194089

Βιχελάκχν Ριβλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτης
σΚΑΓ.Κ
*■ !α Ι1»··.-.· Ρητ|,,ΛΙίρ)ο
ΛΙΙΘΜΙΙ1. ΟΜΟΙΠΟΝΛΙΛ
ΠΙΓΙΟΔΙΚΟΪ ΤΙΓΠΡΤ '
ΚΎΡΙΑΚΗ 14 Μαοτίου 1971 "Ετος 44ον, αριθ. φύλ. 2091
ΑΝΕ5ΑΡΤΗΤΟΓ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΊΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ9Μ ΗΡΟΕ4ΥΓΙΚΟΝ ΓΥΜ+ΕΡΟΝΤΟΝ
Τ)ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50
Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ΓραΦεΙα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ."229.708
ΕΠΙ ΤΗ ΙδΟΕΤΗΡ'ΔΙ
ΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1821
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΊΌΥ
ΕΙΙΙΤΙΜΟΓ ΙΙΡΟΕΔΡΟΓ
ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Είς τόν έορτααμόν των Ιδο
χρόνον της Παλιγγενεσίας, ετσι
καθώς προδάλλΐται μέ διαστάσεις
.τανανθρωπίνου σύμβολον, ή θέ¬
σις τής γυναίκας .τρέ.τει νά είναι
δεοντόζουσα. Καί ώς συμβολή, είς
την εθνικήν υπόθεσιν, μέ αυτόν
τόν χαρακτήρα άπαντάται είς ο¬
λόκληρον την μακραίωνα ιστορί¬
αν μα;. Άκόμη καί είς την φάσιν
τού μνθον, ή πορεία τής Φυλής
έμφανίζεται βΐΎηρτημένη μέ την
ονμβοΑήν ύπερύχων γυναικών, αί
οποίαι διαδραματίζουν .τρώτους
ς, πού έπηρεάζονν 6α0ΰτα-
τα τα γεγονότα, ποϋ διαμορφώ-
νουν χαταστάσεις, ποϋ προκαλοΰν
κατάπληξιν. Καί είναι βραδύτε¬
ρον ιύγλώττως ,ιριοτική, ,τερι
τής ποιότητος, μέ την οποίαν συν
ίΐοητοποιεϊται είς την 'Ελλη'νίδα
τ, {νννκα τής Πατρίδος ή ςρο&ε-
ρά έ·/είνη έντολή τής Σπαοτιά-
τισσας πρός τα άναχιυροϋντα, διά
την πολεμικήν σύγκρουσιν, τέκνα
της. Καί ή ποιότης αυτή των 'Κλ
ληνίδακν παρακολουθεϊ όλας τάς
'ιστοοικάς άνελίξεις, διά νά φθά-
οωμεν είς τό Βυ^άντιον, τού ό-
,-ιοίου οί κιΐιροΐ σφραγίζονται άπό
νννοικείας προσωπικότητας σπα-
ηας άκτινοβολίας καί
δυναμισμοΰ. Καί έρχόμεθα είς
την 'Ελλάδα τής μεγάλ-ής δοκιμα
οίας. Ή βιαιότης τού κατακτη-
τοϋ άποθέτει επάνω της έξουθε
νωΐΐκήν τραγο>δίαν. Κάτω άπό
την βαρείαν πρόσχωσιν της 6αρ
6οί<5τητός τού ή "Ελλάς προσ- εί αλλα σχήματα καΐ άλ¬ λας έννοίας, μέ τάς οποίας ε-τρε ,ΐ£ νά προσαρμοσθή διά νά ί.ιι- διώση. Είναι ηθικαι εννοκα καί .τραγματικότης σκληροΰ μαρτύρι¬ ον. Καί κατ' αϋτό ή Φυλή άποκτά Ϊ6ιοτΰ.τοι>ς δυνάμεις ηρωϊσμόν ά-
δελ,φωμένον μέ τρυφερότητα καί
μέ Ιξαρσιν. ΕΤχε νά διαφυλάξη
πελωρίαν παρακαταθήκην. Καί ώ
φειλε νά άνΐλήση έγγυήσεις διαρ
κείας, ώορετλε νά εύρη συντηρητι-
χάς· ί.τ«ουριας, άΛ<> τάς αρχάς
έχίίνας, μέ τα; οποίας, κατά την
(τρχαιότητα, εδημιούργησε τόν πε
ρίλομπρον πολιτισμόν, πρό τον δ
ποίον ουδέποτε θά .τανσοιτν νά ύ-
,τοϋλίνωνται θανμασταΐ οί αίώνες.
"Ωφειλε νά κατοχυριόση ϊναντι
τού χρόνου τό πνρύμα τής έλευ
βιαίας, τής όικαιοσύντις, τής άν
θρω.τίνης αξιοπρεπείας. Καί ή
αποστόλη αυτή έπιπτεν, επί των
ώμων καί πάλιν τής 'Ελληνίόος.
Αυτή, ώς σύζυγος, μητέρα καί
άβελφή, αυτή επρε/τ-ε νά έμβολιά
ζή τό; ώρας τής όδύνης μέ πί¬
στιν, ποϋ καθίστατο χο-ρηγός έγ-
ι«ι?τεοήοεω; καί έ 6 νίκης ύπερη-
ιρανίίας. Αυτή εΉρε.τε νά ίπεν-
ίνη την έννοιαν τής Πατρίδος μέ
τα; έννοίας κορικραίίον ϊδεο>8ων.
Α
Αυτή
άπό τοι> λίκνου το>ν
ίτοιμάζη τα παιδία, διά την
αποστολήν καί τόν με¬
γάλον όραματισμόν. Αυτή Επρε-
"ϊ νά διδάξη καί νά παρ>αδειγμίΐ
τ*ση. Αυτή, μέ δυό λόγια, έ
πε νά άναδΐΐχθη Έστιάς ^ρρ
σα τους όωμοϋς καί διανοίγουσα
τούς δρόμους τοΌ μέλλοντος, τα
οποίον θά ήρχετο κάποτε στεφα-
νωμίνο,ν άπό την δάιρνην τοΰ 'Κλ
ληνικοϋ πεΛρωμένου.
Καί ΐ&ικαίαχΐε τόν ρόλον της ή
"Ελληνας. Τόν έδικαίακτε, μέ πλη
ρότητα καί συνέπειαν. Τόν έδι-
καίωσε μέ άκτινοτ>όλον παραδει¬
γματισμόν. Τόν έδικαίωσε μέ Ου
σίαν, ποΰ άνεβάζει είς τόν Ούρα
νόν. Ήτο αυτή, πού εσ/τελνε τό
-ταιδί είς τό κρυφό σχολειό, δπου
ό ανριανός πολεμιστί].ς άποκτά
συνείδησιν σκοπών καί αίτίων, ά
,-τέκτα συνείδησιν αποστολής καί
καθήκοντος. Ήτο αυτή, ή ύποία
έφωδίαξε μέ σθένος, ΰπερητράνεΐΛ
αν καΐ ψυχικόν θάλπος τόν άρε-
ματωλόν. ΤΗτο αυτή ή. όποία ά-
πέθετε 6άλσαμον, είς την πλη-
νήν τού παλλτϊκαριοΓ'. Ήτο αυτήν
ποΰ είς τό Σούλι έχόρευσεν έκεΐ
νόν τόν μεγαλειώδη χορόν τής ά
πογνώσεως καί τής ύΛερηφανεί-
ας. ΤΗτο έκείνη, ή δποία Ιπειτα
έδωσε την θρυλι,κήν ΜπουμΛουλί-
ναν. Άλήθεια τί έκπληκτική μορ
φή γυναικός. Ή περιουσΐα της ό
Λόκληρος είς την διάθεσιν τοϋ
αγώνος. Καί ή ξωή της ή ίδια
άφιερο)μί-νη. Ελευθερία ή θάνα-
τος καί τίποτε περιησάτερον ή ό
λιγώτερον. Έξώπλισε σκάφη, 86α
λε τού; γυιούς της καπεταναί-
ους, ή Γδια κυ6ε.ρινήτης είς τό με
γαλύτερο σχάφος. Καί κατ' εύ
θείαν εναντίον τοΰ έ,χβροΰ. Κα-
ταναΐ'μαχεϊ καί, κα,τάγει θριάμ-
6ους. Λησμονεΐ τα πάντα. Καί ϊ
χει μνήμην μόνον διά την Πατοί
δα καί την έλει<θερίαν της. ΚαΙ έπΐΐτα έκείνη ή πεντάμορφΐ) Μαν τώ Μαυρογένους, που σπεύδει ά πό την Τεργέσττϊν, διά νά γίνη καί αυτή νατιμάχος ή διά νά με τάσχη μέ άνδρικά είς τάςσοβα- ρωτέρας μάχας, πού έγιναν είς τόν Μωοηά. Καί εΛειτα ή θρι·- λική Χάϊδω, είς τό πλεν*6«ν Τού- Τζαΰέλλα κατά την· "Εξοδον, τί ποίημα άρετης καί /^εβεντισς! Καΐ ποσαι άκόμτι!.. Κατ' εξοχήν ή Παλιγγενεσία είναι συνδεδεμενη με υΛ-ερόχους στροςράς λ.ιιρισμοΰ καί ϋπους, πλα σμένου μΐ την πολντιμοτέραν πρώ την ΰλην τής γυναικείας ψυχής. Είναι άδύΛατος ή ά.ταρίθμηβις· Καί ίσως δέν έ'χη καί σημασίαν ό άριθμός. ΣημασίαΛ· ?χει δτι ή 'Ελληνίς τού 1821 ιτρωΐαγωνίσττε- σ«ν, μέ φλόγα καί αξίαν, μέ δΰ ναιμιν καί τ^υφερότητα, μέ λεβεν τιάν καί Ιξαρσιν. Ήθλτιοεν (ίς τόν στϊόον εκείνον, ίίς τόν όποΐ όν οί «νθρωποι γινονται ήμίθε- οι, άνεδαίνουν είς σφιχΐρας μ·εγά· λης περιωπής, κα,θίστανται καί μένουν ώς ύπέροχα σύμβολα, ώς πα·ραδείγματα. Καΐ ύ πάρχει τόση άνάγχη!.. ΧΡ. Γ. ΕΥΑΓΤΕΛΑΤΟΣ — 46— Τόν έντόμενο χρόνο, στίς 10 Αΰγούστου 1920, ύπογραφόταν ή Συνθήκη των Σΐβρων, πού εφερε τα σύνορα τοΰ 'Ελληνικοΰ Κρά- τονς τριάντα χιλιόμετρα εξω άπό την Πόλη. Τό άφθοο 36 τής Σννθήκ-ης έ- •είνης άφηνε τή ΒασιΧεΰουσα προ· σωρινώς κάτω άπό την έπικυριαρ χία των Τούρκων καί έξαρτοϋσε την όριστ.κή τηις τνχη άπό τή μελλοντική συμπε·ριφορά τους. Ή σχετικη ριηη-ρα τοϋ είΠίττ^μου κει¬ μένου δριζε αύτά: «"Εάν ή Τονρκία άθετήση την πιστήν τήρησιν των συνομολοντε- «τέντων δρων τής παρούσης Συν- θηκης ή των παραρττιματικών αύ τής συμφωνών, συγκεκριμένως δέ ίί,τι άφορά". είς τάς έθνικάς, θρη¬ σκευτικάς «αί γλωσοικάς μειονό τητας καί τα δίκαια αυτών, αί σύμμαχοι Δυνάμεις ίπιφυλάσσουν είς εαυτάς τό δικαίιομα νά τρο- παιτοιησουν την ανωτέρω διάταξιν (τής παραμονής τής Κωνσταντίνου πόλεως υπό την τουρκικήν κυριαρ χίαν) καΐ ή Τοιιρκία {«ποχρεοΰται άπό τοΌδε νά αποδεχθή πάντα τα .πρός τούτο ληψθησόμενα μέτρα». Καΐ ό Άγγλος πρω.θυπουργός εί- χε άπό .τρΐν συμφωνήισει μέ τόν Έλληνα σννάδελφό τού, πώς δν σιινεχιςόταν ή άντίσταση τοΰ Κε¬ μάλ, πού τότε μόλις εΐχε άρχί- σει, ό ελληνικάς οτρατός (Γ άςρη>-
νόταν νά πφαγματοποιήσει μόνος
τού την κατάληψη τής Πόλης.
Αυτή τή συμφωνία 1<ρερνε στο 'Εθνος τού ό· Γδιος δ δημιουργός της γυρίξοντας άπό την Εύρώπη, δταν σφαίρες «έλληνικές» τόν αί- ματοκύλισαν στό σιόηροδρομικό σταθμό τής Λιιών. Ά-ιό την ώρα έκείνη σωστά ό ίστορικός τής έ- ποχής εβλεπε, κατά τόν Κάλβ·ειο λόγο, «είς τα παράλια τα άσια- τικά, τα πλήθη άγαρινά άναρί- θμητα νά ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΊΌΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' Η ΤΌΓΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ Ή νιζέλου, ράς κ* ή ΐξοοία τοϋ Β«- άκολιθύθτισαν λίγους Υταν γιά τούς Αης τό 6έ6αιο τής έ θνίκης 922, τής άπό δσες εχει καταγράψει ή πο- λυώδυνη ίστορία τής Φυλής μας. Μέ την ψυχή στό στόμ<χ παροικο λούθΓ,σαν οί δύσιμοιροι τίς τραγι¬ κάς της φάσεις, ως την τελική καταστροφή, πού την εζ·Τ}σαν σάν μιάν άλλη 29η Μαΐου, όπως πα- ραστατικά μάς τό δάχνουν οί έω,τνευσιμένες σελίδες τοϋ Γ. θε- οτοκά : «...Δέν εΐχε ίρθει λοιπόν τό πλήρωμα τοΰ χρόνου, ή ίστορική ίαρα, ή ωρα τής Μεγάλης Ίδέ- ας, πού την προσδοκούσανε μέ τό- ση λαχτάοα καϊ πίστη πέντε τν- ραννισμενοι καΐ ματόβρεχτοι αΐ- ώνες. Ψέματα είτα νέ! Ό περή- φανος Γσκιος τοϋ Αΰτοκράτορα παρατοϋσε καί πάλι τα Τείχη καΐ νυρνοϋσε στήν κρύπτη τού, νικη- ίΐένος γιά δεύτερη φορά. Ή τουρ- κικη Σταμπούλ ξνπνοϋσε άπό τό λήθαργο τής ήττοπάθειας καί τής μαιρ.ολατρείας, άργοκουνιότανε ά- πειλητικά, μούγγριςε μές στά δόντια της, ξέσϊτανε ξαφνικά σέ αιά σπαραχτική κραυγή χαρας καί πΐ^τκράνειας καί μίσοτ»ς. Ά¬ πό την άλλη μεριά τοΰ Κερατί- ον μαζεύανε 6ιαστικά τίς γαλανό- λευκες σηιμαϊες, παρακαλούσανε μέ δάκρια την 'Τπιέρμαχη τής Πόλης νά φυλάει τό λαό της άπό νέες σιιμφορές. Τό Φανάρι γυρ>-
«'οθσε βονβό στά περασμένα ττυ.
Ψέματα είτανε! Ή μοίρα τοΰ
{■λληνικοΰ στόλου, άγκυροβολη-
μένη άνάμεσα στήι Χάλκη καί την
ΙΙρίγκι-το, σκυθρωπή καί σιωπη-
λή, ντς>επότανε, θαρρεϊς, νά 6^-
σκετα*. στά νερά των Παλαιολό-
γων. Δέν την χοοροϋσΐ ό τόπος
ν.' εμοιαζε σά νά εστρεφε πρός
την "Αθηνά την πλώρη καΐ τα
κανόνια...
...Ή άπογοήτευση κι' ό φόβος
^σφιγγαν τίς καρδιες τοΰ έλλη-
νικού πληΌυαίμοΰ. Οί .τώ γνωστοί
γιά τα έθνικά τους φρονήματα
είχανε φύγει μόλις 4εσ-ιάσανε τα
νικτ,τηρια τής Τουρκιάς καΐ τώ¬
ρα πλήθος κόσιμου άκολονβοϋσε
τό παράδειγμά τους, στιβαζότανε
οπά βαπόςια καΐ τραβοϋσε στήν
τΰχη, στόν Πειραια, στή Ρουμα¬
νία, στήν Αίγΐ'.ττο, οιουδήποτε,
μακριά άπό τό φανατισμό των
νικητήν. "Οσοι δέν μποροΰσαν νά
ψύγουν, περίμεναν, άπό μερά σέ
μέφα, νά ξαναγίνουν οί τρομεράς
σκηνές τής Σμύρνης, μόλις θά
?μπαι,νε στήν Πόλη ό στρατός τοϋ
Κεμάλ.·.
...Ή βραδηά αυτή είτανε μεγα-
λύπρεπη μές στήν άγρ*ά·δα της.
Ή άπεςαντη Πόλη, ξαπλωμένη
μέ άρχοντική λαγνείβ, απάνω
στούς λόφους της, στίς δυό δχθες
ταΰ Κΐρατίου, βόϊζε όλοϋθε τα
προαιώνια πάθη της. Ό ήλιος 6α-
οίλευε άπό τή μεριά των τίΐχών,
κάποιι κοντά στή θρυλική Πύλη
τοϋ Ριυμανοϋ, χρι>σωνοντας τούς
6υζαντι.νούς θόλοΐ'ς καί τούς μΐνα-
ρέδες τοϋ Ίσλάμ. Ή άχνη τού
ίραδιού σκέπαζε την Πόλη, τής
?δινε έναν άπαλό καί όμοιομορ-
φο γκρίξο τόνο πού σά νά την
άποσποϋσε άπό την το)ρινή της
ποαγματικότητα καί τή 6ΰθιζε μές
σέ μιάν έξωτική αηιμόσφαιρα θρύ-
λου καί άνίίρου. Μά στόν Κβρά-
τμ> κυριαρχοϋσε τό κόκκινο, χτυ-
πητό καΐ άπειλητικό. Καί στά
νε·ρά, πού άντΜρεγγίξανε τίς τβ-
λευταίες άναλαμπές τοΌ οασιλέ-
ι*ατ»ς, καί στό πλήθος των πλε-
«νύμενων, ηον στα'θμβύανε γύρω ό
πό τή Γέφυρα ή πηγαινοερχόντανε
στίς οχθες τοΰ Κό/'-του με σφυ-
ρίγματα καΐ ξουννάδες και μου-
σι-κές. Βαίΐόρια, κα£κια, μαοΰνες,
6άρκες, ό'λα σημαιοστόλιστα γιά
τή νίκη...
...'Εδώ .τού βιρΜσκόμχκττε «Τταν
ή μεγιάλη άλυσίδα, εΐπε άργά δ
ΙΙα,τασίδερος.
Καί <τέ λίγο, δείχνοντας τούς λόφους τοΰ ΓΙέρα, συνέ-χισε: — Άπό κεϊ Ιβυρε ύ Άντΐχρι- στος τα 56αρά6ι.α τού, απάνω στά σανίδια, καΐ πηγε καί τδριξε στό 6άθος τοϋ Κόλπου γιά νά χτυ- πβ τα δι-κά μας άπό δυό μερι- ές. Νά, ΐκεί μέσα νΐήγε νά τοΰς κάψει δ Κόκκος ό τρελλός καί όοΰλιαξαν τό καράόι τού καΐ πνί- γηκε. Κι' δσοι ναΰτες τού κολυμ- Λήσανε ίσαμε τή στεριά, τους πιά- σανε οί άγαρινοί καί τούς γ&ά- ρανε ζωντανοΰς μπροστά στά τεί¬ χη, γιά νά τρέμει ή Χριστιανο- σύνη. Βιάστηκε πολϋ ό εύλογη- μένυς, θεός συχίορέσει ■ τον: Ή- θελε νά την πάρη αύτάς δλη τή δόξα. "Αν άκουε τό γ·έρο Νοτα- οά θά γινότανε τό πράμα μέ φρό- ντκτη καί «τροσοχή και θά καίγαμε τόν Άντίχριστο μές στό λιμάνι καΊ δέ θά οΰρλιάζαν ετσι σήμε- ρα αΰτά τα σκυλλιά, π' άνάθε^ μά τονς! δέ θά τ^αγουδονσανε τή νίκη τοτ.<ς. Ό Νοταρας είτα¬ νε φρόνι,μος ανθρωαος, μυαλοι- μενο;, μετρηιθίνος, μά κανείς δέν τόν ακουε, θεύς σ·χωρέσΐι τον! ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ «ΤΑ Μ0ΡΤΑΚΙΑ» ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑΣ ΤΟΝ ΠΑΝΤΟΠΟΛΟΝ Συνοργότιδώς μος κ. ΕΛΕΝΗΣ Α. ΠΑΡΑΡΑ Δ' ΤΊΣ! ΔΙΟΙΙΤΡΕΣ ΤΟΤ «ΚΟΣΜΟΤ» 150 ΧΡΟΝΙΑ... άπό τόν 6ά<>6αρο άσιά
'Τ^Ι "ατακτητή, πού πίστευε πώς ι
Τα "εκτημίΛ·α πρέπει νά «ρατή-
•"Ι, δνστυχώς καί οί μεγάλοι τής
τοτϊ έπονίί-. άσεβήτσαντες πρός
καΐ άγνωμοσύνη έ-
πρός την χώρα καί
"^ Τΐ'Αίιν ποϋ τοΰς δίδαξε νά
|°"ν φ ανθροΜτοι, δχι μόνο ά·-
άλλά ρχακκιν καί ΰ
ϊί αΰτά άΐίόμα τα είς
των Έλληνοςν' κτηνώδη έγ
ΓΙί—η>α
τους, διησφάλιζαν τίς
Ε? <η"μμαχίες> τους, καρπού
■^Ύχρόνως καί άλλα άνο-
διά τής συμμετοχής
ν καταλ.ήστευστ) των θη
:τ}ς κλασσικής ρλληνικης
τούς ό-τοίους καί αύτοι
ΐσεβάσθησαν.
αν — ?κλε6αν καί κα
οί «πολιτισ,μένοι» τής
Μένοντες μέ την ψευ-
νά ξαναστΐκ(ι>θή·
δμ<»ς οί άνθρω- ' νιατί «ιέπραξαν τό λάθος νά ξεχάσουν ότι οί "Ελληνες ή σαν έκείνοι .τού τούς δίδαξαν ποία εΤναι ή άξία τού άγαθοΰ τής έ- λεΐ'θερία; χαί ότι σ&ν δάσχαλοι, γνώριζαν καί νά την γεύωνται καί νά την περιφρουροΰν. Κι' ?ςρθασε τό 21 μέ την λι- τότητα καί την παλλη.καριά τον», γιά νά τούς τό θνμίση κι' άπό τόν λήθαργο νά ξυπνήση αλλοΐ'ς (ΛίλαβιυιμεΛΌΐ'ς λαούς γιά νά γεν βοΰν κι' αιΗοί μέ τή σειρά τους τό π-ανανθρώ-τινο τή; ϊδανικό. Καί ένώ οί «άνίερες σνμμα- χίες γκρίμίζονταν «τό 6άραθρο τής άτίμωσης καί, ντροπής ή μι κρή 'Ελ'λάοα, «ττηριγμΓνη στά ή ράκλεια μΛράτσα των ών της, ξανάρχιζε νά δαδίζη στό δ·ρόμο τοΰ μεγαλείον, τής δόξας καί τής τιμής. Κι' Εκτοτε καί άπό 150 τώρα χρόνια, μεσουρανεΐ καί μεγαλονρ γεΐ, συνεχίζοιισα μία λαμπρή ί¬ στορική παράδοση καί συνίχώς προσφΐρουσα σ' δλους τοϋ; άνθρώ πους α>.ης τής γής.
ΒΙΣΦΟΣ
Τώρα .τρέ.τει νά μιλή«κο γιά
τό Πρόγραμμα καί τό ΓΙροσω·-
πικό.
Δΐΐνθύντρια ίνα πολλά χρόνια
ήταν ή κ. Μαρία Κυλισμανή. Μιά
«Εια κατά πάντα καί μορφο>μέ-
νη κοπέλλα, άφοσιωμένη στό ερ
γο της, ποϋ ήξεριε .τόσο μεγάλο
ήταν. Καί λέγω μορφο>μένη για-
άκόμα ενθυμούμαι τα ποι,ήμα
τα καί τα τραγούοια πού μάς ε
6ανε, .τού είναι άκόμα καί τώρα
έ.τίκαιρα, καί τα διδάσκουν σέ
μεγαλύτερες τάξεις.
Εΐχε δυό βοηβούς. Μιά ντά
την Προκαταρκτική, — ή Μαρία
Ποιλίτοΐ', — καί μιά γιά τα νή-
πια, — ή Κα Άσημένια. — Γιά
την Κα Κυλισμανή αίσθανόμουν,
— όπως κίΐί ώς τώρα άκόμα, —
6α&ύτατο σεβασιμό καί ΐκτίμηση.
'Ηταν τόσο ξωντανή ή περίο-
δος, πού διηύθυνεν ίκείνη τό
Σχολειό!... 'Εργάσθηκε παλληκα
ρίσια κι' έσποΰδασε τοΰς τρείς
άδελφούς της. Ό Δημητρός, απού
δασε θεολόγος στό Κίεδο. "Οταν
έ.τε;στρεψε έκαμε θαυμασία κη-
ρ(ύγματα στίς 'Εκκλησίες τοΰ
Βοτ^ρλά, καί ώργότε·ρα προσελή-
ςρτ)ηκε ώς Διερμηνεας στό Ρωσι
κό Προξενείο τής Σμύρνης. Στάς
Αθήνας, μετά την Καταστροφή
έργάσθηκ-ε ώς άνώτερος 'Τπάλ-
ληλος στήν 'Ε,-ατροπή Άποχατα-
«τάσεως Προσφύγων (6λ. καί Ν.
Μηλιώρη «Τα Βοι>ρλά Α' σελ.
369).
Ή Μαρία, δ.τως Ι'λεγαν, «εΐχε
αίσ6ημα» μέ τόν Λημητς,ό Παπά
σταμάτη, πού ήταν καί αΰτός πό
λν μορφωμένος, Γθαμματέας τής
Κοινότητος. "Ομως μετά τόν γά
μο των δέν ΐζψκ πολλά χρόνια...
Μετά τό θάνατό τού ή Μαρία £
φυγε στήν Άμερική, δστου εΐχαν
ΖτρθΓ,γηθή τ" άλλα της άδέλφια,
δ Ευάγγελος καί ό Νϊκος καί ή
μητέρα της, μιά άπό τίς πολιτι-
σμενες γΐ'ναϊκες τοΰ Βουοιλά μας.
Σ τή θύ,μησή μου μένει, πολύ
ζωηρά κα[ δ κ. Νικολάκης, .ιΐού
νίταν έντεταλ^μένος ά-τό την Σι»ν
τεχνία νά έπι·6λεπη τό Σχολειό,
νά ένΓ,μερώντί τό Δ. Στ^μ·6οΐ>λιο
γιά τίς βνάγκες, νά εισπράττη
τίς σΐΎδρο'μές ά,τό τα μελη τής
Στιντεχνίας, νά πλτχ?ώνη τούς
μισθοΰς των Διδασκαλισσών καί
λοιπά. Ό έρχομός τονς, — καί
ήταν συχνός, — χαλοΰσε την ή
σιιχη ζωή τοϋ Σχοιλειον μας, νια
τί δλα τα παιδία είχαμε μάθει νύ
σηκίονάμαστε άπάνιο με 6οή, σάν
ίρχόταν.
Ό κ. Νικολάκης ήταν ό Νικό
ΪΜος Καλλίνικος, γ)ά τόν ό,τοϊον
γράφει δ κ. Ν. Μηλιώρης, στο
ΰιόλίο τού «Βουρλά» τάμος Α'
σελ. 303 — 304, πώς μπορεί νά
θεωρηθή καί ό πρωτος δημιουρ-
γός τής Συνουαακής Σχολήν
των Παντοπωλών. Ήταν πατέ-
ρας λαμπρών παίδιών. "Οπως ό
Κωνσταντίνος Καλλίνικος, ποΰ εί
χε σταλή άπύ τα ΙΙατριαρχεϊα
Κων)πόλεως, πρωτοπρεσ6υτέριος
τής 'Ελληνικής Κοινότητος Μάν
τζεστερ Αγγλίας. Ανεδείχθη
σπουδαιότατος θρησκευτικός Συγ
γραφέα;, 6ι6λίων βξιολόγων, ποϋ
ή «Ζωή» εως τώςα τα έπανεκδί
δεί, καΐ τό Πανεπιστήιμιον Αθη¬
νών, τόν <5τνηγόρευσεν 'Ε.τίτιμον Καθηγητήν τού. "Αλλα παιδία τού ήταν: Ό θεόφιλος, φαρμακοποι ύς, πού πεθανε πολύ νεος, ή Σο φία, πολύ μορφωμένη, ποΰ άρ- γότερα μέ τόν συζυγό της Γεώρ γιο Κοσμίδη, Διδάσκαλον, έργά σθηκε στήν 'Ελλάδα ώς διδασκά¬ λισσα, μέ πολλήν επιτυχίαν καί ό Ιωάννης Καλλίνικος, καθηγη- τής τής Γαιλλικής, στήν Άναξα- γόρειο καί άλλοϋ, ζωγράφος καί ποιητής. ΕΤχε ννάψε-ι καί θεατρι κά ϊργα. "Ενα άπό αύτά μέ τόν τίτλο: <Ή Άλήόθεια» εΐχε παι- χθη άπό έρασιτέχνες, (Πέτρος Ζαχαριόγλον, Σταϋοος Γαλάνης, Λάμπρος Παραράς, Χρήίττος Χαρ 6άλας, καί άλλοι). Έννοεϊται πώς τοΰς νυναικείονς ρόλους ε-ταιζαν άκόμα τότε άγόρια, όπως στήν Άρχαία 'Εποχή. Παίχθηκε στό θέατρο τής Λέσχης τοϋ Μουσι- κοΰ Όιμ/λου Βοι·ριλων — γιά εϋ εργετικό σ«ο»τό, — υπέρ τοϋ Νο- σοκομείου. 'Αλο τα σποα.·δαιότερα γεγονό τα τοΰ Σχολείον μας ήταν ή Έ ορτή, .τού γινόταν την ήμέρα των Ταξιαρχών β Νοεμβριού, καί ή 'Εορτή τής «Άπόδοσης> στό τέ
λος τής χρονίας. Σ' αύτές τίς
'Εορτές άπαγγέλλαμε ποιήματα
.τολλά, διαλόγοτ'ς, τραγοΰδια·
Στίς δοκιμές, ποϋ γινόνταν έγώ
τα μάθαινα δλα, άπό πολύ μ:κρή,,
καί τα ϊλεγα άπό την άρχή ως
τό τέλος, σάν παπαγάλος! θυ-
μοϋμαι πού έοχόταν ό ψάλτης
τοΰ Άγίου Χαραλάμπου καί μάς
έμάθαινε νά ψάλλωμε τό Τροαάρι
των Ταξιαρχών:
«Των ούρανίων στρατι<5ν άρχι στράτηγοι,. συστοποϋμεν υμάς η¬ μείς οί άνάξιοι, ίνα ταίς νμίάν δεήσεσι τειχίσητε ημάς, σκεπη των πτερύγων τής άΰλου ημών δόξης, φρουροΰντες ημάς προσπί πτοντας έ'κτΐνώς καί βοώντας: Έκ των κινδύνων λυτ^ώοασιθε ή μάς, ώς Ταξιάρχαι των άνω Δυ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΟΙΚΘΥΜΕΜΙΚΟΣ ΠΑΤΡ1ΑΡΧΝΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ Ξ. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΝ Ό Οίκουμενικός Πατριάρχης κ. Άθηναγόρας δι* έπκπολής ε¬ ξόχως τιμητικής την 6ποίαν άπέ σχΐΐλΐ πρός τόν συνεργάτην μας κ. Ξενο-φώντα Χατζησαράντον, ά φοΰ ί-κφράζεΑ την χα(?άν καί α¬ γαλλίασιν την ύ."ί£>ίαν τοϋ ΐπρο-
νι,πΕν ή «,τλι'ιρης εϋγενών σκέ-
ψεων, ίύλα&ήν :/ί(τθημάτων καί
έκδ-ηλώσε-ων μιάς πλοτ>βίας καρ¬
δίας» επκττολή τού, τονίζει την
χαράν την οποίαν ησθάνθη διά
την γλυκείαν ταύτην επικοινωνί¬
αν καί τόν άποκαλεί πολύτιμον
καΐ αγαπητόν «·υνεργάτην. 'Εν τέ
λε1 ή Α.Θ.Π. ό Πατριάρχης ην
δόκησε νά άπονείμη την Πατριαρ
χικήν εϋλογίαν τού είς τόν ν..
Ξενοφώντα Χατζηβαράντον, επι
καλεσθεχς έπ' αυτόν καί τούς ά-
γαπητούς οίκείους τον δαψιλή
την εύλογίαν τοϋ 'Τ·ψίστου.
Η ΆΙ9ΝΙΑ ΑΓΑΠΗ
ΤβΟ συνεργάτβυ μας
Ε'
θά ή[το μεγάλη άχαριστία καί
άβύγνωστος άλαζονεία διά τόν λό
γον ότι ύπάρχουν καΐ σκιερά ση
μεΐα, τα όποΐα, κατά τρόπον ά-
νερμήινευτον είς ημάς, άπαιτοΰν
ί| φυσική καί ήθική τάξις. Δέν
άγνοονμεν τό καχόν πού μάς πε
ρΐιοαλλει υπό τάς εΐόεχθείς τού
μορφάς είς την Φύσιν καί, την
Κοινωνίαν, ώς εκδηλώσεως τής
άμαρτίας επί τής σκηνής τοΰ κό
σμόν άνά πάσαν ημέραν καί ώ¬
ραν. Είμεθα ομως βεβαιοί., απο¬
λύτως βεβαιοί, δτι τό κακόν θά
ίΐπερνικηθη διά τής πίστεως πρός
τόν θεόν, διότι «αύτη εστίν ή νί
κη ή ν»κή<»ασα τόν κόσμον ή πί¬ στις ημών;» καί διά τής άγάπης Εκείνον, διότι «τοίς άγαπωσι τόν θεόν πάντα σννεργεϊ είς άγα- θόνϊ>. Ό κόσμος διατελεί βεβαί¬
ως υπό την εξουσίαν τοϋ Πονή
ροΰ, άλλά ό πονηρός, λέγει ό
Εΰαγγ. Ιωάννης δέν απτεται έ-
κείνων πού εγεννήθησαν έκ θεοϋ.
Καί γέννησίς έκ θεοΰ είναι ή ά
ναγβννηστς, ή νέα έν τώ Χρκπώ
ζωή.
Διότι, συνεχίζει, δ ποι<5ν την ά μαρτίαν είναι έκ τοΰ διάβολον, ΕΓΚΛΠΙΔΟΓ ΎΙΒΕΡΙΑΔΟΓ ό οποίος άνέκαθεν άμαρτάνίΐ καί πρός τόν σκοπόν αυτόν έφο,νερώ θη ό Τίος τοΰ θεοϋ, διά νά κα¬ ταργήση τα Ιργα τοΰ διάβολον (Α' Ίο). 3, 8). Ό αύτός εύαγ γελιστής άποκαλύπτει δτι ή άγά πή πηγάζει άνωθεν, δηλ. δή πρώ τος ό θβός στρέφει την καρδίαν τχχυ πρός τόν αμαρτωλόν, διά νά στρέψη την καρδίαν τοΰ άμαρτω λοθ πρός Αυτόν. «Έν τούτω εί¬ ναι ή άγάπη, ούχι δτι ημείς ήγα- πήσαμεν τόν θεόν, άλλ' δτι αύ¬ τός ήγάπησεν ημάς καί απέστειλε τόν Τίόν αυτού Ιλασμόν περί των άμαρτιών ημών» (Α' Ιω. 4 10). Την αγάπην αυτήν τοΰ. θεοϋ τονίζει ό Άπ. Πα'όλος είς την πρός Ρωμαίους έπιστολήίν (δ, 8) ότι είναι τόσον άπεραν- τος, ώστε- ένώ ήμεθα άκόμη ά- μαρτωλοί απέθανεν υπέρ ήμ**ν>.
(Ρωμ. 5, 8). "Επίσΐ>ς δτι ή άγά¬
πη αυτή άναιβλύζει· άπό την μυ-
οτηριώδη βουλήν τοΰ θεοΰι, ό ό
.ΐΛίο; μάς εδωκ« την πλουσιωτέ-
ραν εΰλογίαν νά κατεχωμεν τα
πάντα είς την επικοινωνίαν μας
μέ τόν Χρκττόν: «δς γε τοΰ Ιδί
ου νίοΰ ουκ έφείσατο, άλλά υπέρ
ΪΤΝΚΧΒΙΑ Λς ττΊν βην ~λίο«
Ο ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ
Ο ΑΡΧΑΙΟΙΑΟΓΟΣ: ΜΗΝΥΜΑ ΚΑί ΔΙΔΑΧΗ
Τοω χ. Ι. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Τ. Δημάρχου Άρτης
•Χ*.·
ΙΤΛΕΟΦΟΡΟΣ ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Άγαπητέ κί'ρΐΐ Διευθνντά,
Τόν Νοέμβριον 1944, τό Δημοτι
κόν Συμβούλιον Άθηναίων, άπο-
τίον φόρον τιμής είς η'ιν μνήμην
τοΰ διαπρε.τεστέςΌΐ· των πολιτι¬
κών άν&ρών τή-ς Νεωτέρας 'Ελ-
)Λδος, μετωνάμασε τΐγ>· τότε <λε αχρόρον ΙΙανεπιστημ,ίου» τίς «οδόν 'Ελίυθερίου Ηενι'ςέλου». "Ε«.τοτί, μολονότ4 επέρασαν είκο-σιέξ και πλέον χρόνια, αί π.ερισσύΐτροι ά- Λ» τούς κατασττιματαρχας καί τοίις ένοίκους τής όδοΰ, έξακο- λοτιθοϋν νά την άναγράφουν στάς Λροθήκας, τα έ-τκττολάχαρτα καί τάς διαιφτίμίσεις των μέ τό δνομα «ΙΙανε.τιστημίου», ό Τΐαος την ά ναψε{ΐει. μέ αντό τό όνομα στήν είδτίσεογραφίαν τον καΐ τό ΐδιο σφσλμα .τα^'ατΓ,ίΓΪται στάς ραδιο φωνικάς έκ.Τ0μπάς, τάς κιντματο γραφικάς προβολάς κλπ., μέ φυ- σικΐ)ν ουνέ.ΐ4ΐαν νά άγνοεϊται καί άπό τό πολύ Κοινόν ή νΐα, όρθή, όνομασία τής όδοϋ. Τό άτοπον εί ναι προφανές. Διότι, ή θεΛτιματι κή, ή έστω καί άθέλτ>τη, αγνοια
ης τιμητικής διακρί
ισοδυνάμει άαοθετι,κώς μέ
επίκριοχν τής ά,τονομής της καί
άρνησιν τής ά'ίίας τοϋ τιμομέ-
νου.
ΊΙ σΓ,μειοιιμΐνη κατά τα τελΐυ
ταϊα χρόνια άξιέ,ταινη μέριμνα
ς των «κακώς κειμέ
ΐ.-πτρέΛΤΐ την βεβαιότητα
δτι δέν θά λείψη ή καλή διάθε¬
σις πρός διόρθ<·κπν καΐ τοΰ, έν προκειμένον, άτόπου. Δέν χρ>ειάζί
ται να ληφθονν είδικά μέτ,£κΐ, ή
χρησιμο.τοίΓ|ΐ»ις τής άρθής όνο,ιια
οίας τής «δδοΰ "Ελευθερίου Βενι
ζέ·λουϊ>, δύναται νά γενικευθή μέ
απλήν πιστήΛ· έςραςμογήν των κει
μενχιη1 διατάξ?αη·. Π.χ. τα ΕΛ
— ΤΑ καϊ δ ΟΤΕ νά έπιστρέφουν,
λόγω εΌφαλαένης διπίθννσΓως, ά
ντπιδότοτ'ς τάς επιστολάς καί τα
τίΐλεγραιίΐΊΊιματα πού &ΐΐΐ.·θύνονται
είς την άννπαοκτο-ν «οδόν Πανε.τι
οττνικον», τό ΕΙΡ καΐ τα Κινημ,α
τογ<>ας·ικά 'Επίκαιοα νά την άνα
φέροα'ν είς πάσαν σχετικήν περί
πτο)σιν μί· την όρτΚτν ύνομασίαν
της «δδός 'Ελϊΐ"βεοίον Βενιζέ¬
, αί Δημύσιαι Αρχαί νά μή
αέχσνται αΐτήσεις των ένοίκων της
όδοΰ, δταν Ίείς την άναγραΐφήν
της διενθννσβως των αίτοιΰντωιν
ή δδθς άναφέρΐται μέ τό παλαι¬
όν καί δχι μέ τό νέον, ορθόν, ό
νομά της. Άκόμη καί ή Άστυνο
μία καί δ ΕΟΤ ϊχουν δικαίωμα,
αν ό'χι καί υποχρέωσιν, νά άξιώ
σονν άπό τούς καταστηματάρχας
τής δδοϋ νά την άναγράφουν στάς
προθήκας καί τίς ταμπέλλες «όν
μέ τό ορθόν δνοαά της διά νά
μή προκαλονν σΰγχινπν στούς
τοι>ρι^τες καί τούς έρχομένους ά
πό τό Εξωτερικόν καϊ τάς μακον
νάς επαρχίας όμογιενεϊς.
"Αν δι' οίουσδή.τοτ« λόγους οέν
κρίνεται σκάπιμ'ον νά επιδιωχθή
ή, μέ αυτόν ή άλλον τρόπον, ριΰθμι
σις τοΰ θεματος, θά ήτο, νομίζω,
προτιμώτερον νά καταργηιθτ) ή ό
νομαοία «δδός 'Ελενθερίνθυ Βΐντ
ζέλον» καί νά άνακτή<τη ή όδός τό παλαιόν δνομά της «Πανεπιστη μίαν». Διότι τό νά μή υπήρχεν ό¬ δός 'Ελΐΐ'θρρςου Βενιζέλου θά ά πετέ/Ιει μίσν, ίοτι» έΛΐκριτέαν, ά- πλΐίν πιαράλεΐ'ψιν. Άλλά τό νά ΰ- πώρχει καί νά μή λαιΐιβάνεται ϋπ5 δψιν ή όνομασία της, οποτρλεϊ ά νεπίτρε.ττη περιφρόνηοιν πρός την μνήμην τοΰ Μεγάλου Άνδρός. Φιλικώτατα 'Τμέτί.ςος Αθήναι 2.3.1971 "Απόλλων Γ. Λ^ονταρίτης Α&τθϋς τούς είρηΜκονς και- ρούς Λού ξή ή 'Ελλάδα μας, ό «ττοχαομός άπλώνετα* γυρο> μ«ς
καί μακριά μας καΐ ποικίλΛ είναι
τα νοτιτικά καΐ συναιοθηιματικά
μας έπαχόλουθα —πό την άνάλο-
γη έρ«υνητική διεΐσονση σέ κ«ά
ση έμΛΟλεμα, σέ κράτη όλοκλη-
οωτικά, σέ κράτη αλλα ποϋ είναι
ϋτοιμα -τρός πόλιεμον καιί οϋτω
ααϋ' εξής. Είς την ωραίαν 'Ελ
λάδα μας ησυχα κυλάει ή ζωή
μας. Χαιρόμαστε σάν 'Ελληνες
λ«1 σάν όίνβοιοχΗΗ γι' αύτό. Μά
<τάν ανοίγοιτμε τίς έφημΐρίδες κάθε Λρωί καΐ διαβάζουμε τί φο- βερά Λράγματα δια&ραματίζον- ■όχ σ' ίλλες πίριοχές τοΰ κόσμον δπου ανΦν«Λ»ι με δικαίωμα ζωής κατοικοϋν /κι' έκεί, αφίγγεται ή χή μας καΐ σκέψε'ς βλιβερές μας κνριαρχοβν. Πότε τέλος πάν των θά <ττ<ψητήβη τσ μεγάλο αΰ τό κακό; Τό μέγιστο θαλεγα αύ τό κακό; Διότι πράγματι μεγα- λύτε,ρο χοχύ άπό τόν πόλεμο δέν γιθνιεται. Ό άνθρωπος νά σκο- τώνη τόν δνθρωπο εΐναα. άδιανόητ ίο. Καί πάχε; Σέ μιά έποχή γε νικ-ής άνόδου τοΰ πνενματικοϋ, τού έΛΐστημονικοΰ, τοϋ Οίκονομι- κοΰ, τοϋ βιατικοΰ έν γέν«. έπΐΛέ δου. Ποία ■χατάοα δρα. γε 6α- ρύνει τό άνθ·ρώ—.νόν γ*νο·ς; Καΐ τόσα άλλα στοχάνεται ό δνθρω- πος <τάν διαόάζει τα δσα φοβερά ονμβαίνουν γύρω μας καλ μα*ριά ΐιας. Καί βαρεία κατάβλιψη μάς περιςώνει χαΐ τελειωμό δέν 6ρί- σκη δσο κι' &ν άποζτρττκτης ν5- βρης εξηγήση, τοϋ μεγάλου αυ- τοΌ κακοϋ. Καί τί α/Λο νά κάνης ήμπαρεΐς; 'Επαφίεσαι σέ μιά προσ μονή κάποιας μεγάλης ώρας. Ό θεός άς φωτίση τούς δννατοΰς ς γής· Κι' άς γίνη επί τέλοι*ς αύτό ιτό άνβκπλήρωτο δνειρο των άθρώπων — δνειρο πολύ παληό δ(Το καί δ άνθρωπος — τό δνειρο τής Ειρήνη^ Λραγματυκ.άτη,τα. Φτάνει πιά άλλο αίμα. Χωράει ή γή γιά όλον ς τοΰς άνθρώπους. Οί πολιτικές ίϋη'τιθέσεις καί τα αλλα θέματα ποΰ χπορίξονν τα ε' Ονη, τα κιράττι, τοΰς λαοΰς, ήμ.το ςοΰν νά άντιμετωΛΐσθονν καί χω ρίς ;ΐολ>ίμους. Άρκεϊ νά τό θϊ-
λή<κη·ν οί διευθύνοντες τάς τΰχας τοϋ κόσμου. 'Εκιε'ινοι πιρό παντός ποΰ πιβτΐΰουν είς τόν θεόν καέ ΕΞΕΔΟΘΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ΕΞΑΓΩΓΙΚΟΝ ΕΠ1ΤΟΚΙΩΝ 'Εκ τοΰ ύπουργείου Συντονν σμοΰ ανεκοινώθη δτι, πρός ένημέ ρωσιν των ΐνδιατρερομένων, έξε δοθή υπό τής Νομκχματικής 'Ε- πιτρο.τής, ά.τόφαοΊς (ύπ' άριθμ. 1858)26)1971) διά τής οποίας κα θοοίζονται έν λεπτομίρεία πάντες οί δροι καί προϋποθέσεις, ώς καί γ'ΐ διαδικασία έφαρμογής, άπο 1ης 'ίανουαρίου 1971 καί εφεξής, των νέων διατάξεων τής Νομισματι- κής 'Επιτροπής «,τερϊ είδικών (χα μηλών) έ.τιτοκ,ίίΰν δι' έπιχειρήσεις «/δαγούσας 6ιομη>ιανικά, βιοτεχνι
κά καί μεταλλευτικά προϊόντα».
