194040
Αριθμός τεύχους
2084
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
24/1/1971
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Βικε'λάιαν Ριβλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτης 2
ΑΝΕΞΛΡΤΗΤΟΣ ΕΒΛΟΜΑΔ.ΆΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ9Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤΟΝ
ΚΤΡΙΑΚΗ 24 ΙΑΝΟΎΑΡΙΟΎ1971
; 44ον Αριθ. Φύλλ. 2084
Τ)ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντής - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΜΊΔΗΣ ΓραΦεϊα: Όδός Μίκης 25 - Αθήναι — Τηλέφ. 229^06
Μικρασιατικά Ίθέμοττα
ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ!
Τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜιΗΛΙΩΡΗ
Στό τελ,ενταϊο φνλλο τής «Μι
χοασιατικής Ήχοΰς» (Δεκεμτ>ρί
ου 1970) εκδόσεως τής «Ένωσε
ως Σανρναίων» δημ.οσιεύτηκε τό
κατιοτέροι αρθρο τοΰ Καθηγητού
τού ΙΙανεπιστημίον καί σνγγραφέ
ως .αλήθονς λ,αογραφικών μελε-
τών κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΤ ΛΟΤΚΑ
ΤΟΤ γιά τό σοβαρό θέμα καί ά
πό γενικής έθνικής καί έ.ιισ-ρϊμο-
νικής ά.-τόψε<.>; καί ί'»-ό ά.τόψΐως
είδικστερα μικρασιατικήν, .τροσφυ
γικής, τή; ιδρύσεως ενός Ίστο-
ρικού καί λαογραφικοϋ Μονσίίον
τού Ελληνισμόν τής Άνατολής.
ΙΙοόκίΐται άλλιοστε γιά μιά κά
.τίος 5ια<ΓΟΟΓτικτ) τοτοθέτηοη τοΐ» δλΛΐ1 θέιιατος, π ου ί,πιβάλλΐτ,αι μά λκττα ήμίίς οί άμεβα όπωσδήπο- ΐ( ένδιαίρερόμίνοι, άνάλ.ογα καί ,ιρός την σαοΌρότητα. των .τηοτει νομενων, άλλά ν.αί πρός την α¬ νώτερη επιστημονικήν άομοδιό- τητα, τού προτείνοντος νά προσί |ουμε: «Δέν γράς-οι τίποτε νεώτερο, ά (Τ ου .τολ.λ-ά χρόν<α τυ')ρα οί πνεν ματιχοί ανθρο>ποι τού Μικρασια
τικοϋ καί τού θρακικοΰ έλληνι-
κοϋ κόσμον— ιδιαιτέρα καί έπε-
ναιτώς έπίιιονα, ό διενθνντής τοΰ
.ιεριοδικοΰ αυτού τής «Ένώσεο>ς
Σαυρνακυν» κ. Νϊκος Ε. Μηλιώ
ρης — προβάλλονν τό έθνικό αί
τημα γιά την ίδρνση ενός Μον-
σείου τής ζωής των παλαιών πά
τρίδων τον;, μέ σωστή έκτίμηση
πρός τή μεγάλη σημααία τού.
Μποροΰαε νά συλλογιστοϋμε τό
ϊήτημα καί άντίστροφα: Πΐνήν-
τα σχεδόν χρόνια ΰστε-ρ' άπό την
Λροσφυγή στόν Έλ.λαδικό χώρο
1)% εκατομμν,ρίον (η>νελλήνο>ν
μας τής Ανατολή;, πού ομω; ξοΰ
σαν τόν παοαοοσιακό κόσμο τοι·ς,
με ίστορικογεωγραφική ϊδιομορ-
ψία, §έν εχονμε στήν Πρωτενου-
σα (πού μάλιστα τούς όφείλει
πολλά γιά τό πληθυσμικό καΐ πό
λιτιστικό της μεγάλωμα), ενα με
γάλο Μοι·σειακό συγκοότημα, ενα
Κέντοο πολιτιστικής Μνήμης καί
.-τροδολής τής ίδιότΛ'της έκείνης
ελληνικάς ξονής τής Άνατολής,
Λθύ α.τοτελεί παραδοσιακά τό άλ
λο σκελος τή; Έθνικτνς μα; ζω¬
ής. Δέν εχονμε νά όδηγήσονμε
τίς νεώτερε; γενεές ή τοϋς ξένον;
Χ<4 τού; δικούς μας μελετητε1;, ο" ίνα Μεγάλο Μουστΐο, μέ χώ ροι»ς άναπαραστάσ<εων καί δειγμά τιον ζοιή; άπό τοϋς πλ.ηθυσμον; «ϋτούς, πού εζησαν εύτυχΐΓΤμένονς αίώνε; έλληνισμοϋ στοϋς Βυζαντι νού; χώρον; τοιν, άλλά καί τςα γοίΙ; ώρες ξερριξωμοΰ κ<χί «προσ φΐ'γιάς», ώσ.τον νά στνεχίσοΐ'ν μα ζί μας τή νεαελληνική τοι>; ζωή.
θά ερθη κάποτρ καί ή (ΊΉ>α ε¬
νός Γενικοΰ «Ελληνικόν Λαβγρσ.
(ρικοΰ Μοτ'σείον» (άπό χρόνια
χοί αίιτοΰ ζητουμένου) Λοΰ θά
δείχνη, αΐ πολλίς καί ποικί?ε;
.ττέ^ιη'ες την ποΛαδοσιακή, πρόβ
ιΐατη ή καί σΰγχρονη νωή τοϋ
Έλλ.ηνιομοΰ (Σημειώνω σάν πά
οάδειγμα, ΰ'τι ή Γαλλία ότνανέίοσε
κιόλΛς σέ τεοάστιονς χώοους τό
«Έθνιν.όό Λαογοαφΐκό της Μου
οεϊο, χοί θά τό έγκΛΐνιά(Τη μέ
οννίδρια, μέορα στό 1971). Άλλ.ά
χαί τό γενικό αίΐτό Έλληνικό Μου
Ρίϊο δέν θά έ.ταρκέση νά δηξη
Λοοοκπτατικά τονς τοΛΐκούς πολι-
τισμούς, δποις θά το Ικαναν τα
περιφερ€ΐαν.ά Μονστΐα. Πολ.ύ πε
ρισσότερο δέν θά μπορέση νά
δείξη τόν τεράστιο έθνικό πολιτι
<τμό τού άλλον έλληνικοΰ. κόσμου — άπιεράντοαι στό Ίστο<νικό 6ά- Οο; καί στό λ-ίΐογραίτικό ,τλάτο; τον — της Μικράς Άσίας (καί Τού ΠόντοιΟ καί τής Άνατολι- νής θράκης, ω; την Κωνστο.ντι νοαιπολη. "Ενα ί§ιαίτερο λοιπόν Οίκοδό μημα, όργανικά ίτοιμασμέ'νο γιά τού; πολιτισμόν; αύτονς, ενας νέ υ; «Ηωμό; τή; Πεογάικη'» ,τρέ πει νά ίδ; νεώτε-
ρα (έκτός άπό την Πινακοθήκη)
δέν ξέρω νά εκτισρ. Μοιάζει σ'
αΐιτό μέ τό σαλόνι τοΰ νεόπλου-
του, πού δέν σκέφτηκε τό προγο
νικό καϊ κειμηλιακύ στοιχεϊο στή
διακόσμησή τού.
'Ε.·ταινετές οί ώς τώρα (ρροντί
δες των πνευματικόν Σοκιατΐίιον
καί Ένώσειον, των λογίων ίδκο-
τών καί των εφημερίδων την .ιρ<>σ
(ρυγικοϋ κόσμον γιά τή διασώση
τή; Μνήμης των παλαιών τονς
πατοίδων. Έπαινετές ίδιαίτερα οί
έπκττημοντκές προιτοβονλίε; Άρ-
χεΐων, Κέντρων καί ΙΙεριοδικδνν
(εΤναι γνιοστά τα όνόματα) πού
.τρόφτασαν κι' έκαμαν την πρ<ό- τη συγκεντρώση καί παρακατσθν'ι- κη τού πολιτιστικοΰ υλικόν άπό τονς αΰτάπτί; τής 'Εξόδου. Σκέψει; έ,τίση; γιά Μονβΐΐο ν.αί στ>λλοογέ; βιοτικοΰ ύλικοΰ εγι
ναν καί «ίναι σέ δρόμο έφαρμο-
γής άπό τα άξιόλογα Μικρασια¬
τικά (Νέα Σμύρνη, Νίκαια) καί
Θρακικά Σο>ματεία. ΙΙροσοχή δ
μως σέ τούτο: Δέν θά είναι Τά
Γραφεΐα (Έστίες, 'ΕντΓυκτήρια,
Σχολές) πον θά προβαρτήσοι«ν
Μονσεΐο ή μου<τειακή Συλλογή στό "Ιδρι>μά τους, άλλά τό «Μου
σεΐο», πού θά έχη στήν άρμοδιβ
τητά τού, Τά γραςρεία, τί; αχο-
λέ; καί τά έντενκτήοια. Θά έχη
ΐπ'.στη,μοντκή καί πνει*ματική αύ
τοτέλεία, ποϋ θά τοϋ ένισχύη την
όντότητα καί τί; δραστηριότητες
(μελέτε;, διαλεξει;, έπίκαιοες έκ
θέσεις κλπ.).
Είναι Λφάνταστος ό ψνχολογι-
κός άντίκτνπος ποΐ' απορεί νά έ¬
χη ενα ζ<0Λ'τανά όργαν«>μενο Μου
σεΓο. 'Αποτελ*! άναπαράχτταση δ
χι μόΌ τής ζωής άλλά καί τής
χώρας της παλιάς Πατσίδας. Σ'
αΰτΟΛ' τόν ζεστό χώρο, μέ τίς ά-
νετε; παρονσιάοεις τοΰ σπιτικοΰ,
τά ε.τιπλα, τά στρωσίματα, τίς
ένδυμαχτίες, τή λατρεία, τά κει-
μήλια καί τι; λιθογραφίες, άλλά
ν.αί μέ τά έξοντερικά δρίγματα
τή; άγροτικής καί ίπαγγελματι
κης ξωής, την είδική 6ι6λιοβήκη
(κα'ι τά πορτραΐτα των λογίων
της) θά ποέπει νά κινοϋνται οί
σννεδρίΐς κι' οί δραστηριότητε;
καί οί σχολές των .τροσς-υνικών
βπογόνων, πού ζώντας ετσι τό
παραδοσιακό παρελθόν τού; θά το
νώνωνται, ιιέ άξιοπρέπεια καί κλη
ρονομικό τ[θος, στή νέα ξωή. Δέν
ΣυνέχεΐΑ είς τττν 6ην β*λ£Λα)
ΑΟΚίΜΛΖΕΤΛΙ Ο ΜΟΝβΧΙΣΜΟΣ
ΚΒΙΙΑΙ3ΙΤΕΡΟΠΙΙ ΤΟ ΣΙΝΑ
αρθρον ΤΟΓ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΑΤΟΓ
ΕΠΙΤ1ΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΕΛΛΗΝΩΜ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Ό μοναχικός 6ίο; είναι ,τα)-αιο-
τατη ϋ-αόθίσις, θε,μελιο*μένη άπό
τον Παχο>μιον καί διεπαμένη, άκό
Μτ| χαί σήμερον, άπό τού; κανόνας
"ώς οποίον; έθέσπισεν ό Μέγας
Βασίλειος. Καί υπήρξαν τόσον
«τ>.ηρ*ί; αύτοι οί κανόνες, ακττε ε¬
γίνοντο δεκτοί. καΐ έ^αρμύζοντΓα
*? την Δύσιν, οπου ό μοναχικός
**°ς είχεν είιρυτέραν διάδοσ.ν καί
81(1 τής δημιονργία; .τε-ριονΐ'μιον
μάτ, ε>Λΐ6ε λα,μ.τρά σχήματα
Χ"* διεδραμά-τιθΕν άποφοσκΐτικαί';
Οολθ)·;. Πρέπϊι νά σημειωθή, έδώ
■>τι είς την Δύσιν κνρίως ό Ιϊενέ-
θιχτος ημπορεί νά χαρ.α·κτη τού μοναχισμοΰ, Ϊ6ρύ
°£ΐς *αι την περίφημον Μονήν τοΰ
Μοντεκασί
τής Όρθοδο-
την ό,ιοίαν καί ίξεκίνη
ό
χμός ήνθτ|<τε. Καί ΐί Χί πε«*όδ«υς μεγάλης βκμής. "Ο "^ Μ ίΓΕριόοονς μεγάλης ήθι- •Πς Χ«ί .τνεινματικής προσφοοά;, Ί ν!^.τ0ύ; "^ντινοΰς" χοό- υϊ· Αλ^α καί μίτέπειτα. Καί εί "«ωτιοον, είς την Τουρκον.ρατου 1^ Έλλάόα, τά μονασττ>8αα ά-
Τ07 έστί<11 >—· πνε\ματικής
«βναής ζ0>η;. "Εγιναν τά κέν
εις τά όποία οτνετηρήθη ή
*, τ«· Έλληνιαμιοΰ, έχαλυβδώ-
πίστις είς την Πατρ.'δα, έ-
η ώς αβδεστο; φλόγα ό
τή; έλ^υθίοίας. "Εγιναν ορά
ροι, πού Ιφώτισαν τόν δρόμον τής
έθνεγεροΐα;. Καί δέν ίΤνκκ, άσςρκι-
λώς, σιιμπτοματικόν, ότι τό λά6α
Ή Μονή τής Άγίας Αικατερί¬
νης καί τύ θεοοαδιστον "Ορος
Σινά
ρον τού Γερ,μανοΰ έκολπώθη άπό
την .τνοήν τής Έλεν&ερία; καί ό¬
τι ό (κικο; εδόθη είς την ιστορι¬
κήν μονήν τή; Λαύρας, είς την ο¬
ποίαν ,τό αίτημα τής Ιστοβικής δι
ΣΤΝΕΧΒΙΑ είς την ίην
— 39 —
Στό διάστημα των τριών ή
τεσσάρ<ον έτών, πού ?μεινε ό Ζίλλ ο-τήν Πόλη, .-τολ>Λ άκάμη δυξαν-
τινά μνημεία της άφανίσθηκαν ά¬
πό τονς Τούρκου;. Στόν ,τρώτο
λόςρο ενα; όβΓλίσκο; άπό βηβαϊ-
κό λίθο ξεριζώθηκε γιά νά που-
λ.ηθεϊ σ' ενα Βενετσιάνο αρχοντα.
Στόν πέμπτο λόορο μιά μαςιμάρινη
στήλη ά({·αιρέθηκε, γιά νά χρη-
ΓΠμο.-τοιηθεΙ στό τίαμί, πού εχτιζε
την έποχή έκείνη ό Σοΐ'λεϊμάν ό
μΓγαλο-·τ κΐ'ριάρ-
χου. Οί δρόμοι τη;, προ.τάντων
οί ζρόμοι τή; Ίστα,μπούλ., τή; πα-
λισς καθέδρας των Ίσαποστόλων,
αντηχοϋν άπό την τοαχιά καί κα-
νόηχη νλώσσα τού Άσιάτη κυ-
ρίου της. "Ομως «οί ανθρίοποι»,
λέγει ό "ΕμπΓρσολτ/. «δέν μ.-το-
ροΰν νά διαγράψοιη- άπό τα χρο-
νικά τη; Ίστορίας £ναν τόπο, ποϋ
?χπ πίσυ> τον αίώνες πολιτισμόν.
Τά μνημεΐα, δσα διαςρεύγονν την
καταστιροίρή, ε-Τναι π άντ α έκεϊ,
γιά ν' άνακαλοϋν ,ταρ' δλα αϋτά
τάν 6ονι6οί μάρτυρες στή μνήμη
ένα .ιαρίλθόν πού δέν μπορεΐ νά
σδήσει. "Αν ή Άγία Σοφία εγι-
νε τζαμί, δέν παύει νά εΐΛΌ,ι ή έκ-
κλησία τοΰ Ίονστινιανοΰ. Άν ή
Κωνσταντινούπολις ε.τεσε βε χέρια
ξένα, γιά τόν πληρΌφορημένον δ-
μί,ο; ανθρ<ι>πο θά μένει πάντα ή
.ιρωτενονοα των Βνζαντινών Και-
σάθίΐ>ν· καί ώ; τή σνντε·λεια των
αΐώνοον οί ταξιδιώτε; θά ερχον-
ται ν' άναξητοΰν έδω τά ίχνη ε¬
νός παρελθόντος, ,τοϋ δέν τού &-
λειψρ όντε ή δόξα οί>τε τό μεγα¬
λείον.
Καί δέν είναι μονάχα τά μνη¬
μεία .τού θυμίζονν την έλ.λνηνικό-
τητα τή; Πόλη;. Άκόμη καί την
έποχή έκείνη ό ελληνικάς .τληθν-
σμό; τη; ήταν τό στοιχείο, .τού
κνριαρχοΰσε στήν οίκονομική καί
στήν πολιτική ξο;ή τη;, καί ποΰ,
κάτιο άπό την τούρκικη έ,Ήφάνεια,
έδινε στήν Πόλη τόν άληθινό τη;
χαρακτή,ρα σάν Μητρόπολη; Οί-
κονμρνικής καί σάν ?56«? "*% Όθ-
θο&οξίας. Γιατί ετσι δική της την
ϊνιωθε την Πόλη ή Ρωμιοσννη
όλόκληρη καί τότε καί δλου; τούς
αίώνες τής τουρκοκρατίας ποί» ά-
κολοΐ'θησα,ν. Καί δέν ε.ταυε νά λα-
τρ-ενη δ λαός καί νά τρανουδεϊ
σάν άνυπέρΰλητη καί σάν μοναδι-
κή την όμορφιά της σέ κάθε εΰ-
καιρίιι, άκόμη καί στά τραγονδια
τού τής άγάτης:
«Σάν τής ννφούλας τό κορμί
εΐδα την Πόλη γιασεμί.»
«Τά μάθια σον 'ναι θάλασσα, τά
φρύδια βου 'ναι Πόλη,
τά κατσαρά σου τά μαλλιά μπα-
ξές καί περιδόλ.ι.»
«Σάν τά μάρμαρα τής Πόλης
ποΰναι στήν Άγιά Σόφια
ετοι τάχεις ταιριασμένα
τά ξανθά σου τά μαλλιά.»
«Τά μάρμαρα της Πόλης
έμάρανές μέ, κόρη·»
«'Ώβ' άστρα εχ' ό ονρανός, ή Πό¬
λις παραθύρια,
τόσες ιρορές σέ. φίλησα στά μά-
τια καί στά φρύδια.>
«'Έχεις μάγουλα ζαφείρια,
σάν τή; Πόλης τά γεφύρια».
"Οταν μίλοΰσαν οί "Ελληνες
γιά τή Βαίτιλ^εύουσ'α, ί'σκυδαν ά-
κάλ.υπτο τό κεφάλ,ι. Ό χαιρετι-
σμός ό πιό έγκάρδιος, πού εΤχαν
ν' αντ/αλλάξουν στά χρόνια τής
δονλείας, ήταν ή μεγάλη ετ^ή
«Καί στήν Πόλη!» Κ«ί ή «Μεγά¬
λη Ίδέα» τοΰ Γένου; ήταν ή
πίστη στήν. ά.ιελευθέρωσή τού, που
δέν την εννοούσαν όμως ποτέ χω-
ρίς την άτοκατάσταση τή; πολι¬
τικάς κνρΊαρχίας τοΰ Έλληνισμον
στήν Πόλη, στήν πανάοχαια Μη-
τρώτολή τού.
Οί ίδιοι οί Τοΰρκοι δέν έπα-
νί'αν ,τοτέ νά νιώθουν τόν Έλλη¬
νισμό τή; Πόλτ;; σάν τό στοιχεϊο
τό πιό .τολύτιμ > τής αύτσκρατο-
ρίας τοΐ'ς.
Οί ΚωνσταΛτινονπολ.ίτρ; εΐχαν
έξαιρεθεΐ άπό τό φ-οβερό παιδο-
μάζο>μα. Καί οί διάδοχοι τοΰ Μω¬
άμεθ, άκολ.οι θώντα; τό .ταράξει-
γμά τοι, το-ιοθετοΰσαν "Ελληνες
δπον χρειάζονταν ίδιαίτερε; ίκα-
νότήτες, σέ θέσει; συμβουλιον,
γραμματέων, διερμηνέων, ά,τεστολ
μένιον σέ ξένε; αΰλές. Επί ένάμι-
ση τουλάχιστον αίο'ινα νστερ' ά,τό
την "Αλοοση ή έλληνική γλιόσσα
χρηβίμευε στοής Τούρκους γιά
την έπΊκοινωνία τους μέ τούς ξέ¬
νον;, καί ά.τό τά μέσα τοΰ ΙΖ'
αίώνα ώς τά 1821 σέ 'Έλληνε;
ίμ.-αστενονΐαν οί σοιιιλτάνοι τή
θέση τοΰ Μεγάλου Διερμηνέα, π>ΰ
ήταν τό ύψηλότερ·ο άξίιομα στή
διπλ<Λ>ματικ.ή 'Υπηρίσία τή; αΰ-
τοκρατορίας τους.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
Η ΠΝΕΤΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΗ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
Η ΓΡϋΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡαΤΟΡΙΑ
Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ
(Συνέχεια εκ τοΰ
Άτενιξάμενο ΰ.τό τό πρΐσμα τής
πολιτικής τής Αικατερίνης Β' τα
Άνατολικό ζήτημα,
τοϋς "Ελληνρ; δσο κα] τού;
αοΛ αν όχι καί περ·ισσότ·ερο. Ή¬
ταν, λοΐΛΟν, έπόμενο νά έμ-τιστεν-
θή 6 Άλέξανξρος τόν χειρισμό
τσι> οτόν «γραικό» Καποδίστρια,
ΐΜΜϊΐζόμενος καί στό πρόσθετο έ-
χέγγνο τοΰ .τόθου τού γιά την ά-
τής πατρίδας τον.
Ό Καποδίοτριας άντιλήφθηκε τίς
σκέψεις τον καί δέν οίστασε νά
τοϋ έξοαιολογηθή ταΰς ένδιασμον;
ττυ.
"Οταν οί όμοΐ'θνεΐ; το', ρΤπε, θά
τόν εδλεπαν ΰπονργό των ΈΕωτε-
θά παρασνρονταν μοιραϊα
σέ μεγάλες έλΛίδες καί θά άντι-
μιετώ.τιζε τό όδΐ'νηρό ελ'δεχάμενο
νά σ'7κρον·σθοιϋν τά καθι>κοντα μέ
τά αίίτθήαιατά τού. Ό Άλ^ξαν-
δρο; τοΰ τό ά.τέκλε,(Τε με κατηγο-
ρΐΊμα-τικότητα χαρακτη'θ.<ττική των τότε, όιαθέσεών τον. «"Ισια - ΐ- αια, τίποτα δέν θα είναι ,-τ»ό δί- κιιιο καί πιό όφρ7«ιμο άπό τό νά σας έ'χοΐΛ' οί "Ελλην* ς <η·νήγορό τού; κοντά μόν», τοΰ α.τάντηβί· καί διέλυσε τού; δισταγμού; τοΐ1. Ή στάση τοΰ Καποδίστρΐίΐ ά- πέναντι τή; έλ.ληνι-,ιής Ιθνεγερσί- α; Ιχει ϊσω; περκΐσότρρονς έπ<- έ; παρά έπαινέτε;. Τό κατά πόσον οί εναντίον τον έπικρίσει; εΰαταθοΰν, αποτελεί ί-ρώτημα άνα γύμενο στύ μ,εγάλι. έθνικό θέμα τή; 'Επανάσταση; τοΰ 1821, .-τού άπό τά πλαίοια τη; Λα,- ,-τραγματείας. "Ομιος, εί¬ ναι 6έ6αιο ότι ουδέποτε ονμ^ού- την αποφύγη τοΰ Αγώνος. 2ιινχστονσε μόνοι την άνα&ολή τον ώς που νά τόν εύνοήβονν οί πε- ριστάσεις καί, πρό πάντων, ώς ποί) νά εκδηλωθή ή άπαραίτητη, όπως .-τίστενε, γιά την έπιτι>χία
τον, ρωσική υποστηρίξη. Κι' ίσως
δέν εΐχε άδικο. Γιατί κοντά στούς
άλλοΐ'; λόγους ποΰ .-τρό&αλλε, ΰ-
πηρχε κι' ενας άνομολόγητος, .τού
καθιστοΰσε την έλληνική άν?ξαρτη
σία ρωσική νπόθεση καί έξωθοΰ-
σε την Ριοσίσ νά την επιδιώξη,
μ' -ήν εΰρύτατη μάλαΐ'τα ί·ανο.τοί
ηση των έλληνικών έθνικων προ-
οόοκιών.
Ή όμόφωνη έπιμονή των Μέγα
λ ών Δννάμεων ν' ά,Ίθκροί'θυν α-
μεση κνρι»αρχία τής Ροαία,ς στόν
Βό<τπορο καί στήν Βαλκανική, εί- χε. πείσει πρό πολλοΰ την ριι>σική
διπλ.ωματία δτι ώφειλε νά ά.'τοβλέ
ψη σιήν έπιτυχια τι; έμπνϊυσμέ-
νης πολιτική; τής Αίκατερίνη; Β'
Καλύτεςη καί έΛωφελΙστ'ερη γιά
τή Ρωσία λύση τοΰ Άναιτολικοΰ
ςητήματο; άπό την «Γραικική Αν
τοκρατορία», δέν μ.τοροί«σε νά {»-
παρΕη. Θά άποτελοΰσρ μιά «ίτε-
ροθαλή άδελφήό* της, Μεγάλη Δύ
ναμη, μέ ρωβική δνναστε<ία, καί θά τής έγγυότ/ανε στό διηνεκές την ρμμεση κνριαρχική έπιρροή τη; στήν τόσο .τολύτιμη γι' αυτήν .περιοχή. Καί θά ίκανοποιοΰσε τά φαλόστοργα ά&ελφικά αίσθήμΛΐτα τοΰ Αλεξάνδρου μέ την άνά·ρρη- ση τοΰ μεγάλου δούκα Κωνσταν¬ τίνου Παν?Λ6ιτ; στόν όνειβεμένο μέ αξιώσεις .-ληροΎομιάς, άπό τά χρόνια τώ·. πρώτο>· μοβχοβιτών
τσάρανν, θρόνο των
γων.
'Άν ή λύση τής «Γραικικης Αύ
τοκρατορία;» σκόντοκρτε άξε?ΐέ-
τικων σι·μφερόντων των κληρονό-
καί τής βεδαιίας επέμβαση;
τής Αυστρίας πού, σάν μεγάλη
κι' αύτη σλαυϊκή Δύναμις, θά δι-
Γκδικοΰσε την .-τροβτασία τονς, θά
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΑΘΗΚΟΝ
γεννοΰσε καί τό άκάνθινο
μα σέ ποίον θά έπιδικάζονταν ή
Κωνσταντινούπολη καί τά Στενά.
Καί τό πιό σπον"αίο, θά έξονδε-
τέρωνΐ. τό θετΐκώτερο υπέρ τής
Ρω-σίας έχέγγνο τοΰ ρώσου μο-
νάρχου. Γιατί αν οί ενδιαφερομέ¬
νη; Μεγάλε; Δυνάμεις πείθονται
νά δεχθοΰν <κοσο δασιλέα σ' ενα δαλκανικό κράτο;, θά άξιΐϋϋσαν νά ένθρονίσουν δικον; τους στά ΰπό- λοιπα. Ή, μ' αυτού; τοΰς δρου; λύση τοΰ Άνατολικοΰ ξητήματος, κακή καί ΊΐΤ'χ,ρή γιά τή Ρωσία, θ' άπέ- βαιινε γιά τόν Έλληνισμό όλέθρια. Τό έλληνικό έ'θνος άποτελοΰσε τόν κορμό, κ«τά την ευρύτερη ?ν- νοια ποί>5ιναν στόν δρο «Γραι-
ν.οί» οί δυτικοενςίιχταίοι, την συν
ισταμένη τοΰ ΰποδοΰλον στήν Ό-
θα>μανική Αΰτοκρατορία "Ορθόδο¬
ξον Χριστιανισαοΰ. Είχε άπαρά-
γρα.ττ,α ίστορικά καί έθνολογικά
δικαιώματα στίς χώρες τής «Έγ
γύς Άνατολής» καί διεκδικοϋσε
νάμιμα την όλακληρωτική κ·ριαρ-
χία στή περιοχή αυτή· θά ή-
Ηράκλειον Κρήτης τή 20ή Ία^
νοι<αρίον 1971 Άξιόιτιμ* κ. Δΐΐνθνντά, «Οί τοΰ λύχνον χρείαν έ'χοντρ,ς, ίλαιον έπιχέουσι» έλεγον οί αρχαί ο*, ημών πρόγονοι. Ό «Προςυρνγικός Κάσμος», <η>
νρΛης πρός την έπικεςραλί&α «!*>
ί.τοτίτλου τού, είναι- ή μάνη έν
"Ελλάδι πολιτική εφημερίς .τοί'
^«,νοοτατεύΐΊ έκτός των γ^νικών
συμφερόντων τοΰ 'Ελληνιιΐχοΰ Λα
ού, καί τ ά ίδιαίτε-.ια σνιμφέροντα
των Ανταλλαξίμου ίΐς>ο<7φνγο>ν.
Κατά σννέπειαν, ίίμεθα νομίζω
ΰ.τοχρΦωίμένοι ό'λο*· οί πρόβφ-υγες
τοΰ 1922, δπ<ι>ς ένκτχΰωιμεν πάν-
τοτε την εφημερίδα μα; αυτήν,
ήθικω; καί ΰλικως. Έγγράςροντΐς
ί)μΐϊ; οί παλαιοί συνδρομητα'ί τοΰ
ΐ)ύ.λλον, ττουλνήιχκττον, κι' άπό έ¬
ναν συνδρομητήν συγγενήν μα; ή,
φίλον μα; «Χ; τόν «Προσφ. Κό¬
σμον». Καί κατά προτίμησιν, ινα
ίγγράφωμεν νέο'υς, προοχρυγόπαι
! δας, τούς γεννηθέντες έδώ «·1ς
την ελευθέραν Έλλάδα μετά την
Μικρασιατικήν συιμτροράν. "Ινα
ίντρνςκδσι καί οίτοι είς τάς πο¬
λυτίμους σελίδα; τοΰ «Π.Κ.» μα/ν
θάνοντρ; τά άβάνατα μεγαλον,ρ-
γήματα των ΛρΛγόνων μας έξι-
στορού,μρνα άπό ίκλρκιτόν
λεϊον σννεργατίόν είς την
ρίδα ^ιας. Περί τοϋ άκμάσαντο'ς
πάλαι ποτέ, ?ί; τάς Ιάντιπέραν ά
ΙΔΡΤΟΧΤΑΙ 8 ΣΧΟΛΑΙ
ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΩΝ
ΤΠΑΛΛΗΛΩΝ
Όκιτώ σχολαί ταχυροΰθμοτ' έκ-
.ταιοεύσρως κατωτρρου προσωπι-
νοΰ τοΐ'ριστικΛν έπιχπρήσεων ί.
δρύονται υπό τοΰ Οργανισμόν Ά
ντασχολήσεοις Έργατ·κοΰ Δχιναμι-
κοϋ είς τά; πόλει; θεσσαλονίκην,
Ηράκλειον Κρήτης. Καβαλαν,
Ζάκιινθον, Κώ, Λαμίαν, Βόλον
καί Πύργον Ήλείας. Σχετική ά-
,τόφασις ν.τεγράφη ήδη υπό τοΰ
διοικητοϋ τοΰ ΟΑΕΛ.
ταν τρανικά ά.τογοητει·τικό νά δώ
<τη τό σΰνθημα τής μοιρασιάς της μέ τούς αύτάκλητους άλΛοτθνεΐς συνοίκους τού γιά ν' άποκομίση τό «πινάκιο φακής» ενός μικρόν χ,αί άχοοφΜον ανεξάρτητον ελλη¬ νικόν κράτονς. "Ας ελλεΊΛε. Τό άθάνατο· έλληνικό έ'θνο; άνβεξε μέ την άναμονή τοΰ «πάλε· μέ χρό νια μέ καιρούς», τή μαρτΐ'ρικώτε- ,ρη σκλαδιά τρακόσια έξήντε πέν- τε χρόνια. Δέν θάτ/αν «προ; θα¬ νατον» τον, άν περίμενε άλλα δέ- κα, δεκα πέντε άκόμη. (Συνεχίξίται) κτά; τοΰ Αίγαίον πΐλάγους, έλλη νοχρισιτιαν<κοΰ .τολιτΐΛΤμοΰ.' Προ- τρεπάμεθα δέ «ίς τουτο, δλοι οί αναγνώσται τής εγκρίτου ήιμών έ φτ;μρρίδος, καί άπό τό αρχαίον ρητόν πού εθεσα Λντί προλόγον, είς την αρχήν τής άνά χείρας έ- πιστολής μου ώ; ανωτέρω. Διοντελώ μετά τιμή; Αντώνιος Έλενθ. Ψ ΗΤΞΗΘΗ Η ΠΙΣΤΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΤΣΙΝ ΤΩΝ ΣΤΚΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ Δι' αποφάσεως τή; Έπιτροπής 2 νντονκ3>μον Οίκονομικής Πολιτι
κης, ή διά προγενεστέρας άποφά
σεώς της εγκριθείσα .τίστωσις
έκ 15.000.000 οραχμώ'ν, διά την
χορήγησιν είσοδηματικΛν ένα,σχΰ-
σεων είς χοΰ; ,ταραγωγοΰς σΰκονν
εσοδείας 1970, ηυξήθη ής 18.150.
000 δραχμάς.
Ή εκ 3.130.000 δραχμών αυξη
σις τής ?ν λόγω πι<ηώσιε(ος κίΐτέ στη άναγκαία, .τροκειμένου νά κα ταβληθή ή ΐίσοδηματική ένί<τχυ<ϊις είς άπαντας τούς δικαιούχονς σαε- κο«αραγ(ογονς. ΔΙΑΠΛΑΤΥΝΕΤΑΙ Η ΟΛΟΣ ΡΕΤΣΙΝΑ ΤΟΤ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Διά Β.Δ. (Φ.Ε.Κ. 9 Δ') τοο ποποποιεΐται τό ρ^οτομι,κόν σχέ¬ διον Πειραιώ; διά ίνιαΛλατύνσεοος τή; οδόν Ρειτσίνα καί έΛΐιβολής στοων καθ" όλον τό Πψος χον ίσο- γίίον των οίκοδομών π)Λ.τον»ς 4μ. 50, άπό της πλατείας Ίπποοαμιεί- α; μέχρι των σιδη.ρσδρθιμικών γςα,μ μών των Σ.Ε.Κ. ΟίκόπεΑα, καταστάντα μή άρτια λόγω ρι<ιι,οτομήσεώ; ιχον, ώ; είναι, θίοροΰνται άρτια καί οίκοδομήσι- μα, έφ' όσον «"χούν ελάχιστον πρό- σω,τον 6 μέτρα, 6άθο; 7 μέτρα καί ελάχιστον έμβαδόν 80 τ.μ- ΑΙ ΕΛΙΠΟΡΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΤ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΣΟΒΙΕΤΙιΚΉΣ ΕΛΤΩ)ΩΣ Ό ΰπουργό; τοΰ Εμπόριον κ. Σ.τ. Ζάππας, εδέχθη την έ.τίσκϊ Ή>ιν τοΰ έν Αθήναι; .τρέσόειος
τής Σοβιετικής Ενώσεως. Ή έ-
.τίσκΐ·>|>ι ς είχεν έβΐ|ΐβτυ«τικόν χα-
ρακτήρα, έπ' εϋκαΐιρία δέ αντηλ¬
λάγησαν άπόψεις ί.τί τής ΐτορίίας
Τών μεταξν των δΰο χωρών έ.μΛΟ
ρικών ύνταλλαγών καί τών ί^-
σταμένιΐΑ· δυνατοτήτοΛ· π-εραιτέρίΐ)
άναπτύξε<.ι>ς αΐτών.
ΚΟΝ)ΠΟΛΙΤΕΣ ΛΟΓΙΟΙ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ
Η"
Μισαηλάδης Χριοτόφορος (1854
—1923). Δΐίνθνντής της έφημ,ϊ-
ρίδος «Ανατολή). Δι,εκρίθη ώς θ«
ατρικός στ.·γγραφεύς. "Εγραψε τό
διήγημα, «Ή δύναμις τού οοχου»
καί τά κομειδνλλια «Ό γαμπρος
τής Τνρτνής» καί ή « Πρωταπρι-
'Κ-κηνς τύ ίμμετρο .
ή
Τοϋ κ ΧΡΗΣΤΟΓ Σ· ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
1942). θεολόγος, σνγγοαψεύς.
"'Εργα τού: «Συ,μί&ολαί είς την
μρ
λιδο διήγημα «Ή πικραμένη μά-
να-!>, πού έπαινέθηκε άπό τόν Οί-
Πατριάρχη Ίωακείμ
κονμενικό
τόν Γ'.
Σ.ταθάρη; Αι'κ?ήλ.ιος (1872 —
1957) Δικηγόρος, λόγιος, νομικός
σύμ^ουλ.ο; καί έθνικός σιμ6ονλο;
τοΰ Οικουμενικού Πατριαρχείον.
"Εγραψε «Τό οικουμενικόν Πα¬
τριαρχείον αίονόβιο; Πανορθάδο-
ξος θεσμός».
Μακρίζη; θεόδωρο; (1873 —
1933). Άρχαιολ.όγο; καί νβμισμα
τολ.όγος. Ενήργησε άνασκαφέ;
στήν Καισάρεια, Άμισό, Παλμύ-
ρα, θεσσαλονίκη, θάσο κ.α. Διε
τέλεσε Λιενθι»ντή; τοΰ Μονσείον
Μπενάκη. Έξέδ.ωσε πλεϊστες οσε;
ΐιελέτε; καί πραγματείε; άρχαιολ.ο
γικοϋ περιεχόμενον.
Μακρίδη; Νικόλ,,αθ; (1873 .—
10 Γ» 1). Ίιι,τρό; λόγιος. Εξέδωκε
την άξιόλογη μίλέτη «Ή "Αλ(υ-
σι; τής Κων)πό?,εως», έπίσιις
«Ρνθμός έν τή ζοιή» κ.αί περι-
σποΰδαστο λεξικό 'Ιατρικής.
Ριαλοι'ρης Αντώνιος (1874 —
1915). Λ;*γοτέχνη;. "Εργα τον:
ή πχκητική σΐ'λ?Χ)γή «Βτ'ζαντινά
τραγούδια», τό διήγημα «Φνλ.λκι
τής λεΰκα;», τό μχ'θιστόρημα
«Χαΐρε πόλις τοΰ Παμοασιλεωρ·,
τό δράμα «"Αννα Κομνηνή», χό
μυθιστόρηιμα «Βνζαντινά καί Φα
ναριώτικα σκίτσα» κ.α.
ΠαΛαδόποΐ'λο; Τζανής (1875
—1957). ΦιλόλΛγος, καθηγητής
στό Παν*ε..τιστήμιο τή; θεσσαλο¬
νίκη ς τή; Μεσαιωνική; έλληνι-
κης Φιλολογία;· Διετέλεσε ό τε
λ.ετταίο; ΙΙρόεδρος τοϋ Φιλολογι.
χοΰ Σύλλογον Κοιν)πόλ«ο>;. Έ-
γάλ.ης ί".> Γένους Σ.χολής καί
Έθνικός "Σύμ6ουλος τών Πα-
τριΐαρχείων. "'Εργα τονι, μεταξΰ
δλλων: «Περί τής έν Τραπεζοΰν
τι Άκαδιχιίας θετικών επιστή¬
μων», «Γρηγορίοΐ' Χιονιάδου χον
αστρονόμον επιστολαί», «Αί Β)μ-
χέρναι» κ.α.
Γε·(ρ)ργιάδη; Άχιλλεύς (1877
— 1950). Διηγηματογράφος. Δή
μοσίετ'σε λογοτεχνήιματά τού στή
«Φιλολογική Ήχώ» τής Πόλης
καί στό «Νουμά». Μερικά άπ' αν
σε ίδιαίτείχ) 6ι-
(1878
τά τά έ-ξ
6λίο.
Στεφανίδης Βασίλειος
Εκκλησιαστικήν Ιστορίαν καί
τό Έκκλησιαστικόν Δίκαιον», «Ή
άαολογία τοΰ Πατριάρχη Σάμου
ηλ τοΰ Χεντζρή» κ.5.
Μακ^ίδη; Κοινσταντίνος (187β
— 1929). Δημοσιογράφος, λογο-
τέχνης, συνδιευθυντής τής έφημε
ρίόος «Νεολόγος» τής Κων)πόλε
οί;. Πίρίφτνμο, τό έ.-ά ετη έκδιδό
μενο στήν Πόλη έτήσιο σατιρικό
ήμερολόγιο ό «Σατόν». Έπίσης
διευθΐΛτής τής έβδοααδιαίας σα-
τιρικής καί γελοιογραφικής εφη¬
μερίδος «Έμπρος». Ό Σουρής,
ώς ήρωρ; τού, ίίχε στό «Ρωμηό»
τον τόν, Φασουλή καί ή
1> Μακρίδης (Μεφιστοφελής) ε(-
χι στό «Έμ,τρός» τού, τού; Παν-
τε,λή καί Άλή Συνδιαλβγονται οί
δνο αύτοι, στά 1910, γιά τή μέλ
λουσα νά εκλεγή Βουλή:
— Πάν/: τά ψέ-μματα, Άλή,
κοί ήγγικΐν ή . μ^ρα,
πού βαχωμε κι έμίϊς Βονλή
κ1 έλεα'θερία <5έρα. Εικ>ί! ϊϋάν! 6ρέ Παντελή,
>.αί έ'φθασΐν ή μερά
πού ό καθένας θά μιλεΐ
μέ λεντεριάς άγέ^α,
καί δουλεντές λογιών - λ.ογιώΛ',
θά κόβονν καί θά
οί λχιοί τά λόγια τους
λ.ουκοΰμ - κι·μ,τή θά χάβουν!
Καί «ιά γελχΜογραφία γιά τόν
ζιαδόητο Τσακιτ'^ή, ποΰ ΰστερα
άπό 50 χρόνια άθηναϊκέ; έφημε
ρίδε; τόν εΐχβν κάνιτι μνθιστόοη
μα, καΐ έ.-τί ϊτη δημοσίεναν τραν
ταστικά καί μή κατορθώματα τού
«Ιφέ» αυτόν ληστάρχον. Στή γε
λοιο·γρα<τία ό Μακρίδη; παρονσι κοιαιατιασμενο τόν Τσακιτ- ζή. Ό επί κε-τραλής τού άποσπά- Γματος Τοΰρκος λέ-ει στοΰς χωρο τρύλακές τού: — Νά θάψετε τό κεςράλι τού στό Ναζλή, τά χέρια τού στό Ό δεμήσι, τά πόδια τού στό Βαϊν- δήρι καί τό σά>μα τού στή Σμΰθ
νη. Άλλοιώς μ.τορεί νά ξανακολ
καί νά ξαναζήση!
ΒιζθΛ·κίδης Πε<κκλής (1879 — 1963). Χοικιμαθή; καί συγνοβ- φεϋς. Μετά τί; ένν-νκ.λιρς σ.τοϊ'- δές τον στό έλΛηνικ.ό Λι>κίΐο τοΰ
Πέραν, μετέ6η στή Γτρμανία
καί σ.τονδίΐσε στά έκ-εΐ Πα.νεπιστή
μια νοαικά, πολιτικές έπιστήμϊς
καί ςριλοσοο;ία. Άντκηρν>χθηι δι-
οάκτωρ γιά την ,ΐβαγματεία τού
"Περί εσχάτη·; .τροδοσίας». "Ε¬
γραψε: «Τό Όθωμανικόν Συν-
ταγμα» «Περί ήθιν.ής αύτουργί-
ας», Άττικαί, δίκαι καί ρ·α>μαίκαί
άγί')γαί>:, «Γάϊος καί είσηγήσεις
αυτόν», «Ή ίπί τοΰ Ρωμαϊκόν
δι-καίον ρλληνική έ.τίδραστς», <Πϊ ρί τών Δηλίων», «Ήπίΐρωτικων θεσ-τίίον ε'ρεννα», Δίκη τοΰ Σω. κράτοι>ς>> κ·ά.
Τό διαμάντι τής Μ. Άσίας
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικοΰ Συνταξιούχου
(Σιη'έχεια έ-κ τοΰ ,·τροηγονμένον)
23ον. Ν'εχροταφεϊον. Τά Βον>ρ-
λά είχαν ώραιότατον Νεκροταφη
όν καί ευρίσκετο είς τ,ό άκ.ρον τή·;
πόλεο; κ,αί .-ταρά την έξοχικήν συν
νοικίαν Μπαμπατζάννη. Μέσα σέ
μιά ώραιότατη θέσι, άνάαεσα σέ
καλλιυπιστικά όένδρα καί ίη|Τ(λΌϋ;
κνπαρίσσους, ευρίσκοντο τά μνη-
μεϊα τών άποθνησκόντων. Έν τφ
μέσφ τοϋ χώρον ήτο έκτισ'μένη
ή έκκλησία, ή όποία ήτο μικρά,
Πάντως έ.τήρκει «4; τ«·ς ανάγκας
τοΰ «τροοριαμοΰ της καί ήτο ρυ-
θμοΰ Βυξαντινοΰ. Ή έκκλησία ή-
τανε είς τό δνομα τής Άγίας Πα-
ρασκενής καί τών Ταξιαρχών.
24ον. Έξωκκλήσια. νΕξο> άπό
τά Βουρλά καί άνάμεβα στάς ε¬
λαιόδενδρα καί τοί<; αμπελώνας, είχον κτισθή άρκετές μικρές έκ- δέ αΰτά ίντήγοντο είς την έκκλη- κλ.ησίτσες (τά έξωκκλήοια). "Οϊμ. σία τής Παναγίας. "Ησαν δέ 1) Ό Άγιος Ιωάννης, εί; την θέ¬ σιν Μ.τουλέ. 2) "Αγιοι Άνάργνροι είς την θέσιν Γκαζαντερέ. 3) Ό "Αγιος Άθανάσιος, είς τό Καιμα- λάνι. 4) Ή Άγία Ειρήνη, είς τό Ντουταρλί. 5) Άγιοι Άνάργυροι, άλλά ευρίσκοντο είς τά χωρ'ον Γιαντζιλάρι πον άπεΐχε τ<ον Βοα·ρ λ ών περί τά 5—6 χιλιόμετρα. 6) Ό Προφήτης Ηλίας, .ΐ)θΰ ήτο έκ- τιβμένος κοντά στό χο>ρίον Δε-
μερτζιλί. 8) Ό "Αγιος Ταξιάρ-
χης. 9) Ή Μεταμόρ((χοστς τού
Σωτήρος Σταύρον, είς τό Μεγά-
λο Βοτ'νό. 10) Ή Άγα Μαρίνα,
εί; την Καλα+ιπάκα, άντέχο>σα «ε-
ρί τά 5 χιλιόμ. τής Σκάλ,ας, καί
11) Ό "Αγιος Ιωάννης, πού εύ-
ρίσκετο' ίί; ,τό νησί τών Κλαζο-
μενων, μέσα εί; μίατν ύπόγϊΐον
στοάν, ποΰ, κατά μίαν παράδοσιν,
ήτο κατακόμβη, καί εφθανε είς την
άλλην κατακάμδην τοϋ "Αη Γιάν
νη τοΰ Μονσελέ, στά Βουρλά,
χον οποίον έβλεπον κάθε εορτήν
τον στίς 29 Αύγουστον, πολλοί,
δχι μόνον Χρ«στιανοί, άλλά καί
ΤοϋοκοΊ. Μάλιστα δέ, λέγουν, ότι
τό πρωί, μά πολύ πρωΐ, έξνντνοΰ-
σαν Τοΰρκοι καί έ,μάζεναν επάνω
άπο τα χάρτα μικρές, μά πολΰ
μικρέ;, σταγόνε; ίίδατος, τίς ο¬
ποίες εδαζαν μέσα σέ μικρά μπου
κα/,άκια. Αντό ήταν άγιασμός καί
τό έχρησιμο.τοιοϋσαν ώσάν φάρμα
κον θανματουργόν.
25ον. Έξέχοντε; Βοχ^ρλιώίε;:
1) Σταμάτιο; Κιονξέ - Πεζάς,
πρεσδτιτής τή; Έλλ,άδο;. "Εγινε
διδάκτωρ τή; Νομικής Έ.ιιστή-
μης καί κατόπιν έξετάσεον είσήλ
θεν είς τόν διπλωματικόν κλάδον
τοΰ υπουργείον των Έξωτε-ρικών
_νν*χ·ια είς τττν βην β·λ£δ»)
ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΎ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΕΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΑΤΑΚΗ, τακτικού
καθηγητού τοϋ Πανεπιστημίου
Θεσσαλονίκης, Η ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ
ΤΑΣΕΩΝ, Θεσσαλονίκη 1963,
Άνάτυπο άπό τά «Χρονικά» τού
Πειραματικοϋ Σχολείου τού Πά
νεπιστημίου Θεσσαλονίκης (τό-
μος ΙΖ', τεϋχος 65, 1963),
σελίδες 16 μεγάλου σχήματος
Έπειδή έκτιμώ ιδιαιτέρα καί
τόν άνθρωπο καί την έργασία τού
την πνευματική, δέν θέλω νά πα·
ραλείψω νά σχολιάσω σέ τούτη
τή στήλη, άς είναι καί ϋστερα ά¬
πό χρόνια, τό άνάτυπο αύτό τοϋ
συμπατριώτη καθηγητή (Είναι ά-
λήθεια δτι τό έλαβα, μετά την
παλινόστησή μου, γύρω άπό τό
1967). Πρόκειται γιά «κείμενο
ομιλίας πού έγινε στήν ΚοΖάνη
στίς 18.12.60 στή σειρά διάλε-
Εεων» πού οργανωθέν ή Μητρό¬
πολη Σερθίων καί ΚοΖάνης· 'Ά-
Ειος αυγχαρητηρΐων ό ίβρορχης
πού ετίμησε, μέ την πρωτο6ουλία
τού αυτή, την καλλιεργουμένη
νεοελληνική γλώσσα, κάτι πού
πρέπει νά έπιμένουμε νά έΕαίρου-
με όπουδήποτε παρουσιά2εται.
Τό φιλοσοφικό αύτό, πλούσιο
σέ περιεχόμενο, τεΰχος τό διά-
βασα έδώ καί χρόνια, μόλις τό
έΚαβα. Καί έχω, καθώς βλέπω
ύπογραμμισμένα κάμποσα σημεϊα
Μέ ίκανοποιεϊ τό λαγαρό, γερά
διαρθρωμένο ϋφος πού μαρτυρεί
λεπτή πνευματικότητα. 'Αλήθεια.
ή Θεσσαλονίκη, ημπορεί κανείς
νά ειπή, είναι ό πρωτοπόρος οέ
κάθε Ζωντανή, άνανεωτική, συγ-
χρονισμένη πρωτοβουλΐα.
Όσο γιά τό περιεχόμενο, πε-
ριττό νά τον^ίσω πόσο ό συγγρα-
φέας, χαρή στήν εύρύτητα τοϋ
όρίΖοντά τού, Εαίρει νά συνδέη
τό άρχαίο πνεϋμα μέ τή σημερι-
νή αϊσθηση καί τό σημερινό 6ιο-
ουναίσθημα, λ. χ. έκεϊ πού άνα-
φέρει τόν 'Εδουάρδο Σπράγγερ.
'Επικροτώ έπιτυχημένους όρους
καί λέΕεις (πρωτόθουλη ενερ¬
γεια, έμφυτα ριζώματα κλπ.). Θέ¬
μα τής εργασίας είναι οί διάφο-
ροι τρόποι πού ό άνθρωποα. κλη-
ρονομώντας, τά «έμφυτα ριΖώμα-
τα», («τάσεις, κλίσεις, ροπές, ό-
ρέΕεις, γοϋστα, διαθέοεις, ίκα-
νότητες, δυνάμεις κλπ.), κατορ-
θώνει νά τις γυμνάζη, αύτές τίς
«τάσεις», νά τίς πειθαρχή, νά τίς
μετουσιώνη, νά τίς ύπάγη δηλα-
δη σέ άγωγή. Νά μετουσιώνη σέ
πλούτο δημιουργικό τή φυσική
«ένδειά» τού: «Στόν άνθρωπο,
άντίθετα, μεγάλη είναι ή δύναμη
τής άγωγής, οτό έργο τής νά
βοηθήση την εκδηλώση τών αγα¬
θών τάσεων καί την ποδηγέτησή
τους. Αύτό ακριβώς έννοούμε, 6-
ταν μιλοϋμε γιά άγωγή τών έμ-
φύτων τάσεων τοϋ άνθρώπου».
Κα'ι συγκινοϋν τόν άναγνώστη τά
λόγια τού «μεγάλου Χριστιανοϋ»
Συμεών πού παραθέτει ό Βασί¬
λειος Τατάκης στή σελ. 14 τοϋ
τεύχους:
Ώ Εένου πάντη θαύματος κα'ι
(άφράστου Ι
Διά πλούτον άπειρον ύπάρχω πέ-
(νης
καί μηδέν έχειν δοκώ, πολύ κατέ
(χων,
καί λέγω διψώ διά πλήθους ύδά-
(των!
Τυχερά τά έλλήνόπουλα πού έ-
χουν δασκάλουο, «ϊιδάχους·, δ-
πως έστάθηκε ό Σμυρναΐος κα-
θηγητής Βασίλειος Τατάκης. Μό-
νο καλλιεργώντας την αύταγωγή.
θά άποκτήσει ό σημερινάς δν-
θρωπος τό άπαραίτητο έρμα που
θά τόν κάνει ίκανό νά αντιστα¬
θή στόν έπικϊνδυνο κλυδωνισμό
τοϋ συγχρόνου Εετροχιασμένοα
κόσμου.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
Ηράκλειον Κρήτης 2
ΑΝΕΞΛΡΤΗΤΟΣ ΕΒΛΟΜΑΔ.ΆΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ9Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤΟΝ
ΚΤΡΙΑΚΗ 24 ΙΑΝΟΎΑΡΙΟΎ1971
; 44ον Αριθ. Φύλλ. 2084
Τ)ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντής - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΜΊΔΗΣ ΓραΦεϊα: Όδός Μίκης 25 - Αθήναι — Τηλέφ. 229^06
Μικρασιατικά Ίθέμοττα
ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ!
Τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜιΗΛΙΩΡΗ
Στό τελ,ενταϊο φνλλο τής «Μι
χοασιατικής Ήχοΰς» (Δεκεμτ>ρί
ου 1970) εκδόσεως τής «Ένωσε
ως Σανρναίων» δημ.οσιεύτηκε τό
κατιοτέροι αρθρο τοΰ Καθηγητού
τού ΙΙανεπιστημίον καί σνγγραφέ
ως .αλήθονς λ,αογραφικών μελε-
τών κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΤ ΛΟΤΚΑ
ΤΟΤ γιά τό σοβαρό θέμα καί ά
πό γενικής έθνικής καί έ.ιισ-ρϊμο-
νικής ά.-τόψε<.>; καί ί'»-ό ά.τόψΐως
είδικστερα μικρασιατικήν, .τροσφυ
γικής, τή; ιδρύσεως ενός Ίστο-
ρικού καί λαογραφικοϋ Μονσίίον
τού Ελληνισμόν τής Άνατολής.
ΙΙοόκίΐται άλλιοστε γιά μιά κά
.τίος 5ια<ΓΟΟΓτικτ) τοτοθέτηοη τοΐ» δλΛΐ1 θέιιατος, π ου ί,πιβάλλΐτ,αι μά λκττα ήμίίς οί άμεβα όπωσδήπο- ΐ( ένδιαίρερόμίνοι, άνάλ.ογα καί ,ιρός την σαοΌρότητα. των .τηοτει νομενων, άλλά ν.αί πρός την α¬ νώτερη επιστημονικήν άομοδιό- τητα, τού προτείνοντος νά προσί |ουμε: «Δέν γράς-οι τίποτε νεώτερο, ά (Τ ου .τολ.λ-ά χρόν<α τυ')ρα οί πνεν ματιχοί ανθρο>ποι τού Μικρασια
τικοϋ καί τού θρακικοΰ έλληνι-
κοϋ κόσμον— ιδιαιτέρα καί έπε-
ναιτώς έπίιιονα, ό διενθνντής τοΰ
.ιεριοδικοΰ αυτού τής «Ένώσεο>ς
Σαυρνακυν» κ. Νϊκος Ε. Μηλιώ
ρης — προβάλλονν τό έθνικό αί
τημα γιά την ίδρνση ενός Μον-
σείου τής ζωής των παλαιών πά
τρίδων τον;, μέ σωστή έκτίμηση
πρός τή μεγάλη σημααία τού.
Μποροΰαε νά συλλογιστοϋμε τό
ϊήτημα καί άντίστροφα: Πΐνήν-
τα σχεδόν χρόνια ΰστε-ρ' άπό την
Λροσφυγή στόν Έλ.λαδικό χώρο
1)% εκατομμν,ρίον (η>νελλήνο>ν
μας τής Ανατολή;, πού ομω; ξοΰ
σαν τόν παοαοοσιακό κόσμο τοι·ς,
με ίστορικογεωγραφική ϊδιομορ-
ψία, §έν εχονμε στήν Πρωτενου-
σα (πού μάλιστα τούς όφείλει
πολλά γιά τό πληθυσμικό καΐ πό
λιτιστικό της μεγάλωμα), ενα με
γάλο Μοι·σειακό συγκοότημα, ενα
Κέντοο πολιτιστικής Μνήμης καί
.-τροδολής τής ίδιότΛ'της έκείνης
ελληνικάς ξονής τής Άνατολής,
Λθύ α.τοτελεί παραδοσιακά τό άλ
λο σκελος τή; Έθνικτνς μα; ζω¬
ής. Δέν εχονμε νά όδηγήσονμε
τίς νεώτερε; γενεές ή τοϋς ξένον;
Χ<4 τού; δικούς μας μελετητε1;, ο" ίνα Μεγάλο Μουστΐο, μέ χώ ροι»ς άναπαραστάσ<εων καί δειγμά τιον ζοιή; άπό τοϋς πλ.ηθυσμον; «ϋτούς, πού εζησαν εύτυχΐΓΤμένονς αίώνε; έλληνισμοϋ στοϋς Βυζαντι νού; χώρον; τοιν, άλλά καί τςα γοίΙ; ώρες ξερριξωμοΰ κ<χί «προσ φΐ'γιάς», ώσ.τον νά στνεχίσοΐ'ν μα ζί μας τή νεαελληνική τοι>; ζωή.
θά ερθη κάποτρ καί ή (ΊΉ>α ε¬
νός Γενικοΰ «Ελληνικόν Λαβγρσ.
(ρικοΰ Μοτ'σείον» (άπό χρόνια
χοί αίιτοΰ ζητουμένου) Λοΰ θά
δείχνη, αΐ πολλίς καί ποικί?ε;
.ττέ^ιη'ες την ποΛαδοσιακή, πρόβ
ιΐατη ή καί σΰγχρονη νωή τοϋ
Έλλ.ηνιομοΰ (Σημειώνω σάν πά
οάδειγμα, ΰ'τι ή Γαλλία ότνανέίοσε
κιόλΛς σέ τεοάστιονς χώοους τό
«Έθνιν.όό Λαογοαφΐκό της Μου
οεϊο, χοί θά τό έγκΛΐνιά(Τη μέ
οννίδρια, μέορα στό 1971). Άλλ.ά
χαί τό γενικό αίΐτό Έλληνικό Μου
Ρίϊο δέν θά έ.ταρκέση νά δηξη
Λοοοκπτατικά τονς τοΛΐκούς πολι-
τισμούς, δποις θά το Ικαναν τα
περιφερ€ΐαν.ά Μονστΐα. Πολ.ύ πε
ρισσότερο δέν θά μπορέση νά
δείξη τόν τεράστιο έθνικό πολιτι
<τμό τού άλλον έλληνικοΰ. κόσμου — άπιεράντοαι στό Ίστο<νικό 6ά- Οο; καί στό λ-ίΐογραίτικό ,τλάτο; τον — της Μικράς Άσίας (καί Τού ΠόντοιΟ καί τής Άνατολι- νής θράκης, ω; την Κωνστο.ντι νοαιπολη. "Ενα ί§ιαίτερο λοιπόν Οίκοδό μημα, όργανικά ίτοιμασμέ'νο γιά τού; πολιτισμόν; αύτονς, ενας νέ υ; «Ηωμό; τή; Πεογάικη'» ,τρέ πει νά ίδ; νεώτε-
ρα (έκτός άπό την Πινακοθήκη)
δέν ξέρω νά εκτισρ. Μοιάζει σ'
αΐιτό μέ τό σαλόνι τοΰ νεόπλου-
του, πού δέν σκέφτηκε τό προγο
νικό καϊ κειμηλιακύ στοιχεϊο στή
διακόσμησή τού.
'Ε.·ταινετές οί ώς τώρα (ρροντί
δες των πνευματικόν Σοκιατΐίιον
καί Ένώσειον, των λογίων ίδκο-
τών καί των εφημερίδων την .ιρ<>σ
(ρυγικοϋ κόσμον γιά τή διασώση
τή; Μνήμης των παλαιών τονς
πατοίδων. Έπαινετές ίδιαίτερα οί
έπκττημοντκές προιτοβονλίε; Άρ-
χεΐων, Κέντρων καί ΙΙεριοδικδνν
(εΤναι γνιοστά τα όνόματα) πού
.τρόφτασαν κι' έκαμαν την πρ<ό- τη συγκεντρώση καί παρακατσθν'ι- κη τού πολιτιστικοΰ υλικόν άπό τονς αΰτάπτί; τής 'Εξόδου. Σκέψει; έ,τίση; γιά Μονβΐΐο ν.αί στ>λλοογέ; βιοτικοΰ ύλικοΰ εγι
ναν καί «ίναι σέ δρόμο έφαρμο-
γής άπό τα άξιόλογα Μικρασια¬
τικά (Νέα Σμύρνη, Νίκαια) καί
Θρακικά Σο>ματεία. ΙΙροσοχή δ
μως σέ τούτο: Δέν θά είναι Τά
Γραφεΐα (Έστίες, 'ΕντΓυκτήρια,
Σχολές) πον θά προβαρτήσοι«ν
Μονσεΐο ή μου<τειακή Συλλογή στό "Ιδρι>μά τους, άλλά τό «Μου
σεΐο», πού θά έχη στήν άρμοδιβ
τητά τού, Τά γραςρεία, τί; αχο-
λέ; καί τά έντενκτήοια. Θά έχη
ΐπ'.στη,μοντκή καί πνει*ματική αύ
τοτέλεία, ποϋ θά τοϋ ένισχύη την
όντότητα καί τί; δραστηριότητες
(μελέτε;, διαλεξει;, έπίκαιοες έκ
θέσεις κλπ.).
Είναι Λφάνταστος ό ψνχολογι-
κός άντίκτνπος ποΐ' απορεί νά έ¬
χη ενα ζ<0Λ'τανά όργαν«>μενο Μου
σεΓο. 'Αποτελ*! άναπαράχτταση δ
χι μόΌ τής ζωής άλλά καί τής
χώρας της παλιάς Πατσίδας. Σ'
αΰτΟΛ' τόν ζεστό χώρο, μέ τίς ά-
νετε; παρονσιάοεις τοΰ σπιτικοΰ,
τά ε.τιπλα, τά στρωσίματα, τίς
ένδυμαχτίες, τή λατρεία, τά κει-
μήλια καί τι; λιθογραφίες, άλλά
ν.αί μέ τά έξοντερικά δρίγματα
τή; άγροτικής καί ίπαγγελματι
κης ξωής, την είδική 6ι6λιοβήκη
(κα'ι τά πορτραΐτα των λογίων
της) θά ποέπει νά κινοϋνται οί
σννεδρίΐς κι' οί δραστηριότητε;
καί οί σχολές των .τροσς-υνικών
βπογόνων, πού ζώντας ετσι τό
παραδοσιακό παρελθόν τού; θά το
νώνωνται, ιιέ άξιοπρέπεια καί κλη
ρονομικό τ[θος, στή νέα ξωή. Δέν
ΣυνέχεΐΑ είς τττν 6ην β*λ£Λα)
ΑΟΚίΜΛΖΕΤΛΙ Ο ΜΟΝβΧΙΣΜΟΣ
ΚΒΙΙΑΙ3ΙΤΕΡΟΠΙΙ ΤΟ ΣΙΝΑ
αρθρον ΤΟΓ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΑΤΟΓ
ΕΠΙΤ1ΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΕΛΛΗΝΩΜ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Ό μοναχικός 6ίο; είναι ,τα)-αιο-
τατη ϋ-αόθίσις, θε,μελιο*μένη άπό
τον Παχο>μιον καί διεπαμένη, άκό
Μτ| χαί σήμερον, άπό τού; κανόνας
"ώς οποίον; έθέσπισεν ό Μέγας
Βασίλειος. Καί υπήρξαν τόσον
«τ>.ηρ*ί; αύτοι οί κανόνες, ακττε ε¬
γίνοντο δεκτοί. καΐ έ^αρμύζοντΓα
*? την Δύσιν, οπου ό μοναχικός
**°ς είχεν είιρυτέραν διάδοσ.ν καί
81(1 τής δημιονργία; .τε-ριονΐ'μιον
μάτ, ε>Λΐ6ε λα,μ.τρά σχήματα
Χ"* διεδραμά-τιθΕν άποφοσκΐτικαί';
Οολθ)·;. Πρέπϊι νά σημειωθή, έδώ
■>τι είς την Δύσιν κνρίως ό Ιϊενέ-
θιχτος ημπορεί νά χαρ.α·κτη τού μοναχισμοΰ, Ϊ6ρύ
°£ΐς *αι την περίφημον Μονήν τοΰ
Μοντεκασί
τής Όρθοδο-
την ό,ιοίαν καί ίξεκίνη
ό
χμός ήνθτ|<τε. Καί ΐί Χί πε«*όδ«υς μεγάλης βκμής. "Ο "^ Μ ίΓΕριόοονς μεγάλης ήθι- •Πς Χ«ί .τνεινματικής προσφοοά;, Ί ν!^.τ0ύ; "^ντινοΰς" χοό- υϊ· Αλ^α καί μίτέπειτα. Καί εί "«ωτιοον, είς την Τουρκον.ρατου 1^ Έλλάόα, τά μονασττ>8αα ά-
Τ07 έστί<11 >—· πνε\ματικής
«βναής ζ0>η;. "Εγιναν τά κέν
εις τά όποία οτνετηρήθη ή
*, τ«· Έλληνιαμιοΰ, έχαλυβδώ-
πίστις είς την Πατρ.'δα, έ-
η ώς αβδεστο; φλόγα ό
τή; έλ^υθίοίας. "Εγιναν ορά
ροι, πού Ιφώτισαν τόν δρόμον τής
έθνεγεροΐα;. Καί δέν ίΤνκκ, άσςρκι-
λώς, σιιμπτοματικόν, ότι τό λά6α
Ή Μονή τής Άγίας Αικατερί¬
νης καί τύ θεοοαδιστον "Ορος
Σινά
ρον τού Γερ,μανοΰ έκολπώθη άπό
την .τνοήν τής Έλεν&ερία; καί ό¬
τι ό (κικο; εδόθη είς την ιστορι¬
κήν μονήν τή; Λαύρας, είς την ο¬
ποίαν ,τό αίτημα τής Ιστοβικής δι
ΣΤΝΕΧΒΙΑ είς την ίην
— 39 —
Στό διάστημα των τριών ή
τεσσάρ<ον έτών, πού ?μεινε ό Ζίλλ ο-τήν Πόλη, .-τολ>Λ άκάμη δυξαν-
τινά μνημεία της άφανίσθηκαν ά¬
πό τονς Τούρκου;. Στόν ,τρώτο
λόςρο ενα; όβΓλίσκο; άπό βηβαϊ-
κό λίθο ξεριζώθηκε γιά νά που-
λ.ηθεϊ σ' ενα Βενετσιάνο αρχοντα.
