194131

'*Ηράκλειον Κρήτης
_ . ■-, ,_„
_Α^
ΕΒΔΟΜΑΔ1Α1Α ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, +1ΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΐ ΤΡΝ ΠΡΟΕΦτΤΙΚς,Ν ΓΥΚΦΕΡΟΝΤΟΝ
ΔΡΑΧ. 1,50
Διευθυντης ■ '. διοκτητης:
. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφε&χ: 'ό^ς Νίκης 25 - Αθήναι — Τηλέψ. 229.708
Στά 150 χρόνια τής Έθνιχής μας Παλιγγενεσίας
Ο ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ
ΤβΟ συνεργάτου μ*ς κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ
Είναι -τολ.ϋ .τεοίίογο τό
Γτος ανθοω.τος οάν τόν Γρηγό-
την Πάτρα, κι' άπό 'κεΐ μ' ενα
ψαροκάϊκο ταξείδεψε στή Ζάκυν-
θο. Μόλις ?φθ«σε στό νηοί, μα-
θαίνει πώς στήν Πόλ.η έτοιμα-
μαζότανε κίνημα κατά τοΰ Σουλ
τάνον. Δέν άφήνι · νά χαθή ή εύ
καιρία. Ζητά -Ιιμεσοις καί παίρ-
νει σνστατικό γράιμμα τοΰ Επί¬
σκοπον Ζακύνθον γιά τόν Πα-
τριάρχη, βρίσν.ει. θέσ»| σ' ενα κα-
ράβι πού θά πήγαινε στήν Πόλη
κσί φενγει.
Γιά ν.ακή το· τύχη, τό καοάβι
έξοΊκριλΐ στό Άγιον "Ορος καί
μέ πολλή δνσκοΑ.ία κατιόρθωσε νά
σωθή στ" άκρόδοαχα τοϋ "Αθω-
να, άρπάζοντας ?να πλροτ*με·νο δο
κάρι.
ριο Λι*«ϊο άποφ-άσισε νά γ[νη
παπάς. Ό βίαιο.- καί άποφααιστι
χό; χαραχτήρας, τα φλογερά πά¬
θη, ή γενναία ψυχη καί τα άνή-
ανχο πνεΰμα τοϋ νεαρόν Μανιά-
τη είναι χαρίσματα πολεμιατον —
όχι «νθρΐ'ΚΓου Λφιερωμένου στή
/.οτρεία τού θεοί·.
Την έ-ποχή αμως έ-Λεννη, σν-
χνά εθλεπες τούς .τα.-ΐάδες νά κρα
τοΰν μέ τό 'να χέρι τό Σταν<>ό
καί μέ τ' άλλο την πιστόλα, σϋμ-
6ολα καί τα δυό τοϋ Ρνγενικοΰ
άγώνα γιά την Πίστη καί την
Πατρίδα.
Είναι γνιυοτό πώς άπό τα πρώ
τα χρόνια τής σκλαδιάς οί πα-
,τάδες καί οί καλόγεοοι άναλάΛα-
νε την τόσο τιμητική αποστόλη
γι' αύτούς, νά διατηρήσοΐ'νε μέ
ιή οιΛαχή τονς «<τ6εστη τή φλ.όγα τοΰ έθνικισμοΰ στις νεηρές ψυχές των νποοονλων. Ό Δικαϊος, Ί,φοΰ ρμαθε λίγα ζολ.ΐ'βηγράμματα άπά ρνα καλόγρ ρο, περισσότερα δμο>; έθνικά κα-
Οήκοντα, άποφάσισε ν' άκολουβή
ση κι' αύτάς τόν Εδιο δρόμο, ά-
φοϋ &λλος τρόπος δέν εμενε, γιά
νά φανή πιό χρήαιμος στήν ύπό-
δονλη Πατρίδα.
...Νά βγή στύ κλα^ί όέν ήτα-
νε τόσο άνάγκη, άιφοΰ ή Μάνη
δρισκώτανε σχεδόν έλεύθερη, μέ
το.τιν.ή διοίκηση πάνω - κάτω ά- | Ή μονότονη ζωή των καλο-
νΐξάοτητη... Πού νά τολμή<ϊη Τοΰρκος νά τα βάλη μέ τού; θερ μόαιμους Μανιάτες ψηλά στ' ά- ,τόκρημνα καταφύγιά τους;... Κά Πρώτη τού δονλπά, καθώς 6γ·ή κε μονσκεμένος στήν άκρογνα- λιά, ητανε νά ψάξη στόν κόρ- φο τού, μην έ'χασε τό πολντιμο γράμμα τού Δεσ.τότη. Τό 6ρί<τκ«ι άνοιγμρΛΌ άπό τα νερά καί τό δια 6άζει... Ό Δεσπότης έγραφε στόν 11α πώς ό Διάικος είναι τυ- χοδιώκτης έπΓκίνβννος στήν έθνι- κή μας {«ΐόθεση καί ^τώς τό κα- λύτερο πού θάκανε ήταν.·. νά τόν διώξη άμέ«(ος άπό την Πόλη! Μέ χαρά μεγάλη εύχαρίστησε τόν "Υψιστο, ποΰ τό να>άγιο έ-
κεϊνο τόν βοήθησε νά μάθη τί τόν
περίμενε, καί άποφάστσε νά μεί¬
νη στύ "Αγιον * Ορος.
9ε σπίτι ήταν άληθινό φρούριο
μέ .τολ.Γμίστρες α' δλους τοϋς τοί-
χονς, μ' έπάλξεις στή στέγη τού
χοί δλάκληρο όπλοστάχτιο.·.
Στήν ψυχή Ρμοις τοΰ Δικαίου
έφώληαζε ό ε&γενι.κός πόθος νά
'δή την Πατρίδα τού έλει5θ€ρη,
νά 'δη όλ.όκληρη την Έλλάδα
πάνο.ιλη νά κΐΎηγάη τόν τύραν-
νο.
Να γιατί άπ'Χ(-ώσισε νά γίνη
.ταπάς.
Ήταν δ μικρότεοος, μά καί ό
πιό ζωηρός άπό τα πέντε άδέλ-
φι« τοΐ'. Άι|ά'ς καί φιλόνεικος αί
ωνίως, αποζητοϋοε νά
ΟΤθύς άλλονς μέ την πίΐληκιιριά
τον καί, οπου δέ-ν Επιαναν τα λό
για τού, χρησιμοποιοΰσε την ά-
σημοκοι^υτούρα.
πολΰ άποτελε
οματικό «έπιχείρημα» στοΰς καυ
γάδες τού μέ Χριστιανοΰς καί
Τούρκους.
Άμα εγινε διάκος τρωγότανε
όλοχρονίς μέ τόν Έπίοκοπο τής
Μονοδασιάς, πού προσπ<ΐθοϋσε ό Εύλογημένος νά σνμμαζέψη τίς ζωίΐρότητες τοΰ νϊαροΰ κληρικοΰ· Διάκος!... Χοο·ευτής περίςτημος ο' δλ.α τα γλέντια τής Πολιανης, ξακουστός είς τα γύρω χο>ριά τοϋ
Ταθγρτου. "Επινε... πάνω στό
«φι έρχότανε στά λόγια μέ τούς
χαλ,εσμένους, ανα6ε σάν τό μ,-τα-
ροντι άπό τύ θι<μό, καί άμέσιος ιΐστοαφτϊ στό χέρι ή άσημοκουμ .ιούρα τού, ετοίμη ν' άποστομώ- «η γιά ,τάντα τόν άντίπαλό τού!.. Στό μοναστήρι ποΰ ?μενε τόν Τίέμονε δλοι. Ό άγιος ήγοΰμε- νο; «φτι»νε τόν κόρφο τού, άμα 'ον άόκουγε νά ψέλνη τόν·.. έ- ΐάψαλμο σέ κανένα καλογες·οπαί- ϊι. Δέν τολμοΰοε δμχος οδτε σκϋ- '·ος τούρκικος ν ά ,τατήοη στά «ήμίΐτα τοϋ μοναστηοιοΰ. Ό 11α θά :ΐ«ρλ.έσσας ήτανε <°5ι κέ<ν6εοος .τού δύσκολα τ άποφάσιζε /ανείς νά μπλέξη μ«ξί τον. Ό Χοι«σίίν άγας άποζητοΰσε ** βρή κατάλληλ.η εύκαιρία νά βτ{ί'·η... στόν ,ΐλλο κόσμο τόν ά- ■ο διάκο, έπειδή τόν έμπό παρονσία τοι» ν' άρπάξη κτήμα τοΰ μοναστηριοϋ, "ού τόχε οάλει στό μάτι. ^νόμιβε πώς 6ρήκε την εΰκαι Ι!* στούς γάμονς τοΰ Νικήτα ά- «ίλφοϋ τού Διάκου, δπου είχε πά- ίι >'·αί ό τρομεράς καλόγερος γιά
γερόν καί ή ελλ.πψη κινήσεως ε-
πάνα> στά ξερόδραχα τοΰ "Αθω
να δέν άρέσανε στόν άνή<ΐυχο διά κο. Τοϋ φαινώτανε πώς είναι... φυλακισμένο;! Φεύγει μέ πρώτη εΰκαιρία ά- ,τό 'κ*Γ, καί φθάνει κρτ'φά στήν Πόλη. Βρήκε σπίτι σέ κάποιο δρόμο τοΰ Φαναριοϋ καί άρχισε νά μελετά κάπως σοβαρώτερα. Ή έξυ.τνάδα καί ή τόλμη τού άρέ- σ«νε πολ.ύ στόν Πατριάρχη κ«ί τόν χειροτονάει Άρχιμανδρίτη. Έγινε άρχιμανδρίτης ό Πα.-ΐα- φλέσΐτας, δέν άλλαξε ομως οΟΓε χαρα.'κτήρα, όντε καρδιά. Δέν ε- 6αλε τό κεφάλι κάτω σάν ταπει- νός κληρικός, ποοωρισμίνος νά <τυμί>υυλεΰη την ΰπομονή καί τή
ςρόνηση. Μέσα στά στήθιια τού
ϋβρα,ζε περισσότερο τώρα ό φλο-
γερός ,τόθος νά δή την Πατρίοα
έλεύθερη, νά βοηθήση μέ τό μυ-
αλό καί τό σ.ταθί τον την έξέγ?ρ
ση τοϋ "Εθνους.
ΙΙνεΰμα ά.Ί)σνχο καί ζωηρό, ά-
ποφάσισε νά μάθη τα σχέ&ια τής
Φιλικής Έταιρείας, .-τού άπό τα
181Γ» έργαζότανΐ μυστικά γιά τή
δ;άδοση τής έπαναβτατικής ϊδέας
στό Γένος, καί αφινε νά φ<ιντά- ζωντσι οί σκλαδωμένοι "Ελληνίς πώς είχε την ενισχύση τής όρ- Θόδοξης Ρωσσία;. Τό μνστήριο πού εσκέπαζε τή δράση τής Έταιρείας δέν άςρινε ησυχο τόν Πα,ιαφλέσσα. Κα- τώρθωσε καί σχετίσθηκε μέ τόν Παναγιώτη Άναγνοχϊτόπουλο, ε ναν άπό τούς ίδρυτές, κι' έ'μα- θε μέσες - άκρες τούς σκοπ·ούς των Φιλικών. "Ενα βράδιι αμως τύν παραπήρε ό θι*μός ίκεϊ ποΰ 'τοιμαζότανε νά κοιμηθή... «Θά μάθω!.·.» στοχάσθηκε, άγριεμ- μέΛ·ος άπό τύ μυστηριο .τού εσφιν γε την καρδιά τού, καί κρνδον- τας ενα γιαταγάνι κάτω άπό το ράσο τού τράΰηξε γιά τό σ.ιίτι τοΰ Άναγνιυστόπονλοτ'. Ό Φιλικάς /.οιμώτανε ήσχιχα. Δέν χάνει καιρό ό Ι Ια.-ταφλεσίτας: — Ξώτνα, Πανάγο, καί πές μου δλάκληρο τό μυ<ττικό, γιατί σ' ε- φαγα! Καί σηκώνοντας τό γιαταγάνι ά-ι' τό κεφάλι τοΰ τρομα- Παυαπλέοντας έδώ καί δνόμισι χιλιάδες χρόνια την άνατολική ά- κτή τής ΠροΛοντίδος, λίγο .τρίν πλησιάσονν στήν είσοδο τού Βο- σπόρου, λίγο πρίν φτάσονν στό σημείο, δΐτου εχτισαν τή Χαλκη- δάνα, οί πρωτοι "Ελληνες μετανά- στες άπάντηοαν στό δρόμο τους τα Νη<τιά. Οί "Ελληνες, πού φέρνουν παν- τοΰ μαζί τους τό φδς των Κυ- κλάδων τοΰ Αίγαίου, τα είπαν άρ- γότερα «Κυκλάδας τή .τόλει νή- σονς». Είναι τα πρώτα κομμάτια πολ^τικης γής στό τέρμα τοΰ κλασικοΰ δρόμου, .-τού όδηγεϊ στήν Πόλη διασχίζοντας τό Αίγαίο καί τίς προεκτάσεις τού, τόν 'Ελλή- σποντον, την Προποντίδα. Ή ατεριά τής Άνατολής τα ,ιροστα- τενει άπά τιγν παγερή πνοή τής Μαύρης θά/.ασσας, κ' εχει σοκττά είπω&εί, πώς είναι πλασμένα μέ τή στερνήν άνάσα τοΰ Αίγαίου. Τέσσερα μεγαλ.ύτερα καί πέν¬ τε μικρότερα νησάκια, άραδιασμέ- να στήν είσοδο τοΰ κόλπου τής Νικομηδείας, οτά πρόθΐίρα τοΰ Βοσπόρου, πολύ κοντά στήν άνα¬ τολική άκτή τοΰ Μαρμαρά, σχη- ματίζουν ενα μικρό άρχιπέλχιγος ξακουσμένο σήμερα στόν κάσμο όλόκληρο μέ τ' ι'Ινομα «Νήσοι των Πριγκήπων». Άπό τάν έ'νανο κιόλα αίώνα τό μεγαλΰτερο άπό τα νησιά αύτά ά- ναφέρεται μέ τ' ό'νομα Πρίγκη- πος ή Πριγκηπόννησος. Τα Συναξάρια άναφε'ρου^· καϊ όλό- κλ.ηρο τό σύμπλεγμα μέ τό δνομα Πριγκήπιοι Νήσοι. Πολύ άργότε- ρα τό ίδιο δνομα τό έδωκαν καί οί Εΰρωπαϊοι στό άρχιπέλαγος ούτό, απού οί Λτίλπιοτοι α'ιωνες τοΰ Βνζαντίοτ· ε-Τδαν 6ασι?.ιάδες, δασίλισοες, βασιλιν.οϊις γονους ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΑ Α' ΠΡΙΓΚΗ1ΙΟΣ καί άρχοντες νά ζοΰν καί νά Τί- θαίνονν έξόριστοι, κλεισμένοι στά .ταλιά τού μοναστήρια.·. Οί ίστορικοί ■<' οί γεωγράψοι των άρχαίων χρόνων άναφέροτΛ· τα Νησιά μέ τα όνόματα Προπον- τϊδες Νήσοι καί Δαιμόνησοι ή Δη- μόνησοι, άπό τό ονομα τοΰ πράι- του οίκιστοΰ τοη'. Οί Τοΰρκοι, πού τούς ϊκαναν έντύποκτη τα πολ- λά τοχ·ς μοναστήρια, τα ϊλεγαν άλλοτε Παπάζ - Άντασί, Παπα- δονήσια, καί σήμερα τα λένε Κι- ζίλ Άνταλάρ, κόκκινα ντκτιά, ά¬ πό τό κόκκινο χρωμα των βοννών τους. Γιά τόν Ιδιο λόγο τα όνόμα- ζαν κ' οί εύρω.ταίοι παλαιότερα "Ιζολε Ράσσε, "Ιλ Ροΰσ. "Ενώ οί σύγχρονοι "Ελληνες τα λένε ά- -τλως Νησιά, α,τχος τή Βαστλεύ- ουσα τή λέΛ·ε απλώς Πόλη. Άοράνταστη είναι ή ποικιλία τής χλιορίδας, ποΰ σκεπάζει τή γή τους. Δέντρα καί λουλονδια καί θάμνοι άρωματικο'ι κάθε λο-' γής σκορ,τίξουν μέ άχρθονία σέ κάθε ίποχή τοΰ χρόνον τα λαμ- .ιρά τοι< χρώματα καί τίς στικές τους εϋωδιές. Τό εθκρατο κλ.ίμα Ιπιτρέπει άχόμη καί στήν ί- λιά, πού λείπει ώστόσο άπό τό ! Βόσπορο, νά ϊύδοκιμη στά νη- σιά αύτά, δσο κα'ι στά νησιά τού Λίγαίου. Αυτή ή έξαίσια 6λά>στν>στ| μαζί
μέ την άνίίπωτη γραφικότητα
των άκρογιαλιών σχηματίζουν τα
γελαστά τοπία των Νησιών, πού
ϊρχονται σέ θαυμαστήν άντίθεοη
μέ την τοαγική τους ίστορί^ι.
Στήν άντίθεση σϋτή όφείλεται Γ-
σως, .τερισσότερη παρά σέ ΰ,τι
αλλο, ή μοναδική γοητεία των
Νησιών, πού κα&βεφτίΐεται στις
άπειοες σελίδες, οσες έ'χουν γρα-
φτεϊ σ' δλο τόν κόομο γι' αΰτά.
«Νήσου ς Μακάρων» τα χαρακτη-
ρίζει ό Σκαρλάτος Ηυζάντιος.
«Νήσους Άγίων» τ* άποκαλεϊ ό
Χάμμερ, καί «Νήσους Ίερέων> ό
Π. Α. Ντετιέ. Ό Σ)/>υμπερζέ τα
6ρίσκει γοητεΐ'τικότερα άπό τό
Κάπρι κι' ά.ιά την "Ισκια τηΰ
κόλπου τής Νάπολης. Καί ό ίΐα-
λαμάς, πού 6έν τα εΐδε ώστόσο
παρά μύνο μέσ' άπ' τίς σελίόες
των βι6/.ίο>ν τον, κλεισμένος στούς
τέσσερι; τοίχους τού κελλιοΰ τού,
άφιερώνει μίαν όλόκληςη ραψοι-
δί ΰά
δία γι' αΰτά «τό
ώοαΐα νησιά,
η
τα τραγικά νησιά, τα έννιά ίρ-
μονήοια^, ποΰ είναι
"Τθΰ πράσινου τα θάματα καί τον
λενκοΰ τα μάγια,
καί γκόρφια τοΰ Κατάστενον καί
άργαστήρια, Ι
στάζοΐ'ν τό μέλι, τό δροσό, τό
φώς, τ.Ί μνρο, τό αίμα»
κ' είναι
(•ττής Χάσης οί φο>λιές, τοϋ Χά-
ρου τα μετόχια...»
'Εκτός άπύ τίς κάποις άπόμε-
ρ·ες Όξειά καί Πλατή, τ' δλ.λα
νησιά είναι τόσο κοντά τύ
νησί, δταν τα βλέπει κανείς άπύ
κάποια άαΐύσταση. Άπό πότε α¬
κριβώς Ιχουν Λατοικηθεϊ δέν εί¬
ναι γνωστό. Μιά πλάκα μέ λατι-
νική έπιγραφή, ποΰ βρέθηκε στήν
Άντιγόνη, δείχνει, πώς δέν ?)ταν
ερημα στά χρόνια τής ρομαίκής
κυριαρχίας. Στή δυζαντινή έπο-
χή, μέ τό πλήθος των μοναστη-
οιΛν τονς, αποτελουσών μίαν ά-
λη&τΛ'ή νησιωτική Θηίαϊδα. Άο-
γότερα, δσο οί θαλάσσιες συγκοι-
νο>νίρς γίνονταν ενκολ.ώτερες, τό
ίιπιο κλνίμα των νηοιών κ' ή Τ|-
μερη φνση τους ήρχισαν νά τρα-
(Ίοΰν άρκετούς μονιμους κατοίκονς
καί άκόμη πε£ΐσσοτερους παραθε-
ρκττές. Άπό χίλιες όιακόσιες,
ίθύ ήταν στά 1816, ό μόνιμος
πληθυσμός τους ξεττερνάει σήμερα
τίς δεκαπέντε χΐί.ιάδες ψυχές, καί
άποτελνεΐται άπό |«ράδες καί μι-
λρονοικοκυραίονς, ρωμιούς τα πε-
οισσότερο. "Τστερα άπό ,τεντακό-
σια χρόνια τουρκικής κνριαρχίας,
μόλις στις ήμέρες μας άπόκτη-
σαν τα τρία κνριότερα νησιά ά¬
πό έ'να μικρό τζαμί. "Αφθονες
κομψές βίλλες καί άρκετά ξενο-
ίΐοχεϊα περιμένουν τούς κατοίκονς
τοϋ καλοκαι-ριού, πού άνεβάζουν
τόν .τληθνσμό στό πενταπλάσιον
Ή ζιοή τότε άλλάζει δψη στά
Νησιά. "Ενα παρδαλό πλήθος άπ'
! ί'λες τίς φνλέ; τού Ίσραήλ τα
έ'να
μέ τ' ά'λλο, ώστε φαίνονται δλα
ιιαξΐ σάν έ'να μύνο μεγαλιτερο
Τα λευκά βιαστικά
βαποράκια, ποΰ κάνοτ·ν τή σνγ-
κοινι^νία μέ τό Γαλατά, πάνε κι'
ερχονται κατάφορτα άπό κόσμο.
Τα «έρμονήσια» των βυζαντινήν
χρόνον γίνονται τόπος χαράς κ'
ΐύφροσί'ντ;;" Οί άκρογιαλιές τονς
(ίουίζουν άπό φιονές, κι' άπύ γέ-
λι«, κι' άπό τραγούδια...
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΠΝΟΣ
( Σ υνεχί'ζεται)
Στήν Ήγεσία τού Κράτους
Στά τ:ιβαρά τα χέρια τού έπήρες τό τιμόνι
τής βάρκας πού άρμένιΖε ο' όλόθολα νερά
/.αί στό γιαλό τής κάθαρσις καί τής δί/μιουργίας
την ό'δηγεΐς άκούραστα γοργά καί σταθερά.
Καί τώρα καίει ασβεστη κ' δλό^ωτη ή δάδα,
ν.οϋ άναψες περήφανα έκεΤνο τό πρωί. . .
καί στή γλυκειά Έλλάδα μας κ" ήρωική μας χώρα
-ής δίνεις άναπάντεχα καινούργια μιά ζωή.
Ά6ήνα 21)4)71
ΧΑΡ. ΠΕΤ.
ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΕΝΟΤΑΦΙΘΝ
στή μεγάλη χαρά.
πώς κλεισμίνοι δλοι
% οτο σπιτικό τους διασκεδάζανε
<ί ^ς ύποψία. ΠερικύκλθΜΐε, λοι- ί ·1(ιν1 μεσα στή βαθειά νύχτα τό $ Γιίΐι χαί άρχισε ξαφνικά τίς τού¬ γιιένου Φιλικόν. — Γιά τύ θεό, πάτερ μοί·! — ίκανε τρέμοντας έκεϊνος. — Μορέ τί θι:ό καί διάβολο;... ? μυΰ λές μέ :ό νϊ κα'ι μέ τό σϊ- γμα δλο τό μυστικό τής Έταιρεί Φίλε κ. δΐΓυθυντά, Ό κάλλος μας συμπατριώτης καί έξαίρϊτος φιλος κ. Νϊκος Μη λιώρης άς μην «ίΛογοητευεται καί δλ.α θά γίνουΛ1 ούν θεώ" καί τό ΙΙροσφ. Μουσείον καί τό Κενο- τάφιον συγχρόνως καί θέλονν σιιν τόμιος ίκανοποιηθή, οί μύχιοι πό- Θοι των ΟΛανταχοϋ Προσφύγων. Χρειάζεται δμοις άχόμα ολίγη ύ .ιομονή. "Αν κατά τό παρελθόν καθχ·στέρησε ό προσφνγικός κό- σμος ν' ανταποκριθή είς την έ- θΛ'ωφελή αύτήΛ' υπόθεσιν, τουτο όφείλεται κατ' εμέ είς πολλάς καί διαφόρους αϊτίας. Οί πρόσφν γες τοϋ 1922 Λατά τό πλείστον, δέν ρπαύσαμεν νά ελπίζωμεν είς τόν έπαναπατρισμόν μας. Την Άν ταλλαγήν των Πληθνσμών δος καί Τονρκίας παρεθέχθημεν ώς πράξιν έθνι/ής άνάγκης καί ώς προσωρινήν. "Επειτα πώς θά ηθέλαμεν οί πρόσφνγες νά σκε- φθοϋν έν τώ συνόλο των 6ιά εΐχαν τόσα &λλα προΰλ.ήματα καί τοιαύτας ("ποχρεώσεις έ<τ' όσον την έλλειψιν ανθρωπίνης στέ- της; Μέχρι πρό ύί.ίγων έτών είς τούς σννοικισμονς των Αθηνών — Νέο>ν Σφαγίων καί άλλων)
οί πρόσφνγες τού 1922 έστεγάζον
το είς τίς παράγκες
είχον
κοινα οΰρητήρια!
το^ς τό τί συμδαίνει είς τήΛ' Σου
ηδίαν — όπάτε Ί κόσμος αύτός θά
ι νά σκέπτεται καί νά έ-
νΐργεΐ διαφορίτικά.
Κατά τό οιαρρεΰσαν άπό τοΰ
ετονς 1922 — 1967 χρονικόν διά-
στημα, ό προσφυγικός κόσμος έ-
νεπαίζετο ουστηματικά — μέ ο¬
λίγας μόνον έξαιρέσεις — άπό τα
οιάςρορα πολιτικά κόμματα. Καί
ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ
Ένα αύγό
Εϊθιοται κάθε ΙΙάυχα, νά 6ά-
φουμι· κόκκινα ί.ύγά. Άλλά αύ¬
τά, εΛ'ώ εμείς τ.α καταβροχθίζου-
με κάποιοι άλλοι τα έστερήθησαν.
Καί αΪΓτοί είναι έκεΐνοι, ποΰ ε-
φυγαν την ιδία χρονιά, άπτ' <ιΐ>-
τόν τόν κόσμο. Διν ήταν γραο,τό,
νά ςτάνε μαζύ μας τό «κόκκινο
αΰγύ». "Ομως αΐηήν την λύπην
μας, είδα στό νεκροταο"εΪΓΐ, πον
πηγά τό Πάσχα, νά την σταματά
«να άγόοι, πού έςτερβ καί κατέ¬
θεσε- επί τού τάφου τής γιαγιάς
τού τό «κόκκινο ανγό». Ήταν μιά
ύποχρέωσις πρός τοΰς νεκρούς
μας, ποΰ δέν παρουσιάζεται ώς
«οινιυνικοΛ' άπαύγασμιι. Καί ένώ
τιμοΰμε τούς Λ.το6ιώοαντας μέ
λονλοι'δια, μέ ιήν διανομήν κολ
λύβων, τοΰς στ:·ροΰμε κΛτι, πού
δέν μποροΰν νά τό γευθονν, άλ¬
λά νά τύ ο,άγοι-ν άν δχι οί
χοί ιής συνοικίας μας, δμ(ος άλ
λοι :·ίάτοικοι 7οΠ πλανήτου μας
καί ιδίως τα μικρά παιδία λιμο-
κτονουσών περιοχών. Κατά μέ-
τριον ύπολογισμόν, είναι δι·νατόν
ρια αυγή, τα όποΐα ή άρχιεπισκο-
,,ή νοντά ^ άλ>Γ1ι πού αποστέλ
λει_ 0^ σεισμοπαθεϊς, πλημμυροπα-
^^ να πΡρι?.αί·,η Τήν Αποστολήν
Των ι{·ποδει-χνν>ουσα είς τούς Δή-
έτσι, παρήρχοντο οί τετραετίες ή να σΐ'γκ.εντροΛουν δί·ο έκατομμΰ
μία κατόπιν τής δ,λλης καί οί
τρώγλες των Θνμάτων τής Μι-
κραοιατικής συα.φοράς, παρέμε-
νον τοώγλες άκατάλληλες ουτε
διά κτήνη. Τίτλους Ιδιοκτησίας
μόλις ά-ό τό 1950 — 52 ήρχι- μονς 'καί Κοινότητας, "δπιος" φρον
σαν νά μά; δίδωνται καί αύτοι τίςονν διά τί)Λ, ίπικρατη<,;ν τον μέ περιορκτμούς τοΰ Άγροτ. Κώ ^ίμου. ντα τοσα ^|οοα μα- |. όικος. Πώς θά ηθέλαμεν τότε νά έπιδοθούν οί πρόσφνγες αγρόται καί αστοί, είς τα είρηνικά δημι- ουργικά τοιν ίργα άπερίσπαστοι, ίφ' όσον τούτο, δέν θά σννέφε- χμή; Κα- &. "ρλθο,^ε ε';- τό' ρε είς τόν παλαιοχομματισμόν; | $ιαον Κάποτε ό Λολ.ιτευτής Κρήτης ^ων άείμνηστος Ιωσήφ Κούνδουρος ή {,&μον όφείΑεται είς "την ,τρόλη- όνομασίαν. Άπό πολΛούς νομίζε ται ώς 'Εβραϊκή, έκ τοΰ Πάσεχ, ένώ ϊΐντιι έλλττνικιοτάτη έκ τοϋ „- ΐ έρτή τού Πάσχα μιά δρα, υπέρ των πεινώντων δέν εί¬ ναι κεγάλ.ο ποσο! Άλλά άκάμα ρνα τσουρενάκι τής τί|ς ο,ανομής των κολλύ- ΐινα <τη,ραοοσ,ν, τό φώς, τής λάμψειος καί ρου. Άλλά καί ή λ,έξις τσουρέ- κι, ποϋ νομίζεται τβυοχιχή, είναι ιά έλληνικά κηρύκια, πού επε¬ κράτησαν, είς ανάμνησιν τής Ά ναστάσε'ως τού Χριστοϋ, διανεμό μενά, πράγμα, ποϋ παρατηρεΐται καί σήιΐιερα μ? την προ-σίροράν άρτιόίιυν είς ίπιμνημοσΰνους τε¬ λετάς. Καί δπως βλέπονμε είς τα ϊθιμα αΰτά, βρίσκονμε τίς ρί- ζες τους καί έ'τσι ή προσςρορά ε¬ νός κοκκίνου ανγοΰ είς τούς νε- κρονς μας, άς καταστή έθιμον. ΓΡ. ΧΑΡΜΗΣ ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Αξιότιμον κύριον Διευθυντήν Τής εφημερίδος ΠΡΟΣΦΤΓΙ- ΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ Είς Αθήνας Κύριε Διευθΐ'ντά, Τα σωματεία, ΚΕΝΤΡΟΝ ΙΜ- ΒΡΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΤΕΝΕΔΙΑ- ΚΩΝ ΣΠΟΤΔΩΝ ΜΕ,νΒΟΤΡ ΝΗΣ καί ΙΙΡΟΟΔΕΤΤΙΚΟ Σ ΣΤΝΔΕΣΜΟΣ ΙΜΒΡΙΜΝ κω ΤΕΝΕΔΙΩΝ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ είς κοινήν σύσκεψιν, απεφάσισαν ό¬ πως άποστείλουν την παρούσαν έ τιστολήν κραν ί καί έκφράσοΐΎ την ευχαρίστησιν καί ρο>τήθη άπό ποΜτικούς φίλους
τον νά τούς δώση τόν όριομόν τι
ε<ττί κόμμα- καί τοΰ; άπάντησε ώς εξής: «κύμμο θά πή άνοηβία των πολλών πρός δφελος των όλί γων>. ΟΙ δέ άρχαϊοι ποόγονοι η¬
μών έλεγον: «νά φάγο>μεν πρώ-
τα καί μετά θά φιλοσοφήσωμεν»
καί πολύ σοιστά. Ένθνμοΰμαι έξ
Έ-φ' δσον θά άνέρχρται σταθε άλλον τάν νποψήφιον βονλεΐ'τήν
ρώς ή στάθμη τού ο-ϊκονομικοΰ
άς, πού μοΰ ε'ποηξες τα σκότια, ν.αί εκπολιτιστικόν επίπεδον ενός
σέ στέλνίο στόν &λλο κόσμο!
— Καλά, καλά, ήσύχασε, παπά
μοί1, δλα θά νά μάθης.
— Λένε γρήγορα, γιατί εσκα-
σα!
..."Ετσι ό Παπαφλ*σσας εμα-
θε 'κείνη τή νύχτα δλα τα μν-
Ηρακλείου Γκιονζέν — Πεζάν ό
μιλοΰντα είς τόν κινηματογράφον
στικό τής Φιλ.ικής Έταιρείας καί
. Ο.τΐυς δλα τα μανιάτικα σπίτια, πήρε άπό τόν Άναγνΐι>στόαουλο
ιΙ°ι χι' αύτό ήτανε άληθινό κά- (πληρρςοϋσια γράμματα: «νά γί-
οτό
Ό
Άφήσανε τότε τό γλέντι
||ν δκρη χαΐ μβ τ^ καρυοφύλια
τους τοέξανε δλοι στί;
ες, νά ύπθ'δεχθοΰνε τ'
τού Χουσεΐν - άγά.
ΙΙαπαφλέσσας πήρε εϊδηση
αίίτόν άποζητοΰσε νά σκο-
4 Τοΰρκος καί, γιά νά μή
δδικα τόσος κόσμος,
μιά κρυφή πορτούλα
ε σ' ενα κοντινό νψω
φωνή βροντερή, πού ξε
τό
(ί*: Α"
ι* 4ί,1' ουσί£ν
εφώναξε:
- ής
ώ, δ Πα.-τα<ρλέ<τσας, καί Ι **«Φ«Υα!.. θά 6 ^."«Ι ή θά αί <* Καί τ $1 ·ίν, <$ 4-το απΐΛστος κλέφτης έ- 6οΛ·ά!.. ένώ ό Χον- γένια τον τραί>0''σρ
ό Πα.ταφλέσσας χά-
_Ρ· ·ΐΐ)δώντας άνάλαφρα τις &
ές τοΰ Ταύγετου.
νη απόστολος τής μεγάλης ΐδέας
στήν Πελοπύννηαο».
Την ό'λλη μερά έ'φνγε άπό την
Πόλη. Στίς ήγεμονίες τοΰ Δοΰ-
να6ι γνο)ρίσττρ<ε μέ τούς ήρωϊ- κούς όπλαρχηγοΰς Όλύμπιο καί Φαρμάκη. Τούς ίδειξε τα πλη- ορξούσια καί άποφασίσανε μαζί νά έργασθοΰν μν«στικά γιά τόν προσηλυτισμό των νποδούλων στήν 'Εταιρεία. Οί άλλοι έκτελε·σαν€ την απο¬ στόλη τους μέ ψρόνηση. Αύτάς ο¬ μως βγήκε στά φανερά καί, χο>-
ρίς νά λογαριάζη τοΰς Τούρκους,
έκήρυττε στούς πατριώτες τό Εΰ
αγγέλιο τής Λευτεριάς καί τούς
συνιστοΰσε νά έςροδιασθοΰνε τό
ταχύτερο μέ όπλισμό κα'ι μπαρον-
τι.·.
Ξεχνοΰσε όλότελα τή σημασία
τού μεγάλον μυστικοΰ τής Έται¬
ρείας καί δέν έφυλαγότανε ποτέ!
"Ετσι δλα τα σχρ>δια, έξογκωμ'-
να ιρΐ'σικά δπιος γυρνούβανε* άπό
στόμ<ί σέ στόμα ρφθασαν έ'ως ? οννοοειρί; τού Ταύγετου. στόμίΐ σέ στόμα έφθασαν έως τ(?ά6ηξε κατ' ευθείαν γιά τ' αύτιά των Τούρκων καί τοΰς Λαού, αντομάτο>; θά άνυψώνεται | Ήρακλείον «Άγλαΐα» πού μάς
κα'ι τό εθνικόν ιρρόνημα — άσχέ συνιστά νά έργαζώμεθα είς την
νέαν μας πατρίδα καί νά μην έλ-
ΡΪς σνντομον έπαναπα-
άΛ'ησιχήσανε ί»π·ερ<->ολικά...
Ό Παπαφλέβσας
ται!
Άργά Ινοιωσρ πώς έκαμε κα-
κά στήν έθνική μας ύπάθεση, φτο-
νάζοντας στοΰς δρόμονς γιά τα
μνστικά σχέδια τής Φιλικής 'Κ-
ταιρεκις, πού μέ τρόπο τόσο ά-
γριο είχε κατορθώσει νά μάθη
άπό τόν Άναγνωστόπουλο.
Με. χίλια βάσσνα τόν βοηθήσα-
νε ό Φαρμάκης καί ό Όλύμπιος
νά τό σκάση άπο τή φνλακή καί
νά σωθή άπό τούς άλλους Φιλι-
κούς, ποΰ τόν ΐιήοανε γιά... προ-
δότη!
θαλασσοδαρμή'ος μέσα σέ κά¬
ποιο καίχι, κατώρθο>σε νά φθάση
στή Σμύρνη, δπου, χωρίς νά χά¬
ση τό θάροος τού, εφρόντισε μέ
τα ενθονσιώδη κηρύγματά τού νά
φτερώση τύ φρόνημα των όμο-
γ«νών. Άπά έράνονς, άγόρασε τό
ΐ€ δφθονο μπαροΰτι καί δλλα πο-
λεμοφόδια, έναύλο>σε δστερα ενα
χαΐκι, τα έφύρτωσε άντί γιά έμ-
πόρϊυμα καί μέ άνθρώπονς έ'μπι-
στονς τα εστειλΓ —ήν ΙΙελοπόν·
Μέ αλλο καράβι, ε-τράΰηξε κ»*
«ΰτός γιά τύν Μο>ρηή.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑ1
.ιίζωμεν
τρισμόν.
'(ϊ προσφυγικός κόσμος μέχρι
τελευταίως έπίστευε-, καί τίλ.-αζε,
πώς θά έ.τέστρεφ" σύντομα είς τα
προγονικά τού εβάφη καί τουτο,
άπέ·6η έπιζήμιον δι* αυτόν καί
τούς άπογόνους τού. Άλλά καί ό
άείιαντκττος Λεωνίδας Ίασονίδης
είς τα δημοσΐϊυβέντα προπολεμι-
κώς είς τόν «ΙΓ.Κ-» άρθρα τού
εγραφε: «θά .τεθάνωμεν νοσταλ-
γοί». Ήδη, μετό παρέλευσιν μι-
άς 5Οετίας -ταραμονής μας είς
την Έλλάδα έπαύσαμεν οί πρόσ
φνγες νά ελπίζωμρν είς έπαναπα-
τρισμόν, έφ' όσον δέν ύπάρχουν
αί άπαιτοΰμεναι προϋποθ'έσΓΐς
πρός τούτο, ό δέ θάνατος, ?χει
πολλοϋς στείλει έκ των γονέων
μας είς τάς αίωννονς μονάς.
Τώρα δμως, πού χάρις είς την
"Επανάστασιν τής 21ης Απριλί¬
ου 1967, ή "Ελλάς 6ρή«ε τόν
δρόμον της, καί εμπεδώθη ή ά-
σφάλεια καί ή γαλήνη είς την Χώ
ραν, είς πολλά ήμποροΰμίν καί οί
.-ΐρόσφυγες τοΰ 1922 νά έλπίσοι-
μεν. Διότι έν τή ένακΐίΐ ή δύνα¬
μις.
ΛιατελίΤ) αετά πάσης τιμής
ΑΝΤ. ΕΛΕΤΘ. ΨΗΛΟΠΑΤΉΣ
ψιν όηλ.ητηριάσεως τροφίμ/ον, συ
στάσει Ιουλιανόν τοϋ ΙΙΐιραοα-
του, εΛαντίον Χριστιανών. Άλ.λά
αύτό δέν ε"χει λαμμίαν σχέσιν, μέ
την -τροσφοράν κολλί·6<ον είς τα μνη;ιόση·α. Μάλλον θά όφείλίται είς λιμοΰς κα'ι άντ'ι λουλονδιώ"ν είς τούς νεκρούς, εγένετο άσπα- στή ή Ί&έα τή; προσφοράς βρα- στοθ σΐτου. "Εάν επικρατήση τό Εθιμον τής πρυσκομίσεος κόκκι¬ νον αΰγών, σ' ι'κείνους πού εψι- γαν γιά πάντα, άπό κοντά μ.,ις, τότε τό Πάσχα μας, θά είναι φιυ τεινότερο καί λαμπρότερ.), πρά γμα, πού φαίνεται καί άπό την ΠΡΟΣΘΕΤΟΙ ΑΟΓΟΙ κό¬ δ,τι ΙΙςύσΘετοι λόγοι είς τύν σμόν των προσφύγων, άπό είς τύν υπόλοιπον ά.-ΐανταχοΟ Έλ ληνισμόν, έπέβαλον τό επιβεβλη¬ μένον καθήκον νά συμμετάσχη ύ- λοψΐχως είς την τετάρτην επέ¬ τειον τής 21ης Απρίλιον· δέν εί¬ ναι μόνον ή οφείλη είς την Ε¬ πανάστασιν, διότι αίίτη εξησφά¬ λισεν ασφάλειαν είς τάν τόπον τάξιν, εύνίμίαν, πρόοδον, οίκονο- α αρέσκειαν, πρός την έντιμότητα 'Τμών, υπό την πεπνυμένην καθο δήγησιν τής οποίας διατελεί ή έ ςρημερίς ή όποία πράγματι καί κα τα κοινήν κρίσιν, ή ύπαρξις της .τληροϊ ενα κενό είς τόν πανελ¬ λήνιον όρίζοντα, ώς έπιβράβευαιν τής ΐίερί "Ιμβρου καί Τενέδου άρ θρογραφίας. Κατά την γνώμην μας, ή τοιου τύτροπος προβολ.ή τής ίεςάς καί έθνικής ίϊποθέσεως τής 'Ελληνι· κης αΐτής γωνίας αποτελεί την αρίστην α'σκηαΐι' τής βημοσιογρα φΐκής Υμών ύπηρεοίας πρός τη Γένος ημών. Δεχθεϊτε λοιπόν τα θερμά σΐ'γ χαρητήρια ημών, των δοκιμίΐζο- ιιέν(ι)ν άδελφών σας είς ένδειξιν τής ταπεινής ήμώτ εΰγνωμο<τί»νης πρός τό πρόσωπον 'Τμών καθώς καί πρό; τούς καλοϋς συνεογά- τας. Μετ* εξαίρετον πιιής κ(ΐί πατριο- τικής άγάπης Έν Μεντόν τής Μελ6οί<β·νης 0.4. 1971 ΣΜΤΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΣΜΥΡΝΗ ΠΡΙΗ105 ΧΡΘΝΙΑ ΒΕΡΧΑΝΕΔΕΣ ΚΑΙ ΣΠΙΤΙΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΤΟΤ ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Δ' δες, έργάζονται... τα ο'ικιακά δηλ. εργα. Τό εσπέρας αΰτόσε πάλιν, τι τάς θύρας, τό σύνηθες, Ιστανται κατά δεκάδας. ..."Αμα υπό τής υπηρετρίας εί- σήχθην είς την οΐθουσαν τοΰ πρώ- του οίκου έξ έ'χείνων πρός οΰς συνι- στώμην, εδηξα ώς ίεροκή,ρυξ άμοι ρών λόγο>ν, ετκομβώθην ώς νεοσνλ
λεκτος στρατιώτης καί αναλαβών
όλην την σοβαρότητα νεοδιορισθέν
τος κλητήρος, έκάθησα επί τινος
σκίμοΐοδος, άναμένιον την οΐκοδέ-
σποιναν ή την οίκοδεσποινίδα, σφν
ρηλατών είς τόν νούν μου λόγους
εύγλώττους, καί καθ" δλους τούς
κανόνας τής πολ.ΐ'κρότον γραμμα-
τικής τοΰ Κ. Βερναρδάκη, τετοο-
νενμένους, τώ φά6ω μή έμπνενσω
κακήν ιδέαν περί των άνθρωπον
τής "Ελλάδος.
Μετ" ολίγας στιγμάς ηκούσθη
τριγμός έ<τθήτος, καί, άνοιχθ-είΛης τής θύρας, εί<τήλθ« νεάνις 17 ή 18 ΐτών, ξανθή, γλανκώπις, πλή^ης χάριτος καί χαιρετίσασά με 6ιά μειδιάματος, μοί εξέφρασε την ευα ρέσκειά,ν της επί τή αίσία είς Σμύρ νην αφίξει μου. Απαντών διεδή- λωσα την άρρητον ευτυχίαν μου, διότι ήξιώθην νά ιδω την Σμύρ¬ νην. Ού πολλ.ψ δι" νστερον καί ή μήτηρ της, γυνή τεσσαρακον τοΰτις περίπον, άλλ' άκμαίαν 8- χοι>σαν την καλλονήν, καί ήρξά-
μίθα συνομιλονντες περί διαφόρων
πραγμάτων.
