194103

ιτ___ _ Ριβλιοθήκην
!Ηρακλειον Κρήτας 2
41ΜΝΗ1Ι ΟΜΟΙΠΟΝΛΙΛ
ΠΙΚΟΔΙΚΟΤ ΙΪΠΟΪ
ΚΤΡΙΑΚ,Ι 8, Μάρτιον ,,,Γ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤβΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΤΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
Ετογ 44ηιν «ΐ/Μ.Β ^,',Ι ιιηοϋ -ι- ι .... ^....._..----ΓΤ---------------Ζ---------------------------'—Τ-------Γ"-------ΓΤ--------------------~------------------------------'-----------------------~------'---------------------------------------------------■_____ -_____________
" "Ο Διευθυντάς - Ιδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 — Αθηναι - Τηλέφ. 229.70β"
44ον,
^
ΕΠΙ ΤΩ ΕΟΡΤΑΣΜΩ ΤΗΣ 15ΟΕΤΗ ΡΙΔΟΣ ΤΗ ν
ΕΘΝΙΚΗΣ ΓΜΩΝ ΠΑΛΠΓΕΝΕΣΙΑΣ
25 Μαρτιου 1821 - 21 Απριλίου 1967
•Αψιεροΰται στοΰς γενναίονς νιζόμενοι, σωζόμενα*, σουολιςόμε
Λρομάχονς τής Γαλανής μας (νοι, σα-ν,ροκοΛούμενοι, έκλεπιζόμε-
Πατρίδος, τοΰις άρχιτέκ.τονας;
τής 21ης Άπριλώου 1967, τονς
Ήρακλεϊς τής Ελλάδος.
Ή 25η Μάρτιον τού 1*421 είναι
ί, τριβένδοξος ήμέοα τής εορτής
τής θρησκείας καί τής Πατρίδος,
ή ημέραι, τού ανθρωπίνου καί ε¬
θνικον χαίθαριμοΰ, ή ήιθέρα οΐνων
χαί Εύλογίας τής Έκκληοία; και
'Βθνικής Εύφροσνη; είς τό Παιν-
ρλ/.ήνισν καί κατά την λαϊκήν Μόν
οαν «ΕΙν' τής Πατρίδος ή Γιορ-
αή, τής Παναγίας ή Σκολη' ή μιά
τόν κρϊνο δέχρται, δάορνης κλοινά
ρι ή αλλη».
Τίς θά ηδύνατο νά άμφΐβά/.λη
ΰταν ό Παλαιών Πατρών Γερμα
νός ΊΡδάρχης ϋνοκτε την Σημαί¬
αν τής Έπαναητάσειος υπο τάς
ρνθονσιώδεις των Έλλ.ήνων ν.βαν-
γά; {Ελευθερία ή θάνατας», ότι
ό ΐίοός αύτάς αγών κατά τού Κ ι
ταχΐητοΰ, δέν θά ήτο νικηςρόρος;
Τίς θά ηδύνατο νά ά αμφισβητήση
ϋτι τα οάκρνα τής 'Τ.τρρ,μάχοιυ
Στρατηγοΰ θεοτοκον καιτά την ά
,τοφράδα ημέραν τής άλώσεο>ς τής
Κωνσταντινουπόλεως δέν θά ήτο ή
έξιλ.αστήριος
πρός τόν Τ'ιόν
της διά τύ ΰπο6ουλ(ι>θέν χοιστιανο
ελληνικόν
'Έθνος
ζμ
οα «δειξαν ανωτέραν στωϊκήν ά
πάθειαν καί περιφρόνησιν —ρύς τόν
θάνατον κατά την ώραν τού μαρτυ
οίον των; Διά. ταυτα,, μετά 400 ε-
Τό Ελληνικόν "Εθνος έπολέμει
διά τα νψηλά ίδανικά τον, την
θρησκείαν καί την Πατρίδα τού,
αί ό.τοΐα,ι ώς δύο Άδελφαί βαθύτα
τα ήσαν έριοιζωμέναι είς την ψυ¬
χήν τον καί σννεπώς ή 6ηθυτάτη
■χά άναλλοίωτος πίστις καί άψο-
ίίίιικτίς τού τίς αύτάς απρτέλει
την Αγίαν καΐ Σώτριοα Ιδέαν
ί>ιο. την αποκατάστασιν τον, την
Ελευθερίαν τοτ', τό άνέσπερον ε
θνικόν φώς, διά τού οποίον κάτην
γάξοντο οί .ιόθοι τού, άνεζο>ογο-
νονντο αί έλπίδες τον, ένισχύετο
χατά την δοκιμασίαν τον ή δύνα¬
μις τον καί παρηγορεϊτο ή ψυχή,
τού κατά την βαρείαν εθνικήν συμ
φοράν τού.
ΙΙοοκαλεϊ θαυμασμόν καί κατά¬
πληξιν «ώς οί ολίγοι μαχηταί, ά
ναλαοόντες νά φρουρήσοΐΎ την
Σημαίαν τής Ελευθερίας άνά τα
έλληνικά έί>άφη, καί τάς έλληνι-
χάς θαλάσσας επέτυχον τον μέγα
λου εθνικον σκοπόν τ<»ν, ήτοι νά. άναχαιτίσουν καί νά συντοίν|><>υν
διά τής άνδρείας καί αΰτοθυσίας
των τάς πολναρίθμους τοϋ Κατα-
χτιγΐοΰ στρατιάς, κιύ νά κνριαρχή
οοον τής θαλάσσης. Άποβαίνει έ-κ
.ιληκτικόν πώς οί "Ελληνες, ένώ
είχον διαβληθή καϊ παρασταθή ώς
.τληθνσμός άνάξιος προσοιχής καΐ
διχαίως δοτ'λεΐιον είς τόν Κιιτα-
κτητήν, ώς μή έχων σχέσιν τινά
μΐ τοΰς μεγάλοΐ'ς καί ένδόξους
•τρογόνονς των εξηγέρθησαν, καιθ1*
δν χρόνΌν μχίλ.ισιτα αί κνβερνήσεις
τής Εύρώπης έπε&ίωκον νά έ.τι-
6ά)Λυν απόλυτον ήβνχκιν μετά τόν
Ναπο?.εόντοιο·ν σαλον ■χαχ κατώρθω
οαν καί τό μισελεϋθερον πΛ-εΰμα
αυτών νά κατασΓησοΐ'ν άκι!νδΛ'νον
"οί την πεπολιτιομένην Οίκονμέ-
ν>Ρ' νά συγκινήισουΛ' τοσούτον, ώ-
Ό κ. ΒΟΤΛΤΣΟΣ
τη 'Εθνικής σιτμφορας ελαμψεν ή
θεί,α χαρανγή τής 'Εθνικής Άνα-
στάσειος. ΤΗλθε τό π.λ.ήρ(οαα τοϋ
χρόνον, κατά τό οποίον την ζοίρε-
θή νύκτα τής δοχΛεΐί,ας % διεδέχθη
ή θερμχ>νργός αύγή τής ΈλϊΧ'θε
Οίας. Τό ήροκκόν έ'πος τοϋ 21
αποτελεί ενα των ένδάξων στα-
θαων τής Γενική; Ίστορίας τής
Ελλάδος, κατέχει έςέχοΐΗϊαν θε
σιν είς την Παγκόσμιον
αν καί λά.μπει ώς φωτεινόν Μιτέ
καταυγάξον την άνθρωαότη
τα κλι Λροχαλεί τόν θανααομόν
της.
Τό "Ελληνικόν "Εθνος υπήρξε
τό ώρραγές τεϊχος κατά των &αρ
όαρικών άνά τονς αΐώνας έΛΐδρο
μ ών.
Τής αληθείας τοντον τρανώτα-
τα τεκμήρια είναι τα τρόπαια
των Μΐ>δικών .τολέ-μιον, τής Βυ
ζαντινης Αΰτοκρα.τοριας, τού 21,
έκ των οποίων προήλθε τό θαΰ-
μα τής Άναοτάσε*>ς τοΰ 'Ελλη
νικοϋ "Εθνους, τοϋ 1912 — 13,
έκ των οποίων άνεγ^άφηβαν τα
δρια τής Μείξονος 'Ελ.λάδος, τοΰ
1940 — 41 κατά τα όποΐα έ£ε-
χτ'ιθη έκ τής Πίνδον ή λά6α τον
Ελλη,νικοΰ Ήφαιστείον κΛ/τά των
ΰπερφιάλων δνο ΦαοΊστών Διχτα
τόροιν καί άνέλαμψεν ή λίΐιμ,-ΐα-
6ών τής τελικής Νί·κης των ε¬
λευθεριών Λημοκρατικων Άρχών
/.ατά τής Δικτατοιρίας.
Οντε επρόκειτο στό Βίτσι καί
στον Γράμμον νά παραδοθή καί
νά ϊ'.τοκνηΐιη ή κοιτίς της
κρ<ιτί«ς κ«ί νά την καταβραχθί- ^ ό Μέγας Μολώχ τοΰ Έρυθροϋ φαΰΐθίμον. Καί Λαλι ό 'Ελληνικός Λαός ϊ είς τΟΛ· 6ο>μόν τής 'Ελενιθΐ.
ρίας1, πληιςίίκΐας τό τίμτιμα τοΰ ά
νεκτΐΐμήτον αυτού δώρον μέ δεκά
δες χιλιάοων νεκρών. Τό δ·ένδρο
αϋτό ποτίξεται πάντα μέ τό αΐμα
—48—
Μιά άληθανή πολεοδομική κο-
αμογονία εφερε τα τελευταία χρό-
νια την ίίψη ,ταλιάς καί καινο.ύρ-
γιας Πόλης πολΰ κοντά «την ϋ-
νη μιάς συγχρονιθμένης εΐ)θίι).-ταί-
κής μεγαλοΰπολης. "Ενας τερά-
στιος Λοιθιΐιός κατε&αφίσειων εκα.-
Μΐε δτ<νατή τ>Ί χάραξη νέοιν μ^γά-
λο>ν ά-ατηοιών, την ανετη έξυπη-
ςέ·τηβη τής κυκλοφορίας, τόν έ-
£ο>ρα'£σιμό. Σέ δέκα περίπου χι-
λί&ς ύπολογίζονται τα κάθε. εϊ-
δονς κτίσματα, ποϋ χρειάισθηκε
νά κατεδαφισθούν μίσα σέ τρία
μονάχα χρόνια (1957 — 1960)
νιά τό σκοΛΟ αύτό. Επάνω Από
τριάντα καινοΰργιες άρτηρίες κσα
ύκλοι τριακόοιοι μικ<)ότεν κά¬
τοικον της είναι ζήτημα αν ζε-
περνοϋσε στά 1955 τίς έκατό χι¬
λ ιάδες ιΐιτ'χΡς, όγ-δόντα χιλιάδες
μέ τουρκική (ροΐ·μ), καί εΐκοσι
ώς είκοσιπέντε μέ έλληνική ύ-
πηκούτητα <Γιο·νάν). Άπό τότε, μέ την άπέλ.αση των 'Ελλήνκον ύ- πηκόίον καΐ μέ την τ-ρομοκράτη- <τη των αλ/.ΐον, ό άριβμός αύτός έπεσε σίγουρα κάτω άπ' τό μισό. Π?Λέ (ρορές βτύ παρελθόν», γράφει ό Όρθόδο-ξος Γάλλος Όλι6ιέ Κλεμαν, «οί 'Έλλη- νες εφυγαν άπω την Πόλη. Στά νά μην ύπάρχι.·υν ].)10 πτε νά προκληθή ή σι>μπάθειά της
τόν ενδοζον άγώνα των Έλ-
'■«;
Έλ-
Έλ-
έθεα>ρίΐτο ότι δέν νπήρ-
ή
Ης τόν ενδοζον άγώνα ·των.
κύει την προβοχήν, πώς ή
%( πλέον, ώς γράφει ό άλησμύνη
το; φιλέλλην Βύ,ρων «ι|η·χις« καί
λ, νεκρ<Ί καΐ ώραία ένεπνεΐ διότι δέν εΐχε ζωήν, όεν ήτο ξωσα«>, ηγέρθη καί έ.τετέλ.ε<Τ€ 'ά &αιΰματα τοϋ Ιποι·ς τον 21, τα δίτοϋι .-ΐαραμέΛ·οα>ν ώς <άώνιον 6εΙ- ^ τιμής καί δόξης, δια τό Έλ '·ην»Όν "Εθνος καί εύγε νέ ς δίδα- Ίνα διά τα φιλελεύθερον ε'θνη, διό Τι ίνρύτερον έρεννώμρνα καταδει ώς προίόντα τής μεγάλ.ης ς τοΐ. "Εθνονς. Ή Έλλχις δέν απέθανεν, άλλ' νπνον (>(ΐθι!'τατον μέ τα
. δνειρά της7 διά νά μή
την σκλαβιάν καΐ τάς
ά των τΓκνονν της καί τόν
κατακτητήν της.
Ε; ποίον "Εθνος χάριν ττίς 'Ε
'·η>θροίας έτςκιγουδήιθη καί έχορεύ
91 ό χορός τού θανάτοα'; Είς ποί
"» "ϋθνο; έτίθη ό ανημμένος δαν
*^5 »; την πυρίτιδο καϊ ή θνσία
"ι Ήριίκι)ν ώς ((χοτεινόν Μετέω-
I*
ίώ
μ; ζ
ον Εθνος, άν&οες ήςκιοες άπαγχο
Καί όμαες. Ευρεθησαν ξενόδου
λοι, πουλημένοι στόν Αύθέντη τοϋ
Κρεμλίνου. Έφιάλται των ίδανι-
κων τής φνλής μας πού θέλησαν
νά προδόσονν καί πάλι, Ό μικιρός
αντός βοάχος είς τό νοτιοδντικόν
άκρον τοΰ 'Ερνθροΰ Κολοσσοϋ εί
ναι κάρτας είς τούς όφθαλ.ιιονς
τοϋ Μεγάλνον Κόκκινον» Δεσπότη
των Χαχόλων. Αποτελεί δι' αΰ
τόν ενόχλησιν καί κίνδυνον. Άλ
λά έδώ, έδ-ρενει ή 'Ελευθρρία.
Καί αντά έπεσφράγισε ό Στρατός
τής "Ελλάδος αήν ίίΐην Απριλί¬
ου 1967, μ.αιταΐΐώσας γιά αλλη
μιά φθ,ρά τάς κακαύργας των βλέ
ψεις.
Συσπειρωμένοι πέριξ των ήγε
των τής 'Εθνικής Κυβερνήσεως
τής Πατρίδος μας άς γίνωιμρ δια
πριΐοΊοι κήρυκες τού ?ργου των.
"Ας κρατήσωιμε την <~ιιαία τής Ελευθερίας γαλάζια μέ τόν α- ιαρά μόνο π*ντε χιλ,ιάδες. "Υστε- ρο ξο,ναγΰρκΐα'ν..·». Πόσοι ά^ρι- Γπΐις είναι σήμερα; *Λίγοι κχχ,ί ά- ιιέτρητοι», λέει ό Πατριά.'χης... Τύ Πατριαρχεϊο, ΰστειρ' άπό τή συνθήκη τής Λωξάννης, περιο- ισθηκί στήν αυστηρώς θρτ,σκι ι - ινη τού αποσταλή. Κα'ι ή πν,εν- ιατική ζωή τοϋ 'Ελλττνισμοΰ «- ,χεβε άπότοιμα σέ έπι'Λεδα μόλις Ίνεκηά. Ό «Φιλολογικός Σύλλογος» δι- «λ.ιθηκε άτό τό 1923, καΐ ή πλοι'>-
6ι6λαοθήκη τού (μόνο ή Μαν-
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Γ' Η ΤΟΓΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ
ρογενειος δωρεά ήταν απάνω ά¬
πό 10.000 τόμους) κατασχέθη.κε
καί μεταφέρτθηκε στήν "Αγκύρα.
"Ολες οί μ,εγάλες έλληνικες έ>
((ημ,ερίδες καί τα περίθδικά έξα-
φανίσθηκαν, καί οί έκδότες τους
έκπατρίσθηκαν. Στή θέση τυυς
βγαίνουν το'ιρα δύο ήόμερήσια φυλ-
>α σέ αικρύτϊρο σχήμα, ή «Άπο-
νενιαατινή» καί τό «'Ειμ.τρός», κ«1
ίνα ηανάχα δεκαπενθήμερο φιλο-
λογικό περιοδικό, ό «Πνρσόρ> ι «δ
Παν. Άμπατζή, ογωνιζόταν ώς
έδώ καί μερικά χρόνια τόν τρα-
χύ κι' ώραι ο άγώνα νά κρατή-
σεπ. τή 6αριά παράδοση τής πα-
λιάς πνειιματικής ζίοής τής Πό»
λης·
ομως αύτός ό όχρανισμέ-
νος, ό τραμοκματα ήταν πάντα τα πε-
Γΐσσότερα έλ»ληνικά. Καί 6 πρώ-
τος «τορολογούμενος τής Τουοκί-
σς τύχαινε πολλές χρονιές νά ϊΤ-
ναι άχι ε'νας Τοΰρκος άπο τα Ά·>,
τίς έπίσημες στατιστικές, έ
•/-.αιτομιμύρια των Τούρκων κατοί-
της, άλ).ά ενας Ρωμιός ά-
πο τίς Μγίς χιλιάδες των Ρω-
μιών ποιι ϊχουν άπομείνει σττ|
Πόλη!
Με την ,τολιτική τής έλληνο-
τον·ρκ.ικής «φιλίας>, .τού έγκαινι-
άσθηκε ατί: 1930, ό Έλλ.ηνισμός
αύτό; πίστεψε πώς θά άφινοταν
ν ά ϊήσει ήσυχο,ς, σάν νομιμόφρο-
νη τουλάχιστον μειονότητα, μέ-
οα στίς ίδιες τίς πανάρχαιες έ-
στίες τον. «Φιλόπτωχΐς Άδειλ-
ψοτητες-ί· μέ σκοποϋς φιλανβρω-
πικούς καί πνβνματικούς Ιδρνθη-
καν κατά συνοικίες. Καί μιά νέα
«,'Ελληνική "Ενωσις» ένκαταοτά-
βηκο <ηά Μνηματάκια, παλιό έλ- ληνΐλό κίντρο τοϋ Πέραν, γιά νά συνεχίβο τή δραστηριότητα -.ου ,ταλιοϋ «ΦΛολογικοϋ Συλλό- Μάταιες έ>Λίδες! ΟΙ Τοϋρκοι
δέν απβροΰν νά ύποφέρουν όντε
τι'γν άκ,α.τά6λητη ςωτικότητα όντε
την άναμ<ρισ6ήτητη {«τεροχή των 'Ελ/.ήνων. Καί οταν τόν Ά,τρίλιο τοΰ 1941, μέ την κάθοδο τίνν Γ'ερμανών, ή 'Ελλάδα επαψε σάν έλ«ΰοερο κράτος νά ύπάρχει, οί, Τοΰρκοι ?οπξαν τό άλη&ινό πρό- Λθ>»το· τής «φΐ/άας> τανς άπειλ.η-
τικό καί Οανατηφόρο. Τό «βαρλϊκ»
ιΊ αΐ>&οι)ίρετος κεφαλικός φόρος
.τού έ.τε&αλ,αν τότε στούς «μειο-
νστικούς>, ίσοδν'να^ϊ'σε μέ λει·-
κό θάνατο. Γιά δσους εΐχαν ν ά
τόν πληπώοουν ε'σήιααινε οίκονό-
μική έξάντοση, καί αΰτύ τους άρ-
κοΰσΐ. Τούς άλ.λχη'ς τονς εστΐΛαν
νά τόν έξοφλ.ήσονν σπάζονταις πέ-
τρες στά <τ·ο&ε^ά «Άμελέ Το^μ.του ραύόο, τα «έργατικά τάγματα» τής Μικ,ρασίας Καί χβειάσ&ηκε νά πλ.η σιασεΊ τό τέλος τοϋ πολέμου, δια- άπό ίί,τι τί Τοϋρκο» τό , γιά νά γλττώθΦυν οί άν&ρο,-ΐοι ένεΐνίΜ άπό έ'να 6έ- 6αιο θάνατο βτις α£{"ν£; έοήαους τής Άνατολής. ΟΊ ΤοΓ'οκοι, πρίν ά,τό λάγους άκάμη «ίόΐΛ'ες, ήταν έ'νο,ς λαός νο- μάδον, που αργτ>σε πολΰ νά κα-
ταλάβει τ»(ν άξία τής όργανο>μέ-
νης οίκονοιαικ.ής ζωής, '/ό! ποϋ
εζησε *ο μεγαλ.ύτερο μέρος τής
ίστιορίας τού μέ τίς
αλλοΛ· λαών %αί μέ την άρ.ταγή
των αγαθών τους. Αύτό τό άνα-
",νωρίζοι-ν καί οί ΐ&ιθι, Γ| τουλά¬
χιστον οί πιό φΐιιτισμ«νοι άπ' αύ-
ιούς, ϋπως ό διάσηίΐος δΓ,αοσιολό-
'.ος καί πολιτευτής Τζελ,αλ Νοι·-
ρή Μπέης, .-τού σε αιά περίφη-
μη μελέτη τού, δηιμοίτιευμέντι το
1917 στό πε,ριοδικιοι «'Εντ,εμΛΐά-
τι Ονμονγιέ ΜετζμοΐΌσι» ( = Ε¬
πι θεώρτ/ση Παγκόσμιας Λογοτε-
χνίας), έξηγεΧ γιά ποιούς λόγους
δέν μ.τόρεσαν οί Τοΰρκοι νά δη¬
μ ιονργήσουν κάποιο δικό τους
ττολιτιααό στά Ιδία τα χώματα,
ε,τον. οί "Ελ.ληνες έφθασαν σ*
πνειικιτι/.ές δτιμιουργίες, .-τού ε-
υειναν
ι Τα τελευταία χοόνια ή ,ιροσ-
' πάθεια των Τούρκων νά «έξευρω-
παϊσθοΰν» στ)μεάυσε πρόοδο σναμ-
ς ιβ6ήτηΓΤ|. Καί δμως, καί μολο¬
νότι είναι άπό τόβαυς αΐώνες κυ-
(.ίαρχαι μιάς πόλης, πον στάιθηκε
ή κιδωτός τοΰ πντίυματικθτερου
.-ιθΛΐτιβμοϋ άπό δσους Ιχει δημι-
ουργήσει ποτέ ό "Ανθρωπος, δέν
Ιχουν άκόμα λησμ^'ήο^ι τή νο-
μαδική καταγωγή τους. Τούς ά-
παγόρενσαν νά σ^οροΰν φέσι, ΰ-
(,'ϋ>ς κανείς δέν μΛορειτε νά τοϋς
έμποδίσει νά προτιμοΰν πάντα γιά
την ξεκαΰραοή τους τό Ιδαςρος,
καΐ γνμνό. Καΐ είναι σήμε¬
ρά παντοΰ, στά κίντρα, στά με-
τ.αφορικά μέσα, άκόμα καΐ στις
γωνίίς των δράμων καΐ στίς πλα-
τεϊες, σνχνότατο τό θέαμα «ίτνθρώ-
.ι*)ν τοΰ λαοϋ, παν δυτλώνοι>ν με
καιταηληκτική δίξιοτ.εχνία τα .τό-
δια τους καϊ κάβοννται, όπως οί
μακρινοί νομάδες πρόγονοί τους,
άναπαντικά κατάχαιμ<α πάνα> σ'
('ύτά. "Ακακη, δσο κ*' αν τΐναι
.τροοτόγονη, αυτή ή σννήθϊΐα, τού
κατά Σκαρλάτον Βυζάντιον «έ-
πικνημιδίου καθίσματος>. "Ακακοι
■/ΛΪ σε·6αστοί πολλΛί άκόμη δ,λλοι
πρωτογονιαμοϊ .Τ.οΰ τοϋς χα,ρακτη-
^ίζο'ν. Καί δέν θά τ|ταν διόλου
σωστό νά κριθοΰν ολ' αΐ'ταύς. "Ο-
μιος τό μέτρο τοϋ άλ.ηθινοΰ πολι-
τΐΛμοϋ των σημίρινιον Τούρκων
μάς το έ'διοκαν άλάνθαστο οί ί-
διοτ τή ννχτα τής 6 πρός την 7
Σεπτέμβριον 1955, πον καταγρά-
στήν Ίσταρία μέ τό χαρα-
ντηρισμό «Δεντερη "Αλιοση» ή,
με-τρώντας καί τή φράγκικη,
«Τρίτη "Αλ,,ωστι τής Πόλης».
Τή ννχτα έκείνη:, όργανωμίνος
λο* καθοδ-ηγΓ.μ,ΓΛΌς άπο καιρό,
μέ τή σπονδάζουσα τουρκική ντ-
ολαία έΛΐκεςτναλής, χίϋηχε ό τουρ-
κ.ικός δχλ.ος στά -/ΐέντρα κ-αί στ'ις
γειτοΛ-ιές τής Βασιλ.εύονσας, άπο-
ςρασιαμέ'νος νά έπιτύχει αυτή τή
φορά — ήταν πάλι μιά Τρίτη —
έκΓίνο ποΐι πεντακόσια χρόνια
τοτίρκικής κΐ'ριαρχίας δέν είχαν
ώς τότε έπιτύχει, νά δλοκληρώ-
σει τό ?ργο των Λορθητών προ-
γόνων τού, νά άπαλλάξίχ γιά πάν¬
τα την τουρκ,εμένη Πόλη άπό κά¬
θε ίχνος έλληνισμοΰ .τού τή ιιο-
λννει.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΡΑΓΜΑΈΚΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ
(Σιννεχεια έ-κ. ποοηγανιμένου)
"Εφυγι άπό τή Βιέννη στίς 23
Δεκεμβριού 1818. Διάφορες ΐδιω-
τικές χον ΰ.τοθέσεις τόν άνάγκα-
ΠΓΐν νά μακ.ρτΊνη τή παραμένη τού
στήν Ίτα,λία κι' έφθασε στή Κέ«
κνρα τό Μάρτιο 1819. Λίγο πρίν
τόν έρχομό τού είχί πεθάνει ξα
φνικά ή μητέρα τον. Πρόλαβε μό
νο τόν πατέρα τού ποϋ ζύγ<ιννε τα όγδόντα κι' εμΐλλε νά πεθά- νη κι' αϋτός την Ιδία έκ.είνη χρο νιά. Κατά τή διαμονή τού στή Κέρ κυρα δέχτηκε δλονς τούς 'Επτανη (άους προκρίτους, πολλοΰς Μωραί τες καί Ήπειρώτες πρόσφυγες καί μιά όμάδα Σονλιωτών όπλαρ χηνων μ' έ.-τί κ.ε<ραλής τόν Μάρ- κβ ΜΛΟτααρη. "Ολοι τοΰ διατύπιω σαν φρικτά παράπονα κατά των αγγλικών έπτανησιακιων άιρχών, καί Ιδιαιτέρα κατά τοΰ άρμο- στοϋ στρατηγοί σέρ ΤάμΛς Μαϊν στανρό στήν μέση, ρ1ς; το κόκν.ινο άστέρι., στίγμα ΰποδονλώ ς στόν 6άρ6«ρο Κόκκινο Μι τοΡ ΙΙΕΡΙΚΛΗΣ ΒΟΥΛΤΣΟΣ Γενικάς Διαικητής 'Εθνικής Λε¬ γεώνας 'Ελληνο - Άμερικανων ΙΙα λαιών Πολεμιστών. ***«Ι3Τ3»οε0Τ3»33ε33ε3^^ ΕΙΗΙΒ- ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ Β' μμς, τ(κτον Τι*1 ίΤναι αυτή ή νΐητ,ολογία είς '5 ψυχάς καί τάς στ.'νειδήσε·ι,ς Τ(^ Τούρκυιν ΊθτΎΟντίον, ωατε δτ«ν άκόμη διά λόγους, τοϋς ί «ά άναφέρω, ή Τουρκ*- Πολιτική ηναγκάσθη νά προσ- 'φ επί τίνα χοόνον είς την καί νά τεθή υπο την Αί «ύτής, πρός εξασφάλισιν 'ί ^ δ,λλικν κινδύνοχν καί άπει- ' ι καί τότε άκόμη ή ΰ.τόλΌΐα "* εμ- καΐ Ης ττ>ν άνάπτν|ιν
τίϊνν
ζ ίίταν τό 1921,
την δίάρκπην τοϋ Μικρα-
Πόλεμον ή Τουρκια ά-
προσεγγίαη π ούς την
την Συνθήκην Φιλϊας τοϋ
Μάρτιον 1921 έθεσεν ο,τμ τής
πρώτης στιγμής ί>ρια καϊ Λλαίσια
είς την Φιλίαν αυτήν, ώστε νά
μην Ιχη καμιμίαν άλληιν· έννοιαν,
,ταρά μόνον, ότι έκάλινιτε την
Τουρκίαν άπό Βορρά, Ιω; ότου
τελειώση ή περιπέτεια τής Μ. Ά
σίας. Χαρα'Λτηριστικόν είναι ότι
πρό μηνός ή Σο6ιετική "Ενωσις
ώς μετέδωαεν ό Τύπος εζήτησεν
άπό την Τουρκικήν Κυβέρνησιν
όπως έορτασθή άπό κοινοΰ ή πεν
τηκοστή έπέτειος τής ΣυνθήιΧ.τ>ς
ταύτης (φοβοΰ τοϋς Δαννΐιθϋς καν
δώρα (φέρουσι).
Βραδντε·ρον έΛισης κατά την
διάρκειαν τοϋ Β' Παγκοσμίου
Πολέμου, δταν ή Ροχϊία, έν ρ-
σχάτω κινδυνιι) ενρισκοιμρνη, τόν
χειμώνα τοϋ 1941, 6λ£Λθτ·ο«. τάς
Γρρμ<ανικάς Στρατιάς νά {>περ<ία λ(ΐγγίζοτ>ν την Μόσχαν καί Λα
προχιορονν -τρός τόν Καΐύκιασον,
ήσθΟΛΊετο τύν κίνδυνον, ό οποίος
την ήπ,είλει τόσον άπω Νότον, έκ
τής Τουρκίας, όσον καί έκ. Δυ-
σμών, ηθέλησε τότε νά δώση είς
την Τουρκίαν μίαν ψυχολογικήν
ικανοποίησιν, έν·θαρρύνο>σα αυ¬
τήν είς την ούδετΐρόττττά της.
Κα'ι τουτο, διότι εγνώριζε, &τι ή
οΰδίτερότης τής Τουρκίας,
νην την στιγμήν, εσήμαινε δι' αυ¬
τήν εξασφάλισιν έκ Νότου.
Καί διά νά τό επιτύχη αΐτό,
ύπέδειξεν είς τοΰς Χτιμιαάχους
της νΑγγλο·ς καί συγκεκριμένως
είς τόν 'Τ.τοα'ργον των "Εξωτε¬
ρικών τής Άγγλ.ίας "Ηντεν, δ¬
ταν έπεσ%έο^τ)η την Μόσχαν, τόν
Δεκέμβριον 1941, δ.τχος ύποσχί-
θοίν οί Σι'ιμιμαχοι είς την Τουρ¬
κίαν, υπό τόν όρον νά μείνη οΰ-
δετέρα, τό μεγαλύτερον μίρος
τής Ντοίου Βουλγαρίας, τάς ελ¬
ληνικάς νήσιο.υς, την Συρίαν καί
φι·σικά την Κύπρον. Οί "Αγγλοι
εκείνην την στιγμήν άντεστάθη-
σα·ν καί εΐποΛ·, ότι δέν ήσαν πα-
ρασκεινχσμένοι νά δώσουν λύσπς
τπί τής έκοάσεω; τον πολέμοτι,
κατά την διάρκειαν αντοϋ. Ή
Ρ(»σίΐί δμως δέν απέβλεψεν είς
την λύσιν, άλ,λ.ά είς την εντύπω¬
σιν πόύ θά προεκάλει ή ΐαόδει-
ξί,ς της είς τοΰς Τούρκ»ονς, έν-
θαρρύνουσα (ΐϋτούς νά μείνοΐ'ν ού
σία παρά τα συμπίίριονηιαένα πε-
δέτεραι. Καί διέταξε τότε ή Ρο>-
ρί έχειμινθείας, τόν Πρεσβευτήν
της έν Αγκύρα, νά φέρη είς γνώ
σιν τής Τονρκικής Κτ>6ερν*ήσϊ«ς
την πρότασιν της.
Ό Πρεσβευτάς πράγματι μετέ-
6η είς τό 'Τπον,ργεϊον των 'Εξοο-
τερικών τής Τουρκίας καί επέ¬
δωκε τό κείμενον τής Άνα'κοινώ
θΐανς έκιείνης. Φυσικόν θά ήτο,
ή Τουρκική Κυβέρνησις νά εύχα-
ριστηθή. Καθόλ<η "Εκίίνο τό ό- ποΐον συνέβη, *Ινατ ότι ή Τονρ- κική Κυβέρνησις δέν Ιοηκίε την παραιαικ,ρά-ν απάντησιν. Απλώς ό 'Υπ.ουργός των 'Εξιοτρρικκον της έκ,άλεσρ παρ' αύτω τόν Πρέαΰυν τής Ρωσίας καί άνε.κιοίνίοσεν είς αυτόν, ότι έλαβεν ή Κυβέρνησις τού την Ριυσικήν ανακοίνωσιν »αί ουδέν πλ.έον. Αύτό δεικνί'ει χαρηκτηριστικώς, ότι την σΐηγμή κατά την οποίαν ή Ρο>σία ήν<Η- γε δια την Τουρκίαν τόσον ανα>
πρπτα,μένον τόν όράζοντα παραχω
ρήσ¥(ι)ν, ή Τουρκία δέν έβραδ,ΐ1-
νε νά έννοήση τί κάτωθίν αυτών
ΰπεκρύπτετο καί έτήρησε την στά
σιν ποϋ επρεπιε νά τηρήση.
(Συνεχίζεται)
γιά τή γνωστή άνθελληνι
κή τον κακότητα. 'Τποσχέθηκρ
(Ττοΰς σιτμΐτν>λίτΐ|ς τον νά πριο-
6ή σ' αύτοπροσωπο ϊντονο διά-
Οημα στό άγγλικό ίιπουργεϊο των
Στοϋς πρόσφυγες καί
στούς ΣονλιώΤίς μοίρασε βαηθή
ματα, άηύ δικά τού, διαδεβαίω-
σε ότι θά ςρρόντιζε νά τοΰς εξα¬
σφαλίση τακτική οΊκονομικτ) ένί-
σχι«ση γιά τίς αίκογένειές τοτ<ς από τόν Τσάρο, καί τοΰς σι·ιμ6ού λευσε νά γυρίσοΐ'ν στά μέρη τους, ν ά κάνουν τα πικρά γλυκά μέ τούς Όσμανλήδες καί νά διαλύσουν τή ςήιμη ότι πράκΐΐται νά σύντομα πόλεμος ΰ.τό τής Ρο>οιος. Ό Τσάρος ήθελ^ ειρή¬
νη.
Στϊμαντικωτατΐίς ύπήρΕαν οί
συναντήσεις κι' οί σννομιλίες ταυ
μέ τόν θεόδωρο Κολακοτρώνη. Ό
«γέρος τοϋ Μωρηά> ύ.τηρετοΰσε
τότε στόν άγγλικό στρατό στή
Ζάκννθο μέ βαθμό, «μαγγΐίί)ΐκ>υ/>,
ταγματάρχου καί πήγε στή Κέρκυ
ρα γιά νά διεκ.δικήση, δήθεν, κα-
0ι>στ6ρημ.ένους μισθούς, στήν πρα
γαατικότητα, δμως, γιά νά συναν
ττ/θή μ έ τύν Καποδίστρια. ΕΙχί
μυηθή στή Φιλακτ) 'Εταιρ&ία κι'
άσκαϋσε σΛ'ώτ<εθ3ΐ καθήκοντα, «ά- ((.ΐί·ρο>μένο>», κατηχτιτοΰ. ΤΗταν
σαρανταΓννΤ|ά χοόν<ι>ν τόχε,
χθόνια μεγαλυτέρας τοϋ Καποδί
στρια καί μολονότι μόλις στά σα
άνάγν<οση καί ίσχυρή έπιβο- λή, αέ την άνεπιτιιδε»τη σοΰαρό τητά τοιι, την όζύτατη άντίλ,ηψη, τή δαθίνοια καί τή έξη ράντα τού εμ«θε γραιρή, άον.οΰσε τού. "Εμεινε, δπίος διηγήθι^κε ό ίδιος, όγδόντα μέρρς στή Κέρκν ς«, «άντάμωσε κάμποσες φορές μέ τόν κόντε καί μίληοαν πολλά γιά την ΰποθεση». Δέν είναι δύ- (Τκ,ολο νά τραντασθή κανείς τα "πολλάς ποΐ· σι>ζήτησαιν. Ό Κα-
παδίστριες επέμενε σέ κάθε .τιε-
ρί,ττωση νά συμβοινλεύη την άνα-
ϋολ.ή τυΰ Αγώνος καί νά τονί-
ζη ότι ό Τσάρος Γ|θελ^ε ειρήνη. Ό
Κολοοωτρώνης δέν παραγνώριζε
την άξία τής ρωσικής σιιμ.παρά-
ς, άλλά Λίστευε πώς τό Γέ
ΠΕΖΟΤΡΑΓΟΥΔΟ
δάκια.
Κάθησΐί νά ξαποστάσω σέ κά
ποΐια γοχνιά κι' άγναντευα μέσα
στό καθρεπτισμα των νερών, τό
άνέμισ,μα των μαλλιών μόν! Καί
κεΐ, στής νύχτας την άπίραντχο-
οΰνη, ί'κλεισα τα μάτια! !
Κι' άκοι»α! "Λκοΐ'ια φθόγγονς
μοτ.ισικιθ'ύς πο-ύ σχτϊμάτιϊαν πα-
κυρα γιά τα λΛΐτρά τοϋ φΓκουάρ
καί μετά τή λθΊ'Τροθίραπεία τού,
πήγε στό Παρίσι. Ό Λουδοοϊκος
ΙΗ' καί γ^ κνβέρνησή τού τόν ϋ-
ποδέχτηκοιν καί τόν περυτοιήθη-
καν αέ μεγάλ.η έγκ,αρδιότητα· Ό
γάλλος .τρυ>θιπουογό'ς, δοΰξ Η¬
λίας Ντεκάζ τοϋ μ.αρτίνρτ{σε δτι
ϊπεσε στά χέρ.α τής γαλλικής ύ
ς πλ,ηροςΌριών Ινα γράμ
μα ιοΰ ΜέττερΛΐχ ποΰ έξέ·φραζε
την ΐ'πιθνιιία των άληθινών φί-
)ι»ν τής ΡιιΚΛας και τής Αύστ-ρί
άς νά ιδούν τή ρωσική κυβέρνη-
ση λ.υτίΝΐι>μ£νη άπό τίς έπαναστα-
τικέ^ ροπές τοϋ Καποδίστρ»α.
Δέν μίΐθίίτηκε σέ ποίον άπετθν
νχτο τύ γράμμα, διιως αύτός θά
πρέπει νά ήταν ό Νέσσελοοντ,
αν δχι κ.ι' ό Ιδιος ό Τσάρος.
Άπό τό Παρίσι πήγ* στό Λάν
δΐνο, ΰ^του φιλ.οξενήθηκε άπο
τόν ν.πουργό των Άποικιών, .-τα-
λαιό γνώρ·μύ τού, σέρ Βόθονρστ.
Οί περιποίησις τού ύπονργοΰ κι'
τ παληά γνοιριμία τονς δέν τόν
έυπόδιοον νά προβή σ' εντονα
πς-οσιοπικά δια·6τιιατα κλϊ διαμαρ
τυρίιτς κατά τοϋ άρμοστοϋ τής Έ
ρταΝ'ήσον σερ Τόμας Μαίτλαντ
γιά τή ιιισελληνική κακοδιοίκησή
τον, γιά την παράσπονοη έΕαπά-
ΤΓ,ση των Σονλιιυτών καλ γιά την
οίκτρή πώλ.τ,ίΤη τής Πάργας στόν
Άλ.ή πασά. Άπό τό Λονδϊνο ϊ-
φυγρ οτά μέσα τού φθινόπωρον
μέ ριοσικό πολεμικύ, στάθμευσε
γιά λίγο διάστΓ,ιμα στή Κοπίγχά
γη κι' εφ&ασε, τέλη Όκτοβρίαυ
1X19, στή Πετρούπολη.
Στό ύπονργρΐο των 'Εξωτερι-
κ<όν εΐχε έπικρατήσει τό πνεΰμα τοϋ Χέσσελροντ κι' ό ϊδιος ίδι- νε την έντύπωση έντετα)«μένου άν τιποοσώπου τού Μέττερνιχ. Ή ρ<ο σική πολιτική εύθυγραμμίσιθηκε, πέρο ώς πέ.ρ-α, μέ την αύστρια- κή. Βασικός στόχος ή πιστή έ- ςρτςμογή των διατάξεων τής Ίε ράς Σνμ.μ<ιχίας μέ την έρμηνεϊα ποΰ τούς ίδινε ό αύσ,τριακύς άρχι σαν χαί τα νερά μαϊί', ποΰ 6λα<ξαν κ+' έτυχον χηρούμενα, ,Τοΰ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ Μέσα στήν όμορφ-η άστρο<τ;εγ- | ν(«?μόνιες μελνωοίες! Τραγουοοΰ- γιά, .τού τ' άγεράκι σκορ-τοϋσε τή δρασιά, 6·ρέθι-ροα σιμά στά τρανά τα Πλ-ατάνια, έν,ιΐ πού κι' όλο τα νερά καί παίζουν Μά νά, κάποια φωνή ψιθύρισε! ιιέ τα κάτασπρα πετρα- Σόν νά μ'οΰλεγε! «— 'Εσΰ ποΰ ϊχεις φτερά άε- τοϋ κα'ι χντά μαλλιά άλβγατάρη, οοΰ μιλώ!.. θυμάμαι τΐζ »&πέ- λες ποΰ διψασιμένε^ ο»τό ίρωτα καΐ πόθο, σέ κύτταγαν λά! Πόσες δέν Ιίκλαιψαν! μαι μιά πίρδικόστηθη κοπέ,λα, πού σέ κύτταζε δακρυσμένκη στά μα- τια καί ιιέ χεΐλη τρβμάμενα, σοϋ «— Γίνε δικός μου! Σ' άγαπιω τρελλά! Νά σοΰ δώσω την καρδιά μου, τό ε?ναι μου δ- ?ύ!.. Γ'ατί με τυραννείς; Πόσες Ορα&ιές δέν ?κ>.εισα μάτι κλαίον
τας;;
Αύτά ελεγε μέ λυγμοΰς ή κο-
πέλα!
Λ
Πέρασαν χρόνια καλά μα καϊ
δύστυχα! τΙΐς·θαν καταχτητές καί
ρήμαξαν τή χώρα! ! Διψαοιμένος
ό Κροϋμος άπό αίμα, μπήκε μέ
λύσσα στά "Αγια χώματα των ΙΙα
τέθίον κι' ϊσφαξε πληθυσμους κι'
εκαψε χωρία!.. Καπνο'ι και χαλά
->ματα, οάκρυα. καί αίματα, σφα-
γές κ' έρήμι»ση σκόρπισε σ' όλη
τή γή τώ-ν Πατέρων!
Ή χώρα ρημαγμένη πέρ'1 ώς
πέρα, κοίτονταν μοαωμτνη!
Κι' δτοτν μιά αέρα ή σάλ,-αγγα
τής Νίκης, ήχησε χιαρμόσννα
ναν άτ' τή τρ<ινή τή θύελλα^ δου- τόν πα.άνο τοτες, όσοι άπόμει- >ρτ.ιτ<1δες καί άγρότες, δρχιααν νά 5 την δμορτρη Πατρίδα! τότες ,τον(ρι·γαν οί κατα- πέρασαν χρόνια: Ή Πατριδα, δμθιρ<ΓΤΐ, πανώρία, ιιπήκε στό δράιιο τής σκληρής δουλ.ειάί! 'Ηρθε καί πάλι τό >;αμιονελο στύ προσω.αύ της!
Αίώνια 'Ελ^δα, άγαπημΐνη
χώρα, στολ.ίοι έσν ταϋ Κοοιμοιι!
