194110
Αριθμός τεύχους
2094
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
4/4/1971
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Βικελάιαν Γρ
Ηράκλΐιον Κρήτης
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ ΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΡΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΡΝ
; 44ον άθΐβ Φι'ΛΙ ΟΠϋΛ ΤΙΜΗ ΦνΛ'Λθν ΛΟΔΥ 1 κη Λ ι α ι Αι ιλ/τΛγ - Ί Λιηντ*—-><-. νηΚΟΑ ΤΊ-1— νΑϋ νΐΝΑΝΙΛΗΤ Γλ/υλ^ιυ · ΌΛΑι- Νίνη.* Οζ ·ΔΩ=.,__ Κ1ΡΙΑΚΗ 4 ΑΠΡΙΛΙΟΓ 1971 Έτος 44ον αριθ. Φύλλ. 2094 ΤΙΜΗ ΦΥΛ'ΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708 ΕΝΆ ΜΕΓΑΛΟ ΕβΝΙΚΟ (-)Ε ΜΑ ΤΑ ΝΕΑ ΒΛΑΣΤΑΡΙΑ ΜΑΣ ΣΤΙΣ Η-Π.Α. οτο μεγαΛο αϋτό Έ&νιχό θέμα πού καί άλλοτε ά- παρχόλ.ηβε τι; στήλε; τού Προσ γ, νγιχοϋ Κόσμον («.7.1970), μέ ττν ενκα«>ί« ϊνό; τεύχους πού ε
/.ιοα ά.ιό τήν Άτλάντα - Γκά
τίόν ΗΠΑ.
Ί'ό τεϋχο; αύτό είναι έ'να καλ
/ΛΤΓΧ.νιχό λ.εύκωμα πού έκδόθηκε
μί την εύκαιρία των έγκαινίων
τού νέου μεγαλόπρεπου Ναόν «Ο
ΚΤΑΤΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕ-
ΟΊΊ)Κ.ΟΤ> καί των πέριξ κτιρια
κων <η·γκροτημάτϋ>ν τής έκ€ϊ 'Ελ
λτ,νιχή; "Ορθόδοξον Κοινότητος.
ΐΛναι γραμμένο οτήν Αγγλι¬
κη γλώβσα. Πόσος δμως 'Εθνι-
χό; Λθλμός μέσα στί; γρα,μμές
τοθ κειμένου. "Ολη ή Ιστορία τή;
(«χμαίας αυτή; 'Ελληνικής παροι-
^ι'η: βνσΛρέρεται άπύ την άρχή
■ τή; σιιγκροτι',Λεώ; της (1905) μέ
Ι χοι σήμερα. Μιά ζωή όλόκληρη
^ ΤιιμΙϊ γενεών, ποτισμίνη άπό τα
! .ιιό «γνά ΙδαΛ'ΐκά, μέ τήν όλόψν
χί) ά([0<τίωση στήν Ίδέα τή; ΙΙα Τ(ΐίδας. Μιά προσπαθεία άδιάκο- ,ιη γώ τήν άνέγερση εκκλησίαν, γιά ιδρύση σχολείων, γ;ά όργά νι·ιθΐ βιβλαοθηκη;, γιά σνγκοόνΤ(- <ττι Συλλόγων καί Όργανώσεων χαί όλ/ι αντά μέ μοναδικό στό>
χο .τώ; νά διατηρήσονν τόν θε-
ιΐμίν των 'Ελληνοπ-αίδων μέ την
Έλλ-ιδο..
Ή ϊδια 'Εθνιχή δράση παρα-
τηρπ'ται καί σέ δλε; τί; όργανω
μϊ»ες 'Ελληνικές Κοινότητες των
ΠΐΙΑ, άνάλ-ογη φυσικά μέ τόν
,τ/.ηθΐΌμό καί τίς οικονομικάς όν
«ιότττ«ς κάθε μιάς. ΚαΑ «μως
ί'.'.ιι αύτά τα παραγνωρίζομε η
ί ίπΙ τα άγνοοϋμρ καί τό μόνο ποϋ
(ίρίθίθμε· ρΐναι ά λέμε πώς ή
Έατινική γλ.ώσσα ξεχνιέται μέ
τύν καιρό κ<*ί μαζύ μ' αυτήν κιν- ϊτνίΰει νά χαθή καί ή 'Εθνική σννίίδηση των νέων γενεών μας πην Άμερική. Άλλά δς πιάσωμ,ε τύ θέμα οι'ιιό άπό τήν άρχή. ΟΙ πρώτοι μετανάστρς στίς Η ι'ΐΛ (ίρχισαν ά,τό τό τέλος τοϋ !.Ή.ι αίώνα καί ιδιαιτέρα άπό τό 1&00 καΐ έδώ, δταν άκάμα δέν ιΤ/ον θεσπκτθή έκεϊ οί πε<Ηοριστι- χοί νόμοι τη; μεταναστεύσετος. Έ .ιάλ.αιψαν κάτω άπό τί; πιό σκλη ' ι,τς σΐΎθήκίς καϊ τό ονειρό τού; ί) ταν ν' άποκτήοουν μιά καλή οί- '<ον·(:μιική κατάσταβη καϊ νά γνρί- μιύ ΰστΐρα νά πεθάνονν στόν τό .το άπ' δπον ξεκίνηισαν. Μέ τύν | Λΐιρό δηιμιονργήιθηικαν οίκογρνει- ι ρ: μέ σύζυγον; ποΰ εΊρεραν άπό ^ τήν Πατρίδα καΐ απού ε'τνχε νά ! ('υεβονν σνγκεντρω^ιενες καί άλ ί«ς έλΛηνικέ; «Λκογένειες άρχι- βαν νά όργανώνονται σέ Κοινότη τ?;. Τύ δνειρο τους τότε δέν ή- '.α·ν πιά πώ; θά γνρίσοΐ'ν νά πε (Ιά-.Όνν στήν Πατρίδα, άλλά .τω; ^Ί έξοστραλίσουν τα παιδία τού; | οΤις έργασίε; πού εδημιούργησαν οί ίδιοι καί πώ; αλλο* νά στρί- '·ονν τα παιδία τους σέ ανωτέρα Λιΐφΐλανικά σχολεΐα γιά νά μπο •.'ΐοονν νά ζήσονν πιό ανετα μέ- τι βτήν άπέραντη αυτή χώρα •Κ'ίι τούς έδινε δλε; τί; δννα- I τϊτητες γιά μιά καλντερτ) ζωή. Ταπόχρονα ομο>; δέν ήθελον νά
'■ ΐαΜητν τα παιδία τον; τήν Έ-
Η πρώτη τον; σκέψη ήταν νά
1 Λίσουν μιά έκκλησία. Αυτή ήταν
1 οΡχή. Κοντά στήν έκκλησία καΐ
■*« ηίθονσα, τό 'Κτιτροπικό. Ε¬
Ι *'ϊ θά σννεδρίαζε ή 'Επιτροπή, έ
ί χ?ί θά γίνονταν οί συγκεντρώσεις
^ Τί; ^οικίας, ΰστερα άπό κάθε
ι| 51«λησκΐοτική τελετή καΐ έκεϊ
·" "ι ΐ'ίητοΰσαν τα θέματα καΐ τα
β. ΛοΝ.ήματά τον; πού δέν ήταν
"Ι ι"'α παοά πώ; νά μάθονν τα παι
« δι« τονς τα πρώτα 'Ελληνικά
* 'ν<Ψ4ΐατα καί νά μή ξεχάβοιιν την Υωσοα, Παρά/Ληλα φρόντιζ<ι.ν *ι( ίώοδν μέσα στό σπίτι 'Ελλη ν"" >Λί μέ τί; συνεστιάσει; '/.αϊ
"· νιορτές πού κάθε τόσο ώρ-
έ τα τραγοΰδια κι»ί
νϊ χ°·8Όί'; ξαναζοΰσαν
Τ||1ί Έλληνική ζωή ττ)ς πατρίδα;.
Τ(Λ τα παίδιά των πρώτ'κν
ι!
,. . -■■*, ή δεύτερη αυτή γι-
' ""; ^'Ίτήοησαν την έθνική τού;
. Τ..-ν...^. ομιο; να
νι το ιοιο για την τριτη γε-
1 ίη "ώ Λ»λύ πιερισσότερο γιά τήν
σΐιμερινή.
ΐά Λαιόιά που γεννιοΰνται ίκεϊ
άνο.ιτύσσονται μέσα βτό Άμεοίκα
••ικόν .τιριοάλ^Λν, τό μεγάλο αύ
τό χωνευτήρι πού άςρομοιώνει ΰ-
.ες τις αυλές. Μοοςχί>νονται σέ
Άμ«ρι*ανικά σχολειό, καί Πανε-
πισιή.μια καί σή,μερα οί 'Ελληντ-
ή κιιταγωγής έπιβτήμονίς, με-
γαλυι ίπιχε·.ρηματίαι καί πολιτικυΐ
άκόμη ά--ΐοτελοΰν μιά <τημαντιν<ή •/αί άςιόλογη δύναιιη αέσα στήν Ά-.ιερικανική Κοινωνία. Ατυχώς ίίμως. ι, σημερινή γενεά έκτός ε¬ λαχίστων έξαιράσεων δέν μιλάει οϋ>« μποοίΐ Λ·ά διαΰάβη Έλληνι
κ.ά (>ιί)λία. Τα παιδία πού στά
ιιικρα αους χρόνια θα φοιτηοονν
μιά ή 6α-ό ώρε; στά 'Ελληνικά
σκολειό, .τού ίχο'ν ίδρυβεϊ άπό
την Άρχΐί.τισκοπή καΐ την πςιυ)-
τοίιονλία των Κοινότητος __ καί
οίτι» 9ά εχοχ'ν την εύχέρεια νά
ςρ.Γ.ι,σονν σ' αύτά — μόλις 6γοΰν
ΐ-'ί» «,τό την τά|η τοαι 'Ελληνι-
κοΰ οχ,ολείου θά άκοΰνε καί Οά
μ*.λ<ι<ε Άγγλικά στό παιχνίδι ιους, στό Άμερικαν»«) σχολειό τυυς κα: ατό σπίτι τους άκόμα. "Ας σημειωθή καϊ τουτο ,-ιολ- λέσ Έλληνικ.ές οίκογένειες εΤναι σκ<·ι.;ησίμένις σέ δλες τίς άκ·ρΐ8ς τής ά.ιεραντης αυτής χώρας καί δεν έ'τΌνν την εΰχέρεια νά στεί- λο>ν τα παιδία τονς στά σχολεΐα
των Κοινοτι>των. Καί £να αλλο
«κοα ί. Μέ τούς μικτσΰς γάμους
πιυ τν%ϊί σημ*ιώνονται είναι ά
νΛ διατηρηθή ή Έλλη¬
ν/ή γλώσοα μέσα στό βπίτι ά-
τ ήν ςίνη μητέρα.
Ι.ίναι (+ανερό πώς δέν μ,ταρ,οϋ
μ γ νά όασιστοΰμε μονάχα στήν
Έ'λι νίκη ν,ώσσα γιά νά έπικοινω
νοΰμε ψυχικά μέ τα νέα 6λ<χστά- . Ό<γο δμως ϊΤναι άκόμα και- ρός, όσο κρατάει άκόιμα αβδεστη ή Έ(*νακή συνίίδηση, ση'ι σημε- "ενεα, κι' αϋτό τό 6λίπο.μ* νά ε ,'.όηλώνεται σέ κά&ε περ<- η, 6ό πρρ.τει νά τό πάρονμε α ;η νά έπικοινιυνήοΌνμε μα¬ ζύ της μ έ τή γλωσσα ποΰ κατα λαόαίνε;. Πας·Ίλληλα μέ τήν προα,τάθϋα τής 'Λίχιε,τισκαπής 'Λμϊρικής •χοί των £κΐΐ Έλληνικών Κοινη- τήτοιν μέ τα σχολεΐα είναι άνάγ επιΐακτική νά τυπωθοΰν στήν /^κη γλ.ωσσα σ«τ.ρές άπό μι αντοτελή τεύχη γιά κάθε κε φάλαιο τής Ίστσρίας μας, 6ι6?.ία ινκολοίΐνά^νιυστα καί .τροσιτά στή μεγάλ.·(ΐ ',ισζα. Μ' αυτόν τόν τρό πό θά "Λωθίσουν οί "Ελληνες τής Άμεςακής τήν ίστορία τους, .το· δΓν μπβρονν νά τή βρονν σέ ,ΐγνλόγλκασσο. 6ι6λία. θά μά Θοιλ' πώς ή Άρχαία 'Ελλάδα τοϋ Όμήςον, των κλαισσοκδν χρόνων, τού Μίγόλου Άλεξάνδροΐ' καί τώ ν Β ΐ'Ι^ντινων δέν ϋσβυσε μέ τί,ν αλι,ιηυ τής Κωννταντινοχντό- λεως Ότι καί μετά τήν αλωση δέν ε.τ./νσαν ουτε μ^ά στιγμή οί ό.'ώνες 1 «Α τήν άνάκτηση τής έ- Οτι σέ μιά τελευταία προσπαθεία τό γέ ν^ς ξι-ιΐηνώθηκε στό 1821 καί κατώρθωσε νά δηιμιτη»ργήση ίνα ΐ·λεί«θίρο 'Ελληνΐ'/ώ Κράτος .τού σννέχισε· ν,ι' αύτό τούς άγώνες γιά τίιν όηελευθέρωβη καί άλλων άδ«λ<ρών δτι τεΑ,ος ή μ'Ελλαΐδα δέν παύε< ν' ΛνοινίΊΐετσι γιά νά ξαναϊδή τή θ* ση ποΐ- τής ταιθίάζει μέσα «τιΐ'.ε',.ινό πολιτισιμένο κόσμο. Όσιι είναι άκόμα καιρός άς πά/συν 1°στά αΰτό τό θεμα στά χέοια τους τ' Ανωτέρα .τνευματι •/ά Ίί'ονματα τής χώρα; μ·έ τήτν ΪΛίοχνοΐ', τής Κν&ερνήιίειος. είναι αι'τό θέμα ϊδιωτικής π&ω- τοθιΐι,'λία.-, οί>τί άνενθΰνων άτάμχον
δσο -/Ίίλ.οποοαίοΐτα κι' δν είναι
αι τα.
Μκ'ι : Γ·<:αιρία παροοσιάζεται σή μερά μί τόν Πανρλλήνιο έοςτα- σμό των 150 χρόνων τής Πάλιν νενεσί';:. Άς γίνει μιά άρχή ά.τ' αιΊτό ιό νεφάλ.αιο κι' Λς άκολοΐ1 βήίτοΐΛ- ·,:«ί τ' Λλλ.α. "Κι«ι οί νέες γη'εές τόη· άπο δήμο ν θι' γνιο.οίσοχη· καί τ>* άγα
ηήσονν ι ήν ίστο.ς·'α τους καί θά
π'ναι .Τίοι,ορ-ανες γιά τήν καταγω
γή τονς.
—49-
καιρύ δργανα τοϋ τουρ,κι-
κου Τύπον, ύποκινημρνα μέ κάθε
μέσο -άπύ τοΰς ,*Άγγ,?Λΐυς, έρέθι-
;αν τα πλήθη εναντίον των 'Ελ-
ή, ποϋ τολμοΰσαν νά διεκδι-
κοΰν την ελευθερία ττ)ς Κΰποου.
Ομως τό ζήτημΛ τής Κύπρου
δέν ήταν άρκετό, γιά νά .τρακαλϊ-
σει τόν ο.παιταύ,μεΛ'θ φανατισμό,
οϊίτ,ε γιά νά όιχαιολιογήαει τίς
συνέπειές τού. Χρειαζόταν κάτι
τό Λΐό συγκλ.ονιστικό. Κ' έπειδή
αύτύ δέν ίρχόταν μΛνάχο τού,
σκηνοθετήθηκε άριοτοτεχνικά τήν
ώ ακριβώς ποϋ χρειαζόταν.
Μιά μΛΟμπ.α, δαλιμένη άπό χέ-
ρι τούρκικα, .τρο,κάλεσ.ε μίαν ά-
;ήμια καί άναίμακττ) ϊκρηξη στό
Τουςκικό ΙΙροξενείο τής θεσσα¬
λονίκης. Καί τό 6ράδυ τής ιδίας
ημέρας, 6 Σεπτέμβριον 1955, οί
ονρκικές εφημερίδας τή; Πόλ.ης
ίΐΛ4>χ>φο·ροϋσαν σέ έ'κτακτο πα-
οάρττ>μα μέ πελώριον; ?ντυπωσια
κοϋς τίτλον; καί μέ τή σχιντα-
ρακτική είδηση, ίίτι τάχα τό τούρ¬
κικα Προξενίίο μαζί μέ τό σπίτι,
γενν)),θηκΐ ό Κεμάλ στή
θεσσαλο-νίκη, τό είχαν τινάξέι
οί "Ελληνες στόν «ίςερα!
Την ώρα έχείνη ή τονρχική νε-
'λαία τής Πά/.ης, καλΐσμ,έντ) ά-
ό
ή
άπό τα μνηιμεϊο τον Κεμάλ σ' έ'¬
να συλλαΛητήρίο διαιμαρτινρίας
γιά τό Κυπριακό. Τύ σιυλλαλητη-
ριο έ'γινε άμέσως άρδή έπιδρο-
μέων, πού ίίριμησιε νά κατακτή-
σει τό Πέραν. Πρώτος στόχος
τονς ήταν τύ παλιό κΛφενεϊο «'Ε-
πτάλοφος». Ή «'ΕπτάλΛΚΤθς», με
τό σν,μβαλικό όνομά της, πατήθη-
κε καΐ ρημάχτηκε μεσα σέ λίγην
ώρα Από τού; κατακτητές της.
Την τύχη τη; τήν ακολουθήσαν ή
μία ΰστερ' άπό τήν αλλ.η όλε.ς οί
άναρίθμητες έλληνικές έπιχίτρη-
σρις τού Πέραν.
Τήν Ιδία ώρα παλνάριθμες όμά-
δες Τούρκων «πατριοιτών», συγ-
κροττ)μέν*ς άπό π.ριΐν κατά σι»ν-
οικίες καί όπλισμένες μέ κάθε εϊ-
δους σί'νεργα καταστρο<)ρτίς, άρ- χισαν αγρια καί βι«στηματικά νά σπέρνονν, άπό τή μ^άν άκρη τής ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΛΙ ΙΣΤΟΡ1ΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' Η ΤΟΥΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ ΙΙάλης ώς τι'τν άλλη, τόν τοόμο καΐ τύν ό'λεθοο. Δέν έ'λει-ταιν καί γυναϊκες, καί μάλιστα φοιτήτοι- ες, άπό τίς όμάδε·; αύτές. Τα έλληνικά κέντοα καί κα- ταοτήματα είχαν άπό μέρες έ- ,-τισηιιανθεϊ κα'ι δέν ξέφυγε κα- νένα άπό την ολοκλήρουική κατα- στροφή. "Επιπλα καί μεγάλον δγ- κου έμπορεύματα τσακίσθηκαν μέ τα τσε-χονρια. Τα άλλα, πού μ-το- ρ»ϋσαν εΰκολα, νά μεταφερθοϋν, ίγιναν λεία των κατακτητών. Καΐ στή μοιρασιά τή; λεία;, δ- ΒυζαντινοΑογικό Συνέδ-ριο. "Ενας άπύ τοϋ; συνέδρους, ό έκπρόσοι- πος τοϋ Πανεπιστημίου τής Βιέν¬ νης Πολ. Κ. Ένιεπεκίδη;, εμαιθε τα άπίστεντα νεα στή μέση τοϋ δρόμον το·υ άπό τή Ι3ιέννη γιά τήν Πύλ.η. Στο^μάτησε τότε στήν 'Αθηνά, καί άντί άλλης συμμε- I τοχής τού άπηΰθννε άπό κεϊ στό ΣΜΤΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ίΐο)ς άποδείχθηκε πέντε άογότεςα, Ιλαδαν μέρο; καΐ Τοϋρκοι χρόνια ά·κόμα Τα οίκ.ογενεια,κά άσυιλα παρα- (ίιάσθηκα'ν·, ληστεύθηκαν κ' έρη- μώθηκαν. ΙΙαίθένες, γυναϊκες καΐ παιδία 6ιάσθτ)καν μέ τόν κτη- νωδε'στερο τρόπο. Οί έκκλησίες υε6ηλ<«θηκαν, οί άγιε; είκόνες τα ίερά σκεί»η τοακίστηκαν, άρπάχτηκαν ή πε- τάχτηκαν στονς δρόμους. Τό τσ«- χονρι κ' ή φωτία όλοκ.λήρωσαν τύν άΐρανισμό των Ναών. Άκό¬ μη καϊ των κοιμητήριον τήν ίε- ούτητα δέν τή σεδάσθηκαν οί Βάρδαροι. Τα μνημεϊα θριιμμα- τισθηκαν, τα όστά σκορπίστηκαν στοΰς τέσσε<>ις άνέμους, οί τάφοι
άνοίχθηκαν, οί ντκροί μαχαιρώθη-
καν καί σύρ,θη,καν σΓΤθϋς δρόμον;.
Ήταν άληθινά μιά νύχτα «.τού
την τρέμει ό λογισμός>. Οί ορωτι-
έ: τον ολέθρου τύλιγαν μέ τα
κάκκινα .τλοκάμια τους τή Βα-
σιλεύουσα, ΰυθισμένη στό ακότος
καί στηΛ· άγωνϊα. Άπό πάνω της
ολο καί δαθντερα κόκκινη ή πορ-
φΐ'ρα τής ψωτιάς άπ,λωνόταν στόν
οϋράνιο θόλ.ο. «Βουρονν Γκια6ο»ρ-
/Λ.ρά|», «ΧτυπάΤ€ τού; άπί-
στον·;!», ήταν τό δγριο σύνθημα
πού άκονγόταν παντοΰ. Βραχνό
καΐ άπαίσιο τό 'φερνε ή Νύχτα · Συνέδρικ> μίαν άνοικτή έπιστολή:
Η ΣΜΥΡΝΗ ΠΡΙΝ105 ΧΡΟΝΙΑ
ΤΟΤ ΧΡΗΣΤΟΤ 2. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
Β'
πάν<ΐ) ά.τ' τού άλαλαγιμι') τή; έ- '. Σ ΰνε&ροι», εγ<>αφε άνά-
πιδραμή; ώς τα πέραται τής άπέ- μεσα σέ άλ.λ.α, «Σά; επεφυλάχθη
τύ- ι
είς ι
ποΰ
άρχίστ).
Οταν κουραομένοι θά άποχο>-
άπύ την τελευταίαν δε-
το<ΰ συνεδρίον, θά ?χειε ς Πάλ.η;. Καί δταν οί πρώ- , ή σπανία ΰσο καί περίεργο; τε; άχτίδες τή; αύγης ^ρώτι^αν , χη νά σχηιμετέχετε σήμερον Το εργο των Βαρβάρων, τί-τοτε &να έπιστημον»κόν σιη'έδριθίν τύ Ρο>μί·ίκο δέν ε,Ιχε άπομείνει | κατέστη αξιοσημείωτον .τρίν άκό-
δρθιο στήν κατακτημένη Πόλ.η,
τίποτε έ.κτύς άπό τό Προξενεΐο
καΐ τό Πστριαρχεϊο, ποϋ τα προ¬
φύλαξιν άπό δΐΛλοοιμ,ατική σκο-
πιμότητα οί τοιυρ>ιικές Άρχέ;,
καί άπύ έλάχιστα ίερά καί ο'ικο-
γενειακά ιΐσυλα, πού τα ρ"σωσε
<1πύ τή μχινία των έπιδοομέων ό άνθρ<·>πισίΐύς κάποκον σν.μπατριιο-
τών τους.
Τέσσερ,ις χιλιάδε; καταστήμα-
τα εΐχπν γίνει χαλνάσματα καί
στάχτη. "Ολ^οι οί ρ,μποιρικοιί δρό-
μο*, καί .ΤΛ©πάντων ή περίφηιμη
Μεγάλη Ό6ό; τον Πέραν, ήταν
άπιό ιά συΛτρι.μένα ε'-
έμπορεναατα, πού τούς
ΡιΤχαν κατακίλΛ'σβι., Δνό χιλτάδε;
σ.ιίτια ά(Γ-ανί(ΐθηκαν. Πολλά άλλα
έμειναν δίχως θύρες καί παοά-
θυρα, κ.α», δλαον οί ρ-νοικοι οίχος
ς ορέμαιτα καί δίχως κλινοστρο)-
μνές. Άπύ τίς όγόόντα έλληνν
κές έκκλΓ,σιες της Πόλ.η; μονά-
χα οί έννεα έμειναν σάν άπό
θαΰμα άνεπαφες, 29 πνρ,,τολήθη-
καν, 34 ρππθαν ζημίρς σο6ΓΜ?έ;
καί όκτώ εΛΛ'φρότρρες. Άμέτρη-
τα άνΡ/ίτϊιιητα κεψ,ή,λαα άφανί-
σθηκαν μαζί τους. Τα νοσοκομεϊα
ά.τό άνθρο').·ΐου;
τιαμένους στήν ψυχή ή στό σώ-
μα, ,τρ,ατάντιυν άπό κα-κοποα^μέ-
νες γΐ'ναϊκε; καί παιδία. Καί μό¬
νο σκοτοαένοι δέν ήταν πολλοί,
γιατί, σΰμ^ιονα αέ τί; όδηγίε;
των άργανωτίόν, η έξόντΐιιση δέν
επρε;τρ νά είναι αιίιιατηρή.
Τίς ήιιέοε; έ.κείνες, ήταν νά
συνέλθει στήΛ' Πόλ.η τό Διεθνές
ϊσ<ι>; τύν καιρόν νά σκεφτ>ήτε τα
έςή;: 'Ελ.άδατε μερά; εί.; έ'να
συνέδριον Βυζαντινολόγων, άπό
τό οποίον ηναγκάσθησαν νά ά-
πόσχοΐΎ οί "Ελληνες. Άλλά καΐ
αν θά μετείχαν, δέν θά ήκοΐ'ε-
το ή έλληνική γλώσσα, ή γλώσσα
δηλαοή των κίΐμένων τή; επι-
οτήμης μας, διότι ή γλςί>σσα αυ¬
τή δέν ενεκρίθη υπό τής όργο-
νωτική; ίπιτρ·ατής τον
ιλ' ώς γλαοσσα έπιστημ.ονιχ.ών ά-
ναχοινώσεων. Καί τουτο είς μί¬
αν πόλιν — είς τήν Κωνσταντι-
νοΰπολιν— ή όποία επ}, χίλια ε'τη
ήμΐ'νθη διά την γλώσσαν αυτήν,
καί αύτη ήμΰνθη δί' ή-μάς, διά
την Ευρώπην, καί εσωσε τόν Χρι¬
στιανικόν πολιτισμόν. Έν τφ με-
ταξί' θά διαπιστώσετε κατά τήν
π«/ρα'μονήν σα; έκεϊ, ότι ή άπα-
αυτή γλώσσα, δέν
είναι μόνον ή γλώσσα νεκρων κ?ι-
μένοιν πρός «,τουοηΛ', άΛλά ή
γλώσσα πού όμιλοΰν οί άνθριο-
τι>ι τής πόλειος είς την οποίαν
εύι;ισκιεσθΓ, έκεϊνοι τουλάχιστον
π.ού <Λ*νδρϋυν άκόμη τήν πρω¬ τεύουσαν τοΰ Βυζαντινΐΐ» Κρά- τον; αιέ την έννοιαν την οποίαν ιπρρασπίσθηκ.ε τύ κράτος αύτό ρ- τί χίλαα ί'τη: την χριστιανικήν Κΐ·οώπην, αυτήν πού σεΓς τώηα έκ- ,ίι, >σκοπεΙτρ·
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
( Σννεχίζεται)
'^·^«>^)«)®««ΐ(Κΐ)®ΐβ)β)£κ£ι®βκΐΐ^^
ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΕΝΟΤΑΦΙΟΝ
Άγα.-τηαέ μου δι,ευυΛ'ντά,
Καθι.'στιί.ρησα, λόγψ μιάς άδια-
θεσίας ιμττυ, νά απαντήσω σϊ μχά
πρόίτκιληοη τοϋ άγαΛητοϋ μόν έν
Ηρακλείω Κρήτης καί καλοΰ μχκ>
σΐίμπατριώτη Άντώνη ψηλοπάτη,
ποιι δημοσι,εντηκρ στό φύλλο τού
«Προσ<ΐΛ>γικοΰ Κόσιμον» τής 17ης
παρ. Ίιτν.ουαρίον. Νά γράιψίο νχ'
έγώ, μοΰ ζητσ, κάτι σχετικ» μέ
την πρότασή τον περΐ άνεγέρσε-
ω; ενός μνημείου των Θυσιασθέν-
το>ν άπειραρίθμιον γονέων καΐ ά-
δρλχρών μας καί σνγγενώ-ν μας καΐ
όμοεθνών μας κατά τήν Μικρα¬
σιατικήν Καταστροφήν.
Άλλά τί νά πώ πρ·ρισσότερο;
Ή ιδία μιλά άπό μόνη της. "Ενα
μνη,αεϊο των μνριάδων μαρτύρων
τοϋ Ελληνισμόν τής Ανατολή;
θά ηταν μιά Ιερή εκδηλώση τι-
μής καί σεβασμόν πρός τό μαρτν-
ριά τοι,ις' θά άπεδίίκνΐ'ε επί πλ*-
ολ' κα'ι τουτο· πώ; τό τρομεοό έ-
κεΐνο γργοΛ'ός, σνη'ί^λόνισρ ώς ί¬
να 6αι&μό καΐ τή γ«νεά τή δ ική
μας, των καταγοιιρνιιη· Ιδίως άπό
έικεϊ. Καί άκόμη θά άποτελοΰσε τό
τ^μεϊο αΰτό μιά προτροπή πρός
τούς έπιγιγνομένον; "Ελληνε; Ν Α
ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΤΝ.
"Ας ε'χη αμοις ΰπ' όψιν τον ό
άγαπητός μο' Άντώνης πώς 6/τι
κα'ι νά ποΰμε δέν πρό·κειται νά γί¬
νη τόποτε. ΕΙιιαι τελείως άπογοη-
τεηιένος. Χρόνια τώρα έπιμένω
γιά τήν άνάγκη τής ιδρύσεως ε¬
νός Ιστορικόν Μονσείον τοβ 'Ελ-
ληνισμ,οΰ τής Άνατολής. Καί μέ
τήΛ' είτκαιρία προσθέτω τώρα πώς
ί-κίϊ μΛροστά στό Μονσεϊο αύτό'
θά ήταν ϊσως καί ό καταληλότϊ-
ρος χώρος γιά τό Μνηιμεϊο των
Μαρτύρων τοΰ Μικρασιατικον Ό¬
λεθρον.
Ή ςρωνή μόν ραεινρ κ>ριο·λεκτι
κά «ςρωνή δοώντος έν τη έρήμχρ».
Μέ φιλιχότατα αίσθήματα
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Γ. Α. ΣΓΟΤΡΙΔΗΣ
Μέ τί; διόπτρες τοΰ «ΚΟΣΜΟΓ»
ΑΝΟΙΞΗ
1 δα^τη τόν απεκάλεσαν καιί
η"'*'1χοχά(Γτη τόν είπαν οί άν-
'""'!Ι01.
•ϊυτικός «όσμο; τόν νιπεδέ-
' 1 ιιέ άνθο^ορία, μποτ<μπούκια '4 *νίιγέννΐ)ση, ό πτερωτός μέ 'ι^δίαΐματα καί χαρές, οί κάμ- ' τι 6οι»νά καί τα φαράγγια ΐ Το βρόϊαμα τής λεύκας καιί Ί'-οϊσΰο τοϋ γάργαρυυ νε- " τ°ί' οκικιοϋ και ή ελληνικη '1'1 μέ χαμόγελο καΐ άναν.ού "1. ή άντίθεση, Ρλ.λειψη ό ς ένθοι«ΐ(Μΐμό; άπό μί,Γ ,ς Τν'·ΐγμένος στο παλ "11* ,Τ^ν '^λπ'οβή τού καιλορι μί ""Χ11*0^"· άτενίζει τόν ΤΙ> «ά μί οΤκτο «λί.τει τήν
σά; κάψη.
(ι1<ώμ{>ιν<ι. , ά; κάψη, τ«ν· εμπι—βύίβθε, ιΊναι έπι- λΐ'νδυνος, πολ.ίι έπικίνδυνος. Καί τό πρώτο τή; ανοίξη; τριαντάφυλ λο χο)μήλ<.ι>σε τα πίταλα καί χα-
μογΓλασε μπρός ιτόν άνθρϋ'κΤίνο
οΐκτο.
Ό Μάρτης άστατος καί πα.ι-
γνιδιάρης, ζεσταίν,ει γιά λίγο,
ξεγελά τόν ανθρωπο, χαϊδεύει
τήν φνση καί τελος 6λέποντα;
τό τέλο; φεύγει φορωντας τόν
ψυχρό τού μαν&ί>α, έκδικονμενο;
μέ <τκληρότητα τόν καχίντοπτο άν <θρω.ιο. Ό Άπρίλης έτοκμάζεται νά τόν διαδεχθή μέ πολλή κατανοή¬ ση λαί ιιροντίδα. Τα χελιδόνια Λήραν τό ιμήνιμ.α κι' ερχονται, οί ανθθίοποι αίσ&άνονται άνακού ιριση, οί πασχαλιέ; άρχίζοΐ'ν νά σκορπίξοΐ'ν άρώματα καί ή έλλη νίκη φΰση γιορτάζει μέ καινοΰρ- γκι ζυιή καί χιλιάδε; τραγονδ'.α κπ.ί χρώματα. ΒΙΣΦΟΣ ,Τοϋ συνεργάτου μας ΙΙοοοι Λογοτέ'χνε;, Ποιητΐ;, Συ-,·νρα^ρ"ι;, ανθς<0Λθΐ των Γθαμ μάτιον, δε,ν ίργάζονται σέ ξένες δηλεΐί; γιά νά 6γάζοιν τό κα θυαερινό ι(·ουμί! ! ! Καΐ πόσα ?ρ- γα όξί'ΐς έεΛ' μένουν κλειστά στά <ηντά(.'ΐα γιίι νά μονχλ^άζονν! ! ! 'Τ.τάρχευν συγγροχτεϊς 6ιοπα- >Λΐστ*·ς, ποι άφήνονν νά ,τερνά
6 πι·>.ύτιμος χρόνο; των, γιατί
δρίσκοντοι υπό τό βάρος τού Λγ
χους τής ύιοπάΑης! ! Άναγκάζον
τ«ι νά δίΐνΛΓνουν σέ ξένες έργα-
σίες νικ νά ζήσουν! !
Λέν θά ί'πρεπε νά τύχουν καί
αύτοι, οί δουλευτάδες τού 'Ελλη
νικού Λόγοτ. μιά; σΰνταξη;, δταν
σέ (('λιΐ Κςάτη ύπάρχει γηρατει-
ο,ν σύντΐι'ϊΓ,!
"Εχΐιι παρακολονθησει άπό τού
έτον; 1!·47 ώ; μΐλο; τή; «'Ενώ
σεΐι»; Έ/λήνων Λογοτρχνών» τόν
οκλ.ηρύ όγώνα πού δΐίξάγουν τα
Λογοτεχνι-,'.α 2ωματεϊα γιά τήν
ΟΓΚ(άλ.ισΐ| έλείνιαν πού δοΐιλ,εψαν
τϋσ.ι /((',νια πάνο> στήν Τέχνη
καί στύν Λι'γο!
Σι. πόο*; ('.λλρ; συνελΓύσρι;
δέν σιν:·.'ητ)|θησαν διόχρορα ζη-
τήαατ.ΐ όσ<|·αΐ ισης, ώς τό ένδε- χι'.α~νυν 1-^: ίδρύσειας Λογοτεγνι κου 'Επιμί/ττηςίου καί άλλα! *Έχι·) στ- Άρχεϊό μου διάφο- ς Λο^οτεχνικών Σο Δ. ΚΟΪΤ-ΟΠΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ «ατίίΐ',ν, γιά τή-, δ(ΐμιοα>ρνια τοΰ
θίσικ.ϋ τόιν Κη.νιυνικών Άσφαλί
^ε« ν,
ϊτήν ίιι'ΐ'ΰΐΛβ», Γραμμάτιον
•/αί Τ. ι % « ι νΐ',ιογί.ο Παι-
δείκ; κι»τηι.ιπσΐΐι,κε τό ετος 1963
ΜτντςΛ-ν τιιν 'Ελλιγνων στη'γρα-
ττ·»ιϋν! Κπί ιΐδαιμε νά άνατίλλει
■/.α, γιά τούς δουλεντάδες τοΰ 'Ελν
λην.κυύ /ογοι μιά άνοιξιάτικτ) ή
λιόλουίττη με{<>! ! Μά σταμάτη-
σ; ή π(. σ,ΊάτΙρια καί Ριιεινε δί·
ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΗΛΑΚΕΑγΜΜΟΝΑ ΚλΤΑ ΤΟ 1821
ΤΟΤ Λ. Γ. ΚΑΛΛΙΑΝΗ
Είναι γτωστή ή περιπέτεια πολ- νι«, Άλ.ρχ>ροϋ, Καστοί. Τρνπη,
λών 'Ελλήνυιν ν.ατοί·κ(ον τΛν νή-
σιο,' -αιιΙ τής Μ. 'Λσίας κατά την
περίοδο τής 'Ε.ταναστάσεως. Πρό
τοϋ κΐΛδννου νά σφαγοΰν άπό τούς
Τούοκονς, ή νά αΐχμαλωτισθοϋν,
«φηναν μέσα στή στιμφορά, τούς
τόπον; τού; κι' ρ.ταιρναν τό δρόμο
τοϋ αναγκαστικόν έκπατρισμοΰ.
Κατ' αύτη τήν περίοδο, ή ελευθέ¬
ρα Λακΐ&αίμων καί κυρίιος, ή πε¬
ρΐ οχή τοΰ Πάρνωνο; καί Β. Ταϋ-
γέτοτ', (ριλοξενεί πολλού; Χίους,
Σμνρνιού; καί Κνδωνιεϊ; (Άϊρα-
λή), πού καταφεύγοτη' ίκεΐ γιά ά-
σφάλειά τους.
ΙΙολ.λοί άπό .ιύτούς θά λάδουιν
μερος και στι; τοπικες
μαχες
Κονιδίτσα, Πετρίνα, δπου καί ό
σννοικισμός: «Χιώτικτι», Πελ.λά-
να (Καλΰβια Γεωργιτσιάνικα)
καί σ' άλλα χοριά τή; Σπάρ¬
της.
Άλλ.ά καί Σμνρνιοί (Σμι»ρναϊ
οί) εγκατεστάθησαν στό Γεωργί-
τσι κα'ι τα Περι6όλια καί Άϊ6α-
λαϊθΐ στό Καστρί της Β. Λακε-
δαίμονος, πού οί οίκογένειέ; τους
ύπάρχουν άκόμη καί )νέγονται μέ
τό ονοικι τον τόπον καταγωγής
των προγόνίον τους.
"ΕχοΐΛ·, τώρα, σν,γχωνευθή' μέ
τού; εντοπίου; άλλά διαιτηροϋν
τό μανρειδερό χρώμα τοϋ πρό¬
σωπον τους καί τό νηαιώτικο χα-
ρακτήρα γιατί έπιδίδονται στό έμ
πόριο κα'ι στά κηπευτικά μέ ρνα
Ιβιαίτερο, έμπειρικό, τρόπο.
Ή ήρωϊκή ΛακεδαιΊμιον άνοιξε
τήν στοργική άγκαλιά της καί
στά μακρννά, μαρτΐ'ρικά αύτά τέ
κνα τής Ελλάδος καί μέ τή δύ-
ις θελήσαμε νά πλη
ροο;ο..'Τ|{ΐΓΤ·με «πό άρμοδίους την
έξέλιξη τού 0ε·|ΐαΐΤο; τής άσφάλι-
σης, ακιύίΐμε τίς λέζει; 'Εκκρε-
,.ι'-Γ το βι μα !!
ι Τιίνρα, μι. το μενάλο ένόιαφέ-
ρο που ίνιννε. ή 'Εθνική μα; Κν
('.;ί,ν»'σι; γιά τού; Λογοτέχνε;
! τής Έ'./.οδο;, δικαιολογεϊται νά
πιστει ετιιι ι'ίτι οώθηκ«ν τα ψέμμα
. τα κιί ότι |ιέ την άγάτη πού πε-
Οΐ'·άλλ?ι ·", Κθν.κή μα; Κι*6ερνη-
οη τούς Λυυ'.Ευτάδες τον 'Ελλη-
νιχοΓ» ΛιΊνον <τΰντο.μα, μά πολύ σύντοικι Οα νινρι ή άναμενομένη ' άσφα.'ΐίτη των νογοτεχνων έντός το>" ί-τονς ..ι71
]Υ οΐ·τό, ι,καστε · πλέον ή 6ρ
Γ.ί,ΙΠΙ Ι
Λ Κουτσογιαννόπουλος
■^<)ίϊνίV^ν#^1(ϊχ^■/·νϊV'·V^ιίΐ»ϊν*ΛνΤι(ϊν.ν.Υ.Vϊ'ί, ΠΕΡΙ ΒΡΥΟΥΛΛΩΝ Ο ΛΟΓΟΣ φίλε κ.. Σινανίδη, Διά νά γράψω καί άπευθύνω πρός υμάς την έ,τιστολήν μοί» αν τήν, μοϋ έ'δωσ* την άφοριμήΛ' ό σιιιπίΐ.τριώτης μόν κ. Λ. Κ. Λαμ. ποικίδης ό οποίος δημοοιεύει εί; τόν «Πρ. Κόσμοιν» τό Ίστόρηιμά τον .ΌΡ.ρί Βουρλών. Είς τό φύλ- λ.ον τής 21 παριελ. μηνός — αύτό πού Ιλ.άόαιμε μάλι; τό Σάββατον — κατατάσσίΐ 4 όν εί; τήν σειράν τόν Σταφιδικον Οίκον τοΰ μ«γα λεμΛΟοον Άθανασίον καί Τίοϋ Φλώρον. 'Ενώ θά επρρπε κατ' ε¬ μέ νά τύν περιλ.άδη άπό τού; πρώτοις. Ό Άλέκος Κορ^ίς, ή το γνωστό; μοΐ' διότι ό Σωικρά- ττ)ς Κορρέ;, ήτο νοι»νός μόν καΐ εΐχε στετρανώσει καί τού; γονεϊς μου καί τούς εγνώριζα άπό παι δί. "Οταν έπιχειροΰμεΛ· νά γράψι» μϊν Ίστο<ιίαν, ΐί,ρίηει νά εϊμϊθα πιροσεχτικοί καϊ άντικειμενακοί, τα σνναί-σθή,ματα καί τα μίση, νομί- ζιο, ίίτι δέν προάγονν τό Ιργον τοΰ Ίστορικοΰ, άλ.λ' όντε καί τού δημοσιογράτΓΌυ Τό ίστόρημα τοί' κ. Λ. Κ. Λαμ αρικίδη, παρακολονθώ μέ ένδια- καΐ θά γράφονται στίς καταστά σεις των πολ.εμιστών μέ τόν το- .το τής καταγιογής τού;. Τα πρα γματικά επίθετά τοτ·ς παραμένουν καί ιώρα, αγνωστα. Κι' ρνας δυσ τνχής Χίος θά συλλη·(('θή μαζί μέ την οϊκογρνειά τού, αΐχμάλο^τος άπό τούς άοαπάδες τού Μπραήμη ναμι ΊϋΛ, ^^ της καί τον στό χωοιό Μαγοΰλα τής Σπάρτης χο τη;> τα άσφάλισε καΐ τα πολι
καΐ ό θεός ξέρει γιά τή νέα πε- Τογοάφη(,ε οάν δικά τη; παιδία.
ριπετεια πού εΐχαν... |
"Ετσι, Χϊοι ή Χιώτες έγκατε- , Α. Γ. ΚΑΛΛΙΑΝΗΣ
στάθτ}σαν στή Μαγούλα, Βορδό (Λακεδαιμόνηος)
ββΧ»?Χ»ΧΐΧίΧϊ)®(ϊΧΪ)®<5>ίΧϊΧίν^^
ΙΣΤ0ΡΙΚΗ ίΙΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ "αΫΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ
(Συνέχεια έ^< τοϋ προηγονμένου) ΊΙ πρώτη όΐ'σάοεστη διαπίστιυ- ση τοΰ Κ.(υτο.δίστς>ια μόλις μπή-
κε στό γρα(ΐείο τον, ήταν ίίτι ό
Νέσσεΐληοντ δέν εχασε την εύ-
καιρα τή-ς άπονσία; τον γιά νά
τόν ύπονο·μεΰση. Μέ την ύποκρι-
τική πνόφαση ότι λόγοι συναδελ-
ςιικής /.επτότητίΐς τόν έιμαύ6ιζ«ν
νά επέμβη στύν τομέα τής δικαιο-
δοσιία; τοι>, άΛΐθεβε τήν διεκπε-
ραίΐι/ση των άνατολικών ύπθ'θέσε-
ο ν στόν νπουργικό σΰμ6ον?.ο Τα-
τίτσεφ κι' επειοε τόν Τσάρο νά
τόν άνο·μάσΐ) ίκρνποκργύ γιά νά
τελ.εϊ υπό τύν αμεοο ρλεγχό τού,
δΐ|&ετ ώ; ποϋ νά γνρίση ό Κα-
ποδίστριας. "Αλλ.η σοδαρότατη ά
η:ο<)ιμή άνήσνχης δυσφο.ρία; γιά τόν Κα.τοδίστρια, στά&ηκαν τα θ(υρε·χ·μένα πάνω στό γραφειο τού γράμματα. Τα πϊριοσότερα .ιροέρχονταν άπό καταδυναστΐυό- ιιενον; φιλε·/.εϋθερους τής δντι- νής ΕϋροΊπη;. 'Τπήρχαν διμο>; και
πολλά άπχ'» τίς ελληνικές χώ-
(..ρς. Οί ώοστ«λ.είς τονς, τον ί-
σΐ'ναΛ-τώ πολλάς παραΑ.εί
ψεις καί /Λνθοκτμένα τοπωνύμία
πολλ.ων .τεριοχών. Ή συνοικία δ
που έγεννή'θην ήτο ή μεγαλ^ειτέρα
των ΗουρλΛΟΛ1. Δΐαιρείτο είς δυο
τμή,ιιατα απιςιντζί καί ίκιντζί Σ«ι
ρά Μαχαλέ δπο)ς όνοιμάζετο τονρ
κιστί καί εΐχε τό Δ. Σχολείον
τη; συντηροτ'ιμενον άπό την Συν-
τρχνίαν τωΛ' Κοινρρων καί τό ο¬
ποίον οέν άναςρρρίΐ είς τα πρώ¬
τα τού (ρύλλ.α 'ό κ. Λ. Κ. Λαμπαι
κίδης ώς δνο). Επεβάλλετο ή
σννεργασία κ. Ν. ΜηλαΛρη μετά
τού κ. Λ. Κ. Λα,μπρικίδη κατά
τήν γνώμην μου.
Α. Ε. ΨΗΛΟΠΑΤΗΣ
στορούσατρ τί; άδικαπραξίε; καΐ
Τι'ι δεινά πού υφίσταντο άπό τί;
«'αμανικε-ς άρχέ; καί τόν ϊκετευα-
νε νά ενεργήση γιά την άπολύ-
τριοση τοϋ Γένου-; πρίν έξολοθρευ-
θή όλότελα. Μερικοΐ άπ' αύτονς,
ΙίΡμνΓ,μένοι στή Φιλική Έταιρεία,
τόν άποκαλοΰσαν «Άρχηγύ»! ΊΙ
(Ίλλ.Γλ.αγραΐ}ία των ανώτατον ά-
Ιιιοματούχΐιη' τής Αΐτοκ·8ατορίας
Λογιζότανε άπύρρητη καί άπαρα-
(ίιαστη άπο τή λογοκρισία, ομ<ι); ή ίδιαίτερη μυστική ϋπηρ*σία αλ.ηροφοριών τον Τσάρου είχε τό τρόπο ν' άπασφραγίζη ρντεχνα, >υ νά όιαύάζη, τίς έπιστολέ;
>ΐού θρίιιοοΰσε ΰποπτες. Ό Καπο-
δίστοιας δέν μ.τοροϋσε νά είναι
;«ι0<>λον σίγονρος δτι τό π&ρΐί-
χόμενο μερικών, τουλάχιστον, ά-
.ΐο τα παρε'ςηγήσιμα αϋτά γράμ¬
ματα δέν εΐχε περιέλθει λίνο πο-
λυ, σέ γνώση τοϋ Τσάρον αν δ-
χι καί τοϋ Νε;σσελροντ ή καί τυν
Το τίτσΐρς. άκόμη.
Ώς τόσο, παιρ' όλες τίς άνησιι-
>ίες τοιι ή συνάντησή τον μέ τόν
Τσάρο ΰ.τήρςρ ίντονα συναισθη-
ματ,κή. Ό Άλέ·ξανδρο; τόν δέ-
χτηκε μέ μεγάλη θερμότητα καί
αέ τήν πρσβλεπομένη γιά τούς
ποίγκιπες έθιμοτυπία. "Εκ,ανρ Ι¬
να ΟήΊμο πρό; τό μέοο; τον κο>
ί'ώ; έαεϊνος πλησίαζε, τόν άγ-
κάλιααε -τρίν πραλάβη καλά κα¬
ι λά νά ν.τοκλιθή, τόν φίλησε στό
καί μέ μιά κατάλλ^ηλη κί
τόν διευκόλιτινε νά τον άντα-
ίίπιος πρό6λ?π« ή τάί-η,
ΐίίληαα λίγο κτιτιυ άπό τήν ά-
έ.τω}.αδα τον. Τόν ρώτη-
Γε μέ <{ ιλικώτατο ενδιαφέρον γιά ιή ποοεία τή; ΰγρία; τον καΐ τόν στμβουλεναε νά τήν προσέχη καί ΣΤΝΕΧΕΤΑ είς την 6ην σελίβο Συνεχίζομε την πΐεριγραιφή τής Σμύρνη;, γραμμένη, μέ πολύ πνεϋ- μα καί «χιούμορ> άπό τόν Άθη-
ναϊο λογοτέχντι, καρνωτάμενο άπύ
άνωννμία, πού επεσκέφθη, τήν Ιοο-
νική πρωτευονσα, πρίν άκρι6ώ;
105 χρόνια, ήτοι τό 1866:
«Μάλις προσωρμίσθημιεν είς τόν
λκμένα της Σμύρνης, έκατοστύε;
λέμβτον μά; περικύκωσαν καί πλή
θο; ρωιμΛλέων λεμβουχων είσώρ-
μησαν είς τό ατμόπλοιον καί εζή¬
τουν νά μεταφέρωσι τα των επι¬
βάτην πράγματα είς τήν ξηράν.
Έκ φήμης είχον οχηματίσιει κα
κίστην ιδέαν περί των τή; Σιμίύρ-
νη; λειμδούχοιν, διό, πρίν ε.ίσπηδή
σωσιν ετι έκ«ίνοι εί ;τό ατμόπλοι¬
ον, διενθέτησα τα πράγματά μόν,
καθ" ό'λους τούς κανόνας τής όχν-
ρωματικής τέχνης, ότε δέ εΐσε-
πήδησαν, έ'σπενσα νά ,τεριχαρακω
θώ έν αυτοίς καί ώς άτρόμητος
^ττρατιώτης νά άντικρούσω έαμα-
νώς τούς προσπαθοϋντας νά άρω-
σι καί μεταφέοωσιν αύτά είς τάς
λέμβονς των.
Χρεακ)τώ δέ νά όμολογήσϋ> δτι
ή τε ρπίθεσις καί ή αμΐ'να ίιπήρ-
ξαν ε£ ϊσου πεισματώδης, καί θΰ-
μα τοϋ αγώνος εκείνον εγένετο
τό πολυδάκρυτον άλεξήλιόν μου,
πτοτόν εί; τα; χεΐρδς των έχθρών
μου διά νά μή φανή πλέον! Τό
δυστυχές εΤδ,ε τό φώς είς Μασσα¬
λίαν, μετεπέμψθη είς Αθήνας καΐ
εζη έν πάση άνέσϊΐ καί περιποιή-
σει είς τόν οίκον μου, άλλά τώρα
οποίαι άρα γε τυλώδεις χείρας τό
6ε6ηλονσιν;...
"Οτε ό σάλος έκεϊνος τής άρπα
γής έκάπασε καί οί πλεΐστοι των
έπιβατών (Κύριος οίδε ποάον πε-
ριττών πραγμάτίυν άπαλλαγέν-
τρς !), άπεςράσισα νά κάμω καί έ¬
γώ την πανηγυρικήν μου άπόβα-
σιν, καί, συαφωνήσας μέ τίνα γέ-
ροντα λίμβοϋχον, ϊΐσήναγον, πάν-
τοτε όμως μετά προσοχής, τάς ά-
ποοτκ*νάς μου είς την λέμβον καί
εξήλθον είς τίνα αποβάθραν όπως
κατενθυνθώ είς τό ξενοδοχείον
«Πιτσίνι».
Πεπρωμένον ί'ηαης ήτο νά ύπο-
στώ καί αϋτόθη νέαν μάχην, πολΰ
τΐίς πφωτης πεισιματο)δρστέραν
καί κινδυνωτέραν, διότι πολλούς
είχον καί ποικίλους τούς ρχθροιύς.
Έν πρώτοις παρέστη ό λειμδοΰ-
χος άπαιτών διπλάσια των σνμ-
φ(ι)νηθέ^·τϋ^ν διά τα. διαπορβμευ-
τήρια. Κατά δεύτερον λόγον, βύο
τελιυνειακοί ψύλακες, άπαιτοθντες
νά έρευνήσιοσι τάς άποσκ«υάς
μου, μή τυχόν ΰποικρύπτεται λα-
θρεμπόρών τι έν αυτοίς, και κα¬
τά τρίτον πλήθος άχθοφόρων παν¬
τός νΕθναυ; καί Φυλή;, οίτινες
μήτε είς τοϋ λεμβούχον, μήτε είς
των φυλάκων, μήτε είς τάς έμάς
κραυγάς δ·ι·δοντες προσοχήν, έ-
ξώρμι>σαν ποτνστρατιό; καί ό μέν
ήρπασε τήν στρωμνήν μου, ό δ€
τόν όδοιπορικόν μόν σάκκον, ό δέ
τήν καινήν πιλοθήκην μου, ύ δέ τό
κιβώτιον μου καΐ οϋτω ώς δαιμο-
νιώντες διευθί'νθησαν ό πρώτος
πρός ανατολάς, ό δίύτερο; πρός
δυσμάς, ό τρίτος πρός άρκτον καί
ό τέταρτος πρός νότον!
'Ενταΰθα, όμολογώ τήν άδυναμί
αν μου, κατεληφθην υπό άπογνώ-
σεω, Τελικώς έδέησί νά ίκανοποι-
ήσω τάς άβίκους άπαιτήσε1; τοϋ
λεμόονχον, νά έξιλεώσω δι* ενός
Ίτμπαξκηοΰ» τού; δύο τελο)Υειακοί>ς
φυλακάς καί νά τραπώ πρός κατα¬
δίωξιν των άρπάγον!
Μή δυνάμενος όμως νά φθάσω
τού; φθάσω κα'ι άποπέμψω τού;
χνωδώς κρανγάζο>ν «ΓΙιτζινίν λο-
κάντα γκιτετζέίτ!». (Στό ξενο¬
δοχείον Πιτσίνι πηγαίνετε).
Εύτυχώς αί φ<οναί μου ηκούσθη σαν καί οί άχθοφόροι, καταλιπόν τες τάς πρώτας αυτών διβυθυν- σεις, ελαιβον τήν πρός τό ύπο&ει- χθέν ξενοδοχείον άγουσα'ν, τρ«- χο·τες ώς δορκάδ«ς Οια νά μί τού ςφθάσω καί άποπέμψίυ τοΰς τρίΐς έξ αυτών ώ; περιττούς. "Ε- φθαοα δέ καί έγώ ασθμαίνων έξ όπισθεν, δοξολογίαν τόν Θεόν διό τι άπηλλάγην καΐ τής νέας ταύ¬ της δοκιμασίαν, χιορίς νά άπολέσο) ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΧ ΠΟΌΪΚΗ ΕΘΝΙΚΑ1 ΤΕΛΕΤΑΙ ?Π0 ΤΗΝ λΑΥΡΠΤΗΝ ΠΕΝΤΕΑΗ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΓΟΥ ΕΠΙΤΙΜΟΓ ΗΡΟΕΔΡΟΓ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Ί ήν ί()δομάδα ποϋ μάς πέοα- σε ν,ι,τνχίιθα νά άνε'βώ στά Κα- ί.αι λίγο ψηλότερα στήν Μονήν ι ής Άγίας Λαύρας, πού έως.τασε την μεγάλη έ-πέτειο της; κηρυξιο»; τής Έθνιεγερσία; τοΰ 1821. '1· Μαικαριώτατο.; Αρχιε¬ πίσκοπον 'ΛθηνΛν καί πάση; 'Ελ λ.άδο; λ. Ίερώνυμιο;, περιστοιχον- μενος ά.τύ τού; Σεβασμιώτατον; ΜΓ,τςιυ.το'ιτας Καλ.αι6·ρύτο>ν καί
Αίνκιλεί'ΐς κ. Γεώργιον, Αίτωλο
κ. θεοκλήτου (άνα-
στημο,τος τής Άγίας Λαύρας ά
πό την ' Ανω Βλασία των Κα¬
λαβρύτων καταγομένου), Ίωαννί
ν(ιι·ν κ. Σίραφείμ, Κοζάνης κ. Διο-
Άθανασίου,
Κωνστάντι-
νι·σίου, Ήλείας κ.
Άλ°ξανί)ροπούλοΐ' κ.
ου, ϊτέλΓσε την δοξολογίαν. Ό
πό; ι ίσή'ωνε τώρα τύ Γένιο; είς
έκιίνυ,ν τήν μεγαλειώδη, τήν μο-
ναοικήν, τήν άνίπανάληπτον έ-
ποποιίαν τής ίδέας. "Επιειτα έ-
ξώρμησεν Πρώτο; ίδιοσε τό σΰν-
θημα τοΰ αγώνος ό Γερμανός.
Με τό άίβαρον εΰλνθγηθέν άπ'
αυτόν Μητροπολίτην Παλαιών Πά
λαιών Π··τρών, τό οποίον έχρά-
τει ό δ.άκονος τής Μονής Γρηγό
ρ'ος Ντοκος έκ Βυαιοκάς, καί
μέ τό !<7τορικόν κανονάκι κατευ- Ρι>νθι,σαν είς τα Καλάθρυτα. *ΊΙ
το εν« άπερίγραπτο Έθνΐικό πα-
νηγΰρι έκείνη ή θρνλική πορεία,
ι ήν ό.τοιαν κατηύθννιεν ό ένθουσι
σσμός. γ, χαςά τής λυτρώσεως,
τύ μ.-γ{//ειώδες σΰνθημα: «'Ελεν
θερία ή θάνατος». "Εκτοτε οΰδε-
μία δύναμις θά άνέκοπτε τήν όρ
γι.ραιιις Ήγούμενος — έγγίζει μην των 'Ελλήνων. Ουδέν έμπόδι-
τόν αϊιϋνα — δ τόσον μοχθήσας όν θα χατώρθωνε νά σταθή είς
κ(τί τόσα ύποστά; εί; τό πέρα- τόν δρόμον αή; 'Ελευιθερίας. Τί-
σμ-ι τ οί ν δεκαετηρίδων ποΰ μο- ποτε νά συγκροτήση έκεϊνο τό
να.ει έκεί, πανοσιολογΐϋ'ιτατος Άρ ήίταίστιιον, τού οποίον κρατήρ ή
χιμθΛιδοιτης κ. Πολύκαοπος Πάϊ- το η ψιχή καί λ.ά6α ή πυρακτ<ο- κας έν.ρ,Ίτει τό "Αγιον Λά6αρον, μένη θέλησις τού θριάμβου. αΐαό ι ό άγιον λείψανον, πού τό Τα Κ*λάυριτα ρπολιορκήθησαν. |Εκοέμ·ο.οε άπό τήν ώραίαΛ" Πύ- Ή επίθεσις έκ«ίνης τής δρα- λτ,ν τοτ Ναοϋ καί ώ; σημαίαν κός των 'Ελλήνων ήτο άκάθεκτος. | Οί Τυΰρκοι, παιρά την αμηχανί¬ αν των, άντέταξαν ακλ.ηράν αν¬ τίστασιν. Άλλ.ά τελικώς έκάμ<ρθη σαν. Ηναγκάσθησαν νά παραδο θοΰ. Γ1'α Καλάδρυτα έπανηγύρί- ζαν τύν Ελευθερίαν των. Ή Τουρ κ·κί| αιονρά ήχμαλωτίσθη, μαζί μέ τόν Διοικητήν της Ίμπραήμ Άρναοντογλου. Εΐχε σηαειωθή ή πρώτη Έ/Ληνική νίκη. Ό 'Επί- σκοπ;; Γερμανός κατήλ.θεν είς Πάτρας, διά νά υψώση κα'ι έκεΐ, εί; την πλατείαν τού Άγιον Γε¬ ώργιον, την Επανάστασιν. Αύτύ το πρώτον γεγονύ; τή; 'Επανιτοπ;οειι>; εχαιρέτησε ή 'Εκ
κλ.ησία τής Έλ.λάδο;, παρισταμέ-
νων: Κλιμακίου υπό τόν κ. Άν
τιπςόεδςον αυτής καί των 'Ηγε-
των των 'Ενόπλων Δυνάμεων. Ό
λ.όγο; τού πςογρ<:«ιμματίσαντος τάς εορτάς κοί μοχθήσαντος καΐ δι* δλα τα τε'·.ισθεντα μεγάλνα ϊργα είς την Μονήν Νομάρχου Άχαίας Ί'ό Λά6αρο τής Άγία; Λαύρας τοΓ' αγώνος, ό 'Επίσκοπος Παλαι¬ άν ΙΙατ'.»ίν Γεριμανός, ώρκισε ^· £ω, οτόν μεγάλο πλάτανο, ποΰ σώζεται ιοϋς πρωτουργοΐις τής Έπανασ τάσεως, 600 άν&ρες ποΰ υσαν π.ΐί,ι,ντες μέ τούς άρχη- γοί'ς: Σατ. Χαραλάμπην, Παν. ίΐιΐτιιλ.οΛ, Σωτ. θεοχαρόπονλΛν, Ν.κ. Σοΐιλιώτην, Ιωάν. Παπα- δύπ(.ιλον ή Μουρεογιάννην, Βα¬ σίλειον λΐ'ι Νικόλαον Πετμεζά- δίς καί άλ.λοι. Καί τότε, τήν 21 Μαρτί^-υ 1821, έψάλη έκεϊ δοξο- λογία, ή άποία ίίχε τήν άτμό- σφΊΐοαν ■.X1τανι^κτικτ|ς μυσταγωγί ος. Ή άτμόσφαιρα έδονεϊτο άπό Γξ(ις,σ·ν. 'Τπήρχεν ό τόνος τοΰ κιιισΐ,μου Ίοτορικοΰ γεγονότος. Καΐ δέν ήκιαττο παρά ό παλμός τής αίωνια; Έλλ.ηνικής καρδίας, ή δ κ. Νικ. Ματαράγκα, έκάλνψεν τί> θέμ.; τό ιστορικόν καΐ τό
έος των άπογόν<ον διά τήν ευ πρός τούς πρωτουρ- γ<Ί ς τίις Έθνεγερσίας. Τόν συγ χαιςκο δι' όοα εΊπε καί ώ; φιλο- •/ολ.αΊρττ'ιος, τόν εύχαριστώ, δι* ίίσα ί>.ο.με. Καί άρμόζουν συγ-
χαοτ,τήρια (Ηριμότατα κα'ι είς τόν
^'ϊ^ααΐιΐΐιν ΉγούμενίΛ· Άγίας
Λαχ<ρας .:· Πολύκαρπον Πάϊκον τόν ύ.τ< ϊ ο ν ό Μακαριώτατος Άρ- χιιπ,'σκιι.ιος Αθηνών κ. Ίερώνυ- μης, έτίμ.-,οί μέ τόν Ταξιάρχην τι,ΰ νεο'Λοιθέντος παρίΐοήμου τής Έκνλ.τ,οιος τής Ελλάδος, τοϋ ταγμί'.τϋ; τού Άπο.στόλου Παύλου, κηθώ; κκ'ι ι'ις τόν Ήγουμενοσύμ βοιλον Πανοσιολογιώτατον Άρ (Συνέχεια είς τι*»/ βπν σ*»Λ.)
Ηράκλΐιον Κρήτης
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ ΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΡΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΡΝ
; 44ον άθΐβ Φι'ΛΙ ΟΠϋΛ ΤΙΜΗ ΦνΛ'Λθν ΛΟΔΥ 1 κη Λ ι α ι Αι ιλ/τΛγ - Ί Λιηντ*—-><-. νηΚΟΑ ΤΊ-1— νΑϋ νΐΝΑΝΙΛΗΤ Γλ/υλ^ιυ · ΌΛΑι- Νίνη.* Οζ ·ΔΩ=.,__ Κ1ΡΙΑΚΗ 4 ΑΠΡΙΛΙΟΓ 1971 Έτος 44ον αριθ. Φύλλ. 2094 ΤΙΜΗ ΦΥΛ'ΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708 ΕΝΆ ΜΕΓΑΛΟ ΕβΝΙΚΟ (-)Ε ΜΑ ΤΑ ΝΕΑ ΒΛΑΣΤΑΡΙΑ ΜΑΣ ΣΤΙΣ Η-Π.Α. οτο μεγαΛο αϋτό Έ&νιχό θέμα πού καί άλλοτε ά- παρχόλ.ηβε τι; στήλε; τού Προσ γ, νγιχοϋ Κόσμον («.7.1970), μέ ττν ενκα«>ί« ϊνό; τεύχους πού ε
/.ιοα ά.ιό τήν Άτλάντα - Γκά
τίόν ΗΠΑ.
Ί'ό τεϋχο; αύτό είναι έ'να καλ
/ΛΤΓΧ.νιχό λ.εύκωμα πού έκδόθηκε
μί την εύκαιρία των έγκαινίων
τού νέου μεγαλόπρεπου Ναόν «Ο
ΚΤΑΤΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕ-
ΟΊΊ)Κ.ΟΤ> καί των πέριξ κτιρια
κων <η·γκροτημάτϋ>ν τής έκ€ϊ 'Ελ
λτ,νιχή; "Ορθόδοξον Κοινότητος.
ΐΛναι γραμμένο οτήν Αγγλι¬
κη γλώβσα. Πόσος δμως 'Εθνι-
χό; Λθλμός μέσα στί; γρα,μμές
τοθ κειμένου. "Ολη ή Ιστορία τή;
(«χμαίας αυτή; 'Ελληνικής παροι-
^ι'η: βνσΛρέρεται άπύ την άρχή
■ τή; σιιγκροτι',Λεώ; της (1905) μέ
Ι χοι σήμερα. Μιά ζωή όλόκληρη
^ ΤιιμΙϊ γενεών, ποτισμίνη άπό τα
! .ιιό «γνά ΙδαΛ'ΐκά, μέ τήν όλόψν
χί) ά([0<τίωση στήν Ίδέα τή; ΙΙα Τ(ΐίδας. Μιά προσπαθεία άδιάκο- ,ιη γώ τήν άνέγερση εκκλησίαν, γιά ιδρύση σχολείων, γ;ά όργά νι·ιθΐ βιβλαοθηκη;, γιά σνγκοόνΤ(- <ττι Συλλόγων καί Όργανώσεων χαί όλ/ι αντά μέ μοναδικό στό>
χο .τώ; νά διατηρήσονν τόν θε-
ιΐμίν των 'Ελληνοπ-αίδων μέ την
Έλλ-ιδο..
Ή ϊδια 'Εθνιχή δράση παρα-
τηρπ'ται καί σέ δλε; τί; όργανω
μϊ»ες 'Ελληνικές Κοινότητες των
ΠΐΙΑ, άνάλ-ογη φυσικά μέ τόν
,τ/.ηθΐΌμό καί τίς οικονομικάς όν
«ιότττ«ς κάθε μιάς. ΚαΑ «μως
ί'.'.ιι αύτά τα παραγνωρίζομε η
ί ίπΙ τα άγνοοϋμρ καί τό μόνο ποϋ
(ίρίθίθμε· ρΐναι ά λέμε πώς ή
Έατινική γλ.ώσσα ξεχνιέται μέ
τύν καιρό κ<*ί μαζύ μ' αυτήν κιν- ϊτνίΰει νά χαθή καί ή 'Εθνική σννίίδηση των νέων γενεών μας πην Άμερική. Άλλά δς πιάσωμ,ε τύ θέμα οι'ιιό άπό τήν άρχή. ΟΙ πρώτοι μετανάστρς στίς Η ι'ΐΛ (ίρχισαν ά,τό τό τέλος τοϋ !.Ή.ι αίώνα καί ιδιαιτέρα άπό τό 1&00 καΐ έδώ, δταν άκάμα δέν ιΤ/ον θεσπκτθή έκεϊ οί πε<Ηοριστι- χοί νόμοι τη; μεταναστεύσετος. Έ .ιάλ.αιψαν κάτω άπό τί; πιό σκλη ' ι,τς σΐΎθήκίς καϊ τό ονειρό τού; ί) ταν ν' άποκτήοουν μιά καλή οί- '<ον·(:μιική κατάσταβη καϊ νά γνρί- μιύ ΰστΐρα νά πεθάνονν στόν τό .το άπ' δπον ξεκίνηισαν. Μέ τύν | Λΐιρό δηιμιονργήιθηικαν οίκογρνει- ι ρ: μέ σύζυγον; ποΰ εΊρεραν άπό ^ τήν Πατρίδα καΐ απού ε'τνχε νά ! ('υεβονν σνγκεντρω^ιενες καί άλ ί«ς έλΛηνικέ; «Λκογένειες άρχι- βαν νά όργανώνονται σέ Κοινότη τ?;. Τύ δνειρο τους τότε δέν ή- '.α·ν πιά πώ; θά γνρίσοΐ'ν νά πε (Ιά-.Όνν στήν Πατρίδα, άλλά .τω; ^Ί έξοστραλίσουν τα παιδία τού; | οΤις έργασίε; πού εδημιούργησαν οί ίδιοι καί πώ; αλλο* νά στρί- '·ονν τα παιδία τους σέ ανωτέρα Λιΐφΐλανικά σχολεΐα γιά νά μπο •.'ΐοονν νά ζήσονν πιό ανετα μέ- τι βτήν άπέραντη αυτή χώρα •Κ'ίι τούς έδινε δλε; τί; δννα- I τϊτητες γιά μιά καλντερτ) ζωή. Ταπόχρονα ομο>; δέν ήθελον νά
'■ ΐαΜητν τα παιδία τον; τήν Έ-
Η πρώτη τον; σκέψη ήταν νά
1 Λίσουν μιά έκκλησία. Αυτή ήταν
1 οΡχή. Κοντά στήν έκκλησία καΐ
■*« ηίθονσα, τό 'Κτιτροπικό. Ε¬
Ι *'ϊ θά σννεδρίαζε ή 'Επιτροπή, έ
ί χ?ί θά γίνονταν οί συγκεντρώσεις
^ Τί; ^οικίας, ΰστερα άπό κάθε
ι| 51«λησκΐοτική τελετή καΐ έκεϊ
·" "ι ΐ'ίητοΰσαν τα θέματα καΐ τα
β. ΛοΝ.ήματά τον; πού δέν ήταν
"Ι ι"'α παοά πώ; νά μάθονν τα παι
« δι« τονς τα πρώτα 'Ελληνικά
* 'ν<Ψ4ΐατα καί νά μή ξεχάβοιιν την Υωσοα, Παρά/Ληλα φρόντιζ<ι.ν *ι( ίώοδν μέσα στό σπίτι 'Ελλη ν"" >Λί μέ τί; συνεστιάσει; '/.αϊ
"· νιορτές πού κάθε τόσο ώρ-
έ τα τραγοΰδια κι»ί
νϊ χ°·8Όί'; ξαναζοΰσαν
Τ||1ί Έλληνική ζωή ττ)ς πατρίδα;.
Τ(Λ τα παίδιά των πρώτ'κν
ι!
,. . -■■*, ή δεύτερη αυτή γι-
' ""; ^'Ίτήοησαν την έθνική τού;
. Τ..-ν...^. ομιο; να
νι το ιοιο για την τριτη γε-
1 ίη "ώ Λ»λύ πιερισσότερο γιά τήν
σΐιμερινή.
ΐά Λαιόιά που γεννιοΰνται ίκεϊ
άνο.ιτύσσονται μέσα βτό Άμεοίκα
••ικόν .τιριοάλ^Λν, τό μεγάλο αύ
τό χωνευτήρι πού άςρομοιώνει ΰ-
.ες τις αυλές. Μοοςχί>νονται σέ
Άμ«ρι*ανικά σχολειό, καί Πανε-
πισιή.μια καί σή,μερα οί 'Ελληντ-
ή κιιταγωγής έπιβτήμονίς, με-
γαλυι ίπιχε·.ρηματίαι καί πολιτικυΐ
άκόμη ά--ΐοτελοΰν μιά <τημαντιν<ή •/αί άςιόλογη δύναιιη αέσα στήν Ά-.ιερικανική Κοινωνία. Ατυχώς ίίμως. ι, σημερινή γενεά έκτός ε¬ λαχίστων έξαιράσεων δέν μιλάει οϋ>« μποοίΐ Λ·ά διαΰάβη Έλληνι
κ.ά (>ιί)λία. Τα παιδία πού στά
ιιικρα αους χρόνια θα φοιτηοονν
μιά ή 6α-ό ώρε; στά 'Ελληνικά
σκολειό, .τού ίχο'ν ίδρυβεϊ άπό
την Άρχΐί.τισκοπή καΐ την πςιυ)-
τοίιονλία των Κοινότητος __ καί
οίτι» 9ά εχοχ'ν την εύχέρεια νά
ςρ.Γ.ι,σονν σ' αύτά — μόλις 6γοΰν
ΐ-'ί» «,τό την τά|η τοαι 'Ελληνι-
κοΰ οχ,ολείου θά άκοΰνε καί Οά
μ*.λ<ι<ε Άγγλικά στό παιχνίδι ιους, στό Άμερικαν»«) σχολειό τυυς κα: ατό σπίτι τους άκόμα. "Ας σημειωθή καϊ τουτο ,-ιολ- λέσ Έλληνικ.ές οίκογένειες εΤναι σκ<·ι.;ησίμένις σέ δλες τίς άκ·ρΐ8ς τής ά.ιεραντης αυτής χώρας καί δεν έ'τΌνν την εΰχέρεια νά στεί- λο>ν τα παιδία τονς στά σχολεΐα
των Κοινοτι>των. Καί £να αλλο
«κοα ί. Μέ τούς μικτσΰς γάμους
πιυ τν%ϊί σημ*ιώνονται είναι ά
νΛ διατηρηθή ή Έλλη¬
ν/ή γλώσοα μέσα στό βπίτι ά-
τ ήν ςίνη μητέρα.
Ι.ίναι (+ανερό πώς δέν μ,ταρ,οϋ
μ γ νά όασιστοΰμε μονάχα στήν
Έ'λι νίκη ν,ώσσα γιά νά έπικοινω
νοΰμε ψυχικά μέ τα νέα 6λ<χστά- . Ό<γο δμως ϊΤναι άκόμα και- ρός, όσο κρατάει άκόιμα αβδεστη ή Έ(*νακή συνίίδηση, ση'ι σημε- "ενεα, κι' αϋτό τό 6λίπο.μ* νά ε ,'.όηλώνεται σέ κά&ε περ<- η, 6ό πρρ.τει νά τό πάρονμε α ;η νά έπικοινιυνήοΌνμε μα¬ ζύ της μ έ τή γλωσσα ποΰ κατα λαόαίνε;. Πας·Ίλληλα μέ τήν προα,τάθϋα τής 'Λίχιε,τισκαπής 'Λμϊρικής •χοί των £κΐΐ Έλληνικών Κοινη- τήτοιν μέ τα σχολεΐα είναι άνάγ επιΐακτική νά τυπωθοΰν στήν /^κη γλ.ωσσα σ«τ.ρές άπό μι αντοτελή τεύχη γιά κάθε κε φάλαιο τής Ίστσρίας μας, 6ι6?.ία ινκολοίΐνά^νιυστα καί .τροσιτά στή μεγάλ.·(ΐ ',ισζα. Μ' αυτόν τόν τρό πό θά "Λωθίσουν οί "Ελληνες τής Άμεςακής τήν ίστορία τους, .το· δΓν μπβρονν νά τή βρονν σέ ,ΐγνλόγλκασσο. 6ι6λία. θά μά Θοιλ' πώς ή Άρχαία 'Ελλάδα τοϋ Όμήςον, των κλαισσοκδν χρόνων, τού Μίγόλου Άλεξάνδροΐ' καί τώ ν Β ΐ'Ι^ντινων δέν ϋσβυσε μέ τί,ν αλι,ιηυ τής Κωννταντινοχντό- λεως Ότι καί μετά τήν αλωση δέν ε.τ./νσαν ουτε μ^ά στιγμή οί ό.'ώνες 1 «Α τήν άνάκτηση τής έ- Οτι σέ μιά τελευταία προσπαθεία τό γέ ν^ς ξι-ιΐηνώθηκε στό 1821 καί κατώρθωσε νά δηιμιτη»ργήση ίνα ΐ·λεί«θίρο 'Ελληνΐ'/ώ Κράτος .τού σννέχισε· ν,ι' αύτό τούς άγώνες γιά τίιν όηελευθέρωβη καί άλλων άδ«λ<ρών δτι τεΑ,ος ή μ'Ελλαΐδα δέν παύε< ν' ΛνοινίΊΐετσι γιά νά ξαναϊδή τή θ* ση ποΐ- τής ταιθίάζει μέσα «τιΐ'.ε',.ινό πολιτισιμένο κόσμο. Όσιι είναι άκόμα καιρός άς πά/συν 1°στά αΰτό τό θεμα στά χέοια τους τ' Ανωτέρα .τνευματι •/ά Ίί'ονματα τής χώρα; μ·έ τήτν ΪΛίοχνοΐ', τής Κν&ερνήιίειος. είναι αι'τό θέμα ϊδιωτικής π&ω- τοθιΐι,'λία.-, οί>τί άνενθΰνων άτάμχον
δσο -/Ίίλ.οποοαίοΐτα κι' δν είναι
αι τα.
Μκ'ι : Γ·<:αιρία παροοσιάζεται σή μερά μί τόν Πανρλλήνιο έοςτα- σμό των 150 χρόνων τής Πάλιν νενεσί';:. Άς γίνει μιά άρχή ά.τ' αιΊτό ιό νεφάλ.αιο κι' Λς άκολοΐ1 βήίτοΐΛ- ·,:«ί τ' Λλλ.α. "Κι«ι οί νέες γη'εές τόη· άπο δήμο ν θι' γνιο.οίσοχη· καί τ>* άγα
ηήσονν ι ήν ίστο.ς·'α τους καί θά
π'ναι .Τίοι,ορ-ανες γιά τήν καταγω
γή τονς.
—49-
καιρύ δργανα τοϋ τουρ,κι-
κου Τύπον, ύποκινημρνα μέ κάθε
μέσο -άπύ τοΰς ,*Άγγ,?Λΐυς, έρέθι-
;αν τα πλήθη εναντίον των 'Ελ-
ή, ποϋ τολμοΰσαν νά διεκδι-
κοΰν την ελευθερία ττ)ς Κΰποου.
Ομως τό ζήτημΛ τής Κύπρου
δέν ήταν άρκετό, γιά νά .τρακαλϊ-
σει τόν ο.παιταύ,μεΛ'θ φανατισμό,
οϊίτ,ε γιά νά όιχαιολιογήαει τίς
συνέπειές τού. Χρειαζόταν κάτι
τό Λΐό συγκλ.ονιστικό. Κ' έπειδή
αύτύ δέν ίρχόταν μΛνάχο τού,
σκηνοθετήθηκε άριοτοτεχνικά τήν
ώ ακριβώς ποϋ χρειαζόταν.
Μιά μΛΟμπ.α, δαλιμένη άπό χέ-
ρι τούρκικα, .τρο,κάλεσ.ε μίαν ά-
;ήμια καί άναίμακττ) ϊκρηξη στό
Τουςκικό ΙΙροξενείο τής θεσσα¬
λονίκης. Καί τό 6ράδυ τής ιδίας
ημέρας, 6 Σεπτέμβριον 1955, οί
ονρκικές εφημερίδας τή; Πόλ.ης
ίΐΛ4>χ>φο·ροϋσαν σέ έ'κτακτο πα-
οάρττ>μα μέ πελώριον; ?ντυπωσια
κοϋς τίτλον; καί μέ τή σχιντα-
ρακτική είδηση, ίίτι τάχα τό τούρ¬
κικα Προξενίίο μαζί μέ τό σπίτι,
γενν)),θηκΐ ό Κεμάλ στή
θεσσαλο-νίκη, τό είχαν τινάξέι
οί "Ελληνες στόν «ίςερα!
Την ώρα έχείνη ή τονρχική νε-
'λαία τής Πά/.ης, καλΐσμ,έντ) ά-
ό
ή
άπό τα μνηιμεϊο τον Κεμάλ σ' έ'¬
να συλλαΛητήρίο διαιμαρτινρίας
γιά τό Κυπριακό. Τύ σιυλλαλητη-
ριο έ'γινε άμέσως άρδή έπιδρο-
μέων, πού ίίριμησιε νά κατακτή-
σει τό Πέραν. Πρώτος στόχος
τονς ήταν τύ παλιό κΛφενεϊο «'Ε-
πτάλοφος». Ή «'ΕπτάλΛΚΤθς», με
τό σν,μβαλικό όνομά της, πατήθη-
κε καΐ ρημάχτηκε μεσα σέ λίγην
ώρα Από τού; κατακτητές της.
Την τύχη τη; τήν ακολουθήσαν ή
μία ΰστερ' άπό τήν αλλ.η όλε.ς οί
άναρίθμητες έλληνικές έπιχίτρη-
σρις τού Πέραν.
Τήν Ιδία ώρα παλνάριθμες όμά-
δες Τούρκων «πατριοιτών», συγ-
κροττ)μέν*ς άπό π.ριΐν κατά σι»ν-
οικίες καί όπλισμένες μέ κάθε εϊ-
δους σί'νεργα καταστρο<)ρτίς, άρ- χισαν αγρια καί βι«στηματικά νά σπέρνονν, άπό τή μ^άν άκρη τής ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΛΙ ΙΣΤΟΡ1ΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' Η ΤΟΥΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ ΙΙάλης ώς τι'τν άλλη, τόν τοόμο καΐ τύν ό'λεθοο. Δέν έ'λει-ταιν καί γυναϊκες, καί μάλιστα φοιτήτοι- ες, άπό τίς όμάδε·; αύτές. Τα έλληνικά κέντοα καί κα- ταοτήματα είχαν άπό μέρες έ- ,-τισηιιανθεϊ κα'ι δέν ξέφυγε κα- νένα άπό την ολοκλήρουική κατα- στροφή. "Επιπλα καί μεγάλον δγ- κου έμπορεύματα τσακίσθηκαν μέ τα τσε-χονρια. Τα άλλα, πού μ-το- ρ»ϋσαν εΰκολα, νά μεταφερθοϋν, ίγιναν λεία των κατακτητών. Καΐ στή μοιρασιά τή; λεία;, δ- ΒυζαντινοΑογικό Συνέδ-ριο. "Ενας άπύ τοϋ; συνέδρους, ό έκπρόσοι- πος τοϋ Πανεπιστημίου τής Βιέν¬ νης Πολ. Κ. Ένιεπεκίδη;, εμαιθε τα άπίστεντα νεα στή μέση τοϋ δρόμον το·υ άπό τή Ι3ιέννη γιά τήν Πύλ.η. Στο^μάτησε τότε στήν 'Αθηνά, καί άντί άλλης συμμε- I τοχής τού άπηΰθννε άπό κεϊ στό ΣΜΤΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ίΐο)ς άποδείχθηκε πέντε άογότεςα, Ιλαδαν μέρο; καΐ Τοϋρκοι χρόνια ά·κόμα Τα οίκ.ογενεια,κά άσυιλα παρα- (ίιάσθηκα'ν·, ληστεύθηκαν κ' έρη- μώθηκαν. ΙΙαίθένες, γυναϊκες καΐ παιδία 6ιάσθτ)καν μέ τόν κτη- νωδε'στερο τρόπο. Οί έκκλησίες υε6ηλ<«θηκαν, οί άγιε; είκόνες τα ίερά σκεί»η τοακίστηκαν, άρπάχτηκαν ή πε- τάχτηκαν στονς δρόμους. Τό τσ«- χονρι κ' ή φωτία όλοκ.λήρωσαν τύν άΐρανισμό των Ναών. Άκό¬ μη καϊ των κοιμητήριον τήν ίε- ούτητα δέν τή σεδάσθηκαν οί Βάρδαροι. Τα μνημεϊα θριιμμα- τισθηκαν, τα όστά σκορπίστηκαν στοΰς τέσσε<>ις άνέμους, οί τάφοι
άνοίχθηκαν, οί ντκροί μαχαιρώθη-
καν καί σύρ,θη,καν σΓΤθϋς δρόμον;.