—Ήλιθατε, «μουσιού», άλ)*ην φο
ράν έδώ; μέ ηρώτησεν ή μήτηρ.
— Πρώτον ήδη είς την πόλιν
ταύτην άφικόμην, άπεκρίθην έγώ,
ώς ό λογιώτατος τής «Βαβυλωνί-
αρ>.
— Καί πώς σάς φαίνεται; η¬
ρώτησεν ή θνγάτηρ. Βέ>βαια αί
Αθήναι είναι καλλίτεραι.
— Οϋκ ϊχΐύ τι πρός ταυτα είπεΐν
σοι, δέσποινα...
—"Οσχαι, δέν όνομάζεται Δέ¬
σποινα, άλλ' Ειρήνη, βιέκοψεν ή
μήτηρ.
— Είμαι πολύ εύτυχής ότι ή κυ
σία θυγάτηρ πας φέρει δνομα τοι¬
ούτον, ΰπεκρίθην, παραιτήσας πλέ¬
ον τα έλληνικά μόν. πιστεύω δέ
νά είναι φερώνυμος.
— Τί εΐπατε'; ηρώτησε περιέρ-
γοις ή μήτηρ.
—"Οτι ώς Ειρήνη θά έμπνέη-
ται πάντοτε νΛΟ φιλειρηνικών αί-
σθημάτιον καί θά άγαπα νά ζή
ϊν ειρήνη πρός πάντας.
Μετά πολλάς άλλας άδιαφόρους
Αί αΓθονσαι αύται εισί μετά με- συνομιλίας άνεχώρησα,, 'όηωζ, έπι-
Σχύ σημερινό φύλλο παραθέτο-
με περιγραφή των ίδιοτύπον <ττο- ών —βερχανάδων— τής Σμύρνης, καθώς καί των σμνρνέϊκοον σπιτι- ών, ποΰ μας δίνει, εύτράπελο πάν¬ τα ϋφος ό Άθτνναίος δημοσιογρά φός, πού επισκεφθήτε την ϊωνική πριοτεύουσα στά 1860: «...Σήμερον, έξελθών τοΰ ξενο- δοχείου μου, έδέτισε νά διέλθη πολλούς «φερχανέδες», λαΰυρινθο ειδώς διασταυρουμένονς καί δυνα- μένους νά άποπλανήσωσι πάντα πε ριπέδημον. Φερχανέδες όνομάιζονν είς ^)μΰρ νην, τα έν Κων) πόλει χανιά, έπι- μήκη δηλονότι οίκοδομήματα, δΰο ή κοί τέσσαρας στανροειδώς τάς έξόδους ϊχοντα, μέγαν αριθμόν έμ πορικών καταστημάτιο·ν καί περι- κλειόντίυν καί φρονρούμενα την νύκτα υπο άχθοφόρίον, έντός διαι- τωμένων. Έννοε;ται ότι οί φερχανέδες ούτοι εισί λίαν έπικρροεϊς, διότι πολλοί αυτών άποφέρο»σιν έκ των ένοικίων των ετησίαν πρόσοδον 4. 000 καί 5.000 όθωμαΛ'ΐκων λιρών καί τοτ'τον ένεκα πρώτον μέλημα των εϋκιιταστάτίυν δλ.ων των "Ε¬ θνών, καί Ιδία των Άρμεν/ςον, εί¬ ναι νά κτίσωσι τοιαύτη: οίκοδομή- ματα. Ού μόνον δέ οί ενποροι, άλλά νκιί τα θρησκεντικά καθι6ρι'ΐματα κέκτηνται έν Σμύρνη φερχανέδες, ώς ή Μονή Λαύρας, τοΰ Άγιον Άθανασίον, τφ "Αθωνι, κοιί ό "Α¬ γιος Τάφθς, όστις διατηρεί μάλι- στα αύτόσε καί Ιξαρχον, τόν άρ- χιμανδρίτην Ίερόθεον τάν Σάμι- ον. •..Άο,οΰ, τέλος πάντων, διήλΐθον τούς λαβυρίνθους τούτονς, ονχί δι<στνχώς όδηγοτ'ιμενος υπό μίτου νέας τινός Άριάδνης, άλλ' έριο- τών καθ" έκαστον βήμα τούς προ- πορευομένονς, κατέληξα Ης την ό- δόν την άγουσαν είς Φραγκομα- χαλάν, όστις ουδέν διαφέρει των λοιπών σΐ'νοικιών τής Σμύρνης, περί την λήξιν τον δμως λ.αμβά- νει άρκοϋσαν ρύρντητα, ουχί άπαλ λασσόμενΊ,ς δμιος τοΰ ίτυνήθονς βορβόρου. Διά τής ίχνηλασ<ας μον, τέλος, έπέτι»χον νά είίςΚ') τάς οικίας έκεί- νο)ν, πρός οΰς ιφερον επιστολάς. Είσερχόμενός τις είς τόν οίκον παντός Σμνρναίου θέλει απαντή¬ ση άμέσιος έν τώ προσγίίω όροφώ ματι την αίθουσαν τής ΰποδοχής. γίστης φιλοκαλίας κεκοσμημέναι, καί έν αΰταΐς συνήθως καθήμεναι αί οίκ.οδέσποιναι ή οίκοδεσποινί- σκεφθώ καί τού; λοιπούς. (Σν»νεχνζεται) ΠΓΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΙΓΟΧΗ2 ΜΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΞΙΑΙ ΤΟΥ ΚΑΛΛΟΥΣ Γ' Συμβολ.ίζει λοιπΟΛ', άραγε, ή σημερινή Τέχνη μέ αΰτό το ή- φαιοτΐΐακό, τό ταραγμένο, νφος της, την έκρηκτικότητα τού κό¬ σμον τής έποχής μας; Την έποχη μας την [δια, τή διασπασμένη τό οον ?ντονα καί ίοεολογι,κά καί ή- θικά καί μεταφυσικά; Συμβολίζει δηλ. Ιναν κόσμο γεμάτο δυνάμεις καί δυνατότητες άδιαμόρφιυτον ά κόμα; έναν κόσμον πού άγωνιά καί άγο^νίζεται νά συγκροτήση τή νέα τάξη, τό νέο μΰθο, τό νέο πλήρες σύμβολον; Ή σύγχρονη Τέχνη, αύτη ή Τέχνη, ή τόσον όπωσδήποτε συ- ζητούμενη, φαίνίται πραγματικά μποροΰμε νά ποΰμε, πώς άπό τή στιγμή πού άρνήθΓ^ε την έπιφά νεια γιά τό βάθυς, φαίνεται νά έν διαφέρεται περισσότερον άπό δ,- ποήποτε αλλο γιά την άπόκρυ- φη, την άσι>λλη.τΐη, ή όπως άλλι-
ώς θελήσοιιιιε νά τή χαρακτηρί-
σοτ»με, γιά τή ιιυστηριακή οϋσία,
των πραγμάτων καί τής ύπάρξε-
ιος. Καί μέ τσν τρόπον αίττόν
οίνρι την έντύ.τωση πώς άποβλέ-
ΙΣΤΟΡΙΚΠ ΠΡΑΓΜΑΤΕ1Α
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗΊΫΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ
(Συνέχεια έκ προηγονμ,ένοαι)
— Μόνοι μας οί Γραικοί δέν
μικήν ανάπτυξιν καί τα λοιπά ά εϊμαστε σέ θέση νά τα βγάλωμε
γαθά, τα όποϊα καί ούτος άπολ.αΰ
μέ τούς Όθωμανούς. Τότε
εί απεριορίστου, άλλά καί ή βα είχαμε πλάτες, άλλοι θά ξεκινοϋ-
θεία σΐ'ναίσθησις εύγνιομοσΰνης, ' σαν κι' εμείς θ' άκολουθούσαμε.
διότι χάριν αΰτοΰ επετέλεσε τόν
τεράστιον άθλον νά όλοκληρο3<τη, μέ ταχύτατον ρΐ'θμόν, έντός ελά¬ χιστον χρόνον, την στέγασι-ν των παραπηγματούχων προσφτ'γο^ν, πρόβλημα, ποΰ παρέμενεν ρκκςε- μές επί μακράν σειράν έτών άλ¬ λά προσέτι νά προβή είς την έ¬ ναρξιν, εστο), επί τοΰ παρόντος, άπό τάς επαρχίας, τή; έπιλ.ν- σεως τοΰ προβλήματος καί των επί ένοικίω διαμενόντων προσφύ¬ γων, διά τής στεγάσεώς των. Τώρα δέν ε'χομε. "Ολη ή Εύρώ- πη μάχεται τίς έπαναστάσεις. Ό ς μας προστάτης, ή Μεγα- λειότης τού ό Αΰτοκράτωρ πασών των Ρωσιών, θέλει ειρήνη. Μή βιάζεστε. Περιμίνετε ώς .τού ν' άλλνάξουν οί π^ριστάσεις καί τα ξαναλέμκ. Κοννηοϊ τό κεφάλι τού ό Ξάν- κλητα. Ή 'Επανάσταση θά ξε- σποϋσε Ήταν ζήτημα χρόνοτ·, μη Λ Ο ι V — Δέν άντέχομε πιά. Ή πα¬ τρίδα σάς καλεϊ ν' άναλόίδετΐ την άρχηγία στόν άγώνα γιά τή λευ- τεριά της. "Αν είναι των άδυ- νάτων άδύνατο νά την άσκήσετε προσωπικά, ύποδεϊξτε μας αλλο στό πόδι σας. Ό Καποδίστριας μούτρωσε. Ή πρόταση τοϋ κακοφάνηικε, την πήρε σάν φτηνό πλ,άγιο έ'κβιασμό. Δέν καταδέχτηκε νά δίίξη τή δΐ'σαρέσκειά τον, καί την άγνόη- 0ος. Δέν ήταν στό χέρι τους ν' οε· "Αν έκτιμοϋσαν είλικρινά την άνακόψοτ»ν τή -ιορεία των γεγο- νότων. Τό Γένος σύσσωμο πήρε την άπόφαση όριστικά κι' άμετά- άρχηγία τού, ίΐπε, δέν θά τοΰ ν.ταγόρευαν τί ϊπρεπε νά κάνη, ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελίοα Τού κ. ΝΙ ΚΟΥ Ε. ΜιΗΛΙΠΡΗ πει οχι πιά στό ώραΐο, στήν όμορ- φιά, άλλά στήν άλήθεια· παίρνει τελικά καί ή σνγχρονη Τέχνη ε¬ να μεταφνσικό περιεχόμενο. Είναι δμως Μεγάλη Τέχνη; Αύτό δέν μποροΰμε νά τό ποϋ με' αύτό ένδεχομένως Θά τό δια- πιστιίκκινν οί μεταγενέστεροι. Έν Θουμούμαστε πάντο>ς καί σημειώ
νομε έκεϊνο ποϋ εΐπε ό άείμνη¬
στος καθηγητής Νικόλαος Λού{>α
ρης, άπό τίς φαηεινότερες πνευ
ιιατικές προσ«).τικότητες τής χώ-
ηας μας καί τώ" καιρών μας.
— Μεγάλη Τέχνη δέν δύνα¬
ται νά νοηθή άνεν μεταφυσικόν
περιεχόμενον.
"Αν ε'χη μ:ά σνντρυττική δρα
ματικότητα ή ίποχή μας, ή Τέ¬
χνη ή σημερινή, ή Τέχνη αύτη ή
τόσον άντιφατικη καί τόσον άντι-
λεγύμενη, καθώς καί προηγουμέ¬
νως παρετηρήσαμεν, άνέλαθε, κα
τα μίαν άποψη, την αποστολήν
νά εκφράση κα'ι νά τονίση τή
δραματικότητα αυτή.
Ή άνάγκη νά άντιμετιυπιστή
σήμερα ή μοϊρα τού άνθρωπον,
:ιού έμφανίζεται μέ μίαν νέαν δ¬
ψη καί ή άτάγκη νά οιερεννη-
6οϋν οί ρίζες τού χάους, αύτό τό
μέγα μνστήριο ώς κίνητρο καί ώς
«φρτηρία κάθε δημιουργίας, τής
δημιουργίας τοΰ Κόσμον καί τής
'Τπάρξεως, άπα'.τοΰν ακριβώς καί
νέα μέτρα. Γίνεται ή σύγχρονη
Τχνη, τείνουν νά παραδεχτοϋν
οί περισοότεροι, τό σύμβολο καί
ή Εκφράση τής άγωνίας τοΰ άν¬
θρωπον" τό σνμβολο τοΰ έντονον
καί άναμφισβήτητα έναγώνιον ή-
θικοΰ καί ίδεολογικοΰ προβληματι
σμοΰ τού.
Νέους τρόπους ομως, δέν είχο¬
μεν μονάχα στή ζωγραφική καί
στή γλνπτική, άλλά καί στή μου-
σική, δποις περισσότερον το γνω
ρίζουν, δσοι ά,ποκλειστικότερα καί
έγκυρότερα παρακολουθοΰν την έ
ξέλι-ξη τής σύγχρονης Τέχνης καί
στόν τομέα αυτόν. Ή σύγχρονη
μουσική, προστίθεται, έκφράζει
καί αυτή, δπο^ς καί ή ποίηση τοΰ
"Ελιοτ καί τοΰ δικοΰ μας τοΰ Γι-
ώργου Σεφέρη, την έρημία, τή
(Συνεπεία είς την βην οελΒ·)

ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΡΑΡΑ
ΗΤΕΧΝΗΤΟΥ
ΓΡΥΠΑΡΗ
ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΟΥ ΣΟΝΕΤΤΟ
,ΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ
ΓΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝ&ΣΜΑ
'Εκπαιδευτικά Θέματα
4ο
Κι' 8τσι, δποις τό φεγγάρι τρα-
6άει τα νερά καί γίνεται φουσκο-
νεριά, εοΐειτα άπό την πλημμύρα,
ποΰ αύτό πάλι την εΐχε φέρει (ή
πλημμύρα τής άγάπης), τράβηξε
μαζί μέ τα νερά καί την άράθυμη
ψυχή στής θαλάσσας τα βάθη,ά-
νίδεη, χωρίς κι' ή ϊδια νά ξέρη
άκόμα τΐποτε ΐπ' αϋτά τα πρά-
γματα, χωρίς νά έχη προφτάσει
νά καταλάβη τό πώς καί τό γιατί.
Πιό μπρός εΐχε ερθει ή μυστικιά
ή πλημμύρα, τό πολυπόθητο πλημ-
μύρισμα τής άγάπης, ποΰ γεμίζει
τό είναι, πού ξυπνά, πού οίστρη-
λατεϊ, πού κάνει τού δνθροπο νά
ζή έντατικά- ή πλημμύρα ποΰ φέρ-
νει στούς άφρούς ροδόφυλλα.
Κι' νστερα ήρθε πάλι ή φνρο-
νεριά. Τό στείρεμα, τό στράγγι-
σμα, ή έρημιά. Κι' ετυχε ή άγά-
πη, ποϋ πλέχττικί στοΰς μσσχομυρι
σμένους άφρούς τής πλημμύρας,
νά. ξεσυρθή τώρα άνίδεη άπό τή
ρουφήχτρα φυρονρριά «στής θα¬
λάσσας τα 6άθη», στόν άναπάντρ-
χο πνιγμό... Μεγαλόπρεπη άλήθεια
είκόνα! Ή παλίρροια κα'ι ή άμπω
τη, ποϋ δέν ζή μόνο ή θάλασσα,
μά καί ό κάθε άνθρωπος στή ϊωή
τού, ποϋ τόσο χαίρεται την παλίρ-
ροια, μέ ο,τι κι' αν την παρομοιά-
σωμρ, καί τόσο θλίβεται καί πο-
νάει γιά την άμπωτη, γιά τή φν-
ρονεριά!
"Ετσι πάει κι' ή άγάβΐη έκείνη,
;ιού τόν εκανε νά νιώθη σάν βασι-
λιάς, πού 8σο λίγο, δσο καί σύν-
τομα —σάν μιά νυχτιά καί μόνο—
τοϋ χάρισε δλο τόν κόσμο. Μέ πά¬
ση όξύτατη αύτοανάλυση έπιτυχαί
νονται στίχοι, σάν αύτούς ποΰ εϊ-
δαιμε. Μά αύτό ϊσως είναι κι' ό
λόγος πού γράφηκαν τόσο λίγοι.
Μέ τόση άκριβολογία στίς πιό
λεπτεπίλεπτες άποχρώσεις των συν
αισθημάτων κα'ι τόοο άντικειμενι-
κό σκεπτικισμό, πού ένώ ζή παρά-
φορα τα σνναισθήιματά τού, τα
βλέπει καΐ άντικειμενικά σάν ξέ-
νος, ή πηγαία λυρική έ'μπνευση
γίνεται δλοένα καί πιό ραφινάτη
δσο καί πιό σπάνια.
Στήν 4η στροφή, λέει τό συμ-
πέρασμα, τή σκέψη τού γιά τα γε¬
νόμενα καί δείχνεται ό γνωστάς
κι' άπό τ' άλλα τού ποιήματα,
στωϊκός καί περήφανος, ό γεμάτος
Ιπποτική εύγένεια κι' αύτοθυσία ό
«άσίκης τής άγάπης», όπως θά τόν
ξαναβροϋμε στόν «Τρύφωνα καί
τή Χρυσοφρύδη,>, στόν «Πραγμα-
τευτή», «Σάν ,ταραμύθι», «Κρίνος
καί Ψυχή», «Σνννεφου δάκρν»,
«Άγάπη» κ.λ-π.
Μιά τόσο παράφορη άγάπη, τό
ξέρει πώς, μοιραΐο είναι νά μή
μπορή νά βαστάξη καί πολύ, κι'
ίτσι μέ υποταγή, χωρίς παράπονα,
πού ξέρει πώς ?1ναι μάταια —«πά
ράπονο, χαμύς καιροΰ, σ' δ,τι κα-
νε'ις κι' αν χάση*, κατά τό δίστι-
χο τού Χολωμοϋ— λέγει: «Μά
κι' έκεί κάτου στής θαλάσσας τα
6άθη, δέ σοϋ βαρυγνώμησεν, Ά-
1 γάπη, ή άράθυμη έκείνη ψυχή.
1 ΕΙν' εύχαριστημένη ποΰ άξιωθηκε
νά ζήση τέτοιες άξέχαστες στ,-
γμές.
Δέν σοΰ βαρυγνώμησεν, δσο: «κι'
άν στήν καρδιά της σκόρπισες με
τόση άπλοχεριά, τα ρόδα τοΰ Ή-
λιογάιβαλου, τα ρόδα τοΰ θανα-
Τά σύμβολα, πού παίρνει ό ποιη
τής, είναι δυό "/αί μόνο:
Τα ρό&α καί ή θάλασσα:
α) Τα ρόδα — τό σύμβολο τοϋ
ερωτα, πού μέ την ήδονή τής εύω
διάς τονς κάποτε φρονούν καί τόν
θάνατο.
β) Ή θάλασσα —ποϋ μέ την
πλημμύρα φέρνει κι' αυτή., και τή
φνρονεριά, την ρντονη ζωή, καί
τό ξεθύμασμα.
α) Ρόδα Ήλιογάβαλου —ρο-
όοθάνατος— ροδόφυλλα — ρόδα
θανατον.
β) Πλημμύρα —νεκροθάλασσα
κϋαα —άκρογιαλιά, φυρονεριά,
στής θαλάσσας τα Οάυη —έκεΐ
κάτου.
Καί γύρω άπό των όνό αυτών
συμβόλων τό πλατΰτατο μεταφορι
κό νόημα, πλέκπ τα Απαράμιλλο
ποίημά τού.
Λ
Άνακεφαλαιώνοντας λοιπόν, δς
όοΰμε σύντομα τί λέγει στό ποίη-
μα αύτό ό ποιητής:
«Τί κρίμα πού τέλειωσε τόσο
γρήγορα τό είδύλλιο τή; άγάπης
έκείνης πού ήρθε όρμητικά, σάν
μιά πλημμύρα μέ ροδόφυλλα στούς
άφρούς της, γιά νά πνιγή τόσο
σύντομα μέσα στήν εύωβιά το)ν!.-.
Ποίος μπορεϊ ν ά πή πώς ή καρ¬
διά μου μοιάζει νεκροθάλασσα· στεΐ
ρα κι' άτάραχη, άφοϋ Ιζησε ετσι
ήγεμονικά, έστω καί γιά μιά νύ-
χτιά, πού θά μείνη ή ξεχωριστή,
ή μιά καί μόνη μέσα σ' δλη τή
ζωή μου;
Μά πώς ήρθε τό τέλος; Σάν νά
στεκόμουν σ' άκρογιαλιά, κι' έκεϊ
ποϋ ήταν πλημμύρα, ήρθε άξαφνα
ή φυρονεριά, κι' αυτή μέ ξέσυρε
άνίδεα στά 6άθη τής θαλάσσας.
"Ομιος, δέν θά πώ παράπονο
στήν Άγάπη, δσο κι' άν αυτή σκόρ
πισε άπλόχερα στήν καρδιά μου τό
θάνοτο άπό ρόδη, σάν έκεϊνο των
καλεσμένων τοΰ Ήλιογάβαλον!...»
.' ΜΛορεί, λοιηον, κ^Σ'ις γά -.τή
αύτό τό σονέττο: 'Ελεγεϊο γιά μί¬
αν Άγάπη, πού ϊλαμψε σά μετέω
ρο κι' εσβυσε γοργά.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚίΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άρΐΛτούρΥημα τοϋ -ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
.· - "Ο ΔΪΑΊΒΟΛΟΣ ΣΤΉΝ ΤΟΤΡΚΪΑ» "
Δκζο-ενή:* ΑΤΓΟΎΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ< 3Γ.8 ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ κ. Α. ΨΗΛΟΠΑΤΗΝ Άγαπητέ κ. Σινανίδη, Είς τό φύλλον τής 4ης Άπριλί ου έ.ϊ. τοΰ «Ποοσφνγικοΰ Κό- αμου» άνέγνωσο μίαν επιστολήν ενός συμπολίτου- μου, τόν οποίον λνποΰμαι πολύ π ου δέν τόν ννω- ρίζω, άλλ' οΰτε καί ενθυμούμαι τό έττώνυμόν τον, διότι εγώ κατά Το 1922 πού εφυγα άπό τα Βονρ λά ήμοννα 27 έτών καί τοιούτον έ»ΐώ·ννμον δέν ενθυμούμαι (Εσιος νά ελέγετο διαφορετικά καί νά είναι γνωστάς μέ τό παρατσοΰκλι τού). Λυποΰμαι πολύ πού δέν τόν ενθυμούμαι τόν κ. Άντ. Ε. ψη- λοπάτη. Πάντως μιά πού λαμ6ό νω γνώσιν τοΰ άπαντώ πολύ εΰ χαρίστως κιχί τ!>ν βύχαριστώ πο¬
λύ .τού μοΰ κάμει καί ύπο&είξεις
καί μοΰ δίδει καί συμβουλές. Δέν
επρεπε δμως νά διασθή καί νά
κάμη καί κρίσε1.; πού κατά την
γνώμην μου δέν ε'χουν την θέσιν
τοχν. Διότι είς τό φύλλον τής 20
ής "Οκτώβριον π.ε. ϋπ' αριθ. 2079
καί είς την σελίδα πέντε (δ)
γράφω. 'Εξαγωγεϊς ήσαν οί κ.κ.
Άθανάσιος Φλώ^ος καί Τίος —
οί ΤΙοί Κοινσταντινίδη — Άδελ
φοΐ Κωνοταντινίδη — Άλέκος
Κορρές — Ιωάννης Φλώρος κλπ.
κλπ. "Ωστε δέν εφερα στήν .-τρο>-
την σειράν τόν Αλέκον Κορρέν
πού ήτο ώς γνοιστόν έξάδελφός
μου άλλά εκείνον πού εΐχε όικαί
(ι>μο νά είναι στήν πρώτην σει¬
ράν. Εάν αΰτό τό φύλλον· δέν τό
εΐδε ό κ. ψηλοπάτης, δέν πταΛ»
έγώ. "Αλλως είς την δημοσίευ¬
σιν των όνομάτιον δέν εκράτησα
καμμίαν σειράν, διότι δεν εΐχα
καμμίαν πρόθεσιν νά κατατάξοι
ά'λλους Βονολιώτας είς την πρώ¬
την, δλλους είς την δευτέραν καί
αλλους είς την τρίτην σειράν. Τα
όνόματα των Βουρλιωτών έγρά-
φον-το δπο)ς μοΰ ήρχοντο είς την
ανήαην μόν την οποίαν μόνον αύ
την συνεδονλεύθην κα'ι καμμίαν
άλλην πηγήν. Έκτός αυτού δέν
εγραψα Ιστορίαν άλλ.ά ενα ,τνεν
ματικό σημεάομα μέ τό οποίον ά
σχο/.ι'ιθηκα άποκΛειστικώς καί μό¬
νον διά τού; Ιθανάτονς νεκρονς
μα? — τούς ήρωας μας — τοΰς
.τνενματικονς ήγήτοοάς μα; καϊ
εγραψα καί, ολίγα διά τα Σχο-
λεϊα μας, τίς 'Κκκλησίες μας, τα
ίμπόριά μας, τίς βιοτεχνίρς μας,
τα Ίδρύματά ιιας, την κοινωνι¬
κήν μας ςωήν καί κίνησιν πού
έκφράξουν αγάπην, ΐκ,τίμησιν, σε
6ασμόν, θΰμιιοΐ) κα'ι μόνον αγά¬
πην. Διά Συνοικίας δέν εγραψα
όντε ποΰ καί είς ποίαν συνοικί-
αν γεννήθηκε ό καθένας μας. Και
δέν έζήτησα οήδενός πατριώτον
μόν την συνεργασίαν δχι διότι
δέν την εΐχα ινάγκην άλλά διο
τι έκτός τοΰ κ. Νίκον Μηλιώρη
πού είναι πνευματικάς άνθρωπος
Βουρλιώτες είναι πολλοί μά πολ
λοί πού μποροϋσσν νά μρ βοηθή-
όονν. Δέν είναι μόνον ό Νίκος
Μηλιώρης, τόν οποίον άγαπώ καί
συμποθώ διότι Είναι συγγενής μου
καί σνμμαθητής μου είς την Ά-
ναξαγόρειον Σχολήν καί πού ^χ«ι
γράψη πολλά καί γιά τα Βουρλά
καΐ γι' «λλα θέιιατα κα'ι μποροΰσα
νά τοϋ ζητήσω την βοήθειαν καί
την σα>νεργασίαν. Πνευματικάς
Βονςιλιώτης ολκής είναι καί ό έ-
πίσης φίλος καί σνιμμαθητής μου
Παϋλος Γ. Φλώρος γλωσσομαΐθής,
πολυγραφώτατος. σιιγγραφεύς πολ
λών μά πολλών Ιηβλίων. Πνευματι
κύς άνθρωπος Βονρλιώτης είναι
ό έ'Ξοχος καί Λαμπράς συγγρα¬
φεύς, λογοτέχνης, ποιητής Λάμ
πρός Παραράς. Πνευματικάς Βουρ
λιώτης είναι καί ό Κώστας Βαμ
6ακάς, καθηγητής, όμιλητής, σο¬
βαράς. Πνευματικόν Βουολιώτες
ρ?αι πολλοί καί ασφαλώς καΐ έ-
σύ άγαπητέ καί όίγνιοστέ μόν
κ. ψηλοπάτη εΐσαι έκλεκτός λό-
γιος Βουολκί>της. Άλλά δέν σέ
ενθυμούμαι. Ασφαλώς θά ήσον-
να μαθητής μοι> ή καί σννομήλι-
κός μου άλλά μρ αλλο έπώννμον.
Σνμπάθησέ μου. Βιάίττηκες δ-
μως νά γράψης καί δέν έπερίμε-
νες νά τελειώση ατ'ΐτό τό ίστόρη-
μά μοί·, όπότε Οά ήσοτΎα πολτι δι
κα.οΛογημένος, διότι θά εδηιμοσι-
εύοντο αί παραλείψεις κα'ι αί συμ
πλτιριόσεις έκείν( ς δμως .τού θά
μΚω. Μόνον Ιστορίαν δέν ε¬
γραψα. Την μόνην βοήθειαν είς
την πνευματικήν μας εργασίαν
την εΐχα ά.τό τόν εκλεκτόν σι>μ-
πατςιιώτην μας πολύτιμον φ/ΐλον
καί συμπολεμιστήν έν Μακεδονία
καί Ροιαΐα τόν Συνταγματάρχην
ίν ά-τοστρατεία κ. Γρηγόριον Σα-
καλήν καί μονον είς τα στρατιω-
τικά όνόιιατα. Ευχαριστών.
Άποίλιος 4.4.71
Λάμπρος Κ. Λαμπρικίδης
ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ
Κ 2 ΤΙ ΑΣ Χ. νΜΤΡΝΗν
Ή «'ΕστΙα Νέας Σμύρνης», την
προσέχη Δευτέραν, 26 Απριλίου
1971 καί ώραν βην μ. μ., Ε'ι; την
αίθουσαν τοϋ μεγαρον της, όργα-
-.'ώνει εκδήλωσιν επί τή σνμπληρω-
σει 150 ίτών (Ιπό τής Έθνικής
ΙΙαΛΐγγενεσίας, μέ θέμα: «Τα έλ-
'.ηνικό δημοτικό τραγούδι» καί όμι
λήτριαν την απαράμιλλον λογοτέ-
χνιδα καί ποιήτριαν κ. Άλίκην Νι-
κολαίδου.
Ό καλλιτέχνην κ. Σάββας Σιά
τρας θά τραγουδήση Ρνα κλέφτικο
τραγούδι.
— Είναι δικαιολογημένη ή ά ,
ΐΓορία σας κυρία μου, τής άπάντη
σε ή Γκιοιχττινιάνι κα'ι θά σάς
την λύσω. Άήθϋ χτύπησα κάαπο
ση ωρα την έξώπορτα τοΰ σπιτι-
οΰ σας καί δέν φάνηκε κανείς νά
μοΰ ανοίξη, διευθύνθηκα πρός την
πόρτα τής υπηρεσίας, μέ την έ.λ-
πίδα ότι κάποιος θά μοΰ άνοιγε.
Δέν χρειάστηκε δμως νά τό κα-
νω γιατί βρήκα την πόρτα άνοι-
χτή. Αντό μοϋ ε'κανε έντύπωση·
Ηά επρεπε νά ήταν κλειστή. Φο-
βήθηκα πώς σάς συνεβη κάτι τό
κακό, γι' αντό πήρα τό θάρρος
καί μπήκα στήν αύλή. Τα νυχτο-
λύχναρα άνάβανρ άκόμα σ' αυτήν
καί στό χαγιάτι. Άνέβηκα την
σκάλα κα'ι βρέθηκα μπροστά στήν
άνοιχτή πόρτα τής κρεβατοκάμα-
ράς σας.
Σάς εΐδα ξαπλα>μένον; μέ τα
ροΰχα στό κρε6άτι άκίνητους. Αύ
τό μοΰ γέννησε μιά κακή σκέψη.
Μπήκα στήν καμάρα σας καί γιά
νά βεβαιοί δτι κοιμόσαστε,
προσπάθησα νά σάς ξυπνήση καί
τό κατάφερα. 'Έτσι ί|σύχασα.
— 'Εσεΐς ήβυχάσατε, μά οχι
καί εμείς, τής άπάντησε ό Ίαν-
νάκης πού είχρ συνέλθη πτά κι'
αύτός. Κάτι πρεπει νά συνέβη
έδώ μέσα την νύχτα. Ή "Αννα
δέν δλέπω νά φαίνεται καί ή πόρ
τα. δέν ήτανε μόνο κλειδωμένη,
μά καί καρφωμρνη·..
— Ή "Αννα, τόν διρκοψε ή
Μαρκησία Γκιοι>στινιάνι, γιά νά
τόν καθησυχάση, ήρθε χθ'ές στο
σπίτι μόν γιά ^ά σι·νοδρι)>η την ί-
δική μου την ψιχοπαίδα, την Λου
κρητία σέ κάποιο χορό. Δέν πρέ-
πει λοιπόν ν' άνησνχήτε γ,' αύ-
τήν.
— Καλά, εκανε ή κυρία Κο-
ραλία (αΰτά ήτ«Λ' τό δνομα τής
γυναίκας τού 'ΐσννάκη), μά δέν
έ'πρρπρ ή εΰλογηυένη νά μάς ζη¬
τήση την αδεία; Δέν ξεπορτίζονν
έ'τσι τα καλά κορίτσια.
— "Εχετε δίκηο, τής άπάντη¬
σε ή Μαρκησία, μά φαίνεται δτι
εκανε αυτήν την παράλειψη, για¬
τί φοβήθηκε πώς δέν θά τής δί-
νατε αδεία νά λείψη άπό τό σπίτι.
— Μπορεί, ΓΪπε ό Ίαννάκης.
Κα'ι πρόστεσε. Καί βεβαία δέν
θά τής δίναμε την αδεία, γιατί
έχομε την εΰθύνη της καί όπως
καταλαβαίνετί; κυρία Μαρκησία,
τα κορίτσια χωρίς προστασία
I-
ξ(» άπό τό σπίτι τονς, είίκολα πέ-
φτοΐΎ θύματα, οχι μόνον των κα-
κοαναθρεμένων νεαρίόν, ιιά κα'ι
των έκβιαοτών χ,αί των ΙδοτΟ.ίμ-
πόρων. Καί ό τρόπος πού ?φν-
γε άπό τό σπίτι μέ βάζει σέ πολ-
λές σκέψεις. Όπως σάς εΐπα ή
πύρτα τής υπηρεσίας ήτανε κλει
δωμένη καί καρφιυμένη. Κάποιος
λοιπάν θά την βοήθηοε νά την
ξεκαρφώση καί ή ϊδια θά μοΰ
πήρε τό κλειδί γιά νά την ανοί¬
ξη. Γιατί τα έ'κανε αύτά;
— Τί νά σάς πώ; Δέν ξέρω
εκανε μέ άπορία καί ή Μαρκησία.
Μπορρΐ δμίος ή Άννα καί νά μην
έχη καμμιά σχρση μέ τό ξεκάρ-
φΐυμα τής πόρτας
Τα λόγια τής Μαρκησίας, εκα-
ναν τόν Ίαννάκη καί την γνναί-
κα τον, νά πέσουν σέ σΐ'Λλογή.
Την σιωπή ποΰ έπακολούθησε,
την διέκοψε ή Γκιονστινιάνι.
— Βλεπω πώς άνησυχήσατε,
μά νομίξω πώς πρεπει νά περιμέ
νετε πρώτα ν' άκούσετε την ψν-
χοπαίδα σας, πρ'ιν καταλήξετε σέ
συμπεράσματα. Στό μεταξύ σάς
παρακαλω νά μέ άκούσετε, γιατί
διάζομαι.
— "Εχετε δίκτ,ο, ρκανε ό Ίαν
νάκης πού ένδιαφερόταν νά μάθη
χον σκοπό τής επισκέψεως τής
Μαρκησίας, σέ μιά τόσο άκατάλ
ληλη ί'όρα. Νομιϊω σννέχισε, πώς
θά πρεπει νά περάσουμε στά Γρα
φεΐο αου καί νά τα ποϋμε, έκτός
πιά κι' αν τό ζήτι>μα πού σάς
άπασχολεϊ δέν έχει σχέση μέ τίς
σι·ναλλαγές μας, όπότε μ,το&οΰ-
με νά μιλήσουμε στό σαλόνι.
— Δέν θά μέ πείραζε, άπάντη
σε ή Μαρκησία, αν κουδρντιάζα-
μρ κι' έδώ.
— "Οπως θέλετε, εκανε ό Τςι
φουτ Ίαννάκης νι' εδειξρ ενα κά
θισμα στήν Γκ'οι«στινιάνι. 'Εκεί-
νη κάθησε. Κάθησε άπέναντί της
κι' ό Ίαννάκης, ένώ ή γυναίκα
τού 'ςητώντας σΐ'γγνώμη βγήκε ά
πό τό δωμάτιο.
— Έδώ καί δυό χρόνια, αρχι-
σε ή Μαρκησία, μόν δώσατε δά-
νειο σαράντα χιλιάδων γροσίο^ν,
μ έ τύκο σαράντα τα έκατό καί
μέ «σφάλεια ι ά διαμάντια μου,
πού σάς εβαλα ένέχυρο. Άπέναν
τι τοϋ τάκου ό Ραούλ Πασάς,
τάς έμέτρησε ε£ι χιλιάδες γρό-
οα.
— Μάλιστα, κυρία Μαρκησία·
— Ό μεγάλος αΰτός τόκος πά¬
ει καιρός τώρα. πού διπλασίασε τό
κεφάλαιο, εΐιτ άναστενάζοντας ή
Γκιονστινιάνι.
— Λυποΰμαι κνρία, ?κανε ό
Ίαννάκης, μά δέν φταίω έγώ...
Δέν άκούσατε τότε τίς συμβουλάς
μου. Πρεπει νά σάς βεβαιώσω,
.ιω: μόνο ή συνείδησή μόν, αού
έπέίίαλε τότε νά σάς δώσω τό δα
νειο, μέ τούς ("ίοονς ποΰ σάς τό
έ'διοσα, γιατί ρΙχ(ι την έλπίδα πώς
Οέν θά τούς δεχόσαστε.
—Μακάρι νά οάς άκουγα, μουρ
μούρισρ κοκκινίζοντας ή Μαρκη¬
σία. Μά τώρα είναι άργά. Ξέρε-
τε πώς εΐιιαι θϋμα τοϋ άνθρω¬
πον αυτού; Ξέοετε δτι δλη μόν
ή περιουσία άποτελείται άπό τα
διαμάντια αου πού κρατάτε και
άπό δυό σπίτια, τα μόνα λείψανα
των κτημάτων μόν στήν πατρίδα
ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΠΑΙΔΑΓΟΓΟΙ
ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΜΩΣ ΚΟΜΜΕΝΙΟΣ
Τοϋ κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΟΥΖΗΝΟΠΟΥΛΟΥ
Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΔΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
Γ'
Ό έ-
λιτική καί θεοσοφική τάξις
Άναγκάσθηκε λοιπόν, νά παρα- πισυμιβάς δμο>ς θάνατος τοϋ πρίγ-
μεινη καί μέ την χρηματικήν υπο- ·>.ιπος Ρακύηζυ, τό 1634, έσταμα-
στήριξιν τοΰ φίλον καί θαυααστου τησε την λειτουργίαν τής Σχολής
ό Κ εέ ί
μου, γα την οποια φεύγιο σήμε-
ρα; Σάς παοακαλώ νά μέ λνπη-
καί νά δρχθήτε νά μοϋ ίπι-
ετρ τα κοσμήματά μου, μέ
τάν νόιιιμο τόκο πού προσφέρο-
ιιαι νά οάς τόν καταβάλω. θά
κάνετε φιλανθρωπία σέ μιά ξένη,
ή όποία παγιδ?ύττ|κε άπ' αυτόν
τόν παληάνθρωπο, τάν Ραο>λ
Πασά, πού δέν τόν ήξερε ποτέ
άπό την καλή.
Έδώ ή Μαρκησία σταμάτησε,
Ιβγαλε άπό τόν κόρφθ της δυό
χαρτιά, τα εδο>σε στόν Ίαννάκη
καί σννέχισε:
— Πάρτε αύτές τίς δνό έπιτα-
γές πού άντιπροσιοπενονν τούς
τόκους τοϋ δανείον σας καΐ δώοα-
τέ μου τα κοσαήματά αου. Τό
βράδυ πρεπει νά βρίσκουμαι μα·
κρι>ά άπό την Κωνσταντινούπο-
λη·..
Ό Ίαννάκης πήρε τίς έπιτα-
γές κι' άφοΰ τίς εξήτασε μέ προ-
σοχή μονολόγησε: «Είναι τοΰ τρα
.τεί.ιτικού Γραφείον τοΰ Γερόλυ-
μου Σπάρταλη τής Γενέυης καί
είναι όπισθογραφτιμένες άπό τόν
δικό μας τραπεζίτη τόν Μπενβε-
νίστε...». "Τστερί στράφηκε στήν
Μαρκησία.
— Άντιπροσωπεϋονν, τής εΐπε
καί οί δνό, τα ποσόν των έβδθτ
μήντα χιλιάδων γροσίων καί εί¬
ναι έν τάξει, ιιά δυστνχως δέν
μπορώ νά τίς δεχθώ, γιατί...
— Δέν σάς καταλαβαίνω, τόν
διέκοψε ή Γκιουστινιάνι κι' εχασε
τό χρώμα της. Μήπςος, τόν έρώ
τησε τα κοσμήματά μου, δέν βρ*
(τκοντ<ιι πιά στά χέρια σας; — Δέν πρόκειται γι' αΰτό τής άπάντησε. Ήσυχάσατε· Τα κο¬ σμήματά σας βοίσκονται άσφαλι- σμένα στά θησανρθφυλάκιό μόν πού είναι άπαραβίαστο καΐ καλά φνλαγμένο. — Τότε, τόν έρώτησε πάλι, τί είναι έκεϊνο πού σάς έμποδίζη νά ιιοΰ τα έπιστρέψετε; 2ΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Τ' δνειρό μου 1 Ενα κάτασπρο σπιτάκι "Ωμορφο σάν /ΐαλατάκι Πάντα τό όνειρειιόμονν "Ερημο, άπομονιομένο Άπ' τόν κόσμο ξεχασμρΛΌ Έκεΐ μέσα νά καθόμονν. Μές τ ου κήπον τα λουλούδκι Τα πονλιά μ.έ τα τραγονδια Άπαλά νά μ έ ξυπνάνε Κα'ι .οί. .^ρώτ,ες^ήλ^ Γιά όλόχρυσες έ/»-τίδες Την αΰγή νά αού μιλάνε. Οί γαζίρς, τα ζουμπονλια Οί γαρδένιες, -αί τα γιούλια Νά στολίξουν χά μπαλκόνια Κι' άπ' αύτά τοιγυρισμέΎη Νά θνμάμ' εύτυχισμενη Τα παληά ώραϊα χρόνια Μπρός ή θάλασσα γαλάζια Μέ τα κύματα πελ.άγκι Χά άπλ.ώνεται πλ.ατειά! Κι' ϋταν ώρες τή θαυμάζω Νά ιιπορώ νά ξεκ.ουράζω Τή θολή μόν τή ματιά!.. Σαν ξεσπάει ^αταιγίς Κι' δταν τρέμη ολ' ή γής Μαΰρα σύννεφα πλακώνονν Κ(ΐί ή φύσις άγριεύει Τα πουλάκια χαμηλώνουν Κι' ή Ί'υχή κάτι γυρεύει. Μές τα κάτασπρο σπιτάκι Τ' ώμορφο ιιου παλατάκι Νάμαι Ρήγισα ΐγώ "Ονειρο είναι. "Οσο, ζήσοι Ξαίρι» δέν θά τ' άποκτήσω Μόνο θά τό νοιταλγαι! ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΧΤΙΔΟΤ 40 ΤΙΐσΓΡΟΦΟΙ ΤΟΤ Ε.Ο.Ε.Χ. ΕΚΠΑΙΔΕΤΟΝΤΑΙ Σι·νεχίζεται και κατά τό τρέ¬ χον ετος κανονικώς ή έφαρμ,ογή τοϋ προγράμματος ΰποτροφΐών, τάς οποίας ό Έθνικός Όργανι- σιιός Έλληνικής λειροτεχνίας χο- ριγεϊ είς νέα «ΐτελέχη χειροτεχνί- ας, πρός έπιμόρφωσίν των είς εί- δικάς κατά χειροτεχνικούς κλά- δους, βχολάς, τίς τα έξοιτερικόν. Ούτως, φέτος οί ύπότροφοι τού ΕΟΕΧ είς την άργυροχρυοο- χοίαν, την ξνλογλυπτικήν, την κε ραμικήν, την ύφαντικήν, την χειρο· τεχνίίη' τού σταμπωτοϋ καί τού θΛατίκ, ώς καί είς τό βιομηχανι- κόν σχέδιον, έκπίΐιδεύονται ώς α¬ κολούθως : 23 είς την Ιταλίαν, 11 Αγγλί¬ αν, 2 "Ολλανδίαν, 1 Γαλλίαν, 1 Βέλγιον, ι Δντ. Γερμανίαν καί 1 Έλβετίαν. του Λονϊς ντέ Γκέερ, εγκατεστάθη καί ό Κ. επέστρεψεν είς την Λίσ- κε είς την ιιικράν πόλιν τής 11ο- σαν. Προτοϋ όμιος έ.-ΐιστρέψει εϊχε λιονίας, επί των άκτών τής Βαλτι· συγγράψει τό πλέον λαϊκόν έκ των κης, "Εμπιγκ καί συνέγραψεν έκβ- έργων τού, βιβλίον «Είκονογραφτ, σειράν διδακτικών έργων, εκ των μίνος Κόσμος», τό οποίον ήτο μία οποίων τό σπουδαιότερον ήτο το επανέκδοσις, έλαφρώς τροποποιη- εργον «Νεωτάτη μέθοδος γλωσ- μένη τοϋ βιβλίον «θύρα άνοικτή σών>-. Είς τουτο ανέπτυξε τρία είς τάς γλώσσας» μέ ξυλογραφι-
εΐδη σπουδών, ι ά όποία συνώψιζΒ άς καί είκόνας νάί εξεδόθη είς
μέ τόν εξής τύπον: «Ίδέα, λέξις, την Νυρεμ6έργην τό 1658. Ό Κ.