ΠΑΥΑΟΥ ΦΛΟΡΟΤ
αυτοβ ογραφικα' στιγμιοτυπ^
ίο ϊ
«α
ανο1
την άλλη
τοί α Ο
Γάλλοι άπό τή | πρωτενοτ.χτα τής Ίο^νίας τό γερ-
μανΐ/ίό - καταΰ·ρομικό ή θο>ρηκτό
«Γκοέμπεν» (πρόφερε τό οε λί-
πτύ, κλειστό δπο>ς τό γαλλικό ?
ψιλόν λ.χ. στό δνομα Ρενέ τό
—νΕ)· ΜοΟ έδόθτικΓ ή Γΐΐκαιοία
ποΰ δ νά τό έπισκεφθώ καί μοϋ εκΐιμρ
ίθεωροΰ- Ι εντνπ<οση ή τάξη καί ή καθαριό τητα τοϋ σκάφους. Λιηγή'θηκα μέ ολίγα λόγια τα δ<τα ρΐχα ίδρί καί σι·μπάθειες άνά Φαινόμενο τού ά άκοΰσει επάνω στό πλοίο (εΐχα φθάσει στήν ι ηόη τυτε μάθει καλά τα γερμα- νικά) τοΰ καθηγητή μας των γαλ λικών μακαρίτη Γαβριήλ Φενο- λάκ. Δέν θά λησμον-ήσο) την άπο γοιίτΓΤ.'ση πού εΐδα τότε νά έκ- φράζει ά.τροκάλυπτα τό πρόσωπό τού. Τόν Φενολάκ, ΰστερα άπό τρι¬ άντα επάνω κάτω χρόνια, τόν ξα ναεΐδα στό διάστημα τής γερμα- νικής κατοχής κατά τύχη στήν .ΐλατεία Ση·τάγματος. Τόν άνα γνώρισα άμεστος κ* β-κεϊνος εμέ". Οί χαλεποί καΐίΐο'ι δέν ήσαν κα- τάλληλοι γιά την άνασύνδεση πά λαιών ΐγκαρδίων σχέσεων. "Τστε ρα άπό 2— 3 χρόνια, νομίζω τό 194(ϊ, έμάθαινα δτι είχρ άποθά- νει στό νοσοκομεϊο, έδώ στήν πρίΐ)τεύοι»σα. Άπό τότε δέν πανθ) ( νά τόν συλλογίζ.ομαι. ι Τόν Φενολάκ, πού καταγόταν από τό Τριζάκ τού ναμοΰ Κανϊάλ τής κεντρικάς Γαλλίας, τόν είχα¬ με φιλοξενήσει κάποια Λαμπρή στό σπίτι μας των Βουρλών; θυ μοΰμαι δτι, στίς περιδιον6άσε<ς μας μέσα στήν πολιτεία καΐ στίς πα- ρνςρές της, ίϊχα^με συμπερι-λάθρί. καί την έκκλησία τής Εύαγγελι- στρίας, κάτω στοΰ Μπαλαλάκη τή συνοικία, πιό κάτ(ΐ> άπό τό «γκαζά
δικο» (την άποθήκη πετρελαίοτν
τού μονοπωλίου), στό παλαιό, ξε
κλ.ηρισμένο ά.τό την πανούκλα τοϋ
18Μ τονςκικο ,τροάστιο Ρονστάμ
κιοϊ. "Οχι μακρυά, άπό την έλ- .
ληνική έκκλησία ΰπήρχε άκόμα τό
τε, έρείπιο πιά, τό τοΰρκικο τζα
μί μέ δρθιο τμήμα τοΰ μιναρέ τού.
Καλο&ιάθετος, νέο; τότε κάπου
25 — 35 χρόνίον, δ Φενολάκ ά-
νίβηκε τρεχάτος τα σκαλοπάτια
τοϋ μιναρέ καί, φθάνοντας στό
τελευταίο, ά-τάγγειλε τό «Άλλάχ
!λ Άλλάχ, Μωχαμέτ ρεσοΰλ Άλ
λάχ> μί γαλατικόν οΤστρο, μιμού
μενος τούρκον μοι<εξίνη, μέ τή λ« πττή βεβαία γαλλική π·ροφοςά τού. Στίς γαλλικές μου συνθεσ«ς, ό Φενολάκ εΐχε σημειώσει τότε (τό άναφε'ρω χρονογραφικά χιο- ρίς καμμιά ίδιαίτρρη πρόθεση πε ριαυτολογίας), στό τελος κάποι- ας σχετικής εργασίας μου: «Ά- ξιο<τΓ(μείωτο τάλαντο παρατηρήσε ως*. ΊΙ λεπτή, γαλατική τού δι οίσθιιση ιίχε προβλεψει τόν μελ- λοντικό στ'γγραφΐα. Άς είναι τουτο τό σύντομο σημείίιχμα μι- κρό μνημόσννο γιά τόν καλό κ.αί εύγενικύ μου δάσκαλο στή σχο λή Χρι')στου Άρώνη. θυμοϋμαι άκόμα ότι, κατά τίς καλοκαιρινές διακοπές, δταν ό Γα<Κ>(ήλ Φενολάκ <}ταξΐδευε στήν .τατρίδα νά ίδεΐ τούς δικούς τού, άλλη/.ογραφοΰσαμΕ μαζί. Στήν Σκάλα των Βουρλών, κοντά στίς άρχαΐίς Κλαζομενές, δπου ξεκα λοκαιριάξαμε τότε, ή λήψη γράμ (ΐατός τού εΐταν γιά μέ πάντα Ι είς τΛν δην οε/.. είς τάς μβγάλα«ς; ηθικάς άξίας τής ζωης, «ς τάς άνθοωπιστικάς άξί άς. Καΐ ίΰτυχώς &τι είς τόν πλα νήτη μας αύτοι είναι οί περ,ισσό τιεΐροι. Καί ήμποροΰν — άαφοΑ&ί ήμποροΰν — καΐ φυσκκά χωρίς πόλεμον νά όδηγήσουν την άνθός τό
σΐϊκρέρον τής ανθρωπότητος. Έλ
ληνικήι είναι ή φωνή καϊ, πάλιν
στήν κρίσιμη αύτη πε>ρίοίο ποΰ
ζή ό ϊξ<ο κόσμος. Ή 'Ελλάδα 8- , χρι «Ιρήνην καΐ ήσι·χίαν. "Εχει ; ομως άπό την δόξαν τού τναοβλ- | θ<5ντος της δικαίωμα νά άπευθυ- ' νη σ' ολ,ονς τοΰς ξίνοις λαοΰς που σ*υνταρασσονται άπιό έιμφνλί ούς σπαραγμούς καί φίΐίδεροΰς πό λέμους τό μήνυμα τοΰ μεγάί.οτ1 τραγικοΰ της 'Ελιλ.ηνικής Αρχαί ότητας σάν Διδαχή Σοχρροσύνης &ιά νά ίίρηνεύση ό κόσμον;. "Ας τό άκούσονν οί δυνατοΐ καί οί σο φοΐ τοΰ σημερινοϋ κόοιιιου: ΤΩ ταλαίΛωροι 6ροτών, τί κτάσθε λόγχας κα) κατ' άλλη λίαν φόνους τί&εσθ«; Παύοασθ' άλλά λήξαν- τες πόνων άστη φυ^Λσσεθ* ήσυχοι μεθ' ή- σύχων. Σμικιρόν τό χρήμα τοϋ βίον- τοΰ τον δέ χρή ώς 'ράστα καΐ μή συν πόνους 8ιε κπε^ιάν. Αί Ίκίτιδες τοΰ μεγάλον μας τραγικον δς αυγκινήσουν τάς καρ οίας καί άς φωτίσουν τόν νούν των ϊσχυρων τής γής διά νά χα- ρίσονν επί τέλους είς τούς λαοίις των — είς μίαν εΰτυχισιμένην πρα γματικότητα — τό άντεκΛλήρωτον μέχρι σήμερον όνειρον τής εΐρή- νης. ΙΩ. ΑΝ. ΠΑΠΑΒΑ ΣΙΛΕΙΟΤ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΠΙΙΑΤΕΙΑ Η ΓΡΙΙΙΚΙΚΙΙ 3ίίΟΚΡίίΟΡΙβ Τού συνίογάτονμβς κ. ΑΠΟΛΛΡ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ (Συνέχεια έκ προηγούμενον) Ό Καπιοδτστριας δοκίμασε τή όδυνηρή άπογοήΤϊΤ'βη. Ή έντολή τοϋ Αλεξάνδρου, πιθανόν ν' άπέκρουε τή πλήρη άποδοχή των αντιλήψεων τοϋ ΝέΌσελροντ, τονλάχιστ-ον ώς πρός τό Άνα- τολικό ζήτημα. Ίσοδυναμοϋ", δ μως, μέ σαφή άποδο·Λμ>ασία των
Ιδικών τού άπόι|ιεων καί τόν υ¬
ποχρεώνη νά σταματήση τίς πα-
ρασκηνιακές τού ενέργειες γιά
την προώθ-ησή τού. Άπέφυγε κά
θε άλλη άσχολία κι' έπιμελήθη-
%ΐ τή διεκΛερχΛοσηι των χιλιά-
δοιν αίτι>σεων και άναφορών πού
εΐχαν υποβληθή στόν Τσάρο άπ'
δλα τα σημεία τής Εύρώπης.
Τό Συντόριο τοΰ "Ααχεν τερ
μάτισε τίς έργασίες τού την 21
Νοεμβριού 1818. "Ενα συνοπτν
κό ανακοινωθέν άνήγγίΐλε δτι οί
Πέντε Με-γάλες Δυνάμεις σιμφώ
νησαν νά διαφυλάξουν την επι-
βληθείσαν ίντα των συνθηκών διε
θνή τάξη κι' άποφάσισαν νά συν
Αρχωνται σέ περιοδ<.κά συνέδρια δταν τό νπαγό}ε<ε ή περιφροϋρη ση τής Γίρήνης. Ό αΰτοκράτωρ Φραγκϊσκος προσκάλεσΐ τόν Τσά ρο νά μείνη ως τα τέλη τοϋ χρό νού, γιά άνάπαυση, στή Βιέννη. Τα διπλωματικά ϊθιμα ύ.ταγόρευ αν νά σΐΛοδεύεται άπό τόν υπουρ· γόν των Εξωτερικών. Ό Καπο- δίστριας δέν είχε συμπληρώσει ά κόμη την διεκπεραίωση των ά¬ ναφορών, ποΰ κατά μιά πληροφο ρία άνέβαιναν συνσλικά σέ όχτώ χιλιάδες, κι' Εσιος γι' αυτόν τόν λόγο δ Άλέξανδρος προτίμησε νά κρατήση αυτόν κοντά τού κι' δ¬ χι τόν Νέσσελροντ. Τοΰ άνέθ·ε- σε νά περάση πρωτα άπό τό Μό ναχο νά μεταδώση στόν βασιλέα Μαξιμιλιανό Α' τής Βαυαρίας ε! να ,μήνι»μά τού, σχετικό μέ τίς μυστικές άποφάσεις τού Συνεδρί ου, καί νά τόν συναντήστ) κα*ά πιν στήν αύστριακή πρωτεΰουσα. !ΧΧ Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Α' ΤΟΤ Ό Αύτοκράτωρ Φραγκίσκος καί ή Αΰλή τού έπιφυλάξανε λαμ .τρή καί θίρμή ΰποδοχή στόν Ά λέξανδρο. Οί έορταστικές έκδη- λώσε-ΐς δέν «Τχαν την ί.τιδεικτικά φορτιομένη μεγαλοπρεπεία των έ ορτών καί πανηγύρει^ν τοΰ Συν εδρίου τής Βιέννης, δμως τότε ή πρωτεύουσα των Άψβούργων φιλοξενοΰσε δεκά&ες έστεμμένων, ένώ τώρα ένηδαψίλευε τίς περι- _υνέχίια είς την 6τ|ν σ«λίοα»

ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΓΠΩΣΕΙΣ
"ΓτΡΩ ΑΠΟ ΗΙΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΚΛΡΟΜΗ
ΙΤΟ £ΠΤΕΡΙΚΟ,(
Τού σννεργάτου ιιας ... ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ
Η ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΤΟΥ
150ΕΤΗΡΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΣ
κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΑΑΤΟΥ ΔΙΑ ΤΟΝ ΣΠΥΡ, Ι. ΤΡΙΚΟΥΠΗΝ
ΙΔ'
"Οταν ά,-τοβιθασθτμαιιε στή ,τλα
τεϊα τού Άγιον Μάρκον, .τού πα-
ραμένει μαζί μέ την Πιατσέττα
τό κέντρο τής Βενϊτία.ς, είδαμε
τόν Πύογο τού ρολογιοΰ^ τόν θυ-
ρεό τής πόλεως, την ώραία. στοα
Λαγκε-ττα καί τό θυριδοηό κωδω-
νοστάσιυ +ιβ τό αγαλμα τής Παιρ-
θένον Ζ,ΐαρΐας, πού κάθ·ε δεκαπεν
ταί-γονστο δγαίνουν άπό τίς γύρο>
κρύπτες δυό άγγελούδια καί ΰπο-
κλίνονται στήν Παναγία, &ηο; μάς
εΐπε ό ξεναγύς.
Κατόπιν έπι«κεφθήκαμε τή Βα
σιλική τού Άγίοι· Μάρκου —Πον
αιώνος— έχη πρόσοψη βυζαντινον
ρυθμού καί πλαισιώνεται ή πνλη
τής ΐίσόδον μ* τέσσερα μπρούν-
τζινα αλογα. Δέν έπιτρέπανε γυ-
ναϊκε; μέ κοντά μανίκια. Γε^κά
δλο τό άρΐστουργηματικό αύτό οί-
κοδόμημα πού εχει πέντε θόλονς,
είναι αρίστα διακοσμημένο μέ έ-
πίχρυσα μωσαϊκά. Ενδιαφέρον ΐτβ.
ρουσιάζουν δλες οί ηκόνες. Τό Βα
πτιστήριο, τό Σνμπόσΐο τού Ήρώ
δου, ή Ά,ρχή τής Λημιουργίας, ή
θαυμαστή Χ{>νσή Π«λ.άμη' καί πολ
λές αλλβς. Έ,πίσης ύπάρχει στό
άριστερό μέρος τής έκκλησίας μιά
άνάγλυφος εΐκόνα τής Παναγίας
πού εγρβκρε: Μήτηρ θεοϋ.
Μετά άνεβήκαμε στό Άνάκτο-
ρο των Δόγηδων (Δόγης λεγότανε
δ δοϋξ ή ό αρχων τής Βενετικής
Δημοκρατίας, ποΰ έικλ^γετο διά
<(τηφοφορίας). Μεγαλαπρεπές κτί- ριο γοτθικοΰ ©υθμοΰ 14ου—15ου αίώνα. 'Τψώνεται στίς δχ,θες τής λιμνοθάλαοχτας. Άφοΰ εΐδαμε τίς άριστοτεχνικά διακοσμημένες αϊ- θουσες περάσαμε στή Γέφυοα των Στεναγιμιων. ΤΗταν ενας στενω- πός σκεπασαένος διάδοομος μέ δύυ καγκελλωτά μαρμάρινα παρά- θνοα, «ού κατέληγε σε μικρές κου πτί- δίχως παράθνρα, μέ σιδηρό φρακτες ίΐόρτες. Ήταν οί φυλα- κές. "Οπως άναφέρ&ι ή ίστορία, οί κατάδικοι πρίν έκτελεσθοϋν πή γαιναν μέχρι τη γέφυρα, βλέπανε γιά τελευταία φορά τα κανάλι — πον είναι κάτω άπό τή γέφυρα — καί άναστέναζαν. Κατεδαίνοντας τή σκάλα τοϋ μεγαρον καί περνώντας την τετρά νιονη αϋλή τού, βγήκαμε καί πάλι στήν πλατεΐα τού Άγίον Μάρκον.·. Πολλα καταστήματα ροιχισμοΰ εί δαμε στοΰς γύρ<ι> δρόμους μέ άΕιο
πρόσεκτες βιτρίνες. Έπίσης ξενο-
δοχεϊα καί έστιατορια. Σέ δευτέ-
ρας κατηγορίας έστιατόοιο ή τιμή
τοϋ μπόν - φιλέ ήταν 1-000 λιο.,
■'Ο δ»>χ., μιά πίτσα ναπολιτάνα μέ
ζαμπόνι καί παοπαλκχμένη μέ ντο-
μάτα 550 λιρ., 27-50 δρχ., ενα
μεγάλο μπουκάλι μπΰρα 500 λιρ,
25 δρχ. Γιά &να τηλεφώνηιΐια άπό
την πλατεϊα τον 'Λγίου Μάρκου
στό ξρνοδοχεϊο, πληρώσαμε 45
λιρ., 2.30 δρχ.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Άπό την έΛοποΐϋαν τής Βορειον Ήπειρον
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τοϋ οννεργάου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝ. ΒΕ,ΡΝΑΡΔΟΤ
(Σννέχεια έκ τού προηγούμενον)
2ο ΤΡΑΤΜΑΤΙΑΙ
α) Άξιωιματικοι:
Μόν. Λοχαγός Π«ς. Φείδης Νι¬
κόλαος. "Ες.. έκ μόν. Λοχ. Ιΐεζ.
Φραγκάκ.ης Νικ. "Ε<ρ. 'Τπολ. ΙΙεζ. Σταματάκης 2τυλ. "Βφ. 'Τ πολ. ΙΙεζ. Καπε-τανακης Μητάς. Μό)ν. 'Τπολ. ΙΙεζ. 1Ια-ναγιανά- κης Εΐτθύμιος. Μόν. Άνθυπολ. Πεζ. Κακανάς Γεώογιας. 'Εφ. ΆντΜΐολ. ΙΙεζ. Χριστοδουλάκης Έμμ. 'Έφ. Άνθυπολ. Πεζ. Χιτν χηράκης Σωτήρίος. "Ε<ρ. Άνθυ πολ. Πεζ. Κ«Λετ«Λ'άκ·ης Γεώργ. "Εφ. Άνθνπολ- ΙΙεζ. 3υλοΐ·ρης Μενέλαος. "Ειφ. Άνθυπολ. ΙΙεζ. Κατσογιάννης Κωνστ. "Εφ. Άν θυαΐολ. Πεζ. Αλεξάκης Ίοκτννης. "Εφ. Άνθυπολ. ΙΙεζ. ΣουσΓΐρης Ιωάννης. "Ε<ρ. Άνθυπολ. 11ες- Κουταλάς Στυλ. "Ε«ρ. Άνθν»ΐι« τρος Μαρκομιχελάχης Νικ. "Εφ. Άνθυπολ. Πεζ. Ζοιγραφάκτις Ί- ωάνης. "Εφ. Άνθιιπ. Πεζ. Σφα¬ κιανάκης Νικ. "Εφ. Ά·νθ)στής Πεζ. Μπελαδάκης Γεώργ. "Ε«ρ. Ανθ)στής Πεζ. Φιλιππάκης Γε¬ ώργιος. Μόν. Ανθ) στής Πεζ. Β άς δάκης Σ τανρος. β) "Οπλίται: Στοατ. Φραγκάκης Γεωργ, τοϋ Κωνστ. Στρα,τ. Καλαϊτζάκης Γεράσΐιμος τοϋ Ιωάννου. Λοχίας Τοαφα.Λτάκης Θωιμας τού Σίμου. Στρατ. 'Ερωτοκριτά<ιης Μιχαήλ τού Ιωάννου. Στρατ. Φλκτκουνά κης Γεώργ, τού Νικ. Στρατ. Ά γαπά:«ης Ίιαάν. τού Νικ. Στραιτ. Κριθινίδης Κωνστ, τοϋ Περικλέ ούς. Στρατ. Λου?Λυδης Σταύρος τού Γεως τού Περι-
κλέους καί την 22.5.41 είς την
Μάχην Κρήτης. Δεκαν. Κολυιβά-
κης Διιιιήτριος τοΰ Γεο>ργ. Λοχί^
άς Χατζηδλαχάκης Ί(ι>άν·. τού
Γεωργ. Δεκαν. Άθουσάκης Γεώρ
γιος τού Στυλιανοΰ. Στρατ. Μερ
τεράκης Κωνστ, τοϋ Γεωργ. Στρ.
Μαλλιαράκης Αριστείδης τοϋ 'Ε
λευθερίου. Σ τρ«.τ. Φραγκουσάκης
Βασ. τοϋ Κιι>νστ. Στρατ. Καμ-
πονράκης Κιανστ. τοϋ Άντων.
Στρατ. Κα,μπουράκης Ίο)άννης
τοϋ 'Ηλία. Στρατ. Χαμαριονδά-
κης Ηλίας τού Φανουρίου. Στρ.
Μαθιουδάκης 'Εμ<μ. τοΰ Κωνστ. Λοχίας Παπα'δάκης Δηιμ. τον Μι χαήλ. Λοχ. Μαρκάκης Εύστάτ). τοΰ Γεωργίιου. Λοχ. Καντουλά- κης Γείόργ. τοΰ Εμμ. κα'ι 25.5. 41 είς Μάχην Κρήτης. Σΐοατ. Κουμαντάκης Νιν.. τού Γρηγτ>ρί-
ου. Στ^ατ. Χαριτάκης ΕύάγγελΛς
τοϋ "Εμμανουήλ. Στρατ. Χατζτνδά
κης 'Εμμαν. τοΰ Αντώνιον. Στρ.
Ξεκαρδάκης Μιχαήλ τοΰ Γεο>ργ.
Στρατ. Μπικάκης Ίωά·ν. τοϋ Γε-
ιηογίου. , Σεληννοτάκης Μιχαήλ
τού ΚεοΙργίον» Λοχίας Άποστο-
λάκης Ανδρέας. τοΰ Άντιονίου.
Στρατ. Μακρνδάν.ης Έμμ. τοΰ
Γειηργίον. Στρατ. Βασιλάκης Γε
ώργ. Στρατ. Τζο,ρμ—.δάν.ης Γρ
ώργ. τοϋ 'Βμιι. Στρατ. Κτδονσα
νάκης Γεο>ργ. τοΰ Ιωάν. Στρατ.
Μαρκάκης 'Βμιμανουήλ τού Χρό
νη. Στρατ. Μπογδανίτης Κωνστ,
τοΰ Αντώνιον. Στρατ. Φιλυτπά-
κης Νικητάς τού Π. Λοχίας Πνρ
)της Παπανικολ«ου Νικόλαος τοϋ
Ίιαάν. Στρατ. Κατοιηντάκης Ά
ρι~οφάνης τοϋ Ιωάν. Στοατ.
Κουκάκης Άλές. τοϋ Έμιμ. 2 τρ.
Ζαχαριονδάκης Στυλ. τού Ί(οάν.
Στρ. Γιαμπονλάκης Κ<ονστ. τοΰ Γεωργ. Στρατ. Στιδακτάκης Ί ωάν. .τού Νικ, Στρατ. Βονμ6ουλά κης Κωνστ, τοΰ Ιωάν. Στρατ. Χρειασιδάκης Ιωάν. τοΰ Ζαχα¬ ρίου. Στρατ. Χαραλαμπάκης Γε ώργ. τοΰ Μιχαήλ. Λοχίας Κουρι δάκης Κ^ριακος τοΰ Λεο>νίδου.
Η ΕΠΕΜΒΑΣΙΣ ΤΟΤ 1)43 ΤΑ
ΓΜΑΤΟΣ ΕΊΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝ Α
Την νύκτα τής 13.2.41 «ληφθή
διαταγή τον Συντάγμχιτος νά
προωθηθή τύ Τάγμα έκ των ανα¬
τολικώς τοϋ νψώματος 1308 θέ¬
σεώς τού, καί νά μεταβή είς τόν
συνοικισμόν τής Άρτξας ντί Σό
πρα, μέ τή%· ίντολήν νά ένισχύ-
ση τα επί τοΰ Μάλι Σεντέλι. τμή
ματά μας καί καλ.ύψη τόν συνοι
'/ισμόν έκ τής κατειιθύνσεως Μα
ρίτσαϊ.
Ό 2βς Λόχος 'Τπολ. Κονσου
νάδη Ιωάν. μετά διμοιρίας πολν
βόλων Άνθυπολοχαγοϋ Βούλγαρη
Μηνά παρέμεινεν επί τόπον ώς έ
φεδρεία τοΰ Συντάγιματος, καί οί
Τ(ο οϋσιαστικως, μετά την είς τό
πρώτον κλιμάκιον οιάθεσιν άρχη-
θεν τοΰ 3ου Λόχον Πεδιαδίτη με
τα διμοιρίας πολυβάλων Άν)στοΰ
Φιλυΐπάκη, τό 1)43 Τάγμα άπέ-
μεινε μέ τόν Ιον Λόχον Άνθυπο
λοχαγοϋ Δεληγτάννη θ-, δύο δι-
μοιρίας· πολυοόλων, την Όιμάδα
Διοικήσεως τοϋ Τάγματος καί τα
μεταγωγικά μάχης.
Περί την 3ην πρωϊνήν ώραν
τής 14ης Φεβρουάριον μετεκινήθη
μέν έκ των θέσ;ων άναμονής, καί
μετά δίωρον περίπου κατη,ρχόμΐ-
θα τάς δντικάς κλντεΐς τής Τρεμ
πεσίνας, οπόθεν έφθάσαμεν έντός
ολίγον είς την Άρτζα ντί Σό-
πρα καλυαπομένην {«πό πνκνής ό
μίχλης.
Σννήντηβα ϊκεΐ έντός έτοιμορ
ρόπον οΐκίσκον τής δορειοανατο-
λικής παρνφής τόν Διοικητήν τοϋ
11)43 Τάγματος Ταγμ. Κουρήν
Εύαγ. μιετά τού επιτελείον τον,
καί έπληροφορήθην παρ' αύτοϋ
τα τής τακτικής καταστάσεως. Λό
γω τής μεγάλης φθοράς ην ύ-
πέστησαν οί Λόχοι τής επι θέσε¬
ως εΐχε προωθήσει επί τοϋ ύψώ-
ματος 1178 καί τόν 6ον Λόχον
πλήν τής Διμοιρίας Σονσάρη, έν¬
τός δέ τοϋ σννοικισμοϋ ευρίσκετο
η Όμάς Διοικήσεοι; τοΰ
II
Τα
γματος καί τα μεταγωγικά μάχης
μετά τοΰ Διοικητοΰ τής
II
πολυ-
βολαρχία; Ύπολαχαγού Πεζ. Κά
6ου Γείοργίου, όστι; έξετέλει κ«1
(Κριοντα έπιτελ,ούς τοΰ Τάγμα
τος, Ή μετά τοϋ ΰρους έπικοινω
ία εγένετο δι' όπτικοΰ καί δρο
μέων, σννβστηβα δέ την απόλυ¬
τον ανάγκην απως ζητήσωμεν τη
λεφωνικόν καλώδιον άπό τό Συν
ταγμα, ινα συνδεθιομεν μέ τα
ποοωθημένα τμήματα.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΣΤΑ 28 ΧΡΟΝΙΑ
ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ
Στό έργαστήρι τό τρανύ τού νοδ
σου
ώ Παλαμά
χτλιόχρονη πρίν τό Χριστύ κι ώς
τώρα
την ίστορία μας πήρίς,
την πλούμισες μέ τής καρδίας
καί τής ψυχής τα φΪΛ,τρα,
την ΰφανες μ' άγάπη,ς φώς,
μέ θανμασιιύ κα'ι πίστη
κι εΐπίες την
μέ αύλό γλυκό,
τραγούδι καί παιάνα,
πρωτόφαντη, καλλίγλωσση,
πατριδόλατρεμένη.
"Ολα δικά σου τάνοιιοσες,
δόξε;, καημοΰ; καί πόθον;
κι όράματα κι όνείρατα
τή; μάννας μας Έλλάδας.
"Ο,τι τό σάπιο τορριξες
κι άνάστηαες τύ ώραϊο
κα'ι μέ τό «Έμπρός, όλόρθο* έμ-
πρύς»
μάς ϊδειΕες
τύ δρόμο τή; Πατρίδος.
ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΤΛΟΣ
"θ,τι οέλετε >,
οέ άμιαντοτσιμέντο '
ζπτήστς το.
στήν ~- - 4·" .""«α- -^
©μιανιΐΐ
^ί»·"* !— — -~ —
— -~ —
Όμήρου 13 Αθηναι (135)
Τηλέφ. 619-307—632-341
τγ
Γ'
Ι Ό Τοικούπης παρητήθη τής
θέσεως τού Γενικο* Γθ«ιμματέ-
ως, δια<ρωνΐ>σας μέ τόν Καποδί
στριαν επί. τής έσιοτερικής πολι-
τικήε καί ιδίως επί τού έκ>Λγι-
κοϋ νομοθχεδίου. Τούτο &π£ν<£- φθη υπό τοϋ Πανελλήνιον, ίπανε | φερθή «μως υπο τοΰ ΚαΛβδισκΗ όν πρός ψήφισιν. Τότε αί ξέναι άντιπροσωπεϊαι. καί αί Εύρωπαϊ- κ-αί Κυ6ε«νήσεις σνκλήφθησαν υ τι οτιθαρός νούς κατηΰθννε τΐτν 'Βλληνικήν διπλωιιατίαν. Τα ίδιο όιεπίστων.ε καί δ Κν6ερνήτης. Διά τούτο καί έπ' οϋδΐνί λόγω ήθέλ.η- σε. νά στερηθή των ί-πηρεσιών τοΰ Σπκρίδωνος Τβ<·κούπΐι. Ήθελεν όπο>σιδήποτε, νά τόν έχη συνερ¬
γάτην. Καί διά νά .τρολάδη ζη¬
μίας, τάς οποίας θα .χροεκάλει,
ενδεχομένους είς τα έθνικά ζητή
Ι ματα ί| άπουσία τού, εσ.ΐίνσε νά
ι ιδρύση Γοαμματείαν επί των Έ
ξωτερικών, ήτοι 'Τ.τονργϊΙον 'Κ-
I
ξωτερικών. Καί παρεκάλεσεν έπι-
! μόνως τον Τρικούπην, ίίπως τό
αναλάβη. Τόβη ή'-ο ή Ίκανότης
ι καί ή άοετή τού άνδρας. Γράφει
| δέ σχετικώς ό Νικόλαος Δραγον
μης, είς τάς "Ιβτοοικάς άναιινή
οεις τού: «Λέν ήστόχησε κατά την
' εκλογή τού Γενικόν Γρα:-ΐατέιυς
6 Κνίίερνήττις' διότι δπου συνώ-
δει>«εν αυτόν, είς Αϊγιναν, Πό-
ρον, Πελοπόννησον Τι Στερεάν
'Ελλάδα, σι-νέπσαξίν ενδοκίΑΜΒί
διά τής πϊίοας, των τοπικών γνω
θείον, τής μιετριοπαθΓίας καί τής
αύβτηρής έκπληρώ<τε(ος τού καθή κοντος, ήτις άνέκαθεν ήτο ή κυ ριωτέρα αύτοΰ ίδέα κατά τό πο¬ λιτικόν αυτού στάδιον καί τόν κοι νιονικόν βίον. Τοσούτον μάλκττα άδιάλλακτον εΐχε τττν συνείδησιν τοΰ καθήκοντος, δστε διά ταύτης πρό πάντοίν καί τής χρηστότητος τοΰ ήθους ά·νυψώθη άθορύ6ο>ς είς
την πίριωπήν, είς ήν πολλάκις δλ
λοι άγωνίζονται νά άναδούσι διά
ραδιουργιωΎ καί δολιότητος. "Ε
χων δέ την εντιμον φιλοδοξίαν νά
ύπηρετήση την πατρίδα ώς πάς
δ αίαθανόμβνος έν αυτώ δύναμιν
εύοΛ^ίας καί δράσεώς, ουδέποτε έ
φανή ματαιάδοξος ή άλλαϊ,ών. Ού
δέποτε κατεδέχθη η εύγενή; αύ
τοϋ διάνοια νά καταβή είς σπον
δαριχίας καί έρΐθιείας>.
Ό Τςηκούπης ώς Γραμ,(ΐατεϋς
επί των Εξωτερικών εΐχε την τύ
χην νά έκψωνήση, πανηγυοικόν, έ
πϊ τη άνακαταλήψει τού Μεσολο*,·
γίον, τό οποίον άποκαλεΐ Νέαν
Ίερουσαλήμ. Ωμίλησε τότε ό έ-
πιφανής Μεσολογγίτης μέ την α¬
γάπην καί τόν παλμόν, πον τόν
δ»έκ.ριναν# διά την ϊνδοξον ίδιαι
τέραν πατριίδα τοι. Ό λόγος τού
ήγγιαεΛ- κορυφά; λυρισμοϋ κα'ι έ
ξάρσεως.
"Οταν ό Καποδίστριας έδολοφο
νήθη, ό Σπυρίδων Τρικοΰπης έ-
Εεδήλοκΐίε την αγανάκτησίν τού.
Ή διοίκησις τής χώρας άνελη¬
φθή ώς γν<ικττόν υπό τοΰ Αΰγον οτίνου Καποδιστρίου^ θεοδώρον Κολοκοτρατνη -/.<4 'ΙωΛννον Κω- λέττη. Ή αντιπολίτευσις άπίστει λε τονς Σπΐ'ρίδχονα Τςικοΰπην ] καί Άνδρέαν ΖβΛΐμ-φ νά σΐΛ'αν- τηθοϋν μετά τής τριμελοϋς έπιτ^ο πής, διά την <τνγκλησιν τής Έ- θνοσυνελενβεοις, ή όποία καί ε¬ πραγματοποιήθη ιείς τό "Αργος. Άλλ' εν τώ μεταξΐ» ή, κατάστα¬ σις έπεδεινώθη άπό έξωτε-ρικής πλευράς. Αί Μεγάλναι Δυνάμεις, χωρίς νά Ιρωτήσουν τόν 'Ε,λλη νικόν Λαόν, ωρισαν τόν "Οθωνα, δευτερότοκον υϊόν τοϋ Βασιλέως τής Βαναρίας, ώς Βασιλέα τής •Ελλάδος. Τό 1832 εσχηματίσθη Κυβέρνησις μέ ύπονργόν των Έ ξωτΐοικών τόν Σπυρόδωνα Τρι¬ κούπην νπό τόν Αλέξανδρον Μαυ ροκορδάτον. Πρίν Αναλάβη τό 'Τπονργεϊον Εξωτερικών δ Σπυρίδων Τρι- κοίιπης είχε σοβαρώτατον ίπίκτό διον μέ τόν Αύγονστϊ,νον Καπο- δίστριαν, δ οποίος βεβαίως, δέν εΤχε τάς Ικανότητας τοϋ αδελ¬ φόν τού. ΕΙχε μεταβή ό Τρικού- πης άπό την "Ύδραν είς τό Ναΰ- πλιον διά νά χαιρετίση τόν Λντι- πρέσβυν τής Αγγλίας Στοάτ- φορδ Κάνιγκα, άνεψιόν τοΰ Απο¬ βιώσαντος τό 1827 μεγάλον πολι τικοΒ καί φΐλέλληνος. Ό Αύγον- στίνος. πληροφοιρηθείς την άφι¬ ξιν, διέταξε τάς αρχάς νά έκδιω χβη άμέσως ό Τρικούπης. Ό Κάνιγκ έξωργίσθη άπό αυτήν την σνμπερι<ρο.ράν καί μέ Άγγλι κόν πολεμικόν, μετέφερΐ τόν Τοικούπην άπό την "Τοραν. <Η σινομιλία τού έκιείνη άπεδη ίδιαι τέρ(·)ς ωψέλ.ιμος διά τα Έλ.ληνι κά θέματα. Τό επεισόδιον όαως έ πίκοανε τόν Τρικούπην. Κα'ι ή πικρία τον αύτη ίιπηρξε ό λόγο;, πού δέν έσυνέχκΐε την Ιστορίαν τον πέραν τοϋ 1830. Σ ημεκοτέον ότι ό Τρκκοΰπης ώς 'Τπονργός των ΈξωτΓρικων διεπραγματεύ θη ολ.α τα άνακάνττοντα έκ τής ά φίξεως τοϋ "Οθιιννος θέμίΐτα. Καί είς τόν Τρικούπην εγένετο έπίστ|- ιιος ΰπάσχεσις υπό τής Βαναρικής Αΰλής ότι ή Διοίκησις τοϋ "Οθο>
νος δέν θά άπεμακρύνετο τοϋ Κα
ταστατικοϋ χάρτον τής Χ(ί>ρας.
Ή άντιβααιλεία ανέθεσεν είς τόν
Τρικούπην την προεδρία,ν τής Κυ
ί)ερνήσειι>ς. "Εγένετο οντιο δ πρίό
τος Πρωθνπουργός τής Ελλά¬
δος, όπως καί ίπΐ Καποδιβτρίου
ό πρώτος Γ'ενικός Γρηά καί τού στρατη-
γοϋ Δτ>μητρίον Ιΐλ.απούτα. Ό Πρω
θυπονργύς Τρικούπης ήγνόει τό
γεγονός. Ό Μάουερ, μάλιστα έ- ]
πε.τληξε, άργοτερα, τόν υπουρ¬
γόν ψύλλ.αν, έπειδή διειιαρτυρή- '
θη καί τόν ήπείλησεν, ότι θά ά-
πηγγέλετο καί εναντίον αυτού κα '
τηγορία, διότι, «παρτ,μίλησε την '
κοχταδίωξι/ν τής επικινδύνου, έν
"Ελλάδι, υπό τόν Κολσκοτοώνην
σννωμοσίας». Ό Τρικούπης ΰψω-
σε τύ άνάστημά τού, όπως καί ο*
δύο άληοαόνητοι δικασταί Πολ.υ
ζο>ΐδης καί Τε-ρτσέτης καΐ εκά¬
λεσε αμεαως έκτακτον υπουργι¬
κόν συμβούλιον καί εισηγηθή την
παραίτησιν ολοκλήρου τή; Κυ- ι
δερνήσεως, διότι έν άγνοία των
άρμοδίο>ν ϋπο>ργών "Εσιοτεοικων
καί Δικακ»σύνης καί ανευ έντάλμα
τος συλλήψεως έρρίπτοντο είς τάς
φυλακάς μεγάλαι προσωπικότη-τίς.
Ή πρότασις τοΰ Τρικούπη δέν ε¬
γένετο δεκτή άπό ολονς τοίς υ¬
πουργόν;. Μόνον δνο σννεφωνη-
οαν. Ό Πραίδης καί ό Ψίλλα;.
Καί :ταοητη#τ;<3αν μετά τ<;ϋ Τ.ρι· κούπη. Ή Άντιβασιλίία απήντη¬ σεν, ϋτι δέν εΐχε άντίορησιν διά τα; παραιτ'ήσεις, θά επρεπε δμως νά επιστρέψη ό Βασιλεύς Όθων έκ τής περιοδείας τυυ. "Οταν ό "Οθων επέστρεψεν οί Άντιβασι- λεϊς τού είσηγήθησαν ότι ό Τρι¬ κούπης καί οί δύο νπονργοί ε¬ φάνησαν ν ανάξιαι, τής Βασιλική; ίμ.·ηστοσύνης καί πρεπει νά παν- θοϋν καί δχι νά γίνουν δεκταί αί παραιτήσεις. Ό "Οθων δέν έιδνσκολεύθη νά άποδτχθή την είσ<ή γησιν καί υπέγραψε τα διατάγμα τα τής απολύσεως. Καί ή Άντι- βασιλεία αργότερον, διά νά απαλ¬ λαγή τής παρονσία; τοΰ Τρικον πή, τόν εστειλε πρεσβευτήν τής Ελλάδος είς τό Λονδίνον, όπως έν σννεχεία καί τόν Μαυροκορδά τον είς τό Βερολίνον. Είς τό Λονδίνον, ώς πρεσβεν- τής, ό Τγΐκονπης Αφήκεν εποχήν. ΕΙχιε πολλάς φΐλίας έκεϊ καί έν συνδυασμώ πρός τάς έξόχονς ί- κανότητάς τον, ϋπηρέτησεν σπον δαίως την "Ελληνικήν υπόθεσιν. Ή πρεσβενα κατέστη κέντρον ϊύ ρυτέρου Αγγλικόν φιλελΛηνισμού, Καί τα ΰπομνήματά τού προεκά- λουν βαθυτάτην εντύπωσιν. Είναι δέ χαρακτηρισθή έπιστολή υπό ήμερομηνίαν 28 Όκ.Τϋ>6ρίου 1834
τού έπκρανοΰς Άγγλ.ου πολιτι¬
κόν, υπουργόν των "Εξωτερικών
τότε Λόρδου ΙΙάλμρστον.
"Εγραφβ: '
«Άγαπητΐ μοί Κύριε Τρικούπη,
Δεχθήτε τάς είλικρινεστάτας εΰ
χΐΜΗοτίας μου, διότι εσχετε την
καλωσύνην νά μοί έπ'τρέψητϊ νά
άναγνώσω τό εξαίρετον επί των
πραγμάτων έν Ελλάδι ΰπόμνημα
'ΤμΛν. Οΰδεμία έν τώ υπομνή¬
ματι τούτο» υπάρχη λέξι;, ήτις
νά μι'ι περιίχη καί μίαν μεγάλην
άλήθεκ.ν, ουδέν δέ έμφανέστερι.ν
των διδαμενιον σύμΐονλων. Άλλ'
δ,τι πρό πάντων μοί φαίνεται ση
μαντικόν εισίν οί πε,ρί τού Συν-
τάγματος λόγοι 2 άς. Άληθως εί
ναι έντελ.ώ; αδύνατον η "Ελλάς
νά υπάρξη, ανευ τον Συντάγμα
τος, ή δέ Κυβέρνησις τού Βασι
λέιος επρεπε αυτή νά ζηλόχΐη την
δόξαν, όπως δι' έμφ<ρονων τρό- πων παρασκι«άση την καθίδρτ'οιν αυτού, ίνα μή {ιποχρΐωθή διά τής βίας νά πράξη νιΧαν ή^οαν. "Ε- θνος "Ελληνικόν, άνεεάρτητον, άλ ;.ά στερούμενον των ίτυνταγματι- κων θεσμών, είναι γεγονός, όπερ ουτε υπήρξε ποτέ, οΰτε θά {>πάρ-
ξη. "Οπως τό τοιούτον «ατορθω
θή, πρέπει ού μόνον νά μεταβλη
θή των άνθρώπο^ν ή φύσις, άλλά
νά «λλοιωθή καΐ αυτή ή γεωγρα
φΐκή μορφή τής Ελλάδος.
Ό όλως Σος
'Ερρίκος Πάλμερστον».
Ό Τρικούπης απεχώρησεν αρ
γότεοον τής Πρεσβείας τοΰ Λσν
δίνου κα'ι άνέλ.<ιβ« την άρχηγίαν τον καλοτνμένου Άγγλικοΰ κόμμα τος. Μετά πάροδον δμως ώρισμέ νόν χρόνον επανήλθεν είς την πρεσβείαν, τή παρακλήσει τοϋ Βα σιλέως, διότι τό ίτεβαΧλον νψι- στ« σνμφβροντα τής Πατρίδος. ΕΙ; μίαν των δεΕ'ώσεων, των πλέον επισήμων διά την 'Ελληνι ϋήν· πσροικίαν τοΰ Λον&ίνου, ά- "ΤΥγέλθη τό ποίημα τοϋ Σπύρ! δοινος Τρικούπη: Η ΛΙΜΝΗ ΤΟΤ ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΥ. Παΐ>ακαλω την διακεκοιμίνην
λογοτέχνιδα κυρίαν Σοφίαν Πήλι
κα — Βονγιοκκ>Λΐκη νά μά; τα
άπαγγείλη. Ή ν.. Βουγιονκλάκη
χειροκροτουυίνη τό άπήγγειλΓν.
Κατά την πε,ρά>δον εκείνην δ
Άριοτοτέλης Βα}^α ιρρίτης εξέδω¬
κε τα ίΜνημόσννα,.. κα< ά,τέστη- λε την συλλογήν τού μέ εύλαβή άφιέρωσιν πρός τόν Σπυρίδιονα Τρικούπην. Ό Τρικούπης άνα- γνώσας εί; την ποιητικήν αύτην σνλ)Λ>γήν τού μεγάλον Λενκαδίου
ποιητοΰ τόν "Τμνον είς τόν θάνα
τ>ον τού "Ελληνος ποι-ητοδ Λιονυοΐ
ου Κόμιτο; Σολοιμοΰ, ό ό.τοίθζ
άρχίζιει:
Μαύρισί, κύτια, τολ' άφο<) καί σει; βουνά τδ χιόνι, γιατί ήλθε βαρΐ'χειμωνιά καί δέν λαλεί τ' άηδόνι τ* άηδόνι ποΰ τραγούδησε εί; τού βουνοϋ τή ράχη. Κλάψτρ βοΐ'νά καί βράχοι τ' άηδόνι δέν λαλεί. απέστειλε πρό; τόν Βαλαωρίτην την άκόλοΐ'θον επιστολήν: «"Ερ χομαι νά Σο; εύχαριστήοω διά τό σταλέν πολύτιμον δώρον σας καί νά σά; παρακαϋσω νά δε¬ χθήτε ευμενώς τό εγκλειστον ώδά- ριον ώς δεΐγμα τού θαυικισμον καί τή; άγάπης μου». Τό ποίημα τοϋ Τρικοΐ«η πρός τόν Βαλαωρίτην αποτελεί απάν¬ τησιν είς τό προαναφερθέν πρός τόν Σολωμόν, ?χ«ι οϋτω; Τ' άηδύνι· δέν ('ιπέθανε, τ' άηδόνι πάντα ζεϊ^ αλλαξε τα φτερά τού δέν άλλαξ* φωνή· σέ βοάχο Εα,κουστ» δπου τοϋ κύκνου τύ άσμα τραγονδησε ή Σαπφώ Κΐϊταοκϊσάκια έβλάστησαν στοϊ· βράχου την ποδια κι' Ιστησε στά κλ.αδιά τού; τ' άηδόνι τή φο)/.ηά. Κι' οποίος έοτάθη κι' ακοι-ε τα μέλη τοϋ άηοονιου δέν ξέοει αν είναι ό ήχ»ς τού βράχου ή τρν Σκοποϋ. Έν τώ μεταξύ εξεδόθη εί; τύ Λονδίνον ή έκ τεσσάρων τόμων Ίστοοία τής "Ελληνιν.ής ·Ε._να στάσεως. Ό Τρικοάτης την ε¬ πέδωκε κα'ι είς δευτέραν βελτιωμέ νην ΐκδοοιν τύ 1864. Ή ίστορία τα χαρακτηριστικά με- εργου- Ό ϊδιος μετέσχε τοΰ αγώνος, εγνώριζε πρόαωπα καΐ π(Η>.γματα μέ λεπτομερείας,
εΐχε σπονδαίαν παίδενσιν, ω<ττε νά είναι άριστος έκτιμητής καί καί επι πλέον ίμο άντικειμιενικός, δίκαιος καί άφατρίαστος. Ώς έβί τούτων ή Ίστορία τού φέρει όλας τάς έγγνήσεις. Καί άναί χαρα· κττιριστικά ί>σα περι αυτή; σημει-
ώνει δ Κωστή; ΙΙαλαμσ.ς: «Λέν
πρέπει τάχα ό ίστορικός νά κρί-
νετοα δχι ά.·» την τελειωτικήν
παρισταμένην άντικειμενικότητα
των μαρτυριων τού.
