναντί μας ό
(χΐοιληάς. Τό κέρδος .τού είχαμε
άπ' αυτή, έξαττάνισε σάν κάποιο
οέμα τό περιβσότεοο μεφος τής
•ότε ένοχλητική; άπειλής.
βά σάς πώ καϊ κάτι άλλο, πού
οέν εχει λιγώτεοη σημασία άπ'
ύσα εΤ.τα. τΗταν ή έ.τοχή που ύ-
πεοίαχναν οί ποτηοοί (οί Άρεια-
νοί) καί εΐχε έπίκυοωθή ή έξορία.
τού άνδοός, καί δλ.α ήσαν έ'τοιμ,α
γΓ αυτή. Είχε νι-κτώσει, τό άμάξι
ήταν εύποεπισμένο, χαρούμενοι
ηοαν ρκείνοι πσύ μάς μισοΰσαν
χαΐ στενοχΐικρημρνοι οί εύσεβεϊς,
εμείς δέ, συγκεντρί>>μένοι γι>οτο
άπό τόν π,ρόθυμο όδουτόρο' δλα
τ' άλλα ήσαν γεμάτα. άπό τα &ει-
νά τίίς καλής οότής άτιμίας. "Ε-
.τειτα ομί'ΐς τί εγινε; Άκύρωσϊ
την έξορία αυτή ό θεός' δ.-τ<·)ς τα .ταληά χρόνια είχε τιμο>.ρήσει τα
,τριοτότοκα ,ταιδιά τής Αιγυπτου,
γιά την σκληρότητά της άπεναν-
τι τού Ίσοαήλ, ί-'τσι καί τώρα πρό
β(κιλε μέ Λρρ<οστεια τό παιδί τοΰ 6ασιληά. Καί μέ πόση ταχύττντα νομίζετε πώς εγινε ή άκ.ύριοοι; 'Α,ιό τό έ"να μέρος ήταν τό χα,ρ- τ'ι τής έξορίας ποίι είχε ΰπογρά- ψ£ΐ, άτύ τό άλλο ή εννοιαι τής άρρώστιας πού τύν 6ν«ΐάνιζρ, καί ιιπροστά σ' αύτ ή ύπαναχώρησ"ε τ ό χέρι τού πονηροΰ γο/ιφιά καί ξανα- πώθηκε ο αγιος· καί άνδρας εύσε- Ίής εγινε δωοο ,τνρετοΰ πού σο>-
ψοόνισε τόν θοαχτύ βασιληά. Ποιό
άλλο είναι νοΐμιμώτερο καί ταιχύ-
τερο Απ' αύτά;
ΚΕΙΜΕΝΟ
Τα δέ τούτων εξής. "Εκαμνεν ό
παίς τώ βασιλεί. καί πονήρως εΐ-
'ϋ τού σώματος· σννέκαμνε δέ ό
■τ«τι)Ρ· Καί τί γάρ, ή πατήρ; Παν
ΤΛχόθεν ζητων έπικθ>ρίαν τίό
.τά'θρι, ν.αί Ιατρών τ»ύς άρί«ττονς
ί*λεγόμενος, καΐ λααΐς προ«κ.εί-
μενος, εΐπερ άλλοτε ποτε, καϊ κα-
τά γής· ρςκΗμμένος. Ποιεί γάρ καί
6«οιλέας ταπεΊιοΰς παβος, καί
θαιιμοβτόν οίτ&έν. έίΐεί καί Δα'6ίδ
.ιρότε{Κ)ν ταύτό επί τω παιδί πε-
πονθώς άναγέΎρππτοα. Ώς δ' οΰ-
ίΐίν εύρισκεν οΰδαμόθεν τοΰ κ«.κοΰ
φάρμακον, επί την πίστιν τοϋ άν-
δοός καταφρύγει, καί δι' έαυτοΰ
μιν οί% είσκαλεϊ τό τής ΐδρεωςύ-
πόγειον οίσχν'νόμενος, έτέροις δέ
την πρεσβείαν ιπιτρέπει των οί-
κειοτάτων έαυτφ καί φιλτάτιον.
Καί δς παρήν, ί)υδέν άναδύς, ού¬
δε τοΰ καιροΰ ν.ατεξαΛαο-τάς, ώσ¬
περ δλλος τις, καί ομού τή π'αρου-
πία, ν Τ(- ^,
τίμω ΰδατι συνεκεραοΕν, ομού τε
τοντοΛ· είσκαλέσας καί τοίς έτερο-
δόξοις .-τκττεικΐας, ν.αν ύγιείας τυ¬
χών ό παίς τοϋ πατρός χεοσίου
ά-τεσώθη. Καί τουτο
παρά των τηνικαΰτα
καί κοι.ωνοΰντων τοΰ :
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Καί τα γεγονότα έξελίχθηκαν
ώς εξής. ΤΗταν άορωτττο καί ύπό-
ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ
ΕΤΟΥΡΚΟΦΩΝΗΣΕΝ Η ΚΑΠΠΑΔΟΚΐΑ
ϊοδ κ. ΕΜΜΑΝΟΤΗΛ Ι. ΤΣΑ ΛΙΚΟΓΛΟΤ
επιστεύετο
παρόντων
τό πά) δι τοΰ 6ασιληά, κ«ί
μαζΐ μ έ αύτ ό ΰπόφερε καί ό πά-
τερας. Καί τί 6'λλ.ο μποροΰσε νά
κάνη σάν πατρ,ηας ποΰ ήτα-ν; Ζή-
ττ>σε βοηθεία άπύ π«ντοΰ γιά την
ά^ρώστια, διάλεξε τοΰς καλύτε-
ρους γιατρούς, πήρε μερος σέ πα-
ραικλήοεις περισσότε^ο άπό κόβε
(ΐλλη φορά, καϊ μάλιστα καταγής
ρινιμέ·"ος' καί δεν πρέ.τει νά φα¬
νή παράξενο σέ κωνί-να αντό, γιατί
τα βάσανα κάμνουν τα.τεινούς γ,ηί
τού; βασιληάδες «κάμη, καί εΤναι
γοαμμένο πώ; καί ό Δα·6ίδ τό Γδιο
επαθε γιά τό παιδί τοί'. "Οτα'ν ο-
μ<ος δέν μπόρεσε νά βρή φάρμακο Από ,τοιιθενά γιά την θεραπεία τού κί/κοΰ, τότε άναγκάσθηκε νά κα- ταίΐΰγη στήν πίστι τοΰ Ανδοός' καί δέν τόν πο<,<τκάλεσε ό Γδιος, έΌτειδή ντρε.τόταν την .τροηγονμί- νη {·π.αί.σχυντη σι·μ.-τερισ;αρά τοτ', άλλ' άνά&εσε την μεσολάβησι σέ μερικοΰς άπό τούς ,τολϋ γνο>(Τΐο{>ς
καί φόλονς τού. Καί ό Βασίλειος
παρουσιάσθη*^ ,νο>ρίς; νά μνησικα-
κήση, γιά τα π,εσασμένα, ουτε καί
νά διαμαρτυρηθή, δποις θά εκαμνε
ενας άλλος στή θέσι. τού, κ.αί μό-
λις -ταροιισιάσ'θηκε, εγινε καλ.ύτε-
οη ή άροώστεια καί χοηστότερος
στήν πίστι ό .-κιτέρας. Καί εάν
δέν μ,πόρεισε (ό πατρρας) ν' άνα-
μίξη τό άλμυρό νεοό μέ τό πόσιμο,
έ.τειδή, έτερόδοςος αύτός είχρ
πηοίτκιαλρσ'ει τόν όρθόδοξο, τό ά-
ποτέλΓσμα ήταν ότι, ργινε καλνά
τό παιδί καί σώθηκε μέ την βοη¬
θεία τοΰ Λα,τέρα το»». Σ' αντό πί-
στευαν καί δσοι ήσαν παοόντες
την ήμέοα εκείνη καί ίΓχαν λάβει
μέοος <ττό πά&ος της άρρίίκττειας... ΣΧΟΛΤΑ 1. «επεΐ καί ΔαΛίδ πιοότερον ταύτό .τεπονθώς επί τφ π«ιδί ά- ναγε·γοίΐπται». Στό έδα<ρ. 15 κ·εψ. ι IV ταΓι διβλίου των Βασιλέων Β', άναφέρϊται «τι ό Δα6ί)δ, ο- τΐιΐν αρρώστηΐτε τ ό παιδί πού εΐ- χΐ άποκτήσει άπό τήιν Βητ<τα<5εέ (γν*ναίκα τοΰ Λλλοτρ χετταίου δοί'λοΐ' τού Οΰοία), ήταν άπαρη- ■γόρητος. Μρρα - νύχτα ίμενρ κον- τά <ττό κρε&6άτι τοΰ παιδιοΰ τού, νηστεν'οντας «αί παιρακαλώντας τόν θεό γιά νά τόν γλυτώση. (Σινεχίξεται) Γ'. Ο δέ Χάμμερ λέγει μέ καυστι κήν είρωνειαν: «Πρός κορεσμόν αισχρών έπι- θυμιών ό βεΖίρης (Άλη πασάς Βαγιο^ητ τοϋ Β') έθελχθη υπό τών πολλών χριστιανών νέων, οϋς μετεχειρίΖετο άπό τούδε ού μόνον ώς νεοσυλλέκτους τών γενιτσάρων (άτΖεμογλόν), άλλά τούς έΕ αυτών διαφέροντας τή ώραιότητι καί εύφυία ώς παϊδας (ίτσογλάν) έν τή έσωτερική ύ- πηρεσία τής αύλής. Εντεύθεν δέ προήγοντο είς κτήσεις πλούσιον τιμαρίων καί τών πρώτων άΕιω- μάτων τοϋ στρατού καί τής πολι- τείας. Ούτως είσέφρησεν είς την όθωμανικήν έπικράτειαν ή παρά φύσιν άσιατική διαφθορά τών ή- θών. . . έπενέμετο δέ μετά το¬ σαύτης άκολασίας έκ τοϋ παρα- δείγματος τών σουλτάνων καί 6ε Ζιρών, ώς καί έκ τοϋ τών νομο- μαθών, ώστε εγένετο τό κύριον έλάττωμα τής αύλής, τοϋ στρα- !ΙΚ0ΟΕΔ<, ΕΙ! ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΤΗ! ΟίϋΑΑΟΝΙΚΗ! Κατά την γενομένην κλήρωσιν ( των οικόπεδον είς τούς πρόσφυ- ' γας δικαιούχσΐ'ς ά-ΐοκαταστάσεο)ς θεσ) νίκης παρουσία τοΰ υπουρ γοθ Κοιν. "Γπηρεσιών κ. Δουβα- λοπουλσυ προσεφώνπσε τούς έπι- οήμονς δ κ. Κλεάνθης Άσλ.ανί- 6ης, ειπών τα εξής: Παναγιώτατε, Έξοχώτατε Κε 'Τπονργέ Κοινο)νίκων 'Τπηρεσιών, Στρατηγέ μόν, Κε Νομάρχα, Κε Λήμαΐρχε, Κε Διοικητά τής Έλλη- νιχης Χωρος-νλαν.ής, Κυρίες καί Κΰριοι, Εύχαομστώ τύν "Τψιστον διότι ίΐ; εμέ έλαχεν ό κλήρος νά Σάς ΐ'.τοδεχθώ καί νά Σάς καλοσωφί- 0(11 έκ μέρονς τών συνάδελφον μου "ι'ι τών οΐκογενειών τιον, τών άνα έπ' ένοικίω προσ- θεσσαλονι'κης. Μισός αίώνας περασε Από την Μοιραίαν καταστροφήν τού 1922 ί1·; ιιας έξερίζωμε' Από την γε- νϊΤΐΐράν μας, μάς έφερεν ίίμως τής Μητρός Πατρίδος, κακόν Ααιγες καλοϋ. ΊΙ έκείΆη σνμφορά σννετέλε- <* στήν δημιονογί'ί τή; σημερινής ■Όάγματι μ,εγάλης Ελλάδος τοΰ ■Τνπίμητος ή όποία μ,έ την <ττοο- Υ*Ιν καί τολ' άοκινον μόχθον τοΰ Έ **Χ"ΐτάτου Πρωθυπουργόν μας ™* Γεώργιον Παπαδοπούλου, ""ν «νταξάον σννεογατών του *'! την σιιμπαράστασιν τοΰ Έλλη- νΐ)>Λθ Στρατοϋ καί Λαοϋ μάς ε-
"ΊΜΐούργησε καί έχαλνβδοσε την
"ΊΜ-Ηριιήν ήν(·>μρνην Έλλάδα ή-
Τ|5 γράφει πάλιν νέες χονσές σε-
I***;
τής Ίστορίας τη; καί σνντε-
'Ρ' *·- την Αγάπην καί είοήνενσιν
τής Ανθρωπότητος,
-τό τής ημέρας τής καταστρο
««; καί τής Αφίξεώς μας είς
Ελευθέραν Έλλάδα ξοΰμε τύ
τή; στεγάσεο'); μας. Αί
?ρνήσει; νπήσχον
1(1 Μ.Κ στεγαστικήν άποκατάστα
• ιιΛε.ιοτρ ("μπις την έπραγματο
■■">ι»Κταν. Ή Έθνική Έπα'ναστα-
!""! Κυβέονησί; μα; είοε τό Από-
'1(Τ·'ρμητι'ση τύ μαιρτνριόν μας.
Όλόκληρο; ό ΠροσφΛ·γικός κό'
^π: ηνχηριβτεί θερμώς την Έθνι-
'ΐν Κι«6ρονησιν καί ΐδιαιτρρο»; τό-
•ν τον "Γϊτονργόν Βοοείου Έλ-
"5 Κον Πάτραν, όστις ώς
ο; Κοινοινικών 'Τπηρεσι-
τό παρρλθύν έπρογραιιμά
την Αποκατάστασιν μας, ό-
:«1 τόν ντ"· Έ^οχώτπτον 'Υ-
ν Κολ· Λοι>6αλόποι·λον, ίίσ-
τήν εφαρμογήν τοΰ
.-τρογράιμματος τ< ύτου, ό δέ δξιος Διεΐ'θυντής τοΰ Κρντρου Κοινιο νίκης Πολιτικής Θεσσαλονίκης με τα τών σΐΛ'ρργατων τού έργασθέν τας φιλοτ,Ίμτος καί έντατικώς ε- δοκταν «έ δλοτ'ς μας την χαράν τής σημερινάς ωραίας ημέρας. Τελειώνον-τας ευχομαι έκ μέ- ρους δ>χ»ν των προσφύγωΛ' ίί.τως
ή "Τι(Μ<ττος χαιρίΐίη είς τάν Έ|ο- ■/ώτατον Κον Πρ<οθιαοι«ργόν καί τοϋς έκλεκτούς οτ»νεογάτας τού ί>-
γείαν, χαράν καί δννα,μιν έ.τ' Λ-
ναθώ τής φιλτάτης Πατρίδος.
τοϋ καί τοΰ λαοϋ, καί τό κρότι·
στον έφόδιον τοϋ κτήσασθαι τι¬
μάς καί πλούτη, ούχι δέ σπανίως
καί κυρία αίτία τών πρός τούς |
χριστιανούς πολέμων, ών ή λεία ]
έσκάπει άναπληρώσαι τάς άραιου
μένας τάξεις τών νεοσυλλέκτων
καί παίδων διά νέας ηροοθήκης
δυνάμεως καί ήδονών... άλλ'
εκτός ολίγων, οί παϊδες έμενον
δνδρες... Έκ τών τοιούτων
σχολείων εξήλθον οί μέγιστοι αν
δρες τής όθωμανικής αύτοκρατο-
ρϊας».
Διττός λοιπόν ήτο ό άντικειμε
νίκας σκοπός τής μεταφορός τών
νεοσυλλέκτων είς την πρωτεύου¬
σαν καί τής παρουσιάσεως αυτών
ενώπιον τού σουλτάνου. Άλλ'
εκεϊνο τό οποίον πρέπει νά ύπο-
γραμμισθή είναι, ότι ό Σινά/ με
τεφέρθη είς την Κωνσταντινούπο
λιν, ώς όνεφέρθη ήδη, μέ τα
παιδία τοϋ παιδομαίϊώματος τής
Καραμανίας καί τής χώρας τών
Έλλήνων. Τούτο δέ σημαίνει,
κατ' εμέ, ότι ό Σινάν καί τα
παιδία τών Άλβανών, Σλάβων,
Οϋγγρων, Γερμανών, Άρμενίων
καί λοιπών, άλλά μέ τα παιδία τής
χώρας τών Έλλήνων, έπειδή ή¬
σαν όμόγλωσσοι καί εθεωρούντο
όμαίμονες, ήτοι Ρούμ.
Ήτο φυσικόν, έπειδή οί νεο-
ούλλεκτοι δέν' έγνώριΖοι/ ■ την
τουρκικήν, νά χωριοθοϋν είς όμά
δας συμφώνως πρός την φυλετι
κήν των καταγωγήν καί την μη-
τρικήν των γλώσσαν. Ασφαλώς
δέ επί κεφαλής έκάστης ομάδος
•ών νεοσυλλέκτων έτοποθετεϊτ'-
διερμηνεύς. Πιστεύω ότι, εάν τα
παιδία τής Καραμανίας καί ό Σι¬
νάν δέν ήσαν ελληνόγλωσσοι, ού
δείς λόγος υπήρχεν αναμίεεως
αυτών μέ τα παιδία τής χώρας
τών Έλλήνων.
Ό Σινάν δέν έπελέγη παρά
τού σουλτάνου κα'ι κατετάγη είς
την κατηγορίαν τών ύποψηφίων
γενιτσάρων.
Κατά τούς ύπολογισμούς τοϋ
Κονιαλί, επί όκτώ περίπου έτη
παρέμεινε πλησίον Τούρκου τινός,
διά νά μάθη την τουρκικήν καί
τα ήθη καί εθιμα τοϋ τουρκομω-
αμεθανιομοΰ. Έν συνεχεία δέ, ά
φού παρέμεινεν είς την έστίαν
των άρχαρίων παιδιών επί έτερα
όκτω ϋτη, εγινε γενίτσαρος
Επί εϊκοσι κα'ι έΕ έτη έλαβεν
ΠΡΟΣ ΤΟΤΣ
ΦΙΛΛΧΘΡΩΙΙΟΥ2
Ό Σύλογος Φίλω'ν των Τυ-
φλών ΕΙρ. Λασκαοίδου, ίίστις 'ιδρύ
θη διά νά προστατεύση τα τντρλά
καρίτσια νχιί εξουδετερώση την
έ-ιμιτεάιν, παρεχοντας στίγην,
τροφήν, άγάπη καί στοργήν άλ
λά καί έκιμάθηβι χρηο-.'μων έφοδί-
(ι»ν διά τόν ΑγΛνα τής ϊωής καί
τής σκληοάς 'ιιοπάλης, Λ--ΐενθύ-
λρι τάς ριΊγνώιΐονας ίΐ'ΐχαριστίας
τού πρός ό'λους τοΰς (ριλ.ανθρώ-
π<·ι·ς διά την αυθόρμητον ανμπα- ράίττασίν των κ/ά την ηθικήν καί ΰλικήν (Ιοηθριάν το>ν είς την έκ-
πλήρικσιν τής μργάλη; άπηστολής
τοτ·.
ΊΙ Πρόεδρος
Χριστόα Μαογαρίτη
Ό Γρν. Γοαιιματεΰς
Εΰάγγρλος Άνεροί>(της
%
ΛΧΕΙΤίΡΣΙΣ
ΛΑΣΚΑΡΙΛΕΙΟΤ
Ϊ'ΓΈΓΗ Σ
'Εργολήπται έ.τίθυμ-οΰτ£ς νά
Ανβλάίίονν έργολΛθικΛς τήΛ' Α¬
νέγερσιν εί; Άμ<ιΐ20)'·σιον τής Λ(ΐ- σκαριδείου Στργης καί τής Σχο- λής Έκπαιδει'ισρΐ'>ς Λ.τόρ<ον τυ- ((λών κοραοί&(ΐ)ν .ταρακα'λοΰνται δ πως γνοιρίσουν τουτο εΓτε έγγβά- ίριος είτε τηλρο;(ονικοις είς Σύλ¬ λογον Φίλων Τυφλών Ειρ. Λα- οκίΐοίοοι» Λ. Λασν.αρίδοΐ' 120 Καλ λιθέα Αθήνας τηλ. 9«0..")68 ώραι 7.30 — 8.30 π.μ. καί 4—5 μ.μ- ώστε νά λάδονν γνώσιν σχρδίων διακηρι'>£ρπ)ς κλπ.
Δ1ΚΗΤΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
Μ1ΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Κ.τ(.<ιΓ^νου 111 — Τηλ. 477.7Ϊ' ΠΚΙΡΑΙΕΤΙ' Σιιικοάτκνς 3ΰ, Αθήναι υπό την ίδιότητα αυτήν μέρος είς διαφόρους μάχας, έν τέλει δέ προ σελήφθη είς την άρχιτεκτονικήν υπηρεσίαν τοϋ σουλτάνου ώς άρ· χιτέκτων καί τό έτος 944 τής Έ γίρας (1537) εγινε «σέρ μιμαρα- νί χασσά», ήτοι άρχηγός τών άρ χιτεκτόνων τοϋ σουλτάνου ή τής σουλτανικής άρχιτεκτονικής ύπη ρεσιας, παραμείνας είς τό ϋπα- τον έκεϊνο άΕίωμα επί πεντήκον¬ τα καί δύο έτη, ήτοι μέχρι τοϋ θανάτου τού, τό 1587 - 1588. Ό καθηγητής Αχμέτ Ρεφίκ βέ ής δέν ήρκέσθη είς τα προμνη μονευθέντα έργα τού Σαί περί Σι νόν, άλλά συνεχίζων τάς σχετι¬ κάς ερεύνας είς τα άρχεϊα τής Όθωμανικής Αύτοκρατορίας έφε¬ ρεν ε·'ς φώς λίαν σπουδσϊα ίστο- ρικά έγγραφα περί τής ταυτότη- τος καί τής ελληνικήν καταγωγής τού. Παραθέτω δ' ενταύθα τούς έπομένος έΕ αυτών σουλτανικούς όρισμούς: Α'. ΟΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΕ ΡΟΔΙΚΗΝ ΤΟΥ ΑΚ ΝΤΑΓ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΧΟΥΣΕΤΝ ΤΣΑ- ΒΟΥΣ. Συμφώνως πρός τό φερμάνι μου, οί ραγιάδες τής Καισαρείας έμελλε νά έΕορισθοϋν είς την Κύπρον. Ό μέχρι τούδε άρχηγός τών άρχιτεκτόνων μου δι' άποστα λείσης τού αίτεϊται την άπαλλα- γήν άπό την έΕορίαν είς Κύπρον τών κατοίκων τοϋ χωρίου Άγιρ- νάς, ένθα ούτος κατώκει, ώς καί τών χριστιανών συγγενών τού Σα ρίογλου «Ντουγκεντσί», κατοίκου τοϋ χωρίου «Κιτοί ΜπουρουνκουΖ» «Ούλίσε» καϊ "Κούντνιοόν», κα¬ τοίκων τοϋ χωρίου «Ούσκιουμ- ποϋ». Διατάσσω όπως, άμα τή λή ψει τοΰ παρόντος μου, οί κάτοι- κοι τοϋ χωρίου ένθα ό α ι τών κα· τωκει πρότερον, ώς καί οί προ- μνημονευθέντες συγγενεϊς τού, διαγραφοϋν άπό την σχετικήν κα¬ τάστασιν, άν τυχόν ήδη κατεχω- ρήθησαν είς αυτήν, φροντίσετε δέ νά μή ύποστοϋν ούτοι κατα- πίεσιν ή βασανισθοϋν ώς έΕορι- στέοι. Άφοΰ καταχωρήσετε τόν ιερόν μου τούτον όρισμόν είς τόν άπόρρητον κώδικα, παραδώσατε αυτόν είς χειρός των. Ό όρισμός ούτος έΕεδόθη υ¬ πό ήμερομηνίαν 17 ΡαμαΖάν 981 (10 Ίανουαρίθυ 1574), ό δέ Κό νιαλι άναφέρει ότι είς τό άνω μέ ρος αύτοΰ ύπάρχει ή σημείωσις: -Παρεδόθη είς τόν δικαιοϋχον μά οτορα Μεχμέτ». Ό Μεχμέτ ούτος ήτο προφανώς άπεσταλμένος τοϋ Σινάν. Μετά την αλωσΐν τής Κύπρου, γράφει ό συγγραφεύς, διέταΕεν ό Σελίμ Β' όπως οί φιλέριδες, οί άμετανόητοι κακοποιοί καί οί έ- πιβλαβεϊς τύποι τής Άνατολής, ώς καί οί χριστιανοί τής Σατρα- πείας ή Γενικής Διοικήσεως τής Καραμανίας, έΕορισθοϋν είς την κατακτηθεϊσαν μεγαλόνησον Συμ φώνως δέ πρός τόν ανωτέρω σουλτανικόν όρισμόν, ό Σινάν εί χε Ζητήσει την άπαλλαγήν τών κατοίκων τοϋ χωρίου τού Άγιρ νάς καί τριών συγγενών τού, κα Γθίκων δύο άλλων χωρίων τής περιοχής, τοϋ «Κιτσί ΜπουνκούΖ" καί τοϋ «Ούσκουμπού». ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΙ ΑίΙΓΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΗΜΒΟΪΛΙΐϊ Την μΓσημΰρίαν τής παρελ'θού- οης ΙΙέμπτης ο,·νήλ0ε τό Κεντρι¬ κόν Συμβούλιον Στεγάσεως και ί/.αβε τάς εξής άποψάσιεις: — Τροποαοιησις πρού.τολογι- σμοΰ έσύδιον καί έξόδοη· τοΰ γκχ- (,'ά τή Τραπέ'ζη τής Έ/^/.άδος λ) σμοΰ άποκαταστάσειυς Άστών Ιΐροσφΰγοιν (Μετακτοραί άπό Κεφ. είς Κεφάλαιον). Εγκρισις ατ«ςήο;ιι>ς όςιίου πι-
τοΰ προγράμματος αιτο-
στεγάσριος .τροσφύγων έτών 19711
—1972 κατά .νρχμ. 20-000.000
Εγκρισις Λΐστώσεω; δρχμ.
ί'0.000 διά δίΐ.ιάνας γραίρική; ν-
λ»|ς κα* έκτν.-τώσρίος ίντίνηον ίαό
τοΰ Κέντροτι Κοινιυνικής ΙΙαλιτι-
κής θεσ)νίκης.
Εγκ.οισις πι-οίτώσεως δρχμ. 7.
(»00 διά την καιαοολήν οίκονομι-
/.ής ίνι-σχνσβοι; εί; μεμονιυμένον
μ'ή δικαιοϋχον ο'ικκτμοΰ ΛΑΜ1111
Κ. 52 (λόγίϋ κατεδαφίσειος τοϋ
"Εγκρισις πιστώσεος δοχμ.