πράγμα», ήτοι σκέπτεσθαι, όμιλεϊν, έπανέλαβε τα καθήκοντά τού ώς
.τράττειν. Τό έργον αύτό άφιέρω- επίσκοπον των Μοραβων είς την
οτν είς τούς νικητάς τούς ύπογρά- Λίσσαν. Τό 1656 δμως ή πόλις
ψαντας την συνθήκην τής Βεστ- αυτή έκάη υπό των Καβολικών
σφαλίας τό 1643 μ. Χ. μέ τα έ- Πολωνών καί ό Κ. ϊχασεν έκ νέ-
ξής λόγια: «"Ω έσεϊς βασιλείς καί ου δλα τα βιβλία τού καί τα χει-
πρίγκιπες, οί όποίοι τα πάντα ε- ρόγραφά τού ;'.αί ηναγκάσθη νά
χετε καταστρέψει· έμπρός: άρχι- πάρη έκ νέον τάν δρόμον τής έ-
σατε τό ρργον τής άνοικοδομήβϊ- ξορίας είς ήλικίααν 74 έτών. Βϋ-
ιος. "Ετσι θά απορονσατε νά ό- ' ρήκε, τέλος, όριστικά καταφύγιον
μοιάσετε μέ "Εκείνον, ό οποίος: πλησίον τού Λώρεντ Γκέερ, υϊοΰ
σάς εξέλεξε νά γίνεται ώς άντικα- | τοΰ παλαίον φίλου καί προστάτου
τα στάται τού, έπιμεληταί τής άν- | τού Λονί ντέ Γκέερ, είς τό "Αμ-
θρολ-τότηιτος. Έκεϊνος καταστρέφει σδερδαμ καί έκεϊ επέρασε τα πέν·
διά νά ξανακτίση. Ξερριζώνει, άλ¬
λά διά νά ξαναφντεύση».
Έν σννεχεία ό Κ. συνέγραψε , 1670. Κατά τα =τη αύτά, ανευ οί-
καί άλ?.α βιβλία σχετικά μέ την κονομικών περισπασμών καί εύτυ-
διδασκαλίαν τής λατινικής γλώσ- χής, χάρις είς την ύλικήν ύποστή-
σης. "Ας σημειωθή ότι κατά την ' ριξιν τοΰ φίλου καί προστάτου τού,
εποχήν αύτην ή λατινική γλωσσα ! ϊδτροσίενσε πλήρη έκδοσιν των ?ρ
εϊχε μεγάλην σημασίαν διά την γων τον.
πνευματικήν μόρφωσιν τού άνθρώ "Ας σημειο>θή τελενταϊον δτι ό
που /.αί εθεωρείτο βέΰαια γλώσσα Κ. ν.α,^' δν χρόνον έσπούδαζεν ϊ-
ζωντανή καί οχι νεκρά. Τό 1648 φηβος είς τα πανεπιστήμια τού
ό Κ. εξελέγη έπίσκοπος των Μο- , Χέρμπορν καί τής Άίδελβέργης,
ραβών Ά&ελφών τής πόλεως Λίσ- | έμυήθη υπό τού "Αλστετ, πανεπι-
σης. Άλλά τό 1650 ό θύγγρος ' στημιαακοϋ καθηγητού, είς τόν Χι
πρίγν,ιψ Σιγκτμοΰνδος Ρακόξκν, ! λιασμόν. Κατά τούς τελενταίονς
τόν έκάλεοε είς την θύγγαρίαν Ι δέ χρόνονς τής ζακης τού άφέθη
νά ιδρύση είς την πόλιν Σαρος - ι νά παρασυρθή άπό τάς ψενδοπρο-
Πάτακ πρότυπον σχολείον, σρμφω φητείας των όραματιστών τού Χι-
τε τελειταΐα ετη τής πολ»6ασανι-
Ι σμένης ζωής τον, αποθανών το
Ό σεβασμιώτατος Μητροπολί-
της Αυστρίας κ. Χρνσόστομος
Τσίτερ άΛέστειλ" την ακόλουθον
επιστολήν ποός τον συνεργάτην
μας κ. Χρήστον ^ολομωνίδην διά
χά βιβλίον τού χ'Ο Σμύρνης Χρν¬
σόστομος:
«... Έφέρατε είς πέρας ?να ύ
νειρον τής ζο*ής σας, την ποοβο-
λήν είς τό Πανελλήνιον ενός Ιε¬
ράρχου τόν οποίον έγνωρίσατι
προσωπικώς καί σννεκλονίσθητε
άπό την ζωήν, τούς ενθουσιασμόν;
καί την πολυσχιδή δράσιν τον.
Ζωγραφίζετε μέ αγάπην, πόνον,
αλήθειαν καί απαράμιλλον λογο-
τεχνικήν δύναμιν, την φνσιογνω-
μίαν τον είς όλος τάς έκφάνσεις
της, ώστε τό μαρτύριον Αυτού
νά μην άποτελή μοναδικήν Ικ-
φρασιν καί αξίαν τής προσωπικό
τητος καί προβολής Τον, ώς έθνι
κης προσωπικότητος, άλλά νά εί
ναι καί φνσικόν τέρμα μιάς πλου
σίας ζο>ής, πλήρους έμπνεύσεων,
ένθονσιασμών, ποοφητικών έξάρ-
σεων, διηνεκοΰς εργασίας καί
δραστηριότητος.
Τό υψηλόν καί εύγενές μέγα
έργον Σας, άληθινή έθνική προσ
φορά, συνδέον τό δνομά σας καί
τό δνομα τής Ίστορικής οΐκογε-
νε-ίας σας, με:ά τοΰ Μάρτυρος
Ιεράρχου ΧρΐΌοστόμου Σμύρ¬
νης ίσαεί, όλοκληρώνει, μέ τάς
άλλας διά την Σμύρνην, την Ίτα-
νίαν καί τόν Μικρασιατικόν Ελ¬
ληνισμόν συγγραφάς Σας, τό Ι¬
στορικόν Ιργον σας διά τόν Ελ¬
ληνισμόν τούτον, καθιστά υμάς μο
ναδικόν τούτον έβμηνεντήν καί δί
δεί είς την ύμ£τέραν έλλογιμότη-
τα την σφραγίδα τοΰ ένσαρκω-
τού τής αθανασίας τούτον.
Είς την περιγραφήν σας τής
μορφής τοϋ Χρνσοστόμον Σμύο-
νο αέ τάς αρχάς τοΰ έκπαιδευτι-
κοΰ εη'στήιματος, τό οποίον ώνόμα-
Κ. εδέχθη
ζε «Πανσοφίαν». Ό
καί σννέγραψε πρός
τον σκοπόν
αυτόν σχεδιάγραμμα υπό τάν τί¬
τλον «Προσχεδίασμα ενός οχολει-
οι πανσοφιστικον έπτά τάξεων».
Μόνον δμως τάς τρείς κατωτέρας
τάξεις κατώρθο)σε νά όργανωση,
σΐ'γγράψας είς την λατινικήν γλώ<τ ραν άν ά ?ν διδακτικόν βιβλίον δι' εκάστην τάξιν, περιλαμβάνον την λιασμοϋ τής έποχής έκείνης καί έρ ριψοκινδύνΈυσε προλέγων την ?- λεχκιιν «τής συνρλείας τοΰ αιώνος» των χιλιαστών διά τό έ'τος 1€72 μ. Χ. Είς τούτο βεβαία συνετέλε- σε καί τό γεγονός δτι τό πνεϋμα τού ρρρεπεν έκ φύσεως πρός τον θρησκεχ·τικόν μυστικκτμάν καί τα εργα τού δλλοιστε διά τόν λόγον τούτον είναι εαποτισμένα μέ ϊντο- νον θρησκευτικήν εξαρσιν. Ό Κ. δ.μο)ς απέθανε τό 1670 καί ?τσι ό σχετικήν διδακτικήν νλην καί την ' θάνατος δέν τοΰ επέτρεψε νά δι-α μέθοδον διδασκαλίας. Αί τέσσα- ρες άνώτερες ΐάξεις θά εφεραν τό ονομα: φιλοσοφική, λογική, πό πιστώση πόσον είχε πλανηθη. Βασ. Κουζηνόπονλος (Συνεχίζεται) Άπό την έποίΐοιίαν τής Βορειον Ηπείρου ΤΡΕιΜΠΕΣΙΝΑ ^ώ^σννβργτϊβυ'μας κ.' ΙΩΑΝΝΟΤ ΧΛΓ ^ΕΡνΆΡΑΧΪΤ (^.'υνέχεια έκ τού προηγούμενον) Οί λόχοι 6ος καί 7ος, ύποστάν- ό.τλίται. τες μεγάλας απωλείας, ενισχυθή- σαν διά δύο διμοιριών τοΰ 5ου Λό Νε,κροί, 2 άξΙθΗΐατικο! κα'ι 4 δ χου λοχαγοΰ Κεντριστάκη, άπεστά λη δέ είς ενίσχυσιν τοΰ II Τάνμα τος καί ή ομάς Διοικήσεως τοΰ Συντάγματος, ήτις δμως άνερχο- Παγόπληκτοι, 41 άξιωματικοί καί οπλίται. Έκ των στοιχείον, άτινα ηδυ¬ νήθην νά συγκεντρώβω, παραθέ- μένη πρός Μάλα Σεντέλι, άπεδε- ' τω κατωτέριο τα όνόματα νεκρών κατίσθη σχεδόν υπό τοΰ έχ&ρικοΰ πυροβολικοΰ καί των δλμων τού. καί τραχιματιών, αξιωματικών, δύο δέ μόνον άπλιτών νεκρών, ών μοί Τό III Ταγμα, έγκατεστημένον ίστάλησαν ύ-ΐό των οΐκείων των ϊπ'ι τού ύψώ.ματος 1269, εδέχθη | στοιχεϊα καί φ<»τογραφίαι. Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΛ' ΕΙΣ ΕΟΝΙΚΗΧ ΤΡΑΠΕΖΑΝ Αύξησιν 1,7 δισεκ. έοτ,ιιείιοσαν τόν Μάρτιον αί είς δραχμάς κα- ταθέσεις είς την Εθνικήν Τράπε¬ ζαν, άνελθοϋσαι είς τό τέλος τού αηνός είς 43,3 δισεκ. δρχ. Τόν Αντίστοιχον μήν,ι παρελθόντος ε- τυνς αί ρλ· λόγ<ρ καταθεσΓ ; ηΐι-ή- θηβαν μόνον κατά 291 έκτατομ. Κατά την περίοδον Ίανοι-αρίου —Μάρτιον, ή αίτησις ανήλθεν είς -,3 δισεκ., ήτο δέ άνο)τέρα τής άντιστοίχον περίοδον 1970, κατα 1,(! δισεκ. δραχμων. Έξ άλλου, οί χορηγήσεις τής Έθνικής Τραπέ^η; πρό- τήν ο;κο. •'θμίαν τόν Μυ,ρτιον άνηλθον είς 3>ί δισεκ., ήτοι ηυξήθησαν έντός
τού μηνός κατά 395 έκατομ. δρχ.,
έναντι 249 έκατ. κατά τόν Μάρτι¬
ον 1970.
έν σννεχεία άλλεπαλλήλονς καί
σφοδράς έπιθέσεις τοΰ εχθρόν, ό¬
στις άπέτυχε μετ" άπωλειών, χά¬
ρις είς την προσωπικήν άνδρείαν
των λοχαγών Σκουλα, Κοκκινάκηέ
Δροσίτη καί Λιώδη. Άλλά καί ό
ήρωϊσμός των δπλιτών υπήρξεν ά-
φάνταστος κατά τάς κρισιμωτά-
τας εκείνας ώρας. Ό στρατιώτης,
εντί παραδείγματι, Λιοντάς Γ·, τής
III
Πολι>6ολαρχίας, άπομείνας μέ
τό πολυβόλον τού μόνος είς την
θέσιν τού, κατώρθωσε μετ" εϋστό-
χον πρωτοβονλίας καί έξαιρετικής
τόλμης νά αποκρούση εχθρικήν ε¬
πίθεσιν. Άκόμη δέ καί την νύ-
, κτα τής αιματηράς έκείνης ημέρας,
ό εχθράς μέ νέας δυνάμεις, έπε-
χείρησεν επανειλημμένας, πλήν ά-
κάρπους έπιθέσεις.
Την 16ην Φεδρουαρίου ό λοχα-
γάς Δανδονλάκης Ιωάννης, μέ τό
11)44 Τάγμα σννεχίζει την επί
θέσιν τον κατά τοϋ νψώματος
ΙΙοίντα - Νώρ καί κατόπιν επίμο¬
νον, σκληράς πάλ.ης πρός τόν πει-
ρμονα αντίπαλον άνέρχεται επί
τής κορικτής κατά τάς μεσημίίρι-
νάς ώρας. Άλλ' οί Λόχοι 6ος καί
7ο; είχον διαλυθή σχεδόν, λόγο»
των άπωλειών, δι' δν λόγον διετά¬
χθη νά ανέλθη είς την κορυιτήν
ό ά την σταθεράν κατοχήν της ό
!
II
Λόχος πολι·6όλ(ον, λοχαγού
Ι Ινουκουράκη. Ή πολ.νΰολαρχία, π<ι Ι ρά τάς έδαφικάς δνσχερείας καί Ι τοΰς άγρίους <>ομ&αςδισμονς τού
ιχθςι.κού πνροβολικοϋ, κατώρθωσο
,-ϊ,ιρ! τάς άπογεναατινάς ίόρας νά
ανέλθη επί τής κορυψής, την ο¬
ποίαν έκράτησεν άποκρούσας απά¬
σας τάς άντεπιθέσεις τοΰ έχθροϋ.
Τοιοιτοτρόπως καί τό 44ον Συν
ταγμϋΐ Ρεθύμνης έξεπλήριοσεν ν-
πρρόχιος την ανατεθείσαν εί; του¬
το αποστολήν, ίντάς τριών ημε¬
ρών καταλ.αβόν τα {«ψώματα ΙΙούν
τα - Νώρ κα'ι 1269 τού Μάλι Σεν
τέ'.ι, ώς καί τόν αΰχένα Μετζκο-
ρανης. Παρά τα γεγονάς δτι ήτο
κατά/.οπον έκ των πορειών, τ;ιλα-
ποιο) αένον ίκ τής άγρίας πρός
τάς χιονοθυέλλ,ας τής Τρεμπεσί-
νας πάλης, καί έστάλη νά επιτεθή
ανευ προτέρας άναγνϋ)ρίσε(ης τού
έδάφους, διασκ<λίσαν τάς χιονο- (ΐκεπείς κορικράς δν>ο φοβερών ό-
ρεινών δγκιον: τής Τρεμπεσίνας
κιιί τού Μάλι Σεντέλι.
Άλλά αί άπώλπαί τού ήσαν ση¬
μαντικαί :
Τραυματίαι, Ιό άξιωματικοί και
267 οπλίται.
(Συνεχίζϊται)
ΝΕΑ ΞΕ.ΝΌΔΟΧΕΙΑ
Συμφώνως πρός σχετικήν άνα-
κοίνο>σιν τοΰ Έλληνικοϋ Όργανι-
σμοϋ Τουρισμοΰ, κατά τό διαρρεΰ
σαν πρώτον τρίμηνον Ιανουάριον
—Μάρτιον, έλειτούργησαν 15 νέ¬
αι ξενοδοχειακαί μονάδες, βννολ,ι-
κής δυνάμεως 673 δωμ.ατίο>ν καί
1.280 κλινών. Αί έν λόγψ μονάδες
ευρίσκονται είς Αθήνας, Χαλκί-
δα, Μαραθώνα, Βόλον, Πάτρας,
Έλασσόνα, Κέρκυραν, Γαργαλιά-
νους, Κώ, Ν. Φάληρον, Πειραια,
Νέαν Κηφισιά, Τήνον καί Κύθνον
ΧΟΡΗΓΟΤΝΤΑΙ ΔΑΝΕ1Α
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΙΙΟΓΓΑΛΙΕΙΣ
Ή Έπιτρο.'τή Συντονισμον θί-
κονομικής Πο/.ιτικής, ενέκρινε την
παροχήν τής έγγυήσείος τοΰ Έλ-
ληνικοΰ Δημόσιον πρός την Άγρο-
τικήν Τράπεζαν, διά την ύπ' αύ
τής χορήγηοιν σπογγα>αευτικιην
διιλτίων κατά ιό τρέχον ετος.
νης, μέ τόν τόπον τής γεννήο{
ως, τό περιβάλλον καί τούς 14,
κούς τού, μέ την εξέλιξιν κοΐ /].
ποκό.λ.νψ'ν των έν αύτη μυοτιχώ,
δννάμεοίν, έν τή άντιμετο>πίο{ι
των προβλημάτ«>ν έκ των
ών, επί των όποίο>ν εκάστοτε
θη, μαρτυρεϊται δήλιος είς
ωκεανόν τής /.ονοτεχνίας, χ^
γίας καί κοινωνιολογικής κολυμ6ΐ|
τής.
Τό έργον σας είναι άπαραμι),.
λον καί πηγή άνεξάντλητος »1ο
τούς αέ>Αοντα; νά άσχοληβί^
μέ τό πράσοίπον τοϋ Μάρτυρο;
Χρυβοστόμον και νά έ
τό ν.ταρξιακόν Οάθος τού».
Ό τέως 'Τπουργός κ.
στος θεολογίτης απέστειλε τό {.
κόλονθον τηλεγράφημα είς τόν %
Σολομωνίδην:
♦Τό τεράστιον συγγραφιχον
σας Ιργον διά τόν Έθνομάοτιι
ρα Χρυσόστομον Σμύρνης πρ{.
,-ΐει νά κοσμήση δλας τάς βιβλιο.
θήχίΐς τής Ελλάδος καί νά άπο
τελέση αντικείμενον μελέτας τη;
παλαιάς καί τής νέας γενεάς».
Ό Σ εβασμιώτατος Μητροποίι
της Μχτιλήνης κ. Ίάκωβος:
«'ΚθανμαΟα ιην εργασίαν αι:
διά τόν Έθνομάρτυοα Χρυσόβτι
μόν Σμύρνης. Είναι μεγάλης 1
στορικής σημαοίος καί άποτίλρ,
«εθνικήν διαθήκην» τού μεγάλβι
Έθνομάρτυροςί.
Ό θεοφιλέστατος Έπίσκοπο;
Άχελώου κ. ΕύτΚ·μιος:
Ώς "Ελλην >.αί ώς Όρθόοο·
ξος 'ΕπίβκθΛος σάς έκφράζω το
θαυμασμόν μου διά την μεγάλ.ψ
προσφοράν πρός τα "Εβνος )«,
την μαρτυρικόν Εκκλησίαν τ^
"Ελλάδος, μέ τό Ιργον σας <"(] Σ μύρνης Χρνοόοτομος». ΗΑΥΑΟΥ ΦΛΩΡΟΓ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡ&ΠΟ) «ΚΟΣΜΑ ΑΙΤΩΛΟΤ άναλυτι- κή 6ι6λιογ«ακρία>. Συνεταξε
ΚΩΣΤΑΣ ΣΑΡΔΕΛΗΣ —
1765 — 19«7 — Προλογίζει
θΐ ΠΕΤΧΑΛΗ Σ ΔΙΟΜΗ¬
ΔΗΣ, "Εκδοση «Τό Έλλ.ττνι-
κό Βιβλίο» Μιχάλη Πολιτάρ-
χη, Όδός ΓίΟ«νι'ον 7. 1968«
σε?άδ€ς 170.
Πολύ ένβιαφέςκίΛ', είκονογρα-
φημένος τόμος σχήματος 70X100
ποϋ συμπίπτει μέ την «άγιοποί-
ηση» τοΰ Κοσμά τοϋ ΑΙτ<ι>λΛύ ά
πό τό ΙΙατριαρχείο τής Κωνσταν
τινοιντόλβως τόν Ά.τρίλΜ>, νομί'
ζω, τού 1961. Ή μενάλη μορ-
φή τοΰ διδάχοτ» αΰτοϋ τοϋ Γέ-
νονς, καβώς μάς λέγει ό Κώ-
στας Σαρδελής στόν σύντομο
πρόλογό τον Ιμΐΐνε άδικαιολόγη-
τα λη<τμονημένη καί παραμελημε- ντ> πολύν καιρύ άπό τοΰς νεοίλλη
ν«ς ίστορικούς. Έ.·τβ.κολούθημα
τίίς Λδιαιφορίας αυτής έβηάθηκ.£
«τό δργιο των θρύλων» ποϊΐ πα-
ραμόοφωνρ την προσίοπακότητα
τού έθνομάρτυρα.
Καθώς δείχνει ό τίτλνθς, πρό-
κΐΐται γιά τή βννά&ροιση των
γοσ-ττών καί «,εΐκονικων» τεκμη-
ρίων (6ι6λία, δρβρα, δημοβιεύ-
ματα, είκόνες) πού άναφέοονται
στή φΛΧΓΚ>γνο)μία τού Κοσμά τοΰ
Αίτωλοΰ, τοΰ «ΙΤατροκοσμά», τοΰ
Τσομπάν Μπαμπό, καθώς τόν ά
ποκαλούσαν οί Τοι«ρκαλ6ανοί.
— Διομήδη .τού μέ ολίγο
λόγΐΛ τοποθττεΐ τόν Πάτερ - Κο
σμά στήν έποχή τού. θεορεί τφ
προσφορά τοϋ Κ. Χαρδελή €θο·
βα^ότατο βοήθημα γιά τή γνωοΐ]
καΐ τή ιιε.λέτη τής ζωής καί τ%
δοάσης τού Πάτερ - Κοσμα...>
Κυνη-/^ιμ^νος ό γενναίως αύτάς ί
θνικός ήρωας άπό ποϊΧονς γ
χ-θρούς, κατάντηοε νά κρεμαοβή
άπό άνθρώπους τοϋ πασά οί .-ώ
τανο καί νά πνιγ-ή ΰστερα. στό ™
τάμι. Άκολοι·Θεϊ «τό έπίσημο "η
γρα>φ« τής άγιοποιήσ«ως3>, υπο·
γραμμένο άπό τόν ΠατριάνΚΙ
Κοννσταντινουπόλεως Άβηναγι>
ρα καί τοϋς συνοδικοΐ>ς.
Δυστυχώς (δέν ήμπορώ .τθί}0
νά τονίσω, γιά νά δίνονν οί ό
δότες καΐ τυπογράφ<κ στό μέί λον περισσότερη .τχή α*
(Τημβϊο τουτο) διαπιστώνω κ' έίί
τυϊΐογραφικά λάβη, κυρίθΛς σέ ίΐ
Ξεις μέ λατινικοϋς
άγγλακές καί γίρμανΐ'κέ'ς, όπικ
στή σελ. 141 καί 63. Λυποϋμ»
πού ό «Προσςρυγ. Κόσμος» 8ρ
διαβέτε-ι λατινικά στοιχεϊα, είδί
μή θά παοέθετα έδω τή διόρθο)
(τη. Οί ξέν*ς λ^ξεις είναι
παραμοοίρΐι)μένες, αλλτς
Κρίμα.
"Ασχίτα μέ τα τελευταία αντο,
πρόκειται γιά άξιόλογη εκοοβΊ
καί άξίζουν ουγχαρτΐτήρια τόοο
στόν Κ. Σαροΐλή δσο καί, οτ*
Πρώτος, καθώς εΐδαμε καί άπό ( ένκοότη Γ. Μ. Πολντάρχη.
τό ,ιαραπΛνω σημείωμα περί «Κο
σμά τού Α1το>λοϋ», «Ανάστησε»
τάν «Μεγάλο Διδάχο» ό Φάνης
Μιχαλόπουλος.
Πλοί>σια είναι ή 6ι6λιογοαφία
πού άναφέρίται στόν θαο^ετό,
γενναίο αυτόν ανθρωπο τοϋ θε-
οΰ πού εκήρι-χνε μέ άκαταδάμα-
στο σθένος την άνάγκη ν' απο¬
κτήση τό δουλωμένο γένος ,τρω
τα σχυλϊΐα καν ίπητα έκκλησί-
ες. Όνόματα όπως: Νίκος Βέης,
Βαλέτας, Λ. Χ. Ζώης, "Ι. Κάλι
τσουνάκης, Διον. Κόκκινος, Φ.
Κόντογλοΐ', Άντ· Κεραιιόπουλος,
Κ. 2. Κωνστας, Ί. Μ. ΙΙανα-
γιωτΟΛου>Λς, Πετοος Χαρής, γνά
νά άναφ>έρω στήν τίιχη μερικά
άπό τα γνωστότερα, <η>ναντάς συ
χνά μέσα στό πυκνό κείμενο των
172 σελίδων. Βλεπω άκόμα:
Άττικός (Βασ. 2πανόπον·)Λς),
Δημ. Λο·κόποΐΛος, Δημήτρης
Στσ,μέλος, Σ. Δονκας, Κ. Ί.
Δυοδουνιώτης, Χρήστος Εύαγγιε-
λάτος, Κ. Φαλτάϊτς, Ν. Τωμαδά
κης Άμβρ. φραντζής, Π. ΠαλΛΐ
ολόγος, Κ. Ζ. Σαρδίλής, Σάλα
μάγκας — Φωτό-τονλος, Έ. Φτο-
νδατα.
Τα δάνεια τής κατηγοοίας αΰ- τιάδης κλλ.
Ίς χορηγοΰντα. διά την προ.ταοα Ι -Ο Κοσμάς ό ΑΙτωλό; έστά-
σκενην καί έκκ1ντ!σιν των άλιευτι θηκβι ^^ ^ αχλ^^^^ α.
-ί«ν σι·γκοοτηματ«)ν, διά σπαγγα- π^τάτευττ, Ρωμιοσΐνη, Γσχος ό
εις τα έλληνικά καί ξένα ποωτος «σοοιαλιστής», καθώ|ς
τον έχαρακττΜΗσ- ό Π. Χαλκέν-
τιρος (ναιιίζο) ψευδώνυιμο τού
διιμοσιογράφου Πουρνάρα) στήν
ίβδομαδ. έφηα. «'Ελεύθ·ερος». Ό
Πέτρος Χαρής, —ήν «Ελευθερία»
τής :> Χεπτ. 1939 άσχολήθηκτ μ*
την άνάλυση τής δοάσης τοΰ Κο-
σμό σέ αρθρο τοτ· «"Ενας πρό-
δρομος·ΐ>, ρίχνοντας τό βάρος ί
διοίτΓ/τα στήν άνά,γκη ν' άποκτή
ση τό εθνος (καί νά τούς αγα¬
πήση, άς ποοσθΐσω έγώ) πνταιξη λονοτεχνών, άφοϋ
γιά κομματικούς λόγονς, όπως μοΰ
Ιλεγε, τού εϊχε άρνηθεϊ ή πολι-
τεία τή σύνταξη τοΰ νομάρχη (Ό
πάτερ Κοσμάς, ίστορικο - λαογς ΆΘι,νών εξεόυθη καΐ έκιν.λοηό
ρησεν είς καλοτΐ'.-ΐι,ιιιένον τόμον
(σελ. 318), ενδιαφέρον πόνημα υ¬
πό τον τίτλον «Ποντιακή Στοα».
ΤΙΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟ1
ΓΈΝΙΚΗ ΣΤΝΕΛΕΤΣΙΣ
ΔΧΕβΝ ΟΥ Σ ΟΜΟ Σ ΠΟΝΔΙΑΣ
ΟΪΝΩΝ ΚΑΙ ΠΟΤΏΝ
Βέματα ιδιαιτέρως ενδιαφέρον-
τα την ελληνικήν άμπελουργίον
καί οίνοποιΤαν, (>ά σιιζητηθοϋν χα-
τά την 20ήν ετησίαν γενικήν σν«-
λενσιν τής Διεθνοϋς Όμοσπονοι'·
άς Οΐνων καί Πιτών, ή όποίο Θλ
πραγματοποιηθή ιψέτος είς το Β£
6άντεν (Δ. Γερμανία), μεταξύ 17
μέχρι 19 Μάϊον, μέ την συμμετο¬
χήν άντιπροοώΛΐ,ιν ρκ 17 οίνοποιη-
τικών χωρί&ν.
Τής έλληνική; άντιπροθΊΛπίΐο;
θά ήγηβή ό κ. Αλεξ. Ζούλλας, έκ
των άντι.ιροέδρ")ν τοϋ ΣΕΒ ϊμ
ήδη πρόεδρος τής Διεθνοϋς 'Ομο
σπονοίας Οΐνων κ.αί Ποτών.
ΕΠΑΦΑΙ ΕΜΠ'θΡΩΝ
ΜΕ ΤΑ ΜΕΛΗ
ΤΗΣ ΒΑΤΑΡΙΚΗΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
Εΰρεϊα σύσκεψις, μέ σνμμετο
χήν των μελών τής αναμένομεν^
έπιμελητηριακής βαναρικής ά-""1
στολής καί εκπροσωπών έλλτννιχών
έμπορικων καί βιομηχανικών όογο
νίίκτεων, θά πραγματοποιηθή
30ήν Απρίλιον ί. ε., είς τό Εμ¬
πορικόν κα'ι Βιομηχανικήν Έλιιιε-
λητήριον Αθηνών.
Πρός τούτο ό Σύνδ·εσμος 'Ε'-
λήνων 'Εξαγωγέοιν ΝιοΛών
γικ«ν προίόντων, ίόρκΐίν ώς
προσπους τόυ τόν πρόεδρον αυτόν
κ. Κων. Καράγιωργαν καί τέλος
τούς κ. κ. Ιωάν. Χριοτοδονλον
κ(ΐί Άλ. Σίφωναν, οί ο-τοίοι »α
παρενρε'θοϋν είς την ώς άνω σν-
σκεψιν.
τόμον, άπ' δπου λ^είπουν τα πολ-
λά τυπογοαφικίΐ. /.άθη,
προλογικό σημείωμα το·ΰ
φόν μυθιστοριογράφου θ. Πε-
"Ο,τι «έλετε
οέ άμιαντοτσιμέντο
ζητήστε το
βτήν
@μιανιιϊ
Όμήρου 13 Αθήναι (1'5'
Τηλέφ. 419-00Τ-652-3·1

Ζ9ΤΙΚ0Σ Χ9Ρ0Σ
Είς προηγούμενα σημ,ειώματα μας.
ζαί εί; άνΰπο.ττον χρόνον, είχεν '
, . 'Η ~°<ΧΙ'ή τής χώρας μας, ί.τκτηαανθη ^ο 'ωτικής σΓ,μασίας πρό; τόν χώρον τής Άφρικής, ύ- χώρος τής Μαύρη; "Ηπείρου, διά η»ν ανάληψιν έξαγωγικών ποο>-
το6οι»λ.ιών έκ μέρου; τή; Ελλά¬
δος καί εΐχι-'ν ίιπογραμμισθή ή ά
νάγκη σννενώσεω; των αρμοδίων
φορέων τή; έξαγο>γής, έν σννεο
γαοία μετά των ναντιλιακών έ-
ταιρειών, πρό; πραγμάτωσιν τοϋ
σκοποΰ τούτον.
'Η πρόσφατος άνταλλαγή ϊπι-
οχέψεων, ίδωσε την ευκαιρίαν
νά καταστούν εύκρινέστεραι αί
.ιροσττερόμεναι Οννατότητες διά
την Ελληνικήν ιΊκονομίαν, ί>πο>;
διαδραματίση τύν ρόλον της είς
την υπό ανάπτυξιν τελοϋσαν Ά-
φρικανικήν ήπειρον. "Ήδη, ή οί>-
σιοστική ανάπτυξις των οίκονο-
μιχών σχέσεων τής Ελλάδος με¬
τά των χωρών τής Άφρικής, τί¬
θεται ώς βασικός στόχος κατά
τύ τρέχον ε'τος. Πρό; τούτο, ά-
,ΤΕφασίσθη ή σύστασις είδικής υ¬
πηρεσίας (ι; Άδδίς Άμπέμπα,
.ταραλλήλως δέ ελήφθησαν απο¬
φάσει; περί άνιθερμάνσεως των
εργασιών υφισταμένων σι·ναφών
επιτροπών, ένώ έπρογραμματίσθη
ή μετάβασις 'Ελληνικής άντυΐρο
βω.·τεία; είς χώρας τής Άφρι-
κής. Ή συζητονμένη, έξ άλλον,
συμμετοχή τής Ελλάδος είς την ι τάς προσφερομένας αύτάς
κατασκευήν τοϋ .-τετρελαιαγωγοϋ ι τότητας. Είς ήαάς, λοιπόν, ένα-
Σουέζ - Άλ.εξανδρΐίας, νποδηλοϊ ι πόκειται, έφ' όσον ή οΐκονομική ά-
καί την έπιθυμία.· των Άςρρικα- , νάπτινξις μάς τό έπιτρέπει, νά
νιχών χωρών, δπ<^ς είς τα πλαί- | συμβάλωμεν είς την πρόοδον τής σία τής οίκονομικης των άναπτύ | 'Λφρικανικής ηπείρου, έπ' ώφε- ϊΕως, μή άπουσΐάση καί ή χώρα λεία καί ημών των ίδίων. παγορεύεται έκ πολλών καί διαφό ρων λόγοιν καί δέν άναφερόμεθα εί; τού; πολιτιστικούς. 'Η ραγ- δαίω; εξελισσομένη οίκονομία μας, άπαιτεϊ •.ύρύτατα ,τεδία ά- ναπτύξεοΊς της, τα όποία οΰτε ό .τεπε^ασμένος Έλληνικός χώρος δύναται νά Ικανοποιήση, οΰτε τα άλλα κέντρα τού έξοντερικοΰ, λό¬ γω άσταθμήτο>ν παραγόντονν, καί
άποτελοΰν άσίραλιστικήν δικλεϊ-
δα, μελλοντικής πορείας μας. Ή
κατάκτησις νέον άγορών καί δή
τής Άφρικής, δημιουργεϊ μεγά¬
λας προοπτικάς διά την χώραν
μας, τόσον άπό οΐκονομικής, όσον
καί πολιτικάς απόψεως. Καί τάς
προο.ττιχ.άς αύτάς, υποχρεούμεθα
καί πρέπει νά καταστήσωμεν ποα
γματικότητα. Ό χώρος τής Ά-
φρικανικής ηπείρου μάς προσςρέ-
ρεται καί δέν δικαιούμεθα νά
άποποιηθώμεν την, όντως, γενναι
ύδωρον προσφοράν.
Τουλάχιστον, ή χώρα μας, έ'χει
τύ προνόμιον τής γειτνιάσεως μέ
τόν Άφρικανικόν χώρον, ένώ
άνθοϋσαι Έλληνικαί παροικίαι είς
πολλάς χώρας τής ηπείρου αυ¬
τής, δημιονργοίη· την πρόσθετον
υποχρέωσιν νά έκμεταλλενθώμεν
Η Ε.Τ.Β.Α. ΥΠΕΓΡΑΨΕ ΣΥΜΦΟΝΙλ! ΑΙΑ 250
ΚΑΤ. ΒΟΛΑ. ΜΕ 2 ΕΥΡΟΠΑΙΚΑΣ ΤΡΑΠΕΖλΣ
Πιστώσεις νψους 250 Ικατ. δολ κατέχει ό στόχος τής συνδέσε-
.αριων, είς πρώτην ςράσιν, προ- τραπεζικών οίκων τού έξωτερι-
ριζομένα; δι' Αγοράν κεφάλαιον κου, ασχολουμένων κατά βάσιν μέ
,ικοΰ έξοπλισμοΠ καί ΰπηρεσιών βιομηχανικώς έπενδύσεις καί μ«λέ
πό την Δ. Ευρώπην καί την Αγ τας. Ήδη ή ΕΤΒΑ εξησφάλισε
λίαν, εξησφάλισε ή ΕΤΒΑ, κα- έπίσης την συνεργασίαν εύρω-
όπιν συμφωνίας .τού υπέγραψε παϊκών τραπεζικών
ιέ δύο εύρωπαϊκά; τραπέζα;, ή των οποίον είναι είς
οί την «Τραπέζα των Παρισίων ."ΐραγματοποιήση άγοράς κετραλαι
:αί των Κάτω Χωρών», τής Γαλ ουχικοΰ έξοπλισμοΰ μέ τρέχοντα
ίας καί την «Ουΐλλιαμ Μπράντ έπιτόκια καί μέ εξυπηρέτησιν 10
αί Τίοί-ί. τή; Αγγλίας. _ 15 έτών, έξ οίασδήποτε ενθω
Τούτο ανεκοινώθη κατά την δ. παϊκής χώρας. Αί οίίτω έξησφα
άρκειαν είδικής συγκεντρώσεως λισθεϊσαι πιστώσεις, είναι μία ά-
ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ Η ΑΣΦΑΑΙΣΙΣ ΤΗΣ ΓΕΟΡΓΙΚΗΣ
ΠΑΡΑΓΟΓΗΣ ΑΙλ ΝΕΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ Ο.Γ.λ.
'Επεκτείνεται καί 6ελτιοΰται | σςραλιστική κάλνψις, κατά περί¬
πτωσιν, δι* ολόκληρον την υπέρ
τό 20% ζημίαν, άντί τής Ίσχνού-
σης προοδευτικής τοιαύτης ανα¬
λόγως τοΰ κλιμακίον (ΰψους) τής
ζημίας. Οΰτω, αυτή όρίξεται είς
88% διά τάς ζημίας έκ χαλάζης,
είς 76% διά τάς ζημίας έκ πα-
γετοΰ είς όενδρώδεις καλλιεργεί
άς καί είς 60% διά τάς ζημίας
έκ πανετοΰ είς άροτραίας καί κη
| πευτικάς καλλιεργείας.
Καλύπτεται πέραν τής,ηδη προ
ετι περαιτέρω το σύστημα άοφβ-
λίσεως τής γεωργικής παραγω-
γής κατά των >ανδύνων έκ χαλά¬
ζης καί παγετσν. Τα ανωτέρω
προβλέπει ό νέος κανονισμός τού
ΟΓΛ, ό οποίος ενεκρίθη υπό
των ΰπουργών Γεωργίας κ. Ι.
Πα.ιαολαχθΛθύλοιι καΐ Κοινωνι
κων 'Τπηρεσιών κ. Γ. Δοι«6αλο-
. Διά τού νέου κανονισμοΰ
κάτωθι δελτιώ-
«τέρχονται αί
αας:
Διευρύνεται ή άσφαλιστιχή κά- Ι βλ.επομένης ,-τοσοτικής ζημίας καί
λυψις τής γεωργικής .·ταραγο)γής· ή ποιοτική τοιαύτη εάς την .τροσ
Συγκεκριμένως, λαμβάνεται μέ- 6οκωμένην παραγο>γήν δι" άπαν
οιμνα διά την αύξησιν των άπο- τα γενικώς τα προίόντα, ανευ ού
ζημιώσεων των χαμηλών καί με δεμιάς έξαιρέσεως. Σημειωτέον,
σαίων ,τοσοστών ζημιων, αί όποϊ ότι μέχρι σι'ΐιμερον έκαλύπτετο ή
αι άντιπροσωπεύουν κυρίως τό ποιοτική ξημία μόνον είς τα φύλ
μέγιστον πλήθος των κατ' ε'τος λα καπνοΰ.
προκολουμένων ζημιχΓνν. Οΰτιο, Έ.τεκτείνεται ή κάλνψις των
διά ζημίας ύπερβαινούβας τό ζημιών έκ χαλάζης κα'ι παγετοϋ
20% αί άποζημιώσεις θά ΰπολο- καί επί των κεκαλυμμένων καλ-
γίζωνται εφεξής άπό 15% καί & λιεργειών, ήτις μέχρι
νω. Σημειωτέον ότι μέχρι σήμε- δέν προεβλέπετο,
ρον ό ΰπολογισμό; εγένετο μέ 6ά
σιν τόν 20% καί άνιο. Άπλουστεΰεται καί συστηματο
'Εξαντλεϊται, πρακτικώς, τό ϋ- ποιείται ή έν γένει διαδικαβία ά
■τό τού Ν. 4169)1961 περί γειορ- σφαλίσεως τής γεωργικής .ταρα-
γιχών άστραλίσεων έπιτρεπόμενον γωγής. Συγκεκριμένως, άπαλει
ανώτατον όριον αβοραλιστικής κα φονται ωρισμέναι δυσμενεΐς διά
λύψεως (74,8%) των ζημιών έκ τούς ,ταραγωγούς διατάξεις, δ-
χαλάξης, ένώ βελτιοϋται αίσθη- «όν άφορά είς την κάλυψιν των
τώ; ή άσφαλιστική κάλυψις διά ζημιών, αί οποίαι Εδτκτχέραναν τό
τάς ζημίας έκ παγετοΰ (ήτοι, έ- έργον εκτιμήσεως των ζημ.ιών.
4 μέν των άροτραίιον καί κηπευ- | Είς άνακοίνοιοιν τοΰ ίητονργε
τιχών καλλιεργειοΛ' φθάνει μέχρι ου Γεωργίας ίντογραμμίζεται, δτ
ηοσοστοΰ 51% έναντι 44%, των ] αί Ιπελθοϋσαι ίΐελτιώσεις είς τόν
δέν δενδρωδών καλλιεργειών μΐ-
Χθι 64,6% Ιναντι ίσχύοντος βθ%).
Καθορίζεται όμοιόμορφο; Α-
κανονισμόν τοΰ ΟΓΑ ούδρμίαν
πιδάρυνσιν σι»νεπάγονται διά τούς
αγρότας.
Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΩΙΜ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΟΝ
ΕΙΣ ΤΟΜΕΙΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΟΣ
Αί άναγκαΐαι τεχνολογικαί έξαγγελθείση; -:αταρτίσεο)ς προ
•Χ'οσαρμογαί εί; όλον; τού; το- γράμματο; μακρυχρονίου προο.ττ
"ε>5 τής έθνικής δραστηριότητος κης διά την ανάπτυξιν τής 'Ελ
% χώρας μέχοι τοΰ ετους 2000, λ.άδο; (1971 — 85), μέ Ρύρύτε
"ά ιιελετηθοΰν υπό είδικής επι- ρον χρονικόν ιΊρίζοντα τύ ετο
ΤΡο.τής σι>σταθείστις, κατόπιν άπο 2000.
ΐάβκος χού ύ.τουργοΰ Άναπληριο-----------------------------------------
τοί' Συντονισμοΰ κ. "Εμμ. Φθενά- ΙΙΟΤΕ ΘΑ ΔΕΧΕΤΑ1
"-"Ι. Ο κ. Ν. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ
"Εργον τής ίπιτροπής είναι ή Άπό τοϋ προσεχούς μηνός ό
ΰ.τουργός Συντονισμοΰ κ. Νικόλα
Μακαρέζος θά δέχεται τού;
οίκων, διά
θέσιν νά
τοΰ έλληνικοΰ και κόμη πρόοδος ε.Ί; την πραγματο-
Τήτου είς την ΕΤΒΑ, κα- ποιουμένην ανάπτυξιν τής έλληνι
ά την οποίαν, μετά την συνοπτι- κης οίκονομίας.
ή αί
η
ήν ανακοίνωσιν τοΰ ύ.τουργοΰ
Συντονισμοϋ κ. Μακαρέζου, ό δι
ικητής τοΰ Ίδρύματος κ. Τοτό-
μης προέβη εί; έκτενεστέρας ά-
ακοινώσεις καί παρέσχε περαιτέ
>ω διη·κρινήσεις, εί; απάντησιν
δλβέ ΕΙ;
ήν (ΐυγκέντριοαιν .ταρίσταντο έ-
τίσης οί νπουργοί (ΧκονομικΛν κ.
Ανδρουτσό.τ.ουλος. Βιομηχανίας
ι. Κυπραίος, ό ϋφυ.ιουργός Συν
ονισμοΰ κ. Κοζώνης, ό γεντκός
γραμματεύς Συντονισαοΰ κ. Δή
ιόπουλος, οί διοικήται των Τρα-
πεζών κ. Γαλάνης καί 'Εθνικής
. Άχής καί ό ύ.τ»διοικητή; τής
ΕΤΒΑ κ. Φαμ,τρικεζης.
Μίτά την σύντομον όμιλίαν τοϋ
ί. Μακαρέζον, ό κ. Τοτόμης προ¬
βή είς ευρυτέρας άνακοινώοεις,
ά κνρια σημείο των ό.ιοίοιν εΤ·
■αι τα άκόλουθα:
Αρχικώς άνεφέρθη είς τα έ-
πιτεύγματα τής έλληΛ'ΐκής βιομη-
(ανίας «έν δ(>ει των οποίων ή
5ΤΒΑ ανέλαβε την συστηματι¬
κήν οργάνωσιν τής προβολής
ίν"/οϊκων σΐ'νθηκων
διά παραγωγικάς έπενδύσεις.