-/αταλήγει σέ τίποτε
μ
(ή ίβτορΐα.
τελειωτικό
άντικειμενικό ζήτημα)
β^ α την ζέση καί την εί/.ι-
κοίνει«. καί την άγάπη, πον κα-
μνοντάς τον νά σκύψη καί νά έγ
κνψη στό ξεδιάλυμα τοΰ άμόίκρον
,-ΐΗριεχο,μένου τού, τού δίνη την
μ,ορφή, πον κλίνει μίσα της, την
(τνοή τής ζωής. Μία φράση ρη-
τορική τού Τρικούπη: "Ηρως αύ
ανεδείχθη πάς πολε.μι-
τόχρημα χη ς
στή- τής Κλβίσοβας» μέ ένθουσιά
ζίι μέχρι τοΰ νά μην έξετάζω
ηβ^ πηγή συλλογισμων τή γέν-
νησε. Καί μιά ε1κονογ.ραφία τοΰ
Κολοκοτοώνη σ&ν αυτή: "Οπου
διέπ-ρεπεν ό Κολοκοτρώνης, γόνος
άπόγονος Τονρκοφάγων καί μαχί-
^,,ν άνδρών, διέπρϊπε μεταξΰ
των ,·χολ^εμιβτών. Καί συνιεχίζιον
^ή^ αναφοράν τού είς την σκια-
γ0αφίαν ^^ Κολοκοτρώνη ό Κο>
—ής Παλαμάς προσθετει: «Κίκο-
νογραφία τέτοια, π.ον τό φώς καί
ή ^^ τελούν άχώρισιτα σα'απλέ-
νματο, ωστε τό Ινα. νά φαίνεται
πω? τ£, γεννά τό &?.λο καί τα δυό
ν^Ί Λ·ά ΰπάρχουν άναγκαία μαζί
μ^· τό άνάδασμα πού κάμνει μιάς
φναιογνωμίας τής ςυλής μας ύ-
ης σέ τόπο, πού σνμ&ολί.ζ<ει ^γ £ντέλεια τό Γένος μας *α'ι μ,?ταμορφώνει τόν Κολοκοτρώνη Όδυσσέα μετεμψνχωμένο, πού ε^πει ε^ας "Ομηοος· Τα χρέη ,^ν Όμήριον έκπληρώνον»ν οί I- στορικοί. Καί δέν Εχει πολύ α,δι- κα ^ Γεριμανός εκεΐνσς καλολό- γο;: των ροιμαντικ.ών καιρών στόν ^ροσπερασ'μενον αίώνα "Ερ&εη ή Σύλλερ ή Χ)1γερ καλά δέν θν- μάμαι, π-οϋ μελετώντας γιά την (νάπτινξη των ποιητικών είδων εοηέρονς χρόν»ιτ>ς δί<ο ση άντικαταβτάτας τού ϊ- Την μυθιστορίαν καί την τοϋ Ισορα» ς η ρ μ ναλοι> σνιμπολίτον Κο)στή Παλαμά
η Ιδ
{ζ ς ξηγ
γε, 6 δρίζοντας και αποδίδει μέ
άίβ ό ί ό
Καί σιτνθέτει μέ άνεσιν λβπτομε-
ρειακών έναρμονίσεονν την δληιν
είκόνα τοϋ επους.
Άπό την Πρεσβείαν τοΰ Λον¬
δίνον παρητήθη καΐ απεσύρθη τοθ
πολιτικόν στίβον, είς Ον πρωτεύον
τα ρόλον διε·δραι»άτιζ« ύ ΰπίρο-
χος νίό; τού Χαοίλαος με ήρε-μον
ττνν συνείδησιν ζών έν "Αθήναις.
Την 1 Ίανοναρίου 1871 εγοαψε
τύ τελενταίον τού κμμετβον πρός
την σνγγΐνή τού 'Ελένην Μαυ-
ροχορδάτον αναφέρων ότι έπαυσε
νά γράψη κ<τί καταλ.ήγ«ι: Κι' εγώ τώρα ύπεργηοάσας των θορύ&ων ζώ μακράν Κ(ΐί τόν ταραχώδη κόσιιον. ώς α¬ πλήν 6λέπω σκιάν "Επανσα .τεζά νά γράψο>,' ϊπαι^σα
νά στιχονργώ
καί κινώ τόν κάλαμόν μου μόνον
δπως β' εΐιχηθώ.
Την 15 Ιουλίου τού έ'τους αύ-
το> 1871 άπεβίωισε έν Αίγίνη ή
σύζυγός ίου Αίκατερίνη, έκ συμ-
φορήσεω; κατά τύ θαλάσσιον' λου
(ΐρόν της πρό της έκεϊ ωραίας έ
παύλεώς της. Ή σορό; της με¬
τεφέρθη μέ τό πολεμικόν «Πά-
ραλος» καί έκτ|δε,ύθη μετά μέγα
>.ων τιμών. Τότε ό Δημος Άθη-
ναίουν έδώρησεν τύν χώρον, άπαν
ό σημερινό; τάφος τής οίκογενεί
άς Σπνρίδωνος Τρικούπη είς το
Α' Νεκροταφείον Αθηνών. Τάς
ταινίαι τού φΐρέτρον άνεΐχον οί
Ό ΙΗΣΟΥΣ, όπως τόν εϊδε ένας άγνωστος
υαθητίις τού τα άπομνημονεύματά τού γραμ-
μενά μέ τό χέρι τού ΐνΐΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ
Ανδρ.
Αλεξ. Κουμουν-
ρ νης, ξ
δοϋοος, Μαγγίνας καί Προδελνέγ
γιος, έπικηδείονς λόγους έξε.({ώνη
σαν ό Άν&ρέας ΖαιΙΑ11ζ και ° ^ι
αολίεων Φιλήμιον. Ηκολούθησε
Οέ πεςή την κηδείαν ό Σπυρίδων
Τρικούπης βαθύτατα λν.τημένος.
Ό Σπυρίδων Τρικούπης, όπως
ίίλοι οί μεγάλοι άνδρες τοΰ αγώ¬
νος τοϋ 1821 ήτο θεοσε&έστατος.
"Εγραψε μάλιστα ειδικήν λειτουρ
γίαν τοΤ' σνμβάντος κατά την έ
πο·χήν τής Τονρκοκρατίας θαύμα'
τος τοϋ ίαθέντος παραλύτου {»πό
τής θαυματονργοΰ είκύνας τοΰ πό
λιούχον τοΰ Μεσολογγύου Άγιον
Σπυρί&ωνος καί εξεφώνησε τους
απαραμίλλους αν»τοοχεδίους λό¬
γους περί Όμονοίας, ϊίς την ναυ¬
μαχίαν τοΰ Καφηοέως, είς την
μάχην τής Άραχώβης, είς την
ναηιαχίαν τοΰ Ναι»αρ{ονν, είς
τάν Φραγ. "Αστιγκ, τόν Άνδρέαν
Ζαίμην, τόν Πετρ. Μαυρομιχάλην,
τόν Πανοϋτσον Νοταράν.
Ό Σπνρίδων Τρικούπης απέ¬
θανε την 9 πρωϊνήν τής 12 Φε-
δροναρίου 1873 είς ηλικίαν 85 έ-
τών. Εΐχε επανέλθη την προηγον
μένην έκ Μεσολογγίου δ άποτυ-
/ών είς τάς εκλογάς νίός τον Χά
ρίλαος Τρικούπης, δ οποίος τόν
έπληρθφόρησε καί διά την άχαοι-
σπίαν των άλιέο)ν τοΰς όποίους
τόσον ϊΐχε βοηθήσει ό πατήρία μορφή μέ πελταρίαν υπέρ
Πατρίδος ενσφοράν "ϊΐχε περάσει
είς τό Πάνθεον τοΰ Έλληνικοΰ
Κράτονς. Τό Πανελλήνιον καί ή
Εϋρώπη μετέσχον είς το πένθος.
Ό Άλέξανδρος Κονμουνδοϋρος
Πρωθνπονργός εξεφώνησεν έμπνίν
σιιένον λόγον. Ή Ιστορία κα-
τεχώρησε είς τάς δέλτονς της τόν
ή "Ε Έλλή ΛΛ
«Καί πολλές φορές ρ
κα νά με- βοηθήση νά Τον πλησιά
(κκ, ν" άκούσω καί νά νιώοω ώς
τό δάθος τή θεία 6ιδ<ισ%αλία Τού, νά Τον άκυλουθήσω στήν ά'για πορεία Τού...». Δονοίμενη κτα 6α6ειά βρηβκευ όμενη φύση ό Μελής Νιββολαίοης ε[δ·ε μέ .τα·/?θενική ματιά την προ βωπικοτη.τα τοΰ Ίησοΰ καί την οκτινοβολία αΐπής τής ποοσω- πικότητας στονς γύοω της άνθοώ .-τους, ποϋ έξακολουθεϊ άκόμη νά κατανγάζετ ΰστε,ρα άπό 20 αίωνες, νά φθ>τίζει τοΰς πΐΛτούς έκείνους
ποΰ θέλουν ν' άκολουθήσουν ττιν
πορεία της καί νά κάνανν τα δι
δάγματά της πράξη οτή ζο/ή τους.
Ό κ. Νικολαΐδης υπήρξε δ σν-
θρωπκττής σνγγραφέας πού ταν
τισε εργο πνευματικό μέ μιά άπα
ράμιλ^η κοινωνική δραβτηριότητα,
«έτοντας τόν έαυτό τού στήν ί-
^υπηρέτηβη των ανθρωπίνον σνμ
φερόντων, άντιπρόσοιπος παντα
βρώπίιιν, πού βτήριξαν την πί-
στη τονς στήν εΐλικοίνεια, στήν
εύγένεια, στήν καλϋχη»νη άλνλά
καί στήν Λλτρονϊβτική δραστηριό
τητά το·. ΠροσΐνχήΘηκε καί επέ¬
τυχε ό σι·γγραιφ*ας νά γίνη {«ο-
λογίσυμη πνευματική καί κοινωνι¬
κή μονάδα ο' £ναν κόσμο ποΰ ?-
χει άνάγκη άπό έΛΐΒίκεΐΛ καέ κα¬
λωσύνη.
Γνωρίζοντας το έ'ογο τοΰ σνγ
γραφέα άπό τα πρωτα τού 6τ>μα-
τα ΕΪμαστΓ σέ βέση ν ά δεβαιώσου
με την εύθεία ποΰ αύτό ά·κολοΰ
θηθί γιά νά ψτάίτη στήν τελείω-
οη καί κορύφοκτη μέ τό «Άπομνη
μόνει.'μα» αΰτό ιοΰ άγνοοστ«υ μα-
θητή τοϋ Ίηοον, εργο πον πέρα
σε άπό την άγάπη πρωτα στόν
ανθρωπο γιά νά φτάση ν<ΤΓερα στήν άγάπη των βϊίοιν προσώπί'>ν,
χωρίς φυσικά νά ξεχνοΰμ* »τώς ή
άγάπη στόν ά'νθρωπο περνάει .-εοο
ηγονμένως καί παίονει τή δύναμή
της άπό την άγάπη πρός τό θεϊο.
Στά σύντομιο αύτό σημείωμα
δέν θά <η·ζητήσονμε γιά τό άναμ φισβήτητο καΐθΐΐίροκαένο λογοτε- χνικό τον τα).έτο, οΐτί γ*ά τάν αψογο λόγο τον, ποΰ <τέ κραΤΓά- ει σέ άγφυπνο ενδιαφέρον, θά <τυ ζητήοονμε γιά τύν τράπο τής σκιέ ψης τον — διειοδυτικτι, κοιτική— ξέρει τί θά διαλέξει γιά νά <τηκώ ση όννάγλνφη την μορφή πού θά τονίση, θά την ξεχο»ρίση καί θά την κάνει κτήμα τοϋ άναγνοχττη τοχ', δπως εκείνον τόν Κνπριονο τόν Μάγο καί τόν Συνεσισ τόν Κυρηνο,ΐο καί δ,λλονς λιγότΓΌΟ ί πιφανεϊς πιστούς γύρω στόν "Ιη¬ σοΰ. Τύ «Άπομνημόνΐτμα» διαθαφη νίζει μέ τόν καλ.ύτερο τρόπο την προσωπικότητα τοϋ Ίη<τοϋ άρχίζον ίΙΙ/Ι1*. ι Α 'ϊν Μνν **./■ ^ **^ ν* , ·*νΛ.|/ » ■ ρ - ^ ι. ρ^**^ ιΐν/1^ ^*? **"*? υΐ'ν νΐ/ΐΛ 17 •^'* ιστορίαν». Είς την κρίσιν τοϋ μβ ή "Ενωσις 'Ελλήνο>ν ΛογοτεχνΛν,
ς ή γχ
κορυιφαίον τοϋ Μεσολογγίου κα'ι
ΰ ύ ύ
πΕθσΟετοι καί την ταπεινήν Ιδι- τϋίρινοΰς καιρούς, ποΰ .-κινηγυρίζε
κην μου. "Εχοιιν γραφεϊ πολυά- έναρμονιομένη μέ τοΰς εύη»χεϊς
ρ·θαοι σχετικαί συγγραφαί. Καμ- ται τό "Επος ποΰ Ιστόρησΐ ό Σπυ
μία δέν υπερέβη τό "Ε.ργον τοϋ ρίδιον Τρικοΰπης, χαιρετίζει την
ΣΛνοίδωνος Τρικούπη. "Οσον πά άθάνατον μνήμην τού, άνακράζου
οίρχεται δ χρύνος τόσον καθίστα σα μετ* έιιοϋ κατά την ρήσιν τοΰ
ται κλαβικόν. Γοητεύει μέ τύ ν- νΐοΰ τού ΰτι η "Ελλάς ό'χι μόνον
φός τού. Ζ(ι)ντανενϊ' εί* ΤΤΙν πα-' βά ζή°η ^ίί τοϊ»ς αΐώνας άλ.λά
ραρτατικότητά τοα». Διδάσκ-ει μέ θά δοξασθή καί θά θαιμαιτουργή
την σνμπερασματολογία τον. Φ<ο- ση». Ραγδαία χειοοκροτήματα έ- τίζει τό βάθος καί έξηγεϊ. Άνοί κάλυψαν τοΰς λόγονς αΰτοΰς τοϋ ψ τΰς λόγονς αΰτοϋς τοϋ κ. Εύαγγελάτου — αετ' ένθονστ άθίηίβειαν πρόσωπα καί γεγονότα. ο)δων έκδηλςίχϊεοιν. ΜΠΙΛΛΥ ΓΚΡΑΧΑΜ «33ΤΛ3Φ3<βφ3Φ«*3*3»3ε3^^ Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ 'Επιμέλβιο ΚΑΤΙΝΑΣ Χ. ΧΑΡΟΠΟΥΛΟΥ καί τή θερμότητα τοϋ ηλιοι·, μίαν Γ' Σ έ κα>.ώ νά κάμωμεν μαζί ?να
χαρούμεΛΌ ταξίδι, μιά λίγο ρΐψο-
κίνδυνη ερευνα! Ποιό θά είναι τό
άντικίίμενο τής ΟΛ'αζητήσεώ; μας;
Τό μυστικό τής εΰτυχίας. Ό τό-
πος; Ή Γαλ.ιλαία. "Ας γτ'ρΐσο-μί,
λοι.τόν, τίς σελΧδες τής Ίστορίας
δύο χιλιάδας χρόνια .τί<κΐ). Είναι μιά ζεστη καλοκαιριατικη ιΐες-ιι, μέ κάντα άνιβμο π·ού σχυ^μα- τίζει στροβΐλου; ίτκόνη; καί τοι'ις ιΐΓτπφ'ερει άπαλά πάνω στον παρα ι λιοκό δρόμο, δίπ/.α στη θάλασσα τής Γαλιλαία;. 'Τπάρχει ενα; άέ- ρας προσδσκί<ις μεσ.-ι ο-τήν άτμύ- σφ«ιρα ποίι άναπνεοΑΐε. Ό βνε- ιιο;, οά μέ χαροτ'αενα σκιρτΓαατα, ττίνάει πάνω στήν έπΐφάνΐΐα τής Ληχοία; αυτής Θάλαβσας. Άκοϋ- ■ΐΓ νά σηκώνωνται φ^ονές γεμάτες ενθηι>σιασμό καί θέρμη, λές καΐ
χαιΟΡτιωνται δύο φίλοι μ?τά άπό
■ισκΓιοχςόνιο άποχωρισιιιό. Μέσα ά
πό τα δραιιάκια, πού όδηγοΰν ά-
Γτό τή Γαλιλαία πρός τή θάλασσα,
•ιινρέ: όμάδες κόσμον άρχίζουν
νά μαζεύωνται. Ή φήιιΐηδτιδΊη-
σοϋς εχει γνρίσει άπ' τή ΓαλΛαία
έ'χει παντοΰ άπλωβτ).
Ξ^ίφνικά Αντό; καί ή μικρή ό-
'ΐάδ'ΐ των όπαδων Τον, διακοίνον-
ται στήν κορφή ενός ;α.ικροί> λό-
ιιην. οτόν δρόυο πρός την Καπερ
ναοΰ-α, καί πίσο) τονς ά,κολου&εΐ
ρνα μεγάλο πλήθο; κόσμον άπό
τή Λεκάπολι, την Ίερονσαλήιΐι,
την Ίουδαία καί άπό άντιπέρα τού
Ίορδάναυ.
Γλήγορα, άπό στόμα σέ στόμα
ιιεταδίδεται ή εΓδησις: «Ό Ιη¬
σούς Ερχεται!». 'Αλλα π^,ήθη ολο
την Τιβεριάδα, τη Βησθαϊδά καί
την Καπερναούμ άμέσ<ος έαφονί- ':ονται ποΰ κι' αύτά προστίθενται δίτλα στά αλλα, καί δλοι μαζί ηκολούθουν την μικ,ρή σνντροφΐά των δεκατριών άνθρίιΐπιον. Καθώς πλησιάϊοτ'ν τό ΓψηλότεθΌ στιιιείο τοΓ' λόφον, δπον δ ά.τ«.λύς άνεαος, ποΰ Ερχεται άπό τίς πεδιάδε; ό).ύ- γνρα, τοΰς περιττθάγει, δίνοντάς -ου;, σέ συνδιασμό μέ τό φώς ίδιαίτερη ϊύχαρίστησι' δ Ίησοϋ, <τταματ« πρώτος καί τοΰ; νενει νά καθίζουν κάτω γιά ν' άναπαν- θοϋν, Ή άτμόσφαι,ρα είναι τεταμένη. Είναι ή ωρα πού θά άφιερωθή καΐ θά διατεθτι γιά ζητήματα τής αί-, ωνιότητο;. Ό ό'χλ.ος σκοησ, ένίί Λ "Ιησούς ανεβαίνει στήν κορυ- φή ενός κόκκινον ύράχον καί κά- θεται. Κάτω, στή; πεδιάδος τόν ίρηαικύ δρόμο, εΎας καβαλλάρης ΓιΛνιο σέ μιά ζαμήλα, διαοχίζει τό δράμο πού φέρνει πρός την Τιβε- ςιάδ.ι. Μιά ήίΠ'χία ϊπικρίτΓΪ πά¬ νω στό πλήθος, ένχο τα .-τρόσωπα λοιν άτενίζοΐΛί πςοσρκτικα πρός ιόν Ίηβοΰ. Τότε Αύτός άνοίγει τό στόιιο Τού καί άνχίζει νά μι- λάη. "Ο,τι τό στόμα Ίου επρόφερε πάνω στό όρος των Μακαρκτιιών τής πανάρχαιης ΙΙαλαιστίνης, έ- .-τρόκ,ειτο νά διασχίση την Ίστο¬ ρία σαν τα πεςκσσοτερα (κυθειά καί Οανμαστά λόγια ποίι ποτέ εί- πώθηκαν! Έκίΐ, μέ εύγεννκά, με- τρημένα καί άπλά λόγια, άπεκά- Λΐΐ(ιε δ Ίησοΰς το μι«στικ·ό τή·; εότυχία; —οχι βεβαία μιά; ίπι- πόλαιας εντχιχίας περκ,>ρισμένης
μέσα σ« χΛρο καί χρόνο, Λλλά μι
άς εϋτνχία^ .τού νά διαρκή (ά«Λ·ί-
ως.
Ή π-ρώτη τού λέξη ήταν <μα- ■/άριοι». Κι' άμέσως οί άκροατές Τού Θ<Ί πρέπ,ει νά ποοσηλ,ώθην.αν δλόκληροι στό τί ελ.εγε. Ή .-ιροσευχή μου γιά κάθε ά- ναγνώστη είναι νά δώση όσο μπο- ρεί περιοσότερη προσοχή στήν «'Ε αι τοΰ ορους δμιλία». "Ανοιξε τί(ν καρδιά σηυ... παραχώρησε τή θέ- λησί σοι-. Τύτε θά αρχίση; νά ζή; την άληθινή ζωή, θά βρή; την ίκα νοποίησι γΜ τή χαρά, ποΰ έξο>-
τή ματαιότητα κ<ιί την τή; κ.πθημεΓνινή; πορείας κΐ'Ί θά άνακαλύι|>ης τό ιιυστικύ τής
ευτυχία;!
ΜΠΙΛΛΥ ΓΚΡΑΧΑΜ
Έ.τ.ιιέλ.εια: Κ. Χ. Χαροπούλου
τας άπό την προιστορίοι καί την
προαναγγελια μιάς έλεϊκΐΓως πού
ήταν προορισμένη νά άλλάξη καί
την Λορεία τής ψι^χ'ής τού ΑνΘρώ
που. Γιατι βτή-ν προιγματικότητιι
τ- διδαοκα>Λα τού Ίησοΰ, όποι;
συνοι|·ίζεται «τίς παραβολές άλ/.ά
καί <ττοΰς μακαρ«σμούς, |5ο>σε κα
νόνες ήθικής ζωής καί κάλεσε
καΐ καλ*ϊ τούς άνθρωπον; νά τού;
άκολουθήαονν· «καλοτυχοι δσοι ά
γαποϋν καί ύποστηρίζονν την εί-
ς»ήνη, γιατί αύτοι θά είναι οί ά-
ληθινοί γιοί τού θεοϋ», «καλότυ-
χοι έκεΐνοι, πού εχουν άγνή και
καθαρή καρδιά, γιατί αύτοΊ θα
μπορέσοΐ'ν ν' άντικρνσουν τόν θε
ό·..».
βα άντιγράψω τα γενικά κεφά
λαια τοΰ βιβλίου μιά καί δ χώ-
ςος μιάς κριτική; στιμειώσεο»; δέν
είναι άρκετός γιά πιό πλατιά άνά
λ.νση. Α' Άναςητησεις. Β' Ό
Πρύδρομος. Γ' Στή Λίμνη τή;
ΓεννησίΜ^τ· Δ' Ή επί τοϋ όρον;
όμιλία. Ε' Γΰθ'ω άπό τή Λίμνη.
ΣΤ' Ό "Ιησούς καί ή Σαμαρεί
τισσα. Ζ' Ό Τελώνης Ματθαϊος
μαθητής τον. Η' Οί παραβολέ;·
θ' «Έν τή ί&ία αύτοι· πατρίδι».
Ι' Ό άποκεφαλισμός τοΰ Προ-
φήτη. Αΐπά άποτελοϋν τα κεφά-
λαια τού προ'ιτον μερους. Τα κε
σ,άλσια τού δειτέρου μέρονς Α'
Ή σι·νο>μοσία. Β' Ή άνάσταση
τού Λαζάρον. Γ' ΟΙ γιορτές τού
Πάσχα. Δ' Ή άγία Πορεία. Ε'
Ή δραματική σγκροΐΜτη ΣΤ'
Πρός τή θνσία. Μέρος Τ«ίτο. Α'
Ό Ιησούς δέσμιος. Β' Ό Ίη
σοϋς κατά&ικος. Γ' Ό Ίησοΰ;
στόν τάφο. Μέρο; Τέταρτο. Α'
Ή λανθάνουσα πίστη. Β' Ό 6α
σιλιάς τη; δόξας.
Οί τίτλοι τίόν κεφαλαίων δίνονν
καί τό .·τεριεχάμενον τού έργον.
Ό κ. Μελής Νικολαΐδης έιρτν
στοποίησε μέ τό βιδλίο τον καΐ
χάρισε στοΰς άναγνωστες άπό την
άλτίθινή μοοφή τοΰ γιοϋ τού θ«
ού μέ τόν δικό τον άπλώ καί άν-
θρώπινο τρόπο. Φοβάται ό σνγ-
γραΐτέας, μήπως καί άπότνχε στήν
προσπαθεία τον καί γι' αύτό κλεί
νοντας τό βιβλίο τού (240 σελί-
δες) Ίκετεύει τόν Ίησού «νΐ<. σνγ χωρέση την τόλμη... Άλλά ονά- βρυσαν άπό την καρδιά τον τόσο αύθόρμητα, καί τόσο έπιταχτικά, ποίι είναι πιό πΌλύ μιά προσίυ- χή, μιά έξοιμολόγηση, παρά ενα κήμενο, σταγόνες 8ακρύο>ν...>.
Ό σνγγραχρέ'ας των «Άπομνη
μονεχιμάτίον» δνοιξε την καρδιά
τον καί Ιδωσε κΐίμενο ϊίλικοινέ'ς,
τίΐμιο, ϊργο τής ζωής τον, πον
&πτκ>ξί ομοια τίμια καί εΐλικρι·
νής.
Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗΣ
ΚΆΠ_ΑΔς«_ΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠ0ΙΠΑΙΗαΤ4 ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜπΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοθ συνεργάτου μις κ. Ι&ΑΝΝ0Ϊ Δ. ΛΟΓΚΙΔΒ
(Σννέχεια έκ προηγουμένου)
ΚΕΙΜΕΝΟ
Ώς δέ τό τής διαλέξεως έ'-
γνιον άπόρρηπον, οίιδέ καβεκτόν
έ'τι τνγχάνον, άλλά σαφώς ήδη
παραγνμνούμενον, έξαίφνης με-
/α6α>ΛΟν/ πρύμναν τε έκρονον
μην, έκείνω θέμενος, κ<ιί έτεραλ κέα την νίκην έποίησα. Ό δέ, ή σθη τε αύτίκα τώ γιενομένω* καί γάρ ήν άγχίνονς, τί καί τι; δλ- λ,ος· και προ·θνιιίας πλησθείς, ίνα τελέο>ς αυτόν καθομηρίΐκο, ίφεπε
κλονίων (1) τί) λόγιο τού; γεΛ-
νάδα; έκείνονς, καί παάι>ν σνλ-
λογιβμοϊς" όν πρί,ν άνήκεν, ή τ*-
>>*ως τρέΗ|>ασθαι, καί τό κράτοις
καθαρώς άναδύσασθαι. Ούτος δεύ
τερος ήμϊν τής φιλΛας σπινθήρ,
άλλ' ήδη πυρσός (3τνάπτ·εται πεοι-
φανής καί άέριος.
Οί μέν οίν οίίτως άπήλθον ά-
πρακτοι, πολλά μέν τής προ.τετεί
άς έαντοϊ; κβ,ταμεμψά+ιενοι, .τιο>.
λά δέ τής έπι6θΊ*λής, έμοί »υσχ«
ράναντες, ώς καί φανεράν εχθραν
όμολογήσαι καί προδοσίαν ίπικα-
λΐίν ούκ έκείνων μόνον, άλλά καί
αυτών ΆθηνιΤ>ν, ώς δώ τής πρώ
της .τείρα; έληλεγμενων καί ήσχν
μένων υφ' ενός άνδρός, κ,αί ταύ¬
τα μηδέ τοΰ θαρρεϊν καιρόν έχον
τος. Ό δέ, (καί γάρ άνθρο'ιπινον,
τό πάθος, οταν ιιεγάλα έ/»τίσην-
τες, Λθρόως τοίς έλπισθ,είσιν ίν-
ιύχο>ΗΓ·, έλάττω τή; δόξη; ό-
ρώντες τα φαινόμενα), τούτο καί
αΰτός πάσχων έσκυθριόπαζΐν, έ-
δυσφόρει .τής έπιδημίας, εαυτόν
οΰκ είχεν εζήτει τό έλ-
έν, κενήν μακαρίαν τάς Ά-
ώνόμαζεν. Ό μέν δή ταΐ'
τα. Έγώ Λέ τή; λύπης άφήρουν
τό πλείστον, καί Λ,ογικώς στ<γγι- γνόμενος καί κατεπάδο>ν τοίς λο
γισμοϊς, καί όπερ ήν άληθές, ουτε
ήθος ς κατάΛ,α&ι το μν-
στικό τής διαλέξεως, πού δέν
μποροΰσε νά κρατηθή πιά καί αί
χισ-ε τώρα καθαρά ν' άπογ·μνω
νετα^ άλλαξα ξαφνικά γνώμτμ
κα'ι θίτοντας τόν έαυτό μου στήν
υπηρεοία ίκίίνον ίκ«να την νίχη
νά κλίνη μέ τό μέρος τον. Κ' ί
κεΐνος άμέσω; τύ κατάλα&ε α{τό
πού Ιγινε, γ«ιτί ήταν εξυπνος Λί
ρκτσότερο άπό κάθε αλλο, »οί
γεμάτος προθιιμία τώρα, αΡΧΚΈ
νά έπιτίθεται σάν τέλειος Όαη-
αικός ήεκιχις, καταδιώκοντας μέ
τόν λ.όγο τού; θρασεϊς εκείνον;
καί, πλήττοντας μέ «τυλλογισαούς'
καί δέν ύποχωροΰσρ. ποίν νά τονς
τρέψη όλότελ.α σέ φύγη κηί νά
φανή καθαρά ή ΰπεροχή τον.
Λύτύς ήταν ό δεντεοος σπινθή-
ρα; τή; φιλία; αα;, άλλ' άνά-
6*ι τώρα πυρσά; όλ.όλαμ,τρος καί
αίιρινος.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΚΡΙΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΡΕΜΠΕΙΙΝΑΝ
ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Ό ίκλεκτός μα; συνεργάτην κ.
Ίο>άΛ·νης Ηερνάρδος έλαβε την
κατωτέρω επιστολήν:
ΆγαπητΕ μόν κ. Μερνάρδε
Με. ί^ιαιτέ-ραν εΐ'χαςιίστηον κα'ι
ικανοποίησιν ανέγνωσα τό βιβλίον
σα; «Ή Τρεμ,-χεσίνα». Ή άνάγνιυ
σίς τού παροι>σιάζει έ-να,ργή την
ατμόσφαιραν τή; έποχής, την ό
.τοίαν καί έγώ εζησα, καί ώς έν
κινηματογραφική ταινία έξεικονί-
. ζει τα πολ,Γμικά γεγονότα τοΰ Έλ
ληνο'ίταλικοϋ πολέμου, μαρτυοούν-
I
τα όλον τό ψυχικόν μεγαλείον τού
1 "Ελληνος καί την αύταπάρντκπν
αντοϋ διά τύ ΰ,ιέρτατον ίδεώδες
τή; Έλενθερίας καί τής Πατρί¬
δος.
Τό βιβλίον σας είναι μεγάλης
βτιμασν'ας Ιστορικόν έργον, διότι
τα έν αυτώ Ιοτορούμενα μ« φ-σι
κήν άπλότητα καί λογοτεχνικήν
γλαιΐνςότητα κατορθώματα τ(η-,
ι Στρατόν μας φέρονν ήν σφραγί
Ι δα τή; γνησιότητος, την οποίαν
ττκΐώνει έ'νας μέγας άγωνιστής
καί ήγρτη; τοΰ Στοατοΰ μας »ι
τα τόν πόλ.ίμον έκίϊνον.
'Λ«) α>Λ>ς ό Ίστορ*κός τοΰ μέ/
λοντο;, επί πλέον των έΛΐ<"ί}|<'η κείμενον, θά άντλήση άπό τα: .αν«θεντικάς μαρτνρίας καί έ«ιΐ«" σει; ί>μών διά την άκριτΗί ονν
υ,ϊσιν τού ιστορικόν τον Ε0Υ°ν'
Πλείστα άποσπάσματα τού >«
βλίου οχις είναι, δχι μόνον κατα/
ληλα, άλλά καΐ άπαραίτητα να
περιληφθοϋν είς τα διδακτικΛ _("
βλίί' των Νέων Έλλτννικών τώλ
-χολείων τής Μέσης ·Εκπαι*ϊ«
σεω;, διότι εκτό; των μετά *>'
λής φυσικότητος ίστοροτ>μέΛΜ)ν
V
γονότων, «νιπάρχί< καί μεγό/ τέχνη τοΰ λόγον, .ταν δακτικότητα διά τόν γ π)^οϋτον των ΐΜΐθητών, ώς κί" διά την δημιο»ργίαν ώραίων *>>
νΐψηλΛν ίδανικων πρός φρονημα11
σιιόν τής οπονδαζούσης νΓθλ.ηί'1-
Μέ πολ-λήν έΉτίμησιν κίΐί άγάΐΓΊ1
ΣΩΤΗΡ. ΠΑΙΙΑ-ΓΟΑΝΝθΙ
Γενικάς 'Επ)τής Μεσης 'Εκ)οίΐ'>ί
καί

ΜίΊΥΑΝΗ Η ίΙ0ΙΚΗΣΙΣ "ΕΙ ΕΥΡΕΙΑΝ ΕΞΟΥΣΙΑΝ Νλ
Π.ΙΙΛΗΠΙΊ ΕΚΤΙΜΑ ΜΙΑΝ ΕΠΕΝίϊΣΙΝ ΠΣ ΠΑΡΑΓΟΠΚΗΝ
Επί τέλους ή Ελλάς βά άπο- όιά την κάλυψιν των έσο.τε^ικών
χτηση την πρώτην βιομηχανίαν , μας άναγκών, όσον καΐ την έν
«αραγωγή; αυτοκίνητον, άφοΰ είς κα*ρώ, κατάκτησιν της ά·κ>0άΓ
- , - ■ *α«*τησιν τής άνχχ?άς
τόν τομε·α τουτο π^οητηθη ήαών τής Άφοικής καί τής Μέση; Ά
ή Τοΐ'ΐ>κία, χο»ίΐς να αναφέρομεν νατολής
ή Τοΐ'ΐ>κία, χο»ίΐς να
την Νοτιοβλανϋην, ή όποία
νατολής.
άαό | Έν τούτοις, οέν παοαγνωοίζε-
λ ή ί
| ς, οέν π
ΐτών συμβληθείσα με την Ίταλι- ται ή σημασία τή; .-τ
χήν «Ψίατ» κνκΛθφο,ρεϊ είς την ένκατα<~ά<Τ€ως αύτο ή ημ ή; .τυοττγτϊθΐίσης χήν «Ψίατ» κνκΛθφο,ρεϊ είς την ένκατα<~ά<Τ€ως αύτοκινητοβιομη- άγοράν ιδικόν της τύπον έπτβατι Ι χανιά; διά την οίκονομίαν μας. Δυστυχώς ή ΐΐτνχώς, τό Ιδιωτι- κόν έπιβατικόν αυτοκίνητον εχει Ι εισέλθει εΊς την αγοράν μας καί κων αυτοκίνητον. Βεβαίως, ή ίδρυσις αΰτοκινη- τοβιομηχανία; δέν αποτελεί τό ό¬ λον καί απαραίτητον στοιχείον, ' δή κατά τρόπον, ύπεράγαν, δνσα διά νά πίΐρανσιαζώ,μ,εθα ώ; οΐκο- ' νάλογον καΐ καταιθλιπτικόν διά νομικώ; προηνμένη χώρα κ-οιί νά την όλην ύφήν τής οίκονομίας μή έμφανιζώμε-θα ώς πτίοχοέ συγ μας. Καί την πραγματικότητα αύ γένει; έναντι των άλλων κρατών. | την, δέν πΐρέπει νά παραγνωρί- Ή Ελλάς Ιχει Ανάγκην άλλων ζώμεν. Πρόσφατα στατι—ικά στοι .ιαραγωγικών έπενδύσρων καί ΰ- Ι χεϊα τοΰ ΟΗΕ, φέρονν την χώ- .τό την άποψιν αυτήν, ή γνωσθίϊ , ραν μας δευτέραν είς τόν πίνακα ~ πληροφορία δτι έπάμενος στό αυξήσεως των κατοχήν Ι.Χ. αύ χος μας — π; τόν τομέα αυτόν- ( τοκινήτων. Γεγονός, τό οποίον κα είναι ή εγκατάστασις βιομηχανί- ( ταδεικνύεα δτι κατ' έ'τος, δαπανώ α; παναγιοτης γεωργικών έλ.κν- μέν σημαντικόν νψος σ>ναλλάγμα
στήοων κα< φορτηγων υχηματων, αποτελεί όοθήν εκτίμησιν τής δ- λης καταστάσεως. Καί δέν γνω¬ ρίζομεν, μόνον, εάν επρε.τβ νά Λροηγηθώμεν είς την παραγωγήν των Ανωτέρω όχημάτων, τόσον τος διά την εισαγωγήν αϋτοκινή των. Οντως, ένώ δΓ άλλας χώ¬ ρας τό αυτοκίνητον είναι πηγή Λροσπορίσεως έσόδων, διά την Ελλάδι», αποτελεί ίτνναλλανματο- 6όρον μηχανήν! Ή έν.τίμησις τού χαρακτήρος ώ τα τό αρθρον 2 αϋτοΰ, τα υπό ρισμένης έπΓνδύοεως ώς παραγω οιανδήποτε μορφήν είσαγόιμενα έκ γΐ-κής ή μή άπόκειται είς την Δι- ' τού έξωτερικοΰ χεφάΐαια πρός το- οί-κησιν, ή όποία εχει, έν προκει- ' .τοθέττνσιν εί; παραγωγικάς έπεν- μένω εύρεϊαν διακριτικήν εξουσί¬ αν. Ή έξουσία αυτή τής Διοική¬ σεως δέν ύπόκειται κατ' αρχήν οΰσεις. Ώς παρανο>γικαί έπενδύ-
σεις νοούνται αί άποβλέπουσαι είς
την ανάπτυξιν τής έθνικής ΐταρα-
«ίς τόν έλεγχον τού Συμβουλιον γιογής ή άλλως συμβάλλουσοίΐ είς
τής Έπικοατεία;, παρά μόνον είς
περίπτωσιν καταφανοΰς υπερβάσε¬
ως των δόρίων της ή διά μή μόνι¬
μον καί έν γένει διά πλημμελή αί
τιολόγησΐν τής σχετικής διοικητ'-
κής πράξεως.
Αΰτά εδέχθη ή όλομέλεια τού
Συμβουλιον τής Έπικρατείας διά
τής ύπ' αριθμόν 562)81 άποφάστ-
ώς της. Αυτή άφορά ειδικώς είς
την εκτίμησιν £κ μέρονς τής Διοι¬
κήσεως τοΰ παραγωγτκοϋ χαρακτή
ρος των έΛενδύσεων, έν δψει έφαο
μογής των διατάξεων τοϋ Ν. Δ.
1687)53 «πε.ρί ι·πενδύσεα>ς καί προ
σταοΐας κεφαλαίων έξωτίρικοΰ»,
ώς καΐ τοΰ Νόμον 4171)61 «πιερί
λήψεως γενικών μέτρων, πρός ύ-
ποβοήθησιν τής άναπτύξεώς τής
οίκονομίας της χώρας».
Είς1 τάς διατάξεως τού Ν. Δ.
2687
ύπάγονται, ώς γν<ο<Γτόν, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΡΕΑΜΕΝΟΝ ΜΗΝΑ ΜΑΡΤΙΟΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΊ ΥΠΟΧΡΕίΙΕΙΣ Η ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ ΤΙΙΟ ΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟ¬ ΡΟΤ ΜΙΣΘΏΤΩΝ ΤΠΗΡΕ ΣΙΩΝ Μέχρι 10.5.1971 δέον νά υπο 6ληθή ή έτησία έκκαθαριστική δή λωσι; άποδόσει»; φόρον μισθίοτών ΰ.·ΐηρΓσιών, υπό των άπασχολοΰν- των έμμισθον προσωπικόν. Σνν τή δηλώσβι καί ή καταβολή τού τυχόν απομένοντο; υπόλοιπον φό ρου (χαοτοσήμον καΐ ΟΓΑ) μετά την άφαίρβσιν τοΰ καταβληθέντος διά των τριμηνιαίων δηλώσεων. ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟ¬ ΡΟΤ ΑΡΘΡ. 5, ΑΝ 843)48 Μέχρι τής αυτής ώς άνω ήμε ρομηνίας δέον νά υποβληθή ή έ- τησία' δήλωσις υπό των βιομηχα νίκων καί βιοτεχνικών έπιχειρήσε ονν (πλήν έπαρχιακών) διά τάς καταβληθείσας άμοιβάς μισθίοτών ύπηρεσιων καί έφ' δσον αύται ύ περβαίνονν τάς 180.000 δρχ. διά τό 1970. Συν τή δηλώσπ καί τό υπόλοιπον τοΰ φόρον, μιετά τόν τού κατα6ληθέντος οιά των τριμηνιαίων δηλώσεων. ΔΗΛΏΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΤ ΜΕΝΩΝ ΦΟΡΩΝ 1) Κινητών αξιών — επί τό- κων (πλήν των προερχοαένων έξ έμπορικών σνναλλαγών ή ζι/κών καταθέσεων και των δανεί ι»ν ή πιστώσεων τού ΑΝ 412)68). 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώ- σεως φυσικά ή νομικά πρόσωπα διά τόκονς καταβληθέντας ή πι- στωθέντας διά λογαριασμόν τού δικαιούχον έντός τοΰ μηνός Ία νουαίίου. Άρμόδιος Οίκονομικός Έφορος ό τής περιφερείας τοΰ ύποχρέου. Καταβολή τοϋ φόρου συν τή ύποβολή της δηλώσεως. Παρά των ύποχρέων ,τίΐρακρατή σεων τοϋ φόρον δέον νά ύποβλη &ή καί ύπεύθννος δήλωσις είς τόν οικονομικόν εφορον τής περΐφερεί άς τού δικαιούχον των τόκων γγε- ριέχονσα τα υπό τοϋ άρθρον 71 παρ. 1 ΝΔ 3321)55 άριζόμενα στοιχ*ία. Επί μερισμάτων, άιμοιβών κ.λ. ΐ·: 'Υπόχιρεοι είς επίδοσιν δηλώ σεων: ΑΊ άλλοδαπαί ΑΕ και οί συνεταιρισμοΐ Ν. 602 διά τα κα¬ τά τόν μήνα Ιανουάριον διενεμη θέντα τόκονς έξ Ιδρυτικών τίτλον, άμοι 6ο,; καί ποσοστά διοικητικών συμ βουλίων, ώς καΐ έκτός μισθοΰ ά δΐιευθυντών, διαχείθΐστών, έταιρειών. Έίΐί λοιπών είσοδημάτοιν έκ κινητών αξιών: 'Τπόχρεοι οί κα τά μήνα Ιανουάριον: α) Έξαο- 7ΐ"ρώσαντες τοκομερίδια όμολονι- χαί λοιπών χς>εογράφων τοΰ
μερισματα,
τογραφικών ταινιών κλπ., πε·ρί ών
τό άρθρον 8 ΝΔ 4444)64. Συν
τή όηλώσε-ι καΐ ή καταβολή τοϋ
φόρον.
'Τπύχριεοι τίς υποβολήν δηλοί)
σεως καί καταβολήν τοΰ άναλ.α-
γοΰντος φόρου επί των άκαβαρί-
στων έσόδων μηνός Ίανουαρίου
1) Βιομηχανικαί καί βιοτεχνικαί
έπιχιειρήσει; ΑΝ 660)37, 2) επι
χειρήσεις έιιπορίας καΐ
λενσεως κινηματογραφικών ταινι¬
ών, 3) μεταφορικαι έπιχειρήσεις.
Αί τραπεζικαΐ καί παιραγωγής
ήλεκτρικοΰ ρ*υματος( έπιχειρήσεις
διά τα άκαθάριστα εσοδα αυτών
μηνός Δεκεμβριού.
Σημ.: Είς πάσας τάς ανωτέ¬
ρω περιπτώσει; ό φόρος κατα¬
βάλλεται έξ ολοκλήρου κατά τόν
χρόνον έπιδόσεως τή; δηλώσε-
£ος).
Αί άσφαλιστικαί έπιχειρησΐΐς
δέον νά καταβάλονν την 3 ην δό-
<πν (1)3) τοΰ φόρον διά τα άκα- Οάριστα ί'σοδά των ϊξ άοτφαλί- σχρων τοΰ τρίμηνον 'Ιονλίον Σ.ε πτεμβρίον. ΔΗΛΩ Σ ΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΥ ΦΚΕ (ΒΔ 1)2)51) ) 'Τπόχρεοι: 1) Αί βιομηχανικαί καΐ βιοτεχνικαί έπιχειρήσε ις δι* είσαγωγάς είδών ύποκειμένων είς τόν ειδικόν ΦΚΕ ΒΔ 1)2)51 ώς κάτωτ)ι: Δι* «ίσαγωγάς μηνός Δέ κεμβρίοΐ' καταβολή τής 2α; δόσε ως καί δι' «ϊσαγωγας μηνός Νοεμ βρίου καταιβολή τής 3η,ς δόσε- ως. Παραγωγοί ή κατασκίνασταί ή εΐσαγωγεϊ; (μή ασκοΰντες βιο¬ μηχανικήν ή βιοτΐχνικην επιχείρη¬ σιν) είδών υποκείμενον εί; τόν ώ; &νο) ειδικόν ΦΚΕ διά τα ά- καθάριστα εσοδα των κατά μηνα Ιανουάριον πωληθέντων ή διά την αξίαν των ΐδιοχρησιμοποιηθέντων ή άλ^,ω; πως διατεθέντων ώς ά νιο είδών. Καταβολή τού φόρου έφ' άπαξ συν τή δηλωσει. (Σημ.: Περί των άπαλλαγών έκ τοΰ εί- δικοΰ ΦΚΕ καΐ λουπών λίπτομε- ρειών βλέπετε ΑΝ 154)57). 3) ΒΐΛτιχνικαΐ έπιχειρήσεις σακχαρω δών προϊόντων έτησία; άγοράς σακχάρεως άνω των 6-000 κιλών διά τάς κατά μήνα Ιανουάριον άγορασθιείσας ή είοαχθείσα; πο¬ σότητας. Συν τή δηλώσει καί ή καταβολή τοΰ φόρου έ.τί συντε- 3% ή 2% προκειμένον περί βιοτβχνιών ένκατεστημένων είς νήσονς, πληθυσιμοΰ κάτω των 50. 000. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΠΟΛΤΤΕ (10%) ϊντολογίζεται επί τής άξί άς των κατά μήνα Ιανουάριον πωληθέντων είδών. Ή ϊίσφορά τής ανωτέρω περιπτώσεως, ώς καί ό φόρος των δΰο νων καταβάλλονται συν τή δηλώ σει. 'Τποβολή άτομικών καί σνγκτν τρωτικών καταστάσεων. Μέχρι 10- 3.1971 δέον νά ύποβληθοΰν αί ά τομικαί είς άπλΛϋν καί αί σιιγ- κεντρωτικαί «ίς τριπλοΰν, κατα- στάσεις διά τα έντός τοΰ 1970 έκδοθέντα τιμολόγια, έκκάθαρί- σεις, πιστωτικα σημειώματα, διατα κτικάς διανομής αγαθών, φορτωτι κάς, διαρθωτικά σημειώματα καί λοιπά στοιχεΐα π^ρί ών τα άρθρα 47—52 ΚΦΣ. Απόδοσις χαρτοσήμον άνρο- τικών προϊόντων. Μεχρι 10.3.1971 δέον νά υποβληθή ή διπλότνπος δήλωσις άποδόσε.ω; τελών χαρτο εισφορών ΟΓΑ καί δα- κοκτονίας, μετ' άποδεικτικοΰ κα ταβθΑ,ής αυτών, επί τής άξίας των κατά μήνα Ιανουάριον έκδο θέντων στοιχείων άγοράς γεωργι κων προϊόντων, ,-ΐωλήσειος γεωρ γικών ποοϊύντων Ιδίας παρανω- την οικονομικήν .τρόοδον τής χώ¬ ρας. 'Εξ &Καν, ώς παραγωγικαί έ- πενδύβεις διά την έχραριμονήν τοΰ Ν. 4171)61 νοούνται έκείναι, αί οποίαι, συμβάλιλουν είς την οίκ.ονο μικην πρόοδον τής χώρας, διά των οποίων έπιτυγχανεται σημαντι κή αύξησις τής έθνικής παραγω- γής καΐ τής ά,τασχολησεως ή άξιό ογος αίίξησις των έξαγωγών, ή έξοικονομεϊται άξιόλογον ποσόν ουναί.λάγματος καί ή άξία των ο¬ ποίων, έν πάση περιπτώσει, υπέρ βαίνει τό ποσόν των 60 έκατομμυ ρίων δραχμών. ΖΗΤΕΙΤΑΙ Ν Α ΠΑΡΑΤΑΘΗ Η ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΤΠΟΒΟΛΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ Ό Έμ.τορικός Σύλλογος Πει¬ ραιώς, διά ττ^γραφήματός τού .τρός τόν υπουργόν Οίκονομικων, ζητεί δπως παραταθή ή λήγουσα την Ιθην Μάρτιον προθΐΛμία υπο βολής φορολονικών στοιχείων (ά· τομικών καΐ σνγκεντρωτικών κατα τιμολογίων πωλήσεως κ. λ.π·), μέχρι τέλονς Μαρτίου, λό- γω ύ.τεριμέτρου άπασχολήσ€ως των λογιστηρίων έπιχειρήσεων κατά τό δίμηνον Ίανουαρίου - Φεβρουαρί- ', συνεπεία σνμπτιίχτεως των προ βεαμιών ύποβολής δηλώσεων καΐ στοιχείων πάσης φύσεως, συντάξε¬ ως «πογραφών, κλεισίματος κ.λ.π. γής καΐ έκκαθαρι^σεων πωλή (δν Δημοσί ίου ή ήμεδαπών ΝΠ., β) λτύσεως έξο>τεσις φόρον έργολάβων άν-
πρακτόρων, μίχητών,
•τρομηθεντών εϊδών πρό; τό Δτι
Ηοσιον, ένοικιαστών δτίμοσίων προ
σάόιον. 'Τπόχρεοι: Έρνοδόται
(ή καΐ τα ιδία ώς άνω πρό
έφόσον ό βαρννων αύτά φό
°°ς δέν παρεκιρατήθη), καταβαλόν
τ^ΐ κατά τόν μήνα "Ιανουάριον
*Ίν αξίαν τοΰ ϊργοι» ή την άμοι
ή .τοομήιθειαν ή τό σιιμπεφ<ο μίσθωμα. Η δήλο>σις έ-
•■ιιθίθΕται «ίς τόν οικονομικόν $
τής έ'δρας τοΰ ΐιποχοέον.
τή δηλώστι καί ή καταβο
σεως διά λογαριασμόν των πα-
ραγωγών.
'Τποβολή στοιχείον υπό των έ
ί:αγο)γέο)ν οιά τάς άναγγελθείσας
διαφοράς κατά μήνα Ιανουάριον
επί των θεωρημένων τιμολογίων
των (αρθρον 53, παρ. 2 ΚΦΣ).
ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
1) Νομ. ,τροσώ,-κον μή κερδο
οκοπιχοΰ χαρα·κτήρος. 'Τ.-τοβολ.ή
τής δηλώσιιος ιράρου είσοδήματος
έ'οττ'ς 1970 καί καταβολή τής πρώ
της δόσείος τοΰ φόρον, μετά τής
άντιστοίχου δόο-εως τοΰ προχατα
βλητέου.
2) Νομικ. προσώπων. Κερΰο
ΛΕΙΑΣ
'Τ.τόχρεοι:
1) Αί
Συν
•Ί τοΰ φορου υπολογιζόμενον είς
'^" επί έργολάιβων καί ένοικια-
ατών προσόδων καί 15% έ«4 έ«-
καί ΐνοικιαστών προσό-
3"μ 15% επί άντιπροσώπων,
κλπ.
Αποζηιμιώσεις άλλοδαπών έπι-
'Τπόχρΐοι οί καταβα-
τεχνητης μετάξης διά τα άκαθά-
ρκττα ίσοδά των μητνός φε&ρου
αρίον έκ πωλήσεων τοΰ .προϊόν-
τος (σΐ'ντΐλεστής φορου 20% επι
τής τιμής χονδρικής π<ΰλήσείος) 2) Οί είσαιγωγεϊς ςραβεντιανών είδών καί .αορσελάνης ΠΡΟ ΤΗΣ ΙΙΑΡΑΛΑΒΗΣ ΑΤΤΩΝ έκ τού τελτονείου ϋΛοχ'ρεοΰνται είς υπο¬ βολήν δηλώσεως καί, καταβολήν τοΰ φόρον πολντελίίας ίυτολογιζο μένου έ.τί τής άξίας τής λαμβα νομένης {ΐπ' δαίιΐν διό την επιβο¬ λήν των δασμών καί επί συντε λε<ττή 10% διά τα φαΰεντιανά καί 15% διά τα έκ πορσίλάνης είδη. ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ Σ α) Δήλωσις καταναλώσεως εΐ- δών ΝΔ 3829)5β. 'Τπόχρεοι: ΟΙ είσαγωγείς ή διασκευα<τταί είδών περι λαμβανομένων είς τόν πίνα- κα τοΰ αρθρον 1 παρ. 4 τοΰ ώς άνω Ν.Δ. (τνροί ενρω,ταΐκο;, δοΰ γαι κλπ., κλ.ιματιστικαί σνίΤκεναί, άνελ.κυστή<ΐί·ς κλπ.) διά τό ΣΤ ΝΟΛΟΝ των άκαθαρίστιον έσό¬ μηνός "Ιανουάριον (τής έ*κ- πτώσεο>ς 20% καταργηθείσης διά
τοΰ Ν*·Δ. 53)68).
β) Οί εισαγωγεις ή παραγω-
γοΐ κηρωδών ύλών (πλήν κηροΰ
μελισσών) διά τα άκαθάριστα ϊ
σοοα των κατά μήνα Ιανουάριον
πωληθϊΐσών ύλών αποκλειστικώς
Λρός κατασχει·ήν κηρί<ι)ν, λαμπά ΑΙ Ε1ΣΑΓΩΓΑΙ ΑΜΝΩΝ ΑιΠΟ ΤΗΝ Ν. ΖΗΛΑΝΔΙΑΝ Αί εΐσαγιογαΐ κατεψυγμένων Λρ νιΛν Νέας Ζηλανδίας κατά τό πρώτον έννεάμιηνον τοΰ 1970, ά- νη>]θον είς 8.74* τόννονς, Ιναντι
6.110 τόννων τής άντιστοίχου πε¬
ρίοδον τοΰ 1969 καί 5.618 τόννων
τοΰ 1968. Τουτο ανεκοίνωσε τό
Γραφείον Πληροφοριών Ελλάδος
της Ενώσεως Κρεατοπαραγωγών
Νέας Ζηλανδίας.
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΕΤΡΩΠΑΓΚΗΣ
ΣΤΝΈΡΓΑΣΙΑΣ
Δραστηριο.τοι-ε-ίτα.1 ετι .τεραιτέ-
ρω ή παρά τώ υπουργείω Σιιντοντ
ομού λειτουρ.γοΰσα 'Επιτροηή Εΰ
οωπαϊκής συνεργΌσϊας. Ή έπιχρο
πή αντη οΛΛ'εστήΊθη δννάμει τού
όνρθρον 3 τοΰ κυοωτικοΰ τής
ςτ-ωνίας ΣυΛΐ&έσεως Ελλάδος —
ΕΟΚ Νόμον 4226)62 καΐ τού
ΒΔ 472)65. Ή έπιτροπή, κατόπιν
άτΐοτράσεως τοΰ ίΐποιιογού Χυντο
νισμοΰ, συγκροτίίται ώς ακολού¬
θως : Έκ τοΰ Άρ. Δημοποΰλου,
γενικοΰ γραμιματέως τοΰ
όν Συντονισμοΰ, ώς πρόεδρον καί
ενός γενικοϋ δι«νθυντοΰ, ά-
ναπληρωτοΰ γενικοΰ διενθυντοϋ ή
διενθΐΛ'Τοΰ έιξ εκάστου των υπουρ
γείων Συντοντσμοΰ, "Εξωτερικών,
ΟίκοΛ'ομικών, 'Εμ,-τοοίον, Γεωργί¬
ας καΐ Βιομηχανίας, εχόντων άρ
μοδιότητα επί θεμάτων άφορών-
των είς την εφαρμογήν τής συμ¬
φωνίας συνδέσεως Ελλάδος —
ΕΟΚ, ώς μελών. Τού .-τροέδρου
απουσιάζοντος ή κωλυομένου,
' άποζημιώοεις είς άλλοοαπάς
6ιά την παραχώρησιν
χοήσειΐ); αεθόδον .ταραγω-
ά, προνομί<υν, κινημα - διον, «παριματσέτων. Είδική ΐϋσςρορά νπέρ ΟΓΑ Νό μόν 4169)61. 'Υπόχρΐοι οί είσα- γωγείς είδών τοϋ άρθρον 11 τοΰ νόμον 4169)61. Ή είσφορό σκοαικοΰ χαρακτήρος, άτινα σαν ισολογισμόν την 30.6.70. Κα ταβολή τής 5ης δόσεως (1)6) φόρον είσοδήματος ώς καί τής 5ης δόσεως τοΰ προκαταδλητέον (1)8). 3) Νομ. προσώπων υπό εκκα¬ θάρισιν ή διάλυσιν. Μέχρι 10.3· 71 ή ΰποβολή τή; δηλώσεως καί ή καταβολ.ή (έφ' άπαξ) τοΰ φό ρον, έφ* δσον ή έκκαθάρκτις £λη ξεν ή ή έκκαθάρισις έγένΐτο την 31.1.71. "Αλλως έντός μηνός ά πό τής εκκαθαρίσεως ή τής δια- λΰσεο)ς. 'Τπόχρεοι: Επι χε ι ρήσεις Φι<σι- κά ή Νομικά Πρόστ*πα διά τάς έγγραφείσας εί; τα βιβλία κατά μήνα Φεβρουάριον πράξει; δα- νείων διανομής κεςδών καί πά¬ σης φύσεως άπολήψεων των έ- ταίρων. Συν τή ίντοβολή τής δή λώσεως καί ή καταβο^.ή τοΰ χαρ τοσήμου. 1) Οί άρχιτέκτονες καί μηχα- νικοί ίαοχοεοϋνται είς υποβολήν δηλώσετος καί καταιβολήν φόρον διά την σύνταξιν μελετών, επί¬ βλεψιν τ,εχντκών έργων κλπ. .τρό τής χορηγήσεω; τή; σχετικής ά δείας ή τή; θεωρήσεως των σχε δίτον κλπ. 2) Οί τό πρώτον άρχόμενοι των εργασιών τιυν έπιτηδενματίαι υποχρεούνται νά ύποβάλονν σχε¬ τικήν δήλτοσιν πρός τόν Οϊκ. "Ε φόρον τής περιφερείας Λσκήσείο; τοΰ έπιτηδεΐιματος καί νά έφο- διασθοϋν μέ την υπό τοδ Ν. 4045 60 προβλεπομένην άδειαν. Ή δή λωσις διίον νά υποβληθή πρό τή; ενάρξεως των εργασιών. 3) Επί εκμισθώσεως άκινήτων κ*ιμένων εί; την πε.ριφέρειαν τ. Δ)σεω; Πρωτευούση; ί<φίσταται νποχρέωσι; ύποοοΛή; είς τόν άρ μόοιον Οίκον. "Εςοοον άντιγρά φόν (είς διπλούν) τού Ιδιωτι- κοϋ μισθωτηρίου κατά τάς κατω τέριυ διακρίσεις: α) Επί κατα- στημάτων άνεξαρτήτω; ποσοΰ μι σθώματος άνι» των 2.000 δρχ. μη νιαίως. Προθεσμια ί»πο6ολ.ή; έν- τός μηνός άπό τής καταρτίσεως τή; μισθίοτικής συμβάσεως. 4) Δήλωσις άποθηκών: 'Τπό¬ χρεοι οί έπιτηδειιματίαι, οί προ τιθέμενοΐι νά χοησΐ'μοποιήσοχιν χώ ρον πρός άποθήκευσιν αγαθών ή «δρεύει τής 'Επιτροπής ό έκ των μελών αυτής γενικάς διευθνντής τού ΰπουιργείου Συντονισμοΰ. Ή σχετική ά.ιόφασις τοΰ υπουργείον Συντονιοιμοϋ δημοσιείιεται είς την "Εφημερίδα τής Κυ6©ρνήοεως (τεΰχος Β' φ. 159)27.2.71). ΠΑΡΕΔΟΘΗΣΑΝ ΕΠΤΑ ΝΕΑΙ ΠΛΟΗΓΊΔΕΣ 1Ιαρ«ΛΟθιΚ'«ν έΛτά νέαι ίτλοη- νίδίς ίίς τονς έκπροσώπους των πλοηγτκών σταθμών Πειραιώς θεσσαλονίκης, Πατρών, Ρόδου, Ηρακλείου καΐ Χαλκίδος. Είς την τελετήν, ή όποία Ιγινε είς την μα ρίνα της Ζέας, παρέστη ό γός Ναντιλίας κ. Ι. Χολέιβας. ΑΠΟΝΟΛΙΗ Τ1ΜΗΤΙΧΩΝ ΔΙΑ ΚΡΙΣΕΩΝ ΤΙΙΟ ΤΗΣ ΛΌΤ ΦΤΧΑΝΣΑ Έπΐ ΐή συμπληρώσει δέχα έ των άφ' ής ανέλαβον έρ·γασία/ν είς την ΛΟΤΦΤΧΑΝΣΑ ό έν Έλ λάδι διευθιυντής τής γίρμανικής άεροπορική; έταιρείας κ. Γκονΐν- το Κρόλλ άπένειμεν είς τοϋς έ- αρτάζοντας τό Ιωβ·ηλναΐοντων κυ¬ ρίαν Άλ. Νικόλαον κοΐ κ.κ. Κ. Κοοοπονλην καί Γ. θεοχάρην, τό τι^ιητικόν σήμα τής ΛΟΤφΤΧΑΝ ΣΑ μετά των σχετικών διπλωμά τ<ον καί πιστοιποιητικών. έτέραν, πλήν τής κυρίας, έ.π-αγ- γελματνκήν εγκατάστασιν. Ή δή λωσις ύποβάλλεται είς τόν ο'ικο νομ. ίφορον τής ,-τερκρεριείας τοϋ σεως των άποθηκών ή τής έπαγ ύποχρέσν πρό .τάσης χρησιμοΛΟΐή γελματικής εγκαταστάσεως (άρ θρον 13 ΚΦΣ). 5) 'Τποβολή καταστάσεων υπό ΑΕ έντός δίμηνον άπό τής ίγ- κ^άσεως τοΰ Ίσολονιαμοΰ, αί ή- μεδαπαί ΑΕ ύποχρεοΰνται νά ύ- ποόάλουν διά τάς όνομαστικάς μ? τοχάς, άτοΐΐιικήν κατάσ'τασιν, δι' έκαστον μέτοχον καΐ συγκεντρω τικήν τοιαύτην μέ τα έν &ρθρ<ο 52 .ταρ. 1 ΚΦΣ όριζόμενα στοι χεϊα· 'ΕΛΪσης έντός τής αυτής προθεσμίας υποχρεούνται· είς νπο 6ολήν καταστάσεων διά τάς άμοι βάς τοΰ Διοικητικόν Σχνμβουλίου καί τοΰ προσοχτικοΰ, τάς παρεχο μένας διά τοΰ εγκριθέντος ϊσολο γισιμοϋ. Β "Επί των έξόοων εχομεν νά .τα ρατηρήσωμεν τα εξής: Αί πιστο>σευς τοϋ προϋπολογι-
σμοΰ δι" ε'ξοοα διοικήσεως κοά
έν γένει λειτουργίας των ύπηρε-
σιών τοΰ Δήμον διετέθησαν μέ
πνεϋμ«. πεοισυ>Λογής καί περιστο
ής άσκόπων δαπανών πρός έξοί
κονύμησιν πιστώσεο>ν διά την έκ
δήλωσιν τής Δημοτχχής δραστη
ριότητος κυρίοις είς την εκτέλεσιν
των έργων. Αί γενόμεναι δαπά¬
ναι ήσαν καί άναγκαϊαι καί έπο>-
φελεϊς. ΆχαγχΜϊω. μέν διότι άλ¬
λως δέν ήτο δΐ'νατον νά λειτουρ
νήσουν όιμαλώς αί υπηρεσίαι τοΰ
Δήμ*υ, έΛοκρελεϊς δέ διότι μόνον
διά των μεγάλης εκτάσεως ε"ρ-
γ<ον άτινα εξετελέσθησαν καΐ έ- κείνιον άτινα έκτελοΰνται καί θά έκτελεσθοΰν είς τό μέλλον δννά μεθα μετ' έμπιστοσννης ν' άπο- 6λέπο>μεν είς την ανύψωσιν τοϋ
πολιτιστικοΰ καί την βελτίωσιν τοϋ
βιοτικοΰ έπυπέδου των σινδτρο-
τών μας.
Έκ των ανωτέρω στοιχΐίων καΐ
έκείνιον των άλλων έτών, διαφαί
νεται ότι ΐσπμεια'ϊθη σταθερά κατ'
ίτος αύξησις γενικώς των έσόβων
τοΰ Δήμου, εΐμαι δέ ϋποχρίωμέ-
νος νά καταστήσιο· υμίν γνωστόν
δτι αυτή δέν όφείλεται είς αύξη¬
σιν σ,ορολογικών συντελβστών,
άλλ' ά-τοκλεισηκώς καί μόνον είς
την -καλλιτέραν οργάνωσιν της ν
πηρεσίας καί τής έξ αυτής προ- |
ελθούσης τακτικής καΐ έπιμελοϋς
βεβαιώσεως των Δημο-ακών έσό
δών πάσης πηνής καί κατηγορίας,
ώς καί είς την αύξησιν των Κρα
τικών χορηγιών επί τή βάσει τοΰ
ΝΔ 4260)62 δρθρ. 37. Ι
*Η προσπαθεία μας Ι'τεινεν είς
τό νά Ιπιβαρυνθώσιν οί δημόται
κ.ατά τό δυνατόν ολιγώτερον και
δικ«ιότεμά
τό ν τού Δήμον εγένετο μέ βά¬
σιν τονς ίσχνοντας ά,τό έτών ψο
ρολογ».κούς σνντελίστάς. |
Μέ τα νπάρχοντα οίκονομικά
βε^ομένα 6ε6αίίι>ς δέν λέγομεν ο
τι είμεθα αύτάρκεις, φΐλοδοξοΰ-
μεν ίίμως κτά ελπίζομεν δτι πο-
λύ σΰντομα θά καταστήσωμεν τόν
Δήμον αύτάρκην καΐ Ιχανόν ν'
όντα.τιοκριθή πλήρως είς τάς ά-
νάγ3ία; αΰτοϋ καί εκτελέση έκ
των το.τικών αύτοϋ πόρίον σοβαρά
Ιργα. Μή λησμονοΰ-
μεν ομιος ότι ό .τληθναμό; τής
αάλεώς μας ηυξήθη κατά πολΰ ,
καΐ θ' αυξηθή ϊτι περισσότερον
καί αΰτό σημαίν«. παράλλ^ηλον αΰ
ξησιν καί τής εκτάσεως αΰτοΰ.
Καί τα δύο αυτά γεγονότα συν-
τείνουν συγχρόνως είς την αίίξη
σιν των νποχρεώσΐίον τοΰ Δή¬
μον μας, λαμβανομένον ^ιά>αστα
ΰ.·ι' όψει δτι ή πόλας μας ώς κατ'
εξοχήν έργατού.τολι;, στερείται έ
παρκοϋς τρορολογητέον είσοδήμα¬
τος, αί ύποχρεώα>εις αΰτοϋ είναι
τ&ράστιαι.
ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΣ
Καΐ έδώ είμεθα πρωτο.τόροι.
Έκ των πρώτιον καί σ-τουδαιο
τέρων θεμάτο/ν ποΰ άντιμετωπί-
σαιμεν ήτο τό θέμα τής καθ)τος
τής πόλεως.
Έστατ)μίσαμεν τάς ανάγκας καί
έπρογραμματίσαμεν κατά τόν
πλέον όρθολογικόν τρόπον την ά
ξιοποίησιν των είς την διάθεσιν
μα; μέσω ν — αΰτ)των — καΐ
έργατοτεχνικοΰ προσωπικού καί
έθέσαμεν τάς βάσει; είς την διε
ξαγωγήν τής καθαριότητος.
Σ)'ιμεοον πε.ταλαΐίι>μένα ώς επί
τό .πλείστον, άλλά καταλλήλ-ως έ-
υασμένα αΰτ)τα διενεργοϋν
την καθαοιότητα καί καθημερινώς
άντιμετωπίιξομεν προδληματα πο-
λυεξόδου έ,τισκΐυης των.
Άιιέσος προέβημεν είς τάς δέ
οΰοας ενεργείας ίνα ό Δήμος ά
ποκτήση καινουργή αύτοκΐνητα διά
την (Ιπρόσκο.·ττο·ν διενέργειαν τής
καθ) τος τής πόλει»; χαΐ τό έΛΓ-
τνχομεν διά τής προμηθείας δΰο
μεγάλον καινουογών αντ (των Απο
κομ<κής άπορ)τ(ον καί Καταβρέ γματο; ?ναντι άξία; 580.500 δοα χμών άτινα σνντόμως θά τεθοϋν είς την υπηρεσίαν τοΰ Δήμον· Τό έργατοτεχνικόν μας πρόσω π, κόν άι)Κ)γον είς την εμφάνισιν νχ.ι ώπλισ·μένον μέ .τίστιν καί α¬ γάπην .τρός τό έπάγγελμα εκτελεί, σκμβάλλΐν τα μέγιστα (ι; την άποτελεσιματικήν καθαρι τής πόλεω; καί οντοΐ ά.το πολλ.οϋ χρόνοι· πλέον εσταμάτη¬ σαν τα τηλέφωνα τοΰ Δήμον νά μετα&δονν τό μελαγχολικόν αγ γελμα — .ταεάΛθνον — των 6η- ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΚΑΤΟΙΚΟΝ Ν. ΙΟΝΙΑΣ ΒΟΛΟΥ Ή Όμιλία τού Δημάρχου κ. ΣΟΥΠΟΥΛΤΖΟΓΛΟΥ μοτών. «Μία έβδομαδα εχει νά πρςάση τό α'τ)τον καθαριότητος, γιατί;» Πολλ.ά ασφαλώς ά.ιοιμέ- νοι·ν άκόμη νά γίνουν. Θά πρά- Ρωμεν τό πάν ώστί άπό τό άναγ- καϊοΛ' νά φθάσωμεν κατά τό δυ¬ νατόν εί; τό τέλ.ειον. Δέν θά πά ραλείψίΐ)μ.Εν κάθε δυνατήν προσ¬ πάθειαν προκειμένον νά έ.ξευρ<ο- μεν πόρους διά την αΰΐτ)σιν τοΰ άριθμοΰ των αύτ)το>ν άποκομιδή;
α-ιορ)τιον καί την αντικατάστα¬
σιν δλων των ν.ταρχόντων πε.τα-
λα·ΐί')·,ι·έν(ι)ν. Άλ,λά ή καθ) της τής
πόλεως είναι συνυφασιμένη μέ την
απόλυτον ατννειργασίαν Δι'ιμιον καΐ
Δημοτών. "Οσα μέτρα καί αν
λάβη ή Δημοτική άρχή, εάν δέν
βθΓ,θήσονν οί .-ΐολϊται δέν θά λυ¬
θή όριστικώ; τό πρόβλημα. 'Κτι
>.αλοΐμεθα λοιπύν την βοήθειαν δ
λων των δημοτών μα;, .πρέ.πει
παντί; νά βοηθήσονν την οημοτΐ
κήν άςχήν θετικώς σΐ'μμορφονμε
νοι π/.ήρίος πρό; τα; ΰποδείξεις
αύτη;, όιά νά τηρήσωμεν οΰτω
την πόλιν μας κα'θαράν καί εντρε
πισμένην, ιί>ς άρμόζει διά λαόν
πολιτισμένον καΐ νπερήφανον ώ;
ό ίδικύς μας.
Καί διά νά άντιληφθήτε τό μέ
γεθο; τή; προσοχτς μα; εί; τόν
τομέα τής καθ) τος, σάς γνωρίζο
μέν δτι διά τό ε'το; 1970 ό Δή-
μο; έδα.τάνησΕγ τό ΰπέρογκον πό
σόν των 1.522.720 δραχμών έν
σνγκ,ρίσει βε6αά<3ς πρός τα πο- σά άτινα διετέθησαν είς άλλους τομεϊς τής δημοτική; δραστηριό τητος, όπερ ποσόν εκαλύφθη έκ τοΰ είσπραχθέντος τέλονς καθ) τος. ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΕΡΓΑ Έθεωρήσαμεν άσκοπον ν' άπα ριθμησωμεν ενα πρός ένα τα ΐκτελεσθέντα έν τή πόλει μας δή μοτικά εργα, διότι ταύτα τα 6λέ πέτε, τα ζήτε^ τα άΛθλαμβάνετε καί νά χαίρεσθε μπροστά στά σπί- τια σας ή κοντά σας, στήν συν- οικία σας. Έκτός των δλ/,οιν έργοχν ύδρεΰ σεως, όδοποιΐας, άποχετεύσεως, έξωραϊσμοΰ κλπ., άτινα έξετελέ σθησαν κατά τό ετος 1970, σημε ρον ευρίσκονται έν τώ ά-τοπερα- τοΰσθαι τοία μεγίστης ση»τ»δαιό τητος καί άξίας έργα, δπως είναι τό Γυμνάσιον τής πόλεως, τό Δή μοτικόν Μέγαρον καί τό Πνενμα ιΐκόν καΐ Εκπολιτιστικόν Κεν¬ τρον τής πόλεως (Τουριοτπκόν Πε ρίπτρρον), δπ«ρ καΐ θ' άποτίλέση τόν πόλον ελξεως των έντο5πω.ν καΐ ξένων Τουριστών είς την .τό λ ιιν αε πολλά οίκονομικά ώφέλη δι' αύτην. Τό έργον τούτο ώς πιστεύομεν θά είναι τό μοναδι¬ κόν έν τή θεσσαλία. Περιττόν, νομίζομεν είναι νά εξάρωμεν ετι περισσότερον την αξίαν καί την ώφελιμότητα των ποοαναφερθέντων ώς άνω έργων, ταύτα τα κρίνετε ύμείς οί ίδιοι καλλίτ€ρον παντός άλλον πόσον χρήσιμα καί άναγκαία διά την πόλιν μας είναι. Κατά τό ϊτο; 1970 ήλεκτροδο- τήθησαν δλαι αί άκραϊαι συνοικί¬ αι μας. ΑΙ περισσότερον συνοιχί αι είς τό κέντρον τής πόλεως ά- Λέκ,τησαν Ιδιωτικόν δημοτικόν έ- ξιοραϊστικΟΛ' φωτισμόν μέ μοντέρ να φωτι,στικά σώματα, ήλεκτροφω τίσθησαν διάφοροι μικραί πλατεϊ αι μας καί έ^ενδροφΛΐ-τενθησαν πάρα πολλοί δρόμοι καΐ αχραίαι συνοικίαι τής .τόλεώς μας μέ καλ Μοπιστικά δένδρα,. Ήλεκτροφο>τίσθη ΕΛαρκώς ό
Ίερός Ναός Εΰανγελιστριας καί
τύ Δημαρχιακόν Κατάστημα καί
{Ίδη σήμερον ίάιρίσκονται έν τώ
άποπερατοΰσθαι διάφορα άλλχι ?ρ
γα έξωραϊστικοΰ ήλεκτροφωτισμοΰ
είς διαφόρους όο'οΰ; τοΰ βορειοδυ
τικοϋ τμήματος της πόλ.ίώς μας
καί Ης την όδικήν Γέ<ρνραν Πα- παδιαμάντη πλησίον τοΰ Σιδηρο δ ρομικοΰ Σ ταθμοΰ. Στόχοι 6έ τής δημοτικής άρ- χής είναι ή αντικατάστασις ολο¬ κλήρου τοΰ δίκτυον ήλεκτροφωτι- σμοΰ έντός όραχυτάτου χρονικόν διαστηματος έντός τής πόλεως α- Λ» δίκτυον Ιδνωτικοΰ δημοτικοΰ ή λεκτροφωτισμοϋ μέ συγχρονα φω τιστι,κά σώματα καΐ βραχίονας ώ στε αυτή νά παρονσιάζη έκπολιτι στικήν όψιν μεγαλουπόλίως. Είς ολόκληρον τόν Δήμον έδη- μιονργήσαμεν κατά μήκο; πολλών όδών δενδροστοιχία; έκατοντά- δων δένΛριον. Είς μερνκά κηπά ρ*α κατεσκειιάσθησαν προστατεν- τικά κινκλιδώματα καί προετοιμά ζιται ή φντεννϊΐζ καί άλλων &έν- δρ<ι)Λ. Ό έξαίρε-τος άνθόκηπος της πλατείας Είκιννίλιστρία;, ώ; καί ό τοιούτος τής πλατείας τοΰ Πνευ ματικοΰ καί Εκπολιτιστικόν Κέν τρον, κατέστησαν πραγματι.κΧΗ πνευμονες, ίίς τάς κεντρικάς συν οικίας τής πόλεώς μας μετά της ;η»κνοτάτης δενδροφντεΰσίως. Ώς «Τναι γνωστόν δείκτην πό λιτισμοΰ καί ψρουρόν τής ύγείας άποτεΛεϊ τό πράσινον. Ταύτα εί¬ ναι σννυφασμένα, ταυτοσημα, Ή όηιμοτική άρχή τολμώ νά καυχη- θώ δτι έπέτυχεν έν .ιολλοϊ; καί είς τόν τομέα ούτον ίτον μέ μιά λέξη καλούμεν μάχη τοΰ πρασί- νον. ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ Ό Δήμος καί είς τόν τομέα αυτόν τής δραστηριότητος τού ί/Τραξεν πολλά. Στάθηκε άρωγός είς τάς .ττο^ χά; οικογενείας τή; πόλεως δια- νέμων κυρίως τρόφιμα είς αύτάς κατά τάς μϊγάλα; εορτάς τής Χριστιανοσννης, παιγνίδια, δώρα καί ΐνΐοδήματα ίίς τού; μικρόν; φίλονς των άπόρων οίκογενειών. 'Εχορήγησεν τα άναγκαΐα φάρ μακα ϊίς ένδεΐ; καΐ μή ήσφαλισμέ ν ούς δημότες τού. Πρωταρχικός στόχος δι" ημάς στάθηκε πάντοτε & παράγων άν- θρωπος δι' αύτό ή προσπαθεία μας καί κατά τό έ'τος τουτο δπερ διενύομεν θά στραφή πρός την εξεύρεσιν καταλλήλου χώοου διά την ίδρυσιν παιδικών κατασκηνώ σεοιν διά τα παιδία μας, την έ?.- πίδα τοΰ "Εθνους μα;. ΕΙ; τα πλαίσια τής Έθνικής διαφωτίσεως έπρογραμματίσθη- σαν διάφοροι όμιλίαι Έθνικοΰ καί μΛΗΝΡ<|>τικοϋ ένδιαφέροντο; ένώ ή
δημοτική άρχή ώργάνωβε καΐ
σνμμετέσχε «ίς απάσας τάς έορ-
ταστικάς εκδηλώσει; των Έβνι-
^ών μας έορτών.
Έ.τίσης ό Δήμος ώργάνωσε
τρό; ψυχαγωγίαν των δημοτών
τού πλείστα; καλλιτεχνικάς εκ¬
δηλώσει; είς τό Κινηματοθέατρον
<ΛΤΡΙΚΟΝ> δπον σήμερον όμι-
λχΐίΰμιεν, είς την Λέσχη Έργαζο-
μένου Κοριτσιοΰ καί είς τό Α¬
στικόν Κέντρον τής πόλεώς μας.
Έπίσης διά τοΰ κινηματογραφι-
κου τού συνε^γείου πρός ψυχαγω
γίαν των κατοίκων τής πόλεως
.τροεβΛηθησαν διάφοροι ταινίαι
μονφωτικοΰ ίτερυε)χοιμένου. Διά
τής άνανεωθείσης δέ Φιλ)κή; ϊ-
δοθησαν είς όλας τάς περιοχάς
τοΰ Δημου ύπαίθριοι συναυλίαι,
αίτινες εσημείωσαν πλήρη επιτυ¬
χίαν.
Ή Δημοτική άρχή άπό τής ά
ναληψεως «π' αυτής των κοινών
Ιοειξε τό μεγάλο ενδιαφέρον της
καί ύπεο τοΰ άθλητισμοϋ. Άπό
τίς άρχικές της ένέργεΐιες ήτο ή
έ-τιδίιοξις τής διευρύνσιεως τοϋ
ΐνμναστηρίον «ΝΙΚΗ> καΐ ή δή
υργία. Στάδιον έν τή πόλει
μας, ίκανοΰ διά την άθλησιν πολ
λ ών άθλητών καΐ την παρακολον
θησιγ <4γώνων υπό πολλών χιλιά δοον φιλάθλων. Φιλοδοξεϊ αυτή δ .τος τό δημιονρνηθησό.μενον Στά διον γίνη πόλος Ιλξεως δλων των νέον τής περιοχής καί τής άπο- μακρννσ«ι>; αυτών άίϊό πολλούς
φθοροποιοϊ>ς χώρους, έ,τ' ωφελεία
τόσον των Κατοίκων μας δσον
καί γενικώτερον της πατρίδος
μας.
ΔΡ Α Σ ΤΗΡΙΟΤΗΤΕΧ
ΓΕΝΓΚΗΣ ΦΤΣΕΟΣ
Ό τοπικός άρχτον έκ τοΰ νό
μόν, Εχει τό δικαίωμα καί την
ίΐΛΐοχιρέωσιν νά ένδιαφ*έρεται διά
την προώθησίν καί έπίλνσιν παν¬
τός τοπικοΰ ζητήματος, Εστω καί
εάν τούτο απτεται πολλες φορές
τή; άριμοδιότητος άλλης άρχής.
Επί τη βάσει τοΰ προνόμιον
της αΰτοΰ, ή Δημοτική άρχή δι'
υπομνήματι της πρός την Προε
δρίαν τής Κυβ*ρνή<—ως εζήτησεν την ΐδρΐΌΐιν Κέντρον θεσσαλικών καί Ίονικών ΣπουδώΛ', ήδη δέ ενρίσκομαι είς την ίύχάρι—όν θε σιν νά σάς είπω δτι, ώς μάς έ- Λληροφόρησεν ό κ. Νομάρχης, κα τόπιν ένεργειων τού ή Ιδρυσις τοϋ πί/οαναφερθέντος Κέντρον θά γίνη πραγματικότης. Δ** άλλων ύ,τομνημάττον καί εγγράφων της πρός άλλα καθ" ΰλην αρμοδία "Τ πουργεία καί την Νομαρχίαν, ε¬ ζήτησεν την θέσπισιν νόμον έπιτρέ ποντος την επέκτασιν των διοικ) κων τού άρίων πρός πάσαν κα¬ τεύθυνσιν τή; πόλεως, καθ* δσον ό πληθνσμός αυτής άσφυκτιά καί χρπάζεται ζοιτικάς χώρος. Κατό ,-ΐιν ένεργΐΐών μας καΐ χάρις είς τό Ιμ,τοακτον καί θ>ε·ρμονργόν έν
διαφέρον τοθ κ. Καρνδα, Γ€νικοΰ
Γραμματέως Υπουργείον Δημο-
σίων "Ερνίον, έΛετύχομεν την χρη
ματοδότησΐν διαφόρων δημοτικών
Εργων όδοποιίας άξίας 1.000.000
δραχμών. Διά τό ενδιαφέρον τον
τουτο τοΰ έκφράζομεν τάς θερ¬
μάς υμών ευχαριστίας.
Έπίσης δι' άλλων ένεργειώγ
μας πρός τό "Γπονργ€ίον Κοινω
νίκων 'Τ—ΐρεσιών επετύχομεν την
χρηματοδότησιν διαφόρων έξυγιαν
τικών ϊργων καί τοιούτων όδοποτ
ίας είς τού; προσφυγικόν; μας
σννοικισΐμούς άξίας 320.000 δρχ.,
ήτοι. 200.000 δρχ. παρά τοΰ 'Τ-
ποτ'ργΕίου καΐ 120.000 δρχ. έκ
χρημάτίινν τού Δήμου μας. Ούτω
τόν προσέχη μήνα θά άσφαλτο-
στρωθοΰν ή όδός τής Συνοικίας
Γερμανικών τής πόλεώς μας.
Κατά τό έ'τος 1970 προέβημεν
είς την άρίθμησιν των οίκιών καί
καταστημάτων τής πόλεώς μας,
ώς καί εί; την τοποθέτησιν πι-
νακίδων όδών προσανατολΐΛΐμοΰ
καί κυκλοφορία;.
Μέ την ένθίρμον «η^ιπαράστα
σιν καί μεσολάδησιν τοΰ καθ1 δ-
λα άξίον Νομάρχου μας, έζητή-
σαμεν την προώθησίν καί έπί.λν-
σιν των δί>ο βασικών προβλημά-
των άτινα μά; άπασχολοΰν ζωη-
ρώ; σήμερον. Τό πρώτον είναι
τ> νδρευσις τής πόλεως μέ τα νέ
ρά τής Κουκουράβας, τό δεύτε¬
ρον είναι τό άποχετευτικόν πρό
βλημα αυτής. Δι' αμφότερα τα
θέματα γίνονται μελέται καί ελ¬
πίζομεν δτι πολύ σΰντομα θά
I-
χωμ«ν την εύχαοίστησΐν νά Ιδω¬
μεν έκτελονμενα ταύτα είς την
πόλιν μας.
'Τπΐδείχβη παρά τής Δημοτι¬
καί; άρχή; πρός τόν ΟΤΕ κατάλ
ληλος χώρος διά την ανέγερσιν
νπ' αΰτοϋ σι»γχρόνου Σ ταθμοΰ
πρός εξυπηρέτησιν ολόκληρον τή;
περιοχή; τή; πόλεώς μας και ή
δ^ εΐ»ρίσκομαι είς την ευχάριστον
θέσιν να σάς είπω ση .τολν σύν-
τομα θά ίδωμεν τό κτίριον τούτο
άνεγειρόμενον είς τό κεντρικώτε
ρον σημείον αυτής, δνναμικότητοί,
2.000 σι»νδέσεων, είς δ θά εΰ,ρί
σκουν έξυπι,ρέτησιν πάντες οί δή
μόται μας χωρίς πλέον νά τα-
λαιπωροΰνται καί νά νφίστανται
οικονομικάς έπ<6αρύνσεις έκ τής μεταδάσεως αυτών πρός έξνπηοέ τησιν είς τό κέντρον ΟΤΕ τής γείτονος πόλεως τού Βόλου. "Ενδιαφέρον έπίσης έπε&είχθη καί είς τα σννκοινο)νιακά προβλή ματα καί επετεύχθη ήδη ή τρο- ,αοΛοίησις διαφόροη· δςομολογίων έντό; τή; πόλ.εώ; μας διά την έ ξυπηρέτηστν απάντων των δημο¬ τών μα; καί κυρίω; των έργαζο μένων εί; τάς βιομηχανικά; μο νάδας αίτινες είναι έγκατεστημέ νατ ΐΐ; την ϋειρΐφέρειάν μας. Τε λευταίως γίνονται προσπάθειαι διά την κατ' αρχήν λειτουργίαν έντε-υκτηράϋν άπροσαρμόστων παί δών μέ την «ύγενή βοήθειαν έκ- λεκτών μελών της Κοινωνίας Ν. Ίωνίας. Ή δημοτική άρχή ένδιαιφίρομέ- νη δλως Ιδιαιτιέρως διά τα έκκλη σιαστικά θέιματα τα άπασχολοΰν τα τού; δημότας καθ1 ήν ώραν μάλιστα οίκοδομεϊται ή Ελλάς Έλλήνων Χςκστιανών, διά τής Έ ρανικής 'Επιτροπής τοΰ Ίίροΰ Ναού ό Εύαγγελισμός τής θεοτό κου έβοηθησεν καΐ εΐνπρεπίσθη ό Ίειρός ούτος Ναός, μέ Άγιογρα φήσεις, μέ σκαλιστό τέμπλο, κα- κλπ., καΐ έφωταγωγήθη εσωτερικώς καί εξωτερικώς κα¬ τά τόν πλέον φαντασμοϊγορικόν τρόπον κα'ι μέ ευχαρίστησιν έδε χθη αυτή δπως βοηθήση διά την ανέγερσιν £νός άλλον Ίεροΰ Να¬ ού τοΰ Άγιον Νεκταρίον είς τό Βορεψοανατολικόν τμήμα τής πό λεως μας. Άγαπητοΐ καί έκλεκτοί μου Σάς εξέθεσα μέ αύθορμητι^ σμόν, ειλικρίνειάν καΐ πηγαιότη- τα τα οσα έπετύχομιεν ϊ] αροσπα- θήσαμεν νά έπιλύσωμεν καΐ δσα μέλλει νά έπιδιώξωμεν. Πιστεΰω απολύτως δτι νυχθη¬ μερόν εργαζόμεναι, τα Δημοτικόν Συμβούλιον, τό έν γένει πρόσω πικον τοΰ Δήμου καί έγώ, έπρά. ξαμεν τό καθήκον μας. "Ισως νά μην επετύχομεν τό τέλειον, παρά μόνον έκεϊνο πού θά κατώρθωνβ κάθε συνετή βημοτική άρχή- Πι- στευω δτι δέν ήδιαφορήσαμεν δια τιποτε τό σοβαρόν υπέρ τής πό¬ λεως αυτής καί των πολιτών της. Είς τάς ενεργείας μας ύπήρχε ένθουσιασμός καί άφοσίωοχ,ς. Με- θοδικότης καί πρωτοβουλία. "Ετσϊ μόνον θά έκπληρώσωμεν απολύτως τό όφεΐλάμενον χρέος μας ϊναντι τής συνειδήσιεως ημών, τοΰ Δή¬ μου καί των Δημοτών μας, καί τοΰ ρόλον πού καθώρισεν είς η¬ μάς ή Έπανάστασις τής 21 Ά πριλνον. ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ 2ΗΤΩΣΑΝ ΑΙ ΕΝΟΙΙΛΟΙ ΔΤ ΝΑΜΕΙΣ ΤΉΣ ΧΩΡΑΣ ΖΗΤΩ Η 21 ΑΠΡΙΛΙΟΤ 1967 ΖΗΤΩΣΑΝ ΟΙ ΤΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ «Ι¬ ΝΤΑ Σ ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ Ή δύναμις τού υπο ελληνικήν σημαίαν εμπορικον στόλον άν ήρ¬ χετο την Ιην Μάρτιον έ. Ϊ. είς 2. 366 σκάφη συνολικής χο)ρητικότη- τος 14.175.543 κοοων. "Ητοι πα- ρουσιάζει αβζησΐν έν σΐ'γκρίσίΐ μέ την δύναμιν τής άντιστοίχου ήμερό · μηνίαις τοϋ παρίλθοντος ?τον; κα τα 237 πλοία χωρητικότητος 2. 714.016 κόρων. —Ή εΐσαγωγή οητναλλάνματος είς δολ/Λρια, έκ μέρονς Έλλήνων νανχι-κών, άνήλθε κατά τόν παρελ &όντα Φεβρονάριον είς 2.411.539 δολλάρια. Τό νπόλοιπον των κα- ταθέσεων ναντικών εί; τα έλληνι- κά πιστωτικα ί&ρύματα άνήρχετο την 3 Ιην 'Ιανοναρίου 1971 είς 18.317.671 δολλάρια. Ό Δήμαρχος Ν. Ίωνίας Βό¬ λου κ. Σονγιουλτσόγλον Ανωτέρα στελέχη τή; Έβνι- κής Τραπέζης συνειργάσθησαν μετά τοΰ Δρ. Κάλμαν Μεζάρος ό οποίος έκπροσωπεϊ την έν Βου δαπέστη Τράπεζαν «Μαγυάρ. Νβ ζέττ* Μπάνκ». Σνγκ-εκριμένως, ό ξένος τραπεζίτης ένημίρώθη επί τής πορείας τής έλ-ληνικής οίκο¬ νομίας ώς καί τής συμβολής τής Έθνικής Τραπέζης. Ειδικώτερον σννεζητήθησαν θέματα αφορώντα είς την συνεργασίαν μεταξύ των δύο Τραπεζών. ΑΙ δυνατότητε-ς νέων έπενδύσε ών είς την βιομηχανίαν μέχρι τοΰ ετος 1977 άναλνονται εί; μελετην ή όποία εξεδόθη υπό τοΰ υπουρ¬ γείον Χυντονισμοΰ καί τοϋ Κέν τρου Προγραμματισμού καί ΟΙκο νομικών 'Ερεννών (ΚΕΠΕ). Αϋξάνίται κατά 33.080 δολλ., τύ πρός εισαγωγήν αρχικώς πο¬ σόν έκ 2.000.000 δολλ., διά την συμπλήρο)σιν καί έξοπλασμόν τού εργοστασιον παραγωνή; άλουμί- νας τής Έταιρείας Άλ«ουμίνιον Ελλάδος ΑΕ. Πρός τούτο, έδημο σιεύθη τό ύπ' αριθ. 117 Βασ. Διά ταγμα. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Τακτικής Γενικής Συνελεύσεως Τής Α. Ε. Έμποροβιομηχανικής Και ΆΛΤιπροσωπειών «Παπαλεξανδρής» Καλοϋνται οί κ. κ. Μέτοχοι τής Έταιρίας, συμφώνως τω Νόμ<ί) καί τ ώ Κατασκατικφ, είς τακτι¬ κήν Γενικήν συνέλευσιν την 30ήν Απρίλιον 1971, ημέραν Παρασχη» ήν καί ώ·ραν 12ην μιεσημβρινήν, είς τα έν Αθήναις κ.αί επί τής ό- δοΰ Στησιχώρου 11 γρατρεϊα αυ¬ τής. θέματα Ημερησίας Διατάξεο>ς:
) "Τποβολή έκθέσεων Διοικητι
κου Συμβουλίου καί Έλεγκτών έ-
.τί τού ισολογισμόν τή; χρήσεως
1970.