,',Ο.ΟΟΟ διά δαπάνας όροθετήσεοις
υπό ΣνρργΗΐ'ΐν Τεχνικών 155
ΧΙΙΤΟΤΧΤΑΙ
Διά τό έν Άμαοοι<βίω Οίκοτρο- ι(·ρΐον Συλλόγου Φίλ.ιιιν των Τν- φλιον Εϊο. Αασκαρίδου πρός προ- οτασίαν τών τΐΗρλών κΛθ'τσιών ιιας θά ήθελεν είτε μοναχάς ίπι- θυμονσας νά .τροσφροουν τάς χρκττιανικάς υπηρεσίας τιον είς τα ττ'ΐτ'λά μα; καί γι»ν·αίκα γν<ορί- ϊουσην οίκοκυρικα καί μ^ίγειρικήιν (Ι,τηλλαγμένην οικογενειακήν υ¬ ποχρεώσεων διά νά εργασθή είς <ιΓτό ρσωτερτκή. Γράψατρ. Λ. Λαισκαρίδου 120, Καλλιθέα Αθήνας Οικόπεδον διαιφόρον Στ·νοικι- Γ.μών Θεσσαλ.ονίκης. "Εγκρισις δρχμ. 523417 διά Ιον Συγκριτικόν πίνακα εργασι¬ ών ΐ.τισν.ενής Γεραντικής Στέ- γης Κάρρα. "Εγκρισις πιστώσεως δρχμ. 4. 500 δι' εγκατάστασιν μιάς κτ·- ρίας τηλειτιονικής συσκευης είς Γεροντική Στέγην Μελ^σοίων. "Εγκιρισις στ',μπληροκίιατικής πι (Ττώσεως δρχμ. 400.00Ο διά την ίξόφλησιν τής υπό τής ΣΤΚΕΑ τεδαίτίσρως .τροβ<τυγ. .ταρά.τη νμα Κοτ«ντοι<ριώτη — Δουργον- τίον. "Εγκρισις πιστώσρίος δρχ. 10· 000 διά πληρωυήν μισθοδοσίας Α.τό 1—Κ—1971 ί·,τ)λοι· έ.τί οιμ·- Γιάσει τοΰ Ν.Λ. 4176)61. "Εγκρισις πιστώσε(ος δρχ. 60. 000 δι' αγοράν εκτάσεως είς Κ Λ Ι'ΥΣΤΟΧ Αναγκαιοΰβης δι' εφαρ¬ μογήν στεγ. ποογράιιματος 1Π70 —1972. "Εγκρισις εςχχιςιμογής στεγαστι· κου ποογράιιιιατο;, πρός Απο¬ κατάστασιν οικογένειαν, δια- ΓηοιητιΤμ' υπό Ανθυγιεινάς βΐ'νθή- κας είς "Αρταν. ΑΙ ΕΚΛΗΛΩΣΕΤΣ ΤΩΝ ίΙΠΕΙΡΩΤΩΝ Έπ' ρΐικαιρία τοΰ 2ου Παγκο¬ σμίου Πανη.τεΐιοωτικοΰ Συνεδρί- ου, θέλει τελεσθή παρά τής Όρ- γαν<ι)τικ|ης 'Ε.τιτΐροΙπΐής 'Ελλά'δοζ όο£ο·λογία είς το·.· Μητροπολιτικόν λ «όν Αθηνών, την 18ην Ιουλί¬ ου 1971, τνιέρί(.ν ΚτΗΐιακην. θά έ· παν.ολοι<θήίτη ρν πομΛή μετάβα¬ σις είς τό ΜνημεΓον τοΰ Αγνώ¬ στου Στρατιώτου, δπου θά κατα¬ τεθή στέφανος υπό τής Πανη.τει- 1'ί'ντι.κής Όμοσ,τονδίας Άμερι- νής — Καναδίΐ. Ή άγαπημίνη τού έλληνικοΰ κοι νόν. ΧΟΥΛΙΑ ΚΟΤΣΓΙΓΙΤ ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟϊ" ΤΑ ΒΓΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ _ ι ..•θέλει νά έλθη στήν Έλλ/Ιδα «Φέτος τύ καλοκΐιίρι θά ερθιο κοντά τους ποοσπ<«θώ κι' έγώ νά όπωσδήποτε στήν Έλλάδα», ιδή- μάθο Έ?.ληνικά, είναι ίίμ^'ί λαυσε ή Έθνική Στάρ τής Τουο.- λη γλώσσα. | — Στίς ταινίες σας τε ή ϊδια; Ναΐ, τοαγουδώ &μως μόνον στίς τ»ινίες μου. Ποία θεωοεϊτε κίΐλλίτεοή σας Τ(ΐινία; Καλλίτερή μόν ταινία άν«μφι- σΐίήτητα είναι ή «Γυναίκα ποτέ Λέν ξεχνάν, άπύ τίς ταιιίες μου όίκος ξεχώρισα καί την Ή δμορΐ|:η καί άγαπηιμένη στό έλ- ληνικό κοινό Χούλια Κότσγιγιτ ϋ- πως τή,ν σι·νέλαβ- ό φακός σ' ενα διάλλειιια τοΰ γυρίοματος τής τρ- λευταίας της ΐίΐινίίΐς κίας καί ,τολϋ Αγα.τΓ,μρνη ρίς τοΰς "Ελλττνας Χυΰλια Κότσγιγιτ. Καί συνεχίζει: «Θά τακτο.τοιη- σ«< τίς δουλειές μου στήν Τουρκία καί θά ερθω στήν Έλλάδα 'ά ξε- κουοαστώ. Θά έαισκεφθώ πολλ.ά νησιά καί θά άπολαΰσω την Έλ.- ΡΠΆΣ ΜΗΛΙίΙΡΗ, «ΤΟ 1ΙΟΡ- ΤΡΑΙΤΟ ΤΗΣ ΚΤΡΙΑΣ», ,τοι ήματα, Άθήνα 1970, έκδόσεις «Ίωλκός», έςώφυλλο άπό τόν Βαβιλ,ειάδη, σελ. 77: ληνική θάλασσα». — Θά γυρίοετε Έλλάδα; ταινία στήν — 'Έχο) πολλές :ΐΐ5οτάσεις Λπό "Ελλττνκς .παραγιογονς. Τ(ί>ρα που
θά έ'οθο) στήν Έλ.)Λδη θά συζητή
σοι μνάγεται τυ
ΛΟημα τοΰ βιΛλίου. «Παρ(ΐπλάνηοη»
είναι οί βιώσεις των1 π.ρώτο3ν νειά-
των, οί έριοτικές λαχτάρες, τα σ
απαντημ·αιτα μέ τόν άγαπημένο, οί
άμοιβαίες χαρές καί κατανοήσεις·
Σ τύ κάτω κάτιυ ν «πιεριπλΛ.νηση»
μέσα στύ δάσος των ψυχικών δια-
, .·ενα·τ·, των ανΐιφατικων ΓΛν»,< Χανουα,σα» Γ,ταν ενας οολος πού ίπΛυμ,ων, οτύν χώρο των Απογοη- ' τεύσεων καί ί/^νδων πού διαρθρώ- νοΐΎ τα νειάτα. Ή «περιπλάνηση» περ,ιέχει ποιήματα έριοτικά, τόνους άγάτης, άλλά καί δύο ποιήματα άφΐΐρωμένα στήν έγγονή, Μαργα- ρίτα καί στή ■ννφη, τής ποιήτριας. ! «Χόες» (στούς νεκρούς), τύ δεύ- ' τερο μέρος, είναι ή άναπόληση ά- 1 γαπημένυ>ν νεκριον, τού Αδελφόν,
τής αδελφής, ή πένθιμη «σνιμφω-
1 νία» πού τανίζει ό χαμός τους.
νά ερθο) όπωσδήιπο'τε στήν , Τό τρίτο μέρος «Στάση» πιάνει
Έλλ.ά&α, φετος τύ καλοκαΐρι», έκ ^9 σελίθες καί είναι τύ μεγαλύτε-
μυστηρεΰεται ή Χούλια Κότσγιγιτ 0°· Στάση είναι τό καταστάλαγμα
στήν Έλληνίδα φιλή της.
σέ σταθερό ρυ&μό ζωής, τό στά-
σιμο, σταμάτημα, δν τό σνγκρί-
(ΐγάπησα πολΰ. νει3
V*
την περιπέτεια καί την κί-
Είσθε παντρειενη; νΓισιΊ των ^ειάτων. Άλλά κα'ι αύ-
Χαί, καί έ'χο καί ενα κορι- τΜ τιΊ «στάση» τή διατάοαξαν πε-
-,σάκι πού τό :.ί»τρει'·ο>. Άγαπώ 0ιστ«τικά σΐ'μπτιυσιακά μέν, άλλά
,τολϋ την ήσυχη καί οίκογρλεια- θλιβροά «άποκαλυπτικά» στή στοι-
θέ'λω πολϋ νά γι-ρίσο ταΛ'ία στήν κή ζοή. Καλέ-ς οί δόξες, κα- ΖΡιακή ώμότητα καί άγριάδα τους
Έλλά&α, γιατί άγαπώ την Έλλά- ;ές οί έπιτ·χίες Αλλά πάν<ο Απ' <<Δρκέμβρης 1944>;, τα δεκεμβρια-
δα καί τούς "Ελληνες. ό'λα ή οίκογένειά μόν. !να>· Κατο··Γΐν την διάνθισαν τα-
— Μιλάτε Έλληνικά; Ι Έδώ άφήνονηε την πανρμορ- ^ίδια ~"εΓνία *■ πώ ίσορροπημε-νη,
— "Οσα μποοώ καλλίτερα. "Ε- <ΐη Χοΰλια καί τί; ευχόμεθα «Κα ' εύτυχι<Τ^ν1 περίοδος— ή Αναπό- "' ' " — ληση τής κρητικής πατρίδος κ. ά. ΊΙ «σνγκομιδή» είναι ό θέρος τοΰ βιοτικοΰ μόχθον, ή έσοδεία- τύ φθιίσιμο επάνω στύν δρόμο τοϋ χρέονς τοΰ δοσμένοΐ' άπό τή φύ- ση: ό έρχομός τών άπογόν<ον (τής έγγονής). Ή «διάρκεια» Αναφέρε- ται στον γιό ποϋ έξασφαλίζει τή συνέχεια τοΰ γένους μέσα στόν χρόνο, δ,τι Ανέκαιθεν εϊταν ριζ<ο- χ(·) πολλοϋς φίλου; "Ελληνες καί λή αντάμοση» στόν τόπο «άς. ΣΗΜΕΙΩΜΛΊΆ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ένο στό βιοσνναισθημα ποΰ έδςά- ζεται στη βιολ.ογική σριοά τό>ν γε-
έπίκηισης στούς μικοπικούς ν.νήσεις τών άπογοητεύσεων (σελ.
καί στενόκαρδους μικροελλαδίτες ;;υ «οι βρ°ί εφυγαη^) καϊ την ά-
τοΰ κέντρον, για την έγκληματι- , τομική προΰολή, συμπ;ληρώνεται
κή Λδκίφορία ιους γιά κάθε τί , τι;)0Λ Μ^ τίΐν ΰπερατομική Λροέ-
τό πνευματικό καί πατριωτικό πού κτα01 του ίνώ, άπο.τνευματομέ-
^ ξ α ύ
ϋ ξεχώεται χαρή στούς
δα καί πού τελικά ή" σι.στηματι- ! διαδύχονς τύ ρει.μα τοΰ χρόνον, τό
κή α.'-τή Αδ.αφοοία καί παράλει- , '-ελεχομένο μέ τή συνέχεω τών
Ι νινοΤιιι Χά μέρη τοϋ βιβλίον τα
ετσι λογικάς είομός δυνα¬
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ :
ΙΥΓΓΡΑγ1πΑΤΑ_ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τού συνεργάτου ,Μΐς χ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΛΗ
Τί λέγει ή άδιάψενστος Ιστορία
ΐ ικ τοο .τυυηγυνμιΐνυυ)
■Εκείθεν τό γράμμμα τής έ,ξο-
ρίιις, εντεύθεν τύ δυγμα. της αρ-
καί >') χεί» ϋπέχεται τού
γραψέως, και ό άγιο; ά-
' καί γίνβται .-η·οετοΰ
δώρον άνήρ η-αεβής, <>ασιλε>«
θραβύν σοκτρονίζοντος' τί τούτων
'νδιχώτεοον ή ταχύτερον;
ΕΡΜΗΝ ΕΙ Α
Καί τί χρειά;εται ν' άναφ+ρω
τα λόγια έκείνα, Λθύ μέ τόση φιλιο-
οοττνα είπε στόν ίκισιληα, έπειδή
ζατά κάποιο τρόπο εΐχε έχκλησια-
,ΐθίι καί .107.1 μαζι μας, καί άφοΰ
μ.τφ!ε στό δια,κονιν.ό, είχε (,οή
«εί την συνάντησι καϊ συομιλία
.ιού τόσο καιρό ποοσπαθούσε νά ε¬
πιτύχη; Τί άλλο, παρά θεϊκες φω-
νρς ήσα'ν ί'κεϊνες ποϋ άκοΐ'σθηκαν
οτούς σννοδοϋς τού βααΐΛηά και
χαϊ σ' έμάς -τού είχαμε μπή μα-
ζι τους. Ή οννάτησι αυτή εγινε
ή άττετηρία καί τό πιοώτο περ·ιστα-
τικό γιά νά φέρεται μέ π-ερισσότε-
μο άνθροΛΐσμό άπέναντί μας ό
(χΐοιληάς. Τό κέρδος .τού είχαμε
άπ' αυτή, έξαττάνισε σάν κάποιο
οέμα τό περιβσότεοο μεφος τής
•ότε ένοχλητική; άπειλής.
βά σάς πώ καϊ κάτι άλλο, πού
οέν εχει λιγώτεοη σημασία άπ'
ύσα εΤ.τα. τΗταν ή έ.τοχή που ύ-
πεοίαχναν οί ποτηοοί (οί Άρεια-
νοί) καί εΐχε έπίκυοωθή ή έξορία.
τού άνδοός, καί δλ.α ήσαν έ'τοιμ,α
γΓ αυτή. Είχε νι-κτώσει, τό άμάξι
ήταν εύποεπισμένο, χαρούμενοι
ηοαν ρκείνοι πσύ μάς μισοΰσαν
χαΐ στενοχΐικρημρνοι οί εύσεβεϊς,
εμείς δέ, συγκεντρί>>μένοι γι>οτο
άπό τόν π,ρόθυμο όδουτόρο' δλα
τ' άλλα ήσαν γεμάτα. άπό τα &ει-
νά τίίς καλής οότής άτιμίας. "Ε-
.τειτα ομί'ΐς τί εγινε; Άκύρωσϊ
την έξορία αυτή ό θεός' δ.-τ<·)ς τα .ταληά χρόνια είχε τιμο>.ρήσει τα
,τριοτότοκα ,ταιδιά τής Αιγυπτου,
γιά την σκληρότητά της άπεναν-
τι τού Ίσοαήλ, ί-'τσι καί τώρα πρό
β(κιλε μέ Λρρ<οστεια τό παιδί τοΰ 6ασιληά. Καί μέ πόση ταχύττντα νομίζετε πώς εγινε ή άκ.ύριοοι; 'Α,ιό τό έ"να μέρος ήταν τό χα,ρ- τ'ι τής έξορίας ποίι είχε ΰπογρά- ψ£ΐ, άτύ τό άλλο ή εννοιαι τής άρρώστιας πού τύν 6ν«ΐάνιζρ, καί ιιπροστά σ' αύτ ή ύπαναχώρησ"ε τ ό χέρι τού πονηροΰ γο/ιφιά καί ξανα- πώθηκε ο αγιος· καί άνδρας εύσε- Ίής εγινε δωοο ,τνρετοΰ πού σο>-
ψοόνισε τόν θοαχτύ βασιληά. Ποιό
άλλο είναι νοΐμιμώτερο καί ταιχύ-
τερο Απ' αύτά;
ΚΕΙΜΕΝΟ
Τα δέ τούτων εξής. "Εκαμνεν ό
παίς τώ βασιλεί. καί πονήρως εΐ-
'ϋ τού σώματος· σννέκαμνε δέ ό
■τ«τι)Ρ· Καί τί γάρ, ή πατήρ; Παν
ΤΛχόθεν ζητων έπικθ>ρίαν τίό
.τά'θρι, ν.αί Ιατρών τ»ύς άρί«ττονς
ί*λεγόμενος, καΐ λααΐς προ«κ.εί-
μενος, εΐπερ άλλοτε ποτε, καϊ κα-
τά γής· ρςκΗμμένος. Ποιεί γάρ καί
6«οιλέας ταπεΊιοΰς παβος, καί
θαιιμοβτόν οίτ&έν. έίΐεί καί Δα'6ίδ
.ιρότε{Κ)ν ταύτό επί τω παιδί πε-
πονθώς άναγέΎρππτοα. Ώς δ' οΰ-
ίΐίν εύρισκεν οΰδαμόθεν τοΰ κ«.κοΰ
φάρμακον, επί την πίστιν τοϋ άν-
δοός καταφρύγει, καί δι' έαυτοΰ
μιν οί% είσκαλεϊ τό τής ΐδρεωςύ-
πόγειον οίσχν'νόμενος, έτέροις δέ
την πρεσβείαν ιπιτρέπει των οί-
κειοτάτων έαυτφ καί φιλτάτιον.
Καί δς παρήν, ί)υδέν άναδύς, ού¬
δε τοΰ καιροΰ ν.ατεξαΛαο-τάς, ώσ¬
περ δλλος τις, καί ομού τή π'αρου-
πία, ν Τ(- ^,
τίμω ΰδατι συνεκεραοΕν, ομού τε
τοντοΛ· είσκαλέσας καί τοίς έτερο-
δόξοις .-τκττεικΐας, ν.αν ύγιείας τυ¬
χών ό παίς τοϋ πατρός χεοσίου
ά-τεσώθη. Καί τουτο
παρά των τηνικαΰτα
καί κοι.ωνοΰντων τοΰ :
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Καί τα γεγονότα έξελίχθηκαν
ώς εξής. ΤΗταν άορωτττο καί ύπό-
ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ
ΕΤΟΥΡΚΟΦΩΝΗΣΕΝ Η ΚΑΠΠΑΔΟΚΐΑ
ϊοδ κ. ΕΜΜΑΝΟΤΗΛ Ι. ΤΣΑ ΛΙΚΟΓΛΟΤ
επιστεύετο
παρόντων
τό πά) δι τοΰ 6ασιληά, κ«ί
μαζΐ μ έ αύτ ό ΰπόφερε καί ό πά-
τερας. Καί τί 6'λλ.ο μποροΰσε νά
κάνη σάν πατρ,ηας ποΰ ήτα-ν; Ζή-
ττ>σε βοηθεία άπύ π«ντοΰ γιά την
ά^ρώστια, διάλεξε τοΰς καλύτε-
ρους γιατρούς, πήρε μερος σέ πα-
ραικλήοεις περισσότε^ο άπό κόβε
(ΐλλη φορά, καϊ μάλιστα καταγής
ρινιμέ·"ος' καί δεν πρέ.τει νά φα¬
νή παράξενο σέ κωνί-να αντό, γιατί
τα βάσανα κάμνουν τα.τεινούς γ,ηί
τού; βασιληάδες «κάμη, καί εΤναι
γοαμμένο πώ; καί ό Δα·6ίδ τό Γδιο
επαθε γιά τό παιδί τοί'. "Οτα'ν ο-
μ<ος δέν μπόρεσε νά βρή φάρμακο Από ,τοιιθενά γιά την θεραπεία τού κί/κοΰ, τότε άναγκάσθηκε νά κα- ταίΐΰγη στήν πίστι τοΰ Ανδοός' καί δέν τόν πο<,<τκάλεσε ό Γδιος, έΌτειδή ντρε.τόταν την .τροηγονμί- νη {·π.αί.σχυντη σι·μ.-τερισ;αρά τοτ', άλλ' άνά&εσε την μεσολάβησι σέ μερικοΰς άπό τούς ,τολϋ γνο>(Τΐο{>ς
καί φόλονς τού. Καί ό Βασίλειος
παρουσιάσθη*^ ,νο>ρίς; νά μνησικα-
κήση, γιά τα π,εσασμένα, ουτε καί
νά διαμαρτυρηθή, δποις θά εκαμνε
ενας άλλος στή θέσι. τού, κ.αί μό-
λις -ταροιισιάσ'θηκε, εγινε καλ.ύτε-
οη ή άροώστεια καί χοηστότερος
στήν πίστι ό .-κιτέρας. Καί εάν
δέν μ,πόρεισε (ό πατρρας) ν' άνα-
μίξη τό άλμυρό νεοό μέ τό πόσιμο,
έ.τειδή, έτερόδοςος αύτός είχρ
πηοίτκιαλρσ'ει τόν όρθόδοξο, τό ά-
ποτέλΓσμα ήταν ότι, ργινε καλνά
τό παιδί καί σώθηκε μέ την βοη¬
θεία τοΰ Λα,τέρα το»». Σ' αντό πί-
στευαν καί δσοι ήσαν παοόντες
την ήμέοα εκείνη καί ίΓχαν λάβει
μέοος <ττό πά&ος της άρρίίκττειας... ΣΧΟΛΤΑ 1. «επεΐ καί ΔαΛίδ πιοότερον ταύτό .τεπονθώς επί τφ π«ιδί ά- ναγε·γοίΐπται». Στό έδα<ρ. 15 κ·εψ. ι IV ταΓι διβλίου των Βασιλέων Β', άναφέρϊται «τι ό Δα6ί)δ, ο- τΐιΐν αρρώστηΐτε τ ό παιδί πού εΐ- χΐ άποκτήσει άπό τήιν Βητ<τα<5εέ (γν*ναίκα τοΰ Λλλοτρ χετταίου δοί'λοΐ' τού Οΰοία), ήταν άπαρη- ■γόρητος. Μρρα - νύχτα ίμενρ κον- τά <ττό κρε&6άτι τοΰ παιδιοΰ τού, νηστεν'οντας «αί παιρακαλώντας τόν θεό γιά νά τόν γλυτώση. (Σινεχίξεται) Γ'. Ο δέ Χάμμερ λέγει μέ καυστι κήν είρωνειαν: «Πρός κορεσμόν αισχρών έπι- θυμιών ό βεΖίρης (Άλη πασάς Βαγιο^ητ τοϋ Β') έθελχθη υπό τών πολλών χριστιανών νέων, οϋς μετεχειρίΖετο άπό τούδε ού μόνον ώς νεοσυλλέκτους τών γενιτσάρων (άτΖεμογλόν), άλλά τούς έΕ αυτών διαφέροντας τή ώραιότητι καί εύφυία ώς παϊδας (ίτσογλάν) έν τή έσωτερική ύ- πηρεσία τής αύλής. Εντεύθεν δέ προήγοντο είς κτήσεις πλούσιον τιμαρίων καί τών πρώτων άΕιω- μάτων τοϋ στρατού καί τής πολι- τείας. Ούτως είσέφρησεν είς την όθωμανικήν έπικράτειαν ή παρά φύσιν άσιατική διαφθορά τών ή- θών. . . έπενέμετο δέ μετά το¬ σαύτης άκολασίας έκ τοϋ παρα- δείγματος τών σουλτάνων καί 6ε Ζιρών, ώς καί έκ τοϋ τών νομο- μαθών, ώστε εγένετο τό κύριον έλάττωμα τής αύλής, τοϋ στρα- !ΙΚ0ΟΕΔ<, ΕΙ! ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΤΗ! ΟίϋΑΑΟΝΙΚΗ! Κατά την γενομένην κλήρωσιν ( των οικόπεδον είς τούς πρόσφυ- ' γας δικαιούχσΐ'ς ά-ΐοκαταστάσεο)ς θεσ) νίκης παρουσία τοΰ υπουρ γοθ Κοιν. "Γπηρεσιών κ. Δουβα- λοπουλσυ προσεφώνπσε τούς έπι- οήμονς δ κ. Κλεάνθης Άσλ.ανί- 6ης, ειπών τα εξής: Παναγιώτατε, Έξοχώτατε Κε 'Τπονργέ Κοινο)νίκων 'Τπηρεσιών, Στρατηγέ μόν, Κε Νομάρχα, Κε Λήμαΐρχε, Κε Διοικητά τής Έλλη- νιχης Χωρος-νλαν.ής, Κυρίες καί Κΰριοι, Εύχαομστώ τύν "Τψιστον διότι ίΐ; εμέ έλαχεν ό κλήρος νά Σάς ΐ'.τοδεχθώ καί νά Σάς καλοσωφί- 0(11 έκ μέρονς τών συνάδελφον μου "ι'ι τών οΐκογενειών τιον, τών άνα έπ' ένοικίω προσ- θεσσαλονι'κης. Μισός αίώνας περασε Από την Μοιραίαν καταστροφήν τού 1922 ί1·; ιιας έξερίζωμε' Από την γε- νϊΤΐΐράν μας, μάς έφερεν ίίμως τής Μητρός Πατρίδος, κακόν Ααιγες καλοϋ. ΊΙ έκείΆη σνμφορά σννετέλε- <* στήν δημιονογί'ί τή; σημερινής ■Όάγματι μ,εγάλης Ελλάδος τοΰ ■Τνπίμητος ή όποία μ,έ την <ττοο- Υ*Ιν καί τολ' άοκινον μόχθον τοΰ Έ **Χ"ΐτάτου Πρωθυπουργόν μας ™* Γεώργιον Παπαδοπούλου, ""ν «νταξάον σννεογατών του *'! την σιιμπαράστασιν τοΰ Έλλη- νΐ)>Λθ Στρατοϋ καί Λαοϋ μάς ε-
"ΊΜΐούργησε καί έχαλνβδοσε την
"ΊΜ-Ηριιήν ήν(·>μρνην Έλλάδα ή-
Τ|5 γράφει πάλιν νέες χονσές σε-
I***;
τής Ίστορίας τη; καί σνντε-
'Ρ' *·- την Αγάπην καί είοήνενσιν
τής Ανθρωπότητος,
-τό τής ημέρας τής καταστρο
««; καί τής Αφίξεώς μας είς
Ελευθέραν Έλλάδα ξοΰμε τύ
τή; στεγάσεο'); μας. Αί
?ρνήσει; νπήσχον
1(1 Μ.Κ στεγαστικήν άποκατάστα
• ιιΛε.ιοτρ ("μπις την έπραγματο
■■">ι»Κταν. Ή Έθνική Έπα'ναστα-
!""! Κυβέονησί; μα; είοε τό Από-
'1(Τ·'ρμητι'ση τύ μαιρτνριόν μας.
Όλόκληρο; ό ΠροσφΛ·γικός κό'
^π: ηνχηριβτεί θερμώς την Έθνι-
'ΐν Κι«6ρονησιν καί ΐδιαιτρρο»; τό-
•ν τον "Γϊτονργόν Βοοείου Έλ-
"5 Κον Πάτραν, όστις ώς
ο; Κοινοινικών 'Τπηρεσι-
τό παρρλθύν έπρογραιιμά
την Αποκατάστασιν μας, ό-
:«1 τόν ντ"· Έ^οχώτπτον 'Υ-
ν Κολ· Λοι>6αλόποι·λον, ίίσ-
τήν εφαρμογήν τοΰ
.-τρογράιμματος τ< ύτου, ό δέ δξιος Διεΐ'θυντής τοΰ Κρντρου Κοινιο νίκης Πολιτικής Θεσσαλονίκης με τα τών σΐΛ'ρργατων τού έργασθέν τας φιλοτ,Ίμτος καί έντατικώς ε- δοκταν «έ δλοτ'ς μας την χαράν τής σημερινάς ωραίας ημέρας. Τελειώνον-τας ευχομαι έκ μέ- ρους δ>χ»ν των προσφύγωΛ' ίί.τως
ή "Τι(Μ<ττος χαιρίΐίη είς τάν Έ|ο- ■/ώτατον Κον Πρ<οθιαοι«ργόν καί τοϋς έκλεκτούς οτ»νεογάτας τού ί>-
γείαν, χαράν καί δννα,μιν έ.τ' Λ-
ναθώ τής φιλτάτης Πατρίδος.
τοϋ καί τοΰ λαοϋ, καί τό κρότι·
στον έφόδιον τοϋ κτήσασθαι τι¬
μάς καί πλούτη, ούχι δέ σπανίως
καί κυρία αίτία τών πρός τούς |
χριστιανούς πολέμων, ών ή λεία ]
έσκάπει άναπληρώσαι τάς άραιου
μένας τάξεις τών νεοσυλλέκτων
καί παίδων διά νέας ηροοθήκης
δυνάμεως καί ήδονών... άλλ'
εκτός ολίγων, οί παϊδες έμενον
δνδρες... Έκ τών τοιούτων
σχολείων εξήλθον οί μέγιστοι αν
δρες τής όθωμανικής αύτοκρατο-
ρϊας».
Διττός λοιπόν ήτο ό άντικειμε
νίκας σκοπός τής μεταφορός τών
νεοσυλλέκτων είς την πρωτεύου¬
σαν καί τής παρουσιάσεως αυτών
ενώπιον τού σουλτάνου. Άλλ'
εκεϊνο τό οποίον πρέπει νά ύπο-
γραμμισθή είναι, ότι ό Σινά/ με
τεφέρθη είς την Κωνσταντινούπο
λιν, ώς όνεφέρθη ήδη, μέ τα
παιδία τοϋ παιδομαίϊώματος τής
Καραμανίας καί τής χώρας τών
Έλλήνων. Τούτο δέ σημαίνει,
κατ' εμέ, ότι ό Σινάν καί τα
παιδία τών Άλβανών, Σλάβων,
Οϋγγρων, Γερμανών, Άρμενίων
καί λοιπών, άλλά μέ τα παιδία τής
χώρας τών Έλλήνων, έπειδή ή¬
σαν όμόγλωσσοι καί εθεωρούντο
όμαίμονες, ήτοι Ρούμ.
Ήτο φυσικόν, έπειδή οί νεο-
ούλλεκτοι δέν' έγνώριΖοι/ ■ την
τουρκικήν, νά χωριοθοϋν είς όμά
δας συμφώνως πρός την φυλετι
κήν των καταγωγήν καί την μη-
τρικήν των γλώσσαν. Ασφαλώς
δέ επί κεφαλής έκάστης ομάδος
•ών νεοσυλλέκτων έτοποθετεϊτ'-
διερμηνεύς. Πιστεύω ότι, εάν τα
παιδία τής Καραμανίας καί ό Σι¬
νάν δέν ήσαν ελληνόγλωσσοι, ού
δείς λόγος υπήρχεν αναμίεεως
αυτών μέ τα παιδία τής χώρας
τών Έλλήνων.
Ό Σινάν δέν έπελέγη παρά
τού σουλτάνου κα'ι κατετάγη είς
την κατηγορίαν τών ύποψηφίων
γενιτσάρων.