«'Η ΕΤΒΑ», τίτεν έν συνεχεία
ό κ. Τοτόμης, «ευρίσκεται σήμε
ρον είς την ευχάριστον θέσιν νά
γναχττοποιήττη, ότι έν τώ πλαι-
σίω τού προγράμματος ένεργωτέ
ρας σνμβολής της είς την .-ΐροσ
πάθειαν άναπτύξειος τής ελληνι¬
κάς βιομηχανίας, έξησφάλκτε ώς
Τραπέζα μέσω συνεργαζομένων
μετ' αυτής τραπεξικων οϊκων τής
Εύρώπης πιστώσεις άγοράς κε-
φαλαιονχικοΰ έξοπλισμοΰ καί πα-
ύπηρεβιών έκ Δυτικής Εύ¬
ρώπης καί Άγγ/Λας, αΐτινες ά-
νέρχονται είς πρώτην οράσιν είς
τό ΐτψος των 250 έκατ. δολλαρί-
ν, άνευ τής εγγυήσεως τοΰ 'Ελ
'.ηΛ'ικοϋ Δημοσίου. Είς τό πρό-
ως τής Τραπέζης διά μεγάλων
των κινήτρων δι' έπενδύοεις
» Συγκεκριμένως, επετεύχθη ή
παροχή πιστώσεως υπό τής Μπάνκ
ντέ Παρί ή ντέ Παίϋ Μπά πρός
ίλλτ>νικάς βιομηχβνίας διά τού
μηχανισμοΰ των Λάϊνς όφ Κρέν-
τιτ ϋψους 300.000.000 ΦΦ, υπό
δρους λίαν εννοϊκούς, καί ή κι-
νητοποίησις τοΰ ώς άνω γαλλικον
τραπεζικοΰ οργανισμόν, υπό μορ¬
φήν συνεργασίας καί μόνιμον έκ
προσωπήσεως των συμα>ερόντων
μας έν Γαλλία. Ή
συμ<ΐχονία άναψέρεται είς τα κά¬ τωθι βασικά στοιχεϊα συνεργασί άς: α) Έπενδύσεις γαλλικών κε φαλαίων έν Ελλάδι, β) Πιστωτι κή σύμβασις υπό μορφήν Λάϊν δφ Κρέντιτ 8Ο0.0Ο0.000 Φ.Φ., είς πρώτην φάσιν, γ) Παροχή ('Εντϊινήαρινγκ, Νό ου - Χάον, μελέται), δ) Άμοι- 6αία προώθησις ύπεργολαβικών εργασιών, ε) Κεφαλαιαγορά, εύ ρωδολλ.. στ) Έλληνικαί έξαγω- γαί πρός γαλλο<ρώνονς χώρας. «•Ωσαύτως, κατόπιν σχετικών πεζικοΰ οίκου Ουΐλλιαμ Μπράντ'ς διαπραγματεύσεων μετά τοΰ τρα- ?ντ Σάνς, υπεγράφη σύμβασις συνολικόν νψονς $ 180.000.000 διά την προμήθειαν κεφαλαιονχικοΰ έξοπλισμοΰ έκ Μεγάλης Βρεταννίας η καί δ,λ- λων χωρών. Έπίσης, ώς εγένε¬ το καί μέ την εν Γαλλία άνταπο- κρίτριαν τράπεζαν (Β.Ρ.Ρ.Β·), σιινεφωνήιθη ή έκπροσώπησίς μας, μέσω τοΰ οίκον Μπράντ'ς είς Αγγλίαν, διά την προσέλκνσιν έπενδύσεων καί τα γενικώτερα συ.μφέροντα τής ήμίτέρας τραπέ¬ ζης». Καταλήγων ό κ. Τοτόμης ανέ¬ φερεν, δτι διά την πλέον ένιρ- γόν συμβολήν ιοϋ Ιδρύματος ίίς την άναπτυξιακήν οικονομικήν πό λιτικήν τής Κυβερνήσεως, άπεφα σίσθη καί συνετελέσθη ή άναδιορ γάνιοσις των ϋπηρεσιών της, πρός οι έμπορον προτεινουν τροηοηοι η σ Ε ι σ 0 χρθΝΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΑΔΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ ΥΠΑΓΟΜΕΝΑ ΕΙΣ 4002)59 ΤΟΥ ΚΟΑΙΚΟΣ ΤΗΣ ΠΟΑΙΤΙΧΗΣ ΑΙΚ010ΜΙΑΣ Ό Εμπορικάς Σύλλογος "Αθη¬ νών, δι' ύπομνήματός τού πρός τυ υπουργείον Δικαιοσύνην προτείνει τροποπΌΐήσιεις τοΰ κώδικο; Πολιτι¬ κής Δικονομίας, αί οποίαι ϊχουν σχέσιν πρός την λειτουργίαν τού έιμπορίου κιαί τάς έιμπορικά; συναλ λαγά;. Συγκεκρΐιμένως, εί; τό ύ- πά}*νημα άν'αφέροΛται, μεταξΰ αλ ', τα έξη;: «Ιον) Ή άποφαΛΐσΘεϊσα κατάρ γησι; τή; ποοσωπ.χης κρατήσεως, <5>ς μέσονν άναγκαστικτι;
σεω; πρός Ικανοποίησιν των χρη-
ματικ&ν άπτΐ.ιττισεο/ν, άπιετέλεσ*ν
δστοχον μέτρον, τό οποίον, άν τε-
λοοώ; έφηρμόζετο, θά έπλ,η,ττε κυ
θίω·ς την εμπορικήν πίστιν καί θά
διετάρασσεν ούσιοιδώς την άσφά-
λβΜκν των έψιπορικών συναλ.λαγών.
Είχομεν την Ικανοποίησιν νά ίδω¬
μεν την Πολιτείαν συμιμεριζομέ-
νην τάς άπόψεις μας ταντας, ού¬
χι δμως καί λαΑΐβάνουσα τα πΐβο-
σήκοντα όριστικά μέτρα. Άντί,
πράγματι, νά χ<ΐϊρτρση είς την ΚΑ¬ ΤΑΡΓΗΣΙΝ της καΐαργούσ'η.ς την προσωπικήν κράτησιν διατάξε ως, Λροέβη, διηδοχικώς, εί; την άναστολ.ήν έτραριΐΛγης ταύτης μίέ- χφΐ τή; 15η; Σ ε.ττεμορίου 1971· Ηδη, π<ιρέχεται, νοίάζομίν, ή εΐ- απιος δοθή ή τόσον 6ραδν- νουσα, μόνη δέ έκ των πραγμά- των έπιβαλλ.ομένϊΐ όριστική τού ζή τήματο; λύσις, σννιστίΐμενην είς την ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΝ τή; διατά- ξίθ>ς τού έδαφίου 1, τοϋ άρθρου
51, τοϋ Εισ. Νάμοιυ τού Κ. Πολ.
Διοιον. καί την επαναφοράν έν ί-
0%ύί των ,τερί προσωπικής κρατή-
διιιτάξειον τής καταργηθεί-
σης Πολιτικής Δικονομίας.
2ον) Κατά τό άρθρον 33 τού
Κ. Πολ. Δ. «διαφοραί αφορώσαι
γραμμα τής ΕΤΒΑ πρός προβο- τόν σκοπόν τή; αποδοτικωτέρας
είς την Έλλάδα, πρώτην Θέσιν καί οταθερωτέρας σννεργασίας
ΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΑΙ ΤΩΝ ΠΛ01ΩΝΕΚΦΟΡΟΑΟΓΙΑΣ
ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΟΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΩΔίΚΟΣ
Αί ίσχύχηκ»αι πολν>άριθμοι νο-
μοθετικαί διατάξίΐς περί φορολο-
γίας πλοίων έκίαδικα,τοιήί&τισαν υ¬
πό τοΰ ΰπουργείου Οϊκονομικών
είς ενιαίον κείμενον ΰ.τό τόν τίτ
λον Κώδιξ Φορολογίας ΙΙλοάον.
Τό σχετικόν ύπ' αριθ. 800)
1970 Β.Δ- εκοινοποιήθη ήδη υπό
τοΰ άτουργείον είς τούς οίκονομι-
κούς έφύρους. Τό διάταγμα περι
λαμβάνει άπαντα τα σχετικά μέ
ιήν φορολογίαν ϊίσοδήματο; των
χλοίν.ν νομοθετήματα καϊ ούχι έ-
κεΓνα τα όποϊα ?χουν σχέσιν μέ
φόρον μεταβιβάσαος, κληρονομί-
ών, δωρεών καί προικών, τελων
χαρτοσήμου καΐ τελών ή δικαιιο-
μάτ(ον
τρίτων.
Διευκρινίζεται υπό τοΰ ύποα'ρ-
γείον Οίκ.ονομικών ότι διά τοΰ
Β. Διατάγματος, δέν Θεσπίζονται
νέαι διατάξεις, οίτε έπέρχονται
μίΤαδολαί είς τό ίσχΰον καθε-
στώς φορολογία; των πλοίων.
Είς την φορολογίαν ΰπάκειν-
ται, σι>μςρ>ώνως ,ιρός τό νέον ΒΔ:
Μηχανοχίνητα ςΌρτηγά πλοία,
τα πλοϊα, ίστιοφόρα καί πλοιάρια
γενικώς.
Είς τόν Κώοικα προβλέπεται δ
τι άπαλλάσσονται τοΰ φόρου τα
κάτωθι πλοϊα:
Πλοία, ήλικίας μικροτέρας των
δέκα έτών, άπαλλάσσονται τής
φορολνθγίας μέχρι συμπληρώσεως
ήλικίας δέκα έτών.
Πλοία ήλικίας μικροτέρας των
τριΑκοντα έτών τιθέμενα υπό έλ
ληνικήν σημαίαν άπαλλάσσονται
τού φόρου έαϊ πέντρ ίτη ά,-ΐό τής
νηολογήσεώς των.
Πλοϊα δρομολογονμενα εί; τα·
κτικάς γραμμάς μρταξύ έλληνι·
ν.ών καί ξένο>ν λι+ιένων ή καί
μόνον μεταξΰ ξένων λιμένιον, κα
τα6άλ}.ουν τό ήμισυ τού ςρόρου.
ΙΙλοΐα ναν.τηγούμενΌ έν 'Ελλά
δι καί τιθέμενιΐ υπό ελληνικήν
σημαίαν άπαλλάσσονται τοΰ φό-
θον μέχρι σιιμΛληρώσεως ηλικί
άς δώδεκα έτών.
Πλοία ήλικίας κάτω των εϊκο
σι έτών ύ<τιστάμενα άνακατασκευ ήν ή μετασκεΐ'ήν ή άντικατάστο>
δεξαμεΛ'άτλοια καί πλοία - ψυ-) σιν τοΰ σνστήματος .τροώσεως ί|
γεϊα, όλικής χωρητικότητος
000 κόρων γκρός καί δνω.
«ιτιι τρόπον συστηματικήν καί έ-
«οίον μελέτη: ο
Τής ύ(μσταμένης τεχνολ.ογικής έκποοσώπονς των ώργανωμένιον
"ταστάσεος. .ιαραγιυγικών όμάδιον τής χώρας
ίών προοπτικών τεχ··"'<.ιιγικών άνά δίμΐ|νον καί ειδικώτερον την ίϊλ.ίξίΐον. 2αν κατά σειράν Τρίτην τοΰ άντι Καί των αναγκαίαν Θεσμών διά στοίχον μηνός. Οντο), διά τό τρέ •Ι* οημιονργίαν κ«ί διάδοσιν τής χον ϊ'τος ό κ. ΐαουργός βά δεχθή 3. ίλλοτν μηχαντΐματων ώς κα'ι πά- | σης φύσεως σι·μ.τληρώσει.ς κσϊ έν φορτηγά πλοία ξηροΰ γένει έ.τισκειάς, έφ' δσον αί έρ- καί ΰγροΰ ςορτίου καί πλοϊα - ψυ γασίαι αύται έκτελοΰνται έν 'Ελ- γεία δνιο των .Γ>00 καί μέχρι 3. λάδι καί έφ' δσον αί δαπάναι των
000 κόρον ΟΛΐκη; χωρητικότητος | εργασιών τούτων κ.αλύπτονται δι'
νΓα? τρχνολ.ογίας.
Αί
την 11 ην Μαίυν, την 13ην Ίουλ»
^ί σχετικαί προτάσει; καθοοι- ου, την 14ην Σεπτίμβρίοτ' κ<ά την "«ού τή; ένδεδίΐγμένης μακροχρο ί»ην Νοεμβριού, «ου πολιτικής >-ν σχέσει πρός τάς Έξ άλλχιυ, ό ύπουργός Άναπλη
"ββδλ.επομένας τεχνολογικάς καί ρωτής νπουργός Σιιντονισμοΰ κ.
•ΡΥανωτικάς έξελίξεις, θά κλιμα- Έμμ. Φθενάκης θά δέχεται έκ-
"•"θονν χρονικώς κατά τρόπον, ί'> προσώΛους των αυτών ώς άνω ό
"γ, άφ' ίνός μέν ή ν<ίοθέτί)σίς μάδ(«ν την 2αν, κατά σειράν, : 'Ί'ν νά είναι λειτουργικώς έφικτή. Τρίτην των ύπολοίπων μηνών, ή Ι ^ ετέρου δέ νά ύποβοηθοΰν την τοι κατά τάς ήμερομηνίας 8ην Ί ι '«ιταιντ,«ιν οιαδοχικών πενταετών ουνίον, ΙΟην Αύγουστον, 12ην Ό μάτων. Ή έαιτροπή άπε- κτωβρίου καί 14ην Δεκεμβρίοι.·. 1{λίσθη ΟΛ^ καθηγητάς τοΰ Πά- Ειδικώς διά τόν Απρίλιον, ό κ. ίου Αθηνών, τοΰ Ε. Μ. ύπουργός Άναπληοωτή; θά δε- ιιτΕχνείου, ανωτέρα στελέχη χθη την Τρίτην 27ην Πολι Τ°" '^τοτ'ργηου Συντονισμοίί, ΠροστίΘεται είς την άνακοίνιο 1? ΕΤΗΑ, τοϋ ΚΕΠΕ, τοΰ ΚΙΙΕ σιν τοΰ υπουργείον Σνλ-τονισμοϋ */Τμόχοιτος.ϊ., τού ΚΕΕΘΑ καί με δτι αί διοικήσεις των ώργανω- Έλληνικών καί ξένιον έν μένιον όμάδων αί οποίαι έπιθυμοϋν . , *Άΐχειρήοεων. 'Η έπιτρο- νά γίνουν δεκταί υπό των κ.κ. ύ- ^ θά ί·πο6άλη την έκθεσιν της ποΐ'ργών πρός ίπίλυσιν θεμάτων (ι Χ6ΐ τέλονς Αύγουστον 1971, των, παρακαλοΰνται δπ(ος, πρό 15 •Τθ&χαταρκτικήν 6έ τοιαύτην με- τονλάχιστον ημερών άπό των ά- *ί· τελους τοϋ προσεχούς Μαίον. νω όρισθεισών ημερομηνιών, υπο , *ι?ι ν" σημειωθή δτι ή έπιτρο 6άλοτΛ· ένημεριοτικόν σημείΐ'Η»α •1 «ηηεστήθη εί; τό υπουργείον εις τα Γραιτεία των επί των έκκρε ι-ντονισμοϋ εί; τα .τλαίσκι τή; μών θεμάτων των. έπεκτετνοντα τού; πλόα; των, εί; λιαένας έξιητερικοΰ ή έκτε- λοΐντα .τλόας μεταξΰ λιμέν<ον έ- ξο>τερικοΰ.
Έπιβατηγά ,τλοία έπεκτε(νον¬
τα τούς πλόα; τοιν είς λιμένος
εξωτερικόν ή ίκτελοϋντα πλ.όας
μεταξύ λιμένιιιν έξωτερικοΰ, ώς
καί
ΈπιΛατηγά πλοία όλικής χω¬
ρητικότητος άνω των 500 κόροτν,
τα άποϊα εξετέλεσαν κατά τό
προηγούμενον ε'τος καί επί εξά¬
μηνον τονλάχιστον χρονικόν διά-
στημα κατ' άποκλ.ειστικότητα τα-
κτικούς π>Λας .-ΐρριηγήσεϋ>ς μετα¬
ξύ λιμένων έσο)τερικοΰ ή έσωτε-
ρικοϋ καί έξωτεοικοΰ ή μόνον ε¬
ξωτερικόν, δι" Ίναψυχήν των έπ'
αυτών έπιβαινόντων, κατόπιν δή
μοσίας έξαγγελί·ο.ς των πλόων αν
των (τουριστικά πλοϊα). Διά την
συμπλήρωσιν τοϋ εξαμήνου χρονι
κου διαστήματος, λαμδάνεται ύπ'
όψιν καί τρίμηνον κατ' ανώτα¬
τον δριον έκ τοΰ χρονικοϋ διαστή
ματος κατά τό οποίον τοι<ριστι- κά πλοϊα παρέμειναν τυχόν έν ά κινησία συνεπεία άνοηέρας βίας, προσηκόντως διαπιστουμένης πα- ρά τής Επιθεωρήσεως Έμπο- ρικών Πλοίίον (ΕΕΠ)< Είς την φορολογίαν ύπόκεινται έπίσης, τα ΰπόλοιπα μηχανοκίνη- συναλλαγιματικάς, ηδύναντο κατ' εκλογήν τοΰ ένάγαντος, νά είσα- Δύνοται τύ υπουργείον Βιομη- χθοϋν ού μώνον είς τό δικαστή,ριον χανιά; νά έκδίδτι την 6ε6αίωσιν τής γενικής δωσιδικίας τοΰ έναγο- πε·ρί τοΰ χρόνου εγκαταστάσεως μένου ή τοϋ τόπου τή; έκπληρώ- καί λειτουργία; μηχανημάτο>ν, ά
σεΐος τή; παιροχής (ώς καέ σήιυε- γορασθέντων δι' αντικατάστασιν
ρον), άλλά καί είς τό διικαστήρι- ,ταλ.αιών ή δι' επέκτασιν λει-
ον τού τόπου ΚΑΊΆΡΤΙΣΕΩΣ τουργοΰντο; βιομηχανοστασίου,
τής δικαιοπραξίας. 'Η είδική αύτη καί Μ·ετά την .-τάροδον τής χρή-
έπί ουναλλαγματικών καί έν γένει σεως έντύ; τή; οποίας έπραγμα-
έμπορικών διαφόρων δωσιδικία, τοποιήθ·η ή έγκατάσταστ; τού-
ύπάρχουσα επί μαχρόν, καιθ' δλην των, δεδομένου δτι υπό των κει-
τήν διάρκειαν τή; Πολ. Δικονομί- μένων διατάξεων δέν τάσσεται
άς, Ιπαυαε-ν ύΐριστ«ιμένη άπό τής -"τροθεσμία έντός τής οποίας δέ-
εΐσαγιογής τοϋ Κ. Πολ. Δ. "Εν όν νά ζητηθή η ίκδβσις τής ώς
τής ,μέχρι σι'ιιιερον ίίμως συναχθεί ανω ί'.τό μορφήν όεδαιώσειος ά-
ση; πείρας, κατεφάνη ότι ή κα- δείας λειτουργίας.
τάργησις αυτής δέν υπήρξεν εί- Την άνοοτέρω γνώμην διατυπώ
στόχος, πολλάς καί σι,μαγτικάς δή νει τό υπουργείον Οϊκονομικών
μιουογοΰαα δυσχερείας είς τάς έμ »*? εγκύκλιον γοιι πρι')ς τό υπουρ
Βί έξ άή
μπο.ρ·ικάς συναλ>Λγάς, ιδία δέ είς
Βιομηχανίας, έξ άςρορμής
των ό-
την ίίπαριξιν, τό
; δικαιοαρα-
ξίας έν ζΐνηϊ καί πάντα τα έξ αύ-
ττ,ς δικαιώματα δύΛΧινται νά είσα-
καί εί; τύ &ικιαστήριον, είς
την περιφέρειαν την ό.τοίαν ευρί¬
σκεται ό τόπος τής έκπληρώσεως
μρς γς, ς
την δικαστικήν έπ·ιδίο>ξιν τής εΐα- ΰποβλη&έντος έγγράφου, σχετι-
πράςεω; των μή πληρω»ε4σών συν κώς μέ τόν χρόνον εκδόσεως τής
αλλαγματικών. Αί είς τάς μεγάλας *ν λόγα) αδείας διά μηχανήματα
πόλει; εδρεύουσα έ.-τι.χειρήσ«ςί δέ- ίΐπανάμενα είς τύ Ν.Α. 4ΰ02)59.
χόμενγχι, κατ' αξίωσιν των ,τελα- Ε^ τ0 άρθρον 1 τοΰ Β.Δ. 117)
των των, ώς τόπον πληρωμής των 6" ««θ'1· καθορισμόν τής διαδι-
ΐκδιδομένΐ.η {«π' αύτ<ϋν σνναλλα- κασίας, των δικαιολογητικ&ν κλπ. γματικών τόν τόπον τής κατοιβά- νέ«? παοαγωγικάς έπενδύσεις κα- ας αυτών, των καί ΟΛθδβχομίν-ιον τα τ° ΝΔ 4002)δ9», ώς γνω- αύτάς, ευρίσκονται είς την άνάγ- στόν· όρίζονται τα σχετικά άπο- κην, είς πε<Η.ττ»ωσιν μή πληοωμής °^κτικο- στοιχεϊα των ένεργον- αντών, α.τι»ς ϋποβάλλονν την ά- ^ένων γωγήν ή την αίτησιν διαταγής .ίλ.ηρωμής είς τόν τόπον κατοικίας | τοΰ άπαόέκτον, ταιτιζομέντις κατά κανόνα μέ τόν τά,τον πληρ<αμής τή; σννω.λ.αγμ/χτική·;, στε^ούμε- ναι τής δννατότητο; νά άπίυθυν- θοΰν είς τό δικαστήριον τής εδρας ή κατοικίας των, ένθα ό τάπο; τής εκδόσευνς καί άποδοχής τ(ο·ν σι·ναλ λαγμ,ατικών. Οΰτω, δμως, ή σχ·ετι.ΧΛΐ δι.αδικα- σί α μίχρι της έξεπρέσείϋς δυτηγό ρου ε-ϊς την επαρχίαν καί άποστο- λής αύτφ των συ<ναλλαγματικών, ι.τι&ραδννεται καί δυσχεραίνεται σημαντικώς, πολλάκις δέ λόγω των έμνφανιζομένίον τούτων δνσκολιών, υλιι των άπαιτ&ΐιμένίυν λόγω των ποίων, επί μηχανημάτον, άπαιτεΐ ται καΐ ή ώς ανω αδεία λειτουρ¬ γίας ή όποία παρέχεται υπό μορ φήν βεβαιώσεω; περί τοΰ χρόνου εγκαταστάσεως καί λειτουργίας τούτων την οποίαν χορηγεϊ τό ύ πουργεϊον Βιοψιηιχανίας. Κατά συνέπειαν, διευκρινίζε ται καί έντός τοΰ 1971 είναι δυ¬ νατόν νά έκδοθοΰν βεβαιθΜΤεις διά τοιαύτας έπενδύσεις πραγματο- πσι·ηθεί.σα; μέχρι τής 31ης Δεκεμ βρίου 1970, όπότε έληξεν ή ί- σχύς τοΰ ΝΔ 4002)59, προκειμέ¬ νον βάσει των διατάξεων τοΰ δρ θρου 1 τούτου, νά έκπεσθοΰν έκ των είς φόρον είσοδήιματος ϋπα γομένο>ν κϊρδών αί ένεργηθεΐσαι
συναφώς δαπάναι.
Είς την έγκύ>.λιον τοϋ υπουρ¬
γείον, Οικονομικωσ· διευκρινίζε¬
ται, τέλος, δτι οί οίκονομικοί 'ί-
φοροι άναγνο) ρίψουν, σκμςρώνιος
μέ .-ταρασχεθείσας .ταλίΐιότερον ό
δηγίας, τα άφορολόγητα άποθε-
ματικό. έκ των κερδών των χρή-
σεων, έντός των οποίων έπραγμα
τοποιήθησαν νέαι παραγωγικαί έ
πενδύσεις βάσει τοΰ ΝΔ 4002)
59, ανεξαρτήτως τοϋ χρόνου εκ¬
δόσεως των δικαιολΛγητικών τοΰ
ΒΔ 117)60.
ΚΑΟίΙΡΙΣΟΗΣΑΝ ΗΔΗ ΝΕΑ ΥΨΗ ΚΑΙ ΟΡΟΦΟΙ
ΕΙΣ ΠΕΡΙΟΧΗΝ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΒΟΥΜΑΓΜΕΝΗΣ
ι
Είς ση,μαντικον άφνθμόν αθηναι ( δομών των άνεγειρομένων έίντί οΐ-
κών οίκοδομ.ικών Τίτραγώνων, π€- ] κοπέδων τινών τοϋ ρνμοτομικοΰ
ρί την λΐΐοφάρον Βθί'λναγμένης,
έπι6άλλρτα* νέον καθεχττώς, αριθ.
όρόφων καί ανώτατον υψου·ς των
ν υΙκοδθμών.
Λεατοιμειρείας περιλαμιοάνβ1 Β.
Λ) γμα τής 3ης τρ. (ΦΕΚ 75 Δ')
«.περί τροαοποι.ήσει»; τοΰ ϋψους
καί τού άριθμοΰ όοόαχι>ν των οίκο-
τής παροχής/>. Κατά την άντίσιοι- ' άποστάσε:ων οαπανών, έγκαταλεί-
χον διάταξιν τοΰ άρθρον 22, .ταρ.
7 τής κατα<>γηθϊίσης πολιτικής δι
κοναμίας, αί αυταί διαφοραί, ά·να
γόμεναι είς την εμπορίαν είς τάς
πεται οριστικώς. Φρονούμεν, σννϊ-
πώς, δτι έπιβάλλεται ή διά καταλ-
λήλον ,-ΐροσθήκης ίίς τό άριθρον
επί μακρόν ίσχυσασης καί πολλα-
πλώς ώφελίμου άποδ*ιχτ)είσης Λίο-
σιδικίας τοΰ ονναλλάγματος επί
των σΐ'ναλλαγματτκών καί των έμ-
τοΰ Κ. Πολ. Δ. έπαναφορά τής Ιπο
τέρας των είκοσι έτών ύφιστάιιε
να άνακατασκευήν ή
ήν ή αντικατάστασιν τοΰ συστη¬
ματο; προώσεω; αυτών, σννϊπα·
γομίνην δαπάνην μείζονα τού δι
πλασίου τής άγοραίας άξίας, την
οποίαν ταύτα είχον κατά τόν ά|ΐέ
σ<ι>ς προηγούμενον τής ένάρξεανς
των ανωτέρω εργασιών χρόνον,
άπαλλάσσονται κατά τα 2)3 τοϋ
Ο"όρου μέχρι σνμπληρώσεως Αί·
κα έτών άπό τοΰ πέρατος των ώς
άνω εργασιών, ίφ' δσον (ΐύτι/ι έ-
νεργοΰνται έν Ελλάδι.
σικά ίρωττμιαίτα έτίθεντο επίμο¬
νον ς κατά την διάρκειαν τής πα-
ρΐλ&οΐισης έ6δο·μάδος, μεταξν των
δΊεθνών οίκονομΐΛών κύκλων: Θά
ίιποτιμηθή τό ΟολλάςΊον; θά ά-
νατιμηθη τό μάρκον; θά έπανέλ-
θονν αί κε-τ:ρυ«ιί τράπεζαι τής
Εύρώ.της έ.-τί παλαίον αίτήματός
των, όπως μετατρέπονν είς χρυ¬
σόν, τμήμα των είς δολ,λάρια δια
θεσί'μνθ>ν των;
Ουδέν των δοαματικών αυτών
ένβεχοιμένων θά πραγματοποιηθή.
Τό γεγονός, έν τούτοις, καί μό¬
νον, ότι τα έρωτήματα αύτά έτί
Οεντο νπό σοβαρών οίκονομικών
παιοιαγόντων, ενταύθα καί είς τό
εξωτερικόν αποτελεί κάτι. πβύ
δέν δύναται νά νποτΐιμηθή. 'ϋς
φαίνρται, αί μεγάλναι 6ιομηχανι-
καϊ χώρα< τής Δύοεο; άντιλαμ- δάνονται ώς έ.ττρχο,μένην διεθνή νομισιιατι.κήν κρίσιν, έξ αύτοΰ δέ τοϋ λόγον προήλθον οί ανωτέρω ψίθνροι. Τό δλον Θέμ.α άπετέλϊ- σεν αντικείμενον συζητήισείον, ϊ- σχω καΐ προσωρηών, κατά τι'ιν ηρέμου διασκέψεως είς Παρισίους, .τ>ρό δΐ·ο έβδομάδων,
όπόχε κα'ι απεφασίσθη σειρά έ-
νεργειων, σκο.πονσών είς την μει
ώσιν τής ροής «ζεστοΰ» χρήματος,
ή ό.τοία έπΓΗ>έα1ε την χρηματαγο
ράν. Έν τούτοις τό π.ρό6λημα πά.
ραμένει — ή είς τάς εΰρωπαϊκάς
χώρ«ς εϊσροή δυλλαρί(ι>ν( ποϋ ό
ρνθμός της έ.τιταχί·νεται άπέ> το
τΐράστιον ελ^,ειιιμα τού αμερικα¬
νικόν ίσοζυγίον. Αί κνβερνή-ιεις
τής Εΰρώ,χης, η όποία πλημιμνοί
ζει άπό δολλάκςία, .τού δέν τα θε
λει, κινδυνει>ονν νά χάσονν τόν
Ιλεγχον τή; έσωτεριχής νομισμα
τικής πολιτικής των. Έν τώ με
ταξΰ, άρχίξει νά κα&ίσταται. φα¬
νερόν είς πολλ»ούς νουνεχεΐς έμ-
πειρ ο γνώμονας των ΗΠΑ, δτι άν
ή χώρα αυτή, δέν άπαγκιστρωθή
τύ ταχύτερον, τοΰ είς Ίνδοκίναν
άνακό.ττοι·σα οτίτιο, απο¬
τελεσματικώς την ροήν δολ/Λιρίων
εί; τύ εξωτερικόν, τό νύμισμα
αύτύ θ<< καταστή τό μέγα Θϋμα τής σνγκροΐ'σειος. Ό πόλε-μος δέν αποτελεί μόνον την .τρωταρ χικήν αιτίαν τοϋ πληθιορισμού, άλλ' έ'χει καταστή έπύσης ή μοναδική καί μεγάλ.η δυαμενής συμθολή, είς τό ον ελλειμμα τού ίσοζνγίθ'υ πληρω μιον των ΗΠΑ. Τό σύνολον των είς τό ρξο>τε-
ρικών στρατιωτικών δα.τανών τής
Άμερικής, μεταξύ 1965 καί 1970,
περιλαιμβανομένων καί έκείνο>ν
τοΰ Βιετνάμ, ρφθασαν είς νψος
25,2 δίς δολλαρίο>ν, στιμςρώνως
πρός στοιχίΐα ποοσφάτως δηψιο-
σιεΐ'θέντα νπό τής μικτής οίκονο¬
μικης έπιτροπής τού Κογκρεσσου.
Είς μίαν προσΐΐάθειαν ίξισορρο-
πήσεως τοΰ έλλειμιματικοΰ ίσοζυ
γίου των, αί ΗΠΑ ένεθάρνννον
διαφόρους κυβερνήσεις νά άγορά
7,2 δ'ις οολλάρια. Τουτο άφίνει
περίπον 18 δίς δολλ. παθητικόν
υπόλοιπον είς τόν λογαριασμόν
των στρατιωτικών ί.ιιχειρήσεων
πέραν τοΰ Άτλαντικοΰ κατά τα
τελευταία έξη ετη. Συμφώνως
πρός λίαν μετρίας έκτι,μήσεις, πλέ
όν τοΰ ήμίσεος τού ποσόν αυτού,
όφεΐλεται αποκλειστικώς είς τόν
πόλεμον τοΰ Βιετνώμ.
Κατά την αυτήν περίοδον, τό
Ισοζύγιον πληρίινμών των ΙΙΙΙΑ,
έπεδεινώθη διά πρόσθετον ποσού
συνολικόν ΰψους 11,8 δίς δολ.λ,ά
ρια, ίκ τού λογαριαοιμον διακανο
νισμοΰ άποθ,ϊμάτων. ΟΌτως καθί
σταται όδννηρώ; καταφανές, ΰτι
άνευ τής θλ.ιδε.οά; Πΐριπετηας
τοΰ Βιετνάμ, τό αμερικανικόν ι¬
σοζύγιον πληρΐ'ΜΐώΛ' θά Ίσορρο-
ποϋσε περιΐτοχι. Εάν δέ άιτέσυ-
ρον ωρισμένας ουνάμεις έξ Εύ¬
ρώπης καί πί-ριώριζον κάπιος τάς
στρατιωτικάς των δααάνας, αί Η
ΠΑ θά είχον πλεόνασμα. Έξ άλ
λου, ουδέν έκ των στοιχείον αν
των, λαμβάνει ν.ι' όψιν τάς έμ-
μέσυυς έπιδράσεις τού πολ.έ'μοα.· έ-
πί τοΰ αμερικανικόν ίσοζυγίον, ή
τοι: ΚαΘ' ο μέτρον αύξά-νοντα»
τα πληθο>ριστικά φαινόμενα αί ν-
τι-μαί όδηγούν είς
τικήν αύξησιν των ε'ίσαγωγών,
σννεπεία των οποίων έξονδετβςχό
νεται ή μειώνεται τύ εμπορικόν
πΛϊόνασμα τής χώρας· «Ή κατά
στάσις αυτή καθ* όσον άφ-ορύ είς
τό ελλειμμα τοί' Ισοίτ'γίου των
ΗΠΑ, 5έν δύναται νά συνεχισθή,
λέγει συντηρητικός έμπειρογνιί>
αων. Οί Ει'ρωπαΐοι «έπνίγηοαν»
μέ ΒολΛάιρια καΐ δέν δύναινται νά
τα «καταπίνυνν» έ.τ' άπειρον». Συ
νεχίζίυν, προσθέτει δτι *έάν εξέλ¬
θωμεν τοΰ πολέμου, τό θέιμα ρν-
Θμίίΐεται, άλλως ή κυβέρνησις Νί-
ξον .τοέπει νά υποτιμήση τό &ολ
Τοιοϋτογ μέτρον έν τούτοις, τύ
οποίον θά άντϊστοίχει μέ κόλα-
φον κατά τοΰ γόητρον των ΗΠΑ,
είναι τό τελευταίον ποϋ θά απο¬
φασισθή. Ένδεχομένη έξ άλλον
ίαοτίιΐιηοις, θά άπϊέβαινεν δχι |ΐό
νόν έ.τοκρελ.ής διά τούς κερδοσκό
πονς, ά/.λά θά ίοοδΐ'νάμει μέ κα¬
ταστροφήν των άποταμιεντών, οί
ό.τοίοι διατηροΰν είς δολλάρια τό
πλεόνασμά τ(ι>ν — τόσον .τερισ-
στίρον, όσον ό Λειικός Οΐκος κατ'
επανάληψιν ίίχει δια&ε.6αιώσει την
κοινήν γνώμην δτι δέν θά νποτι
μηθή τύ άμ,ειρικανικόν
Ή κυβέρνησις Νίξον συνεπώς,
-τιέζεται έκ των εσω δ.τως άντι-
μετο>πίση σήμερον τ ό πρόβλημα
τού ίσοζυγίον, κχιτά τρό,τον σο¬
βαρώτερον άπό δσον μέχρι τού¬
δε. Τό ελλειμμα κατά τό παρελ¬
θόν ε'τος, ανήλθεν είς νψο; 10,
7 δίς δολλ., έναντι πλεονάσματος
2,7 αίς κατά τό 1969. Άνεπίσηιΐοι
άλλ,ά εγνΛ<ροι ϊκτιμήσεις τό άνα- 6ι6άζοΐΛ· εί; 6 δίς δολλάρια κα¬ τά τύ τρέχον ετος. Ή κυβέρνη- σονν στρατιωτικόν υλικόν άξίαςσις Ιλαβε πολλάς .τροειδοποιήσεις, κυρίως έκ μέρους τοΰ κ. Πώλ Σοάΐτσειρ διενθυντοΰ τού Διε- θνοΰς Νο·μισ|ματικού Ταμείον, είς Κοπεγχάγην τό παρελθιόν φθινό¬ πωρον. Έν τούτοις δέν άοτέδω- σβ την άπαιτουμένην σημασίαν είς τα σήματα κινδύνου. Άξιωμα τούχοι τοΰ υπουργείον Οίκονομι- κων διατιιπώνουν την άποψιν ό¬ τι ό Λεινκός Οίκος άντιμετωπίζει τό πρότίλτιμα κατά τρόπον λίαν σνμΛτωματικόν. Είς την Ευρώ¬ πην έξ άλλον, ΓΠΐκρατεΐ ή πεποί¬ θησις δτι οί άνώτατοι παράγοντϊς των ΗΠΑ τάσσονται μέ την πιροσ φάτως έκ<ΐραισθείσαν άκαδημαΐ- κήν γνώμην, δτι τό δλον αϋτό Θέμα νά αποτελέση άντι- κείμ*νον έξετάσεως μέ πνεΰμα «άγαθής άμελείας». Είς πρόσφατον όμιλίαν τού ό διοικητής τής Κεντρικής Τοα-τέ- ,ης των ΗΓΙΑ προειοοποίτ;ισεν ό¬ τι αί κενπρικαί τράπεζαι τοΰ έ- ξωτερικοΰ δέν δύναται κανε4ς νά αναμένη ότι «Θά άπέχουν έπ' άπει ρον τοθ νά μετατρέπουν τμημα τίδν συσσωρίυθέντων όολλαρίων «ΐς ετέρας άπσθεματικάς άξί- Αί κεντρικαί τράπεζαι τής Εύ ρώ.της δέν άπε<ράσισαν νά μετα- τρέψοι»ν τα δολλάρια των είς χρυ σόν διά τόν εξής λόγον: Τα είς τύ αμερικανικόν νόμισμα &ιαθέσι- μά των άνέρχονται είς νψος 20 δίς δολ^λ., ένώ η άξία τοΰ χρν- οοΰ τοϋ Φόρτ Νόξ δέν ύπερβαί-' νει τα Π δι; Ν.λλ. Χυνεπώς ον- 5εις ϊπιθιιμεί νά θέσοΐΎ επί τά¬ πητος την δυσαναλογίαν αύτην καί νά προκαλέση μείζονα κρί¬ σιν. «'Τ.τάρχει έ'να αίσθημα αν- ξούσης άνησνχίας, λέγει διεθΛ'ής οΐκονομική προσιοπικότης, παρά ταυτα, οί ΕύΒω,ταϊοι — κυ¬ ρίως δέ οί Γερίΐανοί — Θά πρά- ξοτ-ν πάν τό δυνατόν, διά νά «έμ- ποδίσονν τό ςίχείλιομα τοΰ πο- τηρίου*. Τουτο ομως πρ,ονποθέτει Οτι ή άμερικανική κνβέρνησις θά εγκαταλείψη την άνευ νοήματος αρχήν τής «άγ*ι&ής άμελείας»· Η αύτη πηγή, ή όποία άντιμετω πίξει την κατάστασιν μέ κΟΛθΐαν ηρεμίαν, άπευθύνει τήι εξής σύ¬ στασιν πρός την άμερικανι-κήν κυ¬ βέρνησιν : «ΠρϊΛει νά σταματή¬ ση «τό τρο.τάριον» περϊ της ά- νάγκης άνα-πμήσετος των εύρωπαι κων νομισμάτων, ή όποία ένισχΰ εί την κερδοβκοπικήν κίνησιν τοΰ χρήματος». σχεδιον Αθηνών». Οΰτω, όρίζεται δτι ό άριθμός των όρόφονν τώ" οΐίκο'δθιμών ποάΐ έχοτ»ν πράαοιψιν ίπί τής οδόν Βου- λιαγμένης κατά τό τιμήμα των ό- δών Άγκύλης κ«/ί Μένωνιο;, όρί¬ ζεται είς 5 καί τό νψο·ς είς 17,50 μέτρων. Ό άρυθμός των όρόφων των οί κοδομών των ϊχουσών πρόσοψιν επί τής όδοΰ Μενεκράτους, κατά τό μεταξύ των όδών Άγκύλης καΐ Μέΐνωνος τμήμα αύτη·;, όρίζ«ται είς 4 καί τό ανώτατον ΰψος αυ¬ τών είς 14,50 ιι. Τό ίτψος των οίκοδομών, των ε¬ χουσών πρόσοψιν πρός τάς όδαύς , ΜεγακΛέοιις καί Μέ- , κατά την ,τρος βαρράν 6λέ πονσαν πλευράν αυτής, είς τα με¬ ταξύ των όδών Μενεκράτους καί Βουλιαιγμένης τμήματα αυτών, εί¬ ναι 14,50 μ- Ό άριθμός των όρό<ρ(ϋν των οί¬ κοδομών, των εχουσών .τρόσοψιν ϊπί τής όδοΰ Βουλιαγμένης, κατά τό μεταξύ των όδών Μένωνος καΐ Ίόλης τμημα (ΐύτής, όρίζεται είς 4 καί τό ανώτατον ΰψος αυτών είς 14,50 μ. Ό άρίθμός τιον όρόφων των αί- κοδομων των εχουσών επί τής όδοΰ Καρ«α, κατά τό με¬ ταξύ των όδών Ίόλης καί Ραζη- κότσικα τμήμα αυτής, όρίζεται είς 3 καί τό ανώτατον νφος αύΤων είς 11 μ. "Εν συνεχιεία. όρίζονται τα ΰ Τύ νά πή κανείς δτι οί παίοι πρέπει νά μοιρασ'θούν τό πρόβλημα, άνατιμώντες τό νόμ*- σμά των, δταν τό πλεόνασμά ΙσοζνγΙου πληρω,μών των αύξάνΐ- ται ϋπερμέτρίος, είναι σοκττόν — άλλ.ά τούτο δέν αποτελεί όλόκλη (.όν την απάντησιν. Ή οίκονομία κιαί οί δροφοι είς ετέρα σημεΐα τής προσάψεως τής όδοΰ Βουλιατ γμένης καί άναψέρεται δτι ή ί- σχύς τού Β.Δ. /ίρχετα» ενα μηνα άπό τής δημοσιεύσεώς τού είς την «Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως». Η ΔΙΑΝΟΜΗ ΔΩΡΟΝ ΑΠΟ ΤΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΠΕΤ Ρ ΕΛ ΑΙ ΟΕΙΔ£>Ν
Την άμεσον διακοπήν των δημο
σίων άναγγελιών παροχής δώρων
πό των έταΐιρειών πετρελαιοειδΊών
ζητεί ό Έμπορικύς Σύλλογος Α¬
θηνών διά σχετικόν έγγραφον τού
πρός τάς διοικήρπς των έν λόγω
ταιρειών.
Άναφερόμενος ό ΕΣΑ είς τάς
διατάξεις τού Ν. 146)14 «περί
άθεμίτου άνταγιονισμού», ίιπογραμ
μίζει, μεταξύ ά,λλιον, δτι (ά ώ; &-
εταιρείαι «κιιταφενγουν είς δή
μοσίας άναγγελίας περί μαζικτίς
διανομής ΐ»τύ μοςιφήν δώρων, εί-
δών% ξένίον πρός τα ύπ' αυτών δια
κινοΰμενα πετρελ,ιιιορισή, προκαλοϋ
σαι οΰτιο, διά τής τοιαύτης ενερ¬
γείας των, σοβαράς άνο>μαλίας είς
την διεξαγιογήν τού εμπόριον».
ΑΝ ΑΘΕ ν ι ν ΜΕΛΕ'ΠΪΝ
'Η Έπιτροπή Μητρώον Μελε-
τητών καά Κανονισμοϋ Άναθέσε-
ως τού {ιπουογείου Συντονισμοΰ,
είς πρόσφατον συνεδρίασιν αυτής,
εξήτασε τάς κάτωθι περιπτώσεις
άναθέσεως μελετών υπό των επί
μιέρους φορέων, γνωμοδοτήσασα δ
τι ή ανάθεσις εγένετο συμφώνως
πρός τάς διατάξεις τού Κανονι¬
σμοΰ Προγράμματος Δημοσίων Έ
ττενδύσεων (ΚΑΜΙΙΔΕ) : Τής όρι-
στικής μελέτης ανεγέρσεως Ίν-
στιτούτου Κτηνοτροφικών Φυτων
Λαρίσης, τής μελέτης όδοΰ Παροι-
κίας - Ποντας - Άγκαριάς νήσου
Πόρου, τής μελέτης κατασκευης
έξωτερικοΰ ύδραγωγείου συνβέ-
σμου κοινοτητων Φαρμών - Ίσώμα
τος - Βασιλικοΰ τοΰ Νομού Άχαΐ-
άς.