Ήταν άληθινά μιά νύχτα «.τού
την τρέμει ό λογισμός>. Οί ορωτι-
έ: τον ολέθρου τύλιγαν μέ τα
κάκκινα .τλοκάμια τους τή Βα-
σιλεύουσα, ΰυθισμένη στό ακότος
καί στηΛ· άγωνϊα. Άπό πάνω της
ολο καί δαθντερα κόκκινη ή πορ-
φΐ'ρα τής ψωτιάς άπ,λωνόταν στόν
οϋράνιο θόλ.ο. «Βουρονν Γκια6ο»ρ-
/Λ.ρά|», «ΧτυπάΤ€ τού; άπί-
στον·;!», ήταν τό δγριο σύνθημα
πού άκονγόταν παντοΰ. Βραχνό
καΐ άπαίσιο τό 'φερνε ή Νύχτα · Συνέδρικ> μίαν άνοικτή έπιστολή:
Η ΣΜΥΡΝΗ ΠΡΙΝ105 ΧΡΟΝΙΑ
ΤΟΤ ΧΡΗΣΤΟΤ 2. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
Β'
πάν<ΐ) ά.τ' τού άλαλαγιμι') τή; έ- '. Σ ΰνε&ροι», εγ<>αφε άνά-
πιδραμή; ώς τα πέραται τής άπέ- μεσα σέ άλ.λ.α, «Σά; επεφυλάχθη
τύ- ι
είς ι
ποΰ
άρχίστ).
Οταν κουραομένοι θά άποχο>-
άπύ την τελευταίαν δε-
το<ΰ συνεδρίον, θά ?χειε ς Πάλ.η;. Καί δταν οί πρώ- , ή σπανία ΰσο καί περίεργο; τε; άχτίδες τή; αύγης ^ρώτι^αν , χη νά σχηιμετέχετε σήμερον Το εργο των Βαρβάρων, τί-τοτε &να έπιστημον»κόν σιη'έδριθίν τύ Ρο>μί·ίκο δέν ε,Ιχε άπομείνει | κατέστη αξιοσημείωτον .τρίν άκό-
δρθιο στήν κατακτημένη Πόλ.η,
τίποτε έ.κτύς άπό τό Προξενεΐο
καΐ τό Πστριαρχεϊο, ποϋ τα προ¬
φύλαξιν άπό δΐΛλοοιμ,ατική σκο-
πιμότητα οί τοιυρ>ιικές Άρχέ;,
καί άπύ έλάχιστα ίερά καί ο'ικο-
γενειακά ιΐσυλα, πού τα ρ"σωσε
<1πύ τή μχινία των έπιδοομέων ό άνθρ<·>πισίΐύς κάποκον σν.μπατριιο-
τών τους.
Τέσσερ,ις χιλιάδε; καταστήμα-
τα εΐχπν γίνει χαλνάσματα καί
στάχτη. "Ολ^οι οί ρ,μποιρικοιί δρό-
μο*, καί .ΤΛ©πάντων ή περίφηιμη
Μεγάλη Ό6ό; τον Πέραν, ήταν
άπιό ιά συΛτρι.μένα ε'-
έμπορεναατα, πού τούς
ΡιΤχαν κατακίλΛ'σβι., Δνό χιλτάδε;
σ.ιίτια ά(Γ-ανί(ΐθηκαν. Πολλά άλλα
έμειναν δίχως θύρες καί παοά-
θυρα, κ.α», δλαον οί ρ-νοικοι οίχος
ς ορέμαιτα καί δίχως κλινοστρο)-
μνές. Άπύ τίς όγόόντα έλληνν
κές έκκλΓ,σιες της Πόλ.η; μονά-
χα οί έννεα έμειναν σάν άπό
θαΰμα άνεπαφες, 29 πνρ,,τολήθη-
καν, 34 ρππθαν ζημίρς σο6ΓΜ?έ;
καί όκτώ εΛΛ'φρότρρες. Άμέτρη-
τα άνΡ/ίτϊιιητα κεψ,ή,λαα άφανί-
σθηκαν μαζί τους. Τα νοσοκομεϊα
ά.τό άνθρο').·ΐου;
τιαμένους στήν ψυχή ή στό σώ-
μα, ,τρ,ατάντιυν άπό κα-κοποα^μέ-
νες γΐ'ναϊκε; καί παιδία. Καί μό¬
νο σκοτοαένοι δέν ήταν πολλοί,
γιατί, σΰμ^ιονα αέ τί; όδηγίε;
των άργανωτίόν, η έξόντΐιιση δέν
επρε;τρ νά είναι αιίιιατηρή.
Τίς ήιιέοε; έ.κείνες, ήταν νά
συνέλθει στήΛ' Πόλ.η τό Διεθνές
ϊσ<ι>; τύν καιρόν νά σκεφτ>ήτε τα
έςή;: 'Ελ.άδατε μερά; εί.; έ'να
συνέδριον Βυζαντινολόγων, άπό
τό οποίον ηναγκάσθησαν νά ά-
πόσχοΐΎ οί "Ελληνες. Άλλά καΐ
αν θά μετείχαν, δέν θά ήκοΐ'ε-
το ή έλληνική γλώσσα, ή γλώσσα
δηλαοή των κίΐμένων τή; επι-
οτήμης μας, διότι ή γλςί>σσα αυ¬
τή δέν ενεκρίθη υπό τής όργο-
νωτική; ίπιτρ·ατής τον
ιλ' ώς γλαοσσα έπιστημ.ονιχ.ών ά-
ναχοινώσεων. Καί τουτο είς μί¬
αν πόλιν — είς τήν Κωνσταντι-
νοΰπολιν— ή όποία επ}, χίλια ε'τη
ήμΐ'νθη διά την γλώσσαν αυτήν,
καί αύτη ήμΰνθη δί' ή-μάς, διά
την Ευρώπην, καί εσωσε τόν Χρι¬
στιανικόν πολιτισμόν. Έν τφ με-
ταξί' θά διαπιστώσετε κατά τήν
π«/ρα'μονήν σα; έκεϊ, ότι ή άπα-
αυτή γλώσσα, δέν
είναι μόνον ή γλώσσα νεκρων κ?ι-
μένοιν πρός «,τουοηΛ', άΛλά ή
γλώσσα πού όμιλοΰν οί άνθριο-
τι>ι τής πόλειος είς την οποίαν
εύι;ισκιεσθΓ, έκεϊνοι τουλάχιστον
π.ού <Λ*νδρϋυν άκόμη τήν πρω¬ τεύουσαν τοΰ Βυζαντινΐΐ» Κρά- τον; αιέ την έννοιαν την οποίαν ιπρρασπίσθηκ.ε τύ κράτος αύτό ρ- τί χίλαα ί'τη: την χριστιανικήν Κΐ·οώπην, αυτήν πού σεΓς τώηα έκ- ,ίι, >σκοπεΙτρ·
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
( Σννεχίζεται)
'^·^«>^)«)®««ΐ(Κΐ)®ΐβ)β)£κ£ι®βκΐΐ^^
ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΕΝΟΤΑΦΙΟΝ
Άγα.-τηαέ μου δι,ευυΛ'ντά,
Καθι.'στιί.ρησα, λόγψ μιάς άδια-
θεσίας ιμττυ, νά απαντήσω σϊ μχά
πρόίτκιληοη τοϋ άγαΛητοϋ μόν έν
Ηρακλείω Κρήτης καί καλοΰ μχκ>
σΐίμπατριώτη Άντώνη ψηλοπάτη,
ποιι δημοσι,εντηκρ στό φύλλο τού
«Προσ<ΐΛ>γικοΰ Κόσιμον» τής 17ης
παρ. Ίιτν.ουαρίον. Νά γράιψίο νχ'
έγώ, μοΰ ζητσ, κάτι σχετικ» μέ
την πρότασή τον περΐ άνεγέρσε-
ω; ενός μνημείου των Θυσιασθέν-
το>ν άπειραρίθμιον γονέων καΐ ά-
δρλχρών μας καί σνγγενώ-ν μας καΐ
όμοεθνών μας κατά τήν Μικρα¬
σιατικήν Καταστροφήν.
Άλλά τί νά πώ πρ·ρισσότερο;
Ή ιδία μιλά άπό μόνη της. "Ενα
μνη,αεϊο των μνριάδων μαρτύρων
τοϋ Ελληνισμόν τής Ανατολή;
θά ηταν μιά Ιερή εκδηλώση τι-
μής καί σεβασμόν πρός τό μαρτν-
ριά τοι,ις' θά άπεδίίκνΐ'ε επί πλ*-
ολ' κα'ι τουτο· πώ; τό τρομεοό έ-
κεΐνο γργοΛ'ός, σνη'ί^λόνισρ ώς ί¬
να 6αι&μό καΐ τή γ«νεά τή δ ική
μας, των καταγοιιρνιιη· Ιδίως άπό
έικεϊ. Καί άκόμη θά άποτελοΰσε τό
τ^μεϊο αΰτό μιά προτροπή πρός
τούς έπιγιγνομένον; "Ελληνε; Ν Α
ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΤΝ.
"Ας ε'χη αμοις ΰπ' όψιν τον ό
άγαπητός μο' Άντώνης πώς 6/τι
κα'ι νά ποΰμε δέν πρό·κειται νά γί¬
νη τόποτε. ΕΙιιαι τελείως άπογοη-
τεηιένος. Χρόνια τώρα έπιμένω
γιά τήν άνάγκη τής ιδρύσεως ε¬
νός Ιστορικόν Μονσείον τοβ 'Ελ-
ληνισμ,οΰ τής Άνατολής. Καί μέ
τήΛ' είτκαιρία προσθέτω τώρα πώς
ί-κίϊ μΛροστά στό Μονσεϊο αύτό'
θά ήταν ϊσως καί ό καταληλότϊ-
ρος χώρος γιά τό Μνηιμεϊο των
Μαρτύρων τοΰ Μικρασιατικον Ό¬
λεθρον.
Ή ςρωνή μόν ραεινρ κ>ριο·λεκτι
κά «ςρωνή δοώντος έν τη έρήμχρ».
Μέ φιλιχότατα αίσθήματα
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Γ. Α. ΣΓΟΤΡΙΔΗΣ
Μέ τί; διόπτρες τοΰ «ΚΟΣΜΟΓ»
ΑΝΟΙΞΗ
1 δα^τη τόν απεκάλεσαν καιί
η"'*'1χοχά(Γτη τόν είπαν οί άν-
'""'!Ι01.
•ϊυτικός «όσμο; τόν νιπεδέ-
' 1 ιιέ άνθο^ορία, μποτ<μπούκια '4 *νίιγέννΐ)ση, ό πτερωτός μέ 'ι^δίαΐματα καί χαρές, οί κάμ- ' τι 6οι»νά καί τα φαράγγια ΐ Το βρόϊαμα τής λεύκας καιί Ί'-οϊσΰο τοϋ γάργαρυυ νε- " τ°ί' οκικιοϋ και ή ελληνικη '1'1 μέ χαμόγελο καΐ άναν.ού "1. ή άντίθεση, Ρλ.λειψη ό ς ένθοι«ΐ(Μΐμό; άπό μί,Γ ,ς Τν'·ΐγμένος στο παλ "11* ,Τ^ν '^λπ'οβή τού καιλορι μί ""Χ11*0^"· άτενίζει τόν ΤΙ> «ά μί οΤκτο «λί.τει τήν
σά; κάψη.
(ι1<ώμ{>ιν<ι. , ά; κάψη, τ«ν· εμπι—βύίβθε, ιΊναι έπι- λΐ'νδυνος, πολ.ίι έπικίνδυνος. Καί τό πρώτο τή; ανοίξη; τριαντάφυλ λο χο)μήλ<.ι>σε τα πίταλα καί χα-
μογΓλασε μπρός ιτόν άνθρϋ'κΤίνο
οΐκτο.
Ό Μάρτης άστατος καί πα.ι-
γνιδιάρης, ζεσταίν,ει γιά λίγο,
ξεγελά τόν ανθρωπο, χαϊδεύει
τήν φνση καί τελος 6λέποντα;
τό τέλο; φεύγει φορωντας τόν
ψυχρό τού μαν&ί>α, έκδικονμενο;
μέ <τκληρότητα τόν καχίντοπτο άν <θρω.ιο. Ό Άπρίλης έτοκμάζεται νά τόν διαδεχθή μέ πολλή κατανοή¬ ση λαί ιιροντίδα. Τα χελιδόνια Λήραν τό ιμήνιμ.α κι' ερχονται, οί ανθθίοποι αίσ&άνονται άνακού ιριση, οί πασχαλιέ; άρχίζοΐ'ν νά σκορπίξοΐ'ν άρώματα καί ή έλλη νίκη φΰση γιορτάζει μέ καινοΰρ- γκι ζυιή καί χιλιάδε; τραγονδ'.α κπ.ί χρώματα. ΒΙΣΦΟΣ ,Τοϋ συνεργάτου μας ΙΙοοοι Λογοτέ'χνε;, Ποιητΐ;, Συ-,·νρα^ρ"ι;, ανθς<0Λθΐ των Γθαμ μάτιον, δε,ν ίργάζονται σέ ξένες δηλεΐί; γιά νά 6γάζοιν τό κα θυαερινό ι(·ουμί! ! ! Καΐ πόσα ?ρ- γα όξί'ΐς έεΛ' μένουν κλειστά στά <ηντά(.'ΐα γιίι νά μονχλ^άζονν! ! ! 'Τ.τάρχευν συγγροχτεϊς 6ιοπα- >Λΐστ*·ς, ποι άφήνονν νά ,τερνά
6 πι·>.ύτιμος χρόνο; των, γιατί
δρίσκοντοι υπό τό βάρος τού Λγ
χους τής ύιοπάΑης! ! Άναγκάζον
τ«ι νά δίΐνΛΓνουν σέ ξένες έργα-
σίες νικ νά ζήσουν! !
Λέν θά ί'πρεπε νά τύχουν καί
αύτοι, οί δουλευτάδες τού 'Ελλη
νικού Λόγοτ. μιά; σΰνταξη;, δταν
σέ (('λιΐ Κςάτη ύπάρχει γηρατει-
ο,ν σύντΐι'ϊΓ,!
"Εχΐιι παρακολονθησει άπό τού
έτον; 1!·47 ώ; μΐλο; τή; «'Ενώ
σεΐι»; Έ/λήνων Λογοτρχνών» τόν
οκλ.ηρύ όγώνα πού δΐίξάγουν τα
Λογοτεχνι-,'.α 2ωματεϊα γιά τήν
ΟΓΚ(άλ.ισΐ| έλείνιαν πού δοΐιλ,εψαν
τϋσ.ι /((',νια πάνο> στήν Τέχνη
καί στύν Λι'γο!
Σι. πόο*; ('.λλρ; συνελΓύσρι;
δέν σιν:·.'ητ)|θησαν διόχρορα ζη-
τήαατ.ΐ όσ<|·αΐ ισης, ώς τό ένδε- χι'.α~νυν 1-^: ίδρύσειας Λογοτεγνι κου 'Επιμί/ττηςίου καί άλλα! *Έχι·) στ- Άρχεϊό μου διάφο- ς Λο^οτεχνικών Σο Δ. ΚΟΪΤ-ΟΠΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ «ατίίΐ',ν, γιά τή-, δ(ΐμιοα>ρνια τοΰ
θίσικ.ϋ τόιν Κη.νιυνικών Άσφαλί
^ε« ν,
ϊτήν ίιι'ΐ'ΰΐΛβ», Γραμμάτιον
•/αί Τ. ι % « ι νΐ',ιογί.ο Παι-
δείκ; κι»τηι.ιπσΐΐι,κε τό ετος 1963
ΜτντςΛ-ν τιιν 'Ελλιγνων στη'γρα-
ττ·»ιϋν! Κπί ιΐδαιμε νά άνατίλλει
■/.α, γιά τούς δουλεντάδες τοΰ 'Ελν
λην.κυύ /ογοι μιά άνοιξιάτικτ) ή
λιόλουίττη με{<>! ! Μά σταμάτη-
σ; ή π(. σ,ΊάτΙρια καί Ριιεινε δί·
ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΗΛΑΚΕΑγΜΜΟΝΑ ΚλΤΑ ΤΟ 1821
ΤΟΤ Λ. Γ. ΚΑΛΛΙΑΝΗ
Είναι γτωστή ή περιπέτεια πολ- νι«, Άλ.ρχ>ροϋ, Καστοί. Τρνπη,
λών 'Ελλήνυιν ν.ατοί·κ(ον τΛν νή-
σιο,' -αιιΙ τής Μ. 'Λσίας κατά την
περίοδο τής 'Ε.ταναστάσεως. Πρό
τοϋ κΐΛδννου νά σφαγοΰν άπό τούς
Τούοκονς, ή νά αΐχμαλωτισθοϋν,
«φηναν μέσα στή στιμφορά, τούς
τόπον; τού; κι' ρ.ταιρναν τό δρόμο
τοϋ αναγκαστικόν έκπατρισμοΰ.
Κατ' αύτη τήν περίοδο, ή ελευθέ¬
ρα Λακΐ&αίμων καί κυρίιος, ή πε¬
ρΐ οχή τοΰ Πάρνωνο; καί Β. Ταϋ-
γέτοτ', (ριλοξενεί πολλού; Χίους,
Σμνρνιού; καί Κνδωνιεϊ; (Άϊρα-
λή), πού καταφεύγοτη' ίκεΐ γιά ά-
σφάλειά τους.
ΙΙολ.λοί άπό .ιύτούς θά λάδουιν
μερος και στι; τοπικες
μαχες
Κονιδίτσα, Πετρίνα, δπου καί ό
σννοικισμός: «Χιώτικτι», Πελ.λά-
να (Καλΰβια Γεωργιτσιάνικα)
καί σ' άλλα χοριά τή; Σπάρ¬
της.
Άλλ.ά καί Σμνρνιοί (Σμι»ρναϊ
οί) εγκατεστάθησαν στό Γεωργί-
τσι κα'ι τα Περι6όλια καί Άϊ6α-
λαϊθΐ στό Καστρί της Β. Λακε-
δαίμονος, πού οί οίκογένειέ; τους
ύπάρχουν άκόμη καί )νέγονται μέ
τό ονοικι τον τόπον καταγωγής
των προγόνίον τους.
"ΕχοΐΛ·, τώρα, σν,γχωνευθή' μέ
τού; εντοπίου; άλλά διαιτηροϋν
τό μανρειδερό χρώμα τοϋ πρό¬
σωπον τους καί τό νηαιώτικο χα-
ρακτήρα γιατί έπιδίδονται στό έμ
πόριο κα'ι στά κηπευτικά μέ ρνα
Ιβιαίτερο, έμπειρικό, τρόπο.
Ή ήρωϊκή ΛακεδαιΊμιον άνοιξε
τήν στοργική άγκαλιά της καί
στά μακρννά, μαρτΐ'ρικά αύτά τέ
κνα τής Ελλάδος καί μέ τή δύ-
ις θελήσαμε νά πλη
ροο;ο..'Τ|{ΐΓΤ·με «πό άρμοδίους την
έξέλιξη τού 0ε·|ΐαΐΤο; τής άσφάλι-
σης, ακιύίΐμε τίς λέζει; 'Εκκρε-
,.ι'-Γ το βι μα !!
ι Τιίνρα, μι. το μενάλο ένόιαφέ-
ρο που ίνιννε. ή 'Εθνική μα; Κν
('.;ί,ν»'σι; γιά τού; Λογοτέχνε;
! τής Έ'./.οδο;, δικαιολογεϊται νά
πιστει ετιιι ι'ίτι οώθηκ«ν τα ψέμμα
. τα κιί ότι |ιέ την άγάτη πού πε-
Οΐ'·άλλ?ι ·", Κθν.κή μα; Κι*6ερνη-
οη τούς Λυυ'.Ευτάδες τον 'Ελλη-
νιχοΓ» ΛιΊνον <τΰντο.μα, μά πολύ σύντοικι Οα νινρι ή άναμενομένη ' άσφα.'ΐίτη των νογοτεχνων έντός το>" ί-τονς ..ι71
]Υ οΐ·τό, ι,καστε · πλέον ή 6ρ
Γ.ί,ΙΠΙ Ι
Λ Κουτσογιαννόπουλος
■^<)ίϊνίV^ν#^1(ϊχ^■/·νϊV'·V^ιίΐ»ϊν*ΛνΤι(ϊν.ν.Υ.Vϊ'ί, ΠΕΡΙ ΒΡΥΟΥΛΛΩΝ Ο ΛΟΓΟΣ φίλε κ.. Σινανίδη, Διά νά γράψω καί άπευθύνω πρός υμάς την έ,τιστολήν μοί» αν τήν, μοϋ έ'δωσ* την άφοριμήΛ' ό σιιιπίΐ.τριώτης μόν κ. Λ. Κ. Λαμ. ποικίδης ό οποίος δημοοιεύει εί; τόν «Πρ. Κόσμοιν» τό Ίστόρηιμά τον .ΌΡ.ρί Βουρλών. Είς τό φύλ- λ.ον τής 21 παριελ. μηνός — αύτό πού Ιλ.άόαιμε μάλι; τό Σάββατον — κατατάσσίΐ 4 όν εί; τήν σειράν τόν Σταφιδικον Οίκον τοΰ μ«γα λεμΛΟοον Άθανασίον καί Τίοϋ Φλώρον. 'Ενώ θά επρρπε κατ' ε¬ μέ νά τύν περιλ.άδη άπό τού; πρώτοις. Ό Άλέκος Κορ^ίς, ή το γνωστό; μοΐ' διότι ό Σωικρά- ττ)ς Κορρέ;, ήτο νοι»νός μόν καΐ εΐχε στετρανώσει καί τού; γονεϊς μου καί τούς εγνώριζα άπό παι δί. "Οταν έπιχειροΰμεΛ· νά γράψι» μϊν Ίστο<ιίαν, ΐί,ρίηει νά εϊμϊθα πιροσεχτικοί καϊ άντικειμενακοί, τα σνναί-σθή,ματα καί τα μίση, νομί- ζιο, ίίτι δέν προάγονν τό Ιργον τοΰ Ίστορικοΰ, άλ.λ' όντε καί τού δημοσιογράτΓΌυ Τό ίστόρημα τοί' κ. Λ. Κ. Λαμ αρικίδη, παρακολονθώ μέ ένδια- καΐ θά γράφονται στίς καταστά σεις των πολ.εμιστών μέ τόν το- .το τής καταγιογής τού;. Τα πρα γματικά επίθετά τοτ·ς παραμένουν καί ιώρα, αγνωστα. Κι' ρνας δυσ τνχής Χίος θά συλλη·(('θή μαζί μέ την οϊκογρνειά τού, αΐχμάλο^τος άπό τούς άοαπάδες τού Μπραήμη ναμι ΊϋΛ, ^^ της καί τον στό χωοιό Μαγοΰλα τής Σπάρτης χο τη;> τα άσφάλισε καΐ τα πολι
καΐ ό θεός ξέρει γιά τή νέα πε- Τογοάφη(,ε οάν δικά τη; παιδία.
ριπετεια πού εΐχαν... |
"Ετσι, Χϊοι ή Χιώτες έγκατε- , Α. Γ. ΚΑΛΛΙΑΝΗΣ
στάθτ}σαν στή Μαγούλα, Βορδό (Λακεδαιμόνηος)
ββΧ»?Χ»ΧΐΧίΧϊ)®(ϊΧΪ)®<5>ίΧϊΧίν^^
ΙΣΤ0ΡΙΚΗ ίΙΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ "αΫΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ
(Συνέχεια έ^< τοϋ προηγονμένου) ΊΙ πρώτη όΐ'σάοεστη διαπίστιυ- ση τοΰ Κ.(υτο.δίστς>ια μόλις μπή-
κε στό γρα(ΐείο τον, ήταν ίίτι ό
Νέσσεΐληοντ δέν εχασε την εύ-
καιρα τή-ς άπονσία; τον γιά νά
τόν ύπονο·μεΰση. Μέ την ύποκρι-
τική πνόφαση ότι λόγοι συναδελ-
ςιικής /.επτότητίΐς τόν έιμαύ6ιζ«ν
νά επέμβη στύν τομέα τής δικαιο-
δοσιία; τοι>, άΛΐθεβε τήν διεκπε-
ραίΐι/ση των άνατολικών ύπθ'θέσε-
ο ν στόν νπουργικό σΰμ6ον?.ο Τα-
τίτσεφ κι' επειοε τόν Τσάρο νά
τόν άνο·μάσΐ) ίκρνποκργύ γιά νά
τελ.εϊ υπό τύν αμεοο ρλεγχό τού,
δΐ|&ετ ώ; ποϋ νά γνρίση ό Κα-
ποδίστριας. "Αλλ.η σοδαρότατη ά
η:ο<)ιμή άνήσνχης δυσφο.ρία; γιά τόν Κα.τοδίστρια, στά&ηκαν τα θ(υρε·χ·μένα πάνω στό γραφειο τού γράμματα. Τα πϊριοσότερα .ιροέρχονταν άπό καταδυναστΐυό- ιιενον; φιλε·/.εϋθερους τής δντι- νής ΕϋροΊπη;. 'Τπήρχαν διμο>; και
πολλά άπχ'» τίς ελληνικές χώ-
(..ρς. Οί ώοστ«λ.είς τονς, τον ί-
σΐ'ναΛ-τώ πολλάς παραΑ.εί
ψεις καί /Λνθοκτμένα τοπωνύμία
πολλ.ων .τεριοχών. Ή συνοικία δ
που έγεννή'θην ήτο ή μεγαλ^ειτέρα
των ΗουρλΛΟΛ1. Δΐαιρείτο είς δυο
τμή,ιιατα απιςιντζί καί ίκιντζί Σ«ι
ρά Μαχαλέ δπο)ς όνοιμάζετο τονρ
κιστί καί εΐχε τό Δ. Σχολείον
τη; συντηροτ'ιμενον άπό την Συν-
τρχνίαν τωΛ' Κοινρρων καί τό ο¬
ποίον οέν άναςρρρίΐ είς τα πρώ¬
τα τού (ρύλλ.α 'ό κ. Λ. Κ. Λαμπαι
κίδης ώς δνο). Επεβάλλετο ή
σννεργασία κ. Ν. ΜηλαΛρη μετά
τού κ. Λ. Κ. Λα,μπρικίδη κατά
τήν γνώμην μου.
Α. Ε. ΨΗΛΟΠΑΤΗΣ
στορούσατρ τί; άδικαπραξίε; καΐ
Τι'ι δεινά πού υφίσταντο άπό τί;
«'αμανικε-ς άρχέ; καί τόν ϊκετευα-
νε νά ενεργήση γιά την άπολύ-
τριοση τοϋ Γένου-; πρίν έξολοθρευ-
θή όλότελα. Μερικοΐ άπ' αύτονς,
ΙίΡμνΓ,μένοι στή Φιλική Έταιρεία,
τόν άποκαλοΰσαν «Άρχηγύ»! ΊΙ
(Ίλλ.Γλ.αγραΐ}ία των ανώτατον ά-
Ιιιοματούχΐιη' τής Αΐτοκ·8ατορίας
Λογιζότανε άπύρρητη καί άπαρα-
(ίιαστη άπο τή λογοκρισία, ομ<ι); ή ίδιαίτερη μυστική ϋπηρ*σία αλ.ηροφοριών τον Τσάρου είχε τό τρόπο ν' άπασφραγίζη ρντεχνα, >υ νά όιαύάζη, τίς έπιστολέ;
>ΐού θρίιιοοΰσε ΰποπτες. Ό Καπο-
δίστοιας δέν μ.τοροϋσε νά είναι
;«ι0<>λον σίγονρος δτι τό π&ρΐί-
χόμενο μερικών, τουλάχιστον, ά-
.ΐο τα παρε'ςηγήσιμα αϋτά γράμ¬
ματα δέν εΐχε περιέλθει λίνο πο-
λυ, σέ γνώση τοϋ Τσάρον αν δ-
χι καί τοϋ Νε;σσελροντ ή καί τυν
Το τίτσΐρς. άκόμη.
Ώς τόσο, παιρ' όλες τίς άνησιι-
>ίες τοιι ή συνάντησή τον μέ τόν
Τσάρο ΰ.τήρςρ ίντονα συναισθη-
ματ,κή. Ό Άλέ·ξανδρο; τόν δέ-
χτηκε μέ μεγάλη θερμότητα καί
αέ τήν πρσβλεπομένη γιά τούς
ποίγκιπες έθιμοτυπία. "Εκ,ανρ Ι¬
να ΟήΊμο πρό; τό μέοο; τον κο>
ί'ώ; έαεϊνος πλησίαζε, τόν άγ-
κάλιααε -τρίν πραλάβη καλά κα¬
ι λά νά ν.τοκλιθή, τόν φίλησε στό
καί μέ μιά κατάλλ^ηλη κί
τόν διευκόλιτινε νά τον άντα-
ίίπιος πρό6λ?π« ή τάί-η,
ΐίίληαα λίγο κτιτιυ άπό τήν ά-
έ.τω}.αδα τον. Τόν ρώτη-
Γε μέ <{ ιλικώτατο ενδιαφέρον γιά ιή ποοεία τή; ΰγρία; τον καΐ τόν στμβουλεναε νά τήν προσέχη καί ΣΤΝΕΧΕΤΑ είς την 6ην σελίβο Συνεχίζομε την πΐεριγραιφή τής Σμύρνη;, γραμμένη, μέ πολύ πνεϋ- μα καί «χιούμορ> άπό τόν Άθη-
ναϊο λογοτέχντι, καρνωτάμενο άπύ
άνωννμία, πού επεσκέφθη, τήν Ιοο-
νική πρωτευονσα, πρίν άκρι6ώ;
105 χρόνια, ήτοι τό 1866:
«Μάλις προσωρμίσθημιεν είς τόν
λκμένα της Σμύρνης, έκατοστύε;
λέμβτον μά; περικύκωσαν καί πλή
θο; ρωιμΛλέων λεμβουχων είσώρ-
μησαν είς τό ατμόπλοιον καί εζή¬
τουν νά μεταφέρωσι τα των επι¬
βάτην πράγματα είς τήν ξηράν.
Έκ φήμης είχον οχηματίσιει κα
κίστην ιδέαν περί των τή; Σιμίύρ-
νη; λειμδούχοιν, διό, πρίν ε.ίσπηδή
σωσιν ετι έκ«ίνοι εί ;τό ατμόπλοι¬
ον, διενθέτησα τα πράγματά μόν,
καθ" ό'λους τούς κανόνας τής όχν-
ρωματικής τέχνης, ότε δέ εΐσε-
πήδησαν, έ'σπενσα νά ,τεριχαρακω
θώ έν αυτοίς καί ώς άτρόμητος
^ττρατιώτης νά άντικρούσω έαμα-
νώς τούς προσπαθοϋντας νά άρω-
σι καί μεταφέοωσιν αύτά είς τάς
λέμβονς των.
Χρεακ)τώ δέ νά όμολογήσϋ> δτι
ή τε ρπίθεσις καί ή αμΐ'να ίιπήρ-
ξαν ε£ ϊσου πεισματώδης, καί θΰ-
μα τοϋ αγώνος εκείνον εγένετο
τό πολυδάκρυτον άλεξήλιόν μου,
πτοτόν εί; τα; χεΐρδς των έχθρών
μου διά νά μή φανή πλέον! Τό
δυστυχές εΤδ,ε τό φώς είς Μασσα¬
λίαν, μετεπέμψθη είς Αθήνας καΐ
εζη έν πάση άνέσϊΐ καί περιποιή-
σει είς τόν οίκον μου, άλλά τώρα
οποίαι άρα γε τυλώδεις χείρας τό
6ε6ηλονσιν;...
"Οτε ό σάλος έκεϊνος τής άρπα
γής έκάπασε καί οί πλεΐστοι των
έπιβατών (Κύριος οίδε ποάον πε-
ριττών πραγμάτίυν άπαλλαγέν-
τρς !), άπεςράσισα νά κάμω καί έ¬
γώ την πανηγυρικήν μου άπόβα-
σιν, καί, συαφωνήσας μέ τίνα γέ-
ροντα λίμβοϋχον, ϊΐσήναγον, πάν-
τοτε όμως μετά προσοχής, τάς ά-
ποοτκ*νάς μου είς την λέμβον καί
εξήλθον είς τίνα αποβάθραν όπως
κατενθυνθώ είς τό ξενοδοχείον
«Πιτσίνι».
Πεπρωμένον ί'ηαης ήτο νά ύπο-
στώ καί αϋτόθη νέαν μάχην, πολΰ
τΐίς πφωτης πεισιματο)δρστέραν
καί κινδυνωτέραν, διότι πολλούς
είχον καί ποικίλους τούς ρχθροιύς.
Έν πρώτοις παρέστη ό λειμδοΰ-
χος άπαιτών διπλάσια των σνμ-
φ(ι)νηθέ^·τϋ^ν διά τα. διαπορβμευ-
τήρια. Κατά δεύτερον λόγον, βύο
τελιυνειακοί ψύλακες, άπαιτοθντες
νά έρευνήσιοσι τάς άποσκ«υάς
μου, μή τυχόν ΰποικρύπτεται λα-
θρεμπόρών τι έν αυτοίς, και κα¬
τά τρίτον πλήθος άχθοφόρων παν¬
τός νΕθναυ; καί Φυλή;, οίτινες
μήτε είς τοϋ λεμβούχον, μήτε είς
των φυλάκων, μήτε είς τάς έμάς
κραυγάς δ·ι·δοντες προσοχήν, έ-
ξώρμι>σαν ποτνστρατιό; καί ό μέν
ήρπασε τήν στρωμνήν μου, ό δ€
τόν όδοιπορικόν μόν σάκκον, ό δέ
τήν καινήν πιλοθήκην μου, ύ δέ τό
κιβώτιον μου καΐ οϋτω ώς δαιμο-
νιώντες διευθί'νθησαν ό πρώτος
πρός ανατολάς, ό δίύτερο; πρός
δυσμάς, ό τρίτος πρός άρκτον καί
ό τέταρτος πρός νότον!
'Ενταΰθα, όμολογώ τήν άδυναμί
αν μου, κατεληφθην υπό άπογνώ-
σεω, Τελικώς έδέησί νά ίκανοποι-
ήσω τάς άβίκους άπαιτήσε1; τοϋ
λεμόονχον, νά έξιλεώσω δι* ενός
Ίτμπαξκηοΰ» τού; δύο τελο)Υειακοί>ς
φυλακάς καί νά τραπώ πρός κατα¬
δίωξιν των άρπάγον!
Μή δυνάμενος όμως νά φθάσω
τού; φθάσω κα'ι άποπέμψω τού;
χνωδώς κρανγάζο>ν «ΓΙιτζινίν λο-
κάντα γκιτετζέίτ!». (Στό ξενο¬
δοχείον Πιτσίνι πηγαίνετε).
Εύτυχώς αί φ<οναί μου ηκούσθη σαν καί οί άχθοφόροι, καταλιπόν τες τάς πρώτας αυτών διβυθυν- σεις, ελαιβον τήν πρός τό ύπο&ει- χθέν ξενοδοχείον άγουσα'ν, τρ«- χο·τες ώς δορκάδ«ς Οια νά μί τού ςφθάσω καί άποπέμψίυ τοΰς τρίΐς έξ αυτών ώ; περιττούς. "Ε- φθαοα δέ καί έγώ ασθμαίνων έξ όπισθεν, δοξολογίαν τόν Θεόν διό τι άπηλλάγην καΐ τής νέας ταύ¬ της δοκιμασίαν, χιορίς νά άπολέσο) ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΧ ΠΟΌΪΚΗ ΕΘΝΙΚΑ1 ΤΕΛΕΤΑΙ ?Π0 ΤΗΝ λΑΥΡΠΤΗΝ ΠΕΝΤΕΑΗ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΓΟΥ ΕΠΙΤΙΜΟΓ ΗΡΟΕΔΡΟΓ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Ί ήν ί()δομάδα ποϋ μάς πέοα- σε ν,ι,τνχίιθα νά άνε'βώ στά Κα- ί.αι λίγο ψηλότερα στήν Μονήν ι ής Άγίας Λαύρας, πού έως.τασε την μεγάλη έ-πέτειο της; κηρυξιο»; τής Έθνιεγερσία; τοΰ 1821. '1· Μαικαριώτατο.; Αρχιε¬ πίσκοπον 'ΛθηνΛν καί πάση; 'Ελ λ.άδο; λ. Ίερώνυμιο;, περιστοιχον- μενος ά.τύ τού; Σεβασμιώτατον; ΜΓ,τςιυ.το'ιτας Καλ.αι6·ρύτο>ν καί
Αίνκιλεί'ΐς κ. Γεώργιον, Αίτωλο
κ. θεοκλήτου (άνα-
στημο,τος τής Άγίας Λαύρας ά
πό την ' Ανω Βλασία των Κα¬
λαβρύτων καταγομένου), Ίωαννί
ν(ιι·ν κ. Σίραφείμ, Κοζάνης κ. Διο-
Άθανασίου,
Κωνστάντι-
νι·σίου, Ήλείας κ.
Άλ°ξανί)ροπούλοΐ' κ.
ου, ϊτέλΓσε την δοξολογίαν. Ό
πό; ι ίσή'ωνε τώρα τύ Γένιο; είς
έκιίνυ,ν τήν μεγαλειώδη, τήν μο-
ναοικήν, τήν άνίπανάληπτον έ-
ποποιίαν τής ίδέας. "Επιειτα έ-
ξώρμησεν Πρώτο; ίδιοσε τό σΰν-
θημα τοΰ αγώνος ό Γερμανός.
Με τό άίβαρον εΰλνθγηθέν άπ'
αυτόν Μητροπολίτην Παλαιών Πά
λαιών Π··τρών, τό οποίον έχρά-
τει ό δ.άκονος τής Μονής Γρηγό
ρ'ος Ντοκος έκ Βυαιοκάς, καί
μέ τό !<7τορικόν κανονάκι κατευ- Ρι>νθι,σαν είς τα Καλάθρυτα. *ΊΙ
το εν« άπερίγραπτο Έθνΐικό πα-
νηγΰρι έκείνη ή θρνλική πορεία,
ι ήν ό.τοιαν κατηύθννιεν ό ένθουσι
σσμός. γ, χαςά τής λυτρώσεως,
τύ μ.-γ{//ειώδες σΰνθημα: «'Ελεν
θερία ή θάνατος». "Εκτοτε οΰδε-
μία δύναμις θά άνέκοπτε τήν όρ
γι.ραιιις Ήγούμενος — έγγίζει μην των 'Ελλήνων. Ουδέν έμπόδι-
τόν αϊιϋνα — δ τόσον μοχθήσας όν θα χατώρθωνε νά σταθή είς
κ(τί τόσα ύποστά; εί; τό πέρα- τόν δρόμον αή; 'Ελευιθερίας. Τί-
σμ-ι τ οί ν δεκαετηρίδων ποΰ μο- ποτε νά συγκροτήση έκεϊνο τό
να.ει έκεί, πανοσιολογΐϋ'ιτατος Άρ ήίταίστιιον, τού οποίον κρατήρ ή
χιμθΛιδοιτης κ. Πολύκαοπος Πάϊ- το η ψιχή καί λ.ά6α ή πυρακτ<ο- κας έν.ρ,Ίτει τό "Αγιον Λά6αρον, μένη θέλησις τού θριάμβου. αΐαό ι ό άγιον λείψανον, πού τό Τα Κ*λάυριτα ρπολιορκήθησαν. |Εκοέμ·ο.οε άπό τήν ώραίαΛ" Πύ- Ή επίθεσις έκ«ίνης τής δρα- λτ,ν τοτ Ναοϋ καί ώ; σημαίαν κός των 'Ελλήνων ήτο άκάθεκτος. | Οί Τυΰρκοι, παιρά την αμηχανί¬ αν των, άντέταξαν ακλ.ηράν αν¬ τίστασιν. Άλλ.ά τελικώς έκάμ<ρθη σαν. Ηναγκάσθησαν νά παραδο θοΰ. Γ1'α Καλάδρυτα έπανηγύρί- ζαν τύν Ελευθερίαν των. Ή Τουρ κ·κί| αιονρά ήχμαλωτίσθη, μαζί μέ τόν Διοικητήν της Ίμπραήμ Άρναοντογλου. Εΐχε σηαειωθή ή πρώτη Έ/Ληνική νίκη. Ό 'Επί- σκοπ;; Γερμανός κατήλ.θεν είς Πάτρας, διά νά υψώση κα'ι έκεΐ, εί; την πλατείαν τού Άγιον Γε¬ ώργιον, την Επανάστασιν. Αύτύ το πρώτον γεγονύ; τή; 'Επανιτοπ;οειι>; εχαιρέτησε ή 'Εκ
κλ.ησία τής Έλ.λάδο;, παρισταμέ-
νων: Κλιμακίου υπό τόν κ. Άν
τιπςόεδςον αυτής καί των 'Ηγε-
των των 'Ενόπλων Δυνάμεων. Ό
λ.όγο; τού πςογρ<:«ιμματίσαντος τάς εορτάς κοί μοχθήσαντος καΐ δι* δλα τα τε'·.ισθεντα μεγάλνα ϊργα είς την Μονήν Νομάρχου Άχαίας Ί'ό Λά6αρο τής Άγία; Λαύρας τοΓ' αγώνος, ό 'Επίσκοπος Παλαι¬ άν ΙΙατ'.»ίν Γεριμανός, ώρκισε ^· £ω, οτόν μεγάλο πλάτανο, ποΰ σώζεται ιοϋς πρωτουργοΐις τής Έπανασ τάσεως, 600 άν&ρες ποΰ υσαν π.ΐί,ι,ντες μέ τούς άρχη- γοί'ς: Σατ. Χαραλάμπην, Παν. ίΐιΐτιιλ.οΛ, Σωτ. θεοχαρόπονλΛν, Ν.κ. Σοΐιλιώτην, Ιωάν. Παπα- δύπ(.ιλον ή Μουρεογιάννην, Βα¬ σίλειον λΐ'ι Νικόλαον Πετμεζά- δίς καί άλ.λοι. Καί τότε, τήν 21 Μαρτί^-υ 1821, έψάλη έκεϊ δοξο- λογία, ή άποία ίίχε τήν άτμό- σφΊΐοαν ■.X1τανι^κτικτ|ς μυσταγωγί ος. Ή άτμόσφαιρα έδονεϊτο άπό Γξ(ις,σ·ν. 'Τπήρχεν ό τόνος τοΰ κιιισΐ,μου Ίοτορικοΰ γεγονότος. Καΐ δέν ήκιαττο παρά ό παλμός τής αίωνια; Έλλ.ηνικής καρδίας, ή δ κ. Νικ. Ματαράγκα, έκάλνψεν τί> θέμ.; τό ιστορικόν καΐ τό
έος των άπογόν<ον διά τήν ευ πρός τούς πρωτουρ- γ<Ί ς τίις Έθνεγερσίας. Τόν συγ χαιςκο δι' όοα εΊπε καί ώ; φιλο- •/ολ.αΊρττ'ιος, τόν εύχαριστώ, δι* ίίσα ί>.ο.με. Καί άρμόζουν συγ-
χαοτ,τήρια (Ηριμότατα κα'ι είς τόν
^'ϊ^ααΐιΐΐιν ΉγούμενίΛ· Άγίας
Λαχ<ρας .:· Πολύκαρπον Πάϊκον τόν ύ.τ< ϊ ο ν ό Μακαριώτατος Άρ- χιιπ,'σκιι.ιος Αθηνών κ. Ίερώνυ- μης, έτίμ.-,οί μέ τόν Ταξιάρχην τι,ΰ νεο'Λοιθέντος παρίΐοήμου τής Έκνλ.τ,οιος τής Ελλάδος, τοϋ ταγμί'.τϋ; τού Άπο.στόλου Παύλου, κηθώ; κκ'ι ι'ις τόν Ήγουμενοσύμ βοιλον Πανοσιολογιώτατον Άρ (Συνέχεια είς τι*»/ βπν σ*»Λ.)
ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΡΑΡΑ
ΗΤΕΧΝΗΤΟΥί
ΓΡΥΠΑΡΗ
θρησκευτικά θέματα
ΣΩΚΡΑΤΟΓΣ Κ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΓ:
Σελίδες *πδ την δραματικόν ιστορίαν των
(ΣΙ1Μ. ΣΤΝΊΆΞΕίίΣ
Ό δ«χικ«κρψ«νος λογοτέχνης
καί κριτικός κ. Γεώργιος Βαλέτας
σέ γράμίμα τού στό «Βήμκΐ* εχιι
έκφράσει τό πικοό παοάπονό τού
δττ ό Ιωάννης Γρυπάρης, ιττά έ-
κατό χρόνια άπό την γένντ)σή τού,
δέν τιμήθηκ* δσο-ν έπρεπε, όν¬
τε ολο τύν λογοτεχνικό ν.όσμο,
ούτε άπό τόν έκπαιδευτικό.
Ό ιΠροοχρνγικύς Κόσμος», έ-
πιθνμώντας ενθερμα νά συμβάλ.η
οίον έοιρτοχϋμό τής επέτειον αυ¬
τής, δημοσιεύει άπό σήμεραι ·—ί-
πειτα άπό την πρώτη μελέτη τοϋ
κ, Λ. Π. γιά τόν μεγάλο ποιητή—
μΐά δΐντερη μΐλέτη τού ίδιον συν-
ϊργάτη μας, γιά τό Ιργο τού Ι.
Γ
πού άφρίξει μέ ροδόφυλλα
καί πνίγει μ' εΰωδιά.
2
Ποτός σέ εΐπε νεκροθάλασσα,
άτάραγη καί στεΐρα,
κΰμα, ποΰ σώνιεται κρυφό
στήν ακαρπη όμιμονοιά;
καί αν 'σαι — στρώ,μα ενός
(φτωχοϋ
μιανής νυχτιάς πορφύρα,
γιά τή ζωή μου όλάκερη
ίαά έρωτική βραΛιά.
3
ΤΗριθΐ ή άράθυμη ψνχή
β* άκρογιαλιά κι' έσται η,
δπσυ φεγγάρι άπόκρτκτΌ
τραβάει φυρον»ριά
καί την ξεσέρνΐΐ άνίοεη
στής θαλάσσας τα 6άθη.
4
Μά δέ σοΰ 6αρυγνώμησεν,
Άγάπη, ούδ' έκεί κάτον,
κι' αν στήν καρδιά της σκόρ-
(πισες
μέ τόση άπλοχεριά
τα ρόδα τού 'Ηλιογάβαλον,
τα ρόδα τοϋ θανατον.
ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΟΓ ΣΟΝΕΤΤΟ
Β'
Γιά τό ώραιότατβ αύτό σονετο
ή κ. Μαρία Π. Άργυροποιύλου
στύ 6ι6λίο της «Λογοτεχνικές κρί
σε-ις οί Σκαραβαϊοι καί Τεροακοτ-
τες τοϋ Ι. Ν. Γρνπάρν, γράφίΐ
στή σελ. 33, μεταΕύ άλλον, καί
τα ίξής:
«Τό .-τοίημα «Τα ρόδα τοϋ 'Ηλιο
γάβαλου», είναι συντεταγ'μένο μέ
σκοτεινόταιτο ΰφος. Ό συγγρα¬
φεύς άποτείνεται σ' αύτούς τονς
στίχους έκ περιτροπής πρός μίαν
καιρδιά, πρός ενα κ%ια καί, τέλος
πρός την άγάπη... άπευθΰνίται, νο
μίζουμε, σέ μιά γυναΐκα οταν γρά
φεΐ «άγλύκαντη καιρδιά». Προσ-
φοχνίί ϊπειτα τό κΰμα, τό όποίο
άποκαλεϊ έρωτική βραδιά γιά 8-
λη τού τή ζωή. Γίνεται λόγος ε-
πειτα γιά φεγγάρι κι' ϊ.τειτα γιά
τό θάνατο...
Ό ποιητής στρέφΐΤαι στο τέ-
λος τού ποιήματος πρός την άγά
.τη καί λέει πώς ή άγάπη σκόρπι-
σε στήν καρδιά τής ψυχής τα ρό¬
δα τού 'Ηλιογάοαλον.
Είναι ούσκολο νά παρουσιασθή
έ'να θέμα μέ τρόπο άτρλέστερο»!
(σίκ).
Γ'
Είναι περίεργο πώς ή κ. Μ. Ά-
γυροποώλου, —πού τόσο εχει έγκύ
ψει στή λογοτεχνία καί την ποίη-
ση— δ'χι μόνο τή δική μας, άλλά
5·αί την ξένη —δέν κατάλαβ-ε κα-
θόλον τό ποίημα αύτό, πού είναι
πρανμαπικά έ!να κομ.ψστέχνηιμα, με
σα σ* δλα τ' άλλα τής Σχνλλογης.
Άλλά ότι τό σονέττο αύτό κα-
ττιγορήθηκε άδικα για σκοτεινότα-
το καί άτελΕστατο, θά φανή άπό
την παραθίάτω έρμτινεία..
«Τα Ρόδα τού Ήλιογάβαλου»
Τα ρό&α: Τό σιήμβολο τοϋ εριο-
τα, Ιτστ πού μ έ την άμορφιά καί
τή μη,'ρωδιά τονς μποοοϋνε νά δώ-
σσν>ν εντ<Λ·η ευχαριστήση, καί μέ τ' άγτάθια τονς πόνο δυνατό· 8- πιος λέει κα'ι τό τραγονδι: «"Οποίος άγαπά τα ρόδα πρέ.ιει νάχη ΐ'πομονή, όταν τόν κεντοϋν τ' άγκάθια νά μή λέη πώς πονεΐ». "Ωσε καί τό σονέττο α·ΰτό είναι άπό τα υπέροχα έρωτιχά τραγο* δια τοΰ ΕΚΙίλΗΣΙΑ - ΠΝΕΥΜΑΙίΙΜΟΣ (Άναβάπτισις είς τα ίδανικά) — Αθήναι 1971. ΑΙ ΚΥΔΟΝΙΑΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΚ ΔΙΚΗ ΤΟΝ ΑΝΘΕΑΑΗΗΙΙΚΟΝ ΔΙΟΓΜΠΝ ι 1914-1918 (Συνεχίζεται) ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΘΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ 150^ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ Νέα 'Υόρκη. — Μέ πρωτοφα- νή ένιθουσιασμόν .καί διά σειράς πνευματικών νχά καλλιτεχνιχων έκ δηλώσεων, ό 'Ελλ.ηνισμός τής Ά μερικής υπό την καιθοδήγησιν τής Ί. Άρχιεπισκοπΐής, πρόικΐΐται νά έορτάση τα 150 χρόνια άπό τής 'Επαναστάσεω ς τοϋ 1821. Ό Σ εδασμιώτατος Άρχιεπί- σκοπος κ.κ. Ίάκωοος, άπϊυθννό- μβνος διά γράμιματος πρός τούς άντιπροσώπους τής Άμερικανιχής Κυδερνήσεως καί άλλας προσωπι κόττ,τας, ετόνισεν δτι «είναι λ.ίαν συγκινητικόν τό γεγονός δτι ό ά γών των 'Ελλήνων διά την άπο- τίναξιν τοΰ Όθωμανικοϋ ζνγοΰ, εδημιούργησεν 'ένα ποωτοφανή έν θουσιασμόν μεταξύ των Άμερικα νών της έποχής έκείνης», έξέφρα σε δέ την πεποίθησιν τού, δτι «ή έφετεινή έπέτ*ιος Θά κεντρίση τάς εύαισθήτους χο^δάς όλον των Ά μεοικανων», οί όποϊοι είναι όμοί- ος «πρόμαχοι των ίδεωδών τής έ λευθερίας». ΕΑΑΗΜΟ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΒ Γ' Είναι λοιπόν νομίζθιμεν προφα νίς, δτι διά την Το>ρκίαν, ή ά¬
πό Βορρα πίεσις δημκχυργεί μί¬
αν κατάστα-σιν πραγιμάτιον, ή ό-
Λθία μόνον έν περιπτώσει βονον
κής μεταδολής τής Ρωοικής ΙΙο-
λιτικής, θά ήτο δυνατόν νά άλ-
>Λ|η. 'Επειδή δέ γνωρίζονν πο-
λΰ καλά έν Τονρκία, ότι ή Γεω-
γραφΐΛη θέβις τοΰ Τονρκιχοΰ
Κράτους αποτελεί αυτή καθ" έαν-
τήν εν δέλεαρ, δχι μόνον όιά την
Ρωοΐαν, άλλα καί διά πολλούς αλ
λους καί έπειδή γνωρίζομεν έκ
πείρας, .ιράγμα τό οποίον καί αί
τελευταίαι ημέραι μάς καταδεικνν
ουν, πόσον εύέλικτος καΐ έπτσφα
λής είναι ή Ριοσική ίΐολιτική, είς
τάς κατ-ευθύνοεις, τάς οποίας τέ-
μνει άπό κωροΰ είς καιρόν, προ-
τιμοΰν την ασφάλειαν καί την ή
συχίαν καί πρριμένονν νά διαπι-
στω.θτι πρώτον, ότι πράγματι έ-
πήλθΐ μία μεταβολή είς την σκέ¬
ψιν τής Μεγάλης Γείτονος τοϋ
Βοροσ καί κατόπιν νά κανονΐσονν
την έπ' αυτής στάσιν των. Μέ-
χρι έκεί/ης τής στιγμή; λοιπόν
δύναται νά προε'ξοφλήται, στι οί
αδήποτε μεταβολή είς την Τουρ-
κιιογν Πολιτικήν δέν είναι δννα-
τόν νά έπέλθιν. Άλλά νπάρχει
κα,ϊ ό δλλος λόγος, οηιμ.τληρ<ι>μΛ-
τικός τής άπό Βορράν πιέσειος,
ό οποίος καθιβτά αναγκαίαν διά
την Τουρκίαν, την Έλληνο -
Τονρκικήν Σιύεργασίαν. Είναι δ
τι οί μεγαλύτεροι αυτής Λιμένες,
αί προσ6άσεις τής Τοι«>κίας άπό
Δυαμών, έλέγχονται άπό τάς 'Ελ
ληνικάς Νήσους καί έν γένει ά
πό την 'Ελλάδα. Είναι φν>σικόν,
ότι, εάν είς την θέσιν τής Ελ¬
λάδος ευρίσκετο μία έχθρική 'Ελ
ληνική Κυβέρνησις, είτε μία δλ-
λη Δυτικήν Κυβέρνησις, έχουσα
εχθρικήν ίηάθεσιν .τοός την Τονρ
κίαν καΐ έσκεπτειο ποτέ, έν ώρα
ρήξεως, νά εμποδίση τάς θαλασ-
σίας έπικοινιονίας τής Τουρκίας,
αύτό 6ά ήτο δυνατόν νά είναι δι'
αυτήν άποΐελεσμα.τικόν καί όλέ
βριον. Τό πρόί>λΓ"ΐ·α έπομενίος
τής άμΰν-ης τής Τουρκίας, εάν
δέν δύναται νά λεχθη, ίίτι λύε-
ται ά<ρ' έαντυϋ διά τής 'ΕλΛηνο - Τουρκικήν Σι·νϊργασ!ας δύναται δ μω; μετά 6ε6αιύτητος νά λεχθη, δτι περιπλέκεταΐ άφαντάστιος, κα θίστατο σχεδόν αλυτον, εάν ή 'Ελ λάς καιθίστατο έχθρική. "Ας εΤιθιιιμεν τώρα είς την 'Ελ λάδα. Τό προέχον θέμα Λπό Ίστορι- κής, Σ τρατηγικής, ΟΙκονομικής άπόψεοις είναι καί διά την 'Ελ- λάδα ή πίεσις άπό Βαρρά· 'Εφ' όσον χρόνον τα 6όρ'ε<α σΰνορά μας εκαλύπτοντο άπό την Όθιο- μανικήν Αΰτοκρατορίαν, ή πίεσις αυτή δέν ήτο άμέσιος α'ισθητή. "Ελάμβανε μόνον την μορφήν ε¬ νός αγώνος 'Ομάδων, πρός έ.-τι- κοάτησιν έν Μα·κε|δονία. "Οταν δ μως μετά τοϋς Βαλκανικούς ΙΙο λέμους, τα σύνορά μας ετέθησαν είς άμεσον επαφήν μετά των Σλαυϊκών Χριστιανικήν Χωρών τοϋ Βορρά, ή πίεσις επί των 'Ελ ληνικων συνόριον κατέοτη έμφα- νεστρηα καί άκ,όιμη πλέον σοβα¬ ρά, τοσούτον δέ μάλλον σοβαιρά, καθ" όσον ή έπαψή των Σλανικων Χο»ρών τοΰ Αϊμον, μετά των .τί ραν αυτών Μεγάλην Γειοπολιτι- κών Ο'ικονομικών "Ογκων, είτε τού Γερμανικόν, είτε τοϋ Ρω<τι- κοϋ, προσέδιδε είς αύτάς μίαν τε ραστίαν εΛΐθετι.·»-» ουνίτότι·>α,
τής όαοίας σινεπείας ίδοκιμάσα-
με καί διά μίαν ά>^).αη φορί'ν
κατά τόν τελευταίον Μεγάλ ·ν Πό
λεμον.
Αύτοι είναι οί > γο. Κηϊίιι
καί Κύςη ·ι διά · . Ί« '■ νς ο
πως είπον προηγο ■· ένο),, Λ>α τό
'Έθνος μα^, τό προέχον 'Εθν Λ,όν
ζήτημα είναι τό ι,ήτηαα τής
λΐίας μας άπό Βιορά, ς
τόσον 2τρατηγι.κής δκιν Ο'κ/'θ
μικής, Πολιτικής κοί 'ΕθνΐΛ^ς
Τό δτι δέ αΰΐό δεν ίΐναι δ,ιιΐι·-
ούργημα τνχαίϋη· ,ιεριστατικών
καί δή των σΓ,μερινών περιστάτ-
<ον, 5τι δεν όψείλεται είς την έμ πνενοιν ενός οιονδήποτε Πολιτικόν Μεγάλον ή Μικροΰ κα'ι δτι, άν<Λγ καίως μας όδηγεϊ είς την διατή¬ ρησιν καί ανάπτυξιν στενών δε- σμων μετά τής Τονρκίας, μας πιχττοποιείται άπό τό 6τι πολλοΐ έκ των Μεγάί-ων 'Ελλήνιον Ποί.ι- | τικών ϊσϊος αί 'Επιφκνρ—εραι Λιά νοιαι τής 'Ε/Ληνικής ΙΙολιτικής Ίστορίας τού τελειταίον αιώνος, χιοςίς νν. τό γνα>ρίσονν, ενοέθη-
σ«ν δλοι σύμ,φωνοι έπάνίο είς την
βασικήν αυτήν διαίτίστοσιν.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Κρίσεις
ΤοΟ συνεργάτου μας κ.
Τό έργον τούτο, έκ σε/άδων 55,
είναι συνέχισις τόν έκδόαεων τοϋ
αηνιαίου π εν1001*0" «Χαραυγή
τής Αληθείας», όργανον τής Χρι
στιανικής αδελφότητος ή «Άαε-
τή». Τό πρώτον τοιούτον, υπο
. τόν τίτλον «θεία Αποκάλυψις
καί Δικαιοσύνην, τοϋ αύτοΰ συγ-
γραφέως, εκυκλοφόρησεν κατά τό
ετος 1969 περιλάμθανεν δέ σελί
δας 155.
ι Προλυγίζων «ρ ύΛό κρΪΊν
διατριβήν τού ό κ. Δ. άναγραφ·ι
ούν άλ.λοις, ότι σκοπός τού είναι
δι' αυτής «νά ριφθή άπλετον φώς
πίρί την έννοιαν τού όρον «Πνον
ματασμός», ωστε να νϊ<ει κ<ΠΆ- νοητον, 4—ό τούί: εί. Χρ-θ'όν ΙΙι στούς, ότι ούτος τυγχάνει ι ι·'τό σημος τοϋ «Χριστ.ανισμός>, έν
Ι δοον τό Πιστευω τού είναι τό οι·μ
ύολον τής Χριστιανικήν πίστεο)ς,
τό οποίον ασπάζεται . Όρθοί*ο-
£ος Έκκλησία μας».
Τό Μέρος πρώτον τοΰ ϊργ >;
είς τάς σελίδας 7 μ. 25, δωλαμ-
δανει ολόκληρον την υ·ό τόν τίτ
λον: «Άναβάπτισις είς τα ΊΡανι
κά» διάλεξιν τοΰ αυτού συγγρα-
(τέοις, γενομένην την 23ην Οκτ<υ βρίου 1970 εις την αίθουσαν ' ής Άρχαιολογικής Έταιρείας, έν Αθήναις. Διά τής διαλέξεως έκείνης, ή τις ήτο ή πρώτη προγραιμμΛτιοθει σών υπό τής Χριστιανικής ιΊδελ4~ό τητος ή «Άρετή» διαφωτιατικών όμιλιών καΐ υπήρξεν λίαν έπιτυ- χής είς αριθμόν καί ποιότητα ά κροατηοίοιυ, ό άμιλητής διετύπω¬ σε τούς σκοπούς τής Χ. Α. ή «Ά ρετή» καί κατέστησε γνωστάς διά τούς Χριστιανοϋς Πανέλ,ληνας τάς βασικάς αρχάς της, τάς ο¬ ποίας διεξοΐκκως άνέλα'σε. Αί αρχαί αύται διαλαμβάνονται είς την σελίδα 24 τού υπό κρίσιν έργον καί είναι αί άκόλ.ουθοι: «1. — Να άνθέξωμεν είς ·/.«- ταπόνησιν έαυτών, προκειμίνου νά συνδράμωμεν πάντα άτυχήσαν τα Χίθί πονοϋντα. 2. — Νά παραμελησωμεν τάς κατά συνθηκην ύποχρεώσεις μας, προκειμένου νά απεύσωμεν είς βοήθειαν ενός δοκΐιμαζομένου σνν ανθρώπου μας. 3. — Νά προσβλέψωιμεν μέ ά γάπην πρός τοΰς έπικρίνοντας καί κατακρίνοντας ημάς. 4. — Νά μή στρέψωμεν την πλάτην, άλλά νά καταπονήισομίν εαυτόν, προκειμένου νά έξυπηρε τήσωμεν τόν ζητοϋντα την συν¬ δρομήν μας, 'έστο καί έαν αίίτη ζητεΐται είς τύν πλέον άκατάλ.λ.η λον χρόνον καί τόπον. Γ). — Νά μή παραλείπωμΐν, έ κάστην ήιμέραν, νά άνταλλΛσσο- ιιεν ίΐερικάς στιγμάς έκ των ό- πασχολήσεών μας, μέ τύ νά με¬ ταφέρωμεν λόγονς έκ τοΰ Θεοΰ, πρός ήρΐμησιν τής ψυχής αας ά¬ πό τό άγχος τοϋ βίον μας καί νά ζητώαεν την συγχώρησιν Αύτοΰ, δι' δσους αάς έπόνεσαν. 6. — Νά θεωρώμεν τάς πλέον χαλεπάς ημέρας τοΰ βίον μας, δ τι ήσαν πρός δοκιμασίαν τής πί¬ στεως μας είς θεόν. 7. Νά πλησιάζο>μεν μέ στορ¬
γήν τόν πτωχόν άπιστον, τόν ά-
δαή, τόν άρνητήν τής άγάπης
μας καί νά σφίγγωμεν αύτούς είς
την άγκάλ.ην μας.
8. — Νά τείνομεν την χείρα,
μέ στοργικόν βλέμμα, είς αυτόν
ποϋ μάς άτενίζει μέ βλοσινρότη-
τα καί μάς πονεί άναιτίοις.
9. — Νά στ*γκαθήμε6α είς κοι
νήν δμήγνριν αετά των άντιπα-
Θοΰντων ημάς, χΐ')ρίς νά αίσθα-
νώμρθα δυσφορίαν άλλά, αντιθέ¬
τως, γαλήνην, καί
10. — Νά δεχόμεθα τάς οίασ-
δήποτε τιμητικάς διακρίσεις μέ
αϊσθημα ταπεινώσεως καί ούχι
ώς ρνα άκόμη τίτλον ή διακοομη-
τικον στοιχείον, άλλ' άπλ.ώς ώς
1 πρόσκλησιν είς διακονίαν, καιθώς
πράττει καί μάς διδάσκη πεοί
δλων αυτών ό άγέραστος Οίκου-
μενικός ήγέτης τής Χριστιανοσύ-
I
νης, (1) όστις θεωοεϊ τύν διάκο-
, νόν ύπηρέτην τής ανθρωπίνης ά-
ξιο.τρεπείας καί θεμελιοτήν τής
ήθικής τελειώσειος τού ανθρώπου,
θεία χάριτι, ή άπουσία τής υπο·,1
άς κσθιστά άτελή τύν παλαιύν Ν ό
' μόν, (2) έν σνγκρίσΐι πρός τύν
Νέον, όστις είναι πλήρης Άγά-
ι πης καί χάριτος, των οποίον ε-
χοιμεν σήωερα άπόλ.υτον ανάγκην
διά νά άνα<κιπτισθώμεν είς Χρι- στύν καί λειτουργήσουν αποτελε¬ σματικώς οί σύγχρονοι θεσμοί, οί αποβλέποντες είς συντήρησιν τού κόσμον, έν ελευθερία, δικαιοσύνη καί ειρήνη, ή όποία διέρχεται <τή μεοον δεινήν αγωνίαν. Ενώπιον τής άγωνίας ταύτη:, λργρι ό μργάλος ιιας Άθηναγό- ρας, πρό τής όμηγύρεως την ΙΙα νεπισττιμίον τής Βιέννης, κατά την απονομήν είς αυτόν Τού δι- πλώματος τοΰ διδάκτορος τόν πά ρελθόντα Απρίλιον, οφείλομεν νά σταθώμεν αέ ίκιθΰ αίσθηιια εύ θΰνης, ποοσευχόμεΛοι καί ευχαρι¬ στούντες την θεόν, όστις ουδένα άνθρωπον άποκλείρι των τ·μίων τούτων δ'όρων καί τής λντρώσε· οις, άπό των έπα,-ΐειλονντιυν την άνθοωπότητα δεινών. Μέ αύτάς τάς σκεψεις έμφανι- ζόμενοι, θεωρούμεν ώς επιτακτι¬ κήν ανάγκην νά διακηούξωμεν, πρός έ.ιιβίωσιν είς την Πατρίδα μας τοΰ καλοΰ καϊ άναβάπτισιν είς τα ίδανικά τής φυλ.ής μας, την ΰποχρέΌκην άπάντιον νά περι ( βληθώ,ιιεν την τήβενον τής έν έ- νγνήίτει αγάαης καΐ ί£έ/ Ο.ΊΜΓν πς συνάντησιν καί σι.ιπαράστα- σιν, μέ ρργα έξυγιάνσεως τόν •ψυχών των άδυνάμων τή σκΐψει ιίδελη-ών μας, διά νά (τρροιιρν είς ιιέν την νεαν Έλλ.άδα άλ.κί- μους νρους, ρ'ις δέ τόν Θεόν .τι- καί έκτενή σχόλια ΙΩΑΝ. Α. ΒΒΡΝΑΡΔΟΓ στοϋς ύπηοέτας πρός /.υτρο>σιν
τ(υν ν,αί δόξαν τού Όνόματος Αν
τού καί επί γής>.
1 Είναι όμολ.ογουμένως ή πρώτη
φορά, καθ" ήν κοσιαικύς λόγιος,
μή όν θεολόγος, προσψέρει είς τυ
ελληνικόν κοινόν έργον πνευματι-
, κοινωνικήν δράσιν καί κήρυ-
γ.ια. άντάξια ίεραποστόλου και ϊ-
θναποστόλΛυ ταυτοχρόνως. Θεό
πνενστους καϊ σοφάς αύτόχρημα
παραινέοεις τάς διατυπώνει ού μό
νόν άνεν σκιάς κομπο<>οημοσύνης,
έγωϊσμοϋ ή αύστηρότητος, άλλά
τουναντίον, με,τά συγκινουσης Οα-
θύτατα σεμνότητος λαί ταπεινο-
φοοσύνης.
Συνιστά είς τόν άκυοατήν, είς
τόν άναγνώστην τού την ανάγκην
νά άναΐητή τί)ν αλήθειαν, άφού
πρότερον αντιληφθή τάς ίδιότητας
τής ψυχής, «Πράγμα το οποίον
έπιτυγχάνεται μέ πειθάρχησιν ιίς
την (Γωνΐτν τής συνειδήσεως μας,
ήτις είναι άλάθητος κοιτής-».
Καϊ καθορίξει δτι: «Μέ αύτάς
ακριβώς τάς σκέψεις καί μέ αί-
σθΓ}ΐα ευθυνής πρός εαυτούς καί
ά)»λ.ήλοτις, μία μικρά ομάς πνευμα
τικών άνθοώπιον έπιχΐΐρεϊ, <ίπό 2 περίπου έτών, την άνασυγκρό- τησιν τής πνευματικής αδελφότη¬ τος, υπό τύ σιιμ,βολικον δνομα ή «ΑΡΕΤΗ», σκοπύς τής οποίας εί¬ ναι ή έν χριστιανικφ πνεύματι δια μύρ<τοσις ένύς πόλου ελξεως των ήθικών δυνάμρίυν τής πατρίδος μας, πρός άναιβά.ττισιν είς δ,τι κιαλοϋμεν ελληνικόν καί ανθρώπι¬ νον ΙδθΛΐκόν». Διά τής άλληλοκατανοήσειυς, τής άλλ,ηλ^γγύιις, τής όλοσχίροϋς άποσχίσϊως τοΰ ΕΓΏ καΐ διά τής έψαραογής τής έντοίνής τοΰ Χρι- στοϋ μας: «Άγαπάτε άλλήλΛν:^>,
θά έ·ξασφαίσο)μεν την ψι<χι·«ήν γα λήνην καί θά δυνήθη ό νοϋς μας νά όντιλ.ηιφθτ) τόν πόνον τοϋ ε¬ τέρου, χωρίς νά κρίνη τάς ποά- ξεις αύτοΰ, ποοτοΰ εΐσχορήση είς την σκέψιν τού —ίπάγεταχ ό συγ¬ γραφεύς είς την οτλίδα 22 τού Πρώτου μέρους το-ϋ βιβλίου τού. Κα'ι διακηρύσσει δτι: «Κρούο- μεν τόν κώδϋ3να τής ΰποχρεωτικής άφυπνίσεως των Έλ/.ήνων, ίόστε όλ,οι ηνωμένοι καί γαλ.ήνιοι νά βα¬ δίσωμεν ό είς παραΛλε-ύριος τοΰ δλ.λον, διότι, Εστω καί ολίγοι, ε¬ άν κωψϊύσωμεν, τούτο θά είναι α¬ παρχή όδύνων, έν ΰψΐΐ τής διαίται νομένης δΐίθνώς κοινιονικής άναρ- χίας, είς τοΰς κόλ,πους τής οποίας βασιλνεύεΐ ή έγο>ϊστική διάθεσις,
πού είναι ή πλ.έον κολάσιμος ίκδή
λκοσις τού άνθρωπον, πρός τόν
ίδιον τόν θεόν, τοϋ οποίον τό θέ-
λ^ημα ποοσποιοι»ΐίθα δτι ακολου¬
θούμεν, ένώ είς την θυσίαν τόν
ραπίζοΐϋεν καί σήμερον, καθώς !'-
πραξαν καί τότε· οί ϊδιοι οί άν-
θρίΐχτοι, δήθεν έξ άγνοίας.
Άνάγκη νά άντιλ.ηφθώμΐν, δτι
πάν ϊργον ατομικόν, οίκογενεία-
κύν ή κοινοτικόν, είναι άπαίοιον
κατασκεύασμα, εάν ή ΰάσις σύτοΰ
δέν είναι έκ Θεοϋ, άλλά μόνον
έξ άνθρ<ι)πίνΐΐ)ν ίιπολογισμών, άπο- βλ.επόντων είς έ<ΐιή(ΐε·ρα άτομικά όφελη πλούτον ή ίκανοποιήσεο>ς
τής φιλ.οδοξίας μας».
Άλ.λ.' είναι τόσον πυκναί κα'ι
τόσον ΰπερόχως έποικοδομητυιαί
αί κατά την διάλεξιν εκείνην άνα-
πτυχθ«ίσαι χριστιανικαί, ηθικαι
καί έθνικαί παοαινέσεις, πρός: ά-
ναΛ)άπτιοιν είς τα Ιδανικά, ώστε
δισκολεν«εται πολ.ύ ό άκροατής, ό
άνα*,νώσττις ή ό κρίνονν νά έκλέ-
ξη ποίαν ρξ αυτών Θά σιιγκρατή-
ση είς την μνήμην τού, ποίαν Θά
αναπτύξη δι' ολίγων καί ποίαν Θά
Λντιγοάψη ολόκληρον —δ κριτής
— χάριν των αναγνωστών τού.
Διά τούτο, τύ επ* έμοί, Θά σννί-
στων είς τοΰς αναγνώστας μόν νά
φροντίσονν εγκαίρως νά άποκτή-
σουν τύ βιβλίον αύτό τού κ. Σ.
Λημαοάτου.
ΣΤΝΕΧΓ2ΕΤΑ1
(1) Νοίΐ τύν Οίκονμενικόν ΙΙα-
Τ
Ό "Λέγας Βεζύοης .τοοσεπά- Τΰν ο-πόφασή τού αυτή έκοι-
θι-,.ιι ε /γοάφοις καί προφορικώς νι-τοίΓ,σε πρός τίς Μητροπύλνευς
ν,ι ί^.(.οποιήση τόν Πατριάρχη
κ:ιί τΐ'ρικάλεσε 6πο>ς άποκαταστα
0οι·ν ι>ί σχέσει ς τού Πατριαοχεί
ου καί τ»ΰ 'Υποτνργεί"" τής Λι
κααστνη',. Μέ την άποκατάστα-
σι, των σχέσεων, τό ΙΙατριαοχεϊ
όν {.τίί.αλε στό
Δι-
καιΐ'σννης αϊτηση διά τής οποίας
ΐητοναε- τή κατάπαυση των 8ιω-
γμα ν, τού οί Τοϋρκοι ΐχαοακτή-
ριζον ως μεαανάστευση, την έ-
π.στι.κΐή των πί^οοχτΛΐγων στίς έ
στίε-ς ">·<·^ την άπομάκρυνση των κακο:ιιιιών καί την άπόδοση των άοπ<ΐγε'τ*·ν άγαθΐ&ν. Παρά τίς έ πίσημίς ύποσχέσεις καιί δια^εβαι ,-, ώπίΐς, οί διωγμοί κατά των 'Ελ λ.ηνων, έγιναν άγριώτε·ροι καί έπε- διαιμαοτυρίας καί εν.·ν'λ('.ση .τένθον-ς, τό Πατριαρ- χείο ,χ.τι 70ρ*υσ£ τόν έο^τασμό τού 1-Ρ.ιΐίΗνοϋ τής Δεΰτερη; Ά- ναστϋθί;ς, ζήτησε τή προστασία τι,ΰ '.''σάΓου τής Ροκτσίας καί ά πηνθυνι Ικκληση ποός τύν Σουλ τάνο γ ι ά την κατάπανση των δκο γ ιω ν. *Όΐι,· δέ διε.-άστωνε δτι τα ιίς άποτέ ς σέ διω της, δ:ά γρα,μμάτων δέ πρός τίς Λΰτοκέ-ραλες Έικκλησίες καί δι' ίι.τουν>;μ&ιτός της πρός τίς Μέγα
λ.ρς -υν<ιμιις, τίς παρ«.καιλΛϋΛΡ δ πο·; Οοη0ήοοι»ν γιά την έπάνοδο κ(ΐι ύπιιΐημΜοση των έκτοΛσθέν- το.ν. Ίί Ί («'ρκική Κυβε&νηση έδει- '£" πΐ'όΐ, στιγμήν δτι εδοκϊε προ- σ.χή ττά διαιβήματα τού Πα- τριαίχΓιοι, εδοχΐε νέες ίιποσχέ- σκις Πτι θά ίκανοποιήστι τα αίτή μοτ'ι -ής 'Εκχλησίας, ελαιβε με- ρικά ε -αΐΛοσια'κά ιμέτρα προοτα- (Ληζ τοιν ΧρίστιανΛν κιαί πραγμα τιν.α ·νο.ν.νοΊάστηκί κάποια ΰφε- ι, ν.ά> άνακοπή των διο)γμών. Ό
ίστοο'νό: Γ. Άσπρέας στή Πολ.ι^
τική Ίστυρια τής Νεοτέρας 'Ελ
λ.άδΓς γι,.αφει: «Μπροστά σ' αύ
ττν τι,ν νΛτάσταβη έπενέβησαν οί
δίτι όι ■ μαχόμίνοι Αγγλία καΐ
Γε'.4ΐ'ΐνι<; οτη Τουρκική Κυ6έγμοϋ
Νλ.ΚΑΤΛΙΙΛΗΚΤΙΚΚΣ- ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΝΑΓΝΡΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
•Από τό άρ'.τούρΎημ7Τον ΧΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:*
. ·. -ο δια;β6λοσ στήν τοτρκια»
Έν τφ ιιτταξύ βαρεία σύννεφα
τόν ίι.ιθνή όρίζοντα καί τελικά
£γγλρ.Γ£ ό πρωτος παγκόσμιος
πι'.λ.ιμος Τα άπροσδόκητα αύτά
ίιοΙ.' ιατα |μ*ιναν χωρίς άποτέ | νΓγον·ϊΤ« ηνάγκασαν τό Πατριαο
χρϊο ν«ι διατάξη τό άνοιγμα των
Ί'λκλ.ηαιων καΐ, των Σχολείων
Λιέττξε τύ κλίίσιμο των Έκκλη- | καί την ίπανάληψη τής λε-ιτονο/γί
σών ·ναι των Σχολείιον ν.αι έ- ος <α<ιών (28 Ιουλίου 1914). ( Συνίχίζετα») ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ Κ. ΑΝΤΩΝΙΟί" ΚΑΝΑΚΑΡΗ ΊΌΓ ·/.. ΧΡΗΣΤΟ1* Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΤ ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Ή άποθηοαύρκΗς τού λ.αογρα γές, δτι π<ι»ρακολουθεί την πνευ- φικοΰ ΰλικιοϋ είναι προοχρορά, έ- I θνικώς 6αρα>στνμαΛ·τος όσον
δύοκο/.ος. "Εχει Ιδυοτυπίαν
&αίνοισαν καί, την γνώσιν και τό
τάλαντον καί την πΐΐρονν. Χρειά
ζεται πάθος ειδικόν. Χρίΐάζεταχ
άγάπη διά τον λαόν, την νοοτρο
πίαν τού, την απλήν άλλά μεστήν
Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ 'ΓΗΧ 150Ε-
ΊΉΡΙΛΟΣ
Ή Ίστορική καί 'Εθνολ.ογική
'Κτιιιρρία τή; Έλλ.άδος διοργά-
νΐ'»σρ έκθεσιν «-προσωπογραίΓιών
των άγωνιστών,, την παοελθούσαν
Τίΐίτην, ώραν Την μ·μ., έν τώ Έ
Θνικώ Ίστορικω Μουσεάο.
Κατά την τρλ-ίτή,ν αετά είσί|
γησιν τοϋ Πρόεδρον τής Έται-
υειυς. όμίλησε ό 'Υφνπονργός
Προεδρίας Κυβερνήσειος καθη
γητιις κ. Λημήτριος Τσάκωνας.
ΔΩΡΕΛ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
ΕΤΑΓΤΕΛΟΤ ΛΟΤΚΙΔΗ
Ό δικηγόρος κ. Γαβριήλ. Τσα-
κίρης κατέθεσε θρχ. 1.000 καί ό
κ. Δημήτριος Χ. Τσακίρογλ.ου ε¬
τέρας δρχ. πεντακοσίας είς μνή¬
μην Ευαγνέλου Λουκίδη υπέρ των
άγαθοεργών σκοπόν τής Ένώσε-
ως Σπάρτης Μ. Άσίας καί Περι-
χώρ(·Λ·.
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΦΡΟΤΤΩΝ
ΜΗ ΕΞΑΧΘΕΝΤΏΝ
ΕΙΣ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΝ
Βαρύκοκκα χαί ροδάκινα τυ.το
ποιημένα καί σνσκρνασμενα, .ιροο
ριζόμ€να πρύς ίξαγο/γήήν είς την
άλ-λοδαπήν καί αή εξαχθέντα, δύ
νανται νά διατεθοϋν είς την έσω
τελικήν αγοράν ώς εχουν καί υ¬
πό τάς ξενογλ.ώσσους ένδείξει;.
δ ά των οποίων είναι ταυτα ί-
π ι ο ΐ)ΐΐ/α»σμ ίνα.
Τουτο όηίίρται διά τής τα' ά-
ηιθ. 6)71 Άγοοιινομική; Λιατά-
ξεω;. διά τής οποίας σνιιπληηοΰ
ται ή ύπ' αριθ. 21)09 τοιαύτη.
στέψιν τού, τό θυμόσοφον καί
παγγρα-
φεχις μέ εμπν«>σιν κολ φράσιν δέ
μένη ν μέ την όμορφιά θά έ'λ.εγοι
λιτότττπος, μέ νόημα,
.ιάντοΈε βαθΰ ποί) σςρ>ραγίζεται ά
τύ χάριν -χχύ γοιιτεύει κατά την
διατΰπιοσιν, ?χει άγα.τήσΐΊ τόν
λπογραφικύν πλούτον τής (άραίας,
τής καταπράσινης, τής διαποτισμέ
νης άπό ευγένειαν καί ρωμαντι-
σμόν ΣΙφνον. Κ<4 μ έ ΰποιμονΐΓΐν', πίστιν καί μέθοδον εχετ συγκεν- τοΐι>»ει τα διάσπαρτα αύτά πνευ
ματικά της «ε-ψ,ήλια. "Εχω τωρα.