Κατά τούς ύπολογισμούς τοϋ
Κονιαλί, επί όκτώ περίπου έτη
παρέμεινε πλησίον Τούρκου τινός,
διά νά μάθη την τουρκικήν καί
τα ήθη καί εθιμα τοϋ τουρκομω-
αμεθανιομοΰ. Έν συνεχεία δέ, ά
φού παρέμεινεν είς την έστίαν
των άρχαρίων παιδιών επί έτερα
όκτω ϋτη, εγινε γενίτσαρος
Επί εϊκοσι κα'ι έΕ έτη έλαβεν
ΠΡΟΣ ΤΟΤΣ
ΦΙΛΛΧΘΡΩΙΙΟΥ2
Ό Σύλογος Φίλω'ν των Τυ-
φλών ΕΙρ. Λασκαοίδου, ίίστις 'ιδρύ
θη διά νά προστατεύση τα τντρλά
καρίτσια νχιί εξουδετερώση την
έ-ιμιτεάιν, παρεχοντας στίγην,
τροφήν, άγάπη καί στοργήν άλ
λά καί έκιμάθηβι χρηο-.'μων έφοδί-
(ι»ν διά τόν ΑγΛνα τής ϊωής καί
τής σκληοάς 'ιιοπάλης, Λ--ΐενθύ-
λρι τάς ριΊγνώιΐονας ίΐ'ΐχαριστίας
τού πρός ό'λους τοΰς (ριλ.ανθρώ-
π<·ι·ς διά την αυθόρμητον ανμπα- ράίττασίν των κ/ά την ηθικήν καί ΰλικήν (Ιοηθριάν το>ν είς την έκ-
πλήρικσιν τής μργάλη; άπηστολής
τοτ·.
ΊΙ Πρόεδρος
Χριστόα Μαογαρίτη
Ό Γρν. Γοαιιματεΰς
Εΰάγγρλος Άνεροί>(της
%
ΛΧΕΙΤίΡΣΙΣ
ΛΑΣΚΑΡΙΛΕΙΟΤ
Ϊ'ΓΈΓΗ Σ
'Εργολήπται έ.τίθυμ-οΰτ£ς νά
Ανβλάίίονν έργολΛθικΛς τήΛ' Α¬
νέγερσιν εί; Άμ<ιΐ20)'·σιον τής Λ(ΐ- σκαριδείου Στργης καί τής Σχο- λής Έκπαιδει'ισρΐ'>ς Λ.τόρ<ον τυ- ((λών κοραοί&(ΐ)ν .ταρακα'λοΰνται δ πως γνοιρίσουν τουτο εΓτε έγγβά- ίριος είτε τηλρο;(ονικοις είς Σύλ¬ λογον Φίλων Τυφλών Ειρ. Λα- οκίΐοίοοι» Λ. Λασν.αρίδοΐ' 120 Καλ λιθέα Αθήνας τηλ. 9«0..")68 ώραι 7.30 — 8.30 π.μ. καί 4—5 μ.μ- ώστε νά λάδονν γνώσιν σχρδίων διακηρι'>£ρπ)ς κλπ.
Δ1ΚΗΤΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
Μ1ΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Κ.τ(.<ιΓ^νου 111 — Τηλ. 477.7Ϊ' ΠΚΙΡΑΙΕΤΙ' Σιιικοάτκνς 3ΰ, Αθήναι υπό την ίδιότητα αυτήν μέρος είς διαφόρους μάχας, έν τέλει δέ προ σελήφθη είς την άρχιτεκτονικήν υπηρεσίαν τοϋ σουλτάνου ώς άρ· χιτέκτων καί τό έτος 944 τής Έ γίρας (1537) εγινε «σέρ μιμαρα- νί χασσά», ήτοι άρχηγός τών άρ χιτεκτόνων τοϋ σουλτάνου ή τής σουλτανικής άρχιτεκτονικής ύπη ρεσιας, παραμείνας είς τό ϋπα- τον έκεϊνο άΕίωμα επί πεντήκον¬ τα καί δύο έτη, ήτοι μέχρι τοϋ θανάτου τού, τό 1587 - 1588. Ό καθηγητής Αχμέτ Ρεφίκ βέ ής δέν ήρκέσθη είς τα προμνη μονευθέντα έργα τού Σαί περί Σι νόν, άλλά συνεχίζων τάς σχετι¬ κάς ερεύνας είς τα άρχεϊα τής Όθωμανικής Αύτοκρατορίας έφε¬ ρεν ε·'ς φώς λίαν σπουδσϊα ίστο- ρικά έγγραφα περί τής ταυτότη- τος καί τής ελληνικήν καταγωγής τού. Παραθέτω δ' ενταύθα τούς έπομένος έΕ αυτών σουλτανικούς όρισμούς: Α'. ΟΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΕ ΡΟΔΙΚΗΝ ΤΟΥ ΑΚ ΝΤΑΓ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΧΟΥΣΕΤΝ ΤΣΑ- ΒΟΥΣ. Συμφώνως πρός τό φερμάνι μου, οί ραγιάδες τής Καισαρείας έμελλε νά έΕορισθοϋν είς την Κύπρον. Ό μέχρι τούδε άρχηγός τών άρχιτεκτόνων μου δι' άποστα λείσης τού αίτεϊται την άπαλλα- γήν άπό την έΕορίαν είς Κύπρον τών κατοίκων τοϋ χωρίου Άγιρ- νάς, ένθα ούτος κατώκει, ώς καί τών χριστιανών συγγενών τού Σα ρίογλου «Ντουγκεντσί», κατοίκου τοϋ χωρίου «Κιτοί ΜπουρουνκουΖ» «Ούλίσε» καϊ "Κούντνιοόν», κα¬ τοίκων τοϋ χωρίου «Ούσκιουμ- ποϋ». Διατάσσω όπως, άμα τή λή ψει τοΰ παρόντος μου, οί κάτοι- κοι τοϋ χωρίου ένθα ό α ι τών κα· τωκει πρότερον, ώς καί οί προ- μνημονευθέντες συγγενεϊς τού, διαγραφοϋν άπό την σχετικήν κα¬ τάστασιν, άν τυχόν ήδη κατεχω- ρήθησαν είς αυτήν, φροντίσετε δέ νά μή ύποστοϋν ούτοι κατα- πίεσιν ή βασανισθοϋν ώς έΕορι- στέοι. Άφοΰ καταχωρήσετε τόν ιερόν μου τούτον όρισμόν είς τόν άπόρρητον κώδικα, παραδώσατε αυτόν είς χειρός των. Ό όρισμός ούτος έΕεδόθη υ¬ πό ήμερομηνίαν 17 ΡαμαΖάν 981 (10 Ίανουαρίθυ 1574), ό δέ Κό νιαλι άναφέρει ότι είς τό άνω μέ ρος αύτοΰ ύπάρχει ή σημείωσις: -Παρεδόθη είς τόν δικαιοϋχον μά οτορα Μεχμέτ». Ό Μεχμέτ ούτος ήτο προφανώς άπεσταλμένος τοϋ Σινάν. Μετά την αλωσΐν τής Κύπρου, γράφει ό συγγραφεύς, διέταΕεν ό Σελίμ Β' όπως οί φιλέριδες, οί άμετανόητοι κακοποιοί καί οί έ- πιβλαβεϊς τύποι τής Άνατολής, ώς καί οί χριστιανοί τής Σατρα- πείας ή Γενικής Διοικήσεως τής Καραμανίας, έΕορισθοϋν είς την κατακτηθεϊσαν μεγαλόνησον Συμ φώνως δέ πρός τόν ανωτέρω σουλτανικόν όρισμόν, ό Σινάν εί χε Ζητήσει την άπαλλαγήν τών κατοίκων τοϋ χωρίου τού Άγιρ νάς καί τριών συγγενών τού, κα Γθίκων δύο άλλων χωρίων τής περιοχής, τοϋ «Κιτσί ΜπουνκούΖ" καί τοϋ «Ούσκουμπού». ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΙ ΑίΙΓΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΗΜΒΟΪΛΙΐϊ Την μΓσημΰρίαν τής παρελ'θού- οης ΙΙέμπτης ο,·νήλ0ε τό Κεντρι¬ κόν Συμβούλιον Στεγάσεως και ί/.αβε τάς εξής άποψάσιεις: — Τροποαοιησις πρού.τολογι- σμοΰ έσύδιον καί έξόδοη· τοΰ γκχ- (,'ά τή Τραπέ'ζη τής Έ/^/.άδος λ) σμοΰ άποκαταστάσειυς Άστών Ιΐροσφΰγοιν (Μετακτοραί άπό Κεφ. είς Κεφάλαιον). Εγκρισις ατ«ςήο;ιι>ς όςιίου πι-
τοΰ προγράμματος αιτο-
στεγάσριος .τροσφύγων έτών 19711
—1972 κατά .νρχμ. 20-000.000
Εγκρισις Λΐστώσεω; δρχμ.
ί'0.000 διά δίΐ.ιάνας γραίρική; ν-
λ»|ς κα* έκτν.-τώσρίος ίντίνηον ίαό
τοΰ Κέντροτι Κοινιυνικής ΙΙαλιτι-
κής θεσ)νίκης.
Εγκ.οισις πι-οίτώσεως δρχμ. 7.
(»00 διά την καιαοολήν οίκονομι-
/.ής ίνι-σχνσβοι; εί; μεμονιυμένον
μ'ή δικαιοϋχον ο'ικκτμοΰ ΛΑΜ1111
Κ. 52 (λόγίϋ κατεδαφίσειος τοϋ
"Εγκρισις πιστώσεος δοχμ.
,',Ο.ΟΟΟ διά δαπάνας όροθετήσεοις
υπό ΣνρργΗΐ'ΐν Τεχνικών 155
ΧΙΙΤΟΤΧΤΑΙ
Διά τό έν Άμαοοι<βίω Οίκοτρο- ι(·ρΐον Συλλόγου Φίλ.ιιιν των Τν- φλιον Εϊο. Αασκαρίδου πρός προ- οτασίαν τών τΐΗρλών κΛθ'τσιών ιιας θά ήθελεν είτε μοναχάς ίπι- θυμονσας νά .τροσφροουν τάς χρκττιανικάς υπηρεσίας τιον είς τα ττ'ΐτ'λά μα; καί γι»ν·αίκα γν<ορί- ϊουσην οίκοκυρικα καί μ^ίγειρικήιν (Ι,τηλλαγμένην οικογενειακήν υ¬ ποχρεώσεων διά νά εργασθή είς <ιΓτό ρσωτερτκή. Γράψατρ. Λ. Λαισκαρίδου 120, Καλλιθέα Αθήνας Οικόπεδον διαιφόρον Στ·νοικι- Γ.μών Θεσσαλ.ονίκης. "Εγκρισις δρχμ. 523417 διά Ιον Συγκριτικόν πίνακα εργασι¬ ών ΐ.τισν.ενής Γεραντικής Στέ- γης Κάρρα. "Εγκρισις πιστώσεως δρχμ. 4. 500 δι' εγκατάστασιν μιάς κτ·- ρίας τηλειτιονικής συσκευης είς Γεροντική Στέγην Μελ^σοίων. "Εγκιρισις στ',μπληροκίιατικής πι (Ττώσεως δρχμ. 400.00Ο διά την ίξόφλησιν τής υπό τής ΣΤΚΕΑ τεδαίτίσρως .τροβ<τυγ. .ταρά.τη νμα Κοτ«ντοι<ριώτη — Δουργον- τίον. "Εγκρισις πιστώσρίος δρχ. 10· 000 διά πληρωυήν μισθοδοσίας Α.τό 1—Κ—1971 ί·,τ)λοι· έ.τί οιμ·- Γιάσει τοΰ Ν.Λ. 4176)61. "Εγκρισις πιστώσε(ος δρχ. 60. 000 δι' αγοράν εκτάσεως είς Κ Λ Ι'ΥΣΤΟΧ Αναγκαιοΰβης δι' εφαρ¬ μογήν στεγ. ποογράιιματος 1Π70 —1972. "Εγκρισις εςχχιςιμογής στεγαστι· κου ποογράιιιιατο;, πρός Απο¬ κατάστασιν οικογένειαν, δια- ΓηοιητιΤμ' υπό Ανθυγιεινάς βΐ'νθή- κας είς "Αρταν. ΑΙ ΕΚΛΗΛΩΣΕΤΣ ΤΩΝ ίΙΠΕΙΡΩΤΩΝ Έπ' ρΐικαιρία τοΰ 2ου Παγκο¬ σμίου Πανη.τεΐιοωτικοΰ Συνεδρί- ου, θέλει τελεσθή παρά τής Όρ- γαν<ι)τικ|ης 'Ε.τιτΐροΙπΐής 'Ελλά'δοζ όο£ο·λογία είς το·.· Μητροπολιτικόν λ «όν Αθηνών, την 18ην Ιουλί¬ ου 1971, τνιέρί(.ν ΚτΗΐιακην. θά έ· παν.ολοι<θήίτη ρν πομΛή μετάβα¬ σις είς τό ΜνημεΓον τοΰ Αγνώ¬ στου Στρατιώτου, δπου θά κατα¬ τεθή στέφανος υπό τής Πανη.τει- 1'ί'ντι.κής Όμοσ,τονδίας Άμερι- νής — Καναδίΐ. Ή άγαπημίνη τού έλληνικοΰ κοι νόν. ΧΟΥΛΙΑ ΚΟΤΣΓΙΓΙΤ ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟϊ" ΤΑ ΒΓΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ _ ι ..•θέλει νά έλθη στήν Έλλ/Ιδα «Φέτος τύ καλοκΐιίρι θά ερθιο κοντά τους ποοσπ<«θώ κι' έγώ νά όπωσδήποτε στήν Έλλάδα», ιδή- μάθο Έ?.ληνικά, είναι ίίμ^'ί λαυσε ή Έθνική Στάρ τής Τουο.- λη γλώσσα. | — Στίς ταινίες σας τε ή ϊδια; Ναΐ, τοαγουδώ &μως μόνον στίς τ»ινίες μου. Ποία θεωοεϊτε κίΐλλίτεοή σας Τ(ΐινία; Καλλίτερή μόν ταινία άν«μφι- σΐίήτητα είναι ή «Γυναίκα ποτέ Λέν ξεχνάν, άπύ τίς ταιιίες μου όίκος ξεχώρισα καί την Ή δμορΐ|:η καί άγαπηιμένη στό έλ- ληνικό κοινό Χούλια Κότσγιγιτ ϋ- πως τή,ν σι·νέλαβ- ό φακός σ' ενα διάλλειιια τοΰ γυρίοματος τής τρ- λευταίας της ΐίΐινίίΐς κίας καί ,τολϋ Αγα.τΓ,μρνη ρίς τοΰς "Ελλττνας Χυΰλια Κότσγιγιτ. Καί συνεχίζει: «Θά τακτο.τοιη- σ«< τίς δουλειές μου στήν Τουρκία καί θά ερθω στήν Έλλάδα 'ά ξε- κουοαστώ. Θά έαισκεφθώ πολλ.ά νησιά καί θά άπολαΰσω την Έλ.- ΡΠΆΣ ΜΗΛΙίΙΡΗ, «ΤΟ 1ΙΟΡ- ΤΡΑΙΤΟ ΤΗΣ ΚΤΡΙΑΣ», ,τοι ήματα, Άθήνα 1970, έκδόσεις «Ίωλκός», έςώφυλλο άπό τόν Βαβιλ,ειάδη, σελ. 77: ληνική θάλασσα». — Θά γυρίοετε Έλλάδα; ταινία στήν — 'Έχο) πολλές :ΐΐ5οτάσεις Λπό "Ελλττνκς .παραγιογονς. Τ(ί>ρα που
θά έ'οθο) στήν Έλ.)Λδη θά συζητή
σοι μνάγεται τυ
ΛΟημα τοΰ βιΛλίου. «Παρ(ΐπλάνηοη»
είναι οί βιώσεις των1 π.ρώτο3ν νειά-
των, οί έριοτικές λαχτάρες, τα σ
απαντημ·αιτα μέ τόν άγαπημένο, οί
άμοιβαίες χαρές καί κατανοήσεις·
Σ τύ κάτω κάτιυ ν «πιεριπλΛ.νηση»
μέσα στύ δάσος των ψυχικών δια-
, .·ενα·τ·, των ανΐιφατικων ΓΛν»,< Χανουα,σα» Γ,ταν ενας οολος πού ίπΛυμ,ων, οτύν χώρο των Απογοη- ' τεύσεων καί ί/^νδων πού διαρθρώ- νοΐΎ τα νειάτα. Ή «περιπλάνηση» περ,ιέχει ποιήματα έριοτικά, τόνους άγάτης, άλλά καί δύο ποιήματα άφΐΐρωμένα στήν έγγονή, Μαργα- ρίτα καί στή ■ννφη, τής ποιήτριας. ! «Χόες» (στούς νεκρούς), τύ δεύ- ' τερο μέρος, είναι ή άναπόληση ά- 1 γαπημένυ>ν νεκριον, τού Αδελφόν,
τής αδελφής, ή πένθιμη «σνιμφω-
1 νία» πού τανίζει ό χαμός τους.
νά ερθο) όπωσδήιπο'τε στήν , Τό τρίτο μέρος «Στάση» πιάνει
Έλλ.ά&α, φετος τύ καλοκαΐρι», έκ ^9 σελίθες καί είναι τύ μεγαλύτε-
μυστηρεΰεται ή Χούλια Κότσγιγιτ 0°· Στάση είναι τό καταστάλαγμα
στήν Έλληνίδα φιλή της.
σέ σταθερό ρυ&μό ζωής, τό στά-
σιμο, σταμάτημα, δν τό σνγκρί-
(ΐγάπησα πολΰ. νει3
V*
την περιπέτεια καί την κί-
Είσθε παντρειενη; νΓισιΊ των ^ειάτων. Άλλά κα'ι αύ-
Χαί, καί έ'χο καί ενα κορι- τΜ τιΊ «στάση» τή διατάοαξαν πε-
-,σάκι πού τό :.ί»τρει'·ο>. Άγαπώ 0ιστ«τικά σΐ'μπτιυσιακά μέν, άλλά
,τολϋ την ήσυχη καί οίκογρλεια- θλιβροά «άποκαλυπτικά» στή στοι-
θέ'λω πολϋ νά γι-ρίσο ταΛ'ία στήν κή ζοή. Καλέ-ς οί δόξες, κα- ΖΡιακή ώμότητα καί άγριάδα τους
Έλλά&α, γιατί άγαπώ την Έλλά- ;ές οί έπιτ·χίες Αλλά πάν<ο Απ' <<Δρκέμβρης 1944>;, τα δεκεμβρια-
δα καί τούς "Ελληνες. ό'λα ή οίκογένειά μόν. !να>· Κατο··Γΐν την διάνθισαν τα-
— Μιλάτε Έλληνικά; Ι Έδώ άφήνονηε την πανρμορ- ^ίδια ~"εΓνία *■ πώ ίσορροπημε-νη,
— "Οσα μποοώ καλλίτερα. "Ε- <ΐη Χοΰλια καί τί; ευχόμεθα «Κα ' εύτυχι<Τ^ν1 περίοδος— ή Αναπό- "' ' " — ληση τής κρητικής πατρίδος κ. ά. ΊΙ «σνγκομιδή» είναι ό θέρος τοΰ βιοτικοΰ μόχθον, ή έσοδεία- τύ φθιίσιμο επάνω στύν δρόμο τοϋ χρέονς τοΰ δοσμένοΐ' άπό τή φύ- ση: ό έρχομός τών άπογόν<ον (τής έγγονής). Ή «διάρκεια» Αναφέρε- ται στον γιό ποϋ έξασφαλίζει τή συνέχεια τοΰ γένους μέσα στόν χρόνο, δ,τι Ανέκαιθεν εϊταν ριζ<ο- χ(·) πολλοϋς φίλου; "Ελληνες καί λή αντάμοση» στόν τόπο «άς. ΣΗΜΕΙΩΜΛΊΆ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ένο στό βιοσνναισθημα ποΰ έδςά- ζεται στη βιολ.ογική σριοά τό>ν γε-
έπίκηισης στούς μικοπικούς ν.νήσεις τών άπογοητεύσεων (σελ.
καί στενόκαρδους μικροελλαδίτες ;;υ «οι βρ°ί εφυγαη^) καϊ την ά-
τοΰ κέντρον, για την έγκληματι- , τομική προΰολή, συμπ;ληρώνεται
κή Λδκίφορία ιους γιά κάθε τί , τι;)0Λ Μ^ τίΐν ΰπερατομική Λροέ-
τό πνευματικό καί πατριωτικό πού κτα01 του ίνώ, άπο.τνευματομέ-
^ ξ α ύ
ϋ ξεχώεται χαρή στούς
δα καί πού τελικά ή" σι.στηματι- ! διαδύχονς τύ ρει.μα τοΰ χρόνον, τό
κή α.'-τή Αδ.αφοοία καί παράλει- , '-ελεχομένο μέ τή συνέχεω τών
Ι νινοΤιιι Χά μέρη τοϋ βιβλίον τα
ετσι λογικάς είομός δυνα¬
ε'δονσρ πά δή εί ή βαρεία Έλλά- , νου 'τια·
δδό
ψη ποοβολή; ζημ.ώνει τό "Εθνος.
Αυτή την άγνή πατοιωτ,κή φ
νή κι άλλες παράμοιες πρέπίΐ νά "Π, κά
τριας
τήν Ακοΰσονν καί νά την προσέ-
Έουν οί ήγήτορες.
— Ό Κΰπριος ποιητής κ. Ξαν
Ούς Λνσιώτης μάς εστειλε άπ' τή
Λευκοσία τή σιν.λογή του «Άνα
δοομή-» έ'κδοση, τοΰ 196-8. Ό κ.
Λυσιώτης εχει παρονσιάσει ώς
τώρα ενα σηιμαντικύ ποιητικύ ρ'ρ
γο σέ έννεα έκδάσεις. Δυύ «λ-
λες άφοροϊίν δοκίμια καί διηγή
μ«τα. Πολλά Από τα βιβλία του
ίίναι βρν, φράσε<')ν καί νοημάτωιν
κυλά Απ' τύν πρώτο ώς τόν τε-
λευταϊο στίχο. Ή συλλογή όλό-
τριας. Είναι ή φι>σική διαδοχή
των περίοδον /.ανονικής βιολογι-
κής >ιοί);. Άπό τό βιδλίο σιινάγε-
ται κάτοιο νόημα νγείας καί στέ-
ένατένισης τής Ανθρωπίνης
Τού κ. ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΡΟΙΐυΥΛΟΤ
"Ισως ή μεταν.ίνηση μου, οί ΰ Γϊς τό Άνατολικομακεδονικόν Αρ
πηρεσιακές κι άλλες σκοτοΐιρες | χοντολ.όγιον». | "Ετσι ό κΰκλ.ος ποΰ άρχισε μέ
νά μ' εμ.-τόδισαν ν' άσχολΓ,θώ μ' | Τό βιβλίο (ΐότύ έρχεται σάν 'ήν Λνησυχία καί τρικυμίη· των πό-
όσα βιβλία μοΰστειλαν οί καλοί | μιά ιρυνή δίκαιης διαμαρτυρίας θ(1)ν (π· Χ· σελ· 26), ,μέ τίς συγ-
φίλοι λογοτρχνες πς<ό Αηκετοϋ
μάλλον χρόνου >.αί τρλ.ευταϊα, δέ
μπόρεσα ν' Αντιηττιΐθώ στή συνεί
δηση καί νά ιιή σκϋψ(ι) μ' Αγά-
πη πάν(ΐ> στόν κο.ιο τους καί την
.ιροσπάθριά τους, εστοΐ κι άν πα-
ραμελησα κάτι δικό μην.
Ό χρόνος που κΰλ.ηΛε δέν ε¬
χει σημασία, γιατί ενα λ.ογοτε-
χνικό κείιμενο γρά(τ;ϊται μέ την
έλπίδα νά ζήση έ'ςω άπό χρονι-
κοΰς ,τροιορισμους.
Ή ποοτριΐαιότΓτα κατά σειράν
πα'ραλοβής θάχη έτραρμογή στό
σηαείο,μά μας τουτο.
— Ό Λρχα ολόγος κ. Δτ,ιμή-
τρης Σαμσάρης τό 1ί)(18 {ίστερ'
άπό μιά έντυπωσιακή έ'ναρξη τής
σταδιοδοομίας τού στ'ις Σέρρες,
μέ πλ.ήθος έρευνών καί δημοσι-
!υμάτ(ι>ν .-τάΐ<ο οτήν ίστηηία τής
πόλης κ«ί τής .-ιεριοχής τοΰ Νο-
μοΰ, εξέδωκε το ,τρώτο βιβλίο
τού «Τό κάστοο τΛν Σερρών»
.τού είναι μιά συνοπτική Ίσταρική
μελέτη τοΰ (ρρονοίου άνάμεσα
οτοϋς αϊώνες, έμ.τλΛτ>τισΐμένη μέ
σχεδιάγρίίιμ,μα των Αρχαίον κρίχ-
τόνν στό χώρο τοΰ Νομοΰ καί τής
παλιάς Ακρό.τολης καί φοηογρα-
φι'ρς βιναντινών ναών, τειχών κι
έ.τιγραΓρΛν. Ό κ Σα,μσάρης δια
κρίνεται γιά τό ξήλ,ο καί την Α-
γάτη τού γιά ιήν περιοχή Σερ¬
ρών κι αΰτό δίνει βάσιμες ίλπί-
δες πώς θά μάς δώση συντομα
έργα σοβαιοά κι ένδιαορρροντα.
Σήμεοιι βάζει κι αΰτός τό ,-ΐοώ-
το τού λιθάρι κοντά στοϋς παλι-
ούς ίστορικούς μας πού χρόνια
τώοα άσχολήθηκαν μέ την Ιστο-
ρία των Σερρών.
— Ό συγγραφέας κ. Τριαντά
ΓΠ'λλος Θρο8(οοίδης, ό πολυγοα-
φώτατος κι ΑκοίΊραστος αύτός
πίνρτιαατι-/ΐός άνθιςιοπος — πού ή
δή εγινρ καλά ΰστερ' Αίτό μιά
καρδκική .τροσβολή πού είχε πρό
τών Χριστονγέννων — μας ρ'στρι
λε άπό την Άθήνα την τελευταία
τοι> 19(ΐί) «Συμβολή
ιιοίρας, κατάφαηης άντΐκρυ στή
ϊί'ΐή, ώς πορεάις ί'σιας, άναντίλε-
ντης, ρννομης, χωρίς παρά φύσιν
ξεδρομίσματα: -, ής φυσικής τά-
5ης. Εί«ιι, τό θρτικό αύτό πνεΰ-
μα ϋγείας, Ανεξάοτητα Από την
«ίσθητική, ή ήθική πλευρά τού
βιβλίον. Έπάνο στό βάθος τής έ-
π,τηδρνμένης «όόΰνης» καΐ τοΰ αγ-
χους, των τόσο προσφιλών μοτί-
Γιηιν σέ πολλοϋς σημερινούς στι-
χαιχ?γοί<ς, ή .τοίηση τής Ρίτας Μη-
ν'.ιώρη ξεκόβεται άδρά ώς άπλή,
άλλά ζωτική άλήθεια.
Μέ:νει ή αίσθητική αποψη. Ά-
"Ρξάρτητα Από κάποια ϊχν"η τής τε-
τόν πλ^έον άκαλαίσιθητον τρόπον,
ώς συμβαίνει συνήθως, έκ.λεί·ψα
τος παντός Γχνους βυζαντινής τέ
κληρη είναι έ'να δεΐγμα τέλειας ' χνης ή άλλον τινός τεκμηρίου δυ
μορ<τής τής μοντέρνας τεχνοτιςο- ναμενου νά ρίψη φώς ώς πρός
.τί«ς. Ό κ. Λυσιώτης είναι ε'νας τό ετος τής ανεγέρσεως. Άπό με
τού ρκδοίΐη
'<Ζί
λεπτός ποιητής πού ξέρει νά δί-
νη μέ τέχνη ο,τι σνλλχι-μβάνει ή
εύαισθησία τής ψυχής τον. Ή
I-
? ενθερία, ή άγάπη, ό πόνος, ή
νοσταλγία είναι τα θέματά του
καί τα τραγονδά μέ ΰςρος συχνά
μελ.αγχολίος, Γσιος άπογοήτευσης,
μά πάντα εΰγενικά, σέ στίχους
γεμάτον; κάλλος πού χαρίζοι*ν
στόν Αναγνώση] αίσθητική χαρά.
ί ΣυνεχΚεταΟ
Ζ/!ΖίΒΖΖ2ΖΒ7Ζ&^
Τ. ΟΑΙΤΗΡΙΑ ΤΗΣ Λ6ΣΒ0Υ
ΊΙ ιΐχ,ιαιότης τών νησιών μας μήλ.ια, Αφηρπάγησαν Από τούς ί-
είιαι άπαράμι/Αος, πρωτει'ιου- ταλ.ο - γεομ<ΐ'ούς τούς καταπατή
σαν δέ θέσιν μετιιξί' αυτών φτ;μί- σαντα; Γιιαίιος την χώραν
ώς έχουσα ή Κερκύρα. Εϊ ΙΙΙΘΑΡΙ
μας
ι,ετ-αι αίς εχοΐ'οα η ΐεπχγ>„'(>., υι ιιιαηι *■
Τε τουτο είναι ή πραγματικότης, | Κείται πρός τύ νύτιο
είτε μή, οΰδρμία Αμφΐ'βολ.ία νπάρ- κύν αέρος τής ,'ήσου καί
χει ότι έλάχιστα τοπΐ'α τής Έλ-
λ(Ίδος, άν ό'χι τού κόσμον όλΛΚ.λή
ιροΐ', δίΛ·<ινται νά ,ταραβληιθώσι
μέ την μαγευτικότητα τοΰ κόλπου
τής Γέρας είς την Μυτιλήνην,
είναι δέ λίαν Αμφίβολον εάν κ<ά
ΐό τό γραφινόν Ποντικονήσι
τής Κέρκυρας, δϊ>ναται νά συγ-
κριθή μέ τό μεγαλ.είον τό οποί¬
ον π'/ρονσιάίει υπό τό φώς τής
σελήνης, δ "Λγιος Ίσίδιορος μέ
την μικράν λει<κ.ήν εκκλησίαν
την, ρίς την ρΓσοδον τού κόλπου
τής Γέρας.