Λ
Μά νά! Ό παληός μας φίλος,
ίΐΐ τα φτερά τ' άητοΰ καί μέ τα
χντά μαλλιά τ' άλογρττάρτι, ά-
ατροιιάλ-λης τώρα — πέρασαν
χρόνιπ — ήρθε καΐ πά>.ι στά τρα
νά τα ΙΙλατάνια, Ικεΐ πού άνα-
6λτΊζ(ν»·ν τα νερά καί παίζουν ί!
μορΐτα ιιέ τα κάτασ.τρα πετ-ρα-
Μκια!.,
ΣΜΤΡΝΑΤΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ
Η ΣΜΥΡΝΗ ΠΡΙΝ105 ΧΡΟΝΙΑ
ΤΟΤ ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜίΙΝΙΔΗ
Α'
Άθηναΐος /.όγιος, ποϋ έ,τεσ%έ-
τή Σμύρνη στά 1866 δίνε-ι
πολΰ ένδιαφέρουσες πληραφθιρίες
γιά την ίονική πολιτεία, τοΰς κα
τοίκους της, τα καθιδρΰματά της,
τό Φοαγκομαχαλά, τοϋς «φε-ρχα-
νέ&βς» τα σπίτια, τίς «οίκοδέσπχκ
καϊ τή ζωή τους. Ίδοΰ όλχ
γα άΛοσπάσματα:
«Ή Σμύρνη, ή πατρίς τού Ό
μήρον, ή Βασίλισσα τής Ίΐι)ν<τ ας, ή .τρωτίστη άσιατική πόλις τοΰ όθΐομανικιοΰ κράτονς, ό μέγι ατος ί^^πο^ρικό^ λχμήν τής Άνα- τολής, κείται είς τό βάθος κόλ- που εύρέίϋς καί έττείνίται πς τοΰς πρόποοας δροιις, ί.ιχ τής ς τοϋ όποίχ>ι» τίίχη αρχαί
ου κτιι/ίου, έμφαίνονσΐν ότι αΰτόσβ
ήτο ή άτοοοπολις τής χριστιανικής
Ι τι Σμύρνης·
Ή όρχαία πόλις έξ«τίΐνετο ύ-
.τό τί|ν ακροπολιν έκεύνηιν,
6αΘμη6όν 6ιά τής αυξήσεως τοιθ
, αί οικίαι κατεκάλυ-
)·αν μ·'γιστοΛ· μέ.ρος τής παρακει
μένης κοιλάδος, ωστε την εύρέ-
ως πόλιν κατοικοΰσιν σήμ.ερον Ό
θωμ-ανίί, κατέχοντες ούτω τάς έ
•η^ρατεστέρας θέσεις άπό των ό
."θίιον οαιος κατά μικτόν έκβιώ
χχ>νται υπό τοϋ χριστιανικόν .τολ.ι
τισμοϋ, ιιεταναστεύοντΐς είς τό &ν
δότερο11 τής Άοίας.
Ή Σμύρνη σήμερον πρριλαμοά
νει 160.000 κάτοικον, έξ ών τό
εν τρίτον είναι "Έλληνες, οί δέ
έναπολ~ιπόμε~νοι ϊίσί Τοΰρκοι, Άρ
μένιοι, 'Ιουδαΐοι κβ.1 Γραικοφράγ
κοι ή κυρίως Εύρωπαϊοι, καίτοι
οί πρώτοι «γελοκ&δώς» άξιοϋσι
νά καταριθμώνται μετά των κυ-
θίως Εΰρωπαίων καϊ ιδία των
Γάλλων.
Έκ μέρους τής θαλάσσης ή
πόλας συ^επυκνο>μένη ούσα, ού
6ρλ· πρώτιστον αξιον λόγον παρέ
στησεν, έκτός των μιναρΐθων,
των πολλων κωδωνοστασίων νχύ
των άμεαρήτων προξενικών Ιστώ-ν,
έ-τί των οποίων άναπετάννυνται
αί στκμαίαι ολων σχεδόν των 'Εγ
θνών τοϋ κόσμον, διότι άγνοώ
αν είς καμμίαν αλ-λ.ην πόλιν τής
γ ής αί διάφοραι Κυβΐρνήσεις έ-
φιλοτι,μήθησαν νά Ιχωσι τόσους
άντιπριοσωπους, δσον είς Σμώρ-
νην.
Έν αντή ϋπάρχονσιν Προξ,ε-
νεία Κρατών των οποίων οί υπή-
κοοι οΰτε έπάτησιαν ποτέ, ουδέ
ιιεχρι συντελείας τοϋ κόσμου Θά
.τατήσωσι τίς Σμύρνην! "Εμπο-
ρο* όλως άλλοδαποί, θέλ.οντες νά
περιβληθωσι άξίωμά τι, δι' ού
νά διενεργώσι τάς
εμπορικάς των ϋπο&έσεις, εΛΐτνγ
χάνωσι νά διορισιθίόσιν πρόξενοι
αικροσκοπικοϋ τινός Κράτονς, καί
έκ τούτου προκΐύπτϊΐ ή πληθϊ«ς
των προξρΛ'ΐκών εκείνον ίβτών.
Τό έπ' έμοί βλέπιον τοσαύτας
σημαίας, έζήτησα νά ϊδω την
Κικΐ'νόλετ'κον καί, μρτά .ταλμων,
παρετήρησα αυτήν κιηιατίζαυσαν ύ
περηφάνως πλ.ησίον τής ρωον
κής>.
ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜ17ΝΙΔΗΣ
ΟΙΚΙΣΜΟΣ-ΣΤΕΓΑΣΙΣ
Άπό την εσχάτως κυκλοψο,ρ/ΐΓΐσα-
σαν λχίμΛοάν Ικδοσιν «Ή 'Ε-
πανάσταοις τής 21ης 'ΑΛριλί-
ον οΐκοδθιμεΐ την νέαν 'Ελλάδβ»
άναδτ>μοσΐίΊΧ>με·ν το κιατωτέρω
κεφάλαιον, έκ τοΰ οποίον άπο-
δΐΐκνύεται τό τεράστιον έργον,
τό οποίον έ.τεΤΒλΙσθη υπό τής
'Ε.ταναστάσεως διά την προσφυ
γικήν καί έν γένει λ>αικήν στϊ
νά ξαποστάσει οέ μιά
γιονιά κι' άγνάντενε μέσα βτό
καθρεπτισμα των ν»ρό>ν, τίς γέ-
ρικες ρυτίδ·ες τοΰ προσώπου τον! :
Κλαίγαν τώρ«. καί τα νερά ποΰ
{■τρεχαν λυΛημένα κι' δλ» ϊτοε-
χανί Καί κεί στής νύχτας την
Ώς ν έπανειλτιμμένως διεκήρν-
ξεν ή 'Εθνική Κυβέρνησις, ή (Α-
κιονομική άνάπτυΕις, μή έκφραζο
μένη είς αναδον τής στάθιμης
των συνθηκών διαι6ιώσεα>ς τοΰ Λα
ου καί διεύθυνσιν των σννατοτή-
των σνμμετοχής αυτού είς τα αύ-
ξανόμενα οίκονοιμικά καί κι&ινωνι-
κά άγαθά, δέ-ν αποτελεί, ειμή ϊν-
νοιαν κενήν π.ε.ριεχομένοΐ', άσυμβί
ι6αστον π-ρός τάς κατηΊθννιτηρίτ
ους αρχάς τής κοινωνικής ,ιαλι-
τικής τής 'ΕΛίαναστάσ©ο>ς. Πρώ¬
τιστον δέ άγα'θόν ή ύγΐΐΐνή, εΰ-
πρεπής καί, στοιχειωδώς τιουλά-
χιστον, (ϊνετος κατοικία δι' δλονς
τούς "Ελληνας, απετέλεσε την έ
παγγΐλίαν καί την πρωταρχικήν
επιδίωξιν τής Έθνικής Κυΰερνή
σεως, ΰλΛποιουμένην ή&η είς πρω
τοφανή διά την χώραν, Ικτασιν.
Πέραν δμα>ς των καθαρώς κοι
νωνικών, έξ ίσον σοβαροΐ οίκονο-
μικοϊ λόγαι· έπέ-βαλον την άναλη
φ&Γΐοαν, άνεπαίνάλτιπτον είς τό
παρελθόν, πρασπάθειαν έξασςρα^
λίσεως στέγης &ι' δλας τάς όμά-
δας ταϋ πληθυσμόν. 'Εκ των τοι
ούτ<ι)ν καθαρώς οίκονοιμικιων λό- νων, Λμεσοι )ΐέν είναι ή ενίσχυ¬ σις εής ρίσαδτιματικής θέσεως των οίκονομικώς άσ&ενεστέρων, ή ά"να 6ος τής άποδοτικότητος των έρ- ΓϊαζχϊμέΛ'ων καΐ, έν γίει, ή ένε.ρ γοτέρα καί ένσηνείδητος συμμετο χή αυτών είς την διαδικασίαν τής παραγωγής καί τής άναπτύξΕως, Ιμμεσοι δέ ή παγίωσις τον απα¬ ραιτήτου διά την οικονομικήν πρό οδόν αϊσθήματος ασφαλείας καί κλίματος κοινωνικής γαλήνης, ή οραστηριοποάησις τοϋ ταμέ(·>ς ίών
κατασκ,εα'ών καί οεντερογενώς,
πλήθονς έξαρτωμένων έκ τοϋ οί
καδομικοϋ ταμέως διομηχανικων
κλάδων, τέλος δέ ή δνοδας τής
άπασχο λήοεως.
Σαςρή ΓΪκόνα .τερί τής εκτά¬
σεως καί τοΰ ΰψους των έκτελε-
σθέντων υπό τής 'Εθνικής Κν
6ερνήσεϋ>ς προγραμμάτων στε
γάσεως των εργαζομένων, των
άγροτών καί των λοαπών λαϊκών
όμάδων τον πληθχισμοϋ, παρέ-
χουν τα κατωτέρω παρατιθέμενα
στοιχεία:
Τό συνολικόν υπόλοιπον τής
τραπεξικής χρηματαδοτήσεχος τοϋ
οίκιστικοΰ τομ,έως, άπό 4.212.000.
00Θ &ρχ. κατά τό τέλος τοΰ ετονς
1966, ανήλθεν είς 17.142.000.000
δρχ. κατά τό τέλος τον μηνός
Όκτωβοίου 1970 (ύπε.ρτριπλασια-
Ο κ. ΙΩΑΝΝΗΣ
ΑΙΑΗΑΝΤΑΚΗΣ
σμός). Έξ αλλου^ τα έντός τής
4ετίας 1967 — 1970 διατεθέντα
πασά, πρός χρηματοοότησιν στ«-
γαστικών προγραμιμάτανν, ϊχονν,
κατά κυριωτέρας πηγάς (*), ώς
νος άρκετά περίμενε κι' ήταν και-
ρός ν' ότναλάβη μόνο τού την εΰ
κ.'ΐγκρλλάριος. Είοήνη, διαιτήρηση ά—ραντωσν·νη, έκλεισε τα μάτια!
τοΰ· ίχτισταμένου έδα<ρικοΰ καθε- ι Κι" δχονβ! "Ακο<ε τ<ί>ρα — γέ-
έδαφικοΰ
των κυριαρ
θί»νη καί τή πρωταβονλία τοϋ ξε νοΫν χωρίς
οΐΜηιο>μάτο>ν των ήγεμό-
κάθε
ΐ!. Κα)Λ τα
ό κόντες, ΓΪ&ο·ς πραοθευτικής
όμως ούτος θά πολεμοΰσε τό τοϋρ σης, καταπνίξη των φιλελεΐ'6έ:ρο:>ν
κο χορΐς άναβολές, δπου, δπίος, ίϋνατρεπτικών έκοηλώσεον κι' ά-
κι' όπόταΛ· μποροϋαε. ιμείλ.ικ.τη σι·ντριβή των, κάθε μορ
Άρχές τοΟ καλ-οκαιριοΰ, ό Κα φής, Ιπαναστατικών κινημάτιον.
ποδίστριας Εφυγε άπό τή Κέρ- ' «ΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ρος π·ιά — τούς μουσιχοΰς φθύγ
νους τού Ρέκβιεμ τοΰ Μότσαρπ
καί δάκρι«α απ' τα μάτια τον ?-
Τ' άξένοιαστο γέλοιο τού άλ¬
λοτε Άδο')ντδος καί αλκι,μου νέον,
τό άντικατιστησε τώρα τό κλάμ
μα τοϋ πονεμένου γέ.ρου!
Δημ. Κοντσογιαννόπουλος
Είς τόν καιτάλογον των
'/ριμένων προσςρνγων έκ Βουρλων,
, πον έδτϊμοσΐει.>σεν ό σννε^γάτης
μας κ. Λάμ-τρος Λαμπ,ρικίδης είς
την μελέτην τού πε.ρί <Βουρλων τής Μ. Ά σίας είς τό φύλλον τοιΰ 1 «Προσφυγικόν Κόοτμοΐ'» τής 7.3. 71 τό ό'Λ'αμ,α τού σι<ναδέλφον Ιδιο κ.τήτου καί 5ιενθυντοΰ τοΰ «Θάρ- οους Ν. Ίωνίας> κ. Ίαιάννου
| Διαμαντάκη, ανεγράφη έκ λάθανς
Γεώργιος.
— Έκ τοϋ Προϋπολογισμόν
Λημοσίων Έπενδύσεων, διετέθη¬
σαν διά βτεγαστικήν άποκαίτάστα
σιν πληγέντιον έ-κ σεισμών καί
κατολισθήσεων, άστών προσφύγων
καιί διά λαϊκάς κατοικίας 1.928.
685.000 δ-ρχ., ε'-ναντι 803.136.000
δρχ. τής προβπαναστατικής 4«τί
άς 1963 — 1966 (ΰ.-ΐερδιπλασια-
σμός).
— 'Τπό τής Άγροτικής Τραπέ
ζης ττϊς Ελλάδος, διετέ<θησαν 4. ΟΟΟ.ΟΟΟ-ΟΟΟ δ.ρχ. .-τερίπου, πρός στέγασιν άνω των 190.000 άγιροιτι κων οίκογενειων, έναντι διατεθέν των, καιθ' δλιγν την μέχρι τής Έπαναστάσεως μεταπολεμικήν πε ρίοδον, 95.000.000 δ·ρχ., πρός στέγασιν μόνον 3.980 οίκογενεν ών. — 'Τπό τής Έθνιν,ής Κτηματι κης Τραπέζης τής Ελλάδος, δι* τέθησαν οίκονοιμικά δάνΐΐα, ΰψους 10 δισεκατ. δ^χ. περίπου, Ιναντι ιιόλνΐς 2,5 δισεκατ. δρχ. περίπου τής προεπαναστατικής 4ετίας 1963 — 1966 (τετραπλασιαιτμός). Πλέον έντυπωσΐΛΐκή είναι ή έιπιτυ >ία τοΰ «Σ τεγακπικοϋ Ταμΐίυτη
ρί<η»ϊ> τής έν λόγω Τραπέζης, μέ
αύξησιν τοϋ άριθΐμαΰ των κατα-
θετών κατά δέκα φοράς, των κα-
ταθέσεων κατά τ.ριάκοντα φοράς,
των χορηγονμένων στεγαστικών
δανείιον κατά ?ξ φοιράς καΐ μέ
καταιθέσεις είς συνάλλαγμα Έλληη
νων ναυτικών καί λοιπών έργαζο
μέντινν τού έξωτερικοϋ, σιινολι·χιαΰ
τ*ψους 32.877.226 δολλαρίιον (Νο
έμβριος 1970).
— 'Τπό τοΰ Ταχυδρομικοϋ Τα
αιεντηρίον έχορηγήιθησαν στεγα
στικά δάνεια ΰψους 3,4 δισεκατ.
δρχ. περίπου, ϊναντι μόνον 1,4
δισεκατ. δρχ., χορηγηθέντα^ καιθ'
δλην την μέχρι τής Έποτναστάσε-
ως με.ταπολείμικήν περίοδον. Ή
δανειοδοαική δ.οαστηριότης τοϋ
Ταχυδρομικοϋ Ταμιευτηριον διεν-
ρύνεται ήδη ετι περαιτέρω, μετά
τή ν δΓ>μοσίευσιν τοΰ Ν. Δ) τος
643)70, προβλέποντος την χαιή-
σιν στεγαστικών δανεά'>ν καί είς
τό προσωπικόν των Νομικών Προ
σώπςον Δτμιασίου Δικαι'ον καί Δη-
μοσάον Έπιχειρήσεων (*).
(") Δέν περιλαιμοάνονται τα
στεγαιστικά δάνεια τού Ταμείον
Π«ρα,κατα'θηκών καί Δανείων, των
διαφό.ριι>ν Ταμείων καί λνθΐπών
ΝΠΛΔ, των Δημοσίων Έπιχειρή
σεων καί Όργα·νισ(μών, των έμ-
ΓΓορικών Τραπεζών κλπ.
(*) Ήδη, έντός τοΰ μηνός Δέ
κεμ6ρίον 1970, έΛΐεκρίθησαν 1.206
τοιαϋτα δάνεια, συνολικόν ΰψους
517.000.000 δρχ.
— Ό Όργαΐνισμός Έργαπικής
Κατοικίας έξήντλησε, σχεδόν έΕ
6λχ»ολήρου, τα είς έ'ν περίτου δι-
σεκατομμύριο δρχ. ονερχόμενα α
Ίθθειματτικά τον, διά νέας έρνατι
κάς κατοικίας καί δάνεια αύτο-
στεγάσεως των εργαζομένων, των
οποίων τό ΰψος διά κατατεθέν-
τος ήδη Ν. Δ) τος αύξάνεται ά-
.τό 60.000 είς 150.000 δρχ. κσ>
τα περίπτωοιν. Αί ϋπογραφείσαι,
μέχρι τίλους τοΰ 1970, συμ6ά<τει.ς οανείων αύτοστεγάσεως έργαζο μένων άνήλθον «Ις 9.116, διά συ νο,λικόν ποσόν 416.000.000 δρχ., ίνώ έ'τερον ποσόν 350-000.000 δρχ. προβλέπεταιι νά δια-υίθτί κα τα τό έν δψει έ'τος 1971. Ι -ΤΝΒΧΚΛ είς τ^ν «ην

ΑΛΗΘΙΝΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΛΑΜ. ΠΑΡΑΡΑ
ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΟΥΡΗ
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
("Όπως ύποο-χεθτΐκαμε οττό .-προ
ηγούμενό μ<ας φύλλο, δημοοι- ε|ύουμε σήμερα την περίφημη παρωδία τοΰ Σουρή στό μο- νόλογο τοΰ Σαιξπηρ, μέ τόν τί- τλο «Νά ζή κανενς ή νά μή ζή). ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ Ν ά ζή κανείς ή νά μή ζή; ό Σαίξπηρ έρωτά, λοιπόν <Τοΰ μπή δρ νότ τοιΰ (μπή;», τβ,' έγώ χον έρωτώ- δ έν μοΰ άρέσει τί,τοτε κι' άπό τα δυό αύτά, καχό ψυχρό μοΰ φαίνεται »■ έκείνο καΐ αϋτό. Είναι, μή είναι; σάς ρ<ι)τώ... ήγουν έν άλλοις λόγοις, νά όμιλής, νά μή μιλής; νά τρώγης, νά μή τρώγης; Νά ζής! τουτέστι νά γελάς, νά κλαίς, νά φλυαρή;, νά «Τσοί λόγιος, κλητήρ, κτηνίαχρος, παππάς, γιά μιά δραχμή νά κόβεσαι καϊ νά δικηγορης, καΐ νηστικός των ύ.τουργών τής πόρτες νά κτυπάς. Νά κάνης καΐ σννδν·ασμό ιμέ τόν Κατσικαπή, χαΐ γιά τού ϊθνον; νά μιλής την τόσιη προκοπή. Τί κόσμος άποτρόπαιος... κανείς καλά δέν ξέρ*ι γιατΐ κοψάται καΐ ξυπνα, γιατί γελά καί χαίρει σέ κάθε άλλαγή καιροΰ·.. ψέμμα καί πλάνη τα κα*ά, κοΛώς καί τα καλά, ό άνθρωπος τόν άνθρωπον αίώνια γελά, καί ζοΰμε ετσι κουτουροί. "Ω! νά· μιά μιΐγα κάθεται Είς την χυτή μου μύτη... βέ τίνων μύτες άρα γε ώς τώρα νά επήγε;; λοιπόν κι' μυίγα τοΰ θεόν το πάνσοφον κηρνττ,ει; δέν ψθάνει όπου ζώ έγώ, άλλά νά ζοΰν κι' οί μυίγες; Ποίος ξέρει τούτη τή «ττιγμή, πού τόσες σκέψεις κάν<ο,' αν καί αυτή ψιλοσοφή στή μύτη μου επάνω! Αΰτός μετρά στά δάκτυλα τ' άστέρια τούρανοΰ, έκείνος μέ τα εντερα λεπτολογεϊ των ψύλλων, κι' άλλας οικοτίζει καί χαλά τόν Ιξοχό τού νού, νά μάς είπη οί άγγΐλοι σέ πουό άνήκουν φϋλον. Πλήν δέν μάς «Τπε ό σοφός άκόμη πώ; τοϋς θέλει" μά κι' αρσΐνικοθήλυκοι αν είναι τί μάς μέλει; Τί κόσμος άκατάστατος, άνουοτος, μωρός' ώς πότε ό άθανατος μέ τούς θνητούς θά .ταίζη; άλλά ένώ φΐλοσοφώ γιά όλα σοβαράς, φωνάζε* ή κνρία μου: «Όρϊστε στό τραπέζι!». Λοιπόν, καί πάλι την κοιλιά άνάγκη νά γεμίσω; "Ω: δάστα με, γυναϊκα μου, νά μην αντοκτονήβω. θά φάγω πάλι, βά μαβώ, θά Εεροκαταπίνω... Οϋτε μιά μερά νηστικός νά ,μή μπορώ νά μείνω; IX σίχαιμένα φαγητά. Νά σπάσω δλα μ' έρχεται τοθ τρΌπεζιοΰ τα πιάτα, μά πάλι λΐγο> μόνος μου:
«"Ω, χέρι μου, σταιμάτα,
κι' άς λείψονν τέτοια χωροπά»·
"Εφαγα, δόξα. τό> θεφ,
καί τώρα άς (ρουμάρω,
κι' δ; Ι6γω τόν άέρα μου
στύ Σύνταγμα νά πάρω...
"Ω! "Ω! τί κόσμος σοβαρώς.
Ό ενα; κι' άλλος μέ γελά,
κι' έγώ μ." αύτοΰς γελώ,
ψέμεΊατα· δλοι μοΰ ποιιλοΰν
καί ψέμματα πουλώ,
κι' ίίτσι διαοαίνει ό καιοός.
Πάλι στό σπίτι μου γυρνω,
ζεσταίνομαι, κρυώνω,
καΐ πάλι μέ χασμτρατα
στό στρωμα μόν ξαπλώνω,
κι' άρχίζιι> τό ρουχαλητό...
"Ω! ή ζοή κατήντησε
μαρταίριο ντά μενά,
?γινα Χάμλετ, όλα πιά
τα ορίσκω σιχαμένα,
καΐ μόν» θάνοττον ξητώ.
Μά πάλι. νά μή ζή κανείς,
ποτέ νά μην πεινά,
καί άσπλαχνα νά τοώγεται
ΰΛΟ την κοΰα πλάκα,
νά μή γνωρίζη τίς καί πως
τό ?θνο; κνβε-ονα,
καί .τοιό; θά έλθη βουλευτής
άπό την Καλαμπάκα;
Έν όσω εΐσαι ζωντανός,
ναί μέν θά ΰποφέφης,
μά τής ζωής την ανοστιά
τουλάχιστον την ξέρεις.
Άλλ' υταν πέ-σης μιά φοοά
άναίσθητος στό χώμα
καί απομείνη; σκέλεθρο,
ώ Ιτότε θ' άγ-νοής
τό τί άξίζει ή ζωή
κι' ό θανατος άκόμα,
κι' αν ίΖνσι προτιμόιτ.ε^>ς
δ τάφος τής ζί»ής.
!Ω τί φρικώδης ύπαρξις,
τί χάρος σκοτεινός,
κι' άπαθαμένος μαρτΐ'βεϊς
καθώς καϊ ζωντανός.
Νά ζή κανείς η νά μή ζή;
δ Σαίξπηρ έρωτά,
λοιπόν «Τοϋ μπή δρ νότ τού μπη
κι' έγώ τόν έοω'τώ,
δέν μόν άρ·έσει τί.-τοτε
μ' άπό τα δνό αύτά,
κακβ ψΐκχρό μοΰ φαίνίται
κι' έκεϊνο χαΐ αύτό.
Μά ή φιλοοχχρί<χ μου ΚΑΤΕΣΤΡΑΦΗ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΠΟΛΕΩΣ ΜΕΣΟΑΟΓΓΙΟΥ Αί ίφημ,εοίδβς τού Μεσολογγί ου «Αϊτο)^.ική> καί «Άνε-ξάοττττος>
ζητονν την απόλΜ»ν τχ>0 Δτ;μάρ-
χοτ' Μεβολογγίου καβητγητοΰ τοΰ
ΓυμνασΛυ κ. Νικολάου Βον'Λγα-
ρ-η καί δι' άλλα· γεγονότα άλλ'
ίδϋΐιτέοως διά την άποψίλωσιν
τοθ ποαοίνου της πόλεως τού Με
σολογγίου καταστραφέντων τελεί¬
ως των δασιΛλίων καί δενδρο¬
στοιχία) ν υπό σννε-ργίίων τοΰ Δή
μην.
Εναντίον τοΰ Δημάοχου εγοα
ψε δΰο ά^θρα ό 'Επίτιμος Δήμαο-
χος Μεσολογγίου κ. Χρ. Γ. Κύαγ
γίλόντος καλών την Κυβέρνησιν
νά απαλλάξη τόν Δημαρχιακον
θώχον άπύ τής πα,ρουοίας αν'ΐτοϋ,
άσεβήσαντος κατά τοόπον μή έ-
πιτρεπτόν πρός τόν ποόακηπον τοΰ
Σον ΜητοοπολΛτοι» Αίτο>?χ.ακα·ς'να
νίας κ. θεοκ>.ήτου καί, καταοτ^έ-
»;>αντος τό ποάσινον τοΰ Μεσολογ
γίον, τό οποίον αΰτός εδημιούρ¬
γησε πρό τεσοαοάκοντα έτών. Τα
άρβρα τού κ. Εύαγγελάτοιι είναι
έναρμονισμίνα μέ την κοινήν γνώ
μην τοΰ Μεσολογγίου.
ΒΓΛΑΒΙΚΟ ΠΡ02ΚΓΝ1ΪΜΑ -
ΤΟ ΤΑΞΡΙΛΙ ΜΟΥ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
ΚΑΙ ΣΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
Τής Δος ΑΜΑΛΗΣ ΧΑΠΠΑ
καί... γαίαν βχης έλαφράν,
βυνά5κ).φε Σαιξπήρε.
' Συνόχεια έκ προηγούμενον)
ΧΑΛΚΗ:
Ιίατόπιν έπΐσκεπτόμεθα την Μο
νή τή; Χώοα; τό σήμερα «Καχριέ
τζαμί-» μί τα όνομαστά ψη<ριδο>-
τά τη;, διάφοοα. Τρμένη έπίσης
σπονδαιίας τίχνης έκ γλυπτοϋ μαρ
μάοονι, τό Τάπ Καποϋ δπου τα
άμνθήτου πλοντου τιμαλφή των
διατρόξων Σονλτάνο>ν, καί ϊπει-
τα οίταόαίνομε στήν ΘΕΟΛΟΓ!
ΚΗ ΣΧΟΛΗ της Χάλκης, πού
"Η ΑΚΡΟΠΟΛΙΝ Α10ΝΥΜ0Σ ΕΑΑΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΕΝΙΚΟΝ βΣΦΙΑΕΙΩΝ
Ισολογισμόν τής 31ης Δεκεμβριού 1970
(Είς Δραχμάς)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Πάγιον
1. Γήπεδα
9. Άκίνητα
Μεΐον: Άποοβέσεις
3. "Επιπλα καί Σχ^ύη
Μεΐον: Άχοσβέσεις
4. Χρεώγραφα
1970
778.738.-
140.837.-
73.494.—
72.780.-
1.
(Χρημάτιατηρ. άξία 31.12.70 8ρχ. 2.499.565)
40.000.-
637.901.—
714.—
972.350,50
1969
20.Ο0Ό.-
340.788.—
124.115.- 216.673.-
73.494.-
72.494.-
1.000.—
1.379 400,50
2.
850.965,50
,805.728,-
II.
Μέτοχοι
5. Όφειλόμεναι βόσεις έξ αυξήσεως Κεφαλ. 2
(έξ ών δρχ. 701.432 καταβ>ητέαι
μέχρι 31.12.71)
III.
Κυκλοφορούν
Α'. Χρεώστα» έξ 'Ασφαλ. Εργασιών
6. Όφειλέται Άσφιιλίστρων 987.579.-
7. 'Δντασφαλισταΐ τρεχούμενοι
λογαριασμοί 231.292.- 1.218,871.-
1.617.073,50
2.193.093.-
26.800.— 2 219.893.-
Β'. Ετέροι Χρεωστικοί Λογαριασμοί
8. Χρεώσται διάφοροι 24.508.—
9. Ελληνικόν Δημόσιον 476.694,—
(Προκατ)ντες φόροι εΐσοδήματος)
10. 'Επισφαλεΐς Χρεώσται 1,180.—
3.200.—
476.694.-
502.382.— 9.749.- 489.643.-
IV
Διαθέσιμον
11. Ταμείον
12. Τράπεζαι
40.575.-
2.484.859,60 2.525.434,60
34.256,50
1.298.222,60 1.332.479,10
Σύνολον Ένεργητικοϋ
Αογαριασμοί Τάξεως
Δεσμευμϊνα περιουσιακά στοιχβϊα
(είς άσφαλιστικήν τοποθέτησιν)
).703.381,10
,610.975,50
5.659 088,60
1 3Ο3.90Ό.5Ο
1970
Ι. Κεφάλαιον χαΐ Άποθεματιχά
1 Μετοχιχόν Κεφάλαιον (5.ΟΟΌ μρτοχαί
όνομαστ. .'ιξία δρχ. 1.000 5.ΟΟΟ.ΟΟΟ.-
- καταβεβλημένον 2 194.272 -
— όφειλόμενον 2.805.728.—
2. Τακτικόν άποθεματικόν
3. "Εκτακτον άποθεματικόν
4. Ε19ικόν άποθεματιχΉν καλΰψεως
ζημιών έχ πωλήσεως χρκωγράφων
(Α.Ν. 148)67)
5. Κέρθη καί Ζημίαι — Υπόλοιπον
είς νέον
II.
Τεχνιχό ΆποΘέματα
6. Άποθέματα πινδννων έν Ισχύϊ
Κλάδου Πνρός
7. Άποθέματα έκχρεμών Ζημιών
Κλάδου Αίτοχινήτων
1.418.840.-
52.000 —
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969
1.036.840.—
1 036.840.—
52 030.-
137.850. -
1 668,20 6.6ΙΟ.3Ώ8,2Ο
1.865,60 2.127.545,60
1 071.— 1.877.-
1 412.900— 1413.971 - 1.2Ο?.74Ο.- 1.2Ο5.Π7.—
III,
'Υποχρεώσεις Βραχυπρόθεσμοι
Α'. Πιστωτοί έξ άσφαλ. εργασιών
8. Άντασφαλισταί τρεχούμενοι λογ)σμοί 15 341.—
9. Άντασφαλισταί λογ. συμβ. άποϋεμάτ. 11.724.—
27.065 -
Β', "Ετέροι Πιστκτικοί Λογαριασμοί
10. Διάφοροι ΠιστΜτιχοί Λογαριασμοί 8 048.—
11. Κρατήσίΐς υπέρ τρίτων 17 938,90
12. Πρόβλεψις δαπανών 1970 Κ0 ΟΟΟ.—
13. Πρόβλεψις φόρον εΐσοίήμ. 1970 178 ΟΟΟ.-
14. Ποσοβτά Διοικητιχοΰ Συμβονλίου ?5.ΟΟΟ. —
4 Γ ». ι
15. Μερίαματα πληρωτεα
Σύνολον Παθητιχοϋ
Λογαριασμοί Τάΐεοις
Δεσμευμένα περιβναιιιχά στοιχεΐα
(είς άσφαλιστιχήν τοποθέτησιν)
41.725,—
17.817.—
6.848.-
13.223,50
6.532,50
49 000.—
59.542.—
1.318 0)' - 1 051.980,90 2.191.280.— 2.266 884.-
!»70,·{ 381.10
1 610.975,50
5.659.088,60
1.3Ο3.9ΟΟ.5Ο
ΣΗΜ.: Τό κατά την 31.12.69 έκ δρχ. 1 036.840.— κεφάλαιον τής έταιρείας ηυ¬
ξήθη, κατόπιν τής άπό 17.6.70 αποφάσεως τής Γενικής Συνελεύσεως, συμφώνως
τφ ίίρθρφ 17 τοθ Ν.Δ. 400)70, είς δρχ. 5.ΟΟΟ.Ο0Ο, τής δισφορβς έκ δρκ· 3.963.160
καλυφθεΐσης :
α) Έξ άναπροσσρμογής τής άξίας άκινήτων κατά Δρχ. 456.000.—
β) Διά καταβολήν τβν μετόχων έκ » 3.5Ο7.16Ο.—
·.■■
ΧΡΕΩΣΙΣ
Ανάλυσις Άποτελεσμάτων κατά Κλάδους
ΚΛΑΔΟΣ ΠΥΡΟΣ
Δρχ. 3.963.160.—
1. Άντασφάλιστρα
2. Έκπτώσεις χορηγηθεΐσαι
3. Προμήθειαι χορηγηθεΐσαι
4. Είσφορά είς Έπιχουρικόν Ταμείον (ΕΤΑΠΑΕ)
5. Άπόθεμα κινσύνων Ιν Ισχύϊ
6. Άποτελέσματα Χρήσεως (Κέοδος)
1970
29.309.—
894.-
47.-
1.071.—
25.594.-
1969
44.547.-
1.123.-
1.950—
62.-
1.377 -
39.672.-
1. Άσφάλιστρα
2. ΔΐΜαιώματα Σιιμβολαίων
3. Άπόθεμα χινδύνων έν Ισχύϊ τβ 31.12,69
4. Άπόθεμα έχκρεμών ζημιών τ( 31.12.69
1. Άντασφάλιστρα
2. ·Εκπτώσ8ΐς πελατών
3. Ζημίαι πληρωθεΐσαι 1.240.739.—
Μεΐον: Άναλογία Άντασφαλιστών 57.837.— 1.182.902.—
56.915.— 88.731.—
ΚΛΑΔΟΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ
347.622.—
2.417.865.-
860.900 —
1.800.—
412.452.-
2.423.698.—
859.100.-
118 505.-
4. ΕΙσφορά είς Έπιχουρ. Ταμείον (ΕΤΑΠΑΕ) 117.515.—
5. Άηό^εμα έχχρεμών ζημιών 1.412.900.— 1.203.740.-
Μεΐον: Άναλογία Άντασφαλιστών 168.792.- 1.244.108.— 25 000.- 1.178.740.-
6. Άποτελέσματα χρήσεως (Κέρδος) 2.856.684.—
7.666.196.-
Άποτελίσματα Χρήσεως
1970
Κέρδη Κλάδου Πυρύς 25 594.-
Κέρδη Κλάδου Αύτοκινήτ&»ν 2.356.684.-
2.556.793.-
7.649.288,—
1. Άσφάλιστρσ
2. Διχαιώματσ Σιιμβολαίον
3. Άηόθεμα έχχρεμών ζημιών τϋ 31.12.6!)
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1970
1969
31.690,—
47 608.-
4.373.-
9.522.-
19.475.-
28.461.-
1.377.-
3.140. -
56.915 -
88.731.-
5.875 744.-
5.921.605.-
586 712.-
592.233.-
1.203.74Ο.—
1.035.450. -
1969
39 672,—
2.556.793.-
7.666.196.-
ΔΙΑΘΞΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ
2.382.278.— 2.596.465 —
Μεϊον: α) "Εξοδα διαχειρίσεως 5ΞΟ.818.4Ο 493.374,90
β) Άτΐοοβέοεις Χρήσεως 17.008.— 10 510.—
γ) Πρόβλεψις Δαπανων 1Ο0.Ο00.- 647.826,40 - 503.884 90
1.734 451.60
Πλέον : α) Τόκοι τποτωτικοί 14.724.—
β) Πρόσοδοι Χρεωγράφ. 106.538.—
>) Πρόσοδοι Άκινήτων 41,500.—
δ) Λοιπά "Εσοδα 10 589.- 173.351.-
8.997.—
105.626 -
33.600.-
2.092 580,10
148.223.—
Κέρδη ττορούΰης χρι,σεως
Πλέον: "Υπόλοιπον προηγουμένης χρήσεως
Σύνολον κερδών πρός διάθεσιν
Τακτικόν Άποθεματικόν · "'
Μερίσματα πληρωτεα ' ' ■
Ποσοστά ΔιοικητικοΟ ?υμβουίου
Πρόβλεψις φόρου είσοδήυ >τος χρήσεως
"Υπόλοιπον άφιέμενον είς νέον
1.907.802,80
1.865,60
7 549.288.—
^.240.803, Μ
1.342.5*1
1
.909
668,
20
•ί
.242
.145
,6(1
382
.000
_
1
318
000
__
2
.191
.««0
_
35
ΟΧ),
_
49
,000
173
000,
1
668,
20
1
.865
,60
II
1.909 668,20 2.242.145,1;
1 907.802,60
Ό Πρόεδρος τοθ ΔιοικητικοΟ ΣυμβουλΙου
καϊ Γενικάς Διευθυντής
ΠΑΝ. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ
2.240.803,10
Έν "Αθήναις τ0 10η Φεβρουαρίου 1971
" >Γ ' '
Ό ΠροΊστάμενος τού Λογιστηρίου
ΑΛΕΞ. ΔΗ/ν,ΗΓΡΑΚΟΙΙΟΥΛΟΣ
Ό 'Εντεταλμένος Συμβιυλτς
ΒΑΣ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΚΙΟΥ
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΕΛΕΓΧΟΥ
, ' " ΟΡΚΩΤΩΝ ΑΟΠΣΤΩΝ ;**/* '
Πρός τούς κ. κ. Μετόχους τής Α. Ε. Ε. Γ. Α. «Η ΑΚΡΟΠΟΛΙΝ» "^
Ήλίγξαμβν τόν ανωτέρω "Ισολογισμόν τής Α. Ιί. Β Γ. Α. «Η Α Κ · Ο Π Ο Λ Ι Ν» -ή 31ης Λεκβμβρ(ου
1970, ώς καΐ τάάττοτβλέσματα των εργασιών αυτής τ^ι προκύψαντα κατά την λήξασαν την 31ην Δεκεμβριού
1970 έταιρικήν χρήσιν.
Κατά τόν βιενεργηθέντα ϊλενχον έφηρμόσθησαν αί διατάξεις τού αρθρου 37 τοθ κωδινοποιημένου Ν 2190 περί 'Ανων. Έταιριων
καΐ αί κατά την ημετέραν κρίσιν προσήκουσαι «λε,γκτικαί βισδικασίσι, έν τω ττλαισίω των ύττό τού Σώματος "Ορκωτων
Λογιστών άκολουθουμενων άρχων έλεγκτικής.
Έτηρήθησαν τώ υπό της κειμένης νομοθεσίας προβλεπόμινο βιβλία καί στοιχεΐα άτινα Ετέθησαν είς την διάθεσιν
μας διά την διενέργειαν τοθ ελέγχου καί παρεσχέθησαν ημίν αί πληροφορίαι καί έπεξηγήσεις τάς οποίας έζητήσαμεν,
ελάβομεν 64 γνΑσιν *λή·ους ΑπολογισμοΟ τΛν εργασιών τού έν θε,οσαλονίκη ύηοκαταστήματος τής έτοιρείας.
Δίν επήλθε τροποτιοίησις είς την μέθοδον άπογραφής έν σχέσει πρός την προηγουμένην χρήσιν.
Ό ανωτέρω Ίσολογισμός καί αί σ*νο9εύουααι αυτόν αναλύσεως άποτελεομάτων χρήσεως, και δΊατΙέσεως κερδών προκύπτουν
έκ των ώς άνω βιβλίων καί οτοιχείων, άπβικονίζουν δέ, βάσει των κειμένων διατάξεων χαί παραδροεγμενων λογιστικών άρχών,
όμοιομόρφικν πρός τάς τής προηγουμένης χρήσεως, την οικονομικήν κατάστασιν τής ύμετέρας 'Εταιρείας, ώ; είχεν αυτή κατά
την 31ην Δεκεμβριού 1970 ώς καί τό άποτελέσματα τα προκύψαντα κατά την λήξασαν την ήμερομηνίαν ταύτην χρήσιν.
. Ό,ιτ'Εν Αθήναις τβ 2Ο« Μαρτίου 1971
Οί Όρκωτοί Λογισται
ΚΩΝ)ΝΟΣ ΣΤ. ΤΣΑΓΓΑΙΟΣ - ΕΛΕΥΘ. Δ. ΓΕΩΡΙΆΝΓΑΣ
είναι χτισμένη επάνω υτήΛ; κοου-
(ρή ενός κατάφυτου λόςρον. Εί¬
ναι ώραιοτάτη κ«ώ έ'χί1 πλσυσιω
τάτη καί (.ιίγίοτης άξίας Βιδλιο-
θι'ικη.
Έκίϊ παοαμτνει ποοσί'νοινϋ>ς
πρός άνάροωσιν ό Παναγιώτατος
Ο1κοινιι«νικός Πατριάρχης Άθη-
ναγόρας. Είς δέ τό Οιολίο ,ιαρου
σίας έπισκεπτών τοΰ Παναγιωτά
τού ένεγραψε σε6αστσ' χαιρετι¬
σμόν ό κ. Νικ. Καοαςάς κατά πά
ρώκλησιν τής όιιαδος μας κ«ϊ τοϋ
ΐ)νχϊ&Ά έκ μέοους δλ^υν ταχααν
αποκατάστασιν τής ύγείας Τού.
Φεύγοντας ά.τό την Σχολήν, έ-
ιρθάσαμ.ε πέατα Σταυοοδοάμ»,
Ταξ'ι, Ξενοδοχεϊο Χίλτον, Πέραν
καΐ μέ βαποοάκι. περίπατο £Γτό
Βόσποςο, δπον στήν ποραλία τού
τό Γιλντίζ, έκεί τα Άνάκτορα
των Σοννλτάντον.
Τό ταξϊΐδι μας υπήρξε ώοαίο
κα« άρχετά «ΰχάρκττο. Τϊλειώντει
μέ τίς καλΰτίρες εντύπωσις τό
σο γιά τίς πόλεις ποϋ έ,·ασκ.εφθ(ή
καμε, δοΌ καΐ γιά την ίν γένει
«ύγένεια καί .-τε^ιποίησι των Τούρ
κια ν σέ μάς.
Την πε*ιπτη ήμέοα βναχωοοΰμε
άπό την Πόλη, μέ κατευθυνθή
πρός τή Σμΐ'ρνη ,δπου καί ή ά
ςρετηοία μας- δμως δι' άλλης Έ^
θνικής όδοϋ. Έδω καΐ πάλιν, άς
μοϋ επιτοαπη νά κάμίι) κάπως πε
ρΛηπτική πί&ιγοαφή τής νέας δι
αδρομήίς μας.
Τό πούλμαν διέρχεται 6ιά των
πόλεων ΙΖΜΠ', ΝΙΚΟΜΗΔΕΙΑ,
ΜΟΤΝΤΑΝΙΑ, ΚΙΟΣ, ΚΕΜΑΛ
ΠΑΣΑ, ΠΡΟΤΣΑ, ΓΙΑΛΟ-
ΒΑ, ΜΑΓΝΗΣΙΑ, ΑΞΑΡΙ καΐ
δλλων. Καίτοι ΓΪναι δύσκολο νά
άΛθδώσω δσα παρουσιάζη ή ιτα1-
βις στήν περιοχή αυτή, ποοσπα-
&ώ δμως, έν γενικαίς γραμμαίς
νά Λε,ριγραψω πόσον ή θΐΐκή διύ
ναμις έξο>ρό.ϊσε τόν τόπον αιύ-
τόν. Βουνά, δάο*η π-ενκόφντα, καί
ίλλα μέ καρποψόοα δένδρα, στ-
τοδθιλίδνες, καπνοφν'τεΐες, ο.τϊο-
ρίδνες, έν.τάσεις μέ ήλιοτρό.τια, ά
(τημένιοι ποταιμοί, κ.αταρράκτα».,
Μσοο. πολύχρωμτ) καί δρόμοι
άσφαλτόστρωτοτ καΐ εϋθεΐς, σΐΎερ
γάζονται γιά νά ξεπεοάσονν κάθΐ
γήϊνο τοπίο. Άπό τό δψος τοΰ
δοόμου τοΰ αυτοκίνητον μας, ο-
.τολαμδάνοιμε τό καθρέφτισνμα τον
νπέλαμ.τροΐ1 θεϊκοΰ δημιοι»ς>γήιμα-
τος τό όπιοΐον μάς φέρει είς Ά-
παλίαόνειο διαθϊοη.