2) "Εγκρισι; Ισολογισμόν 1970.
3) Απαλλαγή των μελ,ών τοθ
Διοικητικόν Συμιβουλίου καί τΛν
Ελεγκτών άπό πάση; ίνθύνης ά-
ποζημιώσειος.
4) Έκλογή δύο τακτικών καί
V·
σαρίθμων άναπληρωματικών 'Εί^γ
κτών διά την χρήσιν 1971 καί καθ
ορισμός άμοιβής αυτών.
5) Έ,τιικνρωσις άμοιβών διευ-
θύνοντος Συμΰούλυο χρήσε ω ς
1970.
ΟΙ κ. κ. Μέτοχοι όπως λάβωσι
αέρος είς την Γενικήν Συνέλευσιν
δέον δπως, συμφώνως τψ Νομώ
καΐ τφ Καταστατικώ, καταθεσο)-
σι τάς μετοχά; ττον είς τα γρα-
φεία τής Έταιρίας ή εί; τό Τα¬
μείον Παρακαταθήκην καί Δανεί-
ων, ή παρά τινι άνεγνΐΛρισμένη.
Τραπέζη, προσάγοντες τάς άποδεί
ξεις τή; καταθέβεως τοΰτιον ή τα
πληρεξούσκι αυτών, πέντΐ πλήρεις
ημέρας πρό τή; ήμερομηνίας τής
σνγκλήσ.εως τής Γενικής Συνελεύ¬
σεως.
Έν Αθήναις τχ 28.2.71
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
Υπεοθυνοι συμφώνως τ3
1091)1938
■ΙΟιοκτήτπς - Διευθυντάς
ΓΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΚατοικΙα Ναυάρκου Βότοη 83
Προΐστάμενος ΤυπογραφεIο^
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κστοικία Σπαοτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ

ΠΕΡΙΚΛΕΙ0ΜΕΝ01 ΚΙΝΔΥΝΩ!
ΕΞΟΦΛΗΣΙΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΕΙΣ
120 ΜΗΝ,ΔΟΣΕΙΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ ΟΙΒΙΟΤΕΧΝ ΑΙ
'Εντος τής προσεχούς δεκαεπί-
ας, το διά θαλάσσης διεξαγόμιε-
νον εμπόριον άναμένεται νά δι-
π./Λισιασ'θή. Είς τάς δκχΛΐστω-
σεις αύτάς προβαίνει τό Ναυτι-
λιακόν Έ.χιμβλητήριθ'ν τής Βρ«-
ταννίας καϊ οί Βρεταννο Ιδιοκτή¬
ται, .ΐν>οστίθεται, .-χροσανατολιζό-
νοι πρός την κατεύθΐΛΌΐν αύτην,
δαπανοΰν, σήμ.·ερον, περί τα. 2.
200 έκοηομμύρια στερλινών, διά
την ανανέωσιν καί τόν έξοπλι-
σμόν τού εμπορικον, στόλ.ου.
Περί τα μέοχχ τού πιαρ«λ)θόντιος
έ'τους «Χ Βρβταννικαί παραγγελίαι
ανήρχοντο, σννολικώς, είς 19 έ
κο,τ. τόννων, ήτοι κατά πολΰ υ¬
ψηλοτέραν τοϋ ήμίσεος τού ύπάρ
δδομάδα δύο νέα σκάφη άνελάιμ
χοντος τοννάζ, ένώ εκάστην έ-
βαινχχν υπηρεσίαν «ίς την διεξσ>
γωγήν τοΰ διαμιεΊ;ακομ.ιστικοΰ έμ-
πορίον. Έν τούτοις, οί άριθμοί
ούτοι δέν άντικατοπτρίζουν, πλή-
ρ*ος, την «βίλτιωμένην απόδοσιν
των οκαΐφών», όντε την έκτασιν
τοϋ έπα/ν,εξοπλισμοϋ, ό οποίος γί-
νεται είς ταυτα, ώστ>ε νά άνταπο
κρίνωνται καί μάλλον νά προσ-
λαμ.6άνουν τοΰς νέους τύπους υ¬
πηρεσίας.
Είς την ετησίαν ταύτην ίκιθεσιν
τοϋ Έπιμελητηρίου, νπογραιμμΐ-
ζεται 8τι .τλέιον τού 1)4 των υ¬
πό παοαγελίαν, παγκοσμίως, οτκα-
φών είναι τού τύπον, διά την
μεταφοράν έμΛοριε«ματχ»κι6ο>τ(ο)ν
(κονταίηνερς). Ωσαύτως είς τάς
παραγγελίας ταύτας, πβριλοψιβά-
νονταν καί άλλοι τύποι νέων σκα-
φ©ν μέ μεγάλην ζήπησιν. «Έν ό
λΐγοις, τονίζεται είς την έκθεσιν,
τώ 1970 απέδειξεν ότι ή Βοϊταν
νίκη ναυτιλία είναι μία βιομηχα
■νία μιεγάλης άναπτύξεχ&ς, της ο¬
ποίας αύξάνει δχι μιόνον τύ μετ
ρίδιον ιεΐς τό δνεθνές εμπόριον, άλ
λά καί ό όγκος».
Αναφερομένη είς την ρύπαν-
σιν τής θαλάσσης έκ τού αΰξα.-
νομένου δγκου των* νανπηγοΐΛΐέ-
νων 'σκαφών, ή έκθεσις τχ)ϋ Έΐα-
μελητηρίου πιρθϊιοοποΐϊΐ διά τούς
περικλειομέινους κίνδυνον;, έκ
τού ότι ωρισμέναι χώραι προσπα-
θοϋν νά λνσουν τα προβλήμ,ατα
ταυτα άντί επί, δοεθνώς, ανμηετ
φωνημένης 6άσΙ&ως, επί έθνιικης
τοιαύτη|5. «Τό κόβΐτος τής μιε-
ταφοράς φορτίου διά θαλάσσης
θά ηύξάνετο, κατά δραματικόν
τρόπον, εάν εκάστη άπό τάς ε¬
κατόν παραθαλασσίας χώρας τοϋ
κόορου άπεπειράτο νά «ενεργήση
μειμονωμ.ένως>, γράφει ή "Εκθε¬
σις. «Τα διεθνως συμπεφωνημένα
μέτρα «ΐναι καλλίτιερα άπό τα
μέτρα, τα λαμβανόμενα κεχωρι¬
σμένας υφ' έκάστηις παραθαλασσί
άς χώρας, όοονδή.·τοτ¥ λογικά καί
εάν είναι αύτά».
ΔΙΑΦΩΝΙΑ1ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ - ΤΕΧΝΙΚΟΝ ΔΙΑ ΤΟ
Ν, Δ, ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΕΡΓΟΝ,,
Διαφωνίαι εχουν έπισημανιθή τοΰ Τεχνικόν 'Επιψιελητηρύον», προ
διά τό σχέδιον Ν. Δ. «Περί Έκ
τελέσεως Δημοσίων "Εργων» μ?
ταξΰ άφ' ενός τού υπουργείον
Δημοσίων "Εργων καί άφ' ετέρου
τοθ τεχνικόν κόσμον. Αύται έξί-
δηλώθησαν είς τα καίΓαρτισθέντα
δύο σχέδια τοϋ ΤΔΕ καί τού Τε
χνικοΰ ΈπιμεΑητηθ'ίον. Πρός άρ-
<Ην των διοοφωνιώιν αυτών συνε¬ στήθη υπό τοΰ ΰπουργοϋ Δηιιιοσί- ων "Εργων μικτή έπιτροπή .τρός μελέτην τον θέματος. Ό καταρτιαμός τού σχεδιον τούτον, αποτελεί τα τελειηαϊα ε- τη κύριον αίττρα τού τεχνικόν καασκΐυαστικο'ϋ κόσιμον τής %ώ ρας, ώστε νά εξασφαλισθή τό νομοθετικόν πλαίσιον έευγιάνσεως τοϋ κατασκεχ>αοτικοϋ τομέως, ά-
φοϋ ό δασικός νόμος .τοϋ διβ,τει
τα των δημΛσίοη· έ'ργίον εί,ναι πε
παλαιωμένος
θείς, πολλάκις, εχτατε, άλλά πάν
τοις μή οτνταποκρινόμΐνος είς τάς τσάς νομικος έκΛθόοχθΛος ΠΕΔ
ήλθεν είς μελέτην τού σχεδιον
ΤΔΕ καιί ένοποιοΰσα τάς παρατη
<,ή<Τεις της είς τό σχέδιον, τό ϋ- Λεθαλε είς τόν κ. υπουργόν Δή ιμοσίων "Εργων. Τό τείακον τοϋ το ο-χέδιον μΐλετά τώρα τό ΤΔίΕ, τό οποίον μετά την διαπίστωσιν των 6ιϊστ«μένο>ν άπόψεο)ν ουνε-
κρότησε νέα, πάλιν, εκτροπήν
«διά την άποοαχρήιν10^ ^«ί '"ΛΙ'
στ(μα·νσιν κατά συστηματικόλ' τρό
πον των 6α<η.κων σηιμείκον διαφω νίας των &ιατνπα>θιε4.σών νπό τοί·
ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΑΝΤΑΓΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΘΕΣΕΩΣ ΤΟΥ
ΕΛΛΗΝ. ΒΑΜΒΑΚΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΣΥΝΘΕΤΙΚ, ΙΝΟΝ
Την εξόφλησιν των ποός άσφα
λιστικονς όργανισμοϋς όφίΐ>Λον
των διοτεχνικων ί.ιιχι;κ>ήσεο>ν είς
120 'ΜΚ>.τόαονς μηνιαίας δόσεις, έ
,ιεχτεινομένο)ν είς αύτάς των δια-
τάξεων τοΰ Ν·Δ. 523)70, έζητη
σαν, όι' υπομνήαατός το,κν πρός
τό ϋποχ>ογΐϊον Κοινυ)νίκων 'Τπη-
ρεσιών, αί Ό'μοσποΛ'δίαι Βιοτεχνι
κων Σωματείον Αθηνών, ΙΙειραι
ως χαί Μακεδονίας. ΕΧς τό ίυτό
μνημα άναφέρονται είδικώτίρον
τα εξής:
ΑΊ διοτεχνικαι έπιχΐΐριισεις 6
ποτελοΰν ιμονάδας έντατικής ερ¬
γασίας. Βάβει στατιστικήν στοι
χείων, ά-τασχοιλοϋν τό μεγαλύτε¬
ρον ποσοστόν εργαζόμεναι εύθνς
μετά την γεωργίαν. Είναι σννε-
πώς σημαΛΤΐκός ό δγκος των ά
μοιδών τής 6ιοτεχνικής έργαοίας,
επί τού οποίον, ώς γνοκττόν, υπο
λογίζονται αί ΐΐστροραί πρός όργα
νιοιμονς κυρϊας καΐ έπικονρικής ά
σφαλίσεως.
Καί δέν είναι αί άσφαλκττικαϊ
εΐσφορα} τα μόνα 6άρη επί των
ά.-το>»α6ών των έργ«·ΤοτεΧνιΤώλ' &1
οτ«χνίας. Αί άποδοχαί τούτων ί'-
φίστανται καϊ πολ>^-ς άκόαιη γνω
στάς έ.τιβοορύνσεις άσχέτονς πρός
την κοινοινικήν των ά<Γ<Γ«άλ..σ<ν. "Ο λα αντά τα δάρη επί των άποοο χών των άπα<τχολο·ιιμένϋ.ν 6ιοτε- χνικώς ·κν$Λαίνονταί οπό 57,1% μέ χρις 73,5%. Καί είναι άναντίρ- ρητον ότι δυσκολεύουν την διοτε χνικήν παραγωγήν, αύξάνονν τό κόστος αντής, έ+ιποδίζονν την 6ι οτεχνικήν ανάπτυξιν καί όδηγοΰν μοιραίως τάς πολλάς, μικράς καί πβρκορισιμεΛ'ων οΐκονομικών δυνα. τοτήτων 6ιοτεχνικας είς άονναιιίαν έγκαίρον κατα6ο- λής των 6αοών τούτων. Κατόπιν τούτου αί σμοι ό<ρει?.αί ύπόκεινται είς τάς γν<ι>στάς π<8·οοαυξήισεις, αί οποίαι ότιτεινονν τάς δυσχερείας, όί>ηγοΰ
σαι τα; ί-πιχειρήπΐΐς είς άδιέξο-
δον.
Έν σι·νεχ?ία είς το νπόιμνημα
μνημονρίΌνταΐρ τα άγα6ά όποτελέ
σματα τής άπο<ΐ>α<ϊεως ύπ' αριθ. 11)67 τής ΕΣΟΠ, τής οποίας, άν καϊ ή ίσχνς παρετάθη κατ' έ.τανά λήψιν, πολλοϊ όφειλεται δεΛ' ήδν νήβηβαν νά έποκρελτ,βοΰν διά πλεί στους λόγους, πλήν κακοπιστίαί· Διά νά έπ<οα>ελτ;Οοϋν ούτοι ε-
πρεπε νά έξοφλήσουν σωρεττικώς
άσιραλ.ιστικάς είσφοοάς όφειλομέ-
νας διά χρόνον εντέυθεν εκείνον
εΐΐ τόν οποίον αφεώρα ή γενομέ
νη ρύθμισις, .ιοάγμα έξ άντικΐΐ-
μένον άδννατον. Τό ύ.τόμνΓαα ά-
ναχρέρεται ακολούθως είς την ρν
θμισιν τ<<η· πρός τούς άσοραλιστι- κονς όργανισμονς όφνει/,ών τιόν Δήιμΐιΐν, Κοινοτήτων, ίε,ςών μο- νών, μητροπόλειον κ)·ι., διά τ·οϋ ΝΔ 523)1970, προβλέποντος έξό φλ.ησιν είς 120 μηνιαίαζ δόσεις, ζητεί δέ την αυτήν μεταχείρισνν των διοτεχνικών Ιπιχειρήσεων — την είς αύτάς ενΐέκταστν των δια- τάξεων τοϋ διατάγματος αυτόν. Προστίθεται ότι, διά νά αποβή ν. ρύθμισις αύτη οΰσίαστική, .ιρί- πβι νά άφορά είς όλας άδιακ-ρίτως τάς ύφ-ειλάς, πα/λ.αιάς καί νέας, έ{; εισφορών άπαιτητών μέχρι τής δημοσιενσειος τοϋ νέον διατά νματος. "Ηρχισαν είς τα γραφεϊα τοϋ "Οργανισμόν Βάμ6ακος αί εργα¬ σίαι τής έτηοίας σννό&ον τής Έκ τελεοτικής "Επιτροαής τού Διε- Θνοϋ; Ίνστ ιτοΰτου Βάμ6αα»ς, τοΰ οποίον μέλος είναι ή Ελλάς άπό τοΰ ετονς 1968. Κατά την σύνοδον συνεζητήθησαν θϊ^ιατα ά ς>ορώντα είς την επίτευξιν των
κτιδιώξεων τοϋ Ίνστιτούτον αί
οποίαι συνίστανται είς την ενί¬
σχυσιν τής άνταγωνιστικής
ΠΡΟΟΘΕΙΤΑΙ ΕΙΔΙΚΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΑΖΙΚΗΣ
ΔΙΑΚΙΝΗΣΕΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΤΟΝ ΑΓΑΘΩΝ
Τό Έπαγγΐλιματικόν
τήριον Αθηνών προωθεί είδικόν
(ΤΪ<σττ;μα μαζικής διακινήσ·εως και διανομής των αγαθών διά .τής συγκροτήσεως έταιριών, μ« την συμμετοχήν παντοπ^ολειακων καί έδωδιμ,ο.-τιολίΐακών ΤΈΕ «αί των οΐκε«ι)ν έ^γοληπτι- , τής περιοχής Αθηνών. Ήδη, ό κων όργανώσεων επί τοϋ υπό της ΰπηριεσίας έκπονηθέντος σχεδιον τοϋ περί έκτελέΐΓείον Δημοσίων ' Εργιον ΝΔ». Είς την όμάδα εργασίας μετ έ χούν οί κ.κ. 'Ιω. Άλεξίον, άν- τ<πρόεδρος τοϋ ΤΕΕ, Θ. Ζοιί'νης, πρόε&ρος ΠΕΔΜΕΔΕ Α. Μιχόπον λος, πράεδρος ΠΕΣΕ, Τ. Άνι- άνάγκας των σνγχρονιον δομικών ΐργων καΐ τής τεχνολογίας. Διά τούτο τό 1969 κατηρτίσθη σαν δύο σχέδια τοϋ Ν.Δ. «Περί Δημοοχων "Εργων», υπό όμάδωιν εργασίας, βάσει των οποίων τό ΤΔΕ κατήρτισε τρίτον σχέδιον καί τό εθεισεν ύπ* όψιν των άρ- γανώσεων των τεχνικών πρός δια τύπωσιν παρα'τηρήσε<οΛΓ. Μικτή έ πιτροπή των ίνδιαφειρβμέ^ον όρ γανώσεων, καταρτισθείσα υπό ΜΕΛΕ καΐ ΠΕΣΕ, Κ. Κρανιώτης, τού Σννδέσμου Ά.νωνύμον Τε¬ χνικών 'Εταιρειών, Έρ. Μπάδρα τής 'Ενάκΐεως ΔιπλΛψιατούχίοιν Μη χανολογων 'Ηλεκτρολόγων Έρ- γολη*τών, Δημ. Κρνρο«χυντάς, Περ. Τσοΰτσουρας άπό π).€νρβς υπουργείον. Ή ομάς τέλει υπο ϋ Διε»1- την εποπτείαν τοϋ Θυντοϋ κ. Κορκολοποιύλο.ν, δέον δί, νά περατώση τό έργον της, τό βραδύτερον μέχρι 20ης τρέ¬ χοντος. ποόεδρος τοϋ Έπιμ?λητηρίου κ. Σπ. Βλαχάκης, είς πρές κόνχρι ραν;, ανήγγειλε την Ιδρυσιν τοι ών τοίοχ'τοη' εταιριών, είς τα; ό ποίας συμιμετέχουν 312 .-ταντοπω λεία καΐ έδωδιμοπωλϊϊα έκ. των μεγαλυτέρων τής προ>τει<ον<της. Συγκε%ριμένως, πρόκειται περί των έταιριών «Αθηνά Μάοκετ» ΕΙΤΕ, «Μέριμνα» ΕΠΕ καί συσελ Μάρκπ» ΑΕ. Τό άνωτέριο σύστημα των αγαθών κατέστη επιτακτικόν διά τα παντοπωλεϊα καί έδωδιμο ,ιιολεϊα Ί&άος μεΐά την σιν των «σούπερ μάρκϊτς» καί των «σέλφ σέρδις». Τα σούπερ μάρκετς άποτϊλοΰν, ώς ετόνισεν δ κ. Βλαχάκης, σο*α ράν απειλήν διά τα παλαίον τύ¬ πον καταστηματα τροφι,μ<ον. Άλ λά καί τα καταστήμοιτα αύτοίξν πηρετήσεως εχουν ασφαλώς ΑΦΟΙ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΙ Ε. Π. Ε. ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1970 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Πελάται 1.782.685,10 Γραμμάτια εΐσπρακτέα 86.544.— Γραμμάτια παρά Τρίτοις 204.535.— Προμηθενταί: Μέ χρεωστι- κά ύπόλοιπα 1.243.— "Εξοδα Ιδρύσεως 23.756.— Ταμείον 412.5328,40 Καταβέσεις παρά Τραπ. Ζημία χρήσεως 1970 43.585.- 2 654.676,50 189.554,20 2 744.2ΗΟ.7Ο Προμηθευταί Γραμμάτια πληρωτεα Άποσβεσθέντα εξοδα ιδρύσεως Άτομιχοί Λογ)σμοί Έτ, "Εκτακτον άποθεματ. Τακτικόν άποθεματ. Κεφάλαιον ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 17.516.— 1 351). 675,10 7.125 — 559.168.20 1-2.0ΟΧ- 128.746 - 500 ΟΟΟ.— 2 744.230,70 2.744.230,70 Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ Άποτελέσματα Χρήσεως 1)1)70 - 31)12)70 ΧΡΕΩΣΙΣ Μισθοί Ιΐροσω.τικοΰ Δρ. 140.261.-- Κοινωνικαί έπιβαρύνσεις 36 401.— Χρηματοοικ. ^πιβαρύνσεις 26.933.— Ένοίκια καταστήματος 114,513.— "Εξοδα διαθέσεως προϊόντων 105.127.— Διάφορα έξοδα Διοικήσεως ()2,956,2Ο Απόσβεσις παγίων οτοιχείων 39.156.— 525,347,20 525.347,20 ΠΙΣΤΩΣΙΣ Κέρδη μικτά έξ έμπορευμ. 306.094.— Κέρδη έκ πωλήσεως επί- πλο)ν —Σκευών 1.407 — "Εσοδα έκ εκμισθώσεως αύ τοκινήτο.ν 27 000.— Τόκοι πιστωτικοι 1,2ί)2.— 335.793.— Ζημία χρήσεως δυβμενϊϊς έπιπτώσεις επί των κα Ταστημάττσν τα όποΐα πωλοΰν δι' ύπαί.λήλοχν. Είς τό ΰφιστάμενον δίκτυον κατασττ3μ<άτο)ν είδων δια τροςρής θά ανταγο)λΐστι κήν πίεσιν ιδίως τα άλτχκοτά κα ταστήαατα τα όποία άποτιελονν μίαν καί την αυτήν επιχείρησιν καί, ώς ϊϊναι ςρ>σικόν, μεγάλιον
διαστάσειον. Τό δ/.ον θΐ,μα τής
ς των νέων έπι-
χειρήσϊων πρέπ<ι νά συνεπώς, οΰσιώδες τμημα τής πι στωτικής μας πολιτικής. 'Ωργανο μένη .τίστις έπ.ενδύσεο)ν διά τάς υφισταμένας μονάδας διακινήοτ- ως καί διανομής των ίίδων δια¬ τροφήν βά έπέτοεπεν είς τάς πολ λάς έκ τούτων να έ.ΤΓκταθονν κβ'ι νά άνα,ττνχβοϊ'ν. Οντω, θά τε- θοϋν φραγμοί είς τηλ· έξάπλωσιν μονοπ<οΑΜ·>ν είς τόν χώ-ρον το>ν.
Προις την αυτήν κατεύθα-νσιν
κρίνονται ώς άΛαραιτητοι όργανω
τικαί βελτιώοεις ϊί; τ<η· χάιρον τοΰ ίμπορίον ταη1 τροαχμοχν. ΑΙ βελτιώσεις αδται, όπο>ς απέδειξεν
ή ,ιρακτική είς άλλας χώρας, συν
οδΐύονται, κατ' αρχήν, .-ΐάντοτε ά
πό έμφανίσεις νέοτ' τίντου επιχει-
αίς. Καταλήγων « κ. Καλαντζά-
κος εξέφρασε την ικανοποίησιν
τού διότι τό Διεθνές Ίνστιτοΰ-
τον ΒάμδθΒκος ΘΡ(»ρεϊ Ικανήν την
δυνατότητα τής όργ<ΐνώ<ΐω>ς ε¬
ρεύνης έν Έλλά&ι, άποσκοπούσης
6ά
ς
είς την ανάπτυξιν ποικιλιΛν 6άιμ-
6ακο>ς, καταλλήιλοχν νά άποτελέ-
ς τεχνολογι-
ΠΟΣΟΝ 343 ΕΚΑΤΟΝ!. ΔΙΕΤΕΟΗ ΔΙΑ ΤΑΕΡΓΑ
ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΝ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΩΝ
Χυν,εχίζοντα. με έντατικοΥ ου- λνπληθί>ν έπ_»χτην τό,ν
τα εργα έκσυγχρονισμοϋ χών αυτών.
"* «ι , ,(> α! ίγκ.οιθ€ΐσαι πιστο>σ&ς δια
^^-^ Γϊ: ^ την Χ,^οδότΓ,ιν, κατα_ τό τρ,
; υπέγραψε «ος τουτο σχε χον Ιτος. δθΥ^ ««Λοαης πολι-
άηόφα«νΓόιαβέ«ως έχ τού τικής ά^ροπορνας *ατανΒμονται
1^^ Α«χοσίανν 'Κπ^ν είς τα άε^οοοόμ.α της χώρας ως
(»άοχν
κης επεξεργαισύας.
«νέπτυξαν τάς
ς τον τομεα τής εριευ-
νης νέων τεχνολογυκών μέθοδον
οί ό-τροΜΜ. άποσκο.τονν είς την πά
ραγωγήν κια διάθεσιν τίς την ά
γοράν προιόντος άνταποκρινοαιέ-
νου είς τάς σημερινάς ά,ταιτήσεις ' χρόνατν γιγαντιαίων
τής καταινα/.ωσεω
ως τού βάμβακος έναντι των συν
θε-τικων Ίνών. Κατ' αρχήν ωμί¬
λησεν ό πρόεδρος τοϋ Λιεθνοϋς
Ίνσπτούτου Βάμβακος κ. Άντά
μ·ΐ, τέως ύποη.'ργός τής ΓΚ1)0Ύί
άς τοϋ Μ,εξικον, άναφερθεές είς
τα είόικά προγράιμματα τα όποΐα
διεξάγει αύτίιν την στιγμήν τό
Ίνστιτοϋτον είς τάς καταναλωτρί
άς χο'ιρας βάμβακος διά την προ-
αγ<ιιγήν έλ' γένει τοϋ .τροΐόντος. Έν σι-νεχεία ώμίληστν ό ενρισκό μενος ενταύθα ϋ«ρυποτ«ρνός Γεοχρ γίας των ΗΠΑ κ. Κάμπΐλ ώς άρχηγός τής άιμιερΐ'κανιικής άντι- .τιροσ(οπεία·ς είς την σύνοδον. Ό κ. Κάιιπελ, άφοϋ ηύχαρίστησε την Κυβέρνησιν καί τόν ελληνι¬ κόν λαόν διά την αρτλοξενίαν των, ετόνισεν ότι ή Ελλάς μέ τα ί- στορικά της μνημεία, αποτελεί την κοιτίδα τοΰ πολιτισμόν άπό την οποίαν πολλά εδιδάχθη ή σύγχρονος άνθρωιπότης. Ό κ. Κάμπελ άνβφέρθη Ιδιαιτέρως Ης την σττμαοίαν τής συνΐργασώα'ς '<«ώ Ελλάδος, των ί«ιιι6ακοπσιραγωγικων χωρών ' Την εσπέραν οί 'ςένοι άντιπρό τον κόσμον» πρός άντιμηώαισιν σωποι ποΗ?εκάθησαΛΐ είς γεϋιμα είς τοΰ όξυτάτου άνταγοον*σμον τόν τό ξενοδοχείον «Μεγ. Β,ς.ίταννία», οποίον υφίσταται δ 6άμ£αξ έκ ' παρατεθέν πρός τιμήν των υπό Δημοσίων 1471 -ΐοσ»ϋ 343.157.000 ακόλουθον: 1971 ποαου ΚΤΡΙΟΙ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΕΣ: Τα κυριώτερα έκ των χρημα- Μίκρα: 33.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρ., Κερ,κύ- ν εί¬ ς τόν νέον δραστηοΤότητας ' άερο/.ιμένα Ρόδου (72 εκατ. δρ.) οί τρχνικοί τοΰ καί άβρολιμένας Κενροούρας, ΟΟΟ.ΟΟΟ δρ., αί τος ^μς ΗρακλεΦου καϊ Μικράς, είς τούς 000 δρ. ξ διά τής ««««οατώοβως ΔΕΤΤΕΡΕΥΟΝΤΕΣ ' ΜΚΝΓΤίΤ Άλ2νδο Ιο.ΟΟΟ. ΑΚΡΟΛΙ των έκτελουμένων δργο>ν, θό. κα
Άλεξανδρο·υπόλΓθ>ς 13.
ταστή δυνατή ή προσγείωσις σν-γ ΟΟΟ.ΟΟΟ δρ., Λί,μνου ^ΟΟΟ.ΟΟΟ
, | Οΰτιυ, θά άπο«ατοϋστο.θί)
ε*
ή 64ομηχανι·κή έπ«ξε«γασία τοΰ θείας ίπικοιγωνία μετά των μα-
(ίάμβακος διά νέων χημικών μέ- ( ζικών μέσων μεταφοράς, γεγονος,
«υν .-τροσφέρει μεγάλας δννατοτη ( τό οποίον ασφαλώς θά έχη λίαν
τας διά την δημιουργίαν προϊόν- , εύνοίκήν επίδρασιν επί τής περαι
τος συνδνάζοντος τα φυσικά πλε τέρω Ανόδου τής τουριστιχής κι
ονεκτήματα τοΰ βάμβακος μέ τα νήβεως «,ς την χώραν μας.
πλεονεκτή·αατα τώ* τεχν"ητών ί- | ,
νών. Τα μέχρι τοΰδε ά.τοτελέσμα ι Ίδιαιτ&ρας ΰπογραμ,μίσΐως έ-
τα τή; έν λόγω προσπαθείας κρ·ί ξέλιξις είναι, έπίσης, ή κατασκεπίή
νονται ώς λίαν ίκανοποιτ,τικά, έπ' μικρών άϊροδρομίο>ν είς την Ζά
ωφελεία τοϋ βάμβακος καί των κυνθον, Κίφαλλττνίαν, Μΐβοονον,
καταναλιοτΰ.ν. | Σκίαθον, Πόρτο — Χέλι καί Σΰ
Εί; την σύνοδοιν μετέχουν άντι οον, διά την εξυπηρέτησιν, τόσον
προσωπείαι των εξαγωγικόν χω- των κατοίκων, όσον καΐ των πο-
ρών βάμβακος ΗΠΑ, Μεξικοϋ,
Βραξιλίας, Ίσπανίας, Ούγκάντας,
Ίνδίας, Σΐ'ρίας, ΗΑΔ, Σουδάν
Μυτιλήνης
13.000.000 &ρ., Κώ 18.
ΟΟΟ.ΟΟΟ δρ. καΐ Χανίων 2.280.
ΟΟΟ δρ.
, 7-02Ο.Ο
1ΟΟ.ΟΟΟ δρ., Σύρου 5.ΟΟΟ.ΟΟΟ
δρχ., μικρά άεροδρόμια (Ζακύν-
θου, Κεφαλληνία;, Μυκόνου καί
Σ-κιάθου 32.ΟΟΟ.ΟΟΟ δο.), Πόρτο
— Χέλι 5.000.000 δρ.
Τέλος, διά τόν έξοπλισμόν των
άερολιμέ-νων τής χώρας ετέθη είς
την διάθεσιν τοΰ ΰποινργείον Συγ
κοινο^νιών ποσόν 10.157.ΟΟΟ δρ.
ΕΥΝΟΙΚΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛπΙΑΓΟΡΑΝ ΜΑΣ ΑΙ
ΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ - ΤΟΜΙΖΕΙΟ Κ. ΝΙΚ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ
Διά την πε^αιτε-ρω δραστηριο-
οποίον υφίσταται ό βάμΐαξ έκ παρατεθέν πρός τιμήν των υπο —- ■_ - .- . ,
των συνθετικών ίνών είς τόν δ» τού υπουργόν Γκοογίας κ. "Ι. Πά '^'^^' ~ϊ κεφα/.αιαγο«α, έ*α-
α*«ε π-τ-ίϋ,ΛΑΐ *Γ Λ«Μ·ηΜ^.^η>«·ιΛ- λΑ ι τ/ϊίίϊ/,νΛτηι'ϊλίνΗ. Λεσε χ«ες τού-, εΛθΐθΑ^ϊρ μ* ^
θνη στίβον. Ό άνταγωννσμός ο* | παβλαχοπούλον.
τος έμφανϊξιεται σήμεροΛ·, ώς εί¬
πεν, ίσχυρότερος τής καταβαλλο
αίνης ρκ μέρους των έν λόγω χο
ρών προοιπα'θείο.ς διά την κατάκτη
σιν νέων άγαρών.
Τού; ξένους ί.κπροσώπονς έ-
χαιρίτισεν άπό έλληνικής πλευράς
δ πρόε-δοος τοϋ Όργανισμοϋ Βάμ
6ακος κ. Ν. Καλαντξάκος δ δ-
ποΐσς έτόνιοε μεταξύ αλλοιν, δτι
τ. Ελλάς εχει σαφή «ίϊντίλτνψιν
των προβλημάτων τα ΟΛθία άντιμ*
τοιπίζε* διβθνως τό πφοΐον έκ τής
ί£ελισσο·μ·ένης χη,μικής τρχΎθλογι
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΠΡΟΘΕΧΜΙΑ
ΤΠΟΒΟΛΗΣ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
—παραγωγικάς μονάδας, Τραπέ-
ζας, οαοταμιευτάς καί χρηματι-
πτάς— δπο>ς σνντονισουν τάς προ
σπαΌΐίας των, ό ύπουργός τοϋ Σνν
τονισμοϋ κ. Μακαρίζος, ομιλών
κατά την διάρκειαν εκδηλώσεως
είς τό ξενοδοχείον «Χίλτον», όρ-
ΑΠΟ ΚΑΠΚΟΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ ί γανωθιείστ); υπό τού Χρηματιστη-
I
ρίου επί τή συμπληρώσει. τρΐΐ.τίας
ΙΙαρατείνεται μέχρι 15ης Μαρ ; άπό τής έφαψμογής τού Νόμον
τίου ή προθΐσιιία νποβολής δη-
λο>σ.εων ίντό των παοαγωγων κα-
148)67 περί κεφα/.αιαγοράς.
Ό κ. Μακαρέζος άνεφέρθη είς
πνοΰ, διά την παραχθείσαν έπϊ την στιμασίαν τής κεφαλαιαγορας
.ιλ,έον τής αρχικώς δηλωθείσης ! κηί τα ληφθέντα μέτρα διά την ά-
.τσσότητος καπνον εσοδείας 1970. ' νάπτυξίν της καί άφοϋ έν συνεχεία
Έν "Αθήναις τή 280 Φεβρουαρίου 1971
ΟΙ Διαχειρισταί Ό επί τού Λογιστηρίου
ΑΛΕΞ. Γ. ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ - ΑΝΤΩΝ. Γ. ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣ. Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟ2
ήγΐτών άπηλλαγ-ιιένων
άπό ώρισαένας αροκαταλ.ινι|«εις
καί ίκανών νά προσαρμόζονν τάς
έπιχειρήσεις εί; τάς σημειουμένας
μεταβολάς είς την τεχνίκην καί
την οίκονομίαν.
Αί μεταβολαί, αί οποίαι θά έ-
.-τέλθονν έκ των σνγχωνεύσεων
των έν λόγω έπιχειρήσείον θά ά
ναφίρωνται είς την προιαήθειαν
των αγαθών, την διακίνησιν αν
των άπό τούς τόπους παραγωγής
είς τάς αποθήκας καί εκείθεν είς
τα καταστήματα, ίίς τάς μέθοδον;
έμπορίας καί τέλος ε-'ις τα κίνη-
τρα πρός 6ελτϊιωστν τής ποιότη¬
τος. Ούτω, Θά άποτραπή ή δημι
ο»ργία τοπικών μονοπωλ,ίων, ή ά
νάπτυξ'ς των οποίων δΐίνκολύνε-
ται δταν ή άγορά εΙλόι περιωρι-
σμένη.
Ή έλαττωματική καί άνεπαρκής
διάρθρωσις τοΰ τοιμέως έμα»ρι-
κής διανομής δέν ίΰνοεΐ την γϊ-
οαγωγήν συγχρόνων μ£θόδ<ον είς την τεχνικήν κα'ι οργάνωσιν τής ί<μπορίας, συνεπάγεται ΰψηλά .τί Οΐθώρια κόστο·ι>ς διανομής, τα ό
'~ πραγμα'τικά είσοδήματα καί τό
523.1547 20' ^Υεβθξ τ{ίς άγορός καί άποτε-
I
λ«ΐ σοβαρόν έμπόδιον είς τάς ά
, ναγκαϊας διοιρθρωτικάς μεταβολάς
είς την άπασχόλησιν καί τό κοι¬
νωνικόν ποοϊον.
ΕΜΠΟΡΟΒίΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΛΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΩΝ Α. Ε. ΠΑΠΑΑΕΞΑΝΑΡΗΙ
Γενικός Ίσολογισμός 31)12)70
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ταμείον :
Άκίν,ιτα : (Άρχική
Αία) 1.062 007,70
Μεϊον άποοβέσεις
παρελθ. χν,. 93.000,70 969.007.-
1969 1970
938.— 76.406 -
969.007.-
Μεΐον άποσβέοιις παροΰσ. χρήσ. 18.720.—
Γήπεδα :
Έμπορεύμσΐα :
Μτιχανήματα : Άρχι-·
κή άξία ' 9.200 —■
Μεϊον άποσβ. παρ. χρ· 5 152.— · 4.048.—
Μεΐον άποσβέσεις παρούοης χρήσ. 1 288.—
Προσωρινοί Λ)σμοί : ("Υπόλοιπον έλέγχου)
Κέρδη καί Ζημίαι : "Υπόλοιπον
παρ. χρήσ. 345.917.-
Κέρδος παρούσης /ρήπ. 174.756.—
950.287.—
412.893.- 412 893 -
4.764.— -
4.048.-
12 473.-
345.917.-
2.760.—
5 542.—
171.161.-
Σύνολον
1.75Ο.Ο4Ο.- 1.619.049 -
Κεφάλαιον :
(5 ΟΟΟ Μετοχαί πρός δρχ. 2(>0 εκάστη)
'Υπβραξία πωληθέντος ακινήτου ;
Πιστωταί :
Φόριιι πληρωτέοι
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
196) 1971)
1 000 Ο'ιΟ.— 1 Ο Χ) 0Γ0.
512 υ^Ρ.— 512 Ί8Η
170 "Οί·.- 2 000
18 951.- 55.!)ϋΐ .
ί;, ;
1.700 010.— Ι .«Ι «1.049 -
Ανάλυσις Μερίδος «Κέρδη καΐ Ζημίαι»
ΧΡΕΩΣΙΣ
Γενιχά εξοδα :
Φόροι :
Άποσβέσεις :
Κέρδη χρήσεως
5?.794.-
18.951.-
34.786.-
226.568.-
110.105.-
55.740.—
26.939.-
174.756.-
333.099.- 367.540,-
Μισβώμαΐα : '
Χαρτόσημα :
Τόκοι
"Εσοδα έξ άντιπροσο)π«ιών
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
28.Τ 800.— 29-1 -200.
7 188.- 7 420.
114 112.-
7 999.— 6<>.920
^ 1 ί::,
Είς Σύμβουλος ' · - ·
ΝΑΝΣΥ Λθ. ΠΑΠΛΛΕΞΑΝΔΡΗ
Έν Αθήναις τή 22α Φεβρουσρίου 1971
Ό Πρόεδρος τοθ Διοικ. Συμβουλίου
».-^ Γ· Α· Π^ΠΑΛΕΞΑΝΔΡ1ίΣ
333.099.- 367.540.-
Ό έττΐ τοθ Λογιοτΐ'ςοΟ
ΘΕΟΛΩΡΟϊ Γ. ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΛΡΗϊ:
1,200 0ΙΚ0Δ0Μ1ΚΑ1 ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑλΟΥΝΤΑΙ Η&Η
ΝΑ ΠΛΗΡΟΣΟΥΝ 2,5 ΑΙΣ ΔΙΑ ΤΑ 25,000 ΘΥΡΟΡΕΙΑ
Νομοθετικήν ρύθμισιν διά την 5ξοδον *πό
τό όςύ κοινωνικόν πρόβλημα ζητεί ή ΠΈΕΚΟΤΕ
Όξίι κοινωνικόν πρόβληιμα μέ ό-
δυνηρούς οίκονομικοΰς άντικ-η'ντονς
διά την τάξιν των κατασκεναστών
πολνκατοικιών, έχει οημιονργηθή
άπό τό προσφάτως έγερθέν θέμα
των θνρωρών καί τής εκείθεν <6ιο μηχανίας άγωγών», εναντίον των κατασκη·αστών: 1.200 οίκοδαμικαί έπιχειρήσεις δχι μόνον είς την πε¬ ριοχήν της μείζονος πρωτενούσης άλλά καί τής λο^πής Ελλάδος, κα λ.οϋνται νά καταβάλουν διά τής διαδικασίας των έργατικών διαφο ρών, άποζημιώσεις κ.λ·π., διά τα 25.000 θνρωρεία των πολυκατοικι- ών, σννολικής προυπολογιζομένης ς τής τάξεως των 2,3 έκατ. Κατόπιν τοϋ άνακύψαν- τος π.σο§λήματος ή μόνη λύσις εί¬ ναι ή παραγραφή τοϋ παρελθόντος καί ή κατόπιν κοινής συμφωνίας νομο-θετική ρύθμισις τού, ποϋ νά έξισορρο-τή τα άντιτιθέμρνα συμ- φέροντα. Τα ανωτέρω έτονίσθησα-ν ήδη κατά την διάρκειαν σννεντενξεως τύπον της Πανελλήνιον Ένώσίως Έπιχειρηματιών Κατασκεναστών Οίκο&ομικών καί Τεχνικών "Ερ¬ γων (ΠΕΕΚΟΤΕ). Ή ένημίρω- σις των δημοσιογράφιον ηκολούθη σε την πρό ημερών συνελθοϋσαν γενικήν συνέλευσιν τής ΠΕΕΙΚΐΟ ΤΕ, ή όποία διά ψηττίσ,ματος αυ¬ τής διεκήρυΕεν ΰτι αί έπιχειρί>σεχς
της κατασκευάς οϊκοδομΛν άπει-
λχτϋνται. μέ .ττώχευσιν, λόγτρ ακρι¬
βώς τής «πλημιμνρνδας δικών>, με
τα μίαν πρόσφατον απόφασιν τοϋ
Άφΐίου Πάγον. Τό Άκυρο'τικόν
Δικίΐστήριον εδέχθη δτι: «Ή σύμ¬
βασις,
ής ύπόσχεταί τις την
πρόσλτρμιν άλλον ώς άλλον θυρω
ροϋ είς την πολνκατοικίαν αυτού,
ούτος δέ άναλαιμ&άνει την ΰποχρέ
ώσιν καταόολής εί; τόν πρώτον ώ
ρισιιένου χρτίματικοϋ ποσοϋ, είναι
κατ' αρχήν ίσχνρά καί δεσμευτι-
κή κατά το άρθρον ",61 Α Κ κίΐί
δέ-ν προσκροίιει όντε εί; άπαγορευ
τικήν τίνα διάταξιν οΰτε ε·ί; τα
χρηστά ήθη έτιτός εάν τείνη ή β¬
γή εί; την μείωσιν τοΰ διά ουλλο-
γικής συμβάσεως διαιτητικής α¬
ποφάσεως ή άλλον κανόνος δίκαι¬
ον κατωχνοωμένου ελάχιστον όρί
ην των άποδοχών τοΰ προσκληθέν
τος ώς θυρωροϋ, όπότε είναι άκν
ρος κατά τα άρθρα 174, 178 καί
160 παρ. Ά ΑΚ>.