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΙΙΙΣΤΩ2ΕΟΣ
ΔΙ' ΕΡΓΑ ΟΔΟΠΟΙΊΆΣ
Ό ίιπουργός Λημοσίων "Εργων
κ. Κ· Παπαδηαηπρίον, ενέκρινε
την διάθεσιν .-ιιστώσεως 35.100.
των ΗΠΑ είναι τόσον μεγάλη — ] 000 δρχ. διά την κατασκευήν, έ-
ΐι έ'λξη πού άσκ.εί, τόσον διαπε- | πισκευήν καί συντήρησιν διαφόρων
ραστική, ωστε τα πάντα έξαρτών όδών τοΰ έπαρχιακοΰ καί κοινοτι-
ται άπό την Ουάσιγικτων.
κου δίκτυον ττις χώρας.

ΕΠΙΤΕΛΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ
Ή συζήτησις διασκέψεως των
πρόεδρον καί διοικούντων των
Εμπορικόν καϊ Βιομηχανικόν Έ
πκμελητηοίων Ελλάδος, εδωσε
την ευκαιρίαν νά άκουσθοϋν ώ- |
ριαμέναι έπίσημοι άπόψεις, επί
τής άποστολής ο.ύτόν είς τα .τλαί
σία της οικονομικήν δραστηριότη
τος τής χώρας. Ό επί τοΰ Συν-
τονισμοϋ κ. ύπουργός, έχαρακτή-
ρισε τα Έπιμελητήρια ώς έντο-
λοδόχους τοϋ Δημοσίου είς τόν
νβυραλγικόν τομέα προωθήσεως
τοϋ εξωτερικόν έμπορίου. 'Τ.το
τό αύτό πνεΰμα ωμίλησε καί ό
κ. ύπουργός Έμπορίου, χαρακτη¬
ρίσας ταυτα ώς άποκεντοο>μένας
υπηρεσίας τοΰ Δημοσίου.
Πράγματι, αί έπιμελητηριακαι
όργανώσεις εχουν έπωμισθή σπου
δαίας ευθύνας διά την ανάπτυξιν
των έξαγωγών μας και θά ηδυ¬
νάμεθα νά υποστηρίξωμεν, ότι
κατέστησαν έπιτελικά όργανα καί
δχι, απλώς, όργανα διεκπεραιώ-
σεως των συνήθων διαδικασίαν
θεωρήσεως Τιμολογίων κλπ., ε¬
άν έθεραπενοντο άπό ώριομένας
άδυναμίας οργανώσεως καί συγ-
κροτήσεως καϊ έπηνδροϋντο διά
καταλλήλων στελεχών. Καί τα
μέν όργανωτικά θέματα δύνανται,
εύχερός, νά έπιλυθοΰν, άλλά έ-
κεΐ δπου πρέπει νά καταβληθή ι¬
διαιτέρα μέριμνα εΤναι ή έπάνδρο)
αίς των δι' ίκανών προσώπιον,
όχι διότι εχομεν νά κατα/μαρτυ-
ρήσομεν παραλείψεις ή όλιγωρί-
ας είς τάς ενεργείας των, άλ,λά
λόγω, ακριβώς, τοΰ ρόλου των,
τόν οποίον διαδραματίζουν είς
την οικονομικήν ζωήν τής χώ¬
ρας.
'ΕΛΐσήμως, ελέχθη καί είναι
γνωστόν, δτι ή οίκονομική ζοή £
γινε τόσον πολίιπλοκος, ωστε ή
σννβχής έπικοινωνία μεταξύ Κρά
■»ους καΐ παραγωγέων τάξεων κα
τέ<ττη δρος άπαραίτητος διά την επίλυσιν των, εκάστοτε, άναφυο- μένων π*ρο6λημάτο>ν, ή την χάρα
ξιν ρηξικελεύθων μέθοδον καί
τρόπων ενεργείας. Επί, πλέον,
νπεγραμμίσθη, ίίτι τα Έπιμε/νητή
ρια καλοϋνται νά διαόραματίσονν
σημαντικόν ρόλ,,ον ε·ίς την κατα-
θαλλομένην προσπάθειαν προιηβή-
βε(ι>ς των έξαγωγών, διά τής πά
ροχής εϊδους πληροφοριών καί δι
ευκολύνσεων είς ταύς έξαγωγεΐς,
τής μελέτης καί διαπιστώσεως
των εξαγωγικόν προ6λημάτο>ν
καί τής είσηγήσεως πρός τάς
αρμοδίας κρατικάς υπηρεσίας των
απαραίτητον θεσμικών καΐ λοι-
πόν μέτρων.
Ιΐάντα ταυτα, ό'μως, άπαιτοϋν
έξειδικευμ/ένον, μορφωμένον καί
Ικανόν προσωπικόν, διά την κατά
στρωσΐν προγραιμμάτων, την συν
τάξιν μελετών καί τόν ορθόν
προσανατολιομόν, έν όψει δλιον
των στοιχείον καί σννθηκών που
συνθΐτουν την οϊκονοιμίαν μιάς
χώρας, μέ προεκτάσεις καί τάς
έκτός αυτής συντελθΜμένας έξ ε
λίξεις καί διαρθρωτικάς μετα(5ο
λάς: Ή άπλή διεκπεραίωσις τρε
χόντων θεμάτων καί ή διεξαγω-
γή άλληλογραφίας ημπορεί μέν
νά έντάσσωνται είς τάς άρμοδιο-
τήτας των, άλλά δέν πρέπει καί
νά έξαντλήται είς τό . σημείον
τούτο ή δραστηριότης των.
ΕΝΕΚΡΙΘΗ Η ΚΙΣΑΓΩΓΗ
ΚΑΤΕΨΤΓΜΕΧίΐΝ ΐΧΘΤίίΝ
Κατόπιν «τχεχικής έγκρίσεως
τού ϋπονργείου Έμπορίου, ή πά-
ρά τώ ΕΒΕ Αθηνών αρμοδία έ-
πιτροπή θά χορηγή αδείας, διά
την εισαγωγήν έκ τοΰ εξωτερικόν!
κατεψυγμένων Ίχθύων, υπό τόν ο
ρον τοΰ έκτελωΛισμοΰ μέχρι καί
τής 30ής Ιούνιον 1971.
Πρός τουτο καλοϋνται οί ένδια
φερόμενοι είσαγωγεΐς, όπως ύπο-
οάλονν είς την έν λόγω επιτρο¬
πήν σχετικάς αίιήσεις, μέχρι καί
τής 31ης Μαΐου 1971.
ΗΑΩΝΕΙΑ ΚΑΙ ΪΕΛΩΝϋΙ
Τού κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΥΚΟΥΝΑΚΗ
4,,
Αί οάσεις διά την έξνγίανσιν ποίας νποΙίάλλετΐΛΐ υ ένόιαφευυ-
ΠΛΗΡΗ- ΣΤΙΣΙΜΟΤΗΣ Η ΜΕΓΑΑΗ ΑΪΙΐΙΑΉ
τής άσκήσεως τού επαγγέ/ψιατος
τοϋ έκτεΛωνιστοϊ·, τίθενται δια
δύο προισφάτων αέτρων: τής δη-
μοσιεύσεως τού υ.τ' αριθ. 841 Λ.
Δ. «πειρι έ.κτελωνιστού» καί η νπ'
αριθ. Τ. 1301)11)26.3.(1 αποφα
σις τοΰ "υπουργείον Οικονομικωσ,
,τερΐ τού τρόπον αποκτήσεος ατυ
χίον έκτελιυνκτΐυύ, χορ^γησεχυς
αδείας διενεργείας εκΐεΛ.ιυνισμων
καί τού τύπον σηματος τουτο>ν.
Ειδικώτερον, δια τού ως άνω
Νομοθετικόν Λιαΐαγματος, ρυθμι
ζονται, έπακριθώς αι οιχεσ*ις τού
βκτελονιστού ποός τύν έντολέα
τού καί ή εύθννη δια την καλήν
άσκησιν δ^εκπεραιωβειυς των εις
αυτόν άνατε#έντων ικτελ/ωνιστ*-
κόν εργασιών. Ή άσά·ψε·ι.α των
μέχρι πρό τινος κείμενον διατα-
ξεον, έδημιοΰργει, συχνάκΊς .τροσ
τριδάς, καϊ, πολλαί αιτιάισίΐς εί¬
χον άκονοτ)ή κατά τό παρελθόν,
διά την ύ'χι καί, τόσον άριμονι-
κήν συνεργασίαν τόν έκτε/νωνι-
στόν μετά των
νόν τον. Είναι γνωοτος ύ ροΛος
τοϋ έκτελονι<ττοΰ, ώς μΛσολ^χβη- τικοΰ όργανον, είς την άσκησιν τοϋ έξαγωγικοϋ καί ησαγωγικοϋ έμπορίου καί πλείσται έλπίδες τόν έμπο(>ευομένο>ν έναπυτίθενιαι
είς τύν έκτελων«ττήν. 'Η φύσ,ς
τής εργασίας δέν σνγχωρεϊ ά-
μέλειαν ή όλιγωρίαν, περί την έκ
τέλεσιν τοϋ καθήκοντος τού έΐκ-
τ-ελωνιστοϋ, δεδομένου δτι
ίιεύονται πλείστα δσα οΐκονομικά
συμφέροντα. Τυχόν παράλπψις
αληρόνεται άκριί-ά, πέραν των
άλλιυν ταλαιπωριόν, είς τάς ύ-
μενος.
Δια τής ϋπουργική; άποψάσειυς,
καθορίζεται η ο:αί)ΐκασία χορηγή
οεο>ς πτνχίου έκτελωνιστον. Ία
τα-οικά καί ονσιαστικά προσύντα
ΤΑ ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΑ ΣΥΜΠ ΕΡΑΣΜΑΤΑΑΠΟΤΑ^ΤΓΡΩ ΤΑ ΑΠ()ΤΕΛΚΣΜΑΤΑ ΤΉΣ
ΤΗΣ ΑΠΟΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ 19Τ1
Λ α
Έντυ.τωσιακαί καί βαουσήμαν- . ξήσεο^ς πλιηθυσμού πού παρατηρεϊ
ε,πάγγεΛμα άπό άσχετα στοιχεϊα,
τά υποϊα, μονον ςηικας κ^ όι,ο
φημησιν .-τραξενοϋν ε,ς τους ρλτ,
των ύποψηψίον κρίνυνται απασαι τοι, περισσότερον ϊσως άπο ότι υ-
τητϊι κάί ουτω"Τνό. απακαοαρθη το ' 7ΐεΜ>γί;ετο, αί ίξελίξεις είς τόν
δημυγοαφικόν Χ'»ρον τής Ελλά¬
δος και αί μεταβολαί είς την φυ¬
σιογνωμίαν καί την δομήν τού
,-ΐληοΊΜΐιοΰ της κατά την όιάρκει
στάς. "11 ωτιΛογη το;ν ικανωτκρων ; . „ . λ ,.
, , . χ ' αν τής παρελθούσης Οεκαετιας
εκ τίον υποψηφχων, δεΛ· δι,ιαιοιιρ- , ,, , , „ „
. , , Ύ , . ,αιπ __ 1970. Καί επυ6ε6«ιωνουν
γεϊ απλώς υποχρέωσιν, αΛΛα εί- ' 1ϊ*1 *■"»·
ναι έπι&εολημένη, λόγω τού υτ!
ή διαδικασία ιών
κων εργασιών είναι -τόσον
πλοκος, ώστε να άπωτήταί ή α;ι
ρουσία ικανόν καί κατηρτισμένιυ
στελιχών, τα όποϊα νά γνωρίνονν
την σχετικήν Νοιμαθεσιίαν.
Ή έξυγίανσις, ομως, τής έ>.·
τελωνκττικής διαδι.κα<τιας, διά νά όλοκλ.ηρωθη, πριέπει νά έπεκταΦή καί πρός την έτέραν πλευφάν, την τού Δημοσίου. 'Η έπάνδιίωσις τόν Τελωνείον, ωσαύτως, δι' ι¬ κανόν ύπαλλήλων κ«ι νων, μέ εύρύτ,ητα σκέψεως, περί την έρμηνίίκν των διατ>άξεων, όι-
ενκολύνει τα μίγιστα την 6ληΛ·
διαδικασίαν καί ηποφεύγονται πά
ρεξηγήσεις καί
οχι έποικοδομητικαί διά την τα¬
χείαν εκτέλεσιν τού εργου τού
έκτελωνιστού. Παραλλήλως,
τε, πρέπει νά λ.νθή καί το πρό-
υλημα των άποΒηκεντικόν χώρων
τού Τελωνείον, είς την έλλειψιν
τόν οποίων όφΓ'ίλυνται πολλαί κα
ΚΑΑΗ ΠΙΣΤΙΣ
Ή ταύτισις των οικονομικόν κου επίπεδον. Τονρκική έπιμελ.ητη
ΛΞΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΠΑΡΑΓΟΓΙΚΟΝ _ΥΜΑΤΟΤΗΤΟΝ
ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΙΝ ΔΗΜ. ΕΡΓΩΝ
Ή Κρήτη είσέρχεται είς την
φάσιν τής ταχείας άνοιπτύξεως
διά τής πλήρους άξιοποιήσεως
των παραγωγικών της δυνατοτή-
των. Είς την πρόοδον αυτήν σνμ
6άλουν αποφασιστικώς τα πάσης
φύσεως άναπτυξιακά ^ργα τα ό-
ποϊα χρηματοδοτοΰνται έκ τον
«τρονπολογισμοϋ Δημόσιον "Ερ¬
γον καί έκ των πόρων Δημόσι¬
ον 'Κίτιχειρήσεΐον καΐ "Οργανι¬
σμόν (ΛΕΗ, ΟΤΕ κλπ.)
Τό έπιτελεοίβέν έργον είς την
Κρήτην κατά τό παρελθόν ετος
1970 ϊργον, είς τόν τομέα των
δημοσίων καί παραλλήλιον έπενδύ
•εων, ϊχει ώς ακολούθως:
ΣΤΓΚΟΙΝΩΝΙΑΙ: Λίαν ί-
κανοποιητική υπήρξεν ή πρόοδος
είς τάς εργασίας κατασκευάς τοϋ
βορειον όδικοΰ άξονος Καστέλλι
ου — Χανίων — Ηρακλείου —
Σητείας, αί οποίαι άπερρόφησαν,
κατά τύ 1970, ποσόν 473 έκατομ.
δρχ. "Ηδη έκτελούνται μέ γορ-
γόν ρυθμόν έ'ργα επί τμημάτον
χιλιόμετρον. Πρέπει νά σημειοθή,
τής όδοΰ συνολ·κοΰ μήκους 205
δτι ή σημασία τοΰ κολοσσιαίον
τούτον σνγκοινωνιακον εργου εί¬
ναι τεραστία διά την οικονομικήν
καΐ τονριστικήν άνάπτνξιν τής
Μεγαλονήσου. Παραλλήλως, μέ
λίαν Ικανοποιητικόν ρυθμόν ουνε
χίσθησαν, κατά τό παρελθόν ε¬
τος, αί εργασίαι κατασκενής τοϋ
νοτίου όδικοϋ δξονος τής Κρήτης.
ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ: Άξιόλογος πρό
οδος επετεύχθη είς την κατασκευ¬
ήν τοΰ διεθνοϋς άερολιμένος Η¬
ρακλείου, διά τον οποίον θά κα¬
ταστή δυνατή ή άπ' εϋθείας σνν-
Ο€Λς τής Κρήτης μετά των με¬
γάλον πάλειον τού εξωτερικόν.
ΛΙΜΕΝΙΚΑ ΕΡΓΑ: Είς τόν
τομέα των λιμενικων εργοιν, ά-
πεπερατώθη ή Α' σβιρά ϊργιον
επεκτάσεως τοΰ λιμένος Ήρακλεί
ου, δαπάνης 123,1 έκατ. δρχ.
Παφαλλήλος ήρχισεν ή εκτέλε¬
σις τής Β' σειράς Εργων άνα-
πτύξεως τοΰ λιμένος, προϋπολογι-
σμοΰ 320 έκατ. δρχ. Χαρακτηρι-
στικόν τοΰ ταχυτάτου ρνθμον έκ-
τελέσεος των λιμενι/ών έργων
Ηρακλείου, είναι τό γεγονός ότι,
κατά τό 1970, διετέθησαν πιστώ
σίΐς 63 έκατ. δρχ., αί οποίαι ά-
περροφήθησαν έξ όλοκ?.ήρ^?
Σημαντική πρόοδος έση^ιε.ωθη,
έπίσης, είς την κατασκειήν των
ϊργων τού άερολιμένος Χανί(·>·,
ώς καί των λιιιένην Ρεθύμνης
καί Ιεραπέτρας.
ΕΓΓΈΙΟΒΕΛΤΙΩΤΙιΚΑ ΕΡ¬
ΓΑ : Είς τύν τομέα τής γεο>ργί-
ας διετέθησαν κατά τό 1970 Κ;
έκατ. δρχ., διά των οποίων έ-
χρηματοδοτήθησαν είδικά
γράμματα καί μελέται:
Ή γενετική βελτίωσις των προ
δατων. (
Ή δασική ανάπτυξις. |
Ή ανάπτυξις τής πτηνοτροφί-
ας.
Ό έκσνγχρονισμός τόν οί-νι-
κών διομ,ηχανιών.
'Η άξιοποίησις τόν χαρουπί-
ον καί
ΑΙ μελέται διά τα άρδεντικά
εργα Μεσσαράς, ώς καί τό συ-
σκεναστήριον Τυμπακίου.
Έξ (ΐλλου, ε'-ερα σημαντικά
ποσά διετέθησαν διά ϊήν εκτέλε¬
σιν των έγγειο6ελτιωτικόν εργτον
Βαρνπέτρου Χανίων, Κονρταλιώ-
τη Ρεθύμνης καί Α' καί Β' Ζώ
νης Μεσαράς.
ΤΟΤΡΙΣΜΟΣ: Είς τόν το¬
μέα τοΰ τονρισμοΰ διετέθησαν,
κατά τό παρελθόν έ'τος, 24.&00.
Ο00 δρχ. Ιδιαιτέρως ύπογραμ-
μίζεται ό παρατηρούμενος είς
την Μεγαλόνησον πραγματικός
όργασμός κατασκευής τβνριστι-
κων έγκαταστάσεων υπό τής ίδι-
ωτικής πρωτοδουλίας. Μέ την ε¬
πέκτασιν τόν διαδρόμονν τοϋ άε¬
ρολιμένος Ηρακλειον καί τα ά'λ
λα έκτελεσθέντα νπό τον Κρά-
ίους εργα τουριστικής ΰποδομής,
άναμένεται σημαντική αΰξησις
τής τονριστικής κινήσεως κατά τό
τρέχον ετος.
ΕΚ,ΠΑΙΔΕΤΣΙΧ: Είς τόν το¬
μέα τής έκπαιδεύσεως εσημειώθη
άλματώδης πρόοδος άπό απόψε¬
ως ανεγέρσεως συγχρόνων εκ¬
παιδευτήριον. Χαρακτηριστικώς
άναφέρονται τό Κέντρον Ταχυρ-
ρύθμον Έπαγγελματικής Έκ-
παιδεύσεως Ηρακλείου, δαπάνης
2Γ) έκατ. δρχ. καί τό Γνμνάσι-
ον Αρρενων Ηρακλείου δαπά¬
νης 14,5 έκατ. δρχ.
ΛΟΙΠΟΙ ΤΟΜΕΙΣ: Έχρη-
ματοδοτήθησαν πολλά σΓιμαντι-
κά εργα τον τομέιος Κοινωνικής
Προνοίας, σπουδαιότερον των ο¬
ποίων είναι τό "Ιδρυμα Κοινωνι¬
κής Προνοίας είς Άγιον Νικόλα
όν, δα.ιάνης 14 έκατ. δρχ.
ΗΥΞΗΘΗΣΑΝ
ΟΙ ΑΔΗΛΟΙ ΠΟΡΟΙ
ΤΟΝ ΙΑΝΟΤΑΡΙΟΝ
Σι>μαντικίϊ)ς ηΰξημήΌΐ υπήρξαν
οί είσοεύσαΎτες ν.ατά τόν Ιανουά¬
ριον αδηλοι πόροι, σΐ'μφώνως πρός
σχετικήν ανακοίνωσιν τοΰ ίιπουογε»
ου Σνντονισμοΰ, άνελ.βόντες είς
τό ποσόν τόν 07,7 έκ. δολλαρίων
έναντι 58,0 εκ· τού Ίανοναηίου
1970.
Ειδικώτερον τό τονριστικόν σνν
άλλαγιια ανήλθεν εί; 10,4 έκ. δολ.
Εναντι 7, 1, τύ ναντιλιακόν είς 20,
!) έναντι 19,9 ν.αί τό μεταναστεν-
τικόν είς 27,7 έναντι 22,5 έκ. δολλ
σνμφερόντων μεταξύ Ελλάδος
καί Τουρκίας ουδέποτε έπαυσε νά
τάς συνδέη καί είς αύτάς άκότ
μη τάς χαλεπάς περιόδονς τής ί-
στορίας τόν δύο όαόρων
Η ταύτισις δέ των
των γίνεται πλέον έμφαντική, ε¬
άν ληφθή ύπ' όψιν δτι αί οίκονο-
πο°" μίαι των δύο κρότον ϊχονν έν¬
τονον τόν χαρακτήρα τής γεοργι
κης μορφ-ής, πιιράγονν τα
[■δια
γεωργικά προ'ίόντα καί κινοϋνται
είς τόν αυτόν χώρον τής
θιε-
θνούς καταναλαοσεως. Μά?.ιστα,
' 6 άνταγωνισμός είς ωρισμένα γε
' ωργικά προϊόντα, ήτοι τόν καπνόν
, καί τόν βάμβακα, λαμ.6άνει όξχ·-
' τάτην μορφήν καί πολλάκις ί-
ςοντοιτικήτν.
Πλέον τοντοιν, ή Τονρκία, άπό
τού παρελθόντος έτους, αποτελεί
συνδεδεμένον μέλος τής Εϋρο)-
παϊκης θίκονομικής Κοινότητος
καί ώς έκ τούτου οί οίκονομικοί,
Φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύμω^
Έταιρειών καί Έταιρειών Περιωριομένης Ευθυνής ότι δι' απο¬
φάσεως τού κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου ύπ' αριθ. 66378)4126
ιήθ 16)12)65, δημοσιευθείσης είς τό ύπ- αριθ. 960)23.12.65
Φ Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έταιρειών), όρίίεται ότι δύναν
ιοι νά συνεχίοωοι δημοσιεύουοαι εγκύρως τάς Προσκλήσεκ;
των Γενικών Συνελεύοεων καί ιούς Ίσολογισμούς των δ,ά
ιής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ -
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο μέχρι τούδε διά τής
•ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ» πρό τής συγχωνεύσεώς της.
άποστολ.ή επεσκέφθη τάς
Αθήνας καί Έλλ.ηνική τοιαύτη
άνταπέδο>σε την επίσκεψιν είς
Κωνσταντινούπολιν καί Σμύρ¬
νην. Κατά την, ενταύθα, άφιξιν
κα'ι παραμονήν τής Τονρκικής άν
τιπροσωπείας, συνεκροτήθη μικτή
Έλληνοτονρκική ομάς εργασίας,
διά την άπό κοίνον εξέτασιν θε-
μάτων, αναφερόμενον είς την πθ
λιτικήν Ελλάδος καί Τουρκίας 2
ναντι τής ΕΟΚ. Διείδον, λοιπόν;
αμφότεραι αί χόραι, ότι ή
ξις καί ό καθορισμος κοιν-ής ά-
γροτκής πολιτικήν δι' ωρισμένα
όμοειδή προϊόντα καί ή έναρμόνι
σις αυτής πρός την πολιτικήν
τής Κοινότητος, είναι πρός τό
συμφέρον ολ.ων μας. Έν ταυτώ.
είς την πρόσφατον σύσκεψιν, είς
Βρνξέλλας, των έπιμελητηρια-
κόν άντιπροσωπειόν τόν χώρον
μελων τής Κοινότητος, ή Έλ-
την 0α«μόττ)τα των άνησυχιών
πον διετυπούντο κατά καιρονς ά¬
πό ύλονις οσοι ήσχολοϋντο καί πά
ρ ηκολούθουν τα συμυαίνοντα είς
χον καίριον αυτόν καί άπό οίκο¬
νομικής καί άπό κοινω-νικης άλλά
καί άπύ έθνικής άπβψείυς τομέα.
Τα προσωρινά καί, μερικά ει¬
σέτι, άποτελέσματα τής διενεργη
θείσης την 14ην παρελθόντος μη
νός γενικής άπογραφής πληθυ
σμόν εκ μέρους τής Έθνικής
τιστικής 'Τπηρεσίας μαρτνρούν
τοϋ λόγον τό άσφαλές κατά τρό
πον άνεπίδεκτον άμφισβητι'ισεως.
'.ιως 6ιά νά εχωμεν μίαν
καί συν&ιτικιτν είκόνα ό-
λιον των μεταδολών πού συνετε
είς την διάρθροσιν τού
.-ΐληθ·σμσΰ τής χώρας κατά την
ΙΟετίαν καί νά έκτιμήσωμεν τας
έν έ.ξελ.ίξει τάσεις τον Θά πρέπ*ι
ν ά αναμείνωμεν την όλοκλήιροσιν
τής έπεξεργαοάα; των σνγκεντρω
Θέντων στοιχβίων κατά την απο¬
γραφήν.
Άλλά καί
άπό τα ήδη γνω-
ται είς τόν χώρον τοϋ ΟΟΣΑ,
εξαιρέσει τής Ίσλανδίας. Ιδού
τα σχετικά ποσοστά διά την πε¬
ρίοδον 1959)69 ώς άναφέρονται
είς την πρόσφατον έκδοσιν τού
Ό ΠΑΡΑ'ΓΗΡΗ-
12 ΤΟΤ ΟΟΣΑ» (τεϋχος Φε
Ορουαρίου 1971).
Τουρκία . .
Καναδάς ..
Ελβετία ..
Ίσλανόία. .
Η1ΙΑ. . ..
Όλλανδία .
. .2,55
. 1,85
. 1,70
. 1,65
. 1,35
. 1,25
Γερμανία..........1,05
Γαλλία
1,05
Ίαπωνία.......... 1,05
Ισπανία............0,95
Πορτογαλία
..0,90
Ιταλία............0,85
Λοτ,ιξΒμ6ονργον . . · · . . 0,80
Νορΰηγία..........0,80
Λανία ............0,75
Νονηδία. . ........0,70
Βρεττανία ..
Βέλγιον.. . .
Αυστρία....
Ίρλανδία . ..
..0,65
. 0,60
..0,50
. 0,25
στο.ιοιη&εντα φοίΐίζονται επαρκώς
ωρισμέναι βασικα'ι δημογραφικαί
παλαιότερον καί ιδιαιτέρως άπό
τάσεις έπισημανθεϊσαι ήδη άπό
τής άμέοως (τοοΐ(γουμένης άπο-
γραΐτής, τοΰ 1901, αί οποίαι κα¬
τέστησαν, ώς άποόΐΐκνύεται ήδη,
έντονωτεραι κατά την δεκαετίαν
τοϋ 60 καί οποίαι είναι πραγματι
ΐ'ψίστης σιιμασίβς διά τό εθνι¬
κόν καί τό οικονομικόν μέλλον
τον τόπον.
Δνο κυοίως πλευράς τόν πλη-
θνσ|ΐι«κών μας έξελίξεων φωτί-
ζοτ>ν τα άνακοινίοθέντα στοιχεία:
ΠΡίίΤΟΝ τάς έξελίξεις είς
τον ρυθμόν πραγματικής αϋξήοε-
ως τοϋ έμψύχου δυναμικόν τής
χώρας, ό οποίος ώς γνωστόν συν
τίθεται άπό τόν δείκτην τής ς.ν-
σική; αυξήσεως πον προκ.ύπτει ά-
πό
κ«.ί
τον ονσχετισιιόν
θανάτων έντός
συγκεκριμέ-
ξ περίοδον καί άπό
μν ής ης, ^
..... „, ^.................„,____ι ,λάς καί ή Τονοκία, ώς σννί,Γδο ' 10 τελικδν άποτέλεσμα έκροής καί
μεταξύ των δύο χορόν, δεσμοί Μ-ένα μέλη αυτής, παρικάθησο^ | ΐ-ίσροής πληθνσμοΰ πρός κα|, άπό
τό έξαηερικόν ήτοι άπό την δια¬
φοράν μεταναστενσειυς καί πάλιν
νοστήσεως.
Καί ΛΕΤΤΕΡΟΝ τάς έξελίξεις
λαθίστανται |τι στενώτεροι καί *αί παρΐ|κολούθησαν τάς έργασί'
άκατάλντοι. Βεβαίως, δέν είναι άς της εις κοινήν ϊοάπεζαν.
τού παρόντος, ά εξετασθή εάν Άλλά, ή στενιοτέρα σΐΛ·εηγα-
έκ τής συνδέσεως τής Τουρκίας σία μεταξύ τόν δύο χο;ρων, έπι-
μετά τής ΕΟΚ, ή Ελλάς ώφελή- διόκ.εται νά άναπτνχθή καί έκτός ' ε'ι; την χωροταξνκήν κατανομήν
ται Γ, ζημιοΰται καί, έν πάση πε- τοΰ χώρου τής Κοινής Άγοράς. ] το'υ πλτνθνσμοΓ, μεταξυ αστικόν
ριπτώσει, δέν ίίίηρτάτο άπό ή- Ή σνσταθεϊσα ιιικτή ομάς έργα ι , , . - « α. ,„„,,
._ ,_-!_ ,-,__.ν. χ......__«..._'. _,_. .._./>·, ί__. .___.._. _ , ' ' κεντρον και άγροτικων η ημιαστι
μάς τούτο. Γεγονός άναμφισδήτη οίας έπιβλέπει, ωσαύτος, είς την
το είναι, δτι Ελλάς καί Τουρ- άνάπτνξιν των σχέσεων, είς τόν
κια, προσδεδεμίνοι είς τό οικο- εμπορικόν, Οιομηχκνικόν, τουριστι
νομικόν αρμα τής Κοινής Άγο- κύν καί τεχνικόν τομέα μεταξύ
ράς, εχουν νά άντιμετοπίβονν τα των δΰο χώρον. 'Η ε,ϋόδωσις, δ-
('ΐιτά προβλήμα-α. , μος, των προσπαθειόν αυτόν, έ
κων περιφέρειαν (κατά τούς ό-
ρισμυνς της ΕΣΤΕ αστικάς θε-
ορείται ό πληθυσμός τόν δνω
τόν 10.000 κατοίκων οΐκισμόν).
Καί άκόμη εάς την κατά τα άστι
Τουτο, έγχαΐοως, διέγνοσαν ξαρτάται άπό την καλήν θέλησιν,| »« κέντρα κατανομήν τού, -ώς έ-
έντονος έπαφή,
έπιμελητηιρια- μερων.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
πρωτοκολλον
γασιασ ελλαδοσ
ΚΙΑΣ. —
ΣΤΝΕΡ πόροιν έ.ξαγιυγέιυν, διά την
- ΊΌΤΡ αυτόν αγοράν καπνών. Τό
με-
Κατά την πρόσφα- τρον ελήφθη διά την προώθηοιν
τον σιη'άντησιν τόν τεχνικόν έ- τόν έξαγωγών καπνόν παλαιόν
πιτροπόν τοϋ Έμποροΰιομ-ηχανι- έ-σσδειων, ώς κα'ι διά την διευ-
κοΰ Έπιμελητηρίυν Αθηνών καί κόλυνσιν τής σι·γκεντρώσ2ως κα-
των Εμπορικόν Έπιμελητηρνων π νόν έσοδε;α-ς 1970.
Κοιν)πόλεως καί Σμύρνης, ύπε- ΛΤΣΤΡΑΛΙΑΝΗ ΕΜ1ΙΟΡΙ
ς καί την κατά κατά μεγά-
■ λα γεωγραφικά διαμερίσματα. Ό
τιλενταϊος ούτος σνσχετισ^ς
| ττροσλαμβάνει ιδιαιτέραν, εθνικήν,
σημασίαν εάν ληφθή ΰπ' δψιν η
Ι ίδιόμορφος γεωγραφική θέσις τής
Έλ.λ.άδος έντός τοΰ ευρύτερον δι¬
εθνοϋς χώρου είς τύν οποίον είναι
ϊντεταγμέΛ'η καί ή ώς έκ τούτου
νενραλγικότης ωρισμένων περίο¬
δον ώς λ.χ. των 6ορ*ίων έπαρ-
χιόν καί των νησιωτικόν σι%μπλε
■«•μάιτων της.
Πρώτη καί θεμελιώδης δια.τί-
,, ι
νον είς την μόνιμον δάσεος συν ΝΑΣ. — Είκοσαμελής
εργασίαν των. κή αποστόλη Λΰστραλόν
Έξ άλλον, κατόπιν προτάσε- ται νά επισκεφθή προσεχός τάς
ιος τής Έλληνικής άντιπροσοιπεί Αθήνας πρός έπιτόπιον διερεύνη
άς εγένετο δεκτόν, όπως διευρνν σιν των δννατοτήτων αυξήσεως
θή ό κύκλος των συνεργαζομένων των μεταξύ Ελλάδος καί Αύστρα
Έπιμελ.ητηρίον, διά τής σι·μμε- λίας άνταλλαγόν.
τοχής κσί τού Έμπορο6ιομηχανι- Σ1^γκεκριμένως. ή Αύστραλια-
κοϋ Έπιμελητηρίον Θεσσαλονί- νή αποστόλη θά άφιχτ>ή είς Ά-
'.ης. θήνας την 23ην τοϋ προσεχούς
Έπίσης, απεφασίσθη ή σύστα- Μαίου, είς τα .-χλαίσια
γράφη πρωτόκολλον, άναφερόμε- ΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΙΣ ΑΘΗ-ί στωσις άπό τα ανακοινωθέντα στοι
χεία είναι δτι ό ήΟΤ1 καί πρό τοΰ
1960 χαμηλώς ρυθμός πρανματι
κης αυξήσεως, χβΰ ελληνικόν πλ.η
θυσμοΰ εμειώθη άκόμη περισσότε
ρον καί η'γγισε τα δρια τής πλή
ρους στασιμότητος. "Εφ'θαοε δή
λαδίι είς τα έ.ιίπτδα έκεϊνα τα
ύ.τοϊι ήμττοροϋν νά χ(ΐ.ρακτη·ρι-
σθοΓν, οχι πλέον μακροπροθέ-
βμως άλλ' άμϊσώτατα ώς έκ-
φςά-οντα εθνικόν καί φυλετικόν
κίνόΐΛΌν.
Ιίοάγματι τό 0,4% πού κατά
πί^οέγγισιν αποτελεί τόν μέσον
όν ρυθμόν .τραγματικής αύ
'ξίβ:ως τοΰ πλι;θυσμον τής 'Κλ-
λάόος διαρκούσης τής δεκαετίας
τού. 60, είναι ά.ταραδέ.κτιος καί
επικινδύνως χαμηλόν, έλάχιστα
ιιόνον διαφέρον άπό μίαν π/.ήρη
πλι;υυομι«κήν άποτελμάτοσιν. 'Υ
πΓι0ιαίΐετΐ)ΐι σχετικός ίίτι ή (ΐί-
ή,Γ.α ς τού .τληθυαμοΰ τής Έλλά-
ήος (πραγματική) κατά την ώμέ-
σ;>)ς προηγουμένην δεκαετίαν
Ι!).")! — 60 ιμο νπερδι.τλασί« κοί
, ς ίμρ
σ:ς ύποεπιτροπόν διά την παρα- τικοΰ ταξιδίου, τό οποίον πραγμα
•ιυλούθησιν συγκ?κριμένιοΛ· έμπο- τοποιοϋν τα μέλη της είς διαφό-
οκόν καί βιομηχανικόν θεμάτον, οονς χώρας τής Ενρώπης.
τα όποϊα άναφέρονται βίς τάς
σχέσεις των δύο χιορόν μετά τής---------------------------------------------
ΕΟΚ. »'
ΑΙ ΕΠΙΤΕΤΞΕΙ^ ΤΟΤ ΚΛΑ
ΔΟΤ ΤΗΣ ΚΛΟΣΤΟ'ΤΦΑΝ-
ΤΟΥΡΓΙΑΣ. — Συνήλθε ή έ-
τησία γενικ.ή ιτυνέλειισις των με κεφάλαια, άνήλθον, κίΐτά τόν .τα-
ίΙΥΞΗβΗ
II
ΕΙΣΡΟΗ
ΞΕΝΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ
Τ« είσπραχθέντα πάσης
τής Πανελλήνιον Ενώσεως
Βισμηχάνων Κλοκττοικραντουςι-
γόν καί εγένετο ανάλυσις τής
δραστηριότητος τής Ενώσεως κα
τα τό παρελθόν ί·τχ>ς.
Κατ' αύτην, έ τονισθή δτι ό κλά
δο; τής κλοκποϋφαντουρνίας κι-
νείται, σήμερον, είς ίκανο.τοιητι-
λά έπίπεδα, δτι αί προγραμματι-
σ.ιιένιιι έπενδύσεις προχωροϋν, κα
νονικώς, Οτι αί είσαγωγαί κλω-
στοϋςρκντοιιργικοΛ· ποοϊόντων
ρελθόντα Ίανοιιάοιον, τίς 60,2 ι
κατομ δολλάρια, έ'ναντι 17,4 έκατ
δολλαρίων τού άντιστοίχοχ' μηνός
τοΰ 1970 Ειδικώτερον, ώς ανεκοί¬
νωσε τό ύπουργεΓον Συντονιβμοΐ,
ή είσροή των ιΐακροπροθέσμιυ
διωτικόν κεφαλαίων, ανήλθεν «1;
14,8 έκατομ δολλ, έναντι Π ίκα-
ΐομ, δολλ. τοΰ Ιανουάριον 197>)
(αύξησις 34,3%), τα δέ έξ αυτόν
καθαρώς έπιχειρηματικά κ«φάλ« <ι είς 8,2 έκατ. δολ. έναντι 5 έ/.^τ. τρύς εξυπηρέτησιν τόν ξένων ϊπενδυτ.κών ν.ιά κων κεΐραλοίίυν. φανΐ'ζουν σταθεράν μείι·>σιν καί · | δολλαρίοη· (αύξησις 65%).
π συνεχισθή ή έντασι; τόν προσ Ι Έξ Αλλον, κατά τόν Ίανοναο;-
τα'θειόν διά έξαγωγάς. Ι όν εμειώθη κατά .12% ή έκροή πιη.
ΑΙ ΕΓΙΤΗΤΙΚΑΙ ΕΙΙΙΣΤΟ 'αλλάγματος
ΛΑΙ ΚΑΠΝΕΜΠΟΡΩΧ ΕΞΑ-
ΓΩΓΕΩΝ. — Έκ τού ίαονργεί-
ον Ξυντονισμοϋ ανεκοινώθη ότι,
άνασταλείσης τής έφαρ-μογής σχε
τικής άπαγορευπκής διατάξεως
τής Νομισματικής Έπιτροπής, ε¬
νεκρίθη άριιοδίως όπως ή Άγςιο
ΐική Τράπεϊα τή; Ελλάδος δέχε
ται, μέχρι 1ης "Οκτώβριον 1971,
Εγγυητικάς έπιστολ.άς έκδιδομέ
νας υπό τόν εμπορικόν Τραπε-
ζόν, κατ' εντολήν καί διά λογα
ριασμύν ένδιαφερομένιον καπνεμ
;!; ρυθμόν
εί; άπά/Λ>τον μέ-
γεθ-.ς, μολονότι καί αυτή δ>ν έ-
θΓωρεϊτο ίκανοποιηΐική. Πράγιια
τι ίνώ μεταξύ 1551 κ<ιί π&αγματικός .τληβιχτμύ; τής χώ- ι.ια; είχεν αυξηθή κατά 755.752 ι/ιχάς ήτοι κατά ποσοστόν 10%, ή μ?:αξϋ των έτόν 1961 καί 1971 ήτοι 'Υπεί'θυνοι σιιμφώνοι; τοι νό κ» 1090)11138" Ίδιοκτι'ιτης — Λιε»·θι·ντι'|- ΣΩΚΡ. ΣΙΝΆΜΛΙΐν' Κατοικία Ναι«άρχου Προϊστάμενος γρφβίο^ ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒ1ΊΗΛΙΔΗΣ Κατοικία Σπαρτάκου 1" ΑΜΦΙΑΛΗ <ι:ι«ρ.'σθη είς 317.814 τίς ποσοστόν 4,1% μόνον. Καί αύτό δταν είς την γείτο- να Τονρκίαν λ.χ. ό μέοος ος ^υθμός αΐ·ξ))θ€ΐΰς τοϋ ομοϋ της ύ.χολογίζεται είς 2,55% ήτοι έξαπλ.άσιος καί πλέον τοϋ ΪΛ:κοΟ μας. Άλλά διά νά άξ;ο- λογηθο&ν άκριδέστερον καί οχι μύΐΌν έν συβχβτισμό πρός την Τουρκίαν, χόριαν χαμηλοτάτου ε πιπτδου άναπτύΐεοις, αύτό τό 0. 4% άρκεί νά ύπογραμμισθ-ή «τ είναι τό χαμηλότερον ποοοστόχ αν Είς τύν αύτύν πίνακα άνετρέρε- το βεβαίως καί ή Ελλάς μέ πο¬ σοστόν 0,70% μέσης έτησίας αύ- ξήοειος, τα οποίον ήδη άποκα/.ύ- πτεται ότι περιωρίσθη είς 0,4% περίπον. Πού όφείλεται ή τόσον σοβαρά περαιτέρω υποχώρησις τοϋ ρνθμοϋ αΰξηοεοος τού πληθν σμόν τής Ελλάδος καί ποϊαι εί¬ ναι αί προ6λέψι.ις διά την αρξα¬ μένην δεκαετίαν τού 70; Οί βασικοί συντελεσταί πού συνθέτουν μαΛροπροθέσμως τάς δημογραφικάς μας μεταβολάς καί ξελίξεις είναι βεβαίος γνωστοί: Είναι πρώτον ιΊ σταθερά υπο¬ χώρησις τής γεννητικότητος τού ελληνικόν πληθνσμ.οΰ — τού συν- τελεσΐοΰ δηλΛδή ό οποίος έξασφα Ιιίϊει την εθνικήν ανανέωσιν καί συνέχειαν. ιΚαί δεύτερον ή συνεχιζομένη έκ. ροή ανθρωπίνον δνναμικοϋ, καί μάλιστα είς παοαγο^γικήν καί ά- ναπαραγωγικήν κατά τό πλείστον ηλικίαν, πρός εξασφάλισιν εννοΐ- ■Μυτέρων σιη'θηκόν κ<ά όρον άπα σχολήσεως καί βίσοδήματος. Φαίνεται ότι τίς την περαιτέρΐ» σοβαράν ίαοχο')ρήσιν αυτήν τοΰ ρνθμοϋ αυξήσεως τοϋ ελληνικόν πληθυσμόν κατά την έπισκσπονμέ δεκαετίαν ουνέ>6αλλε περισσό
τερον ή έπίτασις τοΰ έξωτϊρικοϋ
ϋεταναστεντικσν ρενματος, τό ο¬
ποίον άπερρόφα κατά μέσον
ετησίως περί τάς 80.000 άτομον
Εναντι 30 χιλιάδων περίπου πον
άπερρόφα κατά την δεκαετίαν
τον &0. θά πρΐπει πάντως νά
ΰπ' όψιν δτι ή ύψηλή αυ¬
τή μετανάστευσις τής δεκαϊτίας
ποϋ εληξε συμδάδισε καί μέ α¬
νάλογον εξαρσιν τής παλλινοστή-
σεος — Ιστςο κα'ι μέ κάποιον έ-
τεροχρονισμόν. 2υνεπός αί πρα¬
γματικαί διαστάσεις τόν έπιδρά
σεον τής μεταναστεύσεος δέν θά
πρέπει νά μετρηθοΰν μέ — τό «ά
καθάηιστον,> μετα·ναστεΐ'τικόν ρεϋ
μα άλλά — - μέ τό «καθαρόν» τοι¬
ούτον μετ" άφαίρεσιν δηλαδή καί
τής παλιννοστήσεως. Τό γεγονός
ά'λλο>στε λ·χ. δτι οί έργαζόμενσι
σι'ιμερον είς την Γερμανίαν ποΰ
άπερρόφα τόν συντριπτικόν όγ¬
κον των 'Ελλήνων μεταναστόν
κατά την τελευταίαν Ιδετίαν μό-
λις άνέρχονται είς 250 χιλιάδας
ένώ κατά τάς αρχάς τής δεκαετί
άς έκνμαίνοντο πέριξ των 100
χιλιάδων σημαίνει δτι τό τελικόν
έ'λλειμμα τής Ελλάδος άπό την
μετανάστενσιν — παλινΛ·όστησιν
πρός κα'ι άπό την κυρίαν αυτήν
έστίαν προσελκύσεως 'Ελλήνων
μεταναστΟΛ· θά πρέπει νά ήτο
τής τάξεως τόν 150 χιλιάδων.