1 "Ισως νά είναι τό άντιφέγγι-
σμα τοϋ αγνώστου ΣΤΜΠΑΝ-
ΤΟΣ. 'Εχστατικοί χαχ θοομοωμέ-
νοι πρό τοϋ απαραμίλλου καλλους
κλείομεν τα μάτια πλέον κουρα'-
οιμένοι καί, άποστέλλθιμεν νοερως
"Τμνους έποινρανίους πρός τόν "Τ
ψι—όν, λΐγοντες «'Ω-ς εμεγαλύν¬
θη τσ ϊρνα Σον Κΐ·ριε .τάναα έν
σοφία έποίησας».
'Επανέρχομαι στό ταξείδ; μας.
Τό αύτοκίνητο προχι.Λβΐϊ, &ιίοχϊ-
τω τα; διαφόρους πόλεις, μίτα
ξύ αυτών τή Μαγνηοία, &ρώδν
πλέον, άλλά ή όλόφωτη καί παμ
μεγίστη λεοιφόρος της ςρανίοώνει
τή μεγάλη ϊκταοι τής πολΐος.
Ποοάσα·ιΐΕ τό Άξά&ι καί αλ-
>α' α&ά'νομΐ στή Σμιίΐρνη πολΰ
<4ογά έκεί διανι<κτεοεΰαμ* χιαΐ την αίριο ταξίδενοΊΐιε διά τής ποώτης διαδρομής, στόν Τσεοιΐί, την Χίο, καί νά τό πλοίο ΑΔΩ- ΝΙΣ, βστεοα ά.τό |ν« ώίαιότα- το ταξίίδι, μάς Εαναίτέο-ίΐ στόν Πηοαια. Κα'ι τώρα ποϋ οί άλλίπάλλη- λες ώοαιες παραστάσεις μάς Ου μίζονν ατι-νεχώς την Μ. Α ΣΙΑ. την ώοα/α μας Σμύρνη, την γε¬ ν έτειοα, τό μηλον τής έριδος, ποΰ γιά μιά στιγμή είδαμε. Μά ή σκληρή ποαγματικότης μάς την παρονστάςει υνειρο, πού ϊσως νά μή τό ξαναϊδοΰ>ε, τώρα ή νοοταλ
γία μας αύξάνετα* καΐ ή θλίι|ης
μα; κονυφώνεται. 'Τποτασσόμίθα
δμω; ής τό θελημα τοΰ θεόν,
καί μέ δάκουα βριοκομε τίς πα-
ίήγο<ίε; θρησχ-ντιχές «ξεις: «Ούτω γέγραπται παρά τώ θίώ καί δοξάσιομεν αυτώ». ΑΜΑΛΗ ΧΛΠΙΙΑ Ύπεϊ'θυνοι βυμφώνω; τώ νόαι» 1090)1938 Ίδιοκτήτης — Διευθυντής ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατοικία Νατάρχπυ Βότση Γ>.Ί
ΠοοϊστάμΕνος Τνπογραφίίου
ΓΑΒΡ1ΗΛ ΙΆΒ1ΊΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία Σ παρτάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
Σελίδες 4πό την δραματική* Εβτορίαν των
ΑΙ ΚΥΔΟΙ.ΙΑΙ (ΑΙΒΑΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ
ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟΜ ΑΝΒΕΑΑΗΝΙΚΟΝ Δ10ΓΜΟ||
1914-1918
Τοϋ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΓΛΟΐ
τέως λευθυντοί παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
(Συνέχεια έκ προηγούμενον)
ΑΝΤΊΔΡΑΣΕΙΣ ΣΤΟΤΣ ΔΙ-
ΩΓΜΟΥΣ
Στήν δδικο καί έγκλ-ηματική
αυτή έπίθεση των ΝβατούρκΛ>ν
κατά τού ΰπόδουλοι» Έ>.ληνισμχ>ϋ,
ήταν φι.κηκό νά έκοηλωθοϋν ανά
>Λγες άντι&ράσεις. Άντέδοαβα'ν ή
Έλληνική Κυοέρνηση, τύ Οίκου-
μενικό Πατριαρχεΐο, οί "Ηλληνες
βουλεντές στή Τουρκική Βουλή
καϊ οί ξένε,ς Κυδε^νήβετς. Άπό
τίς ■οελεΐ'ταίες 8μο>ς, ίκάστη. ά-
νάλογα μέ τα ιδιαιτέρα α·ύτί>ς
Γιά αΐώνιο δνίΐδος των Μεγά-
λων Δ»νάμεων, καμμιά άπ' αύτές
δέν ώντέδρασε ο-θενοιρά μπροστά
στήν ίίκόνα τή; άνελτητης έξόν-
τωση; τόοχΐη· μνριάδων Χριστια¬
νών. Περ-κορίστηκαν σέ &ιπ)Λ>μα-
τικές παραστάσιεις καί στίς ένέρ-
γειίς τον; αύτές έπρα.τάινιενε τό
ίδιαίτερο σ·μ»φέρον. Άτνχώς γιά
τοιΊ; "Ελληνε;, την έποχή έκείνη
τοϋ διεθνοΰ; άΛ·αυρασμοϋ, ή Τουρ
κική φιλία ήτονν τό μήλον της ϊ-
ριδος άνάμεσα στίς Μεγά)^ί Δν σύντ|ς καί την νποβολή έκ
νάμεις. τοΰ Πατριαρχείον
Άπό τού Απριλίου 1314, όταν πρός τόν Μεγάλ.ο Βεζύρη
οί διωγμοί στήν Άναταλική θρά Χαλήμ Πασά τής
κη ?δειξαν ότι πρόγραιμμα τοΰ τοΰ 'Τ.τοχίργοϋ.
Τοΐ'ρκικον Κράτο-ς ΤΓτην ή άλλοί ΣΤΝΕΧΙ2ΕΤΑ1
»τϊχϊΧϊΧ»Χί)<ϊφ8)®®(ϊ)®4χί)ο^^>ίχί^^
Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΕΞΑΡΧΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΤ
ΓΕΥΜλ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΟΝΙΕΡΑΡΧΟΙ
ωση τοϋ 'Εθνο/Λγικοΰ
οη
τή- ·
πικοάτειας, τό Οίκουμενικό
τριανχεϊο προέβη σέ έπανειλημ.
μενά δι«&ήμ«.τα στή Τονρκική Κ,,
βέρνηση, έΛΐζητώντα; την &„,.
κατασταση τή; τάξης. Όλα α^,
τα διαι6ήμ.ατα έμειναν χο>ρί; ^
"Οταν δέ έπιτ
οο»
τόν
μέ επί κεφαλής τόν
Πατρ«ίρχη, ί.τΐ£·ΐΓκέ<Γ'θ •τον-ργό τή; ΔικαιοσΨνης όν διά τάς σχέσει; κύ Κράτους καί τοΰ γοαπτή διαμαρτυρία γιά τίς ξης τί>ν Χριστιανών, ό
νός απερριψε τό έγγραφον
-τεριεϊχε τή λέξη
καί γιατί ά,τεδιδε εΰθύνίς ^
Κ-ι>6έρνηση γιά ττς διώξει; λ
'Ομογ^νειας. Ή άπόρριψη Τ0|·
Πατριαρχικοϋ έγγράφοι·
θη προσδολή πρός τό
καί τό άξίιομα τοΰ
καί προκάλεσιε τή διακοπή
σχέσευίν μ^-ταξΰ τού
ου καί τοΰ 'Τποι»ργείθΊ>
'ΕπΙ τοίς όνομ<ασΎηρίο<.ς τοϋ Αρχιεπίσκοπον Έλευθίρίον Πό λεως κα'ι Έξάρχου τού Παναγί- ν Τάφου έν Ελλάδι ΣεύασΐΜ·"- τάτον κ. Χρνσάνβου ΛυμΛέρη πό λύς καΐ έκλεκτός κόσμος ανήλθεν είς την επί τής δδαϋ Έρεχ&έως (ΙΙλάκας) Έξαρχίαν καί. ύπέ6ο>
λρ τάς ευχάς τον. Μητροίτολϊται,
ίερεϊς, Καθηγηταί Πανεπιστημίου
καί Πολ.υτεχνείου, Λογοαέχνα1, δή
μοσιογράφ-οι, Στρατηγοί καΐ άξ,ιω
ματικοί τΛν ΈνΟΛΑίον Δυνάμ.ί<ο>ν
■/χά τής Άστννομία; Πόλεων, ά-
νώτε,ροι ϋπάλληλοι ύπονογεία/ν, ό
συλλογο; «ΟΊ Φίλοι τού Παναγί-
ου Τάφον» μέ επί κεφαλής τους
Πρόεδρον Συνταγματάρχην έν
π.δ. κ. Εμμανουήλ Σκούραν καϊ
τόν -τρώην Πρόεδρον ν_ Κωνσταν
τΐνον Ν. βέμίλην, κα,ί, .τίαλλοί έ
νορίταί των Άγ<οταφτκών ναών Άγίωιν Άναργύρω'ν, Εΐο"οδΧων τή; θεοτόχον, Άγίας Βονρβά- Επί τ|Ί εϋκαιρία τής διελεύσε- ίο; έξ Αθηνών των έπ«ττρ«ψάν- τιον έκ Σόα«ις Σίβασμιωτάτων Άρχιεπισκόπων Πέλλης κ. Κλαυ- δίου καί Γάζης κ. Στεφάνου ό Σος "Εξαρχος κ. Χρΰσανθ«ς ρέ&εαε γεΰμα έν τή ξρχίο πρός τι<μήν των, είς δ παρεκάθι>
σεΛ' ό .ιρώην ΰπουργό; κα,ΐ Μεγώί
στανλύμο>ν κ. Β;
νέδικτο;, ό Άρχιγροιμματιεύς τή;
Σν>νόδου Ίΐροσολΰμων Σος Άρ
χιεπί«κοπος Ίοοδάνου κ. Βαοι
λειος, οί ΠατριαρχικοΊ έπίτρο«
έν ΊεροσολτΊμοις Άρχι«πί<Βΐατο κ. Γερμανός καί Βηθλεέμ πατήρ κ. Κοινσταντϊνος Λΐιχαηλίδης χ» ό Παρασκΐν<ο<ρ-ύ>Λΐε τοϋ Παναγίοι
Τάφου Παναγιώτατο; Άρχιμσν
δρίτης κ. ΕΙρηναίο; Σ
καί πολ)χ>ί &λλοι Άγιοταφϊτοι
καΐ μελη τή; Χρ«στιανική; .τα
ροΜβίας Ίεροσολύμων καί
αερων της Ι1οι?Λχστίνης.
θ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΙΚΟί
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ
Ή πραγματοποιη&εϊσα τή πρώ-
τοβοχ'λία τού Σνμβολαιογραφΐκοΰ
Σνλλόγου Αθηνών, την παρελ¬
θούσαν Κυριακην εί; την Αίθου¬
σαν τή; Άρχαιολογική; Έταιρεί
α; έορταστική έοίδήλΛΧΗς επί τή
150ετηρίδι τής Έθνεγερσίας τοΰ
1821, είναι άξία πάσης έξάρσεως.
Διότι, μέ την παρουσίαν είς την
εορτήν των τα πρωτα ΐρε>ρόντο>ν
π;&οο<ι)πικοτήτ(ον, ώς ό ύποινργός έπϊ τής Δικαιοσϊ'νης, ώ; ό Μακα- ριώτατος Άρχιεπίισκοπος Ά&ηνών κη'ι πάσης "Ελλάδος καιϊ ή διοίκη¬ σις τής Α2ΔΕΝ, δι' εκπίροσώπον Τ(ον, διετρανϋ'ΐ'θη ή σημασία, ποΐι άποδίδεται γενικώς ε*; τόν ρω- μ,αλαΐον τούτον "Οργανισμόν καί τό μέτρον τής άποδοτικόττιτός τού είς τόν τομέα τής έξνν·τηρεήσεο>ς
Των μελών ενός των σιια.τα:θεστέ-
ροιν κλάδων των κοινιονικών )^ει·
τονργκον.
Με την τελείαν όργάνωσ ν καί
την σσιτήν διαχεί.ρισ'ίν τοτ· ό Χνιμ
βολαιογραφικός ΣΐΛ/Λγο; Άθη-
Ύ'ον, Αίγαίοι κ«ί Δωδεκανήσον,
αποτελεί κατά .ταντα άξιοιιίμητον
πηράδειγμα, τό οποίον ενχής έρ¬
γον Θά ήτο εάν ήκολοΰθοιιν καί
«>.λ"ΐ σοβαροί &ααειδεϊς μα; Όρ-
γανισιιθί'.
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
βΐς την
ΪΥΜΕΧΗ ΜΟΔ Α
τοϋ κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολούθησις
τής εξελίξεως
τής άνδρικής Μό-δας
ΟΔΟΣ ΒΟΪΛΗΣ 41
Τηλέφ. 236.57«
Ο ΠΡΩΤΟΣ
ΕθιΛΟΝΤΗΣ ΑΙΚΟΔΟΣΙΑΣ
Κατά επίσημον 6ε6αίωοιν,
ποώτος τακτικάς έβελοντή; αίμο
δότης έν Ελλάδι, ό κ. Δημήτρ
ο; Εύαγ. Σταθόποχλος προοέχΐί
ρε αΐμα 178 χιλαόγραμμα καί ΒΜ
γραμψιάρια, διά 402 μεταγγόβτ
<.ον επί σννεχή 30 ϊτη προοέ φερΐν άνιδιοτελως εί; τόν τομίο τής έιθελοντικΐ); αίμοδοσίας εί; την υπηρεσίαν τοΰ Έλλ—ικβΟ Λιαοί·, δστι;, £ί; όλΛιληρον την έπικράτειαν προσΐφερεν αίμα εί τα Νοσηλεντικά ΊδρΐψΛ,τα τοϋ Κράτου; καί εί; τόν ΈλληηΜΟν1 Έρτνθρόν Σταύρον ΔΩΡΕΑΝ ο πό την 14ην Απρίλιον 1941 ε«>ς
την 4τ>ν Μάρτιον 1971, δπον
(V-
βε<τε τό «ΐμα τού, υπέρ των άρθ¬ ρων ασθενών καθώς καί Στρβ- τκοτικων καί Σω-μάτων 'Ασφαίίί άς ώς κα{ τό>ν άσβενων Κληρι
κων τον ΤΑΚΕ.
Έκεΐνοι πού φεύγουν
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΡ. ΚΟΝΤΟΕΣ
Άπε6ί<ικ!ε, μ,ετά νοση,είαν είς Νοσοκομϊίον Ά θηνών ύ Νικόλαος Παρ. Κοντοίς έν με(κο των 6 καλώς ά.τοκατεστ μένοιν υίώ-ν χον, των τού καί των έγγονών τον. Εγεννήθη είς τό μικρόν χω¬ ρίον Κουροι>νιό τής Άρκ<ιδία διικ.ρίνετο δέ διά την άγνότητ* της ψΐ'χής τον καί τάς έθνιχο νπηρεσίας, τάς οποίας προσέιΐ» οεν ώ; .τολεμιστής εί; τοϋς Βα' χανικοΰς πόλεμον;. Καλό; ν-οι») κ.ύ.ρης, άκονκκιστος δουλεντής τή Τής των πατέοιον τον, χριστιανός, καλοκάγαθος καΐ κομίλητος μέχρι τής τελεΐ'τσίαί στιγμή- τής ζίαη. τον Ή εφημερίς μα; διαοιδάζί' τ ό εΐλικρινή συλλυπητήριά της ϊ'ι την οΐκογένΐΐαν καϊ Ιδιαιτέρα ?ίς τοϋς υίούς τού. "Ο,ίί θέλετε οέ άμιαντοτσιμέντο ζητήστε το στήν (Θμιανιιΐ Ομήρου 13 Αθήναι (135) Τηλέφ. 619-007—632-341

ΠΕΡίΟΑΟ. ΙΆ«ΪΜ
Διανυομεν την :τ.ερίοόον δημοσι
ιίιβεΐυ; των Ισολογισμών έ.τιχειοή
οκων, τής παρελθούσης έταιρικής
γοήσκος 1970/ καί πολλαί ε:Τναι
ί κείνοι οί όποΐοι, με-τά περισσσΰ
έ ίδίβ
ίν5ρίος, ί~νδιατρίβονν ς
τήν ανάγνωσιν των.
Ή δημοσίευσις των ίσολογι-
ριιών, αποτελεί τόν καβρέπτην έ-
χάστης έπιχειρήσεοις καί ενδιαφε
οίΐ τ« .τ/,ΐ'ΐΐ'Τϊρον κοινόν καί, κν
ρίιος, έκείνο τύ οποίον Ιχει αυν-
ί,ρσει τα σι·μΐ{έροντά τοι< αε· τήΛ τ&πο&έτησιν και έπένονσιν των οί χονομιών τού είς τόν έπιχε-ιρημα τιχόν «τιβον. νΕτι περαιτέρω, ή οημοσίευσι; των ίσαλογισμών ά- Λαδπχνΰει καί την πορείαν τή; οί χανομίας τής ίόιωτικής πς>ωτο6ου
λίας καί ά,ιό τής απόψεως αυτής
ί-νδιαα-έρει, γ«νικώτερον, κοάτος
/οί ιδιώτας.
Ιδιαιτέρως, κατά την σημεςα-
νην έαοχήν, τής έρ.γώδον; προσ
παθείας διά την στροφήν τυΰ Ί-
διωτικοϋ έπενδυτικοΰ ενδιαφέρον
τος :ΐν<>; ίά; επιχειρήσας, ή δη-
μοοίη'βις των ισολογισμόν ένέχει
νψίστην «Γ,μαΛίην καί έκφενγει
τής σννήιθους διεκπεραιώσεω; μι-
α; λογιοτικής πράξεως διά τα
λογισιήφΐα των έταιρειών. Έν
ταντώ, ή καταχώρησις αυτών είς
μικράς κυκλοφορίας καί περ<ιω- ςισμένης άπηχήσεως εντυ.τα, ού- •όν κεφάλαιον διά την ανάπτυξιν των εργασιών των, ή ίλ· .-τάση πε ή η ριπτώσει ές' όσον κατενόησαν δτι ί,Τναι καιρός, πλέον, νά άπομα- /ρννΒουν τού παραδοσιακον σχή ιιατος των οίκογενεια-κή; μορφής ίώ τό οποίον διέπει *αι τό πλείστον τής Ί- πρ<»- ΔΕΝ ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΤΟΥ ΜΙΙΟΟΤΟΪ Η ΠΑΡΟΧΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΟΥ τοίίου* ι'ας. Άσο,αλώς, ή κατ' αυτόν τ:όν ■ρόπον γνωστοαοίησις των άποι* /.ειτματων «,ιά; ί-ταιοβίας, θά έ.τε ύγχανρ περισσότερον τοΰ σκο- .->υύ της, εάν τα παρ.ατιθέμενι/
ιϊτοιχιίι δέ.· έΛΓφάνιζον άνομοιό-
ιιοοΐΓον καί έν πολλοϊς άνισοσκ-ε-
'.ή εϊκονο. Κξηγούμεθα: Ό ένδια
ιι ερομενι.. 5/ έπενδύσει; σταθαί
ε1. κΐν«υ»Γ. τό διανεμόμενον είς
■ου; ικτ-χου; μέρισμα καί τόν
χρόνον :ΐ/ν.ί<.,ϋής αυτού. 'Ενώ άν ιιθέτως, ή διόγκωσις των έξύ- δαιν διοικήσεως καΐ ή μεταφορά Ίκανών κεφα>.αίων είς τό άποθε-
■ιο.τικόν, άποθαρρννουν καί ΟΛυμα
νρύνοτ'ν τού; μελλοντικονς έπεν
ιδ,'τάς. Ή άπόσβεστς κεφα/.αάην
ν.αί ή άνχιπροσαρμθιγή των παγί-
ιυν περιουσιακων στοιχείων, έκ
.-.αραλ/ήλου, δταν δέν περιοοίζον
ται εις τάς πρανματικά; των δια
Γτάσεις, βεβαίως, δέν άποτε-
/οΰν παράγοντας προσελεύσεως
ν , ,, .....- , -_ ρπενδι»τών. Καί όπίοσδήποτ*, τα
&όλω;, έξνπηρετεί αντά ταυτα τα στοιχεϊα αϋτά δέν διαφ>εΰγουν
ι των διοικοΰντι,η· τάς , τή; π<>οσοχή;, δσων γνη)οίςοΐ'ν
. .... -· Τουτο, Οεβαίο;, έφ' , νά άναγινώσκοι»ν, μέσα άπό τα;
οοον τοϋς ενδιαι^έρΐΐ τύ ΐδκοτι- νραιΐ'ΐά; τοϋ; ίσολογκτυονς.
ΕΙΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ ΧΡΟΝΟΝ
Δι'-ναται νά θεωρηθή ώς .τλο
θετος ,ιΐαροχή (άπβ-δοχαί) προβν
αυξάνοτ.»οχι τό έκ μισθωτών ύπτ«?.ε
σπό>ν είσόδημα, τύ άντίτιμΛν τής
.ταρε-χαμρνης «ίς διευθντήν τ,ρα-
.τεζικου ύπο«αταστήιμίΐτας δο^ρεάν
οίκήσεως, είς κατοικίαν μισθω-
θείσαν άπ' Ρύβϊίας υΛΟ τής τοα-
Ανεκοινώθησαν τΛ όνόματα
των ξένον τραπεζικήν ίδρνϋά- '
των, τα ό,τοϊα θά χορηγήσοτν τό
(Ι 00 έκ.ατ. δαλλαράον δάνειον
.-«"ός την Τράπεζαν τής 'Ε^Λά-
6ος. Ά.τλ.ή άνάγΛίοσις τού .τίνα-
κος αυτών, δεικνύει ότι είς τό
6ΐΡτΚτς τούτο κονσό·£?τσιοι·ιμ, πε-
ριλ^μτίάνονται, μεταξΰ αλλων καϊ
αί γνωστότεραι Άμερικανικα'ι
Τθά,τϊζα*, μέ διεθνή άκτινοβολί-
α·ν. Καί, άκόμη, αί .ιεοισσότε-
ρ<ιι έκ των Τραπίζών των ΗΠΑ, Εχο·ν ΊδρΪΌε ι ήτοκατπστήαατα έν Ελλάδι. Ή χορήγτνσις τού δανείοΐ' τού το', το< ΰψηλοτΓρον, μεταπολεμι ·<ώς, τό οποίον έττιτυγχάνπ ή Έλ λάς, έρχεται είς στιγμάς, κατά τάς οποίας η άλματΐι>δώς άνα-
πτιισσομενη οικονομία μας έχη ά
νάγκην κεφαλαίιον διά την συνέ¬
χισιν τής ά-νοδικής της .τορείας.
'Βν .-τροκειμίΛκο, ή Ελληνική οί
κονομία, μέ τόν ρυθμόν άναπτύ-
ξεώς της εχει χρείαν κεφαλ<ι·.ο.ν χιχών αγαθών, τό μεγαλειτέρον μέρος τωΛ· οποίων άρύεται έν. τού έξωτερ«κοΰ. Τουτο κ«τε(ράνη, ι¬ διαιτέρως, κατά τό παρελθόν ρ- τος, δτε .-ταρετηοήιθη όιό"γκωσις τίνν είσαγίυγών μ>ας καί κατά
συνέπειαν αϋζησις τού έλλείιμιαα-
τος τού ίοοζνν&θΛΐ έξιοτερικών
.τληρίυμών, τύ οποίον δέν ήδιινή-
Βη, κατ' αναλογίαν, νά άντι-
των έξαγρ>γών μας. Γεγονός, τό
όνποΐον θάττον ή βράδιον, Οά μάς
ίθετε πρΛ τοϊ' διλήμμ«τος: ή νά Ι
περιορίσωμεν τάς είσαγωγάς, ή
νά άναπτΰςιοφΐεν είς τό άκρο^ν
τάς έξαγιογιίς μ<χς. Τό δεύτερον τούτο, αποτελεί αΰτοβκοπόν έκά- στης οΐκονομίας, έφ' όσον ϊκρί- σταντα'ΐ αί π:ροϋα»θέσεις. Τό .-τςκο ιον, δμως, ή οίκονοιμική έπιστή- μη, απλώς, τό άνέχεται καί τα κράτη προσφεύγουν είς τύ μέτρον τούτο, δταν δέν υπάρχη άλλη ό- δός σωτηρίας. Εϊδικώτεσον, δμο>ς, διά την Έλ
ληνικήν οίκονομίαν, εάν χίθθτϊ πε
Οΐορισμός είς την είσαγιογήν κα-
ταναλιοτικων ώγαθών, οι'ίδειιΐα
περιστολή δικαιολογείται, ποοκ^ι-
μενου περί είσροής κεφαλαιουχι-
κών αγαθών. Διότι, ώς έτονίσθη,
π οίκονομία μ«,ς διερχεται .ιερίο
δόν έντότου άΛαπτΰξπος. ΈΛθαέ
νως κα,ί μι·/ρά διαταοίΐχή ϊίς τόν
ςυθμόν τούτον, Εστο) καί εξ άν-
τικειμένου, θά άνέτρεΛε τόν ί'ιλον
προγραιμιματισ,μόν, μέ σννέπειαν
την άνάσχεσ<ν τής εξελίξεως. 'Τπό την άνιοτέρω έκτεθεΐσαν άποψιν καί τοποθετούμιενον είς τα πλαίσια ταυτα, τό δάνειον των ('·0 έκατ. δολλαοίαη·, έξνπΤίθΐΤίί τόν πρίότιστον βκοοτόν, της συνί- >ίσεο>ς τού αϋξητικΛΐϋ ρυ·θμοϋ ά
ναπτίιξετος τής οίκονομίας μας.
' Ολα δέ τα ΰπόλοιπα — έμπιστο
σννηι αςνύς την δραχμήν κλπ. —
', διότι είναι αύτονόη-
"Οχι, άπαντα τό Φορολογικόν
'Κφετεϊον Πειραιώς διά τή,ς ύοτ'
άοιβμόν 1227)70 αποφάσεως τού,
έφόσον ή μίσ·θωσις αυτή, εχβινκι
σκοπόν την διεύθυνσιν τού κύκλο·υ
των ίργασιών τής τραπέζης, έξυ
.-ττίρ«τε^ πρωτίστως τάς "ιδικάς
«ής ανάγκας.
Αιά τής έν λόγψ βΛοφάσ
διευκρ·ινίξεται έν πρώτοις, ή £ν
νοια τοΰ μισθόν, ώς Λθοκίατει αΰ
τη έκ τής διατάξεως τού Ν. Δ.
.Ί323)55 «Λ-εο'ι φορολογίας τον ε<ϊ οοθήμαίτος», δποα· οίδεται. ό ό<τι- «μός τού είσοδήματος έκ μισθω- •Γί&ν ύπηρεσαδν (ΤΤ' πη,γής). Είς την απόφασιν άναγράΐρεται ότι μι οθόν αποτελεί πάσα παροχή είς χοήυΛ ή είς εΤδος, διόομε-νη είς τ<>ν μισ&ωτόν υπό τοΰ έργοοότου
ώς άΛτάλλαγμ«. τής Λαρετχομένης
έργαΛΪας. Σι«νκτως —προστίτ»-
ται— δέν φέρ.βι καθ* εαυτήν τόν
χαραχτήρα μισθοϋ ή παροχή ή ό-
ποία χοφηγετται υπό τού έργοδό-
τ,οτ·, είς τόν μισθωτόν, ώς πρός
τό μέσον διά την εκτέλεσιν τής
συμβάσεως εργασίας ή διά την
καλυτέραν διαξαγωγήν αυτής, ?-
στω καί άν (ν. τής τοιαύτης παρο-
χής ώφελεϊται. «ιμ4ΐ.έσίι>ς ό μκτθω
τής. Δύναται δμ^ος καΐ ή παρ©
χή αύτη νά προσλάοη χαρακ,τήοα
μισθοΰ, κατό.τιν οητής ή στωπη-
ρας πε<^ί τούτου σιιμοτχονίας των 6λ^ στν τού εκάστοτε διευθυντού τοΰ ϊνττχ>κατα<ττήμα-τος σικοπεί την δυεύ ρυνσιν τοΰ κύκλου των σνναλλα- γών αυτής διά τής συνάψειος υπό τοΰ διευθυντο·ΰ τού ί«τ»καταστή- ματος κοινονικών σχέσιεϋίν μετά των οίκονομικών παραγόντων καί εκπροσωπών των παραγω-γτχών τά£εο>ν. Οΰτω,^γ^ παροχή αυτή
δέν |*χει τόν νοτμικόν χαρακτήρα
μισθοΰ, ?στ·ω καί εάν έ-κ τούτου
ώφελεϊται 6ΐ-ι>τειρευόντως ό έκκα
λών».
Επί τή βάσει των ανωτέρω σνλ
λογισίμών τό Έφετεϊον έκρινεν ε¬
σφαλμένην την .τρωτοοαθμιον α¬
πόφασιν, Άναιγ^ά<ροντος σχετι¬ κώς: «Τούτου τεθέντος, τό υπό ι αμφισβήτησιν κονδύλιον έκ δρα- ! χμων 32.400 δέν δύναται νά θεω¬ ρηθή ώς .τρόσθεπος παροχήι προο , αυξάνουσα τό έ-κ ΣΤ' πηγής εΐσό ! δτ>μα, τα έναντνα δέ δεξαμένη ή
' πρκκρβαλλομένη απόφασις Ισφαιλε
' καΐ έντεΰβιεν έξαφανιστέα κατί-
; στη...».
ΖΗΤΕΓΤΑΙ ΠΑΡΑΤΑΣΙΣ
ΤΟΤ ΟΙΚΟΝ. ΕΤΟΥΣ 1970
ΔΙΑ ΤΑΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ
'Τπάμνημα πρός τ»ΰς οίκονομι-
κούς ΰπουργούς ιίπέιβαλ'ε' τό Συν-
τονιστικόν Σνν^ύλιον των Βιομ,η
χανικών ΌργανώίΤεων Κλωστου-
1 φοτντονργίας καί Πλεκτικής, άνα-
Φθ,ρικώς πρός τάς κρατικάς προμη
θεία'ς καί την πληρωμήν χρηματι^
κων ένταλμάτων Είς τό ύπόμνημΛ
ΕΙΣ ΤΑ ΥΨΗ - "ΡΕΚΟΡ,, ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ 4ΕΤΙΑΝ 1967-70
Νέα σημαντική άν»δος, κατά
2.741.000-000 ορχ., έσημειώθτι κα
τα τόν μήνα Λεκ.έμ6ριον 1970 είς
την χρηματοδότησιν τοΰ ίδιοτικοΰ
τομέο>ς τής οίκ,ονομίας τής χώ¬
ρας, τό συνολικόν ΰψος τής ο¬
ποίας άνήλθε, κατά την 31 ην Δ«-
κει&μρίου 1970 είς 113.349.000.
00* δ,ςχ. Είς τό ποσόν τούτο δέν
περιλαιμ.6άνεται κονδύλιον 6.440.
000.000 δρχ. αφορών ε-ίς τα δια-
γραφέντα άγρο·π·κά χρέη.
Ή σημειωθεϊσα, έξ αλλνθυ, κα-
θαιρά αύξησις εντός τοΰ λήξαντος
ε"τους 1970 άνήθ-εν είς 20.925.000-
000 δρχ. (+22,6%), ?ναντι άντι-
στοίχων αύξήισεων κατα 16.385.
000.000 δοχ. τό 1969 καί 8.547.
000.000 δρ.εϊ: «...έκ τής έπαΛΐε«τΐιμη
σεως των στοιχείωΛ' τού φακέλ-
λοΐ', τό δτκαστήριον πείθεται δτι
ή .ταραχώρησις υπό τής έργοΛό-
τιδος τρα.-ΐέζΓ,ς οΐκήιματος πρός
στέγαστν τού έχχαλονντος, υπό
την ίδιότητά τού ώς διευθυντού τού
*ν Μ... ΰποοίαταστήματός της, Α-
ποτελουμενοτι εξ 6 δωματίίον, ου¬
χί ά.ταραιτήτ<»ν πάντων τούτων, λόγω τοΰ περιΐι)ρ<σμένου των άναγ γών αυτού, έν όψει τής κεντρ-ικής θέσεως έν τχ όδφ Κ., των δρων δι-εξαγωγής τής ΰ,·ΠΊρ.εσίας υπό τοΰ διευθύνοντος ύπο,καταστήμα- το; τρα.ιέξης έν έπαρχιακη πόλει καί τοϋ {ΐφΐστααένοΐ' σιινιαγΐίονι- ομοΰ μετά των λοιπών τραπεζών, έ.ξν~ηρέτησϊ π,ς-ωτίστως τάς άνάγ κάς αυτής. Καθόσον ή άπ' εΰθείας υπό τής Τραπέζης μόσιθωσις κα- ταλλήλοιι οίκήιματος πρός στέγα- ής α) Ή πληρωμή χρηιματικών έν ταλμάτων έκ π)ρομ.ηθΐΐ<δν τοΰ 1970 πρός τοΰς δι-καιούχους, ϊχει δια- κοπη άπό τής 23ης Φεβρουάριον έ. Ι. β) Ή ύπη^εσία Κρατικων Προμηθει-ών .τροβτάνεί είς την δι άλ·σιν <Λ"μ,6άσιείον μή δλοκληρωθεί. σών, μέ δυσμιενείς συνεπείας διά τοΰς άντισιιμ6αλλομ.ένους. γ) Τό Συντονιστικόν Σ^6ου).ιον φρο¬ νεί δτι τυχόν &ιάλυσις των ίν έκ τελέσΐΐ συμδασεων ποομηθείας εί δών είς τό Δημόσιον, βΛαεΛείκνυ ται, όοθέ^ας δτι θά άΜακόψηι την προθινμίαν των τρορέων της έλλη νίκης βιομηχανίας, ,-ΐρός μεγαλυτέ ραν σνμμετοχήν των είς τό πρό- κραμ^ια ΙνριαΓΓΐκίον Προμ,ηθ'ειων. 'Τ .ιογραμμίζεται δτι ή ένχώριος μ« ταποίησις έκάλι>ψε κατά τό λήξαν
ετος 365 έκ. δολλ. ίκ τοΰ συινο
λικοΰ ίτψους προμηθειών 705 έκ.
δολλ. — .τβσοστόν 01,8%. Τίλος,
ΐητεϊται ή παράτασις τού οίκονο
μικοΰ ϊτους 1970 επί τρίμηνον,
καθ' δτι άαορά είς τάς κιρατι-
κάς προμηθείας, διά νά όλοκλη-
ρωθοϋν αί έν ίκτειλέσει συμβά-
σεις.
ΠΟΤΕ ΕΠΙΒΑΑΑΕΤΑΙΤΕΑΟΣ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΟΣ
ΕΙΣ ΑΚΙΝΗΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ
ΔΙΑΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΝΤΟΝ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΝ
450 ΕΚΑΤ, ΔΡΧ,ΔΓΕΡΓΑ ΚΑΙ ΥΛΙΚΟΝ Ο.Σ,Ε.
'Τλο πβίαν προϋπόθεσιν δί»ναν-
τω κατ' αρχήν τα δτιαοτικά ή κο< νοτικά σιψ.6οϊ'λια νά έ.τιΓΜχλλοΐ'ν' τίλος καθαριότητος καί άπθΛαμι- &ής άπορριμψιάτων είς τοΰς χρη οωοποιοϋντας άκϊνητα δχι μόνον έντ&ς άλλνά καί έκτάς τοΰ ίγκε- >ρι+ΐίνοιι σχεδίον πόλεως;
Είς τό έρώτημα δίδει άπάντη-
Λν ίι χθεσινή ύπ' αριθμόν 753)
!971 απόφασις τοΰ Β' Τμήμ«-
το; τού Συμ6οα·λιου της 'Ε.-ηκο«
ΤΕιΐς, έν δψει των ηχετ,κών όκι
'Ί^ίων τοΰ κιόοικος πε.οί ,τοοσό
™*ν Λήμιον καί Κοινοτήτων.
'βς άνα'φέρρ. ή απόφασις, προ
♦""•θεβις τής επεκτάσεΐος της ΰ
'ΊίίΛίος καΙ>αριότητο·ς ήποτελεΐ
ή οκΐΛστοσις ΐντό τοΓ1 δημοτι
χον ή κοινοτιχοϋ σιιμ<>οι1λιίοι> καιί,
<ΜΠα πεοίπτιοσιν, τοΰ έγκρίνον- Το> την σχετικήν πράξιν Νομάο
Χ°ΐ', δτι ΰπάρχει πράγματι άνάγ
"•Ι ϊ.τιβάλλυνσα την τοιαντην έ-
■νχτασιν είς την έκτός τού έγ-
Μχριμρνον σχεδίου τή; πόλεως
ήν. Ή άνάγκη δέ έπιβάλ
είτε έκ τχιν γεγονότος δτι
βί ί|ς πιρόκειται περιοχή είναι
ου καί τοΰ έγκρίνοντος αύτάς Νο
μάρχου, σαφών καί συγκεκριμέ-
νο>ν στοΊχείιον διά τάς συνθήκας
καθαριότητος καί τούς λοιποΓ; δ
ι>ους δαιμορφώσείος τής ,τερι,,οχης.
Καί τούτο διά νά καθίβτ:ιται ί-
(^Ίκτος ό υπό τού άκ^ρωτικοϋ δι-
καστη,ςιί.ου ελεγχος τής σιν^οο-
μής των ποοίιποθέ-ίΤΡίον τού νό-
μοτ·, {«υ τάς οποίας είναι έπι-
τρε.ττή, κατά τα άνωτέ,ρω, ή ε¬
πέκτασις τής {ντηοκΐίης κσθαριό
τιιτογ είς περοχήν έκό; σχεδι¬
ον τής πόλεως.
ημένη και οϊκιστικώς
*°ιΙ*οο<Γ(ι*μεΎη, είτε λοΥ'" των εί ""*'ν σννθηκών ί'γιεινης, αί όποί 04 ί.τ-ιχρατοϋν έκεί ί&άος λόγω •νίαταστάστος Λιομηχανιών καΐ Το>' Κιό.τον τής λειτονργΐας των.
Ή τοιαύτη δέ διαπίστωσις -—
■'Οοστίθεται — πρέπη νά γίνεται
α τής ποοσθίσπος είς τάε οχε
™*<ι; .τρός την έ,-|έκτασιν ττ); β'ηκηικής υπτκιρσίας π.κ, Π. Κλάρν. καί Π. "Κμιαε/ν
(Όν, οιευθνντή,ς καί ΰπούιειι-θΐ'ν-
τής τής Λόύντς Μ,ιιινκ Λίμιτεντ
τον ΛοΑιδίνον καί Ρ'τσιρντ Γου
Ίπλ. δ.ρν&τ·ντής καί άντι.-ΐρόεδΐίεος
τής ΧάρτιτχιθνΓ Νάσ.ον«λ Μπάνκ
Γντ Τράστ Κί'ΐιπινυ Χάοτφο-ρντ
Κοννέκτικοντ-
Οί <ϊ>ς «Ίνι,ί ξένοι τραΛεζίται
σΐΛ'εζήτησην δ.άχρορϋΐ θέμ<ιτα κοι νοΰ ένδια<ι~έροντος, μεταξϋ των ό .τοΐίον καί τάς οννατότητας άπλο- ποιήσρως ώρισμένιον σνβτημά- Τ(ι>·' είς την .-τ.ι.ςΛχήν ν.τηθΐσιών
καί άπνό τα; &ί1ο .ιλενφάς, έγ·νώ
ρισαν όέ Λ(*ός την Εθνικήν Τά<τ*α>{ χοϋ κ. Ύηηνογοϋ ΈιιηορΙον
' αριθ. Θ6378)412β τής 16)12)66, δημησιεν-
ίσν,ς (ίς τό ύη' Ίβιθ. 560)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(ΑιΙτΙον Άνωννμων Έταιοειών), άβίζεται δτι δύνατ-
*°ι νά σνν€χίσωσι δημοσ<εύουοαι ένκ«5οα>ς τάς Προ-
σ*1ήβίΐ( τ<3ν Γεν. ΣννεΙεύβ&ων χαΐ τοΰς ΊσοΙοψί- ΖΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», *' Μ··ί«ο «·ΤΡι τοϋδε διά %1)ζ «ΟΤΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ * * «ι Λ ΐτϊ. 'Εκτεταμέναι έπενδύσεις προκίΐ ται νά .-τραγματοπιοιηθοϋν κατά τό τρέχον Ιτος, είς έφαρμι&γήν τοϋ ρ·ρ-ιιτέρον κι·*εκ/νηπκοΐ' προγράμ ματος διά τύν τεχνολογικόν ίκ- σνγχρονισμΛν των 'Ελληνικών Σι ιδηοοδρόμιον. Συγκεκριμένοις, ό ΐιΐουηγός Σνντονισμοϋ κ. Μακα· ρέ/ζος ίιπέγραψε δύο άποφάαειις βάσει των οποίων διατίθεται έκ τοϋ προϋπολογισμοΰ Δηαοσί<υν 'Ε πενδνσεων 1971, .τόσον 456.455. 000 δρχ. δι" «ργα ταά μελέτας Γ>ελτιώσπι>; τοΰ δίκτυον τοΰ Όρ-
γαννμοΰ ΣιδΓ,·ρ<:ιί)ρόμιι>ν 'Ελλ.ά-
δος, ώς καϊ διά την προμήθειαν
νέον τροχαίοΛ' υλικόν.
Διά τής υψηλής ταΐτης χρτ,ίΐ!»-
τοοοτή,σε·(')ς άποσκοπεΐται άναλντι-
κώτερον ή 6ελτί<>;·στς τής χαρά-
ςεονς τοΰ σ.δηιροδα.ομ'.κοΰ δίκτυον
ή αντικατάστασις έ<Τ'θαιρμένοΐ' ύλνΐ κον ί-,τιδρομης καί ή σιιαπλήοωσ'ς τοΰ σιιστήιματος άσφΓΐιλίσειος τό>ν
έτιπέδων δια·6άσεων, όντως ίοστρ
νά καταστή δυ"να'τή ή άσ·ΐτ<ιλ.ής κν- κλο^ρ<·ρίσ. ταχντέρων οας οιινθέ·σρίος Είς τύν το·μέα των προμηθει- ών π;ςο(Ίλ.έ.τε-τ«ι σημαντικάς έιμ- πλοντ,ομός τοΰ τρ·οχαίοα· ύλικοΰ, καταλλήλίυ διά την άνάπτνξιν με γάλων ταχιτήκΐΛ· καί την έξα- οφάλ.ισιν μϊγαλΐ'τέ.ρας ασφαλείας ν.αί άνέσϊος είς τάς μετατροράς άΎα,θών καί έπιβατών. ΧΓ)αειωτέον δτι, έκ τοΰ εγκρι¬ θέντος π-οσοΰ τα 19 έκατομμύρια δραχαών ά<^ον σΐ'νεογατών. Ή βελτίωσις αν
τη κοίνετ'ίΐ έπι.6.ε(>λτ5μ.ε'νη δοθεν- .
τος ϋτι ή νραμιιή Αθηνών — θεσ Ι
σαλονίκης — Είδομένης αποτελεί
τόν κοςιμόν τοΰ σιδηροδρομικοΰ
ίιικτΐΌυ της χώρας, ό δέ έ·κσυγ-
χσοΛΊΐτμΰς αυτής ετέθη ώς στό-
χος απολύτου προτεραιότητος είς
τό έκπονΓ,θέν νπό τής έθνικής Κυ
6ερνήσε(ος ειδικόν πρόγ^Γ/ιμ,μα ά-
ναπτΰίίεοίς των 'Ελλ.ηνικών Σιδη
ροδρόμο)ν μέ σκοπόν τίτν έξάλει-
ΐ|ΐΛ· των ίλλειμμάτονν κο.·, την Γ>ελ
τίιοσιν των ΰπι' αυτών παρεχομέ-
νυΛ· νπχ;ρεσιών.