Πρός τού; δημοσιογράφους, με
τα είσαγιυγν τοΰ πρόεδρον τής
ΠΕΕΚΟΤΕ κ. Τζ. Χανιώτη, πο-
λιτικοΰ μηχανικόν, ώμίλησΐν ό νο
μικός σνμτκηνλο; τή; ΠΕΕΚΟΤΕ
κ. Κονν. Ε. Μπέης, έντ·ετ. ίκρηγη-
τίι; τοϋ Πανεπιστημίον Αθηνών,
.ταρανσιάσας μελετην τού «Περί
τής συμβάσεως εκμεταλλεύσεως
θιι<κι)ρείου», ή δποία , ώς είπεν ό κ. Χανιώτης, άποτελ.εί καί έκφρα¬ σιν τή; {.-σημου θέσεως τή; ορ¬ γανώσεως των. Ό κ. Μπέης έτόνι σεν δτι την τελευταίαν 20ετίαν ε- χει διο-μορφωθή ή οΛ·αλλακτική Λΐ'νήΟεια νά πραγιιατοποιήται ή .τρόσληψι; θνρίι>ροϋ διά τοΰ έργο-
>Λ6ον τή; οίκοδομή; επί τής κα-
τα<">ολ.ή; είς αυτόν χρη;ματικού άν
τα/Λάγματο;. Έκ τή; ΐακτικής
αντής δέν π«.ραβιάϊονται οί κανό-
νες των χρηστών ήθών, διότι ου¬
δείς των ενδιαφερομένων βλάπτε-
ται ή ώφϊλεϊται μονομερω;. Οί ι¬
διοκτήται ώφελοϋνται διότι παρέ- ' μέρονς
, --";- ■ ·:' ■ '··-.;
<*· χονν είς τόν εργολάβον ή/,αττίΰμ·έ ■όν έ,ργολαβικόν άντάλλαγιμα συν υπολογιζόμενον καί τοϋ παραχω- ρονμένου είς τόν περιονσιακοΰ δι- καιώματος έπιλογής τοΰ Οί έργολάβοι δέν ώφελ,οϋνται τό άντάλλαγμα ώς καθαρόν κέρ- 6ος, διότι πλέον τοΰ ήμίσεος τοΰ ποσοΰ ποϋ δίδει ό θυριυιρός, &απα- νάται είς την κατασκευήν κα'ι τόν έξο>πλααμόν τού διαμ,Ερίσματος τοΰ
θνρωροϋν διά φορολογικά κ.δ.·
Κα'ι οί θυρωροί, όέν είναι οί άπο-
κλΐΐστικώς βλαπτόμενοι έκ τής τα
κτικής αυτής, διότι ούτοι κατέ-
6αλλ«ν τό χρηματικόν
άπο6λέποντ6ς δχι είς τόν έκ τής
εργασίας των μισθόν άλλά είς τα
εξ άφο-ρμής τής θρσεώς των ρίσ-
πραττόμενα «τχ>χηρά», ακριβώς ώς
συμβαίνΐΐ κ(ΐί είς άλλονς έπαγγελ
ματικονς κλάδους, δπως π. χ.
τοΰς ταμίας των θεάτρων,
ΰ.ταλλήλονς ξενοδοχείίον κ.λ.π., β
νώ έξ άλλον δέν είναι σπάνιον τό
φαινόμενον τής υπό τοϋ &υα<»ροΰ τοϋ θιιρ<ορείου είς τρίτον μέ κάποιο κέ.ρδος «άέ- ρα». "Ακολούθως ό ΰχρηγητής κ. Μπε ής ('ιποδεικνίιει δτι ή εϊδική διαδι- κασία των έργατικών διαφόρων ή έφαραοζοιμένη ίδίδ, δϊν είναι ή εν δει·κνν>ομένη καί διαπιστώνιει δτι
ή σι·μφωΛ·ία θνρωροΰ - εργολάβον
είναι εγκύρως σύμβασις περί μ<ι- σθώσεοος τού διαμερίσιματος υπό τοϋ θτρω.οοΰ, τοϋ όλον μισθώ,μα- ίίς τόν θνρίυρον, ωφείλετο, είς την συγκεκριμένην .τερίπτωσιν, είς θε δικαιολογημένην πλάνην τον περί την ύπαρξιν τής ϋποχρεώσε ώς τον αυτής, /νόγω άσαφείας των σχετικών διαταξεων κα'ι τής εντέυθεν αναφυείσης διαφιονάας, ή όποία ήρ&η διά τής ΰπ' αριθμόν 601)1967 αποφάσεως τοΰ Άρ«ί- ου ΙΙάγου. Συνεπώς δέν κατέστη ό πολιτικάς μ,ηχανισμος άνεν όχλή σεως άπό τής καθυστε.ρήοε-ως, ί< περήμερος καί νπόχρεχος είς κα¬ ταβολήν τόκων άπό τής είς αυτόν κατα<>ολής τοϋ ανωτέρω ποσοΰ.
(Σχετική πρός τό τελευταίον τοΰ
το ζήτημα ή ΰπ' αριθμόν 398)
1969).
Έξ δλλου, διά τής μντιμονευο-
μένης ανωτέρω ύπ' άριθ,μόν 601)
1967 αποστάσεως τού Άρείον Πά
γου, ή όποία, ώς άναφέρει ή α¬
πόφασις τοϋ Έφετείον, ήρε τάς
ΰπα-Ρχοίσας επί τοΰ θέματος άμ
φιβολίας, εΤχον γίνει όεκτά τα έ
ξής:
Ή σύμβασις, διά τής οποίας ν
πόσχεται κάποιος την πρόσληψιν
άλλον ώς θυρωροΰ είς την πολυ-
κατοικίαν τού, ό όεύτερος 6έ ά
να/χιμύάνει την υποχρέωσιν κατα
έαόνισεν δτι τό Κςάτος συαπαρί-
σταται είς την σχετικήν προσπαθή
αν καί ότι αί προοπτικαί, είναι «ό¬
σον ποτέ άλλοτε εύνοϊκοί», είπεν
τα άκόλουθα:
Καλώ όλας τάς έπιχειρηματιχάς
μονάδας δ.ικϋς προσφέρουν ύγιείς
καί έλκυστικοΰς τίτλ.ους πρός άν¬
τλησιν κεφαλαίων έκ τής άποτα-
μιευσεος. θά επιτύχουν. Άρκεϊ'
αί ενέργειαι αυτών νά εχουν ώς
γναιμσνα την κατάκτησιν τής έμ-
πιστοσΰνης τοϋ κοίνον και νά μή
τό σιιμφέρον τοΰ κοι-
τος καταΰαλΛο^ιένου έφάπαξ.
Ωμίλησαν έπίσης οί κ.κ. Λνμπε-
ρόαουλος, Μπότης ,Ξανθάκης, Ρον
χωτάς, Κοιινάνης, Βουγιούκας καί
Χριστόφιλος.
ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΟΤ ΕΦΕΤΕΙΟΤ
ΔΓ ΕΞΑΓΟΡΑΝ ΘΤΡΩΡΕΙΩΝ
Άπό τό Δ' .τολιτικόν τμήαα τοΰ
Επέτειον Άθην<Γ>ν καί ό'χι άπο
τόν "Α«ειον Πάγον, δπ<ος ίσφαλμέ νιος ανεγράφη είς ωρισμένας εφη¬ μερίδας, εξεδόθη ή {ιπ' άρι6>όν
114)1971 απόφασις, σχετικώς
πρός την υποχρέωσιν τής άτόκον
^ιστροφής είς τους Ουρωροΰς τοΰ
κεφάλαιον, τό οποίον τυχόν κατέ¬
βαλον ούτοι είς τούς κατασκευα-
στάς των πολυκατοικιών καί, Μ·*-
γάρων ή τοΰς έργοδότας των,
πρός έξαγοράν τής θέσεώς των-
Είς την απόφασιν εγένοντο 6ε-
κτά ειδικώτερον, τα εξής:
Ή καταβολή είς την συγκεκρι¬
μένον περίπτωσιν υπο τοϋ θυρω-
ρον είς τόν κατασκεναστήν της
πολυκατοιχΐας πολιτικόν μηχανικόν
ΐτοσού 55.000 δπό
των οίκείων σΐ'λλογικών σΐ'μδάσε-
ων. Ώς έκ τούτον, ή πρός τουτο
συναφθεΐσα σύμβασις, ώς άντιτι
θεμένη είς τάς διατάξεις τοΰ νό
μόν, είναι άκυρος. Έπομέν<ος, τό καταβληθέν ποσόν των 55.ΟΟΟ δρ. δέ ? ό βολής είς τόν πρώτον ωρισμένον χρηματικοΰ ποσοΰ, είναι κατ' άρ χήν ίσχνρά καί 6εσμευτική, κατά τό άρθρον 361 τοΰ Άστικοΰ Κώ δικος, καί δέν προσκρούει ής καμ μίαν άπαγορευτικήν διάταξιν, οί τε είς τα χρηστά ήθη. Τό άντί θετον αιιως συμβαννει, αν ή ε'ι^η μένη σύμβασις οδηγή είς την μεί ώσιν τοΰ κατωχυριυιμ,ένοτ' διά συλλογική; συμβάσεως, διοικητι¬ κώς άποφάσε<ΰ.ς, ή άλλου κανόνος ί>ικαίου έλαχίστου όρίου των ά-
ποοοχών τοΰ -τοοσληφθέτος ώς
θυοωροϋ, όπότε είναι ανπι άκυ-
οος κατά τα ά,ρθρα 174, 178 καί
680 παρ. τον Αστικόν Κώδικος
νοϋ καί νά μή παραβλέπουν τό στμ
φέρον τοΰ μετόχου. Οντω, θά 6η
τό γόνιμον κλϊμα έκτι-
ινήσεως κοά ρμπιστ·οσύνης, τό ο¬
ποίον έξασφαλίζ'Ί είς την έπιχει-
ρηματικήν μονάδα μίαν σταβεράν
καί άνετον πηγήν χρηματοδοτήσε-
ως δώ. την επέκτασιν τής δραστη
ριότητός της. Καλώ τάς τραπέ^ας
ΐντός τοϋ πλαισίου τοΰ δτιμιουργι-
κοΰ τον ρόλον νά ίνποβοηθήσουν
την προσπάθειαν των Μΐχειρήσειυν
πρεσίας διά
την άνάπ«υξιν τής οίκονομίας μας
·<ατευθι>νοντες τοΰς έπενδυτάς
πρός έκείνας τάς βιομηχανίας κά
ρμπορικάς χρΓ,ματιστηοιακάς άζί-
ας αί οποίαι είς τα .-τλαίσια τοϋ
εΰνοϊκωτάτου άναπτι·ξιακοϋ κλίμα
τος τής χώρας και των θτσπισθέν
των γενναίαν κινι'ιτρων, θά άνα-
πτύξο»ν άσφαλΛς καί βϋρΐως την
δραστΐιριότητα αυτών. Ή άντικει-
μενικότης των σκμβονλ.ών σας θά
έκτιμηθή. Είς τάς ενεργείας σας
θά πρέπει νά εχετρ ώς μέτρον, δ¬
χι μόνον 6ραχνχρονίβνς έπενδυτι-
κάς σκοπιμότητας, άλλά κιρίως
τάς μακροπνόους προοπτικάς καΐ
προσδοκίας βνα.ττύξε(ος τής έλλη
νίκης οίκονομκις.
Τέλος, καλώ τας έκτός τού
Χρηματιστηρίου ελληνικάς άνωνύ-
μους έταιρϊίας νά ΰπερνικήσουν
κάθρ δισταγμόν καί νά σπεύσουν
νά έπωφελτ{θοΰν ίγκαίρίος των
.-τλεονεκττιμάτων τα όαοϊα έξασφα
λυζει. ή παροι>σία τιυν ΐντός τοϋ
κύκλον τής χρΐ-ματιστηριακής ά-
ά
Η ΟΜΙΛΙΑ
ΤΟΤ κ. ΚΟΚΟΡΙΝΟΤ
Πρό τοΰ κ, Μακαρέζου, ώμίλη-
180 τοΰ Άστικοΰ Ινώδικος ώς
γενομένη.
μη
καί /,ογίζεται κατά τό άρθρον °ϊν -Τ'θόεδρος τοΰ Χρηϋατιστηρί
ου κ. Διον. Κοκορϊνος, ό οποίος
άνγφέρθη αρχικώς είς τάς σραειω
θείσσς άπό τής 21ης Απρίλιον
καί έντεϋθτν εύνοϊκάς έξελίξεις
^ι- την χρτϊματιστηρ<ακήν αγοράν ως «σποτέλίσμα τή; έφαρμοσθίί- ?χει πρέπει «νόμιμον» αιτίαν» καί να ε-στραφή, συμφώνως πρός τας περί τοϋ άβικαιολογή- του πλοι—βμοΰ αρχάς τού Αστι¬ κόν Κώδικος. Ή καθυστέρησις τής σεως τής ίπι&ί,κον όφειλής Η ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΘΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΜΕΡΙΣΜΑ 80 δρχ. ΚΑΤΑ ΜΕΤΟΧΗΝ Τό Διοικητικόν Συμβούλιο-ν τής Κτηματικής Τρααέζης, κατά την σι»νεδρίαν τον, απεφάσισε την χο ρήγησιν μ*.ρίσματος εξ 80 δοα χμών κατά μετοχήν, διά την χρή σιν τού ϊτους 1970. Ή άπόφα- σι; αδτη τέλει υπό την έγκρισιν τή; Γενική; ΣΐΎελεύσεως των μετόχων τή; Τραπέζη;. ΤΗΝ ΙΟτγν ΜΑΡΊΊΟΤ Π ΕΚΘΕΣΙΣ ΔΕΡΜΑΤΟΣ Ό ί«ον.ργός Βιομ,ηχανίας κ. Κ. Κνποαίος θά έγκαινιάση τηλ· 12ην Πανελλήνιον "Εκθεσιν τού κλάδον δέςμ,ατος, ή όαοία θά πρα γαατοποιηθή την ΙΟην Μάρτιον εί; τό Ζάππειον Μέγαρον. Είς την έκθεσιν, ή όποια είναι καθα ρώς εξαγωγικόν χαρακτήρος, /Λμ βάνουν μέρο; πλέον των πεντήκον τα βιομηχανιών ύποδημάτων. Έ πίση; λαμβάνουν μερος βιοιμηχα νίαι δϊρμάτων καί δερ.μβτίνων εί δών, βοηθητικών ΰλών ώς καί οί κοι μηχανιμιάτων έςωτίρικοΰ. Την έκθεσιν θά επισκεφθούν, ώς εγνώσθη, μεγάλοι είσαγωγϊϊς τής Γερμανίας, Γαλ σης όρθολογικής οίκονοιμικής πο¬ λιτικής, ήτις νπήρ-Γν ϊ-ργον «αί ε'μπνενσις τοθ κ. Μα-ιαρέζου». Συγκεκριμένως άνέφ-ερε την κα τα 36% άνοδον τοϋ δείκτου τιμών μετοχών, καθώς έπίσης τόν υπέρ τ.ριπΛασιααμόν των συναλλαγών, ώς καί την βελτίωσιν τής διαρθοω ώ ς των. Άφοϋ έν συνεχεία άνέ- τούς .ταράγοντας οί ό.τοίοι, κατά την γνώμην τον, προεκάλϊ- οαν την σπμειωθεΐσαν πρόοδον, ή λ& ί με Τούς παρά γοντας έκ^ίνίη,;, ΟΊ όποϊοι «δυβχε- ραίνουν την ομαλήν λειτουργίαν Τ{ί: χρηματιστηριακής ογοράς». Εί; την εκδήλωσιν .ταρέστηβαν ό άντι.τρόεδρας τή; κυβερνήσεως και ϋ.τουργός των Έσωτερικών κ. Παττακό;, καθώς καί οί ίαονργοί κ. κ. Τσ.ουκαλάς, Άνδρουτσόπον- λ.ος, Έφέσσιος, Φθενάκης, Παβΐα- 6λ.αχόπο'λος, Κτνπραϊο;, Ζάππας, Παπαδημ,ητρίου νχχι Μανωλόπου- λος, ο ί ΰφνπουργοι κ. κ. Γε<,>ργα-
λα;, Μιχαλόπονλος, Κοζώνης, Δή
ιιτττρά-/.ο;, Γεωργακέλλος καί Πα-
παπαναγιώτου, γενικοί γρΜμματείς
κ<ιί διοικήται τραπεϋών καί Όργα- νιθιμών κ. α.

Ή ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ,,
Γ'
ΙΙράγματι, ό Χριστιανισμόν,
σννέτι/ΐψε: τυ τόξον καί τί, δόρν
τού άΛθλ»τί»του κιιί κατεκόσμη-
οε την ψυχήν τού διά τής πραό- |
τητος, τής γαλήνης καί τού ήσν-
χίον «γεύματος τής ανατάσρως
χαί προσίτχής.
Αί έσ.ταρμτναι νήσοι, αί οποίαι,
ώ; ,τολύτιμοι λίθοι^ κοαμΛΰν τόν
Ειρηνικόν Ωκεανόν, άνέβλΓψαν ,
πρός την ήώ νέας τινος δημιουργή
άς, .τολλ.ώ μάλλον λαιμποοτέρας
τιόν Ιδικών των κοοαλλίων κια
/(ΐΤαλάμπονν ήδη, αύται, διά τυΰ
,μιΛίός τυΰ Χριστιανισμόν.
Ή χιών τής Γροιλανδ.'ας, ε-
/.αμψεν ύπύ τάς άκτϊνας τοΰ η¬
λίου τής δικαιοσΰνη; καί (ά καρ-
δίαι των Γοοιλανδών έτάκησαν
ρν τή οίκειώσει τής θείας Άγά-
—ς.
Άλλ' Γσως έπιθυμεϊτε να μή
άναξητήσιομεν τοσούτον μακράν
τάς άποόείξεις τή; εύεργετικής έ
Λΐδράσειος, την ό,τοίαν ό Χριστ.'α
νιβμός ήσκησεν είς τάς τνχας τοΰ
άνθρωπον. Τότε θά εΰρητε αύτάς
έν τώ μέσω ήαών. Αί έξωτερικαί,
αί ηθικαι καί έκΛολιτιστικαί έπιδρά
οτις τοΰ Χριστιανισμόν, άποκαλύ
Λτονται καί φανεροΰνται είς ,τάν
τα άνθρωπον. Αύται διαγιγνώσκον
ται, τόσον είς την Ι&ωτ.κήν ό¬
σον καί εί; την δημοσίαν ζοιήν.
'Τπάρχουν πολλαί μνστικαί έ-
.τιδοάσεις, άενάως ένεογονσαι έν
τώ ΰλικί) κόσμω, των οποίων, εί
τρ συναισθανόμεθα την .ΊΛρονσί-
ιιν, είτε δχι, συντελοΰσιν δμως
λών είς την υγείαν, την εΰεστώ,
γνωρίζομεν δέ καλώς, ημείς οί
Ιαΐροί, ότι ή αποχώρησις αυτών
ή καί ή μερική διαταραχη των,
πννοδρύονται υπό άγχονς, .πόνον
ή χαί θανάτοι·.
Μυριάδες Απολαύονσι των άγα
θών τοϋ καθαρ-οΰ ψιυτύς καί τού,
αέρος, χυ»ρίς νά συναισθάνονται
καν όπόσην υποχρέωσιν όφείλου-
σιν είς αύτά. Άλλά στερήσατε
αύτούς τυύτοιν, καί ή φι>σική και
ήθιβίη αυτών ύγεία, άφρΰκτ(ΐ);
κλονίζεται κώ βλάπτι-ται.
Τοΰτ' αϋτό, συμβαίνη καί έν
τώ πνενματικώ κόσμω υπό τοΰ
Χριστιανισμοϋ άδια,-ττώτως ένερ-
γοΰμενον. Μνριάδες, άπαλαύονσι
των κοινωνικήν καί ήθικων όφε
'.τ;μάτιον, τα ό.τκπα έκείνος .-ταοβ-
ι, χωφίς νά σνναισθάνωνται,
ποσώς, πόθεν ταύτα .τηγάζουσιν.
Ούτοι, πολλά είς τό Φώς καί την
καθαρότητα τοϋ Χριστιανισμόν
χρεωστοΰσιν, άλλά, ήλικιωθέντες
έν μέσω των εξωτερικών τούτιον
ί'οςτελειών, ών εγίνοντο δεκταί έκ
νηπιαική; ήλικέας, νομίζουσιν αΰ-
τά, οίονεί, άχώριστα άπό τής ι
(ιίας αυτών ϋπάρξεαις, καί δέν ά
ναζητοϋσι τ ά ίχνη των είς την
ζο> οποίον επίδρασιν τοΰ Χριστια
νισμοΰ, όστις, ώς Πνεΰμα Κυρί
ου, φερόμενον επί πρόσωπον ύδά
των, σκοπηλώς καί δροκττικως έ
νεργεϊ ίπί τοΰ σκόπονς τής αν¬
θρωπίνης ψυχής.
Πάντες ίΐναι όφειλεται είς τόν
Χριστιανισμόν, είτε εδοκίμασαν
ένόομ,ΰχως την σωστικήν δραστι-
κότητα των άληθειων αυτού, είτε
μή. Πάντες δέον νά αίσ>θάνωνται
την αλήθειαν τούτον, καί νά ό-
μολογώσι ταύτην, εάν θύλωσι νά
αή τνφλώττωσιν είς την, επί τύ
κρεϊττον, διαφοράν τής κοινωνι¬
κάς ή ήθική,ς καταστάσεως, των
^.ωρών έκεάνων, ένθα ό Χριστια
νισμΰς κυριενει τόν νούν κα{ δια
ποτίζει την καρδίαν των άνθρω¬
πον, καί έκείν<ιγν των Εθνών, ?ν θα ό Χριστιανισΐμός, ουδεμίαν ε¬ πιρροήν άσκεί επί των άνθρωπί- νιον συνειδήσεων. -ΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Σελίδες άπό την δραματικόν Ιστορίαν των ΑΙ ΚΥΑΟΜΙΑΙ (Α ΓΒΛΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΗ 1ΙΝΗ ΤΟΝ ΑΝΒΕΑΑΗΝΙΚΟΝ ΪΙΟΓΜΟΝ 1914-1918 Τού συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΙΙΑΔΟΠΟΓΛΟΓ τέως λευθυντοδ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας (Συνέχεια έκ προηγούμενον) «Οί καταλειπόντες τάς έστίας τιυν κατέφενγον καθ* εκάστην είς την Ελληνικήν Κοινότητα έμ/- βρόντητοι καί έν τελεία άπογνώ- σει. ■Η·δυνήτθτιν νά ϊδο> τάς άξιο
θρηνή,τους μάζας των δνστνχων
τούτων ής τάν όιάδρο.αον της
Εύαγγελικτ>ς Σχολής. Γέροντες,
παιδία, γυναίκες, κατακ«κλιμβνοι
είς τό έ'δαψος. "Εζων έξ έλεημο
σύνης, ν-λαίοντες την τύχην των
έξαφανισθεντοιν ή στταγιαοθέντων
πρό των όφθαλμών των γονεων,
αναλογιζόμενοι την κα.ταστροφήν
των έλ-τίιδων των όιά την εύδαί
μονα καί είοηνικήν ζωήν των».
Από την άνταπόκΓπση τοϋ ι*-
ου δτίμο(Τΐογράφο), (ϊ.-το·σ.τώμεν τή
,τεριγραφή τής ϊίκόνος πού απε¬
κόμισε β»τό την μετάβασή τού στή
Φάνκαια:
«Οΰδεμιας οικίας Χοιστιανικής,
γράφει, είτε πλοι·σίας, είτε πτω-
χής, έφίίσθησαν.
Αί θύραι ήσαν ίρριμμέναι καί
τΐθραυσμέναι διά πελέκεων, ατως
καί τά ϊπιπλα καί πάν δ,τι άπε-
τέλει τόν πλούτον των διωχθέν-
των. Τό |"δαφος ήτο πλήρες άν«-
στραμμένο>ν συρταριίον, μαγειρι-
κ<Γ>ν σκευών, άτινα φνρόην μί-
γδην έκνλιίοντο .-τλησίον οίκογενει
ακών άναμνήσεον, φοπογραφιών,
έπιστολών καί θρησκ*ντικών είκό
νων. 'Επί των όδών των λεηλα-
θέντων καταστημάτων τά έμπορι-
κά βιβλία έκολύμβων είς τό έ'λαι
όν καί τόν οΐνον, έξηπλωμένα είς
την δίνην, ΐν μ*έσο κόπρων παν
' τος εΐδονς. 'Εκατοντάς καμήλαν
ήρπασε την μεγαλιτέραν μερίόα
των λαφύρων· πάν ότι δέν ήτο
Ι δυνατόν νά μεταφερθή, κατεστρά
| φη. Ή δήωσις εξηκολουθεί έν
τω φανερω, οί Τοϋρκοι τής Φω-
καίας έπλούτων είρηΛ'ΐκως είς 6ά
ρος των της χβές
Κατά την ημέραν
μας άπόσπασμα έφίππων ήλθεν
έκ Σμύρνης διά νά εξασφαλίση
την τάξιν καί μετά τινάς ά>ρας μ«
τέσχε τής διαρπαγής».
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
^ΝΛ.ΚΆΤΑΐΙΛΗΚΤΙΚΗδΣ ΠΛΟΚΗ2
ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΛΝΑΓΝΟΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άριοχαύργημα τρΰ ΧΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
• - "Ο Δ-ΪΑΉΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΌΤΡΚίΑ»
ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΗΜΕιΩΜΑΤΑ
Διάσχεύή:' ΑΤΪΌΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ/
362
'_> ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΤΩΝ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ
ΓΙΑΚΩΒΟΤ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΝΕΚΑΟΤΟ
ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ ·· Η ΓΑΟΣΣΑ ΜΑΣ..
(Συνέχει.α έκ προηγούμενον)
Ή έξελικτική αυτή .ποοεία 6ά |
σταξϊ ωσαμε τόν 9ο — Ιθο/ν αί.,
έποχή κατά την όποία άποκριυ-
σταλλώθηκε ή γενική κοινή γλώσ
(τα τοΰ έλληντΊίοΰ λαοϋ, αυτή .τού
σννηθίσαμε νά την όνο,μάζονμε
«δημοτικήν. "Τβτερα πέρασε έ'να
χοαοιο χρονικό διάστημα ωσπου
νά έδραιιυθή πέρα γιά πέρα αυτή
ή γλώοσα.
Κατόπι άρχίσανε ντ' τή μεταχει
ρίζουνται ωρισμένον λαϊκοϊ σν<γ- γοαφεΐς .τού θέλανε νά έπικοινω νήσουνί μέ τόν πολ» κόομο, πού οέν ήξαιρϊ τίΛοτ' αλλο· πέρα άπό τή λαϊχή λαλιά. "Ετσι φτάνον- με στο 12ον αί. Άπό τοτε (Ήι- στό ή «αθαράλογη προσπαθεία των Λογίονν μΛς, &είγματα τής ό ποίας δώσαμε στίς προττγούμενες σελίδίς (Συνθήχη ανάιμρσα στόν ορχοντα Καλλιέργη καί τούς Βε νετσάνοΐ'ς, κ.ά·). Αΰτι>ν ίίμως τή δη>αοτική γλώσ
βα, έπειδή ?{χε 6γεΐ άπό τα σπλά
χνα των άπλών άνθρώπων, έπειδή
εΐχ* άπομ«·κρτ·νθη ά-τό την άο-
χοία, καί έ—ιδή άποτελούσε ταυ
τόχρονα την Εκφράση των διανο
ΐ)μάτων τους, οί μορφωμ^νοι τοΰ
ρθνους μας, θές άπό κακώς έν-
νοονμενο συμφερο τους, θές άπύ
χαχώς ΰπολογισμένη σκοπτ^ιότητα,
τή λ,ογαριάζανε γιά χυδαία καί
Την πίριφρονούσανρ. Μέ κανΐναν
τρόπο 8έ θέλανΐ νά τή μεταχειρι
στοΰνχ καί, ετσι, νά την καλντε
θέψουνε καί νά την έξυψώσβτ·νϊ.
Την άφήνανε στήν δκρη, άφρόνττι
σττι χλι άκαλ>.ιέιο θέμα, κάτι τό πολΰ άλλοιώ
τικο άπό δ,τι συνέβαινε στό Βν-
ζάντιο.
Οί έ).άχιστοι ομως λαϊκοΐ συγ
γραφείς ποΰ εΤχαν ώρχίσει νά τή
μεταχειρίζουνται γιά νά μή ςρα-
νούν άκρι.τ>ώς χνδαϊοι (τόν τρό¬
πον αϋτό τής σνμπ«ριφο.ράς πρός
την καΛνοΰργια γλίάσσα τόν ή&β-
λβ τό κλϊμα μτσα στό όποϊο ζου-
βαντ), μπάζανε στή δημ,οτική
στοιχεϊα τής λόγιας γλώσσας ή
τοΰ λόγον πού, γενικά, ποοσπα-'
θούσε νά άττικίση, γιά νά την β
ξευγενίσουνε. Αΰτύ γινόταν δταν
ή γλώσσα αυτή βρισκώταν* στά
χέρια ενός συγγ,ραφέα κ.αϊ οχ» πά
νο> σέ όμαΰικά χΐίλη (σ<λλογική ενεργεια γιά τό φκτάΕιμο, λόγον χαρή, δημοτικών τραγουδιών), δή λαδή, γινόταν δταν είχαμε προσ<ο πική ποίηση. Έλάχιστες δμ<ος (ΐ;ο- ρές, τότε, είχαμε ποοσωίΐική π»ΐ ηση στή δημοτική γλώσσα. Τίς άνάγκες τής γραμ,ματολογίας τίς έκάλινττεί τότιε, σχεδόν άτοκλει- στικά, ή άρχατξοι»σα γλώσσα. Κατά κανόνα, ή δημοτική γλώσ σα τρα6οϋ>τε, θέλονταις καί μή,
τό δικόνε της δράμο, χωρίς νά
γράφεται, στη^ιγ,μένη μόνο στά
χείλη τοϋ έλληνικοΰ 'ίΜ.οϋ, γιά τίς
καθημερινές άνάγκες τού. Ό έλλη
ακός; λαός, ό'μως, ε"Ιχε την προ-
φορική δμαδική <3τνώνυμη ποΐησή τού, πον την ^φκιαχνε μ' αυτή τή γλώσσα, τή δικιά τον. Τό άποτέλεσμα τής πορ-είας αύ τής, κατά τοΰς πρώτονς αίώνες τής ξιοής τής λαϊκής γλώσσας. εί ναι τα δημοτικά τραγοτ.'<διη τού ά κριτικοΰ κύκλον (8). ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Τό διαμάντι τής Μ. Άσίας ΙίΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικόν Συνταξιούχου (ΣΐΎέχεια έκ π<)οηγθϊ»ιι?νου) αυτή στηρίζεται είς τα θΐΐα λό ™°« με τα ματια μου πο/,λα Λαΐ'ΐΐΛΤο τα όποία έκαμε ή χάρι ^Ής κατά την ήμέρα τή; εορτής ΕΤδα Τοΰρκον παράλυτον με έντός φορείου νά πή ^ό ώοάν παιδί, την άλ/.ην ήμέ- Ραν τής πανηγνριεοις. ΕΙθα Χρι- πάσχονσαν έκ των όφθαλ ^ της νά θεραπεύεται. "Επασχε *1() δακρυόρροιαν καί όέν ήδΰνα- τ^ ν<ι αντικρύση ισχυρόν φώς καί |τ«ν ί'ιλιον. Μετέβη είς την Πονα »Υΐαν, έννοα) την είκόνα της, κ'ΐί •ταρεκάλεσε μέ πίστιν, μάλ* καί έντός τής ημέρας, >«>λύ καλά. Ηδύνατο δχι μό
ίσχυρότατα ({ώ-
°Ε τής έκαμε άφιέρω,μα τα
6(Κΐχιό/.ια πού φο<>οΰσε είς
,'"; Χείρας της. Εξήλθεν τής
λ·«Λι ·
ήτο
νόν
α άλλά. καί τύν ήλιον, τύν όποί
ημερών ήδννάιτει ν' άντι-
Μχε θεραπευθή. Καί άλ
Ι '^./ολωι θαύματα έκαμεν τά ό-
έδ€ίκνι»ον δτι διά τής
έ-
■ιοποιοΰντο αί πίΐρακλήσεις
ι Ι
Ϊν -ιΐΐ^ ^ θεα>Ρ*> καθόλ,ον περιτ
τής Κοι-
ί Κων.
■τόν
Ι*ήσεω
&έν
χοΰ θεοτόκου, τα όποία
.Υ* 8« είχον
[Οί Ο01«ν
Τ
κάποιο περιθθικον
καί τό καταχιο-
το άναγνώσουν δσοι
ν ^ιποειονήν νά άναγνώ
τ<1γ εργασίαν μ«υ, π<ιραδίδω είς τά τί- ένδιαφερονσαν. για πού είπεν ό Χριστός είς τούς μαθητάς τού διά τόν Λάζαρον «Λάζαρος ό φίλος ημών κεκοιμη- ται* ("Ιω. ια) II). Έπίσης είς τό θαϋμα πού άναφέρει ό Εύαγ γελιστής Μάρκος (Κ. 3*). Οί συγγενείς τοΰ όρχιοΐ'ναγώγου Ίά ^κλαιον καί ύδΰροντο διά τόν θάνατον τής θυγατρός τού τής μικράς Τα/.ιθά. «Τί θορυϋείτε καί κλα^ετε τοΰς είπεν ό Χριστός όταν είσή/Λεν είς την οικίαν τοΰ άγαθον Έ&ραι- ου. Τό παιδίον οΰκ απέθανεν άλ¬ λά καθε-ύδετ.». "Επιασε κατόπιν την μακράν άπό τό χέρι κ<ιί έκ«ί νη άμίσιας έσηκώθηχε. Άργότε ρα οί πρώτοι Χριστιανόν γενικεΰ όντες την πίστιν αυτήν δι' δλους τούς άποθαμμένονς ίλεγαν «'Εκοι μήιθη ό &οΰλος τοΰ θεοΰ>.
Ή Κοίμησις της θεοτόκου δέν
άναφέρεται είς τά Εύαγγέλια ό¬
πως είπον. Μόνον ή παράδοσις ά
ναφέρει αήν Ιστορίαν. Καί ή πλέ
όν παλαιά παράδοσις μάς ερχετα
άπό τά μ,έσα τοΰ 4 ου αιώνος με
τά Χρκττόν μ^σα σ' έ'να σπόκρν
φόν βιβλίον πού ομιλεί διά την
μετάστασιν της Παρθένου Μαρί
άς.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
VI
ϊνθο '
5ή 'π("
κα1
άλλά
η
τής κρίσεως. Ή πίστις
ΑΠΕΒΙΩΣΕ
Ο Κί2ΧΤΑΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ
Μετά μεγάλης μας λύπης έ
.τληιροφορήθημΓν έκ Ιίρεδεζης τόν
θάνατον τοΰ Κιίκττα Παπαδάκη·
Ό άείμνηστος διετέλΐσεν πρόε-
δρος των έν Πρεόέςη προσφύγων,
των άναπι'κ?(ον της πόλεως καί μί
λος τού Νομαρχιακόν Συμβουλιον
Πρε&έζης. 'Εικτενέστρρον θά γρά
γο>μεν προσεχώς.
ΤΑ ΡΟΒΥΘΙΑ ΤΟΝ ΑΓ. ΘΕΟΔΩΡΩΝ
Έπιμέλεια: Γ. Κ. ΧΟΝΔΡΟΝ
Άπό τά Περγαμηνά έθιμ<ι ποΰ 'ήτν'οιΐν κάποιαν ιδιαιτέραν έντύ- ποκτιν, είναι καί τό κατωτέρω. Ή Έκκλησιά των Αγ. θεο- δώρονν — τού Νεκροταφείον — έώρταζε τά πρώτον Σάββατον τής μεγάλης Σαρακοστής, «σάν τό τρίτο καί μεγάλο Ψχ<χοσά66α το». Κατά την έορτή αυτή ύπήρχε ή σννι'ϊθεια, άπό πότε δέν είναι γνωστό, νά βράζονν είς τόν αΰ λόγυρο τής Έκκλησίας καί κατά την ώρα τής λειτονργίας, ροδύ- θια σέ καζάνια πολλά — δώδε- κα έ'ως όέκα πέντε — καί νά τά μοιράζουν κατόπιν μέ ίνα κομιμά ι ψωμί είς τοΰς κατοίκους. "Ολα τά ΰλικά (δηλαδή ροβϋ θια, λάόι, κροιμιμύδια καί δ,τι άλ λο σχετικόν) επρεπ? σύμφωνα μέ »' παλαιάν παράδοσιν, νά παρ- θονν, άπ' δλα τά σπίτια τά Πΐρ γαμηνά (Χρκτνιανί,κά). Κάθε ένας έφιλοτιμεϊτο νά προσ φέρη άπ' δ,τι εΐχε ή έν άνάγκη καί χρήματα. Πρό τής μοιρασιάς και μετά την ιεράν λειτουργίαν ηθελε γί-,ρι τό «διάβασμα των «ρ ΙΚΗ - ΑΡ. ΘΗΒΑΙΟΠΟΓΛΟΓ 6υθκ&ν» ί,νώπιον των επιτροπών, Δημογερόντων καί δλου τοΰ 'Εμ- κλησιάσματος. "Τστερα άπ' τό «διάβασμα» οί 'Ε,τίτρθνΐοι ώρχιζαν τό μοίρασμα είς τόν κόσμον άπ' τά καζάνια μέ δα-θίΐές κουτάλες στά ,τιάτα, πού ό κόσμος, κρατοϋσε στά χέ¬ ρια, ή στά σκεπαστά κα/τσαρό- λια. Κατά τό μωίρασμα διά"-4ρισις δ'έν ύπήρχε πλουσίου καί φτω- χοϋ. Στή γραμμή θά πάρουν δ- λοι, γιατί εΐνοα οραγητό ποΰ κα- θώς θέλουν νά πιστεύουν, «τούς τό μοιράζονΛ' οί άγιοι». Άλ* τά βρασμένα καί εύλογη- μένα αύτά ροβύθια έπαιρναν καί Τοΰρκοι άκόμα καί άλλοι άλλθΐ- θνεϊς. "Ενα δέ μεγάλο καζάνι μέ άνά λογα ψο>μιά εστελναν «τάς φυ¬
λακάς καί ίμοιράζετο & δλους
τούς φυλακισμένονς καί όπως 6?
βαιοΰν δλοι — οί Τονρκθ1 τό έ-
δέχοντο μέ μεγάλην χαράν καί
φιλοφρόνησιν.
Διά την άντιγραφήν
Μ. Μ.
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΓΑΛΑΚΤΟΣ -ΕΙΣ ΗΜΑΟΙΑΝ
'Εργοιστάσισν παρασκευής συμ
πεπιτκνίΰιμενου γά/^ακτος (σαχχα
ρούχου — έ6απκ>ρΐ) καί κόνείος
ίδρύεται είς Πλ.ατύ 'Κμαθίας. "Η
δή, προεκηρνχθη διά την 16ην
προσεχούς Μάρτιον 6 διαγιονι-
σμός διά την ανέγερσιν των χτι-
ριαοίών έγκαταστάισε.(ϋν τού ρργο
στασίον. Τό όλον θέμα έξηττάσθη
υπό τού υπουργόν Συντονισμοΰ χ.
Νικ. Μα·κ.αρέζου έν συνε.ργασία
μετά τοΰ ύπουργοΰ Γκοργίας κ.
Ιωάν. Παπαβλαχοπούλου, μέ την
ευμμετοχήν ΰ.τηρεσιακών παρα-
γόντων, είς τά πλαίσια έιραρμο-
γής τοΰ .ιρογράμματος άναπτνξε
τος τής κτηνοτροφΐας.
Τό ίργοστάσιον θά επιτύχη
τ ήν προοδευτικήν νποκατάστασιν
των εισαγωγήν βνμπεπυχνωμ«νοΐι< γάλα·κτος καχ κόνεως καί την έ- ξοικονόμησιν συναλλάγματος τής τάξεως των 20 έκατοιμ,μυιρίίον δολ λαρίων έτησί(ι>ς. Είς την πρώτην
ς^άση· τό εργοστάσιον θά έ.τεξεο
γάζετατ ίτησίος 100.000 τόννονς
νωποΰ άγελαδινοϋ γάλακτος, έχ
τοΰ ευρύτερον παραγωγικοΰ χώ-
οου Μαχεδονίας — θνάκης, χαί
•ϊά καλύπτΐ) πλέον τοΰ 50% των
άναγκών τής καταναλώσεως είς
σι^μπεντυκνοοτμένον γάλα καί κόνιν.
Ή δαπάνη ίδούσε<ος τού εργο¬ στασιον μετά τοΰ ί|οπλισμοΰ συγ κεντρώσεως καί ψνξεως τού γά¬ λακτος *1ζ τούς τόπους ΐοαραγτο- γής θά είναι τής τάξεως των 200 δραχμήν. Τό γλνπτικό πορτραϊτο τοΰ πο*η- τή τής Πόλης Όμήρου Μπ,εκέ, τοϋ όποίου τεσσαρακονθήμερον μνηιμό- συνον έτελέσθη την παρίλθοΰσαν Κι·ρμακήν, πού τό ϊφιλοτέχνησεν δ γνωοτός γλύπτής κ. Σ. Θ. Γκικάδης ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΈΕεδόθη είς κομψόν τομίόιον έκ 32 σε/.ίδίον 8ου σχ. ή γενομέ¬ νη διάλεξις υπό τοΰ Νίκου Κα- ραρά την 17ην Δεκεμβριού π.Ι. είς την Στέγην τής 'Ενοντεως Σμυρναίων μέ τίτλ.ο: ΚίϊΝ- ΣΤΑΝΤΙ^ΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΣ Ο ΕΞ ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ ΚΑΙ Η ΣΜΤΡΝΗ. Πράκειται -ιερί μιάς έμπεριστα τωμένης μελέτης γιά τή μεγάλη εκκλησι«στ:κή προσωπικότητα τοΰ πρεσβντέρον Κοινσταντ'νον ΟΙκο νόμον τοΰ έξ Οΐκονάμων καί τής θετικής σν»μ6ολής τοΐ' είς την ά άπτι«4ιν τής παιδείας στή Σμύρ νη κατά τά τέλη τοΰ 18ου καί Τάς αρχάς τού 19ον αίώνος. Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ- Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται ΒηλαρίΙ 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ. Τηλ. 525.387 ΤΙΈΟΧΡΕΩΤΙΚΗ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΦΑΓΗΤΟΝ ΕΚ ΧΟΙΡΕΙΟΤ ΚΡΕΑΤΟΣ "Απαντα τά έστιατόοια, ναι καί παρόμοια καταστήιματα κα τηγορίας Ιί' καί ανο, ώς καί 5*έν τρα διασκεδάσεως (κ.οσμικαί τα- βέρναι, χορεχτικά κέντρα κ.λ.π.), λειτουργοϋντα ίΐς πόλ.ετς άνω των 10.000 κατοίκίον, ΰποχρεοϋνται ό¬ πως .τοοστρέρουν απαραιτήτως καθ" εκάστην καί ίταγητά ΐκ χοι- ρε^ον κρέατος, μαγειρευμένα ή τής ώρας. Τά ανωτέρω όρίζει. άγο ρανομική διάταξις ή όποία έδηαο σιεΐθη βίς την «Έφη·μερίδα τής Κυβερνήσεως» (φύλλον 107 Β' 4.3.71). ΟΙ .ταραδάτια θά όώκων ται καί τιμιοροννται κατά τάς δια τάξεις τοϋ Άνορανομικοΰ Κώδι- κος. Ε Ν Δ Υ Ε Σ θ Ε «Ις την ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ Πλρακολούθησις τής έξβλίξεως ττ]ς *νδρικτ)ς ΜόΙβς 0Α02 ΒΟΓΑ—Σ 41 . 235Λ72 — Μποο.εί τοΰ άπάντησα Ιπιμέ- νοντας στή γνώμη μοί), ύ'στερα ά πό την άποκάλυψη τής σννωμοσί άς τοϋ Μποσταντζΐ'ΐίμπΗση καί τόν χα/.ασμό αον, νά περασε ή άρχη γΐα των Συνο*μοτά>ν στοΰς Χοτ
ζάδες καί στούς Οΰλεμάδες.
— Θά μποηοΰσα, μοΰ εϊπε, πάν
τα μέ νφος ήρεμο ό Μουφτής, νά
τό παραδεχθώ αύτό αν άνάμεσα
στούς σΐΛΌ).μότες τοΰ Μποσταν-
τζήμ;ΐ(ΐση πού πΑάστηκαν καί ρί
χτηκαν στά ,μποι>ντραύμ*α, 6ρί-
σκονταν δπα)ς σοΰ είπα έστω καί
ενας Χότζας ή Ούλεμάς. Άφοΰ
είναι γνιοστό πώς αύτοι άντιτί&εν
ται στίς ιμεταρρνθμ'σεις τού Σου).
τάνου, λογικό ,εΤναι νά σκεφθοΰ-
με .τώς άνάμεσα στούς συνωμό-
τες τού Μποσιαντζήμπαση θά ν-
πήρχαν καί μερικοι Χοτίάδες καί
Οίιλεμάδες. Μά όπως ξέρεις, δχι
μόνο κανένας τέτοιος δέν .-τιάστη
κε, μά ού'τ-ε καί κανένας από τους
σννωμοτες ίΐπε πώς ίΐπτΐρχαν ά-νά
μεσά τους, Χοτζάδες καί Ούλε-
μάδες. Νά γιατί δέν παραιδέχο-
μαι, ότι είναι μπ*ρδε4Α?Λ·οι. στά
ίγκλήματα πού έγιναν ά'νθρ<οποι πού ύπάγονται στήν δική μόν άρ μοδιότητα. Καί πρέπη νά σοΰ ξαναπώ, πώς αύτοιδς τοΰς άνθρώ πους, τούς ?χω κάτ<ι> άπό τόν 8
λεγχό μόν καί τοΰς παραν.ολον-
θώ.
— Λ έν σνμςρωνώ μέ την γνώ
μη σου, Σεΐχ — Οΐλ — Ίσλάμ,
τοΰ άπάντησα. Νομίξω πώς δέν
μέ τόση έπιμονή νά ύπο-
στηρίζης τούς δ ι κου ς σοΐ'. Στό
κάτω - κάτω, ως πού νά άνακα-
Λνψονμε τούς άρχηγούς των συν
ωμοτών, πρέπει νά θεωςκη>με υπο
πτους καί τούς Χοτζάδες κ«ί τούς
Ούλεμάδες. Γιά μάς πρέπ-ει νά
είναι δλοι ΰποπτοι.