μέ χαράν στά χέρια μόν δνό ά-
νάτνπα τα «Τραγοΰδια τής Άγά
.της καϊ Νανούρισμα.» καθώς καί
τάς «Παρίοιμίαις,
φρά·σεις καί γνωμικά». 'Έχοχ'ν το
σττν πυκνότητα καί τόσην οροοντί
δα, «Ιναι μέ τέτοιον τρόπον τα-
ξινοιΐΓΐμέ'να ωστε ϊχει κανείς την
αϊσθτισιν δτι ευρίσκεται στό .τεν-
Κι·κλαδικύ νησί, δτι ίεϊ
καΐ άκοΰει έκίί άπό πρωτε.ς πη-
ματικότητά τον, σ' δλ^ς τίς μορ-
φές της ποϋ εδιοσεν τόσο χαρι-
τυ)(ΐένα καί σπι/νθυρίζοντα είθη,
κιν^αρχτίμένα άπό αλήθειαν, άπό
κοινωνικόν συμπέραισμα, άπό πεί
οον αποκρ.νσταλλωμένηΛ'. Καί φν
σικά δεΕιοτέχνης τού σχ»γκερα<ΐμοϋ ό ?ξοχος πνευματικάς έργάτης κ. Κανσκάοης ό οποίος δίδει έδω ι ο μέτρον τού γνήσιον τα^.άντου τού κ.αϊ τής συγγραφικής τον ί- κανάτητος. Άλλά τό μέγεθος τού κ. Κα¬ νακάκη πιοτοποιεϊται καί κατα- κυρώνεται καί μ.έ δύο άκόμη ΐρ- γα τοΐ' τα όποία συγχρόνως εΐχΐ την καλωσύνην νά μοϋ στείλ.η. Μέ την μονογραφίαν «Κωνσταντ! νος ΙΙρ»β·ελέγγιος» ό διαπβ·ε.-ιής νομοιμαθής «ό ανβρωπος» ό όποι- ος προσέφερ* πο/.υτίμονς ύπηρεσί άς είς τό 'Έθνος ώς Εισαγγελεύς τού Άρείου Πάγοΐ' κνθί ώς νπουρ- γός τής Δικαιοσν*ης κατά τούς μετεπανσστατικούς χρόνονς. Κα θ<ος ί.τίσης κ-αί την μονογ·ρα<Γΐαν «Άριοτομένης Προ<6ελΓγγιος», ό γ?Λ<κντατος τραγο'θΐστής τής νή σον έν συνδυασμώ πρός τό άνέκ- δοτον ποίημα τού Άριστο.μένονς Προβελεγγίου «Άζίων καί ΙΙΐρί α·νδρος». Έδώ ό σΐΎγραίτεΰς άνα ός άνατό- Ό Μπενβενίστε, μέ κοίταξϊ μέ τοόμο: — Εΐσαι πολύ έπικίνδυνος αν- Θοοπος Βεζύρη. Άδίσταχτος και αίμοχαοής. ΚόβΓ.ς τούς άνθοώ- ,τ,ους μέ τήΛ· ίδια ά&ιαφορΐα που κόβοιιμε ενα κοκκορι. Την ζοή την εχάρισε ύ θευς. Καί μονά- χα αύτύς εχει δικαιωμα νά ι'τν αφαιρέση. Έσύ με ποιό δικ"ΐωαα τό κανεις; Δεν λΛταλνα,,*'.ϊΐς πώς π^οκαλείς με. τα έγκλ.ήματά σου τόν Δτ>μιουργό καί δέν ο^οβσ
οαι, την όογή τού; 'Εσυ, κατβλ.η
ξε, όίν πιστεύεις στόν Ά^νίΛχ,
στόν Λιά6ολ.ο πιστει'ίΐς κι' <η'ε- τόν δοτ·λεν(ΐς... Τάν κοίταξα άθιάφορα, χιυ^ις νά πειραχθό, χαμογελασα καί Ρ άπάντησα: — Έσΰ σινιόρ Σοψιο·ήλ έ'τσι τύ βλέπεις τα πράγματα, μά δέν ΐχίΐζ δίκηο. Δέν Ιχεις καταλΛ- 6ει άκόμα, πώς κάνω ενα πόλε- μο. Καί ύ πόλεμος είναι εΰλογη- μένος άπύ τόν Άλλάχ! Καί σ' αυτόν, δέν σφ-άζονται φίλε- μου κοκκόρια αά ανθρ<ι)ποι... Μοϋ εί- π*ς ψιιέσα στ' αλλα, πώς είααι καΐ άδίσταχτος, μά τίτονος .το4πει νά εΐμαι οταν κάνω πόλε.μο γιά νά τόν κερδίσω καί νά μή χάοω μα¬ ζί μ' αυτόν καΐ τό κεχράλι μου. Πώς άλλ.οιώς μπορεί Λ·ά γίνη σι- νιόν; την έρώτησα. Δέν είχε, φίλ-ε μου Ισμαήλ, τί ■ν^ι μοΰ απαντήση» Κούνησ* μόνο τύ κεφάλι τοι·, μοϋ Εθριξε μιά πΐρις ρθΛ-ητική ματιά και κ«. — Δέν νομιζω μοϋ ιΐ.τε, πώς χρΐΐάζεται νά μείνω αλ/.ο. "Οσα εΐχα νά σοϋ πώ, σοΰ τα είπα. "Ας εύχηθοϋμ·ε νά μή χρίΐασθή νά 6άψοχ>μ,ε πιότερο τα χέιρια
μέ αΐμα γιατί μην ξεχνάς, πώς
μ' ε'κανίς κ' έμένα συνένοχό σου.
— θά τα ξαναβάψονμε καϊ
πολλνές <Γθ!>έ-ς τού άπάντησα χο)-
ρίς δίσταγμό. "Οσο κάθηαι στό
Θρόνο τοι" Όσμάν, ύ κιχκρίρης ό
Μαχμ,οντ, οί μεταρρυιθμίσπς θά
σννΓχίξωνται κ' ί-μεΐς άνα·γκαστι
κά θά τίς πολεμάμρ άδιάκοπα μέ
κάθε μέσον καί κάβΐ τ κι' άπ' αυτή την
βοηθεία μου, θά ϊχετϊ κι' έσεϊς
δε«((νύετ<π μος καί ζωγ.ράφος των δύο προ- σί'Μΐικοτήτον, ιδία τοΰ Άριστο- μένοι>ς ΙΙροδελεγγίου, τύν οποίον
δίδει μέ ευαισθησίαν άνάλ.ογον έ
κίίνη; ποΰ
τόν .τ,ράγμα-
τι, γιλνκύταίτον αυτόν ποιητην.
ΤΗτο γ&ητΓΚτικός «ίς τύν στίχον
καί ((ΐλό<κκΓος είς την ιδέαν ό Προ&ελέγγιος. Καί σιη-ίτπνεν ά ^ς τήΛ. .-ΐνενματ τικην μα; άνοδον. Ώς π&ιηχής δέ υπήρξεν άπύ τούς έπκρ-ανεοτέ- ρονς ποΰ αφήκεν εποχήν. "Εχει έ'τσι την ευκαιρίαν ό σν·γχρονος "Ελλην νά πληροφορηθή μέ πλη- ρότητα καί κατό τρόπον θαυμα¬ σμόν διά την ί4<κροράν πρώτου πού έλΛμπρΐ'ναν τοϋς τομείς εές τούς όποίοιις άφιερώθ^σαν. Καί ή εύκαΐΐάα όφείλεται είς τόν α¬ γαπητόν φίλον κ. Αντώνιον Κα- νακάρην ό όπβϊος μι τάς μελέ¬ τας κα'ι την αγάπην τοι> διά την
Σίφνον προ«τ4ρ.ει
λύ πέραν κάποκις
συγγςαΛρι,κής
ηρ πο-
προσιοπικής
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΞ
(3εΏε3ε9ΙΟΙτ3ε3Κ!ε33ΙΟΙΟ·Χ3ε^
ΙΙΕΖΟΤΡΑΓΟΤΔΑ
Ίερο&υλία
Μέσα στύ περιβόλ.ι άνθοϋσε μιά
μι>γοαλιά λ.υγερή καί μοσχομυοι-
σμένη. Σά νύφη στολασμέ'νη αέ
τύ χνουδάτο της τοϋλι, περίμηε
τα φιλιά τής άνοιξης. Ώνειρενύτα
νέ τα χάδια τοϋ ηλίου, τή δροσε-
ρή νϋχτα, τή σιγα^αά, τ' άηδόνια.
Ξαφνικά ό άγέρας μέ τα π?-
λώρια φτερά τού ζήλεψε την ό-
μοοφιά της... Σκέπααε τον οΰρα
νό μέ μαΰρο. πυκνά σύννεφα, γιά
νά κρύψη τίς δλόχρυσες άκτϊνες
τοϋ ήλιον ποΰ την χάϊδεναν ή-
δονικά.
Άοχισε νά τοανουδάη λ-υπη-
ΤΓοά, νά κ/ΛΪη, νά βογγάη, κ«ϊ
λ ά σκορΛΚη τα μοσχο).ιυρισμένα
λ.ουλονδια τής μυγδαλαάς... Τό
άγκια τής
ιινγδαλιάς πέφτανί. πεθαμΓνα. στό
χώμα. Τό άγρ<ο χάδι τού Βο- οΓά εΐχε λ.υγίσει τή νυφούλ.α τής άνο 'ίης. Τα αοσχοαΐΌΐσυρνα κλ ω νά{)ΐ<ι της άν·/ίίανε τή γή... Ή νύκτα .τούΓχιλ.ε άγςκεμένη..- ΤΛ προιΐ ό άι'οα; κόππσε... Τα σϋννεφ(ΐ διελ.νθηκα·ν... Στόν οΰρανό έ'λαμψΐιν πάλ.ι οί άκτϊνες τοΰ ήλιον. Τα ποτλιά έοωτοτροπούσανε στά κλωνάρια των δένδρο/ν. Κϊ- λαιδοΰσανε τ' άηδόνια. "Ολ.α ή- ταν ί'ιστ7.α καί γλυκά. Ή πανέμοοφη ομιος μυγδαλιά δέν πέθανε. Δάκρνα μόνον άπύ άγ'άζι σι- γοτρέχανε στά μαοημένα λνθυλού- δια της. Ό άέρας σεβάστηκε την όιιορ (ΐιά της. Κ. Ξ. ΖΑΝΝΗΣ Διεκοψε, μέ πλησίασε καί κοι- τάζοντάς ιιε κατάματα, προσέθε¬ σε: — Κι' έσϋ την πιό μεγάλνη. "Αΐτησΐ με λοιπόν άπ' έδώ κ' έμππός 5-ξω άπό τίς οαδιουργίΐς σου καί τό φρικτό αΐματοκϋ/ασμα ποΰ αρχισες καί δπως βλνίπω εΤ- σαι άποφασισμένος νά σΐί κατέληξε. Γυρίζοντάς μοί» ϊ'στερα την πλχιτη κ«ί κο·νώντας μόν τό χίρι τον σί· χαιψετιαμό, βγήκε άπό τό Γθα>φείο.
Γιά ιιιά στιγμή, φίλε μοιι Ί-
Γ?ααήλ, σκίιΐθτροα νά πα
στά μπουντρούμια τοϋ Χοιοίμιοϋ
μου, αυτόν τόν βιρωμεοί) Έβςκχϊο,
πού μοϋ σήκοκ?ε κεφάλ.ι καί νά
τόν κατοακνλήσω στό πηγάδι. Μά
γρήγορ·Λ σι·νή?Λα και άρκίστη-
κα νά δαγκώσο) τα χέρια μου
άπό λύσσα. Εΐν<ιι ό μόνος Γσως ανθρωπος, ποϋ δέν μοϋ συμφέο*ι νά τόν ξεκάνω. Είναι ή πιό με- γάλη πηγή ά—ό την όποία μπο- ρουμε ν' άντλοΰμ-ε γρόσα γιά τίς τόσις καί τόσες άνάγκες τού ά- γώνα μας. Μά και ϋστεΐα άπό την επιτύχη τοΐ', ή άγελάδα, .τοϋ θά την βνζαίνω αφθδα καϊ βίγον ρα ως ποΰ τα μασταρια της, νά στεγνιόσοΐίν... Πέρα άπ' δλ,α αύ¬ τά, είναι καί ό ίΟΗ«.ίτε>ρος Τραπε
;ίτης τού ΙΙατισάχ καί τοϋ Μου
φτή. Ό χα/νθσμός τού θ' ανάστα
τώση ϊκτός ά,τό τοΰς Έ&ςαίους
ν,αί τό Σεράΐ καί θά μοΰ 6τντμι-
οικ>Υήση καινονργιον-ς μπρλάοες.
Ό Πατισαχ θά μού άνα'θίση, την
άνακάλτιψη των δραοτών τού χά
λΰσμβϋ τού κι' έγώ θά εϊμαι ύπο-
χρεοιμβνο; ν' άρ^ομαχώ γι« νά
οκιτηρήσο) την έμπιστοσύνη τού».
Άν τα λά6ης ΰπ' δψη σου 8-
λα αντά ο,ίλε μοιι Ισμαήλ καί
άκύμπ τό γεγονός πώς κατάφε-
ρα νά τύν κάνω σννένοχό μόν σέ
μιά όλ.όκΛτ,ρη σειρά φόνων, κα-
τίΐλαιβα·:ν?ις πώς θά είναι άνόη-
το κ/ιί άσΰμφοοο νά τόν
άπύ τή μίση, γιά μόνο τόν λαίγο,
δτι «ού σήκωσε κΐφάλι καί μοϋ
μιλά?ι ΰβριστιν.ά ν.αί πεοιφρονη-
υΑ.·.
— ΙΙολ.υ συκττα σκέπτεααι, ει,ΐϊ
ό "Ισμαήλ Μαζάρ Πασάς, μά θά
ήθελα νά μάθω τί εγινε μέ τόν
Κοκκάλα, ποϋ όπως μού είπες
στήν άιρχή αΰτός θά ϊΊτανε τύ θέ¬
μα τής άποψινης μας κουβέντας.
— Σωστά, τοϋ άπάντησε ό
Μεγάλας Βεζύρης, μά δέν μπο-
ρούσα παρΓμΛΐ-ΤΓΟντως, νά μή
σοΰ άφττγν,θώ καί τα γεγονότα
ηο» μβσολάβτΐσαν, για νά τα ε¬
ί, σά <ρίλ/ος καί συνεργόπης ΰπ' βΊ)τη σου. Σνινεχίζο^ λοιπόν μέ τον Κοκκάλα. "Οπως σοϋ εΐ- πβ. εΐχα στείλει τύν Άλ.ή στόν ■Απτουλάχ Πασά, τής Άδριανον ΛθΧης, μέ την έντολ.ή νά τοϋ με ταβιβάση συνθτΐιματική ποοσταγή μου, γ*ά τόν χαλΛσμο τού Κοκ- κάλ.α ποτ' κριατούσε στά Μπονν· τροΰμια τού. Ο Άλής σέ τρείς μερίς γύ- ρισε άπό την Ά&οιοινο'ύπολη και μ. ΰ άνάςρε^ε πώς ό ίξάδε>/ρός
μου, .τηρε τό μή^τμ« καί μού ά¬
πάντησε .πώς «γρήγοιρα θά μοϋ
ανακοινώση πολύ ενχίιοιατν. «χομ
πάρια*. Αύτό εσήμαινε πώς θα
καθάριζΐ τόν Κοκκάλ,α καί αυτή
τον την έν^ργεια, θά μοϋ την ά-
νακοίνωνε γ,ρήγορα. Καί πράγιμα
τι, τοείς μέρ«ς πιό ΰστε.ρα, μέ
είόικό ταχυδοόμο μοΰ έΌτειλε αύ
τό τύ γράμμα, ποΰ τό (τνλαξα,
γιά νά στό δια#άσω.
Ό ΔσιλΛατάν Ιβγαλ-ε άπό τύν
κόρφο τού ενα χοντρό μεταξωτό
χαιρτΐ διπλο>μένο στά τέσσαρα
καί πλ.ησιάςοντας στό κηροπηγιο
(«καντηλιέρι-»), τύ ξεδίπλ.ιι>σε καΐ
τύ διάοασε στόν Μαζάρ Πασά-
Λιάβαζε μ£ χαμηλή φ-ωνή, μά
τόν άκουγε ό Μαξάρ Πασάς. "Ας
μάθονμε κι' εμείς, τί εγρα,φε ό
Διοικητής τής Άδρια^αύπολτις
στόν Δαλ_-τατάν:
«Άγαπητέ μου έζάδελφε,
Χθές την νύχτα, σύμφωνα μέ
τό σχέδιό μας, ε;6αλ ί μέσα στό
κελλί τοϋ Κοκκάλα τόν δήμιο,
ποί> κατά τα μεσάνυχτα τόν μα-
χαίρωσε. "Εξω άπό τό κίλλά, 6ρι
σκόμουνα ό Ιδιος μαζί μέ τόν
δεσιιοφύλακα. "Οταν ό «μΛΟγια<;» τελ.είοσε την δοινλειά τού, Ισυοε τό πτώμα έ'ξιο καί μέ την βοη¬ θεία τοΰ δίσμ/θφύλακα τύ ερριξρ στό πηγάδι τοϋ ποταμοΰ γιά πιό μεγάλνη άσφάλίΐα. Νά εΐσαι ήσυ- χος. Ή δουλίΐά Ιγινε σωστά χβΐ δέν πρόκίΐται ποτέ νά βρεθή I- χνος τού κιαψίρη. Γιά πιό μέγα- λ.η άσφ<1λεια, ως ποΰ νά φτάση στά χέριη σου τό γοάμμα αύτό, θά ϊχω θανατώσει μαζΐ μέ τον δήμιο καί τόν δεσμοφαιλακα. Έ¬ σύ άγαπητέ μου Δαλ_τατάν, φρόν τιβε νά ,-τεριποιηθής οσο καλυτέ¬ ρα μ.-ΐοο?ΐς τόν ταχιιδρόμο μου... Ό Άλλάχ, νά είναι μαζί σον κοϊ ό ΙΙ(>ο<ΓΤ(Της ,αας νά σέ φ<ρ)- τίζη πάντη;, γιά την δόξα τού Ίσ λάμ. Ό έξάδελφός σου ΑΠΤΟΤΛΑΧ» "Οτολ' τε/νείωσε τό διάβαοιμα ό Δαλπατάν, Λροχώ,ρησε π^ός το ά νιιμ,μέΛΌ τζάκι κι' έ'ριριΕε τύ γράμ μα στίς φλόγες τού. — "Ετσι εΐ-τε στύν Μαζάρ Πά σά, νόμιζα πώς είχα άπαιλλαγή δοιστικά κτά άπό τόν Κοχκάλα... Κ<ιί δμιος, νά πού τώρα, {ίστερα ά.τό δι>ό χ
ΗΤΕΧΝΗΤΟΥί
ΓΡΥΠΑΡΗ
θρησκευτικά θέματα
ΣΩΚΡΑΤΟΓΣ Κ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΓ:
Σελίδες *πδ την δραματικόν ιστορίαν των
(ΣΙ1Μ. ΣΤΝΊΆΞΕίίΣ
Ό δ«χικ«κρψ«νος λογοτέχνης
καί κριτικός κ. Γεώργιος Βαλέτας
σέ γράμίμα τού στό «Βήμκΐ* εχιι
έκφράσει τό πικοό παοάπονό τού
δττ ό Ιωάννης Γρυπάρης, ιττά έ-
κατό χρόνια άπό την γένντ)σή τού,
δέν τιμήθηκ* δσο-ν έπρεπε, όν¬
τε ολο τύν λογοτεχνικό ν.όσμο,
ούτε άπό τόν έκπαιδευτικό.
Ό ιΠροοχρνγικύς Κόσμος», έ-
πιθνμώντας ενθερμα νά συμβάλ.η
οίον έοιρτοχϋμό τής επέτειον αυ¬
τής, δημοσιεύει άπό σήμεραι ·—ί-
πειτα άπό την πρώτη μελέτη τοϋ
κ, Λ. Π. γιά τόν μεγάλο ποιητή—
μΐά δΐντερη μΐλέτη τού ίδιον συν-
ϊργάτη μας, γιά τό Ιργο τού Ι.
Γ
πού άφρίξει μέ ροδόφυλλα
καί πνίγει μ' εΰωδιά.
2
Ποτός σέ εΐπε νεκροθάλασσα,
άτάραγη καί στεΐρα,
κΰμα, ποΰ σώνιεται κρυφό
στήν ακαρπη όμιμονοιά;
καί αν 'σαι — στρώ,μα ενός
(φτωχοϋ
μιανής νυχτιάς πορφύρα,
γιά τή ζωή μου όλάκερη
ίαά έρωτική βραΛιά.
3
ΤΗριθΐ ή άράθυμη ψνχή
β* άκρογιαλιά κι' έσται η,
δπσυ φεγγάρι άπόκρτκτΌ
τραβάει φυρον»ριά
καί την ξεσέρνΐΐ άνίοεη
στής θαλάσσας τα 6άθη.
4
Μά δέ σοΰ 6αρυγνώμησεν,
Άγάπη, ούδ' έκεί κάτον,
κι' αν στήν καρδιά της σκόρ-
(πισες
μέ τόση άπλοχεριά
τα ρόδα τού 'Ηλιογάβαλον,
τα ρόδα τοϋ θανατον.
ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΟΓ ΣΟΝΕΤΤΟ
Β'
Γιά τό ώραιότατβ αύτό σονετο
ή κ. Μαρία Π. Άργυροποιύλου
στύ 6ι6λίο της «Λογοτεχνικές κρί
σε-ις οί Σκαραβαϊοι καί Τεροακοτ-
τες τοϋ Ι. Ν. Γρνπάρν, γράφίΐ
στή σελ. 33, μεταΕύ άλλον, καί
τα ίξής:
«Τό .-τοίημα «Τα ρόδα τοϋ 'Ηλιο
γάβαλου», είναι συντεταγ'μένο μέ
σκοτεινόταιτο ΰφος. Ό συγγρα¬
φεύς άποτείνεται σ' αύτούς τονς
στίχους έκ περιτροπής πρός μίαν
καιρδιά, πρός ενα κ%ια καί, τέλος
πρός την άγάπη... άπευθΰνίται, νο
μίζουμε, σέ μιά γυναΐκα οταν γρά
φεΐ «άγλύκαντη καιρδιά». Προσ-
φοχνίί ϊπειτα τό κΰμα, τό όποίο
άποκαλεϊ έρωτική βραδιά γιά 8-
λη τού τή ζωή. Γίνεται λόγος ε-
πειτα γιά φεγγάρι κι' ϊ.τειτα γιά
τό θάνατο...
Ό ποιητής στρέφΐΤαι στο τέ-
λος τού ποιήματος πρός την άγά
.τη καί λέει πώς ή άγάπη σκόρπι-
σε στήν καρδιά τής ψυχής τα ρό¬
δα τού 'Ηλιογάοαλον.
Είναι ούσκολο νά παρουσιασθή
έ'να θέμα μέ τρόπο άτρλέστερο»!
(σίκ).
Γ'
Είναι περίεργο πώς ή κ. Μ. Ά-
γυροποώλου, —πού τόσο εχει έγκύ
ψει στή λογοτεχνία καί την ποίη-
ση— δ'χι μόνο τή δική μας, άλλά
5·αί την ξένη —δέν κατάλαβ-ε κα-
θόλον τό ποίημα αύτό, πού είναι
πρανμαπικά έ!να κομ.ψστέχνηιμα, με
σα σ* δλα τ' άλλα τής Σχνλλογης.
Άλλά ότι τό σονέττο αύτό κα-
ττιγορήθηκε άδικα για σκοτεινότα-
το καί άτελΕστατο, θά φανή άπό
την παραθίάτω έρμτινεία..
«Τα Ρόδα τού Ήλιογάβαλου»
Τα ρό&α: Τό σιήμβολο τοϋ εριο-
τα, Ιτστ πού μ έ την άμορφιά καί
τή μη,'ρωδιά τονς μποοοϋνε νά δώ-
σσν>ν εντ<Λ·η ευχαριστήση, καί μέ τ' άγτάθια τονς πόνο δυνατό· 8- πιος λέει κα'ι τό τραγονδι: «"Οποίος άγαπά τα ρόδα πρέ.ιει νάχη ΐ'πομονή, όταν τόν κεντοϋν τ' άγκάθια νά μή λέη πώς πονεΐ». "Ωσε καί τό σονέττο α·ΰτό είναι άπό τα υπέροχα έρωτιχά τραγο* δια τοΰ ΕΚΙίλΗΣΙΑ - ΠΝΕΥΜΑΙίΙΜΟΣ (Άναβάπτισις είς τα ίδανικά) — Αθήναι 1971. ΑΙ ΚΥΔΟΝΙΑΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΚ ΔΙΚΗ ΤΟΝ ΑΝΘΕΑΑΗΗΙΙΚΟΝ ΔΙΟΓΜΠΝ ι 1914-1918 (Συνεχίζεται) ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΘΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ 150^ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ Νέα 'Υόρκη. — Μέ πρωτοφα- νή ένιθουσιασμόν .καί διά σειράς πνευματικών νχά καλλιτεχνιχων έκ δηλώσεων, ό 'Ελλ.ηνισμός τής Ά μερικής υπό την καιθοδήγησιν τής Ί. Άρχιεπισκοπΐής, πρόικΐΐται νά έορτάση τα 150 χρόνια άπό τής 'Επαναστάσεω ς τοϋ 1821. Ό Σ εδασμιώτατος Άρχιεπί- σκοπος κ.κ. Ίάκωοος, άπϊυθννό- μβνος διά γράμιματος πρός τούς άντιπροσώπους τής Άμερικανιχής Κυδερνήσεως καί άλλας προσωπι κόττ,τας, ετόνισεν δτι «είναι λ.ίαν συγκινητικόν τό γεγονός δτι ό ά γών των 'Ελλήνων διά την άπο- τίναξιν τοΰ Όθωμανικοϋ ζνγοΰ, εδημιούργησεν 'ένα ποωτοφανή έν θουσιασμόν μεταξύ των Άμερικα νών της έποχής έκείνης», έξέφρα σε δέ την πεποίθησιν τού, δτι «ή έφετεινή έπέτ*ιος Θά κεντρίση τάς εύαισθήτους χο^δάς όλον των Ά μεοικανων», οί όποϊοι είναι όμοί- ος «πρόμαχοι των ίδεωδών τής έ λευθερίας». ΕΑΑΗΜΟ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΒ Γ' Είναι λοιπόν νομίζθιμεν προφα νίς, δτι διά την Το>ρκίαν, ή ά¬
πό Βορρα πίεσις δημκχυργεί μί¬
αν κατάστα-σιν πραγιμάτιον, ή ό-
Λθία μόνον έν περιπτώσει βονον
κής μεταδολής τής Ρωοικής ΙΙο-
λιτικής, θά ήτο δυνατόν νά άλ-
>Λ|η. 'Επειδή δέ γνωρίζονν πο-
λΰ καλά έν Τονρκία, ότι ή Γεω-
γραφΐΛη θέβις τοΰ Τονρκιχοΰ
Κράτους αποτελεί αυτή καθ" έαν-
τήν εν δέλεαρ, δχι μόνον όιά την
Ρωοΐαν, άλλα καί διά πολλούς αλ
λους καί έπειδή γνωρίζομεν έκ
πείρας, .ιράγμα τό οποίον καί αί
τελευταίαι ημέραι μάς καταδεικνν
ουν, πόσον εύέλικτος καΐ έπτσφα
λής είναι ή Ριοσική ίΐολιτική, είς
τάς κατ-ευθύνοεις, τάς οποίας τέ-
μνει άπό κωροΰ είς καιρόν, προ-
τιμοΰν την ασφάλειαν καί την ή
συχίαν καί πρριμένονν νά διαπι-
στω.θτι πρώτον, ότι πράγματι έ-
πήλθΐ μία μεταβολή είς την σκέ¬
ψιν τής Μεγάλης Γείτονος τοϋ
Βοροσ καί κατόπιν νά κανονΐσονν
την έπ' αυτής στάσιν των. Μέ-
χρι έκεί/ης τής στιγμή; λοιπόν
δύναται νά προε'ξοφλήται, στι οί
αδήποτε μεταβολή είς την Τουρ-
κιιογν Πολιτικήν δέν είναι δννα-
τόν νά έπέλθιν. Άλλά νπάρχει
κα,ϊ ό δλλος λόγος, οηιμ.τληρ<ι>μΛ-
τικός τής άπό Βορράν πιέσειος,
ό οποίος καθιβτά αναγκαίαν διά
την Τουρκίαν, την Έλληνο -
Τονρκικήν Σιύεργασίαν. Είναι δ
τι οί μεγαλύτεροι αυτής Λιμένες,
αί προσ6άσεις τής Τοι«>κίας άπό
Δυαμών, έλέγχονται άπό τάς 'Ελ
ληνικάς Νήσους καί έν γένει ά
πό την 'Ελλάδα. Είναι φν>σικόν,
ότι, εάν είς την θέσιν τής Ελ¬
λάδος ευρίσκετο μία έχθρική 'Ελ
ληνική Κυβέρνησις, είτε μία δλ-
λη Δυτικήν Κυβέρνησις, έχουσα
εχθρικήν ίηάθεσιν .τοός την Τονρ
κίαν καΐ έσκεπτειο ποτέ, έν ώρα
ρήξεως, νά εμποδίση τάς θαλασ-
σίας έπικοινιονίας τής Τουρκίας,
αύτό 6ά ήτο δυνατόν νά είναι δι'
αυτήν άποΐελεσμα.τικόν καί όλέ
βριον. Τό πρόί>λΓ"ΐ·α έπομενίος
τής άμΰν-ης τής Τουρκίας, εάν
δέν δύναται νά λεχθη, ίίτι λύε-
ται ά<ρ' έαντυϋ διά τής 'ΕλΛηνο - Τουρκικήν Σι·νϊργασ!ας δύναται δ μω; μετά 6ε6αιύτητος νά λεχθη, δτι περιπλέκεταΐ άφαντάστιος, κα θίστατο σχεδόν αλυτον, εάν ή 'Ελ λάς καιθίστατο έχθρική. "Ας εΤιθιιιμεν τώρα είς την 'Ελ λάδα. Τό προέχον θέμα Λπό Ίστορι- κής, Σ τρατηγικής, ΟΙκονομικής άπόψεοις είναι καί διά την 'Ελ- λάδα ή πίεσις άπό Βαρρά· 'Εφ' όσον χρόνον τα 6όρ'ε<α σΰνορά μας εκαλύπτοντο άπό την Όθιο- μανικήν Αΰτοκρατορίαν, ή πίεσις αυτή δέν ήτο άμέσιος α'ισθητή. "Ελάμβανε μόνον την μορφήν ε¬ νός αγώνος 'Ομάδων, πρός έ.-τι- κοάτησιν έν Μα·κε|δονία. "Οταν δ μως μετά τοϋς Βαλκανικούς ΙΙο λέμους, τα σύνορά μας ετέθησαν είς άμεσον επαφήν μετά των Σλαυϊκών Χριστιανικήν Χωρών τοϋ Βορρά, ή πίεσις επί των 'Ελ ληνικων συνόριον κατέοτη έμφα- νεστρηα καί άκ,όιμη πλέον σοβα¬ ρά, τοσούτον δέ μάλλον σοβαιρά, καθ" όσον ή έπαψή των Σλανικων Χο»ρών τοΰ Αϊμον, μετά των .τί ραν αυτών Μεγάλην Γειοπολιτι- κών Ο'ικονομικών "Ογκων, είτε τού Γερμανικόν, είτε τοϋ Ρω<τι- κοϋ, προσέδιδε είς αύτάς μίαν τε ραστίαν εΛΐθετι.·»-» ουνίτότι·>α,
τής όαοίας σινεπείας ίδοκιμάσα-
με καί διά μίαν ά>^).αη φορί'ν
κατά τόν τελευταίον Μεγάλ ·ν Πό
λεμον.
Αύτοι είναι οί > γο. Κηϊίιι
καί Κύςη ·ι διά · . Ί« '■ νς ο
πως είπον προηγο ■· ένο),, Λ>α τό
'Έθνος μα^, τό προέχον 'Εθν Λ,όν
ζήτημα είναι τό ι,ήτηαα τής
λΐίας μας άπό Βιορά, ς
τόσον 2τρατηγι.κής δκιν Ο'κ/'θ
μικής, Πολιτικής κοί 'ΕθνΐΛ^ς
Τό δτι δέ αΰΐό δεν ίΐναι δ,ιιΐι·-
ούργημα τνχαίϋη· ,ιεριστατικών
καί δή των σΓ,μερινών περιστάτ-
<ον, 5τι δεν όψείλεται είς την έμ πνενοιν ενός οιονδήποτε Πολιτικόν Μεγάλον ή Μικροΰ κα'ι δτι, άν<Λγ καίως μας όδηγεϊ είς την διατή¬ ρησιν καί ανάπτυξιν στενών δε- σμων μετά τής Τονρκίας, μας πιχττοποιείται άπό τό 6τι πολλοΐ έκ των Μεγάί-ων 'Ελλήνιον Ποί.ι- | τικών ϊσϊος αί 'Επιφκνρ—εραι Λιά νοιαι τής 'Ε/Ληνικής ΙΙολιτικής Ίστορίας τού τελειταίον αιώνος, χιοςίς νν. τό γνα>ρίσονν, ενοέθη-
σ«ν δλοι σύμ,φωνοι έπάνίο είς την
βασικήν αυτήν διαίτίστοσιν.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Κρίσεις
ΤοΟ συνεργάτου μας κ.
Τό έργον τούτο, έκ σε/άδων 55,
είναι συνέχισις τόν έκδόαεων τοϋ
αηνιαίου π εν1001*0" «Χαραυγή
τής Αληθείας», όργανον τής Χρι
στιανικής αδελφότητος ή «Άαε-
τή». Τό πρώτον τοιούτον, υπο
. τόν τίτλον «θεία Αποκάλυψις
καί Δικαιοσύνην, τοϋ αύτοΰ συγ-
γραφέως, εκυκλοφόρησεν κατά τό
ετος 1969 περιλάμθανεν δέ σελί
δας 155.
ι Προλυγίζων «ρ ύΛό κρΪΊν
διατριβήν τού ό κ. Δ. άναγραφ·ι
ούν άλ.λοις, ότι σκοπός τού είναι
δι' αυτής «νά ριφθή άπλετον φώς
πίρί την έννοιαν τού όρον «Πνον
ματασμός», ωστε να νϊ<ει κ<ΠΆ- νοητον, 4—ό τούί: εί. Χρ-θ'όν ΙΙι στούς, ότι ούτος τυγχάνει ι ι·'τό σημος τοϋ «Χριστ.ανισμός>, έν
Ι δοον τό Πιστευω τού είναι τό οι·μ
ύολον τής Χριστιανικήν πίστεο)ς,
τό οποίον ασπάζεται . Όρθοί*ο-
£ος Έκκλησία μας».
Τό Μέρος πρώτον τοΰ ϊργ >;
είς τάς σελίδας 7 μ. 25, δωλαμ-
δανει ολόκληρον την υ·ό τόν τίτ
λον: «Άναβάπτισις είς τα ΊΡανι
κά» διάλεξιν τοΰ αυτού συγγρα-
(τέοις, γενομένην την 23ην Οκτ<υ βρίου 1970 εις την αίθουσαν ' ής Άρχαιολογικής Έταιρείας, έν Αθήναις. Διά τής διαλέξεως έκείνης, ή τις ήτο ή πρώτη προγραιμμΛτιοθει σών υπό τής Χριστιανικής ιΊδελ4~ό τητος ή «Άρετή» διαφωτιατικών όμιλιών καΐ υπήρξεν λίαν έπιτυ- χής είς αριθμόν καί ποιότητα ά κροατηοίοιυ, ό άμιλητής διετύπω¬ σε τούς σκοπούς τής Χ. Α. ή «Ά ρετή» καί κατέστησε γνωστάς διά τούς Χριστιανοϋς Πανέλ,ληνας τάς βασικάς αρχάς της, τάς ο¬ ποίας διεξοΐκκως άνέλα'σε. Αί αρχαί αύται διαλαμβάνονται είς την σελίδα 24 τού υπό κρίσιν έργον καί είναι αί άκόλ.ουθοι: «1. — Να άνθέξωμεν είς ·/.«- ταπόνησιν έαυτών, προκειμίνου νά συνδράμωμεν πάντα άτυχήσαν τα Χίθί πονοϋντα. 2. — Νά παραμελησωμεν τάς κατά συνθηκην ύποχρεώσεις μας, προκειμένου νά απεύσωμεν είς βοήθειαν ενός δοκΐιμαζομένου σνν ανθρώπου μας. 3. — Νά προσβλέψωιμεν μέ ά γάπην πρός τοΰς έπικρίνοντας καί κατακρίνοντας ημάς. 4. — Νά μή στρέψωμεν την πλάτην, άλλά νά καταπονήισομίν εαυτόν, προκειμένου νά έξυπηρε τήσωμεν τόν ζητοϋντα την συν¬ δρομήν μας, 'έστο καί έαν αίίτη ζητεΐται είς τύν πλέον άκατάλ.λ.η λον χρόνον καί τόπον. Γ). — Νά μή παραλείπωμΐν, έ κάστην ήιμέραν, νά άνταλλΛσσο- ιιεν ίΐερικάς στιγμάς έκ των ό- πασχολήσεών μας, μέ τύ νά με¬ ταφέρωμεν λόγονς έκ τοΰ Θεοΰ, πρός ήρΐμησιν τής ψυχής αας ά¬ πό τό άγχος τοϋ βίον μας καί νά ζητώαεν την συγχώρησιν Αύτοΰ, δι' δσους αάς έπόνεσαν. 6. — Νά θεωρώμεν τάς πλέον χαλεπάς ημέρας τοΰ βίον μας, δ τι ήσαν πρός δοκιμασίαν τής πί¬ στεως μας είς θεόν. 7. Νά πλησιάζο>μεν μέ στορ¬
γήν τόν πτωχόν άπιστον, τόν ά-
δαή, τόν άρνητήν τής άγάπης
μας καί νά σφίγγωμεν αύτούς είς
την άγκάλ.ην μας.
8. — Νά τείνομεν την χείρα,
μέ στοργικόν βλέμμα, είς αυτόν
ποϋ μάς άτενίζει μέ βλοσινρότη-
τα καί μάς πονεί άναιτίοις.
9. — Νά στ*γκαθήμε6α είς κοι
νήν δμήγνριν αετά των άντιπα-
Θοΰντων ημάς, χΐ')ρίς νά αίσθα-
νώμρθα δυσφορίαν άλλά, αντιθέ¬
τως, γαλήνην, καί
10. — Νά δεχόμεθα τάς οίασ-
δήποτε τιμητικάς διακρίσεις μέ
αϊσθημα ταπεινώσεως καί ούχι
ώς ρνα άκόμη τίτλον ή διακοομη-
τικον στοιχείον, άλλ' άπλ.ώς ώς
1 πρόσκλησιν είς διακονίαν, καιθώς
πράττει καί μάς διδάσκη πεοί
δλων αυτών ό άγέραστος Οίκου-
μενικός ήγέτης τής Χριστιανοσύ-
I
νης, (1) όστις θεωοεϊ τύν διάκο-
, νόν ύπηρέτην τής ανθρωπίνης ά-
ξιο.τρεπείας καί θεμελιοτήν τής
ήθικής τελειώσειος τού ανθρώπου,
θεία χάριτι, ή άπουσία τής υπο·,1
άς κσθιστά άτελή τύν παλαιύν Ν ό
' μόν, (2) έν σνγκρίσΐι πρός τύν
Νέον, όστις είναι πλήρης Άγά-
ι πης καί χάριτος, των οποίον ε-
χοιμεν σήωερα άπόλ.υτον ανάγκην
διά νά άνα<κιπτισθώμεν είς Χρι- στύν καί λειτουργήσουν αποτελε¬ σματικώς οί σύγχρονοι θεσμοί, οί αποβλέποντες είς συντήρησιν τού κόσμον, έν ελευθερία, δικαιοσύνη καί ειρήνη, ή όποία διέρχεται <τή μεοον δεινήν αγωνίαν. Ενώπιον τής άγωνίας ταύτη:, λργρι ό μργάλος ιιας Άθηναγό- ρας, πρό τής όμηγύρεως την ΙΙα νεπισττιμίον τής Βιέννης, κατά την απονομήν είς αυτόν Τού δι- πλώματος τοΰ διδάκτορος τόν πά ρελθόντα Απρίλιον, οφείλομεν νά σταθώμεν αέ ίκιθΰ αίσθηιια εύ θΰνης, ποοσευχόμεΛοι καί ευχαρι¬ στούντες την θεόν, όστις ουδένα άνθρωπον άποκλείρι των τ·μίων τούτων δ'όρων καί τής λντρώσε· οις, άπό των έπα,-ΐειλονντιυν την άνθοωπότητα δεινών. Μέ αύτάς τάς σκεψεις έμφανι- ζόμενοι, θεωρούμεν ώς επιτακτι¬ κήν ανάγκην νά διακηούξωμεν, πρός έ.ιιβίωσιν είς την Πατρίδα μας τοΰ καλοΰ καϊ άναβάπτισιν είς τα ίδανικά τής φυλ.ής μας, την ΰποχρέΌκην άπάντιον νά περι ( βληθώ,ιιεν την τήβενον τής έν έ- νγνήίτει αγάαης καΐ ί£έ/ Ο.ΊΜΓν πς συνάντησιν καί σι.ιπαράστα- σιν, μέ ρργα έξυγιάνσεως τόν •ψυχών των άδυνάμων τή σκΐψει ιίδελη-ών μας, διά νά (τρροιιρν είς ιιέν την νεαν Έλλ.άδα άλ.κί- μους νρους, ρ'ις δέ τόν Θεόν .τι- καί έκτενή σχόλια ΙΩΑΝ. Α. ΒΒΡΝΑΡΔΟΓ στοϋς ύπηοέτας πρός /.υτρο>σιν
τ(υν ν,αί δόξαν τού Όνόματος Αν
τού καί επί γής>.
1 Είναι όμολ.ογουμένως ή πρώτη
φορά, καθ" ήν κοσιαικύς λόγιος,
μή όν θεολόγος, προσψέρει είς τυ
ελληνικόν κοινόν έργον πνευματι-
, κοινωνικήν δράσιν καί κήρυ-
γ.ια. άντάξια ίεραποστόλου και ϊ-
θναποστόλΛυ ταυτοχρόνως. Θεό
πνενστους καϊ σοφάς αύτόχρημα
παραινέοεις τάς διατυπώνει ού μό
νόν άνεν σκιάς κομπο<>οημοσύνης,
έγωϊσμοϋ ή αύστηρότητος, άλλά
τουναντίον, με,τά συγκινουσης Οα-
θύτατα σεμνότητος λαί ταπεινο-
φοοσύνης.
Συνιστά είς τόν άκυοατήν, είς
τόν άναγνώστην τού την ανάγκην
νά άναΐητή τί)ν αλήθειαν, άφού
πρότερον αντιληφθή τάς ίδιότητας
τής ψυχής, «Πράγμα το οποίον
έπιτυγχάνεται μέ πειθάρχησιν ιίς
την (Γωνΐτν τής συνειδήσεως μας,
ήτις είναι άλάθητος κοιτής-».
Καϊ καθορίξει δτι: «Μέ αύτάς
ακριβώς τάς σκέψεις καί μέ αί-
σθΓ}ΐα ευθυνής πρός εαυτούς καί
ά)»λ.ήλοτις, μία μικρά ομάς πνευμα
τικών άνθοώπιον έπιχΐΐρεϊ, <ίπό 2 περίπου έτών, την άνασυγκρό- τησιν τής πνευματικής αδελφότη¬ τος, υπό τύ σιιμ,βολικον δνομα ή «ΑΡΕΤΗ», σκοπύς τής οποίας εί¬ ναι ή έν χριστιανικφ πνεύματι δια μύρ<τοσις ένύς πόλου ελξεως των ήθικών δυνάμρίυν τής πατρίδος μας, πρός άναιβά.ττισιν είς δ,τι κιαλοϋμεν ελληνικόν καί ανθρώπι¬ νον ΙδθΛΐκόν». Διά τής άλληλοκατανοήσειυς, τής άλλ,ηλ^γγύιις, τής όλοσχίροϋς άποσχίσϊως τοΰ ΕΓΏ καΐ διά τής έψαραογής τής έντοίνής τοΰ Χρι- στοϋ μας: «Άγαπάτε άλλήλΛν:^>,
θά έ·ξασφαίσο)μεν την ψι<χι·«ήν γα λήνην καί θά δυνήθη ό νοϋς μας νά όντιλ.ηιφθτ) τόν πόνον τοϋ ε¬ τέρου, χωρίς νά κρίνη τάς ποά- ξεις αύτοΰ, ποοτοΰ εΐσχορήση είς την σκέψιν τού —ίπάγεταχ ό συγ¬ γραφεύς είς την οτλίδα 22 τού Πρώτου μέρους το-ϋ βιβλίου τού. Κα'ι διακηρύσσει δτι: «Κρούο- μεν τόν κώδϋ3να τής ΰποχρεωτικής άφυπνίσεως των Έλ/.ήνων, ίόστε όλ,οι ηνωμένοι καί γαλ.ήνιοι νά βα¬ δίσωμεν ό είς παραΛλε-ύριος τοΰ δλ.λον, διότι, Εστω καί ολίγοι, ε¬ άν κωψϊύσωμεν, τούτο θά είναι α¬ παρχή όδύνων, έν ΰψΐΐ τής διαίται νομένης δΐίθνώς κοινιονικής άναρ- χίας, είς τοΰς κόλ,πους τής οποίας βασιλνεύεΐ ή έγο>ϊστική διάθεσις,
πού είναι ή πλ.έον κολάσιμος ίκδή
λκοσις τού άνθρωπον, πρός τόν
ίδιον τόν θεόν, τοϋ οποίον τό θέ-
λ^ημα ποοσποιοι»ΐίθα δτι ακολου¬
θούμεν, ένώ είς την θυσίαν τόν
ραπίζοΐϋεν καί σήμερον, καθώς !'-
πραξαν καί τότε· οί ϊδιοι οί άν-
θρίΐχτοι, δήθεν έξ άγνοίας.
Άνάγκη νά άντιλ.ηφθώμΐν, δτι
πάν ϊργον ατομικόν, οίκογενεία-
κύν ή κοινοτικόν, είναι άπαίοιον
κατασκεύασμα, εάν ή ΰάσις σύτοΰ
δέν είναι έκ Θεοϋ, άλλά μόνον
έξ άνθρ<ι)πίνΐΐ)ν ίιπολογισμών, άπο- βλ.επόντων είς έ<ΐιή(ΐε·ρα άτομικά όφελη πλούτον ή ίκανοποιήσεο>ς
τής φιλ.οδοξίας μας».
Άλ.λ.' είναι τόσον πυκναί κα'ι
τόσον ΰπερόχως έποικοδομητυιαί
αί κατά την διάλεξιν εκείνην άνα-
πτυχθ«ίσαι χριστιανικαί, ηθικαι
καί έθνικαί παοαινέσεις, πρός: ά-
ναΛ)άπτιοιν είς τα Ιδανικά, ώστε
δισκολεν«εται πολ.ύ ό άκροατής, ό
άνα*,νώσττις ή ό κρίνονν νά έκλέ-
ξη ποίαν ρξ αυτών Θά σιιγκρατή-
ση είς την μνήμην τού, ποίαν Θά
αναπτύξη δι' ολίγων καί ποίαν Θά
Λντιγοάψη ολόκληρον —δ κριτής
— χάριν των αναγνωστών τού.
Διά τούτο, τύ επ* έμοί, Θά σννί-
στων είς τοΰς αναγνώστας μόν νά
φροντίσονν εγκαίρως νά άποκτή-
σουν τύ βιβλίον αύτό τού κ. Σ.
Λημαοάτου.
ΣΤΝΕΧΓ2ΕΤΑ1
(1) Νοίΐ τύν Οίκονμενικόν ΙΙα-
Τ
Ό "Λέγας Βεζύοης .τοοσεπά- Τΰν ο-πόφασή τού αυτή έκοι-
θι-,.ιι ε /γοάφοις καί προφορικώς νι-τοίΓ,σε πρός τίς Μητροπύλνευς
ν,ι ί^.(.οποιήση τόν Πατριάρχη
κ:ιί τΐ'ρικάλεσε 6πο>ς άποκαταστα
0οι·ν ι>ί σχέσει ς τού Πατριαοχεί
ου καί τ»ΰ 'Υποτνργεί"" τής Λι
κααστνη',. Μέ την άποκατάστα-
σι, των σχέσεων, τό ΙΙατριαοχεϊ
όν {.τίί.αλε στό
Δι-
καιΐ'σννης αϊτηση διά τής οποίας
ΐητοναε- τή κατάπαυση των 8ιω-
γμα ν, τού οί Τοϋρκοι ΐχαοακτή-
ριζον ως μεαανάστευση, την έ-
π.στι.κΐή των πί^οοχτΛΐγων στίς έ
στίε-ς ">·<·^ την άπομάκρυνση των κακο:ιιιιών καί την άπόδοση των άοπ<ΐγε'τ*·ν άγαθΐ&ν. Παρά τίς έ πίσημίς ύποσχέσεις καιί δια^εβαι ,-, ώπίΐς, οί διωγμοί κατά των 'Ελ λ.ηνων, έγιναν άγριώτε·ροι καί έπε- διαιμαοτυρίας καί εν.·ν'λ('.ση .τένθον-ς, τό Πατριαρ- χείο ,χ.τι 70ρ*υσ£ τόν έο^τασμό τού 1-Ρ.ιΐίΗνοϋ τής Δεΰτερη; Ά- ναστϋθί;ς, ζήτησε τή προστασία τι,ΰ '.''σάΓου τής Ροκτσίας καί ά πηνθυνι Ικκληση ποός τύν Σουλ τάνο γ ι ά την κατάπανση των δκο γ ιω ν. *Όΐι,· δέ διε.-άστωνε δτι τα ιίς άποτέ ς σέ διω της, δ:ά γρα,μμάτων δέ πρός τίς Λΰτοκέ-ραλες Έικκλησίες καί δι' ίι.τουν>;μ&ιτός της πρός τίς Μέγα
λ.ρς -υν<ιμιις, τίς παρ«.καιλΛϋΛΡ δ πο·; Οοη0ήοοι»ν γιά την έπάνοδο κ(ΐι ύπιιΐημΜοση των έκτοΛσθέν- το.ν. Ίί Ί («'ρκική Κυβε&νηση έδει- '£" πΐ'όΐ, στιγμήν δτι εδοκϊε προ- σ.χή ττά διαιβήματα τού Πα- τριαίχΓιοι, εδοχΐε νέες ίιποσχέ- σκις Πτι θά ίκανοποιήστι τα αίτή μοτ'ι -ής 'Εκχλησίας, ελαιβε με- ρικά ε -αΐΛοσια'κά ιμέτρα προοτα- (Ληζ τοιν ΧρίστιανΛν κιαί πραγμα τιν.α ·νο.ν.νοΊάστηκί κάποια ΰφε- ι, ν.ά> άνακοπή των διο)γμών. Ό
ίστοο'νό: Γ. Άσπρέας στή Πολ.ι^
τική Ίστυρια τής Νεοτέρας 'Ελ
λ.άδΓς γι,.αφει: «Μπροστά σ' αύ
ττν τι,ν νΛτάσταβη έπενέβησαν οί
δίτι όι ■ μαχόμίνοι Αγγλία καΐ
Γε'.4ΐ'ΐνι<; οτη Τουρκική Κυ6έγμοϋ
Νλ.ΚΑΤΛΙΙΛΗΚΤΙΚΚΣ- ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΝΑΓΝΡΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
•Από τό άρ'.τούρΎημ7Τον ΧΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:*
. ·. -ο δια;β6λοσ στήν τοτρκια»
Έν τφ ιιτταξύ βαρεία σύννεφα
τόν ίι.ιθνή όρίζοντα καί τελικά
£γγλρ.Γ£ ό πρωτος παγκόσμιος
πι'.λ.ιμος Τα άπροσδόκητα αύτά
ίιοΙ.' ιατα |μ*ιναν χωρίς άποτέ | νΓγον·ϊΤ« ηνάγκασαν τό Πατριαο
χρϊο ν«ι διατάξη τό άνοιγμα των
Ί'λκλ.ηαιων καΐ, των Σχολείων
Λιέττξε τύ κλίίσιμο των Έκκλη- | καί την ίπανάληψη τής λε-ιτονο/γί
σών ·ναι των Σχολείιον ν.αι έ- ος <α<ιών (28 Ιουλίου 1914). ( Συνίχίζετα») ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ Κ. ΑΝΤΩΝΙΟί" ΚΑΝΑΚΑΡΗ ΊΌΓ ·/.. ΧΡΗΣΤΟ1* Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΤ ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Ή άποθηοαύρκΗς τού λ.αογρα γές, δτι π<ι»ρακολουθεί την πνευ- φικοΰ ΰλικιοϋ είναι προοχρορά, έ- I θνικώς 6αρα>στνμαΛ·τος όσον
δύοκο/.ος. "Εχει Ιδυοτυπίαν
&αίνοισαν καί, την γνώσιν και τό
τάλαντον καί την πΐΐρονν. Χρειά
ζεται πάθος ειδικόν. Χρίΐάζεταχ
άγάπη διά τον λαόν, την νοοτρο
πίαν τού, την απλήν άλλά μεστήν
Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ 'ΓΗΧ 150Ε-
ΊΉΡΙΛΟΣ
Ή Ίστορική καί 'Εθνολ.ογική
'Κτιιιρρία τή; Έλλ.άδος διοργά-
νΐ'»σρ έκθεσιν «-προσωπογραίΓιών
των άγωνιστών,, την παοελθούσαν
Τίΐίτην, ώραν Την μ·μ., έν τώ Έ
Θνικώ Ίστορικω Μουσεάο.
Κατά την τρλ-ίτή,ν αετά είσί|
γησιν τοϋ Πρόεδρον τής Έται-
υειυς. όμίλησε ό 'Υφνπονργός
Προεδρίας Κυβερνήσειος καθη
γητιις κ. Λημήτριος Τσάκωνας.
ΔΩΡΕΛ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
ΕΤΑΓΤΕΛΟΤ ΛΟΤΚΙΔΗ
Ό δικηγόρος κ. Γαβριήλ. Τσα-
κίρης κατέθεσε θρχ. 1.000 καί ό
κ. Δημήτριος Χ. Τσακίρογλ.ου ε¬
τέρας δρχ. πεντακοσίας είς μνή¬
μην Ευαγνέλου Λουκίδη υπέρ των
άγαθοεργών σκοπόν τής Ένώσε-
ως Σπάρτης Μ. Άσίας καί Περι-
χώρ(·Λ·.
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΦΡΟΤΤΩΝ
ΜΗ ΕΞΑΧΘΕΝΤΏΝ
ΕΙΣ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΝ
Βαρύκοκκα χαί ροδάκινα τυ.το
ποιημένα καί σνσκρνασμενα, .ιροο
ριζόμ€να πρύς ίξαγο/γήήν είς την
άλ-λοδαπήν καί αή εξαχθέντα, δύ
νανται νά διατεθοϋν είς την έσω
τελικήν αγοράν ώς εχουν καί υ¬
πό τάς ξενογλ.ώσσους ένδείξει;.
δ ά των οποίων είναι ταυτα ί-
π ι ο ΐ)ΐΐ/α»σμ ίνα.
Τουτο όηίίρται διά τής τα' ά-
ηιθ. 6)71 Άγοοιινομική; Λιατά-
ξεω;. διά τής οποίας σνιιπληηοΰ
ται ή ύπ' αριθ. 21)09 τοιαύτη.
στέψιν τού, τό θυμόσοφον καί
παγγρα-
φεχις μέ εμπν«>σιν κολ φράσιν δέ
μένη ν μέ την όμορφιά θά έ'λ.εγοι
λιτότττπος, μέ νόημα,
.ιάντοΈε βαθΰ ποί) σςρ>ραγίζεται ά
τύ χάριν -χχύ γοιιτεύει κατά την
διατΰπιοσιν, ?χει άγα.τήσΐΊ τόν
λπογραφικύν πλούτον τής (άραίας,
τής καταπράσινης, τής διαποτισμέ
νης άπό ευγένειαν καί ρωμαντι-
σμόν ΣΙφνον. Κ<4 μ έ ΰποιμονΐΓΐν', πίστιν καί μέθοδον εχετ συγκεν- τοΐι>»ει τα διάσπαρτα αύτά πνευ
ματικά της «ε-ψ,ήλια. "Εχω τωρα.
μέ χαράν στά χέρια μόν δνό ά-
νάτνπα τα «Τραγοΰδια τής Άγά
.της καϊ Νανούρισμα.» καθώς καί
τάς «Παρίοιμίαις,
φρά·σεις καί γνωμικά». 'Έχοχ'ν το
σττν πυκνότητα καί τόσην οροοντί
δα, «Ιναι μέ τέτοιον τρόπον τα-
ξινοιΐΓΐμέ'να ωστε ϊχει κανείς την
αϊσθτισιν δτι ευρίσκεται στό .τεν-
Κι·κλαδικύ νησί, δτι ίεϊ
καΐ άκοΰει έκίί άπό πρωτε.ς πη-
ματικότητά τον, σ' δλ^ς τίς μορ-
φές της ποϋ εδιοσεν τόσο χαρι-
τυ)(ΐένα καί σπι/νθυρίζοντα είθη,
κιν^αρχτίμένα άπό αλήθειαν, άπό
κοινωνικόν συμπέραισμα, άπό πεί
οον αποκρ.νσταλλωμένηΛ'. Καί φν
σικά δεΕιοτέχνης τού σχ»γκερα<ΐμοϋ ό ?ξοχος πνευματικάς έργάτης κ. Κανσκάοης ό οποίος δίδει έδω ι ο μέτρον τού γνήσιον τα^.άντου τού κ.αϊ τής συγγραφικής τον ί- κανάτητος. Άλλά τό μέγεθος τού κ. Κα¬ νακάκη πιοτοποιεϊται καί κατα- κυρώνεται καί μ.έ δύο άκόμη ΐρ- γα τοΐ' τα όποία συγχρόνως εΐχΐ την καλωσύνην νά μοϋ στείλ.η. Μέ την μονογραφίαν «Κωνσταντ! νος ΙΙρ»β·ελέγγιος» ό διαπβ·ε.-ιής νομοιμαθής «ό ανβρωπος» ό όποι- ος προσέφερ* πο/.υτίμονς ύπηρεσί άς είς τό 'Έθνος ώς Εισαγγελεύς τού Άρείου Πάγοΐ' κνθί ώς νπουρ- γός τής Δικαιοσν*ης κατά τούς μετεπανσστατικούς χρόνονς. Κα θ<ος ί.τίσης κ-αί την μονογ·ρα<Γΐαν «Άριοτομένης Προ<6ελΓγγιος», ό γ?Λ<κντατος τραγο'θΐστής τής νή σον έν συνδυασμώ πρός τό άνέκ- δοτον ποίημα τού Άριστο.μένονς Προβελεγγίου «Άζίων καί ΙΙΐρί α·νδρος». Έδώ ό σΐΎγραίτεΰς άνα ός άνατό- Ό Μπενβενίστε, μέ κοίταξϊ μέ τοόμο: — Εΐσαι πολύ έπικίνδυνος αν- Θοοπος Βεζύρη. Άδίσταχτος και αίμοχαοής. ΚόβΓ.ς τούς άνθοώ- ,τ,ους μέ τήΛ· ίδια ά&ιαφορΐα που κόβοιιμε ενα κοκκορι. Την ζοή την εχάρισε ύ θευς. Καί μονά- χα αύτύς εχει δικαιωμα νά ι'τν αφαιρέση. Έσύ με ποιό δικ"ΐωαα τό κανεις; Δεν λΛταλνα,,*'.ϊΐς πώς π^οκαλείς με. τα έγκλ.ήματά σου τόν Δτ>μιουργό καί δέν ο^οβσ
οαι, την όογή τού; 'Εσυ, κατβλ.η
ξε, όίν πιστεύεις στόν Ά^νίΛχ,
στόν Λιά6ολ.ο πιστει'ίΐς κι' <η'ε- τόν δοτ·λεν(ΐς... Τάν κοίταξα άθιάφορα, χιυ^ις νά πειραχθό, χαμογελασα καί Ρ άπάντησα: — Έσΰ σινιόρ Σοψιο·ήλ έ'τσι τύ βλέπεις τα πράγματα, μά δέν ΐχίΐζ δίκηο. Δέν Ιχεις καταλΛ- 6ει άκόμα, πώς κάνω ενα πόλε- μο. Καί ύ πόλεμος είναι εΰλογη- μένος άπύ τόν Άλλάχ! Καί σ' αυτόν, δέν σφ-άζονται φίλε- μου κοκκόρια αά ανθρ<ι)ποι... Μοϋ εί- π*ς ψιιέσα στ' αλλα, πώς είααι καΐ άδίσταχτος, μά τίτονος .το4πει νά εΐμαι οταν κάνω πόλε.μο γιά νά τόν κερδίσω καί νά μή χάοω μα¬ ζί μ' αυτόν καΐ τό κεχράλι μου. Πώς άλλ.οιώς μπορεί Λ·ά γίνη σι- νιόν; την έρώτησα. Δέν είχε, φίλ-ε μου Ισμαήλ, τί ■ν^ι μοΰ απαντήση» Κούνησ* μόνο τύ κεφάλι τοι·, μοϋ Εθριξε μιά πΐρις ρθΛ-ητική ματιά και κ«. — Δέν νομιζω μοϋ ιΐ.τε, πώς χρΐΐάζεται νά μείνω αλ/.ο. "Οσα εΐχα νά σοϋ πώ, σοΰ τα είπα. "Ας εύχηθοϋμ·ε νά μή χρίΐασθή νά 6άψοχ>μ,ε πιότερο τα χέιρια
μέ αΐμα γιατί μην ξεχνάς, πώς
μ' ε'κανίς κ' έμένα συνένοχό σου.
— θά τα ξαναβάψονμε καϊ
πολλνές <Γθ!>έ-ς τού άπάντησα χο)-
ρίς δίσταγμό. "Οσο κάθηαι στό
Θρόνο τοι" Όσμάν, ύ κιχκρίρης ό
Μαχμ,οντ, οί μεταρρυιθμίσπς θά
σννΓχίξωνται κ' ί-μεΐς άνα·γκαστι
κά θά τίς πολεμάμρ άδιάκοπα μέ
κάθε μέσον καί κάβΐ τ κι' άπ' αυτή την
βοηθεία μου, θά ϊχετϊ κι' έσεϊς
δε«((νύετ<π μος καί ζωγ.ράφος των δύο προ- σί'Μΐικοτήτον, ιδία τοΰ Άριστο- μένοι>ς ΙΙροδελεγγίου, τύν οποίον
δίδει μέ ευαισθησίαν άνάλ.ογον έ
κίίνη; ποΰ
τόν .τ,ράγμα-
τι, γιλνκύταίτον αυτόν ποιητην.
ΤΗτο γ&ητΓΚτικός «ίς τύν στίχον
καί ((ΐλό<κκΓος είς την ιδέαν ό Προ&ελέγγιος. Καί σιη-ίτπνεν ά ^ς τήΛ. .-ΐνενματ τικην μα; άνοδον. Ώς π&ιηχής δέ υπήρξεν άπύ τούς έπκρ-ανεοτέ- ρονς ποΰ αφήκεν εποχήν. "Εχει έ'τσι την ευκαιρίαν ό σν·γχρονος "Ελλην νά πληροφορηθή μέ πλη- ρότητα καί κατό τρόπον θαυμα¬ σμόν διά την ί4<κροράν πρώτου πού έλΛμπρΐ'ναν τοϋς τομείς εές τούς όποίοιις άφιερώθ^σαν. Καί ή εύκαΐΐάα όφείλεται είς τόν α¬ γαπητόν φίλον κ. Αντώνιον Κα- νακάρην ό όπβϊος μι τάς μελέ¬ τας κα'ι την αγάπην τοι> διά την
Σίφνον προ«τ4ρ.ει
λύ πέραν κάποκις
συγγςαΛρι,κής
ηρ πο-
προσιοπικής
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΞ
(3εΏε3ε9ΙΟΙτ3ε3Κ!ε33ΙΟΙΟ·Χ3ε^
ΙΙΕΖΟΤΡΑΓΟΤΔΑ
Ίερο&υλία
Μέσα στύ περιβόλ.ι άνθοϋσε μιά
μι>γοαλιά λ.υγερή καί μοσχομυοι-
σμένη. Σά νύφη στολασμέ'νη αέ
τύ χνουδάτο της τοϋλι, περίμηε
τα φιλιά τής άνοιξης. Ώνειρενύτα
νέ τα χάδια τοϋ ηλίου, τή δροσε-
ρή νϋχτα, τή σιγα^αά, τ' άηδόνια.
Ξαφνικά ό άγέρας μέ τα π?-
λώρια φτερά τού ζήλεψε την ό-
μοοφιά της... Σκέπααε τον οΰρα
νό μέ μαΰρο. πυκνά σύννεφα, γιά
νά κρύψη τίς δλόχρυσες άκτϊνες
τοϋ ήλιον ποΰ την χάϊδεναν ή-
δονικά.
Άοχισε νά τοανουδάη λ-υπη-
ΤΓοά, νά κ/ΛΪη, νά βογγάη, κ«ϊ
λ ά σκορΛΚη τα μοσχο).ιυρισμένα
λ.ουλονδια τής μυγδαλαάς... Τό
άγκια τής
ιινγδαλιάς πέφτανί. πεθαμΓνα. στό
χώμα. Τό άγρ<ο χάδι τού Βο- οΓά εΐχε λ.υγίσει τή νυφούλ.α τής άνο 'ίης. Τα αοσχοαΐΌΐσυρνα κλ ω νά{)ΐ<ι της άν·/ίίανε τή γή... Ή νύκτα .τούΓχιλ.ε άγςκεμένη..- ΤΛ προιΐ ό άι'οα; κόππσε... Τα σϋννεφ(ΐ διελ.νθηκα·ν... Στόν οΰρανό έ'λαμψΐιν πάλ.ι οί άκτϊνες τοΰ ήλιον. Τα ποτλιά έοωτοτροπούσανε στά κλωνάρια των δένδρο/ν. Κϊ- λαιδοΰσανε τ' άηδόνια. "Ολ.α ή- ταν ί'ιστ7.α καί γλυκά. Ή πανέμοοφη ομιος μυγδαλιά δέν πέθανε. Δάκρνα μόνον άπύ άγ'άζι σι- γοτρέχανε στά μαοημένα λνθυλού- δια της. Ό άέρας σεβάστηκε την όιιορ (ΐιά της. Κ. Ξ. ΖΑΝΝΗΣ Διεκοψε, μέ πλησίασε καί κοι- τάζοντάς ιιε κατάματα, προσέθε¬ σε: — Κι' έσϋ την πιό μεγάλνη. "Αΐτησΐ με λοιπόν άπ' έδώ κ' έμππός 5-ξω άπό τίς οαδιουργίΐς σου καί τό φρικτό αΐματοκϋ/ασμα ποΰ αρχισες καί δπως βλνίπω εΤ- σαι άποφασισμένος νά σΐί κατέληξε. Γυρίζοντάς μοί» ϊ'στερα την πλχιτη κ«ί κο·νώντας μόν τό χίρι τον σί· χαιψετιαμό, βγήκε άπό τό Γθα>φείο.
Γιά ιιιά στιγμή, φίλε μοιι Ί-
Γ?ααήλ, σκίιΐθτροα νά πα
στά μπουντρούμια τοϋ Χοιοίμιοϋ
μου, αυτόν τόν βιρωμεοί) Έβςκχϊο,
πού μοϋ σήκοκ?ε κεφάλ.ι καί νά
τόν κατοακνλήσω στό πηγάδι. Μά
γρήγορ·Λ σι·νή?Λα και άρκίστη-
κα νά δαγκώσο) τα χέρια μου
άπό λύσσα. Εΐν<ιι ό μόνος Γσως ανθρωπος, ποϋ δέν μοϋ συμφέο*ι νά τόν ξεκάνω. Είναι ή πιό με- γάλη πηγή ά—ό την όποία μπο- ρουμε ν' άντλοΰμ-ε γρόσα γιά τίς τόσις καί τόσες άνάγκες τού ά- γώνα μας. Μά και ϋστεΐα άπό την επιτύχη τοΐ', ή άγελάδα, .τοϋ θά την βνζαίνω αφθδα καϊ βίγον ρα ως ποΰ τα μασταρια της, νά στεγνιόσοΐίν... Πέρα άπ' δλ,α αύ¬ τά, είναι καί ό ίΟΗ«.ίτε>ρος Τραπε
;ίτης τού ΙΙατισάχ καί τοϋ Μου
φτή. Ό χα/νθσμός τού θ' ανάστα
τώση ϊκτός ά,τό τοΰς Έ&ςαίους
ν,αί τό Σεράΐ καί θά μοΰ 6τντμι-
οικ>Υήση καινονργιον-ς μπρλάοες.
Ό Πατισαχ θά μού άνα'θίση, την
άνακάλτιψη των δραοτών τού χά
λΰσμβϋ τού κι' έγώ θά εϊμαι ύπο-
χρεοιμβνο; ν' άρ^ομαχώ γι« νά
οκιτηρήσο) την έμπιστοσύνη τού».
Άν τα λά6ης ΰπ' δψη σου 8-
λα αντά ο,ίλε μοιι Ισμαήλ καί
άκύμπ τό γεγονός πώς κατάφε-
ρα νά τύν κάνω σννένοχό μόν σέ
μιά όλ.όκΛτ,ρη σειρά φόνων, κα-
τίΐλαιβα·:ν?ις πώς θά είναι άνόη-
το κ/ιί άσΰμφοοο νά τόν
άπύ τή μίση, γιά μόνο τόν λαίγο,
δτι «ού σήκωσε κΐφάλι καί μοϋ
μιλά?ι ΰβριστιν.ά ν.αί πεοιφρονη-
υΑ.·.
— ΙΙολ.υ συκττα σκέπτεααι, ει,ΐϊ
ό "Ισμαήλ Μαζάρ Πασάς, μά θά
ήθελα νά μάθω τί εγινε μέ τόν
Κοκκάλα, ποϋ όπως μού είπες
στήν άιρχή αΰτός θά ϊΊτανε τύ θέ¬
μα τής άποψινης μας κουβέντας.
— Σωστά, τοϋ άπάντησε ό
Μεγάλας Βεζύρης, μά δέν μπο-
ρούσα παρΓμΛΐ-ΤΓΟντως, νά μή
σοΰ άφττγν,θώ καί τα γεγονότα
ηο» μβσολάβτΐσαν, για νά τα ε¬
ί, σά <ρίλ/ος καί συνεργόπης ΰπ' βΊ)τη σου. Σνινεχίζο^ λοιπόν μέ τον Κοκκάλα. "Οπως σοϋ εΐ- πβ. εΐχα στείλει τύν Άλ.ή στόν ■Απτουλάχ Πασά, τής Άδριανον ΛθΧης, μέ την έντολ.ή νά τοϋ με ταβιβάση συνθτΐιματική ποοσταγή μου, γ*ά τόν χαλΛσμο τού Κοκ- κάλ.α ποτ' κριατούσε στά Μπονν· τροΰμια τού. Ο Άλής σέ τρείς μερίς γύ- ρισε άπό την Ά&οιοινο'ύπολη και μ. ΰ άνάςρε^ε πώς ό ίξάδε>/ρός
μου, .τηρε τό μή^τμ« καί μού ά¬
πάντησε .πώς «γρήγοιρα θά μοϋ
ανακοινώση πολύ ενχίιοιατν. «χομ
πάρια*. Αύτό εσήμαινε πώς θα
καθάριζΐ τόν Κοκκάλ,α καί αυτή
τον την έν^ργεια, θά μοϋ την ά-
νακοίνωνε γ,ρήγορα. Καί πράγιμα
τι, τοείς μέρ«ς πιό ΰστε.ρα, μέ
είόικό ταχυδοόμο μοΰ έΌτειλε αύ
τό τύ γράμμα, ποΰ τό (τνλαξα,
γιά νά στό δια#άσω.
Ό ΔσιλΛατάν Ιβγαλ-ε άπό τύν
κόρφο τού ενα χοντρό μεταξωτό
χαιρτΐ διπλο>μένο στά τέσσαρα
καί πλ.ησιάςοντας στό κηροπηγιο
(«καντηλιέρι-»), τύ ξεδίπλ.ιι>σε καΐ
τύ διάοασε στόν Μαζάρ Πασά-
Λιάβαζε μ£ χαμηλή φ-ωνή, μά
τόν άκουγε ό Μαξάρ Πασάς. "Ας
μάθονμε κι' εμείς, τί εγρα,φε ό
Διοικητής τής Άδρια^αύπολτις
στόν Δαλ_-τατάν:
«Άγαπητέ μου έζάδελφε,
Χθές την νύχτα, σύμφωνα μέ
τό σχέδιό μας, ε;6αλ ί μέσα στό
κελλί τοϋ Κοκκάλα τόν δήμιο,
ποί> κατά τα μεσάνυχτα τόν μα-
χαίρωσε. "Εξω άπό τό κίλλά, 6ρι
σκόμουνα ό Ιδιος μαζί μέ τόν
δεσιιοφύλακα. "Οταν ό «μΛΟγια<;» τελ.είοσε την δοινλειά τού, Ισυοε τό πτώμα έ'ξιο καί μέ την βοη¬ θεία τοΰ δίσμ/θφύλακα τύ ερριξρ στό πηγάδι τοϋ ποταμοΰ γιά πιό μεγάλνη άσφάλίΐα. Νά εΐσαι ήσυ- χος. Ή δουλίΐά Ιγινε σωστά χβΐ δέν πρόκίΐται ποτέ νά βρεθή I- χνος τού κιαψίρη. Γιά πιό μέγα- λ.η άσφ<1λεια, ως ποΰ νά φτάση στά χέριη σου τό γοάμμα αύτό, θά ϊχω θανατώσει μαζΐ μέ τον δήμιο καί τόν δεσμοφαιλακα. Έ¬ σύ άγαπητέ μου Δαλ_τατάν, φρόν τιβε νά ,-τεριποιηθής οσο καλυτέ¬ ρα μ.-ΐοο?ΐς τόν ταχιιδρόμο μου... Ό Άλλάχ, νά είναι μαζί σον κοϊ ό ΙΙ(>ο<ΓΤ(Της ,αας νά σέ φ<ρ)- τίζη πάντη;, γιά την δόξα τού Ίσ λάμ. Ό έξάδελφός σου ΑΠΤΟΤΛΑΧ» "Οτολ' τε/νείωσε τό διάβαοιμα ό Δαλπατάν, Λροχώ,ρησε π^ός το ά νιιμ,μέΛΌ τζάκι κι' έ'ριριΕε τύ γράμ μα στίς φλόγες τού. — "Ετσι εΐ-τε στύν Μαζάρ Πά σά, νόμιζα πώς είχα άπαιλλαγή δοιστικά κτά άπό τόν Κοχκάλα... Κ<ιί δμιος, νά πού τώρα, {ίστερα ά.τό δι>ό χ
ΣΥΝΤΕΛΕΣΗ! ΑΝΟΑΟΥ
Η ΚΤΗΝΠΤΡΠΦΙΑ
ΑΙ ίδιωτοίαι καταθέσεις καί ί-
διι»τικαί έπενδύσει;, άποτελοδν
ί)όο άπό τοΰς κυριωτέρου; συντε
««τάς είς την ανάπτυξιν τή; Έλ
ς οίκονομίας καί .πλείσται
ις α,ύτής όφείλ,ονται είς
τού; παράγοντα; τούτους. Το
ΙϊίΟ, υπήρξεν Ιτος, έντονον
βτηριότητος είς τοΰς τομεϊς τού-
οι»ς καί ή οίκονομΐα μας ήντλη-
0Ε τεραστία κεφάλαια έξ αυτών,
διά νά συνεχίση την άνοδιν.ήν πό
οτίαν της.
'Ειιφαντικώ;, άνα<ρέρεται ίίΐι αί .τάση; φύσεως καταθέσεις ί- οιωτων ϊί; τάς εμπορικάς Τρα- ,ηέζας καί τούς λουτονς πιστωτι- κούς όογανιομούς, ένεφά-νισαν, κα τα τό 1970, την μεγαλυτέραν ε¬ τησίαν αΐΈη<*ν, μέχρι τούδε, έγ- νίοασαι τό επίπεδον των 100 δισ. οοαχμών. Μέ-γα μέοος αυτών, βιο>
χΕτεύΘη, διά τού κνικλώματος τής
πκττοδοτήσεως, εί; .ταοαγωγικας
ίΛενούσεις. 'Τπονοεϊται, ότι δ ύ-
ι/τιλ.ός ονθμός των ΙδΉοτικων κα-
Τ
Ι
ταθέαεΰτν, εΤναι σννάοτησις
Γδραιωθίίσης έμπιστοσΰνης
ά.τοταιμιευτών πρός τό εθνικόν νό
τη;
των
καί προ; την, ταχέως, ά-
ναπτυσσο,μένην οίκονομίαΛ μας.
ΈΕ ετέρου, αί έξελίξεις είς
τόν τααέα των Ι&ιωτι-κών έπενδυ
σεοιν, κατά τό λήξαν ε τος, ήσαν
Λίαν έντνπιοσιακαί καΐ αναμένον¬
ται αί εϋεργετικαί επι—ώσει ς αΰ
των, τοσούτω;, έ*ί τή; άνοόικής
τοοείας τής οίκονοιμίας μας. Ση¬
μαντικόν ποσοστόν αυτών, είσέρ-
οενσεν έκ τού εσωτερικόν εί; δολ
λάίχα ή άλλα νοιμίσματα καί Οά
σνντελέσονν εί; την άνα,ιιοοφωσιν
τοΰ τόπον.
Ή τοιαύτη καί τοσα.'ύτη έξέλι-
Εις ίίς τα αεγέθη των ούο αυ¬
τών —.Λτελεστών τής οίκονοιμίας
αας, μά; έπιτρέπε·ι είς την κα-
τάστοωσιν μεγαλο.τνόίον ΐπεν-
ουτικών δ·ραστη<>ιοτήτων είς ερ-
να πρωταρχικής σημασίας καί
σπουδαιότητος είς πλείστον; ό¬
σον; παοαγοίνικούς τομείς. Ο 2-
τω, τόσον αιί ίδιωτικαί καταθέ¬
ση;, όσον καί ίδιωτικαί έπενδΰ-
οεις, διεκδικοΰν, σήμεοον, την
αρμόζουσαν θέσιν των είς την
παραγωγικήν διαδικασίαν τή; οί
κοΛ'οιιίας μας.
ΝΕΑ ΑΡΔΕΥΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝ
ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΑΣ ΕΙΣ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΥΠΑΙΘΡΟΝ
Πτιοατ βεται πίναξ τιμών μονά
ίων άχι ν τ τ(ιΐν, μίταβιβασθέντων
χττά την .ΐίνταίτίαν 1961 —1965
εί; την περιφέρειαν πρωτευούσης,
οί οποίαι »<*θ<ι>ρίσθησαν τελεσιοί
•/(ι.; ώς .'ΐοωτίρω, δι' άποφάσε-
(υν τοΐ <1>ι ςολογικοΰ Έφετείου Ά
Ά.ΊΓΐμΐΓι; ύπ^ αριθμόν 194)
υ71 Οικόπεδον ΙλΙ των όδών
Ρωμη :ΐ αι Πινδάρου, μεταβυβα
οΘευ την 1.6.1961, δραχμαί 4.
?0ΰ κατά τετραγωνικόν μέτρον.
Άπο^αοι: 199)71: Δύο οίκό-
,τε&α επί τής όδού Νεοφντου Δόν
17.8·
χά, μετοί,.ΰασθέντα την
1Μ.1 καί ·>ήν 15.12.1961,
ό.Μθ κατά τ.μ·.
, 5)71: Οίκόπεδον ε¬
1.191,2,
δοχ.
πι τή; ο&οϋ Χελμοΰ είς δήμον 'Η-
μεταοιβαχτθέν την 1.
;χ. 100 κατά τ.μ.
Ο-ς 7)71: ΟΙκόπεδα μέ
οίνίίΐ; ίιί τής όδβϋ Πεσμαίόγλου
ιίς Κηιΐιαίαν, διανεμηθέντα την
1.Ί 3.19!"ι2, δρχ. 120 κατα τ.μ.
'Λ.τος.ιαιε 49)71: Οικόπεδον
π'ς Λα μόν Βουλιαγμένης, μ*τα-
βισθιν το 1ϊ>63, δρχ. 1.300 κατά
τ.μ.
Απόφασις 81)71: Οικόπεδον
ίίς Τοαχιονις, μεταβιβασθέν την
13.8.1964, δρχ. 150 κατά τ.μ.
'Λπό·ρ<χσι; 82)71: ΟΙκόπΕδο ρϊς Γεο-,'θεαν (Γλυφάδα), μετα 6<Ή(ΐσ0έν ιή-ν 17.6.1964, δρχ. 140 κατα τ.μ Ά.τιΊ| ιοι- 90)71: Οίκόατεδον μετα κτ τμάτων είς "Αγιχχν Δη- μτ,τρκΛ' (Τίατσιπόδι), μεταδιδα- σθιν τί-ν ί.11.1963, δρχ. 1.000 Λα τ.μ. > αί δρχ. 200 κα·τά κ.
μ. (τα κτ.σματα).
Άπύςαυις 91)71: Διαιμέριβιμα
Ιον ό'.οι^οι· επι τής &δοΰ
τοι; Ι4ί· (Καλλιβέα), μεταβιβα-
σθΐν την 12.6.1964, δρχ. 3.100
κατά τ.μ
; 116)71: Οικόπεδον
>ών ' Άστιιοάμαιντος
καί ί.ΰιΐι.υνιοιυ είς Παγκοάτι, με
6ι6αοθέν την 17.6.1964, δρχ. 140
.".ΐι..Ο κατΐΑ τ.μ,.
117)71: Οίκόίτε-
ετί των
δον ί.τί τής ύ&οΰ Εύφρονίου 10—
ά.-τα/.λαγέν την 30.6.1964, δρ.
4-000 κατά τ.μ.
Απόφασις 143)71: Οικόπεδον
έκτο; (Τ/εδίον είς Άλεποβοί'νι δή
μου Ρυι.*Γος, μετα6ι6ασθέν την
6.7 11Ό3, δςνχ. 240 κατά τ,μ.
'Ληο4<7αις 144)71: ΟίκΟΛεδον επί τής ι'ίίΓυ Εύρυδά|μαΛ*τος 2, με ιήν 3.12.1963, δρχ. 1 2"0 κατι/ τ.μ. 'Λ.ιό',αβις 147)71: Διαμρριαμα ιίΐ 4 ιν ?,ι·(·ΐίον έ.τί τής όδού Λυ καιίιηττοϊ 17, μεττ«.6ι6αιαθέν την 5.4.1 «υ·"» δρχ- 5.000 τ.μ. Άποιμισι: 176)71: Διαμέρισμα ίΐτι τή; οοοϋ Γενναίου Κολοκο- τςυινη 4, μρτ.αι6ι6αστ)εΛ· την 17. 4.1ΛΒ4 δρχ 3.000 κατά τ.μ. Απόφασις 177)71: Οικόπεδον ιΐΐΐι'ι ντισιιατωΎ έπΐί, των όδών Μανου και Δαμίάρΐως είς ΙΙαγ- κράτι, αητοι'ηβασ&έν την 18.12. 13(ί;', δρχ 2.000 κατά τ.α. Πολλά εχονν γράφη καί .-πολλαί πί έΛΐχει,ρηιματική; βάσεως είς τόν έ'νθερμαι ύ.τοστηρικαί ένεφανίσιθη μέγιστον βαθμόν, ή κυρία μεριμνα σαν καί διελάληααν «'ίτι ή επι έ- θά πρέπει νά στρ«*ρή είς την χον πιχειοηματικής 6ααεως οργάνωσις ρακήν — οίκογενειαχήν &οοτροφί- καί ανάπτυξις τής κτηνοτροφίας αν^ ού μην καί την οίκόσιτον καί μας, βά Ιλχιε τύ χοόνιον .-τοόβλη- ποιμε-νικήν αΙγοΛροοατοτροφίαν. τής κοεατοπα,ς.αγωγής, .τρός | Καί ήτο καιρός πλέον, νά άκου- στολήν των «ίσαγωγΛν καί έ- ο&ή, άχι μόνον ότι θα διατηρηθή ξοικανόμηστν σιη'αλλάγ,ΐϋαΓτος, το άλλά καί θά ενισχυθή ή οίκόσιτος οποίον ί.τησίο>ς κυμαίνεται είς τα κτηνατ-ροφία, ,ττηνοτροφία κ.λΛ.
έτί.τεοα των 100 έκατομ. δολ>.αρί- Άληθώς δέν Λρέπει νά λησμονώ-
πεοι
ων.
μ την όλην ύφήν καί διάρθρί»-
Χωρίς νά παραγνίαρίζηται τϊ') σιν τής οίκονομίας καί ότι τό ήμ,ι
όρθύν τού μέτρον καχ τα άγαθά ά συ τού .-τληθυσμοϋ τής χώρας ά-
ποτϊλτσΐιιατα αποδόσεως τού, δπου σχολιίται μέ την γεωργίαν. Ή
είς την ςέΛ-ην τούτο έφαρμοζεται, δτι αί γεωργΐΛία,ί έκ.αεταλλεί'σιεις-
έν τούτοις, ή μεταψντευσίς τού δέν αποτε>Λυνται άπο άπΐράντ·υς
αΰτουαίως, πορρο> απέχη τοΰ νά έκτάσε1;, άλλ' δτι ό γεωφγικος
όποτί-λή πανάκ«ιαν τού όλον π^ο χλήοος άποτελείται κατά μέσον δ-
βλήματο;..
Είχομεν άναγνωρίσει {" μ^
σει τόν κυο*οηε<)ον .ταράγοντα, ' σπουδαιότερον, ή βτομηχανική μας τον άγρότην, τόν κτην>στ^όφθίν, άνάπτνξι,ς δέν είναι εί; θέσιν νά
ώς μονάδα καί σνντελειστήν τής άπορροφήση τό πλεονάζον άγρθΛ
διαδικασίας ταύτης. Εύτυχώς, τύ κόν δυναμικόν,
αρμόδιον ύ.τοιιργεΐον, εί; έφαριμο Εντιιιχώις —τό έ.τανα<λοΐ(μοάν«>-
γΐγν των έ-ξαγγελνθέντων μέτρο)ν ειεν— διά των νήον μέτρων, το
δά η
Ι ρον άπό 40—50 στρέμματα, καΐ
Λή^ αΰτός κατΐτμημένος. "Η, καί, τό
διά την
τή; κτηνοτροφ·ί
(ι; μας, διεϊδεν ί>τι ή μοναπλευοος
άντιμετώπισις τοΰ θέματος, δέν
έπιλνει τουτο, ή, έστω, δέν θά
συνέφ,εφεν νά έξαφανίσωμεν την
οίκόσντον μορψήν τής κτηνοτρο·
φίας. Οΰτω, διεκτφύχθη δτι, πα¬
ραλλήλως μέ την συντονισιμένη<ν ένθάρφυνσιν και ύπο·6οήθησΐν τής άναπτύΕεως τής κτηνοτροφίας έ- δλ,/θν πρόβλημα τοποθετ«ΐται είς την όρθήν τού βάσιν; ϊπιχειρτ|ματι κή όργάνοοσις καί ανάπτυξις, άλ¬ λά καί διατήρησις καί έπα.ύξηοχς τής οίκοοίτου κτηνοτροφίας. Αό- γοι έθνικοί, δημοχραφΐκοί, έπι- ΝΕΑΙ ΤΙΜΑΙ ΜΟΝΑΔΟΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΝ ΑΘΗΝΩΝ 1961-1965 Ί1 .' '.λητι,κή γεωργία δέχεται δ/ονίν κ','ί πρρισσότε.ρον την εύ επίδρασιν τοΰ ύδατος τό υπ ιον έιξαστραλίζουν τα έν.τε- λούμεΛα μϊ έντατικόν ρυθμόν άρ ίςιγα είς τα πλαίσια τοΰ π..,)ϋνρο·ί.μοτος Δημοσίθίν Έπεν- ίινσ. οί χ. Γ'ϋτοι, ε-ξασφαλΧζεται ή δασιν.ή πςου.Ύοίιιοις περγίας είς τα ή
δή κ'/'/ιιργούμενα έδάφη .ιρός
τής πσιραγογής. Ή όλι-
κη /α}/ιεργοι.ιιένη κκτασις τής
χωρης όν έρχεται εί; 38.003-000
στρε',μ,ματα, ϋΛχιστα δέ
ρια αυ'4ΐι"ί>^»ς ταύτη; ύπαοχουν
δι*
μ*ών Γ| &·.