Αί έγκριθείσαι πληρίαμαί δι' εκ¬
τέλεσιν εργιον καί μελετών άναπτν
Εεως των 'Ελ-ληΛ'ΐκών Σιδηροδρό
μων κατά τύ τρέχον έ-'τος, κατανέ
μονται ώς άκολούθιος:
"Εργα {«ιοδομής — έπυδομής:
Παραλλαγΐι γρα,μμής Αλέξανδρον
πόλεο>ς — ΌραΓνίου (κατασκενή
γραμμής μήκονς 8,5 χιλιομέτρων
κ«1 γιεφύρας επί τοΰ Άρδα 600
μιέτρων) 17.420.000 δρχ., άντικα
τάστασις έίρθας-μ^νου ύλικοΰ γραμ
μής θεσσαλονίκης- — Κούλας 16.
000.000 δρχ., συγκόλΛησις σιδη-
ροτροχιών 1.500.000 &ρχ., ξύλινοι
στρωτήρΐς καί μικρόν υλικόν γ<ρα)μ μής Πειραιώς — Λαρίσης καϊ άν- τικατιιστασις θεσσαλ.ονιίκης -— Ά λεξανδρουπάλεως — Όριμίνίο*· 3. 500.0ΌΟ δρχ·, άτ<κατστασι; τ'Λι- χοϋ έπιδομής γραμμιής Πειραιώς 63.880-θ^θ, α.-ΐοκατάστακης γϊ- φύρας Άχλ,αΐδθκμπον καϊ ένίσχ,ν σις γρφνΐ όν 26.400.000 δρχ., κτΐ ρ-ια έπιοατώτ σιδηιροδ(ΐομικ.οϋ στα θμοΰ Καίιασίλων κίΐί Δια·κ»πτοΰ 700.000 δρχ., όλακλήρωσις τη; έ- νισχύσείΐ>ς των γεφνρίΚ1 τής γραμ
ιιής ΆΑΐ,ξανόροιντύλε<ο.ς — Όρι'αε νι'ου 2.000.000 όρχ., σιδη^οδοομι- καί σιινδε'σεις βιομηχανικήν έγκα τιίστάσε<ι>ν 15.200.000 δρχ, έρμά-
τυκτις γραιι+ιής 5.200.000 δρχ., υ¬
λικόν έπιδο>μής γραμ,μής θεσσα-
λανν'κης — Όομ,ενίοτ' — άτντκατά
στάσις 32.000.000 δοχ., μηχανι-
Μ)ς έξο.τλισμός {«ΐηοεσίας γν 670000
^ρχ·< μετα<τ*ρά σ.δηροδοομικον σταθιιοΰ Βύλ.θΛ! 8.ΟΟ0.000 δρχ. Προμήθειαν τροχαίοΐ' ίΐλικοΰ: 12 ότ)ζελάμαξαι 8-400.000 ο>ρχ., 3 αν
τοκι-ντττμαξαιι γραιμμής Δ—Κ 3.
ΙΟΟ.ΟΟΟ δι>χ., 5 δτ,ςελάμαξαν .ιο-
οείας 1.850 ΗΡ 4.200.000 δρχ.,
36 δηζελάμαξαχ πορείας έκ Γαλλί
•χ.; 28.500.000 δρχ., 20 δηζελάμα-
ξαι ίλιγμίόν 7.350.000 δρχ., 30
φορτηγά όχήματα διά ιι.εταιφο?άν
θείον χύδην καί 50 μεγ?Λ φο·ρτη-
γά όχήματα 7-100.000 δρχ., 7 δτι
ϊελάμαιΐαι ΑΛΚΟ 4.300.000 δρχ.,
5 δηζελά+ναξαιΐ ΖΗΜΕΝΣ 4.400.
000 δρχ., 50 (ϊυτιοφόρα όχήματα
250.000 δρχ., 4 έπιδατικαί άμαξαι Α—Β
θέσεως κανονικάς γραμμής 1.200
Ο00 δρχ., 8 έπι&ατικιαέ άμαξαι Β'
θέσεως μετά κυλικείου κανονικής
γΛαιμμής 2.55Ο.00Ο δρχ., 10 σκευ
οςρόροι —^έμπορικών άμαξιοστοιχι-
ών κανονικής γραμιιής 600.0ΟΟ
δρχ., 5 κλινοθέσια όχήματα Βδ
θέσειος κανονικής γραμμής 1.500.
000 δρχ., 20 δηξρ?Λ»μαξαι .-ΐοοείας
ίψη/.ής τ(ΐχύτητος κανονική; γραμ
μή; 17.000.000 δρχ., 220 - ~ ■'
Ειδικώτερον, ή σημειωθεϊσα κα
τα τό 1970 άνοδο; τής συνολι-κής
χρτίματοδοτήσιεως τοΰ ίδιο>:ικοΰ
τοιμέιος, όφΐίλεται είς την αύξη¬
σιν των χορηγήσεων πρός ολο·ς
γενικώς τοΰς π»ραγωγτ.κοΰς κλά-
δους τής οΐκονομίας καί σνγκ,ενρι
μένως τής γ*»ργίας, κατά 2.719.
000.090 δ.ρχ. ή 1«,1%, τής μ^τα-
.-τοιήσεω-ς κ»ατά 8.770.000.000 &οχ
ή 12,1% καί των λοιπήν παραγω-
γικων κλάδων (ναντιλία, του^ι-
σμός, οίκισμός κ,λ.π.) κατά 7.
823-000.000 δρχ. ή 32,6%.
Είς σχ«τικήν άνιακοίν<ι>σιν τοΰ
Σνντονισμοϋ ύπογοαμ
μίζετατ ΰτι τό χαρακ,τηρισΊΐκώτε-
ρον στοιχείον των τρεχοτισών .τι-
στωτικών έζελάξεων αποτελεί ή
λίαν ίκανο~οΐΐ[τική καί σταθερά &
νοδος τής μακρο,πο.οθέοιαοτ> χρη-
ματοδοτήσε-ο)ς τοΰ ίδκοτικοϋ το-
μέως τής οίκονομίας, σννεπβΐα τοϋ
σννεχώς έντεινομένου ρυθμοΰ των
π,οαγματοποιουμένων είς ολόκλη¬
ρον την χώραν νέων ιδιωτικήν (τα
οαγωγικών έπενδύσεων. Συγκε¬
κριμένως αί πιστώσετς τής κατηγο
ρίας ταύτης, μή σΐΛαιπο,λΛγιζομέ·-
νων τΛν διαγραφένταη' άγοοτι-
κών χρεων έκ μεσομα'κΐΚ)προθέ-
σμίον δα'ΐί(ον, άνήλθον την 31ην
Δεκεμ6ρίου 1970, είς 50.477.000.
000 δρχ., ήτοι ένεφάνισαν έν σνγ
κρίσει πρός την αυτήν ήμε·ρο.μηνί
αν τοΰ 19-69· καθαράν ατ5ξηισιν
κατά 11.739.000.000 δρχ., ή κατά
30,3%, ϊναντι ούσιωθως μικροτέ¬
ρας άντιστοίχοιι αυξήσεως (17,
1%) των 6ραχνχρονίων πιστώσε-
ων.
, δέον νά ληςρθή ύπ' όψιν
δτι τό ποσοστόν άνο> τοϋ 56% τής
σημεκοθείσης έντός τοϋ 1970 σνν-
ολικής αυξήσεως των πάσης τρύ-
σεοις χρηματοδοτήσ«ων ά-τρρρόφη
σεν ή ανοδος των μα,-κοοπριθθέ-
σμων χορηγήσεων. ΑΙ έν λόγω χο
ρηγήσεις καλΐπτοΐ'ν ίπίστις τό 44,
5% τοΰ συνολικόν ίτψονς τής χρη
ματοδοτήισετος τοΰ Ιδιωτικοϋ το-
μέως. Έκ των άνοιτέ^ρίο σννάγβ
ται τό <η<μπέρασ«μΛΐ ότι βχ,εν πλέ¬ ον εδραιώθη είς τό πιστωτικόν βύ ο-τημα τής χώρας καθΐστώς -ϋγτών τάσεων, άνταποκοινίομένο)ν είς τόν έντόνω-ς άναπτυξιακόν χαρακτήρα τής έθνικής ΟΙκονοιαίας. ΜΙΑ ΤΑΧΕΙΑ ΜΕΘΟΑΟΣ ΘΟΑΠΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΟΝ Λίαν έντυποκΐιαχή είναι σύλλητψί της ή μέθοδος .τού Θά περιγράψουιμε πιύ κάτίυ. Έπι·ΌήΘηκε στήν Ιταλία άπό τόν άβ(χττέκιτο>να Χτά-ντΐ Μηί,ντ.
Αύτός κνατάψ*ηε νά ξεπεράση τίς
τγήσ-ε<ίκ τοχι. Βεβαία δέν θά αρέπει ν' άγνοηθή τό γεγονάς δτι ό ξυλό- τνπος πού χρησιμοποιεΐ ό Ν τ. Μλ. &έν μΛορΐΐ παρέ νά λάβη την μοφφή ποΰ θά τον δώση ό υπό πίεσιν διοχετευόμιενος άέρας καί δχι αυτή πού θά θέλομε. Καί αιύτό Αφοΰ ή μέθοδός μ{/^; αασίζεται στήν χςΓ,σ.μοποίΓ,σ. μι- άς λεπτής μι.μ6ράνης πάχους μό λις 2,5 μ-μ. άπό συνθρτικό έλα στικό (Νεοπιβίν), .τού έμφανί- ζει μεγάλη έλΛστικότητα μ/Ί και άντοχή σέ τριιθή. Ή μειμϋράνη αυτή λαμδάνπ τό έπι·βμητόν σχή-μα διά τής μίθό οον &ιοχετεύσ&α>ς άέ^ο·; έκ των
ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙΤΑΙΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΑΓ ΑΣΚΗΣΙΝ
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟ^ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΠΝ-ΤΕΧΝΙΚΟΝ
'Τπό αναθεώρησιν τίλεί ή νεμο-
θεσία ή άφορώσα είς την άσκη-
σιν τοΰ έπαγγέ-λματος των μηχα-
νολόγων, χημικων - μηχανικώΛ·,
μηχανικών - μεταλλ.ηολόγων κ>^τ.
Πρός τουτο διά κο<νής άποοράσε·ως των ΰπουργών Βιομηχανίας και Δημοσίων "Εργων σιινεστήθη επ* τ-ρο-τή έξ άτηρεσιακών παράγον¬ τος. "Εργον τ»>ς ειδικώτερον εί¬
ναι ή μίλέτη των νόμον - π/,αισί
ι*ν 3.Ί18) 1928 καί 6422)1934, ώς
καί ιών είς εφαρμογήν τοΐτ^ον
διαταγμάτων, ρνθμι-
ϊόντι^ν τΐ]ν άσκηο λ· τοΰ έπαγγέλ-
ματος των ά>ς ανοι έπιστημόνιον
τ εχ νίκων, ώς καί ή ύαοδολτι,
έντός διμήνου, εκθέσεως έ.τί των
άπαιτονμένων τροποπο:ήισε<ον. Στό χος, ύ επί τύ όρθολογικώτε-ρον καιθορισιιός των δικ.ακι>μάτίον ν>Δ
ί!ποχρεώσε<υν τής τάξεως των τρ χνικ&ν, πρός περισσότερον άποτε λεσματικήν σι»μ-αρτοχήν τιον είς την διαδικίΜϊίαν τής (ηομηχαν.κής άναπτνξεως τής χώρ·ας. 'Τπο- γραμμίζεται έν προκειμέν<ι), δτι. δασι,κήν προϋπόθεσιν διά την δή μιουογίαν (νιομηχανικής ύποδο- μής, αποτελεί ή χρησιμοποίτ^σις τού έπιστΓμονικοΰ - τεχνικοϋ 6υ- ναιιιχοΰ τή; χώιρας, -κατά τόν προσιδιάζοντα τρόπον. Τής ί.τιτροπής θά Μετάσχουν ΰπ·τ}ρΓισι.ακοί παράγοντες των ύ- πονςιγε-ίον Σι»ντονισμοΰ, Βιομη- χανίας καί Δημοσίίον "Εργων, έκ- προσολΐοι τοΰ Τεχνικοϋ 'Επιμ.ϊλη- τη.ρίου, τής Ενώσεως 'Ελλήνων , ώς καί τού Σύλλογον Μηχανικών. 'Εζ αλ^/.ου, σννήλθε πρΐχθές ή τακτική γεννκή σΐ"νΐλν8ΐΌΐς των μελών τής Ενώσεως 'Κλλή νων Χημιχων. Μετά τόν άπολο- γκ%ών τής δράσεώς τής διοική σεως κατά τό λήξαν Ιτος, συν€- ζητήθηκϊαν τα άπασχολοΰντα την τάξιν προδλήματα. Ό πρόεδρος τής Ενώσεως %. Κανδύλ.η-ς ά«- φερθή, .τλήν δλλιον, εί; την ώς άνω κοινήν απόφασιν. Ή οννέλευ σις εξέφρασε την ίκανοποίησίν της, διά τό έπιτρλεσθέν έργον, εξέλεξε δέ έννεααελή επιτροπήν, τή; „ ΟΛθία; με'τέχουν χημικοί, ά- πασχολονιιεΛΌΐ εί; την βιομηχανί αν καί τό Δη-μόστον, ώ·; καί χη- μικοί άσκοϋντε; ελεύθερον έπάγ- γελ^α. Η Ε,ΛΑΣ ΘΑ ΜΕΤΑΣΧΗ ΕΙΣ ΓΉΝ ΔΙΕβΝΗ ΕΚΘΕΣΙΝ ΒΟΥΔΑΠΕΠΉΣ Τύ 'Εμ-τορ .χον καί Βιομηχανι- κόν 'Επιμελητήριον Αθηνών, άνε κοίνωσεν δτι ανέλαΰΓ την οργά¬ νωσιν τοΰ "Ελληνικόν Περιπτέρου τίς την Διε·θνή "Εκθεκτιν Βοιιδα!- πέστης 1071, ή όποία θά ?.ά<3η χώ 0αν άπό 21τ)ς έ'ως 31τ>; προσε¬
χούς ΜαΤοΐ', καλεΐ θε τον; ένδια-
φροΐΐέν-ους νά μετάσχουν είς αύ
την, δπ(.ος δηλώσονν τουτο έγγρά
ΤΓ<'»ς ?ίς τό 'Εί-τιμελητήοιον μέχρι τής 15ης Απριλίου 19*1, τό 6ρα δΰτρρον. "Λ.ταντα τα εξοδα όργανο>σεως
τον 'Ελληνί«οΐ ΙΙε^ιπτέροτ.· εί-ς
την ΛνίΛτέρΐϋ "ΕθίΘτσιν, ώς δαπά¬
ναι ένοικίου, λ.ίΐτοι»ργίας, αεταφο
ράς και άσφαλ.ίσεθ); των έκθεμά
το>ν βαρύνοιν ά.Ύοκλρ.'στικώς τό
ΕΒΕΑ.
Φέρ«ι τέλ.ος αυτή στήν παρχ·-
<ρή ττ»; μιά ένίσχισ άπι ίίό »ό ΝάΙι'λον ΰςρασμα πον «τιριθβαιρμόί ζεται άΐροστεγώ; στήν προκατα στ.ευο)ζομένη 6άστν σττ>ρί£ιε(ΐ>ς τοΰ
βόλου.
Πρός τοντοις ύαν σημαντικόν
είναι τό δτι ή μεμθράνη αυτή συν
(Τ)βοι>μένη έπι,μ»λώς μπ-αρεϊ νά
χρησιμοποιη-θή σέ πλείονες τής
μιάς π.ερ·:πτώσεις.
Άναλυτικά στην μέιθοδο α·τή
έκτελοννται οί εξής κοττά σειράν
επί μέρονς έργασίιε·ς.
11 ρ αχατασκ^υάζΓται ή 6άσι ς
στηρίξεω-ς τοΰ βόλον.
ΙΙάνκ» στήν π&ρίμετρό της θ'
Λγκ-υρωθή κατ«.>Λήλο>ς ή ευκαμ-
.ττος άεροοτεγής μεμ»τ>ράινη.
Το.τοθε·τείται ακολούθως δί,κτυ-
ωτή χαλυδδίνη ενίσχυσις πάνω
στό φνλλο τής μεμβράνης καί έν
σννεχΐία στρώμα σιμέντον ϊχιον
τα ποοβλΐΛΟμενα πάχος καί σύν¬
θεσιν.
Τό όλον τούτο σύστημα ανυ¬
ψούται μέχρι. τού έπιθυμητοΰ υ-
ψθυς διά τή; διοχετίύσεοις ύπ»)
την μεμβράνην ά*ρος υπό κατάλ¬
ληλον πίεσιν.
Ή παρουσία τής 6ικτυχι>τής
χαλυδδίνης ένισχύσεως βΐναι α-
κ.ρως άναγκαιία άφού δι' αυτής
πλήν τοΰ δτι ένισχΰεται ή δλη κα
τασκευή έλέγχεταΐ· δι' αντής τό
ενδεχόμενον σχηματισμόν φνσαλ-
λΛδων καί τέλος διά των 6ρόγ
χων της συγκιρατίΐται τ<') σιμέντο κατά την ανύψωσιν τού άπύ τον νά διαφύγη είς τα πλάγια. Ή χρήσις δονητών διά την ό μοιόμορφοΛ' διάστ.ρο.σ.ν τού σΐμέν τού πρίν καί μετά την ανύψωσιν τής μεμ&ράνης ε?ναι άπολύτο»; ά ναγκαία. Τό οδτο) κατα<Λίΐη·αζόμενον ?.«- πτύ έν«χχυμένιο κέλυφθς στεγνώ- νει σέ βχετικά σΐ'ντομο χρονικό διάστημα καί στηρνζεται πλέον οτόν έαντόν τού με.τά την άφαί ρεσνν τον φύλλον τού Νε.οα6ίν· Δύνανται άκόμη νά τοποθετη- θιοΰν άπομονωτι,κά ύλιχά εΊς την ΐαω πορείαν τον ίνισχυμένου κ£ λ.ύφθυς μ' ?να νέο αονσκομα τή; μ.εμβράνης. Είναι όυνιατόν νά δ4ανούξονμίΛ' άνοίγματα (πόρτες, παφάβνοα) ή νά κατασκενάσωμεν διάφορα δια- κοσιιητιχά στοιχίία διά τής είς κατάλληλον; θέσεις κοπή; τού κε λ.ύφονς μέ πε,ριστ.ρ::<φικά πριόνια. Δύναταί τις ν' αντιληφθή την άπλότητα τοΰ δλου έ'ρνου «ν λη ςρθή {«π' όψιν δτι θόλος (κΛ(κ).ι- κός) μέσον πάχους 5 έ", καί δια μέτρον 30 Μ άπαιτεί πλήν των υλικών 8 μονον εργάτας καί ή δλη έογασία συντελεϊται είς 30 μόνον λεπτά τής Λρα-ς. Ή οά·τω καλιντταμένη έπιφά- νεια είναι πβρίπον 700 Μ2 καί περιέχει δγχον Ισον κατά ποο<α έγγισιν πρός 4.000 Μ3. "Ας λη- ψ&ή τέλος ί«&' δψιν ότι ή μέιθο- δος αύτη — χρησιμοπιοιοι·μένιΐ) μό νόν δι' έλαιτ-ράς θολ^υτάς κατα¬ σκευάς — ?χει ΛρκετήΛ· διάδοσιν κνρίως .είς Ιταλίαν κατασκεΐΌζο μένων δι' αυτής κατοιχιων, μοτέλ, βποθηικων, ΆθλητΐΛΐών κέντρο>ν
Ι. Τ. ΜΑΝΤΑΦυΤΝΗΣ
Π. Μηχανικός
ΠΙΣΤΩΙΕΙΣ 49 ΕΚΑΤ. ΔΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΝ
ΤΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝΕΡΓΩΝΕΟΝΙΚΗΣ ΟΔΟΠΟΙΊ'ΑΣ
Δΐ/ατίθενται έκ τοΰ ."τοοϋπολογι-
σμοϋ Δημοσίιον 'Επενδΐ'σεων πι-
στώισεις νψονς 49 έκοΐτομμτ.'ρίων
δραχμών διά την χρηματοδότησιν
τοΰ έν έξελίζει προγράμματος με
Λ^τών ϊργων έθνικής όδοποιίας.
Σχετική απόφασις κατανομής των
ώς δνα> πιστώσε<ον υπεγράφη ι'στό τού ύπονρ'γοϋ Συντονισμοϋ κ. Ν. Μακαρέζον. Είς σχβτικήν άνακοί νωσιν ϋπογραμμίζετα* δτι, οδτω, θά έπιταιχννθή ετι πε ΤΗΝΔΥΙΙΝΚΜ ΑΝΑΤΟΛΗΝ
Τ<> ίαουργριον 'Εμποριου έν^-
κ.ι>ι»?ν όπως η ΤραπιΖα τής Ί.κ
λαδος χι·ρηγήση αδεία; έξαγιογή;
1.1»!/.")." !0 τόννων μεταλΛει'ματ ,ς
Οιοξίτου, ώς κάτωθι, επί διακτ-'
νο%ιΐ-ιΐι7ι τής άξίας τού δι' έλευθέ
ρπ· σχΛΐτ/.λάνμιτος ή μέσιο κλή
ί>ιγ·/., (Ίναλογος τή; χώςας π0ο<- ΓΐΓμού; Δια την ΕύίθλΤ'ίϊκήν ΟΊχ.λό- |ΐ.:;ήν Κοινότητα 4όΟ·°0Ο, τόννοι, δ>ά την Σοβιετικήν "Ενωσιν 450.
000 τόννυι, δ.' Αγγλιαν 125.000
^ον·., Χοσβηγίαν 10.000 τόν., Τσβ
χ·>σλ: (κικίαν 50.000 τύν., Ίσπα'-
νίαν «0.000 τόννοι, Σ οττ,Λ'.'αν 55.
000 τόν., διά τάς Ήνο-ιιε'να; Πό
λιτείας Άμερικής 75.000 τόννοι
.ιαί όι' Ίΐ/ΐοΐνίαν 20.000 τ<»ν·-ν. Αί ανωτέρω ,τοσόΤΓι·τε; 6ϋ)ξίτου καιανε'μοντΓα μετιξυ των ρταιηρι μλ· !<υϋ>ξίται Παρνασσοΰ Α.Ε.»,
.'ΜεταλλΈϊα Βο>ξίτου 'Ελε~ιιΤΐν«ς
Λ.Ε.». «Ηιοξιται Μπάρι'.ο; Ελ¬
λάς ΑΕ^., «ΗιοΕίται Δελφ'ον ΛΚ>
καί Μί'νίος Κυπράδη;.
ΑΊ σχετικαί αδριαι έξ,ϊγίογής
πρό; την Σοβιετικήν "Τ>"ωσιν κ/χΐ
την Τσ'εχοσΑοδακύχν θά χορηγίδν
ΐαι μέχοι κα/.ύτ))Ρ0); των διά τάς
5-ώοΐίς ταΐτας καθοριζοαρνΐιΛ', ώς
όν(οτέοο) .[θσοτήτιον των 450.000
ΧΓίί 50-000 τόννον, άντκττο:χϋ)ς^
δάσρι των προσκ<^ι.ισθΓσο>ΐρνο>ν
σχετικών <πμ6ολ.αίθ)Λ', των σννατ ΐτθέντων ή <η·να<ϊθΓ,σοαε-ν(ι>ν μρτα
ϊ,ί' ιί>ν ί-ξαγωγέων καί των άςιμο
δίίΐν Σοδιετικών κηί Τσεχοσλο»
() ΓΧΐκοη· άρχών.
Οί ίνδ^αφΐρόμΓνοι έξαγοιγεϊς,
κατά την εκάστοτε εξαγωγήν
(<τόρτο>σιν) μεταλλεϋματο; 6ο>ξί-
τον, δύνανται νά {«ερβΓάνουν την
υφ' εκάστη; ά&εία; όηιζομένην
πρός εξαγωγήν ποσότητα, μέχρι
τοΰ δρίου άνοχής 10%, υπό τόν
όρον ότι τ.) σι·νολον των τοιοντο*ν
ίαερ6άσε<υν, κατ' έξαγωγέα κτΛ χώραν έ·ξαγο>γής, θά ίιαολογισθή
τελικιΰ; έντό; τοη' κ /θοριζομέ-
Λ'ΐον κοντενζάν έξαγιο-γής μεταλ-
λεΰιιατος ΰίοξίτου τή; τρΓχοιχϊι>ς
ΠΕριοδΐΛΐ, ('όστΓ νά άποφτνχθή ύ-
πές6ασις αυτών.
Αί έξαγιογαΑ (φορτώσε.ς) των
-,Λίτά τα ανωτέρω ποσοτήτιον,
.ταρ' έκαστον ίνΰιαφί-ροιιένου, δέ
ι,ν νά .τηαγματο.τθιΓ,θοΰν ίΛέχοι
τής 31ης λρκεμτίρίου έ. ?τους.
ΕΠΕΝΔΤΣΕΙΣ 12 ΕΚ. ΔΡΧ.
ΤΉΣ ΦΑΡΜ)ΡΙΟΜΗΧΑΝ1ΑΣ
ΜΙΝΕΡΚΑ
*Ε.τεν·δί<Γεις ϋι,ονς 12 έκατ. δοχ ,-ιρ-αγματοποι.ε.ΐ ή Μινέ,ί&α Φας ια- κευΐική Α. Ε. είς το ρνταΐ-θαα Γρ γ^στάσιόν τη; διά την έπεκτχ- σιν καί τόν Γκσυγχρονισμον των κτιριακών καί μηχανολογικών έγ ■/αταστάστο)ν τη;. Μέ την έν λόγΐ;) έπέ.κτοσ.ν δι-τλα σιάζεται ό ίστεγαΐτμένος χ τίς 22.000 κ. μ. Τ έργον .ΤΓΤαι δτι θά ά.-^πεοατωθή έντά οε-κοιαήνοΐ'. ΑΠΑΛΛΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΚΠΤΏΣΕΙΣ ΡΠΣ ΤΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΛ Διά τοΰ νπ' αριθμόν 848)71 Νο μο'θετικοώ Διατάγματος (ΦΕΚ 50 Α') τροπποιοΰνται -/.αί σιμΛλτϊ- ροΰνται αί διατάζεις τοθ Α. Ν. 543)ιϊ8 (ΦΕΚ 204 Α' 19€8) «πβ. ρί .τ,α,ροχής είδικών άπαλλαγών καί έκπτώσεων είς ξενοδοχειακάς έή ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΛΩΣΤΟ'Τ'ΦΑΝΤΟΤΡΓΩΝ ΣΐΎήλθε τό Σνντονιστικόν Συμ βούλιον των Βιομηχανικων 'Οργα ν ώσε<'>ν τής Κλτοστοϋφαντονογί-
ας καί Πλεκτικής καί εξήτασε τα
άπασχολούντα την τάΕιν προβλή-
ματα. Μεταξύ άλ)χον, απεφασί¬
σθη όπως επιδιωχθή ή αρσι; των
κν·ρώσειον κατά των έχδοτών ονν
αλλαγιιατικών, είς περίπτωσιν πά
ραβάσεο); τή; δεκαμήνσυ ηροθε-
Γχίβ,ς λήξεως των, ποΰ επιβάλ¬
λει ή 1509)1968 απόφασις τής
Νομισματικής 'Επιτροπής, π«ριο-
ριξομένων τούτιον μόσον κατά των
άποδεκτών, ώς μόν<ι>ν νπευθν-
νων. Απεφασίσθη; έπίσης ή έπι-
8·Λ>ξι; κατοχυρώσεως τοΰ όριον
τώ-ν γραμματίο>ν τής πελατεία;
τκιλ' κ_λαι-ιστοϋφαντοι<ργικών έπιχει θήσεων. Συνεζητήθησαν έπίση; γ όργάνιυσι; εκθέσεως τού κλά- δου, τό Θέμα τής κνκλοφορίας ιών εισαγομένων νφασμάτίον κ. λ.τ. Ή Πανελλήνιος "Ενωσις Βιο- μηχάνων Κλωστοϋφ-αντονργών, ά πέστειλε τι>λιγράφημα Λρός τού;
ι'ϊτο'ργού; Οίκονομικί&ν καί Βιο-
μ,Γϊχανία;, αφορών είς την συμ¬
πλήρωσιν των διατάξεων τού
ΝΛ 791)71 πεοί εΐσαγωγής μη
χανι-Λθΰ έζοπλασμοΰ βιομηχαντών,
έη:1 μειωμένω δασμώ. Είς τό τη
λεγράφημα μνημονεύεται δτι αί
τελωνειακαί άοχαί ζητοΰν την κα
ταΰολτΓν όλοκλήροΐ' τον χαρτοσή
ιιου. Τό σχετικόν αίτημα περϊ κα
ταβολής τελών χαρτοσήμον ίσην
πρός τό 50% των κανονικων τοι
ούτων όασίζϊται α) επί των δια-
τάξεων τοΰ ΝΔ 791 περί μειώσε
ως των δασμων κατά 50% β) έ
.τί τοΰ γεγονότος δτι υπό τό κα-
θεστώς τοΰ Ν 3949, προθλέποντο;
πλήρη δασμολογικήν άπαλλΛγήν,
ϊσχνε καί άπολντος τοιαύτη κα-
ταβολ.ή; τελώΛ· χαρτοσήμου.
Την 30ήν τρέχοντο; συνέρχεται
η τακτική έτψτία γεντκή συνέλευ
'Ενώσΐως Βιομηχάνων Κλωστο
σις των μελών τή; Πανελλήνιον
υφαντουργών.
τελειών καί ύπεροασιών, .τρούπο
θέτει τή·ν έκπόνησιν άρτίοιν μελε-
τών.
Είς τό έφΐτινόν .τρόγραμμα με
λετών ?ργων έθνι,κής όδοποιίας
πείΐλαμοάνονται αί ποοιιελέ-ται
τοΰ β' κ-λάδου δλων των τμημά-
το>ν των έθνικών ό5ών Αθηνών
— θεσ) νίκη; καί Αθηνών —
Κορίνθου. Οντω, προετοιμάζεται
μεθοδικώ; τό &δαφος, 6<ά την έν συνεχεία καταισ!κ.ενήν τάη' σημαν τικών αυτών όδικών έργων, έν δψει των άλματιοοώ; αίιξανομέ- νον όδικών μεταψ&ρΛν καί τή; τονριστικής κινήσεως τή; χώρας. Τέλο;, εί; τό έφίτινόν πρόγραμ μα έντάσσονται καί όριστί,καί με· λέται δλων των επί μέρηνς τμη- μάτων τή; προγραμαατιϊΓομένης Έθνικής '0·δο€ — Κορίνθον — Καλαμάτας, μέ πρόβλβψιν παρα- δόθΐως αυτών τό προσεχές ετος. Η ΛΠΟΡΡΟΦΗΣΙΣ ΤΩΝ ΑΔΙΑΘΕΤΟΝ ΠΟΣΟΤΗΤΟΝ ΓΕΩΜΗΛΩΝ Νέα μέτρα ελήφθησαν διά την απορρόφησιν των άδιαθέτων πο- σοτήαων γεωμήλιον. Ώς γνωστόν είς τού; νομόν; Δράμας» Βο*ο>τι-
ας, Κοζάνης, Φλωοίνης, Ήλείας
καί Άχαίας κλπ. υπάρχουν ά/ξιό
λογαάποθέματα γε<ορίιλων θε·ρινής καί φθινοπωρινής καλλιεργείας 1970 των όποίίαν ή διάθεσις δέν προβλέπετοα ευχερής μέχρ* τής νρας έσοδΐίας 1971. Παοά ταυτα, ιΐς πλείστα; όρεινά; καί ήιμιορε-ι νά; περιοχάς ί>έν ύςρίστανται έπαρ
κεϊς ποσότητ*; γείΐχμήλων πρός
ικανοποίησιν των άναγκων μέχρ< τή; νέα; εσοδείας. Πρό; τοΰτβ, ελήφθησαν τα κάτωθι μέτρα: 'Εδόθτ· έντολή εί; την ΑΤΚ απ<ος διαθέση ποσόν μέχρις 20, ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. διά την επί πιστο>
σει ενός ετους αγοράν νπό παν¬
τός αΐτοΰντος σννεταιρισαένου ή
μή άγρότον άδιακρίτως νψον; ό
ςρειλής τον είς την Τράπεζαν γ?
ωμήλων εσοδείας 1970 καί μέχρι
300 δρχ. κατά οίκογένειαν.
Η ΠΑΣΕΓΈΣ θά κινητοποιή
ίτη απάσας τάς συνεται.ρικά; όργα
νώσεις των περιοχών τής χώρας
πρό; δημιουργίαΛ1 μείζονο; ένδια
φέ^οντο; διά την απορρόφησιν
δσοΛ' τό δννατόν μεγαλιτέριον πό
σοαήτιον.
Ή τιμή διαθέσεω; των γεωμη
λαη' είς τόν τόπον τελικής παροι-
δόσεο>ς διαμορφθϋται επί τή 6ά
σει τής τιμής άγοράς «τς τόν τό
πον παραγωγής (ήτις σημειωτέ¬
ον δέν θά είναι κατωτέρα τής
μιάς δραχμής κατά κιλόν), προσ
ηνξηε'ένης κατά τα εξοδα ένσακ
κίσεως καί μεταφορά;. Διευ*ρινί
ζεται ότι ή Ανωτέρω τελική τιμή
διβθέσεως έπ' ουδένα λόγο> καί
έν ούδεμιά περιπτώσει θά είναι
μεγο,λυτέρα τής τιμή; λιανικής
διαθέσείο; τούτο)ν υπό τού τοπι-
κοΰ ελεύθερον εμπόριον.
Ή ΑΤΕ, τέλος, θά διόση όδη-
γίας είς τα ύποκαταστήματά της,
διά την μεγαλυτέραν δυνατήν ά
πλουστευστν τής διαδικασίας σανει
οδοτήσεως των ενδιαφερομένων.

Η ΕΛΞΙΣ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ
ΕΙΣ ΤΑ ΕΓΧΩΡΙΑ ΕΙΔΗ ΣΤΟΧΟΣ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
'Επ' εΰκαιρίας τής άρξαιμένης
«•Εβδομάδος τής Έλληνικής Βκ>
μ,ηχανίας>, ό ύπουργός Βιομηχα-
νίας κ. Κυπραΐο-ς εδωσε σννέντεν
ξιν Τύπον είς τα γραφεία τού
Συνδΐσμου 'Ελλ.ήνων Βιομηχα¬
νίαν. Τα, κιύρι-α σημεία τής όμιΛί-
ας τού σννοψίζονται είς τα εξής:
Ή καθΐί.ρωσις τού θεσμόν τής
«"Εβδομάδος τής 'Ελληνικής Βιο
μηχανίας» έντάσσ«ται είς τα .τλαι
σία τής προσπαθείας τής Κνβεο
νήοεως, νά στρ«ψη τό ένδια<ρέ- ρον τού κοίνον πρός τα έγχώριη· Λροΐάν-τα. Διά των .τοικίλων έκδη- λώσεο>ν της οργανωθείσης «'Ε-
δεντερογενοϋς τοιμιέω; 11 — 12%·
Ι Ιαραλλήλως τό κράτος προσηα-
θεΐ νά δημιουργήση κλϊμα «ηννό¬
ουν την ανάπτυξιν της ί&ιωτικης
{πιχειρηματικής πρωτοβονλίας. Εί
δικώτεοον έπιδιώκεται ή ανάλη¬
ψιν πρωτοβουλίαν, πρός προστα¬
σίαν νέων βιομηχαΛΐκων δραστη-
οιοτήτων, ή ενίσχυσις τής προσ
; ξκνίον κβψαλοίωΛ· κώ
6 έκσυγχρονιομός τσϋ
παραγωγικοϋ δνναιμικοϋ, ή δημ*-
ουργία μεγαλυτέρου βιομηχανι-
κών μονάδων, διά συγχ«>νεύσεος
υφισταμένων, ή ανύψωσις τής ποι
οτικης στάθμης τής εγχωρίον πά
66ομάδος>, θά δυνηθή ό έλληνι- ραγωγής, ή μεγαλντέρα στροφτ)
κός λαός νά γνο>ρίση έκ τοϋ συν- των προμήθειαν τού Δημοσίου
εγγυς, τα συντελεσθϊντα επιτΓύ- ·ΜιΧ καταναλωτών πρός την έγχώ
γματα είς τόν μεταποιητικόν το- οίον βιομηχανικήν παραγωγήν, ή
μέα τής χώρας. Ακολούθως ό λήψις δασιμολογικών μέτρον πρός
κ. ύίτουργός προέβη είς σύντομον ,-τοοστασίαν τής έγχωρίον βιομη-
θεώρησιν τής πορ*Χας της έλλη- χ,ανίας καί ή καταπολέ·μηβι? τ°ΰ
νίκης βιομηχανίας άπό τάς αρχάς άσκονμένου ντάμπιγκ καί ή άνά-
τοΰ αιώνος μέχαΐ/θΐ ότι αί ΰποθέσε.ις των, άφο λήψεως χρημάτο>ν η άλλων ΰλι-
ρώσαι έπε-νδύσεις, ώς καί λοιπά κων άνταλλαγμάτων. Κατόπιν
αίτήματα τούτων προωθοϋνται τα τούτου παρακαλοϋνται θερμώς οί
χύτοτα είς το υπουργείον Συντο οϋτιυ πως έκβιαζόμενοι ίπιχειρη-
νιομού ωστ« νά μή παρίστααται ά ματίαι όπως καταγγέλλουν άμέ-
νάγ-κη προσφύγη; ϊίς μεβάζον- σω; τοΰς οίσνσδήποτε είς βάρος
τας οί όποΐοι κατά κανόνα άσκοϋν των £»6ιαστάς ά,τ' εύθβίας εί;
εκβιασμόν διά τή; λήψεως χρη- τόν κ. 'Υπονργόν Συ-ντονισμού,
μάτων ή δλλων υλικών άνταλλα αίτοΐμενοι, πρός τουτο, ώκρόα-
γμάτων. Τα ανωτέρω άνηακνώ- σιν.
θηβαν έκ τοϋ
τοϋ Διευθυντού τού
το" Χ· Γοαφείου τού (τηλ· «18.895).
καταγγελιων.
Κατωτέρω -ι
Λιομηχάνιβιν της χώρας.
έντασιν τή; δροχπηριότηιτος εις
Ό στόχος ούτος, συνέχισε, τόν χώρον των έρευνών δι" άνα-
σιτν&έεται άμίβίος μί την άνάγ- | ζήτησιν νέων κοίταισμάτων μεταλ
κην πραγμίΐτο,τοιήοιειω; μιάς όρθο . λευμάτων. Άφοΰ ?δϋ>σε στοιχεϊα
λογικωτίρας διαρθρώσεως τής σχετικά μέ την υπό τής κνβϊρνή
παραγωγής κοά τοϋ Ισοξνγίου ε¬
ξωτερικών συναλλαγών, εις τρό¬
πον ώβτε νά έξασοραΛιαθή μιακρο
χρονίως αύτοδνναμος καί ταχύρ-
ρυθμος οΐκονομική ανάπτυξις τής
χώρας. Ό ύψηλός ρυθμός έ«6ιο
μηχανίσεως, θά ε'χη ώς άμεσον ά
ποτέλεισμα, την μείωσιν τής ίκρ'-
ο-ταμένης διαφορά; μιεταξΰ παρα
γωγης κ«ί έ·σι·/τερικής ζητήβ'ε-
(»ς βιομηχανικών προϊόντων καϊ
την βελτΥοχΗν τής θέσεως τοϋ έμ
πορικοϋ ίβοζυγίοτ) τής χώρας.
'Επιδίίθξι; κατά την πεε·ως των ύ
δατίνων ,τηγων της χώρας κλπ.
Καταλήγων, εμνημόνενσϊ. τάς δυσ
'Τπουργού Συντονισμοΰ ν.. Ν. Μα »Άπαντες οί επιχειρηματίαι δέ
έξ άφορμής σχετικών όν νά είναι βεβαιοί ότι, βάσει
των δοθεισών είς τάς οίκΐίας 'Τ-
τό πλή- πηρροΐίας προσωπικώιν έ.ντν>λών
ρες κείμενον τής άνακοινώσεως: τοϋ κ. 'Τπον>ργοϋ Σνντονισμοϋ,
«•Περιήλθον είς γνώσιν τού 'Τ αί ύποθέσεις το>ν θά διεκπεραι-
παυργείαυ πληροφορίαι, καθ" δ.ς οϋνται ταχύτατα, χωοίς την ά
διάψορο; ϊπιτήδειοι, αντίγραφον- νάγκην μεσολαβήσεως των παρα
τίς τάς συνηθείας τής προεπανα νομούντων επιτηδείων μικροεκβια
στατικής περίοδον, έμιφανίζονται, στών. Τέλος, καθίσταται πρός δ¬
εί; επιχειρηματίας ήμεδαποΰς ή λον; σαφές, δτι τοιαύται μέθοδοι
άλλοδαπού;, επιθυμούντας νά άνα είναι τελείως άπαράδεκται είς τώ
λάβουν έπε-νδντικήν ή άλλην τινά .«ημερχνόν Ελληνικόν Κράτος, ι
ίαιχειρηιματικήν δρασττριότητα νώ συγχρόνως ζημιώνουΛ', άνΐί να
έν Ελλάδι, ώς δυνάμ«νοι δήθεν έΕτιπηρετοϋν τα αίτήματα καί τα
νά μεσαλαβήσουν διά την ταχεϊ συμφέροντα έν γένϊΐ των ένδια
αν πραγματοποίησιν τή; έπ,ενδύ- φεροαένων ΐπιχειρηιιατιών. ΕΤναι,
σεως ή την εύνοϊκήν υπέρ των έ- πρωτίστως οί ίδιοι οί έπιχειρημα
ώς ί.κ τούτον, απαραίτητον όπως,
-------------------------------------------- τίαι, βοηβήσονν είς την προσπά¬
θειαν Ικριζώαειος των άθλίων τού
ή μάχη της έκβιομηχανίσεως. των μΓθάδων/ καταγγέλοντες ά-
ΙΙροηγονμένως, προσεφώνησϊ διστάκτως πάσαν τοιαύτην πα-
τόν υπουργόν Βιομ.ηχανίας, ό ,τρύ
«δρος τοϋ Σννδέσμου 'Ελλήνιον
Βιομηχάνων κ. Μητσάς, άναφ-ερ ------------_---------— - —
θείς δι' ολίγων, είς την έγκαννια
ζομΐνην «·Ββ&ομάδα ·Ελληνιχής ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΕΠΙ ΤΗΣ
Βιο*ιηχαν<ας». Τΐλος, απαντών ΑΡΔΕΤΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ είς σχετικάς έρωτήσΐΐς, ό παρι- στάμενος γενικός γραμματεύς τοϋ υπουργείον Βιοιμηχανίας κ. Λέ* «' *·?· θά σι·γκληθή *1ς την 'Ελ ..... - ·-*- σννέοριον επί τής άρ-δεντι- .-ϊθλιτικής των χωρών — με τού ΟΟΣΑ. Σχετικήν άπό ΤΙΜΑΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑ6ΕΗΙΣ Είς πλήρη οννάοτησιν καί ά>Λτ|
λοϊπίδρασιν τελοϋντα ό τιμάρι-
θμος ζοιής καί τό εθνικόν είσόδη
μα, έπηρεάζουν ευμενώς ί) δν<τμε νώς, την πορείαν καί την εξέλι¬ ξιν των καταιβέσεον *>αΙ διαγο»
.-τροοπτικάς βν?λίξεο>ς ή άνα
σχέσεο>; αυτών.