Δέν πρόκ.ειται ομ<"; έδώ νά ?-
Ηυίΐνήσίομεη- τάς φυσικάς καλλο-
νάς τής Μντιλήνης. Σκοπός μας
είνι
■αι να --τΡΓιΐγοαψΐυμεν εν
ολί¬
γοι; τα τέσσαρα Λνδρικά μονη-
στήρια καί τό πέιμπτον γτ'ναικεϊ-
ον, τα δποΐα ει'ιρίβκονται διεσπαο
μενά είς διάφορα σ^ιιεϊα τής νή-
σον.
Κατά γεΛ'ΐκόν κανόνα δλα τα
ιιοναστήρια τής Λέσβον, πλ.ηιν
ιιιδς έξαιρ€σεως, ηλοι-σια κατά
τούς παλ.αιοτέρους χρόνους, έ'χον
σι λ.εηλατηθή κατά κοίρούς συνε
πεία ληστρικών έπιδρομών, φόβος
ς καί τα έναπο-
ρικά ό'μιος σιοζόμενα εντιιπα συν
άγεται ό'τι ή μονή αυτή έκτίσθη
πολ.ύ πρό τοΰ 1785.
Κανέν κειμήλιον δέν ευρίσκε¬
ται πλέον είς τό μοναστήρι, οΐίτε
ουτε σκεΰος, άν καί είς
τ ό βιβλίον τών λογαριασίμών είς
τό οποίον άναγοάφονται τα πΐρο
τοκολλα παραδόσε<ος καθ" έκά-
6ΐην δΐίτίαν τής περιουσίας τής
μονής άπό ενα ήγούμρνον είς
ύ'λλον, Αναφέρονται ώς Ανήκοντα
είς την μονήν πολλά χρυσά καί
σκεύη καί ίερατικά όΐμ-
φια. Ιδιαιτέρως γΰνεται μνεία
Γιερί ενός ώραιοτάτου εΰαγγελ.ίου
αφιερωθέντος υπό τής σνντεχνίας
των κτιστών τής Κοινΐπόλροις ά
ξϊίΐς Γροσίων 1382, ποσόν δη-
λαδή αρκετόν λ ά Αγοράση κα-
νείς, κατά τόν παλαιόν εκείνον
καιρόν, ολόκληρον την περιονσί-
τ.·ν τής μοής.
Ώς φέρει ή παράδοσις ολ.α αύ
τ ά τα κειμήλια .ταρελ.ήφ?θησαν κα
τ« τα πρώτα ετη τής έλληνικής
έπαΛ'αστάσειος άπό ψαριανούς
χουρσάρονς καί μετεφέρθησαν δή
0ί πρός φύλαξιν είς την ν ήσαν
τοιν. Φι>σικά μετά την καταστρο
γ| ήν τών Ψαρών ουδέν ίχνος αν
τών Απέμεινε. Κατά τα τελειηιαΐα
ί τη λέγεται ότι πολλαί είδον χον
σα δισκοπότηρα είς την περιφέ-
οριαν Άνδινίου τής Μικιςάς Ά-
σίας ιιέ σκαλισμέ'νο επάνω τό
σήιια τής μονής Πιθαρίου.
ΊΙ σημερινή Ακίνητος περιον-
καί μέσα είς αϋτά πτηνά πολλά σία τοΰ Μοναστηρίον είναι Αρκε
κα'ι ίδίιος Αηδόνια των όποίιον ή τα σιβαστή νπολογιζομενη είς δέ
Οήιι μελ(ΐιδ!α ξεχΰνεται την αν- κα χιλιάδας στρεμματα έκ τών
γή γλ.υκόη,χη στή ρεματιά. Νέ- , δ.τοίων χίλια καλλιεργήοιμα. Έκ
ηά κρΰα ξεπετοΰι»· Λπό τίς σχισμά των ίίσοδημάτιον τής Μοηής 80.
δες των· βράχίον τής βουνοπλαγι- 000 δραχμαί Αποστέλλ.ονται εκα
άς. Μέ άλλονς λόγονς τό μέρος στον ?τος πρός δφελος τοΰ Γενι-
ίΐποτελεί Αληιθινήν οασιν καί πολ ' κου Έκκλησιαστικοΰ Τθιμείου Ά
- δυτι
διακοί-
νεται ενκόλαος άαιστερά είς τό
Γιάθος ό'ταν Λκολονθή τις τό μο-
νοπάτι τό όποϊοΛ' όδηγεϊ άτό την
'ΚρΓσόν είς τόν Μεσότοπον.
Πολύ μικρόν είς όγκον περι-
Από πανύψηλα βράχια
κ'ΐί Αποτελεί ούτιος ειπείν την
οάσιν ενός .τίθου έξ ού κα'ι ή ό-
νομασάι αυτού. Έν Αντιθέσει πρός
τό ξηρόν περιβάλ.λον, ή βλ-άστη-
σις γΰριοθεν τή; μονής είναι πιλου
σιιοτάτη.
Βαλανιδιες, καρτ>διρς, λεΰκες,
καί χημόκλαιδίιΐ παντός εί-
ί)ον; ευρίσκονται έκεϊ έν Αφθονίιχ
λοί κάτοικοι τής ΈΙβεσοΰ έπισκέ-
,ττονται την μονην καί μέηουν με
ρικάς ημέρας κατά την εποχήν
τών κννικών καυαάτικν.
θηνών.
Κατά τό ρτος 1930 οί καλόγη-
(ιθΐ οί διαι,ιιένοντες είς την Μο¬
νήν Ανήρχοντο είς τρείς μόνον,
Λέν είναι γνωστόν πότε έκτί- ι έκτός δνο έξορίστο>ν παλαιοημε-
δέ ΰπάρχει
' μείναντα έλάχιστα έν αυτοίς κει-
σθη τό μοναστήριον αύτό, διότι
τό όλον κτίριον καί ή έκκλησία
Ακάμη, εχουν έπισκει<ασθή κατά
ρολογιτών Από τό "Αγιον "Ο¬
ρος.
Κ. Ξ. ΖΑΝΝΗΣ
χνοτροπίας τής έποχής (συμβατι-
κοί έκφραστικοί, τρόποι πού π<η-
σιάζοχ»ν την ώραιολογία καί τό
πρρίτεχνο (6λεπε λ. χ. σελ. 11),
ΰπάρχει στούς ελευθέρους στίχους
τοΰ «Πορτραίτου τής Κυριας» γνή-
σια συγκίνηση, περιπάθεια, εύαι-
σθησία κα'ι είλικομνεια.
Ή ποιήτρια είχε έργασθεΐ στά
νειάτα της ώς έκπαιδευτικός. "Ο¬
πως παοατή,ρησα π*οπάνω, έγεν-
νήθηκε στήν Κρήτη στήν περιοχή
τοΰ Ήρακλ.είου. Άπό τύ βιβλαο
της όιαφαίνεται ή έκτίμησή της
πρός τίς θετικές άξίες τής ζωής
καί πρός τό «ό'ντιος άγαιθόν». "Έ-
τσι κοιταγμένη, ή ποίησή της μάς
έπιτρέπει. νά την κατατάξονμε στή
σειρά ποιητριών όπως ή Αθηνά
Ίαοσονλη, ή Μαοία Γεοιργίον —
Φαλαγκά, ή Κλ.άοα Πευκιά (ψευ-
ίώνυμο τής Φρόσως Σαγρέδου —
Σα'ν'τοριναίου), ', Άντιγόνη Γα¬
λανάκη — Βουρλέκη ,ή Λιαλεχτή
Ζευγώλτ}—Γλέζου κ. ά.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ, Η
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΣΩ-
ΤΟΤ, εκδοση «Δεσμός», Χα/.κί-
δα 1963, ποιήιιατα, σελίδες 45,
έξώφυλλο φιλοτεχνηιμενο άπό
τόν συγγραφέα.
Τοΰ άκούραστου αύτ^ΰ τεχνίτη
τοΰ (ττίχου Α,πό την Εΰβοια, ϊχιο
ηδη παροι·σιάσει έ'ω; τώρίΐ κάμπο-
σο. βιβλία, στίχονς, πεξά καί δο¬
κίμια. Τό παραπάνοι βιβλίο φαίνε-
ται ότι ό κ. Γ. Παπαστάμος μοΰ
τό είχε στείλει πρώτο, άλλά εΙχ«
παραχιοθεΐ μέσα στό πλήθος τών
τόμιον ποϋ λαβΐίίλω κ αί φνσικά
δέν προλαβαίνο) νά τα σχολνάζο
μΐ τόν Ιδιο ρυθαό. Δέν εΐμαι, 6λέ-
πετε, έπαγγρλμ;/τίας κριτικός τής
λογοτεχνίας καί δέν βολεΐ νά θυ-
σίάζο) στήν εξετάση καί άξιολόγη-
ση τω>* έργων ποΰ μοΰ στέλνουν
ώρες πού μοΰ είναι ξωτικά Απα-
ς.αίτητες γιά τήι' πριοτότυπη, θέ-
λω νά είπω, δηιμιοι>ογική λογοτ«-
χνική μου έργοπ'α.
Δέκα χρόνια ί'χουν διαβεϊ Από
τότε πού ό ά'ξιος αύτός λογοτέ-
χνης, ποιητής κ.αί μελετητής πρω-
τοφανερώθηκε μί τα «Τραγοΰδια
της ζωής καί τής Αγάπης» τό
1961. "Ο,τι χαρο,κτηρίζει την ϊκ-
φραση τοΰ Γ. Παπαστάμου εΐνα*. ή
θρησκευτικότητα, ή Αγάπη καί ή
πίστη γιά τόν άνθρϋΐπο, ή διαφιλο-
σοφημένη του στοχαστικότητα, ή
φυσιολατρία, ίδιότητες πού συνι-
στοΰτν την ύγεία. Εύτνχισμένον
πρέπει νά λογί-^ι τόν έαυτό του
πού ζεί μακρυά άπό την τύρβη
τής προτεύουσας καί ημπορεί ί-
τσι νά διπλασιάζει τή ζωή του.
Τελευταία, λαβαίνοντας τύ γράμ-
μα τον, τό άνατεράμενο στό 6ι-
6λίο μου «ΈλληΛηκβΙ Δράμοι» (πού
έσχολίασε ό Βιβλιόφιλος στόν
«ΙΙροσφνγικό Κόσμη» τής ...Α¬
πριλίου), έδοκίμασα την εΰχάοι-
στη εκπληξη νά διαπιστόκκο την
έ'κταση τών μελρτώ'' τού, πού τε-
κμηριώνοι»ν την πολυμέρεια τών
ϊνδιαφίρόντοιν τοτ<: παιδαγοιγική,
'χολογία, ήθική φιλοσοφία καί
φιλοσοφία τοΰ .τεύματος. Αΰτονό-
τ>το λοιπόν τό τόσο ρπίοφελοΰνται
(οτό τό γεγονός αύτύ οί μαθητές
τοΰ Γ. Παπαστάμον (είναι έχπαι-
δεντικός) στύ Μαντοΰδι τής Εύ-
6οίας.
θά άναφέρο) (εχει έδώ τή θέση
του) κάποιο περ'στατικό χαρακτη-
ριστικύ τής θέσης τοΰ δάσκαλον
στήν κοινω'νία. "Οταν ό μεγαλο-
μανής Κάΐζ6ρ Γουλιέλμος Β', ό
τελευταίας αΰτοκράτοοας τής Γερ-
μανίας, εΐχε παΰσει τσι» πρίγκιπα
Μπίσμαρκ Από ;<αγκελάριο γιά νά
ε-φαρμόσει την ίδυκή τοι> πολιτική,
παρονσιάσθηκιε στό Φρίντοιχσιροΰ,
τό κτήμα δπον είχε Αποτραβηχθεϊ
ό πρώην πρωθνπουργός, έπιτροπή
ό δασκάλοΐ'ς (Έκεί είναι καί τό
μαυσωλεΐο, ό τάφος του, ποΰ τόν
έπισκέφθηκ*ι τό 1939, στήν π-εοιο-
χή τοΰ Αμβούργον). Είταν ή ή-
μέρα των γε!ν%ιΘ?ΛΌ)ν του καί ή τά-
ξη τών εκπαιδευτικήν, γιά τούς δ-
ποίοτ'ς ό Μπίσμαρκ είχε πάντοτε
δείξει ϊδιαίτερη μεριμνα, είχε θεω-
ρήσει χρέος της νά ύποβάλει τίς
εύχές της στόν μεγάλον δν,δρα.
Ό πρίγκηπας ιΐκουΛε μέ ίκανο-
ποίηση τίς προσφωνήσεις πού σνμ-
φοη'οΰσαν δλες σ' ενα σημεϊο: ό¬
τι ό «σιδηρούς καγκελάριος» εϊχε
σΓαθεϊ ό δη,μιοιιργύς τής ένο>μένης
μεγάλης Γερικΐνίας. "Οταν ϊλη-
ξαν οί προσφωνήσεις, δ ήλικιιο-
μένος οίκοδεσπότης άποκρίθηκε μέ
τοΰτα τα λόγια, Αντάξια τοΐ' Αν¬
θρωπον πού άν έκοατοΰβιε αμοιός
τον την Αρχή τόν Αϊίγουστο τοΰ
1914, δεν θά ΓΪχε ξεσπάσει ό πρω-
τος εύρίοπαϊκό; ,ιόλεμος. ΕΤ.τε λοι-
< Συνέγεια είς την 6η« (τϊλίδοτ)
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Ανακοινούται έκ τού ΊΈΒΕ δ
τι κατόπιν συμφωνίας έπελθούσης
μεταιξύ τής έχο>'*Γης Αναλάβει τό
ίργον τής πληριομής τών συΐντα-
ξιούχιον τοΰ ΊΈΒΕ δι' έπιταγών
Έθνικής Τραπέζης τής Ελλάδος
■/.α των Έλληνικών Ταχυδρομει¬
ον (ΕΛ - ΤΑ) άπό τοΰ Ιουλί¬
ου έ.!, δύνανται οί συντα/ξιοΰχοι
τοΰ ΤΕΒΕ η οί νόμιμοι αυτών Αν
τιπρόσοκτοι νά προσέρχίονται δι'
ιξόφλ.ησιν των έπιταγών αυτών
είς τα κατά τόπους ταχυδρομικά
ιοαφεία τα δποία εχοι·ν ήδη δια-
ταχθεΐ νά έξαρνν>οώνουν τάς έ-
πιταγάς τ«ι>ν διά λογαριασίμόν τής
Έβνικής Τραιπέξης Αντί καιαδο
?.ής τέ·λους δρχ. πέντε (5). Έ-
πίσης δύνανται οί έπιθυμοθντες
νά λαμβάνοιιν τα χρήματα τής
συντάξεως τον είς την οικίαν
των έφ' όσον δηλώσωσι τουτο
είς τύ πλησιέστερον ταχυδρομικόν
γρα<ρρίον ό.τότ« ή έξαογύρωσις
τής έπιταγής θά γίνεται υπό τοΰ
ταχυδρομικοΰ δ'αναμέως άντί κα
ταβολής τέλους δρχ, 8ξ (6).
ΑΝΤΩΝΙΟΤ Χ. ΤΕΡΖΟΠΟΤΛΟΤ
ΕΝΑ ΤΛΞΙΑΙ 1 ΤΩΝ ΗΟΝΤΟ
ΙΑ'
Καί όμως αέ μισή ώρα έγνωρι
οθηκαμε καλά έγίναμε πραγματι-
κά φίλοι. Μας έπεδαψίλευσε ά-
ηέραντες περιποιηοεις, μας εφι-
λοΕένησε, μάς έΕενάγησε παντού,
ώστε τή στιγμή αυτή πού ενθυ¬
μούμαι τα όσα έκαμε γιά μάς αί-
σθάνομαι τήν άνάγκη νά είπω ότι
μέ ουγκίνησι θά θυμοϋμαι πάντο¬
τε τόν ανθρωπο αύτό, τόν αλη¬
θής άνεκτήμητο. Τώρα εχουμε
ή καί θερμή άλΛη
μακ,ι τού την
Λογραφία.
"Ητανε άπόγευμα ημέρας Πέμ-
πτης καί άπεφασίσαμε νά κάμω
τήν πραγματική έπισκεψί μσυ καί
τα χωρ ι ό μου Μουλκάντων, κα-
θώς κα'ι είς τα λοιπά χωρία τήν
προσέχη Κυριακή, διότι τές εν-
διόμεσες ήμέρες Παρασκευή καί
Σάββατο προγραμματισθήκανε ο-
μαδικές έκδρομές είς τήν Πανα¬
γία Σουμελά καί τήν Άργυρού·
πολι (Κιουμπή - Χανέ).
Πάντοτε αισθανόμουνα τύψεις
συνειδήσεως διότι κατά τήν προ
πολεμική περίοδο κατά τα παιδι
κα καί έφηδικά μόν χιρόνια δέν
μοϋ εδόθη ή δυνατότης καί ή ευ·
κσιρία νά έπισκεφθώ καί προσκυ
νήσω τήν Παναγία Σουμελά, όχι
τόσον άπό αϋΕουσαν θρησκευτικήν
συνείδησιν, όσον διότι ή Παναγία
Σουμελά καί ή γύρω περιοχη της
ήσαν πάντοτε τό θρυλικό επίκεν
τρο τής συγκλονιστικής Ζωής τοΰ
Ποντιακοϋ Ελληνισμοϋ.
ΓΓ αύτό ή συγκίνησί μου ήταν
άπροσμέτρητη, όταν τό πρωινό
τής 21ης Αύγούστου, Εεκινήσα-
με άπό τήν ΤραπεΖοϋντα γιά επί-
σκεψι τής Παναγίας Σουμελά.
Άπό παληές καί νέες περιγρα
φές θυμόμουν άρκετά καλά τα ό
νόματα των χωρίων καί σταθμών
πού Θά περνούσαμε κα'ι έτσι όταν
τα λεωφορεϊά μας περάσανε άπό
τήν Δαφνοϋντα κα'ι στρίψανε δε·
ζιά καί τρέχανε παρόλληλα μέ
τόν Πυφίτη ποταμό, άρχισα νά
μονολογώ καί νά ψιθυρίέω: Χόσ-
όγλαν, Ματαρατϋή, Γεσίρ - ογλη,
ιή; Τρίχα; τό γεφύρι, Χατζάβε-
ρα κλπ.
Σέ μική ώρα φθάσαμε κι' όλας
1 τή Μάτσκα, καί τό παλαιό Τ2ε
Βιζλούκ (Καρναι - Δικαιόσημον
των Κομνηνών) Άπόσταση άπό
τήν ΤραπεΖοϋντα χιλ. 30 — 'Ε-
Λώ άψήνανε τα λειοφορεϊα μας,
διότι ό περαιτέρω δρόμος δέν εί¬
ναι κατάλληλος γιά μεγάλα αύτο-
κίνητα. Κάτι μικρά αύτοκίνητα εύ
έλικτα είναι κατάλληλα διά τόν
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕ1Α
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ Ατ ΓϋΚΡΑΤΟΡΐΑ
ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
μας καί μπαίνομε είς τα αύτοκι-
νηια κα'ι Εεκινάμε. Δέν προχω-
ρήσαμε πολυ καί μαθαίνομε ότι
ενα μεγάλο φορτηγός αύτοκίνητο
χάλαοε είς τή μέση τού δρόμου
και έτοι είναι άδύνατη η διάβαοι
από τόν δρόμο αύτό. Αλλά οί ό-
δηγοί των αύτοκινήτων τής πε-
ριοχής, οί όποϊοι έχουν μιά κατα-
πληκτική καί δαιμονική ίκανότη-
τα είς τό τιμόνι Εέρουν κΓ άλλο
μονοπάτι πού όδηγεϊ είς τήν Πα¬
ναγία Σουμελά. Μέ μιά στροφή
πρός τα οπίσω άρχίΖει μία έλι-
νοειδης άνάβασις είς την άντίβε-
τη πλευρά. Ό σωφέρ μέ ένημε-
ρώνει ότι τό χωριό πού περναμε
είναι ή Λιβερά ή Εακουομένη Λι
6ερα, άπό τήν όποιαν κατήγετο
Μαρία ή Λιβεραία, ή Γκιούλ —
Μπαχάρ, ή Έλληνίδα βοσκοπού-
λα τήν οποίαν συνήντησε καί άγά
πησε κάποιος Σουλτάνος καί τήν
έκαμε Σουλτάναν, λίγα σπίτια
βλεπω σκαρφαλωμένα είς τές πλα ι
γιές τοϋ βουνοϋ πού έπικρέμο-
ται. Καί μέσω τής δασώδους πε-
ριοχής πού περιβάλλει τό βουνό,
ουνεχιΖομε τό δρόμο μας. Όσο
όμως προχωροϋμε ή φύση γίνε-
ται περισσότερον όγρια, καί σέ ό
ρισμένες στιγμές έμφανίίεται ά-
συλλήπτως μεγαλοπρεπής ή άγριό
της της.
Δρόμοι στενο'ι κα'ι έλικοειδεϊς,
δέντρα πανύψηλα φαράγγια των
οποίων τό βάθος καί τό χάος εί¬
ναι αδύνατον νά συλλάβη άνθρώ
πινος νοϋς, άποτελοϋν τήν έφιαλ-
τική συντροφιά μας επί μία καί
πλέον ώρα, μέχρις ότου προσπε
λάσουμε είς τό περίπτερο τής Δα
σικής υπηρεσίας, πού βρίσκεται
κοντά είς τή γέφυρα πού συνδέει
πάπο άπό τό ποτάμι τής Λαραχα-
■ ής την μιά πλ?υρά μέ την αλλη
όπου είναι σκαρφαλωμένη σέ Θεώ
ρατο ϋψος τοϋ βουνού ή μονή τής
Παναγίας Σουμελά. (τό ποτάμι
τής Λαραχανής οί Τοϋρκοι έΕα-
κολουθοϋν νά λένε: Μεϊρέμ άνά
δερεσϊ = ποτάμι τής Παναγίας).
Όταν κατεβήκαμε άπό τα αύ
τοκίνητα καί οηκώσαμε τα κεφά-
λια μας μέσα άπό πανύψηλα βουνά
καί άντικρύσαμε τή μονή τής Πα¬
ναγίας σάν άετοφωλιά νά κρέμε-
ται είς τό κενόν, νοιώσαμε οί
περισσότεροι άπέραντη θλϊψι, για
τι μάς εφαίνετο άδύνατος ή ά¬
νάβασις είς τό δισθεώρητα έκε'-
να Οψη.
Καί όμως δταν δόθηκε κάποια
οτιγμή τα σύνθημα τής έκκινήοε
Τοο συνεργάτου μα; κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡ1ΤΟΓ
(Συνέχεια έκ νού προηγούμενον) · Μάταιΐα λύγια. Ό Κο>σταντϊ-
"Ηθελε νά πιράση ίίλη τήν ΰ-
.τόλθΜΐη ξ<οή τού στή Βαρσοβια, τού τό έίΐιβάλλανε καί προσυιπι- κοί συνν.ίΤθηματικοί λογοι. Γιατί νά ταϋ τύ κρϋψτι 6έν είχε μυστι- κ.'. άπό τυν Άλέξανδίθο. "Ιοοις να μή ταιίριαζε στα σαοανταδυό τού χρόνια, δμοις κνοιεΐ'θηκε ά,ιό ενα (ντροσδόκητο φλογερό αϊσθημα. Μιά πολονίδα κοντίσσα. Λέν ε¬ πρόκειτο ,τεαί ·| ι<(>ορίτας. Δεν ή¬
ταν παράφορος οαιρ,κικύ; πύθος,
άλλίχ Οα,θΰ; καί θΐρμό; σουαρό;
Ερωτας. ΓΓ αύτο ακριβώς ό σείΐα-
σμύ; τού πρός την ύπύληψή της
τού άπαγόρευε νά την όνοματίση
πρίν νοιμιμοποιήση τόν δεσμό τους.
Δέν ΙίταυΐΓε νά εκτιμά την γνναΐ-
κα τού, την π.ριγκίπι«σα Ίονλία
τού Σάξ Κοθοΰργον, άλλά δέν
(>οίρνε β' αυτήν την τρυφβρή σν-
ίνγική άγάπη .ιοΰ λαχταροϋσε.
Άπέδινε την ψυνράτητά της στήν
άδ
πιστευε, νά
Εή χαρά τής μητρότητίΐ;
κα'ι ν.τέμενε μ' ίνα ίκισανιστικο
Γ'Γαθημα κατωτερότητας κα'ι ευθυ¬
νής άπέναντί της. "Ομως έδώ και
τρ<α χρύνια, άπό τοτγ ποΰ τεκνο- ϋθίησε κι' ό άδϊλ.ηό; τον; ό Νικό¬ λαος καί, κατέληξε στύ σνμπέρα- σμα δτι ή εύθννη τή; στειρότητα; δέν Οάραινε αυτόν άλλά εκείνην, ή στΛυγική. τοτι συμΓ)ίιυση μέ την Ί οι>λία πή&ε σπΊν άντιληψή τού
την Λρ«:γματι·κή της εννοια τής
κατανοιγκαστικής σι«μ6«τικΓι; 'ί-
νωσης κι' ό φιλελ.εύθ.οος χαρακτή-
οας τού δέν μπορϋθΐ νά την ανε¬
χθή. Ζοΰσαν δ
κι' «ν
άντιμετώπισ«ν την
Ι,υγίου ήταν
δια-
δεν το θεώρη-
σαν άπαραίτητο Ίώρα, δμιο;, το
χρειαζότανε αύτός. Καί θά τγ
Ιητοϋσε τό οττντομώτερο, εΤχε ε
τοιμη κι' όλας την αί'τη,ση.
Οί έκμησττ>ρείισεις τού καταλύ
.-τησαν κι' απογοήτευσιν τον Ά-
λέςανδρο. Αέν θνιμοκτε. Αέν τού
έκ«νε ,ταρατηριντεις. Ή Αδελφική
τού φιλΛθΓτοργνα ήταν
άπό κάθε ΰ.Ώ.ο τού «Ιοιθηιμα. "Ε¬
μεινεν άρκετές οτιγμές σιιοπηλός,
μέ τό κεφάλι σν.υμμένο.
τό σήκωβϊ, τόν ότένκτε οτό ποό-
κι' έκανε «ιά ελ.αφρή χειρο-
Λ ομ<ά έπικράτησε στή
οίοσική δυνιΜΤτεία, άπό την έπο-
χή τής "Αννας Ίβάνοονης', ή (Ίο-
ο; ύέν έπρόκεπο νά μετ<ιπεισθή· Ό μελλοντικό; γάμο; τού δέν ή- ταν τύ μοναδιν.ο έμπόδιο. Οΰτε είχε ιδιαιτέρα; άντυρρήοεις για το γραικικύ θρόνο. Ή άρνησή τον αψαροΰσΐ; γενικά το αύτακρατορι- κό ά'ςίωμα. Τα πάντα, ό χα^ακτή- <_α; τού, οί άρχέ; τού, οί παρθιρ- μήσει; τον, τα ενόιαψεροντα τογ, ίίλα τού, τό άπωβουσαν. Όταν καμμιά φορά τοϋ .τερ^οΰσΒ άπύ το μυαλό δτι, έ'ς αίτίας τής άτε/.νί- ας τοΰ Αλεξάνδρου, μπουούσε ν α να "όν Οιαδεχθή, τον κυρίευε έφια/.τικό άγχος κ·ιι τί>ν
άνακούφιζε μονο ή σκέψη, ότι μέ
την μικ,ρή διαςο,&α τής ή/ακίας
τού; δέν υπήρχαν μεγαλες πιθα-
νότητες νά ζήση πιό πο/.ΰ άπό
/Ρϊνον. Καί πά.ι γιά νά ήσυχά-
ση καί ν' άποκ/είση κάθε έπικίν-
δννη άοριστίας, εκόπειν ϊϋθΰ; μρτά
τό γάμο τού να παραιτηθή
μα άπύ τα δικακόματά τού στη
διαδοχή.
Ό Άλέξανδρο; τόν κ.οιτοϋσε ά-
μίλητο;, άποσβο/ ωμένο; άπό τί;
ί".νσάς>εστε; έκπλήξει; ποΰ δο-Α
μαϊε τή μιά πίσ' άαό την αλλη.