; έλών καί λι-
; μή καλ-
γαιών.
ΰμω.;, προϋπόθεσιν
τή; έντατιχοΛοιήοεω; τής γεωρ¬
δάλλουν τουτο, τουλάχιστον πρός
τό παρόν κα'ι υπό την σημερινήν
μορφήν 6ιαρθρώσείΐ>ς τοΰ οικονο¬
μικόν μ«ς οίκοοομήματος.
γίας άΛκ-'ε.λ.εΐ. ή ώρδεΐ'σι;, ή ό-
ποία ο,μερον καλ.ύπτει .τερί τα
7.75ι«.Γ·ηι, στρέμματα, ήτοι τό 20,
4% .Τί.;;οι· τής καλλιεργουμένη;
έ-κτασρως έναντι των 16.000.000
στρεαιιατιΐΛ τ»υ?Λ.χιστον τα δ-
ίΊνανται λχι άρύευθοϋν έ.τί
τή (ια-τει τοΰ ίΐφιστα,μένου ΰδ<χτι κου ί>ι (χμικοϋ της χώρας.
Ίί ο.ιιτηματική αρδίχιοις είς
μεγά/.ην χλϊμαικα θά επιτρέψη
τύν όνοδ.άρθρωσιν των καλλιέρ¬
γειαν κτ ·. την στροφήν .-τού; καλ
/:εο^ΐι<ι: έξασφαλιζοΛ-σας ύψη- Ι1ΕΡΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙ ΑΝ ΜΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΑΙ: ΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ Τού κ. ΕΜΜΑΝΟΥΉΛ ΡΟΓΚΟΓΝΑΚΗ Ε'ς προγενεστέραν ανάλυσιν ά Ούτω λ.χ. κατά τό 1969 αί εΐσα γωγαί πρώτωιν νλών, συμπεριλαμ δανομένων καΐ των καυσίιμων, ά νήλθον είς 416 έκατ. δολλάρια, κατά δέ τό παρελθόν Ιτος 1970 μόνον κατά τού; 11 πρώτον; μή νας έφθασαν τα 440 έκατομμύ ρια δολλάρια. Πέραν των πρώ¬ την νλών, μή παραγομένων έπι- χωρίως, καί έπομένως κατ' άνάγ κην εισαγομένων έκ τοϋ έξωτερι κου, έξ ίσον νψηλή είναι ή έξω- ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΔΙΑ ΒΑΣ, Λ (ΤΟΣ Ο ΟΕΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΤΟΝ ΕΞΑΓΩΓΙΚΟΝ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ Έ.τεκτείνεται ό θεσμό; τή; ά- στοΰ ή τοϋ ιδιόκτητον τον πλοίου. οφαλίσεω; έξαγωγικών πιστώσε- Εί; σχετικήν ανακοίνωσιν τον ΰ πουργείου Συντονισμού ΰπογραμ- μίζεται δτι διά τοϋ έκδοθέντο; Β.Δ. ώλολ^νηρώθη ό μηχανισμός άσφολίσεως δλων των κινδνν<.ον των ««.'ννσ, αοιμένων με την έϊα- γωγικήν π^οσΛά&ειαν, είς την ο¬ ποίαν ϊχει άποδνθή ή χώρα. Ού¬ τω, οί έΕαγωγείς θά δύνανται νά καλύπτωνται πλέον έναντι παν¬ τός κίνδυνον τόσοΛ' πολιτικής, ονν- α)>Λαγιαατικής καί καταστρο<[ ικής «Λ· καί είς την άντασφάλισιν έξ εμ.ιοοικων έξαγωγικών κινδΰνων, οί όποίοι άναλαμ^άνονται πρωτα σφαλιστικώς υπό των έν Ελλά¬ δι λ.ειτονργουσων άσφαλιστικώΛ' έταιοιών. Τα ανωτέρω προβ/.έπιει ΐο άπυ 18 Μάρτιον 1971 έκ&οθέν Β. Διά ταγμα. Ειδικώτερον, ή ότντασορά λισις έπεο<τείνεται επι των άκο λοΰθων κινδύνων: Είς την άφε.ρ>ε,γ7υοτηπ·α τού ά
Υοραστοϋ ή κα&ινΐτέρησιν ί»τό
τούτου τής πληρωμής, μειά την
λήξιν των σν,μβατικών .τροθεσμι-
ών.
Είς την άρνησιν τής παι.κίλ'ΐ-
6ής τοΰ ίμπορεΰματος ή α.ι εξό¬
φλησιν τής άιξίας τσν ίι,το ταύ
άλλοδαποΰ Αγοραστοΰ φνη<·/»ν ή νομικοϋ .ιροσώπου ή τοϋ .'λλι δα ·τ»ΰ Δημοσίου, σιινεπεία μςοικΓ,: <1 όλικής καταστροφής τού ΕαΤϊ γεύματος κατά την μεταφοράν ι, ϊλαττώματος έπίνεχθέντο; κατά τούτην, αίς καί ετέρας παρεμφρ ίοΰς αίτίας. Εί; τάς υπό πιστωΐικών ίδςη,' μάτων ένεργονιμένας χρηματοδο- οεις εξαγωγικόν ίπιχειρησεων, «Ρ' όσον αύται άποδλέπονν είς την όογάνοΜπν ν·έϋ/ν εξαγωγικόν ^«στηριοτήτων των έΛΐχειρήσε- ιον τούτων ή καί {πέκτοο1» των ήδη ύφισταιμένο>ν είς νέ<·.ς δ ε- *ν*ϊ; άγοοάς, διά πάσαν ι-ι,μΐιΐν Λροερχομένην έκ των περ'λα,>6α
νομένων ίίς την παράγρ. 1, τού
οΧ<σεως, αΐν>της.
όσον και ρμπο&ικήΐ τοι-
ης
Τέλος, προστίθίται έκ τοΰ ύ-
πουνγείου Σ υντονισιμοϋ, ότι οί έν
διακρερόμενοΛ δΰνανται να άπει*-
βννωνται, διά πασάν λ
αν, είς τα γοαφεία τοΰ "Οργα¬
νισμόν (ΚΑΠ, Τραπέζα τής Έλ
λάδος, Κεντρικόν, Αθήναι).
ΙΙρέπει νά σημειωθή δτι ύ θε-
σμός Λσφαλίσεοις έξαγωγικών πι
στώσεων εισήχθη έν Ελλάδι, δια
τού ΑΝ 501)68. Δυνάαει τού νό
μου τοϊτοι λεητονργεϊ άπύ τοΰ
ό Όργανισμυς
ΑΣΦΑΛΙ-Ε-
1968
>ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
2Σ ΙΙΙΣΤΩΣΕΩΝχ
(ΚΑΠ).
τούδε τό ΚΑΠ έχάλνπτεν
άσςρχολιστικίός τοί>ς έξαγωγιί;
προΐοντων ή ΰπηρβσιών, έλληνι-
κής προελεύσεως, έναντι πολιτι¬
κών, σι>ναλ^.αγματικών καί '/.ατα-
στριχρικών κινδννω-ν.
πό τής στηλης αϋτίις
σαν τάς σηιμειωθεΐίσας κατά τό
παρελθόν ΐτος έξελίξη; εί; τόν
τομεα. τοϋ Ίσοζνγίου 'Εξωτεοι-
κών Πληρωμών τής χώρας, έ-τε-
σημάνΰη μεταξύ άλλον καί ή ση
μαντική ανοδος των ειίσαγογικών
αγαθών κατά τό ετος έκείνο, αί
οποίαι, ώς ανεκοινώθη 6ραδντε-
ρον επισήμως, ανήλθεν είς 1.696
έκατ. δολλάρια, αύξτ>θεΐσαι καΐ
278 εκίΐτ. έναντι τού 1969·
'Τπενθχιμίζεται τότε δτι μολο
νότι. ή αύξησις αυτή, αεγαλντέ-
ρα δλων των προηγβυμενων έτών,
άντίσταθαίσθ'η τελικώς άπό την
παιράλληλον άνοδον των έξαγιο-
γών κατά 70 έκατ. οολλάρια, καί
τ ών άδήλονν πόοων κατά 160 έ¬
κατ. δολλάρια, δέν παιύει νά πα¬
ρουσιάζη ενδιαφέρον ό.'ΤΟ άπόψε
<ος οίκονομικής πολιτικής. Καί ότι τό κρίσιμον επί. τοϋ πρσκ·«μέ νού έρώττιμα, άπιο μακροχρονίου άϊΐόψεως, είναι κατά πόσον ό ση μειιοθείς κατά τό παρελθόν ?τος ρ<θμός άνάοου των ενσαγωγών, διπλάσιος σχεδόν τοΰ προβλεπο¬ μένου μέσον έτησίου τοιοΐιτου υ¬ πό τοϋ ηενταετοΰς πογΡίάιμμίατος οίκονομ.ι.κής άναπτνξεω; 196£ — 72, έκφράζει μονΐιμωτέρας τάσεις τή; έλληΜκής οίκονομίας ή μίαν δραχυχοονίιη· χαρα¬ κτήρος παρένθεσιν. ΜΟΝΙΜΩΤΕΡΑ ΤΑΣΙΣ; Προτοΰ Λποπειραι&ώμεν μίαν ά πάντησιν είς τό έρώτημα τούτο, {ιτεν&«μίζθιμεν πρώτον μέν δτι τό έν λόγω Πρόγραμμα πει μίαν μέσηΛ- ετησίαν άνοδον των εάσα-γωγών κατά 10,9%, ε-ΐς τρεχοΰσας τιμάς, έκ τής οποίας ή μία ποσοστιαία μονάς λόγω ά νόδον αών τιμών. "Εναντι τής ς αυτής, αί παραταθή θεΐσαι κατά τα τρία. πρώτα ?τη τής περίοδον την οποίαν καλύπτετ τό Πρόγροϋμικι αϋξήσεις, ά·κο/Λυ θοΰσαι μίαν ομαλώς έπιταχυνο- μένην κίνησιν, ής -τοσοστά 8% τό 196«, 15% τό 1!Η>9 καϊ 19% τό 1970, άντιστοι
χοΰσαι είς μίαν ιμέσην τιμήν υ¬
ψηλοτέραν τής προβλεπομένης ύ
πό τοΰ ΙΧρογφάμιματος κατά τρείς
.•τοσοστιαίας μονάδας.
Ή τοιαύτη .τορεία των είσα-
γίαγών κατά >τήν τριετίαν, ύπο-
δηλοΰσα βεβαίως ηΰξημενην οίκο
νομικήν δραστηριότητα — ώς σν
νάγεται καί βτό την μελέτην τής
διαο&ρώσεώς των — ένισχύει
κα,τ' άρχήΛ- την άποψιν ότι αυτή
προσδιορίζεται ά.τό αονιαιοτερας
φύσειος παράγοντας καί δχι τό¬
σον βπό βραχνχρον^ους συγκυ-
ρια-κάς έπιδ.οάσεις.
Άλ,λ' ανεξαρτήτως αυτών των
στατιστικήν παρατηοήσεων, είς
τάς οποίας μπορεΐ νά αντιταχθή
καί ό άντίλογος <»τι βασίζονται τερική μας έξάρττκης καϊ ώς πρός μίαν έτερον κρισίμου σημ«- σίας διά την οίκο-νοιμικήν μας ά- νάπη'ξιν κατηνοβίας άγαιθών, ή τοι τόν κεφαλαιουχι.κόν έξοβΐλι- σμόν. Ή έξάρτησις αυτή έκ τοϋ εξωτερικόν Θά πρέπει νά άναμέ- νεται δτι Θά εξακολουθήση ύφι- σταιμένη, δοθέντος δτι ΰποκατάστα σις ίΐίοαγωγών είς τόν τομέα αΰ τόν τής έγχωρίου παιραγατγής είς Ικανήν Ικτασιν οϋτε δυνατή φαίνίται, άλλ' όντε ϊσως καί σκό πιμος. Την σημασίαν τής κατη γορίας αίττής των άγα&ών διά την όλην διάρθρωσιν τοΰ Ίσοζν γίον ΰπογραιμμΧζει τό γεγονός δ τι, διά την εισαγωγήν των δαπα νάται ετησίως κατά τα τελευταία 6τη ποσόν τή; τάξεως των 400 ίκατ. δολλαιρίωιν καϊ δτι άκολου Θοϋν ουθμοϋς συνε|χοΰς άνόδου. Διά νά στα·0μισθή έπακριβώς ή βαρύτης των δύο προαναφειρθει- σών αυτών κατηγοριών επί τής διαμορφΐί>σ&(ι)ς καί τοϋ συνολικόν
υψονς καί τοΰ ρυθμόν αυξήσεως
των ε-ίσαγωγών, ύπενθυμίζεται δ
τι κατά το παρελθόν έ'τος, ώς ά
νεκοινώ&η έπισή,μως, $(|ροσφάτως
αί πρώται ύλαι καί τ^"ιιεφαλαιου
χικά άπε^ρόφτ,σαν περί' τα 950
έκατ. οολλάοια, ήτοι τό 56% τής
συνολυοής συναλλαγματικής δα.-
.τάνης δι' ϊίσαγωγάς.
Πλήν των δΰο παραγόντα>ν αίι
των οί όποίοι σχετίζσνται μέ την
όλην διάρ&βωσιν τής οίκονομίας
ή όποίο καϊ ποοσδιορίζει την ΰ
ψηλην μος έξάρτησιν είς .τρώτας
ί'λας καί κεφαλαιουχικόν έξοπ}»ι-
σμόν έκ τοϋ εξωτερικόν, δνο ε¬
τέροι παράγοντες προβλέ.·»εται δ
τι θά έξακολουθοΰν άσκοϋντες συ
νίχώς έντονωτέρας αύξητικας έ
πιδράσει; επί των είσαγωγών-
Ή έπιθιωκομένη έν ,ιρ<οτοι.ς δι ατήρι^σις ί»ι(ιτ)λών ρυθμών άνα- πτύςε-ίος είναι φυσικόν νά Ιχη & μέσον άντανάκλασιν επί των έ- ξτοτϋρικιών πληοωμών καί λόγω ύψηλών είσαγωγών κεφα>Λΐονχι-
κών «{δών άναγκαιων διά την
2" τοϋ ΑΝ 501)68 κ«έω;
^ δραστηριότητος όργά
μονίμου εγκαταστάσεως ιίς
ήγοράς τοΰ έξο>τεοικο*ν, .-τρός σν
°τηματικΐι>τέ·ραν ονάπτνξιν των έ-
Ιαγωγων.
Είς την κατασκειήν, μετασκίυ
Ψ ή επισκευήν τίς ίλληνικά ναυ
•τηγεϊα. .τλοί<ι)ν ί ή μικτούς, άνεξα,ρτή τω; τής εθνικότητος τοΰ άγορα- ΑΜΕΡΙΚλΝΙΚΗ ΤΡΛΙΙΚΖΛ ΕΓΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Μία άνομη άμιε-ρικανική Τοάπε ζα ιγχΐ'θιοτιπαι είς την Έλλά- &« Πι. (ΐκιιχαι περϊ τής «Κόντι νίνταλ Ίλλινοις Νασιοναλ Μπάνκ έ-ντ Ί'οάστ Κόμπανν οφ Σικάγκο», ή όπίία ΐδς.')ει κατάστημια έν Ά- θήνα.ς, /«ι-ΐλπιν σχετικής έγκ^ί- σεως τή. Νομισματι,κής Έπιτοο- π>';ς ιφΕΚ 48 Α) υπό τονς κά¬
τωθι όι,ιης. α) δτι θά είσαγάγη
εί; οτνάλλαΐιμα, κεφάλαια ίτψους
πίντε ίκ δοί.λ., β) δτι τό ποσόν
αντό θα .τα(.αμ.είνη ώς κατάθεσις
.ταρα τή 'Γοαπέζη τής Ελλάδος
διά μακρο-
ή θύ
,τ...ιοΟ·:σμου;
ελληνικόν
(V
μοσίου,
έλληνικών
η μ,
6ιομιχ"ΛΙ>-ώ έπιχειρήσεων κλπ.,
γ) ότι (ά ()!/αχιυΓρό&εσ|μα4 χοοη-
νήίΐεις τ·,- τραπέζης αυτής δέν
θ« ν.τιρΐχιινουν τό τετρααΐλάσιον
λ
μέ την ΕΟΚ καί ή .τροοπτική πλή
^ 'τελωΛτυαίΐής ενώσεως μετ"
αυτής καί, ή ώς έκ τούτον μείω-
σις τή;" δασμ^ολογικής ποοστασί-
μ,έχρι τής πλήρους εξαφανί¬
σεώς της έιντός ολίγων έτών εί¬
ναι αύτονόητον δτα 0ά έπηιρεά-
ζη αϋξητικώς τό ϋψος των εκεί¬
θεν είσαγωγών μας. "Οχι δέ μό
αυτών, άλλά ν.αχ των σΐ'νολι-
κών τοιούτοον αν ληφθή ΰπ' όψιν
δτι ή λογική πο»ό6λε-ψις είναι δτι
ή ίϋνοϊκωτέρα δασμολογική μετα
χείρισις των έκ τής Κοινής Ά-
γορβς είοαγωγών θά προκαλέση
καί άναδιάρ&ρ^οσιν ίιπέρ αΰτώΛ'
καί είς 6άρος των ί£ αλλων πε-
ριοχών προερχοιμένον.
II
ΟΡΓΑΝΤΚΗ ΛΤΣΙΣ
'Τπό την επίδρασιν των προα
εριθέντίογ παραγόντων θά πρέ
λογικώς ά γίνη δεκτόν ότι
σαγωγαϊ θά Βξακολουθήσουν
τα προσέχη εττι αΰξανόμεναι
μέ Ιη,λλον ταιχεϊς ουθμοϋς καί δ
τι κ^ΐά συνέπειαν θά πρέ-τει νά
μελεττ,ιθοϋν αί ποόσφοιροι λύσεις
πρός αντιμετώπισιν τοΰ .τροδλή-
ματος.
Προκαταβολικώς θά πρέπει νά
λεχθή δτι μετρα άμεσον έπηρ«α-
σμοϋ τ&ν είσαγωγών κ?Λ. θά π^β
πει νά βεωροΰνται μάλλον ('ιπο-
κιλειόμβνα.
Ή όοβοτέοα, η όργανική λύ¬
σις θά πφέπει νά άναζητηθή κν
ρίίος είς την Ιίτι μεγαλυτέραν προ
ώθΓ,-σιν τής ίξαγο)7ΐκής δοαστη-
ριότητας πρός <η>μ.ΊΪεσι.ν ή Ιστω
σι»γκράτησιν τοϋ
έλλείμαατυς.
Τουτο σημαίνετ ποτοτίοτιος συ
νβχώς
παραγωγικ.ό-
τητα πρός τόν σ/οπόν τής επι
τεύΕεα>; υψηλοτέρας διεθνοϋς άν
ταγ(Ίνιστικότητος, έκ
βεβαίως καί μέ τίτν προώθησιν
τή; έξΓΐδικεΰσεο>ς τής
μα; ίίς τόν τομέα τής βιαμηχα-
νίας πρός τοΰ; τομεϊς ή τα συγ
κεκρΐιιένα προιόντα είς τα όποϊα
αί έλΛηινικαί συνθήκαι έαςτανίζουν
συγκριτικά πλεΌνεκτήματα έναντι
τοΰ έξωτΕρικοϋ.
Άλλά σημαίνει έπίσης
ρ<)ί δραστηνΐοποίησιν καί άνα- τών μεθοδων έαπο- ,υς είς τάς έξωτε- οικά; άγοράς. Πέΐ5αν τοΰ ρόλον τόν οποίον θά .ιρίπει 6ε-6αί<ι)ς νά διαδρβΐματίση είς τόν τομέα αυ¬ τόν το Δημόσιον Οά πρέπει πά οαλλήλως οί έπιχειρη.σεις νά ά(ϋΐτνξοιιν τάς μέθοδον; καί τα μέσα δ πσδίοε·ά)ς τιον, νά όργα .-τραγΊΐατοποίησιν έπε-νδύσεων ά/.- ν(ύσοι·ν καί νά βελτιώσονν όλον λά καί λόγι» ϋψηλής σι-νολικής ζηΤήσεο>; καιί καταναλωτικών α¬
γαθών ώς έκ τή; άνόδου των εί
σοδηιμάτίυν. Ποάγματι εχομεν εισ
έλθει ή&η είς; επίπεδον άναπτνξε
ως έντός τοϋ οποίον αί προτψ,ή
σεις τώ- καταναλωτών στρέφον
είς μακράν σχετικώ; χρονικ,ήν .τε ται όλονέν καί έντονώτε^ον πρός
ρίοδον ν.οά έπθιμένως δέν προσίΐ.έ Τό πλεΐσταν έπιχωρίοις. Ή ώς γχ
ρονται τόσον διά διαπιστώσεις στάθμης μή παραγόμενα^ κατά
μη.κροχροτν»ωτέρας φύσεϋίς καί λαταναλωτικά άγαθά υψηλοτέρας
ινία βαθυτέρα ούσιαστική άνά>Λ) τούτον άναμενομένη αΰξησ*·ς τής
σις των σχετικών δεδθιΐχένωιν συ ζητήσεως προϊοντων τής κατηγο
νηγοιρεΐ υπέρ τής απόψεως ότι οίας αυτής, καί των οποίων μάλι-
τώ" άπό τί,ς ένάριξΐω; τή;
γίας της πσαγθιμενων είς σι·ναλ
λ.ιγμα μ< α/.αιων κλπ. δντως αί είσαγωγαϊ — έκτός έΕαιρετικών περιστάσιων ■— θά βαίνονν μονίμο); αύξα·νόμεναι. ΤΑ ΑΙΤΙΑ Ε'ις την σειράν των Λαοαγόν- των οί όποίοι προδιαγράφουν την κατά τρό.τον μόνμμοΛ- άνοδικήν πό ρείαν των είσαγωγών μας, άνα- φέρεται πρ'ώτον τθ γεγονος δτι ή Ελλάς στ.&ρεϊται ώρισμένιον 6α σικών πρώτΐι/ν ΰλών, άναγκαίων δ·ιά νά κινηθή ό παραγωνικός της μηχανΐΛμ»; καί είναι κατά συνέ πειαν ίιποχρεωμένη νά τάς είσα γάγη έκ τοΰ έξωτερικοϋ. Τό μί- γ-εθος έπομε'νιος των είσαγοιγών Τής κιατηγορίας αυτής άκολονθεΐ κατ' ανάγκην την καμπϊιλην τής παραγωγικής δραστηριότητος έν τή χώοα «αί προσδιορίζεται άπό στα δέν φαίνεται νά είναι ά.-τ.ολιύ τως δυνατή, ή ύποκατάστασις δι' εγχωρίων είναι λογικόν νά θεο>-
ρήται ώς πρόσθετος παοάγων, μο
νιαωτέρου ανξητι·κοϋ έπηρεασμοΰ
των είσαγωγών μας. θά ήτο μά
λιστα δυνατόν νά ϋποστηριχθή δ
τι τοιαύτη ϋποκατάστασις είς ώρι
σμίνα έκ των έν λόγω έ,μπορευ-
μάιτων δέν θά ήτο καν σκόπιμον
νά επιδιωχθή >Λμβανομέινοι.' ΰπ'
όψιν δτι νπό τάς παρούσας συν
θήόκας καί ειδικώς έντός τοΰ πλαι
σίον τής σι·νσέσειώς μας μέ την
Κοινήν Αγοράν ό όρθός προσα
νατολισμός τον παραγωγικοΰ μας
μηχανισμοϋ θά πρέπει νά στρέφε
ται κ^··ρίως πρός την έξειδίκ.ευσιν,
βάσει τοϋ συγκιριτικοϋ πλεονεκτή
ματος καί δχι πρός την αύτάρ-
τονς ρυθμονς άνοόου τής οίκονο , κειαν.
μικής έν γένει δραστηριύτητΐος. ' "Επειτα ή σύνδϊστς ακριβώς
τόν
το σΐΌττμα των ενέργειαν
αί οποίαι συναψίζονται είς
γενικόν όρον τοϋ «μάρικ*-
τιγκ».
λύν (Ίν^.οτικον εΐσόδημα κια», εΰ
χερή αηυ^ςόφησιν των π-οοϊόντων
άπό την έσο;τερικήν καΐ έξο>τερι-
κτ;ν αγοράν. Ούτω, πέραν τής
ανξησΐυΐς των έξαγοιγών, ή επί
ίΐι, βάσεο); άναδιάρθρω
ής των κ.αλλιεογειών δύναται, νά
ιση την ύποκατάστασιν
των εισαγομένων γεωργικών προ
ιο^τιον η< όποϊα σ;ντι.τροσω.·ΐεύουν τύ ΐί', ί περίπου των συνολικών είσαγυ>γων τής χώρας καΐ άπορρο
ψοϊν περι τα 218.000.000 δολλά-
ςια πολιτικόν συναιλλάγματος έ-
τησίιο; (στοιχεία 1969).
Τα ;ιςοΐοντα ταυτα είναι κυ-
ριο·ς τό κρέας, τα γαλακτοκομι-
κά ·ΐ(..ο.οτα καί αί κτηνοτροφαΐ
δυναμιν α άπαντα νά παραχθοΰν
ευχερής >αί ιΐς έπαρκεϊ; ποσότη¬
τας ίιρ' (Ίσον εξασφαλισθή ή αρ-
διυσις.
Ή όΛη. έν τούτοις, προσπαθεία
τ είνε ι είς την επικτάτησιν έπα-
ναστιιτικώ-ν μεθόδων είς τόν το-
α 7(ον
Οί αγρόται θά δύνανται είς
το ηί/.λον να χιρησιμο,τοιοΰν τό
[ΐν ίίόίιίρ κατ' ελευθέραν
νΐ,τησιν Λ. είδικών όργάνιον ρυ-
θαισροι; τής παροχή; καί τή; πιέ
σεοις.
ΊΙ ίτι(«ρυνσι; των καταναλίιΐ-
τών θα γάεται επί τή βάσει τοϋ
κοταναλ ον.υ^ανον δνχου ύδατος
Η ΠΡΟΟΕΣΜΙΑ ΠΡΟΣ ΥΠΑΓΩΓΗΝ ΕΙΣ ΕΠΙΚΟΥΡ.
ΑΣΦΑΑΙΣΙΝ ΤΗΝ ΕΞ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΟΜΟΓΕΝΩΝ
νού διά μχτρητών μέ
ιοΰς όΐΰι',ις είναι έφωδιασμέλα
Γί?Ί τα στομια ί)δρολη·ψίας. Ή
νέ ι αί'χη τεχνολογική πρόοδος
είς τύν τομέα των άρδ·εα'σ€ων ήρ
χισε. ήδη νά επικρατή καί εί; την
ελληνικήν νκοργίαν.
Ή ίδέιι τής έντάξεως τοϋ συ
στηιιατος Οί.εεύσεως διά τεχνητής
ς είς τα εργα τα χρτνμα-
ττί ιτοί'μΓνα υπό τοϋ προυπολογι
Λα«0 Λτ,ιιοσιων Έπενδύσεων ά-
ΠΓσχύλησεν ιδιαιτέρως τάς κοα-
τικ ις ύττ, ι-οίας κατά την δεκα-
ιτίαν 1·.ι61 — 1970. Ή λειτουο- '
Τήν ύπαγοιγήν των έξ Αίγυ¬
πτον άμογενών εί; την έπικουρι-
κήν άσφάλισιν των έν Ελλάδι οί
κ>είων άσφαλιστικών άργανιαμίιν,
έν σχέσει μέ την ταοσομένην ΰ-
πύ διατάξειοις τοΰ Ν.Δ. 4377)
1964 έ-ν«χύσιον προθεσιμίαν διά
την υποβολήν τής σχετιαή; αίτη
σεω; υπό των ένδιαφε·ρο(μένων, ε
χε* ώς άντικείμβίνον ή ύπ' αρι¬
θμόν 212)1971 άκυρωτΐΛίή, άπόφα
σις τοΰ Α' τμήματος τοΰ Συμ.(Ίου
λίου τής 'Επιχρατείας.
Ή έν λόγω διάταξις όοίζει εί
δικώτερον, δτι ή αϊτησι,ς διά την·
παγωγήν «ίς την κυρίαν καί έ-
.τικουρικήν άσφάλισιν ϋποβάλλε-
ται έντός άνατρεπτικής προθ«σμί
άς ενός ετοινς άπό τής δημοσι-
εύσεως τού εϊρημένου διατάγμ,ι-
τος, ή άπο τής άφίξεως των εν¬
διαφερομένων έν Ελλάδι, έφ' ό¬
σον ή δφιξίς τολ' πραγμιατοπίΜεί
ται μετά την δηιιοσίευσιν τής .τα
μούσης.
Κατά την όρθήν έννοιαν τής
διατάξεως αύτ'ή.ς — παραττ>ρεϊ-
ται είς την απόφασιν — ή έν αύ
τή έτησία άνατρΐπτική προθε-
«μία( παραταθεΐσα τελικώ; μέ-
χρι τής 30.6.1967 διά τοϋ νεώτε¬
ρον Ν.Δ. 4577)1966, άφορά είς
την δσκησιν τοϋ δικαιώματος
των ΰ.τό τοΰ διατάγμαιτος καθορι-
ζο^ι^νων προσώπων. Ή άπαξ δέ
έντό; τής προθεσμίαν αυτής ΰ-
ποβληθεϊσα αίτησις άρκεΐ διά την
έχρεξής ύνΤαγωγήν των προσώίΐ*)·γ
τούτων είς τάς «ύργ'ετικάς δια-
τάξεις τοΰ περϊ ου πρόκιειται ό¬
λως είδικοΰ ■νομοθετικοϋ καθε-
στώτος.
Έκ των ανωτέρω — πρ.οστίθ€
ται είς την απόστασιν — παρέπε-
ται, δτι ό έμπροθέαμος έκδηλώ-
σας την βαύλησίν τού περί ύπα-
γωγής «ίς τάς έν λόγοι εύεογετι
κάς διατάξεις, δι' ΰποβολής τής
πρό; τούτο αϊτή,σεο); πρός τόν οί
κεϊον όργανισ;μόν κυρίας άσφαλχ
σεως, ύπάγεται έφε,ξής είς τάς
διατάξεις αύτά; ουνάμεΜος, ώς έκ
τούτον, μεταγενεστέρως, νά ζητή
ση καί την ΰπαγοιγήν τού είς
την άσφάλισιν τοΰ οΐκείου όογα-
νισμοΰ έπικονρική; άσφαλίσεως, ε
στω καί άν ώ; πρό; τούτον πα¬
ρήλθεν ή ώς άνο) άνατρεπτική
προθεσΐμία.
Ή άνο)τέ<>ω απόφασις τοϋ α¬
νωτάτου διοικητικόν δικαστήριον
εξεδόθη επί «ίτήισ«ο>ς άμογενοΰς
έξ Αίγυπτον, έ<μπροθέσμως ϋπο- βαλόντος αίτησιν συνταιξιοδοτήσε ώς τον υπό τοϋ ΙΚΑ, περΐ άκυ- ρώσεω; πράξείος τοϋ Δ.Σ. τοϋ Ταμείον 'Επικοινρικής Άσφαιλίσε- ως 'Τπα/.λήλίον Έμΐτορικιών Κατα στημάτων, άπορρ^ψάσης ώς έκ- προθέσμως ύπο,βληθεΐσαν αίτη¬ σίν τού δι' έπικονρικήν σννταξιο δότησίν τον ίνπ' αυτόν. Άναγοά- φεται σχετικώς είς την άκυρωτι κην απόφασιν τοϋ Συμβουλιον τής 'Επικριατείαις: «Ή αίτησις αυτή απερρίφθη διά τής προσβαλλο,ιιένης αποφά¬ σεως, επί τή αιίτιο?Λγία, δτι ύπε βλήιθη έκπροθέσμ<ι>ς, τής έμποο-
ΘΙαμως ΰποοληθείσης αΐτήσειως
πρός τό ΙΚΑ μή δυναμένης νά
ε'χη εννομον ονΜεπειαν έναντι
τοϋ όργανισιμοϋ έπικουρικής άοιφα
λίσιεως, δστις τυγχάνει αϋθύπαρ
κτος καί, άνεξάρτητος όργανι-
σμός.
ΟΙ ΠίΝΟΡΑΜΙΚΕΣ ΤΑΠΕΤΣΑΡΙΕΣ
ΠΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
γία ί'ΐκο; τοιούτων ίΜκτύων μόλις
τελευταία Ιτη κατίστη
δι>νατη. Εντός τοΰ 1971 θά λει
-ν ό συλλογικά δίκτυα κα
ταιοΛιπαοί· καλ.ΰπτοντσ σιινολικήν
πιν 32.000 στρεμιμάτων. Ό
όν καταοεΐ'ής τοιοΰτοιν δικτύ
ιον <)« 6αίνη αύξανό,μΓνος κατά ιχή ·1ττ}. Διά των κατασκε>υ
'η οημΕ<)ον 42 άβδευτικών ' Οα εξασφαλισθή σταδια έχρι τίλοα.ις τοΰ 1975, ή ("<.;·ευοις ο.?'>0.000 στρεμμάτων Ι
συνν κα¬
τά τό .ταρελθον ϊτος ήτοι κατά
15,4% άλλ' ή τελική άξιολ.όγησις
τής προοδον αυτή; θά πρέπει νά
γίνη έν συνδυασμώ πρός την ταν
τόχρονον αΰξιισιν τής δαπάνης
δι' είσπγωγάς κατά 278 έκατ. δολ
λάρια ήτοι κατά 19%.
Καί. δέν ποέπει νά παροι;αται
κτυα νοταιθΜσμοΰ ήτοι κατά πό
όν 447< Τό ποσοστόν τουτο ί θα αι'ςαντί συνεχώ; εάν ληφθή Ολ' ϊ.·Η λ όιι αί έκπονοΰαΕναι με¬ λέται ν: ιον ίργων προβλέπονν τΐ|" !(;'.ρμηνήν τοΰ καταιονισμοΰ κατα .ταθι'ΐΐτόν ανω τοϋ 80%. Δύ ναται, κ',τύπΐΛ τούτου, νά έξα- χθή τη συμ^ε'ρασιμα δτι τό σύστη μα Τί.ΰιΤ ιΓ,ς άοδεΐύσεω; θά κν- ει; το μέλλον εί; τα κρα τ'.νο όϊ δεΐ'τικά δίκτυα. ΤΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ Η ΑΓΟΡΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΗΣ ΚΑΛΛΓΕΡΓΈΙΑΣ ΚΑΠΝΟΤ 1970 Οί καπνοθιομήχαν1^ καϊ. έμπο- Οθΐ υποχρεούνται ν< ολόκληρον την έκ ν%ώμον καί.- λιεργεία; προερχομένην ποσότηεα κ<ιπνοΰ εσοδείαν; 19«) εκάστου .-ταιραγωγοΰ. Τα άνωτίΐίω προβλέ- πει ή ύ.τ' αριθ. 446)8.3.71 τής Κνβερνητικής Έπιτροπής Κο πνοϋ. Διευκρινίζεται δτι είς την άνω τέρω .-τοσότητα σιιιιπερ4.)ναμ.6άνί- ται καί ή τυχόν κατεχομένη τοι¬ αύτη ϋ.-τό τού παραγωγόν καθ" ύ .ιέρβασιν τού δικαιώματός τον. Οί καπνοβιομήχανοι καί, οί ϊμ- ποροι θά καταθέτουν είς την Α ΤΕ ολόκληρον την αξίαν των ά- γοραζομένων καπνών. Ό παρ(ΐγω γός δμως θά πιστούται είς τό ά κέραιον μόνον μέ την αξίαν τής ποσότητος τής άντιστοιχουσης είς τό δικαίΐϋτμά τον παιραγωγής, ηΰ ξηαένον κατά τό δριον άνοχής εκ 10%. Ή άγορά χο>ρικών καπνών έ-
σωτερικής καταναλώσεως έσοδει-
ών 1969 καί παλ.αιοτέςκυν, ΐ.-ι-
τρέπεται είς τούς καπνοβιομηχά-
νους κα'ι έμπόρους δνεχι
σ,μού τινός ώς πρός τόν χρόνον
καί τάς τιμάς.
Τό αντύ ίσχ,ύει καί διά την α¬
γοράν έξαγωγίμίον καπνών. Τέ-
'/Μ-ζ διά τής ύπ' αριθ. 444)8.3.71
π,ράξεοος, έπιτρέπεται ή άγορά
εκ μερους των καπνοβι-ομηχανιών,
εξαγιογίμων κα-τνών, εσοδείας
1970, πλήν ώρ-ισ,μένων ποικιλιών
κα'ι περιοχών.
1ΞΑΙ1Ί.ΤΑΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ότι εάν
δέν
έπιτνχο-ψιεν κατα
τούς άναγκαίους ρνβαοΰς είς την
κατά τ' ανωτέρω περαιιτέρ<ο βελ τί(ι>σ'ν τοΰ έιμπορικοΰ μας Ίσοζυ
γίον καί μέ δεδο,μένον ότι θά
πρέπει νά άποκλρισθα&ν διά πολ
λους λ^γους μέθοδοι έπηο-εασμοϋ
των είσαγωγών, δέν θά άπέμενε
αλλη λύσις πλήν τής .-τροσαρμο-
γής των ρυ&μών άνυδοι» τής οιί-
κονομίας.
ΤΠ2 ΙΛΛΑΔΟΣ
Ή ε,'γκΐ'ΐ,ος μηνιαία .τολιτική
και οίγονομΐΛτ; επιθεώρησις τής
1'ωιιης ^Μολιτικα 'Εστέφα» είς
ορθοαν της τξαίρε1 τάς συντελΛ-
ς (τηιιαντικά; προόδους είς
τοις τυμ.είς τής οίκονοιμικής
τπτος τής Έλ-λά&ος. Ί
όλοις
δ αιτεοιυ; ι-ογραμ.μίζετω ή έπι-
Λιιμοσιονομική έξυγί-
ανσις, οιε.ϊ;ια τής οποίας έδι-
πλασιασθησαν τα θΓμόσια ?σοδα
μΐτιιξυ τύιν ί-τών 1966 καί 197!
αν·-1 τή; .:.τ βολής νέων φοοολο·
γιών
ΊΙ ίτίΐλική
θέιτνσα ,τίνακα τής εξελίξεως
των κνριωτέρων οίκονομικών μεγί
θών {ν Ελλάδι, καταλήγει, δτι
ά-ΐ(·τι / εΊ α>)ιαις·ιλονίκητον γεγονός
ή σημειι»(Ηΐσΐί καιτά την τε>^ευταί
αν τετςαετίαν, σημαντική οίκονο
μι.κή άνέλιΕις είς την 'Ελλάδα.
"Ισιος, βέΰαια, να νομισιθή δτι
άπό την πρωτη τού έιμφάνιση μέ¬
χρι τώρα, εΤχαν τελείως ξεχασθή.
Μά ς>υσικά, δχι. |
Πάντα υπήρχαν στήν άγορά,
άλλά τίς χρησιμοποιοϋσαν για εί-
δικές μονάχα περυπτώοεις. ;
Ή ιμεγάλη τοΐ'ς ζητήση ποο«κα
λεσε τόν πολλαπλασιασμό των έ- Ι
πιχειρήσεων, των άπαοχολονιιιένιον
μέ την παιραγιογή το«|||ρΣυγχρο-
νο>ς τεράστιες άαΐ«)ΐττπ|ΐς εγεννή¬
θησαν σέ είδικειιμέΛΌ ξπροσωπικο
τοποθετήσεως τού στίς* διάφορ&ς
έπιχεΐιρήσίΐς διακοσμήσΐων. Στήν
άμερικανική άγορά ή τιμή τον;
είναι σχετικώς ύψηλή, άφοΰ γιά
την καλύψη ενός μέσων διαστάσε
ών τοίχου άπαιτεϊται μιά δαπάνη
άπό 25 μέχρι 500 οολλάρια.
"Ετσι ή μεσαία καί ή ανωτέρα
ΐάξη είναι οί άποκλειστικοΐ, σχϊ-
δόν πελάτες τοϋ διακοσμτττΐΛθϋ αύ
τοΰ ύλικοΰ. "Επί πλέον, ή άνάγκη
χρτκτκμοποιήσεως είδικών τεχνιτών
προοπορίζει άκομη μεγαλϋτε^α
κέρδη στίς έπιχειρήσεις τοΰ ε{-
δονς ιΐύτοΰ· παράλληλα πε^ιθιρί-
ζεται άοίόμη τό εύοος τοΰ άγορα-
στικον κοινοΰ, στό οποίον άπευθύ
νΐται.
Μέσα στά μειονεκτήματα τοΰ ύ¬
λικοΰ θά ϊπνεπε νά σνμπεριληφθϊΐ
καί ή ε?-λειψη κάθε αύτοσχεδΐΛ-
σμοϋ, άφοΰ ό είδικευμένος τεχνι
τί)ς άποστερΐί τον Άμερ*.κανό ά¬
πό κάθε δυνατότητα ίδιωτικής δια
κοσμήσεως.
Άναζητώντας τα αίτια πού προ
κάλεσαν την διάδοση τοΰ ί'λικον
αΐτοϋ, θά μποροΰσαμε άδίστακ,τα
ά πούαε δτι ίΐναι άπό τό Ινα μέ-
ρος ή άνα,μφισ&ήτητη πρακτικο-
της τοΰ ύλικοΰ κα'ι άπο τό άλλο
τό «ιολΛ πεφΐοοισμένο ίη(>ος τώγ οΐ-
κοδομών στίς Η.Π.Α·
Καί τό πρώτο αίαυ μ-αορϊί α¬
ρίστα νά δικαιολογηθή, δν σκεφθή
κανεΐς δτι .τανοραμικές έπενδΰσεις
άπό Βινύλιον ^χουν μεγάλη άντο-
χή στό νερύ, στόν καπνό, άκόμη
καί στύν άτμό. Βρήκαν ϊτσι με-
γά).η διά&οση άκόμη καΐ στά πνο
δ.νσκολ.α άπο άπό·εως χρησιμοποι
μένΐ'Λ' υλικών, λοντρά καί κου-
ζίνΐ-ς, Άναφεράμενοι στό δεντερο
αίτιο, όφείλοιιμε ν ά ύ»ιεΛ·θνιμίσουμε
πρώτ' άπ' δ/Λ, δτι στίς μοντέ-ρ-
νες άμερικανικές κατοικίες τό ί-
λεύθεοο ΰψος σ" αΰτές μόλις ς-θά
νει τα 2.40 μ. Είναι, >α)ΐπον, ή
όπτική έντύπιοσις τοΰ δάθονς.
Διάφορα, >Λΐπόν, τοιχώματα έ-
ξασφαλίζονν την τόσο άναγκαία
γιά μιά έπιτυχημένη διακόσμηση
όπτική αύτη έντίίΐιοση. "Ετσι, κα
ταφεύγοχ·μ« στήν χρησίμοηοίηση
πλαισιωτών είκόνων ή μπορεί τίς
διάφορες αϋτές παραστάσεις νά
τίς βλέπουμε μέσα άπό γυαλί.
Βεβαία, λίγο άκριβώτερο ύλικό,
μΛορεΐ νά μας εξασφαλίση μιά
στερεοσκοπκκή άποψη τής παρα-
στάσεοος. "Ολες αϋτές οί παναστά
σπς, «την Άμερική τουλάχιστον,
παράγονται σέ λιγοστά άντίτυπα
ή κάμε μιά κα(, ϊχσι άπαφενγεται
ή διάδοση τοϋ ίδιον μοτίβου σ'
ενα εύρύ κοινό. Αϋτό τό τελεν-
ταϊο απτεται τής ψνχολογίας των
πελατών, οί όποίοι θά ήθελον την
άποκλειστική γιά τόν έαντό τον ό
κα&ένας κατοχή τοΰ κάθ« μοτίβου
ταπϊτσαρίας. Πράγμα, πού βεβαία
θά ήταν έμπορι·κά ο>ίιμφορο. Τό
ύλικό «,ύτό γιά νά έκτινπω<θή χο«ιά· ζεται βασι,κά ενα χαρτί άιρθαιρτο, πού ν' άντέχη στύ νερό (άφοΰ ε'Ι- να ι άνάγκη νά πλένεται) πάνω στό όποϊο τυπώνονται κατά τρόπο πολΰ προσεγμένο, οί διάφοοες πά ραστάσεις ποΰ ϊχονν έπιλεγή μέ άν«ξίτηλα χρώματα. "Αν δμως, χρησιμοποιηθή Βινώ λη άντί γιά χαρτί, τότε πιά οί έ- πενδυσεις παροΐ'σιάζονν μιά έξαιΐτ ρετική πανοραμική έντνπίοσηι καί σννάμα «Ιναι ίδιαίτε.ρα σταιθειρές μά καΐ διαρκοϋν ποΐλιύ. Γιά νά έγκατασταβή έξ άλλον ή έπένδνση πάνω στόν τοϊχο, θά πρέπει προηγουμένως αΰτός νά έμ φανίζη ένιαία καί σννάμα ίσομ«- ρή έπιφάνεια. Κλείνοντας π^οσθέτοιιμιε δτι μέ¬ χρι τό 1968 μιά μονάχα δω&εικά- δα βιομηχανιών στήν Άμερική εΐ- χε την εύθΰνη γιά την παραγωγή δλων των πανοραιμικών αυτών έκ- τνπώσεων καί προσιέ-φερε στήν ά- μερι,κανική άγορά μιά ποικ.ιλία εΐ- οών πανοραμικοϋ χάρτου άπό ίως 26 φνλλα, Ι. Τ. Μανταφοΰνης Πολιτικός μηχαντκύς ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΔΡ ΕΞΑΓΩΓΙΚΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Τάς λεπτομερείας τής έφαρμο- Υής τής ύπ' αριθμόν 1574, τής 28.8.70, αποφάσεως τής Νομισμα τικής 'Επιτροπής «πιρΐ είδικών έ- πιαοκίων δι' έπιχειρήσεις έξαγο(ί'- σας βιομηχανικά, βιοτεχνικά καί μεταλλεντικά προιόντα», έννωστο- ποίησε ό Σύνδεσμος Έλλήνων Β ι ομηχάνων πρός τάς βιομηχανικάς έπιχειρήσεις ιτής χώριας. Είς την ώς &νω απόφασιν καθορίζβνται τα τής έπιστροφής διαφόρων τόκωΛ· είς έπιχειρήσεις πραγματοποιού- σας έξαγωγάς βιομηχανικών βιοτε χνικών καί μεταλλεντικών αων. ΔΤΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΗΜΑΤΩΝ Είδιικώς άφικινοιιμένη ένταϋθα άντιπροσο>πεία κοσμηματοπωλών
έκ Καλκρορτίας θά προβή είς πά
ρηγγελίας έλληνικών κοσμημά-
των έφ' όσον ταύτα θά άνταπο-
κρίνωνται άτύ απόψεως τψών
καί ποιότητβις πρός τάς άπαιιτή-
σεις τής έν λόγω άαειρικαινικής
άγαράς.
Ώς ανεκοίνωσεν ό Πρόεδρος
τού Βιοτεχνικοΰ 'ΕπιμεληιΤηρίου
Αθηνών κ. Κ. Βογιατζής 8χουν
ι"δη γίνει αί δέουσαι ενέργειαι ω
στε ή ξένη άντιπροσωπεία νά έ-
νημερ<οθή άμέσως επί των έξα- γωγικών δυνατοτήτων τής έλληνι >.ής βιοτεχνίας κοσμημάτων. Συν
κεκριμένως, πεντήκοντα τέσσαρες
έπιχειρήσεις ευρίσκονται έν πλή
ρ·ει έτοι,αότητι δι' αντιμετώπισιν
άξιολόγων παιοαγγελιών.
Έν τώ μεταξύ, ή διοίκησις τού
Έπιμελητηρίον συνεζήτησε θέμα-
τα αφορώντα είς τάς εμπορικάς
σχέσεις Ελλάδος — Βελγίου με
τα τοΰ ενταύθα εμπορικον άκολον
θου τής έν Βελγίω πρεσβείας κ.
Ντέ Μπέιρ. Κατά την συνομιλί
αν διεπιστώθη ή δυνατότης αύ-
εήσεως των έμπορικών συναλλα-
νών των δύο χωρίων.
ΤΡΟ1ΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΤΟ
ΚΙΑΘΕΣΤΩΣ ΕΙΣΑΓΩΤΉΣ
ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΩΝ ΜΗΧΑΝΩΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΦΑΝΤΟΤΡΓΙΑΝ
Τροποποιείται τό καθεστώς, τό
οποίον άψο.ρά είς ΐτήν ρίσαγ«γήν
έξαρτηιμάτων είσαγωγών
έξαρτημάτων ύφαντουργικών μητ
χανών. Τουτο έγνωστοποίηοε τό
ύπονργεΐον Εμπόριον δι' έγγρα¬
φον τού πρός τού; συλλογικούς φο
ρεϊς τής κλωστονφαντουβγίας.
Η ΚΤΗΝΠΤΡΠΦΙΑ
ΑΙ ίδιωτοίαι καταθέσεις καί ί-
διι»τικαί έπενδύσει;, άποτελοδν
ί)όο άπό τοΰς κυριωτέρου; συντε
««τάς είς την ανάπτυξιν τή; Έλ
ς οίκονομίας καί .πλείσται
ις α,ύτής όφείλ,ονται είς
τού; παράγοντα; τούτους. Το
ΙϊίΟ, υπήρξεν Ιτος, έντονον
βτηριότητος είς τοΰς τομεϊς τού-
οι»ς καί ή οίκονομΐα μας ήντλη-
0Ε τεραστία κεφάλαια έξ αυτών,
διά νά συνεχίση την άνοδιν.ήν πό
οτίαν της.
'Ειιφαντικώ;, άνα<ρέρεται ίίΐι αί .τάση; φύσεως καταθέσεις ί- οιωτων ϊί; τάς εμπορικάς Τρα- ,ηέζας καί τούς λουτονς πιστωτι- κούς όογανιομούς, ένεφά-νισαν, κα τα τό 1970, την μεγαλυτέραν ε¬ τησίαν αΐΈη<*ν, μέχρι τούδε, έγ- νίοασαι τό επίπεδον των 100 δισ. οοαχμών. Μέ-γα μέοος αυτών, βιο>
χΕτεύΘη, διά τού κνικλώματος τής
πκττοδοτήσεως, εί; .ταοαγωγικας
ίΛενούσεις. 'Τπονοεϊται, ότι δ ύ-
ι/τιλ.ός ονθμός των ΙδΉοτικων κα-
Τ
Ι
ταθέαεΰτν, εΤναι σννάοτησις
Γδραιωθίίσης έμπιστοσΰνης
ά.τοταιμιευτών πρός τό εθνικόν νό
τη;
των
καί προ; την, ταχέως, ά-
ναπτυσσο,μένην οίκονομίαΛ μας.
ΈΕ ετέρου, αί έξελίξεις είς
τόν τααέα των Ι&ιωτι-κών έπενδυ
σεοιν, κατά τό λήξαν ε τος, ήσαν
Λίαν έντνπιοσιακαί καΐ αναμένον¬
ται αί εϋεργετικαί επι—ώσει ς αΰ
των, τοσούτω;, έ*ί τή; άνοόικής
τοοείας τής οίκονοιμίας μας. Ση¬
μαντικόν ποσοστόν αυτών, είσέρ-
οενσεν έκ τού εσωτερικόν εί; δολ
λάίχα ή άλλα νοιμίσματα καί Οά
σνντελέσονν εί; την άνα,ιιοοφωσιν
τοΰ τόπον.
Ή τοιαύτη καί τοσα.'ύτη έξέλι-
Εις ίίς τα αεγέθη των ούο αυ¬
τών —.Λτελεστών τής οίκονοιμίας
αας, μά; έπιτρέπε·ι είς την κα-
τάστοωσιν μεγαλο.τνόίον ΐπεν-
ουτικών δ·ραστη<>ιοτήτων είς ερ-
να πρωταρχικής σημασίας καί
σπουδαιότητος είς πλείστον; ό¬
σον; παοαγοίνικούς τομείς. Ο 2-
τω, τόσον αιί ίδιωτικαί καταθέ¬
ση;, όσον καί ίδιωτικαί έπενδΰ-
οεις, διεκδικοΰν, σήμεοον, την
αρμόζουσαν θέσιν των είς την
παραγωγικήν διαδικασίαν τή; οί
κοΛ'οιιίας μας.
ΝΕΑ ΑΡΔΕΥΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝ
ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΑΣ ΕΙΣ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΥΠΑΙΘΡΟΝ
Πτιοατ βεται πίναξ τιμών μονά
ίων άχι ν τ τ(ιΐν, μίταβιβασθέντων
χττά την .ΐίνταίτίαν 1961 —1965
εί; την περιφέρειαν πρωτευούσης,
οί οποίαι »<*θ<ι>ρίσθησαν τελεσιοί
•/(ι.; ώς .'ΐοωτίρω, δι' άποφάσε-
(υν τοΐ <1>ι ςολογικοΰ Έφετείου Ά
Ά.ΊΓΐμΐΓι; ύπ^ αριθμόν 194)
υ71 Οικόπεδον ΙλΙ των όδών
Ρωμη :ΐ αι Πινδάρου, μεταβυβα
οΘευ την 1.6.1961, δραχμαί 4.
?0ΰ κατά τετραγωνικόν μέτρον.
Άπο^αοι: 199)71: Δύο οίκό-
,τε&α επί τής όδού Νεοφντου Δόν
17.8·
χά, μετοί,.ΰασθέντα την
1Μ.1 καί ·>ήν 15.12.1961,
ό.Μθ κατά τ.μ·.
, 5)71: Οίκόπεδον ε¬
1.191,2,
δοχ.
πι τή; ο&οϋ Χελμοΰ είς δήμον 'Η-
μεταοιβαχτθέν την 1.
;χ. 100 κατά τ.μ.
Ο-ς 7)71: ΟΙκόπεδα μέ
οίνίίΐ; ίιί τής όδβϋ Πεσμαίόγλου
ιίς Κηιΐιαίαν, διανεμηθέντα την
1.Ί 3.19!"ι2, δρχ. 120 κατα τ.μ.
'Λ.τος.ιαιε 49)71: Οικόπεδον
π'ς Λα μόν Βουλιαγμένης, μ*τα-
βισθιν το 1ϊ>63, δρχ. 1.300 κατά
τ.μ.
Απόφασις 81)71: Οικόπεδον
ίίς Τοαχιονις, μεταβιβασθέν την
13.8.1964, δρχ. 150 κατά τ.μ.
'Λπό·ρ<χσι; 82)71: ΟΙκόπΕδο ρϊς Γεο-,'θεαν (Γλυφάδα), μετα 6<Ή(ΐσ0έν ιή-ν 17.6.1964, δρχ. 140 κατα τ.μ Ά.τιΊ| ιοι- 90)71: Οίκόατεδον μετα κτ τμάτων είς "Αγιχχν Δη- μτ,τρκΛ' (Τίατσιπόδι), μεταδιδα- σθιν τί-ν ί.11.1963, δρχ. 1.000 Λα τ.μ. > αί δρχ. 200 κα·τά κ.
μ. (τα κτ.σματα).
Άπύςαυις 91)71: Διαιμέριβιμα
Ιον ό'.οι^οι· επι τής &δοΰ
τοι; Ι4ί· (Καλλιβέα), μεταβιβα-
σθΐν την 12.6.1964, δρχ. 3.100
κατά τ.μ
; 116)71: Οικόπεδον
>ών ' Άστιιοάμαιντος
καί ί.ΰιΐι.υνιοιυ είς Παγκοάτι, με
6ι6αοθέν την 17.6.1964, δρχ. 140
.".ΐι..Ο κατΐΑ τ.μ,.
117)71: Οίκόίτε-
ετί των
δον ί.τί τής ύ&οΰ Εύφρονίου 10—
ά.-τα/.λαγέν την 30.6.1964, δρ.
4-000 κατά τ.μ.
Απόφασις 143)71: Οικόπεδον
έκτο; (Τ/εδίον είς Άλεποβοί'νι δή
μου Ρυι.*Γος, μετα6ι6ασθέν την
6.7 11Ό3, δςνχ. 240 κατά τ,μ.
'Ληο4<7αις 144)71: ΟίκΟΛεδον επί τής ι'ίίΓυ Εύρυδά|μαΛ*τος 2, με ιήν 3.12.1963, δρχ. 1 2"0 κατι/ τ.μ. 'Λ.ιό',αβις 147)71: Διαμρριαμα ιίΐ 4 ιν ?,ι·(·ΐίον έ.τί τής όδού Λυ καιίιηττοϊ 17, μεττ«.6ι6αιαθέν την 5.4.1 «υ·"» δρχ- 5.000 τ.μ. Άποιμισι: 176)71: Διαμέρισμα ίΐτι τή; οοοϋ Γενναίου Κολοκο- τςυινη 4, μρτ.αι6ι6αστ)εΛ· την 17. 4.1ΛΒ4 δρχ 3.000 κατά τ.μ. Απόφασις 177)71: Οικόπεδον ιΐΐΐι'ι ντισιιατωΎ έπΐί, των όδών Μανου και Δαμίάρΐως είς ΙΙαγ- κράτι, αητοι'ηβασ&έν την 18.12. 13(ί;', δρχ 2.000 κατά τ.α. Πολλά εχονν γράφη καί .-πολλαί πί έΛΐχει,ρηιματική; βάσεως είς τόν έ'νθερμαι ύ.τοστηρικαί ένεφανίσιθη μέγιστον βαθμόν, ή κυρία μεριμνα σαν καί διελάληααν «'ίτι ή επι έ- θά πρέπει νά στρ«*ρή είς την χον πιχειοηματικής 6ααεως οργάνωσις ρακήν — οίκογενειαχήν &οοτροφί- καί ανάπτυξις τής κτηνοτροφίας αν^ ού μην καί την οίκόσιτον καί μας, βά Ιλχιε τύ χοόνιον .-τοόβλη- ποιμε-νικήν αΙγοΛροοατοτροφίαν. τής κοεατοπα,ς.αγωγής, .τρός | Καί ήτο καιρός πλέον, νά άκου- στολήν των «ίσαγωγΛν καί έ- ο&ή, άχι μόνον ότι θα διατηρηθή ξοικανόμηστν σιη'αλλάγ,ΐϋαΓτος, το άλλά καί θά ενισχυθή ή οίκόσιτος οποίον ί.τησίο>ς κυμαίνεται είς τα κτηνατ-ροφία, ,ττηνοτροφία κ.λΛ.
έτί.τεοα των 100 έκατομ. δολ>.αρί- Άληθώς δέν Λρέπει νά λησμονώ-
πεοι
ων.
μ την όλην ύφήν καί διάρθρί»-
Χωρίς νά παραγνίαρίζηται τϊ') σιν τής οίκονομίας καί ότι τό ήμ,ι
όρθύν τού μέτρον καχ τα άγαθά ά συ τού .-τληθυσμοϋ τής χώρας ά-
ποτϊλτσΐιιατα αποδόσεως τού, δπου σχολιίται μέ την γεωργίαν. Ή
είς την ςέΛ-ην τούτο έφαρμοζεται, δτι αί γεωργΐΛία,ί έκ.αεταλλεί'σιεις-
έν τούτοις, ή μεταψντευσίς τού δέν αποτε>Λυνται άπο άπΐράντ·υς
αΰτουαίως, πορρο> απέχη τοΰ νά έκτάσε1;, άλλ' δτι ό γεωφγικος
όποτί-λή πανάκ«ιαν τού όλον π^ο χλήοος άποτελείται κατά μέσον δ-
βλήματο;..
Είχομεν άναγνωρίσει {" μ^
σει τόν κυο*οηε<)ον .ταράγοντα, ' σπουδαιότερον, ή βτομηχανική μας τον άγρότην, τόν κτην>στ^όφθίν, άνάπτνξι,ς δέν είναι εί; θέσιν νά
ώς μονάδα καί σνντελειστήν τής άπορροφήση τό πλεονάζον άγρθΛ
διαδικασίας ταύτης. Εύτυχώς, τύ κόν δυναμικόν,
αρμόδιον ύ.τοιιργεΐον, εί; έφαριμο Εντιιιχώις —τό έ.τανα<λοΐ(μοάν«>-
γΐγν των έ-ξαγγελνθέντων μέτρο)ν ειεν— διά των νήον μέτρων, το
δά η
Ι ρον άπό 40—50 στρέμματα, καΐ
Λή^ αΰτός κατΐτμημένος. "Η, καί, τό
διά την
τή; κτηνοτροφ·ί
(ι; μας, διεϊδεν ί>τι ή μοναπλευοος
άντιμετώπισις τοΰ θέματος, δέν
έπιλνει τουτο, ή, έστω, δέν θά
συνέφ,εφεν νά έξαφανίσωμεν την
οίκόσντον μορψήν τής κτηνοτρο·
φίας. Οΰτω, διεκτφύχθη δτι, πα¬
ραλλήλως μέ την συντονισιμένη<ν ένθάρφυνσιν και ύπο·6οήθησΐν τής άναπτύΕεως τής κτηνοτροφίας έ- δλ,/θν πρόβλημα τοποθετ«ΐται είς την όρθήν τού βάσιν; ϊπιχειρτ|ματι κή όργάνοοσις καί ανάπτυξις, άλ¬ λά καί διατήρησις καί έπα.ύξηοχς τής οίκοοίτου κτηνοτροφίας. Αό- γοι έθνικοί, δημοχραφΐκοί, έπι- ΝΕΑΙ ΤΙΜΑΙ ΜΟΝΑΔΟΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΝ ΑΘΗΝΩΝ 1961-1965 Ί1 .' '.λητι,κή γεωργία δέχεται δ/ονίν κ','ί πρρισσότε.ρον την εύ επίδρασιν τοΰ ύδατος τό υπ ιον έιξαστραλίζουν τα έν.τε- λούμεΛα μϊ έντατικόν ρυθμόν άρ ίςιγα είς τα πλαίσια τοΰ π..,)ϋνρο·ί.μοτος Δημοσίθίν Έπεν- ίινσ. οί χ. Γ'ϋτοι, ε-ξασφαλΧζεται ή δασιν.ή πςου.Ύοίιιοις περγίας είς τα ή
δή κ'/'/ιιργούμενα έδάφη .ιρός
τής πσιραγογής. Ή όλι-
κη /α}/ιεργοι.ιιένη κκτασις τής
χωρης όν έρχεται εί; 38.003-000
στρε',μ,ματα, ϋΛχιστα δέ
ρια αυ'4ΐι"ί>^»ς ταύτη; ύπαοχουν
δι*
μ*ών Γ| &·.
; έλών καί λι-
; μή καλ-
γαιών.
ΰμω.;, προϋπόθεσιν
τή; έντατιχοΛοιήοεω; τής γεωρ¬
δάλλουν τουτο, τουλάχιστον πρός
τό παρόν κα'ι υπό την σημερινήν
μορφήν 6ιαρθρώσείΐ>ς τοΰ οικονο¬
μικόν μ«ς οίκοοομήματος.
γίας άΛκ-'ε.λ.εΐ. ή ώρδεΐ'σι;, ή ό-
ποία ο,μερον καλ.ύπτει .τερί τα
7.75ι«.Γ·ηι, στρέμματα, ήτοι τό 20,
4% .Τί.;;οι· τής καλλιεργουμένη;
έ-κτασρως έναντι των 16.000.000
στρεαιιατιΐΛ τ»υ?Λ.χιστον τα δ-
ίΊνανται λχι άρύευθοϋν έ.τί
τή (ια-τει τοΰ ίΐφιστα,μένου ΰδ<χτι κου ί>ι (χμικοϋ της χώρας.
Ίί ο.ιιτηματική αρδίχιοις είς
μεγά/.ην χλϊμαικα θά επιτρέψη
τύν όνοδ.άρθρωσιν των καλλιέρ¬
γειαν κτ ·. την στροφήν .-τού; καλ
/:εο^ΐι<ι: έξασφαλιζοΛ-σας ύψη- Ι1ΕΡΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙ ΑΝ ΜΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΑΙ: ΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ Τού κ. ΕΜΜΑΝΟΥΉΛ ΡΟΓΚΟΓΝΑΚΗ Ε'ς προγενεστέραν ανάλυσιν ά Ούτω λ.χ. κατά τό 1969 αί εΐσα γωγαί πρώτωιν νλών, συμπεριλαμ δανομένων καΐ των καυσίιμων, ά νήλθον είς 416 έκατ. δολλάρια, κατά δέ τό παρελθόν Ιτος 1970 μόνον κατά τού; 11 πρώτον; μή νας έφθασαν τα 440 έκατομμύ ρια δολλάρια. Πέραν των πρώ¬ την νλών, μή παραγομένων έπι- χωρίως, καί έπομένως κατ' άνάγ κην εισαγομένων έκ τοϋ έξωτερι κου, έξ ίσον νψηλή είναι ή έξω- ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΔΙΑ ΒΑΣ, Λ (ΤΟΣ Ο ΟΕΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΤΟΝ ΕΞΑΓΩΓΙΚΟΝ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ Έ.τεκτείνεται ό θεσμό; τή; ά- στοΰ ή τοϋ ιδιόκτητον τον πλοίου. οφαλίσεω; έξαγωγικών πιστώσε- Εί; σχετικήν ανακοίνωσιν τον ΰ πουργείου Συντονισμού ΰπογραμ- μίζεται δτι διά τοϋ έκδοθέντο; Β.Δ. ώλολ^νηρώθη ό μηχανισμός άσφολίσεως δλων των κινδνν<.ον των ««.'ννσ, αοιμένων με την έϊα- γωγικήν π^οσΛά&ειαν, είς την ο¬ ποίαν ϊχει άποδνθή ή χώρα. Ού¬ τω, οί έΕαγωγείς θά δύνανται νά καλύπτωνται πλέον έναντι παν¬ τός κίνδυνον τόσοΛ' πολιτικής, ονν- α)>Λαγιαατικής καί καταστρο<[ ικής «Λ· καί είς την άντασφάλισιν έξ εμ.ιοοικων έξαγωγικών κινδΰνων, οί όποίοι άναλαμ^άνονται πρωτα σφαλιστικώς υπό των έν Ελλά¬ δι λ.ειτονργουσων άσφαλιστικώΛ' έταιοιών. Τα ανωτέρω προβ/.έπιει ΐο άπυ 18 Μάρτιον 1971 έκ&οθέν Β. Διά ταγμα. Ειδικώτερον, ή ότντασορά λισις έπεο<τείνεται επι των άκο λοΰθων κινδύνων: Είς την άφε.ρ>ε,γ7υοτηπ·α τού ά
Υοραστοϋ ή κα&ινΐτέρησιν ί»τό
τούτου τής πληρωμής, μειά την
λήξιν των σν,μβατικών .τροθεσμι-
ών.
Είς την άρνησιν τής παι.κίλ'ΐ-
6ής τοΰ ίμπορεΰματος ή α.ι εξό¬
φλησιν τής άιξίας τσν ίι,το ταύ
άλλοδαποΰ Αγοραστοΰ φνη<·/»ν ή νομικοϋ .ιροσώπου ή τοϋ .'λλι δα ·τ»ΰ Δημοσίου, σιινεπεία μςοικΓ,: <1 όλικής καταστροφής τού ΕαΤϊ γεύματος κατά την μεταφοράν ι, ϊλαττώματος έπίνεχθέντο; κατά τούτην, αίς καί ετέρας παρεμφρ ίοΰς αίτίας. Εί; τάς υπό πιστωΐικών ίδςη,' μάτων ένεργονιμένας χρηματοδο- οεις εξαγωγικόν ίπιχειρησεων, «Ρ' όσον αύται άποδλέπονν είς την όογάνοΜπν ν·έϋ/ν εξαγωγικόν ^«στηριοτήτων των έΛΐχειρήσε- ιον τούτων ή καί {πέκτοο1» των ήδη ύφισταιμένο>ν είς νέ<·.ς δ ε- *ν*ϊ; άγοοάς, διά πάσαν ι-ι,μΐιΐν Λροερχομένην έκ των περ'λα,>6α
νομένων ίίς την παράγρ. 1, τού
οΧ<σεως, αΐν>της.
όσον και ρμπο&ικήΐ τοι-
ης
Τέλος, προστίθίται έκ τοΰ ύ-
πουνγείου Σ υντονισιμοϋ, ότι οί έν
διακρερόμενοΛ δΰνανται να άπει*-
βννωνται, διά πασάν λ
αν, είς τα γοαφεία τοΰ "Οργα¬
νισμόν (ΚΑΠ, Τραπέζα τής Έλ
λάδος, Κεντρικόν, Αθήναι).
ΙΙρέπει νά σημειωθή δτι ύ θε-
σμός Λσφαλίσεοις έξαγωγικών πι
στώσεων εισήχθη έν Ελλάδι, δια
τού ΑΝ 501)68. Δυνάαει τού νό
μου τοϊτοι λεητονργεϊ άπύ τοΰ
ό Όργανισμυς
ΑΣΦΑΛΙ-Ε-
1968
>ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
2Σ ΙΙΙΣΤΩΣΕΩΝχ
(ΚΑΠ).
τούδε τό ΚΑΠ έχάλνπτεν
άσςρχολιστικίός τοί>ς έξαγωγιί;
προΐοντων ή ΰπηρβσιών, έλληνι-
κής προελεύσεως, έναντι πολιτι¬
κών, σι>ναλ^.αγματικών καί '/.ατα-
στριχρικών κινδννω-ν.
πό τής στηλης αϋτίις
σαν τάς σηιμειωθεΐίσας κατά τό
παρελθόν ΐτος έξελίξη; εί; τόν
τομεα. τοϋ Ίσοζνγίου 'Εξωτεοι-
κών Πληρωμών τής χώρας, έ-τε-
σημάνΰη μεταξύ άλλον καί ή ση
μαντική ανοδος των ειίσαγογικών
αγαθών κατά τό ετος έκείνο, αί
οποίαι, ώς ανεκοινώθη 6ραδντε-
ρον επισήμως, ανήλθεν είς 1.696
έκατ. δολλάρια, αύξτ>θεΐσαι καΐ
278 εκίΐτ. έναντι τού 1969·
'Τπενθχιμίζεται τότε δτι μολο
νότι. ή αύξησις αυτή, αεγαλντέ-
ρα δλων των προηγβυμενων έτών,
άντίσταθαίσθ'η τελικώς άπό την
παιράλληλον άνοδον των έξαγιο-
γών κατά 70 έκατ. οολλάρια, καί
τ ών άδήλονν πόοων κατά 160 έ¬
κατ. δολλάρια, δέν παιύει νά πα¬
ρουσιάζη ενδιαφέρον ό.'ΤΟ άπόψε
<ος οίκονομικής πολιτικής. Καί ότι τό κρίσιμον επί. τοϋ πρσκ·«μέ νού έρώττιμα, άπιο μακροχρονίου άϊΐόψεως, είναι κατά πόσον ό ση μειιοθείς κατά τό παρελθόν ?τος ρ<θμός άνάοου των ενσαγωγών, διπλάσιος σχεδόν τοΰ προβλεπο¬ μένου μέσον έτησίου τοιοΐιτου υ¬ πό τοϋ ηενταετοΰς πογΡίάιμμίατος οίκονομ.ι.κής άναπτνξεω; 196£ — 72, έκφράζει μονΐιμωτέρας τάσεις τή; έλληΜκής οίκονομίας ή μίαν δραχυχοονίιη· χαρα¬ κτήρος παρένθεσιν. ΜΟΝΙΜΩΤΕΡΑ ΤΑΣΙΣ; Προτοΰ Λποπειραι&ώμεν μίαν ά πάντησιν είς τό έρώτημα τούτο, {ιτεν&«μίζθιμεν πρώτον μέν δτι τό έν λόγω Πρόγραμμα πει μίαν μέσηΛ- ετησίαν άνοδον των εάσα-γωγών κατά 10,9%, ε-ΐς τρεχοΰσας τιμάς, έκ τής οποίας ή μία ποσοστιαία μονάς λόγω ά νόδον αών τιμών. "Εναντι τής ς αυτής, αί παραταθή θεΐσαι κατά τα τρία. πρώτα ?τη τής περίοδον την οποίαν καλύπτετ τό Πρόγροϋμικι αϋξήσεις, ά·κο/Λυ θοΰσαι μίαν ομαλώς έπιταχυνο- μένην κίνησιν, ής -τοσοστά 8% τό 196«, 15% τό 1!Η>9 καϊ 19% τό 1970, άντιστοι
χοΰσαι είς μίαν ιμέσην τιμήν υ¬
ψηλοτέραν τής προβλεπομένης ύ
πό τοΰ ΙΧρογφάμιματος κατά τρείς
.•τοσοστιαίας μονάδας.
Ή τοιαύτη .τορεία των είσα-
γίαγών κατά >τήν τριετίαν, ύπο-
δηλοΰσα βεβαίως ηΰξημενην οίκο
νομικήν δραστηριότητα — ώς σν
νάγεται καί βτό την μελέτην τής
διαο&ρώσεώς των — ένισχύει
κα,τ' άρχήΛ- την άποψιν ότι αυτή
προσδιορίζεται ά.τό αονιαιοτερας
φύσειος παράγοντας καί δχι τό¬
σον βπό βραχνχρον^ους συγκυ-
ρια-κάς έπιδ.οάσεις.
Άλ,λ' ανεξαρτήτως αυτών των
στατιστικήν παρατηοήσεων, είς
τάς οποίας μπορεΐ νά αντιταχθή
καί ό άντίλογος <»τι βασίζονται τερική μας έξάρττκης καϊ ώς πρός μίαν έτερον κρισίμου σημ«- σίας διά την οίκο-νοιμικήν μας ά- νάπη'ξιν κατηνοβίας άγαιθών, ή τοι τόν κεφαλαιουχι.κόν έξοβΐλι- σμόν. Ή έξάρτησις αυτή έκ τοϋ εξωτερικόν Θά πρέπει νά άναμέ- νεται δτι Θά εξακολουθήση ύφι- σταιμένη, δοθέντος δτι ΰποκατάστα σις ίΐίοαγωγών είς τόν τομέα αΰ τόν τής έγχωρίου παιραγατγής είς Ικανήν Ικτασιν οϋτε δυνατή φαίνίται, άλλ' όντε ϊσως καί σκό πιμος. Την σημασίαν τής κατη γορίας αίττής των άγα&ών διά την όλην διάρθρωσιν τοΰ Ίσοζν γίον ΰπογραιμμΧζει τό γεγονός δ τι, διά την εισαγωγήν των δαπα νάται ετησίως κατά τα τελευταία 6τη ποσόν τή; τάξεως των 400 ίκατ. δολλαιρίωιν καϊ δτι άκολου Θοϋν ουθμοϋς συνε|χοΰς άνόδου. Διά νά στα·0μισθή έπακριβώς ή βαρύτης των δύο προαναφειρθει- σών αυτών κατηγοριών επί τής διαμορφΐί>σ&(ι)ς καί τοϋ συνολικόν
υψονς καί τοΰ ρυθμόν αυξήσεως
των ε-ίσαγωγών, ύπενθυμίζεται δ
τι κατά το παρελθόν έ'τος, ώς ά
νεκοινώ&η έπισή,μως, $(|ροσφάτως
αί πρώται ύλαι καί τ^"ιιεφαλαιου
χικά άπε^ρόφτ,σαν περί' τα 950
έκατ. οολλάοια, ήτοι τό 56% τής
συνολυοής συναλλαγματικής δα.-
.τάνης δι' ϊίσαγωγάς.
Πλήν των δΰο παραγόντα>ν αίι
των οί όποίοι σχετίζσνται μέ την
όλην διάρ&βωσιν τής οίκονομίας
ή όποίο καϊ ποοσδιορίζει την ΰ
ψηλην μος έξάρτησιν είς .τρώτας
ί'λας καί κεφαλαιουχικόν έξοπ}»ι-
σμόν έκ τοϋ εξωτερικόν, δνο ε¬
τέροι παράγοντες προβλέ.·»εται δ
τι θά έξακολουθοΰν άσκοϋντες συ
νίχώς έντονωτέρας αύξητικας έ
πιδράσει; επί των είσαγωγών-
Ή έπιθιωκομένη έν ,ιρ<οτοι.ς δι ατήρι^σις ί»ι(ιτ)λών ρυθμών άνα- πτύςε-ίος είναι φυσικόν νά Ιχη & μέσον άντανάκλασιν επί των έ- ξτοτϋρικιών πληοωμών καί λόγω ύψηλών είσαγωγών κεφα>Λΐονχι-
κών «{δών άναγκαιων διά την
2" τοϋ ΑΝ 501)68 κ«έω;
^ δραστηριότητος όργά
μονίμου εγκαταστάσεως ιίς
ήγοράς τοΰ έξο>τεοικο*ν, .-τρός σν
°τηματικΐι>τέ·ραν ονάπτνξιν των έ-
Ιαγωγων.
Είς την κατασκειήν, μετασκίυ
Ψ ή επισκευήν τίς ίλληνικά ναυ
•τηγεϊα. .τλοί<ι)ν ί ή μικτούς, άνεξα,ρτή τω; τής εθνικότητος τοΰ άγορα- ΑΜΕΡΙΚλΝΙΚΗ ΤΡΛΙΙΚΖΛ ΕΓΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Μία άνομη άμιε-ρικανική Τοάπε ζα ιγχΐ'θιοτιπαι είς την Έλλά- &« Πι. (ΐκιιχαι περϊ τής «Κόντι νίνταλ Ίλλινοις Νασιοναλ Μπάνκ έ-ντ Ί'οάστ Κόμπανν οφ Σικάγκο», ή όπίία ΐδς.')ει κατάστημια έν Ά- θήνα.ς, /«ι-ΐλπιν σχετικής έγκ^ί- σεως τή. Νομισματι,κής Έπιτοο- π>';ς ιφΕΚ 48 Α) υπό τονς κά¬
τωθι όι,ιης. α) δτι θά είσαγάγη
εί; οτνάλλαΐιμα, κεφάλαια ίτψους
πίντε ίκ δοί.λ., β) δτι τό ποσόν
αντό θα .τα(.αμ.είνη ώς κατάθεσις
.ταρα τή 'Γοαπέζη τής Ελλάδος
διά μακρο-
ή θύ
,τ...ιοΟ·:σμου;
ελληνικόν
(V
μοσίου,
έλληνικών
η μ,
6ιομιχ"ΛΙ>-ώ έπιχειρήσεων κλπ.,
γ) ότι (ά ()!/αχιυΓρό&εσ|μα4 χοοη-
νήίΐεις τ·,- τραπέζης αυτής δέν
θ« ν.τιρΐχιινουν τό τετρααΐλάσιον
λ
μέ την ΕΟΚ καί ή .τροοπτική πλή
^ 'τελωΛτυαίΐής ενώσεως μετ"
αυτής καί, ή ώς έκ τούτον μείω-
σις τή;" δασμ^ολογικής ποοστασί-
μ,έχρι τής πλήρους εξαφανί¬
σεώς της έιντός ολίγων έτών εί¬
ναι αύτονόητον δτα 0ά έπηιρεά-
ζη αϋξητικώς τό ϋψος των εκεί¬
θεν είσαγωγών μας. "Οχι δέ μό
αυτών, άλλά ν.αχ των σΐ'νολι-
κών τοιούτοον αν ληφθή ΰπ' όψιν
δτι ή λογική πο»ό6λε-ψις είναι δτι
ή ίϋνοϊκωτέρα δασμολογική μετα
χείρισις των έκ τής Κοινής Ά-
γορβς είοαγωγών θά προκαλέση
καί άναδιάρ&ρ^οσιν ίιπέρ αΰτώΛ'
καί είς 6άρος των ί£ αλλων πε-
ριοχών προερχοιμένον.
II
ΟΡΓΑΝΤΚΗ ΛΤΣΙΣ
'Τπό την επίδρασιν των προα
εριθέντίογ παραγόντων θά πρέ
λογικώς ά γίνη δεκτόν ότι
σαγωγαϊ θά Βξακολουθήσουν
τα προσέχη εττι αΰξανόμεναι
μέ Ιη,λλον ταιχεϊς ουθμοϋς καί δ
τι κ^ΐά συνέπειαν θά πρέ-τει νά
μελεττ,ιθοϋν αί ποόσφοιροι λύσεις
πρός αντιμετώπισιν τοΰ .τροδλή-
ματος.
Προκαταβολικώς θά πρέπει νά
λεχθή δτι μετρα άμεσον έπηρ«α-
σμοϋ τ&ν είσαγωγών κ?Λ. θά π^β
πει νά βεωροΰνται μάλλον ('ιπο-
κιλειόμβνα.
Ή όοβοτέοα, η όργανική λύ¬
σις θά πφέπει νά άναζητηθή κν
ρίίος είς την Ιίτι μεγαλυτέραν προ
ώθΓ,-σιν τής ίξαγο)7ΐκής δοαστη-
ριότητας πρός <η>μ.ΊΪεσι.ν ή Ιστω
σι»γκράτησιν τοϋ
έλλείμαατυς.
Τουτο σημαίνετ ποτοτίοτιος συ
νβχώς
παραγωγικ.ό-
τητα πρός τόν σ/οπόν τής επι
τεύΕεα>; υψηλοτέρας διεθνοϋς άν
ταγ(Ίνιστικότητος, έκ
βεβαίως καί μέ τίτν προώθησιν
τή; έξΓΐδικεΰσεο>ς τής
μα; ίίς τόν τομέα τής βιαμηχα-
νίας πρός τοΰ; τομεϊς ή τα συγ
κεκρΐιιένα προιόντα είς τα όποϊα
αί έλΛηινικαί συνθήκαι έαςτανίζουν
συγκριτικά πλεΌνεκτήματα έναντι
τοΰ έξωτΕρικοϋ.
Άλλά σημαίνει έπίσης
ρ<)ί δραστηνΐοποίησιν καί άνα- τών μεθοδων έαπο- ,υς είς τάς έξωτε- οικά; άγοράς. Πέΐ5αν τοΰ ρόλον τόν οποίον θά .ιρίπει 6ε-6αί<ι)ς νά διαδρβΐματίση είς τόν τομέα αυ¬ τόν το Δημόσιον Οά πρέπει πά οαλλήλως οί έπιχειρη.σεις νά ά(ϋΐτνξοιιν τάς μέθοδον; καί τα μέσα δ πσδίοε·ά)ς τιον, νά όργα .-τραγΊΐατοποίησιν έπε-νδύσεων ά/.- ν(ύσοι·ν καί νά βελτιώσονν όλον λά καί λόγι» ϋψηλής σι-νολικής ζηΤήσεο>; καιί καταναλωτικών α¬
γαθών ώς έκ τή; άνόδου των εί
σοδηιμάτίυν. Ποάγματι εχομεν εισ
έλθει ή&η είς; επίπεδον άναπτνξε
ως έντός τοϋ οποίον αί προτψ,ή
σεις τώ- καταναλωτών στρέφον
είς μακράν σχετικώ; χρονικ,ήν .τε ται όλονέν καί έντονώτε^ον πρός
ρίοδον ν.οά έπθιμένως δέν προσίΐ.έ Τό πλεΐσταν έπιχωρίοις. Ή ώς γχ
ρονται τόσον διά διαπιστώσεις στάθμης μή παραγόμενα^ κατά
μη.κροχροτν»ωτέρας φύσεϋίς καί λαταναλωτικά άγαθά υψηλοτέρας
ινία βαθυτέρα ούσιαστική άνά>Λ) τούτον άναμενομένη αΰξησ*·ς τής
σις των σχετικών δεδθιΐχένωιν συ ζητήσεως προϊοντων τής κατηγο
νηγοιρεΐ υπέρ τής απόψεως ότι οίας αυτής, καί των οποίων μάλι-
τώ" άπό τί,ς ένάριξΐω; τή;
γίας της πσαγθιμενων είς σι·ναλ
λ.ιγμα μ< α/.αιων κλπ. δντως αί είσαγωγαϊ — έκτός έΕαιρετικών περιστάσιων ■— θά βαίνονν μονίμο); αύξα·νόμεναι. ΤΑ ΑΙΤΙΑ Ε'ις την σειράν των Λαοαγόν- των οί όποίοι προδιαγράφουν την κατά τρό.τον μόνμμοΛ- άνοδικήν πό ρείαν των είσαγωγών μας, άνα- φέρεται πρ'ώτον τθ γεγονος δτι ή Ελλάς στ.&ρεϊται ώρισμένιον 6α σικών πρώτΐι/ν ΰλών, άναγκαίων δ·ιά νά κινηθή ό παραγωνικός της μηχανΐΛμ»; καί είναι κατά συνέ πειαν ίιποχρεωμένη νά τάς είσα γάγη έκ τοΰ έξωτερικοϋ. Τό μί- γ-εθος έπομε'νιος των είσαγοιγών Τής κιατηγορίας αυτής άκολονθεΐ κατ' ανάγκην την καμπϊιλην τής παραγωγικής δραστηριότητος έν τή χώοα «αί προσδιορίζεται άπό στα δέν φαίνεται νά είναι ά.-τ.ολιύ τως δυνατή, ή ύποκατάστασις δι' εγχωρίων είναι λογικόν νά θεο>-
ρήται ώς πρόσθετος παοάγων, μο
νιαωτέρου ανξητι·κοϋ έπηρεασμοΰ
των είσαγωγών μας. θά ήτο μά
λιστα δυνατόν νά ϋποστηριχθή δ
τι τοιαύτη ϋποκατάστασις είς ώρι
σμίνα έκ των έν λόγω έ,μπορευ-
μάιτων δέν θά ήτο καν σκόπιμον
νά επιδιωχθή >Λμβανομέινοι.' ΰπ'
όψιν δτι νπό τάς παρούσας συν
θήόκας καί ειδικώς έντός τοΰ πλαι
σίον τής σι·νσέσειώς μας μέ την
Κοινήν Αγοράν ό όρθός προσα
νατολισμός τον παραγωγικοΰ μας
μηχανισμοϋ θά πρέπει νά στρέφε
ται κ^··ρίως πρός την έξειδίκ.ευσιν,
βάσει τοϋ συγκιριτικοϋ πλεονεκτή
ματος καί δχι πρός την αύτάρ-
τονς ρυθμονς άνοόου τής οίκονο , κειαν.
μικής έν γένει δραστηριύτητΐος. ' "Επειτα ή σύνδϊστς ακριβώς
τόν
το σΐΌττμα των ενέργειαν
αί οποίαι συναψίζονται είς
γενικόν όρον τοϋ «μάρικ*-
τιγκ».
λύν (Ίν^.οτικον εΐσόδημα κια», εΰ
χερή αηυ^ςόφησιν των π-οοϊόντων
άπό την έσο;τερικήν καΐ έξο>τερι-
κτ;ν αγοράν. Ούτω, πέραν τής
ανξησΐυΐς των έξαγοιγών, ή επί
ίΐι, βάσεο); άναδιάρθρω
ής των κ.αλλιεογειών δύναται, νά
ιση την ύποκατάστασιν
των εισαγομένων γεωργικών προ
ιο^τιον η< όποϊα σ;ντι.τροσω.·ΐεύουν τύ ΐί', ί περίπου των συνολικών είσαγυ>γων τής χώρας καΐ άπορρο
ψοϊν περι τα 218.000.000 δολλά-
ςια πολιτικόν συναιλλάγματος έ-
τησίιο; (στοιχεία 1969).
Τα ;ιςοΐοντα ταυτα είναι κυ-
ριο·ς τό κρέας, τα γαλακτοκομι-
κά ·ΐ(..ο.οτα καί αί κτηνοτροφαΐ
δυναμιν α άπαντα νά παραχθοΰν
ευχερής >αί ιΐς έπαρκεϊ; ποσότη¬
τας ίιρ' (Ίσον εξασφαλισθή ή αρ-
διυσις.
Ή όΛη. έν τούτοις, προσπαθεία
τ είνε ι είς την επικτάτησιν έπα-
ναστιιτικώ-ν μεθόδων είς τόν το-
α 7(ον
Οί αγρόται θά δύνανται είς
το ηί/.λον να χιρησιμο,τοιοΰν τό
[ΐν ίίόίιίρ κατ' ελευθέραν
νΐ,τησιν Λ. είδικών όργάνιον ρυ-
θαισροι; τής παροχή; καί τή; πιέ
σεοις.
ΊΙ ίτι(«ρυνσι; των καταναλίιΐ-
τών θα γάεται επί τή βάσει τοϋ
κοταναλ ον.υ^ανον δνχου ύδατος
Η ΠΡΟΟΕΣΜΙΑ ΠΡΟΣ ΥΠΑΓΩΓΗΝ ΕΙΣ ΕΠΙΚΟΥΡ.
ΑΣΦΑΑΙΣΙΝ ΤΗΝ ΕΞ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΟΜΟΓΕΝΩΝ
νού διά μχτρητών μέ
ιοΰς όΐΰι',ις είναι έφωδιασμέλα
Γί?Ί τα στομια ί)δρολη·ψίας. Ή
νέ ι αί'χη τεχνολογική πρόοδος
είς τύν τομέα των άρδ·εα'σ€ων ήρ
χισε. ήδη νά επικρατή καί εί; την
ελληνικήν νκοργίαν.
Ή ίδέιι τής έντάξεως τοϋ συ
στηιιατος Οί.εεύσεως διά τεχνητής
ς είς τα εργα τα χρτνμα-
ττί ιτοί'μΓνα υπό τοϋ προυπολογι
Λα«0 Λτ,ιιοσιων Έπενδύσεων ά-
ΠΓσχύλησεν ιδιαιτέρως τάς κοα-
τικ ις ύττ, ι-οίας κατά την δεκα-
ιτίαν 1·.ι61 — 1970. Ή λειτουο- '
Τήν ύπαγοιγήν των έξ Αίγυ¬
πτον άμογενών εί; την έπικουρι-
κήν άσφάλισιν των έν Ελλάδι οί
κ>είων άσφαλιστικών άργανιαμίιν,
έν σχέσει μέ την ταοσομένην ΰ-
πύ διατάξειοις τοΰ Ν.Δ. 4377)
1964 έ-ν«χύσιον προθεσιμίαν διά
την υποβολήν τής σχετιαή; αίτη
σεω; υπό των ένδιαφε·ρο(μένων, ε
χε* ώς άντικείμβίνον ή ύπ' αρι¬
θμόν 212)1971 άκυρωτΐΛίή, άπόφα
σις τοΰ Α' τμήματος τοΰ Συμ.(Ίου
λίου τής 'Επιχρατείας.
Ή έν λόγω διάταξις όοίζει εί
δικώτερον, δτι ή αϊτησι,ς διά την·
παγωγήν «ίς την κυρίαν καί έ-
.τικουρικήν άσφάλισιν ϋποβάλλε-
ται έντός άνατρεπτικής προθ«σμί
άς ενός ετοινς άπό τής δημοσι-
εύσεως τού εϊρημένου διατάγμ,ι-
τος, ή άπο τής άφίξεως των εν¬
διαφερομένων έν Ελλάδι, έφ' ό¬
σον ή δφιξίς τολ' πραγμιατοπίΜεί
ται μετά την δηιιοσίευσιν τής .τα
μούσης.
Κατά την όρθήν έννοιαν τής
διατάξεως αύτ'ή.ς — παραττ>ρεϊ-
ται είς την απόφασιν — ή έν αύ
τή έτησία άνατρΐπτική προθε-
«μία( παραταθεΐσα τελικώ; μέ-
χρι τής 30.6.1967 διά τοϋ νεώτε¬
ρον Ν.Δ. 4577)1966, άφορά είς
την δσκησιν τοϋ δικαιώματος
των ΰ.τό τοΰ διατάγμαιτος καθορι-
ζο^ι^νων προσώπων. Ή άπαξ δέ
έντό; τής προθεσμίαν αυτής ΰ-
ποβληθεϊσα αίτησις άρκεΐ διά την
έχρεξής ύνΤαγωγήν των προσώίΐ*)·γ
τούτων είς τάς «ύργ'ετικάς δια-
τάξεις τοΰ περϊ ου πρόκιειται ό¬
λως είδικοΰ ■νομοθετικοϋ καθε-
στώτος.
Έκ των ανωτέρω — πρ.οστίθ€
ται είς την απόστασιν — παρέπε-
ται, δτι ό έμπροθέαμος έκδηλώ-
σας την βαύλησίν τού περί ύπα-
γωγής «ίς τάς έν λόγοι εύεογετι
κάς διατάξεις, δι' ΰποβολής τής
πρό; τούτο αϊτή,σεο); πρός τόν οί
κεϊον όργανισ;μόν κυρίας άσφαλχ
σεως, ύπάγεται έφε,ξής είς τάς
διατάξεις αύτά; ουνάμεΜος, ώς έκ
τούτον, μεταγενεστέρως, νά ζητή
ση καί την ΰπαγοιγήν τού είς
την άσφάλισιν τοΰ οΐκείου όογα-
νισμοΰ έπικονρική; άσφαλίσεως, ε
στω καί άν ώ; πρό; τούτον πα¬
ρήλθεν ή ώς άνο) άνατρεπτική
προθεσΐμία.
Ή άνο)τέ<>ω απόφασις τοϋ α¬
νωτάτου διοικητικόν δικαστήριον
εξεδόθη επί «ίτήισ«ο>ς άμογενοΰς
έξ Αίγυπτον, έ<μπροθέσμως ϋπο- βαλόντος αίτησιν συνταιξιοδοτήσε ώς τον υπό τοϋ ΙΚΑ, περΐ άκυ- ρώσεω; πράξείος τοϋ Δ.Σ. τοϋ Ταμείον 'Επικοινρικής Άσφαιλίσε- ως 'Τπα/.λήλίον Έμΐτορικιών Κατα στημάτων, άπορρ^ψάσης ώς έκ- προθέσμως ύπο,βληθεΐσαν αίτη¬ σίν τού δι' έπικονρικήν σννταξιο δότησίν τον ίνπ' αυτόν. Άναγοά- φεται σχετικώς είς την άκυρωτι κην απόφασιν τοϋ Συμβουλιον τής 'Επικριατείαις: «Ή αίτησις αυτή απερρίφθη διά τής προσβαλλο,ιιένης αποφά¬ σεως, επί τή αιίτιο?Λγία, δτι ύπε βλήιθη έκπροθέσμ<ι>ς, τής έμποο-
ΘΙαμως ΰποοληθείσης αΐτήσειως
πρός τό ΙΚΑ μή δυναμένης νά
ε'χη εννομον ονΜεπειαν έναντι
τοϋ όργανισιμοϋ έπικουρικής άοιφα
λίσιεως, δστις τυγχάνει αϋθύπαρ
κτος καί, άνεξάρτητος όργανι-
σμός.
ΟΙ ΠίΝΟΡΑΜΙΚΕΣ ΤΑΠΕΤΣΑΡΙΕΣ
ΠΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
γία ί'ΐκο; τοιούτων ίΜκτύων μόλις
τελευταία Ιτη κατίστη
δι>νατη. Εντός τοΰ 1971 θά λει
-ν ό συλλογικά δίκτυα κα
ταιοΛιπαοί· καλ.ΰπτοντσ σιινολικήν
πιν 32.000 στρεμιμάτων. Ό
όν καταοεΐ'ής τοιοΰτοιν δικτύ
ιον <)« 6αίνη αύξανό,μΓνος κατά ιχή ·1ττ}. Διά των κατασκε>υ
'η οημΕ<)ον 42 άβδευτικών ' Οα εξασφαλισθή σταδια έχρι τίλοα.ις τοΰ 1975, ή ("<.;·ευοις ο.?'>0.000 στρεμμάτων Ι
συνν κα¬
τά τό .ταρελθον ϊτος ήτοι κατά
15,4% άλλ' ή τελική άξιολ.όγησις
τής προοδον αυτή; θά πρέπει νά
γίνη έν συνδυασμώ πρός την ταν
τόχρονον αΰξιισιν τής δαπάνης
δι' είσπγωγάς κατά 278 έκατ. δολ
λάρια ήτοι κατά 19%.
Καί. δέν ποέπει νά παροι;αται
κτυα νοταιθΜσμοΰ ήτοι κατά πό
όν 447< Τό ποσοστόν τουτο ί θα αι'ςαντί συνεχώ; εάν ληφθή Ολ' ϊ.·Η λ όιι αί έκπονοΰαΕναι με¬ λέται ν: ιον ίργων προβλέπονν τΐ|" !(;'.ρμηνήν τοΰ καταιονισμοΰ κατα .ταθι'ΐΐτόν ανω τοϋ 80%. Δύ ναται, κ',τύπΐΛ τούτου, νά έξα- χθή τη συμ^ε'ρασιμα δτι τό σύστη μα Τί.ΰιΤ ιΓ,ς άοδεΐύσεω; θά κν- ει; το μέλλον εί; τα κρα τ'.νο όϊ δεΐ'τικά δίκτυα. ΤΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ Η ΑΓΟΡΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΗΣ ΚΑΛΛΓΕΡΓΈΙΑΣ ΚΑΠΝΟΤ 1970 Οί καπνοθιομήχαν1^ καϊ. έμπο- Οθΐ υποχρεούνται ν< ολόκληρον την έκ ν%ώμον καί.- λιεργεία; προερχομένην ποσότηεα κ<ιπνοΰ εσοδείαν; 19«) εκάστου .-ταιραγωγοΰ. Τα άνωτίΐίω προβλέ- πει ή ύ.τ' αριθ. 446)8.3.71 τής Κνβερνητικής Έπιτροπής Κο πνοϋ. Διευκρινίζεται δτι είς την άνω τέρω .-τοσότητα σιιιιπερ4.)ναμ.6άνί- ται καί ή τυχόν κατεχομένη τοι¬ αύτη ϋ.-τό τού παραγωγόν καθ" ύ .ιέρβασιν τού δικαιώματός τον. Οί καπνοβιομήχανοι καί, οί ϊμ- ποροι θά καταθέτουν είς την Α ΤΕ ολόκληρον την αξίαν των ά- γοραζομένων καπνών. Ό παρ(ΐγω γός δμως θά πιστούται είς τό ά κέραιον μόνον μέ την αξίαν τής ποσότητος τής άντιστοιχουσης είς τό δικαίΐϋτμά τον παιραγωγής, ηΰ ξηαένον κατά τό δριον άνοχής εκ 10%. Ή άγορά χο>ρικών καπνών έ-
σωτερικής καταναλώσεως έσοδει-
ών 1969 καί παλ.αιοτέςκυν, ΐ.-ι-
τρέπεται είς τούς καπνοβιομηχά-
νους κα'ι έμπόρους δνεχι
σ,μού τινός ώς πρός τόν χρόνον
καί τάς τιμάς.
Τό αντύ ίσχ,ύει καί διά την α¬
γοράν έξαγωγίμίον καπνών. Τέ-
'/Μ-ζ διά τής ύπ' αριθ. 444)8.3.71
π,ράξεοος, έπιτρέπεται ή άγορά
εκ μερους των καπνοβι-ομηχανιών,
εξαγιογίμων κα-τνών, εσοδείας
1970, πλήν ώρ-ισ,μένων ποικιλιών
κα'ι περιοχών.
1ΞΑΙ1Ί.ΤΑΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ότι εάν
δέν
έπιτνχο-ψιεν κατα
τούς άναγκαίους ρνβαοΰς είς την
κατά τ' ανωτέρω περαιιτέρ<ο βελ τί(ι>σ'ν τοΰ έιμπορικοΰ μας Ίσοζυ
γίον καί μέ δεδο,μένον ότι θά
πρέπει νά άποκλρισθα&ν διά πολ
λους λ^γους μέθοδοι έπηο-εασμοϋ
των είσαγωγών, δέν θά άπέμενε
αλλη λύσις πλήν τής .-τροσαρμο-
γής των ρυ&μών άνυδοι» τής οιί-
κονομίας.
ΤΠ2 ΙΛΛΑΔΟΣ
Ή ε,'γκΐ'ΐ,ος μηνιαία .τολιτική
και οίγονομΐΛτ; επιθεώρησις τής
1'ωιιης ^Μολιτικα 'Εστέφα» είς
ορθοαν της τξαίρε1 τάς συντελΛ-
ς (τηιιαντικά; προόδους είς
τοις τυμ.είς τής οίκονοιμικής
τπτος τής Έλ-λά&ος. Ί
όλοις
δ αιτεοιυ; ι-ογραμ.μίζετω ή έπι-
Λιιμοσιονομική έξυγί-
ανσις, οιε.ϊ;ια τής οποίας έδι-
πλασιασθησαν τα θΓμόσια ?σοδα
μΐτιιξυ τύιν ί-τών 1966 καί 197!
αν·-1 τή; .:.τ βολής νέων φοοολο·
γιών
ΊΙ ίτίΐλική
θέιτνσα ,τίνακα τής εξελίξεως
των κνριωτέρων οίκονομικών μεγί
θών {ν Ελλάδι, καταλήγει, δτι
ά-ΐ(·τι / εΊ α>)ιαις·ιλονίκητον γεγονός
ή σημειι»(Ηΐσΐί καιτά την τε>^ευταί
αν τετςαετίαν, σημαντική οίκονο
μι.κή άνέλιΕις είς την 'Ελλάδα.
"Ισιος, βέΰαια, να νομισιθή δτι
άπό την πρωτη τού έιμφάνιση μέ¬
χρι τώρα, εΤχαν τελείως ξεχασθή.
Μά ς>υσικά, δχι. |
Πάντα υπήρχαν στήν άγορά,
άλλά τίς χρησιμοποιοϋσαν για εί-
δικές μονάχα περυπτώοεις. ;
Ή ιμεγάλη τοΐ'ς ζητήση ποο«κα
λεσε τόν πολλαπλασιασμό των έ- Ι
πιχειρήσεων, των άπαοχολονιιιένιον
μέ την παιραγιογή το«|||ρΣυγχρο-
νο>ς τεράστιες άαΐ«)ΐττπ|ΐς εγεννή¬
θησαν σέ είδικειιμέΛΌ ξπροσωπικο
τοποθετήσεως τού στίς* διάφορ&ς
έπιχεΐιρήσίΐς διακοσμήσΐων. Στήν
άμερικανική άγορά ή τιμή τον;
είναι σχετικώς ύψηλή, άφοΰ γιά
την καλύψη ενός μέσων διαστάσε
ών τοίχου άπαιτεϊται μιά δαπάνη
άπό 25 μέχρι 500 οολλάρια.
"Ετσι ή μεσαία καί ή ανωτέρα
ΐάξη είναι οί άποκλειστικοΐ, σχϊ-
δόν πελάτες τοϋ διακοσμτττΐΛθϋ αύ
τοΰ ύλικοΰ. "Επί πλέον, ή άνάγκη
χρτκτκμοποιήσεως είδικών τεχνιτών
προοπορίζει άκομη μεγαλϋτε^α
κέρδη στίς έπιχειρήσεις τοΰ ε{-
δονς ιΐύτοΰ· παράλληλα πε^ιθιρί-
ζεται άοίόμη τό εύοος τοΰ άγορα-
στικον κοινοΰ, στό οποίον άπευθύ
νΐται.
Μέσα στά μειονεκτήματα τοΰ ύ¬
λικοΰ θά ϊπνεπε νά σνμπεριληφθϊΐ
καί ή ε?-λειψη κάθε αύτοσχεδΐΛ-
σμοϋ, άφοΰ ό είδικευμένος τεχνι
τί)ς άποστερΐί τον Άμερ*.κανό ά¬
πό κάθε δυνατότητα ίδιωτικής δια
κοσμήσεως.
Άναζητώντας τα αίτια πού προ
κάλεσαν την διάδοση τοΰ ί'λικον
αΐτοϋ, θά μποροΰσαμε άδίστακ,τα
ά πούαε δτι ίΐναι άπό τό Ινα μέ-
ρος ή άνα,μφισ&ήτητη πρακτικο-
της τοΰ ύλικοΰ κα'ι άπο τό άλλο
τό «ιολΛ πεφΐοοισμένο ίη(>ος τώγ οΐ-
κοδομών στίς Η.Π.Α·
Καί τό πρώτο αίαυ μ-αορϊί α¬
ρίστα νά δικαιολογηθή, δν σκεφθή
κανεΐς δτι .τανοραμικές έπενδΰσεις
άπό Βινύλιον ^χουν μεγάλη άντο-
χή στό νερύ, στόν καπνό, άκόμη
καί στύν άτμό. Βρήκαν ϊτσι με-
γά).η διά&οση άκόμη καΐ στά πνο
δ.νσκολ.α άπο άπό·εως χρησιμοποι
μένΐ'Λ' υλικών, λοντρά καί κου-
ζίνΐ-ς, Άναφεράμενοι στό δεντερο
αίτιο, όφείλοιιμε ν ά ύ»ιεΛ·θνιμίσουμε
πρώτ' άπ' δ/Λ, δτι στίς μοντέ-ρ-
νες άμερικανικές κατοικίες τό ί-
λεύθεοο ΰψος σ" αΰτές μόλις ς-θά
νει τα 2.40 μ. Είναι, >α)ΐπον, ή
όπτική έντύπιοσις τοΰ δάθονς.
Διάφορα, >Λΐπόν, τοιχώματα έ-
ξασφαλίζονν την τόσο άναγκαία
γιά μιά έπιτυχημένη διακόσμηση
όπτική αύτη έντίίΐιοση. "Ετσι, κα
ταφεύγοχ·μ« στήν χρησίμοηοίηση
πλαισιωτών είκόνων ή μπορεί τίς
διάφορες αϋτές παραστάσεις νά
τίς βλέπουμε μέσα άπό γυαλί.
Βεβαία, λίγο άκριβώτερο ύλικό,
μΛορεΐ νά μας εξασφαλίση μιά
στερεοσκοπκκή άποψη τής παρα-
στάσεοος. "Ολες αϋτές οί παναστά
σπς, «την Άμερική τουλάχιστον,
παράγονται σέ λιγοστά άντίτυπα
ή κάμε μιά κα(, ϊχσι άπαφενγεται
ή διάδοση τοϋ ίδιον μοτίβου σ'
ενα εύρύ κοινό. Αϋτό τό τελεν-
ταϊο απτεται τής ψνχολογίας των
πελατών, οί όποίοι θά ήθελον την
άποκλειστική γιά τόν έαντό τον ό
κα&ένας κατοχή τοΰ κάθ« μοτίβου
ταπϊτσαρίας. Πράγμα, πού βεβαία
θά ήταν έμπορι·κά ο>ίιμφορο. Τό
ύλικό «,ύτό γιά νά έκτινπω<θή χο«ιά· ζεται βασι,κά ενα χαρτί άιρθαιρτο, πού ν' άντέχη στύ νερό (άφοΰ ε'Ι- να ι άνάγκη νά πλένεται) πάνω στό όποϊο τυπώνονται κατά τρόπο πολΰ προσεγμένο, οί διάφοοες πά ραστάσεις ποΰ ϊχονν έπιλεγή μέ άν«ξίτηλα χρώματα. "Αν δμως, χρησιμοποιηθή Βινώ λη άντί γιά χαρτί, τότε πιά οί έ- πενδυσεις παροΐ'σιάζονν μιά έξαιΐτ ρετική πανοραμική έντνπίοσηι καί σννάμα «Ιναι ίδιαίτε.ρα σταιθειρές μά καΐ διαρκοϋν ποΐλιύ. Γιά νά έγκατασταβή έξ άλλον ή έπένδνση πάνω στόν τοϊχο, θά πρέπει προηγουμένως αΰτός νά έμ φανίζη ένιαία καί σννάμα ίσομ«- ρή έπιφάνεια. Κλείνοντας π^οσθέτοιιμιε δτι μέ¬ χρι τό 1968 μιά μονάχα δω&εικά- δα βιομηχανιών στήν Άμερική εΐ- χε την εύθΰνη γιά την παραγωγή δλων των πανοραιμικών αυτών έκ- τνπώσεων καί προσιέ-φερε στήν ά- μερι,κανική άγορά μιά ποικ.ιλία εΐ- οών πανοραμικοϋ χάρτου άπό ίως 26 φνλλα, Ι. Τ. Μανταφοΰνης Πολιτικός μηχαντκύς ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΔΡ ΕΞΑΓΩΓΙΚΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Τάς λεπτομερείας τής έφαρμο- Υής τής ύπ' αριθμόν 1574, τής 28.8.70, αποφάσεως τής Νομισμα τικής 'Επιτροπής «πιρΐ είδικών έ- πιαοκίων δι' έπιχειρήσεις έξαγο(ί'- σας βιομηχανικά, βιοτεχνικά καί μεταλλεντικά προιόντα», έννωστο- ποίησε ό Σύνδεσμος Έλλήνων Β ι ομηχάνων πρός τάς βιομηχανικάς έπιχειρήσεις ιτής χώριας. Είς την ώς &νω απόφασιν καθορίζβνται τα τής έπιστροφής διαφόρων τόκωΛ· είς έπιχειρήσεις πραγματοποιού- σας έξαγωγάς βιομηχανικών βιοτε χνικών καί μεταλλεντικών αων. ΔΤΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΗΜΑΤΩΝ Είδιικώς άφικινοιιμένη ένταϋθα άντιπροσο>πεία κοσμηματοπωλών
έκ Καλκρορτίας θά προβή είς πά
ρηγγελίας έλληνικών κοσμημά-
των έφ' όσον ταύτα θά άνταπο-
κρίνωνται άτύ απόψεως τψών
καί ποιότητβις πρός τάς άπαιιτή-
σεις τής έν λόγω άαειρικαινικής
άγαράς.
Ώς ανεκοίνωσεν ό Πρόεδρος
τού Βιοτεχνικοΰ 'ΕπιμεληιΤηρίου
Αθηνών κ. Κ. Βογιατζής 8χουν
ι"δη γίνει αί δέουσαι ενέργειαι ω
στε ή ξένη άντιπροσωπεία νά έ-
νημερ<οθή άμέσως επί των έξα- γωγικών δυνατοτήτων τής έλληνι >.ής βιοτεχνίας κοσμημάτων. Συν
κεκριμένως, πεντήκοντα τέσσαρες
έπιχειρήσεις ευρίσκονται έν πλή
ρ·ει έτοι,αότητι δι' αντιμετώπισιν
άξιολόγων παιοαγγελιών.
Έν τώ μεταξύ, ή διοίκησις τού
Έπιμελητηρίον συνεζήτησε θέμα-
τα αφορώντα είς τάς εμπορικάς
σχέσεις Ελλάδος — Βελγίου με
τα τοΰ ενταύθα εμπορικον άκολον
θου τής έν Βελγίω πρεσβείας κ.
Ντέ Μπέιρ. Κατά την συνομιλί
αν διεπιστώθη ή δυνατότης αύ-
εήσεως των έμπορικών συναλλα-
νών των δύο χωρίων.
ΤΡΟ1ΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΤΟ
ΚΙΑΘΕΣΤΩΣ ΕΙΣΑΓΩΤΉΣ
ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΩΝ ΜΗΧΑΝΩΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΦΑΝΤΟΤΡΓΙΑΝ
Τροποποιείται τό καθεστώς, τό
οποίον άψο.ρά είς ΐτήν ρίσαγ«γήν
έξαρτηιμάτων είσαγωγών
έξαρτημάτων ύφαντουργικών μητ
χανών. Τουτο έγνωστοποίηοε τό
ύπονργεΐον Εμπόριον δι' έγγρα¬
φον τού πρός τού; συλλογικούς φο
ρεϊς τής κλωστονφαντουβγίας.
ΙΓΕΡΙ ΤΗΝ ΔΓΕΘΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ
Η ΑΥΞΗΣΙΣ Τ9Ν ΤΙΜΞΝ
ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΤΟΥΣ ΡΒΣΟΥΣ
ΔΕΝ ΕΝΑΙ ΔΓΝΑΤΗ Η ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΒΕΛΤΙΩΣΙΣ ΠΡΟΤΟΝΤΩΝ,
ΑΝΕΓ ΑΝΑΤΙΜΗΣΕΩΝ, ΕΤΟΝΙΣΕΝ ΑΝΩΤΑΊΌΣ ΡΩΣΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΟΓΧΟΣ
ΜΟΣΧΑ. - Άνώτατος Χοβι
ετικός άξιωματοΰχος προειδοποίη-
σβν ότι ποιοτιαή βελτίωσις των
ηοοΐόντων δέν είναι δυναιτή, άνευ
αυξήσεως των τιμων. Ό Λρόε-
δοος τής Κοατικής Έ—.τροπής
ΊΊμών κ. Β. Σίτνιν, είς (Τυνέντευ
ξίν τού δημοσιευθείσαν είς την
«Ίσβέστια>, παρεδέχθη διά πρώ¬
την φοράν ότι αί τιμαί των οίνο
.τνβυματωΛων ποτών, κυράος τής
6ότκας χοΐ τοϋ κονιάκ, έχροΛβθη
νά αύξηβοθν. ΠαεΙ είς τόν έπηρεατ
ο>όν τοϋ κοινοΐ δπα>ς μή πίνη
πολύ.
*Η συνέντϊνξις τού κ· Σίτνιν,
εδόθη ολίγον μ*τά τόν ΰ.-κ>6ι6α-
βμόν των τιιμών — μεταξΐι 18
»αι 90% — σειράς καταναλωτικων
άγαβΦν, ώς των μοορών σνσχενων
ΐηλϊοράαεως, των -Λαλτσών, τής
ζαχάφεως καί των 6αιμ6ακερων
είδον. Πολλοί είναι εκεΐνοι πού
φρονούν, δτι αί ύΛοημήαεις αύται
άπεφοκτίσθησαν μέ σκοπόν την ά
ΐτάλυνσιν των άνησυχιων τοΰ κοι
νού καθ" δτι άφορά είς μελλον-
τικάς αύξήβεις. Παρά δέ τάς α¬
ι» επισήμου .τλευράς διαοεδαιώ-
σβις δτι δέν σχεδιάζοντοα άνατι-
μή<Τ8ΐς, ή χοινή γνώμη άνη<η>χεϊ·
Αί έξηγήσεις τάς οποίας εδω-
σεν ό κ. Σίτντν, επί τής κνόεονη
τ«<ης Λθλιτιοβής τιμων, έν τού¬ τοις, έλάχιστα. άπειλννουν τάς α¬ νησυχίας τοϋ κοινοΰ. Ούτος λ.χ. Ισχυρίοθη δή αί τιμαί των 6α/Λ- κών κατο.ναλο>τι«ών αγαθών, πα1-
οέμιειναν σιταθεραιί κατά την διά©
«ειαν τής τελευταίας ηενταετίας.
Εις ωρισμένας περιπτώβεις, κυρί-
ως είς αγροτικάς περιοχάς, ύ-τε
βιΜσθησαν είς τα έπιπεδα των ά-
στιχών κέντρων. "Αν αύτό είναι
άληθές, είναι έξ Ισου άληθές δ¬
τι ή ο-τα&ερά Ελλειψις πολλών ά
γαβών απετέλεσε τό χαρακτηρι-
στιχΛν τής οΐκονομίας, κατά την
περίοδον αύτην. Άχορρέει άπό
δύο αΐτίας: άΛοτνχία. είς την πά-
ραγωγήν καί «αχή ποιότης των
πίβϊόντων, τα ΟΛθία ό λαός δέν
είναι πλέον διατεθειμένος νά α¬
γοράση.
Δέν υπάρχη, όψιφιδολία ότι οί
έ.-αθυμοϋν διαχα
ώς νά άντα-·τοκ4?ιθονν βίς τάς ά-
παιτήσεις της ζητήσΐω;, δι' έναν
άχόμη, οΐκονοιμικής φύσεως, λό¬
γον. ΑΙ χρααεξικαί καταθέσβις ε¬
σημείωσαν «ραγδαίαν άνοδον —
ίφβακκτν Ης ϋψος 46 δίς οου-
βλίων, ήτοι άντκποιχοϋν πρός
2-000 ρούΰλια κατά κεφαλήν τοΰ
πληθυσιμού. Κατά τό πλείστον, αί
καταθέχτεις αυταί άντιποοβωπεύ-
ουν άνιχανοποίητον άγορα<ττ«οήν ισχύν — £πΙ τ» άΛλοΰοττ*ρον, χοή μαιτα ποΰ τα άτομα έσχάπΐνον νά διαθέσονν διά την αγοράν κατα- ναλωτικών αγαθών, «ού όμως δέν έδαπανηθηοαν, λόγω τής κα- κης ποιότητος των προσφερομένων προΐόντων. Οί πφο·γρα)ψΛτι~αί θά έπεθύμ<Λ»ν νά φκρθή είς την αγοράν τό τεράστιον αύτό άντοτ-α μίευμα, δια της αύίήβεος των κιν κλοφοροΰντων αγαθών. Έν τού¬ τοις, φο&ονντα*. δτι τούτο Θά ποβ καλέση νψωσιν ών τψιών, διότι άπαιτοΰνται εΐδίκά κίνητρα, διά νά π*κτθονν αί βιομηχο'νίαι να .τα ράνοιη· εΐδη καλντέρας πο<·οτη- τος, γεγονός τό οποίον Θα ηΰξα- ν·ί τό κόστος παβαγωγής. Ή συνέντευξις τού κ. Σίτνιν, ΕΧΔ1ΚΟΣ ΦΟΡΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΕΣΒΕΙΑΝ ΗΠΑ Ή Άμερικβνιχή 'Τπηοτσία Πλη οοφοοιών ύΛρνθυμίζει ότι άπό τής 23 ης Μαο-τίου μέχρι χχΐ! τής 15 ής Απριλίου 1&71 χαΐ κατά τάς εργασίμους Αφάς; καί ήμίνας οί ρυ 'Ελλά& διαδιοΰντες Άμερι- κανοι πολίται Θά δύνανται νά συμ βουλεύωνται ειδικόν φ·ορι>τ*χ·<ι- χόν τής 'Τ.τηοεοίας Δηυοβίων 'Ε σόδοον των ΗΙΙΑ. Ό έν λόγω ςροροτίχνικό; δέν 0ά ουμπληρώνη ^ντνπα δη>.ώθ€<;}ν τ ών ένδΐΛψ€.οοιμένων, Θά άπαντα δίκος είς ίίδικάς έοωτήοεις σχε¬ τικώς αί- την δ*α«δ4χαο(αν συμ-·τ)·η ι^ώσίως των ένΤΛΐ."ΐων καν καταβέ- αεως των δηλώσεων. 'Ε!= &)Λου, κατά την διάοκΐΐ- οτν ττις .ταοαμοντίς τοδ Άμεοοαι- νοϋ <ροοοτ*χνικοϋ είς τάς Αθή¬ νας θά όογανωθονν τίς την ·Βλ- ληνοαμί^Λαννχήν "Ενο»σιν ούο φοροτ*χνικά β«μ*νάρ*α, τα όποία ίχονν όριβθή' διά την 31ην Μαρ τΐου τό ποΛτον άπό τάς 10 π»μ. ε'τος 1 μ_μ., τό δέ δίΰτ?^ον από τάς 2 μ.μ. ?ως τάί 4 μ-μ. ΟΜΑΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠίΙΝ ©Α ΜΕΤΑΒΗ ΕΙΣ ΚΥΠΡΟΝ Κατά την προχθββινήν συνεδρί τοΰ Δ.Σ. τού Σ»νδ«*μαυ ΆντΐΛροσώΛων Άβη νών, ά,Τίχραοίβθη δπως .-τολν«λη- &ΐς όιιάς έα με>Λν τοΰ Συν-
δέσικηι πραγμαϊθΛθΐήοη ένημεοο>-
τ«οήν έντίσκβμιιν τίς ΚύπροΛ·, .Τίρος
δια.τίστω<τιν των δννατοτήχων ε- η .τ>ε(/χιτέρω συοχρίγξβως των έμ
,-τθί?4!αϋν βννα^^λαγων μεταξΰ των
ούο χοΛρών καί οτ&ξησιν των εΐ-
καί έξαγωγών μεταξύ
καί Κύποου.
άλλου, κατά την ιδίαν συ
σπτφασίοθη δ.-κι>ς προ-
ταθή εΊς την Διεθνή όργάνιοσιν
'Κμιορικών Άντι.·τροοχί)Πων είς
'Ε/Λάοα., κα*ά τό 1972. Ώς γνω
βτόν, ό Σύνδεοωος 'Εμ.τ»ρικών
ΆντΐΛςιοσώπων Αθηνών μετέ-
χει είς την Διτθνή Όργανακκν
ΈμΛ(Η"''ών ΆντΐΛροσώίτχον, θίς
ι ήν ΟΛοίαν μετέχονν ίπίοτ>ς καί
αί κάτωιθι χώραι: Αγγλία, Αυ¬
στρία, Βέλγιον, Γαλλία, Γβρμα-
νία, Ελβετία, Ίατβνία, Ιταλία,
Κσναδας, Λίβανο-ς, ·Ολλανδία καί
Χιλή-
ώς (ροοίνίται, ^ποοχαχΐΊ εί< το να καταστήση εύθιέως γνωστόν, ότι δέν ρίναι δυνατόν νά ίκαναποιη- θοίΚ· άμφότείκα αί έπιδιωξεΐν τον, <ίτοι καλυτέρα κοΑ .-«ε^ιοβοττφα έμΛθρτύματα καί δ«ιτήρησ4ς των τκμΛν εί; τα αντά χαμηλά ί.πί.τί- δα. Ό βασικόε συμύιδαΛΐμός, τόν ΟΛοίτ>ν ύπαινιοσεται ό κ. Σίτνιν,
είναι ότι, ένώ αί ημχύ. των κυ¬
ριωτέρων εΐδών δκχ,τροφής, ώς
τον 6οντύρου, τοΰ άρτον, τής σα
χάρ«ο; κλπ., θά έξακολουθήβονν
νά κτμ,αιίνωνκα Ης την σημερινήν
στάβμ-ην ίΛΪ μβκρόν, αί τοιαύται
είναι άναπόφρτκτον νά
ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΪΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1970
ΒΜΒΡΓΗΤΙΚΟΝ
Διαθέσιμβι
Μετρηΐά έν τφ Τβμβίω
Παρά Τραπέζαις Έιαιτ«ρΐΜοδ
Παρά Τραηέζαις 'Εξΐϋΐρρικου
Παρά Τραπέζα Ελλάδος (ύπβχρ.
καταθ. άποφάσ. Ν Β. 16β9]9.68)
"Εντοκιι Γραμμάτια 'Ελ. Δημοσίου
Χορηγήσεως Διιίφοροι
Προβξ)σεις 'Βμπορ. Γραμματίων
(έξ ών ·9χ. 19.268.Θ81—προ»εσμ
πέραν τοθ βτους)
Άλληλόχρεοι Λογ)σμοί —Χοεώ-
οτεΐι (έξ ών Αρχ. 159 812.285-
προθεσμ. πέραν τοΰ ίτους)
Αιάφορβι Χρεωβτικοί Λογαριασμοί
Πκριναιρια έ)Είοαγ«γών (Τρα¬
πέζα Ελλάδος)
Αιάφ. Προσωρ. Λ)βμοί (Χρεώοται)
1970
Δραχμαί
105.341.072
173.559.911
343.194.437
1969
Δραχμαί
85.651.883
122.977.451
290.160.449
74.808.419 116.470.312
313.200.000 1.039.103.839 239.750.000 855.010 095
858.547.957
656 624.270
1.213.014.858 2.065.562.815 944.417.806 1,601.042 076
167.120.150 126 226 250
31.204.846 198.324.496 31.961.721 158 187 971
Κεντρικόν καί Ύποχ)τα
(εγγραφαί καθ* οδόν)
Χρεώγραφα
Χρεώγραφα Ίθιοχτηυιβς Τραπέζης
Άκίνηΐα
Γήπεβα —41.622.568
Κτίρια 67.630.900
Μείον ώποσβέ«βων 20 162.477
17.781.169
96.496.744
63 819.433
34.310.336
36.191.664
Έγκαταστάσεις χλιμβτισμβθ 6 862.590 ,
ΜβΙον άπβσβέσεων 5.495.590 1,367.000 70.458.000 1.779.1ΟΟ 1)2.281.000
ΈγχαΓ*ιοτάσεις
Ά|ία έπίπλιεν, Χρηματοχι-
βωτίβν χλπ έξοπλισμοί
Κεν)χον χαί 'Υποκ)τα)ν 62 378 505
ΙΙεΙον άποσβέσεην 32.616.536
'Εγ/υητιχαί Επιστολαί
καί Ένβγγνοι Πιστώσεις
Λοιποί Λογαριασμοί Τάξκιος
29,8β2.ΟΟΟ
3.487.589.053
769.595.944
3.684.951.763
7.942.136.755
2.760.188.575
657.396 549
2.810 192.906
6.262.718,030
ΪΒΣΪ
Κεφάλαιον Μβτοχικβν (μετ. ΕΟ3.0Ο0
πρός Δρχ. 1ΟΟ) 5Ρ.ΟΟΟ.ΙΟΟ
ΕΙδιχόν Άποθρματ. £χ Αι«0έ·ι>
ως μετβχών όπερ τό Λρτιον 23 899 60 Ι
Κεφάλαιον άποββματ τακτικόν 13 6ΟΟ.Ο Ο
Κεφάλαιον άποθβμβΐ ίχιβχτον 3!$ 000.000 *
Διαφ·ρά εξ άναηροσορμογής 326.940
Άποτβλέβματα χρήσεως, όπόλ.
είς ν··ν
4σαν άλ
ματώθη άνοδον, αύξηβείσαι κατά
^14^% (ύπε^τ^ιπλαοναομός), ?
ναντι αυξήσεως τοιν μόνον κατά
66,7% έντός τής Λοοηγουμένης
ΓΒτοαε-τίας 19«3 — 1»66.
Άναλυτικώτερον, ηΰςήθηααν αί
ΧΜΒταθιέσεις, 6άσβ. τοϋ Ν.Δ. 2687)
53 κατά 721-600.000 δοχ. (58%),
μβτατρεψίμων· λογα-ριαοιμΛν δν|ΐε-
ο>ς κατά 320.4Ο0.000 δραχμών
(122%). Σ τεγαστικου' ΤαμΜτντη-
ρίου τής Κτηματικτής Τραπέζης
χααά 1.037.600.000 6οχ. καί των
'ΕΡΛήνων ναυτιλίνθμένων καί ερ¬
γαζομένων είς τό εξωτερικόν, ά
νβλθοΰσαι «4ς 697.200-000 6ρχ·
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΤ ΕΜΠΟΡΙ-
ΟΤ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΤΕΙΝ
ΤΉΣ ΧΩΡΑΣ. — Κατό. την
πραγματοΛθίηθεϊσαν έτηοιαν γτνι
κήν συνέλενσιν των με>Λν τοί
Έμπορικοϋ Σ υλλόγοχ· θεοσαλονί
κης, άνεπτύχθησαν τα θέιματα, τα
όποία ά,-τοισχφνθϊν ,τό έμηόθεαη'.
Ιδιαιτέρως, ύπεγραμ.μίσ&η, δ
τι σημαντικόν ρα?Λν δύναται νά
διαδοο,χατίση τό έμΛΟρ*ον είς την
έν γένει προσπάθειαν οΐκονομικτις
άνα—τώξΐως τής χώρας. Ό ρό-
λος, οΰτος, ύπ«ίττ|ΐρίχθτι, δέν έ-
ξετιμήθτι, δεόντως, τόσον υπό
τής πολιτείας., δσον καΐ υπο των
Ιδίων των έμπόρων. Συγκϊκβι-
μέ|νως, έτονίβθη δτι. άπό πλευ-
ρας παλιτείας δέν έθεσπίαβ-ηοαν
κίνητρα δια την σνγχώνευσιν των
μιχροΐμεσαΧων έπιχειρήσεων πρός
δημιουργίαν μ^γάλων
οτικών μονάδων. 'Επίσης,
την κατεύθυνσιν ταντην, δέν έ-
κινίήθη ουτκ τό έμπόριβν.
ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΑΝΑΠΤΤΞΕ-
ΩΣ ΤΗΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑΧ.
Είς εφαρμογήν των έξατγγιελ&έν-
των μ<έτρων άναπτυξειος τής «τη νοτροτρίας, τό ίνπουργεΐον Γεωρ¬ γίας Λροήλθεν είς την 03τόφα.θΗν συσιτασεως ίίδιχών ί.τιτ,ροπώΛ' κλ τα Νομόν. Παραλλήλως, μέ την συντελου μένην έΛ·θιάρρυν<κν καί ύποβοήθη σιν τής άναπτύξεως τής χροφίας επί έπιχί4τ.ρο
φή πρός την χωροίήΛ· — οικογε¬
νειακήν βοοτροφίαν. Άνάλογοι
.ιιροσ.-ταθεκιι. Θά κατατχ/.ηβοΐΚ· και
διά την αύξησιν τοθ άρ>Θμοϋ έκ
τρεφομένων πρός ενίσχυσιν οΐκο
σίτο>ν καιί ποΐίμβ-νοοών αίγο.τιροβά-
τοτν.
'Τπογραμμίζεται ότι, κατά τό
1969 έδαίΐανήθη <η«νάλλαιγμα 72, 4 έκατομ. θολλαρΧων, διά την Η σαγωγήν κρ*άτων. ΚΗΟΰΙΑ - ΗΕ^^Αδ Ε. Π. Κ Διάρθυκπς ήμαρτημένων Είς την πρσηγα>ιέηιν μας
έκδοσιν τής 28ης Μαρτίου έ-
δημοσιεύθτ) 6 Ισολογισμός τί)ς
ώς 4νω Ε.Π_. Έκ παραδρο-
μί)ς είς την ανάλυσιν λογαρια-
σμοθ Κέρδη καί Ζημίαι είς την
πίστωσιν ανεγράφη τό κονδύ¬
λιον Διάφορα Ιξοδα διά τό
1970 δρχ. 262.205 καί διά
τό 1969 δρχ. 16.7"97 άντί τοθ
όρθοϋ Διάφορα ίσοδα..
Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΦΚ>: ΕΠΙ ΤΟ
ΜΑΤΟΠΟΛΤΌΥ. — Το Β τμή
μο. τοϋ ΣυμΛσυλίον 'Επικοατίίας
(τΐοιθμός άποφάβ«·ως 342)71), ε
οΐχβη, δτι επί πίΐλληβεως τβματο
πολτοϋ, ·ΰποκειΐΑΡνου είς τό τ*μι-
συ συντε/.εστήν φόρου κύκλον έο
γααιών, ό φόοος ούτος έ-οάλλΓ-
τ<χι έφ' δλων τώ·ν άκαθαίιίσ.τ<ι>ν
έβόοο/ν, είς τα 6χαΧα πεοίλαίΐβά
νεται κω. ή άξία τής πνωτης ί-
λι>ς (λευχοσιδήρου κντίου). ^
Ποοκεψίένου, ομως, νά έκπε-
βθή άπό τα άκα#ά&<πα ϊοοδα, ή άςία τοϋ λευκοσιδήιθου, όστις ιτΐαιμοποΐίϊτοχ δ4Λ την καταβχευ ήν κτΓτίων σνβχεναχάο-ζ, $Φ' °σον ό ■>^υκοοώδηρος ύπετ>λήβίΐ κατά
την ίΐσαγωγήν τού, είς ΦΚΕ έ-
»Η άκΒθθί(ο ονντελεστή, αντη λο*
πει νά έχΛεβθη .•τοοστρ'ξημ^'η ά
ναλόγως.
ΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤίΙΝ ΜΕΤΑΛ
4^ϊτηκ^Ν επγχειρησε-
ΟΝ ΔΙΑ ΤΟΝ Ν. 2190)20. —
Ό ΣύνδτσψΐΛί Μεταλί^ντικών 'Ε
πιχεΗίνήδσε^ν, νπί6<ιλεν ει^ τ· ν πουργεΐον Βιομηχα<ν<·ας νβίάμνη- μα, μέ τάς άπόψεις επί τής έπι- χειρονμένΓτκ τοοποΛοιήσίως τοθ ΧΑΜΗ^νθΤΟΚΟ Σ Ο ΡΤ- βΜΟΧ ΑΝΟΔΟΤ ΤΟΤ ΠΜΑ- ΡΙΘΜΟΥ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ.— 'Εχ το* ύπουργείου ΣνντχΛΐβμοΰ Αν«- τι δτι ώ-ς ,τροχύίΓΐ:«, έξ έπι- σήμων στοιχ«ίων, &τ|μο<ΗΓΐ)θμένων Ης τό Μηνιαίον Δελτίον τού Όρ- γανιο(μοΰ ΟΙκονομιχτις Σ υνεργαοί άς χαί ΆνΛΠτύξίωί; (ΟΟΣΑ), μηνός Φεβρουάριον 1971, ή 'Ελ- λάς, κατά την τΐτρα/ετίαν 1967— 1970, έν«ράνκίε μέσον έτήΛον ρν θ+*όν αίίήβίω-ς τοΰ δίίοαου τιψιών καταναλωτοΰ 1,9%, ήτοι τΐόν χα- μηλότίρον ρυθμόν άτνόοον τοΐ τν- μαρί&μου, μεταξύ 22 έπισΜθπου- μένων υπό τοδ ΟΟΣΑ χωρών. Ή άξιόλογος αυτή στοβθβοότης νψ&ν έν Ελλάδι, ποοστίθεται, ε·ίς την άνακοιίνίυπιν τού {« οτ,', ένίχιι ετι μ+γαλ,υτέχκΐν η μα«0.ν, ίάν ληφθή ΰπ' όψιν «τι ΐΛττΗιχ^Ί Ε-ίς -ΐε-οί'θδον γενιχών, ί.τΐ δ4«θνοϋς --θΛμακος, άνατιμη! τικών τάσειι/ν, των ό,τοάΐΛ· ό μέ. αος έτήσιος ρυθμος έκυμάνθη μ{ τ«ξ* 2,4% (Δυτ. Γερμανία) ^ 18,1% (ΊρλΛνδία). Η ΙΑΡΤΣΙΣ ΝΕΟΝ ΒΙΟΜΗ ΧΑΝΙΩΝ ΤΟιΜΑΤΟΠΟΛΤΟΤ — Το ΰπαυογείον Εγγραφον τού ποός τό ργ; αν Βιαμηχ*1^/ τονίζει Οτι 6έν Κνίνεται <τκΟΛΐμος ή χαβήγησις κοΐ κατά τό τρέχον ετος, ή χορηγή σ,ς ά&ενών διά την ίδρυσιν 6ιο. μηχανιών τοματοπολτοΰ. Τούτο, 5«ότι δέν μεττί>6λτιθτ|βαν αί συν¬
θήκαι πα©αγωγης καί οιαθίσεως
ταϋ προϊόνΐος, αί ό.-ΐοΐαι έπέδα·
λάν την αναστολήν χοοηγήσκ,,ς
άθβαθν διά την Γδουοην νέον τοι-
σύτο>ν μονάοοΛ'·
ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΙ ΕΛΛΗΝΙ-
ΚΩΝ ΤΠΟΛΗΜΑΤΏΝ Τψ«ΥΣ
1,5 ΕΚΑΤ. ΛΟΛΛ. — Κατά Τη
λβγ^άατημα τού έν Ν. 'Τορκη "Ελ
ληνος 'Εμπορικ.ο{ί Ακόλουθον, .τα
οετάθτι επί
IV
είβέτι ΙΟήμβρον ή
ϊκθϊσις ύποδημάιτων τοϋ Έλληνΐτ
κου 'ΕμΛθρικού Κεντρου τής Ν.
'ΤΛρχης, λόγω τοΰ έ*δΗ)λουμένο)
σννεχοϋς άγορασηχοΰ ένδιαφίρον
τος. Μέχρι βημί·ρον, έχλείσθησαν
παραγγεύ'άί-ς ύποθημάτων ϋψους
1,.'> Ικοτομ. οοΡ^.α^ίίον περιπου,
άναμένεται δέ δτι τό ποσόν του¬
το μέχοι- πέ-ρατος τής έκθέοτως
θα ΐιπερβή τα δνο έχατομμύρια
δοί.λ.
ΕδΗΤΑΣβΗΣΑΧ ΕΜΠΟΡ1
ΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. — Σννή>.8ε το
Χυντονιστι.κόν Συμβούλιον τώ
'ΕμπαονχύίΛ· Σνλλόγων τής χώ-
οο.ς χαϊ ησχολήβη μέ θέματα, τ«
όποία άπασχο^ΰν τό έμΛοριον.
Ίδιαιτ-έοως, άντηλλάγηο-αν ά
πόψεις, ίπί των θεμάτων τής τρο¬
ποποιήσεως τοϋ Ν.Δ. 225)69, τοΐ
φορολογικόν, τή; χφηματοδοττιαε-
ως τοΰ έμπορίου χαϊ τής έπιοπεύ
σεως έξαγγελίας τοΰ ίιπό αναμόο
αχοβιν .ττο>χεντ«α>0 κώδικος.
ΤΑ ΥΓΙΕΙΟΝΟΗΙΚΑ Τ0Υ Τ. Ε. Β. Ε.
Ποός την 'Εφημίρίόα.
πολιο βπε<ττάλη ή κατωτέοο) επι στολ.ή τοϋ προέδρου τοϋ ΤΕΒΕ κ. Α. Πίτρόγλον: Κύρνε Διευθνντά, είς άπάντηοιν ^^τιατο).^ις τοΰ χ. Δ. Ζαρμ^σλά δημοσιενθείσης έν τω φύλλω υμών τής 18.2.1971 δι' ής οδτος έοωτά δπα τίνα λό¬ γον είσαχθείς πρός νοσηλείαν είς κλινκκήν μή ονμί>ε6λημένην μ*τά
τοϋ ΤΕΒΕ δέν έ»-τληοώθη έν συν*
χβία υπό τής ύπηοβσίας όλόκλη
ρον τό καταβληθέν ίετ' αντοθ πβ
σόν νοοηλί<ι>ν, ?χομεν την τιμήν
νά γνο>οίσχι>μεν υμίν τα κάτωθι:
'Τπό τοΰ αρθοου 6 τού Κανο-
νιαμον πϊρΐ «Λογαριααμου' Νοσο
κομειαχής πί<Ηθά>Λρεως τοθ ΤΕ¬
ΒΕ» προβλί.τεται ότι ή Νοοοχο
μειαιχή περίθαλψις παρέχεται είς
τα με<ά τοϋ Ταμείου συμβειδλημέ να θ*ραπ*ντήρια τή<: χώρας δα¬ πάναι ς αυτού. Μόνον κλτ' έξαί- οβσνν Ιλ· πΐθΐΛτώβε-ι έπειγούοτις ά νάγχης συγχωοΐνται είς τούς ή- σφαλισμένους ή είσοδος είς μή συμβΐ&λημένον μετά τοϋ Ταμε-ίου ΟεοαπΕντήριον καί ή νοστΡΛσ. αύ τό>ν Ιδίαις δαιχάναις. Τότε δμως
υπό τής παο. 5 τοθ άνω αρθρον
όρίζίται δτι τό Ταμείον αποδί-
I
δεί ίϊς αύτοϋς τα νοβηλια 6αοει
τιψιολογίου όριίομτνον ν—ο τοϋ
Δ2 τοϋ Ταμείοιυ κατ' ϊτος. Τό
Ι δέ ΔΣ τοΰ Ταιμ«{ου όρίζει πάντο
τε ώς αποδοτέαν τό νασήΑιον είς
ο ανήλθεν κατά μέσον όρον ή δα
πονή νοσηλίίας των ίδίαΛ-ς αντοΰ
δοϋΐάναις εΙσερχομεΛ'ωιν είς συμ·-
α θΐρα.'ΐευτήρια ή(τςρο^^-
6πί»ς ποάττουν χαί άπαν
τες οί λοιποί άοτφαλιστικοι Όρ-
γανιβμοί. ΔικαΜ>λογτττι.κός λογος
τής τοιαύτης ένεογείας είναι τό
μέν ή ποοσπάθεια δπο>ς περιο¬
ρισθή ή παρεχομένη νοσηλτία είς
έλεγχόμΐνα υπό τού Ταμίΐου ββ
ραπευτήρια τό δέ όπως άποφϊν-
γη τό Ταμείον άΛρόθλεπτα ποβά
δαπάνην προερχόμ>ενα έκ χατα6ο
λής των νοσηλίων δάστι έλίυθέ-
ρον τιμολογίου.
Σημ**ωιτέον δτι το ΤΕΒΕ είναι
συμ&ολ'ημένων μβθ' δλων άνεξαι
ρέτως των Κοα-τικων Νοσοχομει
ών καί ΤΛθν τοιούτων των Φιλαν-
θρωπικων Ιδρνμά,των ώς καί μέ
τό 38% περίπον ίδη· έν "Ελλάδι
ιδιωτικήν θερααεντηρίίυν. ΑΙ έλά
χισται κλινιχαί μεθ' ών δέν εχο¬
μεν συμβληβεϊ είτε εξηγέρθησαν
ίΗ-ότι βέν π},Τ(ροϋν ώριομένονς δ-
ρονς ί-ϊτε δέν δίχονται σνν*ογο>
βίαν μΐΐ' άσφαλΐΛτιχων Όογανι·
αμών.
Κατά συνέπειαν καλόν θά εί¬
ναι οί ήοχραλιαμένοι μας νά άπο·
φεύγοιτν νό. είσέρχ,ωνται είς μή
στιμδοβλημένα θίραπεντήοια διότι
χωρίς δια τουτο νά εύθύνεται ό
'Οργανισμος φ«σι.κόν εΤναι νά ςη-
μιοννται. Πάντως πΐί-ρί,ττοκΐις νά
ορισθή δτι οί μή συμμορφούμενοι
μέ τόν Κανονιοίμόν Νοσοκομεια-
κής πϊ.ριθάλψεία>ς ήοχταλααμένοι
δηλαοή οί ώσί^χόμίενΜ είς μή συμ
δειδλτιμίνα θεοοΛευτήρια θά λαμ-
δάνουν ηύξημένα έναντι των δλ-
λων Λ·ο<Γήλια, δέΛ· υφίσταται. Μττά τιμής Ό Πρόεδνθς τοϋ ΔΣ τοδ ΤΕΒΕ V ΠΕΤΡΟΓΛΟΤ 160 862.585 ΚέρΒος χρήσεως 1970 ώς δνω Μείον κρατήσεως καί προβλίψ6ων διά φόρου εΐσοδήμστος κλπ Καθαρόν Κέρδος Χρήσεως Πλέον 'Υτιολυίτιοο Προηνουμένης Χρήσεως 1970 28.124.990 132 162 543 1969 7.ΓΟΟΟΧ) 10 500 Πθιι 21.124 21 Διάθεσις Καθσρών Κερδών Είς κράτη ,ιν πρός σχηματισμόν ΙακτικοΟ Άττοθεματικοϋ 2 ?(10 ^"0 Ης κράτησιν πρός σχηματισμόν Έκτά<του Άπβθ.μστικοϋ 5 4ου ικυ Είς μέρισμα χρήσεως έ)5ΟΟ.ΟΟΟ Μετοχ?ν. ύποκε·μενον εις κράτησιν Φόρου &Ισοοήυαΐος 1ιίΓΟ>()ΓΛ)
Εις ποοοοτά ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου καί Διευθθνθϊως
υποκείμενον »(ς κράτησιν Φόρου ΕΙσοδήματος ' 8*0 Ο( β
ϊς.(ς Αττοτελέοματσ Χρήσεως, "Υπόλοιπον είς Νίον «βΐ 3ί»6
ΌΜ 15.363 Μ 1<; 8.0 )0 ΟΧ) 7(Κ·.Ο1».) 313 316 . 21 43β.ΓΟ"> 15.'6^.
ί -αΤά ΛΜ"0<.ήν μέΡ'Ομα ΧΡή°£ως 1970' ϋ«°"««»»·''ον είς κράτηο.ν Φόροι, Εγκρ.σ,ν τού παρόντος Ισολογισμόν υπό τής Γεν.κής Συνίλεύσβως τΩν Μετόχων. "Ο Πβόβδρος — Διευθύνων Συμβο ΣΠΥΡΟΣ Ι ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ Έν "Αθήναις τή 19η Φίβρουαρί υ 1971 Ό Διιυθυντής ;ν ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Α ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ '.}: ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΟΡΚΩΤΩΝ Λ0Π1Τί5Ν Πρός τούς κ. κ. Μετόχους της ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Ίσολβγιβμόν τί Ό Δα ΠΕΡΙΚ Λ ΗΣ* ΕΜ, Α Ε ΑογιστικοΟ ΚΟΛΛΝΗΝΟΣ - */· Δ-» .«.τα την λήξβΟ«ν την ήμεοομ-ιαν,Λτ,]?„£? *** 1 Αθήναις τ{) 2Οβ Μαρτίου 1971 ' νκοτοί Δογιβταί ΗΛ. Β. ΡΑΜΠΑΟΥΝΗΣ - ΜΙΚ. Ι. ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ ΚΜ Ι'* ΗΕί - ΡΑ Ε.Π.Ε. ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31)12)70 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Α) Πάγια 1) Έγκατ)σεις 28.525.- ΜβΓον άτΐοσβίο. 28.525.— 2) Μπταφορικο. Μεσα 99.384 — Μείον άττσσβέο. __ 122.660,80 8) 'Έττιηλα καϊ Σκε6π 93.913,80 Μείον αποοβέσ 70.637.- 99.384.- 23 276,80 Β) Κυκλοφοροθντο; 4) Ανταποκριταί ίξωτβρικοθ 8όκ.'511,10 5) Πελατοι 1 09Ρ. )ΙΟ,96 6) Χρίωοται 102.^42.10 7) Προσωρινόν Λογοριοσμοι 277 881.85 8) Διάφοραι ά- παιτησε.ς 19=».ΊΟΟ,6Ο 2 528.14ί,ίΟ Γ) Διαθέσιμα 9) Τράηΐί,αι 8.563,45 10) Ταμείον 646 784,ί>5
II
) Όμολογίαι 5.0)0.—
2 5?8 346,50
660 348 -
650.348 -
Δρχ. 3Β11 35*5, "Ο
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
ΑΙ Κεε>·λαι· 303.681,(^5
2) ΚταιρικΑν Ιίβφάλαιβν 240 Οί Ο—
1) Τακτικόν άποθιματικόν 63.681,65
Β) Ύτ(οχβ··οεις
3) Εταιρείαι 1.709 091.3·
4) ίρ*ττιζ»ι Λ)0μός
Δβν,ίου 405.421, *5
β) Κρστήσβις 6ηίρ Τρίτων 54.61^.—
β) Δισφοροι 'ΥτΓτοχριώοβις 668 996.-
2 838.110,75
Γ) Μερίομιτα Πληροατέα
169.562,90
3.311.355.30
ΕΞΟΔΑ
Ι) Γβνικά ίξοδα
2) Άμοιβοι Τρίτων
3) Έργοβοτικαί Συν)ροι
4) Φόρσι Δημοσίου
5) Προμήθειαι Τρίτων
6) '&νοίκια
7) Άμοιβαί Προσωπικού
8) Ζημίαι έπισ. όττ.ιιτ.
9) Άποσβεσθέντα πάγια
1Γ·) Κκτι)οσι έγγυήσεις
11) Ζημίαι προ-λέψεων
1?) Κέρδη χρήσεως
Ανάλυσις ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «τΑΠΟΓΕΑΕΣΜΑΤΑ Χρή
σεως»
1)
2)
3)
304.299,80
4-0).-
4Ρ!«)8η,-
444.258,50
67
XX) —
45«.)."·)07 -
2()4.6"6,ίΟ
17.700.-
1Η 00 ι.—
25 '^7Ι.50
?11 9ί>3,60
1.885.894,90
Δ ι α ν ο μ ή
Τακτικόν ώποθεματικών
ΜερΙσματα πληρωτεα
"Υπόλοιπον είς νεον
Ι) Εοο8α ΠρομηβειΛν
[ * Τθ
ουρ,σμοθ
τικτιβιήο. Μετ. Μέοων
1851.134,95
24 006,96
10.754.—
Δρχ. 1.885.894,90
42.3ίβ 70
169.562,90
1 ,
Ό Διαχ)οτήι;
ΕΛΕΥΘΞΡΙΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
Δρχ. 211.953,60
'Ρν Αθήναις τ χ) 15 Μαρτίου 1971
Ό Λογιβτής
ΑΗΜΗΓΡ1ΟΣ ΚΟΥΜΟν ΝΔΟΥΡΟΣ
Η ΑΥΞΗΣΙΣ Τ9Ν ΤΙΜΞΝ
ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΤΟΥΣ ΡΒΣΟΥΣ
ΔΕΝ ΕΝΑΙ ΔΓΝΑΤΗ Η ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΒΕΛΤΙΩΣΙΣ ΠΡΟΤΟΝΤΩΝ,
ΑΝΕΓ ΑΝΑΤΙΜΗΣΕΩΝ, ΕΤΟΝΙΣΕΝ ΑΝΩΤΑΊΌΣ ΡΩΣΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΟΓΧΟΣ
ΜΟΣΧΑ. - Άνώτατος Χοβι
ετικός άξιωματοΰχος προειδοποίη-
σβν ότι ποιοτιαή βελτίωσις των
ηοοΐόντων δέν είναι δυναιτή, άνευ
αυξήσεως των τιμων. Ό Λρόε-
δοος τής Κοατικής Έ—.τροπής
ΊΊμών κ. Β. Σίτνιν, είς (Τυνέντευ
ξίν τού δημοσιευθείσαν είς την
«Ίσβέστια>, παρεδέχθη διά πρώ¬
την φοράν ότι αί τιμαί των οίνο
.τνβυματωΛων ποτών, κυράος τής
6ότκας χοΐ τοϋ κονιάκ, έχροΛβθη
νά αύξηβοθν. ΠαεΙ είς τόν έπηρεατ
ο>όν τοϋ κοινοΐ δπα>ς μή πίνη
πολύ.
*Η συνέντϊνξις τού κ· Σίτνιν,
εδόθη ολίγον μ*τά τόν ΰ.-κ>6ι6α-
βμόν των τιιμών — μεταξΐι 18
»αι 90% — σειράς καταναλωτικων
άγαβΦν, ώς των μοορών σνσχενων
ΐηλϊοράαεως, των -Λαλτσών, τής
ζαχάφεως καί των 6αιμ6ακερων
είδον. Πολλοί είναι εκεΐνοι πού
φρονούν, δτι αί ύΛοημήαεις αύται
άπεφοκτίσθησαν μέ σκοπόν την ά
ΐτάλυνσιν των άνησυχιων τοΰ κοι
νού καθ" δτι άφορά είς μελλον-
τικάς αύξήβεις. Παρά δέ τάς α¬
ι» επισήμου .τλευράς διαοεδαιώ-
σβις δτι δέν σχεδιάζοντοα άνατι-
μή<Τ8ΐς, ή χοινή γνώμη άνη<η>χεϊ·
Αί έξηγήσεις τάς οποίας εδω-
σεν ό κ. Σίτντν, επί τής κνόεονη
τ«<ης Λθλιτιοβής τιμων, έν τού¬ τοις, έλάχιστα. άπειλννουν τάς α¬ νησυχίας τοϋ κοινοΰ. Ούτος λ.χ. Ισχυρίοθη δή αί τιμαί των 6α/Λ- κών κατο.ναλο>τι«ών αγαθών, πα1-
οέμιειναν σιταθεραιί κατά την διά©
«ειαν τής τελευταίας ηενταετίας.
Εις ωρισμένας περιπτώβεις, κυρί-
ως είς αγροτικάς περιοχάς, ύ-τε
βιΜσθησαν είς τα έπιπεδα των ά-
στιχών κέντρων. "Αν αύτό είναι
άληθές, είναι έξ Ισου άληθές δ¬
τι ή ο-τα&ερά Ελλειψις πολλών ά
γαβών απετέλεσε τό χαρακτηρι-
στιχΛν τής οΐκονομίας, κατά την
περίοδον αύτην. Άχορρέει άπό
δύο αΐτίας: άΛοτνχία. είς την πά-
ραγωγήν καί «αχή ποιότης των
πίβϊόντων, τα ΟΛθία ό λαός δέν
είναι πλέον διατεθειμένος νά α¬
γοράση.
Δέν υπάρχη, όψιφιδολία ότι οί
έ.-αθυμοϋν διαχα
ώς νά άντα-·τοκ4?ιθονν βίς τάς ά-
παιτήσεις της ζητήσΐω;, δι' έναν
άχόμη, οΐκονοιμικής φύσεως, λό¬
γον. ΑΙ χρααεξικαί καταθέσβις ε¬
σημείωσαν «ραγδαίαν άνοδον —
ίφβακκτν Ης ϋψος 46 δίς οου-
βλίων, ήτοι άντκποιχοϋν πρός
2-000 ρούΰλια κατά κεφαλήν τοΰ
πληθυσιμού. Κατά τό πλείστον, αί
καταθέχτεις αυταί άντιποοβωπεύ-
ουν άνιχανοποίητον άγορα<ττ«οήν ισχύν — £πΙ τ» άΛλοΰοττ*ρον, χοή μαιτα ποΰ τα άτομα έσχάπΐνον νά διαθέσονν διά την αγοράν κατα- ναλωτικών αγαθών, «ού όμως δέν έδαπανηθηοαν, λόγω τής κα- κης ποιότητος των προσφερομένων προΐόντων. Οί πφο·γρα)ψΛτι~αί θά έπεθύμ<Λ»ν νά φκρθή είς την αγοράν τό τεράστιον αύτό άντοτ-α μίευμα, δια της αύίήβεος των κιν κλοφοροΰντων αγαθών. Έν τού¬ τοις, φο&ονντα*. δτι τούτο Θά ποβ καλέση νψωσιν ών τψιών, διότι άπαιτοΰνται εΐδίκά κίνητρα, διά νά π*κτθονν αί βιομηχο'νίαι να .τα ράνοιη· εΐδη καλντέρας πο<·οτη- τος, γεγονός τό οποίον Θα ηΰξα- ν·ί τό κόστος παβαγωγής. Ή συνέντευξις τού κ. Σίτνιν, ΕΧΔ1ΚΟΣ ΦΟΡΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΕΣΒΕΙΑΝ ΗΠΑ Ή Άμερικβνιχή 'Τπηοτσία Πλη οοφοοιών ύΛρνθυμίζει ότι άπό τής 23 ης Μαο-τίου μέχρι χχΐ! τής 15 ής Απριλίου 1&71 χαΐ κατά τάς εργασίμους Αφάς; καί ήμίνας οί ρυ 'Ελλά& διαδιοΰντες Άμερι- κανοι πολίται Θά δύνανται νά συμ βουλεύωνται ειδικόν φ·ορι>τ*χ·<ι- χόν τής 'Τ.τηοεοίας Δηυοβίων 'Ε σόδοον των ΗΙΙΑ. Ό έν λόγω ςροροτίχνικό; δέν 0ά ουμπληρώνη ^ντνπα δη>.ώθ€<;}ν τ ών ένδΐΛψ€.οοιμένων, Θά άπαντα δίκος είς ίίδικάς έοωτήοεις σχε¬ τικώς αί- την δ*α«δ4χαο(αν συμ-·τ)·η ι^ώσίως των ένΤΛΐ."ΐων καν καταβέ- αεως των δηλώσεων. 'Ε!= &)Λου, κατά την διάοκΐΐ- οτν ττις .ταοαμοντίς τοδ Άμεοοαι- νοϋ <ροοοτ*χνικοϋ είς τάς Αθή¬ νας θά όογανωθονν τίς την ·Βλ- ληνοαμί^Λαννχήν "Ενο»σιν ούο φοροτ*χνικά β«μ*νάρ*α, τα όποία ίχονν όριβθή' διά την 31ην Μαρ τΐου τό ποΛτον άπό τάς 10 π»μ. ε'τος 1 μ_μ., τό δέ δίΰτ?^ον από τάς 2 μ.μ. ?ως τάί 4 μ-μ. ΟΜΑΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠίΙΝ ©Α ΜΕΤΑΒΗ ΕΙΣ ΚΥΠΡΟΝ Κατά την προχθββινήν συνεδρί τοΰ Δ.Σ. τού Σ»νδ«*μαυ ΆντΐΛροσώΛων Άβη νών, ά,Τίχραοίβθη δπως .-τολν«λη- &ΐς όιιάς έα με>Λν τοΰ Συν-
δέσικηι πραγμαϊθΛθΐήοη ένημεοο>-
τ«οήν έντίσκβμιιν τίς ΚύπροΛ·, .Τίρος
δια.τίστω<τιν των δννατοτήχων ε- η .τ>ε(/χιτέρω συοχρίγξβως των έμ
,-τθί?4!αϋν βννα^^λαγων μεταξΰ των
ούο χοΛρών καί οτ&ξησιν των εΐ-
καί έξαγωγών μεταξύ
καί Κύποου.
άλλου, κατά την ιδίαν συ
σπτφασίοθη δ.-κι>ς προ-
ταθή εΊς την Διεθνή όργάνιοσιν
'Κμιορικών Άντι.·τροοχί)Πων είς
'Ε/Λάοα., κα*ά τό 1972. Ώς γνω
βτόν, ό Σύνδεοωος 'Εμ.τ»ρικών
ΆντΐΛςιοσώπων Αθηνών μετέ-
χει είς την Διτθνή Όργανακκν
ΈμΛ(Η"''ών ΆντΐΛροσώίτχον, θίς
ι ήν ΟΛοίαν μετέχονν ίπίοτ>ς καί
αί κάτωιθι χώραι: Αγγλία, Αυ¬
στρία, Βέλγιον, Γαλλία, Γβρμα-
νία, Ελβετία, Ίατβνία, Ιταλία,
Κσναδας, Λίβανο-ς, ·Ολλανδία καί
Χιλή-
ώς (ροοίνίται, ^ποοχαχΐΊ εί< το να καταστήση εύθιέως γνωστόν, ότι δέν ρίναι δυνατόν νά ίκαναποιη- θοίΚ· άμφότείκα αί έπιδιωξεΐν τον, <ίτοι καλυτέρα κοΑ .-«ε^ιοβοττφα έμΛθρτύματα καί δ«ιτήρησ4ς των τκμΛν εί; τα αντά χαμηλά ί.πί.τί- δα. Ό βασικόε συμύιδαΛΐμός, τόν ΟΛοίτ>ν ύπαινιοσεται ό κ. Σίτνιν,
είναι ότι, ένώ αί ημχύ. των κυ¬
ριωτέρων εΐδών δκχ,τροφής, ώς
τον 6οντύρου, τοΰ άρτον, τής σα
χάρ«ο; κλπ., θά έξακολουθήβονν
νά κτμ,αιίνωνκα Ης την σημερινήν
στάβμ-ην ίΛΪ μβκρόν, αί τοιαύται
είναι άναπόφρτκτον νά
ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΪΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1970
ΒΜΒΡΓΗΤΙΚΟΝ
Διαθέσιμβι
Μετρηΐά έν τφ Τβμβίω
Παρά Τραπέζαις Έιαιτ«ρΐΜοδ
Παρά Τραηέζαις 'Εξΐϋΐρρικου
Παρά Τραπέζα Ελλάδος (ύπβχρ.
καταθ. άποφάσ. Ν Β. 16β9]9.68)
"Εντοκιι Γραμμάτια 'Ελ. Δημοσίου
Χορηγήσεως Διιίφοροι
Προβξ)σεις 'Βμπορ. Γραμματίων
(έξ ών ·9χ. 19.268.Θ81—προ»εσμ
πέραν τοθ βτους)
Άλληλόχρεοι Λογ)σμοί —Χοεώ-
οτεΐι (έξ ών Αρχ. 159 812.285-
προθεσμ. πέραν τοΰ ίτους)
Αιάφορβι Χρεωβτικοί Λογαριασμοί
Πκριναιρια έ)Είοαγ«γών (Τρα¬
πέζα Ελλάδος)
Αιάφ. Προσωρ. Λ)βμοί (Χρεώοται)
1970
Δραχμαί
105.341.072
173.559.911
343.194.437
1969
Δραχμαί
85.651.883
122.977.451
290.160.449
74.808.419 116.470.312
313.200.000 1.039.103.839 239.750.000 855.010 095
858.547.957
656 624.270
1.213.014.858 2.065.562.815 944.417.806 1,601.042 076
167.120.150 126 226 250
31.204.846 198.324.496 31.961.721 158 187 971
Κεντρικόν καί Ύποχ)τα
(εγγραφαί καθ* οδόν)
Χρεώγραφα
Χρεώγραφα Ίθιοχτηυιβς Τραπέζης
Άκίνηΐα
Γήπεβα —41.622.568
Κτίρια 67.630.900
Μείον ώποσβέ«βων 20 162.477
17.781.169
96.496.744
63 819.433
34.310.336
36.191.664
Έγκαταστάσεις χλιμβτισμβθ 6 862.590 ,
ΜβΙον άπβσβέσεων 5.495.590 1,367.000 70.458.000 1.779.1ΟΟ 1)2.281.000
ΈγχαΓ*ιοτάσεις
Ά|ία έπίπλιεν, Χρηματοχι-
βωτίβν χλπ έξοπλισμοί
Κεν)χον χαί 'Υποκ)τα)ν 62 378 505
ΙΙεΙον άποσβέσεην 32.616.536
'Εγ/υητιχαί Επιστολαί
καί Ένβγγνοι Πιστώσεις
Λοιποί Λογαριασμοί Τάξκιος
29,8β2.ΟΟΟ
3.487.589.053
769.595.944
3.684.951.763
7.942.136.755
2.760.188.575
657.396 549
2.810 192.906
6.262.718,030
ΪΒΣΪ
Κεφάλαιον Μβτοχικβν (μετ. ΕΟ3.0Ο0
πρός Δρχ. 1ΟΟ) 5Ρ.ΟΟΟ.ΙΟΟ
ΕΙδιχόν Άποθρματ. £χ Αι«0έ·ι>
ως μετβχών όπερ τό Λρτιον 23 899 60 Ι
Κεφάλαιον άποββματ τακτικόν 13 6ΟΟ.Ο Ο
Κεφάλαιον άποθβμβΐ ίχιβχτον 3!$ 000.000 *
Διαφ·ρά εξ άναηροσορμογής 326.940
Άποτβλέβματα χρήσεως, όπόλ.
είς ν··ν
4σαν άλ
ματώθη άνοδον, αύξηβείσαι κατά
^14^% (ύπε^τ^ιπλαοναομός), ?
ναντι αυξήσεως τοιν μόνον κατά
66,7% έντός τής Λοοηγουμένης
ΓΒτοαε-τίας 19«3 — 1»66.
Άναλυτικώτερον, ηΰςήθηααν αί
ΧΜΒταθιέσεις, 6άσβ. τοϋ Ν.Δ. 2687)
53 κατά 721-600.000 δοχ. (58%),
μβτατρεψίμων· λογα-ριαοιμΛν δν|ΐε-
ο>ς κατά 320.4Ο0.000 δραχμών
(122%). Σ τεγαστικου' ΤαμΜτντη-
ρίου τής Κτηματικτής Τραπέζης
χααά 1.037.600.000 6οχ. καί των
'ΕΡΛήνων ναυτιλίνθμένων καί ερ¬
γαζομένων είς τό εξωτερικόν, ά
νβλθοΰσαι «4ς 697.200-000 6ρχ·
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΤ ΕΜΠΟΡΙ-
ΟΤ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΤΕΙΝ
ΤΉΣ ΧΩΡΑΣ. — Κατό. την
πραγματοΛθίηθεϊσαν έτηοιαν γτνι
κήν συνέλενσιν των με>Λν τοί
Έμπορικοϋ Σ υλλόγοχ· θεοσαλονί
κης, άνεπτύχθησαν τα θέιματα, τα
όποία ά,-τοισχφνθϊν ,τό έμηόθεαη'.
Ιδιαιτέρως, ύπεγραμ.μίσ&η, δ
τι σημαντικόν ρα?Λν δύναται νά
διαδοο,χατίση τό έμΛΟρ*ον είς την
έν γένει προσπάθειαν οΐκονομικτις
άνα—τώξΐως τής χώρας. Ό ρό-
λος, οΰτος, ύπ«ίττ|ΐρίχθτι, δέν έ-
ξετιμήθτι, δεόντως, τόσον υπό
τής πολιτείας., δσον καΐ υπο των
Ιδίων των έμπόρων. Συγκϊκβι-
μέ|νως, έτονίβθη δτι. άπό πλευ-
ρας παλιτείας δέν έθεσπίαβ-ηοαν
κίνητρα δια την σνγχώνευσιν των
μιχροΐμεσαΧων έπιχειρήσεων πρός
δημιουργίαν μ^γάλων
οτικών μονάδων. 'Επίσης,
την κατεύθυνσιν ταντην, δέν έ-
κινίήθη ουτκ τό έμπόριβν.
ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΑΝΑΠΤΤΞΕ-
ΩΣ ΤΗΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑΧ.
Είς εφαρμογήν των έξατγγιελ&έν-
των μ<έτρων άναπτυξειος τής «τη νοτροτρίας, τό ίνπουργεΐον Γεωρ¬ γίας Λροήλθεν είς την 03τόφα.θΗν συσιτασεως ίίδιχών ί.τιτ,ροπώΛ' κλ τα Νομόν. Παραλλήλως, μέ την συντελου μένην έΛ·θιάρρυν<κν καί ύποβοήθη σιν τής άναπτύξεως τής χροφίας επί έπιχί4τ.ρο
φή πρός την χωροίήΛ· — οικογε¬
νειακήν βοοτροφίαν. Άνάλογοι
.ιιροσ.-ταθεκιι. Θά κατατχ/.ηβοΐΚ· και
διά την αύξησιν τοθ άρ>Θμοϋ έκ
τρεφομένων πρός ενίσχυσιν οΐκο
σίτο>ν καιί ποΐίμβ-νοοών αίγο.τιροβά-
τοτν.
'Τπογραμμίζεται ότι, κατά τό
1969 έδαίΐανήθη <η«νάλλαιγμα 72, 4 έκατομ. θολλαρΧων, διά την Η σαγωγήν κρ*άτων. ΚΗΟΰΙΑ - ΗΕ^^Αδ Ε. Π. Κ Διάρθυκπς ήμαρτημένων Είς την πρσηγα>ιέηιν μας
έκδοσιν τής 28ης Μαρτίου έ-
δημοσιεύθτ) 6 Ισολογισμός τί)ς
ώς 4νω Ε.Π_. Έκ παραδρο-
μί)ς είς την ανάλυσιν λογαρια-
σμοθ Κέρδη καί Ζημίαι είς την
πίστωσιν ανεγράφη τό κονδύ¬
λιον Διάφορα Ιξοδα διά τό
1970 δρχ. 262.205 καί διά
τό 1969 δρχ. 16.7"97 άντί τοθ
όρθοϋ Διάφορα ίσοδα..
Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΦΚ>: ΕΠΙ ΤΟ
ΜΑΤΟΠΟΛΤΌΥ. — Το Β τμή
μο. τοϋ ΣυμΛσυλίον 'Επικοατίίας
(τΐοιθμός άποφάβ«·ως 342)71), ε
οΐχβη, δτι επί πίΐλληβεως τβματο
πολτοϋ, ·ΰποκειΐΑΡνου είς τό τ*μι-
συ συντε/.εστήν φόρου κύκλον έο
γααιών, ό φόοος ούτος έ-οάλλΓ-
τ<χι έφ' δλων τώ·ν άκαθαίιίσ.τ<ι>ν
έβόοο/ν, είς τα 6χαΧα πεοίλαίΐβά
νεται κω. ή άξία τής πνωτης ί-
λι>ς (λευχοσιδήρου κντίου). ^
Ποοκεψίένου, ομως, νά έκπε-
βθή άπό τα άκα#ά&<πα ϊοοδα, ή άςία τοϋ λευκοσιδήιθου, όστις ιτΐαιμοποΐίϊτοχ δ4Λ την καταβχευ ήν κτΓτίων σνβχεναχάο-ζ, $Φ' °σον ό ■>^υκοοώδηρος ύπετ>λήβίΐ κατά
την ίΐσαγωγήν τού, είς ΦΚΕ έ-
»Η άκΒθθί(ο ονντελεστή, αντη λο*
πει νά έχΛεβθη .•τοοστρ'ξημ^'η ά
ναλόγως.
ΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤίΙΝ ΜΕΤΑΛ
4^ϊτηκ^Ν επγχειρησε-
ΟΝ ΔΙΑ ΤΟΝ Ν. 2190)20. —
Ό ΣύνδτσψΐΛί Μεταλί^ντικών 'Ε
πιχεΗίνήδσε^ν, νπί6<ιλεν ει^ τ· ν πουργεΐον Βιομηχα<ν<·ας νβίάμνη- μα, μέ τάς άπόψεις επί τής έπι- χειρονμένΓτκ τοοποΛοιήσίως τοθ ΧΑΜΗ^νθΤΟΚΟ Σ Ο ΡΤ- βΜΟΧ ΑΝΟΔΟΤ ΤΟΤ ΠΜΑ- ΡΙΘΜΟΥ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ.— 'Εχ το* ύπουργείου ΣνντχΛΐβμοΰ Αν«- τι δτι ώ-ς ,τροχύίΓΐ:«, έξ έπι- σήμων στοιχ«ίων, &τ|μο<ΗΓΐ)θμένων Ης τό Μηνιαίον Δελτίον τού Όρ- γανιο(μοΰ ΟΙκονομιχτις Σ υνεργαοί άς χαί ΆνΛΠτύξίωί; (ΟΟΣΑ), μηνός Φεβρουάριον 1971, ή 'Ελ- λάς, κατά την τΐτρα/ετίαν 1967— 1970, έν«ράνκίε μέσον έτήΛον ρν θ+*όν αίίήβίω-ς τοΰ δίίοαου τιψιών καταναλωτοΰ 1,9%, ήτοι τΐόν χα- μηλότίρον ρυθμόν άτνόοον τοΐ τν- μαρί&μου, μεταξύ 22 έπισΜθπου- μένων υπό τοδ ΟΟΣΑ χωρών. Ή άξιόλογος αυτή στοβθβοότης νψ&ν έν Ελλάδι, ποοστίθεται, ε·ίς την άνακοιίνίυπιν τού {« οτ,', ένίχιι ετι μ+γαλ,υτέχκΐν η μα«0.ν, ίάν ληφθή ΰπ' όψιν «τι ΐΛττΗιχ^Ί Ε-ίς -ΐε-οί'θδον γενιχών, ί.τΐ δ4«θνοϋς --θΛμακος, άνατιμη! τικών τάσειι/ν, των ό,τοάΐΛ· ό μέ. αος έτήσιος ρυθμος έκυμάνθη μ{ τ«ξ* 2,4% (Δυτ. Γερμανία) ^ 18,1% (ΊρλΛνδία). Η ΙΑΡΤΣΙΣ ΝΕΟΝ ΒΙΟΜΗ ΧΑΝΙΩΝ ΤΟιΜΑΤΟΠΟΛΤΟΤ — Το ΰπαυογείον Εγγραφον τού ποός τό ργ; αν Βιαμηχ*1^/ τονίζει Οτι 6έν Κνίνεται <τκΟΛΐμος ή χαβήγησις κοΐ κατά τό τρέχον ετος, ή χορηγή σ,ς ά&ενών διά την ίδρυσιν 6ιο. μηχανιών τοματοπολτοΰ. Τούτο, 5«ότι δέν μεττί>6λτιθτ|βαν αί συν¬
θήκαι πα©αγωγης καί οιαθίσεως
ταϋ προϊόνΐος, αί ό.-ΐοΐαι έπέδα·
λάν την αναστολήν χοοηγήσκ,,ς
άθβαθν διά την Γδουοην νέον τοι-
σύτο>ν μονάοοΛ'·
ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΙ ΕΛΛΗΝΙ-
ΚΩΝ ΤΠΟΛΗΜΑΤΏΝ Τψ«ΥΣ
1,5 ΕΚΑΤ. ΛΟΛΛ. — Κατά Τη
λβγ^άατημα τού έν Ν. 'Τορκη "Ελ
ληνος 'Εμπορικ.ο{ί Ακόλουθον, .τα
οετάθτι επί
IV
είβέτι ΙΟήμβρον ή
ϊκθϊσις ύποδημάιτων τοϋ Έλληνΐτ
κου 'ΕμΛθρικού Κεντρου τής Ν.
'ΤΛρχης, λόγω τοΰ έ*δΗ)λουμένο)
σννεχοϋς άγορασηχοΰ ένδιαφίρον
τος. Μέχρι βημί·ρον, έχλείσθησαν
παραγγεύ'άί-ς ύποθημάτων ϋψους
1,.'> Ικοτομ. οοΡ^.α^ίίον περιπου,
άναμένεται δέ δτι τό ποσόν του¬
το μέχοι- πέ-ρατος τής έκθέοτως
θα ΐιπερβή τα δνο έχατομμύρια
δοί.λ.
ΕδΗΤΑΣβΗΣΑΧ ΕΜΠΟΡ1
ΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. — Σννή>.8ε το
Χυντονιστι.κόν Συμβούλιον τώ
'ΕμπαονχύίΛ· Σνλλόγων τής χώ-
οο.ς χαϊ ησχολήβη μέ θέματα, τ«
όποία άπασχο^ΰν τό έμΛοριον.
Ίδιαιτ-έοως, άντηλλάγηο-αν ά
πόψεις, ίπί των θεμάτων τής τρο¬
ποποιήσεως τοϋ Ν.Δ. 225)69, τοΐ
φορολογικόν, τή; χφηματοδοττιαε-
ως τοΰ έμπορίου χαϊ τής έπιοπεύ
σεως έξαγγελίας τοΰ ίιπό αναμόο
αχοβιν .ττο>χεντ«α>0 κώδικος.
ΤΑ ΥΓΙΕΙΟΝΟΗΙΚΑ Τ0Υ Τ. Ε. Β. Ε.
Ποός την 'Εφημίρίόα.
πολιο βπε<ττάλη ή κατωτέοο) επι στολ.ή τοϋ προέδρου τοϋ ΤΕΒΕ κ. Α. Πίτρόγλον: Κύρνε Διευθνντά, είς άπάντηοιν ^^τιατο).^ις τοΰ χ. Δ. Ζαρμ^σλά δημοσιενθείσης έν τω φύλλω υμών τής 18.2.1971 δι' ής οδτος έοωτά δπα τίνα λό¬ γον είσαχθείς πρός νοσηλείαν είς κλινκκήν μή ονμί>ε6λημένην μ*τά
τοϋ ΤΕΒΕ δέν έ»-τληοώθη έν συν*
χβία υπό τής ύπηοβσίας όλόκλη
ρον τό καταβληθέν ίετ' αντοθ πβ
σόν νοοηλί<ι>ν, ?χομεν την τιμήν
νά γνο>οίσχι>μεν υμίν τα κάτωθι:
'Τπό τοΰ αρθοου 6 τού Κανο-
νιαμον πϊρΐ «Λογαριααμου' Νοσο
κομειαχής πί<Ηθά>Λρεως τοθ ΤΕ¬
ΒΕ» προβλί.τεται ότι ή Νοοοχο
μειαιχή περίθαλψις παρέχεται είς
τα με<ά τοϋ Ταμείου συμβειδλημέ να θ*ραπ*ντήρια τή<: χώρας δα¬ πάναι ς αυτού. Μόνον κλτ' έξαί- οβσνν Ιλ· πΐθΐΛτώβε-ι έπειγούοτις ά νάγχης συγχωοΐνται είς τούς ή- σφαλισμένους ή είσοδος είς μή συμβΐ&λημένον μετά τοϋ Ταμε-ίου ΟεοαπΕντήριον καί ή νοστΡΛσ. αύ τό>ν Ιδίαις δαιχάναις. Τότε δμως
υπό τής παο. 5 τοθ άνω αρθρον
όρίζίται δτι τό Ταμείον αποδί-
I
δεί ίϊς αύτοϋς τα νοβηλια 6αοει
τιψιολογίου όριίομτνον ν—ο τοϋ
Δ2 τοϋ Ταμείοιυ κατ' ϊτος. Τό
Ι δέ ΔΣ τοΰ Ταιμ«{ου όρίζει πάντο
τε ώς αποδοτέαν τό νασήΑιον είς
ο ανήλθεν κατά μέσον όρον ή δα
πονή νοσηλίίας των ίδίαΛ-ς αντοΰ
δοϋΐάναις εΙσερχομεΛ'ωιν είς συμ·-
α θΐρα.'ΐευτήρια ή(τςρο^^-
6πί»ς ποάττουν χαί άπαν
τες οί λοιποί άοτφαλιστικοι Όρ-
γανιβμοί. ΔικαΜ>λογτττι.κός λογος
τής τοιαύτης ένεογείας είναι τό
μέν ή ποοσπάθεια δπο>ς περιο¬
ρισθή ή παρεχομένη νοσηλτία είς
έλεγχόμΐνα υπό τού Ταμίΐου ββ
ραπευτήρια τό δέ όπως άποφϊν-
γη τό Ταμείον άΛρόθλεπτα ποβά
δαπάνην προερχόμ>ενα έκ χατα6ο
λής των νοσηλίων δάστι έλίυθέ-
ρον τιμολογίου.
Σημ**ωιτέον δτι το ΤΕΒΕ είναι
συμ&ολ'ημένων μβθ' δλων άνεξαι
ρέτως των Κοα-τικων Νοσοχομει
ών καί ΤΛθν τοιούτων των Φιλαν-
θρωπικων Ιδρνμά,των ώς καί μέ
τό 38% περίπον ίδη· έν "Ελλάδι
ιδιωτικήν θερααεντηρίίυν. ΑΙ έλά
χισται κλινιχαί μεθ' ών δέν εχο¬
μεν συμβληβεϊ είτε εξηγέρθησαν
ίΗ-ότι βέν π},Τ(ροϋν ώριομένονς δ-
ρονς ί-ϊτε δέν δίχονται σνν*ογο>
βίαν μΐΐ' άσφαλΐΛτιχων Όογανι·
αμών.
Κατά συνέπειαν καλόν θά εί¬
ναι οί ήοχραλιαμένοι μας νά άπο·
φεύγοιτν νό. είσέρχ,ωνται είς μή
στιμδοβλημένα θίραπεντήοια διότι
χωρίς δια τουτο νά εύθύνεται ό
'Οργανισμος φ«σι.κόν εΤναι νά ςη-
μιοννται. Πάντως πΐί-ρί,ττοκΐις νά
ορισθή δτι οί μή συμμορφούμενοι
μέ τόν Κανονιοίμόν Νοσοκομεια-
κής πϊ.ριθάλψεία>ς ήοχταλααμένοι
δηλαοή οί ώσί^χόμίενΜ είς μή συμ
δειδλτιμίνα θεοοΛευτήρια θά λαμ-
δάνουν ηύξημένα έναντι των δλ-
λων Λ·ο<Γήλια, δέΛ· υφίσταται. Μττά τιμής Ό Πρόεδνθς τοϋ ΔΣ τοδ ΤΕΒΕ V ΠΕΤΡΟΓΛΟΤ 160 862.585 ΚέρΒος χρήσεως 1970 ώς δνω Μείον κρατήσεως καί προβλίψ6ων διά φόρου εΐσοδήμστος κλπ Καθαρόν Κέρδος Χρήσεως Πλέον 'Υτιολυίτιοο Προηνουμένης Χρήσεως 1970 28.124.990 132 162 543 1969 7.ΓΟΟΟΧ) 10 500 Πθιι 21.124 21 Διάθεσις Καθσρών Κερδών Είς κράτη ,ιν πρός σχηματισμόν ΙακτικοΟ Άττοθεματικοϋ 2 ?(10 ^"0 Ης κράτησιν πρός σχηματισμόν Έκτά<του Άπβθ.μστικοϋ 5 4ου ικυ Είς μέρισμα χρήσεως έ)5ΟΟ.ΟΟΟ Μετοχ?ν. ύποκε·μενον εις κράτησιν Φόρου &Ισοοήυαΐος 1ιίΓΟ>()ΓΛ)
Εις ποοοοτά ΔιοικητικοΟ Συμβουλίου καί Διευθθνθϊως
υποκείμενον »(ς κράτησιν Φόρου ΕΙσοδήματος ' 8*0 Ο( β
ϊς.(ς Αττοτελέοματσ Χρήσεως, "Υπόλοιπον είς Νίον «βΐ 3ί»6
ΌΜ 15.363 Μ 1<; 8.0 )0 ΟΧ) 7(Κ·.Ο1».) 313 316 . 21 43β.ΓΟ"> 15.'6^.
ί -αΤά ΛΜ"0<.ήν μέΡ'Ομα ΧΡή°£ως 1970' ϋ«°"««»»·''ον είς κράτηο.ν Φόροι, Εγκρ.σ,ν τού παρόντος Ισολογισμόν υπό τής Γεν.κής Συνίλεύσβως τΩν Μετόχων. "Ο Πβόβδρος — Διευθύνων Συμβο ΣΠΥΡΟΣ Ι ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ Έν "Αθήναις τή 19η Φίβρουαρί υ 1971 Ό Διιυθυντής ;ν ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Α ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ '.}: ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΟΡΚΩΤΩΝ Λ0Π1Τί5Ν Πρός τούς κ. κ. Μετόχους της ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Ίσολβγιβμόν τί Ό Δα ΠΕΡΙΚ Λ ΗΣ* ΕΜ, Α Ε ΑογιστικοΟ ΚΟΛΛΝΗΝΟΣ - */· Δ-» .«.τα την λήξβΟ«ν την ήμεοομ-ιαν,Λτ,]?„£? *** 1 Αθήναις τ{) 2Οβ Μαρτίου 1971 ' νκοτοί Δογιβταί ΗΛ. Β. ΡΑΜΠΑΟΥΝΗΣ - ΜΙΚ. Ι. ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ ΚΜ Ι'* ΗΕί - ΡΑ Ε.Π.Ε. ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31)12)70 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Α) Πάγια 1) Έγκατ)σεις 28.525.- ΜβΓον άτΐοσβίο. 28.525.— 2) Μπταφορικο. Μεσα 99.384 — Μείον άττσσβέο. __ 122.660,80 8) 'Έττιηλα καϊ Σκε6π 93.913,80 Μείον αποοβέσ 70.637.- 99.384.- 23 276,80 Β) Κυκλοφοροθντο; 4) Ανταποκριταί ίξωτβρικοθ 8όκ.'511,10 5) Πελατοι 1 09Ρ. )ΙΟ,96 6) Χρίωοται 102.^42.10 7) Προσωρινόν Λογοριοσμοι 277 881.85 8) Διάφοραι ά- παιτησε.ς 19=».ΊΟΟ,6Ο 2 528.14ί,ίΟ Γ) Διαθέσιμα 9) Τράηΐί,αι 8.563,45 10) Ταμείον 646 784,ί>5
II
) Όμολογίαι 5.0)0.—
2 5?8 346,50
660 348 -
650.348 -
Δρχ. 3Β11 35*5, "Ο
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
ΑΙ Κεε>·λαι· 303.681,(^5
2) ΚταιρικΑν Ιίβφάλαιβν 240 Οί Ο—
1) Τακτικόν άποθιματικόν 63.681,65
Β) Ύτ(οχβ··οεις
3) Εταιρείαι 1.709 091.3·
4) ίρ*ττιζ»ι Λ)0μός
Δβν,ίου 405.421, *5
β) Κρστήσβις 6ηίρ Τρίτων 54.61^.—
β) Δισφοροι 'ΥτΓτοχριώοβις 668 996.-
2 838.110,75
Γ) Μερίομιτα Πληροατέα
169.562,90
3.311.355.30
ΕΞΟΔΑ
Ι) Γβνικά ίξοδα
2) Άμοιβοι Τρίτων
3) Έργοβοτικαί Συν)ροι
4) Φόρσι Δημοσίου
5) Προμήθειαι Τρίτων
6) '&νοίκια
7) Άμοιβαί Προσωπικού
8) Ζημίαι έπισ. όττ.ιιτ.
9) Άποσβεσθέντα πάγια
1Γ·) Κκτι)οσι έγγυήσεις
11) Ζημίαι προ-λέψεων
1?) Κέρδη χρήσεως
Ανάλυσις ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «τΑΠΟΓΕΑΕΣΜΑΤΑ Χρή
σεως»
1)
2)
3)
304.299,80
4-0).-
4Ρ!«)8η,-
444.258,50
67
XX) —
45«.)."·)07 -
2()4.6"6,ίΟ
17.700.-
1Η 00 ι.—
25 '^7Ι.50
?11 9ί>3,60
1.885.894,90
Δ ι α ν ο μ ή
Τακτικόν ώποθεματικών
ΜερΙσματα πληρωτεα
"Υπόλοιπον είς νεον
Ι) Εοο8α ΠρομηβειΛν
[ * Τθ
ουρ,σμοθ
τικτιβιήο. Μετ. Μέοων
1851.134,95
24 006,96
10.754.—
Δρχ. 1.885.894,90
42.3ίβ 70
169.562,90
1 ,
Ό Διαχ)οτήι;
ΕΛΕΥΘΞΡΙΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
Δρχ. 211.953,60
'Ρν Αθήναις τ χ) 15 Μαρτίου 1971
Ό Λογιβτής
ΑΗΜΗΓΡ1ΟΣ ΚΟΥΜΟν ΝΔΟΥΡΟΣ
Ά.-τό την έποποιίαν τής Βορείου Ηπείρου
ΤΡΕΐνΐΤΤΕΣΙΝΑ
Τού συνεογάου μα; κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(Σννέχειιι έκ προηγούμενον)
ΆνΓ,σι χ»ισ ις έκ τή; πλ
ώ^
,ην έκίίνος κατείχετο ήπό τοϋ
, ,.,[·, άπέίττειλα άαέαως μικράν
τολον, υπό νπαςιΐ'εμιιτικύν, ϊ
ί%ακί'-(χ^θϊ π?ρί τινος έποό
,, Ταυτοχρόνως άνέψερα διά
ιέως -τρός τον 'Τποδιοικητήν
Σι·ντάγαατος, κ.π£ ανελθών
χ!) ,τααιιτιηρητήριόν μόν ,-τροοΐ:
νά βεοαιΐ'ΐθώ καί αντοποο
„; ί.τί των κινήσεων τού έ-
*■ χθοίί.
ι<αιστώοιις άμέσιυς ότι οντ ■>-
όνιχνευταί,
ΐ ν<Τ>: τ(>ός
Ιταλοί,
έδάδιζον
τ'1ν κατεύθυνσιν
προφανώς
τοϋ
Μάλι - Σεντέλι, καί αί απώλει¬
αι τοΰ εχθρόν ήσαν
ρ ή .^τκαί.
Παρά τάς απ(·>λείας των ομως,
οί Ιταλοί μετά πείαματος 4πε-
τίθεντο κατ' ά/ΑεΛΐάλιληλν«. κνμίΐ-
τα ·<ατά τής ασθενούς άμυντικής μας γρα,μαής, θεριζόμε.Ύθΐ δέ άν- τικαθΜΤταντι> άαέσιυς δι' αλλων.
ΙΙερί την 20ήν ώραν καί ένω ή
μ*άχη έξηκαλοϋθρι κ)ς>ατε<Μί μέ ά έέθ Γ£υ>ΟΎ·,
πεϊσμα,
τοϋ ύ.ταλσχαγοϋ
Φου-
44ου Συντά-
κιίον "Αρτζα ντί Σάπρα, εσπευ
- '„,, ν' άναφί'2*» καν αύθις είς τόν
ι Ύ.τ^ιοικτιτήν καί σνγκεντρώσας
,,τηγ μικράν έφίδρείαν, ήν εΐχα
, £}; χήη:ις μόν, ήτοι: την Όμά
ν, οα Διοικήσεως τού Τάγματος,
, τούς 1·"> .τερίποιιι ήμιονηγοΰς των
ο, μΕταγ<»γι»ών μάχης, την διμοιρίαν Λ 2<η·αάνη, την όμάδα Φραγκιαδά αν «η «ώ τ«> ^ιο διμοιρίας .-ταλ.νβό
ι ;.,,>ν χατένειμα ταύτην ώς εξής:
Ά,τίστειλα την διμοιρίαν Σον
^ οόφϊ, πλήν ομάδος της άφεθεί-
υη; ώς συνδετικής μέ τό ν κλιτύων τής Τρεμπε
* οίνα; — άριστερά — καΐ τής
10 ίντικης δχθης τής χαράδρας Μα
ν· οίτβαϊ, δί-ςιόθεν, ν' αμυνθή δ' έ
' ,τί τό.τοΐ' άνεν ιδία; ύποχο*ρήσε-
* ω?·
' Την όμάδα Φραγκιαδάκη δεζιά
£- των οκάδων Σονσάρη καί έ.τϊ
"' τίιν «λιτνων τοϋ Μάλα Σεντέλι,
'ί μί την εντολήν νά βάλλη κατά
μήχος τοΰ χειμάρρου τής χαρά-
δρας μρμακ,ουσμένα —.«ο» όπλο-
.τολυδόλβυ πρός την κατεύθυνσιν
τού ιτύχένος Μετζκορανης, ν' α¬
μυνθή δέ των θέιτρών της μέχρις
εσχάτων.
Την διαοιοίαν πολ.υοόλων Κοκο
>· λογιοννάκη μετά μιάς εισέτι δ¬
ι; μάδο: .ιολυοόλιον έ-τί των κλιτύ
ο ών τής Τρεμπεσίνας, 500 μέτρα
>· νοτίως τοϋ χ<υ·ρίου, μέ την έντο- ; λήν νά προστατεύση δι' ύ—,ρκει- ΐί μένιον καί μεμακρνσμένι,Λ' πυρών > την γραμμήν Σονσάρη — Φραγ
ί κιαδάκη τακτοποιών τάς θέσεις
ο των πολυδόλων τού πς κατάλλη
λον δαθος καιί νψος των κλιτύ-
ιον, ωστε νά μην
ι ·/ των ίταλικών
ι Κατένειμα τοίις άνδρας τής Ό
ι μάδος Διοικήσεως τού Τάγματος
■ καί τούς ήμιονηγούς είς την ώς
,άνω άμυνπκήν γραμμήν, κρατή-
π«ς 3 —-4 μόνον άνδρας παρ'
{μοί μετά τον γηραιιον έπιτελοϋς
τοΰ Τόγματος Λοχαγού Μνλωνά
/η Έμμαν. και τοϋ γραιμματέως
ΐΐ(. Άνθυπολοχα
. 6ροΰ Εϋσταθίον.
Ή τοποβέτησις των
αϊ'τών δυνάμεων εΑς τάς θέσεις
των εγινε γοργότατα, καί ίίταν
έφθασεν είς τόν Σταθμόν Διοι¬
κήσεως μου έκ. τού ίδικοϋ τού ό
Πλεΰρης, τώ
σχετικώς. 'Εκεϊνος ένέ-
γματος, δι* ής ούτος μέ έ,χληρο-
ςρόρει, ότι κατεριχόμ«νος έκ Τρ.εμ
πεσίνας ινα βαδίση μ«τά τού Λό
χου τού πρός συνάντησιν τοΰ
III
144 Τάγματος είς Μάλι - Σεν
Τ'έλι, άπεκό,-ιη; μετά θ<ύο διμοιρι- Λν τού έκ τού υπόλοιπον Λόχον καί ευρίσκετο* είς τάς ύαωρείας τής Τρεαπεσίνας έγγϋς των όμά- & Σί (Συνεχίζίταΐ) ΕΙΙΙ ΤΗ ΙΓ,ΟΕΤΗΡΙΛΙ ΤΗΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΣ ΦΟΡΟΣ ΕΥΓΝΟΜΟΣ ΥΜΗΣ ΤΟΥ ΑΗΜΟΥ ΝΙΚΑΙλΣ ΠΡΟΣ ΤΟιΙ ΕΘΜ. ΧΡΥΣϋΣΤΰΜΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ «Ή Ήμέρα των Έλλιίνων Προσευχής Σπουδαστών» Γήν παρελθονσαν Τετάρτην τής «Ένϋ)οεΐ))ς Σμυρναίοη' Νικαί 24 Μαρτίου 1ί»Τ1 καί ώραν 11 .π. μ. ό Λήμος Νικαίας επί, τή 150ε ΐίΚίίίίΐ της 'Κθνεγερσία,ς, τελών ημορον εύγν<.ΐΗΐοσύντις πρός τΛν Έ θνομάρτυρα Χρχ>σόστομον Σμύρ¬
νης, τί) συμπραξει^ της ΜηΓΓροοΐύ
λεως Νικαίας, έτελεσε έίΐισημον
Λλλα καί κατανχκκτικό χρισάγιον
πρό τοϋ μαρααρίνου άνδριάντος
τοϋ Χρΐ'σοστόμου τού έν τή .ιλα-
τεία Μητροπόλεως ευρισκομένον,
υπέρ ινναίταν<τε<ος τής ψυχης τού ΐιπύ τοΰ τουρκικοϋ όχλον οφαγια σθρντος τούτου ΙΙοιμ,ενάρχου. Ή προ τοϋ Μνημ.είου φλόγα ήτο α¬ ναμείνη. Τύ τρισάγιον έψάλη; χ«<^οστα- τουντος ταϋ Σεδααμ- Μητροπο- λίτου Νικαίας Γειοργίου. Άκολού θως κατέθεσαν δάφνινους στεφά¬ νους Ο ΔήμΛρχος Νικαίας κ. ΙΙλυτζανό.τουλος καί ό άλλά ταυτοχρόνως νά έπιδοιθώμεν μετ" αντοΰ ής την »μεο»ν περισυλλογήν καί παν¬ τός ίυιλίτου οΙαοδήΛοτε των δΰο Μβνάδων, 44ου καί 43ου Συν- τάγματος, όστις θά διήρχετο έκ Τ πρός "Άρτζα ντί ή Μά)α - Σεντέ?.ι, μή έ- καί των έλαφρώς Γ Ι Α Τ Ι; Γιατί σ·' αϋτό τόν κόσωο νά ζοϋμε μέ κοΑαα. Ν ά κυβερνά τό μϊσος .■ταντοϋ, κι' ή άδικίο Νά εΓν' άπό σνμψέο<·ν δ ν κάνουψιε καί κάτι; Στήν πιό καλή σου φΐλη, νά λές τό μννστικό σου Τοϋς πόνους σου, τις λιντες, τό κάθε τι, δικό σου Κι' αυτή άν θά μπθΌθΰσε νά σοΰβγαζε τό μάτι; Έκτίμησι ν<ά Κχης βαθειά στούς <τυγγ·ενεΐς, οαι· 2 έ δλους τοϋς γνακττούς, άνόμα στους γονεΐς σο·" Ν ά θέλης τό καλό τους, νά ετ!χε<Γαι νά ξήαονν Γιατι αύτοι ποβοϋνρ μονάχα τό κακό σον 'Ή χαίρονται. δν ελαχε μαΰρο τό ριζικό σου Καί δλοι .αεριμενοΐ'νε νά σέ κληίΐονομήοοτ'ν; Ό πίθηκιος, τό άλογο, ό ακΐλος, τό γατν Αύτά μόνο μάς νοιώθουν γιά πέστε μόν, γιατί; ΛΙΑ ΛΙΑΜΑΝΤΙΔΟΤ ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΌΤ ΘΡΑΚΙ,ΚΟΤ ΚΕΝΤΡΟΥ Τό «θρακικόν Κέντρον», μετέ- χον είς τάς έκδηλώσεις των έορ,- τών τής έκατονταετηρίόος άπό τής 'Εθνικής Παλιγγενεοΐας τού 1821, όργανώνει διάλεξιν είς την αίθουσαν τής έν Αθήναις ΆμεΛ·
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΑΟΓΚΙΔΗ
(Συνέχεια έκ προηγουιιένβυ) , :ίαί εϊνο,ι καΐ όνομάζεσθαι. ΎΟ
πλέον ΐψροτνοϋμεν, ή τή στροφή
τής Γ(ί.ίνοόνης ό Γϋζης (1) (εί
ΣΧΟΛΙΑ
Ι. «πάντα έν πάσι κεϊσθαι». Ά
ναφιρεται στήν κοσμογονι,κή βε-
•«ς.«χ τοϋ Άναξαγόρα, ά,τ» τίς
Κ,ναξομεΛ'ές — 'Ιωνίας — Μ. Ά
σίας. Σνμιφίονα μέ την θεωρία
αν 11,, 5λα τα στοτχεία καί βώμα-
τα .τον άποτελοϋν σήμερα τόν
κόσμο καί δια>κ·ρίνονται άναμετα
ςύ ϊινν, ήσαν στήν άρχή μικρό
ταϊ.ο σωματίδια, «χρήματα» ή
«σ.τι'οματα» ί)Λο>ς τα όνομάζει ό
Άν.^αγάρας, καί όλα μαζί άπο
τε'Λχ;α·ν μιά μάζα συγκεχνιμέ'νη
;τερ μή μΰθος ήν), έξ ής Λυδων
ϊτνςάνντ,<τιν· ή τώ χρνσώ ποτε Μίόας (2), δ*' δν απώλετο, έπι- ιυχών ιτ>ς εύχής καί πάντα χρυσόν
κτι,ααμεΛθς' αλλος ούτος Φρύγι-
υς μΰθος. Τόν γάρ Άβάριδος
(31 ο'.οτόν τί άν λέγοιμι τοϋ
Τπερ'ίο^εον; ή τόν Άργεϊον Πή
γαίτιν; '4). Οΐς οχΊ τοσοϋτον ήν
τό δι* όε,ρος φέρεσβαι, όσον η¬
μίν τό πρός θεόν αίρ^ε<τθαι δι' καί σίιν άίΛήλοις. Εΐ- κα! ιίϋιάκριτη. Πάνω στήν μάζα [ π·'« τι συντομώτ&ρον· 6λα6&ραΐ αύτ.'] ιπέδρααεν ό Νοΰς, προκα- λώντπς την άρχική κίνησι διακοί σίίιις κα»ί άνασυνβέαεος, καί ετσι δηαιβυργηθηκαν τα συγκεκριμμέ- στοιχεϊα και σώματα, τό καθένα άπό τα ό.τοία τόν χ"ςκ«<τήρα καί την όνο,μασία τον, Λναλ.ΐ', α μέ τό στοιχείο ποϋ ύπίρ τέΐ'ησρ κατά την ανασννθεοί τον. Σ' ΟΛα όμίος τα σώματα τ«άρ- χ<>τν όλα τα βπέρματα τής άρχι-
κής υάξας. «Τα .ιάντα έν πβσι
'Τπό την .ταγειράν 6οοχήν, πού
ί
τη, οπμΕ
Πλεύρης χαΐ έγώ έκ τοϋ ΣταθμΛΰ
Αιοινήοεως τοΰ Τάγματος πρός
Τι) άνατολικόν άκρον τού χορί-
ΜΊ όπό&εν κατήρχοντο άτ<)αποί ΙΤΙί ΤοΐμΛΓθύναί πρός την χαρά "β^ν» «αί ήδυνήθημεν νά συγκεν ΤΟ««ϊωμεν διά τόν δρα,ματικΜ· η? άνισότητα δυνάμεων (Ιγώνά ♦"ϊ. Λερί τούς δ<ί>δεκ<ι άπλίτας *Ί<ιτίοΐ'>ν των Σ»νταγμάτων κ«ι
ί.τιλοχίαν τοΰ 44ου
Το? ϊλίκηοώς τραυματίαν, οθς άπε
μέ επί κεφαλής τόν τ-ί
τοΰτον είς την γραμμήν
Κατόπιν ό μέν 'Τποίκοικητής
ΐς τόν Σταθμόν τού
Ινα ένημρρώση τό
αί ζητήση την β.το-
"""'-Ίν τού 2ου Λόχον καί τής
"'^ία; πολι*όλο>ν Ηοΰλγαρτι,
τάς γραμαάς ταΰ-
μετά τοΡ έπιτελοϋς
'.<ύ τού Άνθνπολοχα- δπισθεν τής γραμ- περί τα :)00 μέτρα, καί. διευθί'ννο «ύνεγγυς τόν άγώνα. :ατειιάμενοι οπιοθεν όγ- ^Ι'άχον παρεμείναμεν ε- έκείνης — 15, Τ(ι; 20 ^ ιθ δέν {>Χγα
Ό έχθ5ός
η νά μάς αιίφνιδιάση
«Ελόγιζη·. "Αμα τή έγκατα-
' ^ τάς θέσεις το>ν, τα ό
)5
.τι>ρ>ί'
"<χτει·θ·νσΐν τού ανχε- 'ήν ία·ν νά έπιβοαοννονν ^"θοχώρηοίν των, νά καλυ- άπαντήσοα'ν διά των μας, καί δέν 80 τα ^ προπετάσιματα διά νά τόν αίςρνιδιαιτθέν- άντί νά αίφνιδιάση, άν ΠολλίΊ τμήματά τον ή- νά τραποϋν πρός "·: τ,, *ϊ« τί * Τ.|; ν' άΛ«ρρ<χτ(θοΰν έ * ς "Ελλάδος, καί χαλε-
πον μή οληΗ*ρπαισθηναι τοίς τού¬
των ί Γα.νεταις καΐ σννηγόροις.
Ημίν ί*ε οΰδβμία παρά τούτων
ϊημία ττ>ν διάνοιαν πεΛυκνωμένοις
καί πι·φ'.·αγμένοις. Τουναντίον μέν
οΰν, εί τι χρή και
ειπείν, είς την πίστιν εντέυθεν
έοε6α αιθημεν, κ,αιταμα'θόντες αΰ
των τύ ά,ιατηίλόν καί κίβδηλον.
Ενταύθα δαομόνων καταιφρονή,
σαντες, ού θαυμάζονται δαίμονας.
κα(, ε! τις εστίν ή πκττΐύεται., πο-
τααός ?;ι' όίλμης ρεων γλυκύς,
(5; ή ίιίκ/ν έν πυρί <τκ«ίρον, (6) ώ τα πάντα άλίσκεται, τοντο ή- είς την ζο>ήν μας,
αν άς την περισυλλογήν καί την
σιοιπήν, αδύνατον νά φθάσοίμεν
άς άνώτε-ραι έπίπε^α, είς μέτρον
άνθρωπον τετελεσμένον, ώστε ά
δείος νά προσευχώμεθα είς τους
Οίκους τοϋ θεοΰ καί είς τόπους
δημοσίους.
Ό "Λγιος Ίο>άννης τής Κλί-
ς, έξ αλλου γράφει: «μή σο
φίζαυ έν τή προσευχή σου ρήμα
σι· παίδων γάρ πολλάκις ψελλί-
θματα, άπλά καί άποίκιλα, τόν
Πατέςχχ. αΰτϋη· τόν έν τοίς ού-
ρανοίς έθεράπιε<υσαν. Μή έπιχεί- ρει .τολυλογεΐν, ίνα μή πρός ζή¬ τησιν λόγων διασκεδασθή ό νοϋς σου. Είς λόγος τελ·Λ>νιακός τον
θεόν έξιλεώσατο καί εν ρήμα λ<· στόν, τόν λ.ηστήν διέσίοσε. ΙΙολυ λογία μέν πολλάκις έν προσευ- χή, τόν νοϋν καί έ<ράντασ« καί διέχυσε· μονολογία δέν τόν νούν συνάγειν πέφι>κ€ (Κλίμαξ 6α6μ.
28, η' — θ'). Καί έ'τ*ρον:
«Οΰκ εστι χριεία 6ατττολογεΐν,
«λλ* έκτείνειν τάς χείρας» ?λε-
γεν ό Άγιος Βενέδι,κτος.
Ας μή λησμονώμιεν, ότι ή θοη
σκεία, προεχόντως των
πνευματικων ςραινομένο>ν, δέν Η
ναί τι άπλοϋν, άλλά σννθετον,
6α#ϊι καί πολύπλοκον «ραινόμενον,
αποτελούμενον άπό πλείονα, επί
μέρονς, πνη»ματι.κιά στοιχεϊα. "Εν
έ« τούτων καί ίσως τό σπουδαι-
ότιερον όλον «Τναι ή Προσεΐυχή.
Αποτελεί αυτή αΰτό τουτο τό
νεϋροΛ' τής θρησκείας, τό κυριώ
τατόν της σνστατικόν καί
χόιιενον καί την κατ' εξοχήν Ικ-
φχινσιν, έκφρασιν καί εκδήλωσιν
της.
σευχή, καθίσταται
τερ-ική στάσις, κατάστασις πνειύ
ματος θετική, ή όποία δομεΐ καί
διαμορφώνει λειτουργϋκώς ολό¬
κληρον την υπόστασιν μας. Έν
προκειμίένο) έπι6ε6αιώνεται ή 6α-
σική αΐυτη άλήθεια, ότι τό "Εχειν
είναι, άκόμη, εν σΐ|μ6ολον, ή δέ
πραγματικότης, είναι τό Είναι.
Κατά τούς πνενματικοΰς διδα¬
σκάλους, δέν άρχεϊ νά έχη κα·
νεΐς την Προσευχήν, τούς κανό-
νας, την συνήθειαν πρέπει, κατά
'Ωριγένην, νά γίνη, νά είναι σε-
σαρκΐ,Μΐένη ίτροσευχή ('ίϊριγένης).
Μέσα εις την ιδίαν την δομ,ήν
τού, ό ανθοωπος βλέΛει τόν έουυτό
τού ώς έν λειτουργΐικόν όν, ώς
τόν άνθρωπον τοΰ τρισαγΛου ΰ-
μνον, τόν άνθρωπον, ό οποίος,
μέ όλην τον την ζίοήν χαί μέ ό¬
λον τον τό είναι, προσκυνεϊ καί
λατρεύει' τόν δνβροΜΤον, ό όαοϊ-
ος δύναται νά είπη «Ψαλώ τώ
θεώ μου Ιιος ΰπάρχω» (Ψαλμ.
103, »3).
Τό νά καταστήση ό άνθιρωπος
την ζίοήν τού μίαν λειτουργίαν,
μίαν προσευχήν, μίαν δοξολογί¬
αν, σημαίνει νά καταστήση ταύ¬
την εν μυστήριοΛ' διαρκοΰς θείας
χοινωνίας.
Κατά "Ιωάννην τόν Δαιμασκην
"ν'όν, «ό θεός κατέρχεται είς την
ψνχήν, ή άποία προσειύχβται καί
ό ν<;ύ; ά να 6 αί νέ ι πρός τόν θίον». ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΑΡΑΛΥΤΟΣ ΓΕΡΟΣ ΜΟΝΟΛΟΓΕΙ: ΕΙ(ΐαι τό δέντρο τό ξεραμένο χωρίς κλωνάρια καΐ όντε φύλύ εΐμαι τό χέρι τ' άποκομιμένο, φρ*χτό ρηαάδι μά καί βαπίλα. ΜΗΝΥΜλ ΤΗΣ Λ. 9. Π. ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ Τή Δεσποινίδι ΑίναίΓίρίνη Χά ραπούλου, θυγατρί ημών κατά πνεϋμα άγίΐπητή, χάριν καϊ εί,ρή νην πα-ρά θεοϋ. ΕΙΣ ΙΩΑΝ ΝΙΝΑ Μετά χ«(?ας πολλής ελάβομεν καί πάνυ ήδέως διεξνχλθομεν τό υπό τής ύμετέρας Βύγιενείας α¬ ποσταλέν ημίν «Λί)ί)>',ϋ>μα> ώς
καί την ΰπ' ήμ«.ρ. 5 Δεκεμβριού
π.ε επιστολήν αυτής.
Ευχαριστούντες θερμώς δκΐ
την πρόφρονα αποστολήν, σνγχαί
ρομειν έγκα.ρόίως τή ύμετέρα Εϋ
γενεία διά τό τόσον περισπού-
δαιστον Εργον υμών, ευχόμεθα 9
πίος ό "Υψιστος δα·ψιλώς ένισχύη
αυτήν είς ουνέχισιν επί ότι μήκι-
στον των έν τώ πεδίω των γραμ
μάτων δθ3θ(μ<ον καί άγλαοκάριπων έίτιδόαεώ)ν αυτής. Γνωρίζοντας δ' αί·τή ότι τό Λεύ κο>μα αυτής «ατετίθη έν τή καθ"
ημάς Παΐτ-ριαραική Βιβλιοθήκη, ά
ναγραφέντος τοϋ όνάματος αυτής
έν τή των δωρητών στήλη τοϋ
οΙκείον Κώδικος, προπρεπόμε'θα, ΰ
ποίς μή λενψητε ά,-τοστεϊλαι ημίν
καί εί τι νεώτερον ηθέλετε συγ-
γρώψει πόνημία, καΐ τα κράτιστα
α,ίτούμεθα ποιρά θεοΰ, παρ' Ου
καί τα Ιτη αυτής εΐησαν ώς πλεϊ
στα, ϋγιεινά καί εύφρόουνα.
άπό α' Φε&ρουαρίοιυ κδ'
Μετά πατρικής στοργής
διάπυρος πρός θ«όν εΰχέτης
Ό Κωνσταντινουπόλεως Άθη-
ναγάρας
ΠΟΡΕΙΑ ΜΙΑΣ ΖΩΗΣ
σέ&εια, Θρησκιεντκκός &ίος καί θρη
σκεντικόν νόημα, ουτε νά νοηβοΰν,
οάίτε νά ϋπάίςουν είναι δυνατόν,
χορίς την ΙΙροσΐΐεχήν. 'Τπό την
λέξιν, ΰέ·6αια, αυτήν, δέν ένγοοΰ-
μέν την επανάληψιν απλώς, των
λέξεων τής προσετχής, την ό.τοί
αν έδιδάχθημιεν, όντε την διά στό
ματος μόνον προσευχήν, την προσ-
ευχήν Οηλονοτ;, είς την οποίαν
παιρέχομεν γλακχΗκήν μορφήν.
Άλλά, πολν μάλλον, την ένοόμν
χον, -γν «ν-
η όποια .«τοαζτι, δια τής
την εσωτερικήν μας ευθείαν,
την άνατασιν και έκφρασιν, όπως
έκο^ράζει, ακριβώς, έσωτάτας, ψυ
χικάς καταστάαεις, διά των τό-
να>ν αόνον, ή ανεΐΛ
ΕΙμαι ή δάρκα .τδχε*
>:αί μένει τώρα νυρτή στήν άμμο
κ' όταν τ' άγέ·ριΐ θά την φνσήσβι
τα Εάρτια τρίζονν 9«χΙ πίφτουν
χάμω.
ΙνΙμαι τό ξύλο παν τό
ιοκαιιε τριντες κ' δλο τό τρώει·..
Μβσα μοί* Ιχω μόνο φαομάκι.
Τό σκονριασμέ'νο εΐμία ρολόϊ.
Πού σέ μιά κώχη τό'χουνε ρίξει
καί πιά τίς ώρες δέν μάς χτνπάει...
Καιρός ό τάφος εχει άνοΐξΐΐ
τ' άργό μόν 6ήμα ίχη μέ πάει...
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
μόν-
σι,κΐ).
μέν έμίΐς έν πάσι τοίς ηλιξι.
Καί κΊ κάλλιστ<η' ότι καί φ-οα- τρία τις περΐ ημάς ούκ, άγενής τ,, την ϊποχή έκιείνη {ΐπήρχαν άρ ήν, ϋ,τ' έόοείνω καθηγεμόνι παι- κετοΐ χριστιανικοΐ ναοί στήν Ά- ΚΕ1ΜΕΝΟ "Αλλοις μέν οίν άλ?Λΐ πιροση- καϊ άγιθμένη καί τοίς αντοίς χαίρουσα, ώ καί πεζοί πά ρά Λυδιον αρμα έθέομεν τόν έ- κεί.·ου ιΐί,όμον κιαΐ τρόπον. Έξ ών ν.ιήρχεν ημίν έπισήμοις μέν ΡΪν-ι· παοό τοις ήμετέ.ροις παιδευ γορίαι τινές τίσιν, ή πατρόθεν, ή τιιΐς καί συιμΛράΐϊΐορσι., έπισήμοις οίκοθεν, έκ των ίδίίον έπιτηδεν- μάτων ή πράξεων· ημίν δέ τό μέ¬ νη -·ίάνμ{). κοί δνομα χ^ιστιανούς δί· π«ρά τή "Ελλάδι πάση καΐ τού της μάλιστα τοίς γν<οοιμωτάτκΜ.ς".. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ* ΑΝΩΧΤΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ Α ΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΤΟΣ ΙΔΡΤΣΕΩΣ 1941 ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Τακτικής Γενικής Συνελεύσεως των μετόχων τής Άνωνίιμου 'Ελ- ληνικής Άσιρα/αστικής 'Εταιρηας «Ή Άκρόπολ.ις» Συμφώνως πρός την άπό 26.3- 1 Γ171 ά,τόφασιν αοϋ Διοικ. Συμβοι·- λίοι·, καλοΰνται οί κ. κ. μέτοχοι τής 'Εταιρείας μας όπως σννέλθω σι την 22αν Απριλίου 1971, ημέ¬ ραν Πέμπτην καί ώραν ΙΟην πρωί νήν είς τα έν Θεσσαλονίκτι καί έ- ] επί τής όδοϋ Άοιστοτελους αριθ. γραφεία τής 'Εταιρείας, εις τα¬ κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν, ίνα λάβωσιν άπο<ράσεις επί των ακο¬ λούθων θεμάτων τής ήμερησίίχς διατάξεως: 1. 'Τποίίολή έκθέσεο»ν τον Διοικ. Σνμβονλίαυ καΐ 'Ελεγκτών επί τοΰ Ισολογισμόν χρήσειος 1970. 2. "Εγκρισις Ίσολογισμοϋ καί λογαριασμοΰ διαθέσειος καθαοών κερδών. 3. "Εγκρισις των πράξεων τοΰ Διοικ. Σνμ&οτ·λίοΐ' καΐ απαλλαγή των μελ.ων αντοϋ κ.ι'ι των 'Ελεγ- κτών πάσης εΰθΐ'νης. 4. 'Εκλογή νέ<;υ έπταιμελούς Δι¬ οικ. Συμοουλίου, σιιμφώνοίς πςός τάς διατάξεως τοϋ άρθρον 14 τοϋ Καταστατικοϋ τής 'Εταιρϊίας. ό. 'Εκλογή ενός τακτικοϋ καΐ ε¬ νός άναπληρωματικαϋ 'Ελεγκτών έκ τοϋ Σ<όμ«.τος των ΌρκωτόΥν Λογιστών, ώς καί έτέρων δύο με¬ τά άναπληρω(.ιατικών έκ των με¬ τόχων διά την χοήσιν 1971. 0. Μεταίβίβασις των μετοχών τής 'Εταιρεία; ή διάλυσις /αί έν .-τερι.ττ(όσει διαλύσε<υς, έκ- λπγή 'Εκκαθαρίστικής 'Ε-τιτρο,τής, συμφώνως πρός τάς διατάξεις τοΰ δί&Θοον 3Κ τοΰ Κα- τ(«ττατικοϋ. 7. Διάφο^οι .τροτάσεις καί έπ£- ρ(υτήσεις. Μέτοχοι έπ:θΐΊΜ>ΰντες νά λάδω-
Τό διαμάντι τής Μ. Άο.α;
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικόν
(Συνέχεια έκ .ΎροηνονμίΛΌυ)
Εσήκωσαν την μεγάλη τακρό-
πετραν ά/.λά έμειναν ώσάν άπο-
λιθιαμένοι. Μέσα στό μνημα δέν
ϋπηρχε πλέον τό "Αγιον λείψα-
ν>Λ· τής Παναγίας. Ή Παναγία
είχεν άναληφθή όλόβωμη είς τονς
ο Γ φανού:. < Μόνον τό σάΛανον εύ¬ ρον είς την άκοαν τού μνήματος. Ι^ύί,ΐΛ' γάρ αυτόν κενόν τοΰ ά¬ γιον σώμαιος μόνον διά την σιν- {ιόνα φέροντα παραμι·θίαν μένον- σαν τοίς λυπησθαι μέ,λλονσιν και .τάσιν τοίς πιστοίς καί τής με- ι,ιθέσιειος άψειιθές μαρτύριον». Άπό τούς πρώτονς Χριστιανι- ν.ούς αίώνας ή Παναγία ήρχισε ιολογητοϋ άποκα
;.γϊ την θεοτόκον «Έλπίδα στηρι-
-/μα τείχος άκ.ράδαντον» καί πε-
ι τα πλέον περιπαθή
ίξωγράφιοϊν ύπίροχα την άνάλη
ι| ιν τής Παναγίας *οΰ ύψώνεται
είς τονς Οΰ&α."νιοΰς μέ την
δείαν των άγγέλίον.
"Αλλοι σποα>δαίοι ζωγράφοι —
άγιογράίροι παρκττΐχνουν μέ πο-
Λυπροσώπονς συνθήσεις την Κοί-
μΐι<ΐιν. Έκτός άπό τούς Δώδεκα ς πού στέ*ονται γύρω ιις την ξαπλωμένην Παναγίαν ((«ινεται καί ό Χριστός κρα- Γ>ον την ι|ίυχήν τής Μητρός τού
υάν βρίτΐος σ-ταργανωμίνον ένω
γυρ<') τού φτε.ρο«γίζουν στρατιές ΣΤΝβΧΙΖΕΤΑΙ καί κατανυκτικά τροπάρια. «Την υψηλοτέραν των Ούρανών καί κα'θαρωτέ^ραν των λαμπηδό- νυη· ήλιακών την λυτρωσαμένην ΐ|μάς έκ τής κατάρας». Έπίσης τό περίφημον έκεΐνο ,ιοΐ' δέν είναι άμοιρον ίστορικής σι μερος είς την ανωτέρω γενικήν σι^μασίας «"Αλαλα τα χείλη των Συνέλευσιν, δέον νά καταθέσωσι άαεβών, των μή προσκννοΰντων παρά τφ Ταμείο» τής 'Εταιρείας, την εΐκόνα Σου τήτν σεπτήν την πέντε τοίιλάχιστον ημέρας πρό ίστορηθ>ε.ΐσΐιν υπό τοΰ Αποστόλου
τής ανωτέρα) ήμερομηνίας σννελεΐ' ΛιΛ.*κά. ίερωτάτην την Όδηγήτρι-
σεως, τάς μετοχάς τιυν ή άποδεί (ιν»
Άλλ'
αί κινή-
τα
!*,ιν"
αοιστι,,ν σ<(«Γ,ντων αα: ς των κλιτΰων τοϋ ξεις καταθέσειόν των παρά τώ Τα- με-ίφ Παρακαταθηκων καΐ Δανεί- ο>ν ή παρ' οιαδήποτε έν "Ελλάδι
Άνιυνύμΐι) Τραπεζιτική 'Εταιρεία.
στμςρώνως ίτρός τό αρθρον 34 τοϋ
Καταστατικόν τής 'Εταιρείας.
Έν θεσσαλονίκη 27.3.71
'Κντολή Διοικ. Συμβουλιον
Ό πρόεδρος
Παναγ. Συοιάπονλος
Μά >μΙ ΕΙκαστικαί τέχναι δέν
υατέρησαν είς την άποθέωσιν τής
:-)ιοτό·χιον. Οί μ«γαλύτεροι ζ*ογρά
ιγοι έφιλοΐέχνησαν την ϊίκόνα
της είς άριστονργήμαται
Λέν ύπάςχει πα/.αιά Έκ,κ}.η<τία όπου νύ μή είναι αι)γρ(ΐφισμίνη .ϊς μ.ργά>» σ%ήιαα ή Κοί.ιιησις
τής θεοτόκου.
Ό ΝτομΓνικος θεοτοκύπουλος
τοθ κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΓΙ4Η
τής εξελίξεως
ττ)ς ανδρικώς Μόδβς
ΟΔβΣ ΒΟΓΑΗΕ 41
ΤηλΛφ. 335.&7«
ΜΑΘΗΜΑ1ΓΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΎΜΝΑΧΐΟΠΑίΙΔΑΣ
Καθηγητής Φιλιλονίας μέ εύδό-
Χΐμον προϋπηρ·εσίαν είς 'Ιδκιχτικά
καί Δημοσία ΓυμνάσΐΛ άσκήσας
επί μακράν σειράν ·έτων κ»ιί καθή-
κοντα Διευθυντού ϊ'ις "ΙΛουμα παι-
δικής προστασίας, άναλαι«βάνεΐ/ την
κατ' οίκον διδασκαλίαν :
κοί Χέων Έλληνικ-ον εΐζ
μέχρι καί της Δης Τό^ε*
Πληροφορίαι ε»ις τού
την τής εφημερίδος κ . Σ, Σινανί-
δην καί είς τό τηλέφωνον 755-606.
ημα τοϋ θρησκευηκοΰ φαινόμενον
καθόλον.
Ή προσενχή αποτελεί έ'να άπό
τοϋς πλέον άπο-τελεσιματικους τρό
πους πρός ϊπίτεινξιν τού λυτρω-
μοΰ, τόν οποίον χαρίζει ή θρη-
σικ,εία. Τούντεϋθεν δέ καί τα εύ
εργετικά άποτελέσιματα αυτής διά
τόν ψνχ'κόν, τόν ηθικόν καί τόν
πνευματικόν 6·ίον, ώς καί διά την
όργανικήν εύφορίαν τού θρησκεν
όντος άνθρωπον, κατά τάς έπι-
σήμους διαπιστώσϊΐς τής ψυχοσω
ματικής Ίατρικής.
Ή Προσεΐίχή, είναι στροφή
καΐ. τροτΐή τοϋ άνθρωπον πρός τό
"Τψιστον "Ον, είς τό "Οποίον ά-
νοίγει τόν ένδόμιχον κόσμον, εί
ναι όμιλία τοϋ Έγώ πρός τύ θ*ί
όν 2ΰ, είναι (ϊίωμα υψίστης ήξί-
ας καί έπαφης ή ένώσΐΐος μετ"
Αΰτοϋ. Είναι ή βίωσις τοϋ θεοϋ,
ή μέθεξις, ή θίασις καί ή θέίο-
σις τοϋ Άνθρωπον.
Εΰστοχώτατα ελέχθη, ότι, ιδι¬
αιτέρως ή προσευχή, προσιδιάζει,
έ§ δλων των δημιουργημάτων, ώς
υψηλόν προνόμιοΛ', μόνον είς τόν
άνθρωπον, όπως καί ή πνενματι-
κότης καί ή γλώσσα καί ή όρθία
στάσις τον. Διά τονς λόγονς τον
τονς, όπως δέν ν.-οάρχετ λαός ά
νιεα· θρησκιείας, οντιο δέν νπάρχει
θρτ,σκεία δνεν Προσει<χής, ή ό¬ ποία είναι επόμενον νά ποικίλλη είς πνενματικότητα κ<α είς νψος, αναλόγως τής πνενματικότητος έ κάστης θρησκιείας. Διά τής προσεΐ'χής, προσπαθεϊ ό άνθροιπος, ϊκπαλαι, ανεξαρτή¬ τως της πολιτιστικής τον βαθμί δος, νά αντλή δι»ναμεις, πρός αντιμετώπισιν των δυσχερειών τής Πρσύπόθεσις, τής Προσενχής, είναι, 6ε<5αίως, ή πίστις είς προ¬ σωπικόν, δηλ.ονόΐι πνευματικόν, θεόν, καί είς την παροιχχαν Αν τοϋ, κατά την ώραν της προσευ- χής. Ή Προσευχή, είναι ή άμί σι»τές« έπικοινΐι>νία τοϋ προσωπι¬
κόν άνθρωπον, πρός τόν προσωπι
κόν θεόν είναι ή έ,πικοινωνία έ¬
κιείνη, έν τή όποία, ό ανθρωπος,
Ισταται έναντι τοΰ θεοϋ, ένώπιος
ένωΛίιο. Καί, ά.τό τής απόψεως
ταύτης, ή .τροσηχή., άποΐαίνει,
οίονεί, τό μέτρον τού νψους, της
ζωηρότητος καί τής θερμότητος
τής θρησκενικής ζωης.
Ατυχώς, μία σοβαρά παραμόρ
φωσις, καθιστά την προσενχήν ά
πλήΛ·. μηχανικόν, επανάληψιν δια
τυπώσεο>ν καί κειμέλ·ϋ)ν, τα ό.τοία
έιιάθοωιεν. "Οιιθ)ς, ή αληθής Προ
^ΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΑ^ΛΛΛ^V1Λι^
"Ο,τι δέλετε
σέ άμιαντοτσιμέντο
ζητήστε το
στήν
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΕΚΘΕΣΙΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΥΠΟΔΗΜΑΤΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΤΟΡΚΗΝ
Παΐνετάθη επί έ'ν εισέτι ΙΟήμε-
ρον ή έκθεσις ΰποδηιιάτων τοϋ 'Κλ
Ληνικοΰ Έμπορικοΰ Κέντρου τής
Ν. "Υόρκης, λόγφ τοΰ έκδηιλ.ουμέ-
*;ον άγοραστικοΰ ένδιαιφέροντος.
Σκμφίόνιος πρός άνακοίνίοσιν τοϋ
ΰπουργϊίου Εμπόριον, μ*χρι σή¬
μερον ίκλϊίσθησαν παραγγελίαι ν
ποδηαάτων Λ|»ονς 1,5 έκατομμυ-
ρίον δολλαρίιον πειρίπου, άναμένε-
ται δέ ότι τό ποσόν τούτο μίχρι
Λίροπος τής εκθέσεως Οά ΰπερΰή
τα δΰο έκατομ. δολ/.άρια. Δέον·
νά σημειοιθη ότι αί κλεισθείσαι πά
ραγγε,λίαι είναι δοκιμαστικαί, με-
ι τα δέ την επιτύχη εκτέλεσιν τ(ον
Θά έπακολουθήοονν καί ίτεραι εΰ
ρυτέρας βάσεως.
Πατδί όταν είταν τοϋ άρ«σε
νά σεογιανά τ' Λλλα παιδία νά
παίζουν. "Εφηύος, τα όνειροπολή
ματα καΐ τό κυνήγι των σκιών,
.τήραν «ειοά. Νέος, ό "Ερωτας
σφυ.ροκοιποϋσε την σκέψη τού στά
διαδοχικά ίνδάλμΛτα· "Ανδρας,
ξργΐλοϋσε τόν έαυτό τού πώς τα
χά μετέφερνε την ζωή τού σέ ποι
ήματα. Μεσήλιξ, ή πίκρα κυκλι-
κά στερεώθηκε μί μάταιη φΐλοσο
φΐική ένατένιση. Γερος, κάθεται
πιά, κι' δλα τα παραιπάνοί άνα-
πολβΐ, μέ άποτέλεσμα στό πηλί
κον μηδέν.
ΑΓ. Φ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΣ
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
ΤΩΝ ΑΛΑΤΣΑΤΙΑΝΩΝ
Ν. ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ
Μόνον ώς δίκαιον καί σοχττόν
δύναται νά χα>ρακτηρισθτ| τό άπο-
τϊέλεοιμα των αρχαιρεσιών πρός ά-
νάδειξιν νέον Διοικ. Συμβουλίου
πού δι&ξήχ&ησαν είς τάς 21.3.71
τής Αδελφότητος Άλατσατιανων
Ν. Έρυθραίας, όπως άλλωστε καιί
έρμηνεύθη άπό δλΛ><υς τονς άντι- κειμενικούς παρατηρητάς. Πράγματι, οί ■ψηφίσαντίς, μέ- λη τού Σύλλογον, οντίμειψαν μέ τόν σταύρον τής πιροτιμήσεώς των τοϋς έργατικούς καί δραστηρίοιις Άλατσατιανούς, πού άπό την αρ¬ χήν τής έκλογής των άνέβασαν τόν Σύλλογον είς την εκτίμησιν ίίλίον των Έρυθρακοτών, τόν Ικα- ναν γνωστόν είς όλονς σχεδόν τοϋς έκ Μικράς Άσίας πρόσφυγας καί τόν όδηγοϋν είς μεγαλυτέρας έ- πιτεύξεις καΐ £ργα. Έν συνεχεία τό νέον Διοικ. Συμβουλιον άνέδειξεν διά μνστι κης μεταιξύ των μελών τού ψηφο- φορίας, τούς: Γεώργιον Τσιχλά- κην, ώς πρόεδρον, Βασίλειον Κου ρεπΐνην, ώς άντιπρόεδρον, Κων. Κερμετζόγλου, ώς γεν. γραμμα- τέαν, Γεώργ. Τζοανάκην, ώς τα- μί(ΐν, Αθαν. Κεθε<>άχην «αί Κων.
Κοννέλαν, ώς μέλη.
Ι. Τ.
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
Δ1ΚΗΓΟΡΟΣ
Σωκράτονς 69
Τηλ. 547.888
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σωχράτους 55, Άβττναι
ΤΟ ΝΕΟΝ ΔΙΟΙ,ΚΗΤ. ΣΤΜ¬
ΒΟΤΛΙΟΝ ΤΟΥ «ΣΤΛΛΟ-
ΓΟΤ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕ-
ΧΝΩΝ»
Γενομένων αρχαιρεσιών γιά την
άνάδειξη νέας Διοικήσβως είς τόν
«Σ ύλλογον Έλλήνων Λογοτε-
χνών>, εξελέγησαν οί κ.κ. Γεώρ¬
γιος Κομίνης Πρόεδρος, Πέτρος
Όλύμπιοι; Α' Άντιπρόεδρος, Γ«
ώργ. Κριέλας Β' Άντιπρόίδρος,
Μαρίνα Σονκαρά Γ- Γραμματεΰς,
Δημ. Λούκας Είδυκός Γραμμα-
τ.εύς, Γεώργ. Χριστάκος Ταμίας,
Γεράσ. Κορολής "Εφθεις
μετά πρακτικών έφαρμογών, έδί-
δαξ,εν είς τάς ένδιαφερομίνας άρ
μόδιον στέλεχος τής καλλ,ι τεχνικάς
ί«τηρεσίας τού ΕΟΕΧ.
ΤΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟΝ
ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ
ΕΙ2 ΣΤΝΑΛΛΑΓΜΑ
ΤΡΑΠΕΖΩΝ—ΛΕΗ
Προκιειμένου περΐ δανείον, πά
ρεαομίνων υπό άλλοδαπών νομι-
κών ή φυσικών προσ»ίκτΜν πρός
"Ελληνικάς Τραπέζα^ καί την Δή
μοσίαν Επιχείρησιν Ήλεκτρι-
σμοΰ, · δέν ίσχύονν αί περιοριατι-
καί διατάξεις τής κειμένης έλλη
νίκης νομαθεσίας π,ερί τοΰ ποσο-
στοΰ τού ση.*μβατικοϋ τόκον ύπβοη
μερίας. Σχετικόν Νομοθετικόν
Διάταγμα «' αριθ. 859)71 εδημο¬
σιεύθη είς τύ ύπΓ αριθμόν 59)Α'
φύλλον τής 'Εφημβρίδος τής Κν
βερνήσειος.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικρός γνωρίζων
χρήσιν πο5τίλάτ>ου. Πληροφο
ρίαι είς τα γρεφεϊα μας. Μ
κης 25, τ^λ.229.708.
ΙΖ Ο Τ Ε Κ Ν Ι Κ ΕΛΛΑΔΟΣ Ε. Π. Ε.
Αλκιβιάδου 64 - θεσσαλονΐκη
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1970 "Ετος 7ον
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Άκινητο.-ΐ'. ιηί'ε ν
Μηχσνήματα 817 457,50
Άποσβέςεις 151 764,50
"Εξοδσ ένκατοοτάοεως 155 6.42,£0
Άττοοβέοεις 144.632,50
"Ετπτιλα καί Σκεύη 93.535.—
Άποοβέοεις 2^.215.—
Μέ.·σ μετοφορας 326 257.—
Άττοοβέσεις 173.162.—
Έργαλεία ίίιάφορο; 51.539 —
'Ατιοοβέσεις 2^.911.-
Μηχαήυατα Σίνδευ
Κυκλοφορούν
Πρώτη ΰλΓ| 26.«80.—
|"Ητοιμσ προιόντσ 102-67.—
| Γραμμότιο είοποακτέσ 29^ 183 —
Ι Γμώπεζοι (λογ βιοτ. χορ.) 372 811.—
465 693.—
11 000.—
64 320.-
153.095.-
25 628 -
111.180.-
83<916.- Έταιρικόν κεφάλαιον Πιστωτα! Γραμμάτισ πληρωτεα 'Αντιπρόσωτιοι Όφειλόμενα είς διαφόρους ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 2.ίΟΟ.ϋυΟ.— 1.324.426.- 26.000.- 3.229.- 40.901.- Κέρδη παρελθό^ντ. χρήσεως 1967—1968 211.632.- Κέρδος παροθοης χρήσεως 1970 197.740,50 ΟΙκοδομικοί ίπιχειρησ. Χρεώγραφα Καύοιμος ϋλη Γ:Ίνη ουοκευοοίσς Πανώ λυ^μένων/ κα·οικ. Χρεώσται ΈγγυήοεΐΓ είς διαφ. ίΐωτήριος Ζαφρανδς (πρ λογ.) Ζημίαι έ'τους 1!>69
Λ'αθέσιμα
Τσμεϊον
| Τρατΐε,ζαι
6 415.—
12Ο.ΟΟΟ.—
2ο77.-
19 600.—
6.864.—-
1.080.213.—
12.698.—
341.692.-
211.632.- 2.595 932.—
357.326,30
29.754.- 387.180,50
13 Άδήναι 0135)
Τηλέφ. 619007—632-341
3 813.928,5=01 3 813.928,50
Ανάλυσις τοθ ΑογαριασμοΟ ΖΗΜΙΑΙ ΚΑΙ ΚΕΡΔΗ
Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεως προϊόντων έργοστασΐου έκ τοθ λον)σμοΰ
Παραγωγήν δρχ
1.034.718,50
Γενικα έ'ξοδα
532.221-
Τόκοι καί έξοδα Τρατιεζών
12.0«1.-
"Κξοδα Λΐήσεως αυτοκίνητον
166.684.-
710.966.-
Άποσβέσε,ις
Μηχανηματα
51.744.-
"Επιπλα καί Σκεύη
7.146.—
Έργαλεία διάφορα
2.817.—
Μέσα μεταφορας
20.698.—
82.435.-
Άττοοβέσεις χρεωστων
43.577.—
Ζημίαι Ετους 1969
211.632,60
Προκύψαν κέρδος χρήσεως
197.740,50
Κέρδος χρήσεως έ'τους 1967—1968
1.246.351 - 1 034.718,50
211 632,50
1.246.351 - 1.246.351.-
Έν θεσ)νί*η τή 31)12)1970
Ό Διαχειριστής
ΣΩΤ. ΖΛΦΡΛΝΑΣ
Ό Λογιστής
ΧΡ. ΓΡΑΙΚ0Σ
ΤΡΕΐνΐΤΤΕΣΙΝΑ
Τού συνεογάου μα; κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(Σννέχειιι έκ προηγούμενον)
ΆνΓ,σι χ»ισ ις έκ τή; πλ
ώ^
,ην έκίίνος κατείχετο ήπό τοϋ
, ,.,[·, άπέίττειλα άαέαως μικράν
τολον, υπό νπαςιΐ'εμιιτικύν, ϊ
ί%ακί'-(χ^θϊ π?ρί τινος έποό
,, Ταυτοχρόνως άνέψερα διά
ιέως -τρός τον 'Τποδιοικητήν
Σι·ντάγαατος, κ.π£ ανελθών
χ!) ,τααιιτιηρητήριόν μόν ,-τροοΐ:
νά βεοαιΐ'ΐθώ καί αντοποο
„; ί.τί των κινήσεων τού έ-
*■ χθοίί.
ι<αιστώοιις άμέσιυς ότι οντ ■>-
όνιχνευταί,
ΐ ν<Τ>: τ(>ός
Ιταλοί,
έδάδιζον
τ'1ν κατεύθυνσιν
προφανώς
τοϋ
Μάλι - Σεντέλι, καί αί απώλει¬
αι τοΰ εχθρόν ήσαν
ρ ή .^τκαί.
Παρά τάς απ(·>λείας των ομως,
οί Ιταλοί μετά πείαματος 4πε-
τίθεντο κατ' ά/ΑεΛΐάλιληλν«. κνμίΐ-
τα ·<ατά τής ασθενούς άμυντικής μας γρα,μαής, θεριζόμε.Ύθΐ δέ άν- τικαθΜΤταντι> άαέσιυς δι' αλλων.
ΙΙερί την 20ήν ώραν καί ένω ή
μ*άχη έξηκαλοϋθρι κ)ς>ατε<Μί μέ ά έέθ Γ£υ>ΟΎ·,
πεϊσμα,
τοϋ ύ.ταλσχαγοϋ
Φου-
44ου Συντά-
κιίον "Αρτζα ντί Σάπρα, εσπευ
- '„,, ν' άναφί'2*» καν αύθις είς τόν
ι Ύ.τ^ιοικτιτήν καί σνγκεντρώσας
,,τηγ μικράν έφίδρείαν, ήν εΐχα
, £}; χήη:ις μόν, ήτοι: την Όμά
ν, οα Διοικήσεως τού Τάγματος,
, τούς 1·"> .τερίποιιι ήμιονηγοΰς των
ο, μΕταγ<»γι»ών μάχης, την διμοιρίαν Λ 2<η·αάνη, την όμάδα Φραγκιαδά αν «η «ώ τ«> ^ιο διμοιρίας .-ταλ.νβό
ι ;.,,>ν χατένειμα ταύτην ώς εξής:
Ά,τίστειλα την διμοιρίαν Σον
^ οόφϊ, πλήν ομάδος της άφεθεί-
υη; ώς συνδετικής μέ τό ν κλιτύων τής Τρεμπε
* οίνα; — άριστερά — καΐ τής
10 ίντικης δχθης τής χαράδρας Μα
ν· οίτβαϊ, δί-ςιόθεν, ν' αμυνθή δ' έ
' ,τί τό.τοΐ' άνεν ιδία; ύποχο*ρήσε-
* ω?·
' Την όμάδα Φραγκιαδάκη δεζιά
£- των οκάδων Σονσάρη καί έ.τϊ
"' τίιν «λιτνων τοϋ Μάλα Σεντέλι,
'ί μί την εντολήν νά βάλλη κατά
μήχος τοΰ χειμάρρου τής χαρά-
δρας μρμακ,ουσμένα —.«ο» όπλο-
.τολυδόλβυ πρός την κατεύθυνσιν
τού ιτύχένος Μετζκορανης, ν' α¬
μυνθή δέ των θέιτρών της μέχρις
εσχάτων.
Την διαοιοίαν πολ.υοόλων Κοκο
>· λογιοννάκη μετά μιάς εισέτι δ¬
ι; μάδο: .ιολυοόλιον έ-τί των κλιτύ
ο ών τής Τρεμπεσίνας, 500 μέτρα
>· νοτίως τοϋ χ<υ·ρίου, μέ την έντο- ; λήν νά προστατεύση δι' ύ—,ρκει- ΐί μένιον καί μεμακρνσμένι,Λ' πυρών > την γραμμήν Σονσάρη — Φραγ
ί κιαδάκη τακτοποιών τάς θέσεις
ο των πολυδόλων τού πς κατάλλη
λον δαθος καιί νψος των κλιτύ-
ιον, ωστε νά μην
ι ·/ των ίταλικών
ι Κατένειμα τοίις άνδρας τής Ό
ι μάδος Διοικήσεως τού Τάγματος
■ καί τούς ήμιονηγούς είς την ώς
,άνω άμυνπκήν γραμμήν, κρατή-
π«ς 3 —-4 μόνον άνδρας παρ'
{μοί μετά τον γηραιιον έπιτελοϋς
τοΰ Τόγματος Λοχαγού Μνλωνά
/η Έμμαν. και τοϋ γραιμματέως
ΐΐ(. Άνθυπολοχα
. 6ροΰ Εϋσταθίον.
Ή τοποβέτησις των
αϊ'τών δυνάμεων εΑς τάς θέσεις
των εγινε γοργότατα, καί ίίταν
έφθασεν είς τόν Σταθμόν Διοι¬
κήσεως μου έκ. τού ίδικοϋ τού ό
Πλεΰρης, τώ
σχετικώς. 'Εκεϊνος ένέ-
γματος, δι* ής ούτος μέ έ,χληρο-
ςρόρει, ότι κατεριχόμ«νος έκ Τρ.εμ
πεσίνας ινα βαδίση μ«τά τού Λό
χου τού πρός συνάντησιν τοΰ
III
144 Τάγματος είς Μάλι - Σεν
Τ'έλι, άπεκό,-ιη; μετά θ<ύο διμοιρι- Λν τού έκ τού υπόλοιπον Λόχον καί ευρίσκετο* είς τάς ύαωρείας τής Τρεαπεσίνας έγγϋς των όμά- & Σί (Συνεχίζίταΐ) ΕΙΙΙ ΤΗ ΙΓ,ΟΕΤΗΡΙΛΙ ΤΗΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΣ ΦΟΡΟΣ ΕΥΓΝΟΜΟΣ ΥΜΗΣ ΤΟΥ ΑΗΜΟΥ ΝΙΚΑΙλΣ ΠΡΟΣ ΤΟιΙ ΕΘΜ. ΧΡΥΣϋΣΤΰΜΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ «Ή Ήμέρα των Έλλιίνων Προσευχής Σπουδαστών» Γήν παρελθονσαν Τετάρτην τής «Ένϋ)οεΐ))ς Σμυρναίοη' Νικαί 24 Μαρτίου 1ί»Τ1 καί ώραν 11 .π. μ. ό Λήμος Νικαίας επί, τή 150ε ΐίΚίίίίΐ της 'Κθνεγερσία,ς, τελών ημορον εύγν<.ΐΗΐοσύντις πρός τΛν Έ θνομάρτυρα Χρχ>σόστομον Σμύρ¬
νης, τί) συμπραξει^ της ΜηΓΓροοΐύ
λεως Νικαίας, έτελεσε έίΐισημον
Λλλα καί κατανχκκτικό χρισάγιον
πρό τοϋ μαρααρίνου άνδριάντος
τοϋ Χρΐ'σοστόμου τού έν τή .ιλα-
τεία Μητροπόλεως ευρισκομένον,
υπέρ ινναίταν<τε<ος τής ψυχης τού ΐιπύ τοΰ τουρκικοϋ όχλον οφαγια σθρντος τούτου ΙΙοιμ,ενάρχου. Ή προ τοϋ Μνημ.είου φλόγα ήτο α¬ ναμείνη. Τύ τρισάγιον έψάλη; χ«<^οστα- τουντος ταϋ Σεδααμ- Μητροπο- λίτου Νικαίας Γειοργίου. Άκολού θως κατέθεσαν δάφνινους στεφά¬ νους Ο ΔήμΛρχος Νικαίας κ. ΙΙλυτζανό.τουλος καί ό άλλά ταυτοχρόνως νά έπιδοιθώμεν μετ" αντοΰ ής την »μεο»ν περισυλλογήν καί παν¬ τός ίυιλίτου οΙαοδήΛοτε των δΰο Μβνάδων, 44ου καί 43ου Συν- τάγματος, όστις θά διήρχετο έκ Τ πρός "Άρτζα ντί ή Μά)α - Σεντέ?.ι, μή έ- καί των έλαφρώς Γ Ι Α Τ Ι; Γιατί σ·' αϋτό τόν κόσωο νά ζοϋμε μέ κοΑαα. Ν ά κυβερνά τό μϊσος .■ταντοϋ, κι' ή άδικίο Νά εΓν' άπό σνμψέο<·ν δ ν κάνουψιε καί κάτι; Στήν πιό καλή σου φΐλη, νά λές τό μννστικό σου Τοϋς πόνους σου, τις λιντες, τό κάθε τι, δικό σου Κι' αυτή άν θά μπθΌθΰσε νά σοΰβγαζε τό μάτι; Έκτίμησι ν<ά Κχης βαθειά στούς <τυγγ·ενεΐς, οαι· 2 έ δλους τοϋς γνακττούς, άνόμα στους γονεΐς σο·" Ν ά θέλης τό καλό τους, νά ετ!χε<Γαι νά ξήαονν Γιατι αύτοι ποβοϋνρ μονάχα τό κακό σον 'Ή χαίρονται. δν ελαχε μαΰρο τό ριζικό σου Καί δλοι .αεριμενοΐ'νε νά σέ κληίΐονομήοοτ'ν; Ό πίθηκιος, τό άλογο, ό ακΐλος, τό γατν Αύτά μόνο μάς νοιώθουν γιά πέστε μόν, γιατί; ΛΙΑ ΛΙΑΜΑΝΤΙΔΟΤ ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΌΤ ΘΡΑΚΙ,ΚΟΤ ΚΕΝΤΡΟΥ Τό «θρακικόν Κέντρον», μετέ- χον είς τάς έκδηλώσεις των έορ,- τών τής έκατονταετηρίόος άπό τής 'Εθνικής Παλιγγενεοΐας τού 1821, όργανώνει διάλεξιν είς την αίθουσαν τής έν Αθήναις ΆμεΛ·
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΑΟΓΚΙΔΗ
(Συνέχεια έκ προηγουιιένβυ) , :ίαί εϊνο,ι καΐ όνομάζεσθαι. ΎΟ
πλέον ΐψροτνοϋμεν, ή τή στροφή
τής Γ(ί.ίνοόνης ό Γϋζης (1) (εί
ΣΧΟΛΙΑ
Ι. «πάντα έν πάσι κεϊσθαι». Ά
ναφιρεται στήν κοσμογονι,κή βε-
•«ς.«χ τοϋ Άναξαγόρα, ά,τ» τίς
Κ,ναξομεΛ'ές — 'Ιωνίας — Μ. Ά
σίας. Σνμιφίονα μέ την θεωρία
αν 11,, 5λα τα στοτχεία καί βώμα-
τα .τον άποτελοϋν σήμερα τόν
κόσμο καί δια>κ·ρίνονται άναμετα
ςύ ϊινν, ήσαν στήν άρχή μικρό
ταϊ.ο σωματίδια, «χρήματα» ή
«σ.τι'οματα» ί)Λο>ς τα όνομάζει ό
Άν.^αγάρας, καί όλα μαζί άπο
τε'Λχ;α·ν μιά μάζα συγκεχνιμέ'νη
;τερ μή μΰθος ήν), έξ ής Λυδων
ϊτνςάνντ,<τιν· ή τώ χρνσώ ποτε Μίόας (2), δ*' δν απώλετο, έπι- ιυχών ιτ>ς εύχής καί πάντα χρυσόν
κτι,ααμεΛθς' αλλος ούτος Φρύγι-
υς μΰθος. Τόν γάρ Άβάριδος
(31 ο'.οτόν τί άν λέγοιμι τοϋ
Τπερ'ίο^εον; ή τόν Άργεϊον Πή
γαίτιν; '4). Οΐς οχΊ τοσοϋτον ήν
τό δι* όε,ρος φέρεσβαι, όσον η¬
μίν τό πρός θεόν αίρ^ε<τθαι δι' καί σίιν άίΛήλοις. Εΐ- κα! ιίϋιάκριτη. Πάνω στήν μάζα [ π·'« τι συντομώτ&ρον· 6λα6&ραΐ αύτ.'] ιπέδρααεν ό Νοΰς, προκα- λώντπς την άρχική κίνησι διακοί σίίιις κα»ί άνασυνβέαεος, καί ετσι δηαιβυργηθηκαν τα συγκεκριμμέ- στοιχεϊα και σώματα, τό καθένα άπό τα ό.τοία τόν χ"ςκ«<τήρα καί την όνο,μασία τον, Λναλ.ΐ', α μέ τό στοιχείο ποϋ ύπίρ τέΐ'ησρ κατά την ανασννθεοί τον. Σ' ΟΛα όμίος τα σώματα τ«άρ- χ<>τν όλα τα βπέρματα τής άρχι-
κής υάξας. «Τα .ιάντα έν πβσι
'Τπό την .ταγειράν 6οοχήν, πού
ί
τη, οπμΕ
Πλεύρης χαΐ έγώ έκ τοϋ ΣταθμΛΰ
Αιοινήοεως τοΰ Τάγματος πρός
Τι) άνατολικόν άκρον τού χορί-
ΜΊ όπό&εν κατήρχοντο άτ<)αποί ΙΤΙί ΤοΐμΛΓθύναί πρός την χαρά "β^ν» «αί ήδυνήθημεν νά συγκεν ΤΟ««ϊωμεν διά τόν δρα,ματικΜ· η? άνισότητα δυνάμεων (Ιγώνά ♦"ϊ. Λερί τούς δ<ί>δεκ<ι άπλίτας *Ί<ιτίοΐ'>ν των Σ»νταγμάτων κ«ι
ί.τιλοχίαν τοΰ 44ου
Το? ϊλίκηοώς τραυματίαν, οθς άπε
μέ επί κεφαλής τόν τ-ί
τοΰτον είς την γραμμήν
Κατόπιν ό μέν 'Τποίκοικητής
ΐς τόν Σταθμόν τού
Ινα ένημρρώση τό
αί ζητήση την β.το-
"""'-Ίν τού 2ου Λόχον καί τής
"'^ία; πολι*όλο>ν Ηοΰλγαρτι,
τάς γραμαάς ταΰ-
μετά τοΡ έπιτελοϋς
'.<ύ τού Άνθνπολοχα- δπισθεν τής γραμ- περί τα :)00 μέτρα, καί. διευθί'ννο «ύνεγγυς τόν άγώνα. :ατειιάμενοι οπιοθεν όγ- ^Ι'άχον παρεμείναμεν ε- έκείνης — 15, Τ(ι; 20 ^ ιθ δέν {>Χγα
Ό έχθ5ός
η νά μάς αιίφνιδιάση
«Ελόγιζη·. "Αμα τή έγκατα-
' ^ τάς θέσεις το>ν, τα ό
)5
.τι>ρ>ί'
"<χτει·θ·νσΐν τού ανχε- 'ήν ία·ν νά έπιβοαοννονν ^"θοχώρηοίν των, νά καλυ- άπαντήσοα'ν διά των μας, καί δέν 80 τα ^ προπετάσιματα διά νά τόν αίςρνιδιαιτθέν- άντί νά αίφνιδιάση, άν ΠολλίΊ τμήματά τον ή- νά τραποϋν πρός "·: τ,, *ϊ« τί * Τ.|; ν' άΛ«ρρ<χτ(θοΰν έ * ς "Ελλάδος, καί χαλε-
πον μή οληΗ*ρπαισθηναι τοίς τού¬
των ί Γα.νεταις καΐ σννηγόροις.
Ημίν ί*ε οΰδβμία παρά τούτων
ϊημία ττ>ν διάνοιαν πεΛυκνωμένοις
καί πι·φ'.·αγμένοις. Τουναντίον μέν
οΰν, εί τι χρή και
ειπείν, είς την πίστιν εντέυθεν
έοε6α αιθημεν, κ,αιταμα'θόντες αΰ
των τύ ά,ιατηίλόν καί κίβδηλον.
Ενταύθα δαομόνων καταιφρονή,
σαντες, ού θαυμάζονται δαίμονας.
κα(, ε! τις εστίν ή πκττΐύεται., πο-
τααός ?;ι' όίλμης ρεων γλυκύς,
(5; ή ίιίκ/ν έν πυρί <τκ«ίρον, (6) ώ τα πάντα άλίσκεται, τοντο ή- είς την ζο>ήν μας,
αν άς την περισυλλογήν καί την
σιοιπήν, αδύνατον νά φθάσοίμεν
άς άνώτε-ραι έπίπε^α, είς μέτρον
άνθρωπον τετελεσμένον, ώστε ά
δείος νά προσευχώμεθα είς τους
Οίκους τοϋ θεοΰ καί είς τόπους
δημοσίους.
Ό "Λγιος Ίο>άννης τής Κλί-
ς, έξ αλλου γράφει: «μή σο
φίζαυ έν τή προσευχή σου ρήμα
σι· παίδων γάρ πολλάκις ψελλί-
θματα, άπλά καί άποίκιλα, τόν
Πατέςχχ. αΰτϋη· τόν έν τοίς ού-
ρανοίς έθεράπιε<υσαν. Μή έπιχεί- ρει .τολυλογεΐν, ίνα μή πρός ζή¬ τησιν λόγων διασκεδασθή ό νοϋς σου. Είς λόγος τελ·Λ>νιακός τον
θεόν έξιλεώσατο καί εν ρήμα λ<· στόν, τόν λ.ηστήν διέσίοσε. ΙΙολυ λογία μέν πολλάκις έν προσευ- χή, τόν νοϋν καί έ<ράντασ« καί διέχυσε· μονολογία δέν τόν νούν συνάγειν πέφι>κ€ (Κλίμαξ 6α6μ.
28, η' — θ'). Καί έ'τ*ρον:
«Οΰκ εστι χριεία 6ατττολογεΐν,
«λλ* έκτείνειν τάς χείρας» ?λε-
γεν ό Άγιος Βενέδι,κτος.
Ας μή λησμονώμιεν, ότι ή θοη
σκεία, προεχόντως των
πνευματικων ςραινομένο>ν, δέν Η
ναί τι άπλοϋν, άλλά σννθετον,
6α#ϊι καί πολύπλοκον «ραινόμενον,
αποτελούμενον άπό πλείονα, επί
μέρονς, πνη»ματι.κιά στοιχεϊα. "Εν
έ« τούτων καί ίσως τό σπουδαι-
ότιερον όλον «Τναι ή Προσεΐυχή.
Αποτελεί αυτή αΰτό τουτο τό
νεϋροΛ' τής θρησκείας, τό κυριώ
τατόν της σνστατικόν καί
χόιιενον καί την κατ' εξοχήν Ικ-
φχινσιν, έκφρασιν καί εκδήλωσιν
της.
σευχή, καθίσταται
τερ-ική στάσις, κατάστασις πνειύ
ματος θετική, ή όποία δομεΐ καί
διαμορφώνει λειτουργϋκώς ολό¬
κληρον την υπόστασιν μας. Έν
προκειμίένο) έπι6ε6αιώνεται ή 6α-
σική αΐυτη άλήθεια, ότι τό "Εχειν
είναι, άκόμη, εν σΐ|μ6ολον, ή δέ
πραγματικότης, είναι τό Είναι.
Κατά τούς πνενματικοΰς διδα¬
σκάλους, δέν άρχεϊ νά έχη κα·
νεΐς την Προσευχήν, τούς κανό-
νας, την συνήθειαν πρέπει, κατά
'Ωριγένην, νά γίνη, νά είναι σε-
σαρκΐ,Μΐένη ίτροσευχή ('ίϊριγένης).
Μέσα εις την ιδίαν την δομ,ήν
τού, ό ανθοωπος βλέΛει τόν έουυτό
τού ώς έν λειτουργΐικόν όν, ώς
τόν άνθρωπον τοΰ τρισαγΛου ΰ-
μνον, τόν άνθρωπον, ό οποίος,
μέ όλην τον την ζίοήν χαί μέ ό¬
λον τον τό είναι, προσκυνεϊ καί
λατρεύει' τόν δνβροΜΤον, ό όαοϊ-
ος δύναται νά είπη «Ψαλώ τώ
θεώ μου Ιιος ΰπάρχω» (Ψαλμ.
103, »3).
Τό νά καταστήση ό άνθιρωπος
την ζίοήν τού μίαν λειτουργίαν,
μίαν προσευχήν, μίαν δοξολογί¬
αν, σημαίνει νά καταστήση ταύ¬
την εν μυστήριοΛ' διαρκοΰς θείας
χοινωνίας.
Κατά "Ιωάννην τόν Δαιμασκην
"ν'όν, «ό θεός κατέρχεται είς την
ψνχήν, ή άποία προσειύχβται καί
ό ν<;ύ; ά να 6 αί νέ ι πρός τόν θίον». ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΑΡΑΛΥΤΟΣ ΓΕΡΟΣ ΜΟΝΟΛΟΓΕΙ: ΕΙ(ΐαι τό δέντρο τό ξεραμένο χωρίς κλωνάρια καΐ όντε φύλύ εΐμαι τό χέρι τ' άποκομιμένο, φρ*χτό ρηαάδι μά καί βαπίλα. ΜΗΝΥΜλ ΤΗΣ Λ. 9. Π. ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ Τή Δεσποινίδι ΑίναίΓίρίνη Χά ραπούλου, θυγατρί ημών κατά πνεϋμα άγίΐπητή, χάριν καϊ εί,ρή νην πα-ρά θεοϋ. ΕΙΣ ΙΩΑΝ ΝΙΝΑ Μετά χ«(?ας πολλής ελάβομεν καί πάνυ ήδέως διεξνχλθομεν τό υπό τής ύμετέρας Βύγιενείας α¬ ποσταλέν ημίν «Λί)ί)>',ϋ>μα> ώς
καί την ΰπ' ήμ«.ρ. 5 Δεκεμβριού
π.ε επιστολήν αυτής.
Ευχαριστούντες θερμώς δκΐ
την πρόφρονα αποστολήν, σνγχαί
ρομειν έγκα.ρόίως τή ύμετέρα Εϋ
γενεία διά τό τόσον περισπού-
δαιστον Εργον υμών, ευχόμεθα 9
πίος ό "Υψιστος δα·ψιλώς ένισχύη
αυτήν είς ουνέχισιν επί ότι μήκι-
στον των έν τώ πεδίω των γραμ
μάτων δθ3θ(μ<ον καί άγλαοκάριπων έίτιδόαεώ)ν αυτής. Γνωρίζοντας δ' αί·τή ότι τό Λεύ κο>μα αυτής «ατετίθη έν τή καθ"
ημάς Παΐτ-ριαραική Βιβλιοθήκη, ά
ναγραφέντος τοϋ όνάματος αυτής
έν τή των δωρητών στήλη τοϋ
οΙκείον Κώδικος, προπρεπόμε'θα, ΰ
ποίς μή λενψητε ά,-τοστεϊλαι ημίν
καί εί τι νεώτερον ηθέλετε συγ-
γρώψει πόνημία, καΐ τα κράτιστα
α,ίτούμεθα ποιρά θεοΰ, παρ' Ου
καί τα Ιτη αυτής εΐησαν ώς πλεϊ
στα, ϋγιεινά καί εύφρόουνα.
άπό α' Φε&ρουαρίοιυ κδ'
Μετά πατρικής στοργής
διάπυρος πρός θ«όν εΰχέτης
Ό Κωνσταντινουπόλεως Άθη-
ναγάρας
ΠΟΡΕΙΑ ΜΙΑΣ ΖΩΗΣ
σέ&εια, Θρησκιεντκκός &ίος καί θρη
σκεντικόν νόημα, ουτε νά νοηβοΰν,
οάίτε νά ϋπάίςουν είναι δυνατόν,
χορίς την ΙΙροσΐΐεχήν. 'Τπό την
λέξιν, ΰέ·6αια, αυτήν, δέν ένγοοΰ-
μέν την επανάληψιν απλώς, των
λέξεων τής προσετχής, την ό.τοί
αν έδιδάχθημιεν, όντε την διά στό
ματος μόνον προσευχήν, την προσ-
ευχήν Οηλονοτ;, είς την οποίαν
παιρέχομεν γλακχΗκήν μορφήν.
Άλλά, πολν μάλλον, την ένοόμν
χον, -γν «ν-
η όποια .«τοαζτι, δια τής
την εσωτερικήν μας ευθείαν,
την άνατασιν και έκφρασιν, όπως
έκο^ράζει, ακριβώς, έσωτάτας, ψυ
χικάς καταστάαεις, διά των τό-
να>ν αόνον, ή ανεΐΛ
ΕΙμαι ή δάρκα .τδχε*
>:αί μένει τώρα νυρτή στήν άμμο
κ' όταν τ' άγέ·ριΐ θά την φνσήσβι
τα Εάρτια τρίζονν 9«χΙ πίφτουν
χάμω.
ΙνΙμαι τό ξύλο παν τό
ιοκαιιε τριντες κ' δλο τό τρώει·..
Μβσα μοί* Ιχω μόνο φαομάκι.
Τό σκονριασμέ'νο εΐμία ρολόϊ.
Πού σέ μιά κώχη τό'χουνε ρίξει
καί πιά τίς ώρες δέν μάς χτνπάει...
Καιρός ό τάφος εχει άνοΐξΐΐ
τ' άργό μόν 6ήμα ίχη μέ πάει...
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
μόν-
σι,κΐ).
μέν έμίΐς έν πάσι τοίς ηλιξι.
Καί κΊ κάλλιστ<η' ότι καί φ-οα- τρία τις περΐ ημάς ούκ, άγενής τ,, την ϊποχή έκιείνη {ΐπήρχαν άρ ήν, ϋ,τ' έόοείνω καθηγεμόνι παι- κετοΐ χριστιανικοΐ ναοί στήν Ά- ΚΕ1ΜΕΝΟ "Αλλοις μέν οίν άλ?Λΐ πιροση- καϊ άγιθμένη καί τοίς αντοίς χαίρουσα, ώ καί πεζοί πά ρά Λυδιον αρμα έθέομεν τόν έ- κεί.·ου ιΐί,όμον κιαΐ τρόπον. Έξ ών ν.ιήρχεν ημίν έπισήμοις μέν ΡΪν-ι· παοό τοις ήμετέ.ροις παιδευ γορίαι τινές τίσιν, ή πατρόθεν, ή τιιΐς καί συιμΛράΐϊΐορσι., έπισήμοις οίκοθεν, έκ των ίδίίον έπιτηδεν- μάτων ή πράξεων· ημίν δέ τό μέ¬ νη -·ίάνμ{). κοί δνομα χ^ιστιανούς δί· π«ρά τή "Ελλάδι πάση καΐ τού της μάλιστα τοίς γν<οοιμωτάτκΜ.ς".. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ* ΑΝΩΧΤΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ Α ΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΤΟΣ ΙΔΡΤΣΕΩΣ 1941 ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Τακτικής Γενικής Συνελεύσεως των μετόχων τής Άνωνίιμου 'Ελ- ληνικής Άσιρα/αστικής 'Εταιρηας «Ή Άκρόπολ.ις» Συμφώνως πρός την άπό 26.3- 1 Γ171 ά,τόφασιν αοϋ Διοικ. Συμβοι·- λίοι·, καλοΰνται οί κ. κ. μέτοχοι τής 'Εταιρείας μας όπως σννέλθω σι την 22αν Απριλίου 1971, ημέ¬ ραν Πέμπτην καί ώραν ΙΟην πρωί νήν είς τα έν Θεσσαλονίκτι καί έ- ] επί τής όδοϋ Άοιστοτελους αριθ. γραφεία τής 'Εταιρείας, εις τα¬ κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν, ίνα λάβωσιν άπο<ράσεις επί των ακο¬ λούθων θεμάτων τής ήμερησίίχς διατάξεως: 1. 'Τποίίολή έκθέσεο»ν τον Διοικ. Σνμβονλίαυ καΐ 'Ελεγκτών επί τοΰ Ισολογισμόν χρήσειος 1970. 2. "Εγκρισις Ίσολογισμοϋ καί λογαριασμοΰ διαθέσειος καθαοών κερδών. 3. "Εγκρισις των πράξεων τοΰ Διοικ. Σνμ&οτ·λίοΐ' καΐ απαλλαγή των μελ.ων αντοϋ κ.ι'ι των 'Ελεγ- κτών πάσης εΰθΐ'νης. 4. 'Εκλογή νέ<;υ έπταιμελούς Δι¬ οικ. Συμοουλίου, σιιμφώνοίς πςός τάς διατάξεως τοϋ άρθρον 14 τοϋ Καταστατικοϋ τής 'Εταιρϊίας. ό. 'Εκλογή ενός τακτικοϋ καΐ ε¬ νός άναπληρωματικαϋ 'Ελεγκτών έκ τοϋ Σ<όμ«.τος των ΌρκωτόΥν Λογιστών, ώς καί έτέρων δύο με¬ τά άναπληρω(.ιατικών έκ των με¬ τόχων διά την χοήσιν 1971. 0. Μεταίβίβασις των μετοχών τής 'Εταιρεία; ή διάλυσις /αί έν .-τερι.ττ(όσει διαλύσε<υς, έκ- λπγή 'Εκκαθαρίστικής 'Ε-τιτρο,τής, συμφώνως πρός τάς διατάξεις τοΰ δί&Θοον 3Κ τοΰ Κα- τ(«ττατικοϋ. 7. Διάφο^οι .τροτάσεις καί έπ£- ρ(υτήσεις. Μέτοχοι έπ:θΐΊΜ>ΰντες νά λάδω-
Τό διαμάντι τής Μ. Άο.α;
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικόν
(Συνέχεια έκ .ΎροηνονμίΛΌυ)
Εσήκωσαν την μεγάλη τακρό-
πετραν ά/.λά έμειναν ώσάν άπο-
λιθιαμένοι. Μέσα στό μνημα δέν
ϋπηρχε πλέον τό "Αγιον λείψα-
ν>Λ· τής Παναγίας. Ή Παναγία
είχεν άναληφθή όλόβωμη είς τονς
ο Γ φανού:. < Μόνον τό σάΛανον εύ¬ ρον είς την άκοαν τού μνήματος. Ι^ύί,ΐΛ' γάρ αυτόν κενόν τοΰ ά¬ γιον σώμαιος μόνον διά την σιν- {ιόνα φέροντα παραμι·θίαν μένον- σαν τοίς λυπησθαι μέ,λλονσιν και .τάσιν τοίς πιστοίς καί τής με- ι,ιθέσιειος άψειιθές μαρτύριον». Άπό τούς πρώτονς Χριστιανι- ν.ούς αίώνας ή Παναγία ήρχισε ιολογητοϋ άποκα
;.γϊ την θεοτόκον «Έλπίδα στηρι-
-/μα τείχος άκ.ράδαντον» καί πε-
ι τα πλέον περιπαθή
ίξωγράφιοϊν ύπίροχα την άνάλη
ι| ιν τής Παναγίας *οΰ ύψώνεται
είς τονς Οΰ&α."νιοΰς μέ την
δείαν των άγγέλίον.
"Αλλοι σποα>δαίοι ζωγράφοι —
άγιογράίροι παρκττΐχνουν μέ πο-
Λυπροσώπονς συνθήσεις την Κοί-
μΐι<ΐιν. Έκτός άπό τούς Δώδεκα ς πού στέ*ονται γύρω ιις την ξαπλωμένην Παναγίαν ((«ινεται καί ό Χριστός κρα- Γ>ον την ι|ίυχήν τής Μητρός τού
υάν βρίτΐος σ-ταργανωμίνον ένω
γυρ<') τού φτε.ρο«γίζουν στρατιές ΣΤΝβΧΙΖΕΤΑΙ καί κατανυκτικά τροπάρια. «Την υψηλοτέραν των Ούρανών καί κα'θαρωτέ^ραν των λαμπηδό- νυη· ήλιακών την λυτρωσαμένην ΐ|μάς έκ τής κατάρας». Έπίσης τό περίφημον έκεΐνο ,ιοΐ' δέν είναι άμοιρον ίστορικής σι μερος είς την ανωτέρω γενικήν σι^μασίας «"Αλαλα τα χείλη των Συνέλευσιν, δέον νά καταθέσωσι άαεβών, των μή προσκννοΰντων παρά τφ Ταμείο» τής 'Εταιρείας, την εΐκόνα Σου τήτν σεπτήν την πέντε τοίιλάχιστον ημέρας πρό ίστορηθ>ε.ΐσΐιν υπό τοΰ Αποστόλου
τής ανωτέρα) ήμερομηνίας σννελεΐ' ΛιΛ.*κά. ίερωτάτην την Όδηγήτρι-
σεως, τάς μετοχάς τιυν ή άποδεί (ιν»
Άλλ'
αί κινή-
τα
!*,ιν"
αοιστι,,ν σ<(«Γ,ντων αα: ς των κλιτΰων τοϋ ξεις καταθέσειόν των παρά τώ Τα- με-ίφ Παρακαταθηκων καΐ Δανεί- ο>ν ή παρ' οιαδήποτε έν "Ελλάδι
Άνιυνύμΐι) Τραπεζιτική 'Εταιρεία.
στμςρώνως ίτρός τό αρθρον 34 τοϋ
Καταστατικόν τής 'Εταιρείας.
Έν θεσσαλονίκη 27.3.71
'Κντολή Διοικ. Συμβουλιον
Ό πρόεδρος
Παναγ. Συοιάπονλος
Μά >μΙ ΕΙκαστικαί τέχναι δέν
υατέρησαν είς την άποθέωσιν τής
:-)ιοτό·χιον. Οί μ«γαλύτεροι ζ*ογρά
ιγοι έφιλοΐέχνησαν την ϊίκόνα
της είς άριστονργήμαται
Λέν ύπάςχει πα/.αιά Έκ,κ}.η<τία όπου νύ μή είναι αι)γρ(ΐφισμίνη .ϊς μ.ργά>» σ%ήιαα ή Κοί.ιιησις
τής θεοτόκου.
Ό ΝτομΓνικος θεοτοκύπουλος
τοθ κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΓΙ4Η
τής εξελίξεως
ττ)ς ανδρικώς Μόδβς
ΟΔβΣ ΒΟΓΑΗΕ 41
ΤηλΛφ. 335.&7«
ΜΑΘΗΜΑ1ΓΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΎΜΝΑΧΐΟΠΑίΙΔΑΣ
Καθηγητής Φιλιλονίας μέ εύδό-
Χΐμον προϋπηρ·εσίαν είς 'Ιδκιχτικά
καί Δημοσία ΓυμνάσΐΛ άσκήσας
επί μακράν σειράν ·έτων κ»ιί καθή-
κοντα Διευθυντού ϊ'ις "ΙΛουμα παι-
δικής προστασίας, άναλαι«βάνεΐ/ την
κατ' οίκον διδασκαλίαν :
κοί Χέων Έλληνικ-ον εΐζ
μέχρι καί της Δης Τό^ε*
Πληροφορίαι ε»ις τού
την τής εφημερίδος κ . Σ, Σινανί-
δην καί είς τό τηλέφωνον 755-606.
ημα τοϋ θρησκευηκοΰ φαινόμενον
καθόλον.
Ή προσενχή αποτελεί έ'να άπό
τοϋς πλέον άπο-τελεσιματικους τρό
πους πρός ϊπίτεινξιν τού λυτρω-
μοΰ, τόν οποίον χαρίζει ή θρη-
σικ,εία. Τούντεϋθεν δέ καί τα εύ
εργετικά άποτελέσιματα αυτής διά
τόν ψνχ'κόν, τόν ηθικόν καί τόν
πνευματικόν 6·ίον, ώς καί διά την
όργανικήν εύφορίαν τού θρησκεν
όντος άνθρωπον, κατά τάς έπι-
σήμους διαπιστώσϊΐς τής ψυχοσω
ματικής Ίατρικής.
Ή Προσεΐίχή, είναι στροφή
καΐ. τροτΐή τοϋ άνθρωπον πρός τό
"Τψιστον "Ον, είς τό "Οποίον ά-
νοίγει τόν ένδόμιχον κόσμον, εί
ναι όμιλία τοϋ Έγώ πρός τύ θ*ί
όν 2ΰ, είναι (ϊίωμα υψίστης ήξί-
ας καί έπαφης ή ένώσΐΐος μετ"
Αΰτοϋ. Είναι ή βίωσις τοϋ θεοϋ,
ή μέθεξις, ή θίασις καί ή θέίο-
σις τοϋ Άνθρωπον.
Εΰστοχώτατα ελέχθη, ότι, ιδι¬
αιτέρως ή προσευχή, προσιδιάζει,
έ§ δλων των δημιουργημάτων, ώς
υψηλόν προνόμιοΛ', μόνον είς τόν
άνθρωπον, όπως καί ή πνενματι-
κότης καί ή γλώσσα καί ή όρθία
στάσις τον. Διά τονς λόγονς τον
τονς, όπως δέν ν.-οάρχετ λαός ά
νιεα· θρησκιείας, οντιο δέν νπάρχει
θρτ,σκεία δνεν Προσει<χής, ή ό¬ ποία είναι επόμενον νά ποικίλλη είς πνενματικότητα κ<α είς νψος, αναλόγως τής πνενματικότητος έ κάστης θρησκιείας. Διά τής προσεΐ'χής, προσπαθεϊ ό άνθροιπος, ϊκπαλαι, ανεξαρτή¬ τως της πολιτιστικής τον βαθμί δος, νά αντλή δι»ναμεις, πρός αντιμετώπισιν των δυσχερειών τής Πρσύπόθεσις, τής Προσενχής, είναι, 6ε<5αίως, ή πίστις είς προ¬ σωπικόν, δηλ.ονόΐι πνευματικόν, θεόν, καί είς την παροιχχαν Αν τοϋ, κατά την ώραν της προσευ- χής. Ή Προσευχή, είναι ή άμί σι»τές« έπικοινΐι>νία τοϋ προσωπι¬
κόν άνθρωπον, πρός τόν προσωπι
κόν θεόν είναι ή έ,πικοινωνία έ¬
κιείνη, έν τή όποία, ό ανθρωπος,
Ισταται έναντι τοΰ θεοϋ, ένώπιος
ένωΛίιο. Καί, ά.τό τής απόψεως
ταύτης, ή .τροσηχή., άποΐαίνει,
οίονεί, τό μέτρον τού νψους, της
ζωηρότητος καί τής θερμότητος
τής θρησκενικής ζωης.
Ατυχώς, μία σοβαρά παραμόρ
φωσις, καθιστά την προσενχήν ά
πλήΛ·. μηχανικόν, επανάληψιν δια
τυπώσεο>ν καί κειμέλ·ϋ)ν, τα ό.τοία
έιιάθοωιεν. "Οιιθ)ς, ή αληθής Προ
^ΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΑ^ΛΛΛ^V1Λι^
"Ο,τι δέλετε
σέ άμιαντοτσιμέντο
ζητήστε το
στήν
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΕΚΘΕΣΙΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΥΠΟΔΗΜΑΤΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΤΟΡΚΗΝ
Παΐνετάθη επί έ'ν εισέτι ΙΟήμε-
ρον ή έκθεσις ΰποδηιιάτων τοϋ 'Κλ
Ληνικοΰ Έμπορικοΰ Κέντρου τής
Ν. "Υόρκης, λόγφ τοΰ έκδηιλ.ουμέ-
*;ον άγοραστικοΰ ένδιαιφέροντος.
Σκμφίόνιος πρός άνακοίνίοσιν τοϋ
ΰπουργϊίου Εμπόριον, μ*χρι σή¬
μερον ίκλϊίσθησαν παραγγελίαι ν
ποδηαάτων Λ|»ονς 1,5 έκατομμυ-
ρίον δολλαρίιον πειρίπου, άναμένε-
ται δέ ότι τό ποσόν τούτο μίχρι
Λίροπος τής εκθέσεως Οά ΰπερΰή
τα δΰο έκατομ. δολ/.άρια. Δέον·
νά σημειοιθη ότι αί κλεισθείσαι πά
ραγγε,λίαι είναι δοκιμαστικαί, με-
ι τα δέ την επιτύχη εκτέλεσιν τ(ον
Θά έπακολουθήοονν καί ίτεραι εΰ
ρυτέρας βάσεως.
Πατδί όταν είταν τοϋ άρ«σε
νά σεογιανά τ' Λλλα παιδία νά
παίζουν. "Εφηύος, τα όνειροπολή
ματα καΐ τό κυνήγι των σκιών,
.τήραν «ειοά. Νέος, ό "Ερωτας
σφυ.ροκοιποϋσε την σκέψη τού στά
διαδοχικά ίνδάλμΛτα· "Ανδρας,
ξργΐλοϋσε τόν έαυτό τού πώς τα
χά μετέφερνε την ζωή τού σέ ποι
ήματα. Μεσήλιξ, ή πίκρα κυκλι-
κά στερεώθηκε μί μάταιη φΐλοσο
φΐική ένατένιση. Γερος, κάθεται
πιά, κι' δλα τα παραιπάνοί άνα-
πολβΐ, μέ άποτέλεσμα στό πηλί
κον μηδέν.
ΑΓ. Φ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΣ
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
ΤΩΝ ΑΛΑΤΣΑΤΙΑΝΩΝ
Ν. ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ
Μόνον ώς δίκαιον καί σοχττόν
δύναται νά χα>ρακτηρισθτ| τό άπο-
τϊέλεοιμα των αρχαιρεσιών πρός ά-
νάδειξιν νέον Διοικ. Συμβουλίου
πού δι&ξήχ&ησαν είς τάς 21.3.71
τής Αδελφότητος Άλατσατιανων
Ν. Έρυθραίας, όπως άλλωστε καιί
έρμηνεύθη άπό δλΛ><υς τονς άντι- κειμενικούς παρατηρητάς. Πράγματι, οί ■ψηφίσαντίς, μέ- λη τού Σύλλογον, οντίμειψαν μέ τόν σταύρον τής πιροτιμήσεώς των τοϋς έργατικούς καί δραστηρίοιις Άλατσατιανούς, πού άπό την αρ¬ χήν τής έκλογής των άνέβασαν τόν Σύλλογον είς την εκτίμησιν ίίλίον των Έρυθρακοτών, τόν Ικα- ναν γνωστόν είς όλονς σχεδόν τοϋς έκ Μικράς Άσίας πρόσφυγας καί τόν όδηγοϋν είς μεγαλυτέρας έ- πιτεύξεις καΐ £ργα. Έν συνεχεία τό νέον Διοικ. Συμβουλιον άνέδειξεν διά μνστι κης μεταιξύ των μελών τού ψηφο- φορίας, τούς: Γεώργιον Τσιχλά- κην, ώς πρόεδρον, Βασίλειον Κου ρεπΐνην, ώς άντιπρόεδρον, Κων. Κερμετζόγλου, ώς γεν. γραμμα- τέαν, Γεώργ. Τζοανάκην, ώς τα- μί(ΐν, Αθαν. Κεθε<>άχην «αί Κων.
Κοννέλαν, ώς μέλη.
Ι. Τ.
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
Δ1ΚΗΓΟΡΟΣ
Σωκράτονς 69
Τηλ. 547.888
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ
Σωχράτους 55, Άβττναι
ΤΟ ΝΕΟΝ ΔΙΟΙ,ΚΗΤ. ΣΤΜ¬
ΒΟΤΛΙΟΝ ΤΟΥ «ΣΤΛΛΟ-
ΓΟΤ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕ-
ΧΝΩΝ»
Γενομένων αρχαιρεσιών γιά την
άνάδειξη νέας Διοικήσβως είς τόν
«Σ ύλλογον Έλλήνων Λογοτε-
χνών>, εξελέγησαν οί κ.κ. Γεώρ¬
γιος Κομίνης Πρόεδρος, Πέτρος
Όλύμπιοι; Α' Άντιπρόεδρος, Γ«
ώργ. Κριέλας Β' Άντιπρόίδρος,
Μαρίνα Σονκαρά Γ- Γραμματεΰς,
Δημ. Λούκας Είδυκός Γραμμα-
τ.εύς, Γεώργ. Χριστάκος Ταμίας,
Γεράσ. Κορολής "Εφθεις
μετά πρακτικών έφαρμογών, έδί-
δαξ,εν είς τάς ένδιαφερομίνας άρ
μόδιον στέλεχος τής καλλ,ι τεχνικάς
ί«τηρεσίας τού ΕΟΕΧ.
ΤΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟΝ
ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ
ΕΙ2 ΣΤΝΑΛΛΑΓΜΑ
ΤΡΑΠΕΖΩΝ—ΛΕΗ
Προκιειμένου περΐ δανείον, πά
ρεαομίνων υπό άλλοδαπών νομι-
κών ή φυσικών προσ»ίκτΜν πρός
"Ελληνικάς Τραπέζα^ καί την Δή
μοσίαν Επιχείρησιν Ήλεκτρι-
σμοΰ, · δέν ίσχύονν αί περιοριατι-
καί διατάξεις τής κειμένης έλλη
νίκης νομαθεσίας π,ερί τοΰ ποσο-
στοΰ τού ση.*μβατικοϋ τόκον ύπβοη
μερίας. Σχετικόν Νομοθετικόν
Διάταγμα «' αριθ. 859)71 εδημο¬
σιεύθη είς τύ ύπΓ αριθμόν 59)Α'
φύλλον τής 'Εφημβρίδος τής Κν
βερνήσειος.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικρός γνωρίζων
χρήσιν πο5τίλάτ>ου. Πληροφο
ρίαι είς τα γρεφεϊα μας. Μ
κης 25, τ^λ.229.708.
ΙΖ Ο Τ Ε Κ Ν Ι Κ ΕΛΛΑΔΟΣ Ε. Π. Ε.
Αλκιβιάδου 64 - θεσσαλονΐκη
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1970 "Ετος 7ον
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Άκινητο.-ΐ'. ιηί'ε ν
Μηχσνήματα 817 457,50
Άποσβέςεις 151 764,50
"Εξοδσ ένκατοοτάοεως 155 6.42,£0
Άττοοβέοεις 144.632,50
"Ετπτιλα καί Σκεύη 93.535.—
Άποοβέοεις 2^.215.—
Μέ.·σ μετοφορας 326 257.—
Άττοοβέσεις 173.162.—
Έργαλεία ίίιάφορο; 51.539 —
'Ατιοοβέσεις 2^.911.-
Μηχαήυατα Σίνδευ
Κυκλοφορούν
Πρώτη ΰλΓ| 26.«80.—
|"Ητοιμσ προιόντσ 102-67.—
| Γραμμότιο είοποακτέσ 29^ 183 —
Ι Γμώπεζοι (λογ βιοτ. χορ.) 372 811.—
465 693.—
11 000.—
64 320.-
153.095.-
25 628 -
111.180.-
83<916.- Έταιρικόν κεφάλαιον Πιστωτα! Γραμμάτισ πληρωτεα 'Αντιπρόσωτιοι Όφειλόμενα είς διαφόρους ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 2.ίΟΟ.ϋυΟ.— 1.324.426.- 26.000.- 3.229.- 40.901.- Κέρδη παρελθό^ντ. χρήσεως 1967—1968 211.632.- Κέρδος παροθοης χρήσεως 1970 197.740,50 ΟΙκοδομικοί ίπιχειρησ. Χρεώγραφα Καύοιμος ϋλη Γ:Ίνη ουοκευοοίσς Πανώ λυ^μένων/ κα·οικ. Χρεώσται ΈγγυήοεΐΓ είς διαφ. ίΐωτήριος Ζαφρανδς (πρ λογ.) Ζημίαι έ'τους 1!>69
Λ'αθέσιμα
Τσμεϊον
| Τρατΐε,ζαι
6 415.—
12Ο.ΟΟΟ.—
2ο77.-
19 600.—
6.864.—-
1.080.213.—
12.698.—
341.692.-
211.632.- 2.595 932.—
357.326,30
29.754.- 387.180,50
13 Άδήναι 0135)
Τηλέφ. 619007—632-341
3 813.928,5=01 3 813.928,50
Ανάλυσις τοθ ΑογαριασμοΟ ΖΗΜΙΑΙ ΚΑΙ ΚΕΡΔΗ
Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεως προϊόντων έργοστασΐου έκ τοθ λον)σμοΰ
Παραγωγήν δρχ
1.034.718,50
Γενικα έ'ξοδα
532.221-
Τόκοι καί έξοδα Τρατιεζών
12.0«1.-
"Κξοδα Λΐήσεως αυτοκίνητον
166.684.-
710.966.-
Άποσβέσε,ις
Μηχανηματα
51.744.-
"Επιπλα καί Σκεύη
7.146.—
Έργαλεία διάφορα
2.817.—
Μέσα μεταφορας
20.698.—
82.435.-
Άττοοβέσεις χρεωστων
43.577.—
Ζημίαι Ετους 1969
211.632,60
Προκύψαν κέρδος χρήσεως
197.740,50
Κέρδος χρήσεως έ'τους 1967—1968
1.246.351 - 1 034.718,50
211 632,50
1.246.351 - 1.246.351.-
Έν θεσ)νί*η τή 31)12)1970
Ό Διαχειριστής
ΣΩΤ. ΖΛΦΡΛΝΑΣ
Ό Λογιστής
ΧΡ. ΓΡΑΙΚ0Σ
Έορταστιυή Εκδήλωσις
της Σχολής Καλπάιια
"Τοτιρον άπό προσακ>ινή άνά-
.-«αιυλα, ποΰ προήλθεν άπό «ροσωπι
κου; καί μόνο λόγον;, εκανε καί
πάλιν την δημοσίαν έ,μφάνισίν της
ή γνωστή μας Σχολή Καλπάκα.
Αυτή τή φορά ή εξάτμησις της
υπήρξε θριομ'δευτική. Εξεδηλώθη
τό πρωΐ τής περσισίμένης Κυρια-
κής, έξ όφορμής των επέτειον
τής 'Εθνικής μας εορτής καί τής
Ιδετηρίδο; τής Έθνεγιερσία; τού
18.21, είς περιθάλλον άντάξιον καΑ
τοΰ μεγαλείον των τιμωμένων έ-
θνακών γεγονότων καϊ των φιλο&ο
ξιών τής Σχολής πρός ανοδόν
της είς ύψηλοτέρους πάντοτε όρί-
ζαντας.
Ή θαυμασία αΐθουοα τού κινη-
ματογράφου «Όρφεύς», την οποί¬
αν πρώτη μεταξν των όμοειδών
Λιδακτηρί«νν εΐχί την δμπνενσιν
νά χρηστμοποιήση ή Σχολή Καλ-
»τάκα, προσέφερεν όλα τα άπαιτού-
μενά τεχνικά μέσα διά την επί τό
τελειότερον παροιχτίασιν τοϋ ,τλου
σίοΐ) προγράμματός της. Πράγμα-
τι, κάθε σκηνή, μέ τόν πλούτον
καί την άρμονίαν των κοστονμιών,
μέ τόν σνντονισμόν των κινήσε-
ων, μέ την καλήν απαγγελίαι- καί
μέ τόν άριστοτεχνι,κόν φωτισμόν,
ήτο μΧα φαιντασμαγορία.
"Ολοι οί λαβόντες μέρο; είς την
θεαματικήν, όσον καί πατριωτικήν
σύτήν παράστασιν, μαθηταί καί
ααθήτριαι, έδείχθησαν άΊ>>τεΕ«ι
πάσης προσδοκίας· Οί θεαταί μέ
έκπληξιν έβλεπον νά τρέχονν &Θρ- ι
λα τα μάτια το>ν άπό πατριωτικήν Ι
έξαρσνν, όταν ήκουαν τοΰ; νεα- .
ρούς μαθητάς καί μαθητρίας νά Ι
παίζουν μέ αίσθημα καί φυσικότη-
τα: «Τό Σοϋλι>, «Πολιορκία και
"Εξοδος τοϋ Μεσολ.ογγίου», «Μι-
λοΰν οί ήρωες τοϋ 1821», ή νά
έκτελοϋν άρτια τό «Πατριωτικόν
Χοροδραμα» καί τούς άλλ.ονς λε-
Οέντικονς χορούς.
Ή όλη εκδήλωσις υπήρξεν έ-
πιτυχής καί είς τάς λεπτομερείας
καί είς τό σύνολον, μαρτυρούσι
τό ϊμπειρο χέρι καί τό έΕελιγμβ-
νο πνεϋμα των συμπαθών διευβυν-
τ-ριών τής Σχολής Καλπάκα, εί;
τάς οποίας όφείλεται καθ* επαι-
νος διά την σταθεράν πρός τα δ-
νω πρόοδον τής Σχολής, ποΰ έπέ-
τυχαν νά καταστήσονν ζηλευτόν
πρότυπον άνωτέοας κλάσεως Έκ-
,ταιδευτηοίου.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΕΖΟΑΡΟΜΟΣ
Ο ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΣΜΓΡΝΑΙΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ
ΚΑΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ
•ΙΙΑΓΛΟΓ ΦΛίίΡΟΤ
Τα 6ι6λια και οί άνθροποι
_-----------
Η ΕΑΑΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑΡΚΗΣ £ΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ
ΠΡΟ'ΪΟΝΤΑ ΕΥΡΕΙΑΣ ΚΑΤΑΝΑΑΩΣΕΠΣ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έ* τής Ι ής Σελ.)
νά μή κονράζεται γιατί τού ήταν
.•(θλύ άγαπητός καί χρειαζούμε-
νος. Δέν ύποκρινύτανε, όχι. Δι,ι-
ς,ωνοϋσε μέ τα φρονήματα καί
ιίς άντιλήψεις τοϋ Καποδί<πρια, ά/.λά πνυτιμούσί την άνυπόκριτη είλικρίνειά τού, άπό τή διπλω- αατική κρΐ'ψίνοΐΛ τού Νέσσελ- ΐοντ. Τόν έκτιψιούσιε, τόν σνμ-τα- Οονσε, δέν ήθβλε νά στερηθή τίς ϋ.ιηρεοίι.; τον. Άλλά καί τού Καποδίστρια δεν τοϋ κανε καρδια νά τοΰ τίς αρνηθή, τόσο μάλλον .τού τόν ϊβλεπε βΰμα καταχθονί- ιον εΐσηγήσεων. "Ωφρ.ιλ.8 νά ύπο- τσχθή <Πις αποφάσει; τού καί νά φοοντιΐτ νά τί; εκτελεί πρός το καλύτιρο, μέ την προοπΐική να τόν πείση, 'ίταν θα σννηγοοοΰ- <τα τα γ*γονότα, νά τίς άν·ϋε- XXI. Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΤ ΐΑΜΘΟΥ ΚΓ Η ΔΟΚΙΜΑ¬ ΣΗ ΤΟΤ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ 'Εκίίνη την έποχή ή Φιλική 'Ε- ται^εία περνούσϊ δοσκολ.ες μέ- ρες. Ή αυξήση των κατηχουμέ- νοιΛί πιροχωροϋσε σταθερά κι' ά- νόμεσα στού; ποοσήλυτους περι- / σ,μβάνονταΎ «μΐ-γάΛα καλπάικια» κα'ι «λογάδες» πού, ευθύς μετά ιήν όρκωμοσία τονς, άξιοϋσαν νά μαθονν ποίος ήταν ό άπόχρυφος μι>στηριώδης «Ά-νώτατος Άρχη-
γύς».
Ό οκΟΛελας τοΰ έρωτήμοττος
οΐ'Τοΰ ύφίστατο άπό τή πρώτη
στιγμή. Ό Σκουφάς κΛτάψερνε
νά ξεγλυστράη μέ την άάριστη
δήλωοτ| δτ< ή «Άνωτάτη Άρχή» ΓΊρι<ΐκότα·νιε στή Ροκτία, δίχως νά λέη ψέματα όχροο ή τριαινδρία των ίβρντών τής Φιλικής Κμ*^ ρτήν Όβησσό. Μέ τί(ν έγκατάοταση τής ε'δρας της 'ΕτσΛρείας, τό Πάσχα τοΰ στή Κωνσταντι-νοιυΐολη κι' εΙιΉ'κώτερα μιετά τό Θάνατο χον Σκουφά στίς 31 Ιουλίου, τό έ- ς(ότημ<ι πιρόβαλλε έντονώτερα κι' ή νέα τριανδρία, ΤοοοΜϋ.ωφ, Ξάν θος, ΆναγνωστΟΛουλος, συνέχιο-ε τή τακτική των ϋπονοου- μένων. Ή παληά, άόριστη άνα- κ ;ίνα>ση τοΰ Σκονφά ότι ή «Ά¬
νωτάτη Άρχή» βρισκότανε στή
σννδυααμένη μέ τίς κο,μ-
παίΤτικές άκριτομύθιε; τοϋ Γ^λά'
τη περί, δήθεν συγγενείας κι' έ-
παφων τοα> μέ τού Άνώτατο Άρ-
χηγό», προκάλεσε τό συμπέραιβμα
καί τή φήμη, ότι Άρχηγός ήταν
ό Καποδίστριας. Ή έΛίκαιρη σιν
,ιτΐι,ση τής μη>ησης τοί' Γαβριήλ
Κατακάξη έ-νίσχυσε τή φήμη μέ-
χρι 6ε6οιιότητα;.
ΤΗταν παλύ σημαντικό .-τιρύσω-
;ιο 6 Γθίβριήλ Κατακάιζης. Πρώ-
τος γρομμ«τεύς τής ρωσικής πρε
σόιίας στή Κονσταντινούπολη, ά
τοΰ διοικητή τής Βεσσα¬
ραβίας Κωνσταντίνου Κατακάζη,
σί-ζυγου τής Κατερίνας πρίατότο
κης θνγατέρας τοϋ πρώην ήγεμό
νος τής Μολδαβίας και τής Βλα
χίας Κωνσταντίνου 'Τψηλάντη,
οιηδεόταν στενά, μέ σιιμπιεθεριό
κοί ςχλία, μέ τού; 'Τψηλάντηδες
και δέν θ' άργοιΰσιε νά τού; κα¬
τηχήθη. Ή τρτανδρία άνακοίνω-
·,ζ έμπιστευτικά τή προσχώρησή
τού σ' ωρισμένους .ιλούσιονς ό-
ιιογενεϊς. "Ολβι έγκαρδιώθηκαν ν'
άκολουθήσοιιΐιν τό ,-ταιράδειγμά τον,
μ γ τη οκίψη ότι ενας άνώτε^ος
διπλωμάτης, μέ τόσο μεγάλο δ
νομα καί τόσο ψηλό συγγενολόϊ,
όε,ν Θά ριψοαανδννενε νά έγγρθ'
φη σ' έπαναστατική όργάνοση
χι»ς.1ς τή σνγκατάθεβ'η, αν δχι
καί την έντολή ή έστω την έν-
, των άπό πάνιο τού.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΠΘ ΤΗΝ ΑΓΙλ ΑλΥΡΑ ΣΤΗΝ ΠΕΝΤΕΑΗ
3ΤΝΕΛΒΙΑ έκ τής Ιτ* ς
χιμανδ^ιτ,ν κ. "Ανθιμον Δημακό
ποΐ'λον καί ΰλους τονς Παιτέρας
τής Μόν ής, τόν Δήμαρχον Καλα
βρύτων /.. Απόστολον Τσεκούραν
καί την ι|ΐ·χ»ιν κάθε Καλαδρντινή;
*·ν»;σ-ω; κ. Θάνον Τοαιπάραν καί
είς τόν Σύλλογον Καλατέρυττι-
νών Αθηνών. "Ολα διεξήχθησαν
λαμπβοτατα.
Μέ ιήν ι'οραία,ν Ανάμνησιν των
τελνϊτών τής Άγία; Λαύρας κα-
τέί'ιΐ^α διά τού έκπληκτικοΰ, πάν
τοτϊ, όίθ'τωτοϋ σιδηρόδρομον,
μέσα< τής ςράραγγος τοΰ Βουραϊ κου (ε(ίγο^· τοϋ μεγάλου συμπο λίτυν μόν Χαριλαου Τοικούπη) κα'ι -ννρισα είς τάς έορταζούσας Άθί'ινας, ότε τύ 6ήμα της 'Ε- νώσεαις των Έλλήνων Λογοτε- χνών, ίδονείτο άπό τόν παλμόν τ.;ΰ ΙΙιιοίίςον μας κ. Απόλλωνος Λεοντομίτοι. όμιλοϋντος διά την ΈΟνεγεΐ'θία'ν εί; την Στέγην Κα λών Τιχΐ'ών καί Γρβιμιμάτων, ε¬ νώπιον τού φίλον 'Τφυπουργοϋ καθηνίιτοθ κ. Δημ. Τβάκωνα καί ΐ-κΐίχτού ακροατήριον. Άλλά καί ό νέος άσαολτοστρωμένο; δοόμος μεσιι Άν<ΐι Διακαττοΰ καΐ Μέγα λον Σηρλαιοΐ' δέν ΰστερεΐ είς θεαματα χυρα&ρων, τοπίων καΐ γ£ νΐΛθί .ΤΓΐνιιςαματος. Άπό αυτόν όνέϋηχαν είς τα Κιι>.ά6ρντα κα-
τά τύν {ορτίΜτμόν καί την επαύ¬
ριον 2.'ί Μάρτιον 200 λειιχτορεΐα
καΐ, 500 μικρά έπι&ατικά αντοκ'-
νητα.
ΚοΊ τι'ιν Κυριακήν άνέδηκα εί;
Τ)';ν Μτνϊιν τή; Πεντελη;. 'Επα-
νι,γνί.ιΐον οί Καλαβρντινοί των
ΆθηνιΤιν κα| Ιΐεριχιόοιον. Είναι ή
καθιεςοΛμίνι, έορτή τον Άγιον Ά
λίξίοι·, τη· ύποίου ή άγία κάρα
εύρισ/.ετ<ιι είς τα πολύτιμα κει- μήλια τη; Άγίας Λαύρας, καΐ ΐιπό τοϋ Σνλλόγου Καλαδρυτινών συνδεαμιακή πανι'ιγνρις. Ό Σύλ- λογος των Κα>Λχ6ρντινών προσ-
έ<4ερε εί: τΐ)ν Μονήν τή; Πεν- τγ>τ;; (|θ(.,ητήν Είκ.όνα τον Άγι¬
ον Αλεξίου. "Εγινε κατανιν.τι-
κή λει·.οι·'.>>;« παρισταμένον τού
Ιϊςιΐιρ&ηον -.ή; Ενώσεως στοατη-
γοί κ. Δτ}μ Πα·<αγοπονλον, τοϋ »; περνσι λόγω νγείας ά καί τύσιι προσενεγκόντος ρίς την μαο'ΐοικι'ιν πόλιν κ. Τάκη Γπ·ιν)γιι/.ο;ιί.ι'·λοι· καί 500 Καλα- Οΐ,ΊιΤινήν Αθηνών κα'ι Πειραιώς. Ή αοτ'.κλασιι; εγινε Ης την με¬ γάλην οΐ'λήν τή; Μονής, δπου έ ραποζε τό Λάβαρον τον Σνλλό¬ γου, άκ.ριβέ; αντίγραφον δημιουρ- γηιιενο ά.-κ· τόν καθηγητήν κ. Κωνστ. Κυΐ'τσούρην, τόν οποίον ή "Κνοοι; ετίμησε μέ τό άργυ- ΓΚ)ϋν της «ίίτάλλιον. Ωμίλησαν μέοω χ{»ίοκροτημάτι.>ν ό Πρόε-
δυα; στοατΓ,γός κ. Δημ. Πανα-
γοπ<·υλος, καί ό Ήγούμενος τή; Μονής Ιίανοσιολογιώτατο; Άρ χιμανδςίτης κ. θεόκλητος Φεφέ;. Μετά την λειτονργίαν έπηκολού θηπε δεξίωσις είς τάς μ,εγαλοπρε πεϊ; αιθούσας τής Μονής υπό τοϋ Ήγονμίνοι' κ. θεοκλή,τον, Καλα βρντινοϋ την καταγωγήν, ΰπηρε- τήσαντος ώς καθηγητού κα'ι κλη ρικοϋ είς το Άγρίνιον καΐ Μεσο λόνγιυν καί άφήσαντος τάς καλλι τέιΐο; άναμνήσεις ώς άνθρωπον, κληρικοί καί έπιστήμονος. Τόν πατίρα τού Μιχαήλ Αθαν. Φε- φρν καί τόν θείον τού Άλέξιον Αθαν. <&ε«ΐέν, έμπορορράπτας, ή λικία; 37, καί 47 έτών, έξετε/.ε σαν οί Γες<ιμαΛ<οί την 13 Δεκεμ βριον Ι «43, μαζί μέ τοΰς άλλον; δςρενα; κάτοικον; τής μαρτυρι- κής πόλεως. Καΐ ή σββασμία Μη- τέρα ττ.ν, μέ την εξοχον άδελ- φήν τ«ν έδιςΐώθησαν όλον εκείνον τύν τι <. άοτιον αριθμόν των πανη- νυριατών. οί δποϊοι εξήρχοντο τής Μοής μέ κατάδηλα άπό χ« ράν κοί ύπερηφάνειαν πρόσωπα. Ήτα-ν ν ήμέςα αυτή συμπλήριομα τής ιιναταγιογία; τής Άγίας Λάν ρας. Καί τίιν ώρα ποΰ εφευγα ελο ^ αι ά «ρύσθετο χαρά. Ό έκ τού ΐιιτι-ηικυϋ χωρίον Ριογοί των Κα λαίιρντοιν "εξετελέσθησαν την Κ Δνκιιιί-ριου 1943 61 ανδρες) ποι τμής κ. Γεώργιος Ι. Τζελεύτη; (ό πατερας τον καί ό αδελφάς τυι> ήσαν μεταξύ των εκτελεσθέν
των) μεϋ πρί,σίφερε, τό ώραιοτν-
π.'>>έ^ (>ι6λίο τού «Ρίογοί — Κα
λάΓ,ρυτα 8 — 14 Δεκέμβριον
19-1 Χ> ν.-ώ τόν τίτλον: «Τό Χρο
νι/.ύ τής Τι,αγωδίας». "Εμμετρο
χρονικύ τής τραγωδίας: Ρωγοί,
Κερπινή, Ζαχλιοροϋ, Μέγα Σπή
λαιυν. Βιοχνί, Σονβαρδον, Καλ.ά
(ίρυτΊ. Άγία Λαύρα. Ήταν 17
χ«.ον ην χ<πί< την τραγωδίαν κιι'ι ι;ΐη<τε τα φοδερά γεγονότα. "Ετσι μέ το .-ϊίι,ητ,κον τον τάλΛντο μάς εήοιο οίΐν νί,ος Σοιιΐν/ή: την τςαγυ-οίαν των Καλαβρντιον. ΕΙ χά νπ' όψει μόν τύ ποίημα της ονλ./.ονη; τού «Άγία Λαΰρ.· . Κπ| τύ .ιροοέθεσα είς την πρόσ- (Γι/τη τετάρτην έκδοσιν τής Ίσιο ρι'ι; μόν διά την Ιστορικήν Μο νήν ω: Έπίλογον ιώ ΰτ*ρ 1-α- τοίβο; ΟΐΌ.ών της. Ήτ.-ν λ δνύ άντίδωρα «ού πήρ; σπό ττν <1λη σιιονητη λΐιτοιργκχ ^ο»1 ά* <(ΐσ"έν τος άρτον ολο τόν Ρίβάσμκχν «Η γούμεν^ν κ. θεόχλητον Φΐφέιν καί τοΰ «Χρονικόν ι*ς τ «γωδ πς? άπό τόν Γεώργιον Ι. Τζελέπην, παιδία — ώς ϊστόρησα — ιιαρτΰ ρ^ν -.ής 'Εθν,,κής τραγω', (ΐς τ μ" 1ί)43. Καί πλ.τ>μμι·ρισμένος ά,·""»
σι·νκίνΤ|σι έπ£στρΐι|>α είς τάς Ά
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΐ:
Τοΰ Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
( Σ ι>νέχ«ια έκ τού προηγούμενον)
2.- Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΙΙΕΖΟΑΡΟ ΜΟΣ Ε3ΕΛΙΣΣΕΤΑΙ Ι'Α-
ΓΔΑΙΑ ΣΕ Δ1ΑΣΗΜΟ ΠΡΟ ΤΑΓΩΝΙΣΤΗ
8.—Ώς «Αντώνιος», στυ εργο
τοϋ Σαύίοντηρ «Ό "Εμπορος»
τής Βρνρτίας*, <ύ μετάφρ. '. Πάλ.λη. 9.— ΙΙρωτος ρόλος στό τοϋ Κλέων. Ραγκαιβή «Ή Λοΰκισ σα των Άθηνών>.
10.—Ώς «Άγγελος», στήν τρα-
Στό
λ-άρη ό Πεζόδρομος, άφού διδά-
χτηκε τα οτοιχεϊα τής σκηνικής
ήθοποιΐας, χαρή στό έξαίρίτο καλ-
λιτεχνικό τού τάλαντο, έξελίσσΐ-
τα* ραγδαία σί διάσημο δραματι-
κό πρωταγωνιστή. Έςμηνεύει
τού; πρώτους ρόλους των έργων
μαζί μέ την διακρκριμένη τότε
πρωταγωνί/στρια, τραγο>δό καί
δραμαηκή ήθοποιό, τή Σμνρναία
Εύαγγρλία ΠαρασκευοΛθύλον.
Στίς καλλιτεχνικές περιοδεϊρς τοϋ
θιάοου στά 'Ελλττνικά θέατρα Ρωσ
σίας, Ρονμανίας, Τονρ*ίας 1—
Αίγυπτον, καθώ; καί στά θέ,ατρα
Αθηνών καί Πατρών, Θαναάζε-
ται κα) χειροχροτείται μέ ένθον-
σιασμό. Συνερνάζεται άκόμα
καί παίζ» τού; πρώτους ρόλους
μέ την έ.-άσης φημισμένη τραγυ)
δό καί δραματική ήθο-τοιο, την
Κιονσταντινου,ιβλίτισσα Α'ικατερί
νη Βερώνη. Καί τελ.ΐικά πεοσλ.αμ
βάνεται ώς πρωταγωνιστής στό
Βασιλικό θέατρο.
Μέ άπαράμιλλη δραματικότητα
καί έπιδέξια ήθοποιία έρμήνε>ε
τούς «,τρώτονς» καί δυσκόλους
ρόλ.ους, ώς «Ό&έλος» στήν τρα-
γωδία τοϋ Σαίκσπηρ «Όθέλλ.ος,
δ Μαύρος τής Ενετίας», ώς
«Σκάρπια» στό δράμα τού Βικτω
ριανοϋ Σαρντού «Τόσκα», ώς
«Μέγας Κιονσταντϊνος» στή-ν τρα
γωδία τοϋ Δημ. Βερναρδάκη «Ή
Φανστο καθώς έπίσης καί ώς
«Μήτρος» στό εΊδνλλιακό δρσμα
τού Δημ. Κορομη>-ά «Ό Άγαπη
πκός τής Βοσκοπούλας» κλπ. Ή
διάσημη τραγωδός ΕΙμαρμένη
Ξανθάκη, όταν εΐχε δεί τόν Πε
ζόδρομο στό θέατρο Πατρών στό
ρόλο τοΰ «Σκάρπια», ?λεγε «Ά¬
πύ όσονς ξένοΐ'ς πρ*οταγϋ3νιστές
ποΰ εχω δεί στό ρόλο τοϋ Σκάρ¬
πια, κανείς τονς δέν τόν ίίχρ α¬
ποδώσει τόσο έπιτυχημένα δσο ό
Πεζόδρομος».
Άπό τό βιολασ τού Άκαδημαϊ
κου Ανδρ. Άνδρεάδη «Τό Βαβι
λικό θέατρο> (1901 — 1908) έμ
φαίνεται δτι ό Νικόλαος Πεζόδρο
μος ήταν τακτικάς ήθοποιό; τοϋ
Βασιλικοϋ Θεατρον κατά την 4η
περίοδο (1904 — 1905) καί την
5η περίοδο (1905 — 1906).
Ό διενθυντή; τού «Θεατρικοϋ
Μουσείον» κ. Γιάννης Σιδίρης,
μάς τόνισε, ότι «ό Νικόλαος 11ε-
ζόδρομος υπήρξε; ρνας άπό τούς
σξιόλογονς "Ελληνρς Όθΐ-λλονς».
Στά άρχεϊα τοϋ Μοιισείοΐ' έτού
τον ψυλάγονται τα προγράμματα
των παραστάσεων των έργων .τού
άνεβάστηκαν στή σκηνή τοϋ «Βα¬
σιλικόν Θεατρον». Στά προγράμ-
ματα αύτά άναγράφονται οί ρό-
λοι πού ύποδύθτροαν ο! ήθοποιοί
καί μεταξύ αυτών καί ό ΙΙεζύδρο
μος. Καΐ Ιτσι δ κ. Σιδέρης είχε
την καλωσύνη νά έρευνήση καί νά
μάς άπαριθμήση μιά σειρά από
τούς ρόλον; πού ΰποδύθηκε ό διά-
σημος αύτάς καλλιτέχνης καί ποϋ
σάς παρουσιάξομε .ταρακάτίο:
«Βασιλικόν Θέατρον»
Α.— 4η Θεατρική περίοδος (Όκτώ
βριος 1904—'Λπρίλιος 1905).
1.—Ώς «Νάρκισσος» εύνούχος
Σπαθάριος, στήν τραγο>δία τοΰ
Δημ. Βερναρδάκη ι'Ο Νικη«ρόρος
Φωκάς» (6 Όκτωβρ. 1904).
2——Ώς «.Όρτένσιος», στό έρ-
γο τοϋ Σαίκσπηρ «Τό ήμέρωμα
τής στρίγγλας», σέ μεταφράση Νι
κο^.. Ποριώτη.
3.—Ώς «Αίγισθος», στήν τρα-
γιοδία τού Αϊσχύλ.ον «Όρέστεια».
4. —Ώς «Γρατσιανός», στό δρά¬
μα τοΰ Σαίκσπηρ «Όθέλλος, δ
Μαΰρος τής Β ενετίας», σέ μετα¬
φράση Δ. Αντωνόπουλον.
5.—Ώς «Λί,μπελ» φοιτητής, στό
δραμα τού Γκαϊτε «Φάουστ».
6.—Ώς ϊ'Ιάσων», στήν τραγω-
δία τοΰ Λεγκονϋέ «Μήδεια».
7.—Ώς «Άέτιο;» πρωτοσπαθά-
ριο;, στό ρργο τοΰ Κλέιον. Ραγ-
καβή «Οί "Ισανροι».
8.—Ώς «Κούοτ όρον Φόλγκ-εν»,
στό εργο τοΰ Γ. Μόζερ «Ό πόλε-
μο; έν ε1ρήντμ·.
9.—Ώς «Ίερεϊι: τού Διός», στήν
κωμω&ία τού 'Αριστοφάνη «Ό
Πλούτος».
10.—Ώ; «Χάρυ Μάρσλαντ» άνε-
ψιό;, στό εργο τοΰ Γ- Μόΐερ «Ό
γ<ι)Λία τοΰ Σοφορ<λή «Οίδίπους Τύραννο;». 11.—Ώ; Βελισσάριο;» (πρώτος ράλος) στήν όμώνν,μη τραγωδία τοϋ Παλ. Δημητρακοπούλον. 12.— ΙΙρωτο; ρόλ.ο; στό εργο τοΰ Πίου Άλ^ξ. Βόλ.φ «Πρΐτσι- όζα». 13.—Πρωτος ρόλ.ος στό ρργο των Ό. ΜπλΛν,μέν'ταΛ κα'ι Γ. Κά'ντελ μπεργκ «Τα Άπρόοπτα τοΰ Κινη- ματογράφον», σέ μετάφρ. Ι. Κα).· τή, εργο ποϋ ρΐχε μεγάη έπιτυχία τή, ρργο .τού εΐχρ μεγάλη έπιτυ χία. Ό κ. Σιδέρης μά; άνέφερε καί ρΛ'αν ά'λ»λ^ο «.τρώτο ρόλ.ο», ποϋ ε<- χε ϋποδυθή ό Πεζόδ^ϋ>μος στό ρρ-
νο τοϋ Καράκαλου «Τατιανή» σέ
«'Ελίύθε.ρο Θέατρο» στο 1895.
Μος προσέθεσε δέ, ότι ό Πεζόδρο
μος εΐχε Θ*ρμή κα'ι συναρπό,ζουσα
<ΐωνή, άλλά καί άπαράμιλλη σέ σφοδρότητα σνναισθτΐματική ΰπό- κριση στήν ίρμηνεία των τραγικών ρόλ(ον. Ή άρρε/νωπή τον έμφάνι- ση, τό φυσικό τον κάλ.λο; καί τό παραστατικό τού νφος στΛ'έτειναν στό νά κατακτά τό κοινό. Καί δ κ. Χρήστιος ΣοΛΐρ. Σο- /Λμωνίδης, στύ έξαιρετικό 0ι6λΛθ τον «Τό Θέατρο στή Σμύρνη», Ά θήνα 1954, γράφρι γιά τόν ΙΙε- ΐόδρομο, ότι «εΐχε φυσικό κάλλος, Θερμή συναρπάξονσα φο>νή καί ά-
παράαιλλη άρρεν<ι>πήν έμφάνιση».
Ή Εύαγγελία ΙΙαρα<Εκετ·οπού- λ.ον, ή διάσημη τραγωδός καί δρα |ΐα.τική ήθοποιός, διηγόταν, πώς μαϊ,ί μέ τόν Νικόλαο ΙΙεζόδρομο κα.ί οί δυό τονς είχον έρμηνέι|ιει τούς πρώτους ρόλ»ονς σέ μίαν έ'κ- τακτη παράσταση τον ί-ργον «Ό Δούξ τής Σπάρτης», ποΰ εΐχε π αι χτή στό «Βασιικό θέατρο». Ό φιλάμονσος Διάδοχος τότε Κωνσταντίνος, μαζί μέ την σύζν- γό τού ΙΙριγκίπισσα Σόφια, άπό τό βασιλικό θειορεϊο παρακολ.ο·θοΰ σε την παράσταση μέ ενδιαφέρον. ΕΙχε δέ τόσο .τολύ ένθον<σιαστή από την έζαίρρτη ήθοποιία τού ΙΙε ζόδρομον, ωστε, στό τέλος τής παράστασης, άνεβηκρ στή σκηνή νά τόν σι»γχαρή καϊ άσπαστή υ¬ πό βροχήν χειροκροτημάτοΑ' των Θεατώνν Κατόπιν δέ τύν τ^ιμησε καί τόν πήρε μαζί τον στήν .-τριγκι πικήν άμαξα καί διά τώ-ν όδών Άγιον Κωνσταντίνον καί Πανεπι¬ στημίου τόν μετέφερί στά Άνά- κτορα, ένω πλήθος κόσμον άκολνονι Θοΰσε σννοδεύοντας καΑ διαδτκό- νοντας τύν Θαυμασμό τον στόν διάσημο αυτόν καλλιτέχνη τοϋ θεά τρον. Ό Νικόλαος Πεζόδρομο; παν- τρεύτηκε στό 1898 τή θαυμάστριά τον 'Ελ.ίξα Μποττάρο, πλ.ΐΐΐ·σια Ί- ταλίδα άριστοκράτισσα, κόρτ> τοί
γραμματέως τής Ιταλικής
α; στήν Άθήνα, διαπρεπή
τέχνιδα. μονσικοσννθέτρ<α καί πιο νίοτα, Τό μονσικό της τεμάχιο, ποΰ σννέθΕσε γιά πιάνο, πήρε τό πρωτο βρα^εϊο τού Μοισικοΰ δια- γωνι,σμοϋ στ·ν· «"Εκθέση των '()- λΛΐμπάον» στό 188!), στήν 'Λθήνα. Ό τι'τλ.ος τού μουσικοΰ τεμαχίου ήταν «Λέ Φλ.έρ» (γαλ.λ. = Τά "Αν- Π.- Ω; «Προεδοος τού Δικα- στ,ιρ,οο. στό «07ο τοΡ Σαίκσπηρ «Χε.αων,ατικο παραμΐ'βι», σέ μ*. ταφρ. Δ. Κακλαμάνον. 12.— Ως «ψρλ^,ος», Αοχιγραμ,ια- τενς τιτθ αιττοχοατοροϊ, στό οοά- ^^ ^^,,,,,μ^.,, ατη Θώι ΤΓ; την Μαςκησία Λίδια "Λ. ντέ Γκοϊτσον 13.-Ω: « Αγγρλος», στην τοα- γο,οιιι τον Σσαοχλη «Ο,διπονς Γ ας», στό εργο τοΰ Κάολ. Λάοτ·φ; «Τύ Φρενοκομείον Β—5η Θεατρική Περίοδος ('()- κτώβριος 190Γ, — Ά.τρίλιος 1 ΓΤ~ »κ · 1.—Πρωτο; ανδρ,κος ρολος στο μησία (20 1ου; ννφικονς .■τάλλ.αξε ό Θών, δ ι τότε Ανλ.άοχη; ταΰ Βασιλ.έ(ΐ)ς Ρε- ι ωογίον Α'. Ό ,τοόωρο; όμιο; θά- παραλάγο νά τόν κάνη νά ■νθή άπό τό θέατρο. Ώ- στοσο, μέ τόν δετ'ιτερο γά,ιιο τον μ* την Άγλ.αία ναίαν ι έ.τανέρχεται στή κ ά καί «Βασιλικό Θέατρο». Τό καλΛκαίρι τού 15 στή Σμι^νη /.«;, συμπράττει μέ τόν έγκατεστημένον έκεΐ 0. 190ό). αοιτητής, στό Μαρσ/.αντ», αν; *Γ Μ6ζ'Β'° τό ρόλο τοί «Σκάρ; ιια τοΰ Β. τύ ρολο τής ;'| ίδια ή Αίκατερίνη Βρρώ11 Πατε» θεατρον λ.εαο; έν ειρήνη». ")·—'^ς «Όρτένσιο;», στύ ρο- ι γο τοΰ Σαίκσπτιρ «Τό ήιιρρωμα τή; στρίγγλας», σέ μρτάς-ρ. Νικ. Ποριώτη. ο·*~~ ΐΐ(?ίϋτο; ζΚ)/.ο; οτό νά τον Ανδρ. Νικολάρα «Άςιάδνη^· 7· Ώ; «Δημήτριος» (πρώτος ρόλος) στό έ'ργο τοϋ Σαίκσπηρ «"Ονειρον Θερινή; Λΐικτός>, σέ με
τάφραση Γεωργ. Σ τρατήγη.
σΐ'μ.-ΐατριιότη
τού; στόν δραματικόν «ϋτό οόλ.ο
-ΐού έρμήντυε αί τύση άριστοτε-
χνία. Καί, τέλ.ο;, άποο;(ΐσίσας νά
άποουρθή .τιά άπύ τή σκηνή, ϊκα-
ν·ί την τελευταί'ΐν έμφάνιση τής
καλιττχνικής τού καριέρα; στί;"
14)27 'Οκτωβρίου 1910 στό μεγα-
λόπή καί τή 6ι-
δασχαλία τον, Άπό τή γελαστή
ΓαλΐΑαία στά ίιλοσυρά Ίεοοσόλιι
μα, Χά πά,θη, Ή άνάσταση. Προ
ηγεϊται σΐ'ντομ,η «εξηγήση», οπον
δ σνγγρααέας άνα<ρέρεται στόν «άγνο>στο μαθητή» τοϋ Ίησού πού
έστάθηκε ή άφορμή νά γράφη τό
61.6/λο. Πρόκειται δμο>ς, κατά τή
γνώιιτ, μόν, γιά την έξωτερική
(ΐόνο άφορμή. Τό Εργο άπορρεει
οϊισιαστικά άπό την εΰλα6ική διά
θέση καί τή βρτ(σκεντικότητα τού
Μελή ΝικοΑαίδη πού όλη τού τή
ζωή εστάθηκε άνβρωπος πράος,
>^.ιτός, εύγενικός, «καλής Θελή¬
σεως». Θέλω νά είπω μ' αύτό ό¬
τι Λ^άιμεσα στο θέμα καί στόν συγ
γραι^έα ΰπάρχει ή «έκλ.εκτική συγ
γένεια» ώς προοδιοριστικο στοι-
χεϊο τού εργοτ'.
Ό Μελής Νικολαίδ·ης, κατά
τή οεΐ'τερη σν>γγραφική τον πε-
θίοοο (1958 — 19'0) εχει ον>γ-
γράψει, μαζί μέ τόν «Ίησού»,
,αεντε βιδλία, «έμπνευσμένα άπό
τού; πρώτους χριστιανικούς αϊώ
νες ·. "Ενα άπ' αντά, τό ,-ιρώτο,
εχει τόν τίτλο «Κυπριανός ό μά
γος». ΙΙιστεύω ότι τό γενικό ο>μ
φέρον, μορφωτικό καί κοσμο&εω-
ρητικό, έξνπηρετεϊται .τ·ερισοότ:ε-
ρο άπό τή λογοτεχνική άπόοοση
θρΓ,σκρντικων θίμάτων παρά άτιό
κείμενα γραμμένα άπό κληρ<κονς, &εο/.όγους ή θρησκΐΐολύγους. Τα τελευταία, όσο καϊ νά είναι, κι- νοϋνται καττά κανονα μέσα στά στενά δρ>α τοϋ δογματιαοΰ σχή-
ματος καί σπάνια είναι σέ θέση
νά μεταδώσονν τόν χνιμό καί τόν
παλμό τής ανώτερη; ζωής.
Ό Μελής Νικολαΐδης 6άζει
την άφήγησή τού στό στόμα τοϋ
«άγνωστον μαθητή» τοϋ Ίησοϋ
ποΐι, κ,αθώς παρατήρησα, έστάθη-
κρ ή έξο>τ·ερική άφορμή νά γρά¬
φη τό 6ι6λίο. Άς άναφέρυ» άκό¬
μα (καί τουτο ένισχύει κατά κά-
.-ιοιον τρόπο τα δσα άνάπτινξα πιό
πάνιο σχετικά μέ την έπιεΕεργασία
θρησκρντικων θειμάτιον άπό λογο-
τ/χνε;) ότι στήν άπόφαση νά
γράφη τό 6ι6λίο αΰτό τόν έγκάρ-
δΐίοσαν οί εγκριτοι καιθηγητές τής
θεολογίας Άμίλκας Άλιβιζάτος
*αί Παν. Μπρατσιώτης. Καΐ αύ
τύ εχει κάποια σημασία.
Όλόκληρο τό κειψίνο τό δια.ρ-
ρέει γνήσια καΐ είλικρινης, αν ται
ριάζει έδω τό ίπί&ετο τουτο, ουγ
κίνΐ)στ| πον μεταδίνεται καί στόν
άναγνώβτη. Ό οιιγγρονφ-εας κα-
τρχπ την ίκανότητα νά αΐσθητο-
ποιή ψυχολΛγικές καταστάσεις
κ<ιί συναρτήαεις. Ό διάλογός τυυ είναι φυσικός καΐ άδίαστος. Σέ τέτοιου εϊδους 6ι6λία ό )>ιάλο-
γος είναι άπό τα θεμελιαν.ά σ'ο·
χίια, διότι ,μετριάζει κάπ,υς τή
σχΐίματΐικότητα περιστατικών ·Λαί
καταστασειυν ποΰ «τυνιστοϋν σννι',
θ(ι>ς τύν «θρησκεντικό θρύλοχ.
Ό Μελής Νικολαΐδης άκολον-
θι,αι .-ΐιστά, στίς γινικές γρτι-
μές, την πορεία τοϋ Ίησοΰ, όπως
την (διαγράψονν τα Εύαγγρλια. Ή
παρειι^ολή τοϋ «αγνώστου μαθη¬
τήν τοΰ παρέχει τή δυνατότητα
κάποιος ελευθερίας, νποταγμένης
δ·μως πάντοτ.ε στό θρησκεντικό
γράμμα. Δέν ηθέλησε, μητ« καί
είταν τέτοια ή πρόθεσή τού, νά
πρωτοτνπήση. Μήτε θεολόγος {Τ-
νοι^, άλλ.ά καί μήτε έλεΰ,θιΡΐρθ'ς
στοχαστής. Πατεϊ στερεά έπάνο)
στό θρησκευτικό, χρισίτιανικό εδά
4 ο: καί ή πρό&εσή τοι,' έ<ττάθηκε μόνο νά φέρη τόν Ίησοϋ τής λα- τ-ρείας πιό σιμά στόν άναγνώστη. Ή πρόθεσή τού αυτή έκΛληρώ- Οι/.γ. Νομίζω ότι τό 6Ί6λίο γραιμ μρ-νο αλλωστρ σέ καλλιρ ργημίνη νεοε/ληνική γλώασα, είναι καταλ ληλόταπο γιά τα σχολειό., άν οχι γιά τίποτε δλλο, κιόλας σάν ν- πόδπγμα ζω'ντανης, καλαίσθητης γλι!)σισας ποί' τόσο χρείάζεται στό σχολειό. (Θά ήθίλα μόνο νά ϊ- γραφε ό φί>Λς συγγραφέα,ς «έςκο
τώ» καΐ δχι έκίϊνο τό άπαιράδε-
κτο «ρωτώ» ποΰ δέν «ΙΛολ παρα
/ο·)ΐα<«ιεύασ·μα. Ό λαϊκό; τύπος είναι «άρωτώ», βύμαχονα αε την μίτατροπή τού βρχικοϋ εψιλ.ον, σέ .τολλές λέζεις σέ —α: άξα<ρνα, άγγίζω κ.α. άντί: έξαφνα, έγγί- ΐω κ.ο.κ.). Μέ ίκανοποίηση ση- μίαώνω τή σωστή χς γράφοιτ καί δόκι,μοι λογοτέ
χνε; (τό Θεύ, τό Σιυκράτη, τό
ι. ήτορα κ/..τ.)
"ς σημειώσο) έί>ώ ότι ό 6ιη-
γηματογοάφος Μελής Νικολαΐδης
κατάγεται άπό την Κύπρο, άλλά
έζΓσε άαό τα νειάτα τον στήν
Έλλάδα. Άπά τό 1935 έπάν<ο κά τιυ ρ'ως τό 1941 έξέδι&ε τό λογο- τίχνικό πρριοδικό «Πνηματική Ζ(οΐ)^>, τοΰ οποίον ήμοτ»ν τακτικός
συνεργάτης.
θά προσθΐσω, κλείνοντα; τό
σΓ.αριωμα, ίίτι ή θέση πον παίρ-
«Εΐ Λ Νικολαΐδης στήν ίξιστόρη-
ση τής ζωής τοΰ Χοαστοϋ δέν ίΐ-
ναι κριτική. Είναι θέ-ση πλ^ριας
κατάφασης ποϊ' άποροέει άπό εύ
•.(;.(Ίική καί &ίχω; όρον; καί έπι-
ςτ'χιξεις πίστη. Τό βέμα θά α'
ίκεΛτριζε νά έπιχειρήσω παραΰο
λή τοΰ 6ι6λάου τον μέ ΐή «Ζωή
Το« Ίησοϋ» τοϋ Έρνέσ'τ Ρενάν
καί αέ τόν «ΤΙόν τού Άνθρωπον»
τό ον>αματικό ς«!·λο τοϋ «Όβελλον»
στήν όμώνυμη τραγωδία τοΰ Σαίκ
σπηρ καί ό φιλόμουσος' Σμυρναϊ-
<ώς κόαμο; τόν χειροκρότησε μέ νθουσιασμό γιά' τελενταία φοοά. "Εκτοτε έπιδόθηκε στόν έμπορικό φιλοτρλισμό, μέ κατάστττμα στήν· οδίΐν Ευριπίδου :8 καί ΑίόλΛν γ<ο- νία. Πέθανε στό 1928 κατά τή με¬ γάλη έ'πιδηιιία τού δάγκειον. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ τού "Εμιλ Λούντϋιγκ. Άλλά γιά τέτοιαν έργασία άπαιτεϊται χοό- νος καί χώρος. ΓΙΩΡΓΟΥ ΙΙΑΙ1ΑΣΤΑΜΟΤ, Ι. Μ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΤΛΟΣ Ή άγωνία καί ή μοναξιά., έτί- δόσει; «Δίπτυχο,» Άθήνα — 1970, σελίδες 64. Άπύ τύν λεπταίβθητον έκπαι- δεντικύ, .ιιοιητή καϊ ζοιγράφο ποΰ ;εϊ καί άδηγεί στόν δρομο τής γνώσης καί τής ζιοής τα τυχε- ρά παιδία στό Μαντούδι τής Εύ ύοίας, «Ιχα λ.άβει τόν καλοτνπίο- μένο τόμο τα Χριστούγεννα. Φς>ον
τκϊμίνιος άπό τόν Γ. Α. Βα<σδΐ- κη, περιέχει την ρίκόνα τοϋ Ί. Μ. Ι Ιαναγιωτόπονλον (σχέδιο τοϋ Παπα/στάμον) καΐ σιιμπαθητικά, μικρά σχέδια, σννδνασμένια μέ τα άρχικά κεφαλΛία, στήν άρχή λάθε κεφάλαιον, ίιμΛνενσμένα ά¬ πό τή φύση τής Εΰβοίας: δάσος, σπίτι έ<ξοχικό, ίστιοφόρο ίπ/άνω στά ίσκιοςτοίτίσματα των νρρων κλπ.( άτόρροια ρθΗΐαντικής δια¬ θέση; ποΰ ίιέν προδίνει ποτέ τό νόημα τής τέχνης, ασο καί άν ά γωνίζονται σήμερα οί αψνχοι τα- χυδακτιιλουργοί νά μάς πείσονν ίίτι τα έξαια6λο)ματικά, παράλο γα, «άνεικονικά» κατασχει·άσματά τονς (ζωγραφική κα* γλνπτά) εί ν αι τέχνη. Μέσα σχ(ΐ δχτώ κεφ-αλαια τού βιβλίον ό σνγγραφέα; ποιητής ά σχολει.τοΝ. κνρίω; μέ τό .τοιητικό έργο τον Ί· Μ. ΙΙαναγιωτοπου- λ.ον. Ό Παπαστάμος τόν ε"χίΐ πό λ.ύ άγαπησει, τόν ποιτμή τής «Άλ κι>ονης», στον όποίο, γύρι» άπό
τό 1964, άν θυμσϋμαι καλ.ά, εΐχε
άφιερώσε» /.αί ό έδώ ΰπογραφόμϊ
λό; ΰλόκληρη μελ,έτη δημοσιευ-
μένη σέ τρία ή τέσοερα φυλ.λα
τοϋ «Προσφυγικοϋ Κόσμον».
Άγ<ονία. καί μοναξιά είναι ί] βίπολη συνισταμενη, γατα τόν συγγραφέα, τοϋ ποιηιτικοΰ κόσμον τού Ί. Μ. Παναγιωτόπονλου. Τα συστατικά στοιχεΐα των ποιητι- κών σνλλ.ογών τού άναλ.ύονται μέ λεπτομέρεια καα διακριβώνεται ή έκλ^εκτική σνγγένεια πού ε<τερϊ τόν ποιητή σιμά σέ μορφές ό.-πος δ Μιωντλαί'ρ, δ Μαλ,λαρμέ, ό Ροντενμπάχ, ό Λαφόργκ (σελ. 10). Οί ποιητές αύτοι, καθώς έξοιμολ.ογεϊται ό "διός δ Ί. Μ. Π., τύν δίδαΕαν νά «προσέχη ην καθάρια ρκαραση, την 6<Η.στική λέξη», νά γίνεται «όλ.οένα >.αι
περισσότερο άδιάλ.λΛκτος άντί-
κρν στόν στόμ>ΐΓθ, στή ρηιορϊΐα
ή στήν πίρισσολογία, στό ύμνολο
γικό καί ένθουσιαστικό τον στί
χου». Δίβαγμα, τούτο, για κα-
Θε. ποιητή πού πρωτοδοκιμάζη τα
φτερά τον, πολύΐΐιμο. ΕΙχα την
εΰκαιρία, σχολιάζοντας τίς δυο ε"
ως τώρα ποιητικές σιιλλ,ογες τής
Ίοάννας Τσάτσον, νά τονίοί» μί-
σα ίΐ' αΰτές την υπάρξη τής λι
κτικής αυτής οίκονομίας πού α'
αυτήν άσκήθηΤ/:ε ό Ί. Μ. Πανα-
γιωτόπΐονλος. Ή άρρο'χττια, μιο.
άπό τίς πιθιλ,λές, τοϋ μαζικοΰ αϊώ
να μας είναι ή πολνλογία, ή φλι>-
αρία ή πολιτί'μ.πανη, καί ή ρητο-
ρεία ποΐ' .-ιολλές φορές έξοργίζει
καί σέ κάν·ει ν' άπιελ-τίζεονιι παυ
δεν ημπορεί; νά προστατέψη.; τΐ)ν
γλ.ώσσα, τό Ίερό τούτο όργανο της
άνθρ<ί>πινης υπάρξη;, άτό τό φά
σγανο των βεβήλων.
Ή κριτική εκθιρση τού Παπα-
στάμοι· διανθίζεταν μέ χαρακτηΓ
ριστικά δείγυατο1 τή; ποίησΓ(ς τοΰ
Ί. Μ. Π., μέ άνα<(ΰρές σέ (Τι·γ γεΛ-ικού; ποιητέ;, μέ ένδιαφέρου- σε; σνσχετίσει; πού μαρτνρούν ΰ τι δ συ.γγρα<ρέας έ'χίΐ με/.ιτησίι μέ άγά.τη τό κρινόμενο εργο. ΙΙι στιύτΐ) κ' έγώ μαζί τού ότι δ Ί. Μ. ΙΙαναγιωτόπονλος, άντίθίτα μέ ΰ,τι εγ^αφε δ Κλέων ΙΙαρα- σχο;, δέν είναι μτιδενιστή,; στήν ποιητική τού αϊοθησπ «λλά ιόα- νιστής (Ι&εαλιστής) Σ«ή ηλ. 54 δίνονται τα ιμέτρα τής - ιη- τικής αι>τής οτκχΌ'ς καί ίδε »ς λΙ
Σημαντικήν άνοδον ημ
κατά τα τελευταία ?τη τό εθνι¬
κόν ίίβόδημίΐ, χάρις είς. τάς νί-
ας παραγύ>γικάς έπβνδύσεις, την
έπιχειρτΐματικΤΓν δοουστηοιότητΛ,
την .ταοαιγο/γικήν άπασχ όλησνν
τοΰ πληθυσμοΰ, ώς καί την άξιο-
τ)(Πν των πλοντοποχ>αγο>7ΐκων
πόρων τί); χώρας.
ΟΟτω, ό μέσο; έτήριος ρυβμό;
αιιξήβεως τού ακαθόριστον έθνι-
κοϋ είσοδήματος είς οταθ«ράς τι
μάς 1958 Ανήλθεν είς 7,1% κα-
τά την τρα-τίαν 1960 — 1!>62 καί
7,79?> κατβι την περίοδον 1960 —
1968. Ό ρνθωός ούτος δύναται
νά χαρακτηρισθή έκ των ύψηλο-
τέρο>ν τοϋ κόσμον, έχρ' δ«ον ό
άντίβτοιχος ρνθμός αν£ττσ*ο>ς των
χιι>ρων τοϋ ΟΟΣΑ είναι 4,9%
καί των χωρων τής ΕΟΚ 4,6%·
•Ο έ-ΐιτενχ&ϊίς ϋνηλός ρνβμός; σΛ
ξήσεως τοϋ άκαβαρίστου έθνικου
είσοδήματος είς 8,3%, κατά τό
1969, διετηρήθη καί κατά την δι
άρχειαν τού ϊτονς 1970, σνμχρώ-
νως πρός τάς προολέψβις τοΰ 5β
τοϋ; προγράμματος.
"Οσον άψορά τό άκαθάριστον
ίθνικόν εΐσόδημα τής δευττρογε-
ναϋ; παραγωγής, τουτο ηυξήθη
στΐμαντι,κώς εί; 11,3% τό 1969,
ϊναντι 2,β^ί τό 1967 καί 10,71%
τό 1968. Ό ρυβμός ούτος Θεο>ρ*ϊ
ται ίΐς έκ των μίγα).ντ*ρ<ιη· τοϋ χόομου. Είς τό ακαθόριστον εθνικόν εί σόδημα ηδξησαν την σιιμμετοχήν των μεταξύ των έτών 1960 καΐ 1963 ιδίως οί κλάδοι έλαβτικων, χΓ^μικών, παραγώγοη· .·τετριελαίον καί άνθρακος άπό 10,3% είς 1δ, 2%, μή μΓΤαλλικων όρι·κτων άπό 6,5% είς 8% καί των 6αβικ«>ν
μεταλλονργικών άπό 2,1% είς 5,
9%.
Μεταπολεμικάς, ήρχιααν νά έ
πέρχοχνται άλΛαγαί ί·ίς την δτάο-
θροίσιν τοϋ άκαθαρίστου έγχο>ρίΛυ
έθνικοϋ προϊόντος, αφορώσαι την
μείϋ>σιν τής σνμιμετοχής είς του¬
το τοϋ άγροτι/κοϋ τομέίος τής ΟΙ
κονοιιίας μας καΐ την σννεχή α·β
ξησιν τής σιιμμΓΤοχής τού 6ιομη
χατνικοΰ έν γένει τομίοις. Σνγκτ-
κραιέΛΌΐς, ή σνμμετοχή τοϋ 6ιοαη
χανικοϋ τομέο»:, ηύξήθτι άπό 20%
τύ ϊτος 1950 ε.Ί; 29% τό 1966,
Ό ΓιΛργος Παπαστάμος, στήν
Εύβθ'ά τού, ζεί ρντονα τό φνσι-
•Μ) περιύ(Ί.λλον καί ή μονιμη ε.-ι-
κοινωνία τού μέ τή φύση τοΰ πο.-
ρέχει πλούσιο τό όξυγόνο π»ύ
νευρώνει τόν στοχασμό καϊ έ>μ-
ει την ποιητική τού φλέ-
Οα. )]τσι, καποτε, φανερίόνείο,ι
πληθωρικός καί ΰνΐιτ^ός. Στ<>
βάθος δμως ή τάση τοντη αντό-
το.ποθετίΐται Λ ιό τό π οοε
χτικύν άναγνώστη στά σωστά τη;
μέτριχ, διότι είναι άνάβρα πλού-
σιας ψΐ'χής. "Οσα γράφϊΐ γ^ά ιό
ί'^γο τοί' Ί. Μ. Παναγιωτόπον-
λ.οτ' γενικά, γιά τή «δίν(κι. τή-
μοραής τή μουσική τοϋ στίχϋΐ
>.«ί τοΰ λόγον» τον, γιά τό σνμ-
&ολικο νόαια τής Χιροσίμας κ'.τ.
είναι άποτέλεσμα μελέτης καί πή
ί<ιτή(..ησης. Έκτιμώ καί άγαπώ κ' έγώ το εργο τού Ί. Μ. Πα- ναγιωτάτονλον κ' ενρίσκιο άκό¬ μα δτι είναι άπό τούς όλχγονς ονγ χηόνονς λΛγοτέχνες καί στοχαστές πού εχρ·. την τρ€μαχτική ίΐϊσθηση καί προ - αίσθηση γιά τόν <<τε- λεντηΐο ('ίνθριοπο τής γής» ποΰ ποί-ν άπύ όγδοηνταπέντρ τόσα χοό νια εΐχε ό Φρειδ-ερίκος Νίτσρ, ό τραγικό; άνατόμο; τοί' μηδενι- σαιοϋ τή; έποχή; «α^. Τό 6ι6λίο τού Γιώργον Ιΐαπα- στάιιον «εύχή; έργον» θα εϊταν αν έγινόταν ένκόλπιο κάθε νέον ποΰ νοιο>θει ότι κάτι εχει νά ει¬
πή γράφοντα; στίχονς.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΔΙΕΤΘΕΤΕ1ΤΑΙ Ο ΕΒΡΟΣ
ΚΙΣ ΤΗΝ ΜΕΘΟΡΙΟΝ
ΕΛΛΑΔΟΣ - ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ
θά διευθετηθή ό ποταμύς "Κ-
6ρο; παρά την έλληνο6ουλγ«ρι-
κήν μεθόριον, τής περιοχής Όρμε
νίου - "Ε6ρου. Πρός τόν σκοπόν
ο.ύτόν (Ι-ΐηλλοτριΐι'ίθη έκτασις 308
σται-ιΐιμάτων. Σχετική απόφασις
αρμοδίων {«που.ργών ίδημοσιεί-βη
ίΐς την «Εφημερίδα τής Κυθερνή
«κως» (Τ.Ε.Κ. 62 Δ').
ίνώ ή σνμμετοχή τοΰ άγροτιχ,η·,
τομτως £μ.ΐΐά)8τ αΛό 30% είς 21%
περίπου κατά τό ώς δν<» κόν διάστημα. Αί έν λόγοι Θρο)τικαΊ μεταβολαί Ης την θέσιν τοϋ άκαθαρίστου έ προϊόντος, ηύξτρ&ηαοΛ' |τι τέρί') κατά την τελευταίαν τρι«( αν 19Κ7 — 1909, λ^γω τή- έ- πιτευχθρίσης ταχτίρρϋβμον άνα—( ξεως τού δεντερογενοϋ; τομέο; τής Οίκονομίας μας. Ούτω, ή «τνμμε-τοχή τοϋ 6ιο. μηχαΛΐκού έν γένει ταμέω; 4τό 29% τΚ'ζήθη ε'ι? 31^> ^ώ τού 4·
γ<>οτικοΰ τοιμ*θ3ς εμειώθη 4^
21% είς 18,5%. Συνεπεία τού γτ.
γοΛ'οτος τούτον, μεταβάλλεται ^
χαρακτήρ δομ,ής τής 'Ελληνικής
Οίκονομίας, ήτις, χάρις είς την
Επανάστασιν, εΐσέρχεται π/.ησίβτι
ος Ης την χορΐίαν των προηγμ^
νων 6ιομηχανικων κρατών. ·{{
έ.λληνική βιομηχανία διαδραματί-
ξει πλέον πρωτίύοντα ρόλον ((;
την οΐκονομυιήν ότνάπτν£ιν τή;
χώρας.
ΣτιαεροΛ' ύ-τάρχουν 25.000 .-».
ρίπου &ιομτιχανιχαί καί (κοτρχνι.
καί έ.τιχπρτ'ΐΐ'εις μέ σύνολον έγ-
κατε'στηιμένης ίσχύος άνω των 800.
000 ίππων καΐ άπασχολούμενον
π·ροσω.τικόν 600.000 άτόμων .16^
πον. Χάρις είς την έπιχειρτ^ιοτι
κότητα τοϋ "Ελληνος Βιομηχά-
νόν καί Βιοτέχνον, έπραγματαιοι
ήΘηίΤΛν μίγάλαι έπίνδύσεις διά
την άνασνγκρότησιν, άνακαίνιβιν,
την ίδρυσιν καί επέκτασιν διαφό-
ρ(»ν βιομηχανίαν καί 6<οτΐχνιών Ώς έκ τούτον, σημαντική ΰ.τηρ- ξρ κατά τα τρία τελίχααΐα ϊτη ή αύξησις τού δείκτου π>αραγΐιι·
γής, ιδιαιτέρως εί; τοΰς κλάοονς
6<ισικών μεταλλονργικών, έλα—ι ν&κ καί κν-ρίω; πλαοτικων, ένδΐ' σεως καί ύποδήοεως, μή μεταλλα κων όρΐκχτών, ήλίκτρικών μηχο νών καΐ «τυσκτυων καί χημικη: 6ιομτ>χανίας.
ΕΤναι, έ.τομενως, α<0Λ>ΐ·ρή ή ρ[>
νοϊκή επίδρασις, την οποίαν θα
ϊχη επί τοΰ σι>ναλλαγματικοΰ ί·
σοζ»·γίο.·υ τής χώρας ή, ούτω, ί-
πιτνγχβτναμτνη αΰτάρκεια είς 6ιο
μηχανικά προϊόντα τα ό.τοϊα ρίση
γοντο έ-κ τοΰ εξωτερικόν.
ΕΞΕΑ1ΠΕΝ ΗΔΗ Η ΦΘΡΟΑΟΓΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΣ
ΚΙΑ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΚΑΘ' ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΝ
«ΈΕέλνΐπΐν οριστικώς ή φορο-
λ.ογική άνισότης κο» άσ»βοσία ή
(ιποία ωδήγει προίΛαναστατικώς
ίίς Ιντασιν τής φοροδιαφνγής.
Η ?ννοια τής φορολ.ογΐκής δικαι
οσύνης, ένώ ύφίστατο είς τό Σύν-
ταγμα, τίς την πραγματικότητα
είχρ χάσει κάθε περιεχόμενον, ώς
άλλωστε καί τόσοι α)^λοι θ&σμοι».
Τα ανωτέρω ετόνισεν ό Γΐνι-
κός Γραμιματεύς τοΰ 'Τπουργϊίον
ΟΙκονομικών κ. Ανδρέας Παπαν
δρέοιι, κηρύττων είς τό ΕΛΚΕΙΙΑ
την ?ναρ>ξιν των έργο^'ών τοΰ
Σ ειμιναρίον Φυρολ.ογικής Νομχν
Θεσίας, είς τό οποίον μετέχουν
73 άνώτατα στελέχη διαφόρων
όργανιοιαωΛ' καί έπιχειρήσΐων.
«.VI
παντοειδείς έπίμβάσεις
κομματικών .ιαραγοντοιν, αί άδι-
καιολόγητοι φορολογικαί άπαλλΛ-
γαί, αί άρρυθμίαι τοϋ φορολΛγι-
κοΰ μας συστή,ματος, «Ιχον ώς ά¬
ποτέλεσμα, συνέχισιν ό κ. Πο^
πανδρέον, οί ύποχρεώσει; ωρι¬
σμένων φορολογουμρΛΐων να ρ·θμί
ζωνται κατά τα; ύπαγαρενσεις
των σνψιφερόντων τιον». Διά των
λ.ηφβέντων νομοθετικών μέτριον:
Κατηργήθησαν αί άδικαιολόγη-
τοι φορολογικαί άπαλλαγαί.
Κατέστη δικαιοτέοα ι'τ ςρορολο-
γική έπιβάρννσις των πολιτων.
Κ αί ένΤίραι ώθησαν ανω τού
1.000.000 έικκρεμών ΰποβέοεων πά
ρελαθόντων οίκονομικών έτών, αί
οποίαι παρέιμενον έν έκκρρμότητι
είς τα ο;ορολογικά δικαστήρια.
Ειδικώτερον, είς την περιστο-
λ.ήν τής φοροδιαφυγής συνετέλε-
σεν άποαασΐΛτιχως ό ΑΝ 185)
19ΐ7 διά τοϋ άποίου έθεσπίσθη-
σαν αύστηρα! ποινικηΐ κ>ρώσιτις
είς βάρος τ<5ν παραβατών των φορολογικών νάμων. Τα άποτιλΐ σματα τοϋ νόμον τούτου ΰπερί- βησαν καί τάς .τλΐον αίσΗοδόξονς προίιλέψεις. Τουτο προκύπτιι ά¬ πό τα κάτωθι στοιχεΐα: Κατά τύ οικονομικόν ετος 1!)Β7 ΰπεθλήθηοαν 327.000 δηλ-ώσεις φορυλογίας είσοδήματος φυσικών πρόσωπον μέ σννολΛκάν εΐβόδιι- μα 29 δισεκατομμνρίων δραχμών ίνω ζατά τό οίκονοιμικον ?τυς 1!)71 νπεβλήθησαν (μ£χρι 27.2. 1971) 567.000 δηλϋ)σϊΐς μέ σννο λικόν εΐσόδημα 59 δισεικατομμνοί (όν δ·(>αχμών.
Μετά την περι,στολήν τής ψο-
)δια<{;ννγής καί τόν ίκανγχρονι- σμον τοϋ φορολογικοϋ μας σνστή Η ΑΛΓΕΙΑ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΓΛΤΚΕΏΝ ΥΔΑΤΩΝ Ένσυγχρονίζεται ή νομοθεσία περι άλιείας έτός των γλ.νκέων υδάτων. Πρός τουτο, ίΐς την 'Κ φΓ)με_ρίδα_ τής Κν^ερΛ-ησεως 49 Λ')71) έδι,μο,σιενβ- ιό ΰ.τ' ήχθ 142 Β. Δ. «Π€ν λι,μνων -αί .τ.τομ.ϋ.
καί π^οστασίας αύτω». Δα -ού
έν λόγω διατάγματος ΘεσπχΙηντα
'.έα μέτρα διά την πίραιτέρω άνά
,-ιτυξιν τής τεχνητή; έκ.οο<ρ1ις ιχ^χον, λ,όγω το0 οικονομικαί:. £ν δ;αφέ-οντο; τό οποίον παρ<η«ιά- ίει δ νέο; αύτός κλαδο; τής ά- λιειας. Τίθεται, έπίση·;, ι.-(ό ?/^γ χον ή είσαγωγή Ιχθύιον αροορι- ζαμίνων δι' εμπλουτισμόν των γλυ κέ.ων ύδάτω-.· πρός προστασίαν τής ΐγχωρίο·.. πανίδο; έξ άσθενει- ών. Έξ αλλου, καθορίζοντα4 τα μεγίθη των ε'πιτρεπομένιον νά ά- λιείνονται ν»δρο6ίων ζώων πρό- .τροστπσίαν τής άνα.-κτραγιογής των ίχθύων. Τέλος, ρ«μί;0-ται διά πρώτην αοράν οί δροι" ένα- σκήσΓω; τή; άλιείας των έρασι- τεχνών άλιέων. ματος, ή 'Κθνική Κτβέρνησις προ χωρή, κατάληξεν δ κ. Παπανβοί όν μ έ γβργόν ρυθμόν είς την κο δικοποίησΐΛ· των φορολογτκων νο μόν, διότι καί τίς τόν τομέα αν τόν ή κληρονομία τού πα,ρελθόν τος ήτο πράγματι ήπελπιστική. Η ΑΚΑΑΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ ΒΡΑΒΕΤΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΟΤ κ. ΧΡ. ΣΟΛσΜΩΝΙΔΗ «Ό Χρυσόστομος Σμύρνης» Κατά την συνεδρίασιν της τη: παρελθούσης Πέμπτης 1ης Απρι¬ λίου, ή Άκαδημία Αθηνών έ6(κι βευοε τό τελευταίον δίτοιμον ϊργο^ τοϋ διακεκριμένον έκ Σμύρνης ση γραφέχος, λογοτέχνον καϊ στ·νερ- γάτον μας κ. Χρήστον Σμ>κρ. Σο
λομωνίδοιι.
Τό ε'ρ-γον τοϋ σΐ'γγοαιφέοίς, τό¬
σον έν τφ σΐ'νόλ^;) τοί', όπε.ρ ά.ιο-
τελεϊται άπύ 30 έκδεδομένους τό-
μονς, όσον καί τό 6ρα6η·θέν, πα-
ρονσίασεν τίς λα+ιπράν καί έμπί-
ριστατωμένηΛί είσήγησί ν τον ό ό-
καδτ?μαϊκός κ. Γρηγ. Κασιμάτης.
Τηλ· είσήγησιν τού κ, Κασιμάτη
θά δημ.οσιει!'σω4ΐίν είς προσεχές
μα-ς φύλλον.
'Ωιιίλησαν, ί.τίσης, έξάραντες
τό ϊργον τού κ. Σολομωνίδη καί
διά τα τραγικά γεγονότα τής
Σμύρνης οί ακαοτιμαϊκοί κ. κ. Ί-
ωακείμογλον καί Αθανασιάδης -
Νόδας.
ΟΙ ΡΟΤΜ£ΛΙΩΤΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΝ
Ή 'Ομοσπονδία Ρου,μ
'ΕίΛάδος (Ο.Ρ.Ε.), είς τα πλεί¬
στα των έκδηλώ<τεο>ν τής 150«τη-
θί&ος τής Έλληνικής 'Εθνεγεροί-
ας καί ίπί τΠ έ.τπείω τής Ήοα>ϊ-
κής Έξόοου τοΰ Μεσολογγίον, όθ
γαναινει είς την αΐθονσαν τοϋ Φι-
λο/.ογικοΰ Σύλλογον «ΙΙαονσΛ-
σός> (ΙΙλατεϊα Καρύτση) την 4ην
Άπρι)άοι 1971, ημέραν Κυριακήν
καί ώραν 11 ην π. μ., ΙΙνενματιχήν
Εθνικήν εκδήλωσιν.
Όμιλητής ό λογοτέχνης κ. Βα¬
σίλειος Ι. Μπίλλιας. θέμα: «Μροο
λόγγι: Βοχιό; τής 'Ελρυθτρίαςϊ·.
Άπαγγελία ΐιπό Κάς Βϊατοίκη:
ΠαπαδιοψιαΛτοπούλον — Μπένον.
ΣΥΝΕ2Τ1ΑΣΙΣ ΤΗΣ
ΚΝΩΣΕΏΣ ΦΟΙΤΗΣΑΝΤΟΝ
ΕΙΣ ΤΗ Χ ΕΤΑΓΓΕΛΙΚΗΝ
ΣΧΟΛΗΝ ΣΜΤΡΝΗΣ
Την παρελθούσαν Τρίτην 30ήν
Μάρτιον, εγένετο σΐ'νεστίασις τώι
μελίόν τής Ένώοειος έν τή κοβΐ"
_ «ίί ταδέρνα Σαοαντίδη. Παοέστ'1
σαν ό πρόεδρος τής Ενώσεως χ«
θηγητή; κ. Μιχαήλ Άναβταβια-
( δης μετά τής σύζυγον τον, οί έχ
των συμβούλιον κ. κ. Λημήτοιο5
. Άδραμίδης καί Νικόλαος Γ(ωο-
Ι γιάδης μττά των σι·ζύγο>ν τονν, ό
ίατρό; καί λογοτέχνη; κ. Δημ.
Ι 'Λρχιγένης καν πολλά έπίλϊΧ™
αέλ.η τή; Ενώσεως.
Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΤΓΩΝ
ΝΛ ΓΙΝΗ ΑΠΟ ΕΜΠΟΡΟΤΣ
•Ο 'Κμπορικός Σύλλογο; Τρο-
ς ί«ων Αθηνών, διά
μα.'ο; τού πρός τό
'Κμ.ιοοίον, διαμα«τνρίται Λιά
την άναθεσιν τής είσαγ4ΐ>Υή; <*■ ών διά τό Πάσχα ρϊς την "Ενω¬ σιν Πτηνοτροφικών Σι<νεταιρι- σμιΤιν, άγνοονμ/νον οντω τοϋ ν«- αίμ(,ν εμπόριον, τύ οποίον σννί- χώς εΐσάγει ταντα. Ό ΕΣΤΑ ^ηιεΊ την αναθεώρησιν τής άπο- ι ίτάσ*ως καϊ την άναθεσιν τή; Γ1 οαγωγης ώών είς τοΰς κατ' #Η° ! χήν είσαγιογίϊς τοΰ εϊδους.
της Σχολής Καλπάιια
"Τοτιρον άπό προσακ>ινή άνά-
.-«αιυλα, ποΰ προήλθεν άπό «ροσωπι
κου; καί μόνο λόγον;, εκανε καί
πάλιν την δημοσίαν έ,μφάνισίν της
ή γνωστή μας Σχολή Καλπάκα.
Αυτή τή φορά ή εξάτμησις της
υπήρξε θριομ'δευτική. Εξεδηλώθη
τό πρωΐ τής περσισίμένης Κυρια-
κής, έξ όφορμής των επέτειον
τής 'Εθνικής μας εορτής καί τής
Ιδετηρίδο; τής Έθνεγιερσία; τού
18.21, είς περιθάλλον άντάξιον καΑ
τοΰ μεγαλείον των τιμωμένων έ-
θνακών γεγονότων καϊ των φιλο&ο
ξιών τής Σχολής πρός ανοδόν
της είς ύψηλοτέρους πάντοτε όρί-
ζαντας.
Ή θαυμασία αΐθουοα τού κινη-
ματογράφου «Όρφεύς», την οποί¬
αν πρώτη μεταξν των όμοειδών
Λιδακτηρί«νν εΐχί την δμπνενσιν
νά χρηστμοποιήση ή Σχολή Καλ-
»τάκα, προσέφερεν όλα τα άπαιτού-
μενά τεχνικά μέσα διά την επί τό
τελειότερον παροιχτίασιν τοϋ ,τλου
σίοΐ) προγράμματός της. Πράγμα-
τι, κάθε σκηνή, μέ τόν πλούτον
καί την άρμονίαν των κοστονμιών,
μέ τόν σνντονισμόν των κινήσε-
ων, μέ την καλήν απαγγελίαι- καί
μέ τόν άριστοτεχνι,κόν φωτισμόν,
ήτο μΧα φαιντασμαγορία.
"Ολοι οί λαβόντες μέρο; είς την
θεαματικήν, όσον καί πατριωτικήν
σύτήν παράστασιν, μαθηταί καί
ααθήτριαι, έδείχθησαν άΊ>>τεΕ«ι
πάσης προσδοκίας· Οί θεαταί μέ
έκπληξιν έβλεπον νά τρέχονν &Θρ- ι
λα τα μάτια το>ν άπό πατριωτικήν Ι
έξαρσνν, όταν ήκουαν τοΰ; νεα- .
ρούς μαθητάς καί μαθητρίας νά Ι
παίζουν μέ αίσθημα καί φυσικότη-
τα: «Τό Σοϋλι>, «Πολιορκία και
"Εξοδος τοϋ Μεσολ.ογγίου», «Μι-
λοΰν οί ήρωες τοϋ 1821», ή νά
έκτελοϋν άρτια τό «Πατριωτικόν
Χοροδραμα» καί τούς άλλ.ονς λε-
Οέντικονς χορούς.
Ή όλη εκδήλωσις υπήρξεν έ-
πιτυχής καί είς τάς λεπτομερείας
καί είς τό σύνολον, μαρτυρούσι
τό ϊμπειρο χέρι καί τό έΕελιγμβ-
νο πνεϋμα των συμπαθών διευβυν-
τ-ριών τής Σχολής Καλπάκα, εί;
τάς οποίας όφείλεται καθ* επαι-
νος διά την σταθεράν πρός τα δ-
νω πρόοδον τής Σχολής, ποΰ έπέ-
τυχαν νά καταστήσονν ζηλευτόν
πρότυπον άνωτέοας κλάσεως Έκ-
,ταιδευτηοίου.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΕΖΟΑΡΟΜΟΣ
Ο ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΣΜΓΡΝΑΙΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ
ΚΑΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ
•ΙΙΑΓΛΟΓ ΦΛίίΡΟΤ
Τα 6ι6λια και οί άνθροποι
_-----------
Η ΕΑΑΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑΡΚΗΣ £ΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ
ΠΡΟ'ΪΟΝΤΑ ΕΥΡΕΙΑΣ ΚΑΤΑΝΑΑΩΣΕΠΣ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έ* τής Ι ής Σελ.)
νά μή κονράζεται γιατί τού ήταν
.•(θλύ άγαπητός καί χρειαζούμε-
νος. Δέν ύποκρινύτανε, όχι. Δι,ι-
ς,ωνοϋσε μέ τα φρονήματα καί
ιίς άντιλήψεις τοϋ Καποδί<πρια, ά/.λά πνυτιμούσί την άνυπόκριτη είλικρίνειά τού, άπό τή διπλω- αατική κρΐ'ψίνοΐΛ τού Νέσσελ- ΐοντ. Τόν έκτιψιούσιε, τόν σνμ-τα- Οονσε, δέν ήθβλε νά στερηθή τίς ϋ.ιηρεοίι.; τον. Άλλά καί τού Καποδίστρια δεν τοϋ κανε καρδια νά τοΰ τίς αρνηθή, τόσο μάλλον .τού τόν ϊβλεπε βΰμα καταχθονί- ιον εΐσηγήσεων. "Ωφρ.ιλ.8 νά ύπο- τσχθή <Πις αποφάσει; τού καί νά φοοντιΐτ νά τί; εκτελεί πρός το καλύτιρο, μέ την προοπΐική να τόν πείση, 'ίταν θα σννηγοοοΰ- <τα τα γ*γονότα, νά τίς άν·ϋε- XXI. Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΤ ΐΑΜΘΟΥ ΚΓ Η ΔΟΚΙΜΑ¬ ΣΗ ΤΟΤ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ 'Εκίίνη την έποχή ή Φιλική 'Ε- ται^εία περνούσϊ δοσκολ.ες μέ- ρες. Ή αυξήση των κατηχουμέ- νοιΛί πιροχωροϋσε σταθερά κι' ά- νόμεσα στού; ποοσήλυτους περι- / σ,μβάνονταΎ «μΐ-γάΛα καλπάικια» κα'ι «λογάδες» πού, ευθύς μετά ιήν όρκωμοσία τονς, άξιοϋσαν νά μαθονν ποίος ήταν ό άπόχρυφος μι>στηριώδης «Ά-νώτατος Άρχη-
γύς».
Ό οκΟΛελας τοΰ έρωτήμοττος
οΐ'Τοΰ ύφίστατο άπό τή πρώτη
στιγμή. Ό Σκουφάς κΛτάψερνε
νά ξεγλυστράη μέ την άάριστη
δήλωοτ| δτ< ή «Άνωτάτη Άρχή» ΓΊρι<ΐκότα·νιε στή Ροκτία, δίχως νά λέη ψέματα όχροο ή τριαινδρία των ίβρντών τής Φιλικής Κμ*^ ρτήν Όβησσό. Μέ τί(ν έγκατάοταση τής ε'δρας της 'ΕτσΛρείας, τό Πάσχα τοΰ στή Κωνσταντι-νοιυΐολη κι' εΙιΉ'κώτερα μιετά τό Θάνατο χον Σκουφά στίς 31 Ιουλίου, τό έ- ς(ότημ<ι πιρόβαλλε έντονώτερα κι' ή νέα τριανδρία, ΤοοοΜϋ.ωφ, Ξάν θος, ΆναγνωστΟΛουλος, συνέχιο-ε τή τακτική των ϋπονοου- μένων. Ή παληά, άόριστη άνα- κ ;ίνα>ση τοΰ Σκονφά ότι ή «Ά¬
νωτάτη Άρχή» βρισκότανε στή
σννδυααμένη μέ τίς κο,μ-
παίΤτικές άκριτομύθιε; τοϋ Γ^λά'
τη περί, δήθεν συγγενείας κι' έ-
παφων τοα> μέ τού Άνώτατο Άρ-
χηγό», προκάλεσε τό συμπέραιβμα
καί τή φήμη, ότι Άρχηγός ήταν
ό Καποδίστριας. Ή έΛίκαιρη σιν
,ιτΐι,ση τής μη>ησης τοί' Γαβριήλ
Κατακάξη έ-νίσχυσε τή φήμη μέ-
χρι 6ε6οιιότητα;.
ΤΗταν παλύ σημαντικό .-τιρύσω-
;ιο 6 Γθίβριήλ Κατακάιζης. Πρώ-
τος γρομμ«τεύς τής ρωσικής πρε
σόιίας στή Κονσταντινούπολη, ά
τοΰ διοικητή τής Βεσσα¬
ραβίας Κωνσταντίνου Κατακάζη,
σί-ζυγου τής Κατερίνας πρίατότο
κης θνγατέρας τοϋ πρώην ήγεμό
νος τής Μολδαβίας και τής Βλα
χίας Κωνσταντίνου 'Τψηλάντη,
οιηδεόταν στενά, μέ σιιμπιεθεριό
κοί ςχλία, μέ τού; 'Τψηλάντηδες
και δέν θ' άργοιΰσιε νά τού; κα¬
τηχήθη. Ή τρτανδρία άνακοίνω-
·,ζ έμπιστευτικά τή προσχώρησή
τού σ' ωρισμένους .ιλούσιονς ό-
ιιογενεϊς. "Ολβι έγκαρδιώθηκαν ν'
άκολουθήσοιιΐιν τό ,-ταιράδειγμά τον,
μ γ τη οκίψη ότι ενας άνώτε^ος
διπλωμάτης, μέ τόσο μεγάλο δ
νομα καί τόσο ψηλό συγγενολόϊ,
όε,ν Θά ριψοαανδννενε νά έγγρθ'
φη σ' έπαναστατική όργάνοση
χι»ς.1ς τή σνγκατάθεβ'η, αν δχι
καί την έντολή ή έστω την έν-
, των άπό πάνιο τού.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΠΘ ΤΗΝ ΑΓΙλ ΑλΥΡΑ ΣΤΗΝ ΠΕΝΤΕΑΗ
3ΤΝΕΛΒΙΑ έκ τής Ιτ* ς
χιμανδ^ιτ,ν κ. "Ανθιμον Δημακό
ποΐ'λον καί ΰλους τονς Παιτέρας
τής Μόν ής, τόν Δήμαρχον Καλα
βρύτων /.. Απόστολον Τσεκούραν
καί την ι|ΐ·χ»ιν κάθε Καλαδρντινή;
*·ν»;σ-ω; κ. Θάνον Τοαιπάραν καί
είς τόν Σύλλογον Καλατέρυττι-
νών Αθηνών. "Ολα διεξήχθησαν
λαμπβοτατα.
Μέ ιήν ι'οραία,ν Ανάμνησιν των
τελνϊτών τής Άγία; Λαύρας κα-
τέί'ιΐ^α διά τού έκπληκτικοΰ, πάν
τοτϊ, όίθ'τωτοϋ σιδηρόδρομον,
μέσα< τής ςράραγγος τοΰ Βουραϊ κου (ε(ίγο^· τοϋ μεγάλου συμπο λίτυν μόν Χαριλαου Τοικούπη) κα'ι -ννρισα είς τάς έορταζούσας Άθί'ινας, ότε τύ 6ήμα της 'Ε- νώσεαις των Έλλήνων Λογοτε- χνών, ίδονείτο άπό τόν παλμόν τ.;ΰ ΙΙιιοίίςον μας κ. Απόλλωνος Λεοντομίτοι. όμιλοϋντος διά την ΈΟνεγεΐ'θία'ν εί; την Στέγην Κα λών Τιχΐ'ών καί Γρβιμιμάτων, ε¬ νώπιον τού φίλον 'Τφυπουργοϋ καθηνίιτοθ κ. Δημ. Τβάκωνα καί ΐ-κΐίχτού ακροατήριον. Άλλά καί ό νέος άσαολτοστρωμένο; δοόμος μεσιι Άν<ΐι Διακαττοΰ καΐ Μέγα λον Σηρλαιοΐ' δέν ΰστερεΐ είς θεαματα χυρα&ρων, τοπίων καΐ γ£ νΐΛθί .ΤΓΐνιιςαματος. Άπό αυτόν όνέϋηχαν είς τα Κιι>.ά6ρντα κα-
τά τύν {ορτίΜτμόν καί την επαύ¬
ριον 2.'ί Μάρτιον 200 λειιχτορεΐα
καΐ, 500 μικρά έπι&ατικά αντοκ'-
νητα.
ΚοΊ τι'ιν Κυριακήν άνέδηκα εί;
Τ)';ν Μτνϊιν τή; Πεντελη;. 'Επα-
νι,γνί.ιΐον οί Καλαβρντινοί των
ΆθηνιΤιν κα| Ιΐεριχιόοιον. Είναι ή
καθιεςοΛμίνι, έορτή τον Άγιον Ά
λίξίοι·, τη· ύποίου ή άγία κάρα
εύρισ/.ετ<ιι είς τα πολύτιμα κει- μήλια τη; Άγίας Λαύρας, καΐ ΐιπό τοϋ Σνλλόγου Καλαδρυτινών συνδεαμιακή πανι'ιγνρις. Ό Σύλ- λογος των Κα>Λχ6ρντινών προσ-
έ<4ερε εί: τΐ)ν Μονήν τή; Πεν- τγ>τ;; (|θ(.,ητήν Είκ.όνα τον Άγι¬
ον Αλεξίου. "Εγινε κατανιν.τι-
κή λει·.οι·'.>>;« παρισταμένον τού
Ιϊςιΐιρ&ηον -.ή; Ενώσεως στοατη-
γοί κ. Δτ}μ Πα·<αγοπονλον, τοϋ »; περνσι λόγω νγείας ά καί τύσιι προσενεγκόντος ρίς την μαο'ΐοικι'ιν πόλιν κ. Τάκη Γπ·ιν)γιι/.ο;ιί.ι'·λοι· καί 500 Καλα- Οΐ,ΊιΤινήν Αθηνών κα'ι Πειραιώς. Ή αοτ'.κλασιι; εγινε Ης την με¬ γάλην οΐ'λήν τή; Μονής, δπου έ ραποζε τό Λάβαρον τον Σνλλό¬ γου, άκ.ριβέ; αντίγραφον δημιουρ- γηιιενο ά.-κ· τόν καθηγητήν κ. Κωνστ. Κυΐ'τσούρην, τόν οποίον ή "Κνοοι; ετίμησε μέ τό άργυ- ΓΚ)ϋν της «ίίτάλλιον. Ωμίλησαν μέοω χ{»ίοκροτημάτι.>ν ό Πρόε-
δυα; στοατΓ,γός κ. Δημ. Πανα-
γοπ<·υλος, καί ό Ήγούμενος τή; Μονής Ιίανοσιολογιώτατο; Άρ χιμανδςίτης κ. θεόκλητος Φεφέ;. Μετά την λειτονργίαν έπηκολού θηπε δεξίωσις είς τάς μ,εγαλοπρε πεϊ; αιθούσας τής Μονής υπό τοϋ Ήγονμίνοι' κ. θεοκλή,τον, Καλα βρντινοϋ την καταγωγήν, ΰπηρε- τήσαντος ώς καθηγητού κα'ι κλη ρικοϋ είς το Άγρίνιον καΐ Μεσο λόνγιυν καί άφήσαντος τάς καλλι τέιΐο; άναμνήσεις ώς άνθρωπον, κληρικοί καί έπιστήμονος. Τόν πατίρα τού Μιχαήλ Αθαν. Φε- φρν καί τόν θείον τού Άλέξιον Αθαν. <&ε«ΐέν, έμπορορράπτας, ή λικία; 37, καί 47 έτών, έξετε/.ε σαν οί Γες<ιμαΛ<οί την 13 Δεκεμ βριον Ι «43, μαζί μέ τοΰς άλλον; δςρενα; κάτοικον; τής μαρτυρι- κής πόλεως. Καΐ ή σββασμία Μη- τέρα ττ.ν, μέ την εξοχον άδελ- φήν τ«ν έδιςΐώθησαν όλον εκείνον τύν τι <. άοτιον αριθμόν των πανη- νυριατών. οί δποϊοι εξήρχοντο τής Μοής μέ κατάδηλα άπό χ« ράν κοί ύπερηφάνειαν πρόσωπα. Ήτα-ν ν ήμέςα αυτή συμπλήριομα τής ιιναταγιογία; τής Άγίας Λάν ρας. Καί τίιν ώρα ποΰ εφευγα ελο ^ αι ά «ρύσθετο χαρά. Ό έκ τού ΐιιτι-ηικυϋ χωρίον Ριογοί των Κα λαίιρντοιν "εξετελέσθησαν την Κ Δνκιιιί-ριου 1943 61 ανδρες) ποι τμής κ. Γεώργιος Ι. Τζελεύτη; (ό πατερας τον καί ό αδελφάς τυι> ήσαν μεταξύ των εκτελεσθέν
των) μεϋ πρί,σίφερε, τό ώραιοτν-
π.'>>έ^ (>ι6λίο τού «Ρίογοί — Κα
λάΓ,ρυτα 8 — 14 Δεκέμβριον
19-1 Χ> ν.-ώ τόν τίτλον: «Τό Χρο
νι/.ύ τής Τι,αγωδίας». "Εμμετρο
χρονικύ τής τραγωδίας: Ρωγοί,
Κερπινή, Ζαχλιοροϋ, Μέγα Σπή
λαιυν. Βιοχνί, Σονβαρδον, Καλ.ά
(ίρυτΊ. Άγία Λαύρα. Ήταν 17
χ«.ον ην χ<πί< την τραγωδίαν κιι'ι ι;ΐη<τε τα φοδερά γεγονότα. "Ετσι μέ το .-ϊίι,ητ,κον τον τάλΛντο μάς εήοιο οίΐν νί,ος Σοιιΐν/ή: την τςαγυ-οίαν των Καλαβρντιον. ΕΙ χά νπ' όψει μόν τύ ποίημα της ονλ./.ονη; τού «Άγία Λαΰρ.· . Κπ| τύ .ιροοέθεσα είς την πρόσ- (Γι/τη τετάρτην έκδοσιν τής Ίσιο ρι'ι; μόν διά την Ιστορικήν Μο νήν ω: Έπίλογον ιώ ΰτ*ρ 1-α- τοίβο; ΟΐΌ.ών της. Ήτ.-ν λ δνύ άντίδωρα «ού πήρ; σπό ττν <1λη σιιονητη λΐιτοιργκχ ^ο»1 ά* <(ΐσ"έν τος άρτον ολο τόν Ρίβάσμκχν «Η γούμεν^ν κ. θεόχλητον Φΐφέιν καί τοΰ «Χρονικόν ι*ς τ «γωδ πς? άπό τόν Γεώργιον Ι. Τζελέπην, παιδία — ώς ϊστόρησα — ιιαρτΰ ρ^ν -.ής 'Εθν,,κής τραγω', (ΐς τ μ" 1ί)43. Καί πλ.τ>μμι·ρισμένος ά,·""»
σι·νκίνΤ|σι έπ£στρΐι|>α είς τάς Ά
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΐ:
Τοΰ Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
( Σ ι>νέχ«ια έκ τού προηγούμενον)
2.- Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΙΙΕΖΟΑΡΟ ΜΟΣ Ε3ΕΛΙΣΣΕΤΑΙ Ι'Α-
ΓΔΑΙΑ ΣΕ Δ1ΑΣΗΜΟ ΠΡΟ ΤΑΓΩΝΙΣΤΗ
8.—Ώς «Αντώνιος», στυ εργο
τοϋ Σαύίοντηρ «Ό "Εμπορος»
τής Βρνρτίας*, <ύ μετάφρ. '. Πάλ.λη. 9.— ΙΙρωτος ρόλος στό τοϋ Κλέων. Ραγκαιβή «Ή Λοΰκισ σα των Άθηνών>.
10.—Ώς «Άγγελος», στήν τρα-
Στό
λ-άρη ό Πεζόδρομος, άφού διδά-
χτηκε τα οτοιχεϊα τής σκηνικής
ήθοποιΐας, χαρή στό έξαίρίτο καλ-
λιτεχνικό τού τάλαντο, έξελίσσΐ-
τα* ραγδαία σί διάσημο δραματι-
κό πρωταγωνιστή. Έςμηνεύει
τού; πρώτους ρόλους των έργων
μαζί μέ την διακρκριμένη τότε
πρωταγωνί/στρια, τραγο>δό καί
δραμαηκή ήθοποιό, τή Σμνρναία
Εύαγγρλία ΠαρασκευοΛθύλον.
Στίς καλλιτεχνικές περιοδεϊρς τοϋ
θιάοου στά 'Ελλττνικά θέατρα Ρωσ
σίας, Ρονμανίας, Τονρ*ίας 1—
Αίγυπτον, καθώ; καί στά θέ,ατρα
Αθηνών καί Πατρών, Θαναάζε-
ται κα) χειροχροτείται μέ ένθον-
σιασμό. Συνερνάζεται άκόμα
καί παίζ» τού; πρώτους ρόλους
μέ την έ.-άσης φημισμένη τραγυ)
δό καί δραματική ήθο-τοιο, την
Κιονσταντινου,ιβλίτισσα Α'ικατερί
νη Βερώνη. Καί τελ.ΐικά πεοσλ.αμ
βάνεται ώς πρωταγωνιστής στό
Βασιλικό θέατρο.
Μέ άπαράμιλλη δραματικότητα
καί έπιδέξια ήθοποιία έρμήνε>ε
τούς «,τρώτονς» καί δυσκόλους
ρόλ.ους, ώς «Ό&έλος» στήν τρα-
γωδία τοϋ Σαίκσπηρ «Όθέλλ.ος,
δ Μαύρος τής Ενετίας», ώς
«Σκάρπια» στό δράμα τού Βικτω
ριανοϋ Σαρντού «Τόσκα», ώς
«Μέγας Κιονσταντϊνος» στή-ν τρα
γωδία τοϋ Δημ. Βερναρδάκη «Ή
Φανστο καθώς έπίσης καί ώς
«Μήτρος» στό εΊδνλλιακό δρσμα
τού Δημ. Κορομη>-ά «Ό Άγαπη
πκός τής Βοσκοπούλας» κλπ. Ή
διάσημη τραγωδός ΕΙμαρμένη
Ξανθάκη, όταν εΐχε δεί τόν Πε
ζόδρομο στό θέατρο Πατρών στό
ρόλο τοΰ «Σκάρπια», ?λεγε «Ά¬
πύ όσονς ξένοΐ'ς πρ*οταγϋ3νιστές
ποΰ εχω δεί στό ρόλο τοϋ Σκάρ¬
πια, κανείς τονς δέν τόν ίίχρ α¬
ποδώσει τόσο έπιτυχημένα δσο ό
Πεζόδρομος».
Άπό τό βιολασ τού Άκαδημαϊ
κου Ανδρ. Άνδρεάδη «Τό Βαβι
λικό θέατρο> (1901 — 1908) έμ
φαίνεται δτι ό Νικόλαος Πεζόδρο
μος ήταν τακτικάς ήθοποιό; τοϋ
Βασιλικοϋ Θεατρον κατά την 4η
περίοδο (1904 — 1905) καί την
5η περίοδο (1905 — 1906).
Ό διενθυντή; τού «Θεατρικοϋ
Μουσείον» κ. Γιάννης Σιδίρης,
μάς τόνισε, ότι «ό Νικόλαος 11ε-
ζόδρομος υπήρξε; ρνας άπό τούς
σξιόλογονς "Ελληνρς Όθΐ-λλονς».
Στά άρχεϊα τοϋ Μοιισείοΐ' έτού
τον ψυλάγονται τα προγράμματα
των παραστάσεων των έργων .τού
άνεβάστηκαν στή σκηνή τοϋ «Βα¬
σιλικόν Θεατρον». Στά προγράμ-
ματα αύτά άναγράφονται οί ρό-
λοι πού ύποδύθτροαν ο! ήθοποιοί
καί μεταξύ αυτών καί ό ΙΙεζύδρο
μος. Καΐ Ιτσι δ κ. Σιδέρης είχε
την καλωσύνη νά έρευνήση καί νά
μάς άπαριθμήση μιά σειρά από
τούς ρόλον; πού ΰποδύθηκε ό διά-
σημος αύτάς καλλιτέχνης καί ποϋ
σάς παρουσιάξομε .ταρακάτίο:
«Βασιλικόν Θέατρον»
Α.— 4η Θεατρική περίοδος (Όκτώ
βριος 1904—'Λπρίλιος 1905).
1.—Ώς «Νάρκισσος» εύνούχος
Σπαθάριος, στήν τραγο>δία τοΰ
Δημ. Βερναρδάκη ι'Ο Νικη«ρόρος
Φωκάς» (6 Όκτωβρ. 1904).
2——Ώς «.Όρτένσιος», στό έρ-
γο τοϋ Σαίκσπηρ «Τό ήμέρωμα
τής στρίγγλας», σέ μεταφράση Νι
κο^.. Ποριώτη.
3.—Ώς «Αίγισθος», στήν τρα-
γιοδία τού Αϊσχύλ.ον «Όρέστεια».
4. —Ώς «Γρατσιανός», στό δρά¬
μα τοΰ Σαίκσπηρ «Όθέλλος, δ
Μαΰρος τής Β ενετίας», σέ μετα¬
φράση Δ. Αντωνόπουλον.
5.—Ώς «Λί,μπελ» φοιτητής, στό
δραμα τού Γκαϊτε «Φάουστ».
6.—Ώς ϊ'Ιάσων», στήν τραγω-
δία τοΰ Λεγκονϋέ «Μήδεια».
7.—Ώς «Άέτιο;» πρωτοσπαθά-
ριο;, στό ρργο τοΰ Κλέιον. Ραγ-
καβή «Οί "Ισανροι».
8.—Ώς «Κούοτ όρον Φόλγκ-εν»,
στό εργο τοΰ Γ. Μόζερ «Ό πόλε-
μο; έν ε1ρήντμ·.
9.—Ώς «Ίερεϊι: τού Διός», στήν
κωμω&ία τού 'Αριστοφάνη «Ό
Πλούτος».
10.—Ώ; «Χάρυ Μάρσλαντ» άνε-
ψιό;, στό εργο τοΰ Γ- Μόΐερ «Ό
γ<ι)Λία τοΰ Σοφορ<λή «Οίδίπους Τύραννο;». 11.—Ώ; Βελισσάριο;» (πρώτος ράλος) στήν όμώνν,μη τραγωδία τοϋ Παλ. Δημητρακοπούλον. 12.— ΙΙρωτο; ρόλ.ο; στό εργο τοΰ Πίου Άλ^ξ. Βόλ.φ «Πρΐτσι- όζα». 13.—Πρωτος ρόλ.ος στό ρργο των Ό. ΜπλΛν,μέν'ταΛ κα'ι Γ. Κά'ντελ μπεργκ «Τα Άπρόοπτα τοΰ Κινη- ματογράφον», σέ μετάφρ. Ι. Κα).· τή, εργο ποϋ ρΐχε μεγάη έπιτυχία τή, ρργο .τού εΐχρ μεγάλη έπιτυ χία. Ό κ. Σιδέρης μά; άνέφερε καί ρΛ'αν ά'λ»λ^ο «.τρώτο ρόλ.ο», ποϋ ε<- χε ϋποδυθή ό Πεζόδ^ϋ>μος στό ρρ-
νο τοϋ Καράκαλου «Τατιανή» σέ
«'Ελίύθε.ρο Θέατρο» στο 1895.
Μος προσέθεσε δέ, ότι ό Πεζόδρο
μος εΐχε Θ*ρμή κα'ι συναρπό,ζουσα
<ΐωνή, άλλά καί άπαράμιλλη σέ σφοδρότητα σνναισθτΐματική ΰπό- κριση στήν ίρμηνεία των τραγικών ρόλ(ον. Ή άρρε/νωπή τον έμφάνι- ση, τό φυσικό τον κάλ.λο; καί τό παραστατικό τού νφος στΛ'έτειναν στό νά κατακτά τό κοινό. Καί δ κ. Χρήστιος ΣοΛΐρ. Σο- /Λμωνίδης, στύ έξαιρετικό 0ι6λΛθ τον «Τό Θέατρο στή Σμύρνη», Ά θήνα 1954, γράφρι γιά τόν ΙΙε- ΐόδρομο, ότι «εΐχε φυσικό κάλλος, Θερμή συναρπάξονσα φο>νή καί ά-
παράαιλλη άρρεν<ι>πήν έμφάνιση».
Ή Εύαγγελία ΙΙαρα<Εκετ·οπού- λ.ον, ή διάσημη τραγωδός καί δρα |ΐα.τική ήθοποιός, διηγόταν, πώς μαϊ,ί μέ τόν Νικόλαο ΙΙεζόδρομο κα.ί οί δυό τονς είχον έρμηνέι|ιει τούς πρώτους ρόλ»ονς σέ μίαν έ'κ- τακτη παράσταση τον ί-ργον «Ό Δούξ τής Σπάρτης», ποΰ εΐχε π αι χτή στό «Βασιικό θέατρο». Ό φιλάμονσος Διάδοχος τότε Κωνσταντίνος, μαζί μέ την σύζν- γό τού ΙΙριγκίπισσα Σόφια, άπό τό βασιλικό θειορεϊο παρακολ.ο·θοΰ σε την παράσταση μέ ενδιαφέρον. ΕΙχε δέ τόσο .τολύ ένθον<σιαστή από την έζαίρρτη ήθοποιία τού ΙΙε ζόδρομον, ωστε, στό τέλος τής παράστασης, άνεβηκρ στή σκηνή νά τόν σι»γχαρή καϊ άσπαστή υ¬ πό βροχήν χειροκροτημάτοΑ' των Θεατώνν Κατόπιν δέ τύν τ^ιμησε καί τόν πήρε μαζί τον στήν .-τριγκι πικήν άμαξα καί διά τώ-ν όδών Άγιον Κωνσταντίνον καί Πανεπι¬ στημίου τόν μετέφερί στά Άνά- κτορα, ένω πλήθος κόσμον άκολνονι Θοΰσε σννοδεύοντας καΑ διαδτκό- νοντας τύν Θαυμασμό τον στόν διάσημο αυτόν καλλιτέχνη τοϋ θεά τρον. Ό Νικόλαος Πεζόδρομο; παν- τρεύτηκε στό 1898 τή θαυμάστριά τον 'Ελ.ίξα Μποττάρο, πλ.ΐΐΐ·σια Ί- ταλίδα άριστοκράτισσα, κόρτ> τοί
γραμματέως τής Ιταλικής
α; στήν Άθήνα, διαπρεπή
τέχνιδα. μονσικοσννθέτρ<α καί πιο νίοτα, Τό μονσικό της τεμάχιο, ποΰ σννέθΕσε γιά πιάνο, πήρε τό πρωτο βρα^εϊο τού Μοισικοΰ δια- γωνι,σμοϋ στ·ν· «"Εκθέση των '()- λΛΐμπάον» στό 188!), στήν 'Λθήνα. Ό τι'τλ.ος τού μουσικοΰ τεμαχίου ήταν «Λέ Φλ.έρ» (γαλ.λ. = Τά "Αν- Π.- Ω; «Προεδοος τού Δικα- στ,ιρ,οο. στό «07ο τοΡ Σαίκσπηρ «Χε.αων,ατικο παραμΐ'βι», σέ μ*. ταφρ. Δ. Κακλαμάνον. 12.— Ως «ψρλ^,ος», Αοχιγραμ,ια- τενς τιτθ αιττοχοατοροϊ, στό οοά- ^^ ^^,,,,,μ^.,, ατη Θώι ΤΓ; την Μαςκησία Λίδια "Λ. ντέ Γκοϊτσον 13.-Ω: « Αγγρλος», στην τοα- γο,οιιι τον Σσαοχλη «Ο,διπονς Γ ας», στό εργο τοΰ Κάολ. Λάοτ·φ; «Τύ Φρενοκομείον Β—5η Θεατρική Περίοδος ('()- κτώβριος 190Γ, — Ά.τρίλιος 1 ΓΤ~ »κ · 1.—Πρωτο; ανδρ,κος ρολος στο μησία (20 1ου; ννφικονς .■τάλλ.αξε ό Θών, δ ι τότε Ανλ.άοχη; ταΰ Βασιλ.έ(ΐ)ς Ρε- ι ωογίον Α'. Ό ,τοόωρο; όμιο; θά- παραλάγο νά τόν κάνη νά ■νθή άπό τό θέατρο. Ώ- στοσο, μέ τόν δετ'ιτερο γά,ιιο τον μ* την Άγλ.αία ναίαν ι έ.τανέρχεται στή κ ά καί «Βασιλικό Θέατρο». Τό καλΛκαίρι τού 15 στή Σμι^νη /.«;, συμπράττει μέ τόν έγκατεστημένον έκεΐ 0. 190ό). αοιτητής, στό Μαρσ/.αντ», αν; *Γ Μ6ζ'Β'° τό ρόλο τοί «Σκάρ; ιια τοΰ Β. τύ ρολο τής ;'| ίδια ή Αίκατερίνη Βρρώ11 Πατε» θεατρον λ.εαο; έν ειρήνη». ")·—'^ς «Όρτένσιο;», στύ ρο- ι γο τοΰ Σαίκσπτιρ «Τό ήιιρρωμα τή; στρίγγλας», σέ μρτάς-ρ. Νικ. Ποριώτη. ο·*~~ ΐΐ(?ίϋτο; ζΚ)/.ο; οτό νά τον Ανδρ. Νικολάρα «Άςιάδνη^· 7· Ώ; «Δημήτριος» (πρώτος ρόλος) στό έ'ργο τοϋ Σαίκσπηρ «"Ονειρον Θερινή; Λΐικτός>, σέ με
τάφραση Γεωργ. Σ τρατήγη.
σΐ'μ.-ΐατριιότη
τού; στόν δραματικόν «ϋτό οόλ.ο
-ΐού έρμήντυε αί τύση άριστοτε-
χνία. Καί, τέλ.ο;, άποο;(ΐσίσας νά
άποουρθή .τιά άπύ τή σκηνή, ϊκα-
ν·ί την τελευταί'ΐν έμφάνιση τής
καλιττχνικής τού καριέρα; στί;"
14)27 'Οκτωβρίου 1910 στό μεγα-
λόπή καί τή 6ι-
δασχαλία τον, Άπό τή γελαστή
ΓαλΐΑαία στά ίιλοσυρά Ίεοοσόλιι
μα, Χά πά,θη, Ή άνάσταση. Προ
ηγεϊται σΐ'ντομ,η «εξηγήση», οπον
δ σνγγρααέας άνα<ρέρεται στόν «άγνο>στο μαθητή» τοϋ Ίησού πού
έστάθηκε ή άφορμή νά γράφη τό
61.6/λο. Πρόκειται δμο>ς, κατά τή
γνώιιτ, μόν, γιά την έξωτερική
(ΐόνο άφορμή. Τό Εργο άπορρεει
οϊισιαστικά άπό την εΰλα6ική διά
θέση καί τή βρτ(σκεντικότητα τού
Μελή ΝικοΑαίδη πού όλη τού τή
ζωή εστάθηκε άνβρωπος πράος,
>^.ιτός, εύγενικός, «καλής Θελή¬
σεως». Θέλω νά είπω μ' αύτό ό¬
τι Λ^άιμεσα στο θέμα καί στόν συγ
γραι^έα ΰπάρχει ή «έκλ.εκτική συγ
γένεια» ώς προοδιοριστικο στοι-
χεϊο τού εργοτ'.
Ό Μελής Νικολαίδ·ης, κατά
τή οεΐ'τερη σν>γγραφική τον πε-
θίοοο (1958 — 19'0) εχει ον>γ-
γράψει, μαζί μέ τόν «Ίησού»,
,αεντε βιδλία, «έμπνευσμένα άπό
τού; πρώτους χριστιανικούς αϊώ
νες ·. "Ενα άπ' αντά, τό ,-ιρώτο,
εχει τόν τίτλο «Κυπριανός ό μά
γος». ΙΙιστεύω ότι τό γενικό ο>μ
φέρον, μορφωτικό καί κοσμο&εω-
ρητικό, έξνπηρετεϊται .τ·ερισοότ:ε-
ρο άπό τή λογοτεχνική άπόοοση
θρΓ,σκρντικων θίμάτων παρά άτιό
κείμενα γραμμένα άπό κληρ<κονς, &εο/.όγους ή θρησκΐΐολύγους. Τα τελευταία, όσο καϊ νά είναι, κι- νοϋνται καττά κανονα μέσα στά στενά δρ>α τοϋ δογματιαοΰ σχή-
ματος καί σπάνια είναι σέ θέση
νά μεταδώσονν τόν χνιμό καί τόν
παλμό τής ανώτερη; ζωής.
Ό Μελής Νικολαΐδης 6άζει
την άφήγησή τού στό στόμα τοϋ
«άγνωστον μαθητή» τοϋ Ίησοϋ
ποΐι, κ,αθώς παρατήρησα, έστάθη-
κρ ή έξο>τ·ερική άφορμή νά γρά¬
φη τό 6ι6λίο. Άς άναφέρυ» άκό¬
μα (καί τουτο ένισχύει κατά κά-
.-ιοιον τρόπο τα δσα άνάπτινξα πιό
πάνιο σχετικά μέ την έπιεΕεργασία
θρησκρντικων θειμάτιον άπό λογο-
τ/χνε;) ότι στήν άπόφαση νά
γράφη τό 6ι6λίο αΰτό τόν έγκάρ-
δΐίοσαν οί εγκριτοι καιθηγητές τής
θεολογίας Άμίλκας Άλιβιζάτος
*αί Παν. Μπρατσιώτης. Καΐ αύ
τύ εχει κάποια σημασία.
Όλόκληρο τό κειψίνο τό δια.ρ-
ρέει γνήσια καΐ είλικρινης, αν ται
ριάζει έδω τό ίπί&ετο τουτο, ουγ
κίνΐ)στ| πον μεταδίνεται καί στόν
άναγνώβτη. Ό οιιγγρονφ-εας κα-
τρχπ την ίκανότητα νά αΐσθητο-
ποιή ψυχολΛγικές καταστάσεις
κ<ιί συναρτήαεις. Ό διάλογός τυυ είναι φυσικός καΐ άδίαστος. Σέ τέτοιου εϊδους 6ι6λία ό )>ιάλο-
γος είναι άπό τα θεμελιαν.ά σ'ο·
χίια, διότι ,μετριάζει κάπ,υς τή
σχΐίματΐικότητα περιστατικών ·Λαί
καταστασειυν ποΰ «τυνιστοϋν σννι',
θ(ι>ς τύν «θρησκεντικό θρύλοχ.
Ό Μελής Νικολαΐδης άκολον-
θι,αι .-ΐιστά, στίς γινικές γρτι-
μές, την πορεία τοϋ Ίησοΰ, όπως
την (διαγράψονν τα Εύαγγρλια. Ή
παρειι^ολή τοϋ «αγνώστου μαθη¬
τήν τοΰ παρέχει τή δυνατότητα
κάποιος ελευθερίας, νποταγμένης
δ·μως πάντοτ.ε στό θρησκεντικό
γράμμα. Δέν ηθέλησε, μητ« καί
είταν τέτοια ή πρόθεσή τού, νά
πρωτοτνπήση. Μήτε θεολόγος {Τ-
νοι^, άλλ.ά καί μήτε έλεΰ,θιΡΐρθ'ς
στοχαστής. Πατεϊ στερεά έπάνο)
στό θρησκευτικό, χρισίτιανικό εδά
4 ο: καί ή πρό&εσή τοι,' έ<ττάθηκε μόνο νά φέρη τόν Ίησοϋ τής λα- τ-ρείας πιό σιμά στόν άναγνώστη. Ή πρόθεσή τού αυτή έκΛληρώ- Οι/.γ. Νομίζω ότι τό 6Ί6λίο γραιμ μρ-νο αλλωστρ σέ καλλιρ ργημίνη νεοε/ληνική γλώασα, είναι καταλ ληλόταπο γιά τα σχολειό., άν οχι γιά τίποτε δλλο, κιόλας σάν ν- πόδπγμα ζω'ντανης, καλαίσθητης γλι!)σισας ποί' τόσο χρείάζεται στό σχολειό. (Θά ήθίλα μόνο νά ϊ- γραφε ό φί>Λς συγγραφέα,ς «έςκο
τώ» καΐ δχι έκίϊνο τό άπαιράδε-
κτο «ρωτώ» ποΰ δέν «ΙΛολ παρα
/ο·)ΐα<«ιεύασ·μα. Ό λαϊκό; τύπος είναι «άρωτώ», βύμαχονα αε την μίτατροπή τού βρχικοϋ εψιλ.ον, σέ .τολλές λέζεις σέ —α: άξα<ρνα, άγγίζω κ.α. άντί: έξαφνα, έγγί- ΐω κ.ο.κ.). Μέ ίκανοποίηση ση- μίαώνω τή σωστή χς γράφοιτ καί δόκι,μοι λογοτέ
χνε; (τό Θεύ, τό Σιυκράτη, τό
ι. ήτορα κ/..τ.)
"ς σημειώσο) έί>ώ ότι ό 6ιη-
γηματογοάφος Μελής Νικολαΐδης
κατάγεται άπό την Κύπρο, άλλά
έζΓσε άαό τα νειάτα τον στήν
Έλλάδα. Άπά τό 1935 έπάν<ο κά τιυ ρ'ως τό 1941 έξέδι&ε τό λογο- τίχνικό πρριοδικό «Πνηματική Ζ(οΐ)^>, τοΰ οποίον ήμοτ»ν τακτικός
συνεργάτης.
θά προσθΐσω, κλείνοντα; τό
σΓ.αριωμα, ίίτι ή θέση πον παίρ-
«Εΐ Λ Νικολαΐδης στήν ίξιστόρη-
ση τής ζωής τοΰ Χοαστοϋ δέν ίΐ-
ναι κριτική. Είναι θέ-ση πλ^ριας
κατάφασης ποϊ' άποροέει άπό εύ
•.(;.(Ίική καί &ίχω; όρον; καί έπι-
ςτ'χιξεις πίστη. Τό βέμα θά α'
ίκεΛτριζε νά έπιχειρήσω παραΰο
λή τοΰ 6ι6λάου τον μέ ΐή «Ζωή
Το« Ίησοϋ» τοϋ Έρνέσ'τ Ρενάν
καί αέ τόν «ΤΙόν τού Άνθρωπον»
τό ον>αματικό ς«!·λο τοϋ «Όβελλον»
στήν όμώνυμη τραγωδία τοΰ Σαίκ
σπηρ καί ό φιλόμουσος' Σμυρναϊ-
<ώς κόαμο; τόν χειροκρότησε μέ νθουσιασμό γιά' τελενταία φοοά. "Εκτοτε έπιδόθηκε στόν έμπορικό φιλοτρλισμό, μέ κατάστττμα στήν· οδίΐν Ευριπίδου :8 καί ΑίόλΛν γ<ο- νία. Πέθανε στό 1928 κατά τή με¬ γάλη έ'πιδηιιία τού δάγκειον. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ τού "Εμιλ Λούντϋιγκ. Άλλά γιά τέτοιαν έργασία άπαιτεϊται χοό- νος καί χώρος. ΓΙΩΡΓΟΥ ΙΙΑΙ1ΑΣΤΑΜΟΤ, Ι. Μ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΤΛΟΣ Ή άγωνία καί ή μοναξιά., έτί- δόσει; «Δίπτυχο,» Άθήνα — 1970, σελίδες 64. Άπύ τύν λεπταίβθητον έκπαι- δεντικύ, .ιιοιητή καϊ ζοιγράφο ποΰ ;εϊ καί άδηγεί στόν δρομο τής γνώσης καί τής ζιοής τα τυχε- ρά παιδία στό Μαντούδι τής Εύ ύοίας, «Ιχα λ.άβει τόν καλοτνπίο- μένο τόμο τα Χριστούγεννα. Φς>ον
τκϊμίνιος άπό τόν Γ. Α. Βα<σδΐ- κη, περιέχει την ρίκόνα τοϋ Ί. Μ. Ι Ιαναγιωτόπονλον (σχέδιο τοϋ Παπα/στάμον) καΐ σιιμπαθητικά, μικρά σχέδια, σννδνασμένια μέ τα άρχικά κεφαλΛία, στήν άρχή λάθε κεφάλαιον, ίιμΛνενσμένα ά¬ πό τή φύση τής Εΰβοίας: δάσος, σπίτι έ<ξοχικό, ίστιοφόρο ίπ/άνω στά ίσκιοςτοίτίσματα των νρρων κλπ.( άτόρροια ρθΗΐαντικής δια¬ θέση; ποΰ ίιέν προδίνει ποτέ τό νόημα τής τέχνης, ασο καί άν ά γωνίζονται σήμερα οί αψνχοι τα- χυδακτιιλουργοί νά μάς πείσονν ίίτι τα έξαια6λο)ματικά, παράλο γα, «άνεικονικά» κατασχει·άσματά τονς (ζωγραφική κα* γλνπτά) εί ν αι τέχνη. Μέσα σχ(ΐ δχτώ κεφ-αλαια τού βιβλίον ό σνγγραφέα; ποιητής ά σχολει.τοΝ. κνρίω; μέ τό .τοιητικό έργο τον Ί· Μ. ΙΙαναγιωτοπου- λ.ον. Ό Παπαστάμος τόν ε"χίΐ πό λ.ύ άγαπησει, τόν ποιτμή τής «Άλ κι>ονης», στον όποίο, γύρι» άπό
τό 1964, άν θυμσϋμαι καλ.ά, εΐχε
άφιερώσε» /.αί ό έδώ ΰπογραφόμϊ
λό; ΰλόκληρη μελ,έτη δημοσιευ-
μένη σέ τρία ή τέσοερα φυλ.λα
τοϋ «Προσφυγικοϋ Κόσμον».
Άγ<ονία. καί μοναξιά είναι ί] βίπολη συνισταμενη, γατα τόν συγγραφέα, τοϋ ποιηιτικοΰ κόσμον τού Ί. Μ. Παναγιωτόπονλου. Τα συστατικά στοιχεΐα των ποιητι- κών σνλλ.ογών τού άναλ.ύονται μέ λεπτομέρεια καα διακριβώνεται ή έκλ^εκτική σνγγένεια πού ε<τερϊ τόν ποιητή σιμά σέ μορφές ό.-πος δ Μιωντλαί'ρ, δ Μαλ,λαρμέ, ό Ροντενμπάχ, ό Λαφόργκ (σελ. 10). Οί ποιητές αύτοι, καθώς έξοιμολ.ογεϊται ό "διός δ Ί. Μ. Π., τύν δίδαΕαν νά «προσέχη ην καθάρια ρκαραση, την 6<Η.στική λέξη», νά γίνεται «όλ.οένα >.αι
περισσότερο άδιάλ.λΛκτος άντί-
κρν στόν στόμ>ΐΓθ, στή ρηιορϊΐα
ή στήν πίρισσολογία, στό ύμνολο
γικό καί ένθουσιαστικό τον στί
χου». Δίβαγμα, τούτο, για κα-
Θε. ποιητή πού πρωτοδοκιμάζη τα
φτερά τον, πολύΐΐιμο. ΕΙχα την
εΰκαιρία, σχολιάζοντας τίς δυο ε"
ως τώρα ποιητικές σιιλλ,ογες τής
Ίοάννας Τσάτσον, νά τονίοί» μί-
σα ίΐ' αΰτές την υπάρξη τής λι
κτικής αυτής οίκονομίας πού α'
αυτήν άσκήθηΤ/:ε ό Ί. Μ. Πανα-
γιωτόπΐονλος. Ή άρρο'χττια, μιο.
άπό τίς πιθιλ,λές, τοϋ μαζικοΰ αϊώ
να μας είναι ή πολνλογία, ή φλι>-
αρία ή πολιτί'μ.πανη, καί ή ρητο-
ρεία ποΐ' .-ιολλές φορές έξοργίζει
καί σέ κάν·ει ν' άπιελ-τίζεονιι παυ
δεν ημπορεί; νά προστατέψη.; τΐ)ν
γλ.ώσσα, τό Ίερό τούτο όργανο της
άνθρ<ί>πινης υπάρξη;, άτό τό φά
σγανο των βεβήλων.
Ή κριτική εκθιρση τού Παπα-
στάμοι· διανθίζεταν μέ χαρακτηΓ
ριστικά δείγυατο1 τή; ποίησΓ(ς τοΰ
Ί. Μ. Π., μέ άνα<(ΰρές σέ (Τι·γ γεΛ-ικού; ποιητέ;, μέ ένδιαφέρου- σε; σνσχετίσει; πού μαρτνρούν ΰ τι δ συ.γγρα<ρέας έ'χίΐ με/.ιτησίι μέ άγά.τη τό κρινόμενο εργο. ΙΙι στιύτΐ) κ' έγώ μαζί τού ότι δ Ί. Μ. ΙΙαναγιωτόπονλος, άντίθίτα μέ ΰ,τι εγ^αφε δ Κλέων ΙΙαρα- σχο;, δέν είναι μτιδενιστή,; στήν ποιητική τού αϊοθησπ «λλά ιόα- νιστής (Ι&εαλιστής) Σ«ή ηλ. 54 δίνονται τα ιμέτρα τής - ιη- τικής αι>τής οτκχΌ'ς καί ίδε »ς λΙ
Σημαντικήν άνοδον ημ
κατά τα τελευταία ?τη τό εθνι¬
κόν ίίβόδημίΐ, χάρις είς. τάς νί-
ας παραγύ>γικάς έπβνδύσεις, την
έπιχειρτΐματικΤΓν δοουστηοιότητΛ,
την .ταοαιγο/γικήν άπασχ όλησνν
τοΰ πληθυσμοΰ, ώς καί την άξιο-
τ)(Πν των πλοντοποχ>αγο>7ΐκων
πόρων τί); χώρας.
ΟΟτω, ό μέσο; έτήριος ρυβμό;
αιιξήβεως τού ακαθόριστον έθνι-
κοϋ είσοδήματος είς οταθ«ράς τι
μάς 1958 Ανήλθεν είς 7,1% κα-
τά την τρα-τίαν 1960 — 1!>62 καί
7,79?> κατβι την περίοδον 1960 —
1968. Ό ρνθωός ούτος δύναται
νά χαρακτηρισθή έκ των ύψηλο-
τέρο>ν τοϋ κόσμον, έχρ' δ«ον ό
άντίβτοιχος ρνθμός αν£ττσ*ο>ς των
χιι>ρων τοϋ ΟΟΣΑ είναι 4,9%
καί των χωρων τής ΕΟΚ 4,6%·
•Ο έ-ΐιτενχ&ϊίς ϋνηλός ρνβμός; σΛ
ξήσεως τοϋ άκαβαρίστου έθνικου
είσοδήματος είς 8,3%, κατά τό
1969, διετηρήθη καί κατά την δι
άρχειαν τού ϊτονς 1970, σνμχρώ-
νως πρός τάς προολέψβις τοΰ 5β
τοϋ; προγράμματος.
"Οσον άψορά τό άκαθάριστον
ίθνικόν εΐσόδημα τής δευττρογε-
ναϋ; παραγωγής, τουτο ηυξήθη
στΐμαντι,κώς εί; 11,3% τό 1969,
ϊναντι 2,β^ί τό 1967 καί 10,71%
τό 1968. Ό ρυβμός ούτος Θεο>ρ*ϊ
ται ίΐς έκ των μίγα).ντ*ρ<ιη· τοϋ χόομου. Είς τό ακαθόριστον εθνικόν εί σόδημα ηδξησαν την σιιμμετοχήν των μεταξύ των έτών 1960 καΐ 1963 ιδίως οί κλάδοι έλαβτικων, χΓ^μικών, παραγώγοη· .·τετριελαίον καί άνθρακος άπό 10,3% είς 1δ, 2%, μή μΓΤαλλικων όρι·κτων άπό 6,5% είς 8% καί των 6αβικ«>ν
μεταλλονργικών άπό 2,1% είς 5,
9%.
Μεταπολεμικάς, ήρχιααν νά έ
πέρχοχνται άλΛαγαί ί·ίς την δτάο-
θροίσιν τοϋ άκαθαρίστου έγχο>ρίΛυ
έθνικοϋ προϊόντος, αφορώσαι την
μείϋ>σιν τής σνμιμετοχής είς του¬
το τοϋ άγροτι/κοϋ τομέίος τής ΟΙ
κονοιιίας μας καΐ την σννεχή α·β
ξησιν τής σιιμμΓΤοχής τού 6ιομη
χατνικοΰ έν γένει τομίοις. Σνγκτ-
κραιέΛΌΐς, ή σνμμετοχή τοϋ 6ιοαη
χανικοϋ τομέο»:, ηύξήθτι άπό 20%
τύ ϊτος 1950 ε.Ί; 29% τό 1966,
Ό ΓιΛργος Παπαστάμος, στήν
Εύβθ'ά τού, ζεί ρντονα τό φνσι-
•Μ) περιύ(Ί.λλον καί ή μονιμη ε.-ι-
κοινωνία τού μέ τή φύση τοΰ πο.-
ρέχει πλούσιο τό όξυγόνο π»ύ
νευρώνει τόν στοχασμό καϊ έ>μ-
ει την ποιητική τού φλέ-
Οα. )]τσι, καποτε, φανερίόνείο,ι
πληθωρικός καί ΰνΐιτ^ός. Στ<>
βάθος δμως ή τάση τοντη αντό-
το.ποθετίΐται Λ ιό τό π οοε
χτικύν άναγνώστη στά σωστά τη;
μέτριχ, διότι είναι άνάβρα πλού-
σιας ψΐ'χής. "Οσα γράφϊΐ γ^ά ιό
ί'^γο τοί' Ί. Μ. Παναγιωτόπον-
λ.οτ' γενικά, γιά τή «δίν(κι. τή-
μοραής τή μουσική τοϋ στίχϋΐ
>.«ί τοΰ λόγον» τον, γιά τό σνμ-
&ολικο νόαια τής Χιροσίμας κ'.τ.
είναι άποτέλεσμα μελέτης καί πή
ί<ιτή(..ησης. Έκτιμώ καί άγαπώ κ' έγώ το εργο τού Ί. Μ. Πα- ναγιωτάτονλον κ' ενρίσκιο άκό¬ μα δτι είναι άπό τούς όλχγονς ονγ χηόνονς λΛγοτέχνες καί στοχαστές πού εχρ·. την τρ€μαχτική ίΐϊσθηση καί προ - αίσθηση γιά τόν <<τε- λεντηΐο ('ίνθριοπο τής γής» ποΰ ποί-ν άπύ όγδοηνταπέντρ τόσα χοό νια εΐχε ό Φρειδ-ερίκος Νίτσρ, ό τραγικό; άνατόμο; τοί' μηδενι- σαιοϋ τή; έποχή; «α^. Τό 6ι6λίο τού Γιώργον Ιΐαπα- στάιιον «εύχή; έργον» θα εϊταν αν έγινόταν ένκόλπιο κάθε νέον ποΰ νοιο>θει ότι κάτι εχει νά ει¬
πή γράφοντα; στίχονς.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΔΙΕΤΘΕΤΕ1ΤΑΙ Ο ΕΒΡΟΣ
ΚΙΣ ΤΗΝ ΜΕΘΟΡΙΟΝ
ΕΛΛΑΔΟΣ - ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ
θά διευθετηθή ό ποταμύς "Κ-
6ρο; παρά την έλληνο6ουλγ«ρι-
κήν μεθόριον, τής περιοχής Όρμε
νίου - "Ε6ρου. Πρός τόν σκοπόν
ο.ύτόν (Ι-ΐηλλοτριΐι'ίθη έκτασις 308
σται-ιΐιμάτων. Σχετική απόφασις
αρμοδίων {«που.ργών ίδημοσιεί-βη
ίΐς την «Εφημερίδα τής Κυθερνή
«κως» (Τ.Ε.Κ. 62 Δ').
ίνώ ή σνμμετοχή τοΰ άγροτιχ,η·,
τομτως £μ.ΐΐά)8τ αΛό 30% είς 21%
περίπου κατά τό ώς δν<» κόν διάστημα. Αί έν λόγοι Θρο)τικαΊ μεταβολαί Ης την θέσιν τοϋ άκαθαρίστου έ προϊόντος, ηύξτρ&ηαοΛ' |τι τέρί') κατά την τελευταίαν τρι«( αν 19Κ7 — 1909, λ^γω τή- έ- πιτευχθρίσης ταχτίρρϋβμον άνα—( ξεως τού δεντερογενοϋ; τομέο; τής Οίκονομίας μας. Ούτω, ή «τνμμε-τοχή τοϋ 6ιο. μηχαΛΐκού έν γένει ταμέω; 4τό 29% τΚ'ζήθη ε'ι? 31^> ^ώ τού 4·
γ<>οτικοΰ τοιμ*θ3ς εμειώθη 4^
21% είς 18,5%. Συνεπεία τού γτ.
γοΛ'οτος τούτον, μεταβάλλεται ^
χαρακτήρ δομ,ής τής 'Ελληνικής
Οίκονομίας, ήτις, χάρις είς την
Επανάστασιν, εΐσέρχεται π/.ησίβτι
ος Ης την χορΐίαν των προηγμ^
νων 6ιομηχανικων κρατών. ·{{
έ.λληνική βιομηχανία διαδραματί-
ξει πλέον πρωτίύοντα ρόλον ((;
την οΐκονομυιήν ότνάπτν£ιν τή;
χώρας.
ΣτιαεροΛ' ύ-τάρχουν 25.000 .-».
ρίπου &ιομτιχανιχαί καί (κοτρχνι.
καί έ.τιχπρτ'ΐΐ'εις μέ σύνολον έγ-
κατε'στηιμένης ίσχύος άνω των 800.
000 ίππων καΐ άπασχολούμενον
π·ροσω.τικόν 600.000 άτόμων .16^
πον. Χάρις είς την έπιχειρτ^ιοτι
κότητα τοϋ "Ελληνος Βιομηχά-
νόν καί Βιοτέχνον, έπραγματαιοι
ήΘηίΤΛν μίγάλαι έπίνδύσεις διά
την άνασνγκρότησιν, άνακαίνιβιν,
την ίδρυσιν καί επέκτασιν διαφό-
ρ(»ν βιομηχανίαν καί 6<οτΐχνιών Ώς έκ τούτον, σημαντική ΰ.τηρ- ξρ κατά τα τρία τελίχααΐα ϊτη ή αύξησις τού δείκτου π>αραγΐιι·
γής, ιδιαιτέρως εί; τοΰς κλάοονς
6<ισικών μεταλλονργικών, έλα—ι ν&κ καί κν-ρίω; πλαοτικων, ένδΐ' σεως καί ύποδήοεως, μή μεταλλα κων όρΐκχτών, ήλίκτρικών μηχο νών καΐ «τυσκτυων καί χημικη: 6ιομτ>χανίας.
ΕΤναι, έ.τομενως, α<0Λ>ΐ·ρή ή ρ[>
νοϊκή επίδρασις, την οποίαν θα
ϊχη επί τοΰ σι>ναλλαγματικοΰ ί·
σοζ»·γίο.·υ τής χώρας ή, ούτω, ί-
πιτνγχβτναμτνη αΰτάρκεια είς 6ιο
μηχανικά προϊόντα τα ό.τοϊα ρίση
γοντο έ-κ τοΰ εξωτερικόν.
ΕΞΕΑ1ΠΕΝ ΗΔΗ Η ΦΘΡΟΑΟΓΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΣ
ΚΙΑ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΚΑΘ' ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΝ
«ΈΕέλνΐπΐν οριστικώς ή φορο-
λ.ογική άνισότης κο» άσ»βοσία ή
(ιποία ωδήγει προίΛαναστατικώς
ίίς Ιντασιν τής φοροδιαφνγής.
Η ?ννοια τής φορολ.ογΐκής δικαι
οσύνης, ένώ ύφίστατο είς τό Σύν-
ταγμα, τίς την πραγματικότητα
είχρ χάσει κάθε περιεχόμενον, ώς
άλλωστε καί τόσοι α)^λοι θ&σμοι».
Τα ανωτέρω ετόνισεν ό Γΐνι-
κός Γραμιματεύς τοΰ 'Τπουργϊίον
ΟΙκονομικών κ. Ανδρέας Παπαν
δρέοιι, κηρύττων είς τό ΕΛΚΕΙΙΑ
την ?ναρ>ξιν των έργο^'ών τοΰ
Σ ειμιναρίον Φυρολ.ογικής Νομχν
Θεσίας, είς τό οποίον μετέχουν
73 άνώτατα στελέχη διαφόρων
όργανιοιαωΛ' καί έπιχειρήσΐων.
«.VI
παντοειδείς έπίμβάσεις
κομματικών .ιαραγοντοιν, αί άδι-
καιολόγητοι φορολογικαί άπαλλΛ-
γαί, αί άρρυθμίαι τοϋ φορολΛγι-
κοΰ μας συστή,ματος, «Ιχον ώς ά¬
ποτέλεσμα, συνέχισιν ό κ. Πο^
πανδρέον, οί ύποχρεώσει; ωρι¬
σμένων φορολογουμρΛΐων να ρ·θμί
ζωνται κατά τα; ύπαγαρενσεις
των σνψιφερόντων τιον». Διά των
λ.ηφβέντων νομοθετικών μέτριον:
Κατηργήθησαν αί άδικαιολόγη-
τοι φορολογικαί άπαλλαγαί.
Κατέστη δικαιοτέοα ι'τ ςρορολο-
γική έπιβάρννσις των πολιτων.
Κ αί ένΤίραι ώθησαν ανω τού
1.000.000 έικκρεμών ΰποβέοεων πά
ρελαθόντων οίκονομικών έτών, αί
οποίαι παρέιμενον έν έκκρρμότητι
είς τα ο;ορολογικά δικαστήρια.
Ειδικώτερον, είς την περιστο-
λ.ήν τής φοροδιαφυγής συνετέλε-
σεν άποαασΐΛτιχως ό ΑΝ 185)
19ΐ7 διά τοϋ άποίου έθεσπίσθη-
σαν αύστηρα! ποινικηΐ κ>ρώσιτις
είς βάρος τ<5ν παραβατών των φορολογικών νάμων. Τα άποτιλΐ σματα τοϋ νόμον τούτου ΰπερί- βησαν καί τάς .τλΐον αίσΗοδόξονς προίιλέψεις. Τουτο προκύπτιι ά¬ πό τα κάτωθι στοιχεΐα: Κατά τύ οικονομικόν ετος 1!)Β7 ΰπεθλήθηοαν 327.000 δηλ-ώσεις φορυλογίας είσοδήματος φυσικών πρόσωπον μέ σννολΛκάν εΐβόδιι- μα 29 δισεκατομμνρίων δραχμών ίνω ζατά τό οίκονοιμικον ?τυς 1!)71 νπεβλήθησαν (μ£χρι 27.2. 1971) 567.000 δηλϋ)σϊΐς μέ σννο λικόν εΐσόδημα 59 δισεικατομμνοί (όν δ·(>αχμών.
Μετά την περι,στολήν τής ψο-
)δια<{;ννγής καί τόν ίκανγχρονι- σμον τοϋ φορολογικοϋ μας σνστή Η ΑΛΓΕΙΑ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΓΛΤΚΕΏΝ ΥΔΑΤΩΝ Ένσυγχρονίζεται ή νομοθεσία περι άλιείας έτός των γλ.νκέων υδάτων. Πρός τουτο, ίΐς την 'Κ φΓ)με_ρίδα_ τής Κν^ερΛ-ησεως 49 Λ')71) έδι,μο,σιενβ- ιό ΰ.τ' ήχθ 142 Β. Δ. «Π€ν λι,μνων -αί .τ.τομ.ϋ.
καί π^οστασίας αύτω». Δα -ού
έν λόγω διατάγματος ΘεσπχΙηντα
'.έα μέτρα διά την πίραιτέρω άνά
,-ιτυξιν τής τεχνητή; έκ.οο<ρ1ις ιχ^χον, λ,όγω το0 οικονομικαί:. £ν δ;αφέ-οντο; τό οποίον παρ<η«ιά- ίει δ νέο; αύτός κλαδο; τής ά- λιειας. Τίθεται, έπίση·;, ι.-(ό ?/^γ χον ή είσαγωγή Ιχθύιον αροορι- ζαμίνων δι' εμπλουτισμόν των γλυ κέ.ων ύδάτω-.· πρός προστασίαν τής ΐγχωρίο·.. πανίδο; έξ άσθενει- ών. Έξ αλλου, καθορίζοντα4 τα μεγίθη των ε'πιτρεπομένιον νά ά- λιείνονται ν»δρο6ίων ζώων πρό- .τροστπσίαν τής άνα.-κτραγιογής των ίχθύων. Τέλος, ρ«μί;0-ται διά πρώτην αοράν οί δροι" ένα- σκήσΓω; τή; άλιείας των έρασι- τεχνών άλιέων. ματος, ή 'Κθνική Κτβέρνησις προ χωρή, κατάληξεν δ κ. Παπανβοί όν μ έ γβργόν ρυθμόν είς την κο δικοποίησΐΛ· των φορολογτκων νο μόν, διότι καί τίς τόν τομέα αν τόν ή κληρονομία τού πα,ρελθόν τος ήτο πράγματι ήπελπιστική. Η ΑΚΑΑΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ ΒΡΑΒΕΤΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΟΤ κ. ΧΡ. ΣΟΛσΜΩΝΙΔΗ «Ό Χρυσόστομος Σμύρνης» Κατά την συνεδρίασιν της τη: παρελθούσης Πέμπτης 1ης Απρι¬ λίου, ή Άκαδημία Αθηνών έ6(κι βευοε τό τελευταίον δίτοιμον ϊργο^ τοϋ διακεκριμένον έκ Σμύρνης ση γραφέχος, λογοτέχνον καϊ στ·νερ- γάτον μας κ. Χρήστον Σμ>κρ. Σο
λομωνίδοιι.
Τό ε'ρ-γον τοϋ σΐ'γγοαιφέοίς, τό¬
σον έν τφ σΐ'νόλ^;) τοί', όπε.ρ ά.ιο-
τελεϊται άπύ 30 έκδεδομένους τό-
μονς, όσον καί τό 6ρα6η·θέν, πα-
ρονσίασεν τίς λα+ιπράν καί έμπί-
ριστατωμένηΛί είσήγησί ν τον ό ό-
καδτ?μαϊκός κ. Γρηγ. Κασιμάτης.
Τηλ· είσήγησιν τού κ, Κασιμάτη
θά δημ.οσιει!'σω4ΐίν είς προσεχές
μα-ς φύλλον.
'Ωιιίλησαν, ί.τίσης, έξάραντες
τό ϊργον τού κ. Σολομωνίδη καί
διά τα τραγικά γεγονότα τής
Σμύρνης οί ακαοτιμαϊκοί κ. κ. Ί-
ωακείμογλον καί Αθανασιάδης -
Νόδας.
ΟΙ ΡΟΤΜ£ΛΙΩΤΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΝ
Ή 'Ομοσπονδία Ρου,μ
'ΕίΛάδος (Ο.Ρ.Ε.), είς τα πλεί¬
στα των έκδηλώ<τεο>ν τής 150«τη-
θί&ος τής Έλληνικής 'Εθνεγεροί-
ας καί ίπί τΠ έ.τπείω τής Ήοα>ϊ-
κής Έξόοου τοΰ Μεσολογγίον, όθ
γαναινει είς την αΐθονσαν τοϋ Φι-
λο/.ογικοΰ Σύλλογον «ΙΙαονσΛ-
σός> (ΙΙλατεϊα Καρύτση) την 4ην
Άπρι)άοι 1971, ημέραν Κυριακήν
καί ώραν 11 ην π. μ., ΙΙνενματιχήν
Εθνικήν εκδήλωσιν.
Όμιλητής ό λογοτέχνης κ. Βα¬
σίλειος Ι. Μπίλλιας. θέμα: «Μροο
λόγγι: Βοχιό; τής 'Ελρυθτρίαςϊ·.
Άπαγγελία ΐιπό Κάς Βϊατοίκη:
ΠαπαδιοψιαΛτοπούλον — Μπένον.
ΣΥΝΕ2Τ1ΑΣΙΣ ΤΗΣ
ΚΝΩΣΕΏΣ ΦΟΙΤΗΣΑΝΤΟΝ
ΕΙΣ ΤΗ Χ ΕΤΑΓΓΕΛΙΚΗΝ
ΣΧΟΛΗΝ ΣΜΤΡΝΗΣ
Την παρελθούσαν Τρίτην 30ήν
Μάρτιον, εγένετο σΐ'νεστίασις τώι
μελίόν τής Ένώοειος έν τή κοβΐ"
_ «ίί ταδέρνα Σαοαντίδη. Παοέστ'1
σαν ό πρόεδρος τής Ενώσεως χ«
θηγητή; κ. Μιχαήλ Άναβταβια-
( δης μετά τής σύζυγον τον, οί έχ
των συμβούλιον κ. κ. Λημήτοιο5
. Άδραμίδης καί Νικόλαος Γ(ωο-
Ι γιάδης μττά των σι·ζύγο>ν τονν, ό
ίατρό; καί λογοτέχνη; κ. Δημ.
Ι 'Λρχιγένης καν πολλά έπίλϊΧ™
αέλ.η τή; Ενώσεως.
Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΤΓΩΝ
ΝΛ ΓΙΝΗ ΑΠΟ ΕΜΠΟΡΟΤΣ
•Ο 'Κμπορικός Σύλλογο; Τρο-
ς ί«ων Αθηνών, διά
μα.'ο; τού πρός τό
'Κμ.ιοοίον, διαμα«τνρίται Λιά
την άναθεσιν τής είσαγ4ΐ>Υή; <*■ ών διά τό Πάσχα ρϊς την "Ενω¬ σιν Πτηνοτροφικών Σι<νεταιρι- σμιΤιν, άγνοονμ/νον οντω τοϋ ν«- αίμ(,ν εμπόριον, τύ οποίον σννί- χώς εΐσάγει ταντα. Ό ΕΣΤΑ ^ηιεΊ την αναθεώρησιν τής άπο- ι ίτάσ*ως καϊ την άναθεσιν τή; Γ1 οαγωγης ώών είς τοΰς κατ' #Η° ! χήν είσαγιογίϊς τοΰ εϊδους.