Τό αηνιαϊον δελτίον «Οικονομι¬
καί έ"ίελίξϊΐρ> τής 'Εθνικής Τρ·α-
.-ΐΐζΓ,ς τής Ελλάδος, είς σχόλιόν
ό θ
ζ,ς ής
τον, όΐίχ.ιραγματεΐ'όμενον τό θί·μα
τής ουναρτήσεως τιμών και κατα
θ«εεον, {«πογραμμίζει ότι, κατά
την τελευταίαν τετραετία-ν ή ά
δος τοϋ έΛΐπέβο» των τΐ4ΐών
ύξ βδ
ς
την χι!>οαν μα; ύπήφξί. βραδεϊα,
μέ μέσον ετήσιον ρα«θμ/>ν αύξήσ*-
ος 1,9% ένώ τό εθνικόν ε'κϊόοημα
ειί; τυε-χούσας τιμάς ηυξήθη μέ
ταχνν ρτΐθμόν των 8,5% ετησίως-
'Ελάχισται ήσαν αί χωρω, προστί
θεται αί οποίαι ένϊοράνισαν τόσον
ΰψηλύν ρυθμόν αυξήσεως τοϋ ε¬
θνικον είσοδήματος μέ τόσον 6οα
δείαν ανοδον τοϋ γεΛΐκοϋ επίπεδον
τό>ν τιμών.
Είς τάς πε^ισσοτέρ";
τό είσό&ημα ηυξήθη μέν1, άλλά
ταντοχοόνως £ξεδηλο')θησα κια
τέλει την εγγύησιν ίίτι ί) άγαραστ·.
κή δύνιΐ,μις τοϋ κατατε.θέντος πο-
αοΐ' δέν κινδιη»εύει άπό (ραλκίδευ-
σιν. Χαοακτηοι^τικόν, έν προκει-
μέ-νω είναι ότι ή κατά τα ανωτέ¬
ρω νψωσις τοϋ έ.-ΐιπί&ον των η¬
μών ήτο πολϋ μικροτέρα των κα-
ταβαλλομένοίν δι' άποταμιειηικάς
καταθέσεις έπιτοκίοιν έκ 5 έ'υ>ς
1% ΐτηοίθ);. Ή τραπεζική κατάθε
σις κατά σννέπειαν, ΰχι μόνον έ-
ξασφαλίζει την αξίαν τοϋ κατατε-
θέντο; ποσοϋ, άλλά άιψήνει καί Λε
ριθιί)€"ΐον καθαράς αποδόσεως ©ίς
τού; αποταμΐΓυτάς. Τα
ά.ιατελοΰν με<>ική·ν τοίιλάχιστον ε¬
ξήγησιν τής εκπληκτικ-ής όντως
αυξήσεως των άποταμι.εντικών κα
ταθέσεων από 37,6 όκτεκατομμ'ί1-
ρια δραχμών κατά τό τέλο·; τού
1966 εί; 85,1 ύισεκατομμύρια κα¬
τά τό τέλος τού 1970.
Η ΣΤΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΚΛ.Η-
ΝΙΚΗΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΪ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΕιΚ»Κ-
ΣΙΝ ΤΗΣ ΦΛΩΡΚΝΤΙΑΣ
Έν τφ πλαισίφ τή; υπό τού υ¬
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ
ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΜΕΝΗ ΟΠΩΣ
ΕΚΡΙΖΩΣΗ ΤΟΝ ΠΛΚΘΩΡίΣΜΟΝ
τασεις αι οποίαι
εντόνως τάς τιμάς ποός νΐς έλληνας σνμ,μετοχή; εις την
ΧΩΡΩΝ ΤΟΤ ΟΟΣΑ
>Α:«» ϋ^ ?ως 17ης
υπουργείο μηχαίς . «
κάς, ανέπτυξε τό πρόγραμμα των λάδσ
έκδηλάΜΚχον τής «Έ*δομά»ος> Χίί?
- ραδιοφωνι*ά κοΐ, τηλίθ—ικά
μηνύματα,
κλπ.
ΗΕΗ.ΙΑ5 Ε.Π.Ε.
είναι εΤς, έκ των ~ονδαιοτέοων
βιεθνών όργανισμών, πρός προα
γιογήν τής οΐκονομικής άναπτύξε
Ι ιας χαι σννε.ογαοίας: των χοιρών
τοΰ Δτ>τικοΰ Κόσμον. Είς σχετι-
^ ανακοίνωσιν τοί· ύπονογηον
εξαίρϊται η ως α-
άλώ
- ω?
η
άντανακλώβα
χερείας πού
ν" αντιμετωπίση
ΚΗΟΜΑ - ΗΕίίΑ$ Ε.Π.Ε.
Ίσολογισμός 31.12.70 - Χρήσις 3η
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1970 1969
Ταμείον 20.500.— 4.182.-
"Επιπλακαί Σκβΰη 157,809.—
Μβϊον άποσβέσεις 2Β 000.-134.809.- 53.721.-
Ποοσωρινοί Λογ)μοί 30.259.— 68.388.—
Τράπεζαι 148.914.— 68.617.—
Προμήϋειαι όφειλβμεναι 296 805.—
Ζημία - 73.433.—
Πρόσκλησις Σ υνελεύσεως 30ης
Μαρ-τίου, ημέραν Τρίτην καί αεραν
12ην μ*σημβ.ρινήν, είς τα γραφρία την παγκόσμιον αναγνώρισιν τοϋ
29 'ΑΒήν πραγματο.τοιονμένον σήμερον έν
Ελλάδι σημαντικόν έργον οίκονο
ιακής άναπτνξεως. Τό Συνέδριον
θά πραγματοποιηθή ίίς Αθήνας
, καί Κρήτην, ήδη δέ πολλαί χώ-
ραι καΐ έκτός τοΰ ΟΟΣΑ, έζή>
τησαν νά σι<μμετάσχονν είς τάς εργασίας τού. 631.287.- "453.513.- Κεφάλαιον "Εξοδα πληρωτεα Αογ)σμοί κερδών εταίρων Κέρδη είς Νέον ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1970 1969 400 0ΤΟ. - 400.000.- 65.963.- 53.513.— 150.000 — - 15 324.— τα (ϊνο). 'Τπήρξαν βεβαίοις, πεςι- πτιόοεις χο>ρών, είς τάς οποίας αί
τιμαί .ταρονσίασαν σχετικήν σταβε
οότητα, ή οικονομικήν των πρόο-
δος όμως έπΐ-βραδύνθη συνεΛϊία ι
των μέτρων τα όποϊα ελήφθησαν
πρός αποφυγήν περαιτέρω άνατι-
μήσεο>ν. Πιίοεις επί των τιμών,
.-τροκλτ-,θεϊσαι έξ έξ(οτίρικων λό¬
γων, δέν έξεδτιλώθησαν είς σαβα
ράν Ικταβιν είς την 'Κλλάοα. Ή
σημε.ωθεϊσα νι)<ιοοις των τιιιών ό- φείλίτο κατά μ*γα μέρος είς την των εϊσαγωγών Ιπρώ ται ύλαι, ήμικατειςγαοιμένα προϊ- όντα καϊ ?τοιμα άγαβά). ΑΙ ά/>οι-
6αί των εργαζομένων έβελτιώθη-
οαν σταθερώς κα'ι, ούσιι^οώς, καττά
ιήν ΛΐρελΘονοχιν τετραετίαν, φαί-
νετα. ό'μοις δτι ή εντέυθεν επίδρα¬
σις εξουδετερώση άπό την έπιτΐν
χΟεϊΛΐν αύξησιν τή; παίραγ(ι>γικο
τητος.
Ή βελτίωσις τω· άμοιβών καί
ή σύγρονο; διεΛ^ουνσις τής άπασχυ
λήβτοις έβημιούργΓ,<ΐαν ι περιθα'ιρι- ον ά.-ΐοταμιενσε<'κ; έκ μ*^?ονς των μενά/. ι»ν μαζών. ' Α-το<ρ ασιστικω ς, δμ<ος. συνετέλεβεν «ΐς την διοχέ¬ τευσιν σημαντικοϋ τμήμαπος ά.το- ταμτεύσε/ος αυτής είς τού; .τιστοοτι κοΰς όργατΐισιμοιΰς ή σταθερότηί το? πΐδίου των τι+ιίον. Αυτή από¬ ϊ εφετεινήν Διεθνή "Εκθεσιν Χειρο τεχνίαις, έν Φλιιερεντία τής Ιτα¬ λίας, ό Έθνικός Όργαν.σμός 'Κλ ληνικής Χειροτεχνίας έτοιμάζει πρός .τροβολήν, έκλεκτήν σ>λλο-
γήν των χαρακτηριστικιοτέ<>ων
προίοντων τής ίλληνικής χε*.ροτε-
χνία;, καλλιτίχνική;
καΐ λαϊκης τέχνη.;, διατρόροιν κλΛ
6<ι)ν, νπέρ 50 παραγυ>γών έξ ο-
λων των περιοχών τή; Χώρας.
Ή προβοί.ή τής συγχρόνου .τοο
όδου καί των σημαντικων
γιιάτων τή; έλληνική; χειροτεχνί
άς, θά γίνη είς «ιδικόν ,—ρίπτε-
ρον, τού οποίον θά μίτάσχη καί
ό 'Εβνικόι; Όργανισμό; Προνοί¬
ας, διά προϊόντιοΐν των
κών σχολών - έργαστηράον τοι.
Ή Διεθνής Χειροτεχνική "Εκθε
σις Φλωρεντία; θά λΐΐτοι·.ργήση
κατά τό διάστη,μα 24η,ς Ά
?(ί; τής 7ης Μαίον έ. ί.
'Τπεύθιινοι συμφώνως τφ νόμιρ
109ΟΠ938
Ίβιοκτήτης — Διευθυντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Καυιχία Ναύαρχον Βότση 6(
ΠροΙστάμενος Τυπογραφ^ον
ΓΑΒΡΠίΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ^
ΚατοΜ(Ια Σπαρτάκου 1»
Γήν κατάστασιν τής άμε-ρικα-
νίκης οίκονομίας άνβλνσε είς σχ«
τικήν όμιλίαν τού ό έν Αθήναις
πρεσβευτής των ΗΠΑ κ. Χέν.
Άναφε-ρόαενος, ειδικώτερον,
είς τάς προσπαθείας έξονδετίθώ
σίίος τής άπειλής τοϋ Λληθωοι
σ)ΐ»οΰ, ετόνισε, μετα£ύ άλλων, δ
τι:
•Η Κυβέρνησις των Ήνωμένυ>ν
ΙΙολιτειών είναι άποφαισιΐίιιίνη νά
έκριξίύση τόν πληθωρτσμόν, χω-
ρί; νά δημιουργήση συνθήκας
στασιμότητος ΐκ τής αΎεργιας
είς μίαν ελευθέραν κοινωνίαν.
"Ενα κύριον μίτρον τής άμε-
ρικανικής οίκονομίας — όπως καί
οίασδήποτε αλλης ίλενθέοας οί¬
κονομίας, τό Ακαθόριστον Έθνι
κόν Προϊόν, ποΰ άντιπροσοί.τεύη
τό σύνολον τής άξίας όλ/ον των
αγαθών τα όποία παράγο+*εν καΐ
των νπηρεσιών αύξάνρι μέ ταχϊι
ρυθμόν καί φθάνει τό ενα τρισρ
κατομιΐιύριον δολλάρια έτησίίος!
Στόχος τής Κυβερνήσεως κατά
τό τρέχον Ιτος Ηναι τό ποσόν
αΐτό νά ανέλθη εί; ρνα τρισεχα
τομΑΐΰριον καί 6ό έκατοιμμύρια βολ
λαίρια.
Συγκρίνιον, έν συνίχ*ία, τό
Ακαθόριστον Εθνικόν Προϊόν
των ΗΙΙΑ τό οποίον ώς άνέψεο*ν
ίτ·ρι.-/Λσιάσθ·η κατά την είκοσαετί
αν 1950 — 1970, μέ τό αντίστοι¬
χον μέγββος τή; ΕΟΚ είπε:
Τό 1969 τό Άκαιθάριστον 'Εθνι
κόν Προϊόν μα; είχεν άνέλθει είς
ί)52 δισεκατομμύρια δολλάρια. Κα
τα τό ίδιον Ι-κείνο ϊτος, τό Άκα-
θάρΊστον Εθνικόν Προϊόν των εΈ
χωρών τής Κοινής Άγορας άνήλ
λάρια — παρ' αλον δτι τό σύνο-
θεν είς 415 δισεκατομμύρια δολ-
λον τοΰ πληθυσμόν των χοιρών
τής Κοινης Άγορας είναι ελα-
Γ( ρώς μόνον μικρότερον τοϋ πλη-
θτ'σμοϋ τή; χο')ρας μα;. Οί λό-
γοα είς τούς οποίον; όφείλ^ται
ή διαςορά αύτη είναι πολύπλο¬
κον.
ΤοΟ κ. ΕΜΜΑΝΟΓΉΛ ΡΟΓΚΟΓΝΑΚΗ
631.287,— 453 51:!.-
Άνάλυοις ΛογαριασμοΟ Κέρδη κσί Ζημίαι
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ
ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΔΓΝΑΜΙΑΙ
ΧΡΕΩΣΙΣ
1970
1969
Άποοβέσεις έπίπλων
15.00?.-
—
Μισθοί
525,408.—
463.750.-
Γενικό εξοδα
729.007.-
493.049,-
Ζημία προηγ. χρήσεως
73.433.-
_
Αο?·)σμοί κίρδών έταί^ων
150.000.-
Κέροη ρ[ς Νέον
15.324.—
1.608.172.—
956.799.-
Ι
1970 1969
Προμήθειαι έκ πωλήσεως
προίόντων 1345.967.- 8ή8 4=^2.
Διάφορα ϊξοδα 262.205. 16 797
Κέροη προηγ, χρήσεωί — 8.117
Ζημία — 73.431
1608.172.- ί)56,79Ρ
Έν "Αθήναις τί) 2ί(η Φ^βρουσρίου 1971
Ό Πληρεξούσιος Διαχειριστής Ό Λογιστής
ΧΡΗΣΤΘΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΙΚΡΟΥΔΗΣ
Ε. Μ. Α. Έταιρία Περιωρισμένης Ευθυνής
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1970
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι Πάγιον
1 "Επιττλα — Σκεύη
όρχική άξία
Μεϊον άποοβέσεις
60 287.
56 842.
2 Έγγυήσεις
3 ΕΜΑ ΒΑΡΟΥΞΗΣ ΕΙ1Ε
II
Κυκλοψοροθν
4 Έμπορεθματα
6 Χρεώστσι
6 Αναγόμενοι ΙΙιστώοεις
7 Συν)καί έν Χσρ)κ(ω
π) Τμήμα πρώτον
β) Τμήμα δεύτερον
8 Συναλ)κσί ιτ)Τραπέζαις
III
Κυκλοφορούν
9 Καταθέσεις
10 Ταμείον
1?8 217.
8.833.
3.445.—
16 θθθ.—
20.614.—
438.986.90
443.353,80
500 251.40
147.050.—
88.60 ·.-
188.770,25
35.321,20
1.882.39^.55
Ι 'Υττοχρεώοεις
1 Γραμμάτια πληρωτεα
2 Προσωρινοΐ Λογιΐριαομοί
3 Φόροι - Τέλη
II
"Ιδιον Κεφάλαιον
4 'Εταιρικόν κεφάλαιον
δ Τακτικόν άποθεματικόν
III
Άποτελέοματα Χρήσεως
β Άτιοτίλέομοτα
Ή 6ασική αποστόλη καί ό θε-
ΠΙΣΤΩΣΙΣ μίλιώδης ρύλος ενός Χρηματιστη
ρίον Αξιών έγκειται εί; τό ότι
τουτο αποτελεί η δέον νά άποτε
_ λή τόν βαοχκόν συνδετ<κόν κρίκον __ μεταξύ τής ευρυτέρας λαϊκής άπ- __ ταμιεύσε<Λ>ς καί των παραγίογικών
_ έπενδύσεων. Εάν τούτο είναι άλη
_ θές διά τάς άνεπτνγμένα; οΐκονο-
_ μικώ; χώρας, δπου τό όλον θεσμι
κόν π}.αίσιον λειτουργεί καί άνα-
πτίισσεται όιμαλώς καί Ιοορρόπιος,
ΐσχύει περισσότερον διά χώρτις,
ώς ή Ελλάς, εΰρίσκομενας ΰΛΟ ά-
νάπτυξιν. Διότι δύναται νά σι«μ-
βάλλη, ώς προσφυως ύπεγρείας
„__,_„.«„„„^^» άποταμιεπικής μάζης τού ίδιοιτι-
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ κου τομέως, ε-ίς την εξασφάλισιν
τή; όρθολογικής τοη' κατανομής
3 6.572 — μεπαξύ των επί μ,έρους παραγω-
?.34Γ),70 γικών τομέων καί είς την έξα-
1?.133 — σφάλισιν όρθολογικίοτέρας κεφα
■ , η, η, η λαιακής σΐ'γκροτήσεω; των μονά
ν καί στ'νίπως έξνγιάνσεώς
3α 342,85
220.000 —
1 882.3Μ3.Γ.5
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΚΩΣ
ΧΡΕΟΣΙΣ
Φόροι - Τέλη 21.028,60
Γενικα έξ'δα 358.638,91»
Μιοθοί 34(1.72!·.-
Προμήθειαι Τρίτων 85.3':ι8.—
Τόκοι κσί Προμήθεισι 2.084,__
Άιτοσβέσεις Έτίπλων — Σκευών 2.047.—
Άττοθεμοτικόν κεφάλοιο^ 12.608.30
Εΐ Νέ 230.000.- 242 608,30
1 052.473.80
κέρδος εκ π ολήοεων
2 Διάφ< ρη Άποτίλέσματα ΠΙΣΤΩΣΙΣ Η19 24Η 1.052.573,80 Ό Δισχειριοτής Φ Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Ό Λογιστής ΦΩΓ. Κ <ΡΥΣΤΙΝ ΜΟΙ" ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ Ε. Π. Ε. 3ος Ίσολογισμός τής 31ης Δεκεμβριού 1970 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Ταμείον Προεξοφλήσεις Άξιωυ "·* Συμμετοχαί είς 'Ρ.ττιχειρήθΜς "Εττιπλα καί Σκεύη Όμολ^νίαι . * ί 1970 1.68ίί.— 954 548.- κο οοο.- 58.90:.- 1.000 - 1 110.198.— ι · '■ % •ι" '· . Κεφάλαιον Τακτικόν άτκθεματικόν ΙΙρΓσωρινοι Λον)μοι Λιάφομ ι Κίρδη καί Ζηυίαι ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 19 0 . '. Ι.ΟΜΟΟΌ. Ι ".0(0 71 (ίο.'. 34.51^. Ανάλυσις ΛογαιριασμοΟ ΚΕΡΔΗ Κ Αί 111ο. 198.— ΧΡΕΩΣΙΣ Γινικσ Εξηδσ Άμοιβσί Τρίτων Μιοθοδοσίσι Κέρδος Χρήσεως 1970 103.272.— 3.000.— 16 944 - 34,516.— 157.732.- Πρόσοδοι ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1Η70 ■ , 157.732. Ό Διαχειριστής Β. Π. ΚΑΡΑΡΑΣΙΛΗΣ 157.732.- "Ο Λογιοιής Χ. Α. ΣΤΑΗΣ ' τ'ιμϊν ισχυράν ώθησαν είς την προσπάθειαν άξιοπο*ήσε<υς των δυνατοτήτων άποταμιεύσεϋ>ς
άλ/,ά καί ίνεργοποιήσΓως των ά
Λθταιΐκειηίάτων Ιδωσαν τα πρό δέ
κίωΐενταετίας καί πλέον καθιε-ριο-
θέντα κίνητοα καί λοιποί χ«ιρι-
ομοΐ μέοχο τού μηχανισμοΰ των
ίπιτοκίων πρό; ΐνθάρρννσιν τής
00% άποταιμιεύσεων ποός τα πι-
στωτικα ίδρύματα.
Ή έκτοτε συνεχιζομένη καί οι
νεχιζομΕΛ'η είσροή ίδιιοτικών κα-
ταθέσεοΛ' είς τα Ταμιεντήρια των
Τραπίζών σι·νέβαλλε μεγάλως
ϊίς την αντιμετώπισιν, πριοΤνθτος,
Των ϊίς βραχνπρύθεσμα κε^άλαια
Οτναγκων των ίδιωτικων έπιχπρη
ι«ατικών μονάδων κυράος άλλά
κ«:ί τού δττμοσίου τομέοκ, μέσο)
τού τρΓχπεζικοΰ σιστήματος.
. Άντιθέτο>; δσα κατά καιρούς
ελήαθησαν μετρα πρός τόνοσιν
τή; άπ' ενθείας ροης λαϊκών ά-
ποταιμΐϊύσεων είς παραγωγικάς έ
π?νδνσιις καΐ την δημιουργίαν ύ
γιοΰ; καά ίπαρκ/χΰς κεφαλαιαγο-
ράς, δέν άπέδωσαν ώ; γενικώ;
αναγνοιρίζεται, τα ποοσδοκώμενα
αποτΓλέσματα.
, 'Ωοισμ+ναι βεβαίι»; ίξελίξει;
εί; τό Χρηματιστήριον παρέχουν
βεβαίως την είκόνα μιά; εύνοΐκής
Λορείας «ίς τόν σηααντικόν αΓ>-
•τόν τομέα, ώ; ορθώς ετόνισεν ό
«τροεορο; τοϋ Όργανισμοϋ κ. Κο
κορϊνος κατά την .τροχθεσινήν
εκδήλωσιν την άργανωθρϊσαν έπ'
ε*0καιοία '(Π·μ.·ι^.τ<.>ώσπϋς τριετί.',ς
.-ώ τού Νόμοΐ' 148)07 ·Λαί κατά
την οποίαν ό ΰπουργός τοΰ Σι·ν-
τονΐσμού έκάλεσϊ τού; ένδιαφε-
ρι>μίνον; εί,. αία> .-, · σπ^^ίΐαν
δ^αστηριοποιιΊσίΐ"; τή; κ.εφα).αι,ι
γορ-ϊς.
Συνχιτικώς, αί εΰνοϊκα'ι αύται
ίζελίξεις σι>νίστανται είς την δ-
νοδον τοΰ δείκτον τιμών των με
τοχών, την αίίξησιν τού δ
των χρτ,αατιστηριακών
γών καί την βελτίωσιν τή; διαρ
σρώσεώ;
ΙΙς>άγμΛΤΐ, ό δείκτη.ς τιμων μ
ετοχών, τιΐ>ν μέν βιομηχανικών έ-
π*χε·ιρήσεοιν ηυξήθη τό 1970 κα¬
τά 22%, των δι τ.ρ«Λεζικων —
άσφαλιστι.κων κατά 35%, τό δέ
Οιμέσω·ς προηγούμενον έ'τος αί
πραγιια·τοποι·ηΟεϊσαι αύΕήσει-ς ή¬
σαν 85% καί 105% αντίστοιχον
Ή τοιαύτη δνοδος των τιμών των
Μ ετοχών, ανεξαρτήτως των .τροσ
διοριστικών παραγόντων της, 6η-
μιονργοϋσα προδήλως .τρψιθώραα
προοθιέτων — πέραν των μερι-
ομάτων — κερδών έξ ύ.τε.ραξίας
των τίτλων συνιστά 6ε·6αίως έ'να
ιοχιρόν κίνητρον ποοσελκνσεος
άΛοταμιεύσεων .πρός αύτούς. Προ
σεκτικωτέρα έν τούτοις .ταοατήρη
σις δεικνει δτι αί συναλλαγάς ε¬
πί των τίτλ<υν αυτών κυοιαρχούμε ναι 6ασ4.κώς άπό την άνισοψρο- πίαν προσφοοας καί ζητήσεος άν τανΓ«<λο>μένη· καί είς τάς τι¬
μάς, καί κιρδοσκοπωιοϋ κ·ι>ρίως
χαρακτήρος δέν έκφράζουν είσρο
ήν προοθίτοιν Χΐφαλαίΐϋν είς τάς
δεδαμένας έ.-τιχειρήσεις .-κιρά είς
άσήιμαντον ίσοις ϊκτασιν. Πραγμα
τοποιοϋντα1 κατ' θυσίαν έπϊ ενός
.τριωθσμένου αριθμόν αξιών κυ
ίΐυ>ς τραπεζικών και ολιγώτερον
6ιθμηχανικών διά διαοοχικών με
τα6ι6άσ«(ον άλλάσσουν ά.τ/αδς κά
τοχον. Άλλ' είναι άναντίρριητον
ότι άπό γενικωτέρας έθνικοοικο-
νομικής απόψεως ©ΰ&ίμΐίαν η έλα
χίστην σημασίαν ΐ'χει ή άλ?. ιγή
κατόχιοιν μιάς άζίας καί αί δια-
Εοχιχαί μετα6ι6άσεις της .τροσαν
£άνοι>σαι ίσως αναλόγως καί τής
ταχύτητος κυκλοΐ(:ορίας τόν όγκον
των σι·ναλ/.αγών καί έ-τηρεάζον-
σαι ύψιυτικώς την τιμήν των.
Σημασίαν θά εΐχε άπύ τής 'α¬
πόψεως αυτή; εάν αί έν λόγω σνν
αλλαγαί είχον ώς άποτέλε·σμα τόν
ίφοδιαο,ιιύν των .·ταραγωγικών μο
νάδων μέ πρόσβε-τα κ,εφάλαια διά
την πραγματοποίησιν των έπεν-
δυτικών των προγραμμάτο)ν καί
την Ικαινοποίησιν έν γένει μακρο-
.τροΟέον«'>ν ΟΛ'αγκών των είς κε-
ο;άλΛΐα. Κ (4 τούτο καθίσταται έ
<(ίκχόν δχι διά τής μεταβιβάσε¬ ως καί τής αυτής άξίας άπό ε¬ νός κάτοχον είς έτερον άλλά διά τής στιμμετοχής είς κειφάλαια. νέ (.ϊδρνομένων μονάδΐην, είς αύξή- (ΤΕΐς αίτοχικοϋ κειρ-αλαίου ϊκριστα μένων έπιχειρήσεων ή άκόμη καί (■ίς δμολογιακά δάνεια μονάδιον. Αί αύται παρατηρήσεΛς ίσχύουν : «,ί -οοκειμένου πειρί τής ετέρας εύνοΐκής .χλενράς των χρηματι- , Γτηριακών έξε/Χξε^Λ', τή·; (ΐύξή- σεονς δηλαδή τοΰ όγχ.οΐ' των σνν , αλλαγών αί οποίαι ώς άνρφρρε ι,ίς την ποοαναφερθείσαν όμιλίαν τού ό κ. Κοκορΐνος ύΛεοε-τρι,τλα- σΐίίσ&ησαν μεταξύ 1967 καί 1970. Τής οποίας <ιύξήσε(ο; σημαντικόν μέν τμήμα έκφράζει άτλώς ανο δόν των τ,μών καί ούχι τοϋ πρα¬ γματικόν δγκου των διακινουμέ- | ν (ον τίτ>Λ>ν καΐ έτερον άξιόλο-
I
γον ίσω; τιιήμα ίπίσης, την έπι^
τάχυνσιν τή; κι·κλΛ<τοηία; τιον λόγο> 6ί6αίω; καί ρνριιτέροι> ίν-
! ίκαφέοοντος άποτιιμιρντίιν διά
Ι τοιοίτου είδου; έπενδΰσεις διαθε
όν ε'χει τό δαλλάριον είς το διε·-
βνρς νοιμί'Ηκιτικ'όν σύστημα, όστις
καϊ ύπογοαμμίζεται άπό την ?κ
τάσιν σνμμετοχή; των ΗΙΙΑ είς
την παγκόσμιον οίκονομιίαν. Τό γε
γανό; τουτο δημιονυγεϊ μίαν ι-
διάζουσαν Γύθύνην διά τάς Ήνω
μένας ΙΙολ.ιτειίας, ευθύνην την ο¬
ποίαν προτιΜιΐΓθΜ νά άντιμετοΗΐί
ΐίΐν.
Τέλος, καταλΐΓγων ανέτρεψε ό¬
τι αί ΗΙΙΑ έχονν διανημε» αο.
βόν 140 δισεαΛτ. δολλ. υπό μορ¬
φήν βοηθείας είς τόν υπόλοιπον
κόσμον άπό ταϋ τέλ-ονς το-ϋ (}'
τγκοοψιίου .τολέμον.
ΝΕΟΝ Δ. Σ. ΤΟΤ ΣΤΛΛΟΓΟΤ
ΤΠΑΛΛ1ΙΛΩΝ ΤΟΤ Ε.ΟϋΕ.χ.
Κατά τάς δΐίξασθείσας έσχά-
τ*>ς άοχαιρεσίας τού Σύλλογον
'Τπαλλήλων τού 'Εθνικοϋ Όογβ-
νισμθϋ 'Ελληνικής Χειροτεχνΐας, ι
ξελ/γη νέ-ον διοιν.ητικόν σι^μβον-
λιον αΓτοΰ, καταρτισθέν ώ;
Άναφ«ρόμ«νος, έξ αλ)Λυ, είς
τάς συνθήκας ύφέσίως, τάς όποί
αίς .ιοοεκάλ^εσα'ν αί κ|ατα6ληθΈϊ-
σαι ποοο7ΐάθ·ειαι άνα·κου<ρίσεχ»ς τής οίκονομία; ά.·τό τάς ύπερβο- λ.ικά; πληθωριστικάς πιέσενς, γΤ- π*-ν ότι χαραχτηριστικά συμπτώ- ματα τής ύφέσεως αίΐτή; υπήρξαν αί μοώσεις των τιμων των πιε- ρισσοτέρων χρ'εωγο^άςχον κατά τό παρελθόν ε τος καί ή δνοδος τοϋ δεικτοΊ> άνεργύας.
Ό πλη#ωί!<σμός ή ή ί'κρεσις, πιθΛσέθεισεν, έπηο,εάζε·! άρν·ητικώς τόν πρίΐ)ταοχικΟΛ' ρό/Λν τόν όποί Πρόεδοο; Δημ. Ι Ιαπαϊοχίννον, όεδρο; Ηλ. Μητσοκάλ.ης, γβνικός γραμματεύς Μαίρη Κώτη, τα+ιί<ιις Σπ. Ψυχογιός καϊ σίμ. βουλοι Α. Άνατολίττ};, Δ. Σουλό ποΐ'λος κ. Λ. Κόο-τα;. ΕΚΑΟΣΕΙΣ 'Τ,τό τόν τίτλον «Ή 'Εθνική μα; Γ)Μ>σοα» (Μικοή ίστορική ανα-
ίς·ομή), ίξίδόθη υπό τοϋ κ. Ίιυάν
νού Άν Παπα,βασιλειου καί έκν-
κλοφόρησε είς καλλιτεχνικόν τεΰ-
χος έκλαϊκεττική μελέτη δι' εύού-
τερον άναγνοκττικόν κοινόν, τό ,ιε
ριεχόμενον ·τή; οποίας άναφέρϊ-
ται βίς μίαν σύντομον Ίστορικί|ν
άΛ«αβκόπησιν τοω Γλιοσβικοΰ «ητή
ματος. Ίστοίκιϋνται ο! ώραϊοι πντυ
ματικο'ί άγώνες των (ΐωτισμένο/ν
'Τνηΐμιατικίον άνθρώτων τοϋ Γέ-
ι'σΐ'ς δια την επικράτησιν τής 'Ε¬
θνικής μας Γλώσσης είς καθόλοτ
.πνρνίΐατικήν μα; ζωι'τν καΐ μνημο
νεύονταιαι οί .-το/οε.-ΐαναστατικοί καί
μ^τεπαναστατικοί τοϋ 21 μεγάλαι
άγιονισταί τοϋ Δημοτικισμοιϋ, ό¬
πως ό Ρήγα; Φεοραϊος, Άδαμάν
τιο>; Κοραής, Διονύσιο; Σολωμός,
Άριστοτέλη; Βαλαίοςίτη;, Νικό¬
λαος Πολίτη;, Γιάννης Ψυχάρης,
Κωστή; Παλαμάς καί πλείστοι άλ
λοι, είς τό έργον καί τοΰς αγώ¬
νας των οποίων όφείλεται. ή Πνενι-
ματική |.ίας Παλιγγενϊσία, 6π*ι>ς
ίΐς τοΰς ήρ<·)ϊκοϊις μαχητάς τής 'Επαναοτάσεως τοϋ 21 όφείλεται τ· 'Εθνικη ιμας ΙΙαλ.ιγγΐνεσία. Τό βιβλΐθΛ' τουτο είναι τ3κριερω·μενο τίς τοΐις θημελιωτάς τοϋ Νεοελλη νικοϋ μας Πνευματικόν Πολιτι- σ.ιιοΰ μΐ την ευκαιρίαν τού Πανελ λττνΐοιι Έοο/τασμοϋ των 150 χν άπό τής Έθνεγερσίας τοϋ 21.
σίμων.
Μεγαλυτέραν σημασίαν Γσιο; ε
γει ή τρίτη .τλ,ενρά, την όποιαν
επεκαλέσθη ό κ. Κοκορΐνος, ή
βελτίωσις δηλαδή τή; διαοιθρώ-
σεως των συναλλαγών σννισταμέ
νη εί; την αύξησιν τή; βναιλ.ογί-
ας των επί μετοχών πραγματθ/-£θΐ
οι»μένων, ή όποία ί>μω; βελτάοσις
ήτο καί ή ολιγώτερον θεαμααική,
ΐν σχέσει πρό; τάς δύο άλλας,
την αίΐξηοιν τοιτέστ.ν των τιμών
καί τοϋ ίίγκου των συναλ.λαγών.
Τό γεγονό; ότι αί ίδ;ο)τικαί
καταΗέσΐΐς κατώ τό παρελθόν ε-
τος έσιΐιμ,είιοσαν μίαν μεγάλην δν
τως ανοδον, ΰπε<)6αίνοινσαν τα 14 δισεκιατομμχιρια δραχμών, ά- νρξαρτήτως των προσδιοριστικών της αίτάυν, ένώ ή άπ' εΐιθεία; ί- πένδυσις υπό την μορφήν συμμϊ ■ροχής είς μ,ετοχικά χεφάλαια δια δημοσία·; ϊγγραφης ή όμολογια- κάς έκοόσεις Ίδιωτικοϋ χαρακτή¬ ρος, υπήρξαν συγκριτικως άσήιμαν τα, ύπογραμμίζει ^δτι παρά τάς ,ιροσπα/θεία; τονώσιιυς τή; χΐφ-α /.αιαγοράς τό εΰρΰ άποταμιειτι- κόν κοινόν διατηο^εί την π&οτιμη- σίν τού πρός τάς καταθέσίΐς είς τάς Τραπέζας. Αί κατά καιροϋς πραγματοΛθΐ ούμεναι όμολογιακιαί ίκδόσεις έκ μές
.τρόοδοι είς τό·ν το).ιέ« τής κτφα-
/Λΐαγοοας. ΙΙοάγ,ματι άπό ΙΟετί
άς .τερίιπου ότε ένεκαινιάσθη ό
τρόπο; αϋτό; άντλ.ήοεω; κειτχιλαί
ών διά τα; δημοσίας έπενόίσκ;
έξησφαλίσθησαν σημαντικά κε-
φάλαια οπό την ιδιωτικήν άπο-
ταμίεινσιν τα όποϊα κ<ί.ί συνίδαλ λον ούσιωδώς ΐί; τήγ χρηματο δότησιν κοατικών ή «παοαλλή- λονν» έπενδυτικών πίογραμιια- τ<υν. Άλλ' έκίίνν) πού συνιστά τόν ποαγματικόν δείκτην τής κε· φα).αιαγοράς βέ-ν είναι τόσον αί όμολσγιακαί έκδόσεις τοϋ Δημο¬ σίου άλνλ' ή δςΗαστηριότης είς τόν τομ*α αυτόν, των Ιδιωτικήν πα- ραγ<ογικων μοννχδιον. Ή είς δή μοσίαν έγγραφήν εκδοσις μετο- χών ίδιωτικών έπιχειρή»ε<ον — χα'ι ΓΓΐ-σικά ή άνταπόκρισις τοί κοινοϋ ή βκόιιη καί δ.ά τής αυ¬ τής μτ.θόδου κά/.νψις ό,μαλογια- <ο>ν δανρκον έπιχειυήσεων, εΐν-αι
οί .τοαγματικοί δεικταί ΰγιοϋς κα'ι
άνεπτυνμίνης κεη αλαιαγοράς.
Καί <χ.τό τής .Τλειρας αυτής θά πρΐ.-ΓΕΐ νά όμολογηθή δτι τα .τρα γματοποιηθέντα 6ή·ιατα ί>πής)ξαν
ανεπαρ,χή κα,ί μάλλον άστιμαντα
έΛ· σ·γκρίσρι πρός τάς άπιοταμιεν
τικάς δννατύτητας. Άπό μίαν πρό
χΐΐρον ερευνχιν ποοκύπτει δτι αί
ομολογιακαί έκδοσεις ίδιωτικών
μονάδων, πλήν Τρατεζών άπύ τοτ.
1962 μέχρι κα'ι τού 1970 άνήλθον
είς 350 έκατ. δραχμάς πτρί.ιου
αί δέ αύξήσεις κεφαιλτώ,Λ·, είς
σημαντικήν μάλαστα ρ'κτασιν -/μ-
λ-ικρθεϊσαι άπό τού; παλαιούς με
τόχους, κατά την τελενταίαν .πρν
τ«-(,ετίαν — μή .-τρριλαμβανομίνοιν
των Τοαπεζων — μόλ»; προσήγ-
γιΐταν τα 400 έκαΊ. δρ·αχμών. 'Κ
άν τα ποσά αύτά σχιγκριθοϋν
πρό; την κατά τα; αντίστοιχον;
περίοδον; πραγματο.τοιηθεϊσαν τε
ραστίαν ροήν καταθιέ'σΓων ϊί; τα
τραπεζικά ταμιευτήρια δύναται
νά συναχθή ειΐιχερώ; ό βαθμός
τή; καθ'<ττειρήσίως ίΊς την κε- φαλαιαγοράν. Ή τοιαύτη καθνστέ ρήσις άνεξαρτήτιος των αλλων ούσιαστικων λόγων το·ΰς όποίοις ΰπΕγράμμισΓν ό ΙΙρόεδρος τού ΧρΓίματιστηρίου, δέν θά ήτο υπέρ βολ.ή νά νποστη,ριχθή δτι καΐ αί σημΕιωθεϊσαι άνατιμ,ήσιεις των με τοχων, μή δικαιολογονμεναι πάν τοτιε άπό καθαςώς οικονομικάς έκ τιμήσεις, έδνσχέοαναν την ουσιυ στικήν πρόοδον πρ^>ς την κκ(·α-
λθλαγοράν. Διότι μέ την ανοδσν
αυτήν των τιμών των μετοχήν
πλήν τοΰ ίίτι ϋπεχώιρησεν ή άπό
δοσίς των έ-διντχεράνθησαν έπί-
αης καί έλέγχοντε; τάς ένδιαςε·-
ρομένα; Έτ(ϋρε;α; εί; τόν καθο
ρ'σιιόν των τιμών εκδόσεως νέ-
<υν μετοχών κλπ. θά ήτο Ισος χρήσ.ιμος έν παοκϊΐ μένω καί θά έβοήθει ένδεχομένως είς την έρμηνείαν τού φαινόμενον τής μή ίχα·νοποιητικής άποδόσίο>;
των κο,τά καιροΰ; ληφθέντωτ μέ-
τρων διά την κετραλαιαγο<)άν. Τα μέτρα αύτά θά ήτο δυνατόν νά θεωςιηθοϋν ώ; άποΰ/.ε'ποντα π-ρω- τίστως είς την δηιιιονργ;'αν κινή τρών τονώσεω; τής ζητήβεω; τίτ )*λ·. Μία τοιαύτη έκτίμησις ίσχύ εί Γσω; καί διά τάς μρλετϋηι.:'-νΓς μρταρρΐ'θμ.'σρι; είς την νε·,.ιο&Γσί αν ,τρρί Άνωνίαοιν 'Ετα:ρ*·ιών. Ιίασ.κί) <) ιλοσοφ-ία των είναι ή έ .-τιδίωξις ϊνθ,ιιρρύνσΓος τής ζη'Γή σΕίος τίτλων <5αΛ αέρονς τοΰ ά ποτπαιειτΐκοϋ κοινοϋ διά την δ.ο χίτευοιν αποταμιε-ύσπιη· είς πιρ'ΐ γ:·ιγικήν έπένδνσιν είτε διά σι»ιιαί τοχής είς τό μΐτοχικόν κεφάλαιον των μονάδων είτε κ,/Ί μέσι·) (μο- λογΐίΐκων δανείων. Φαίνεται έ^ν τούτοις - καί έπ' αύτοι υπήρξεν σ,-ίςτή; κ.αί ό Πρό ι όρος τοΓι Χρηματιστήριον — ότι αί κυρίαι δυσχέρειαι είς την κε- .[ ώαιαγοίΐάν, δέν .τρσήρχοντο άπό την πλενράν τή; ζητήαικΐ); άλλά άπό την προσ<ρο·ράν τίτλων καί ίίδικώς μετ^χων. Δεν ήτο τόσον », ά,τ,ροθκμία τού Γί.ρτ'τίρου κ.οινού νά συμμετάσχη εί; τα κεφάλαια ύγιων έπιχειρηματιχών μονάίχον ποΰ προσδΛ>ριοε την μικράν από¬
δοσιν των μέτρ-ων όσον ή άπρο-
θυμια των ί-λεγχόντο>ν αύτάς νά
άποΕενωθοϋν τού έλεγχον των.
Οί έλέγχοντε; τα; 'Ετοαοΐίας οΐ-
χογΓνειακοΰ κνρίο>; χαρα,κτήρος έ
προτίμησαν ν<ά σννεχ,σονν διατη- ροΰντες τόν έίΐ' αυτών ϊλε-γχόν των ποοσφεύγοντες έν άνάγκη χά τα προτίμησιν είς τΜ' δανειομόν, διά την χρ·ηματοδότηοιν έΛενδτ^ τικων σχεδίων, άντί τής διετ,^ύν- σρως τή; μετοχικής των βάσεχος. Θά πρέπει μάλιστα ίσω; νά πά- Οΐτηρηθή δτι ή διεύρΐΛτσις τής προσφύγη; ε[ς δανειβικά κεφάλαια άγτί τής αϋξήοει»; τού μ*τοχι- τοϋ κεφάλαιον ωδήγησεν εί; τάς συγκεκριμένας πε<ίιπτιί>σε^;, εί;
έπιδείνοκΐιν τής κεςραλαιακής το>ν
σι<νκ.ροτήσεω; καί κατέστησεν εύ παθιτστέρας τάς επιχειρήσΐΐς αύ- τάς έν τή προσπαθεία των Ιθννόν τιον νά διατηιρτΐισοΐ'ν τόν πήρη Ι λ^γχόν τιον. "Οπως προσφνω; έ τόνιο·εν ό κ. Κοκι&ρίνος «έμςρανίίε ται μεγαλιαέ^ρα διστακττικότης προσφνγής εί; την Χρηματιστη- ριακήν αγοράν άπό τής π?.ενρά; των (ΓθφίΧ'η· τή; Γ.-τιχειρηιμα'Τΐκής δραστΓριότητο; έκ μέρονς των ό ιτοκυν άντιβίτοις άνειμίνετο μέγα· λντέρα κατανόησις τής άποφΐκη στικής σημασία; τού Χρηματιστη ρίσυ ώ; μηχανισμοϋ τής έπενδΐ'- τική; διαδικασίας>,
Ή διαπίστΐ'χτις αυτή φαίνεται
δτι ωδήγησε καΐ τύν κ. υπουργόν
τού Σ υντονισμοΰ κατά την πρόσ
φατον όμιλίαν τον είς τό Χίλτον
νά καλέση τάς έπιχει.ρτ)μ<ιιτιχάς μονάδας «δ.-ΐιυ; πΓκκΐφέρονν ύγι- ϊϊς καί έλκ>στικονς τίτλον; .ιρό;
άντλησιν κΓφίΐ/.αιΐιν έκ τής άιο-
ταμιεύσεχ,>; κίκ&ώς ί,τίσης και
τάς Το^απέζας νά νποβοηθήσοι»ν
την .τροατάθειαν των έπιχειρήσε-
ων καΐ τού; χρ.Γ,αατιστάς. θά
ποάκι .τάΛΤο>; νά παρατηςηθή δ
τι πιτραν των έκκ^.ήσε<ον αί όποί αι πιθανώς νά άποδιίκτονν είς ω¬ ρισμένην έ'χτασΛ· θά άπαιτηθοΰν Ι ισιας καί ον<τ,αοηκώτρρα μέτρα διά νά πίΐσθοϋν αί έ.-αχειρήσίΐς έλεγχον των νά τολ.μήσοΐΛ' Ινα η άχ·ριβέστερον οί έχοντες τόν μεγαλύτερον «άαιγμα> πρός τό
ευρύτερον άποταμ .τντικόν κοινόν.