"Αν δέν είχε τ ό-Λ) δαθειά έμπιστο-
σΰνη στά είλικοΐΛή άδελττικά αί-
οθήματα τοΰ Κιονσταντίνου θά
-όν πίστευε θϋμι, άν δχι καί όρ-
καταχθάνΐΜν μηχαορραιΓΓΐ
ών. 'ΕπΊ πενήντα χρόνια οί
μαχοι τή; άκειρηιότητας τοϋ όσμα
νΐκοΰ κράτοΐ1; μηχανενοΛ ταν καθε
είδον; αντιδράση γιά νά
ζοι»ν την έιιαριιιογτι τή; πολιτι-
κή; τής Α'ικατιοίνη; Β' «ττό Ά-
νατολικό ζήτημα. Γιατί, τάχα,
οεν θά σοφίζονταν νά παραπε^σουν
τόν Κοινσταντϊνο ν' άπαονηθή τό
νραικικύ στέμμα γιά ν' ατονίση
τό, υπέρ τής έλ.λη«.κή; άνεξαρτη-
βίας, ενδιαφέρον τοΰ Τσάρου καί,
γιατί δχι, νά πριυτοσ'τατήσουν αί·
τοί στήν Γδρυση ενός ελληνικόν
κρατιοίον
της ας)εσκει.ας τονς
(ι1ίι
σΛρβιγμένοι άπό θεία δΰ χή νά παντρεύωνταί οί μεγάλοι
στενό καί χωματένιο δρόμο πού < ναμη πήραμε τόν ανήφορο, όδηγεϊ είς τούς πρόποδες τής Μο· νής Σουμελά. Κάνομε τό σταυρό ΠΑΥΔΟΓ ΦΛΩΡΟΤ Τα 6ι6λια και οί ανθροττοι ,ς χφχχ!(πΐΰ<}ΐις «έξ αί'μα- τος», άλλά γιά τή Γραικία δέν (ΣυνεχίΖεται) ίιφίστατο ζήτημ,υ. Σ' αύτην θά 1β----_β---- τ'ταν φυσικό καί ιίλογο νά ϊσχύοη ή τ?υξαντινή παράδοση ότι ό αϋτο- ( ν.τάτορας μποροΰσε νά παΛτρευτή ΟποΐΛδήΛοτε, σΰμφοινα μέ την θρησκευτική αποψη, ότι αίιτή πού θά διάλεγε ήταν προο>οιοιμένη. έκ
θεόν, άπό την γέννησή της, ν' Α-
γύρω άπό τήν εΰνοϊκή γενικά ά-
πήχηση τού εργου τοΰ Γ.
II.
Ά- '
νάμεσα σ' όσον; έκφράζονται μέ
ίκανοποίηση ίίναι ό άκαδημαϊκός
καί ποιητής Γ. Κ. Παπατσώνης,
ό ποιητής, μυθκττοριογράφος κ<ά Τό 1924 (Ιρισκόμονν στήν Δρά 'Εθνικ<ιΊ μελωδίαι τή; Ρωσία; δοκιμιογράφος, ό μάγος τή; γ^ΛΧ»- μα. Άρκετά τότε δί>μοσιεύματά χαρακτηρίζονσι ι ήν μουσικήν τοϋ
Δαργυμ.'ρσκν, τον Σει^ώφ, τού
Τσαϊκόφσκυ, τοϋ Ρουαπι<ττά'ύ καί άλλιον... σας, Ι. Μ. Παναγιωτό,τουλος, ό μου Προσφνγικής ττύσεοις, εΐδαν Βασ. Λαοιίοθας, ό Γ· Κ. Σταμίΐο- Τ(·, (,,τ,ς Χής οημοσιύτητος. "Τ- λ δ Φω Γύλλ ό Τα λής, δ Φωτός Γιοφύλλης, ό Τα- στεί>α
κης Δόξας, ό Φώτης Κόντογλον,
ά.ϋ·λζτά ΠροθΜΐυγικά,
Μο, ΥΛΙχ .ταλι δηίΐοσιενσεις
πον τόσο πρόωρα μάς αφησε, ή πΓ'ν<.ι στ'ις μονσικες μελέτες! Ά)Λκη Νικολαίδη, δ Άγγελος | Μετ(ιι|ΰ αυτών, ήταν καί τό Φώτ δ ΦΐΛ Δέλ δ Φουριώτης, ό Φοΐ(>ο; Δέλφης, δ
παλαιά; μου φίλο; άρχιτέκτονα;
ι, .τοΰ τό άναδημοσιεί'ω!
*Ε<|·ηαε·ρίς «Αγών» ΜΝΗΜΟΣΤΝΟΝ —------------------ . νετΊή στόν αύτοκρατορικό (Σννέχεια έ» τής 5ης σελίδας) ΠοΛΓ^τάμου» ποΰ καιτατοπίζει τόν ν°· ηόν οηοΰς δημοΛιδοχτχάλγους: 4 οναγΛ'ώσττη φίλο τής λογοτεχτίας, — Δημιουργοί τής ένωιμένης, με γάλης Γερ,μανίας, εΐσβε <τεϊς. Διό¬ τι άν δέν είχατρ έκπηαοεύσει τα παιδία όπως τα έκπαιδεύσαιτε, έ- γώ δέν θά εΐχα κατορθώσει μεγά¬ λο πράγματα. Καιρός είναι χαί στή χώρα μας δ «δάσκαλορ, 5 παιδαγωγός αύ- τός τοΰ ϊθνους, νά πάρει την ΰψη- λή θέση πού τοΰ άνήκει. Άλλά δς γνρίσουμε στήν «Έπιστροφή τβΰ άσώτου» τού Γιώργου ΙΙα.τα- στάμου «ού μοΰ «διοσε άφορμή γιά "ήν παρέΛββαση. Στήν ποιητικη αυτή σιιλλογή τοΰ 1963, ό Παπαστάίΐος άσκήθη- κε μέ Ιδιαίτερο ζήλο στόν ίίμμε- τρο καί οτόν όμοιοκατάληκ.το στί- χο (Προοχοπικά τόν πηοαιμο) διό¬ τι άνταποκρίνεται <τι· (ίασικό στοι- χεϊο τοΰ ποιη/τικοϋ λόγον, τή μον- Ρ.κή). Ή έξιοττρική μορφή μεςι- /■.ίθν άπό τα τέτοια ποιήμχιτα εί¬ ναι αψογη καιί αί»τι«. Σέ πιερικά ί, έ ο (ο τ ε ρ ι κ ή ,μοοφή π<ιςιυν- οιάζει κάποια κ-ενά, δέν ε!ν<(ΐ άρ- τ·ο>μένη. 'Τπάρχ^ι δηλαδή όςιγιι-
Γμός (Τνναισθημάτ(ι)ν, ρΐκό<,ιν, (ιιιιι μάτων ποΐι δέν είναι λογικά άο- μο>Λγημένα ή πού άποδίδονται μί
άκατάλλ.ηλες λέϊεις, οί ρννοιες εί¬
ναι κάπιος στ«γκεχνμρ·Μες, βτελα
σνναρμοσ'μένες (Σνχνά οτναντάς
τίς λέξεις: φθίκη, τςχιγο,δία, έκεί
ποΰ ή άτμόσφαιρα αίντή πρέπρι νά
όναδίνεται άπό τ)')ν τκρή τού στί-
χου). Ό ποιητής εΐχρ τότρ βια-
σθεί νά τν,τώσει τοΐις στίχοΐ'ς, χ(ο-
ρίς νά Εχει προηγηθΐϊ ή άναγκια'α
διίργασία καί έιαεΕεργαοία. Ση-
μίΐώνοντ<ι.ς τοΰΐιι έδΛ, όφείλίο νά ν.τομνήβί» στόν άναγνώοτη μέ ί- νχινοπβίηση ότι «ά μεταγε'νε<ττρ<)ρς ποιητικές συλλογές ,-τον έσχολίασα «πό αίτή τή οτήλη πρίν ά,-κ'ι ρ|ι τόσους μήνες, πίΐρονΓΓΐάξονν α'ισθη τή διαφορά ώ; πρός την Αοτιό- τερη έσοιτίρική ιιορφή, τή νεια καί, γενικά, την ίξελιξη. Στήν «Έπιστροο;ή τον άσώτοΐ'» ίπάρχονν πολλά ποιήματα μέ θέ- μα τήτν περιπε;τεια τή; κίίτοχής < 1941-1944) χιλ) άναδίνονν ίν- τονη την ττνοή τοΰ έλέον. Οί φο- νιάβες, οί χιτλ.ερικοί, .τού 6λίπονν μέ λαχτάοα τού; ταπεινοίι; .τεη«- ομένους, προσπαθώντας ν' άποφύ- θρό- προκατειλημέλ'θΐι κατά τής Ροσί- ας καί έξΐ'πηρίτικοΰ των δίκιον τους σιιμφερόντι,η·; Ποία ήταν αυ¬ τή ή Πολωνίβα ϊ.οντέσσα, γιά ,τοι- ούς δονλενε, κι' ίός πον ρφθανε ή ιπιρροή της πάνο) στόν άδελφο τού; Ό Κο)ν<τταντίνος μάντειι<τε τί; ίιτοψόες τον καί πάσχισβ νά τίς διαλύση, θά λιντότανε πάρα .τολν άν τό προσο>πικό τού θέ,ιια
γινότανε αίτία ν' άμφισι6τ(τηθοΓιν
ιά φΐλελληνικά τον «ίσθήματιι
Άγαποΰσρ τοΰς "Ελλ.*ηνρς τό Γδιο,
ϊσιος καΐ πειςισσότρρο άπ' οσο ι'
Άλέξανδρος. "Ιίιιαθε τή γλώσ-
σα τού;, τα ρθιυά τους, διδάχτη-
κε την ίο-τορία τονς, διάΚίίσε άρ-
χαίοΐ'ς "Ελληνες συγγραΐΓΡις. Στή
των αρχαίον ρ/»ληνικΛ
■τυγγραιιμάτιιιν. (Ϊκγρι/.ρ ν.ατά με'-
γα μέρος τα φιλελρνθερΐι φρονή
ιιατά τον, άλλά κτκ τις θετικές πό
λιτικές τον άντιΧήι|ιρι;. Κάποιι
ητήν ίστοοία τοΠ θονκνδ'δη, εΐχρ
δ:α6ά<τει τή σνιιβονλή «μή τοίς έ τοίμοις πειρΐ των άφανο>ν κα! με/.
λόντον κινδυνεΰειν». Αέν .τρέπε
νά διακινδυνεΰη κανρίς τα κεκτη-
μία γιά τα αδηλ'ΐ καί μελλοντικά
Στήν ποοκριμένη .τερίσταση, τό
κεκτημρνο ήταν η Πολονία κη'ι
αδηλο ή Γραΐ'/.ία
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑ1
ΓΥΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΜΟΥ
Τού Συνεργάτου μας ΔΗΜ. ΚΟΤΤΪΟΠΑΝΝΟΤΛΟΤ
Π. Ν. Τζελέπης, ό Γιάννης Σφα- νά6(;ατον η " Ίουλίατ- 1925
κ,ιανάκης καί «λλοι πολλοί άξιόλο- ΚαθΓμρρπή Πολιτι/ή
γοι κοιτιιοοί καί λογοτέχνε; πού -ν
δέν μόν έπιτρέπρι ό χώρας νά τοΰ;
Αν.ι,ροω βλονς. ΕΘΝΙΚΗ ΜΟΤΣΙΚΗ
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ «.„ ^^ τ-γ βημωί-ν ά.
σιιάτιον μας, ώς καί των 'Ε&Λί
! >ί>)ν χορών μας πρέπει πολλοΰς
! «.τό ημάς νά άπασχολήση. Ή
ι σνστηιματική καί άκροβής αυτών
Ττ> ερχομένην Κυριακήν 25 Ί προισιιλλογή είς την Εύρίοπαϊκήν
ουλίου καί ('όραν 11.20' π.μ. εί; οι;ιιειογρα<τίαν, δύναται νά συμ- :όν ίει.ιον ναόν Αγ. Ίσιδώοον τοϋ '·άλη ρίς την ρριυναν τής άρχαίας Η' νρκροτααείοΐ' ΙΙατησίοιν τελοϋ 'Κλληνική; μοι>σική; κα| τής 'Ελ
μέν 40)θήμερον μΜ»μόσυνον υπέρ '-ηνν/.ή; δηχήσριος. Κα'ι διά τής
άναπ'ΐνσειυς τής ψνχής τοϋ λ.α- ι'ρρύνη; ταύτη;, θά δυνηθώμεν
τρριτοϋ ικις σνςΰγον, πατρός κα'ι νά δημιουργήσωμεν την Νεοελλη
Λ6ρλ(ΐοΓ>
νίκην μουσικήν.
Κα'ι ώ; πρώτον 6ήιια, θΐονρον
την μακάβρια κχιτάρα
άν μποροϋν, μέ την άπειλή, μέ
τή φοτίερα, είναι γιά 'όαονς εζηοαν
την «άποκαλυπτική» έκιείνη περίο¬
δο τοΰ 1941—1944, συγκλονιστι-
κή!
"Εχω στά χέρια, τυπωμένο τόν
Ά.·τρίλιο τού 1970, τεΰχο; «Ή
κριτική γιά τό έ'ργο τοΰ Γιώργου
Γεώργιον Ίιικ. "Λναστιισ.άδη
Δημοσιογράφον Σμύρνη; Ιιρν 10ιν καθορισμόν των γνησίων
Ή σίζυγο; Δέσπω ΆνασΓαοά- Τ^'ζαντινών μελ,ωδιών καί των δή
δή. Τα τέκνα. Σο<ΐία καί Γεώ^γιο; μ··ιδών ημών άσμάτων, ίαό 'Εθνι Μιινονσάκη;, Λέλα Γριπονησιώτη. κοίϊ μβυσικοΰ Συνεδριον, εί; τό ό Οί ργγ«ΛΌΐ. Ζέτα, Γιά-νης. Οί ·Τοϊον να παρακαθήσ(»σΐν έκ.τός έκ τής Ι ής α καί παρά τάς εΐ&ικωτέρας συν _;, πβΰ, έν Λβοκ«(*ένω ονν- ρεχονν, τα Γράμματα έστράφη- σαν γύρω άπό τό 1821 μέ ειλι¬ κρίνειάν, μέ πίστιν, μέ σννέ.τρι- «ν, μέ βάθος. Ιδιαιτέραν δέ εί'- δοκίμησιν εσημείωσαν ή ποίησις κΐιί ή ίστορ>κή έ'ρεννα, είτε υπό
την μορφήν τής έπιστημο-νικής
I-
στορική; μελετη;, είτε υπό την
ιιοιρφήν τής ίστορική; μοογρατ(-ί
άς. Καί είς τούς τομεϊ; αυτού;
έχομεν έ'ργα, τα όποία ίΰ/.ύγ<ος θά έοιλευαν καί οί δοκι,μώτε<;οι ξένοι κάλαμοι. νΕργα μέ όξντά- την παρατήρησιν, μέ πηγαϊον καί δι·νατύν αΓσθημα, μέ παραστατικότητα, μέ ξωντάνιαν, ποΰ ηέρει, πολΰ κοντά τάς επο¬ χάς, πού σμικρΰνει. τάς άποστά- σεις, πού άποστάζει ψΐοχικήν δυ¬ ναμιν, πού έγείρει τύιν θαυμασμόν ιίς μεταιώρησιν αίωνίας έμανεύ- σειυς. Όρθόν, κατά τήν γΛ'ίομην μόν ίΐναι, νά διακρίνεται ή ποίησις <ιί γενικώτρρον ή λογοτεχνία είς τήν προεπαναστατικήν καί επανα¬ στατικήν καΐ είς τήν μετεπανα- στατικήν. ΚαΙ δχι μόνον άπό τήν χρονολογικήν ενταξιν έκεί- υιν, πού ηύτύχΓ,σαν νά είναι φο είς τή; μεγάλη; εμπνεύσεως. Ή διάκ/ρισις έπιδάλλεται καί ('ιπύ τό περιεχόμενον. Τό δτι εγραο;ον, /ό) έδοοΛ'τοΰσε τό καρυο<ρύλλι σηααίνει, δτι και ήσαν μένοι νά ιμιεταβάλλονν καί τό τα λαντόν των είς όπλοστάσιον, νά κ<ιθιστοϋν τήν πένναν των δπλον. Ήσαν κα'ι αύτοι μαχηταί τοϋ με :ώ.ιου. Κάτι ανάλογον δέ ε'χει συμβή καί μέ εκείνον;, οί όποϊοι προηγήθησαν τοϋ 1821. Αύτοι συνρπεσαν μέ τόν χρόνον τή; με γάλης κυοφορία;. Κα'ι άπό τή; πλευράς τοιν ί}σαν οί διαφωτισταί, πού άαύτνιιζαν τάς σιινειδήσεις, πού ένεύοονναν τήΎ ιδέαν, πού παρρσκεύαξον τήν λύτοοκτιν. Καΐ είς αυτήν την φάσιν εχονν μείνε έίνδοξα όνόματα. Ό Άδαμάντιος Κοραής καί ό Ρήγα; υπήρξαν, αϊ ΐ|Λης, .■τε.φωτισμενοι σαλπιγκται τή; έθνική; έγέίρσεο);. Ό Φώσκο /.ο; έιι.τνενσ'μένο; στρατιώτης τοϋ πνεΰματο;, ποΐ' άπετρίνετο, είς την Ευρώπην. Καί ό Ανδρέα; Κάλβος ή δύναμις κα ίίς ποιότητα και «Ις πληθοριαμόν ίιμτνει'»σειος, πού έδόνει τάς συνε δήσεις. Ό μεγάλος 6άρδος, .πού. μέ τις «Ώδές» τού έδιδε τό συν βημα τοΰ αγώνος κα'ι ίκάλει τα ελευθέρα .τνεϋματα είς δικαίωσιν τής αποστόλη; τον. Ή μεγάλτ μορφή, πού ϊθεσεν είς την ΐ>πη
ρεσίαν τής Πατρίδος τό Ικπλη-
κτικόν τού τάλαντον καί ποίι μέ
αύτό είσέφερεν, δσα, ϊ<κος, δέν Οά ηδύναντο νά είσφερονν όλόκλη ραι στρατιαί. Ό Κοραής ν.τήΊοξεν ή μεγά7.η προε.·τα·ναβ*τατικήι μορφή τίόν γραμμάτοϊν. Ό πνευματικός άρ χηγός τής ΙΙαλιγγενεσία;. Εΐχε 6ε(>αίως, μόρφωσιν δανείον. Άλ
λά πέραν αυτής διέθετε τάλαντον
πρώτον μεγέθους. Καί ακριβώς
αντό συνετίλεσεν, ωστε νά άπαγ
κιστροιθή άπό τό εμπόριον, δια
τό οποίον τόν προώριξεν ό πά
•ή© τού κα'ι χάριν τοΰ οποίον,
μετά τάς απονδάς τον είχε μετα
■6ή είς την 'Ολλανδίαν. Αί «τνευ
,ματικηί τού άνησνχίαι, αί οποίαι
Γπάλλοντο μέ τού; ιρυθιμούς τή;
'> αοοιας τού, αί οποίαι έκανονί-
;οντο άπύ τό πάθος, διά την .τα-
τρίδίΐ, άνεζήτονν ευρύτερον πε¬
δίον. Καί αντύ καμμιά πρ<οτεύ- ουσα δέν τό προ<τεα;ερ«ν ά<τφαλρ- στερον άπό την Γαλλικήν. 'Εγ- ν.ατρστάθη, λοιπόν, είς τό Παρί- (τι, πνευματικήν μητρόπολιν τής ί.τοχής καί έκε; τό πνευματικόν τού μέγεθος ειτθασε, ταχρος, είς τού αγώνος τής ιι, ς « ϋάρδο; άπε/ ιυϋερωσε ΟΙ ΜΙΚΙ'Λ-ΙΛΤΙΚΚΣ ϊίί Ο ΙΔ' ΤΟ^ΟΣ Τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΠΡΗ ως. Καί διά τό πνευμ*/ ηκ.ό, τού μιεγαλεϊον ήρκεσαν είκοσιν δλες κι' δλε; ί'ΙΙΰές». Τις έτόπιοσε μέ , τού; τίτλον; «Ή λν«α», 'Ωδαί Συμπληρώθηκε ή εκτυπωθή τού Α. Κάλθου — Ίωαννίδον τοϋ 14ου τόμου των «Μικρασιατικών Ζακννθίον, Γενεύη 1824 (τίς 10 Χρονικών. καί πρίν λίγες μέρες πρώτες) καί «'Ωδ<ιί Κάλ6ου τοΰ 5όθηκε στήν κυκλοφορία. Προκα- Ζακννθίου, Παρίσι, 1826» διά λ{;ί τούτο ασφαλώς μιά δικαιολο- νά ύμνήση τάς άρετάς καί τό ε- ίκανοποίηση στά μέλη τής πος τοϋ 1821 Θά ήμποροΰσε να .Ενώσεως ΣμυΡ- λεχ'θΓι, ότι ή ζωή τού υπήρξε τρα ' ' γ,κή. Καί δτι τύ τέλο; ήρθε τρα-' να.ων. κσί της Επ,τροπης Συν- γικώτΡ,ρον. Είς ηλικίαν 77 έτών, τάΕεως των .Μ,κρσσ.ατ.κο)ν Χρο- τύ 1852 άναγκάΐεται. νά ξενητευ ( νίκων» καί γενικά στό σύνολον θή διά τελευταίαν φοράν καί πε- των μελών τού ΜικρασιατικοΟ θαί.ει είς τύ Λονδίνον. ΙΙεθαίνει τούτου Σωματείου. είς την ςένην αύτύς ποΰ εί; μ<- Ι Βασικάς σκοπός τής «Ένώσε- αν άπό τίς άρ·στουργηιιατικώτε- , ^ Σμυρναίων» άπό τού πρώτου ρες Ώδές τού (Ό Φιλόπατρις), _____. __ ;Κη,;^.:^ τπγ είναι ρ[χε μέ όλην τήν Εντασιν τής ψν χή; τού εύχηθή: "Ας μή μοΰ δώση ή μοίρα, μόν είς ξένην γήν τόν τάφον ρΐναι γλ.υκύς ό θάνατος μόνον δταν κοιμώμρΐθα είς τήν πατρίδα. Λιά τό μεγαλείον αυτής τής Πατρίδος διέθεσε την εΊμπνευσίν τού. Κα'ι είς την περίφημον 'Ω- δήν τον, την άφιερωμένην «Είς τόν Ιερόν Λόχον» μίαν μόνον εΰ χήν είχε, διά τούς νεκρούς μα- χητάς τοΰ Δραγατσα,νίου: "Ας μϊ) 6ρ·έ|η ποτέ τύ σύννεφον, και ύ άνεμος σκληρός δς μή σκορπίση τό χώμα τό μακάριον ποΰ οχχς σκεπάζει. "Ας τό δροσίξη πάντοτε μέ τ' άργυρά της δάκρυα ή ροδοπέταλος κόρη' καί (ΐΰτοΰ άς εεφντρώνονν αίο>νια τ' Λνθη...
Ό Κάλ6ος είναι ό κατ' εξο¬
χήν ποιητής τή; 'Ελληνικής άρε
τή; — καί τή; 'Ελληνικής 11α-
τρίδο;: «ΤΩ "Ελλάς! ΤΩ πατρίς
μου, έλπίδων γλυκυτάτην
Ήτο τό ίδανικόν τοϋ Κάλιβου,
διά τον οποίον τό τάλαντον τον
επεζήτησεν έπένδυσιν μεγαλοπρ«-
ποΰς έιμπνεύοεως
θά πρέπει νά μην λησμονήται,
ότι η πηγή εμπνεύσεως διά τό
1821 έστάθηκεν ή δημοτική μας
ποίησις. Σκλάδος άκόμη ό λαός
έτραγονδονσε τα πάθη καί τίς
έλπίδες τού. Παιρέδιδεν είς την
Μοΰσαν την καρδίαν καί τήν σκέ
τ4«ιν τον. Καί αύτη εγίνετο τό λί
κνον, ρίς τό οποίον έθερμαίνετο
ν πίστις καί, εύρισκ.ε πτερά, διά
νά καταστή ή μεγάλη όδηγό; τής
Φυλής, είς τήν οδόν τής λ.υτρω
οεως. Είς τα δημοτικά τραγοΰ-
δια ΰπάρχει ό πακτωλός τή; 'Ελ
ληνικής ψιχής, μέ δλες τίς πολ.ύ
πλενρες μορφέ; τον. 'Τπάρχει ή
όδννη, ή κρι<ο;ή ποοσδοκία, ή ν- .ιερηφάνεΜΐ, ή λεδεντιά. 'Τπάρ¬ χει ή άγάπη, διά τήν Φύσιν, ή είλικρίνεια των σκέψεως·, ή άγνή τοποθέτησι;. 'Τπάιρχει .πρό παν¬ τός ό Θα/Ι'μασιμός, διά τα κατορ- θώματα τώ.ν προπομπών τή; έλευ θεριας των άρματωλών καί κλί- φτών, οί όποΐοι έ'γρατ|'αν τόν πρό λόγον τής ΓΙαλιγγενιεσίας. Καί είναι χαρακτηριστικόν, δτι κατά τό μεγαλύτερον μερος της ή ποί ησις καί ή λογοτ*χνία, γύριο ά¬ πό τό έ!πος, εχει στηριχθή ε-ίς τό δημοτικόν τραγοΰδι. Άπό αύτύ άντλεΐ δύναμιν, Ιμπνευσιν, είκό- να. Τύ ήθος καί τό ΰφος τοΰ δή μοτικοϋ τρίΐγουδιοΰ σφραγίζει 6α θύτατα τήν νεοελληινικήν λογοτε- χνίαν κάθε φαράν πού θέλει νά άναφρρθή είς ττιν μεγάλην έξόρ μησι,ν καί κάθε φοράν .τού θέλίΐ νά (Γ.^μπορενθή μέ τα νεώτρρα. ά'λ ματα τής Φνλής. Είναι, άλλοκττε, φυσικόν. Τα μεγάλα άθλήματα των άρματίολών καί ή δραματική περιπέτεια τής ζιοής νκ() τόν ζν- γόν, μέ την αίγλην καΐ τό,ν συναρ Τα δημοτικά μ«ς άσματ<ι, άτινα τοιαύτην αναγνώρισιν, ίϋστρ να διά τής μελ,ρτης θέλουσι σι>μ'6άλ ' *οΰ προσφρρθή ?δρα είς την Γαλ
λει ρ'ι; την διευκρίνησιν τής Άυ λικήν Ακαδημίαν. Άπό λόγον; ι παστικόν αΰθοριμητισμόν τ(ον, ά-
χιιίας 'Ελληνικής μοΐΌΐκής, δχι .μετριοψροσύνης ό Κοραή; δέν σκοΰν ακατανίκητον γοητείαν, συν
μόνον ημάς ενδιαφέρουσαν, άλλά Απεδέχβη. Άλλ' ή άρνησις ού- | αρπάίουν καί δονοΰν. "Ετσι γίν!
$«ιιώ; άπέβαινρν είς 6άοος τής | ται τό δεύΐτβρον §πος, έκεϋνβ, πό»
ΰμνιεί κα'ι δοξάξει τό πρώτον, τό
.Ίρανματικόν, τό γβγονός. Σχε-
δόν κανείς έκ των μεγάλον νε-
ορλλή}'Λ>ν ποιηηώΐν δέν θά κα¬
τορθώση νά άγνοήση την δύναμιν
τής δημοτική; ποιήσεο);. Καί τον
το ακριβώς, έπειδή τό τάλαντον
ίπιζητεί, πάντοτε, τήν αλήθειαν,
αυτή δέ ΰπάρχει άντπιτήδευτος,
πηνοία καί Λφθονος ριγ την- εκ-
δήλοΐΛΐν τής λΛΐκής ι|η>χή;, ή ό¬
ποία ημπορεί νά μην έντάσοεται
καί τσν διεθνή κόσμον!!
Ό «πό τής Γαλλικής ΚυΓ>εη- Λ'ίίας. Τα διαΐΓΐυτιστικά τον α,νλ
άποσταλε'ις τό 1875 είς λάδια καί τα 6ι·6λΰα άποΐελοΰν
γνι'ισιον κατο.ττριοιμόν της. Ή Ά
ίελΐίΐκή διδασκαλία πρός τού;
Γρ[/ικονς> καί τό Λολειιιστήριον
σάλπιθίΐια» θά μείνονν ώς μνη-
μειακά εργα μεγάλης έμ.τνεί'σρ-
(ος καί σπουδαίον λογοτΓχνικοΰ
ιηλάντοτ». Τό "οίον κα'ι οί «Αΰ-
τοσχέδιοι στοχασμοί» τον, μέ τού;
όπηίοιις επρολόγισε τήν- «Ελληνι¬
κήν Βιβλιοθήκην», μίαν σειράν
Ανατολήν πρός ειδικήν μελέτην
τής ημετρρας μουσικής, μονσικο
λόγος Δουγ<ον'τρέ, ιδού τί γρά φεΐ: «'Ελ» ταίς δημοτικαί; τανταις μελοδίαι;, ενρί'σκεται σχεδόν ά- νρπαιτο; ή κληρονομία, η·ν ή άρ- χαιότης έκληροδότησεν καί ήν αιύ ται πιστώς ώ; παρακαταθήκην δ ΐ'λαΐαν... Μεγι ωειςο; τής κλη οονομία; τ('ί·τη; δέν ές Ηησαν έ'τι οί Δντικοι'Ι ! Έιραρμο- ^οιιιένιον' εί; τα νέα ταυτα στοι- χρϊα των άποτρ'.εσμάτοιν τής νρ (ΐιτέοίίς έπκττήιΐιΐί:, θά άποδοθώ- σιν νπηρεσάίΐ ιΐ'γισται τί) μονσ.- χοι Ο Είναι πλέον και^ός ά-ηος άν 11 ή τόν πλούτον ΐΛν 'Εθνικών <1δρ>νΓ(ηί. Οί λοιποί συγγενείς.