Στόν πέμπτο λόορο μιά μαςιμάρινη
στήλη ά({·αιρέθηκε, γιά νά χρη-
ΓΠμο.-τοιηθεΙ στό τίαμί, πού εχτιζε
την έποχή έκείνη ό Σοΐ'λεϊμάν ό
μΓγαλο-·τ κΐ'ριάρ-
χου. Οί δρόμοι τη;, προ.τάντων
οί ζρόμοι τή; Ίστα,μπούλ., τή; πα-
λισς καθέδρας των Ίσαποστόλων,
αντηχοϋν άπό την τοαχιά καί κα-
νόηχη νλώσσα τού Άσιάτη κυ-
ρίου της. "Ομως «οί ανθρίοποι»,
λέγει ό "ΕμπΓρσολτ/. «δέν μ.-το-
ροΰν νά διαγράψοιη- άπό τα χρο-
νικά τη; Ίστορίας £ναν τόπο, ποϋ
?χπ πίσυ> τον αίώνες πολιτισμόν.
Τά μνημεΐα, δσα διαςρεύγονν την
καταστιροίρή, ε-Τναι π άντ α έκεϊ,
γιά ν' άνακαλοϋν ,ταρ' δλα αϋτά
τάν 6ονι6οί μάρτυρες στή μνήμη
ένα .ιαρίλθόν πού δέν μπορεΐ νά
σδήσει. "Αν ή Άγία Σοφία εγι-
νε τζαμί, δέν παύει νά εΐΛΌ,ι ή έκ-
κλησία τοΰ Ίονστινιανοΰ. Άν ή
Κωνσταντινούπολις ε.τεσε βε χέρια
ξένα, γιά τόν πληρΌφορημένον δ-
μί,ο; ανθρ<ι>πο θά μένει πάντα ή
.ιρωτενονοα των Βνζαντινών Και-
σάθίΐ>ν· καί ώ; τή σνντε·λεια των
αΐώνοον οί ταξιδιώτε; θά ερχον-
ται ν' άναξητοΰν έδω τά ίχνη ε¬
νός παρελθόντος, ,τοϋ δέν τού &-
λειψρ όντε ή δόξα οί>τε τό μεγα¬
λείον.
Καί δέν είναι μονάχα τά μνη¬
μεία .τού θυμίζονν την έλ.λνηνικό-
τητα τή; Πόλη;. Άκόμη καί την
έποχή έκείνη ό ελληνικάς .τληθν-
σμό; τη; ήταν τό στοιχείο, .τού
κνριαρχοΰσε στήν οίκονομική καί
στήν πολιτική ξο;ή τη;, καί ποΰ,
κάτιο άπό την τούρκικη έ,Ήφάνεια,
έδινε στήν Πόλη τόν άληθινό τη;
χαρακτή,ρα σάν Μητρόπολη; Οί-
κονμρνικής καί σάν ?56«? "*% Όθ-
θο&οξίας. Γιατί ετσι δική της την
ϊνιωθε την Πόλη ή Ρωμιοσννη
όλόκληρη καί τότε καί δλου; τούς
αίώνες τής τουρκοκρατίας ποί» ά-
κολοΐ'θησα,ν. Καί δέν ε.ταυε νά λα-
τρ-ενη δ λαός καί νά τρανουδεϊ
σάν άνυπέρΰλητη καί σάν μοναδι-
κή την όμορφιά της σέ κάθε εΰ-
καιρίιι, άκόμη καί στά τραγονδια
τού τής άγάτης:
«Σάν τής ννφούλας τό κορμί
εΐδα την Πόλη γιασεμί.»
«Τά μάθια σον 'ναι θάλασσα, τά
φρύδια βου 'ναι Πόλη,
τά κατσαρά σου τά μαλλιά μπα-
ξές καί περιδόλ.ι.»
«Σάν τά μάρμαρα τής Πόλης
ποΰναι στήν Άγιά Σόφια
ετοι τάχεις ταιριασμένα
τά ξανθά σου τά μαλλιά.»
«Τά μάρμαρα της Πόλης
έμάρανές μέ, κόρη·»
«'Ώβ' άστρα εχ' ό ονρανός, ή Πό¬
λις παραθύρια,
τόσες ιρορές σέ. φίλησα στά μά-
τια καί στά φρύδια.>
«'Έχεις μάγουλα ζαφείρια,
σάν τή; Πόλης τά γεφύρια».
"Οταν μίλοΰσαν οί "Ελληνες
γιά τή Βαίτιλ^εύουσ'α, ί'σκυδαν ά-
κάλ.υπτο τό κεφάλ,ι. Ό χαιρετι-
σμός ό πιό έγκάρδιος, πού εΤχαν
ν' αντ/αλλάξουν στά χρόνια τής
δονλείας, ήταν ή μεγάλη ετ^ή
«Καί στήν Πόλη!» Κ«ί ή «Μεγά¬
λη Ίδέα» τοΰ Γένου; ήταν ή
πίστη στήν. ά.ιελευθέρωσή τού, που
δέν την εννοούσαν όμως ποτέ χω-
ρίς την άτοκατάσταση τή; πολι¬
τικάς κνρΊαρχίας τοΰ Έλληνισμον
στήν Πόλη, στήν πανάοχαια Μη-
τρώτολή τού.
Οί ίδιοι οί Τοΰρκοι δέν έπα-
νί'αν ,τοτέ νά νιώθουν τόν Έλλη¬
νισμό τή; Πόλτ;; σάν τό στοιχεϊο
τό πιό .τολύτιμ > τής αύτσκρατο-
ρίας τοΐ'ς.
Οί ΚωνσταΛτινονπολ.ίτρ; εΐχαν
έξαιρεθεΐ άπό τό φ-οβερό παιδο-
μάζο>μα. Καί οί διάδοχοι τοΰ Μω¬
άμεθ, άκολ.οι θώντα; τό .ταράξει-
γμά τοι, το-ιοθετοΰσαν "Ελληνες
δπον χρειάζονταν ίδιαίτερε; ίκα-
νότήτες, σέ θέσει; συμβουλιον,
γραμματέων, διερμηνέων, ά,τεστολ
μένιον σέ ξένε; αΰλές. Επί ένάμι-
ση τουλάχιστον αίο'ινα νστερ' ά,τό
την "Αλοοση ή έλληνική γλιόσσα
χρηβίμευε στοής Τούρκους γιά
την έπΊκοινωνία τους μέ τούς ξέ¬
νον;, καί ά.τό τά μέσα τοΰ ΙΖ'
αίώνα ώς τά 1821 σέ 'Έλληνε;
ίμ.-αστενονΐαν οί σοιιιλτάνοι τή
θέση τοΰ Μεγάλου Διερμηνέα, π>ΰ
ήταν τό ύψηλότερ·ο άξίιομα στή
διπλ<Λ>ματικ.ή 'Υπηρίσία τή; αΰ-
τοκρατορίας τους.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
Η ΠΝΕΤΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΗ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
Η ΓΡϋΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡαΤΟΡΙΑ
Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ
(Συνέχεια εκ τοΰ
Άτενιξάμενο ΰ.τό τό πρΐσμα τής
πολιτικής τής Αικατερίνης Β' τα
Άνατολικό ζήτημα,
τοϋς "Ελληνρ; δσο κα] τού;
αοΛ αν όχι καί περ·ισσότ·ερο. Ή¬
ταν, λοΐΛΟν, έπόμενο νά έμ-τιστεν-
θή 6 Άλέξανξρος τόν χειρισμό
τσι> οτόν «γραικό» Καποδίστρια,
ΐΜΜϊΐζόμενος καί στό πρόσθετο έ-
χέγγνο τοΰ .τόθου τού γιά την ά-
τής πατρίδας τον.
Ό Καποδίοτριας άντιλήφθηκε τίς
σκέψεις τον καί δέν οίστασε νά
τοϋ έξοαιολογηθή ταΰς ένδιασμον;
ττυ.
"Οταν οί όμοΐ'θνεΐ; το', ρΤπε, θά
τόν εδλεπαν ΰπονργό των ΈΕωτε-
θά παρασνρονταν μοιραϊα
σέ μεγάλες έλΛίδες καί θά άντι-
μιετώ.τιζε τό όδΐ'νηρό ελ'δεχάμενο
νά σ'7κρον·σθοιϋν τά καθι>κοντα μέ
τά αίίτθήαιατά τού. Ό Άλ^ξαν-
δρο; τοΰ τό ά.τέκλε,(Τε με κατηγο-
ρΐΊμα-τικότητα χαρακτη'θ.<ττική των τότε, όιαθέσεών τον. «"Ισια - ΐ- αια, τίποτα δέν θα είναι ,-τ»ό δί- κιιιο καί πιό όφρ7«ιμο άπό τό νά σας έ'χοΐΛ' οί "Ελλην* ς <η·νήγορό τού; κοντά μόν», τοΰ α.τάντηβί· καί διέλυσε τού; δισταγμού; τοΐ1. Ή στάση τοΰ Καποδίστρΐίΐ ά- πέναντι τή; έλ.ληνι-,ιής Ιθνεγερσί- α; Ιχει ϊσω; περκΐσότρρονς έπ<- έ; παρά έπαινέτε;. Τό κατά πόσον οί εναντίον τον έπικρίσει; εΰαταθοΰν, αποτελεί ί-ρώτημα άνα γύμενο στύ μ,εγάλι. έθνικό θέμα τή; 'Επανάσταση; τοΰ 1821, .-τού άπό τά πλαίοια τη; Λα,- ,-τραγματείας. "Ομιος, εί¬ ναι 6έ6αιο ότι ουδέποτε ονμ^ού- την αποφύγη τοΰ Αγώνος. 2ιινχστονσε μόνοι την άνα&ολή τον ώς που νά τόν εύνοήβονν οί πε- ριστάσεις καί, πρό πάντων, ώς ποί) νά εκδηλωθή ή άπαραίτητη, όπως .-τίστενε, γιά την έπιτι>χία
τον, ρωσική υποστηρίξη. Κι' ίσως
δέν εΐχε άδικο. Γιατί κοντά στούς
άλλοΐ'; λόγους ποΰ .-τρό&αλλε, ΰ-
πηρχε κι' ενας άνομολόγητος, .τού
καθιστοΰσε την έλληνική άν?ξαρτη
σία ρωσική νπόθεση καί έξωθοΰ-
σε την Ριοσίσ νά την επιδιώξη,
μ' -ήν εΰρύτατη μάλαΐ'τα ί·ανο.τοί
ηση των έλληνικών έθνικων προ-
οόοκιών.
Ή όμόφωνη έπιμονή των Μέγα
λ ών Δννάμεων ν' ά,Ίθκροί'θυν α-
μεση κνρι»αρχία τής Ροαία,ς στόν
Βό<τπορο καί στήν Βαλκανική, εί- χε. πείσει πρό πολλοΰ την ριι>σική
διπλ.ωματία δτι ώφειλε νά ά.'τοβλέ
ψη σιήν έπιτυχια τι; έμπνϊυσμέ-
νης πολιτική; τής Αίκατερίνη; Β'
Καλύτεςη καί έΛωφελΙστ'ερη γιά
τή Ρωσία λύση τοΰ Άναιτολικοΰ
ςητήματο; άπό την «Γραικική Αν
τοκρατορία», δέν μ.τοροί«σε νά {»-
παρΕη. Θά άποτελοΰσρ μιά «ίτε-
ροθαλή άδελφήό* της, Μεγάλη Δύ
ναμη, μέ ρωβική δνναστε<ία, καί θά τής έγγυότ/ανε στό διηνεκές την ρμμεση κνριαρχική έπιρροή τη; στήν τόσο .τολύτιμη γι' αυτήν .περιοχή. Καί θά ίκανοποιοΰσε τά φαλόστοργα ά&ελφικά αίσθήμΛΐτα τοΰ Αλεξάνδρου μέ την άνά·ρρη- ση τοΰ μεγάλου δούκα Κωνσταν¬ τίνου Παν?Λ6ιτ; στόν όνειβεμένο μέ αξιώσεις .-ληροΎομιάς, άπό τά χρόνια τώ·. πρώτο>· μοβχοβιτών
τσάρανν, θρόνο των
γων.
'Άν ή λύση τής «Γραικικης Αύ
τοκρατορία;» σκόντοκρτε άξε?ΐέ-
τικων σι·μφερόντων των κληρονό-
καί τής βεδαιίας επέμβαση;
τής Αυστρίας πού, σάν μεγάλη
κι' αύτη σλαυϊκή Δύναμις, θά δι-
Γκδικοΰσε την .-τροβτασία τονς, θά
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΑΘΗΚΟΝ
γεννοΰσε καί τό άκάνθινο
μα σέ ποίον θά έπιδικάζονταν ή
Κωνσταντινούπολη καί τά Στενά.
Καί τό πιό σπον"αίο, θά έξονδε-
τέρωνΐ. τό θετΐκώτερο υπέρ τής
Ρω-σίας έχέγγνο τοΰ ρώσου μο-
νάρχου. Γιατί αν οί ενδιαφερομέ¬
νη; Μεγάλε; Δυνάμεις πείθονται
νά δεχθοΰν <κοσο δασιλέα σ' ενα δαλκανικό κράτο;, θά άξιΐϋϋσαν νά ένθρονίσουν δικον; τους στά ΰπό- λοιπα. Ή, μ' αυτού; τοΰς δρου; λύση τοΰ Άνατολικοΰ ξητήματος, κακή καί ΊΐΤ'χ,ρή γιά τή Ρωσία, θ' άπέ- βαιινε γιά τόν Έλληνισμό όλέθρια. Τό έλληνικό έ'θνος άποτελοΰσε τόν κορμό, κ«τά την ευρύτερη ?ν- νοια ποί>5ιναν στόν δρο «Γραι-
ν.οί» οί δυτικοενςίιχταίοι, την συν
ισταμένη τοΰ ΰποδοΰλον στήν Ό-
θα>μανική Αΰτοκρατορία "Ορθόδο¬
ξον Χριστιανισαοΰ. Είχε άπαρά-
γρα.ττ,α ίστορικά καί έθνολογικά
δικαιώματα στίς χώρες τής «Έγ
γύς Άνατολής» καί διεκδικοϋσε
νάμιμα την όλακληρωτική κ·ριαρ-
χία στή περιοχή αυτή· θά ή-
Ηράκλειον Κρήτης τή 20ή Ία^
νοι<αρίον 1971 Άξιόιτιμ* κ. Δΐΐνθνντά, «Οί τοΰ λύχνον χρείαν έ'χοντρ,ς, ίλαιον έπιχέουσι» έλεγον οί αρχαί ο*, ημών πρόγονοι. Ό «Προςυρνγικός Κάσμος», <η>
νρΛης πρός την έπικεςραλί&α «!*>
ί.τοτίτλου τού, είναι- ή μάνη έν
"Ελλάδι πολιτική εφημερίς .τοί'
^«,νοοτατεύΐΊ έκτός των γ^νικών
συμφερόντων τοΰ 'Ελληνιιΐχοΰ Λα
ού, καί τ ά ίδιαίτε-.ια σνιμφέροντα
των Ανταλλαξίμου ίΐς>ο<7φνγο>ν.
Κατά σννέπειαν, ίίμεθα νομίζω
ΰ.τοχρΦωίμένοι ό'λο*· οί πρόβφ-υγες
τοΰ 1922, δπ<ι>ς ένκτχΰωιμεν πάν-
τοτε την εφημερίδα μα; αυτήν,
ήθικω; καί ΰλικως. Έγγράςροντΐς
ί)μΐϊ; οί παλαιοί συνδρομητα'ί τοΰ
ΐ)ύ.λλον, ττουλνήιχκττον, κι' άπό έ¬
ναν συνδρομητήν συγγενήν μα; ή,
φίλον μα; «Χ; τόν «Προσφ. Κό¬
σμον». Καί κατά προτίμησιν, ινα
ίγγράφωμεν νέο'υς, προοχρυγόπαι
! δας, τούς γεννηθέντες έδώ «·1ς
την ελευθέραν Έλλάδα μετά την
Μικρασιατικήν συιμτροράν. "Ινα
ίντρνςκδσι καί οίτοι είς τάς πο¬
λυτίμους σελίδα; τοΰ «Π.Κ.» μα/ν
θάνοντρ; τά άβάνατα μεγαλον,ρ-
γήματα των ΛρΛγόνων μας έξι-
στορού,μρνα άπό ίκλρκιτόν
λεϊον σννεργατίόν είς την
ρίδα ^ιας. Περί τοϋ άκμάσαντο'ς
πάλαι ποτέ, ?ί; τάς Ιάντιπέραν ά
ΙΔΡΤΟΧΤΑΙ 8 ΣΧΟΛΑΙ
ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΩΝ
ΤΠΑΛΛΗΛΩΝ
Όκιτώ σχολαί ταχυροΰθμοτ' έκ-
.ταιοεύσρως κατωτρρου προσωπι-
νοΰ τοΐ'ριστικΛν έπιχπρήσεων ί.
δρύονται υπό τοΰ Οργανισμόν Ά
ντασχολήσεοις Έργατ·κοΰ Δχιναμι-
κοϋ είς τά; πόλει; θεσσαλονίκην,
Ηράκλειον Κρήτης. Καβαλαν,
Ζάκιινθον, Κώ, Λαμίαν, Βόλον
καί Πύργον Ήλείας. Σχετική ά-
,τόφασις ν.τεγράφη ήδη υπό τοΰ
διοικητοϋ τοΰ ΟΑΕΛ.
ταν τρανικά ά.τογοητει·τικό νά δώ
<τη τό σΰνθημα τής μοιρασιάς της μέ τούς αύτάκλητους άλΛοτθνεΐς συνοίκους τού γιά ν' άποκομίση τό «πινάκιο φακής» ενός μικρόν χ,αί άχοοφΜον ανεξάρτητον ελλη¬ νικόν κράτονς. "Ας ελλεΊΛε. Τό άθάνατο· έλληνικό έ'θνο; άνβεξε μέ την άναμονή τοΰ «πάλε· μέ χρό νια μέ καιρούς», τή μαρτΐ'ρικώτε- ,ρη σκλαδιά τρακόσια έξήντε πέν- τε χρόνια. Δέν θάτ/αν «προ; θα¬ νατον» τον, άν περίμενε άλλα δέ- κα, δεκα πέντε άκόμη. (Συνεχίξίται) κτά; τοΰ Αίγαίον πΐλάγους, έλλη νοχρισιτιαν<κοΰ .τολιτΐΛΤμοΰ.' Προ- τρεπάμεθα δέ «ίς τουτο, δλοι οί αναγνώσται τής εγκρίτου ήιμών έ φτ;μρρίδος, καί άπό τό αρχαίον ρητόν πού εθεσα Λντί προλόγον, είς την αρχήν τής άνά χείρας έ- πιστολής μου ώ; ανωτέρω. Διοντελώ μετά τιμή; Αντώνιος Έλενθ. Ψ ΗΤΞΗΘΗ Η ΠΙΣΤΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΤΣΙΝ ΤΩΝ ΣΤΚΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ Δι' αποφάσεως τή; Έπιτροπής 2 νντονκ3>μον Οίκονομικής Πολιτι
κης, ή διά προγενεστέρας άποφά
σεώς της εγκριθείσα .τίστωσις
έκ 15.000.000 οραχμώ'ν, διά την
χορήγησιν είσοδηματικΛν ένα,σχΰ-
σεων είς χοΰ; ,ταραγωγοΰς σΰκονν
εσοδείας 1970, ηυξήθη ής 18.150.
000 δραχμάς.
Ή εκ 3.130.000 δραχμών αυξη
σις τής ?ν λόγω πι<ηώσιε(ος κίΐτέ στη άναγκαία, .τροκειμένου νά κα ταβληθή ή ΐίσοδηματική ένί<τχυ<ϊις είς άπαντας τούς δικαιούχονς σαε- κο«αραγ(ογονς. ΔΙΑΠΛΑΤΥΝΕΤΑΙ Η ΟΛΟΣ ΡΕΤΣΙΝΑ ΤΟΤ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Διά Β.Δ. (Φ.Ε.Κ. 9 Δ') τοο ποποποιεΐται τό ρ^οτομι,κόν σχέ¬ διον Πειραιώ; διά ίνιαΛλατύνσεοος τή; οδόν Ρειτσίνα καί έΛΐιβολής στοων καθ" όλον τό Πψος χον ίσο- γίίον των οίκοδομών π)Λ.τον»ς 4μ. 50, άπό της πλατείας Ίπποοαμιεί- α; μέχρι των σιδη.ρσδρθιμικών γςα,μ μών των Σ.Ε.Κ. ΟίκόπεΑα, καταστάντα μή άρτια λόγω ρι<ιι,οτομήσεώ; ιχον, ώ; είναι, θίοροΰνται άρτια καί οίκοδομήσι- μα, έφ' όσον «"χούν ελάχιστον πρό- σω,τον 6 μέτρα, 6άθο; 7 μέτρα καί ελάχιστον έμβαδόν 80 τ.μ- ΑΙ ΕΛΙΠΟΡΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΤ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΣΟΒΙΕΤΙιΚΉΣ ΕΛΤΩ)ΩΣ Ό ΰπουργό; τοΰ Εμπόριον κ. Σ.τ. Ζάππας, εδέχθη την έ.τίσκϊ Ή>ιν τοΰ έν Αθήναι; .τρέσόειος
τής Σοβιετικής Ενώσεως. Ή έ-
.τίσκΐ·>|>ι ς είχεν έβΐ|ΐβτυ«τικόν χα-
ρακτήρα, έπ' εϋκαΐιρία δέ αντηλ¬
λάγησαν άπόψεις ί.τί τής ΐτορίίας
Τών μεταξν των δΰο χωρών έ.μΛΟ
ρικών ύνταλλαγών καί τών ί^-
σταμένιΐΑ· δυνατοτήτοΛ· π-εραιτέρίΐ)
άναπτύξε<.ι>ς αΐτών.
ΚΟΝ)ΠΟΛΙΤΕΣ ΛΟΓΙΟΙ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ
Η"
Μισαηλάδης Χριοτόφορος (1854
—1923). Δΐίνθνντής της έφημ,ϊ-
ρίδος «Ανατολή). Δι,εκρίθη ώς θ«
ατρικός στ.·γγραφεύς. "Εγραψε τό
διήγημα, «Ή δύναμις τού οοχου»
καί τά κομειδνλλια «Ό γαμπρος
τής Τνρτνής» καί ή « Πρωταπρι-
'Κ-κηνς τύ ίμμετρο .
ή
Τοϋ κ ΧΡΗΣΤΟΓ Σ· ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
1942). θεολόγος, σνγγοαψεύς.
"'Εργα τού: «Συ,μί&ολαί είς την
μρ
λιδο διήγημα «Ή πικραμένη μά-
να-!>, πού έπαινέθηκε άπό τόν Οί-
Πατριάρχη Ίωακείμ
κονμενικό
τόν Γ'.
Σ.ταθάρη; Αι'κ?ήλ.ιος (1872 —
1957) Δικηγόρος, λόγιος, νομικός
σύμ^ουλ.ο; καί έθνικός σιμ6ονλο;
τοΰ Οικουμενικού Πατριαρχείον.
"Εγραψε «Τό οικουμενικόν Πα¬
τριαρχείον αίονόβιο; Πανορθάδο-
ξος θεσμός».
Μακρίζη; θεόδωρο; (1873 —
1933). Άρχαιολ.όγο; καί νβμισμα
τολ.όγος. Ενήργησε άνασκαφέ;
στήν Καισάρεια, Άμισό, Παλμύ-
ρα, θεσσαλονίκη, θάσο κ.α. Διε
τέλεσε Λιενθι»ντή; τοΰ Μονσείον
Μπενάκη. Έξέδ.ωσε πλεϊστες οσε;
ΐιελέτε; καί πραγματείε; άρχαιολ.ο
γικοϋ περιεχόμενον.
Μακρίδη; Νικόλ,,αθ; (1873 .—
10 Γ» 1). Ίιι,τρό; λόγιος. Εξέδωκε
την άξιόλογη μίλέτη «Ή "Αλ(υ-
σι; τής Κων)πό?,εως», έπίσιις
«Ρνθμός έν τή ζοιή» κ.αί περι-
σποΰδαστο λεξικό 'Ιατρικής.
Ριαλοι'ρης Αντώνιος (1874 —
1915). Λ;*γοτέχνη;. "Εργα τον:
ή πχκητική σΐ'λ?Χ)γή «Βτ'ζαντινά
τραγούδια», τό διήγημα «Φνλ.λκι
τής λεΰκα;», τό μχ'θιστόρημα
«Χαΐρε πόλις τοΰ Παμοασιλεωρ·,
τό δράμα «"Αννα Κομνηνή», χό
μυθιστόρηιμα «Βνζαντινά καί Φα
ναριώτικα σκίτσα» κ.α.
ΠαΛαδόποΐ'λο; Τζανής (1875
—1957). ΦιλόλΛγος, καθηγητής
στό Παν*ε..τιστήμιο τή; θεσσαλο¬
νίκη ς τή; Μεσαιωνική; έλληνι-
κης Φιλολογία;· Διετέλεσε ό τε
λ.ετταίο; ΙΙρόεδρος τοϋ Φιλολογι.
χοΰ Σύλλογον Κοιν)πόλ«ο>;. Έ-
γάλ.ης ί".> Γένους Σ.χολής καί
Έθνικός "Σύμ6ουλος τών Πα-
τριΐαρχείων. "'Εργα τονι, μεταξΰ
δλλων: «Περί τής έν Τραπεζοΰν
τι Άκαδιχιίας θετικών επιστή¬
μων», «Γρηγορίοΐ' Χιονιάδου χον
αστρονόμον επιστολαί», «Αί Β)μ-
χέρναι» κ.α.
Γε·(ρ)ργιάδη; Άχιλλεύς (1877
— 1950). Διηγηματογράφος. Δή
μοσίετ'σε λογοτεχνήιματά τού στή
«Φιλολογική Ήχώ» τής Πόλης
καί στό «Νουμά». Μερικά άπ' αν
σε ίδιαίτείχ) 6ι-
(1878
τά τά έ-ξ
6λίο.
Στεφανίδης Βασίλειος
Εκκλησιαστικήν Ιστορίαν καί
τό Έκκλησιαστικόν Δίκαιον», «Ή
άαολογία τοΰ Πατριάρχη Σάμου
ηλ τοΰ Χεντζρή» κ.5.
Μακ^ίδη; Κοινσταντίνος (187β
— 1929). Δημοσιογράφος, λογο-
τέχνης, συνδιευθυντής τής έφημε
ρίόος «Νεολόγος» τής Κων)πόλε
οί;. Πίρίφτνμο, τό έ.-ά ετη έκδιδό
μενο στήν Πόλη έτήσιο σατιρικό
ήμερολόγιο ό «Σατόν». Έπίσης
διευθΐΛτής τής έβδοααδιαίας σα-
τιρικής καί γελοιογραφικής εφη¬
μερίδος «Έμπρος». Ό Σουρής,
ώς ήρωρ; τού, ίίχε στό «Ρωμηό»
τον τόν, Φασουλή καί ή
1> Μακρίδης (Μεφιστοφελής) ε(-
χι στό «Έμ,τρός» τού, τού; Παν-
τε,λή καί Άλή Συνδιαλβγονται οί
δνο αύτοι, στά 1910, γιά τή μέλ
λουσα νά εκλεγή Βουλή:
— Πάν/: τά ψέ-μματα, Άλή,
κοί ήγγικΐν ή . μ^ρα,
πού βαχωμε κι έμίϊς Βονλή
κ1 έλεα'θερία <5έρα. Εικ>ί! ϊϋάν! 6ρέ Παντελή,
>.αί έ'φθασΐν ή μερά
πού ό καθένας θά μιλεΐ
μέ λεντεριάς άγέ^α,
καί δουλεντές λογιών - λ.ογιώΛ',
θά κόβονν καί θά
οί λχιοί τά λόγια τους
λ.ουκοΰμ - κι·μ,τή θά χάβουν!
Καί «ιά γελχΜογραφία γιά τόν
ζιαδόητο Τσακιτ'^ή, ποΰ ΰστερα
άπό 50 χρόνια άθηναϊκέ; έφημε
ρίδε; τόν εΐχβν κάνιτι μνθιστόοη
μα, καΐ έ.-τί ϊτη δημοσίεναν τραν
ταστικά καί μή κατορθώματα τού
«Ιφέ» αυτόν ληστάρχον. Στή γε
λοιο·γρα<τία ό Μακρίδη; παρονσι κοιαιατιασμενο τόν Τσακιτ- ζή. Ό επί κε-τραλής τού άποσπά- Γματος Τοΰρκος λέ-ει στοΰς χωρο τρύλακές τού: — Νά θάψετε τό κεςράλι τού στό Ναζλή, τά χέρια τού στό Ό δεμήσι, τά πόδια τού στό Βαϊν- δήρι καί τό σά>μα τού στή Σμΰθ
νη. Άλλοιώς μ.τορεί νά ξανακολ
καί νά ξαναζήση!
ΒιζθΛ·κίδης Πε<κκλής (1879 — 1963). Χοικιμαθή; καί συγνοβ- φεϋς. Μετά τί; ένν-νκ.λιρς σ.τοϊ'- δές τον στό έλΛηνικ.ό Λι>κίΐο τοΰ
Πέραν, μετέ6η στή Γτρμανία
καί σ.τονδίΐσε στά έκ-εΐ Πα.νεπιστή
μια νοαικά, πολιτικές έπιστήμϊς
καί ςριλοσοο;ία. Άντκηρν>χθηι δι-
οάκτωρ γιά την ,ΐβαγματεία τού
"Περί εσχάτη·; .τροδοσίας». "Ε¬
γραψε: «Τό Όθωμανικόν Συν-
ταγμα» «Περί ήθιν.ής αύτουργί-
ας», Άττικαί, δίκαι καί ρ·α>μαίκαί
άγί')γαί>:, «Γάϊος καί είσηγήσεις
αυτόν», «Ή ίπί τοΰ Ρωμαϊκόν
δι-καίον ρλληνική έ.τίδραστς», <Πϊ ρί τών Δηλίων», «Ήπίΐρωτικων θεσ-τίίον ε'ρεννα», Δίκη τοΰ Σω. κράτοι>ς>> κ·ά.
Τό διαμάντι τής Μ. Άσίας
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικοΰ Συνταξιούχου
(Σιη'έχεια έ-κ τοΰ ,·τροηγονμένον)
23ον. Ν'εχροταφεϊον. Τά Βον>ρ-
λά είχαν ώραιότατον Νεκροταφη
όν καί ευρίσκετο είς τ,ό άκ.ρον τή·;
πόλεο; κ,αί .-ταρά την έξοχικήν συν
νοικίαν Μπαμπατζάννη. Μέσα σέ
μιά ώραιότατη θέσι, άνάαεσα σέ
καλλιυπιστικά όένδρα καί ίη|Τ(λΌϋ;
κνπαρίσσους, ευρίσκοντο τά μνη-
μεϊα τών άποθνησκόντων. Έν τφ
μέσφ τοϋ χώρον ήτο έκτισ'μένη
ή έκκλησία, ή όποία ήτο μικρά,
Πάντως έ.τήρκει «4; τ«·ς ανάγκας
τοΰ «τροοριαμοΰ της καί ήτο ρυ-
θμοΰ Βυξαντινοΰ. Ή έκκλησία ή-
τανε είς τό δνομα τής Άγίας Πα-
ρασκενής καί τών Ταξιαρχών.
24ον. Έξωκκλήσια. νΕξο> άπό
τά Βουρλά καί άνάμεβα στάς ε¬
λαιόδενδρα καί τοί<; αμπελώνας, είχον κτισθή άρκετές μικρές έκ- δέ αΰτά ίντήγοντο είς την έκκλη- κλ.ησίτσες (τά έξωκκλήοια). "Οϊμ. σία τής Παναγίας. "Ησαν δέ 1) Ό Άγιος Ιωάννης, εί; την θέ¬ σιν Μ.τουλέ. 2) "Αγιοι Άνάργνροι είς την θέσιν Γκαζαντερέ. 3) Ό "Αγιος Άθανάσιος, είς τό Καιμα- λάνι. 4) Ή Άγία Ειρήνη, είς τό Ντουταρλί. 5) Άγιοι Άνάργυροι, άλλά ευρίσκοντο είς τά χωρ'ον Γιαντζιλάρι πον άπεΐχε τ<ον Βοα·ρ λ ών περί τά 5—6 χιλιόμετρα. 6) Ό Προφήτης Ηλίας, .ΐ)θΰ ήτο έκ- τιβμένος κοντά στό χο>ρίον Δε-
μερτζιλί. 8) Ό "Αγιος Ταξιάρ-
χης. 9) Ή Μεταμόρ((χοστς τού
Σωτήρος Σταύρον, είς τό Μεγά-
λο Βοτ'νό. 10) Ή Άγα Μαρίνα,
εί; την Καλα+ιπάκα, άντέχο>σα «ε-
ρί τά 5 χιλιόμ. τής Σκάλ,ας, καί
11) Ό "Αγιος Ιωάννης, πού εύ-
ρίσκετο' ίί; ,τό νησί τών Κλαζο-
μενων, μέσα εί; μίατν ύπόγϊΐον
στοάν, ποΰ, κατά μίαν παράδοσιν,
ήτο κατακόμβη, καί εφθανε είς την
άλλην κατακάμδην τοϋ "Αη Γιάν
νη τοΰ Μονσελέ, στά Βουρλά,
χον οποίον έβλεπον κάθε εορτήν
τον στίς 29 Αύγουστον, πολλοί,
δχι μόνον Χρ«στιανοί, άλλά καί
ΤοϋοκοΊ. Μάλιστα δέ, λέγουν, ότι
τό πρωί, μά πολύ πρωΐ, έξνντνοΰ-
σαν Τοΰρκοι καί έ,μάζεναν επάνω
άπο τα χάρτα μικρές, μά πολΰ
μικρέ;, σταγόνε; ίίδατος, τίς ο¬
ποίες εδαζαν μέσα σέ μικρά μπου
κα/,άκια. Αντό ήταν άγιασμός καί
τό έχρησιμο.τοιοϋσαν ώσάν φάρμα
κον θανματουργόν.
25ον. Έξέχοντε; Βοχ^ρλιώίε;:
1) Σταμάτιο; Κιονξέ - Πεζάς,
πρεσδτιτής τή; Έλλ,άδο;. "Εγινε
διδάκτωρ τή; Νομικής Έ.ιιστή-
μης καί κατόπιν έξετάσεον είσήλ
θεν είς τόν διπλωματικόν κλάδον
τοΰ υπουργείον των Έξωτε-ρικών
_νν*χ·ια είς τττν βην β·λ£δ»)
ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΎ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΕΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΑΤΑΚΗ, τακτικού
καθηγητού τοϋ Πανεπιστημίου
Θεσσαλονίκης, Η ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ
ΤΑΣΕΩΝ, Θεσσαλονίκη 1963,
Άνάτυπο άπό τά «Χρονικά» τού
Πειραματικοϋ Σχολείου τού Πά
νεπιστημίου Θεσσαλονίκης (τό-
μος ΙΖ', τεϋχος 65, 1963),
σελίδες 16 μεγάλου σχήματος
Έπειδή έκτιμώ ιδιαιτέρα καί
τόν άνθρωπο καί την έργασία τού
την πνευματική, δέν θέλω νά πα·
ραλείψω νά σχολιάσω σέ τούτη
τή στήλη, άς είναι καί ϋστερα ά¬
πό χρόνια, τό άνάτυπο αύτό τοϋ
συμπατριώτη καθηγητή (Είναι ά-
λήθεια δτι τό έλαβα, μετά την
παλινόστησή μου, γύρω άπό τό
1967). Πρόκειται γιά «κείμενο
ομιλίας πού έγινε στήν ΚοΖάνη
στίς 18.12.60 στή σειρά διάλε-
Εεων» πού οργανωθέν ή Μητρό¬
πολη Σερθίων καί ΚοΖάνης· 'Ά-
Ειος αυγχαρητηρΐων ό ίβρορχης
πού ετίμησε, μέ την πρωτο6ουλία
τού αυτή, την καλλιεργουμένη
νεοελληνική γλώσσα, κάτι πού
πρέπει νά έπιμένουμε νά έΕαίρου-
με όπουδήποτε παρουσιά2εται.
Τό φιλοσοφικό αύτό, πλούσιο
σέ περιεχόμενο, τεΰχος τό διά-
βασα έδώ καί χρόνια, μόλις τό
έΚαβα. Καί έχω, καθώς βλέπω
ύπογραμμισμένα κάμποσα σημεϊα
Μέ ίκανοποιεϊ τό λαγαρό, γερά
διαρθρωμένο ϋφος πού μαρτυρεί
λεπτή πνευματικότητα. 'Αλήθεια.
ή Θεσσαλονίκη, ημπορεί κανείς
νά ειπή, είναι ό πρωτοπόρος οέ
κάθε Ζωντανή, άνανεωτική, συγ-
χρονισμένη πρωτοβουλΐα.
Όσο γιά τό περιεχόμενο, πε-
ριττό νά τον^ίσω πόσο ό συγγρα-
φέας, χαρή στήν εύρύτητα τοϋ
όρίΖοντά τού, Εαίρει νά συνδέη
τό άρχαίο πνεϋμα μέ τή σημερι-
νή αϊσθηση καί τό σημερινό 6ιο-
ουναίσθημα, λ. χ. έκεϊ πού άνα-
φέρει τόν 'Εδουάρδο Σπράγγερ.
'Επικροτώ έπιτυχημένους όρους
καί λέΕεις (πρωτόθουλη ενερ¬
γεια, έμφυτα ριζώματα κλπ.). Θέ¬
μα τής εργασίας είναι οί διάφο-
ροι τρόποι πού ό άνθρωποα. κλη-
ρονομώντας, τά «έμφυτα ριΖώμα-
τα», («τάσεις, κλίσεις, ροπές, ό-
ρέΕεις, γοϋστα, διαθέοεις, ίκα-
νότητες, δυνάμεις κλπ.), κατορ-
θώνει νά τις γυμνάζη, αύτές τίς
«τάσεις», νά τίς πειθαρχή, νά τίς
μετουσιώνη, νά τίς ύπάγη δηλα-
δη σέ άγωγή. Νά μετουσιώνη σέ
πλούτο δημιουργικό τή φυσική
«ένδειά» τού: «Στόν άνθρωπο,
άντίθετα, μεγάλη είναι ή δύναμη
τής άγωγής, οτό έργο τής νά
βοηθήση την εκδηλώση τών αγα¬
θών τάσεων καί την ποδηγέτησή
τους. Αύτό ακριβώς έννοούμε, 6-
ταν μιλοϋμε γιά άγωγή τών έμ-
φύτων τάσεων τοϋ άνθρώπου».
Κα'ι συγκινοϋν τόν άναγνώστη τά
λόγια τού «μεγάλου Χριστιανοϋ»
Συμεών πού παραθέτει ό Βασί¬
λειος Τατάκης στή σελ. 14 τοϋ
τεύχους:
Ώ Εένου πάντη θαύματος κα'ι
(άφράστου Ι
Διά πλούτον άπειρον ύπάρχω πέ-
(νης
καί μηδέν έχειν δοκώ, πολύ κατέ
(χων,
καί λέγω διψώ διά πλήθους ύδά-
(των!
Τυχερά τά έλλήνόπουλα πού έ-
χουν δασκάλουο, «ϊιδάχους·, δ-
πως έστάθηκε ό Σμυρναΐος κα-
θηγητής Βασίλειος Τατάκης. Μό-
νο καλλιεργώντας την αύταγωγή.
θά άποκτήσει ό σημερινάς δν-
θρωπος τό άπαραίτητο έρμα που
θά τόν κάνει ίκανό νά αντιστα¬
θή στόν έπικϊνδυνο κλυδωνισμό
τοϋ συγχρόνου Εετροχιασμένοα
κόσμου.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΛΑΜΠΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ
ΙΞΑΝΝΗΣ
ΓΡΥΠΑΡΗΣ
(1870 — 1943)
— 9 όν —
"Ας δοΰμε καί λίγες άπό τίς
Μπαλλάντες τού.
Ό Γρυπάρης άντλ.εϊ άπό τα
Λαϊκά Παραμύθια, άπό τα Βυ-
ζαντινά Ρομάντσα, άπό τα Λημο-
τικά μας Τοαγούδια, τόν πιό 6α-
θύτερό τους χυμό, κι' άναπλάθει
τοΰς θρύλονς δημιουργικά, μέ"νον-
τας πάντα .τ.στός βτό πνεϋμα των.
Ό τόσο γνο>στός καί δημοφι-
λής ΠΡΑΜΑΤΈΤΤΗΣ, ποΰ τού
εγραψε θαυμασία μονσική, γιά μιά
φωνη καί όρχήοπρα, ό μίγάλος
Μουοακός άπό τή Σμύρνη Μανώ-
λης Καλομοίρης. Τό έ'ξοχο αΰτό
.τοίημα ποΰ δέν γίνεται Φιλολογι-
κή Συγκεντρώση χορίς ν' άπαγ-
γελθή, είναι παρμίνος άπό Κυ-
πριακ.ό Δημοτικό Τραγούδι. Όμως
είναι άληβινή δημιονογία καί θά
μείνη κοσμαγάπητο. Μ' αΰτό ήθε-
λε ό Γρυπάρης νά χαράξη στήν
Ποίησή μας τό δρόμο, .-τού επρεπε
νά πάρη, γιά νά υψώση σέ καλλι-
τεχνική άξία τή Δημοτική μας
Παράδοση, καί νά δώση αίς άπό
τή δαθΰτερη ούσία της Τεχνη
ΈΟνική.
Ήρθε άπ' την Πόλη νιός Πρα-
(ματευτής
μέ διαλεχτή ποαμάτεια.
Μ' άσημικά καί χρ»ο"ΐκά
καί μέ γλυκά καί μ αΰρα μάτια.
Κι' οί νιές ποθοΛλαντάζουν τού
(χωρίον
Χ τίς πόρτες καί στά παοεθύρια
Κι' οί Παντρεμένες Εενυχτάν
Γιά τα σμιχτά γραψτά τού φρύ-
' ; (δια....
"Ετσι εγραψειΐχοί τίς' αλλες
Μπαλάντε; τού, τόν Τρύφωνα καί
τή Χρυσόφρνδη, πού είναι έμπνεν-
σμένη άπό τοΰς λαϊκόν; θρνλλου;
γιά τα τρία άδέλφια.
..•«Κάπον απαντάει τό γΐρο τοιυ
(ιΠαπούλη
Πού μεροφάγι, μεροδούλι,
Ξεφάντωσε οδλα τοι* τα νιάτα
Καί γΐνριϊρ άπ' την ιδία στράτα.
Καί τοϋ άκολο·θονσανε Πολλοι'ι
Μοΰλες καί μοΰλοι....
—«'Ωρες κολές, τ' άνήι|»ι μου
(άμΐτάνοιωτος
Νά γύρης σάν καί μενά πάλι
(πίσιο.»
—«Μέ την ενχή σου, γρρο τή
(Χρυσόφρυδη
θά πάιο νά κυνηγήοχο.»
—<*Ωρ*ς καλές, τ' άνήψι μου (μ' άνάνιωσίς Ποΰ δέν ντοοπιάζεις τή Γενιά (σου.» «Μέ την ενχή σου, Γερο, Τή (Χρνοχκρρυδη Φά πάω νά ξελογιάσο).» "Ετσι εγραψε καί τό «Σάν ΙΙα- ραμύθι» άπό τα πιό Δημοτικώτερα Τοΰ Γρυπάρη. Αντό έ'χει την άρχή τού άπό τό γνωστό Δηαοτικό τραγοΰδι «Ό Κολνμ—ντής είτε ή Λάμια», ποΰ είναι καί στή Συλλογή τού Ν. Πολίτη. "Ας αναφέρων την άρχή καί τό τέλος. ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΤΘΙ Σύ, πού ϊχεις κάλλη γιά ποοι- κιά καί χάρες γι' άντΐΛροίκια γιά νά πατής ν' άνθίζοννε καί τ' άξροσα χαλίκια, μά πού γιά μ ε μονάχα ήσκιο 6αρύν έσκόρπισε θανατον ή έαορφιά σου, άκονσε κάτι ποΰ θά .-τώ γερτάς στά γόνατά σου, σάν παραιιύθι τάχα. —Τής λίμνης ή νεράϊδα, ξοοθιά μαρμαροστήθα, ποΰ' χε τής μαύρης κόλασης στά μανρα μάτ,ια σπίβα, γυναίκίΐα ροϋχα έντύθη, .-ΐερνά άπ' τό δάσος τό νγρό, πού τραγονδάει ό γκιώνης, καί, — σάν ίσέ πεντάμορφη.... Άγάπη μου, θυμώνεις; τό λέίι τύ παραμΰθι... (Παραλείπονται 3 στροφές) Δέν τό εΐπε, δέν τ' άπόσωσε, τόν δένει άπό τή μέση καί στό πηγάδι τό βαθύ... Πες μου Κερά, σ' άρέσει Τ) ως έδω νά μείνοι; Βλέπη τόν ΰπνο μήννμα στά μά¬ τια σου νά στέλλη, μην χονε διώχνης πιότερο τί τά¬ χα νά σέ μέλη γιά μενά η γιά κείνο; "Ετσι τραγουδάει την Άγάπη ό Γρυπάρης όπως είοαμε συντο- μα, αν κ.αί παραλείψαμε ν' άνα- φέρονμε τόσα αλλα άριστουργηιια- τικά ποιήματά τού. Ο ΠΟΝΟΣ "Οπως την Άγάπη, ίτσι τρα- γονδεϊ καΐ τόν ΠΟΝΟ τής ζωής. Πλαστικά, ΰποβλητικά, σέ διάιρο- ρες διαθέσεις μιάς βαθειας μελ,αγ- χολίας — τής πιο εναίσθητης ψυ- χήξ> τής πιό εύγενικής. — σνγκρα
τημενα, ίίσο καί δννατά, άξιό.τβε-
πα πε.ρή<τανα, παλληκαρίοια. Είναι σάν τ' άγάλματα, ποΰ άκίνητα δονοΰνται άπό τό σκ/.α- ϋωμένο πάθος. Είνε τό στόμα, ποί' σφίγγΐται άπό τολ· πόνο, σ' ενα δι>νατό σπασιμό, ό'χι μέ τα-τεινή
κραυγή άπελ~σϊάς κι' έγκατάλει-
ι|η>ς άλλά μέ 6αΘΰ καί σνγκρατη-
μένο πόνο έπίγνοκΐης καί καρτε-
ρίας. Άπό τα Ίντερμεδια:
«Μάθε τόν πόνο τόν γεοό
6ον·6ός στά δόντια σου ν' άλέθης
Χύνε τής λήβης τό νερό
Μές στό τρίλ.λό κρασί τής μέθης
πάη κι' αΰτό μίαν όμορφιά.
Καί πρίν νά γνρη άκόμοί ό χρό-
4 (νο;.
.«"Εχε ό θεός», τα έφτά καρφιά
θε νά μάς βάλη ό νέος ό πόνος.
—"Οριζε, Μοϊρα τώ Μοιρφ,
'Εσΐ' πού γνέθεις καί ξεγνε·θεις·
— Χννε τής Λήθης τό νερό
Μές στό τρ·ελλ.ό κρασϊ τής μέ-
(θης»
(Σ υνεχίζεται)
ΚΡΙΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ 'ΙΗΣΟΥΝ.
ΤΟΥ κ. Μ. Ν1Κ0ΛΑΊΔΗ
Εύχαρίστιος δημοσιεύομεν μ*ρ»-
κάς πρώτας κρίσεις σχετικώς μέ
τό προσφάτως εκδοθέν νεον ϊρ-
γον τοϋ εκλεκτον ο»νεργάτον μας
κ. Μελή Νικολαίδη υπό τόν τίτ¬
λον «Ιησούς».
Ό Μαχαοιώτατος Άρχιεπίσκο
.-τας καί Έθνάρχης Κύπρου κ<» Προεδρος τής Κνπριακής Δημο¬ κρατίας Μακάριος τού απέστειλε την άκόλονβο-ν έπνστολήν: «Άγαπητέ κ. Νικολαίόη, 'Ελάδομεγ τό βιβλίον σας «Ί ησοΰς», τό ό.τοΓον Γΰγενώς άπ«- στείλατε ημίν, καί θερμώς εϊ·χα- ρκττοΰμίν. Είς τάς σελάδας τού βιβλίον οας άνελίσσεται ύποβλ.ητική ή πά ροτ·σία καί πορεία τού Χριστοΰ έ πί τής γής καί ζιοντανώς άπει- κονίζεται ή άπήχησις τής ουρα¬ νίαν διδασκαλίας Τσυ είς τάς ψν χάς των άνθρώ.τίυν. Σφραγίς ένθέον ζήλον καί εύ λαβείας είναι έναποτεθειμένη καί επί τοΰ νεον τούτον σνγγράμμα- τός σας, ή σφραγίς τή ή ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Των Μετόχων τής ΑΕ ·ΙΦΚΟΣ· "Ανωνύμου Έταιρίος Ίδιοκτησι ών Φροντίδος Κτημάτων καί Οίκονομικών Συμφερόντων είς Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν. Συμφώνως τώ δρθρω 21 τοϋ ΚαταστατικοΟ προσκαλοϋνται οί κύριοι Μέτοχοι είς Τακτικήν Γε νίκην Συνέλευσιν, γενησομένην την 9ην Μαρτίου έ.έ. ημέραν Τρίτην καί ώραν 11 ην πρό μεσημ βρίας έν τώ ενταύθα καί επί τής γωνΐας των όδών Σταδίου καί ΠεομαΖόγλου Κεντρικώ Κα ταστήματι τής Τραπέζης Έμπο- ρικής Πίστεως. ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 1. 'Υποβολή καί έγκρισις Ίσο λογισμοϋ τής 31ης Δεκεμβριού 1970 μετά των επ" αύτοϋ έκθέ σεων τοϋ Διοικ. Συμθουλίου καί των έλεγκτών τοϋ έτους 1970. 2. Απαλλαγή Διοικητικοΰ Συμ βουλίου καί έλεγκτών πύσης εύ Θϋνης διά την χρήσιν 1970. 3. 'Εκλογή δύο τακτικών έλεγ κτών διά τό έτος 1971 καί !πα ρίθμων άναπληρωματικών καί κα Θορισμός άμοιβής αυτών. 4. "Εγκρισις άμοιβής αυμβοϋ λων. Έν Αθήναις τή 18 Ίανουαρίου 1971 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ' ' ,' ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΑΗΒΑΣΙΛΙΑΤΙΚΕΣ ΠΙΤΤΕΣ «νλ.'καταπληκτικκσ πλοκησ ιστορικό αναγνωσμα Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ τό «ριστούργημα τοΰ -ΣΤΕΦΑ.ΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: - -Ο ΑΪΑΒΟΛΟΣ ΣΤΉΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΠΙΤΤΑΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
"ΛΕΛΦΙΚΕΣ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΕΣ,.
Τής τονεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑ- Γ1ΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Μέ μεγάλ.η έ.-ΐιστμΐότίΐτα γιοοτά λήνι,εν Λογοτεχνόίν κ. Απόλλων
τικε τΐΓν Κνριακή 3 Ίανουαοίον Λεο·νταοίτι>ς, ο 2ύμ6«υλ.ος της
356
—"Ολα αύτά Χουρσίτ Άγά, τοΰ
εΐπα, είναι άνόητα παραμΰθια, πού
δέν Τά .-τιστεύονν ουτε τα μικρά
παιδία, γι' αντό δέν θέλω νά συ-
νεχίσης. Έκείνο ποΰ μ' ένδιαφέ-
ρει, οπο)ς ταϋ εΐπα, είναι νά μά-
θθ) ποιοί είναι οί δολοφόνοι των
γκιαούρηδοεν κ<»ί Τού μικροϋ παιδι- οΐ, πού δέν σκοτώβανε γιά νά βω- «τοννε τό Ντοβλέτι, μά γιά νά έκδι- κηθοΰνε τόν Σονλτάνο .τού πρόστά ξε τΟΛ" χαλασμό τοΰ Μπονσταντζη- μπαση καί των άλλοιν <η.ινιι)μΛτών καί νά τόν τρομοκρατησονν. — Δέν ρίναι ετσι, μοϋ απάντη- οϊ. Μά έγώ δέν τόν άφηοα νά ,προχορήση. — Δέν εχω καιρό γιά σαλιαρί- σματα, Χονοσίτ Άγά. Άς>κετά.
'Εκεϊνο .τού σον έπαναλαμβάνιυ
θέλω νά μοΰ πής, ποιοί είναι .τού
σκότιοσαν την γνναίκα καί τό παι
όϊ της καί ποιοί άπαγάγανε τόν
Κοκκάλα. "Αμα μοΰ τοΰς μαρτν-
ρήσης, καί νά είσαι βρβαιος πώς
αντό θά μείνη μεταξύ μας, τώρα
κιόλα θά προστάξο> μέ δικιά μόν
στηκε την Κνριακή
στίς αϊθονσες τού Ξενοδοχείον
«ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΜΕΛΑΘΡΟΝ» το
ΐ-ή ςΆγ«>6ασιλαάτικ·ης πίτ-
όπραγματικος σκοπος για τον ο
ποϊο ό Μαχμούτ άναδιοργάνοσε Τα. το0____
χά Ντοβλετι καί έπέβαλε τίς με- ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΕΣ». Την όλην έ-
ταρρνθμίσεις. ' ,-χ,'βλϊψιν έπιμίλήθηκε ή έκλεκτή
"Ολα αϋτά έ'καναν την μΌυσουλ ΛΟιήτν την Το^ρκία άπό την συμ - λ ώϊ ^ ^^
σώσοχ>ν την
άπό την συμ
φορά πού την 'απεΐΛθΰσ* καί πρός τ^^.ο μέ ίκλεκτά ποιήματά άξι
τήν ό.ιοία την εσπριυχνε ό ϊί>ιος λ<ϊνί,η, Πάντων ι«λων τού ό Σουλτάνος της, άποο;<ισίβανε ΦΙΚ να έξοντώσοννε την οΐκογένϊΐα τοΐ γκιαούρη, ποΰ κατάφερ* νά γνρί ση τά μν>αλά τού Σουλτάνου καί χσυ ^ ^πικεφαχή τον Ποόεδοο
νά τάν κάνη προδότη. Μάβαμε | χου τόν ,^νροοστον Ίστοοικόν
πώς οί άνθρωπον μας καταφέρα ^ ' Σ,μύονης μ Τ
νε νά έξοντο.σονν* την οΐκογένεια ^ χ_ Χο?ί<,τον τον γκιαούοη Ν ά γιαττ πολνχρο {ΑΕλφικΕΣ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝί¬ ^ Παρέστη όλον τό Διοικητι- 2χV6ον)^ον τοΰ Συλ).όγου τού- ^ - τον Ποόεδοον τον γκιαούοη. Ν ά γιαττ, πολνχρο τ. 'Τ.του<,- και .Αντιποβί6οον5 τον τόν ^ ^ Αντιποβί6οον5 τον τόν ΒΛνοη, μας βλεπεις |κλϊκτάγ ΛνπαΤ0<ώτ-. μας κ. πατρ.ώτες εδω μεσβ >Α6(?αιιίο „_ τί)ν
δλους τούς πατριώτες έδώ
χαρονμενους κι' εντυχισμενους, κα
τέληξε ό Χουρσίτ Άγάς.
—Άλλάχ, Άλλάχ, ίκανε ό Σονλ
τάνος καΐ σκέπασε μέ τις παλά-
μες τά πρόσωπό τοΐ'.
— Καταλαβαίνεις, φίλε μου Ί-
— Καταλαβαίνεις, φιλε μου Ί- »Αη Βασίλη>
σμαήλ, πως ή ψι>χή μου ητανε μα- ] ό έξαι μΓΤαξυ τών 6ποίων
υλχ Ίστοοοώς, καί Πρόε-
νά σ' άφήσο-υν έλεύθερο Ι σαπίζανε σά μπουντρούμια καί πώς ' 6ριΟς της ·]$νω~ως Έλλήνων Λο-
άφοϋ μοΰ ΰποσχεθής πώς στό μέλ
λον δέν θά άνακατενθης σέ καμ¬
μιά σννο>μοσία έ·ναντίο·ν τοΰ Πατι-
σάχ μας, πού δέν νοιάζεται παρά
σας. Σττνελάβετ*, μέ την λογοτε
χνικήν ίκανότητά σας, την ταπει
νότητα καί τό μεγαλείον τοΰ θε
άνθρωπον καί τά διατνπώσατε κα
τά τρόπον άπλοΰν, λιτόν καί συ·νΐ
)»τικόν. "Ανθος ενσεβείας είναι τό
βιβλίον σας.
Έγκαρδίιος ϊΰχόμεθα δπος ό
σαρκικθείς Ιησούς σκέπη υμάς
καί παρέχη υμίν υγείαν κ ι'ι μα¬
κροζωΐαν.
Έν Χριστώ Ενχέτης
+ Ό Κυποον ΜΑΚΛΡΙΟΣ».
'Επίσης ό Άκαδημαίκός καί
διακεκριμΐ-νος ποιητής κ. Τάκης
Παπατσώνης έγραψεν είς τόν κ.
Μελήν ΝικολΛ,Τδην τα εξής:
«Άγαπητέ κ. Νικολαίδη,
Έπιτρέψετέ μόν νά σας γοά-
ψ<ο μιά προ')τη μόν αΐ·θόρμητη καί πηγαία έντύποκτη, πού ίΐμαι 6έ- βαιος θά μείνη καί Ιδοαία πεποί θησή μου: "Οπο>; ό Ίησονς Χριστός είναι
ή Κεφαλή, ή κορνφή όλ.ον τοΰ
σμήνους των Άγίων, Άποστόλων,
Μαρτύρων, Όσίων καί τοϋ σννό
λου τής Έκκλησίας, πνίότος στήν
Ίερα,ρχία, τολ.μώ νά .τώ ότι ό πέμ
πτος αύτάς άναιδαθμός στή θρη-
σκε·τική σας ποςεία — εργ» μα
κροχρόνιο· Όμολογητή μαζί καί
Ποιητή - είναι ό άνώτΛτος, τό¬
σο στή όιάχντη σΐ'γκϊνηση, δσο
ναί στήν εκτελέση. Προσεγγίζε-
τε καί φέ^νετε σ' έπαφτι μαζί μας
τόν "Ανθριοπο Ίησον, ένίό, .τίσο)
άπό τίς γοαμμές, διατραίνεται δ-
λο τό δέος πού σάς (ηινέχει άπέ-
ναντι στόν Ίησον - θεό. "Οποις
πηγαίνοιιμε νά κοινονι'ισουμε μέ
την Εΰχαριστία «μετά φό(>ον καί
τρόμο'>-, μέ τόν ίδ)ο τρό.το άνα-
λάδατε νά μάς εύαγγίλ.ισθήτε
την ανθρωπίνη πορεία τού Ίη-
σοΰ, ποί' Τόν ίδιον όδήγησε στή
θυσία, καί τό γένος μας στή σιο
τηοία (άρκεϊ νά τό θελήσονμε).
Καλύτερο δώρο γιά τά Χρι-
στονγεννα δέν ήταν δννα'τό νά
μάς δώσετε. Άνεβήκατε επαξία
στά κ«ρύφ(ι>μα τοΰ έργον σας.
Μέ πολλήν άγάπη
Τ. ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ».
Παοά τον Σεβασμιότατον Μη
τοο.τολίτον Μεοσηνίας κ. Χρνσο
οτόαο> ό κ. Μ. Νικολαΐδης Γλα-
6εν έ.τίσης την άκόλ,ονθσν έπι-
οτολήν:
«Άγαπητέ μόν κ. Νικολαίδη,
Μετά πολλής κίά βαθείας χα-
ράς έλαβον· τό όμολογονμένως α-
κριος ίδιότατον καί πρωτότνπον,
άλλά υπέροχον κυριολεκτικώς νέ
όν βιβλίον σας «Ιησούς — όπως
μονάχα γιά την ευτυχία μας. Γιά
τό μ-εγαλεΐο τής αύτοκρατορίας
καί την δόξα τοΰ Ίσλάμ.
— Μά τόν Άλλάχ καί τόν Με-
γσ/Λ μας Προφήτη, δέν τοΰ; ξέ
ρω, μοΰ άπάντησε.
— θά εΐιιαι άνόητος νά σέ πι-
στέΐω, τοΰ εΤπα.
—"Οχι, εκανε. Σκέψου την κα¬
ταστήση μας. Μή ξεχνάς πώς δ-
λοι εαεϊς πού πολεμάμΐ τίς μεταρ-
ρΐ'θμίσεις, βριβκόμαστε αίπήν την
οτιγμή μέσα στά μ.ι^ιυνΤροιιΊμια
κ<ιί πώς κάποΐ/θς άπό έμάς θά μπορονσε νά λυγίση κάτοι άπά τά βασανιστήρια. Γι' αίτό οί σύντρο φοί Γμας άπ' εξώ μά; είναι τέλει ιυς αγνιοστοι ίαί έπκΐΐ'λακτικοί «- πέναντί μας. "Αν τό σκείρθή; αίτό θά .ιιστέ •ψης πώς σοΰ λέγω την άλήθεια δ ταν σέ 6εβαιών<ο πώς δέν Εκρω ποιοί σκοτώσανε τή γυναίκα καί τό παιδί τη; καί άπαγάγανε τόν γκιαούοη. Έκείνο γιά τό όποίο εΐααι βέβαιος είναι ή π-ροδοσία τοΰ Σονλτάνου είς βάρος τής Ό- θωμανικής Αύτοκρατορίας καί σέ παρακαλώ νά μέ άκούσης. Δνστυ χώς γιά ολους μας, δέν είναι πα- οαμΰθι γιά μικρά παιδία, όπως λές. — Λέγε, τέλος πάντων, τοΰ εΐ¬ πα, μά ?χε ΰπ' δψη σον πώς άπ' αϋτά ποΰ θά .τής έξαρτάται ή ζ<οή σον, γιατί τέτοιες βαρειές κοΐ'βέν τες δέν μπορεϊ κα'ι δέν πρέντει νά μένουν άτιμώρητες. Μην ξεχνάς πώς ό λόγος, ποΰ λένε πώ; είναι σπόρος, κι' ευκολα φυτρώνει. Αύτά μοΰ εΐπε. Μΐγαλειότατε, μά έγώ δέν μπορω χωρίς την ά- δειά σου νά προχωρήσοί γιατί στή σννρχεια άκο'σα ςροβεοά πράγμα- τα, ποΰ φνσικά δέν τά πίστεψα. — ΜΪ)λ ϊλενθερα, μοΰ εΐπρ , Σονλ.τάνος. Κι' έγώ συνέχισα: — ΙΙάνε λίγες μέιρες, (Τυνέχισε ό Χονρσίτ Άγάς, ποΰ διαδόθηκε μέσα στά μπουΛ-τρονμια καί άνά μεσά μας, πώς ό Σουλτάνος ήτα- νε έραστής τής γκιαούρισσας α¬ δελφής τού Κοκκάλα καί ότι άπό τόν δεσμό τονς αυτόν γεννήθηκε ενα άγόρι, ποίι ΰχι μύνο τό άνα- γνοιοισΐ ό Σουλτάνος σά δικό τον κίΐί τό ώρισε Διάδοχο τοΰ θρόνον, μά τό βάςττισε γκιαούρικα, δίνον- τάς τού τό μισητό δνομα Κιονσταν τινος. Αύτό τά νόθο παιδί ποΰ τό μεγάΑΛοναν σάν βασιλικό πρίγκη- πα, τό μόοφωναν γκιαούρικα, μέ σκοπό νστεοα άπά τόν θάνατο τοΰ Σουλτάνον νά τό όνεβάσουν στό θ^όνο τοΰ Όσμάν, σάν Ρωμηό αύτοκράτορα. Άπ' αύτό τό γεγο νός άποδείχθηκε πιά καθαρά καί μέσα μου χαιρόμοννα κι' έγώ μα- ζι τον; γιά την θανάτοοση τής γκιαούομσσας έρωμένης τοΰ Σουλ¬ τάνον καί τοΰ παιδιοΰ τη; καί γιά την σύλληψη τοΰ άδελ.φοΰ της .τού τόν είχα καλά κλεισμίνο στά μ.-ΐου ντροί'μια τής Άδριανονπολ.ης. Μ' όλα ταύτα άποφάσισα νά τοΰς θν σιάσω γιά νά μή χάσω την εΰΛΌΐα τοΰ Σοΐ'λτάνβυ, .ιοΰ μοϋ ήταν ά- παιραίτητη γιά τόν σκοπό μου. Ά κόμα καί γιατί δβα εΐπα στά Σονλ τάνο ητανε ψέματα. ΟΊ κλεισμέ- νοι στςι μπουντρούμια σνντροφοι τοΰ Μπονσταντζή,μπαση, δέν είχα νέ ίδέ« γιά τά έγκλ.ήματα, ποΰ την διάπραξή τους έγώ' είχα προ- στάξει. Ό Μαχμοΰτ εΤχε· την γνο') μη πώς ό θάνατο; τή; έρωμένης τού καί τοΰ παιδιοΰ της καί ή ΐ- Εαφάνιση τοΰ Κοκκάλα, ήταν έο- γο τοΰ Χαοίμιθΰ τον, ποΰ πίστευε πώς μόνο αύτό ΐΐχζ συμφέρον νά ξεκάνη αυτού; τούς άνθρο'ιπους. Έγώ μέ δσα τοϋ είπα τοϋ άπεδίί κνυα πώ; καί άλλοι είχαν συμφέ¬ ρον νά τούς βγάλχη·ν άπό τή μέ¬ ση. Πρόσταξα, λοιπόν, νά κρεμά την ιδία νύχτα δ?Λνς τοΰς καί γιά καλό καί ,γιά κακό πρώτον τόν Χουρσίτ Άγά. "Ετσι ϊδειχνα την άγανάκτησή μου γιά τόν χα- μό τών προσώποον πού τόσο άγα- ποΰσε ό Μαχμούτ, μά καί την ά- ςοσίοχτή μοι> σ' αυτόν. Πεοα δμως
άπ' αύτά, μέ τόν χαλασμό τους
άπέφευγα καϊ τόν κίνδννο νά άπο
καλ>φθή πώς δσα είπα στόν Σουλ
τάνο ήταν ψέιματα, στήν περίπτω
ση ποΰ ό ϊδιο; ή δ Μονφτής θά
τοΰ; άνέκρινε. "Ας σννρχι'σουμε,
όμως, άγαπητέ μου Ισμαήλ.