Έκ ποιότΓ,ς τουλάχιστον όψε-
;·>;, άτΛ τή-ν αυτήν πεοίπον φι-
λοσοττίαν τής τονώθΜος τού έν-
διαφ.ρς.ονΓο·ς τού ίύρντέρον κοίνον
διά τού; τίτλον; καί τής ζητή-
σεώς τοη· (ταίνεται διεπόμενον
>:αϊ τό σχεδιον νόμον διά τάς
Άνωνίμοις 'Β:αις^ίας. Τό έν λό
γω ;ιρο·.τχρδ:ον όπως τουλάχίστο'ν
δ.ετι-ιώ&η ά.τό τό νπουργιείον Έμ
πορίοτ' κι-ραρχείται άπό ?να .τνεϋ-
μα παρΌ.χοΐ'Ρ'ΐ)—ιινν πρό; τψ μτ"»
ψηφίαν των μετόχων. Καί ναί μέν
διά λόγον; ΐΜκοναμικούς, αίλά
καί γενικ(,)τέρο\; κοινχονικοϋς ή
επιαρκή; ποοστασία τής μειοι|ΐΤ|φί
α; είναι ρπι6ε(ί>~ιτνη, αλ/Λ»; βι-β
χΓΌ'θίνεται ή κα·θίσταται ά&ύνηι-
Τος ή προσέλκνσι; των μικροα-ΐο-
ταμιετιτών, άλλ' ό στόχος αύτός
6« .■τρέΛει νά έ.-ΐιδιώκεπαι δχι ε¬
πι βλάβη -τή; λειτονρνίας τής μο
νάδος. Καϊ έν πάση .τεριπτώσει
δέν &ά πρέπε4 νά πα,ροράται ότι
τι·χόν πειραματισμΛί είς ενα τό¬
σον εύαίσβητον το·μ«α ώ; η Άνώ
νι·μος 'Εταιρίία ένδέχϊται νά λοο
καλέσονν άντίθετα των έπιδΊωκο
μένονν ·άποτελέσματα. θά ίλέγο-
μεν μάλιστα έν κατακλτίδι δτι ή
Άνα/ννα©; Έταιρεία νά μην εί¬
ναι ο .τερισσότε.ςιον πρόσφοΐΐος το
μ*|»ς διά 6ηιιο(χο.ιιτιν.ά πειράμα-

ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ θίΟΛΟΓΟΥ
Τοϋ συνεργάτου μας
ΚΕΙΜΕΝΟ
ί>ή .-ΐι;ο; άλλ.ήλου; ?χον
τί^, καί τοιαύτας ίαοστησαντίς
,^τνχεί Θαλ.άμω χουσέας «ίον.ις,
5 ψηβί Ιΐίνδαι.ω;, οϋτ.'ες ήειμεν
(ίς τό Λθόσι» θεώ καΐ ποθιυ συν
ερνοϊς χρώμενοτ ώ .-ταίς άδακρι--
χ[ την τούτων ένέγκω μνήμην!
Ίβαι μέν ελπίδας ήγαν ημάς πρά
ος έπιφθονιοτάτου, των λό
γν, φθόνος δέ άπήν, ζήλον δέ
£θ·,τουδάζΓτ0· Αγών δ' άιμφοτέ-
ροις, ούΧ' "θτις αύτος τό πρωτεί
όν Ιχοι, άλλ' δπο>ς τώ έτέςκ» τού
τα .-Ηΐφαχωρήσειεν τό γάρ άλ,λ.ή
/ολ' εϋθόκιμαν ίδιον έποιοίιΐιεθα.
Μία μέν αμφότεροι; έδωκε* ψα«-
χή δύο σώματα φέρουσα. Καί εί
τό παντί* έν πάσι κείσθαι, (1)
μή πε«πέον τοίς λέγονσι, άλλ'
ημίν γε πειστέον ώς έν άλλήλοις
χαί .ταρ/' άλλήλοις έκιείμ,εθα... Έ
ταίρων τε γάρ άμιλοϋμεν ού τοίς
ασελγεστάτοι;, άλλά τοίς σωφρο
νεστάτοις, ού τοίς μαχιμωτάτοις,
άλλά τοίς είρηνικωτάτοι;, καί ούς
σννηναι λυσιτελνεστατον' ϊίδότε; ο
τι κα)«ίας ράον μ,εταλναβεϊν, ή ά
ρί|τής αίταδοΰναΓ έπεί καί νό¬
σον μετασχεϊν μάλλον, ή ύγ»«ί-
ί/ν χαρίσθαι. Μαθημάτιον δέ ού
τοίς ήδίστοις πλέον ή τοίς καλ-
λί<ποις έχαίρομεν, «—ειδή κήντεϋ θέν εστίν ή πρός αρετήν τυποΰ- ρθαι τοΰς νέους, ή πρός κακίαν* δύο μέν «γνωρίζοντο ημίν οδοί· τ· μέν πρώτη καί τιψαοίτέρα^ ή δέ δητέρα καί ου τοϋ ίσον λόγον Ί τε πρός τοΰς ίερούς ημών οϊ- χβΐ'ς καί ταύς έκεΐσε διδασκά- λονς φέρουσα, (2) καΐ ή πρός τού; έξωθεν παιδΐυτάς. Τάς αλ λας δέ τοίς βουλόμενοι ς .τοιρήκαι- ιιεν, εορτάς, Θέατρα, πανηγν- ρ£ΐς, συμπόσια. Ουδέν γάρ οΐμαι τίμιον, ο μή πρός αρετήν φέριει, μηδέ .-τοιεϊ 6ελτίους τοϋς πε-θί αντό σπουδάζοντας. ΕΡΜΗΝΕΙΑ Τέτοιες λοιπόν σχέσεις εχον- τας ατταΕύ μας καί, πάνω σέ τί- τοιες χρυσές κολώνες άφοΰ στη θίξαμε τό εύτΐ'χισ,μένο οίκοδομη- ιιο τής φιλχας μας, προχωρήβα- μί τρός τα έιιπρός, εχοντα; 6οη- κ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΔΒ Θούς τόν θεό καί τόν πόθα. "1,2! .πώ ς νά μή Θυμάμαι αύτά χωρΐς νά όακρ>ϋσιι>; Μάς όδηγοΰσαν αί
ίδιε; έλ,πίδρ; γιά πο-άγμ,α πολύ
£ηλϊντό, την πιαιοείιι· ςήλε.α δέ
όέν ύπήρχε μεσα στήν ψυχή μαις,
άλλ.' άιξιέπαινη προσπαθεία. Ά-
γωνιζόμαστρ καί οί δυό ααζί, δ
χι ,τοιός Θά παωτοπάρει τύ &ρα
(Ίεϊο, άλλά «ώς Θά τό παραχω¬
ρήση στύν άλλο, γιατί ό καθέ-
να; Θευεροΰσε την πρόοδο τον άλ
)ου σάν δική τού. Καί στού; δνό
μας φβ.ΐΎΟταν .τώς εΖχα,με μία ψυ
χή μέσα σέ δνώ σίό,ματα. Κα4 έ-
αν δέν πρέπει νά πκττεύη κα-
νϊΐς ο' έκεννους πού λέγοιητ ότι
τα πάντα. δοίσκονται στά Λάντα,
σ' έμ«ς οιιιος .πρέπει νά πιστεύη,
πώς ό έ'νας ήταν μέοα στήν ψυ-
χή τοϋ αλλου καί κοντά στόν αλ
λο... Ά πό τοϋς φίλους μιλοαϋσα
με οχι μέ τού; πιό άκόλαστονς,
όλλυ. μέ τοΰς .τιό σννετονς, δχι
μέ τοϋς πί-ό φιλόνεικους, άλλά
μ,έ ταΰς -ιιό ε'ις>ηνικ·οί»ς, με. τοϋς
ό.τοίους ή σνναναστοοφή είναι πιΛ
ώφέλιμη" γιατί £έρα.με ότι ενκο-
λ.ώτερο είναι νά πάρη κανείς κα-
>;ΐα άιπό τόν οιΛλο, παρά νά τού
οώση άρετή, όπως «ύκο,λώτερα εί
ναι νά κοιλλ)>ση άρρώστεια άαώ
τόν αλλο, παρά νά τού χαρίση
ϋγεία. Άπό τα μαθήματα δέ άπο
λαμονίνγίιμε δχι τα πιό ιύχίςιιστα
οτίς αίβθήσεις, άλλά τα κάλλι-
στα, επί ι δή καί άπ' έΑώ μποοοΰν
ά ρπηρετΜτθαΰν οί νεοι πρός την
όρετή ή πρός την κακία· δύο δριό
μοί μάς ήσαν γνωσταί* ό πρώτΛς
καί τιμιώτερος, .τού μάς όδηγοΰ
σε. βτοϋς ίερούς μας οίκον; καί
στούς Ικ^ΐ διδασκάλους (Ιερο.κή-
(.ικες), καί ό δΐντειρσς, δχι ίσό-
τιμος μέ τόν πρώτο, πού μάς ό
δη?γονσε στούς έ·θνικοΐ«ς μας διδα
σκάλους. Τα δέ αλλα, θέα-τρα^
πανηγΰρια, βνμπόαια, γιορτές τ'
αφήσωμε α' έκ,είνοχ»ς Λ»ΐι θέλοιτν.
Γιατί νιομίζω ότι τίποτε δέν εΤ-
ναι τϊιμο Γη· δέν οδηγή βτήν ά-
ρετή καί δέν κάμνει καλντέρουις
ΐκείνους ποΰ άσχολοϋνται με αΐ>
το.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΊΆΙ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ
Ο ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΣΜΎΡΝΑΙΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ
ΚΑΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΟΓ ΒΑΣΙΛΙΚΟΓ ΘΕΑΤΡΟΓ
Τού Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
1.—- Ο ΔΙΟΝΓΣ10Σ ΤΑΒΟΓΛΑΡΗΣ ΑΝΑΚΑΛΓΠΤΕΙ ΤΟ
ταλαντο ΗΘΟΠΟΙΊΆΣ ΤΟΓ ΝΙΚΟΛ. ΠΕΖ0ΔΡ0Μ0Ϊ.
Τό διαμάντι τής Μ. Άσί«ς
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικοΰ Συνταξιούχου
(Σινέχεια έκ τού προηγούμενον) Ίεράοχες. Ό δγιος Ίάκωβος, ό
Ά&ελφ>όθεος, ό άγιο;
Άπό τα έπιδέ.ξια χέρια της ϋ-
(}άνΐ>η ό
&ρ·ρα<ρος χι- }η ρφημς ρρρς χ τώνας τοϋ Ίησοΰ πού ήτο τόσο όμορφος ώστε οί στοατιώτες κα^ τα την Στα,νροκΛν τόν ?6γαλαν όέν ήβελαν νά τόν σχίσουν άλλά ίδαλλον μεταξύ των κλήρον. "Οταν λυιπόν έτοΐιμάσθηκε ή Παναγία έξάπλΛ>αε. είς. τό κ^εβ
6ότι της, ϊστανροκΐιε τα χέοια
της τα πάνσε—τα κ«ϊ επερίμενα
.τά,ρη τή
ς
τόν Άρχάγγελον
Ψ-ΊΨ της.
Μέσα >υο«ΐόν & έκΐϊνο τό χι
χό ο—ιτάκι τής Γεσθηιμανής ή ΙΙα
ναγία — ή Κνρία των Άγγέλιον
— τό "Ανθος τό Άμαραντον έπε
ςίμενε μέ τα έβτανρτομένα χ?-
ρια, μέ τα βλέφαρα κλειβμένα
νά έλθη ή &ρα της.
Ή παράδοσις άναφέρ«ι ότι τό
βεία χείλη της έψι·Θΰρ.ισαν «Άπό
οτολ.οι έκ περάτων ονναθροισβε'ν
τες έντανθα Γε<τθημανή τό χω- Ι'ίον χιν&εύσατέ μοί τό σώμ«. Καί Σίι Τίέ κοά Θεέ μου μοί τό πνεΰμα». Καί γενθιμενης όροντής μεγά- '.ης παρεγένοντο οί Άπόστολοι ΐάντί,ς έκ των περάτων τής γής δώ νε«{«>.(Τ)ν πρός τό κηδεΰοαι τό
δχβαντον αυτής σω,μα. Καί σχη
μβτισθεΐσα έκ τής κλίνης .-ταρί-
θπο την αγίαν αυτής ψυχήν είς
τ'ι? Χίίοας τού Υίοΰ καί θΕθϋ
(ΐύτής>. Μαζΐ μέ τούς
ο Διονύσιος Άρ«Ηΐο.γίτης καί ό
αγιος Τι^ο&εος.
Κ οί τότε εγινε μέ 6ι.6λικήν κα
τάνυξιν καί ό ένταςηαθίμος της.
Άλλ' άς αφήσωμεν νά μάς την
Ιστορ'όσουν μέ την άσνγκ.ςΝ.τον παί
ησΐν οί 'Τμνωδοϊ τής Έκ.κλτ}σί-
τοϋ παραδοξου θαύμίΐτος·
Ή Ληγή τής ζωής έν 'μνημτίω
τίθβται καί κλίμαξ πρός ουρα¬
νόν ό τάφος γίνεται. Εύσ,ρίανου
Γεσθηιμανή τής θεοτόκου τό "Α
γιον Τέμενος.
Κηά ώαάν μονοική κορώνχι ή
χεΐ τό υπέροχον μεγαλυνάριον. |
«Αί γενεαί πάσαι μακαρίζομεν
Σέ την μόνην θεοτόκον» Νενί-
νηνται ττ>ς φύσεως οί όροτ έν Σοί
Πϋ' "Α
μ ς
παρη>οέθηοαν είς την Κοίμη
°ΐν τής θεοτόκου καί τέσσαρας
"Αχραντε».
Οί Άπόστολοι καϊ οί
χαι άφοίϋ έβαλον ίί; τόν τάφον
τό ιερόν λείψανον ίίμεινον έκεί
τρείς ήιμέρι ς καί προσηυχοντο· ! τώ
Την τρίτην ημέραν έφθασε ξα-
ψνικά Ινα; ανΘρωπος κατάκοπος
>αϊ λαχανιασμένος. Ήτο ό Α¬
ποστολάς θωμάς. "Οταν έ'μαθ·ε δ
τι ή Παναγία απέθανεν καί εΤχε
ταφη ήρχισε νά κλαίη καί, νά ό-
δύρτται διά την άτνχίαν τού νά
μή προφΘάση είς την κη&είαν
της. Τότε οί Άπόστολοι καί οί
Ίεράρχαι τόν έλυπηθτκταν και ά
πεφάσισαν ν' άνοίξουν τό μντ>μα
διά νά προσκννήση καϊ ό θωμάς
Ό Νικόλαος Πεζόδρομος νεννή
Θττκε στό 1864 στή Σμύρνη. Ό
πατέρας τού Δημήτριος, Σιμ,υιρ-
ναίο; καί ούτος, καταγόταν άπό
άαιστοικιρατικήν ελληνικήν οίκογέ
νεια της Βενετία; καί διατηρούσα
μεγάλο κατάστημα ραπτικ,η; άνδρι
κων φοοειμάτιον στόν Φραγκομα-
χαλά (Εύρωπαϊκή όδό;) τής
Σμύρνης, πα,ςά τύ ΑύστοΊ,ακό πιρο
ςενείο. Ή δέ μητέ^α τού ήτο κό
βη τοϋ Λευτίράκη Βουδοπούλου,
μεγαλοτραπεζίτη τής Σμύρνης.
Ό πατέρας τού τόν πο-οόριζε
γιά τό εμπορικώ στάδιο, γιαυτό,
ά<ρον τόν μό^κρωσί έλληνοπρ.εαώς, τόν Ικλεισε υστερα οΐκότροφο στό «Κολλέγιο των Μεχιθαριστών Βι¬ έννης» σάν Αϋστ,ριακό-ς ύπή.κοος π·ού ήταν. Στό Κολλέγιο έτοϋτο διιδάσκιθνταν δλες οί έπίσηιμ.ες γλώσσιες καί ετ<Η ό γιός τού Θά ϊπαΐιρνί μιά διειθνή μορφώση. Τα δνειρα, δμως, τοΰ πααέρα, καθώς καί τοΰ Ιδιον τον μαθητή, γιά Τό μελλοντικύ αντό στάδιο, τα άνά- τ,ρ.εψε ή γνωρ^ιμία μέ τόν Διονύ- σιο Ταβουλάρτι. Ό Διονύσιος Ταθουλάρης, έ'νας άπό τούς ν.ορυφαίους τότε πρα>τα-
γΊΐγνυστές καί Θιασάρχες τοϋ έλ-
ληνικοϋ θεατρον, πεΰΐερχόταν μέ
τόν Θίασό τον τίς κυριώτεοιες πό¬
λεις τής Ρωσίας, Ρουμα-νύας καί
Τονρ,κίας, δπου άνθοΰσκ ό 'Εληνι-
σμός. Στό 1883 ε'ρχεται στή Σμύρ
νη νά δώση πιαραστάσιεις. ΤΗταν
ό καιράς των έλλην'ΐκών σχολικών
έξετάσε<ον, καί ό διευθυντής τοϋ Κολλεγίου, δπον φοιτοΰσε ό Νι¬ κόλαος, Θέλησιε, κατά την άπονο- μή των διπλ(ι>μάτο)ν στοΐ»; τελειο-
φοίτο'ς, νά λαμπρύνη την έορτή
καϊ μέ μιά θεατρ^ική πιαράσταο>η,
δπον νά λάμβαναν ιμέρος οί μεγά-
λης ήλικίας μαΘητές. Παρεκάλεσε
λοιπόν, τόν Ταβουλάρη, δπως ά-
ναάβη κα'ι την όργανώση.
Ό Ταιβονλσιρης μέ μεγάλη: προ-
Θυμίαα δεχτηκε κιαί διάλεξε όρι-
σμένους μαθη,τές, μεταξύ αυτών
καί τόν Νικόλαο Πιεζόδρομο. Τούς
δί&αξε τοϋς ρόλους πού θά ΰπο-
δυθοΰν· μιά πιροσωρινή σκνηνή εί
χε στηθη στή μεγάλη αϊθουσα τοΰ
Κολλεγίον, καί ή πιαοάσταση είχ«
μεγάλην έπιτυχία.
Ό ένθουσιασιμ»ς των Θεατών
ήταν τόσο μεγάλιος, δστε ζή,τησαν
νά πα^ιοχ'σταστή στή σκηνή ό Τα-
βουλάρης, νά τόν χειροκροτήσουν.
Παροΐντιάζεται τότε μαζί μέ τούς
μάθητε ς, καί, άφοΰ χεΐιροκροιτήΘη-
κ:Ρ, λείΐ: «Τα χεΐφοκ.ροτήματα ά-
νήκονν στούς μαΘητές, .τού μέ τό
σο ζήλο προσπάθησαν νά άποδυ-
Θοΰν τούς ρό,λους ποΰ τούς άνέθε-
στ^. Εναι ευτυχή; γιά αίττό».
Καί, δείχνοντα,;, τότε, τόν Πεζο-
δοόΐΛΐο, λέει: «Εΐμαι άκόμα πιό εΰ
τυχής, πού μέ την παράσταοιη αύ
τή μοϋ δόθηκ,ε ή εύκαιρία νά άνα-
καλΰφω ενα τάλαντο ήθοπο<ίας, πού μέ· τό παροι«σιαστικό καϊ την έκτρραστική φαΌΧογνίι>μία πού ε-
χει, άν άνέ·6αινϊ στή σκ.ηνή, Θά
μποροΰσ* νά δοξάση τό Θέατρο».
Τα χειροκη Κοχοπούλη, τή μητέοα της
Μαρίκα;, πού ήταν δα.σκάλα, την
επεισε νά εγκαταλείψη τό έπάγγελ
μά της αΰτό καί την άνέδαοε στή
σκηνήν Ξεΐλόγια, πού εΐχααν ώφέ-
λιμα άΜοτελέοιματα.
ιΟ Λατέρας τοΰ Νικολάου όργί
στηκε. Κάνε*· τα τρανά παράπονά
τού στάν Ταβοτ'λάρη, άλλά αΰτός
έ.τι,μένει καί τοΰ λέει «.Ο γιός σας
είναι τώρα 20 χρονών καί, άιροϋ
καί ό ίδιος τό θέλει, είναι κρϊμα
νά τοΰ έμΛθδίοιετΐ Ινα λαμπρό μέλ
λ.ον. Εΐμαι 6έ6αιος, πώς Θά κατα-
κτήση τό κοινόν καΐ θά δοξάστ)
τό έλληνικό &έα·ρρο. Τέτοια έξαι-
4»ετικά τάλαντα διψά νά &χη ή
βκηνή».
Αϋβτηρών Λρχίο(ν, ό πατέρας
τοΰ Νικολάου, ήταν άνένοοτος.
ΙΤαρΓκάλεσε τότε τόν διευθυντή
τοϋ Κολλεγίοι.·, έφόσον τόν είχ/ε
οΐκότροψο, νά μή τοΰ
νά δγαίνη Ιξω άπό τό
Κολλέγιο, ώσότου ό Ταβουλάρης
τρύγη άπό τή Σιμτ'ιρνη μέ τόν Θίβ
σό τού.
Ή αΐκττηρή έπιτήρηοη τηρήθη-
κΐ. Ό Νικόλαος, διμως, σννεννο-
εϊχαι, μέ έπιβτολή, μέ τόν Ταοου-
Καί, την ήμέρα ποΰ ό Θ<α- ς αϋτός άναχοιροΰσε μέ τόν Θίασό τού άτμοπλοϊκως γιά την Κωνσταντι,νο.ύπολη, ό Νικόλαος πή δα κρυφά τόν τοϊχο τοΰ κήπθί) τοΰ Κολλεγίου καί πηγαίνει όλάϊ- σια στό οαπόρι, καΐ, φεύγε* μαζί τους. Καί δέΛ- ίΐχ€ άδικο, όπως Θά δοΰμε παρακάτω, γιατί ί-γινε ?νας διάσημος π>ρωτα/γωνκΐτή,ς τής
έλληνικής «τκηνης.
(Άικολονθίί
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Η ΑΙ9ΝΙΑ ΑΓΑΠΗ
Τοϋ συνεργάτου μας
ΣΤ' (Τέλειταϊο)
Την ένότητα αυτήν τής άγάπης
κηρΰττει ύ Ιωάννης: «Ή άγάπη
είναι μυνβν άπό τύν θεόν καί .ιΛς
ό άγοΛχον έκ τοϋ Θε.οΟ εχει γεννη-
θή κιιαι γνοιοίζει τόν θεόν. Ό
μή άγαπών όέν «γνώ^σιε τόν Βί¬
ον, διότι ό θεύς είναι άγάτη, καί
προσθέτει: «Εάν άγαπώμεν άλ-
λή><ους, ό θεό; έν ημίν μ«ν«ι καΐ ή άγάπη αΰτοΰ τελειωμένη έοτίν έν ημίν». Είς τό ημερολόγιον τού ό Κΐιρ κεγκάαρντ κάμνει μίαν ΕΪκ€ϋΐ- κήν παιί/θιμοί-οκΐιν τής χριστιαν- κής άγάπης: «Ή άγάπη τοϋ θε- οΰ, λέγει, καί ή άγά,-τη τού .τλ.τ;- σίον είναι όπως δύο ΘΐΊραι πού ά- νοίγονν καί κ>^ίουν ταυτοχρόνοις.
Ό Χς>ιστός έταΰτισε τον εαυτόν
τον μέ τόν .τληβίβν. «'Εφ' όσον
έπ&ιήισατε ένί τούτων των ά&ελ-
φών μου των ίλαχί<Γτων, έμοί έ- ποιήσατ-ε». Τόν νόμον τής άγά.της .τΐ>ύς τόν ,τίνησίον Θέτει ώς κ/ριτή-
ριον των .-τ.ράξεί.ινν κα'ι παοοιλ^ίψε-
ων εκάστου κατά την φοβεράν η¬
μέραν τής κρίσεως.
Το μέτ'ρον, λΛΐπόν, τής τελ-ΐΐό-
τητος τοϋ Χριστιανοΰ είναι τύ μέ¬
τρον τής άγά,της .τρός τόν πλησί
όν. Αυτής τή; πρός τόν πλησίον
άγάπη; εχομεν μίαν Θαυμαοίαν
έξύμνηβιν υπό ταθ ΠαΰλΛυ είς τό
13ον κεφάλαιον τής Α' πρός Κο-
ρινθίους επιστολάς. Τό θείον π-ερι
έχομε νόν τού ΰμνου αυτόν έκ*ρρά-
ζεται (λ' άπαρ^ΐμίλλοτι λογοτεχνι-
κοΰ κάλλονς καϊ ποτ(ΐοιοϋ λιιρι-
«μοΰ καί είναι μία άπο τάς Θαυ-
μαβαι>τέρας σελίδας τής Άγίας
Γραςρής. Ό Γε^μανός φιλ.ά?Λγος
'Εδουάρδος Νόρντίν *1ς την Ι¬
στορίαν τού τοΰ άοχαίου πεζοΰ λό
γου, .·ταραοάλλει τόν ΰμνον άπό
απόψεως ποιητική·ς -/μχ ψ)/τ/ίθ<3ν ένθον>σ»ααμοΰ, πρός ωρισμένα τε-
μάχια τοϋ .τλατωνικοΰ Φαίδρου.
Πολλοί άλ^νοι έ.ιίσης διακβκριμέ-
νοι θεολόγοι καί φιλόλχ>γοι έκς>ρά
ζονται μετά Θαυμααμοϋ. Περί τοϋ
ΰμνου αϋτοϋ τής άγάπης, έγράορη
ότι καί ό μεγαλυτέρας ποιητής
δέν θά εΤχε την δυνατάΐητα νά
ζ(ι>γρασ;«τη αιΊτήν την είχόνα τής
άγάπη;, εάν όέν είχε ύπ' όψιν
τού τό ζωντανόν πρότυπον, την
πλήρη άγάπη; μορ<την τοϋ 'Ιη<Κ>ϋ
(Παϋλος, μετά<ρρ. Α. 'Ιεοωνύμοΐ' Κοτοΰνη). Ό Παΰλος τοποθετεϊ την άγάπΐ|ν ίΐπ«·ρά"»ω δλων των πνε'ιματικών χαρυομάτων, της αγ¬ γελική; γλιίχκτης, της γλίικτσολα λίαις, τής .τροφητείας, (είτε αυτή προδλέπει τα μέλλοντα, ΐινε είναι δι&αο-κιαλία) καί τής γνάχκως, ή ύηοία φνσιοί. Άλλά ή άγάττη, κα¬ τά τόν Παϋλον, είναι μεγαλντέ'ρα καί "ΐτής τής πίστεως, ή όποία μεταθέ-Τίΐ δρη, της άγαθοε<τγίαν ή ό,τοι'α διαθέτει έλεημοσίΐνια; έκ τής πωλήσεως των νυΐαρχοντων, άλλά κοί αυτού τοΰ μαρτΐ'ρικοΰ θανάτου. —Πάντα ταυτα τα πνετ,' μοπικά χα^ίσαατα καί αί άγαθαι πράξει;, μή υπαρχούσης άγά.·ττ>ς,
άποδάλλ-ουν τή,ν αξίαν καϊ την
ωφέλειαν των.
Έκτός τοντου, είναι καί αερι-
στατικής σημαοίας, δέν άνήχονν
είς την αίωνιοττ)τα/ δπίι>ς ή άγά-
.τη. 'Επσκολοι^Θίΐ ή άπίαρίθμησις
ύ.τ» τού Παΰλον των ΰπε.ροχυνν
ΕΓΕΛΠΙΔΟΓ ΜΒΕΡΙΑΔΟΓ
γνωρισμάτων τής άγάπης: Ή ά¬
γάπη είναι μεγαλόψυχος, πλήρη;
άγ<ι·Θι>τπτ()ς, όέν φθονεί, δεν καυ¬
χάται, δέν είναι ύπίρήψανος, όέν
ι κάιμνει άσχτ-,μίας, δέν ζητεί το οτ,,,ι
| φέρον τη;, δέν όογίζεται, όεν
σκέ·πτε.ται τό κακόν καί όέν χιχ{»ει
όι' αΰτό, άλλά χαίρει διά τον θΛττώμαιτα των άλλων, Ιχει έμπι
στοσΰνην είς δλια, έλπίζει. <είς κά- Θί τι καί ΰπομένβι τα πάντα. Τέ- λος «ή άγάπη ουδέποτε έκπίΛτε»» τό βασίλειον τη; είναι αιώνιον. Ή άγάπη είναι μεγαλυτέρα άρε- τή έν σχέσει πρός την πίστιν καϊ την έλπίδα, διότι «Ιναι ούσία Θεί- κή, ένώ ή πίστις καί ή ελπίς είναι άρεταί άνθρώπινιοι. Ό ίερός Χρυ- σίχηομ,ος λέγει σχετικώς: «Ή μέν γάρ πίστις καί ελπίς των πιστευ- θέντο>ν καϊ ίλτασθέντοιν ,ταοαγενο
μένο>ν αγαθών πανεται' ή δέ άγά¬
πη τότε μάλιοτα έπαίρεται καί γί¬
νεται σφοδροτέρα».
Άλλά καί την άλλην όψιν τής
αγάπην, τής πρός τόν Χριστόν,
άπό την όίΐοίαν ΰπε'ρ·εκ;χει)Λζει ή
καοδιά τού Παΰου, μάς την π?-
γράφει τίς την πρς Ρο^μαίους ε¬
πιστολήν (κεφ. 8', 31 — 39). Διά
τού Ίτ>σοΰ Χριστοΰ έγνοιοίσαμεν
τό μέγεΘος τής πρός ημάς άγάπης
τοΰ θεοϋ, διότι, παρέδωσεν αυτόν
γ!; τόν πλέον όδυνηρόν καί έ.το-
νείδιοιτον Θάνατον διά τάς άνομίας
ημών.
Δΐδομένου, λοιπόν, δτι ό Χρι-
στός ΰπέμιεινε καί σταύρον καί θά
νατον πρό^ εύε-ργεσίαν ·ήμών, τι
είναι ίκεϊνυ .τού είναι ικανόν νά
μά; ά.χοβπάση άπό τή; άγά,-πνς
μαι; πρό; αυτόν; Οντε αί ίσχ,υρό-
τε·ραι ότινάμεις, ο&τί τα δελΐαστι
κώτερα Θέλγητρα^ οΰτε τα αλέον
τοομακτικά φόΰητρα «Τίς ημάς
χ(ι>ρί<ΐη άίΐό τής άγάπης τοΰ Χρι¬ στοΰ; Θλίψις ή στενοχοί-ρία ή διω- γμός, ή λιμός, Τ) γυμνότης, ή κίν- όιινος, η μάχαιρα;... Πέπεισμαι γάρ, δτι οίίτε θάνατος, οδτε ζο>ή^
οίτε άγγελοι, ούτε αρχαί, οΰτε δν-
νάμεις, οϋτε ένε<ττώτα, αίίτε μέλ- λοντα, ουτε ν»|>ωμα, οΰτε 6άθος,
οί5τε τις κτίσι; έτέ^α δύναται ή-
μά; χιορίσαι ά.το τή; άγάπη; τού
Θεού, τής έν Χρκττφ Ίηισοϋ τφ
Κυρίίρ ημών».
Τό σνμπέρασ,μα άπό την σύντο
μονν αύτην άναοτκόπηοιν της άγά¬
.της, όπως την ά·καντό>μεν είς την
Κοινήν Διαθήκην, είναι, ότι ό Θ«-
ός καλεΐ μετόχον»ς τή-ς εντνχίας
τοί' διά την αίίονιότητα έκείνονς
πού διά τής πίστεως καί τής ά-
γά.τη.ς έξαγιάξονται είς τό αΐιμα
τής στατ.·ιρικτΐί Θτβίας τοΰ Χρι¬
στοΰ.
Ή αποστόλη τοΰ Χρτστού κιαϊ
τοΰ Άγιον Πνεΰματος είναι νά έ-
παναφέραυν τα πάντα έν τφ θεφ
ΙΙρός τουτο διατρί·χο>ν την δη¬
μιουργίαν καί ίπιοτκέ^τονται τάς
καρδίας των πιοτών. "Ολη ή δια-
δικασία τής σωτηρίας καί τοΰ ά-
για-σμοΰ των ι^Γυχών εχει ώς κίνη
τ©ον την αγάπην τοϋ θεοΰ.
Ή άγάπη είναι, λοιπόν, τό Θειό-
,τε,ρον κα'ι άγιώτερον, είναι αΐΐτή ή
ζονή τού Πνεα(μαΐτος .τού μά; κα-
θ μΒτόχοι^ς τής αίιονιότητος.
Ε. ΛΙΒΕΡΙΑΔΗΣ
ΝΛ.ΚΑΤΑΙΙΛΗΚΤΙΚΗ2 ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ .
ΙΘΗΣΑΥΡΟΓΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
ι .·. "' "· .···.-_—__ ·
'Από τό άρκττούργημα τρϋ ΧΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
"0 Δ-ΪΑΉΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΓΚΙΑ> ' "
1--------- " · - Αιαο-ενή^· ΑΤΤΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ€
ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΟΓ κ. Α. ΜΠΙΚΟΓ
Άπό τή. έποποιΐον τής Βορ«1ον Ή )τίίρη
ΤΡΕΜΤΤΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΓΪΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(Συνέχεια έκ προηγουιμένου) τα τοΰ Άξ)κοϋ πληραςροριών 'Τ
την Θεομήτορα.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ Σ ΥΝΕΣΤΙΑΣΙΣ ΤΩΝ ΣΜΥΡΙ.ΑΙΩΝ
τής Συνεργάτιδός
Εΐχε μεγάλη έπιτυχία ή χορευ-
Ι"ί11 συνεοτίασις των Σμυρνηών
"ού εγινε την 18ην τρίχ. είς την
Ταδίοναν Σαραντίδη. "Ολη ή αί
λ'("χ ήταν γε,μάτη άπό έκλεκτους
ούς καί έν γένει Μικρα-
Ώραϊες Κυρίες καΐ Δε-
κοινί&ες μέ υ.τέοοχες τοναλέτες
«ιί χομμώσεις, ή όρχήστρα έ'παι-
^Ε τα παλαιά άξέχαστα Σμυρνέί
% τραγ<οδία κι' δλων μαζί τα ^οματα τα σιγοτραγουδονσαν. " στιγμή έκείνη ήταν ίερή γιά Τ* δλλοτε ϊΰτυχισιαένα παιδία Τι)ί Ννκροΰλας της 'Ιωνίας τής -μ-ύονης μας, τα χείλη ·ν|ιιβί'θΐζον «Σεΐυονη Πατρίδα μου γλνκειά, ^^η χώρα, γιά νά σέ 6Υά).ω ολ' τό νοΰ ποτέ δέν Θαρ- °1 ή ώρα», μέ μάτια ν« καί μέ την σκέψι γνρισμένη "ή γλνκειά Πατρίδα, στά στ«- α χαι στά φαρδυά σοκάκια της, Γ™ Καϊ της, στό Φραγκοιμαχα- ^ ! 'Ονειοοπ<)λ.ησαν σπγμές εύτιιχίας, έκεΐνοι .τού ζή πού χαρήτκανε, πού μργα- ϊ στό άγιο της χό>μα. Γι'
ή βραουά αυτή εΐχε μίγάλη
-τιτυχία> γιατί, ό'λοι ενωοαν την
^ά τους σέ μιά καί την σκεψι
"έ μιά, στή ΣΜΤΡΝΗ
ήταν στή Σμύρνη έκεϊνο
, ρν κι' άς ήταν ή τα<>έρνα
' τοϋς φιλοξένησε στό κέντρον
,15 Αθήνας. Ό «Φίλανδρος καί
^ώ
τραγούιδηοαν, χορί-
*βν{ μοτάλλο καί τοΰρκικο καί
)'*υς> ^ύς άλλονς χορούς κ<ιί δ- * αΰτό τό σμυρνέϊκο ήταν γεμά- 1 "Λό έκίκτοί)ς Σμυρνηούς ποΰ να τοίις άπαριθμήσω όλ,οχ'ς 6 Ι! *" Υθάψω δυό σελίδ«ς, μον γαϊ Τ θΜη: 'Όλο τύ Διοικη- ^ ~ι1μ6οί'λιον τής Ενώσεως ας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝΜΑΚ ΙΔΟΥ Σ μυρναίων, ό κ. Απόλλων Λε- ονταρίτης, Πρόιεδρος τής Ενώ¬ σεως Έλλήνιων Λογοτεχνων, ό κ. Χατζηΐταυλής, ή κ. Άνεμαγιάν νη, ό κ. II. Χαλδίζος, Π^όεορος τής 'Εστίας Νέας Σμύρνη; καί ή σύζυγός τού, ό Στρατηγός Β. ΧατζηΛροδρόμον καί ή σύζνγυς τοι·, ό Στρατηγός Κολάςος καί ή σύζυγός τού, ό κ. Άχιλλίΐ'ς Γεωργιάδης Στρ. — μηχανικάς καί ή σύζνγός τού, ό κ. Δ. Σάι τα; τ. Διενθυντής τής Έιμ.τορι- κής Τραπέζης "Ελλάδος καϊ ή συζυγός τού, ό κ. Σιμητοπουλ.ος καί ή άδελφή τον κ. Σιμητοπού λου, ή έξαιρ-ετική καλ,λιτέχνις κ. Ζαζά Μπριγιάντη, καί πολλοί άλ τη έκλεκτοί μικραβιάτες. Είίχοτμαι νά «Γμιε)0α κ,αϊ τοΰ χρόνον όλοι μας καλά καί νά Ξα νχιομίξοα'μιε αλοι μαζύ, μέ μ*ά ψιχή, μέ μιά καροιά γιά την Σμύρνη μας πού δέν την ξεχνά ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ ΣΤΝΕΔΡΙΟΝ ΤΟΥ ΟΟΣΑ ΔΙΑ ΤΑΣ ΑΡΔΕΤΣΕΙΣ ΘΑ ΣΤΝΕΛΘΗ ΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑ 'Τπώ τοΰ Όργανισμοΰ κή; Σ υνεργαοία-ς καί 'Αναπτύξε ί»ς απεφασίσθη, όπως τό σνγκλη- θηοόμενον ύπύ την αιγίδα τον ,τοο αεχές συνέδριον, επί τής άδρευτι κης πολιτικής των χωρών - μ^λών τοα.·, σΐ'νέλθη έν Ελλάδι, άπό της Πης έ'ως 17ης Όκτο>6ρίον τοΰ
τρέχθΛ-τος ϊταιις.
Τό συνέ'δοιον Θά .τραγματοποιη
θή είς Αθήνας καί Κρήτην, ήδη
ό έ πολλαί χώραι καί έκτός τοϋ
ΟΟΣΑ, έΊςήτησαν ν-ά σΐ'μμετά-
σχονν είς τάς εργασίας τού.
ί Μΐηΐύ}{ϊ ΓΕΝΟΥΣ,,
ΤΟΓ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΑΤΟΓ
ΕΠΙΤ1ΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Μέ την ευκαιρίαν τοϋ έορτα-
αμοΰ των 150 χράνων τής Παλιγ
γενε·σία; ό ίκ,λεκτος λογοτέχνη;
χαί άγ<ιπητύ; μου φίλ.ο·; κ. Άλέ κος Μ.τίκο·;, γνωστό; στόν ηνευ μα/τικό μας κάαμο με τό ■ψε>δώ-
ννμον «Λάόων» έοημοσίευσε τό
Θεατρικό τού εργο «Ή Άνάστο
βη τοϋ Γένου;». Δράμα σέ τρείς
πράξει; είναι ή πρώτη προοχρο-
ρά τοί' καί είς αυτόν τόν τομέα.
θά ηαποριθϋαεν, έν τούτοις, νά
είναι καί τό πολλοστόν ενός έμ-
πείρου γνωστόν τή.; σκηνικής πά
ραγϋ)γη·ς. Αΰτι'γν την πεποίθησιν
άιρήνει τό «Ανάστασις τοΰ Γέ-
ος,>. Καί, όιά νά έκτιμηθή .τ>.η
θέστερον, .τρε.τει νά προστεθυϋν
μεοικαί γενικώτε,ραι αν.ϊψηζ. Συ
νήθιος τα ίστορικά έ'ργα παοα-
κολΐ/υθοϋνται άπό κάποιαν όργανι
κήν άόυναμΧαν προθέσεως. "Η
τύ ΘεατοθΛ', πού ά.ταιτεϊ αύιΐιμει
ξιν λόγου καί δραστηριότητος,
.παρασνρει την ιστορικήν θυσίαν
τοΰ θέματος ή ή έπιμελυεια γί<ρο) ό πά τό ιστορικόν ενδιαφέρον εχει ίις έ.τακόλονθον την χαλάρωσιν τής καθακ,ιώς σκηνικής διαρΘρω- ς. Καί ή δια^αραχή αυτή δυ- όλίος άποο;ιεύγεται άκόμη καϊ άπό δεξιοτέχτας τού είδους, οί όποίοι έ'χουν είς τό ενεργητικόν τ<ον σει,ραν ανάλογον ,τ^οσπαθει- ών. Τύν κίνδυνον, λοιπόν, αυτόν τόν εχει έξονδετιεοώσει άπό τής .τρώτης στιγμής ό κ. Άλ. Μπϊ- κος — Λάδο>ν. Καί άηθινά .-τρο-
καλεϊ ΐντΰπονσιν ή άνεσις, μέ την
οποίαν τό έπττυγχάνει. Κατορθώ
νει νά κρατήση κάποιαν Θαυμα¬
στήν συμμ,ετρίαν, ώστε έκ τής
συναντήσεως των δΰο βασικών
σν.οπών νά ώφε./Λϋνται αμφότε¬
ροι. Τό ίνσ σκίλ.ος δοηθεϊ τό άλ
λο. Καί άληΘινά άΕίζει νά σημει-
τυθή, δτι ή οΊκονχχμία αυτή μαρ-
τιιριί τάλαντον καί γνώσιν των
σκτ>νικ<δν χΐΜρισμων. "Οπ<ι>ς τά-
Λαντον πιστο.τοιεΐϊ ή όλ.η .τλοκή,
η όποία χαναναη,ρίζεται άπό σπα
'/ίαν παραβτατικότητα, άφηγημα-
τικήν γλαφυρότητα, είς την κλι
μάκωσιν τού Θεατοικοΰ είδους,
.-ταλλύμεΛον συναισθηματιομύν κα»
εξοχον φυσικότητα, είς την άπ·
δοσιν των χαρακτήρΌΐ-ν καί των
καταστάκΐεων. "Ετσι τό έργον ·ΐϊί
&ετ άπ' άοχής μέχρι τέ.λους και
κροτιϊ, άδιάπτΐΛτον τό ενδιαφέ¬
ρον, μέ την προσφοράν έντονον
ουγκινήσειος, ή όποία Θέτει είς
κ^αοασιιόν την ψυχήν καί τό
πνεΰμα λαί νά ένώνεΑ είς ένατένι
σιν, είς προσέγγισιν ·αρός τό μ£
να γεγονό;, προσέγγισιν έ'ξίο ά
πό την άπο·φ·θεγματι.κήν ιστορι¬
κήν πλιυράΛ τού, ποοσέγγισιν μέ
τόν άνθς<όπινον φακόν. Καί, ά- κςκδώ;, ύ,-τ' αυτήν την Ιννοιαν τό «Άνάσταση τού Γέν^ιν;» άπ»6αί νει πλουσύα σΐφΐ&ολή εί; την άνά πλάσιν τοϋ επου;, τό οποίον άνα. ,τλάθεται μέ ζων-τανά στοιχεϊα κ.αί μο,ρφοποιεϊται έκεΐ απού ίξ,ε- κίνησε-ν: Είς την περιοχήν των Καλαβρύτων, την οποίαν τόσον άγα.-ΐά ό διακΓκριμένος λογοτέ· χνης. Είς τόν &εσμόν δέ αντόν όφιίλθΛται καί άλΑα εργα τού, μέσα είς τα ό-τοϊα κυκλοφ»ρίϊ ό πατρίώτης καί, ό .τνευματικός άν βρωπος, ό γνήσιος "Ελλην μέ τάς παραδοσιακάς αρχάς κα'ι την τή στιν εί; την εθνικήν αρετήν, καί ό γνήσιος λ.ογοτέχνης, 6 οποίος ά-τεχθάνεται τάς ίκζητήσεις κβλ δέν χρειάζεται ί.τιτη&εύσ«ς, διά νά δώση μί άτόλυτον πλτίρότη'τα ίοεας καί στοχασμόν, κατά τρό¬ πον, αΰτόχρημα, συναρπαστικόν. "Εχει παραττ^ρητι,κότητα καί λυ- ρισμόν ό άγαπητός φίλος, εχει κοψιψότητα φράσε<ι>ς καί αυθόρ¬
μητον σνναισθημαϊΐισμόν, εχε+ μορ
(ρήν καΐ ειλικρίνειάν, ή όποία φτ'
οικον 6Ϊναι ν ά κατακτά τόν άνα
γνωστήν. Τώ,ρα τό «Άνάσταση
τοϋ Γένους» εοχεταν ώς δυνατή
ίπιδεοαίίυσις τοϋ ταλάντου καν
είς τόν Θεατρικόν τομέα.