— Σ' αύτό σι·μφωνώ κι' έγώ,
εΤπε έπ,ε,μβαίνοντας ύ Πατισάχ.
— Μήπως έγώ εχ(0 άντίρρηση;
ίκανε ό Μοικρτής. Αΰτό είπα κι'
έγώ, στ όν Μεγάλο Βεζΰρη, τίς
πιροάλλες πού μέ έπεσκέφθηκ!:
οτό Κονάκι μόν. Ή έξοχάτητά
τον δμως, τό εχει δέση κόμπο,
πώς οί Χοτζάδες καί οί Ούλεμά-
δες διευθί<νονν τούς συνωμότες καί άκΓήνει εξιο τους Πασάδες καί τούς άλ>Λΐις.
— Τέλος πάντων εκανε βαριε
στισμένος ό Πατισάχ, δς σιαμα
τήση έδώ αύτη ή οί ζητήση. Ό
καθ*νας σας δς ψάΕη μέσα στόν
κύκλο τού, νά €ρή τοϋς άρχη,γονς
των κιαΐ) ίρηδον. Καί στούς δυό
οας έχο έιι.τιστοστΗ'η κα'ι σάς πβ-
μέ αήν ιί'ΛΌΐά μόν.
Στράφηκε υστερα σέ μενά:
— Μοΰ άνέηερες πώς εχεις ν«Λ
καί άπό την εξαφανίση τοΰ Κοκ
κάλα. Πΐριμένω νά τ' άκούσω.
— Πολυχρονεμ,ί'νε μου ΙΙατι-
σάχ τοϋ ίΐπα, πράγματι ϊχο> νία
γιά την ΰπόθεση αϋ;ή και γιά νά
σάς καθησι<χάσ<ο σάς άναφέρω πώς ό π-ολύτιμος φί?Λς μας ζή. Αΐηό τό ήξερα άπό μ,Γρες, άλλά δέν σάς τό άνέφερα γιατί στό μιεταξίι περίμενα νά γνρίση ό Κοκκαλάς Έφέντης /.αί γιαιΐί μέ άπασχολοΰσαν τα αλλα ϊητήματά μας. — ΙΙές ιιου. ίοιότησρ άντ'πόμο να ό Σουλτανος, πως τό ξέρεις καί ποΰ βοίσκ,εται τώρα ό φίλος μ«ς; — Τύ ποΰ ύρίσκειται τώρα δέν τό ξέριυ, γιά τό ότι ζή δμχτ-ς, εΐ- μαι Λέβαιος. Καλυτέρα, δμως νά σάς ικιθέσω τίς ίνέργειές μοαι καί πάνω σ' αΰτό τό ξήτημα. "Οπως ϊγινε γνοστό την ήμέρα ποΰ χά θηκε, ό Κοκκαλάς εΐχε 6γη γ»ά κννήγι δπ;ως έΗ«ινε μιά φορά την έΰδαμάδα. Τόν «Ιδε δλο τό προοιοπικό τοΐ1 μέ την κυνηγετι- κή τού σταλή, τό σάκκο τον. τά φυσεκλίκια τον, τά δυύ σκυλιά τού καί τό κυνηγετικό τού δπλο. "Αν καί την άναζήτησή τού, την εϊχατε άναιθέσεν στήν ίδική σας Άστυνομία, ώστόσο εθεώρησα κα θήκον μου νά δγάλοι κι' ένγώ ίνα άπόσπασμα άπό τσανταρμάδες γιά τύν ίόιο σκοπό. "Ο.τος ξέρ·ει ί^ Μεγαλειότητά σας, πρός τόν δρό μο τής Άδριανούπολης εχει πο· λύ καί έκλεκτό κι»νήγι καί γι' αύ τό πρόσταξα τό άπόσπασμα, πού ■τ.ταν εφΐππο, νά Ιρευνήση αυτή την .τεριοχή. Τό άπόσπασμα ε- φυγε μ έ καλπασμό, μά στόν τ ο πό τοΰ κυνήγιον δέν 6ρήκ-ε τόν Κοκκάλα^ οΰτε κανένα άλλον κυ- νηγύ γιά νά ζητήση πληροφορί¬ ας- Συνέχισε δμως τό δρόμο τον κ.αί λιγο εξιο άπό την Αυριανόν πολη συναντήθηκε μέ τέσσαρες ?.η στές πού εΐχανε δεμένο καί φι- μωμένο τόν Κοκκάλα στό δλογό τού χαί τοαδοΰσαν κατά την Ά- δριανούπολη. Τό άπόσπασμα τοϋς κύκλωσε καί τούς ζήτηοε νά τοβ παραδώσουν τόν αίχμάλωτο. Αύ το'ι δμως ξετπρζεψαν κι' άφοϋ ταμ πουρώθηκαν πίσο> άπύ τά δέντρα
άρχισαν νά χτνποΰν μέ ίά ντου-
φέκια τουζ τό άπόσπασμα. Οί
τσανταρμάδες δμως πού ήταν πε-
ρισσότεροι άπό τους ληστές καί
καλυτέρα έξασκημένοι στά δπλα,
άπ' αντ ούς, μέ τίς πρωτες μπα-
ταριές σκότωσαν τονς δϋο καί ά
νάγκασαν τούς άλλονς δνό, νά
παραδοθοΰν. Αύτούς τούς κρεμά
σαΛ»? στό μέρος πού τούς πΐάσα-
νε. Στό μεταξύ δμως ό Κοκκα¬
λάς, κατάφερε νά λυθή καί μέ-
σα στήν άν,αμποι>μπούλα, τό εσκα
σε. Οϊ τσανταρμάδες τόν άναζη
τήσανε παντοϋ μά δέν τόν 6ρή·
κανε πονθενά. Φαίνεται .ιολνχρο-
νεμενε μου Πατισάχ, πώς τρά-
6ηΕε κατά την Βονλγαρία, για¬
τί στήν Άδ·ριανοι.'>πολη βέν μπη
κε.
Αύτοι είναι τά ντα πον έ'χω γιά
την πεοιπέτεια τοΰ Κοκκάλνα Έ-
φένιτη. Πιστεχω .τώς κι' αυτή την
προκάλεσαν οί άντι·δραστικοί μέ
σκοπό νά τόν δγάλουν άπό τή
μέση. ΔΐΌτνχώς γι' αύτονς, δέΛ·
πέτυχαν στό σχέδιό τους. Τού^
τό έααταίωσε ή ενεργεια μου.
— "Ας .είναι. εΐ>λογημίνο τό
ίίνομα τοΰ Άλλάχ, εκανε ό Πατι¬
σάχ εύχαριστημένος άπό τό γεγο
νός πώς ό ςρίλος τού ζούσε.
Ό Μουφτίις ΰψωσε κι' αύτός
τά χΓ<>ια τοΐ' καί ψιθύρισε κι' αύ
τος μιά ευχαριστία. "Τστειρα μέ
κοίταξ<2 φιλύποπτα κι' έτοιμάστη κε κάτι νά πή. Μά μάντεψα τί ήθελε νά μοΰ κατα/Λγίση πάλι, γι' αύτό τόν πρόλαβα. — Τό κακό είναι πολΐίχρονεμέ ν·ε μου Πατισάχ, τοΰ ΐΐπα, πώς οί τσανταρμάδες κάνανε τό λά- θος νά κρεμάσονν τούς δνό αίχ μαλώτους τους. "Αν μάς τοϋς 0;έρνανΊε ζωντανοΰς, θά μαθαίνα- με γιά ποιούς δοιλεύανϊ καί ϊ σ'ος νά φτάναμ,ε κοί στούς άοχη γοΐ>ς τής συνωμοσίας.
Ι — Νά δμως ποΰ δέν τό κάνανε,
εϊπε ό Πατισάχ. Κοί συνεχισε-
Μά Γις είναι, έκεϊνο ποί» εχει γιά
' μενά αύτην την ώρα πιό μΐγά
λη άξία είναι ή καλή πληροφο-
ρία πού μοϋ ?φερες πώς ζή ό κα-
λός ι;ας φίλος. Καί δπον νά πή-
γε, όέν μπορεΐ παρά νά γυρίση.
"Ας έχωμε την ΰπομονή νά ϊττρι-
μένοΐ'μ,ε λίγες μέρες άκόμα. "Αν
σέ μιά 6>δο>μάδα δέν εμφανισθή,
τύτε νά φροντίσης νά τον 6ρής
Βεζύρη. Τό ποιές ένέργειες θά
κάνης γι' αύτό τόν σκοπό, είναι
δική σου δουλπά. Έκεΐνο πού θε
λιο άπύ σένα είναι νά τόν βρής.
— Θά συμμορφωθή μέ τίς προσ
ταγές σου Πατισάχ μου τοΰ είτα.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΕΓΛΑΒΙΚΟ ΠΡΟΣΚΓΝΗΜΑ
ΤΟ ΤΑΞίΐΛΙ ΜΟΥ Σ1Η ΣΜΥΡΝΗ
ΚΑΙ ΣΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤ! ΝΟΥΠΟΛΗ
Τής Δος ΑΜΑΛΗΣ ΧΑΠΠΑ
Δ'
"Ερχεται τέλος ή κρίσιμη στι-
γμή έκείνη πού 'ϊγοίνιοϋσα γιά
τόν έρχομό της., μά καί φθδομον*
τό γνμνό άντίκρυσμά της. Ν ά
τό Σεβντήκιοι! Δύο δΐΛ'άμεις άλ
ληλοσυγκροΰονται στό είναι μου.
Μεγαλείον καί ταπ'είνωσις. Ή κά
θε μιά άντιστρατεύεται την άλλη.
Ή θύμΐ]ση τοΰ ώραίου μας τό¬
πον, καί γ'] πτνιχρή τοτ1 τώρα έμ-
φάνιση κορυφώνουν' την συγκίνΓ)
ση πού στό τέλος την έξΌυδετε-
ρώνουν. "Αβουλη πλέον δρίσικο-
μαι μέσα στό Σε>6ντήκιοϊ πού δέν
γνίυρίζω τίποτε· γνώριμος δμως
ό άε^ας τού, γνώριμο καί τό <Ίου νό τον τό Κοράκιον έκεϊ πού πή γάζει ό άστείρεντος ποταμός, ΜΕ ΛΗΣ, .τού οί πηγές τού έ'δγα- «λ τόν ΜΕΛΗΣΙΓΕΝΉ ΟΜΗ ΡΟ. "Ενα 6λ«·μμα επάνω στό 6ου νύ καί 6ρήκα την τσποθεσία Τσα- μάκια, έκεϊ πού .τηγαίναμε μέ τοϋς γονεΐς μας κάθε Τρίτη τοϋ ΙΙάσχα. Στήν Πλατεΐα (Καφαλ.ά νι) τοΰ Σεβντήκιοϊ εχει στη6ή ή προτομή τοΰ Κρμάλ Πασά. Οί Τοΰρκοι ίδώ πρόσφυγες καί αύ τοί μάς ύποδέχονται εύγρνέστατα σέ ενα καφενεϊο τής Πλατείας, χαμογε/.αστοί, μά. καί πεοίεργο;, πολλοί μάς άναφέρονν τά μέρΐ| τής Ελλάδος ολ' δπον κατάγον ται, μάς προσφέρονν πορτοκαλά- δα ή τσάϊ καί πρόθνμοι νά μάς έξυπηρεττ'ισουν. Κλάματα καί ή- θική κατάπτίοση ιιέ κάμουν νά μή θιακρίνω στό Τσαρσί (Αγο- ρά) παρά έλ.άχιστα γνοκττά ση μεϊα. "Λλ/.η ρυμοτομία, άλλα μα γαξια πλαισιώνονν την Πλατάα. Έκκλησίν έννοεϊται δέν {ΐπάρχη, καί ό Σταθιμός χωρις κάγκελα, μόνον ε'να σπιτάκι μαρτυρεΐ την Ρπαρξή τού. Τό σπίτι μας πού στό 6άθος τού τό χώριζε τοϊχος άπ' τό Κονάκι (Διοικητήριο) που ενρίσκετο σέ άλλο δρόμο δηλ. ΐ- ,τϊ τής Πλατείας, δέν παρουσιά ζει οϋτε ίχνος" £εχώρ*σα δμο>ς
τό οίκόπεδό τού, πού πάνιο σ'
αύτό καί σέ γωνία κάπως τοΰ Κο
νακιοϋ χτίσθηκε τζαμί. Μέ εύλά
6ίΐα ποοχωροΰμε μέσα, ό.τότε κα
ποίος κάτοικος, ασφαλώς θά έ.τρό
κειτο περί προύχοντος, .-τροσεφέρ
θη νά μάς έξνπηρετήση καί νά
μάς δώση οιανδήποτε πληροφο-
ρία. Μέ εΐδε νά κλαίω, καί ρώ-
τησε τούς δλλονς, άπό τούς όποί
ούς έ.τληροφορήθη τούς λόγονς-
τότε μέσω τον ξεναγοΰ μοΰ εϊπε
τά ά-κόλονθα παρήγορα καί άλη-
σμόνητα λόγια: «Μην κλαΐτε, φαί
νεται πώς ό παπποϋς σας καί οί
γονβϊς σας, Ιχτισαν τό σπίτι τοις
μέ ίδρωτα καί πόνο, γι' αΰτό καί
ό θεός τό διάλεξε γιά σπίτι δικό
τον?. Αυτή ή σοφή. παρηγοριά μέ
Ικαμε- νά παΐ«οχο τά κλάματα, νά
τόν χαιρετήσω εΰγενικά, καί νά
Γρίιγω άπ' τό Σεβντή/κιοϊ πονεμέ
νη πολύ, καί μέ την συντροφΐά
μου νά κατευθννθοΰμρ πρός τό
Τξιμόΰασι.
(ΣυνϊχίζεταΟ
(Συνέχωα έκ της 1ης σελ.)
διαίτερη χαρα.
Στό έλ6ετικό 6ουνύ, στό Λ1 τα
6ός, τό 1917. Στό ξιτνοθοχείο
«'Εδέμ» κατοικοΰσαν καί δύο "Ό
Οωμανοί. 'Εγενμάτιζαν στύ [όιο
τραπέζι, οί δυό τους, ένώ έγώ
μέ τόν φίλο μόν Μιχάλη -Άσπρο-
μάτη άπύ τόν Πύργο τής Ήλεί
άς έκα6όμαστε βτό μργά>Λ κεντρι
κό τοαπι?ζι, άνάιμεσα σέ Έλ6ε-
τούς κυρίως. Ό ενας άπό τούς
τοΰρκους ίΐχε άράπικο αΐμα, μελα
ψό?/ χειλαράς, γουρλομάτης, καί
άσχημος δσο όέν λέγεται, άρκε-
τά μεγαλόσωμος. Ό άλλος βίταν
λεπτάς, μεσαίου άναστήμ.ατος, ό
λιγομίλητος, σεμνός, σοβαράς, έ
] πκρυλακτικός, εΰγενικύς καί κά-
I
που κάπου συνδιαλεγόμαστε οί δυό
μας σέ ναλλική γλώσσα. Καθως
έγώ ώνέκα'&εν έχφρα,ξόμουν μέ
! παρρησία7 δέν είναι άπίθανο νά
μΛΰ ξέφευγαν κάποτε καί λόγια
πού ημπορούσαν νά μέ δλάψουν,
Ι εμέ τόν τότε όθωμανό ύπήκοο.
| Μίαν ήμέρα, μετά τά μεσημερια-
I
νό γεϋμα, ύ εύγενικός άπό τούς
όΰο τούρκους, έποκρελοΰμενος την
άπουσία τού γνωστοΰ τού, μοΰ
σύστησε κατά τρόπον έμπιστεντι-
κό νά εΐμαι έπιφυ,λΛκτικός στά
λόγια μου άντίκρυ οτόν τίλευ-
ταΐο.
— Σάς τό λ4γω γιά τό συρ-
φέρον σας .τροσθεσε σέ θερμόν
τόνο.
Τίποτε δμως καμμιά εξηγήση
ώς πρός τό τί συγκεκριΐμενο θά
εΐχα νά φοβηθώ άπό μέρος τοϋ
μελαψοΰ τούρκου. Φαίνεται ότι θά
άντ<λήφ·θηκε την κάποιαν άποιρία μόν πώς αύτός τοϋρκος δντας, εδειχνε τέΐοια λεπτότητα άντίκρυ σε «γκιαούρτμ>, δσο καί &ν έφαινό-
ταν καί εϊταν τωόντι καλλΐίργτΐιμρ
νος ανθρ<ιντος, άπό σπίτι. Καί ύ'¬ στερα άπό μ*κρή σιωπή π&όσθί- σε: — Ξαίρετε έγώ εΐμαι άλβανός, δέν εΐμαι τοΰρκος. Στό σπίτι μας, στά Βουρλά, έρχοταν σΐκχνά νά μάς ράβη χά ριτωμένη μοδίστρα, ντνμένη πάν τα στήν τρίχα, ξανθωπη, δροσίε- ρή καί όλοκάθαρη, ή Στέλια. θά είταν τότε δεκαϊννέα χρόνων ή εϊκοσι, εύγενική, εύπροστνγορ/»ν, σάν άριστοκράτισσα. 'Ο'μιλητική, πάντα καλνθ&ιάθετη, καλόκαρδη καί πρόσχαρη, βιηγόταν στά μι¬ κρά, άλλά καί σ' έμάς τά μεγα- λύτερ^α παιδία, παραμύθια καί I- στορίες. Κάποτ« είπε καί τουτο τό παράταιρο, άΛΟ ζήλο νά κα- θαρολογή, κάτι πού μαρτυροΰσε την έπιθυμίσ της νά φροντίζη τό λ,εκτικό καί τό ν<ρος της: «Τό βασιλόπουλο φτάνει στό γεφύρ*, άλλά δέν τολμεϊ νά τό πε-ράση». 'Εγώ χαμογέλασα καί, μέ διάκρι ση, τή διόρθωσα: δέν τολμά. Ή καλή μας Στέλια (βέν ξαίρω άν ζεϊ άκόμα. "Αν ζεϊ, θά ϊχ*4, παι¬ δία κ' έγγυνια. "Ος τό 1951, πού άποδήμηοα δεύτερη φορά, κατοι- κοΰσε μέ τόν άνδρα καί τά παι¬ δία, της στή Νέα Σμύρνη) τό άκουσε καί τό πρόσεξε, κοκκινί- ζοντας ϊλαφρά. Τό λεπταίσθτκτο κορίτσν (βά εί χε Γσως, δέν θυμοΰμαι καλά, τε- λειώσει τό δημοτικό σχολειό), ε ξυπνο καί καθ" δλα καλοπροαίρκ· το, ?ΐχε συνείδηση άόρ<ιστη τής σκμβολής τοΰ στοιχΐίου τής μα- κραίαχνης άγραιμματωσννης τοΰ βυζαντινοϋ καί ρωμαϊκοΰ λαοΰ στή οιαμύρφοκΐη όρ«»μένων τύ- πων δπως: μιλάς, πατάς, κακο- λογάς καί τά παρόμοια (καί τά άντίστοιχα έλλαδίτικα: μιλάει, πά τάει, κακολογάει κ.ο·κ.) άντΐ των: μιλεϊς, πατείς, κακολογεΐς κ.ο.κ. ί'Η συναίρεση —έω, —ώ δέν δια,τηρή·θηκε στήν όμ-ιλούμενη γλώβσα καί ό λαός έκράτησε μο νο τύ — άω, —ώ.) Εμείς, ώς τόσο, στήν 'Ιωνία, έλέγαμε σιοστά: χω·ρώ, χωρεϊς, χωρεί (όχι τό άκαλαίσθητο, λαϊ κό: χωράω). Λύτά γιά τό χαο*τυ>μτνο «τολ
μεϊ» τής καλής μας Στέλιας πού,
δν ζεί άκόμ», καθώς πΐστεύίο, τής
στέλ.νιο, καθώς καί στόν καλό της
σΰζνγυ, Τά χαιρετίσματά μόν.
"Αν βν-μοΰμαι καλά, τό δνομά της
είναι Βορεάκου.
"Λν δέν γΐλιέμαι, δέν &χω ξα
ναδΐ)ΐγηθεϊ σ' αύτη τή στήλη τό
περιστατικό μέ τόν άλησμόνητο
Στίλ.πιονα Πιττακή (ώς άκούσι-
ον ί')ρωα καί δργανο τοΰ πατέρα
μου σέ τούτη την περίσταση). ΕΤ
χά άρχίσει νά γράφω κάτι στί-
χους, ανονσιους τότε καί προ'ιόν
άπομίμησης κακαί ν π.ροτύπι»ν,
στήν άρχή, σέ καθαρεΰουσα πρώ
τα, κατόπιν σέ δημοτική, καλΰτε
ρους.
Ό πατέρας μου, όραστήριος με
γαλϊ·μπορος, μεγαλοεξαγωγέας
σταφίδας, ελαιολάδου, καπνών, 6α
λανιδιών, όα(ί νοφΐθ.λο^ν, κτηματί-
ας, 6ιομήχανος, φιλόδοΕος καί
έπιχειρηματικός, «Ιχε άναπτύξει ύ
ποδειγματικά την έξαγωγική τού,
κυρίως σταφιδική έπιχείρηση καί
τό δνομα Φλώρος είταν «εύφή-
μως» γνα>στό στούς κύκλ,ονς εΐ-
σαγωγής ξερών καρπων όλόκλη-
οης τής Εύρώπης. Είταν ή, έπο¬
χή ι ής «άνόδον» των Ρα>μιών ά
στών τής Ίίονίας πού έβάλθηκα
νά διαμορφώσω λογοτεχνικά μέσα
στό ίωνικό μνθιστόρημα πού γρά
ψω καί πού θά περιλάβει την π«-
ρίοδο 1909 (έ'να χρόνο μετά τό
περίφ/ημο «Σΰνταγμα» των Νεο-
τούρκων 'Εμβέρ Ταλαάτ Νιαζί) —
1922. «Έμφορούμενος» άπό τόν
πόθο νά διατηρήση καί νά διαιω-
νίση τό δνομά τού, μοΰ έ'γραφε
στό οίκοτροφείο τής σχολής Χρή
στου Άρώνη, στή Σμύρνη, νά
εΐμαι έΛΐμελής κλπ. «διά νά συνε-
χίσης καί δοξάσης τό μεγάλο δ
νομα των Φλώςιωνί·, έννοώντας
βέΰαια στήν περιοχή τοΰ έμπορι-
κοΰ καί , οίκονομικοΰ 6ίου. 'Επει-
6ή τ>μουν «γνωοτικό παιδί», εΐχε
λάχει σ' εμέ ό «ΪΛΪζηλος» κλή¬
ρος τοΰ συνεχισθή τοΰ... μεγά¬
λον όνόματος, καί δ .τατέρας μου
ε6λ«ΐε, τραίνεται, μέ άνησυχία
κάθε τάση τοΰ γιοΰ τού ξένη πρός
την ποθητή έπίοοση: την ίμπορι
κή καί οίκονομική.
Γιά νά μή φανή δτι ήθελε νά
άσκήστι επάνω μου ψυχική (ήθι-
κή) πίεση (στό σημιίο τούτο ε>ϊ-
ταν έπιφυλακτικάς καί προσεκτι-
κός ψι-χολύγος, άλλά ϊσος νά προ
ερχόταν τούτο καί ά,τό την διπλω
ματικότητά τού πού συχνά, στίς
συνομ<λίες μέ τά παιδία τού, σν νήθιζε καί τοΰ άρεσε νά έξαίρη), δέν έξθ3Τερίκευσε τίς διαθέσεις το« σχετικά μέ τά στιχουργικά πειράματά μου. "Οταν δμως κάίΐο τε, δπ»ς συχνά σνντκθιζε, ήρ(θε· νά μέ ιδή στό οίκοτροφείο, μέ έ κάλεσε νά τόν συνοόέψω στόν Φραγκομαχίχιλά^ σιτά ψώνια τού. — Πάμε νά δοΰμε καί τόν Πιτ τακή, νά τόν γνωρόσης, μοΰ λέ¬ γει οταν εύρεθήκαμε στό τέλος τής «όδοΰ των Φράγκοιν», πιό σωστά τής «Εύρωπαϊκής Όδοΰ», καθώς την εγραψαν. 'ΕκεΙ, μέσα σέ κάποιον 6ερχα- νέ (στοα) τοΰ Φραγκομαχαλά, εΤ χε τό στέαι τού ό Στίλπων ΙΙιτ- τοΛής' τυπογραφεϊο, περιοδικό, έ φημερίδα, δέν θυμοΰμαι. "Οταν μάς ίΤδε, πίσι» άπό τό γυαλο- παρά'θνρο τοΰ δχι Ιδιαιτέρα φω¬ τεινού γραφείον τον, πρόβαλε στήν έεώθυρα. "Υστερα άπό χω. ρ>ετισμούς καί παρουσιάσεις, ό
Πιττακής μοΰ εζήτησε πληροφο-
ρίες γιά τίς σπονδές, τίς κλίσεις
μου καί τά παρόμοια.
— "Εμα6α δτι γραφείς καί ποι
ήματα, παρατήόρησε πονηρά. "Ο¬
πίσω άπό τά ματογυάλια τον σπι
θοβολοΰσε ή σκιοπτικότητά τού.
Την πηγή των πληροφοριών τού
— π»ύ εϊταν ό πατέρας μοα· —
ΐφυλάχθηκε νά την άναφέρη.
Ντροπαλός καβώς ήμουν^ τοΰ
άποκρίθηκα άόριστα, μασημένα
πράματα. Καί μιά στιγμή μοΰ
πετάει, ΰστερα άπό λοξή ματιά
συνεννότ,σηις πού Ιριξε τοΰ πατέ
ρα μόν:
— Νά σοΰ πώ κάτι, παιόί μου,
καί Ιχε το νπ' δψη: Ά,τό δσα
ξαίρω7 οί ποιηταί πεθαίνονν στήν
■ψάθα.
'Εντνπακτη δέν μοϋ έκαμε, ίδι-
αίτΐρη, ή ύπάμνηση τού Πιττα-
κή. 'Ειξακολούθησα νά γράφω στί
χονς, δσο άδέξιοι καί άδόκιμοι
καΐ άν ήσαν, καί άδιάκοπα έκοί
ταζα νά καλλιτερεύω την 6κ-
Φραση καί τό ΰφος μου, σέ δη-
μστική βεβαία π*ά γλ<ί>σσα, σέ
δαθμό πού, άρχές τοΰ 1914, ό
Στράτης Μυριβήλ.ης νά μέ κρίνη
δξιο νά παρονσιαστώ στίς στήλες
τοΰ περιοδικόν ποΰ ϊξέδιδε τότε,
νομίζω μέ τίτλο «Χαραι·γή»· *Η
χιαρά μου έστάθτικε ?ντοΛ·η, δταν
ϊΐδα όμορφοττ«κι>μένο τό μικρό
μου ποίημα, ?να άαΐό τά τιοοντι
«λογοτεχνικά», φυσιολατρικό, δν
δέν μέ ξεγελά ή μνή,μη.
"Οσο γιά τό «μεγάλο δνομα των
Φλώρων», ό πατέρας μου εΐχε
την ήθική ίκανοποίηση νά τύ ϊδη
«δοξασμένο^ καί δεύτερη φορά,
τούτη τή φορά άπό τόν γιό τον·
Τό 1936 — 1940 έμεγάλωσα τόν
δγκο ττίς εξαγωγήν τού πειραιώ
τικον εξαγωγικόν μας οίκον, ού
ζάνοντάς τον, χαρή σέ άκαχαπό
νητη συστηματική ΐργασία, άπό
700 σέ 2.600 τόννους. Καί οί «τύ
ποι» σουλτανίνας «"Ελλαβπ€ρλε>,
«Κοένιγκσφρονχτ» κ.όί., άτομικά
μου δημ-ιουργήματα, σήματα χαχά
τεθέντα, ήσαν περι^ήτητοι στό
ίμπόριο των ξερών καρπων τής
Εΰρώπης. Ό πόλεμος εδαλε τ^ρ
μα στήν δραστηριότ^τα έκείνη καί
σήμερα τό έμπορι-κό «μεγάλο δ
νομα των Φλώρων» άποτραί)ήχθη
κε στίς κρυφές μέσα πτυχές τοΰ
χρόνον, νά κοιμηθή τόν παντοτι-
νόν υπνο τού. Δέν ξαίριο δν ό
πατέρας μου,, πείθ«ιί.νοτ.'τας τό
1948, εΤχε συνειδητοπΌΐήσει τό
γεγονός δτι τίποτε, στόν άνθρώ
πινο 6ίο, πού άφορά οϊκονομικά
σομφϊΡθ'ντα δέν είναι άλ.ηθινά
«μεγάλον.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΑΩΡΟΣ
ΕΡΓΑΤΙΚΑΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΙ
ΕΙΣ ΤΟ ΔΙΛΤΜΟΤΕΙΧΟΝ
Ενεκρίθη δι' αποφάσεως τοΰ ύ
πουργοϋ Εργασίας κ. Π. Μανω-
λθΛούλον, ή άγορά οίκοπεδικής έκ
τάσεως 24.000 τετραγο>νικών μέ-
τρων είς Διδυμότειχον, διά την
ανέγερσιν συγκροτήμαΐος ίργατι-
κών κατοικιών.
ΜΕΧΡΙΣ 20ης ΤΡΕΧ.
ΘΑ ΤΠΟΒΑΛΛΩΝΤΑΙ
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΪΑ
Παρετάθη μέχρι καί τής 20ής
τρέχοντος μηνός, ή λήγουσα ατ5
ριον προθεσμία διά την ΰποοολήν
φορολογικων στοιχείιυν. Σχετι-
κή απόφασις εξεδόθη υπό τοΰ {»
πονργείον Οίκονομικών.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΧΙΟΠΑΙΔΑ Σ
Καθηγητής Φιλιλογίας μέ εύδό-
κιμον προϋπτιρ€σίαν είς Ίδιωτικά
καί Δημοσία Γυμνάσια άσκήσας
επί μακράν σειράν έτών καί καθή-
κοντα Διευθνντοΰ είς "Ιδρυμα παι-
δικής προστασίας, άναλαμδάνει την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άοχαίιον
καί Νέων 'Ελληνικών είς μαθητάς
μεχρι καί τής Δης Τάξεως.
Πληρ,οφορίαι «Ις τόν Διευθυν¬
τήν τής εφημερίδος κ . Σ. Σινανί-
•ην καί είς τό τηλέφωνον 755-606.
"θ,τι δέλετε
οέ άμιαντοτσιμέντο
ζητήστε το
«την
ίθμιανιιΐ
Όμήρου 13 Αθήναι 0135)
Τηλέφ. 619Ό07—632-341

'Εθνικοκοινωνι/.ά θέματα
Η ΑΠΕΡΓ.Α ΤΟΙ. Σ.ΥΗΔΟΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΝ
Τοθ συνεργάτου μ,ας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
"Ισοις νά ενθυμούνται οί άνοτ νπερδολικάς αξιώσεις,
γνωσταί των άρθρων αον τι» πε¬
ρί τού < δικαιώματος» τής άπεργί Καί ■ταυτα μέν καβ' όσον άφοοοι έ ή ν- άς θέμα, τυ ύποίον είχα πραγμα τευθή κοί δτ,ιιοσιΐ-υσει είς τόν «Προσφυγικόν κόσμον» πρό τίνων έτών. Έν ΟΛΪγοις, έξέφραζα την άγανάνη,σιν παντός φορολογου- μένοΓ, φιλησύχου πολίτου ί.ναντί- ον τοΰ παραδόξον τούτον «δικαι- &είς ύ-τήκοος .-τ,επολιτκτμένου ώματος» έργατών καί νπαλλήλθΛ' τους έν μέσω είκοστώ αΐώνι τό είς τάς άπεργίας έργατών η παλλήλων. Άλλ' δτι έπέπρωτο νά αντιμετωπίση έ'ν Κράτος απεργί¬ αν των αξιωματικών των ένόπλων τού δυνάμεον, μέ τό αί'τημα τής αϋζήσεως των άποδοχών των, ου οίουδί>ποτε Κράτους, νά ταλαιπω
ροΰν εκάστοτε την κοινωνίαν διά
τής άπεργίας των, έπιδιώκοντ«ς
την &ία επιβολήν των άΕιώσεων
των περί αύξήσειος των άποδο¬
χών τον ή περί μειώσεως των ώ-
ρών εργασίας ή... ή
ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΣΥΓΚΡ1ΣΗ ΚΑΙ ΠλΡλΑΑΗΑΙΣΜΘΪ
έφαντάσθη!
"Οτι τό «δΰ«ϊία>μα> τής άπερ
γίας των αξιωματικών των ένό¬
πλων δννάμεον εχει παρασχεθή
υπό τής Δημοκρατίας τού Ίσρα-
ήλ «αί υπο της Σουηδίας, διά
πρώτην φοράν τό πληροφοοούμε
Καί είχα καταλήξει είς το συμ Θα, αί πέντε -Ήπειροι και παρα-
πέρασμα ότι: «έφ' όσον ό έργά- μένομεν κατάπληκτοιΐ
της ή ό υπάλληλος εξέλεξε κατ' | 'Εδώ είς την κατασυκοφαντου
■',μένην υπό των Σκανδιναυϊκων
Κρατών Έλλάδα, ή Ιδιότης τού
Αξιωματικόν των ίνόπλων δννά
μεοον δέν νοείται ώς έπάγγελμα
βιοποριστικόν. Είναι αποσταλή,
καί αποστόλη Ίερά, τιιιητική, ύ-
ψίστη έν τώ Κράτει. Δέν είναι έ
πάγγελμα.
Αδύνατον νά σνλλάβωμεν την
έννοιαν τοσαύτης καταπτώσεως
ου Αξιωματικόν, ώστε: νά έγ
,αταλείψη τό εθνικόν, τό τεράστι
ν ίργον τοϋ έκγυμναστοϋ των
σνμπολιτϊϋν τού, τοΰ όργανωτοΰ
ελευθέραν τοχ> δονλησιν τουτο ή
«κεΐνο τό έπάγγελμα και εγνώ¬
ριζεν έκ των προτέρων ποία θά
ήτο έξΐΛΐκτικώς ή άμοιδή τον
μέχρι καί τής συνταξιοδοτήσεώς
τον λόγι» ήλικίας, δέν θά έ'πρε
πε νά ίχη τό δικαίωμα ν' άπαι
τή διά τής άπεργίας την τρο-
εργασίας
ποποίησιν των δρων
καί, αντιθέτως, νά
προήρχετο
(Συνέχβια έκ τού προηγούμενον)
Γ·- ΑΠΟ ΠΟΙΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΤ
ΣΠΓΠΟΥ ΕΛΕΓΑΝ ΤΑ ΚΑ¬
ΛΑΝΤΡΑ
Οί Καλαντάδες, παιδάρια κιαί
παλληκαράκια παιρέα πεντέξι, Ιλε-
γαν τα Κάλαντρα τό βράδν παρα-
μονή τής Πρωτοχρονιάς, Καί, ά-
νάλογα μ.έ τύ «ά'ντέτι» (ά'ντέτ,
άρο,βοτονρκ· —&θιιιο) τής κάθτ πε
ρΐφέρειας, τα έλεγον είτε μπρο¬
στά στήν πάρτα των σπιτιών είτε
απάνω στό «ντά<ιι» (τή στέγη), εί τε καί μέσα στά σπίτια, η μέσα στά κοινοτικά καφενεία. Τα μόνα κέντρα, πού υπήρχαν μέσα στήν "Ανατολή καί πού τα ΐλεγαν «όρ- :ά - ό'ντασήδια» (όρτά - ό'ντασή, :ουρν..—δημοσία αίθονσα), ^μονσαφΰρ - ό'νταισήδια> (ι
φηρ - ό'ντασή, του.ρκ. φιλαξενί-
ας αιθούση, πού ήταν μέν ξενώ-
«ις, άλλά χρησίμίυε καί γιά κα-
Φενεΐο).
Μαζί τους επαιρναν ?να φανά-
ρι άναμμένο γιά νά φέγ-,ουν στά
Ιναν στενό,μαΜοο ντοο-
Δρος ΔΗΜ. 1. ΑΡΧΠΈΝΗ
καί μέ πλαϊνά άνοίγματο
~ό απάνω μΐ (νταν'
ό? φοΰρνος)"
ντούρ,
νας φοϋρνος
6ο τού δωμάτιον
6
^ς δά-τε-
"Ενα Οαθύ κοι
διά των όργανώσεών τού είς κα¬
νονικάς μετά τοΰ έργοδότον τού
διαιπραγματεύσεις, οσάκις οί δ-
ςοι διαβιώσεώς τού, μεταβαλλό-
μενοι τυχόν, θά επέβαλλον την
αναθεώρησιν καί τροποποίησιν τοΰ
μισθολογίου τον.
Κατά τοΰς τελευταίους τούτους
μήνας, πληροφορούμεθα έκ των
εφημερίδων, δτι κυριολεκτικώς ώρ
γίασεν ή άσυδοσία των οΛεργι-
ών είς την Βρεταννίαν, μέ τούς
ταχυδρομικούς' ύπαλλτνλους, τούς
λιμενεργάτας καί τοΰς όδοκαθα-
ριστάς, είς την Ιταλίαν μέ τοΰς
σιδηροδρομικούς καν είς άλλας
χώρας μέ αλλονς έργατού.·ταλλή
λονς, έπιμένονταις ιίς την αύξη¬
σιν των άποδοχών των. καί κννι
κώς άδιαφοροϋντες θιά τάς τα-
λαιπωρίας .τοΰ ΰφίστανται πάν-
τες οί μή άπεργοΰντες κα'ι οί πας)"
αυτών έξυπηρετούμενοι χ'.άδοι
τής κατ«ναλο)τικώς, φορολογου
μένης κοινωνίας.
Είναι ή τοιαύτη των άπεογούν
των συμπεριφορά δεΐγ,μα .τολ.ιτι-
σμοΰ καί ελευθερίας ή, αντιθέ¬
τως, βάρβαρος καί βίαιο; έξα-
ναγκασμός; Καί αν οί καταβλι-
πτικώς ταλαιπωρούμενοι καί αδι
κούμενοι άπό τάς άλογίσιους ά¬
περγίας καταναλωτάς άπεφάσιζον,
όργανούμενοι καί αύτοί, ν' άντι-
δράσόυν, διεκδικοϋντες τα δικαίω
ματα παντός φορολογουμένον καί
φτ-λησύχου πολίτου, διά τής 6ίας
βί-ν θά κατελήγομεν είς ενα εμ¬
άναρ
λωιμα σάν ενα βαρέλι, μέ τα έσιυ-
τΐ·ρικά τοιχώιματα λεϊα άπό πέ-
τρες λαξευτές ή τοΰθλα. Κάτοι,
στύ βάθος, άναβαν τή φωτία καί
είχε σκάρα. "Εκεϊ εψηναν ό,ριβμέ-
να φαγητά, όπως το «κεσκέκι>
(πληγοϋρι μέ κοέας). Στά πυρω
μενά τοιχώμΛΐα κολλοΰσαν τίς
πίττες γιά νά ψηθονν.
Χρησίμενιε άκάμα καί γιά θέ.ρ-
μονση. 'ίίς τή νύχτα ποιμενε μέσα
ζεστή άκάμα ή χόβολ.ή τού. Κιαί
στά κρνο χειμονιάτικα βράδία,
σν.έπαζαν τό στόμιο τον μέ ενα
μπακιρένιο σινί καί τοαοθετοΰσαν
άποπάνω έναν σοφρά (τονρκ.=
τραπέζι) στρογγυλό, πού σντ;θ<»ς ίιταν χαιμιηλός. Τόν σκίπαζαν μέ δυό Λί~λιτματα το ενα άπαν υ στό Επί τή εύκαι στό Αάδαρον τοΰ Αγώνος πού
κατασκευάοτηκε τόν 16ον αΐώνα
άηό εύπόρους Σμυρναίονς πού τό
δώρησαν στή Μονή τής Άγίας
Λαύρας καί χρησίμευσε ώς πα-
ραπέτασμα τής Ωραίας Πύλ.ης.
Αύτο τό λάβαρο πού το κένιη-
σε παρθενικό σμ,υονέικο %έί?ι χοη
σίμενσε ό»ς λάβαρο καί σημαία
τής Έ-ταναστάσεως πού υψοκιε ό
Παλαιών Πατρων Γερμανός μέ
τό σννθημα «Έλενθΐρία ή θάνα
τος»! "Εχει σχηαα όοθογώνιον μέ
μήκος 1,20 μ. καί πλάτος 0,90 μ.
καί ή παράστασις τού όμοιάζει
αε τις συνήθεις Άγιογραφικές εί
πού έμφανίζουν την Κοί·
τής Θεοτόκου. "Οταν έξερ
ράγη ή Έ-ιανάστασις τοΰ 21, αϋ
τό τό λάδαρον παρέδωσε ό ηγού
μενος τής Μονής στόν Γερμανό
των Πατρών. Έκείνος τό απέθεσε
οτή μονή,
κόνες
ράγη ή
ί¬
,
?να μήλο. Καΐ
Κάλαντρα, τούς ϊδιναν οί
νοικοκυραϊοι φαγώοψια καί χοή-
ματα γνά «μπαξήσι» (ή
λ
γαν τα
(μιν
φύλιον πόλεμον, είς την
χίαν;
Το θέμα, έξεταζόμεν-ον καί
πό άλληζ πλενράς, περιλαμβάνει
καί την συνεπεία των άπεργιών
επικίνδυνον φθοράν τής έθνικής
οΐκονομίας, ή όποία, κατ' έπεκτα-
οιν, συντελεί πάντοτε είς την αί
ξησιν τοΰ τιμαρίθμου ζωής, την
ανάγκην αυξήσεως τής φορολο-
γίας, την έκμηδένισιν πάσης ε¬
πιτευχθείσης διά των ά—ργιών
αυξήσεως των άποδοχών.
Ναί, νά κερδίζουν ολιγώτερον
ε'νιοι έργοβόται — Κροίσοι —.
Ναί, τό Κράτος νά μην έπιμένει
άψυχολογήτως είς την διατήρη¬
σιν άποδοχών πείνης των έργατο
υπαλλήλων τού. Ναί, νά λαμβά-
νωνται νομοθετικά μέτρα υπέρ
των βαρέων ή άνθυγιεινών έπαγ
γελμάτων. Πάντα δμως ταύτα νά
ΐΐναι αντικείμενον πεπολιτισμένον
μελετών καί διαπραγματΐύσεων,
μέ βασικόν σκοπόν ν' αποφευχθή
ή ταλαιπο>ρία τού σύνολον πρός
ικανοποίησιν των άπεογονντων μι
κρδν η μεγάλον Λαάδων έργα-
τοϋπολλήλων, αίτινες ένδέχεται
νά προδάλλονν άπαραδέκτους ή
τής έθνικής αμύνης, τού έπιτελι
<οί τοΰ ίκπαιδευτον είς Σχο- λάς, τοϋ προστάτου τής έθνικής τιμής καί τής 'Ελευβερίας τής Χώρας, τοΰ ύποδειγματικοΰ άν¬ δρας τής πειθαρχίας, έθνικής καί κοινωνικής — καί ν' άποσνρθή άδιαφορών είς τό συνοικιακόν κα φενεΐον, δπον παίζων... πρέφαν, θά συζητή πάσα πρέπει νά τόν πληρώνη, επί πλέον των λαμβα νομένων, τό Κράτος, διά νά έ πιστρέψη είς την έκπλήρϋκπν των καθηκόντων τού,! Άλλ' εάν δέν εΤναι ώς κίνητρόν τού, ώς έιμ-ψύχιοσίς τού ή εύγενή Ίδέα τής ΰπιερα(κάσεο)ς τής ΙΙο τρίδος διά τής θυσίας καί τήι τελενταίας ρανίδος τοΰ αϊματόι τού, άδιαφόρως αν πεινά ή είναι χορτάτος, τότε πώς θά ήτο πε¬ ρίεργον τό κατάντημα τής ,ιροβ χωρήσεώς τού είς τό αντίπαλον τής Πατρίδος τού Κράτος, δταν τουτο τοϋ δώση μέγαν μισθόν, δ¬ ταν τόν έξαγοράστι; Κράτη, ώς ή Σουηδία, οί πολι τικοί ανδρες τής οποίας έθεσμο- θέτησαν ώς «δικαίωμα» την άπ·ε,ρ γίαν των Άξιο>ματικών των ένό
πλων των δυνάμεων καί ώς έπι-
τρεπάμενον μέτρον είς τό Κθά-
τος νά επιβάλλη «Λύκ — αουτ»—
ήτοι «κλείδωμα τοϋ.·. μαγαζιοϋ—
Κράτους καί πέταγμα τοΰ «άπερ
γτ'ΐσαντος» Άξιο>ματικοΰ είς τόν
δρόμον ανευ μισθοδοσίας... — εί
ναι Κράτη στερούμενα καί τής
στοιχειώδονς σοβαρότηιτος. Διό¬
τι, έν εσχάτη άναλύσει, δέν είναι
δυνατόν, μέ τοιαύτης ποιότητος
θεσμούς να έμ~/έουν έμ.τιστοσύ-
νην, ότι είς δεδομενην κρίσιμον
περίπτωσιν θά ώσιν είς θέσιν νά
ύπερασπίσουν την ανεξαρτησίαν
των ή, άκόμη ολιγώτερον, την 'Ε
λευθ«ρίαν της Ανθρωπότητος ε¬
ναντίον των ύποψηφίων κοομοκρα
τόρων τοϋ έρυθροΰ όλοκληρωτι-
Χρονιάρα ήμέρα πού ήταν, &έν·
επ;ρ«π€ νά άπλώσονν τή φούχτα
τους σάν ζηιτιό.νοι γιά νά πάρουν
8,τι τούς ΐδιναν. Γιαι.>τό, αφηναν
τούς νοικοχυραίους νά τούς 6άλονν
οί Ιδιοι μέσα στό ντορβά τα φο
γώβΐιμα. Τα δέ χρήματα νά τοΰς
τα μπήζονν απάνω στό μήλο, ποΰ
γιά αυτόν τό σχοπό τόν χουβαλοϋ
σα·ν μια,ζί τονς. Στή Φιλαβέλφεια.1,
οί νοιν.οκυραίοι οέ δσους Ιλ«γαν
τα Κάλ-αντρα στήν ,-ιόρτα τους ϊ-
διναν τα χρήματα μπηγμένα σέ
δικιό τους ιμιήλο, άδιάφορο αν αιύ-
τοί κουδαλοΰσαν ή δχι μαζί τονς
τέτοιο.