Ό Πατισάχ, άφοΰ εμεινε γιά
κάμποση ώρα μέ τά χερια στό πρό
σωπο, νστερα, σιγά - σιγά τά κα-
τέίασε άπ' αύτό, μ« κύτταξΐ μ'
έ,'να λυπημένο βλέμμα καί μοΰ εΐ-
πε:
—"Εχεις δίκηο, πιστέ μου Βεζύ-
ρη, νά πιστεύης πώς καΐ οί συνω-
μότες τοΰ Μποσταντζήμπαβη εΐ-
χαν σΐ'μφίρον τά σκοτώσουν την
γυναίκα καί τό παιδί της καί νά
έξατρανίσαυν καί τόν Κοκκάλα. Ά
ν.όμα κι' έσύ καί ό Χαλέτ καί ό
Μεγάλος Μουφτή;, αν ήταν άληθι
νά ϋσα σοΰ είπαν οί κια<ρίρηδίς στά μποι»ντροϊ·μια, θά εΐχατε, δχι μόνο τό δικαίωμα, μά και τό κο>
θήκοΛ', σάν πιστοί καί καλοί Ό-
σμανλήθες, νά στραφήτε εναντί¬
ον μου καί ·νά μέ πολεμήσΐτε. Για
τί τότε θά ήμουνα έγώ ό προδό-
της καί Θά μοϋ Λξιζε νά σνντρι-
6ώ, "Ομως τά πράγματα δέν εί¬
ναι δ.τως οί έχθροί μοί· τά διέσ.τει
ραν καί στά διηγήθηκε ό Χονρσίτ
Άγάς.
(Συνεχίξεται)
γοτεχνών κ. Άπόλλοον Λεονταρίτης
μετά της ο>ζύγου τού, δ κ. Διονύ¬
σιος Ά^βανίτης, Διευθυντάς τοϋ
'Τπονργείου ΙΙροϊδρείβς Κυ6ερνή-
οεως καί έξαίρετος ποιητή; καί
Λογοτέχνης, ό κ. Ενθύμιος Παπά-
δημητρίου (θέμος Πακ?νάσιος) ό
ανθρωπος ποΰ λατρϊ·ύει την Σμτ'<ρ- νη μας, ή κ. Δίκη Σπε,ράντζα, σύ- ζνγος τοϋ άλ.ησμονήτου Σμυρναίου Πο*ητοΰ Στέλλίου Σ.τΐράντζα, πού τό όνομά τού ,μένει ζιοντανό άνά- μ«σά μας, ή Κα Σ,οΐρία Πήλικα- Βονγιονκλάκη, τ. Δημοτική Σύμ- βουλος καί νυν Σύμβουλος σέ δ*ά- φορα άγαθβ*ογά Σωματεΐα καί σννάμα έξαι^ετιθίή άπ·αγγέλτ<>ια,
ή Δίς Πιττακή, κόρη τοΰ
τού συμΛατριώτη μας
Πιττα,κή, Άρχαιο>Λγοΰ καί Καθη¬
γητού τής περί-φημης Εύαγγελικής
μας Σχολής στή Σμΰονη, τό σν-
μπαθέστατο ζίΐ.'γάρ*. τής Κρήτης
Κος καί Κα, Καοαβάνου, ή Λογο-
τέχνις Κα Ελένη Χαΐτζηγιάννη,
ποΰ τόση έπιτυχία σημείωοΐ τό
Βιβλίο της «ΜΙΑ ΔΙΚίΙ», ή'
γωδός τοϋ θεάτρου Δίς Ελένη
Σοφοά, ό Κος καί ή Κα Στρογγύ-
λη, ή Κα Βέλκ>υ - Τεγοπούλου καί
ό κ. Βέλιος άξιόλογος ποιητής,
ό Όδοντίατοος κ. Δανιηλίδης έξ
Αίγυπτον, ή Κα Κοτζιά, ό κ-
Χρήστος Σ πανομανώνης, ό
ναϊος Σνγγραφεΰς της ζωής των
Σμύονης, ό ό.τοϊ
ος τή ποοακλήσίΐ τοϋ Σύλλογον
ιδίας Ένώσεοις κ. Χρήστος Σ.ι«ι
νομανώλης, ό Στρ<ιτηγι>ς Χατζη-
ποοδοόμου καί ή «ΰζυγος τού, ό
Στρ.ατηγός Κολ>Λΐρος Μύ ή σύζι·-
γός τού, ό κ. Άντ. Σερκιζής, (πραγ
ματικοί ϋμυρνοί), ό κ. Ευάγγελος
Λαδΐώτης Διειιθυντής τής Έψημε-
>ίδο; «Κ.ΗΡΥΞ Τίϋ. ΝΕΑΣ
2ΜΊΓΡΝΗΣ», Παρέστησαν έπί-
σης 'Τπονργοί, δλον τό Διοικητικόν
Σνιιβονλιον τής Έστί<ις καί ό Δήμαρχος Χέα,ς Σμύρνης. Ό Προεδρος τής 'Εστίας κ· ΧαλΛέζος βγάζει- ενα σΐ'ντομο λό- γο εΰχαριστεί δλους τοΰς .ιαρισίτα μένονς καί μιλΛ γιά τά εθιμα τής πρωτοχρονιάτχκης πίττας. Τό κόψιμο τής θασιλόπιττας ή- οιύ εθιμο ποΰ ήρθε άπό την Α¬ νατολή. Ό κ. Χρήστος Σολαμωνίδης μι¬ λά γιά τά δώρα τοΰ Άγίου Βασι- λείου καί πώς προήλθε αύτό τό εθιμο. Κατόπιν ό κ. Χαλδέζος κό- βει την .τίττα μέ συνοδεία μονσι- "ις τού "Αη - Βασίλη. Αρχίζει μοι>σικό πρόγραμμα. Τό χορό τόν
ανοιξε ό Πρόεδοος κ. Χαλδέζος
μέ την κόρη τού μ·έ τόν μπάλλΐο
τοΰ τόπον μας. Ακολουθήσαν
εύρωπαϊκοΐ χοροί, παληοΐ καί
μοντέρνοι καί τραγούδια άπό ντι-
Πα^ατάβηκε ή γιορτή τής Άη-
6α<«λ.ιάτικης Πίττας μέχοι άογά ■την νύχτα. ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΠΙΤΤΑΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Κι' εφέτος ή "Ενωσις Έλλήνων Λογοτεχνών γιόρτ,ασε τό κόψιμο τής πίττας είς σννεστίαοτν είς τό Ξενοδοχείον «ΓΑΛΑΞΙΑΣ» την ΙΟην Ίανουαρίθ'υ κ<ά ο/λ τά μ*- λ.η της καί μέ έπικεφαλής τόν ε¬ ξαιρετικόν πρόεδρον της κ. Ά,τόλ- λωνα Λεονταρί,την. Ή Γενι,κή Γραμματίύς τής Ένο)σεως κ. Μαί- ρη Μπουσμπουρέλη επιμελήθηκΐ τοΰ δλου προγράμματος τής γιορ- τής αυτής. Παρέστησαν πολλές Ό "Εξαρχος ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΚλΙ ΠλΡλλΑΗΑΙΣΜΟΣ λΥΤΟΝ Σάς πσοουσιάζομε τά ίνδιαφέ- Κάλαντρα, ποΰ οί "Κλλη- νες τής Μικράς Άσίας τραγου- δοϋσαν την Πρωτοχρονιά στίς πά τοιδες τού; πςό τοΰ 1922. Αύτοι πόΰ ξεριζώθηκαν άπό τά πάτ§(α χιόιιατα κα'ι κατέφυγον στή Μή¬ τε οα Έλλάδα. "Αλλα μέν Κά- Λαντρα ΕΙναι στήν έλληνική τού Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΠΈΝΗ οα, δλλα δέ τό πλείστον στήν τονρκική, ΐς αίτΐας τοΰ ότι οί Σονλτάνοι, καΤά περιόΛους, διέ· ταίαν τα δ(?γανά τους νά κόβοι-ν ή μάλλ.ον νά χαοάζονν τις γλώσ- σες έκείνων ποΰ μϋ.οΰσαν έλληνι- κά, άναγκάζοντας έ'τσι αύτονι; νά άποεενιόνωνται άπό την μητοική προσωπικοτητε ς «ΛΕΛΦΙΚΕ Σ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙ- ΘΕΑΤΡΟΝ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΤ ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΑΜΟΥ Τό άγαπημέτο ζευγάοι — Α. Βουγιουκλάκη καί Δ. Πα-ταμιχα ηλ — πού παίζει άπό καιοό μέ Ι τό σνγκρότημά τον την κωμωδία ' Έπτά Χρόνια Γάμον, σημίΐώνετ ϊξαιρετική έ.τιτΐ'χία. Τό θίατοικό αΰτό έ'ργο των σνγγραΐρέΌνν κ.κ. Πολύδιου Βασι λειά§η καί Λάκη Μιχαηλίδη είναι άπλ.ό, στρωτό κα'ι ?ντεχνα δουλε μένο. Ή εϋθνμη καί συγκινητι- κή πλοκήό τού προσελκύει τόν Θε ατή καί τού χαρίζεΛ τέοψη καί εν- χαοίστηση. Ή άξιο).άτρευτος τοϋ Αθηναϊκον κοίνον κα'ι γενικά δλης τής Ελλάδος κ. Άλίκη Βονγιου ν.λάκη, αέ την γοητευτική της άκ τινοβολία καί μέ την άξιόλογη θΐ ατο-.κή της άγωγή, διαγράφει μιά ίνττ'πωσιακή καί χαριτωμένη πα- οοτκτίαση. Παράλληλ.α, ό συμΛα- θητικός παοτεναίρ της καί σϋζυ τόν είδε έ'νας άγνωστος Μαθη- τής Τον» καί σας ενχα^ιστώ καί σά; συγχαίρω πρ6 παντό; ύ,-η 6άθη κορδία;. Είμαι βέβαιο; ότι τό βιβλίον σα; αΰτό θά σημειώση ωραίον σταθμόν είς την σχετικήν περί τοΰ Κυρίον ημών βιβλιογοαφίαν. Σνγχαίροίγ καί αύθις καί εΰ- χόμενος πάσαν παοά τον Κυοίου ύλί εύλογία ν καϊ ενίσχυσιν, διατελώ μετ μήσειος. καί βαθυτάτης έκτι- + Ό Μεσσηνίας ΧΡΤΣΟΣΤΟ- ΜΟΣ». γός της κ. Δημήτρης ΠαΛαμιχαι- ήλ, πού τόν θα>μάσα+ιε στά δύο
Τσεχωφικά άριβτοΐ'ργήαατα: —
Βυσσινόκτμτο καί θεϊο Βάνια. —
είναι άναντίρριητα πειστικός στόν
('όλ.ο τοχ' καί δέν παοακλίνει άπό
τή θετική τού γραμμή. Έ.τίσης
ό κωμικό; Γιώργος Μοοχίδης με
τίς συβπαστικές τον κινήσεις σκι
τσάρει άπολανστικά τόν Θεϊο Φί
λιππο. Άλλά κβϊ οί λουτοί ήθο-
ποιοί, άποδίδοι·ν σέ σωστούς τό-
ναυς τΛν έρμηνεία των καί προσ
παθοΰν νά μην τυποποιοΰν την πά
οουσία των στή σκηνή. Τελακά, ή
σκττνοθεσια, οί σκηνογραφίες καί
ό φ(οτι·σμό; άκολΛυθοϋν τή ροπή
τής κωμωδίας.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
ΕΣ» παρέστη είς την γνορτή αύτη,
καί πολλά έχλ,εκτά Μέλη καί φίλο«
τοΰ Σιλ/^γου. Παρίστη έπίσης
ό τ. Πρόεδρος χοϋ ϊυλλόγου χ.
Μελησσοπουλος καί ή σύζυγός τού.
Ό Σίβααμιώτατος Μητροπολάτης
ΙΙάφου έλάμπρνν« διά τής παρου¬
σίαν τού την γιορτήν οοαί εΰλ.όγη-
σε την πίττα, λεγιον: «Εϋχαψιστώ
θε<>μά γιά την καλωσύνην ποϋ εΐ-
χατε νά μέ καλίσετε σ' αύτό τό
σνμπόσι.0, εύχσμαι νά έ'χίτε πάντο-
Τε την άγάπη, την ΕΙρήνην, την
γαλ.ήντΐν καί την ενλογίαν τοΰ
θϊθΰ καΐ ό νέος χρΟΛΌς νά σάς
φέ·ρ«ι χαρά κα'ι ΐύτυχία. Κατό¬
πιν άμέσως ό Προεδρος κ. Χρή¬
στος ΣΛλομωνίδη'ς εκοψε την πίτ¬
τα. Τό χρυσό φλουρί ?πίσΐ στό
Π»Μ.ητή Τάσο Βέλιο. Ό κ. Σολθιμω
νίδης εύχεται γιά τό Νέο "Ετος,
μιλά γιά την πίττα. τής ,-τρωτοχρο-
νιάς καί .-α&ς προήλθεν τό εθιμο
τών δώρίον τοϋ "Αη - Βασίλη, μιλά
καΐ γιά τόν ϊδιο τόν "Αγνο Βασίλη
άπό την Κακταρΐία. Κατόπιν μι¬
λά ή Γενίΐκή Γραμματΐύς Κα Κοΰ-
λα Παπαίημητρίον κοά άπεχ>θύνει
ευχάς σ' δλονς. Σννεχίζει την
όμιλία της γιά την Δ.ελ.<ρική Ιδέαν. Ό Πρόε6ρος τής 'Ενώσειυς Έλ- λήνω·ν Λογοτεχνών κ. Απόλλων Λεονταρίτης συγχαίρει. καί τοΰς δΛιό ΙΙ^οΐδ'ρους τον Στιλ^γου «ΔΕΛΦΙΚΕΣ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΕΣ» τάν κ. Μελησσοιρόπουλον καί τόν κ. Σολομωννδην. Ό κ. Δημ. Άβρα μίδης, Άντιπρόεόρος το·ΰ Συλλόγο>
εύχεται γιά τό Νέον "Ετος καί
ή κ. Μαίρη Μπουσμπουρέλη, Ά-
ντιπρόεδρος έπίση; χαιρετίζει. την
όμήγνρι, άπ-ενθύνοΐ'σα τίς καλ).τε-
ρες εύχές της.
Κχύ. ώρχίζει τό καλλιτεχνικόν
ποόγοαμμα μέ ώοαιότατα
ΕΚΘΕΣΙΣ
ΤΑΙΙΗΤΩΝ ΤΔΡΑΣ
ΟΡΓΑΝΟΤΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΧ
Ε.Ο.Ε.Χ.
"Υπό τοΰ 'ΕΘνκοΰ Όργανισμοΰ
'Ε/,ληνικής Χειροτεχνίας όογανοΐ
ται Ιςαιρετικηΰ ένδιαφέροντος εκ
θέσις χε·ιραποιήτ<ο·ν ταπήτοιν "Τ· δρα;, ό»; καί είδών ΰφαντίκής τι? χνης, έν τη κεντρικϋ αΐθοί'σχι προ βολών τού μεγαρον αυτού (Μϊ πόλεως 3). ..Ή ώς άνω έκθεσις ήρχισε άπό, τού Σάββατον 23ης Ιανουάριον, θά διαρκέση δέ μέχρι τή; 20ης Φεβροναρίοτ·, λειτουογούσα έλενθό ρο>ς διά τό κοινόν κατά τάς ερ¬
γασίμους ημέρας καί ώρας 9 Λ,,μ,
&05 1.30 μψ. «αί 5 ίως 8
τού; γλώσβα.
1._ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
1.- Κιουμούς - χανέ (= Άργυρουπόλεως)
Άρσ(χ)ή κάλαντα, κι' άρσ(χή) τοΰ χρόνου,
πάντα κάλαντα, πάντα τοϋ χρόνου.
Άρσ(χή) μήλον έν (είναι) κι' άρσ(χ)ή κυδώνι έν.
άρσ(χ)ή βράσαμον (βάλσαμον) τό μυρισμένον
έμύριοτεν άτό (αύτό) ό κόσμος ολεν (όλος),
ό κόσμος όλεν κι' ό βασιλέας.
Νά μυρίστε (γιά μύρισε) άτό κ" έσΰ άφέντα μ'
Κ" έσύ άφέντα μ', καλέ μ' άφέντα.
Δεβα σό ταρέ. κ' έλα οήν πόρτα
(διάβα στό ράφι κ1 έλα οτήν πόρτα)
φέρεν οϋας (άγριοκέρασα ξηρά) κα! λεφτοκάρεα,
δός μου τό φετήρι (πίττα) Θε νά πάω (νά φύγω).
"Αν άνοίηο μας, χαρά σήν (οτήν) πόρτα σ'
κΓ άν κι' (οϋκ) άνοίης μας, κλειδ! στήν πόρτα σ'.
(νά μείνη κλειδωμένη ή πόρτα σου) (κατάρα - φοβέρο).
Καΐ τού χρόνου, έτη πολλαί
άξιολόγων ποιητών καί ποιητριων.
Ή κ. Σ.τε·ράντζα άπαγγέλει ,τύ
«ΑΕΛΦΙΚΟ» τοΰ ΘΕΜΟΤ ΙΙΑΡ-
ΝΑΣΧΙΟΤ, Εύθυμίου Παπαδημη-
τρίβιι, ή κ. Πήλικα - ΒονγιουΆά-
κη «τό ΑΕΛΦ1ΚΟ» τοϋ Στέλιο.υ
Σπεράντζα, Ή Δίς Αθηνά Κασα
βέτη, τό «ΔΕΛΦΟΙ», καί τό «ΔΟ¬
ΞΑ ΔΕΛΦΙΚΗ» τοϋ ΔιοΛ'ύση Άρ-
6«νίτη καί τό «ΤΕΛΕίΠΆΙΟ
ΙΙΡΟΣΚΤΝΗΜΑ» τής Μαίρης
Μπονσμποΐ'ρέλης, άφιερωμτνο στήν
ΕΟα Σιχελιανοϋ. Καί πολλά άλλα
τοοαιότατα ποιήματά άπό τόν Τά¬
σο Βέλιο, την Κοτζιά, καί έ*να
πεξό γιά τά ΧρΜΐτονγεννα τοϋ
Δ. Άρ6ανίτη, ποΰ τό δκϊβαΐΐί ό
[διός ό συγγρα,φέας, Σ' ενα ώραιό
τατό τού ποίημα ό κ. Απόλλων
Λΐονταοίτης, ποΰ τό εΐπε ό ϊδιο-ς,
«Νά κλάψη δ κόσμος καί ύ'-
χι Έσύ Έλλάδα μας Χουσή.»
Καί μέ την ώοοιία αυτή ά,ιαγγε-
λία τελείοκΐε ή γιορτή τής Πθίυτο
χρονιάτικης Πίττας τού Σύλλογον
«ΔΕΛΦΙΚΕΣ ΑΜΦΙΚΊΊΟΧΓΕΣϊ..
Η ΠΙΤΤΑ ΤΗΣ ΕΣΤΊΑΣ
ΝΕΑΣ ΣΜΤΡΝΗΧ
Τό Σάββατο 9 ΊανοναρΧου στήν
Έστία Νέας Σμύρνης ϊγινε τό
καθΐΐθωμένο κόψιμο. τής Άηβα-
σιλιάτικης Πίττας. Πολλαί Σμνο-
νοί και Νεοσμυρνοί παρίυρέθησαν
στή τίλ-ίτή, μ«τ«ξύ των οποίων
ό Ποόεδοος τής Ένώοεως "Ελ-
τοΰ Παναγίου Τάφον, ό Άντιστρά
τηγος Γ. Άλ^(ίί£ος, τοϋ Οϊκσυ
Άντι>6ασιλ.έο>ς, ό 'Τ,τονργό; Προε¬
δρείον κ. Τσάκιανας καϊ ή σύζνγόις
τού, ό Προεδρος τοΰ Δημοτικόν
Στ^μβουλίου κ. Κοοωνόπουλος καί
ή σύζυγός τού, ό Σ εβαομιωτατος
ΙΙάορου, ό κ. Κονίρνοϋτος ΓίνικΛς
Διεχ·θυντής τοΰ 'Τπκη>ργΐίου Ποοε.
δρείας, ό κ. Χρή<ττος Εναγγελά- τος τ. Δήίμαιοχος Μεσολογγίου καί Πρόεδοος τοϋ Ταμειου Δ,ημοσιογρά ςτ<ον, Έπίτΐιμος Προεδρος τής Έ- νώσει·>ς 'Ελλήνιον Λογοτεχνών,
Ό Δΐίυθυντής τής έφημίρίδος
Προοφιγικός Κόσμος καί Πρόε&οος
τής Ένώσ«ος Ίδιοκτητών περιοδι
κου Τύπου κ. Σο>κρ. Σινανίδης
μετά της σύζυγον τού κ. Άντιγό-
νης, τό ζεΰγος Άοχιτεκτόνων κ.
καί κ. Νικ. Ναοτκτούλον, ή κ. Νιό-
νια Χατζίκιου, ό κ. καί ή κ. Μιχαήλ
Χάλαρη, ή κ. Κοΰλα Παπαδημη-
τρίου, ό κ. Χρ. Χπανοιμ'ανώλης ό
γ. Λουκάς Συρίγος, ό κ. καΐ ή
κ. Στρογγύλη, ό κ. καί ή κ. Ραΐ-
ση, ή τοαγωδός τοΰ θβάτρου μιας
Δίς ΈλέΛ'η Σοφρά, ή κ. Κοτζιά,
ο όδοντίαντρος κ. Δανιηλΐδης, ή κ.
Άγαθή Νοτίδον, ό Μονοονργός
κ. Αίμίλιιο; Σπήλιο; καί ή σΰζυγός
τού, ή κ. Σο<ρί«. Πήλνκα - Βου¬ γιουκλάκη, ή κ. Δίκη Σπεοάντζα ό Δικηγόρος κ. Παπακιονσταντί- νου καΐ ή σύζυγός τού, καί πολύς αλλ.ος έκλεκτός κόσμος φίλοι. τής Ενώσεως. Μετά τό γεϋμα, ό Προεδρος τής Ένο'ισεως Έλλήνων Λογοτϊχ νών μιλά γιά τίς προσωπικότητες πού ίτίμτκταν διά τής παοουσίας τους την γιορτή αύτη καί άμέσως γιά την δράσι ενός έκαστον τών Μίλών τής Ενώσεως. Κατόπιν μιλά ό 'ΤφυπαυοΎΟς Ποοεδρείας Κι>6ερνήσεχ))ς μέ ώ-
ραιότατα λόγια γιά τσϊις λ°Υ0-
τέχνας, τούς άκούραΛ'τους αύτοΰς
άνθρώπους τού πΎεύματος καί τής
πέννας. Ό Πρόίδρος κ. Λϊθ-νχαοί
της τόν ϊύχαν συγγραφειον.
..Ή έ<ρετεινή γιορτή τής Άγιο- (1ασιιάτικη.ς Πίττας τή; "Ενώσεως 'Ελλή Τό τραγουδοΰσαν μέ συνοδϊία κεμεντζέ (χουδώνια δεκαπέντε,
έγώ νά μπω, έγώ νά βγω,
νά τόν πετροβολήσιο
(τόν "Αη Βασί?.η ποΰ κοιμάται
οτή μέση τοϋ σπιτιοΰ)
δόστε μου και ροδόσταμο
κι' ενα κανάτι μόσκο
γιά νά στα'θώ άπό πάνιο τον,
νά τονε περίχύσω».
Όσο γιά τή λέξη «6ασιλ>έας»
έννοεϊ τόν Βασίλειο, όπως βλέπο¬
με καί στά Χωριονντΐκα Κάλαν-
τρα τής Σμύονης:
«Πέσμου νά ζήσης, βασιλεΰ,
τί σπέρνεις, τί
οπον ό "Αης Β<ισίλης Θεωρϊϊται ό .πρΛτος ζευγάς, ποΰ χαιρΐτ;ι<ΐϊ ό Χοιστός, την Άρχιχςονιά, άνά- μεσα οΐους ζευγολΛδες τοΰ κό¬ σμον. : 2— Σε'μπίν - καρά - χησάρ (—= Νικαπόλεως) 2.— ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΡΑ ΤΗΣ ΚΑΙ Σ ΑΡΕΙΑΣ Άζήζ Βασίλτνς, γκείάρκεν Καιοερ'ιν σ(χ)ε'βρΛντίν, άλτουνά κήζ ίχτιαρή ράστ γκελντί, ντεγερέκι' —ορν νΐρε'ντεν γκεν.ίγιοοσουν; σέν νέ-ρ«γι« γκι'ντιγιοοσονν; —Άνα'ντολ'νταν γκελίγιοροι,'μ, ή - Πάτμογια γκι'ντίγιοοσονιι. Μετάφοασι ς Ό "Αης Βαβίλης, δταν ήρθϊ άπτής Καισάοΐΐας την πολιτεία, χρτ·σή καλογριά συντύχησε, ποΰ τόν άρ<ότησ€ 'Κσί» πόθεν ϊρχεσαι; ίσΰ γιά .τού πηγαίνεις; —Άπτήν Ανατολή εοχομαι, στήν Πάτμο ,τηγαίνοι. ΈδίΤι βλεπομί .-ταράμ«ΐϊ.ς φρά- σεις όπως καί στά πανελλήνια Κά λαντρα: «Άης Βασίλης έ'οχεται άπό την Καισαρ-εία... Βασίλη πόθεν 'έοχιβαι; καί πόθεν κατε'βαίνεις; Άλλά καί στά Κάλαντρα τής Κανυστίας (Εδβοιά) βλέπομε: «"Αης Βαβίλης έρχεται άπό την Καιοαρΐία... Κι' ή Ποτναγιά τόν άπαντα κάτω στό στανροδρόιιι>.
1.— Καισάρΐΐα
Στήν Καισάρεια, άλλά καί σέ
σλλες .τολιτεϊ^ς καί χοεριά τής πε
ριφέοειας, γιά Κάλαντρα έ'ψαιλ-
ναν τά Άπολ.υτίκιο τοϋ Αγ. Βα-
σιλείου:
Είς πάσαν την γήν
εξήλθεν ό φθάγγος σου...
Καθώς καί τό Άπολντίκιο τής
Περιτομής τοΰ Κκρίου ήμ(ον Ίη¬
σον Χοιστοϋ:
Μορφήν άναλί.οιώτως
άνθοχοίτίνην
Άλλά καί οί Μονσονλμβνοι ϊ-
λεγαν τά Κάλαντρ/α στοϊις Ρω-
μνηοΰς. ΑύτοΙ ήσαν:
1.— Οί μπεζιρτζήδες, ποΰ που
λοΰσσν τό μπ*ζίρι (μπεζίρ, τουρκ:
λινα<3οσπορος) άπόπου έ'βγαζαν οί Καϊσαρλήδες λιναρόλαδο φ(*γώσι- μο, γιατί στήν περιοχή τους δέν ,ιςόκο6αν τά έλιόδεντοα. Καί 2.— Οί ντερ&ίσηδες, .τού κατα σκϊύαζαν καμπολ,όγια καί δαχτυλί δια καί τιμονσαν τόν "Αη Χαρά- λαμπο (ΆζΙζ Μαμπός) καΐ πηγαι ναν στό πανηγύρι τού: Ταντούρ γιανάρ, κετέ πισ(χ)έρ, ό κετέ'ντεν μ.τανά ντουσ(χ)έρ. Άβιντΐζ,^ΐτσι όνομάζουν τά Κά λανχρα οί Άρμ-ενηδΐς. Καλαντόζ = ?τσι όνομάζονν τα Κάλαντρα οί Ρο>μνιοι Καισαρλή-
δ*ς·
ΟΊ Μωονμ-εθανοί αύτοι έ'λεγαν
στό τέίος καί τίς δι<ό λέξίΐς αύ- τές, γιατί βτό χρκττιανικό σ.τίτι. π·οΰ πη'η'αιναν νά ποΰν τά Κάλαν¬ τρα, πιθανόν νά ήταν Άομένικο ή Ρωμέΐκ.ο. 2.— Οΐιργκιοΰπ (=Πο^οκΟΛ4ον). Αΰτά τά Κάλαντρα τά ελεγα·ν τά Ριυμνιόπαιδα: Γίλ μπακτ(χ)ή, γίλ άτσ(χ)ή.κ μπασ(χ)ή. δεβίν, γκι'ντελίμ. Βε^μέζσετνιζ, νέ ντε'ελίμ; Μ.τίζ, άλ}.α(χ)ήν κουλού - γιυιζ μπός (χ) έσ(χ)εγίν τσουλού - (γιουζ. Ταντουρντά κ«τέ πιβ(χ)έ<), όνοϊιν γιαφησή μπιζέ ντσυσ(χ)έ#. , 6έο·ιν, γκι'ντελίμ, ΒερμέζοΊνιζ, νέ νχε'ελίμ; Μπίζ, άλ.λα(χ)ήν κοΐ'λού - γιονζ, άζιζλερίν τσουλού - γιοτΐ. ΆβιντΛζ, Κάλαντοζ. Μετάφρασις: Τό ταντοϋοι καίει, ή πίττα ν)»ήνε- (ται, ά.τ. έκηνη την πίττα κ' έμένα πέφτει (μ«οίδ»).; Δόστί, δόστε, νά φύγοεμε, "Αν δέν δόστε, τί νά ποθμε; Έμ-εϊς το-0 θ«ο"ϋ δοΰλοι εϊμαστβ, των άγίοον τά τσούλια, (ταπεΊνοί). ταντονοά ■ντονσ(χ)έ(>.
Μετάφρασι ς
Χοονιάς άνχή,
χοονι&ς άνοιχτής άρχή.
Δόοτβ νά φύγωμε.
"Αν δέν δόστε, τί νά ποΰμε;
Έμ*ϊς, τού Θεοϋ δοΰλοι εΐμαστε,
άοήμαντο τσοΰλι τού γαϊδονριοδ
«ίμαστε.
Στό ταντοίίρι πίττα ψηνεται,
άπό αυτή, ή μιβή σέ μάς φέφτει.
Έκίίνος πού δέν βίνει
τά μειμ« τού στό ταντοϋοι πεφτει.
(Ταντοϋρι σπιηκός ςροϋρΛ·ο·ς
σκαιμμίνος στό δάπεδο, στά πήλι
να τοιχώματά τού κολλοΰσαν τί;
ώμέ; πίτ—ς γιά νά ιΐητβοθν).
Καί έδώ δλέπομε κατάρα - φο-
(Σ»νεχ(ζεταΛ)
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΈΝΗΣ
ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΙΕΚΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΙΟΥΑΙιΥ ΣΤΕΓΙΣΕΟ!
Τό έσπέοα; τής ,-τας>ε>.θον>σης
Τοίτης συνήλθε τό Κεντρικόν
Σκμδούλιον ΣτεγάσΓυις υπό την
προεδρίαν τοϋ Γενικοϋ Διευθυντού
τού υπουργείον» Κοινωικών 'Τπη-
ρε-σιών κ. ΊωάΛ·νου Άγγέλη μέ
συμμετοχήν τού Νομικοΰ Σινμβού-
λου τοΰ ΰπονργείου κ. Ριγκάκου,
τών διευθυντήν κ.κ. Ίορδ. Παν.
/άδη, Φωτ. ΙΙαπαθανασί,ου, κάς
Λογοτεχνών
μεγά-
λη έ-ηιτυχία.
ΚΙ' Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ
ΤΩΝ ΣΜΤΡΝΗΩΝ
Την Παοασκ,ΐνήν 1ό Ίανοτιάοιον
στό Ξενοδοχείον «ΒΑΣΙΛΕίϊΝ
πέρασαν μιά φορά κι' ενα καιοό
μρστι στήν άγκαλια τής ξακουστής
τού; Πατρίδος τής Σ-ΜΤΡΝΗ1
μας, παοονσίασε έ'να (όραιότατο ?-
Θιμο τής πατοίδας μας, «τό πατρο
:ιαράδοτο Καράβο καί μέ τύ ντο'
μπελεκι ποΰ λέγανε τά Ινάλαντα.
Ήταν πϊρνρημ,ο καί θεομά συγχα
ρητήθΜΐ στό δ^ιοφιλή μας λαογοά-
ΜΕΛΑΘΡΟΝ» εγινε ή γι«κ«ά μΛς
Σιιύρνη. Μέσα στή ψυχή δ?Λΐν
μιλοΰσε ή Σμύρνη : «Σ.μύρνη
Πατρίδα μόν γλυκιειά, χαριτομένη
χώρα, γιά νά οέ δγάλω άπό τό
■νού, ποτέ δέν θαρθη ή, ωοα».
Νίνα Γιαννακίϋου
Καλαιμπάκα καΐ τού ρρ
ίκ.τοοοχί>.του κ. Σο>κρ. Σινανίοη
κ.αί Ρλα&ΐ τάς κάτωθι άποφάσεις:
Πίρί προσαρμογής τοϋ ύπ" ά-
ΟΐΘ. 5134 διαγράμ+ι-ατο'ς Σι»ν)ομοό
Πανοράματος θεσοχιλονίκης .τρός
τό Ισχύον διάγραιμμα θεο) νίκης
καί τροποποιήβειος τής οίκοπίδο-
ποιήσειος κατά τό Ο.Τ.5 αΰτοΰ.
ΙΙερί τροπο.τοΊήσεως της οίχο-
πεδο.-ΐθΜ><ΤΓΐι>ς είς τό Ο.Τ. 103 Συν)
σμοΰ Κορ^·δαλλοΰ (διαγρ. 6488).
Περί έγκοίστιυς πιστώσεϋΐς δρχ·
1.000.000 διά την χρημο,τοδότηΛΐν
κατά τό ε'τος 1971 τών έν τή **-
φϊρίία τοϋ Κ.Κ. ΙΙολιτικής θεη-
σαλθλ'ίκη; έφαρμοζομένι>η' στεγαβτ.
π.ρογραιμμάτ ο ιν.
•Ομοίο>ς 6οχ. ΐ.000 διά τή» χο-
ςιήγησΐν δίάρου Χριστουγέννο>ν εί;
άλ
γ
ς εργάτας διά την
μεταφοράν τοΰ άρχείου τής Δ)ν
σεο>ς.
Όμοίχο; δρχ. 5.000 διά την οα-
πάνηίν καταδολής νβμίμων τϊλών
διά την ,ταρά τοΰ 'Τ)γ€ίον Δημ.
"Εργων χορήγησιν ρι>μοτομικών
σχεδίι·>ν κ>Λ.
Όμοίω; δοχ. 200.000 διά την
καθ1 δλην την διάρκειαν τοΰ Ρτβυ;
1971 έπκ— ροκτ-ήν δ«ιπ»~ο>θη<Ιομί- νιον 6ίΐε4.λΛν ώς άχρεωοτήτος *"■' βλθέ (έκ ονακανονισμών). 'Ομοίως δρχ. 150.000 διά την (-νέχικι ΐην βελ.)
ΙΞΑΝΝΗΣ
ΓΡΥΠΑΡΗΣ
(1870 — 1943)
— 9 όν —
"Ας δοΰμε καί λίγες άπό τίς
Μπαλλάντες τού.
Ό Γρυπάρης άντλ.εϊ άπό τα
Λαϊκά Παραμύθια, άπό τα Βυ-
ζαντινά Ρομάντσα, άπό τα Λημο-
τικά μας Τοαγούδια, τόν πιό 6α-
θύτερό τους χυμό, κι' άναπλάθει
τοΰς θρύλονς δημιουργικά, μέ"νον-
τας πάντα .τ.στός βτό πνεϋμα των.
Ό τόσο γνο>στός καί δημοφι-
λής ΠΡΑΜΑΤΈΤΤΗΣ, ποΰ τού
εγραψε θαυμασία μονσική, γιά μιά
φωνη καί όρχήοπρα, ό μίγάλος
Μουοακός άπό τή Σμύρνη Μανώ-
λης Καλομοίρης. Τό έ'ξοχο αΰτό
.τοίημα ποΰ δέν γίνεται Φιλολογι-
κή Συγκεντρώση χορίς ν' άπαγ-
γελθή, είναι παρμίνος άπό Κυ-
πριακ.ό Δημοτικό Τραγούδι. Όμως
είναι άληβινή δημιονογία καί θά
μείνη κοσμαγάπητο. Μ' αΰτό ήθε-
λε ό Γρυπάρης νά χαράξη στήν
Ποίησή μας τό δρόμο, .-τού επρεπε
νά πάρη, γιά νά υψώση σέ καλλι-
τεχνική άξία τή Δημοτική μας
Παράδοση, καί νά δώση αίς άπό
τή δαθΰτερη ούσία της Τεχνη
ΈΟνική.
Ήρθε άπ' την Πόλη νιός Πρα-
(ματευτής
μέ διαλεχτή ποαμάτεια.
Μ' άσημικά καί χρ»ο"ΐκά
καί μέ γλυκά καί μ αΰρα μάτια.
Κι' οί νιές ποθοΛλαντάζουν τού
(χωρίον
Χ τίς πόρτες καί στά παοεθύρια
Κι' οί Παντρεμένες Εενυχτάν
Γιά τα σμιχτά γραψτά τού φρύ-
' ; (δια....
"Ετσι εγραψειΐχοί τίς' αλλες
Μπαλάντε; τού, τόν Τρύφωνα καί
τή Χρυσόφρνδη, πού είναι έμπνεν-
σμένη άπό τοΰς λαϊκόν; θρνλλου;
γιά τα τρία άδέλφια.
..•«Κάπον απαντάει τό γΐρο τοιυ
(ιΠαπούλη
Πού μεροφάγι, μεροδούλι,
Ξεφάντωσε οδλα τοι* τα νιάτα
Καί γΐνριϊρ άπ' την ιδία στράτα.
Καί τοϋ άκολο·θονσανε Πολλοι'ι
Μοΰλες καί μοΰλοι....
—«'Ωρες κολές, τ' άνήι|»ι μου
(άμΐτάνοιωτος
Νά γύρης σάν καί μενά πάλι
(πίσιο.»
—«Μέ την ενχή σου, γρρο τή
(Χρυσόφρυδη
θά πάιο νά κυνηγήοχο.»
—<*Ωρ*ς καλές, τ' άνήψι μου (μ' άνάνιωσίς Ποΰ δέν ντοοπιάζεις τή Γενιά (σου.» «Μέ την ενχή σου, Γερο, Τή (Χρνοχκρρυδη Φά πάω νά ξελογιάσο).» "Ετσι εγραψε καί τό «Σάν ΙΙα- ραμύθι» άπό τα πιό Δημοτικώτερα Τοΰ Γρυπάρη. Αντό έ'χει την άρχή τού άπό τό γνωστό Δηαοτικό τραγοΰδι «Ό Κολνμ—ντής είτε ή Λάμια», ποΰ είναι καί στή Συλλογή τού Ν. Πολίτη. "Ας αναφέρων την άρχή καί τό τέλος. ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΤΘΙ Σύ, πού ϊχεις κάλλη γιά ποοι- κιά καί χάρες γι' άντΐΛροίκια γιά νά πατής ν' άνθίζοννε καί τ' άξροσα χαλίκια, μά πού γιά μ ε μονάχα ήσκιο 6αρύν έσκόρπισε θανατον ή έαορφιά σου, άκονσε κάτι ποΰ θά .-τώ γερτάς στά γόνατά σου, σάν παραιιύθι τάχα. —Τής λίμνης ή νεράϊδα, ξοοθιά μαρμαροστήθα, ποΰ' χε τής μαύρης κόλασης στά μανρα μάτ,ια σπίβα, γυναίκίΐα ροϋχα έντύθη, .-ΐερνά άπ' τό δάσος τό νγρό, πού τραγονδάει ό γκιώνης, καί, — σάν ίσέ πεντάμορφη.... Άγάπη μου, θυμώνεις; τό λέίι τύ παραμΰθι... (Παραλείπονται 3 στροφές) Δέν τό εΐπε, δέν τ' άπόσωσε, τόν δένει άπό τή μέση καί στό πηγάδι τό βαθύ... Πες μου Κερά, σ' άρέσει Τ) ως έδω νά μείνοι; Βλέπη τόν ΰπνο μήννμα στά μά¬ τια σου νά στέλλη, μην χονε διώχνης πιότερο τί τά¬ χα νά σέ μέλη γιά μενά η γιά κείνο; "Ετσι τραγουδάει την Άγάπη ό Γρυπάρης όπως είοαμε συντο- μα, αν κ.αί παραλείψαμε ν' άνα- φέρονμε τόσα αλλα άριστουργηιια- τικά ποιήματά τού. Ο ΠΟΝΟΣ "Οπως την Άγάπη, ίτσι τρα- γονδεϊ καΐ τόν ΠΟΝΟ τής ζωής. Πλαστικά, ΰποβλητικά, σέ διάιρο- ρες διαθέσεις μιάς βαθειας μελ,αγ- χολίας — τής πιο εναίσθητης ψυ- χήξ> τής πιό εύγενικής. — σνγκρα
τημενα, ίίσο καί δννατά, άξιό.τβε-
πα πε.ρή<τανα, παλληκαρίοια. Είναι σάν τ' άγάλματα, ποΰ άκίνητα δονοΰνται άπό τό σκ/.α- ϋωμένο πάθος. Είνε τό στόμα, ποί' σφίγγΐται άπό τολ· πόνο, σ' ενα δι>νατό σπασιμό, ό'χι μέ τα-τεινή
κραυγή άπελ~σϊάς κι' έγκατάλει-
ι|η>ς άλλά μέ 6αΘΰ καί σνγκρατη-
μένο πόνο έπίγνοκΐης καί καρτε-
ρίας. Άπό τα Ίντερμεδια:
«Μάθε τόν πόνο τόν γεοό
6ον·6ός στά δόντια σου ν' άλέθης
Χύνε τής λήβης τό νερό
Μές στό τρίλ.λό κρασί τής μέθης
πάη κι' αΰτό μίαν όμορφιά.
Καί πρίν νά γνρη άκόμοί ό χρό-
4 (νο;.
.«"Εχε ό θεός», τα έφτά καρφιά
θε νά μάς βάλη ό νέος ό πόνος.
—"Οριζε, Μοϊρα τώ Μοιρφ,
'Εσΐ' πού γνέθεις καί ξεγνε·θεις·
— Χννε τής Λήθης τό νερό
Μές στό τρ·ελλ.ό κρασϊ τής μέ-
(θης»
(Σ υνεχίζεται)
ΚΡΙΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ 'ΙΗΣΟΥΝ.
ΤΟΥ κ. Μ. Ν1Κ0ΛΑΊΔΗ
Εύχαρίστιος δημοσιεύομεν μ*ρ»-
κάς πρώτας κρίσεις σχετικώς μέ
τό προσφάτως εκδοθέν νεον ϊρ-
γον τοϋ εκλεκτον ο»νεργάτον μας
κ. Μελή Νικολαίδη υπό τόν τίτ¬
λον «Ιησούς».
Ό Μαχαοιώτατος Άρχιεπίσκο
.-τας καί Έθνάρχης Κύπρου κ<» Προεδρος τής Κνπριακής Δημο¬ κρατίας Μακάριος τού απέστειλε την άκόλονβο-ν έπνστολήν: «Άγαπητέ κ. Νικολαίόη, 'Ελάδομεγ τό βιβλίον σας «Ί ησοΰς», τό ό.τοΓον Γΰγενώς άπ«- στείλατε ημίν, καί θερμώς εϊ·χα- ρκττοΰμίν. Είς τάς σελάδας τού βιβλίον οας άνελίσσεται ύποβλ.ητική ή πά ροτ·σία καί πορεία τού Χριστοΰ έ πί τής γής καί ζιοντανώς άπει- κονίζεται ή άπήχησις τής ουρα¬ νίαν διδασκαλίας Τσυ είς τάς ψν χάς των άνθρώ.τίυν. Σφραγίς ένθέον ζήλον καί εύ λαβείας είναι έναποτεθειμένη καί επί τοΰ νεον τούτον σνγγράμμα- τός σας, ή σφραγίς τή ή ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Των Μετόχων τής ΑΕ ·ΙΦΚΟΣ· "Ανωνύμου Έταιρίος Ίδιοκτησι ών Φροντίδος Κτημάτων καί Οίκονομικών Συμφερόντων είς Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν. Συμφώνως τώ δρθρω 21 τοϋ ΚαταστατικοΟ προσκαλοϋνται οί κύριοι Μέτοχοι είς Τακτικήν Γε νίκην Συνέλευσιν, γενησομένην την 9ην Μαρτίου έ.έ. ημέραν Τρίτην καί ώραν 11 ην πρό μεσημ βρίας έν τώ ενταύθα καί επί τής γωνΐας των όδών Σταδίου καί ΠεομαΖόγλου Κεντρικώ Κα ταστήματι τής Τραπέζης Έμπο- ρικής Πίστεως. ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 1. 'Υποβολή καί έγκρισις Ίσο λογισμοϋ τής 31ης Δεκεμβριού 1970 μετά των επ" αύτοϋ έκθέ σεων τοϋ Διοικ. Συμθουλίου καί των έλεγκτών τοϋ έτους 1970. 2. Απαλλαγή Διοικητικοΰ Συμ βουλίου καί έλεγκτών πύσης εύ Θϋνης διά την χρήσιν 1970. 3. 'Εκλογή δύο τακτικών έλεγ κτών διά τό έτος 1971 καί !πα ρίθμων άναπληρωματικών καί κα Θορισμός άμοιβής αυτών. 4. "Εγκρισις άμοιβής αυμβοϋ λων. Έν Αθήναις τή 18 Ίανουαρίου 1971 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ' ' ,' ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΑΗΒΑΣΙΛΙΑΤΙΚΕΣ ΠΙΤΤΕΣ «νλ.'καταπληκτικκσ πλοκησ ιστορικό αναγνωσμα Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ τό «ριστούργημα τοΰ -ΣΤΕΦΑ.ΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: - -Ο ΑΪΑΒΟΛΟΣ ΣΤΉΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΠΙΤΤΑΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
"ΛΕΛΦΙΚΕΣ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΕΣ,.
Τής τονεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑ- Γ1ΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Μέ μεγάλ.η έ.-ΐιστμΐότίΐτα γιοοτά λήνι,εν Λογοτεχνόίν κ. Απόλλων
τικε τΐΓν Κνριακή 3 Ίανουαοίον Λεο·νταοίτι>ς, ο 2ύμ6«υλ.ος της
356
—"Ολα αύτά Χουρσίτ Άγά, τοΰ
εΐπα, είναι άνόητα παραμΰθια, πού
δέν Τά .-τιστεύονν ουτε τα μικρά
παιδία, γι' αντό δέν θέλω νά συ-
νεχίσης. Έκείνο ποΰ μ' ένδιαφέ-
ρει, οπο)ς ταϋ εΐπα, είναι νά μά-
θθ) ποιοί είναι οί δολοφόνοι των
γκιαούρηδοεν κ<»ί Τού μικροϋ παιδι- οΐ, πού δέν σκοτώβανε γιά νά βω- «τοννε τό Ντοβλέτι, μά γιά νά έκδι- κηθοΰνε τόν Σονλτάνο .τού πρόστά ξε τΟΛ" χαλασμό τοΰ Μπονσταντζη- μπαση καί των άλλοιν <η.ινιι)μΛτών καί νά τόν τρομοκρατησονν. — Δέν ρίναι ετσι, μοϋ απάντη- οϊ. Μά έγώ δέν τόν άφηοα νά ,προχορήση. — Δέν εχω καιρό γιά σαλιαρί- σματα, Χονοσίτ Άγά. Άς>κετά.
'Εκεϊνο .τού σον έπαναλαμβάνιυ
θέλω νά μοΰ πής, ποιοί είναι .τού
σκότιοσαν την γνναίκα καί τό παι
όϊ της καί ποιοί άπαγάγανε τόν
Κοκκάλα. "Αμα μοΰ τοΰς μαρτν-
ρήσης, καί νά είσαι βρβαιος πώς
αντό θά μείνη μεταξύ μας, τώρα
κιόλα θά προστάξο> μέ δικιά μόν
στηκε την Κνριακή
στίς αϊθονσες τού Ξενοδοχείον
«ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΜΕΛΑΘΡΟΝ» το
ΐ-ή ςΆγ«>6ασιλαάτικ·ης πίτ-
όπραγματικος σκοπος για τον ο
ποϊο ό Μαχμούτ άναδιοργάνοσε Τα. το0____
χά Ντοβλετι καί έπέβαλε τίς με- ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΕΣ». Την όλην έ-
ταρρνθμίσεις. ' ,-χ,'βλϊψιν έπιμίλήθηκε ή έκλεκτή
"Ολα αϋτά έ'καναν την μΌυσουλ ΛΟιήτν την Το^ρκία άπό την συμ - λ ώϊ ^ ^^
σώσοχ>ν την
άπό την συμ
φορά πού την 'απεΐΛθΰσ* καί πρός τ^^.ο μέ ίκλεκτά ποιήματά άξι
τήν ό.ιοία την εσπριυχνε ό ϊί>ιος λ<ϊνί,η, Πάντων ι«λων τού ό Σουλτάνος της, άποο;<ισίβανε ΦΙΚ να έξοντώσοννε την οΐκογένϊΐα τοΐ γκιαούρη, ποΰ κατάφερ* νά γνρί ση τά μν>αλά τού Σουλτάνου καί χσυ ^ ^πικεφαχή τον Ποόεδοο
νά τάν κάνη προδότη. Μάβαμε | χου τόν ,^νροοστον Ίστοοικόν
πώς οί άνθρωπον μας καταφέρα ^ ' Σ,μύονης μ Τ
νε νά έξοντο.σονν* την οΐκογένεια ^ χ_ Χο?ί<,τον τον γκιαούοη Ν ά γιαττ πολνχρο {ΑΕλφικΕΣ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝί¬ ^ Παρέστη όλον τό Διοικητι- 2χV6ον)^ον τοΰ Συλ).όγου τού- ^ - τον Ποόεδοον τον γκιαούοη. Ν ά γιαττ, πολνχρο τ. 'Τ.του<,- και .Αντιποβί6οον5 τον τόν ^ ^ Αντιποβί6οον5 τον τόν ΒΛνοη, μας βλεπεις |κλϊκτάγ ΛνπαΤ0<ώτ-. μας κ. πατρ.ώτες εδω μεσβ >Α6(?αιιίο „_ τί)ν
δλους τούς πατριώτες έδώ
χαρονμενους κι' εντυχισμενους, κα
τέληξε ό Χουρσίτ Άγάς.
—Άλλάχ, Άλλάχ, ίκανε ό Σονλ
τάνος καΐ σκέπασε μέ τις παλά-
μες τά πρόσωπό τοΐ'.
— Καταλαβαίνεις, φίλε μου Ί-
— Καταλαβαίνεις, φιλε μου Ί- »Αη Βασίλη>
σμαήλ, πως ή ψι>χή μου ητανε μα- ] ό έξαι μΓΤαξυ τών 6ποίων
υλχ Ίστοοοώς, καί Πρόε-
νά σ' άφήσο-υν έλεύθερο Ι σαπίζανε σά μπουντρούμια καί πώς ' 6ριΟς της ·]$νω~ως Έλλήνων Λο-
άφοϋ μοΰ ΰποσχεθής πώς στό μέλ
λον δέν θά άνακατενθης σέ καμ¬
μιά σννο>μοσία έ·ναντίο·ν τοΰ Πατι-
σάχ μας, πού δέν νοιάζεται παρά
σας. Σττνελάβετ*, μέ την λογοτε
χνικήν ίκανότητά σας, την ταπει
νότητα καί τό μεγαλείον τοΰ θε
άνθρωπον καί τά διατνπώσατε κα
τά τρόπον άπλοΰν, λιτόν καί συ·νΐ
)»τικόν. "Ανθος ενσεβείας είναι τό
βιβλίον σας.
Έγκαρδίιος ϊΰχόμεθα δπος ό
σαρκικθείς Ιησούς σκέπη υμάς
καί παρέχη υμίν υγείαν κ ι'ι μα¬
κροζωΐαν.
Έν Χριστώ Ενχέτης
+ Ό Κυποον ΜΑΚΛΡΙΟΣ».
'Επίσης ό Άκαδημαίκός καί
διακεκριμΐ-νος ποιητής κ. Τάκης
Παπατσώνης έγραψεν είς τόν κ.
Μελήν ΝικολΛ,Τδην τα εξής:
«Άγαπητέ κ. Νικολαίδη,
Έπιτρέψετέ μόν νά σας γοά-
ψ<ο μιά προ')τη μόν αΐ·θόρμητη καί πηγαία έντύποκτη, πού ίΐμαι 6έ- βαιος θά μείνη καί Ιδοαία πεποί θησή μου: "Οπο>; ό Ίησονς Χριστός είναι
ή Κεφαλή, ή κορνφή όλ.ον τοΰ
σμήνους των Άγίων, Άποστόλων,
Μαρτύρων, Όσίων καί τοϋ σννό
λου τής Έκκλησίας, πνίότος στήν
Ίερα,ρχία, τολ.μώ νά .τώ ότι ό πέμ
πτος αύτάς άναιδαθμός στή θρη-
σκε·τική σας ποςεία — εργ» μα
κροχρόνιο· Όμολογητή μαζί καί
Ποιητή - είναι ό άνώτΛτος, τό¬
σο στή όιάχντη σΐ'γκϊνηση, δσο
ναί στήν εκτελέση. Προσεγγίζε-
τε καί φέ^νετε σ' έπαφτι μαζί μας
τόν "Ανθριοπο Ίησον, ένίό, .τίσο)
άπό τίς γοαμμές, διατραίνεται δ-
λο τό δέος πού σάς (ηινέχει άπέ-
ναντι στόν Ίησον - θεό. "Οποις
πηγαίνοιιμε νά κοινονι'ισουμε μέ
την Εΰχαριστία «μετά φό(>ον καί
τρόμο'>-, μέ τόν ίδ)ο τρό.το άνα-
λάδατε νά μάς εύαγγίλ.ισθήτε
την ανθρωπίνη πορεία τού Ίη-
σοΰ, ποί' Τόν ίδιον όδήγησε στή
θυσία, καί τό γένος μας στή σιο
τηοία (άρκεϊ νά τό θελήσονμε).
Καλύτερο δώρο γιά τά Χρι-
στονγεννα δέν ήταν δννα'τό νά
μάς δώσετε. Άνεβήκατε επαξία
στά κ«ρύφ(ι>μα τοΰ έργον σας.
Μέ πολλήν άγάπη
Τ. ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ».
Παοά τον Σεβασμιότατον Μη
τοο.τολίτον Μεοσηνίας κ. Χρνσο
οτόαο> ό κ. Μ. Νικολαΐδης Γλα-
6εν έ.τίσης την άκόλ,ονθσν έπι-
οτολήν:
«Άγαπητέ μόν κ. Νικολαίδη,
Μετά πολλής κίά βαθείας χα-
ράς έλαβον· τό όμολογονμένως α-
κριος ίδιότατον καί πρωτότνπον,
άλλά υπέροχον κυριολεκτικώς νέ
όν βιβλίον σας «Ιησούς — όπως
μονάχα γιά την ευτυχία μας. Γιά
τό μ-εγαλεΐο τής αύτοκρατορίας
καί την δόξα τοΰ Ίσλάμ.
— Μά τόν Άλλάχ καί τόν Με-
γσ/Λ μας Προφήτη, δέν τοΰ; ξέ
ρω, μοΰ άπάντησε.
— θά εΐιιαι άνόητος νά σέ πι-
στέΐω, τοΰ εΤπα.
—"Οχι, εκανε. Σκέψου την κα¬
ταστήση μας. Μή ξεχνάς πώς δ-
λοι εαεϊς πού πολεμάμΐ τίς μεταρ-
ρΐ'θμίσεις, βριβκόμαστε αίπήν την
οτιγμή μέσα στά μ.ι^ιυνΤροιιΊμια
κ<ιί πώς κάποΐ/θς άπό έμάς θά μπορονσε νά λυγίση κάτοι άπά τά βασανιστήρια. Γι' αίτό οί σύντρο φοί Γμας άπ' εξώ μά; είναι τέλει ιυς αγνιοστοι ίαί έπκΐΐ'λακτικοί «- πέναντί μας. "Αν τό σκείρθή; αίτό θά .ιιστέ •ψης πώς σοΰ λέγω την άλήθεια δ ταν σέ 6εβαιών<ο πώς δέν Εκρω ποιοί σκοτώσανε τή γυναίκα καί τό παιδί τη; καί άπαγάγανε τόν γκιαούοη. Έκείνο γιά τό όποίο εΐααι βέβαιος είναι ή π-ροδοσία τοΰ Σονλτάνου είς βάρος τής Ό- θωμανικής Αύτοκρατορίας καί σέ παρακαλώ νά μέ άκούσης. Δνστυ χώς γιά ολους μας, δέν είναι πα- οαμΰθι γιά μικρά παιδία, όπως λές. — Λέγε, τέλος πάντων, τοΰ εΐ¬ πα, μά ?χε ΰπ' δψη σον πώς άπ' αϋτά ποΰ θά .τής έξαρτάται ή ζ<οή σον, γιατί τέτοιες βαρειές κοΐ'βέν τες δέν μπορεϊ κα'ι δέν πρέντει νά μένουν άτιμώρητες. Μην ξεχνάς πώς ό λόγος, ποΰ λένε πώ; είναι σπόρος, κι' ευκολα φυτρώνει. Αύτά μοΰ εΐπε. Μΐγαλειότατε, μά έγώ δέν μπορω χωρίς την ά- δειά σου νά προχωρήσοί γιατί στή σννρχεια άκο'σα ςροβεοά πράγμα- τα, ποΰ φνσικά δέν τά πίστεψα. — ΜΪ)λ ϊλενθερα, μοΰ εΐπρ , Σονλ.τάνος. Κι' έγώ συνέχισα: — ΙΙάνε λίγες μέιρες, (Τυνέχισε ό Χονρσίτ Άγάς, ποΰ διαδόθηκε μέσα στά μπουΛ-τρονμια καί άνά μεσά μας, πώς ό Σουλτάνος ήτα- νε έραστής τής γκιαούρισσας α¬ δελφής τού Κοκκάλα καί ότι άπό τόν δεσμό τονς αυτόν γεννήθηκε ενα άγόρι, ποίι ΰχι μύνο τό άνα- γνοιοισΐ ό Σουλτάνος σά δικό τον κίΐί τό ώρισε Διάδοχο τοΰ θρόνον, μά τό βάςττισε γκιαούρικα, δίνον- τάς τού τό μισητό δνομα Κιονσταν τινος. Αύτό τά νόθο παιδί ποΰ τό μεγάΑΛοναν σάν βασιλικό πρίγκη- πα, τό μόοφωναν γκιαούρικα, μέ σκοπό νστεοα άπά τόν θάνατο τοΰ Σουλτάνον νά τό όνεβάσουν στό θ^όνο τοΰ Όσμάν, σάν Ρωμηό αύτοκράτορα. Άπ' αύτό τό γεγο νός άποδείχθηκε πιά καθαρά καί μέσα μου χαιρόμοννα κι' έγώ μα- ζι τον; γιά την θανάτοοση τής γκιαούομσσας έρωμένης τοΰ Σουλ¬ τάνον καί τοΰ παιδιοΰ τη; καί γιά την σύλληψη τοΰ άδελ.φοΰ της .τού τόν είχα καλά κλεισμίνο στά μ.-ΐου ντροί'μια τής Άδριανονπολ.ης. Μ' όλα ταύτα άποφάσισα νά τοΰς θν σιάσω γιά νά μή χάσω την εΰΛΌΐα τοΰ Σοΐ'λτάνβυ, .ιοΰ μοϋ ήταν ά- παιραίτητη γιά τόν σκοπό μου. Ά κόμα καί γιατί δβα εΐπα στά Σονλ τάνο ητανε ψέματα. ΟΊ κλεισμέ- νοι στςι μπουντρούμια σνντροφοι τοΰ Μπονσταντζή,μπαση, δέν είχα νέ ίδέ« γιά τά έγκλ.ήματα, ποΰ την διάπραξή τους έγώ' είχα προ- στάξει. Ό Μαχμοΰτ εΤχε· την γνο') μη πώς ό θάνατο; τή; έρωμένης τού καί τοΰ παιδιοΰ της καί ή ΐ- Εαφάνιση τοΰ Κοκκάλα, ήταν έο- γο τοΰ Χαοίμιθΰ τον, ποΰ πίστευε πώς μόνο αύτό ΐΐχζ συμφέρον νά ξεκάνη αυτού; τούς άνθρο'ιπους. Έγώ μέ δσα τοϋ είπα τοϋ άπεδίί κνυα πώ; καί άλλοι είχαν συμφέ¬ ρον νά τούς βγάλχη·ν άπό τή μέ¬ ση. Πρόσταξα, λοιπόν, νά κρεμά την ιδία νύχτα δ?Λνς τοΰς καί γιά καλό καί ,γιά κακό πρώτον τόν Χουρσίτ Άγά. "Ετσι ϊδειχνα την άγανάκτησή μου γιά τόν χα- μό τών προσώποον πού τόσο άγα- ποΰσε ό Μαχμούτ, μά καί την ά- ςοσίοχτή μοι> σ' αυτόν. Πεοα δμως
άπ' αύτά, μέ τόν χαλασμό τους
άπέφευγα καϊ τόν κίνδννο νά άπο
καλ>φθή πώς δσα είπα στόν Σουλ
τάνο ήταν ψέιματα, στήν περίπτω
ση ποΰ ό ϊδιο; ή δ Μονφτής θά
τοΰ; άνέκρινε. "Ας σννρχι'σουμε,
όμως, άγαπητέ μου Ισμαήλ.
Ό Πατισάχ, άφοΰ εμεινε γιά
κάμποση ώρα μέ τά χερια στό πρό
σωπο, νστερα, σιγά - σιγά τά κα-
τέίασε άπ' αύτό, μ« κύτταξΐ μ'
έ,'να λυπημένο βλέμμα καί μοΰ εΐ-
πε:
—"Εχεις δίκηο, πιστέ μου Βεζύ-
ρη, νά πιστεύης πώς καΐ οί συνω-
μότες τοΰ Μποσταντζήμπαβη εΐ-
χαν σΐ'μφίρον τά σκοτώσουν την
γυναίκα καί τό παιδί της καί νά
έξατρανίσαυν καί τόν Κοκκάλα. Ά
ν.όμα κι' έσύ καί ό Χαλέτ καί ό
Μεγάλος Μουφτή;, αν ήταν άληθι
νά ϋσα σοΰ είπαν οί κια<ρίρηδίς στά μποι»ντροϊ·μια, θά εΐχατε, δχι μόνο τό δικαίωμα, μά και τό κο>
θήκοΛ', σάν πιστοί καί καλοί Ό-
σμανλήθες, νά στραφήτε εναντί¬
ον μου καί ·νά μέ πολεμήσΐτε. Για
τί τότε θά ήμουνα έγώ ό προδό-
της καί Θά μοϋ Λξιζε νά σνντρι-
6ώ, "Ομως τά πράγματα δέν εί¬
ναι δ.τως οί έχθροί μοί· τά διέσ.τει
ραν καί στά διηγήθηκε ό Χονρσίτ
Άγάς.