θά πρέπη, σιΐΛ·επός νά γίνη ά-
ποδεκτόν, δοθέντος ότι δέν άρκεϊ
ή μετανάστενσις (συνυπολογιζομί
ής καί τής πρός άλλας χώρας)
νά έρμηνεύση αυτήν την περαιτέ¬
ρω ύποχόοησιν τόν ρυθμόν αύξή
οειος τοΰ πληθνσμοΰ, δτι καί ά
I-
τερος βασικάς προσδιοριστικός πα-
ράγον, δηλαδή ή γεννητικότης, ή-
ίΐκησρν έπίσης αειωτικήν επίδρα¬
σιν. Τουτο, άλλιι>στε συνάγετια
καί ά."ΐ(, τα έτησια στοιχεϊα τής
ΕΧΤΚ διά την κίνησιν των γ«ν-
νήσεων ζώντων, άπό τα όποϊα συν
άγετηι δτι ένό κατά την ΙΟετίαν
τού 50 ή γεννητικότης (ήτοι αί
γεννήσεις ζυητιυν επί 1·0Ο<) κατοί- κωνι ανήρχοντο είς 19,3%, κατά την δακαετίαν χοο 60 πεοιωρίβθη- σαν είς 18%. Πρός την εξέλιξιν αυτή ν τής γεννητικότητος φαίνε- ι«ι ίίτι συνέβαλλε καί ή πίραιτέ- ριο καί μέ ταχεϊς μάλιστα ρυθμούς, όπως σννάγεται ^τό την τελευταί¬ αν απογραφήν, άστικοποίψης με- γάλιυν τμημάτιυν τού πλητ>ι«σαοϋ
■ύ ή εύρυτέρα νϊοθέτησις αστικόν
προττΐ-των καί μεθόδιιΐν οϊκογενπα-
κοΰ προγραμματισμοϋ.
Ποϊαι θά είναι
την ΙΟετίαν ποΰ διαννομεν__Χ.«
είναι παρακινδι-νενμένον νά απο¬
φανθή κανείς. Άλλά έκεϊνο επί
τοΰ οποίον δυνάμεθα νά ._____
βεβαιοί καί κατηγβρηματικο; είναι
ότι δέν ύπάρχουν άλλα περιβώοια
χ.ίμψεω; τόν πληθι·σμιακών μας
ίτυντελεστων καί ειδικώς των ρι>-
Ομών αυξήσεως τοΰ ' πλΓ«θι·βμοΰ
μας.
ΤΑ ΑΣΤ1ΚΑ ΜΕΓΑΘΗΡΙΑ
Δητέςκι βασική έπίβης βιαπ»-
στονσις έκ των ανακοινωθέντα
στοιχείον, είναι η ταχεϊα, ταχντέ-
ρα άχό δ,τι ίαελογίζετο κβί ανε¬
μένετο διόγκωσις των αστικόν κέν
τρών τής χώρας καί ή ταντόχρο-
νο; σνρρίκνιοσις τοΰ
κ.ί-ί ήμιαστικοϋ .-.ληθ·σμον. Ίβοΰ
ωρισμένα σι>γ»ρίΓΐκά στοιχεϊα των
τριών τελειταίιυν Απογραφων:
Τύ 1951 ό άτκκύς πληθΛ'σμός
τής Ελλάδος ί'π'βλο'γίζίΤο είς 2.
879.994 άτομα, ήτοι είς τό 37,7%
τοϋ σννόλον. Τό 1951 ηυξήθη είς
3.628.11>5 άτομα (ήτοι κατά 74 ρ4
χιλιάδας) καί έφθασεν είς ποσο¬
στόν τύ 43,3%. Τύ 1971 εΐρθασε
επίπεδον τόν 4.578.173 άτο-
μοιν (αύξησις κατά !>50 χιλιά¬
δας) κα'ι υπερέβη είς ποσοστόν το
50%. Ή προϊονσα αυτή άστικοποί
ησις όλονέν καί μεγαλντέρου τμή
ματος τοΰ έλληνικοΰ πλΤ|θυσμοΰ,
συνββάδισεΛ-, ώς ε:Ινοα φνσεκόν, μ^
μίαν παράλληλον συστολήν τού ά-
γβοτικού καί ήμιαστικοϋ πληθυ-
σμοΰ, τό ποσοστόν των οποίων ε¬
πι τοΰ σύνολον άπό 62% περίπον
τό 1951 συνεπιβσθη είς ολιγώτερον
■τοβ ήμίσεος έντός τής 20ετίας.
Εδέχθη έν τροκειμένα.) καί ορ¬
θώς, κατ' αρχήν, δτι «τό φαινό¬
μενον αύτό είναι, έν πολλοίς, σνν-
δρομον τής οίκονομικής άναπτύ-
ξεως καθ" ην ό πλητίυσμός μεττατο-
πίζεται σταόιαΐίώς λόγορ μεταιβο-
λής τής διαρθρώαειος τής παραγω
γής άπό τι'*ν πρ'οτσγενή (γεοργι-
κόν) ταμέα πρός τόν δΐ.ντε©ογενή
(&ιαμτ)χα<νικύν) ταμέα καί έν συ- νεχεια πρός τόν τοιτογενή, ύ ΠΡΟ ^ ΚΑΠΡΙΣ ΙΓ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝ. ΪΤΝΕΛΕΤΣΕθν Κατόπιν άποφάθίιυς τού διοιχη. τικού σι-μβουλίου, ληφθείση; κ(,;(^ |"Τήν ΙΟβήν συνϊόρίασιν αύτοϋ τΓ- 28.1.1971, καλοϋνται οί κ. κ. μ^' τοχοι τής Άνωνύμον Τεχνική; Χβι Οίκονομικής Έ'αιρείας «Ή Τί. χνο - ΟΙκονομικ.η Ηαξββάνογλοο. Κυοιακ.ίδης», Α. Ε., συμφοννο,- τό Νόκοο καί τό δρθρο) 24 τοί Καταστατικοΰ, είς τίΗΐτϋκήν γενι. κήν συνέλευσιν την Ιΐην ου 1971, ημέραν Παρασκευήν χ^ ώραν 6ιγν μ- μ-, είς τα έν Αθήναι; <αί επι της δδοι' Κάνιγγος α,ριβ, 19 γραφεία αυτής, πρός σνζήτη. σιν καί λήψιν 4~)φάσεων επί τίη κάτοϊθι θ*μάτων τής ημερησίας 6ια ίξεοίς: 1. 'Τπο&ολή καί Ιγκοισις Ί,^. λογισμοΰ Η' έταιρικής χρήσεω;, Γ)Τοι 1.1.1970—11.12.1970, μβ,^' τόν έ.τ' αύτοΰ έκθέσεοιν τού διοι¬ κητικόν συμβουλιον καί των έλεγ. κτόν. 2. Απαλλαγή των μελόν τοθ διοικητικόν σνμοοι·λΐοι· καί των £. λεγκτόν πάσης ηνθύνης, διά την άνω χρήσιν. 3. "Εγκρισις ιιισθών διειΛυνόν τοον σνμ6ούλο/ν. διά την χρήσιν ταύτην, συμφώνως τώ άρθοω ι^ τοΰ Καταστατικοΰ. 4. Έκλογή νέον διοικητικόν ,', σνμαχόνως τφ Έρώτημα, έν τούτοις, τίθεται ίάν ή βιαδικασία τής άναπτύξεως καί της έκβιομΐΓχανίσε-ως καί «Ι σνγκεκριμέναι πρόοδοι, ποϋ σννετε λ-έσθησαν ά.τό τής πλίνράς αυτής έντός τής 20ετία; 1951—1970 άρ- «οΰν διά νά έρμηνεύσονν την μϊ- τατΟΜβιν ενός έκαταμμυρίου άτό μων περίποι·, ήτοι σχεδόν τύ 1)8 τοϋ συνολικόν πληθυσμόν πρός τάς πόλεις. Καί ειδικώτερον εάν ήμ.το ρή νά εξηγήση Ί φθδϊθά αυτή εισ ροή πληθνσμού πρός τό μεγαθήρι¬ ον τόν Αθηνών πον κατοικεϊτα* ήδη άπό 2,5 έκατομμύρια πεϋίττον περισσοτέρονς Τι»ΰ 1961· Μόνη ή βιομηχανική ή έστω γενικωτέοα οίκονομική άνάπτ: υξις τής περιο- χής, άρκεϊ διά νά έρμηνΈΐΌη αυ¬ τήν την εΐσροήν πλ-ηθνσμον άπό την λοιπήν χώραν, ή όποία είσροή δέν θά πρέπει νά ήτο κατωτέρα τόν 600.000 άτομον, Ιστω καί δν άφαιρ-εθή ή φυσική αύξησις τού τοπικοϋ πληθυσμοϋ, έκτιμωμιένη 6ά σβι τοϋ 4Γ1% είς 7Θ—80 χιλιά δας. Τύ γεγονύς ύτι ΓΪδικός ό νομός Πειραιώς, πον είναι "ρισσότεβον προσαΛΜτολιβμένος πρός τόν 5τν τερογίνή τομέα τής παραγωγής παρέμεινΓν ούσιαστικός οτάσιμος πλ.ηθνσμιαχώς (ύ πληθ»σμός τον α,όλας ηύξηιθη κατά 12 χιλ.), ειδι¬ κώς δέ ό πληΌυσμός τον δήμον Πειραιώς εμειώθη κατά 3,2 χιλιά- ..ένιβχύίΊ ·ΐή<ν άποψιν -ότι ή προσέλκυσις πληθνβμοΰ πρός την πρωτεύουσαν ύπηνορεύθη καί έτρο φθδότησε 8χι μόνον παραγο>γικβνς
άλλά παρασιτικονς τορ,Είς τής οί-
κονομίας. ΙΙρρισσότερον ϊσως άν-
ταποκρίνοΛται -τρός την έρμττνεί-
αν «τοΰ σι*νδρόμου τής άναπττν
ξεωςί. αί σημειωθίΐσαι αΰξητΐϊΐς
πληθυσμοϋ τόν περΐφερειακόν α¬
στικόν κέντριον. θΡτιος ή άλλως,
πάντίος, τό ιιεγαλ.ύτερον .τοσοστόν
άπό τόν πρόσθετον αύτύν πληθυ¬
σμόν των Αθηνών καί των πέριξ
Δήμον, άπερρόφησεν ό τριτογενής
τομενς τής οίκονομίας.
Αέν στεροΰνται σημασ^α; αί προ
κύπτοι>σαι άπό τα Ανακοινωθέντα
στοιχεϊα άνακ<ιτατάξεις καί διαφο- ροποιήσεις τοί .-τληθνσμοϋ μεταξΰ τόν διαφόρων γεωγραφ,ικών δια- μερισμάτων τής χώρας. Καί ή ση- μασία των μεταβολων αυτόν, δέν είναι μόνον ή άκριδέστερον, δίν είναι κνρίως οίκονομική. "Είναι, πρωτίσττος, δν λ.ηφ/θή ύπ' όψιν ί ίδιομορφία τής γειι>γραφ>ικής θβ
οειος τή; χώρας έντός τον εΰρντέ-
ρον διεθνοϋς χώρον είς τόν κατα-
λαμβανόμεΛον πρωτίστοίς, έθνική
καί κοινωνική. ΊΙ πληθνσμιακή έκ-
τόνωσις λ. χ. των βορειον έπαρ-
χιών η τής νησιωτικής χώρας, Ε-
χει προφανή εθνικήν σημασίαν καί
αντιστρόφως.
Ποίαι είναι αί διαπιστούμεναι μΐ
τα^ολα κατά περιφερείας έντός
της ΙΟετίας;
ΠοότοΛ·, (<τι 6 πληθυσμός δλων τόν περΐφερπακόν δ;αμεοιε ιάτΐυν τής χώρας εμειώθη μ?ταξί< άρχής καί τέλονς τής δεκαετίας καί μό¬ νον τής περιοχής πρωτευούσης καί τή ς λοι.τής Στιρεά; καί Εΰβοίας .ταρονσίιισεν αύξησιν. Σημποπτον Οτι κοτά την άμέσιος νην δίκαεΐλαν 1951)01 τΐχαν παραβάσει ιίπό πί.ενράς πΛηοΗ'θμοϋ. μόνον ή Πελοπόννη- σος καί αί νησοι τοί Αίγαί»υ και τοϋ Ίονίου. "Ηδτ4 κατά την τε- ,'.ευταίαν δεκαετίαν .-τοοσρτέθηίκα· ή Μακεδονία, ή "Η,τποος, ή " οαλ,ία, ή θράκη καί ή Κοήτη. Την μεγαλυτέραν σι-γκριτικός, 12 τού Καταστατικόν, λόγο λήξί- >ς τής θητείας αύτοΰ.
5. Λιά<ροροι τροτάσεις, άναχοι- νώσε-ις καί ργκηισις λήψτο»; δ0- 6. 'ϋκλογή δύο νέον έλργχτών καί δνο άναπληρο>ματικόν, διά ττρ·
χρήσιν 1971 καί καΒορισμός άμοΐ-
βής αυτόν.
Οί έπιθνμΛνντες νά μετάσχωοιν
είς την γενικήν συνέλευσιν κ. χ,
μέτοχοι, δέον νά σΐ'μμορφο>θώσι
πρός τα άρθρα 25 καί 26 τοϋ Κα¬
ταστατικόν καί τό · άρθρον ϊβ τον
Ν ομού 2190.
Τό Διοι-κηπΊκΟΎ Σιιμβούλιον
αί τάσεις κ,ιτά
Περί ποοσκλήτεως τόν μετόχων
τής Άνωνύμον 'Εταιρείας Λατο·
αείων Μαρμάρον Λιονΰσον - Πτν-
τέλης, είς τακτικήν γενικήν συν¬
έλευσιν.
Α. Ε. ΛΑΤ0ΜΕΙί2Ν
ΜΑΡΜΑΡΟΤ
ΔΙΟΝΤΣΟΥ ΠΕΝΤΕΛΗΣ
Κατόπιν τής 'ίπό 5ης Άπριλ.ίοι·
1971 ά.τοτράσ«ο·ς τοΰ δ*οικητιχοί
τής 'Εταιρείας ημών,
καλούμεν, σ»Λμφώνως τφ δρθοφ
19 τού Καταστατικοΰ, είς ταχτι-
κήν γενικήν συνέλευσιν τούς κ.χ.
μετόχονς διά την 27ην Μαίον 1971
ημέραν Πέμπτην καί ώραν 12ηι
μεσημβρινήν είς τα έν Αθήναι:
καί επί τής όδοϋ Πατησίοιν αριθ.
14 γραφεία τής 'Εταιρείας, πρό:
συζητησιν καί λήΐ)Ίν άποφάσεων
επί των κάτωθι θεμάτοη· ήμτρησί-
άς διατάξεως:
1) 'Τπββολή πρός Εγκρισιν Ί-
σολογισμοϊ5 χριίσϊως 1.1—31.12.
1970, μετά τόν έπ' αυτού έκθί<Γε· ών τού διοικητικόν συμΰονλίον κα'ι τόν έλεγκτόν. 2) Απαλλαγή τοΰ διοικητικόν συμβουλιον καί τόν ■έλεγκτών ά¬ πό πάσης ευθυνής διά την χρήβιν 1970. 3) Δήψις αποφάσεως πρός 6ιά θέσιν κερδόν. 4) Έκλογή ίλενκτών διά την χρήσιν 1971 καί καθοοισμός άμοι- βής αυτών. 5) "Εγκοισις άιτοδοχόν κατα¬ βληθεισών είς ιιέλη τοϋ διοικητι¬ κόν συμβουλιον. 6) "Εγκρισις αποφάσεως διοι- κτιτικοϋ συμβουλίου ληττθειβών κα τα την ίΐπόλ.βγον Οί έπιθνμοΰ-ντρ; νά λάβωσι μέ- ρο; Ρίς την τακτικήν ταύτην Γε¬ νικήν 2«ίέλϊ»*σιν, έχοντες διι«ιίο)- μα ψήιρου κατά τό άρθρον 17 τού Καταστατικοΰ οφείλουσι νά κατα¬ θέσωσι τάς μ*τοχάς των «ατά τό άρθρον 18 τοΰ Καταστατ«<σ6 πσ- ρά τώ Ταμείω τής Έτ»ιραας ή τό Ταμείω Παρακαταθήκην χο'ι Λανε«ον η «αρ' έν Έλλάβι 'Αμρι- νύμω Τραπεζική Έταιρεία επί α¬ ποδείξει κατατεθ£ΐμενη είς τα γραφεΐα ττ)ς Έταιρείας πέντί ί5) τουλάχιστον ημέρας πρό τή< διά την ΣυνέλεΐΌΐν ορισθείσης η¬ μέρας. Έν Αθήναις ιϋ 22)4)1971 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ 2ΤΜ ΠΟΤΛΙΟΝ μεγαλντέραν, εί; ά—λύτους άρι- %ιοΰς, μη«οσιν ποιροτσιάζΓΐ ή 11*= - λοπόννησος, κατά 113 χιλιάδας ά- μείωσιν λ(ΐς τάς .τεοκ,χάς, τής χοχ,ας, πα- ροι·<τιαζει ή νηβιοτΜίή Ελλάς. ΙΙράγματι, έναντι .-τληθι«ι«,ϋ τω'ν νπίσων τοίι Αίγαίον καί τοΰ Ίονί- οι, καθώς και τής Κρήτης ι.24θ χιλιάδων τό 1961, τό 197ΐ'πενιω- Οίββη Ης 1.055 χιλιάδας μόνον. Ειδικώς τόν νήθΓθν τού Αίγβίο.» άπό 529 χιλιάδας ν '>θη είς 477 κα
χιλιάδας. "Ητοι
μείοχΜς
λιάδα,ς.
Ά^άλογος .', κίνησις τοϋ πληβν-
σαοί καί των 'ϊονίων πού άπό 229
χιλιάδας τό 1951 -βιωοίσβη Ης
213 τό 1961 &ιά ^ {,-χ^ή
εις 185 τό Ϊ971. Σ-ΤΛβς, μη«σις
καί εδό έντός 20 έτόν κατά 40
χιλιάδας. Τής μργαλονήβον Κρή¬
της, έξ άλλον, Λ πληθνσμός, ό ο¬
ποίος μεταξύ 1951 καί 19«1 τΐχεν
τόμων, έναντι
ς κατά 33
χιλιάδας την άμέοιος Λροηγοΐ'μέ-
ν ην δεκαετίαν, περιορισθή; τελι-
>ί«ος είς 984 χιλιάδας.
Έκεϊνο πάντως, ποΰ πρέπει νά
ύπογραμμισθή είναι δτι ή μίίοκιις
τού πληθνσμοΰ των βορειον μεθο-
ριακων περιοχόν, ήτοι Μακεδονι-
ας, Ή.τείρου καί θ?άτης, πον υ¬
πελογίζετο βάστι της μηαν«Π(υτι
κης κινήβτως μεγάλ.η, ήτο
»ός μικρά. Πράγματι, ό μέν πλη-
θ τής Μακρδοτίας εμειώθη
μόνον κατά 13 χιλιάδας, τή; βνά-
κης κατά 27 κα. τής Ήπείρβυ —
έδό βεβαίως ή μϊίωβις είνπι ση¬
μαντική— κατά 43 χιλιάδας-
π.Ί
κητά 21 χιλιά&α;, έαε1())
βη έπίσης κατά 27 χιλιάδας έντός
τής τελευταίας δΐκαβτκΐς.
Άπό τάς άλλας ."τεοιοχάς ττ^ν
ΓΪΛ—ι ιτι<νο.ττικχ&ς αί ση- ι δια—στίι'χιεις, .τού άπό όηα στοιχϊϊη άνί- μέχρι στιγμής έπιβή |*ιος. Δκχπτστώσεις, αί οποίαι 6ε- τ>αίω-ς δΐν μπορσθν νά χαραχτη-
ρισθοΰν ώς Ρτνοίωνοι διά τό μέ>·-
λον τοΰ τόαου. Άλλά διά νά δλο-
ή Γττών θά .τρέΛει νά ά-
πληρέστϊοα στοιχίίο ά¬
πό τα όποϊα νά —^νάγωνται .ιλήν
των μβταβΌλων Η; ~ΰς γενοίοτ';
ρνθμούς, καθώς καί την χωβοτο-
Ι«ήν Τίατανομήν τού πλ.ηθτσμοί
>αί αί έ-ξελίξεις ποϋ ?λα6ον χά-
οαν άπό πλενρας τ-σωτερικής διαθ-
θρο>οεως, καί, πρό παντός, είς °·
τι άφ«ρά τήν .-τνραμίδα τόν η/α'/·-
όν.

κ ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ
//ι
ΙΗΣΟΥΣ
Π
ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ κ ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Τόν αγαπητόν φίλον κ. Μελήν τιΜ, όιαμέτρημα άξίας. «Ο κ. Με-
λίδ δέ χρειάζε-ται κανεις λής Νικολαΐδης ομυις ϋπερφαλαγ-
Μά θί ί ίζ ό
δέν
ής ης μς ϋπερφαλαγ
νό παρουσιάση. Μακρά θητεία είς γίζει τόν κίνδυνον. ΕΙχε την εύ-
τττν Γραμματολογίαν καί είς την τυχή Ιμπνευσιν νά σταθή είς τόν
βνγγραφΐκήν επιτυχίαν, μέ 2ργα άγνωστον εκείνον Μαθητήν καί
«ιροηότνπα είς ίδέας καί ϋποδει νά τόν κάμη όδηγόν άς την έ.ξαί-
γματικά εί; ΰφος, εχει άντβάσει οίαν άπομνημονευματογραφίαν.
[ό δνομα — καί τό κράτει σταθε "Ετσι άνέ·κνψε εργο μοναδικό καί
οώς - «? πρώτον επίπεδον. Εί- καί. Θαυμαστό, ίργον προχτότυπο
νοι, πλέον, τό πλούσιον κεφάλαι- καί σπουδαίον, .τού είναι κάτι πο-
ον καί δ 6αρϋς τντλος. Εΐν«ι το /{ι περισσότερον άπό λογοτέχνη-
ενρύτατον ενεργητικόν, μέ τον μα. Είναι σύγγοαμμα ύψηλού κύ
ί>υναμι«μΟΛ· των συλλήψεων καί ρους, σε ψόρμα λογοτεχνήματος.
φ θελκτικην παρουσίαοίν των, Καί ημπορεί νά &εωρήται προε-
στιλλήψεων μέ τάς οποίας, συνή- ξωφλημένη ή όικαύοσις άπό τόν
8ως χαράσσεται δοόμος καϊ πά- ' χρόνον.
ηέχονται δυνατοτητες προσανατο- | Φυσικά, ό «'Τηβοΰς» τού άγα-
μίσα εί; μίαν εποχήν και πητοϋ φίλον ματικάς
"ζ, την χαραχθείσαν υπό των μενά τιον δυναμικότητας, δυναμένας νά
λο>ν σνμπατ^αοτών των καί παρά συντελέσουν είς την εξασφάλισιν
τάς επελθούσας έν τώ μεταξύ άλ- τής ασφαλείας τοιν είς τήν Άνα-
λαγάς, τόσον είς τήν σφαίραν τής τολική ν ζωην τής Μεσόγειον, αί
εσωτερικήμ πολιτικάς, δσον καί δύο Χώραι Κκριναν συμφέρουσαν
είς τα έξωτερικά ζητήματα, πιστοΐ τήν συμμετοχήν τυγν είς Περιφε-
είς τό Πνεϋμα τής Συνεννοήσε- ρειακόν Άμυντικόν "Οργανισμόν,
ς, ώς καί είς την ιστορικήν της προβλεπόμενον υπό των άρθρων
ημασίαν, ένηρμόνισαν τάς ένερ- 51 καί 52 τοΰ Χάοτου των Ήνω-
εΐας των πρός τα δψιστα συμφέ- μένων Εθνών, μετέχονσαι οΰτω,
οντα των δύο γειτονικών Χω- άπό τοΰ Ιτους 1952, τής Συμμα-
ιών· | χίας τοΰ Βορείου Ατλαντικόν Συμ
ΙΙράγματι, τόσον έν Τουρκία δ- | φνου, τοΰ όποίου είναι πιστά μέ
όν καί έν Ελλάδι, χώρα* αίτινες λη καί θειοοούμίναι έν τή Ιδιότητί
πολαμβάνουν ι άς ελευθερίας τού των ταύτη, άκλόνητοι προμαχώνες
ημοκρατικοϋ πολιτευματος, αί Κυ ' τοΰ ΈλΕυΘέρον Κόσμον είς τόν
ιερντκΐεις αυτών δύνανται νά άλ- Μεσογειακόν τομέα.
.άζουν συχνά, ή βάσις ομως τίνς Τέλος νέον στοιχείον, ούχι μι-
ραπαιει κατω <υτο τον καταιονντ- οιιόν τής λ.άμψεως, ποΰ διαχέεται άκοιίκϋς άπό τα ίδικά τοτ> μεγα-
λειώδη έπιτεύγματα. Καί είς αϋ
την την στιγμήν, πού ασφαλώς,
έμπεριέχονσα τήν αντίστασιν μετα
ξύ άθλήματος καί ήθτ/ής άξιοποι
ήσεώς τού, ό ·/. Μελή; Νικολ,ηι
6ης, ώς πνευματικάς άνθρω.τος,
λντοωτικήν την προσφο-
ράν τού, προσφοράν σαφηνείας
κοϊ μέτρον, άπό. τό οποίον τόσην
Εχει ανάγκην ή σύγχρονος ζο>ή.
Τέτοια βαρυσήμαντη προσφοοά
είναι χαί τό νέο τού 6ι6λίο «Ί-
ηοοΰς, όπως τόν εΐδε ?νας άγν<ο (Τίος μαθητης τού». Ό συγγρα- φίύς είς την εισαγωγικόν τού ε¬ ξήγησιν πληροφορεί: «Άπό πολλά χ εΐχα τόν πόθο νά γράιψω γιά ι όν Ίησοϋ. Καί .-τολλές φο- ρές ,τροσεΐοχήθηκα νά μέ 6οηθή<τη νά Τόν πληοιάσιο, ν' Λ-κούσιο και νά νιώσιο ως τό (>άθος την &εία
ίκδασχαλία Τον, νά Τόν άκολονθή
(ιω στήν αγια πορεία Τού, γιά
νά μΛορέσω νά δώσω, &ς είναι
/.αί θαμ,τή, άλλά γνήσια καί οΰ-
σιαβτική, τήν σκιαγραφία τής ζω
ής Τού καί τοΰ εργου Τού. "Ο-
μως μαζί μέ τόν πόθο είχα κα'ι
φό6ο. "Οσο κι' αν τό ήθελε ή ψΐ'-
χή μου, θά μποροΰσα τάχα νά
χατα,τιαστώ μ' ένα τέτοιο μεγά-
)λ κα'ι ύψηλό Οέμα, χωρίς νά τό
ΒατΚττατη, .τραγματικά, ή συνεί
δηβις ευθυνής τοϋ σνγγραφέως·
Καί έ-τειδή είναι ό Μελής Νικο
ωίδης καί άν δέν τό εγραφε, πά¬
λιν θά νοιώθαμε τό φόόο τού.
"Οντως πελ.ώριο τό θέμα. Καί,
ΦΐΌΐκά, ή πραγμάτευβίς τού θά
ημπορούμε νά Λ.·τοτελέ<τη ίργον ό λοκλήροτι ζωής. Είναι άπό έκεϊ- μελέτης, έρμηνευτικήν δύναμιν ά καί σπανίαν ίκανότητα ά- ποδόσειος είς ίλευθέραν μορφήν, ή όποία εχει απόλυτον σννέπειαν καί δέν άπομακρύνεται καθόλου ά- πό την Εύαγγελικήν αρτιότητα. Καί αύτό είναι ία«σχέρεια, ποϋ θά έ·6άραινεν ϊσοίς οίονδ-ήποτε άλλον, δχι δμοις καί τόν κ. Νικολαίδην. Διότι βοηθός καί σνμπαραστάτης τού έν προκειμένω δχι μόνον ή σο- φία καί ή άποθησαυρισμένη .ιεϊρα άλλά καί ή φιλασοφική δυναμικό- της τον καί αχλοσοφική δι»ναμτκό- της τού καί ή άναπλαστική δύνα¬ μις τοϋ ταλάντου τοι·, ποϋ παρου- σιάζει τα «τεριστατικά νά ζωντανεύ ο<ν μέ ,-ταλλόμενες είκόνες γεμά- τες δράσιν και ϊτειβηκότητα. "Ε- τσι ή θΐώρησις άπό τάς δνδασκσ- λίας τοϋ Ίησοϋ μέχρι των Πα¬ θών, της Άναστάσ-εως καί τής Ά- ναλήνεώς τοιι προσλαμβάνει εντε¬ λώς ξεχωριστό θέλγητρο. Καί χά¬ ρις άς τήν κλαβσικήν άπλότητα, είς τήν συναρπαστικήν γλαφυρό- τητα, είς τήν παλμώδη Ιξαρσιν, Ιχει κανεις τήν εντύπωσιν, ότι ά- κούει μοτ>σικήν. Ό λόγος καλϊί
μέ την άρμονίαν τοΰ ΰφοΐ'ς καϊ γί-
νεται ό ίδιος πράξις, πού δίνει μέ
συναρπαστικήν ινάργειαν όλον τό
μεγαλείον τής Διδασκαλίας, τής
θυσίας καί τής Άναστάσεο^ς τού
'Ιηβοΰ.
θά ήθελα νά συγχαρώ μέ όλην
τήν ψι·χήν μου τόν αγαπημένον
ςρ<ίλον κ. Νικολαίδην. Μέ τα νέο αΰτό 6ι6λίο τού, πού έρχεται κή σννέχειαα δλλων προηγοιιμένων τον, προσφέρει πνει>ματικήν και
αίσθηΓτικήν ικανοποίησιν άπό τίς
λ.ίγες, πού ήμ.-ΐθ9εϊ κανεις νά δοκι¬
μάση. Ή γνώσις καί ή τέχνη ήνα«
μένες καί σΐ'μπράιττον>σες δι' εργο,
νες πού λυγίζονν. Καί τήν κάμ- ποϋ σημειώνει σταθμόν, ώς γνή-
ψιν σ&ν τελικήν εΐίβασιν τήν |-
χο»ν υποστή, πάνω στό Εδιο ή αί
άνάλογο Θέμα, πολλο'ι ξένοι σι·γ-
γθ«φεϊς, οί ό.-ΐοϊοι ώστόσο διέθε
σιον καί μεγάλο πνευματικόν έπ<- τευγμα. ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ Β Ι Β Λ Ι_Ο_Κ_Ρ Ι Σ Ι Α Τού Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ "ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ,, (ΛΟΓΟΣ, ΤΕΧΝΗ, ΔΡΑΣΗ) μί Εκδότριαν - Διευθύντριαν κ. ΙΣΑΒΕΛΛΑΝ ΜΑΑΟΒΡΟΥΒΑ Ή Μικρασιάτισσα λογοτέχνις κ. Ίσαδέλλα Μαλόόρουβα, τό γένος Σ«ιαρίδη, εΐχε τήν επιτύχη εμ- .τνευση νά αναλάβη τήν κατάρτι- ση χαί εκδοση, κάθε |τος, ενός λάμπρου τόμου ιιέ τόν τίτλο «ΜΙ¬ ΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ», μίαν Ίίονική Γοαμματολογία καί Δράση, ϋ,πον .ταρελαύνοΐ'ν οί Μικρασιάτες λαο- Υίάφοι μέ θέματα επί τούτον γραμ αένα καί άνέκδοτα, άλλά καί σχε- τικά μέ τήν ίστορία καί λαογρα- ϊ*α των άλησμονήτων Μικρασια- ΐ«ών πατρίδων μας. Έτσι, λ.οι.-τόν, εφέτος, άρχισε μέ τήν χατάρτιση καί εκδοση. τοϋ Α' Τόμου 1970—1971, μέ 225 σελί- ί»ες, άναλαβοϋσα ή ϊδια την τακτο- •Ίθίηοτι, έμ<τάνιση καί σελιδοποίη- "I των περιλναμ6ανομένων θεμά- των, καθώς καί την σύνθεση τοΰ ίξώφνλλου, τοΰ όποίου τή φιλοτέ- Χνηση άνέλαδε ί κ. Δημ. Ι. Άρχι- Τίνης. Τόν τόμο προλογίζει ή ιδία κοί -ιαρεμβάλλει την εξής φράση: «ΕΙχόνα ύψηλής προσφοράς τοϋ ■ιανΌΐώνιου Μικρασιατικοϋ ,πνεύ- ματος έπιθνμώ νά είναι, ή ποώτιι αυτή Ικδοση των «ΜΙΚΡΑ- Φοόντισε δέ νά τόν πλουτίση μέ ^«ν ,τρωτότυπο καί άξιοθαύμ«στο τνόπο καί νά συμπεοιλάοη βιογοα- ϊίϊ;, πίζογραφήματα καί ποιήμα- Ια διακρινομένοιν Μικρασιατών λο όν, καθώς καί έπιστολές προσωπικοτήτοον, δπως τοΰ Βενιζέλου καί τοΰ Έ- Χρυσοστόμον Σμύρ- ν1>· δλα αττά, βεβαία, άνέκδοτα.
"οί όλον αυτόν τόν δγκο νά τόν
^βνβίση στά διάκενα των σελίδΐον
^ &?.εκτές έπιγραμματικές
0Ει;> παρμένες (Ιπό γνωστά πεζο-
καί ποιήματα διακοινο
έπίσης Μικρασιατών λογο-
• Καί άκομα, νά μάς πα-
1 άρκετες ένδιαφέρουσες
(χ.λισέ) Ααί στό τέλος τοΰ
νά μάς παρουσιάση ρναν κα
> μέ σύντοιιο βιογραφικό ση
Μικρασιατών, πού διέπρ?-
χαί διαπρεΛουν. "Ενα μνημει-
> £θγο, γύριι) άπό τή μνι>μη
'ομον
Γθίδο>ν
Μικρασιατικών πά
τή δοάση των άντάξι-
Τα
"οιδιών το>>ς.
α Υραπτά βίματα, .τεζογραφή-
Χαί ποιήματα, ποΰ προσπά-
νά συγκεντρώση, είναι 48
ών λογογράψων. Κάθε θέ-
^α ΤΡθλογίζεται και άπό βιογραφι-
"ΉΐϊιΐΗμα, μί> φωτογραφία τοϋ
?7 λοΥογράφον. Είναι δέ αύτοι
^^ .
Κ., Άντωνιάδης
Ά(ίχιγένΐ|- Δ., Βαλσααάκης
«ατίδον Ο., Βενέζης Η., Λα-
15 Ε., Δεληγιάννης - Ανάστα
σιά'όης Γ., Λούκας Κ., Ζιτσαία Χ.
Ζόγλερ Άνθούλα, θαλασσινόι
θ., θεοδωρίδης θ., Καοδασιάδη·
Α., Καραϊσκάκη Σ., Καραράς Ν.
Καρύλλος Α·, Κονκουναράς Β.,
Λαξανάς Β., Λάσκαρις Μ., Λιανί-
δης Σ., Λνχναρά Ε., Μαλόορου-
6α Ι., Μαρσέλλος Μ., Μίλλερ Α.,
Πανάγος Μ., Πανταζής Γ., ΙΙανω
φοροαΐούλου - Σιγάλα Α., Πόλ
Πάπ., Ροΐΐμης Γ., Στεργίου "Αρ
ΜΙΚΡΑΟΙΑΤΙΚΑ
ΛΟΓΟΟ
Τ€~ΧΝΗ
&ΡΑ0Η
ιξωτερικής πολιτι-κής των Λάρα- κροτέρας σημασίας, προστίθεται
μένει ή αυτή καί άκολουθεί πά·ν-
τοτε την οδόν τής φρονήσεως.
Χάρις δέ είς τήν στερεότητα των
φιλικών δεσμών, οίτινες συνδέονν
τάς δΰο χώρας καί είς την ςχλι-
ίήν τίον συνερ-Λϊσίαν, αυται απέ¬
βησαν συγχρόντυ; παράγοντες στα
ίερότητος καί είς πολλά ζητήμα-
α, εύροχ-ταϊκοϋ η πανκοσμιίου έν-
•ιαφέροντος. Ή σι>μμετοχή των
Χο>ρών μας είς κοινάς προσπαθεί
άς διά τήν δημιουργίαν καλύτερον
Κόσμον, ίτνχεν εΐλικρινοΰς {-οδο
χής Καί υπό την Ιδιότητά τοιν αύ
την. Χωρίαν άπολανον«σα>ν πάσης
φιλίας καί εύγενοΰς έκτιμή<Τ€(ι>ς,
κ.ατέχονν θέσιν είς τό Συμβούλιον
τής Εύρώπης καί είς τα διάςρορα
•π' αυτού δημιουργηθένΐα "Οργα-
Ίδρυτικά μέλη των Ήνωμένονν
Εθνών, αί δύο Χώοαι, είναι έκ
βαθέον άφοσιωμέναι είς τάς αρ¬
χάς τοϋ Χάρτου των *Ηνωμενων
είς δσα άπηρίθμησα άνωτέρο),
συμμετοχή τοιν, ώς Συνδεόμενον
Μελων τής Κοινής Άγοράς, ώ-
ραίου άνθους, τού όποίου ό σπό-
ρος έρρίφθη διαοκοΰντος τοΰ Δευ
τέρου Παγκοο'μίου Πολέμου, κα-
θαεσιώθη δέ τούτο διά δημιουργί-
"Οπως καί
Διακεκριμένον Πόντιοι έπιστήμονες πού φεύγουν:
ΚΟΝΣΤλΝΤΙΝΟΣ ΠΑΗΤΕΑΗ ΑΑΜΠΡΙΑΝΙαΗΣ
ΙΑΤΡΟΣ
ΊΙ μεγάλη προσφυγική ΙΙοντια-
κή οίκογένεια τοΰ Παντελή Λαμ-
πριανίδου, υπέστη καί νέον πλ.ή-
γμα«: "Εχασε καί τόν τελευταίον
ϊνα.ιομε<ίναντα "ινδρα της, ήτοι τό εκλεκτόν τέκνον της. τόν Ιατρόν Κων)νόν Λαμπριανίδην, ύ οποίος άπεύίωσε τήν 31 ην Μάρτιον 1971, καί έκηδεΐ·Θη τήν έ.ιοαέΛτιν Ιην άς της Μπενελούξ. διά την Έλλάδα, πέρυσιν, ή Ύονα ■/.ία εγένετο έπίσης άποδεκτή, ώς συνδεόμενον Μέλος, είς τήν Κοι¬ νήν Αγοράν. Άνέφερα ϊως έδώ πώς ή Ελ¬ λάς καί ή Τουρκία, άπομακρυνό μεναι άπατηλών όνείρων, άλλ' έμίρορούμεναι υπό Λνεύματος ρεα λιστικοΰ, ώκοδόμησαν επί Πολιτι κου Πεδίον καί ευρίσκονται σήμε¬ ρον ή μία είς τό πλευρόν τής όλλης, ώς Σΐηιμαχβι καί 'Εταΐ- ροι, διά νά ·6περασπισθοΰν, έν ά- νάνκη, τα εβάφη καί τοϋς Πολιτι- σιιοτ·ς των». 3ΤΝΚΧΙΖΕΤΑΙ Απριλίου έ. ε., ήμέρΛν Πέμπτην καί ώς-αν 3 μ. μ. έ·κ τής οικίας τού, κειμένης επί τής όδού Μακε- δονικής Αμύνης, αριθ. 13, είς τα Νεκροταφεία τής Εύαγγελιστρί- ας. Ή νεκρώσιμος, ΟΓ/ολοι>θία έψάλη
είς τόν ιερόν ναόν τής Άγίας Σο
φίας ύφ* ολοκλήρου τοϋ ίεροΰ κλή
ρου τοΰ ναοΰ καί .ταρέστησαν είς
αύτην .ιολλά μέλη τοϋ πνευματικόν
καί έπιστημονικοϋ κόσμον τής .τό-
λεω; Θεσσαλονίκης καί .-τολλών
σι*γγενών καί φίλων, προσδραμόν
ι ών έ-κ Δράμας καί διαφόρων πον-
τιακών Σο>ματεί(ι)ν. Έπίσης παρέ
στη εί; αύτίτν χίι ή Ευξεινος Λέ-
σχη δ:ά τοΰ πρόεδρον της καί .τολ
λών μελών της, ό δέ Ίατρικός
Σύλ^.ογος Δράμας διά ψηφίσμα-
τός τού άντιπροσο^τεύθη διά τοΰ
έν θεσσαλονίκτι ένκατασταθέντος
άρτι ιατρόν όφθαλμολόγον κ. Δ.
Τσΐια.
'Ε.τικη^είους λόνονς εξεφώνη-
σαν οί κ.κ. Λανρεντίδης, πρώην
6ουλευτής Σερρών, Ν. Τοπαλ.ίδης,
πρόεδρος Συνομοσ.τονδία; Μίλισ-
σοκάαων "Ελλάδος, έξάδελφος τού
μεταστάντος, ό θεόδα>ρος Άδά-
κτυλος δικηγύρος πόλεως Θεσσα¬
λονίκης. Μετά τήν νϊκρώσιμον α¬
κολουθίαν ή νεκοική πομπή κατηυ¬
θύνθη είς τό Νεκροτα<ρ·εϊον τής /ύαγγελιστρίας εν μέσω έκδηλώ- οειον μεγάλης ό'ίύνης των οίκείίον ΚΑ]ΉΙΑΔΟΚΓ_Α ΘΒΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΗΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΘΥ Τοβ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΙΔΒ (Σννέχεια έκ τού προηγούμενον) ΚΕΙΜΕΝΟ Άλλά γάρ ϊλαθον εμαυτόν ϊίς τους έμούς ΰπαχθείς έπαίνους, ό μή παρ' ετέρου τουτο δεξάμενος. Καί θαυμαστόν ουδέν, εί κάνταϋ θ« τής εκείνον φιλίας τι παρα- πέλαυσα, ώσπερ ζώντος είς αρε¬ τήν, οΰτω μεταστάντος είς εΰφη- μίαν. Άλλ' επί τή νύσσαν Ιπα- ναγέσθω ημίν ό λόγος. Τίς δέ ήν ούτοι πολιός τήν σύνεσιν, καί ,τρό τής πολλάς; 'Ε- πειδή τούτω καί Σολομών τό γή ρας όρίξεται. Τίς δέ οΰτως αϊδέ- σιμος ή παλαιοί; ή νέοις, μή δτι τίόν κατά τόν αυτόν ημίν χρό¬ νον, άλλά κα'ι των πλείστοον προ ειληφόντων; Τίς μέν ήτον έδεϊτο λ άγιον διά τόν τρόπον; τίς δέ μάλλον μετέσχε λόγον μετά τρό- που; Ποίον μέν εΐδος παιδεύσε- ο)ς οΰκ επήλθε; μάλλον δέ ποίον ού μεθ' {«ερΰολής μόνον; Οΰτω μέν άπαντα διελθών, ώς των δλ λων ουδέν. Σποι»δη γάρ εΰφυΐα συνέδραμεν, έξ ών επιστήμαι καί τέχναι τό κράτος έχουσιν. "Ηκι- στα μέν τάχους φύσεως διά τό- νον δεόμενος· ήκιστα δέ τόνου διά τάχος· οθτω δ' αμφότερα συλ λαβών καί είς ?ν άγαγών, ώστε άδηλον είναι ποτέρο) τούτονν έ- κείνος θαυμασιώτερος. Τίς μέν ρητορικήν τοσούτον τήν πυρός μέ νος πνέοι>σαν; ύ καί τό ήθος αΰ
τώ μή κατά ρήτορας ήν. Τίς δέ
γρααματικήν, ή γλώσσαν έξελληνί
ζει, καί Ιστορίαν συνάγει, καί μέ-
τροις έπιστατεΐ, καί νομσθετεί
ποιήμασι; Τίς δέ ςριλοσοφίαν τήν
ούτως υψηλήν τε καί άνω 6α.ίνου
σαν, δση τε πρακτική καί θεωρη-
τική, δση τε περί τάς λογικάς
αποδείξει^ καϊ άντιβέσεις Ιχει,
καί τα παλαίσματα, ήν δή Διάλε
κτικήν όνομάζουσι, ώς ράον είναι
τούς λαβυριίνθους διεξελθεΐν, ή
τάς έν.είνονς των λόγων δρκνς
διαφυγεΐν, εί τούτον δεήσειεν; Ά-
στρονομίας δέ καί γεωμετρίας,
καί αριθμόν άναλογίας τοσούτον
λαβών, όσον μή κλονεΐσθαι τοίς
περί ταυτα κομψοίς, τό περιττόν
διένττνοεν, ώς άχρηστον τοίς εύ-
σε·6εϊν έθέλονσιν...