ΛΩΡΕΑΙ
τ(Τ»ν ήαετέρον μ,ονσικολόγοιν κα'ι
;ρνοι τοιούτοι, την μεταγ ραφήν
είς την διεθινή ,μοτ'σικήν στ>μειο-
καί την κΛ>δικοποίησιν
γρ·ι<( αν αΓιτίόν. Ι Καΐ ό νεώτερος "Ελλην μον- Ή "Ενωσις των <|οιτησάντων σοιιογό; ά([οϋ μελετήση ν/ιί σπου είς την Εύαγγελικήν Σχολήν {ίάση τάς 'Εθνικάς ημών μελω- Σμύρνης κατέθεσεν δρχμ. 1-000 ( Γ,;α;, θά έμπνενοθη άπύ τήν δϋ- εϊ; τό παρ' (ΐΰτή; σνσταθέν Τ<ι- ι ναυιν αυτών τνι[ θά συνθέ<τη έ'ρ μείον ένισχνσεω; των Έποπτικών | γ(ι άθάνατα... Ό Ηέμπερ, ό 'Ωμ Μέσον τοΰ έν Χ. Σμύρνη Ποοτϋ- πέρ καί «λλοι στϋλοι τοϋ Μουσι που Γομνασίου τή; Εναγγελική; κοϋ Πας>θενώνος τής Ενρώπης,
Σχρλής, εί; μνήμην τοϋ Καθηγη- Γμρλέτησαν τα; δη,μώδει; μελ.(,)δί
τοϋ των Φνσικών έν τή έν Γμνρ α; τοϋ τύπον των καί εατετ·σθέν
νη Εινιγγελική Σχολή ΗΛΙΑ ΑΛ τρς άπό την δύναιιιν (ΐύτών, σΐΛ-έ
ΤΙΝΟΓΛΟΥ.
Οεσαν έ'ργα μεγάλα... 'Επίση; αί
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
ΥΠΟ Έβνικη-ς Τραπέζης. "Αρρενες 100 -/.αί θήλεις 50.
'Απόφοιτ-οι Γυμνασίου. Έντατικά μαθήματα στά Φροντιστήρια
τής Ελένης Παρασν.ευοπούλου Πτυχιούχου μαθηματικών. Ριζά-
ρη 30 Τηλέφ. 739-280.
μα; μελοδιΛν ό 'Ελλ.ηνικός λα-
ός, διά διαλέξεον μονσικ«όν, διά
&ηιιοσιει>μάτο)ν >.αί διά σΐΛ'ατν.ι-
Λν... Διότι ή 'Εθνική ημών μ·θ)'·
οική περικλείει υλικόν πολύτιμον
ιιέ άδάμαντας '.ιελο>δικούς... "Ε-
χ*ι την ποικιλίαν των ήχιον, τόνν
γενίόν καί των ιδιαίτερον ρν-
Ημών. Άπό έκ<;ραοτική; άπόι|>ρ-
ιος, άξιόλ,ογος είναι ό τοόπος μρ
τ<>· όποϊθΛ' αποδίδει τόν ίδιά'.ον
τα χαοακτήρα τής χαρά;, τοϋ
πίνβοι>ς, τή; ευχαριστίας καΐ τή;
παρακλήσεως!
Μέ- τοιαΰτα .-ολι'τιιιη σι·στ(ΐτ-
κά, είναι .τιρο(ορι<τιιρνη ή 'Εθνική μας μοτ·σική νά επικρατήση παν- ταχοϋ, δταν οί νεώτεροι "Ελληνρ; μοτ·σοΛργοί, κάτοχοι τοϋ μεγάλ.οι υλικόν τΰγν Έτ>«κίη· άσμάτον
ιιας, Οά οΐκΌδοαήσίοσι τόν «ργ'ΐν
Εθνικόν Μονσικόν Χαόν. Καί θά
στρ<κ(ο>ιιεν τότε ΰπερή<τανοι ποός ^ν>σ·ιιάς καί θά βροντοφονήσομρν
τό υπέροχον εκεϊνο τοϋ Ίο>στΐ(·ι-
ανοΰ «Χενίκηκά σε Χολομών!»».
Δημ. Κοντσογιαννόπουλος
της είναι
ή έΕυπηρέτηση των Μικρσσιατι-
κών Σπουδών, ή υποβοηθήση δηλ
καί ή προαγωγή τής μελέτης τού
Μικρασιατικοϋ Ελληνισμοϋ κα'ι ό
πό ιστορικής καί άπό λαογραφι-
κής απόψεως.
Τα «Μικρασιατικά Χρονικά», πό
λυσέλιδος τόμος περιοδικοϋ έπι-
στημονικοΰ συγγράμματος καί οί
ουναφείς έκδόσεις τής «Ένώσζ-
ως Σμυρνσίων» ίστορικών καί λα
ογραφικών μελετών, άποτελοϋν
τις:(κυριώτερες έκδηλώσεις, τού
Οεμελιώδους σκοπού τοϋ Σωμα
τείου τούτου. Σκοπού, άς τονι-
στή ιδιαιτέρα μάλιστα, έθνικού,
γιατ'ι μέ τόν τρόπον αυτόν δια-
τηρεΐται η μνημη τοϋ Μικρασια-
τικοϋ Ελληνισμοϋ, μετά πλέον
τόν τραγικον όλεθρον τον κατά
τό 1922 καί προβάλλετσι ή ίστο-
ρική σημααία ενός, κα'ι τούτου
άπό τούς κυριώτερους, παράγον
τες τής πολιτιστικής καί πνευμα-
πκής άκτινοβολίας τοΰ 'Ελληνι-
ομού στήν καθολικότητά τού, παγ
/οσμίίο; καί, 5ιαιο>νί(ος. Σκοποΰ
άς προστεθη άκόμη καί πνευμα-
πκοΰ καί έπιστημονικού, γιατί ο1
έκδόσεις τής «Ενώσεως Σμυρ¬
ναίων» ώς Κεντρικού πλέον Μι-
κρασιατικού Σωματείου, ώς τής
Ετσιρίας. άπό τής απόψεως αυ¬
τής, Μικρασιατικών Μελετών, ά-
ποτελούν, μέ τήν καταβαλλομένην
προσπάθειαν σοίΐαρή; κ.αί έπιμε-
λημένης έπιλογής των, στοιχεία
κα'ι πηγές έΕαιρετικής άΕίας γιά
τόν όποιονδήποτε μελετητή, γιά
τόν όποιονδήποτε σημερινόν κα
αυριανόν συγγραφέα, είτε καί ε¬
πί μέρους είτε καί συνθετικώτερων
εργασιών.
Μέ τήν έννοιαν αυτήν ό 14ος
τόμος των «Μικρασιατικών Χρονι
κ<ϊ>ν», αποτελεί έναν άθλον χωρις
ύπερβολήν κοί ενα πραγματικό έ-
πίτευγμα Τούτο μάλιστα τό γνω
ρίψουν καί είναι είς θύσιν νά τό
έκτιμήσουν πρό πάντων όσοι άσ
χολοϋντσ' μέ άναλόγου περιεχο-
μένου έπιστημονικές έργασίεα Ο1
^ελέτες καί οί ουναφείς έργασίες,
οί δημοσιευόμενες καί οτά ·Μι·
κρασιατικά Χρονικά» καί στίς 6λ-
έκδόσεις τής
«Ενώσεως
πηχιιίων σνγγραφέων την έκδοσιν ρϊ; τρχνικήν, ημπορεί νά παρα-
τών ό.τοίων ήοχισϊ μέ την ρνί- ίηάξη τού; νόμον; τού μέτρον,
ιτχυσιν των Ζοκτιμαδών. 'Εξόχω; ήμπορρϊ ,νά αυθαιρρτή κάποτρ,
.ΤΓ;στικαί τής πνετωατικής καί άλλ' ή δποία εχπ τόσην δύναμιν,
/ ογοτεχνική; δυνάμεώς τού είναι ωστε νά μή την φθάνουν ποτέ
ιί «Πολιτικαί παηαινέ(τρι; τού ! αί συνήθεις ποιητικαί έπιιιέλειαι.
πηός τούς άγω'νιζαμένους Γίαι- ι Άντιθέτο>; την ,μιμοΓηται, δανρ»
ζονται <ττοιχεία άπό αντήν, γίνον ται ?στω καί άθελήτω; διαφημι- σταί τη;. "Ετσι ρΐναι χαρακτηρι¬ στικόν, δτι μεγάλαι ποιητικα'ι ίμ- .•ινειΉτεις, άναστήματα όπως ο Πά /.αιΐιά;, αϊσβάνονται ακατάσχετον την ε"?.ξΐν τής δημώδου; ποιήσε- ΐος, ποτι πλοιτίζει την λαογραφί- ον μας, ποΰ τήν άποκαλ.ιυττρι ά νάγλΐΗτο,ν καί την κάμνει Ιστο¬ ρίαν. Διότι β; μή .τλανώαεθα: Ή άδροτέρα ίστορία, έκείνη, ποΰ θά μείνη ζωνταντ'ι, πάντοτε καί θά δυναμώνη τήιν πίστιν καΐ τό «•'νειρον τής Φυ/ή;. Ή δημοτική ,'ιας, λοιπόν, ποίηοι; έ'χει άνοίςει τόν διρόμον, δια την συμμετοχήν τοΰ έλλην ικοΰ πνεύματος εί; έ- κεϊνο, πού βά ελεγα γεϋσιν τής εθνικ,ή; άρετής, ετσι δπιυ; τήν ε χει (τιλοτεχνήσει ό θρΰλο; καί ή παράδοσι;. Καί είναι ή γεΰσις αΰ τή νπέροχο; ετσι δπω; ή έ'μπνευ σι; έκφράζεται, διά τύ μεγάλο έ'πος, μέ τάς ίκπληκτικάς οτρο- φά; τοΰ λυρισμοϋ, μέ τάς κορυ- ΐΓωσεις τοϋ ήοωνσιιοϋ κα'ι τής Ου σιας, ή όποία »μπνρρι καί παρο τρύνει καί γονιμοποιεϊ τύ παράδει ν»ια. . .·,·;- ,,.ι : .■ . , Σμυρναίων», κρινόμενες, έπανα λαμβάνω, μετό προσοχής καί συ- ναισθήοεως ευθυνής άπό την άρ- μοδίαν πρός τόν σκοπόν αυτόν Έ πιτροπήν, έπιδιώκεται κατά τό δυ νατόν νά πληροϋν τοϋς δρους μιάς έπιστημονικής άρτιότητας καί μιδς ακριβείας των παρεχομένου οτοιχείων. Αύτές μάλιστα είναι καί ό μο· ναδικός λόγος, πού έεηγε! καί δι καιολογεϊ γιατί τα «Μικρασιατικά Χρονικά» κυκλοφορούν κατά ά- ροιά μάλλον χρονικά διαστήματα καί όχι κόθε χρόνο, όπως τό έ πιθυμεΐ ή Διοίκησις τής Ενώσε¬ ως Σμϋρναίων. Πολύ λίγες έργσ· σν'ες δνστνχώς ΰπο6άλλοντ<ι άν- τσποκρινόμενες στίς αξιώσεις κα¬ τά τα ανωτέρω τής Έπιτροπής Συντάξεως των «Μικρασιατικήν Χρονικών». Τό φαινόμενο δέν είναι δυοε- Εήγητο τό τονίΖω καΐ έΕ ιδίας ηεί ρας· οί δΐ'σχέρειες νά ά-νακαλύψη κανε'ις τίς πηγές κα'ι μάλιστα προ εκιμένου περί τοϋ Μικρασιατικού Ρλληνισμού, όταν λείπει μιά πλή ρης κσί συοτηματική θιθλιογρα- φία, νά συγκεντρώση πληροφορι ες κοί άπό γραφτές καί άπό προ φορικές πηγές, νά τίς έλέγξη, να τίς διασταυρώση καί μέ τό Εεκα- θαρισμένο αύτό, μέχρι κάποιου ίκανοποιητικοϋ οημείου, ύλικό, νά συντάΕη μιά μελέτη άΕιώσειον, πού νά άντέχη σέ μιά σοβαρή, όπωο- δήποτε, κριτική, είναι δυσχέρειες ουχνά άνυπέρβλητες καί κατό κα νόνα ή σέ πολλές περιπτώσει, δραματικές. Τό δυστύχημα είναι άκόμη πώς όλα τοΰτα, πολλοί είναι, πρέπη ν ά όμολογηθή, όοοι γιά τό,ν έναν Γ, τόν άλ.λον λόγον δέλ' τα άντι- λαμβάνοντοι ή δέν τα ύπολογί- Ζουν Αίτιο σοβαρά καί τουτο, κατά τή γνώμη μου τής σοβαρής όρκετά καθυστερήσεως των Μι· κρααιατικών Σπουδών. Καί γιά τούτο, άς τό Εαναπώ, πρέπει νά θεωρηθή έπίτευγμα, ή συμπλύρωοη κα'ι ή έναρΕη κυκλο φορίας τοϋ 14ου τόμου των -Μ>·
κρασιατικών Χρονικών».
Σόν εκδηλώση κιόλας μιάς ά-
ναγνωρίσεως τής πνευματικής προ
σφοράς των συνεργοτών τού τό¬
μου, άλλά καί πρός σχετικήν έ·
νημέοτοση καΐ των Μικηασιατών
καί των άλλων ενδιαφερομένων,
άς σημειωθούν τα περιεχόμενά
τού.
ΕΜΜΑΝ. Ι. ΤΣΑΛΙΚΟΓΛΟΥ.
11 ότε καί πώς «ιοιΐοκο(τ.ώνησειν ή
Καππαδοκία.
ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΚΛΟΓΚ. Ή ϊδονηη
τής Σμυρναϊκής Βιδλικής 'Εται·
ρίας 1818 (Άγγλιστί) ,
ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΜΟΥΣΑΙΟΥ
ΜΠΟΥΠΟΥΚΟΥ. "Εθιμο, δοΕασί-
ις, ποολήψει; στό ΛιΛίσι καί τή
Μάκρη..
ΕΛΕΝΗΣ ΧΡ ΠΟΛΙΤΟΥ. Βι-
βλιογραφΐα περιοδικοϋ «Φιλολο-
γία».
ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ πρω
τοπρεσβυτέρου. Τοπωνύμια καί λα
<·ΥΡα<Γΐκά των Φ(,ρί,άδ(ον τή; Κατ παδοκίας. ΒΑΣΙΛ. ΒΛ. ΣΦΥΡΟΕΡΑ Πέν τε δικαιοπρακτικά έγγραφσ Σμύρ¬ νης (1695-1788). ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Τα Έλ ληνικά χωρία τής περιοχής των Βουρλών Μ Άσίας Κ. Α. ΜΑΝΑΦΗ. Άνέκδοτον χαραμανληστί οτγ(λι«ν τού πατρι άρχου Γρηγορίου τοΰ Ε'. ΓΕΩΡΠΟΥ ΑΜΑΡΠΑΝΑΚΗ. Ιί δημώδη; έλλΐ)νική μονσική Μά νρης καί ΛιΓιισίου Μ. Άσίας. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΩΤ. ΛΑΜΠΑΔΑ· Ρ1ΛΗ. Μαρμηο',νηβιώτικη Έθιμο γραφΐα. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Δ. ΔΕΜΕΡ- ΤΖΗ. ΒιβλιογραφΙα περιοδικοϋ ·'Α ποθήκη των 'Ωφέλημων Γνώσε- ών». ΣΑΒΒΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ. Άπί τήν «Αύτοδιογροφίαν» τού ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΡΑ. Δυο παλιά προικοσϋμφωνα τής Σμύρνης. ΓΕΩΡΓ Κ. ΣΠΥΡΙΔΑΚΗ Έμ ίΐανονήλ Κριαρά Λεξικό τής με σαιωνικ.ής 'Ελληνικής δημώδους γοααμ«τείας 1100 — 1669 Τό/.<ος Α' (Βιβλιοκρισία) ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ. Μικρά- ■-αιική Βιθλιογραφία. 'Επίσης ό- ρισμένες οελίδες είναι όφιερωμέ νες οτή δραστηριότητα της «'Ενώ σεως Σμυρναίων» καί σέ σύγχρο- να γεγονότα «άινϊ τόν Μικραοιατι- νόν Κόσμον». ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ ΣΜΥΡΝΑΊ'ΚΑ 7_ΗΜΒΙβΜΑΤΑ κ.;ί·ς» καί αλ.λα ϊ·;ργα τού. Πρίπει νά σηιιεκοθή, ι'ίτι ό Κοραή; νπήρξε μέγας σι^μ (,:6α(ττή; είς τό γλο>σσικόν θέ-
• ια. Παρεδρχετο τόν πλούτον τής
/.αθ'ΐρευούση;, άλ.λά σΐ'νηγορονσ<-' ■/(ά υπέρ τής όμιλονμένης υπό τιιΰ λαοΰ γλάκτσης. Καί ναί μέν δέν ήμφεστίήτει, ότι αίίτη παρη- νιολοιιθρίτο άπό Γ>αο6αρισμονς, ά
ναποη-ενκτους, τότε, λόγτο τή; ε¬
πηρείας τή; Τουρκικής γλώσσης.
'Τ.τεστηι(;ίζετο δμτος, δτι ή γλώσ
ηα αυτή είχε ίηνντάνια, ή όποία
δ)?ν ήμπο|>ονσιε νά παιραγν<ι>ρι-ι
σθή καί δτι, έν πάση περιπτώ¬
σει, ήτο γλωσβα, ή όποία, κάπο-
τρ, θά επεκράτει πλήί>ω;. "Ετ<τι } (τι ·ι6Όλή τού Κοραή δέν πεοκα ρίσθη, απλώς, είς τόν κύκλον τόν ί&εών καΐ είς τή" σφαίραν τί||ι λογιοτ—νικιή; έπε|εργαλ,)(α; τριν, άλλά καί διηυρύν'θη εί; την περιοχήν των γλ<οσσικών έκφρα- οτικών μέσοχν, τα όποία τόσον εγαλάνισαν τόν τόπΙ>ν αργότε¬
ρον καί ίσ<ος τόσον τόν τ'ΐλανί- Ϊοιλ' άκόμη κα'ι σήμερον. Ό Κάλβο; είναι ή μεγαλΰτερη νεοελληνική ποιητικη φΐΌΐογνω- (Στ·έχεια έκ τής 1ης σελάδο;) .τλτ)ρότΐ|τ«. "Ο οτίχος τού, έλενθ·ε- ρος πολλάς φθΐρέ;, μά πάντα άρμο- νικός, ξεχϊλεται γρ,ιιάτο; ψ*γχ/Μ καί -ινενιματικό ο; (Τις. 'Τπέροχο τό ποίημά τον «'()- λιμ.ιιακό φώ;* στή <η«λλογή αντή. Είναι ή ίλληνική ^ονή άπό τα (>άθΓ| των αίώνι,ιν, ποΰ μιλά <τ' ίί- λου; τού; λαού; τή; γή; μέ τύ φός, ποΰ ξεκίνησε άπό την Όλνμ- .-π'α γιά ά τό σκορπίσει ,ττιντον. "Ενα; {'κινο; οτήν έλληνική έπα νάστπση, ποίι μά; χάρισε τή λεν- Τό Ε'ικοίτιρνα Ιίίκόνισμα ποΰ ()' άκονμποΰΛ. τα χείλη, κι έμπρό; τού ενα καντήλι θά καίει λαμπρά, ή καρδιά. Άπέθίΐντη θ<)η<τκε>τική εξαρβη
άναδίνει τό ποίημά τού «Δ«ηση»
Με; στό δαιθΰ νύημα τή; 'Τπερού-
(τιας Διλ'αμη; ρυθτκξΕται ή σκέψη
τοϋ Ποιητή καί £ητά τό θεϊο σπιν-
θήρα της, ίηΐιώνοντας τήν ΐκεσία
τού γιά την είΐρηνική άναδημιονρ-
γία.
Μ' Ρνλάιοεια ίττεκόμαστε στό έ-
πιδλητικό τον ποίημα «Ό Παΰ-
λο; <ττόν "Αρειο Πάγο». Ό τα.τει- νός Απόστολος τοΰ Ναζίοραίου, «ί<πάκονος τον θεοΰ», άκοΰμε νά λέει στούς Άθηναίους: Προνόιιιιο βας τήν Αθηνά ΠαρΘέ- (να .-τρ.Λτρι νΛχετε νιι'ι σΐμίίολο σο^ίη; Μά κορώνα. "Ομως, μιά μρρ« ·Μ1 ή Μαριάμ, ' -* (ύπέρμαχη προστάτισσα. Πά σάς ίττέλνει τή χαρή Της λ-ώ (τόν Παρθενώνη· Τό πολύστιχο πάλ,ι ποίημά τον με τύν τίτλο «Μυστικό; Δεΐ.τνος» είναι είδος μργαλόπΛϊνστης /.άντας, γιά την τελευταία δραμιι- τική σελ/δα τού θεανθρώ.-τον. Οί (ττίχοι τού ποιητή «φνιροκοποΰν τή ί>νιθμό τής άγιον<ας τοϋ πού φεύγΐΐ κατατρεμρ·νος άπο την αίώνια φονή τής συνειδήσεως· (Σννεχίζρτβι) ΤΟ ΔΕΛΤΙΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ- ΩΣ ΤΟΤ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΤ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ Μέ καλ.αίσθητον έμττάνισιν χ*11 πολλά καί επίκαιρον ϊΛθιαίτέοον1- τος κείμενα έκι»κλος)όρηο·ε *" 14ον (Ίονλίου) τεϋχος τον «ΛΕΛ ΤΙΟΤ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ», τό οποίον έκδίδει κατά μήνα ό 'Εθνι- κάς Όργανισμός 'Ελληνικής Χϊ'· ροτεχνίας, διά νά ενήμερον!"»} τονς παρ<ιγ{ι,γοΰς καΐ. έμπορον; - «Ι0" γΜγρΐς προϊόντων τή; χειροτϊχνί- άς καΐ καλλιτεχνική; 6ι«τεχνία; Ι επί των βεμάτιον, ά'τΐΛ'α άΐροροϋν εκάστοτε εί; τόν παραγχογικόν αυτόν τομρα, ώ; καί διά τάς άν«- πτυσσομέΛ'α; υπό τού Όργανισμοΐ Χειΐροτεχνίας ποικίλας πρωτοοουλί α; κίά δοαστηριότητας πρό; Λρο- αγογήν τής χριροτεχί·ις. τόσην επι τι ϋ οογανοιτιν.οϋ, όσον '/'« Τοι' εμπορικοΰ
ΕΝΑ ΤΛΞΙΑΙ 1 ΤΩΝ ΗΟΝΤΟ
ΙΑ'
Καί όμως αέ μισή ώρα έγνωρι
οθηκαμε καλά έγίναμε πραγματι-
κά φίλοι. Μας έπεδαψίλευσε ά-
ηέραντες περιποιηοεις, μας εφι-
λοΕένησε, μάς έΕενάγησε παντού,
ώστε τή στιγμή αυτή πού ενθυ¬
μούμαι τα όσα έκαμε γιά μάς αί-
σθάνομαι τήν άνάγκη νά είπω ότι
μέ ουγκίνησι θά θυμοϋμαι πάντο¬
τε τόν ανθρωπο αύτό, τόν αλη¬
θής άνεκτήμητο. Τώρα εχουμε
ή καί θερμή άλΛη
μακ,ι τού την
Λογραφία.
"Ητανε άπόγευμα ημέρας Πέμ-
πτης καί άπεφασίσαμε νά κάμω
τήν πραγματική έπισκεψί μσυ καί
τα χωρ ι ό μου Μουλκάντων, κα-
θώς κα'ι είς τα λοιπά χωρία τήν
προσέχη Κυριακή, διότι τές εν-
διόμεσες ήμέρες Παρασκευή καί
Σάββατο προγραμματισθήκανε ο-
μαδικές έκδρομές είς τήν Πανα¬
γία Σουμελά καί τήν Άργυρού·
πολι (Κιουμπή - Χανέ).
Πάντοτε αισθανόμουνα τύψεις
συνειδήσεως διότι κατά τήν προ
πολεμική περίοδο κατά τα παιδι
κα καί έφηδικά μόν χιρόνια δέν
μοϋ εδόθη ή δυνατότης καί ή ευ·
κσιρία νά έπισκεφθώ καί προσκυ
νήσω τήν Παναγία Σουμελά, όχι
τόσον άπό αϋΕουσαν θρησκευτικήν
συνείδησιν, όσον διότι ή Παναγία
Σουμελά καί ή γύρω περιοχη της
ήσαν πάντοτε τό θρυλικό επίκεν
τρο τής συγκλονιστικής Ζωής τοΰ
Ποντιακοϋ Ελληνισμοϋ.
ΓΓ αύτό ή συγκίνησί μου ήταν
άπροσμέτρητη, όταν τό πρωινό
τής 21ης Αύγούστου, Εεκινήσα-
με άπό τήν ΤραπεΖοϋντα γιά επί-
σκεψι τής Παναγίας Σουμελά.
Άπό παληές καί νέες περιγρα
φές θυμόμουν άρκετά καλά τα ό
νόματα των χωρίων καί σταθμών
πού Θά περνούσαμε κα'ι έτσι όταν
τα λεωφορεϊά μας περάσανε άπό
τήν Δαφνοϋντα κα'ι στρίψανε δε·
ζιά καί τρέχανε παρόλληλα μέ
τόν Πυφίτη ποταμό, άρχισα νά
μονολογώ καί νά ψιθυρίέω: Χόσ-
όγλαν, Ματαρατϋή, Γεσίρ - ογλη,
ιή; Τρίχα; τό γεφύρι, Χατζάβε-
ρα κλπ.
Σέ μική ώρα φθάσαμε κι' όλας
1 τή Μάτσκα, καί τό παλαιό Τ2ε
Βιζλούκ (Καρναι - Δικαιόσημον
των Κομνηνών) Άπόσταση άπό
τήν ΤραπεΖοϋντα χιλ. 30 — 'Ε-
Λώ άψήνανε τα λειοφορεϊα μας,
διότι ό περαιτέρω δρόμος δέν εί¬
ναι κατάλληλος γιά μεγάλα αύτο-
κίνητα. Κάτι μικρά αύτοκίνητα εύ
έλικτα είναι κατάλληλα διά τόν
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕ1Α
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ Ατ ΓϋΚΡΑΤΟΡΐΑ
ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
μας καί μπαίνομε είς τα αύτοκι-
νηια κα'ι Εεκινάμε. Δέν προχω-
ρήσαμε πολυ καί μαθαίνομε ότι
ενα μεγάλο φορτηγός αύτοκίνητο
χάλαοε είς τή μέση τού δρόμου
και έτοι είναι άδύνατη η διάβαοι
από τόν δρόμο αύτό. Αλλά οί ό-
δηγοί των αύτοκινήτων τής πε-
ριοχής, οί όποϊοι έχουν μιά κατα-
πληκτική καί δαιμονική ίκανότη-
τα είς τό τιμόνι Εέρουν κΓ άλλο
μονοπάτι πού όδηγεϊ είς τήν Πα¬
ναγία Σουμελά. Μέ μιά στροφή
πρός τα οπίσω άρχίΖει μία έλι-
νοειδης άνάβασις είς την άντίβε-
τη πλευρά. Ό σωφέρ μέ ένημε-
ρώνει ότι τό χωριό πού περναμε
είναι ή Λιβερά ή Εακουομένη Λι
6ερα, άπό τήν όποιαν κατήγετο
Μαρία ή Λιβεραία, ή Γκιούλ —
Μπαχάρ, ή Έλληνίδα βοσκοπού-
λα τήν οποίαν συνήντησε καί άγά
πησε κάποιος Σουλτάνος καί τήν
έκαμε Σουλτάναν, λίγα σπίτια
βλεπω σκαρφαλωμένα είς τές πλα ι
γιές τοϋ βουνοϋ πού έπικρέμο-
ται. Καί μέσω τής δασώδους πε-
ριοχής πού περιβάλλει τό βουνό,
ουνεχιΖομε τό δρόμο μας. Όσο
όμως προχωροϋμε ή φύση γίνε-
ται περισσότερον όγρια, καί σέ ό
ρισμένες στιγμές έμφανίίεται ά-
συλλήπτως μεγαλοπρεπής ή άγριό
της της.
Δρόμοι στενο'ι κα'ι έλικοειδεϊς,
δέντρα πανύψηλα φαράγγια των
οποίων τό βάθος καί τό χάος εί¬
ναι αδύνατον νά συλλάβη άνθρώ
πινος νοϋς, άποτελοϋν τήν έφιαλ-
τική συντροφιά μας επί μία καί
πλέον ώρα, μέχρις ότου προσπε
λάσουμε είς τό περίπτερο τής Δα
σικής υπηρεσίας, πού βρίσκεται
κοντά είς τή γέφυρα πού συνδέει
πάπο άπό τό ποτάμι τής Λαραχα-
■ ής την μιά πλ?υρά μέ την αλλη
όπου είναι σκαρφαλωμένη σέ Θεώ
ρατο ϋψος τοϋ βουνού ή μονή τής
Παναγίας Σουμελά. (τό ποτάμι
τής Λαραχανής οί Τοϋρκοι έΕα-
κολουθοϋν νά λένε: Μεϊρέμ άνά
δερεσϊ = ποτάμι τής Παναγίας).