(Συνεχίξεται)
γοτεχνών κ. Άπόλλοον Λεονταρίτης
μετά της ο>ζύγου τού, δ κ. Διονύ¬
σιος Ά^βανίτης, Διευθυντάς τοϋ
'Τπονργείου ΙΙροϊδρείβς Κυ6ερνή-
οεως καί έξαίρετος ποιητή; καί
Λογοτέχνης, ό κ. Ενθύμιος Παπά-
δημητρίου (θέμος Πακ?νάσιος) ό
ανθρωπος ποΰ λατρϊ·ύει την Σμτ'<ρ- νη μας, ή κ. Δίκη Σπε,ράντζα, σύ- ζνγος τοϋ άλ.ησμονήτου Σμυρναίου Πο*ητοΰ Στέλλίου Σ.τΐράντζα, πού τό όνομά τού ,μένει ζιοντανό άνά- μ«σά μας, ή Κα Σ,οΐρία Πήλικα- Βονγιονκλάκη, τ. Δημοτική Σύμ- βουλος καί νυν Σύμβουλος σέ δ*ά- φορα άγαθβ*ογά Σωματεΐα καί σννάμα έξαι^ετιθίή άπ·αγγέλτ<>ια,
ή Δίς Πιττακή, κόρη τοΰ
τού συμΛατριώτη μας
Πιττα,κή, Άρχαιο>Λγοΰ καί Καθη¬
γητού τής περί-φημης Εύαγγελικής
μας Σχολής στή Σμΰονη, τό σν-
μπαθέστατο ζίΐ.'γάρ*. τής Κρήτης
Κος καί Κα, Καοαβάνου, ή Λογο-
τέχνις Κα Ελένη Χαΐτζηγιάννη,
ποΰ τόση έπιτυχία σημείωοΐ τό
Βιβλίο της «ΜΙΑ ΔΙΚίΙ», ή'
γωδός τοϋ θεάτρου Δίς Ελένη
Σοφοά, ό Κος καί ή Κα Στρογγύ-
λη, ή Κα Βέλκ>υ - Τεγοπούλου καί
ό κ. Βέλιος άξιόλογος ποιητής,
ό Όδοντίατοος κ. Δανιηλίδης έξ
Αίγυπτον, ή Κα Κοτζιά, ό κ-
Χρήστος Σ πανομανώνης, ό
ναϊος Σνγγραφεΰς της ζωής των
Σμύονης, ό ό.τοϊ
ος τή ποοακλήσίΐ τοϋ Σύλλογον
ιδίας Ένώσεοις κ. Χρήστος Σ.ι«ι
νομανώλης, ό Στρ<ιτηγι>ς Χατζη-
ποοδοόμου καί ή «ΰζυγος τού, ό
Στρ.ατηγός Κολ>Λΐρος Μύ ή σύζι·-
γός τού, ό κ. Άντ. Σερκιζής, (πραγ
ματικοί ϋμυρνοί), ό κ. Ευάγγελος
Λαδΐώτης Διειιθυντής τής Έψημε-
>ίδο; «Κ.ΗΡΥΞ Τίϋ. ΝΕΑΣ
2ΜΊΓΡΝΗΣ», Παρέστησαν έπί-
σης 'Τπονργοί, δλον τό Διοικητικόν
Σνιιβονλιον τής Έστί<ις καί ό Δήμαρχος Χέα,ς Σμύρνης. Ό Προεδρος τής 'Εστίας κ· ΧαλΛέζος βγάζει- ενα σΐ'ντομο λό- γο εΰχαριστεί δλους τοΰς .ιαρισίτα μένονς καί μιλΛ γιά τά εθιμα τής πρωτοχρονιάτχκης πίττας. Τό κόψιμο τής θασιλόπιττας ή- οιύ εθιμο ποΰ ήρθε άπό την Α¬ νατολή. Ό κ. Χρήστος Σολαμωνίδης μι¬ λά γιά τά δώρα τοΰ Άγίου Βασι- λείου καί πώς προήλθε αύτό τό εθιμο. Κατόπιν ό κ. Χαλδέζος κό- βει την .τίττα μέ συνοδεία μονσι- "ις τού "Αη - Βασίλη. Αρχίζει μοι>σικό πρόγραμμα. Τό χορό τόν
ανοιξε ό Πρόεδοος κ. Χαλδέζος
μέ την κόρη τού μ·έ τόν μπάλλΐο
τοΰ τόπον μας. Ακολουθήσαν
εύρωπαϊκοΐ χοροί, παληοΐ καί
μοντέρνοι καί τραγούδια άπό ντι-
Πα^ατάβηκε ή γιορτή τής Άη-
6α<«λ.ιάτικης Πίττας μέχοι άογά ■την νύχτα. ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΠΙΤΤΑΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Κι' εφέτος ή "Ενωσις Έλλήνων Λογοτεχνών γιόρτ,ασε τό κόψιμο τής πίττας είς σννεστίαοτν είς τό Ξενοδοχείον «ΓΑΛΑΞΙΑΣ» την ΙΟην Ίανουαρίθ'υ κ<ά ο/λ τά μ*- λ.η της καί μέ έπικεφαλής τόν ε¬ ξαιρετικόν πρόεδρον της κ. Ά,τόλ- λωνα Λεονταρί,την. Ή Γενι,κή Γραμματίύς τής Ένο)σεως κ. Μαί- ρη Μπουσμπουρέλη επιμελήθηκΐ τοΰ δλου προγράμματος τής γιορ- τής αυτής. Παρέστησαν πολλές Ό "Εξαρχος ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΚλΙ ΠλΡλλΑΗΑΙΣΜΟΣ λΥΤΟΝ Σάς πσοουσιάζομε τά ίνδιαφέ- Κάλαντρα, ποΰ οί "Κλλη- νες τής Μικράς Άσίας τραγου- δοϋσαν την Πρωτοχρονιά στίς πά τοιδες τού; πςό τοΰ 1922. Αύτοι πόΰ ξεριζώθηκαν άπό τά πάτ§(α χιόιιατα κα'ι κατέφυγον στή Μή¬ τε οα Έλλάδα. "Αλλα μέν Κά- Λαντρα ΕΙναι στήν έλληνική τού Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΠΈΝΗ οα, δλλα δέ τό πλείστον στήν τονρκική, ΐς αίτΐας τοΰ ότι οί Σονλτάνοι, καΤά περιόΛους, διέ· ταίαν τα δ(?γανά τους νά κόβοι-ν ή μάλλ.ον νά χαοάζονν τις γλώσ- σες έκείνων ποΰ μϋ.οΰσαν έλληνι- κά, άναγκάζοντας έ'τσι αύτονι; νά άποεενιόνωνται άπό την μητοική προσωπικοτητε ς «ΛΕΛΦΙΚΕ Σ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙ- ΘΕΑΤΡΟΝ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΤ ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΑΜΟΥ Τό άγαπημέτο ζευγάοι — Α. Βουγιουκλάκη καί Δ. Πα-ταμιχα ηλ — πού παίζει άπό καιοό μέ Ι τό σνγκρότημά τον την κωμωδία ' Έπτά Χρόνια Γάμον, σημίΐώνετ ϊξαιρετική έ.τιτΐ'χία. Τό θίατοικό αΰτό έ'ργο των σνγγραΐρέΌνν κ.κ. Πολύδιου Βασι λειά§η καί Λάκη Μιχαηλίδη είναι άπλ.ό, στρωτό κα'ι ?ντεχνα δουλε μένο. Ή εϋθνμη καί συγκινητι- κή πλοκήό τού προσελκύει τόν Θε ατή καί τού χαρίζεΛ τέοψη καί εν- χαοίστηση. Ή άξιο).άτρευτος τοϋ Αθηναϊκον κοίνον κα'ι γενικά δλης τής Ελλάδος κ. Άλίκη Βονγιου ν.λάκη, αέ την γοητευτική της άκ τινοβολία καί μέ την άξιόλογη θΐ ατο-.κή της άγωγή, διαγράφει μιά ίνττ'πωσιακή καί χαριτωμένη πα- οοτκτίαση. Παράλληλ.α, ό συμΛα- θητικός παοτεναίρ της καί σϋζυ τόν είδε έ'νας άγνωστος Μαθη- τής Τον» καί σας ενχα^ιστώ καί σά; συγχαίρω πρ6 παντό; ύ,-η 6άθη κορδία;. Είμαι βέβαιο; ότι τό βιβλίον σα; αΰτό θά σημειώση ωραίον σταθμόν είς την σχετικήν περί τοΰ Κυρίον ημών βιβλιογοαφίαν. Σνγχαίροίγ καί αύθις καί εΰ- χόμενος πάσαν παοά τον Κυοίου ύλί εύλογία ν καϊ ενίσχυσιν, διατελώ μετ μήσειος. καί βαθυτάτης έκτι- + Ό Μεσσηνίας ΧΡΤΣΟΣΤΟ- ΜΟΣ». γός της κ. Δημήτρης ΠαΛαμιχαι- ήλ, πού τόν θα>μάσα+ιε στά δύο
Τσεχωφικά άριβτοΐ'ργήαατα: —
Βυσσινόκτμτο καί θεϊο Βάνια. —
είναι άναντίρριητα πειστικός στόν
('όλ.ο τοχ' καί δέν παοακλίνει άπό
τή θετική τού γραμμή. Έ.τίσης
ό κωμικό; Γιώργος Μοοχίδης με
τίς συβπαστικές τον κινήσεις σκι
τσάρει άπολανστικά τόν Θεϊο Φί
λιππο. Άλλά κβϊ οί λουτοί ήθο-
ποιοί, άποδίδοι·ν σέ σωστούς τό-
ναυς τΛν έρμηνεία των καί προσ
παθοΰν νά μην τυποποιοΰν την πά
οουσία των στή σκηνή. Τελακά, ή
σκττνοθεσια, οί σκηνογραφίες καί
ό φ(οτι·σμό; άκολΛυθοϋν τή ροπή
τής κωμωδίας.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
ΕΣ» παρέστη είς την γνορτή αύτη,
καί πολλά έχλ,εκτά Μέλη καί φίλο«
τοΰ Σιλ/^γου. Παρίστη έπίσης
ό τ. Πρόεδρος χοϋ ϊυλλόγου χ.
Μελησσοπουλος καί ή σύζυγός τού.
Ό Σίβααμιώτατος Μητροπολάτης
ΙΙάφου έλάμπρνν« διά τής παρου¬
σίαν τού την γιορτήν οοαί εΰλ.όγη-
σε την πίττα, λεγιον: «Εϋχαψιστώ
θε<>μά γιά την καλωσύνην ποϋ εΐ-
χατε νά μέ καλίσετε σ' αύτό τό
σνμπόσι.0, εύχσμαι νά έ'χίτε πάντο-
Τε την άγάπη, την ΕΙρήνην, την
γαλ.ήντΐν καί την ενλογίαν τοΰ
θϊθΰ καΐ ό νέος χρΟΛΌς νά σάς
φέ·ρ«ι χαρά κα'ι ΐύτυχία. Κατό¬
πιν άμέσως ό Προεδρος κ. Χρή¬
στος ΣΛλομωνίδη'ς εκοψε την πίτ¬
τα. Τό χρυσό φλουρί ?πίσΐ στό
Π»Μ.ητή Τάσο Βέλιο. Ό κ. Σολθιμω
νίδης εύχεται γιά τό Νέο "Ετος,
μιλά γιά την πίττα. τής ,-τρωτοχρο-
νιάς καί .-α&ς προήλθεν τό εθιμο
τών δώρίον τοϋ "Αη - Βασίλη, μιλά
καΐ γιά τόν ϊδιο τόν "Αγνο Βασίλη
άπό την Κακταρΐία. Κατόπιν μι¬
λά ή Γενίΐκή Γραμματΐύς Κα Κοΰ-
λα Παπαίημητρίον κοά άπεχ>θύνει
ευχάς σ' δλονς. Σννεχίζει την
όμιλία της γιά την Δ.ελ.<ρική Ιδέαν. Ό Πρόε6ρος τής 'Ενώσειυς Έλ- λήνω·ν Λογοτεχνών κ. Απόλλων Λεονταρίτης συγχαίρει. καί τοΰς δΛιό ΙΙ^οΐδ'ρους τον Στιλ^γου «ΔΕΛΦΙΚΕΣ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΕΣ» τάν κ. Μελησσοιρόπουλον καί τόν κ. Σολομωννδην. Ό κ. Δημ. Άβρα μίδης, Άντιπρόεόρος το·ΰ Συλλόγο>
εύχεται γιά τό Νέον "Ετος καί
ή κ. Μαίρη Μπουσμπουρέλη, Ά-
ντιπρόεδρος έπίση; χαιρετίζει. την
όμήγνρι, άπ-ενθύνοΐ'σα τίς καλ).τε-
ρες εύχές της.
Κχύ. ώρχίζει τό καλλιτεχνικόν
ποόγοαμμα μέ ώοαιότατα
ΕΚΘΕΣΙΣ
ΤΑΙΙΗΤΩΝ ΤΔΡΑΣ
ΟΡΓΑΝΟΤΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΧ
Ε.Ο.Ε.Χ.
"Υπό τοΰ 'ΕΘνκοΰ Όργανισμοΰ
'Ε/,ληνικής Χειροτεχνίας όογανοΐ
ται Ιςαιρετικηΰ ένδιαφέροντος εκ
θέσις χε·ιραποιήτ<ο·ν ταπήτοιν "Τ· δρα;, ό»; καί είδών ΰφαντίκής τι? χνης, έν τη κεντρικϋ αΐθοί'σχι προ βολών τού μεγαρον αυτού (Μϊ πόλεως 3). ..Ή ώς άνω έκθεσις ήρχισε άπό, τού Σάββατον 23ης Ιανουάριον, θά διαρκέση δέ μέχρι τή; 20ης Φεβροναρίοτ·, λειτουογούσα έλενθό ρο>ς διά τό κοινόν κατά τάς ερ¬
γασίμους ημέρας καί ώρας 9 Λ,,μ,
&05 1.30 μψ. «αί 5 ίως 8
τού; γλώσβα.
1._ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
1.- Κιουμούς - χανέ (= Άργυρουπόλεως)
Άρσ(χ)ή κάλαντα, κι' άρσ(χή) τοΰ χρόνου,
πάντα κάλαντα, πάντα τοϋ χρόνου.
Άρσ(χή) μήλον έν (είναι) κι' άρσ(χ)ή κυδώνι έν.
άρσ(χ)ή βράσαμον (βάλσαμον) τό μυρισμένον
έμύριοτεν άτό (αύτό) ό κόσμος ολεν (όλος),
ό κόσμος όλεν κι' ό βασιλέας.
Νά μυρίστε (γιά μύρισε) άτό κ" έσΰ άφέντα μ'
Κ" έσύ άφέντα μ', καλέ μ' άφέντα.
Δεβα σό ταρέ. κ' έλα οήν πόρτα
(διάβα στό ράφι κ1 έλα οτήν πόρτα)
φέρεν οϋας (άγριοκέρασα ξηρά) κα! λεφτοκάρεα,
δός μου τό φετήρι (πίττα) Θε νά πάω (νά φύγω).
"Αν άνοίηο μας, χαρά σήν (οτήν) πόρτα σ'
κΓ άν κι' (οϋκ) άνοίης μας, κλειδ! στήν πόρτα σ'.
(νά μείνη κλειδωμένη ή πόρτα σου) (κατάρα - φοβέρο).
Καΐ τού χρόνου, έτη πολλαί
άξιολόγων ποιητών καί ποιητριων.
Ή κ. Σ.τε·ράντζα άπαγγέλει ,τύ
«ΑΕΛΦΙΚΟ» τοΰ ΘΕΜΟΤ ΙΙΑΡ-
ΝΑΣΧΙΟΤ, Εύθυμίου Παπαδημη-
τρίβιι, ή κ. Πήλικα - ΒονγιουΆά-
κη «τό ΑΕΛΦ1ΚΟ» τοϋ Στέλιο.υ
Σπεράντζα, Ή Δίς Αθηνά Κασα
βέτη, τό «ΔΕΛΦΟΙ», καί τό «ΔΟ¬
ΞΑ ΔΕΛΦΙΚΗ» τοϋ ΔιοΛ'ύση Άρ-
6«νίτη καί τό «ΤΕΛΕίΠΆΙΟ
ΙΙΡΟΣΚΤΝΗΜΑ» τής Μαίρης
Μπονσμποΐ'ρέλης, άφιερωμτνο στήν
ΕΟα Σιχελιανοϋ. Καί πολλά άλλα
τοοαιότατα ποιήματά άπό τόν Τά¬
σο Βέλιο, την Κοτζιά, καί έ*να
πεξό γιά τά ΧρΜΐτονγεννα τοϋ
Δ. Άρ6ανίτη, ποΰ τό δκϊβαΐΐί ό
[διός ό συγγρα,φέας, Σ' ενα ώραιό
τατό τού ποίημα ό κ. Απόλλων
Λΐονταοίτης, ποΰ τό εΐπε ό ϊδιο-ς,
«Νά κλάψη δ κόσμος καί ύ'-
χι Έσύ Έλλάδα μας Χουσή.»
Καί μέ την ώοοιία αυτή ά,ιαγγε-
λία τελείοκΐε ή γιορτή τής Πθίυτο
χρονιάτικης Πίττας τού Σύλλογον
«ΔΕΛΦΙΚΕΣ ΑΜΦΙΚΊΊΟΧΓΕΣϊ..
Η ΠΙΤΤΑ ΤΗΣ ΕΣΤΊΑΣ
ΝΕΑΣ ΣΜΤΡΝΗΧ
Τό Σάββατο 9 ΊανοναρΧου στήν
Έστία Νέας Σμύρνης ϊγινε τό
καθΐΐθωμένο κόψιμο. τής Άηβα-
σιλιάτικης Πίττας. Πολλαί Σμνο-
νοί και Νεοσμυρνοί παρίυρέθησαν
στή τίλ-ίτή, μ«τ«ξύ των οποίων
ό Ποόεδοος τής Ένώοεως "Ελ-
τοΰ Παναγίου Τάφον, ό Άντιστρά
τηγος Γ. Άλ^(ίί£ος, τοϋ Οϊκσυ
Άντι>6ασιλ.έο>ς, ό 'Τ,τονργό; Προε¬
δρείον κ. Τσάκιανας καϊ ή σύζνγόις
τού, ό Προεδρος τοΰ Δημοτικόν
Στ^μβουλίου κ. Κοοωνόπουλος καί
ή σύζυγός τού, ό Σ εβαομιωτατος
ΙΙάορου, ό κ. Κονίρνοϋτος ΓίνικΛς
Διεχ·θυντής τοΰ 'Τπκη>ργΐίου Ποοε.
δρείας, ό κ. Χρή<ττος Εναγγελά- τος τ. Δήίμαιοχος Μεσολογγίου καί Πρόεδοος τοϋ Ταμειου Δ,ημοσιογρά ςτ<ον, Έπίτΐιμος Προεδρος τής Έ- νώσει·>ς 'Ελλήνιον Λογοτεχνών,
Ό Δΐίυθυντής τής έφημίρίδος
Προοφιγικός Κόσμος καί Πρόε&οος
τής Ένώσ«ος Ίδιοκτητών περιοδι
κου Τύπου κ. Σο>κρ. Σινανίδης
μετά της σύζυγον τού κ. Άντιγό-
νης, τό ζεΰγος Άοχιτεκτόνων κ.
καί κ. Νικ. Ναοτκτούλον, ή κ. Νιό-
νια Χατζίκιου, ό κ. καί ή κ. Μιχαήλ
Χάλαρη, ή κ. Κοΰλα Παπαδημη-
τρίου, ό κ. Χρ. Χπανοιμ'ανώλης ό
γ. Λουκάς Συρίγος, ό κ. καΐ ή
κ. Στρογγύλη, ό κ. καί ή κ. Ραΐ-
ση, ή τοαγωδός τοΰ θβάτρου μιας
Δίς ΈλέΛ'η Σοφρά, ή κ. Κοτζιά,
ο όδοντίαντρος κ. Δανιηλΐδης, ή κ.
Άγαθή Νοτίδον, ό Μονοονργός
κ. Αίμίλιιο; Σπήλιο; καί ή σΰζυγός
τού, ή κ. Σο<ρί«. Πήλνκα - Βου¬ γιουκλάκη, ή κ. Δίκη Σπεοάντζα ό Δικηγόρος κ. Παπακιονσταντί- νου καΐ ή σύζυγός τού, καί πολύς αλλ.ος έκλεκτός κόσμος φίλοι. τής Ενώσεως. Μετά τό γεϋμα, ό Προεδρος τής Ένο'ισεως Έλλήνων Λογοτϊχ νών μιλά γιά τίς προσωπικότητες πού ίτίμτκταν διά τής παοουσίας τους την γιορτή αύτη καί άμέσως γιά την δράσι ενός έκαστον τών Μίλών τής Ενώσεως. Κατόπιν μιλά ό 'ΤφυπαυοΎΟς Ποοεδρείας Κι>6ερνήσεχ))ς μέ ώ-
ραιότατα λόγια γιά τσϊις λ°Υ0-
τέχνας, τούς άκούραΛ'τους αύτοΰς
άνθρώπους τού πΎεύματος καί τής
πέννας. Ό Πρόίδρος κ. Λϊθ-νχαοί
της τόν ϊύχαν συγγραφειον.
..Ή έ<ρετεινή γιορτή τής Άγιο- (1ασιιάτικη.ς Πίττας τή; "Ενώσεως 'Ελλή Τό τραγουδοΰσαν μέ συνοδϊία κεμεντζέ (χουδώνια δεκαπέντε,
έγώ νά μπω, έγώ νά βγω,
νά τόν πετροβολήσιο
(τόν "Αη Βασί?.η ποΰ κοιμάται
οτή μέση τοϋ σπιτιοΰ)
δόστε μου και ροδόσταμο
κι' ενα κανάτι μόσκο
γιά νά στα'θώ άπό πάνιο τον,
νά τονε περίχύσω».
Όσο γιά τή λέξη «6ασιλ>έας»
έννοεϊ τόν Βασίλειο, όπως βλέπο¬
με καί στά Χωριονντΐκα Κάλαν-
τρα τής Σμύονης:
«Πέσμου νά ζήσης, βασιλεΰ,
τί σπέρνεις, τί
οπον ό "Αης Β<ισίλης Θεωρϊϊται ό .πρΛτος ζευγάς, ποΰ χαιρΐτ;ι<ΐϊ ό Χοιστός, την Άρχιχςονιά, άνά- μεσα οΐους ζευγολΛδες τοΰ κό¬ σμον. : 2— Σε'μπίν - καρά - χησάρ (—= Νικαπόλεως) 2.— ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΡΑ ΤΗΣ ΚΑΙ Σ ΑΡΕΙΑΣ Άζήζ Βασίλτνς, γκείάρκεν Καιοερ'ιν σ(χ)ε'βρΛντίν, άλτουνά κήζ ίχτιαρή ράστ γκελντί, ντεγερέκι' —ορν νΐρε'ντεν γκεν.ίγιοοσουν; σέν νέ-ρ«γι« γκι'ντιγιοοσονν; —Άνα'ντολ'νταν γκελίγιοροι,'μ, ή - Πάτμογια γκι'ντίγιοοσονιι. Μετάφοασι ς Ό "Αης Βαβίλης, δταν ήρθϊ άπτής Καισάοΐΐας την πολιτεία, χρτ·σή καλογριά συντύχησε, ποΰ τόν άρ<ότησ€ 'Κσί» πόθεν ϊρχεσαι; ίσΰ γιά .τού πηγαίνεις; —Άπτήν Ανατολή εοχομαι, στήν Πάτμο ,τηγαίνοι. ΈδίΤι βλεπομί .-ταράμ«ΐϊ.ς φρά- σεις όπως καί στά πανελλήνια Κά λαντρα: «Άης Βασίλης έ'οχεται άπό την Καισαρ-εία... Βασίλη πόθεν 'έοχιβαι; καί πόθεν κατε'βαίνεις; Άλλά καί στά Κάλαντρα τής Κανυστίας (Εδβοιά) βλέπομε: «"Αης Βαβίλης έρχεται άπό την Καιοαρΐία... Κι' ή Ποτναγιά τόν άπαντα κάτω στό στανροδρόιιι>.
1.— Καισάρΐΐα
Στήν Καισάρεια, άλλά καί σέ
σλλες .τολιτεϊ^ς καί χοεριά τής πε
ριφέοειας, γιά Κάλαντρα έ'ψαιλ-
ναν τά Άπολ.υτίκιο τοϋ Αγ. Βα-
σιλείου:
Είς πάσαν την γήν
εξήλθεν ό φθάγγος σου...
Καθώς καί τό Άπολντίκιο τής
Περιτομής τοΰ Κκρίου ήμ(ον Ίη¬
σον Χοιστοϋ:
Μορφήν άναλί.οιώτως
άνθοχοίτίνην
Άλλά καί οί Μονσονλμβνοι ϊ-
λεγαν τά Κάλαντρ/α στοϊις Ρω-
μνηοΰς. ΑύτοΙ ήσαν:
1.— Οί μπεζιρτζήδες, ποΰ που
λοΰσσν τό μπ*ζίρι (μπεζίρ, τουρκ:
λινα<3οσπορος) άπόπου έ'βγαζαν οί Καϊσαρλήδες λιναρόλαδο φ(*γώσι- μο, γιατί στήν περιοχή τους δέν ,ιςόκο6αν τά έλιόδεντοα. Καί 2.— Οί ντερ&ίσηδες, .τού κατα σκϊύαζαν καμπολ,όγια καί δαχτυλί δια καί τιμονσαν τόν "Αη Χαρά- λαμπο (ΆζΙζ Μαμπός) καΐ πηγαι ναν στό πανηγύρι τού: Ταντούρ γιανάρ, κετέ πισ(χ)έρ, ό κετέ'ντεν μ.τανά ντουσ(χ)έρ. Άβιντΐζ,^ΐτσι όνομάζουν τά Κά λανχρα οί Άρμ-ενηδΐς. Καλαντόζ = ?τσι όνομάζονν τα Κάλαντρα οί Ρο>μνιοι Καισαρλή-
δ*ς·
ΟΊ Μωονμ-εθανοί αύτοι έ'λεγαν
στό τέίος καί τίς δι<ό λέξίΐς αύ- τές, γιατί βτό χρκττιανικό σ.τίτι. π·οΰ πη'η'αιναν νά ποΰν τά Κάλαν¬ τρα, πιθανόν νά ήταν Άομένικο ή Ρωμέΐκ.ο. 2.— Οΐιργκιοΰπ (=Πο^οκΟΛ4ον). Αΰτά τά Κάλαντρα τά ελεγα·ν τά Ριυμνιόπαιδα: Γίλ μπακτ(χ)ή, γίλ άτσ(χ)ή.κ μπασ(χ)ή. δεβίν, γκι'ντελίμ. Βε^μέζσετνιζ, νέ ντε'ελίμ; Μ.τίζ, άλ}.α(χ)ήν κουλού - γιυιζ μπός (χ) έσ(χ)εγίν τσουλού - (γιουζ. Ταντουρντά κ«τέ πιβ(χ)έ<), όνοϊιν γιαφησή μπιζέ ντσυσ(χ)έ#. , 6έο·ιν, γκι'ντελίμ, ΒερμέζοΊνιζ, νέ νχε'ελίμ; Μπίζ, άλ.λα(χ)ήν κοΐ'λού - γιονζ, άζιζλερίν τσουλού - γιοτΐ. ΆβιντΛζ, Κάλαντοζ. Μετάφρασις: Τό ταντοϋοι καίει, ή πίττα ν)»ήνε- (ται, ά.τ. έκηνη την πίττα κ' έμένα πέφτει (μ«οίδ»).; Δόστί, δόστε, νά φύγοεμε, "Αν δέν δόστε, τί νά ποθμε; Έμ-εϊς το-0 θ«ο"ϋ δοΰλοι εϊμαστβ, των άγίοον τά τσούλια, (ταπεΊνοί). ταντονοά ■ντονσ(χ)έ(>.
Μετάφρασι ς
Χοονιάς άνχή,
χοονι&ς άνοιχτής άρχή.
Δόοτβ νά φύγωμε.
"Αν δέν δόστε, τί νά ποΰμε;
Έμ*ϊς, τού Θεοϋ δοΰλοι εΐμαστε,
άοήμαντο τσοΰλι τού γαϊδονριοδ
«ίμαστε.
Στό ταντοίίρι πίττα ψηνεται,
άπό αυτή, ή μιβή σέ μάς φέφτει.
Έκίίνος πού δέν βίνει
τά μειμ« τού στό ταντοϋοι πεφτει.
(Ταντοϋρι σπιηκός ςροϋρΛ·ο·ς
σκαιμμίνος στό δάπεδο, στά πήλι
να τοιχώματά τού κολλοΰσαν τί;
ώμέ; πίτ—ς γιά νά ιΐητβοθν).
Καί έδώ δλέπομε κατάρα - φο-
(Σ»νεχ(ζεταΛ)
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΈΝΗΣ
ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΙΕΚΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΙΟΥΑΙιΥ ΣΤΕΓΙΣΕΟ!
Τό έσπέοα; τής ,-τας>ε>.θον>σης
Τοίτης συνήλθε τό Κεντρικόν
Σκμδούλιον ΣτεγάσΓυις υπό την
προεδρίαν τοϋ Γενικοϋ Διευθυντού
τού υπουργείον» Κοινωικών 'Τπη-
ρε-σιών κ. ΊωάΛ·νου Άγγέλη μέ
συμμετοχήν τού Νομικοΰ Σινμβού-
λου τοΰ ΰπονργείου κ. Ριγκάκου,
τών διευθυντήν κ.κ. Ίορδ. Παν.
/άδη, Φωτ. ΙΙαπαθανασί,ου, κάς
Λογοτεχνών
μεγά-
λη έ-ηιτυχία.
ΚΙ' Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ
ΤΩΝ ΣΜΤΡΝΗΩΝ
Την Παοασκ,ΐνήν 1ό Ίανοτιάοιον
στό Ξενοδοχείον «ΒΑΣΙΛΕίϊΝ
πέρασαν μιά φορά κι' ενα καιοό
μρστι στήν άγκαλια τής ξακουστής
τού; Πατρίδος τής Σ-ΜΤΡΝΗ1
μας, παοονσίασε έ'να (όραιότατο ?-
Θιμο τής πατοίδας μας, «τό πατρο
:ιαράδοτο Καράβο καί μέ τύ ντο'
μπελεκι ποΰ λέγανε τά Ινάλαντα.
Ήταν πϊρνρημ,ο καί θεομά συγχα
ρητήθΜΐ στό δ^ιοφιλή μας λαογοά-
ΜΕΛΑΘΡΟΝ» εγινε ή γι«κ«ά μΛς
Σιιύρνη. Μέσα στή ψυχή δ?Λΐν
μιλοΰσε ή Σμύρνη : «Σ.μύρνη
Πατρίδα μόν γλυκιειά, χαριτομένη
χώρα, γιά νά οέ δγάλω άπό τό
■νού, ποτέ δέν θαρθη ή, ωοα».
Νίνα Γιαννακίϋου
Καλαιμπάκα καΐ τού ρρ
ίκ.τοοοχί>.του κ. Σο>κρ. Σινανίοη
κ.αί Ρλα&ΐ τάς κάτωθι άποφάσεις:
Πίρί προσαρμογής τοϋ ύπ" ά-
ΟΐΘ. 5134 διαγράμ+ι-ατο'ς Σι»ν)ομοό
Πανοράματος θεσοχιλονίκης .τρός
τό Ισχύον διάγραιμμα θεο) νίκης
καί τροποποιήβειος τής οίκοπίδο-
ποιήσειος κατά τό Ο.Τ.5 αΰτοΰ.
ΙΙερί τροπο.τοΊήσεως της οίχο-
πεδο.-ΐθΜ><ΤΓΐι>ς είς τό Ο.Τ. 103 Συν)
σμοΰ Κορ^·δαλλοΰ (διαγρ. 6488).
Περί έγκοίστιυς πιστώσεϋΐς δρχ·
1.000.000 διά την χρημο,τοδότηΛΐν
κατά τό ε'τος 1971 τών έν τή **-
φϊρίία τοϋ Κ.Κ. ΙΙολιτικής θεη-
σαλθλ'ίκη; έφαρμοζομένι>η' στεγαβτ.
π.ρογραιμμάτ ο ιν.
•Ομοίο>ς 6οχ. ΐ.000 διά τή» χο-
ςιήγησΐν δίάρου Χριστουγέννο>ν εί;
άλ
γ
ς εργάτας διά την
μεταφοράν τοΰ άρχείου τής Δ)ν
σεο>ς.
Όμοίχο; δρχ. 5.000 διά την οα-
πάνηίν καταδολής νβμίμων τϊλών
διά την ,ταρά τοΰ 'Τ)γ€ίον Δημ.
"Εργων χορήγησιν ρι>μοτομικών
σχεδίι·>ν κ>Λ.
Όμοίω; δοχ. 200.000 διά την
καθ1 δλην την διάρκειαν τοΰ Ρτβυ;
1971 έπκ— ροκτ-ήν δ«ιπ»~ο>θη<Ιομί- νιον 6ίΐε4.λΛν ώς άχρεωοτήτος *"■' βλθέ (έκ ονακανονισμών). 'Ομοίως δρχ. 150.000 διά την (-νέχικι ΐην βελ.)
ΟΧΙ ΜΕ ΤΟ ΑΖπΙΩΤΟΝ!
ΑΊ πρ»6λίψ«; έκ των μ*χρι τοϋ ι
δι συγκεντρωβέ'ντοκν καί γνωσβέν
τ«ν στοιχείον διά την πορείαν
χής τουριστικής κινήσεως, κατά
τό διαρνϊύσαν ετος 1970, δύναν¬
ται νά θεωρηθοϋν ώς ε·ΰ.>ίωνοι,
άφ' ότου άπό όιετίας όιεσπάσα-
μίν καΐ έπανηνυρίσαμεν τάν αρι¬
θμόν ενός έκατομμυρίου άφίξεων
τουριστών έν 'Κλλάδι καί ήδη ό
βριθαός ούτος, δ'ά τό παρελθόν
Ιτος, τιπολογίζετα» είς 1-600.000
άτόμων. ^ ^ , ^ '*{'_&[
ΣυγκρινόμεΛ'ος ό άριθμύς ου-
χος μ? την τουριστικήν κίνησιν
ίλλων όμόρων καί Μεσογΐΐακών
χωρων —Ιταλία, Ισπανία, Γαλ¬
λία κ. ά.— ΰπολείτεται σημαντι¬
κώς καί θά απαιτήση μακρόν χρο
νικόν δίάστημα διά νά προσΐγγί-
βιι>μεν, έν άναλογία πάντοτε, τα
νούμϊρα άφίξεοΛ- των 10 καί 15
ίκατομμυοίονν τουριστών κατ' ρ-
τος. Τό γεγονός τοΰτο, ουδένα εκ
πλήσσίΐ, δεόομένου ότι ή ίστορία
τού Ελληνικόν Τουρισαοϋ είναι
,ιοοιΚΡΛτος καί δΐν έ'χει συμΛΛη-
οώσΐΐ βίον μιάς 20ετίας, λόγφ
των εσωτερικήν <τννθηκών. Καί οί .τοώτοι περιηγηταί - τουρισταί, άφικνονμενοι είς την χώραν μας, εγνώριζον δτι ή Έλ.λάς δέν ϊχει νά τούς προσφέοη τί.ιοτε δλλο ά- Λβ τό κάλλος των αρχαιότητος. Αί συνθήκαι οιαιιονή;, πέραν τής πρωτευούσης καί τί>ν αεγάλωνά-
οτικών κέντρον, αν όεν ήσαν ά-
νί'.ταρκτοι, έχαρακτηρίξ,οντο ύπο-
τνπώδεις καί ή έν γένει τονριστι-
χή πολιτικ.ή ήσκείτο έρασιτεχντ-
κώς.
Ή προγραιπιατιΐςομένη καί. ωρ¬
γανωμένη τουριστική πολιτική ήρ
χισε βραδύτερον, δταν εγένετο
υφ' ίίλ.ων άντιλη—τόν καί κατανοη
τόν, δτι ό τουρισαός αποτελεί τό
νρβν δυναμικόν κλάδον τής οίκο
νομίας μας, μέ ά,αεσον άντίκρυ-
ομα την είσροήν συναλλάγιιατος.
Α εϋρργετικαί έπιπτώσεις έκ τής
άναπττξεως τής τουριστικής κινή
σειος είναι γνωσταί
Προσβλέποντες, όμως, είς τό
μέλλον, χωρίς νά παραγνωρίζω.
μ«ν τα μέχοι τούδε συντελεσθέν-
τα, άπαιτεΐταΐ ή κατάστοωαις μα
κρο.τνάου τουριστικής πολατικής.
Ή ϋπ»δομή της τονριστικής άνα-
πτύξεως είναι πολύπλευρος, πολύ-
μορφος, όσον καί ίδιόμορφος. Ή
ξασφάλισις άνέτου διαιιονής καί
διακινήσεως είναι οί κυριώτεροι
σνντελεσταί τής δλης υποθέσεως.
Καΐ ημπορεί νά ΰποστηριχθή δτι
εχομεν οργανισμόν ανεγέρσεως Εε
νοδοχειακών μονάδων καί άλλιυν
τουριστικων έγκαταο-τάσεων. Άλ
λά ιδιαιτέρως ποέπει νά προσέξιο
μέν καί την διααίνησιν των έπι-
σκεπτών, λόγφ τού νησιωτικοΰ
σνμαλέγματος, τό οποίον χαρακτη
ρίξει τόν ελληνικόν χώρον καί τό
οποίον έλκύε» τό σύνολον σχεδόν
των ξένων.
Άναφερόμεθα πάντοτε, είς τόν
εξωτερικόν τουρισμόν καί. διαστέλ
λομεν τούτον πρός τόν εσωτερι¬
κόν, διά νά ίντογραμμίσωαεν έν
κατακλεϊδι, ότι ό ξένος έπισκέ-
πτης έ'χει καί τάς άπαιτήΛει; τον.
Καί αύτάς πρέπει νά τού τάς προ
σφερω·μεν —φυσικά ώς καί ό [δι¬
ός γνωρίϊϊΐ— οχι μέ τ0 άζημίω-
τον !
ΟΙ ΔΕΙΚΤΑΙ ΑΞΙΑν
ΛΙΑΝΤΚΩΧ ΙΙΩΛΗΣΕΩΝ
Κατά σχετικήν ανακοίνωσιν
τς Έθνικής Στατιστικήν 'Τπη-
ρεσίας, οί δεικταί άξίας λιανικών
πωλήσ·εων (τζίρου) κατά τόν μή-
να "Οκτόμβριον 1970 παρουσιάζουν
μέ βάσει 100 τόν μήνα Ιανουά¬
ριον τοϋ 1967 την κάτωθι κίνη¬
σιν: α) Γενικάς συ-νόλου πεοιο-
χών: Αύξησις κιιτά 13,5% τόν
"Οκτώβριον 1970 έναντι τοΰ 1969.
6) Γενικάς περιφερείας πρωτευ¬
ούσης: Αύξησις κατά 6,8% τόν
"Οκτώβριον 1970 έναντι τοΰ
1969. Τό δεκάμηνον Ίανουαρίου
— "Οκτώβριον 1970 έναντι τοΰ
1969: α) Γενικάς συνόλου περιο.
χών: Ανξησις κατά 12,6%, 6)
Γενικάς περιφερείας πρωτευού¬
σης: Αύξησις κατά 7,2%.
ΥΨΗΛΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΟΔΟΥ
ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΣ ΤΩΝ ΤΙ ΜΟΝ
«Ή έλληνική οίκονομία έ'χεα ε-
πιτύχει σι.<νδυασμόν ύψηλού ρυ- μοΰ άνόδου τοϋ έθνικού ίίσοδήμα τος καί των έπενδύσβιον μέ ίκανο ποιητικήν σταθεςότητα τοΰ έ.τιπέ- δου των τιμών καί Ίσορροπίαν τού ίσοζυγίου εξωτερικών πληρωμήν τής χώρας». Τα ονίοτέρω ϋπογραμμίξει ό Διοικητής τής Τραπέζης Ελλάδος κ. Δημ. Γαλάνης είς άρθρον τού σχετικώς μέ τάς προσφάτους έξε- λίξεις τής οίκοΛ'^μίας είς την ει¬ δικήν περί Ελλάδος έκδοσιν τής ίταλικής έφημρρίδος «"Ιλ Τέμπο» Συγκεκριμένως άναφρρΐται δτι διά τό έ'τος 1970 έκτιμάται αϋξη σις τοϋ έθνικοΰ είσούήματος είς σταθεράς τιμάς κατά 7,5%, τού Ησοδήματος τής δευτερογενοϋς παραγωγής κατά 11% καί των έ- πενδΰσεων παγίοιι κεφαλαίου κα¬ τά 12%. "Ετι ταχύτερος ρι·θμός άνόδου διαπιστοΰται διά τάς ΰψη- λής π:αραγο>γικότητο; ίπενδύσ«ις
είς τή ν βιομηχανίαν καί τό έ'ργα
νποδομής.
Έκ των παρατιθεμένων έπίσης
στοιχείοητ επί τής εξελίξεως των
τιμών, .τροκύπτει δτι έν Ελλάδι
έπικρατεΐ ίκανοποιητική σταθερό-
της, Ιδία, έν όψει των §ιεθνών έ-
ξελίξεων είς Τόν ταμέα αυτόν.
Είς τόν συναλλαγματικόν τομέα,
εξ άλλοιι, διαπιστοϋται ταχυτάτη
αΐίξηστς των έξαγωγών τοΰ του·ρι-
στικού ουναλλάγματος καί των με
ταναστευτικών έμ/κισαάτ(ον. Κα¬
τόπιν τούτου τα έπίσηιια σι»ναλλα-
νματικά διαθέσιμα τής χώρας έ-
σημείωσαν έντός έτους έλαφράν
αίίξηοιν παρά την ταχείαν άνοδθΛ'
των είσαγωγών, την οποίαν συνε.
πάγεται ό ΰψηλός ριιθμό ς μέ τόν
οποίον άναπτ,ΰσσεται ή έλληνική
οίκονομία.
Τέλος, είς άρθρον, ώς ένδεικτι
κόν τοΰ έπικρατοΰντος κλίματος
»®©<ε>®®ε®®<ίΧ!>®<ϊΧϊ^^ ΕΥΗΚΟΟΝ ΟΥΣ Ό χώοος τής Άφρικής ήρχισε νά .τροσελ,ιαίη τα έλληνικά προϊόν τα χαί ευνοικαί προυίΐοθέσϊίς δια- γράφονται διά τόν έίΐίκτατισμόν των έξαγιογών μας, έφ' όσον άπό τούδε καταστρώσωμεν πρόγρ<αιμα Χ«τακττ)σειος των νέιον αυτών ά- γορών, μέ σι*νεχώς έντεινομενον οικονομικόν δυναμισμόν. Βεβαίως, μέχοι σήμερον, οί ά- νοραί των χιορων τής Άίίρικής χαί τής Μέσης Άνατολής, δέν ή σαν ΟΛοόσβλ.ητοι δία τα προιόντα μιις. Αντιθέτως, μέ πολλάς έξ οίτών καΐ όι' ωρισμένα .τροιόντα εχαμ«ν άναπτύΕει εμπορικάς σχέ αεις, είς ικανοποιητικόν επίπεδον, ,ιλ^ΐστα* δέ 6ιομηχανίαι έξαρτοΰν την έπιβίι,Μΐίν των έκ τής άναπτύ ξεως των έξαγωγών των πρός την κατεύθυνσιν αυτήν. ΑΙ άγοραί Τών χ(ι>ριον αιΗών
.τοοβφέρονται ιδιαιτέρως διά την
το.ιοθέτησιν 6ιομηχανικών προϊόν
των μα;, ώς είναι τα μηχανήμα-
το, αί έργαλειομηχαναί, καί οίλ-
λα ειδή μηχανο/.ογικοΰ έξο.τλΐ-
ομοΰ. Τουτο λόγω τής ίη|>ηλής στά
βμης ποιότητος τών ΰιομηχανικών
Ηαί <τροϊόντ(ον, τα ό,τοϊα, <τήμε- 0»ν, (Ιναι έφάμιλ>Λ ή ανωτέρα
αλλων όιιοειόών προϊόντων, 6<ο- μηχανικώ; άνεπτνγμενΐον χιορών. Είς τα ανωτέρα) δέον νά προστε- &ή καί ή κτηθεϊσα καλή φήμη, την οποίαν άπολαμβάνουν τα ,τρο ιόντα μας —ώκριβιος χάρις είς την υψηλήν πωότητά των— ώς καί οί δεσμοι συμπαθείας, οί ό- ποίοι ένώνο*ν την Έλλάδα μέ τάς πλείστας όκρρικανικάς χώρας. Καί αύτη μέν, είναι ή μία δ- ιμς —ή καλή^— τοΰ ϋλ.ου ποοϋλή ματος. 'Τφίσταται ίΐμιος τό τε¬ ράστιον καί φυσικά δχι άνυ.ιέρ- 6λητον θέμα τής μεταφοράς τών προνόντων μας είς τ/ούς τόπους κά ταναλώσεως. Οί ναΰλοι —άεροπο ρικοί καί θαλάσσιοι— ΐζ άφορ- μής τών αποστάσεως, όπιοσδήπο- τε, ίπιδροΰν, άνασταλτικώς, ϊίς την περαιτέρω καί είς ίκανοποιητι κόν επίπεδον, προώθη<τιν των έ- Εαγιογών μας. Αί έκ πάσης πλ. <)άς έκπεμπόμεναι εσχάτως ςχοναί περί μειώσεως τών ναύλων φ νεται οτλ δέν άπευθΰνονται είς ώ τα μή άκηκοότα. Τό γεγονός ότι τό θέμα τοΰτο ήρχισε νά συζητη¬ ταί καί νά άπασχολή, τόσον τόν κρατικόν, όσον καί τόν ίδιωτικύν παράγοντα, είναι παρήγορον ί'πό την προϋπόθεσιν δτι αί προσπά¬ θειαι θά τελεσφορή«ου·ν. Τό εθνι¬ κόν καί κοινόν συμφέρον σιη'δέει δλους καί ή έξεύρεσις λυσειος εΤ- να» δυνατή. ΗΡΧΙΣΕΝ Η ΕΞΟΦΛΗΣΙΣ ΟΜΟΛΟΓΙΩΝ ΔΑΝΕΙΟΥ 1962 "Ηρχισεν ή έξόφλησις των ό- μολογιών τού Λαχειοφόρου Δανεί Οϊκονοαικής Άναπτύξεως ό%, τοΰ έ'τονς 1962, τών κληρωθεισών την 15ην Δεκεμβριού 1970, μετά λαχνοΰ. Ή έν λόγω έξόφληβΗς πραγαατοποιεϊται .ταρά τής Τρα¬ πέζης τής Ελλάδος καί των άνά την χώραν νποκαταοτημάτων και πρακτορείον αυτής. 'Τπενθτμίζεται σχετικώς δτι τα δικαιώματα. των κατόχων όμολογι ών χοϋ ώς άνω δανείου πρός είσ¬ πραξιν τών λαχνών κερδών ώς καί ταϋ κεφαλαίου τών είς τό άρ τιον ,παρίχσυοομένωΑ' όμολογιών, παραγράφοντιιι μετά παρέλευσιν δεκαετίας άπό τής κληρώ,βεοις αύ τών. έμ.ιιστοσύνης άναφέρεται ή συνέ χισις, διά τρίτον κατά σειράν ε¬ τος, τοΰ λίαν ύψηλού ρυθαοΰ αυ¬ ξήσεως τών Λάρα Τρα-τέζαις κα- ταθέσεο>ν ώς καί ή μεγάλη έπιτυ
χία την οποίαν έσημ.είθ)<τεν ή εκ- δοσις τοΰ τ«λει»ταίου όαολογιακοΰ δανείου τοϋ Δημοσίου. ΔΙΕΤΚΟΛΤΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΚΙΝΗΣΙΣ ΤΟΤ ΕΡΓΑΤΙΚΟΤ ΔΤΝΑΜΙΚΟΤ Ή Διοίκτμης τοΰ Όργανισμοΰ Άπασχολ.ή<Γεο)ς 'Εργατικοΰ Δυνα μικοΰ, δι' έγγράορου της, πρός δ- λα τα Γραφεΐα Εί'ρέσετος "Εργα¬ σίας εζήτησε την έντασιν τών προ σπαθειών όιά την πληρεστέραν επικοινωνίαν μετά τών έργοξοτοιν τών ύπηρεσιών, Τών έργοδοτικων καί έργατικων όργανώσειον, ώς καΐ τοΰ ευρύτερον κοινοΰ, διά την ένημέρωσιν πάντων περί των ΰφι σταμένων σήμερον είς την χώραν εϋκαιριών «χπασχολήσεως. Οΰτο), τονίζεται, οιετ'ρΰνονται ^ά προΰ- ποθέσεις σιινεχοΰς 6ιακινήσεως τοΰ έργατικ,οΰ δι·ναμικοΰ πρός τάς περιοχάς ταχείας βιομηχανικώς ά ναπτϋζεως καί διευκολύνεται ή ίξεί<ρεσις τοΰ καταλλήλου πρόσω πικοΰ ής τάς έπιχειρήσεις. Έξ άλλοιι, ή διακίνηοτις τοΰ έρ γατικοΰ δνναμ.ικοΐ' όιευκολύνεται διά τής Αποφάσεως τοΰ ΰπουργεί ου Εργασίας δπως καί τοϋ λοι- ποϋ χρηματοδοτοΰνται, μέσω τοΰ Όργανισμοΰ Άπασχολήσεως Έρ- γατικοΰ ΔΐΓναμικοΰ, όλοι οί άνερ- γοι οί ,μετακινούμενοι έκ τοΰ τό- που τής μονίμου κατοικίας των πρός άλλας περιοχάς, πρός ανά¬ ληψιν εργασίας. Δηλαδη, ό Όργανισμός ΆΛα- σχολήσεως Εργατικόν Δυναμικού θά χορηγή είς έκαστος μετακινού- μενον δνεργον τα Ιξοδα ταξιδίον καί μεταφοράς τών μ,ελών τής οί λογενείας τον, επί πλέον §έ θά έ- νισχνη έφ' άπαξ μέ έ'να χρηματι- κόν ποσόν, άναλόγιος τών μελών της οικογενείας τον, διά την άντι μετώπισΐν τών πρώτίον ξόδον, μέχρις ότου ή οϊκογένεια έγκατα- σταθή «ίς νέαν οικίαν καί επανεύ¬ ρη ή οίκογενειακή ζωή τόν κανο¬ νικόν της ρυθμόν. Οϋτω διευκολύ νονται δχι μόνον οί άνεργοι διά την εξεύρεσιν εργασίας, άλλά καί αί έπιχειρήσεις διά την εξεύρεσιν έργατικών χειρών. Σχετικώς μέ την κνησιν τών όνέργων, έκ τών έπισήιμίΰν βτοιχεί ών τσΰ ΟΑΕΔ, προκύνττει. δτι «α τα τόν παρελθόντα μήνα Νοέμβρι όν οί το.ιοθετηθέντες είς εργασί¬ αν ιιέσω των 63 Γραφείων Εΰρέ- σίΐος "Εργασίας καί τοΰ Ποοτύ- που Κέντρον Έπαγγΐλματικοΰ προσανατολισμοΰ "Αθηνών, άνήλ- θον είς 40.230. Έκ τούτων οί 781 επεδοτοΰγίθ λόγφ άνεργίας. ΔΙΑ ΤΟ ΟΕΜΑ ΟΥΡΩΡΕΙΩΝ ΟΙΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΑΙ ΕΠΙΡΡΙΠΤΟΥΝ ΕΥΘΥΝΑΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΘΥΡΟΡΟΥΣ ΓΕΝΙΚΟΝ ΚΛΙΝΑ ΑΙΣΙΘΔΟΞΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΔΙΑ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΜΕΛΛΟΝ Ή τακτικί) προσλτ'ιιΐίείος των θυρωρων επί χρηματικώ άνταλλά- γματι έφηρμόσθη υπό των Ιδίοιν τών ένδιαφερομένο)ν, λόγο) τών ά- όήλων ώφελημάτων τών θεσεων αυτών. Ο θΐ'ρωροί μάλιστα εφθα- ναν είς τό σημείον νά άπενθύνον- ται καί είς μεσίτας, οιά τάς θέ- σεις, Τοΰτο τονίζει ή ΠΕΕΚΟΤΕ δι' ■ΰ.τομ,νήματος .ιρός τό ύποΐ'ρ- γιίον "Εργασίας, ΰποδεικνύονσα την ανάγκην νομοθετικής ρυθμί- σευις τοϋ άνακϋψαντος προβλήμα- τος των θΐ'ροορών είς τάς αολΐ'κα- τοωίίας. Την τακτικήν προσλήψεο)ς επί καταβολή χρηματιικοϋ άνταλλάγ1- ματος ένεπνε>σθησαν, τονίζεται, οί
ϊδοιοι οί θνρίοροί, λόγω τής άθρό-
ζητήσετος Θνροιρείτον. Αυτή ή
τακτική των θι>ρωρών τονίζεται εΤ-
χε ώς βαθυτέραν αιτίαν τα μεγάλα
πλίονεκτήματα τής θέσεοις τ/οΰ
θυρωροΰ, τα όποΐα είναι ασχετα
μέ τόν μισθόν τού. Ή θέσις τοΰ
θυρωροΰ δέν εσήμαινε έξασφάλα-
σιν ενός κάποιου μισθοΰ, άλλά και
την έσαεί δο>ρεάν απόκτησιν στέ-
γης, ηλεκτρικόν ρεύματος, ύδατος,
Θερμάνσεως καί — τό σπουδαιό¬
τερον την σΐ'νεχή λήψιν φιλοδίυρη.
μάτων, τό άθροισμα τίί>ν οποίων
υπερέβαινε καί, νπερβαίνει κατά
πολύ τό ποσόν τοΰ τακτικόν μι-
οθού. Λόγω τών άδήλων ώς άνω
ώφεληιιάτιον οί ίνΐοιΙ'ήφιοι θυρ<<>-
ροί προσεφέρον σΐΛ·εχώς ύψηλότε-
ρον ποσόν, έφθασαν μάλιστα μί-
χρι τού σημείον νά άπευθΰνωνται
είς μεσίτας καί νά καταβάλλονν
καί μεσιτικά, επί πλέον.
Ή ΙΙΒΒΚΟΤΕ άναφέρει, έν
σιη'εχεία δτι οί περκκτότεροι Θυ-
ρωοοί, οί όποΐοι είχον .-τροσληφθή
παλαιότερον μέ μικράν χρηματι¬
κήν άντιπαροχήν έπώλησαν τα θν-
ροΚ>εία είς αλλοΐ'ς θυρωρούς μέ
«άέρα». Οί'ηο) οί σημερινοί θΐ'ρω-
ροί εχοι-ν ώς επί τό .τλεΐστον άγο-
ράσει τάς θέσεις τ'1)ν άπό αλλους,
καί αύτοι άπό άλλους, ένώ ό κα-
τασκενα<ϊτή- ό οποίος καλείται νά .πληρώση σημερον άγτώστους είς αυτόν θυρωρούς, «είναι ξένος πρός ύλην αυτήν την άλυσίδα των συν- ολλαγών». Έν σιινεχεία τονίζεται δτι οί κατασκ.ενασ-ιαί συνεΛραξαν είς μί αν (Τυναλλαγήν διά την οποίαν κα λοΐτίστως έπίστενσαν δτι είναι κα- λόπιστος, γεγονός όπ·ερ εδέχθη καί ό "Αρειος Πάγος, νομΌλογή- σάς δτι ή πιόλησις θυοωρεί(·)ν εΐ- ν«Ί εγκ. τος, έκτός εάν μειοϋνται ■τα ύ.-ΐο των σι>λλογικών συμβάσε-
ΐιιν κατοιτατα δρι« ήμϊρομισθίιον.
Τύ τίμηιια των θυρο>ρεί«)ν δηλοϋ
ται είς την εφορίαν ώς έ'σοδον
τουτο δέ δεν ήτο κέρδος έξ ολο¬
κλήρου, δεδομένου δτι κατά τύ
πλείστον είχεν έπε~νδυθή «Ίς την
κατασκευήν καί τόν εξοπλισμόν
τοϋ διαμερίσματος τοϋ θΐ'ρο)ς>οϋ.
Περαιτέρω τονίζε·ται ότι ή <τη- μρρινή τακτική τών 6ικαστηρίοιν νά καταδικάζουν τούς κατασκευα- στάς είς την επιστροφήν τοΰ τιιιή ματος καί δή ίντοκχος, έκλόνισε τάς κατασκε-υαστικάς "έπιχειρή- σε*ς καί άπειλεϊ την λειτουργίαν των. Οί πλείστοι κατασκευασταί εχουν πωλτισει υπέρ τα πέντε θυ ρωρεϊα, όπερ σημαίνει δτι όμ/θύ μέ τούς τόκοΐ'ς οί όποΐοι ύπερδιπλα- σιάζονν τό ποσόν .-ΐρίπει νά κατα- είς θνρωρούς 1.000.000 ΑΞΙΟΠΟ1ΕΙΤΑΙ Η ΞΕΝΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ Ώς ανεκοινώθη έκ τ"ΰ ίαουρ- γείου Σνντονιαμοΰ, συνεχισθή καί κατά τόν πσ,ρελθόντα μήνα Δεκέμ 6ριον ή ίκτέλεσις τών χρηματοδο τοι>μΓν(ΐ)ν υπό των διεθνών Όργα-
νισμών καί ξένων κνβερνήσειυν,
προγραμμάτοον τεχνικής βοηθείας.
Είδικο)τερον, αί σηιμειωθεϊσαι κα¬
τά την χρονικήν ταύτην περίοδον
σηααντικώτεραι έξελίξεις είς τόν
τομέα τής άξιοποιήοτως τής χορη-
γουμένης 4πό τοΰ εξωτερικόν τε¬
χνικής βοηθείας, είχον ώς ακο¬
λούθως :
Έχορηγήθησαν 8 νέαι ΰποτρο-
φίαι ή παρίτάθησαν παλαιαί, διά
μεταπτνχιακάς σπονδάς, είς άνώ
τερα έπιστημονικά δρύματα τοΰ έ
Εωτερικοΰ, επί θειιάτων λοιμω-
δών νοση,μάτιον, μηχανικής έκτρο
φ-ής βοοειδών, Ικμηχανίσεο>ς κοιλ-
λιεργείας βάμδακος, οίκονομικής
άναπτΰξεως, όργανώσειος καί με-
θόδων διδακτηρίίον, μεθόδιον δι«-
γναχτεος νοσημάτίον πουλερικών,
άσθενεκον χοίροη·, χειρουργικής
δγκο)ν καί παιδικής .τροσπαθείας.
Μετεκλήθησαν (ή παρετάθη ή
θητεία ήδη μετακληθέντων) 14 ξέ
νοι έμπειρογνώμονες, είδίκοί επί
θεμάτων φ<οτοε^μηνείας είς τονς τομείς έοαφολογίας καί γεωλογί- ας, κτηνοτροφίας, βιομηχανίας γά λακτος, έντατικής κτηνοτροφίαζ όοοειδών, καταρτίσεο)ς μακροπρο- θέσμων ποοβλέψείον επί τής εξε¬ λίξεως των έθνικών πόρων, έκπαι δεύσειος τώ·ν ξτιλοΐ'ργών καί οίκο- δύμίον, τεχνιτών αύτοκινήτων, ή- λεκτρολογικων έργαστηρίων, \ηι- κτικών καί θε·ρμ«ντικών αηχανών, ώς καί έργοδηγών δασικών βιομη χα/νιών. ΕΥΝΟΙΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΕΙΣ ΕΣΗΜΕΙΩΘΗΣΑΝ ΤΟ 1970 ΕΙΣ ΙΣΟΖΥΠΟΝ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΚΤΑΣΕΩΣ ΕΡΓΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗΝ Η νήοο; Κρήτη αποτελεί τό έ- πΐχεντρον τού κυβερνητικόν έπεν διτιχοΰ ένθιαφέοοντος. Έκτεταμέ ν« ϊργο οίκονομικής άνα.πτΰξεοις Τ·)ς νήσου άφοροΰν είς την άξιο- ποιησιν των νοατικών πόρων τής Ανατολιχή; καί δυτικής Κρήτης, Τ'ΐν όδοποιίαν, τούς λιμένος Ήρα >ι'·Είου χαί Χανίων ώς καί την βιο-
μηχανικήν .τεριοχήν κα'ι την ΰδρευ
σι» Ήραχλείου.
__ Η .ιροώ&ησις των ?ργο>ν αύ-
Των εξητάσθη είς εΰρείας σνσκΐ
Ί'ε'ζ κλιμαχίου τοΰ υπουργείον
^■ντοΜσμοΟ μετά ΰπηρεσιοκών
"ΐρβγόντων χαί έκπροοώ,-ΐιον τών
*»0ον(»γιχών τάξεον τής μεγαλο-
ν>Ι«ο'. Συγκεχ,ριμένως εξητάσθη
"*ν «ί δυνατότητες προωθήσεως
με ταχύτατον ρυθμόν, τής κατα-
β«ι% τών έκτελθΓμένων ή μελε
Τ(ιίμίνι,η· ύδατικών Ρργων είς τόν
Ν«Μ°ν Λασιθιού (λιμένος Σητεί-
°;', Νομόν Ηρακλείου (άνατολι-
.1= καί 6ορείας ξώνης Μεσσαράς)
'ίβνν (Κουρταλιώτης) και
ο>ν (Αγ. Μαοίνα, Βαοί«ε-
°'ρ·/Ανμίνοΐι — Άποκορο')νου)
^ *«ίβΐ|ς σΐ'νϊζητήθησαν, ε'ιδικώ
^ ««ν προδλήματα βχετιζύιμενα μέ
,^? ^^"νιχά; ερεύνας τής άνα
ΟΙ'ΙΧΙ1; Κ°ήτης, αί δ.ιοϊαι, ώς γνω
·_ βιεξάγονται εν οτνεργασία
0ΗΕ° , .1μΡί01Ν' Άναπτνξεο.ς τοϋ
ίΐ -ρ ϊπΐ τΛν ό:ΐ0';")ν *ά ΰποίίλη-
α' ««βεβις τής -Ομάδος τοϋ Φ.
' ·· •■«Λ τα τέλη τοΰ 1971 ή
α; «ΟΧος 1972.
Η _4οοΛοιία: Κύριον άντινείμε-
α;
Υκτ1 ίιατίύξεως στα-
*αι συνιδεόυασμένων άπο-
μ είς τα .τρογράμματα
ύδοποιΐας έθνικής καί περιφερεια-
κής κλίμακος. Εκρίθη δέ ώπαραί
τητος ή όιατΰπωσις χρονοόιαγραμ
μάτων, ά<τορώντιον είς την βορΐί αν όόικήν άρτηρίαν καί τόν νό¬ τιον όδικόν άξονα μέχρι τής 15 Φεβρουάριον τοΰ ίδίου ετους. Διε- πιστθη δτι ευρίσκονται υπό κατα¬ σκευήν 205 χιλιόμετρα τής βορεί- ης άρτηρίας «Καστέλ.ι - Ρέθιμνον - Ηράκλειον - "Αγ. Νικόλαος - Σητεία, συνολικυΰ μήκους 310 χι λιομέτρων. Τό τμήιαα Χανίων — Ρεθυμνον θά τεθή είς κυκλοφορί¬ αν μέχοι τέλους τοϋ 1971 καί τα τμήματα ΡεΘύμνου - Ηρακλείου- Άγίου Νικολάου μέχρι τέλους τοΰ 1972. Τέλος, ίίσον άφορό την βιομη¬ χανικήν περιοχήν Ηρακλείου, δι« .ιιστώθηοαν αί εΰνοικίΐί αρουποθέ- σεις πρός έπιτάχυνσιν τής διηδι- κασίας δημιουργίας τοιαύτης. Λιε πιστώθη έν τούτοις, δτι σημαντι¬ κόν πρόβλημα αποτελεί ή ΰδοευ- σις καί άποχέτει·σις, αΐτινες μανοί είναι οί πλέον αί
σιόδοξοι σχετικώς μέ την ειρηνι¬
κήν διευθέτησιν τών έργατικών
διαφόρων.
Τέλος, είς τό τρίτον έρώτημα
περί τής προβλεπομένης έξελίΕΐ-
ως τής οίκονομικής καταστάσειος
κατά τό τρέχον ετος, ώς πλέον
(ίπαισιόδοξοι έμ<ρανίζονται οί Ά¬ μερικανοί, ένώ οί "Ελληνες καί οί Γερμανοί είναι καί αυτήν την φο ράν οί πλέον αίσιόδοξοι διά την άπρόσκοπτον άνέλ.ιξιν τής Οίκονο μίας τών χωρίον των κατά τό ε¬ τος 1971». Λίον ευνοικαί διαρθρωτικαί βελ τιώσιις έσηαειώθησαν κατά τό πά ρελθάν ε'τος είς τό ίσοζνγιον έ- ξωτίρικών πληβωμών τής χοΊρας, ίξασφάλίσασαι πλήρη σνναλλα- γματικήν ίσορρο.τίαν τής έλληνι- κής οίκονομίας παρά την πραγμα τοποιηθείσαν είς σημαντικήν κλί- μακα μείωσιν τοΰ δανεισμοΰ έκ. τοϋ έξίοτερικοΰ, τοΰ δημοσίου το μέιος τής οΐκονομίας. Είς σχετι¬ κήν άνακοίνιοσιν τοϋ ύπουργεου Χι«ντονισμον νπογρα|ΐμίζεται δ- τι αί ώς άνω έξελίξεις άπηχοΰν την γενικωτέραν εί>ρο)στίαν τής
έλΛηνικής οίκονομίας ώς καί τήν
επιτυχίαν τής καταδαλλομένης ά
ίΐό τριιετΐία,ς έντονον άίναπτυιξια-
κής προσπαθείας. Άναλντικώτε-
ρον, αί σηιχειοΰμεναι κατά τό
ΙΟμηνον Ίανουαρίον - Όκτωβρί
ου 1970, επί μέρονς έξελίξεις είς
τάς εξωτερικάς στναλλαγάς τής
χώρας, ε"χουν ώς ακολούθως:
Αί έξαγωγαί άνήλθον είς 474,
6 έκατ. δολλ. σημειώσασαι έναν
τι τοϋ αυτόν Ιθμήνου τοΰ 1969
σημαντικήν αύξησιν κατά 21,9%.
'ίΐ αύξησις αυτή όφείλεται είς
την ά'νοδον τών έξαγωγών δλων
σχεδόν τών επί μέρους κατηγορι
ών έξαγωγίμων έλληνικών προϊόν
των, ώς άκολο·ΰθϋ)ς:
Τών τροφίμο>ν κχχί ποτών, ά-
ξίας 139,1 έκατ. δολλ. (αύξησις
21,1%).
Τοΰ κα.τνοΰ, άξίας 64,6 έκατ.
δολ,λ. (αίίξησις 21%).
Τών όρυκτών καί μεταλλ^υμά-
τιον, άξίας 38 έκατ. δολλ. (αΰ-
ξησις 13%). '
Καί τών βιομηχανικήν καί 6ι
οτεχνικών προϊόντοιν.
Οί γηγενεΐς βοηθοθν είς την έ κφόρτωσιν έφοδίων άπό τό αγγλικόν έλικόπτερον πού τα με
τέφερε διά τούς πληγέντας ^πόν τόν τυφώνα Πακιστανούς.
Αί έξαγωγαί τών εν λόγοι προ
ι'όντων άνήλθον είς τό έντυ.τ(υσια
κόν νψος των 183,3 έκατ. δολ-
λαρίων, σημειώσασαι ανοδον κα¬
τά 36,9% έναντι τοΰ αντίστοιχον
δεκαμήνου τοΰ 1969.
Αί είσαγωγαί (πληρωμαί καί
έμ.ιορικαί πιστώσεις) άνήλθον
είς 1.373,4 έκατ. δολλ., ήτοι έση
μείωσαν Εναντι τοϋ αυτού δεκα
μήνου τού 1969 αύξησιν κατά 18,
6%. Ή αύξησις αυτή όφείλεται
κατά μεγάλον βαθμόν είς την α
νοδον κατά 25,2% καί 20,3% τών
είσαγωγών κεφαλαιουχικοϋ έξο
πλισμοΰ καί πρώτον ΰλών αντι-
στοίχίος.
Έξ. άλλ.ου, ενδεικτικόν τής ση
μειουμένης διαρκοΰς άνόδου τή-ς
έπενδχ>τικής καί παραγίογικής δρα
στηριότητος τής έλληνικής οίκο
νομίας, είναι τό γεγονός δτι ή
Λξία τών εΐβαγωγών κεφα^Λΐου
χικοΰ έξοπλισμοΰ καί πρώτων ύ-
λών (συμπεριλαμβανομένου καί
τοϋ άργοΰ πετρελαίου), άνήλθε
κατά τό δεκάμηνον είς 761,7 έ¬
κατ. δολλ., ήτοι έκάλυψε Τά 55,5%
τοΰ σΐ'νόλου τών πάσης φύσεως
είσαγωγών τής χώρας.
Αί είσπράξεις έξ άδήλων στ'ν-
αλλαγών άνήλθον είς 776,6 έκατ.
δολλ., έναντι 655,3 έκατ. δολλ.
τοϋ πρώτου δεκαμήνου τοΰ 1969,
σημ.ειώσασαι ούτω ανξησιν κατά
18,5%. "Αναλιτυκώτερον:
Εό τουριστικόν συνάλλΛγμα ά
νήλθεν είς 165,1 έκατ. δολλ., έ¬
ναντι 131,8 έκατ. δολλ. (αΰξη-
ΛΙΑΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Νέαν σημαντικήν άνάπτνξιν προσ
λαψιβάνει ό τομεύς τών γεοιργικών
βιοιιηχανιών. Νέαι βιομηχανίαι ί-
όρύονται συνεχώς ϊ-ίς την ύπαι¬
θρον, αί οποίαι μεταβάλλουν την
παραγίυγικήν της φυσιογνιι>μίαν.
Τό γεγονός τούτο ύπηγάρευσε την
άνάγν.ην καλ.ντέρας οργανώσεως
τών βιομηχανίαν, μέ βασικόν στό
χον την βελτίωσιν τής ποιότητος
τών προΐόντων, τα ά.τοϊα προορί-
ζονται κυρίως πρός εξαγωγήν.
Πρός τόν σκοπόν αυτόν έζεδό-
θη τό ϋπ' αριθμόν 427)70 Ν^Δ.
περί τεχν%λογικοΰ έλεγχον τών γε
ωργικαΥν βιομηχανιών. Ό τεχνο-
λογικός έ'λεγχος έντο.τίζεται είς
καθαρώς γεωογικάς έγκαταστά-
σεις είς τάς οποίας ουδένα χημι-
κή ΐπεξεργασία λαμβάνη χο'>ραν
δισΤε νά δικαιολογή την πρόσλη-
ψιν χημικων. Ώς γνωστόν, αί γε-
ωργικαί βιομηχανίαι έχαρακτηςί-
τθησαν 6ιά τών έκδοθέντΐΰν Β.Δ.
202)68 καί 449)70 είς εφαρμογήν
τοϋ ήρθρου 16 τοΰ Ν. 4035)60
διά τοΰ όποίου ώς γεωργικαΐ βιο-
μηχανίαι χαρακτηρίξονται αί ίγ-
καταστάσεις αί σκοποΰσαι την δια
λογήν, ίπρξεργασίαν ή συντήρη¬
σιν φυτικών ή κρ]νοτροφικών προ
ιόντιον κατά τό πρώτοΛ' μΐτά την
συγκομιδήν τϋ^ν στάδιον. Π·ο·επ*ι
νά σήμειοιθή δτι ώς γεωργικαί βιο
μηχανίαι χαρακτηρίζονταχ τά έλαι
ονργίία, τά οίνοποιεϊα, κονσερβο
ποιεϊκ (φρούτων, λαχανικών, κρε-
ι άτων), τά έργοστάβια χυμων, τά
σφαγεΐα, τά άπεντοιμωτήρια, τά
ώναπινιστήρια βομβύκων, τά στα.-
φιίνεργοστάσια, οί διάφοροι μύλοι
άλέσεως (όρύζης, σίτον, χαρουπί-
ο>ν), τά γαλακτοκομεία, τά ξηράν
τήοια φιτών καί καρπών καί τί¬
νες άλλοι άσή,μαντοι κλάδοι βιο-
μηχανικοί. Είς τάς γεωργικάς 6ιο
μηχανίας ύπήχθησαν έπίσης τά έο-
γοστάσια ρητίνης, πρίσεως καΐ ξη
ράνσεως ζύλον.
Ή ανάμιξις τού ύπουργείου Γε
ωργίας επί τοΰ μηχανολογτκοΰ έ-
ξοπλισμού των γεωργικών βιομη-
χανιών, άπο·6λέπει είς την διαπί
στωσιν καθ" ήν διαπιστωθη δτι ί¬
να μηχάνημα ξημιώνει την ποιότη
τα τότε θά ϋποδειχθή είς τό υ¬
πουργείον Βιο,μηχανίας ή συμπλή
ρωσις ή βΓλτΛθΚΓΐς τούτου (άρθρον
16 παρ. 7 Ν. 4035)60).
Έξ ούδεμ^βς διατάξεως τοΰ
427)70 Βασ. Δίατάγιιατος πν παραγωγής 6ρω
σίμοιν προΐόντων κατά την τήρη¬
σιν των .τροδιαγραφων ποιότητος
τούτου.
ΠΟΤΕ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙΗ ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΥΠΕΡ
ΤΟΝ ΔΗΜΟΝ ΕΙΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΑΣ ΟΙΚΟΠΕΔΟΝ
Διά τής {ντ' αριθ. 77)1971 άπο-
ΐ}άσεο')ς τού τό €' τμήιια τοΰ Συμ-
βονλίου τής Έπικρατείας ήρμή-
νευσε καί πάλιν την διάταξιν, διά
της οποίας είς περίπτωσιν επεκτά¬
σεως τοϋ σχεδιον πόλεως δήμον
ί; κοινότητος έπιβάλλεται είδική
εΊσφορά είς τους ιδιοκτήτας ή νο-
μεϊς τών περιλαμβανομένο)ν είς τό
νέον σχέδιον οικόπεδον.
Πρόκειται περί τής διατάξεως
σις 25,2%).
Τό ναυτιλιακόν είς 219,7 έκ.
δολλ. έναντι 199,8 έκ. δολλ. (αϋ
ξτνσις 10%).
Τό μεταναστευτικόν είς 278,2
ίκ«τ. δυλλ. ρναντι 227,3 έκατ.
δολ. τής ιδίας περυσινής .-ΐ«ριο
δου (αίίξησις 22,3%).
Είς την ανακοίνωσιν τοϋ ύ,τουρ
γείου Σνντονισμοϋ ύπογραμμίζε-
ται ή λίαν ίκανοποιητική εξέλιξις
ε-ίς την είσροήν μακροπραθεσμων
ΊδιωτικΛν κεφαιλαίι·>ν έκ τοΰ έξω
τρρικοΰ, τά ό.τοϊα άνήλθον είς
226,9 έκατ. δολλ., έναντι 139,3
έκατ. δολλ. τοϋ αΰτοΰ δεκαμήνου
τοϋ 1969 έμφανίσαντα οντιο <ιύ ξησιν κατά 62,9%. Αξιοσημείω¬ τον είναι ότι έκ τής συνολικής είσροής μακροπροθέσμων ίδιωτι. κών κεφαλαίων, τά καθαρώς επι χειρηματικά κεφάλαια άνήλθον είς 145 έκτα. όολλ. έ'ναντι 68,4 έκατ. δολλ., ήτοι ηυξήθησαν κα¬ τά 111,8%. Έτερα άξιοσημείτοτος εξέλιξις όφειλομένη είς την αύξησιν των έξαγωγών, τών άδήλων πόρων καί την είσροήν ίδιωτικών κεφαλαί¬ ων, υπήρξεν ό μΐΐωμένος έκ τού έξαντερικού δανεισμός, τού δημο σίου τομέίος τής οίκονομίας , τής χώρας μας κατα τό παρελθόν ί τος. Οΰτω, τό εϊσρεΰσαν σννάλ λαγμα έκ δανείοον καί πιστώσε- ων τής Κεντρικής Τραπέζης ά νηλθεν είς 32,9 οκατ. δολνλ., κα τά τό δεκάμηνον "Ιανουάριον — 'Οκτίοβρίοι) τοΰ παρελθόντος ε τονς έναντι 58,9 έκατ. δολλ. τής ιδίας περίοδον τοϋ 1969. Έξ Λλ λον, τά εΐσρεΰσαν συνάλλαγμα έκ τών όανείιον καί πιστώσεων τοΰ Δημοσίου καί τών Δημοοίων Έπιχΐΐρήσειυν καί Ό>ργανισμών
ανήλθεν είς 40,4 έκατ. δολλ. ε
ναντι 67,3 οκατ. δολ. τού άντι
στοίχου δεκαμήνου τού 19«9.
Οίτω, παρά την σημειοιθεϊσαν
σημαντικήν μείωσιν τοΰ έκ τοΰ
έΕωτερικοΰ δανεισμοΰ, τά συναλ
λαγματικά διαθέσωα τής χώρας
άνήλθον την 31ην Όκτιοβρίου
1970 είς 289,5 έκατ. δολ., ?ναν-
τ. 283,2 έκατ. δολλ. τής ιδίας ή
μερομηνίας τοΰ 1969.
τής παραγράφου 1 τοΰ αρθρου 53
(άρθρ. 15 παρ. 1 τοϋ Ν.Δ. 3777)
57) τού άπό 24 Σεπτέμβριον (20
Όκτωβρίου 1958 βασιλικόν διατά-
γματος «περί κωδικοποιήβΐως τών
ίσχΐΌυσών οιατάξεων περί τίδν π?ο-
σόδ<ον Δήμον καί Κοινοτήτων» ώς ετροποποιήθη διά τοΰ όΐρθρ. 39 παράγρ. 1 τοΰ Ν.Δ. 4260)62. Τό ανώτατον διοικητικόν δικα¬ στήριον εδέχθη δτι ο'ις .τροκνΛτΐΐ, έκ τής ανωτέρω διατάξεως τό ύπ' αυτής προβλεπόμενον τέλος δύνα¬ ται νά επιβληθή μόνον είς περί¬ πτωσιν έπεκτάσεοις ΰςΜβταμένου σχϊδίου πόλεως ή οίκΛσμιθΰ είς συ- νεχομένην πε<>ιοχήν· Τουναντίον δέν
δύναται νά επιβληθή καί είς πϊν τής πίριφερείας Εϊρηνοδι-
κείθΐ' Κρωπίας Άττική^, άφορώ-
σης είς την έγγραφήν Ιδιώτου είς
τόν φΌρολογικόν κατάλογον «ίσφο-
ράς έπεκτάσειος τοϋ σχίδίον τής
πόλεο>ς.
Ή άναιρεσιβληθρίσα δευτεροΰά-
Θμιος απόφασις εΤχε δεχθή, δτι
τό εγκριθέν διά τοΰ Β.Δ. τής 7
Όκτωΰοον 1958 ρυμοτομ,ικόν σχε¬
διον τής ΰ.ιαγομένης είς την δΐ-
οικητικήν περιφέρειαν τής κοινό¬
τητος Παλλήνης πρριοχή,ς Τοΰ Οί-
κοοομικοϋ Στινετωρισ^,ιοϋ 'Εφέδροιν
'Αξιοίματικών δέν αποτελεί επέκτα¬
σιν τοΰ άρχικοϋ σχεδιον τής εί-
ρημίΛ-ης κοινότητος, άλλά νεον αΰ-
τοτελές σχέδιον πόλεως. Συνεπεία
τούτου εκ,ρινεν, δτι δέν υπήρξε νό-
μιμος ή επιβληθείσα είς την ά-
νοιιρεσίβλητον εί<τφοράν. Τό Συμβούλιον τής Έπικρατεί¬ ας έδικαίωσε την δευτεοοβάθμιον ι'ιπόφασιν χαί άπέ·ρριψε την «Λτη- σιν άναιρέσεοος. Άγγλικά έλικόπτερα άπεγειώθησαν άπό τό Βρεταννικδν πό- >εμικόν «■"Α.γοΰος» μεταφέροντα τρόφιμα καΐ φαρμακα είς τούς
πληγέντας άπό τόν τυφώνα πληθυσμούς τοθ Πακιστάν.
ΑΊ πρ»6λίψ«; έκ των μ*χρι τοϋ ι
δι συγκεντρωβέ'ντοκν καί γνωσβέν
τ«ν στοιχείον διά την πορείαν
χής τουριστικής κινήσεως, κατά
τό διαρνϊύσαν ετος 1970, δύναν¬
ται νά θεωρηθοϋν ώς ε·ΰ.>ίωνοι,
άφ' ότου άπό όιετίας όιεσπάσα-
μίν καΐ έπανηνυρίσαμεν τάν αρι¬
θμόν ενός έκατομμυρίου άφίξεων
τουριστών έν 'Κλλάδι καί ήδη ό
βριθαός ούτος, δ'ά τό παρελθόν
Ιτος, τιπολογίζετα» είς 1-600.000
άτόμων. ^ ^ , ^ '*{'_&[
ΣυγκρινόμεΛ'ος ό άριθμύς ου-
χος μ? την τουριστικήν κίνησιν
ίλλων όμόρων καί Μεσογΐΐακών
χωρων —Ιταλία, Ισπανία, Γαλ¬
λία κ. ά.— ΰπολείτεται σημαντι¬
κώς καί θά απαιτήση μακρόν χρο
νικόν δίάστημα διά νά προσΐγγί-
βιι>μεν, έν άναλογία πάντοτε, τα
νούμϊρα άφίξεοΛ- των 10 καί 15
ίκατομμυοίονν τουριστών κατ' ρ-
τος. Τό γεγονός τοΰτο, ουδένα εκ
πλήσσίΐ, δεόομένου ότι ή ίστορία
τού Ελληνικόν Τουρισαοϋ είναι
,ιοοιΚΡΛτος καί δΐν έ'χει συμΛΛη-
οώσΐΐ βίον μιάς 20ετίας, λόγφ
των εσωτερικήν <τννθηκών. Καί οί .τοώτοι περιηγηταί - τουρισταί, άφικνονμενοι είς την χώραν μας, εγνώριζον δτι ή Έλ.λάς δέν ϊχει νά τούς προσφέοη τί.ιοτε δλλο ά- Λβ τό κάλλος των αρχαιότητος. Αί συνθήκαι οιαιιονή;, πέραν τής πρωτευούσης καί τί>ν αεγάλωνά-
οτικών κέντρον, αν όεν ήσαν ά-
νί'.ταρκτοι, έχαρακτηρίξ,οντο ύπο-
τνπώδεις καί ή έν γένει τονριστι-
χή πολιτικ.ή ήσκείτο έρασιτεχντ-
κώς.
Ή προγραιπιατιΐςομένη καί. ωρ¬
γανωμένη τουριστική πολιτική ήρ
χισε βραδύτερον, δταν εγένετο
υφ' ίίλ.ων άντιλη—τόν καί κατανοη
τόν, δτι ό τουρισαός αποτελεί τό
νρβν δυναμικόν κλάδον τής οίκο
νομίας μας, μέ ά,αεσον άντίκρυ-
ομα την είσροήν συναλλάγιιατος.
Α εϋρργετικαί έπιπτώσεις έκ τής
άναπττξεως τής τουριστικής κινή
σειος είναι γνωσταί
Προσβλέποντες, όμως, είς τό
μέλλον, χωρίς νά παραγνωρίζω.
μ«ν τα μέχοι τούδε συντελεσθέν-
τα, άπαιτεΐταΐ ή κατάστοωαις μα
κρο.τνάου τουριστικής πολατικής.
Ή ϋπ»δομή της τονριστικής άνα-
πτύξεως είναι πολύπλευρος, πολύ-
μορφος, όσον καί ίδιόμορφος. Ή
ξασφάλισις άνέτου διαιιονής καί
διακινήσεως είναι οί κυριώτεροι
σνντελεσταί τής δλης υποθέσεως.
Καΐ ημπορεί νά ΰποστηριχθή δτι
εχομεν οργανισμόν ανεγέρσεως Εε
νοδοχειακών μονάδων καί άλλιυν
τουριστικων έγκαταο-τάσεων. Άλ
λά ιδιαιτέρως ποέπει νά προσέξιο
μέν καί την διααίνησιν των έπι-
σκεπτών, λόγφ τού νησιωτικοΰ
σνμαλέγματος, τό οποίον χαρακτη
ρίξει τόν ελληνικόν χώρον καί τό
οποίον έλκύε» τό σύνολον σχεδόν
των ξένων.
Άναφερόμεθα πάντοτε, είς τόν
εξωτερικόν τουρισμόν καί. διαστέλ
λομεν τούτον πρός τόν εσωτερι¬
κόν, διά νά ίντογραμμίσωαεν έν
κατακλεϊδι, ότι ό ξένος έπισκέ-
πτης έ'χει καί τάς άπαιτήΛει; τον.
Καί αύτάς πρέπει νά τού τάς προ
σφερω·μεν —φυσικά ώς καί ό [δι¬
ός γνωρίϊϊΐ— οχι μέ τ0 άζημίω-
τον !
ΟΙ ΔΕΙΚΤΑΙ ΑΞΙΑν
ΛΙΑΝΤΚΩΧ ΙΙΩΛΗΣΕΩΝ
Κατά σχετικήν ανακοίνωσιν
τς Έθνικής Στατιστικήν 'Τπη-
ρεσίας, οί δεικταί άξίας λιανικών
πωλήσ·εων (τζίρου) κατά τόν μή-
να "Οκτόμβριον 1970 παρουσιάζουν
μέ βάσει 100 τόν μήνα Ιανουά¬
ριον τοϋ 1967 την κάτωθι κίνη¬
σιν: α) Γενικάς συ-νόλου πεοιο-
χών: Αύξησις κιιτά 13,5% τόν
"Οκτώβριον 1970 έναντι τοΰ 1969.
6) Γενικάς περιφερείας πρωτευ¬
ούσης: Αύξησις κατά 6,8% τόν
"Οκτώβριον 1970 έναντι τοΰ
1969. Τό δεκάμηνον Ίανουαρίου
— "Οκτώβριον 1970 έναντι τοΰ
1969: α) Γενικάς συνόλου περιο.
χών: Ανξησις κατά 12,6%, 6)
Γενικάς περιφερείας πρωτευού¬
σης: Αύξησις κατά 7,2%.
ΥΨΗΛΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΟΔΟΥ
ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΣ ΤΩΝ ΤΙ ΜΟΝ
«Ή έλληνική οίκονομία έ'χεα ε-
πιτύχει σι.<νδυασμόν ύψηλού ρυ- μοΰ άνόδου τοϋ έθνικού ίίσοδήμα τος καί των έπενδύσβιον μέ ίκανο ποιητικήν σταθεςότητα τοΰ έ.τιπέ- δου των τιμών καί Ίσορροπίαν τού ίσοζυγίου εξωτερικών πληρωμήν τής χώρας». Τα ονίοτέρω ϋπογραμμίξει ό Διοικητής τής Τραπέζης Ελλάδος κ. Δημ. Γαλάνης είς άρθρον τού σχετικώς μέ τάς προσφάτους έξε- λίξεις τής οίκοΛ'^μίας είς την ει¬ δικήν περί Ελλάδος έκδοσιν τής ίταλικής έφημρρίδος «"Ιλ Τέμπο» Συγκεκριμένως άναφρρΐται δτι διά τό έ'τος 1970 έκτιμάται αϋξη σις τοϋ έθνικοΰ είσούήματος είς σταθεράς τιμάς κατά 7,5%, τού Ησοδήματος τής δευτερογενοϋς παραγωγής κατά 11% καί των έ- πενδΰσεων παγίοιι κεφαλαίου κα¬ τά 12%. "Ετι ταχύτερος ρι·θμός άνόδου διαπιστοΰται διά τάς ΰψη- λής π:αραγο>γικότητο; ίπενδύσ«ις
είς τή ν βιομηχανίαν καί τό έ'ργα
νποδομής.
Έκ των παρατιθεμένων έπίσης
στοιχείοητ επί τής εξελίξεως των
τιμών, .τροκύπτει δτι έν Ελλάδι
έπικρατεΐ ίκανοποιητική σταθερό-
της, Ιδία, έν όψει των §ιεθνών έ-
ξελίξεων είς Τόν ταμέα αυτόν.
Είς τόν συναλλαγματικόν τομέα,
εξ άλλοιι, διαπιστοϋται ταχυτάτη
αΐίξηστς των έξαγωγών τοΰ του·ρι-
στικού ουναλλάγματος καί των με
ταναστευτικών έμ/κισαάτ(ον. Κα¬
τόπιν τούτου τα έπίσηιια σι»ναλλα-
νματικά διαθέσιμα τής χώρας έ-
σημείωσαν έντός έτους έλαφράν
αίίξηοιν παρά την ταχείαν άνοδθΛ'
των είσαγωγών, την οποίαν συνε.
πάγεται ό ΰψηλός ριιθμό ς μέ τόν
οποίον άναπτ,ΰσσεται ή έλληνική
οίκονομία.
Τέλος, είς άρθρον, ώς ένδεικτι
κόν τοΰ έπικρατοΰντος κλίματος
»®©<ε>®®ε®®<ίΧ!>®<ϊΧϊ^^ ΕΥΗΚΟΟΝ ΟΥΣ Ό χώοος τής Άφρικής ήρχισε νά .τροσελ,ιαίη τα έλληνικά προϊόν τα χαί ευνοικαί προυίΐοθέσϊίς δια- γράφονται διά τόν έίΐίκτατισμόν των έξαγιογών μας, έφ' όσον άπό τούδε καταστρώσωμεν πρόγρ<αιμα Χ«τακττ)σειος των νέιον αυτών ά- γορών, μέ σι*νεχώς έντεινομενον οικονομικόν δυναμισμόν. Βεβαίως, μέχοι σήμερον, οί ά- νοραί των χιορων τής Άίίρικής χαί τής Μέσης Άνατολής, δέν ή σαν ΟΛοόσβλ.ητοι δία τα προιόντα μιις. Αντιθέτως, μέ πολλάς έξ οίτών καΐ όι' ωρισμένα .τροιόντα εχαμ«ν άναπτύΕει εμπορικάς σχέ αεις, είς ικανοποιητικόν επίπεδον, ,ιλ^ΐστα* δέ 6ιομηχανίαι έξαρτοΰν την έπιβίι,Μΐίν των έκ τής άναπτύ ξεως των έξαγωγών των πρός την κατεύθυνσιν αυτήν. ΑΙ άγοραί Τών χ(ι>ριον αιΗών
.τοοβφέρονται ιδιαιτέρως διά την
το.ιοθέτησιν 6ιομηχανικών προϊόν
των μα;, ώς είναι τα μηχανήμα-
το, αί έργαλειομηχαναί, καί οίλ-
λα ειδή μηχανο/.ογικοΰ έξο.τλΐ-
ομοΰ. Τουτο λόγω τής ίη|>ηλής στά
βμης ποιότητος τών ΰιομηχανικών
Ηαί <τροϊόντ(ον, τα ό,τοϊα, <τήμε- 0»ν, (Ιναι έφάμιλ>Λ ή ανωτέρα
αλλων όιιοειόών προϊόντων, 6<ο- μηχανικώ; άνεπτνγμενΐον χιορών. Είς τα ανωτέρα) δέον νά προστε- &ή καί ή κτηθεϊσα καλή φήμη, την οποίαν άπολαμβάνουν τα ,τρο ιόντα μας —ώκριβιος χάρις είς την υψηλήν πωότητά των— ώς καί οί δεσμοι συμπαθείας, οί ό- ποίοι ένώνο*ν την Έλλάδα μέ τάς πλείστας όκρρικανικάς χώρας. Καί αύτη μέν, είναι ή μία δ- ιμς —ή καλή^— τοΰ ϋλ.ου ποοϋλή ματος. 'Τφίσταται ίΐμιος τό τε¬ ράστιον καί φυσικά δχι άνυ.ιέρ- 6λητον θέμα τής μεταφοράς τών προνόντων μας είς τ/ούς τόπους κά ταναλώσεως. Οί ναΰλοι —άεροπο ρικοί καί θαλάσσιοι— ΐζ άφορ- μής τών αποστάσεως, όπιοσδήπο- τε, ίπιδροΰν, άνασταλτικώς, ϊίς την περαιτέρω καί είς ίκανοποιητι κόν επίπεδον, προώθη<τιν των έ- Εαγιογών μας. Αί έκ πάσης πλ. <)άς έκπεμπόμεναι εσχάτως ςχοναί περί μειώσεως τών ναύλων φ νεται οτλ δέν άπευθΰνονται είς ώ τα μή άκηκοότα. Τό γεγονός ότι τό θέμα τοΰτο ήρχισε νά συζητη¬ ταί καί νά άπασχολή, τόσον τόν κρατικόν, όσον καί τόν ίδιωτικύν παράγοντα, είναι παρήγορον ί'πό την προϋπόθεσιν δτι αί προσπά¬ θειαι θά τελεσφορή«ου·ν. Τό εθνι¬ κόν καί κοινόν συμφέρον σιη'δέει δλους καί ή έξεύρεσις λυσειος εΤ- να» δυνατή. ΗΡΧΙΣΕΝ Η ΕΞΟΦΛΗΣΙΣ ΟΜΟΛΟΓΙΩΝ ΔΑΝΕΙΟΥ 1962 "Ηρχισεν ή έξόφλησις των ό- μολογιών τού Λαχειοφόρου Δανεί Οϊκονοαικής Άναπτύξεως ό%, τοΰ έ'τονς 1962, τών κληρωθεισών την 15ην Δεκεμβριού 1970, μετά λαχνοΰ. Ή έν λόγω έξόφληβΗς πραγαατοποιεϊται .ταρά τής Τρα¬ πέζης τής Ελλάδος καί των άνά την χώραν νποκαταοτημάτων και πρακτορείον αυτής. 'Τπενθτμίζεται σχετικώς δτι τα δικαιώματα. των κατόχων όμολογι ών χοϋ ώς άνω δανείου πρός είσ¬ πραξιν τών λαχνών κερδών ώς καί ταϋ κεφαλαίου τών είς τό άρ τιον ,παρίχσυοομένωΑ' όμολογιών, παραγράφοντιιι μετά παρέλευσιν δεκαετίας άπό τής κληρώ,βεοις αύ τών. έμ.ιιστοσύνης άναφέρεται ή συνέ χισις, διά τρίτον κατά σειράν ε¬ τος, τοΰ λίαν ύψηλού ρυθαοΰ αυ¬ ξήσεως τών Λάρα Τρα-τέζαις κα- ταθέσεο>ν ώς καί ή μεγάλη έπιτυ
χία την οποίαν έσημ.είθ)<τεν ή εκ- δοσις τοΰ τ«λει»ταίου όαολογιακοΰ δανείου τοϋ Δημοσίου. ΔΙΕΤΚΟΛΤΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΚΙΝΗΣΙΣ ΤΟΤ ΕΡΓΑΤΙΚΟΤ ΔΤΝΑΜΙΚΟΤ Ή Διοίκτμης τοΰ Όργανισμοΰ Άπασχολ.ή<Γεο)ς 'Εργατικοΰ Δυνα μικοΰ, δι' έγγράορου της, πρός δ- λα τα Γραφεΐα Εί'ρέσετος "Εργα¬ σίας εζήτησε την έντασιν τών προ σπαθειών όιά την πληρεστέραν επικοινωνίαν μετά τών έργοξοτοιν τών ύπηρεσιών, Τών έργοδοτικων καί έργατικων όργανώσειον, ώς καΐ τοΰ ευρύτερον κοινοΰ, διά την ένημέρωσιν πάντων περί των ΰφι σταμένων σήμερον είς την χώραν εϋκαιριών «χπασχολήσεως. Οΰτο), τονίζεται, οιετ'ρΰνονται ^ά προΰ- ποθέσεις σιινεχοΰς 6ιακινήσεως τοΰ έργατικ,οΰ δι·ναμικοΰ πρός τάς περιοχάς ταχείας βιομηχανικώς ά ναπτϋζεως καί διευκολύνεται ή ίξεί<ρεσις τοΰ καταλλήλου πρόσω πικοΰ ής τάς έπιχειρήσεις. Έξ άλλοιι, ή διακίνηοτις τοΰ έρ γατικοΰ δνναμ.ικοΐ' όιευκολύνεται διά τής Αποφάσεως τοΰ ΰπουργεί ου Εργασίας δπως καί τοϋ λοι- ποϋ χρηματοδοτοΰνται, μέσω τοΰ Όργανισμοΰ Άπασχολήσεως Έρ- γατικοΰ ΔΐΓναμικοΰ, όλοι οί άνερ- γοι οί ,μετακινούμενοι έκ τοΰ τό- που τής μονίμου κατοικίας των πρός άλλας περιοχάς, πρός ανά¬ ληψιν εργασίας. Δηλαδη, ό Όργανισμός ΆΛα- σχολήσεως Εργατικόν Δυναμικού θά χορηγή είς έκαστος μετακινού- μενον δνεργον τα Ιξοδα ταξιδίον καί μεταφοράς τών μ,ελών τής οί λογενείας τον, επί πλέον §έ θά έ- νισχνη έφ' άπαξ μέ έ'να χρηματι- κόν ποσόν, άναλόγιος τών μελών της οικογενείας τον, διά την άντι μετώπισΐν τών πρώτίον ξόδον, μέχρις ότου ή οϊκογένεια έγκατα- σταθή «ίς νέαν οικίαν καί επανεύ¬ ρη ή οίκογενειακή ζωή τόν κανο¬ νικόν της ρυθμόν. Οϋτω διευκολύ νονται δχι μόνον οί άνεργοι διά την εξεύρεσιν εργασίας, άλλά καί αί έπιχειρήσεις διά την εξεύρεσιν έργατικών χειρών. Σχετικώς μέ την κνησιν τών όνέργων, έκ τών έπισήιμίΰν βτοιχεί ών τσΰ ΟΑΕΔ, προκύνττει. δτι «α τα τόν παρελθόντα μήνα Νοέμβρι όν οί το.ιοθετηθέντες είς εργασί¬ αν ιιέσω των 63 Γραφείων Εΰρέ- σίΐος "Εργασίας καί τοΰ Ποοτύ- που Κέντρον Έπαγγΐλματικοΰ προσανατολισμοΰ "Αθηνών, άνήλ- θον είς 40.230. Έκ τούτων οί 781 επεδοτοΰγίθ λόγφ άνεργίας. ΔΙΑ ΤΟ ΟΕΜΑ ΟΥΡΩΡΕΙΩΝ ΟΙΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΑΙ ΕΠΙΡΡΙΠΤΟΥΝ ΕΥΘΥΝΑΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΘΥΡΟΡΟΥΣ ΓΕΝΙΚΟΝ ΚΛΙΝΑ ΑΙΣΙΘΔΟΞΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΔΙΑ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΜΕΛΛΟΝ Ή τακτικί) προσλτ'ιιΐίείος των θυρωρων επί χρηματικώ άνταλλά- γματι έφηρμόσθη υπό των Ιδίοιν τών ένδιαφερομένο)ν, λόγο) τών ά- όήλων ώφελημάτων τών θεσεων αυτών. Ο θΐ'ρωροί μάλιστα εφθα- ναν είς τό σημείον νά άπενθύνον- ται καί είς μεσίτας, οιά τάς θέ- σεις, Τοΰτο τονίζει ή ΠΕΕΚΟΤΕ δι' ■ΰ.τομ,νήματος .ιρός τό ύποΐ'ρ- γιίον "Εργασίας, ΰποδεικνύονσα την ανάγκην νομοθετικής ρυθμί- σευις τοϋ άνακϋψαντος προβλήμα- τος των θΐ'ροορών είς τάς αολΐ'κα- τοωίίας. Την τακτικήν προσλήψεο)ς επί καταβολή χρηματιικοϋ άνταλλάγ1- ματος ένεπνε>σθησαν, τονίζεται, οί
ϊδοιοι οί θνρίοροί, λόγω τής άθρό-
ζητήσετος Θνροιρείτον. Αυτή ή
τακτική των θι>ρωρών τονίζεται εΤ-
χε ώς βαθυτέραν αιτίαν τα μεγάλα
πλίονεκτήματα τής θέσεοις τ/οΰ
θυρωροΰ, τα όποΐα είναι ασχετα
μέ τόν μισθόν τού. Ή θέσις τοΰ
θυρωροΰ δέν εσήμαινε έξασφάλα-
σιν ενός κάποιου μισθοΰ, άλλά και
την έσαεί δο>ρεάν απόκτησιν στέ-
γης, ηλεκτρικόν ρεύματος, ύδατος,
Θερμάνσεως καί — τό σπουδαιό¬
τερον την σΐ'νεχή λήψιν φιλοδίυρη.
μάτων, τό άθροισμα τίί>ν οποίων
υπερέβαινε καί, νπερβαίνει κατά
πολύ τό ποσόν τοΰ τακτικόν μι-
οθού. Λόγω τών άδήλων ώς άνω
ώφεληιιάτιον οί ίνΐοιΙ'ήφιοι θυρ<<>-
ροί προσεφέρον σΐΛ·εχώς ύψηλότε-
ρον ποσόν, έφθασαν μάλιστα μί-
χρι τού σημείον νά άπευθΰνωνται
είς μεσίτας καί νά καταβάλλονν
καί μεσιτικά, επί πλέον.
Ή ΙΙΒΒΚΟΤΕ άναφέρει, έν
σιη'εχεία δτι οί περκκτότεροι Θυ-
ρωοοί, οί όποΐοι είχον .-τροσληφθή
παλαιότερον μέ μικράν χρηματι¬
κήν άντιπαροχήν έπώλησαν τα θν-
ροΚ>εία είς αλλοΐ'ς θυρωρούς μέ
«άέρα». Οί'ηο) οί σημερινοί θΐ'ρω-
ροί εχοι-ν ώς επί τό .τλεΐστον άγο-
ράσει τάς θέσεις τ'1)ν άπό αλλους,
καί αύτοι άπό άλλους, ένώ ό κα-
τασκενα<ϊτή- ό οποίος καλείται νά .πληρώση σημερον άγτώστους είς αυτόν θυρωρούς, «είναι ξένος πρός ύλην αυτήν την άλυσίδα των συν- ολλαγών». Έν σιινεχεία τονίζεται δτι οί κατασκ.ενασ-ιαί συνεΛραξαν είς μί αν (Τυναλλαγήν διά την οποίαν κα λοΐτίστως έπίστενσαν δτι είναι κα- λόπιστος, γεγονός όπ·ερ εδέχθη καί ό "Αρειος Πάγος, νομΌλογή- σάς δτι ή πιόλησις θυοωρεί(·)ν εΐ- ν«Ί εγκ. τος, έκτός εάν μειοϋνται ■τα ύ.-ΐο των σι>λλογικών συμβάσε-
ΐιιν κατοιτατα δρι« ήμϊρομισθίιον.
Τύ τίμηιια των θυρο>ρεί«)ν δηλοϋ
ται είς την εφορίαν ώς έ'σοδον
τουτο δέ δεν ήτο κέρδος έξ ολο¬
κλήρου, δεδομένου δτι κατά τύ
πλείστον είχεν έπε~νδυθή «Ίς την
κατασκευήν καί τόν εξοπλισμόν
τοϋ διαμερίσματος τοϋ θΐ'ρο)ς>οϋ.
Περαιτέρω τονίζε·ται ότι ή <τη- μρρινή τακτική τών 6ικαστηρίοιν νά καταδικάζουν τούς κατασκευα- στάς είς την επιστροφήν τοΰ τιιιή ματος καί δή ίντοκχος, έκλόνισε τάς κατασκε-υαστικάς "έπιχειρή- σε*ς καί άπειλεϊ την λειτουργίαν των. Οί πλείστοι κατασκευασταί εχουν πωλτισει υπέρ τα πέντε θυ ρωρεϊα, όπερ σημαίνει δτι όμ/θύ μέ τούς τόκοΐ'ς οί όποΐοι ύπερδιπλα- σιάζονν τό ποσόν .-ΐρίπει νά κατα- είς θνρωρούς 1.000.000 ΑΞΙΟΠΟ1ΕΙΤΑΙ Η ΞΕΝΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ Ώς ανεκοινώθη έκ τ"ΰ ίαουρ- γείου Σνντονιαμοΰ, συνεχισθή καί κατά τόν πσ,ρελθόντα μήνα Δεκέμ 6ριον ή ίκτέλεσις τών χρηματοδο τοι>μΓν(ΐ)ν υπό των διεθνών Όργα-
νισμών καί ξένων κνβερνήσειυν,
προγραμμάτοον τεχνικής βοηθείας.
Είδικο)τερον, αί σηιμειωθεϊσαι κα¬
τά την χρονικήν ταύτην περίοδον
σηααντικώτεραι έξελίξεις είς τόν
τομέα τής άξιοποιήοτως τής χορη-
γουμένης 4πό τοΰ εξωτερικόν τε¬
χνικής βοηθείας, είχον ώς ακο¬
λούθως :
Έχορηγήθησαν 8 νέαι ΰποτρο-
φίαι ή παρίτάθησαν παλαιαί, διά
μεταπτνχιακάς σπονδάς, είς άνώ
τερα έπιστημονικά δρύματα τοΰ έ
Εωτερικοΰ, επί θειιάτων λοιμω-
δών νοση,μάτιον, μηχανικής έκτρο
φ-ής βοοειδών, Ικμηχανίσεο>ς κοιλ-
λιεργείας βάμδακος, οίκονομικής
άναπτΰξεως, όργανώσειος καί με-
θόδων διδακτηρίίον, μεθόδιον δι«-
γναχτεος νοσημάτίον πουλερικών,
άσθενεκον χοίροη·, χειρουργικής
δγκο)ν καί παιδικής .τροσπαθείας.
Μετεκλήθησαν (ή παρετάθη ή
θητεία ήδη μετακληθέντων) 14 ξέ
νοι έμπειρογνώμονες, είδίκοί επί
θεμάτων φ<οτοε^μηνείας είς τονς τομείς έοαφολογίας καί γεωλογί- ας, κτηνοτροφίας, βιομηχανίας γά λακτος, έντατικής κτηνοτροφίαζ όοοειδών, καταρτίσεο)ς μακροπρο- θέσμων ποοβλέψείον επί τής εξε¬ λίξεως των έθνικών πόρων, έκπαι δεύσειος τώ·ν ξτιλοΐ'ργών καί οίκο- δύμίον, τεχνιτών αύτοκινήτων, ή- λεκτρολογικων έργαστηρίων, \ηι- κτικών καί θε·ρμ«ντικών αηχανών, ώς καί έργοδηγών δασικών βιομη χα/νιών. ΕΥΝΟΙΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΕΙΣ ΕΣΗΜΕΙΩΘΗΣΑΝ ΤΟ 1970 ΕΙΣ ΙΣΟΖΥΠΟΝ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΚΤΑΣΕΩΣ ΕΡΓΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗΝ Η νήοο; Κρήτη αποτελεί τό έ- πΐχεντρον τού κυβερνητικόν έπεν διτιχοΰ ένθιαφέοοντος. Έκτεταμέ ν« ϊργο οίκονομικής άνα.πτΰξεοις Τ·)ς νήσου άφοροΰν είς την άξιο- ποιησιν των νοατικών πόρων τής Ανατολιχή; καί δυτικής Κρήτης, Τ'ΐν όδοποιίαν, τούς λιμένος Ήρα >ι'·Είου χαί Χανίων ώς καί την βιο-
μηχανικήν .τεριοχήν κα'ι την ΰδρευ
σι» Ήραχλείου.
__ Η .ιροώ&ησις των ?ργο>ν αύ-
Των εξητάσθη είς εΰρείας σνσκΐ
Ί'ε'ζ κλιμαχίου τοΰ υπουργείον
^■ντοΜσμοΟ μετά ΰπηρεσιοκών
"ΐρβγόντων χαί έκπροοώ,-ΐιον τών
*»0ον(»γιχών τάξεον τής μεγαλο-
ν>Ι«ο'. Συγκεχ,ριμένως εξητάσθη
"*ν «ί δυνατότητες προωθήσεως
με ταχύτατον ρυθμόν, τής κατα-
β«ι% τών έκτελθΓμένων ή μελε
Τ(ιίμίνι,η· ύδατικών Ρργων είς τόν
Ν«Μ°ν Λασιθιού (λιμένος Σητεί-
°;', Νομόν Ηρακλείου (άνατολι-
.1= καί 6ορείας ξώνης Μεσσαράς)
'ίβνν (Κουρταλιώτης) και
ο>ν (Αγ. Μαοίνα, Βαοί«ε-
°'ρ·/Ανμίνοΐι — Άποκορο')νου)
^ *«ίβΐ|ς σΐ'νϊζητήθησαν, ε'ιδικώ
^ ««ν προδλήματα βχετιζύιμενα μέ
,^? ^^"νιχά; ερεύνας τής άνα
ΟΙ'ΙΧΙ1; Κ°ήτης, αί δ.ιοϊαι, ώς γνω
·_ βιεξάγονται εν οτνεργασία
0ΗΕ° , .1μΡί01Ν' Άναπτνξεο.ς τοϋ
ίΐ -ρ ϊπΐ τΛν ό:ΐ0';")ν *ά ΰποίίλη-
α' ««βεβις τής -Ομάδος τοϋ Φ.
' ·· •■«Λ τα τέλη τοΰ 1971 ή
α; «ΟΧος 1972.
Η _4οοΛοιία: Κύριον άντινείμε-
α;
Υκτ1 ίιατίύξεως στα-
*αι συνιδεόυασμένων άπο-
μ είς τα .τρογράμματα
ύδοποιΐας έθνικής καί περιφερεια-
κής κλίμακος. Εκρίθη δέ ώπαραί
τητος ή όιατΰπωσις χρονοόιαγραμ
μάτων, ά<τορώντιον είς την βορΐί αν όόικήν άρτηρίαν καί τόν νό¬ τιον όδικόν άξονα μέχρι τής 15 Φεβρουάριον τοΰ ίδίου ετους. Διε- πιστθη δτι ευρίσκονται υπό κατα¬ σκευήν 205 χιλιόμετρα τής βορεί- ης άρτηρίας «Καστέλ.ι - Ρέθιμνον - Ηράκλειον - "Αγ. Νικόλαος - Σητεία, συνολικυΰ μήκους 310 χι λιομέτρων. Τό τμήιαα Χανίων — Ρεθυμνον θά τεθή είς κυκλοφορί¬ αν μέχοι τέλους τοϋ 1971 καί τα τμήματα ΡεΘύμνου - Ηρακλείου- Άγίου Νικολάου μέχρι τέλους τοΰ 1972. Τέλος, ίίσον άφορό την βιομη¬ χανικήν περιοχήν Ηρακλείου, δι« .ιιστώθηοαν αί εΰνοικίΐί αρουποθέ- σεις πρός έπιτάχυνσιν τής διηδι- κασίας δημιουργίας τοιαύτης. Λιε πιστώθη έν τούτοις, δτι σημαντι¬ κόν πρόβλημα αποτελεί ή ΰδοευ- σις καί άποχέτει·σις, αΐτινες μανοί είναι οί πλέον αί
σιόδοξοι σχετικώς μέ την ειρηνι¬
κήν διευθέτησιν τών έργατικών
διαφόρων.
Τέλος, είς τό τρίτον έρώτημα
περί τής προβλεπομένης έξελίΕΐ-
ως τής οίκονομικής καταστάσειος
κατά τό τρέχον ετος, ώς πλέον
(ίπαισιόδοξοι έμ<ρανίζονται οί Ά¬ μερικανοί, ένώ οί "Ελληνες καί οί Γερμανοί είναι καί αυτήν την φο ράν οί πλέον αίσιόδοξοι διά την άπρόσκοπτον άνέλ.ιξιν τής Οίκονο μίας τών χωρίον των κατά τό ε¬ τος 1971». Λίον ευνοικαί διαρθρωτικαί βελ τιώσιις έσηαειώθησαν κατά τό πά ρελθάν ε'τος είς τό ίσοζνγιον έ- ξωτίρικών πληβωμών τής χοΊρας, ίξασφάλίσασαι πλήρη σνναλλα- γματικήν ίσορρο.τίαν τής έλληνι- κής οίκονομίας παρά την πραγμα τοποιηθείσαν είς σημαντικήν κλί- μακα μείωσιν τοΰ δανεισμοΰ έκ. τοϋ έξίοτερικοΰ, τοΰ δημοσίου το μέιος τής οΐκονομίας. Είς σχετι¬ κήν άνακοίνιοσιν τοϋ ύπουργεου Χι«ντονισμον νπογρα|ΐμίζεται δ- τι αί ώς άνω έξελίξεις άπηχοΰν την γενικωτέραν εί>ρο)στίαν τής
έλΛηνικής οίκονομίας ώς καί τήν
επιτυχίαν τής καταδαλλομένης ά
ίΐό τριιετΐία,ς έντονον άίναπτυιξια-
κής προσπαθείας. Άναλντικώτε-
ρον, αί σηιχειοΰμεναι κατά τό
ΙΟμηνον Ίανουαρίον - Όκτωβρί
ου 1970, επί μέρονς έξελίξεις είς
τάς εξωτερικάς στναλλαγάς τής
χώρας, ε"χουν ώς ακολούθως:
Αί έξαγωγαί άνήλθον είς 474,
6 έκατ. δολλ. σημειώσασαι έναν
τι τοϋ αυτόν Ιθμήνου τοΰ 1969
σημαντικήν αύξησιν κατά 21,9%.
'ίΐ αύξησις αυτή όφείλεται είς
την ά'νοδον τών έξαγωγών δλων
σχεδόν τών επί μέρους κατηγορι
ών έξαγωγίμων έλληνικών προϊόν
των, ώς άκολο·ΰθϋ)ς:
Τών τροφίμο>ν κχχί ποτών, ά-
ξίας 139,1 έκατ. δολλ. (αύξησις
21,1%).
Τοΰ κα.τνοΰ, άξίας 64,6 έκατ.
δολ,λ. (αίίξησις 21%).
Τών όρυκτών καί μεταλλ^υμά-
τιον, άξίας 38 έκατ. δολλ. (αΰ-
ξησις 13%). '
Καί τών βιομηχανικήν καί 6ι
οτεχνικών προϊόντοιν.
Οί γηγενεΐς βοηθοθν είς την έ κφόρτωσιν έφοδίων άπό τό αγγλικόν έλικόπτερον πού τα με
τέφερε διά τούς πληγέντας ^πόν τόν τυφώνα Πακιστανούς.
Αί έξαγωγαί τών εν λόγοι προ
ι'όντων άνήλθον είς τό έντυ.τ(υσια
κόν νψος των 183,3 έκατ. δολ-
λαρίων, σημειώσασαι ανοδον κα¬
τά 36,9% έναντι τοΰ αντίστοιχον
δεκαμήνου τοΰ 1969.
Αί είσαγωγαί (πληρωμαί καί
έμ.ιορικαί πιστώσεις) άνήλθον
είς 1.373,4 έκατ. δολλ., ήτοι έση
μείωσαν Εναντι τοϋ αυτού δεκα
μήνου τού 1969 αύξησιν κατά 18,
6%. Ή αύξησις αυτή όφείλεται
κατά μεγάλον βαθμόν είς την α
νοδον κατά 25,2% καί 20,3% τών
είσαγωγών κεφαλαιουχικοϋ έξο
πλισμοΰ καί πρώτον ΰλών αντι-
στοίχίος.
Έξ. άλλ.ου, ενδεικτικόν τής ση
μειουμένης διαρκοΰς άνόδου τή-ς
έπενδχ>τικής καί παραγίογικής δρα
στηριότητος τής έλληνικής οίκο
νομίας, είναι τό γεγονός δτι ή
Λξία τών εΐβαγωγών κεφα^Λΐου
χικοΰ έξοπλισμοΰ καί πρώτων ύ-
λών (συμπεριλαμβανομένου καί
τοϋ άργοΰ πετρελαίου), άνήλθε
κατά τό δεκάμηνον είς 761,7 έ¬
κατ. δολλ., ήτοι έκάλυψε Τά 55,5%
τοΰ σΐ'νόλου τών πάσης φύσεως
είσαγωγών τής χώρας.
Αί είσπράξεις έξ άδήλων στ'ν-
αλλαγών άνήλθον είς 776,6 έκατ.
δολλ., έναντι 655,3 έκατ. δολλ.
τοϋ πρώτου δεκαμήνου τοΰ 1969,
σημ.ειώσασαι ούτω ανξησιν κατά
18,5%. "Αναλιτυκώτερον:
Εό τουριστικόν συνάλλΛγμα ά
νήλθεν είς 165,1 έκατ. δολλ., έ¬
ναντι 131,8 έκατ. δολλ. (αΰξη-
ΛΙΑΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Νέαν σημαντικήν άνάπτνξιν προσ
λαψιβάνει ό τομεύς τών γεοιργικών
βιοιιηχανιών. Νέαι βιομηχανίαι ί-
όρύονται συνεχώς ϊ-ίς την ύπαι¬
θρον, αί οποίαι μεταβάλλουν την
παραγίυγικήν της φυσιογνιι>μίαν.
Τό γεγονός τούτο ύπηγάρευσε την
άνάγν.ην καλ.ντέρας οργανώσεως
τών βιομηχανίαν, μέ βασικόν στό
χον την βελτίωσιν τής ποιότητος
τών προΐόντων, τα ά.τοϊα προορί-
ζονται κυρίως πρός εξαγωγήν.
Πρός τόν σκοπόν αυτόν έζεδό-
θη τό ϋπ' αριθμόν 427)70 Ν^Δ.
περί τεχν%λογικοΰ έλεγχον τών γε
ωργικαΥν βιομηχανιών. Ό τεχνο-
λογικός έ'λεγχος έντο.τίζεται είς
καθαρώς γεωογικάς έγκαταστά-
σεις είς τάς οποίας ουδένα χημι-
κή ΐπεξεργασία λαμβάνη χο'>ραν
δισΤε νά δικαιολογή την πρόσλη-
ψιν χημικων. Ώς γνωστόν, αί γε-
ωργικαί βιομηχανίαι έχαρακτηςί-
τθησαν 6ιά τών έκδοθέντΐΰν Β.Δ.
202)68 καί 449)70 είς εφαρμογήν
τοϋ ήρθρου 16 τοΰ Ν. 4035)60
διά τοΰ όποίου ώς γεωργικαΐ βιο-
μηχανίαι χαρακτηρίξονται αί ίγ-
καταστάσεις αί σκοποΰσαι την δια
λογήν, ίπρξεργασίαν ή συντήρη¬
σιν φυτικών ή κρ]νοτροφικών προ
ιόντιον κατά τό πρώτοΛ' μΐτά την
συγκομιδήν τϋ^ν στάδιον. Π·ο·επ*ι
νά σήμειοιθή δτι ώς γεωργικαί βιο
μηχανίαι χαρακτηρίζονταχ τά έλαι
ονργίία, τά οίνοποιεϊα, κονσερβο
ποιεϊκ (φρούτων, λαχανικών, κρε-
ι άτων), τά έργοστάβια χυμων, τά
σφαγεΐα, τά άπεντοιμωτήρια, τά
ώναπινιστήρια βομβύκων, τά στα.-
φιίνεργοστάσια, οί διάφοροι μύλοι
άλέσεως (όρύζης, σίτον, χαρουπί-
ο>ν), τά γαλακτοκομεία, τά ξηράν
τήοια φιτών καί καρπών καί τί¬
νες άλλοι άσή,μαντοι κλάδοι βιο-
μηχανικοί. Είς τάς γεωργικάς 6ιο
μηχανίας ύπήχθησαν έπίσης τά έο-
γοστάσια ρητίνης, πρίσεως καΐ ξη
ράνσεως ζύλον.
Ή ανάμιξις τού ύπουργείου Γε
ωργίας επί τοΰ μηχανολογτκοΰ έ-
ξοπλισμού των γεωργικών βιομη-
χανιών, άπο·6λέπει είς την διαπί
στωσιν καθ" ήν διαπιστωθη δτι ί¬
να μηχάνημα ξημιώνει την ποιότη
τα τότε θά ϋποδειχθή είς τό υ¬
πουργείον Βιο,μηχανίας ή συμπλή
ρωσις ή βΓλτΛθΚΓΐς τούτου (άρθρον
16 παρ. 7 Ν. 4035)60).
Έξ ούδεμ^βς διατάξεως τοΰ
427)70 Βασ. Δίατάγιιατος πν παραγωγής 6ρω
σίμοιν προΐόντων κατά την τήρη¬
σιν των .τροδιαγραφων ποιότητος
τούτου.
ΠΟΤΕ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙΗ ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΥΠΕΡ
ΤΟΝ ΔΗΜΟΝ ΕΙΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΑΣ ΟΙΚΟΠΕΔΟΝ
Διά τής {ντ' αριθ. 77)1971 άπο-
ΐ}άσεο')ς τού τό €' τμήιια τοΰ Συμ-
βονλίου τής Έπικρατείας ήρμή-
νευσε καί πάλιν την διάταξιν, διά
της οποίας είς περίπτωσιν επεκτά¬
σεως τοϋ σχεδιον πόλεως δήμον
ί; κοινότητος έπιβάλλεται είδική
εΊσφορά είς τους ιδιοκτήτας ή νο-
μεϊς τών περιλαμβανομένο)ν είς τό
νέον σχέδιον οικόπεδον.
Πρόκειται περί τής διατάξεως
σις 25,2%).
Τό ναυτιλιακόν είς 219,7 έκ.
δολλ. έναντι 199,8 έκ. δολλ. (αϋ
ξτνσις 10%).
Τό μεταναστευτικόν είς 278,2
ίκ«τ. δυλλ. ρναντι 227,3 έκατ.
δολ. τής ιδίας περυσινής .-ΐ«ριο
δου (αίίξησις 22,3%).
Είς την ανακοίνωσιν τοϋ ύ,τουρ
γείου Σνντονισμοϋ ύπογραμμίζε-
ται ή λίαν ίκανοποιητική εξέλιξις
ε-ίς την είσροήν μακροπραθεσμων
ΊδιωτικΛν κεφαιλαίι·>ν έκ τοΰ έξω
τρρικοΰ, τά ό.τοϊα άνήλθον είς
226,9 έκατ. δολλ., έναντι 139,3
έκατ. δολλ. τοϋ αΰτοΰ δεκαμήνου
τοϋ 1969 έμφανίσαντα οντιο <ιύ ξησιν κατά 62,9%. Αξιοσημείω¬ τον είναι ότι έκ τής συνολικής είσροής μακροπροθέσμων ίδιωτι. κών κεφαλαίων, τά καθαρώς επι χειρηματικά κεφάλαια άνήλθον είς 145 έκτα. όολλ. έ'ναντι 68,4 έκατ. δολλ., ήτοι ηυξήθησαν κα¬ τά 111,8%. Έτερα άξιοσημείτοτος εξέλιξις όφειλομένη είς την αύξησιν των έξαγωγών, τών άδήλων πόρων καί την είσροήν ίδιωτικών κεφαλαί¬ ων, υπήρξεν ό μΐΐωμένος έκ τού έξαντερικού δανεισμός, τού δημο σίου τομέίος τής οίκονομίας , τής χώρας μας κατα τό παρελθόν ί τος. Οΰτω, τό εϊσρεΰσαν σννάλ λαγμα έκ δανείοον καί πιστώσε- ων τής Κεντρικής Τραπέζης ά νηλθεν είς 32,9 οκατ. δολνλ., κα τά τό δεκάμηνον "Ιανουάριον — 'Οκτίοβρίοι) τοΰ παρελθόντος ε τονς έναντι 58,9 έκατ. δολλ. τής ιδίας περίοδον τοϋ 1969. Έξ Λλ λον, τά εΐσρεΰσαν συνάλλαγμα έκ τών όανείιον καί πιστώσεων τοΰ Δημοσίου καί τών Δημοοίων Έπιχΐΐρήσειυν καί Ό>ργανισμών
ανήλθεν είς 40,4 έκατ. δολλ. ε
ναντι 67,3 οκατ. δολ. τού άντι
στοίχου δεκαμήνου τού 19«9.
Οίτω, παρά την σημειοιθεϊσαν
σημαντικήν μείωσιν τοΰ έκ τοΰ
έΕωτερικοΰ δανεισμοΰ, τά συναλ
λαγματικά διαθέσωα τής χώρας
άνήλθον την 31ην Όκτιοβρίου
1970 είς 289,5 έκατ. δολ., ?ναν-
τ. 283,2 έκατ. δολλ. τής ιδίας ή
μερομηνίας τοΰ 1969.
τής παραγράφου 1 τοΰ αρθρου 53
(άρθρ. 15 παρ. 1 τοϋ Ν.Δ. 3777)
57) τού άπό 24 Σεπτέμβριον (20
Όκτωβρίου 1958 βασιλικόν διατά-
γματος «περί κωδικοποιήβΐως τών
ίσχΐΌυσών οιατάξεων περί τίδν π?ο-
σόδ<ον Δήμον καί Κοινοτήτων» ώς ετροποποιήθη διά τοΰ όΐρθρ. 39 παράγρ. 1 τοΰ Ν.Δ. 4260)62. Τό ανώτατον διοικητικόν δικα¬ στήριον εδέχθη δτι ο'ις .τροκνΛτΐΐ, έκ τής ανωτέρω διατάξεως τό ύπ' αυτής προβλεπόμενον τέλος δύνα¬ ται νά επιβληθή μόνον είς περί¬ πτωσιν έπεκτάσεοις ΰςΜβταμένου σχϊδίου πόλεως ή οίκΛσμιθΰ είς συ- νεχομένην πε<>ιοχήν· Τουναντίον δέν
δύναται νά επιβληθή καί είς πϊν τής πίριφερείας Εϊρηνοδι-
κείθΐ' Κρωπίας Άττική^, άφορώ-
σης είς την έγγραφήν Ιδιώτου είς
τόν φΌρολογικόν κατάλογον «ίσφο-
ράς έπεκτάσειος τοϋ σχίδίον τής
πόλεο>ς.
Ή άναιρεσιβληθρίσα δευτεροΰά-
Θμιος απόφασις εΤχε δεχθή, δτι
τό εγκριθέν διά τοΰ Β.Δ. τής 7
Όκτωΰοον 1958 ρυμοτομ,ικόν σχε¬
διον τής ΰ.ιαγομένης είς την δΐ-
οικητικήν περιφέρειαν τής κοινό¬
τητος Παλλήνης πρριοχή,ς Τοΰ Οί-
κοοομικοϋ Στινετωρισ^,ιοϋ 'Εφέδροιν
'Αξιοίματικών δέν αποτελεί επέκτα¬
σιν τοΰ άρχικοϋ σχεδιον τής εί-
ρημίΛ-ης κοινότητος, άλλά νεον αΰ-
τοτελές σχέδιον πόλεως. Συνεπεία
τούτου εκ,ρινεν, δτι δέν υπήρξε νό-
μιμος ή επιβληθείσα είς την ά-
νοιιρεσίβλητον εί<τφοράν. Τό Συμβούλιον τής Έπικρατεί¬ ας έδικαίωσε την δευτεοοβάθμιον ι'ιπόφασιν χαί άπέ·ρριψε την «Λτη- σιν άναιρέσεοος. Άγγλικά έλικόπτερα άπεγειώθησαν άπό τό Βρεταννικδν πό- >εμικόν «■"Α.γοΰος» μεταφέροντα τρόφιμα καΐ φαρμακα είς τούς
πληγέντας άπό τόν τυφώνα πληθυσμούς τοθ Πακιστάν.
'ΧΡΥΣΟΣ,, ΚΑΙ ΧΡΥΣΟΣ
Αί ξυμώαεις Ης την διεθνή ά
γοράν πετρέλαιον καί αί σημεςκ-
ναί έξελίξεις, συγκεντρώνουν τό
ενδιαφέρον πολλόν χο)θών καΐ
οικονομικόν παραγόντων. Αί χό
ραι τής Δντ. Εΰρόπης, ιδιαιτέ¬
ρως, εξαρτώμενα» κατά μέγιστον
ποσοστόν, ρι— την προμήθειαν .τε
τρε/.'ΐίοΐ', άπό τα κράχη καί κ"ρα
τίξ.α τής Μέσης Άνατολής κ«Ί
τής 'Λφρικής, άντιμετωπίίουν την
ώργανωμένην θέσιν ίσχύο; των έ
μίρ.,δων καί σείχηδυνν αυτών, οί
ί,πο7οι άποβλέπουν είς την μέγα
λειττραν συμμετοχήν των εί; τα
κέρδη.
Ό Όργανισμό; Πετρελαιοπα-
ραγογών Χώρον — γνοκττός ώς
Ο1ΙΒΚ — κατά τάς πρόσφατον;
ίιια.-τραγματεύσεις μετά των έκ-
προσιόπων των μεγάλον δυτικόν
ίταιριών πετρελ,αιοειδόν, είς. Τε
χεράνην, έθεσεν ό'ρονς καί ήξίο>
σε την αποδοχήν των. Βίς αντί¬
θετον περίπτωσιν, δέν άπο'/.?.ίίε-
ται νά προχιορήσονν και είς την
λήψιν άντι.τοίνων. Είς δηλώσεις
των, καλυπτομένας νπό διπλ.ωμα
τικόν μανδΰαν, άιΐήνεται, σαφός,
νά εννοηθή ότι δέον νά,άναμένον
ται σννδνασμέναι καί ταύτόχρο-
νοι ενέργειαι ή — κατά την έπι-
γραμματικήν 51>εΜ3ΟΊΕνθίΐσαν εκ-
<1>ρασίν τοιν — «έ:νας δι' Γιλονς και
ίίλοι δι' ενα».
Αί απαιτήση; τ (όν πετρελαιο-
παραγωγών χωοών σννοψίξονται
είς την αύξησιν τής τιμής τού
άργοϋ πετρέλαιον κατά 25 — 50
οένχς κατά βαρΐλι, τοΰ ποσοστόν
συμμετοχής τοιν ε-ίς τα κέρδη
των έταιριών κατά 55% — άπό
όθ% — καί τή; ένδεικτικής τι¬
μής τού άργοΰ πετρέλαιον. Υπό
την εποψιν αυτήν, ή σύσκεψις,
την 23ην Ιανουάριον, είς την
ΙΙεασικήν πρωτεύουσαν, των εκ¬
προσωπών των χωρών αυτών, κρι
νεται ώς λίαν σημαντική διά την
Ρύρωΐταϊκήν οίκονομίαν.
"Ηδη, <>μος, άπό τοΰ 196".
τ· τιμή τοΰ πετρέλαιον ήτο λίαν
βεβαρημένη, μετά τό κλείσιμον
τού Σονέζ, καί την σ<>νε.τεία τον')
τον, νψωσίν των τιμίιν. Καί πρέ
πει νά ύπογραμιασθή, ότι αί τι¬
μαί τοΰ πετρέλαιον είχον έπηρεα
σ-θή, αποκλειστικώς, έκ τοΰ γεγο
νότος τούτου, ένώ αί δεδηλ.ομέναι
τιμαί άργοΰ πετρελ-αίου, μέχρι
τοϋ Αύγουστον 1970, είχον παρα
μείνει άμετάβλητοι.
Τα γεγονότα αύτά σννθέτονν
την σημερινήν εμφανίζομεν—/ κα
τάστασιν είς τόν τ;ο·)*ρα τούτον
καί νποδηλοΰν ότι ή Εϋροπα'ι,'κή
οϊκονοιιία καλείται νά πληρώση
τύν «μαύρον χρυσόν», ώς στίλ-
(ιον χρυσουν μέταλλον καί άπό
τίγν όλην υπόθεσιν άπουσιάζει, μό
νόν, ή κατά ονγγίαν έκτίμησίς
τον!
ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 1970 Η ΕΛΛΑΣ ΥΠΗΡΧΕ
ΚΑΤΑ ΑΝΤΙΘΕΣΙΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΖΟΦΕΡΟΝ
ΚΛΙΜΑ ΤΗΣΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ
ΑΝΑΤΑΡΑΧΗΣΟΑΣΙΣΤΑΧΕΙΑΣΟΙΚ. ΑΝΟΔΟΥ
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ Η ΑΥΞΗΣΙΣ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΙΣ ΕΙΣ
ΔΙΑΡΘΡΩΣΙΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ
ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ &ΕΞΕΛ1ΞΕΙΣ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΧΟΡΟΝ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ
Τά έπιτεύγματα καί αί έξελί-
£εις εί; τόν χώρον τής έλληνικής
έμπορικής ναυτιλία; ήτο τύ θέμα
τή; &μί χον ραδιοφώνου καί τή;
τη/.εοράσει»;, όμιλίας τοϋ ΐκρ'-
πονργοΰ παρά τώ πριυθυπονργό
κ. Γ. Γεο>ργαλά. Μεταξν άλλων
ετόνισεν ότι ή κοινωνική, οίκονο-
μική, νομισαατική καί πολιτική στα
θερότη; τή; χώρα; είχεν ώς σννέ
πειαν ,τολλαί ναυτικαι επιχειρήσεις
νά έγκατασχιιθοΰν είς τόν ΙΙειοα,ιά
και νά νι|κόσουν την Ελληνικήν
σημαίαν είς τά .ιλοΐα τ(,ιν. Κατά
τά τελευταία ετη ό άριθμά; των
νπό την "Ελληνικήν σημαίαν σκα
φόν ηυξήθη κατά 80%, ένώ πα¬
ραλλήλως 320 ναντιλιακαι έπιχει
ρήσεις μετέφερον τάς εξρας τιην
(Ί»ό τύ εξωτερικόν είς τόν Πει¬
ραια. Αυτήν την στιγμήν εί; τά
έλληνικά πλοϊα έργάζονται 120.
(>00 ναντικοί μας, οί όποϊοι άπο-
στέλλονν είς την χώραν μα; ολύ
άλλαγιια 200.000.000 δολλαρίων,
ένώ παραλλήλως καταθέτονν είς
ελληνικάς τραπέζας καί ίίχι είς
ξένας, σημαντικά ποβά.
Άλλά ή χώρας μας έ'χει καί
πολλάς άλλας έμμέσον; ώφιελεί-
ας έκ' τής ναυτιλία; μας. Οί έγκα
θιστάμενοι είς την χώραν μας "Ελ
ληνες εφοπλισταί έπιδίδονται κια
ε·|; άλλας πέραν των ναντιλιακόν
έπιχειρήσεις (π.χ. τά Εενοδοχεία
Τον κ. Θρο6ο)ρακο.ΐί)ύλ.ον ειίς Ρό
δόν, τά ναυπηγεΐα των άδελίρών
Γοιθχινδρή εί; Σΰρον, τάς τονο<ΐλ-αμ6άνονν 'ίένα πλ.ηρώματα. Ή έλλειψις πλ.ηριο- μάτιον όο,^είλεται εί; τό γϊγονός ίίτι αί έκ παραδόσεως ναι τ.καί πε ριοχαί τής χώρα; εδωσαν ι'ίλα τά εί; έ'μν(η.'χοΛ· υλικόν αποθέματά τ(ΐ>ν. θά ,πρέπει οτνε.τίό; οί νέοι
ναυτικοί νά ίξενρεθοΰν είς μή
Μακεδονία, ή "Ηπειρο; καί ή
Θράκη. Έν σΐΛ'εχεία ετόνισεν ό¬
τι είναι πΓ>οτιμ«τεοον διά τού; νέ
ο«·ς των περιοχήν αυτών νά εο-
γάζίονται είς χά Ελληνικά πλοια
παρά είς την Γερμανίαν ή είς τά
οννθρακωρνχεϊα τοΰ Βελ.γίον. Λιά
τοΰς ναντικούς νπάοχει σι'ιμεςιον
τακτική έ.-ηκοινιονία μέσ(ΐ) δελτίοτ'
καθημερινΗ«>, τό οποίον έκπέμπε-
ται διά τεχνητον δορτ^όρον καί
αθάνει ίίς «λα τά σζάφη. Τό δι
αιτο/.όγιον είς τα πλοία είναι έ-
φάμιλλον των κ,ίΐλυτέοων έστιατο
θίοη· καί ξενοδοχείον των Αθη¬
νών. Έπίσης αί συνθήκαι ζωη;
είς τά ποντοπόρα σκάφη είναι πό
λϋ κ(ϊ?.αί μέ όλας τάς άνέσεις. 'Υ
πάοχονν σχεδόν είς δλα τά πλ.οϊα
(ι6λιοθήκ(ιιι, .τιοίναι, οΓθονσα
σ.ιύ() κ.λ.π. Οί μι<τθοί είναι πολΰ νΐ|ΐηλοί. Ό μαθητε·όμενος ναντι- κός λαμβάνει καθαράς μηνιαίας ιϊ.τοδοχάς 3.500 δηχ. Οί μισθοι διά τού; μηχανικούς <τθάν.ο>ν τάς
25.000 3θΖ· κ(ά δι' άλλας κατη-
γοοί(ΐς άκόαη περισσότερον. Κα-
λΰπτονται άσφαλιστικώς άπό τό
ΝΑΤ. Συντόμως θά ,άνακοινωθη
αύξησις των άποδοχιόν των ναν
τικών κατά 20%, ένί> παραλλή¬
λως θά Η.ΰξηθοΰν αί σ>·ντάξεις.
ΈΕ αλλοι> οί ναυτικοί ρχοιη' ζαί
διάφοοα είδικά πβονόμια. 'ΕπΙ
πλέον ΰπάοχει ή πηοοπτική δημι
ονργία; ένό; γενικοθ νοσοχομΓΐον
νιιντικών, μιάς ναυτιλιακής χοα- ,
Λίζης καϊ άγοράς ναύλων είς τόν
Πειραια.
Ή "Ελλάς υπήρξε κατά τό ετο;
]970, κατ' άντίθεσιν πρός τό ζο-
φερόν κλϊμα διεθνοϋ; άβείχιιότη-
το; καί άναταραχή;, οασις άδιατα-
ράκτοτ' ταχείας οίκονομικής άνό-
δοι·, ένώ άναμένεται έντάνοις άνο-
δική, άλλά καί έν πλήρει νομισμα-
τική σταθερότητι, ή πορεία τή;
έ/Ληνική; οίκονο-μική; καί κατά
τό 1971.
Τά άνιυτρρω έτόνισρν ό αο·ρ-
γός ΣΐΛττονισμον κ. Ν. Μακαρέ-
ϋος κατά την χθεσινήν όμιλίαν
τον· ϊ·ίς την κατάμεστον αίβονσαν
τοθ θεάτρου «,Ολύμπια» .τοός
τοϋς ίκπροσώπονς των παραγοιγι-
κών όμάδων τή; χώοας επί τή;
πορεία; τή; έλληνική; οίκονομίβ.;
καί επί σνγκεκριμένο>ν άναπτνΕια-
κών στόχιον διά τό 1971.
ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ 1971
Άναλντικώτερον ό κ. Μακαρέ.
ϊο; ανευρέθη είς τά; έξελίξεις
τή: οίκονομίας κατά τό 1970 καί
καθώοισε τονς στόχονς διά τό
1971 τονίσας χο. άκόλουθα:
11 Κατά τό 1971:
Κατά την διάρ'/ίίΐαν τοΰ τ(?έ-
χοντος ετου; θά .ιραγματοποιονν-
ται καθ1 εκάστην εογα ήί
έ,-ΐενδνσεων άξία; 40 έκατ.
μών.
Προ6λ.έπεται ή ίδρυσις πολε.μι-
κών έργοστικτίων διά την κάλυψιν
των άναγν.ών τίιν Ένόπλων Δυ-
νάιιεων.
Άν<ιμένεται ή άειοποίησις τοΰ έΛ'δΐΛφέροντος μεγάλ(ον Οίκον διά την ΓδοΐΌΐν 6ιομηχανί«ς αυτοκί¬ νητον καί δαρέων μηχανημάτων. 'Τφίβτανται εύοίοννοιι ποοοπτι^. ■/.αί, διά την ϊδρν·σιν κ.αί ρτέρων νανπηγικόν βιομηχανίαν είς πΐ- ριοχάς μακοάν τής πρωτευούσης. Ενεκρίθη ή ίδρυσις ένό; απο¬ κλειστικώς έξαγιογικοΰ δινλιστη- ρίον, μέ π.(>ο6)-επομένην εναοξιν
1 /.ειτονργία; κατά τό τέλος τοΰ
1!)71 (διιναμικότητος 1 έκατ. τόν-
νο>ν).
Οί τονοίσται άναμένεται νά ά-
νέλθο'Λ· είς 2 έκαχ. -/.αί τό έκ τ,οΰ
τουρισμοΰ <τυνάλλ.αγμα είς 240 έ- | κατ. δολ.λάρια. Ι Έπίση; ό κ. Μακαοΐζο; καθώ¬ ρισε τον; επί μέρου; στόχον; τής ' οίκονομικής πολ,ιτικής, οί όποίοι προβλ.επονται έκ τού όετοϋς ποο- γράμματος. ΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΟΤ 1970 2) Κατά τό 1970: Τά συνολικόν ακαθόριστον εί¬ σόδημα εί; σταθεράς τ»μά; ηύξή- 1 θη κατά 7,1% καί είς τρεχούσας ' κατά 10% .-τε.ρίΛον. ι Τό άγροτικόν είσόδημα ηυξή¬ θη κατά 8% ένώ τό είσόδημα έκ μεταποιήβεως ηυξήθη κατά 9%. ι Ό άριθμός των ξένον τονρι- στών έφθασεν εί; τό 1.600.000 (αύξησις 23% έναντι χοϋ 1969) κα'ι τό τουριστικόν συνάλλ.αγμα είς 190 έκατ. δολλάρια .-τερί,του. Ή δύναμις τού εμπορικον μας στόλον έσημε'ίοσεν αύξησιν κατά ' 22,1%, ήτοι εί; 2.315 .-τλοία όλα- Ι κης χωρητικότητος 13.590.000 κό- ] ρων. Έπενδύσεις σννολικοΰ ΰψονς 30 δΐΛεκ. 869 έν.ατομ. δραχμών νπή- χθησαν είς τόν νόμον 4171. Έπΐνδύσει; σννολικοΰ ΰψονς 921 έκατ· δολλαρίον ϋπήχθησαν είς τό Ν.Δ. 268)53 «πεοιλΛμβά- νονται αί μεγάλαι συμβάσει; 'Ω- νάση καί Νιάο/χου). Αί π>.ηροΗΐαί εί; ερνα νποοομή;
τοΰ Προγιράμματο; Δημοσάυν Έ-
πενδύσεων άνήλθον είς 13 περίπον
δισεκ. §ραχμόν.
Τό σΐ'ναλλαγματικά άποθέματα
διεμορφώθησαν την 31 Δεκεμβριού
1970 είς τά επίπεδον των 310 έκατ.
δολλ. (.τεοιλαμβάνεται τό εί; χρυ¬
σόν μερίδιον τή; Έλ.λ,άδο; είς χό
Διεθνέ; Νομισματικόν Ταμείον).
Αί έΕαγωγαί βιομηχανικόν ηρο-
Ί άντ ών ηϊιξήθησαν κατά 30% καί
καλύπτοΐ'ν ήδη τό 36,5% τόν σι·νο-
λικών έξαγογών.
Αί ίδιωτικαί καταθέσεις ηυξή¬
θησαν κατά 19 δισεκ. δοαχμόν
(αυξησι; κατά 29,8% έναντι τοΰ
1969).
ΙΙερΐ ,τοο<τκ.λήσείι>; τον μετόχων
τής άνιονύμον έτηιοεία; «Άνώνν-
μο; Τεχνική Έταιρεΐνι Κατασκευ-
ών Α.Τ.Ε.Κ. - Α·Ε.» βίς Τακτικήν
Γενικήν Σιινέλευσιν.
Κ(ΐλοΰνται «ίς Π' ετησίαν Τα¬
κτικήν Γενικήν ΣΐΎέλευσΙν οί μέ-
τοχηι τής έταιο.ε«ις «'ΛνοΊννμο;
Τεχνική Έταιρρία Κατα(Τκει»>ν
ΛΤΕΚ - ΑΕ» την Ιδην Φε6ς 1970 καί απαλλαγή τον Διοι¬
κητικόν Συμβουλιον καί τόν 'Κ-
λεγκτόν απύ .πάσης εύθνινης διά
χά ετο; 1970.
3) Έκλογή Έλεγκτων διά τό
διαχειριστικόν ετον; 1971 καί
4) Τροποποιήση τοϋ αρθρον 9
τού Καταστατικόν, αύξησις των
μελ.ων τον Διοικ. Σνμβονλίον καί
διοοισιιός Γενικόν Διενθνντοϋ.
Πάς μέτοχο; διά νά μεχάσχη
τής Γενική; Συνελεύσει·); δέν νά
καταθέση τάς μετοχάς αυτού εί;
τό ταμείον τής έταιρείας ή είς τό
Ταμείον Παρακαταθη/.όν καί Δα¬
νείον ή παο' οΐαδήποτε Τρτιπέζη
πένχε τουλάχιστον ήμέοα; πρό τής
ό^ΐίτθεί(τη; διά την Σ»νεδρίασιν
τή; Γενική; Σννελεύσεος. Έντός
τή; αυτή; ποοθεσμία; δέον όπως
ποοσαγάγη τή έταιοεία καί τό
σχετικόν -τιστοποιητικόν περί τής
τοιαύτη; καταθεσεος ώς καί τά
τυχόν εγγραη^α άντιπροσοκτεύσειος.
Έν Αθήναις τή 16 Ίανοναρίον
1971
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
Θ. ΘΕΟΦΙΛΙΔΗΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥθΕΤΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΝΟΝ, ΕΤΑΙΡΕΙΟΝ & Ε.Π.Ε-
Είς τό Καϊμπριτ2 Άγγλοι έπιστήμονες έν συνεργαοία μετά Αμερι¬
κανόν διεΕάγουν διαστημικά πβιράματα.
Είς τά ά.τασχολοΰντα τάς Ά-
νιονύμον; Έταιρία; καί Ε·ΠΕ φο
ρολογικά προδλ.ήματα, εδόθησαν ύ
πό τού υπουργείον Οικονομικόν,
α! κάτωθι λύσεις:
Δέν άπαλλάσσονται τοϋ φόρον
τά δκχνεμόμενα κέρδη των Άνω
ννμων Τεχνικόν Έταιριων. Ή -φο
[ίθλογική αύτη απαλλαγή τού εί
σοδήματο; τόν ώ; άνω έταιοιόν
αί οποίαι νφίστανται έπ' ονόματι
τον νομικοϋ πρόσωπον τή; έται.
ρίας, μή έξικνονμένη μεχρι καί
τώ·ν μετόχων αυτή;, έν περιπτο')
σει διανομή; των πραγματοποιόυ
μένοιν κερδών έκ των εργασιών αΰ
τόν. Τά άνοιτέρο) εδέχθη τό υ¬
πουργείον Οικονομικόν δι' έγ¬
γραφον τον πρός τό υπουργείον
Δημόσιον "Εργων.
Τό ποοκΰπτον επί πλέον τοΰ
τεκμαρτως προο"διορισθένχος κέρ
δος των τεχνικόν Α.Ε. διαν&μό
μενον τνχόν υπό μορφήν μερίσμα
τος είς τονς μετόχονς, τυγχάνει
φορολογητέον είς την Γα' πηγήν
ώς είσόδημα έκ κινητών αξιών,
μολονότι προέρχίχαι έκ κερδων
μή φορολογηθέντον έπ' ονόματι
τοΰ νομικοΰ πρόσωπον τής ΑΕ.
Είς περίπτοσιν υπάρξεως άπο
κρυβέντιον κερδόν, δι' άναλήψε-
ως περιονσιακόν στοιχείοιν, τά
κέρδη ταυτα (ρορολογοΰνται έπ'
ονόματι τόν διενθυνόντων σΐ'μδού
λ<ον. Επί σι*μμετοχής τόν φορο- λογηθέντοη· κίΐτά τάς διατάξεις τοΰ ΝΔ 3843)58 κερδών εί; τά διανεμόμενα τοιαΰτα, έξευρίσκεται τό έκπυπτόμενον τμήμα τοΰ κα- ταβληθέντος φόρου έκ τοΰ αναλο¬ γούντος ϊ.τί των διανεμομέντυν κερδών. Τάς άνωτέοο διοικητι- κάς λύσεις παρέσχε ή Γ' Επιθε¬ ώρησις Οικονομικόν Έφοριών. Χρόνος κτήσβος των άμοιθών διενθύνοντο; σύμβουλον ώς καί τοΰ εΐσοδήματος έν γένει, έκ κι¬ νητών αξιών, -είναι ό χρόνος έγ- κρίο'εος τοΰ ΊσολΛγιβμοΰ υπό τής γενικής σννελ^ύσεω; τόν μετρ- χιον. Τό κτηθέν είσόδημα δέον, όπως δηλωθή υπό των φυσικών προσώπων έντός τοΰ επόμενον ή μερολ.ογταν.οΰ έ'τους, ή δέ ,.ιαρα- κράτησι; τού φόρον εισοδήικιτο; θά γίνη έντός τής διαχειρίσεως τρν ?τονς αΰτοΰ. Τά -ανωτέρω έ δεχθή ή οΐκονομική έφορία- ΑΕ Αθηνών. Τά διανεμόμενα κέρδη ΕΙΤΕ ϋ πόκεινται εί; τέλος χαρτοσήμον έξ 1% καί ώ; πρός τό ποσόν, τό οποίον βναλογεί είς τό έταιρι- κόν μερίδιον μετεχούση; είς αΰ την Άνονύμον 'Εταιρίας. Σχετι- κή λ.ύσις εδόθη νπό τής Οίκονο¬ μικής Έφορίας Άνωνύμων Έται ρΐών. ΑΥΞΗΣΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΈΖΑΧ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΣ Αύξησιν κατά ποσοστόν 30% ε¬ σημείωσαν αί πάση; φύσε<.ο; νΛτα θέσει; τή; Τοοιπέζης Έμπορικής Πίστεος έν συγκρίσει μέ τόν Δέ κέμΰριον προηγούμενον ετονς. Συ γκ?κριμένος κατά την 31.12.70 αύται ΰπερέδησαν τά 2.6·Ο0.ΟΟ0. 000 δραχμάς. Τό σύνθετον ετήσι¬ ον ποσοστόν αΐ'ξήσεοι; ανήλθεν είς 22%, κατά την διαορενσασαν πενταετίαν 1965—1970. ΟΔΕΜΙΑ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΓΧΩΡΙΟΥ ΠΑΡΑΓΟΓΗΣ Οϋδεμία δασμολνθγική μεταβολή επήλθεν είς τό μέχρι τούδε νφι- στάμενον καβεστώς τής ποοστα- σίας τή; έγχωςήον παραγωνής. Αί σχετικαί, ξιαΐτίάξειις έπα·νελήφ(θη- σ(ΐν είς χό νέον τελονειακόν δα¬ σμολόγιον τοΰ οποίον ή έιραρμογή ήςιχισεν, ώ; γνωστόν, την Ιην Μαίοι· 1971. Τά άνωτέοο {·,το- γοιιμμίξονται είς εγκύκλιον τοΰ ίπουργείου Οικονομικόν πρό; τάς τελιονειακάς αρχάς σχετικός μέ τον; σκοποΰς τοΰς οποίον; έξνπη- οετεί τό νέον δασμολόγιον. Τό νέον δασμολογιον αποτελεί οι>σια-
σχτκός προ(τορμογή.ν τοΰ μέχοι
τούδε ισχΰοντος το'.ούτου .τ·ρός την
όνοματολογίαν τού κ οίνου έξιοτε-
01 κου δασμολογιον των χιοοόν τή;
ΕΟΚ εί; εφαρμογήν τή; κνοοθεί-
ττ>ς δ.ά τού Ν. 4226)1962 Σνμ-
φιονίτίς Σννδέσίο; τή; χώρας με¬
τά χ-ή; έν λόγιο Κοινότητος. Ώς
γνοχττόν, ί) προσαομογή ιΰΐη κα¬
τέστη άναγκαία προκειμένοι· νά
ποαγματοποιηθή, σνμΓΓΟνως πηός
την διάταξιν τοΰ (ίρθοου 20 τής
Συμηοινίας Αθηνών, ί) είς δεύ¬
τερον στάδιον εί-θνγςάμμισι; με-
τα£ΰ τόν δασμόν τόν δ'>ο δίΐσμο-
λογίον, ή όποία πε.ριέλα6ε τόσον
τά προϊόντα τοΰ 12ετοΰς ξασαολο-
γΐου αφυπλιοιιοΰ τόν οποίον ή εί;
πρότον στάδιον εϋθνγράμαισι; εί¬
χεν ήδη σΐ'ντελεσθή την Ιην Νοε-
ιιβςί"υ 1ίΙ«5, δσον -/.αί τά προϊόν-
Τ" χά άναγοαφόιιενα είς τόν πίνα-
ν.α τοΓ· ποΓΗ^τήματος Ι τής Σνμ-
φονίας (ήτοι τα προϊόντα τά ΰπο-
κείμενα είς 22ετή δασμολογικόν α¬
φοπλισμόν). Οΰτιο, διά τού νέον
δασμολογιον καθίσταται έφικτή ή
έκπλήρωσι; τόν ύποχρεώβεχυν τής
Ελλάδος έναντι τή; ΕΟΚ αί ο¬
ποίαι είχον πς.οδλ.εφθτ| υπό τή;
Συμφωνίας τής Συνδέσεως διά
την Ιην Μαΐου 1970.
Εί; την εγκύκλιον τονίΐεται, τέ
λος, ΰτι δέν έπέρχονχαι μεταβο.
λαί είς τό ήδη ίκριστάμενον δ<ί- σιιολνθγικόιν καθεστώ; τό ό,τβϊον άσήχθη διά τού ΝΛ 4088)1960. Ε,νΕΤΘΕΡΑ ΚΙΣΑΓΏΓΗ ΖΩΩΝ ΤΠΟ ΣΤΧΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ Αί κχιγνοτροφΐκαί συνεταιριστι- καί όργανϋ'κτει; δύνανται έλ,ϊνθέ- οως νά είσάγονν ζόα άναπαραγχο- γής καί παχννσεως. Σχετική ά-, πύφασι; ελήφθη νπό τής ΕΧΟΠ, σι-νελθοΰση; υπό την ποοεοοίαν τού ύπονργοϋ Σνντονισμοϋ κ. Χ. Μακαρέζον. Ώ; γνωστόν, αί ώς ά'νο όογανώσεις ίιπρχρεοΰντο ΰ- πο>ς πρό πάσης είσαγογή; ζο>ον
όναπαοαγωγή; καί παχύνσεο; έ-
ξασφα/»ίζοι.ν ποοηγονμένιος την
έγκρισιν τού νπονργείου Εμπόριον.
ΟΡτιο, θά έφαρ-μό'ςεται απλ,ον-
στέρα διαδικασία ε.ίσαγογής ζο'χ,,ν
υπό τόν ΣΐΛ·εχαι.ρικόν Όργανώ-
σεον. Παρά ταυτα, αί είσαγογαί
των ϊΐόωγ θά δΐενεργπνντοιι κατό¬
πιν έλεγχον τοΰ υπουργείον Γε¬
ωργίας άπό Απόψεως φυλ.ή; καί
ί>γειονομική; καταστάσεως καί τού
νπονργείον Εμπόριον άπό από¬
ψεως τιμόν ίΐσαγωγης.
«Ή επί στερεών βάσειον ανά¬
πτυξις των έξαγωγών άποκτά δ-
λ.ο>ς ΐόιαιτέοαν σημασίαν διά την
Έλλάδα, λόγω τής συνδέσεως της
μετά τή; ΕΟΚ, τής άκολονβονμΐ
νης .τολιτικής έλενθΐρον έμπορί-
ον καί τή; άδνναμίας των άδήλαον
πόρων νά καλ.ύψονν τό έμποοικόν
ϊλλΐΐμμα μακροχρονίίας». Τά ανω¬
τέρω τονίζει είς άρθρον τον ό ύ-
πουργός Σχιντονισμοΰ κ. Ν. Μα-
καρέζο; σχετικώς μέ τά; έπελ-
θούοας μετεπαναστατικώς βαθείας
διαρβρωτικάς μεταβολάς είς τά;
έΕαγωγά;. Παρά την σημαντικήν
προσπάθειαν ή όποία κατεβλι>θη
μεταπολεμικάς ϊί; την χώραν μας
6ιά την .-τροώθησιν τόν έξαγωγών
αί έπιτεύξεις δέν είναι δννατόν νά
ΘεωρηΘοΰν ένττ'.-τωσιακαί. Μέχρι
τού 1965 τό 90% τόν έξαγωγών
άπετελ^ίτο άπό μή βιομηχανικά
,τροΐόντα. Ό καπνός καί αί στα-
φίδες άποτελΛΰν τό 47% περίτον
τού βννόλον τόν έξαγογόν, ένό
τό άντί<πο»χον .τοοχκΐτόν διά τό σύνολον τόν βιομηχανικήν .τροϊ- όντων τής χώρας, μόλις νπερέβαι νέ τό 10-8. Τό γεγονός τουτο ά- πεδείκνυε την διαρθρωτικήν άδν- ναμίαν των έξαγωγών καί την ?λ λε-ιψιν δι·ναμικότητο; τού έξαγο>-
γικον τομίως τής χώρας.
Ή κς».σιμότης τής καταστάσε-
ι.ι- εγένετο άμέσοις άνχιληπτή υπό
τής Έθνικής Κνδερνήβεως, ή ό¬
ποία άπό τβϋ 1967 κατα6άλλβι σν-
νεχεί; καί έντατικά; προσΛαθείας
διά την ταχείαν αύξησιν τόν έ-
ξαγωγόν. Τό έργον τό οποίον έπε
τελεσθή κατά τά τελνευταϊα τρία
£τη είναι έντνπωσιακόν, τόσον' ά¬
πό πλενρά; αΰξήσεω;, των έξα¬
γωγών, όσον καί άπό πλευρά; δι-
αρθρώσεω; αυτών. Οντω, κατά
την τοιετίαν 19&7—1969 αί έξα-
γοιγαί ηνιξήθηοαν κατά 31%, ένό
διά τό 1970 προβλέν-ΐεται αύξησις
18%.
Ή πλέον ομως έντυπωσιακή βελ
τίοιπς έσημείώθη είς την διάρθρο)
σιν τόν έξαγωγόν. Σνγκεκριμέ-
νιος, τό ποσοστόν σνμμετοχή; τόν
δύο παραδοσκικόν εξαγωγικόν
προίόντων (καπνοϋ κα'ι σταφίδος)
είς τό σύνολον των έξαγω-γόν έ-
μ-ειώθη άπό 40% τό 19-66 «ίς 25,
7% τό 191)9, ένώ τό ποσο<ηόν τής σκμμετοχής των βιομτίχανικόν προ ϊόντων σνήλβεν άπό 14% είς 32, 6% κατά την ίόίαν περίοδον. Τά διά τό 1!)70 δεικνύουν ότι αί ευ¬ νοικαί διαρθρωτικαί μΐτα-βολαί θά καταστοΰν πλέον εντονοι κατά τό τρέχον ¥τος. Αί διαρθρωτικαί μεταβολαί εί; τάς έ,ξαγογάς καί ώ προσπάθειαι αί οποίαι καταβάλλΛνται σήμερον πρός την κατεύβΐΎσιν τής αυξήσε¬ ως τής παραγωγικότητος καί μειώ οεως τοΰ κόστους των παραγομέ- νοΛ' αροϊόντων, είχεν ώς άποτέ- λεσμα την αύξησιν τ; άνταγονι- στικότητο; των έλλ.ηνικών προϊόν τον εί; τό έξιοτερικόν. Πρόσθε¬ τον απόδειξιν πεςπ αύτοϋ αποτε¬ λεί ή σημειο>θεϊσα κατά την περίο
δόν 1960—1969 μεταβολή εί; την
γευ>γραο;ικήν διάρθοοστν τόν έ-
ξαγιυγών.
Κατά την ώ; ανο> περίοδον ηϋ
ξήθη ή σνμμετοχή τόν χορόν τή;
Ενρωπαϊκή; Οικονομικάς Κοινότη¬
τος άπύ 32% είς 38,2% καΐ έμειι!)
θη ή συμμίτοχή άνατολικόν χιο-
ρόν άπό 24,3% είς 15,8%.
«"Ηδη ευρισκόμεθα είς θέσιν
σννέχισεν ό κ. νπονργός, νά δια-
τυπώσιομεν άνεπκτυλάκτως την α
ποψιν ότι αί προοπτικαί μελ/.ονχι-
κής εξελίξεως των έξαγογόν είναι
πλ.έον ή εύοίωνοι. "Οχι μόνον έξ
αίτίας των έν ισχύϊ κινήτοίον, άλ¬
λά καί λόγω τς άποκτηθείσης υ¬
πό των ελληνικόν προϊόντον αύ-
έπί ϊσοις οροις, των ξένον προ)|:
άντων εί; τά; έξοτερικάς άγο-
ρά?>.
ΣνγκεκριμέΛ^ος, διά την ένίσχν-
σιν τόν έξαγο>γόν καταβάλλεται
σί'ντονος προσπαθεία τόσον διά κα
θιερώσεος διευκολ.ι.'»νσε(ΐ)ς πρός
τάς έξαγωγικά; επιχείρησις, (ίσον
καί διά γενικα>τέρον μέτροιν οίκο
νομικής πολιτική;, ειδικώτερον δ' έ
,πενδύσειυν .ιροαγονσών τάς έξαγω
γά;. Ή διά τοϋ Προγράμματο;
Οίκονομικής Άνα,,-ϊτι·ιξε(ι); έπιδί-
ιοξις αΐ>ξήσε(ο; τή; παραγωγής
καί δημιονργία; νέων κλ.άδ<ον, θά σνμβάλη στϊμαντικώς είς την αίί- ξηβιν των έξαγογών καί την βελ¬ τίωσιν διαρθρώσεος τούτο>ν, άί-
στε νά καλύπτονν όλοέΛ· μεγαλύτ*
ρον μέρο; τόν είσαγωγόν.
Οΰτω, δέον νά άναμένεται, κα
τέληξεν ό κ. Μακαρέξος, ότι τά
λαμβανόμενα διά την προώθησιν
τόν έξαγ<ογόν σύντονα μέτρα, θά όδηγήοχινν εϊ; πολν ταχιηέραν, έν σχέσει πρός τό παρελθόν αύξησιν αυτόν, ώστε νά πραγματοποιηθή επί μονιμωτέρα; πλέον βάβΐιο; βελτίωσι; ταϋ έμπορικοΰ Ισοξυγίου τής χώρας. ΣΥΝΕΣΤΗΘΗ ΣΤΜΗΟΤΛΙΟΝ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑ ϊ Ή όρβολογική κα'ι συντονισμέ- νη ανάπτυξις τοϋ έλλ.ηνικο»· χώ¬ ρον ώ; καί ή προστασία τοϋ φι>-
σικοΰ πεοιβάλνλ.οντος, θά αποτελέ¬
ση εογον τοΰ σνσταθέντο; δι' ά-
ποφάσεος τού υπουργόν Σνντονι-
σμού κ. Ν. Μακαρέζον ειδικόν
Συμβουλιον Χο)ροταξίας.
"Εργον τοϋ Συμβουλιον θά εί¬
ναι ό σνντονισμός τόν πάσης φυ
σεο>; ένεργειόν δημοσΐων κα'ι ίδιο
χικό)ν φοοέον ώ; πςΜ); την χρη¬
σιμοποίησιν τμημάτον τής χώρας.
Τό Συμβούλαον Χο>ροτα,ξίας θά
γνομοδοτή είς τό ύπονογείον Συν
τονισμοΰ επί χο)ρο-ταξικόν θεμά-
των.
Ώ; τακτικά μέλ.η τοΰ Συιιβον
λ.ίου Χοροταξίας όσΐζοντιχι διά
τής αποφάσεως ό γενικάς έπιθεχο
οητή; Έφαοαογή; καί Σνντονι-
σμοϋ τοϋ νπονργείον Συντονισμοΰ
ώς πρόεδοος, ό διενθυντής τής
'Τπηρεσία; Χοροταξικοΰ Προ-
γράμματισμοΰ τού υπουργείον ΣνΛ'
τονισμοΰ, άνά είς έκποόσιοπο; των
νποΐ'ργϊίων Προεδρία; Κνβερνή-
σεο; (Άρχαιολ.ογική; 'Τ.τηρεσι-
ας), "Εσωτερικων, Έθνικής Α¬
μύνης, Γεοογία;, Βιομηχα·νίως|»
Σνγκοινιονιόν, Λημοσίων "Εργ(ον
('Τπηρεσίας Οίκισμοϋ) κατά τοΰ
ΕΟΤ, όριζάμενοι αύτεπαγγέλτως
υπό τοΰ ΰπονργοΰ Συντονισμου ή
κατόπιν είσηγήσεω; τοΰ Σνμβου-
λίον Χοοοταξίας.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Μέαι δόειαι ίδρύσειος βιομηχα-
νιόν καί βιοτεχλΐόν.— Ώς άνεκοι
νώθη, κατά τό άπό 4ης υιός 9η;
Ιανουάριον 1071 χρονικόν 3ιάστη
μα, ύπεγράφησαν αρμοδίως 24 ά
ποφάσει; χορηγήσεΐυ; άδειών, ί-
βρύσεω;, λειτ»ι>ργία; καί έ--τεκτά
σεως βιομηχανιόν καί βιοτεχνιόν,
συνολ.ικοΰ ΰψου; 4Γ).0Ο0.000 δρχ.
Αί σημαντικώτεραι έκ των πρα
γματοαοιηθεκΐόν ΐπενδύσεον άνα-
φέιρονται εί; βιομηχανίας καί, βιο
τεχνίας έπκτκενής μηχανημάτον,
μαλλίνων, βαμβακερών »αί σνν-
θίτικών ύφασμάτιυν, πλαστικών
παιΐγνιδί<,>ν, γςαφικόν τεχνόν, ««λ
τσών, σνρματί,νων κ«ΐ δερματίνοιν
είδών, .ιλεκτόν έσορρονχο)ν, έρι-
οχλ.ιοστηρίοίν κ.λ.π.
Αί διαφοραί περί την ίτταραο-
γήν τοΰ Ν. 4171)61.— Ή δλο-
μέλ^εια τοΰ Σνμΰου?.ίον Έπικρατεί
α; (αριθ. άποφ. 3356)70), εδέχθη
δτι διά την επίλυσιν διαρροοά; σχε
τικώ; μέ τά; άπαλλαγάς έκ Φ.Κ.
Ε., μεταξν Δημοσίου καί 'Εταιρί¬
ας, νπαχθείση; δι' άποφάσϊω; τόν
{(πονργόν Οικονομικόν καί Ηιομη
χανίας είς τάς δι-ατάξεις τοϋ Νό
μοΐ' 4171)61, τί|ν άποκλεκττικήν
όομοδιότητα έ'χ« ή διαιτητική έ-
πιτροπή, ή ποοβλεπομένη υπό τοΰ
Λοθρου 4 τού ώς ανο> Νόμον.
Ό χιμάριθμο; χονδρικής πο>
λήσεω; Άθττνόν κατά τό 1970.—
Ό τιμάριθμος χονδρικής .-το>λήσ*-
ο>ς ΆθηνΑν — Πειραιώς, ό κα-
ταρτιζόμενος υπό τής Τραπέ'ςη;
τής Ελλάδος, έσημεωσε κατά τύν
Δεκέ+ι6ριον (γενικό; δείκτης) αδ
ξηον 0,3%. Κατά την διάρκειαν
τού ?τονς δέ, ηυξήθη καχά 1,5%
έναντι ανξήσεος τό 1969 κατά 2%
ΟΙ είδικοί δεικταί εσημείωσαν την
άκόλ,ουθον εξέλιξιν κατά τόν Δε¬
κέμβριον καί κατά τή νδιάρκειαν
τόν έτόν 1ί»70 καί 1969: Είδών
δι«το<κτής +0,2%, +0,7%, +0, 1%, +4,7%. 'Ετοιμον προϊόντον +0,6%, +5,5%, +6,Τ%. Ποτόν —'/,α.-τνού σταθΐρός κατά τόν Δε¬ κέμβριον, ηυξήθη §ε κατά τό £- τος 1!)70 κατά 5,8% κα'ι τό 1969, κατά 0,2%. ι Ή έπιτροπή ηύξηιΐΓΛ*ης έπιδα- ούνσειο; τού Χ. Δ. 226)69.— Τό ΒΒΕ Πύργου &ι' έγγραφον τού ποό; τόν ΠανελΛήνιον Σύνδεσμον Έξαγωγέων, αναφερόμενον είς Γήν διαδικασίαν έπιστροφής ηΰξη αένη; έπιβαρύνσΐυ); κατά τάς έ- ςαγτογά;, βάσει των διατάξεων τού Ν. Δ. 226)69, σι·νιστ^ ΰπως ί.τιδιωχθή ή τροποποηβις τής σχε τικής κ.οινής άποοράσεςος των ύ- ποιιργών Σνντονισμού, ΟΙκονομι- κόν, Βιομηχανία; καί Εμπόριον διά τή; οποίας καθοοίζονται αί προϋποθέσρις τής έπιστοοφής τή; προσηυξΓμένη; έπιτρίπτέας έπιβα ρννστιος. Ή άνοτέριΐ) τοοποποίησις συν ιστά τό ΕΒΕ Πύογσΐ' ί».τος έΛΐδκο χθή είτε μέ-σφ τή; έ.τιτοατής τού αρθρον 2 τοΰ ώ; άνοί νόμου, είτε μέσο.) των άρ.μοδίιον νπονογόν ώ στε νά έκλρίψονν αί παρο·σιαζό- μ-εναι γραςρειοκοατι,καί διατνπώ- σεις. Αί ξρνόγλ.οσσοι διαφημίσεις ίλ ληνικόν προϊΟΝΤοιν,— Δι' {-γν.υκλί ου τού ΰ.τονργοϋ Στ*ντονισμοΰ κ. Χ. Μακαοί-ζου, «υνιστάται πρό; τού; έξαγωγικοΰς φορεί; ΰπως έ- λεγχεται υπό τού Σν>μβουλ.ίου Προ
ωθήβεως Έξαγωγών πάν διαφη-
μιστικον κείμενον, προοοιξομενον
διά τυϋ; ένδιαφερομένου; πρό;
είσαγοιγήν ελληνικόν προϊόντον
ι εμπορικον; οίκον; τοΰ έξοτερικοΰ.
Ι Ό ϊλ^εγχος ύπογραμμίζεται, θά
άο;·ορ4 εϊζ την διατύποσιν καί α¬
πόδοσιν εί; την γλώσσαν έκάστης
χώρας των άποστελλομένον διαφη
μιστικών κείμενον, καθ* όσον πα¬
ρετηρήθη ότι πολλά των κειμ-ένων
αυτόν βρίθουν γλ^υσσικόν λαθόν
καί καθίσταται όντως άκατάληπτα
καΐ δημιονργούν δνσμενεϊ; έντνπίό
σεις.
Μέχρις 28.2.1971 αί άδειαι έξα
γωγής κομποστών.— Ή Τραπέ¬
ζα τής "Ελλάδος καί τά ΰποκατα-
(ττήματα αυτή; έν θεσσαλονίκτι
καί Πάτοαις θά χορηγοΰν αδείας
ίξαγωγής κονσερθόν βερυκόκκων
καΐ ροδάκινου έν σιροπίο,), εσοδεί¬
ας 1970 —διά Γαλλίαν— χρεώσει
τοΰ καθορισθέντος «Κοντεζάν» τοΰ
1971, έκ 5.000 καθαρων τόννιον.
Αί σχετικαί άδειαι δέν δύνανται
νά έκχωρηβοΰν είς οιονδήποτε τςΐί
τον.
Είς σχετικήν απόφασιν τοΰ υ¬
πουργείον Εμπόριον όρίζετιι, έ-
πίσης, ότι αί αδειαι έξαγοογής θά
χορηγοϋνται μέχρι καί τής 28ης
Φεβροναοίου 1971. Αί φο.ρτώσει;
θά πρέπη νά γίνουν απαραιτήτως
μέχρι τής 31ης Μάρτιον. Αί Λ-
δειαι θά χορηγοϋνται επί τή προβ
κομίσει είς την Τράπεζαν τή; 'Ελ
λ,άδο; υπό των ένδιαφεριμένο)ν
έξαγο)γέω·, θεωρημένον προσοι-
ρινοΰ ή οριστικόν τιμολαγίον έξα
γωγής, ανεξαρτήτως άξίας τοΰ υ¬
πό εξαγωγήν έμπορεύματος.
Αί σΐ!ναλλαγαί μετοχών καΐ ό-
ιιολ.ογιών κατά τά 1970.— Συμφώ
νο^ς ποός τό Μηνιαίον Στιαιστι-
κόν Δελτίον τοϋ Χρηματιστήριον
Αθηνών, είς 59.693 έκατομ. δρχ.
άνηλ.θε την Ιην Δεκέμβριον 1970
ή τρέχουσα άΕία τόν ε-ίσηγμένον
είς τό Χρηματιστήριον Αθηνών
μετοχόν καί όμολογιών έκ τόν ό
ποίων 40.657 έκατ. δρχ. άφορονν
μετοχάς καί 19.036 δμολογίας.
ΑΙ ποαγματοποιηθείσαι έξ άλ¬
λον σνναλλ.αγαί επί μετοχών καί
δμολ.ονιών ότνήλθθΛ· κατά τή» δι¬
άρκειαν τοΰ 1970, εί; 2.500 έκατ.
δοχ·, έκ των οποίων 1.355 έκατ.
δρχ. άφοοοϋν συναλλαγάς επί με¬
τοχόν καί 1.205 έκ. δί>χ. επί όμο
λΛγιών.
Τό Έταιρικόν μερ.'διον Α.Ε.
μετεχούσης είς ΕΠΕ.— Τά δια-
νε-μόμενα κέρδη ΕΠΕ νπόκεινται
είς τό τέλ.ος χαρτοσήμον 1% (κα-
χά αρθοον 15, παρ. 1, ΚΧΤΧ)
καί ώς πρό; τό ποσόν τό άναλο-
γοΰν εί; έταιρικόν μερί&ιον μετε
χούσης είς ταύτην Α.Ε. Ή άνο-
τέοω διοικητική λύσις παρεσχέθη
υπό τής Οίκον. 'Εφορ. Αθηνών
διά τοΰ ύπ' αριθμόν 10240)1970
έγγοάίΐου της.
Ή όνομαστικοποίησι; μετοχών
κτΓ,μαχι.κόν Α. Ε.— Τύ νπουργεϊ
όν των Οικονομικόν, άπέοριψε
την αίτηθείσαν παράτασιν τής
ποο·θεσμί«ζ{ιποχρεωτική; όνομα-
στικοποιήσεος Τόν μετοχών 'Λνο)
νύμοΛ· Κτηματικόν 'Εταιρειών.
Εί; τό σχετικόν έγγραφον, τό
Οποίον εδημοσιεύθη .εί; τά Λελτίον
Λ·Ε. -/.αί ΕΙΤΕ προοτίθεται ίίτι
τά Λημόσιον δι; παοέτεινρ την προ¬
θεσμίαν, νέα δέ τοιαύτη δέν δι-
καιολογεΐται.
Ή διΚΥΛμή μορίσματος είς με
ΑΠΛΟΤΣΤΕΤΕΤΑΙ
II
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΖΩΏ,Ν
ΑΝΑ1ΙΑΡΑΓΩΓΗΣ
Ή Έπιτροπή Σνντονισμοϋ Οί
κονομικής ΙΙολ,ιτικής (ΕΣΟΠ) ά
πε,φάσισε την άπαλλαγήν τή; Κεν
τρική; Ένώσείος Κτηνοτροφικών
Όργανώο-εϋ)ν Έλ.λΛδο; (ΣΤΝ.
Π.Ε.), ώ; καί των λοΐπόν κτη-
νοτροφικόν οννεταΛριστνκόν όρ
γανακτειυν, έκ τής υποχρεώσεως
ναντικάς περιοχάς, όπως είναι ή
δπο>ς .τρό πάσης «ίσαγωγής ύπ'
αυτόν, έκ τοΰ έξωτερικοΰ, ζόοιν
άνιαπαραγίογής καί παχύνσειος, έ
ξασςραλάξοιιν προ.ηγον-μένο>ς την
έγκρισιν τοΰ ΰπονογπ'ου Έμπορί
ου. Διά τού μέτρον τούτον άπλου
οτεύεται ή {ιφισταμ^νη διαδικα¬
σία είσαγωγής ζώχον νπό τόν
σν/νεταιρικών όργανο>σεο)ν, έοραο-
μοζομένης καί έν προκειμένον τής
ισχνούσης διά τονς Ιδιώτας —
ιίσα-γτογεΐς διαδικαβίας.
Η ΑΧΦΑΛΙΣΤΙΚΗ
ΑΓΟΡΑ ΕΠΙ ΝΕΩΝ
ΒΑΣΕΩΝ
Ή άσφαλ.ιστίκή άγο-ρά τίθετα'.
άπό τή; προσεχούς Δεντέρα; έ.τί
νέων βάσεων. Οί'ηιο, αί πάση; <ρύ σεοις άσφαλκττικαί εργασίαι θά διενεργοΰνται άπ' ενθΐία; καί α νεν τής διαμιεσαλαβήσεω; των 1 ραπεϊόν, πρό; έξν.ιηοέτησιν τής πελατεΐα; τι»ν. Τά άνωτέρο) προ 6λνέπ«ι τό αρθρον 54 τού ΝΔ •100 «Περί ίδΐίοτική; επιχειρήσε- ω; άσς-αλάσειος;» έν σννδνασμώ πρός τά αρθρον 53 αυτού, τό ο¬ ποίον τίθεται έν ισχύϊ άπό αΰρι όν Κνριακήν. Κατόπιν τούτοι άπαγορεύεται εί; τά; έν "Ελλάδι λϊΐτουργούσας ημεδαπάς ή άλλοδαπάς έ.μπορι- κάς, τοαπεζικάς, βιομηχανικάς καί έν γένει πάσης ςρύσΐος έπιχειρή σεις νά ένεογοϋν καθ' οίθΛ'δήπο- τρόπον άσφαλίβεις. Ωσαύτως άπαγορενεται εί; ύπαλλ.ήλονς Ν ΠΔΔ καί ΝΙΙΔ ένεργούντων τρα τεζικά; καί έν γένει πιστωτικάς έργασί(ί.ς, πάσα άμεσος ή εμμε- σος πιιρίμβα<ΐις πρός έπηρεασμόν χονν μεθ' αυτών καθ' οιονδήποτε τρόπον συναλλασσομένων π,ελα- τονν επί σκοπώ εξυπηρετήσεως ή έπιλογής άσ<ταλιστικων έταιριών. Άπαγορεύεται, τέλος, είς τοΰς ανω ίπαλλήλον;, ή έπ' άμ,οιβή ή ανευ τοιαχτη; πρακτόοίυσις άσφα λιστικόν έταιοιων. ΣΤΓΚΡΟΤΗΜΛ ΕΡΓΛΤΙΚΩΝ ΚΑΤΟ1ΚΙΩΝ ΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙΓΝ Ό ύπουργός Εργασίας κ. II. Μανολόποιλος θά Θεμε/αώση αϊ',- ρον την 10. ΆΟ π.μ. εί; Άίιον θεσσα,λ.ονίι/.Γ.ι;, -ταρονβία τοΰ ύ- πονργοΰ Βορείσυ "Ελλάδος κ. Ματ¬ θαίου, σνγκρότημα 1»2 εργατικόν κατοικΐίόν. Έν' εύκαιρία τής έκεϊ μεταβά- σεο>ς τοΐ', ό κ. Μανωνόπουλ.ος θά
έΕετάση τά προβλήματα τά όποϊα
άπαβχολούν τούς
τής Βορ/είοτ.1 Έλ^Λΐδος.
ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ
Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ Κ.Γ.Ε.Π.Ο.Α.
Εδημοσιεύθη είς την Εφημε¬
ρίδα τής Κυβερνήσεως (19 Β')
ή απόφασις τοϋ υπουργοΰ Σνντο¬
νισμού, οιά τής οποίας ή Κεντρι.
κή Έπιτροπίι ΙΙρογοάμ.ικιτος Οί-
κονομικής Άναπτύξείο; άναδιιι>ρ-
γανώθη καί μετωνομάσθη είς Κϊν-
τρικ.ήν Γνιομοδοτικήν Επιτροπήν
Ι Ιοογρβ.μμα·τρς Οί;κονο«ιικής Ά-
ναπτύξεως.
ΟΙ ΚΛΩΣΤΟ'ΤΦΑΧΤΟΤΡΓΟΙ
Σννήλ.θΐ τό διοικητικόν σνμβον
λιον τής Πανελλ.ηνίου "Ενώσεως
Ιίιβμηχάνοιν ΚλωβτοϊΗραντουρ
γόν καί <τυνε·ζήτηοεν έ.ττί, τόν ά πασχολ»ούντίον τόν κλάδον αυτόν -τη; 6<ιμ6α,κονργίας ποο6λημάτο>ν.
*'Ο Κόσμο; τή; Έλ.ληνίδο;»
Έκιικλ.οφόρηβε τό τ*ΰχο; Ία-
νοι·αρίον τού Περιοδικοΰ «Ό Κό-
σμος τής 'Ελληνίδος». Άπ» τά
περιεχόμενα: «Εύθύνη τόν γονέ-
ων» τής κ. Στ. Χρνσανθακοπού-
λον — ΚορέλΛ, «Άλέξανδρος
Σολζενίτσιν» τής κ. Σ. Μόσχον.
«Νεάπολ»; ·— Χρκττούπολι; —
Καβάλα» τή; κ. Λ. Άγγελ.οπού-
λον, «Φωληές Προστασίας» τής
κ. Ε. Καρδαρά, «Τρείς ήμίρες
δχι σάν τίς άλλε;» τή; δ. Κ. Ά-
δαμτζίλ.ογλον, «Ή ίδανικ.ή Μη·
τέρα» τής κ. Μ. Δημητριάδου,
«Χριστονγεννα στό Νοσοκομείο»,
«Σελίδες Χριστιανικήν Προνοίας»
κ. ά.
«ΑΙ ΛΚΤΊΝΕΣ»
Έκυκλο«ρορη«ε τό τεΰχο; Ία-
νοιιαρίον τού Περιοδικοΰ «Άκτϊ-
νες-·>. Άπό τα πεοιεχόμενα: «Ή
θεσσαλονίκη γράφει» τού κ. Λ·
Κοκολ.ιοΰ, «Ό χρόνος είναι χρή-
μα» τον Β. Μποβέ, «Μιά .τθίότη
ο*υνάντη<ης τής χαράς καΐ τή; εί- ρήνηΙ;> τού κ. Άρ. Άσ.τΙώτη.
«Ό Ί(·>άννη; ό Μανράπονς κα-
θιερώνει την εορτήν των Τριών
Ίεραρχόν» τοΰ κ,
II.
Νικολ.ο-
πούλΛυ, «Ό Χριστιανάί οίκογε-
νειακός Ίατρός» τού Γκ. Με«-
κέιλ, «Τό θεμέλιον τή; φιλ.οσο-
σΛΪας» τού Ζ. Λακρονά, «Σεΰα-
στή Καλλ-ισπέρη» τού κ. Νικ. ΙΙι-
ζάνια, «Άνθολογία άπό τό έργον
τοΰ Φρ. Μωριάκ» τοϋ κ. Ε. Μό-
σχου, κ. ά.
ΜΕΝΤΙΟΥΜ
ΕΛΕΝΗ ΚΙΚΙΔΟΤ
ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑ Σ ΨΤΧΙΚΩΝ
ΕΡΕΥΝΩΧ
ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑΣ
ΜΑΚΡΑΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ
Μετσόβου 25 Α' δοοφος
(Χτάσις Μο·σε!οι')
!· - 1 .π.μ. — 6-9 μ.μ.
ΤΗΛ. 810-975 — 839 766
χόχους.— Είς τό ν.τ' Αριθμόν 14
321)70 έ'γγραφον τοΰ ΰποαιργείον
Έμπορίου, διευκρινίζετ ιι ίίτι δέν
παρέχεται έκ τοϋ άοθοου 7 τού
Α. Ν. 147)67 ώ; άντικαΐεστάθη
υπό τού αρθρον 5 τού Α. Ν. 607)
68, εύχέρεια τής μή διανομής με-
ρίσματο; έκ των κίρδών χρήσειος
ινό; καί κρατήσεως τοντιον πρό;
κάλνη)ην έ.τΓνδύσεων. Δύναται 6-
μως, ή γεν. συνέλευσις τόν μετό¬
χων νά αποφασίση, ομοφώνως
την μή διανομήν των κερδόν πρό;
αύξησιν τού μετοχικοΰ κεφάλαιον
διά τή; έκδόσεο; νέιον μετοχών,
διανεμομίνων εί; τοΰ; παλαιούς
μετόχον;.
Ή διάθεσι; αηκών καί έρεϋίν
θιον υπό τοΰ Δημοσίου. —Ήρχι¬
σε σήμερον ή διάθεσι; ο^ακών καί
έρεβίνθοιν έκ τών κρατικόν ολο-
θεμάτων, ίσοδεία; 1970 εί; τοιι;
χονδοεμπάοου; καί είσαγωγείς
τοΰ είδους.
Αί τιμαί διαθέσεω; τούτο)ν,
συιιφο'ινίος πι>ά; νφισταμένη-ν άπό
φασιν τής ΕΣΟΠ, θά είναι προ-
σηνΕημέναι κατά 107β των τιμών
άγορας σί'ν 0.2 δοχ., ήτοι: φακή
α' 10,10 δρχ., φακή β' 9,60 δοχ.,
οί-6ίθια α' Ο,Γ,Ο δβχ., ρεδίθια Ρ'
!) δρχ. καί οεβίθια γ' 7,90 δρχ.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ψ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΑΙΛΛΣ
Καθττγητή; Φιλ.ιλογίας μέ είιδό-
κιμο-ν προΰπηοεσίαν είς Ίδιιοχικά
καί Δημοσία Γνμνάσια άσκήσα;
επί μακοάν σειράν ίτόν καί καθή-
κοντα Διευθι»ντοΰ είς "ΙΒοι^ια παι-
δικής προστασία;, άναλαμβάνει την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχαίων
καί Νέον "Ελληνικόν είς μαθητάς
μέχρι καί τή; Δης Τάξεως.
Πληροφορίαι Είς χον Δΐίΐ>βυν-
τήν τή; εφημερίδος κ . Σ. Σινανί-
δην καί Η; τό τηλέφωνον 755-606.
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Δέχεται Βη?Λοά 7
Πλατ. 'ΑγΙβν Κωνσταντίνου
('ΟμΛνοι*) 9 - 1 κα 4 - Ι μ.μ-
Τηλ. 525-887
Υπεοθυνοι συμφώνως τ© νομώ
109?)1938
ΊβιοκτΛτης - ΔιευθυντΛς
ΣΟΚΡ. ΠΝΑΝΙΔΗΣ
<ατοικ!α Ναυόρχου Βότοη 53 Προϊοτάμενος Τυπονρα·«Ιθ.) ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΧ Κστοικία Σηαοτάκου 18 ΑΜΦΙΑΛΗ ΑΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΗΩΝ είς γνώστν τών '^ιοχ. Διοίκήσεων * **!*" Υ* 'Βταί°<ίΛ" ««βιωρισΜένης Βύ θείσης .ίς νο ύη· 4ριΛ 960)23.12-66 Φ.Ε.Κ. (δελτίον Ανωνυμω, ·Ετβιρε*ο5ν(, ορίίε»α« Λ, ίνναν ται να συνεγίσωαι βημοσιββουσαι ίγηύοως τάς Ποο· ο*1ιί*«ιδ ,ώ. Γεν. Χνν*λ«<,.ω* ίβΐ'ούς Ίσολογι· ίΐ ΟΙ Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΒ-ΠΡ0ΣΦΥΓ1Κ0Σ ΚΟΣΜΟΣ; ώς ενένε,ο μεχοι τούοβ διά ,ής ·0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ Λ__» πρό τής οννχ(Μ>«τ)««ώς της.
Αί ξυμώαεις Ης την διεθνή ά
γοράν πετρέλαιον καί αί σημεςκ-
ναί έξελίξεις, συγκεντρώνουν τό
ενδιαφέρον πολλόν χο)θών καΐ
οικονομικόν παραγόντων. Αί χό
ραι τής Δντ. Εΰρόπης, ιδιαιτέ¬
ρως, εξαρτώμενα» κατά μέγιστον
ποσοστόν, ρι— την προμήθειαν .τε
τρε/.'ΐίοΐ', άπό τα κράχη καί κ"ρα
τίξ.α τής Μέσης Άνατολής κ«Ί
τής 'Λφρικής, άντιμετωπίίουν την
ώργανωμένην θέσιν ίσχύο; των έ
μίρ.,δων καί σείχηδυνν αυτών, οί
ί,πο7οι άποβλέπουν είς την μέγα
λειττραν συμμετοχήν των εί; τα
κέρδη.
Ό Όργανισμό; Πετρελαιοπα-
ραγογών Χώρον — γνοκττός ώς
Ο1ΙΒΚ — κατά τάς πρόσφατον;
ίιια.-τραγματεύσεις μετά των έκ-
προσιόπων των μεγάλον δυτικόν
ίταιριών πετρελ,αιοειδόν, είς. Τε
χεράνην, έθεσεν ό'ρονς καί ήξίο>
σε την αποδοχήν των. Βίς αντί¬
θετον περίπτωσιν, δέν άπο'/.?.ίίε-
ται νά προχιορήσονν και είς την
λήψιν άντι.τοίνων. Είς δηλώσεις
των, καλυπτομένας νπό διπλ.ωμα
τικόν μανδΰαν, άιΐήνεται, σαφός,
νά εννοηθή ότι δέον νά,άναμένον
ται σννδνασμέναι καί ταύτόχρο-
νοι ενέργειαι ή — κατά την έπι-
γραμματικήν 51>εΜ3ΟΊΕνθίΐσαν εκ-
<1>ρασίν τοιν — «έ:νας δι' Γιλονς και
ίίλοι δι' ενα».
Αί απαιτήση; τ (όν πετρελαιο-
παραγωγών χωοών σννοψίξονται
είς την αύξησιν τής τιμής τού
άργοϋ πετρέλαιον κατά 25 — 50
οένχς κατά βαρΐλι, τοΰ ποσοστόν
συμμετοχής τοιν ε-ίς τα κέρδη
των έταιριών κατά 55% — άπό
όθ% — καί τή; ένδεικτικής τι¬
μής τού άργοΰ πετρέλαιον. Υπό
την εποψιν αυτήν, ή σύσκεψις,
την 23ην Ιανουάριον, είς την
ΙΙεασικήν πρωτεύουσαν, των εκ¬
προσωπών των χωρών αυτών, κρι
νεται ώς λίαν σημαντική διά την
Ρύρωΐταϊκήν οίκονομίαν.
"Ηδη, <>μος, άπό τοΰ 196".
τ· τιμή τοΰ πετρέλαιον ήτο λίαν
βεβαρημένη, μετά τό κλείσιμον
τού Σονέζ, καί την σ<>νε.τεία τον')
τον, νψωσίν των τιμίιν. Καί πρέ
πει νά ύπογραμιασθή, ότι αί τι¬
μαί τοΰ πετρέλαιον είχον έπηρεα
σ-θή, αποκλειστικώς, έκ τοΰ γεγο
νότος τούτου, ένώ αί δεδηλ.ομέναι
τιμαί άργοΰ πετρελ-αίου, μέχρι
τοϋ Αύγουστον 1970, είχον παρα
μείνει άμετάβλητοι.
Τα γεγονότα αύτά σννθέτονν
την σημερινήν εμφανίζομεν—/ κα
τάστασιν είς τόν τ;ο·)*ρα τούτον
καί νποδηλοΰν ότι ή Εϋροπα'ι,'κή
οϊκονοιιία καλείται νά πληρώση
τύν «μαύρον χρυσόν», ώς στίλ-
(ιον χρυσουν μέταλλον καί άπό
τίγν όλην υπόθεσιν άπουσιάζει, μό
νόν, ή κατά ονγγίαν έκτίμησίς
τον!
ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 1970 Η ΕΛΛΑΣ ΥΠΗΡΧΕ
ΚΑΤΑ ΑΝΤΙΘΕΣΙΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΖΟΦΕΡΟΝ
ΚΛΙΜΑ ΤΗΣΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ
ΑΝΑΤΑΡΑΧΗΣΟΑΣΙΣΤΑΧΕΙΑΣΟΙΚ. ΑΝΟΔΟΥ
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ Η ΑΥΞΗΣΙΣ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΙΣ ΕΙΣ
ΔΙΑΡΘΡΩΣΙΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ
ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ &ΕΞΕΛ1ΞΕΙΣ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΧΟΡΟΝ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ
Τά έπιτεύγματα καί αί έξελί-
£εις εί; τόν χώρον τής έλληνικής
έμπορικής ναυτιλία; ήτο τύ θέμα
τή; &μί χον ραδιοφώνου καί τή;
τη/.εοράσει»;, όμιλίας τοϋ ΐκρ'-
πονργοΰ παρά τώ πριυθυπονργό
κ. Γ. Γεο>ργαλά. Μεταξν άλλων
ετόνισεν ότι ή κοινωνική, οίκονο-
μική, νομισαατική καί πολιτική στα
θερότη; τή; χώρα; είχεν ώς σννέ
πειαν ,τολλαί ναυτικαι επιχειρήσεις
νά έγκατασχιιθοΰν είς τόν ΙΙειοα,ιά
και νά νι|κόσουν την Ελληνικήν
σημαίαν είς τά .ιλοΐα τ(,ιν. Κατά
τά τελευταία ετη ό άριθμά; των
νπό την "Ελληνικήν σημαίαν σκα
φόν ηυξήθη κατά 80%, ένώ πα¬
ραλλήλως 320 ναντιλιακαι έπιχει
ρήσεις μετέφερον τάς εξρας τιην
(Ί»ό τύ εξωτερικόν είς τόν Πει¬
ραια. Αυτήν την στιγμήν εί; τά
έλληνικά πλοϊα έργάζονται 120.
(>00 ναντικοί μας, οί όποϊοι άπο-
στέλλονν είς την χώραν μα; ολύ
άλλαγιια 200.000.000 δολλαρίων,
ένώ παραλλήλως καταθέτονν είς
ελληνικάς τραπέζας καί ίίχι είς
ξένας, σημαντικά ποβά.
Άλλά ή χώρας μας έ'χει καί
πολλάς άλλας έμμέσον; ώφιελεί-
ας έκ' τής ναυτιλία; μας. Οί έγκα
θιστάμενοι είς την χώραν μας "Ελ
ληνες εφοπλισταί έπιδίδονται κια
ε·|; άλλας πέραν των ναντιλιακόν
έπιχειρήσεις (π.χ. τά Εενοδοχεία
Τον κ. Θρο6ο)ρακο.ΐί)ύλ.ον ειίς Ρό
δόν, τά ναυπηγεΐα των άδελίρών
Γοιθχινδρή εί; Σΰρον, τάς τονο<ΐλ-αμ6άνονν 'ίένα πλ.ηρώματα. Ή έλλειψις πλ.ηριο- μάτιον όο,^είλεται εί; τό γϊγονός ίίτι αί έκ παραδόσεως ναι τ.καί πε ριοχαί τής χώρα; εδωσαν ι'ίλα τά εί; έ'μν(η.'χοΛ· υλικόν αποθέματά τ(ΐ>ν. θά ,πρέπει οτνε.τίό; οί νέοι
ναυτικοί νά ίξενρεθοΰν είς μή
Μακεδονία, ή "Ηπειρο; καί ή
Θράκη. Έν σΐΛ'εχεία ετόνισεν ό¬
τι είναι πΓ>οτιμ«τεοον διά τού; νέ
ο«·ς των περιοχήν αυτών νά εο-
γάζίονται είς χά Ελληνικά πλοια
παρά είς την Γερμανίαν ή είς τά
οννθρακωρνχεϊα τοΰ Βελ.γίον. Λιά
τοΰς ναντικούς νπάοχει σι'ιμεςιον
τακτική έ.-ηκοινιονία μέσ(ΐ) δελτίοτ'
καθημερινΗ«>, τό οποίον έκπέμπε-
ται διά τεχνητον δορτ^όρον καί
αθάνει ίίς «λα τά σζάφη. Τό δι
αιτο/.όγιον είς τα πλοία είναι έ-
φάμιλλον των κ,ίΐλυτέοων έστιατο
θίοη· καί ξενοδοχείον των Αθη¬
νών. Έπίσης αί συνθήκαι ζωη;
είς τά ποντοπόρα σκάφη είναι πό
λϋ κ(ϊ?.αί μέ όλας τάς άνέσεις. 'Υ
πάοχονν σχεδόν είς δλα τά πλ.οϊα
(ι6λιοθήκ(ιιι, .τιοίναι, οΓθονσα
σ.ιύ() κ.λ.π. Οί μι<τθοί είναι πολΰ νΐ|ΐηλοί. Ό μαθητε·όμενος ναντι- κός λαμβάνει καθαράς μηνιαίας ιϊ.τοδοχάς 3.500 δηχ. Οί μισθοι διά τού; μηχανικούς <τθάν.ο>ν τάς
25.000 3θΖ· κ(ά δι' άλλας κατη-
γοοί(ΐς άκόαη περισσότερον. Κα-
λΰπτονται άσφαλιστικώς άπό τό
ΝΑΤ. Συντόμως θά ,άνακοινωθη
αύξησις των άποδοχιόν των ναν
τικών κατά 20%, ένί> παραλλή¬
λως θά Η.ΰξηθοΰν αί σ>·ντάξεις.
ΈΕ αλλοι> οί ναυτικοί ρχοιη' ζαί
διάφοοα είδικά πβονόμια. 'ΕπΙ
πλέον ΰπάοχει ή πηοοπτική δημι
ονργία; ένό; γενικοθ νοσοχομΓΐον
νιιντικών, μιάς ναυτιλιακής χοα- ,
Λίζης καϊ άγοράς ναύλων είς τόν
Πειραια.
Ή "Ελλάς υπήρξε κατά τό ετο;
]970, κατ' άντίθεσιν πρός τό ζο-
φερόν κλϊμα διεθνοϋ; άβείχιιότη-
το; καί άναταραχή;, οασις άδιατα-
ράκτοτ' ταχείας οίκονομικής άνό-
δοι·, ένώ άναμένεται έντάνοις άνο-
δική, άλλά καί έν πλήρει νομισμα-
τική σταθερότητι, ή πορεία τή;
έ/Ληνική; οίκονο-μική; καί κατά
τό 1971.
Τά άνιυτρρω έτόνισρν ό αο·ρ-
γός ΣΐΛττονισμον κ. Ν. Μακαρέ-
ϋος κατά την χθεσινήν όμιλίαν
τον· ϊ·ίς την κατάμεστον αίβονσαν
τοθ θεάτρου «,Ολύμπια» .τοός
τοϋς ίκπροσώπονς των παραγοιγι-
κών όμάδων τή; χώοας επί τή;
πορεία; τή; έλληνική; οίκονομίβ.;
καί επί σνγκεκριμένο>ν άναπτνΕια-
κών στόχιον διά τό 1971.
ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ 1971
Άναλντικώτερον ό κ. Μακαρέ.
ϊο; ανευρέθη είς τά; έξελίξεις
τή: οίκονομίας κατά τό 1970 καί
καθώοισε τονς στόχονς διά τό
1971 τονίσας χο. άκόλουθα:
11 Κατά τό 1971:
Κατά την διάρ'/ίίΐαν τοΰ τ(?έ-
χοντος ετου; θά .ιραγματοποιονν-
ται καθ1 εκάστην εογα ήί
έ,-ΐενδνσεων άξία; 40 έκατ.
μών.
Προ6λ.έπεται ή ίδρυσις πολε.μι-
κών έργοστικτίων διά την κάλυψιν
των άναγν.ών τίιν Ένόπλων Δυ-
νάιιεων.
Άν<ιμένεται ή άειοποίησις τοΰ έΛ'δΐΛφέροντος μεγάλ(ον Οίκον διά την ΓδοΐΌΐν 6ιομηχανί«ς αυτοκί¬ νητον καί δαρέων μηχανημάτων. 'Τφίβτανται εύοίοννοιι ποοοπτι^. ■/.αί, διά την ϊδρν·σιν κ.αί ρτέρων νανπηγικόν βιομηχανίαν είς πΐ- ριοχάς μακοάν τής πρωτευούσης. Ενεκρίθη ή ίδρυσις ένό; απο¬ κλειστικώς έξαγιογικοΰ δινλιστη- ρίον, μέ π.(>ο6)-επομένην εναοξιν
1 /.ειτονργία; κατά τό τέλος τοΰ
1!)71 (διιναμικότητος 1 έκατ. τόν-
νο>ν).
Οί τονοίσται άναμένεται νά ά-
νέλθο'Λ· είς 2 έκαχ. -/.αί τό έκ τ,οΰ
τουρισμοΰ <τυνάλλ.αγμα είς 240 έ- | κατ. δολ.λάρια. Ι Έπίση; ό κ. Μακαοΐζο; καθώ¬ ρισε τον; επί μέρου; στόχον; τής ' οίκονομικής πολ,ιτικής, οί όποίοι προβλ.επονται έκ τού όετοϋς ποο- γράμματος. ΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΟΤ 1970 2) Κατά τό 1970: Τά συνολικόν ακαθόριστον εί¬ σόδημα εί; σταθεράς τ»μά; ηύξή- 1 θη κατά 7,1% καί είς τρεχούσας ' κατά 10% .-τε.ρίΛον. ι Τό άγροτικόν είσόδημα ηυξή¬ θη κατά 8% ένώ τό είσόδημα έκ μεταποιήβεως ηυξήθη κατά 9%. ι Ό άριθμός των ξένον τονρι- στών έφθασεν εί; τό 1.600.000 (αύξησις 23% έναντι χοϋ 1969) κα'ι τό τουριστικόν συνάλλ.αγμα είς 190 έκατ. δολλάρια .-τερί,του. Ή δύναμις τού εμπορικον μας στόλον έσημε'ίοσεν αύξησιν κατά ' 22,1%, ήτοι εί; 2.315 .-τλοία όλα- Ι κης χωρητικότητος 13.590.000 κό- ] ρων. Έπενδύσεις σννολικοΰ ΰψονς 30 δΐΛεκ. 869 έν.ατομ. δραχμών νπή- χθησαν είς τόν νόμον 4171. Έπΐνδύσει; σννολικοΰ ΰψονς 921 έκατ· δολλαρίον ϋπήχθησαν είς τό Ν.Δ. 268)53 «πεοιλΛμβά- νονται αί μεγάλαι συμβάσει; 'Ω- νάση καί Νιάο/χου). Αί π>.ηροΗΐαί εί; ερνα νποοομή;
τοΰ Προγιράμματο; Δημοσάυν Έ-
πενδύσεων άνήλθον είς 13 περίπον
δισεκ. §ραχμόν.
Τό σΐ'ναλλαγματικά άποθέματα
διεμορφώθησαν την 31 Δεκεμβριού
1970 είς τά επίπεδον των 310 έκατ.
δολλ. (.τεοιλαμβάνεται τό εί; χρυ¬
σόν μερίδιον τή; Έλ.λ,άδο; είς χό
Διεθνέ; Νομισματικόν Ταμείον).
Αί έΕαγωγαί βιομηχανικόν ηρο-
Ί άντ ών ηϊιξήθησαν κατά 30% καί
καλύπτοΐ'ν ήδη τό 36,5% τόν σι·νο-
λικών έξαγογών.
Αί ίδιωτικαί καταθέσεις ηυξή¬
θησαν κατά 19 δισεκ. δοαχμόν
(αυξησι; κατά 29,8% έναντι τοΰ
1969).
ΙΙερΐ ,τοο<τκ.λήσείι>; τον μετόχων
τής άνιονύμον έτηιοεία; «Άνώνν-
μο; Τεχνική Έταιρεΐνι Κατασκευ-
ών Α.Τ.Ε.Κ. - Α·Ε.» βίς Τακτικήν
Γενικήν Σιινέλευσιν.
Κ(ΐλοΰνται «ίς Π' ετησίαν Τα¬
κτικήν Γενικήν ΣΐΎέλευσΙν οί μέ-
τοχηι τής έταιο.ε«ις «'ΛνοΊννμο;
Τεχνική Έταιρρία Κατα(Τκει»>ν
ΛΤΕΚ - ΑΕ» την Ιδην Φε6ς 1970 καί απαλλαγή τον Διοι¬
κητικόν Συμβουλιον καί τόν 'Κ-
λεγκτόν απύ .πάσης εύθνινης διά
χά ετο; 1970.
3) Έκλογή Έλεγκτων διά τό
διαχειριστικόν ετον; 1971 καί
4) Τροποποιήση τοϋ αρθρον 9
τού Καταστατικόν, αύξησις των
μελ.ων τον Διοικ. Σνμβονλίον καί
διοοισιιός Γενικόν Διενθνντοϋ.
Πάς μέτοχο; διά νά μεχάσχη
τής Γενική; Συνελεύσει·); δέν νά
καταθέση τάς μετοχάς αυτού εί;
τό ταμείον τής έταιρείας ή είς τό
Ταμείον Παρακαταθη/.όν καί Δα¬
νείον ή παο' οΐαδήποτε Τρτιπέζη
πένχε τουλάχιστον ήμέοα; πρό τής
ό^ΐίτθεί(τη; διά την Σ»νεδρίασιν
τή; Γενική; Σννελεύσεος. Έντός
τή; αυτή; ποοθεσμία; δέον όπως
ποοσαγάγη τή έταιοεία καί τό
σχετικόν -τιστοποιητικόν περί τής
τοιαύτη; καταθεσεος ώς καί τά
τυχόν εγγραη^α άντιπροσοκτεύσειος.
Έν Αθήναις τή 16 Ίανοναρίον
1971
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
Θ. ΘΕΟΦΙΛΙΔΗΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥθΕΤΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΝΟΝ, ΕΤΑΙΡΕΙΟΝ & Ε.Π.Ε-
Είς τό Καϊμπριτ2 Άγγλοι έπιστήμονες έν συνεργαοία μετά Αμερι¬
κανόν διεΕάγουν διαστημικά πβιράματα.
Είς τά ά.τασχολοΰντα τάς Ά-
νιονύμον; Έταιρία; καί Ε·ΠΕ φο
ρολογικά προδλ.ήματα, εδόθησαν ύ
πό τού υπουργείον Οικονομικόν,
α! κάτωθι λύσεις:
Δέν άπαλλάσσονται τοϋ φόρον
τά δκχνεμόμενα κέρδη των Άνω
ννμων Τεχνικόν Έταιριων. Ή -φο
[ίθλογική αύτη απαλλαγή τού εί
σοδήματο; τόν ώ; άνω έταιοιόν
αί οποίαι νφίστανται έπ' ονόματι
τον νομικοϋ πρόσωπον τή; έται.
ρίας, μή έξικνονμένη μεχρι καί
τώ·ν μετόχων αυτή;, έν περιπτο')
σει διανομή; των πραγματοποιόυ
μένοιν κερδών έκ των εργασιών αΰ
τόν. Τά άνοιτέρο) εδέχθη τό υ¬
πουργείον Οικονομικόν δι' έγ¬
γραφον τον πρός τό υπουργείον
Δημόσιον "Εργων.
Τό ποοκΰπτον επί πλέον τοΰ
τεκμαρτως προο"διορισθένχος κέρ
δος των τεχνικόν Α.Ε. διαν&μό
μενον τνχόν υπό μορφήν μερίσμα
τος είς τονς μετόχονς, τυγχάνει
φορολογητέον είς την Γα' πηγήν
ώς είσόδημα έκ κινητών αξιών,
μολονότι προέρχίχαι έκ κερδων
μή φορολογηθέντον έπ' ονόματι
τοΰ νομικοΰ πρόσωπον τής ΑΕ.
Είς περίπτοσιν υπάρξεως άπο
κρυβέντιον κερδόν, δι' άναλήψε-
ως περιονσιακόν στοιχείοιν, τά
κέρδη ταυτα (ρορολογοΰνται έπ'
ονόματι τόν διενθυνόντων σΐ'μδού
λ<ον. Επί σι*μμετοχής τόν φορο- λογηθέντοη· κίΐτά τάς διατάξεις τοΰ ΝΔ 3843)58 κερδών εί; τά διανεμόμενα τοιαΰτα, έξευρίσκεται τό έκπυπτόμενον τμήμα τοΰ κα- ταβληθέντος φόρου έκ τοΰ αναλο¬ γούντος ϊ.τί των διανεμομέντυν κερδών. Τάς άνωτέοο διοικητι- κάς λύσεις παρέσχε ή Γ' Επιθε¬ ώρησις Οικονομικόν Έφοριών. Χρόνος κτήσβος των άμοιθών διενθύνοντο; σύμβουλον ώς καί τοΰ εΐσοδήματος έν γένει, έκ κι¬ νητών αξιών, -είναι ό χρόνος έγ- κρίο'εος τοΰ ΊσολΛγιβμοΰ υπό τής γενικής σννελ^ύσεω; τόν μετρ- χιον. Τό κτηθέν είσόδημα δέον, όπως δηλωθή υπό των φυσικών προσώπων έντός τοΰ επόμενον ή μερολ.ογταν.οΰ έ'τους, ή δέ ,.ιαρα- κράτησι; τού φόρον εισοδήικιτο; θά γίνη έντός τής διαχειρίσεως τρν ?τονς αΰτοΰ. Τά -ανωτέρω έ δεχθή ή οΐκονομική έφορία- ΑΕ Αθηνών. Τά διανεμόμενα κέρδη ΕΙΤΕ ϋ πόκεινται εί; τέλος χαρτοσήμον έξ 1% καί ώ; πρός τό ποσόν, τό οποίον βναλογεί είς τό έταιρι- κόν μερίδιον μετεχούση; είς αΰ την Άνονύμον 'Εταιρίας. Σχετι- κή λ.ύσις εδόθη νπό τής Οίκονο¬ μικής Έφορίας Άνωνύμων Έται ρΐών. ΑΥΞΗΣΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΈΖΑΧ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΣ Αύξησιν κατά ποσοστόν 30% ε¬ σημείωσαν αί πάση; φύσε<.ο; νΛτα θέσει; τή; Τοοιπέζης Έμπορικής Πίστεος έν συγκρίσει μέ τόν Δέ κέμΰριον προηγούμενον ετονς. Συ γκ?κριμένος κατά την 31.12.70 αύται ΰπερέδησαν τά 2.6·Ο0.ΟΟ0. 000 δραχμάς. Τό σύνθετον ετήσι¬ ον ποσοστόν αΐ'ξήσεοι; ανήλθεν είς 22%, κατά την διαορενσασαν πενταετίαν 1965—1970. ΟΔΕΜΙΑ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΓΧΩΡΙΟΥ ΠΑΡΑΓΟΓΗΣ Οϋδεμία δασμολνθγική μεταβολή επήλθεν είς τό μέχρι τούδε νφι- στάμενον καβεστώς τής ποοστα- σίας τή; έγχωςήον παραγωνής. Αί σχετικαί, ξιαΐτίάξειις έπα·νελήφ(θη- σ(ΐν είς χό νέον τελονειακόν δα¬ σμολόγιον τοΰ οποίον ή έιραρμογή ήςιχισεν, ώ; γνωστόν, την Ιην Μαίοι· 1971. Τά άνωτέοο {·,το- γοιιμμίξονται είς εγκύκλιον τοΰ ίπουργείου Οικονομικόν πρό; τάς τελιονειακάς αρχάς σχετικός μέ τον; σκοποΰς τοΰς οποίον; έξνπη- οετεί τό νέον δασμολόγιον. Τό νέον δασμολογιον αποτελεί οι>σια-
σχτκός προ(τορμογή.ν τοΰ μέχοι
τούδε ισχΰοντος το'.ούτου .τ·ρός την
όνοματολογίαν τού κ οίνου έξιοτε-
01 κου δασμολογιον των χιοοόν τή;
ΕΟΚ εί; εφαρμογήν τή; κνοοθεί-
ττ>ς δ.ά τού Ν. 4226)1962 Σνμ-
φιονίτίς Σννδέσίο; τή; χώρας με¬
τά χ-ή; έν λόγιο Κοινότητος. Ώς
γνοχττόν, ί) προσαομογή ιΰΐη κα¬
τέστη άναγκαία προκειμένοι· νά
ποαγματοποιηθή, σνμΓΓΟνως πηός
την διάταξιν τοΰ (ίρθοου 20 τής
Συμηοινίας Αθηνών, ί) είς δεύ¬
τερον στάδιον εί-θνγςάμμισι; με-
τα£ΰ τόν δασμόν τόν δ'>ο δίΐσμο-
λογίον, ή όποία πε.ριέλα6ε τόσον
τά προϊόντα τοΰ 12ετοΰς ξασαολο-
γΐου αφυπλιοιιοΰ τόν οποίον ή εί;
πρότον στάδιον εϋθνγράμαισι; εί¬
χεν ήδη σΐ'ντελεσθή την Ιην Νοε-
ιιβςί"υ 1ίΙ«5, δσον -/.αί τά προϊόν-
Τ" χά άναγοαφόιιενα είς τόν πίνα-
ν.α τοΓ· ποΓΗ^τήματος Ι τής Σνμ-
φονίας (ήτοι τα προϊόντα τά ΰπο-
κείμενα είς 22ετή δασμολογικόν α¬
φοπλισμόν). Οΰτιο, διά τού νέον
δασμολογιον καθίσταται έφικτή ή
έκπλήρωσι; τόν ύποχρεώβεχυν τής
Ελλάδος έναντι τή; ΕΟΚ αί ο¬
ποίαι είχον πς.οδλ.εφθτ| υπό τή;
Συμφωνίας τής Συνδέσεως διά
την Ιην Μαΐου 1970.
Εί; την εγκύκλιον τονίΐεται, τέ
λος, ΰτι δέν έπέρχονχαι μεταβο.
λαί είς τό ήδη ίκριστάμενον δ<ί- σιιολνθγικόιν καθεστώ; τό ό,τβϊον άσήχθη διά τού ΝΛ 4088)1960. Ε,νΕΤΘΕΡΑ ΚΙΣΑΓΏΓΗ ΖΩΩΝ ΤΠΟ ΣΤΧΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ Αί κχιγνοτροφΐκαί συνεταιριστι- καί όργανϋ'κτει; δύνανται έλ,ϊνθέ- οως νά είσάγονν ζόα άναπαραγχο- γής καί παχννσεως. Σχετική ά-, πύφασι; ελήφθη νπό τής ΕΧΟΠ, σι-νελθοΰση; υπό την ποοεοοίαν τού ύπονργοϋ Σνντονισμοϋ κ. Χ. Μακαρέζον. Ώ; γνωστόν, αί ώς ά'νο όογανώσεις ίιπρχρεοΰντο ΰ- πο>ς πρό πάσης είσαγογή; ζο>ον
όναπαοαγωγή; καί παχύνσεο; έ-
ξασφα/»ίζοι.ν ποοηγονμένιος την
έγκρισιν τού νπονργείου Εμπόριον.
ΟΡτιο, θά έφαρ-μό'ςεται απλ,ον-
στέρα διαδικασία ε.ίσαγογής ζο'χ,,ν
υπό τόν ΣΐΛ·εχαι.ρικόν Όργανώ-
σεον. Παρά ταυτα, αί είσαγογαί
των ϊΐόωγ θά δΐενεργπνντοιι κατό¬
πιν έλεγχον τοΰ υπουργείον Γε¬
ωργίας άπό Απόψεως φυλ.ή; καί
ί>γειονομική; καταστάσεως καί τού
νπονργείον Εμπόριον άπό από¬
ψεως τιμόν ίΐσαγωγης.
«Ή επί στερεών βάσειον ανά¬
πτυξις των έξαγωγών άποκτά δ-
λ.ο>ς ΐόιαιτέοαν σημασίαν διά την
Έλλάδα, λόγω τής συνδέσεως της
μετά τή; ΕΟΚ, τής άκολονβονμΐ
νης .τολιτικής έλενθΐρον έμπορί-
ον καί τή; άδνναμίας των άδήλαον
πόρων νά καλ.ύψονν τό έμποοικόν
ϊλλΐΐμμα μακροχρονίίας». Τά ανω¬
τέρω τονίζει είς άρθρον τον ό ύ-
πουργός Σχιντονισμοΰ κ. Ν. Μα-
καρέζο; σχετικώς μέ τά; έπελ-
θούοας μετεπαναστατικώς βαθείας
διαρβρωτικάς μεταβολάς είς τά;
έΕαγωγά;. Παρά την σημαντικήν
προσπάθειαν ή όποία κατεβλι>θη
μεταπολεμικάς ϊί; την χώραν μας
6ιά την .-τροώθησιν τόν έξαγωγών
αί έπιτεύξεις δέν είναι δννατόν νά
ΘεωρηΘοΰν ένττ'.-τωσιακαί. Μέχρι
τού 1965 τό 90% τόν έξαγωγών
άπετελ^ίτο άπό μή βιομηχανικά
,τροΐόντα. Ό καπνός καί αί στα-
φίδες άποτελΛΰν τό 47% περίτον
τού βννόλον τόν έξαγογόν, ένό
τό άντί<πο»χον .τοοχκΐτόν διά τό σύνολον τόν βιομηχανικήν .τροϊ- όντων τής χώρας, μόλις νπερέβαι νέ τό 10-8. Τό γεγονός τουτο ά- πεδείκνυε την διαρθρωτικήν άδν- ναμίαν των έξαγωγών καί την ?λ λε-ιψιν δι·ναμικότητο; τού έξαγο>-
γικον τομίως τής χώρας.
Ή κς».σιμότης τής καταστάσε-
ι.ι- εγένετο άμέσοις άνχιληπτή υπό
τής Έθνικής Κνδερνήβεως, ή ό¬
ποία άπό τβϋ 1967 κατα6άλλβι σν-
νεχεί; καί έντατικά; προσΛαθείας
διά την ταχείαν αύξησιν τόν έ-
ξαγωγόν. Τό έργον τό οποίον έπε
τελεσθή κατά τά τελνευταϊα τρία
£τη είναι έντνπωσιακόν, τόσον' ά¬
πό πλενρά; αΰξήσεω;, των έξα¬
γωγών, όσον καί άπό πλευρά; δι-
αρθρώσεω; αυτών. Οντω, κατά
την τοιετίαν 19&7—1969 αί έξα-
γοιγαί ηνιξήθηοαν κατά 31%, ένό
διά τό 1970 προβλέν-ΐεται αύξησις
18%.
Ή πλέον ομως έντυπωσιακή βελ
τίοιπς έσημείώθη είς την διάρθρο)
σιν τόν έξαγωγόν. Σνγκεκριμέ-
νιος, τό ποσοστόν σνμμετοχή; τόν
δύο παραδοσκικόν εξαγωγικόν
προίόντων (καπνοϋ κα'ι σταφίδος)
είς τό σύνολον των έξαγω-γόν έ-
μ-ειώθη άπό 40% τό 19-66 «ίς 25,
7% τό 191)9, ένώ τό ποσο<ηόν τής σκμμετοχής των βιομτίχανικόν προ ϊόντων σνήλβεν άπό 14% είς 32, 6% κατά την ίόίαν περίοδον. Τά διά τό 1!)70 δεικνύουν ότι αί ευ¬ νοικαί διαρθρωτικαί μΐτα-βολαί θά καταστοΰν πλέον εντονοι κατά τό τρέχον ¥τος. Αί διαρθρωτικαί μεταβολαί εί; τάς έ,ξαγογάς καί ώ προσπάθειαι αί οποίαι καταβάλλΛνται σήμερον πρός την κατεύβΐΎσιν τής αυξήσε¬ ως τής παραγωγικότητος καί μειώ οεως τοΰ κόστους των παραγομέ- νοΛ' αροϊόντων, είχεν ώς άποτέ- λεσμα την αύξησιν τ; άνταγονι- στικότητο; των έλλ.ηνικών προϊόν τον εί; τό έξιοτερικόν. Πρόσθε¬ τον απόδειξιν πεςπ αύτοϋ αποτε¬ λεί ή σημειο>θεϊσα κατά την περίο
δόν 1960—1969 μεταβολή εί; την
γευ>γραο;ικήν διάρθοοστν τόν έ-
ξαγιυγών.
Κατά την ώ; ανο> περίοδον ηϋ
ξήθη ή σνμμετοχή τόν χορόν τή;
Ενρωπαϊκή; Οικονομικάς Κοινότη¬
τος άπύ 32% είς 38,2% καΐ έμειι!)
θη ή συμμίτοχή άνατολικόν χιο-
ρόν άπό 24,3% είς 15,8%.
«"Ηδη ευρισκόμεθα είς θέσιν
σννέχισεν ό κ. νπονργός, νά δια-
τυπώσιομεν άνεπκτυλάκτως την α
ποψιν ότι αί προοπτικαί μελ/.ονχι-
κής εξελίξεως των έξαγογόν είναι
πλ.έον ή εύοίωνοι. "Οχι μόνον έξ
αίτίας των έν ισχύϊ κινήτοίον, άλ¬
λά καί λόγω τς άποκτηθείσης υ¬
πό των ελληνικόν προϊόντον αύ-
έπί ϊσοις οροις, των ξένον προ)|:
άντων εί; τά; έξοτερικάς άγο-
ρά?>.
ΣνγκεκριμέΛ^ος, διά την ένίσχν-
σιν τόν έξαγο>γόν καταβάλλεται
σί'ντονος προσπαθεία τόσον διά κα
θιερώσεος διευκολ.ι.'»νσε(ΐ)ς πρός
τάς έξαγωγικά; επιχείρησις, (ίσον
καί διά γενικα>τέρον μέτροιν οίκο
νομικής πολιτική;, ειδικώτερον δ' έ
,πενδύσειυν .ιροαγονσών τάς έξαγω
γά;. Ή διά τοϋ Προγράμματο;
Οίκονομικής Άνα,,-ϊτι·ιξε(ι); έπιδί-
ιοξις αΐ>ξήσε(ο; τή; παραγωγής
καί δημιονργία; νέων κλ.άδ<ον, θά σνμβάλη στϊμαντικώς είς την αίί- ξηβιν των έξαγογών καί την βελ¬ τίωσιν διαρθρώσεος τούτο>ν, άί-
στε νά καλύπτονν όλοέΛ· μεγαλύτ*
ρον μέρο; τόν είσαγωγόν.
Οΰτω, δέον νά άναμένεται, κα
τέληξεν ό κ. Μακαρέξος, ότι τά
λαμβανόμενα διά την προώθησιν
τόν έξαγ<ογόν σύντονα μέτρα, θά όδηγήοχινν εϊ; πολν ταχιηέραν, έν σχέσει πρός τό παρελθόν αύξησιν αυτόν, ώστε νά πραγματοποιηθή επί μονιμωτέρα; πλέον βάβΐιο; βελτίωσι; ταϋ έμπορικοΰ Ισοξυγίου τής χώρας. ΣΥΝΕΣΤΗΘΗ ΣΤΜΗΟΤΛΙΟΝ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑ ϊ Ή όρβολογική κα'ι συντονισμέ- νη ανάπτυξις τοϋ έλλ.ηνικο»· χώ¬ ρον ώ; καί ή προστασία τοϋ φι>-
σικοΰ πεοιβάλνλ.οντος, θά αποτελέ¬
ση εογον τοΰ σνσταθέντο; δι' ά-
ποφάσεος τού υπουργόν Σνντονι-
σμού κ. Ν. Μακαρέζον ειδικόν
Συμβουλιον Χο)ροταξίας.
"Εργον τοϋ Συμβουλιον θά εί¬
ναι ό σνντονισμός τόν πάσης φυ
σεο>; ένεργειόν δημοσΐων κα'ι ίδιο
χικό)ν φοοέον ώ; πςΜ); την χρη¬
σιμοποίησιν τμημάτον τής χώρας.
Τό Συμβούλαον Χο>ροτα,ξίας θά
γνομοδοτή είς τό ύπονογείον Συν
τονισμοΰ επί χο)ρο-ταξικόν θεμά-
των.
Ώ; τακτικά μέλ.η τοΰ Συιιβον
λ.ίου Χοροταξίας όσΐζοντιχι διά
τής αποφάσεως ό γενικάς έπιθεχο
οητή; Έφαοαογή; καί Σνντονι-
σμοϋ τοϋ νπονργείον Συντονισμοΰ
ώς πρόεδοος, ό διενθυντής τής
'Τπηρεσία; Χοροταξικοΰ Προ-
γράμματισμοΰ τού υπουργείον ΣνΛ'
τονισμοΰ, άνά είς έκποόσιοπο; των
νποΐ'ργϊίων Προεδρία; Κνβερνή-
σεο; (Άρχαιολ.ογική; 'Τ.τηρεσι-
ας), "Εσωτερικων, Έθνικής Α¬
μύνης, Γεοογία;, Βιομηχα·νίως|»
Σνγκοινιονιόν, Λημοσίων "Εργ(ον
('Τπηρεσίας Οίκισμοϋ) κατά τοΰ
ΕΟΤ, όριζάμενοι αύτεπαγγέλτως
υπό τοΰ ΰπονργοΰ Συντονισμου ή
κατόπιν είσηγήσεω; τοΰ Σνμβου-
λίον Χοοοταξίας.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Μέαι δόειαι ίδρύσειος βιομηχα-
νιόν καί βιοτεχλΐόν.— Ώς άνεκοι
νώθη, κατά τό άπό 4ης υιός 9η;
Ιανουάριον 1071 χρονικόν 3ιάστη
μα, ύπεγράφησαν αρμοδίως 24 ά
ποφάσει; χορηγήσεΐυ; άδειών, ί-
βρύσεω;, λειτ»ι>ργία; καί έ--τεκτά
σεως βιομηχανιόν καί βιοτεχνιόν,
συνολ.ικοΰ ΰψου; 4Γ).0Ο0.000 δρχ.
Αί σημαντικώτεραι έκ των πρα
γματοαοιηθεκΐόν ΐπενδύσεον άνα-
φέιρονται εί; βιομηχανίας καί, βιο
τεχνίας έπκτκενής μηχανημάτον,
μαλλίνων, βαμβακερών »αί σνν-
θίτικών ύφασμάτιυν, πλαστικών
παιΐγνιδί<,>ν, γςαφικόν τεχνόν, ««λ
τσών, σνρματί,νων κ«ΐ δερματίνοιν
είδών, .ιλεκτόν έσορρονχο)ν, έρι-
οχλ.ιοστηρίοίν κ.λ.π.
Αί διαφοραί περί την ίτταραο-
γήν τοΰ Ν. 4171)61.— Ή δλο-
μέλ^εια τοΰ Σνμΰου?.ίον Έπικρατεί
α; (αριθ. άποφ. 3356)70), εδέχθη
δτι διά την επίλυσιν διαρροοά; σχε
τικώ; μέ τά; άπαλλαγάς έκ Φ.Κ.
Ε., μεταξν Δημοσίου καί 'Εταιρί¬
ας, νπαχθείση; δι' άποφάσϊω; τόν
{(πονργόν Οικονομικόν καί Ηιομη
χανίας είς τάς δι-ατάξεις τοϋ Νό
μοΐ' 4171)61, τί|ν άποκλεκττικήν
όομοδιότητα έ'χ« ή διαιτητική έ-
πιτροπή, ή ποοβλεπομένη υπό τοΰ
Λοθρου 4 τού ώς ανο> Νόμον.
Ό χιμάριθμο; χονδρικής πο>
λήσεω; Άθττνόν κατά τό 1970.—
Ό τιμάριθμος χονδρικής .-το>λήσ*-
ο>ς ΆθηνΑν — Πειραιώς, ό κα-
ταρτιζόμενος υπό τής Τραπέ'ςη;
τής Ελλάδος, έσημεωσε κατά τύν
Δεκέ+ι6ριον (γενικό; δείκτης) αδ
ξηον 0,3%. Κατά την διάρκειαν
τού ?τονς δέ, ηυξήθη καχά 1,5%
έναντι ανξήσεος τό 1969 κατά 2%
ΟΙ είδικοί δεικταί εσημείωσαν την
άκόλ,ουθον εξέλιξιν κατά τόν Δε¬
κέμβριον καί κατά τή νδιάρκειαν
τόν έτόν 1ί»70 καί 1969: Είδών
δι«το<κτής +0,2%, +0,7%, +0, 1%, +4,7%. 'Ετοιμον προϊόντον +0,6%, +5,5%, +6,Τ%. Ποτόν —'/,α.-τνού σταθΐρός κατά τόν Δε¬ κέμβριον, ηυξήθη §ε κατά τό £- τος 1!)70 κατά 5,8% κα'ι τό 1969, κατά 0,2%. ι Ή έπιτροπή ηύξηιΐΓΛ*ης έπιδα- ούνσειο; τού Χ. Δ. 226)69.— Τό ΒΒΕ Πύργου &ι' έγγραφον τού ποό; τόν ΠανελΛήνιον Σύνδεσμον Έξαγωγέων, αναφερόμενον είς Γήν διαδικασίαν έπιστροφής ηΰξη αένη; έπιβαρύνσΐυ); κατά τάς έ- ςαγτογά;, βάσει των διατάξεων τού Ν. Δ. 226)69, σι·νιστ^ ΰπως ί.τιδιωχθή ή τροποποηβις τής σχε τικής κ.οινής άποοράσεςος των ύ- ποιιργών Σνντονισμού, ΟΙκονομι- κόν, Βιομηχανία; καί Εμπόριον διά τή; οποίας καθοοίζονται αί προϋποθέσρις τής έπιστοοφής τή; προσηυξΓμένη; έπιτρίπτέας έπιβα ρννστιος. Ή άνοτέριΐ) τοοποποίησις συν ιστά τό ΕΒΕ Πύογσΐ' ί».τος έΛΐδκο χθή είτε μέ-σφ τή; έ.τιτοατής τού αρθρον 2 τοΰ ώ; άνοί νόμου, είτε μέσο.) των άρ.μοδίιον νπονογόν ώ στε νά έκλρίψονν αί παρο·σιαζό- μ-εναι γραςρειοκοατι,καί διατνπώ- σεις. Αί ξρνόγλ.οσσοι διαφημίσεις ίλ ληνικόν προϊΟΝΤοιν,— Δι' {-γν.υκλί ου τού ΰ.τονργοϋ Στ*ντονισμοΰ κ. Χ. Μακαοί-ζου, «υνιστάται πρό; τού; έξαγωγικοΰς φορεί; ΰπως έ- λεγχεται υπό τού Σν>μβουλ.ίου Προ
ωθήβεως Έξαγωγών πάν διαφη-
μιστικον κείμενον, προοοιξομενον
διά τυϋ; ένδιαφερομένου; πρό;
είσαγοιγήν ελληνικόν προϊόντον
ι εμπορικον; οίκον; τοΰ έξοτερικοΰ.
Ι Ό ϊλ^εγχος ύπογραμμίζεται, θά
άο;·ορ4 εϊζ την διατύποσιν καί α¬
πόδοσιν εί; την γλώσσαν έκάστης
χώρας των άποστελλομένον διαφη
μιστικών κείμενον, καθ* όσον πα¬
ρετηρήθη ότι πολλά των κειμ-ένων
αυτόν βρίθουν γλ^υσσικόν λαθόν
καί καθίσταται όντως άκατάληπτα
καΐ δημιονργούν δνσμενεϊ; έντνπίό
σεις.
Μέχρις 28.2.1971 αί άδειαι έξα
γωγής κομποστών.— Ή Τραπέ¬
ζα τής "Ελλάδος καί τά ΰποκατα-
(ττήματα αυτή; έν θεσσαλονίκτι
καί Πάτοαις θά χορηγοΰν αδείας
ίξαγωγής κονσερθόν βερυκόκκων
καΐ ροδάκινου έν σιροπίο,), εσοδεί¬
ας 1970 —διά Γαλλίαν— χρεώσει
τοΰ καθορισθέντος «Κοντεζάν» τοΰ
1971, έκ 5.000 καθαρων τόννιον.
Αί σχετικαί άδειαι δέν δύνανται
νά έκχωρηβοΰν είς οιονδήποτε τςΐί
τον.
Είς σχετικήν απόφασιν τοΰ υ¬
πουργείον Εμπόριον όρίζετιι, έ-
πίσης, ότι αί αδειαι έξαγοογής θά
χορηγοϋνται μέχρι καί τής 28ης
Φεβροναοίου 1971. Αί φο.ρτώσει;
θά πρέπη νά γίνουν απαραιτήτως
μέχρι τής 31ης Μάρτιον. Αί Λ-
δειαι θά χορηγοϋνται επί τή προβ
κομίσει είς την Τράπεζαν τή; 'Ελ
λ,άδο; υπό των ένδιαφεριμένο)ν
έξαγο)γέω·, θεωρημένον προσοι-
ρινοΰ ή οριστικόν τιμολαγίον έξα
γωγής, ανεξαρτήτως άξίας τοΰ υ¬
πό εξαγωγήν έμπορεύματος.
Αί σΐ!ναλλαγαί μετοχών καΐ ό-
ιιολ.ογιών κατά τά 1970.— Συμφώ
νο^ς ποός τό Μηνιαίον Στιαιστι-
κόν Δελτίον τοϋ Χρηματιστήριον
Αθηνών, είς 59.693 έκατομ. δρχ.
άνηλ.θε την Ιην Δεκέμβριον 1970
ή τρέχουσα άΕία τόν ε-ίσηγμένον
είς τό Χρηματιστήριον Αθηνών
μετοχόν καί όμολογιών έκ τόν ό
ποίων 40.657 έκατ. δρχ. άφορονν
μετοχάς καί 19.036 δμολογίας.
ΑΙ ποαγματοποιηθείσαι έξ άλ¬
λον σνναλλ.αγαί επί μετοχών καί
δμολ.ονιών ότνήλθθΛ· κατά τή» δι¬
άρκειαν τοΰ 1970, εί; 2.500 έκατ.
δοχ·, έκ των οποίων 1.355 έκατ.
δρχ. άφοοοϋν συναλλαγάς επί με¬
τοχόν καί 1.205 έκ. δί>χ. επί όμο
λΛγιών.
Τό Έταιρικόν μερ.'διον Α.Ε.
μετεχούσης είς ΕΠΕ.— Τά δια-
νε-μόμενα κέρδη ΕΠΕ νπόκεινται
είς τό τέλ.ος χαρτοσήμον 1% (κα-
χά αρθοον 15, παρ. 1, ΚΧΤΧ)
καί ώς πρό; τό ποσόν τό άναλο-
γοΰν εί; έταιρικόν μερί&ιον μετε
χούσης είς ταύτην Α.Ε. Ή άνο-
τέοω διοικητική λύσις παρεσχέθη
υπό τής Οίκον. 'Εφορ. Αθηνών
διά τοΰ ύπ' αριθμόν 10240)1970
έγγοάίΐου της.
Ή όνομαστικοποίησι; μετοχών
κτΓ,μαχι.κόν Α. Ε.— Τύ νπουργεϊ
όν των Οικονομικόν, άπέοριψε
την αίτηθείσαν παράτασιν τής
ποο·θεσμί«ζ{ιποχρεωτική; όνομα-
στικοποιήσεος Τόν μετοχών 'Λνο)
νύμοΛ· Κτηματικόν 'Εταιρειών.
Εί; τό σχετικόν έγγραφον, τό
Οποίον εδημοσιεύθη .εί; τά Λελτίον
Λ·Ε. -/.αί ΕΙΤΕ προοτίθεται ίίτι
τά Λημόσιον δι; παοέτεινρ την προ¬
θεσμίαν, νέα δέ τοιαύτη δέν δι-
καιολογεΐται.
Ή διΚΥΛμή μορίσματος είς με
ΑΠΛΟΤΣΤΕΤΕΤΑΙ
II
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΖΩΏ,Ν
ΑΝΑ1ΙΑΡΑΓΩΓΗΣ
Ή Έπιτροπή Σνντονισμοϋ Οί
κονομικής ΙΙολ,ιτικής (ΕΣΟΠ) ά
πε,φάσισε την άπαλλαγήν τή; Κεν
τρική; Ένώσείος Κτηνοτροφικών
Όργανώο-εϋ)ν Έλ.λΛδο; (ΣΤΝ.
Π.Ε.), ώ; καί των λοΐπόν κτη-
νοτροφικόν οννεταΛριστνκόν όρ
γανακτειυν, έκ τής υποχρεώσεως
ναντικάς περιοχάς, όπως είναι ή
δπο>ς .τρό πάσης «ίσαγωγής ύπ'
αυτόν, έκ τοΰ έξωτερικοΰ, ζόοιν
άνιαπαραγίογής καί παχύνσειος, έ
ξασςραλάξοιιν προ.ηγον-μένο>ς την
έγκρισιν τοΰ ΰπονογπ'ου Έμπορί
ου. Διά τού μέτρον τούτον άπλου
οτεύεται ή {ιφισταμ^νη διαδικα¬
σία είσαγωγής ζώχον νπό τόν
σν/νεταιρικών όργανο>σεο)ν, έοραο-
μοζομένης καί έν προκειμένον τής
ισχνούσης διά τονς Ιδιώτας —
ιίσα-γτογεΐς διαδικαβίας.
Η ΑΧΦΑΛΙΣΤΙΚΗ
ΑΓΟΡΑ ΕΠΙ ΝΕΩΝ
ΒΑΣΕΩΝ
Ή άσφαλ.ιστίκή άγο-ρά τίθετα'.
άπό τή; προσεχούς Δεντέρα; έ.τί
νέων βάσεων. Οί'ηιο, αί πάση; <ρύ σεοις άσφαλκττικαί εργασίαι θά διενεργοΰνται άπ' ενθΐία; καί α νεν τής διαμιεσαλαβήσεω; των 1 ραπεϊόν, πρό; έξν.ιηοέτησιν τής πελατεΐα; τι»ν. Τά άνωτέρο) προ 6λνέπ«ι τό αρθρον 54 τού ΝΔ •100 «Περί ίδΐίοτική; επιχειρήσε- ω; άσς-αλάσειος;» έν σννδνασμώ πρός τά αρθρον 53 αυτού, τό ο¬ ποίον τίθεται έν ισχύϊ άπό αΰρι όν Κνριακήν. Κατόπιν τούτοι άπαγορεύεται εί; τά; έν "Ελλάδι λϊΐτουργούσας ημεδαπάς ή άλλοδαπάς έ.μπορι- κάς, τοαπεζικάς, βιομηχανικάς καί έν γένει πάσης ςρύσΐος έπιχειρή σεις νά ένεογοϋν καθ' οίθΛ'δήπο- τρόπον άσφαλίβεις. Ωσαύτως άπαγορενεται εί; ύπαλλ.ήλονς Ν ΠΔΔ καί ΝΙΙΔ ένεργούντων τρα τεζικά; καί έν γένει πιστωτικάς έργασί(ί.ς, πάσα άμεσος ή εμμε- σος πιιρίμβα<ΐις πρός έπηρεασμόν χονν μεθ' αυτών καθ' οιονδήποτε τρόπον συναλλασσομένων π,ελα- τονν επί σκοπώ εξυπηρετήσεως ή έπιλογής άσ<ταλιστικων έταιριών. Άπαγορεύεται, τέλος, είς τοΰς ανω ίπαλλήλον;, ή έπ' άμ,οιβή ή ανευ τοιαχτη; πρακτόοίυσις άσφα λιστικόν έταιοιων. ΣΤΓΚΡΟΤΗΜΛ ΕΡΓΛΤΙΚΩΝ ΚΑΤΟ1ΚΙΩΝ ΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙΓΝ Ό ύπουργός Εργασίας κ. II. Μανολόποιλος θά Θεμε/αώση αϊ',- ρον την 10. ΆΟ π.μ. εί; Άίιον θεσσα,λ.ονίι/.Γ.ι;, -ταρονβία τοΰ ύ- πονργοΰ Βορείσυ "Ελλάδος κ. Ματ¬ θαίου, σνγκρότημα 1»2 εργατικόν κατοικΐίόν. Έν' εύκαιρία τής έκεϊ μεταβά- σεο>ς τοΐ', ό κ. Μανωνόπουλ.ος θά
έΕετάση τά προβλήματα τά όποϊα
άπαβχολούν τούς
τής Βορ/είοτ.1 Έλ^Λΐδος.
ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ
Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ Κ.Γ.Ε.Π.Ο.Α.
Εδημοσιεύθη είς την Εφημε¬
ρίδα τής Κυβερνήσεως (19 Β')
ή απόφασις τοϋ υπουργοΰ Σνντο¬
νισμού, οιά τής οποίας ή Κεντρι.
κή Έπιτροπίι ΙΙρογοάμ.ικιτος Οί-
κονομικής Άναπτύξείο; άναδιιι>ρ-
γανώθη καί μετωνομάσθη είς Κϊν-
τρικ.ήν Γνιομοδοτικήν Επιτροπήν
Ι Ιοογρβ.μμα·τρς Οί;κονο«ιικής Ά-
ναπτύξεως.
ΟΙ ΚΛΩΣΤΟ'ΤΦΑΧΤΟΤΡΓΟΙ
Σννήλ.θΐ τό διοικητικόν σνμβον
λιον τής Πανελλ.ηνίου "Ενώσεως
Ιίιβμηχάνοιν ΚλωβτοϊΗραντουρ
γόν καί <τυνε·ζήτηοεν έ.ττί, τόν ά πασχολ»ούντίον τόν κλάδον αυτόν -τη; 6<ιμ6α,κονργίας ποο6λημάτο>ν.
*'Ο Κόσμο; τή; Έλ.ληνίδο;»
Έκιικλ.οφόρηβε τό τ*ΰχο; Ία-
νοι·αρίον τού Περιοδικοΰ «Ό Κό-
σμος τής 'Ελληνίδος». Άπ» τά
περιεχόμενα: «Εύθύνη τόν γονέ-
ων» τής κ. Στ. Χρνσανθακοπού-
λον — ΚορέλΛ, «Άλέξανδρος
Σολζενίτσιν» τής κ. Σ. Μόσχον.
«Νεάπολ»; ·— Χρκττούπολι; —
Καβάλα» τή; κ. Λ. Άγγελ.οπού-
λον, «Φωληές Προστασίας» τής
κ. Ε. Καρδαρά, «Τρείς ήμίρες
δχι σάν τίς άλλε;» τή; δ. Κ. Ά-
δαμτζίλ.ογλον, «Ή ίδανικ.ή Μη·
τέρα» τής κ. Μ. Δημητριάδου,
«Χριστονγεννα στό Νοσοκομείο»,
«Σελίδες Χριστιανικήν Προνοίας»
κ. ά.
«ΑΙ ΛΚΤΊΝΕΣ»
Έκυκλο«ρορη«ε τό τεΰχο; Ία-
νοιιαρίον τού Περιοδικοΰ «Άκτϊ-
νες-·>. Άπό τα πεοιεχόμενα: «Ή
θεσσαλονίκη γράφει» τού κ. Λ·
Κοκολ.ιοΰ, «Ό χρόνος είναι χρή-
μα» τον Β. Μποβέ, «Μιά .τθίότη
ο*υνάντη<ης τής χαράς καΐ τή; εί- ρήνηΙ;> τού κ. Άρ. Άσ.τΙώτη.
«Ό Ί(·>άννη; ό Μανράπονς κα-
θιερώνει την εορτήν των Τριών
Ίεραρχόν» τοΰ κ,
II.
Νικολ.ο-
πούλΛυ, «Ό Χριστιανάί οίκογε-
νειακός Ίατρός» τού Γκ. Με«-
κέιλ, «Τό θεμέλιον τή; φιλ.οσο-
σΛΪας» τού Ζ. Λακρονά, «Σεΰα-
στή Καλλ-ισπέρη» τού κ. Νικ. ΙΙι-
ζάνια, «Άνθολογία άπό τό έργον
τοΰ Φρ. Μωριάκ» τοϋ κ. Ε. Μό-
σχου, κ. ά.
ΜΕΝΤΙΟΥΜ
ΕΛΕΝΗ ΚΙΚΙΔΟΤ
ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑ Σ ΨΤΧΙΚΩΝ
ΕΡΕΥΝΩΧ
ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑΣ
ΜΑΚΡΑΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ
Μετσόβου 25 Α' δοοφος
(Χτάσις Μο·σε!οι')
!· - 1 .π.μ. — 6-9 μ.μ.
ΤΗΛ. 810-975 — 839 766
χόχους.— Είς τό ν.τ' Αριθμόν 14
321)70 έ'γγραφον τοΰ ΰποαιργείον
Έμπορίου, διευκρινίζετ ιι ίίτι δέν
παρέχεται έκ τοϋ άοθοου 7 τού
Α. Ν. 147)67 ώ; άντικαΐεστάθη
υπό τού αρθρον 5 τού Α. Ν. 607)
68, εύχέρεια τής μή διανομής με-
ρίσματο; έκ των κίρδών χρήσειος
ινό; καί κρατήσεως τοντιον πρό;
κάλνη)ην έ.τΓνδύσεων. Δύναται 6-
μως, ή γεν. συνέλευσις τόν μετό¬
χων νά αποφασίση, ομοφώνως
την μή διανομήν των κερδόν πρό;
αύξησιν τού μετοχικοΰ κεφάλαιον
διά τή; έκδόσεο; νέιον μετοχών,
διανεμομίνων εί; τοΰ; παλαιούς
μετόχον;.
Ή διάθεσι; αηκών καί έρεϋίν
θιον υπό τοΰ Δημοσίου. —Ήρχι¬
σε σήμερον ή διάθεσι; ο^ακών καί
έρεβίνθοιν έκ τών κρατικόν ολο-
θεμάτων, ίσοδεία; 1970 εί; τοιι;
χονδοεμπάοου; καί είσαγωγείς
τοΰ είδους.
Αί τιμαί διαθέσεω; τούτο)ν,
συιιφο'ινίος πι>ά; νφισταμένη-ν άπό
φασιν τής ΕΣΟΠ, θά είναι προ-
σηνΕημέναι κατά 107β των τιμών
άγορας σί'ν 0.2 δοχ., ήτοι: φακή
α' 10,10 δρχ., φακή β' 9,60 δοχ.,
οί-6ίθια α' Ο,Γ,Ο δβχ., ρεδίθια Ρ'
!) δρχ. καί οεβίθια γ' 7,90 δρχ.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ψ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΑΙΛΛΣ
Καθττγητή; Φιλ.ιλογίας μέ είιδό-
κιμο-ν προΰπηοεσίαν είς Ίδιιοχικά
καί Δημοσία Γνμνάσια άσκήσα;
επί μακοάν σειράν ίτόν καί καθή-
κοντα Διευθι»ντοΰ είς "ΙΒοι^ια παι-
δικής προστασία;, άναλαμβάνει την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχαίων
καί Νέον "Ελληνικόν είς μαθητάς
μέχρι καί τή; Δης Τάξεως.
Πληροφορίαι Είς χον Δΐίΐ>βυν-
τήν τή; εφημερίδος κ . Σ. Σινανί-
δην καί Η; τό τηλέφωνον 755-606.
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Δέχεται Βη?Λοά 7
Πλατ. 'ΑγΙβν Κωνσταντίνου
('ΟμΛνοι*) 9 - 1 κα 4 - Ι μ.μ-
Τηλ. 525-887
Υπεοθυνοι συμφώνως τ© νομώ
109?)1938
ΊβιοκτΛτης - ΔιευθυντΛς
ΣΟΚΡ. ΠΝΑΝΙΔΗΣ
<ατοικ!α Ναυόρχου Βότοη 53 Προϊοτάμενος Τυπονρα·«Ιθ.) ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΧ Κστοικία Σηαοτάκου 18 ΑΜΦΙΑΛΗ ΑΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΗΩΝ είς γνώστν τών '^ιοχ. Διοίκήσεων * **!*" Υ* 'Βταί°<ίΛ" ««βιωρισΜένης Βύ θείσης .ίς νο ύη· 4ριΛ 960)23.12-66 Φ.Ε.Κ. (δελτίον Ανωνυμω, ·Ετβιρε*ο5ν(, ορίίε»α« Λ, ίνναν ται να συνεγίσωαι βημοσιββουσαι ίγηύοως τάς Ποο· ο*1ιί*«ιδ ,ώ. Γεν. Χνν*λ«<,.ω* ίβΐ'ούς Ίσολογι· ίΐ ΟΙ Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΒ-ΠΡ0ΣΦΥΓ1Κ0Σ ΚΟΣΜΟΣ; ώς ενένε,ο μεχοι τούοβ διά ,ής ·0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ Λ__» πρό τής οννχ(Μ>«τ)««ώς της.
5
ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΝΙΝΑΣ ΡΑΊΣΗ
Στίχοι. γροφέντες γιά τή βραδυά τής 10ης Ίανουαρίου 1971
στήν αϊθουσα τοΰ Εενοδοχείου «ΓαλάΕια·, δπου έκόπη ή'
πρωτοχρονιατικη πίττα τής -Ενώσεως Έλλήνων Λογο·
τεχνών».
Ό Άη-βασίλης ώρισε μ' άγάπη νά βρεθοϋμε
οτό ΓαλοΕία, νά κόψουμε την πίττα μας εφέτος.
Καί μέ τή χαρή τοϋ Θεοϋ νά ΕαναΖεσταθοϋμε,
νά χαιρετήσουμε μαΖι τό βρέφος ΝΕΟ ΕΤΟΣ.
«Γ ό δυστυχήο κουράστηκε Ζητώντας καμινάδα,
για νά κατέβη άπ' έκεϊ, καί έμεινε θλιμμένος,
γιστι δεν βρήκε πουθενά, ψάχνοντας στήν άράδα
Κι' άπό ταράτσες πήδησε καί ήρθε τσακιομένος...
Ξεφόρτωσε ό ταλαϊπωρος τά λίγα τού τά δώρα,
κι έστράφη πρός τόν Πρόεδρο, λέγοντάς τού: Άκάμα
ο' έσέ ταιριάΖουνε πολλά καί πλούσια. Μά τώρα,
έοκέφθηκα, προικίΖοντας τό λάλο σου τό στόμα,
νό σέ πλουτίσω μ' δργανα κατάλληλα, καμπόσα.
Καί οοϋ χαρί&ο δλλη μιά, δίπλα στήν δλλη, γλώσσα.
ΚΓ οταν ή μιά κουράΖεται, νά συνεχίΖ' ή δλλη,
ωστε νά ΕεκουράΖεται τ' ώραϊο σου κεφάλι».
«Πνεύμα είσαι άνήσυχο καί λίαν θετικό.
Μελετητής άκούραστος οέ κάθε είδος τέχνης.
Ο,τι κι' αν πής, είν" ώμορφο καί συναρπαστικό.
Είσαι πηγαΐος ποΐήτής καί θέρος λογοτέχνης.
Σάν έπλαοε ό Πάνσοφος τόν κόσμ' αυτόν, τόν πλάνο,
Σκεφτότανε καί έλεγε: Ποίον Εέχασα νά κάνω...
ΚυττάΖει τά καλούπια Τού πού 'ταν άραδιασμένα,
/ιά νά στεγνώσουν γρήγορα, καί. .. ΕεχωρίΖει ένα
• Μό Πέτρο, λέει στόν Αγιο: έδώ πηλό 'χα μέσα...
Και λέει ό Πέτρος: Πλόστη μου, αύτός δέν έχει μπέσα ..
Αυτόν, όπ' τό καλοϋπι τού, μόλις τόν εΐχα βγάλει.
τεντώθηκε, τινάχτηκε, σηκώνει τό κεφόλι,
Λαι τελετάρχης Ζήιησε μέσ" στήν 'Εδέμ νά γίνη...
Δέν πρέπει μέσ' στόν χώρο αύτό, οϋτε στιγμή νά μείνη
ΚΓ άΕίωσε κοσμήτορας μέσ' στ' ούρανοϋ τόν θόλον,
νό, γίνη ό κομψότατος άειθαλής Απόλλων....
ΆΙντε τού λέει ό Πλάστης μας, κοσμήτορες δέν θέλω
Πήγαινε στό στοιχεϊο σου. Στήν ΕΝΩΣΗ σέ στέλλω.
Καί μ ενα βολ-πλανέ, πρός ευτυχίαν δλων,
μάς ήρθ' άκαταπόνητος οτήν ΕΝΩΣΗ ό Απόλλων.
Στό χέρι χαρτοφύλακα. Την έδρα τού λαμβάνει
κι' όλα τά άκατάστατα σέ τάΕη άμέσως βάνει.
Καί άπό τότ" ό Πρόεδρος την έδρα δέν άφήνει..
Μαχητικός, διορθωτής, είρηνευτής Όλύμπιος
Διευθυντής, Διοικητής, συμβιβαστής μ' εύθύνη
Κοί Προεδρεύει, διοικεϊ καί συΖητδ γαλήνιος...
(Στή Μαίρη Μπουομπουρέλη)
Εισαι μεγάλο, Μαίρη μου, στό εΐδος σου ταλέντο
καί σοϋ χει ή Ένωσούλα μας άμέτρητη λατρεία
μά έχεις κι' ανεκτίμητο ένα ταμπεραμέντο,
που Εεπερνά σέ δύναμη καί τό γνωστό Ταϋ τρία.
Μά πές μου, τρεχαντήρι μου, τί νά πρωτοϋμνήσω,
πού γράφοντας, πρέπ' ασφαλώς τρείς νύχτες ν' άγρυπνήσω;
Γυναίκα είσαι ή δρομεύς; Ποιήτρια, πεΖογράφος;
Νοικοκυρούλα δφθαστη, ή δημοσιογράφος;
Είσαι ή Γραμματέας μας, ή Μαίρη Μπουσμπουρέλη
Εχεις κορώνα τόνομα, καί σκήπτρο τό παιδί οου,
Μοσχοβολάς οταν μιλεϊς σάν θυμαρίσιο μέλι,
και αέ τιμοϋν οί φίλοι σου, κι' όλοι είναι μαΖΙ σου.
Σέ βλέπουμ'άεικίνητη, σκαρώνεις, στό μομέντσο
τά πανηγύρια, τίς γιορτές, πίτες, χορούς καί ρέστα,
μέ τό πανεΕυπνότατο γνωοτό ταμπεραμέντο ί
φτιάνεις τρανή δεΕίωση καί κάθε εϊδους φέστα.
Έρευνητές έπασχισαν σ' δλα τής γής τά μέρη
νά βροϋν τό άεικίνητο, χρόνια καί χρόνια τώρα Ι
Δεν ήρθαν στήν Αθηνά μας νά δοϋνε καί τή Μαίρη
νά φέρνη βόλτα τόν ντουνια σέ μιά μονάχα ώρα.
Γράφει, κινεϊται καΐ μιλεϊ, φωνάΖει καί θυμώνει
ΔιαβάΖει και δημιουργεϊ καί συγκεντρώσεις φτιάνει
Την τρέμει πάντα ή δουλιό, καί όλους τούς θαμπώνει
μέ τούς ώραους στίχους της καί τίς δουλιές πού κάνει.
(Γιά την Δίκη Σπεράντοα)
Η Δίκη μας κατήντησε σαρανταποδαροϋσα,
και την Ελλάδ' όλόκληρη την ώργωσε ώς πέρα.
Τρέχει παντοϋ, τοακίΖεται, καί πανταχοϋ παρούσα,
καΐ στίχους τού Σπεράντσατ της διαβάΖει νύχτα - μερά.
(Πά τόν άντιπρόεδρο Δημοσθ Ζαδέ)
Κατά κανόνα οί κοντο'ι είναι διαβολεμένοι.
Εχουμε παραδείγματα πολλά στήν (οτορία.
Ως φαίνεται διαταγή ό νοϋς δέν περιμένει
μα παραχρήμα εκτελεί σάν βρή την εύκαιρία.
Ετσι ό Ζαδές, μικρόσωμος, μά πλούοιος στό πνεϋμα
Πολυγραφότατος, ού μην, άλλά καί βραβευμένος,
καλε! τίς Μοϋσες, κι' έρχονται σ' ένα μόνο τού νεϋμα,
καί τόν βοηθούν άόρατα καί γράφει έμπνευσμένως.
(Πά τάν Άντ. Κανακάρη)
'ΕΕαίρετος μελετητής, βαθύνους κριτικός,
βιογραφήματα πολλά ό Σίφνιος μδς δίνει.
οεμνοπρεπής, ένάρετος, τά μάλλα θετικός,
καί οταν άπ' τό βήμα ομιλεί, μιά γοητεία άφήνει.
(Πά τόν Χρήστο Τσαπάλα)
Σέ τόο' άνάμεσα πολλά όνόματα μεγάλα,
εκείνον πού μετάφρασε τόν ϋΑΝΤΕ ΕεχωρίΖω,
τόν έκλεκτό μας ποιητή — μεταφραστή Τσαπάλα
κΓ όμολογώ, τό έργο τού πολύ λϊγο γνωρΙΖω.
(Γιά τόν Χρήστο Σπανομανώλη)
Εχουμε μέσ' στήν ΕΝΩΣΗ ένα τριΖάτο φίλο.
Κάνει την φραγκοπαναγιά, καί καλιβώνει ψύλλο.
Πά ατίχο ή κα'ι γιά πεΖό, τό πάει φίρι —φίρι
καί εΐν' άουναγώνιστο, λεβέντικο ποτήρι.
Γά τελευταϊο έργο τού γύρισε την*'Ελλάδα,
κ°ί κριτικές γραφτήκανε άπειρες στήν άράδα.
ι Ολοι οέ καμαρώνουμε φίλε μας, δλοι. .. όλοι,
' αγαπημένε, διαλεχτέ φίλε, Σπανομανώλη.
τόν Φαίδ. Ήλιάδη)
λεπτό, όλόιοιο κορμί κυπαρισσένιο,
Ρ6 τώμορφο κεφάλι τού λευκοστεφανωμένο.
Λ"ό κορνΙΖ' όλόχρυση Εεπήδησε θαρρεϊς
κοί είναι Τόοο άνθηρός, πού βλέπεις κΓ άπορεϊς.
Ι Ετσι τόν βλέπ' Όλύμπι0 μπροστά μου άπόψε πάλι
ε"- τό όέτιο βλέμμα τού, τό χιονιστό κεφάλι,
καί κάνω μέσα μου εύχή, πού στέλνω στό Θεό μας
ν° τον αΦήση γιά πολύ, πάρα πολύ... δικό μας.
ί '"Η Κύριε, ναί, όκουσε δλους, άλλά κι' έμένα
■ Δα Τ°ν κόσμο Φαίοωνα· δεν βρίσκουμ' οϋτε ένα
Γ.ΤΟυ ΰγεία, οτά έκατό χαρούμενος νά τρτάση,
κι °ν θές πάλι, Θεούλη μου, καί νά τά Εεπεράση».
0 Θέλει τούτη ή βραδυά, πού τή χαρά μδς φέρει,
ο κάνω ένα οκιτσάρισμα σέ τουτο τό άστέρι.
«ουμαοιος όμιλητής, καΐ έκλεκτός τής πένας.
·% ένωοη όνομαστός, στούς λογοτέχνες ένα.
"αντα Μΐλάει μέ τό γό, τά λέει μ' ένα χάδι
1 πθιάς δέν καμαρώνει πιά τό Φαίδωνα Ήλιάδη;
^α τΠν Σοφ. Πήλικα - Βουγιουκλάκη)
τΠν, μέ κέφι κα'ι χαρά μά καί γεμάτη γλύκα,
ΤΠ βελούδινη φωνή καΐ τό κορμί στητό
π6°υμπα^ιί{: κα'ι φιλή μας πανέΕυπνη Σοφίκα
τα "η.....Α "! "νΐ "ΛΓΝ'- καί τό κορμί στητό.
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝΑΛΗΣΜΟΝΗΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ
κομψή
αλα
Προχτές,
ολο" "' °ών έΜΨανίστηκε μ' ένα βελοΰδο μάΕι,
κ ' τΠν έκαμάρωσαν μή βρέΕει καί μή στάΕει.
0ν °Τή μέση ειδαμε δεμένη- μ' άλυσίδα
ΐκε: Ζωντάνεψε μιά άρχαία έλληνίδα.
ς
Είν
έροο
ευθύς
ή
τ θεοδωρίδη)
Τ|!|ν πίττα μα0· άπόψ' ό αΡΡωστός μας
ΤΟυ πάντοτε κοντά στήν ΕΝΩΣΗ μας.
ποη ?ά ΤΟυ ε'Μ°°τε, καί νοερά ό νοϋς μας
Ροστέκει δίπλα τού καί Ζή την θύμησή μας.
ς τ^ βλαστός, άπό την Τυρολόη,
έθνική *'' ένάΡετ0<= «"ό τρανό πατέρα, κα, Τ|> π ,">" Π καρδιά δουλεύει σάν ρωλόϊ,
ΕΑλάδ ά
Τ|> π
καί
τού
άγαπά σάν γνήσια μητέρα.
περίδοΕος, δόκιμος λογοτέχνης,
"·, έ·<λεκτός, μέ γνήσιο ταλέντο υς πολύγραφος, σωστός άριοτοτέχνης δημιουργός, οέ πείθει στό μομέντο. αύτά τοϋ έθδομήντα ένα μας, κα1 Μέ ομτ ν°Ρα γερός- Αύτ|Ί 'ναι Π εύΧΠ Μ^, υτ1ν γεμίΖουμε όλοι την προσευχή μας. ί''<> τό
6 Εύθύμιος και Π Κούλα
κι· όμορφαίνουν τή. παρέα.
ΟΡΑΚΗΣ
Τού κ. ΑΙΙ. ΜΑ-ΓΚΙΔ,ΟΤ, Σννταξιούχου 'Επιθεωρητοΰ ΣΕΚ
(Σι·νέχ€ΐα έκ τού πςοηγονμένουϊ
"Ολος ούτος ό κόσμο; τής ύ-
ποδοχής γέμισε άσφυκτικά την
μεγάλη έκκλ,ηβία γιά νά πορα-
Τήν ποιροΐμονή τής γιοοτής δ¬
λα τα σχολίϊοι με τοι>; δασκα/.ους
καί τον Σχολάρχη έ-τί κεφαλής,
ύγήκαμε προ; την ίίσο&ο τής γ.υ>
ΧΡΙΣΤΟΓΙΈΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ
5ίολο·υθήση τύν έστερινό. Ή προ μοπολε·ο>ς νά ΰΛοδρχ&οϋιι* τύν
ο-ήλωσι στά Οεΐα, ή έθνική εξαο- Ι άναμενόμενο Αεσπότη, ό οποίος
βι καί τό μεγαλείον τής φυλής ' θά έλαμπρννε τή γιορτή. Στό τό
βι καί τό μεγαλείον τής φυλής ' θά έλαμπρννε τή γιορτή. Στό τό
ήσαν τα χαοακττϊριστικά τοϋ λα- ' πό τής ύ-τοδοχής εΐχε σΐΗ>ρεύσε<. έί [ υ/.ος ό κόσμος, ντόπιοι καί φΐλο- ξ^ενούμενοι πανηγυρκΐτοά άπ' τα ού έκ.είνου, .πού έ'νο·ι*>θε περισσό-
τρρη σιγουριά κοντά στόν Δε-
σπότη τού, όιόπ τά βολά σΰννε-
φα στόν πολιτικόν όρίζοντα, δη-
Α-
Ή
μιουργούσαι .ιοο6λιιματα καί
Ρεΰαιότητα διά την ανρ-ιον.
οθχιεοατική λίΐτουργία τής επο¬
μένης υπήρξε μεγαλοπρε,ϊτής είς
λαμπρότητα κ«ί εθνικήν ύπεοη-
(Γάνειαν, τα δέ σοςτά, συμΛουλευ
ίΐκά καί παραινετικά λόγια τοΰ
σοφοΰ καί ΰπερόχου έκείνου Ιε¬
ράρχου Φιλαρέτου, μητοοπολίτου
Διδιιμοτείχου καί έξάρχου Ροξό-
πης, δέν είναι δυνατόν νά, μετα
ςιερθοΰν ϊ&ώ αύτούσια. Στό έμ-
πνευσμένο έκείνο κήονγμά τοτι,
ι^αινότανε ή άνησυχία τού διά
την άδεβαιότητα τή; αυριον κ«ί
σννκττοϋσε ένάτητα, αγάπην, αλ¬
ληλεγγύην καί έπαγράτνησιν. Με
τά την λειτουργίαν ήρχισε τό π«-
νηγυρικύν μέρος των έορτών. Είς
την μεγάλην αίθουσαν τού Σχο-
λαρχίίου δόθηκε ©εατρική παρά¬
στασις έθνικοΰ .-ιι.ριεχομένου, εί;
δέ την αύλήν τοϋ σχολείου «ί μα.
θή
τού παρθεναγωγείου ε¬
χόρευσαν έλληνικούς χοροΰ; μέ
πατριωτικά τραγούδια. Εύοιδίαζε
Έλλ.άδα έν ,-τλήοη τονρκοκοατία
δαυλγάρων κομιτατζήδί,)ν, έμ
γύρω χωρία, ή όημογεροντια, οί
πρόκρττοι, ό πρωθι.ερ.εύς μέ τούς
τρ*ϊς γηγενεΐς ίερεϊς, πλαιβιού-
μενοι καί άπο μερικους ίερίΐς πέ¬
ριξ χωρίων, καθώς ν*.ά οί φοι-
τοϋντες είς τό γυμνάσιον Άδρια
νσυπολεως μαθηταί, μί; τά δια-
κςητικά τή; Σχολής, οί όποϊοι ήρ
χοντο αποκλειστικώς γιά νά δώ
σουν Ιμφασι στή γιορτή.
"Οταν επλησίασε ή άμαξα «λάν
τώ» ή φρρουσα τόν ποιμενάρχην,
συνοδευομένη άπό δύο έφίππους
χτυροφύλακες, τιμητική φρουρά
καέ Ασφάλεια, αρχισαν νά ήχοϋν
οί -λαμπάνΐς τών δύο έκκλησιών,
ίνώ οί μαθηταί εψαλλαν διάφορα
θρηοκευτικά
τες τόν Ίεράρχην νά ε·ύλογή την
Σχολήν, τής οποίας ήτο ό προσ
τάτης, ό'πι·>; έτσνίζετο καί εί;
την έπωδόν «ζήτιο, ζήτω ό ίε-
ράρχης ό προστάτη; Τών μουσών».
Ό μητροπολίτη; συγκινημένο; ά
πό την θερμήν αυτήν αποδοχήν,
ίύχαρίστησε την δημογεροντίαν
καί τούς προκρίτους διά την άθρό
αν προσέλευσιν καί τόν
πρό; τύν ποιμενάρχην των καΐ
εξήρε τά πνευματικά καί θρησκευ
κατοίκίΰΛ-,
(ί.ανιζομενων ώς έμπόρυ>ν πανηγυ- , τικά χαρίσματα των ,
ριών, διότι κατά τό διήμερον τής τούς δ.ιοίους διακοίνει, «Ιτεν, εύ
πανηγύρεως εγένοντο καί ίμπορι σέ&εια, φιλομάβεια καί προσήλω
καί πράξει; καθ* ότι ή Μανδρί- στ; εί; τά έθνικά ί&εώδη, άποτε-
τσα ήτο εμπορικόν καϊ (ίιοτεχνι-
κόν κέντρον μίγάλης .τεριοχής.
Τόσον είς τά καφενιεία όσον
λθΰντ.ες πί^ρά&£^γμα πρός μίιμη-
σιν.
"Τστ«ρα ά.τό λιγόχρονη άνά-
και στα σπίτια πού διασκέδαζε ό παυσι σ' ενα άπό τά
κόσμος τά περισσότερα τραγούδια τών προκρίτων έσήμανε ό έσπε-
ήσαν πατριιυτιχά χο>ρίς νά έπη- ' ρΐνός μέ τόν όποΐο έίρχισε ή γιορ-
ςεασθοΰν άπό την παοουσίσ τούρ τή.
κων καί βουλγαριαν πανηγυρι- Ι
«ών. ' ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
1ΙΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΚΑΙ ©ΡΤΛΟΙ
Η
Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ
ΕΡΑΤΟΓΣ — ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ Γ. ΜΕΛΛΟΪ
Δ'
Σέ πολλά μερη τής χώρας μα;
τα 6ο>ρα τής Πρΐϋτοχρονιάς λέ.
■γονται μ,τοναμάδες, καί είναι χαχά
λοιπο άπό τή Ρωμαϊκή έποχή. ΕΙ;
την Σάμο κοί, Δωδεκάνησο τοΰς
λένε μπουλαστρίνια, είς δέ την
Νάξο Καληστρίνια, στήν Κρήτη
καί στήν Αήρα άπό την ίταλική
λέξι ΒυθΝΑΜΑΝΟ τ ό μετέφρα-
σαν καί τό λέγοι>ν μέχρι σήμερα
σέ πολλνά μέρη τ°υς καλοχέ·ρα
ή καληχέρα.
Ή Δυτική Έκκλ.ησία άντί τοϋ
Άγιον Βασίλειον εδωσε τό προ-
νύμιο σέ δυτικό ά,γιο μέ την μορ-
φή καί δλα τά χαρίσματα τοΰ
δικοϋ μας άγιον μέ τά μεταξένια
άβπρα μαλλ*ά καί τό αίώνιο γε-
λαστό πρόσιη.το όνομάξοντάς τον
όγιο Συλβέστρο, ή "Αγιο Νικόλα-
ο ή ό ΡΕΚΕ ΝΟΕΙ, πού οίχ·νϊΐ
τά δώρα τού άπό την καπνοβό-
χο...
Σέ πολλά μέρη τής Έλ^.άδος
παραδέχονται τόν "Αγιο Βασίλίΐο
ώ; ζενγολάτηκαί τόν περΐ).ιενουν
γιά νά εύλ.ογήση τά σπαρτά γιά
ναχοτ>ν καλή παραγωγή καΐ μέ τά
γνοχττά μας κάλαντα τού προσθέ-
τοτ'ν «"Αγιε Βαβΐλη^ δέσποτα κα-
λό ξευγάρι κάνεις κ.λ.π.»
Παραδέχον-ται άκόμη δτι γυρί-
ζει όλον τοΰ χωρίου τά σπίτια
καί τού; σταύλου; καί ρωτά τά
ξώα, άν οί άνθρωπον τά περιποιοθ-
νται, γι' αύτό τό λόγο οί νοικο-
κυ^έοι τά φροντίζουν ιδιαιτέρα
τηΛ' παραιιονή τού Νέον Χρόνου
μ^χρι .τού τοά'ς δίδουν καί γλυκίΐά
πίτσα, ώστε ό "Αγιος Βασίλης νά
τά 6ρή ίύχαριστημένα καί νά τά
εΐ'λογήση.