(Συνεχίζεται)
Τέ διβμ&ντι της Μ. Άσί«ς
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΑΗ Π»λιτικβτ) Στ'νταξιβύχον
ιεμις, Σολομωνίδης Χρ·, Σπεράν
τσα Δίκη, ΣπυοογλΛν Μ., Ταρ-
σούλη Α., Τουτοτ'ντζάκης Νικ.,
Τσάτσουλας Σ., Τσιτσόπουλος Ε.,
Φλώρος Π., Χαλδέζος Π., Χαρα-
ποΰλου Κ., Χρυσάνθης Κ. καί Χρι·
σοχόου Ι.
'Υπάρχονν, ίίέίίαια, καί τόσοι
θλλοι έκλεκτοί Μικρασιάτες λογο-
γράηοι, πού μποροΰσαν νά σνμπε-
ριληφθοϋν, άλλά ευχόμεθα νά πα-
ρρλάσοτ'ν καί αύτο[ στόν έπόμενο
τόιιο 1971—1072.
Έαπνεομένη άπό έθνικά καί πά
(Σννέχεια έκ τού προηγούμενον)
Καί έφ' όσον αναφέρομεν π?ρί
τοΰ διοικητικόν συμβουλίου τής
Παμδουρλιαντική; 'Ενώσίως, που
ανεδείχθη κατά τάς γενομένας άρ-
χαιρεσίας τής 10.1.1965, δέν θειυ-
ρούμεν άσκοπον νά σημειώσωμεν
είς τό παρόν μας σημείωμα, πό¬
σον σημαντική τυγχάνει ή ύπαρξις
μιας ΌργαΛΐίΗΐεως το>ν Βουλρών
ό'πΐ'ΐς ίκείνη ή ί-.ιοία έλειτονργει
κατά τό ετος 1954—53 καί, πού
τα διοικ. συμβούλιον τοΰ ϊτους έ-
κείνου μέ πρωτοβουλίαν των τότε
ιιελών, έτελεσε μίαν εορτήν άνα-
μνηστικήν των ώραίων έορτών
τής χαμένης Πατρίδος μας, τήν ό-
,τοίαν έδημοσίενσεν ή έββομαδιαία
ε~Γ}μερίς «θάρρος», ποΰ έξέδιδεν
ύ έξαίρετος έκ Βουρλών επιστή¬
μων καί λόγιος κ. Ιωάννης Δια-
μαντάκης. Είς τό ύπ' άριθμό-ν 389
—390 φύλλον, υπό ήμερομηνίαν
1.5.1955.
Χάριν των αναγνωστών μας
σταχνολογοΰμεν κ.ατωτέροι, χάριν
έκείνο-ιν πού δέν είχον παρακολον-
θήσει τήν ωραίαν αυτήν ίορτήν,
μερικάς.
Είς τήν αίθουσαν τοϋ 'Ελληνο-
αμερτκανικοΰ 'Είΐιμορφωτικοΰ Ίν-
στιτοντου ελαθϊ χώραν, είς ήν
προσήλθεν ό νφν.τονργός Προνοί¬
ας κ. Γιαβάσογλου, οί Αλλοτε {ι-
κ. Ίοσωνίδης καϊ Πο¬
τοιωτικά οίσθηματα, η εκδοτοια - ., - „ ,
. η- - **τν πά ΧΊ * τι '-ίτης —δνθρωποι γραμματων— ί-
όιευθΰντρια το>ν «ΜΙΚΡΑ1ΙΑ11 '* * '_« —·
ΚΩΝ> κ. Ίσαόέ/.λίΐ Μαλό6μον(κι,
άνάμεσα στά άτομικά της γραπτά,
ποΰ μάς παρουσιάζει, άναγράφει
καί την εξής έ.τιγραμματική φρά¬
ση: «Μοναδική αου έπιθνμία είναι,
ν ά γίνουν τα «ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤ1-
ΚΑν τό πνεΐκμιΐτικό μνημείο τοΰ
Ελληνισμόν τής Μικράς Άσίας,
κοιτίδας τοΰ Νεοελληνικοΰ λόγον,
καί μιά νίυνταν»Ί θΰμηση άπύ τίς
πατρίδες, πού πάντα νοσταλγικά
γαλουχεϊ τήν ψναή μας».
Ό μνημειώδης αϋτός τόμος εΐχβ
μεγάλην άπήχηση, μολονότι ή έκ-
δότρια - διευθύντρια κ. Ίσαόέλλα
Μαλόδροι^α δέν εχει στείλει άντί-
τιντα παρά μάνο στοϋς στ'νεργ«-
σθτντες λογογράφονς, πού καί έ¬
σπευσαν νά την συγχαροΰν γιά τήν
άξιοθαύμαστη σι·ναρμολόγηση τοΰ
τύίΤου γραπτοΰ ΰλ.ικοϋ.
Δρ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕ,ΝΗΣ
.•τιστήμονες Βουρλιώτες, οί έν ζωή
καθηγηταί καί ιη διδάσκαλοι, οί¬
τινες έδίδαξαν ίίς τα Βουρλά τής
Μικράς Άσίας, -τρός τούς ό.τοίους
άπίν'εμήθησιιν άναμνηστικά διπλώ
ματα καί σχεδόν δλοι οί κατοικοϋν
τες Βουρλιώτες είς τάς Αθήνας,
Πειραια καί τοϋς πέριξ Συνοικι-
σμονς, πού σήμερον είναι πόλεις
(ϊνθοϋσαι, δ.ιως είναι ή Νέα Σμύρ¬
νη, ή Νίκαια, ή Νέα Ίωνία, ή Και
σαριανή, 6 Βύοιον, ό 'Τμηττός,
τό ΙΙολύγΐυνον, τό Περιστέρι, ή
Πειραϊκή Χερσόνησος, ή 'Ερυ-
6ΰαία, ή Φιλοθέη, ή Άμφ-ιάλη, ή
Δάφνη, ό Τανρος (Σφαγϊϊα), τό
Χαϊδάρι, κοσμούμεναι μέ μεγα?Λ-
πρεπή οίκοόομήματα, μέ κήπονς,
μέ άλση, μέ κινηματογράφους, μέ
μεγαλοπρεπή σχολεϊα, μέ πνευμα
τικά ιδούμαι", ϋέ τραπεζιτικά κα
ταστήματα καί μέ ετέρα ίδιωτικά
καταστήματα γενικόν εμπόριον και
μέ έργοστάσια ύφαντουργίας, ταπη
τοτ>ργίας, κλινικάς καί φαρμακεΐα
εφάμιλλα των Αθηνών καί τού
Πειραιώς.
κλινικάς καί φαρμακεϊα εφάμιλλα
των Αθηνών καί τοϋ Πειραιώς.
Είς την ωραίαν αυτήν εορτήν
έλεγεν ό κ. Χρύσης ότι ή έορτή
αυτή δίδεται πρός τιμήν έκείνονν
οί ό.τοϊοι εδίδαξεν στήν άγαπημέ-
ντγν μας Πατρίδα, τα Βουρλ.ά, γα-
λ^ουχήσαντες μέ τα νάματα τής
θρησκείας καί τής Πατρίδος τάς
οικογενείας καί γενεάς γενεών
Βουρλιωτών.
Αποτελεί δέ διά μέν τούς ζών-
τας ένΛαιδευτικούς εκδήλωσιν ά-
γάπης καί σεβασμοΰ, διά δέ τοϋς
θανόντας μνημόσυνον καί έκδήλο>
σιν τής οφειλομένης πρός αύτονς
αίο>νίας ευγνωμοσύνην.
"Ελεγεν έπίσης, δτι οί Βονρλιώ
τες φάνιγχαν παντοΰ καί πάντοτε
άντάξιοι των προγόνων τονς. "Ο-
ταν ξεπρόβαλε σάν φο>τεινό μετεΌ)
ρο γιά νά κατα'·γάση τόν ελληνι¬
κόν όρίζοντα ό ΐκλεκτός των έκ-
λεκτών, ό έκλεκτός τού θεού, ό
αναμενόμενος Μεσσίας, ό έθναγέρ
της, ό έλενθεροιτής, ό όματιστής
ό γίγας μέσα είς τοΰς γίγαντας,
ο μεγάλος μέσα είς τοϋς μεγά-
?Λυς, Ελευθέριος Βενιζέλος καί έ-
σάλπισε προσκλητήριον διά τήν έκ
πλήροΜΤιν των πεπρωμένα>ν τής φυ
λής, χιλιάδες Βονρλιώτες έγκατέ-
λειψαν τήν ίδιαίτερη πατρίδα τους,
τα Βουρλά, κα', έτρεξαν γύρω τού
καί σΐ'σπειρώθησαν μαζί τού καί
τόν ηκολούθησαν είς τόν μεγαλειώ
οη δρόμον τού. Καί χιλιάδες Βουρ
λιώτες δφησαν :ά ίερά τους κόκ-
καλα είς τα πεδία των μαχών, πο-
λεμώντας διά την μητέΊρα Έλ)Α-
8α. Νά ποιό υπήρξε τό έθνικό, το
τεράστιον υπέροχον ?ργον των δι-
δασκάλων.
Οί διδάσκαλοι εφάνησαν άντά¬
ξιοι τής αποστολάς των καί έγιναν
δξιοι τιμής.
Τελειώνοντας, καί άφοΰ είπον
πολλά άκόμη, ίτελείο>σαν μέ την
άδούλίοτην Κύπρον, ποΰ θά γίνη,
όπο>σδήποτε, έλληνική, δώσας τόν
λόγον είς τόν κ. Κ. Βαμ6ακάν, κύ
ί>ιον όμιλητήν τχί. εορτής.
(Χυνεχίζεται)
Λαμπριανίδου, Βουλευτού Δρά¬
μας καί υπουργόν Σ τρατιωτικών
επί Κυβίρνήσεως Παπανδρέου μέ
τήν άΛελευθέρθ)σίν μας κατά τό
1945 — 46 καί έν συνεχεία, υ¬
πουργόν 'Εμπορικής Ναυτιλίας έ
πί Κυβερνήσεως Παπάγου κατά
τό 1952 ?τος.
'Τχήρξεν &ριστος έπιστήιμο)ν
καϊ εύγενής τήν ψυχήν καί τήν
καρδίαν. Μοναδικός δέ σκοπός
τού ήτο ή εξυπηρέτησις των συν-
σνθρώποιν τού καί ή συμπαράστα
σίς τού είς κάθε ανάγκην αυτών.
Ιδιαιτέραν δέ αδυναμίαν καί χα-
ρακτηριστικήν αγάπην καί άφοσί
ώσιν είχεν πρός τοΰς πατριώτας
τού Ποντίους καί δι' αύτό άπέ-
κτηοεν τήν αγάπην καί άφοσίίο-
σιν δλων των Ποντίοιν καί μή
καί έθεο>ρείτο παρ" αυτών ώς ενα
Σύμβολον άγάπης, έκτιμή.σεο>ς, ά
(ροσιώσεως καί ,τροστασίας.
Μετά τόν θάνατον τού άδελ-
τού Λάμπρου κατ' άπαίτη-
σιν τοΰ Κόμματος ύ."τέιβαλεν ΰπο-
■ψηφιάτητα βουλ^υτοϋ κατά τάς ά
ναπληρο>ματικάς εκλογάς καί έξε
λέγη Λαμψητρεί βουλευτής το?
Κόμματος (Συναγερμοΰ). Έπί¬
σης εξελέγη βοΐ'λεντής πάλιν είς
μίαν άλλην βουλευτικήν περίοοον.
Ώς Βουλευτής .ιροσέΐΓ·ερεν πολ¬
λάς υπηρεσίας είς τόν Νομόν Δρά
αας καί γενικώς είς τό εΌνος, διό
τι ύπεραγάπα την πατρί·δο; τού.
Εξετέλεσε τό καθήκον τού πλή-
ρως πρός τήν ηατρίδα τοτ·, την
οικογένειαν τού καί τοϋς οίκεί-
ους τού. Ένΐίμφεύθη την κ. "Ελ
λην Χ'Βασιλείου, Θυγατέρα άρ-
χοντικής καί πατριαρχικής οικο¬
γενείας τής πόλεως Δοξάτου καί
έκ τοϋ γάιιου τοι δι·στυχώς δέν
ά,τέκτησεν τέκνα.
τού, των σνγγενων καί των απει-
ραριθμ<ον ςρίλίον τού καί συμπα- ' τον έκ τής πόλεοις θεσσ« λονίκης, τής π?ριφ<ερείας αυτής καί έκ τής πόλεως Δράμας καί τοΰ Νομοϋ. Ό θάνατός τού επήλθεν έκ συγ ν.ο."τής /ίαοδίας συμβάσης έντός τής αιθούσης Μ ικεδονικών Σπον- δών κατά μίαν διάλεξιν δοθείσαν εκ μρρους ενός Τούρκοι» λογίου, την οποίαν .ταρ ηκολούθει. Γύνος τής άο/οντικής κ«ί πα- τριαρχικής υίκογΓνείας τοΰ μεγα- Παντολή Λαμπριανίδου, ίκ Τραπεζοΰντος τοΰ Πόντου, μέ ί λληνοχριστιανικϊιν ανατροφήν και Κατά τό 1967 ετος παρητήθη τοΰ έπαγγέλματός τού καί συντα ξιο·δοτηθείς μηοίκησεν έκ Δράμας καί ήλθεν καί εγκατεστάθη έΛ' τή πόλει τής θεσσαλονίκης, δπον ί- ξη μετά τής οικογενείας τού μέ¬ χρι τοΰ θανατον τον. Είς τήν κηδείαν τού κατέφθα- σαν αυθημερόν έξ Αθηνών ή ννμφη τού κ. Ειρήνη Λαμπριανί δόν σΰξυγος τοΰ μακαρίτου Λάμ¬ πρου Λαμπριανίδου, ή άδϊλφή τού Έρριέτα Παπαδοπούλον, σύ- ξνιγος τοϋ αειμνήστου ίατρού μι- κροβιολόγου Χαραλάμπους Παπα- δοπούλου, ό ανεψιός τοι κ. Νι¬ κόλαος Άργυρόπουλος άρχιτέκτων διαπαιδαγώγησιν καί μέ καταγιυ- μηχανικός καί αί άνεψιαί τού και γήν έκ τής ξα/ίουσμενης κ«ί ήριοϊ αλλοι σΐ'γγενεΐς καΐ φίλοι. Έκ κης κωμοπόλεως Σάντας, τής δποί Δράιιας καί τής .τεριφερείας αύ- ας ό θρΰλος κατέστη πίστις των τής κατέφθασαν πολλά Λεωφο- Ποντίοιν τής περιφερείας καί μέ ρεϊα καί πολλά αΰτοκΐνητα ίδιω- τά άνδραγαθήματα καί τοΰζ ήροη' τικής χρήσεως οί όποϊοι ,ιαρέστη- σμούς των άνταοτικών σο)μάΤίον, σαν είς την κηδείαν τού. των οποίων ήγείτο ό καπετάν Εί»- 1 Κατέθεσαν στεφάνους οί οίκεί- κλείδης, τό πρ(·>το.ταλλήκαρο και οί τού, οί συγγενεϊς καί άπειρά-
Λξιο τέκνον τής Σάντας. Πολλ.ά ' ριθμοι φίλοι τον, ώς καί τα διά-
Άπό την Λαογραφίαν των άλησμονήτων Πατρίδων
ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
ΚΑΙ ΑΓ, ΓΕΟΡΓΙΟΥ_Η "ΕΥΡΕΣΙΣ,,
Άπό τό βιβλίον «Ή Πέργαμος»
Λαμπρο - Παρασκευή (ή εθιμο ή κλεψιά ήταν καλά «κα-
τής Ζωοδύχου Πηγής) κάθε χρό
νο στήν Πέργαμο γινόααν πανη-
γύρι στήν έξοχική τοποθεσία τής
Άγίας Παρασκευής. (Γι' αύτό έ
καί τύνομ-Λ αύτό).
Τό παΛ-ηγύρι τουτο προήλθε
άπ' τό πανηγύρι τοΰ Άγίου Γε-
ο>ργίηυ τοΰ βουνοϋ, μ' έ'να περί-
?ργο — κατά -ήν .ταράδοσι — έ
,ΐτεισύδΊο.
Στό πανηγύρι αύτό, τοΰ Άγί¬
ου Ι εοιργίου τοθ βουνοΰ μαζί μ'
δλλα ?θι.μα, ήταν κι' αύτό πού
παραθέτω.
Πολλ-ές οΐκογένειες μαζί έσχη
μάτιζαν τήν παρέα. Κάθε μιά
άπό τίς παρέες αύτές τύ Θεωρού
σε καλό, νά κλέβη τό φαγητό ή
αιά τής άλλης.
Καί οποίος τό κατάφερνε, ε¬
θεωρείτο εύνοημένος άπό την τύ
χη καί δέν χίοροϋσε καί παρεξή-
γησις. 'ΐΐ μόνη έκδίκησις ήταν,
τα άντί,τοινα.
Τό φύλαγμα έπομένως τοΰ φα
γητοϋ, γινόταν μέ μεγάλη προσο
χή καί φροντίδα, γιατί τό θεω-
ροΰσαν ντροπή νά τούς τό κλέ-
ψουν καί επειτα... ποϋ νά γλυτώ
σοι»ν, ά.-ΐό τα πειράγματα.
"Ετοι άπό τίς .ταρέες φυλάγα-
νέ «δάρδιες». Στήν έ»τοχή τοϋ
Καραοσμάνογλου συνέβη μιά πα¬
ς έα. στό πανηγύρι νά κλέψη μιάς
άλλης παρέας, τό άρνί...
Σπουδαΐο βεβαία τό τείραγμα,
άλλά μιά κι' ί-γινε, δέν τό μ(λη-
σαν.
Έσχεδίασαν δμως άντί.-τοινα·
Τήν άλλη βραδυό ενας άπ' την
«παθοϋσα» παρέα, ανέλαβε κι'
ικλεψε — οδτε λίγο ουτε πολΰ —
τό λεχοΰδικο άγοράκι τής ά'λλης
παρέας (γιατί φαίνεται τό πανη
γύρι ήαστοϋσε δυό μέρες μέ ϋ·
-τνο στό ίίπαιθρο-) καί τό άντικα-
τέστησε μ' ενα θηλυκό, τής ίδι-
ας σχεδόν ήλικίας, άλλάζοντας
τα ρουχαλάκια χνγν.
"Οταν ή μητέρα τού άργότερα,
τήν ώροι πού ήταν άπησχολημέ-
νη μέ τήν καθαριότητα τοϋ «μου
Οθϋ» της, εΐδε μ' άπορία τήν άλ
λαγή τοϋ φύλου, άρχισε τα σταυ
ροκο.τήματα, γιατί το θεώρησε...
Οσϋαα!
Τό πράγμα μαθεύτηκε σιγά
σιγά κι' ίγινε διπλό τό πανη-
γΐ'ρι.
Δεν δργησε νά γίνη γνοκττή ή
άλήθεια. Ή μητέρα, γΰρεψε τό
άγοράκι της, μά σύμφωνα μέ τό
ήσαν τα κατορθώματά τοτ·ς καί α
ξια των προγόνοον μας ήτο ή αϋτο
θνσία τους καί ό ήριοϊσμός τους,
έχοντες τήν πίσ:ιν πρός ά ίδανι-
κά τής μεγάλτ;; Πατρίδος, .τολε-
μοϋντες τόν τΰοαννον έ'να πρός ε¬
κατόν.
Τάς γνμναΛΐακάς τοτ' σπουδάς
διήλθτν έν τφ -ΐεριωνύμφ Φροντι-
στηρίω Τραπεζονντος καί μετά τήν
ϊχοντες τήν πίστιν πρός τα ίδανι-
μετέβη είς τήν Ύωζάνην τής Ελ¬
βετίας δι* ανωτέρας σπουδάς. Έ-
κεί έφοίτησε είς τό πανεπιστήμιον
τής πόλεως Λωζάνης καί εξήλθε
μετά έξαετίαν έ?τιστήμο>ν ίατρός,
άπό δ,του καί. Ανεχώρησε καί ή¬
λθεν καί εγκατεστάθη έν Κο>ν-
σταντινοιιπόλει υπηρετήσας ώς έ-
σωτερικός ίατρός τοϋ Προσφυγι-
κου Νοσοκομείοΐ' Δράμας καί ταυ
τοχρόνως είχεν καί έξο>τερικόν ί
διωτικόν ιατρείον δπου εδέχετο
τούς έξο>τερικούς άσθενείς. "Η-
σκησεν τό έπάγγελμά τού εύδοκί
φορα Πον^ιακά Σωματεϊα καί ή
Εΰξεινος Λέσχη θεσ) κης.
Τα ολίγα αύτά άποχαιρετιστή
ρια λόγια σοΰ τα άπευθυνει ό
άγαπητός καί οικογενειακάς σου
φίλος Σάββας Άσλανίδης, είς
ένδειξιν τής μεγάλης άγάπης καί
εκτιμήσεως τού καί έρχεται στόν
"Τψιστον όπως τό χώμα τής Μα
κεδονικής Πρωτρυούσης πού σέ
σκεπάξει νά είναι έλαφρό.
Είς δέ τήν απαρηγόρητον σύ¬
ζυγον σου κ. "Ελλην·, τάς άπαρη
γορήτους αδελφάς σου κ. "Ολ¬
γαν Άργυροπούλου καί Έρριέ-
ταν Παπαδο.-τοΰλου, την νύμφην
σου κ. Ειρήνην Λαμπριανίδου καί
τόν ανεψιάν σου Νΐκον Άργυρό-
-τουλον καί τάς άνεψιάς σου κ.ίΐί
δλους τούς λοιπούς συγγενεϊς σου
είίχομαι θερμά συλληπητήρια κ.αί
μεγάλην υπομονήν καϊ καρτερικό-
τητα καί ό "Τψιστος νά χΐκΐη είς
τήν καρδιά τους βάλσαμον παρη-
γορίας.
μως καί προσέφερεν είς τήν κοι Ι Αίωνία σου ή Μνήμη άξιομα-
νωνίαν τής Λράαας καί είς τούς | κάριστε καί άξέχαστε άγιιπητέ ί
αγρότας τής περιφερείας απείρους
υπηρεσίας. Έξυ.τηοέτησε τόν προσ
φχιγικόν Κόσμον άνιδιοτελώς καί
συνεχώς καΐ μέ τήν ίη·α.·ταοάχττα
σιν τού έ.τί σειράν δεκάδων έτών
άειανήστου άδελφοϋ τού Λάμπρου
ατρέ Κΐινστα καί εΰχομαι ό "Τψι¬
στος νά σέ άναπαύση καί ή ψν-
χή σου νά εύρίθή είς τόν Παρά-
διεσον.
Αθηναι τή 12 Απριλίου 1971
ΣΑΒΒΑΣ ΑΣΛΑΝΙΔΗΣ
μωμένη> δποις ή τοϋ άρνιοϋ.
Ή υπόθεσις ϊφθασε στόν πα-
νίσχυρο Καραοσμάνογλου. Αύ-
τός γιά νά τούς συμβιτ>άση, διέ-
ταξε, ή μέν μιά παρέα νά δώση
πίσω τό άρσενιχ.ό παιδί, ή δ' άλ
λη νά σφάξη τρία άρνιά, γιά
γλέντι.
Τό τραπέζι ϊγινε στήν έξοχή
τής Άγίας Παρασκευής καί Ελα¬
βε παλλαΐκό χαοακτήρα, πού κοά
τησε έκτοτε συνηθεια κάθε χρόνο,
«ύτή τή μερά, τή Λαμπροπαρα-
σκ«υή, νά γιορτάζη ό κόσμος
στήν τοποθεσία τής "Αγιας Πα-
οασκ.ευής.
Χτό πανηγύρι αύτό, θιεσκέδα-
ζαν ξεχωριστά οί παρέες πού θά
επαιρναν μέρος στό πανηγύρι τοΰ
Άγίου Γεώργιον τοΰ βουνοΰ, δ-
πως τδλεγαν. Γιατί ϊτσι Θά μπο¬
ροΰσαν, νά φανοϋν, πόσες Θά ή
σαν οί παρέ-ες καί άπό ποιούς Θά
άπαρτι.ξόταν.
Στήν εύρύχωρη καϊ ήλιόλουστη
πλατεΐα τής Άγίας Παρασκευ-
κής, οί παρέες ΙΌ-τηναν σκηνές
καί διεσκέ'δαζσν άπό τό .-τρωί ώς
ι ό βράδυ.
Τό καυθαυτό δμως γλέντι αρχι
ζε ΰστερα άΛΟ τό μεσημέρι.
Δέν ϋλειπαν καί διάφορα παιχνί
δια, ώς ό «πρώτος ήλιος» ή «τό-
πα μάνα*, τό «μπιστί» ενα άπό
τα ο')ραϊα παιχνίδια κλπ.
Σέ κάθε δέ άπόστασι ϊστηνε
ό χαλβατζής τό «ταμ-ιλά» τού
μέ χαλβάδες διαφόρο>ν είδών κι'
«στραγαλάς» τα «ζεμπίλια> τού
μέ τα ζεστά, ιίιρράτα στραγάλια
πού καί οί δυό εκαναν καλές δου
λειές.
Κόσμυς πολύς καί πιό πολύ γυ
ναικόπαιδα, υστερα άπ' τό μεση-
τεία ΰψώματα
άΐτελ^άμβανε,
μέρι εΛΐανε τα γύρ<ο άπό την πλα ως τή δύση τοΰ ηλίου. Η ΕΤΡΕΣΙΣ (ΤΌΤ ΑΓ. ΓΕ- ΩΡΓΙΟΤ) Στά 1889 έ'νας έργάτης πού λεγόταν Κομνηνός Κοιτνέλης, εΤ- δε μιά νύχτα οτον υπνο τού, τόν αγιο Γεώργιο καί τοΰ εΐπε νά σκά ψη σέ ώρισμένο μέρος τοΰ σπιτι- οϋ τού, γιά νά (Ίρή τό είκόνισμά τού. Τρομαγμένος ό Κουνέλης ση- κώθηκε καί διηγήθηκε στους δι- κούς τού δ,τι «Ίδε καί δ,τι δκου- σε άπό τό στόμα τοΰ άγιου. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΡΑΤΙΚΌΝ ΘΕΑΤΡΟΝ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ 0 ΘΕΙΟΣ Β ΑΝ Ι ΑΣ Στό Μέγαρον τής 'Εταιρεί- ας Μακε-οοντ/ίών Σπουδών, τό Κρατικό θέατρο Βορείου Ελλά¬ δος άνέβασε μέ έξαιρετική φρον τίδα καί έπιμέλεια τήν 1.4.71 τή γνωστή σκηνική δημιουργία ό —θείος Βάνιας- τοϋ μεγάλου Ρώσσου συγγοαφέα Αντώνιον Πανλοβιτς Τσέχωφ. Τό τσεχακρικό αΰτό άριστονρ- γημα τό θεατρογράφησε ό πονεμέ νος καί μοναχικύς δραματονργός σέ ήλικία 37 χρονών. Είναι τό πρώτο άπό τα τρία μεγάλα τον θεατρικά ?ργα πού εγραψε τα τελευτσία χρόνια τής ζωής τον — θείος Βάνιας 1897 — Τρείς Άδελφές 1900 καί Βνσσινόκη- .τος 1903. "Οπως άναφέρουν Σελίδες 1«ό την δραματικήν Ιστορίαν των ΑΙ ΚΥΔΟΜΙΑΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟΝ ΑΝΘΕΑΑΗΜΙΚΟΝ ΑΙΟΓΜΟΜ 1914-1918 Τοϋ «υνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΓ τέως λευθυντοβ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας (Συνέχεια έκ τοϋ προηγούμενον) έκπληρωθή κατά τό μέγιστο αϋ Τή 8 Μαίου :··30)1914 Εύχέτης Ο Πατριάρχην των ΓΕΡΜΑΝΟΣ Συνεπεία τοθ δημιονργηθέντος τοΰ μέρος. Άπό ,Νεότονρκους, μά- λιστα, όμο/ΛγήΘηκε δτι τα άποτε- λέσματα ΰ.τήρξαν ανωτέρα άπ' δ¬ ι ι περίμεναν. Ό φανατισμός καί ή μανία τής λεηλασίας, τέτοιαν ί- σάλου στή διεθνή κοι·νή γνώμη, ύ- Ι δημιούργησαν κατάσταση άναρχι- πήρξαν διαβήόματα των Μεγάλον άς, '4στε τό Κράτος νά χάση τόν Δννάμειιχν διά ιών έν Κωνσταντι- νοιτΐόλει πρεσδεΐΓτών τονς στήν 'Τ- ψηλή Πύλη. Ή τοΐ'θίίΐκή λΧ^βέρνηση πρόθυ- μη σέ ΛφΘονες {«ποσχέσεις και προσφοράν καλής θελήσεως, δέ- χτηκ5· όπως μισ έπιτροπή έκπρη- σοποϋσα τούς πρεσβευτές τό>ν Με
γάλ.ων Δυνάμεοίν στή Πόλη, άπο
τελΐ/ΰμενη άπό τούς πρώτους διερ-
μήνείς των πρεσβειών, περιοδεί'ση
στίς Δυτικές Μ'.κρασιατικές έπαρ-
χίες, γιά νά σχηματίση αύτοπρό-
σοι.τη γνώμη των καταγγελομένων.
Τό ιιόνο άποτέλε^τμα τής περιο-
δείας τής περιώνχιμης αυτής έπι-
τροπής, καθώς καί τής έπιτροπής
τοϋ Ταλαάτ βίη καί των άλλων
ίπεμβάσεο^ν καί διαμαρτυριαι, ή¬
ταν νά άνασταλοϋν κατά κάποιο
τράπο, οί διωγμοί. Ή ΰφεση δμο>ς
αυτή, επήλθε πολΰ άργά, γιατί τό
πρόγραμμα των Νεοτούρκιον εΐχε
ίλϊγχο τό>ν γεγονότων.
Χαςκικττ)ριστικό αύτίδν των συμ
.ι·ερασμάτο>ν είναι Ινα έπεισόδιο
ποίι συνέβη στό Άξάρι τής Μ.
Άσίσς τόν Ίοΰνιο τοϋ 1914. Ό
γενικάς διοικητής Σμύρνης Ραχ-
αή Βέης, εζήτησε άπό τόν Μητρο-
,-ΐολίτη Σμύρνης Χρυσόστομο, νά
ένεργήσονν άπό κοινοϋ περιοδεία
ούς ανάστατωμίνϊς περιοχές Μαι
νεμένης, Περγάμου, Σόμα, Κιν'.κ
κσί Άξαρίου. Στό Άξάρι κατήγ-
γειλαν στό Ραχμή βέη ωρισμένα
Ικτροπα τρομοκρατών. Ό Ραχμή
μεταχπρίστηκε ούστηρή γλώσσα.
(Σ υνεχίζεται)
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΠΣ "'
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΤΟ-
Δέχεται Βηλαρδ 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
(Όμονοια) θ - 1 χαί 4 - 8 μ.μ.
Τηλ. 626.387
οί βιογράφοι τα θεατρικά τού ?ρ
γα άνανέωσαν τή Ροχΐική σκη-
νή. Είναι σχεδόν δλα γοαμμένα
σέ άτλή, λιτή καί σΐ'γκρατημένη
γλώσσα τήν οποίαν έθαΰμαζε ό
μεγάλος βάρδος τής Ρο>σικής λο
γοτεχνίας Λέο>ν Τολστόϊ.
Παράλληλα λέγο·ν δτι τα θΐα
τρικά τού ?ργα δέν είναι κωμω-
δίες οΰτε τραγοδίες. Εΐνα1 α¬
πλώς ίξαίρετες περιγραφές κα-
θημερινών άνθρ('>πίνο)ν σΐ'ναισθη-
δλο τού τό εργο πού είναι πλημ-
μι·ρισμένο άπό τα συναισθήματα
τα όποία στερήθηκεν ό ίδιος —
Την Άγάπη, τή Στοργή καί τήν
Άνθρωπιά. — Άλλά καί ό έκλε-
κτός λογοτέχνης καί σνγγραφέας
κ. "Αγγελος Τερζάκης τόν έχα-
ρακτήρισε — Άνεπανάληπτον —
λέει γιά τήν Τέχνη καλ
λιτέχνης καί όηιχιουργός. Ό δέ
μεγάλος Ρώσος συγγραφέας Μά-
ξιμ Γκόρκυ είπε κάποτε: Πάσο μο
ναχικός αύτός ό Τσέχωφ καί πό-
σο λίγο τόν καταλαβαίνουν. Ό
[διός μάλιστα ό Τσέχωφ σέ κά¬
ποιο σημειωματάριό τού ϊγραψε:
— Είμαι τόσο μόνος εδώ πάνω
σ' αυτήν τήν ερημη γή, δπο>ς θβ-
μα4 αίώνια μόνος μέσα στόν τά-
φο μου.
Γίνικά ή παράστασις ήταν κα-
λοδεμένη καί άρτια. Εΐχε όμοιο-
γένεια. Ό λαμπρός καλλιτέχνης
κ. θάνος Κωτσ'όπονλος πού Ιφτα
σε στό κορύφο>μΛ τής σκηινοθετι-
κ-ής καί Θεατρικής τού σταδιοδοο
μίας, ένσάρκο)σε θαι·μάσια τόν
ρόλο τοΰ Βοϊνίσκυ Ίβάν Πετρό-
βιτς (Βάνιας). ΤΗταν άψονος.
Έπραγματοιποίησε μίαν εύπρόσω-
πον καί άξιόλογον εκτελέση. Άλ-
ματικών 6ιο)σε<ον πού θά μπορού λά καί οί λοιποί ήθοποιοί πού έ- σαμε νά τα όνομάσουμε — Άν- πλαισίοσαν τό εργο στή σκηνή, Ορώπινα Λυρικά Δράματα. — Έ δέν ύστέρησαν σέ ποιότητα άποδό πίσης ό Άγγλος καθηγητής Ρό ναλντ Χίνγκλεϊ (1967) πού ϊκα- με άξιόλογες μεταφράσεις τοϋ τσεχί,κρικοϋ εργου τα άπεκάλεσε — Άνθροιπιές. — Ταυτόχρονα ό κ. Γεώργιος ·1>ιλιπόππουλος (έν-
σεοις καί έρμήνευσαν μέ Ιντεχνη
ΰποκριτική τούς ρόλους των. "Ο¬
σον άφορά οί θίηνογραφίες καϊ
οί ένδυμασίες πού φιλοτέχνησε ό
νέος σκηνογςάφος καΐ ένδυματο
λόγος κ. Νίκος Πετρόπουλος (ά
τε·ταλμένος ίπρηγητής τής ψν>χια- πόφοιτος τής Άκαδημίας των Κα
τρικής τοΰ Πανεπιστημίου Άθη λών Τεχνών τής Ρώμης πού ΰ-
νών) στήν άνα/.ιιτική τού ψυχο-
γραφία — 1968 — άναφέρει ό¬
τι : — Ή θεία φλύγα πού φω-
λιαζε μέσα στό νοΰ καί στή ψυχή
τοΰ Τσε'χωφ ϊλαμψε διάχυτη σέ
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
είς την
ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
τοθ κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολουθήση
τί)ς εξελίξεως
τής άνίρικής Μόίας
6Α6Σ ΒΘΥΑΒΕ 41
Τηλέφ.
πήρξε καί βοηθός τοϋ όιασήμου
Ιταλού σκηνογράφου Φράνκο
Λαουρέντι) ήσαν άναντίρρητα έν-
τυπωσιακές και άξιοπρόσεκτϊς.
Διαπιστώσαμρ στίς σκηνογραφίες
μιά ώραία καί άρμονική ένότητα
χρίΐ>μάτο>ν. Ήτον ενας καλαίσθη
τος καί έπιτνχημένος χρωματικός
σι·νδιϊσμός. "Εδωσε τονισμό στά
ποικίλα χρώιιατα καί στίς τέσσε-
ρις ΓΡχηνές τοϋ ϊργου. Καί δ-
πως θά πρέπει νά γνο>ρίζονμε,
ιιιά καλαμελετημένη καί έπιτηδβυ
αένη σκηνογραφία δίνει 4κτινο6ο-
λία στή παράσταση. Τελικά, στήν
ΪΛΐτυχία τής παραστάσεως συνε¬
τέλεσαν καί ή δημιουργική σκηνο
θεσία τοΰ κ. θ. Κωτσόπουλου κα
θώς καί ή στρο>τή μεταφράση τοΰ
διακεκριμένον καλλιτέχνη κ. Λυ-
κούργου Καλλέργη.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
ΜΑβΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΧΟΠΑΙΔΔΣ
Καβηγητής Φιλιλ«γί«ς μέ ·Μ4-
κιμον ηροϋπηρβσίαν είς Ίίιοηικ*
καί Δημοσία Γυμνάοχα άοχή#ας
»λΙ μακράν σίΐράν έτών καί κα*η-
κοντα Δΐϊυθιτντοϋ είς "Ιδρυμβ. ααι-
δικής προστασίας, αναλαμβάνη την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχαίανν
μοΙ Νέων Έλληνικών είς μαθητάς
μέχρι καί τής Δης Τάξ.ως.
Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν¬
τήν τηί έφημιρΙβ»ς κ . _· _ινανί-
»ην καί «Ις τό τηλέφονο 7Μ-βΜ.

Η ΓΡΛΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
(ΣΤΝΒΧΜΑ έ» τής 1ης Σελ.)
άλλά β' άκολουθοΰσαν τίς <τι>μ6ου
λές τού.
— Τοΰς άρχηγοΰς δέν τούς
διαπάζουνε. Τοΰς ΰπακούονν.
Σηκώθηκε καί τοϋ τεινε τό χέ-
(?ι, ψνχ-
τιση.
Ό Ξάνθος τό οφιξε μέ θέρμη,
παραχλητικά.
— Ή πίστη μου στή φιλοπα-
τρία σας δέν μ' άφήνει νά πα¬
ραδεχθώ πώς είπατρ τή τελευταία
σας λέξη. Σκεφθήτε άκόμη. θά
μείνω έδώ λίγες μέρες, στις προσ
ταγές σας μόλις μέ καλέσετε.
Ή έπχμονή τού συγκίνησε τον
Καπαοίστρια. Άβιόρατη ΰγρασία
θόλωσε τή ματιά τού. Μά δέν λύ-
γκκ.
__ Άφήστε με έδώ πού κάθο-
μαι εΐπε βαρύθημα, δραματικά.
"Ιοως άπ' αυτή τή θέση μπορέ-
σω ν' άνακουφίσω κάπως τό δύσ-
μοιρο "Εθνος μας, δταν θά υ¬
φίσταται τίς τρομερές συνέπειε,ς
τής άπερισκεψίας τον.
'Ο 3άνθος ϊφΐτγε άπό τό υπουρ-
γεϊο μέ τή καρδιά βαρεία. χωρίς,
δμως, καί ν' άπελπισθή όλότελ.α.
Πίστευε εΐλικρινά στή φιλοπατρία
τοΰ Καποδίστρια καί τού μενον
μερικές άμυδρές έλπίδες πώς τε
λικά θ' άναθεωρούσΐ την άρνητι-
κή στάση τού. "Εμεινε .-ΐάνο> άπο
μήνα στή Πτερούπολη καί κατά
μιά πληροφορία εΐχε καί όεύτερη
συνάντηση μέ τόν Καποδίστρια.
Αυτή τή φορά ό Καποδίστριας
τόν δέχτηκε φιλικώτερα. "Ομως
έπέμεινε άκλόνητα στήν άρνησή
τού κι' δταν ό Ξάνθος τοΰ ζήτη-
σε, πάλι νά τοΰς ύποόείξη άλ¬
λον, άπέφυγε, μέ μιά διπλωματι-
κή άίτάντηση, ποΰ εϊχε καί δέν
εΐχε την ίννοια... αδείας νά τόν
βροθν μόνοι τους. «Εάν έγώ
Βέν ήμπορώ τώρα, έσεΐς ποΰ διεν-
θύνβτε την 'Εταιρεία ήμπορεϊτε
δλλα μέσα καΐ εΰχομαι νά σάς
βοηθήση ό θεός διά νά έΊπιτύχετϊ
νά μεταχειρισθήτε, αν γνωρίζετε,
τόν σκοπόν σας*. Ό Ξάνβος έξη
γησε αύτό τό «δέν ήμπορω τώρα»
σάν £κφραση προσδοκίας ότι «θά
ήμποροΰσε άργότερα». Καί τό δέ
σε σέ ψιλό μαντήλι.
XXII
Ο ΑΛΕΕΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗ-
ΛΑΝΤΗΣ
"Ομως τα πράμματα βιάξανρ.
Έδώ χαί δεκάξη μήνες, ή δνσ-
πιστία, ή φιλαρχία κι' οί άντα-
γωνιαμοί όργιάζανε στούς κόλ-
πους τής Έταιρείας. "Επρεπε πά¬
ση θτκτία νά βρεθή ό «Άρχηγός»
κι' ό Ξάνθος εϊχε εξουσιοδοτήθη
έν λευκώ «νά κάνη τό καλύτερο».
Μέ τί μοϋτρα θά γύριιζε άπρα-
κτος στή Κωνοταντινούπολη δστε
ρα άπό τόσα χασομέρια! "Επεσε.
σέ μεγάλη συλλογή. 'Τπήρχαν
πολλοί γραικοί σέ καίριες ρωσι-
κές θέσεις. Ό Γοργόλης κι' ό
Μουστακώφ οί στρατηγοί, ό Κων
σταντϊνος Κατακάζης ό γενικάς
ίιοικητής τής Βεσσαραβίας κι' ε
να σο>ρό άλλοι πιό κάτω, πολιτι-
κοί, στρατιωτικοί πρόξενοι. "Ο¬
ς κανένας δέν άπολάμβανε τή
ξεχωριστή εδνοια τοϋ Τσάρου,
πού ήταν άπαραίτητη γιά νά τόν
έπηρεάση υπέρ τής ελληνικάς έ-
θνεγερσίας. Κανένας, έκτός ίσως
άπό τόν Άλέξανδρο 'Τψηλάντη.
Αύτός! Τότε, στή σύσκεψη, εϊ-
χα-ν διατυπωθή άμφτβολίες γιά
τίς στρατηγικές τού ίκανότητες
κι' άντιρρήσεις έξ αΐτίας τής ή-
λικίας καί τής άναπηρίας τού.
Τώρα ήταν εΐκοστοχτώ χρόνων,
άρκετά μυαλωμένος νποτίθεται.
Κι' δσο γιά τή στοαττνγική τού
άξία καί την άναπηρία τού, κάτι
παραπάνω θά σκάμπαζε άπό τόν
Καποδίστρια στά στρατιωτικά καί
όπιοσδήποτε θάταν λιγώτερο άχρη
στος άπό κεΐνον στ'ις μάχες.
Κατέΰηκε στή Μόσχα κι' ΰστε-
ρα άπό έξονυχιστικές συζητήσεις
μέ τόν Κομιζόπουλο, τόν Πατσι-
μάδη καί τόν Μάνο, άαοφάσισαν
χωρ'ις νά κλείσουν τή πόρτα στόν
ν' άποτανθοϋν στόν 'Τψηλάντη
Καποδίστρια.
Καπά τα μέσα Μαρτίου 1820,
ό Ξάνθος πήγε στό μέγαρο των
'Τψηλάντηδων καί ζήτησε νά
ότι τόν Άλέξανδρο. Τοΰ άπάντη
σαν δτι ό πρίγκιρΐας ήταν άρρω-
στος καί τοΰ υπέδειξαν ν' αφή¬
ση τή διεύθννσή τού γιά νά τον
εΐδοποιήσονν ·ίταν θά μποροΰσε
νά τόν δεχθή. «Κακό σημάόι» συλ
λογίσθηκε ό Ξάνθος. Σίγουρα Θ'
άρνιότανε κι' αύτός. Κοντά στό
νού. Άνάπηρος, φιλάσθενος, άΛ'έ
μελος, πολντιμημένος, μέ τί κου-
ράγιο κι' αύταπάρνηση Θά παρα-
τοΰσε τα καλά κοιί τ' άγαθά τού
γιά νά μπλέξη στίς έ'ννοιες, στούς
μόχθους καΐ στοΰς κίνδυνονς ε¬
νός τόσο σκληροϋ καί αδηλον ά-
γώνα; "Ομως .-ό Ιδιο βράδν κι'
δλας Ινα; ίππέας, όρτινάντσα τοΰ
'Τψηλάντη, ήρθε στό ξενοδοχεΐο
τού καί τοΰ ανήγγειλε δτι ό στρα
τηγός θά τόν &εχότανε την έ-
παύριο πρίν τό μεσημέρι. Πήγε.
Τόν Ιμπασαν στή πολυτελέστατη
σάλα τοϋ άρχοντόσπιτου καί τόν
παρακάλεσαν νά περιμένη λίγβ
λεπτά. Ό ΆλέΊ-ανδρος παροΐ'σιά
στηκε τυλιγμένος σέ μεταξωτή
ρόμπα καί τό χέρι τού, ποΰ τοϋ
τεινε έγκάρδια, £καιε. Ήταν φα-
νερό πώς σηκώθηκε άπό τό κρε(>
«ότι.
Ό Ξάνθος άρχισε νά τοΰ έκ-
θΐτη τό ίστορικό καί τούς σκο-
πούς τής 'Εταιρείας. Τόν διέκο-
ψε μέ χαμόγελο καί μιά έκφρα-
στική κινήση τοϋ άριστεροϋ μο-
ναδικοΰ τού χεριοΰ.
ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΙΣΝΟΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΞΙΑΙ ΤΟΥ Κ/ΛΛΟΥΣ
έκ τής 1ης σελίδος) σύμβολο, καί ό κλασσικό; "Κλλη-
μεταφυσική έρΐ)μία, τού σημερι-
νοϋ άνθρωπον μέ τή διασπασμέ-
νη συνείδηση. "Εχει λείψει σή-
μερα ή αΐσθηση τοϋ μέτρον που
χαρακτηρίξει την κλαοσικήν έλλ,η
νίκην άρχαιότητα· ελειψεν άκό¬
μη κα'ι ή στναισθηματική εύφυ-
ρία, πού χαρακτηρίζει την Τέ-
χνη τής Άναγεννήσεως καί την
«τοχή της. Άνρκφραστη έ'τσι και
μέ τίς εν-νοιες αύτές δείχνεται καί
χωρίς μέτρον ή έποχή μας, παρά
τα μεγάλα μεγέθη πού εχο>>ν ε¬
πιτευχθή καί στίς πολατειακες οβ
γανώσεις, καθώς καί στίς διάφο
ς>ες ο'ικοδομήβεις καί τίς άλλες
τεχνικές κατασκευάς τοϋ σημερι-
νοΰ άνθρωπον.
Έν τούτοις .τιστεύω καί .τρο-
σο>πι-κά, μποροΰαε νά καταλ.ήξοιι
με καί μ' δλα ταυτα σέ κάποιο
συαπέρασμα, όπςοσδήποτε αΐσιοδο-
ξο- ΰ.-ιάρχ?ι καί στό θέμα που
μά; άπασχολεΐ ιχιά εύοίωνη κατά
τή γνώμη μόν προοπτική' καί του¬
το παρ' όλην την άντκρατικότητα
τής έποχής μας καίχτής σύγχρο-
νης Τέχνης, πού φαίνεται, καθώς
εΐπαμε νά την έκφράζη κα'ι νά
την σι·μβολίζη.
Τό μέτρο θά αποκατασταθή καί
πάλιν ή Τέχνη θά εύρη την όρι-
οτικήν της μορφή" όριστικη γιά ε
νη μικρό ή μεγάλο χρονικό διά-
στημα, ώς δτον νέε; δυνάμεις
άναβλύσονν άπο τή μυστική πη-
γή τής ζωής, πρός αλλ^ς νεο)-
τερες τάσεις καί δημιονργίες.
Θά άναδειχτή καί πάλιν παρά
την άναταραχή καί την άγωνία,
ποΰ μάς στ>νίχει καί ώς ίδέα τού
Κάλλους, ή εκς,ραση τοΰ προσώ-
που τοϋ θεοΰ.
Ή άρμοτία των σχέσεων μετα
ξύ μορφής καί περιεχόμενον, θ<ι ιπικρατήση μετά τό σημερινό χά ος καί στίς σχέσει; μεταξν των άνθρωπον καί ώς άτομων καί ώ; όμάδιον. Ό Μαλρώ, ό Γάλλο; λ.ογοτέ- χνη;, στοχαστής καί πολιτικάς, μιά δπως θεοιρείται άπό τίς χα- ρακτηριστι.-/(ότερε; προσωπικότη- τες τή; δραματικής έποχή; μας, νιά νά μά; υποβοηθήση σέ μιά λντρο>ση άπό την άγωνία τή; έ¬
ποχής μας, προσπαθεϊ νά μά; ο¬
δηγήση, ιδίως ιχέ τό περιώννμο
εργο τού «Οί φο>νές τής Σ κο¬
πή;» σ' έ'ναν κόσμο μαγικό, έναν
κόσμον δηλ. πού έκπρμπει τή συν
αρπαστική γοητρία κάποιου 6α-
θύτατου μνστηρίου, τ&ν κόΐτμον
τή; Τέχνης δλιυν των έ.τοχΛν και
δλων των τύπων.
Τό Κάλλος — τό Ωραίον
ΝΙΚΟΣ Κ. ΜΙΙΛΙίίΙΜϋ.
ΣΥΝΤΟΜΟΙ ΕΙΔΗΣϋΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗΝ
ΣΤΝΕΧΤΖΕ,ΤΑΙ καί ώς καλλιτεχνημα, ώς άνθρώ-
πινο δηλ. δημιούργημα, συντιθε-
ται, έκτός άπό τα περιστασιακά
, στοιχεϊα καί άπό ενα στοιχείον
■ αίιόνιον. Καΐ αύτό τό αιώνιον α¬
ι ποτελεί ακριβώς τηΛ· ελπίδα, πού
προσδοκα καί ό Μαλρώ, την ίλ-
2ΜΤΕΙ-ΤΑΙ φαρμακοπο.ιός προσ· ] πίί>α λυτρώσεςυ; τοϋ άνθρωπον ά
ζ δ ό τή σημερινήν αγωνίαν τον.
Τό αιώνιον πού άναζήτησε με
ΔΙΚΗΤΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
ΚαραΙσκου 111 — Τηλ. 47Τ.724
ΠΕΙΡΑΤΕΤΣ
Σωκράτους 92. Άθττναι
.ς ρ ]
δΐ' επΐΚΕρ&χσιάίΡν ·αρ-
μαΚΧυτΐΜΐτν ίργασΓάν είς ε. Ι
ΐ Π
γ
ηαρχΐον. Πληροφορίαι είς ΤΟ., την ποίηση καί την Τέχνη
γρασ«Ια μος.
Ι γενικότερα, πίσο) άπό τό μΰθο
— Ό άρχιεπίσκοπο; 13οοείον
καί Νοτιον Άμερική; άπηΐθυνρν
άναστάσιμβν μήννιια ·τοο; το Έκ
κλησίησμά τού.
— Ό Γδιο; π5θέστΐι μργαλοπρε
πών ίΕί)οτε>^στκΤ>ν εις τυ Στ.
Άονγκουστάϊν, Φλά.
— Μέ μεγάλην επιτυχίαν ε¬
στέφθη ή έπίσΓναος ίθνική καί
καλλιτεχνική έορτή, πού ώργά-
νοκτεν τύ Ανώτατον Έκπαιόεντι
κόν Συμβούλιον τή; Άρχιεπισκο-
πής Βορειον καί Νοτίου Άμερι-
κής διά τής Διευθύνσεως ΙΙαιδεί
α; καί μέ την συνεργασίαν έπι-
τροπή; {ΐπό την προρδρίαν τοΰ
θεοφιλεστάοτυ Επίσκοπον Άμφι
πόλ^ω; κ. Σίλα. έ.τ' ενκαιρία τής
150ετηοίδο; τής παλιγγενεσία;
μας·
— Τό Προεδρείον τή; Όμο-
σπονδίας Έλληνοαμερικανικών Το
πικών Σο>ματείο)ν Μείζονο; Ν. 'Υ
όρκης επεσκέφθη τόν Σεβασμιώ¬
τατον Αρχιεπίσκοπον.
— Ό Σεβασμιώτατος Άρχι
επίσκο.τος Ίάκωθο; άνρκηοί'χθη έ
πίτιμος διδάκτοιρ Φιλολογίας υπό
των κολλεγίιον Ι1ΜΚ, Τσέστερ,
Πά.
— Επί τή συαπ/.ηρώβει 6ιοδε-
κ.αετοϋ; ΙΙοιμαντοοία: τον ό ^ε-
ί βασμιώτατο; Άρχιεπίσκοπος Ά
μερικής κ. Ίάκωβος ώιάλησεν έν
τω Ί. Καθεδρικώ Ναώ τής Ά-
γίας Τριάδος Νέας 'Τόρκης, με¬
τά την θ· Λριτονργίαν των ΙΙρο-
ηγι<ισμενΐΐ)τ Διόοιαν, την ύ.τοίαν έτελεσε. Ο ΤΙΜΑΡΙΘΜΟΣ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟΝ ΗΤΞΗΘΙΙ Κατά 1,5% άνήλθρν ό τιμαοι- θμος καταναλωτοΰ των άστικών περιοχών τής χώρας τόν .-ταρελ- θόντα μήνα Μάρτιον, έναντι τοϋ προηγούμενον" μηνός Φεβρουάριον, Γ'ώ έναντι τοΰ αντίστοιχον μη¬ νός Μαρτίου τοΡ 1970 παρονσία- σε άνοδον κατά 2%. Κατά τάς παρεχοιιένας υπό τής ΕΣΤΕ δι- ευκρινήσπς, ή «ϊνοδο; αυτή τοΐ· τιμαρίθαοΐ' όφείλ.εται είς την έ- των τιμών δύο κατηγο- ριών αγαθών είς τα πρό των έ«- πτώσεων ρπίπεδά τιυν, ήτοι τή: ομάδος «ενδνσις - νπόόησις», τής ία.^ ό είδικος όείκτης ηΰξτ|Θη διά τόν λόγοΛ· ■.ιΰτον κατά 10,4% καί τής ομάδος «έξοπλ.ισμό; χα- τοικίας - έφόδια νοικοκυριοΰ>,
τής οποίας ό 5είκτης κατέγραψε
άνοδον κατά 3,4%. Ό δείκτης
τής ομάδος «διατροφτμ. άνήλθε
κατά 0,2% περίπον.
ΠΑΝΙΩΝΙΟί ΣΓΙΓΗ Βί, ΩΝΟΣ
Την προπαρελθούσαν Κυριακήν,
κατόπιν ποοσκλήσεο); τού διοικητι-
κοΰ συμβουλιον, συνήλθον είς τό
ε.ντε·υκττ,ριον τής Στέγης (Χονσ.
Σμύρνης αριθ. 31, Βύρων) είς
ΐ-τηβίαν τακτικήν γενικήν συνέλεν
σιν, τα μέλη τού Σονματείου.
Θέαατα ήμερ. διατάξεως:
1. Λογοδοσία
2. "Εγκρισις πεπραγμένων 1970
3. "Εγκρισις ρκθέσεως έξελεγ-
κτικής έπιτροπής
4."Εγκρισις προϋπολ.ογι σμόν
1971
■>■ Αρχαιρεσίαι πρός άνά&ειξιν
νέου 6ιοικητικοΰ σνμβονλίον 6ια
την· όιετίαν 1971—1972.
ΑΙ αρχαιρεσίαι τής συνελεύβε-
ο>ς, επί παρυυσΐα. τής όλύτητος
σχρδόν των μελών, διεξήχθησαν
είς άταοσφαιραν πολιτκϊμένην και
πλήρους σν<ναδελφώοεως. Μετα την λογοδοσίαν καί την έπ' αυ¬ τής έπακολουθήσασαν συζήτησιν, ή συνέλευσις ενέκρινε παμψηφεί τα .τ.ρπ!)αγμένα. Μετά ταυτα καί κατόπιν σχετικής προτάσεοις τού .τρορδρου τοϋ διοικ. συμβουλιον κ. θοεμά ΟΙκονομίδη, ή συνέλευσις δκρως σνγκεκινημένη καί χειρο- κροτοΰσα, άνεκήρυξεν επίτιμον πρόεδρον τής ΙΙανιωνίον Στέγης Βύρωνος, τόν κ. Νικόλα¬ ον Καραράν, άποτίουσα ορόρον τι- μής καί σεβαομού πρό; τόν άκού- ραστον εργάτην τοΰ πνεύματος καί τής πέννας καί είς τοΰ όποι ου τό πρόσωπον, οί έπιζώντες τής προηγουμένης γενεά; καί οί γνωρί- ζοντες τής νέα; γενεά;. 6λέποι·ν την ϊώσαν, ενδοξον Ιστορίαν των άλησμοΛ'ήτων Πατρίδων μα; καί τόν άσνγκριτον διδά<τκαλον των ί- ερών καί ώραίων παραδόσβων τού ί-κριζωθρντο; Ελληνισμόν. Άλλωστε, ό κ. Νικόλαο; Κα- ςεαράς πολλά προσέφερεν είς την ΙΙανιωνίον Στέγην επί μίαν ολό¬ κληρον τεσσαρακονταετίαν, διατε- λ.έσας πράεδρος τής διοικήσεως της, κατ' επανάληψιν καί ουδέποτε χρόνον πόλιν, μέ άνθυκηπονς και πάρκα. Μέ κε'ντοα νευτητος και παιόικής χαράς. Μέ άσφαλτοστρω σει; είς ολονς τού; Ορόμονς κα'ι δρομίσκους μέχοι των όοεινών προσβάσεοον, πέραν τού Καρέα. Μέ γυμναστήριον καί άπλετον φω¬ τισμόν. Είναι ό άνθρωπος είς τύν οποίον άπετάθημΓν καί τόν παρα- καλέσαμεν νά ενδιαφερθή διά τόν άνδριάντα τοϋ .ίπμνήοτου Αρχιε¬ πίσκοπον αας. Καί το έπραξε προθναως. Είσήγαγε το θέμα είς τό Δημοτικόν Συμβούλιον, ρλαβε την έγκρισιν τού καί μετά ταυτα, διά τής Νομαρχίας καί τής αρμο¬ δίας υπηρεσίας τον υπουργείον Έ- σωτερικών, επέτυχε τα πάντα. Καί ?καμε κάτι περισσότερον. Ή πλα- τεία, είς τό κέντρον τής οποίας εστήθη ό άνδριάς, μετωνομάσθη είς πλατείαν Αρχιεπίσκοπον Χρν σοστόμου τοΰ Β' Κατά την συνέ¬ λευσιν τής Στέγης τα μέλη εξέ¬ φρασαν τάς θερμάς των ί άς πρός τόν δήμαρχον μας καΐ τό δημοτικόν μας συμβούλιον. Ή συν έλευσις ήσχολήθη κα» μέ τόν προ¬ ϋπολογισμόν τού ε'τους 1971. Μρ- ταξύ των άλλο>ν, ενέκρινε ποσόν
δραχμων τριάκοντα χιλιάδων (30.
ΟΟΟ) διά την Φιλόπτωχον δράσιν
τής Στέγης καί δραχμάς δέκα
πέντε χιλιάδας (15.000) διά την
ενίσχυσιν βι^λιοθήκης καί
τικο>ν έκδηλώσεο>ν. "Ισως τα πο-
τά ταύτα νά είναι μικρά έν σνγκρί
σει πρός τάς έπ·θΗΐί,ας καί αίσθή
ματα των μελών. ΔνστΛ·χώς, δμως,
δέν ήμπορούμεν, πρός τό παρόν,
νά διαθέσωμεν περισσότερα. Διό¬
τι ή Στργη μας, καίτοι είναι έκ
των άρχαιοτέρων προσφνγικών
Σωματείοιν, ουδένα έτερον πόρον
εχει, έκτός των συνδρομων καί ρϊ-
σφορών των μεΛών της. Ελπίζο¬
μεν, δμως, δτι κάποτε ή δράσις
τοΰ Σωματείον θά συγκινηθή τοϋς
αρμόδιον; ή κάποιον μέ παχυλόν
βαλάντιον.
Τέλ.ος, ή συνέλευσις εξέλεξε διά
Ο ΛΑΟίΡΑΦΐιίΟΣ ΘΗΛΥΡύΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Ί'πό τού ^νεργάτου μα; Λ?ο; κ. Δ. ΛΡΜΙΈΝ11
ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΣΤΗ
—247—
επανσεν έργαζόμενος διά την έ- την διετίαν 1971—1972 τό νέον
ξρλιξίν της. ΚαΙ ή προσγενομέ- διοικητικόν συμβούλ.ιον, άποτελού-
νη είς αυτόν τιμή, είναι ελάχιστον μενον:
δεϊγμα άγάπης καί, εκτιμήσεως Θωμάς ΟΙκονομίδης, πρόεδρος,
πού τρέφουν δλοι οί Βυρωνιώτες Σά&βας Τσιμπούρης, άντιπρόε-
.τοό; τόν κ. Νικόλαον Καραράν. δρος. Νικόλαος Καλογερόπονλος,
Ή ΙΙανιωνιος Στέγη Βνρωνος, γεν. γραμματεύς, Δημήτριος Μαλ
εΐχΐ υέχρι τοΰ θανατον τον, επί- τρζος. ταμίας. Σύμβονλοι: Δη-
τιμον πρόεδρον τόν άείμνηστον τέ- μοσθένης Πανταζόπουλος, Ίο)ό.ν-
ως Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και νης Ζονρέλ.ης, Κιον)νος Χαρόγιαν-
πάσης Ελλάδος Χρι-σόστομον τόν νης. Καίσαρ Μιχαήλ κα'ι Κονκου-
Β', τόν έκ Σάρδεων, τοΰ οποίον λάκη; Σταύρος, γενικάς ?σ;ορο;.
καί δι' ένεργειών τοΰ Σο>ματεί«ν
μας, εστήθη εις την είσοδον τοΰ
Δήμον Βύρωνος, όλόσωιμος μεγα-
λοπρεπής άνδριάς, έκ πεντελικοϋ
μαρμάρον, καΐ τοϋ οποίον τα άπο-
καλυπτήρια Θά γίνουν περί τό τρί¬
τον δεκαήμερον ιοϋ προσεχούς μη¬
νός Μαίου.
Ένταϋθα σημειοϋμεν την άγά-
.την καί στοργήν ποΰ έπιδε.κννΡ, Τί1ν -~βελ.βοΟσαν Τρίτην 20 λή
πρός την ΙΙβνιώνιον Στέγην καί Υ°ντος, έν τφ Καθεδρικώ Ναώ
ώ 'Αί 'Α^βΥ^^ Νέα? '1
νυν δήμαρχός μας κ. Χριστόφοοο; ωνία5 κα1 αΙ:ο1 "ραν 1Οην "' μ-
Λιάσκας. Άκονραστο;, άεικίνητος, έΥίνετο πάνί>ημος κηθεία τού αί-
Ρύγενής, πράος, δημαουργικό;. Φι- ^νιίνίω5 έκδημήσαντος πρός Κνρι-
ον του ^™0«"™ άοχιμανδρίτον"
ΑΠΕΒΙΩΣΕΝ
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΧ
ΜΑΞΙΜΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ
πρός την ΙΙβνιώνιον Στέγην καί
πρός ολόκληρον τόν Βύρωνα, ό τών 'Αγίων 'Α^βΥ^
νυν δήμαρχός μας κ Χριστόφοοο; ωνία5 κα1 αΙ:ο1 "ρα
Άνώνυμος Τεχνιυή υαΐ Οϊαονομιυή Έταιρεία
"Η ΤΕΧΝΟ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΒΑΞΕΒΑΝΟΓΛΟΥ - ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ,, Α. Ε.
ΟΔΟΣ ΚΑΝΙΓΓΟΣ 19
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 31ης Δεκεμβριού 1970
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Π άγιον
"Βπιπλα—Σκεύη —Μηχ)τα —Έργαλεϊα
Προσθήκαι Χρήσεως
Μβίον άποσβέσεις προηγ. Χρήσεως
• » παρούσης »
Έργαλεϊα
Άκίνητα
Ποσά 1970
Μερικά Όλικά
Ποσά 1969
Μερικά Όλικά
29.403.-
3 500.-
11.920.-
32.903.—
11 920.—
29.199.-
204.-
8.241.—
3.679.-
20.983.-
408.—
12.000.-
29.403.-
11.920.-
17.483.-
II.
Κυχλβφοριαχόν
Έργοτ. Άνεγ. ΟΙκοδ. Καισαρείας 2.199.200.—
» » » Άλκιβιάβον 2.036.856.—
» » » Βεΐκου —
» » · Καλύμνου —
Πελάται
Συναλλαγματικαί βΐσπραχτέαι
"Υπεργολάβοι
Προμηθευταί
Φόροι — Τέλη
Προσωρινοί Λογαριασμοί
III.
Διαθέσιμον
Ταμείον 20.784.-
Τράπεζαι 503.248.—
33.391.-
280.502.—
190.281.-
2,101,70
153.362.-
119.359.- 4.981.161,70
17.483.—
200.000.—
58.438.-
3.171.338,20
ίΌΟΟΟΟ.-
428 522.—
130.60!).-
152.992.-
9.101,70
99.066.—
100.- 4.550.157,90
524.032—
55.468.-
377.910.-
433.378.-
IV·
Λογαριασμοί Τά|εως
Ενεργητικόν
5.538.584,70
2.156 500.—
5.001.018,90
7 695.084,70
5.001.018,90
Ι. Κεφάλαια
Μετοχικόν (Μετοχαί 2000 Χ 1000
Ποσά 1970
Μερικά Όλικά
λοδοξίϊ νά κάμη τόν Βύρωνα σύγ- ον του
καί ίεροκήρνκο; τής Άρχιεπισκο-
——————————ιε——α——·— ^'ΐ; Αθηνών, Πανοσιολογιωτάτου
Κνροΰ Μαξίμον Βασιλειάδου.
Ι Είς την ιεράν νεκρώσιμον άκο-
λονθίαν έχοροστάτησεν ό έ.τίσκο-
πος Δωδώνης, 40 ίερεϊς καί διάκο-
νοι. Παρέστησαν τα προεδρεία των
ι Σωματείον «Κοινότης Ίνεπόλε
ο>ς>, «"Ενωσις τα Σπάρτα ΙΙισιδί
άς», «Σωματείον Ίνεπολιτών καί
Κασταιιονιτων η Πρόνοια» κα'ι χι-
λιάδΐς λαόν.
Ι Κατά την νεκρσιμον καί έκφο
ΠΑΘΗΤ!ΚΟΝ
Ποσά 1969
Μερικά Όλικά
δραχ εκάστη)
Τακτικόν άποθεματικόν
"Αποτελέσματα Χρήσεως
2 0)0 000.- 2.ΟΟΟ.0Ο)· —
183.768,70 174.002,90
1.083,90 2.184.852,60 1.083,90 2.175.086 80
II.
Βραχυπρόβεσμοι 'Υποχρεώσεις
θί
ρχ
Προμηθευταί
'Υπεργολάβοι
Πελάται
Φόροι — Τέλη
Προσωρινοί Λογαριασμοί
Συναλλαγματικάς Πληρωτέαι
'ΕκκρεμεΙς Λογαριασμοί
Μέρισμα Διανεμητέον
Πιστωταί
69.966,60
168.926.__
350.000 —
69.128,50
52.083,60
66.187__
70.000.—
235.181,50
155 866.
ράν έπρκράτησεν μεγάλος θρήνος,
καθ' δτι ό ιιετα<ττά; άρχιμανδρί- της ήγαπάτο και έλατρενετο υπο πάντων. ΦΗΦΙΣΜΑ III. Μαχρυπρόθεσμοι 'Υποχρεώσεις Τράπεζαι (ένυπόθηκα δάνεια) IV· Λογαριασμοί Τάξεως Παθητικοϋ Τό διοικητικόν συμβουλιον τοΰ ' Συλλόγου Ίνεπολιτών «Προσφυ- ( γική Κοινότης Ίνεπόλεως», έδρΐϋ ον έν Νέα Ίοννία, προσκλήσει τοΰ Ι.ίΐΤθΟθ'- 1936 614- | πρόεδρον αυτού κ. Άλ. Κοπτερί- 62.000 — 310 000.— δη' ο^'·90"* «'ακτως επι τφ α¬ ί 60.01 0 — 2 303 732,10 — 2 825.932,10 κουο'έΐατι τοΰ αίφνιδίου θανατον ---------------- ----------------- ' Ίεροκήρνγος τή; Ίεράς Άρχιεπι- σκοπης Αθηνών, Πανοσιολογιωτά 1,0 0 000.— — ι τού άρχιμανδρίτον Κύρου Μαξί¬ μον Βασιλειάδον, βλαστοΰ τής ά- ( λησμονήτου έν Πόντφ πατρίδος μα; Ίνεπόλίω;, άκοϋσαν τοϋ πρό¬ εδρον έξάραντος την πράγματι λενϊτικήν, φιλανθρωπικήν καί α- κριυς χριστιανικήν δράσιν καΐ ό- , σιωτάτην διαγωγήν αΰτοϋ, παμψη- φεί απεφάαΐσρν τα άκόλονθα: 1) "Επί τριήιαερον νά αργήσονν 1.- ΤΑ ΛΑΖΑΡΑΚΙΑ Τό Σαδβάτο «τοϋ Λαζάρου», πρωί - ποωί, οί Σμυρνιές νοικοκυ- οάδες ήκάνανε τα «λαζαράκια» τως, Κάτι πιταράκια σάν άνθρω- πάκια, πού ήπαροσταίνανε τό^ σα- βανωμένονε Λάζαρο πού ήανε- στηο' ό Χρι«τός. ΙΙΩΣ ΤΑ ΊΙΛΑΘΑΝ'Κ.— Μέ άλεΰρι, νερό καί προζύμι ήκάνανε τή ζύμη κ' ήρίχνσνρ μέσα καί φοε σκοψιλοκομμένη κανέλλα καί στα- φιδίτσα μαύρη κουραν'τί (τουρκ. -κορινθιακή). Ήπλάβανε ενα - ένα πιταράκι μακρουλό σάν άνθρω πάκ». Τοϋ σιάχνανί τό κεφαλάκι. Μέ τή μύτη τοϋ μαχαιριοΰ ήκάνανΐ μίαν άλαφριά χαραματιά καταμά κρός στό κάθε πλάι τού κορμιοΰ γιά νά σκεδιαστοΰνε τα χεράκια, χωρίς νά ξεκολ/.ήσουνε άπτό κορμί. Κ ι" άλλη μιά χαραματιά, μεσια- κιά, χαμηλά, γιά τα ποδαράκια. Κ' ΰστερις στσί άκριες τώ χεριώ- νε καί ποδαριώνε ήακον'μπούσανε τό πιρούνι γιά νά σκεδιαστοΰνε τα δαχτυλάκια. Τώρα, ήπρεπε νά τύ κάνοννε νά φαίν'ται σά σαβανωμένο. Γιαταυ- τβ, ήτρίβανε λίγια ζύμη άνάμεσα στσί φούχτες τω; καί τηνέ 'κάνα- νε σά σκοινάκι. Κ' ήοάζανε άπά 'φτή τρογύρω στό μουτρακι, α¬ πάνω στή μέση τοϋ κορμιοΰ και καταφάρδος, για νά πάρη μέσα καί τα χεράκια, καί καταςράρδος απάνω στά ποδαράκια. Αύτά ήτα- νε τα σαβανομά^τηλα. Καί, γιά νά ζιυηρέψη τό μοιπράκι, τον 'βά- ζανε δνό μαϋρε; σταφιδίτσες γιά ματάκια καί λιγάκι φλουδάκι πορ- τοκαλότσοφλο, γιά στοματάκι. Τα λαζαράκια άκου'μπισμένα ε- τσι στό νταβά, τό'να δίπλα στ' άλλο, τ' άφήνανε ν' άνεβοΰνε καί τότες τα 'στέί.νανε στό φοΰρνο τστι γεαονιάς, νά ψηβοϋνε. Δέν ή¬ κάνανε δμίος πολλά, δπιος τα τσου ρεκάΐκιο. τσή Λα'μπρής, παρά δ- σα νά φαγωθούνε την Ιδία μερά. Άπό ενα, οσοι άν^>μάτοι ήτανε
στό σπιτικύ, καΐ λίγα άκάμη; γιά
τα παιδία, πού θά ν' ήερχονΎτο-
στε στήν πόρτα νά ποΰνε τό «Λα-
ζαρικό», κα'ι γιά κανένανε ζτττιά-
νο, δν ήπερνοΰσρ άπόξω.
2.— ΤΟ ΛΑΖΑΡ1ΚΟ
Τό Λαζαρικύ ήτανε ενα τραγού-
δι, πού Ιστορίζϊΐ την «Άνάσταση
τοϋ Λαζάρου». Τό 'λέΰνε τα παι¬
δία τό Σαββάτο «τοϋ Ααζάρου» τό
πριαί, ΰστερι; άπτή λειτοχ'ργτά, ά¬
πό πόρτα σέ πόρτα, κ' ήβαστού-
σανε κο'ντάρι πον 'χε απάνω ί¬
να στέφανο άπό πούλουδα τσή έ-
ποχής, μανιτιές (βιόλες), πασχο-
γιρ1;, μπομπόνρ; (τριανταφνλλά-
κια κρέμ, μικρά, τσή κρεμαστής
τριανταφυγιάς) καί μαργαρίτϊς.
Καί στή κορφή τού &νανε μικρό
άνθοστολισμένο στανρό. "Ητανε ε¬
να στέφανο γιά νά θνμίζη την ά¬
νάσταση τοϋ Λαζάρου. Ήβαστού-
σανε Λκόμης κ' ίνα καλαθάκι γιά
νά βάζοννε μέσα δ,τι θά τώς ήδί-
νανε οί νοικοκνράδες.
Τα παιδία αύτά δέν ήτανρ μό-
νε άγοράκια, παρά καί κοριτσάκια
ματζί, επειδής ό Λάζαρος εΐχε καΐ
δυό άδρεφάβες, τή Μαρία καί τή
Μάρθα. Ήγυρίζανε καί τό 'λέανε
μόνε στσοί άκριανο'ι μαχαλ.άδεε
τσή Σμύρνης, οχι δμςος καίστσοί
κεντρικοί, δπως τα Κάλαντρα. Κ'
οί νοικοκυράδες τώς ήδίνανί γιά
μπαξίσι παράδες, λαζαράκι καί
τώς ήδάζανε στό καλαθάκι αύγό
ώμα, πού τό 'χαν? ά'ντέτι (τουοκ.
—ίθιμο), άφοΰ τώρα ήερχού'ν'ΐα
νέ ή Λα'μπρή. Γιαταυτό κι' αύτέ-
ήφροντίζανε άπτήν παραμονή νά
τα 'χουνε μπόλικα.
Τό τραγοίΐδι έτοϋτο τό 'λέανε
καί στά τρογύρω χωρία τσή Σμύρ
νης, δπως καί 3τό Χατζηλάρι (1).
Τό Χατζηλάρι, 10 χιλιόμπρα
άπτή Σμύρνη, εϊχε 113 έλληνικά
σπίτια καί 2 οετρατάξια δημοτι-
κά σκογιά, ενα γιά τ' άγόρια κι'
ένα γιά τα κορίτοια. Τα άγόρ<α τού σκογιον, την Παρασκηιή, πα- 5 538.58*,70 2.156 5ΠΟ.— 7.696/»«4.7Ο 5.001.018,90 ΧΡΕΩΣΙΣ Ι. Δαπάναι Διοικήσεως Διάφορα, Δημοσιεύσεις, Συνδρβμαί, ίνοίκια, άμοιβαί Τρίτον, Άσφαλιστικά Τομεϊα II. Άμοιβαί Προσωπικού Μισθός Δ)σεως κιί Προσωπικού III. Φόροι - Τέλη Διάφορα χαρτόσημα — Μισθωτ. 'Υπηρ. — Μεταβ. Άχινήτων IV· Άποσβέσεις Βπίπλων—Σκευών—Μηχ)των ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ» Καθαοά Κέρδη Χρήσεως 135.049,50 142.700— 26.697.— 304.446,50 114-864.80 419.311,30 95 516.- 219.675,— 17.795.— 3.679.- .65. 550.736,10 887.401,10 "Εσοδα έκ τόχων Κ,Ο. > έξ ένοικίων
1.532.—
2 000.--
ΠΙΣ1ΩΣΙΣ
4.705.—
Ϊ2.- 15.760— 20.466.—
Μικτόν χέρδος έκ πωλήσεως Διαμε
ρισμάτων οΐκοδομής Καλύμνου 55.000 —
Μικτόν κέρΒος έκ πωλήσεως διαμε-
ρισμάτων οΐκοίομής Κεφαλληνίας —
Μικτόν κέρδος έξ έργολαβιχών
εργασιών Ιδιωτών 58.937.—
Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεως διαμε-
ρισμάτων οΐχοδομής Βεΐκου 183 342,30
Προσωρινόν κέρδος έκ πωλήσεως
Δ)των οΐκοδομής "Αλκιβιάδου 111000.-
351.041,10
30.001—
89.239.-
396.656.—
'__ τα γραίΓΡΐα τού Σύλλογον μέ με-
——------------ στίστιον την σημαίαν ούτον.
5.001.018,9° 2) Σνσσονμον τό διοικητικόν
~~------------- συμβούλιον νά παρακολουθήση την
ίκ({οράν αυτού.
3) Νά κατατεθή βαρύτιμος στέ
(τανος ανθέων.
4) Διατεθοϋν είς τό φιλόπτω-
χον ταιιεϊον τοϋ Συλλόγου 2.000
δραχιιαί {<πέρ των άπάηιον μελών τον. Γ>) Ν ά έν.ΓΓρασθαχτι τα συλλυπη
τήρια τοϋ Σύλλογον είς την οικο¬
γένειαν τον καί νά δηιιοσϊενθή τό
παρόν εί; τόν Τύπον.
οαμονή «τοΰ Λαζάροιτ», τ' άπομ{
<η>μΓρο, ήβγαίνανε στα χυ)οάφΐ(ι
κ' ήματζεύανε μαργαοίτες, .-ΐον ;
κεϊ τσί 'λέανε «άσπρολούλουία,
Ήτσι'μΛολοοΰσανε κ' ήκόβανε το,
μαργαρίτες κ' ήγεμ<ί»ζανε 6ι·ό . τρία κα>Λθάκια γιά νά τσί 'χοι,
νέ μπύ>-ΐκες. ΚΓ άπέ τσι 'πααίνα
νέ σ' ενα άπτά σπίτια τω;, δ.^
κοπέλλες ί)Λΐάνανε καί τσί '.τΕςνο!
σανε μέ δελόνα σέ μακριές ότ^
κλωστή κ' ήκάνανε άρμαθιέ;. Τ,,
μαργαριτένιες αύτές άρμαθιές τ0ι
'τνλίγανε γύρω - γΐ·ρ' άπό Ύ,
τσερκι γιά νά τό ντύσουνε. Τι
τσίρκι ήτανε ςυ>^νιο, πλατύ χβ,
μονοκόμματο, σάν κι' έκεϊνα —1
'χουνε τα βαρέγια. Καί, κοθώ;
τσί 'τυλίγανΐ γύροί - γύρο> χ-
τοϋ 'βάζανε καί πασκαγιες, χοίνο
καί μπομπόνε; γιά νά γίνη ^
ώραίο άνθοστολισμένο στέφονο
Τό 'στερεώνανε απάνω σ' ενα χ».
'ντάρι κ' ήγενού'ντανε ενα «φ,ρ
πού στήν κορα-ι'ι του ήβάζανε χι' |
νάνε μικρό, άνθοστολισμένο στα».
ρό. Τό 'σήκοινε τότες ενα μεγ0
λο άγόρι, τό 'πάαινε στήν έχκλη
σιά, τόν "Αη Χαρά>Λμπο, καί Τ,
'δινε τοϋ κα'ντηναλάτρτη (κα'ντι-
λανάφτη). Κι' αύ«ός τό
γι·ρτό, άπάνιο ^τό τέμπλο, κο'ντα
στήν πλαίνή του πόρτα, γιά ν' 4·
γιαστή οΰλ' τή νύχτα καί τό λοι»,
«ν' ακούση» τή ,?ιτουργιά τοϋ Λο
ζάρον.
Τό πρωί, τα οκογιαρόπονλ' αν
τα, ήπααίνανΓ στό σκογιό κι' ο
ποκίϊ μέ τό δάσκαλο, λόχο, ήτρα
δονοανε γιά την έκκλησιά νά λιι
τονργηθοΰνε. Κι' άφού ήτέλίν' ι,
λειτουργιά, τότες ό δάσκαλος τι»;
τό' δινε καί τά' στελνε νά πά ι«
ποΰνε τό Λαζαρικό σ' ούλα
σπίτια τοΰ χωρίου. Τό 'σήχωνΐ
λοιπόν, ενα μεγάλο άγόρι, ήτρο
βοϋσ' ό'μπρός λι' αποπίοω τ' ο
ποδέλοιπα λόχο, ποΰ μίρικά ή6ο
στονσανε καΐ καλαθάκι.
Τα σπιτικά τοΰ χωρίου τα '»
ριμένανε νά 'ρχοννε στήν πόοκι
τως, γιά νά δοΰνί τό στέφανο τοι
Λαζάρου κοί ν' άκούοοννί τό Λ«
ζαρικό. Καΐ γιά μπαξίσι τώς ήίι
νάνε είτες παράΛε; σκέτες,
καί αύγά ώμά ματζί, γιά τ' άντ(
τι, πού τώς τα 'βάζανί στά καλο
θά,χια τως. Κι' άφοΰ πιά τα παι
διά ήτελεύανε τό γθρο τοΰ χωοιοί1
τότε; ήγνρίζανε στοϋ οάσκαλου τι
σπίτι, δπον τοΰ 'παραδίνανε τ' α
γά, γιατί 'τανε ϊνθιμο νά τα
ρη έκείνο; .τού κοπιάζει νά τι
μορφώση. Τσί παράδες, δμως, τι
'κρατονσανε γιά λόου τω; καί τι
'μοιραζού'ντοστε άναμεταξύ τ<»; Μιά χρονιά, εΐχ' ίρχει καινοΐ γιο; δάσκαλος ττό σκογιό τοΰ χοε ριον, πού αύτός ήξερε καλή ΐο(· γραφική. Γιά νά δώκη, λοιπόν, —« τερη θρησκευτικοτητα στό εν6ιμ« αύτό τού χωρίον, ηπιασε κ' ήζοΐ1· γράφισε μέ μολύβι - κάρβουνο καιί μέ σφομήλι, την «Άνάβταση το« Λαζάρου». Καί την είκόν' αυτή τη¬ νέ 'βαλε στό ΐδειο τού άνθοστο· λιστον στέφανον, δπως είναι κ' ι είκσνα τσή «Άνάστασης τοϋ Χηι· στοΰ», πράμα ποΰ ήεΐκχαρίστηθΕ τσοί χωριανοί. Κι' άμα τήνι '6?.έ· πανε, ήστανροκοπιού'ντοστε μ' εΰ· λάβεια κ' ήγνρενανε στά παιδία νά χαμηλ.ώσοννε τό κο'ντάρι γιά νά μπορέσον/νε νά τηνέ φιλήσοτ'λ'ί. Αύτά, δμως, δέ τό 'χαμηλώνανε, γιατί ήξέρανε, πώς δποιος άκοι·· 'μπι'ΐσ' απάνω στήν εΐκόνα θά μόν- τζαλωθη, άφοϋ 'τανε ζουγραφισμί νη μέ μο/νύβι - κάρβουνο. Τό Λαζαρικό, ποΰ ήλέανρ οτη Σμύρνη καί στά τρογύρω χωριο τση, εΐν' ενα πανελλήνιο τραγοΐ"· δι, συνθεμένο όπάνω στήν ,τερι· κοπή τού «κατά Ιωάννην Εύαγγϊ· >Ιοχ·», ια', 17—44, όπον ό Εϋαγ-
γελιστής μάς ίστορ^ει την «Ά
νάσταση τοΰ Λαϊάρον». Καΐ ί*·ναι
ό μονάχος πού ΐίγραψε γι' οίιτη·
Σάς τό παροναιάζομε, παρακάτιο,
τό πανελλήννο αύτό Λαζαρικό, μί
όριομένες
λέξες.
Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ
866.936,10
"Εσοδα άπό πραγματογνο)μοσύνας
Διανομή Κοθαρών Κερδώ, Χρήσεως 1970 - Χρήσεως 1969
Τακτικόν Άποϋεματικόν
Μεΐον φόρος καί Ο.Γ.Α.
Μέρισμα Διανεμητέον
Μεΐον φόρος Γα πηγής
Φόρος καί ΟΓΑ Άδιανεμήτων
Κερδών
* Γα πηγής
14 864.80
5.099.-
ι
9
.765,80
50.736,
17.161.
1969
10
33.
575,
,10
100.000.—
38.000.-
62
.003.—
500.000.
190.000.
—
310
000
5.099.—
38.000.—
43
.099 -
17.161.
190.000.
—
207.
161.
, —
408.27!),30
7.500.—
4ΙΗ. 311,30 *-
1 -
,»■ .·
Ι Εγένετο έν Νέα Ίοινία, τή 18.
4 1!)71.
Τό Διοικητικόν Σνμβού/.ιον
887.401,10
Ό Πρόεδρος τού Δ. Σ.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛ1ΔΗΣ
114.864,80
Έν Αθήναις τή" 31 Ίσνουαρίου 1970
ΟΙ Διευθύνοντες Σϋμβοιολοι
ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΞΕΒΑΝΟΓΛΟΥ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ
550.736,10
< .4 Ό Λογιοτής ΙΩΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΙΔΑΚΗΣ "θ,τι δέλετε οέ άμιαντοτσιμέντο ζητήστε το στιΐν Ομήρου 13 Αθήναι (135) Τηλέφ. 619-007—632-341 1ΜΜ Σήμερον, ερχρτ' ό Χριστός, έν πόλει Βηβανί^, Βγήτε, σάς παρακαλοϋμε, γιά νά δήτί τί έ'χει γίνει 'Κν τή πόλει Βηθανία Λάνιαρο τόν άδριφό Τ(υς, Τόν μοιρολΛγοί'ν καί λενε, Τρείς ήμέρες τόν θρτννούσαν Την ήμρρα την τετάοτη, καί ήβγήκε ή Μαοία καί έμπρός τον προσκυνεϊ —"Αν ρδώ »Ίσο"".', ό Χριστός μόν, Μά κα'ι τα>ρα έγώ πιστεΪΗο
δτι δύναται, αν θελήσης
Λέει ό Χριστός: —Μαρία,
Τότε, Μάρθα καί Μαρία,
Μαθητές καί Άποστόλοι,
Ό Χριστός τάτ= δακρύζει
—"Αδη, Τάρταρε καί Χάρο,
Δεύρο εξω Λάζαρέ μόν,
Εΰτύς τότες άπτόν "Αδη,
Λάζαρος άπελ.υτρώθη,
ζωντανός, σα&ανωμένος
Τοτρ Μάρθα καί Μαρία,
Μα&ητέ; καί Άποστόλοι,
«Δόξα τφ θεό> φωνάζοι>ν
«Λάζαρε, πέ μας τί εΐδε;
— ΕΙδα τρόμους, εΐδα φόβους,
Λόστε μου λίγ > νεράκι,
τής καρδίας και των χειλέων
Τού χρόνον πάλι νά 'ρχωμ*,
στά σπίτια σας χαρούμενοι
ΚοΊ τού χρόνου νά'στε καλά,
Σημείωμα:
1. Βλέπε έφημ. «Προσφΐ'γικύ;
Κόσιιος», ΐ), Μαρτίου 1965 καί
14 Μαρτίου 1968, δπου ό κ. Σπΰ-
ρος Μιχαηλίδης άναφέρει σχετικά-
2. Καί μέ τό «κΓρι,> ά.,σιιένος. Ί1
περικοπή τοΰ καά Ιωάννην Εύαγ
γίλίου μας λέει: «Λάζαρε, δεΰρο
ίξω. Καί εξήλθεν ό τεβνηκώ; δε-
ό ρπουράνιος θεός,
μέ κλάοονς καί 6αία.
γι ά νά σάς διηγηθοΰαε,
σήιιερον στήν Παλαιστινη.
Μάρθα κλ>.αίίΐ χ.ιί Μαρία
τόν πιοτό καί καρδιακό τως,
τόν αοιοολογοΰν καί κλαϊνε.
καί τονέ μοιρολογοϋσαν.
κίνησ' ό Χριστός γιά νά 'οχη
εξω άπό τή Βηθινία
καί τοΰς πόδα; τον φιλεϊ:
δέν θ' άπόθνησκε ό άδίρφός μόν
καί καλώτατα τύ ξεύρω,
κα'ι νεκρούς νά άναστήσης·
άγ'ομεν είς τα μνημϊία.
τότε, ολ' ή Βηθανία,
ήβρΓθήκαν έκεϊ, δλοι·
καί τόν "Αδη φοδίρίζει:
Λάζαρο θά σοϋ τόν πάριο.
φίλ^ καί άγαπητί μου.
σάν ρξαίσιο σημάδι,
άλ·εστήβη κ' έ σηκωθή
καί μέ τό κερί (2) ζο>βμ«νο'·
τότε ολ' ή Βηθανία,
ποτι ήβρεθηκαν έκεϊ δλοι
καΐ τό Λάζαρο έξετάζουν:
είς τόν "Αδη τού ήπήγες;»·
εΤδα δάσανα κα! πόνον;,
νά ξεπλύνο) τό («,-αρμάκι
καΐ μή μ' άρωτάντε πλέον.
νά σάς τα ξαναποΰμε
κι' οΰ'λοι νά τραγοι·δονμε·
Βάλ.τε στό καλαθάκι μα;
κάμπόσ' άννα.
δεμένος τοΰς πόοας καί τάς Χ"
ρας κειρίες». Κίΐρίαι ήσαν οί
κοικές φασκιές. Ιναί ό κόσμον
πού ήάκονε στήν έκκλησιά τό Κν*1
γέλιο, τή λέξη <κειρίίς» τήν' -^ ρε γιά κερί. Λρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ-