194047
Αριθμός τεύχους
2085
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
31/1/1971
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Ριβλιοθήκην
Κή
Ι "Λ. .3
ΑΝΕΞΛΡΤΗΤΟΣ ΕΒΑΟΜΛη.'ΛΙΛ ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. 4ΪΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ "τβΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
ΚΪΡΙΑΚΗ 31 ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΓ 19τΓ"Ετος 44ον ΆΡι^φύλ^Ο85 ' ■ )ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντής^Ιδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. Σ1ΜΑΝ1ΔΗΣ ΓραφεΙ»: Ό56ς Νίκης 25 — Αθήναι - Τηλέφ. 229.706
ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ
Κΐ'οιε Δΐίνβνντά,
Στμαντικάν καΐ διαφωτκτπκώ-
ταΤον «Τναι όντως τό άοθοον τού
Καθηγητού κ. Δημ. Λονκάτου σχ$
τοώς ποό; την ανάγκην ιδρύθη
ως 1Ιοοσ<ΐυγιο«)ΰ Μουσείον, το ό ποίον άναδημοσΛ«νρι ό φίλτατος χ. Νικ. Μηλιώρης ε-ίς τό-ν ργκρι τβν «ΙΙρ. Κόσμον» .τ,ριός γνώσιν, ώς (τι,μειώνει, δλων των Μικοα- βιβτών, των θρακών καί ,τών Ποντίοιν. Πολλαί καί ποικίλαι προσπάθιΡΐ- αι κατεβλήθησαν ,τράγματι μίχρι σήμίθθ'ν διά την ϊδρ>σΐγ τοιούτον
Μουσείον έν τή Πρωτενιούση. Καΐ
μάλιατα τόσον έτ< μέρονς διαφό- ΐκον Σωματϊίων καί 'Ενώοεων δ οον ειδικώς καί έ.τι,μόνω; καί έκ μβοους τής έν Αθήναις Όιογιινο) «κως «ΕβΝΙΚΗ ΜΝΉΜΟΣΤ- ΝΗ», ν.ητασταιτι-κο; σκοπός τής οποίος είναι καί ή Ιδρυσις τοϋ Μουσείον αυτού. Διότι όντως τό Μουσείον τουτο θά &αιοννιίση την .τθλιτιστικήν Μνή,ιιην καί την προ βθλήν τής ϊδιότνπης ΈλληΛΐ/ής ξωη; ΐΜϊ έκατομΑΐνρίου σννρλλή- νων έν. Μ. Άσίας, θηάκης καΐ Πόντο>·, οί όποΐοι εζων μρ τόν
,ταοαοοσιακόν κόσμον κα{ την ί-
οτοθΐν.ογίίογραφικήν Ιδι.<Ηΐο.ρφί<ϊν τιον, ώς χαρακτηριστικώς ζ γ.αχ ό κ. Ό ν.. Ν. Μηιλιο>ρης άναδημο-
ΐ τό άρθρον τού Λουκάτ
του προσθέτει. κάπως άπογοητειυ
τικά:
«"Η κάτι πρέπη νά γίνη έ.-τί
τρλσνς... ή νά τό πάφωμ,ε άπό-
τραισι πώς δέν γινεται τίαοτρ ά-
πό τή "νενηά τή δική μας καί νά
τό χλείοϊομΐ τό θε,μα».
Τό «κάτι» δμοις αύτό γΐνιεται
ήδη ά,τύ πολλον, ρ'οτλο καί αν δεν
είΐήλθρν άκό,μη τό άαοτελεσμα. Ί
στοοικά ρργα ώς ή ίδρυσις τον
Ποιοσίρυγικίΰ Μονσιείον έ'χοτ~ν ά
νάγκην χρόνον, διαφωτίσιεως κ«ί
συνεχων προαπαθειων. Ή Έθνι-
κή Μνηίΐιοΐτΰνηι εν τούτοις έ'χίΐ λό
γονς νά π'.οντεΰη, ότι οί άρμόδιοι
μρλττονν τό θέιΐια καί ϊλπί^ει ό-
π 0ά καταλήξουν είς απόφασιν,
οργά ή γρήγοιρα, ώς έπραξαν καλ
διά την Μακ*.δονίαν τελευταίως.
Διότι ή άνάγκη τής ίδρνσείος
Προσφυγικόν Μουσείον έν τή Προ)
τηι;>νση είναι πλέον έπιτα·κτικ.ή
καί επί τέλονς αποτελεί καί κα
Οο/ακόν αίτημα τοΰ ΙΙροσφνγικοΰ
Ελληνισμόν τής Μ. Άισΐας, τοΰ
Πόντον καί τής Θράκης, τό ο¬
ποίον ασφαλώς θά πρ:κχέΕη ή Έ
θνική Κυβέρνησις.
] Μετά τι<μής ΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΤΝΙΔΠΣ Διν.ηγόρο; ΩΡΑΙΟΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΚΛΕΜΕΝΤ ΧΑΡΡΙΣ Τοΰ κ. ΙΩΛΝλΌΓ ΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΓ ϊΐναι γνοχττό, σέ ολονς τήϋς ίεροΐ»ς ά.-ΐε»·.ευ*>εσαν τή ζοίή τους,
πλάϊ στά ΐ>ρίι>ΐκά παιδία τής 'Κλ
λ.άόας, για τό πανανβρώπινο ότγω
νιστιχό σύμδολο τής έλνει>βε.ρίας:
την Έλλάοα.
Σέ ,τολλ.ές πά/»εις — άλλά καί
σέ χυ>ςιά άλλά καί σ' έρημικές
άκόμα τα.·ΐοθεοίες εχοτΛ" στηθΐΐ
μνημεϊα, ήρώα των τντέ<) τής πα¬ τρίδος αας —σόντων Φιλνΐλλήνιυν. Καί δίκαια τιψιάται ή μνήμη τονς γιά τή ανατολή τους στούς άγώ νίς τού εθνονς μας γιά την άνε- ξθνΤηοία τολ'. "Εχονν γραςτεϊ τόμοι παλλ.οΐ γιά 'κείνους ποϋ ε- όωβαν στόν τόπο μας τή ζωή τοΐ'ς — σέ διΛφορες Ιστορικές περιόδοτις — γιά 'κείνο-υς ποϋ ά πό τα ΛίοαΤα τού κόσμον έδώ ώρ-αΐοι καί εϋλα6ι.κιθί .ιιοοσχυ ντγΐές τού ευγενέστερον ,τανανθρώ ™νοτι ίδανικοΰ τής Ελευθερίας ποϋ ίιτήοξεν κατ' εξοχήν Έλλτγνι χό Ιδανικό. Ή θνμηση αυτή τής των Φιλελ,λήνων γιά την ΈλΛά δα. μοΰ εφίθ« στή μνήμη ζ(ι,«ντ.α νη μιά ι»ραιότατη νεανική φιντιο- γνιομία — έναν ξέΛ·ον ωραίον εΰ .ιατρίδη — ,τοΰ αφησε τόν κόσμον αυτόν γιά την Έλλάδα σέ ήλι- κία 26 έτών. Είναι ό "Αγγλος Φι λέλλτγν Κλϊμεντ Χά)2ΐο*ς. Νέος μέ ΐτνηιματιν.ά ένδιαφε^ο'ντα. καί ώ θοίο ίδεώδη, ήρ&ε στήν Έλλά όα γιά νά προσκ.ΐ'νήσηι τάπους ίίροΰς καί τάτρονς οιαί μνηιμεϊα ι'ΐνώίον, Έλλ,ήνων καΐ |έν«ν, καΐ λή τής θυσίας τοΰ Λάρδου ί-διάβασε οαα γράφτη γιά 'κεϊνον. Φί'/Μς καί θαυ- >ς έξ άλλον τοΰ Λορϊντζου
Μα6ίλη Λοοσφέρετα1 ρβελοντικά
""ϊ πρόθιιμα νά ποληαήση τό 1897
7'ά την 'Ε,λ^άδα. Τό αίσθάνίται
<ό σάν χ,ρτος γιά την πριαιά- ΐου ευγίνίστρρβν ίδεο')δονς α(5 τόν κόσμον αυτόν. Καί ή θν- οι<ι δέν τόν τρομάζει. *·' ("ά, άληβινή, φονική μά- XI % Πης Άπρι>.ίοΐ' τοΰ 1Η97
π^ε Τονρκΐίίών Ταγμ»
καί ένό; Έλληνικοΰ στά 1Ι*Η·
Πάδ τής αίματοόαμιμένη,ς
Γής ό Κλέμεντ Χάο
ρις ίίστερ' άπό ήόριοϊκή πόιλ.η ινέ-
φτει νεκρός. 'Εβναίαιθε την ώ-
οαία τού ζωή γιά ο,τι ,τίοτϊψε
ί>σαϊο, μεγάλο, άληθινό, άνθρώ-
Δέν ξαί·ρ(ι> αν τύ ό'νομα τοϋ
γενναίαν τούτου μαχητή τής 'Ελ
νικής ΈλενθΓρίας «Τναι άρκετά
γνοκττόν στόν τόπο μας καί εξ<.ο άκόμη· τοντον. "Ο'μ<ι>ς ό αλλος έ-
κεΐνος ήρωας, ό ώραίος Γαρι.
βαλδινάς, ό Αορρντζος Μαόίλης,
ποϋ έπίσης έ;.τεσιε γιά την Έλλά
&α γε-νναϊα πολ*,μώντας κατά τοϋ
βριοΰ στό Δρίσκο τής Ήπειρον,
είχεν ήδη σΐ'νθέσει τόν όο^ειΑόμε
νο πικητικόν νμνο στόν θανμ,α-
στή καί μιμητή τής ενδοξης πο-
ρε-ίΐις στόν κι'κτμον το-ϋτςν τού
Λάρδου Βϋροινος, τόν Κ,λέμ·εντ
Χιοΰ Γκίλμπερτ Χάιριρις. Είναι
τούτο ιό ώραϊο ποίημα πιού ¥χει
τόν τίτλιο: ΧΑΡΡΙΣ. Γράφτηκε
τό 1890.
Χεοουϋικής χαοάς χρυσός ά&ερβς
σ' έφλόγισε πτιτώντας τής Ήπβί
οον
τό χώμα, σά στήν πλατωσιά τοιίί
ά,τείοον
ναστοατρτε άπύ τό «ετ τοΰτφ νί-
κ<ο> ό αιθέρα
καί σά σέ /.άιμψη .ταοονσίας δ?υτέ
ρα
μ' άποκαΛυ.πτικοϋ άγαιλ.λίακτη όνίί
ρον
ν£6λιεπες στό 6νβό τού {ταμπονή-
νά γκρειμιστεί ή Τσινρκίά, τό
ρο τερας
Καί σρ λόγου σοΐ' τότ« ρκααες
τα,αα
νό φτάσεις ίϊ.τοΐ' αυτάς μόνο; ξα
μώνει
.τουναι ποιητής ν.α μάοττ'ροις άν
τάμα,
Τοΰ Άπόλλιονα δχι ή χαρή, ή
δόξα μόνη
σονλεΐΛε τον θανατον — κι' ?να
6όλι
σ' εστειλ' ηοί»ίχ στό ήλα'σιο πε-
ριδόλι.
Αύτές οί λίγες γραμαές μόν
χαράσσοτα.ι σάν ρνα εΰλαΚικό μνη
μόσι»νΐο γιά τόν ωραίον
πού ρ'δίΐΜτε την ώραία τού αοή σρ
ώρ·αονς καιοοϋς γιά τό ώραιότε-
ρο ιδανικό στόν κόσ·μο: την έ-
λειΌερα. Κίΐί εΐδικά γιά την Έ
λευθερία τής Έλλάδας μας.
ΙΩ. ΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΤ
Αύτοι οί "Ελληνεα άΗιωματοϋ-
χοι τής Ύψηλής Πύλης δέν πα-
ρέλειηαν νά χρησιμοποιοΰν τή δύ-
ναμή τους γιά νά ύπηρετήσουν
τό Γένος τους. Καί σ' σύτούς ό-
φείλεται, έκτός άπό πλήθος όλ·
λες εύεργεσίες, τό βαρυσήμαντο
γεγονός, ότι στήν Πόλη τουλάχι
στον, όπως καί σέ έλάχιστα ά¬
κόμη σημαντικά κέντρα, ή παρά
δοση τής έλληνικής παιδείας μπό-
ρεσε νά συνεχισθεί σχεδόν αδιά-
λειπτη.
«"Ετει σωτηρίω 1562», ση-
μειώνει ό Κομνηνός Ύψηλάντης,
Άμάθεια μεγίστη ού μόνον των
επιστήμων άλλά δή καΐ αυτών
των έγκυκλϊων κατεκράτει τούς
οίκητάς τής Κωνσταντινουπόλε¬
ως, καί οί κληρικοί τής Μεγό-
λης 'Εκκλησϊας ούκ ήσαν ίκανοί
στωμύλως καΐ έντέχνως τα τής
αύλής γράμματα καί τάς συνοδι-
κάς άποφάσεις έκφπναι, καί λίαν
απλώς καϊ άσυντάκτως σχεδόν
αϋτα κατέγραφον». ΚαΙ «"Ετει
σωτηρίω 1658... έπιδαίνει τοϋ
θρόνου ό μητροπολίτης Γάνου καί
Χώρας Γαβριήλ, παρά γνώμην
τής συνόδου, άνήρ γραμμάτων ά-
δαής. "Οθεν μετά ημέρας 60
στεφανώσας γάμον άρχοντικόν καΐ
ειπών κακώς τάς ευχάς, έΕοϋ-
ται τοϋ θρόνου υπό τής των αρ¬
χιερέων συναινέσεως...». Καΐ
Ετει σωτηρίω 1688... ή άμά¬
θεια καί ή δυστυχία τοθ Γένους
έν τή Κωνσταντινονπόλει ά.-Γ3>κ,α-
έστηοε τοϋς κληρικούς άφανείς
ε καί άνενεργήτους είς τό παντε-
λές».
Αύτό ήταν τό χαμηλότερβ έ-
πίπεδο, δπου έφθασε ή πνευμα-
τική κατάπτωοη των Έλλήνων
τής Πόλης ϋστερ' άπό την "Α-
λωση. Άπό την έποχή έκείνη ή
δύναμη των Έλλήνων αμχόντων
μέσα στήν Όθωμανική αύτοκρα-
τορία δλο κα! μεγάλωνε. Καί μαΖί
της ή παιδεία τοϋ Γένους, κα'ι
άκόμή περισσότερο ή παιδεία
των Έλλήνων τής Πόλης, δλο
καί άνέβαινε.
Στά 1624 ό σοφδς πατριάρ-
χης Κύριλλος Λούκαρις έκανε
πρώτος τή σκέψη νά όργανώσει
συστηματικά την πνευματική άνα-
γέννηση τ οί» Γένονς. Γιά τό
1ΣΤΟΡ1Α ΚΛΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Γ' Η ΤΟΥΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ
σκοπόν αυτόν έφερε κ' έγκατέ- επρεπε, μόνο στήν Πόλη, νά σφα-
οτησε στήν Πόλη τό πρώτο της χτοϋν 200.000 Έλληνες καί Άρ-
τυπογραφεϊο, άγορασμένο στό μένηδες.
Λονδίνο άπό τόν ΚεφαλλωνΙτη Ποιές ήταν οί συνθήκες τής
κολόγερο Νικόδημο ΜεταΕδ. "Υ- Ζωής, πού χαρίστηκε ετσι στούς
στερ' άπό λΐγων χρόνων λει- δυστυχισμένους έκείνους. μπο
τουργία, οί Ίησουίτες τής Πό- ρεϊ καθένας νά φαντασθεΤ άπό
λης κατάφεραν νά πείσουν τούς όοισμένα χορακτηριστικά γεγονό
Τούρκους, πώς οί διαβολικές έγ- < τα, πού άναφέρονται γύρω άπό καταστάσεις τοϋ τυπογραφεου έ- κείνου ήταν δνας κίνδυνος γιά την άσφάλεια τοϋ Κράτους κ' έπρεπε νά καταστραφοϋν. Τό έρ- γο τής καταστροφάς τό άνέλα- (>αν και τό πκ}αγ,ματοποίησαν στήν
έντέλεια εκατόν πενήντα γενί-
τσαροι τόν Ίανουάριο τοθ 1628.
Λίγα χρόνια άργότερα δ Κύριλ¬
λος Λούκαρις ύποβλήθηκε στό
μαρτύριο τοϋ στραγγαλισμοθ. Πά-
ρόμοιο θάνατο έλαβε στά 1650 ό
Πατριάρχης Παρθένιος Β', στά
1057 ό ΙΙαριΟέΛ'ΐος 1', και στο
1659 ό Γαβριήλ Β'.
Παρ' δλη την έΕέχουσα θέση,
πού εΐχε τό έλληνικό στοιχείο
στή διοίκηση τής αύτοκρατορί-
ας, ή Ζωή, ή τιμή, καϊ ή περιου-
σία των Έλλήνων, καί των πιό
δσημων καί των πιό έπιφανών,
κρέμονταν άπό τίο πι6 άπίθονες
ίδιοτροπίες δχι μονάχα τοϋ σουλ-
τάνου άλλά καί κάθε Τούρκου
άΕιωματούχου καί κάθε Τούρκου
χαμάλη.
Τό σχέδιο τοΰ Σελίμ Α' γιά
μίαν όλοκληρωτική έΕόντωση των
Χριστιανών παρ' ολίγον νά τό
πραγματοποιήσει μερικές δεκαετι-
ες άργότερα ό Μουράτ Α'
(1574 - 1575). Χρειάσθηκαν
πολλά χρήματα κα'ι ή έπέμβαση
των Εένων Δυνάμεων, γιά νά
ματαιωθεϊ καί πάλι ή εκτελέση
τού. Βρέθηκε δμως καί τρίτοο
σονλ.τάνος, ό Ίμτςαήμ Α' (1640
— 168Θ) πού θέλησε νά τό έ-
φαρμόσει. Τή φορά αυτή ό μου-
ψτής Έ6οΊσαΐτ άιρνήθηκε νά ι κ
δόσει τόν άπαι,τούιμενο φετφά,
μέ τή δήλωση ότι, γιά νά έκτε-
λεσθεϊ μιά τέτοια άπόφαση, θά
τδ τέλος τοϋ ΙΖ' αϊώνα: Αύστη-
ίές τιμωρίες έ-τέ6αλλ? 'ό διοικ,η
τής τής Πόλης Κελαϊλή Κέ£ σέ
όοους Χριστιανούς τολμοΰσαν νά
φορέσουν φορέματα χρωματιστό
Οί Χριστιανοί ήταν ύποχρεωμέ-
ναι νά κρ.ηΐβ'ϋν ε' χ κονδο'"νι ολ'
τό λαιμό τους, κάθε φορά πού
ηθελαν νά μποϋν σ' ένα δημόσιο
λουτρό, ώσιε νά διακρίνονται
πώς είναι άπιστοι καί άκάθαρτοι.
Στά 1701 ό δχλος, πού εΐχε
στασιάσει κατά τοθ Μουράτ Β',
θεώρησε άπαραΐτητβ να είσόάλει
καί στό Πατριαρχεϊο, νά σκορπί
οει τα βγια λείψανα, νά χύσει
τό άγιον Μϋρον, νά καταπατήσει
την θείαν Εΰχαριστΐαν, νά κομ-
ματιάσει τίς ψηφιδωτές εΐκόνες
τής Παμμακαρίοτου. Παρόμοιες
καί άκόμη χειρδτερες λεηλασϊες
έγιναν άπό γενΐτσαρους μερικές
δεκαετίες άργότερα.
Παρ' δλα αύτά, ή προσπαθεία
γιά την πνευματική άναγέννη-
ση τού 'Έθνους δέν σταματοϋ-
σβ. Στά μέσα τοϋ ΙΗ' αίώνα τό
Φανάρι τής Πόλης χαρακτηρίΖε-
ται, μέ κάποια ύπερβολή βεβαία,
ώς Άθηνόπολις. Τόση ήταν Π
πρόοδος τής Παιδείας πού είχε
έπιτύχει την έποχή έκείνη ό <ρι- λομαθής Πατριάρχης Σεραφείμ Β'. Μεγάλη συμφορά βρήκΐί τόν Έλληνισμό τής Πόλης στά 1768, δταν άποφασίσθηκε άπό τούς Τούρκους ή κήρυΕη Ίεροΰ Πολέ¬ μου (τϊιχάτ) εναντίον τής Ρω- σίας. "Οπως γινόταν πάντα σέ τέτοιες περιπτώσεις, μιά πομπΓ] μέ τή σημαία τοϋ Προφήτη (σαν- τ£άκ σερίφ) γύριΖε στούς δρό- μους, γιά νά έρεθίσει τό φανα τισμό τοϋ τουρκικοϋ όχλου. Στούς Χριστιανούς ήταν άπαγορευμένο νά την άντικρύσουν. Μερικοί ό- μιος απ' αΰτοΰς, κιςΐ'μιιένοι ,τ.ίσ<» τίς κουρτίνες των παραθύ- ρων, θέλησαν νά ίκανοποιήσουν την περιέργειά τους. Κάποιοο ά¬ πό τούς Τούρκους τής πομπής τονς πήρρ εϊδη<ΐη, ν ιί αΰϊο σε γιά νά προκαλέσει αγρια ή· Εέγερση καί γενική σφαγή Φρι- κτές σκηνές θηρκοδίας, κάθε εϊ- δους ώμότητες καί βιασμοί, εγι ναν στούς δρόμους καί στά σπί- τια τής Πόλης, ένώ στίς διαμαρ- τυρίες των εύρωπαϊκών κυβερ- νήσεων Λ α.ρχι6εζιρη; άπαντοΰ- σ? άτλ.ώς, πώς 6ρλ» ήταν πγ θε ση νό θρεϊ τούς ένόχους γιά νό ιούς τιμωρήσει! Στά 1774, μέ τή συνθήκη τοϋ Κιουτσούκ - Καϊναρτ2ή, ή Τουρ- κια ύποχρεώθηκε ν' άναγνωρίσει στούς Ρώσους τό δικαίωμα τής ιοοστασίας των όρθο&άξο>ν νπη-
κόων της. Οί Ρωμιο'ι νόμισαν τό-
τε πώς θά μποροϋσαν νά έπω-
φεληβοϋν, κα'ι αρχισαν νά έπι-
σκευάΖουν τούς ναούς των, πού
είχαν έρειπωθεΤ, καΐ νά χτίΖουν
νέους. "Ομως ή έΕέγερση τοϋ
τουρκικοϋ όχλου ήταν τόση ε¬
ναντίον τηυς, ώπτε ό
ρης πρόσταΕε πάλι γενική κατε-
δάφιση. Κόποι καί έΕοδα — ίδρώ
τας καί αΤμα των Έλλήνων —
έγιναν πάλι σωροί άπό χαλάσμα-
τα. Μόνο πολύ άργότερα καί σι-
γά - σιγά καινούργιες έκκλησί-
ες καί σχολειό μπόρεσαν πάλι
νά χτιστοϋν, καί στά 1797, έπϊ
πατριαρχίας Γρηγορίου Ε', ένα
τυπογραφεϊο μπόρεσε νά έγκα
τασταθεϊ στό Πατριαρχεϊο. Στό
τπογηΐίΓ"ϊο έκΐΓνο τντιόθΓ ιν
στά 1806 καΐ στά 1819 οί πε-
ρίφημες «πανταχοϋσαι» τοϋ Γρη-
γορίου Ε', πού συμβούλευαν ό-
λους τούς "Ελληνες νά μιμηθοϋν
τό παράδειγμα των Κωνσταντι-
νουπολιτών, νά βοηθήσουν νά
χτιστοϋν παντοϋ σχολειό, καί νά
έγκύψουν πρό πάντων στήν έλ-
ληνική πά ί>εία, στήν κα>.λ.ιρργρια
τής έθνικής γλώσσας καί τής
έθνικής μας φιλολογίας.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(ΣυνεχίΖεται)
>#3«Μ>#®»®#>·>€«#β···®«®®®<^ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑΙ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΎ ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ ΣΤΑΘΗΤΕ, ΣΤΑΘΗΤΕ! ,Μία ϋατιισταβι; εςακολονθίΐ ά •1ο Λθλλ.Λν έτων, ('ϋστε τα παιδία ε*»· ϊίτε α,ιό τού κινημΓχτογρά 'ί011 "αί εσχάτη; άπό την τηλε· ν, νά Λοοαλείφοηπαι γώ δ««θαξι ά Τ ημ νά σνλλΛβω, αντούς ποΐ. πηοοι- πν μειδιώντες, ίίτι τό ^ άκατάλληλοΛ· δ,' άνη .>Αιλλάι Π σύστασις μαρ-
τετοια άναλγησία των έ-
ι ι
ντ'
■π*
(ν
ίνα κτχλύ ξϋ-
™ Γίνουνται οσο νά
Διότι. &ν τα ε'ργα .τού
είναι άκατάλ.ληλχ,
: ^άρχε, .-τ,θανότης,
οί μεγάλοι, 6έν γίνου-
καί ττονιάδρς, ομο,ς
γννη ?ξις> τουλάχιστον,
τό χρρ, καί
ο*τό '
^ να ί
π°ώτ")'ν·
Γι'
έπεί-
τέ
1 νά δώσω
ξ5
πού μέ την
τών των ταινιών, &νσηΓΐοϋν
την χώραν τυ>ν, ώς χώραν κακο
ποιών καί ΐτονιάδων! "Αλλά είς
ιήν χώραν μας, ή έπαρσίς μας,
ότι είμεθα χριστιανοί, μπορεΐ μέ
την .τοοΓ.ι-λήν τέτοιων ταινιών νά
γινοημε κηΐ εμείς κακοΰργοι. Καί
ί)ιν ϋπάρχει άνάγκη νά μρταβοΰ
με είς τό εξωτερικόν όρος έπι-
μόρηωσιν, έ.τειδή, είμεθα είς θέ¬
σιν σάν τετοαπέοατοι, νά τούς
ςρπεράχτουαε! Καί τώρα τί πρέ-
πρι Λ·ά γίνη ρφ' όσον ϊίμίθα "Ελ¬
ληνες γριστιανοί, διά την έΕ«<τά νισιν αυτών των άθλιοτήτων; Ή ϊκκ,λησία μα; νά αναλάβη την Λιεξαγιογήν μαχης, εναντίον αύ τοΰ τού κακοΰ. "Αν ϊμεϊς, οί λαϊ κ"(,ί ένστερνιί^ώιιρθα την προίίο- λήν α'ισχροτήτιον, μέ την σκέψιν, «'ίτι τα παιδία μας, θά ά.τ.ο-ΐί'ΰγονν, νά παφακαλΛνθήσονν , αΰτά τα ούέστρρν, έφ' ίίσον στ>νιστάται ώς
άκατάλληλον τό ρ'ργον δι' άνη-
λίκους, τό τοιούτον, π|η·ρπει νά
παταχθή μέ τραχύττ>τα ήτο τής
έκκλησίας μας. Έγώ δέ δέν θά
πανσυι νά κριιυγάζω, στΐντορεία
τί) φωνή, πρός τούς έπαίοντας,
αταθήτε, σταθήτε!
ΓΡ. ΧΑΡΜΗΣ
(Συνεπεία έκ τού προηγούμενον)
Δέν ύπάρχει, βεβαία, καμμιά
θετική άπόδειΕη ότι ό ΆλέΕαν-
δρος έκλινε όριστικά πρός τή λύ¬
ση τής «Γραικικής Αύτοκρατορί-
ας». "Ομως προπαραοκεύαζε συν
τονα τό καίριο χτύπημα κατά τής
Όθωμανικής. Ή τελευταία απού
δαία μεταρρύθμισή τού συνδύα-
2ε τόν περιορισμό τής δουλοπα-
ροικίας μέ την αϋΕηση των ένό-
πλων δυνάμεων. Οί άπελεύθεροι
χωρικοί κατατάοονταν στά «τά-
γματα των πολεμικών μετανα-
στών·. Ο ύπουργός των Στρατιω
τικών, στρατηγός ΆλέΕιος 'Αν-
δρέγιεβιτς Άρακτοέγιεφ, θιασώ-
της των πρωσσικών μεθόδων, τούς
ύπέβαλλε σέ σκληρή πειθαρχία
καί μετά την έκγύμνασή τους,
τούς έγκαθιστοϋοε σέ είδικά -έμ
πεδα» οτϊς μεγάλες γεωργικές πε
ριφέρειες, μέ αποστόλη τή στρα-
τιωτική διαπαιδαγώγηση των άγρο
των. Οί χωρικοί πειθαναγκάΖον
ταν μέ άντίστοιχη απαλλαγή ά¬
πό τίς άγροτικές τους έργασίες,
νά ύπηρετοϋν κατά διαστήματα
καί νά έκγυμνάΖωνται στά έμπε-
δα αύτά. "Ετσι ή Ρωσία, έκτός ά
πό τούς βετεράνους των παλαι¬
ών μονάδων καί τα πολυάριθμα
μαχητικώτατα «τάγματα των πο¬
λεμικών μεταναοτών», διέθετε καί
μεγάλο άριθμό άΕιομάχων έφέ-
δρων καί μποροϋοε νά παρατά-
ξη £κ«τοντάδες χιλιάδων έτοΐιμο
πόλεμον στρατόν.
Παράλληλα, ή ρωσική διπλωμα
τία άπέβλεπε, κοντά οτούς δλλους
όποιουσδήποτε στόχους της, νά
προετοιμάση τό κατάλληλο διε-
θνές κλϊμα γιά τή τελειωτική έ-
πίθεση κατά τής Όθωμανικής
Αύτοκρατορίας. Είδικώτερα ό Κα
ποδίστριας ένεργοϋσε μ' αύτό τό
πνεϋμα παντοϋ καί πάντοτε. Στή
συνθήκη τοϋ Βουκουρεστίου έπέ
βαλε δρους πού έπιτρέπανε στή
Ρωσία νά βρή άφορμές νέου πό
λέμου στή πάσα στιγμή. Στό Συν
έδριο τής Βιέννης απέκρουσε
τόν άφοπλιομό τής Γαλλίας γιά
νά είναι ίκανή ν' ασκήση άνα-
σταλτική πίεση κατά τής Αύστρί
άς καί τής Πρωσσίας στή περί-
πτωση πού θά έπιχειροϋσαν νά
έμποδίσουν την Ρωσία νά έπιτε
θή κατά τής Όθωμανίας. Στή
ουνθήκη τής Ίεράς Συμμαχίας
προνόησε ν' άνοίΕη τή πόρτα της
ο' όλους τούς χριστιανούς ήγε-
μόνες, ώστε ν' άπομονωθή ό
Σουλτάνος καί νά μπορεϊ ό Τσά
ρος νά τοϋ επιτεθή μέ τή συγκα
τάθεση, άν όχι καί μέ την σύμ-
πραΕη ολων των Χριστιανικών
Δυνάμεων. 'Υπολόγι2ε πολΰ στή
Γαλλία. Άπέο'λε.τε σ' εύρντατη
ρωσογαλλική συνεννοήθη μέ κύ-
ριο οτόχο νά προβούν οί Βουρ
βώνοι σέ θεαματική άπάρνηση τής
πατροπαράδοτης πολιτικής τους
υπέρ τής άκεραιότητος τής Όθω
μανικής Αύτοκρατορίας. Ένώ, δ¬
μως, προετοίμαΖε μεθοδικά τή λύ
ση τοϋ Άνατολικοϋ Ζητήματος
μέ ρωσοοθωμανικό πόλεμο, ίδρύ
θηκε· στήν Όδησσό ή Φιλική Έ-
ταιρεία καί προγραμμάτισε την
άποτίναΕη τοϋ όθωμανικοϋ Ζυγοϋ
μέ έθνική έπσνάοταση.
Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟ¬
ΛΗ Σ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΑ-
ΛΑΤΗ
Μέσα Σεπτεμβρίου 1816, ό
Καποδίοτριας έλαβε τό γράμμα
τοϋ Νικολάου Γαλάτη πού τοϋ Ζή
τοϋοε άκρόαση «γιά νά τοϋ ανα¬
κοινώση σπουδαϊο έθνικό γεγο-
νός καί βαρυσήμαντες άποφάσεις
καϊ νά τοϋ υποβάλη σοβαροτάτη
πρόταση».
Κατ' αρχήν επρόκειτο περί με
γάλης άπερισκεψίας γιατί ένα
γράμμα άπευθυνόμενο ταχυδρομι-
κώς στόν ύπουργό των ΈΕωτερι
κων θά περνοϋσε άπό πολλά χέ
ρια πρίν φθάση στά δικά τού
Κα'ι τό περιεχόμενό τού, άνεΕάρ-
Ή συζητήση διεξήγετο ά|'θγα
στό κ*ντρικό ζαχαοοπλναστεϊο τής
γειτονιάς καί διάφοροι έξεφράζον
το γνωμαι γιά τίς θερα.τεντικρς
ίδιό-τητρς τον γνοκΐτοΰ κοινοί» χά
μαΐιμτιλον.
Οί κΰριοι τής .ταρέας -τ,ού εΤ-
χαν καταπιαστή μέ τό θέμα, γνιο
σται ρξ Ιδίας αντιλήψεως των ί-
διοτήτιον αυτών, τοΰ <ρντοϋ τοΰ νίζοντο ίΐς επαίνονς. Στό διπλοανό τοαπεζι ομάς ά¬ πό ν*οι»ς καί νέΐς, σχολίαζρ. την *?δηση γιά τα σόρτς πού ή μό&α .•υριοετοαμάζει φρτ<;ς γιά τίς γν- ναϊκΐς, ενώ πιό π:έρα ό κ*νδννο·ς τής κίτρινης φυλής είχεν άιτ.ο·ρρο φήσει την σκίψη τριών βαθΐ'στό- χαστων «Δΐΐθνολόγοη'». Στοιίκός καί ήοεμος ό σερ6ι- τόρος, ιιέ την προσοχή τεταμέΛτι πρός δλες τίς κατετ·θύνσει·ς, σπού δσζε την άτμόσ<ραιρα καί κιτελη γε σπίς δικές -χον κρίσεις. ΙΙ«- τητα άπό την όποιαδήποτε άπαν τηση ή μή τοϋ ΚαποδΙστρια, τόν έΕέθετε σάν εύρισκόμενο οέ ίδι αίτερες μυστικές έπαφές μέ τούς ουμπατριώτες τού. Ό Νικόλαος Γαλάτης, δέκα δώδεκα χρόνια νέ ώτερός τού, τοϋ ήταν προσωπι- κά αγνωστος. Άλλά ήΕερε ότι οί ΓαΛατηίνες ήταν παληά άρχοντική οίκογένεια άπό την Ίθάκη, γραμ μένη στό λίμπρο ντ' όρο. Δέν έ στεκε νά πετάΕη οτό καλάθι των άχρήστων τό γράμμα τού. Θά μπο ροΰσε νά τού απαντήση, μέσον τοϋ άρμοδίου ύπουργικοϋ ύπαλλή λου, μέ την ύπόδειΕη ν' οπόταν θή ίεραρχικά σ' έναν άπό τούς ρώσους προΕένους των Ίονίων "Ομως ό Γαλάτης ταχυδρόμησε την έπιστολή τού άπό την Όδησ σό. "Αν τό θέμα άφοροϋσε στήν Έπτάνησο, δέν ήταν άνάγκη νά ταΕιδέψη στή Ρωσία γιά νό τόν συναντήση. Θ' άρκοϋσε ν' όνα- φερθή σ' έναν άπό τούς έν λό¬ γω προΕένους πού ήσαν δλοι "Ελ ληνες καί σίγουρα πολύ περισσό τερο σχετικοί τού άπό τόν άγνώ- ραγγελία ίίμιος κνιρι'ου τινός ίκ τής πίρώτης ομάδος 6ι*}Ό|>ε τούς
στοχαομούς τού.
— Χαμο·μήλι κί'ρ Κο>στα, πή
ρακαλώ.
— Μάλιστα κύριε, ενα εύστό
ααχο, άντισαασμ<οδικό, ίφιδρίοτι- ■χο καί κατά τής δΜΧρραίας των .ταίδον. — Ναί κύρ Κώστα, πλ.ήν τοϋ τρλειτταίίοτ'. Αΰτός ό σερ·6ιτόρος τέλος πάντων οριλόσοφο-ς ρίναι. άλ λά συγχρόνο>ς καί μεγάλ.ος εϊ-
ριυν.
— Δέν τόν άντελήί;θητρ ασφα¬
λώς, διότι ή ά-τα|θ·ίθιμηση των ίδι.οι
Γήτο>ν τού χα,αθιμτιλιοΰ ονόεμία εΤ
χρ δύσιν εΐριυνίας, άντίθΐτα εΐχε
την ρννοιαν σιαπα<>α<ττάσιεο)ς καί σιιμποθείας πρός την όμά&α. "Αλ λχοστρ μέ τα σόρτς θά άσχολη- θη ό κύρ Κο'κττας άσ;οΰ καί γι' αυτόν μοναδική τώρ·α <3αόλα>«σις
ρίναι τύ χαμομήλ'.
ΒΙΣΦΟΣ
ΤΑ ΕΚΚΡΕΜΗ ΘΕΜΑΤΛ
ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΙΙίϊΝ
Τόν ν.ιοΐ'Ο'γόν Στ»ντονι>σμοϋ κ.
Νικ. Μακαρρίον έ.τρσκέφθησαν οί
κ.κ. Άγγ. Ά&ραιμίδης καΐ ΊιοάΎ.
Τσάτσος, .τρόεδρος καί άντιπροε-
όρος τοΰ ^ι»νόρσ,μοιι 'Ειΐπορ,κών
Άντιπο·οσώπων Αθηνών.
Κατά την επίσκεψίν τιον οί ώς
άνω έκπρόσϊθΛθΐ τοΰ Σννδέσμον
άνρπτυξαν είς τόν υπουργόν Συν
τονισμοΰ τα έκν.ρεμή θρμιατα τοΰ
κλάδον.
ριμο καί δυσκολοπλησίαστο υπουρ
γό.
Ό Καποδίστριας μπήκε, εύνόη
τα, σέ μεγόλη έννοια. Ποίος ή¬
ταν αύτάς ό Νικόλαος Γαλάτης;
Σέ τί άφοροϋσαν αύτές οί «βα¬
ρυσήμαντες άποφάσεις, πού ήθελε
νά τοϋ ανακοινώση; Καί ποίος
τίς έλαβε; Καί τί εϊδους «σοθα
ροτάτη πρόταση» έμελλε νά τοϋ
υποβάλη;
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
II
ΠΝΕΤΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΗ
ΚΟΝ)ΠΟΛ·.ΤΕΣ ΑΟΠΟ_ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ
Τοϋ ν. ΧΡΗΣΊΌΓ Σ· ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
κοιτική της γιά τό ίνρα,μα τής έ
Ηοΐ'Τΐ ςκϊς Δημοσθένης (1879 -
νίίττηχρ γιά .τοώτη φορά στο ^ΙΙε
ς,ιοδικ'ίν μα;» τον Γερασί.μου Βώ-
Λθν. Στά 1ίΙ02 έξρ&ωκε τή σιιλ.λ,ο
γή διτνγι.ιιάτιον «Ό Λαγ/άς ν.ι &λ
Ί.α διηγήικαα». Πολνγςάφος
ι,<ρ πολλά δίΤ)γ^ματα, .τού λα6ε στίς συλ.λογές τον: «32 Διη- γν,ι,ΐ'Γίτο», «Ζίοή άρροστεμένη», «Ό θρήνος των βιοδιών*, «"Ονριρο -τού ιδέν τρλι'ΐώνρι», «Το γκρρμ,'σμα, των θρών», «ΦΛς στο σκοτάδι», «Διω γμρνη άγά,χη», «Ή άριστοκρατική γειτον.ά*, «Ή σιδερένια πόρτι>,
<Τροο,ή στό θάνατο», «Μοκοιά ολ' τον κόσ'ΐο^, «'Λπ' τή γή στόν "Λ οτμ> κ.ό.
,ς Ηι-νροικτος (1885
— 1965Μ. Όφθαλμίατρος. Σι>νρ-
γις«ψε πολλές μελέτες τής
μης τον.
Μπακά/,μπηίΐης Άναστάσ ι ο ς
(1890 — 1!)Λ7). Πολ.ιτρυτίις, «ιιιγ
γρ.αΐΓϊΰί. "Εξελέγη έτανπλήμμρ-
νως βονλευτής νΜ διρτελεσ·ρ ρξη
ές 'ΤΛονργάς. "Εγρα·>|ίρ: «Ή
φιλολογίαν, «Τό άγοοτι-
ν.ΟΛ' .τρόΓ)λΓ,ιι«» κ.α.
Λελή; Χοήστος (189.") - 1959).
πιοσιογρά(|ος, λογοτέχνι ς. Έκ
οάτης τοΰ σατιρικον περιοδικοΰ «"Α
νω Κάτιο» στήν Κωνσταντινοντο-
/.η. Έ£ρδ(ι»κε σΐ'λλνθγή πεζών καί
με τύ>ν τίτλο Χουχλίδα.
Άλ/.ά και ΚιονΙ.τολίτισσες .
ς ;οαν πολλά στήν έλληνική .τνρν-
ματιχ.ή ζωή:
Στ<;οΐ'Γ>άνιη Ελένη (14) Ο -
.948). Παίδαγοεγός καί
ος. Επί Γ)4 χρόνια δίδαξε στύ Ζάπ
πειο ΙΙαη'θ·?ναγωγείο τής Πόλης
ναί επί 7 ετη 6ΐρτέλιΡ(Τε διρΐ'θνντριά
τοΐ'. Είσήγαγε στή σχολ.ή την έλ.
ληνική γοα,μ,ματολογίο καί τή νεο
ρλληνική λογοτεχνία. ΜετέφθΓΐσε,
ό-τό τα γερμανικά, πολλά ρργα.
ιρ: «Ό Βάγνερ ώς ποιη¬
τ>|ς κ,αί
ΤΤαπαδο.τούλΛΐ1 Αλεξάνδρα
(1867 — 1906). Λιηγηματογράφος,
παιδαγικγός, λογία. Διετέλεσε παιδα
γιογό; στήν Κων)πο?.η,
γτι, Σηλνβρία. Γιά πρώτη
ίαφανίστηκε ώς σνιντάκτης τής
«Φιλολογικής Ήχοΰς». ΣΐΓνεργάτι-
δα σέ πολλά πρριοδικά μ ί
δ?ς, ώρχικα μέ το ψενδώνημο Σα
τανίσκ:η κι άργότρ.ρα μέ τό ό'νομά
της. Έγρομψε πάνω άπό 200 διη
γήματα, πού εξεδόθησαν οί δτ·ό
τύιμΌΐυς. 'Επισης τό μνθιατόρηιμα
«ΊΙιΐιεις'θλόγιον τής δεσποινίδος Λε
σβίοΊν. Μετά τό θάνατο της εξε¬
δόθησαν σέ 6ι6λίο 40 άπό τα κα¬
λυτέρα διηγήματά της. Ή ΠαπαδΌ
,τον>^ον &εο)ρεϊται άπό τούς ίδρυ-
τές τής νεώτερης ήθογραφΐκής διη
γηιιτιτογραχίίας κίΐ'ι ιδιαιτέρα τή;
Κ
Γιαννιοΰ - Γαϊτάνου Μαρία (1880
1052). Σνγγραψεΰς, δημοσιο(γρά-
φ·ος. Διενθΰντρια των .τεριοδικών
«Έλληνας» καί «Σοσιαλ.ιστική,
ζωή». Ίδρντρια τού «Διεθνοΰς Σνλ
λόγοιι γυναικών» καί τοΰ οάκ.οτ·ςιθφ·εί
όν «Σπίτι τοΰ κοριτσιοΰ». Ανέ¬
πτυξε εντανη ορεμινιστική δράση,.
'Έργ.α της: «Όράματα» διηγήμα^·
τα, «Ή καταγωγη τοΰ άνθρωπον
■/.αί η εξέλιξις τού στήν Κοινω¬
νίαν, «Γυναϊκες καί .-ϊολιτιχή^, «Άρ
οινόη Παπαδο,τοϊ'λου», «Τα φιλολο
γι-κά σαλόνια τής Πόλης» ν.Α.
Σπανοΰδη Σόφια (τό γένος Ί-
ωαννίδη) (1878 — 1952). Μου-
σικός, λογοτέχνης, δη,ιιοσιογράτρος.
"Τστερα άπό τίς έγκύκλιες καί μοτ>
σιν,ες σπουδές της στήν Κων).τολη,
στύ Ζάπ,τριο ΓΙαρθεναγωγεϊο, τε
λειοποιήθ·ηκ.ε στή Δρέσδη στό έ-
ν.ίϊ 'Ωδεΐο στύ μάθτιμα τοΰ πιάνον,
αΛΟ τό δποιΐο άτοφοίτησε, στά 1902,
άριστοΰχος. Επέστρεψε στήν Κων
)πολη καί άσκησε τό έπάγγελιμα
τής καθηγητιρίας τοΰ η άνον, σι»γ
χρόνιος δέ άΕθρΌγραιφοΰσε βτήν έ
ςημρρίδα «Πρόοδος,» τοΰ σνζνγον
της. Άργότερα επήγε στό Παρί-
σι καί -ταρακολοΰθησε μαθήιιατα
μουσικολογίας τοί' Ρολαίν Ρολ,λάν
κ&ί δτ,ιιοσίευσε
άοθρα στήν
ή
έπιθεώρηση «Μονσικός Κόσμος»
νάτης συμψ ι»νας τοΰ Μπετό6εΐν:
.<... Ό Μ.-ΐκτόβιν, ϋγραψε, είναι ό μργάλ^ς άνθροΛΐστής. Άγά,τη οε τούς άνθρωπον;, οσο κανένας άλλ.ος στύν κόομο. Άγά,ιησε «αί ,-τύν>εσε τούς άν&ρώποΊ'ς σάν έ'νας
θεός. Γι αύτό μέσα στίς σνμφω
νίες τού (ίλεπομε νά πειςνοΰν δ¬
λες οί λιτανεΐε; των άνθ'ρώπων-
"Όλα τα ,ιονειμενια πλήθη των
θνητών,
ε6λεπε ρκείνος στά
όράματά τού νά .πεονοϋν στήν ά
τρλριιοτη ,ιθιμπή των αϊο'ινων. Ί
σΐορικ-ρς πομπές μελλοθανάτων,
παν ,τερνοΰν νά χαίρετίσΰ'υν τόν
Καίσαρα τής «Ήροϊκής Σι»μφ<ο νίαςν <ΐτήν έπίσρμη .ιέΛ'θι.μη πα- πού απεκάλυψε στόν κόσμο τό κ-ΐικώτεςο μουσικό μεγαλεΐο...» Μιρτΐϋ>τισσα (φι?Λλογικό ψεν-
δώνι,μ3 τής θεώνης Λρ-ακο.-ΐον-
λ,ον (1881 — 19ι>8). ΠΛ0ΐκ4<»μέ- νη ιιέ πηγαία δηαι.ιατική .τνοή δ.α>;!(τηκ6 στήν άοχή τής ζιοή;
τί|ς ώς ήθοπΐΛΟ·; στή «Νέα Σκη.
νή». Άλλά, πάνω απ' ολα, ή Μυο
ιιώτσσ.-1 ήταν γεννηιαρνη ποιή-
τρ:α. ΙΙριοτοφανρρώθηκε στό
*Νοι»α«» κι Ρπιριτα μέ τή στ'λλ.ογή
της «Τραγοΰδια». Έπιακολονθουν
οί ποιητικες της συλλογρς «Κί-
ς (|λάγες», «Δώρα τή; άγά
πης», «Κρανγίς». Έπίση; έξέδι
■/ι1 δίτ3·μη «Παιδικ.ή
καί τύ άναγνίιχστικό «Κη
λον-δα.». <·.Τά «ΔΛρα τής Άνά- πης» 6ρα6εΰτηκαν άπό την Ά- Αθηνών" «ώς κατΐχον- σης τής ■■τοιητρίας ίξαιρετικήν θέ¬ σιν μ.?ταξν των Μονσίόν τον νρ ορλληνινοΰ Έ"'.ικΛνος». Οί γές» της πάλι ρλαβαιν τό μΐγάλο κι;«τικ.ό 6ρα6ρίθι. Ποίος δΐν γνιο ρίζρι τό γοητευτικό, κράμα ψυχι κης συγκίνησις καί ιτκρψης, ποίη μά της «Σ' άγαπώ»: Σ' άγαπώ, δέν μπορή ,-τιύ 6αθΰ, .τιό άπλ.ό, πιό μεγάλο... Μρ τίς άρχές τοΐ' 20 αΓιο>ν«
(1901 — 1968) ρ,μφαΛΪζονται έκ
λ^εκτοί νχιΧ άξιολ.ογο')τατοι Κων)
παλίται ποιητές λογοτρχνρς καί
καλλιτίχνρς όπως ό Θράσος Κα
στανάκης μέ τα μυθιστο-ρήματα
«Πρίγ%ιπρς», «Στά χορό τής
Εύρώπης», «Ή Φνλή των άνθρώ
καί πλρϊστα οσα διηγήιΐια-
τα. Ό Καστανάκης διετέλεσβ κα
θτνγητής τής ΝρορλλΤ|νικτ|ς στή
Σχο/.ή των Άνατολικών γλωσ.
<τών στό ΙΙαρίσι. Μιχαήλ Κοι>νε>Λκης, θεατρι·κός
συγγραφεύς -/αί ν.αθηγητής τής
Δραματικής σχολής τοϋ Ωδειον
Αθηνών 'λϋ,ι τοϋ Ελληνικόν Ώ
δείου. "Εςγα τού τό μνθιστόρη-
μα «Τα παιδία τής θαλάσσας»,
καί τα θεατρικά: «'Έφίδρος»,
«Ή ΟΛαγωγή τή; Σα,μράγαδος»
κ.ά· ΙΙέθανε στά 1906.
Γιώργος θεοτοκάς (1905 —
1966). "Εγραψε τα μνθιο-τορήμίΐ
τα «Άργώ,» «Τό δαιμόνιον»,
«Ό Λίοινής», «Ίερά όδός» καί
πολλά διηγήματά, ταξιδιο>τικές
έντυπο'κτεις, θεατρικά ρργα. Διε
τρλρσε Πρόρδρ«ις τοΰ Διοικητι-
κοΰ Στ·μ6ονλίον τοΰ Έθνικοΰ θε
άτοου.
Έδώ .-τρΓ.τει ν' άναφερθή καί
ό Δημήτριος Αθανασιάδης (1912
— 1942) ίατρός πού
■άξιόλογη μελετη γιά τα
γήιματα καί ό οποίος ρΕεττελέσθη
τΐπό τούς Γεριμανούς, τό 1942,
γιά την .-τατριωτική τού δράση.
Άλλά γι' αντούς καί γιά ,ιολ-
λούς άλλον;, .τού Λναφέραμε, φρο
νοί<με πώς τύ Κεντρον των Κων) πολιτών θά. επΐΐ'Ρπε νά όργανώσβι ρίδικές όμιλ.ίες γιά καθέτα. Καί κάτι αλλο, [σο>ς 5έν
σρ .ιολλούς
γνωστό. Ό άλη-
σμάνητο; πεζογράφος, θ«ατ·ρικός
βι·γγςιαςιΓΰς καί λογοτρχνης Γρη
γόριος Ξενόπονλο; γεννήθηκρ στά
186 7 στό Φανάρι τής Πόλης.
Π ώς ιιπορεϊ κανεί; νά μιλήσει γιά
τύ ΰ.τρροχο έ'ργο τον σέ λίγα λβ
π τα. Έπιφυλασσόμεθα κάποτε νά
άσχοληθοΰιμε είδικά.
Μετά τή Μικ·ρασιατική Καταστρο Με τα λόγια αΰτά κλείνίΐ ή
φή έγκατεστάθηκε στήν Άθήνα άναδροιιή μας στούς Κωνσταντι
κ,ΐίί διετέλεσε καθηγήτς· α τοΰ νου.πολίτες πΜΓ,τες, παλαιούς καί
πιάνον, στό «Έθνικύ 'Ωδείον». , νεώτερους, πού ό Θεός εχει κα-
"Εγραψι: «Πολίτικα διηγήματά»,
«Ό Ρωιιηντισμός καί ή μοναι-
κή·ο, «Τα ρκατό χρόνια τής έλλ,η
νίκης ιΐιοΊ'ο·ικής», «Ή ιιουσική
ψΐ'χογοαφία των λ.αών», καιθώς
καί μουσικοκριτικες στήν «Χέα Έ
στΐα», «Πρωία» καί ά,λλα περιο
δικά κι εο;πιερίδρ;. Έπίσης δη¬
μ οσίρναρ πολλές λϋθγοτεχνικές με
λέτες. Άπαράμιλλ.η θά μρνει ή
λ,έση κοντά τού. Στοργικά σκΰ-
ι|>αμε στό εργο τους καί μέ καλο
προαίρετη σκέψη καί συγκινη,μένη
/Λρδιά άναδιφήσ«ιΐιε την πνευμα
τική τους προσφορά. Μέ τή κσα-
πάνη τής άγάπης άναιμοχλεόσαιΐΡ
τόν .τν·ευμο;τικό άνθώνα πολλών
άπ' αυτών, καί πιςοσπιαθήσαμε ν'
άναδείξομε λίγα λουλούδια των.
ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Σ
ΠΑΓΛ0Γ ΦΛΩΡ0Τ
Τα 6ι6λια και οί ανθρωποι
ΛΛΕΚΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ, ΦΕΓ-
ΑΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΔΕΣ.]
Μέ τέσσερα σχεδια τοΰ Μα-
θιοΰ Φλο)ράκ.η, Άθήν·α 1968,
σελίδρς 84.
Επί τρλονς, {«στρρα άπό δνο
χρόνια ποΐύ εΐχα >Λ.&ει τό 6ι/βλίο,
ιΰρίσκΐϋ τή μεταμεσονύχτια, κα-
λό6ολη, ώί>α νά τό σχολιάσω έδώ.
Κάλλιο άιογά παρά ποτέ. Μέ συγ
κινεΐ ό πόθος των ποιητών νά τυ
πώσουν, νά ίδουν τινκομρΎθ τύ
έργο τους, περισσότρρο όταν ό
πόθος αΰτός εχα ξΐλαγο^ρισθεί,
διϋλισθεΐ αοοηγουμένως άπό τόν
Ή ποίηση τού Φλωράκη, σέ
ρλρύθε·ρο άνισοσύλλα6ο στίχο, εί
ναι μοντέρινα. Άναδίνρι κάποιαν
ί<.τ»6λητική άτμόσφα.ςα, Τό νφο; είναι στρωτύ καί έδώ κ' ΐκρϊ άρ κετά πλαστιχό, ή φ-ράση καλά δε- μέη. Τα νοήαιατα ώς τόσο κόπον τα βλέπω άέφΐνα, συχνότατα έ- πηοΐασμενα Από την μοντέρνα. τε χνοτροπία των χορίς εΐβμό ίίκό νοκν π>αΰ, όμολ.ογώ, δέν την βετο-
ρώ γνήσία, άλλά άπόρροια «μα-
νιρρας», κατασκ«υής. "(Ομ,ιλϋί, ώς
πρός την τεχνοτροπία αυτή, 7ε'
νικά).
Τό 6ι6λίο (δέν ξαίρω δν Λ,-τό
οκοποΰ) Αρχίζει μέ τή λέξη «Δ,ια-
μαρη<ρί©ς» (5 Διαμαρτνΐ(>ίες είναι
ό τίτλος των πέντε πρώτ<ον ποιη- μάτο>ν) καί τελειώνει μέ την ι¬
δία, λέξη, στόν τελενταίο στίχο
τοϋ 6ϋ6λίου. Τό ,τρωτο ποίημα
τό>ν «5 ΔιαμαρτΛ*ριών», «Ό Πνρ-
γος», κάτι εχει νά «ίπή: αίσθη-
τοπΐκεί δ,τι σρ άνθρώπινα πάθη
καί σέ άντάρα των φικτικίόν στοι
χείυ)ν διάιδηκε μ.έσα άπό τονς
χώρονς τοϋ πΰργοα1. Κάτιι τέτοιο,
έ-μέ τονλάχιοτΐο, πάντα μέ κάνΐΐ
νά στήνο αύτί, πού πάντα έστά-
θηκα μέ δέος έκστατικύ έμΛρός
σέ χαλάσματα, στεγασμένα ή ξέ-
σκεπα, σέ έρτιμικούς, 6ον<6αμένον-ς πύργους, σΐμ&οι>.ο τή; ανθρωπίνης
ματαιάτητας κα'ι αΛπεπάρικΐΛας, δεί
γμα τής καταστροφικής δαιμοΛΐ
κότητας τοΰ άνθρωπον. 'Οιμολ-ο-
γώ δμως δτι δέν καταφ*ρνω νά
οίκειωθίο μέ «τι; διαμαρτυρίας
των άστςκον»: (Μ' αυτή τή φεγ
γαοόσικα)^ ιμπορώ) την ψυχή μόν
μέ των άστρ·ο>ιν νά θρέφο) τίς
διαμαρτνρίες). Είναι οί τρείς τε
λευταϊοι στίχοι τού βιβλίον. Κα-
θΐιςός «δερμπαλισμός».
Τα τρία ποιήιματα «Γιθιρτινή
ύπτασία», «Ή νΰχτα» καί ή σει-
ρά «"Ενα σημειωματάραο» (ΤΗ-
ταν στόν πόλ^ειμο ό Φλτοράκης;)
πιεριέχουν ποιητικέ; είκόνες κιαΐ
αοιητικονς στοχασμονς, δΓ;μιονρ>-
γοΰν άτίμόσοραιρα. Άλλά συχνά
ή έλλειψη είρμΐκΰ, είςιμ.ού λογικόν
άλλά καί έσώτερον, ένν,ιοαματικοΰ
ρ,υθιμοΰ, μέ ξενίζιει. Δέν Εαίρο) άν
πρΐπει νά είπω δτι ή ε,μ,τνοή δέν
■είναι άρκετή σέ όρΐσμένα μέρη ή
άν ή £κ<ΓραΛΊ τοΰ Φλωράκη χρει άζεται περισσότερη ώραμαν·ση. Ν ο μίζω δτι ό Φλω^ράκης ίχει ποιη- τική διά&εση, φ-ανταβία. Καί κα- τέχει άρκετά την ίκανότητα τή; ρκφρασης. Άλλά τοΰ χρειάζεται περ/ισσότεςος ελ,,εγχο; καϊ αντο- .-ιριθάρχηση. Πόσο άληθινός είναι ό στίχο;: «— σκέφτηκί; τί θά γίνουμ* χωρίς π>ροσωπίδες;»
Γενικά, στόν αΰθορμητιαμο τής
μοντέρνας πο(ίησης (αν ρΐναι γνή
οηος), θυσιάζρται ή άναγκαία διεο
γασία. Τό σπάσΐιΐιο τής μορφής
άπό τόν έ.λεν&ερο, άρ·ρι·θμο στί¬
χο, τό θεωρώ άντιοιισθητικό, άντι
καλλιτεχνικό στοιχείο. Ή μορφή,
στήν τέχνη, είναι θεμελιακό σι-
στατικύ. "Αν κολ.οϋιοθή ή λείψη
όλότελα, κολυοδώνεται καί τό εΐ-
δος τού εντεχ'νοα1 λόγον, τοΰ ο¬
ποίον αποτελεί Γνασική ποοϋπόβρ-
οη. Δί-ν θε(ι)ιριί) ατ'τό τό σπάσψο
τή; μορφής γνοορισμα ί-λ*νθ-ες τα κρίνο) «όπως μη
χανικά, αν ό χαρακτηριοιμός αύ
| τος έκφράζει σωστά την έντύ-
πΐικτή μόν. Ή τρχνο,τροπία αυτή
μοΰ ρΐναι ξένη, την ρί>ρίσκω έγκιε
φαλική. Είναι άνάγκη νά δια-
στρρ6λώνεται ή άνθριόπινη δψη
καί μορφή;
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟ-
Κή
Ι "Λ. .3
ΑΝΕΞΛΡΤΗΤΟΣ ΕΒΑΟΜΛη.'ΛΙΛ ΠΟΛ1ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. 4ΪΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ "τβΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
ΚΪΡΙΑΚΗ 31 ΙΑΝΟΓΑΡΙΟΓ 19τΓ"Ετος 44ον ΆΡι^φύλ^Ο85 ' ■ )ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντής^Ιδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. Σ1ΜΑΝ1ΔΗΣ ΓραφεΙ»: Ό56ς Νίκης 25 — Αθήναι - Τηλέφ. 229.706
ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ
Κΐ'οιε Δΐίνβνντά,
Στμαντικάν καΐ διαφωτκτπκώ-
ταΤον «Τναι όντως τό άοθοον τού
Καθηγητού κ. Δημ. Λονκάτου σχ$
τοώς ποό; την ανάγκην ιδρύθη
ως 1Ιοοσ<ΐυγιο«)ΰ Μουσείον, το ό ποίον άναδημοσΛ«νρι ό φίλτατος χ. Νικ. Μηλιώρης ε-ίς τό-ν ργκρι τβν «ΙΙρ. Κόσμον» .τ,ριός γνώσιν, ώς (τι,μειώνει, δλων των Μικοα- βιβτών, των θρακών καί ,τών Ποντίοιν. Πολλαί καί ποικίλαι προσπάθιΡΐ- αι κατεβλήθησαν ,τράγματι μίχρι σήμίθθ'ν διά την ϊδρ>σΐγ τοιούτον
Μουσείον έν τή Πρωτενιούση. Καΐ
μάλιατα τόσον έτ< μέρονς διαφό- ΐκον Σωματϊίων καί 'Ενώοεων δ οον ειδικώς καί έ.τι,μόνω; καί έκ μβοους τής έν Αθήναις Όιογιινο) «κως «ΕβΝΙΚΗ ΜΝΉΜΟΣΤ- ΝΗ», ν.ητασταιτι-κο; σκοπός τής οποίος είναι καί ή Ιδρυσις τοϋ Μουσείον αυτού. Διότι όντως τό Μουσείον τουτο θά &αιοννιίση την .τθλιτιστικήν Μνή,ιιην καί την προ βθλήν τής ϊδιότνπης ΈλληΛΐ/ής ξωη; ΐΜϊ έκατομΑΐνρίου σννρλλή- νων έν. Μ. Άσίας, θηάκης καΐ Πόντο>·, οί όποΐοι εζων μρ τόν
,ταοαοοσιακόν κόσμον κα{ την ί-
οτοθΐν.ογίίογραφικήν Ιδι.<Ηΐο.ρφί<ϊν τιον, ώς χαρακτηριστικώς ζ γ.αχ ό κ. Ό ν.. Ν. Μηιλιο>ρης άναδημο-
ΐ τό άρθρον τού Λουκάτ
του προσθέτει. κάπως άπογοητειυ
τικά:
«"Η κάτι πρέπη νά γίνη έ.-τί
τρλσνς... ή νά τό πάφωμ,ε άπό-
τραισι πώς δέν γινεται τίαοτρ ά-
πό τή "νενηά τή δική μας καί νά
τό χλείοϊομΐ τό θε,μα».
Τό «κάτι» δμοις αύτό γΐνιεται
ήδη ά,τύ πολλον, ρ'οτλο καί αν δεν
είΐήλθρν άκό,μη τό άαοτελεσμα. Ί
στοοικά ρργα ώς ή ίδρυσις τον
Ποιοσίρυγικίΰ Μονσιείον έ'χοτ~ν ά
νάγκην χρόνον, διαφωτίσιεως κ«ί
συνεχων προαπαθειων. Ή Έθνι-
κή Μνηίΐιοΐτΰνηι εν τούτοις έ'χίΐ λό
γονς νά π'.οντεΰη, ότι οί άρμόδιοι
μρλττονν τό θέιΐια καί ϊλπί^ει ό-
π 0ά καταλήξουν είς απόφασιν,
οργά ή γρήγοιρα, ώς έπραξαν καλ
διά την Μακ*.δονίαν τελευταίως.
Διότι ή άνάγκη τής ίδρνσείος
Προσφυγικόν Μουσείον έν τή Προ)
τηι;>νση είναι πλέον έπιτα·κτικ.ή
καί επί τέλονς αποτελεί καί κα
Οο/ακόν αίτημα τοΰ ΙΙροσφνγικοΰ
Ελληνισμόν τής Μ. Άισΐας, τοΰ
Πόντον καί τής Θράκης, τό ο¬
ποίον ασφαλώς θά πρ:κχέΕη ή Έ
θνική Κυβέρνησις.
] Μετά τι<μής ΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΤΝΙΔΠΣ Διν.ηγόρο; ΩΡΑΙΟΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΚΛΕΜΕΝΤ ΧΑΡΡΙΣ Τοΰ κ. ΙΩΛΝλΌΓ ΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΓ ϊΐναι γνοχττό, σέ ολονς τήϋς ίεροΐ»ς ά.-ΐε»·.ευ*>εσαν τή ζοίή τους,
πλάϊ στά ΐ>ρίι>ΐκά παιδία τής 'Κλ
λ.άόας, για τό πανανβρώπινο ότγω
νιστιχό σύμδολο τής έλνει>βε.ρίας:
την Έλλάοα.
Σέ ,τολλ.ές πά/»εις — άλλά καί
σέ χυ>ςιά άλλά καί σ' έρημικές
άκόμα τα.·ΐοθεοίες εχοτΛ" στηθΐΐ
μνημεϊα, ήρώα των τντέ<) τής πα¬ τρίδος αας —σόντων Φιλνΐλλήνιυν. Καί δίκαια τιψιάται ή μνήμη τονς γιά τή ανατολή τους στούς άγώ νίς τού εθνονς μας γιά την άνε- ξθνΤηοία τολ'. "Εχονν γραςτεϊ τόμοι παλλ.οΐ γιά 'κείνους ποϋ ε- όωβαν στόν τόπο μας τή ζωή τοΐ'ς — σέ διΛφορες Ιστορικές περιόδοτις — γιά 'κείνο-υς ποϋ ά πό τα ΛίοαΤα τού κόσμον έδώ ώρ-αΐοι καί εϋλα6ι.κιθί .ιιοοσχυ ντγΐές τού ευγενέστερον ,τανανθρώ ™νοτι ίδανικοΰ τής Ελευθερίας ποϋ ίιτήοξεν κατ' εξοχήν Έλλτγνι χό Ιδανικό. Ή θνμηση αυτή τής των Φιλελ,λήνων γιά την ΈλΛά δα. μοΰ εφίθ« στή μνήμη ζ(ι,«ντ.α νη μιά ι»ραιότατη νεανική φιντιο- γνιομία — έναν ξέΛ·ον ωραίον εΰ .ιατρίδη — ,τοΰ αφησε τόν κόσμον αυτόν γιά την Έλλάδα σέ ήλι- κία 26 έτών. Είναι ό "Αγγλος Φι λέλλτγν Κλϊμεντ Χά)2ΐο*ς. Νέος μέ ΐτνηιματιν.ά ένδιαφε^ο'ντα. καί ώ θοίο ίδεώδη, ήρ&ε στήν Έλλά όα γιά νά προσκ.ΐ'νήσηι τάπους ίίροΰς καί τάτρονς οιαί μνηιμεϊα ι'ΐνώίον, Έλλ,ήνων καΐ |έν«ν, καΐ λή τής θυσίας τοΰ Λάρδου ί-διάβασε οαα γράφτη γιά 'κεϊνον. Φί'/Μς καί θαυ- >ς έξ άλλον τοΰ Λορϊντζου
Μα6ίλη Λοοσφέρετα1 ρβελοντικά
""ϊ πρόθιιμα νά ποληαήση τό 1897
7'ά την 'Ε,λ^άδα. Τό αίσθάνίται
<ό σάν χ,ρτος γιά την πριαιά- ΐου ευγίνίστρρβν ίδεο')δονς α(5 τόν κόσμον αυτόν. Καί ή θν- οι<ι δέν τόν τρομάζει. *·' ("ά, άληβινή, φονική μά- XI % Πης Άπρι>.ίοΐ' τοΰ 1Η97
π^ε Τονρκΐίίών Ταγμ»
καί ένό; Έλληνικοΰ στά 1Ι*Η·
Πάδ τής αίματοόαμιμένη,ς
Γής ό Κλέμεντ Χάο
ρις ίίστερ' άπό ήόριοϊκή πόιλ.η ινέ-
φτει νεκρός. 'Εβναίαιθε την ώ-
οαία τού ζωή γιά ο,τι ,τίοτϊψε
ί>σαϊο, μεγάλο, άληθινό, άνθρώ-
Δέν ξαί·ρ(ι> αν τύ ό'νομα τοϋ
γενναίαν τούτου μαχητή τής 'Ελ
νικής ΈλενθΓρίας «Τναι άρκετά
γνοκττόν στόν τόπο μας καί εξ<.ο άκόμη· τοντον. "Ο'μ<ι>ς ό αλλος έ-
κεΐνος ήρωας, ό ώραίος Γαρι.
βαλδινάς, ό Αορρντζος Μαόίλης,
ποϋ έπίσης έ;.τεσιε γιά την Έλλά
&α γε-νναϊα πολ*,μώντας κατά τοϋ
βριοΰ στό Δρίσκο τής Ήπειρον,
είχεν ήδη σΐ'νθέσει τόν όο^ειΑόμε
νο πικητικόν νμνο στόν θανμ,α-
στή καί μιμητή τής ενδοξης πο-
ρε-ίΐις στόν κι'κτμον το-ϋτςν τού
Λάρδου Βϋροινος, τόν Κ,λέμ·εντ
Χιοΰ Γκίλμπερτ Χάιριρις. Είναι
τούτο ιό ώραϊο ποίημα πιού ¥χει
τόν τίτλιο: ΧΑΡΡΙΣ. Γράφτηκε
τό 1890.
Χεοουϋικής χαοάς χρυσός ά&ερβς
σ' έφλόγισε πτιτώντας τής Ήπβί
οον
τό χώμα, σά στήν πλατωσιά τοιίί
ά,τείοον
ναστοατρτε άπύ τό «ετ τοΰτφ νί-
κ<ο> ό αιθέρα
καί σά σέ /.άιμψη .ταοονσίας δ?υτέ
ρα
μ' άποκαΛυ.πτικοϋ άγαιλ.λίακτη όνίί
ρον
ν£6λιεπες στό 6νβό τού {ταμπονή-
νά γκρειμιστεί ή Τσινρκίά, τό
ρο τερας
Καί σρ λόγου σοΐ' τότ« ρκααες
τα,αα
νό φτάσεις ίϊ.τοΐ' αυτάς μόνο; ξα
μώνει
.τουναι ποιητής ν.α μάοττ'ροις άν
τάμα,
Τοΰ Άπόλλιονα δχι ή χαρή, ή
δόξα μόνη
σονλεΐΛε τον θανατον — κι' ?να
6όλι
σ' εστειλ' ηοί»ίχ στό ήλα'σιο πε-
ριδόλι.
Αύτές οί λίγες γραμαές μόν
χαράσσοτα.ι σάν ρνα εΰλαΚικό μνη
μόσι»νΐο γιά τόν ωραίον
πού ρ'δίΐΜτε την ώραία τού αοή σρ
ώρ·αονς καιοοϋς γιά τό ώραιότε-
ρο ιδανικό στόν κόσ·μο: την έ-
λειΌερα. Κίΐί εΐδικά γιά την Έ
λευθερία τής Έλλάδας μας.
ΙΩ. ΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΤ
Αύτοι οί "Ελληνεα άΗιωματοϋ-
χοι τής Ύψηλής Πύλης δέν πα-
ρέλειηαν νά χρησιμοποιοΰν τή δύ-
ναμή τους γιά νά ύπηρετήσουν
τό Γένος τους. Καί σ' σύτούς ό-
φείλεται, έκτός άπό πλήθος όλ·
λες εύεργεσίες, τό βαρυσήμαντο
γεγονός, ότι στήν Πόλη τουλάχι
στον, όπως καί σέ έλάχιστα ά¬
κόμη σημαντικά κέντρα, ή παρά
δοση τής έλληνικής παιδείας μπό-
ρεσε νά συνεχισθεί σχεδόν αδιά-
λειπτη.
«"Ετει σωτηρίω 1562», ση-
μειώνει ό Κομνηνός Ύψηλάντης,
Άμάθεια μεγίστη ού μόνον των
επιστήμων άλλά δή καΐ αυτών
των έγκυκλϊων κατεκράτει τούς
οίκητάς τής Κωνσταντινουπόλε¬
ως, καί οί κληρικοί τής Μεγό-
λης 'Εκκλησϊας ούκ ήσαν ίκανοί
στωμύλως καΐ έντέχνως τα τής
αύλής γράμματα καί τάς συνοδι-
κάς άποφάσεις έκφπναι, καί λίαν
απλώς καϊ άσυντάκτως σχεδόν
αϋτα κατέγραφον». ΚαΙ «"Ετει
σωτηρίω 1658... έπιδαίνει τοϋ
θρόνου ό μητροπολίτης Γάνου καί
Χώρας Γαβριήλ, παρά γνώμην
τής συνόδου, άνήρ γραμμάτων ά-
δαής. "Οθεν μετά ημέρας 60
στεφανώσας γάμον άρχοντικόν καΐ
ειπών κακώς τάς ευχάς, έΕοϋ-
ται τοϋ θρόνου υπό τής των αρ¬
χιερέων συναινέσεως...». Καΐ
Ετει σωτηρίω 1688... ή άμά¬
θεια καί ή δυστυχία τοθ Γένους
έν τή Κωνσταντινονπόλει ά.-Γ3>κ,α-
έστηοε τοϋς κληρικούς άφανείς
ε καί άνενεργήτους είς τό παντε-
λές».
Αύτό ήταν τό χαμηλότερβ έ-
πίπεδο, δπου έφθασε ή πνευμα-
τική κατάπτωοη των Έλλήνων
τής Πόλης ϋστερ' άπό την "Α-
λωση. Άπό την έποχή έκείνη ή
δύναμη των Έλλήνων αμχόντων
μέσα στήν Όθωμανική αύτοκρα-
τορία δλο κα! μεγάλωνε. Καί μαΖί
της ή παιδεία τοϋ Γένους, κα'ι
άκόμή περισσότερο ή παιδεία
των Έλλήνων τής Πόλης, δλο
καί άνέβαινε.
Στά 1624 ό σοφδς πατριάρ-
χης Κύριλλος Λούκαρις έκανε
πρώτος τή σκέψη νά όργανώσει
συστηματικά την πνευματική άνα-
γέννηση τ οί» Γένονς. Γιά τό
1ΣΤΟΡ1Α ΚΛΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Γ' Η ΤΟΥΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ
σκοπόν αυτόν έφερε κ' έγκατέ- επρεπε, μόνο στήν Πόλη, νά σφα-
οτησε στήν Πόλη τό πρώτο της χτοϋν 200.000 Έλληνες καί Άρ-
τυπογραφεϊο, άγορασμένο στό μένηδες.
Λονδίνο άπό τόν ΚεφαλλωνΙτη Ποιές ήταν οί συνθήκες τής
κολόγερο Νικόδημο ΜεταΕδ. "Υ- Ζωής, πού χαρίστηκε ετσι στούς
στερ' άπό λΐγων χρόνων λει- δυστυχισμένους έκείνους. μπο
τουργία, οί Ίησουίτες τής Πό- ρεϊ καθένας νά φαντασθεΤ άπό
λης κατάφεραν νά πείσουν τούς όοισμένα χορακτηριστικά γεγονό
Τούρκους, πώς οί διαβολικές έγ- < τα, πού άναφέρονται γύρω άπό καταστάσεις τοϋ τυπογραφεου έ- κείνου ήταν δνας κίνδυνος γιά την άσφάλεια τοϋ Κράτους κ' έπρεπε νά καταστραφοϋν. Τό έρ- γο τής καταστροφάς τό άνέλα- (>αν και τό πκ}αγ,ματοποίησαν στήν
έντέλεια εκατόν πενήντα γενί-
τσαροι τόν Ίανουάριο τοθ 1628.
Λίγα χρόνια άργότερα δ Κύριλ¬
λος Λούκαρις ύποβλήθηκε στό
μαρτύριο τοϋ στραγγαλισμοθ. Πά-
ρόμοιο θάνατο έλαβε στά 1650 ό
Πατριάρχης Παρθένιος Β', στά
1057 ό ΙΙαριΟέΛ'ΐος 1', και στο
1659 ό Γαβριήλ Β'.
Παρ' δλη την έΕέχουσα θέση,
πού εΐχε τό έλληνικό στοιχείο
στή διοίκηση τής αύτοκρατορί-
ας, ή Ζωή, ή τιμή, καϊ ή περιου-
σία των Έλλήνων, καί των πιό
δσημων καί των πιό έπιφανών,
κρέμονταν άπό τίο πι6 άπίθονες
ίδιοτροπίες δχι μονάχα τοϋ σουλ-
τάνου άλλά καί κάθε Τούρκου
άΕιωματούχου καί κάθε Τούρκου
χαμάλη.
Τό σχέδιο τοΰ Σελίμ Α' γιά
μίαν όλοκληρωτική έΕόντωση των
Χριστιανών παρ' ολίγον νά τό
πραγματοποιήσει μερικές δεκαετι-
ες άργότερα ό Μουράτ Α'
(1574 - 1575). Χρειάσθηκαν
πολλά χρήματα κα'ι ή έπέμβαση
των Εένων Δυνάμεων, γιά νά
ματαιωθεϊ καί πάλι ή εκτελέση
τού. Βρέθηκε δμως καί τρίτοο
σονλ.τάνος, ό Ίμτςαήμ Α' (1640
— 168Θ) πού θέλησε νά τό έ-
φαρμόσει. Τή φορά αυτή ό μου-
ψτής Έ6οΊσαΐτ άιρνήθηκε νά ι κ
δόσει τόν άπαι,τούιμενο φετφά,
μέ τή δήλωση ότι, γιά νά έκτε-
λεσθεϊ μιά τέτοια άπόφαση, θά
τδ τέλος τοϋ ΙΖ' αϊώνα: Αύστη-
ίές τιμωρίες έ-τέ6αλλ? 'ό διοικ,η
τής τής Πόλης Κελαϊλή Κέ£ σέ
όοους Χριστιανούς τολμοΰσαν νά
φορέσουν φορέματα χρωματιστό
Οί Χριστιανοί ήταν ύποχρεωμέ-
ναι νά κρ.ηΐβ'ϋν ε' χ κονδο'"νι ολ'
τό λαιμό τους, κάθε φορά πού
ηθελαν νά μποϋν σ' ένα δημόσιο
λουτρό, ώσιε νά διακρίνονται
πώς είναι άπιστοι καί άκάθαρτοι.
Στά 1701 ό δχλος, πού εΐχε
στασιάσει κατά τοθ Μουράτ Β',
θεώρησε άπαραΐτητβ να είσόάλει
καί στό Πατριαρχεϊο, νά σκορπί
οει τα βγια λείψανα, νά χύσει
τό άγιον Μϋρον, νά καταπατήσει
την θείαν Εΰχαριστΐαν, νά κομ-
ματιάσει τίς ψηφιδωτές εΐκόνες
τής Παμμακαρίοτου. Παρόμοιες
καί άκόμη χειρδτερες λεηλασϊες
έγιναν άπό γενΐτσαρους μερικές
δεκαετίες άργότερα.
Παρ' δλα αύτά, ή προσπαθεία
γιά την πνευματική άναγέννη-
ση τού 'Έθνους δέν σταματοϋ-
σβ. Στά μέσα τοϋ ΙΗ' αίώνα τό
Φανάρι τής Πόλης χαρακτηρίΖε-
ται, μέ κάποια ύπερβολή βεβαία,
ώς Άθηνόπολις. Τόση ήταν Π
πρόοδος τής Παιδείας πού είχε
έπιτύχει την έποχή έκείνη ό <ρι- λομαθής Πατριάρχης Σεραφείμ Β'. Μεγάλη συμφορά βρήκΐί τόν Έλληνισμό τής Πόλης στά 1768, δταν άποφασίσθηκε άπό τούς Τούρκους ή κήρυΕη Ίεροΰ Πολέ¬ μου (τϊιχάτ) εναντίον τής Ρω- σίας. "Οπως γινόταν πάντα σέ τέτοιες περιπτώσεις, μιά πομπΓ] μέ τή σημαία τοϋ Προφήτη (σαν- τ£άκ σερίφ) γύριΖε στούς δρό- μους, γιά νά έρεθίσει τό φανα τισμό τοϋ τουρκικοϋ όχλου. Στούς Χριστιανούς ήταν άπαγορευμένο νά την άντικρύσουν. Μερικοί ό- μιος απ' αΰτοΰς, κιςΐ'μιιένοι ,τ.ίσ<» τίς κουρτίνες των παραθύ- ρων, θέλησαν νά ίκανοποιήσουν την περιέργειά τους. Κάποιοο ά¬ πό τούς Τούρκους τής πομπής τονς πήρρ εϊδη<ΐη, ν ιί αΰϊο σε γιά νά προκαλέσει αγρια ή· Εέγερση καί γενική σφαγή Φρι- κτές σκηνές θηρκοδίας, κάθε εϊ- δους ώμότητες καί βιασμοί, εγι ναν στούς δρόμους καί στά σπί- τια τής Πόλης, ένώ στίς διαμαρ- τυρίες των εύρωπαϊκών κυβερ- νήσεων Λ α.ρχι6εζιρη; άπαντοΰ- σ? άτλ.ώς, πώς 6ρλ» ήταν πγ θε ση νό θρεϊ τούς ένόχους γιά νό ιούς τιμωρήσει! Στά 1774, μέ τή συνθήκη τοϋ Κιουτσούκ - Καϊναρτ2ή, ή Τουρ- κια ύποχρεώθηκε ν' άναγνωρίσει στούς Ρώσους τό δικαίωμα τής ιοοστασίας των όρθο&άξο>ν νπη-
κόων της. Οί Ρωμιο'ι νόμισαν τό-
τε πώς θά μποροϋσαν νά έπω-
φεληβοϋν, κα'ι αρχισαν νά έπι-
σκευάΖουν τούς ναούς των, πού
είχαν έρειπωθεΤ, καΐ νά χτίΖουν
νέους. "Ομως ή έΕέγερση τοϋ
τουρκικοϋ όχλου ήταν τόση ε¬
ναντίον τηυς, ώπτε ό
ρης πρόσταΕε πάλι γενική κατε-
δάφιση. Κόποι καί έΕοδα — ίδρώ
τας καί αΤμα των Έλλήνων —
έγιναν πάλι σωροί άπό χαλάσμα-
τα. Μόνο πολύ άργότερα καί σι-
γά - σιγά καινούργιες έκκλησί-
ες καί σχολειό μπόρεσαν πάλι
νά χτιστοϋν, καί στά 1797, έπϊ
πατριαρχίας Γρηγορίου Ε', ένα
τυπογραφεϊο μπόρεσε νά έγκα
τασταθεϊ στό Πατριαρχεϊο. Στό
τπογηΐίΓ"ϊο έκΐΓνο τντιόθΓ ιν
στά 1806 καΐ στά 1819 οί πε-
ρίφημες «πανταχοϋσαι» τοϋ Γρη-
γορίου Ε', πού συμβούλευαν ό-
λους τούς "Ελληνες νά μιμηθοϋν
τό παράδειγμα των Κωνσταντι-
νουπολιτών, νά βοηθήσουν νά
χτιστοϋν παντοϋ σχολειό, καί νά
έγκύψουν πρό πάντων στήν έλ-
ληνική πά ί>εία, στήν κα>.λ.ιρργρια
τής έθνικής γλώσσας καί τής
έθνικής μας φιλολογίας.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(ΣυνεχίΖεται)
>#3«Μ>#®»®#>·>€«#β···®«®®®<^ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑΙ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΎ ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ ΣΤΑΘΗΤΕ, ΣΤΑΘΗΤΕ! ,Μία ϋατιισταβι; εςακολονθίΐ ά •1ο Λθλλ.Λν έτων, ('ϋστε τα παιδία ε*»· ϊίτε α,ιό τού κινημΓχτογρά 'ί011 "αί εσχάτη; άπό την τηλε· ν, νά Λοοαλείφοηπαι γώ δ««θαξι ά Τ ημ νά σνλλΛβω, αντούς ποΐ. πηοοι- πν μειδιώντες, ίίτι τό ^ άκατάλληλοΛ· δ,' άνη .>Αιλλάι Π σύστασις μαρ-
τετοια άναλγησία των έ-
ι ι
ντ'
■π*
(ν
ίνα κτχλύ ξϋ-
™ Γίνουνται οσο νά
Διότι. &ν τα ε'ργα .τού
είναι άκατάλ.ληλχ,
: ^άρχε, .-τ,θανότης,
οί μεγάλοι, 6έν γίνου-
καί ττονιάδρς, ομο,ς
γννη ?ξις> τουλάχιστον,
τό χρρ, καί
ο*τό '
^ να ί
π°ώτ")'ν·
Γι'
έπεί-
τέ
1 νά δώσω
ξ5
πού μέ την
τών των ταινιών, &νσηΓΐοϋν
την χώραν τυ>ν, ώς χώραν κακο
ποιών καί ΐτονιάδων! "Αλλά είς
ιήν χώραν μας, ή έπαρσίς μας,
ότι είμεθα χριστιανοί, μπορεΐ μέ
την .τοοΓ.ι-λήν τέτοιων ταινιών νά
γινοημε κηΐ εμείς κακοΰργοι. Καί
ί)ιν ϋπάρχει άνάγκη νά μρταβοΰ
με είς τό εξωτερικόν όρος έπι-
μόρηωσιν, έ.τειδή, είμεθα είς θέ¬
σιν σάν τετοαπέοατοι, νά τούς
ςρπεράχτουαε! Καί τώρα τί πρέ-
πρι Λ·ά γίνη ρφ' όσον ϊίμίθα "Ελ¬
ληνες γριστιανοί, διά την έΕ«<τά νισιν αυτών των άθλιοτήτων; Ή ϊκκ,λησία μα; νά αναλάβη την Λιεξαγιογήν μαχης, εναντίον αύ τοΰ τού κακοΰ. "Αν ϊμεϊς, οί λαϊ κ"(,ί ένστερνιί^ώιιρθα την προίίο- λήν α'ισχροτήτιον, μέ την σκέψιν, «'ίτι τα παιδία μας, θά ά.τ.ο-ΐί'ΰγονν, νά παφακαλΛνθήσονν , αΰτά τα ούέστρρν, έφ' ίίσον στ>νιστάται ώς
άκατάλληλον τό ρ'ργον δι' άνη-
λίκους, τό τοιούτον, π|η·ρπει νά
παταχθή μέ τραχύττ>τα ήτο τής
έκκλησίας μας. Έγώ δέ δέν θά
πανσυι νά κριιυγάζω, στΐντορεία
τί) φωνή, πρός τούς έπαίοντας,
αταθήτε, σταθήτε!
ΓΡ. ΧΑΡΜΗΣ
(Συνεπεία έκ τού προηγούμενον)
Δέν ύπάρχει, βεβαία, καμμιά
θετική άπόδειΕη ότι ό ΆλέΕαν-
δρος έκλινε όριστικά πρός τή λύ¬
ση τής «Γραικικής Αύτοκρατορί-
ας». "Ομως προπαραοκεύαζε συν
τονα τό καίριο χτύπημα κατά τής
Όθωμανικής. Ή τελευταία απού
δαία μεταρρύθμισή τού συνδύα-
2ε τόν περιορισμό τής δουλοπα-
ροικίας μέ την αϋΕηση των ένό-
πλων δυνάμεων. Οί άπελεύθεροι
χωρικοί κατατάοονταν στά «τά-
γματα των πολεμικών μετανα-
στών·. Ο ύπουργός των Στρατιω
τικών, στρατηγός ΆλέΕιος 'Αν-
δρέγιεβιτς Άρακτοέγιεφ, θιασώ-
της των πρωσσικών μεθόδων, τούς
ύπέβαλλε σέ σκληρή πειθαρχία
καί μετά την έκγύμνασή τους,
τούς έγκαθιστοϋοε σέ είδικά -έμ
πεδα» οτϊς μεγάλες γεωργικές πε
ριφέρειες, μέ αποστόλη τή στρα-
τιωτική διαπαιδαγώγηση των άγρο
των. Οί χωρικοί πειθαναγκάΖον
ταν μέ άντίστοιχη απαλλαγή ά¬
πό τίς άγροτικές τους έργασίες,
νά ύπηρετοϋν κατά διαστήματα
καί νά έκγυμνάΖωνται στά έμπε-
δα αύτά. "Ετσι ή Ρωσία, έκτός ά
πό τούς βετεράνους των παλαι¬
ών μονάδων καί τα πολυάριθμα
μαχητικώτατα «τάγματα των πο¬
λεμικών μεταναοτών», διέθετε καί
μεγάλο άριθμό άΕιομάχων έφέ-
δρων καί μποροϋοε νά παρατά-
ξη £κ«τοντάδες χιλιάδων έτοΐιμο
πόλεμον στρατόν.
Παράλληλα, ή ρωσική διπλωμα
τία άπέβλεπε, κοντά οτούς δλλους
όποιουσδήποτε στόχους της, νά
προετοιμάση τό κατάλληλο διε-
θνές κλϊμα γιά τή τελειωτική έ-
πίθεση κατά τής Όθωμανικής
Αύτοκρατορίας. Είδικώτερα ό Κα
ποδίστριας ένεργοϋσε μ' αύτό τό
πνεϋμα παντοϋ καί πάντοτε. Στή
συνθήκη τοϋ Βουκουρεστίου έπέ
βαλε δρους πού έπιτρέπανε στή
Ρωσία νά βρή άφορμές νέου πό
λέμου στή πάσα στιγμή. Στό Συν
έδριο τής Βιέννης απέκρουσε
τόν άφοπλιομό τής Γαλλίας γιά
νά είναι ίκανή ν' ασκήση άνα-
σταλτική πίεση κατά τής Αύστρί
άς καί τής Πρωσσίας στή περί-
πτωση πού θά έπιχειροϋσαν νά
έμποδίσουν την Ρωσία νά έπιτε
θή κατά τής Όθωμανίας. Στή
ουνθήκη τής Ίεράς Συμμαχίας
προνόησε ν' άνοίΕη τή πόρτα της
ο' όλους τούς χριστιανούς ήγε-
μόνες, ώστε ν' άπομονωθή ό
Σουλτάνος καί νά μπορεϊ ό Τσά
ρος νά τοϋ επιτεθή μέ τή συγκα
τάθεση, άν όχι καί μέ την σύμ-
πραΕη ολων των Χριστιανικών
Δυνάμεων. 'Υπολόγι2ε πολΰ στή
Γαλλία. Άπέο'λε.τε σ' εύρντατη
ρωσογαλλική συνεννοήθη μέ κύ-
ριο οτόχο νά προβούν οί Βουρ
βώνοι σέ θεαματική άπάρνηση τής
πατροπαράδοτης πολιτικής τους
υπέρ τής άκεραιότητος τής Όθω
μανικής Αύτοκρατορίας. Ένώ, δ¬
μως, προετοίμαΖε μεθοδικά τή λύ
ση τοϋ Άνατολικοϋ Ζητήματος
μέ ρωσοοθωμανικό πόλεμο, ίδρύ
θηκε· στήν Όδησσό ή Φιλική Έ-
ταιρεία καί προγραμμάτισε την
άποτίναΕη τοϋ όθωμανικοϋ Ζυγοϋ
μέ έθνική έπσνάοταση.
Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟ¬
ΛΗ Σ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΑ-
ΛΑΤΗ
Μέσα Σεπτεμβρίου 1816, ό
Καποδίοτριας έλαβε τό γράμμα
τοϋ Νικολάου Γαλάτη πού τοϋ Ζή
τοϋοε άκρόαση «γιά νά τοϋ ανα¬
κοινώση σπουδαϊο έθνικό γεγο-
νός καί βαρυσήμαντες άποφάσεις
καϊ νά τοϋ υποβάλη σοβαροτάτη
πρόταση».
Κατ' αρχήν επρόκειτο περί με
γάλης άπερισκεψίας γιατί ένα
γράμμα άπευθυνόμενο ταχυδρομι-
κώς στόν ύπουργό των ΈΕωτερι
κων θά περνοϋσε άπό πολλά χέ
ρια πρίν φθάση στά δικά τού
Κα'ι τό περιεχόμενό τού, άνεΕάρ-
Ή συζητήση διεξήγετο ά|'θγα
στό κ*ντρικό ζαχαοοπλναστεϊο τής
γειτονιάς καί διάφοροι έξεφράζον
το γνωμαι γιά τίς θερα.τεντικρς
ίδιό-τητρς τον γνοκΐτοΰ κοινοί» χά
μαΐιμτιλον.
Οί κΰριοι τής .ταρέας -τ,ού εΤ-
χαν καταπιαστή μέ τό θέμα, γνιο
σται ρξ Ιδίας αντιλήψεως των ί-
διοτήτιον αυτών, τοΰ <ρντοϋ τοΰ νίζοντο ίΐς επαίνονς. Στό διπλοανό τοαπεζι ομάς ά¬ πό ν*οι»ς καί νέΐς, σχολίαζρ. την *?δηση γιά τα σόρτς πού ή μό&α .•υριοετοαμάζει φρτ<;ς γιά τίς γν- ναϊκΐς, ενώ πιό π:έρα ό κ*νδννο·ς τής κίτρινης φυλής είχεν άιτ.ο·ρρο φήσει την σκίψη τριών βαθΐ'στό- χαστων «Δΐΐθνολόγοη'». Στοιίκός καί ήοεμος ό σερ6ι- τόρος, ιιέ την προσοχή τεταμέΛτι πρός δλες τίς κατετ·θύνσει·ς, σπού δσζε την άτμόσ<ραιρα καί κιτελη γε σπίς δικές -χον κρίσεις. ΙΙ«- τητα άπό την όποιαδήποτε άπαν τηση ή μή τοϋ ΚαποδΙστρια, τόν έΕέθετε σάν εύρισκόμενο οέ ίδι αίτερες μυστικές έπαφές μέ τούς ουμπατριώτες τού. Ό Νικόλαος Γαλάτης, δέκα δώδεκα χρόνια νέ ώτερός τού, τοϋ ήταν προσωπι- κά αγνωστος. Άλλά ήΕερε ότι οί ΓαΛατηίνες ήταν παληά άρχοντική οίκογένεια άπό την Ίθάκη, γραμ μένη στό λίμπρο ντ' όρο. Δέν έ στεκε νά πετάΕη οτό καλάθι των άχρήστων τό γράμμα τού. Θά μπο ροΰσε νά τού απαντήση, μέσον τοϋ άρμοδίου ύπουργικοϋ ύπαλλή λου, μέ την ύπόδειΕη ν' οπόταν θή ίεραρχικά σ' έναν άπό τούς ρώσους προΕένους των Ίονίων "Ομως ό Γαλάτης ταχυδρόμησε την έπιστολή τού άπό την Όδησ σό. "Αν τό θέμα άφοροϋσε στήν Έπτάνησο, δέν ήταν άνάγκη νά ταΕιδέψη στή Ρωσία γιά νό τόν συναντήση. Θ' άρκοϋσε ν' όνα- φερθή σ' έναν άπό τούς έν λό¬ γω προΕένους πού ήσαν δλοι "Ελ ληνες καί σίγουρα πολύ περισσό τερο σχετικοί τού άπό τόν άγνώ- ραγγελία ίίμιος κνιρι'ου τινός ίκ τής πίρώτης ομάδος 6ι*}Ό|>ε τούς
στοχαομούς τού.
— Χαμο·μήλι κί'ρ Κο>στα, πή
ρακαλώ.
— Μάλιστα κύριε, ενα εύστό
ααχο, άντισαασμ<οδικό, ίφιδρίοτι- ■χο καί κατά τής δΜΧρραίας των .ταίδον. — Ναί κύρ Κώστα, πλ.ήν τοϋ τρλειτταίίοτ'. Αΰτός ό σερ·6ιτόρος τέλος πάντων οριλόσοφο-ς ρίναι. άλ λά συγχρόνο>ς καί μεγάλ.ος εϊ-
ριυν.
— Δέν τόν άντελήί;θητρ ασφα¬
λώς, διότι ή ά-τα|θ·ίθιμηση των ίδι.οι
Γήτο>ν τού χα,αθιμτιλιοΰ ονόεμία εΤ
χρ δύσιν εΐριυνίας, άντίθΐτα εΐχε
την ρννοιαν σιαπα<>α<ττάσιεο)ς καί σιιμποθείας πρός την όμά&α. "Αλ λχοστρ μέ τα σόρτς θά άσχολη- θη ό κύρ Κο'κττας άσ;οΰ καί γι' αυτόν μοναδική τώρ·α <3αόλα>«σις
ρίναι τύ χαμομήλ'.
ΒΙΣΦΟΣ
ΤΑ ΕΚΚΡΕΜΗ ΘΕΜΑΤΛ
ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΙΙίϊΝ
Τόν ν.ιοΐ'Ο'γόν Στ»ντονι>σμοϋ κ.
Νικ. Μακαρρίον έ.τρσκέφθησαν οί
κ.κ. Άγγ. Ά&ραιμίδης καΐ ΊιοάΎ.
Τσάτσος, .τρόεδρος καί άντιπροε-
όρος τοΰ ^ι»νόρσ,μοιι 'Ειΐπορ,κών
Άντιπο·οσώπων Αθηνών.
Κατά την επίσκεψίν τιον οί ώς
άνω έκπρόσϊθΛθΐ τοΰ Σννδέσμον
άνρπτυξαν είς τόν υπουργόν Συν
τονισμοΰ τα έκν.ρεμή θρμιατα τοΰ
κλάδον.
ριμο καί δυσκολοπλησίαστο υπουρ
γό.
Ό Καποδίστριας μπήκε, εύνόη
τα, σέ μεγόλη έννοια. Ποίος ή¬
ταν αύτάς ό Νικόλαος Γαλάτης;
Σέ τί άφοροϋσαν αύτές οί «βα¬
ρυσήμαντες άποφάσεις, πού ήθελε
νά τοϋ ανακοινώση; Καί ποίος
τίς έλαβε; Καί τί εϊδους «σοθα
ροτάτη πρόταση» έμελλε νά τοϋ
υποβάλη;
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
II
ΠΝΕΤΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΗ
ΚΟΝ)ΠΟΛ·.ΤΕΣ ΑΟΠΟ_ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ
Τοϋ ν. ΧΡΗΣΊΌΓ Σ· ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
κοιτική της γιά τό ίνρα,μα τής έ
Ηοΐ'Τΐ ςκϊς Δημοσθένης (1879 -
νίίττηχρ γιά .τοώτη φορά στο ^ΙΙε
ς,ιοδικ'ίν μα;» τον Γερασί.μου Βώ-
Λθν. Στά 1ίΙ02 έξρ&ωκε τή σιιλ.λ,ο
γή διτνγι.ιιάτιον «Ό Λαγ/άς ν.ι &λ
Ί.α διηγήικαα». Πολνγςάφος
ι,<ρ πολλά δίΤ)γ^ματα, .τού λα6ε στίς συλ.λογές τον: «32 Διη- γν,ι,ΐ'Γίτο», «Ζίοή άρροστεμένη», «Ό θρήνος των βιοδιών*, «"Ονριρο -τού ιδέν τρλι'ΐώνρι», «Το γκρρμ,'σμα, των θρών», «ΦΛς στο σκοτάδι», «Διω γμρνη άγά,χη», «Ή άριστοκρατική γειτον.ά*, «Ή σιδερένια πόρτι>,
<Τροο,ή στό θάνατο», «Μοκοιά ολ' τον κόσ'ΐο^, «'Λπ' τή γή στόν "Λ οτμ> κ.ό.
,ς Ηι-νροικτος (1885
— 1965Μ. Όφθαλμίατρος. Σι>νρ-
γις«ψε πολλές μελέτες τής
μης τον.
Μπακά/,μπηίΐης Άναστάσ ι ο ς
(1890 — 1!)Λ7). Πολ.ιτρυτίις, «ιιιγ
γρ.αΐΓϊΰί. "Εξελέγη έτανπλήμμρ-
νως βονλευτής νΜ διρτελεσ·ρ ρξη
ές 'ΤΛονργάς. "Εγρα·>|ίρ: «Ή
φιλολογίαν, «Τό άγοοτι-
ν.ΟΛ' .τρόΓ)λΓ,ιι«» κ.α.
Λελή; Χοήστος (189.") - 1959).
πιοσιογρά(|ος, λογοτέχνι ς. Έκ
οάτης τοΰ σατιρικον περιοδικοΰ «"Α
νω Κάτιο» στήν Κωνσταντινοντο-
/.η. Έ£ρδ(ι»κε σΐ'λλνθγή πεζών καί
με τύ>ν τίτλο Χουχλίδα.
Άλ/.ά και ΚιονΙ.τολίτισσες .
ς ;οαν πολλά στήν έλληνική .τνρν-
ματιχ.ή ζωή:
Στ<;οΐ'Γ>άνιη Ελένη (14) Ο -
.948). Παίδαγοεγός καί
ος. Επί Γ)4 χρόνια δίδαξε στύ Ζάπ
πειο ΙΙαη'θ·?ναγωγείο τής Πόλης
ναί επί 7 ετη 6ΐρτέλιΡ(Τε διρΐ'θνντριά
τοΐ'. Είσήγαγε στή σχολ.ή την έλ.
ληνική γοα,μ,ματολογίο καί τή νεο
ρλληνική λογοτεχνία. ΜετέφθΓΐσε,
ό-τό τα γερμανικά, πολλά ρργα.
ιρ: «Ό Βάγνερ ώς ποιη¬
τ>|ς κ,αί
ΤΤαπαδο.τούλΛΐ1 Αλεξάνδρα
(1867 — 1906). Λιηγηματογράφος,
παιδαγικγός, λογία. Διετέλεσε παιδα
γιογό; στήν Κων)πο?.η,
γτι, Σηλνβρία. Γιά πρώτη
ίαφανίστηκε ώς σνιντάκτης τής
«Φιλολογικής Ήχοΰς». ΣΐΓνεργάτι-
δα σέ πολλά πρριοδικά μ ί
δ?ς, ώρχικα μέ το ψενδώνημο Σα
τανίσκ:η κι άργότρ.ρα μέ τό ό'νομά
της. Έγρομψε πάνω άπό 200 διη
γήματα, πού εξεδόθησαν οί δτ·ό
τύιμΌΐυς. 'Επισης τό μνθιατόρηιμα
«ΊΙιΐιεις'θλόγιον τής δεσποινίδος Λε
σβίοΊν. Μετά τό θάνατο της εξε¬
δόθησαν σέ 6ι6λίο 40 άπό τα κα¬
λυτέρα διηγήματά της. Ή ΠαπαδΌ
,τον>^ον &εο)ρεϊται άπό τούς ίδρυ-
τές τής νεώτερης ήθογραφΐκής διη
γηιιτιτογραχίίας κίΐ'ι ιδιαιτέρα τή;
Κ
Γιαννιοΰ - Γαϊτάνου Μαρία (1880
1052). Σνγγραψεΰς, δημοσιο(γρά-
φ·ος. Διενθΰντρια των .τεριοδικών
«Έλληνας» καί «Σοσιαλ.ιστική,
ζωή». Ίδρντρια τού «Διεθνοΰς Σνλ
λόγοιι γυναικών» καί τοΰ οάκ.οτ·ςιθφ·εί
όν «Σπίτι τοΰ κοριτσιοΰ». Ανέ¬
πτυξε εντανη ορεμινιστική δράση,.
'Έργ.α της: «Όράματα» διηγήμα^·
τα, «Ή καταγωγη τοΰ άνθρωπον
■/.αί η εξέλιξις τού στήν Κοινω¬
νίαν, «Γυναϊκες καί .-ϊολιτιχή^, «Άρ
οινόη Παπαδο,τοϊ'λου», «Τα φιλολο
γι-κά σαλόνια τής Πόλης» ν.Α.
Σπανοΰδη Σόφια (τό γένος Ί-
ωαννίδη) (1878 — 1952). Μου-
σικός, λογοτέχνης, δη,ιιοσιογράτρος.
"Τστερα άπό τίς έγκύκλιες καί μοτ>
σιν,ες σπουδές της στήν Κων).τολη,
στύ Ζάπ,τριο ΓΙαρθεναγωγεϊο, τε
λειοποιήθ·ηκ.ε στή Δρέσδη στό έ-
ν.ίϊ 'Ωδεΐο στύ μάθτιμα τοΰ πιάνον,
αΛΟ τό δποιΐο άτοφοίτησε, στά 1902,
άριστοΰχος. Επέστρεψε στήν Κων
)πολη καί άσκησε τό έπάγγελιμα
τής καθηγητιρίας τοΰ η άνον, σι»γ
χρόνιος δέ άΕθρΌγραιφοΰσε βτήν έ
ςημρρίδα «Πρόοδος,» τοΰ σνζνγον
της. Άργότερα επήγε στό Παρί-
σι καί -ταρακολοΰθησε μαθήιιατα
μουσικολογίας τοί' Ρολαίν Ρολ,λάν
κ&ί δτ,ιιοσίευσε
άοθρα στήν
ή
έπιθεώρηση «Μονσικός Κόσμος»
νάτης συμψ ι»νας τοΰ Μπετό6εΐν:
.<... Ό Μ.-ΐκτόβιν, ϋγραψε, είναι ό μργάλ^ς άνθροΛΐστής. Άγά,τη οε τούς άνθρωπον;, οσο κανένας άλλ.ος στύν κόομο. Άγά,ιησε «αί ,-τύν>εσε τούς άν&ρώποΊ'ς σάν έ'νας
θεός. Γι αύτό μέσα στίς σνμφω
νίες τού (ίλεπομε νά πειςνοΰν δ¬
λες οί λιτανεΐε; των άνθ'ρώπων-
"Όλα τα ,ιονειμενια πλήθη των
θνητών,
ε6λεπε ρκείνος στά
όράματά τού νά .πεονοϋν στήν ά
τρλριιοτη ,ιθιμπή των αϊο'ινων. Ί
σΐορικ-ρς πομπές μελλοθανάτων,
παν ,τερνοΰν νά χαίρετίσΰ'υν τόν
Καίσαρα τής «Ήροϊκής Σι»μφ<ο νίαςν <ΐτήν έπίσρμη .ιέΛ'θι.μη πα- πού απεκάλυψε στόν κόσμο τό κ-ΐικώτεςο μουσικό μεγαλεΐο...» Μιρτΐϋ>τισσα (φι?Λλογικό ψεν-
δώνι,μ3 τής θεώνης Λρ-ακο.-ΐον-
λ,ον (1881 — 19ι>8). ΠΛ0ΐκ4<»μέ- νη ιιέ πηγαία δηαι.ιατική .τνοή δ.α>;!(τηκ6 στήν άοχή τής ζιοή;
τί|ς ώς ήθοπΐΛΟ·; στή «Νέα Σκη.
νή». Άλλά, πάνω απ' ολα, ή Μυο
ιιώτσσ.-1 ήταν γεννηιαρνη ποιή-
τρ:α. ΙΙριοτοφανρρώθηκε στό
*Νοι»α«» κι Ρπιριτα μέ τή στ'λλ.ογή
της «Τραγοΰδια». Έπιακολονθουν
οί ποιητικες της συλλογρς «Κί-
ς (|λάγες», «Δώρα τή; άγά
πης», «Κρανγίς». Έπίση; έξέδι
■/ι1 δίτ3·μη «Παιδικ.ή
καί τύ άναγνίιχστικό «Κη
λον-δα.». <·.Τά «ΔΛρα τής Άνά- πης» 6ρα6εΰτηκαν άπό την Ά- Αθηνών" «ώς κατΐχον- σης τής ■■τοιητρίας ίξαιρετικήν θέ¬ σιν μ.?ταξν των Μονσίόν τον νρ ορλληνινοΰ Έ"'.ικΛνος». Οί γές» της πάλι ρλαβαιν τό μΐγάλο κι;«τικ.ό 6ρα6ρίθι. Ποίος δΐν γνιο ρίζρι τό γοητευτικό, κράμα ψυχι κης συγκίνησις καί ιτκρψης, ποίη μά της «Σ' άγαπώ»: Σ' άγαπώ, δέν μπορή ,-τιύ 6αθΰ, .τιό άπλ.ό, πιό μεγάλο... Μρ τίς άρχές τοΐ' 20 αΓιο>ν«
(1901 — 1968) ρ,μφαΛΪζονται έκ
λ^εκτοί νχιΧ άξιολ.ογο')τατοι Κων)
παλίται ποιητές λογοτρχνρς καί
καλλιτίχνρς όπως ό Θράσος Κα
στανάκης μέ τα μυθιστο-ρήματα
«Πρίγ%ιπρς», «Στά χορό τής
Εύρώπης», «Ή Φνλή των άνθρώ
καί πλρϊστα οσα διηγήιΐια-
τα. Ό Καστανάκης διετέλεσβ κα
θτνγητής τής ΝρορλλΤ|νικτ|ς στή
Σχο/.ή των Άνατολικών γλωσ.
<τών στό ΙΙαρίσι. Μιχαήλ Κοι>νε>Λκης, θεατρι·κός
συγγραφεύς -/αί ν.αθηγητής τής
Δραματικής σχολής τοϋ Ωδειον
Αθηνών 'λϋ,ι τοϋ Ελληνικόν Ώ
δείου. "Εςγα τού τό μνθιστόρη-
μα «Τα παιδία τής θαλάσσας»,
καί τα θεατρικά: «'Έφίδρος»,
«Ή ΟΛαγωγή τή; Σα,μράγαδος»
κ.ά· ΙΙέθανε στά 1906.
Γιώργος θεοτοκάς (1905 —
1966). "Εγραψε τα μνθιο-τορήμίΐ
τα «Άργώ,» «Τό δαιμόνιον»,
«Ό Λίοινής», «Ίερά όδός» καί
πολλά διηγήματά, ταξιδιο>τικές
έντυπο'κτεις, θεατρικά ρργα. Διε
τρλρσε Πρόρδρ«ις τοΰ Διοικητι-
κοΰ Στ·μ6ονλίον τοΰ Έθνικοΰ θε
άτοου.
Έδώ .-τρΓ.τει ν' άναφερθή καί
ό Δημήτριος Αθανασιάδης (1912
— 1942) ίατρός πού
■άξιόλογη μελετη γιά τα
γήιματα καί ό οποίος ρΕεττελέσθη
τΐπό τούς Γεριμανούς, τό 1942,
γιά την .-τατριωτική τού δράση.
Άλλά γι' αντούς καί γιά ,ιολ-
λούς άλλον;, .τού Λναφέραμε, φρο
νοί<με πώς τύ Κεντρον των Κων) πολιτών θά. επΐΐ'Ρπε νά όργανώσβι ρίδικές όμιλ.ίες γιά καθέτα. Καί κάτι αλλο, [σο>ς 5έν
σρ .ιολλούς
γνωστό. Ό άλη-
σμάνητο; πεζογράφος, θ«ατ·ρικός
βι·γγςιαςιΓΰς καί λογοτρχνης Γρη
γόριος Ξενόπονλο; γεννήθηκρ στά
186 7 στό Φανάρι τής Πόλης.
Π ώς ιιπορεϊ κανεί; νά μιλήσει γιά
τύ ΰ.τρροχο έ'ργο τον σέ λίγα λβ
π τα. Έπιφυλασσόμεθα κάποτε νά
άσχοληθοΰιμε είδικά.
Μετά τή Μικ·ρασιατική Καταστρο Με τα λόγια αΰτά κλείνίΐ ή
φή έγκατεστάθηκε στήν Άθήνα άναδροιιή μας στούς Κωνσταντι
κ,ΐίί διετέλεσε καθηγήτς· α τοΰ νου.πολίτες πΜΓ,τες, παλαιούς καί
πιάνον, στό «Έθνικύ 'Ωδείον». , νεώτερους, πού ό Θεός εχει κα-
"Εγραψι: «Πολίτικα διηγήματά»,
«Ό Ρωιιηντισμός καί ή μοναι-
κή·ο, «Τα ρκατό χρόνια τής έλλ,η
νίκης ιΐιοΊ'ο·ικής», «Ή ιιουσική
ψΐ'χογοαφία των λ.αών», καιθώς
καί μουσικοκριτικες στήν «Χέα Έ
στΐα», «Πρωία» καί ά,λλα περιο
δικά κι εο;πιερίδρ;. Έπίσης δη¬
μ οσίρναρ πολλές λϋθγοτεχνικές με
λέτες. Άπαράμιλλ.η θά μρνει ή
λ,έση κοντά τού. Στοργικά σκΰ-
ι|>αμε στό εργο τους καί μέ καλο
προαίρετη σκέψη καί συγκινη,μένη
/Λρδιά άναδιφήσ«ιΐιε την πνευμα
τική τους προσφορά. Μέ τή κσα-
πάνη τής άγάπης άναιμοχλεόσαιΐΡ
τόν .τν·ευμο;τικό άνθώνα πολλών
άπ' αυτών, καί πιςοσπιαθήσαμε ν'
άναδείξομε λίγα λουλούδια των.
ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Σ
ΠΑΓΛ0Γ ΦΛΩΡ0Τ
Τα 6ι6λια και οί ανθρωποι
ΛΛΕΚΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ, ΦΕΓ-
ΑΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΔΕΣ.]
Μέ τέσσερα σχεδια τοΰ Μα-
θιοΰ Φλο)ράκ.η, Άθήν·α 1968,
σελίδρς 84.
Επί τρλονς, {«στρρα άπό δνο
χρόνια ποΐύ εΐχα >Λ.&ει τό 6ι/βλίο,
ιΰρίσκΐϋ τή μεταμεσονύχτια, κα-
λό6ολη, ώί>α νά τό σχολιάσω έδώ.
Κάλλιο άιογά παρά ποτέ. Μέ συγ
κινεΐ ό πόθος των ποιητών νά τυ
πώσουν, νά ίδουν τινκομρΎθ τύ
έργο τους, περισσότρρο όταν ό
πόθος αΰτός εχα ξΐλαγο^ρισθεί,
διϋλισθεΐ αοοηγουμένως άπό τόν
Ή ποίηση τού Φλωράκη, σέ
ρλρύθε·ρο άνισοσύλλα6ο στίχο, εί
ναι μοντέρινα. Άναδίνρι κάποιαν
ί<.τ»6λητική άτμόσφα.ςα, Τό νφο; είναι στρωτύ καί έδώ κ' ΐκρϊ άρ κετά πλαστιχό, ή φ-ράση καλά δε- μέη. Τα νοήαιατα ώς τόσο κόπον τα βλέπω άέφΐνα, συχνότατα έ- πηοΐασμενα Από την μοντέρνα. τε χνοτροπία των χορίς εΐβμό ίίκό νοκν π>αΰ, όμολ.ογώ, δέν την βετο-
ρώ γνήσία, άλλά άπόρροια «μα-
νιρρας», κατασκ«υής. "(Ομ,ιλϋί, ώς
πρός την τεχνοτροπία αυτή, 7ε'
νικά).
Τό 6ι6λίο (δέν ξαίρω δν Λ,-τό
οκοποΰ) Αρχίζει μέ τή λέξη «Δ,ια-
μαρη<ρί©ς» (5 Διαμαρτνΐ(>ίες είναι
ό τίτλος των πέντε πρώτ<ον ποιη- μάτο>ν) καί τελειώνει μέ την ι¬
δία, λέξη, στόν τελενταίο στίχο
τοϋ 6ϋ6λίου. Τό ,τρωτο ποίημα
τό>ν «5 ΔιαμαρτΛ*ριών», «Ό Πνρ-
γος», κάτι εχει νά «ίπή: αίσθη-
τοπΐκεί δ,τι σρ άνθρώπινα πάθη
καί σέ άντάρα των φικτικίόν στοι
χείυ)ν διάιδηκε μ.έσα άπό τονς
χώρονς τοϋ πΰργοα1. Κάτιι τέτοιο,
έ-μέ τονλάχιοτΐο, πάντα μέ κάνΐΐ
νά στήνο αύτί, πού πάντα έστά-
θηκα μέ δέος έκστατικύ έμΛρός
σέ χαλάσματα, στεγασμένα ή ξέ-
σκεπα, σέ έρτιμικούς, 6ον<6αμένον-ς πύργους, σΐμ&οι>.ο τή; ανθρωπίνης
ματαιάτητας κα'ι αΛπεπάρικΐΛας, δεί
γμα τής καταστροφικής δαιμοΛΐ
κότητας τοΰ άνθρωπον. 'Οιμολ-ο-
γώ δμως δτι δέν καταφ*ρνω νά
οίκειωθίο μέ «τι; διαμαρτυρίας
των άστςκον»: (Μ' αυτή τή φεγ
γαοόσικα)^ ιμπορώ) την ψυχή μόν
μέ των άστρ·ο>ιν νά θρέφο) τίς
διαμαρτνρίες). Είναι οί τρείς τε
λευταϊοι στίχοι τού βιβλίον. Κα-
θΐιςός «δερμπαλισμός».
Τα τρία ποιήιματα «Γιθιρτινή
ύπτασία», «Ή νΰχτα» καί ή σει-
ρά «"Ενα σημειωματάραο» (ΤΗ-
ταν στόν πόλ^ειμο ό Φλτοράκης;)
πιεριέχουν ποιητικέ; είκόνες κιαΐ
αοιητικονς στοχασμονς, δΓ;μιονρ>-
γοΰν άτίμόσοραιρα. Άλλά συχνά
ή έλλειψη είρμΐκΰ, είςιμ.ού λογικόν
άλλά καί έσώτερον, ένν,ιοαματικοΰ
ρ,υθιμοΰ, μέ ξενίζιει. Δέν Εαίρο) άν
πρΐπει νά είπω δτι ή ε,μ,τνοή δέν
■είναι άρκετή σέ όρΐσμένα μέρη ή
άν ή £κ<ΓραΛΊ τοΰ Φλωράκη χρει άζεται περισσότερη ώραμαν·ση. Ν ο μίζω δτι ό Φλω^ράκης ίχει ποιη- τική διά&εση, φ-ανταβία. Καί κα- τέχει άρκετά την ίκανότητα τή; ρκφρασης. Άλλά τοΰ χρειάζεται περ/ισσότεςος ελ,,εγχο; καϊ αντο- .-ιριθάρχηση. Πόσο άληθινός είναι ό στίχο;: «— σκέφτηκί; τί θά γίνουμ* χωρίς π>ροσωπίδες;»
Γενικά, στόν αΰθορμητιαμο τής
μοντέρνας πο(ίησης (αν ρΐναι γνή
οηος), θυσιάζρται ή άναγκαία διεο
γασία. Τό σπάσΐιΐιο τής μορφής
άπό τόν έ.λεν&ερο, άρ·ρι·θμο στί¬
χο, τό θεωρώ άντιοιισθητικό, άντι
καλλιτεχνικό στοιχείο. Ή μορφή,
στήν τέχνη, είναι θεμελιακό σι-
στατικύ. "Αν κολ.οϋιοθή ή λείψη
όλότελα, κολυοδώνεται καί τό εΐ-
δος τού εντεχ'νοα1 λόγον, τοΰ ο¬
ποίον αποτελεί Γνασική ποοϋπόβρ-
οη. Δί-ν θε(ι)ιριί) ατ'τό τό σπάσψο
τή; μορφής γνοορισμα ί-λ*νθ-ες τα κρίνο) «όπως μη
χανικά, αν ό χαρακτηριοιμός αύ
| τος έκφράζει σωστά την έντύ-
πΐικτή μόν. Ή τρχνο,τροπία αυτή
μοΰ ρΐναι ξένη, την ρί>ρίσκω έγκιε
φαλική. Είναι άνάγκη νά δια-
στρρ6λώνεται ή άνθριόπινη δψη
καί μορφή;
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟ-
ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΡΑΡΑ
Ι9ΑΝΝΗΣ
ΓΡΥΠΑΡΗΣ
(1870 — 1943)
ΙΟον
Αύτά, άρχαιόπρίπ,Ί., μέ κλασΐ-
κή δια,φάνεια, τοαγονδάει ρδώ ό
Γρυπάρ-ης την άρχαία έγκαρτέ-
ρηση στό μοιραϊο .ιόνο, την ,τε-
ρήφανη, ψωτεινή, στωϊκή έγκαρ
τέρηση, καί συγχρόνως την προσ
πάθ€ΐα νά λησμονήση κανε.ίς μέ
σα σ* ενα αίσθητικό μεθνσι.
Τόν τνραννεΐ 'ενας .τόνος γε-
ί>ός, άτβαλένιος, όλυμπιος. Κι'
άλλοτε έντατικ.ή κι' ή σύγχρονη
νοσταλγία γιά τ* άσύλληπτο, ή
τόσο πολύ όόννηρή στήν άορκπία
της.
Τό πλοϊο θαλασσοδέρνεται ξνλάρ
μενο
ΚαΙ τό πατάει τό κΰμα ποίμα -
πλώρη.
Δέ θε ν' άράξωμε ουτε 6ράδν,
οθτίε αύγή
Κι' ό θάνατος μάς ϊώνει πρίμα
πλώρη,...
Τραγονδεϊ άκόμα τις άρρωβτη
μένες στιγμ,ές οπόταν καΐ μέσα
στή λίγη μας διαδατική χαρά,
μάς πιέξει δαριό. μιά θλίψη, σάν
άνάμνηση, ή σάν προαίσθηιμα ε¬
νός νέον κακόν .τού θά 'ρθή.
Σέ λύπη θά μάς βγάλη...
Γιατί ή χαρά, ή λίγη μας χαοά
Σάν σνγνεφον ή θλίνη μάς έοκέ
πασε
Καί γέρνομε στή θ/α'ψη τό κε-
φάλι·..
Τό ίδιο καί σέ άλ/.ο πάλι ποίη
μα ύπέροχο έλεγειακό, ι|ηιχογ£α
φικό:
Μές στό μενΐξεδενιο οΰρανό
Τοιοννταφυλλένια σΰννρφα Λερνον
νε'
Μές στής ψνχής τίς ασπρες κα-
ταχνιές
Κάτι θολά φαντάσματα πεονοϋνε.
Είναι οί χαρές, χαρές ποϋ δέ
γελοΰν,
Οί λνπες πού δέ ξέοοννε νά κλαί
νέ,
Ποΰ σάν τής Μοίρας τό γραφτό
6ον6ές
'Εκεϊνες δέ γελοϋν κι' αί'τές δ έν
κλαϊνί.
Ποία Μάγισσα μέ ξόρκια πιό
τρανα
θά μάθη τ' όνομά τους σάν περ
νοΰνε;
Μές στό μενεξεδένιον οιιρανό
Τρινταφνλλενια σύννεφα πβρνοΰ
νέ.
Τραγον&εϊ άκόμα ό Γρυ.τάρης
τό άοάσταχτο τοΰ πόνον, .τού
ιρτάνει (σαμε την έπιθυιμία ενός
ύπνον, ήθΐΐμου, ποϋ θά μοιάζ,ει μέ
τό θάνατο.
ΤΠΝΟΣ
"Ελα, ϋ.τνε καί πάρε με' στήν
κλίνη
.τού σί>μα καί ι|<υχή σοϋ παρα- δίδω κάμε, παρηγοριά μοί1, ν' άπαλύνη ή μαϋρος .τόνος, ποί' στά στήθη κλείνο). ΔΙΚΑΙΟΣΤΝΗ Ή Λικαιοσννη, γράφτηκε στό 1898 κι' είναι άπ' τα πιό σνναρ- παστικά τραγοΰδια τού Γβυπάρη σέ τεχνη, σέ δΰναμη, σέ 6άθος. Είναι άπελπισμένη φωνή διαμαρ τυρίας στόν κόσμο τής άδικίας καί τον αϊματος, ποΰ άναγκαζρι τόν ήθικό άνθοωπο νά τραβη- χτή στόν ίαντό τού καί ν' αύτο καταδικαστή στήν άφάνεια, π*ρι μενοντας χ-ρόινΐα καί χρόνια στής ηγής τόν ,τύργο μίαν όναγρννη ση, μόν©1 .τού τότε πιά ποί· θά 'ρθη θά 'ναι άργά γιά κεΐνον, γιά μάς! ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Στό αΐμα πλέϊΐ ό ήλιος τής Δι καιοσύνης* τού κακοϋ αν τού κοάξουν: εδγα νά μάς κρίνη;: Στίς πορφΰρΓς με:σα τη; Αΰγής γεννάται, τής κακίας ή κνίσσα όλημΐρ'ις τόν θρέφει καί θκαοΰς χορτάτος μές στά <τκό τια γνέφη γέρνει καί κοιμάται. Τό 6ου6ό μου πεϊσμα παίρνου προ 6α<τκάνι κι' άσκητής, τού κόσμον φενγον τα; την πλάνη, στής Σιγής τύν ΙΙύργο — γρά φω δέν ξεγοάφω— μονάχος μόν έμεινα διπλομανταλώ νω τό χρνσό κλειδί τού μέ στερνό μόν πύνο ρ.'χτω μές στόν τράφο. Κ ι ό καΐιρός δια6αίνει ό πετρο- κατταλντης καί βροντάει την πόρτα τής κρυ- φής μόν σκιίτης κοσμογυρι.στάδρς, ννχτοστρατο- κύποι ηλιοι καί φΐγγάρια .-τονε καϊ γνρνόνε τού χαμοϋ κο.τάδια τρών*, κιαί πΐΐνάνε, στρρφο 6οσχοτό.τι θά μέ βρή ή στεονή μόν ήμερα ά τό δικό τού μνήμια μόνος τού .τοΰ σκάφτίΐ μέ τα δέκα νΰχια· μονάς μόν, άπό τότε πον ενοκοσα στά σαλάχνα με;σα την καροιά μόν, σάν χαιραιμοφάδες σέ τραπέζι γάμοτ', .τόνοι, νά μοΰ τρωτε. Μέ τή ι|Π'χή στά δόντια μόνος ,μου θά γύρω τό κορμί τό σάπιο μες στό λάκκο' γύρκο •ά πετοϋν θά σκούζοι·· λιμασμήν' κ' Ισως ,μές στοϋ χάοου τα κο- .-ΐάδια νά Γ>ο<ο τ' ά,τοννχτερό μόν τίίνριρο τό μαϋοο σά στρρ.νή 6λαβτήμια, Νά μοΰ κράζη: ·— Σήκχο! των σαλπίγγ<ον ήχο* τής Ίεοιχώς σον ζώνοι»νρ τα τείχη, Κά~·ρο, ποΓι προσμρνεις σφαλιχ- τό άπό χοόνια, Κάστρο, .τδχοΐ'ν δρ<τη, μ« γητειές καί μάγια, ήρθα νά σ' άνοίξιο μέ μνρτές καί 6άγια καί, μρ δάφνης κλώνια! ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΗΣ Ώ! Σύ'θεέ μοχ» Κύριε τό θάρρος: ξανά δόμου ι Τή δχ-Λΐαμη, τή θελήση κοΛΤΓίύω νά χαθώ. Στό πέλαγος άπομεινα μέ δέρν' ή Τρικυμα γχιρεν'ω καταφύγιο νά τρέξω νά σα>θώ.
Τή σκέψη μου γαλήνεψε
Τό σπλήν ιμ' εχει πληγώσρι
άλοΰθε κ' αν γυρίζω
χωρίς λχι δαιρεθώ.
Δέ ν ϊχω 6ρεϊ τό βάλσαμο
νά γειάνω τή ψυχή μου
γι' αυτό πιά δέν μοϋ μένει
παρ« νά σκοτωθώ.
Χ. Π.
Η ΒΑΣΙΑΟΠΗΤΤΑ ΤΩΝ ΜΑΔΥΤΙΩΝ
ΕΚΔΟΧΕΙΣ
ΒΑΣΙΚΗ ΕΓΚΪΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ
ΘΕΟΔΩΡΟΤ ΚΟΝΤΕΟΤ
ΓΕΝΓΚΗ Δ)ΝΣΗ: ΤΑΚΗ ΓΚΟΣΙΟΙΙΟΤΛΟΥ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1970
ΤΟΤ κ. ΛΝ'Τ. ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΤΛΟΤ
Τό ίΰθαλές Σο>ματίίον τώ'·
έν Αθήναις Μαδυτίων εί; ίκ-
.-τλήρίοσιν καί κατά τό άνατριλ.αν
ρ'τος 1971 τοΰ -τ,ατ^παοαδότοΐ'
καί πανελλ.ηνίον έθίμου τή; Βα-
οιλόπηττας, συνεκάλεσε καί πά¬
λιν την 1"ην 'Ιανοι^ιιρίου .-Τίρί ίό
ραν 5 ιμ.μ. τούς οτμπατριώτας
εί; π'ιρύχωρον αίθουσαν κΐντρι-
χοΰ ξρνοδοχίίον.
Πςιόφοονι .-ΐροσκλήσρι τού φί
λου ΠρορδρΛ' κ. Μ. Κατζάκη,
επχον την τιμήν νά -ταρακολου-
θήσο) μ*τ' αλλίον φιλ,ομαδντίων
την ώοαίαν τελετήΛ· τή; σριιτής
έοοτής.
Βεομά; έκφράξο) ε»>χαριστίας
διά τα κατακλύσαντα την καρδί¬
αν μου αί<τθήμ*τα χα<ιά;, θα·μα ομού καί σνγκινήσϊίος. Ή (Π'γκίντρίιΧΓΐ; τόσων σι'μ- πατριοκών θραχόη- ΜαΛντίοίν μρ τα των οικογένειαν αίτών καί ή έκ τής σΐΛχιντήοεώς το»ν άκτινο 6ο>Λϋσα ρΐ; τα ενθνμα π,οόσο)-
αά τολ· .τηγαία άγά.τη, ζωηρά νο
οτσλγία καί άνταλλαγή. στοργι-
κών χαιοετισμών ύπήρξϊ πλέον ή
ή
γίή.
Άναμνήσεις έκ τής ενάνδ.ς:οΐ!
καί .Τίο«·)νιΊμ<ι)-ν Ίιροαρχ<Τ>ν καί
Μοι<σικολόγ<ιιν γενρτρίοας Μαδύ- του καί τοη· πέ^ιϊ τής 'Ε^.λτκπτον τίον .-τε-ριοχής πόλεων καί οίκι- σμών υπό το»ν .τρϊσιβντέρΜν μετα διδόμεναι ένθουοτώόες και<χημΛ πθθΐ>κάλονν ρί; τούς νεωτρρους
("λαστονς.
Μετά την σύντομον Ιε<>οτ«λε-
στίαν καί εύλ.ογίβν τής ΙΙήττα;
ύπί» τού 'Ιίθίω; τής Νρας Μα-
δύτου (Αθηνών), τόν λόγον ?.
λαδεν ό κα/,Λΐί.-ΐή; ΙΙρόε&οο; κ.
Μ. Κατζάκης ρξιστορήσας μετα
ξϋ ά>.λι,»ν την ά.ιό Λθρτία; Ιδρι.
σιν καί δράσιν τού .τατριωτικοΰ
καί φιλαϊνθροχτικοΰ τούτον Σοιμα
τρίον, τοϋ ό.τοίου σννρκτικόν δέ
τμόν β,τοτελρί τό .ττρισ.τοΰδαστον
περιοδικόν «Έλ^.ήσποντος» τό ό-
ηοϊον κυκλοφορρί μέχρι τώγ άπω-
τάτο>ν έσχατιών τής ύφηλίοτ', ϋ-
Λου εύημιΡ.ρονν Μαδύτιοι. Την ώ
ί>αίαν τελ,ετήν άφοΰ έποίκιλ}.αν ]
καί άλλ(ιη· εΰ<—οχοι όμιλίαι, έκάπη Ι ή τ?τ<3·αμελτ(ς πήττα, (προσφορά ' Μαδιτίον), τή; ό.τοίας τα εΰγευ στα τεμάχια δΐΐνεμήθησαν εί; τούς παρισταιιυρνον;, σνγχαι'ρον- τ«; καί ερχόμενον; Οΰτιος, καί ε τι άπα| επε6«6αιώθη ή άξία τής κοινίονικης σιιμιηώσειο; τονουμέ- νη ΰ.τό τή; πατριονπκή; νοσταλ- γία; τΛν εοοταστών, οίτιν'ΐς ώ- μολόγοιη· τό «Κολ.λη9είη ή γλώσ σα μας τώ λάρτ·γγί μας, έάιν μή οου μντ^σθιοιμεν Μάδυτος!» __ Π. ΒΑΛΙΟΤΛΗΪ Η ΕΥίΓίΕΛΙΚΗ ίΧΟΛΗ ΣΜΥΡΝΗΣ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΓΥΜΝΑΣ ΙΟΝ Ό ί.ι: τής Έθνική; Παιδίία; καί θρι σκειιμάτιον ΰ.τονργό; κ. Χ. Σιώς-η;, ίδέχθΓ, τόν άκ«δη- μαίκόν καθηγητήν κ. Γ. Μνλοινβν καί τόν καθηγητήν κ. Μιχ. Άν«- στασιάδην ,-τοόεδρον τού Συλλώ- | γον των Φοιττ;σάντ(ΐ)ν εί; την Εν- αγγελικήν Σχολήν Σιμί-ρνη;, εί; τοϋς όπο.'ου; ανεκοίνωσεν την άπύ- φσβιν^ τόσον τοΰ κ. Πρωθνπουο- γοϋ, ίίσον καί την ιδικήν τον, ο- .το>; συστήση τί,ν Είκΐγγελικήν
Σχολήν Χιιύρνη; είς Πράτιαον
Γιΐιινάαΐί·/. '« .ν.χιναατοαΐΓΧησις
τή; άΛοφάσΓ(·>; τ.ιύτης ά-ταιτρϊ όν
θμιισ.ν των σχολικών άνα-^ών ό·
Ν. Σΐιί'ρνη, έλπί';ετ<α ΰιι(ι); ή ί_ ■τιτνχή; τΐικτοποίτντις αυτών £,—ρ άπό τοϋ ποοσρχοΰ; ΣεπτειμΛρίου ή Κι'αγγελική Σχολή νά λειτονργή- <τη ώ; πρότυ.-τος. Ο κ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Ό νποδιρι·θτ»ντής τής Οικονο¬ μικήν Έίτορεία; Άμαοοι«σΐίοι. κ. Μιχαηλί&ης, άπό τινος θεοα.Ίεύ-'- ται είς τό Νοσοκομείον 'Ελ. Έρν θοοϋ Σταναοί·, ή-ΐοστάς έ.τιτνχή έγχείρισιν είς την χολήν Γεγονό; ίδιαίτερη; σημασίας γιά την έκδοτική κινήση τής θεσ )κη; .ΐιρέπει νά χαρακτηοίβωμε την εκδοση καί κυκλοφορία μέ- σα στό χρύνο πού πέρασε τή; «ΒΑΣΙΚΗΣ ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙ- ΔΕΙΑΣ ΚΟΧΤΕΟΤ» γιατί πά ρόμοια τρτοια μεγάλη .τοοσπάθεκχ. δέν εχει ξαναγίνει μρχοι σήμεωτεύ-
οι^ας.
Γι' αι'ιτό δίκαια την κατατάσ
σο-με σάν ποοιτη καί ξέχο>ρη άχ'
τί; άλλε; αξκς έπίσης πνευμα-
τικέ; .ιροσφορέ; τοΰ 1970.
Ή έγκνκλοπαίδεια ΚΟΝΤΕ
ΟΤ είναι δεκάτομη, ώραιοτάτη σί-
έ-αφάνιση, δερματό&ετη, μέ θαυ-
μάσιο φαντεζί κάλνμμα, έξαιρετι
κό χαρτί, ΐυχρηστη καί .-ΐΛού-
σα είκονογιραφημ-ένη.
Γιά τή σννταξή τη; σ·γκροτή
θηκε είδική έ-τιτρο.τή ά.-ώ <η.·γ- γρα<τ>εί;, λογοτρχνες κι' έκπαιδευ
τικοΰς, μέ γενικό Διευθυντή τής
ΰλης τόν .-ΐανελληνίο)ς γνοχττό λΛ
καί κοιτικό τή; θεσ) κης
Τάκη Γκοσιόπουλο (Στρφανο
ποΰ οπιος βίμαστε σέ θε
ση νά γνο>οίζο>μρ ρ^γάστηκε σκλη
ρά καί φιλότιμα γιά την έπιτνχία
τή; ίκδοσης αυτής.
Άλ-λ,' δσα γράφτηκαν ,-ΐαοαπά
νο> δέ θίχαν κοιμμιά άξία αν κα'ι
στήν οϋσία, πού αποτελεί τό πε-
οιεχόμενο των δέκα τόμων, δέ
διαπιστώναμιε μιά πλήρη ένηιαερό
τητα καί μιά έ«τιτυχημένη άνάπτυ
|η των θειμάτοίίν, .ποΰ ΐταρίχον-
ται ά.1» ενα πλήθος ίκλε-κτών συν
ειρ-γατών. καθηγητών πανε.τιστημί
ου, Κοινωνιολόγων, Παιδαγο-
γών, Λογοτεχνών, Ίστορικών, Ί
ατοών, Φι>σικων,
Δικηγόοων, Δημοσιογράφοη', Στρα
τιοτικών, Μηχανικων, ΆοΤ'ρονό-
μων, Γλνπτών, Ζωγράφιον, Μου
οουογών κλΛ.
Εΐμαστε δμιος 6ρ6αιοι πώς χο>
ρίς αΰτές τίς προΐαοθέσει;, .τού
άστραλώ; όφείλονται στόν έκλε-
θ' σνα^ΛμβάνΗονταν αύτό τό ερ-
γο .τού σήμεφα χοα.ρόμαστί.
Άπό μ<ά μικρή ε.ταφή μας μέ τΰ ,τεοΐΐχάμενο, όια,τιβτώνουμε «τω; γιά .-τιρίότη φοοά .ταίονονν τη θέση τους σ' ΈλΑηνική Έγ- κυκ/Λααίδεια οί άγωνιβτές τής Μακίδονίας τή; έποχής τής Ε¬ πανάστασιν; τοϋ 1821 καί τού Μα χ,εδονικοϋ άγώνα. Τό ϊδιο γίνεται /αί μέ τοϊις σνγγραφΡΪς, λογοτέ- χνες, μουσονιργού;, γλύπτες καί ϊω γράφον ς τή; 1ίόοε<α; 'Ελλά¬ δα; μας, εδ<,>σαν &ξια εργα
κ. αί διακοίθηκαν.
Αύτό .τροσδίνίΐ ίδιαίτίρη τιμή
στόν άκούρ«στο Τάκη Γκιοσό,του
λο καί τοΰ; σννεργάτες τού καί
άποδείχνει γιά .πο>Λοστή φορά τή
(ΐεγάλη άγάπη τοϋ πρώτον γιά
:ήν πατρίοα τον την Μακεδυνία
καί τού; «τνευματικούς της άνθρώ
.τονς.
Άπό την άποψη τής ΰλης, ,τα
πώ; Αντα-τοκρίνεται ά
νική.
κτό πνίΐ·υατικό ανθρωπο τής
Ικη; κ. Γκιοσόπονλο, καί χιορίς
τή βεβαιότητα τή; έπιτνχία;, δέ
.τόλ.υτα στόν τίτλο «ϋασική 'Εγ-
/νκ?Λταίδεια». Είναι ξεκα·θαρι«(μέ
νη κι' άνανεοεμίνη μ' δ, τι σήμε
ρα Ίσχιιει στίς διάφορΐς έπιστή
με; καί Τέχνε-;, ή δέ διατάξη
της ΐΐναι μ>εθ·οδ<κή κι' έπιβττ,ιμο- Ό πρμ.-ττο; τόμος άναφέ- στήν ΈΛ,λάδα. Ίο*α.ΐτε·ρο άκόμα τής 'Εγκυ ς Κοντεου είναι ή γλώσαα. Οί ,-τλούσιες γνώσει; προοφέ· ρονται μέ μιά όμοιόαοοφη άπλή δημοτική καί μάλλον λογοτίχνική θά λέγαμε, πέοα ώ; .-τέοα. σ' δ λο τό εργο κι' δλα. Ί-α θΐματα, «τοίι 6οηθά πολύ στήν έκλαίκΐυσή το·; καί .ιοΰ ετσι γίνοΛΤαι λα καταληπτέ.; κι' άπό μικοούς ιΐΛΐθητέ; ή τοϊ'ς στ.εοηιμένον; με- γά).η; Ό.τωσδήποτε ή εκοοση αντή είναι, μιά μεγά>.η έπιτυχία πού έ
πι6ά/.λει νά σνγχαροϋμ* καί τόν
ΐκδατικό ΟΙκο θ. Κοντεοιι καί
τό φίλο >Λγοτεχνη Τάκη Γκοστό
πουλο Υλ,
μαξί τού.
όσον; σι^εργάστηκαν
ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΤΛΟΣ
«8)®®<τ>®<5ΧΛΧίνϊνίχβχϊ^)®®(3^^ Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ Β1ΒΛΙΟ Γ. ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΣΙΩΙΙΗΣ Ό Γιώργη; Μανουσάκη;, εί- ναιι ενας άληθινός πκχτρής. Αύ¬ τό μάς δείχνει μέ «Τό Σώμα τής Σιοχτής». Γνποριίζει νά μετου σιώνει τα ύλικά σέ άνλα καί νά μεταφέρει .τάλι φΐό τόν κόσμο τοΰ όνειρον καί τοϋ θρνλον μέ όμορφονς καί καθαροΰς στίχους ίκεϊνο τό ό.τοϊο σνλ/Λμδάνει. Γε νι κά δίνει την αΓσθηση πώς ποία γματικά άντλεϊ άπό τό σώμα τής σιωπής, μιάς σαικτής .τού κλ.εί νει μέσα τη; καί κατεργάζεται στίς άπέραντΐς ώρες της, τή βτι γιμή τή; δΓ,μιονιργίας. ΙΙολλά τα ώραϊα ποιήματα στά 6ι6λίο τού, άκόμη πίριοσότεροι οί ώραϊοι στί χοι. Άναορέςουμιε χαΐρακτηριστι- κά τό «Φραγκοκάστελο» καί τοΰ το γιά πολλοΰς λόγον;. Καί γιατί ΰμο.ρτρα χειρίζεται τό θέμα τον ά/./.ά καί γιατί τό περίεργο αύ τό ιταινόμε^νο, τόν κοίτα£ε μέ τα μάτια τή; ψυχής, μρσα. άπό τό ,τοϊσμα ποΰ μόνο μιά σκοπηλή κι' άπαλότονη έσίοτρρική έπεξεογασία μπο.ρεϊ νά όδηγήσρι τελικά σέ μιά θεώρηση κι' Εκφράση τόσο «.τρέ- πονσα». Ε. ΑΣΠΙΩΤΗ ΝΟΣΤΛΛΓΙΚΑ ΤΡΑΓΟΤΔΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ Ό κ. Εύάγγελ.ο; Άσπιώτης, είναι ενας Λκάμη άνθρίοπος μέ έξκ>ϊτική (·ϋακτοησία καί ποιητι
κή διαθέση θεώρησης τον κόσμον,
καϊ τοϋ άνθρωπον.
Τα «Νοσταλγικά» είναι μιά σνλ
λογή άπό ποιήματα ποϋ βνμίζυυν
την κβλή ποφ«,δ)θσια.κή ποίησιι.
Κα/.ή καί γιά την τεχνική τού
στίχοτ·, άλλά καί γιά τίς ώραιες
ε'ικόνες, γιά τό βιάχντο Λυριομο
γενικά. Αΰτά τον τα ποιηματα,
νομίξοτ-με πώς είναι, καί πολΰ κα
λύτρρα άπό τή δ«ι>τε πώς πρεπΐΐ
νά σταθαΰμε πεοισσότίοο γιά τό
σγνό πατρκιηικό συναίσθη,μα ποΰ
τα εχει εμπνεΰσει τοϋς στίχους
παρά γιά την τεχνική τονς ή την
πρωτοτυπία τοΐ'ς. Καί έδω εχοι>με
την πα^άδοση στήν τεχνική, άλ¬
λά ό ίνθοι-σιασμός δρν άφισε μιά
λιγώτερο ρητοριχή εκςράα, ε.τιδϊ-
6ίΐιώνοι·ν μέ τόν πιό καθαοό τρό
πό, την έντάτίοση .-τού εχ*ι σχη
ματιστεΐ γιά τόν σνγγρα<ρεα πώς | ξρ&ει καί τί γράψει καί .τώ; νά γοάφει. Νομίζο) πώ; μέ τό «Γνώ οισα τόν Πεΐραιά;>, ξεπερνάΐΐ πολύ
τό χαρακτηοισμό ενας καλός λογο
τέχνης, Ρ'νας καλός χ«ρ<στής τοΰ λόγοτ'. ΙΙοοσωπικά, νομίζω ότι έδώ πέτνχε έναν δθλο: Νά π*ι- θα^χήσει την άπέραντη, την δλο δτ-ναμη καί ξωντάνια άγάπη τ<«, γιά τό χώοο .-τού αίσθάνεται άκα τάλυτα, μέ κεϊνα τα μυστικά δε¬ οτμ«, τα δε<τμά ποίι ή ρο στη δΰναμη τή; γής μάνο μπο- ρ«ϊ νά δτιμιονργήσίει, δεμένος. Τόση άγάπη, τόση μχ<στική διά θέση πιραγμ,ατωμένη στήν ενω- ση άνβοωπου - χώρον, δύσκολα μ-ταρΐί νά την πε.ιθα.ρχήσει κα- νείς, σέ έναν λυοιβμό .τού δέν καταλήγει σέ κιρανγές οί ό.τοΐϊς τίλικά θά κατάβτρέφουν δλη τή γοητεία αυτής τής μυστικής εν<ο σης. ΆΌμ καί οπάνια, μιά τέ- τοια ά7άπη, μπορεϊ νά αφήση τό μάτι άθόλωτο νά δεί σοχπά, καϊ τή λαγική ψυχρή νά κρίνει σω- στά. Μιά φιλοσοφι,κή διαθέση, σχη ματισμΐνη άπό γαλΛ^ιο χρωμα ού ρανοΰ καί θάλαοχ»α.ς πού πλέονν στό χρνσό ορώς, δ.-κος ενας ήχος λέξεων κι' έκιρράσεοη· πού στέφε ες κι' άμετάκ.?.ητες σάν ξ,ερή γή τις πήρε κοιί τί; λίκνκκ στίς λαγαρές ΰδάτινες περιοχές της ή θάλ-ασσα, σον δίνονν τήιν αίσθη ση πώς πρ«γματικά ό κ. Πολιτάρ χης εΐδε τί ρΐναι κεΐνο πού δια- π/Λθει τό χαρακτή.ρα το>ύ Πίΐραι
ωτη, ποΰ τόν κάνεί ν' άνασαίνΐΐ
ελευθέρα, ν<Ί νοιώθει πώς δέν ά κονμπάει σέ σκληρή γή, μά σέ <τυρο>μενη ; μεσα στίς γραμμές τού συγ
γραφέα, πον ιτό αίοιο, ή Λκόμα
καλύτίοα ή αίιονιότητα τοϋ Πΐΐ
; μέ τίς σβλί-
δες τού κ. Πολιτάρχη καί .-τοτέ
δέν εϊχα άπο,>Λύσει έΛ'αν Κρτν
στά/,λη τόσο ά/.Γ,θινό. "Αν δμως
ενας άνθθίοτος, μαοίΐίϊ τόσο καλά
νά μάς μεταδίδει τίς δχιοδΰσεις
τού μέσα στήν νυχή ενός ποιη-
τή, όπως εκανε ό κ. Πολιτάρχης
γιά τόν Μαμμελ.η, τόν Κουστάλλη,
τΟΛ· Σιγονοο, τόν Σπρράντξα,
τόν Φραγκισκάτο καί τόν Σκια-
δά, τί &1)λ πρρπει νά κάνει γιά
νά θεωρηθεΐ άπόλντα έπιτΐ'χης.
ΜΑΡΙΑ ΜΙΧΑΗΛ - ΔΕΔΕ
ΠΡΙΝ 30 ΧΡΙ3ΗΪΑ
Εις χρονικόν Άθττναϊχ.ή; έη-η-
μερίόο; υπό τόν τίτλον «Ποό ΆΟ
ίτί,αρ- έδπΐοσιεΐ'τϊη .τοό ήμερ.'ον
ι'ΐ κάτωθι, είδησις, τί|ν οποίαν ά-
ναΟΓμοσιρύο,μεν άφοΰ άςορά άγα
πητόν σννρργάτην μας:
...Ό εγκοιτο; δικη-γόρος κ.
Ξενιοα-ών ΧατζησαράΛ-τος μάς έν*
χείρι— ενα χονσοΐ-ν δσικτι-λίδιον
κτά μί<ιν καρφίτσνιν τα όποΐα κα τετέθτνσαν εί; την Εθνικήν Τοά .τεϊαν τή; Ελλάδος ύπεο τού ΐε. ροΰ αγώνος μας...». 'Ωραία πράγιματι χΐΐρονομία διά τΐτν εποχήν εκείνην — ύ έκρί νετο ή έλ.«νιβ*ρία μας.. Η κ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΝΟΦΟΡΟΠΟΥΑΟΥ - ΣΙΓΑΑΑ Η ΕΚΛΟΣΙΣ ΤΗΣ "ΑΙΝΕΙΑΔΟΣ.. ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΗΣ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΕΠ1ΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Μόν σννέβη καΐ στήν πεοί.ττω αν τής «Ίλαάδος* ποϋ μετρφοα- σιεν άριστ,αινιργτ;μ·ατι.κά, είς τό Ιαμετρον, ή άγαπητή σννάδρλφ(;'ς εν τή 'Ενώθΐΐ των 'Ελλήνων Λο- γοτεχνών κ. Αγγελική ΙΙανωφο ροπονλοΐ' - Σιγάλα, καΐ την εκρι να άπό των ατηλων τού άγα.τη- τοΰ «ΙΙροσφνγι-/θοΟ Κόσμον» τό παρελθόν ετος. Μοΐ' σνμοαίνει καί τώοα, ιμέ την «Αίνειάδα» της. Διερωτωμα:, δηλαδήι, .τόσην δύναμιν ψυχής, .τόσον πάθος, πό σην αγάπην διά τόν αρχαίαν ποιη τικόν λ.όγον πρέπει νά διοθετη, διά νά αναλάβη παρόμοιον έργον. "Ενα έργον θά έλεγον ολοκλήρου ζωής. "Ενα έργον, πον φα'ίνΐται τόλμτ;μα. Καί, βεβαία τό τάλμη- μ-α δικαιώνεται, μέ την έικπλ.ηκτι κήν επιτυχίαν την οποίαν εχει. Δέν πανει δμως τό άθλ.Γ,ιμα νά έκ πλήση ώς ξί·κίνημα. Διότι δέν είναι άπό αΰτά, ποί· τα άρχίζει κανεϊς ϊύκολα. Καί ό δγκος καί ή ποιότης τιςΜμάζονν. Καί ή «Αί νειάς» είναι καί άπό τα δΰο. Καί πρίν άσχοληθώ μέ την «Αί νειά&α» θά παρονσιάσω είς τούς αναγνώστας τοϋ «Προσφνγικοΰ Κόσμον» την κ. ΠοΛ'θΗΓθοοπούλου. Ή Αγγελική ΙΙανωφοοοαούλου Σιγάλα εγεννήθη τό 1928 είς τάς Αθήνας, <χπύ γονεϊς ποϋ άγαπι^ιΰ σαν τα γράμιματα κα'ι την πρόο- δο. Παρηκολούθησε τα γυμνα- σιακά μαβήματα είς τό Γ' Γνωνά βίον Θηλέων Αθηνών κα'ι ήτο ά πό τα μαθητικά της θροννία θΐρα. παινίδα των Γραιμμάτον καί τής Τέχνης. Σννέθετε ποιήματα διά σχολικά; καΐ άλλας εκδηλώσει ς καί έξωγιράφιζε, όπως καΐ τώρα ζο>γραφίζει, πολύ ώςχχΐα. Ήκολού
θησε τάς φιλολογικάς σπονιδάς
τής Φιλιοοοφ-ιικής Σχολής τοΰ
Πανεπιστημίου Αθηνών. 'Εκτός
τοΰ φιλολ.ογικοΰ της διπλ,ώματος
καί των φιλολογικών της μεταπτυ
χιακων σπονδών, εχει κάν«.ι ίστο-
ριρίάς βπιονδάς καί κατέχει καί
δί.τλωμ« ποιιδαγίογικόν μετα,ττυχια
κων β,τουδων. Μέσα είς την τελεν
ταίαν δΐκαετίαν, άπό τό 1960 —
1970, ρχΐΐ ε,κδώσει τρείς τραγω
δίας τοΰ Ευριπίδου είς επίμετρον
λογ,ο"τεχνικήν μ«τάφρα·σιν, την Ί
λιάδα τοΰ Ό,μήρου ολόκληρον,
είς θα'ν.μαοίαν βμμετρον μετάφρα
σιν καί εΊμμίτρον μετάφ-ραοιν των
πρώτων ?ξ βιβλίον τής Αίντιά-
δος τοΰ Βιργιλίου. Μ έ τήΛ' αρ¬
χήν τοΰ 1971 έξβδωσβ την Αί-
νειάδα τοΰ ΒνργΟΧου, όλόκληοον,
έργον .μοναδικόν διά την ιστορίαν
τής λβΎοτεχνίας μας, διότι διά
πρώτην φοράν τό Θαυμάσιον Ρω
μα'ίκόν 2πος ζωντανεύεται άπό την
λατινικήν τον γλώσσαν είς την ώ
ραίαν μας ελληνικήν ποιητικήν
γ)*>σ<ΐικήν έκφρασιν. Ή κ. Παν(ι>
φοροπούλου συνεργάζεται καί δή
μοοιεΰε.1 έ,ργασίας της είς πολλά
πεοιοδικά φΐλολ;ογικά των Αθη¬
νών, τής επαρχίας καί τής Κΰ-
προν. Διατη·2ιεϊ ρπίσης σΊΛ'εργασί
αν μέ τόν Ραδΐ/οφωνικ.όν Σταθμόν
Αθηνών. "Ηδη καταγίνεται μέ
την μετάφρασιν τής Όδινΐσείας
τοϋ Όιμήρου, ένώ «τιινάμα πρόκει
ται νά εκδώση ,μίαν ποιητυκήν της
συλλογήν, καί μίαν συλλογήν πί
ζων, διηγημάτων κ<ά μελετών της. Ή κ. Πανωφοροπονλον — Σιγάλ.α είναι τώρα έν ενεργεια φιλόλογος καθηγήτρια «ίς τό Θ' Γυμινάσιον θηλέων Άθηνιόν κα¬ θώς καί είς τό ΣΤ' Γν>μνάσιον
Αρρενων, είς τό Νυκτερινόν τού
Παράρτημα. Είς την Σχολήν δέ
τής Λογστεχνίας τ.οΰ «Κΐντροι·
Σπσνδών Δολιανίτη» διδάσκει τό
μάθημα τής μεταφ'σ.αστικής, τό
οποίον διά προ')την φο-ράν διδά-
ακιεται είς "Ελληνικήν Σχολήν
τής Πατσίδας μ«ς.
Καί έπανέηχοιιαι ίίς την «Λ'ι-
νειόνδα». Πέοαν φΛ'Λϊκά τού ίίγ-
κοι> ύπάρχει ή ποιότης. Ή «Λί-
νειάς» Ανήκει ρίς την διεθνή κ/.ησ
σικήν δραμίΐτολογίαν. θρο>ρ£ϊται
ώς άριστοΰργτ}μα τής Ρωμαϊκής
όρχαιότητος. Καί δ Βιργίλ-ίθς, εί
ναι ό μέγας πφΐητής της. Είναι
τό αντίστοιχον τοΰ Όμήροι». Καί
τό ε^γον τού, δονούμενον επος, ι
ποί' κνρΐαρχεΐται άπό περιπετείας
τσϋ ,μυθικοΰ ηροεος τής Τροίας,
τοΐ υϊ,οΰ τής Αφροδίτης, τοϋ Αί-
νεία, πού εχρι είς την όοκ-·μη>τί«ν
τής φυγής άπό/,υτον σνμμετς.Ιαν
μέ τόν Όδΐ'σβεα. "Κτος, μέσα ά¬
πό τό οποίον άναθΰεται ό "Λνθρ-ο
πος. Ή άγαπητή ψίλη κ. ΙΙανω
φορο.τού/νον - Σιγάλα γράφει
είς τύν .-πρό/.ογόν της χαρακτηοι
στικως; «Ό "Ανθ.£*).τος, ποϋ «&-
γιονίζεταιι νά πυργοκΐη κόπ;ιο πρ»
γματι.κότητας τα όράματα κοί τίς
ϋ.-ΐέρ^χΐς ίθέες τον, μέ την ά/α-
τάβλ.ητη δύναμη καέ πίστη στά
θεία Πεπρο>μρΎα καί στά ά'για
τοι· Μ'ελλονμβντιι. Τούτη ή .πίστη
ρΐναι ή νερομάνα άπ' δπου άναδί
νετα« δροοΊά πλοΐ'σια καί παρήγο
ρη, άνάμεσα ά,τό τή βασανιστική
πΐ'ράθα των ταλαιπωρκήν, άνάιμε
σα άπό τα πέ?Λγα καιί τοί'ς κα-
τα.-τοντισμούς: Ή ίΊΌχη «Εΰσε-
Γ>ρ«α» τον Αίνείατ1. Καί σΐΛτοτ|»ίϊΡΐ:
«Αυτή ή ρύσ"Ρ·6*ι« <τέ θίθύς κοί Όνς τόν φρρνει ντκηφό·[;ο ν.αί τοϋς «τόποα'ς των Δα- κρνιον» καί τα «Ήλΰσια πεδία» τοΐί Κάτω Κόσμον. Πολ.λ.ές φορές καί οί Γδιοι οί θεοί, σνγκινημένοι άπό την άπύφαση κιί την έπ,.μο- νή τού, τοΰ στέ/,νονν ση:ιιάδια πώς είναι κοντά τού καί τον σνμπαρα στέκονται. "Ομο>ς τόσο ιμόνο, δ¬
σο γιά ινα τοΰ θυμίζουν, ότι είναι
ιιέ τό δίκιο των άγιόνυιν τιν γιά
νά τόν 6ρ6αιώνιοι·ν κά)θρ τόσο,
πά·ς άφοϋ μ,π>ο·ρρΐ καΐ δι«6αινει εί
ν(α ιμαζί τον. Μόνο ή «"Ηοα> δέν
είναι μαζί τοα1. Άλλά ή «'Ήρα»
δέν ρΐΛ·αι θίός. Είναι τό πνεϋμα
τής Όργής, πού στεκρι κρντά
ανϊ)' πανηοδ·να>μΧα τοϋ Θεοΰ καί
ΕΪντα ένάντιο τοϋ Άνθρωπον, καί
«γαναικτεϊ καί ταπεινώνεται, κάθε
φιθρά, πού τα.τειν<ύινεται άπό τό με γαλείο τοΰ Άνθρωπον». Άις«κονν — 6ά ελεγ« κανείς — καί μόνον αύται αί λίγαι γρ·αιμμαί τοΰ προλύγηυ, διά νά αντιληφθή λανείς, πώς ή κ. Αγγελική Πανω φθκ>οπούλου - Σιγάλα αΙσθάΛ'εται
τό μεγάλο βέ.μα τής ποιητιχ.ής
έρμηνείας. Καί ϊχει σΓαασίαν αϋ
τή ή αίαθησις. Λιότι έξηγΐϊ την
ποιότητα τής μεταφράσεως, έπά
νω είς αίαν κλ.ίμακα, πού δέΛ' ξέ
ι/ιο αν ίιπάρχη .τερισσότερον έ£οιν
τλητική των φραστικών μέ<Τ(ον, τής συλλήψεως των άποχρώαεων, τής πλαΐΤτι.κότητος καί τής άριμο νίΐ/ς είς την απόδοσιν. Πρόκειτα» πράγματι, πιερί ίργ,ου τέχνης. Ά κρι6έ(ηερα εχει τόσην τελπότητα, άκολονθεί τοιαύτην γραιμμήιν, εχει τόσον ευτυχή εμπνενσιν, είς την σύλληψιν καί την έκφρασιν, ίόστε νά ήμπορή νά ίντο,στηριχθή, ότι δημιουργϊϊται κάποιο δίύτερον ?ρ γον κοντά είς τό πρώτον, τό βα ΟΊκόν, τό Θβμελιακόν. Καί είναι αντύ τό π/ρώτον έργον ή «Αϊνει- ας», δηλα-δή μνημειαικόν, πολι·«έ 6α·στον άπό τι'λ' χρόνον, ικανόν είς κάθε εποχήν νά μεταλαμπα- δϊ-ύη ί&εώδρς, πίστιν, νψηλος'Βθ- ούνην. "Εργον ποο<υρισιμένον διά την αίωνιότητα. Ή δυσχέρ.εΐΛ είς ιϋτήν την πιερίπτωοιν είναι π.ιό δηλος. Άλλά δέν εΛοαμψε την α¬ πόφασιν τής έκλτκτής σΐ'ναδέλ- φου, ή όποία πλήν τής βαιθιτάτης ς, πλ.ήν τής φιλ.ολ^ογικής πλήν τ.ής ιμεγάλης ρτι- στημονικής συγκροτή<τεως κ ά τής α»κήι(τεΌ>ς, τής μ«κρ«ς άσκήσεος
καί πΐίρας, είς το πεδίον τής
σΐΛ'θεαικής αναλύσεως, διαΰετει
>.ίύ έ'ντον,βν ποιητικόν οίστρον, τα
λαντυν πλούσιον καί γονιμοποιόν,
ευαισθησίαν φραστικήν. Καί τα
μργάλ.α αΰτά δωρα τα έ
είς την υπηρεσίαν τής επι
νίκης άκφΊ&εΪΌ-ς. διά νά πρ·οέλθη
άπό την γραφίδα της θαιιηστή
«φόομα». Γενικώς, ή ποιητική αύ
τή ιι<·τάφραοις τής «Α'ινειάδος» ά ποτελ.ρί πρόσθετον κατακνρίοβΊν διά τηΛ· κ. Αγγελικήν Πανωφο ροποήΰλ^ν - Σιγήλα. Είναι εργίΑ', πού άξίζει τόν θΓ|Λ>μ«0αύν. ΙΙού
'έχει άντανάκ?Λΐ«ν επί τής Ένώ
οεως 'Ελλνήνίον Λογοτεχνών. Καί
πού έ'χει αΰτοδικανως, πρώτην θε
σιν είς τα Έλληνικά ΓρΟΛΐι'ΐατα.
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΈΛΑΤΟΣ
ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922
- 26 -
(ΣΥΝΕΧΕΙΑ έκ τού προη^μέ^οο)
3 — ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ Α1ΜΧΑΛ12ΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΔΗ
ΚΑΙΠΙΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΠΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοϋ συνεργάτου μας
ΚΕΙΜΕΝΟ
'Επεί δέ ίκανώς είχε τή; εν¬
ταύθα πσι&ενοτω;, έ'&ει δ' αυτόν
μηδέν το»ν καλών διαφυγείν, μη
δέ τώ φιλ.οπόνω τή; μελάσοης ά
πολειφθήναι, σνλ>.εγουσης ίικ παν
τό; Λνθονς τα χρησΐιμώτατα, επί
την Καιοαρέ.ίυν πόλιν έπείγεται,
των τή τήδε μιε-θέξων παίδεΐ'τη-
οίων. Ταύτην δέ λέγω την περι-
φανή τε καί ήμε,τρραν' ϊπίί καί
των έμών λόγοιν αυτή καθηγε-
μών καί δτοά<τκαλΛς, την ονχ' ήτ τον λόγων μητρόπο/αν, ή των πό λ,εων ών ΰπερχ,ΐνται ικαί καθ' ών εχει την δυναβτείαν. "Ην ϊΐτις τού έν λόγοις κσιν ή των
όρίομένων' τή δέ >Λγοι τό γΛΌΐρι-
σμα, ώσπερ έν τοίς δπλοι,ς, η
τοίς δρά,μαο-ι τα έπίσημα. Τα δ'
εξής β-νντοί διηγήσθωααν οί καί
παιοενβαντες τόν άνδοα παρ' ρ-
αυτοΐς, καί τής παιδτύοιεως άπο
λΛ·ί<σαντες. "Οσος μέν ήν διδασκά >Λΐς, δβος δέ ήλε|ι, τοίς μέν πά
ρεκτεινόμενος, τοϋ; δέ ύπεραίρων
κατά πον είδος πααθε>σεο)ς. 'Ό-
κ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΑΟΓΚΙΑΒ
«ΟΛ' κλρος ρντό; όλ.ίγου χράνον
παρά πάσιν ήνέγκατο, καΐ τοίς
έκ τοΰ δήμον καί τοίς πρώτης
.τόλίίος' ιμίίξιο μέν τής ήλαβίίας
την παιδία, ν, μείζιο Ορ τή; πά ι
δεΰσεως την τού ήθους πή|ιν
I-
πιδεικνΐ-μενος. Ρήτωρ έν ϊήτ;:^-
σι καί πρό των σοφιστικών θρό
νχον- φιλόσοφος έν φΛοσόφθΐς
κο;ί ποό των έν φΐλοαοφΐία δογαά
των. Τό μέγιττον, Ιϊρεύς χρι-
στιανοϊς καί πρό τής ίεροχτΰνης'
τοσοΰτον ήν αυτώ τό παρα πάν¬
των σνγκεχω-ρτίκός έν άπασι!.·
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
θ. ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ»· ΜΗΤΕ
Μιά βραδιά, έκεϊ πού καθόμα-
σταν, ήρθαν οί μαφαίάδες καί
φώναΖαν δυνατά -ΚάλκηνηΕ2, ού-
λέν, σίμντι'ντεν ήτηλάφ όλντού
Χάϊντι Ζιγιαφέτ γιαπαλούμ» (Ση
κωθήτε, μωρέ, άπό τώρα συνεν¬
νοήθη έγινε. Άϊντε, άς κάνωμε
γλέντι). Χαρήκαμε άπό μέσα μας,
κανείς μαα όμως δέν τούς άπαν
τησε, οϋτε κσί σηκώθηκε. Γιατ'ι
μός εϊχαν τυραννήσει.
Σέ ενα - δυό μέρεο, μδς εί¬
παν «Χάϊντι, Μανησανήν ίτσιν
τέν, ΊΖμιρέ γκι'ντετίέγιΖ- ("ΑΓ
τε, διαμέσου Μαγνησιας, θά πάμε
στή Σμύρνη) καί μάα σήκωσαν
γιά φευγιό. ϊεκινήσαμε μέ τα
πόδια τό πρωί, καΐ τό βράδυ
φτά£αμε στό -Ίσμαηλλί» τουρ-
κοχώρι, κουρασμένοι, γιατί κα!
ό δρόμος ήταν άνηφορικός καί
άνώμαλος.
Τό χωριό αύτό βρισκόταν άψη
λά στό 6ουνό καί μάς πήγαν στό
οκολιό, δπου μαΖεύτηκε όλος ό
κόσμος νά μάς δή. "Εψησαν πλη
γοϋρι σέ ένα καΖάνι καί μάς έ·
δωσαν άπό μιά κουτάλα νά φά·
με, σάν φιλοΕενούμενοι. Καί τό
πρωΤ Εεκινήσαμε πάλι μέ τα πό
δια γιά τή Ινΐαγνησιά. Πρίν φτά
Εωμε στήν πολιτεία αύτη, περάσα-
με τό μισοκαταστρεμμένο γεφϋρι
απάνω άπο τό «Γκε'ντίΖ» πού κυ
λοϋσε ήρεμα. Στή Μαγνησιά πό
μείναμε μερικές ήμέρες, περιμέ-
νοντας νά έρθουν καί άλλοι λό
χοι αίχμαλώτων άπό άλλες περιο
χές γιά νά ένωθοϋν μα2ί μας.
Καί τότε σιδηροδρομικώς μάς κα
τέβασαν όλους στή Σμύρνη, δπου
μάς πήγαν στό «Γεφΰρι» κα!
έκεϊ καταυλιστήκαμε. Τό λόχο τόν
δικό μας τόν προσκόλλπσαν στό
τάγμα τοϋ ΤσερκέΖου. Αύτάς, σάν
Κιρκάοιος, ήταν φιλάνθρωπος καί
| δίκαιος.
Ήρθε πιά ή εύλογημένη ήμέρα
νά Εεκινήσωμε γιά την Πούν'τα,
στήν παραλία, όπου πλάϊ στή οκά
λα περίμενε τό έλληνικό βαπόρι
«Άρχιπέλαγος».
Στήν εΐσοδο τής σκάλας ήσαν
τα γραφεϊα δπου περίμενε ή έ-
πιτροπή τοϋ Διεθνοϋς 'ΕρυΘροϋ
Σταυροϋ, δικοί μας κα'ι Εένοι. Ό
γενικάς γραμματεύς, πού ήταν
'Ελβετός, έπαιρνε άπό τόν κάθε
άΕιωματικό τόν κατάλογο τής δύ
ναμης των αίχμαλώτων πού εί-
χε υπό την έΕουσία τού. Γινό-
ταν τό προσκλητήριο καί ενας -
ενας άπό έμάς βάδι2ε στή σκά-
λα γιά νά έπιβιβαστή στό πλοΤο
Ό δικός μας ό Τσερκέίος ή¬
ταν ό τελευταϊος πού έδωσε
τόν κατάλογο στόν 'Ελβετό. ΚαΙ
δταν τελείωσε καί τό δικό μας
προσκλητήριο, τότε ό ΤσερκέοΖς
μάς λέεΐ: «Καλή πατρίδα, παι¬
δία. Άν τιμώρησα κανέναν άπδ
σας, νά μέ συγχωρέση. 'Εγώ
δέν ήμουν έκεϊνος πού τόν τΐ-
τιμώρησα, άλλά ό νόμος». Πολ-
λοί, τότε πήγαν καί τοΰ φίλη-
σαν τό χέρι. Καΐ έκεϊνος ουγκ.
νημένος μάς συνόδεψε ώς τό βα
πόρι, πράμα πού δέν εϊχε τολ¬
μήση νά τό κάνη κανείς άπό τούς
κακούς άλλους άΕιωματικούο.
Καί, δταν έπιδιβαστήκαμε σήκωσε
τό χέρι καί μάς χαιρέτησε κα!
είπε έλληνικά «ίστό καλλό, καλλή
πατρί'ντα».
Τό βαπόρι όφηνε τή γλυκειά
μας Σμύρνη. Άπτήν ώρα πού
πατήσαμε στό κατάατρωμα, τό
στήθος μας φούσκωσε καί άνα-
πνέαμε έλεύτερα. Ώστόσο μερι-
κο'ι Σμυρνιοι πού ήμασταν ό {·.-
νας κοντά στόν άλλο, δακρύσα
με, βλέποντας την καταστρεμμέ
νη άπτή φωτία πατρίδα μας, πού
6 θεός ήΕερε πότε Θά Εαναπα-
τοϋσαμε τό χώμα της.
Την άλλη ήμέρα τό πρωΤ, φτά
Εαμε στόν Πειραια δπου κα'ι άγ-
κυροβολήσαμε. Μάς ετρεφαν με
ψωμΐ καί ρέγγα. Κάθε μερά μας
έπαιρναν λίγους - λίγους καί
μέ ένα ρυμουλκούμενα σάτι μας
| πήγαιναν οτό νησί τ1 "Αη - Γιωρ
γιοϋ, δπου ήταν τό Λοιμοκαθαρτή
] ριο γιά νά μας περάσουν άπό
τόν κλίβανο. 'Εμένα μέ πήγαν
ΜΕΝΤΙΟΥΜ
ΕΛΕΝΗ ΚΙΚΙΔΟΤ
ΤΗΣ ΚΤΑΙΡΤΑΣ ΨΤΧΙΚΩΝ
ΕΡΕΥΝΩΜ
ΗΡΑΒΕΙΟΝ ΤΗΛΕ,ΠΑΘΕΙΑΣ
ΜΑΚΡΑΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ
ΜετσοΒου 25 Α' δαοφος
(Στάσις Μονσείοί')
9 - 1 π.μ. — 6 - Γ) μ.μ.
ΤΗΛ. 810-975 — 839 706
ΤΑ ΝΕΛ ΤΗΣ ΓΚΟΤΝΤΓΗΑΡ
τό ν.!ο τεΰχος
τού πεο»οδικον «ΤΑ ΝΕ Α ΤΗΣ
ΓΚΟΤΧΤΓΗΑΡ», ,,έ πε^,σσότε-
ρε; βελί&ες, πλονσκότερη καί έν-
ί>ιασ,Γ£ου<τα νλτ> καί σέ τοιπλάσιο
οριθμό άντιτύπων.
οπβοθυνοι συμφώνως τφ νόμν
1Θ9Ο) 1938
ΊΟιοκτήτης — Διευθυντάς
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότστ, 55
□ροϊστώμενος ΤυπογραφβΙου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικΐα Σποοτακου 12
ΑΜΦ3ΑΛΗ
, ΜΑΘΗΜΑΤΛ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΛΣΙΟΠΑΙΛΑΣ
Ι
Καθηγητής Φιλιλογίας μέ εύδό-
κιμον προϋπηοεσίαν είς Ίδιωτ,ικά
καί Δημοσία Γυμνάσια άσ/ήσας
επί μακράν σειράν έτών καί καθή-
κοντα ΔιενθΐΎτοΰ είς "Ιδρυμα παι-
δικης προστασίας, άναλαμδάνει την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχαίονν
καί Νέων 'Ελληνικών είς ιιαθητάς
μέχρι καί τής Δης Τάξεως.
Πληροφθθίαι είς τόν Διευθυν-
, την τής έφ-ημίρίδος κ . Σ. Σινανί-
δην καί είς τό τηλέφωνον 755-606.
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Αέχρται Βηλαοά 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
('Ομόνοια) 9 - 1 χον 4 - 8 μ.μ,
Ι Τηλ. 686-887
ΡΑ ΕΛΛΑΔΑ
την προτελευταία ήμέρα, γιατί
βάσταΕε μιά έβδομάδα ή ύπόθε·
ση αυτή. Έκεϊ μάς κοόρεψαν,
μάς Εύρισαν, λουστήκαμε καί
μάς κλιβάνισαν τα ροϋχα. Εμέ-
να στή Σμύρνη μοϋ είχον δώσει
κάτι ροϋχα παλιά όπως καί σέ ό¬
λους πού ήσαν γδυμνοί. Παπού
τσια όμως δέν μοϋ έδωσαν. φο·
ρούσα κάτι παλιότσες τρύπιες.
Ύστερα λοιπόν άπό τόν καθαρι
σμό μας, μάς κατέγραψαν έναν-
ένα καί μάς έδιναν τό άπολυτήριο,
άφοϋ προηγουμένως κάναμε ύπεύ
Θυνη δήλωση, πώς τα άναγραφό
μενά οτοιχεϊα μας είναι όρθό.
Όσοι ήμασταν στρατιώτες, μάς
έδωοαν 31 δραχμές γιά τριήμερη
μισθοτροφοδοσία. Ωστόσο οϋτε
παπούτσια, οϋτε ρούχα γιά νά ντυ
Θοϋμε καί νά βγοϋμε σάν στρα
τιώτες, ή τουλάχιστον σάν 6ν-
θρωποι. Μά καί άργότερα μάθα
με, πώς δλα τα καθυστερούμενα
καθώς καί τα έπιδόματα συΖύγσυ
καί τέκνων τα έλαδαν μόνο οί
άΕιωματικοί, ένώ εμείς οί στρα-
τιώτες τίποτα. "Ετσι λοιπόν καΐ
ή γυναίκα μου καί τό παιδί μου
δέν τα έλαβον.
Τό ρυμουλκούμενο αάτι όλοένα
επαιρνε τούς κλιβανισμένους αίχ
μαλώτους άπό τό νησί τ' "Αη
Γιωργιοϋ καί τούς μετέφερνε οτό
Πέραμα. Κατά την προτελευταία
μεταφορά, άφοϋ έπιβιβάοτηκε οτό
σάτι όρισμένος άριθμός, αύτό
ρυμουλκήθηκε καί στάθμεψε στήν
οπίσω σκάλα. Εμείς, νομίΖοντας
πώς άποκεϊ Θά πάρη καί άλλους,
άπό την λαχτάρα μας νά φύγωμε
τό γρηγορώτερο, σπάσαμε τό συρ
ματένιο περίφραγμα τού καταυλι
ομού καί όρμήσαμε στή σκάλα.
Τότε ό οκοπός προσπάθησε ν6
μάς άπομακρύνη, άλλά δέν τό
κατόρθωσε. Καί ετσι άναγκάστη
κε νά έρθη έπίκουρος ενας ά·
Ειωματικός, πού άρπαΕε τό ό-
πλο τοϋ σκοποϋ καί μάς χτυποΰ
σε μέ ύποκόπανο γιά νά μάς ά¬
πομακρύνη. 'Εγώ καί δυό - τρείς
φάγαμε μέν άρκετές ύποκοπανιές,
άλλά καταφέραμε καί πηδήΕαμε
απάνω στό σάτι. Τούς άλλους δ¬
μως σπρώχνοντας τούς έμπσσε
στόν καταυλισμό. Καί τότε έρ¬
χεται καί φωνάζει οτόν καπετάνιο
τοϋ ρυμουλκού «τράθα τό σάτι
στό Πέραμα καΐ μεϊνε έκεϊ». Κα'ι
έτσι λοιπόν άποβιβάστηκα καί έ-
γώ καί πάτησα τό χώμα τής 'Ελ-
λόδας. Στό Πέραμα, κόσμος, ά
πό συγγενεϊς αίχμαλώτων, ήταν
συγκεντρωμένος καί άρωτοϋσε μέ
λαχτάρα τόν κάθε αίχμάλωτο, άν
ήΕερε τίποτα γιά τόν τάδε, τόν
δικό τους. Μά οί αίχμάλωτοι, πού
ό νοϋς τους ήταν νά πόνε νά
βροϋν τούς δικούς τους, δέν εΐ-
χαν ύπομονή νά άκούσουν τοϋ
κάθε άγωνιομένου τίς έπίμονες
άρωτήσεις.
"Εγώ πήρα τό δρόμο γιά τόν
Πειραια καί, σάν έφταΕα στόν
Αη Διονύση, μέ τριγύρισε κόσμος
νά μέ σρωτήοη. Άκούω τότε νά
μοϋ φωνάξη κάποιος, βράκας λε
βέντης «"Ε, παλληκάρι, άπό ποϋ
εϊοαι;». Τοϋ άπαντώ «Σμυρνι-
ός». Μοϋ λέει «Καί έγώ Σεβδη-
κιαλής. "Ελα λοιπόν νά σέ κε-
ράσω-. Ήταν ήλιοβασίλεμα κσ'·
μέ πηγαίνει σέ μιά γειτονευούμε
ην ταβέρνα. 'Εκεΐ μέ κέρασε μπα
καλιάρο τηγανητό καί ρετσίνα.
Κα'ι ΰστερα μοϋ λέει: «"Ε, 6ντε
τώρα στό καλό νά βρής τούς δι-
κούς σου». Έγώ δέν ήΕερα τόν
Πειραια, κα'ι ένα παλληκαράκι μέ
πήγε στά «Ρολόϊ». 'Εκεϊ στό κα
φενεϊο άπέΕω, μέ άντάμωσε έ-
νας συμπολεμιστής. Μοϋ λέει
•Χρήστο, Ζεϊς;». Μέ άγκάλιασε
καί μέ φίληοε καί μοϋ λέει «Σού
πληρώνω τόν ι.αφέ, κάθησε νθ
πιής καΐ Θά έρθω σέ λίγο νά
οέ πάρω νά παμε σπίτι μου. Καΐ
αϋριο τό πρωΤ κυττάΖεις νά μά·
Θης γιά τούς δικούς σου». Κά·
Θησα, καΐ, καθώς έπινα τόν κα-
φέ, περνα ένας φίλος μου, ό Κάι
στας, Σμυρνιός. Καί, μόλις μέ ε!
δέ, μοϋ λέει «Ποϋ είσαι, μπρέ
παιδί, Ζεϊς; Ή γυνακία σου πρίν
λίγες ήμέρες ήρθε άπό τή Σύρα
κα'ι είναι μαυροφορεμένη, γιατί
κάποιος αίχμάλωτος πού ήρθε
τής εΐπε, πώς οέ είδε σκοτωμέ-
νο». Τού λέω «Μή μοϋ τό λέα.
ΚαΙ, τώρα πού Θά μέ δή, φοθά·
μαι, άπό την συγκινηθή μή πά¬
θη τίποτα. Καΐ ποϋ βρΓσκεται;».
Καί τότε μοϋ άπαντα «Περίμενε.