Όταν κατεβήκαμε άπό τα αύ
τοκίνητα καί οηκώσαμε τα κεφά-
λια μας μέσα άπό πανύψηλα βουνά
καί άντικρύσαμε τή μονή τής Πα¬
ναγίας σάν άετοφωλιά νά κρέμε-
ται είς τό κενόν, νοιώσαμε οί
περισσότεροι άπέραντη θλϊψι, για
τι μάς εφαίνετο άδύνατος ή ά¬
νάβασις είς τό δισθεώρητα έκε'-
να Οψη.
Καί όμως δταν δόθηκε κάποια
οτιγμή τα σύνθημα τής έκκινήοε
Τοο συνεργάτου μα; κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡ1ΤΟΓ
(Συνέχεια έκ νού προηγούμενον) · Μάταιΐα λύγια. Ό Κο>σταντϊ-
"Ηθελε νά πιράση ίίλη τήν ΰ-
.τόλθΜΐη ξ<οή τού στή Βαρσοβια, τού τό έίΐιβάλλανε καί προσυιπι- κοί συνν.ίΤθηματικοί λογοι. Γιατί νά ταϋ τύ κρϋψτι 6έν είχε μυστι- κ.'. άπό τυν Άλέξανδίθο. "Ιοοις να μή ταιίριαζε στα σαοανταδυό τού χρόνια, δμοις κνοιεΐ'θηκε ά,ιό ενα (ντροσδόκητο φλογερό αϊσθημα. Μιά πολονίδα κοντίσσα. Λέν ε¬ πρόκειτο ,τεαί ·| ι<(>ορίτας. Δεν ή¬
ταν παράφορος οαιρ,κικύ; πύθος,
άλλίχ Οα,θΰ; καί θΐρμό; σουαρό;
Ερωτας. ΓΓ αύτο ακριβώς ό σείΐα-
σμύ; τού πρός την ύπύληψή της
τού άπαγόρευε νά την όνοματίση
πρίν νοιμιμοποιήση τόν δεσμό τους.
Δέν ΙίταυΐΓε νά εκτιμά την γνναΐ-
κα τού, την π.ριγκίπι«σα Ίονλία
τού Σάξ Κοθοΰργον, άλλά δέν
(>οίρνε β' αυτήν την τρυφβρή σν-
ίνγική άγάπη .ιοΰ λαχταροϋσε.
Άπέδινε την ψυνράτητά της στήν
άδ
πιστευε, νά
Εή χαρά τής μητρότητίΐ;
κα'ι ν.τέμενε μ' ίνα ίκισανιστικο
Γ'Γαθημα κατωτερότητας κα'ι ευθυ¬
νής άπέναντί της. "Ομως έδώ και
τρ<α χρύνια, άπό τοτγ ποΰ τεκνο- ϋθίησε κι' ό άδϊλ.ηό; τον; ό Νικό¬ λαος καί, κατέληξε στύ σνμπέρα- σμα δτι ή εύθννη τή; στειρότητα; δέν Οάραινε αυτόν άλλά εκείνην, ή στΛυγική. τοτι συμΓ)ίιυση μέ την Ί οι>λία πή&ε σπΊν άντιληψή τού
την Λρ«:γματι·κή της εννοια τής
κατανοιγκαστικής σι«μ6«τικΓι; 'ί-
νωσης κι' ό φιλελ.εύθ.οος χαρακτή-
οας τού δέν μπορϋθΐ νά την ανε¬
χθή. Ζοΰσαν δ
κι' «ν
άντιμετώπισ«ν την
Ι,υγίου ήταν
δια-
δεν το θεώρη-
σαν άπαραίτητο Ίώρα, δμιο;, το
χρειαζότανε αύτός. Καί θά τγ
Ιητοϋσε τό οττντομώτερο, εΤχε ε
τοιμη κι' όλας την αί'τη,ση.
Οί έκμησττ>ρείισεις τού καταλύ
.-τησαν κι' απογοήτευσιν τον Ά-
λέςανδρο. Αέν θνιμοκτε. Αέν τού
έκ«νε ,ταρατηριντεις. Ή Αδελφική
τού φιλΛθΓτοργνα ήταν
άπό κάθε ΰ.Ώ.ο τού «Ιοιθηιμα. "Ε¬
μεινεν άρκετές οτιγμές σιιοπηλός,
μέ τό κεφάλι σν.υμμένο.
τό σήκωβϊ, τόν ότένκτε οτό ποό-
κι' έκανε «ιά ελ.αφρή χειρο-
Λ ομ<ά έπικράτησε στή
οίοσική δυνιΜΤτεία, άπό την έπο-
χή τής "Αννας Ίβάνοονης', ή (Ίο-
ο; ύέν έπρόκεπο νά μετ<ιπεισθή· Ό μελλοντικό; γάμο; τού δέν ή- ταν τύ μοναδιν.ο έμπόδιο. Οΰτε είχε ιδιαιτέρα; άντυρρήοεις για το γραικικύ θρόνο. Ή άρνησή τον αψαροΰσΐ; γενικά το αύτακρατορι- κό ά'ςίωμα. Τα πάντα, ό χα^ακτή- <_α; τού, οί άρχέ; τού, οί παρθιρ- μήσει; τον, τα ενόιαψεροντα τογ, ίίλα τού, τό άπωβουσαν. Όταν καμμιά φορά τοϋ .τερ^οΰσΒ άπύ το μυαλό δτι, έ'ς αίτίας τής άτε/.νί- ας τοΰ Αλεξάνδρου, μπουούσε ν α να "όν Οιαδεχθή, τον κυρίευε έφια/.τικό άγχος κ·ιι τί>ν
άνακούφιζε μονο ή σκέψη, ότι μέ
την μικ,ρή διαςο,&α τής ή/ακίας
τού; δέν υπήρχαν μεγαλες πιθα-
νότητες νά ζήση πιό πο/.ΰ άπό
/Ρϊνον. Καί πά.ι γιά νά ήσυχά-
ση καί ν' άποκ/είση κάθε έπικίν-
δννη άοριστίας, εκόπειν ϊϋθΰ; μρτά
τό γάμο τού να παραιτηθή
μα άπύ τα δικακόματά τού στη
διαδοχή.
Ό Άλέξανδρο; τόν κ.οιτοϋσε ά-
μίλητο;, άποσβο/ ωμένο; άπό τί;
ί".νσάς>εστε; έκπλήξει; ποΰ δο-Α
μαϊε τή μιά πίσ' άαό την αλλη.
"Αν δέν είχε τ ό-Λ) δαθειά έμπιστο-
σΰνη στά είλικοΐΛή άδελττικά αί-
οθήματα τοΰ Κιονσταντίνου θά
-όν πίστευε θϋμι, άν δχι καί όρ-
καταχθάνΐΜν μηχαορραιΓΓΐ
ών. 'ΕπΊ πενήντα χρόνια οί
μαχοι τή; άκειρηιότητας τοϋ όσμα
νΐκοΰ κράτοΐ1; μηχανενοΛ ταν καθε
είδον; αντιδράση γιά νά
ζοι»ν την έιιαριιιογτι τή; πολιτι-
κή; τής Α'ικατιοίνη; Β' «ττό Ά-
νατολικό ζήτημα. Γιατί, τάχα,
οεν θά σοφίζονταν νά παραπε^σουν
τόν Κοινσταντϊνο ν' άπαονηθή τό
νραικικύ στέμμα γιά ν' ατονίση
τό, υπέρ τής έλ.λη«.κή; άνεξαρτη-
βίας, ενδιαφέρον τοΰ Τσάρου καί,
γιατί δχι, νά πριυτοσ'τατήσουν αί·
τοί στήν Γδρυση ενός ελληνικόν
κρατιοίον
της ας)εσκει.ας τονς
(ι1ίι
σΛρβιγμένοι άπό θεία δΰ χή νά παντρεύωνταί οί μεγάλοι
στενό καί χωματένιο δρόμο πού < ναμη πήραμε τόν ανήφορο, όδηγεϊ είς τούς πρόποδες τής Μο· νής Σουμελά. Κάνομε τό σταυρό ΠΑΥΔΟΓ ΦΛΩΡΟΤ Τα 6ι6λια και οί ανθροττοι ,ς χφχχ!(πΐΰ<}ΐις «έξ αί'μα- τος», άλλά γιά τή Γραικία δέν (ΣυνεχίΖεται) ίιφίστατο ζήτημ,υ. Σ' αύτην θά 1β----_β---- τ'ταν φυσικό καί ιίλογο νά ϊσχύοη ή τ?υξαντινή παράδοση ότι ό αϋτο- ( ν.τάτορας μποροΰσε νά παΛτρευτή ΟποΐΛδήΛοτε, σΰμφοινα μέ την θρησκευτική αποψη, ότι αίιτή πού θά διάλεγε ήταν προο>οιοιμένη. έκ
θεόν, άπό την γέννησή της, ν' Α-
γύρω άπό τήν εΰνοϊκή γενικά ά-
πήχηση τού εργου τοΰ Γ.
II.
Ά- '
νάμεσα σ' όσον; έκφράζονται μέ
ίκανοποίηση ίίναι ό άκαδημαϊκός
καί ποιητής Γ. Κ. Παπατσώνης,
ό ποιητής, μυθκττοριογράφος κ<ά Τό 1924 (Ιρισκόμονν στήν Δρά 'Εθνικ<ιΊ μελωδίαι τή; Ρωσία; δοκιμιογράφος, ό μάγος τή; γ^ΛΧ»- μα. Άρκετά τότε δί>μοσιεύματά χαρακτηρίζονσι ι ήν μουσικήν τοϋ
Δαργυμ.'ρσκν, τον Σει^ώφ, τού
Τσαϊκόφσκυ, τοϋ Ρουαπι<ττά'ύ καί άλλιον... σας, Ι. Μ. Παναγιωτό,τουλος, ό μου Προσφνγικής ττύσεοις, εΐδαν Βασ. Λαοιίοθας, ό Γ· Κ. Σταμίΐο- Τ(·, (,,τ,ς Χής οημοσιύτητος. "Τ- λ δ Φω Γύλλ ό Τα λής, δ Φωτός Γιοφύλλης, ό Τα- στεί>α
κης Δόξας, ό Φώτης Κόντογλον,
ά.ϋ·λζτά ΠροθΜΐυγικά,
Μο, ΥΛΙχ .ταλι δηίΐοσιενσεις
πον τόσο πρόωρα μάς αφησε, ή πΓ'ν<.ι στ'ις μονσικες μελέτες! Ά)Λκη Νικολαίδη, δ Άγγελος | Μετ(ιι|ΰ αυτών, ήταν καί τό Φώτ δ ΦΐΛ Δέλ δ Φουριώτης, ό Φοΐ(>ο; Δέλφης, δ
παλαιά; μου φίλο; άρχιτέκτονα;
ι, .τοΰ τό άναδημοσιεί'ω!
*Ε<|·ηαε·ρίς «Αγών» ΜΝΗΜΟΣΤΝΟΝ —------------------ . νετΊή στόν αύτοκρατορικό (Σννέχεια έ» τής 5ης σελίδας) ΠοΛΓ^τάμου» ποΰ καιτατοπίζει τόν ν°· ηόν οηοΰς δημοΛιδοχτχάλγους: 4 οναγΛ'ώσττη φίλο τής λογοτεχτίας, — Δημιουργοί τής ένωιμένης, με γάλης Γερ,μανίας, εΐσβε <τεϊς. Διό¬ τι άν δέν είχατρ έκπηαοεύσει τα παιδία όπως τα έκπαιδεύσαιτε, έ- γώ δέν θά εΐχα κατορθώσει μεγά¬ λο πράγματα. Καιρός είναι χαί στή χώρα μας δ «δάσκαλορ, 5 παιδαγωγός αύ- τός τοΰ ϊθνους, νά πάρει την ΰψη- λή θέση πού τοΰ άνήκει. Άλλά δς γνρίσουμε στήν «Έπιστροφή τβΰ άσώτου» τού Γιώργου ΙΙα.τα- στάμου «ού μοΰ «διοσε άφορμή γιά "ήν παρέΛββαση. Στήν ποιητικη αυτή σιιλλογή τοΰ 1963, ό Παπαστάίΐος άσκήθη- κε μέ Ιδιαίτερο ζήλο στόν ίίμμε- τρο καί οτόν όμοιοκατάληκ.το στί- χο (Προοχοπικά τόν πηοαιμο) διό¬ τι άνταποκρίνεται <τι· (ίασικό στοι- χεϊο τοΰ ποιη/τικοϋ λόγον, τή μον- Ρ.κή). Ή έξιοττρική μορφή μεςι- /■.ίθν άπό τα τέτοια ποιήμχιτα εί¬ ναι αψογη καιί αί»τι«. Σέ πιερικά ί, έ ο (ο τ ε ρ ι κ ή ,μοοφή π<ιςιυν- οιάζει κάποια κ-ενά, δέν ε!ν<(ΐ άρ- τ·ο>μένη. 'Τπάρχ^ι δηλαδή όςιγιι-
Γμός (Τνναισθημάτ(ι)ν, ρΐκό<,ιν, (ιιιιι μάτων ποΐι δέν είναι λογικά άο- μο>Λγημένα ή πού άποδίδονται μί
άκατάλλ.ηλες λέϊεις, οί ρννοιες εί¬
ναι κάπιος στ«γκεχνμρ·Μες, βτελα
σνναρμοσ'μένες (Σνχνά οτναντάς
τίς λέξεις: φθίκη, τςχιγο,δία, έκεί
ποΰ ή άτμόσφαιρα αίντή πρέπρι νά
όναδίνεται άπό τ)')ν τκρή τού στί-
χου). Ό ποιητής εΐχρ τότρ βια-
σθεί νά τν,τώσει τοΐις στίχοΐ'ς, χ(ο-
ρίς νά Εχει προηγηθΐϊ ή άναγκια'α
διίργασία καί έιαεΕεργαοία. Ση-
μίΐώνοντ<ι.ς τοΰΐιι έδΛ, όφείλίο νά ν.τομνήβί» στόν άναγνώοτη μέ ί- νχινοπβίηση ότι «ά μεταγε'νε<ττρ<)ρς ποιητικές συλλογές ,-τον έσχολίασα «πό αίτή τή οτήλη πρίν ά,-κ'ι ρ|ι τόσους μήνες, πίΐρονΓΓΐάξονν α'ισθη τή διαφορά ώ; πρός την Αοτιό- τερη έσοιτίρική ιιορφή, τή νεια καί, γενικά, την ίξελιξη. Στήν «Έπιστροο;ή τον άσώτοΐ'» ίπάρχονν πολλά ποιήματα μέ θέ- μα τήτν περιπε;τεια τή; κίίτοχής < 1941-1944) χιλ) άναδίνονν ίν- τονη την ττνοή τοΰ έλέον. Οί φο- νιάβες, οί χιτλ.ερικοί, .τού 6λίπονν μέ λαχτάοα τού; ταπεινοίι; .τεη«- ομένους, προσπαθώντας ν' άποφύ- θρό- προκατειλημέλ'θΐι κατά τής Ροσί- ας καί έξΐ'πηρίτικοΰ των δίκιον τους σιιμφερόντι,η·; Ποία ήταν αυ¬ τή ή Πολωνίβα ϊ.οντέσσα, γιά ,τοι- ούς δονλενε, κι' ίός πον ρφθανε ή ιπιρροή της πάνο) στόν άδελφο τού; Ό Κο)ν<τταντίνος μάντειι<τε τί; ίιτοψόες τον καί πάσχισβ νά τίς διαλύση, θά λιντότανε πάρα .τολν άν τό προσο>πικό τού θέ,ιια
γινότανε αίτία ν' άμφισι6τ(τηθοΓιν
ιά φΐλελληνικά τον «ίσθήματιι
Άγαποΰσρ τοΰς "Ελλ.*ηνρς τό Γδιο,
ϊσιος καΐ πειςισσότρρο άπ' οσο ι'
Άλέξανδρος. "Ιίιιαθε τή γλώσ-
σα τού;, τα ρθιυά τους, διδάχτη-
κε την ίο-τορία τονς, διάΚίίσε άρ-
χαίοΐ'ς "Ελληνες συγγραΐΓΡις. Στή
των αρχαίον ρ/»ληνικΛ
■τυγγραιιμάτιιιν. (Ϊκγρι/.ρ ν.ατά με'-
γα μέρος τα φιλελρνθερΐι φρονή
ιιατά τον, άλλά κτκ τις θετικές πό
λιτικές τον άντιΧήι|ιρι;. Κάποιι
ητήν ίστοοία τοΠ θονκνδ'δη, εΐχρ
δ:α6ά<τει τή σνιιβονλή «μή τοίς έ τοίμοις πειρΐ των άφανο>ν κα! με/.
λόντον κινδυνεΰειν». Αέν .τρέπε
νά διακινδυνεΰη κανρίς τα κεκτη-
μία γιά τα αδηλ'ΐ καί μελλοντικά
Στήν ποοκριμένη .τερίσταση, τό
κεκτημρνο ήταν η Πολονία κη'ι
αδηλο ή Γραΐ'/.ία
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑ1
ΓΥΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΜΟΥ
Τού Συνεργάτου μας ΔΗΜ. ΚΟΤΤΪΟΠΑΝΝΟΤΛΟΤ
Π. Ν. Τζελέπης, ό Γιάννης Σφα- νά6(;ατον η " Ίουλίατ- 1925
κ,ιανάκης καί «λλοι πολλοί άξιόλο- ΚαθΓμρρπή Πολιτι/ή
γοι κοιτιιοοί καί λογοτέχνε; πού -ν
δέν μόν έπιτρέπρι ό χώρας νά τοΰ;
Αν.ι,ροω βλονς. ΕΘΝΙΚΗ ΜΟΤΣΙΚΗ
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ «.„ ^^ τ-γ βημωί-ν ά.
σιιάτιον μας, ώς καί των 'Ε&Λί
! >ί>)ν χορών μας πρέπει πολλοΰς
! «.τό ημάς νά άπασχολήση. Ή
ι σνστηιματική καί άκροβής αυτών
Ττ> ερχομένην Κυριακήν 25 Ί προισιιλλογή είς την Εύρίοπαϊκήν
ουλίου καί ('όραν 11.20' π.μ. εί; οι;ιιειογρα<τίαν, δύναται νά συμ- :όν ίει.ιον ναόν Αγ. Ίσιδώοον τοϋ '·άλη ρίς την ρριυναν τής άρχαίας Η' νρκροτααείοΐ' ΙΙατησίοιν τελοϋ 'Κλληνική; μοι>σική; κα| τής 'Ελ
μέν 40)θήμερον μΜ»μόσυνον υπέρ '-ηνν/.ή; δηχήσριος. Κα'ι διά τής
άναπ'ΐνσειυς τής ψνχής τοϋ λ.α- ι'ρρύνη; ταύτη;, θά δυνηθώμεν
τρριτοϋ ικις σνςΰγον, πατρός κα'ι νά δημιουργήσωμεν την Νεοελλη
Λ6ρλ(ΐοΓ>
νίκην μουσικήν.
Κα'ι ώ; πρώτον 6ήιια, θΐονρον
την μακάβρια κχιτάρα
άν μποροϋν, μέ την άπειλή, μέ
τή φοτίερα, είναι γιά 'όαονς εζηοαν
την «άποκαλυπτική» έκιείνη περίο¬
δο τοΰ 1941—1944, συγκλονιστι-
κή!
"Εχω στά χέρια, τυπωμένο τόν
Ά.·τρίλιο τού 1970, τεΰχο; «Ή
κριτική γιά τό έ'ργο τοΰ Γιώργου
Γεώργιον Ίιικ. "Λναστιισ.άδη
Δημοσιογράφον Σμύρνη; Ιιρν 10ιν καθορισμόν των γνησίων
Ή σίζυγο; Δέσπω ΆνασΓαοά- Τ^'ζαντινών μελ,ωδιών καί των δή
δή. Τα τέκνα. Σο<ΐία καί Γεώ^γιο; μ··ιδών ημών άσμάτων, ίαό 'Εθνι Μιινονσάκη;, Λέλα Γριπονησιώτη. κοίϊ μβυσικοΰ Συνεδριον, εί; τό ό Οί ργγ«ΛΌΐ. Ζέτα, Γιά-νης. Οί ·Τοϊον να παρακαθήσ(»σΐν έκ.τός έκ τής Ι ής α καί παρά τάς εΐ&ικωτέρας συν _;, πβΰ, έν Λβοκ«(*ένω ονν- ρεχονν, τα Γράμματα έστράφη- σαν γύρω άπό τό 1821 μέ ειλι¬ κρίνειάν, μέ πίστιν, μέ σννέ.τρι- «ν, μέ βάθος. Ιδιαιτέραν δέ εί'- δοκίμησιν εσημείωσαν ή ποίησις κΐιί ή ίστορ>κή έ'ρεννα, είτε υπό
την μορφήν τής έπιστημο-νικής
I-
στορική; μελετη;, είτε υπό την
ιιοιρφήν τής ίστορική; μοογρατ(-ί
άς. Καί είς τούς τομεϊ; αυτού;
έχομεν έ'ργα, τα όποία ίΰ/.ύγ<ος θά έοιλευαν καί οί δοκι,μώτε<;οι ξένοι κάλαμοι. νΕργα μέ όξντά- την παρατήρησιν, μέ πηγαϊον καί δι·νατύν αΓσθημα, μέ παραστατικότητα, μέ ξωντάνιαν, ποΰ ηέρει, πολΰ κοντά τάς επο¬ χάς, πού σμικρΰνει. τάς άποστά- σεις, πού άποστάζει ψΐοχικήν δυ¬ ναμιν, πού έγείρει τύιν θαυμασμόν ιίς μεταιώρησιν αίωνίας έμανεύ- σειυς. Όρθόν, κατά τήν γΛ'ίομην μόν ίΐναι, νά διακρίνεται ή ποίησις <ιί γενικώτρρον ή λογοτεχνία είς τήν προεπαναστατικήν καί επανα¬ στατικήν καΐ είς τήν μετεπανα- στατικήν. ΚαΙ δχι μόνον άπό τήν χρονολογικήν ενταξιν έκεί- υιν, πού ηύτύχΓ,σαν νά είναι φο είς τή; μεγάλη; εμπνεύσεως. Ή διάκ/ρισις έπιδάλλεται καί ('ιπύ τό περιεχόμενον. Τό δτι εγραο;ον, /ό) έδοοΛ'τοΰσε τό καρυο<ρύλλι σηααίνει, δτι και ήσαν μένοι νά ιμιεταβάλλονν καί τό τα λαντόν των είς όπλοστάσιον, νά κ<ιθιστοϋν τήν πένναν των δπλον. Ήσαν κα'ι αύτοι μαχηταί τοϋ με :ώ.ιου. Κάτι ανάλογον δέ ε'χει συμβή καί μέ εκείνον;, οί όποϊοι προηγήθησαν τοϋ 1821. Αύτοι συνρπεσαν μέ τόν χρόνον τή; με γάλης κυοφορία;. Κα'ι άπό τή; πλευράς τοιν ί}σαν οί διαφωτισταί, πού άαύτνιιζαν τάς σιινειδήσεις, πού ένεύοονναν τήΎ ιδέαν, πού παρρσκεύαξον τήν λύτοοκτιν. Καΐ είς αυτήν την φάσιν εχονν μείνε έίνδοξα όνόματα. Ό Άδαμάντιος Κοραής καί ό Ρήγα; υπήρξαν, αϊ ΐ|Λης, .■τε.φωτισμενοι σαλπιγκται τή; έθνική; έγέίρσεο);. Ό Φώσκο /.ο; έιι.τνενσ'μένο; στρατιώτης τοϋ πνεΰματο;, ποΐ' άπετρίνετο, είς την Ευρώπην. Καί ό Ανδρέα; Κάλβος ή δύναμις κα ίίς ποιότητα και «Ις πληθοριαμόν ίιμτνει'»σειος, πού έδόνει τάς συνε δήσεις. Ό μεγάλος 6άρδος, .πού. μέ τις «Ώδές» τού έδιδε τό συν βημα τοΰ αγώνος κα'ι ίκάλει τα ελευθέρα .τνεϋματα είς δικαίωσιν τής αποστόλη; τον. Ή μεγάλτ μορφή, πού ϊθεσεν είς την ΐ>πη
ρεσίαν τής Πατρίδος τό Ικπλη-
κτικόν τού τάλαντον καί ποίι μέ
αύτό είσέφερεν, δσα, ϊ<κος, δέν Οά ηδύναντο νά είσφερονν όλόκλη ραι στρατιαί. Ό Κοραής ν.τήΊοξεν ή μεγά7.η προε.·τα·ναβ*τατικήι μορφή τίόν γραμμάτοϊν. Ό πνευματικός άρ χηγός τής ΙΙαλιγγενεσία;. Εΐχε 6ε(>αίως, μόρφωσιν δανείον. Άλ
λά πέραν αυτής διέθετε τάλαντον
πρώτον μεγέθους. Καί ακριβώς
αντό συνετίλεσεν, ωστε νά άπαγ
κιστροιθή άπό τό εμπόριον, δια
τό οποίον τόν προώριξεν ό πά
•ή© τού κα'ι χάριν τοΰ οποίον,
μετά τάς απονδάς τον είχε μετα
■6ή είς την 'Ολλανδίαν. Αί «τνευ
,ματικηί τού άνησνχίαι, αί οποίαι
Γπάλλοντο μέ τού; ιρυθιμούς τή;
'> αοοιας τού, αί οποίαι έκανονί-
;οντο άπύ τό πάθος, διά την .τα-
τρίδίΐ, άνεζήτονν ευρύτερον πε¬
δίον. Καί αντύ καμμιά πρ<οτεύ- ουσα δέν τό προ<τεα;ερ«ν ά<τφαλρ- στερον άπό την Γαλλικήν. 'Εγ- ν.ατρστάθη, λοιπόν, είς τό Παρί- (τι, πνευματικήν μητρόπολιν τής ί.τοχής καί έκε; τό πνευματικόν τού μέγεθος ειτθασε, ταχρος, είς τού αγώνος τής ιι, ς « ϋάρδο; άπε/ ιυϋερωσε ΟΙ ΜΙΚΙ'Λ-ΙΛΤΙΚΚΣ ϊίί Ο ΙΔ' ΤΟ^ΟΣ Τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΠΡΗ ως. Καί διά τό πνευμ*/ ηκ.ό, τού μιεγαλεϊον ήρκεσαν είκοσιν δλες κι' δλε; ί'ΙΙΰές». Τις έτόπιοσε μέ , τού; τίτλον; «Ή λν«α», 'Ωδαί Συμπληρώθηκε ή εκτυπωθή τού Α. Κάλθου — Ίωαννίδον τοϋ 14ου τόμου των «Μικρασιατικών Ζακννθίον, Γενεύη 1824 (τίς 10 Χρονικών. καί πρίν λίγες μέρες πρώτες) καί «'Ωδ<ιί Κάλ6ου τοΰ 5όθηκε στήν κυκλοφορία. Προκα- Ζακννθίου, Παρίσι, 1826» διά λ{;ί τούτο ασφαλώς μιά δικαιολο- νά ύμνήση τάς άρετάς καί τό ε- ίκανοποίηση στά μέλη τής πος τοϋ 1821 Θά ήμποροΰσε να .Ενώσεως ΣμυΡ- λεχ'θΓι, ότι ή ζωή τού υπήρξε τρα ' ' γ,κή. Καί δτι τύ τέλο; ήρθε τρα-' να.ων. κσί της Επ,τροπης Συν- γικώτΡ,ρον. Είς ηλικίαν 77 έτών, τάΕεως των .Μ,κρσσ.ατ.κο)ν Χρο- τύ 1852 άναγκάΐεται. νά ξενητευ ( νίκων» καί γενικά στό σύνολον θή διά τελευταίαν φοράν καί πε- των μελών τού ΜικρασιατικοΟ θαί.ει είς τύ Λονδίνον. ΙΙεθαίνει τούτου Σωματείου. είς την ςένην αύτύς ποΰ εί; μ<- Ι Βασικάς σκοπός τής «Ένώσε- αν άπό τίς άρ·στουργηιιατικώτε- , ^ Σμυρναίων» άπό τού πρώτου ρες Ώδές τού (Ό Φιλόπατρις), _____. __ ;Κη,;^.:^ τπγ είναι ρ[χε μέ όλην τήν Εντασιν τής ψν χή; τού εύχηθή: "Ας μή μοΰ δώση ή μοίρα, μόν είς ξένην γήν τόν τάφον ρΐναι γλ.υκύς ό θάνατος μόνον δταν κοιμώμρΐθα είς τήν πατρίδα. Λιά τό μεγαλείον αυτής τής Πατρίδος διέθεσε την εΊμπνευσίν τού. Κα'ι είς την περίφημον 'Ω- δήν τον, την άφιερωμένην «Είς τόν Ιερόν Λόχον» μίαν μόνον εΰ χήν είχε, διά τούς νεκρούς μα- χητάς τοΰ Δραγατσα,νίου: "Ας μϊ) 6ρ·έ|η ποτέ τύ σύννεφον, και ύ άνεμος σκληρός δς μή σκορπίση τό χώμα τό μακάριον ποΰ οχχς σκεπάζει. "Ας τό δροσίξη πάντοτε μέ τ' άργυρά της δάκρυα ή ροδοπέταλος κόρη' καί (ΐΰτοΰ άς εεφντρώνονν αίο>νια τ' Λνθη...
Ό Κάλ6ος είναι ό κατ' εξο¬
χήν ποιητής τή; 'Ελληνικής άρε
τή; — καί τή; 'Ελληνικής 11α-
τρίδο;: «ΤΩ "Ελλάς! ΤΩ πατρίς
μου, έλπίδων γλυκυτάτην
Ήτο τό ίδανικόν τοϋ Κάλιβου,
διά τον οποίον τό τάλαντον τον
επεζήτησεν έπένδυσιν μεγαλοπρ«-
ποΰς έιμπνεύοεως
θά πρέπει νά μην λησμονήται,
ότι η πηγή εμπνεύσεως διά τό
1821 έστάθηκεν ή δημοτική μας
ποίησις. Σκλάδος άκόμη ό λαός
έτραγονδονσε τα πάθη καί τίς
έλπίδες τού. Παιρέδιδεν είς την
Μοΰσαν την καρδίαν καί τήν σκέ
τ4«ιν τον. Καί αύτη εγίνετο τό λί
κνον, ρίς τό οποίον έθερμαίνετο
ν πίστις καί, εύρισκ.ε πτερά, διά
νά καταστή ή μεγάλη όδηγό; τής
Φυλής, είς τήν οδόν τής λ.υτρω
οεως. Είς τα δημοτικά τραγοΰ-
δια ΰπάρχει ό πακτωλός τή; 'Ελ
ληνικής ψιχής, μέ δλες τίς πολ.ύ
πλενρες μορφέ; τον. 'Τπάρχει ή
όδννη, ή κρι<ο;ή ποοσδοκία, ή ν- .ιερηφάνεΜΐ, ή λεδεντιά. 'Τπάρ¬ χει ή άγάπη, διά τήν Φύσιν, ή είλικρίνεια των σκέψεως·, ή άγνή τοποθέτησι;. 'Τπάιρχει .πρό παν¬ τός ό Θα/Ι'μασιμός, διά τα κατορ- θώματα τώ.ν προπομπών τή; έλευ θεριας των άρματωλών καί κλί- φτών, οί όποΐοι έ'γρατ|'αν τόν πρό λόγον τής ΓΙαλιγγενιεσίας. Καί είναι χαρακτηριστικόν, δτι κατά τό μεγαλύτερον μερος της ή ποί ησις καί ή λογοτ*χνία, γύριο ά¬ πό τό έ!πος, εχει στηριχθή ε-ίς τό δημοτικόν τραγοΰδι. Άπό αύτύ άντλεΐ δύναμιν, Ιμπνευσιν, είκό- να. Τύ ήθος καί τό ΰφος τοΰ δή μοτικοϋ τρίΐγουδιοΰ σφραγίζει 6α θύτατα τήν νεοελληινικήν λογοτε- χνίαν κάθε φαράν πού θέλει νά άναφρρθή είς ττιν μεγάλην έξόρ μησι,ν καί κάθε φοράν .τού θέλίΐ νά (Γ.^μπορενθή μέ τα νεώτρρα. ά'λ ματα τής Φνλής. Είναι, άλλοκττε, φυσικόν. Τα μεγάλα άθλήματα των άρματίολών καί ή δραματική περιπέτεια τής ζιοής νκ() τόν ζν- γόν, μέ την αίγλην καΐ τό,ν συναρ Τα δημοτικά μ«ς άσματ<ι, άτινα τοιαύτην αναγνώρισιν, ίϋστρ να διά τής μελ,ρτης θέλουσι σι>μ'6άλ ' *οΰ προσφρρθή ?δρα είς την Γαλ
λει ρ'ι; την διευκρίνησιν τής Άυ λικήν Ακαδημίαν. Άπό λόγον; ι παστικόν αΰθοριμητισμόν τ(ον, ά-
χιιίας 'Ελληνικής μοΐΌΐκής, δχι .μετριοψροσύνης ό Κοραή; δέν σκοΰν ακατανίκητον γοητείαν, συν
μόνον ημάς ενδιαφέρουσαν, άλλά Απεδέχβη. Άλλ' ή άρνησις ού- | αρπάίουν καί δονοΰν. "Ετσι γίν!
$«ιιώ; άπέβαινρν είς 6άοος τής | ται τό δεύΐτβρον §πος, έκεϋνβ, πό»
ΰμνιεί κα'ι δοξάξει τό πρώτον, τό
.Ίρανματικόν, τό γβγονός. Σχε-
δόν κανείς έκ των μεγάλον νε-
ορλλή}'Λ>ν ποιηηώΐν δέν θά κα¬
τορθώση νά άγνοήση την δύναμιν
τής δημοτική; ποιήσεο);. Καί τον
το ακριβώς, έπειδή τό τάλαντον
ίπιζητεί, πάντοτε, τήν αλήθειαν,
αυτή δέ ΰπάρχει άντπιτήδευτος,
πηνοία καί Λφθονος ριγ την- εκ-
δήλοΐΛΐν τής λΛΐκής ι|η>χή;, ή ό¬
ποία ημπορεί νά μην έντάσοεται
καί τσν διεθνή κόσμον!!
Ό «πό τής Γαλλικής ΚυΓ>εη- Λ'ίίας. Τα διαΐΓΐυτιστικά τον α,νλ
άποσταλε'ις τό 1875 είς λάδια καί τα 6ι·6λΰα άποΐελοΰν
γνι'ισιον κατο.ττριοιμόν της. Ή Ά
ίελΐίΐκή διδασκαλία πρός τού;
Γρ[/ικονς> καί τό Λολειιιστήριον
σάλπιθίΐια» θά μείνονν ώς μνη-
μειακά εργα μεγάλης έμ.τνεί'σρ-
(ος καί σπουδαίον λογοτΓχνικοΰ
ιηλάντοτ». Τό "οίον κα'ι οί «Αΰ-
τοσχέδιοι στοχασμοί» τον, μέ τού;
όπηίοιις επρολόγισε τήν- «Ελληνι¬
κήν Βιβλιοθήκην», μίαν σειράν
Ανατολήν πρός ειδικήν μελέτην
τής ημετρρας μουσικής, μονσικο
λόγος Δουγ<ον'τρέ, ιδού τί γρά φεΐ: «'Ελ» ταίς δημοτικαί; τανταις μελοδίαι;, ενρί'σκεται σχεδόν ά- νρπαιτο; ή κληρονομία, η·ν ή άρ- χαιότης έκληροδότησεν καί ήν αιύ ται πιστώς ώ; παρακαταθήκην δ ΐ'λαΐαν... Μεγι ωειςο; τής κλη οονομία; τ('ί·τη; δέν ές Ηησαν έ'τι οί Δντικοι'Ι ! Έιραρμο- ^οιιιένιον' εί; τα νέα ταυτα στοι- χρϊα των άποτρ'.εσμάτοιν τής νρ (ΐιτέοίίς έπκττήιΐιΐί:, θά άποδοθώ- σιν νπηρεσάίΐ ιΐ'γισται τί) μονσ.- χοι Ο Είναι πλέον και^ός ά-ηος άν 11 ή τόν πλούτον ΐΛν 'Εθνικών <1δρ>νΓ(ηί. Οί λοιποί συγγενείς.
ΛΩΡΕΑΙ
τ(Τ»ν ήαετέρον μ,ονσικολόγοιν κα'ι
;ρνοι τοιούτοι, την μεταγ ραφήν
είς την διεθινή ,μοτ'σικήν στ>μειο-
καί την κΛ>δικοποίησιν
γρ·ι<( αν αΓιτίόν. Ι Καΐ ό νεώτερος "Ελλην μον- Ή "Ενωσις των <|οιτησάντων σοιιογό; ά([οϋ μελετήση ν/ιί σπου είς την Εύαγγελικήν Σχολήν {ίάση τάς 'Εθνικάς ημών μελω- Σμύρνης κατέθεσεν δρχμ. 1-000 ( Γ,;α;, θά έμπνενοθη άπύ τήν δϋ- εϊ; τό παρ' (ΐΰτή; σνσταθέν Τ<ι- ι ναυιν αυτών τνι[ θά συνθέ<τη έ'ρ μείον ένισχνσεω; των Έποπτικών | γ(ι άθάνατα... Ό Ηέμπερ, ό 'Ωμ Μέσον τοΰ έν Χ. Σμύρνη Ποοτϋ- πέρ καί «λλοι στϋλοι τοϋ Μουσι που Γομνασίου τή; Εναγγελική; κοϋ Πας>θενώνος τής Ενρώπης,
Σχρλής, εί; μνήμην τοϋ Καθηγη- Γμρλέτησαν τα; δη,μώδει; μελ.(,)δί
τοϋ των Φνσικών έν τή έν Γμνρ α; τοϋ τύπον των καί εατετ·σθέν
νη Εινιγγελική Σχολή ΗΛΙΑ ΑΛ τρς άπό την δύναιιιν (ΐύτών, σΐΛ-έ
ΤΙΝΟΓΛΟΥ.
Οεσαν έ'ργα μεγάλα... 'Επίση; αί
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
ΥΠΟ Έβνικη-ς Τραπέζης. "Αρρενες 100 -/.αί θήλεις 50.
'Απόφοιτ-οι Γυμνασίου. Έντατικά μαθήματα στά Φροντιστήρια
τής Ελένης Παρασν.ευοπούλου Πτυχιούχου μαθηματικών. Ριζά-
ρη 30 Τηλέφ. 739-280.
μα; μελοδιΛν ό 'Ελλ.ηνικός λα-
ός, διά διαλέξεον μονσικ«όν, διά
&ηιιοσιει>μάτο)ν >.αί διά σΐΛ'ατν.ι-
Λν... Διότι ή 'Εθνική ημών μ·θ)'·
οική περικλείει υλικόν πολύτιμον
ιιέ άδάμαντας '.ιελο>δικούς... "Ε-
χ*ι την ποικιλίαν των ήχιον, τόνν
γενίόν καί των ιδιαίτερον ρν-
Ημών. Άπό έκ<;ραοτική; άπόι|>ρ-
ιος, άξιόλ,ογος είναι ό τοόπος μρ
τ<>· όποϊθΛ' αποδίδει τόν ίδιά'.ον
τα χαοακτήρα τής χαρά;, τοϋ
πίνβοι>ς, τή; ευχαριστίας καΐ τή;
παρακλήσεως!
Μέ- τοιαΰτα .-ολι'τιιιη σι·στ(ΐτ-
κά, είναι .τιρο(ορι<τιιρνη ή 'Εθνική μας μοτ·σική νά επικρατήση παν- ταχοϋ, δταν οί νεώτεροι "Ελληνρ; μοτ·σοΛργοί, κάτοχοι τοϋ μεγάλ.οι υλικόν τΰγν Έτ>«κίη· άσμάτον
ιιας, Οά οΐκΌδοαήσίοσι τόν «ργ'ΐν
Εθνικόν Μονσικόν Χαόν. Καί θά
στρ<κ(ο>ιιεν τότε ΰπερή<τανοι ποός ^ν>σ·ιιάς καί θά βροντοφονήσομρν
τό υπέροχον εκεϊνο τοϋ Ίο>στΐ(·ι-
ανοΰ «Χενίκηκά σε Χολομών!»».
Δημ. Κοντσογιαννόπουλος
της είναι
ή έΕυπηρέτηση των Μικρσσιατι-
κών Σπουδών, ή υποβοηθήση δηλ
καί ή προαγωγή τής μελέτης τού
Μικρασιατικοϋ Ελληνισμοϋ κα'ι ό
πό ιστορικής καί άπό λαογραφι-
κής απόψεως.
Τα «Μικρασιατικά Χρονικά», πό
λυσέλιδος τόμος περιοδικοϋ έπι-
στημονικοΰ συγγράμματος καί οί
ουναφείς έκδόσεις τής «Ένώσζ-
ως Σμυρνσίων» ίστορικών καί λα
ογραφικών μελετών, άποτελοϋν
τις:(κυριώτερες έκδηλώσεις, τού
Οεμελιώδους σκοπού τοϋ Σωμα
τείου τούτου. Σκοπού, άς τονι-
στή ιδιαιτέρα μάλιστα, έθνικού,
γιατ'ι μέ τόν τρόπον αυτόν δια-
τηρεΐται η μνημη τοϋ Μικρασια-
τικοϋ Ελληνισμοϋ, μετά πλέον
τόν τραγικον όλεθρον τον κατά
τό 1922 καί προβάλλετσι ή ίστο-
ρική σημααία ενός, κα'ι τούτου
άπό τούς κυριώτερους, παράγον
τες τής πολιτιστικής καί πνευμα-
πκής άκτινοβολίας τοΰ 'Ελληνι-
ομού στήν καθολικότητά τού, παγ
/οσμίίο; καί, 5ιαιο>νί(ος. Σκοποΰ
άς προστεθη άκόμη καί πνευμα-
πκοΰ καί έπιστημονικού, γιατί ο1
έκδόσεις τής «Ενώσεως Σμυρ¬
ναίων» ώς Κεντρικού πλέον Μι-
κρασιατικού Σωματείου, ώς τής
Ετσιρίας. άπό τής απόψεως αυ¬
τής, Μικρασιατικών Μελετών, ά-
ποτελούν, μέ τήν καταβαλλομένην
προσπάθειαν σοίΐαρή; κ.αί έπιμε-
λημένης έπιλογής των, στοιχεία
κα'ι πηγές έΕαιρετικής άΕίας γιά
τόν όποιονδήποτε μελετητή, γιά
τόν όποιονδήποτε σημερινόν κα
αυριανόν συγγραφέα, είτε καί ε¬
πί μέρους είτε καί συνθετικώτερων
εργασιών.
Μέ τήν έννοιαν αυτήν ό 14ος
τόμος των «Μικρασιατικών Χρονι
κ<ϊ>ν», αποτελεί έναν άθλον χωρις
ύπερβολήν κοί ενα πραγματικό έ-
πίτευγμα Τούτο μάλιστα τό γνω
ρίψουν καί είναι είς θύσιν νά τό
έκτιμήσουν πρό πάντων όσοι άσ
χολοϋντσ' μέ άναλόγου περιεχο-
μένου έπιστημονικές έργασίεα Ο1
^ελέτες καί οί ουναφείς έργασίες,
οί δημοσιευόμενες καί οτά ·Μι·
κρασιατικά Χρονικά» καί στίς 6λ-
έκδόσεις τής
«Ενώσεως
πηχιιίων σνγγραφέων την έκδοσιν ρϊ; τρχνικήν, ημπορεί νά παρα-
τών ό.τοίων ήοχισϊ μέ την ρνί- ίηάξη τού; νόμον; τού μέτρον,
ιτχυσιν των Ζοκτιμαδών. 'Εξόχω; ήμπορρϊ ,νά αυθαιρρτή κάποτρ,
.ΤΓ;στικαί τής πνετωατικής καί άλλ' ή δποία εχπ τόσην δύναμιν,
/ ογοτεχνική; δυνάμεώς τού είναι ωστε νά μή την φθάνουν ποτέ
ιί «Πολιτικαί παηαινέ(τρι; τού ! αί συνήθεις ποιητικαί έπιιιέλειαι.
πηός τούς άγω'νιζαμένους Γίαι- ι Άντιθέτο>; την ,μιμοΓηται, δανρ»
ζονται <ττοιχεία άπό αντήν, γίνον ται ?στω καί άθελήτω; διαφημι- σταί τη;. "Ετσι ρΐναι χαρακτηρι¬ στικόν, δτι μεγάλαι ποιητικα'ι ίμ- .•ινειΉτεις, άναστήματα όπως ο Πά /.αιΐιά;, αϊσβάνονται ακατάσχετον την ε"?.ξΐν τής δημώδου; ποιήσε- ΐος, ποτι πλοιτίζει την λαογραφί- ον μας, ποΰ τήν άποκαλ.ιυττρι ά νάγλΐΗτο,ν καί την κάμνει Ιστο¬ ρίαν. Διότι β; μή .τλανώαεθα: Ή άδροτέρα ίστορία, έκείνη, ποΰ θά μείνη ζωνταντ'ι, πάντοτε καί θά δυναμώνη τήιν πίστιν καΐ τό «•'νειρον τής Φυ/ή;. Ή δημοτική ,'ιας, λοιπόν, ποίηοι; έ'χει άνοίςει τόν διρόμον, δια την συμμετοχήν τοΰ έλλην ικοΰ πνεύματος εί; έ- κεϊνο, πού βά ελεγα γεϋσιν τής εθνικ,ή; άρετής, ετσι δπιυ; τήν ε χει (τιλοτεχνήσει ό θρΰλο; καί ή παράδοσι;. Καί είναι ή γεΰσις αΰ τή νπέροχο; ετσι δπω; ή έ'μπνευ σι; έκφράζεται, διά τύ μεγάλο έ'πος, μέ τάς ίκπληκτικάς οτρο- φά; τοΰ λυρισμοϋ, μέ τάς κορυ- ΐΓωσεις τοϋ ήοωνσιιοϋ κα'ι τής Ου σιας, ή όποία »μπνρρι καί παρο τρύνει καί γονιμοποιεϊ τύ παράδει ν»ια. . .·,·;- ,,.ι : .■ . , Σμυρναίων», κρινόμενες, έπανα λαμβάνω, μετό προσοχής καί συ- ναισθήοεως ευθυνής άπό την άρ- μοδίαν πρός τόν σκοπόν αυτόν Έ πιτροπήν, έπιδιώκεται κατά τό δυ νατόν νά πληροϋν τοϋς δρους μιάς έπιστημονικής άρτιότητας καί μιδς ακριβείας των παρεχομένου οτοιχείων. Αύτές μάλιστα είναι καί ό μο· ναδικός λόγος, πού έεηγε! καί δι καιολογεϊ γιατί τα «Μικρασιατικά Χρονικά» κυκλοφορούν κατά ά- ροιά μάλλον χρονικά διαστήματα καί όχι κόθε χρόνο, όπως τό έ πιθυμεΐ ή Διοίκησις τής Ενώσε¬ ως Σμϋρναίων. Πολύ λίγες έργσ· σν'ες δνστνχώς ΰπο6άλλοντ<ι άν- τσποκρινόμενες στίς αξιώσεις κα¬ τά τα ανωτέρω τής Έπιτροπής Συντάξεως των «Μικρασιατικήν Χρονικών». Τό φαινόμενο δέν είναι δυοε- Εήγητο τό τονίΖω καΐ έΕ ιδίας ηεί ρας· οί δΐ'σχέρειες νά ά-νακαλύψη κανε'ις τίς πηγές κα'ι μάλιστα προ εκιμένου περί τοϋ Μικρασιατικού Ρλληνισμού, όταν λείπει μιά πλή ρης κσί συοτηματική θιθλιογρα- φία, νά συγκεντρώση πληροφορι ες κοί άπό γραφτές καί άπό προ φορικές πηγές, νά τίς έλέγξη, να τίς διασταυρώση καί μέ τό Εεκα- θαρισμένο αύτό, μέχρι κάποιου ίκανοποιητικοϋ οημείου, ύλικό, νά συντάΕη μιά μελέτη άΕιώσειον, πού νά άντέχη σέ μιά σοβαρή, όπωο- δήποτε, κριτική, είναι δυσχέρειες ουχνά άνυπέρβλητες καί κατό κα νόνα ή σέ πολλές περιπτώσει, δραματικές. Τό δυστύχημα είναι άκόμη πώς όλα τοΰτα, πολλοί είναι, πρέπη ν ά όμολογηθή, όοοι γιά τό,ν έναν Γ, τόν άλ.λον λόγον δέλ' τα άντι- λαμβάνοντοι ή δέν τα ύπολογί- Ζουν Αίτιο σοβαρά καί τουτο, κατά τή γνώμη μου τής σοβαρής όρκετά καθυστερήσεως των Μι· κρααιατικών Σπουδών. Καί γιά τούτο, άς τό Εαναπώ, πρέπει νά θεωρηθή έπίτευγμα, ή συμπλύρωοη κα'ι ή έναρΕη κυκλο φορίας τοϋ 14ου τόμου των -Μ>·
κρασιατικών Χρονικών».
Σόν εκδηλώση κιόλας μιάς ά-
ναγνωρίσεως τής πνευματικής προ
σφοράς των συνεργοτών τού τό¬
μου, άλλά καί πρός σχετικήν έ·
νημέοτοση καΐ των Μικηασιατών
καί των άλλων ενδιαφερομένων,
άς σημειωθούν τα περιεχόμενά
τού.
ΕΜΜΑΝ. Ι. ΤΣΑΛΙΚΟΓΛΟΥ.
11 ότε καί πώς «ιοιΐοκο(τ.ώνησειν ή
Καππαδοκία.
ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΚΛΟΓΚ. Ή ϊδονηη
τής Σμυρναϊκής Βιδλικής 'Εται·
ρίας 1818 (Άγγλιστί) ,
ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΜΟΥΣΑΙΟΥ
ΜΠΟΥΠΟΥΚΟΥ. "Εθιμο, δοΕασί-
ις, ποολήψει; στό ΛιΛίσι καί τή
Μάκρη..
ΕΛΕΝΗΣ ΧΡ ΠΟΛΙΤΟΥ. Βι-
βλιογραφΐα περιοδικοϋ «Φιλολο-
γία».
ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ πρω
τοπρεσβυτέρου. Τοπωνύμια καί λα
<·ΥΡα<Γΐκά των Φ(,ρί,άδ(ον τή; Κατ παδοκίας. ΒΑΣΙΛ. ΒΛ. ΣΦΥΡΟΕΡΑ Πέν τε δικαιοπρακτικά έγγραφσ Σμύρ¬ νης (1695-1788). ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Τα Έλ ληνικά χωρία τής περιοχής των Βουρλών Μ Άσίας Κ. Α. ΜΑΝΑΦΗ. Άνέκδοτον χαραμανληστί οτγ(λι«ν τού πατρι άρχου Γρηγορίου τοΰ Ε'. ΓΕΩΡΠΟΥ ΑΜΑΡΠΑΝΑΚΗ. Ιί δημώδη; έλλΐ)νική μονσική Μά νρης καί ΛιΓιισίου Μ. Άσίας. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΩΤ. ΛΑΜΠΑΔΑ· Ρ1ΛΗ. Μαρμηο',νηβιώτικη Έθιμο γραφΐα. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Δ. ΔΕΜΕΡ- ΤΖΗ. ΒιβλιογραφΙα περιοδικοϋ ·'Α ποθήκη των 'Ωφέλημων Γνώσε- ών». ΣΑΒΒΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ. Άπί τήν «Αύτοδιογροφίαν» τού ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΡΑ. Δυο παλιά προικοσϋμφωνα τής Σμύρνης. ΓΕΩΡΓ Κ. ΣΠΥΡΙΔΑΚΗ Έμ ίΐανονήλ Κριαρά Λεξικό τής με σαιωνικ.ής 'Ελληνικής δημώδους γοααμ«τείας 1100 — 1669 Τό/.<ος Α' (Βιβλιοκρισία) ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ. Μικρά- ■-αιική Βιθλιογραφία. 'Επίσης ό- ρισμένες οελίδες είναι όφιερωμέ νες οτή δραστηριότητα της «'Ενώ σεως Σμυρναίων» καί σέ σύγχρο- να γεγονότα «άινϊ τόν Μικραοιατι- νόν Κόσμον». ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ ΣΜΥΡΝΑΊ'ΚΑ 7_ΗΜΒΙβΜΑΤΑ κ.;ί·ς» καί αλ.λα ϊ·;ργα τού. Πρίπει νά σηιιεκοθή, ι'ίτι ό Κοραή; νπήρξε μέγας σι^μ (,:6α(ττή; είς τό γλο>σσικόν θέ-
• ια. Παρεδρχετο τόν πλούτον τής
/.αθ'ΐρευούση;, άλ.λά σΐ'νηγορονσ<-' ■/(ά υπέρ τής όμιλονμένης υπό τιιΰ λαοΰ γλάκτσης. Καί ναί μέν δέν ήμφεστίήτει, ότι αίίτη παρη- νιολοιιθρίτο άπό Γ>αο6αρισμονς, ά
ναποη-ενκτους, τότε, λόγτο τή; ε¬
πηρείας τή; Τουρκικής γλώσσης.
'Τ.τεστηι(;ίζετο δμτος, δτι ή γλώσ
ηα αυτή είχε ίηνντάνια, ή όποία
δ)?ν ήμπο|>ονσιε νά παιραγν<ι>ρι-ι
σθή καί δτι, έν πάση περιπτώ¬
σει, ήτο γλωσβα, ή όποία, κάπο-
τρ, θά επεκράτει πλήί>ω;. "Ετ<τι } (τι ·ι6Όλή τού Κοραή δέν πεοκα ρίσθη, απλώς, είς τόν κύκλον τόν ί&εών καΐ είς τή" σφαίραν τί||ι λογιοτ—νικιή; έπε|εργαλ,)(α; τριν, άλλά καί διηυρύν'θη εί; την περιοχήν των γλ<οσσικών έκφρα- οτικών μέσοχν, τα όποία τόσον εγαλάνισαν τόν τόπΙ>ν αργότε¬
ρον καί ίσ<ος τόσον τόν τ'ΐλανί- Ϊοιλ' άκόμη κα'ι σήμερον. Ό Κάλβο; είναι ή μεγαλΰτερη νεοελληνική ποιητικη φΐΌΐογνω- (Στ·έχεια έκ τής 1ης σελάδο;) .τλτ)ρότΐ|τ«. "Ο οτίχος τού, έλενθ·ε- ρος πολλάς φθΐρέ;, μά πάντα άρμο- νικός, ξεχϊλεται γρ,ιιάτο; ψ*γχ/Μ καί -ινενιματικό ο; (Τις. 'Τπέροχο τό ποίημά τον «'()- λιμ.ιιακό φώ;* στή <η«λλογή αντή. Είναι ή ίλληνική ^ονή άπό τα (>άθΓ| των αίώνι,ιν, ποΰ μιλά <τ' ίί- λου; τού; λαού; τή; γή; μέ τύ φός, ποΰ ξεκίνησε άπό την Όλνμ- .-π'α γιά ά τό σκορπίσει ,ττιντον. "Ενα; {'κινο; οτήν έλληνική έπα νάστπση, ποίι μά; χάρισε τή λεν- Τό Ε'ικοίτιρνα Ιίίκόνισμα ποΰ ()' άκονμποΰΛ. τα χείλη, κι έμπρό; τού ενα καντήλι θά καίει λαμπρά, ή καρδιά. Άπέθίΐντη θ<)η<τκε>τική εξαρβη
άναδίνει τό ποίημά τού «Δ«ηση»
Με; στό δαιθΰ νύημα τή; 'Τπερού-
(τιας Διλ'αμη; ρυθτκξΕται ή σκέψη
τοϋ Ποιητή καί £ητά τό θεϊο σπιν-
θήρα της, ίηΐιώνοντας τήν ΐκεσία
τού γιά την είΐρηνική άναδημιονρ-
γία.
Μ' Ρνλάιοεια ίττεκόμαστε στό έ-
πιδλητικό τον ποίημα «Ό Παΰ-
λο; <ττόν "Αρειο Πάγο». Ό τα.τει- νός Απόστολος τοΰ Ναζίοραίου, «ί<πάκονος τον θεοΰ», άκοΰμε νά λέει στούς Άθηναίους: Προνόιιιιο βας τήν Αθηνά ΠαρΘέ- (να .-τρ.Λτρι νΛχετε νιι'ι σΐμίίολο σο^ίη; Μά κορώνα. "Ομως, μιά μρρ« ·Μ1 ή Μαριάμ, ' -* (ύπέρμαχη προστάτισσα. Πά σάς ίττέλνει τή χαρή Της λ-ώ (τόν Παρθενώνη· Τό πολύστιχο πάλ,ι ποίημά τον με τύν τίτλο «Μυστικό; Δεΐ.τνος» είναι είδος μργαλόπΛϊνστης /.άντας, γιά την τελευταία δραμιι- τική σελ/δα τού θεανθρώ.-τον. Οί (ττίχοι τού ποιητή «φνιροκοποΰν τή ί>νιθμό τής άγιον<ας τοϋ πού φεύγΐΐ κατατρεμρ·νος άπο την αίώνια φονή τής συνειδήσεως· (Σννεχίζρτβι) ΤΟ ΔΕΛΤΙΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ- ΩΣ ΤΟΤ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΤ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ Μέ καλ.αίσθητον έμττάνισιν χ*11 πολλά καί επίκαιρον ϊΛθιαίτέοον1- τος κείμενα έκι»κλος)όρηο·ε *" 14ον (Ίονλίου) τεϋχος τον «ΛΕΛ ΤΙΟΤ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ», τό οποίον έκδίδει κατά μήνα ό 'Εθνι- κάς Όργανισμός 'Ελληνικής Χϊ'· ροτεχνίας, διά νά ενήμερον!"»} τονς παρ<ιγ{ι,γοΰς καΐ. έμπορον; - «Ι0" γΜγρΐς προϊόντων τή; χειροτϊχνί- άς καΐ καλλιτεχνική; 6ι«τεχνία; Ι επί των βεμάτιον, ά'τΐΛ'α άΐροροϋν εκάστοτε εί; τόν παραγχογικόν αυτόν τομρα, ώ; καί διά τάς άν«- πτυσσομέΛ'α; υπό τού Όργανισμοΐ Χειΐροτεχνίας ποικίλας πρωτοοουλί α; κίά δοαστηριότητας πρό; Λρο- αγογήν τής χριροτεχί·ις. τόσην επι τι ϋ οογανοιτιν.οϋ, όσον '/'« Τοι' εμπορικοΰ