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
' Άλλ' ή άπόστα»σις άπυ τόν
συνοικιομύν Μαρίτσαϊ ήτο πολύ
μικρά, — μάς διεχώριζε κυράας
■η ενρεΐα χαοάδρωσις μέ τόν
χείμαρρον, καί εσκέφθην δτι δέν
ήτο απίθανον νά έπροδίδοντο είς
τούς Ιταλού; αί Θέσεις καϊ αί
λΐνήσεις μας, — άκόμη καϊ ερ-
πουσαν τηλεφιονικήν γραμμήν Θά
ί>το δι·νατόν νά χρ,ησίμοποιοΰν·
Άνέφίρα σχετικώς είς τό Συν
ταγμα, καί ενεκρίθη ή γνώμη μον
νά τοΰς σνγκεντρώσω και τούς
εί; τόν Σταθμόν Δι¬
οικήσεως τού επί τή;
νρς. "Αν οί πτοχοί εκείνοι
ποι ήσαν άθώοι, ή άπο·αάκρι·ν-
σίς το>· έκ τής δληματοόόχης
'Γ,ς "Αρτζας ντί Σόπρα. Θά τούς
δ·..-σ.'ι>ζεν έκ βεβα'ϊονι καί
ς,-ην Θαινάτοΐ'. "Αν δμ<ος ί;πήρ- χυν μεταξν των καί κατάσκατοι; 'ΕΘλίβην άπό τό μέτρον άλ.ηιθές. τοϋ; στρατιώτα; μου, κ.;ί είχον υποχρέωσιν νά πι.οοΓ'νλάξθ). Ή "Αρτζα ντί Σό.τοα φαίνε- τί'ΐ νά ίτο ώοαιότατον χ(ι>οίο.ν κα
τα την ,τεριθ'όον τής είρί>νης. Εί
χε περί τα; εκατόν οίκία;, κή-
πυνς, καλ,λιεργείας πολλάς καί
δένδρα, νεςό άφθο¬
νον, ύδοόμνλ.ον, τεραστίας λεύ-
κης καί κατελάιιυανε μεταξΰ των
δν< όρέων θέσιν άα*{ΐθεατρικήν επί των ϋπωρειών τή; Τρεμπεσί νας Άπό τοΰς σφοδροτάτους 6ομ- Γ'Κΐ'διααούς έλάχισται οικίαι είχον δρθιαι, οί δρομίσκοι τ»ις ήσαν πλήρει; λάκκιιιν, κιΐ" ήρειπιομένιον τοίχον κοχ τα άλ,λοτε ώραιότατα καί κατάφντα ."ριινή της, άπετέλοΐ'ν τώρα στό /ου; των πυροβόλων τώτ δλμων έπόνοτ'ν πε- τού πη·>. Πεζ. Κατσοΰληι Έμμ. ό
Άνθρχης Πλεύοης Νικ., 'Υπο-
θ.οικητής τοϋ Συν) τος, μέ την
ίντολήν νά διευθύνη τα δνο Τα
γμ.ιτα. ιΟ γηραιός αύτός πάλαι
.ιαχος των .τολειμων μας, καίτοι
ηδύνατο, — λόγω τής μεγάλης
τού κλάσεως: 1908 — να παρα-
ιιει'νη είς την Κοήτην, έπροτίμ,η
αΐ νά έλθη μετά τού Σνν)τος
στιι μετ" αυτού δλας τάς ταλαι-
ε'ις την εκστρατείαν κα-ί νά νπο-
Άντι νά παραμείνη είς τόν Στα
.τωρίας -καί τούς κινδΰνους της.
(Ιμόν Διοικήσεως τοΰ Συν) τος, έ
πεδίιοΕε νά έλθη έγγντατα τοϋ πε
διον τή; αάχης, διά νά προσφέ-
ρη μέ την πολύτΐιμον .τεΐραν καί
την εύψνχίαν πού τόν διίκρΐΛ"ε Ι
.τλ.ε/ονα ετι. "Οντ<ος ετίμησε την Κρήτην. των είς Άξ)κούς καί ό πλίτας άπο>λειο»ν τί>ν Λόχων τού
πριίιτον κλιμ'χκίον, διετάχθην νά
ΐ(-πο<3τ·. ))ιο ε'^ς τό υψωμα 1178 κα'ι δύο ϊτι διμαιρίας τοΰ 1ου Λό χου πλήν μιάς όμάδας μάχης, με τα των ΆνΘ)γών Δελ.ηγιάννη Ηεοδ. καί Διαλυνά 'Εμμαν. 'Ε« Γοι·τ(ον ό εί; άνέλα&ε την όιοίκη σν τοϋ 7ου καί ό ετερο; τοϋ 5ου Λόχον εί; αντικατάστασιν τού τοαν<ιατισθέντο; Λοχαγοϋ Φείόη Νικ. καί τοΰ φονευθέντος 'Τ.τολ) γοΓ Τσονμπελη Βασ. Τθίθΐτοτρό τος τό 1)43 Ύάγμη έγι^μνώΘη πάση; έφεδρεία; — διότι μία ε γ1 Λ μο:·ρία τοϋ 1ου Λόχον έστά- λη ώ; σΐ'νοόεία 200 περί-τοα> Ίτα
λών αίχμαλώτωγ είς τό Σύντα-
γμΐΑ — άπέμεινε δέ εί; την "Αρ
τζα ντί Σόπρα ή κάτωθι δύνα¬
μις:
— Όμά; Διοικήσεως τοΰ Τα
γ>μ<ιτο>ς, .τερί τούς 35 όπλίτας.
— Διμοιρία 6οι.< Λόχον υπό τόν — Αύτά ϊπριβπε νά τα πής στόν ΆρχιοαΦδΐνο μοΰ άπάντησε ■ιγαναΛίτιομένος καΐ νά τόν κα- Οτσνχάσης άντί νά τόν άναστα- ιώαης γίρο άνθρωπο. ^τοτα όέν α' ϊμπόδιζε νά τοΰ κατήγγειλες το εγκ.ληαα των δΰο 'Εβραάον, α τού εκανες τίς κατάλληλ.ες συ οτάσεις, γιά νά «ΐσαι έν τάξει μέ τ όν Πατισάχ καί τόν Μονκρτή, μα νά μην τοΰ Ικρυοες πώς ή Ά (Πυνομία εΐχε καταλήξει σέ άλ- λο συμπέρ/χσμα κ»ι), κατά στ,ινέ- π.ιαν δέν {ιπήρχε κανένας λ.ό- γος ν' άνησυχή... — "Ετσι ε.τρεπε νά κάνης, κα ιε'/ηξεν ό Μπενβενίστΐ. — 'Εγώ, τοϋ είτα «φσν«ροασμέ νοςϊ>, δέν ?χβ3 άνάγκη άπό τίς
δικές σου σν·μ6ουλές καί ίιποδεί
Γ,εις. Ένεργώ κατά την κρίση
μου. 'Εσύ τοΰ σΰστησα, φ»ρόντι-
ιΐρ νά κρατήση; κλειστό τό στό-
<μι σου καί γ<ά τ' άλλΛ μή ακο τίζεσαι. Ξέρ<ο πί^ς Θό 6γάλω πέ ρα ίγώ. Ό Μπεν&ενίστ« μέ κοίταξε μέ <νουρΐ'>μένα τα ιρρΰδια άμίλητος
>.Γ έγώ (ΐννέχισα:
— Τώρα, έτούτη την στιγμή,
έ-κεΐνο πού μέ άπασχολεϊ είναι νά
'; ί-^/η άπό την μέσηι ό κιοχτ;<'ρης ■ό Κοκκαλάς πού όπως ξέρη; βρί σ/εται στά μπουντρονμια τής Ά ή^ιανούπολης. Στόν Πατισάχ εί¬ τα πώς εστειλα άΛΟσπαομα άπό τβΓίνταιρμάδες νά τόν άναζητή- οουν στόν τόπο πού σννήθως κυ νηγοΰσε. Πώς δέν τόν βρηκανε έκεΐ χαί πώς φτάσανε ώς εξω ά πό την Άδριανούπθι).η, όπον συναν τί.θήκανε μέ ληστές πού τόν εί χανε άπαγάγει καϊ τόν κονβαλού Λ.ινε μαζί τους, μΛαγλαρο>μένο
σ' ίν<α άλογο. Πώς άναγκαστή κανε οί τσανταιρ·μάδες νά συμπλα κοΐ·ν μέ τούς ληστές μέ άτοτέ Λεσαα νά σοωτώσονν δι<ό άπ' αύ τους καί νά κρεμάσουν τούς &7.- λους διό, μά πώς στό μεταξύ ό Κοκκαλάς κατάφερ* νά λυθή καί μτ' ξέροντας τίς προθέσετς των τσΛνταριμάδων, νά ατύγη πρός ΐό έσωτερικό τή,ς θράκης, όπιου δέν μπόρεσαν νά τόν κνντ>γήσονν.
— ΕΙσαι μΐγάλος παραμνιθάς,
ίκσνϊε ό λίτενβενίοτε κουνώντας
τύ χεφάλι τού. "Τστερα μ' έρώ
ττχτε: — Καί δέΛ· μοΰ λές, οί
τέ«!αρ*ς έκείνοι ληστές ήταν* οί
θςι<ι«τοί μον; — Αύτοι, τοϋ άπάντησια. θα« ς)·ό) πώς σι·ιμφο)νήσαμε νά τούς χ/.ϊίτουαε γιά πάντα τό στόμ,α. Γι' αύτό οί τσανταρμάδες μου, κρίμασαν τούς δυό κατά προστα γήν τοϋ Ισμαήλ Μαζάρ Πασά, ποϊ διοικοϋσί τό άπόσπασμα. θά νά βκοτώσο.υμε καΐ τούς δυό, μά ό Μαζάρ Πασάς, τούς γνώρ<σε καί έπενδή ήτανε ανθοωποι χρι')<κμοι καί έμπιστο- σύνΐις, τούς χάρισε την ζωή. — Μά προηγουμένως δέν μοΰ ίΐ-ΐε μ' έρώτησε έ'κπληικτος ό ίπεν6ενίστε, πώς τούς άλλους δ·ι>ύ, τούς σκότωσαν;
— "Οχι τοϋ ά,-ΐάντησα. Σοΰ
ιΐπα τί άνέφερα στόν Πατισάχ.
Ή άλήθεια είναι πώς αύτοι οί
δυό ζοϋν καί υασιλεύονν καί μά
λιστα έ'χουν πάρει καί. τρανές Θε
σεις στό Ντοδλίτι. Ό ?νας, ό ,
Καραγκούνης πού ήταν ναυτικός '
άπό την χάκυνθο κυδερνάει μιά Ι
Βασιλική φεργάδα καί ό άλλας
ό Λ'ταή - Σπάγος, είναι Άγάς
τής Χίου.
Ό Μπ*ν6ενίστε μέ κοίταιξε μ*
πκριφρόνηση καϊ οΐκτο, κουνο')νταις
τύ κεφάλι τού.
— Κ* ΰστερα μαΰ ειΐκε., πεοι-
ιμένεις προκοπή άπ' αΰτό τό Ντο-
6έτι. Καί μ' έρώτησε. Καί δέν
φοιβάσαι μή μιλήσονν ονϋτοί οί δυό
καμμιά μερά;
— Φουάμαι, τοϋ άπάντησα μά
δέν Θά προφτάισουν. Αυριο - με-
Θαύριο, θά φύγουν κ' οί δυό μ«-
κρνά άπό την Ίστανποΰλ κι' οταν
θά ε-λΘη ή ά>ρα τους Θά πάψουν
νά ζοϋν, δπως έπαψαν νά ζοΰν
καί οί άλλοι δνό σύντροφοί τους
καϊ έκτός άπ' αύτούς καί. δλοι
οί τσαντα&μάδες τοΰ άποατάσμα-
τος ποΰ τούς κ·υνήγΐ|σε. "Εκανε
καλά καί. σωστά την δουλειά τού,
γι' αύτούς τουλάχιστον, ό Μα-
ξάρ Πασάς. Τοΰς χάλασε δλους.
— "Ολους; μ' έρώτησε.
— "Ολους τού άπάντησα.
— Καΐ πω·ς, μέ ποία δικαιο-
λ.ογία; μέ ξαναρώτησε.
— λίέ την διχαιαλογία, πώς
οοηθήσανε τόν Κορίκάλα ν' άπο-
δράση, τοΰ άπάν-τησα.
— Πώς είναι δυνατόν αύτό, μ'
έρώτησε μέ δυσπιστία, άφοΰ μοί
εΐπες πώς ό Κοκκαλάς δρίσκε-
ται στά μπουντρούμια της Άδρι
ανούπολ.ης. Ποιοί τόν επιασαν
καί τόν πήγαν έκεί;
— Αύτοι οί. ϊδιοι οί τσανταιρ-
μάδες τοΰ άποσπάσιματος. Ό Μα
ζάρ Πασάς τοΰς κατηγάρτισε στόν
Διοικητή τή; Άδοιανούπολη,ς, Ά
πτουλάχ Πασά, πώς κατά την
διάρκεια τής συμπλοκής πού εί-
χανε μέ τούς ληστές,, άφήοανε
τόν Κοχκάλα, νά τοΰς ξεφύγη
έπίτηδες, καί πώς τόν .-ηιάσανε
νστερα άπό αΰστηρή διαταγή, τού
καί άπό πολΰυ>ρο κυνηγητό, μέ¬
σα ατά δάση τής θράκης. Ή
μα<>τυρία τοϋ Μοζάρ Πασά ήτα-
νι άρκετή καί δ Άπτοινλάχ Πα-
οάς, τούς κρέμασε.
— Βάΐ τοϋς δΰστυχους, εκα¬
νε ό Μπενβΐνίστε και ξερρίζωσε
μιά τ·ρίχα άπό τό γένι τού.
— Τώρα τοΰ εΐπα, ήρθε καί
τ. ώρα τοΰ 'Κοικκάλα· Πρέπει νά
τελειώνονμε καΐ, μ' αυτόν.
Ό ΜπενβενίσΛε δέν μίλησε.
Κάλιεσα τόν Άλή καί σάν ήρθε
τόν πρόσταξα νά φύγη άμέσως
γιά την Άιδριανοΰπολη.
— Πρέπει νά φτάσης τού εΐπα,
πιστέ μου Άλή, δσο γίνεται πιό
γρήγορα. Σέ κάβε Χάνι αλλαζε
αλογο. "Οταν φτάστις νά παρου-
σιασ&ης στόν Άπτουλάχ Πασά,
νά τοϋ διαοιβάσης τα χαι^-ετίσμα
τα αου καί νά τόν έρωτησης αν
£χη τίποτα νέα νά μοΰ στείλη.
Πρόσεξε, νά τοϋ τα πης ετσι δ¬
πως στά λέω, χωρ'ις ν' αλλάξης
τα λόγια, γιατί αύτό είναι το
σννθημα, νά χαλάση, τόν Κοκκά-
λα. 'Όταν Ικεΐνος σοΰ απαντήση
πώς δέν έχη, μά πώς γρήγορα,
|ιλΐπίζε.ι νά μοΰ ανακοινώση πολύ
*ύχάο>στα «χαρμάρια», αϋτό Θά
στιμαίνη πώς κατάλαδε τό μήνν-
μά μου καί πώς σέ λίγες μέφες
Θά μοί άναφέρη τόν σκοτωμό
τοΰ κ.ιαφίρη Κοκκάλα. Κατάλα-
6ες; τόν έρώτησα.
— Κατάλαβα, μοΰ άπάντησε.
Μέ πρ·οσκΰνησε καΐ δγήκε άπό
τό Γραςρεϊο.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΞΙΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΥΨΙΣΤΟΥ
καΐ των άεροπλάνων τοΰ εχθρόν. !'Εφ. ΆνΘ)γόν Σονσάρην Ίοιάν.
Στυγνή έρημίιι επεκράτει πλέ¬
ον καί μόνον· Ι'ρπων ή κοΐ'πτόμε
νυς όπισθεν Θώμνων, 6ράχ(ι>ν ή
φ-σιΐΛτών ηδύνατο τις νά κυκλο-
α οοή<τη είς τό χωρίον. νταχ ήσαν» αί πρώται μου έν τυ.-ιώσεις, καθ' δ ν χρόνον άνελάμ Γ.κνον, κ/ατά διαταγήν τού Σ>ν)
τος, την οργάνωσιν έκεΐ Σημεί¬
ον Στηρίγματος, καί ό Ταγματάρ
χης Κουρής άπεστέλ^,ετο είς τυ
ι-ι]Ί'>μ<ι 1178, ίννι σνντονίση έκ τοΰ σννεγγνς τόν άμχιντικόν ά- γώνα των τμημάτων μας. Είς τό χωρίον ήλτ)ϊ περί την μεσημβρίαν τής 14ης Φ)ρίου μ« — Δύο διμοιρίαι πολυ6όλο>ν μέ
ιους: ΆνΘ)σΓήν Κοκολ,ογιαννά-
κην Μιχ. καί τόν λοχίαν Τζιτζι
καλ.<ίκην Γεώργ. — Μία ομάς μάχης 1ου Λό¬ χον υπό τόν Ανθ) στήν Φραγ¬ κιαδάκης Β. — ΟΙ ήμιονηνοί των μΐταγωγι κων μάχης τοϋ Τάγματος, πλήν των 15 αποσταλέντων είς 3ον Λό ■»ον. Ιΐε^ί τής τοιαύτης κ.αταστάσ«- <·'ς ανέφελον ες τό Σύντανμα δια τής ΰπ' αριθ. 60)14.2.41 ά- νατροοάς, καΐ ταυτοχρόνως ήτοί'- μη-ν νά ένισχνθοΰν ίτι πλέον οί Πρό; τόν αίδΐσιμώτατον κ. Νι κήταν Μαντάν, πρωτοπριεσδυτε ρον έ<ρημ.έριον τοΰ Ιεροΰ Ναού τοϋ Εϋαγγελισμοΰ τή; Γένοβας καί "Εξαοχον τοϋ Οικουμενικού Πατριαρχείον Κων)πόλεως, ό ο¬ ποίος, ώς πληροφορούμεθα, άνα- πτνσσει μεγάλην εθνικήν καϊ κοι νωνικήν δράσιν είς την πόλιν ταύτην καί γενι,κώτερον είς την Ιταλίαν, απεστάλη τό κατωτέρω •ψήΊφισμα: «Οί κάτωθι φοιτηταί άποτελοϋν τες αντιπροσωπείαν .τοω.τοετώ'ν τής Ίατρικής σχολής Πανεπιστη¬ μίου Γενοΰης άπιερχόμΐνοι είς την προσφι/.ή ημών πατρίδα πρός έν ή δεντέοου έ'τονς έν τώ έ- κιεΐ Πανεπισττιμίω Θεωρούμεν α¬ παραίτητον καί έπι6·ε6λ·ηαένον η¬ μών καθήκον δπως καί διά ταύ¬ της μας, εύγνώμονες διά την πα- ρασχιε&εΐσαν ημίν βοήθειαν καί ή Θικήν συμπαράστασιν πρό πάντων δέ κατά τάς έτησίονς έξετάσεις μας έ-κφράοωμεν τάς απείρους ή άνιδιοτελές ενδιαφέρον σας πρός μ«>ν ευχαριστίας ΰπόχρεο* διά τό
ημάς.
Είθε ό θεός νά παράσχη υμίν
υγείαν Ινα καί έν τώ μέλλοντι εΐ
σθε διά τούς "Ελληνας βοηθοΐ
καί είς τάς εκάστοτε ανάγκας αυ
τών>,.
("Επονται αί ύπογοαφ-αί).
Λό/οι τού πρώτον κλΐιμακίου, οί
τίνες πλε»στάκις άπώλεσαν και ά
νε'κτησαν τό ΰψοιμα 1178 μέ την
δ εξαγωγήν αίματηρών άγώνιον.
"Επίσης έζήτησα δολνάς πι>ροβο-
λι,^οΰ κατά τοΰ Μαρίτσαϊ, τό ό-
.τ.'ίιΐ' ώς πάνοαλον έγγύς φρού-
ριην εβαλ.ε λ.υσσοδώς κατά τής
"Αρτζας ντί Σόπρα, οπόθεν έξε
τελοΰντο αί διακομιδαί, οί άνε<ρο- όκιχτμοί καί αί μΐτακινήοΐΐς τμη- ματων. Τέλος ποιρίαάλονν νά μοί &οΘή ό 2ος λόχος Κουσουνάδη καί ή διμοιοία πολ.υβάλων Βοΰλ- γαρη. ί,. Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΙΤΑ- Λ12Ν ΚΑΤΛ ΤΉΣ ΑΡΤΖΑΣ ΝΤΙ ΣΟΠΡΑ Άπό τής μεστ)μβρίας π»ρίπον της 14ης Φεβρουαρίου έθεάθησαν κατ*ρχόμ·ενοι έκ των κλιτύων τής Τρεμπεσίνας μιχρατ φόιλανγ*^ τοΰ 44ου Συντάγιματος μιετά ήμιό νων, προκειμένου νά άνιέλθουν είς Μιίλι — Σεντέλι διά την έκτέλε σιν τής έπιθέσεώς των κατά των ύν<ομάτων Πούντα Νώρ καί 1269, πει>ί ής Θά διαλάβιο είς Ιίκαίτε
ρον κεφάλαιον.
Ή κατά την ώραν εκείνην κά
θοδος των τμημάτων προεκάλε-
σεν, ώς ήτο φυσικόν, λι«σσαλέον
6ομ6αρδισμόν των υπό τοΰ έχΘρι
λθΰ πνίροιβολικοϋ, εύτυχώς άνιεπι
τνχή χάρις είς τάς χαηαδρώσεις
το.· έδάφους καί την κατάλληλον
χρησιμοποίησιν των.
Περί την 15ην ώραν, προσελ
Θών είς τόν Σταθμόν Διοικήσε¬
ως τοΰ Τάγματος ό λοχίας τής
πυλνβαλαρχίας ΤζιτζικαιλΛκης Γε
οΊργιος μοί ανέφερεν, δτι ήμιονη
γοί τίνες καί αντός παρετήρησαν
εί'αςί'Θμους Ίταλούς κινουιμένονς
ύπόπτο>ς έκ της κατευΘύνσεως τού
ούχένος Μετζκόρανης πρός την
"Αρτζα ντί Σόπιρα έντός της χά
(.-άδρο,ς.
ΣΤΝΕΧΙΖΕ,ΤΑΙ
"θ,τι δέλετε
οέ άμιαντοτσιμέντο
ζητήστε το
στήν
(ΟμιανιιΙ
^—ί "* — -—-
Όμήρου 13 'Αβήναι (135)
Τηλέφ. 619007-632-341

>."
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΦΘΡΕΣ
Παρακαλώ τόν άγαπητο
«II.
φησε πιά τό τεράστιο Ιργο το
Κ.> νά διορθώση την... ά&λεψία δημοσιειυμένο σέ περιοοικά, έφη-
ταϋ στοιχει,οθέτη τού, μία μόνο μερίοες καί έπετηοίθΐ.ς τώοα 40
(αν ό έλεγχός μου έστάθηκε τέ- | χρόνια, χωρία τό έπίσης όγκώ-
λειος), στά βιβλιοικρΜΐκά μου δες άνέκδοτο.
σημειώματα «Τα Βιίλία καΐ οί ( Καί τώρα θά άναφερθώ στό
άνθρωπον (φύλλο 28 Φε&ροναοί- Ι πρόσφατο σημείωμα τής συμπα-
αυ 1971): Στή β' στήλη, στίχος | τοιώτισσας Ελένης Ά. Παραρα,
15, τό «έπ' αύτοφόρο» πρέπει να ; τό σχετικό μέ τό βουρλιώτικο ν*
γράφη «επ* αύτοφώοω». 'Η λέ- νροταφεΐο. Κάθε φορά .τού, μ1·-
ξη δέν Λαράγεται άπό τό «φέρα», Ι κρά παιδία, θά βγαίναμε περίπα-
άλλά άηό τό οήμα «φωοώ» πού } το κατά τού Μπαμπατζάνη, πε-
σημαίνει: άνακαλύπτω. » ςα καί πολύ πιό μακρυά άπό τόν
Κάθε φορά ποΰ σχολιάζω 6ι- | > όφο τού Ντοννταρλιοΰ, μαζί μέ
6λία, μοΰ δίνεται ή εϋκαιρία νά Ι τή φυσιολάτρισσα μηττέοα μας
Ήλέκτοα, άντικρίζαμε καί τό νέ
διαιπιστώσα) τό πλήθος των άνορ
θογραφι-ων. "Εγραΐψα έπανωτές
ψορές ότι αν οί κατά καιρούς ύ-
πουφγοΐ Παιδείας ΐΐχαν θεσπίσει
οτοιχειώδη τουλάχιστον &ιδασκα-
λία τής όρθοφωνίας (προσωδίας,
προφοράς) στά σχολεϊα, κιύλας
άρχίζοντας άπό τό νηπιαγωγΐϊο,
τα μισά όρθογραφικά λάθη των
νεοελλήνων βά άποιφεύγονταν.
Καί λέγοντα; «στοιχειώδη», έν-
νοώ την φωνητική σιαφοροποίη-
ση των φθόγγων όμικρον, ώμέ-
γα, ε"ψιλον καί —αι (αίμα), .τού
θά ηταν εύκολότατο νά εφαρμο¬
σθή. Άλλτ|λογράφησα μέ έκπαι-
δευτικούς επάνω στό θέμα τού¬
το καΐ αύτοι έπικ·ρότησαν την
πρότασή μόν, άνάμεσα σ' αλλονς
καί ό Γι<ι*ργος Παπαστάμος, ό συγ-γραφεας, στό Μαντούδι τής £ν6οίας. "θλες οί ιταλιτισμένες νλωσσες διατηροϋν τή διαφοροποί ηση των φθόγγων αυτών πού είναι βεμβλιακοί. Άλλά εμείς δια τηροϋμε μέν την Ιστορική όρθο- γραφία, άδιαφορήοχΐμε δμως καέ έξα/κολουθοΰμε νά άοιβφοροΰμε νιά την έφαρμογή τού τουλάχι¬ στον έφικτοΰ στόν τομέα τής ψω νητικής. Τέτοιες ώντιφάσεις, ποΰ είναι άπόρροια «βυζαντινισμοϋ» ύ •τάοχουν πολλές στόν πολντκ—ι- κό 6ίο. Άλλά δς σταματησω έ- δώ, γιά νά μην έπισύρω την «μή νιν» των «άμυντόρων των πα- τρίων». Θά εκαναν καλά νά έκοί ταζαν ποΰ είναι ή ζωντάνια καί δχι νά έπικαλοΰνται τή μούχλα κ«1 δσα ϊχει ταριχεύαει άνεπΐ/- ό χρόνος. Σχετικά μέ την τελευταία πά ρατήρηστι μου συγχοοίρω τόν φίλο Γιάκωβο Διξικιρίκη γιά τό λαγα- ρό τού γράμμα σΐό φύλλο τοΰ «Π.Κ.» τής 28 Φε&ρουαρίου (σελ. 5 «Άνταπάντησιη κ. Διζικι·ρίκη). Ό Ρωμιός, συνηθισμένος νά ζή μέ νεκρούς τύπους σέ διαφοράς εχβι χάσει την αϊοθηση τοΰ ζων περιοχές τής πολιτιστιχής ζωής, τανοθ καί αληθινοΰ καί τον όρ- νανικοϋ. Αύτά ώς πρός τό γλωσσικό &« μα. Καί τώοα στίς άναφορές. Άπό τα βουρλιώτικα σημειώμα,τα τοΰ φίλον καί σιΐμμαθτιτη μου στό Δημοτικό της Άναξαγορίίον Βουρλών Λαιμΐτρικίδη πληρο<ρο.- ροφαι ότι άλλος παιδικός μου φ£λος, ό θεόφιλος Κελάνδριας, ίοκοτώθηκε (αν κατάλατ5α σακττά, ο*τή Χβρσώνα τής Ρωοίας, τό 1919). Τό όνομά τού τό άθανά- τισα <τέ άφήγημα (διήγημα) .τού εΤχε οημβσιευθη πέρι>σι στή «Φι
λολογική Πρωτοχρονιά». Καί έ-
κεϊ τό·.. μα*γι«ό χέρι τοϋ στοιχει
οθέτη τόν «Ιχε, τόν μακαρίτη φί
λο μου Κελαντρια, μετα,μορφώσει
σέ «Καλέντρια». Καί την μετα-
μόρφωση, την παρέλαβε καί ή
λογοτεχνική 'Εγκυκλοπαί&εια Πά-
τση βτό λήμμα Παΰλος Φλώρος,
οπου ό Δημ. Γιακος δκρινε σω-
στό (προφανώς γιά οϊκονομία χώ
ρου!) νά συμπεριλάβη τό μονο>
κροταφεϊο. Γυμναβιό-τουλο
όταν τή ΛαμΛρή έρχόμουν γιά τίς
διακοπές άπ» την Σμύρνη στήν
πατρική .τολιτεία, έρέμβαςα κάπο
τε στό Ντοννταρλί μόνος, ωσπου
έΐίλάχωνε τό σύθαμπο καΐ ο"τή με
γάλη γιά έμάς -τολιτεία δναφταν
οί Βουρλιωτες τα φωτα. Βουε-
ρός εφβανε Ισαμε έχεϊ στό 6ου-
ν-αλάκι Ντουνταρλί ό άπόηχοζ α
πό τό. βουρλκοτάκ,ια, τα δ
τσϋ λαοϋ πού «κουντούρντιζαν>
στούς άνοιξιάτικους δρόμονς. Την
ωρα έκείνη τή μυστική (τή «χ°υ
σή θνμητικών ύνείρων ώρα», ποΰ
λέγει καΐ ό άγαπητός μου Λορέν
τζος Ματχλης), άναβε καί ό νε-
ο>κόρος τής μικρής έκκλησίας τοϋ
νεκροταφείου τα καντήλια, Ινα ε
να ΐπάνιυ στονς τάφον-ς. Χτεκό-
μουν ώρα πολλή στήν πλαγιά τοϋ
Ντουνταρλωΰ καί έκοίταζα τα
ταπεινά φωτάκια («φ<οσάκια» τα ιλέγαμε στά Βουρλά), πού μόν ύποβάλλαν,ε τό μυστήρια τοϋ Οα νατου. Νιάτα δμως καί ή εΐρηντ κή άΊμόοτραιρα τού ηεριβάλ)Λν- τος, οί όλόγυρα μνρίϋδιές των ά- νοιξιατικων δλαστών, τό κατάστε- ρο χάος άπό πάνω μου, δλ ναν την αίσθηση τού ζόφου με- ταδάλλοντάς την σέ στοχαστνκή θέμβη. ΤΗσαν τα πρωτα 6ήμα- τα απάνω στό μονο-τάτι τής έσω τερικής ζωής, καιμίο,μένης άπό συγ κινήση, φαντασία καί στοχασμό. Τώρα, .τού φιθάσει μακρυά δικό αύτό σννταμο διήιγημαι, άπό τό όγκωδες λογοτέχνη πού ίχει έικδώορεχ Εως τώρα 16 βιβλία λογοτεχνικά., &- οτόν δρόμο τής τελείωσης, θυ- μοΰμαν τίς πρώτες λογοτεχνικές απόπειρες: τίς σχολικές έχθΐ- σβις. ΞανιαγυρίζθΛ'τας στή Σχολή Ά ςώνη, ϋστερα άπό τίς λαμπρκίαν κες διακοπές, ϊφερνα μαζί μου μέσο. βτίς άποσκευές μόν, τή «σύνθεση», σέ γσλιλική γλώσσα (πού την ϊγραφα μέ την Ιδία εϋ κολία όπως τα έληνιχά) γιά τόν καλό μου καθηγητή Γαδριήλ Φε νολάκ. Σέ πρόσφατό μου βιογραφικό στιγμιότυπο» τοΰ εκα μα μϋκρό μνημόσυνο, τοΰ εύγε^ι κου Γαλάτη άνθρωπον. Μέσα στή σΰνθεση έκείνη πεσίν τού,
την νεότητα, ήτις έόανκαλΐσθη
καί έθωπενθη επί τού κόλπου τής
άνέσ.ειως καί τό ρε.ρρυΛωμίνον χά
μίνιον, μέ τό άγροίκον καί σκαι-
όν εξωτερικόν καί την άπαισιω-
τάτην ό'ψιν; Καί τούτους πάντας,
έξαίφνης, άρδην· μεταβαλλομένους
καΐ έξαγΜΐζομένο·ι<; Τί δυνάμεθα, λονπόν νά δια- νοηθώΊμεν περί τοΰ Χοιστιανισιμού; ΕΤναι δυνατόν νά μή δοήσωιμεν έκ θαυμασμόν, δτι ούτος πτ,γά- ξει καί έκκινεΐ έκ θεοΰ; Ναί, έχ θεοϋ ήλθε, έκ θεού ίσχυει καί έκ θεού εχει τό άκατάλυταν νΛρος. Όφείλομεν, δθεν, Προσ«υχήν, λατρείαν καΐ αγάπην τώ θ«ώ. Ή Όσία καί μακαρία Σνγκλη τική, έλεγεν: "Οσο* άκολουθοΰν τόν δρόμον τοΰ θεοΰ, βλέπουν, είς την αρχήν, τα πάντα ώς ού- σκ»?.α καί στίνοχοροννται. Κα¬ τόπιν δμως, ή χαρά των καθίστα- ται άντκλάλητος. Διότι, καθώς έ- κεϊνοι, οί ύποϊοι ζητοΰν νά άνά- ψουν πι>ράν, κα.τνίζοντοα τό κατ'
αρχάς καί &α·κρΰζονν είς τούς ο¬
φθαλμούς, ύστερον, ομως θερμαί
νννται καί άγα?Λιοί·ν. Ούτω συμ.-
Οαίνει καί εί; ημάς τοΰς Χοιστι
ανονς. "Οταν άναψθή έντός μας,
τό θείον πΰρ τής άγάπης πρός
τόν θεόν, λησΐμονοΰμεν τάς ά-
θλιότητας, τούς καπνούς καί τάς
όνσχερίίας, καί έντρυφώμεν είς
την θείαν καί άμετάπτωτον εν-
ΚΑΠΝΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ' ,.
ΕΚΛΟΓΗ ΙΠΟΡΕίϋΤϋΠΟΚ
ΚΑΙ ΑΠ0ΛΥΙ1ΑΝ1Η ΤΩΝ
ΕΟΡΤΑλΤίΚΗ
■ Η£ ΕΜΟΙΕΟΣ ΕΛΑ^ΜΒΙΗ ΑιΙΙΟΤΕΙΙΜΟΜ
ΑΠΡΟΧΩΡΗΪύΝ
θά ^<πε· νά «ΟυΓητ εί; Άξέχαστη θά μείνη ,| 6ρ,Λ.ά τής .-τίΛασιμένης Ί<>ιτπ;, σ' οοους
εΐχαν την τύχη —>α" ητ<ιν αοκε- Τπο ΚΩΣΜΑ ΗΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ Γεωπόνου - ΈρευνητοΟ ^ ΤΟΪ 'ΖΙΙΟΙΈΙ- ρί,-ιον πού θά στεγνώση ή γη και τής 'Κνώσεως 'Ελλήνων Λογοτϊ- ή ϋ 1). ΟΤΟ11ΟΥ. βεαέλιο τής καλλιέργειας τού κα-τνοϋ είναι η έπιτυχια των κα Ή παραγωγή μπό λικων, πρωίμων και γέρων φυν τανιών αποτελεί γε,ρα μιας έπιτνχΐ{μενης καντνοκαλλιειρ- γείας. Γι' αυτο το μέρος πού θά Οιαλεξουμε γ»ά τά σπορεία τοΰ καπνού πρέπει νά είναι: α) Σέ μέρος πού την περα- σμένη χρόνια δεν Θά Οαλ/θμε κα πνοσπορεϊα. Έτσι άποφευγουμ* τίς άρρωστειες καί τα ιιυντανια γινονται πιό γερά. β) Σέ μέρος προσηλ.ιακό, δ,ι λαδή νά το ϋλεπη ο ηΑ,ιος άπο δλες τις μεριές, γιατί τότε ό σπύρος ϋά φντρωση γοήγορα και τά φυντάνια Θα είναι να. γ) ΙΙροφυλαγμένα άπό τόν δυ νατό καί κρύο άέρα. δ) Ν ά δρίσκίται κοντά στ ο σπίτι τού καπνά γιά νά το επι- 6λέπη εϊτκολα κάθε μερά. ε) Μ ά υπάρχη κοντά μπόλικο νερό γιά το εΐκολο πότισμα των φυντανιών. στ) μέρος .τού τό χώμα εί ναι έλαφρό και στ.ραγγ·ερό. Το καλΐ»τε^ο κομάτι γης για σπορρι ότοαο εΤναι τό άμμοα>ργιλλωθι.ς
στραγγερό, δηλαοή τό χώμα που
δέν είναι σςικτό άλλά οίτ« και
πολύ έλαχρρό (άμμουδερό). Στγ>'
περίΛτωση .τού τό χώμα είναι 6α
ρύ (στρικτό) πρέπει νά διορθιόνε
ται ί.ιέ άνάλογΐ) άμμο κα'ι κ.ο-
πρια, σέ άναλογία τρία μέρη
σφικτά χώμα, 'έα. μέρος κοαριά
καί ενα μέρος ποταιμίσια
Άν δμως είναι αμμουίεβό
θώνεται μέ μπόλικτ) κοπριά.
ζ) Σέ μέρος πού £χει κανονι-
κή (μικρή) κλίση γιά νά ιττύγοΓν
τά νερά τή; δροχής, κα'ι
η) Περιφρανμένο καλά γιά νά
άποφύγουμε τις ζημίες άπο τά
ζωα.
2) ΑΙΙΟΛΤΜΑΧΣΗ ΤΩΝ ΚΑ
ΙΙΝΟΣΠΟΡΕΙΩΝ.
Σέ περίπτωση ποϊ' δέν ΐ·χουμε
6λλο καινούριο μέρος καί άπό
άνάγκη θά έγκατασιτήσοτιμε τά κα
πνοσπορεϊα στό ίδιο μέρος, γιά
νά άποφύγουμΐ. ή νά λιγοοτέψου
με τίς διάορο^ες άρρώστείες πρέ-
πει νά άπολνμαίνουμε τά «πο-
ρεΐα μ' έναν άπό τούς παρακά-
τω πρακτικοΰς τρόπους:
α) Μέ δαπάμ. Τό δαπάμ είναι
ενα καινούριο }«^ άποτελεσματΐτ
κό φάρμακο γιά την άπολύμαν-
ση των καπνοσετορείων. Είναι ζι
ζανιοκτόνον, έντομοκτόνοΛ', μιν.η-
τοκτοΎον καί νηματοκτόνον. "Εχει
τό προτέρημα άπΐΛ"αν·ΐι στά άλ-
λα άπολυμαντικά φάρμακα τή;
γής, δτι είναι εΰκολο καί πρακτι
κό στήν έφαρμογή τού. Δέν χρει
άζεται είδικά έργαλεΐα καί σκε-
πάσματα όπως τ' άλλα άπολνμαν
τικά (Ορωμιοΰχο μεθύλιο, φ&ρμό
λη). Ποτίζουμρ μέ κοινό ποτι-
στηρι τό ετοιμο σιπορεΐο, προταΐ
τό σπείρουμε, μέ βαπάμ σέ άνα
λ,ογίσ διάλνσης γιά κάθΐ τρτρα
γωνικό μέτρο επιφανείας σπορεί
ου 100 γραμμά#ια 6απάα σέ 5
κιλά ν,ερό.
Μετά άπό 10 — 12 μέςες .τε
θα φύγουν οί α.τμοι τού
ής
χνών, πού δόθηκε στήν
Σέ
φγ μ φφμ χ,
κου, μπορούμεν να σπειροιρι. ί υ κήν αιθουσα τής Στέγης Καλών
χώμα τού σπορειου ανει-νΐι -.α εί Ί ρχνών καί Γραμμάτίον μέ θέμα:
ή Έθ
ναι στυ τάθι τού. ' Αν αύτο εί- «Τά ύψηλά Νοήματα τής Έθνε-
ναι ποΛν ςερο ποτ^ς,εται με 2ϋ— γρρσια; τοΰ 1821». 'ί ήν έορτή ε>
ί>0 κιλά νερυ τά 10 τετραγωνι- αίμησε μ* την παρουσία τον ο ύ-
κα μέτρα σπορειου και αμεσιυς φνπουογός παρά τφ ΙΙρωθυπουρ-
γίνεται η άπο/.ύμανση. γφ καθηγητής κ. Δημ. Τσάκωνας.
'Κόώ πρεαει άκομα να ση- ' Όμιλητής: Ό πρόεδρος τής
μειωθή δτι μετά την άίΐολύμανση Ενώσεως Έλλήνων Λογοτεχνων
οέν πρέπει να σκα/ιιζΐται ΐ| επι- κ.
Άαολλων Λεονταρίτης. «Ό
ρ |
φάνεία τού σπορείου. Λΐονο ,. ι- τωρ, ό .τοιητής, ό Ίστορικός έρευνη
ώ δλ
τα την οντορά γι,νεται σπάσιμο τή;ς,
ένθουσιώδης
σις,
η ρ γ μ ή;ς,
τής τυχόν κρούστα; πού θά σχη τρης>, είναι μερικές άπό τίς ϊδιό-
ματισθή μέ έλαφ<>ο τσουγκραΜ- τΐ)τες, αε τίς οποίες ΐΰστσχα. τόν
ομα. | ϊχαρ·α1<·.<ΐήρισιε> προλογίδοντας, ή
Μά και ή κο.τρια πού θά χρει γενική γραμματεύς τής 'Ενώσεο>ς
αστή γιά το σκΐϊΐασμα τού σπο ή γνωστή ποιήτρια κυρία Μαίρη
ρου καί τά κατοπινα καπάκια, π<>ε ΜπουσμΛονρέλη. Κα'ι «ό έκλεκτό;
.τρ) άταραίτητα ν' ά.τολνμαν·θτί συνεργάτη; μας», προσθέτουαρ
πάντα μέ το Γδιο άπο/.υμανΠκο καί μεϊς.