θά πάω νά σοϋ φέρω κάποιον δι
κό οας, πού οέ αύτουνοϋ τό οπΙ
τι μένεΐ». Πήγε λοιπόν σέ μιά τα
βέρνα καί φώναΕε τόν κουνιόδο
τής γυναικαδέρφης μου καί μοΰ
τόν φέρνει. Μέ άγκάλιασε κσΐ
μοϋ λέει «Μή φοβάοαι. 'Εγώ Θά
πάω νά την προετοιμάσω. Καί
έού μέ τόν Κώστα ερχεστε άρ-
γότερα».
"Οταν λοιπόν ό Κώοτας μέ
πήγε οτήν Νέα Κοκκινιά είδα σπί
τια στή σειρά χτισμένα ώς την
Πλατεϊα κα'ι ό κόσμος καθόταν
στίς πόρτες. Ή καρδιά μου χτυ-
ποϋσε ώσπου νά φτάΕωμε στό
σπίτι. Μπήκε μέσα ό Κώστας πρώ
τα νά ψυχολογήση τή γυναίκα
μου, καί έγώ περίμενα άπέΕω
Μόλις τόν εΐδε έκείνη τοϋ φωνα
Ζει «Ποϋ είναι ό Χρήστος; γισ-
τί δέν τόν έφερες;. Τής λέει
•Νά τος άπέΕω. "Ερχεται». Άλ¬
λά μόλις μπήκα καί μέ είδε, έμ
πηΕε μιά φωνή καί πέφτει λιπό-
Θυμη. Μέ έπιαοαν τα κλάματα.
Άγκάλιαοα τό παιδί μου καί έπε
σα άποπάνω της κα! τής έλεγα
«Έλπινίκη, κουράγιο. Τώρα πού
ό Θεός μέ άΕίωσε νά άνταμωθού
με πάλι, μήν κάνεις έτσι. Εΐμαστε
εύτυχιομένοι».
Ι9ΑΝΝΗΣ
ΓΡΥΠΑΡΗΣ
(1870 — 1943)
ΙΟον
Αύτά, άρχαιόπρίπ,Ί., μέ κλασΐ-
κή δια,φάνεια, τοαγονδάει ρδώ ό
Γρυπάρ-ης την άρχαία έγκαρτέ-
ρηση στό μοιραϊο .ιόνο, την ,τε-
ρήφανη, ψωτεινή, στωϊκή έγκαρ
τέρηση, καί συγχρόνως την προσ
πάθ€ΐα νά λησμονήση κανε.ίς μέ
σα σ* ενα αίσθητικό μεθνσι.
Τόν τνραννεΐ 'ενας .τόνος γε-
ί>ός, άτβαλένιος, όλυμπιος. Κι'
άλλοτε έντατικ.ή κι' ή σύγχρονη
νοσταλγία γιά τ* άσύλληπτο, ή
τόσο πολύ όόννηρή στήν άορκπία
της.
Τό πλοϊο θαλασσοδέρνεται ξνλάρ
μενο
ΚαΙ τό πατάει τό κΰμα ποίμα -
πλώρη.
Δέ θε ν' άράξωμε ουτε 6ράδν,
οθτίε αύγή
Κι' ό θάνατος μάς ϊώνει πρίμα
πλώρη,...
Τραγονδεϊ άκόμα τις άρρωβτη
μένες στιγμ,ές οπόταν καΐ μέσα
στή λίγη μας διαδατική χαρά,
μάς πιέξει δαριό. μιά θλίψη, σάν
άνάμνηση, ή σάν προαίσθηιμα ε¬
νός νέον κακόν .τού θά 'ρθή.
Σέ λύπη θά μάς βγάλη...
Γιατί ή χαρά, ή λίγη μας χαοά
Σάν σνγνεφον ή θλίνη μάς έοκέ
πασε
Καί γέρνομε στή θ/α'ψη τό κε-
φάλι·..
Τό ίδιο καί σέ άλ/.ο πάλι ποίη
μα ύπέροχο έλεγειακό, ι|ηιχογ£α
φικό:
Μές στό μενΐξεδενιο οΰρανό
Τοιοννταφυλλένια σΰννρφα Λερνον
νε'
Μές στής ψνχής τίς ασπρες κα-
ταχνιές
Κάτι θολά φαντάσματα πεονοϋνε.
Είναι οί χαρές, χαρές ποϋ δέ
γελοΰν,
Οί λνπες πού δέ ξέοοννε νά κλαί
νέ,
Ποΰ σάν τής Μοίρας τό γραφτό
6ον6ές
'Εκεϊνες δέ γελοϋν κι' αί'τές δ έν
κλαϊνί.
Ποία Μάγισσα μέ ξόρκια πιό
τρανα
θά μάθη τ' όνομά τους σάν περ
νοΰνε;
Μές στό μενεξεδένιον οιιρανό
Τρινταφνλλενια σύννεφα πβρνοΰ
νέ.
Τραγον&εϊ άκόμα ό Γρυ.τάρης
τό άοάσταχτο τοΰ πόνον, .τού
ιρτάνει (σαμε την έπιθυιμία ενός
ύπνον, ήθΐΐμου, ποϋ θά μοιάζ,ει μέ
τό θάνατο.
ΤΠΝΟΣ
"Ελα, ϋ.τνε καί πάρε με' στήν
κλίνη
.τού σί>μα καί ι|<υχή σοϋ παρα- δίδω κάμε, παρηγοριά μοί1, ν' άπαλύνη ή μαϋρος .τόνος, ποί' στά στήθη κλείνο). ΔΙΚΑΙΟΣΤΝΗ Ή Λικαιοσννη, γράφτηκε στό 1898 κι' είναι άπ' τα πιό σνναρ- παστικά τραγοΰδια τού Γβυπάρη σέ τεχνη, σέ δΰναμη, σέ 6άθος. Είναι άπελπισμένη φωνή διαμαρ τυρίας στόν κόσμο τής άδικίας καί τον αϊματος, ποΰ άναγκαζρι τόν ήθικό άνθοωπο νά τραβη- χτή στόν ίαντό τού καί ν' αύτο καταδικαστή στήν άφάνεια, π*ρι μενοντας χ-ρόινΐα καί χρόνια στής ηγής τόν ,τύργο μίαν όναγρννη ση, μόν©1 .τού τότε πιά ποί· θά 'ρθη θά 'ναι άργά γιά κεΐνον, γιά μάς! ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Στό αΐμα πλέϊΐ ό ήλιος τής Δι καιοσύνης* τού κακοϋ αν τού κοάξουν: εδγα νά μάς κρίνη;: Στίς πορφΰρΓς με:σα τη; Αΰγής γεννάται, τής κακίας ή κνίσσα όλημΐρ'ις τόν θρέφει καί θκαοΰς χορτάτος μές στά <τκό τια γνέφη γέρνει καί κοιμάται. Τό 6ου6ό μου πεϊσμα παίρνου προ 6α<τκάνι κι' άσκητής, τού κόσμον φενγον τα; την πλάνη, στής Σιγής τύν ΙΙύργο — γρά φω δέν ξεγοάφω— μονάχος μόν έμεινα διπλομανταλώ νω τό χρνσό κλειδί τού μέ στερνό μόν πύνο ρ.'χτω μές στόν τράφο. Κ ι ό καΐιρός δια6αίνει ό πετρο- κατταλντης καί βροντάει την πόρτα τής κρυ- φής μόν σκιίτης κοσμογυρι.στάδρς, ννχτοστρατο- κύποι ηλιοι καί φΐγγάρια .-τονε καϊ γνρνόνε τού χαμοϋ κο.τάδια τρών*, κιαί πΐΐνάνε, στρρφο 6οσχοτό.τι θά μέ βρή ή στεονή μόν ήμερα ά τό δικό τού μνήμια μόνος τού .τοΰ σκάφτίΐ μέ τα δέκα νΰχια· μονάς μόν, άπό τότε πον ενοκοσα στά σαλάχνα με;σα την καροιά μόν, σάν χαιραιμοφάδες σέ τραπέζι γάμοτ', .τόνοι, νά μοΰ τρωτε. Μέ τή ι|Π'χή στά δόντια μόνος ,μου θά γύρω τό κορμί τό σάπιο μες στό λάκκο' γύρκο •ά πετοϋν θά σκούζοι·· λιμασμήν' κ' Ισως ,μές στοϋ χάοου τα κο- .-ΐάδια νά Γ>ο<ο τ' ά,τοννχτερό μόν τίίνριρο τό μαϋοο σά στρρ.νή 6λαβτήμια, Νά μοΰ κράζη: ·— Σήκχο! των σαλπίγγ<ον ήχο* τής Ίεοιχώς σον ζώνοι»νρ τα τείχη, Κά~·ρο, ποΓι προσμρνεις σφαλιχ- τό άπό χοόνια, Κάστρο, .τδχοΐ'ν δρ<τη, μ« γητειές καί μάγια, ήρθα νά σ' άνοίξιο μέ μνρτές καί 6άγια καί, μρ δάφνης κλώνια! ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΗΣ Ώ! Σύ'θεέ μοχ» Κύριε τό θάρρος: ξανά δόμου ι Τή δχ-Λΐαμη, τή θελήση κοΛΤΓίύω νά χαθώ. Στό πέλαγος άπομεινα μέ δέρν' ή Τρικυμα γχιρεν'ω καταφύγιο νά τρέξω νά σα>θώ.
Τή σκέψη μου γαλήνεψε
Τό σπλήν ιμ' εχει πληγώσρι
άλοΰθε κ' αν γυρίζω
χωρίς λχι δαιρεθώ.
Δέ ν ϊχω 6ρεϊ τό βάλσαμο
νά γειάνω τή ψυχή μου
γι' αυτό πιά δέν μοϋ μένει
παρ« νά σκοτωθώ.
Χ. Π.
Η ΒΑΣΙΑΟΠΗΤΤΑ ΤΩΝ ΜΑΔΥΤΙΩΝ
ΕΚΔΟΧΕΙΣ
ΒΑΣΙΚΗ ΕΓΚΪΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ
ΘΕΟΔΩΡΟΤ ΚΟΝΤΕΟΤ
ΓΕΝΓΚΗ Δ)ΝΣΗ: ΤΑΚΗ ΓΚΟΣΙΟΙΙΟΤΛΟΥ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1970
ΤΟΤ κ. ΛΝ'Τ. ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΤΛΟΤ
Τό ίΰθαλές Σο>ματίίον τώ'·
έν Αθήναις Μαδυτίων εί; ίκ-
.-τλήρίοσιν καί κατά τό άνατριλ.αν
ρ'τος 1971 τοΰ -τ,ατ^παοαδότοΐ'
καί πανελλ.ηνίον έθίμου τή; Βα-
οιλόπηττας, συνεκάλεσε καί πά¬
λιν την 1"ην 'Ιανοι^ιιρίου .-Τίρί ίό
ραν 5 ιμ.μ. τούς οτμπατριώτας
εί; π'ιρύχωρον αίθουσαν κΐντρι-
χοΰ ξρνοδοχίίον.
Πςιόφοονι .-ΐροσκλήσρι τού φί
λου ΠρορδρΛ' κ. Μ. Κατζάκη,
επχον την τιμήν νά -ταρακολου-
θήσο) μ*τ' αλλίον φιλ,ομαδντίων
την ώοαίαν τελετήΛ· τή; σριιτής
έοοτής.
Βεομά; έκφράξο) ε»>χαριστίας
διά τα κατακλύσαντα την καρδί¬
αν μου αί<τθήμ*τα χα<ιά;, θα·μα ομού καί σνγκινήσϊίος. Ή (Π'γκίντρίιΧΓΐ; τόσων σι'μ- πατριοκών θραχόη- ΜαΛντίοίν μρ τα των οικογένειαν αίτών καί ή έκ τής σΐΛχιντήοεώς το»ν άκτινο 6ο>Λϋσα ρΐ; τα ενθνμα π,οόσο)-
αά τολ· .τηγαία άγά.τη, ζωηρά νο
οτσλγία καί άνταλλαγή. στοργι-
κών χαιοετισμών ύπήρξϊ πλέον ή
ή
γίή.
Άναμνήσεις έκ τής ενάνδ.ς:οΐ!
καί .Τίο«·)νιΊμ<ι)-ν Ίιροαρχ<Τ>ν καί
Μοι<σικολόγ<ιιν γενρτρίοας Μαδύ- του καί τοη· πέ^ιϊ τής 'Ε^.λτκπτον τίον .-τε-ριοχής πόλεων καί οίκι- σμών υπό το»ν .τρϊσιβντέρΜν μετα διδόμεναι ένθουοτώόες και<χημΛ πθθΐ>κάλονν ρί; τούς νεωτρρους
("λαστονς.
Μετά την σύντομον Ιε<>οτ«λε-
στίαν καί εύλ.ογίβν τής ΙΙήττα;
ύπί» τού 'Ιίθίω; τής Νρας Μα-
δύτου (Αθηνών), τόν λόγον ?.
λαδεν ό κα/,Λΐί.-ΐή; ΙΙρόε&οο; κ.
Μ. Κατζάκης ρξιστορήσας μετα
ξϋ ά>.λι,»ν την ά.ιό Λθρτία; Ιδρι.
σιν καί δράσιν τού .τατριωτικοΰ
καί φιλαϊνθροχτικοΰ τούτον Σοιμα
τρίον, τοϋ ό.τοίου σννρκτικόν δέ
τμόν β,τοτελρί τό .ττρισ.τοΰδαστον
περιοδικόν «Έλ^.ήσποντος» τό ό-
ηοϊον κυκλοφορρί μέχρι τώγ άπω-
τάτο>ν έσχατιών τής ύφηλίοτ', ϋ-
Λου εύημιΡ.ρονν Μαδύτιοι. Την ώ
ί>αίαν τελ,ετήν άφοΰ έποίκιλ}.αν ]
καί άλλ(ιη· εΰ<—οχοι όμιλίαι, έκάπη Ι ή τ?τ<3·αμελτ(ς πήττα, (προσφορά ' Μαδιτίον), τή; ό.τοίας τα εΰγευ στα τεμάχια δΐΐνεμήθησαν εί; τούς παρισταιιυρνον;, σνγχαι'ρον- τ«; καί ερχόμενον; Οΰτιος, καί ε τι άπα| επε6«6αιώθη ή άξία τής κοινίονικης σιιμιηώσειο; τονουμέ- νη ΰ.τό τή; πατριονπκή; νοσταλ- γία; τΛν εοοταστών, οίτιν'ΐς ώ- μολόγοιη· τό «Κολ.λη9είη ή γλώσ σα μας τώ λάρτ·γγί μας, έάιν μή οου μντ^σθιοιμεν Μάδυτος!» __ Π. ΒΑΛΙΟΤΛΗΪ Η ΕΥίΓίΕΛΙΚΗ ίΧΟΛΗ ΣΜΥΡΝΗΣ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΓΥΜΝΑΣ ΙΟΝ Ό ί.ι: τής Έθνική; Παιδίία; καί θρι σκειιμάτιον ΰ.τονργό; κ. Χ. Σιώς-η;, ίδέχθΓ, τόν άκ«δη- μαίκόν καθηγητήν κ. Γ. Μνλοινβν καί τόν καθηγητήν κ. Μιχ. Άν«- στασιάδην ,-τοόεδρον τού Συλλώ- | γον των Φοιττ;σάντ(ΐ)ν εί; την Εν- αγγελικήν Σχολήν Σιμί-ρνη;, εί; τοϋς όπο.'ου; ανεκοίνωσεν την άπύ- φσβιν^ τόσον τοΰ κ. Πρωθνπουο- γοϋ, ίίσον καί την ιδικήν τον, ο- .το>; συστήση τί,ν Είκΐγγελικήν
Σχολήν Χιιύρνη; είς Πράτιαον
Γιΐιινάαΐί·/. '« .ν.χιναατοαΐΓΧησις
τή; άΛοφάσΓ(·>; τ.ιύτης ά-ταιτρϊ όν
θμιισ.ν των σχολικών άνα-^ών ό·
Ν. Σΐιί'ρνη, έλπί';ετ<α ΰιι(ι); ή ί_ ■τιτνχή; τΐικτοποίτντις αυτών £,—ρ άπό τοϋ ποοσρχοΰ; ΣεπτειμΛρίου ή Κι'αγγελική Σχολή νά λειτονργή- <τη ώ; πρότυ.-τος. Ο κ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Ό νποδιρι·θτ»ντής τής Οικονο¬ μικήν Έίτορεία; Άμαοοι«σΐίοι. κ. Μιχαηλί&ης, άπό τινος θεοα.Ίεύ-'- ται είς τό Νοσοκομείον 'Ελ. Έρν θοοϋ Σταναοί·, ή-ΐοστάς έ.τιτνχή έγχείρισιν είς την χολήν Γεγονό; ίδιαίτερη; σημασίας γιά την έκδοτική κινήση τής θεσ )κη; .ΐιρέπει νά χαρακτηοίβωμε την εκδοση καί κυκλοφορία μέ- σα στό χρύνο πού πέρασε τή; «ΒΑΣΙΚΗΣ ΕΓΚΤΚΛΟΠΑΙ- ΔΕΙΑΣ ΚΟΧΤΕΟΤ» γιατί πά ρόμοια τρτοια μεγάλη .τοοσπάθεκχ. δέν εχει ξαναγίνει μρχοι σήμεωτεύ-
οι^ας.
Γι' αι'ιτό δίκαια την κατατάσ
σο-με σάν ποοιτη καί ξέχο>ρη άχ'
τί; άλλε; αξκς έπίσης πνευμα-
τικέ; .ιροσφορέ; τοΰ 1970.
Ή έγκνκλοπαίδεια ΚΟΝΤΕ
ΟΤ είναι δεκάτομη, ώραιοτάτη σί-
έ-αφάνιση, δερματό&ετη, μέ θαυ-
μάσιο φαντεζί κάλνμμα, έξαιρετι
κό χαρτί, ΐυχρηστη καί .-ΐΛού-
σα είκονογιραφημ-ένη.
Γιά τή σννταξή τη; σ·γκροτή
θηκε είδική έ-τιτρο.τή ά.-ώ <η.·γ- γρα<τ>εί;, λογοτρχνες κι' έκπαιδευ
τικοΰς, μέ γενικό Διευθυντή τής
ΰλης τόν .-ΐανελληνίο)ς γνοχττό λΛ
καί κοιτικό τή; θεσ) κης
Τάκη Γκοσιόπουλο (Στρφανο
ποΰ οπιος βίμαστε σέ θε
ση νά γνο>οίζο>μρ ρ^γάστηκε σκλη
ρά καί φιλότιμα γιά την έπιτνχία
τή; ίκδοσης αυτής.
Άλ-λ,' δσα γράφτηκαν ,-ΐαοαπά
νο> δέ θίχαν κοιμμιά άξία αν κα'ι
στήν οϋσία, πού αποτελεί τό πε-
οιεχόμενο των δέκα τόμων, δέ
διαπιστώναμιε μιά πλήρη ένηιαερό
τητα καί μιά έ«τιτυχημένη άνάπτυ
|η των θειμάτοίίν, .ποΰ ΐταρίχον-
ται ά.1» ενα πλήθος ίκλε-κτών συν
ειρ-γατών. καθηγητών πανε.τιστημί
ου, Κοινωνιολόγων, Παιδαγο-
γών, Λογοτεχνών, Ίστορικών, Ί
ατοών, Φι>σικων,
Δικηγόοων, Δημοσιογράφοη', Στρα
τιοτικών, Μηχανικων, ΆοΤ'ρονό-
μων, Γλνπτών, Ζωγράφιον, Μου
οουογών κλΛ.
Εΐμαστε δμιος 6ρ6αιοι πώς χο>
ρίς αΰτές τίς προΐαοθέσει;, .τού
άστραλώ; όφείλονται στόν έκλε-
θ' σνα^ΛμβάνΗονταν αύτό τό ερ-
γο .τού σήμεφα χοα.ρόμαστί.
Άπό μ<ά μικρή ε.ταφή μας μέ τΰ ,τεοΐΐχάμενο, όια,τιβτώνουμε «τω; γιά .-τιρίότη φοοά .ταίονονν τη θέση τους σ' ΈλΑηνική Έγ- κυκ/Λααίδεια οί άγωνιβτές τής Μακίδονίας τή; έποχής τής Ε¬ πανάστασιν; τοϋ 1821 καί τού Μα χ,εδονικοϋ άγώνα. Τό ϊδιο γίνεται /αί μέ τοϊις σνγγραφΡΪς, λογοτέ- χνες, μουσονιργού;, γλύπτες καί ϊω γράφον ς τή; 1ίόοε<α; 'Ελλά¬ δα; μας, εδ<,>σαν &ξια εργα
κ. αί διακοίθηκαν.
Αύτό .τροσδίνίΐ ίδιαίτίρη τιμή
στόν άκούρ«στο Τάκη Γκιοσό,του
λο καί τοΰ; σννεργάτες τού καί
άποδείχνει γιά .πο>Λοστή φορά τή
(ΐεγάλη άγάπη τοϋ πρώτον γιά
:ήν πατρίοα τον την Μακεδυνία
καί τού; «τνευματικούς της άνθρώ
.τονς.
Άπό την άποψη τής ΰλης, ,τα
πώ; Αντα-τοκρίνεται ά
νική.
κτό πνίΐ·υατικό ανθρωπο τής
Ικη; κ. Γκιοσόπονλο, καί χιορίς
τή βεβαιότητα τή; έπιτνχία;, δέ
.τόλ.υτα στόν τίτλο «ϋασική 'Εγ-
/νκ?Λταίδεια». Είναι ξεκα·θαρι«(μέ
νη κι' άνανεοεμίνη μ' δ, τι σήμε
ρα Ίσχιιει στίς διάφορΐς έπιστή
με; καί Τέχνε-;, ή δέ διατάξη
της ΐΐναι μ>εθ·οδ<κή κι' έπιβττ,ιμο- Ό πρμ.-ττο; τόμος άναφέ- στήν ΈΛ,λάδα. Ίο*α.ΐτε·ρο άκόμα τής 'Εγκυ ς Κοντεου είναι ή γλώσαα. Οί ,-τλούσιες γνώσει; προοφέ· ρονται μέ μιά όμοιόαοοφη άπλή δημοτική καί μάλλον λογοτίχνική θά λέγαμε, πέοα ώ; .-τέοα. σ' δ λο τό εργο κι' δλα. Ί-α θΐματα, «τοίι 6οηθά πολύ στήν έκλαίκΐυσή το·; καί .ιοΰ ετσι γίνοΛΤαι λα καταληπτέ.; κι' άπό μικοούς ιΐΛΐθητέ; ή τοϊ'ς στ.εοηιμένον; με- γά).η; Ό.τωσδήποτε ή εκοοση αντή είναι, μιά μεγά>.η έπιτυχία πού έ
πι6ά/.λει νά σνγχαροϋμ* καί τόν
ΐκδατικό ΟΙκο θ. Κοντεοιι καί
τό φίλο >Λγοτεχνη Τάκη Γκοστό
πουλο Υλ,
μαξί τού.
όσον; σι^εργάστηκαν
ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΤΛΟΣ
«8)®®<τ>®<5ΧΛΧίνϊνίχβχϊ^)®®(3^^ Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ Β1ΒΛΙΟ Γ. ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΣΙΩΙΙΗΣ Ό Γιώργη; Μανουσάκη;, εί- ναιι ενας άληθινός πκχτρής. Αύ¬ τό μάς δείχνει μέ «Τό Σώμα τής Σιοχτής». Γνποριίζει νά μετου σιώνει τα ύλικά σέ άνλα καί νά μεταφέρει .τάλι φΐό τόν κόσμο τοΰ όνειρον καί τοϋ θρνλον μέ όμορφονς καί καθαροΰς στίχους ίκεϊνο τό ό.τοϊο σνλ/Λμδάνει. Γε νι κά δίνει την αΓσθηση πώς ποία γματικά άντλεϊ άπό τό σώμα τής σιωπής, μιάς σαικτής .τού κλ.εί νει μέσα τη; καί κατεργάζεται στίς άπέραντΐς ώρες της, τή βτι γιμή τή; δΓ,μιονιργίας. ΙΙολλά τα ώραϊα ποιήματα στά 6ι6λίο τού, άκόμη πίριοσότεροι οί ώραϊοι στί χοι. Άναορέςουμιε χαΐρακτηριστι- κά τό «Φραγκοκάστελο» καί τοΰ το γιά πολλοΰς λόγον;. Καί γιατί ΰμο.ρτρα χειρίζεται τό θέμα τον ά/./.ά καί γιατί τό περίεργο αύ τό ιταινόμε^νο, τόν κοίτα£ε μέ τα μάτια τή; ψυχής, μρσα. άπό τό ,τοϊσμα ποΰ μόνο μιά σκοπηλή κι' άπαλότονη έσίοτρρική έπεξεογασία μπο.ρεϊ νά όδηγήσρι τελικά σέ μιά θεώρηση κι' Εκφράση τόσο «.τρέ- πονσα». Ε. ΑΣΠΙΩΤΗ ΝΟΣΤΛΛΓΙΚΑ ΤΡΑΓΟΤΔΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ Ό κ. Εύάγγελ.ο; Άσπιώτης, είναι ενας Λκάμη άνθρίοπος μέ έξκ>ϊτική (·ϋακτοησία καί ποιητι
κή διαθέση θεώρησης τον κόσμον,
καϊ τοϋ άνθρωπον.
Τα «Νοσταλγικά» είναι μιά σνλ
λογή άπό ποιήματα ποϋ βνμίζυυν
την κβλή ποφ«,δ)θσια.κή ποίησιι.
Κα/.ή καί γιά την τεχνική τού
στίχοτ·, άλλά καί γιά τίς ώραιες
ε'ικόνες, γιά τό βιάχντο Λυριομο
γενικά. Αΰτά τον τα ποιηματα,
νομίξοτ-με πώς είναι, καί πολΰ κα
λύτρρα άπό τή δ«ι>τε πώς πρεπΐΐ
νά σταθαΰμε πεοισσότίοο γιά τό
σγνό πατρκιηικό συναίσθη,μα ποΰ
τα εχει εμπνεΰσει τοϋς στίχους
παρά γιά την τεχνική τονς ή την
πρωτοτυπία τοΐ'ς. Καί έδω εχοι>με
την πα^άδοση στήν τεχνική, άλ¬
λά ό ίνθοι-σιασμός δρν άφισε μιά
λιγώτερο ρητοριχή εκςράα, ε.τιδϊ-
6ίΐιώνοι·ν μέ τόν πιό καθαοό τρό
πό, την έντάτίοση .-τού εχ*ι σχη
ματιστεΐ γιά τόν σνγγρα<ρεα πώς | ξρ&ει καί τί γράψει καί .τώ; νά γοάφει. Νομίζο) πώ; μέ τό «Γνώ οισα τόν Πεΐραιά;>, ξεπερνάΐΐ πολύ
τό χαρακτηοισμό ενας καλός λογο
τέχνης, Ρ'νας καλός χ«ρ<στής τοΰ λόγοτ'. ΙΙοοσωπικά, νομίζω ότι έδώ πέτνχε έναν δθλο: Νά π*ι- θα^χήσει την άπέραντη, την δλο δτ-ναμη καί ξωντάνια άγάπη τ<«, γιά τό χώοο .-τού αίσθάνεται άκα τάλυτα, μέ κεϊνα τα μυστικά δε¬ οτμ«, τα δε<τμά ποίι ή ρο στη δΰναμη τή; γής μάνο μπο- ρ«ϊ νά δτιμιονργήσίει, δεμένος. Τόση άγάπη, τόση μχ<στική διά θέση πιραγμ,ατωμένη στήν ενω- ση άνβοωπου - χώρον, δύσκολα μ-ταρΐί νά την πε.ιθα.ρχήσει κα- νείς, σέ έναν λυοιβμό .τού δέν καταλήγει σέ κιρανγές οί ό.τοΐϊς τίλικά θά κατάβτρέφουν δλη τή γοητεία αυτής τής μυστικής εν<ο σης. ΆΌμ καί οπάνια, μιά τέ- τοια ά7άπη, μπορεϊ νά αφήση τό μάτι άθόλωτο νά δεί σοχπά, καϊ τή λαγική ψυχρή νά κρίνει σω- στά. Μιά φιλοσοφι,κή διαθέση, σχη ματισμΐνη άπό γαλΛ^ιο χρωμα ού ρανοΰ καί θάλαοχ»α.ς πού πλέονν στό χρνσό ορώς, δ.-κος ενας ήχος λέξεων κι' έκιρράσεοη· πού στέφε ες κι' άμετάκ.?.ητες σάν ξ,ερή γή τις πήρε κοιί τί; λίκνκκ στίς λαγαρές ΰδάτινες περιοχές της ή θάλ-ασσα, σον δίνονν τήιν αίσθη ση πώς πρ«γματικά ό κ. Πολιτάρ χης εΐδε τί ρΐναι κεΐνο πού δια- π/Λθει τό χαρακτή.ρα το>ύ Πίΐραι
ωτη, ποΰ τόν κάνεί ν' άνασαίνΐΐ
ελευθέρα, ν<Ί νοιώθει πώς δέν ά κονμπάει σέ σκληρή γή, μά σέ <τυρο>μενη ; μεσα στίς γραμμές τού συγ
γραφέα, πον ιτό αίοιο, ή Λκόμα
καλύτίοα ή αίιονιότητα τοϋ Πΐΐ
; μέ τίς σβλί-
δες τού κ. Πολιτάρχη καί .-τοτέ
δέν εϊχα άπο,>Λύσει έΛ'αν Κρτν
στά/,λη τόσο ά/.Γ,θινό. "Αν δμως
ενας άνθθίοτος, μαοίΐίϊ τόσο καλά
νά μάς μεταδίδει τίς δχιοδΰσεις
τού μέσα στήν νυχή ενός ποιη-
τή, όπως εκανε ό κ. Πολιτάρχης
γιά τόν Μαμμελ.η, τόν Κουστάλλη,
τΟΛ· Σιγονοο, τόν Σπρράντξα,
τόν Φραγκισκάτο καί τόν Σκια-
δά, τί &1)λ πρρπει νά κάνει γιά
νά θεωρηθεΐ άπόλντα έπιτΐ'χης.
ΜΑΡΙΑ ΜΙΧΑΗΛ - ΔΕΔΕ
ΠΡΙΝ 30 ΧΡΙ3ΗΪΑ
Εις χρονικόν Άθττναϊχ.ή; έη-η-
μερίόο; υπό τόν τίτλον «Ποό ΆΟ
ίτί,αρ- έδπΐοσιεΐ'τϊη .τοό ήμερ.'ον
ι'ΐ κάτωθι, είδησις, τί|ν οποίαν ά-
ναΟΓμοσιρύο,μεν άφοΰ άςορά άγα
πητόν σννρργάτην μας:
...Ό εγκοιτο; δικη-γόρος κ.
Ξενιοα-ών ΧατζησαράΛ-τος μάς έν*
χείρι— ενα χονσοΐ-ν δσικτι-λίδιον
κτά μί<ιν καρφίτσνιν τα όποΐα κα τετέθτνσαν εί; την Εθνικήν Τοά .τεϊαν τή; Ελλάδος ύπεο τού ΐε. ροΰ αγώνος μας...». 'Ωραία πράγιματι χΐΐρονομία διά τΐτν εποχήν εκείνην — ύ έκρί νετο ή έλ.«νιβ*ρία μας.. Η κ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΝΟΦΟΡΟΠΟΥΑΟΥ - ΣΙΓΑΑΑ Η ΕΚΛΟΣΙΣ ΤΗΣ "ΑΙΝΕΙΑΔΟΣ.. ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΗΣ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΕΠ1ΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Μόν σννέβη καΐ στήν πεοί.ττω αν τής «Ίλαάδος* ποϋ μετρφοα- σιεν άριστ,αινιργτ;μ·ατι.κά, είς τό Ιαμετρον, ή άγαπητή σννάδρλφ(;'ς εν τή 'Ενώθΐΐ των 'Ελλήνων Λο- γοτεχνών κ. Αγγελική ΙΙανωφο ροπονλοΐ' - Σιγάλα, καΐ την εκρι να άπό των ατηλων τού άγα.τη- τοΰ «ΙΙροσφνγι-/θοΟ Κόσμον» τό παρελθόν ετος. Μοΐ' σνμοαίνει καί τώοα, ιμέ την «Αίνειάδα» της. Διερωτωμα:, δηλαδήι, .τόσην δύναμιν ψυχής, .τόσον πάθος, πό σην αγάπην διά τόν αρχαίαν ποιη τικόν λ.όγον πρέπει νά διοθετη, διά νά αναλάβη παρόμοιον έργον. "Ενα έργον θά έλεγον ολοκλήρου ζωής. "Ενα έργον, πον φα'ίνΐται τόλμτ;μα. Καί, βεβαία τό τάλμη- μ-α δικαιώνεται, μέ την έικπλ.ηκτι κήν επιτυχίαν την οποίαν εχει. Δέν πανει δμως τό άθλ.Γ,ιμα νά έκ πλήση ώς ξί·κίνημα. Διότι δέν είναι άπό αΰτά, ποί· τα άρχίζει κανεϊς ϊύκολα. Καί ό δγκος καί ή ποιότης τιςΜμάζονν. Καί ή «Αί νειάς» είναι καί άπό τα δΰο. Καί πρίν άσχοληθώ μέ την «Αί νειά&α» θά παρονσιάσω είς τούς αναγνώστας τοϋ «Προσφνγικοΰ Κόσμον» την κ. ΠοΛ'θΗΓθοοπούλου. Ή Αγγελική ΙΙανωφοοοαούλου Σιγάλα εγεννήθη τό 1928 είς τάς Αθήνας, <χπύ γονεϊς ποϋ άγαπι^ιΰ σαν τα γράμιματα κα'ι την πρόο- δο. Παρηκολούθησε τα γυμνα- σιακά μαβήματα είς τό Γ' Γνωνά βίον Θηλέων Αθηνών κα'ι ήτο ά πό τα μαθητικά της θροννία θΐρα. παινίδα των Γραιμμάτον καί τής Τέχνης. Σννέθετε ποιήματα διά σχολικά; καΐ άλλας εκδηλώσει ς καί έξωγιράφιζε, όπως καΐ τώρα ζο>γραφίζει, πολύ ώςχχΐα. Ήκολού
θησε τάς φιλολογικάς σπονιδάς
τής Φιλιοοοφ-ιικής Σχολής τοΰ
Πανεπιστημίου Αθηνών. 'Εκτός
τοΰ φιλολ.ογικοΰ της διπλ,ώματος
καί των φιλολογικών της μεταπτυ
χιακων σπονδών, εχει κάν«.ι ίστο-
ριρίάς βπιονδάς καί κατέχει καί
δί.τλωμ« ποιιδαγίογικόν μετα,ττυχια
κων β,τουδων. Μέσα είς την τελεν
ταίαν δΐκαετίαν, άπό τό 1960 —
1970, ρχΐΐ ε,κδώσει τρείς τραγω
δίας τοΰ Ευριπίδου είς επίμετρον
λογ,ο"τεχνικήν μ«τάφρα·σιν, την Ί
λιάδα τοΰ Ό,μήρου ολόκληρον,
είς θα'ν.μαοίαν βμμετρον μετάφρα
σιν καί εΊμμίτρον μετάφ-ραοιν των
πρώτων ?ξ βιβλίον τής Αίντιά-
δος τοΰ Βιργιλίου. Μ έ τήΛ' αρ¬
χήν τοΰ 1971 έξβδωσβ την Αί-
νειάδα τοΰ ΒνργΟΧου, όλόκληοον,
έργον .μοναδικόν διά την ιστορίαν
τής λβΎοτεχνίας μας, διότι διά
πρώτην φοράν τό Θαυμάσιον Ρω
μα'ίκόν 2πος ζωντανεύεται άπό την
λατινικήν τον γλώσσαν είς την ώ
ραίαν μας ελληνικήν ποιητικήν
γ)*>σ<ΐικήν έκφρασιν. Ή κ. Παν(ι>
φοροπούλου συνεργάζεται καί δή
μοοιεΰε.1 έ,ργασίας της είς πολλά
πεοιοδικά φΐλολ;ογικά των Αθη¬
νών, τής επαρχίας καί τής Κΰ-
προν. Διατη·2ιεϊ ρπίσης σΊΛ'εργασί
αν μέ τόν Ραδΐ/οφωνικ.όν Σταθμόν
Αθηνών. "Ηδη καταγίνεται μέ
την μετάφρασιν τής Όδινΐσείας
τοϋ Όιμήρου, ένώ «τιινάμα πρόκει
ται νά εκδώση ,μίαν ποιητυκήν της
συλλογήν, καί μίαν συλλογήν πί
ζων, διηγημάτων κ<ά μελετών της. Ή κ. Πανωφοροπονλον — Σιγάλ.α είναι τώρα έν ενεργεια φιλόλογος καθηγήτρια «ίς τό Θ' Γυμινάσιον θηλέων Άθηνιόν κα¬ θώς καί είς τό ΣΤ' Γν>μνάσιον
Αρρενων, είς τό Νυκτερινόν τού
Παράρτημα. Είς την Σχολήν δέ
τής Λογστεχνίας τ.οΰ «Κΐντροι·
Σπσνδών Δολιανίτη» διδάσκει τό
μάθημα τής μεταφ'σ.αστικής, τό
οποίον διά προ')την φο-ράν διδά-
ακιεται είς "Ελληνικήν Σχολήν
τής Πατσίδας μ«ς.
Καί έπανέηχοιιαι ίίς την «Λ'ι-
νειόνδα». Πέοαν φΛ'Λϊκά τού ίίγ-
κοι> ύπάρχει ή ποιότης. Ή «Λί-
νειάς» Ανήκει ρίς την διεθνή κ/.ησ
σικήν δραμίΐτολογίαν. θρο>ρ£ϊται
ώς άριστοΰργτ}μα τής Ρωμαϊκής
όρχαιότητος. Καί δ Βιργίλ-ίθς, εί
ναι ό μέγας πφΐητής της. Είναι
τό αντίστοιχον τοΰ Όμήροι». Καί
τό ε^γον τού, δονούμενον επος, ι
ποί' κνρΐαρχεΐται άπό περιπετείας
τσϋ ,μυθικοΰ ηροεος τής Τροίας,
τοΐ υϊ,οΰ τής Αφροδίτης, τοϋ Αί-
νεία, πού εχρι είς την όοκ-·μη>τί«ν
τής φυγής άπό/,υτον σνμμετς.Ιαν
μέ τόν Όδΐ'σβεα. "Κτος, μέσα ά¬
πό τό οποίον άναθΰεται ό "Λνθρ-ο
πος. Ή άγαπητή ψίλη κ. ΙΙανω
φορο.τού/νον - Σιγάλα γράφει
είς τύν .-πρό/.ογόν της χαρακτηοι
στικως; «Ό "Ανθ.£*).τος, ποϋ «&-
γιονίζεταιι νά πυργοκΐη κόπ;ιο πρ»
γματι.κότητας τα όράματα κοί τίς
ϋ.-ΐέρ^χΐς ίθέες τον, μέ την ά/α-
τάβλ.ητη δύναμη καέ πίστη στά
θεία Πεπρο>μρΎα καί στά ά'για
τοι· Μ'ελλονμβντιι. Τούτη ή .πίστη
ρΐναι ή νερομάνα άπ' δπου άναδί
νετα« δροοΊά πλοΐ'σια καί παρήγο
ρη, άνάμεσα ά,τό τή βασανιστική
πΐ'ράθα των ταλαιπωρκήν, άνάιμε
σα άπό τα πέ?Λγα καιί τοί'ς κα-
τα.-τοντισμούς: Ή ίΊΌχη «Εΰσε-
Γ>ρ«α» τον Αίνείατ1. Καί σΐΛτοτ|»ίϊΡΐ:
«Αυτή ή ρύσ"Ρ·6*ι« <τέ θίθύς κοί Όνς τόν φρρνει ντκηφό·[;ο ν.αί τοϋς «τόποα'ς των Δα- κρνιον» καί τα «Ήλΰσια πεδία» τοΐί Κάτω Κόσμον. Πολ.λ.ές φορές καί οί Γδιοι οί θεοί, σνγκινημένοι άπό την άπύφαση κιί την έπ,.μο- νή τού, τοΰ στέ/,νονν ση:ιιάδια πώς είναι κοντά τού καί τον σνμπαρα στέκονται. "Ομο>ς τόσο ιμόνο, δ¬
σο γιά ινα τοΰ θυμίζουν, ότι είναι
ιιέ τό δίκιο των άγιόνυιν τιν γιά
νά τόν 6ρ6αιώνιοι·ν κά)θρ τόσο,
πά·ς άφοϋ μ,π>ο·ρρΐ καΐ δι«6αινει εί
ν(α ιμαζί τον. Μόνο ή «"Ηοα> δέν
είναι μαζί τοα1. Άλλά ή «'Ήρα»
δέν ρΐΛ·αι θίός. Είναι τό πνεϋμα
τής Όργής, πού στεκρι κρντά
ανϊ)' πανηοδ·να>μΧα τοϋ Θεοΰ καί
ΕΪντα ένάντιο τοϋ Άνθρωπον, καί
«γαναικτεϊ καί ταπεινώνεται, κάθε
φιθρά, πού τα.τειν<ύινεται άπό τό με γαλείο τοΰ Άνθρωπον». Άις«κονν — 6ά ελεγ« κανείς — καί μόνον αύται αί λίγαι γρ·αιμμαί τοΰ προλύγηυ, διά νά αντιληφθή λανείς, πώς ή κ. Αγγελική Πανω φθκ>οπούλου - Σιγάλα αΙσθάΛ'εται
τό μεγάλο βέ.μα τής ποιητιχ.ής
έρμηνείας. Καί ϊχει σΓαασίαν αϋ
τή ή αίαθησις. Λιότι έξηγΐϊ την
ποιότητα τής μεταφράσεως, έπά
νω είς αίαν κλ.ίμακα, πού δέΛ' ξέ
ι/ιο αν ίιπάρχη .τερισσότερον έ£οιν
τλητική των φραστικών μέ<Τ(ον, τής συλλήψεως των άποχρώαεων, τής πλαΐΤτι.κότητος καί τής άριμο νίΐ/ς είς την απόδοσιν. Πρόκειτα» πράγματι, πιερί ίργ,ου τέχνης. Ά κρι6έ(ηερα εχει τόσην τελπότητα, άκολονθεί τοιαύτην γραιμμήιν, εχει τόσον ευτυχή εμπνενσιν, είς την σύλληψιν καί την έκφρασιν, ίόστε νά ήμπορή νά ίντο,στηριχθή, ότι δημιουργϊϊται κάποιο δίύτερον ?ρ γον κοντά είς τό πρώτον, τό βα ΟΊκόν, τό Θβμελιακόν. Καί είναι αντύ τό π/ρώτον έργον ή «Αϊνει- ας», δηλα-δή μνημειαικόν, πολι·«έ 6α·στον άπό τι'λ' χρόνον, ικανόν είς κάθε εποχήν νά μεταλαμπα- δϊ-ύη ί&εώδρς, πίστιν, νψηλος'Βθ- ούνην. "Εργον ποο<υρισιμένον διά την αίωνιότητα. Ή δυσχέρ.εΐΛ είς ιϋτήν την πιερίπτωοιν είναι π.ιό δηλος. Άλλά δέν εΛοαμψε την α¬ πόφασιν τής έκλτκτής σΐ'ναδέλ- φου, ή όποία πλήν τής βαιθιτάτης ς, πλ.ήν τής φιλ.ολ^ογικής πλήν τ.ής ιμεγάλης ρτι- στημονικής συγκροτή<τεως κ ά τής α»κήι(τεΌ>ς, τής μ«κρ«ς άσκήσεος
καί πΐίρας, είς το πεδίον τής
σΐΛ'θεαικής αναλύσεως, διαΰετει
>.ίύ έ'ντον,βν ποιητικόν οίστρον, τα
λαντυν πλούσιον καί γονιμοποιόν,
ευαισθησίαν φραστικήν. Καί τα
μργάλ.α αΰτά δωρα τα έ
είς την υπηρεσίαν τής επι
νίκης άκφΊ&εΪΌ-ς. διά νά πρ·οέλθη
άπό την γραφίδα της θαιιηστή
«φόομα». Γενικώς, ή ποιητική αύ
τή ιι<·τάφραοις τής «Α'ινειάδος» ά ποτελ.ρί πρόσθετον κατακνρίοβΊν διά τηΛ· κ. Αγγελικήν Πανωφο ροποήΰλ^ν - Σιγήλα. Είναι εργίΑ', πού άξίζει τόν θΓ|Λ>μ«0αύν. ΙΙού
'έχει άντανάκ?Λΐ«ν επί τής Ένώ
οεως 'Ελλνήνίον Λογοτεχνών. Καί
πού έ'χει αΰτοδικανως, πρώτην θε
σιν είς τα Έλληνικά ΓρΟΛΐι'ΐατα.
ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΈΛΑΤΟΣ
ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922
- 26 -
(ΣΥΝΕΧΕΙΑ έκ τού προη^μέ^οο)
3 — ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ Α1ΜΧΑΛ12ΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΔΗ
ΚΑΙΠΙΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΠΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοϋ συνεργάτου μας
ΚΕΙΜΕΝΟ
'Επεί δέ ίκανώς είχε τή; εν¬
ταύθα πσι&ενοτω;, έ'&ει δ' αυτόν
μηδέν το»ν καλών διαφυγείν, μη
δέ τώ φιλ.οπόνω τή; μελάσοης ά
πολειφθήναι, σνλ>.εγουσης ίικ παν
τό; Λνθονς τα χρησΐιμώτατα, επί
την Καιοαρέ.ίυν πόλιν έπείγεται,
των τή τήδε μιε-θέξων παίδεΐ'τη-
οίων. Ταύτην δέ λέγω την περι-
φανή τε καί ήμε,τρραν' ϊπίί καί
των έμών λόγοιν αυτή καθηγε-
μών καί δτοά<τκαλΛς, την ονχ' ήτ τον λόγων μητρόπο/αν, ή των πό λ,εων ών ΰπερχ,ΐνται ικαί καθ' ών εχει την δυναβτείαν. "Ην ϊΐτις τού έν λόγοις κσιν ή των
όρίομένων' τή δέ >Λγοι τό γΛΌΐρι-
σμα, ώσπερ έν τοίς δπλοι,ς, η
τοίς δρά,μαο-ι τα έπίσημα. Τα δ'
εξής β-νντοί διηγήσθωααν οί καί
παιοενβαντες τόν άνδοα παρ' ρ-
αυτοΐς, καί τής παιδτύοιεως άπο
λΛ·ί<σαντες. "Οσος μέν ήν διδασκά >Λΐς, δβος δέ ήλε|ι, τοίς μέν πά
ρεκτεινόμενος, τοϋ; δέ ύπεραίρων
κατά πον είδος πααθε>σεο)ς. 'Ό-
κ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΑΟΓΚΙΑΒ
«ΟΛ' κλρος ρντό; όλ.ίγου χράνον
παρά πάσιν ήνέγκατο, καΐ τοίς
έκ τοΰ δήμον καί τοίς πρώτης
.τόλίίος' ιμίίξιο μέν τής ήλαβίίας
την παιδία, ν, μείζιο Ορ τή; πά ι
δεΰσεως την τού ήθους πή|ιν
I-
πιδεικνΐ-μενος. Ρήτωρ έν ϊήτ;:^-
σι καί πρό των σοφιστικών θρό
νχον- φιλόσοφος έν φΛοσόφθΐς
κο;ί ποό των έν φΐλοαοφΐία δογαά
των. Τό μέγιττον, Ιϊρεύς χρι-
στιανοϊς καί πρό τής ίεροχτΰνης'
τοσοΰτον ήν αυτώ τό παρα πάν¬
των σνγκεχω-ρτίκός έν άπασι!.·
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
θ. ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ»· ΜΗΤΕ
Μιά βραδιά, έκεϊ πού καθόμα-
σταν, ήρθαν οί μαφαίάδες καί
φώναΖαν δυνατά -ΚάλκηνηΕ2, ού-
λέν, σίμντι'ντεν ήτηλάφ όλντού
Χάϊντι Ζιγιαφέτ γιαπαλούμ» (Ση
κωθήτε, μωρέ, άπό τώρα συνεν¬
νοήθη έγινε. Άϊντε, άς κάνωμε
γλέντι). Χαρήκαμε άπό μέσα μας,
κανείς μαα όμως δέν τούς άπαν
τησε, οϋτε κσί σηκώθηκε. Γιατ'ι
μός εϊχαν τυραννήσει.
Σέ ενα - δυό μέρεο, μδς εί¬
παν «Χάϊντι, Μανησανήν ίτσιν
τέν, ΊΖμιρέ γκι'ντετίέγιΖ- ("ΑΓ
τε, διαμέσου Μαγνησιας, θά πάμε
στή Σμύρνη) καί μάα σήκωσαν
γιά φευγιό. ϊεκινήσαμε μέ τα
πόδια τό πρωί, καΐ τό βράδυ
φτά£αμε στό -Ίσμαηλλί» τουρ-
κοχώρι, κουρασμένοι, γιατί κα!
ό δρόμος ήταν άνηφορικός καί
άνώμαλος.
Τό χωριό αύτό βρισκόταν άψη
λά στό 6ουνό καί μάς πήγαν στό
οκολιό, δπου μαΖεύτηκε όλος ό
κόσμος νά μάς δή. "Εψησαν πλη
γοϋρι σέ ένα καΖάνι καί μάς έ·
δωσαν άπό μιά κουτάλα νά φά·
με, σάν φιλοΕενούμενοι. Καί τό
πρωΤ Εεκινήσαμε πάλι μέ τα πό
δια γιά τή Ινΐαγνησιά. Πρίν φτά
Εωμε στήν πολιτεία αύτη, περάσα-
με τό μισοκαταστρεμμένο γεφϋρι
απάνω άπο τό «Γκε'ντίΖ» πού κυ
λοϋσε ήρεμα. Στή Μαγνησιά πό
μείναμε μερικές ήμέρες, περιμέ-
νοντας νά έρθουν καί άλλοι λό
χοι αίχμαλώτων άπό άλλες περιο
χές γιά νά ένωθοϋν μα2ί μας.
Καί τότε σιδηροδρομικώς μάς κα
τέβασαν όλους στή Σμύρνη, δπου
μάς πήγαν στό «Γεφΰρι» κα!
έκεϊ καταυλιστήκαμε. Τό λόχο τόν
δικό μας τόν προσκόλλπσαν στό
τάγμα τοϋ ΤσερκέΖου. Αύτάς, σάν
Κιρκάοιος, ήταν φιλάνθρωπος καί
| δίκαιος.
Ήρθε πιά ή εύλογημένη ήμέρα
νά Εεκινήσωμε γιά την Πούν'τα,
στήν παραλία, όπου πλάϊ στή οκά
λα περίμενε τό έλληνικό βαπόρι
«Άρχιπέλαγος».
Στήν εΐσοδο τής σκάλας ήσαν
τα γραφεϊα δπου περίμενε ή έ-
πιτροπή τοϋ Διεθνοϋς 'ΕρυΘροϋ
Σταυροϋ, δικοί μας κα'ι Εένοι. Ό
γενικάς γραμματεύς, πού ήταν
'Ελβετός, έπαιρνε άπό τόν κάθε
άΕιωματικό τόν κατάλογο τής δύ
ναμης των αίχμαλώτων πού εί-
χε υπό την έΕουσία τού. Γινό-
ταν τό προσκλητήριο καί ενας -
ενας άπό έμάς βάδι2ε στή σκά-
λα γιά νά έπιβιβαστή στό πλοΤο
Ό δικός μας ό Τσερκέίος ή¬
ταν ό τελευταϊος πού έδωσε
τόν κατάλογο στόν 'Ελβετό. ΚαΙ
δταν τελείωσε καί τό δικό μας
προσκλητήριο, τότε ό ΤσερκέοΖς
μάς λέεΐ: «Καλή πατρίδα, παι¬
δία. Άν τιμώρησα κανέναν άπδ
σας, νά μέ συγχωρέση. 'Εγώ
δέν ήμουν έκεϊνος πού τόν τΐ-
τιμώρησα, άλλά ό νόμος». Πολ-
λοί, τότε πήγαν καί τοΰ φίλη-
σαν τό χέρι. Καΐ έκεϊνος ουγκ.
νημένος μάς συνόδεψε ώς τό βα
πόρι, πράμα πού δέν εϊχε τολ¬
μήση νά τό κάνη κανείς άπό τούς
κακούς άλλους άΕιωματικούο.
Καί, δταν έπιδιβαστήκαμε σήκωσε
τό χέρι καί μάς χαιρέτησε κα!
είπε έλληνικά «ίστό καλλό, καλλή
πατρί'ντα».
Τό βαπόρι όφηνε τή γλυκειά
μας Σμύρνη. Άπτήν ώρα πού
πατήσαμε στό κατάατρωμα, τό
στήθος μας φούσκωσε καί άνα-
πνέαμε έλεύτερα. Ώστόσο μερι-
κο'ι Σμυρνιοι πού ήμασταν ό {·.-
νας κοντά στόν άλλο, δακρύσα
με, βλέποντας την καταστρεμμέ
νη άπτή φωτία πατρίδα μας, πού
6 θεός ήΕερε πότε Θά Εαναπα-
τοϋσαμε τό χώμα της.
Την άλλη ήμέρα τό πρωΤ, φτά
Εαμε στόν Πειραια δπου κα'ι άγ-
κυροβολήσαμε. Μάς ετρεφαν με
ψωμΐ καί ρέγγα. Κάθε μερά μας
έπαιρναν λίγους - λίγους καί
μέ ένα ρυμουλκούμενα σάτι μας
| πήγαιναν οτό νησί τ1 "Αη - Γιωρ
γιοϋ, δπου ήταν τό Λοιμοκαθαρτή
] ριο γιά νά μας περάσουν άπό
τόν κλίβανο. 'Εμένα μέ πήγαν
ΜΕΝΤΙΟΥΜ
ΕΛΕΝΗ ΚΙΚΙΔΟΤ
ΤΗΣ ΚΤΑΙΡΤΑΣ ΨΤΧΙΚΩΝ
ΕΡΕΥΝΩΜ
ΗΡΑΒΕΙΟΝ ΤΗΛΕ,ΠΑΘΕΙΑΣ
ΜΑΚΡΑΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ
ΜετσοΒου 25 Α' δαοφος
(Στάσις Μονσείοί')
9 - 1 π.μ. — 6 - Γ) μ.μ.
ΤΗΛ. 810-975 — 839 706
ΤΑ ΝΕΛ ΤΗΣ ΓΚΟΤΝΤΓΗΑΡ
τό ν.!ο τεΰχος
τού πεο»οδικον «ΤΑ ΝΕ Α ΤΗΣ
ΓΚΟΤΧΤΓΗΑΡ», ,,έ πε^,σσότε-
ρε; βελί&ες, πλονσκότερη καί έν-
ί>ιασ,Γ£ου<τα νλτ> καί σέ τοιπλάσιο
οριθμό άντιτύπων.
οπβοθυνοι συμφώνως τφ νόμν
1Θ9Ο) 1938
ΊΟιοκτήτης — Διευθυντάς
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότστ, 55
□ροϊστώμενος ΤυπογραφβΙου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικΐα Σποοτακου 12
ΑΜΦ3ΑΛΗ
, ΜΑΘΗΜΑΤΛ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΛΣΙΟΠΑΙΛΑΣ
Ι
Καθηγητής Φιλιλογίας μέ εύδό-
κιμον προϋπηοεσίαν είς Ίδιωτ,ικά
καί Δημοσία Γυμνάσια άσ/ήσας
επί μακράν σειράν έτών καί καθή-
κοντα ΔιενθΐΎτοΰ είς "Ιδρυμα παι-
δικης προστασίας, άναλαμδάνει την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχαίονν
καί Νέων 'Ελληνικών είς ιιαθητάς
μέχρι καί τής Δης Τάξεως.
Πληροφθθίαι είς τόν Διευθυν-
, την τής έφ-ημίρίδος κ . Σ. Σινανί-
δην καί είς τό τηλέφωνον 755-606.
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Αέχρται Βηλαοά 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
('Ομόνοια) 9 - 1 χον 4 - 8 μ.μ,
Ι Τηλ. 686-887
ΡΑ ΕΛΛΑΔΑ
την προτελευταία ήμέρα, γιατί
βάσταΕε μιά έβδομάδα ή ύπόθε·
ση αυτή. Έκεϊ μάς κοόρεψαν,
μάς Εύρισαν, λουστήκαμε καί
μάς κλιβάνισαν τα ροϋχα. Εμέ-
να στή Σμύρνη μοϋ είχον δώσει
κάτι ροϋχα παλιά όπως καί σέ ό¬
λους πού ήσαν γδυμνοί. Παπού
τσια όμως δέν μοϋ έδωσαν. φο·
ρούσα κάτι παλιότσες τρύπιες.
Ύστερα λοιπόν άπό τόν καθαρι
σμό μας, μάς κατέγραψαν έναν-
ένα καί μάς έδιναν τό άπολυτήριο,
άφοϋ προηγουμένως κάναμε ύπεύ
Θυνη δήλωση, πώς τα άναγραφό
μενά οτοιχεϊα μας είναι όρθό.
Όσοι ήμασταν στρατιώτες, μάς
έδωοαν 31 δραχμές γιά τριήμερη
μισθοτροφοδοσία. Ωστόσο οϋτε
παπούτσια, οϋτε ρούχα γιά νά ντυ
Θοϋμε καί νά βγοϋμε σάν στρα
τιώτες, ή τουλάχιστον σάν 6ν-
θρωποι. Μά καί άργότερα μάθα
με, πώς δλα τα καθυστερούμενα
καθώς καί τα έπιδόματα συΖύγσυ
καί τέκνων τα έλαδαν μόνο οί
άΕιωματικοί, ένώ εμείς οί στρα-
τιώτες τίποτα. "Ετσι λοιπόν καΐ
ή γυναίκα μου καί τό παιδί μου
δέν τα έλαβον.
Τό ρυμουλκούμενο αάτι όλοένα
επαιρνε τούς κλιβανισμένους αίχ
μαλώτους άπό τό νησί τ' "Αη
Γιωργιοϋ καί τούς μετέφερνε οτό
Πέραμα. Κατά την προτελευταία
μεταφορά, άφοϋ έπιβιβάοτηκε οτό
σάτι όρισμένος άριθμός, αύτό
ρυμουλκήθηκε καί στάθμεψε στήν
οπίσω σκάλα. Εμείς, νομίΖοντας
πώς άποκεϊ Θά πάρη καί άλλους,
άπό την λαχτάρα μας νά φύγωμε
τό γρηγορώτερο, σπάσαμε τό συρ
ματένιο περίφραγμα τού καταυλι
ομού καί όρμήσαμε στή σκάλα.
Τότε ό οκοπός προσπάθησε ν6
μάς άπομακρύνη, άλλά δέν τό
κατόρθωσε. Καί ετσι άναγκάστη
κε νά έρθη έπίκουρος ενας ά·
Ειωματικός, πού άρπαΕε τό ό-
πλο τοϋ σκοποϋ καί μάς χτυποΰ
σε μέ ύποκόπανο γιά νά μάς ά¬
πομακρύνη. 'Εγώ καί δυό - τρείς
φάγαμε μέν άρκετές ύποκοπανιές,
άλλά καταφέραμε καί πηδήΕαμε
απάνω στό σάτι. Τούς άλλους δ¬
μως σπρώχνοντας τούς έμπσσε
στόν καταυλισμό. Καί τότε έρ¬
χεται καί φωνάζει οτόν καπετάνιο
τοϋ ρυμουλκού «τράθα τό σάτι
στό Πέραμα καΐ μεϊνε έκεϊ». Κα'ι
έτσι λοιπόν άποβιβάστηκα καί έ-
γώ καί πάτησα τό χώμα τής 'Ελ-
λόδας. Στό Πέραμα, κόσμος, ά
πό συγγενεϊς αίχμαλώτων, ήταν
συγκεντρωμένος καί άρωτοϋσε μέ
λαχτάρα τόν κάθε αίχμάλωτο, άν
ήΕερε τίποτα γιά τόν τάδε, τόν
δικό τους. Μά οί αίχμάλωτοι, πού
ό νοϋς τους ήταν νά πόνε νά
βροϋν τούς δικούς τους, δέν εΐ-
χαν ύπομονή νά άκούσουν τοϋ
κάθε άγωνιομένου τίς έπίμονες
άρωτήσεις.
"Εγώ πήρα τό δρόμο γιά τόν
Πειραια καί, σάν έφταΕα στόν
Αη Διονύση, μέ τριγύρισε κόσμος
νά μέ σρωτήοη. Άκούω τότε νά
μοϋ φωνάξη κάποιος, βράκας λε
βέντης «"Ε, παλληκάρι, άπό ποϋ
εϊοαι;». Τοϋ άπαντώ «Σμυρνι-
ός». Μοϋ λέει «Καί έγώ Σεβδη-
κιαλής. "Ελα λοιπόν νά σέ κε-
ράσω-. Ήταν ήλιοβασίλεμα κσ'·
μέ πηγαίνει σέ μιά γειτονευούμε
ην ταβέρνα. 'Εκεΐ μέ κέρασε μπα
καλιάρο τηγανητό καί ρετσίνα.
Κα'ι ΰστερα μοϋ λέει: «"Ε, 6ντε
τώρα στό καλό νά βρής τούς δι-
κούς σου». Έγώ δέν ήΕερα τόν
Πειραια, κα'ι ένα παλληκαράκι μέ
πήγε στά «Ρολόϊ». 'Εκεϊ στό κα
φενεϊο άπέΕω, μέ άντάμωσε έ-
νας συμπολεμιστής. Μοϋ λέει
•Χρήστο, Ζεϊς;». Μέ άγκάλιασε
καί μέ φίληοε καί μοϋ λέει «Σού
πληρώνω τόν ι.αφέ, κάθησε νθ
πιής καΐ Θά έρθω σέ λίγο νά
οέ πάρω νά παμε σπίτι μου. Καΐ
αϋριο τό πρωΤ κυττάΖεις νά μά·
Θης γιά τούς δικούς σου». Κά·
Θησα, καΐ, καθώς έπινα τόν κα-
φέ, περνα ένας φίλος μου, ό Κάι
στας, Σμυρνιός. Καί, μόλις μέ ε!
δέ, μοϋ λέει «Ποϋ είσαι, μπρέ
παιδί, Ζεϊς; Ή γυνακία σου πρίν
λίγες ήμέρες ήρθε άπό τή Σύρα
κα'ι είναι μαυροφορεμένη, γιατί
κάποιος αίχμάλωτος πού ήρθε
τής εΐπε, πώς οέ είδε σκοτωμέ-
νο». Τού λέω «Μή μοϋ τό λέα.
ΚαΙ, τώρα πού Θά μέ δή, φοθά·
μαι, άπό την συγκινηθή μή πά¬
θη τίποτα. Καΐ ποϋ βρΓσκεται;».
Καί τότε μοϋ άπαντα «Περίμενε.
θά πάω νά σοϋ φέρω κάποιον δι
κό οας, πού οέ αύτουνοϋ τό οπΙ
τι μένεΐ». Πήγε λοιπόν σέ μιά τα
βέρνα καί φώναΕε τόν κουνιόδο
τής γυναικαδέρφης μου καί μοΰ
τόν φέρνει. Μέ άγκάλιασε κσΐ
μοϋ λέει «Μή φοβάοαι. 'Εγώ Θά
πάω νά την προετοιμάσω. Καί
έού μέ τόν Κώστα ερχεστε άρ-
γότερα».
"Οταν λοιπόν ό Κώοτας μέ
πήγε οτήν Νέα Κοκκινιά είδα σπί
τια στή σειρά χτισμένα ώς την
Πλατεϊα κα'ι ό κόσμος καθόταν
στίς πόρτες. Ή καρδιά μου χτυ-
ποϋσε ώσπου νά φτάΕωμε στό
σπίτι. Μπήκε μέσα ό Κώστας πρώ
τα νά ψυχολογήση τή γυναίκα
μου, καί έγώ περίμενα άπέΕω
Μόλις τόν εΐδε έκείνη τοϋ φωνα
Ζει «Ποϋ είναι ό Χρήστος; γισ-
τί δέν τόν έφερες;. Τής λέει
•Νά τος άπέΕω. "Ερχεται». Άλ¬
λά μόλις μπήκα καί μέ είδε, έμ
πηΕε μιά φωνή καί πέφτει λιπό-
Θυμη. Μέ έπιαοαν τα κλάματα.
Άγκάλιαοα τό παιδί μου καί έπε
σα άποπάνω της κα! τής έλεγα
«Έλπινίκη, κουράγιο. Τώρα πού
ό Θεός μέ άΕίωσε νά άνταμωθού
με πάλι, μήν κάνεις έτσι. Εΐμαστε
εύτυχιομένοι».
ΜΟΡΦΗ ΚΑΙΥΦΗ
Τά δημοσιευθέντα στοιχεϊα, π·ε
ρί τής έξιε,λίξειος τ οί» ίσοζυγίου έ-
ξοΛϊ«*»(ών πληρωμόν καί τής έκτε
λέσεως χον κρατικόν προυπολογι¬
σμόν, κατά τό ΙΟμηνον Ίανουί.ρί
οι· - Όν.τιββρίον 1970, άντικατ,-
—ρίϊονν τάς στντιελεσ&εΐσας διαρ
θονΐιχά; μεταβολάς είς την {«την
καί μορφήν τής έθ'κής μας ο'ικ.ο-
νομίας.
Επί τούτοις, τύ ίσοζύγιον £■=<„ ΤΕρικών πληρωμόν, έμφανίζει αϋ ξησνν των έΕανωγών ελληνικόν πφθίόντων, εν σνγκρίσει πρός τό άντίβτοιχον ΙΟιιηνον τοϋ 1!Μ!9, φν βιχή (τννέΛεια, άλλίοστε, τής ρα- γοαίιυς άνα,ττι^ίΚΊΐρτης έλλ.ηνικής οΐκονομίας. Τό άξιοπρόσεκτον έν προκΐΊΐΐρνω, είναι τό γεγονός ότι είς την πρώτην σειράν τόν έξαγο μρνιον προϊόντων ε,ρχονται τά 6<ο- μηχανιγ.ά καί (χοτεχνιχά τοιαΰτα, έναντι τΛν άλλον αγαθών μας, τά όποία. έ.-τί σ«·ράν /έτών ήπχοντο ,τρώτα είς τόν πίνακα τών εξα¬ γωγήν. Τούτο ν.τοδηλοΐ ότι νροι ονναμικοί κλά&οι καί τομρϊς ρϊσρρ χονται είς την ,-τ.Γΐραγωγι-κήν διαδι ■/.ασίαν συντελοϋντες είς την άλΪΜ γήν τή; ολης μορφής τής οικονο- μίας μας. Έν ταΰτ,ό, δέον νά ΰπογγοαμι οβή )'ι αύξησις τής άξίας χων είσα γιι,γών κεφαλαιονχικοϋ έξοπλισμοΰ χαί ποώτιον ΰλών, τό νψος τής ό ποίας δέν πρεπει νά μά; τρομά- ζη. Αντιθέτως, άποδεικνΰει καί ονντελεΐ είς την καταβαλλομρνην προσπάθειαν έκσυγχροπσμοϋ της οίκονομίας μας καί έντάξίώς μας είς την οικογένειαν τών βιομηχανι κώς ποοηγμένων χώρον. 'Τπογςά φομεν νΛοθήκας καί ,ταρακαταθή κάς μ«κ.ρο.τνόου αποδόσεως οΐκο νομικων όφελίκν. Ώς πρός την πορείαν τής εκ τελεσεο>ς τού κρατικοΰ προνπολο
γισμοϋ καιά τό ΙΟμηνον "Ιανουά¬
ριον - Όκτοβρίον 1970 καί έν
σνγκρίσει πάντοτε πρός τό άντι-
στοιχοΰν χρονικόν διάστημα τού
1969, ύπογραιμμίζεται ή αύξησις '
τών έσόδων έκ τής άμεσον καί έμ ι
μέσου φορολογίΐις —συνάρτησις
τής φορ.ο§οτικτϊ; ίκανότητος. 'Τ-
πήρξεν έποχή κατά την οποίαν
χρονία καχεξία έχααακτήριζε την
απόδοσιν τού φορολογικαί ύ τομίως
είς τά δημοσία οίκονομικά τής χώ
ρας. Επί πλέον δέ, ή δυσαναλο-
γΐα μεταξύ άμεσον κ ιω. έμμεβου
φορολονίας —τής δεντέρας διογ
γουμίνης— έδωκε πολλάς αφορ¬
μάς άσκήσεος κριτικής πεςί άνορ
θοδός,ου οίκ·ονομικής ,πολιτικής.
Βεβαίως, ή εμμρσσος φορολοία
δέν δύναται νά έξισίυθή αέ την ά
μέσον τοιαύτην καί ή τελευταία νά
προσργγίίτη τό ΰψος τή.; ποώτη;
έφ' όσον διανύομεν περίοδον έντό
νού οικονομικάς άναπτΰξε<υς καί ε χομεν χςνείαν ικανόν κεφαλαίων δι' έπενδύσεις πΓίραγωγικάς κοΐ άποδοτικάς. "Ετερον σημαντικόν στοιχείον είναι, ίίτι τουλάχιστον τό παρελθόντα "Οκτώβριον καί πρό τοϋ έσωτερικοΰ δανεισμοΰ, τά έσοδα έξ ελληνικόν πηγόν νπεο- εκάλυφαν τάς δαπάνας. Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΚΟΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΒΙΘΜΗΧΑΝΙΣΕΩΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΑΝΤΙΤΙΘΕΝΤΑ! ΕΙΣΤΟΝ.Δ. ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΣ ΤΩΝ ΧΗΜΙΚΗΝ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ Είς διάβημα πρός τούς ΰπουο- | νους Σνντονισμοΰ, Βιομηχανία; καί Εργασίας, προέβη ό Σ ΰνδε.- σαος Έλλήνιον Βιομηχάνίον, ανα ((θ&ικώς πρός τό υπό δημοσίευσιν νομοσχέδιον, ποϊι έ.-ιι6άλλει την ύ Λοχριωτικήν πρόσληψιν χηιμικών μιχ χημικών - μηχανικόν, ΰ-τό μΐ γάλσΐ' άριθμοΰ 6ιομτ}χανΐικών καί Ιιιοτεχνικών έπιχειρήβεων. Κίς τό σχετικόν ύπόμνημα, ώς άνα<ίέρΐΐ τό τελειιτο.ΐον Δελτίον τού ΣΕΒ, μνημον*ύοντ^ τά έ- Ιΐ»·1 Αί δτατάξεις τού νομ,οσχεόΐου αυτού όδηγοΰν είς την δη,μιονργί- ον κλει·στων κταγγελ,μάτιΐΛ'. (ί) Ή ί'ΐοχρΐ-θίτική .τρόσληψις —χνικων, εί; πλήρη άπααχόλΓ,σιν, ά~ι(>α·-
νρ» είς τάς αρχάς τής έλενθέρας
οίν.(ΛΌμίας, όημιουργεϊ 6έ πςιονό
μιον υπέρ αΐ'τών καί κακόν προ
γούμιενον, ποϋ Θά διεκόική<τοτ<ν ά οφαλ.ώς καί άλλαι έ.παγγελματικαί τάξϊΐς. γ) Αί διοικήσεις ίτών 6ιο- μηχοΜκων έ."τιχριρή<ϊΡο>ν ςτέροΐ'ν ά
κεοαίαν την ευθύνην διά πάσατ
μίαν έξ οίασδήποτρ αίτίας, τυγχά
νρι δέ αΰτονόητος κίΐί ή θέσπιοις
«νβτηρων ποινών διά πάσαν άιιέ-
λ.Εΐον η .ταράλεΐ'ψιν.
ΤΟ ΕΙΙΑΓΓΕΛΜΑ
ΤΟΥ ΧΗΜΙΚΟΤ ΜΗΧΑΝΙΚΟΤ
-<>μρϊον ρντόνου διαΐτοννίας αε-
ταϊΰ φγ δι.τλ(,>μ,αταα>χ<ΐ)ν μηχανι 'ών άποτελ.ρΐ πλέον τό σχέδιον Ν. Α· .~ρί α<κτνσεο)ς τού έπαγγέλ- ματος τού χτ^μιν.οϋ - μηχανικόν καί ™>' χημικον.
Ή διαψωνία εξεδηλώθη ίκ μρ
ροι1; των Μηχανολάγίον Ήλεκτρο
λόγων, ό Σνλλογος των όποάον
*"' έγγραφον τον πρός τό ΤΕΕ,
τούς Χηιιακοτις Μηχα-
η':, ίίτι οί«δρ.τοτε ηθέλησαν νά
άντιληφ&οΰν την πο.αγματικότητα
είς τύ θρμα τής έξα.σκϊκίε<ι>ς τοϋ
έ.ταγγέλματός τοιν, τελεχντα^ος δέ
σΐ'μφιονήσαντες μετά των Χημι¬
κών τού Πανεπιστημίου είς την
διατύποχτιν τού Ν. Δ. συνεργάξον
ται «ίς ,τόν έξοβελισμόν τών συν-
αδΐλφιον αλλων είδικοτήτΐ'»ν.
Ό Σύλλογος Μηχανολ^όγων 5
Ήλεκτρολόγο>ν ^πισημαίνει, άμέ-
σιος, την όλεθρίαν τακτικήν των
Χημικοη· - Μηχανικών, άΛοσκοποΰ
σαν είς την επαγγελματικήν ε£ύν
τακτιν τού δευτέρου κατά,.μεγέθους
κλάδοτι των διπλοιμ. μηχανικών.
Ζητεί τώρα, άπό τό ΤΕΕ νά ί-
πέιμβη είς τό δημιουργοναενον τε-
ράβτιον θέμα ,ιοΰ άφορ<(. είς τήΛ' έααγγίτλμαχικήν υπόστασιν των Μηχανολόγων - Ήλεκτρολόγιον, καί νά μή δημοσιευθή τό αχεδιον πρίν ολ.οι οί ένδιαΐΓερόμενοι έκ- (ΐ ράσουν γνώμην. Ό Σύλ^^γος σι«νάπτρι άντίγρα- ςον έγγραφον τού πρός τό υπουρ γεΐον Βιο·μηχανίας, όπου άνα.ττύσ σει τοϊ'ς λόγονς, τής διαφωνίας — δια,μαρτι>ρίας.
Ό όρυκτός μας πλ,οΰτος, μέ ΰ-
πετρίάκοντΓχ είδη μεταλλ,βυμάτων
καΐ άλλον όρνκτόν, αποτελεί βα-
σικόν συντελεστήν διά την έκ.βιο
μηχάνισιν τής χώρας, καβ' όσον
,-ιαρέχει τάς άναγκαίας πρώτας ν-
λας, είτε διά την παραγ<.ογήν με- γάλων ποσοτήτων ύψηλή; ζητήσε- 01 ς βιομηχανικών προίόνττον, είτε >ιά την παραγΐογήν ενεργείας, εί
τε, τέλος, διά ποικίλας άλλας χρή
οεις είς την βιομηχανίαν, τάς κα
ασκευάς καί λοιπά; οραστηριότη-
Αί έξαγωγαί όρυκτών καί τών
έξ αυτών .τροΐρχο,αένων κατειργα
ίμενο>ν καί ήμικατειργασμΐνων 6ι
μηχανικόν προιόντων εχ&υν έΕε-
ιχθή κατά τά τελευταία ετη είς
μίαν τών σημαντικωτέοων συναλ
λαγματικόν πηγόν, έναντι δέ τών
λοιπών κατηγοριόν έξαγωγίμων
προιόντων κ ιλνπτοΐΛ' τό μεγαλύτε
ρον ποσοστόν Τοΰ έξαγωγικοϋ εμ¬
πόριον τής χώρας. Έξ ίσον ση-
μαντική Είναι έπίσης ή σνμβολή
τού όρυκτοΓΐ πλούτον είς την περ:-
φεςειακήν ανάπτυξιν τής χώρας,
έεδομρνου δτι ή πρός εξεύρεσιν
άνόρυξιν καί άξιοπ'θί.ηστν αυτού
δραστηριότης γίΛ'εται είς την ύ¬
παιθρον, μέ συνέπειαν νά μεταβάλ
λωνται ταχΰτατα μικροί, κατά τό
παρελθόν οϊκισμοΐ καί Λπρόσιτοι
ιΐσέτι περιοχαί, είς σφύζοντα άπό
ζωήν καί οικονομικήν εύοωστίαν
ίπαρχιακά κέντρα.
Άνάλογα πρός την σημασίαν
ταύτην τού όρυκτον πλούτον, υ¬
πήρξαν καί τα ληφθέντα υπό τής
Έθνικής Κυβερνήσεως μέτρα διά
την ταχείαν ανάπτυξιν τού. Διά
τών μέτρον τούτων, σκοπούντ,ον
Γίδικιί>τερον είς την έπισήμα·νσιν,
εκτίμησιν καΐ, άξιοποίησιν τών πά
ραγο)γικών δννατοτήτων τοΰ έλ-
ληνικοΰ ύπεδάφους, έπεκτείνονται
καί συστηιιατοποιοΰνται αί μ*ταλ
λευτικαί, γειολογικ-ιί καί λοιπαί ε
ρευναι βάσει άρτιου καί έπαοκοΰς
χρΐίαατοδοτονμενου προγράμματος
άπλονστεΰεται καί καθίσταται ά-
ναπτυξιακή ή ν©μοθετική καί διοι
κητική αιαόικιασία καΐ παορχονται
ίσχυρά φορολχιγικά, πιστωτικά καΐ
λοιπά κ.'νητρα διά την προσελκυ-
ι· κ αί νποβοήθησιν τής έπιχειρη
ματικής δραστηριότητος είς έ'να
παραγο>γικόν κλάδον, έμφανίζον-
τα ευρύτατα περιθόρια άναπτΛ'ξε-
ος καί' εκμεταλλεύσεως. Έκ των
έν λόγω μέτηον, άναφέρονται έν-
δαικτικώς:
Ή ΰψιλοτέςα μέχρι τοϋδε χρη-
ματοδότησις έξ 6 έκατ. δρχ. τοΐΰ
προγοάιιματος έρευνόν ΰπεδάφονς
διά την πενταετίαν 1968—72.
Ή άναδιοργάνωσις καί συντονι
σμός τοΰ κυβερνητικόν προγράμ-
ματος άξιοποϊήσεΐΛς τοΰ όονκτοΰ
πλονταυ.
Ή θρσπισις άποτελεσματικών
διά την ανάπτυξιν τοϋ μ«ταλλεν-
ΙΙΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΜΙΓΟΡΩΝ
ΔΙΑ ΤΑ ΚΡΛΤΤΚΛ
ΛΠΟΘΕΜΑΤΑ ΚΑΠΝΩΝ
Ό τρόπος διαθέίτεως Τών κρα¬
τικήν ά,.τοθεμάτο)ν καπνοΰ κατά Τό
1971 έξητάσθτ) ήδη είς ειδικήν
σύσκεψιν είς τόν Εθνικόν "Οργα¬
νισμόν Κα,τνοΰ μέ συμμετοχήν έκ
νΤροΐτώπΓ'Λ' τής Κα.-τνεμπορικής Ό
μοί—ονδίας. Κατά την ούβκ,εψιν
αντήν, Από τής πλευράς τον Ιία-
.τνε.μπορ·ίου προετάθησαν τθθ-το.τ
ήσεις τής κειιιενης διαδικασίας,
προκειμένου νά ΟΛλνθΛθΐηΟή η ά-
πΌρρόφησις των άποθεμάτίον.
ΜΡΙΣΟΗ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΙΝ
ΣΥΝΑΑΑΑΓΜΑΤΟΣ ΕΙΣ ΑΣΦΑΛ. ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ
χοινή; ά.ιαςμάσεω; τών ΰ-
Λν 04*ονομικών καί έμπο-
(ΦΕΚ ΜΒ') χαθοιο-^θη ή
χορηγήσεως συναλλά-
σ<ί«λ.ί<ΐεΐι)ν {,πό τό)ν έν Ελλάδι λ εί τ(*γνοΐ'σών άσφαλιστικών έ.τιχει Ρησίΐ,,ν. Είδ^ώτερον διά τής έν '·»Υΐ|> ά.τοΓΐάσει,,ς ό·ο»'ζονται τά έ-
«Ι?:
, >Ε^ των είς δρίΐχμάς ώς καί
«ι των «Ι- ολλοδηπόν νόμιαμα ή
•«ναλλβνμα επί τοϋ έξωτίρικοΰ
^*ατέ
άσφαλίβεοίν υπό
"ίν Έλλάοι λειτουργουσών ά-
Τ'Τΐκώ έιΧει«*ην .τραγματο.τοιήί
,.,), ίΜ(Ραλιστικοΰ κινδί'νον ή ά
!Γέν <ΒλλάίΝ ί:ιιχεί^'? *"*' ^τ'-Τνθσοιπείας με- «βύί τό 100 «οαγματοποιου τής άναλογοΐΗΐης Τ<>ΐ' κινδύνου διά τό
ή συνάλλΛγμα υ¬
πό τής Τραπέζης τής Έλ.λάδος.
Κατά την διάρκειαν έκαστον ή-
μερβλογιακύύ έ'τονς αί άσφαλίστι-
ί έπιχειρήοεις δύνανται νά πρ^ι
γματοποιοΰν ίμδάσματα, αί ήιΐιε-
όα-ταί υπέρ τής εδρας των, ίφό-
σον τό αίτοί'μενον .τρός έςαγωγΐ]ν
ποσόν «Γυναλλάγματο-ς, μετά την
αναίρεσιν τών ,τρομηιθειών - ζη-
μιών καί έν γένει έξόδων (>αρυνου
σών τοΰς άντασςτ τιλιστάς τοϋ ε-
ξιι>τειρ·ικοϋ ή τάς εδρας των άλ-
λοδα,τών άσφαΛ'<ττικών έταιριών, είναι ίσον μέ τό εκάστοτε παρ' ('{ηών πραγματικώς όφειλόυενον ποσόν <η"να}ιλάγιματος. τικοΰ καί λατομικοΰ κλάδον νομ«- θετημάτων. Ή υπό λίαν εϋνοϊκούς ορους χρη μοστοδοτησις τών μεταλλεντι%ών έ .•τιχειρήόσεων διά .ταγίας έγααταστά σεις καί έξαγιογάς, μέ χαμηλόν έ- .τιτάκιον 4,5%—5,5% ετησίως, ά νεν οΙασδήΛΌτε έ,-τι6αρύνσεως. Έν-ιί πλέον, οί κρατικοΐ ς/ορεϊς προέβησαν είς την εκτέλεσιν πλή- θους άνοίγκοχων εργασιών, π:ρός εξασιτάλισιν τών προθποθέσίαιν μ< θοδικής καί αποδοτικής έκμίεταλ- λεύσΐως τού όρτικτοΰ .τλούτοιι, ώ; καιί είς την διαΛΪστιοσιν σημανιτι- νών 6·ε6αίων καί πιθανών άποθί- μάτίυν όρτ'κτών είς ολόκληρον την ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΔΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΝ Α. Ε. ΕΤΑΙΡ. ΧΑΛΥΒΟΣ ΚΑΙ ΤΡΙΩΝ ΙΑΠΩΝΙΚΠΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ ΩΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΚΣΙΣ των οποίων ή .ιοσότης καΐ έκμετάλ λεν«σ)ς «Τναι πρακτικίό; ά.τεριόρι- στες, τ" δια.τιστοιθέντα άποθέμα- τα έκ τών κυριωτέρων όρυκτών, έαςρανίζουν, μεταξυ 19(!6 καί τάς άκ·ο?.ον&ους αύξήσεις: Βθ)£ίτης 80ι/έ, νικελο - σι&ηρο» μετά/νλυευμα 647%, περλίττ,ς 6%. %, λιγΛΪτης 753%, πε/ρλίτης 6· 5Β6%, μπετονίτης 355%. ΙΙλήρης καί θετική υπήρξεν ή άνταπόκςισις τ'1? ίδιο)τιν.ής έπι- χειρηματικής .τρωτοδουλίας είς τά λ^ηφθεντα κΐ'&ερνητικά μέτρα ά- ξια.τοιήβε(ος των προιόντων τού ελληνικόν ΰ.τεδάφους. Τουτο .τ.στο ποιείται έκ τών κατιοτέρο) χαοα- κτηρΜττικών συγκοιτικών στοιχεί- ιυν, διά τάς πρό καί μετά την Έ πανάστασιν τριετεϊς προάδους: Αί έκδοθεϊσαι άδ.ριαι ίδρΐ'σεοις καί λειτοΐ'ςγίας μηχανολογικών χαί λοιπών έγκαταστάσείον μεΤαλ λεί(»ν καί λατομείων ηίιξήθησαν κατά 92,3%, τά 6*6αιωθεντα ποσά μισθωμάτοιν έκ δημόσιον μεταλ- Λείίυν κατά 231,8% καί τό συνο¬ λικόν νϊ(»ος νέον έπενδΰσεον είς μεταλλείοι κατά 111,8%. Ιδιαιτέρως π·ρέπει νά νπογραμ μισθη ή προσπαθεία διά την ανεύ¬ ρεσιν έκμίταλλετ'σίμον κοιτααιιά- των πετρέλαιον είς ολόκληρον τόν ελληνικόν χώρον. Πρός τούτο {ε- .-ΐ£γράς:η.σαν μέ ξένας έταιιρείας ίννέα έν όλω συμβάσει; άναθέσί- (·ις χερσαίοον καί {νποθαλαβσίων ίρει»νών επί εκτάσεως 43.400 τί- τραγωνικών χιλιομέτρωτ, διά τάς οποίας θά δα-τανηθοΰν 44.175.000 δολλαράον, ώς εξής. Τεζάκο: είς Β. Αίγαΐον 3-125.000 κα( είς β·?ςμαϊκόν κόλ.τον 7.000. 000. "Αντα "Οι'λ Έξπλορέισην: Είς περιοχήν Λήιινον 7.200.000; 'Ο/τ,εάνικ Έξπλορέϊσιον είς θρα- κικόν Ιΐελοαγος 5 ίκ., "Λντα "Οϊλ Έιξπλορέισιον: Δ. Έλλίΐς 5. 400. 000, "Αντα Κάρ "Οϊλ: Ζάκυνθος, Κυλλ,ίνη, Κεςραλληνία 4.500.000, Τεξάκα: ΚεΛτρικόν Αίγαίον 5. Γ>.>0-000, Κ. καί, Κ. Πετρΐλί·οι·μ:
'ίόνιον Πέλαγος 5.400.000 καϊ
Άντσοΰζ Οναβερσήζ: Λ. Χαλκι-
δική 3.2ΟΟ.0ΟΟ δολλ.
ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ
ΕΠΙΤΕΛΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ ΟΙΚΟΝ, ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ
ΚΟΙΝΙΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΙΙΙΣΙΣ
ΤΩΝ ΙΙΡΟΒΛΗΜΑΤΏΝ
ΤΗΣ ΕΡΚλΤ-ΦΑΝΤΟΤΡΓΙΛΣ
Την ανάγκην <τινεργασ{ας των δΰο () ορέον τής ρριοβιομηχανίας δ<ά την άπό κοινοΰ οντΐμετο')Λΐσιν τόν προΒλημάτων τοϋ κλάδον, ά- νεγνώρισε τό συνελθόν σΐ'μβοΐιλι- ον τής Ενώσεως Έριούφαντουρ- νι7)ν Έλ)νάδ·ος, ανταποκρινομένην είς σχετικήν πρόσκλησιν τού Συν δέσμου Έριο&ιοιμηχάνον Ελλά¬ δος. Πρός τούτο ά.τεφαστίσθη ή Α¬ ποστόλη σχετικσΰ έγγραφον ά,τύ τόν τόν πρώτον φορέα πρός τόν τελευταίον, μέ περιεχόμενον την (τνγκρότησιν κοινής στκτκέψεως. Συνεζητήθη έπίσηις τό πρό6·λη- μΓΧ τής ηναμορφϋ'κτε<,)ς τού πτ<"- χεττικοΰ κώοικιος, τό οποίον θά άχ&ή ένο'υιιον ταΰ σΐίνερχομένου σήμερον Στ'ντονιστιχοΰ Σι>μ6ονλί
ου Κλοστοϋφαντουργικών Όργ«-
ώ
«Τύ 1!)71 πρκΛΐ-ΐ νά είναι τό
ετος σταθεραπκ>ιήσειι>ς τον νεου
τρό.του εργασίας μας είς τό υπουρ
γειον Σ«ντονισμον».
Τουτο νπεγράμμισε, μ.ετα'ξϋ άλ
λων, είς την όμιλίαν τοι; ό υπουρ
γός άναπλτιοωτής Σνντονισμοΰ κ.
Φθενάκης, κατά την διάρ«ε·ιαν γεΰ
ιιατος ποίι παρέθείΤΡν ό ύπβυργός
Σνντονισμοΰ κ. Μακαρέζος μετά
την όμιλίαν τού είς τό θέατρον
«Όλύμπια» €Ϊς τό ξενοδοχείον
«Άκθ'θπόλ Παλάς», ποός τοϋς σιιν
ιργάτας τον έν τω ύ.τονργείο. Είς
τό γίΓνμα παιρεκάθησ·αν ό κ. Φθενά
κης, ό νφυ.ιουργός Σχιντονισμοϋ
κ. Μ. Κοζώνης καί ό γ·ενικός γραμ,
ματΐΰς ιτβΰ ι'υτονιργείοαι κ. Άριστ.
Δημ-όπουλος.
ΙΙροηγουμένιος ωμίλησεν ό κ.
Μαχαρεζος, ό οποίος διέγραψε
τόν ρόλον καΐ την σημασίαν τοΰ
υπουργείον 2υντονισμοΰ διά την
ανάπτυξιν τής ίλιληνικής οΐκονομί
άς καί έξή·ρε την έπάρκειαν τού
προσωπικόν τον.