Τό σνντϊθισμένο δργανο .τού
I-
παιρναν μαζί τους γιά σννοδεία
τοΰ τχανουδιοΰ, ήταν ό «κΐμαν-
τξές» (κεμαντξέ, πε - τοι»ρκ. =
λύρα, 6ιολί μικρά, λαϊκής τέχνης)
'Ενώ στή Σμύρνη ήταν τό ντου'
μπελέκι (τουρκ.^= .-τήλινο τύμπα-
νο) καί τό σήιμα'ντρο (στσερένιο
τρίγωνο) γιά νά κ.ρατιέται 6 ον-
θμός καί άκάμα νά δίνουν πιότϊοη
Κάλ
φασαρία
Κάλαντρα.
1.-ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡ-
ΤΑ
σμοΰ.
Μή χειρότερα! Άκοΰς... άπερ
γία των Άιξκοματικών καί Λόκ
— δουτ εναντίον των υπό τοϋ
Κράτους! Τα μέτρα ταύτα έπε-
ξηγοΰν διατί οί «φίλτατοί μας»
Σουηδοί δέν είναι είς θέσιν ν»
κατανοήσουν Ιν τώ σνντριπτίκ<δ μεγαλείω τού τό παμμέγιστον ε¬ θνικόν έργον των -Ελλήνων Ά- ξια>ματικό5ν ττίς 21ης Απριλίου
1967. Καί δι" αυτόν τόν λόγον
τό κατασυκοηταντοΰν συστηματι¬
κώς. Άλλά... ποίος τοΰς πκττεύ-
ει; ΙΩ, Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Μπρο~ά στήν ,τόρτα των σπιτι
ών, στην Καιβάοεια, ε'ψαιλναν τα
δυό άπολυτίχια τής Πρωτοχρονι-
άς, τό τοϋ ' Αγιον Βαβιλείον καί
τό της Περιτομής τού ΚυρΙοχι ή-
μων Ίησοΰ Χριστοϋ. Στή Νικό-
πολη, τή Νίγ·δη καί τή φιλαδέλ-
φεια ?λ^γαν τα Κάλαντρα, τούρ¬
κικα, πού ήταν μόνο εϋχές χωρίς
κατάρα - φο6έ·ρα, καί ποΰ
ν».·..- καί άποπάνω έ,οιχναν
να τραπε.ζθ'μάντηλο. Τρνγύρο
τό σοφρά ϊβαζαν «μι'ντέθ'.α^
'ντέρ, τονρκ.. = ιμαξιλ-άρι), πού ή¬
σαν μαζιλάρια σκληρά άπό άχεοο
καί κάθονταν απάνω οί γυναίκ.ες
τοΰ σπιτιού, χο'ινοντας άπό κάτω
άπό τό σοφρά. τα πόδια τους πρός
τό σινί, .τού ήταν ζεστά. Τα δέ πά
πλώματα ποΰ ήσαν μακριά κα'ι ϊ-
πεφταν τριγί'ςω από τό σοφρά ώς
τό δάπεδο, μέ αύτά σκέπαζαν καί
στά .ιλάγ σ τού: μηρού-ς τον·ς. Καί
διάτ>αζαν, κονβέντΐιαζαν, εϊτ* καί
άσχολούνταν μέ χειροτεχνήματα.
Τό βράδυ, παραιμανή. Πρωτοχρο
νιάς, οί γνναΐκες τοΰ σπιτιοΰ εψη
ναν στό ταντούρ τίς πίττες καί τα
δ.άφορα γλυκόοτματα, οί δέ σοφοά
&ες ήσαν γεμάτοι ροΰτα, διάφοιρα
γλνκά, μ,ιονικάλια κρασί καί ρα*
κί. Καί μαζί μέ αΰτα καί ή Βαβι-
λόπιττα, δπως την Ικανόν στήν
Πόλη, άφράτη καί δχι σκληρή ό¬
πως στή ϊμύρνη. "Ο σπιτ -■-'■
ΟΤίς καί δλη ή οίκογένεια
ταν στό σπίτι καί περύμεναν τονς
Καλαντάδες νά Κρθουν γιά τό »α
λό τοΰ Χρόνον, νά ποΰν τίς ε-νχές.
ΟΙ ΚΑΛΑΝΤΑΔΕΣ
ΟΙ Καλαντάδες, λοιπόν, άπό τή
σκάλα άνε·βαιναν άπάνο> στό ντάμ.
Πήγαιναν κοντά στήν καμινάδα.
"Ένας άπό αΰτους άπό τα πλάγια
άνοίγματά της, έ'χωνε μέσα τό μ«
κρόστενο ντοοδά, κρ&μασμένον ά-
λο εΑ·α μακ·ρύ σκοινί, τόσο γιά νά
κατέχη ό ντορδάς χαμ,ηλά στό δω
μάτΐίθ. "Ενας αλΛος πάλι καΐέβα-
ζε μέ τόν Ιδιο τρόπο ?να μήλο
μ^
συνήθ<ι>ς αυτή ηταν γΐλΛία.. 'Ενω
στήν Άργυρούπολη τα ϊλεγαν στό
ποντιακό Ίδίωιμα μέ ίύχές, άλλά
κ.αί τή σοβαρή κβ,τάιρα «κι αν (ού) κ
ά
κρεμασμίνο καί
μακςύ ά
στήν "Αγίαν Τράπεζαν, τύ ράν-
τισε μέ μϋρα, διάβασε ευχάς καί
στύ τέλος κρατώντας το, στάθη-
κε μπροστά στήν Ώραία Πύλη. Κα
τό-τιν κατέβηκε μέ δλο τό Ίερα
τεϊον άπό την Ωραίαν Πύλην, γύ
ρισε όλην την Εκκλησίαν
λοντας τό «Ό 'Τψωθείς έν τώ
Στα·ν.ρό>> καί 6γηκε στό προαύ-
λιο. Στήν έμφάνισί τού οί χιλια- ,
δες συγκεντνωμένον όπλοφόροι ε
βγαλ-αν ΐνθοχ·σιώδεις κραυγές καί
ήρχισαν νά πυροβολ,οΰν στόν άέ
ρα. Ή Έπανάστασις έ*η«ε μέ τό άριστερό τού
ι υ αι ν,~ν.ιν., - χέρι τό Λάοαρο καί μέ τό δεξί
Ό σπιτονοικοκύ Ι τού τόν Σταυοό καί φώναξε: «Έ
λ?νθερία ή θάνατος, άδελφοί. Ό
"Τψ.στος θεός άς εύοδώση τόν
άγώνα μας».
Στιγμές μεγάλης σνγκινήσε-
ως, δλ,οι έκεϊνοι οί τραχεΐς αν-
δρϊς γονατιστοί ϊκλαιγαν καί
Γεςιιανός άπήγγΐΐλ^ε τολ· δρκο
των άγωνιστών:
«Όρκιζόμεβα δλνοι, έν ονόματι
τής ίεράς ταύτης σημαίας νά ά-
γωνισθώμεν, μοχθήσωμεν καί έρ
γασθώμεν, μέχρι τής τελευταίας
ρανίδος τοΰ αΐματός μας, υπέρ
Έλενθίρίας τής Έλλ"ηνικής γής,
άπό τάς χείρας των Τονοκιον. Τό
σύνθημά μας θά είναι: 'ΕλενΘε
ρία ή Θάνατος. "Εκαστος όφείλε
ά Θέση την χείρα τού επί τής
ίεράς ταύτης στ^μαίας, νά είπη
αγώνος κι' δλο* έβάδισαν μέ έν-
Θουσιασμύ κατά των Καλαβρύ-
τον. Κατά την μάχη των Καλα¬
βρύτων οί άγωνισταί εΐχαν ώς
φλάμπουρο — σημαία — τύ Λά¬
βαρον τής όρκιομοσίας. Καί μιά
τουρκική σφαϊρα τό δΐΐτρύπησε.
Μετά δμως ξαναταποθετήθηκε
διότι εκρίθη δτι &ν
-„«.,--,--... άπό τούς μαχη-
τάς σάν πολεμική σημαία, κινδύ-
ν«υρ νά καταστραφή. Τό 1825 ^·
πεσε πάνω στήν Έλλάδα ό Ίμ-
πραήμ καί στήν συστηιι.ατική(ν
τού προσπαθεία νά καταστρέψη
τόν έπαναστατημένον Μοιριά, κα¬
τέλαβε καί τό επόμενον ετος καί
τή Μονήν τής Άγίας Λαύρας καί
την ϊπνρπόλησϊ. Οί μοναχοι, λί-
γες μέρες πρίν κατόρθωσαν νά
διασώσονν τα κειμήλια τοΰ ίστο
ρικοΰ μοναστηριοΰ πού ήταν πυλύ
στ[μαντικά. Άλλά τό πολντιμότε-
"Ομι-
>ου όφείλ^το είς τάς άόκνους προ
σποβείας τής δρασττ>ρίας κοινωνι
κης λειτονργοΰ κνρίας Τατιανας
Πετρίδου - Κεμερλή, μεσ»λαβηβ*ι
τής ύποίας τό σεβαστόν ύπουργει
όν ΚοινοΛΐκών 'Τπηοεσιών, έθε¬
σεν είς την διάθεσιν τού Όμίλσυ
δωρεάν ΰπηρεσιακόν αυτοκίνητον
διά την μετάοασίν τού ιίς Λαυ-
ΙΙοντίων (αν καί δυστυχώς πλει
στοι ΙΙόντιοι άγνοοΰν την ύπαρξιν
τού) χάρις στά παιδία καί στά κο
ρίτστα μας Θά γίνη σφριγώσα κυ-
ψέλη καί πανελληνίο>ς γνοιστόν.
•Ενώσετε, λοιπόν, φίλοι σνμπα-
τριωται τα Σωματεΐα σας είς Ό
μοσπονδίαν, παραμερίσατε τάς τυ
χον μικράς διαφοράς σας καί -τοο
χοχ?ήοατε με γοργόν ρυθμόν καί
ανευ άναβολής, «Ίς ττ>ν ^«νμά-
τοκτιν τότν »ατά τα άλλα άξίο>ν
έπαίνου καί θαυμασμόν προσπαθει
ών ονις, ίνα οντο> θεωρηθήτε άξια
τέκνα καί άθέλφια εκείνον οί ό-
ποίοι αφήκαν τα κόκκαλά τον ΐ-
ποίων αί ψυχαί θά άγάλλο)νται ά
μα θά λάί>η σάρκα καί όστά ή πό
θητή σύμπνοια «αί άγάπη, χρυσαί
λέξεις, διά των οποίον δημιουρ-
γοΰνται αί χαλύτεραι συνθήκαι δια
μεγάλα έπιτεύγματα καί γιγαντοΰν
ται ή ένυπάρχονσα είς την ψνχήν
τοΰ "Ελληνος δραστηριόττις καί λε
6εντιά, θέλησις καί άρετή διά κά
επιστροφην αυτού
είς
ί αΰτό άπό έναν
σπάγγο. Και ενα,ς άλλος
ΐλΛ
άνοίης μας
τα σ'>.
σ·(τ)ην πάρ¬
μς
χτι«οϋσε τό ντάίμ. μέ τόν
γιά νά ίί.δοποιήση τκύς ν
ούς. Κιαί ίύτύς δλοι οί Καλαντάδες
όίρχιζαν νά τραν-θ'υδονν τα Κά
λαντρα. Οί δέ νοικοκτραίοι .ποί·
?6λίΐαν νά νατεβαίνονν ντοοβα;
καί μήλο, πηγαιναν κοντά. Αίτοί
ί-ιριδή δέν μ.το
γς ρς
Έν τω μεταξύ τα κειμήλια αύ
τα ρτίμάχτηκαν ΐίτε άπό πυρκαϊές
πιδρομέων είτε άπο αδιαφορία
ίαί άγνοια έκείνιον πού τα φύ-
λαγαν κα'ι «πό την ϊλλειψι δη-
ιισίου ένδιαφέροντος. Τό Ιστορι
κόν Λάβαρον Ιχει άφΛνταστα κα
κοπάθη. Τοποθετήθηκε σέ ενα πά
ληό κιβώτιο, πάνο) σ' ενα άκάθαρ
τον τραπέζι σκεπασμένο μ' Ινα
κουρελιασμένο πανί, καί άπό τα-
ξίδευε από πόλι σέ πόλι σδνν κοι-
νό δέμα, ώσ.τοχ' συνεστήιθη Έλι-
τροπή και τό Λάβαρον ξαναγύ-
ρισε στήν Μονή. Σήμερα τό ογα
πημ.ένο μας Λάβαρο φυλαγεται σέ
ίδιαίτερη θήκη πού την περιβάλ
ριον και
Αθήνας.
ΟΊ έρασιτέχναι - καλλιτέχναι
(κορίτσια καί παιδία) τοϋ όμίλου,
οί οποίοι Ελαβον μέρος είς την
παράστασιν, αν καί διά πρώτην
φοράν ενεφανίσθησαν ά-τό σκη-
νής, έν τούτοις άπέϊ>ΐύσαν θαυμα¬
σία έκαστος είς τόν ρόλ^ον τού,
καί άπέσπασαν τα θερμά χει^οκρο
τήματα των θεατών.
Έκεϊνο, ομως, τα οποίον επρο¬
κάλεσε φρενίτυδα ένθθΊΌΐασμοΰ,
είς τούς θεατάς, ήτο ή εμφάνισις
τού χορευτικοΰ τμήματος τοΰ Συλ
λόγον, δταν υπό τούς ήχους τής
ποντιακής /.ύιρας μέ λνριιρη τόν
Παναγ. Άσλανίδην, εύστοιλ.ΐϊς νέ
οί καϊ νέαι εχόρευσαν μέ ζωντά-
νια διαφόρους έντυ.τω<ηακούς πον τιακούς χορούς, υπό τα ζο>ηρά και
παρατεταμένα χειροκροτηματα των
θεατών, χαρίσαντΐς είς αύτούς μί
αν άξέχαστην ψυχαγωγίαν.
Έδώ &ς μοΰ ίπιτραπή νά έπανα
λάβιο στεντορείο, τη φο/νη, μέ αά
δσα ?γραψα περΐ τού χορευτικόν
ΤθΊου είς τό ξενοδοχείον «Χίλτον»
διά. νά είπίο είς τούς διοικοΰντας
τα ποντιακά Σο>ματεϊα. όρθά - κο¬
θε καλήν
δαννκά.
Αθήναι 8.3.71
Ι. Μαυοομματίδης
ΛΙΕΤΚΡΙΝΗΣΕ1Σ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΧΛΗΨΙΝ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤ ΑΝΕΤ
ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΕΩΣ ΓΕΕ
Τό ύποι'ργείον Έογασίας δι'
εγκύκλιον τού πρός τάς αρμοδίας
κρατικάς υπηρεσίας, παρέχει διευ
κρινησεις σχετικώς με την έφαο-
μογήν τοΰ Νομοθετικόν Διατ. 763
ή δ
) 1970
αροποποιήοεως διατα
πολύφοιτα καί άργυρά
πήγια. Έν τώ μεταΕύ καί άλλες
20 πόλεις της Πελοποννήσου έ-
παναστάτησαν καί νψωσαν χίς ση
μαϊες τους, άλλά ή Ά γία Λαύ-
ρα θεωρείται .-τάντοτε ή άφετηρία
τής Έπαναστάσεως καί τό Λάβα
ρόν της σαν πραγματική πανελ-
λήνια σημκία τού Αγώνος.
Κι' εμείς οί Σμνρνιοί εϊμαστε
ίι.τερήφανοι πού τό τόσο δοξα-
σιιένο αύτό Λάδαρο βγήκε άπό
την άγαπημ·ενη μας Πατϊίδα. Μιά
μερά σάν τό 21 τό Ιδιο Λάβαρον
φτά:
Φίλοι,
σνμπαρτώται, δέν νομίζϊ
ί ό
τάς λ^ξεις αύτάς καί νά βεβαιοί- | ποΰ τίμησε τό Ιερό μας χώμα θά
' ξαναδώση τό σύνθημα τής λευ-
ποΰ τα
ποΰ τα ν.τζ
ί·οιΰσαλ· νά δοΰν αν ΐΤχαν κατε·6ή
ώς κάτω, φώναζαν «6αντήμ.η;»
ώς κάτω, φώναζαν
ξ)
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ηΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σΒΜδος
ποιήσεις της στόν Τσάρο άπο-
κλειστικά.
Την έποχή αύτί] ό Άλέςανδρος
δρισκότανε στό άποκόρυφο τοϋ έ
γωκεντρισιμοΰ καί τής αύταρχικό
τητάς τού. Οί άστραφτερές έπιτν
χίες τον στόν πόλεμ.0 καί σίς
διασκέψεις, οί δουλικές κολακεϊ-
ες των γαλαζοαίιματιον άοιστοκρα
των πού κάβονταν ν' άτο>ανσο(ν
την ΰψηλή τιιμή νά ύποκλιθοΰν
μ.ιροστά τού, τό άναντίρρητο γε
γονός ότι ήταν δ ίοχυζώτερος άν
θρωπος τοϋ Κόσ;μοχ> καί ή μυστι
κιστική πίοτη τού ότι οί άποφά-
σεις τον ήσαν έμπνενσμένες άπό
την θεία Πρόνοια, τόν έςώθησαν
νά πιστεΰη ότι ήταν άρμόδιος
κα'ι ύπεύθΐΛΌς να κατεχθΰνη τίς
τύχες τής Άνθρωπότητα.ς. Ό
Μέττερνιχ διέδλεψε τίς ίδιολα-
τρικές φαντασιο.χληξνες τού καί
δέν εχασε την εύκοιιρία νά τίς
εκμεταλλευθή. Έφεύρισκε αφορ
μές νά τοΰ ζητή τακτινά άκροά-
σεις, έπιδίωκε νά τόν ξβμοναχιώ
ζή σ' δλες τίς αύλικές, πρός τι¬
μήν τού, δεξιώσεις, τό-ν παρακο-
λουθοϋοε καί φυτρωνε μπροστά
τού παντοϋ. Τοϋ πιπίΧιζε τύ μνα-
λό ότι άπ' «ύτόν νηέιιονταν τα
αάντα, κινοΰσε τό ενδιαφέρον τού
στά γενικώτερα εϋρωπαικά προ-
βλήματα κι' άποσποΰσε τή προσο
χή τού άπό τοΰς σταθερούς πατρο
παράδοτονς στόχους τής ρωσικής
έξωτερικής πολιτικής. Έκεϊνο πού
εΐχε πρωτεύονσα σημασία ήταν
νά δαιτηρτ(θή ή κρατοΰσα τάζη
καί νά περιφρουρηθή τό ύφιστά
μιενο διεθνές κα6εστώς. Νά έ-
(Γαρμόζωνται πιστά οί διατάξεις
τής Ίεράς Συμμαχίας, νά προσ
τατεύωνται οί θρόνοι άπό τή φβο
οοποιό δραστηοιύτητα των κρυφο
ιακωδίνων ταραξιών καί των φι
λ,ελευθέρων συμπαραστατών τονς·
Οί Μεγάλες Δυνάμε^ς
νά θέσονν σέ δεύτερη μοίρα τα
ξεχωριστά τοχ·ς ένδιαφέροντα καί
νά στρέψουν άιμέρ<οτη τή προσο χή τους στή προασπίση τής άπό λυτης έΕουσίας των ήγεμάνο)ν. Ό αύτοκράτωρ πασών των Ροκπ ών, ό έμπνευστής τής Ίεοάς Συμ ααχίας, ό άτο παηάδοση κυριώτε ρος φορέας καί βεματοφύλακας ής άπαλυταρχίας, Ιφερε πρώτος την εΰθύνη τής προστασίας των δικαιωμάτων των μοναρχών. Ό Καποδίστρκις μυρίσθηκε τή καταχθόνια διαφωτίση τοϋ Τσάρου άπό τόν Μέττερνιχ κι' άπο.ιειςά θηκε ν' αντιδράση. Μέ τύ θάρρος τής είλικρίνειας πού τόν χαρα- κτήριζε, εξέφρασε στόν Άλέξαν δρο τόν <ρό6ο, ότι ή ρωσική δι 2 —ΑΠΑΝΩ ΣΤΟ ΝΤΑΜ (Στέγη). Γιά νά καταλά&ομε, μέ τί τρό- .τ» δλεγαν τα Κάλαντρα απάνω στό «ντάμ», πρέπει νά δοΰμε πϋ>ς
ήταν κατα!σκε>ασμένη ή ίδιόμορφη
αύτη στέγτι ιιέ τό «κάπιν» της (ά^
ειριστήρα) καί νά άναφέρομ-ε καί
τό ιίαντούρ^ (φοΰρνο), πού βρι-
σκόταν μέσα τό δωμάτιο, κάτω ά,-
!τό τόν άεριστήιρα.
ΤΟ ΝΤΑΜ
Σέ δρκτμένες πε^ιφέρειες τής
Άνατολτίς, όπως στήν Λεα
Καισάθίΐας, Ίχονίον καϊ Πκηδί-
ας, τα πιότεοα σπίτια. είχαν στέ-
γες δχι μέ κίραμίδια, άλλά μέ
ενα σκληρό έπίστρωμα άπό «κ.εοέγ
κι>. Αύτό ήταν ενα μίγμα άΛό ά-
κουρασάνι (χορα<τάν, τονρκ.:=ψιλοαλεσμένο κεραμίβι) καί ψιλό αμιμο. Καί γνά συνοχή εΐχε ,μαλλί καί ξερό χόρτο. Τή στέγη αυτή την ελεγαν «ντάμ» ! «ντώμ» (τοΐ'ρκ. ντάμ, άπό τό έλ- ?.ηΛ"· δώμα). Πασαν «δανττμ-
(ϊφταξε). "Επιαναν τόΤίΡ τόν ντορ
6ά κα·1 τόν γέιμιζαν φ-ροΰτα καί
γλ.ν>κίσματα. Καί, αν εΐχε μέβα κα
νένα μποΧκκάλι, τό γέμιζαν μέ μαθ
ί ■Ε
ση τόν δρκον τού».
"Αρχισα-ν τότε ίνας ενας οί
πρόκοιτοι καί οί όπλαιρχηγοΐ, οί
μαχηταί νά προοέρχονται καί νά
γονατίζοχη- μπροστά στό Λάόαρον
.τού τό δγγιζαν μέ τα δάκτυλά
τ ούς καί Εδιναν τόν δρκο, ένω ό
Γερμανός συγχρόνως τούς άπήλ
λασσε άπό των χριστιανικών των
υποχρεώσεων πρός τήρησιν τής
νηστείας. Μετά τό τέλος τής όρ
κω,μοσίας, τα παλληκάρτα ίφαγαν
καί ήπιαν ·>αά δταν τό γεΰμα τε
λεμοαε δόθηκε τό σύνθημα τοθ
ρο γλνκό
ρακί. ■Επια^αν
«αί τοΌ εμπττγαν απάνω χρήματα,
τέσσαρα*!», όχταρά<αα^ μετζήτια, άνάλογα μέ την οίκονοιμική τους κατάσταση. Καί στό τέλος τούς φώναζαν «τσίκ» (τράδα). Κσα- φιά φοροϋτα
«αί γλυκίσματα ε,ύαζαν μέσα στόν
νταρβά μιά γάτα. Καί, καθώς οί
Καλαντάδες άνέδαζαν επάνω τό
ττριός τής σν.λαβϋ>μένης γης τής
Ίωνίας. Γιατί πόλεις ποΰ γεννη-
θήκανε 'Ελληντκές δέν άντέχηυν
την σκλαβιά δπιος κι' ΈλΛηνικές
■ψυχές. Κι' ή Σμύρνη μας μ<ά με¬ ρά, άργά ή γρηγορα θά σπάση πάλι τα ίεσμά τή^, σκλαβτας της, σάν άλλοτε, σάν πάντα, καί τό δοξασμένο Λάβαρό μας τοθ 21 θά ξαναδώση τό σύνθημα τής λευτερι&ςΙ . ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ Η ΑΙΩΝΙΑ ΑΓΑΠΗ νοΰσαν μέ τόν κ,ύλινδρο δλη την έπιφάνεια τού ντάμ, για νά ξερά- ση τό νίρό πού είχε Μερικά οπίτια εΐχαν άπό·ξο> καί
αόνι,ιιη σκάλα γιά νά άνέβης απα-
νω στό ντάμ. Τα πιότερα σπίτια
ήσαν μονόροφα καί, καιθώς τό Ι¬
να ήταν δί-τ,λα στό
τα ντάμ
πλωματία κινδύνευε νά καταντή- | τ»νς ένούμενα σχηιιάτιζαν ?να εΐ-
δος άρτηοίας, πού μποροΰσε ευκο-
νά την διαΰής.
ση ένεργούμενο τής αύστριακής.
Ο αύστριακός άρχικαγκελλάριος
άπέβλεπε σέ δυύ παράλληλους
σκοπούς. Άπό τή μιά νά έπιτΐι-
χη με πρωτοβονλία τοΰ ρώσου αν
τοκράτορος την επικρατήση των
άπολνταρχικών πολιτειακών τοτ
άπόψεοη· κιαί νά τοϋ φορτυ')ση
την εύθύνη τής δεσποτικής τον ά
καρ,ψίας. Κι' άπό την ά'λλη νά
τόν δελεάση μέ εξαρση τοΰ ρό¬
λον τού στήν έπίλυση των δυτι-
κοενρωπαϊκων προβληιμάτον, γιά
ν' άποσπάση τή προσοχή τον ά¬
πύ τα άνατολλκά. 'Η όπισθοβουλία
των προτροπων τοϋ αϊκττριακοί
άρχικαγκ ε λαρίου ήταν έΕόφθαλμη,
γιατί τα ροσικά συιιφέροντα σνγ
κρούονταν μέ τα αύστριακά στή
Λύση κι' ήταν ίκ διαμέτρον άντί
θετα στήν Ανατολή.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ς ν
βαρΰ ντοριβά καί ϊβαζαν μέσα τό
χέρι γιά νά δοθν τι ώραΐα Λρά-
αατα το{ις ΐϊχ>αν βάλη, Ιηιαναν τή
γάτα πού τούς τσαγχροννοΰσΐ τα
χέρ<α καί εμπτ,γαν τίς φωνές. Έ¬ ν© οί νοικοκνραϊοι. άπά κάτιο ?μ- πτ;γαν τα γέλια. Μά οί Καλαντά¬ δες, άφοϋ ϊδιωχναν τή γάτα ξανα οατέδαζαν τό ντορδά, δπότε 4λο- 'ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής Ιης Σελ.) ημών πάντων παρέδωσεν αυτόν, πώς ούχι καί ούν αύτω τα πάντα ημίν χαρίσεται;^. (Ρωμ. 8 — 32). Ή Χριστιανική άγάπη είναι λο^όν δχι ή άγάπη τοΰ άνθρω¬ πον πρός τόν θεόν, όπως είς την περίπτωσιν τοΰ πλατονικοΰ ίξρω τος πού είναι τάσις τής ψνχής πρός^ ανάβασιν πρός τό θείον, άλ λά ή άγά^Η) τοϋ Θεοΰ πρός τόν άνθρωπον. Άπό ανθρωπίνης απόψεως τί είναι έκεΐνο ποΰ διεγείρει ακρι¬ βώς τττν αγάπην μας; Είναι τό άγαθόγ καί ή χάρις πού ύπάρ- χο-γ είς τό άγαπώμενον καν πού μρις προσίλκύουν ποός αύτό. Δέν ουμδαίνει δμως τό Ιδιον μέ την θε^αν αγάπην, ή ύποία δέν είναι αιτιατόν, άλλά αΐτιον, δέν παρα- κινεϊ, δΐν έκλιπαρεϊ, άλλά δίδα χ~ΐ πς
κίλι νοικοκχ^ραίοι, επαιο
καΐ είναι χρηστός ίπί τους άχα
ρίστονς καί πονηρούς. Έκτος
τής καθολακής άγάπης τοΰ θε¬
οΰ, ή όποία άγκαλιάζει δλα τα
πλάοματά τού έχομε ■' και τάς Ι
διαιτέρας έκδηλωσεις της διά τα
λογικά πλάσματα. Είναι τα .τνευμα
τικά καί ύπερφυσικά χαςκσματα
καί, είναι ή,ϊύδοκία τοΰ θεοΰ —
Πατρός νά όμοιάσονν κατά τό δν
νατόν οί πιστοί τού μέ την Ιδι¬
κήν τού άγαθότητα! «"Εσεσθε
οδν καί ΰμεϊς τέλειοι, ώσπερ ό
υμών ό έν τοίς ούρανοϊς
ίλο, μρ
δτι άργείται επικινδύνως είς τό
θέμα τής πλαισιώσεως τΛν Σύλ¬
λογον σας διά τής νέας Ποντια-
κής γενεάς, έφ' δσον ποθήτί νά
Ιδητε τα βλαστάρια σας, .τού ίγεν
νήθηκαν έδώ ϊίς την μεγάλην πα-
τρίδα την Έλλώδα, δτι δχι μόνον
επαξίως θά σας διαδτχθοΰν διά
νά σννεχίσουν τό ϊργον σα.ς, άλ¬
λά καί θά {■περβάΐλλονν διά νά μή
ααταΐίθθοϋν τα δνειρά σας, αί εΰ-
γενείς έπιδ".ωξεις σας, αί παραδό
σεις αί Ποντιαχαί, καί έν ένί λό-
γιρ η ίοεα τού άλ.ηομονήτον Πόν¬
τον μας;
θά πρέπει νά καταλάβωμεν δ¬
τι δίχιος την νέαν ποντιακήν γενε
άν, οί μόχθοι σας, σί·ντομα θά
παρέλθουν άνβπιστρεπτί, άφοΰ δέν
θά νπάρχονν αλλοι νά παραλάΰουν
την σκυτάλην ά-τό έΛας. Νομίζω ό¬
τι εάν συνεχισθή ή παρατηρουμέ¬
νη είς τό μέγα τούτο Θι'Ινα άδρά
νεια, αί φιλοδ&ξίαι σας, αί έθνι-
κα), καί πατριωτικαί προοπτικαί
σας θά σκορπίσουν είς τούς πέντί
άνέμονς, μέ τελΐΛον άποτέλεσννα
νά τάς σκεπάση ό πέπλος τής λή
θης.
Τό δνομα τοϋ Συλλόγου Ποντϊ-
«Άργοναΰται Κομνηνρί», τοΰ 6-
ποίου τό περίβλεπτόν καν .τερικαλ-
λές μέγαρον θά ε|ναι τηλαυγής
)
ξεών τίνων τής ναμο&εσίας περί
προσλ·ήψ€ως μισθωτων».
Σχετικώς, ή έγκύκλτος τού υ¬
πουργείον «ναφέρει, δτι προκειμέ
νοτ' περί προσλήψεως υπό δημοοι
όν ΰπηρεσιών, ΝΠΛΔ, τράπεζαν
κλπ. πρέπει οί φορεϊς αύτοί νά
ννωοτοποίθΰν ϊίς τόν ΟΑΕΔ .τα
σαν .τροκήρυξιν διαγοινιαμοΰ Λερι
.ΎΛοσλΐ',ψεως .-τοοβωπικοΰ επί οία
δήποτε σχέσει.
Παραλλήλως, είς την εγκύκλι¬
ον τοΛ'ίςεται δτι, διά τοΰ έν λο
γω νόμου, παρέχεται ή εύχέιρεια
είς τούς έργοδότας νά πιροσλαμ-
6άνονν προοιοπικόν αν>ευ τής μεοο
λαθήσεως των Γραφείΐι>ν ύ
ως Έργαοίας.
ΟΙ ΤΠΕΡ ΤΡΙΤΟΝ ΦΌΡΟΙ
ΠΡΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΣ
ΤΩΝ ΚΑΠΝΩΝ
«ΜΙΙΕΡΚΛΕ'Τ·»
Έπιτρέπετα1 ή ύποβολή δηλώ¬
σεων κατα<5ολής των υπέρ τρί- των φόρων καί πρό τής μεταβι- οάσε^ος των καπνών τύπον «Μπέο λεύ* «ίς τό εσωτερικόν ή τής έ ξαγωγτες των είς τύ εξωτερικόν. Είς σχετικήν εγκύκλιον τοΰ υ¬ πουργείον Ονκονομικιον όρίζΓται δ τι ή τιμίι κατά χιλιόγραμμον 6ά σει τής οποίας θά υπολογτσθοΰν οί ίν λόγω φόροι, θά ληφθή ή |* άνο>τέ·ρα τοιαύτη, ή όποία έπετεν
χθη είς έκαστον χωρίον παραγω
γής των, διά τα καπνά τής αυτής
εσοδείας καί ποιότητος.
-ίί"
Π111
μ1
Τ «Ι
(1(11
,, Τ
ί>
Μ
ίΐϊΐ
|α ·
■» '
|_ΙΓΠ
,11
το;
}■
Ιτον
•1
ΙΟΙ',
Π*
ΙΗΜΙ
ΙΜ
τέλειος έστίϊ·.
"Ολα δμως αύτά είναι δωρ«ά
καϊ προσφορά άγάπης πού γίνονται
διά τής χάριτος, ή όποία γίνεται
πραγματικότης, όπως είς τάς ψυ¬
χάς των άγίων καί των .ιράγματι
καί άληθεία πΊστών. 'Η χάρις, ή
χωροΰσα κατά τό μέτρον της δε-
κτικότητος εκάστου μεταμορφώνει
την ψυχήν, μεταδ,ίδουσα την θείαν
δεν ίχεν ώς αίτίαν την ώ ζωήν. «Τα τίμια ημίν καί μέγιστα
ραιότΓ,τα κα'ι την άγαθότητα των έπαγγέλματα δίδώοηται, Ινα διά
«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΑΟΣ>
Έκνκλοφόρησε τό τεΰχος Μαρ
τίον το* Περιοδικόν ί'Ο Κόσμος
τής Έλληνίδος». Άπό τα περιε-
χόμενα: «Ή &ρησνε«τική πίβτις
είς τα «πομνημονεύματα τοΰ Μα-
κρνγιάννη», τοΰ κ. Β. Χαραί.αμ-
ποπούλον, «Ή αποστόλη τοϋ Ια-
τροΰ», τής Μ. Σπήλιον, «Άμπε-
λάκια» (Ή πρώτη σννεταιριστική
οργάνωσις κατά την Τον-ρκοκρα-
τία), τής κ. Λ. Άγγελθνΐοΰ/.ου,
«Άξιοθαύμαστη Μάνα», τής κ. Ρ.
Καψοκεφάλοΐ', «Προβκύνηιια ξενη
ΤΟ ΚΑΠΙΝ
Στό ντάμ ΰπήρχ* «τάντα τό
ικά-ΐιν», (παρίιφθορα τής λΐξης
«κά.τνη»), ποΰ ήταν ό άερισττ3ίΌς
τοΰ δωμάτιον δ.του δριοτόταν τό
«τσντούρ».
Στό Μιστί, ιη Φ/,οητά καί τα
άλλα γίΐτονίνούμενα ίλληνοφο)να
χο>ριώ, έπειδή τα σπίτια, γιά ά-
σφάλεια, δέν εΐχαν
πρός τό δρόμο, ό άερκττήρας αί>-
τύς ήταν £νας φεγγίττ,ς, πσύ τόν
εκλειναν στήν κακοκαιρία. Ένώ
στίς αλλες περιφέφΕ<ίς, πού τα ηπίτκι ίίχαν παραθνρα (καί αύτά πάντα άψηλά, γιά άσφάλεια), 6 άεριστή<)ας αύτός, ηταν |να εΤ- δος καμινάδας άρκετά φαρδιας καί μισύ μ-ΐόϊ ϋψος, σκεπασμένη ναν τό μήί,ο κ.αί στή θέση τον ?- δεναν ^να μεγάλο κοοιμμύδι. Κοί ό Καλ/ιντ6ς, πού τό άνέβαζε μέ την Ιδέσ, .τως ήταν τό μήλο τού μ—τηιενα χ?ήματα, καβώς ?- πώς ήταν ίνα σκίτο κοομ- μύοι, ϊιιιπηγ* μαζί «.έ την παρέα Τθν «αραπονιάρικ.ες φ<ονές, ένώ οί νοικοκνοαίοι κάτοι γελοϋσαν. Άλλά τοΐ'ς φώναζα"·; «γκένί έν 'ντίρ» (ξανά κατέδασε) καί κατε δαζαν τό κρο·μψΐύδι γιά νά τούς οάλονν στή &έ·ση τον τό μήλο μέ μ.·—γμένα χρήμΛτα. Στην περιφέρεια τοϋ Ικονίου καί τή; Καισάρειας, πού ό τόπος ίβγαζϊ ώοαία μιεγά/.α δαπρα ρα- πάνια κα4 μπατζάςια, οί Κο.),αν- τά&ες άντ'ι αήλο κατέβαϊαν ο«πά· ν ι, είτε και μεγάλο ατατ';άρ . Καί άπάνίο σέ αύτά τους Βμπηγαν τίς παοάδες. Γιά τό ραπιάνι οί Ρ<ο- μνιοί £).εγαν μιά παοοιμία στά τούρκικα: €Μπίρ τούρπ, μπίν Τούρκι', Άλ τοχ'ρπού, 6ούρ Τονρκέ. Γκένε γιαζήκ μπιρ τουρ.τά». Μεταφράση «"Ενα ροσΐαΛΊ, χίλιοι Τοϋρκο-ι. Πάρε ραπάνι, χτύπα Τούρκους. Καί άκάμα κρίμα στό ενα ρα- χάνι.». (Συνεχιζίται) Δ0. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ πλασμάτων, άλλά είναι δηιμιονρ γός τής άγαθότητος .τού νπάρ •/.γ: είς αύτά. ' Ηθεία άγάπη είναι διάχντος είς την δημιουργίαν καί ολα τα ΐ·"'.ι·, ά καί πνευματικά ότγαιθά εί¬ ναι δώρα της άγαθότητός τού. «Πάσα δόσις άγαθή καί πάν δώ τέλειον άνωθεν έστΐ κατα άπό τοϋ πατρός των φώ τ(ον» (Ίακ. 1, 17). Άπύ την πή γήν τοΰ θ&οΰ ρ«ει ό πο-ταμός τής εύτι·χίας. Ή είιηιχία είναι τνευματική, διότι ό θεός είναι ά γάπη καί <Λ·νεπως πηγή πάσης πραγματικής εύττ·χίας. Αϊτός 8- 3<ι μόνον ϊφερεν είς την ύπαρξιν δλα τα δντα, άλλά καί διά τής άγαθής τού προνοίας προνοεί καί διά τόν σκώληκα καί διά τα πε- τεινά τού Ούρανοϋ Ιδιαζύντιος δέ διά τόν άνθρωπον. Την πατρικήν τού στοργήν μδς ΕΙΣ ΤΟ ΑΙΤΙΟΝ ΘΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΗ Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟ2 Είς απόστασιν 5 χιλιόμετρον άπό τό ΑΙγιον, θά ΙδρνΘή ή μο¬ νάς έ.τε.ξεςιγασίας δέρματος καί καταισκευής {«ποδτ^ιάτοη· τοΰ έφο ,τλιστοΰ κ, Ν. Βαρδινογιάννη, αν νολικοΰ Ρνονς δαπώνης 18 Ικατ. δαλλαρίων. Ή θεσ'ς ίπελέγη ά¬ φοΰ εξητάσθη καί διεπιστώθη δ- τι πλ.ηνοϊ δλας τάς προΰποθέβεις διά την καλήν λειτονργίαν της. Έ,τί τής θέσεως έμειναν άπολιι τίος σίιμφωνοι καί οί έχπρόσωπ» τής γαλλιχής έταιρίίας, μέ την οποίαν Θά συνεργασθή ό κ. Β«ιϊ δινογιάννης, οί όποίοι επεσκέφθη σαν προχθές τό Αίγιον. Ήδη, διά την ίδρυσιν τής μο· νάδος ?χουν 0ΠΛ·τε'.εσθή .τλέον δ λαι αί προετοίμαοίατ καί δέν ά- πομενει παρά ή έγκρισις τής ά- τενιμένον» της κ. Ειρ. Μνκονιάτη» σαγωγης κ*φα>.αίων κσΑ ή
«Μέ τό τραγούδι», τής κ. ' Αννας ΥωΥΠ των εί: τόν νότιον 41Τ1)
Ρά,ττη, «Ευτυχία» τοϋ κ. Ν. Τσι Ι1:
ρώνη, «Σελίδες Χριστιανικής Προ __
νοίας» κ. α. ι
ούτον γίνεσθε θείας κοινωνοϊ φύ
σεοις», λέγει ό Απόστολος Πέτρος
(Β' Πέτο. 1,4). Ή άγάπη γεννά
την αγάπην καί μεταδίδεται όπως
ή πυρκαϊά μεταθίδει την φλόγα
της. "Οσον πλησιέστερον είμεθα
είς την καρδίαν τοΰ Χριστοΰ, τό¬
σον αύξάνει ή φλόγα τής άγάπης
μας πρός αυτόν, δποις τόσον πε¬
ρισσότερον μάς θερμαίνει ή φ<ο- τιά, δσον πλησιέστερον καθήμεθα ούτής. Ή χριστιανική δμως άγά¬ πη, ώς περικλείουσα τό πλήιρωμα τής άγάπης, υπό την ώλοκληρωμί νην καί τελείαν αυτής μορφήν, είναι ένότης τής Θείας καί ανθρω¬ πίνης άγάπης. Άφού ό θεός είναι ή πηγή καί 6 σκοπός, ή άρχή καί ή τελείοκΐις τής κάθε ζο>ής, είναι
ςρανερόν δτι αί ψυχαί των άνθρω¬
πον, ώς έ,κ. τής κοινής θείας κα-
ταγοκγής το>ν, εΐνα' άθελφαί >|/υ-
χαί καί δτι το 61ο>μα τής άγάπης
ΣΤΓΚ_ΝΤΡΩ2ΙΣ
ΘΡΑΚΙΚΟΤ ΚΕΝΤΡΟΝ
τίου τού
ΤΟΤ
ΑΙ «ΑΚΤΙΧΕΣ» Ι
Τό θρακικόν Κέντρον όργανον
Έκυκλοφάρη<ΐ·ε τό τεΰχος Μαρ- νί1 ά.τϋγετ·>ματινήν .
περιοδικόν «ΆκτΧντυ., (*οταίηλ) την 18ττν Μαρτίου 1971
σ,τά 150 χρόνια άπό ημέραν Πέμπτην και ώραν
τής Έπαναστάσεως τοΰ 1821. Ά | Ά- Κ· είς τάς αίθί'ί'σας τοΰ
πό τα περιεχόμενα: «Νιάτα στό Ι δοχείον «Βασιλέων Μέλαθρον»^ο·
1821* τού κ. "Ιωάννου ΆλεΕίου, ι δ°: 'Ελ. Βενιζέλου καί Κριεζω
«Ή Έκ-κλησία κα<, τό ΕΙκοοιένα» τοΰ κ. Ν. Άρβανίτη, «Έκφάνσεις τής Έθνικής ζωής κατά την του- (ΣυνεχΚεται) .τεοιγράφουν αί ,ιαραΰολαί των θεοΰ καί άνθρωπον μέσα είς την Ευαγγέλιον μάλιστα δέ ή τόσον ψυχήιν, είναι άδιάσπαστος καί θίία σνγκινητική ίκείνη παραδολή τοΐ καί άνθροκΐίνη άγάπη συνδέονται Άσώτου Τίοΰ, ποί' είναι ί> άγά [ είς μίαν ένιαίαν σννάρτησιν.
πή πρός τόν άποστάτην κΓΐί άμαρ
το)"'όν. Είς την επί τοΰ "Ορους
έμι/ίαν σι*νιστά την αγάπην καί [ _____
αι'ιτών των εχθρόν μας, διότι
χατ· αυτόν τόν τρόπον γινώμεθα ΜΟΥΛΤΙΚΟΡΕ· Α
νιο', τού Πατρός, ο οπαΐο; Λνα- »|ά ^γ Τη>βφβνΙβν
τε/ιλπ τον ηΜον τού και δια τού; ν)<χν κΛτ. ^ ,^ , .τονηρονς καΐ διά τούς άγαθούς λοφίβνΐου. Γεν. βντ.ττο καί βνέχει δώ τούς δικαίους κοΐ ΟόΛκ4οονλ<*> θ»»<τέ»ς 7 άδίκονς. (Ματθ. 5 44 — 4ξ) ροεβς- Τηλ. 226.024 λον, «'Η επί Τουρκοαρατίας έλ- ληνική παιδεία», τοΰ κ. Γ. Κρου- οταλάκη, «'Ενα δλέμμα είς τό I- διο>τικΛΛ· δίκαιον τοΰ Γένους κα¬
τά την Τονρκοκρατίαν, τοΰ κ. Γ.
Δασκαρόλη, «'Η .αολατιστι·κτ| αα-
ράδοση καί οί πνευματικές έΛΐ-
δράσεις τού Εΐΐίοσιένα*, τού κ.
Ε. Ν. Μόσχον, «'Η επίδρασις τής
Γαλλικής Έ.ταναστάσεο)ς είς την
ελληνικήν τοΰ 18212·, τού
Β.
ΧαραλαμποΛούλον, <Ή πνευματι- κή καθοδήγηση τοΰ Γένους καί ό Γρηγόριος ό Ε'», τοΰ κ. θ. Ξύδη, «Κοσμάς ό ΑΙτωλ^ς, ό πρόδρο- μος?, τοϋ κ- Ζ. Γκενάκου - Μου- ρούτη, «'Η Κάλυμνος κατά τόν υπέρ άνεξαρτηοίας Αγώνα τοδ Έλληνικοΰ "Εθνους>·, τοΰ κ. Ν.
Πλάναι, «Ό Λυρισττν; τής Μο-
θο'νης*, τού κ. Δ. Μποσινάχη,
«Μ.κρή άνθολογία τού Εΐκοσιίκα»
τοΰ κ. Ε. Ν. Μόσχου.
τού.
«. ΠΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΣ
Ό γενικάς γραμματεύς
Ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΕ.ΗΣ
ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΒΟΡΕΙΟΝ ΕΛΛΗΝΟΝ
Είς την σειοάν των διάλε»81*
Ένιοβιι
1971
τάς οποίας όργανώνει ή
διά την χειμερινήν ,-τερίοδον
—1971 είς την Μεγάλην
σαν τής Άρχαιολογικής Έταιβ^Ηι
άς (όβός Έλενθ. Βενιζέλον «>""
θά ομιλήση την 17ην Μαν«ο'
1971, ημέραν Τετάρτην καί ί
7.»0 μ.μ., ό καθηγητής τής_
ζαντινής Άρχαιολογίας τού Αί
στοτελείου Πανεπιστημίου
λονίκ.ής κ. Στυλιανός
δης, μέ θέμα: «Ή Πρέσπα καί
ι της»,