φάρμακο. "Ετ<κ γιά κάθε τενεκε ΤΗταν, άλήθεια, ξεχωριστή κοπριάς χρειάζονται 10 γραμμα πνη-ματική άπόλαυση ν' άκούη μχ ρια φ>αρ.μάκου διαλυμένου σέ 2 νείς ενα γεννημένο ρήτορα νά άνα-
κιλά νερό. Μέ την διαλύση αι< .ττύσση, χιορϊς χειρόγοαφβ. και ση τή Λοτίζονμε την κοπριά πού χιο- μεκόσεις, μέ σαφήνεχα, μέ παρα- ρ*ϊ ενας γκαζοτενΐκέ; άφοΰ την στατικότητα, μέ άπύλυτη ά'νεση, άπ/,ώσοιαε ετσι ποίι νά γίνη ενα ώς άπό πανεπιστημιακης στρώμα μέ πάχος περίπου. 20 πόντους τό πάντοτε ενδιαφέρον, ιδιαιτέρα δμως έ.τίκαιρο τώρα μέ την 150ή ΙΙςέ-πει νά τονισθή δτι τύ 6α- έπέτειο τή; Έθνεγερσία;, θεμα •τάμ είναι τοξικό φάραακο καί τού. νά .τροφυλ.αχθονμε κατά Άνέ.λυσε λεπτομερώς τά νοήμα τα τά ύψηλά καί μεγάλα τής Έλ- λτ/νικής Έπαναστάσεως: Τό κα- θαλικ.ύ σύνθτιμα τοΰ Αγώνος «Έ- λευθιρία ή θάΊναχος»· τό «κώλλος κα'ι ιήν εύγένεια τής Ίδέας», πού την χρήση τού. 'Ερεθίζει τό δέ^ μα, τά μάτια, καί τον λάρυγγα. Σέ περίπτωση πού θά βραχή τό 6έρμα ή έρεθιστ&ΰν τά μάτια άπό τοΰς άτμους τοΰ φάρμακον, έ ,τει νά πλένονται μέ μπόλικο χ/.ι δέν ελειψε ποτέ άπό τό έλληνικβ αρό νϊ.ρό. Ι Γένο;, όντε καί θά λείψη στό μέλ- Το βαπάμ δέν δίνει καλά άπο Χον, γιατί είναι γνώρισμα κληρο- τελέσματα δταν ή θερμοκρασία νομικό καί άπαραίτητο τής Φυλής. τοϋ έδάφονς ϊΐναν πολύ χαμηλή ΟΙ "Ελλην*ς δέν έλογάριασαν πο- (ηρέπε* ή θερμοκρασία τοΰ εδά τί τό πλήθος των έπιδροιμέων. 'Ε φουςτων <τπορ.είων κατά την ή- πολέμησαν πάντα κατά τής 6ίας, μερά τής οΥτολύμανστν; νά είναι γιά νά ζήσουν έλΐΐύθεροι. Μέσα πάνω άπό 10 βαθμούς). Τό 6α στά 370 περίπον χρόνια ποΰ πέρα πάμ ποιΛιέται σήμε-ρα 4 δρχ. σαν άπό την "Αλωση, έκαμαν Π τό κιλό άπό τόν Όργανισμό κα- έπαναστάσεις γιά νά άποτινάΕονν νένα ρόλο. Σημαο^α εχει ή . προσπαθεία. Ετόνισε έν τά ποοτοφανή γιά την εποχή έν.ίνη άνθριοπιστικά καί ψι- λελεύθββα νοι'ιματα τοΰ Συντάγμα τος τής Έπιδαύρον. Πρΐν άκομα στ&ρεωθοΰν στά .τοδια τα/ν, οί λί γαι έκεϊνοι καί άπλοϊκοί άγωνιστές, ι'ιψώθηκαν ηθικά σέ όυσθεώρητα δψη .το).ιτικ·ής σοφίας· Διεκήρυ- ξαν στήν 'Κπίδαυρο, έκτός των άλ>Λ>ν, καί. την άτοιμική ελευθερία
γιά κάθε κάτοικον τής Ελλάδος.
"Ολοι βά είναι έλεΰθεροι. Δοΰλος
6έν πωλεϊται, οΰτε άγαράζεται
στήν Έλίχίδα. Καί τούτο τή στι^
γμή πού σ" δλο σχεδόν τόν Κόσμο
Άσία, Άφρ<.κή, Άμερ*κη, ή δου- λεία άποτε/Λϋσε νομιμη κατάστα- ση. Καί στήν Εύρώ»τη άκόμα. διετη ρεϊτο ή δουλ.εία υπό τή μορφή τής δονλοπαιροικίας. Οί Ιδέες αΰ- τέ; των άγοινιστών πού μαθε,ύτη- καν στό ίξωτειριχό, μαζΐ μέ τού; σκληρούς καΐ άν^νδοτους άγώνες τοιν. α,το); άπέδειξί η "Εξοδος τού Μεσολογγίου, επροκάλεσαν την κατάπληξη καί ά.-ηέσπασα-ν την γενική συμπάθεια. Μόνοι, χοκ>ίς
ε'ξ(οτερική βοήθρια, ςεσηκώθηκαν,
μόνοι τον έπολ,έφΐησαν καΐ, μύνοι
των έδΓΐμιοΰργησαν τό Φιλελληνι-
σμό, μέ οννέ.τεια την Ιδρν-ση τού
μικροΰ εκείνον έλενθεροΐ' 'Ελληνι
■λ<Λ< Κράτονς. Δέν είναι δΐ'νατόν στό σί<ντομο τοΐιτο σημείομα ν' άποδοθοΰν δ- λρς οί λεπταμέρειες της δια>.έξε-
ιος, οΰτε ή γοητεία τής προφ<κ?ι- κής άναττύξεως {ιπό τοΐ' άμιλητού. Άρ-κεΐ νά 0Γ,μειώ(Κ')ιμ.ε δτι ο)λι οί άκροαταί, ποϋ έκρέμοντο κοριολε- >:τικά άπό τό στόμα τον, άπε6έο>-
σαν στύ τε/.ος τύν εΐκρραδή άμιλη-
τη. Ή ώραία έκδή,λωση έπρσ<τρα- γίσθη μέ ο.ταγγελΧε; άπό τί; καλ¬ λιτέχνιδες τή; άπαγγελίας κυρίες Π 6Γ*ι·οι«γΓ.'»«β« ν,ατάοτα- σις είς τό θέμα τής 6,·α»έσεο>ς γήν ρΰθυς εξ άοχ,,ς γΜ να .^,,
των ύλ ή σ
«.χμασομεν την
λοιν, φθινο.τονρινή; εσοδείας 1970,
άνέτοιεψε πολλάς πρ.οοπ·τικάς, ώς
_ _ __< ._____—Γ»*. — ·5ίί- Τΐ'ΐν*ΛΓ ΤθΌ πρός την Λορ.είαν τής προϊόντος τούτου καί έθεσεν υπό δοκιμασίαν σχετικά προγράμμα- τα. Πενί τής σοδαρότητο; τή; καταστάσεω;, μαρτυρεί ή λήψις έκτάκτων μέτοοιν — πέί>αν των
άλλον, κατά καιρού; ληψθέντων
μ,ρτοιον — διά την αντιμετώπι¬
σιν τοϋ πιθθδλήματος.
Τύ αρμόδιον υ-του-αγρΐαν, δεδι-
καιολογηιμένως, ?λα6ε τά μίτρα
ταυτα, δεδομένου δτι είς σχΓΓΐκήν
άνακοίνωσίν τον έπισημαίν&το, δ
τι τ·ά άποθέματα ταύτα όημιουρ-
γοϋν σχιμφάρη<Λν τής ογοράς τοΰ πρβϊόντος καΐ δτι ή δ>σχέρεια
ονΰτη δυνατόν νά έπιδιράση δυσμε
νΛ; καί επί των τιμών γεο>μή-
λων τής νέας έσοδΐίας. ΊΙ δυσμϊ
νή; αυτή εξέλιξις επί των τιμών,
εύλόγακ, θά ήδίΛΌοτο νά .ιοοκαλΓ-
ση άλυσιδιοτάς άντιδράσει.ς είς
τ ό όλον κύκλωμα παρκτγίογής καϊ
έμποοίας τοΰ .ιροϊόντος.
Έν τούτοις δμ<ος, όσον καί ε¬ άν ή δημιουργηθείσα καπάστα- σις όφρίλεται είς την καλήν πα¬ ραγωγήν, ύποτνθεται ότι τουτο ή το γνωστόν καί έγκαίοο>? θά ?δτι
·>ά ληφθονν τά προσήκοντα μ*-
τρα, ωστε νά μή φθάσ<ομϊν τίς τό άπ,ροχώοηταν. 'Κν παοκΐΐμέ- νιο τά έκτάκτως ληητθέντα μέτοα «άν, διά νά ύποδρχθή την π)Λ παραγωγήν καί νά μέν τό άγοραστι-κον τής καταναλώσεως πρός τό εΐ)^. τουτο όιατροφής τοϋ άνθρωπον Έπέκεινα νά έπιδο&ώαεν, μέ ^, σττιμα καί πρόγραμμα, είς ^, διοχέτευσιν τού πλεονάςοντο; ό,το θέματος πρός την εξωτερικόν <; γαράν. Έπ' αυτού, πρόσφατος ^ θεοις τοϋ εμπορικον συμβουλίω τής έν Παρισίοις Έλληνική; ^ σβϊίας άνα/ψέρ*ι δτι, το.τοθετήσεως ρΐς την Γαλλικήν Τοϋτ' αύτό, σαφώς, θά νη καί μέ Αλλας καταναλο>τχιά;
άγοράς τοΰ εξωτερικόν. Καί γ^
ναται ή άπορία, ά-ρά γε,
τάς ϊύκαιρία; αύτά;
ποίου σημείον κοϊ
μχ
Εάν πάλιν, έξ άντι.κειιιενικών
γοιν, δέν ήδκνήθημεν νά έφο5ια
(ΚϋοεΛ' τάς άγοράς ταύτα; {[.
την κατάλληλον εποχήν καί (μ
την κατάλληλον — την ζ
νην .-τοιότητα, όπο>σδή,τοτε,
νά
ψεις καί π^ογράμματα,
(τοίηιενοι .τρος τάς ά
τής έμπορίας τοϋ .τ<>οϊόντο;.
τοι, τό κατάλληλον προϊόν
την κατάλληλον εποχήν. Καί το»
το, πρέ.τει νά οττμοη δχι μόνον
μέ τά γτώμηλα, άλλά καϊ μέ τα
άλ).α γειι>ργικά μα; ποοϊόντα.
Ο1ΚΙΣΜΟΣ ■ ΣΤΕΓΑΣ1Σ
ΙΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής ίης Σβλ.)
ούται έπίσης, δτι ή Έθνική Κυ¬
βέρνησις κατ/>ργησΐ την άνέγειρ
Δίκη Σπεράντ·σα, Σοφία Πήλικα σιν κατοικιών τοϋ ενός μόνον δω
—Βουγιουκ/Λκη καί την πρωταγω
νίστριαν τοϋ θεατρον δίδα Αθη¬
νά Κασσαδέτη, πού άπέδίυκαν θαν
μάσια, έκ.λ.εκτά, έπίκαιοα ποιήμα-
τα των κ· κ, Άπόλλ™ Λεονταρίτη,
Μαίρης Μπονσμπουριέλη, Κούλας
Παπαδττμητοίιον, Στέλιον 2περάν
ΐόν ξένο ζυγό. Τό δτι δλ-ες κατέ- . τσα, Κο>στή ΙΙαιλαμο, "Αγγελον
πνου.
β» ΜΕ ΒΡΩΜΙΟΤΧΌ ΜΕΘΤ-' λήξαν σέ άποτυχία, δέν παίζβι κα ' Σνκρλιανοΰ καί αλλων.
ΛΙΟ
Πολύ καλά <5αοτελέσματ« δ.- νει ή άπολύμανση των καπνοσπο ρείων μέ 6ρωμ«οΰχο μτθνλιο. "Κ ΐ! ■ δέν χρειάζεται νά πολλές μέρε; μετά την άπολύ¬ μανση γιά νά σπείρουμΐ, παοα μό νόν 24 ώρϊς. Χκϊττάζονμί στεγα νά το ?τοιμο σπορεϊο (8 τϊτρα- γωνικά μέτρα) προτού τό σππ'- ροχ<με μΡ φύλλα νάί'λον καί διο- χετενοινμε σ' αΐπό μ' ενα είοι- κό έργαλ.ίϊο (ςρίς) τό .τοΐ' βρι'σκεται σέ σφραγισμέ"να κοντιά .τού ϊχονν 6άρος σέ ί»γρο 453 γραμμάρια τύ καθένα.. Τό ύγρό τοΰ κουτιοϊ' έξατμίζεται, ιιπαίνιι μέσα στό χίδμα καί κα- ταστρέφΕΊ τά μικρόβια. "Επίΐτα άπό 24 ώρε; ζεσκρπάζονμε τό σ'ορρίο καί μ.τοροΰμε νά οττεί- ρουιιε. Σέ 8 τετραγωνικά μέτρα σπορίίον 6άζοι·με ρνα κουτΐ φάρ μακο (453 γραμμάρια). 'Η θεο μοκρασία τοΰ χώματο; των οΐτο- κατά την άπολΰμανση πρέ πει νά είναι πάνιι) άπό 10 βα¬ θμόν·;. 'Τ.τό Κοσμά Παρασκευοπούλου Γείο.τόνου — ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΓΠΩΣΕΙΣ ΓΤΡΩΑΠΟ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ,, Τού οννβργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ ΓΙΑΚΩΒΟΤ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΪΙ ΑΠΟΣΠλΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΒΙΒΑΙΟ ΜΟΥ " Η ΓΑΟΣΣΑ ΜΑΣ.. ΚΕΙΜΕΝΑ ΛΙΓΟ ΠΡΟΓΕΝΕ- κίΐιτασκενάστηκε ή καθαρείίουσα ΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΚΙΑ, ΠΟΤ ΜΑΡΤΤΡΟΤΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΤ. Καί τώρα ιδού μιά πρωθύστε- ρη μαρτυρία ένάντια στήν έπιχει ι τι ή τότ« λ.αλονμένη ήταν κοά αΰτό μάς άρκεΐ γιά ν' άπο- δ·είξουμε την κακοπιστία τοΰ Σκιβ. Πάντο>ς, τό άνωτέρου έδά-
φιο περιέχίΐ καΐ τή μαρτνρία δ-
δαιμονίαν. Καί, κλεις άσφαλης,
δαδίον καΐ πυοίον, ίνα άναφθή
ή ζωογόνος αντη φλόΕ, τό «πϋρ
τής ζωης», ίΐναι ή ΠΡΟΣΕΤ-
ΧΗ.
«Αδιαλείπτως προσεΐ>χεσθε»
πιαροτρύνει ό Απόστολος των Έ
θνών, ό Πρώτος μετά τόν "Ενα,
ό θεϊος Παΰλος. Διότι, ή Προσβυ-
χή, είναι θείον άνάβρυσμα, πηγή
καί μορφή τοΰ Θεοΰ, άπκχκε
είς τό ενδόμυχον δάθος τής
χής τκαί τής ζοιή; ημών.
<Είσελθε είς τό μνημεϊον σου καί, κλείσας την θύραν σον, πρό σενξαι τώ .τατριί σον τώ έν τώ κρυπτώ» (ΜατΘ. ο 6). Εΐσελθε, δηλαδή, ώς τόν έσώτερον εαυτόν σου καί έκεϊ ΐδρυσον άφανές θυ- σιαιστήρ«χν, τόπον μυστικόν, έν τή πριθσενχομένη καρδία σονν. Ή ζωή τής προσενχής, ή οϋ- σιαστικότης, τό βάθος της, ή όρ- θόδσξο; καθαρότης της κατοπ- τρίξοτιν την πνευματικήν μα; ώ- ΡΛμότητα καί άποκαλνπτονν τόν ένδότατον έαιτόν μα;, την πρα¬ γματικήν παρρησίαν μας, κα'ι την ύπενθννότητά μας άπέναντι τοΰ Μεγάλον μα; Δημιουργοΰ. Ό Ιησούς «.τ.ρο)ΐ εννττ.<ι ε¬ ξήλθε καί απήλθεν είς έρημον τό -τον, κάκεϊ προσηΰξατο». (Μαρκ. 1, 3δ). Ή «ερημο;> εί; τού; ά-
σκτητάς, έσωτερικεαιεται καΐ οη-
λοϊ την απόλυτον προσΐυχητικήν
σΐΎκέντρωσιν τοΰ .τνενματος, την
καρδιαχήν καΐ νοε.ράν προσευχήν.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΝ ΛΙΑ ΤΑΣ ΑΡ
ΔΕΤΣΕΐν ΜΕ ΚΑΤΑΙΟΝΙ-
ΣΜΟΝ
Προ6λ)'ιματα άρδεύσί<ον διά κ.α ταιονιομού, θά είναι τό άντικεί μενο-ν σεμιναρίοχ- (άπό 30 Μαρτ; όν — 1 Άπριλίον), πού θά όρ- γανώση ή Έλληνογα^^κή Τεχνι- κή "Ενωσις ΑΣΤΕΦ ΕΛΛΑΣ, μέ την συνεργασίαν «Λ Τεχνικόν Έ ρηματολογία τοΰ Σκ»ά, μαρτνρία πού τουτο έντρεπΐ καί μποροΰσε νά την ϊχη ύπ' δψη τού γιά νά φυλαχτή: «Κυφΐακοδρόμιον» τοΰ Νικηφό¬ ρον θεοτόκη. Μόσχα, 1976. Στόν πρόλογο: «Διάλεκτολ' δέ ■ μετήλθομεν ουκ αυτήν έπ' άκφι· 6ές την των προπατόρίον ημών, την νυν μή υπό -τάντω-ν έντε?Λος κατανοονμένττν, Ινα μή όπερ θϊρα .τεϋσαι σπεύοομρν τούτο αύτό πά | λιν έπεισάξωμεν τής σ-/.^ταληψί | άς τό νόϊΐμα· άλλχι ο>δέ ανχτ( την
" | έν τή άγορά καί έν ταίς τριόδοιΐς
ύπΛ των χυδαίων
αλ,λ.ην δέ τίνα έπιτη,δενθΓιμίΎ, κα-
θαςιείιονοΐιν όσον οίον τε, δπ*ρ
εστίν όσον ούκ άφαιρεί Την κατά
λ.ηψιν, των τής δυσμοο^ΐ^α;
το>μάτων καί τή 'Ελληνίδι έγγί-
ξονσαν, άπλουστέραν δέ καί τοίς
«η
γλώσσα τής άγοράς καί των ΐς,ι
όδοχν» πού τί) μεταχειριζόντονσαν
«οί χυδαϊοι» καί οί «μπακάληδι»
τής Ξαγοράς», οί όποΐοι, γιά να
έξευγενισθοΰν, είχανε γίνει «οί
πανκάληδες». Τούτο σημαίνει δτ>
οί γλωσσες πού τότε ήσαν άντι
μέτωπες, ήσανε δΰο: άπό τή μια
πλίυοά η άρχαία («ή δίάλεκτος
τίϊη· προπατόιρων ημών») καί άπό
την αλλη ή... «χυδαία» («ή υπο¬
στάσα μεγά'Λ τραύματα έκ τή;
φθοράς καί άτααείξεοις ζενικών
λέξε·ων> δ,τιυς έ'γραψε σέ αλλη
τεοίπτωση ό θεοτόκης). ΊΙ κα
θαρεύουσα Γ)την άκόμη...
σ/εταστέα.
ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΤ Σ ΚΙΑ
"Οπως βλέ
ΙΕ'
'Η ντχτ»ρινή ζωή συγκΐντρώ-
νεταί συνήθως στά (καφέ) Φλα
ριάν καί Κο>άντρι. Παράλί.τιλΑ ό
τοι·ςκστικός όδηγός άνα<Γέρει. δ- τι... πέρα άπό την πλατεία ύ.τά<) χει τό 'Ελληνικό ■Ινστιτοντο των Ιΐυζαντινών καί Μεταίβυζαντινών μέλει ών. Έπίσης ή έκκλησία τοί· Αγ. Γεώργιον μέ τό κνρτό καμ παναριό καί μιά γέφνρα πού την ύνομάζονν: ΙΙόνχε ντέϊ Γκρέτσι. Τύ Ίνστιτοϋτο στεγάζεται στήν Φλαγγίνειο Σχολή.. Δχο ρεά τοΰ "ΕλΛηνα δικηγόρον Φλαγ γίνη. Λέγουν δτι τό διευθΰνει ό καθηγητάς Μ. Μανουσάκης. Φεύ γοντρς άπό την πλατεία τού Αγ. Μάρκου έπι.βιβασθήκαμε στό βαπο ράκι ποα> πήγαινε στήν νησίδα
Μουράνο. Έκιεί βρίσκεται τό ξα
έ/ργοστάσιο Μουράνο. Τό
έξωτΓρικΰ τού έργοσταισίου δέν
μά; ένθονοίασε. "Οταν δμιο;
μπήκαμε στ'ις αΐθουσες των έκθέ
σεων, μείναμε εκθαμβοι, κοιτά-
ζοντας τά πε.ρίφημα κρύσταλλα,
τά θαιιμαστά χειροποίητα πολύ-
χρωμα σκεύη, καθώς καί τά
στροφτεοά περιδέροαα, καρφίτσες
καί σκουλαρίκια.
'Κ.τιστρέφοντας μέ τό πλοιάριο
γ.α νά πάμε στό ξενοδοχεϊο καί
.τερνώντα,ς τό κοιμητήροι Μποι»-
ς>άνο στί| νησίδα Μικέλε, εΐδαιμε
καί μια πλωτή κηόεία. Μπροστά
πήγαιν* τύ νεκρο
μέ τό φέ.ρετρο καί τέσσερις παπ
.τάδες καί άπό πισο) άκολουθοϋ-
σαν άλλα βενξινόπλοια μέ τούς
τρθλιμμένους. "Οταν πλευρίσα-
μρν στο πορθμεΐο τοΰ σταβμοΰ,
.ιΐ!ν'ϋΐμε πρώτα στό έστιατόριο
γιά φανητό καΐ κατόπι στύ ξβ
νο&οχιείο γιά ξεκούρασι. Τό άπό
1 Γνιια πι>ραμε βόλτα τά μαγα-
ζιά καί τά 6ράδυ κοιμηθήκαμε
νιοι,ίς. Τύ πρωί τής έπο·μένης με
ρ-ις πήγαμι· καί πάλι στά γύρω
καταστ-ήιιατα μ* τά .τολυπαίκιλα
ά;ΐιινΓ;στικά καΐ μρτά τό γρϋμ'
(μ-.'/ εΡγρυστη μακαοονάδα) ξεκι-
γιά τή Ραΰέννα. Άπό-
/αιον, χημικα προϊοντα, υφαντονρ
γία κλπ. 'Κτισκεφθήκ-αμε τό άμ-
ς-ιθέαττρο·, τά τείχη τής πόλεως,
τά ύδραγοιγεϊο -/αί τά μνημεϊα
τή; 13»ζαντινή; έποχή; μέ τά
θαυμασία μοίίΗ'ϊκά πού φιλοτέχνη
σαν μέ θεώι ϊμπνενσ* άγνωστοι
καλλιτέχνες. Τό σπουδαιότερον ή
Βασιλική Σάν Βιτάλε, 7ος αίώ-
νας. 'Κπίσης στό βάθος τής πλο
τείας Γκαριμπάλντι ΰρίσκεται καί
ό τάφθς τοΰ άθάνατοτι ποιητή τής
Θείας Κωμω&ίας — Δάντε Ά-
λιγκΐίοι. ΓεΛνήθηκε στή Φλορεν
τία τό 1ϊ»5 καί πέθανε στή Ρα
6έννα 1321. Πάνο) άπό την άλ>ά τι 44,2% τοΰ 1966).
ματίον, είς πάντα δέ τά άνεγει-
ρόμενα νέα σΐ'γκροτήματα έργατι
κων πολΐκκ·ατοικι«>ν έξασφαλί.ζεται
άνεσις χώρον, άρτια οίκιστνκή ύ
ποδομή, σνστημα κεντρικής θ>ρ-
μάνσεως κλπ.
Ά,τ,οτέλεσμα τής ώς άν<ο έντό νόν χρηματοδοτήσεω; των επί μέριους στεγασιτικών πιρογραμμά- τονν τή; Έθνική; Κυβερνήσεως, {νπήρζεν ή θτναθέρμανσις κοί, έν σννεχεία, ή σημαντική άνοδος τής έν νΓίέσει (άπό τοΰ ?τους 1966) οί»οδομΐ3'.ή; δραστηριότη¬ τος. Ούτω: — Αί έκδοθείσαι αδ«ιαι διά νβ αίς οίκοδομάς καί διά .τροσθήκιας αντεπροσώπεΐΝον τό 1969 όγκον 54.066.000 μ3, ήτοι μεγαλύτερον καττά 19,4% έναντι τού 1968 καί κατά 61,6% Ινα-ντι τοΰ 1967. Νέ αι δδειαι, διά συνολικόν όγκον 30. 131.349 μ3, εξεδόθησαν έντός τοΰ έπταμήνοΐ' Ίανοτιαρίον — Ίουλί ου 1970. Άξιοσημεί<ι>το; είναι,
έν προχειμένω,
σημειωθίίσα
ΐύνοϊκοτέρα., όιά τήΛ· έλληνι,κήν
Γπαΐ/θρον, κατανομή τοΰ συνολικοΰ
δγκου των νέον οικοδομήν μετα
ξύ πε.ριοχτι; Προ>τενούσης καί 'Ε
παρχιων, αί οποίαι εκάλυψαν ηύ-
ποσοστόν 62,2% (ϊναντι
55,8% τοΰ 1966), έπ' άντιστοί-
χω μειώσει τοΰ ποσοστόν τής πε
ί Αθηνών ίίς 37,8% (ϊναν
γλυφη πιροτομή τον γράφει μέ
έπίχρνσα γράμματα λατινικά: ΙΙο
έταΐ Σεπιλ^ρτμ. Φεύγοντας άπό
τή Ραΰέννα ,τελεχ'ταία πόλι επι
σκιεφθήκαμε, φθάσαμε άπόβραήο
καί ,τάλι στήν Άγκώνα. Συνιοία-
κά διανύσαμε 7·00Ο χλ,μ. Στήν
προκνμαϊα ήσαν πλει>ρισιμέΛ·(ΐ τρία
πλοία Έλληνικά: Έλ^άννα, 'Ο-
δυσσεϋς κ<ι.ί Άφροδίτη. Εμείς έ πιβιβασθήκιαμε στό μότορσίπ — Όδνσσεϋς τής Ήπειρωτικής οτΐ/σι; 3υ χλμ. 'Η ΡουβεΛτα είναι δέν Ρΐνα. όλήθρ,α ίχεϊνο .τού λέ- >·, ,, . ,
γε, δ Σ·,ιά; —-«ά μέ τό σχημα- , "10·
ό
τισμό
ό τής καβαρρϊονσα;, άλ-λ' εί- ■______________________________
των 'Ελλήνων παισί καταληπτόν ναι ά/.ηθινύ τό άντίθετ,ο, δτι δή- ' δέν υπήρξε γλωσσικό ζήτη,μα ά-
ν«ί *~,-------,» ι-*α η κ«θ(1ρεύον«α, δπω; ηδη Ι νάμεσα στοΰς λογίονς μας:"ό κα¬
θένα; τονς εγραττε δπίος ήθελε,
Κ>ί; διαμάχη μέ τού; συνάδελ¬
φον; τον, χο)·ρίς νά σι-ναντά την
άντίδ·ραση των αλλ^υν λογίων, χ<» ρίς κανεί; νά δείχνη ίμπάθεια πρύς τόν άλ)*οιν. Άπό τούς γάλλον; έγκνκλοπαι δΐστές καί ΰστερα ήρχισε νά έμ- φανίζ—αι ζήτημ<ι γλοκΐσιικό. Τό γλίΜβσικό μας ζήτημα βγήκΐ στή μέοη σάν (ίνα καλό έπιχείρημα πάν οί στή στιγμή τής άνάγκτνς ,τοίι νιώθανε μερικοΐ άρχαιολάτρΐς ^■ά έλ.αττωθή ό βμφντος πόθος τού καθ* κα,νονχχοΰ άντ)ρο').του νά Τό δτι ή καθΌρενονσα δέν εί- εΐ'παμε, είναι μιά προσπαθεία νά ναι «άπλονστέρα, καί το;; των παραχθή μιά γλώσσα άλλοιώτικια Έλλήνοη· παισί καταληπτή καί εύ τόσο άπ' τή δηιμοτική δσο καί ά- χιόρητη», άντίθετα άπύ δ,τι λέ- πό την άοχαία, μέ την είσαγι·,ι- γει ό Βεοτόκης στό παοαπάνιυ γή στοιχείον τή; άρχαίας στή άπόσπασμα, »ιύτό είναι πιά αύτα- δηαοτική. πόδΡ,χτο. ΈμΕί; παί<η~ν* τή Σΐ,ιιφωνα μέ τή γνώμη τού μαοτνρ,α τού σχετικα μέ τό «ώς Κοοιν6αχκ?. ή χαθαοΚννσα σχη- ----------------------------------------- ματίστ-ηκΐ μόλις πεςι τα τέλη πιμρλητηρίον. Γ»ϊ> ΙΒου αί. «ΣχημΛτίστηκε»,
Εί; τό σεμιντιριον, τό ό.τοί-ΐη· &έν άποκρΐ'-οτταλλώθηκε 8μο>;. 'Η
Ίίϊ νπό τττ· προστασίαν τού {ι- άποκρνστάλλο>ση είναι 5ργο τού
.-ΐονργηον Γεωργία; καί τή; γαλ 1!)ο>- αιί. (Σκαρλάτο; Ηυζάντΐος,
λική; πρεσβείας, θά διδάξουν δια Δημήτριος Βνςάντιο;, Ροίδηξ,
κεκριμένοι Γάλλοι είδικοί (μετα- ΕΙρ. Άσο')πιο;, Βρρναροάκης',
κληθένττς πρός τούτο) κα'ι "Ελ- Άλ. Ραγκαβής, Βιίνηνό;,
ληνε; έ-ταστήμονες.
Ζαμπέλιο;, Ταντα).ίδης, Ζαλο-
Αι εργασναι τού σεμιναρίον θά κίόστας, Π. Σούταο.;, Ά. Σοΰ-
γίνοιΐτ εί; την ΙΙάντετον Σχολήν, τσος. ΚαζΚίθούτσας, κ.δ.), άλλά
| 6ά {ντάιςαη δέ οΐ^τημα ταιποχρό κίΐί πάλι ή ρίΐ·στότητα, άκόμη και
| νού ιιεταφράσεως εί; την ίλληνι σιίμτ^α, δέ /^Ιτ,ει άπό αΐαά τό
κήν. Οί ένδιαφερομενοι .τού; πά άτΐ'χο καί
ρακ-ολούθησιν τού σεμιναρίον 6ν σμα.
νανται νά )Α(><η>· .τροσκΛήσρι; ά
πό την Έλληνο - γαλλικήν Τϊχνι ΑΙΙΟ ΠΟΤΕ ΤΠΑΡΧΕΙ ΓΛ.Η
V
κήν ^Ενωσιν (Βασ. Σοφίας 4, ΣΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ·
2ος δροφος. Τη).. 725.116 καί
Ι 725.353)· | ·Α.τό τόν 6»ν ώ; τύν 18ον αί.
(Ά. ΙΙοταμιάνον). Είναι 6.000
τόννων μέ φωτειΐνή τριαπιεζαρια,
μέ αίθοΐΌα ψι^χαγιογιας, μέ ά-
ναπαντικές καυκέττες, μέ κνλικΐίο,
πΐισίνα, άρχήστρα χορόν καί κοι
νόχρηστο-υ; χώρονς. Πήγαινε
κροιαζιέί<α μετά άπύ τύν Πει- ραιιά·.. Κονσάντσασι, Πάτμο, Ρόδι>, Μύκονο καί Δήλο. Πλή¬
θος τονρίστες στό μότορσίπ. Ίτα
λοί, Γάλλοι, Γϊθμανοί καί Έλ6ε
τοί. Ά.το.τλεύσαμε άπό την Αγ
κώνα στίς 23 ή Λρα. Δύο νύχτες
κοιμηθήκαμε στό καράβι. Τά προ
γεΰματα, τά γεύματα καί τά δεί
.ινα ήτανι- π/,οτ'κηα. ΟΙ σερβιτόροι
ιτολλοί καί πρόθιιμοι. Κατά τόν
πλούν εγινε καί άσκησις ναυαγ.-
ου. Κατεδήκαμε στί; καμπίνε;
μας. Φοφέσα,'με τά σο>σί6ια καί
μέ τό τρίτο σφί>ριγμα τοϋ πλοίην
άνεβήκομε στό κατάστρωμα. Σ τα
θήκαμρ κάτω άπό τις βάρικες .τού
ίΐχρ ύ άριθμό; τής καμπίνας
ΐιας. 'Τστερα πέϊρασ'ε ό έπόπτιτς
τή; άσκήσειος καί άφοΰ έπιθΐιό-
(·ησε τά σιυσίβΐα κο'ι μάλιστα τό
— Συμφώνως πρό; τά δημο-
σιενθέντκι διεθνή στ>γκ^ιτικά στοι
χεϊα εί; τό τεϋχος μηνός Όκτω
βρίου 1970 τοΰ Μηνιαίον Χτατι-
σηκοΰ ΔελτΧοτι τού ΟΗΕ (ΤΝ
ή Ελλάς, μέ αύξησιν τού άρι-
θμοΰ των νεοκατασκεχκιζβιμένιον
κατοικιων κατά Γ>8,4% έντός τής
διετίας 1968 — 1969, κατέλαβε
την πρώτην θιέσιν μεταξύ έ.τι-
ρΐΐ ή Σ τρα.τιωτική
Κατασκηιτις "Ε^γων Άνασυγχο»
τήοεως (ΣΤΚΕΑ), ή όποία έ*
λεϊ πρόγραιμμα κατασκευής
255 λαϊκών
να>ν) κατοικιών, διά τούς νεοίδ
ομένους οίκκΐμοϊις καϊ δι'
τάστασιν των θεομηνιοαλήκτο>.
Σημαντική, έξ άλλου, πρόοδ»;
εσημειώθη καί άπό .τλενράς δελ.τκ
σεως των δρων δομήσεχος είς ,τ
κνοκατωκτ/μένας περιοχάς καί
δταιτέρως τής Πρίιιτευονσης,
που ίλαβον κατά τό
χώραν αμεθύδευτοι, άπρογραιψο
τιστοι καί άλόγιστοι έπεκτάσει;,
δνευ προβλέψεως έπαιρκων εί
χωρητικότητα όδικων άρτηριώ
χώρον πρασίνου, άναψνχή; κ)-τ.
μέ τάς έπακολΛΪ'θοΐ'ς δυσμενίί:
έπι,ττώσεις άπό άπόψειος λειτοι^
γικότητος τής πόλεως, ύγιεινή;
καί αίσθητικής.
"Ηδη, εχετ. προ<ι>θηθή είς έξί
λιγμένον στάδιον ή μβλέτη τοι
σΐ"στήματος τής ώργανωμένης δι
μήσεως, διά τού όποίου έπιτυγχό
νίται ή επί πίριοχής, πολεοδομι-
κώ; διαμορφουμένηκς,' δημιουργή
θΗ.κιστ<κο)ν μονάδ<ι>ν, άνεγειρομί
νων κατά τάς πλ^ον σνγχρόνονς
πολεοδομικάς καί άρχιτεκτονικά;
άντι/.ηι[>ει; καί πληρουσών δλο< τά; προΰποθέσΐΐ; άνέσεω;, ύγιει- νής, αίσθητικ·ή; καί όρθής λ^ι- τουρ γικότητος. 'ίΐτίσης επερατώθη ή μελέτη •ής βασικής φάσεως τού ρυθμ.- στικ-οΰ σχίδίου μείζονο; περιοχή; Αθηνών, ή όποία άνα·φέρε.ται εί: την χρήσιν τοΰ έδάφους, την πιν κνότητα τή; δοαήσεο>;, την κ<- κ,λοφαριακήν α.ρδευσιν καί την δημιουργίαν τομέων τής πόλεως, ι· βασικά; λειτοι? γίας (Διοικητικαί 'Τπηρεσίαι, έμ πόριον, σχολρία, κέντρω άναψ' , είς τρόπον ώστε ν<Ί ή ή μεκι>θή ή έξ όλίον
των σημε^ων τής πόλεως ροί|
χή;
ημ ής πόλες
σκοπουαένων 16 ΕύρίοΛαϊκών χω Ι ποός τό κέντρον καί ή έκ τοΛ
ρών, δι' άς υπήρχον πλήρη, διά ,τροκαλοΐΜΐένη στνφόρησις.
την έν λόγιυ διετίιαν, σνγκριτικά
στοιχήα. Δευτέρα είς τόν σχετι¬
κόν πίνακα κατΛτάσσΐται ή Γαλ
λία, μέ αύξησιν 24,2%·
Ειδικώτερον, τά άπό τής Έ-
παναστάσε-ως καί εντέυθεν έκτε-
?.'ρσθέντ« καί τά έκ.τελούμενα υπό
τοΛ· καθαρώς κρατικων φο.ρέων
πριογράμματα ανεγέρσεως νέο^ν
κατοικιών, πς·ό; στέγαστν των ε-ύ
ρυτέ<^ι>ν λαϊκων όμάδων, ϊχουν
ώς ακολούθως:
Άριθμός νέ<υν κατο»κιό>ν
Άξιόλογσν, έπίσηί;, ?ργον είς
τόν τ1ομ^α τής σχεγάστως των
κατοίκων τή; ίιπα(8ραυ,
.τροκαλοι·ιιένη
Επί των άνωτέριο βάσεων, ή< χισαν ήδη νά άναπτύσσοχνται ο ξιόλογοι ποο>το6ουλίαι έκ μέροινς
Ιδιωτικων οΐκοδομικων έπιχειρήσί
<ον, ένώ ή Έθνική Κτηματιχή Τραπέζα τής Ελλάδος συνήψε, μετά τοΰ Ταμείοτ1 Άποκαταστά- σε<ο; τοΰ Σνμβονλίον τής Ενρώ- πης, δανειακήν σΊμ6ασιν οννολι- κου ΰψους μέχρι 15.000-000 δολ., διά την ύπ' αυτής έκτέλ-εστν προ γράμματος δημιουργίας, είς τό λεκανοπέδτον Αθηνών, πρότυπον ονκιστικοΐ <η·γχροτήμαιτος, χατά τό σύστπια τής ώργαΛϊι>ιιένης δο-
μήσ.εως.
ΠΠΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΜΑΜΑ;
1ΤΕΡΧ ΧΕΓΚΕΛΕΡ (Διασκ.τι.»ίιά.τό τά Δανικά "Ανν.
· Η ^ ."Α.ννα Ζ«μ-τανάκη, εΐχε γία, σννεργασία χαΐ συνενώση ή-
δεσιαο, μα;
δτι ή άσκησις
ύ
ή ς
ω'ιτή συαπερί.>Λμ(1άνεται πτύ πρό
γοααιι-ΐ τή; κρ(π·,-<.νΐίηα;. Κατό¬ πι κ,ητεβήκαιμε κα', πάλ^ στίς «αμ πίνρ; μα;, βγάλαιμρ τά σοσίδια κο:ί μετά πήγααε στήν τραπεζαοία γιά τό μεσημβρινό φηγητό. Τί) πρώτο (ίράδυ περάσαμε ή συχα. Τό όεΰτε.ρο δμιο; βράδυ ύέπϊ τή; ύποδοχή; άξιονματικό; μσ; κάλ,,εσε μρτά τό δεϊπνο στήν αίθοκσα τή; ψυχαγωγί,ι;. Έκεί, μα; παρονσίασε δλοι·; τοΐις άξιω ιικτικοϋς κα'ι (>αθμοφόρονς ιοΰ
πλοίον καί δταν τελεάοσε τό κέ
ίΐΐιαμτι (διάααρα άναιΐι-κτικά) δρ
χισε τό παιχνίδι, τό τοαγοΰδι καί
1'» χ»οό
Τό γλέντι πού κράτησε πέ
_ _.----- »·νν»ι·ιυΓ »^ -« ,'.ε..ι .λιμ* χρατησε περα
Γίβη τίς γνώσει; τον, καί 8- άπό τά μεσάννχτα μά; χάριστ
το γλωοσικό ξήτημα, άπό ζή Ι τίς καλύτρρ,ες έντν.τώσει.;.
τσι
τΓι·ια καθαρά φι).ολογι.κοεπιστημβ
νι κύ που ίΐτανε, μετατράπτρίε σέ
Τλογερή διαμάχη πού στάβηκε η»
λϋ βλαβερή γιχι την έλληνική
γραμματολογία.
Ό Εύγένιος Βούλγαρι; (μέ
«γΐύ)τα>·» τογραφ'Ρ τό έπώννιιό τοι1)
ό
τή βιβμάχτν, μέ (ρανατισιιό,
τά τόν 18ον αί.
ΓΙΑΚΩΒΟΣ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗΣ
έντν.τώσεις.
Τε/.ικά, .τερνώντα; την έπόμε
ην μερά στίς 14 ή ωαα τόν Ίσθμό
τής Κορίνθον καί φθάννη'τα; στόν
Πειραια κατά τό σονρονπο, μάς
ειρερνε στό νού δσα είοαμε στή
δερινή «ντή έκδρομή καί προπάν
τον την ψτχική τοχαρίσττισι καί
;εκοΐ{ΜΐΓΤΐ πού νιώσαμε στήν πεν
Οήμερη κροικιιζιρρη στό μεγάλο
ποταμό Ρήνο.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
ώραιί-α
■*"* δώση νάμεσά τους, τόν ?φεραν στόν
στα έλλττνικά διασκ^-ασμένο κα- _ κόσμο. Πολλές άπλές ε'ικόνε;, δή
ταλληλα γιά την
χνοι.ν .-ταρα-ατικ6τατα
ηή | χνοιν .ταραατικ6τατα δ?Λ αύτά.
ληψη καί πραγματικότητα, ?να "Ισως ύ.τάρξει τό έρώτημα: τι
μ.ικοο διβλίο τού δανοΰ Στέρν
Χέγκελεο, γ((ρ,ω άπό τή σεξου-
ίώκή διαφωτίση των παιδιών. Ό
Νίκ-ος, τό άγόρι .τού σννιομιλρί
πάνο στό θέμα αύτό μέ τή
τέρα τού, είναι μόλις
Οί έή
μη-
των. Οί
του?
σι-ντιθισμένες πού προκα>χ>ΰνται
άπό την π&ριέργ^ια, τώΥ μικρών
γιά τό πώς γεΛτν-ήθηκαΛ·. Οί άπαν
τήσεις δμως δέν ?χ.αυν τίποτε ά¬
πό τό μ,εταφυσκό, τό ύ—ροΛκηκό
άίόμα άπω; Μη ό "Ελιαντ, πού
δίνονται <η.·νήθο>; άπό τού; μέγα
λονς .τού άγνοοΰν πώ; τά παιδία
δέν ('οφελοΰνται σέ τίποτε άλλά
καί άντίθετα βλάπτονται, μέ τό
νά .τ.Ιτ}οο<Γ-οιρ.οϋνται. .τώ; τάφΐ^ε ό πελΛργό; ή τά άγόρασαν άπο τοϋ; γυα-τοτ-ς κλπ. Ό μικρό; Νϊ κος πολύ άπλά μαθαίνει. πώς γ·εν νήθηκε κ<ΐί δέν παραλεί.·τεται θόλου κα- να τονιστεϊ καί νά ύπο- γραμμκττρΐ πώς ή άγά,τη, ή ποα γματική καί εϊλικρτνής Αγάπη δια δρίΐμάτ τόν δημοουργ^ό, τόν της ρόλο ?1 ης ρο στή γεννησι') τοΐ'. Μαθΐΐίνει ίτσι, .τώ; τά δι'<ο φύλλα σέ μιά κατά- σταση .τού την δημιουργήση ή ί- σώτατη διαθέση γιά σχ-νδΓ,μ,ουρ χρειάζειται ?να τόσο μικρό πηι δι νά ξέ^ίΐ την άλήθπα γύρ<ο ά¬ πό τό τόσο λί.ττό αύτό θέμα χοί .τόσο τό ώφΕλτϊ ή βλάπτϊΐ τα νά Εέ.ρει την άλήθεια δταν διν μποοίϊ νά συλλάβει τό νόημ/χ 'ό/Μν αντων. 'Η ίπιτοοπή πού .ιρολογίζει τό 6ι- βλίο τό λέει καθαρά καί α.ιλό. θά π<κ>σθέταμε άκόμα, πώς νν'
χολόγοι τοΰ άναστήματο; τη; Μ»
λανίας Κλάϊν, τονίζοΐΎ πώ; ε'
ναι έσφαλμέΛχι νά πισττΐΌυαί λτ
ή σε-ξοναλική όομή δέν ίαάοτ*
στά παιδία ή στά βρέφη. Ε!ν"
άντίθετα πάρα πολύ εντονη χ< μόνο δέν ίΐναι σΐΎειδητοποΐΓ)ΐΐίν' άκόμα λόγςο τή; άνωριμότητ" τής σκέψης τού μι,κροϋ. θ<ά ίι.τρ'θυμίσοΐΗΐε τά τα της ψυχολογίας τού βάθον: γιά τί; τ(η<χικές οιεργασίες "Λ'νονται οτήν παιδική ή>^κία, Υ>'
φω άπό τό ϊνστικτο τή; ήδ°νη:
στήΛ' πλατειά ϊννοια καί πόσο '"
έοωτικό στοιχεϊο ϊχει πρωτευσν
τα ρόλο σέ δλα αύτά. Καί, ή
πάντηση στά έρ(ι>τή.ματα ατ'ιτά, ?'.'
τότε άπό μόνη της.
ΜΑΡΙΑ ΜΙΧΑΗΛ —