Όιιιλών μ«τά τύν κ. Μακαρέ-
ζον ό κ. Φθενάκης άνεφέρθη είς
την άναδιάρθρωστν των κεντρικών
ΰπηρίσιών τού υπουργείον Συντο-
νισμον, ή όποία έ,τετελέσθη τό ε-
τος 1970, νπογραμμίσας ίίτι 'Μί-
τά τό τρέχον έτος, θά σταθρρο-
,τοιηθτΊ ό νέος τρόπος εργασίας
διά των εξής μέτρον:
α) θά οργανωθή καί θά ,τβθ-
νραμ-ματισθή ή έργασία είς τό έ-
σοτερικόν κάθε όργανικής ομάδος,
(Ίάσει όρθολογικών κριτηρίιον κ'ΐί
συγχοόνοΛ- μεθόδοη1 διοικήσεως,
β) Ή άνάγκη όργανώσεος καί
.-ιρογία'μιματισιμον επιβάλλει την λε
,ιτομερή περιγρ>αφήν τών άρμοδιο
τήτων των διαφόρων μέθοδον καί
είς ολόκληρον την κλίμακα θά ο¬
δηγήση δέ είς την άκρί,&εστέραν
εκτίμησιν των άναγκόν είς πριο-
σωΛΐκόν ΰλο>ν των οαθμίδοιν. γ)
Τρίτο; στόχος θά είναι ή κατά τό
ίιΐ'νατόν .-τΛηψεστέρα έπάνδροσις
των ν.τηρεσιών. Ή έ.τίλυσις τον
προ&λήματο-ς τούτοΐ' επεδιώχθη
διά τής χσησ< μοποιησείος ά.τοκλεί στικώς άντικευμεΛΤ/ΐών κριτηρίων, έν <η»νδΐ>α<ΐμώ πρός την άθήριτον δι-ΟΊκητικήν καί όργανο)τικήν άνάγ κην τής άνανεακτεοκ ν.αλ άξιοποιή σεως τού {«άρχοντος ανθρωπίνον έτ»ναμικ.οΰ. Τό έγχείρτμα τουτο δέν ώλοκληρώθη καί μένονν εισετι πολλαί κΐναί θέσπς, ελπίξομεν δέ οτ< θά προχωρήοομεν χατά τόν -/αλντερον δΐΎατόν τρόπον. δ) Παραλλήλως πρός τοΰς 3 αύτούς θασι^ούς στόχους, δηλαδή Λογάνωσις έργαοτας, κατάρτιο'ς και έγκρισις τοΰ νεου όργανιβμοΰ καί βτελέχοκτις (έπάν- δρωσις), θά καταδληθή ιδιαιτέρα προσπαθεία οργανώσεως τών ,ιε- ρΐφίρειακών ν.τηρ·εσιών τοΰ {«ουρ γείου υπό τάς νέας άρμοδίότητας, τας οποίας άνέλαΰον, έντός τοΰ π?.αι<ΐίου τής κνβερνητικ.ής πολιτι λής τής άποχ,εντοώσεως. Έπίσης θά άναδιοργανοθοΰν καί αί έίηρ- τημεναι νπηρίσίαι. ε) Τέλ.ος, θα συιμ.-τληρ*)θοϋν τα («'ργανα συντονκτμοΰ, άίρ' ενός μέν τής σννεργαίτίας τού ίαου.ργείου, μέ τονς άλλους φθιθΐΐς, άφ, έτε¬ ρον δέ εσωτερικώς. Πρός τούτο, ώς γνωστόν, εχΐΐ .τρτκοθηβή ή ά- ναδιοργάνωσις τής Κίντσικ.ής 'Κ ,-ΐιτιροπης τοΰ Προγράμιιατος Οίκο νοα4κης Άναιπτύξεος, ώς κεντρι- χ,ής γνομοδοτικής έπιτροπής, ή ,ιρώτη σύνοοο; τής όποίαις έλ.τίξο μέν νά -τραγματοποιηθτι τό ταχν- τ,ερον. θά όλοκληρο'θή δέ τό πλί γμα τοϋ .τρογραμματισίμοϋ διά τής οιιγκροτήσεως 'τών Γρας'είίον Με- λΕτών καί Προγράμματθ'ς είς ο- λα τά ν.τουργεϊα. Έπίσης ΰπεγρά- ψη καί έδΓ,μοσιεύθη άπόφοχΜς διά την συγκςότη<τιν Σνμδουλίου Χτο- οοτα§ίας, δημιουργοΰΑΐε, δέ καί άλλ.ους συντονιστικοΰς μηχανι- σμούς διά την αντιμετώπισιν είδι- κών θρμάτιον, είς τά όποϊα έ-μπ)^ κοντα καί άλλοι φορείς καί υπουρ γεία. Ακολούθως έλαβε τόν λόγον ό ΰφυ,τονργός κ. ΚοζτΪΛ'ης, ό οποίος όνεφέρθη ειδικώτερον είς τό πρό γραμμα εργασιών τής 'Εθνικής Στατιβτικής 'Τπηρεσίας καί τού ΚΕΠΕ κατά Τό τρέχον ετος. Συγ κεκριμέν(τ)ς έμνημόνε-υσε την κα¬ τά τό 1971 διεξαχθηίΤομρνην άπο γραφήν καί είς τό νεοσνστατΌν Έίτιστημονικ.όν Σ\μ6ούλιον Στα- τιστικής καί την ένοποίησιν τής Δι«νθννσε<')·ν Έθνικών Γΐιών μετά τής ΕΣΤΈ κ.λ.π. Τέ λος, άνεφέρθη είς τό ΚΚΠΕ, ό πηονπολονκτμός τού οποίον ηΰξή θη κατά 10 έκατομ. δρχ. διά τό τρέχον ΔΙΩΡΙΣΘΗ λ'ΕΟΣ ΛΝΑΠ.ΗΡΩΤΗΣ ΓΈ,ΝΙΚΟΣ ΔΙΕΤΘΤΝΤΗΣ ΤΟΤ Γ.Λ.Κ. Διά πράξεως τοϋ ΐαιηιογικοΓ' Σνμϋονλίου, δημιοσΐίεΐ'θείσης βϊς την «ΈφΓ,μιρρί&α τής Κυβερνήσε¬ ως», (5)70 αΑ'), διωρίσθη ώς ά ναπληρωτής γε·νικός διενθυντής τοΰ Γενικοϋ Λογιστηρίου τοϋ Κρά τ<η>ς, ό μέχρι τούδΐ δΐίνθυντής
Προϋ.τολογιοιμοΰ τούτον κ. Ι. Η.
Μιχαλόπουλος,
Επήλθε κατ' αρχήν σνμφωνία
σννεργασίας ιιεταξύ τριών ίαπ<υ- νίκων έτα^ριών κ.αί τής άνοΐινύμον έλληνΜίής έταιρίας Χάλυ&ος διά την είς μεγάλην κλίμακα ΐπέκτα σιν τοϋ Χαλνβονργείου θεσσαιλ.ονί κης. Πρός όλοκ.λή.ρο«Λν τών α%ΐ τικών διαπραγματεναείον άφικνεί ται είς Ά&ήνας τήιν προσέχη Τε τάιρτην, 27ην τρέχοντος μηνός, 15μελές κλ.ιμάν.ιον ί,ξ ανωτέρων στελ^χών τών ίαίτωνικών έτβίιρι- ών «ΝΙΡΡΟΝ ΚΟΚΑΧ Κ·Κ.» καί «ΙΤΟΗ ΚΟΜΠΑΝΤ» Λτδ, ύ-τό τόν δΐ'ενθύνοντα, σιιμβονλον τής πρώτης κ. II. ΤσονμΛθϋσι. 1ΙαραλλήΜ'>ς έ'χονν προγραμμα
τισθή και έ.ι«,φαί μί άριμοδίους
κν&ερνη,τικοΰς παιράγο.ντα3, νστε
νά ένηιμερο>θτ) πλήρ<ος ή έλ?.ηνι- κή Κν6έρνη<τις. Τό πρόγρααμα ίτυνεργασίας, τό οποίον απετέλεσε την βάσιν τής συιΐφκιννίας κατά την πιαόσφατοιν είς τό Τόκιο μ·ετά6ασιν στελεχών τής Έταιιρίας Χάλυδο'ς {ιπό τόν κ. Τόμ ΙΙάπ~χς, προβλέντει ΊδρΐΗΤΐν συγχρόνου μονάδος θερμής έξΐ- λάσειος χάλυβος άρχική; έτηβί,ας δι.ΐ(ναμικότητίο(ς: 1.500.000 τόννων μέ προο.-ΐτικήν αυξήσεως ταύτης ίίς 2.000.000 τόννοιυς, σημα'ντικ,ήν επέκτασιν τής ήδη λειτονργούσης έν θεσσαλ,ονίκη μονάδος μς 4χρς εξελάσείος, ώς καί δημι,ονργίαν μονάδσς .ταραγωγής χάλν&ος δι' τ'ιλεκτρικών καμίνων τόξον, άοχι κης ρτησίας δι·ναιιικότ·ητος 300. 000 τόννων. Έ-τίσης, είς την αυτήν άρχι. κήν συμφωνίαν πιριθβλέΛεταί ή ε¬ πί μακρον χρονικόν διάστημα έ- Εασφάλισ<ς των άναγκαιουσών ώτίον νλών διά τό Χαλ.υδοΐ'ιρ- γείον θεσσαλονίκης, ώς καΐ ή εκ μερους τών ιαπυινικοιν εται,οιων . «ταροχή άψ' ενός μέν τεχνικής ύοηθείας διά την σχεδίασιν, κιχ- τασκευήν κα* λειτουργίαν των νέ ΐυν μονάδοιν, άφ' έτέιρ.ου δέ τού οναγκαίου μηχανικόν καί λο,ποΰ έξοπλασμοϋ. Τέλ.ος άντιμετϋΐπίζ,εται ενδεχό¬ μενον πι·μμετοχής τών ένδιαφερο μέΛ'ων ία.-τωνικών έται.ριών είς τό κεφάλαιον τοΰ φορέως τών .τρο βλε.τοηχένων έΛενδΰσεοιν, ώς καί σιινειρ'γασιίας επί τής διο.θεττεως μεγάλιον ποσοιτήτιον τών τελικών .τροϊόντων είς την διε&ν-ή αγοράν· Σημειωτέΐ'ν ότι έντός τών π/.αι- σκον τών άρχικών δια,τριαγματίύ σεων εξεδηλώθη άπό ίαπίονικής πλενράς ίδιαίτερο·ν {νδιαςέρον {πά την έν Ελλάδι Ίδρυσιν ναυ πηγικής μονάδος. ΑΤΞ1ΙΣ1Σ ΚΑΤΑ 2,2 ΔΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Αύξησιν κπ,τά 2,2 δισεν.ατομ- μύρια δραχμών έσημείοκΐαν τό Δικέμ&ριον 1970 αί είς δραχμάς καταθ«σ£ΐς είς την Εθνικήν Τρά .τεζαν. Ή αίξησις άφΰρά κατά τό πλείστον είς ίδκοτικάς καταθέ σεις καί μάλιοτα είς τάς άποτα- Ι μιευτικάς (ταμίΐυτηρίου καΐ προ θεσμίας), αί όπβϊαι ηύΕήθη<5«.ν •/.ατά 1,6 δισεκ. δραχμόν. Πρέ- .τρι νά σημειωθή ότι τόν Λεκέμ- ' (ίριον 1969 τό σύνολον των είς δραχμάς καταθέ«ε<ον είχεν αυξη¬ θή κατά 1,3 δισεκ. δρχ. Έξ άλ- λου, έντός τοϋ Δεκεμβριού 1970 Χ] χρΓ,Λΐατοδότησις τής έλληνικής οίκονομίας υπό τής Έθνικής Τοα πέζης Γ.ϋξήθη κατά 1.150 έκ«·τ. έναντι 474 έκ. κατά τόν Δεκέμ¬ βριον 19ΐ!ί). ΔΕΝ ΜΕΤΑΒΑΛΛΕΙ ΝΟΜΟΝ Η ΚΑΤΑ ΣΥΣΤΗΜ Α ΑΝΤΙΟΕΤΟΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ Ή επί μακρόν εσφαλμένη έφαρ- μογή νόμον έκ μέρους τής διοική- ι οεως 6έν δημιουργεί κανόνα δικαί- ου, μεταίβάλλοντα τόν νόμον, ή .-τροσδίδοντα διάφορον έννοιαν είς τάς οιατάΕεις τον. Τά ανωτέρω, μεταξύ άλλιον, ε¬ δέχθη διά τής ύπ' αριθ. 162)1971 άπορς>ιπτικής αποφάσεως της ή
όλ»ομέλεια τοϋ Συμβονλίον τής Έ-
πικραιτείας. Ή απόφασις εξεδόθη
επί αίτήσεως έπιχειρήσεως όδο.
,ιοιίας π·ερΐ· άκνρώσεως τής γενο¬
μένας παρά τή,ς Χιοροφυλνθΐκήκ;
σφραγίσεως φο·ρτ(·,γοΰ αύτοκινήτου
της, κυκλοφορούντος άνευ αδείας
καί χωρίς άναγνωριστικάς πινακί¬
δος έντός τοϋ χώρον τόν υπό κα¬
τασκευήν όδικόν έργων. Διά τής
αϊτήσεως έζηιτΐΐτο έπίσης ή άκν-
ρωσις τής έπι>βληθείσης είς την ε¬
πιχείρησιν άπαγθιρεύσεως κυκλοφο¬
ρίαν, διά τόν αυτόν λόγον, άλλον
πέντε φορτηγών αυτοκίνητον χ:%.
Ή αίτοΰσα επιχείρησις νπεστή-
ριξεν ενώπιον τοΰ άνωτάτοΐ' διοι¬
κητικόν δικαστήριον δτι. αί έπιβ/,η. Ι
θεϊσαι είς αυτήν άπαγορεύσεις αν¬
τίκεινται ιείς, την διοικητικήν πρα-
κτικήν, την ακολουθούμεν ην επί σει¬
ράν έτών, συμφώνως πρός την ό¬
ποιαν εγένετο άνεκτή υπό τής διοι¬
κήσεως ή κυκλ.·οφ>ορία άνευ ά&είας
καΐ πινακίδων τόν κυκλθφορίας
είς όδοποιητικάς έπιχειιρήσεις, επί
τών οδόν ιτών κατασκεικιζομένων
ύπ' αυτών.
Τό δικαστήριον δμο>ς έκρινεν
άν-πορριπτέον ώς άΰάαιμον τύν α¬
νοιτέρίο λόγον άκυ·ρώσεως. Είς την
απόφασιν τού άναφέιςιετο;ι δτι γ^ τυ¬
χόν υπό τής διοικήσεως όιδομένη
επί σειράν περιπτώσρων διάφορος
τής άληΗοΰς ένΛΌΪας τ?ο ν·όμου έρ-
μηνεία αΐτοϋ ή ή ύ.τ' αΐηής εσφαλ¬
μένη έφαρμογή τον, δέν δημαουρ-
γοϋν κανόνα δίκαιον εϊτ« μεταβάλ-
λοντα τάς εϋθέως άποθ'ρεοι'σας ν-
ποχρεώσεις έκ νόμου άποβλέποντος
είς την ασφάλειαν τής κνκλοφορί-
ας, είτε προσδίδοντα διάφορον έν¬
νοιαν είς τάς διατάξεις αύταΰ.
ΕΠΕΡΑΤΩΘΗ Η ΣΤΝΤΑΞΙΣ
ΤΟΤ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ
ΠΡΟΤ-ΠΟΑΟΓΙΣΜΟΤ ΐί»70
Ό ΰπουργός Κο'.ινίονικΛν 'Τ-
πηιρεσαον κ· Γ. Δον6αλόαονλος
Λνεκοίνίοβεν, ίίτι έΛε·£ατο>θτ| ή
σύνταξις τοϋ Κοινίονικοϋ Προΰ-
.τολογισιμοΰ 1970 νχιΐ πιοοεκηρύχ-
θη διαγονισμός διά την ρκτύ.-ΐο-
σιν τού είς τόμον. Ώς γνωστόν,
είς τόν προϋπολογισμόν αυτόν
πε^ιλα,μβάνετΐαι. λε,;4ΐ;ο|μ£·ρή( στο(ι-
χεϊα διά τά εσοδα, τά έ'ξοδα, τόν
αριθμόν τών ήσφαλισμένων και
τά πάσης φύσεως παροχάς ολχον
τόν άσ·φαλιστικόν οργανισμόν καί
ταμι3ίο>ν κυρίας καί έπικοΐίρικ:ής
ασφαλίσετος, άρμοδιότητος τοΰ
νποΊΐργε&ν Κοινία'νικιόν 'Τπηριρ-
σιων, άπό τοΰ ΙΚΑ κ.αί τοό Ο.
Ι.Α. μέχρι τό μικισότερον τομεΐ,
όν έπτκ,ονρικής άσφαλίσεχιις έπαγ
γελματικοϋ κλάδοΐ'.
ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΑΙ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ
ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡ, ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΜΑΣ
Λίαν άξΐύλ'θγοι αύξήσεις χορη-
γοΰνται είς τούς ναυτικούς τών
ποντοΛΟρων πλοίων κατόπιν τής
τντιογραφής τής νέας συλλογικής
σιιαίιάσεωις ρ.ργη)σίας. Σ χετικώς
ανεκοινώθη ότι ε·ίς τά γραφεΐα τής
'Κνίόσειος ΈλλήνοΜΐ Έφο,ιλιστων
οί έκποόσοοποι των έφοπλιστώιν καί
τής Πανελληνίου Ναυτικής Όμο-
(Τ,τονδίας νπέγρααΐ·αν την νέαν συλ-
λογικήν σΐ'μ^ασιν περί των δοων
εργασίας επί των ποντοπύρων .τλοί-
ον.
ΊΙ σνιιιβασις αντη ρυθμίζίΐ τάς
άποδοχόνς 100.000 Έλλήτων ναΐ'τι-
λσαένων. Διά τής έν λόγιο συμ¬
βάσεως έχορτνγή·θησαν;
1) Γενική αύξησις τοΰ μισθολο-
γίοι» κατά 20%.
2) Αί'ξησις των ημερών αδεί¬
ας είς 24 ετησίως δι' ολχχΐ'ς γ*
νικώς τούς ναντικονς, έναντι 12
διά τά κατωτέρα πλ.ηρώιματα καί
1Η διά τοίις άξιωματικονς.
3. Αϋξτ^πς τής τιμής των ΰπε
βταοιώιν τών ναυτικόν κατά έ'ν σελ
λίνιον.
4. Είς τούς ναντικονς τονς συμ
πλ.ηρώσαντας έ.τί τοΰ αυτόν ,τλοίου
ή -τλοίων τοΰ αύτοΰ πλοιοικτήτου
σΐ'νεχή χρόνον υπηρεσίας 12 πλή-
ρονν μηνων, χοςηγείται «έπίόομα
ύΛερενιαυσΐου υπηρεσίας» ίσον πρός
τόν βασικόν μισθόν τον ναιτικοΰ.
5. Αύξησις κατά 20% των μι¬
σθόν ασθενείας.
ΜΕΓΛΛΤΤΕΡΑ
II
ΑΤΞΗΣΙΣ
Ή διάοκ-εια τής σΐ'λ>-ογική; συμ
(ϊάσεοις θά ϊΐναι διετής, αρχομένη
άπύ 1ης "Οκτώβριον 1970 (ήτοι ί-
σχνοι>σα όναδ'ρομικώς) καί λήγου-
σα την 30ήν Σ εατε,μ&ρίον 1972.
Λίε βάσιν τόν ναύτην, ώς γενι¬
κώς υΛθλογίζονται διρθ^'ως αί άπο
οοχαί τόν ναντικων, διά των συμ
φο)νηθέντ(ΐ>ν χορηγεϊται αύξησις, ή
όποία άνέρχετο4. μηνιαίως είς τό
π^σόν τόν λιρόν Αγγλίας 24,33,
δηλαδή είς ποσοστόν 41,06% ιπί
τοί βασικοΰ μισθοϋ τοϋ ναύτοιυ ττΐς
ληξάσης σνλλογικής σιιμβάσϊως.
Την έπελτ>οϋσαν συμφ<ι)νίαν άνε κρίνωσι χθές καΐ τό ύποινργείον Έμπορικής Ναυτιλίας, ό δέ ίιπουρ γύς κ. Ιω. Χολ^βας, ίι,τ' όψιν τοΰ οποίον ετέθη τό περιεχόμενον τής νέας συμφωνίας, εξέφρασε την ά πόλντον ίκανοΛοίησίν τοαι, τόσον διότι δα." αυτής έπιλύονται οΰσιώ- δη αίτήματα τής ναντεργατικής τά ξεως, όσον κ(4 διά την έ.τιδειχθε» Γαν έκ μέρους τής Ένώσειυς Έλ ?.ήν(ι)ν Έφο,-τλιστόν κατανόησιν καί ,τροθΐ'μίαν ίκανοπ·οιήσι?(ι)ς τούτων. Η ΠΡΟΣΛΗΨΙΣ ΧΗΜΙΚΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Είς απάντησιν των άναγραφ-ομέ- ν(ον είς τύν Τύπον περί διαβήιια- τος τοΰ ΣΐΎδέσμου 'Ελλήνον Βιομη χάνίον διά τό σχέδιον Β. Δ. περί έπεκτάσεοις τής .τρΐχσ/.ήψεως χημ.ι- κών μηχαν»κόν καί χημικών ρίς τάς βιοιμηχανίας, ή "Ενωσις Έλλή νων Χημικών ανεκοίνωσεν ί»τι: Τό νπύ κατάρτισιν Β. Δ. είναι εκτελεστικόν τοΰ Νόμον 3518)27 ίίστις έφαςμόξεται έκτοτε, χωρίς νά δηι,αιονργήση, έαί τόσα έ'τη, άν- τίθεσιν τής βιομηχανίας. Άντιθέ- το)ς διά τής καθιεοώσεως, ώς Νόμ(ο ΰποχρε<ι)τιν,ής, τής ,τροσλή- νί0)ί χτ)μιο<ών, <ηινέβαλ.ε μεγάλως είς την πρόοδον κ.αί ανάπτυξιν αΰ τής. Αί .ιαρά τοΰ Νόμον, τότε, ό ρισθείσαι κατηγορίαι χημικών βιο μηχανιόν, ήτο φνσικόν νά συιι.τλη Γθΰνται κατά τά έπακολοαΌήσαν- τα ετη καί διά των νείυτερων, σΐ'μ φώνως .τοός τάς έξελίξΐΐς τής τεχνολογίας. Τοιαύτη έ.ιεκτασις διά Β. Δ. εγένετο κατά τό 1956 καί είναι φιλικόν σήμερον, υπό τάς τε λενταίας προόδους νά καταρτισθή νέον Β. Λ. πρ'θσαςΐΊΐογής «αί επε¬ κτάσεως τοΰ κατάλογον των ί»πο- χρέίιη- βιοιμηχανιών. "ΪΙκπλ.ηξιν πρ,οκαλεΐ ?<αί ή συ¬ ζήτησις, έ'στω, έκ μέρους τόν 6ιο- μηχάνων, έΛί τού θέματος τής σΐ'μ 6ολής τοΰ χημικοϋ «ίς την χημι- Άπό στοιχεία παρεχόιιενα υπό τής Έθνικής Τραπέζης πουθΐύ πτουν τ' άκύλ.ουθα: ΑΙ ΠΡΟΟΗΤΙΚΑΙ ΤΗΣ ΒΑ¬ ΛΗ ΝΙ ΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ Είς πρόγευμα παρατεθέν πρός τιμήν τού υπό τής Ενώσεως τόν έν Ελλάδι Ξένον Άνταπο'/ίρι- τών, ό άναπλ.ηροτής 'ΤποΜργ *ς Συντονιομοΰ κ. Έμμ. Φθεινάκης προέβη «ίς λε-ττομερή άνασκόπη σιν τόν οίκιθνομικόν έξελίξεοιν είς την Χώραν μας κατά τό α¬ πώτερον παρελθόν. Έν συνεχα'α άνεφέρθη είς την οίκοναμικήν π,ι λατικήν τής Έθνικής Κν^ερνήσιε.- ως, τούς στόχους είς τοίις όπιθί ούς βποβλνέπει. αυτή, ώς καί τά μέχρι τοίδε έπιτευχθέ-ντα άποτε λέσματα. Τέλος, ήσχολήθη μέ τάς μελλοντικάς έξελίξεις τής ίλ.ληνικής οίκονομίας. ΑΊ σχρτι- καί ποοβλένεις βασίζοντα,ι είς προκαταρκτικάς έκτιμήσείς τού κα τα/οτισθηβΌμρνου υπό τοΰ ΚΕ1ΠΕ, εν σννεργασία μετά τοΰ 'Υπονρ- γΐίου ΣΐΛτονισαιού, οεκαπενταε τοΰς προγράαιαατος 1971 - 1985. Ώς μέρος τοϋ έΐν λόγω ποογςάμ ματος θά καθορισθοϋν ιιερικοΐ 6α σικοί στόχοι καί διά τά προσέχη 30 ετη. Ό κ. 'Ττοτ>ογός ετόνισεν δτι,
βάσ*ι υφισταμένων έκτιμήσεον,
τό εθνικόν «ίσάδημα τής Χίί>ρας
θά σημρκίχϊη κατά την δεκαετίαν
1971 — 1ί.'Κ0 ετήσιον ρι>βμύν αύ
Εήσεως 7 — 8%. Κατόπιν τούτου
άναμένειται δτι τό κατα κε<ταλήν είσόδημα των ΈλλήΛ'ίον θά κυ μανθή κατά τό 1980 είς σταθε¬ ράς τιμάς π*ρί τό έπ4-ΐ«δον των 1.600 — 1.700 δο/»/»αρίων, έναν τι 700 σολ.λ.αρίων τοΰ 1967. Πά ραλλήλιος, θά σΐ'νεχΐσθή, ε-ίς έν- τεινόμρνον μάλιστα βαθμόν, η ά ναδιάρθοωσις τής σι·νθέσιεως τού έθνικοΰ προϊόντος. Οΰτιο, π.ροβλ^έ- πετοι σημαντική αύξησις τής είς ούτό σιμαετοχής τοϋ δεντερογε νοϋς παραγωγής, τό .ποσοστόν τής οποίας θά κα/.ΰψη τό 37— 39% τι>ΰ συνόλου, τής δέ μετα-
ποιήσίως ειδικώς θά κυμανθή πε
ρί τό 22%. Αντιθέτως, ή σιιμβο
λή τ,ής γεωργίας ϋπολ,ογίζεται ό¬
τι θά υποχωρήση είς 15 — 17%.
Ή άνοίκις τοϋ είσοδήματος θά
ίπιτευχθή μέ διατήρησιν τής νο-
μισματικής καί σΐ'ναλν.λαγμητικής
ίσοοροπίας. Τό ίσοζύγιον μάλιστα
τόν το εχουσών συναλλ-αγών άνα
μενεται δτι θά είναι κατά τύ 1980
πλήρως ίσςσκίλισαένον. Αί έξα-
γ<·>γ«ί των βιομηχανικών καί μό
νόν πί'θϊόντοίν προβλίπε-ται δτι
θά άνέλθονν είς 1,2 — 1,3 δισε
καιΤ. δολν/,αρίων, τό δέ σύνολον
των ίίσαγογόν τής Χώρας είς 3,
5 δισεκατ. δολΛαρίον.
Έξ άλλοΐ', ό κ. 'Τποτιργός διε
τΰ.·τωσιε την πρόβλεψιν δτι ή Έλ
λάς θά καταστή πλ-ήρες μέλος
τής ΕΟΚ ίν£ΐ>ρίτερον τής αρχι¬
κώς τεθείσης Λροθεσμιίας, ΐτόνι-
σεν δέ δτι /> προσεχής όεκαΓτία
θ(ΐ εΤνα^ κρίσιμος διά την συν
δεσίν της μετά τής Κοινότητος.
ΝΕΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ ΤΗΣ Δ1Ε-
(-»ΝΌΤΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Ή Δΐιεθνής Τραπέζα Άνασυγ-
κροτήσείος καί Άναπτύξεως έχο.
ρήγησε πρός την Έλλ.άδα δάνιει
όν 13,8 έκατ. δολ,λαρίων. Τούτο
θά έξοφλ.ηθή εντός είκοσαετίας
σν^μπεοι λ.αμΰανο,μέ νης πενταετοϋς
χαρισΐικής περίοδον*, τύ δέ έπιτό
κιόν τού άνερχετα; είς 7,25%. Τό
προ ών τοΰ δανείον θά χρησιμο-
ποιηθή διά την είς συνάλλαΎμα
κάλ.υψιν τών δαπανών ί&ρΰσεως
καί ρξοπλισμού πεΊντε Κέ·ντ:ρων
Άνοοτέρας Τεχνικής Έκπαιδεύ
οεως.
Ώς άναφέρεται είς σχε,τική|ν
ανακοίνωσιν τοΰ 'Τπονργείου Συν
τονισμοΰ, ή συνολιχή δαπάνη διά
την ανέγερσιν καί τόν έξοπλισμσν
των Κέντρον θά ανέλθη είς 24
εκατ. δολλαείιυν. Τύ πέραν τού
άνωτέρο) δανείοι άπαΐ-τηθησόμί-
νον ποσόν θά καταβλ.ηθή υπό
τής Έλληινικής Κυβερνήσεως.
Είς τύ πρόγραιΐιμα δημιρνργίας
τόν Κέντρον — τά όποία π-ραβλέ
πεται δτι θά .■τρραττοθοΰν έντύς
τετραετίας — θά σι«νεργασθοί·ν,
πλήν τής Διεθνοϋς Τραπέζης, καΐ
είδικοί τής ΟΤΝΕΣΚΟ χαί τοΰ
ΨΑΟ (Όργανκτμοϋ Γεο>ογίας
καί Τροφίμων)· θά φοιτονν δέ
είς αΰτά 6.600 σπουδασταά. καί
θά εξέρχονται έτησίο>ς περί τούς
Ϊ.350 τεχνικοί διαφόρων κλάδων,
οί όποίοι θά καλύπτονν σηιμαντι-
κήν βιομηχανίαν. Έπίσης, τό Β.Δ.
οέν άποσκοπεΐ είς δημιουργίαν κλ-ει
στοϋ έπαγγέλ.ματος, διότι ουδείς
ίλλος τεχνικός, πλήν τών χημι-
κόν, είναι δ·νατόν νά ασκήση τό
χημικόν επάγγελ,μα οϋτε πρόκειται
νά όριΐτθή ό άριθμός των είς έκά
<ττην βιομηχανίαν ύ,τηρετοϋντον χη μικόν. Άπλός .τροβλέπεται ή .τα ρουσία ενός μόνον έξ αυτών ώς ύ ,τευθύνου. κον τιιήαα τών νϊς είδικενμένον τεχνικόν .-^ρο<Κι)πικ.όν άναγκόν τής Χώρας. Ή ίδρυσις τών ώς άνο> Κέν¬
τρον άποτ«λεϊ την πρώτην φάσιν
μακοοχρονίου προγράμματος, διά
τοΰ οποίον ϊπιδιώκεται. δ,ιως τό
ί-/.-τ.αιδευτικόν σΰστημα τής Έλλά
δΰς κίΐταστή «περισσότερον άπ»-
τελεσματικόν όργανον οίκονομι-
κής άναπτύξεως».
ΕΝΈΚΑΙΛΊΑΣΘΗ Ο ΘΕΡΜΟ
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΧΤΑβΜΟΣ
ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩ Σ
Είς τάς αρχάς τού παιοιελθόν-
τος Νοεμβριού ένεκαινιάσθη υπό
τού Πριοθΐ'πον^γοϋ κ. Γ. Πα,ταδο
πονλον ό θβρμοηλεικτρικός στα-
θμός Μεγαλοπόλεως. Είς αυτόν
ίγκαιτεστάθηισαν δύο μονάδίς π«
ραγωγής ήΧεκτοικής ενεργείας
σνινολικής Ίσχύος 250 χιλιάδων
Ι ΧΒ αί οποίαι θά παοάγουν 1%
δισεκατ. ΧβΩ ετησίως δ»ά τής
χιΡησιαοποιήσειος 4,4 έκατ. τόν¬
νων λιγνίτου. Ούτω, θά έξοι·κονο
μεΓται σννάλλαγμα άξίας 5 εκατ.
δολλαρίων περίπου. Ό έν λόγω
σταθμός καί τό λιγνιτο>ρ.νχεϊον
θά ά.τασχολ.οϋν μονίαως πε(>ί τά
700 άτουα. Ωσαύτως προγοαμ,μα
τίζεται ή λ^ειτοιιρνία καί τρίτης
μοΛτίοος — μετά τύ 1973 — ΐσχΰ
ος 250 — 300 χιλ. ΧΒ, καθ*
όσον είς τήιν περιοχήν Μεγα/.οπό
Λειο; νφίστανται έκτεταμΐνα κ<Η- τάααατα λιγνίτο-ν (,τρρί τά 360 '-κατ. τόννων). Ή δαπάνη τοΰ ίγκανιασθέντας σταθμοϋι, «νελ.βονσα συνολικώς είς 3 δισρκατ. δραχμών, έχρημα τοόοηιθη υπό τής ΓερμαΜκής Κν βίρνήβεΐ'ΐς καί τών άναδόχων έ ται,ριών &ιά ποσοϋ 270 έκατ. μάο κιην, ήτοι 2,2 δισεκατ. δραχμών περίπου. ΑΝΑΝΕΩΣΙΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΣΤΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕΤΛ ΤΗΣ ΓΙΟΤΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ "Υπεγράφη είς Βελιγράδιον κα τά την διάρκειαν τοΰ παρίλθόν- τος μηνός πρωτόκολλον άνανεώσε. αίς τής ΐκρίσταμέΛ'ης μεταξύ Ελ¬ λάδος καί Γιοΐ'γκοσλαβίίΐς έμπο ρικής συμφωνίας. Τό πιρωτόκολ- ον τουτο — πέμπτοιν κατά σειράν — άποτε λΐΐ τό τελνευταίον τής ά πό 28-9.66 ύπογραφείσης έμπορι- κής σνμφιονίας πενταετοϋς διαρκ,βί άς, καλνπτει δέ τό σιιιιβατικόν ετος άπό 1.10.70 μεχοι 30.9.71. Τό προβλεπόμενον νψος τών έκα τερωθεν ονταλλχιγόν άνερχεται είς 50 .τερίπου εκατομμιΊίΗα δολ- λαρίιον. Μεταξύ τών .-τροβλ,ίπομέ νοιν νπό τοϋ πρωτοκόλλου έξαγω γών εκ μέοονς τής Έλλάοος .Τΐρι λαιμβάνο·νται: όάμβαξ, δέρματα, χαλυ&ονργικά ^τρο·(,όντα, ήλΐκτρι- καί συσκευαί, τσιμέντα, χημικά ' προϊόντα, χυμοί κλπ. Αί γιουγκοσ λα&ικαί, εξ άλΪΜν, εξαγιΐ)γαί ςτ.ρώς την Έ/.λάοα θά καλΰτ|»ουν κτηνο τροφΐκά προϊόντα, ξυλείαν, χαρ την, εΙδη βιομηχανικοΰ έΕοπλι- σμοϋ, χτ;μικά καί φαραακευτικά πρ-οϊόν'ΐα, βαμβακερά νφάσιιατα ΑΝΤΑΛΛΑΓΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ι ΑΠΟΧΤΟΛΩΝ ' Πρός αύξησιν των εμπορικόν συναλ?.αγών τ<ον μετά τής Έλλά δος έπίσκιέφθησαν πρόσφατος την Χώραν μας έμπορικαί αποστολαί έκ Βρεταννίας καί Κροατίας. Ή βρρταννική άποστολνή άπρ- τιε,λνεΓτο έξ άντιπροσοπείας τής Έθνικής Σννομοσπ.ονδιίας Βριε- ταννών Είσαγίογέων Νοχπών καί Γεωιμήλων, συνΜηαί,ΐϊνης έκ 88 μΐλών. Σκοίτός τής έν λάγο) ά ποστολής υπήρξεν ή ερειηα τής δυνατότητος άπορροφήσΐίης πε ρισοοτέρίι>ν Γλληινικών γεωργικών
προϊόντίον άπό την Βρεταννίαν.
Μέλη τής άντιπν. Απεφασίσθη ώσαύ-
τιος δ,τως άντιτςκκκοπεία Έλλή-
νο>ν έξαγιογέων νοιπών προϊόντον
μεταβή είς Βρεταννίαν πρός επι
τόπιον εξέτασιν τόν δννατοτή-
Τ(,>ν πρ&£')θήσίως των έΕαγοι-
•γών.
Ή ρμπορική (1.τοστολ.ή εκ Κρο
ατίας — ή όποία σημειωθήτω γ!
χεν ίδίΐοτικόν χαρακτήρα — άπε
τελείτο έκ 16 μελών. Κατά την
ειν Έλ.λάδι παραμονήν της εξη¬
τάσθησαν αί δυνατότητες συνεργα
σίας μέ "Ελληνας επιχειρηματίας.
Την οργάνωσιν τών ίπαφόν τών
μελόν τής έν λόγο> άποστολής
μετά τοΰ έμποροβιομηχανικον κύ
Γμου τής Χο'ίρας ανέλαβε τό Έμ
πορΊκύν καί Βιομηχα,νικόν Έπιμε
λ.ητήριον Πει.ραιός. Έπίσης άνα
μένεται δτι περί τά τέλη Δεκιεμ.
βρίου θά επισκεφθή την Χώραν
μας πολνμελής έμπορική Λποστο
λή αποτελούμενη έξ άντιπροσο')-
.τιον τόν έπιμελητηρίιον τής Γι
ουγκοσλαβίας πρός έπιτόπιον ε'-
ρευναν των σι·νθηκών διά την
πρόώθησιν τόν εμπορικόν σχέσί
ών μεταξύ τών δύο χώρον.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέΰβται είς γνώσιν τών Άξιοχ. Διοικήσκων Άνω·
νύμοον Έζαιρειών χαϊ Έταιρειών 27ερ<ωρισμένης Εύ· Φύνης δτι δι' αποφάσεως τοΰ ν. Ύηηυργοϋ ΈμηοφΙου ύπ' αριθ. 66378)4126 τ$ς 16)12)66, δημοσιαν Φίίσης είς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δ&λτΙον Άνωνύμων Έταιοειΰν), όβίζεται δτι δύναν¬ ται νά σννεχίσωσι δημοσΐΒύουααι Ιγπύοως τάς Προ· αχΐήαβις %&ν Γεν. Συνελεύσεων παΐ τούς ΊσοΑογι· σμούς των διά τής οΙπονομΐΗής μας εφημερίδος «ΟΙ· Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ Κ0ΣΜ0Σ», ώς Ιγένιχο μεχρι τοΰδ» διά τής *0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ· ΚΗΣ» πρό τής ονγχχ0ψ*ύσ&ώς %ης.
Τά δημοσιευθέντα στοιχεϊα, π·ε
ρί τής έξιε,λίξειος τ οί» ίσοζυγίου έ-
ξοΛϊ«*»(ών πληρωμόν καί τής έκτε
λέσεως χον κρατικόν προυπολογι¬
σμόν, κατά τό ΙΟμηνον Ίανουί.ρί
οι· - Όν.τιββρίον 1970, άντικατ,-
—ρίϊονν τάς στντιελεσ&εΐσας διαρ
θονΐιχά; μεταβολάς είς την {«την
καί μορφήν τής έθ'κής μας ο'ικ.ο-
νομίας.
Επί τούτοις, τύ ίσοζύγιον £■=<„ ΤΕρικών πληρωμόν, έμφανίζει αϋ ξησνν των έΕανωγών ελληνικόν πφθίόντων, εν σνγκρίσει πρός τό άντίβτοιχον ΙΟιιηνον τοϋ 1!Μ!9, φν βιχή (τννέΛεια, άλλίοστε, τής ρα- γοαίιυς άνα,ττι^ίΚΊΐρτης έλλ.ηνικής οΐκονομίας. Τό άξιοπρόσεκτον έν προκΐΊΐΐρνω, είναι τό γεγονός ότι είς την πρώτην σειράν τόν έξαγο μρνιον προϊόντων ε,ρχονται τά 6<ο- μηχανιγ.ά καί (χοτεχνιχά τοιαΰτα, έναντι τΛν άλλον αγαθών μας, τά όποία. έ.-τί σ«·ράν /έτών ήπχοντο ,τρώτα είς τόν πίνακα τών εξα¬ γωγήν. Τούτο ν.τοδηλοΐ ότι νροι ονναμικοί κλά&οι καί τομρϊς ρϊσρρ χονται είς την ,-τ.Γΐραγωγι-κήν διαδι ■/.ασίαν συντελοϋντες είς την άλΪΜ γήν τή; ολης μορφής τής οικονο- μίας μας. Έν ταΰτ,ό, δέον νά ΰπογγοαμι οβή )'ι αύξησις τής άξίας χων είσα γιι,γών κεφαλαιονχικοϋ έξοπλισμοΰ χαί ποώτιον ΰλών, τό νψος τής ό ποίας δέν πρεπει νά μά; τρομά- ζη. Αντιθέτως, άποδεικνΰει καί ονντελεΐ είς την καταβαλλομρνην προσπάθειαν έκσυγχροπσμοϋ της οίκονομίας μας καί έντάξίώς μας είς την οικογένειαν τών βιομηχανι κώς ποοηγμένων χώρον. 'Τπογςά φομεν νΛοθήκας καί ,ταρακαταθή κάς μ«κ.ρο.τνόου αποδόσεως οΐκο νομικων όφελίκν. Ώς πρός την πορείαν τής εκ τελεσεο>ς τού κρατικοΰ προνπολο
γισμοϋ καιά τό ΙΟμηνον "Ιανουά¬
ριον - Όκτοβρίον 1970 καί έν
σνγκρίσει πάντοτε πρός τό άντι-
στοιχοΰν χρονικόν διάστημα τού
1969, ύπογραιμμίζεται ή αύξησις '
τών έσόδων έκ τής άμεσον καί έμ ι
μέσου φορολογίΐις —συνάρτησις
τής φορ.ο§οτικτϊ; ίκανότητος. 'Τ-
πήρξεν έποχή κατά την οποίαν
χρονία καχεξία έχααακτήριζε την
απόδοσιν τού φορολογικαί ύ τομίως
είς τά δημοσία οίκονομικά τής χώ
ρας. Επί πλέον δέ, ή δυσαναλο-
γΐα μεταξύ άμεσον κ ιω. έμμεβου
φορολονίας —τής δεντέρας διογ
γουμίνης— έδωκε πολλάς αφορ¬
μάς άσκήσεος κριτικής πεςί άνορ
θοδός,ου οίκ·ονομικής ,πολιτικής.
Βεβαίως, ή εμμρσσος φορολοία
δέν δύναται νά έξισίυθή αέ την ά
μέσον τοιαύτην καί ή τελευταία νά
προσργγίίτη τό ΰψος τή.; ποώτη;
έφ' όσον διανύομεν περίοδον έντό
νού οικονομικάς άναπτΰξε<υς καί ε χομεν χςνείαν ικανόν κεφαλαίων δι' έπενδύσεις πΓίραγωγικάς κοΐ άποδοτικάς. "Ετερον σημαντικόν στοιχείον είναι, ίίτι τουλάχιστον τό παρελθόντα "Οκτώβριον καί πρό τοϋ έσωτερικοΰ δανεισμοΰ, τά έσοδα έξ ελληνικόν πηγόν νπεο- εκάλυφαν τάς δαπάνας. Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΚΟΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΕΚΒΙΘΜΗΧΑΝΙΣΕΩΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΑΝΤΙΤΙΘΕΝΤΑ! ΕΙΣΤΟΝ.Δ. ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΣ ΤΩΝ ΧΗΜΙΚΗΝ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ Είς διάβημα πρός τούς ΰπουο- | νους Σνντονισμοΰ, Βιομηχανία; καί Εργασίας, προέβη ό Σ ΰνδε.- σαος Έλλήνιον Βιομηχάνίον, ανα ((θ&ικώς πρός τό υπό δημοσίευσιν νομοσχέδιον, ποϊι έ.-ιι6άλλει την ύ Λοχριωτικήν πρόσληψιν χηιμικών μιχ χημικών - μηχανικόν, ΰ-τό μΐ γάλσΐ' άριθμοΰ 6ιομτ}χανΐικών καί Ιιιοτεχνικών έπιχειρήβεων. Κίς τό σχετικόν ύπόμνημα, ώς άνα<ίέρΐΐ τό τελειιτο.ΐον Δελτίον τού ΣΕΒ, μνημον*ύοντ^ τά έ- Ιΐ»·1 Αί δτατάξεις τού νομ,οσχεόΐου αυτού όδηγοΰν είς την δη,μιονργί- ον κλει·στων κταγγελ,μάτιΐΛ'. (ί) Ή ί'ΐοχρΐ-θίτική .τρόσληψις —χνικων, εί; πλήρη άπααχόλΓ,σιν, ά~ι(>α·-
νρ» είς τάς αρχάς τής έλενθέρας
οίν.(ΛΌμίας, όημιουργεϊ 6έ πςιονό
μιον υπέρ αΐ'τών καί κακόν προ
γούμιενον, ποϋ Θά διεκόική<τοτ<ν ά οφαλ.ώς καί άλλαι έ.παγγελματικαί τάξϊΐς. γ) Αί διοικήσεις ίτών 6ιο- μηχοΜκων έ."τιχριρή<ϊΡο>ν ςτέροΐ'ν ά
κεοαίαν την ευθύνην διά πάσατ
μίαν έξ οίασδήποτρ αίτίας, τυγχά
νρι δέ αΰτονόητος κίΐί ή θέσπιοις
«νβτηρων ποινών διά πάσαν άιιέ-
λ.Εΐον η .ταράλεΐ'ψιν.
ΤΟ ΕΙΙΑΓΓΕΛΜΑ
ΤΟΥ ΧΗΜΙΚΟΤ ΜΗΧΑΝΙΚΟΤ
-<>μρϊον ρντόνου διαΐτοννίας αε-
ταϊΰ φγ δι.τλ(,>μ,αταα>χ<ΐ)ν μηχανι 'ών άποτελ.ρΐ πλέον τό σχέδιον Ν. Α· .~ρί α<κτνσεο)ς τού έπαγγέλ- ματος τού χτ^μιν.οϋ - μηχανικόν καί ™>' χημικον.
Ή διαψωνία εξεδηλώθη ίκ μρ
ροι1; των Μηχανολάγίον Ήλεκτρο
λόγων, ό Σνλλογος των όποάον
*"' έγγραφον τον πρός τό ΤΕΕ,
τούς Χηιιακοτις Μηχα-
η':, ίίτι οί«δρ.τοτε ηθέλησαν νά
άντιληφ&οΰν την πο.αγματικότητα
είς τύ θρμα τής έξα.σκϊκίε<ι>ς τοϋ
έ.ταγγέλματός τοιν, τελεχντα^ος δέ
σΐ'μφιονήσαντες μετά των Χημι¬
κών τού Πανεπιστημίου είς την
διατύποχτιν τού Ν. Δ. συνεργάξον
ται «ίς ,τόν έξοβελισμόν τών συν-
αδΐλφιον αλλων είδικοτήτΐ'»ν.
Ό Σύλλογος Μηχανολ^όγων 5
Ήλεκτρολόγο>ν ^πισημαίνει, άμέ-
σιος, την όλεθρίαν τακτικήν των
Χημικοη· - Μηχανικών, άΛοσκοποΰ
σαν είς την επαγγελματικήν ε£ύν
τακτιν τού δευτέρου κατά,.μεγέθους
κλάδοτι των διπλοιμ. μηχανικών.
Ζητεί τώρα, άπό τό ΤΕΕ νά ί-
πέιμβη είς τό δημιουργοναενον τε-
ράβτιον θέμα ,ιοΰ άφορ<(. είς τήΛ' έααγγίτλμαχικήν υπόστασιν των Μηχανολόγων - Ήλεκτρολόγιον, καί νά μή δημοσιευθή τό αχεδιον πρίν ολ.οι οί ένδιαΐΓερόμενοι έκ- (ΐ ράσουν γνώμην. Ό Σύλ^^γος σι«νάπτρι άντίγρα- ςον έγγραφον τού πρός τό υπουρ γεΐον Βιο·μηχανίας, όπου άνα.ττύσ σει τοϊ'ς λόγονς, τής διαφωνίας — δια,μαρτι>ρίας.
Ό όρυκτός μας πλ,οΰτος, μέ ΰ-
πετρίάκοντΓχ είδη μεταλλ,βυμάτων
καΐ άλλον όρνκτόν, αποτελεί βα-
σικόν συντελεστήν διά την έκ.βιο
μηχάνισιν τής χώρας, καβ' όσον
,-ιαρέχει τάς άναγκαίας πρώτας ν-
λας, είτε διά την παραγ<.ογήν με- γάλων ποσοτήτων ύψηλή; ζητήσε- 01 ς βιομηχανικών προίόνττον, είτε >ιά την παραγΐογήν ενεργείας, εί
τε, τέλος, διά ποικίλας άλλας χρή
οεις είς την βιομηχανίαν, τάς κα
ασκευάς καί λοιπά; οραστηριότη-
Αί έξαγωγαί όρυκτών καί τών
έξ αυτών .τροΐρχο,αένων κατειργα
ίμενο>ν καί ήμικατειργασμΐνων 6ι
μηχανικόν προιόντων εχ&υν έΕε-
ιχθή κατά τά τελευταία ετη είς
μίαν τών σημαντικωτέοων συναλ
λαγματικόν πηγόν, έναντι δέ τών
λοιπών κατηγοριόν έξαγωγίμων
προιόντων κ ιλνπτοΐΛ' τό μεγαλύτε
ρον ποσοστόν Τοΰ έξαγωγικοϋ εμ¬
πόριον τής χώρας. Έξ ίσον ση-
μαντική Είναι έπίσης ή σνμβολή
τού όρυκτοΓΐ πλούτον είς την περ:-
φεςειακήν ανάπτυξιν τής χώρας,
έεδομρνου δτι ή πρός εξεύρεσιν
άνόρυξιν καί άξιοπ'θί.ηστν αυτού
δραστηριότης γίΛ'εται είς την ύ¬
παιθρον, μέ συνέπειαν νά μεταβάλ
λωνται ταχΰτατα μικροί, κατά τό
παρελθόν οϊκισμοΐ καί Λπρόσιτοι
ιΐσέτι περιοχαί, είς σφύζοντα άπό
ζωήν καί οικονομικήν εύοωστίαν
ίπαρχιακά κέντρα.
Άνάλογα πρός την σημασίαν
ταύτην τού όρυκτον πλούτον, υ¬
πήρξαν καί τα ληφθέντα υπό τής
Έθνικής Κυβερνήσεως μέτρα διά
την ταχείαν ανάπτυξιν τού. Διά
τών μέτρον τούτων, σκοπούντ,ον
Γίδικιί>τερον είς την έπισήμα·νσιν,
εκτίμησιν καΐ, άξιοποίησιν τών πά
ραγο)γικών δννατοτήτων τοΰ έλ-
ληνικοΰ ύπεδάφους, έπεκτείνονται
καί συστηιιατοποιοΰνται αί μ*ταλ
λευτικαί, γειολογικ-ιί καί λοιπαί ε
ρευναι βάσει άρτιου καί έπαοκοΰς
χρΐίαατοδοτονμενου προγράμματος
άπλονστεΰεται καί καθίσταται ά-
ναπτυξιακή ή ν©μοθετική καί διοι
κητική αιαόικιασία καΐ παορχονται
ίσχυρά φορολχιγικά, πιστωτικά καΐ
λοιπά κ.'νητρα διά την προσελκυ-
ι· κ αί νποβοήθησιν τής έπιχειρη
ματικής δραστηριότητος είς έ'να
παραγο>γικόν κλάδον, έμφανίζον-
τα ευρύτατα περιθόρια άναπτΛ'ξε-
ος καί' εκμεταλλεύσεως. Έκ των
έν λόγω μέτηον, άναφέρονται έν-
δαικτικώς:
Ή ΰψιλοτέςα μέχρι τοϋδε χρη-
ματοδότησις έξ 6 έκατ. δρχ. τοΐΰ
προγοάιιματος έρευνόν ΰπεδάφονς
διά την πενταετίαν 1968—72.
Ή άναδιοργάνωσις καί συντονι
σμός τοΰ κυβερνητικόν προγράμ-
ματος άξιοποϊήσεΐΛς τοΰ όονκτοΰ
πλονταυ.
Ή θρσπισις άποτελεσματικών
διά την ανάπτυξιν τοϋ μ«ταλλεν-
ΙΙΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΜΙΓΟΡΩΝ
ΔΙΑ ΤΑ ΚΡΛΤΤΚΛ
ΛΠΟΘΕΜΑΤΑ ΚΑΠΝΩΝ
Ό τρόπος διαθέίτεως Τών κρα¬
τικήν ά,.τοθεμάτο)ν καπνοΰ κατά Τό
1971 έξητάσθτ) ήδη είς ειδικήν
σύσκεψιν είς τόν Εθνικόν "Οργα¬
νισμόν Κα,τνοΰ μέ συμμετοχήν έκ
νΤροΐτώπΓ'Λ' τής Κα.-τνεμπορικής Ό
μοί—ονδίας. Κατά την ούβκ,εψιν
αντήν, Από τής πλευράς τον Ιία-
.τνε.μπορ·ίου προετάθησαν τθθ-το.τ
ήσεις τής κειιιενης διαδικασίας,
προκειμένου νά ΟΛλνθΛθΐηΟή η ά-
πΌρρόφησις των άποθεμάτίον.
ΜΡΙΣΟΗ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΙΝ
ΣΥΝΑΑΑΑΓΜΑΤΟΣ ΕΙΣ ΑΣΦΑΛ. ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ
χοινή; ά.ιαςμάσεω; τών ΰ-
Λν 04*ονομικών καί έμπο-
(ΦΕΚ ΜΒ') χαθοιο-^θη ή
χορηγήσεως συναλλά-
σ<ί«λ.ί<ΐεΐι)ν {,πό τό)ν έν Ελλάδι λ εί τ(*γνοΐ'σών άσφαλιστικών έ.τιχει Ρησίΐ,,ν. Είδ^ώτερον διά τής έν '·»Υΐ|> ά.τοΓΐάσει,,ς ό·ο»'ζονται τά έ-
«Ι?:
, >Ε^ των είς δρίΐχμάς ώς καί
«ι των «Ι- ολλοδηπόν νόμιαμα ή
•«ναλλβνμα επί τοϋ έξωτίρικοΰ
^*ατέ
άσφαλίβεοίν υπό
"ίν Έλλάοι λειτουργουσών ά-
Τ'Τΐκώ έιΧει«*ην .τραγματο.τοιήί
,.,), ίΜ(Ραλιστικοΰ κινδί'νον ή ά
!Γέν <ΒλλάίΝ ί:ιιχεί^'? *"*' ^τ'-Τνθσοιπείας με- «βύί τό 100 «οαγματοποιου τής άναλογοΐΗΐης Τ<>ΐ' κινδύνου διά τό
ή συνάλλΛγμα υ¬
πό τής Τραπέζης τής Έλ.λάδος.
Κατά την διάρκειαν έκαστον ή-
μερβλογιακύύ έ'τονς αί άσφαλίστι-
ί έπιχειρήοεις δύνανται νά πρ^ι
γματοποιοΰν ίμδάσματα, αί ήιΐιε-
όα-ταί υπέρ τής εδρας των, ίφό-
σον τό αίτοί'μενον .τρός έςαγωγΐ]ν
ποσόν «Γυναλλάγματο-ς, μετά την
αναίρεσιν τών ,τρομηιθειών - ζη-
μιών καί έν γένει έξόδων (>αρυνου
σών τοΰς άντασςτ τιλιστάς τοϋ ε-
ξιι>τειρ·ικοϋ ή τάς εδρας των άλ-
λοδα,τών άσφαΛ'<ττικών έταιριών, είναι ίσον μέ τό εκάστοτε παρ' ('{ηών πραγματικώς όφειλόυενον ποσόν <η"να}ιλάγιματος. τικοΰ καί λατομικοΰ κλάδον νομ«- θετημάτων. Ή υπό λίαν εϋνοϊκούς ορους χρη μοστοδοτησις τών μεταλλεντι%ών έ .•τιχειρήόσεων διά .ταγίας έγααταστά σεις καί έξαγιογάς, μέ χαμηλόν έ- .τιτάκιον 4,5%—5,5% ετησίως, ά νεν οΙασδήΛΌτε έ,-τι6αρύνσεως. Έν-ιί πλέον, οί κρατικοΐ ς/ορεϊς προέβησαν είς την εκτέλεσιν πλή- θους άνοίγκοχων εργασιών, π:ρός εξασιτάλισιν τών προθποθέσίαιν μ< θοδικής καί αποδοτικής έκμίεταλ- λεύσΐως τού όρτικτοΰ .τλούτοιι, ώ; καιί είς την διαΛΪστιοσιν σημανιτι- νών 6·ε6αίων καί πιθανών άποθί- μάτίυν όρτ'κτών είς ολόκληρον την ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΔΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΝ Α. Ε. ΕΤΑΙΡ. ΧΑΛΥΒΟΣ ΚΑΙ ΤΡΙΩΝ ΙΑΠΩΝΙΚΠΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ ΩΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΚΣΙΣ των οποίων ή .ιοσότης καΐ έκμετάλ λεν«σ)ς «Τναι πρακτικίό; ά.τεριόρι- στες, τ" δια.τιστοιθέντα άποθέμα- τα έκ τών κυριωτέρων όρυκτών, έαςρανίζουν, μεταξυ 19(!6 καί τάς άκ·ο?.ον&ους αύξήσεις: Βθ)£ίτης 80ι/έ, νικελο - σι&ηρο» μετά/νλυευμα 647%, περλίττ,ς 6%. %, λιγΛΪτης 753%, πε/ρλίτης 6· 5Β6%, μπετονίτης 355%. ΙΙλήρης καί θετική υπήρξεν ή άνταπόκςισις τ'1? ίδιο)τιν.ής έπι- χειρηματικής .τρωτοδουλίας είς τά λ^ηφθεντα κΐ'&ερνητικά μέτρα ά- ξια.τοιήβε(ος των προιόντων τού ελληνικόν ΰ.τεδάφους. Τουτο .τ.στο ποιείται έκ τών κατιοτέρο) χαοα- κτηρΜττικών συγκοιτικών στοιχεί- ιυν, διά τάς πρό καί μετά την Έ πανάστασιν τριετεϊς προάδους: Αί έκδοθεϊσαι άδ.ριαι ίδρΐ'σεοις καί λειτοΐ'ςγίας μηχανολογικών χαί λοιπών έγκαταστάσείον μεΤαλ λεί(»ν καί λατομείων ηίιξήθησαν κατά 92,3%, τά 6*6αιωθεντα ποσά μισθωμάτοιν έκ δημόσιον μεταλ- Λείίυν κατά 231,8% καί τό συνο¬ λικόν νϊ(»ος νέον έπενδΰσεον είς μεταλλείοι κατά 111,8%. Ιδιαιτέρως π·ρέπει νά νπογραμ μισθη ή προσπαθεία διά την ανεύ¬ ρεσιν έκμίταλλετ'σίμον κοιτααιιά- των πετρέλαιον είς ολόκληρον τόν ελληνικόν χώρον. Πρός τούτο {ε- .-ΐ£γράς:η.σαν μέ ξένας έταιιρείας ίννέα έν όλω συμβάσει; άναθέσί- (·ις χερσαίοον καί {νποθαλαβσίων ίρει»νών επί εκτάσεως 43.400 τί- τραγωνικών χιλιομέτρωτ, διά τάς οποίας θά δα-τανηθοΰν 44.175.000 δολλαράον, ώς εξής. Τεζάκο: είς Β. Αίγαΐον 3-125.000 κα( είς β·?ςμαϊκόν κόλ.τον 7.000. 000. "Αντα "Οι'λ Έξπλορέισην: Είς περιοχήν Λήιινον 7.200.000; 'Ο/τ,εάνικ Έξπλορέϊσιον είς θρα- κικόν Ιΐελοαγος 5 ίκ., "Λντα "Οϊλ Έιξπλορέισιον: Δ. Έλλίΐς 5. 400. 000, "Αντα Κάρ "Οϊλ: Ζάκυνθος, Κυλλ,ίνη, Κεςραλληνία 4.500.000, Τεξάκα: ΚεΛτρικόν Αίγαίον 5. Γ>.>0-000, Κ. καί, Κ. Πετρΐλί·οι·μ:
'ίόνιον Πέλαγος 5.400.000 καϊ
Άντσοΰζ Οναβερσήζ: Λ. Χαλκι-
δική 3.2ΟΟ.0ΟΟ δολλ.
ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ
ΕΠΙΤΕΛΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ ΟΙΚΟΝ, ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ
ΚΟΙΝΙΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΙΙΙΣΙΣ
ΤΩΝ ΙΙΡΟΒΛΗΜΑΤΏΝ
ΤΗΣ ΕΡΚλΤ-ΦΑΝΤΟΤΡΓΙΛΣ
Την ανάγκην <τινεργασ{ας των δΰο () ορέον τής ρριοβιομηχανίας δ<ά την άπό κοινοΰ οντΐμετο')Λΐσιν τόν προΒλημάτων τοϋ κλάδον, ά- νεγνώρισε τό συνελθόν σΐ'μβοΐιλι- ον τής Ενώσεως Έριούφαντουρ- νι7)ν Έλ)νάδ·ος, ανταποκρινομένην είς σχετικήν πρόσκλησιν τού Συν δέσμου Έριο&ιοιμηχάνον Ελλά¬ δος. Πρός τούτο ά.τεφαστίσθη ή Α¬ ποστόλη σχετικσΰ έγγραφον ά,τύ τόν τόν πρώτον φορέα πρός τόν τελευταίον, μέ περιεχόμενον την (τνγκρότησιν κοινής στκτκέψεως. Συνεζητήθη έπίσηις τό πρό6·λη- μΓΧ τής ηναμορφϋ'κτε<,)ς τού πτ<"- χεττικοΰ κώοικιος, τό οποίον θά άχ&ή ένο'υιιον ταΰ σΐίνερχομένου σήμερον Στ'ντονιστιχοΰ Σι>μ6ονλί
ου Κλοστοϋφαντουργικών Όργ«-
ώ
«Τύ 1!)71 πρκΛΐ-ΐ νά είναι τό
ετος σταθεραπκ>ιήσειι>ς τον νεου
τρό.του εργασίας μας είς τό υπουρ
γειον Σ«ντονισμον».
Τουτο νπεγράμμισε, μ.ετα'ξϋ άλ
λων, είς την όμιλίαν τοι; ό υπουρ
γός άναπλτιοωτής Σνντονισμοΰ κ.
Φθενάκης, κατά την διάρ«ε·ιαν γεΰ
ιιατος ποίι παρέθείΤΡν ό ύπβυργός
Σνντονισμοΰ κ. Μακαρέζος μετά
την όμιλίαν τού είς τό θέατρον
«Όλύμπια» €Ϊς τό ξενοδοχείον
«Άκθ'θπόλ Παλάς», ποός τοϋς σιιν
ιργάτας τον έν τω ύ.τονργείο. Είς
τό γίΓνμα παιρεκάθησ·αν ό κ. Φθενά
κης, ό νφυ.ιουργός Σχιντονισμοϋ
κ. Μ. Κοζώνης καί ό γ·ενικός γραμ,
ματΐΰς ιτβΰ ι'υτονιργείοαι κ. Άριστ.
Δημ-όπουλος.
ΙΙροηγουμένιος ωμίλησεν ό κ.
Μαχαρεζος, ό οποίος διέγραψε
τόν ρόλον καΐ την σημασίαν τοΰ
υπουργείον 2υντονισμοΰ διά την
ανάπτυξιν τής ίλιληνικής οΐκονομί
άς καί έξή·ρε την έπάρκειαν τού
προσωπικόν τον.
Όιιιλών μ«τά τύν κ. Μακαρέ-
ζον ό κ. Φθενάκης άνεφέρθη είς
την άναδιάρθρωστν των κεντρικών
ΰπηρίσιών τού υπουργείον Συντο-
νισμον, ή όποία έ,τετελέσθη τό ε-
τος 1970, νπογραμμίσας ίίτι 'Μί-
τά τό τρέχον έτος, θά σταθρρο-
,τοιηθτΊ ό νέος τρόπος εργασίας
διά των εξής μέτρον:
α) θά οργανωθή καί θά ,τβθ-
νραμ-ματισθή ή έργασία είς τό έ-
σοτερικόν κάθε όργανικής ομάδος,
(Ίάσει όρθολογικών κριτηρίιον κ'ΐί
συγχοόνοΛ- μεθόδοη1 διοικήσεως,
β) Ή άνάγκη όργανώσεος καί
.-ιρογία'μιματισιμον επιβάλλει την λε
,ιτομερή περιγρ>αφήν τών άρμοδιο
τήτων των διαφόρων μέθοδον καί
είς ολόκληρον την κλίμακα θά ο¬
δηγήση δέ είς την άκρί,&εστέραν
εκτίμησιν των άναγκόν είς πριο-
σωΛΐκόν ΰλο>ν των οαθμίδοιν. γ)
Τρίτο; στόχος θά είναι ή κατά τό
ίιΐ'νατόν .-τΛηψεστέρα έπάνδροσις
των ν.τηρεσιών. Ή έ.τίλυσις τον
προ&λήματο-ς τούτοΐ' επεδιώχθη
διά τής χσησ< μοποιησείος ά.τοκλεί στικώς άντικευμεΛΤ/ΐών κριτηρίων, έν <η»νδΐ>α<ΐμώ πρός την άθήριτον δι-ΟΊκητικήν καί όργανο)τικήν άνάγ κην τής άνανεακτεοκ ν.αλ άξιοποιή σεως τού {«άρχοντος ανθρωπίνον έτ»ναμικ.οΰ. Τό έγχείρτμα τουτο δέν ώλοκληρώθη καί μένονν εισετι πολλαί κΐναί θέσπς, ελπίξομεν δέ οτ< θά προχωρήοομεν χατά τόν -/αλντερον δΐΎατόν τρόπον. δ) Παραλλήλως πρός τοΰς 3 αύτούς θασι^ούς στόχους, δηλαδή Λογάνωσις έργαοτας, κατάρτιο'ς και έγκρισις τοΰ νεου όργανιβμοΰ καί βτελέχοκτις (έπάν- δρωσις), θά καταδληθή ιδιαιτέρα προσπαθεία οργανώσεως τών ,ιε- ρΐφίρειακών ν.τηρ·εσιών τοΰ {«ουρ γείου υπό τάς νέας άρμοδίότητας, τας οποίας άνέλαΰον, έντός τοΰ π?.αι<ΐίου τής κνβερνητικ.ής πολιτι λής τής άποχ,εντοώσεως. Έπίσης θά άναδιοργανοθοΰν καί αί έίηρ- τημεναι νπηρίσίαι. ε) Τέλ.ος, θα συιμ.-τληρ*)θοϋν τα («'ργανα συντονκτμοΰ, άίρ' ενός μέν τής σννεργαίτίας τού ίαου.ργείου, μέ τονς άλλους φθιθΐΐς, άφ, έτε¬ ρον δέ εσωτερικώς. Πρός τούτο, ώς γνωστόν, εχΐΐ .τρτκοθηβή ή ά- ναδιοργάνωσις τής Κίντσικ.ής 'Κ ,-ΐιτιροπης τοΰ Προγράμιιατος Οίκο νοα4κης Άναιπτύξεος, ώς κεντρι- χ,ής γνομοδοτικής έπιτροπής, ή ,ιρώτη σύνοοο; τής όποίαις έλ.τίξο μέν νά -τραγματοποιηθτι τό ταχν- τ,ερον. θά όλοκληρο'θή δέ τό πλί γμα τοϋ .τρογραμματισίμοϋ διά τής οιιγκροτήσεως 'τών Γρας'είίον Με- λΕτών καί Προγράμματθ'ς είς ο- λα τά ν.τουργεϊα. Έπίσης ΰπεγρά- ψη καί έδΓ,μοσιεύθη άπόφοχΜς διά την συγκςότη<τιν Σνμδουλίου Χτο- οοτα§ίας, δημιουργοΰΑΐε, δέ καί άλλ.ους συντονιστικοΰς μηχανι- σμούς διά την αντιμετώπισιν είδι- κών θρμάτιον, είς τά όποϊα έ-μπ)^ κοντα καί άλλοι φορείς καί υπουρ γεία. Ακολούθως έλαβε τόν λόγον ό ΰφυ,τονργός κ. ΚοζτΪΛ'ης, ό οποίος όνεφέρθη ειδικώτερον είς τό πρό γραμμα εργασιών τής 'Εθνικής Στατιβτικής 'Τπηρεσίας καί τού ΚΕΠΕ κατά Τό τρέχον ετος. Συγ κεκριμέν(τ)ς έμνημόνε-υσε την κα¬ τά τό 1971 διεξαχθηίΤομρνην άπο γραφήν καί είς τό νεοσνστατΌν Έίτιστημονικ.όν Σ\μ6ούλιον Στα- τιστικής καί την ένοποίησιν τής Δι«νθννσε<')·ν Έθνικών Γΐιών μετά τής ΕΣΤΈ κ.λ.π. Τέ λος, άνεφέρθη είς τό ΚΚΠΕ, ό πηονπολονκτμός τού οποίον ηΰξή θη κατά 10 έκατομ. δρχ. διά τό τρέχον ΔΙΩΡΙΣΘΗ λ'ΕΟΣ ΛΝΑΠ.ΗΡΩΤΗΣ ΓΈ,ΝΙΚΟΣ ΔΙΕΤΘΤΝΤΗΣ ΤΟΤ Γ.Λ.Κ. Διά πράξεως τοϋ ΐαιηιογικοΓ' Σνμϋονλίου, δημιοσΐίεΐ'θείσης βϊς την «ΈφΓ,μιρρί&α τής Κυβερνήσε¬ ως», (5)70 αΑ'), διωρίσθη ώς ά ναπληρωτής γε·νικός διενθυντής τοΰ Γενικοϋ Λογιστηρίου τοϋ Κρά τ<η>ς, ό μέχρι τούδΐ δΐίνθυντής
Προϋ.τολογιοιμοΰ τούτον κ. Ι. Η.
Μιχαλόπουλος,
Επήλθε κατ' αρχήν σνμφωνία
σννεργασίας ιιεταξύ τριών ίαπ<υ- νίκων έτα^ριών κ.αί τής άνοΐινύμον έλληνΜίής έταιρίας Χάλυ&ος διά την είς μεγάλην κλίμακα ΐπέκτα σιν τοϋ Χαλνβονργείου θεσσαιλ.ονί κης. Πρός όλοκ.λή.ρο«Λν τών α%ΐ τικών διαπραγματεναείον άφικνεί ται είς Ά&ήνας τήιν προσέχη Τε τάιρτην, 27ην τρέχοντος μηνός, 15μελές κλ.ιμάν.ιον ί,ξ ανωτέρων στελ^χών τών ίαίτωνικών έτβίιρι- ών «ΝΙΡΡΟΝ ΚΟΚΑΧ Κ·Κ.» καί «ΙΤΟΗ ΚΟΜΠΑΝΤ» Λτδ, ύ-τό τόν δΐ'ενθύνοντα, σιιμβονλον τής πρώτης κ. II. ΤσονμΛθϋσι. 1ΙαραλλήΜ'>ς έ'χονν προγραμμα
τισθή και έ.ι«,φαί μί άριμοδίους
κν&ερνη,τικοΰς παιράγο.ντα3, νστε
νά ένηιμερο>θτ) πλήρ<ος ή έλ?.ηνι- κή Κν6έρνη<τις. Τό πρόγρααμα ίτυνεργασίας, τό οποίον απετέλεσε την βάσιν τής συιΐφκιννίας κατά την πιαόσφατοιν είς τό Τόκιο μ·ετά6ασιν στελεχών τής Έταιιρίας Χάλυδο'ς {ιπό τόν κ. Τόμ ΙΙάπ~χς, προβλέντει ΊδρΐΗΤΐν συγχρόνου μονάδος θερμής έξΐ- λάσειος χάλυβος άρχική; έτηβί,ας δι.ΐ(ναμικότητίο(ς: 1.500.000 τόννων μέ προο.-ΐτικήν αυξήσεως ταύτης ίίς 2.000.000 τόννοιυς, σημα'ντικ,ήν επέκτασιν τής ήδη λειτονργούσης έν θεσσαλ,ονίκη μονάδος μς 4χρς εξελάσείος, ώς καί δημι,ονργίαν μονάδσς .ταραγωγής χάλν&ος δι' τ'ιλεκτρικών καμίνων τόξον, άοχι κης ρτησίας δι·ναιιικότ·ητος 300. 000 τόννων. Έ-τίσης, είς την αυτήν άρχι. κήν συμφωνίαν πιριθβλέΛεταί ή ε¬ πί μακρον χρονικόν διάστημα έ- Εασφάλισ<ς των άναγκαιουσών ώτίον νλών διά τό Χαλ.υδοΐ'ιρ- γείον θεσσαλονίκης, ώς καΐ ή εκ μερους τών ιαπυινικοιν εται,οιων . «ταροχή άψ' ενός μέν τεχνικής ύοηθείας διά την σχεδίασιν, κιχ- τασκευήν κα* λειτουργίαν των νέ ΐυν μονάδοιν, άφ' έτέιρ.ου δέ τού οναγκαίου μηχανικόν καί λο,ποΰ έξοπλασμοϋ. Τέλ.ος άντιμετϋΐπίζ,εται ενδεχό¬ μενον πι·μμετοχής τών ένδιαφερο μέΛ'ων ία.-τωνικών έται.ριών είς τό κεφάλαιον τοΰ φορέως τών .τρο βλε.τοηχένων έΛενδΰσεοιν, ώς καί σιινειρ'γασιίας επί τής διο.θεττεως μεγάλιον ποσοιτήτιον τών τελικών .τροϊόντων είς την διε&ν-ή αγοράν· Σημειωτέΐ'ν ότι έντός τών π/.αι- σκον τών άρχικών δια,τριαγματίύ σεων εξεδηλώθη άπό ίαπίονικής πλενράς ίδιαίτερο·ν {νδιαςέρον {πά την έν Ελλάδι Ίδρυσιν ναυ πηγικής μονάδος. ΑΤΞ1ΙΣ1Σ ΚΑΤΑ 2,2 ΔΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Αύξησιν κπ,τά 2,2 δισεν.ατομ- μύρια δραχμών έσημείοκΐαν τό Δικέμ&ριον 1970 αί είς δραχμάς καταθ«σ£ΐς είς την Εθνικήν Τρά .τεζαν. Ή αίξησις άφΰρά κατά τό πλείστον είς ίδκοτικάς καταθέ σεις καί μάλιοτα είς τάς άποτα- Ι μιευτικάς (ταμίΐυτηρίου καΐ προ θεσμίας), αί όπβϊαι ηύΕήθη<5«.ν •/.ατά 1,6 δισεκ. δραχμόν. Πρέ- .τρι νά σημειωθή ότι τόν Λεκέμ- ' (ίριον 1969 τό σύνολον των είς δραχμάς καταθέ«ε<ον είχεν αυξη¬ θή κατά 1,3 δισεκ. δρχ. Έξ άλ- λου, έντός τοϋ Δεκεμβριού 1970 Χ] χρΓ,Λΐατοδότησις τής έλληνικής οίκονομίας υπό τής Έθνικής Τοα πέζης Γ.ϋξήθη κατά 1.150 έκ«·τ. έναντι 474 έκ. κατά τόν Δεκέμ¬ βριον 19ΐ!ί). ΔΕΝ ΜΕΤΑΒΑΛΛΕΙ ΝΟΜΟΝ Η ΚΑΤΑ ΣΥΣΤΗΜ Α ΑΝΤΙΟΕΤΟΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ Ή επί μακρόν εσφαλμένη έφαρ- μογή νόμον έκ μέρους τής διοική- ι οεως 6έν δημιουργεί κανόνα δικαί- ου, μεταίβάλλοντα τόν νόμον, ή .-τροσδίδοντα διάφορον έννοιαν είς τάς οιατάΕεις τον. Τά ανωτέρω, μεταξύ άλλιον, ε¬ δέχθη διά τής ύπ' αριθ. 162)1971 άπορς>ιπτικής αποφάσεως της ή
όλ»ομέλεια τοϋ Συμβονλίον τής Έ-
πικραιτείας. Ή απόφασις εξεδόθη
επί αίτήσεως έπιχειρήσεως όδο.
,ιοιίας π·ερΐ· άκνρώσεως τής γενο¬
μένας παρά τή,ς Χιοροφυλνθΐκήκ;
σφραγίσεως φο·ρτ(·,γοΰ αύτοκινήτου
της, κυκλοφορούντος άνευ αδείας
καί χωρίς άναγνωριστικάς πινακί¬
δος έντός τοϋ χώρον τόν υπό κα¬
τασκευήν όδικόν έργων. Διά τής
αϊτήσεως έζηιτΐΐτο έπίσης ή άκν-
ρωσις τής έπι>βληθείσης είς την ε¬
πιχείρησιν άπαγθιρεύσεως κυκλοφο¬
ρίαν, διά τόν αυτόν λόγον, άλλον
πέντε φορτηγών αυτοκίνητον χ:%.
Ή αίτοΰσα επιχείρησις νπεστή-
ριξεν ενώπιον τοΰ άνωτάτοΐ' διοι¬
κητικόν δικαστήριον δτι. αί έπιβ/,η. Ι
θεϊσαι είς αυτήν άπαγορεύσεις αν¬
τίκεινται ιείς, την διοικητικήν πρα-
κτικήν, την ακολουθούμεν ην επί σει¬
ράν έτών, συμφώνως πρός την ό¬
ποιαν εγένετο άνεκτή υπό τής διοι¬
κήσεως ή κυκλ.·οφ>ορία άνευ ά&είας
καΐ πινακίδων τόν κυκλθφορίας
είς όδοποιητικάς έπιχειιρήσεις, επί
τών οδόν ιτών κατασκεικιζομένων
ύπ' αυτών.
Τό δικαστήριον δμο>ς έκρινεν
άν-πορριπτέον ώς άΰάαιμον τύν α¬
νοιτέρίο λόγον άκυ·ρώσεως. Είς την
απόφασιν τού άναφέιςιετο;ι δτι γ^ τυ¬
χόν υπό τής διοικήσεως όιδομένη
επί σειράν περιπτώσρων διάφορος
τής άληΗοΰς ένΛΌΪας τ?ο ν·όμου έρ-
μηνεία αΐτοϋ ή ή ύ.τ' αΐηής εσφαλ¬
μένη έφαρμογή τον, δέν δημαουρ-
γοϋν κανόνα δίκαιον εϊτ« μεταβάλ-
λοντα τάς εϋθέως άποθ'ρεοι'σας ν-
ποχρεώσεις έκ νόμου άποβλέποντος
είς την ασφάλειαν τής κνκλοφορί-
ας, είτε προσδίδοντα διάφορον έν¬
νοιαν είς τάς διατάξεις αύταΰ.
ΕΠΕΡΑΤΩΘΗ Η ΣΤΝΤΑΞΙΣ
ΤΟΤ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ
ΠΡΟΤ-ΠΟΑΟΓΙΣΜΟΤ ΐί»70
Ό ΰπουργός Κο'.ινίονικΛν 'Τ-
πηιρεσαον κ· Γ. Δον6αλόαονλος
Λνεκοίνίοβεν, ίίτι έΛε·£ατο>θτ| ή
σύνταξις τοϋ Κοινίονικοϋ Προΰ-
.τολογισιμοΰ 1970 νχιΐ πιοοεκηρύχ-
θη διαγονισμός διά την ρκτύ.-ΐο-
σιν τού είς τόμον. Ώς γνωστόν,
είς τόν προϋπολογισμόν αυτόν
πε^ιλα,μβάνετΐαι. λε,;4ΐ;ο|μ£·ρή( στο(ι-
χεϊα διά τά εσοδα, τά έ'ξοδα, τόν
αριθμόν τών ήσφαλισμένων και
τά πάσης φύσεως παροχάς ολχον
τόν άσ·φαλιστικόν οργανισμόν καί
ταμι3ίο>ν κυρίας καί έπικοΐίρικ:ής
ασφαλίσετος, άρμοδιότητος τοΰ
νποΊΐργε&ν Κοινία'νικιόν 'Τπηριρ-
σιων, άπό τοΰ ΙΚΑ κ.αί τοό Ο.
Ι.Α. μέχρι τό μικισότερον τομεΐ,
όν έπτκ,ονρικής άσφαλίσεχιις έπαγ
γελματικοϋ κλάδοΐ'.
ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΑΙ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ
ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡ, ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΜΑΣ
Λίαν άξΐύλ'θγοι αύξήσεις χορη-
γοΰνται είς τούς ναυτικούς τών
ποντοΛΟρων πλοίων κατόπιν τής
τντιογραφής τής νέας συλλογικής
σιιαίιάσεωις ρ.ργη)σίας. Σ χετικώς
ανεκοινώθη ότι ε·ίς τά γραφεΐα τής
'Κνίόσειος ΈλλήνοΜΐ Έφο,ιλιστων
οί έκποόσοοποι των έφοπλιστώιν καί
τής Πανελληνίου Ναυτικής Όμο-
(Τ,τονδίας νπέγρααΐ·αν την νέαν συλ-
λογικήν σΐ'μ^ασιν περί των δοων
εργασίας επί των ποντοπύρων .τλοί-
ον.
ΊΙ σνιιιβασις αντη ρυθμίζίΐ τάς
άποδοχόνς 100.000 Έλλήτων ναΐ'τι-
λσαένων. Διά τής έν λόγιο συμ¬
βάσεως έχορτνγή·θησαν;
1) Γενική αύξησις τοΰ μισθολο-
γίοι» κατά 20%.
2) Αί'ξησις των ημερών αδεί¬
ας είς 24 ετησίως δι' ολχχΐ'ς γ*
νικώς τούς ναντικονς, έναντι 12
διά τά κατωτέρα πλ.ηρώιματα καί
1Η διά τοίις άξιωματικονς.
3. Αϋξτ^πς τής τιμής των ΰπε
βταοιώιν τών ναυτικόν κατά έ'ν σελ
λίνιον.
4. Είς τούς ναντικονς τονς συμ
πλ.ηρώσαντας έ.τί τοΰ αυτόν ,τλοίου
ή -τλοίων τοΰ αύτοΰ πλοιοικτήτου
σΐ'νεχή χρόνον υπηρεσίας 12 πλή-
ρονν μηνων, χοςηγείται «έπίόομα
ύΛερενιαυσΐου υπηρεσίας» ίσον πρός
τόν βασικόν μισθόν τον ναιτικοΰ.
5. Αύξησις κατά 20% των μι¬
σθόν ασθενείας.
ΜΕΓΛΛΤΤΕΡΑ
II
ΑΤΞΗΣΙΣ
Ή διάοκ-εια τής σΐ'λ>-ογική; συμ
(ϊάσεοις θά ϊΐναι διετής, αρχομένη
άπύ 1ης "Οκτώβριον 1970 (ήτοι ί-
σχνοι>σα όναδ'ρομικώς) καί λήγου-
σα την 30ήν Σ εατε,μ&ρίον 1972.
Λίε βάσιν τόν ναύτην, ώς γενι¬
κώς υΛθλογίζονται διρθ^'ως αί άπο
οοχαί τόν ναντικων, διά των συμ
φο)νηθέντ(ΐ>ν χορηγεϊται αύξησις, ή
όποία άνέρχετο4. μηνιαίως είς τό
π^σόν τόν λιρόν Αγγλίας 24,33,
δηλαδή είς ποσοστόν 41,06% ιπί
τοί βασικοΰ μισθοϋ τοϋ ναύτοιυ ττΐς
ληξάσης σνλλογικής σιιμβάσϊως.
Την έπελτ>οϋσαν συμφ<ι)νίαν άνε κρίνωσι χθές καΐ τό ύποινργείον Έμπορικής Ναυτιλίας, ό δέ ίιπουρ γύς κ. Ιω. Χολ^βας, ίι,τ' όψιν τοΰ οποίον ετέθη τό περιεχόμενον τής νέας συμφωνίας, εξέφρασε την ά πόλντον ίκανοΛοίησίν τοαι, τόσον διότι δα." αυτής έπιλύονται οΰσιώ- δη αίτήματα τής ναντεργατικής τά ξεως, όσον κ(4 διά την έ.τιδειχθε» Γαν έκ μέρους τής Ένώσειυς Έλ ?.ήν(ι)ν Έφο,-τλιστόν κατανόησιν καί ,τροθΐ'μίαν ίκανοπ·οιήσι?(ι)ς τούτων. Η ΠΡΟΣΛΗΨΙΣ ΧΗΜΙΚΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Είς απάντησιν των άναγραφ-ομέ- ν(ον είς τύν Τύπον περί διαβήιια- τος τοΰ ΣΐΎδέσμου 'Ελλήνον Βιομη χάνίον διά τό σχέδιον Β. Δ. περί έπεκτάσεοις τής .τρΐχσ/.ήψεως χημ.ι- κών μηχαν»κόν καί χημικών ρίς τάς βιοιμηχανίας, ή "Ενωσις Έλλή νων Χημικών ανεκοίνωσεν ί»τι: Τό νπύ κατάρτισιν Β. Δ. είναι εκτελεστικόν τοΰ Νόμον 3518)27 ίίστις έφαςμόξεται έκτοτε, χωρίς νά δηι,αιονργήση, έαί τόσα έ'τη, άν- τίθεσιν τής βιομηχανίας. Άντιθέ- το)ς διά τής καθιεοώσεως, ώς Νόμ(ο ΰποχρε<ι)τιν,ής, τής ,τροσλή- νί0)ί χτ)μιο<ών, <ηινέβαλ.ε μεγάλως είς την πρόοδον κ.αί ανάπτυξιν αΰ τής. Αί .ιαρά τοΰ Νόμον, τότε, ό ρισθείσαι κατηγορίαι χημικών βιο μηχανιόν, ήτο φνσικόν νά συιι.τλη Γθΰνται κατά τά έπακολοαΌήσαν- τα ετη καί διά των νείυτερων, σΐ'μ φώνως .τοός τάς έξελίξΐΐς τής τεχνολογίας. Τοιαύτη έ.ιεκτασις διά Β. Δ. εγένετο κατά τό 1956 καί είναι φιλικόν σήμερον, υπό τάς τε λενταίας προόδους νά καταρτισθή νέον Β. Λ. πρ'θσαςΐΊΐογής «αί επε¬ κτάσεως τοΰ κατάλογον των ί»πο- χρέίιη- βιοιμηχανιών. "ΪΙκπλ.ηξιν πρ,οκαλεΐ ?<αί ή συ¬ ζήτησις, έ'στω, έκ μέρους τόν 6ιο- μηχάνων, έΛί τού θέματος τής σΐ'μ 6ολής τοΰ χημικοϋ «ίς την χημι- Άπό στοιχεία παρεχόιιενα υπό τής Έθνικής Τραπέζης πουθΐύ πτουν τ' άκύλ.ουθα: ΑΙ ΠΡΟΟΗΤΙΚΑΙ ΤΗΣ ΒΑ¬ ΛΗ ΝΙ ΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ Είς πρόγευμα παρατεθέν πρός τιμήν τού υπό τής Ενώσεως τόν έν Ελλάδι Ξένον Άνταπο'/ίρι- τών, ό άναπλ.ηροτής 'ΤποΜργ *ς Συντονιομοΰ κ. Έμμ. Φθεινάκης προέβη «ίς λε-ττομερή άνασκόπη σιν τόν οίκιθνομικόν έξελίξεοιν είς την Χώραν μας κατά τό α¬ πώτερον παρελθόν. Έν συνεχα'α άνεφέρθη είς την οίκοναμικήν π,ι λατικήν τής Έθνικής Κν^ερνήσιε.- ως, τούς στόχους είς τοίις όπιθί ούς βποβλνέπει. αυτή, ώς καί τά μέχρι τοίδε έπιτευχθέ-ντα άποτε λέσματα. Τέλος, ήσχολήθη μέ τάς μελλοντικάς έξελίξεις τής ίλ.ληνικής οίκονομίας. ΑΊ σχρτι- καί ποοβλένεις βασίζοντα,ι είς προκαταρκτικάς έκτιμήσείς τού κα τα/οτισθηβΌμρνου υπό τοΰ ΚΕ1ΠΕ, εν σννεργασία μετά τοΰ 'Υπονρ- γΐίου ΣΐΛτονισαιού, οεκαπενταε τοΰς προγράαιαατος 1971 - 1985. Ώς μέρος τοϋ έΐν λόγω ποογςάμ ματος θά καθορισθοϋν ιιερικοΐ 6α σικοί στόχοι καί διά τά προσέχη 30 ετη. Ό κ. 'Ττοτ>ογός ετόνισεν δτι,
βάσ*ι υφισταμένων έκτιμήσεον,
τό εθνικόν «ίσάδημα τής Χίί>ρας
θά σημρκίχϊη κατά την δεκαετίαν
1971 — 1ί.'Κ0 ετήσιον ρι>βμύν αύ
Εήσεως 7 — 8%. Κατόπιν τούτου
άναμένειται δτι τό κατα κε<ταλήν είσόδημα των ΈλλήΛ'ίον θά κυ μανθή κατά τό 1980 είς σταθε¬ ράς τιμάς π*ρί τό έπ4-ΐ«δον των 1.600 — 1.700 δο/»/»αρίων, έναν τι 700 σολ.λ.αρίων τοΰ 1967. Πά ραλλήλιος, θά σΐ'νεχΐσθή, ε-ίς έν- τεινόμρνον μάλιστα βαθμόν, η ά ναδιάρθοωσις τής σι·νθέσιεως τού έθνικοΰ προϊόντος. Οΰτιο, π.ροβλ^έ- πετοι σημαντική αύξησις τής είς ούτό σιμαετοχής τοϋ δεντερογε νοϋς παραγωγής, τό .ποσοστόν τής οποίας θά κα/.ΰψη τό 37— 39% τι>ΰ συνόλου, τής δέ μετα-
ποιήσίως ειδικώς θά κυμανθή πε
ρί τό 22%. Αντιθέτως, ή σιιμβο
λή τ,ής γεωργίας ϋπολ,ογίζεται ό¬
τι θά υποχωρήση είς 15 — 17%.
Ή άνοίκις τοϋ είσοδήματος θά
ίπιτευχθή μέ διατήρησιν τής νο-
μισματικής καί σΐ'ναλν.λαγμητικής
ίσοοροπίας. Τό ίσοζύγιον μάλιστα
τόν το εχουσών συναλλ-αγών άνα
μενεται δτι θά είναι κατά τύ 1980
πλήρως ίσςσκίλισαένον. Αί έξα-
γ<·>γ«ί των βιομηχανικών καί μό
νόν πί'θϊόντοίν προβλίπε-ται δτι
θά άνέλθονν είς 1,2 — 1,3 δισε
καιΤ. δολν/,αρίων, τό δέ σύνολον
των ίίσαγογόν τής Χώρας είς 3,
5 δισεκατ. δολΛαρίον.
Έξ άλλοΐ', ό κ. 'Τποτιργός διε
τΰ.·τωσιε την πρόβλεψιν δτι ή Έλ
λάς θά καταστή πλ-ήρες μέλος
τής ΕΟΚ ίν£ΐ>ρίτερον τής αρχι¬
κώς τεθείσης Λροθεσμιίας, ΐτόνι-
σεν δέ δτι /> προσεχής όεκαΓτία
θ(ΐ εΤνα^ κρίσιμος διά την συν
δεσίν της μετά τής Κοινότητος.
ΝΕΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ ΤΗΣ Δ1Ε-
(-»ΝΌΤΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Ή Δΐιεθνής Τραπέζα Άνασυγ-
κροτήσείος καί Άναπτύξεως έχο.
ρήγησε πρός την Έλλ.άδα δάνιει
όν 13,8 έκατ. δολ,λαρίων. Τούτο
θά έξοφλ.ηθή εντός είκοσαετίας
σν^μπεοι λ.αμΰανο,μέ νης πενταετοϋς
χαρισΐικής περίοδον*, τύ δέ έπιτό
κιόν τού άνερχετα; είς 7,25%. Τό
προ ών τοΰ δανείον θά χρησιμο-
ποιηθή διά την είς συνάλλαΎμα
κάλ.υψιν τών δαπανών ί&ρΰσεως
καί ρξοπλισμού πεΊντε Κέ·ντ:ρων
Άνοοτέρας Τεχνικής Έκπαιδεύ
οεως.
Ώς άναφέρεται είς σχε,τική|ν
ανακοίνωσιν τοΰ 'Τπονργείου Συν
τονισμοΰ, ή συνολιχή δαπάνη διά
την ανέγερσιν καί τόν έξοπλισμσν
των Κέντρον θά ανέλθη είς 24
εκατ. δολλαείιυν. Τύ πέραν τού
άνωτέρο) δανείοι άπαΐ-τηθησόμί-
νον ποσόν θά καταβλ.ηθή υπό
τής Έλληινικής Κυβερνήσεως.
Είς τύ πρόγραιΐιμα δημιρνργίας
τόν Κέντρον — τά όποία π-ραβλέ
πεται δτι θά .■τρραττοθοΰν έντύς
τετραετίας — θά σι«νεργασθοί·ν,
πλήν τής Διεθνοϋς Τραπέζης, καΐ
είδικοί τής ΟΤΝΕΣΚΟ χαί τοΰ
ΨΑΟ (Όργανκτμοϋ Γεο>ογίας
καί Τροφίμων)· θά φοιτονν δέ
είς αΰτά 6.600 σπουδασταά. καί
θά εξέρχονται έτησίο>ς περί τούς
Ϊ.350 τεχνικοί διαφόρων κλάδων,
οί όποίοι θά καλύπτονν σηιμαντι-
κήν βιομηχανίαν. Έπίσης, τό Β.Δ.
οέν άποσκοπεΐ είς δημιουργίαν κλ-ει
στοϋ έπαγγέλ.ματος, διότι ουδείς
ίλλος τεχνικός, πλήν τών χημι-
κόν, είναι δ·νατόν νά ασκήση τό
χημικόν επάγγελ,μα οϋτε πρόκειται
νά όριΐτθή ό άριθμός των είς έκά
<ττην βιομηχανίαν ύ,τηρετοϋντον χη μικόν. Άπλός .τροβλέπεται ή .τα ρουσία ενός μόνον έξ αυτών ώς ύ ,τευθύνου. κον τιιήαα τών νϊς είδικενμένον τεχνικόν .-^ρο<Κι)πικ.όν άναγκόν τής Χώρας. Ή ίδρυσις τών ώς άνο> Κέν¬
τρον άποτ«λεϊ την πρώτην φάσιν
μακοοχρονίου προγράμματος, διά
τοΰ οποίον ϊπιδιώκεται. δ,ιως τό
ί-/.-τ.αιδευτικόν σΰστημα τής Έλλά
δΰς κίΐταστή «περισσότερον άπ»-
τελεσματικόν όργανον οίκονομι-
κής άναπτύξεως».
ΕΝΈΚΑΙΛΊΑΣΘΗ Ο ΘΕΡΜΟ
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΧΤΑβΜΟΣ
ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩ Σ
Είς τάς αρχάς τού παιοιελθόν-
τος Νοεμβριού ένεκαινιάσθη υπό
τού Πριοθΐ'πον^γοϋ κ. Γ. Πα,ταδο
πονλον ό θβρμοηλεικτρικός στα-
θμός Μεγαλοπόλεως. Είς αυτόν
ίγκαιτεστάθηισαν δύο μονάδίς π«
ραγωγής ήΧεκτοικής ενεργείας
σνινολικής Ίσχύος 250 χιλιάδων
Ι ΧΒ αί οποίαι θά παοάγουν 1%
δισεκατ. ΧβΩ ετησίως δ»ά τής
χιΡησιαοποιήσειος 4,4 έκατ. τόν¬
νων λιγνίτου. Ούτω, θά έξοι·κονο
μεΓται σννάλλαγμα άξίας 5 εκατ.
δολλαρίων περίπου. Ό έν λόγω
σταθμός καί τό λιγνιτο>ρ.νχεϊον
θά ά.τασχολ.οϋν μονίαως πε(>ί τά
700 άτουα. Ωσαύτως προγοαμ,μα
τίζεται ή λ^ειτοιιρνία καί τρίτης
μοΛτίοος — μετά τύ 1973 — ΐσχΰ
ος 250 — 300 χιλ. ΧΒ, καθ*
όσον είς τήιν περιοχήν Μεγα/.οπό
Λειο; νφίστανται έκτεταμΐνα κ<Η- τάααατα λιγνίτο-ν (,τρρί τά 360 '-κατ. τόννων). Ή δαπάνη τοΰ ίγκανιασθέντας σταθμοϋι, «νελ.βονσα συνολικώς είς 3 δισρκατ. δραχμών, έχρημα τοόοηιθη υπό τής ΓερμαΜκής Κν βίρνήβεΐ'ΐς καί τών άναδόχων έ ται,ριών &ιά ποσοϋ 270 έκατ. μάο κιην, ήτοι 2,2 δισεκατ. δραχμών περίπου. ΑΝΑΝΕΩΣΙΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΣΤΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕΤΛ ΤΗΣ ΓΙΟΤΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ "Υπεγράφη είς Βελιγράδιον κα τά την διάρκειαν τοΰ παρίλθόν- τος μηνός πρωτόκολλον άνανεώσε. αίς τής ΐκρίσταμέΛ'ης μεταξύ Ελ¬ λάδος καί Γιοΐ'γκοσλαβίίΐς έμπο ρικής συμφωνίας. Τό πιρωτόκολ- ον τουτο — πέμπτοιν κατά σειράν — άποτε λΐΐ τό τελνευταίον τής ά πό 28-9.66 ύπογραφείσης έμπορι- κής σνμφιονίας πενταετοϋς διαρκ,βί άς, καλνπτει δέ τό σιιιιβατικόν ετος άπό 1.10.70 μεχοι 30.9.71. Τό προβλεπόμενον νψος τών έκα τερωθεν ονταλλχιγόν άνερχεται είς 50 .τερίπου εκατομμιΊίΗα δολ- λαρίιον. Μεταξύ τών .-τροβλ,ίπομέ νοιν νπό τοϋ πρωτοκόλλου έξαγω γών εκ μέοονς τής Έλλάοος .Τΐρι λαιμβάνο·νται: όάμβαξ, δέρματα, χαλυ&ονργικά ^τρο·(,όντα, ήλΐκτρι- καί συσκευαί, τσιμέντα, χημικά ' προϊόντα, χυμοί κλπ. Αί γιουγκοσ λα&ικαί, εξ άλΪΜν, εξαγιΐ)γαί ςτ.ρώς την Έ/.λάοα θά καλΰτ|»ουν κτηνο τροφΐκά προϊόντα, ξυλείαν, χαρ την, εΙδη βιομηχανικοΰ έΕοπλι- σμοϋ, χτ;μικά καί φαραακευτικά πρ-οϊόν'ΐα, βαμβακερά νφάσιιατα ΑΝΤΑΛΛΑΓΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ι ΑΠΟΧΤΟΛΩΝ ' Πρός αύξησιν των εμπορικόν συναλ?.αγών τ<ον μετά τής Έλλά δος έπίσκιέφθησαν πρόσφατος την Χώραν μας έμπορικαί αποστολαί έκ Βρεταννίας καί Κροατίας. Ή βρρταννική άποστολνή άπρ- τιε,λνεΓτο έξ άντιπροσοπείας τής Έθνικής Σννομοσπ.ονδιίας Βριε- ταννών Είσαγίογέων Νοχπών καί Γεωιμήλων, συνΜηαί,ΐϊνης έκ 88 μΐλών. Σκοίτός τής έν λάγο) ά ποστολής υπήρξεν ή ερειηα τής δυνατότητος άπορροφήσΐίης πε ρισοοτέρίι>ν Γλληινικών γεωργικών
προϊόντίον άπό την Βρεταννίαν.
Μέλη τής άντιπν. Απεφασίσθη ώσαύ-
τιος δ,τως άντιτςκκκοπεία Έλλή-
νο>ν έξαγιογέων νοιπών προϊόντον
μεταβή είς Βρεταννίαν πρός επι
τόπιον εξέτασιν τόν δννατοτή-
Τ(,>ν πρ&£')θήσίως των έΕαγοι-
•γών.
Ή ρμπορική (1.τοστολ.ή εκ Κρο
ατίας — ή όποία σημειωθήτω γ!
χεν ίδίΐοτικόν χαρακτήρα — άπε
τελείτο έκ 16 μελών. Κατά την
ειν Έλ.λάδι παραμονήν της εξη¬
τάσθησαν αί δυνατότητες συνεργα
σίας μέ "Ελληνας επιχειρηματίας.
Την οργάνωσιν τών ίπαφόν τών
μελόν τής έν λόγο> άποστολής
μετά τοΰ έμποροβιομηχανικον κύ
Γμου τής Χο'ίρας ανέλαβε τό Έμ
πορΊκύν καί Βιομηχα,νικόν Έπιμε
λ.ητήριον Πει.ραιός. Έπίσης άνα
μένεται δτι περί τά τέλη Δεκιεμ.
βρίου θά επισκεφθή την Χώραν
μας πολνμελής έμπορική Λποστο
λή αποτελούμενη έξ άντιπροσο')-
.τιον τόν έπιμελητηρίιον τής Γι
ουγκοσλαβίας πρός έπιτόπιον ε'-
ρευναν των σι·νθηκών διά την
πρόώθησιν τόν εμπορικόν σχέσί
ών μεταξύ τών δύο χώρον.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
Φέΰβται είς γνώσιν τών Άξιοχ. Διοικήσκων Άνω·
νύμοον Έζαιρειών χαϊ Έταιρειών 27ερ<ωρισμένης Εύ· Φύνης δτι δι' αποφάσεως τοΰ ν. Ύηηυργοϋ ΈμηοφΙου ύπ' αριθ. 66378)4126 τ$ς 16)12)66, δημοσιαν Φίίσης είς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δ&λτΙον Άνωνύμων Έταιοειΰν), όβίζεται δτι δύναν¬ ται νά σννεχίσωσι δημοσΐΒύουααι Ιγπύοως τάς Προ· αχΐήαβις %&ν Γεν. Συνελεύσεων παΐ τούς ΊσοΑογι· σμούς των διά τής οΙπονομΐΗής μας εφημερίδος «ΟΙ· Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ Κ0ΣΜ0Σ», ώς Ιγένιχο μεχρι τοΰδ» διά τής *0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ· ΚΗΣ» πρό τής ονγχχ0ψ*ύσ&ώς %ης.
Ή Έλληνική Οίκονομία είς την περίοδον 1960 - 1970
ΑΠΟΑΟΓΙ.ΜΟ. ΜΙΑί ΑΕΚΑΕΤΙΑΣ
ΕΞΕΤΑΖΕΤΑΙΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΙΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ
ΆλΙΕΙΑΣ ΚΑΙ 8ΕΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΥΤΗΣ
Τοθ /.. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΓΚΟΥΝΑΚΗ
Ή ά.·τστελ.εσμϋ.τικωτέρα ποοσχα-
οία καί ή όρθολογΰκοτί.ρα έκμε-
Έν σννεχεία τής πρό ήμιερών
έπιχειρηθείσης άπό τή; θέσεο>ς «ν
τής χονδρική; σκιαγραφήσεως
των έξελίξειυν ποΰ έλαβον χώραν
διαρκούση; τής δεκαετί,Λ;, πον έ-
τΐοματίσθη πρό ολίγων ημερών,
περισσότερον χρήσιμος καί διδα-
κτικό; Θά ήτο άναμΐ'ΐδόλω; ό οτν
οπτικό; άπολογισμός —παρά τάς
δυσχερείας πού έμς ανίζε— των
συντε/.εσθέντοιν κατά την ϊδ.ιν
περίοδον έντός τής έλληνικής οί¬
κονομίας.
Αύτάς ό αΰθαίρετο; τεμαχισμός
τοϋ χρόνον, προσδιάζων 6ΐ6αίι»ς
είς τα άνθρώπινα μέτρα, άλλ' ά-
νύπαρκτο; ρϊς την ζωήν καί την
πράΕιν, νπηρετεί έν τούτοις μίαν
ιδιαιτέρως σημίΐντικήν ΐ(τνχολογι-
κήν ανάγκην καί σκοπιμότητα.
Παρέχει είς τόν Ανθρωπον την εν
χέρειαν νά 6νσκόπτη πλασμα-
τικώς την έν τώ χρόνω διαδρομήν
τού κα'ι νά στρέφη την κεφαλήν
πρός τα οπίσω. Παρέχει, δηλαδή.
την ευκαιρίαν μιάς έπισκοπήσε-
ως τού δρόμου, πού διέτρε'Εε
καΐ τοϋ έργου πού έπραγματο
ποΐησε, πρός συναγωγήν χρησί-
μων διδαγμάτων διά την περαι¬
τέρω διαδρομήν τού.
• Γρνική θά .τρέπει νά είναι ή
παροδοχή, ότι ή δρκαρτία 1960
— 1970, άνήκουοα πλέον είς την
δικαιοδοσίαν τής ίστορίας κα'ι κα
τώ συνέπειαν έΕεταΖομένη χωρίς
πάθος καί χωρίς συναισθηματι-
σμόν, υπήρξεν έΕόχως σημαντ;
κή διά τό εκάστοτε παρόν έντόο
τών όρίων της, άλλά καί ιδιαιτέ¬
ρως άποφασιστική διά τό μέλλον
τήο έλληνικής οίκονομίας.
Σημαντικί άπό τής πλευράς
τών συγκεκριμένον άποτελεσμά-
των καί μεταβολών είς την λει¬
τουργίαν, την δομήν καϊ τα μεγέ-
θη της.
άπύ τής πλενοά;
πόψεως τής οίκονομικής πολιτι
κης, πού ηκολουθήθη κατά την
διάρκειαν της κα'ι τών συγκεκρι
μένορν ποικί/,ον μέτρον μέσω χων
οποίων επεδιώχθη έφαρμογή της.
Κα'ι άποφασιοτική, τέλος, άπο
τής πλευράς τών άποφόσεων που
ελήφθησαν καί ετέθησαν είς έ
φαρμογήν, ώς πρός τούς γενι
κωτέρους προσανατολιομούς τής
έλλ.ηντκής οίκονομία; ρίς τα
πλαίοια τής διεθνοϋς καί κυρί-
ιος τής ειύρωπαϊκής τοιαύτης.
Είναι άναμφιβόλως ενωρίς ά-
κάμη διά νά άποτιμηθοϋν καϊ
σταθμισθοϋν έπακριθώς τα ανω¬
τέρω. Καί άκόμη περισσότερον
είναι δΐΜΤχρρής ό άπολογισμός
αύτάς είς τα ηλαίσια ενός συν-
τόμου σημειώματος καΐ έντός τοϋ
όλίγου διαθεσίμου χώρου.
Ημπορεί, όμως, νά γίνη μία
χονδρική άντικειμενική παρουσία-
οις τοϋ πραγματοποιηθέντος έρ
γου πρώτον μέν μέ την άντιπα-
ραβολήν καί συσχέτισιν ωρισμέ¬
νων βασικών οίκονομικών μεγε-
θών κατά την αφετηρίαν καί τόν
τερματισμόν. Άντιπαραβολήν, ή
όποίσ θά παράσχη μίαν είκόνα
καί τών ποσοτικών, άλλά κα'ι τών
ποιοτικών μεταβολών, πού συνε-
τελέσθησαν. Καί δεύτερον μέ την
κατ' ανάγκην είς ύποκειμενικά
στηριζομένην π<>ο6ολήν
ωρισμένων θεμελιώδους, κατά
τόν γράφοντα, σημασίας, άηοφά-
οεων κα'ι έπιλογών, έκ μέρους
τής εκάστοτε ήγεσίος, αί οποίαι
βαρύνουν καί θά βαρύνουν κυρι-
αρχικώς επί τής έλληνικής οίκο
νομΐας είς τό μέλλον.
ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΗ
ΕΞΕΛΙΞΙΣ
Βεβαίως, ό έπιχειρών τόν ά-
.τολογισμόν τής δεκαετίας 1960
— 1970 δέν ημπορεί νά την ά-
ποσυνδέση άπό την άμέσως προ
ηγηθεϊσαν περίοδον, ή όποία κατ
θυσίαν ουμπίπτει μέ τόν τερμα¬
τισμόν τής έσωτερικής άνωμαλίας,
την όλοκλήρωσιν τής άποκατα
στάσεως τών πολεμικών κατα
οτροφών καί την ανάληψιν προ¬
σπαθείας διά την έΕυγίανοιν τής
έλληνικής οίκονομίας.
Άλλ' άνεΕαρτήτως αύτοϋ καΐ
προτοϋ παραθέσωμεν ωρισμένα
διαθέσιμα άριθμητικά δεδομένα
τής άρχής καί τού τέλους τής
περιόδου, μέσω τών οποίων έν
τινι μέτρω συγκεκριμενοποιοϋν-
ται αί συντελεσθεϊοαι μεταβολα
καί μορφοποιεϊται ό άπολογισμός
τη; προέχει, ϊσω; ή
Των θεμεδιώδονς σημασίας άποφά-
σρων ή άποσαφηνίσεοη· τή; οίκο·
νομική; πολ.ιτικής, έντός τής έπι-
σκοποι μένην περίοδον.
Ώς πρώτος, άχι μόνον χρονολο-
γικώς, άλλά άπό άπόψει»; .τροϊ-
χτάσειυν διά την μελλοντικήν πο¬
ρείαν τής έλ·ληνικής οίκονοωίας
γΐγονό; θά ποέπρι νά άναφ-ρ<..θή ή ίσογραφείσα την !>ην Ιουλίου 1961
κατόπιν διαπραγμα>τ<είιαΙ?|;ο|»·, ποϋ και τού γένετο έκτελονμένου τοιούτον έ- »ως πρός τούς έπ,σήμους ύπολο- τάλλίνσις τού'έναλίου πλούτον των Ιποδεκτή ή άρχή τής ί'.τα- γ,σμούς. τό συνολικόν άκαθάρ,- έλ.λ.ην.κό,ν θαλασσοη· αποτε^ι άντι στόν εθνικόν είσόδημα σχεδόν κειαενον των συνττηνβεων αι οποι _ . . . .* «. £η«#ι*τ/-<Λ/ νΛέ- την ττ/υιυ^-ιν «ι- γο>γή; τής δραστηριότητος των ε¬
πί μέροι·; φορέιυν οίκονοιμικής
δράσεώς είς τα πλαίσια «νό; μα-
κροχρονίον προγράμματο; μέ συγ-
κϊκριιιένοι·; στόχονς καί επιδιώ¬
ξη,;.
ΤΡΙΤΗ άποφασιστικής έπίσης
σημασίας διά τόν όλον προσανα
τολιομόν τής έλληνικής οίκονο¬
μίας έΕέλιΕις, άμέσως πάντως
συνηρτημένη μέ τάς δύο προηγου
μένας καί κυρίως μέ την σύνδε
σιν μας μέ την ΕΟΚ, θά πρέ-
πει νά θεωρηθή ή πλήρης στρο-
φή τής έλληνικής οίκονομίας
πρός τάς έΕαγωγάς, ή διά συγ
κεκριμένων αλληλοδιαδόχως συμ-
πληρουμένων μέτρων προώθησις
τής διεθνοϋς άνταγωνιστικότητός
της καί ή προοδευτική άποκόλλη
σις άπό την αρχήν τής -έσωστρε
φείας» πρός ένα δυναμικόν έΕω
στρεφή προσανατολισμόν.
Ώς τετάρτη, τέλος, σημαντική
έπίσης έΕέλιΕις δυναμένη νά
προβληθή καί κεχωρισμένως άλλά
άποτελοϋσα ούσιαστικώς όργανι-
κόν τμήμα καί προέκτασιν τής
προηγουμένης είναι ή καθιερωθεί
σα κα'ι έφαρμοσθεϊοα άρχή τής ά
ναδιαρθρώσεως των γεωργικών
καλλιεργειών καί των γεωργι¬
κών δραστηριότητος γενικώτε-
ρον μέ στόχον την προώθησιν των
δυναμικών, έντός τής διεθνοϋς ά
γοράς προϊόντων καί την συγκρά
τησιν ή καί περιορισμόν άλλων
καλλιεργειών μέ άβέβαιον μέλλβν
καί μικράν διεθνή Ζήτησιν. Είς
αυτήν την κατηγορίαν, άπό άπό
ψεως φιλοσοφίας τουλάχιστον,
θά πρέπει νά ένταχθοϋν καί τα
ποικίλα υπό μορφήν συστήματος
κινήτρων μέσα προωθήσεως των
βιομηχανικήν έΕαγωγών είς τόν
διεθνή χώρον
ΑΙ ΜΕΤΑΒΟΛΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΜΕΓΕ-
ΘΗ
Άλλά περισσότερον απτόν καί
όρατόν άπολογισμόν παρέχουν ά
ναμφιβόλως τα οίκονομικά μεγέ-
θη καί αί μεταβολαί των έντός τήο
ύπ' όψιν περιόδου. Προτοϋ" πα¬
ραθέσωμεν, επί τή βάσει πάντο
τε επισήμων στοιχείων ή έκτιμή
σεκον, ωρισμένα έκ τών πλέον 6α
οικών άλλά καί χαρακτηριστικών
τοιούτων, εΤναι ίσως σκόπιμον νά
Οπογραμμισθή δτι αί έκ τής συγ
κρίσρώς τιιη' είς την άοχήν καί
τό τέλος τής περιόδου συνβγόμε
ναι μεταβολαί άποτελοϋν προφα-
νώς τό τελικόν άποτέλεσμα σωρευ
τικής διαδικασία; σνντρλεσθείσης
καθ' όλην την διάρκειαν τής δέ
καετίας. Καί τούτο μολονότι βε¬
βαίως ή κίνησις των δέν ήτο —
καί δέν ήτο δυνατόν νά είναι —
απολύτως εύθύγραμμος κα'ι όρμο
νίκη καθ' όλην την περίοδον.
Ώς πρώτον καί βασικόν οικο¬
νομικόν μέγεθος, ή έΕέλιΕις τοϋ
όποίου ημπορεί νά θεωρηθή ώς
δείκτης τής σημειωθείσης προόδου
κατά την δεκαετίαν, άναφέρεται
τό συνολικόν ακαθόριστον εθνι¬
κόν είσόδημα, άποτιμώμενον είς
σταθεράς τιμάς διά νά μή νοθεύ
ετοι ή εικών άπό τάς μεταβολάς
τοϋ έπιπέδου τών τιμών.
Ιδού βάσει επισήμων στοιχεί-
ων (ΈθνικοΙ Λογαριασμο'ι τής Έλ
βασισθειοών είς τάς προσφάτους
λόδος 1960 - 1968) καΐ έκτι-
υήσεων διά τα έτη 1969 καί 1970
ανακοινωθεν τοϋ κ. "Υπουργοϋ
των Οίκονομικών, ή έΕέλιΕις τού
κατά την δεκαετίαν (είς έκατ
οταθερών δραχμών τοϋ 1958):
"Ετη Ποσόν Μεταθολή
1960 91.245 +10,8%
1961 101.084 +2,5%
1962 103.578 +7,8%
1963 111.622 +7,8%
1964 121.375 +8,7%
1965 130.613 +7,6%
1966 139.159 +4,5%
1967 145.474. 5,2%
1968 153.060 +7,7%
1969 164.845 +7,7%
1970 176.550 +7,1%
Προκύπτει δηλαδή δτι έντός
τής δεκαετίας, πάντοτε συμφώ-
λοιπών .-ΐαοατηρήβεων διε.-ηβτώθη,
έδιπλασιάσθη ή διά την άκρίβει
αν ηύΕήθη κατά 93%. |
Ταυτοχρόνως τό κατά κεφα¬
λήν ακαθόριστον έγχώριον προΐ-
όν, είς δολλάρια ΗΠΑ βάσει στα-
αι ηρχισαν χθές την
τα Βασιλικόν "Ιδρνμα
τού
γς καί 100 περύτου ε.καοο-
' σώπιον άλιόυν έξ δλη-ς τή; χώρας.
θεοών τιμών 1958, ηύΕήθη άπό
Την
>ξιν τών εργασιών τοϋ
θεοών τιμών 1958, ηύΕήθη άπό | γ, ,
V.
σερων ι ιμ«ι ,,_''! . ' σεΛΐιν-αρί«υ εκήρυξεν ο ι
357 δολλάρια τό 1950, "πολο- ,^ π „
γίΖεται, είς 650 τό 1970 ή είς
τρεχούσας τιμάς όπό 370 δολ¬
λάρια τό 1960 έφθασε τα 713
τό 1968, αύΕηθέν 6τι περαιτέρω,
αναλόγως τό 1970.
Άλλά παραλλήλως πρός αύ¬
τάς τάς ποσοτικάς μεταβολάς ε¬
πραγματοποιήθη ταυτοχρόνως καί
άΕιόλογος μεταβολή είς την κα¬
τά τομεϊς διάρθρωσιν τής έθνι-
κής παραγωγής καί τοϋ έθνικοϋ
εισοδήματος. Μέ βασικόν χαρα-
κτηριστικόν την αϋ£ηοιν τής
συμμετοχής τοϋ προϊόντος τής
βιομηχανίαν μέ ταυτόχρονον μρί-
ωσιν τής συμμετοχής τοϋ γεωργι-
κου τομέως. Ούτω ή συμμετοχή
τών τριών τομέων δραστηριότη¬
τος κατά τα έτη 1960 καί 1970
έκτιμάται ώς ακολούθως:
Ι Ια.ταπαναγιώτον,
τού γενικόν διευθυντού
τού υπουργείον Γεωργίας κ. Ν.
Καλαντζάικον, τοϋ διευθυντού Ά-
λιείας
ίποι·ργίίου Γρ<,*ργ(ας ς κ. Λαξάοον, τοϋ πρόεδρον τής ΕΤ. Α Ν. Α Λ. ν«τονανάΛρί(ον. Καί ότι άκόμιη ή
διαμόρφωσίς τού αυτή βορύνει
κατ' ανάγκην είς τούς ρυθμούς
άναπτύΕεώς μας.
οχ τό
ρ.-τιδιώκει ηδη την έ.τανε|τταοι.ν
τού διέποιντος
την ασκησιν τη> άλΐίίας κανοπ-
σμον. Είς τάς ελληνικάς Θαλάσ¬
σας καί τούς /^οι.ιοίις χώρονς τής
άλιβίας,
ώς ϊίπε, νά -δια¬
τηρηθή ή ΙσοοοΌ.τία τοΰ άλΐϊντικον
ς ανέφερεν δΤι
ΰφίστανται 6νΛατόττ|τρς ίίχπε ή
πφωτογενής άλ.ιπηική Οοαστηο·ύ·
της νά αυξηθή κατά .τοσοστόν πβ-
ρ(—ν »0%. Είς την ενδοχώραν
ΰπάοχουν, ώς είτε, περιβώψιη ,
ματοποιι>σΐο>ς
δμως, δτι ,προίκν^'αν ώ,ριαμε-ναι μ<ε τΛ6ολαί ΐ.τί τής σιτνβΐΛεχος τής άλιεντικής .ταίαγχιΐγής αί οποίαι »·ΐιροο»ωνίζίθυν «ΰμενΡΛς ρ.-τι-δρΟΛεις επί τού άμεσον μτλλοντος τής έλ- ληνικής άλΐϊίας. Τό ΰπουργρίον Γεωργίας διά την αντιμετώπισιν τού ποο6λι;αατος εθ<ραϊΛ· είς ειφαρ- μογήν σχεδιον άλΐΛΤΐκής καί τε- χνο)/>γικής έ.ρίατνης επί τών άλιευτι
κων έογαλεί*>ν είς όλόκν.ηρον την
χώραν. Γενική- δ*α.·ήστιοβις τής
ώς άνω έοΐύΛ·η·ς είναι ότι. ϊ'χονν
Λράγματι στμεΐί^θ-ή ώοιβμίναι με-
τα*ολαί είς διαίρόρους τομής τής
ά>.ιητικτ>ς ίχμταύ^ΰακα^ καί ώς
έκ τούτου .ταοίσταται άνάγκη ΰ-
.ιο>; ληφθούν τα ρνδίθπγιμρνα
ΙΙΕΡΙ ΤΗΝ ΛΙΕβΝίΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΚΙΝΗΣΙΝ
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ Ο.Ο.Σ.Α.
την
ΚΙαήΛθααεν λοι.,όν αέοΐο»; *', ναι ^ τάν
- ίαν 1971)80, την «<*ν «ωτων ,, μεση, « ΤΟΤ χ. ΚΜΜΑ ΝΟΤΗΛ ΡΟΥΚΟΤΝΑΚΗ Τών Αύται είναι είς χονδρικοϋς άοι βμούς (ή .-τοοοπτικαι έκ τιμαται εις 4,«ι/β των όέ άλλω<ν, ι; Τ^ιον, ο-τέΑΜμα τοθς 0* (>~5 καί η
σία; είδική; έπιτροπή;, ενεκρίθη
παιμψηφεί υπό τή;
τών ποσοστων
τηνε,α
ΜΕΛΕΤΑΤΑΙ
Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
ΤΡΙΤΗΧ ΜΟΝΑΔΟΣ
ΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΝ
Έν σννεχεία τής Θέσεως είς λει
τουογείαν .τροσφάτω; τών δύο
θίραοηλί·κτρικώΛ· σταθμών τή; Με
γαλοπόλεως, δνναμΐ'κότητο.; 123
μργαοάτ έκάστης, μέ την χρησιμο-
.τοίησΐν ώς κανσίιιου τού λιγνίτου,
δτι ή Δημοσία
; Ή?.εκτρισμού μελετά
την δηαιουργίαν καί τρίτη; μονά
δος ίσχνο·; 300 μ-εγαοατ.
Έξ ΰλλον, πληροφορούμεθα «τι
κατα- ' σνντόμ(ος τίθεται είς εφαρμογήν
να>Λ>σιεχυς. Πρέπει νά σημειωθή Ι νέον τιμολόγιον Β διά διοιμηχανι-
έν π.ροκειμένο) ότι τό 40% τού
πληθυσμόν δέν πραγιματο.το*εϊ κα¬
τανάλωσιν ίχθύων καί ίχθυηςΛν
είς τα άπαΐΓΓθΐ'μρνον υψος. Έκ τοϋ
εξωτερικόν είσάγεται, ήδη ποσό¬
της 133.000 τόννων μέ συναλλαγμα
τικήν
13—15.00θ.ΟΟθ
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
μέ την Κοινήν Αγοράν, μέ ,τοοο-
.-ττικήν την ί-ντός σαφώ; καθορου
καταναλώσεως, θά διατεθοϋν είς
τίτν εσωτερικήν αγοράν κα; νττο,
1970 ή έλ-
ληνική κυβέρνησις δέν εΐσήγαγε
σϊτον.
Ή σνγκ.ομιδή σίτου κατά το
ΙίΙΪΟ, συνεχι'ζρι ή άμερικανική έ-
φηαερίς, άνήρχετο είς 1,9
μνρια αετρικού; τόννονς —ήτοι 6
νωτέρα κατά 12,5% έκΐίντις τοΰ
ετους 1969. Ή έσοδεία των 2.
142 χλ.γ. ανά έκτάριον, ήτο κα¬
τά 8,6% ανωτέρα τής έπ·.δόσ>ρω;
τοϋ 1057. Λιά Τό ρτος 1971, ή πά
ραγωγή σίτον θά αυξηθή μέν, άλ.
λά εί; φυσιο/,ογικά δρια, .-ι
ΑΙ προο.ττικοΐ τής σντοράς, κτη
νοτροτρικων σιτ>{οών διά τό 1971,
σννεχίζει ή εφημερίς, είναι λίαν
τοί< ,τρώτου ς Οί- κονομικής Άνα.ττΰξε<ο; τής χώ- ρας 1960 1964», έν σννεχεία ενός προσΐυρινοΓ' πεντετονς ποΰ εΐ- χε καταρτισθή τό προηγούμενον ?- τος 1059 καί έκάλνψε την ,τερίο- δον 1959 — 1963. Διά τού πρώτον έκί<ίνοι« ποογράμμίχτοΐς κου των Εκτοτε έπακολουθησάντων μέχρι πομένη νά φθάση τί; 2 έκατ. με- τρικοΰς τόννονς. Έξ ά/,λου, ή πα- ραγωγή τής κριθής κατά τό 1970 ν-τελογίσθη εϊ; 779.000 τόνν., τού άραδοσίτου εί; 527.000 καί τή; δρώιιης ί-'ις 108.000 μ.τ. "Ητοι, τονίζει ή έφΤίμερτ;, Θά παοαχθοΰν 1.414.000 τόντ. κτηνοτροφικών σι τηοών, σημε<ο>θτκκ)μένη; οΰτ(ι> αύ
ξήο-εως κ.ατά 30% έναντι τοΰ
I-
τον; 1969.
ευνοικαί. Σ
πεται δτι ή κα>Λιε
γή τοΐ άραίΐοσίτου .-τρο6λέ.-τεται έ
πίσης νά ανΕηΘή κοττά χ!> 1971,
λόγι» τίίς έ.τεκτά£ίεοις των ά&δρύ
σεων καί τής χρη^ιμο.τοιήσείος ι'ι-
(ίριδάον σπόριον.
Ή άντΜηαθμιονική είσςροοά ε¬
πί τον είσαγομένο»! 6οι>τΰρο'.
Έκ μέςιους ν.τηρεβιαχών' παοαγόν-
τον τού ν.τοι·ργείοΐ' Έ,μ.τορίον έτο
νίζετο, ότι δέν άντιμιτωπίζεται έ-
π'ι τού .ταρόντος πεοίπτο>σις άρσε
Ί'ξ τής ύφισταμέ;νης άντιοταθμι-
στικής είσφοράς ί.τί τού ε'ισαγομε
νοι· ϋουτύο-ον, δειδομΓνον ότι, ώς
εδηλοϋΤο, ή έγχιϊιοιος .ταςκιγιιιγή
(>οντύρον χρήζει .-ταοβχασίας.
Τό πρόγοαμμα άνα.ττύξειυς τής
ίς.— 'Τπό τού υπο>ο-
δολλαρίοιν. Τό .-ιασόν τουτο άντ'-
στοιχεΐ είς ποβοσιτόν 2ί—30% έ-
-ΐ( τού σύνολον τής 'άί^ιτι-χηζ μας
δίκιστηριότητος. ίΐεραιτέ-ρω ό κ.
'ΤφνΛθτ>ργός Ανέφ*θιεν ίίτι τό ύ-
.τονογείον ά.-η>6λέπει. είς την ό?τ
γάνοκην τής πρωτογίναϋ; .ταοαγω
γής, την .τεραιτέιρχ') άξκκτ.οίτισιν
των Ίχ-Θνοσικαλων, την διακίνησιν
καί εμπορίαν τών ίχθύον ώς καί
είς την πιστοδοτική'ν ,ταρακολΛν-
Θησι-ν των σι«μφϊθόντοον των άλιέ-
ο>ν.
Είς τό σεμινάριον άνεφέ-ρθη 6-
τι είς τάς ελληνικάς Θαλάσσας δέν
εσημειώθη κατά τα τελενταία τον-
λάχιστον ετη κάμιΙΜ-ς επί τής άλ±-
ς .ταραγωγής, όντε καί ένη-
πιοοιακή αίξησις ταύτης, πα·οά την
δΐΐνειργουμένην έντατικήν αλιείαν
ώς καί την σημίΐο>θίΧσαν εξέλιξιν
τών μέοχον καί τοϊν άλί-εντικών έθ-
γαλείων. Έκ των στατιοττικων καί
κάς χ{τησει: είς την .τεοιοχήν
τε·ούσης (τό τιμο/.όγ:οτ ά
καταναλιοτικάς μέχρις ενός ώοισμέ
νόν όρίον κατανα>Λ>στ«ς, έξαιοοΐι
νται δέ αύτοι», ν.ταγόμϊναι είς τό
τιμόλόγισν Α, άλάγαι μόνον ήλεκ-
τοο^όςοι διοιμηχανίαι), ε^ίθνγοαμ-
μιζάμενον .τρό-ς τό ϊ<τχΐ·ον διά άντιβτοίχους καταναλωτάς τής λοιπής, .-ΐλήν ποίοτενηύίΤης, χώρας. ΕΝΙΣΧΤΣΙΣ ΕΙΣ ΠΑΡΑΓΏΓΟΤΣ ΣΤΚΟΝ ΐί)70 ΕΙσοδηματική ενίσχνσις θά κα- το,οληθη «Ις άαανααΐ; τούς δίκαιον χ·υς νταοαγο^γούς σνκί))ν εσοδείας ό ό χς 1970. Πρός τόν σκοπόν αυτόν, ηυξήθη είς 18.13Ο.ΟΟ0 δοχ. τό α¬ παιτούμενον .τόσον διά την κατα¬ βολήν τής ώς ανιο ίνισχύσειος. Σχετιν.ή ΟΛΟφαοις έλ.ήφθτ) ν.ιΛ τής Έπιτφοπής ΣνΛτονιοαιον Οίκονο¬ μικής Πολιτικής (ΕΣΟΙΙ), ελθοΛτης '«ό την προεδοίαν τ ου ΰ.το'ογοϋ Σνντονισμον κ. Ν. Μακα ρνζον. Ώς γνωστόν, διά την κατα δολήν εΐσοδημ,ατικτίς ένι-βχΰσϊως είς τοΰς σιηα)αα!θαγωγοϋς είχεν ίγκοιθή άρχικίός πίΛτωσΐς 15.000. 000 δρχ. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΙΣ ΤΟΤ ΝΣΚ ΔΙ ΑΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΓ.Χ ΤΗΧ ΧΡΗΣΕΩΣ ΤΟΤ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΡΙΤΟΝ Παοίσταται 6άσιμΛν, έ.τί έκμι. σθώσεο; ακινήτου τού Δημοσίου, τό αΓτηιια τοΰ μισθιοτοϋ προ', έ- πιοποοφής ή κατά-.τεοίΛτοσιν δία γραφής των μισθωμάτΜν τού χβο νικοΰ διαιστήματος κατά τύ ΟΛθΐ- Ολ· δέν εποιήσατο ούτος χοήίΐιν ΓΑΛΛΟΙ ΘΑ ΕΚΠΟΝΗΣΟΤΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΔΙ' ΑΝΑΠΤΤΞΙΝ ΤΗΣ ΚΛΤΕΡΓΑΣΙΑΣ ΧΟΙΡΙΝΩΝ ΔΕ-ΡΜΑΤΩΝ 'ΙΪ σταθϊθδ αύξησις τής χειοο- -ς .ταφαγιογής, θέτει επί τά.τητο; τό πρόδλ.ημα τής συστη- ματικής καί είς μεγάλην κλίμακα τής κατεργασίας των δε^μάτςον. Μελέτην των μεθόδ<ον κατβργαβίας των καί τών δν·νατιοτήτο.>ν χρησιμοποιήίτεώς
τού μισθι'ου, συνε.τεία
>ς Τ(ι>ν θά έκ.τονήβονν Γαί,λοι τεχνι
ταύτης υπό τρίτον δΐίκδικοΰντος κοί, ποός τουτο μετακληθέντες {>-
τοΐ'Το ώς Ιδιον.
πό τή; ΕΤΒΑ. Οντοι άναμενεται
Την άνο)τέ{κ,> ίιπ' αριθμόν 1· νά άφιχθοθν ενταύθα μέχοι τα τε>
007)70 γνωμοδότησιν τοΐι Νομι- λη τού τρέχοντος μηνός. Ή άπο-
κοϋ Συμδονλίον τοϋ Κράτους, έκ- στολή τιον έντάσκται ώ; τα πλαί-
δο·9εΐβαν καιτό~ν νποδί.ηθέιντος σία τοΰ .χοογράμματος .-τ.θ(ροχής
σχετικόν έρ<ι>τήματος, έκοΐλΌπόίη- Τϊχνικίίς 6οηθϊίας πρός τάς υπό
σε τό ν.τοιιονεϊον Οίκονομ^κίνν δι' ανάπτυξιν χώρας, πα^ά τής γαλ
εγκύκλιον τού πρός τονς οΐκονομι- λικης κχ"6€ΐ()νή<))εχος. Κατά ,-ταοα- σχ^θεΐσας .τλ.η,οοφορίας, τα χοιοι νά δέοματα, {ι.το6αλ>>όμ.εΛ·α είς τή1
κατάλληλον .τροϊ^γοισίαν, .-τροσφέ
ρονται ίδιαιτέθί·>ς διά την παρα
γωγήν εΐδών βαλιτσοποιίας (χαρ-
τοφύλ.α>!ες, γνΛχιικεϊαι. -ΐαάνται, 6α
λίτ<ϊαι κλπ.) καί την κους εφορονς. τών έκτοοφ«ί<ον μόβχο/ν, ή πυκ?ο· χή οίκθΛ'ομικίον ένισχύσεων διά την ϊδρνσιν αροτύπίΐ)ν ϊωοτοοφι- κων έκιμ-εταλλ.τύσιεων, ή Ιδρυσις Γ ■τ<)ν ειδικόν "Οργανισμόν παρ«μοάοε- (κς πιούς στήριξιιν των τιμών νω- πών κρ«άτί))ν κ.α. Ή είσαγωγή μελάσση; έξ Αί- γύπτοι·.— Δι1 αποφάσεως τή; Έ- πιτρο,-ΐής Σννιτονισμοϋ ΟίκθΛομι- κή; Πολατικήις, συνελθούσης υπό τιτν προεδοίαν τού ΐκτονργσΰ Συν- τονισμού κ. Ν. Μ«.κονρέζον, ενε¬ κρίθη ή έξ Αιγυπτου είβαγωγή μτ λάβσης μέσυ> έλλ.ηνο,αιγνπτΐίΐκοϋ
κλήριγκ, πρό; παραγωγήν οίνο-
πνεύματο;
Γεχοργίας ποοιοθεϊται ή προ
ί>λε.τομένη διαί>ΐ5ι.ασία διά την ε¬
φαρμογήν τών προσφάτιυς έξαγ-
γελθέΛ-των μέτορων διά την άνά-
.-ΐτυξιν καί βελτωσιν της κτηΛ-οτρο
ί
αίας
Ώς γνοκπόν διά των έν λόγΐι)
μέτριυν, .ιρο6λ?.τε»α< ό καθορισμόν τυμών προσανατο|ισ·μοϋ καί τιμών άσφαλήας, ή χρηματοδότηβις Τό παραχθη-σάμενον έκ. μελάσ¬ σης οίνά,τνενμα θά διατεθή δια την εσωτερικήν κατανάλθΜΤΛ'. Προ στίθεται «τχΐτικώς δτι Τ) είβαγα/γή με/.άσσης θά πιοαγματαπο>.ηθίί υπό
των ένδιαφε:.Ο.).
Α δαπάναι ονντηοήβειος κοινο-
χρήστον χιί>ο(,)ν.— Χυμφ, ο) ν υ) ς
πρός την {ντ' αριθμόν 1106)70
γνωμοδότησιν τοΰ Νομικοϋ 2ίμ-
6ουλίου τοΰ Κράτονς, ΰπόχοεος
διά τάς άναγκαίας δαπάνας ουντη
ρήσ.εο>ς χώρον είς περίπτωσιν έκ
μιβθώαεως, καθ' ην τό Δημόσιον
εχει την άποκ.).ειστιο!ΤΓν χοήσΐν ό-
λοκλήροι» τού ακινήτου, είναι ό
έκμισθωτής αυτόν.
'Έκπτωσις διά ιιρταφοοάς οι'
έμποοΐυματοκιδίοτάυν. —Δι' άπο-
φάβεο>ς τοΰ "Οργανισμόν Λιμένσς
Πειραιώς θά χορηγήται έκπτωσις
επί τών δικαιωμάτων φορτώσεως
διά μεταφθς
1868, είς τό οποίον πΐο<λ.αμ6άνον ται τα άποτρλνέσματα τής 'ΒΓησί άς Βιομηχανικής Έθίύνης, τή; Ερεύνης ήλ^κτρισμοΰ - φωταερΐ- ον καί τής Έρτύνης π»οαγομέντΐ)ν βιομηχανικήν προϊάντοιν τού ϊ- τους τοντον. ς καί υρικώ; ·τ·ρό δ ■μ,κη; ' λ.ήφθησαν νπ' ΰψ..ν οί υποθληθεν ,ταινη'"; ιίς τόν ΟΟΣΑ ύπολογισμοί .-τ.εΛνσίω; επ
■τή; ^5ης έ-πετεώυ ά,-τό
ή; ιδρύσεως τού. Κ,αί ημπορ-ί
α ϋευ*ρΐτθτί τουτο, εν σ^νεχεια
ή; καβί*ρωσϊο>; τής «πρωτη; δέ
.άρτιας αναπτι·4ε.ως» *κ μερον;
ού ΟΗΕ τΐοματισθείσιις με σχε¬
τικώς Ικανοποιητικόν άπολογισ.μον
όλάγων ημερών όμοΰ μ« τα
197Θ, ώς μία σα,φής ποοοΛος ϊίς
την 'σννειδητοποίησΐιν εκ μερονς
τής διεθνοϋς κοινωνίας τον γεγο
νοτος ότι καί ή ανάπτυξις, οίκο
νομική καί πολιτιστική «Τναι άδιαί
ρίτος, είς όλόκληοον τόν χώρον
τοΰ π/.ανήτον μας. Διότι Ιστω και
άν τό κείμενον τό οποίαν εν€-
κοίθη καί ε,ξηγγέλ.Θη υπό τής Γε
νακή; Συνρ./^ί·σ«ΐ)ς τού ΟΗΕ τόν
παριρλθόντα ΌκτώΰθΊον καί είς
τό οποίον ένσωματονται ή «στρα
τηγική.ι> διά την δρυτέραν δεκα
ιτιαν άναπτϊ«ξεως αποτελεί κατ'
θυσίαν έλα πινακα στόχο^ν, άιρ-
χών καί σνστάσευιν καί ουδόλως
πρόγραμμα συγκεκρι.μένιον νπο-
καί δΐ«μ·εύσ>εων ίδι.ιο;
εκ μί-ρους των π<νονσίων χωρών τού κόαμοαΐ διά μίαν σνντυιν.ομέ νην δράσιν επι. διεθνούς πεδίον καί π^?ο παντός υπέρ τών ασθενών καί κ.αθ'στερΓ(μέν<ι)ν χωρών καί λαώ ν, δέν παυε παρά ταύτα νά άποτελή έναν Χάρτην ΆναπτύΕε >; τού ΟΗΕ, ό οποίος μερικώ; ε'
στιιι ε φιαρ.ιι<οζόμιενΌς ή άκό,μη κίΐι «άγνοοί-μΐνο; ή πα·ρα6ιαζόμενο; Θά είναι όπωοδήποτε παςκυν πάν τοτε ώς γνώμων τών διΐ'Θνών οί κονομυααν σχέσε<υν». Η ΣΤΡΑΤΗΤΙΚΗ ΤΟΤ ΟΗΕ Άνεξαρτι'ιτως τής σι-νεπείας ή ύποία θά έ.-χιδϊΐχθή ίδίω·; έκ μέ- ς τών πλίονσίων χωοών ΟΙ ΣΤΝΤΕ,ΥΕΣΤΑΙ ΚΑΘΛΡΟΤ ΚΕΡΛΟΤΣ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ Την Λροοεχή Τετάρτην, 27ην τρέχοντος, θά π<»αγματοποι.ηθή εί; τόν Πανελλήνιον Σύνδ·εσμον Έξαγ<υγέων, ε·οη*ϊα σΰβκεψις 8- λαον τίδν έξαγωγέο>ν χειροτεχνι.
κων ποοΐόντων καί είδών λαϊκής
τ-έχνης, υπό την αίγύδα τού Π.
Σ.Ϊ1. Κατ' αύτίγν, έκτός των τρε
χόντοΛ· πις«6λημάτων των έιξαττ"
γέων τών ανωτέρω κλάδων, θά σν
ζητηθή καί τό θΐμ« τού καθοοι-
ομοΰ των οτντϊλ^στων καθαροθ
τι τού καταστατικοΰ αυτού
τού τής διεθνοϋ; άναατΰξεο); και
τής πρακτική; άποτιελ.εσματικότη-
το; τή; έν λόγω στρίΐτηγική;
νίκη εΚνχι ή πεποίθησι·; δτι ή άρ
ξαμένη δεκαετία θά είναι μία
ρίοδο; έντονωτέ; εί; όλόκ>.ηοον τόν
κόσμον. Χρήσιμον πάντ<ι>ς είναι,
νά ση,αειθίθή — πιροτοΰ
θώμ*ν εΐοικώτερον είς τα αφορών
τα τόν χώρον τού ΟΟΣΑ ό ό.τοΐ
ος έπ·ίση; έ'χΐ* καθορίσΐΐ άνάλ.ο-
γον στ.ρατ-ηγικήν άναπτύξειο; διά
την περιοχήν τού — ότι τα κυ¬
ριώτερα σημεΐα τής διαν.ηρύξϊως
τού ΟΗΕ καί των έπ.ιδιώξεών
τού διά την δευτέραν ΙΟετίαν ά-
ναπτύξεχος εΤναι τα άκάλονθα:
Αίίξησις τοϋ άκαθ.ιριίίΤτοτ.1 έ-
θνικού προ'ι'όντος των υπό ανά¬
πτυξιν χωρών κατά 6% ετησίως
τουλάχιστον, υπό την προϋπό&ε-
σιν ταντοχρόνοτ' αυξήσεως τοϋ
μέν πληθνομβϋ τιυν κατά 2,5%
καί τοϋ κατά κεφαλήν .τ,ροϊόντος
κιατά 3,5%.
Κατά τομ-εΐ; τό 6% προκύπτε
ά.-ΐό αύξησιν τή; γεωργικής πα-
ραγωγή; άπό 4% καί τή; όιομηχα
νίκης κατά 8%, ένώ
αύξησις καί τών έ
ξαγωγών καί των εΐσαγωγών κα
ιά 7%.
Προτείνεται ή δέσμει»·^; τών
βνεΛΤΛΎμέΛ'ίων χωοών, όπως δια
θ·?τονν ώς ■βοήθειαν πρός τάς ά
ναπτυσσομιίνας χώρας τό 1% τοϋ
άκαθαρίστου εθνικον προϊόντος
τοιν μέχρι τοΰ 1975, άλλά πλ.ήν
3 χοχ?ών, αί οποίαι διαθέτονν
δή πλέον τού ποσοστΌ© «.ύτοΰ
διά τό·ν έν λόγω σκοπόν αί
:«αί δυτι-καί χώραι ήρν·)'ιθΓ,«<:ιν νή άποδεχθονν την σύστασιν. Τίθενται έπίσης γΐνικοί στόχοι είς τού; τομεί; τής ά,τ,ασχολ.ή- σί·ϋ>ς, τής έκπιαιδίύσβως, τής
δκιτροψής, τής ίτγϊία; καί τής
στ,εγάσϊω; καΐ μν~μονεΰε.ται Ίδ'
αιτέριο; ό ιςνόλος τών παιδιών,
τώ· έφήθων καί των γνναικών
ιίς την ανάπτυξιν.
τέλος ίΐναι
ιι ή διακή.ρνξις τοβ ΟΗΕ είς μί
αν παράγ^αφόν της, ή όποία καί
σνν-
δέιει την " άΛάπτυΕιν μέ την διε¬
θνή κατάστασιν τοΛ'ίζουσα ϋτι «ή
; ποός τόν γενικόν άφοπλ.ι
σμόν θά άπηλευθέ·ρωνε
κου; πρόσθετον; πόρονς, οί όποϊ
αι θά ηδύναντο νά χνησ;μοποιη-
τήν οίκονομικτιν καί κο*.
τών οίκονομιών τιον χωρίον - μί
αν τής δεκαετία;, εί; τής οποίας
λών τ«ύ ΟΟΣΑ κατά την διάοκει
τό κατιί>φλ.ιον ε-ί'ριοκόμεθα σήμε-
ρον.
Ία 6-αοικά σνιμπίροΛματβ., σνμ
ή ϊ
φο>*ο>
τών έπ)ί μέροιιι; κν^ερνήαευ/ν 15
ίν όλω χωρών, μίτάξύ των όποι-
υ»ν καί ιι 'ΕλΛά;, ώ; π«ος
προίίλίπομένας δια την
έξεθ.νξεις είς τού; τομει; τής -τα-
ραγωγή;, τή; παοαγοητικοτητος
καί τή; απησχόλησε!»; κ<ά αί έκτιμή«ει; τών άομοδί )ν ύπι;ρεσιών τού ΟΙ) Σ Α διά άς λοιπάς, μή ΰποόαλούσας σχί ικάς εκθέσει;, χώρας· Ο ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ειδικώς διά την 'Ε/.λ.άδα καί >άσ*ι τών ύποδληθέντων Γ.-οτιμων
^τοιχείων, ύπολογίζ-εται μέσος έ
:ί>σιο; ρΐ'θμό; διά την ΙΟίτίαν
,6%, εί; τ.8·οποιν ώστε κατά τό
έλ^ς τή; περίοδον τό κατά κ€
ιΐα/.ήν είσύδηιμα ·νά φθάοη, εί;
σταθεράς τιμάς τοϋ ετον; 19(ί7,
α 1.000 εω; 1.700 δαλ^άρια. 'Εξ
5/.λον, ώ; πρός την διάρθρωοιν
υϋ άκίΐθίΐρίστου εθνικον προιύν
ος αί κνρκότεραι προολε-τόμιεναι
μεταβολαί Θά είναι ή ύποιχώοηοις
ής σιμμετοχής τή; γ*ο>ργιας
<ατά το τέ/νθς τή; ΙΟετΛς είς 17% καί η αβξησι; τής σνμμιΡτοχής τής Οιομηχανίονς έν τώ «ννό/.ω είς 37 — '^/ο ε.ιί τοϋ σύνολον. Άλν.' άνεξαρτήτιυς αυτών τών «■ά-ειθμητικχον» στύχων, οί όποϊοι ν τινι μέτρο; άποτελούν έγκεψα λικά κατασκίνάσματα καί μαθτ.αα τικά; προ&ολάς, τό ζέον, τα σ.-ιυά»ν «ζωντανύ» πρύδλημα διά την ελληνικήν οίκοινομάιν την δεκαετίαν, πού ήρχισε θά «Τ ναι, άναμφΐοόλιος, αί δι-εθνεΐ; σχέ σει; τη·ς καί ειδικώς ή θέσι; έντό; τή; Εύρωπαϊκής ΟΙκονομι κης Κοινότητος. 'ΤπενΘνμίζίΤΜ, βχίτικώς, δτι έγγΰς των μέσωΛ τή; ύπ' δψιν δεκαιετία; καί σνγ κ*κριμ<νιο; τόν Νοέμ&ριον τοϋ 1914 θά έχη συντίλνεσβή παντε- λίύς ό δααμολ.ογικός τής 'Ελλάδο; έναντι τή; Κοινότη τας διά τα ποοϊόντα, τα όπιϊα δέν παρήγοντο ε·ίς τήτ/ 'Εί.λάδα κατά την εναοξι.ν λειτουργίαν τοϋ καθεστώτο; τής συνδέσεως καί κ,ατά τό μεγαλύτερον μέρος καί π^ιοκΐϊιμένου περί τών γοιμένων τοιούτων, ΰλοκληοονμιε νοι; καί αίτός τα 1984. Ίδοΰ, διά νά επανέλθωμεν εί-: τόν ΟΟΣΑ, ποίαι εΐναιι αί 6αβι κ>αί προ6λ.έΐ|1ε»ς καθ" ομάδος χτυ
ρών - μΐϊλών τοϋ Όργανισμοϋ
διά τό 1980 άπό απόψεως άπο
►;, παραγωγικότητος καί
οοίαθαρίοΐου έγχορίου ,-ΐροϊόν-
3;.
Διά την όμάδα τόιν μεγάλων
χωρών (Η1ΙΑ, Καναδά;, Ίαπιι
νία, Γαλ^.ία, Γε80 αΓ'ξτΐσ.ς τού
άλαβαρίστον έγχιορίου
τος κατά 69%, τής άπ-ασχολήσΐ
ως κατά 11% καί τής παιραγωγι-
κύΐητος κατά 52%. Ή πλέον εν
τυπωσιακή
φο>ς σχετικήν ϊκθεσιν
τοΰ ΟΟΣΑ, άπό τάς π-?ο6/.έ~ψε«ς
αύτά; είναι τα βκάλΛνθα:
Πρώτον. "Οτι τό άκαβάο στον
έγχώκ>ιον ποοϊόν τοΰ σννάλ,ου την
χωρων αί οποίαι άπαρτίζουν τόν
Οί)ΣΛ θά αυξηθή μεααξϋ ά{^
χής καί τέλον; τή; ΙΟετίας κατά
ποσοστόν μεταξύ ί» "3—^70%.
ΔενΤί,ρον. "Οτι ή αΰξησις αϋ
τή της παοαγωγής Θά πβαγματο
ποιηθή καθ* ο μίτρον· *ά κατα¬
ή <>^
ηή
στή δννατή διατήρησις
ά,ιαΛχολνήσειυ; καί λ^α,μ
&ανομέν(ΐΛ· ία' Οψιν των τρίχου
σων τάσϊων τή; .ταραγίογικότη-
}?· - ,
Τρίτον. Βά καταΛτη άνανκαχι
ποοσφτγή είς δρανστικώτερα νο
ά μέ-
μ
Τ.οα διά την εξασφ-άλισ'.ν όμα/.ή;
.-νροόοου καί υψηλήν έ.τιπέδίϋν ά
άλλλ
σ·γ
τ'^ΰ έσιοτεΐ'.κοϋ έΛΧ.τ*.
δον των τιμών είς ανεκτά έπιπε-
δα κα'ι διατήοτ,ΐκν ίσοηοοπίας των
εξωτερικών πλτρωμών.
Τέταρτον. Διά την εξαφάνισιν
των διαρθρωτικών πίΐρ-αγόντων
των θΓνισοφΌοπιών καί τής άστα-
θεί-α; θά χο*ιασθή προσφύγη και
ής νέας μέθοδον; δράσεώς άπό
άπόΐ|>;ο>; πολιτική; πίρΐφ'ερΐΐακή;
άνα.ττύξεως, ποί.ιτικής άπασχολ.η
ττεως, π»Λ'Τ κης εΐσοδημάτων και
; καί πολ,ιτική; σν.'ν-
αλ.λαγιμιατικώ.ν ίσοτιμιων.
ΙΙίΐμπτΐ:ν. Ή π?ϊοα τή; προ-
ηγιμέ-νη; ΙΟίτίας άπέδΐϊΐξεν ότι
συνήθω; δέν έπελέ-γίτο ορθώς ό
χρύνος παςΐμπάΛ'ειΐ).; τή; πολιτι-
κή·;, νομ.αματική.; ή δημοσ.ονομι
κης εϊτε διά την συγκράτησ.ν τής
ζητήσΐως, . ϊϊτε διά την τόνωσιν
της, μέ σννέπ·ειαν την ά,κανόνι-
στον διαχιιμανσιν.
Ή οίκονομική πολιτική δέν Θά
π,ρέπει νά αποβλέπη απλώς καί
μόνον «.; την πραγματοποίΓ,χην έ
νό; ρ»Θιμί:1ΰ οικονομικάς δοαστΓ,ρι
ότ·— ο; καί άνόδου τής παραγοι-
γη;, άλ.λχι θά πρέπη πα,ραλ.λήλω;
νό άπο6λέ^:η τί; την δ.άθρσιν
τών τι·χόν πλϊοναβματων διά την
Ικανοποίησιν κοιινων.κών άναγ-
κών, διά την 6ε).τία>οτ.γ των 5ιο
■οκών σΐΛΌηκών τοΰ πληθυβϋθΰ
καί διά την ποόλ.τγιριν ή εξασθενή
σιν τών λεγομένων δευτειρενόντι,ιιν
άπο*τελ*σμάτΐ')ν, άκουηιίιον,
Θνμήτων καΐ ένδεχομένως έπικιν
δύνων, τής άιναπττξιακή; διαδι-
κασίας.
"Εκτον. Άφ' ή; στιγμήν κα-
ώς στόχοι ό ,τεριθφΐ-
σμός τή; πενίας, ή <χνταπόκοισ·ς είς τοΰς πόθον; τοΰ ,-ΐλ-ηΘνομοϋ διά την παιδείαν, την δΓ,ιμοοίαν ύ γείαν, την κοινοίνικτ[ν άσφάλασ.ν την θ·ροαπείαν των άπό την ; άφορά την Ία πωνίαν, διά την όποιαν τα άντί- οτοιχα κατά την άνιυτέοω σειοάν ποβοστά έκτι,μώνται ρίς 11%, 136% χ<χί 160%, καί ά,τιά τα ύ- ποϊα οτ.'νάγϊται δτι θά λάβη χώ¬ ραν μία τρομακτική αύξησις τής παραγωγικότητο;. Διά τάς λοιπάς χώρ«^ τή; Β. Ενοώπη; μέλη τοΰ ΟΟΣΑ (Αύ στρίαν, Βέλγιον, Δαν^αν, Ίσλαν δίαν, Ίρλανδίαν, Έλβετίαν, Ολ λανδίαν, 2ονηδίαν καί Φινλχιν&ί- ον) ή σννοιλική άνοδο-ς τού μέν έγχιορ-'ου π,ςοϊόντο; ΰπολ.ογίζΓ- ται εί; 51% των δέ άπασχολήσε- ως καί παφαγωγικότητος κατά 6% κ-αί 4% άντιστοίχως. Διά τΐ)ν τριίτην όμάδα χωρών - μ*λών τής Νοτίου Εύρώπη·ς ('Εί.λάδα, ΙΙιθΰτογα/.ίαν, Ισπανί¬ αν καΐ Τονρκίαν) αί | τού ΟΟ^Α δ;ά τό τέλο·; τής 10 ετία; άνα,φΐροντβι μόνον εί; τό ακαθόριστον έγχιόριον ,-τ^οϊόν, τό Λποίον ίπιολοτίζεται νά Ιχη αυ¬ ξηθή ιμε <;.ι>θμόν ίίψηί.ότερον τού
των δι'ο αλ/,ϋ>ν όμάδικν, ήτοι κα
τα 84%. Ή μεγαλα'τέρα ανοδος
άναφέρεται διά την Έλλάοα, ή
107%, ώ; στ.'νισταμέλ'η τής
109ό άόδ
μόλ.ννσιν τού πε^ι6ά}Λοντο;, ή
χιι>ροτα.ξική άνα»οα.τανομή κΧτ. τι
άναμφΐδόλω; ένο'χτιον τών
Κν6ε-ρνήσεων σημαντικά προολ,ή-
ματα πρό; έπϊλνσιν σχετ,κά μέ
την κατανομήν, τών δ>ιαθεσί.μο>ν
πόοων, μα.-/ίθιοχθο^·ίον 6άσεω;.
Αυταί τΐναι ϊΐ; άδράς γραμμάς
αί π·5·οθνΤΤ..καί καιί ωρισμένα άπό
τα στ'μφυό ποοΰλήμ,ατα τα όποί«
Θά πιρέπ«. νά έ.τιΛνθοΐιν διαρκοί»-
σΓ?ς τή·; αρξαμένης δεκαετίας, ώ
στε οί πόθοι καί αί έλπΐδε; τα;
ύποία; στηρίζονν εί; αϊ»τά; ο)λι
οί λ.αιοί τοΰ κόσαου καί κατά χηώ
τον λόγον οί ολιγώτερον άν?.ττι
γιιίναι, νά ϊχουν μετ>.-—οαπή εί;
έπιτεύγματα κατά τίτν λήΕ'.ν της.
ΑΙ ΕΜΙΙΟΡΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΜΕ ΤΗΝ
ΠΟΤΓΚΟΣΛΑΒΙΑΝ
Ό ν.τουργός Έμ.-τορίον χ. Σ.τ.
Ζάππας εδέχθη :;θέ; τόν έν Ά-
Οήνκις πρεσβευτήν τή; Γιβΐ'νχθ"
σλα&ία;. Κ^τά την σννβ,ντηονν Οί
νεζητήθησαν
άναφεοόιιι-
να είς τάς εμπορικάς σχέσει;
δϋο χο>ρών καί εξητάσθη ή δυνατό
της
>ς επί ευρυτέρας 6ά
ς τών μετοξύ Έλλάδο; χαΐ
ΓιουγκοβλκΓήα; ι.μποοικών συναλ
λαγών.
ΠΡΟΩ«ΟΤΝΤΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ
ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΉΣΙΧ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΙΜΕΝΑ ΒΟΛΟΤ
Έκ τού ύ,τοτιργείιου Συντονι-
αμοϋ άνρχοτνώθη δτι σννΐχΐΐονται
αί έιργασίαί Τών λΐιμενικων ϊργων
Βόλου, ήτοι Σιλό καί Κοηπ<δο>μά-
των. ΟΓιτω ή καταοτ/ίυή σιλό Θά
μειώση τό κόστος διακινήσεως γε-
(υργικίΛΓ ποοϊόντίιη· τής Θεσσαλί-
ας. Τό έργον, άξίας 48 έκ. δρχ.,
έ'χει ήδη όλοκληρωθή. Άποτελεϊ-
τιιι άπό (Τνγκιοότημα άΛθθτίκών 115.
000 τόΛ·ν., καί έξοπλιβμόν φορτ<ό- σεο); - έ-κφορτώσϊο>ς ηλ.οίων.
"ΟσΧΛ· Λφοοά τα κοηπιδο'ίΐιατα,
η άΕία των άνεοχτται είς 115 έκατ.
έξ ών μέχοι 31.12.1069 είχον δα-
πανηθή 104,4 έκατ. καί έ'τβρα 7,8
ρκατ. τό 1970. Διά τής κατασκενή;
των κρηπι δωμάτιον, άπα,τερατοΰται
ή .-τροδλ.ής ή όπο^α Θά δι'ιναται,
οντω, νά αντιμετωπίση έπιτιχώς
την δλονίν αυξανομένην έμποοεν-
ματικήν κίνησιν τού λ-ι,αένος, την
άοτιωτέοαν λειτονργίαν τον Σιλνό,
την εξυπηρέτησιν, έπίχτης, πλοί«>ν
κα; τή; δημιουργ<Λτμ*νης διομηχα- νική; ζώνης βΐς την πε.ριοχήν Βό¬ λου. των νιονιν.ήν άνάπτΐ'ξιν χο>ρών».
μίζεται σχετικώς δτι κατά τό
1969 έναντι 13 δισεκ«τομ,αν.;ίων
δολ.λ/ιρίων ποϋ δΐετέθησ.ιν διά &ο
ήθειαν πρός νπαν^ττίχτονς χώ
ςας οί έξοπλισμοί άπιερρόφησαν
πλέον τού Ιόπλασίον ήτοι 200 δ.
σεκατομιμύρια δολ>.άρια.
ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΤ ΟΟΣΑ
Σς διά την άρ.ξαμετνην δέ
χαΌ(ί>ρΊβεν έπίσης, ώς
π«οανεφέοθη καί ό Όργανισμό;
Ο'ικον^ίκή; Σννεογασνας καΐ Ά
ναπτύξεως, εί; τόν οποίον μετέ
χ«, καί ή Έλλά;, οί ύ.τοίοι σιιν
οψίζονται «; τα άκάλονθα:
Προβλέπεται αύξησις ττύ σΐ'ν
ολ.ικού άκαθαρίστου έθνικοϋ παοϊ
ύντος τών χυ^ον - μ,ρλ,ώΎ τού
κατά 5,2% ήτοι νψηλύτειηον κατά
0,4 τού μέσον έτΓ,οί,ου ριιθμοΐ'
τή; ληξάσης δεκα-ετία; 1961)70
δτε δΐϊμοοφΗΟβη είς 4,8%. Ή σι»ν
ολική αυξησι,ς ««ταξύ άφ*τηρί<«; >:αί τέλΐΐ'ς τή; δεκαετίας φ-θάν*ι
τό 68%, έναντι 00% ,τεοίπον άν
ί
τιστοίχου ;
σης κατά την ΙΟετίαν 1961)70.
Ή άνςοτέ^ω αίίξΓ,σις άποτελ.ΐΐ
την σΐΛΐο-ταμένην τή; προ<>λεπο-
μένη; άνόδου τοΰ άκαθαοίστον έ
θνικού προϊόντο; τό>ν δι>ο όμάδ^υν
χο»ρ<*ν. &)νε—υγμιένων κοί, άνα- έ ποΰ είναι έντεταγμέ /ατά 1Ο9ό άνόδου τή; άαηβχΓλή -εω;, ΡΪδ,κώς διά την Έλλάδ-·ι .ί·α(μέρ<ινται δεικταί άπασχολήσε μ·; καί παραγωγικότιττο; καί τής νχιτά 88% άνόδου τή; π>·αραγιι>γι
«ίόττττο;.
Τό κατά κεφαλήν άν.-Λθάρ ιτον
ΐγχώοιον αροϊύν εί; τι,μά; άμο<- 6ής σνντελεστών τή; π«ι<),-<.για. γής, είς οολ.λάρια ΗΠΑ 6άσ« των ίσχυουσών τό 1968 ίοοτιμι- ■ην .τρο<ίλέΛ?ται, 6άσρι των ώ; ά" νω ύπολογισμχΤιν, νά 1080 ώς εξή άς έν λόγω χο')ρας: 1970 197Γ, Ήν. Πο/.ιτεΓαι 4.100 4.800 Λ.ο Καν-αδά; ΊαΛτιινία Γαλλία Ι'·ε·ομανί.α "Ιταλία Αυστρία Κέλ.γιον Λανία '1ρλανδί<χ ΊσλΐΑ'δία 2.800 :!.3Ο0 3.700 1.000 2.500 3.Ϊ00 2.500 3.100 .1.10·) 2.100 2.600 3.200 1.400 1.80ν) 2.300 1·<>00 1.800 2.1Ο0
1.4ΟΟ Ι,βοο 2.200
2.100 2.000 5.200
2.400 2.Λ00 3.200
!>Ο0 1.100 1.4Ο0
2.000 2.200 2.600
Λονξβμ^ϋογον 2-200 2.400 2.700
Νδί 2.300 2.700 3 ·>Ο0
Όλλανδία
'Ελβετί,α
Σ ονηδία
Φιινλανδία
"Ελλάς
Πθντογαλία
Ισπανία
Τουοκίβ
Περί π^οσν.λ.ήσείΐ); των μετό-
χιυν τής Άνωνΐμου Τεχνιν.ής χ«ι
'Εμαε^ικής Έταιρία; «/ησΐιιό.τοιι
λο; καί Σία» είς έκτακτον γενι¬
κήν σννέλ.Γυσ.ν.
ΛΝΩΝΜΜθν ΤΕΧΝΊΚΗ ΚΑΙ
ΚΜ1ΙΟΡΙΚΗ ΙίΤΑΙΡΙΑ
«ΖΗΣΙΜΟΠΟΤΛΟΣ & ΣΙΑ»
Κ'«.λονντ«Λ υί μέτοχοι' τή; Α-
νιυννιιον Έταιρία; «ΖΓ,σιμόαον/.ο;
καΐ Σία», Τεχνική καί 'Εαποοιν.ή
Α. Κ., ονμφων >>ς τφ άοθρίρ 32
τού Καταστατικόν, εί; εκταχτον
Γενικήν ΣυνίλΓ·σιν την 25ην Φϊ
6ρσυαοίου 1971, ημέραν ΙΙί,ΐΛΤΓί
καΐ ίόίΚίν Πην π.μ. είς τα έν Ά9ί)
ναις (Μάρνη 54) γρα<τίία τή; 'Κ- ταιρίας, πρό; λήψιν Λττοφάσε.οΛ· επί των κάτωθι θ?.μάτων τή; Ή- ; ΔιατάξΓως: Ήμερηοία διάταξις βεαιάτων 1) Έκλογή ί λ»ίον. ΟΙ έ.τθνιιονντε; ίκ των μίτα- χοη· νά ιιετάσχωσι τή; Σι·ντΑ«'- βρ<ι>; παρ/ακαλο-ΰνται οπω; ητ-μΤ*"
νω; τφ άρθρω 34 τού Καταστατι
κου, καταθέσωσι τάς μετοχάς τοιν
επί σποδείξει ϊί; τρ ΤαμϊΙον τή-
"Εταιρία; Τ, είς τό Τααεϊον Παϊ«
1.900 2.200 2.600 , καταθηκών καίΑανεάον ή παρ'
2·<00 β.ιοο 3.5Ο0 δήποτε άνεγνο,ρ.σμέν!, Τοαπΐ;η. 3.000 3.500 4.100 1·700 2.10Ο 2.000 800 1.200 1.600 500 700 1.000 800 1.000 1.200 300 400 500 προσκοιιίΐοντε; τάς άποδείξεις ταθέ-σε·<ο; τών τίτλιον δ τή; ορισθείσης διά την Σνν· έλϊνοιν. Έν Αθήναις τή 2.Γ>.1.1971
Τό. Λιοικητικόν Σ·υμΛον.ιον
ΑΠΟΑΟΓΙ.ΜΟ. ΜΙΑί ΑΕΚΑΕΤΙΑΣ
ΕΞΕΤΑΖΕΤΑΙΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΙΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ
ΆλΙΕΙΑΣ ΚΑΙ 8ΕΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΥΤΗΣ
Τοθ /.. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΓΚΟΥΝΑΚΗ
Ή ά.·τστελ.εσμϋ.τικωτέρα ποοσχα-
οία καί ή όρθολογΰκοτί.ρα έκμε-
Έν σννεχεία τής πρό ήμιερών
έπιχειρηθείσης άπό τή; θέσεο>ς «ν
τής χονδρική; σκιαγραφήσεως
των έξελίξειυν ποΰ έλαβον χώραν
διαρκούση; τής δεκαετί,Λ;, πον έ-
τΐοματίσθη πρό ολίγων ημερών,
περισσότερον χρήσιμος καί διδα-
κτικό; Θά ήτο άναμΐ'ΐδόλω; ό οτν
οπτικό; άπολογισμός —παρά τάς
δυσχερείας πού έμς ανίζε— των
συντε/.εσθέντοιν κατά την ϊδ.ιν
περίοδον έντός τής έλληνικής οί¬
κονομίας.
Αύτάς ό αΰθαίρετο; τεμαχισμός
τοϋ χρόνον, προσδιάζων 6ΐ6αίι»ς
είς τα άνθρώπινα μέτρα, άλλ' ά-
νύπαρκτο; ρϊς την ζωήν καί την
πράΕιν, νπηρετεί έν τούτοις μίαν
ιδιαιτέρως σημίΐντικήν ΐ(τνχολογι-
κήν ανάγκην καί σκοπιμότητα.
Παρέχει είς τόν Ανθρωπον την εν
χέρειαν νά 6νσκόπτη πλασμα-
τικώς την έν τώ χρόνω διαδρομήν
τού κα'ι νά στρέφη την κεφαλήν
πρός τα οπίσω. Παρέχει, δηλαδή.
την ευκαιρίαν μιάς έπισκοπήσε-
ως τού δρόμου, πού διέτρε'Εε
καΐ τοϋ έργου πού έπραγματο
ποΐησε, πρός συναγωγήν χρησί-
μων διδαγμάτων διά την περαι¬
τέρω διαδρομήν τού.
• Γρνική θά .τρέπει νά είναι ή
παροδοχή, ότι ή δρκαρτία 1960
— 1970, άνήκουοα πλέον είς την
δικαιοδοσίαν τής ίστορίας κα'ι κα
τώ συνέπειαν έΕεταΖομένη χωρίς
πάθος καί χωρίς συναισθηματι-
σμόν, υπήρξεν έΕόχως σημαντ;
κή διά τό εκάστοτε παρόν έντόο
τών όρίων της, άλλά καί ιδιαιτέ¬
ρως άποφασιστική διά τό μέλλον
τήο έλληνικής οίκονομίας.
Σημαντικί άπό τής πλευράς
τών συγκεκριμένον άποτελεσμά-
των καί μεταβολών είς την λει¬
τουργίαν, την δομήν καϊ τα μεγέ-
θη της.
άπύ τής πλενοά;
πόψεως τής οίκονομικής πολιτι
κης, πού ηκολουθήθη κατά την
διάρκειαν της κα'ι τών συγκεκρι
μένορν ποικί/,ον μέτρον μέσω χων
οποίων επεδιώχθη έφαρμογή της.
Κα'ι άποφασιοτική, τέλος, άπο
τής πλευράς τών άποφόσεων που
ελήφθησαν καί ετέθησαν είς έ
φαρμογήν, ώς πρός τούς γενι
κωτέρους προσανατολιομούς τής
έλλ.ηντκής οίκονομία; ρίς τα
πλαίοια τής διεθνοϋς καί κυρί-
ιος τής ειύρωπαϊκής τοιαύτης.
Είναι άναμφιβόλως ενωρίς ά-
κάμη διά νά άποτιμηθοϋν καϊ
σταθμισθοϋν έπακριθώς τα ανω¬
τέρω. Καί άκόμη περισσότερον
είναι δΐΜΤχρρής ό άπολογισμός
αύτάς είς τα ηλαίσια ενός συν-
τόμου σημειώματος καΐ έντός τοϋ
όλίγου διαθεσίμου χώρου.
Ημπορεί, όμως, νά γίνη μία
χονδρική άντικειμενική παρουσία-
οις τοϋ πραγματοποιηθέντος έρ
γου πρώτον μέν μέ την άντιπα-
ραβολήν καί συσχέτισιν ωρισμέ¬
νων βασικών οίκονομικών μεγε-
θών κατά την αφετηρίαν καί τόν
τερματισμόν. Άντιπαραβολήν, ή
όποίσ θά παράσχη μίαν είκόνα
καί τών ποσοτικών, άλλά κα'ι τών
ποιοτικών μεταβολών, πού συνε-
τελέσθησαν. Καί δεύτερον μέ την
κατ' ανάγκην είς ύποκειμενικά
στηριζομένην π<>ο6ολήν
ωρισμένων θεμελιώδους, κατά
τόν γράφοντα, σημασίας, άηοφά-
οεων κα'ι έπιλογών, έκ μέρους
τής εκάστοτε ήγεσίος, αί οποίαι
βαρύνουν καί θά βαρύνουν κυρι-
αρχικώς επί τής έλληνικής οίκο
νομΐας είς τό μέλλον.
ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΗ
ΕΞΕΛΙΞΙΣ
Βεβαίως, ό έπιχειρών τόν ά-
.τολογισμόν τής δεκαετίας 1960
— 1970 δέν ημπορεί νά την ά-
ποσυνδέση άπό την άμέσως προ
ηγηθεϊσαν περίοδον, ή όποία κατ
θυσίαν ουμπίπτει μέ τόν τερμα¬
τισμόν τής έσωτερικής άνωμαλίας,
την όλοκλήρωσιν τής άποκατα
στάσεως τών πολεμικών κατα
οτροφών καί την ανάληψιν προ¬
σπαθείας διά την έΕυγίανοιν τής
έλληνικής οίκονομίας.
Άλλ' άνεΕαρτήτως αύτοϋ καΐ
προτοϋ παραθέσωμεν ωρισμένα
διαθέσιμα άριθμητικά δεδομένα
τής άρχής καί τού τέλους τής
περιόδου, μέσω τών οποίων έν
τινι μέτρω συγκεκριμενοποιοϋν-
ται αί συντελεσθεϊοαι μεταβολα
καί μορφοποιεϊται ό άπολογισμός
τη; προέχει, ϊσω; ή
Των θεμεδιώδονς σημασίας άποφά-
σρων ή άποσαφηνίσεοη· τή; οίκο·
νομική; πολ.ιτικής, έντός τής έπι-
σκοποι μένην περίοδον.
Ώς πρώτος, άχι μόνον χρονολο-
γικώς, άλλά άπό άπόψει»; .τροϊ-
χτάσειυν διά την μελλοντικήν πο¬
ρείαν τής έλ·ληνικής οίκονοωίας
γΐγονό; θά ποέπρι νά άναφ-ρ<..θή ή ίσογραφείσα την !>ην Ιουλίου 1961
κατόπιν διαπραγμα>τ<είιαΙ?|;ο|»·, ποϋ και τού γένετο έκτελονμένου τοιούτον έ- »ως πρός τούς έπ,σήμους ύπολο- τάλλίνσις τού'έναλίου πλούτον των Ιποδεκτή ή άρχή τής ί'.τα- γ,σμούς. τό συνολικόν άκαθάρ,- έλ.λ.ην.κό,ν θαλασσοη· αποτε^ι άντι στόν εθνικόν είσόδημα σχεδόν κειαενον των συνττηνβεων αι οποι _ . . . .* «. £η«#ι*τ/-<Λ/ νΛέ- την ττ/υιυ^-ιν «ι- γο>γή; τής δραστηριότητος των ε¬
πί μέροι·; φορέιυν οίκονοιμικής
δράσεώς είς τα πλαίσια «νό; μα-
κροχρονίον προγράμματο; μέ συγ-
κϊκριιιένοι·; στόχονς καί επιδιώ¬
ξη,;.
ΤΡΙΤΗ άποφασιστικής έπίσης
σημασίας διά τόν όλον προσανα
τολιομόν τής έλληνικής οίκονο¬
μίας έΕέλιΕις, άμέσως πάντως
συνηρτημένη μέ τάς δύο προηγου
μένας καί κυρίως μέ την σύνδε
σιν μας μέ την ΕΟΚ, θά πρέ-
πει νά θεωρηθή ή πλήρης στρο-
φή τής έλληνικής οίκονομίας
πρός τάς έΕαγωγάς, ή διά συγ
κεκριμένων αλληλοδιαδόχως συμ-
πληρουμένων μέτρων προώθησις
τής διεθνοϋς άνταγωνιστικότητός
της καί ή προοδευτική άποκόλλη
σις άπό την αρχήν τής -έσωστρε
φείας» πρός ένα δυναμικόν έΕω
στρεφή προσανατολισμόν.
Ώς τετάρτη, τέλος, σημαντική
έπίσης έΕέλιΕις δυναμένη νά
προβληθή καί κεχωρισμένως άλλά
άποτελοϋσα ούσιαστικώς όργανι-
κόν τμήμα καί προέκτασιν τής
προηγουμένης είναι ή καθιερωθεί
σα κα'ι έφαρμοσθεϊοα άρχή τής ά
ναδιαρθρώσεως των γεωργικών
καλλιεργειών καί των γεωργι¬
κών δραστηριότητος γενικώτε-
ρον μέ στόχον την προώθησιν των
δυναμικών, έντός τής διεθνοϋς ά
γοράς προϊόντων καί την συγκρά
τησιν ή καί περιορισμόν άλλων
καλλιεργειών μέ άβέβαιον μέλλβν
καί μικράν διεθνή Ζήτησιν. Είς
αυτήν την κατηγορίαν, άπό άπό
ψεως φιλοσοφίας τουλάχιστον,
θά πρέπει νά ένταχθοϋν καί τα
ποικίλα υπό μορφήν συστήματος
κινήτρων μέσα προωθήσεως των
βιομηχανικήν έΕαγωγών είς τόν
διεθνή χώρον
ΑΙ ΜΕΤΑΒΟΛΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΜΕΓΕ-
ΘΗ
Άλλά περισσότερον απτόν καί
όρατόν άπολογισμόν παρέχουν ά
ναμφιβόλως τα οίκονομικά μεγέ-
θη καί αί μεταβολαί των έντός τήο
ύπ' όψιν περιόδου. Προτοϋ" πα¬
ραθέσωμεν, επί τή βάσει πάντο
τε επισήμων στοιχείων ή έκτιμή
σεκον, ωρισμένα έκ τών πλέον 6α
οικών άλλά καί χαρακτηριστικών
τοιούτων, εΤναι ίσως σκόπιμον νά
Οπογραμμισθή δτι αί έκ τής συγ
κρίσρώς τιιη' είς την άοχήν καί
τό τέλος τής περιόδου συνβγόμε
ναι μεταβολαί άποτελοϋν προφα-
νώς τό τελικόν άποτέλεσμα σωρευ
τικής διαδικασία; σνντρλεσθείσης
καθ' όλην την διάρκειαν τής δέ
καετίας. Καί τούτο μολονότι βε¬
βαίως ή κίνησις των δέν ήτο —
καί δέν ήτο δυνατόν νά είναι —
απολύτως εύθύγραμμος κα'ι όρμο
νίκη καθ' όλην την περίοδον.
Ώς πρώτον καί βασικόν οικο¬
νομικόν μέγεθος, ή έΕέλιΕις τοϋ
όποίου ημπορεί νά θεωρηθή ώς
δείκτης τής σημειωθείσης προόδου
κατά την δεκαετίαν, άναφέρεται
τό συνολικόν ακαθόριστον εθνι¬
κόν είσόδημα, άποτιμώμενον είς
σταθεράς τιμάς διά νά μή νοθεύ
ετοι ή εικών άπό τάς μεταβολάς
τοϋ έπιπέδου τών τιμών.
Ιδού βάσει επισήμων στοιχεί-
ων (ΈθνικοΙ Λογαριασμο'ι τής Έλ
βασισθειοών είς τάς προσφάτους
λόδος 1960 - 1968) καΐ έκτι-
υήσεων διά τα έτη 1969 καί 1970
ανακοινωθεν τοϋ κ. "Υπουργοϋ
των Οίκονομικών, ή έΕέλιΕις τού
κατά την δεκαετίαν (είς έκατ
οταθερών δραχμών τοϋ 1958):
"Ετη Ποσόν Μεταθολή
1960 91.245 +10,8%
1961 101.084 +2,5%
1962 103.578 +7,8%
1963 111.622 +7,8%
1964 121.375 +8,7%
1965 130.613 +7,6%
1966 139.159 +4,5%
1967 145.474. 5,2%
1968 153.060 +7,7%
1969 164.845 +7,7%
1970 176.550 +7,1%
Προκύπτει δηλαδή δτι έντός
τής δεκαετίας, πάντοτε συμφώ-
λοιπών .-ΐαοατηρήβεων διε.-ηβτώθη,
έδιπλασιάσθη ή διά την άκρίβει
αν ηύΕήθη κατά 93%. |
Ταυτοχρόνως τό κατά κεφα¬
λήν ακαθόριστον έγχώριον προΐ-
όν, είς δολλάρια ΗΠΑ βάσει στα-
αι ηρχισαν χθές την
τα Βασιλικόν "Ιδρνμα
τού
γς καί 100 περύτου ε.καοο-
' σώπιον άλιόυν έξ δλη-ς τή; χώρας.
θεοών τιμών 1958, ηύΕήθη άπό
Την
>ξιν τών εργασιών τοϋ
θεοών τιμών 1958, ηύΕήθη άπό | γ, ,
V.
σερων ι ιμ«ι ,,_''! . ' σεΛΐιν-αρί«υ εκήρυξεν ο ι
357 δολλάρια τό 1950, "πολο- ,^ π „
γίΖεται, είς 650 τό 1970 ή είς
τρεχούσας τιμάς όπό 370 δολ¬
λάρια τό 1960 έφθασε τα 713
τό 1968, αύΕηθέν 6τι περαιτέρω,
αναλόγως τό 1970.
Άλλά παραλλήλως πρός αύ¬
τάς τάς ποσοτικάς μεταβολάς ε¬
πραγματοποιήθη ταυτοχρόνως καί
άΕιόλογος μεταβολή είς την κα¬
τά τομεϊς διάρθρωσιν τής έθνι-
κής παραγωγής καί τοϋ έθνικοϋ
εισοδήματος. Μέ βασικόν χαρα-
κτηριστικόν την αϋ£ηοιν τής
συμμετοχής τοϋ προϊόντος τής
βιομηχανίαν μέ ταυτόχρονον μρί-
ωσιν τής συμμετοχής τοϋ γεωργι-
κου τομέως. Ούτω ή συμμετοχή
τών τριών τομέων δραστηριότη¬
τος κατά τα έτη 1960 καί 1970
έκτιμάται ώς ακολούθως:
Ι Ια.ταπαναγιώτον,
τού γενικόν διευθυντού
τού υπουργείον Γεωργίας κ. Ν.
Καλαντζάικον, τοϋ διευθυντού Ά-
λιείας
ίποι·ργίίου Γρ<,*ργ(ας ς κ. Λαξάοον, τοϋ πρόεδρον τής ΕΤ. Α Ν. Α Λ. ν«τονανάΛρί(ον. Καί ότι άκόμιη ή
διαμόρφωσίς τού αυτή βορύνει
κατ' ανάγκην είς τούς ρυθμούς
άναπτύΕεώς μας.
οχ τό
ρ.-τιδιώκει ηδη την έ.τανε|τταοι.ν
τού διέποιντος
την ασκησιν τη> άλΐίίας κανοπ-
σμον. Είς τάς ελληνικάς Θαλάσ¬
σας καί τούς /^οι.ιοίις χώρονς τής
άλιβίας,
ώς ϊίπε, νά -δια¬
τηρηθή ή ΙσοοοΌ.τία τοΰ άλΐϊντικον
ς ανέφερεν δΤι
ΰφίστανται 6νΛατόττ|τρς ίίχπε ή
πφωτογενής άλ.ιπηική Οοαστηο·ύ·
της νά αυξηθή κατά .τοσοστόν πβ-
ρ(—ν »0%. Είς την ενδοχώραν
ΰπάοχουν, ώς είτε, περιβώψιη ,
ματοποιι>σΐο>ς
δμως, δτι ,προίκν^'αν ώ,ριαμε-ναι μ<ε τΛ6ολαί ΐ.τί τής σιτνβΐΛεχος τής άλιεντικής .ταίαγχιΐγής αί οποίαι »·ΐιροο»ωνίζίθυν «ΰμενΡΛς ρ.-τι-δρΟΛεις επί τού άμεσον μτλλοντος τής έλ- ληνικής άλΐϊίας. Τό ΰπουργρίον Γεωργίας διά την αντιμετώπισιν τού ποο6λι;αατος εθ<ραϊΛ· είς ειφαρ- μογήν σχεδιον άλΐΛΤΐκής καί τε- χνο)/>γικής έ.ρίατνης επί τών άλιευτι
κων έογαλεί*>ν είς όλόκν.ηρον την
χώραν. Γενική- δ*α.·ήστιοβις τής
ώς άνω έοΐύΛ·η·ς είναι ότι. ϊ'χονν
Λράγματι στμεΐί^θ-ή ώοιβμίναι με-
τα*ολαί είς διαίρόρους τομής τής
ά>.ιητικτ>ς ίχμταύ^ΰακα^ καί ώς
έκ τούτου .ταοίσταται άνάγκη ΰ-
.ιο>; ληφθούν τα ρνδίθπγιμρνα
ΙΙΕΡΙ ΤΗΝ ΛΙΕβΝίΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΚΙΝΗΣΙΝ
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ Ο.Ο.Σ.Α.
την
ΚΙαήΛθααεν λοι.,όν αέοΐο»; *', ναι ^ τάν
- ίαν 1971)80, την «<*ν «ωτων ,, μεση, « ΤΟΤ χ. ΚΜΜΑ ΝΟΤΗΛ ΡΟΥΚΟΤΝΑΚΗ Τών Αύται είναι είς χονδρικοϋς άοι βμούς (ή .-τοοοπτικαι έκ τιμαται εις 4,«ι/β των όέ άλλω<ν, ι; Τ^ιον, ο-τέΑΜμα τοθς 0* (>~5 καί η
σία; είδική; έπιτροπή;, ενεκρίθη
παιμψηφεί υπό τή;
τών ποσοστων
τηνε,α
ΜΕΛΕΤΑΤΑΙ
Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
ΤΡΙΤΗΧ ΜΟΝΑΔΟΣ
ΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΝ
Έν σννεχεία τής Θέσεως είς λει
τουογείαν .τροσφάτω; τών δύο
θίραοηλί·κτρικώΛ· σταθμών τή; Με
γαλοπόλεως, δνναμΐ'κότητο.; 123
μργαοάτ έκάστης, μέ την χρησιμο-
.τοίησΐν ώς κανσίιιου τού λιγνίτου,
δτι ή Δημοσία
; Ή?.εκτρισμού μελετά
την δηαιουργίαν καί τρίτη; μονά
δος ίσχνο·; 300 μ-εγαοατ.
Έξ ΰλλον, πληροφορούμεθα «τι
κατα- ' σνντόμ(ος τίθεται είς εφαρμογήν
να>Λ>σιεχυς. Πρέπει νά σημειωθή Ι νέον τιμολόγιον Β διά διοιμηχανι-
έν π.ροκειμένο) ότι τό 40% τού
πληθυσμόν δέν πραγιματο.το*εϊ κα¬
τανάλωσιν ίχθύων καί ίχθυηςΛν
είς τα άπαΐΓΓθΐ'μρνον υψος. Έκ τοϋ
εξωτερικόν είσάγεται, ήδη ποσό¬
της 133.000 τόννων μέ συναλλαγμα
τικήν
13—15.00θ.ΟΟθ
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
μέ την Κοινήν Αγοράν, μέ ,τοοο-
.-ττικήν την ί-ντός σαφώ; καθορου
καταναλώσεως, θά διατεθοϋν είς
τίτν εσωτερικήν αγοράν κα; νττο,
1970 ή έλ-
ληνική κυβέρνησις δέν εΐσήγαγε
σϊτον.
Ή σνγκ.ομιδή σίτου κατά το
ΙίΙΪΟ, συνεχι'ζρι ή άμερικανική έ-
φηαερίς, άνήρχετο είς 1,9
μνρια αετρικού; τόννονς —ήτοι 6
νωτέρα κατά 12,5% έκΐίντις τοΰ
ετους 1969. Ή έσοδεία των 2.
142 χλ.γ. ανά έκτάριον, ήτο κα¬
τά 8,6% ανωτέρα τής έπ·.δόσ>ρω;
τοϋ 1057. Λιά Τό ρτος 1971, ή πά
ραγωγή σίτον θά αυξηθή μέν, άλ.
λά εί; φυσιο/,ογικά δρια, .-ι
ΑΙ προο.ττικοΐ τής σντοράς, κτη
νοτροτρικων σιτ>{οών διά τό 1971,
σννεχίζει ή εφημερίς, είναι λίαν
τοί< ,τρώτου ς Οί- κονομικής Άνα.ττΰξε<ο; τής χώ- ρας 1960 1964», έν σννεχεία ενός προσΐυρινοΓ' πεντετονς ποΰ εΐ- χε καταρτισθή τό προηγούμενον ?- τος 1059 καί έκάλνψε την ,τερίο- δον 1959 — 1963. Διά τού πρώτον έκί<ίνοι« ποογράμμίχτοΐς κου των Εκτοτε έπακολουθησάντων μέχρι πομένη νά φθάση τί; 2 έκατ. με- τρικοΰς τόννονς. Έξ ά/,λου, ή πα- ραγωγή τής κριθής κατά τό 1970 ν-τελογίσθη εϊ; 779.000 τόνν., τού άραδοσίτου εί; 527.000 καί τή; δρώιιης ί-'ις 108.000 μ.τ. "Ητοι, τονίζει ή έφΤίμερτ;, Θά παοαχθοΰν 1.414.000 τόντ. κτηνοτροφικών σι τηοών, σημε<ο>θτκκ)μένη; οΰτ(ι> αύ
ξήο-εως κ.ατά 30% έναντι τοΰ
I-
τον; 1969.
ευνοικαί. Σ
πεται δτι ή κα>Λιε
γή τοΐ άραίΐοσίτου .-τρο6λέ.-τεται έ
πίσης νά ανΕηΘή κοττά χ!> 1971,
λόγι» τίίς έ.τεκτά£ίεοις των ά&δρύ
σεων καί τής χρη^ιμο.τοιήσείος ι'ι-
(ίριδάον σπόριον.
Ή άντΜηαθμιονική είσςροοά ε¬
πί τον είσαγομένο»! 6οι>τΰρο'.
Έκ μέςιους ν.τηρεβιαχών' παοαγόν-
τον τού ν.τοι·ργείοΐ' Έ,μ.τορίον έτο
νίζετο, ότι δέν άντιμιτωπίζεται έ-
π'ι τού .ταρόντος πεοίπτο>σις άρσε
Ί'ξ τής ύφισταμέ;νης άντιοταθμι-
στικής είσφοράς ί.τί τού ε'ισαγομε
νοι· ϋουτύο-ον, δειδομΓνον ότι, ώς
εδηλοϋΤο, ή έγχιϊιοιος .ταςκιγιιιγή
(>οντύρον χρήζει .-ταοβχασίας.
Τό πρόγοαμμα άνα.ττύξειυς τής
ίς.— 'Τπό τού υπο>ο-
δολλαρίοιν. Τό .-ιασόν τουτο άντ'-
στοιχεΐ είς ποβοσιτόν 2ί—30% έ-
-ΐ( τού σύνολον τής 'άί^ιτι-χηζ μας
δίκιστηριότητος. ίΐεραιτέ-ρω ό κ.
'ΤφνΛθτ>ργός Ανέφ*θιεν ίίτι τό ύ-
.τονογείον ά.-η>6λέπει. είς την ό?τ
γάνοκην τής πρωτογίναϋ; .ταοαγω
γής, την .τεραιτέιρχ') άξκκτ.οίτισιν
των Ίχ-Θνοσικαλων, την διακίνησιν
καί εμπορίαν τών ίχθύον ώς καί
είς την πιστοδοτική'ν ,ταρακολΛν-
Θησι-ν των σι«μφϊθόντοον των άλιέ-
ο>ν.
Είς τό σεμινάριον άνεφέ-ρθη 6-
τι είς τάς ελληνικάς Θαλάσσας δέν
εσημειώθη κατά τα τελενταία τον-
λάχιστον ετη κάμιΙΜ-ς επί τής άλ±-
ς .ταραγωγής, όντε καί ένη-
πιοοιακή αίξησις ταύτης, πα·οά την
δΐΐνειργουμένην έντατικήν αλιείαν
ώς καί την σημίΐο>θίΧσαν εξέλιξιν
τών μέοχον καί τοϊν άλί-εντικών έθ-
γαλείων. Έκ των στατιοττικων καί
κάς χ{τησει: είς την .τεοιοχήν
τε·ούσης (τό τιμο/.όγ:οτ ά
καταναλιοτικάς μέχρις ενός ώοισμέ
νόν όρίον κατανα>Λ>στ«ς, έξαιοοΐι
νται δέ αύτοι», ν.ταγόμϊναι είς τό
τιμόλόγισν Α, άλάγαι μόνον ήλεκ-
τοο^όςοι διοιμηχανίαι), ε^ίθνγοαμ-
μιζάμενον .τρό-ς τό ϊ<τχΐ·ον διά άντιβτοίχους καταναλωτάς τής λοιπής, .-ΐλήν ποίοτενηύίΤης, χώρας. ΕΝΙΣΧΤΣΙΣ ΕΙΣ ΠΑΡΑΓΏΓΟΤΣ ΣΤΚΟΝ ΐί)70 ΕΙσοδηματική ενίσχνσις θά κα- το,οληθη «Ις άαανααΐ; τούς δίκαιον χ·υς νταοαγο^γούς σνκί))ν εσοδείας ό ό χς 1970. Πρός τόν σκοπόν αυτόν, ηυξήθη είς 18.13Ο.ΟΟ0 δοχ. τό α¬ παιτούμενον .τόσον διά την κατα¬ βολήν τής ώς ανιο ίνισχύσειος. Σχετιν.ή ΟΛΟφαοις έλ.ήφθτ) ν.ιΛ τής Έπιτφοπής ΣνΛτονιοαιον Οίκονο¬ μικής Πολιτικής (ΕΣΟΙΙ), ελθοΛτης '«ό την προεδοίαν τ ου ΰ.το'ογοϋ Σνντονισμον κ. Ν. Μακα ρνζον. Ώς γνωστόν, διά την κατα δολήν εΐσοδημ,ατικτίς ένι-βχΰσϊως είς τοΰς σιηα)αα!θαγωγοϋς είχεν ίγκοιθή άρχικίός πίΛτωσΐς 15.000. 000 δρχ. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΙΣ ΤΟΤ ΝΣΚ ΔΙ ΑΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΓ.Χ ΤΗΧ ΧΡΗΣΕΩΣ ΤΟΤ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΡΙΤΟΝ Παοίσταται 6άσιμΛν, έ.τί έκμι. σθώσεο; ακινήτου τού Δημοσίου, τό αΓτηιια τοΰ μισθιοτοϋ προ', έ- πιοποοφής ή κατά-.τεοίΛτοσιν δία γραφής των μισθωμάτΜν τού χβο νικοΰ διαιστήματος κατά τύ ΟΛθΐ- Ολ· δέν εποιήσατο ούτος χοήίΐιν ΓΑΛΛΟΙ ΘΑ ΕΚΠΟΝΗΣΟΤΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΔΙ' ΑΝΑΠΤΤΞΙΝ ΤΗΣ ΚΛΤΕΡΓΑΣΙΑΣ ΧΟΙΡΙΝΩΝ ΔΕ-ΡΜΑΤΩΝ 'ΙΪ σταθϊθδ αύξησις τής χειοο- -ς .ταφαγιογής, θέτει επί τά.τητο; τό πρόδλ.ημα τής συστη- ματικής καί είς μεγάλην κλίμακα τής κατεργασίας των δε^μάτςον. Μελέτην των μεθόδ<ον κατβργαβίας των καί τών δν·νατιοτήτο.>ν χρησιμοποιήίτεώς
τού μισθι'ου, συνε.τεία
>ς Τ(ι>ν θά έκ.τονήβονν Γαί,λοι τεχνι
ταύτης υπό τρίτον δΐίκδικοΰντος κοί, ποός τουτο μετακληθέντες {>-
τοΐ'Το ώς Ιδιον.
πό τή; ΕΤΒΑ. Οντοι άναμενεται
Την άνο)τέ{κ,> ίιπ' αριθμόν 1· νά άφιχθοθν ενταύθα μέχοι τα τε>
007)70 γνωμοδότησιν τοΐι Νομι- λη τού τρέχοντος μηνός. Ή άπο-
κοϋ Συμδονλίον τοϋ Κράτους, έκ- στολή τιον έντάσκται ώ; τα πλαί-
δο·9εΐβαν καιτό~ν νποδί.ηθέιντος σία τοΰ .χοογράμματος .-τ.θ(ροχής
σχετικόν έρ<ι>τήματος, έκοΐλΌπόίη- Τϊχνικίίς 6οηθϊίας πρός τάς υπό
σε τό ν.τοιιονεϊον Οίκονομ^κίνν δι' ανάπτυξιν χώρας, πα^ά τής γαλ
εγκύκλιον τού πρός τονς οΐκονομι- λικης κχ"6€ΐ()νή<))εχος. Κατά ,-ταοα- σχ^θεΐσας .τλ.η,οοφορίας, τα χοιοι νά δέοματα, {ι.το6αλ>>όμ.εΛ·α είς τή1
κατάλληλον .τροϊ^γοισίαν, .-τροσφέ
ρονται ίδιαιτέθί·>ς διά την παρα
γωγήν εΐδών βαλιτσοποιίας (χαρ-
τοφύλ.α>!ες, γνΛχιικεϊαι. -ΐαάνται, 6α
λίτ<ϊαι κλπ.) καί την κους εφορονς. τών έκτοοφ«ί<ον μόβχο/ν, ή πυκ?ο· χή οίκθΛ'ομικίον ένισχύσεων διά την ϊδρνσιν αροτύπίΐ)ν ϊωοτοοφι- κων έκιμ-εταλλ.τύσιεων, ή Ιδρυσις Γ ■τ<)ν ειδικόν "Οργανισμόν παρ«μοάοε- (κς πιούς στήριξιιν των τιμών νω- πών κρ«άτί))ν κ.α. Ή είσαγωγή μελάσση; έξ Αί- γύπτοι·.— Δι1 αποφάσεως τή; Έ- πιτρο,-ΐής Σννιτονισμοϋ ΟίκθΛομι- κή; Πολατικήις, συνελθούσης υπό τιτν προεδοίαν τού ΐκτονργσΰ Συν- τονισμού κ. Ν. Μ«.κονρέζον, ενε¬ κρίθη ή έξ Αιγυπτου είβαγωγή μτ λάβσης μέσυ> έλλ.ηνο,αιγνπτΐίΐκοϋ
κλήριγκ, πρό; παραγωγήν οίνο-
πνεύματο;
Γεχοργίας ποοιοθεϊται ή προ
ί>λε.τομένη διαί>ΐ5ι.ασία διά την ε¬
φαρμογήν τών προσφάτιυς έξαγ-
γελθέΛ-των μέτορων διά την άνά-
.-ΐτυξιν καί βελτωσιν της κτηΛ-οτρο
ί
αίας
Ώς γνοκπόν διά των έν λόγΐι)
μέτριυν, .ιρο6λ?.τε»α< ό καθορισμόν τυμών προσανατο|ισ·μοϋ καί τιμών άσφαλήας, ή χρηματοδότηβις Τό παραχθη-σάμενον έκ. μελάσ¬ σης οίνά,τνενμα θά διατεθή δια την εσωτερικήν κατανάλθΜΤΛ'. Προ στίθεται «τχΐτικώς δτι Τ) είβαγα/γή με/.άσσης θά πιοαγματαπο>.ηθίί υπό
των ένδιαφε:.Ο.).
Α δαπάναι ονντηοήβειος κοινο-
χρήστον χιί>ο(,)ν.— Χυμφ, ο) ν υ) ς
πρός την {ντ' αριθμόν 1106)70
γνωμοδότησιν τοΰ Νομικοϋ 2ίμ-
6ουλίου τοΰ Κράτονς, ΰπόχοεος
διά τάς άναγκαίας δαπάνας ουντη
ρήσ.εο>ς χώρον είς περίπτωσιν έκ
μιβθώαεως, καθ' ην τό Δημόσιον
εχει την άποκ.).ειστιο!ΤΓν χοήσΐν ό-
λοκλήροι» τού ακινήτου, είναι ό
έκμισθωτής αυτόν.
'Έκπτωσις διά ιιρταφοοάς οι'
έμποοΐυματοκιδίοτάυν. —Δι' άπο-
φάβεο>ς τοΰ "Οργανισμόν Λιμένσς
Πειραιώς θά χορηγήται έκπτωσις
επί τών δικαιωμάτων φορτώσεως
διά μεταφθς
1868, είς τό οποίον πΐο<λ.αμ6άνον ται τα άποτρλνέσματα τής 'ΒΓησί άς Βιομηχανικής Έθίύνης, τή; Ερεύνης ήλ^κτρισμοΰ - φωταερΐ- ον καί τής Έρτύνης π»οαγομέντΐ)ν βιομηχανικήν προϊάντοιν τού ϊ- τους τοντον. ς καί υρικώ; ·τ·ρό δ ■μ,κη; ' λ.ήφθησαν νπ' ΰψ..ν οί υποθληθεν ,ταινη'"; ιίς τόν ΟΟΣΑ ύπολογισμοί .-τ.εΛνσίω; επ
■τή; ^5ης έ-πετεώυ ά,-τό
ή; ιδρύσεως τού. Κ,αί ημπορ-ί
α ϋευ*ρΐτθτί τουτο, εν σ^νεχεια
ή; καβί*ρωσϊο>; τής «πρωτη; δέ
.άρτιας αναπτι·4ε.ως» *κ μερον;
ού ΟΗΕ τΐοματισθείσιις με σχε¬
τικώς Ικανοποιητικόν άπολογισ.μον
όλάγων ημερών όμοΰ μ« τα
197Θ, ώς μία σα,φής ποοοΛος ϊίς
την 'σννειδητοποίησΐιν εκ μερονς
τής διεθνοϋς κοινωνίας τον γεγο
νοτος ότι καί ή ανάπτυξις, οίκο
νομική καί πολιτιστική «Τναι άδιαί
ρίτος, είς όλόκληοον τόν χώρον
τοΰ π/.ανήτον μας. Διότι Ιστω και
άν τό κείμενον τό οποίαν εν€-
κοίθη καί ε,ξηγγέλ.Θη υπό τής Γε
νακή; Συνρ./^ί·σ«ΐ)ς τού ΟΗΕ τόν
παριρλθόντα ΌκτώΰθΊον καί είς
τό οποίον ένσωματονται ή «στρα
τηγική.ι> διά την δρυτέραν δεκα
ιτιαν άναπτϊ«ξεως αποτελεί κατ'
θυσίαν έλα πινακα στόχο^ν, άιρ-
χών καί σνστάσευιν καί ουδόλως
πρόγραμμα συγκεκρι.μένιον νπο-
καί δΐ«μ·εύσ>εων ίδι.ιο;
εκ μί-ρους των π<νονσίων χωρών τού κόαμοαΐ διά μίαν σνντυιν.ομέ νην δράσιν επι. διεθνούς πεδίον καί π^?ο παντός υπέρ τών ασθενών καί κ.αθ'στερΓ(μέν<ι)ν χωρών καί λαώ ν, δέν παυε παρά ταύτα νά άποτελή έναν Χάρτην ΆναπτύΕε >; τού ΟΗΕ, ό οποίος μερικώ; ε'
στιιι ε φιαρ.ιι<οζόμιενΌς ή άκό,μη κίΐι «άγνοοί-μΐνο; ή πα·ρα6ιαζόμενο; Θά είναι όπωοδήποτε παςκυν πάν τοτε ώς γνώμων τών διΐ'Θνών οί κονομυααν σχέσε<υν». Η ΣΤΡΑΤΗΤΙΚΗ ΤΟΤ ΟΗΕ Άνεξαρτι'ιτως τής σι-νεπείας ή ύποία θά έ.-χιδϊΐχθή ίδίω·; έκ μέ- ς τών πλίονσίων χωοών ΟΙ ΣΤΝΤΕ,ΥΕΣΤΑΙ ΚΑΘΛΡΟΤ ΚΕΡΛΟΤΣ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ Την Λροοεχή Τετάρτην, 27ην τρέχοντος, θά π<»αγματοποι.ηθή εί; τόν Πανελλήνιον Σύνδ·εσμον Έξαγ<υγέων, ε·οη*ϊα σΰβκεψις 8- λαον τίδν έξαγωγέο>ν χειροτεχνι.
κων ποοΐόντων καί είδών λαϊκής
τ-έχνης, υπό την αίγύδα τού Π.
Σ.Ϊ1. Κατ' αύτίγν, έκτός των τρε
χόντοΛ· πις«6λημάτων των έιξαττ"
γέων τών ανωτέρω κλάδων, θά σν
ζητηθή καί τό θΐμ« τού καθοοι-
ομοΰ των οτντϊλ^στων καθαροθ
τι τού καταστατικοΰ αυτού
τού τής διεθνοϋ; άναατΰξεο); και
τής πρακτική; άποτιελ.εσματικότη-
το; τή; έν λόγω στρίΐτηγική;
νίκη εΚνχι ή πεποίθησι·; δτι ή άρ
ξαμένη δεκαετία θά είναι μία
ρίοδο; έντονωτέ; εί; όλόκ>.ηοον τόν
κόσμον. Χρήσιμον πάντ<ι>ς είναι,
νά ση,αειθίθή — πιροτοΰ
θώμ*ν εΐοικώτερον είς τα αφορών
τα τόν χώρον τού ΟΟΣΑ ό ό.τοΐ
ος έπ·ίση; έ'χΐ* καθορίσΐΐ άνάλ.ο-
γον στ.ρατ-ηγικήν άναπτύξειο; διά
την περιοχήν τού — ότι τα κυ¬
ριώτερα σημεΐα τής διαν.ηρύξϊως
τού ΟΗΕ καί των έπ.ιδιώξεών
τού διά την δευτέραν ΙΟετίαν ά-
ναπτύξεχος εΤναι τα άκάλονθα:
Αίίξησις τοϋ άκαθ.ιριίίΤτοτ.1 έ-
θνικού προ'ι'όντος των υπό ανά¬
πτυξιν χωρών κατά 6% ετησίως
τουλάχιστον, υπό την προϋπό&ε-
σιν ταντοχρόνοτ' αυξήσεως τοϋ
μέν πληθνομβϋ τιυν κατά 2,5%
καί τοϋ κατά κεφαλήν .τ,ροϊόντος
κιατά 3,5%.
Κατά τομ-εΐ; τό 6% προκύπτε
ά.-ΐό αύξησιν τή; γεωργικής πα-
ραγωγή; άπό 4% καί τή; όιομηχα
νίκης κατά 8%, ένώ
αύξησις καί τών έ
ξαγωγών καί των εΐσαγωγών κα
ιά 7%.
Προτείνεται ή δέσμει»·^; τών
βνεΛΤΛΎμέΛ'ίων χωοών, όπως δια
θ·?τονν ώς ■βοήθειαν πρός τάς ά
ναπτυσσομιίνας χώρας τό 1% τοϋ
άκαθαρίστου εθνικον προϊόντος
τοιν μέχρι τοΰ 1975, άλλά πλ.ήν
3 χοχ?ών, αί οποίαι διαθέτονν
δή πλέον τού ποσοστΌ© «.ύτοΰ
διά τό·ν έν λόγω σκοπόν αί
:«αί δυτι-καί χώραι ήρν·)'ιθΓ,«<:ιν νή άποδεχθονν την σύστασιν. Τίθενται έπίσης γΐνικοί στόχοι είς τού; τομεί; τής ά,τ,ασχολ.ή- σί·ϋ>ς, τής έκπιαιδίύσβως, τής
δκιτροψής, τής ίτγϊία; καί τής
στ,εγάσϊω; καΐ μν~μονεΰε.ται Ίδ'
αιτέριο; ό ιςνόλος τών παιδιών,
τώ· έφήθων καί των γνναικών
ιίς την ανάπτυξιν.
τέλος ίΐναι
ιι ή διακή.ρνξις τοβ ΟΗΕ είς μί
αν παράγ^αφόν της, ή όποία καί
σνν-
δέιει την " άΛάπτυΕιν μέ την διε¬
θνή κατάστασιν τοΛ'ίζουσα ϋτι «ή
; ποός τόν γενικόν άφοπλ.ι
σμόν θά άπηλευθέ·ρωνε
κου; πρόσθετον; πόρονς, οί όποϊ
αι θά ηδύναντο νά χνησ;μοποιη-
τήν οίκονομικτιν καί κο*.
τών οίκονομιών τιον χωρίον - μί
αν τής δεκαετία;, εί; τής οποίας
λών τ«ύ ΟΟΣΑ κατά την διάοκει
τό κατιί>φλ.ιον ε-ί'ριοκόμεθα σήμε-
ρον.
Ία 6-αοικά σνιμπίροΛματβ., σνμ
ή ϊ
φο>*ο>
τών έπ)ί μέροιιι; κν^ερνήαευ/ν 15
ίν όλω χωρών, μίτάξύ των όποι-
υ»ν καί ιι 'ΕλΛά;, ώ; π«ος
προίίλίπομένας δια την
έξεθ.νξεις είς τού; τομει; τής -τα-
ραγωγή;, τή; παοαγοητικοτητος
καί τή; απησχόλησε!»; κ<ά αί έκτιμή«ει; τών άομοδί )ν ύπι;ρεσιών τού ΟΙ) Σ Α διά άς λοιπάς, μή ΰποόαλούσας σχί ικάς εκθέσει;, χώρας· Ο ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ειδικώς διά την 'Ε/.λ.άδα καί >άσ*ι τών ύποδληθέντων Γ.-οτιμων
^τοιχείων, ύπολογίζ-εται μέσος έ
:ί>σιο; ρΐ'θμό; διά την ΙΟίτίαν
,6%, εί; τ.8·οποιν ώστε κατά τό
έλ^ς τή; περίοδον τό κατά κ€
ιΐα/.ήν είσύδηιμα ·νά φθάοη, εί;
σταθεράς τιμάς τοϋ ετον; 19(ί7,
α 1.000 εω; 1.700 δαλ^άρια. 'Εξ
5/.λον, ώ; πρός την διάρθρωοιν
υϋ άκίΐθίΐρίστου εθνικον προιύν
ος αί κνρκότεραι προολε-τόμιεναι
μεταβολαί Θά είναι ή ύποιχώοηοις
ής σιμμετοχής τή; γ*ο>ργιας
<ατά το τέ/νθς τή; ΙΟετΛς είς 17% καί η αβξησι; τής σνμμιΡτοχής τής Οιομηχανίονς έν τώ «ννό/.ω είς 37 — '^/ο ε.ιί τοϋ σύνολον. Άλν.' άνεξαρτήτιυς αυτών τών «■ά-ειθμητικχον» στύχων, οί όποϊοι ν τινι μέτρο; άποτελούν έγκεψα λικά κατασκίνάσματα καί μαθτ.αα τικά; προ&ολάς, τό ζέον, τα σ.-ιυά»ν «ζωντανύ» πρύδλημα διά την ελληνικήν οίκοινομάιν την δεκαετίαν, πού ήρχισε θά «Τ ναι, άναμφΐοόλιος, αί δι-εθνεΐ; σχέ σει; τη·ς καί ειδικώς ή θέσι; έντό; τή; Εύρωπαϊκής ΟΙκονομι κης Κοινότητος. 'ΤπενΘνμίζίΤΜ, βχίτικώς, δτι έγγΰς των μέσωΛ τή; ύπ' δψιν δεκαιετία; καί σνγ κ*κριμ<νιο; τόν Νοέμ&ριον τοϋ 1914 θά έχη συντίλνεσβή παντε- λίύς ό δααμολ.ογικός τής 'Ελλάδο; έναντι τή; Κοινότη τας διά τα ποοϊόντα, τα όπιϊα δέν παρήγοντο ε·ίς τήτ/ 'Εί.λάδα κατά την εναοξι.ν λειτουργίαν τοϋ καθεστώτο; τής συνδέσεως καί κ,ατά τό μεγαλύτερον μέρος καί π^ιοκΐϊιμένου περί τών γοιμένων τοιούτων, ΰλοκληοονμιε νοι; καί αίτός τα 1984. Ίδοΰ, διά νά επανέλθωμεν εί-: τόν ΟΟΣΑ, ποίαι εΐναιι αί 6αβι κ>αί προ6λ.έΐ|1ε»ς καθ" ομάδος χτυ
ρών - μΐϊλών τοϋ Όργανισμοϋ
διά τό 1980 άπό απόψεως άπο
►;, παραγωγικότητος καί
οοίαθαρίοΐου έγχορίου ,-ΐροϊόν-
3;.
Διά την όμάδα τόιν μεγάλων
χωρών (Η1ΙΑ, Καναδά;, Ίαπιι
νία, Γαλ^.ία, Γε80 αΓ'ξτΐσ.ς τού
άλαβαρίστον έγχιορίου
τος κατά 69%, τής άπ-ασχολήσΐ
ως κατά 11% καί τής παιραγωγι-
κύΐητος κατά 52%. Ή πλέον εν
τυπωσιακή
φο>ς σχετικήν ϊκθεσιν
τοΰ ΟΟΣΑ, άπό τάς π-?ο6/.έ~ψε«ς
αύτά; είναι τα βκάλΛνθα:
Πρώτον. "Οτι τό άκαβάο στον
έγχώκ>ιον ποοϊόν τοΰ σννάλ,ου την
χωρων αί οποίαι άπαρτίζουν τόν
Οί)ΣΛ θά αυξηθή μεααξϋ ά{^
χής καί τέλον; τή; ΙΟετίας κατά
ποσοστόν μεταξύ ί» "3—^70%.
ΔενΤί,ρον. "Οτι ή αΰξησις αϋ
τή της παοαγωγής Θά πβαγματο
ποιηθή καθ* ο μίτρον· *ά κατα¬
ή <>^
ηή
στή δννατή διατήρησις
ά,ιαΛχολνήσειυ; καί λ^α,μ
&ανομέν(ΐΛ· ία' Οψιν των τρίχου
σων τάσϊων τή; .ταραγίογικότη-
}?· - ,
Τρίτον. Βά καταΛτη άνανκαχι
ποοσφτγή είς δρανστικώτερα νο
ά μέ-
μ
Τ.οα διά την εξασφ-άλισ'.ν όμα/.ή;
.-νροόοου καί υψηλήν έ.τιπέδίϋν ά
άλλλ
σ·γ
τ'^ΰ έσιοτεΐ'.κοϋ έΛΧ.τ*.
δον των τιμών είς ανεκτά έπιπε-
δα κα'ι διατήοτ,ΐκν ίσοηοοπίας των
εξωτερικών πλτρωμών.
Τέταρτον. Διά την εξαφάνισιν
των διαρθρωτικών πίΐρ-αγόντων
των θΓνισοφΌοπιών καί τής άστα-
θεί-α; θά χο*ιασθή προσφύγη και
ής νέας μέθοδον; δράσεώς άπό
άπόΐ|>;ο>; πολιτική; πίρΐφ'ερΐΐακή;
άνα.ττύξεως, ποί.ιτικής άπασχολ.η
ττεως, π»Λ'Τ κης εΐσοδημάτων και
; καί πολ,ιτική; σν.'ν-
αλ.λαγιμιατικώ.ν ίσοτιμιων.
ΙΙίΐμπτΐ:ν. Ή π?ϊοα τή; προ-
ηγιμέ-νη; ΙΟίτίας άπέδΐϊΐξεν ότι
συνήθω; δέν έπελέ-γίτο ορθώς ό
χρύνος παςΐμπάΛ'ειΐ).; τή; πολιτι-
κή·;, νομ.αματική.; ή δημοσ.ονομι
κης εϊτε διά την συγκράτησ.ν τής
ζητήσΐως, . ϊϊτε διά την τόνωσιν
της, μέ σννέπ·ειαν την ά,κανόνι-
στον διαχιιμανσιν.
Ή οίκονομική πολιτική δέν Θά
π,ρέπει νά αποβλέπη απλώς καί
μόνον «.; την πραγματοποίΓ,χην έ
νό; ρ»Θιμί:1ΰ οικονομικάς δοαστΓ,ρι
ότ·— ο; καί άνόδου τής παραγοι-
γη;, άλ.λχι θά πρέπη πα,ραλ.λήλω;
νό άπο6λέ^:η τί; την δ.άθρσιν
τών τι·χόν πλϊοναβματων διά την
Ικανοποίησιν κοιινων.κών άναγ-
κών, διά την 6ε).τία>οτ.γ των 5ιο
■οκών σΐΛΌηκών τοΰ πληθυβϋθΰ
καί διά την ποόλ.τγιριν ή εξασθενή
σιν τών λεγομένων δευτειρενόντι,ιιν
άπο*τελ*σμάτΐ')ν, άκουηιίιον,
Θνμήτων καΐ ένδεχομένως έπικιν
δύνων, τής άιναπττξιακή; διαδι-
κασίας.
"Εκτον. Άφ' ή; στιγμήν κα-
ώς στόχοι ό ,τεριθφΐ-
σμός τή; πενίας, ή <χνταπόκοισ·ς είς τοΰς πόθον; τοΰ ,-ΐλ-ηΘνομοϋ διά την παιδείαν, την δΓ,ιμοοίαν ύ γείαν, την κοινοίνικτ[ν άσφάλασ.ν την θ·ροαπείαν των άπό την ; άφορά την Ία πωνίαν, διά την όποιαν τα άντί- οτοιχα κατά την άνιυτέοω σειοάν ποβοστά έκτι,μώνται ρίς 11%, 136% χ<χί 160%, καί ά,τιά τα ύ- ποϊα οτ.'νάγϊται δτι θά λάβη χώ¬ ραν μία τρομακτική αύξησις τής παραγωγικότητο;. Διά τάς λοιπάς χώρ«^ τή; Β. Ενοώπη; μέλη τοΰ ΟΟΣΑ (Αύ στρίαν, Βέλγιον, Δαν^αν, Ίσλαν δίαν, Ίρλανδίαν, Έλβετίαν, Ολ λανδίαν, 2ονηδίαν καί Φινλχιν&ί- ον) ή σννοιλική άνοδο-ς τού μέν έγχιορ-'ου π,ςοϊόντο; ΰπολ.ογίζΓ- ται εί; 51% των δέ άπασχολήσε- ως καί παφαγωγικότητος κατά 6% κ-αί 4% άντιστοίχως. Διά τΐ)ν τριίτην όμάδα χωρών - μ*λών τής Νοτίου Εύρώπη·ς ('Εί.λάδα, ΙΙιθΰτογα/.ίαν, Ισπανί¬ αν καΐ Τονρκίαν) αί | τού ΟΟ^Α δ;ά τό τέλο·; τής 10 ετία; άνα,φΐροντβι μόνον εί; τό ακαθόριστον έγχιόριον ,-τ^οϊόν, τό Λποίον ίπιολοτίζεται νά Ιχη αυ¬ ξηθή ιμε <;.ι>θμόν ίίψηί.ότερον τού
των δι'ο αλ/,ϋ>ν όμάδικν, ήτοι κα
τα 84%. Ή μεγαλα'τέρα ανοδος
άναφέρεται διά την Έλλάοα, ή
107%, ώ; στ.'νισταμέλ'η τής
109ό άόδ
μόλ.ννσιν τού πε^ι6ά}Λοντο;, ή
χιι>ροτα.ξική άνα»οα.τανομή κΧτ. τι
άναμφΐδόλω; ένο'χτιον τών
Κν6ε-ρνήσεων σημαντικά προολ,ή-
ματα πρό; έπϊλνσιν σχετ,κά μέ
την κατανομήν, τών δ>ιαθεσί.μο>ν
πόοων, μα.-/ίθιοχθο^·ίον 6άσεω;.
Αυταί τΐναι ϊΐ; άδράς γραμμάς
αί π·5·οθνΤΤ..καί καιί ωρισμένα άπό
τα στ'μφυό ποοΰλήμ,ατα τα όποί«
Θά πιρέπ«. νά έ.τιΛνθοΐιν διαρκοί»-
σΓ?ς τή·; αρξαμένης δεκαετίας, ώ
στε οί πόθοι καί αί έλπΐδε; τα;
ύποία; στηρίζονν εί; αϊ»τά; ο)λι
οί λ.αιοί τοΰ κόσαου καί κατά χηώ
τον λόγον οί ολιγώτερον άν?.ττι
γιιίναι, νά ϊχουν μετ>.-—οαπή εί;
έπιτεύγματα κατά τίτν λήΕ'.ν της.
ΑΙ ΕΜΙΙΟΡΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΜΕ ΤΗΝ
ΠΟΤΓΚΟΣΛΑΒΙΑΝ
Ό ν.τουργός Έμ.-τορίον χ. Σ.τ.
Ζάππας εδέχθη :;θέ; τόν έν Ά-
Οήνκις πρεσβευτήν τή; Γιβΐ'νχθ"
σλα&ία;. Κ^τά την σννβ,ντηονν Οί
νεζητήθησαν
άναφεοόιιι-
να είς τάς εμπορικάς σχέσει;
δϋο χο>ρών καί εξητάσθη ή δυνατό
της
>ς επί ευρυτέρας 6ά
ς τών μετοξύ Έλλάδο; χαΐ
ΓιουγκοβλκΓήα; ι.μποοικών συναλ
λαγών.
ΠΡΟΩ«ΟΤΝΤΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ
ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΉΣΙΧ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΙΜΕΝΑ ΒΟΛΟΤ
Έκ τού ύ,τοτιργείιου Συντονι-
αμοϋ άνρχοτνώθη δτι σννΐχΐΐονται
αί έιργασίαί Τών λΐιμενικων ϊργων
Βόλου, ήτοι Σιλό καί Κοηπ<δο>μά-
των. ΟΓιτω ή καταοτ/ίυή σιλό Θά
μειώση τό κόστος διακινήσεως γε-
(υργικίΛΓ ποοϊόντίιη· τής Θεσσαλί-
ας. Τό έργον, άξίας 48 έκ. δρχ.,
έ'χει ήδη όλοκληρωθή. Άποτελεϊ-
τιιι άπό (Τνγκιοότημα άΛθθτίκών 115.
000 τόΛ·ν., καί έξοπλιβμόν φορτ<ό- σεο); - έ-κφορτώσϊο>ς ηλ.οίων.
"ΟσΧΛ· Λφοοά τα κοηπιδο'ίΐιατα,
η άΕία των άνεοχτται είς 115 έκατ.
έξ ών μέχοι 31.12.1069 είχον δα-
πανηθή 104,4 έκατ. καί έ'τβρα 7,8
ρκατ. τό 1970. Διά τής κατασκενή;
των κρηπι δωμάτιον, άπα,τερατοΰται
ή .-τροδλ.ής ή όπο^α Θά δι'ιναται,
οντω, νά αντιμετωπίση έπιτιχώς
την δλονίν αυξανομένην έμποοεν-
ματικήν κίνησιν τού λ-ι,αένος, την
άοτιωτέοαν λειτονργίαν τον Σιλνό,
την εξυπηρέτησιν, έπίχτης, πλοί«>ν
κα; τή; δημιουργ<Λτμ*νης διομηχα- νική; ζώνης βΐς την πε.ριοχήν Βό¬ λου. των νιονιν.ήν άνάπτΐ'ξιν χο>ρών».
μίζεται σχετικώς δτι κατά τό
1969 έναντι 13 δισεκ«τομ,αν.;ίων
δολ.λ/ιρίων ποϋ δΐετέθησ.ιν διά &ο
ήθειαν πρός νπαν^ττίχτονς χώ
ςας οί έξοπλισμοί άπιερρόφησαν
πλέον τού Ιόπλασίον ήτοι 200 δ.
σεκατομιμύρια δολ>.άρια.
ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΤ ΟΟΣΑ
Σς διά την άρ.ξαμετνην δέ
χαΌ(ί>ρΊβεν έπίσης, ώς
π«οανεφέοθη καί ό Όργανισμό;
Ο'ικον^ίκή; Σννεογασνας καΐ Ά
ναπτύξεως, εί; τόν οποίον μετέ
χ«, καί ή Έλλά;, οί ύ.τοίοι σιιν
οψίζονται «; τα άκάλονθα:
Προβλέπεται αύξησις ττύ σΐ'ν
ολ.ικού άκαθαρίστου έθνικοϋ παοϊ
ύντος τών χυ^ον - μ,ρλ,ώΎ τού
κατά 5,2% ήτοι νψηλύτειηον κατά
0,4 τού μέσον έτΓ,οί,ου ριιθμοΐ'
τή; ληξάσης δεκα-ετία; 1961)70
δτε δΐϊμοοφΗΟβη είς 4,8%. Ή σι»ν
ολική αυξησι,ς ««ταξύ άφ*τηρί<«; >:αί τέλΐΐ'ς τή; δεκαετίας φ-θάν*ι
τό 68%, έναντι 00% ,τεοίπον άν
ί
τιστοίχου ;
σης κατά την ΙΟετίαν 1961)70.
Ή άνςοτέ^ω αίίξΓ,σις άποτελ.ΐΐ
την σΐΛΐο-ταμένην τή; προ<>λεπο-
μένη; άνόδου τοΰ άκαθαοίστον έ
θνικού προϊόντο; τό>ν δι>ο όμάδ^υν
χο»ρ<*ν. &)νε—υγμιένων κοί, άνα- έ ποΰ είναι έντεταγμέ /ατά 1Ο9ό άνόδου τή; άαηβχΓλή -εω;, ΡΪδ,κώς διά την Έλλάδ-·ι .ί·α(μέρ<ινται δεικταί άπασχολήσε μ·; καί παραγωγικότιττο; καί τής νχιτά 88% άνόδου τή; π>·αραγιι>γι
«ίόττττο;.
Τό κατά κεφαλήν άν.-Λθάρ ιτον
ΐγχώοιον αροϊύν εί; τι,μά; άμο<- 6ής σνντελεστών τή; π«ι<),-<.για. γής, είς οολ.λάρια ΗΠΑ 6άσ« των ίσχυουσών τό 1968 ίοοτιμι- ■ην .τρο<ίλέΛ?ται, 6άσρι των ώ; ά" νω ύπολογισμχΤιν, νά 1080 ώς εξή άς έν λόγω χο')ρας: 1970 197Γ, Ήν. Πο/.ιτεΓαι 4.100 4.800 Λ.ο Καν-αδά; ΊαΛτιινία Γαλλία Ι'·ε·ομανί.α "Ιταλία Αυστρία Κέλ.γιον Λανία '1ρλανδί<χ ΊσλΐΑ'δία 2.800 :!.3Ο0 3.700 1.000 2.500 3.Ϊ00 2.500 3.100 .1.10·) 2.100 2.600 3.200 1.400 1.80ν) 2.300 1·<>00 1.800 2.1Ο0
1.4ΟΟ Ι,βοο 2.200
2.100 2.000 5.200
2.400 2.Λ00 3.200
!>Ο0 1.100 1.4Ο0
2.000 2.200 2.600
Λονξβμ^ϋογον 2-200 2.400 2.700
Νδί 2.300 2.700 3 ·>Ο0
Όλλανδία
'Ελβετί,α
Σ ονηδία
Φιινλανδία
"Ελλάς
Πθντογαλία
Ισπανία
Τουοκίβ
Περί π^οσν.λ.ήσείΐ); των μετό-
χιυν τής Άνωνΐμου Τεχνιν.ής χ«ι
'Εμαε^ικής Έταιρία; «/ησΐιιό.τοιι
λο; καί Σία» είς έκτακτον γενι¬
κήν σννέλ.Γυσ.ν.
ΛΝΩΝΜΜθν ΤΕΧΝΊΚΗ ΚΑΙ
ΚΜ1ΙΟΡΙΚΗ ΙίΤΑΙΡΙΑ
«ΖΗΣΙΜΟΠΟΤΛΟΣ & ΣΙΑ»
Κ'«.λονντ«Λ υί μέτοχοι' τή; Α-
νιυννιιον Έταιρία; «ΖΓ,σιμόαον/.ο;
καΐ Σία», Τεχνική καί 'Εαποοιν.ή
Α. Κ., ονμφων >>ς τφ άοθρίρ 32
τού Καταστατικόν, εί; εκταχτον
Γενικήν ΣυνίλΓ·σιν την 25ην Φϊ
6ρσυαοίου 1971, ημέραν ΙΙί,ΐΛΤΓί
καΐ ίόίΚίν Πην π.μ. είς τα έν Ά9ί)
ναις (Μάρνη 54) γρα<τίία τή; 'Κ- ταιρίας, πρό; λήψιν Λττοφάσε.οΛ· επί των κάτωθι θ?.μάτων τή; Ή- ; ΔιατάξΓως: Ήμερηοία διάταξις βεαιάτων 1) Έκλογή ί λ»ίον. ΟΙ έ.τθνιιονντε; ίκ των μίτα- χοη· νά ιιετάσχωσι τή; Σι·ντΑ«'- βρ<ι>; παρ/ακαλο-ΰνται οπω; ητ-μΤ*"
νω; τφ άρθρω 34 τού Καταστατι
κου, καταθέσωσι τάς μετοχάς τοιν
επί σποδείξει ϊί; τρ ΤαμϊΙον τή-
"Εταιρία; Τ, είς τό Τααεϊον Παϊ«
1.900 2.200 2.600 , καταθηκών καίΑανεάον ή παρ'
2·<00 β.ιοο 3.5Ο0 δήποτε άνεγνο,ρ.σμέν!, Τοαπΐ;η. 3.000 3.500 4.100 1·700 2.10Ο 2.000 800 1.200 1.600 500 700 1.000 800 1.000 1.200 300 400 500 προσκοιιίΐοντε; τάς άποδείξεις ταθέ-σε·<ο; τών τίτλιον δ τή; ορισθείσης διά την Σνν· έλϊνοιν. Έν Αθήναις τή 2.Γ>.1.1971
Τό. Λιοικητικόν Σ·υμΛον.ιον
5
-«λίδες 4πο την δραματικόν ιστορίαν των
ΑΙ ΚΥΑΟΜΙΑΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΑΙΝΗ ΤΟΜ ΑΝΒΕΛΑΗΝΙΚΟΝ ΑΙΟΓΜΟΝ
1914-1918
Τοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΉΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΓ
τέως δχευθυντοδ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
(Συνέχρια έκ προηγούμενον) μονάδα μέ ίσόοροπο άγροτική καί
Ό νεο; ούτος κιιτά τοΰ Γενι- άστ.κή ύπόσταση. Γιά την όνοαα-
τσαροχοεοιου αίφνιδιασμός ένέ- -' -- ■ . . -
σπειρί καί ενταύθα φόβον, ίνεκα
τού οποίον καΐ πάλιν ίκανοί κατε;-
φυγον είς Μπιλήνην, πλείστοι δέ
(ίΙ)Μ εισίν έ'τοιμοι π·οό; αναχώ¬
ρησιν, φοβούμενοι, μή τό κακόν
μεταδοθή καί ένταΓΤα, όπερ ουδό¬
λος Απίθανον. Καΐ οδτω ή Θέσι:
τή; πόλεως ημών ε£ναικρι*τι,ιι<»- τάτη °έν είναι δΐΛ'ατόν νά άνθέξη επί πολλάς ημέρας άκόμη. Τριάν- τα χι/.'άδες Χριστιανών μετά των .πέριξ καταφυγόντων ένταΰθα καί πάντων των περισ^Λέντων κτηνών, ευρίσκονται στεν(7>; .τερικβκλεισμέ-
νοι έν τή πόλει χωρίς ουδέ κατά
σ,ιιθ.ιμήν νά δύνανται νά έξέλθιυ-
οτν πεοαν των τελ*υταίων οΐκιών
αυτή;.
ΟΊ πλεΐστοι των -Μχχυν/ι^ν γεωρ-
γοϊ ΰντρς ήρχισαν νά στρροΰνται
των πρός τό ζήν.
Τα κτήνη ομοίως, δέν δύνανται
νά οιατΐΊρηθώοτν, αν μή ταχέοις
«ίς τάς νομάς. Ή κα-
έν γένει άπ>ελ.πΜ—ική, μοί
ραίως δέ έντός ελαχίστων ημε¬
ρών Θά επέλθη κατ' ανάγκην καί
άνεν βέας των άρχών, ή έρήμωσις
τής άνθηρά; των Κυδωνκόν .τό-
λ.εως.
Ταυτα .""ά πόνον ψυχή; ΰπο-
6άλλΐ»ν τή 'ΤμεΤε'ρα προσκννητή
μ«; θειοτάτη Παναγιότητι καί ττ
,τεοί Αυτήν Άγία καί Ίερά Συνό¬
δω, ά,τεκόέχομαι σΰντονον ενέρ¬
γειαν των δεόντων καΐ άσπάζομαι
(ΰλο6ώς την δεξιάν Αυτής.
Πρί-ν νά προχωρήσουμ? στή δη-
μο<τίεΐΗ~ι τής οεΰτερης άναφοράς τοί' Μητροπολίτου Κυδιονιών πρός τα Πατριαρχεία, νομίζουμε σκό- ,τ,αο νά σκιαγραφήσουμε τό Γενι- τσαροχώοι τό Έλληνικώτατο αΰ- το ;«Μ>άστειο τοΰ Ά'ι,'βαλιοϋ έφό-
οον πϊαιγράφονμε τα γεγονότα
πού ί·πισννέ6ησαν σ' αύτό.
Τό Γενιτσαροχώρι άλλ.οιώς Γε-
ή Χο>ριό, ήταν μιά
.τού βρισκόταν τέσσαρα
χιλιόαρταα νοτιώτερα τοΰ Άϊβα-
λιαΰ χαΐ ά.τοτελοΰσε μίαν άνθνπό-
στατη ν.ο:νο>νική καί οίκ-θΝΌμική
σία τοι> τίτοτε δέν είναι γνο>στό.
Εί; τά έπσημα βιβλία τή; Μητρό-
πολης άνεφέρετο μί τό ανζιμα Γρ-
νιτσαροαώριον έν ώ εί; τό Μη-
τρώον τοΰ Τονρκικοΰ Κοάτους
(κουτσούκι) φέρεται μέ χύ όίνομα
Κιοντσοΰκ-Κιύϊ (μικρά χω·ριό) καΐ
ετ-σι όνομάζετοι καί σήμ<εο·α άπό τούς Τούρκους. Την κωμόπολη την κατοίκοΰσαν τέσσερις χιλιάδε; ψυχές, δ//>ι "Ε-
λληνε;. Τοΰητκοι ήσαν μόνον οί 3
- 4 χωροφύλΛχκε; (Ζαπτιέδες), ό
Τελώνης καί ό γι'φτος γιά την ε¬
πιδιορθώση των γροργικων έργα-
λείων.
Τά ήθη καί έθιμα των Γενι-
τοαροχοριτών δέν διέφεραν άπό
κεϊνα των Άϊβαλιωτών. Τό Γενι¬
τσαροχώρι συμιΐρρΐστηκ'Ρ πάντα τή
μοΐρα τοΰ Άϊβαλιοΰ στή ταραγ-
μένη καί μαρτυρτκή έθνική ζωή
Την τοπογραφ-ία, τίς
ματικέ; άσχολ.ίες, τή
ζωή, τά ήθη καί έ'Θιμα, την κο»ν<ο- νική ζωή κια τί; οτμφορές τής ΤΗ ΤΣΙΤΕΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ (ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ) Πέραν οό ραχιοκοίλαδον, ψηλά ό Άεν Κήρ'κας κι όλόερα πετούμενα, τρυγόνια καί περδίκσς. Κι έναν όρμάν πυκνόν πυκνόν σπεντάμια καί έστρέας, αχράδια καί άγρόμηλα, λευκία, τσουρανέας. Παχ: σκουντουλίΖνε, τάχαρα. κι άμον φωτάν φωτάΖ'νε κι έκεϊ άφκά τό μαναστήρ' «φορίζ'νε καί σκεπάΖ'νε». Ή Παναγία Γουμερα σά σκότει νά τά νΰχτας ϊκεϊ είχεν τόν θρόνον άτς κι ώρίαζεν τ' Άκρίτας. Εναν καντήλ' άκοίμιγον έφώτιΖεν τόν κόσμον, γαλένιΖεν κι έλάφρωνεν τή σκλάβονος τόν πόνον. Τά γράμματα — σπουδάματα μ' έκεΤνο έμαθαίναν κι ένοιγαν στράταν, άκλεροι, ήμπιαν κιάν άλεβαίναν Εϊνας έγίντονε Δεσπότης σό Μπίκρες (1) σπουδαμένοΰ, για γούμενος, καλόερος, διάκος Εακουσμένος Κι άλλος τρανός ούστάμπασης άπαν σά Μεταλλεϊα, τ έδούλευαν σήν πίστ'ν έμουν άμον «Κρυφά Σχολειό». Έκεϊνα εστερέωνον την πίστιν, την έλπίδαν, Γ.ώς θά έλέπ'ν οί οκλαβωμέν' ελεύθερον Πατρίδαν. Άρ' κάποτε επέρασεν ή πίσσα ή σκοτΐα. Έλέησαν τοί σκλαβωμέντς Χριστός καί Παναία. Τοϋρκ' καί Ρωμαϊοι έζήνανε δμαον καλά άδέλφια, τραγώδναν και έχόρευαν κι έποϊναν κοινά κέφια. Κάθαν Δεκαπενταύγουστον θά έλεπες τό θάμαν, "Ιοϋρκ' καί Ρωμαϊοι 'άγκαλιασμέν, πώο χόρευαν έντομον. ς αυτή; περιέγραψε μέ ' Σήν Παναιαν έμπροστά τ' άκοίμιγον καντήλι τικότητα καί δεξιοτεχνία ί·νΑ,,ΤΓιν. η Λ , . , .... .. ., ■ ν - „ χ , ΡΥεντον πολυελαιον μετ Αγιον Μαντηλι. εξαιρετος εκπΛΐδϊυτικο; Παναγής Μαγείοου («ΑΙΟΛΙΚΟΣ Δπο έτ0ν τό Λ ύ κ ε ι 0 ν. 'Όχι «Κρυφόν Σχολείον». αΕιον καί πανάΕιον Ποντιακόν μνημεϊον. 1 Τό Ζωντανεύ' καί σκών' ψηλά τό παλαιόν την δόΕαν, 'Λϊ6αλιιί>τη; χήν καταγωγή, δί- τ' έργατα καί τά θάματα, οί πρόγονοι τ' έγνώρτοαν.
>ΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΩΣ ΠΛΟΚΗ2
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝ,ΓΝΩΣΜΑ
ής γρ Σ
ΚΗΡΤΞ» Αθηνών φνλ^α 30ής
Μαΐου καί 6ης, 13ης, 20ής καί
27ης Ίουνίου 1954). Ό Μαγείοου
δαΕε δέκα τέσσαρα χρόνια συνέ- |
χεια στό Γενιτσαιοοχώρι καί οί
πλικ*'φ·ορίες τον επάνω στά Θέματα
Ρντής τή; κωμόπολης είναι αύθεν-
ίΐκές. Γράφνει λοιπόν γιά τούς άν-
βςώπου; τον:
«Οί χο>ριανοί ήσοΛ· φιλι'^συχοι,
έργατικοί, δραστήριοι, φι,λότιμοι,
φιλόξενοι, φΗλόμουσοι καί φιλο-
Έτιαίται χίορικοϊ δέν ύ-
Λήρχον. Οί χίοριανοΐ ήσαν μεγα-
λόσΐο-μοι καί δταν κατά τάς εορ¬
τάς εβαζαν τά τσόχινα σαλ.βάοΐίΐ
των καί τά Γουνουζλίδι,κα τά φέ-
σιιί τιον, ήσαν δλο λεβεντιά. Τύ-
ποι Έλλήνοη' παλληκαριώΛ· τής Έ-
Αμάν τ" Εύρώπης τοί Τρανούα επήρεν άτς ό φόβον.
Για μ'χάν'νε την Ανατολήν, άοίκον χρυσόν τόπον.
Χωρία τό εν καί σταυροδρόμ' σ' Ίνδίας καί σήν Κίναν
καί γιά μ'ψοφοϋν, άφωρισμέν' οϋλ' άτουν όσην πείναν.
Σ' έναν σ' αλλο έσέγκανε Τούρκ'ς καί Ρωμαίοις νά κροϋνε
(καϊ νά σπάουνταν)
κ> οί άπιστοι άπό μακρά νά τεροϋν καΐ γελοϋνε.
Άντίχριστοι τ' έθέλνανε έγκαν άτο σό τέλος.
Ιϋασάντσαν, ετυριάντσανε κι έσταύρωσαν τό Γ έ ν ο ο.
τταναστασεω:
(Σ υνεχίξεται)
ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΙΤΣΙΜΠΟΥΡΟΥΝΗΙ
Ή Έται.οία θρακικών
μετά την απώλειαν τοϋ Ίδρυτοΰ
της, ίΐολυοώρον ΙΙαπαχριστοδον-
λ.ον καΐ χον Άν"τ«ροέ&ρου της,
Ίοιάννη Καρδαρά, τ>ρηνεϊ ήδη
την «πώλε.ιαν τοΰ Γενικο-ϋ της
Γραμματεύς, Γειοιργίοιν Τσιτσι-
μποιιροιί'ν-η.
Ό άδόκητο; Θάνατός τού ί-
(Ίόβιθίν εί; ναθεΐαν οδύνην, ϋχι
μόνον τά μέλτ) τη; 'Εταιρΰα; μας,
άλλά καί δλους δσαι τόν εΐχαν
γν&οίοει, τόσον ώς Ι^ενικόν Γςι,ια
ιιτέα τή; Έταιρ/ας μας,, όσον
*«ί ίί; αλλους τομρίς τής δημιονρ
γιχή; τον δρά£ΓΡ(·)ς.
καί Θρέμμα τής Άνα
Ις Θράκης, κατήγετο άπό
τάς 40 Έκκλησις, δ.ιιοι< βϊχε λά- ^ϊι τάς πρώτας έγκυκλίονς σπον "ά; τού. -ΐ'νρχιο'ί δ' εΛειτα τάς σποΐ"δά; ™'' Είς 'Ανδριανούπολιν καί είς Αθήνας, ο,τ,ον έσπούδασεν ειίς τύ ΠαινΕίΓ^τγ^^ν. Ή φιλί(οιμάθειά τού ήτο τόσον μεγάλη1 καί τά έν- '-{ οέν ήοκέσθη βίς τό νά λάβη το οΰ:λ(ι>μα τοΰ Χη,μικοϋ, άλλά
^Ι:α"^ ε.τισης κωί τό δίπλωικι
τ°ϋ ΝομΐΜϋ, δίότι έφοίτηΛεν καί
Γ1; τά; δΰο Ιΐανεπκττη,αικάς ταν
Τ(ιί Σχ&λάς μέ εξαιρετικήν έπί-
ς άρτια καιτΓ,ρτι
,Τ.., είς την 'Ε-
Τ<"ΐϊ<ι.ν Χημικών Προϊόντων καΐ Λαασ.μάτΐι>ν δ,του ύπηρέτηΛ'εν, ώς
Χημιχβς {^ 28 |τη, ά'φίσας εκεί
_. α ΐα ΐχνη τής δηιμι,πυργι-
'Ί> ΤΛ' δοάσειος, χάρις ίίς την
ιν *>'σιινϊιδησίαν τού τάλαν-
ιον.
^Πνπω άνή-,χον, έπ,ζηχ^! *,,«£
5!?ς ,να "«ινοτομή καί νά δτ,αιονρ
Υ1· 'νώ ή χ^^ τον πάλλρι μ,
("ν.τονβι«ν Μ μέ Χαταν6ΐ|<τιν . ·7°5 τούς <η.νανθρο).·τους τού πρό; . "««ν; ιδία πού .τάΐΐΐχουν κι' ε'- .τάΐΐΐχουν κι' ε' ιΚΛϊί Μέ τ^ (ΐΤ . ' * π"Ηο να Λροσκρρρη νΛ- . { ' Λβιββοτεοον πρός «{«ούς, εΤ- νά ιδρύση καί νά ίον Έπ,κρονρι ; τού α Τ, μ μ* ΤΤϊι/ στ>νδ(ίομτ|Λ'
νά
«αί δίν Ρ>·ί<ΓΤ> 5τροηγονιυ.ιΚ·ω;
^°σΐ*ς Τίιμία' ίΛίι δοιδεκαϊ
' "ΑΤ«κ- δέ καί άς
°ν ί«η»τσίαν φ.οτεινά
νανΥ ™υ μέ την
Ι- Ηον "τΐμοτ1τά τού, την πρό-
Τής
· «εί·
καί
τοί'
Γ"ν ««'δθίααιν τής
αύτοι*'· μ&?
ΓΙΐ:[°1'. Τί
τον.
εφίν
ς την άλύτοον
,,ν.·όν
}^. Ή ρη ήτο 6ια
ση<η'μ-ΐθΐΗ?ούνην τό ίν- τόν μεγαλό πνοον 6άρδον τής θράκη;, τόν άλΓ,σμόνητον II. ,ΐΤαπαχρκϊτοοοΰ λοτ, έγινεν άαό τά πρώτα άκό¬ μη 6ήμίΐτα τής Έταιρκχ,ς, τό Λέξι χέρι τού ίδρντού της. Καΐ προ- σέφΒρε τάς .τολυτίμαΐ'ς τού ίΐπη- ρτσία; ώς Γενικάς Γρα,μμτεΰ; τής Έται,ρία; επί είκ,ο·αα.ρ-τίαν πΈΐπ'Λον έί>γαζάμενιο; συσττιματικω; καί
αόκνως διά την «ύόθίουιν των
σκοπών τη;.
"Οτε δέ πρό τινο>ν έΓΓων εγέ¬
νετο ψρστιβάλ λα'ίκων τραιγουδιών
εί; Ηονλγαρίαν καί έκλή'Θη ή 'Κ
ταιοι'α θρακΛκών Μελετών νν'ι με
τάσιχη διά Θρακικοΰ μοινηκον σιγ
κροτήματβ;, ό Γ. ΤσιτσΊΜ.τιθ'υρού
νη; π;ϊ,οθύμιος εδέχθη νά ήγη'Θή
τής άποβτολή; καί νά εκπροσωπή
ού την Έταιρίαν ιείς τό φεατιύάλ.
Ύπήιςιξρ δέ .τοωτηφανή; ή έπιτυ-
χία τοϋ Θρακικοΰ μονβικοΰ σΐ'γκρο
τή,αατο; είς τρόπον αχττρ ή Βοτ^λ
γαρική Κριτική Έ·.τιτί>οπή νά τό
.-ΐροκρίνη έ'ς «λ^ον των άλλιον μοί·-
ιτικών σΐ'γκροτΓ,ωάτων καί νά τό
βραβεύση ώς καί την Έταιρίαν
μ.α;. Ή τιμή δέ αί'αη όιντανακλΛϋ
σεν φΌΐκώ τώ λόγω τόσον εί;
τόν απχηγόν τής αποστολάς Τ«Π-
τσΐιμπουοοΰνην, ό όπ· ίο; ποικιλο-
Τι£Οπω; σι<νετέΛεσεν είς την προ 6ολήιν καί άξιοποίησ ν τή; ρ/.λη- νικής σα>μμετοχής.
"Οτε δέ, κατά τό λήξαν ε'τος,
τό Βασιλικόν Εθνικόν "Ιδρνμα
Ρκάλρσρν εί; κοινήν «τύσκεψιν 6-
'/μ τά έν Αθήναις θρακικά σω-
ματεία καί <Π'νεξι>τησε διά τόν
τρόπον τής συι,ιιβολή; Τίον είς την
(ΜΧτ.τάΘριαν τή; περιφερειακ·ή;
σναπτΰξεως τής Θράκη,ς τή; ύπα-
γαμένης εί; την άρ^μοδιότητα τοΰ
Β.Ε. ΊδρΐΊιιατο;, ό Γ. Τ·σιτ<η(μπου ρούντις άνέλα^εν εκ μέΐ»οι>ς τής
Εταιοίας Θρακικών Μελιετών νά
διόση διαλεέεις εί; τάς νιιςιΐίοτρ-
ρας πόλεις τή; θράκης επί γεοιρ
γικ»ών θεμάτοιν, τα ό,τοϊα κατεΐ-
χεν εκ τής (μ«κιράς προϋπΓ,ρεσίας
τοτ' ιί; την Έταιρίαν Χηιμ. Προϊ
όντ<ΐ)ν καί Λιπα«ημάτ<ι)ν. Σιη-επή; παός τττν ν.τόσχρ«τίν τού ,-τιαρά την κλονιζομένην υγεί¬ αν τοΐ', Λάρα τά; τα'λαι'.ι,τωρία;, καί τόν κάμα,τον πού Θά <τι·νρπή- γ·?το ή κατά την διάρκειαν τοΰ θέιςιοιυς ΰπερ<κόα;ω.σίς την, παρά τάς έΛα,νπλτιαιμρνα; έαιμόνονς στστάσεις μας ν' αποφύγη αυτήν την ταλαυκορίαν, δέν εδί.στασεν νά πραγματοποιηθή αιαά; τάς δια 1ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ 'Από τό άρισταΰργημα τοϋ ^ΤΕΦΑ.ΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: "Ο ΛίΑΉΟΛΟΣ ΣΓΗΝ 'ΙΌΤΡ-ΚίΑ» Οί παλαιοί μουν τ' έλεγον καμμίαν κι άνασπάλλω: «Ή Ρωμανια άν πέθανεν ά ν θ ε ί καϊ φέρει κ; δλλο». Άρ' έ ν θ η σ α μ" κι έ ν έ σ τ ε σ α μ' τά Για των Άγίων. Κ' ένέσπαλέ μαο ό Θεός. Ζ ο Ο μ ε κι άλλο κ σ λ λ ί ο ν. Αθήναι Δεκαπενταύγουστον 1970 (1) Μπικρές τούρκικα ελέγετο τό Βουκουρέότι. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ (Τσιτενός) ΊΆΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΓΠΩΣΕΙΣ ΤΥΡΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΠΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ,, Τού συνεργάτου μαςκ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ Η' Γενικά ή Όλ.λανδία είναι πυ- ; Αΰτό δέ ήτο καί τό κύκνειον άσμα τοΰ Γ. Τσιτσι,μΛουρΓ'ύνη. Ή μέχρις αΰτοθΐΌία; .-τροσφορά τού («πήρξε μοϋραία &ι' αυτόν. Ή έπιυσφαλής ϋγεία τοτ έπιε- ί>εινο>Θη, δέν ή.απόρεσεν έκτοτε
νά σιινέλθη.
'ϊΐ εΰ&ραστη καςεδιά τοτ δέν
ήμπόρεσεν ν' άνθέξη μεχρι τέ-
υς. Κο,Ι τό μοιραίον ρ.τί)λθεν.
Ή εϋγενή; καί άλτρουϊστι.κή
' ι(η·χή έπέταξεν έκιεϊ οπου 6α-
ή αίωνία ιεΐρήνη, ή αίοι-
νία άγάπη, ή αίωνία χαρά.
Ό Γ. Τσιτσΐιμπονροιύνης έπεσεν
επί των ίπάλΕεων τοΰ κιαθήκοντος
ώς γνήσιος Θράξ, προσς-ρρα; την
ίκμάδα τής ϊοή; τον χάριν τής
αγαπ^μέντϊς το>» θράκης.
Καί εάν ή ^Θαοτή τοα« {ίτ«.ΰτερο .τάοκο πα(ϋ είδαιμε
λέγεταιι Κό««ν. Δι>ό ο;·ο.ρέ; την
έδδομάδα. όινοιη' σιινατ.λίίς στό
κ.τίριο πού <>ρίσκ.εται στή μεση
τοϋ Λάρκου. Ιΐάνω σέ 20.000 δοκά
ρια είναι χτιαμένος ό σιόηροίνρο
μικός σ.ταθμός. 'Κξαίρετο τό κτί
ριο το'ϋ ΤαχυθιβθιμείθΛ'. (Ρωσ<Λ> -
Όλλανδηοοΰ ρΐ'Θμοΰ). Επισκεφθή
καμε τό σπίτι μ<η«ί€ΐο τής μαρτυ ρι-κής "Αννας Φράνκ πού έ'γινε τοπος πρ·θ(ΐκυνήιματος. Έπίσης τό κτίριο μέ τά ώρ.'<ία Όλ^λανδικά κεντήματα καί πλιτκτά καθώ; κιαί τόν οίκο. Χόλ^τχούϊζϊν Στάελτι οτήν όδό Γουάγκεν 18 ίΐοίι ε.ΐΐ ζεργάζονται τό διαμάντι. Έκ-εΐ, κά.-«Ν.ο; ύ.τάλληΛος μέ μακρνά μαλλιά πού μιλοΰσε έλληνικά, μάς «Τπε βχετικά γ»ά τό διαμάντι καί μόο; .ταρουσιασε όλόκληρες σειρές άπό 6ακτνλί6*α μέ διαφοράς τι- μέ;. 650 δολ. 'μιχ άνίο. ΟΙ κινή- «ε<ς τού δμως καί ή όμιλία τού ς-ανέίχΰναν πώς ήταν... κίναιδος - παθητικό;. Έπιστρεςροντα; στό ξενοδοχείο πήγαμε γιά φαγητό τμι τό ά,,τόγε^μα άναχιορήσαμϊ γιά τό ΒόΑλενταμ. Ένδια«Γέρον ιΙ'αράδικΌ χωρώ. Τά περίεργα μι κρά σ.τίτια τον. Ή γρ·οκτ>ικη τον
το.το-Θεσία καί οί κάτοίχοι .το-ύ φο
ροϋν άκόμη τί; πκ>λνχρί'>ιμες έθνι
κές φορεσιές τοη>; μετέδαλαν τό
χΐι>ριό αϋτό, σέ ν^εντρο δ·:ιεθνοϋς
ΤΓ/υρισμοϋ. Στά στενωαά δρομά
κια τού χωρίου, πολλά παίδιά ρο
δοχόκκιινα παίίΐανε Λιιέρι.μνα. Συ
νιεχίξοντας την πορεία μας Ιπι-
σχ*φθήκαμιε καί τό τυροκομικό χω
ριύ Μονίκ,ετάονν. Σέ καΛοιο τυ-
ροκομεϊο Λθυ μπήκαιμε έ'να; σ»·ιμ
.•ταθητικός νειαρός τυροκάμος μάς
βξήγηοε πώς ,ταιρασκΐνάζουν τό
Όλλανδικό ττ<ρί. Όμιλοΰβε Άγ- γλικά. Άφοΰ ςρ<οτογρ.αιο;η9ή«α.μι2- μ.αζί τού γιά άνάμνησιι, μάς ρώ τησε πώ; λέγεται ίλληντκά ·— γχούντ - μπάϊ — Γειά σον, χαίρβ τοϋ άπαντήβαιμε. Κ' ένώ τόν ά.το χαιρετονσαμε καί ,τηγαίναμ* πρός τό Λθΐ'λμαν ,μάς ςρώναζε... γειά νά «τδΰση στις καροιές δλοχ νων πού τόν έγνώρισαν κα,ί τόν ήγάπηΐεαν. Ή Εταιρίαι θρακ. Μελνίτών αίσθάνεται βαθυτάτην όδΐιντιν διά την άπώλεΐίΑν τού έκλρκτοϋ της σννεργάτοτ, καί διά τό δινανατλή ρωτον κενόν τά ό.τοϊον αφήκεν αντη, ΐ^χεται δι' όπως ό Παιά' γαθοί Κνριο; χαρίζη όλην την τ^αρηΎθθί^ Τβ111 ί>ις Τ^ν "ΟΌΟ'^-
λή τον οΰϊυγο, ν.ίά. τού; οΊκείονς
τού. "Εστω αίωνί« ή μνήμη τού··
Δ. Ί. Μαγκοιθοτης
σον, γειά «ου... Έπκττρέ<ροντας στό "Αιιστερντα^ι .-περάσαίμιε μεσα άπό μΐά τεχνητή ΰ.τόγειο δίοδο πού ιεΐχε μήκο; 1.032 μέτρα καί άπό πάνίο άργοκυλοϋσε ό ,τοτα- μός τής πόλεως. Τό (χράδυ ,μετά τ ό δεΐπνο «ή γαμε στό Κρατικό θϊ'ατρο . ποϋ ήταΐν διακοσμημένο μέ μικρά ά- γάλ^ατα «αί στραφτ&ρ<Ας πολυε λαίονς. Τιμή εισ. 6 ααορίνια — 51 δραχμές. Εί*δαμ<ε την όπε- ρέττα — Ή Πριγκίπισσα τοΰ '1π.τοδ.ρομίου — τοϋ μουσικοσνν Θέτη "Ειμμεαικ Κάλμριν. Γίνικ,ά ή ,Ίαρ.άστασις ήταν καλοδαλμένη. Ό φωησμός άπλετο;. Οί φιονές καλο&ειμε-νες καί στρωτές. Ίδι«ί τε.ρα μάλιστα τοΰ τενόρου καί τή; σοπράνου. Δέν καταλαιδαίνα- με δμω; την έρμηνεία. Τραγου- δοϋσαν γερ'μονικά. Τό ποωί τής άλλη; μέβιας, πη- γαίνοντα; στή Λάλι Χάαρλεμ ιεϊ δαμε ν.αί τό άερο&ρόμιο τής Όλ λανδία;. "Εχει μεγά).η εκτααι· Στό Χάαιρλε,μ (μέ πλ. 2.145.000) ε.-ΐισκεφ&ήκοιμε τόν Καθίδρικό ναό. Παρ.ουσιάξει ενδιαφέρον τό σρμόνιο. Είναι έΛΐχρυσο μέ 6. 000 αύλ,ού;. Σ' αύτό τό άρμόνιο μά; είπαν επαιξαν καιτά καιροΰς οί διάσηιμαι μοιισουργοί: ΣοΙϋμ- -τερτ, Μότσαιρτ καΐ Χάϊντελ. Γν- ριζοντα; κ«ί πάλι στό "Αμστε,ρ- νταμ, εϊδαμε τόν πύργο Μόν- τελμΛάν, τόν ϋδατοφράκτη τοΰ Αγ. Άνττονΐου κ«ί τό μεγάλο φράγμα Ζαοί'ντερζε, ποΰ 6'εώρεΐ ται Θαϊιμα, τεχνικής των Όλλαν δών. Τό μεσημέρι μετά τά οραγητό, ό νποφαινόμενος άνέβηκα στό δω μάτιο ταΰ ξενοδοχΐίου γιά ξεκού ρασι καϊ ή παρεα μ,ον πήγε 6όλτα σέ κδποιο Λλοιάριο καί κάΛΌ,με γΰρο στά <ρίοταγωγι>μένα κανάλια
τή; πόλεο;. "Οτα τιελΐίοισε ό
διά.-ΐλο·ς των καναλιών καί βγή
καμε στό πορθαεϊο πού ξεκινήβα
με, στάματήσαμε σ' ενα φθιριχτό
όπωρο.τωλ^είο γιά νά άγαράσουμε
άχλάδιά κιαί .τ»οτοικάλια. Καί έ
νώ συζητούσομε γιά τίς τιμές,
άκούΐϊοίμε τόν πουλητή πού μάς
είπε έ>Ληνικά: -— Μή Θέλετε νά
χάνετε παξάραα. — Γίλάσαμ* καί
.αιάβαιμε κον«τ>έντα μαζί τού. "Η-
τανε ά>ιό τό Μεταξονργεΐο.
Έοΐιστρρφοντας στό ξενοδοχεϊο
πήγαμε στό έστιατόηιπ καί μετά
τα δεϊ,τνΌι μά; -τήγε ό Ιταλός ξε
ναγός μα; μέ τύ τρόλλεϋ μπάς
στή παλιά πόλι. Κάτιο άπό μιά
γίφνρα «δαμε άρκετοϋ; χίαπι&ες
χαί χίπ.-τισες .-τού τ-ρώγανε, πίνα-
νε καί κα.τνίζανε. θέαμα οχι. εϋ-
χάριοτο. ΚαΛου έκεί κοντά {αάρ
χε.ι καί Θέατρο τοΰ σέξ. Εμείς
μ,-ιήκθιμε μόνο στό μουσεΐο τοΰ
σέξ. ΓιΊρΌ) στοϋς τοίχοι<ς ήτανιε κρειμασμένες ποικίλε; φωτογραφί ες βε|<«.ιαλική; ΰφϊίς. Παράλλη- λα μέσα σέ μιά γυά/,ινη 357 — ΙΙιστεύοί Μεγάλ^ε Βΐζΰρη, συνέχισε ό Σουλτάν»;, πώς γιά νά σο>Θή ή έθνική μας κλΓΐρονο-
μιά κιαιί νά έξακ.α>.οα)'Θι>ση νά ζή
δοξασΐμένη ικαί .τερήτρανη ^ 'Ο&ιο
νίκη Αύτοκρατοοία, είναι άπα-
ραίτητο νά συγχρονισθή. Ν ά γι
νη ενα πολιτοσμέν» Κράτο; -τού
νά μπορή νά σταθή άνάμιεσα στά
&λ)α ΒασΊ'λεια τής Εΰρώπη; μά
κα), νά τα θΎΤΐμετοπίζη νικη<ρό ρα, οσάκις τό επιβάλλει ή άνάγ κη ή τό συμφέρον τον. Γιά νά μπορέση τό Κράτος μας νά .τρ·ο οοεΰση «λϊ νά άναδημιουργηθη, είναι άπαιρ-αίτητο νά στιραφοχ'με στούς Λαόν; μας. Νά τοΰς άγκα λιάσοιιμΐί,, νά τού; έμπνενσοτ'μ.ε έμ.-ΐι.σιτ»σΰνη καΐ νά τούς άπαλλά Εουμε άπό την τυραννία τής φε ουοαρχίας. "Ετσι θά τό όργανώ- σοι·μρ ,τάνοι σέ γερέ; καί φιλε- ί^εΐ'Θερες βάσει; κ ά Θά τό σώσου με άπό τ-ούς κινδΰνονς πού τό κυκλώνονν. Πρέπει γιά νά γίτουν αύτά, ή Αύτοο4ρ«τθιρία μας, νά πανση νά είναι Κράτος των Πά ,σάδων, των Μπέηοων, των Άγ<ί διον, των Χοτξάδων κ·α,1 τώ·ν Ου λρμάδυ)ΐν. ΠρεΛ^ι νά γίνη Κρά¬ τος τοΰ Λαού, τόν όποϋον ώς τά τώρα .τ&ριΐφρ,ονοΰμε καΐ τόν κατα τυραννοΰμε, χωο·1ς δμω; καί νά ΐόν άγΛ'οοΰμε, γιατί ά-ιιό τόν ί- 6ρώτα τού ζοΰμε καϊ μέ τή δικύ τ,&υ αΐμα πολεμοΰ,ιΐιε. θά μοΰ πης .τώ; καί «—ά γκιαούρικα Κράτη τή; Ενρώ.της ή ιδία κατάσταση Γπικφατοϋσε. Αΰτό τό ξέρω ·ζχ' έ γώ, μά ΰστίεοα ό-τό την άμερικα νίκη καί τήγ γαλλική έπανάστα ση, τά .τράγματα άλλαξαιν. Οί λαοί άπέκτησαν στινείδηση των δι κακομάτων τίον καί τά διεκδικοΰν .τεισ,ματικά. Τό ίδιο συμβΌνίνει κΛΐ αέ τού; δικοΰς μας λι£»ύς, Μον- (τουλμανακούς κα.ί Χριστιανικόν;, πού κάθε τόσο ξεστΐκώνανται κιαϊ ζητοΰν την ίλευθε.ρ'ία Χζ,νς, πού Οιμο>ς εμείς Λεισματικά τούς την
άρνοιΐ,μρθα. "Αν τά σκεκρθής δλα
οίίτά Θά βγάλης ενα πολύ Θλα&ε
ρ·ό ατνμπτρασιμα. ΙΙώς δέν Θά .τε
ράση πολύ; κ<αιρός καί ή Αύτο- )ίρατθ(>ία .τού .ταλληκαρίσια άντι
μετιόπΐισε τόοΐες καταιγΐδες άνάμε
αα στοΰς αΐώνες, θά διαλυθή. Τό
κακά &το>; ξέ,ριεις άρχι·σεν ήδη.
Πρέπει νά τό σταμιοοτήισουμε, προ
τοΰ είναι άργά. Ν ά τό σταματή
οονμι κ' ΰστρςα νά έργασ&οΰμε
■μ' ένθουσια-σμό καί σιδερ«νια &έ-
ληχτη γιά νά τοπ;ο'Θετή<του·αε άνα νρίθιΐΐΐνη καί .τανίσχυρη <ττό ι|;ηλό, στό πολύ ψηλό της βάθρο, την Αντοκρατορία μοις. Πρό; αντήν την κατευθυνθή, σννέχκΐεν ό Πατισάχ, υείνουιν δ- λε; μην οί ένέργειες. Καϊ νοιμίζίι) Λ-ώς τίς εύλογεϊ ό Άλλάχ καί τίς έγκρίνει δ Μεγά/Λς μας Πρ.ο<τ;ή της. Δνστυχώς στήν προσπά&ειά αου αυτή σνναντω την αντιδρά¬ ση των Πασά&'ον καί των Οΰλί μάδιον, .τού είνΌΐ κολλημ*νίοΐ σάν μύδια στΐς παληές τοτ>ς σιινήθει
ρς. Ιναί δέν μ,τοροΰν νά κατα λ ά-
6ουν οί δμιιαλοι πώς μέ την άν-
τίδνθθή τους, δχι μόνο δέν έξι*-
πηρετοΰν τά σνμφέροντά τονς,
ιμά τοΐιναντίον τά 6λά.ττ«νν. Βλά
Λτονν τόν έαυτό τονς κσί καταβα
ραθοώνοχιν τό Ντοδλέτι. Λνποΰ-
μαι νι> αύτό. Μά νά εΐσαι βέτκχιος,
πώς στό τέλο; Θά 6γϋ) έγώ πιιό
δυνατός άπ' αυτού;, θά τού; πό
λεμή·σο> καί θά τού; έξοντώσο).
Νιώθίο μργάλ.η δύναμη με<τ« μόν «αί οί συνεργάτες μου, μοΰ είναι όπόλντα άφοσκιχαένοι καΐ εΤνηιι κι' ,οΧ, δσο κι' έγώ δι>νατοί.
— Βλέίΐεις λοιςτόν Βεζΐ«ρη ιιον,
Γ|ακολοι·θησεν ό Σουλτάνο;, πώ;
δέν · ΐΐμαι έγώ ό προ-οότη;. Δέν
έπιδιώκω νά ξεθάψω την Αύτο-
κραΤΌρίτχ των Ρονμ, γιά νά κατα
χώσι» στόν τάορο τη; την δική
ιμα; Αύτοκιρατορία, τής οποίας,
στό τέ?Λ; - τέλος, εΐμαι ό Σςυλ
τάνας.
Μοϋ εΐπιες πώς οί
τού Μ-τοσταντζήιμπανση, πού
εκ>ανες καί τούς κρέ,μασες, ε'μά&α
νέ ,-ΐώς εΤχ,α έρωμένη την άδελ-
φή τοΰ Κοκκάλα. Πώς μ' αύτη
εκ.ανα έ'να άγόρι, ποΰ τά βάφτι-
σα γκιαοΰρικα Κωνσταντΐνο καί
.-τώς τό .πς>οώριζα γιά Διάδοχό
μο<υ... Ή ά/.ήθιεια «ΐναι πώς μέ την άδελίρή τοΰ Καχκάλα εΐχα ά ΛΌυττν|ει έναν ίσχνρό έρωτικό 6ε σμό, άπό τόν οποίον πράγματι γεννήθηκε ίνα παιδί. 'ΕπΡΐδή δ¬ μως δέν ήθελα να κλείσω την έ- ξαιςκετική έκιείνη κοπέλλΛ στό Χά ρέμι μόν, γι>ατί έκτός «ού Θά κα
τέστρεφε την άγάπη της γιά μέ
να, θά ιεΐχε σά συνεπεία νά δια-
κόψω καί την συνε,ργασια μοιι πά
νο) στίς μεταρρυ&μίισεις, μέ τόν
ά&ελφό της καί πολΰτι.,ιΐ/θ φίλο μου
Δανιήλ Κοικκάλα, την εβλεπα στό
σ.τίτι της, στήν άςιχή στά θερα
•πειά, ΰστερα στήν Χάλκη καί τε
λευταία στήν Πρίγν.ΐΛΟ. Γιά ν'
άναγνοιρίσω τό ,ταιδί μας, Θά ε
."χρε.τε νά τό τουρκρψο κι' αύτό
δέν τύ ή'Θΐλε ή άγα,τηιμένη μου
Άνίκα. "Ετσι τό παιδί, 6α<ρτίστη κε χριστιανικά, σάν δικό τη; παι δι καί τ^ΰ ίδοκτε τό ό'νοαα τοΰ ,ιατέρα τη;, πού κ^ιτά ούμ.ττωση τάν έλέγιανε Κωνσταντίνο. "Ετσι Γχει τό ζήτηιια αίτό καί ό'χ* ΰ- πως τούς σΐ'μφερρι νά τό ,ταοου- σιάζουν οί έχθροί μου. Χοΰ ϊξέβεοα την πολιτική μου, Μεγάλ^ε Βεξνρη γιά μιά άκόιια φθιρά μοΰ ε^ε κατα,λήγοντας ό Πατισάχ καί σ,οΰ μί,λησα γιά τίς σχέσει; μόν μέ την άξέχαστη Ά νίκ·α. Ξ.;.ρ(ι> .τώ; μοϋ εΐσαι .τιστός
,-ταιρά τί; έπιφνλάξεις σου γιά ό
ρισιμέΛ<ρς άπό τί; μεταρρι·&μίσε4.ς μου καί σάν Βεζύρης δο»·,λεύεις άξια τύ Ντοβλέτι. Άπ' δσα μο·ΰ άνρς-ερες ,-ιείστη κα πάς την όολθφονία τής άγα- πημένης μου καΐ τοΰ δΐιστΐ'χοιι παιδιοΰ μας, δπος καί την σύλ- ληψη τοΰ Κοκκάλα δέν έν.τιελί- σανε άνΘρωποΊ τπ<ΰ Χαρειΐιιοΰ μά συν(ι>μότε; τοΰ Μποσταντξήμαα-
ση. ΓΤοοσπάθιτσΐρ νά τού; άνακα-
λ.νψη; καί νά τονς σνλλάβης, προ
τοϋ κάνουν κ<.' άλλα έγκλήματα. Σοΰ έπαναλαιιβά'νο) .τώς ε'χεις γι' αϊϊτό τό σκΌπό, άητάλυτη έξουσία ά,τ' έιμενα. — ΕΤχα άπομ.ακ.ριη'ΐει τόν κίν δι·νο ά,τό την 'Εμινε, άγα.τ-ητέ μόν Ισμαήλ κα'ι γι' αίτό ε'φυγα ήσυχος άπό τό Σεράϊ. Ό Σ;νλτά νος, άπ' δσα τοΰ εΤπα δέν ιμ.το- οοδσε νά ψαντασθή πώς έγώ ?'|- μουνα ό Ά^χηγός τής σι·ν{ι)μο- σίας εναντίον τοί1. "Ετσι Θά ένε,ρ νοϋσα μέ έλεΰθιειρια τά χέρια καί βρβαιος, πώς οί δνθοοποι τοΰ ΙΙα τισάχ δέν μέ Λαρακολου&οΰσαν. Γνρισα κεφάτος στό Χαρρμι μου δποΐ' ε+ιιεΐινα ώς άργά την νΰ χτα. "Τστερα κονρασμένος καί ζαλισμένος άπό τό κρασί, άντβη κα στόν όντά μοί» νά κοιμηθώ. Δέν Θά κοιμήθηκ,α δαως .τάνω ά¬ πό δνό ώρες δταν μέ ξΰπνησε ό Άλής: — Σέ ΛεριμεΛ'ει, μοΰ εΪΛρ κά το> ό Χαλέτ 'Εφέντης. Τοϋ ΓίνΤα
ότι κοιμάσαί, μά μέ πρόσταξε νά
σέ ξυβινήσω. Κάτι λέει τό σοδαρό
εγινε.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝΑΛΗΣΜΟΝΗΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ
ΜΙΝΔΡΙΤΣΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤ. ΘΡΑΧΗΣ
Τού κ. ΑΠ. ΜΑΓΚΙ4ΟΤ,
(Συνέχεια έκ .τροηγοαμένον)
όΈίς τόν μεγάλον καϊ ανοικτόν
χίόοον, παρά τόν λαχανόκηπον
τή; ρκκλ,ησίας, δπ>ο>υ ρλ.άμβανον
χώραν δλες οί δημόσιες έκδηλώ-
σ«ι;; εΤχε στηθή ό μ€γάλος δη-
μόσιο; 'χορός, <ττόν οποίον έλα¬ βον μέρο; ντόπιοι καί ξένοι μέ ενα μοι*σικό ο-ιιγκράτημα άπό την Κεσάν% τή; ανατολικώς θράκης, .τού εΤχε Ι'λ&ει κατά παραγγελί¬ αν άποκλεκττικώς γιά την πανή Στίς πλατεϊε; των σι>νο*κιών
(μαχαλάδθ)ν) παντοΰ Ιχαν στη-
θΐϊ %οο<Α μέ τραγονοια καί τοπι κά δργανα. "Οσοι έκ των έι-τι- ξώντοιν, είχαν .την τύχην νά πά ρε·νρ€θοΰν στίς έκ&ηλώσεί; αίηίς, εχουν ζωντανήν άκόμη την είκό- ναι εκίίνην καί την άναφέροτ"ν πώντοτε μέ συγκίνησιν. Ώοαία χρόνια, δπιος έμειναν στήν παιδική μας φαντασία κϊ' άς ήταν γεμάτα άγωνία καΐ άβε βαιότητα περί τής καταλήιΐ»εω; τή; περιοχή; νπό των Βονλγά- εί&αμε Όοποθετημένα μικρά καΐ μεγάλα Λνδρικά γενετικά δργανα, *καμο>μενα άπ» λάστιχο. Πουλοΰ-
σαν κιαϊ λενκώματα μέ προκλητι-
•/.ές στάσεις νυναικών. Φεΰγοντα;
α.τό τό ίδιύτυντο αΰτό μονσείο, πε
ράσαμε καποιο στενωπό μτκρο
δρόμο πού δεξιά κιαί άριστερά ιά
σω <5οτό μεγάλα γυάλινα πανθήκη τοΰ
Βουκονρεστίου εκριναν την τύχην
τής Μανδρίτσης καί ολοκλήρου
τής περκρεθ'είας Όρτάκιοϊ, ή ό-
ποία .ταριεχωρεΐτο είς την Βουλ¬
γαρίαν.
Τά νέα σΰνορα Τονρκίας —
Βουλγαρίας ώκολνθΐ'Θοΰσαν τόν .πό
ταμόν Κιξίλ - Δερέ ('ΕρνΘθΌ.τό
τημον) καί ή Μανδρίτσα κειμενη
περί τά 3 χιλιόμετρα εκείθεν τοϋ
ποταμοΰ Λαρέμεινε στήν Βουλ.γα
ρία, ένώ τά κτήματά μας τά ΐν-
τεΰθιεν τοϋ ποταμοΰ είς την
Τουρκίαν, τότε, καί άργότερα στήν
Έλλάδα. 'Επειδή {«ήρχε μία πλ.η
ροτρορία, ότι τά σΰνορα αντά Θά
μετατοπίζοντο' πέραν τής Άλιμύ-
ρα;, άφήνχ)ντα; όλην την περιο¬
χήν Όρτάκιοϊ εί; την Τουρκίαν,
■πληροφορίαν την οποίαν ένίσχνε
τό οΰδέτερον καθεστώς Έλιά; -
μπεη επί έξάμηινο, παςά την ΰ-
.-ΐογραψή τή; συνθήκη<ς, είχαμε την κρνφή έλπί&α ότι Θά παροαρΐ νοχιε ώς καί πρότρρον είς την Τουρκίαν καί έκ τοϋ λόγον αί» τοΰ δέν Θελήσαμε νά έγκαταλ<εί ψωμε εγκαίρως τόν τόπον μας, ό.τότε ϋπή,ρχον καί δυνατότητεις παραλΛΰής κινητης τοι>>Λχιστον
περιουσίας καί, λο^ών άγαθώιν.
Όταν δμιος τε?.ικά διεψενσθησαν
αί πληροφορίαι πιερί τή; ποθητής
μετατοπίσεχος των συνόιρων ήταν
πλέον άργά γιά κάθε ί^νέργειά
'Από την έποποιίαν της Βορβίου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
ϋ > ν.'χπα έ κ .τιγ ο
Την ίϊιαταγήν αυτήν πάντΓς ή
ιουσαν αέ ασυγκράτητον πολεμι¬
κόν μένος κυί πλήρη πεποίθησιν
επί την νίκην. Καϊ ένώ οί Ά-
ξιθίματικοί σννρπλήροΐ'ν κατά τάς
μεταμεσονι·κτίονς έκεινους &(.> ι;
τό(ς .ΐι!>οετιο,μαοίας τοον διά τόν ά
γωνο,, γϊ ϊΤρ <τΐ(. ιοι κά <> άπό
τά άντιίσικ.^να, {ιπό την τρε,ιιονσ ιλ;
φλόν ϊ κηρίοι, ήοχ.ολοϊντο μέ την
άλληιλ,ογραφΗαιν το>ν. ΙΙολλών έξ
αυτών θά ήτο Γσω; ή τελευταία
έπιστολή πρό; τού; άγα,τητοί'ς
τίον οί"ΛΕΐ.!>υς...
Άλλ.' είς την ψυχροτάτην ατ¬
μόσφαιραν τής Τρεμπε<τ[.να; δέν ίίθχρ χθιόνο.; καί τρόπ·ο; διά με γάλην αϋτοσΐ'γκέντρωίΝν, καί συ ΛίΪΗ,' διά τήΛ1 καλλιερνΐΓ'αν σνγ- κινονσης αίσθΓΑαατ(κότητο;. Ή σκεψι; τ.οΰ πιθανοΰ Θανατον κίί- τά την μάχην ήτο τόσον φνσική δι' άπαντα;, ώστε μέ απόλυτον ψνχοαωίαν έ'καστος εγΌαψΡ τάς τ· λε·υ:«ίος τού θελήσεις, άπλου- στενων τό βάθος καί τά όρ. α των έκφράσεων μέχρις ώμότη- τος... Είς Λολλά σηιμεΐα τοΰ κατατΛι σμόν είχον καθίσει δμαδικως στρα ταιτοιι κι/%κλίι>Θεν <ΐνθρα-ι,ον, /<· θεημαινόιιενοι. σΐ'Λ'ρζήτονν δα την επικείμενον ,μάχην. τΗσαν, ώς ε¬ πί τό πολύ, όμο,χώριοι ή συγγε- νίις, οί όποϊοι σχετκϊθέντες μετα- ■ ξν τιον από τής .τα δικής ήλικίας έντό; τού Ίδίου π«·9ΐβ<χλ.λοντος, καί άνδρωθέντε; ώ; φίλ,οι έφθα¬ σαν, στοιατιώται πλέον, αέχρι των αύχμηριών κορυφών τή; χιονοσκιε πο·0; Τρετμπρ.σίνας. Έν δψρι τοϋ κινδΐ'νο> &ί δεσμοί των ρ'γινα'ν
στενώτεροι. Τά κενά τή; όμιλια·;
τιον ήτο πολϋ ϊυκολον νά τά μαν
τεΰσουν. 'Τπό τά; άφ·«λ*ίς καί τε
τρ·ιιιιένας ίκφράσεις, ήσαν είς Θε
σιν πάντες ν' άκούσουν τόν κατα
πνιγόμενον λι>γμόν καί νά σνιιτο
νεσοΐ'ν. ,'Ο είς είς τόν άλλρν έδι¬
δε κατα την ιστορικήν έκείνη ντ'·
κτα τή ν διαθή,κη τού διά ζο'κτη;,
όέν άπουσίΓίζον δ' έκ τής τελετής
αυτής καί οί άξιάτστοι μάρτν-
ρ?ς.
ΟΙ ΑΝΤίΚΕΙΜΕΛΙΚΟΙ ΣΚΟ
ι ΠΟΙ ΤΟΤ 43ον ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΤΟ Σ
Συμφώνως πρό; την ύ,τ' αΑ>ιθ.
Λ.Π. 24) έπιχειρ. 1)12—241 δια
ταγήν, «ίς τό πρώτον κλιμάκιον
τής Ιπιιθΐχ3ΐεο>ς ήσαν τά Τάγματα:
Π, τοΰ Τ,αγματάρχον Κουριή Εύαγ
γελον, άριβτερά, μέ αντικειμενικόν
σκοπόν: Α' νά καταλάβη τόν συν
οικισμόν "Αρτζα ντί Σόμπρα καΐ
Β'. νά επιτεθή καί καταλάβη τό
ΰψωμα 1178 τοϋ Μάλα -— Σεντέ-
λι. Καί
III,
τοΰ Λοχαγοΰ Τζωρακολουθ·ή
αγρύπνως τόν ώγώνα των Ταγμά
των τοΰ πρώτον κλΐιμακιίου καί νά
γνωρίζη διά σιινδρσμων τον έν
πάση στιγμή την εξέλιξιν τού.
Διά σνμπληΐρωματικής διαταγτί;
τοϋ Σιιντάγματος, ό 3*ς Λόχος
Πεδιαδίτη Έιιιψΐ;αν. όιρτέιθη είς τό
II
Τάγηα, δπιειρ· εϊχε καί την με'ί
Ιονα -τροσπά&ειαν. Τό
II
Τάγμα.
ε'πρεπ.ε νά έχη δγιρυπνον καί επι
μεληαενον σΰνδε<Τιμον μετά τοΰ ά οιστερά τον Τάγματος τοϋ 44οΐ' Συντάγματος, δπιερ υπο την διοί κησιν τφ Άντισννταγματάρχον Καραποστάλη Άριστ, έπρόκειτ·) νά συγχρονίση την έπίθρσίν τού κατά τοΰ αΰχίνο; Μετζκόρο,νης καί νι|*>ματος Πούντα - ίΚώο.
Τό δέ
III
Τάγμα νά συνδί>εται
δΐιαρκώς μετά τοΰ δεξιά τού τε-
ταγμένον επί τής Τ·ςιεμπΐίσίνας—
ΰψωμα 1030 — 16ον Σΐ'ντάγμΛ-
τος Πεζικοϋ τής Ι Μεραρχίας.
(Συνεχίζεται)
Τό διαμάντι τής Μ. Άσίας
ΙΐΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιπκοϋ Συνταξιούχου
( Συνέχει» έκ προηγβυμένου)
13) Κων)νο; Διαμαντάκη; Ταγ
ματάρχη; φονει«Θείς έν Άλτ>ανία
14) Άλεκο-ς Κουλοι,ιμτής
Ταγματάρχης φονευθείς έν Κρή,-
ττ>
15) Όρεστης Βαλαλάκη.; Ταγ
ματάρχης
16) Νικόλαος Μηλιώρης —
Λογοτέχνης.
17) Μιχαήλ ΒαΛλίδης ΤαΕί-
ι σκ.α,λος.
41) Χαοάλαιμπος Καρύδης, δη-
μοδ ιδάσκαλος.
42) Στνλ. Μοντάφης, δημοδι-
δάσκαλος καί δήμαρχος.
43) Νικόλαος Χιώτης, δημοδι-
18) Ίίΐίάννης Κιλισμάνης Άντι
συνταγματάρχης
19) Φίλιππος Χ'' Σ πΰριος Άλιτι
συνταγματάρχτι;
20) Νικόλα;!); Βαρκάντζα; Λο
χαγός
21) Κώστα; Λα,μποικίδης τοΰ
Λ. Ταγματάρχην έν βνε.ςιγεόα
22) Σά&βα; ΠαΐΓπάτης τοΰ
Κοκόλη Ταγικχτάρχτις έν ρ·νεργεία
23) Ίοάννης Βατίδ-ης Λοχα-
γό;
24) Νικάλ,αο; Ίίικχννίδης Συν
ταιγματάρχης
2.">) Έμμ. Κιλιαάντζος Συν-
ταγιΐιατάρχης
26) Γεώργιος ΙΙασπάτης τοΰ
Άντωνίου Πλιθίαρχο;
II.
Ν. έν
ενεργεια
27) Ηλίας Κατι,μεοτζόγλου Ά-
νά,τηρος Άξιιοματικός
28) Κυριίϊκος Χ''Κπς«.άκος Βον
λευτής Θεσσαλονίκης.
29) Λάμπ.ρος Κων. Λα,απρικί-
δτ)ς Λιευθΐ'ντής Έθν.
44) Λάμπρος Λεληλάμπρος, δή
30) Ανδρέας Πα.ταγρηγο<>ιά-
ης Καθηγητής
31) Φώτιος Τσακίρηις Καθη-
32) Δημή,τριος Άφαλιονιάτης
Γνιμνασιάρχης
33) ΔηιΙιήτρι.ος ΧαμονδόπουλΛς
Γιιμνασιάρχη;
34) Νικόλαος Κρχαγιάς Δημο
διδάσκηλος Ι
35) Νικόλαος Βατίδηις τοΰ θε©
δώρΛν Δημο&ιδάσκαλος |
36) Γεώργιος Βατίδης τοϋ Άρι
στείδον" Καθηγητής
37) Αλεξάνδρα Βατίδον Κα-
Θηγήτοια
38) Ποθητός Χ' "Αιντιονίου, δή
μοδιδάσκαλος.
30) Δημήτριος Μυλίιητΐς, διμο.
διδάσκαλος.
40) Κων. Τσίγκος, δηιιοδιδά-
μας, διότι άρχισιε π/,Ρον ή κατά
ληα)ας υπό τοΰ στρατοϋ τής έ.τι
δικασθείσης .τεριοχής.
"Ετσι μιά νύκτα τοΰ Όκτοιβοί
ου τοΰ 1!·13 τίμέρα Σάββατον 13
τοΰ μηνός, οί Μαδριπσιωται προσ
τατενάμενοι διά των ίδίων δπλίον,
άπό τούς καραδθΜθΰντας κομι-
τατζή&ες ποΰ άποτελοΰσαν την
έμπροσθοφτ'λ.ακήν τοΰ έπερχομε
νοΐ' τακτικοΰ βουλγαρικοΰ στρα
τού, έγκατέλειψαν βωμοί'ς καί έ
στίας καί μεταφέροντες επί των
ώμων άσθενιεΐς, γέροντας καί παι
διά, δΐΐπ.εραιώ'Θη<ταν ίίς την νέ¬ αν Τοι»ρκοκοατουιιρνην ζίόνην καί έκειθρν αργότερον ρΐς την λ>Λδα, άπίολ.έσαντες μέσα σέ
μιά στιγμή δλα τά «γαθά τά ό-
ποϊα άπέκτησαν μέ τόσες θι>σ«'ες
ή έκληρονόμησαν, γιά νά βρρθοΰν
άπό τή μιά μερά στήν αλλ,η, πρόσ
φνγες στούς δρόμους, χτορίς δόν
λειά καί χρήματα, καί .Ίροτίμη-
σαν την λύσιν αυτήν ά,τό την ύ
ποταγήν είς την Βουλγαρίαν.
ΛΙΙΟΣΤ. Α. ΜΑΙΚΙΔΗΣ
Συν)ξο; έ.τιθιεωρητής ΣΕΚ1
45) Βασίλειος Στασσός τοΰ
ίπυ, δΓ}μοδι.δάσκοίλος.
46) Ιωάννης Χ" Στυλιανός,
ό)}μοδι&άσκαλος.
47) Νικόλαος Βαμβάκος, θίθ-
λόγος - Δεσπότης.
+8) Κυριάκος Μαλ.αθούρας, θε
ολάγος - καθηγητής.
49) Ιωάννης Γκεός, Ίατιοός, κα
Οηγητή;.
50) Κνριάκος Τσολα£νό;, χρη-
ματιοτής καί ίδιαίτειρος γραμμα¬
τεύς τοϋ ΈλενΘ. Βενιζέλου.
ί>1) θεόδωρος Τσ^λαϊνός, δη-
αοδιδάσκ.αλος.
52) Άοιστοτέλης Κ. Λοψιπρΐ-
κίδης, τελειόςρ. Νθιμικης.
53) Κων. Άριστ. Λαμπφικίόης,
δικηγόρος.
54) Γεώργιος Κων. ΙΙασπάτης,
χη,ιιικό; - βιομήχανο;.
5-5) Ιωάννης Διαμαντάκη,ς, χη-
ιιικός - βιομήχανος.
56) Άργυρώ Πατριώτου, οη-
μοδ ι δαισκάλκϊσα.
57) Σαπφώ Λορίντζου, δημοδι
δασκάλισσα.
58) Σαπφώ Χ" ΤίΚόρτίχ, δτμ
μςδιδασκάλισσα.
59) Σααφώ Εισαγγελέως, δη-
μοδιδασκάλισσα.
60) Σαπφώ Χαλεπα, δημοδιδα
σκάλισσα.
61) Σάββα; Βαλ>«ίΑης, Ιατρός.
62) Νικόλαος Βαλλίδηΐ;, ία-
τρός.
63) Παΰλος Βαλλίδης, γεωπό-
νος.
64) Άδάα Κωνσταντινιδη;;, γε
ωπόνος.
65) Πέτρο; Χ" Γίιοργίου, ία-
τρός.
66) Ανδρέας Φ/.ώρος, ΐατρό;.
67) Νικόλαο; Πιρασσά;, Ϊατρό;
68) Πέτρο; Πολ.νκράτη;, ία-
τρό;.
69) Άί.εκος Μικρέλί.ης, δικη-
γόρος.
70) Σόφια ΆΘ. Μελρμενή, σύ-
ζυγα; Δαιμ. Μιχαηλίδη.
71) Ειρήνη Νογγογιάννη, δη-
ιιοδι δασκάλισσα.
72) Μιχαήλ Κονδύλης, φαρμα-
κοποιό;.
73) ΓεώθΥΐος Παγιίίνη;, ίαε-
τρός.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΝΑΙΙΤΤΞΙΣ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΕ
ΧΝΙΑΣ ΕΙΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗ-
ΣΟΝ
Ό ποόεδρος τοΰ ΈΘνικοΰ Όο
γανιομοΰ Έλληνικής Xει^ροτρχ^ΐ-
ας κ. Λ. ΆγιοΛετρίτης καϊ ό Γε
νικό; Διευιθνντής αύτοΰ κ. Ζ. Στά
λιο; μετέβησιαν προσφάτο>ς Ης
Ρόδον κ«ί σνινε^γάσθηβαν διά
μακρών μετά των κ.κ. Νομάρχου
Διοδεκανήσου, ΛΓαάρχον Ρόδου,
Διετ'θιιντοΰ τής 'Υ.τηρεσιίας τοΰ
ΕΟ Τουρισμοΰ καί λοιπων άιρμο-
δίων τοπικών πα-ραγόντ<,>ν, επί
τοΰ Θέυατος τής όργανώσΐρ(ι>ς αύ
τόθι ΠαραρτήιΐΐΛτος τοϋ ΕΟΕΧ
ώς καί Μόνιμον Δειγαιατολιογ·-
κοΰ Έκθεττνρίου των τίς την «β
(κοχήν Δ<ο.&εκανήοχ)υ —χραγομ,έ- νων προϊόντων καλλιτεχνικτις
-«λίδες 4πο την δραματικόν ιστορίαν των
ΑΙ ΚΥΑΟΜΙΑΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΑΙΝΗ ΤΟΜ ΑΝΒΕΛΑΗΝΙΚΟΝ ΑΙΟΓΜΟΝ
1914-1918
Τοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΉΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΓ
τέως δχευθυντοδ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
(Συνέχρια έκ προηγούμενον) μονάδα μέ ίσόοροπο άγροτική καί
Ό νεο; ούτος κιιτά τοΰ Γενι- άστ.κή ύπόσταση. Γιά την όνοαα-
τσαροχοεοιου αίφνιδιασμός ένέ- -' -- ■ . . -
σπειρί καί ενταύθα φόβον, ίνεκα
τού οποίον καΐ πάλιν ίκανοί κατε;-
φυγον είς Μπιλήνην, πλείστοι δέ
(ίΙ)Μ εισίν έ'τοιμοι π·οό; αναχώ¬
ρησιν, φοβούμενοι, μή τό κακόν
μεταδοθή καί ένταΓΤα, όπερ ουδό¬
λος Απίθανον. Καΐ οδτω ή Θέσι:
τή; πόλεως ημών ε£ναικρι*τι,ιι<»- τάτη °έν είναι δΐΛ'ατόν νά άνθέξη επί πολλάς ημέρας άκόμη. Τριάν- τα χι/.'άδες Χριστιανών μετά των .πέριξ καταφυγόντων ένταΰθα καί πάντων των περισ^Λέντων κτηνών, ευρίσκονται στεν(7>; .τερικβκλεισμέ-
νοι έν τή πόλει χωρίς ουδέ κατά
σ,ιιθ.ιμήν νά δύνανται νά έξέλθιυ-
οτν πεοαν των τελ*υταίων οΐκιών
αυτή;.
ΟΊ πλεΐστοι των -Μχχυν/ι^ν γεωρ-
γοϊ ΰντρς ήρχισαν νά στρροΰνται
των πρός τό ζήν.
Τα κτήνη ομοίως, δέν δύνανται
νά οιατΐΊρηθώοτν, αν μή ταχέοις
«ίς τάς νομάς. Ή κα-
έν γένει άπ>ελ.πΜ—ική, μοί
ραίως δέ έντός ελαχίστων ημε¬
ρών Θά επέλθη κατ' ανάγκην καί
άνεν βέας των άρχών, ή έρήμωσις
τής άνθηρά; των Κυδωνκόν .τό-
λ.εως.
Ταυτα .""ά πόνον ψυχή; ΰπο-
6άλλΐ»ν τή 'ΤμεΤε'ρα προσκννητή
μ«; θειοτάτη Παναγιότητι καί ττ
,τεοί Αυτήν Άγία καί Ίερά Συνό¬
δω, ά,τεκόέχομαι σΰντονον ενέρ¬
γειαν των δεόντων καΐ άσπάζομαι
(ΰλο6ώς την δεξιάν Αυτής.
Πρί-ν νά προχωρήσουμ? στή δη-
μο<τίεΐΗ~ι τής οεΰτερης άναφοράς τοί' Μητροπολίτου Κυδιονιών πρός τα Πατριαρχεία, νομίζουμε σκό- ,τ,αο νά σκιαγραφήσουμε τό Γενι- τσαροχώοι τό Έλληνικώτατο αΰ- το ;«Μ>άστειο τοΰ Ά'ι,'βαλιοϋ έφό-
οον πϊαιγράφονμε τα γεγονότα
πού ί·πισννέ6ησαν σ' αύτό.
Τό Γενιτσαροχώρι άλλ.οιώς Γε-
ή Χο>ριό, ήταν μιά
.τού βρισκόταν τέσσαρα
χιλιόαρταα νοτιώτερα τοΰ Άϊβα-
λιαΰ χαΐ ά.τοτελοΰσε μίαν άνθνπό-
στατη ν.ο:νο>νική καί οίκ-θΝΌμική
σία τοι> τίτοτε δέν είναι γνο>στό.
Εί; τά έπσημα βιβλία τή; Μητρό-
πολης άνεφέρετο μί τό ανζιμα Γρ-
νιτσαροαώριον έν ώ εί; τό Μη-
τρώον τοΰ Τονρκικοΰ Κοάτους
(κουτσούκι) φέρεται μέ χύ όίνομα
Κιοντσοΰκ-Κιύϊ (μικρά χω·ριό) καΐ
ετ-σι όνομάζετοι καί σήμ<εο·α άπό τούς Τούρκους. Την κωμόπολη την κατοίκοΰσαν τέσσερις χιλιάδε; ψυχές, δ//>ι "Ε-
λληνε;. Τοΰητκοι ήσαν μόνον οί 3
- 4 χωροφύλΛχκε; (Ζαπτιέδες), ό
Τελώνης καί ό γι'φτος γιά την ε¬
πιδιορθώση των γροργικων έργα-
λείων.
Τά ήθη καί έθιμα των Γενι-
τοαροχοριτών δέν διέφεραν άπό
κεϊνα των Άϊβαλιωτών. Τό Γενι¬
τσαροχώρι συμιΐρρΐστηκ'Ρ πάντα τή
μοΐρα τοΰ Άϊβαλιοΰ στή ταραγ-
μένη καί μαρτυρτκή έθνική ζωή
Την τοπογραφ-ία, τίς
ματικέ; άσχολ.ίες, τή
ζωή, τά ήθη καί έ'Θιμα, την κο»ν<ο- νική ζωή κια τί; οτμφορές τής ΤΗ ΤΣΙΤΕΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ (ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ) Πέραν οό ραχιοκοίλαδον, ψηλά ό Άεν Κήρ'κας κι όλόερα πετούμενα, τρυγόνια καί περδίκσς. Κι έναν όρμάν πυκνόν πυκνόν σπεντάμια καί έστρέας, αχράδια καί άγρόμηλα, λευκία, τσουρανέας. Παχ: σκουντουλίΖνε, τάχαρα. κι άμον φωτάν φωτάΖ'νε κι έκεϊ άφκά τό μαναστήρ' «φορίζ'νε καί σκεπάΖ'νε». Ή Παναγία Γουμερα σά σκότει νά τά νΰχτας ϊκεϊ είχεν τόν θρόνον άτς κι ώρίαζεν τ' Άκρίτας. Εναν καντήλ' άκοίμιγον έφώτιΖεν τόν κόσμον, γαλένιΖεν κι έλάφρωνεν τή σκλάβονος τόν πόνον. Τά γράμματα — σπουδάματα μ' έκεΤνο έμαθαίναν κι ένοιγαν στράταν, άκλεροι, ήμπιαν κιάν άλεβαίναν Εϊνας έγίντονε Δεσπότης σό Μπίκρες (1) σπουδαμένοΰ, για γούμενος, καλόερος, διάκος Εακουσμένος Κι άλλος τρανός ούστάμπασης άπαν σά Μεταλλεϊα, τ έδούλευαν σήν πίστ'ν έμουν άμον «Κρυφά Σχολειό». Έκεϊνα εστερέωνον την πίστιν, την έλπίδαν, Γ.ώς θά έλέπ'ν οί οκλαβωμέν' ελεύθερον Πατρίδαν. Άρ' κάποτε επέρασεν ή πίσσα ή σκοτΐα. Έλέησαν τοί σκλαβωμέντς Χριστός καί Παναία. Τοϋρκ' καί Ρωμαϊοι έζήνανε δμαον καλά άδέλφια, τραγώδναν και έχόρευαν κι έποϊναν κοινά κέφια. Κάθαν Δεκαπενταύγουστον θά έλεπες τό θάμαν, "Ιοϋρκ' καί Ρωμαϊοι 'άγκαλιασμέν, πώο χόρευαν έντομον. ς αυτή; περιέγραψε μέ ' Σήν Παναιαν έμπροστά τ' άκοίμιγον καντήλι τικότητα καί δεξιοτεχνία ί·νΑ,,ΤΓιν. η Λ , . , .... .. ., ■ ν - „ χ , ΡΥεντον πολυελαιον μετ Αγιον Μαντηλι. εξαιρετος εκπΛΐδϊυτικο; Παναγής Μαγείοου («ΑΙΟΛΙΚΟΣ Δπο έτ0ν τό Λ ύ κ ε ι 0 ν. 'Όχι «Κρυφόν Σχολείον». αΕιον καί πανάΕιον Ποντιακόν μνημεϊον. 1 Τό Ζωντανεύ' καί σκών' ψηλά τό παλαιόν την δόΕαν, 'Λϊ6αλιιί>τη; χήν καταγωγή, δί- τ' έργατα καί τά θάματα, οί πρόγονοι τ' έγνώρτοαν.
>ΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΩΣ ΠΛΟΚΗ2
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝ,ΓΝΩΣΜΑ
ής γρ Σ
ΚΗΡΤΞ» Αθηνών φνλ^α 30ής
Μαΐου καί 6ης, 13ης, 20ής καί
27ης Ίουνίου 1954). Ό Μαγείοου
δαΕε δέκα τέσσαρα χρόνια συνέ- |
χεια στό Γενιτσαιοοχώρι καί οί
πλικ*'φ·ορίες τον επάνω στά Θέματα
Ρντής τή; κωμόπολης είναι αύθεν-
ίΐκές. Γράφνει λοιπόν γιά τούς άν-
βςώπου; τον:
«Οί χο>ριανοί ήσοΛ· φιλι'^συχοι,
έργατικοί, δραστήριοι, φι,λότιμοι,
φιλόξενοι, φΗλόμουσοι καί φιλο-
Έτιαίται χίορικοϊ δέν ύ-
Λήρχον. Οί χίοριανοΐ ήσαν μεγα-
λόσΐο-μοι καί δταν κατά τάς εορ¬
τάς εβαζαν τά τσόχινα σαλ.βάοΐίΐ
των καί τά Γουνουζλίδι,κα τά φέ-
σιιί τιον, ήσαν δλο λεβεντιά. Τύ-
ποι Έλλήνοη' παλληκαριώΛ· τής Έ-
Αμάν τ" Εύρώπης τοί Τρανούα επήρεν άτς ό φόβον.
Για μ'χάν'νε την Ανατολήν, άοίκον χρυσόν τόπον.
Χωρία τό εν καί σταυροδρόμ' σ' Ίνδίας καί σήν Κίναν
καί γιά μ'ψοφοϋν, άφωρισμέν' οϋλ' άτουν όσην πείναν.
Σ' έναν σ' αλλο έσέγκανε Τούρκ'ς καί Ρωμαίοις νά κροϋνε
(καϊ νά σπάουνταν)
κ> οί άπιστοι άπό μακρά νά τεροϋν καΐ γελοϋνε.
Άντίχριστοι τ' έθέλνανε έγκαν άτο σό τέλος.
Ιϋασάντσαν, ετυριάντσανε κι έσταύρωσαν τό Γ έ ν ο ο.
τταναστασεω:
(Σ υνεχίξεται)
ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΙΤΣΙΜΠΟΥΡΟΥΝΗΙ
Ή Έται.οία θρακικών
μετά την απώλειαν τοϋ Ίδρυτοΰ
της, ίΐολυοώρον ΙΙαπαχριστοδον-
λ.ον καΐ χον Άν"τ«ροέ&ρου της,
Ίοιάννη Καρδαρά, τ>ρηνεϊ ήδη
την «πώλε.ιαν τοΰ Γενικο-ϋ της
Γραμματεύς, Γειοιργίοιν Τσιτσι-
μποιιροιί'ν-η.
Ό άδόκητο; Θάνατός τού ί-
(Ίόβιθίν εί; ναθεΐαν οδύνην, ϋχι
μόνον τά μέλτ) τη; 'Εταιρΰα; μας,
άλλά καί δλους δσαι τόν εΐχαν
γν&οίοει, τόσον ώς Ι^ενικόν Γςι,ια
ιιτέα τή; Έταιρ/ας μας,, όσον
*«ί ίί; αλλους τομρίς τής δημιονρ
γιχή; τον δρά£ΓΡ(·)ς.
καί Θρέμμα τής Άνα
Ις Θράκης, κατήγετο άπό
τάς 40 Έκκλησις, δ.ιιοι< βϊχε λά- ^ϊι τάς πρώτας έγκυκλίονς σπον "ά; τού. -ΐ'νρχιο'ί δ' εΛειτα τάς σποΐ"δά; ™'' Είς 'Ανδριανούπολιν καί είς Αθήνας, ο,τ,ον έσπούδασεν ειίς τύ ΠαινΕίΓ^τγ^^ν. Ή φιλί(οιμάθειά τού ήτο τόσον μεγάλη1 καί τά έν- '-{ οέν ήοκέσθη βίς τό νά λάβη το οΰ:λ(ι>μα τοΰ Χη,μικοϋ, άλλά
^Ι:α"^ ε.τισης κωί τό δίπλωικι
τ°ϋ ΝομΐΜϋ, δίότι έφοίτηΛεν καί
Γ1; τά; δΰο Ιΐανεπκττη,αικάς ταν
Τ(ιί Σχ&λάς μέ εξαιρετικήν έπί-
ς άρτια καιτΓ,ρτι
,Τ.., είς την 'Ε-
Τ<"ΐϊ<ι.ν Χημικών Προϊόντων καΐ Λαασ.μάτΐι>ν δ,του ύπηρέτηΛ'εν, ώς
Χημιχβς {^ 28 |τη, ά'φίσας εκεί
_. α ΐα ΐχνη τής δηιμι,πυργι-
'Ί> ΤΛ' δοάσειος, χάρις ίίς την
ιν *>'σιινϊιδησίαν τού τάλαν-
ιον.
^Πνπω άνή-,χον, έπ,ζηχ^! *,,«£
5!?ς ,να "«ινοτομή καί νά δτ,αιονρ
Υ1· 'νώ ή χ^^ τον πάλλρι μ,
("ν.τονβι«ν Μ μέ Χαταν6ΐ|<τιν . ·7°5 τούς <η.νανθρο).·τους τού πρό; . "««ν; ιδία πού .τάΐΐΐχουν κι' ε'- .τάΐΐΐχουν κι' ε' ιΚΛϊί Μέ τ^ (ΐΤ . ' * π"Ηο να Λροσκρρρη νΛ- . { ' Λβιββοτεοον πρός «{«ούς, εΤ- νά ιδρύση καί νά ίον Έπ,κρονρι ; τού α Τ, μ μ* ΤΤϊι/ στ>νδ(ίομτ|Λ'
νά
«αί δίν Ρ>·ί<ΓΤ> 5τροηγονιυ.ιΚ·ω;
^°σΐ*ς Τίιμία' ίΛίι δοιδεκαϊ
' "ΑΤ«κ- δέ καί άς
°ν ί«η»τσίαν φ.οτεινά
νανΥ ™υ μέ την
Ι- Ηον "τΐμοτ1τά τού, την πρό-
Τής
· «εί·
καί
τοί'
Γ"ν ««'δθίααιν τής
αύτοι*'· μ&?
ΓΙΐ:[°1'. Τί
τον.
εφίν
ς την άλύτοον
,,ν.·όν
}^. Ή ρη ήτο 6ια
ση<η'μ-ΐθΐΗ?ούνην τό ίν- τόν μεγαλό πνοον 6άρδον τής θράκη;, τόν άλΓ,σμόνητον II. ,ΐΤαπαχρκϊτοοοΰ λοτ, έγινεν άαό τά πρώτα άκό¬ μη 6ήμίΐτα τής Έταιρκχ,ς, τό Λέξι χέρι τού ίδρντού της. Καΐ προ- σέφΒρε τάς .τολυτίμαΐ'ς τού ίΐπη- ρτσία; ώς Γενικάς Γρα,μμτεΰ; τής Έται,ρία; επί είκ,ο·αα.ρ-τίαν πΈΐπ'Λον έί>γαζάμενιο; συσττιματικω; καί
αόκνως διά την «ύόθίουιν των
σκοπών τη;.
"Οτε δέ πρό τινο>ν έΓΓων εγέ¬
νετο ψρστιβάλ λα'ίκων τραιγουδιών
εί; Ηονλγαρίαν καί έκλή'Θη ή 'Κ
ταιοι'α θρακΛκών Μελετών νν'ι με
τάσιχη διά Θρακικοΰ μοινηκον σιγ
κροτήματβ;, ό Γ. ΤσιτσΊΜ.τιθ'υρού
νη; π;ϊ,οθύμιος εδέχθη νά ήγη'Θή
τής άποβτολή; καί νά εκπροσωπή
ού την Έταιρίαν ιείς τό φεατιύάλ.
Ύπήιςιξρ δέ .τοωτηφανή; ή έπιτυ-
χία τοϋ Θρακικοΰ μονβικοΰ σΐ'γκρο
τή,αατο; είς τρόπον αχττρ ή Βοτ^λ
γαρική Κριτική Έ·.τιτί>οπή νά τό
.-ΐροκρίνη έ'ς «λ^ον των άλλιον μοί·-
ιτικών σΐ'γκροτΓ,ωάτων καί νά τό
βραβεύση ώς καί την Έταιρίαν
μ.α;. Ή τιμή δέ αί'αη όιντανακλΛϋ
σεν φΌΐκώ τώ λόγω τόσον εί;
τόν απχηγόν τής αποστολάς Τ«Π-
τσΐιμπουοοΰνην, ό όπ· ίο; ποικιλο-
Τι£Οπω; σι<νετέΛεσεν είς την προ 6ολήιν καί άξιοποίησ ν τή; ρ/.λη- νικής σα>μμετοχής.
"Οτε δέ, κατά τό λήξαν ε'τος,
τό Βασιλικόν Εθνικόν "Ιδρνμα
Ρκάλρσρν εί; κοινήν «τύσκεψιν 6-
'/μ τά έν Αθήναις θρακικά σω-
ματεία καί <Π'νεξι>τησε διά τόν
τρόπον τής συι,ιιβολή; Τίον είς την
(ΜΧτ.τάΘριαν τή; περιφερειακ·ή;
σναπτΰξεως τής Θράκη,ς τή; ύπα-
γαμένης εί; την άρ^μοδιότητα τοΰ
Β.Ε. ΊδρΐΊιιατο;, ό Γ. Τ·σιτ<η(μπου ρούντις άνέλα^εν εκ μέΐ»οι>ς τής
Εταιοίας Θρακικών Μελιετών νά
διόση διαλεέεις εί; τάς νιιςιΐίοτρ-
ρας πόλεις τή; θράκης επί γεοιρ
γικ»ών θεμάτοιν, τα ό,τοϊα κατεΐ-
χεν εκ τής (μ«κιράς προϋπΓ,ρεσίας
τοτ' ιί; την Έταιρίαν Χηιμ. Προϊ
όντ<ΐ)ν καί Λιπα«ημάτ<ι)ν. Σιη-επή; παός τττν ν.τόσχρ«τίν τού ,-τιαρά την κλονιζομένην υγεί¬ αν τοΐ', Λάρα τά; τα'λαι'.ι,τωρία;, καί τόν κάμα,τον πού Θά <τι·νρπή- γ·?το ή κατά την διάρκειαν τοΰ θέιςιοιυς ΰπερ<κόα;ω.σίς την, παρά τάς έΛα,νπλτιαιμρνα; έαιμόνονς στστάσεις μας ν' αποφύγη αυτήν την ταλαυκορίαν, δέν εδί.στασεν νά πραγματοποιηθή αιαά; τάς δια 1ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ 'Από τό άρισταΰργημα τοϋ ^ΤΕΦΑ.ΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: "Ο ΛίΑΉΟΛΟΣ ΣΓΗΝ 'ΙΌΤΡ-ΚίΑ» Οί παλαιοί μουν τ' έλεγον καμμίαν κι άνασπάλλω: «Ή Ρωμανια άν πέθανεν ά ν θ ε ί καϊ φέρει κ; δλλο». Άρ' έ ν θ η σ α μ" κι έ ν έ σ τ ε σ α μ' τά Για των Άγίων. Κ' ένέσπαλέ μαο ό Θεός. Ζ ο Ο μ ε κι άλλο κ σ λ λ ί ο ν. Αθήναι Δεκαπενταύγουστον 1970 (1) Μπικρές τούρκικα ελέγετο τό Βουκουρέότι. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ (Τσιτενός) ΊΆΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΓΠΩΣΕΙΣ ΤΥΡΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΠΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ,, Τού συνεργάτου μαςκ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ Η' Γενικά ή Όλ.λανδία είναι πυ- ; Αΰτό δέ ήτο καί τό κύκνειον άσμα τοΰ Γ. Τσιτσι,μΛουρΓ'ύνη. Ή μέχρις αΰτοθΐΌία; .-τροσφορά τού («πήρξε μοϋραία &ι' αυτόν. Ή έπιυσφαλής ϋγεία τοτ έπιε- ί>εινο>Θη, δέν ή.απόρεσεν έκτοτε
νά σιινέλθη.
'ϊΐ εΰ&ραστη καςεδιά τοτ δέν
ήμπόρεσεν ν' άνθέξη μεχρι τέ-
υς. Κο,Ι τό μοιραίον ρ.τί)λθεν.
Ή εϋγενή; καί άλτρουϊστι.κή
' ι(η·χή έπέταξεν έκιεϊ οπου 6α-
ή αίωνία ιεΐρήνη, ή αίοι-
νία άγάπη, ή αίωνία χαρά.
Ό Γ. Τσιτσΐιμπονροιύνης έπεσεν
επί των ίπάλΕεων τοΰ κιαθήκοντος
ώς γνήσιος Θράξ, προσς-ρρα; την
ίκμάδα τής ϊοή; τον χάριν τής
αγαπ^μέντϊς το>» θράκης.
Καί εάν ή ^Θαοτή τοα« {ίτ«.ΰτερο .τάοκο πα(ϋ είδαιμε
λέγεταιι Κό««ν. Δι>ό ο;·ο.ρέ; την
έδδομάδα. όινοιη' σιινατ.λίίς στό
κ.τίριο πού <>ρίσκ.εται στή μεση
τοϋ Λάρκου. Ιΐάνω σέ 20.000 δοκά
ρια είναι χτιαμένος ό σιόηροίνρο
μικός σ.ταθμός. 'Κξαίρετο τό κτί
ριο το'ϋ ΤαχυθιβθιμείθΛ'. (Ρωσ<Λ> -
Όλλανδηοοΰ ρΐ'Θμοΰ). Επισκεφθή
καμε τό σπίτι μ<η«ί€ΐο τής μαρτυ ρι-κής "Αννας Φράνκ πού έ'γινε τοπος πρ·θ(ΐκυνήιματος. Έπίσης τό κτίριο μέ τά ώρ.'<ία Όλ^λανδικά κεντήματα καί πλιτκτά καθώ; κιαί τόν οίκο. Χόλ^τχούϊζϊν Στάελτι οτήν όδό Γουάγκεν 18 ίΐοίι ε.ΐΐ ζεργάζονται τό διαμάντι. Έκ-εΐ, κά.-«Ν.ο; ύ.τάλληΛος μέ μακρνά μαλλιά πού μιλοΰσε έλληνικά, μάς «Τπε βχετικά γ»ά τό διαμάντι καί μόο; .ταρουσιασε όλόκληρες σειρές άπό 6ακτνλί6*α μέ διαφοράς τι- μέ;. 650 δολ. 'μιχ άνίο. ΟΙ κινή- «ε<ς τού δμως καί ή όμιλία τού ς-ανέίχΰναν πώς ήταν... κίναιδος - παθητικό;. Έπιστρεςροντα; στό ξενοδοχείο πήγαμε γιά φαγητό τμι τό ά,,τόγε^μα άναχιορήσαμϊ γιά τό ΒόΑλενταμ. Ένδια«Γέρον ιΙ'αράδικΌ χωρώ. Τά περίεργα μι κρά σ.τίτια τον. Ή γρ·οκτ>ικη τον
το.το-Θεσία καί οί κάτοίχοι .το-ύ φο
ροϋν άκόμη τί; πκ>λνχρί'>ιμες έθνι
κές φορεσιές τοη>; μετέδαλαν τό
χΐι>ριό αϋτό, σέ ν^εντρο δ·:ιεθνοϋς
ΤΓ/υρισμοϋ. Στά στενωαά δρομά
κια τού χωρίου, πολλά παίδιά ρο
δοχόκκιινα παίίΐανε Λιιέρι.μνα. Συ
νιεχίξοντας την πορεία μας Ιπι-
σχ*φθήκαμιε καί τό τυροκομικό χω
ριύ Μονίκ,ετάονν. Σέ καΛοιο τυ-
ροκομεϊο Λθυ μπήκαιμε έ'να; σ»·ιμ
.•ταθητικός νειαρός τυροκάμος μάς
βξήγηοε πώς ,ταιρασκΐνάζουν τό
Όλλανδικό ττ<ρί. Όμιλοΰβε Άγ- γλικά. Άφοΰ ςρ<οτογρ.αιο;η9ή«α.μι2- μ.αζί τού γιά άνάμνησιι, μάς ρώ τησε πώ; λέγεται ίλληντκά ·— γχούντ - μπάϊ — Γειά σον, χαίρβ τοϋ άπαντήβαιμε. Κ' ένώ τόν ά.το χαιρετονσαμε καί ,τηγαίναμ* πρός τό Λθΐ'λμαν ,μάς ςρώναζε... γειά νά «τδΰση στις καροιές δλοχ νων πού τόν έγνώρισαν κα,ί τόν ήγάπηΐεαν. Ή Εταιρίαι θρακ. Μελνίτών αίσθάνεται βαθυτάτην όδΐιντιν διά την άπώλεΐίΑν τού έκλρκτοϋ της σννεργάτοτ, καί διά τό δινανατλή ρωτον κενόν τά ό.τοϊον αφήκεν αντη, ΐ^χεται δι' όπως ό Παιά' γαθοί Κνριο; χαρίζη όλην την τ^αρηΎθθί^ Τβ111 ί>ις Τ^ν "ΟΌΟ'^-
λή τον οΰϊυγο, ν.ίά. τού; οΊκείονς
τού. "Εστω αίωνί« ή μνήμη τού··
Δ. Ί. Μαγκοιθοτης
σον, γειά «ου... Έπκττρέ<ροντας στό "Αιιστερντα^ι .-περάσαίμιε μεσα άπό μΐά τεχνητή ΰ.τόγειο δίοδο πού ιεΐχε μήκο; 1.032 μέτρα καί άπό πάνίο άργοκυλοϋσε ό ,τοτα- μός τής πόλεως. Τό (χράδυ ,μετά τ ό δεΐπνο «ή γαμε στό Κρατικό θϊ'ατρο . ποϋ ήταΐν διακοσμημένο μέ μικρά ά- γάλ^ατα «αί στραφτ&ρ<Ας πολυε λαίονς. Τιμή εισ. 6 ααορίνια — 51 δραχμές. Εί*δαμ<ε την όπε- ρέττα — Ή Πριγκίπισσα τοΰ '1π.τοδ.ρομίου — τοϋ μουσικοσνν Θέτη "Ειμμεαικ Κάλμριν. Γίνικ,ά ή ,Ίαρ.άστασις ήταν καλοδαλμένη. Ό φωησμός άπλετο;. Οί φιονές καλο&ειμε-νες καί στρωτές. Ίδι«ί τε.ρα μάλιστα τοΰ τενόρου καί τή; σοπράνου. Δέν καταλαιδαίνα- με δμω; την έρμηνεία. Τραγου- δοϋσαν γερ'μονικά. Τό ποωί τής άλλη; μέβιας, πη- γαίνοντα; στή Λάλι Χάαρλεμ ιεϊ δαμε ν.αί τό άερο&ρόμιο τής Όλ λανδία;. "Εχει μεγά).η εκτααι· Στό Χάαιρλε,μ (μέ πλ. 2.145.000) ε.-ΐισκεφ&ήκοιμε τόν Καθίδρικό ναό. Παρ.ουσιάξει ενδιαφέρον τό σρμόνιο. Είναι έΛΐχρυσο μέ 6. 000 αύλ,ού;. Σ' αύτό τό άρμόνιο μά; είπαν επαιξαν καιτά καιροΰς οί διάσηιμαι μοιισουργοί: ΣοΙϋμ- -τερτ, Μότσαιρτ καΐ Χάϊντελ. Γν- ριζοντα; κ«ί πάλι στό "Αμστε,ρ- νταμ, εϊδαμε τόν πύργο Μόν- τελμΛάν, τόν ϋδατοφράκτη τοΰ Αγ. Άνττονΐου κ«ί τό μεγάλο φράγμα Ζαοί'ντερζε, ποΰ 6'εώρεΐ ται Θαϊιμα, τεχνικής των Όλλαν δών. Τό μεσημέρι μετά τά οραγητό, ό νποφαινόμενος άνέβηκα στό δω μάτιο ταΰ ξενοδοχΐίου γιά ξεκού ρασι καϊ ή παρεα μ,ον πήγε 6όλτα σέ κδποιο Λλοιάριο καί κάΛΌ,με γΰρο στά <ρίοταγωγι>μένα κανάλια
τή; πόλεο;. "Οτα τιελΐίοισε ό
διά.-ΐλο·ς των καναλιών καί βγή
καμε στό πορθαεϊο πού ξεκινήβα
με, στάματήσαμε σ' ενα φθιριχτό
όπωρο.τωλ^είο γιά νά άγαράσουμε
άχλάδιά κιαί .τ»οτοικάλια. Καί έ
νώ συζητούσομε γιά τίς τιμές,
άκούΐϊοίμε τόν πουλητή πού μάς
είπε έ>Ληνικά: -— Μή Θέλετε νά
χάνετε παξάραα. — Γίλάσαμ* καί
.αιάβαιμε κον«τ>έντα μαζί τού. "Η-
τανε ά>ιό τό Μεταξονργεΐο.
Έοΐιστρρφοντας στό ξενοδοχεϊο
πήγαμε στό έστιατόηιπ καί μετά
τα δεϊ,τνΌι μά; -τήγε ό Ιταλός ξε
ναγός μα; μέ τύ τρόλλεϋ μπάς
στή παλιά πόλι. Κάτιο άπό μιά
γίφνρα «δαμε άρκετοϋ; χίαπι&ες
χαί χίπ.-τισες .-τού τ-ρώγανε, πίνα-
νε καί κα.τνίζανε. θέαμα οχι. εϋ-
χάριοτο. ΚαΛου έκεί κοντά {αάρ
χε.ι καί Θέατρο τοΰ σέξ. Εμείς
μ,-ιήκθιμε μόνο στό μουσεΐο τοΰ
σέξ. ΓιΊρΌ) στοϋς τοίχοι<ς ήτανιε κρειμασμένες ποικίλε; φωτογραφί ες βε|<«.ιαλική; ΰφϊίς. Παράλλη- λα μέσα σέ μιά γυά/,ινη 357 — ΙΙιστεύοί Μεγάλ^ε Βΐζΰρη, συνέχισε ό Σουλτάν»;, πώς γιά νά σο>Θή ή έθνική μας κλΓΐρονο-
μιά κιαιί νά έξακ.α>.οα)'Θι>ση νά ζή
δοξασΐμένη ικαί .τερήτρανη ^ 'Ο&ιο
νίκη Αύτοκρατοοία, είναι άπα-
ραίτητο νά συγχρονισθή. Ν ά γι
νη ενα πολιτοσμέν» Κράτο; -τού
νά μπορή νά σταθή άνάμιεσα στά
&λ)α ΒασΊ'λεια τής Εΰρώπη; μά
κα), νά τα θΎΤΐμετοπίζη νικη<ρό ρα, οσάκις τό επιβάλλει ή άνάγ κη ή τό συμφέρον τον. Γιά νά μπορέση τό Κράτος μας νά .τρ·ο οοεΰση «λϊ νά άναδημιουργηθη, είναι άπαιρ-αίτητο νά στιραφοχ'με στούς Λαόν; μας. Νά τοΰς άγκα λιάσοιιμΐί,, νά τού; έμπνενσοτ'μ.ε έμ.-ΐι.σιτ»σΰνη καΐ νά τούς άπαλλά Εουμε άπό την τυραννία τής φε ουοαρχίας. "Ετσι θά τό όργανώ- σοι·μρ ,τάνοι σέ γερέ; καί φιλε- ί^εΐ'Θερες βάσει; κ ά Θά τό σώσου με άπό τ-ούς κινδΰνονς πού τό κυκλώνονν. Πρέπει γιά νά γίτουν αύτά, ή Αύτοο4ρ«τθιρία μας, νά πανση νά είναι Κράτος των Πά ,σάδων, των Μπέηοων, των Άγ<ί διον, των Χοτξάδων κ·α,1 τώ·ν Ου λρμάδυ)ΐν. ΠρεΛ^ι νά γίνη Κρά¬ τος τοΰ Λαού, τόν όποϋον ώς τά τώρα .τ&ριΐφρ,ονοΰμε καΐ τόν κατα τυραννοΰμε, χωο·1ς δμω; καί νά ΐόν άγΛ'οοΰμε, γιατί ά-ιιό τόν ί- 6ρώτα τού ζοΰμε καϊ μέ τή δικύ τ,&υ αΐμα πολεμοΰ,ιΐιε. θά μοΰ πης .τώ; καί «—ά γκιαούρικα Κράτη τή; Ενρώ.της ή ιδία κατάσταση Γπικφατοϋσε. Αΰτό τό ξέρω ·ζχ' έ γώ, μά ΰστίεοα ό-τό την άμερικα νίκη καί τήγ γαλλική έπανάστα ση, τά .τράγματα άλλαξαιν. Οί λαοί άπέκτησαν στινείδηση των δι κακομάτων τίον καί τά διεκδικοΰν .τεισ,ματικά. Τό ίδιο συμβΌνίνει κΛΐ αέ τού; δικοΰς μας λι£»ύς, Μον- (τουλμανακούς κα.ί Χριστιανικόν;, πού κάθε τόσο ξεστΐκώνανται κιαϊ ζητοΰν την ίλευθε.ρ'ία Χζ,νς, πού Οιμο>ς εμείς Λεισματικά τούς την
άρνοιΐ,μρθα. "Αν τά σκεκρθής δλα
οίίτά Θά βγάλης ενα πολύ Θλα&ε
ρ·ό ατνμπτρασιμα. ΙΙώς δέν Θά .τε
ράση πολύ; κ<αιρός καί ή Αύτο- )ίρατθ(>ία .τού .ταλληκαρίσια άντι
μετιόπΐισε τόοΐες καταιγΐδες άνάμε
αα στοΰς αΐώνες, θά διαλυθή. Τό
κακά &το>; ξέ,ριεις άρχι·σεν ήδη.
Πρέπει νά τό σταμιοοτήισουμε, προ
τοΰ είναι άργά. Ν ά τό σταματή
οονμι κ' ΰστρςα νά έργασ&οΰμε
■μ' ένθουσια-σμό καί σιδερ«νια &έ-
ληχτη γιά νά τοπ;ο'Θετή<του·αε άνα νρίθιΐΐΐνη καί .τανίσχυρη <ττό ι|;ηλό, στό πολύ ψηλό της βάθρο, την Αντοκρατορία μοις. Πρό; αντήν την κατευθυνθή, σννέχκΐεν ό Πατισάχ, υείνουιν δ- λε; μην οί ένέργειες. Καϊ νοιμίζίι) Λ-ώς τίς εύλογεϊ ό Άλλάχ καί τίς έγκρίνει δ Μεγά/Λς μας Πρ.ο<τ;ή της. Δνστυχώς στήν προσπά&ειά αου αυτή σνναντω την αντιδρά¬ ση των Πασά&'ον καί των Οΰλί μάδιον, .τού είνΌΐ κολλημ*νίοΐ σάν μύδια στΐς παληές τοτ>ς σιινήθει
ρς. Ιναί δέν μ,τοροΰν νά κατα λ ά-
6ουν οί δμιιαλοι πώς μέ την άν-
τίδνθθή τους, δχι μόνο δέν έξι*-
πηρετοΰν τά σνμφέροντά τονς,
ιμά τοΐιναντίον τά 6λά.ττ«νν. Βλά
Λτονν τόν έαυτό τονς κσί καταβα
ραθοώνοχιν τό Ντοδλέτι. Λνποΰ-
μαι νι> αύτό. Μά νά εΐσαι βέτκχιος,
πώς στό τέλο; Θά 6γϋ) έγώ πιιό
δυνατός άπ' αυτού;, θά τού; πό
λεμή·σο> καί θά τού; έξοντώσο).
Νιώθίο μργάλ.η δύναμη με<τ« μόν «αί οί συνεργάτες μου, μοΰ είναι όπόλντα άφοσκιχαένοι καΐ εΤνηιι κι' ,οΧ, δσο κι' έγώ δι>νατοί.
— Βλέίΐεις λοιςτόν Βεζΐ«ρη ιιον,
Γ|ακολοι·θησεν ό Σουλτάνο;, πώ;
δέν · ΐΐμαι έγώ ό προ-οότη;. Δέν
έπιδιώκω νά ξεθάψω την Αύτο-
κραΤΌρίτχ των Ρονμ, γιά νά κατα
χώσι» στόν τάορο τη; την δική
ιμα; Αύτοκιρατορία, τής οποίας,
στό τέ?Λ; - τέλος, εΐμαι ό Σςυλ
τάνας.
Μοϋ εΐπιες πώς οί
τού Μ-τοσταντζήιμπανση, πού
εκ>ανες καί τούς κρέ,μασες, ε'μά&α
νέ ,-ΐώς εΤχ,α έρωμένη την άδελ-
φή τοΰ Κοκκάλα. Πώς μ' αύτη
εκ.ανα έ'να άγόρι, ποΰ τά βάφτι-
σα γκιαοΰρικα Κωνσταντΐνο καί
.-τώς τό .πς>οώριζα γιά Διάδοχό
μο<υ... Ή ά/.ήθιεια «ΐναι πώς μέ την άδελίρή τοΰ Καχκάλα εΐχα ά ΛΌυττν|ει έναν ίσχνρό έρωτικό 6ε σμό, άπό τόν οποίον πράγματι γεννήθηκε ίνα παιδί. 'ΕπΡΐδή δ¬ μως δέν ήθελα να κλείσω την έ- ξαιςκετική έκιείνη κοπέλλΛ στό Χά ρέμι μόν, γι>ατί έκτός «ού Θά κα
τέστρεφε την άγάπη της γιά μέ
να, θά ιεΐχε σά συνεπεία νά δια-
κόψω καί την συνε,ργασια μοιι πά
νο) στίς μεταρρυ&μίισεις, μέ τόν
ά&ελφό της καί πολΰτι.,ιΐ/θ φίλο μου
Δανιήλ Κοικκάλα, την εβλεπα στό
σ.τίτι της, στήν άςιχή στά θερα
•πειά, ΰστερα στήν Χάλκη καί τε
λευταία στήν Πρίγν.ΐΛΟ. Γιά ν'
άναγνοιρίσω τό ,ταιδί μας, Θά ε
."χρε.τε νά τό τουρκρψο κι' αύτό
δέν τύ ή'Θΐλε ή άγα,τηιμένη μου
Άνίκα. "Ετσι τό παιδί, 6α<ρτίστη κε χριστιανικά, σάν δικό τη; παι δι καί τ^ΰ ίδοκτε τό ό'νοαα τοΰ ,ιατέρα τη;, πού κ^ιτά ούμ.ττωση τάν έλέγιανε Κωνσταντίνο. "Ετσι Γχει τό ζήτηιια αίτό καί ό'χ* ΰ- πως τούς σΐ'μφερρι νά τό ,ταοου- σιάζουν οί έχθροί μου. Χοΰ ϊξέβεοα την πολιτική μου, Μεγάλ^ε Βεξνρη γιά μιά άκόιια φθιρά μοΰ ε^ε κατα,λήγοντας ό Πατισάχ καί σ,οΰ μί,λησα γιά τίς σχέσει; μόν μέ την άξέχαστη Ά νίκ·α. Ξ.;.ρ(ι> .τώ; μοϋ εΐσαι .τιστός
,-ταιρά τί; έπιφνλάξεις σου γιά ό
ρισιμέΛ<ρς άπό τί; μεταρρι·&μίσε4.ς μου καί σάν Βεζύρης δο»·,λεύεις άξια τύ Ντοβλέτι. Άπ' δσα μο·ΰ άνρς-ερες ,-ιείστη κα πάς την όολθφονία τής άγα- πημένης μου καΐ τοΰ δΐιστΐ'χοιι παιδιοΰ μας, δπος καί την σύλ- ληψη τοΰ Κοκκάλα δέν έν.τιελί- σανε άνΘρωποΊ τπ<ΰ Χαρειΐιιοΰ μά συν(ι>μότε; τοΰ Μποσταντξήμαα-
ση. ΓΤοοσπάθιτσΐρ νά τού; άνακα-
λ.νψη; καί νά τονς σνλλάβης, προ
τοϋ κάνουν κ<.' άλλα έγκλήματα. Σοΰ έπαναλαιιβά'νο) .τώς ε'χεις γι' αϊϊτό τό σκΌπό, άητάλυτη έξουσία ά,τ' έιμενα. — ΕΤχα άπομ.ακ.ριη'ΐει τόν κίν δι·νο ά,τό την 'Εμινε, άγα.τ-ητέ μόν Ισμαήλ κα'ι γι' αίτό ε'φυγα ήσυχος άπό τό Σεράϊ. Ό Σ;νλτά νος, άπ' δσα τοΰ εΤπα δέν ιμ.το- οοδσε νά ψαντασθή πώς έγώ ?'|- μουνα ό Ά^χηγός τής σι·ν{ι)μο- σίας εναντίον τοί1. "Ετσι Θά ένε,ρ νοϋσα μέ έλεΰθιειρια τά χέρια καί βρβαιος, πώς οί δνθοοποι τοΰ ΙΙα τισάχ δέν μέ Λαρακολου&οΰσαν. Γνρισα κεφάτος στό Χαρρμι μου δποΐ' ε+ιιεΐινα ώς άργά την νΰ χτα. "Τστερα κονρασμένος καί ζαλισμένος άπό τό κρασί, άντβη κα στόν όντά μοί» νά κοιμηθώ. Δέν Θά κοιμήθηκ,α δαως .τάνω ά¬ πό δνό ώρες δταν μέ ξΰπνησε ό Άλής: — Σέ ΛεριμεΛ'ει, μοΰ εΪΛρ κά το> ό Χαλέτ 'Εφέντης. Τοϋ ΓίνΤα
ότι κοιμάσαί, μά μέ πρόσταξε νά
σέ ξυβινήσω. Κάτι λέει τό σοδαρό
εγινε.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝΑΛΗΣΜΟΝΗΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ
ΜΙΝΔΡΙΤΣΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤ. ΘΡΑΧΗΣ
Τού κ. ΑΠ. ΜΑΓΚΙ4ΟΤ,
(Συνέχεια έκ .τροηγοαμένον)
όΈίς τόν μεγάλον καϊ ανοικτόν
χίόοον, παρά τόν λαχανόκηπον
τή; ρκκλ,ησίας, δπ>ο>υ ρλ.άμβανον
χώραν δλες οί δημόσιες έκδηλώ-
σ«ι;; εΤχε στηθή ό μ€γάλος δη-
μόσιο; 'χορός, <ττόν οποίον έλα¬ βον μέρο; ντόπιοι καί ξένοι μέ ενα μοι*σικό ο-ιιγκράτημα άπό την Κεσάν% τή; ανατολικώς θράκης, .τού εΤχε Ι'λ&ει κατά παραγγελί¬ αν άποκλεκττικώς γιά την πανή Στίς πλατεϊε; των σι>νο*κιών
(μαχαλάδθ)ν) παντοΰ Ιχαν στη-
θΐϊ %οο<Α μέ τραγονοια καί τοπι κά δργανα. "Οσοι έκ των έι-τι- ξώντοιν, είχαν .την τύχην νά πά ρε·νρ€θοΰν στίς έκ&ηλώσεί; αίηίς, εχουν ζωντανήν άκόμη την είκό- ναι εκίίνην καί την άναφέροτ"ν πώντοτε μέ συγκίνησιν. Ώοαία χρόνια, δπιος έμειναν στήν παιδική μας φαντασία κϊ' άς ήταν γεμάτα άγωνία καΐ άβε βαιότητα περί τής καταλήιΐ»εω; τή; περιοχή; νπό των Βονλγά- εί&αμε Όοποθετημένα μικρά καΐ μεγάλα Λνδρικά γενετικά δργανα, *καμο>μενα άπ» λάστιχο. Πουλοΰ-
σαν κιαϊ λενκώματα μέ προκλητι-
•/.ές στάσεις νυναικών. Φεΰγοντα;
α.τό τό ίδιύτυντο αΰτό μονσείο, πε
ράσαμε καποιο στενωπό μτκρο
δρόμο πού δεξιά κιαί άριστερά ιά
σω <5οτό μεγάλα γυάλινα πανθήκη τοΰ
Βουκονρεστίου εκριναν την τύχην
τής Μανδρίτσης καί ολοκλήρου
τής περκρεθ'είας Όρτάκιοϊ, ή ό-
ποία .ταριεχωρεΐτο είς την Βουλ¬
γαρίαν.
Τά νέα σΰνορα Τονρκίας —
Βουλγαρίας ώκολνθΐ'Θοΰσαν τόν .πό
ταμόν Κιξίλ - Δερέ ('ΕρνΘθΌ.τό
τημον) καί ή Μανδρίτσα κειμενη
περί τά 3 χιλιόμετρα εκείθεν τοϋ
ποταμοΰ Λαρέμεινε στήν Βουλ.γα
ρία, ένώ τά κτήματά μας τά ΐν-
τεΰθιεν τοϋ ποταμοΰ είς την
Τουρκίαν, τότε, καί άργότερα στήν
Έλλάδα. 'Επειδή {«ήρχε μία πλ.η
ροτρορία, ότι τά σΰνορα αντά Θά
μετατοπίζοντο' πέραν τής Άλιμύ-
ρα;, άφήνχ)ντα; όλην την περιο¬
χήν Όρτάκιοϊ εί; την Τουρκίαν,
■πληροφορίαν την οποίαν ένίσχνε
τό οΰδέτερον καθεστώς Έλιά; -
μπεη επί έξάμηινο, παςά την ΰ-
.-ΐογραψή τή; συνθήκη<ς, είχαμε την κρνφή έλπί&α ότι Θά παροαρΐ νοχιε ώς καί πρότρρον είς την Τουρκίαν καί έκ τοϋ λόγον αί» τοΰ δέν Θελήσαμε νά έγκαταλ<εί ψωμε εγκαίρως τόν τόπον μας, ό.τότε ϋπή,ρχον καί δυνατότητεις παραλΛΰής κινητης τοι>>Λχιστον
περιουσίας καί, λο^ών άγαθώιν.
Όταν δμιος τε?.ικά διεψενσθησαν
αί πληροφορίαι πιερί τή; ποθητής
μετατοπίσεχος των συνόιρων ήταν
πλέον άργά γιά κάθε ί^νέργειά
'Από την έποποιίαν της Βορβίου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
ϋ > ν.'χπα έ κ .τιγ ο
Την ίϊιαταγήν αυτήν πάντΓς ή
ιουσαν αέ ασυγκράτητον πολεμι¬
κόν μένος κυί πλήρη πεποίθησιν
επί την νίκην. Καϊ ένώ οί Ά-
ξιθίματικοί σννρπλήροΐ'ν κατά τάς
μεταμεσονι·κτίονς έκεινους &(.> ι;
τό(ς .ΐι!>οετιο,μαοίας τοον διά τόν ά
γωνο,, γϊ ϊΤρ <τΐ(. ιοι κά <> άπό
τά άντιίσικ.^να, {ιπό την τρε,ιιονσ ιλ;
φλόν ϊ κηρίοι, ήοχ.ολοϊντο μέ την
άλληιλ,ογραφΗαιν το>ν. ΙΙολλών έξ
αυτών θά ήτο Γσω; ή τελευταία
έπιστολή πρό; τού; άγα,τητοί'ς
τίον οί"ΛΕΐ.!>υς...
Άλλ.' είς την ψυχροτάτην ατ¬
μόσφαιραν τής Τρεμπε<τ[.να; δέν ίίθχρ χθιόνο.; καί τρόπ·ο; διά με γάλην αϋτοσΐ'γκέντρωίΝν, καί συ ΛίΪΗ,' διά τήΛ1 καλλιερνΐΓ'αν σνγ- κινονσης αίσθΓΑαατ(κότητο;. Ή σκεψι; τ.οΰ πιθανοΰ Θανατον κίί- τά την μάχην ήτο τόσον φνσική δι' άπαντα;, ώστε μέ απόλυτον ψνχοαωίαν έ'καστος εγΌαψΡ τάς τ· λε·υ:«ίος τού θελήσεις, άπλου- στενων τό βάθος καί τά όρ. α των έκφράσεων μέχρις ώμότη- τος... Είς Λολλά σηιμεΐα τοΰ κατατΛι σμόν είχον καθίσει δμαδικως στρα ταιτοιι κι/%κλίι>Θεν <ΐνθρα-ι,ον, /<· θεημαινόιιενοι. σΐ'Λ'ρζήτονν δα την επικείμενον ,μάχην. τΗσαν, ώς ε¬ πί τό πολύ, όμο,χώριοι ή συγγε- νίις, οί όποϊοι σχετκϊθέντες μετα- ■ ξν τιον από τής .τα δικής ήλικίας έντό; τού Ίδίου π«·9ΐβ<χλ.λοντος, καί άνδρωθέντε; ώ; φίλ,οι έφθα¬ σαν, στοιατιώται πλέον, αέχρι των αύχμηριών κορυφών τή; χιονοσκιε πο·0; Τρετμπρ.σίνας. Έν δψρι τοϋ κινδΐ'νο> &ί δεσμοί των ρ'γινα'ν
στενώτεροι. Τά κενά τή; όμιλια·;
τιον ήτο πολϋ ϊυκολον νά τά μαν
τεΰσουν. 'Τπό τά; άφ·«λ*ίς καί τε
τρ·ιιιιένας ίκφράσεις, ήσαν είς Θε
σιν πάντες ν' άκούσουν τόν κατα
πνιγόμενον λι>γμόν καί νά σνιιτο
νεσοΐ'ν. ,'Ο είς είς τόν άλλρν έδι¬
δε κατα την ιστορικήν έκείνη ντ'·
κτα τή ν διαθή,κη τού διά ζο'κτη;,
όέν άπουσίΓίζον δ' έκ τής τελετής
αυτής καί οί άξιάτστοι μάρτν-
ρ?ς.
ΟΙ ΑΝΤίΚΕΙΜΕΛΙΚΟΙ ΣΚΟ
ι ΠΟΙ ΤΟΤ 43ον ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΤΟ Σ
Συμφώνως πρό; την ύ,τ' αΑ>ιθ.
Λ.Π. 24) έπιχειρ. 1)12—241 δια
ταγήν, «ίς τό πρώτον κλιμάκιον
τής Ιπιιθΐχ3ΐεο>ς ήσαν τά Τάγματα:
Π, τοΰ Τ,αγματάρχον Κουριή Εύαγ
γελον, άριβτερά, μέ αντικειμενικόν
σκοπόν: Α' νά καταλάβη τόν συν
οικισμόν "Αρτζα ντί Σόμπρα καΐ
Β'. νά επιτεθή καί καταλάβη τό
ΰψωμα 1178 τοϋ Μάλα -— Σεντέ-
λι. Καί
III,
τοΰ Λοχαγοΰ Τζωρακολουθ·ή
αγρύπνως τόν ώγώνα των Ταγμά
των τοΰ πρώτον κλΐιμακιίου καί νά
γνωρίζη διά σιινδρσμων τον έν
πάση στιγμή την εξέλιξιν τού.
Διά σνμπληΐρωματικής διαταγτί;
τοϋ Σιιντάγματος, ό 3*ς Λόχος
Πεδιαδίτη Έιιιψΐ;αν. όιρτέιθη είς τό
II
Τάγηα, δπιειρ· εϊχε καί την με'ί
Ιονα -τροσπά&ειαν. Τό
II
Τάγμα.
ε'πρεπ.ε νά έχη δγιρυπνον καί επι
μεληαενον σΰνδε<Τιμον μετά τοΰ ά οιστερά τον Τάγματος τοϋ 44οΐ' Συντάγματος, δπιερ υπο την διοί κησιν τφ Άντισννταγματάρχον Καραποστάλη Άριστ, έπρόκειτ·) νά συγχρονίση την έπίθρσίν τού κατά τοΰ αΰχίνο; Μετζκόρο,νης καί νι|*>ματος Πούντα - ίΚώο.
Τό δέ
III
Τάγμα νά συνδί>εται
δΐιαρκώς μετά τοΰ δεξιά τού τε-
ταγμένον επί τής Τ·ςιεμπΐίσίνας—
ΰψωμα 1030 — 16ον Σΐ'ντάγμΛ-
τος Πεζικοϋ τής Ι Μεραρχίας.
(Συνεχίζεται)
Τό διαμάντι τής Μ. Άσίας
ΙΐΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιπκοϋ Συνταξιούχου
( Συνέχει» έκ προηγβυμένου)
13) Κων)νο; Διαμαντάκη; Ταγ
ματάρχη; φονει«Θείς έν Άλτ>ανία
14) Άλεκο-ς Κουλοι,ιμτής
Ταγματάρχης φονευθείς έν Κρή,-
ττ>
15) Όρεστης Βαλαλάκη.; Ταγ
ματάρχης
16) Νικόλαος Μηλιώρης —
Λογοτέχνης.
17) Μιχαήλ ΒαΛλίδης ΤαΕί-
ι σκ.α,λος.
41) Χαοάλαιμπος Καρύδης, δη-
μοδ ιδάσκαλος.
42) Στνλ. Μοντάφης, δημοδι-
δάσκαλος καί δήμαρχος.
43) Νικόλαος Χιώτης, δημοδι-
18) Ίίΐίάννης Κιλισμάνης Άντι
συνταγματάρχης
19) Φίλιππος Χ'' Σ πΰριος Άλιτι
συνταγματάρχτι;
20) Νικόλα;!); Βαρκάντζα; Λο
χαγός
21) Κώστα; Λα,μποικίδης τοΰ
Λ. Ταγματάρχην έν βνε.ςιγεόα
22) Σά&βα; ΠαΐΓπάτης τοΰ
Κοκόλη Ταγικχτάρχτις έν ρ·νεργεία
23) Ίοάννης Βατίδ-ης Λοχα-
γό;
24) Νικάλ,αο; Ίίικχννίδης Συν
ταιγματάρχης
2.">) Έμμ. Κιλιαάντζος Συν-
ταγιΐιατάρχης
26) Γεώργιος ΙΙασπάτης τοΰ
Άντωνίου Πλιθίαρχο;
II.
Ν. έν
ενεργεια
27) Ηλίας Κατι,μεοτζόγλου Ά-
νά,τηρος Άξιιοματικός
28) Κυριίϊκος Χ''Κπς«.άκος Βον
λευτής Θεσσαλονίκης.
29) Λάμπ.ρος Κων. Λα,απρικί-
δτ)ς Λιευθΐ'ντής Έθν.
44) Λάμπρος Λεληλάμπρος, δή
30) Ανδρέας Πα.ταγρηγο<>ιά-
ης Καθηγητής
31) Φώτιος Τσακίρηις Καθη-
32) Δημή,τριος Άφαλιονιάτης
Γνιμνασιάρχης
33) ΔηιΙιήτρι.ος ΧαμονδόπουλΛς
Γιιμνασιάρχη;
34) Νικόλαος Κρχαγιάς Δημο
διδάσκηλος Ι
35) Νικόλαος Βατίδηις τοΰ θε©
δώρΛν Δημο&ιδάσκαλος |
36) Γεώργιος Βατίδης τοϋ Άρι
στείδον" Καθηγητής
37) Αλεξάνδρα Βατίδον Κα-
Θηγήτοια
38) Ποθητός Χ' "Αιντιονίου, δή
μοδιδάσκαλος.
30) Δημήτριος Μυλίιητΐς, διμο.
διδάσκαλος.
40) Κων. Τσίγκος, δηιιοδιδά-
μας, διότι άρχισιε π/,Ρον ή κατά
ληα)ας υπό τοΰ στρατοϋ τής έ.τι
δικασθείσης .τεριοχής.
"Ετσι μιά νύκτα τοΰ Όκτοιβοί
ου τοΰ 1!·13 τίμέρα Σάββατον 13
τοΰ μηνός, οί Μαδριπσιωται προσ
τατενάμενοι διά των ίδίων δπλίον,
άπό τούς καραδθΜθΰντας κομι-
τατζή&ες ποΰ άποτελοΰσαν την
έμπροσθοφτ'λ.ακήν τοΰ έπερχομε
νοΐ' τακτικοΰ βουλγαρικοΰ στρα
τού, έγκατέλειψαν βωμοί'ς καί έ
στίας καί μεταφέροντες επί των
ώμων άσθενιεΐς, γέροντας καί παι
διά, δΐΐπ.εραιώ'Θη<ταν ίίς την νέ¬ αν Τοι»ρκοκοατουιιρνην ζίόνην καί έκειθρν αργότερον ρΐς την λ>Λδα, άπίολ.έσαντες μέσα σέ
μιά στιγμή δλα τά «γαθά τά ό-
ποϊα άπέκτησαν μέ τόσες θι>σ«'ες
ή έκληρονόμησαν, γιά νά βρρθοΰν
άπό τή μιά μερά στήν αλλ,η, πρόσ
φνγες στούς δρόμους, χτορίς δόν
λειά καί χρήματα, καί .Ίροτίμη-
σαν την λύσιν αυτήν ά,τό την ύ
ποταγήν είς την Βουλγαρίαν.
ΛΙΙΟΣΤ. Α. ΜΑΙΚΙΔΗΣ
Συν)ξο; έ.τιθιεωρητής ΣΕΚ1
45) Βασίλειος Στασσός τοΰ
ίπυ, δΓ}μοδι.δάσκοίλος.
46) Ιωάννης Χ" Στυλιανός,
ό)}μοδι&άσκαλος.
47) Νικόλαος Βαμβάκος, θίθ-
λόγος - Δεσπότης.
+8) Κυριάκος Μαλ.αθούρας, θε
ολάγος - καθηγητής.
49) Ιωάννης Γκεός, Ίατιοός, κα
Οηγητή;.
50) Κνριάκος Τσολα£νό;, χρη-
ματιοτής καί ίδιαίτειρος γραμμα¬
τεύς τοϋ ΈλενΘ. Βενιζέλου.
ί>1) θεόδωρος Τσ^λαϊνός, δη-
αοδιδάσκ.αλος.
52) Άοιστοτέλης Κ. Λοψιπρΐ-
κίδης, τελειόςρ. Νθιμικης.
53) Κων. Άριστ. Λαμπφικίόης,
δικηγόρος.
54) Γεώργιος Κων. ΙΙασπάτης,
χη,ιιικό; - βιομήχανο;.
5-5) Ιωάννης Διαμαντάκη,ς, χη-
ιιικός - βιομήχανος.
56) Άργυρώ Πατριώτου, οη-
μοδ ι δαισκάλκϊσα.
57) Σαπφώ Λορίντζου, δημοδι
δασκάλισσα.
58) Σαπφώ Χ" ΤίΚόρτίχ, δτμ
μςδιδασκάλισσα.
59) Σααφώ Εισαγγελέως, δη-
μοδιδασκάλισσα.
60) Σαπφώ Χαλεπα, δημοδιδα
σκάλισσα.
61) Σάββα; Βαλ>«ίΑης, Ιατρός.
62) Νικόλαος Βαλλίδηΐ;, ία-
τρός.
63) Παΰλος Βαλλίδης, γεωπό-
νος.
64) Άδάα Κωνσταντινιδη;;, γε
ωπόνος.
65) Πέτρο; Χ" Γίιοργίου, ία-
τρός.
66) Ανδρέας Φ/.ώρος, ΐατρό;.
67) Νικόλαο; Πιρασσά;, Ϊατρό;
68) Πέτρο; Πολ.νκράτη;, ία-
τρό;.
69) Άί.εκος Μικρέλί.ης, δικη-
γόρος.
70) Σόφια ΆΘ. Μελρμενή, σύ-
ζυγα; Δαιμ. Μιχαηλίδη.
71) Ειρήνη Νογγογιάννη, δη-
ιιοδι δασκάλισσα.
72) Μιχαήλ Κονδύλης, φαρμα-
κοποιό;.
73) ΓεώθΥΐος Παγιίίνη;, ίαε-
τρός.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΝΑΙΙΤΤΞΙΣ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΕ
ΧΝΙΑΣ ΕΙΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗ-
ΣΟΝ
Ό ποόεδρος τοΰ ΈΘνικοΰ Όο
γανιομοΰ Έλληνικής Xει^ροτρχ^ΐ-
ας κ. Λ. ΆγιοΛετρίτης καϊ ό Γε
νικό; Διευιθνντής αύτοΰ κ. Ζ. Στά
λιο; μετέβησιαν προσφάτο>ς Ης
Ρόδον κ«ί σνινε^γάσθηβαν διά
μακρών μετά των κ.κ. Νομάρχου
Διοδεκανήσου, ΛΓαάρχον Ρόδου,
Διετ'θιιντοΰ τής 'Υ.τηρεσιίας τοΰ
ΕΟ Τουρισμοΰ καί λοιπων άιρμο-
δίων τοπικών πα-ραγόντ<,>ν, επί
τοΰ Θέυατος τής όργανώσΐρ(ι>ς αύ
τόθι ΠαραρτήιΐΐΛτος τοϋ ΕΟΕΧ
ώς καί Μόνιμον Δειγαιατολιογ·-
κοΰ Έκθεττνρίου των τίς την «β
(κοχήν Δ<ο.&εκανήοχ)υ —χραγομ,έ- νων προϊόντων καλλιτεχνικτις
ΑΙ ΕΚΑΗλΟΣΕΙΣ
ΤΟΝ ΕΚ ΜΑΓΝΗΣΪΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΟΝ
ΟΙ Μάγνητε; ίώοτασαν την
Κυριακήν 24ην Ιανουάριον τήν
μνήμην τού προστάτου τού σι·λ
λόγου των Άγίου Άθανασίον.
Είναι ή δευτέρα έορτή έντός ε¬
νός μηνός, .-τού έτέλεαεν ή ενιο-
■σίς των έκ Μαγνησία; κα. αυ¬
τήν την φοράν είς τύν μητροπο
λιτικύν ναόν τοϋ Άγίου Νικόλαον
Νικαίας καί άς ανάμνησιν τής πά
νηγύςβως τής Μαγνηονα; τής Μ.
Άσίας, ένώ ή πρώτη εγινε είς
τάν ιερόν ναόν Άγίου Γεοιργίου
Νικαίας καί πρό; τιμήν τής Ά-
γίας Άνασταοίας, έπίσης προοτά
τιδος τοϋ οοκίατείον.
Την πρωΐαν έτελίσθη θεία λει
τουργία μετ' άρτοκλασιας είς τόν
Καθεδρικόν ναόν, χοοο<ττατοΰντο·ς τοϋ ΙΙρωτοσνγκέλλον τής Ίϊράς Μητροπόλεως Χικαία; πανοσ. άρχ )τον κ. Φιλί"ου Λανηιώτη καί έν συνεπεία επραγματοποιήθη σνγ κέντοωαις καί δεξίωσις των μί- λών τοϋ σύλλογον. Έν βρχή ώμίλησϊν ό δκκκττΐι κός σϋμ&ουλος δικηγόρος κ. Άντ. θέμϊλης άαμνησθεί; των χράνων είς την πατρώαν γήν καί άναφες Θείς είς την σνμοολήν των Μι- κοαβιατών είς τήν πρόοδον καϊ είς την ευημερίαν τής 'Ελληνι. κής Πατρίδος. Είς την όμιλίαν τοιι ό πρόΐδρος τής Ενώσεως δημοσιογράφος ν.. Κώοτας Τρίγκατζης ετόνισεν ότι «ή σημερινή πανηγυρική έκδήλωσι .-τΓρικλείει κάτι ,τιό 6αθΰ καί πιό εντονο, .-τού σιγοκαίει μάσα μας, σάν &ο6>στη γαλάζια φλ.όγα: την
έ.τιβίιυσι, τήν διατήρησι και την
σνντήρησι των ώοαίιον μα; παρα
δάσεων, την σννέχισι, την δια-
φνλαξι καί την μετα/,αμπάδενσΊ
ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑΙ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΤΟΪ ΔΗΜΟΥ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
των πατριων θεσμόν. Και, φυβι-
Άξιότψ,ε *. Δΐιευθνντά,
Ά,-τό έτών ΐχομεν κατ' επανά
λήψιν άπασχολήβϊΐ τάς στήλας
κά, δχι μόνον μέ θρησκιεντικές
εκδηλώσει;, άλλά μέ δ,τι σημα-
τήν ευρύτερη άποστολ.ή
τήν ζωντανή παρονβία μας,
την πραγμάτοση των έπιδιώξε-
ιυν καί την εΰόθωσι των κατα-
στατικών σκοπών μας — έθνικών,
κοινοννικών καί πνευματικήν».
Περαιτέρω ό κ. πράεδρος ύπε-
γράμμισεΛ', δτι ό σί'λλογος ής τα
17 χρόνια ζωή; τον ηγωνίσθη καί
ι- , χο- αγαΛητου ^ «ΠροοΌ;. Κό-
ες ^ ό ςή ΰ ό
χό
{αερα|ία- Λθύ
*- ζητείται νά
καταβάλλομεν ημείς διά τα κλη
ροτ«μάχιά μας τα ευρισκόμενα πέ
ριξ τής πόλ,εο; Ηρακλειον. Εμέ
ναμεν δέ μέ την εντύπωσιν επι
4 ¥τη ότι, οί Άρμόδυοι τού Δή¬
μον μα; πώς ΐΤχον αναγνωρίση
επί τέλονς, τό βάσιμον των πα¬
ράπονον μας καί πώς θά επανον
άγωνιζεται δια την επικράτησιν .
νά μσς πιεζονν, διά την ΕΪσπρα
των μικρασιατικήν ίδανικών,
«κων ενα πράγματι ωραίον καί
. Τ(κουτου
ώς εΐ_
ναι ό τή; ύπεραςιας τοιούτος. Δν
έργον.
τυχώς>
είς
τάς
„, , „ ' προβλέψει; μας. Καί ίδον πάλιν
Ακολούθως ο κ. Τοτγκατ^ης ά.Τ«ηάλτ>σαν υπό τού Δήμον
νέαι προσκληθείς — προφανως
ώς δώρον πρωτοχρονιβ; νά μάς
διαψεύσονν καί νά φνλλοροήσονν
τάς ελπίδας μας. Τήν φοράν δ-
ίϊς τάς ά
τον, κά-
πςοΐδη εί; σύντομον
τοΰ 1970 καί κατέληξε μέ τήν
,ταρότρννσιν πρός τού; παριενρε-
Θέντας νά εγγράψουν νέα μέλη,
κυρίως δέ τούς νέον; — τέκνα
σνμπατ,ριωτων — περατο'ισας ώς
εξής τόν λόγον τον: «"Ορεξι γιά
δονλειά έ'χε* ή διοίκησι τοΰ σω
ματείον. Βοηθήστε, λοιπόν, γιά
τήν νλ*οποίησι των σκβιτΛν μας,
γιά νά μεταδώσονμε στούς έπιγό
νονς την διαιώνκτι των παράδοσι
ν μας, πού έ'χονν -τηγή καί λϊ-
κνο τόν ί-λληνοχριστιανικό πολιτι
σμό».
Τε?.ος, ομιλήσας δι' ολίγων, ό
διοικητικό; σΐα6ονλο; δικηγόρο;
κ. Π. Λεσποτό.τοΐ'λ.0; είπιεν ότι ή
φιλοσοφία ξεκίνησεν άπό την '1<ο νίαν καί άνεφέρθη γΙ; τό «Άγα άλλήλονς» χαρακτηρίσας τόν Χριστόν ώς τόν πρώτον φ<λόσο- ςρον. »>τών, εκρατήσαμεν μέ πολλάς
στβρήοεις καί αΐματηϊάς οίκονο
μίας την όΠγην αύτην πε-ριου-
ΓΪαν έν αντιθέσει Λθός πολ^Λνς
άλλον:, οί όποίοι, την έξεποίησαν
ευθύς έξ
ής ζώντε; 6ίον
καί μέ σπατά/.ας. Καί διά
τούς όποίονς τό Κράτος έκαμεν
καί κάμνει σημερον Θνβίας ώς εί
ναι, ή διαγοαφή των άγρο'τικων
Λν, ή ανέγερσις κατοαικόν καί
χ
τόσας άλλοις. Αύτοι, διαρκώς ώ
«ιρενοντο την σεκϊάχθειαν —
τό ββύσιμΛ των χμεν μέ
τα; άπαι-τήσεις τον. "Εχομεν κα
τα τό παρελθόν πλειστάκι; δια-
μαρτΐ'ρηθεϊ προφοοικώς καί διά
τού Τύπον δτι, τα Άνταλλάξι-
μα, πληρώνοι»ν είς τάς
.-Κ'Λησίος διπ>^<ϋ; φόςιονς, ρναν διά την Οίκον. Έφοιρίαν καί ?- Τα,μείον Η ΟΜΙΛΙΛ ΤΟΥ κ. Ν. ΜΗΛΙΩΡΗ ΑΙΑ ΤΟΝ ΜΕΝΟΝ ΦΙΑΗΝΤΑΝ 'Επί τή οιιμπληρώοτϊΐ έκατοντα από τής γεννήσε<.'>ς τοί' δια
μι·κ.ρα>σιάτον λογοτέχνον
καί γλωσσολόγου Μένον Φιλήντα,
Υ*ννητ)έντιο< ίίς την Ά,ρτάκην τής Κνξιν.ινής χεοκτθΛ'ίΐΛθΛ· τής Προποντίδος ή "Ενωσις Σμν»ρ- ναίιον, Ασγάνοσεν είς την Στέ- γήν αυτής κατά την ΙΙειμπτην 21 "Ιανουάριον εΐ&ικήν τιμητι,κήΛ· σνγ κεντρίοσιν. Κατ' αι'ι-ην ώιιίληβεν ό κ. Νϊκος Μηλκί>οης, όστις καί
.τρο«)>πικώς είχεν σννδΐθή μετά
τον σίΐμνήστον γλωσσολόγον κα'ι
?ναν των μαχητικοτέρων άγωνι-
στών τον δημοτικι-σμοΰ. Είδικώτε
ΡΌ,ν ό άμιλητής, άφοΰ είσαγωγι-
κώς παρέσχεν όρισμ*να
ίστορικά στοιχ*ία επί τού παλαιοΰ
φαιναμ*νο»· τής έλλτ(νικής διγλιοβ
σίας καΐ των γενομένων κααά
καιροΰς ποοβ.ταθειών διά την επι
κράτησιν και ϊίς τό ήμέτεοον ε
Ονος, ενός ενιαίον γλωσσικ.οϋ όο
γάνοιι, άνεφέρθη τελικίνς είς
υ αγώνας τού Ψυχάοη καί
των όπαδών διά την καιθιέρωσΐιν
τής όμιλουμένη; έλΛηνικής γλώσ
Έποτ-κιισμο):·,
λικώ; είς 22% περί.-τον τοίς ε¬
κατόν. Καί πώς τήν άξιοποίησιν
των άκινήτιον κ/.ηροτεμαχίων μας
ώς αη^ο, έκτός ώρισμτνοιν πίρυο·-
χών, ώς λ·χ. «Ίς Πατέλες, δέν
τήν όφείλουν αί περιοινίαι μα;
είς τα εργα. τοϋ Δήμον, άί.λά την
έδώσα'μΐν ήμΐίς διά τή'; έγκατα
στάσεώς μα; έδώ πρό 46ετία;.
Έπίση; ό Δήμος, δέν καταο'άλ·
>^ι άποζημιαισει; διά τα; νεοα-
νοιγείσας όδοΰς. Τό γεγονό; δέ
αΰτό, δέν πρέπει νά διαφεύγτ)
την προσοχήν ουδενός ίδιαιτέρο>ς
ση; και ως γραφομϊνης. "Ο Με δέ τούς αρμόδιον; τ)0« Δήμον,
νος Φιλήντα; βασικώς ήσχολήθη Ε;,
μάλλον επιστημονικώς επί τής ίι
μάλλον επιστημονικώς επί τής ί-ι
ο,ν
;δικήν ^, δέ
ο,ν δ^ν π(·χων>> αλλά, ~ρί κατονκημί-
δια συγγοαμματων, τά όποία σο | νωΛΓ ^ ^ ^
6αοΛ; υπολογίζοντιπ ε'ν.τοτε. "Ο ■ ^, ών>
κ. Μτ,λΐωοης Ιδι»σεν στοιχεία καί ναμίμων ν_αί &Ό
επι τού λογ,ατεχνικοΰ Ιογον τον (1,τίον (1τι ίκε{ν(>ι
« ί εί ή
ζητοί,νται
τωΛ,
τωκκμε-νον, καθώς καί επί τής πό
λνκρότον προτά<τεώς τον, τής κα θιερώσεω; τοϋ λατινικοΰ άλφαβή τον, διά τήν λύσιν καί τοΰ δνσχε ροϋ·; ώσαύτυ>ς όρΘογραφικοϋ ζή
τήματος των σημερινών ΈλλήΓ
να*ν. Ή δημιον»ργηθεΐσα
σις έκ τοϋ τρόπον κατά τόν· ό-
ς το πρώ¬
τον διενοι'ίθησαν νά μάς τοϋς ίπι
βάλλουν, ευρίσκονται ήδη ίτπός
τ'όν συνόρων τής Έλλάάο; αύ
ταεξόριστοι. "Οταν δέ, λάβωμεν
ώ; αρ¬
χήν, τήν ύπίτραξ,ίαν των άκινήι-
τιον γενικώς πού παρίτηρήθη μ«
Δέν είναι σννεπώς, όντε ηθι¬
κόν, όντε δίκαιον νά μ«ς ζητοΰν
ται ηδη τρί,τλοί φόοοι, καί νά
μην ίΙσΛράττωνται τον?.άχι<~ον ούτοι, κατά την σύνταξιν των Σ τιμβαλαίων καί κατά τάς διε νεί»γουμένας άγΛροηωλησίας των άκινήτιον μα;. "Ηδη, οί π>.εϊοτο< έξ ΐιμών, λόγω τής .-τρίοτοφανοΰς είς 6άθος ξηραοίας τού 1970 καί, της σι.»νεΛεία ταντης καταστροφής τής .ταοα,γωγής, δέν ηδννήθημΐν οίττε τα ποός την Α ΤΕ χρέη »ιας νά έξοφλήοχομ,εν. Όθεν, θερμοπαοα·καλ<>ΰμ<'ν "Τ μάς καί πάλιν κ. Διενθυντά, ό¬ πως ΰψώσητε- φιηνήν ίχαμαρττΐίί- ας, διά μέσω τ&ν βτηλών τής ίγ κ-οίτου ηιιΛΛ' έ<ρημεΛ; κατ' 1)8 εΐνοχ Χριστιανο'ι), αντό
άλλον; Γνρχισε νά γράφεται άττό
τόν Μο>χ<σή ποοίΤθΛ', τό έ'τος 1513 Αίά τ ή π.Χ. στήν "Ειρημο μεταξΰ Αίγά-- .ττιου κο+ Χαναάν δπου έμειν* 40 χν
ήσαν πί.ταιοευμίνοι,
σαν καί κοίνον άνθθίι«τοι, άλ.ιεϊς,
γραψαν
τα υπό." ^ιπα. Τα δσα &-
γρψ
μως ϊγ-ραιψαν' ο>λι αντοΐ δέν δια
φωνοϋν μεταξύ των, καίτοι έγοά
φησαν μέσα σέ 1.600 χρόνια.
Ό Δαΐ'ίδ ε'γραψε ενα έ
των γροια<ϊη· καί γοντος τούτον μα; Διεκτραγιοδοθν'τες ώσαύτο>; καί
Λοός την Εθνικήν Έπαναστατι
ν.ΤΓΝ· Κι·6ές
γλώσσης ιιοι1» (Μ Ν Κ.).
Τό πνεϋμα είναι, μία ίνρργός
δύναμις πού δέν ήμπορονν οί α>-
βοωΛοι νά την ίδονν, όπως είναι
ό άνεμος. Δέν ήαποροϋμε νά (Λοϋ
μϊ τόν άνεμ^ν, άλ^.' όχηόβο αΐτός
είναι ίσχνρός καί ώ&5Ϊ ήκινεϊ ή
αίσθητό τό αί«σημά τον στά
"Ετσι καί
ήμε'5α νά
ΠΑΚΩΠΩΤ ΜΖΙΚΙΓΙΚΙΙ
δσα είναι τοιγ'«κο
καί νποχ^εώσεις μα<; λΛγο), τή; .-ιερνσινής ξτιοαβίας. Μετά .τλίΐστης τιμή; Άντώνιο·; 'ΕληΌ. Ψη).οπάτης (επονται πολλαί ■ ύπογοαφαΐ) Ήοακλειον Κοήτης τή 14 Ίανου 1371 είς τόν ζητοίιμΐ ποΓον έχειρίσθη τό ενδιαφέρον ά ' ταπολΐ,μι«ώς,_ Θά επρεπε τότ€, νά πό πολλων Απόχ,ΐειον Θέμα τού ό κ. Μηλιώρης, υπήρξεν ίδιαιτέ- ι>; Ίκχινοποιητική, ώς άπεδειξαν
νόν τούτον φόρον, αλοι οί
κλειΛται διότι όλων αί πεοιο«σί-
αί Οεριιαί έκδηλακτεις π; των
τής υπό έκκαθαρίσιν τελούσης
Έτα«εία; κιαλΛΰνται οί
κ.κ. Μέτοχοι αυτής είς Γενικήν
— ννέλεχκτΐν θΐνκρο-τηθηΛομενην
είς τα έν Αθήναις (Στονρνάρα
45, 5ος δοοφας) Γεϊ« τής
1071, ημέραν Πέιμ.ττηΛ· καί ώ-
οαν 11 ην π.μ. Ινα άποφασίσιοβιν
ίπί των κάτωθι Θειμάτων:
ιβΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1. 'Υ.ιοβολή καί εγκριοΊς ίσο
λογιαμοΰ ί.κκαθαρίσεοις από 16.
9.61 έΌ>ς 22.1.71 καί τής έ.τ'. αύ
τοϋ εκθέσεως των 'Εκικαθαρΐ/-
«των.
2. "Εγκαΐισις των δλων μέχρις
σημερον διαχειρισ-τικων πράξ,ίων
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1969
Α. Π άγιον
Μηχανήματα —
Μεταφορικά Μέσα —
Διαθέσιμον
Τομβΐον 4,416,20
Γ. Κυκλοφορούν
Έγγυήσεις έπιστρεπτέαι 155.1164,40
Άνάβνσσος 4 916.784.—
Προμηβετιτοί 232.—
'Υπϊργολάβοι 698 848,30
Π)Κ Κριεζώτου —
Κοινοπροξία ΕΤΕ — ΑΤΕΚ -
Άπ)τα Χρήσεως 468.283,20
19Τ0
6.206.824.-
31.434.-
49.581.—
2 2(0.-
6.072.860,90
170.700.-
159.378,30
389.398,10
112.223.—
763.485,50
6.244 528,80 12.958 086,80
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Α. "Ιδιον Κεφάλαιον
1969
1970
Μετοχικόν Κεφάλαιον 5.000.000.— 5.000 000.—
(Μετοχαί 5000 Χ Λι.χ.
1000 έχαοτ.)
των έκκαθαφΐστών καί άπαλλ.α·γή
αυτών Λπό πάσης ε{<θύνης. 3. Καιθαρι/ΐμάς όποζημκόβεχος Έ»καθα<5ΐστών καί Λογιστοϋ τής Έταιρείας. 4. Διανομή πιβτωτικοϋ ύπολοί- πον. Τακτικόν άποθεματικόν 52.526.80 52.52(;,80 ΟΙ επιθυμούντες νά μετάβχωσιν ΒΥίΤεω°εΐς ' 0μη 'Υπεργολόβοι Γραμμάτιιι πληρωτεα Πρ)νοί Λογ)σμοί Τραπεζικαί χορηγήσ. 408.116.- 129,000.- 581 209.— 13 897.- 288.948.- 2.663.110.— τίτλον; των ιμετοχίΐη· των 6.244 528,80 12.958 086,80 1.936.081,— -ΊΜΜ?ά τώ ·καταστήματι τής Έται 3 033 524.- ' Ρείας ή παρ' οιαδήποτε Τραπέ- ζη τής Ελλάδος ή παρά τώ Τα- μεά» Ηαρακατα&ηκών καί Δανεί- (5) πρό τής ώς ά ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΚΩΣ 1970 ΧΡΕΩΣΙΣ 1969 1970 Φόροι -- Τέλη 27 212,40 45 816,40 Γενιχά έξοδα 25.751.— 301.621,60 Άμοιβαί Τρίτων 3,000.— 4.000.— "Εξοδα περαιωβέντων έργων 23.Η91.— — 79.654.40 351.437,93 "Εξοδα Ιβιωτικών έργων ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1969 1970 56.23Ρ.Ί0 Άπ)τα Χρήσεοις ~~ 56 235,60 79.654.40 295 202,30 σεως -κ.αί νά προσα7άγο)σιν είς την Διεύθυνσιν τής Έταιρΐίβ.ς τάς άποδείξεις καταθέσεο; -των τίτλοιν των μβτά των τνχόν εγ¬ γράφων άντΐΛροσωπευσεως έν¬ τός τής βΰτής προθεαμίας των πέντε (5) τουλάχιστον ήμε,ριων πρό τής ώς ανω ημέρας τής Γ« Ίανοτ^ον τό .τνϊϋμα ήμποιςεί νά μάς κινή¬ ση νά κάνχι>με ή νά ποΰμ« ή να
νρά^·ωμ*. ό.τι » θεός θέλει. Αΰ
τό τό πνεϋμα ήταν ίκεΐνο πού
ένεπνεε δλονς τον; σνγγοαφεκ,
δσοι έ'γοαψαν την Άγι'-α Γρα^
φή. Ό ΕΰαγγείΛβτής Λονκάς πού
είναι από τούς Βι&λικοϋς αυτού;
ϊς 'εγραψε: «Ό θίό; έ
διά στόματος των Άγΐ-
ων, τώΛ· άπ' αΐώνα; ,τρο<ρητων αίττοθ 70). Όλάκληοο; ή Άγία Γοαιτή, ά .τοτϊλΐϊται άπό 66 Βι6?άα, Ι'λ τΛν όποίιυν τα 39 εγράφησαν ά- ,τό έδοαίον; είς τηλ· έδοαϊν.ήν γλώσσαν, (π/.ήν ί>Λχίστ<ον, των ύ έά μγ πά>.ιν άπο έδοαίονς ά>.λά ίϊ; την
Άραμαίκήν, την γλώοσαν πον
ώμί/.ει καί ό Χριστός).
Άπό τα 39 αύτά 6ι6λία τα ό-
ποΤα άποτϊ^Λϋν την Παλαιάν Δι
αθήκη, τα πέντε ε'γί>α|ιΐΛ' ό ΜοΛ
σής ώ; άναφέο<υ άνο/τίΐοιο, τό ϊ- να ό Δανίδ καί τα ίιαόλοιπα ίίλ- λοι δγνωστοι 'Ε5οαϊιθ'. γϊς δλο τό μακρόν αυτό διάστημα τώΛ1 1. 600 έτών. Κβτόπιν έγοάφησαν άλλ,α 27 είς την Άοχαίαν Έλλη νίκην άπό δκΜρόοονς μ* ταξϋ των έτών 52 μ.Χ. καί απετέλεσαν την «Νέαν Διαθήκην» μέχοι τής Ά- λίς πού την μόνον δέν σημαί,νει ότι έμπεριί- χει τί; μεγαλίΐώδει; ά>.ήθε«ς π
άγωνιζεται νά μάθη ό
άνΘρο>πος στή Οασανισμένη αυτή
ΙΙοίο; δ.ι«.ο ς άπό ήμδς ίχει κά
νει 6ίωμά τον τήν Κυριακή
σενχή τον τον/.άχιστον, .-ιού τήν
Γχει συντάξ-ει αΰτός ό Ίησοϋ; ό
Μέγα; Ψνχοανατόμο; πού μεγΐί).ύ
τερό; Τον οϋτί υπήρξεν οίτρ και
θά ΐιπάςιξη στό μάλλον κατά τόν
Ρενάν, δστις ήσχα/.ήθη π-ολύ ώ;
ό; μέ τήν ζωήν Τού;
Μέσα στήν Άγία Γς>αφή είναι
•καί ή μεγα'.ύτερη αυτή π-οοσευχή
τού ΘεανΘρώπον ΊΓ,σοΰ «Πάτερ
ημών·., καί άφες ημίν τα οφείλη
ματα ημών, ώ; καϊ ημείς άφίε-
μεν τοίς όφειλετα»; ημών... (ίίνγ
χώρησέ μας δηλαδή, ατως καί ή
μίϊ; <Λη«χα>ροΰμ»εν (;) Τού; άλ-
Καν*ίς Χριστιανός σοφύς ή ά
β(ΚΓθς, έγγράμματο; ή
τος, δέν Θά Γ.-Γθίπε νά .ι
2 καί 3 φορές
παγγέλη την θεϊκήν αυτήν .-τοοσευ
χήν τό «Πάτερ ήμ<Τ)ν» κατ' Ιδί¬ αν. "Ανθρωπί, άσήιμαντε ενώπιον τοΰ Σι'·μπαν'Γος, μην περηφανεύε- σαι δτι είσαι μοςκρ<ομεΛΌς, δτι £ χεις λογική Κίΐί πιστεύει; στή δι κή σου γνώμη, τήν οποίαν Θεω- ρείς όρθωτέραν καί περιφρονή; 'όοα δε>ν χοιροΰν στο μικρό σον κε
φαλάκι.
Και άν έ'γΐΛε; σπονδαίος επι¬
στήμων, Καθηγητή; ΙΙανϊ.τιστη,μί
ου, έπήοες καί Οραδεία
όαΐόμη, δέν παύεις νά εΤσαι έ'να
μνρμηγκάκι. πού <5τγ<υνίζεσαι καί άγκομαχεϊ; σάν εκεϊνο — νά βρή; την εντνχία σον. "Οχι δέν θά τήν (ίρή;, δηα πλ.οΰτη, τιμές, δό- ξί; άμορφιές, δύναμι καί ΰγεια άν αποκτήση;, εάν σοΰ λ,είπη ή Ι'αλήνη, τήν όποιαν Θά είίρης μό νόν δταν μάθη; νά Ό άνώτατος πιροορισμό; σοι* εί¬ ναι νά ΒΟΗΘΗΧ ΤΟΤΣ ΑΛ- ΛΟΤΣ. ΊΙ πιό μεγάλη έντολή ποΰ εί ποτέ άπό στόμα άνθρω¬ πον είναι Έκιείνη Τςΐ' Ίησοϋ «ό έχίυν δύο χιτώνας, διδότω τόν ί: ν« εί; τόν μή έ'χοντ.ι. Είναι με-γάλη ντοο.ιή σου νά ε χη; έσΰ 5 — 10 «τορεσιές, ό — 10 ζεύγη παπούτσια, περίσσ.ο ψιο μί καΐ νά βλέπη»; τού; ίλ^Λν·; νά ΑΠ0ΣΠΑ1ΜΑ αΠΟ ΤΟ ΛΜΕΚΔΟΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΩΥ 1 ΓΑ01ΣΑ ΚΑΣ,, Η ΚΑΘΑΡΚΤΟΤ-Α. Άπό πότι ύπάοχΐΐ ή καθαρευ ούσα; Είναι γλιόσοα ΐθνική; "Ε¬ χει άναπτυχθή ά; Ι1θυ ποιό μέ«ος τού σέ π μ«ς τή μιΛάνε σά μηχοική; Τί ίοσαμε σημερα σά γλο>οσα· λ.ογο
τεχνική;
νική;
Ή κα&α^ενουσα δί-ν είναι γλωσ
ο·α έθνικη, δέν είναι κάτι τύ ή¬
δη σχηματιβμένο άπό την ποίυτο-
&ονλία τού ελληνικόν εθνους. ΕΤ
ά
τής 'Επτττίρίδος τού 'Εθνχκοΰ κα4
Ι Ιί
ναι μόνε μιά ? μ
,ιάθεια», μιά «ροπή» πρό; δήθεν
ε-ξϊνγενισμύ τή; δΓ,μοτική;, Υ«ατι
τή δτΐμοτική, ώριομένοι μι>(>ο;<'>μί
νοι τού εθνον; μας, τή θεο>οοΰ-
σανε καί τή θεωοονν άκό,μη κα'ι
τακ>α σά «χν&αία».
Την τάση αυτή, μΕιρικ.οί λόγιοι
τοϋ ϊ&νον; μα;, είτε άπό κακώς
ί·ννοοτιμίνο άτομικό τον; σΐϊμφέοο,
εΓτρ άπό άγνοια, θέ./^ινε >ιαί θέ-
λουν άκόμη νά τή μετατ(>έι|>ο>'νε
σέ «Ένεστώσα» κατάβταση, ο ν.α
θένα; ϋχαντα; ϋπ' δ»|ιη τον ενα
θλί ή
ΐ
εγιρΐΜ|ιεν ό θεόπνϊυστος Εναγγελι
στής Ίιοάννης, τό ?τος 87 μ.Χ.
Αυτή είναι ή Άγία Γράφη (τα
66 Βιθλία) ή ό.-ίοία εχ« τή με-
,αλύτε·ρη κΛ>κλο«Γ<)ςΗα άπό δλα τα Βιδλία δλ/>ν· τού Κόσμον καί την
οποίαν βτωρονν οί Χρκττιανοί ώς
θεόπνει<στ·(γν καί την δ μεγάλοι 'ΕπιστήμθΛ'ες καί δλον τοΰ κόσμον καί .τέοΐ/ν άκόιμη των Χριστιανών, Κινέϊοι, Ίνδοι, Μ<'>αψΐ£θανοί ·καί πόλεων αλλ,ων
Θρησκειών ό.ταδοί. Εξαίρεσιν ά-
ποαελοΐΐν οί Κομ,μουνκηαί, οί ό-
ΐιθίοι ά-ΐό τό 1917 απηγόρενσαν
την κ·κλθφθρναν της σέ δλη τή
ιί>ρι<*μένο έ.τίπεδο ; ή ιρμ άοχαιολατοία; δικιά; τον έ..τινόη- σης καί άρεσιάς, ΐπίπεδο τού ό- ,τοάου ή μιά ακ<ρτ| άποτελιίται άπ' •ιήν άρχαιζονοα καί ή άλλη άπ' την άπ,λή καθαΓνετ'Όνσα, μ« ένδιά μεοες πολλ.έ; δια(>αθιιίβεις.
Ο ΚΑΛΤΤΕΡΟΣ Α1ΙΟΛΟ1Ή-
ΤΗΣ ΤΗΣ ΚΛΘΑΡΕΤΟΤ-
ΣΑΣ.
Ό Άνδηέα; 2κια; (1), μέ τό
Ρ,ηγο τού «Ό αληθή; χαοακιήρ
τού λ-εγοιεένου γ/.ωσσικοΰ ζητήμα
το;» (Έν Αθήναι;, τύ-τιοις 11.
Λ. Γκκίλλαοίοι 1903), στά&ηκε
ό καλντε<>ςς ίαεομαχος τής καθα
ρείουσα;, δΓλοώή τής πηοβπάθει
άς νά ίςευγενιβτή δήθεν ή δημο-
τική. Λέγει, οϋτε λ^γο οϊΐτε πο-
λν, δτι ή καθαρε-νονσα εΤναι γλωσ
σα φι·σική, καθαοή, ανθο£>μητη,
ποϋ ύ.τάοχει άπό τάν Ιόον αί.
καί δώθε, άλλ.ά, ξε.στομΧζοντας
αίτύν τοΛ' άντιεπιστΓ,μονιχ.ό Λα-
ρσλογιαιμό, κατάφεο·ε νά μ.εταχεη-
0:<ττή έπιχεις'ήματα Ξεκινά, δηλαδή, από την Καποδιβτ.ριαν.ο* 5 912 ___ Π, Αθήναι, 1913) άπο- κς*ούει ώ&ισ.μίνε; .τροτάσϊΐ; γι^ τή μίταρονθμιση τή; γραφομέ.. νη; κοί τοϋ τονιβμοΰ. Είναι τό συμπλήρο/μα τή; τρι ανδρία; ποά' ήδη άνα'ίΡ'ρο'μί (Κόν τί>ς, Μιοτριώτη;, Χατζτιδάκι;)
καί ΛτάθτΓκε ο:[θδι.)ί>;
στυ κά&ε τι ποίι 0ά απορούσε νά
αννψώοη βτόν τόπο μα; την έ.τι-
στημονική ά/.ήθτια σχετικά μέ
ιό γλ-υκτσιν.ό μας ζήτΓ.μα.
•Ο Κόντος κ.αί ό .Μιστριο'ηη; ή
σαν, δτω; εΐταμ* σέ πφοηγούμε
νες «ελ^δες, κακοδιάθΓΓ^ ώ; ποός
τή δημοτική. Τό ϊδιο ν.0% ό Χατ
ζιδάκις, παρά τί; παλινι·>δίε; τον.
Γόοο, διμιος, δ Κύντος, δσο καί
ό ΜΐΛτριοιτη;, δέν ϊίχανε την ε.
πιστημΛνιχή κατάρτκτη τον Χατζι
δάν.ι καί τοΰ Σκιά.
Η ΚΑΘΑΡΕΤΟΥΣΑ ΕΙΝΑΙ
Μ1Α «ΤΑΣΗ», ΜΙΛ «ΡΟ-
ΠΗ*. ΜΙΑ «ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ»
Ή καθαί>ενοι<κι δέν είναι ή μητρική μα; γλωσσα. ΚαΛείς «.ιλ; δέν τή μαβαίνει άπ' τονς κόοφον; τής μάννα: τού, γιατί ή καθα- ήτανε καί είναι άκόμη, ϋπως εϊπαμε, μόνο μιά «τάση», αιά *(>οπή,» μιά «-.ΤΛοσπάθεια»
γιά νά σχηαατισ&ή μιά νέα γλώσ
ι-,α, εΤναι Ρνα ά/,αταστάλαχτο ου
νονθύλενμα, έ;να άνακάτοψα, ένο.
κατασκεύααμα, ί-να φκι
αχτό ποοιόν, έ"£ΐ') άπό τα πλαί-
«ια τοΰ εθνσυς μας, μιά
ι.,ευστή, περίπον ίσότιμη μέ ώρι-
ο.ιιένες τεχνητές γ/*κ»τε; αάν τή
ΙΙα/Λποΰκ, την 'Εσπεράντο, την·
Ί6ο 12), μιά γλόΜΧΤα χιορί; κϋ
οος, πού άκX)λ«^11θεI τα
τοΓ· κ.α.βεΛ·ό; ποΰ τή γοάφει.
| ί.Ιν(ΐι μιά
γλώσσα έθνική, έδατρΐ'/ίή, ήδη σχη
μ-ατιπαενη, ποΰ οί "ΈΛλτϊντς τή
μιλούσανε κιπϊ τή μιλοϋνε σά μη-
ιρικι'ι τού·; γλώσοα, φυσικά καί
ά6ίαστα.
μην εχο^ν οΡτε τ' άπαοαίτητα. ' Στάθτ,κ* μϊγαλος .-τολε-μ.ο; κα
Άντί νά νπει&ηφανενεΛαι, θά ή¬
το καλυτέρα νά πάς ν ά πέσης
στή Θάλασσα νά θοέψης τα ψά
Δυστιχώς παρουσιάσθησαν διά
ΧοΐΛτιανικέ; αίρέσεις, οί
οποίες πςνοσααθοΰν ή κάθε μία,
νά δώση εξήγησιν των λόγων τής
Γρα<ρής, κατά διάςρσρον τρόπον καί αύτό κάνει τούς άμνήτονς νά ααοαπαίονΛ'. ΟΙ κολοί Χρ*βτια·νοί καί καλοί άνθοωποι, άνεξαοτή-κος Θοησκη- ας την διαδάιζουν δπιο; είναι καί 6γάζον· μόνοι τί,ον τα σιιμπτοάσματά τιον. Έφ' δσον είναι Βι6λ.ίο γοαψι- ,μεσα σί- 1.600 χρόνια καί δχι μόνον διετηρήθη, ά>.>Λ κατέκ.·τησε τό ή|ΐ
δ/.ου τού πληθνσμοΰ τής γής (τό
ρκα.
Άλλά αύτό δέν σημαίνει μόνον
τ ά ύλικ.ά άγαβά, άλλά καί τα πνευ
ματικά.
"Ο,τι ξέ·ριεις καιλό, έκ'κωο ή έ-
πκττΓ,ιιιονι,κό, ή τεχνικύ, δωβΐ το
καί στόν άλ-λο τόν σννάνθρίίΜτό
"Οταν 6οηΘή; τύν έχθοό σου, αύ
σον καϊ στόν έχθρό σον άκόμα.
τό εχει άκόμη μεγαλύτΐοη άξία.
Αύτά δλα θά ήμπορέ.σης νά τα
έπιτύχης, δταν δια6άση; καί τη
ς δσα γοάφει τό θεόπνενσΐο
αύτύ Βιβλίο πού λέγεται «ΑΓΙΑ
ΓΡΑΦΗ».
Ό ΣαίΞπτκ}, ό Γκαίτε, ό Βί
«τ(υρ Ουγκώ, ό Παοτέιί, ό Κα-
ρέλ, ό ΤσχΤ>οτσιλ, ό Κένεντν, ό
Ι1α>.αμ<ά;, ό Σικελιανό;, ό IV οουλάνος καί πλεΐστοι ά7ν>.οι σ.τσΐ'
δαϊοι ανδ.ρ-ε; εκαναν την ,-τροσειι
χήιν τοη· καί ί-δ'ά6α£αν συχνά
την Αγίαν Γραφήν.
'Επΐ τή εύκαιρία δέ, έκ πολ-
λΛν μεταφοάοεο>ν τή; Καινής
Λιαθ. πού έ'χω {«π' όψιν, έντύ.τα»-
σιν μ,οΰ έ'κανε διά την λί.ττολό-
γον πλ.ηρόττττά της ή τού Ι. Θ.
ΚοΛΐτσάρα την όποιαν καί ή Άρ
χιεπισν.οπή ό
ΟΙ ΚΛίΙΣΤΟ·Τ·ΦΑΝΤΟΤΡ1ΌΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΤΕΛΗ Ε1ΣΛΓΩΠ1Ν
ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ
ΙΙοοβλ,ή,ματοι δτιμιοι.ηγεΛ είς
τάς Οΐθμηχανικ.άς καί δ,οτεχνικάς
εις, ή ίφαομογή τού Ν.
Δ. 791)70, τοοποπ&ιήισαντος τόν
Ν. 3949)1959 «πεφί άτελοϋς εΐ-
σαγογή; μηχανημάτο»ν/>. Τούτο
είς χθεσινόν
Εΐόγγ. Β. Λαγοΐδη;
Ο'ινολ. Χη,μείον Σωκοάτβν; 14
Αθήναι
ΓΝ.ΜΕΣ ΚλΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑ ΤΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ
ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΑΟΡΟΥ
Ό Πρόεδροί τοθ Λ. Σ.
ΘΕΟΦ. ΘΕΟΦΙΛΙΔΗΣ
79.654.40 351437,90 79 654,40 351.437.90 19Π
•κ ·αολ - „ α β , ΟΙ ΕΚΚΑθΑΡΙΣΤΑΙ
Κν Αθήναις τη 31η Δεκεμβριού 1970 ι ΙΈΩΡΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Είς Σύμβουλον Ό έηί τοΰ Λογιοτηρίου ' «2ΤΝΙΑΣ» Α.Ε.
ΙΩΑΝ. ΣΤΙΒΗΣ ΦΩ <. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ' ΓΕΩΡΠΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ "Ξ Υ Ν Ι Α Σ,, Α. Ε. (υπό εκκαθάρισιν) ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 22σς ΊανουαρΙου 1971 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Άπαιτι'ιοεις κατα Μιτόχων Διαβέσιμα 9.919.— 724.144,10 **>>
επιστροφής κεφαλαίου
"Υποχρεώσεις ττρός Μειόχους
"Εξοδα πληςκοτεα
Λιαφορά έξ άναπροσαρμογής Ρ.'ί>5 381 80
Μεϊον " ' '
Ποσόν έπιστρα·ρέν πεο'ΐν τοΰ κε·
φαλαίυυ Ας τούς Μετόχους 041.000.—
Ποσόν πρός χάλυψιν ξημιών
καί έξόδων 12.261.881,30 12 {Ό.ϊ.381.30
"Υπόλοιπον πρός διάθεσιν
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
17.878 —
1Ι.<ΊΙ._ 145 174,10 560.» 03.— 560(0).- ΆνάΧόσις ΛογσριασμοΟ «Κέρδη κοί ΖηυΙαι» Ζημίι μέχρις ενάρξεως έκχαθπηίσεως 11 017 062.— Ζημίαι εξ ϊ«ηοιήσρ«ιις πηγιυιν πρριονσιακών στοιχρίιον 1.232.598 60 Επισΐρο/.ρϊς «παιτήπρις ' ^^ ΐ]51() Δα.τάναι έκκ««πριοεικς άπό 16.9.61 - 2> 1 71 2.271 089 —
14.615 864.70
Καταβολή είς τούς Μετόχους υπέρ τό δρτιον
Π,°.0·» Χ«λ|·Ψιν Εημιών 12.116 307 20
Εξοθα πληρωτεα 145.174 Ίθ
Διαφορό έπιστρεπτέα §1ς τούς Μετόχονς
644.000.—
12.261.381,30
560.000.-
;Κΐτιστραφέντες δ,.νειακοί τόκοι ι η»^ υίί'ι :«]
Ιτπιστρηφ,, άχοεωστηΐω; κατ«ιβλ»|Οέντος χαοτοσήμοιι (19 Ι."θ0θ!_
)·2Ι 034.-
1.592.085,30
Λοιπά εσοδα
Πρός ρ'ξίοοισιν
Διαφορά έξ άναπροσαςμογί)ς
2.499 657.50
12.116.207,20
14.616.864,70
13.865.381.30
13 365.381,30
ΟΙ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ
^13.365.381,:ΐθ
«Δέν φαντάζεοθε πόση χαρά δο
μΛθα κ' ένώ καί τα παιδία τής
τάξεως μόν — βΐμοοι έκπαιδεντι
κός — δια&άϊ,οντας άϊτοοπάσματα
άπό τό Εξοχο διθλίο σας «ΤΟΝ
ΚΑΙΡΟ ΤΟΤ ΠΑΛΑΙΟΛΟ-
ΓΟΤ».
ΕΙστε ενας Οαιιμάσιο; άφηγη-
τής, ό πρώτας κι ό καλύτερος τή;
παιδική; μας λ.ογοτρχνίας. "Αν πή
καί γιά την «Εύθίοπαϊκή Σνι*
ψο>νία» ηας, ένοιωσο σι·γκινήβεις
βαθίΐές, άνερμήνεντε;, άπό τίς
λ.υρικές ίξάοοεις, τού;
ρούς στοχααμιούς, τίς τριχρερές
νοσταλγίες, τα Ιερά όράαατα, ποί,ι
άναδεύονται μέαα άπό τό λαμπρό
σα; Ιργο» (Γράμμα τοϋ Γιώργον
Παπαστάμον, Μαντονδι. Εύδοίας,
Δέ τοΰ 1970. Ό Παταστά
μος εΤναι ποιητής, πεζογράφος
καί ν.ριτικός).
"ΑΧ)λ γράμ,μα τοΰ Γιώργον Πά
—«—άμου (17.1.1971) γιοάφει:
«Δέν μοί* είναι ίνκολ.0 νά σόχ:
έν,φοάσο) τόν Θαυμασμό μόν δια-
δάζοντα; τούς «ΕΣ1ΙΕΡΙ-
ΝΌΤ2» σας.
Μ«σα στό ΟΛαλόηχο έ.σπεκ}ΐνό
άποδράδυαοιια τή; ■ψυχής ν.αΐ τοϋ
στοχααμοΰ μόν, σέ ώ$ες πεο
άλθ
νες, άκολονθτ,,σία μέ κατάννξη την
τνετ'ματική σ<ις όδοιποσΪΛ μέσ« στονς χοίρους τής όμορφτάς. τής σοφίας, τή; άρετής. Ή λνρική σας πνοή, ό κροδα- σμό; τής 6αθειάς σα; σκέψης, ή έμβρίθεκι, ή πολνίμάθΐΐα καί ή γλωσσομά&ε-ιά βας μέ κατεπλη- Παρ' δλη την με-Γ·ρ,θφ5θίη'νη σας νά λ,έτε πώς θητεΰεπε λιτά ατχχν ποίηβη, ποοσίΐ>πικά εν
νοι«>βα την Ιδία συγκινηθή
Θά &ν«κ»Θα διαδάζοντας ίνα
ρικό ποιητή στό δφος τοθ ΡΙλκβ
ί| τοΰ Μποούκ, ,-
θε (Γΐ,λοπρόοδης Ιδέη·ς σχετική;
αέ τή γΛώσσα μηζ ή μέ την άο-
Οσγοαφίαι. της. Στό δημο<ηενιμά >·ον «ΙΙΐρί τής
ΊΙ
είναι ιιίι
σα ποϋ εφτασε 6έ6αια, τώοα στόν
«(•ολ' αί., οί μιά κάποια.
(Ττάλ.?.(ο«η,
αύτη ή ά.το*ον-
είναι εργο ώριαμέντιιν
ιΐΡΐιονοΗΐένιον άνθοώαΐ'Λ', ηού έ-
νέργησαν άπά τα πάνιυ, δ.ιοις {-
νεογΓ,σαν οτήν .ΎΕρίπτωβη των
:τθοει:τ*:ιαενΐ')Λ· τεχνΓ,τίιν λ-
οί κητασκ.Γυαστές τοις. Ή
ς.η'»οι>»ρ δέν ίίναι ?ργο άπό τα
κάτο), εΌγο τού έ'Θνους, κοί Ίδί-
(ι>ς τοϋ >Λθΰ, ο,τω; σΐ'μβαίνει μέ
δ'.ρς τίς έ&νικίς, τίς έδα<ΓΛν.έ: &ΜΑ εΐνα·ι ή ή θεια μιάς μικ·ρής μερίδας τον ?- θνο<ς μας πρός κάτι τό άφύσι- πάν<ο ς άπί,ο . στή φΰση, δτ>/Λδή πάνω στή φι·-
ΤΟΝ ΕΚ ΜΑΓΝΗΣΪΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΟΝ
ΟΙ Μάγνητε; ίώοτασαν την
Κυριακήν 24ην Ιανουάριον τήν
μνήμην τού προστάτου τού σι·λ
λόγου των Άγίου Άθανασίον.
Είναι ή δευτέρα έορτή έντός ε¬
νός μηνός, .-τού έτέλεαεν ή ενιο-
■σίς των έκ Μαγνησία; κα. αυ¬
τήν την φοράν είς τύν μητροπο
λιτικύν ναόν τοϋ Άγίου Νικόλαον
Νικαίας καί άς ανάμνησιν τής πά
νηγύςβως τής Μαγνηονα; τής Μ.
Άσίας, ένώ ή πρώτη εγινε είς
τάν ιερόν ναόν Άγίου Γεοιργίου
Νικαίας καί πρό; τιμήν τής Ά-
γίας Άνασταοίας, έπίσης προοτά
τιδος τοϋ οοκίατείον.
Την πρωΐαν έτελίσθη θεία λει
τουργία μετ' άρτοκλασιας είς τόν
Καθεδρικόν ναόν, χοοο<ττατοΰντο·ς τοϋ ΙΙρωτοσνγκέλλον τής Ίϊράς Μητροπόλεως Χικαία; πανοσ. άρχ )τον κ. Φιλί"ου Λανηιώτη καί έν συνεπεία επραγματοποιήθη σνγ κέντοωαις καί δεξίωσις των μί- λών τοϋ σύλλογον. Έν βρχή ώμίλησϊν ό δκκκττΐι κός σϋμ&ουλος δικηγόρος κ. Άντ. θέμϊλης άαμνησθεί; των χράνων είς την πατρώαν γήν καί άναφες Θείς είς την σνμοολήν των Μι- κοαβιατών είς τήν πρόοδον καϊ είς την ευημερίαν τής 'Ελληνι. κής Πατρίδος. Είς την όμιλίαν τοιι ό πρόΐδρος τής Ενώσεως δημοσιογράφος ν.. Κώοτας Τρίγκατζης ετόνισεν ότι «ή σημερινή πανηγυρική έκδήλωσι .-τΓρικλείει κάτι ,τιό 6αθΰ καί πιό εντονο, .-τού σιγοκαίει μάσα μας, σάν &ο6>στη γαλάζια φλ.όγα: την
έ.τιβίιυσι, τήν διατήρησι και την
σνντήρησι των ώοαίιον μα; παρα
δάσεων, την σννέχισι, την δια-
φνλαξι καί την μετα/,αμπάδενσΊ
ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑΙ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΤΟΪ ΔΗΜΟΥ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
των πατριων θεσμόν. Και, φυβι-
Άξιότψ,ε *. Δΐιευθνντά,
Ά,-τό έτών ΐχομεν κατ' επανά
λήψιν άπασχολήβϊΐ τάς στήλας
κά, δχι μόνον μέ θρησκιεντικές
εκδηλώσει;, άλλά μέ δ,τι σημα-
τήν ευρύτερη άποστολ.ή
τήν ζωντανή παρονβία μας,
την πραγμάτοση των έπιδιώξε-
ιυν καί την εΰόθωσι των κατα-
στατικών σκοπών μας — έθνικών,
κοινοννικών καί πνευματικήν».
Περαιτέρω ό κ. πράεδρος ύπε-
γράμμισεΛ', δτι ό σί'λλογος ής τα
17 χρόνια ζωή; τον ηγωνίσθη καί
ι- , χο- αγαΛητου ^ «ΠροοΌ;. Κό-
ες ^ ό ςή ΰ ό
χό
{αερα|ία- Λθύ
*- ζητείται νά
καταβάλλομεν ημείς διά τα κλη
ροτ«μάχιά μας τα ευρισκόμενα πέ
ριξ τής πόλ,εο; Ηρακλειον. Εμέ
ναμεν δέ μέ την εντύπωσιν επι
4 ¥τη ότι, οί Άρμόδυοι τού Δή¬
μον μα; πώς ΐΤχον αναγνωρίση
επί τέλονς, τό βάσιμον των πα¬
ράπονον μας καί πώς θά επανον
άγωνιζεται δια την επικράτησιν .
νά μσς πιεζονν, διά την ΕΪσπρα
των μικρασιατικήν ίδανικών,
«κων ενα πράγματι ωραίον καί
. Τ(κουτου
ώς εΐ_
ναι ό τή; ύπεραςιας τοιούτος. Δν
έργον.
τυχώς>
είς
τάς
„, , „ ' προβλέψει; μας. Καί ίδον πάλιν
Ακολούθως ο κ. Τοτγκατ^ης ά.Τ«ηάλτ>σαν υπό τού Δήμον
νέαι προσκληθείς — προφανως
ώς δώρον πρωτοχρονιβ; νά μάς
διαψεύσονν καί νά φνλλοροήσονν
τάς ελπίδας μας. Τήν φοράν δ-
ίϊς τάς ά
τον, κά-
πςοΐδη εί; σύντομον
τοΰ 1970 καί κατέληξε μέ τήν
,ταρότρννσιν πρός τού; παριενρε-
Θέντας νά εγγράψουν νέα μέλη,
κυρίως δέ τούς νέον; — τέκνα
σνμπατ,ριωτων — περατο'ισας ώς
εξής τόν λόγον τον: «"Ορεξι γιά
δονλειά έ'χε* ή διοίκησι τοΰ σω
ματείον. Βοηθήστε, λοιπόν, γιά
τήν νλ*οποίησι των σκβιτΛν μας,
γιά νά μεταδώσονμε στούς έπιγό
νονς την διαιώνκτι των παράδοσι
ν μας, πού έ'χονν -τηγή καί λϊ-
κνο τόν ί-λληνοχριστιανικό πολιτι
σμό».
Τε?.ος, ομιλήσας δι' ολίγων, ό
διοικητικό; σΐα6ονλο; δικηγόρο;
κ. Π. Λεσποτό.τοΐ'λ.0; είπιεν ότι ή
φιλοσοφία ξεκίνησεν άπό την '1<ο νίαν καί άνεφέρθη γΙ; τό «Άγα άλλήλονς» χαρακτηρίσας τόν Χριστόν ώς τόν πρώτον φ<λόσο- ςρον. »>τών, εκρατήσαμεν μέ πολλάς
στβρήοεις καί αΐματηϊάς οίκονο
μίας την όΠγην αύτην πε-ριου-
ΓΪαν έν αντιθέσει Λθός πολ^Λνς
άλλον:, οί όποίοι, την έξεποίησαν
ευθύς έξ
ής ζώντε; 6ίον
καί μέ σπατά/.ας. Καί διά
τούς όποίονς τό Κράτος έκαμεν
καί κάμνει σημερον Θνβίας ώς εί
ναι, ή διαγοαφή των άγρο'τικων
Λν, ή ανέγερσις κατοαικόν καί
χ
τόσας άλλοις. Αύτοι, διαρκώς ώ
«ιρενοντο την σεκϊάχθειαν —
τό ββύσιμΛ των χμεν μέ
τα; άπαι-τήσεις τον. "Εχομεν κα
τα τό παρελθόν πλειστάκι; δια-
μαρτΐ'ρηθεϊ προφοοικώς καί διά
τού Τύπον δτι, τα Άνταλλάξι-
μα, πληρώνοι»ν είς τάς
.-Κ'Λησίος διπ>^<ϋ; φόςιονς, ρναν διά την Οίκον. Έφοιρίαν καί ?- Τα,μείον Η ΟΜΙΛΙΛ ΤΟΥ κ. Ν. ΜΗΛΙΩΡΗ ΑΙΑ ΤΟΝ ΜΕΝΟΝ ΦΙΑΗΝΤΑΝ 'Επί τή οιιμπληρώοτϊΐ έκατοντα από τής γεννήσε<.'>ς τοί' δια
μι·κ.ρα>σιάτον λογοτέχνον
καί γλωσσολόγου Μένον Φιλήντα,
Υ*ννητ)έντιο< ίίς την Ά,ρτάκην τής Κνξιν.ινής χεοκτθΛ'ίΐΛθΛ· τής Προποντίδος ή "Ενωσις Σμν»ρ- ναίιον, Ασγάνοσεν είς την Στέ- γήν αυτής κατά την ΙΙειμπτην 21 "Ιανουάριον εΐ&ικήν τιμητι,κήΛ· σνγ κεντρίοσιν. Κατ' αι'ι-ην ώιιίληβεν ό κ. Νϊκος Μηλκί>οης, όστις καί
.τρο«)>πικώς είχεν σννδΐθή μετά
τον σίΐμνήστον γλωσσολόγον κα'ι
?ναν των μαχητικοτέρων άγωνι-
στών τον δημοτικι-σμοΰ. Είδικώτε
ΡΌ,ν ό άμιλητής, άφοΰ είσαγωγι-
κώς παρέσχεν όρισμ*να
ίστορικά στοιχ*ία επί τού παλαιοΰ
φαιναμ*νο»· τής έλλτ(νικής διγλιοβ
σίας καΐ των γενομένων κααά
καιροΰς ποοβ.ταθειών διά την επι
κράτησιν και ϊίς τό ήμέτεοον ε
Ονος, ενός ενιαίον γλωσσικ.οϋ όο
γάνοιι, άνεφέρθη τελικίνς είς
υ αγώνας τού Ψυχάοη καί
των όπαδών διά την καιθιέρωσΐιν
τής όμιλουμένη; έλΛηνικής γλώσ
Έποτ-κιισμο):·,
λικώ; είς 22% περί.-τον τοίς ε¬
κατόν. Καί πώς τήν άξιοποίησιν
των άκινήτιον κ/.ηροτεμαχίων μας
ώς αη^ο, έκτός ώρισμτνοιν πίρυο·-
χών, ώς λ·χ. «Ίς Πατέλες, δέν
τήν όφείλουν αί περιοινίαι μα;
είς τα εργα. τοϋ Δήμον, άί.λά την
έδώσα'μΐν ήμΐίς διά τή'; έγκατα
στάσεώς μα; έδώ πρό 46ετία;.
Έπίση; ό Δήμος, δέν καταο'άλ·
>^ι άποζημιαισει; διά τα; νεοα-
νοιγείσας όδοΰς. Τό γεγονό; δέ
αΰτό, δέν πρέπει νά διαφεύγτ)
την προσοχήν ουδενός ίδιαιτέρο>ς
ση; και ως γραφομϊνης. "Ο Με δέ τούς αρμόδιον; τ)0« Δήμον,
νος Φιλήντα; βασικώς ήσχολήθη Ε;,
μάλλον επιστημονικώς επί τής ίι
μάλλον επιστημονικώς επί τής ί-ι
ο,ν
;δικήν ^, δέ
ο,ν δ^ν π(·χων>> αλλά, ~ρί κατονκημί-
δια συγγοαμματων, τά όποία σο | νωΛΓ ^ ^ ^
6αοΛ; υπολογίζοντιπ ε'ν.τοτε. "Ο ■ ^, ών>
κ. Μτ,λΐωοης Ιδι»σεν στοιχεία καί ναμίμων ν_αί &Ό
επι τού λογ,ατεχνικοΰ Ιογον τον (1,τίον (1τι ίκε{ν(>ι
« ί εί ή
ζητοί,νται
τωΛ,
τωκκμε-νον, καθώς καί επί τής πό
λνκρότον προτά<τεώς τον, τής κα θιερώσεω; τοϋ λατινικοΰ άλφαβή τον, διά τήν λύσιν καί τοΰ δνσχε ροϋ·; ώσαύτυ>ς όρΘογραφικοϋ ζή
τήματος των σημερινών ΈλλήΓ
να*ν. Ή δημιον»ργηθεΐσα
σις έκ τοϋ τρόπον κατά τόν· ό-
ς το πρώ¬
τον διενοι'ίθησαν νά μάς τοϋς ίπι
βάλλουν, ευρίσκονται ήδη ίτπός
τ'όν συνόρων τής Έλλάάο; αύ
ταεξόριστοι. "Οταν δέ, λάβωμεν
ώ; αρ¬
χήν, τήν ύπίτραξ,ίαν των άκινήι-
τιον γενικώς πού παρίτηρήθη μ«
Δέν είναι σννεπώς, όντε ηθι¬
κόν, όντε δίκαιον νά μ«ς ζητοΰν
ται ηδη τρί,τλοί φόοοι, καί νά
μην ίΙσΛράττωνται τον?.άχι<~ον ούτοι, κατά την σύνταξιν των Σ τιμβαλαίων καί κατά τάς διε νεί»γουμένας άγΛροηωλησίας των άκινήτιον μα;. "Ηδη, οί π>.εϊοτο< έξ ΐιμών, λόγω τής .-τρίοτοφανοΰς είς 6άθος ξηραοίας τού 1970 καί, της σι.»νεΛεία ταντης καταστροφής τής .ταοα,γωγής, δέν ηδννήθημΐν οίττε τα ποός την Α ΤΕ χρέη »ιας νά έξοφλήοχομ,εν. Όθεν, θερμοπαοα·καλ<>ΰμ<'ν "Τ μάς καί πάλιν κ. Διενθυντά, ό¬ πως ΰψώσητε- φιηνήν ίχαμαρττΐίί- ας, διά μέσω τ&ν βτηλών τής ίγ κ-οίτου ηιιΛΛ' έ<ρημεΛ; κατ' 1)8 εΐνοχ Χριστιανο'ι), αντό
άλλον; Γνρχισε νά γράφεται άττό
τόν Μο>χ<σή ποοίΤθΛ', τό έ'τος 1513 Αίά τ ή π.Χ. στήν "Ειρημο μεταξΰ Αίγά-- .ττιου κο+ Χαναάν δπου έμειν* 40 χν
ήσαν πί.ταιοευμίνοι,
σαν καί κοίνον άνθθίι«τοι, άλ.ιεϊς,
γραψαν
τα υπό." ^ιπα. Τα δσα &-
γρψ
μως ϊγ-ραιψαν' ο>λι αντοΐ δέν δια
φωνοϋν μεταξύ των, καίτοι έγοά
φησαν μέσα σέ 1.600 χρόνια.
Ό Δαΐ'ίδ ε'γραψε ενα έ
των γροια<ϊη· καί γοντος τούτον μα; Διεκτραγιοδοθν'τες ώσαύτο>; καί
Λοός την Εθνικήν Έπαναστατι
ν.ΤΓΝ· Κι·6ές
γλώσσης ιιοι1» (Μ Ν Κ.).
Τό πνεϋμα είναι, μία ίνρργός
δύναμις πού δέν ήμπορονν οί α>-
βοωΛοι νά την ίδονν, όπως είναι
ό άνεμος. Δέν ήαποροϋμε νά (Λοϋ
μϊ τόν άνεμ^ν, άλ^.' όχηόβο αΐτός
είναι ίσχνρός καί ώ&5Ϊ ήκινεϊ ή
αίσθητό τό αί«σημά τον στά
"Ετσι καί
ήμε'5α νά
ΠΑΚΩΠΩΤ ΜΖΙΚΙΓΙΚΙΙ
δσα είναι τοιγ'«κο
καί νποχ^εώσεις μα<; λΛγο), τή; .-ιερνσινής ξτιοαβίας. Μετά .τλίΐστης τιμή; Άντώνιο·; 'ΕληΌ. Ψη).οπάτης (επονται πολλαί ■ ύπογοαφαΐ) Ήοακλειον Κοήτης τή 14 Ίανου 1371 είς τόν ζητοίιμΐ ποΓον έχειρίσθη τό ενδιαφέρον ά ' ταπολΐ,μι«ώς,_ Θά επρεπε τότ€, νά πό πολλων Απόχ,ΐειον Θέμα τού ό κ. Μηλιώρης, υπήρξεν ίδιαιτέ- ι>; Ίκχινοποιητική, ώς άπεδειξαν
νόν τούτον φόρον, αλοι οί
κλειΛται διότι όλων αί πεοιο«σί-
αί Οεριιαί έκδηλακτεις π; των
τής υπό έκκαθαρίσιν τελούσης
Έτα«εία; κιαλΛΰνται οί
κ.κ. Μέτοχοι αυτής είς Γενικήν
— ννέλεχκτΐν θΐνκρο-τηθηΛομενην
είς τα έν Αθήναις (Στονρνάρα
45, 5ος δοοφας) Γεϊ« τής
1071, ημέραν Πέιμ.ττηΛ· καί ώ-
οαν 11 ην π.μ. Ινα άποφασίσιοβιν
ίπί των κάτωθι Θειμάτων:
ιβΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1. 'Υ.ιοβολή καί εγκριοΊς ίσο
λογιαμοΰ ί.κκαθαρίσεοις από 16.
9.61 έΌ>ς 22.1.71 καί τής έ.τ'. αύ
τοϋ εκθέσεως των 'Εκικαθαρΐ/-
«των.
2. "Εγκαΐισις των δλων μέχρις
σημερον διαχειρισ-τικων πράξ,ίων
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1969
Α. Π άγιον
Μηχανήματα —
Μεταφορικά Μέσα —
Διαθέσιμον
Τομβΐον 4,416,20
Γ. Κυκλοφορούν
Έγγυήσεις έπιστρεπτέαι 155.1164,40
Άνάβνσσος 4 916.784.—
Προμηβετιτοί 232.—
'Υπϊργολάβοι 698 848,30
Π)Κ Κριεζώτου —
Κοινοπροξία ΕΤΕ — ΑΤΕΚ -
Άπ)τα Χρήσεως 468.283,20
19Τ0
6.206.824.-
31.434.-
49.581.—
2 2(0.-
6.072.860,90
170.700.-
159.378,30
389.398,10
112.223.—
763.485,50
6.244 528,80 12.958 086,80
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Α. "Ιδιον Κεφάλαιον
1969
1970
Μετοχικόν Κεφάλαιον 5.000.000.— 5.000 000.—
(Μετοχαί 5000 Χ Λι.χ.
1000 έχαοτ.)
των έκκαθαφΐστών καί άπαλλ.α·γή
αυτών Λπό πάσης ε{<θύνης. 3. Καιθαρι/ΐμάς όποζημκόβεχος Έ»καθα<5ΐστών καί Λογιστοϋ τής Έταιρείας. 4. Διανομή πιβτωτικοϋ ύπολοί- πον. Τακτικόν άποθεματικόν 52.526.80 52.52(;,80 ΟΙ επιθυμούντες νά μετάβχωσιν ΒΥίΤεω°εΐς ' 0μη 'Υπεργολόβοι Γραμμάτιιι πληρωτεα Πρ)νοί Λογ)σμοί Τραπεζικαί χορηγήσ. 408.116.- 129,000.- 581 209.— 13 897.- 288.948.- 2.663.110.— τίτλον; των ιμετοχίΐη· των 6.244 528,80 12.958 086,80 1.936.081,— -ΊΜΜ?ά τώ ·καταστήματι τής Έται 3 033 524.- ' Ρείας ή παρ' οιαδήποτε Τραπέ- ζη τής Ελλάδος ή παρά τώ Τα- μεά» Ηαρακατα&ηκών καί Δανεί- (5) πρό τής ώς ά ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΚΩΣ 1970 ΧΡΕΩΣΙΣ 1969 1970 Φόροι -- Τέλη 27 212,40 45 816,40 Γενιχά έξοδα 25.751.— 301.621,60 Άμοιβαί Τρίτων 3,000.— 4.000.— "Εξοδα περαιωβέντων έργων 23.Η91.— — 79.654.40 351.437,93 "Εξοδα Ιβιωτικών έργων ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1969 1970 56.23Ρ.Ί0 Άπ)τα Χρήσεοις ~~ 56 235,60 79.654.40 295 202,30 σεως -κ.αί νά προσα7άγο)σιν είς την Διεύθυνσιν τής Έταιρΐίβ.ς τάς άποδείξεις καταθέσεο; -των τίτλοιν των μβτά των τνχόν εγ¬ γράφων άντΐΛροσωπευσεως έν¬ τός τής βΰτής προθεαμίας των πέντε (5) τουλάχιστον ήμε,ριων πρό τής ώς ανω ημέρας τής Γ« Ίανοτ^ον τό .τνϊϋμα ήμποιςεί νά μάς κινή¬ ση νά κάνχι>με ή νά ποΰμ« ή να
νρά^·ωμ*. ό.τι » θεός θέλει. Αΰ
τό τό πνεϋμα ήταν ίκεΐνο πού
ένεπνεε δλονς τον; σνγγοαφεκ,
δσοι έ'γοαψαν την Άγι'-α Γρα^
φή. Ό ΕΰαγγείΛβτής Λονκάς πού
είναι από τούς Βι&λικοϋς αυτού;
ϊς 'εγραψε: «Ό θίό; έ
διά στόματος των Άγΐ-
ων, τώΛ· άπ' αΐώνα; ,τρο<ρητων αίττοθ 70). Όλάκληοο; ή Άγία Γοαιτή, ά .τοτϊλΐϊται άπό 66 Βι6?άα, Ι'λ τΛν όποίιυν τα 39 εγράφησαν ά- ,τό έδοαίον; είς τηλ· έδοαϊν.ήν γλώσσαν, (π/.ήν ί>Λχίστ<ον, των ύ έά μγ πά>.ιν άπο έδοαίονς ά>.λά ίϊ; την
Άραμαίκήν, την γλώοσαν πον
ώμί/.ει καί ό Χριστός).
Άπό τα 39 αύτά 6ι6λία τα ό-
ποΤα άποτϊ^Λϋν την Παλαιάν Δι
αθήκη, τα πέντε ε'γί>α|ιΐΛ' ό ΜοΛ
σής ώ; άναφέο<υ άνο/τίΐοιο, τό ϊ- να ό Δανίδ καί τα ίιαόλοιπα ίίλ- λοι δγνωστοι 'Ε5οαϊιθ'. γϊς δλο τό μακρόν αυτό διάστημα τώΛ1 1. 600 έτών. Κβτόπιν έγοάφησαν άλλ,α 27 είς την Άοχαίαν Έλλη νίκην άπό δκΜρόοονς μ* ταξϋ των έτών 52 μ.Χ. καί απετέλεσαν την «Νέαν Διαθήκην» μέχοι τής Ά- λίς πού την μόνον δέν σημαί,νει ότι έμπεριί- χει τί; μεγαλίΐώδει; ά>.ήθε«ς π
άγωνιζεται νά μάθη ό
άνΘρο>πος στή Οασανισμένη αυτή
ΙΙοίο; δ.ι«.ο ς άπό ήμδς ίχει κά
νει 6ίωμά τον τήν Κυριακή
σενχή τον τον/.άχιστον, .-ιού τήν
Γχει συντάξ-ει αΰτός ό Ίησοϋ; ό
Μέγα; Ψνχοανατόμο; πού μεγΐί).ύ
τερό; Τον οϋτί υπήρξεν οίτρ και
θά ΐιπάςιξη στό μάλλον κατά τόν
Ρενάν, δστις ήσχα/.ήθη π-ολύ ώ;
ό; μέ τήν ζωήν Τού;
Μέσα στήν Άγία Γς>αφή είναι
•καί ή μεγα'.ύτερη αυτή π-οοσευχή
τού ΘεανΘρώπον ΊΓ,σοΰ «Πάτερ
ημών·., καί άφες ημίν τα οφείλη
ματα ημών, ώ; καϊ ημείς άφίε-
μεν τοίς όφειλετα»; ημών... (ίίνγ
χώρησέ μας δηλαδή, ατως καί ή
μίϊ; <Λη«χα>ροΰμ»εν (;) Τού; άλ-
Καν*ίς Χριστιανός σοφύς ή ά
β(ΚΓθς, έγγράμματο; ή
τος, δέν Θά Γ.-Γθίπε νά .ι
2 καί 3 φορές
παγγέλη την θεϊκήν αυτήν .-τοοσευ
χήν τό «Πάτερ ήμ<Τ)ν» κατ' Ιδί¬ αν. "Ανθρωπί, άσήιμαντε ενώπιον τοΰ Σι'·μπαν'Γος, μην περηφανεύε- σαι δτι είσαι μοςκρ<ομεΛΌς, δτι £ χεις λογική Κίΐί πιστεύει; στή δι κή σου γνώμη, τήν οποίαν Θεω- ρείς όρθωτέραν καί περιφρονή; 'όοα δε>ν χοιροΰν στο μικρό σον κε
φαλάκι.
Και άν έ'γΐΛε; σπονδαίος επι¬
στήμων, Καθηγητή; ΙΙανϊ.τιστη,μί
ου, έπήοες καί Οραδεία
όαΐόμη, δέν παύεις νά εΤσαι έ'να
μνρμηγκάκι. πού <5τγ<υνίζεσαι καί άγκομαχεϊ; σάν εκεϊνο — νά βρή; την εντνχία σον. "Οχι δέν θά τήν (ίρή;, δηα πλ.οΰτη, τιμές, δό- ξί; άμορφιές, δύναμι καί ΰγεια άν αποκτήση;, εάν σοΰ λ,είπη ή Ι'αλήνη, τήν όποιαν Θά είίρης μό νόν δταν μάθη; νά Ό άνώτατος πιροορισμό; σοι* εί¬ ναι νά ΒΟΗΘΗΧ ΤΟΤΣ ΑΛ- ΛΟΤΣ. ΊΙ πιό μεγάλη έντολή ποΰ εί ποτέ άπό στόμα άνθρω¬ πον είναι Έκιείνη Τςΐ' Ίησοϋ «ό έχίυν δύο χιτώνας, διδότω τόν ί: ν« εί; τόν μή έ'χοντ.ι. Είναι με-γάλη ντοο.ιή σου νά ε χη; έσΰ 5 — 10 «τορεσιές, ό — 10 ζεύγη παπούτσια, περίσσ.ο ψιο μί καΐ νά βλέπη»; τού; ίλ^Λν·; νά ΑΠ0ΣΠΑ1ΜΑ αΠΟ ΤΟ ΛΜΕΚΔΟΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΩΥ 1 ΓΑ01ΣΑ ΚΑΣ,, Η ΚΑΘΑΡΚΤΟΤ-Α. Άπό πότι ύπάοχΐΐ ή καθαρευ ούσα; Είναι γλιόσοα ΐθνική; "Ε¬ χει άναπτυχθή ά; Ι1θυ ποιό μέ«ος τού σέ π μ«ς τή μιΛάνε σά μηχοική; Τί ίοσαμε σημερα σά γλο>οσα· λ.ογο
τεχνική;
νική;
Ή κα&α^ενουσα δί-ν είναι γλωσ
ο·α έθνικη, δέν είναι κάτι τύ ή¬
δη σχηματιβμένο άπό την ποίυτο-
&ονλία τού ελληνικόν εθνους. ΕΤ
ά
τής 'Επτττίρίδος τού 'Εθνχκοΰ κα4
Ι Ιί
ναι μόνε μιά ? μ
,ιάθεια», μιά «ροπή» πρό; δήθεν
ε-ξϊνγενισμύ τή; δΓ,μοτική;, Υ«ατι
τή δτΐμοτική, ώριομένοι μι>(>ο;<'>μί
νοι τού εθνον; μας, τή θεο>οοΰ-
σανε καί τή θεωοονν άκό,μη κα'ι
τακ>α σά «χν&αία».
Την τάση αυτή, μΕιρικ.οί λόγιοι
τοϋ ϊ&νον; μα;, είτε άπό κακώς
ί·ννοοτιμίνο άτομικό τον; σΐϊμφέοο,
εΓτρ άπό άγνοια, θέ./^ινε >ιαί θέ-
λουν άκόμη νά τή μετατ(>έι|>ο>'νε
σέ «Ένεστώσα» κατάβταση, ο ν.α
θένα; ϋχαντα; ϋπ' δ»|ιη τον ενα
θλί ή
ΐ
εγιρΐΜ|ιεν ό θεόπνϊυστος Εναγγελι
στής Ίιοάννης, τό ?τος 87 μ.Χ.
Αυτή είναι ή Άγία Γράφη (τα
66 Βιθλία) ή ό.-ίοία εχ« τή με-
,αλύτε·ρη κΛ>κλο«Γ<)ςΗα άπό δλα τα Βιδλία δλ/>ν· τού Κόσμον καί την
οποίαν βτωρονν οί Χρκττιανοί ώς
θεόπνει<στ·(γν καί την δ μεγάλοι 'ΕπιστήμθΛ'ες καί δλον τοΰ κόσμον καί .τέοΐ/ν άκόιμη των Χριστιανών, Κινέϊοι, Ίνδοι, Μ<'>αψΐ£θανοί ·καί πόλεων αλλ,ων
Θρησκειών ό.ταδοί. Εξαίρεσιν ά-
ποαελοΐΐν οί Κομ,μουνκηαί, οί ό-
ΐιθίοι ά-ΐό τό 1917 απηγόρενσαν
την κ·κλθφθρναν της σέ δλη τή
ιί>ρι<*μένο έ.τίπεδο ; ή ιρμ άοχαιολατοία; δικιά; τον έ..τινόη- σης καί άρεσιάς, ΐπίπεδο τού ό- ,τοάου ή μιά ακ<ρτ| άποτελιίται άπ' •ιήν άρχαιζονοα καί ή άλλη άπ' την άπ,λή καθαΓνετ'Όνσα, μ« ένδιά μεοες πολλ.έ; δια(>αθιιίβεις.
Ο ΚΑΛΤΤΕΡΟΣ Α1ΙΟΛΟ1Ή-
ΤΗΣ ΤΗΣ ΚΛΘΑΡΕΤΟΤ-
ΣΑΣ.
Ό Άνδηέα; 2κια; (1), μέ τό
Ρ,ηγο τού «Ό αληθή; χαοακιήρ
τού λ-εγοιεένου γ/.ωσσικοΰ ζητήμα
το;» (Έν Αθήναι;, τύ-τιοις 11.
Λ. Γκκίλλαοίοι 1903), στά&ηκε
ό καλντε<>ςς ίαεομαχος τής καθα
ρείουσα;, δΓλοώή τής πηοβπάθει
άς νά ίςευγενιβτή δήθεν ή δημο-
τική. Λέγει, οϋτε λ^γο οϊΐτε πο-
λν, δτι ή καθαρε-νονσα εΤναι γλωσ
σα φι·σική, καθαοή, ανθο£>μητη,
ποϋ ύ.τάοχει άπό τάν Ιόον αί.
καί δώθε, άλλ.ά, ξε.στομΧζοντας
αίτύν τοΛ' άντιεπιστΓ,μονιχ.ό Λα-
ρσλογιαιμό, κατάφεο·ε νά μ.εταχεη-
0:<ττή έπιχεις'ήματα Ξεκινά, δηλαδή, από την Καποδιβτ.ριαν.ο* 5 912 ___ Π, Αθήναι, 1913) άπο- κς*ούει ώ&ισ.μίνε; .τροτάσϊΐ; γι^ τή μίταρονθμιση τή; γραφομέ.. νη; κοί τοϋ τονιβμοΰ. Είναι τό συμπλήρο/μα τή; τρι ανδρία; ποά' ήδη άνα'ίΡ'ρο'μί (Κόν τί>ς, Μιοτριώτη;, Χατζτιδάκι;)
καί ΛτάθτΓκε ο:[θδι.)ί>;
στυ κά&ε τι ποίι 0ά απορούσε νά
αννψώοη βτόν τόπο μα; την έ.τι-
στημονική ά/.ήθτια σχετικά μέ
ιό γλ-υκτσιν.ό μας ζήτΓ.μα.
•Ο Κόντος κ.αί ό .Μιστριο'ηη; ή
σαν, δτω; εΐταμ* σέ πφοηγούμε
νες «ελ^δες, κακοδιάθΓΓ^ ώ; ποός
τή δημοτική. Τό ϊδιο ν.0% ό Χατ
ζιδάκις, παρά τί; παλινι·>δίε; τον.
Γόοο, διμιος, δ Κύντος, δσο καί
ό ΜΐΛτριοιτη;, δέν ϊίχανε την ε.
πιστημΛνιχή κατάρτκτη τον Χατζι
δάν.ι καί τοΰ Σκιά.
Η ΚΑΘΑΡΕΤΟΥΣΑ ΕΙΝΑΙ
Μ1Α «ΤΑΣΗ», ΜΙΛ «ΡΟ-
ΠΗ*. ΜΙΑ «ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ»
Ή καθαί>ενοι<κι δέν είναι ή μητρική μα; γλωσσα. ΚαΛείς «.ιλ; δέν τή μαβαίνει άπ' τονς κόοφον; τής μάννα: τού, γιατί ή καθα- ήτανε καί είναι άκόμη, ϋπως εϊπαμε, μόνο μιά «τάση», αιά *(>οπή,» μιά «-.ΤΛοσπάθεια»
γιά νά σχηαατισ&ή μιά νέα γλώσ
ι-,α, εΤναι Ρνα ά/,αταστάλαχτο ου
νονθύλενμα, έ;να άνακάτοψα, ένο.
κατασκεύααμα, ί-να φκι
αχτό ποοιόν, έ"£ΐ') άπό τα πλαί-
«ια τοΰ εθνσυς μας, μιά
ι.,ευστή, περίπον ίσότιμη μέ ώρι-
ο.ιιένες τεχνητές γ/*κ»τε; αάν τή
ΙΙα/Λποΰκ, την 'Εσπεράντο, την·
Ί6ο 12), μιά γλόΜΧΤα χιορί; κϋ
οος, πού άκX)λ«^11θεI τα
τοΓ· κ.α.βεΛ·ό; ποΰ τή γοάφει.
| ί.Ιν(ΐι μιά
γλώσσα έθνική, έδατρΐ'/ίή, ήδη σχη
μ-ατιπαενη, ποΰ οί "ΈΛλτϊντς τή
μιλούσανε κιπϊ τή μιλοϋνε σά μη-
ιρικι'ι τού·; γλώσοα, φυσικά καί
ά6ίαστα.
μην εχο^ν οΡτε τ' άπαοαίτητα. ' Στάθτ,κ* μϊγαλος .-τολε-μ.ο; κα
Άντί νά νπει&ηφανενεΛαι, θά ή¬
το καλυτέρα νά πάς ν ά πέσης
στή Θάλασσα νά θοέψης τα ψά
Δυστιχώς παρουσιάσθησαν διά
ΧοΐΛτιανικέ; αίρέσεις, οί
οποίες πςνοσααθοΰν ή κάθε μία,
νά δώση εξήγησιν των λόγων τής
Γρα<ρής, κατά διάςρσρον τρόπον καί αύτό κάνει τούς άμνήτονς νά ααοαπαίονΛ'. ΟΙ κολοί Χρ*βτια·νοί καί καλοί άνθοωποι, άνεξαοτή-κος Θοησκη- ας την διαδάιζουν δπιο; είναι καί 6γάζον· μόνοι τί,ον τα σιιμπτοάσματά τιον. Έφ' δσον είναι Βι6λ.ίο γοαψι- ,μεσα σί- 1.600 χρόνια καί δχι μόνον διετηρήθη, ά>.>Λ κατέκ.·τησε τό ή|ΐ
δ/.ου τού πληθνσμοΰ τής γής (τό
ρκα.
Άλλά αύτό δέν σημαίνει μόνον
τ ά ύλικ.ά άγαβά, άλλά καί τα πνευ
ματικά.
"Ο,τι ξέ·ριεις καιλό, έκ'κωο ή έ-
πκττΓ,ιιιονι,κό, ή τεχνικύ, δωβΐ το
καί στόν άλ-λο τόν σννάνθρίίΜτό
"Οταν 6οηΘή; τύν έχθοό σου, αύ
σον καϊ στόν έχθρό σον άκόμα.
τό εχει άκόμη μεγαλύτΐοη άξία.
Αύτά δλα θά ήμπορέ.σης νά τα
έπιτύχης, δταν δια6άση; καί τη
ς δσα γοάφει τό θεόπνενσΐο
αύτύ Βιβλίο πού λέγεται «ΑΓΙΑ
ΓΡΑΦΗ».
Ό ΣαίΞπτκ}, ό Γκαίτε, ό Βί
«τ(υρ Ουγκώ, ό Παοτέιί, ό Κα-
ρέλ, ό ΤσχΤ>οτσιλ, ό Κένεντν, ό
Ι1α>.αμ<ά;, ό Σικελιανό;, ό IV οουλάνος καί πλεΐστοι ά7ν>.οι σ.τσΐ'
δαϊοι ανδ.ρ-ε; εκαναν την ,-τροσειι
χήιν τοη· καί ί-δ'ά6α£αν συχνά
την Αγίαν Γραφήν.
'Επΐ τή εύκαιρία δέ, έκ πολ-
λΛν μεταφοάοεο>ν τή; Καινής
Λιαθ. πού έ'χω {«π' όψιν, έντύ.τα»-
σιν μ,οΰ έ'κανε διά την λί.ττολό-
γον πλ.ηρόττττά της ή τού Ι. Θ.
ΚοΛΐτσάρα την όποιαν καί ή Άρ
χιεπισν.οπή ό
ΟΙ ΚΛίΙΣΤΟ·Τ·ΦΑΝΤΟΤΡ1ΌΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΤΕΛΗ Ε1ΣΛΓΩΠ1Ν
ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ
ΙΙοοβλ,ή,ματοι δτιμιοι.ηγεΛ είς
τάς Οΐθμηχανικ.άς καί δ,οτεχνικάς
εις, ή ίφαομογή τού Ν.
Δ. 791)70, τοοποπ&ιήισαντος τόν
Ν. 3949)1959 «πεφί άτελοϋς εΐ-
σαγογή; μηχανημάτο»ν/>. Τούτο
είς χθεσινόν
Εΐόγγ. Β. Λαγοΐδη;
Ο'ινολ. Χη,μείον Σωκοάτβν; 14
Αθήναι
ΓΝ.ΜΕΣ ΚλΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑ ΤΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ
ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΑΟΡΟΥ
Ό Πρόεδροί τοθ Λ. Σ.
ΘΕΟΦ. ΘΕΟΦΙΛΙΔΗΣ
79.654.40 351437,90 79 654,40 351.437.90 19Π
•κ ·αολ - „ α β , ΟΙ ΕΚΚΑθΑΡΙΣΤΑΙ
Κν Αθήναις τη 31η Δεκεμβριού 1970 ι ΙΈΩΡΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Είς Σύμβουλον Ό έηί τοΰ Λογιοτηρίου ' «2ΤΝΙΑΣ» Α.Ε.
ΙΩΑΝ. ΣΤΙΒΗΣ ΦΩ <. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ' ΓΕΩΡΠΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ "Ξ Υ Ν Ι Α Σ,, Α. Ε. (υπό εκκαθάρισιν) ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 22σς ΊανουαρΙου 1971 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Άπαιτι'ιοεις κατα Μιτόχων Διαβέσιμα 9.919.— 724.144,10 **>>
επιστροφής κεφαλαίου
"Υποχρεώσεις ττρός Μειόχους
"Εξοδα πληςκοτεα
Λιαφορά έξ άναπροσαρμογής Ρ.'ί>5 381 80
Μεϊον " ' '
Ποσόν έπιστρα·ρέν πεο'ΐν τοΰ κε·
φαλαίυυ Ας τούς Μετόχους 041.000.—
Ποσόν πρός χάλυψιν ξημιών
καί έξόδων 12.261.881,30 12 {Ό.ϊ.381.30
"Υπόλοιπον πρός διάθεσιν
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
17.878 —
1Ι.<ΊΙ._ 145 174,10 560.» 03.— 560(0).- ΆνάΧόσις ΛογσριασμοΟ «Κέρδη κοί ΖηυΙαι» Ζημίι μέχρις ενάρξεως έκχαθπηίσεως 11 017 062.— Ζημίαι εξ ϊ«ηοιήσρ«ιις πηγιυιν πρριονσιακών στοιχρίιον 1.232.598 60 Επισΐρο/.ρϊς «παιτήπρις ' ^^ ΐ]51() Δα.τάναι έκκ««πριοεικς άπό 16.9.61 - 2> 1 71 2.271 089 —
14.615 864.70
Καταβολή είς τούς Μετόχους υπέρ τό δρτιον
Π,°.0·» Χ«λ|·Ψιν Εημιών 12.116 307 20
Εξοθα πληρωτεα 145.174 Ίθ
Διαφορό έπιστρεπτέα §1ς τούς Μετόχονς
644.000.—
12.261.381,30
560.000.-
;Κΐτιστραφέντες δ,.νειακοί τόκοι ι η»^ υίί'ι :«]
Ιτπιστρηφ,, άχοεωστηΐω; κατ«ιβλ»|Οέντος χαοτοσήμοιι (19 Ι."θ0θ!_
)·2Ι 034.-
1.592.085,30
Λοιπά εσοδα
Πρός ρ'ξίοοισιν
Διαφορά έξ άναπροσαςμογί)ς
2.499 657.50
12.116.207,20
14.616.864,70
13.865.381.30
13 365.381,30
ΟΙ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ
^13.365.381,:ΐθ
«Δέν φαντάζεοθε πόση χαρά δο
μΛθα κ' ένώ καί τα παιδία τής
τάξεως μόν — βΐμοοι έκπαιδεντι
κός — δια&άϊ,οντας άϊτοοπάσματα
άπό τό Εξοχο διθλίο σας «ΤΟΝ
ΚΑΙΡΟ ΤΟΤ ΠΑΛΑΙΟΛΟ-
ΓΟΤ».
ΕΙστε ενας Οαιιμάσιο; άφηγη-
τής, ό πρώτας κι ό καλύτερος τή;
παιδική; μας λ.ογοτρχνίας. "Αν πή
καί γιά την «Εύθίοπαϊκή Σνι*
ψο>νία» ηας, ένοιωσο σι·γκινήβεις
βαθίΐές, άνερμήνεντε;, άπό τίς
λ.υρικές ίξάοοεις, τού;
ρούς στοχααμιούς, τίς τριχρερές
νοσταλγίες, τα Ιερά όράαατα, ποί,ι
άναδεύονται μέαα άπό τό λαμπρό
σα; Ιργο» (Γράμμα τοϋ Γιώργον
Παπαστάμον, Μαντονδι. Εύδοίας,
Δέ τοΰ 1970. Ό Παταστά
μος εΤναι ποιητής, πεζογράφος
καί ν.ριτικός).
"ΑΧ)λ γράμ,μα τοΰ Γιώργον Πά
—«—άμου (17.1.1971) γιοάφει:
«Δέν μοί* είναι ίνκολ.0 νά σόχ:
έν,φοάσο) τόν Θαυμασμό μόν δια-
δάζοντα; τούς «ΕΣ1ΙΕΡΙ-
ΝΌΤ2» σας.
Μ«σα στό ΟΛαλόηχο έ.σπεκ}ΐνό
άποδράδυαοιια τή; ■ψυχής ν.αΐ τοϋ
στοχααμοΰ μόν, σέ ώ$ες πεο
άλθ
νες, άκολονθτ,,σία μέ κατάννξη την
τνετ'ματική σ<ις όδοιποσΪΛ μέσ« στονς χοίρους τής όμορφτάς. τής σοφίας, τή; άρετής. Ή λνρική σας πνοή, ό κροδα- σμό; τής 6αθειάς σα; σκέψης, ή έμβρίθεκι, ή πολνίμάθΐΐα καί ή γλωσσομά&ε-ιά βας μέ κατεπλη- Παρ' δλη την με-Γ·ρ,θφ5θίη'νη σας νά λ,έτε πώς θητεΰεπε λιτά ατχχν ποίηβη, ποοσίΐ>πικά εν
νοι«>βα την Ιδία συγκινηθή
Θά &ν«κ»Θα διαδάζοντας ίνα
ρικό ποιητή στό δφος τοθ ΡΙλκβ
ί| τοΰ Μποούκ, ,-
θε (Γΐ,λοπρόοδης Ιδέη·ς σχετική;
αέ τή γΛώσσα μηζ ή μέ την άο-
Οσγοαφίαι. της. Στό δημο<ηενιμά >·ον «ΙΙΐρί τής
ΊΙ
είναι ιιίι
σα ποϋ εφτασε 6έ6αια, τώοα στόν
«(•ολ' αί., οί μιά κάποια.
(Ττάλ.?.(ο«η,
αύτη ή ά.το*ον-
είναι εργο ώριαμέντιιν
ιΐΡΐιονοΗΐένιον άνθοώαΐ'Λ', ηού έ-
νέργησαν άπά τα πάνιυ, δ.ιοις {-
νεογΓ,σαν οτήν .ΎΕρίπτωβη των
:τθοει:τ*:ιαενΐ')Λ· τεχνΓ,τίιν λ-
οί κητασκ.Γυαστές τοις. Ή
ς.η'»οι>»ρ δέν ίίναι ?ργο άπό τα
κάτο), εΌγο τού έ'Θνους, κοί Ίδί-
(ι>ς τοϋ >Λθΰ, ο,τω; σΐ'μβαίνει μέ
δ'.ρς τίς έ&νικίς, τίς έδα<ΓΛν.έ: &ΜΑ εΐνα·ι ή ή θεια μιάς μικ·ρής μερίδας τον ?- θνο<ς μας πρός κάτι τό άφύσι- πάν<ο ς άπί,ο . στή φΰση, δτ>/Λδή πάνω στή φι·-
,τκ>ιή<Μΐ>>: τής γραφομίνης {Ώ.ν/νι σική λαλιά τοϋ ί>^.ηνικον λαόν.
κ>ή ής γρφμης /
κης γλώσσης» (Άπόσπασμα ίκ '
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
*3βχϊ>5)®®®(ϊχΒ(ϊϊ5)®®®®®@(?^^
φημα τής Πανελλήνιον Ενώσεως
Κ/.ωστσυιΐαντονργίας, πρός τονς
ύπονργοΰ; Οίκονομικων καί Ηιομη
χανίας. Τό τηλεγράφημα μνημο-
νεύει είδικώτΐρον τα εξής: 'Τπό
τόν ποοϊσχύβαντα Ν. 3940 τό ύ
πανργεϊον Βιομηχανία; ίχορίγγει
εί; τόν ένδιαφερόμενον, επί τή
ύ.-το6ο?.ή αίτήσε-ος άτελοϋς εΐσα-
γιογή;, προσο>ρινόν σΓ,μείθίμα πρός
την τελωνειακόν Αρχήν, διά τού
οποίον κα&!σιτατο δι,'νατό; ό ά,με-
σος ίκτε./.ωνι<ΐμό; των μηχανών.
Τό νέον διάταγμα 701 δέν ηε;ίί-
χει σνναιτή διάταξιν, προ6/.έπει
δέ την έκδοσιν κοινής άποοτάσε/ΐ);
άΐΜΓοτρρων των ν.τονργων επι τής
έτρας,μογής τον, μή δημοσιη'θεΐ-
Ηοέτι. Λιά τουτο ζητεΐται δ.τχι>ς
δοθούν ΪΛ·τολ.αί πρό; τα
νά διενκο/.ννοχ'ν τόν έκτελ<υιν».σμόν
την μηχανη'.ιάτο>ν, πεοιλη<τθή δέ
εί; την έ'κδΐθησο,μϊνην κοΐΛ·ήν α¬
πόφασιν σχετική διάταξις, ε'πιτα-
χννουσα την δλ.ην διαδικασίαν.
τερα άγαπήσατΐ. Δέν εΙνοΛ τουτο
μήτε καί κολακίία, άλ¬
λά κατ' εξοχήν προσο>πική μόν
γνώμη.
Βγήκαν έκείνα τα δικά σα;
πρ<«τότνπα λυρικά ανθη άη' την
ξεστή χώρα τής καρδίας <κις σέ
μοναίισς, γι αΰτό «νγκι-
έκίΐνο τί ριγηλό «Μνη,μό
συνο», ή «Μοναξιά», τα «ΕΙ; ε¬
αυτόν» .-τού εχΌυν βασιλική μεγαλο
.-ορίπεια καί σόφια τού Μάοκοΐ'
Αόρηλίον.
Γιά τα μεταφροομένα Θά σάς
χ6ΐ{)·οκροτοϋν οί ξένοι ποιητέ; καί
Ε)ς άναγο>οτιες, .τού δα:σα
τε με τόση λαμποότητα την .τνοή
καί τό .τνεΐνια τοΰ προ)τοτί·.τον,
:ι«ύ άπ' τα Γτοιήματα τοΰ Μπροιικ,
πού εχω δια(>ά<ΐει βτό Λοωτότι·πο,
ί) μεταφράση σας τα ξεπερνα.
Ή φλέοα σας 6έ6αια είναι πτ
ζογοηςρική. Ό «ΒΛΑΣΗ Σ Α 5) Ι
ΝΑΡΗΣ» σας σταθμός στήν —-
ζογραο;ί(ί τού εϊδονς, Λλλά κα:
στήν παίηση., γιατΐ δπιος σοχττά
λέτε ό άλτ)Θινό; λογοτέχνης εί¬
ναι ποιητή ς, ήτε σέ πβζό λόγο
είτε σέ στίχονς γράφ«ι...»
ΊΙ ΐκδστρια τού πΐΓι;«>δ:κον
«ΣΜΤΡΝΑ>, /.ογοτέχνιδη καί
ζιογράττος Ί<τα6έλ.λα Μαλάβηον
(χι γοάο,η τίς έντΐ'.τώσεις της Λ
πό τό διάβασμα τοΰ τίρ'.υτα'ιν
ταξιδιοηικοΰ 6ι<>λ^ου «ΕΛΛΗΝΙ-
ΚΟΙ ΛΡΟΜΟΙ» (ίκχν.>ΧΜΓάοησε
Δεκέμοριο τού 1970) :
«9^ «'Ελληνικοί Δρόυοι» είναι
6ι6λίο πον δέν χοοταίνεις νά ρον
φάς κυριολεκτικά τίς σελίδες τον.
Τό διάτκιοχι, μπορώ νά πώ, ξεντ
χτώντας «!»6ίαστα. "Αθε>Λ τον τό
άγαπά κανείς·..» (20.1.1971).
"Ολα τα διαθέσΐιμα άκόμα ΐ>-
τοϋ Παύ>οου Φλο>ρον, δσα
ΧΟΡΗΓΗ ΣΙΣ ΑΔΕΙΏΝ
ΧΟΙΡΩΝ ΑΝΆΠΑΡΑΙΛ1ΙΉΣ
ΛΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΏ1ΉΝ
Τύ ν.-ΐονργεί,ον Εμπόριον ένέ-
κρ.νεν δπιος ή παρά τό Λ.Β.Ε.
'Α&ηνΜν έδρενονσα αρμοδία επ»
τροπή χορηγή ά6είας, διά την
εισαγωγήν έκ τού εξωτερικόν χοί
ρων άναπαραγο>γής υπό τήΛ· προϋ
.ιόθεστν ότι οά ένδιαφερόμίναι εί-
σαγιογείς θά προσκι;αίζονν, πρό
τή; χιΟηΎήβίω; τή; σχετικής ά
δείας, γνοβμάτενσιν τού
Γεο)ργίιις, πεη ίτής σκοχ-μύτητος
τής είσαγωγή; τούτοιιν.
ΕΙΔΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΤΞΓΧ ΤΗΣ 0-
ΡΕΙΝ'ΗΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
Τό υπουργείον Γεοργίας έ(Γ<ΐ(!
μόζει άπό τριεπίας ειδικόν .-ιρό-
γρααμα διά την ανάπτυξιν τή;
οίκ,ονομία; των παραδαοοοίο/ν .τ)^
θυσμών είς δύο επιλ-εγείοα; .τρό;
τούτο περιοχάς, ήτοι την όρεινήν
Άιρκα-δίαν καί Νανπακτίαιν — Φω
κίδα. Τό πρόγρι-'ΐιμα τουτο .
6ελτίίΐκην των υφισταμένων
χγιΪ διάναιξιν νί·(ον άνροδαΛκών
όδών, όρθολΛγική· οργάνωσιν τ&ν
II
ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΙΝ
ΤΟΤ ΛΕΚΑΧΙΟΤ
ΤΗΣ ΕΛΑΙΑ Σ
Οικονομιν.αί έ·νισχ««;
έλ
;
Ή έπιτνχή; καταπολίμΓ,τις τοΰ
Λ-εκανίον (καπνία;) τή; έλ.αίας
<π·νίσταται κνρίιος είς τήν εκτε¬
λέση· βααικΛν κ.αλλι,εργητικΛν Ιη-
■γασιΛν, ώς ή κλάδΓτνσις, ή άςαιιο
5ΐς, ή λ.ί.-τανσις κ.λ.π. των
ρο.
Ή χριτσιμοΛοίησις χημικών μέσο,ν
πι;ός των ακοπόν αυτόν ένδείκνυται
είς ώββμρνα; περιπκΜσει; .ιρός
ίνίσχνσιν τής ολ.η; έ.τημδάΓΐ;*,);.
Συνε.τΛ; οί Γνδιας-εοάαενοι ίλαιο
πΓ>.ραγονοί έπι6ά).λετατ, «πό; σχ-ν-
ρργάϊ(ονται μρτά των τ,-.τ.κΛν
γεωπόνιΐΛ· διά τήν έΛταο·ιογήν των
ίκάστοτε &ναγκαίονν μέτριον πρός
ί·ξνγί«-·νσιν τού έ/Λΐώνο; των.
Πρός ίν,τοδοήθησιν τοΰ έ'ργαυ άντι
μετ<οπίσε·ιι>; τού Λεκανίον, ή ΑΤΕ
παρέχει οϊ,κονο,μικά; διετ»κολννσπς
ί ύ Ηδη τό
είς τού;
ργγο; Ηδη τό
{ΐΛουργείαν Γεωργίας ιΤ«ρΐ,σχεν οί
κονομικήν ίνίσχνσιν δ<ά τήν άγο
0<νν τίόν άπαιτοιιμρνοιν γεωργικων
φσρμάκΛ
1!)2ΐ — 1Π47, ε.ι'ιρίβκονται
δβλ
στά
ρ, δσα
δέν ίίναι ίξαντλτιμένα, δπος τής
ιτρώτης συγγραφικής —ιριόδου
ΚολΛάρον·, Βασ,λεί
ου, Σιδέρη, 'ΕλενΘίρουδάκ.η, Κα
κουλίδη (Πανεπι~η,μ.ίο. 39), «ΟΊ
'Εκδόσεις των Φι'λων» (Πανεπιστη
μίον 10, έντός Στοα;), ΠατσΟ.ι
νακον (ΙΙετοματζόγλου 9), Καρά
6άκοι· (2τοά Πεαματζόγλον 3),
Βαγ'ονάν.η ('^τ.ιοκράτοχ.ς 15)
καί Γρηγόρη (Σό?Λ)νος 75) Έ
πίστις (οί «ΕΛΛΗΝΓΚΟΙ ΔΡΟ-
ΜΟΙ» μόνο) στά Πρακ.τορεϊα Τύ
Λου των μεγα>.ντέρ(,)·ν
τής επαρχίας.
, κατασκίνήν μι-/ρών άγ
γειο6ελτιωτι.κ«ν έ'ργων, ώς χώ
'.οιπων έ'ργο3ν τ;νρ4στιν.ής άνο-
πτυξει»;. Παρά ταύτα ή 'Τ.
σία έ'&ε<τε ?'|δη ναό
ιελ^την τύ όλον θέμα όναπτνΕε-
ιί; τής οίκονοιιίας τό>' περχχών
τούτοιν. Αί σχετικαί μελέται .τρ»
δλέποι-ν μεταξύ άλλων καί διό-
εργα σταθΐ·ρο.-το:ησϊονς των
ΕΙΣΑΓΏΠΚΛ Λ1ΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΛΙΑ ΤΗ Χ νχΜΜΕΤΑΧΗΝ
ΕΙΣ ΕΚΘΕΣΙΝ ΒΕΡΟΛ1-
ΝΟΤ
Κατά .-τ.λ.η.ΐΜχτ/ορώ.ς τού «ί
Βάντ,ν "Ελληνος ίιυορικοΰ ακολΛΐ'
θοι ή γεο.μ.ανικί) Κν&έρντισις βά
ττ'·οαχο)ι;ι'νοη, διά την συμμετοχήν
Ί>/},ι'.νι,ν εί; την Έκθεσιν Πριι
πίνη; ·Ε6δυμάδο; Β<»ολίνςν 1971.
ι'ιδικά είσαγίογικά δικαιώμΐϊτα διά
χονοέοοας, ήτοι «0.000 μά?ν.α, τ"
όποία δύνανται νά χρηβιμοποιήίΚ'^1
"Ελληνε; έξαγ<Ίγεϊ; μίτεχοντε: ι
δκυτιν.ώς ε;; ταί'την. Τα εΪΛθΥ'"
γικά αύτά δικαιιόματα πιθανόν· «ι
κατά την διάρκειαν
η
«θέσεως ή ό.τοία θά λ*«£νργήβτ1
άπό 2ί«ης τς>γχοντο; μέχθΐ; '":
ι. Οϊ
δέι>ν δπ(ΐ>ς, ΪΛ' ο
των ταηοεσκον τής. άνοκεριΐ) ίχ
σεος, δηλΛκτοτΛ· οι·μμϊτοχήν (ϊί
τικώς) καί κρατήβσι·ν τού;
ναγκαιοϋντα; κατά την κρίσιν τιΆ·
χιί>ρονς είς αυτήν.
ΙΛΡΤΣΙΧ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ
Τϊσσαοάκοντα. όκτώ αόειαι ΐ
ο4 έπεκτάσεοις
κ.αΐ ΒιοτΐχνΜΰν, δαπάνηί 72
. έχορηγήθηβαν υπό τού
Βιομηχανίας κατά την
ρίοδβν 10—-23 ΊανουαρΙου έ.!