Είς την "Ηπειί?ο καί σέ άλλα
άκόμη μίρη της "Ελλάδος τον δί¬
δουν καί μαντικά δύναμη. Γι' αΰτό
την παιραμονή τής Πρωτοχρονιάς
μαζεύοντας δλη ή οί-κογένίΐα στό
παραγκόνι κοντά στό τζάκι κα), κά-
θΐ μέλος ρίχνει καί ?να φύλ)/> στήν
φωτία καί αν τό φύλλο πηδήση
καί σκάει είναι καλό σημάδι.
Σέ &λλα μέρη τή; χώρας μας
μετά τό δείπνο τά κορίτσια πέ-ρ-
νονν ενα κομμάτι δασιλόπιτας καί
τύ δάζουν κάτοι άπό τό προσκε-
ς-άλι τους, γιατί πιστεύονν οποίον
δοΰν στόν ΰπνο τοα.1; θά γίνει
άνδρα; τους. "Οταν δέ κάνουν
την προσευχή τους βάζοντας τό
κβμμάτι τής βασιλόπιττας στό
μαξιλάρι καί λένε:
"Αη-Βασίλη μου καλέ
καί πολύ θαυιματουργέ
δεΐξε καί φανέρωσε
τόν άνδρα ποΰ θά πά/ρω·.
Τό μεγάλο φιλάνθρωπο
ε'ργο
τοΰ Άγίου Βαβιλ^είου Εγινε θρΰ-
λος, εγινε παοαμνθι πού κάθε
χρόνο ή γιαγιά τβν κάθρ παιδιοθ
■θεωρεϊ ίερά της ύ,τοχρέωΐτη. νά τό
έξιστορήση.
Καί ό πιό άπλό; χ<ι>ρικός ε-
χει δαθίΐά ριζωμένη την
τοϋ «Βασίλη» τοϋ φιλεύσπλαχνον
γέρου ποϋ τρέχεχ τίς
παγανμένες έκτάβεις γιά νά προ-
φθάση νά έλεήβη ,τρόθυμα τόν κα¬
θ* φτωχό, γιά νά δώση χαρά στό
κάθβ πα4δί τοΰ κόσμον μέ τά δώ¬
ρα τού σάν τόν πιό καλό πατεΛθύ-
λι. πού ποτέ δέν κάνει διακρίσεις
στά παιδία τού...
Μά οχκραλώς ό "Αγιο; Βαοίλει-
ο; δέν είναι ό γλνκό; γέρο; τή;
ηαντασίας τών άπλών άνθρώποιν
μά ό Μέγας ρήτορας τής ίύβπλα-
χνίας, ό σοφός διδάσκαλος τοΰ
Χριστοϋ.
Ε ΡΑΤΩ Γ. ΜΕΛΛΟ Υ
19 Δεκεμβριού 1970
Τλ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΙΑΣ ΓΡΑΙΚΙΑΣ...
τής Συνεργάτιδός μο< Κάς ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Άπό τή» ΙποποιΙαν ττίς Βο·είου Ή πείραν ΤΡΕΜΤΤΕΣΙΝΑ Τοδ συνεργάτου μας κ. 1ΌΑΝΝ0Τ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ Η2ΒΡΟΧΗ έκ τού προηνουμένου) Σταμάτησαν πάλι στό άρχοντι κύ μέ Τά κλειστά μπαλκόνκι κα'ι τό κύτταξαν. —■ Αέ-ν φαίνεται νά ζή κανε'ις εΪΛε ό Γιάγκος, εισί κλει- ποιό; μπορεϊ νά ζή; — Νά χτυπήσωμε, λέει ή Άμα- κι" δν είναι κανε'ι; νά κά¬ νωμε τού; Γάλλου; καί νά τύν παρακαλέσωμε νά τό δοΰμε μιά καί ήρθαμε" μΛορεϊ νάναι αύτύ τό σπίτι τοϋ Παπουλή καί τής Νε- νές. Είχε μιά ποασιά εΌπρωξαν την σιδερένια πάφτα, πού ήταν άνοι- χτή. Μπήκαν μέσα στόν κηπάκο καί σάν νά τούς φάνηκε πώς μύ- ριζε μοσκολίβανο. "Οσο προχο>-
ροΰσαν γιά την πόρτα τοϋ σπιτι-
οΰ, τόσο πιό εντονη ή μυοουδιά
τοΰ μοσκολίδανου.
— Μά γελιε,μαι, λέει ή Άμαλί¬
τσα, εχω παρα'σθήσεις.
— Μοσκολίθανο μυρίί,ει, κι' ίγώ
τό νοιώθιο, λέει. ό Γιάγκος.
—Προχώρησαν, εψαξαν νά 6ροΰ
νέ κουοοΰνι, δέν εΤχε' 6ρήκαν τό
χτνπητήρι μ' έ'νΌ δμορφο χεράκι
νά τό κρατά. Κομψοτέχνημα τοϋ
παληοΰ εΰτνχισμΐνου καιροΰ. Χτύ
πησαν σιγανά, Από φόβο. Περίμε
ναν' κανέν; δέν άνοιΕε. Ξαναχτύ-
πησαν λίγο πιό δυνατά. Τίποτα·
Ιχνο; ψυχή; μέσα. Τί κρίμα νά
μή τό δοΰν, γι<ατί πλέον ήσαν 6έ- 6αιοι ότι αύτό ήταν τό πατρικό σπίτι τή; μαμά; τον;. Φεύγοντα; γιά μιά τελευταία φορά χτυπησαν δυνατά δυό - τ(?εΐς φ-ορές. Τό πα- τζουράκι άνοιξε καΐ μιά φο>νή ά-
χνή μίλησε κάτι πού δέν κατάλα-
6αν. Πήραν θάρρος κχιί
γαί,λ.ικά, νά τούς άνοίξουν.
Ή πόρτα δναιξε καί φάνηκε μιά
γρηούλα μέ όλόοσπρα μαλλιά. Τό
πρόσωπό της δέν φαινόταν καλά
- καλά, γιατί ή πλατή της ήταν
κυρτωμένη. Τώρα τό μοσκολίϋανο
πιό αίσθητό. Τό σπίτι αύτό,
έλληνική πνοή" ήτ<ιν δυ- νατόν; Μέσα στή σνγχισί τονς, ψά- χνουν νά 6ροΰν μιά λέξι τουρκικη· στό τέλος είπαν έλληνικά: — Καλησπ^ρα, σας... — Καλησπέρα, εϊπε ή γνναίκα, ποΰ (ίίστραψε τό πρόσυ>πό τη; στή
λέξη «καληβπέρα», καί σήκωσε,
οαο μποροϋσε, ΐό καμπονριασμέ-
νο κ,όρμί τη;.
— Μι?.άτ« έλληνικά;
■— Χαί, εΤπεσιγανά ή γυναίκα,
κυττάζοντα; ίξίο μή την ακούση
κανείς. 'Ελάτΐ μέσα, ξανάπε τό
ίδιο σιγανά.
Ή πόρτα εκλεισε καί ό ήχο;
ραδιοφώνου ήρθε στ' αύτιά των
άδελφιών. «'Ε&ώ Αθήναι: Τά με
σάνυκτα θά ψαλοΰν άπό τόν Μη-
τροπολιτικό Ναό ό δρθρο; τών
λριστουγέννων;»!
—■ Μά, πώς! έναναν εκπληκτα
τά δνό άδέλφια.
Ή γρηοΰλα σήκωσε άκόμη τό
θηκε λέγοντάς:
κορμί της καί άτενίζοντας τή νε-
οφερμεΛ-η νέα γυναίκα σταυροκοπή
— θεέ μου, παραλογίζομαι, 6λέ
.-ιω ίΐαντάσματα.·. είναι ό έαυτό;
μου στά π·ενήντα μου χρόνια
! Εί¬
"Εξιο 6ρρχρτ καί
Ξέσπασρ άγρία Μπόρα
Πόση θλι'ΐί'η νοιο')θο> τώρα.
Τό μυαλό μου αθελα τρρχει.
Στά παληά, τά περασμελη
"Οταν ΓιμοΐΎα Λαιδάκι
!ι
Καθι«μένη μπρός στό τζάκι
Μέ τά χέρια σται<ρ<ι>μέΛ'α.
Κι' ή γιανιά μου, μοϋ μιλοΰσε
Γιά ώραϊα Λαραμΰθια
Πουκρυβαν τόση άλήθεια
Κι' όλοένα μέ φιλοϋσε!
Ή χαρά τότε δονοΰσε
Την άθωα μου ψυχοϋλα
"Οσο ίπεφτε ή βροχοΰλα.
Καί στ' αϋτιά μου άντηχοϋσε
Σάν μιά θεία μο"σική.
Ήμουνα ίύτυχισμένη
"Οχι μύνη καί μ
Κρύα, μελαγχολική!
Εϊν' τα χρόνια πού όια^ήκαν
Καί βαραίνονν την ·ψι·χή.
Οίίτΐ, φταίτι ή βροχή
"Αν τά νειάτα μας χαθήκαν...
ΛΙΑ Δ1ΑΜΑΝΤΙΔΟΤ
ναι... και σιοριαστηκε χάμω.
Τά άδέλφια τάχασαν. Ξένα, σ'
ενα Εένο, μά δικό τους σπίτι....
Σέ λίγο ή γρηούλα άνοιξε τά
μάτια της, συνήλθε. Γιά νά μή
προδοθή πώς ήταν γραικιά, εΐπε,
δσο μποροϋσε πιό άίτότομα:
— Ποιοί ίίσονστε, άπό ποΰ ήρθα-
τε καί γιατί ήρθατε έδώ;
— ΕΙμαστε "Ελλ.ηνε; άπό την Ά
θήνα... μά γενΎηθήκαμε στή Σμΰρ
νη καί ή μητέρα καί ή μαμά γεν¬
νήθηκαν έδώ, στό Κορδελιό. Γι'
αύτό ήρθαμε, νά δονμε τό σπίτι
τοΰ Παπουλ.ή καί τήξ Νενέ; μα;
καί νομίσαμε ποΐι είναι αΰτό, τό
ϊτσι μό; τό περιργρα.
μητέρα.
— Πώ; τή λέγανε τή μητέρα
σα;; ρώτησε ή γρηοΰλα.
— Τή μητέρα την λένε Σ τάβ«.
Μά; μεγάλωσε έκείνη σάν .-ταιδιά
της, ε.ΐπε πικρά ή Άμαλίτσα, για
τή τή ,μαμά μα; την δρπαξαν οί
Τοΰρκοι.
—Άπ' τό Νεκροταφεϊο, είτε ή
||σπίτι σα;· ϊτ
[Ιφε πάντα ή
-^ . _ Τί #Τ* #^ τνι
καμ.αουριατΐμε·νη γυναιχα
^ στα οόντι<Χ της<θέ τού και με- Το0 -χθ(?οΰ μου κουράγιο, τά παιδία μου! πώ; νά μάθουν...». Τά δυύ άδερφια εχασαν τή μι- λιά τού;. Πώ; ήςερε αύτη ή ά- γγιοστη γρηούλα τή μαιμά τού;; Δέν πρόλοιδαν νά τό καλοσ«εφτοϋν γιατί ή γρηούλα εΐπρ: — Ναί, ήταν ΐίμοοφη ή μητέρα σα;... πολύ όμορφη. Ό ' κόσμος μπανλούκΐΛ, μπουλούκια ήχο/νόν- τανε στό Νεκροταφρϊο γιάνά σοι, θη μέσα στά μνήματα. Έκεϊ άθ- παξαν τή μαμά σα; οί Τοΰρκοι· δέν τή σκότο>σαν ττιν κακοποίη-
σαν... την έδεσαν σ' ενα·δέντρο
καΐ δλα τα ζεϊμπέκια.... κΓ ?κρυ-
ψε τύ πρόσιοπό τη; μέ τά δυό τη;
χέιρια. Είχε χάσει τί; αίσθήσει;
της καί σέ λίγο θά ρχότανε τύ
τέλο; ολ' δσα τρά6ηξε, δταν ά¬
νάμεσα στά ζεϊμπέκια ήταν καί ό
παραγυιό; τοϋ μχιγαζιοϋ τοΰ άν-
τρα τσή Μαρίτσα;, ό Μεμέτη;.
Την γνώρτσε σ' έκείνη την αθλια
κατάστασι πού ήταν. Τή λυπήθη-
κε γιά τό κακό πού τή; εκαναν
οί όμόφυλοί τού. θυμήθην.ε τό
σπίτι της έδώ στό Κοοδελιό. Την
έ/.νσε άπό τό δένΤρο καί την εφε-
δυνατύ τ
ρε
στό πατριχό τη; σπίτι, άφού
στό μανιασμένο, άτακτο στρα
τό, πώ; την παίρνει γιά νά την
σκοτ,ώση. "Ομω; την πήρε γιά νά
την σώση "Εξη μήνες ή Μαρίτσα
ήταν αρρωστη καί μέ χαα.ένα μι>«
λά. Ό Μεμέτη; την σεβάστηκε.
Την περιποιήθην.ε καϊ γίνηκε κα¬
λά. Τή φώναζε πάντα «κυρία>.
Ή Μαρίτσα θυμήθηκΐ τά παι¬
δία της, τόν αντρα τη;, τή Στά-
σα την άδελφή, τη;, τό Φώτη, τόν
ό'ντρα τη;, πού τόν σκότωσαν γιά
χατήρι τή; Μαρίτσας. Ό Μεμρ-
της σεδάστηκε κι' έκείνη καί τή
θρησκεία της. Εΐπε στσοί Τοΰρκοι
πώ; την παντρεΰτηκε καί πώ;
τοΰρκεψε, γιά νά μην την ένοχ/.ή-
ση κανεί;. "Εζησε κθΛ'τά τη; σάν
ύπηρέτη;, χρόνια. Ή ντοοπή πού
πέρασε την εκανε άγνώριστη. Κντ
ταξε τή γη, γιατί Απ' αυτή ζητοϋ-
σε σίοτηρία μιά κι' έ'χασε, τά παι¬
δία τη;, τό Γιάγκο τη;,.ιπού τόν
δάφτισε μέ τό καντΰλι τή τελευ¬
ταία στιγμή πού φεύγανε άπό τό'
σπίτι τού; στή Σμύρνη. ΚαΙ την
Άφΐαλίτσα τη;, την τετράχρονη
κορούλα τση...
— Μητερα! Εεφώνησαν ό Γιάγ
κος καί ή Ά,μαλίτσα, κι' εκαναν
νά την άγκαλιάσουν. Έκείνη τού;
στονμάτησε, σάν νά μην ήταν ίκεί-
νη, καί συ<νέχισε: —Ό Μεμέτη;, άπό κωρό ήταν άρριοστο·;. Χτέ; 6ράδυ τόν πήρα- νε στά Σπιτάλια* ήταν βαρεία- αίριο θάρθουν οί Τοΰρκοι νά πά- ρουν τό σπίτι... καί φυσικά καί τή μαμά σα;, κι' δταν δοΰν πώ; είναι γοαικιά θά την σκοτώσουν «μέσω;. Καλυτέρα, γιατί ντρέπε ται γιά την κατάντια τη;. "Εσκυψε άκόμη πιό πολ.ύ στή γή γιά νά μή δοΰν τά καφτά δά- κρι>α πού ετφεχαν Απ' τά 6ασανι-
σμενα τη; μάτια.
— Μητέρα! ξανάπαν τά δυό ά-
δέλφια, κι' επεσαν έπάνιο της. Μη
τέρα, γλυκειά μητέρα μας. Πόσο
πικράθηκες! Θά σοϋ γιατρέτ(>ωμε
,μέ την άγάπη μας την πληγή σου·
Ό Θεό; μάς εστειλε Απόψε κον¬
τά σου.
Την άγκάλιασαν σφιχτά γιά νά
μην τού; την πάρη κανεί;...
Ή μάνα, άνίκανη πιά άφέθηκε
στήν άγκαλιά τό>ν ,ταιδιων της
κι' εκλαψαν καί οί τρίϊς μαζί άπό
χαρο καί λύπη.
Ή οασαντσμένη μάνα άνώοθο^
σε τό καμπονριασμίνο κορ-μί της,
ή χαρά τής ?δο>σί τή γιατριά καί
φτρρά νά πετάξη στήν Έλλάδα,
πού 48 όλόκληρα χρόνια τή λά-
τρρυε μοναχή της. Στόν ό'ντρα'
της, στή Στάσα τη;, μέ τά παι¬
δία τη;.
— ΙΙαμε, εΐπε, παιδία μου, πρίν
ξημρρώση. Τό Κορδελιό §έν μέ
χωρά πιά!
Ά.τό τό ραδιόφωνο άκούσ·ρΐκε
έκρίνη τή στιγμή: «Ή γέννησή
Σου Χριστέ ό Θρο; ημών, Ανρ-
τειλε τό φώς.·.».
ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
ΕΝΑ ΗΜΙΜΕΤΡΟ
Ο Εύθύμιος μέ χιοΰμορ καί μέ ποιητοϋ τή βούλα,
καϊ ή Κούλα μέ την πρόΖα καί μέ τραγουδάκια ώραία.
Λν βρεθής κοντά στό Ζεϋγος οέ καμμιά συγκεντρώση μας
θά περάσης όλο γλέντι καί β' άκούσης λόγια φΐνα
©ά γευθής την έζυπνάδα καϊ θά ιδής την "Ενωσή μας
νά γλεντά μέ εύφροσύνη καί μέ τοϋτα καί μ' έκεϊνα.
ΐ'Γιά τόν Γ. Βλαχοδημητράκο)
"Εχουμε στό Σύλλογό μας κι' ένα μαϋρο διαμαντάκι
μέ ταλέντο λογοτέχνη, ένα Βλαχοδημητράκι.
Συγγραφέας πιά φταομένος, καί όμιλητής τρανός .
έχει φίνο τό €ΑθΗΕ τού πού δέ μοιάζει κανενός.
Ή καρδιά τού να ιμεγάλη καί άπ" τή γενιά βεβαίως
κι' ή έκτίμηση κι' άγάπη ένεργείται όμοιβαίως
1 Εχει πάντα συνεργάτη κι' άδελφό τού καρδιακό
ένα σύμβολο σπουδαϊο, διαλεχτό καί θετικό.
Τόν μεγάλο ποιητή μας, τό άτόφιο μαργαρίτη,
ποιητή καί λογοτέχνη, Διονύση Άρβανίτη.
"Οσο γιά σένα, Πρόεδρε, εϊμαστ' εμείς κοντά σου,
καί θρόνο μέσα στήν καρδιά, χρυσό σοθχουμε στήσει
«γέραστη, νεανική νόν1 ή καλή καρδιά σου
όλοι μαΖΙ εύχόμαστε. Νίνα Κάπα Ραίση.
ΝΙΝΑ Κ. ΡΆΊΣΗ
ΧΟέ; άνέβαινα στήν 'Αθηνά
«πό την Καλλιθέα δπου διαμένω.
Πήρα τό λειοφοριείο άπό μιά διά
μεση στάσι πού ήταν γε,μάτο —
καί πότε ίΐνα* αδειο. — Τά άσπρα
μου μιαλλιά καί ή γένει έμφάνι-
σί; μου μέ καθιστοϋν σεδάσμιο
.-τολ).ώ μάλλον τώρα πού λόγω
δισκοπαθείας πού μοΰ παρουσιά-
εθηκε κνκλοφορώ μέ μπαστοΰλ'ΐ.
Ιαρέμεινα δρθιο; κρατοΰμενο; μ< τά δύο μου χέραα άπό δύο χειρο λαβές, περιμένοντα; ίσως .-ΐα<>α-
χωρήση κανεί; μιά θέσι. Στή φω
νί| τού Εισπράκτορος «Μιά θέσι
γιά τόν Κύριο» κανείς δέν άντε
πεκρίθη. Σπρωχνόμενο; έ'φθασα
στή μεσαία πόρτα τής κίΐθόδον.
'Εκ-εΐ σέ δνό καιθίσματα εκάθην¬
το δυό δεσποΑνίοε; — δ; τί; ά
ποκαλέσο έ'τσι — συζητούσαν
καί γελοΰσαν. Δίπλα των όοισκό
τανε μιά πινακίδα πού
2 θεσει; δι' ατομα χρήζοντα 6οη
θείας. Οί νεαρές μέ 6λέπα"ν« πού
*έν μΛαροΰσα νά στηριχθώ στά
πόδια μου καί Αδιαφοοοϋσαν παρ'
όλΛ τά θλέμματα ποΰ τού; έ'ρρι
χνα. Τ,ε^κά εφθασα στό τέρμα δρ
θιος.
Καί τώρα έριοτώ: Γιατί ε"χουν
τοποθετηθή οί πινακίδε; αύτέ;,
ποτόν έξυπηρετοϋν; Σ' άλλα μέ¬
ρη τή; Εύρώπη; — όπως μοϋ
λέγοτιν γιατί έγώ δέν ?χιο βγή
ίξω «πό την 'Ελλάδα — καί ά¬
πό δπου πήραμε τό μέτρο αΰτό
καί εμείς, αντέ; οί Θέσεις δέν κα
ταλαμδάνονται δσο καί δν τό δ-
χημο είναι γ«μάτο άφήνονται γώ
τού; εχοντας ανάγκην βοηθείας
πού θά παραυσιασθοϋν.
Δέν θά ε.τρΐπε οί πινακίδε; αΰ
τέ; νά βρίσκονται δΐπλα στόν εΐσ
πράκτορα τΟΰ όχήματος καί. νά
μπορεΐ νά τί; ελέγχη καί νά 6οη
θη τού; έχοντος ανάγκην βοηθεί
ος, παρακαλώντας τοίι; έκίΐ καθη
μένου; νά δώσουν την Θέσιν των,
άφοϋ γι' αϋτοΐ'; προορίζονται; "Ε
τσι Θά έξνπηρετηθοϋν οί εχοντε;
ανάγκην βοηθείας, θά έκπληοωθή
ύ λόγο; γιά τόν οποίον τοποθετή
θηκαν οί πινακίδος καί θά παύση
ί «σπράκτιορ νά φιονάζη «έν έ-
ρήμω».
Άπειιθύνομαι γι' αύτά διά τοΰ
«Προσφ. Κόσμον» πρός τού; άρ-
μοδίοΐ'; τοϋ Σου 'Τπουργείου
Συγκοινωνιών — ΟιΕΑΣ καί αλ
λην ύπηρεσίί(,ν καί θέλο) νά πιστεύ
σία δτι θά λάβη μέτρα έπ' αύτοΰ.
ΣΠΤΡΟΣ ΜΙΧΑΗΛ1ΔΗΣ
πό τάς επί τή; Τοεμπρσίνα; έλλη
νικά; μονάδα; —4 όν Σύνταγμα
Πεζικοΐ'— αΐτινες τά; άντιλήψει;
τολ·, περί άσθενοϋ; κατοχή; τοϋ
Μάλι - Σε-ντρλι, είχον, δυστυχώ;,
μεταδώσει καί είς τά άνο>τρρα
•Λλιμάκια, μέχρι τοΰ Γενικοΰ Σ τρα
ιηγείου, μέ άποτέλεσμα νά θεο>ρή
ται ή πρός κατάληψιν τού ίπιθε-
ώ; έπιχείρησι; εϋ
ταγμα, εύκολωτάτη δέ, διά ιιίαν
Μεραρχίαν τή; μαχητική; Λξία;
τών Κρητών. *
Ενθυμούμαι ί)ρ σχετικώ; πρό;
τά; ά,ντιλήψρι; ταύτας τό γεγο-
νός, ΰτι ό άντισυνταγματάρχης
Πεζικοΰ Καραποστόλης Άριστ.,
διοικητής τοϋ ώς ανω Σι«ντάγμα
τος Πρζικοΰ, εΐχε οιατιντώσει τό
τε την γνο>μην, ότι καί δι' ένό;
μόνον Τάγματο; ήτο όυνατή ή κα
τάληψι; τοΰ Μάλι - Σεντέλι, διό¬
τι κατείχετο τουτο άσθενώ;, θά
τό εΐχε ο^ καταλάδει ό ΐόιο;, αν
διρθετεν Αξιάμαχον Τάγμα, ώς τά
τής Τ Μρραρχία;, άντί των ταλαι
πωοημρνο>ν ιδικών τού.
Τρεΐ; άναγνοιρίσεις
σαι παρ' άξκοματικών
νιη,ταΥμ(ΧΤος> π{?0 τής
απ^ειξαν, δτι Μάλι - Σεντέλι καί
ίσχυρότατα κατείχετο καί άρτιω-
τάτην οργάνωσιν άμυντικήν εΐ-
εν.
Πάντως, υπό τών ανωτέρων κλα
μακίτυν έθεο)θήθη ώ; ΐντερεπαρκή;
ή δύναμις τή; Τ Μεραρχία;, όπως
.τιτεθή καί καταλάβη τό Μά>.ι -
Σεντέλι, μέ τό 14ον Σΰνταγμα
(Σνγκρότημ,α Παπαδόγκο)να) έ-
,τιτιθέμΓνον κατά τοϋ αϋχένο; Μέν
ζκάρανης καί τον ΰψώματο; 1·
800, τό 44ϋίν κατά τών ίη|κοαάτων
1647 — Πονντα — ώρ — καί
1269, καί τό 43ον κατά τών σχιν-
οικισμών "Αρτζα; ντί Σόπρα) "Αρ
τζα; ντί Μετζο καί τών ύψιομάτων
ΆνωνιΊμου, 1178 Μά 710.
Ή μαχητικότη; καί ό ένθοΐ'<ϊια σμό; τών όπλιτων τής Υ Μεραρχί άς, μετά τό τρόπατον τοΰ 14ου Συντάγματος εί; τό ϋψωμα 1923 τή; Τρεμπεσίνα;, είχεν έξιχθή εί; ίημηλόν σημίϊο-ν καί ουδείς των ή γητόρων, άπό τοΰ διοικητοϋ τοϋ Β' Σώματος Στρατόν, μέχρι τοϋ τελεΐ'ταίοιιι όιμοΊρίτοΐ', άμφέιδαλ- λεν ότι χάρι; είς τό ακ,μαιότατον ίπιθετικόν πνενμα τών Κρητών, ή επιχείρησις θά ήγετο είς νικη<ρό- ρον τέομα. Την ,ταγεράν νύκτα τής 12ης ΦΓ6ροι*αρίου 1941 πνρετώδης κ{. νησι; εΛεκράτει εί; τόν καταυλι- σμόν τοϋ 43ου Συντάγματο; π«- ΟΜΙΛΙΑ ΓΎΜΝΑΣΙΑΡΧΟΤ Την προσέχη Κυριακήν 24 τθϊ χοντο; καί ώ-ραν 11 π.μ. εί; την αΓθοΐΌαν τοΰ έν Άγία ΙΙαρασκενή Κινηματογράίρου "Ελλη θά γίνη (ΤνγκέντρυΜΤΐ; έπΐιμορφίοτικοΰ πε εχομέΛΐον είς την οποίαν θά ομι¬ λήση ό φΐλόλογο; ΤΛ«μνασιάρχης κ. Ίιοάννης II. Στεψόπουλος μέ θέψι«: 'Τπό ποίαςγίνικβς καί (I- δικά; προϋπσθέσει; θά δυνηθή ό έκπαιδευτικός λειτουργός νά έπιτε- λέση ττ^ν υψηλήν αποστολήν τού. ρί τύ ϋψομα 1308. Είς την κωνι- κήν σκηνήν τοΰ συνταγματάρχου Παπανιχολάου Νικ. είχον συγκεν- τρο/θή, καθώ; πρριέγραψα ήδη εις τό κεφάλαιον «Αί περιπέτειαι τοΰ44ου Συντάγιιατο;», πάντε; οί άνώτεροι άξιο>μΓχιτικοί, ό άντι-
στράτηγο; Παπαδόπουλό; Δημ.
μετά τινιυν έπιτελών τού, έπιτελι
κο'ι άξιωματικοί τή; Τ Μεραρχί.
α;, καί μετ* μακράν σύσκεψιν,
καθ" ήν λεπτομερέστατα έμελετή-
&ησαν αί αποστολαί, τών τμημά-
των καί «νε-λύθησαν μία πρός μί¬
αν αί παράγραφοι τη; ίστορική;
ύπ' άοιθ,αόν Α. Π. 24 έπιχείχ. 1)
12..2.41 διατάγής τοϋ 43ου Συν-
τάγματος, άπεσΐ'ρθημεν πάντες
είς τά ίόια, ίνα προετοιμασθώμεν
διά Τ('λ' επικείμενον άγώνα.
Μετά τίνα λεπτά τή; ώρας έκοι
νοποιήθη ή κατωτέρω Ήμεοησία
Διαταγή τοΰ ΣιιντάγμΛτο;:ϊ
43ον Χΰνταγμα Πεξικοϋ
12η; Φευρουάριον 1941
Άγαπητοί μου Άξκοματικοί,
'Τπαξ)κοί καί Στρατιώται. "Ε¬
φθασεν ή ίερά στιγμή πού μέ τό¬
σην αγωνίαν άνεμένατε, δπο>ς πολ
λές ςρ-ορέ; μοϋ τό εϊπατε, πού σά;
ερώτησ«, γιά νά συντρίψετε τόν
6δε/.'ρόν, ίίπονλον καί άνανδρον
αντίπαλον σα;, ό όποϊο; εζήτησε
νά μα; κάμη δούλομ; καί νά μ(Ί;
πατήση τά δσια καί ίερά τής ώ-
ραία; μα; Πατρίδο;.
"Εφθασεν ή στιγμή, πού τά χα-
Κιδδινα χέ-ρια σας, πού κοατοϋν
τά δπλα σα;, θά συντρί·ψουν τού;
δολοφόνον;, οί όποϊοι εδολοφόνη
σαν μέ τά; 6όμ6ας τι»ν συναδέλ-
(Γθΐ'; σας καί οί οποίαι όολοφονοΐίν
*, έροντας, παιδία, γυναϊκε;, τόσον
ί'πονλα καί άτιμα.
Αί'-ριον τό προ)ί στί; 5, θέλω
ά σά; δώ στά μάτια μου άληθινά
λιοντάρια, γιά νά δείΕετε άπό χον
τά στού; 6ρ<ι»μ,ερού; Ιταλού;, τί σημαίνουν Κρήτες στρατιώτε;. Ανριον τό πρωί, ποΓπει νά μά θη δλο; ό κόσμος δτι οί Κρήτες είναι ήμίθεοι καί δτι ρ'γοαψαν σε- λίδα είς την έ'νδοξον Ιστορίαν τής Κρήτης, ,τολύ ανωτέραν έκεί¬ νη; τοϋ Άκοωτηρίου καί τοϋ Άρ- καδίου. Άναμρνοι άνυπόμονα τά άποτε- λέσματα των ήρίιηκών κατορθωμά τ<ον σας, τά όποϊα πρίπει νά εί¬ ναι ανωτέρα οπύ δοα κάνουν αλ- λοι συνάδελφον σας έδώ καί τό- σοιις μήνας.... Ζήττο ή ώραία. μας Πατρίς! Ζή το> ή ήρωίκή Κρήτη!
ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΤ Ν.
Σνν)τάρχης —ζικοΰ
■ (Άκολουθεϊ)
ΚΑΧΠΙΑΔΟΚΙΚΑ βΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣπΑΓΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΗΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
ΤοΟ συνεργάτου μας
Στ'νέχεια έκ τοΰ προηγούμενον)
ΚΕΙΜΕΝΟ
Τα μέν δή πρωτα τής ήλικίας
υπό τω μεγάλο.) πατρί, εν κοινόν
παι&εντήν άρετής ό Πόντος τηνι
κάντα .τρούβάλλεται, σπαιργανοϋ-
ται καί δ1ί1Λλάττετ'αι πλάσιν την
αρίστην τε κα'ι καθαροτάτην, ήν
ήμερινήν ό θείος Δαυίδ καλώς ό
νομάζει, καί τής ννκτερινή; Αν¬
τίθετον. Υπό δή τούτω καί βίον
καί λόγον συναυξαναμένον; τ«
καί συνανιόντα; άλλήλοι;, ό θαυ-
μάσιο; έκπαιδεύεται' ού Θετταλι
κόν τι καί δρειον αντςον αι'οχών,
ώς άρετή; εργαστηοΊθν, ονδέ
Κένταυρόν τίνα άλαζόνα τών
κατ' αίτόν ήοώ(ι>ν διδάσκαλον, ου
δέ πτίάκα; βάλλειν, ή κατατρρ-
χειν νεθρίόν, ή θηρεύΒΐν έλάφον;
{π' αΰτσΰ διδασκόμίνος, ή τά πό
λεμικά κράτιστο; είναι, ή πωλο
δαμνεΐν αρίστα, τώ αΰτφ πώλφ
καί διδασκάλφ χρώμενο;· ή μι»ε-
λ.οϊ; έλ.άφ<ΐ)ν καί λεόντων, τοΐ; μΐ'θικοΐς έκτςΐφόιιεΛ'ο;, άλλά την εγκύκλιον παί§ενστν παιοευόμενος καΐ θεοσέΰίΐαν έξασκοΰμενος' καί συνίλόντι φάναι, πρό; την μέλλου σαν τελειότητα διά των έξ άρ- χής μάθημάτιον άγάμενος. Οϊ μέν γάρ ή 6ίον μόνον, ή λόγον κατωρ θτοκότες, τώ ετέρω δέ λείποντες, ουδέν τών έτεροφθάλμίον έμοί δο κεΐν διαφέρουσι· οί; μεγάλη μέν ή ζημία, μείΐον δέ αΐσχο; όρώσι καί ορο>μρνο<;. Οϊ; δέ κατ' αμ¬ φότερα εύδοχιμεϊν ύπάρχει, καί εΤναι περιδεξίοι;, τούτοις καί τό α* τελείοις, καί διοτεύειν μετά τή; έκρϊθεν μακαριότητος·.. ΕΡΜΗΝΕΙΑ Σάν ήταν μικρό ,ιαιδί άκόμίΐ, σπαργανώθηκε καί διαπλάσθηκε μέ την αρίστη καί πιό καθαρή διάπλασι, την όποία πολύ σωστά όνομάζει ό θεΐκός Δαβίδ ήμερινή «ιί άντίθετη τή; νΐκκτεοινής, κον τά στόν μεγάλο πατέρα τού, πά σίγνωστο δάσκοιλο τής άρετής πού άΛ-εΟΗξε ό Πόντος. Μέ την έπί- όλεψ1 λοιπόν τοϋ πα,τέρα τού έκ παι&εύθηκε ό θανμάσιο;, γ..' δσο μεγά?.α>νε στήν ήλικία, τόσο προ
χοοροΰσε καί στί; γνώσει;· καί
ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ
Είς τά φύλλα τοϋ «Κόσμου»
τής 7 καί «ΙΙρΌσφυγικοΰ Κάσμου»
τή; 10 Ιανουάριον έ- ε., ίΐς τό
άρθρον υπό τόν τίτλον «Τό Β»6λίο
πωλείον χ. Χαρ. Γιαδάνον τιμά
τού; συγγραφεϊ; 'Αμαροα>σίου», έ-
σςραλμέν*); ανεγράφη, δτι ό συγ¬
γραφεύς των βιβλίον «"Αννα Τρι
ανταφυλλί&ον, ή Μεγάλη Μακΐδό
νισσα» κίΐί «Σνμβολή εί; τό Ά-
νατολικόν Άρχοντολόγιον-» είνατ.
ό συΛ'εργάτη; μας κ. Ίο>. Βερ-
νάρδος, Αντί τ°ϋ όρθοΰ ό συνερ-
γάτης μας κ. Τριαντ. Θεοδωρί-
6η;. Τά 6ι6λία τοΰ κ. Ιω. Βερ¬
νάρδου είναι «Δαδάκη; — Πίν.
δος» καί «Τ,ρϊμΛβσίνα».
κ. ΙΩΑίίΝΟΓ Δ. Λ0ΓΕΙΑ1
οέν εΐχε σάν έργαστήριο Αρίτή;
κανενα σπήλαιο Θεσσαλικό πάν<') σέ όοεινό αι'ιχένα, ουτε καί κά- ποιο Κέντατ·ρο άλαζόνα σάν δά- σκαλο, γιά νά διδάσκεται άπ' αϋ τόν πώ; νά σημαδίύη πουλιά στόν άέρα, ή νά κννηγάη ελάφια καί έλαφάκια, ή νά είναι ίκανώτατο; στά πολ/ε,μ*κά, ή νά δαμάξη περί φημα αλογα, χρησιμοποιο)ντας βάν αλογο τόν ίδιο τόν δάσκαλό τού1 τε καί τρεφόταν μέ τά μυθι- κά μναλά έλαφιών καί λιοη-α<)ΐ- ών, άλλά σπονδαζε την έγκύκλιο παιξεία καί γύμναξε τόν έαυτό τού στήν θεοσέΰιια· καί συνοπτΛ χά γιά νά σά; πώ, μέ τά άρχικά θι'χαατα ίεδηγοϋσε τόν ^-αντό τού στήν μΐλλ.οντική τελριύτητα. Για- τί έκείνοι πού έπ:ιτνγχάνοτ>ν στήν
ξωή μόνον, ή στήν παιδρία, καί
(•στερονν σ' ?να άπ' α'ιτά, μοθ
φαίνιεται δτι δέν ΟΗαφέρουν καθ»
λον άπό τούς δίκορους άνθρω¬
πον;, στούς οποίον»; μεγάλη εί¬
ναι ή ϊημιά, μργαλΰτΐρη δμίος ή
ντροπή δταν δλέποιιν καί 6λ«πον
ται. Έκεϊνοι δέ πού προοδεύουν
καί είναι έπιδέξιοι καί στά δυό,
σ' αύτούς ταιριάζει νά λεγωνται
τέλυΡΐοι καί νά ζονν μέ την έκεϊ
θ€ μακαριότηττα...
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΨΗΦΙΧΜΑ
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τής
'Εταιρία; θρακικών Μελετών συ¬
νελθόν έκτάκτως σι'ιμερον την 2αν
Ίανον>αρίου 1971 επί τώ θλιβερω
άγγελματι τοΰ άδοκήτου θανατον
τοΐ< Γεωρ^ίιοΐ' ΤσιτΛιμ-πΙουροΰνη, καί λαβόν ΰπ' δψει: "Οτι ό μεταστάς, επί μακράν σειράν έτών ^έτελεσε Γενικάς Γραμματεύ; τή; Έταιοίας Θρακι¬ κών Μελετών, σνντελέσα; τά μέ- γιστα εί; την ίΰόδωσιν τοΰ 'Ε- θνικοΰ σκοποϋ ταύτης, διά τή; πλήρους άφοσι(ί>σ€(ιΐς είς τού; ϋ·
ψηΐλοί'ς σκοίΑούς τής 'Εταΐιρία,;,
τής άρτια; έπιστημονιχή; τού συγ-
κροτήσεως, τής άκαταπονήτου όρ-
γανωτικής τον δραστηριότητος, ά-
γωνισθείς πάντοτε μετά ζήλου υ¬
πέρ των σκοπών τής 'Εταιρίας τής
Θράκη;
ψηφίζει
1) "Ο,το); σύσ<κι>μον τό Διοικη¬
τικόν Συμβουλιον παρακολουθήση
την κηδείαν τοΰ μεταστάντος.
2) Κατατεθή στέφανος διά τοϋ
ΙΙροέ&ρου.
3) "Οπως γίνη έπικήδετο; κα-
τάλληλο; όμΐ/λία.
4) 'Εκφρα'σθώσιν συλληπητήρια
τού- Δ. Σοι^μβουλαοι1 καί τών Με-
λών τή; 'Εταιρία; «Ι; την οΐκογέ-
νειάν τού.
5) Δημοσιευθή αντίγραφον τοδ
παρόντο; ϊ'ι; τόν Τύπον Αθηνών.
Ό ΙΙρόεδθος
ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΉΣ
Ό Έντΐταλμένος Σΰμθουλος
ΚΛΝ)Ν0Σ ΕΑΠΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
.
ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΝΙΝΑΣ ΡΑΊΣΗ
Στίχοι. γροφέντες γιά τή βραδυά τής 10ης Ίανουαρίου 1971
στήν αϊθουσα τοΰ Εενοδοχείου «ΓαλάΕια·, δπου έκόπη ή'
πρωτοχρονιατικη πίττα τής -Ενώσεως Έλλήνων Λογο·
τεχνών».
Ό Άη-βασίλης ώρισε μ' άγάπη νά βρεθοϋμε
οτό ΓαλοΕία, νά κόψουμε την πίττα μας εφέτος.
Καί μέ τή χαρή τοϋ Θεοϋ νά ΕαναΖεσταθοϋμε,
νά χαιρετήσουμε μαΖι τό βρέφος ΝΕΟ ΕΤΟΣ.
«Γ ό δυστυχήο κουράστηκε Ζητώντας καμινάδα,
για νά κατέβη άπ' έκεϊ, καί έμεινε θλιμμένος,
γιστι δεν βρήκε πουθενά, ψάχνοντας στήν άράδα
Κι' άπό ταράτσες πήδησε καί ήρθε τσακιομένος...
Ξεφόρτωσε ό ταλαϊπωρος τά λίγα τού τά δώρα,
κι έστράφη πρός τόν Πρόεδρο, λέγοντάς τού: Άκάμα
ο' έσέ ταιριάΖουνε πολλά καί πλούσια. Μά τώρα,
έοκέφθηκα, προικίΖοντας τό λάλο σου τό στόμα,
νό σέ πλουτίσω μ' δργανα κατάλληλα, καμπόσα.
Καί οοϋ χαρί&ο δλλη μιά, δίπλα στήν δλλη, γλώσσα.
ΚΓ οταν ή μιά κουράΖεται, νά συνεχίΖ' ή δλλη,
ωστε νά ΕεκουράΖεται τ' ώραϊο σου κεφάλι».
«Πνεύμα είσαι άνήσυχο καί λίαν θετικό.
Μελετητής άκούραστος οέ κάθε είδος τέχνης.
Ο,τι κι' αν πής, είν" ώμορφο καί συναρπαστικό.
Είσαι πηγαΐος ποΐήτής καί θέρος λογοτέχνης.
Σάν έπλαοε ό Πάνσοφος τόν κόσμ' αυτόν, τόν πλάνο,
Σκεφτότανε καί έλεγε: Ποίον Εέχασα νά κάνω...
ΚυττάΖει τά καλούπια Τού πού 'ταν άραδιασμένα,
/ιά νά στεγνώσουν γρήγορα, καί. .. ΕεχωρίΖει ένα
• Μό Πέτρο, λέει στόν Αγιο: έδώ πηλό 'χα μέσα...
Και λέει ό Πέτρος: Πλόστη μου, αύτός δέν έχει μπέσα ..
Αυτόν, όπ' τό καλοϋπι τού, μόλις τόν εΐχα βγάλει.
τεντώθηκε, τινάχτηκε, σηκώνει τό κεφόλι,
Λαι τελετάρχης Ζήιησε μέσ" στήν 'Εδέμ νά γίνη...
Δέν πρέπει μέσ' στόν χώρο αύτό, οϋτε στιγμή νά μείνη
ΚΓ άΕίωσε κοσμήτορας μέσ' στ' ούρανοϋ τόν θόλον,
νό, γίνη ό κομψότατος άειθαλής Απόλλων....
ΆΙντε τού λέει ό Πλάστης μας, κοσμήτορες δέν θέλω
Πήγαινε στό στοιχεϊο σου. Στήν ΕΝΩΣΗ σέ στέλλω.
Καί μ ενα βολ-πλανέ, πρός ευτυχίαν δλων,
μάς ήρθ' άκαταπόνητος οτήν ΕΝΩΣΗ ό Απόλλων.
Στό χέρι χαρτοφύλακα. Την έδρα τού λαμβάνει
κι' όλα τά άκατάστατα σέ τάΕη άμέσως βάνει.
Καί άπό τότ" ό Πρόεδρος την έδρα δέν άφήνει..
Μαχητικός, διορθωτής, είρηνευτής Όλύμπιος
Διευθυντής, Διοικητής, συμβιβαστής μ' εύθύνη
Κοί Προεδρεύει, διοικεϊ καί συΖητδ γαλήνιος...
(Στή Μαίρη Μπουομπουρέλη)
Εισαι μεγάλο, Μαίρη μου, στό εΐδος σου ταλέντο
καί σοϋ χει ή Ένωσούλα μας άμέτρητη λατρεία
μά έχεις κι' ανεκτίμητο ένα ταμπεραμέντο,
που Εεπερνά σέ δύναμη καί τό γνωστό Ταϋ τρία.
Μά πές μου, τρεχαντήρι μου, τί νά πρωτοϋμνήσω,
πού γράφοντας, πρέπ' ασφαλώς τρείς νύχτες ν' άγρυπνήσω;
Γυναίκα είσαι ή δρομεύς; Ποιήτρια, πεΖογράφος;
Νοικοκυρούλα δφθαστη, ή δημοσιογράφος;
Είσαι ή Γραμματέας μας, ή Μαίρη Μπουσμπουρέλη
Εχεις κορώνα τόνομα, καί σκήπτρο τό παιδί οου,
Μοσχοβολάς οταν μιλεϊς σάν θυμαρίσιο μέλι,
και αέ τιμοϋν οί φίλοι σου, κι' όλοι είναι μαΖΙ σου.
Σέ βλέπουμ'άεικίνητη, σκαρώνεις, στό μομέντσο
τά πανηγύρια, τίς γιορτές, πίτες, χορούς καί ρέστα,
μέ τό πανεΕυπνότατο γνωοτό ταμπεραμέντο ί
φτιάνεις τρανή δεΕίωση καί κάθε εϊδους φέστα.
Έρευνητές έπασχισαν σ' δλα τής γής τά μέρη
νά βροϋν τό άεικίνητο, χρόνια καί χρόνια τώρα Ι
Δεν ήρθαν στήν Αθηνά μας νά δοϋνε καί τή Μαίρη
νά φέρνη βόλτα τόν ντουνια σέ μιά μονάχα ώρα.
Γράφει, κινεϊται καΐ μιλεϊ, φωνάΖει καί θυμώνει
ΔιαβάΖει και δημιουργεϊ καί συγκεντρώσεις φτιάνει
Την τρέμει πάντα ή δουλιό, καί όλους τούς θαμπώνει
μέ τούς ώραους στίχους της καί τίς δουλιές πού κάνει.
(Γιά την Δίκη Σπεράντοα)
Η Δίκη μας κατήντησε σαρανταποδαροϋσα,
και την Ελλάδ' όλόκληρη την ώργωσε ώς πέρα.
Τρέχει παντοϋ, τοακίΖεται, καί πανταχοϋ παρούσα,
καΐ στίχους τού Σπεράντσατ της διαβάΖει νύχτα - μερά.
(Πά τόν άντιπρόεδρο Δημοσθ Ζαδέ)
Κατά κανόνα οί κοντο'ι είναι διαβολεμένοι.
Εχουμε παραδείγματα πολλά στήν (οτορία.
Ως φαίνεται διαταγή ό νοϋς δέν περιμένει
μα παραχρήμα εκτελεί σάν βρή την εύκαιρία.
Ετσι ό Ζαδές, μικρόσωμος, μά πλούοιος στό πνεϋμα
Πολυγραφότατος, ού μην, άλλά καί βραβευμένος,
καλε! τίς Μοϋσες, κι' έρχονται σ' ένα μόνο τού νεϋμα,
καί τόν βοηθούν άόρατα καί γράφει έμπνευσμένως.
(Πά τάν Άντ. Κανακάρη)
'ΕΕαίρετος μελετητής, βαθύνους κριτικός,
βιογραφήματα πολλά ό Σίφνιος μδς δίνει.
οεμνοπρεπής, ένάρετος, τά μάλλα θετικός,
καί οταν άπ' τό βήμα ομιλεί, μιά γοητεία άφήνει.
(Πά τόν Χρήστο Τσαπάλα)
Σέ τόο' άνάμεσα πολλά όνόματα μεγάλα,
εκείνον πού μετάφρασε τόν ϋΑΝΤΕ ΕεχωρίΖω,
τόν έκλεκτό μας ποιητή — μεταφραστή Τσαπάλα
κΓ όμολογώ, τό έργο τού πολύ λϊγο γνωρΙΖω.
(Γιά τόν Χρήστο Σπανομανώλη)
Εχουμε μέσ' στήν ΕΝΩΣΗ ένα τριΖάτο φίλο.
Κάνει την φραγκοπαναγιά, καί καλιβώνει ψύλλο.
Πά ατίχο ή κα'ι γιά πεΖό, τό πάει φίρι —φίρι
καί εΐν' άουναγώνιστο, λεβέντικο ποτήρι.
Γά τελευταϊο έργο τού γύρισε την*'Ελλάδα,
κ°ί κριτικές γραφτήκανε άπειρες στήν άράδα.
ι Ολοι οέ καμαρώνουμε φίλε μας, δλοι. .. όλοι,
' αγαπημένε, διαλεχτέ φίλε, Σπανομανώλη.
τόν Φαίδ. Ήλιάδη)
λεπτό, όλόιοιο κορμί κυπαρισσένιο,
Ρ6 τώμορφο κεφάλι τού λευκοστεφανωμένο.
Λ"ό κορνΙΖ' όλόχρυση Εεπήδησε θαρρεϊς
κοί είναι Τόοο άνθηρός, πού βλέπεις κΓ άπορεϊς.
Ι Ετσι τόν βλέπ' Όλύμπι0 μπροστά μου άπόψε πάλι
ε"- τό όέτιο βλέμμα τού, τό χιονιστό κεφάλι,
καί κάνω μέσα μου εύχή, πού στέλνω στό Θεό μας
ν° τον αΦήση γιά πολύ, πάρα πολύ... δικό μας.
ί '"Η Κύριε, ναί, όκουσε δλους, άλλά κι' έμένα
■ Δα Τ°ν κόσμο Φαίοωνα· δεν βρίσκουμ' οϋτε ένα
Γ.ΤΟυ ΰγεία, οτά έκατό χαρούμενος νά τρτάση,
κι °ν θές πάλι, Θεούλη μου, καί νά τά Εεπεράση».
0 Θέλει τούτη ή βραδυά, πού τή χαρά μδς φέρει,
ο κάνω ένα οκιτσάρισμα σέ τουτο τό άστέρι.
«ουμαοιος όμιλητής, καΐ έκλεκτός τής πένας.
·% ένωοη όνομαστός, στούς λογοτέχνες ένα.
"αντα Μΐλάει μέ τό γό, τά λέει μ' ένα χάδι
1 πθιάς δέν καμαρώνει πιά τό Φαίδωνα Ήλιάδη;
^α τΠν Σοφ. Πήλικα - Βουγιουκλάκη)
τΠν, μέ κέφι κα'ι χαρά μά καί γεμάτη γλύκα,
ΤΠ βελούδινη φωνή καΐ τό κορμί στητό
π6°υμπα^ιί{: κα'ι φιλή μας πανέΕυπνη Σοφίκα
τα "η.....Α "! "νΐ "ΛΓΝ'- καί τό κορμί στητό.
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝΑΛΗΣΜΟΝΗΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ
κομψή
αλα
Προχτές,
ολο" "' °ών έΜΨανίστηκε μ' ένα βελοΰδο μάΕι,
κ ' τΠν έκαμάρωσαν μή βρέΕει καί μή στάΕει.
0ν °Τή μέση ειδαμε δεμένη- μ' άλυσίδα
ΐκε: Ζωντάνεψε μιά άρχαία έλληνίδα.
ς
Είν
έροο
ευθύς
ή
τ θεοδωρίδη)
Τ|!|ν πίττα μα0· άπόψ' ό αΡΡωστός μας
ΤΟυ πάντοτε κοντά στήν ΕΝΩΣΗ μας.
ποη ?ά ΤΟυ ε'Μ°°τε, καί νοερά ό νοϋς μας
Ροστέκει δίπλα τού καί Ζή την θύμησή μας.
ς τ^ βλαστός, άπό την Τυρολόη,
έθνική *'' ένάΡετ0<= «"ό τρανό πατέρα, κα, Τ|> π ,">" Π καρδιά δουλεύει σάν ρωλόϊ,
ΕΑλάδ ά
Τ|> π
καί
τού
άγαπά σάν γνήσια μητέρα.
περίδοΕος, δόκιμος λογοτέχνης,
"·, έ·<λεκτός, μέ γνήσιο ταλέντο υς πολύγραφος, σωστός άριοτοτέχνης δημιουργός, οέ πείθει στό μομέντο. αύτά τοϋ έθδομήντα ένα μας, κα1 Μέ ομτ ν°Ρα γερός- Αύτ|Ί 'ναι Π εύΧΠ Μ^, υτ1ν γεμίΖουμε όλοι την προσευχή μας. ί''<> τό
6 Εύθύμιος και Π Κούλα
κι· όμορφαίνουν τή. παρέα.
ΟΡΑΚΗΣ
Τού κ. ΑΙΙ. ΜΑ-ΓΚΙΔ,ΟΤ, Σννταξιούχου 'Επιθεωρητοΰ ΣΕΚ
(Σι·νέχ€ΐα έκ τού πςοηγονμένουϊ
"Ολος ούτος ό κόσμο; τής ύ-
ποδοχής γέμισε άσφυκτικά την
μεγάλη έκκλ,ηβία γιά νά πορα-
Τήν ποιροΐμονή τής γιοοτής δ¬
λα τα σχολίϊοι με τοι>; δασκα/.ους
καί τον Σχολάρχη έ-τί κεφαλής,
ύγήκαμε προ; την ίίσο&ο τής γ.υ>
ΧΡΙΣΤΟΓΙΈΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ
5ίολο·υθήση τύν έστερινό. Ή προ μοπολε·ο>ς νά ΰΛοδρχ&οϋιι* τύν
ο-ήλωσι στά Οεΐα, ή έθνική εξαο- Ι άναμενόμενο Αεσπότη, ό οποίος
βι καί τό μεγαλείον τής φυλής ' θά έλαμπρννε τή γιορτή. Στό τό
βι καί τό μεγαλείον τής φυλής ' θά έλαμπρννε τή γιορτή. Στό τό
ήσαν τα χαοακττϊριστικά τοϋ λα- ' πό τής ύ-τοδοχής εΐχε σΐΗ>ρεύσε<. έί [ υ/.ος ό κόσμος, ντόπιοι καί φΐλο- ξ^ενούμενοι πανηγυρκΐτοά άπ' τα ού έκ.είνου, .πού έ'νο·ι*>θε περισσό-
τρρη σιγουριά κοντά στόν Δε-
σπότη τού, όιόπ τά βολά σΰννε-
φα στόν πολιτικόν όρίζοντα, δη-
Α-
Ή
μιουργούσαι .ιοο6λιιματα καί
Ρεΰαιότητα διά την ανρ-ιον.
οθχιεοατική λίΐτουργία τής επο¬
μένης υπήρξε μεγαλοπρε,ϊτής είς
λαμπρότητα κ«ί εθνικήν ύπεοη-
(Γάνειαν, τα δέ σοςτά, συμΛουλευ
ίΐκά καί παραινετικά λόγια τοΰ
σοφοΰ καί ΰπερόχου έκείνου Ιε¬
ράρχου Φιλαρέτου, μητοοπολίτου
Διδιιμοτείχου καί έξάρχου Ροξό-
πης, δέν είναι δυνατόν νά, μετα
ςιερθοΰν ϊ&ώ αύτούσια. Στό έμ-
πνευσμένο έκείνο κήονγμά τοτι,
ι^αινότανε ή άνησυχία τού διά
την άδεβαιότητα τή; αυριον κ«ί
σννκττοϋσε ένάτητα, αγάπην, αλ¬
ληλεγγύην καί έπαγράτνησιν. Με
τά την λειτουργίαν ήρχισε τό π«-
νηγυρικύν μέρος των έορτών. Είς
την μεγάλην αίθουσαν τού Σχο-
λαρχίίου δόθηκε ©εατρική παρά¬
στασις έθνικοΰ .-ιι.ριεχομένου, εί;
δέ την αύλήν τοϋ σχολείου «ί μα.
θή
τού παρθεναγωγείου ε¬
χόρευσαν έλληνικούς χοροΰ; μέ
πατριωτικά τραγούδια. Εύοιδίαζε
Έλλ.άδα έν ,-τλήοη τονρκοκοατία
δαυλγάρων κομιτατζήδί,)ν, έμ
γύρω χωρία, ή όημογεροντια, οί
πρόκρττοι, ό πρωθι.ερ.εύς μέ τούς
τρ*ϊς γηγενεΐς ίερεϊς, πλαιβιού-
μενοι καί άπο μερικους ίερίΐς πέ¬
ριξ χωρίων, καθώς ν*.ά οί φοι-
τοϋντες είς τό γυμνάσιον Άδρια
νσυπολεως μαθηταί, μί; τά δια-
κςητικά τή; Σχολής, οί όποϊοι ήρ
χοντο αποκλειστικώς γιά νά δώ
σουν Ιμφασι στή γιορτή.
"Οταν επλησίασε ή άμαξα «λάν
τώ» ή φρρουσα τόν ποιμενάρχην,
συνοδευομένη άπό δύο έφίππους
χτυροφύλακες, τιμητική φρουρά
καέ Ασφάλεια, αρχισαν νά ήχοϋν
οί -λαμπάνΐς τών δύο έκκλησιών,
ίνώ οί μαθηταί εψαλλαν διάφορα
θρηοκευτικά
τες τόν Ίεράρχην νά ε·ύλογή την
Σχολήν, τής οποίας ήτο ό προσ
τάτης, ό'πι·>; έτσνίζετο καί εί;
την έπωδόν «ζήτιο, ζήτω ό ίε-
ράρχης ό προστάτη; Τών μουσών».
Ό μητροπολίτη; συγκινημένο; ά
πό την θερμήν αυτήν αποδοχήν,
ίύχαρίστησε την δημογεροντίαν
καί τούς προκρίτους διά την άθρό
αν προσέλευσιν καί τόν
πρό; τύν ποιμενάρχην των καΐ
εξήρε τά πνευματικά καί θρησκευ
κατοίκίΰΛ-,
(ί.ανιζομενων ώς έμπόρυ>ν πανηγυ- , τικά χαρίσματα των ,
ριών, διότι κατά τό διήμερον τής τούς δ.ιοίους διακοίνει, «Ιτεν, εύ
πανηγύρεως εγένοντο καί ίμπορι σέ&εια, φιλομάβεια καί προσήλω
καί πράξει; καθ* ότι ή Μανδρί- στ; εί; τά έθνικά ί&εώδη, άποτε-
τσα ήτο εμπορικόν καϊ (ίιοτεχνι-
κόν κέντρον μίγάλης .τεριοχής.
Τόσον είς τά καφενιεία όσον
λθΰντ.ες πί^ρά&£^γμα πρός μίιμη-
σιν.
"Τστ«ρα ά.τό λιγόχρονη άνά-
και στα σπίτια πού διασκέδαζε ό παυσι σ' ενα άπό τά
κόσμος τά περισσότερα τραγούδια τών προκρίτων έσήμανε ό έσπε-
ήσαν πατριιυτιχά χο>ρίς νά έπη- ' ρΐνός μέ τόν όποΐο έίρχισε ή γιορ-
ςεασθοΰν άπό την παοουσίσ τούρ τή.
κων καί βουλγαριαν πανηγυρι- Ι
«ών. ' ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
1ΙΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΚΑΙ ©ΡΤΛΟΙ
Η
Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ
ΕΡΑΤΟΓΣ — ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ Γ. ΜΕΛΛΟΪ
Δ'
Σέ πολλά μερη τής χώρας μα;
τα 6ο>ρα τής Πρΐϋτοχρονιάς λέ.
■γονται μ,τοναμάδες, καί είναι χαχά
λοιπο άπό τή Ρωμαϊκή έποχή. ΕΙ;
την Σάμο κοί, Δωδεκάνησο τοΰς
λένε μπουλαστρίνια, είς δέ την
Νάξο Καληστρίνια, στήν Κρήτη
καί στήν Αήρα άπό την ίταλική
λέξι ΒυθΝΑΜΑΝΟ τ ό μετέφρα-
σαν καί τό λέγοι>ν μέχρι σήμερα
σέ πολλνά μέρη τ°υς καλοχέ·ρα
ή καληχέρα.
Ή Δυτική Έκκλ.ησία άντί τοϋ
Άγιον Βασίλειον εδωσε τό προ-
νύμιο σέ δυτικό ά,γιο μέ την μορ-
φή καί δλα τά χαρίσματα τοΰ
δικοϋ μας άγιον μέ τά μεταξένια
άβπρα μαλλ*ά καί τό αίώνιο γε-
λαστό πρόσιη.το όνομάξοντάς τον
όγιο Συλβέστρο, ή "Αγιο Νικόλα-
ο ή ό ΡΕΚΕ ΝΟΕΙ, πού οίχ·νϊΐ
τά δώρα τού άπό την καπνοβό-
χο...
Σέ πολλά μέρη τής Έλ^.άδος
παραδέχονται τόν "Αγιο Βασίλίΐο
ώ; ζενγολάτηκαί τόν περΐ).ιενουν
γιά νά εύλ.ογήση τά σπαρτά γιά
ναχοτ>ν καλή παραγωγή καΐ μέ τά
γνοχττά μας κάλαντα τού προσθέ-
τοτ'ν «"Αγιε Βαβΐλη^ δέσποτα κα-
λό ξευγάρι κάνεις κ.λ.π.»
Παραδέχον-ται άκόμη δτι γυρί-
ζει όλον τοΰ χωρίου τά σπίτια
καί τού; σταύλου; καί ρωτά τά
ξώα, άν οί άνθρωπον τά περιποιοθ-
νται, γι' αύτό τό λόγο οί νοικο-
κυ^έοι τά φροντίζουν ιδιαιτέρα
τηΛ' παραιιονή τού Νέον Χρόνου
μ^χρι .τού τοά'ς δίδουν καί γλυκίΐά
πίτσα, ώστε ό "Αγιος Βασίλης νά
τά 6ρή ίύχαριστημένα καί νά τά
εΐ'λογήση.
Είς την "Ηπειί?ο καί σέ άλλα
άκόμη μίρη της "Ελλάδος τον δί¬
δουν καί μαντικά δύναμη. Γι' αΰτό
την παιραμονή τής Πρωτοχρονιάς
μαζεύοντας δλη ή οί-κογένίΐα στό
παραγκόνι κοντά στό τζάκι κα), κά-
θΐ μέλος ρίχνει καί ?να φύλ)/> στήν
φωτία καί αν τό φύλλο πηδήση
καί σκάει είναι καλό σημάδι.
Σέ &λλα μέρη τή; χώρας μας
μετά τό δείπνο τά κορίτσια πέ-ρ-
νονν ενα κομμάτι δασιλόπιτας καί
τύ δάζουν κάτοι άπό τό προσκε-
ς-άλι τους, γιατί πιστεύονν οποίον
δοΰν στόν ΰπνο τοα.1; θά γίνει
άνδρα; τους. "Οταν δέ κάνουν
την προσευχή τους βάζοντας τό
κβμμάτι τής βασιλόπιττας στό
μαξιλάρι καί λένε:
"Αη-Βασίλη μου καλέ
καί πολύ θαυιματουργέ
δεΐξε καί φανέρωσε
τόν άνδρα ποΰ θά πά/ρω·.
Τό μεγάλο φιλάνθρωπο
ε'ργο
τοΰ Άγίου Βαβιλ^είου Εγινε θρΰ-
λος, εγινε παοαμνθι πού κάθε
χρόνο ή γιαγιά τβν κάθρ παιδιοθ
■θεωρεϊ ίερά της ύ,τοχρέωΐτη. νά τό
έξιστορήση.
Καί ό πιό άπλό; χ<ι>ρικός ε-
χει δαθίΐά ριζωμένη την
τοϋ «Βασίλη» τοϋ φιλεύσπλαχνον
γέρου ποϋ τρέχεχ τίς
παγανμένες έκτάβεις γιά νά προ-
φθάση νά έλεήβη ,τρόθυμα τόν κα¬
θ* φτωχό, γιά νά δώση χαρά στό
κάθβ πα4δί τοΰ κόσμον μέ τά δώ¬
ρα τού σάν τόν πιό καλό πατεΛθύ-
λι. πού ποτέ δέν κάνει διακρίσεις
στά παιδία τού...
Μά οχκραλώς ό "Αγιο; Βαοίλει-
ο; δέν είναι ό γλνκό; γέρο; τή;
ηαντασίας τών άπλών άνθρώποιν
μά ό Μέγας ρήτορας τής ίύβπλα-
χνίας, ό σοφός διδάσκαλος τοΰ
Χριστοϋ.
Ε ΡΑΤΩ Γ. ΜΕΛΛΟ Υ
19 Δεκεμβριού 1970
Τλ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΙΑΣ ΓΡΑΙΚΙΑΣ...
τής Συνεργάτιδός μο< Κάς ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Άπό τή» ΙποποιΙαν ττίς Βο·είου Ή πείραν ΤΡΕΜΤΤΕΣΙΝΑ Τοδ συνεργάτου μας κ. 1ΌΑΝΝ0Τ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ Η2ΒΡΟΧΗ έκ τού προηνουμένου) Σταμάτησαν πάλι στό άρχοντι κύ μέ Τά κλειστά μπαλκόνκι κα'ι τό κύτταξαν. —■ Αέ-ν φαίνεται νά ζή κανε'ις εΪΛε ό Γιάγκος, εισί κλει- ποιό; μπορεϊ νά ζή; — Νά χτυπήσωμε, λέει ή Άμα- κι" δν είναι κανε'ι; νά κά¬ νωμε τού; Γάλλου; καί νά τύν παρακαλέσωμε νά τό δοΰμε μιά καί ήρθαμε" μΛορεϊ νάναι αύτύ τό σπίτι τοϋ Παπουλή καί τής Νε- νές. Είχε μιά ποασιά εΌπρωξαν την σιδερένια πάφτα, πού ήταν άνοι- χτή. Μπήκαν μέσα στόν κηπάκο καί σάν νά τούς φάνηκε πώς μύ- ριζε μοσκολίβανο. "Οσο προχο>-
ροΰσαν γιά την πόρτα τοϋ σπιτι-
οΰ, τόσο πιό εντονη ή μυοουδιά
τοΰ μοσκολίδανου.
— Μά γελιε,μαι, λέει ή Άμαλί¬
τσα, εχω παρα'σθήσεις.
— Μοσκολίθανο μυρίί,ει, κι' ίγώ
τό νοιώθιο, λέει. ό Γιάγκος.
—Προχώρησαν, εψαξαν νά 6ροΰ
νέ κουοοΰνι, δέν εΤχε' 6ρήκαν τό
χτνπητήρι μ' έ'νΌ δμορφο χεράκι
νά τό κρατά. Κομψοτέχνημα τοϋ
παληοΰ εΰτνχισμΐνου καιροΰ. Χτύ
πησαν σιγανά, Από φόβο. Περίμε
ναν' κανέν; δέν άνοιΕε. Ξαναχτύ-
πησαν λίγο πιό δυνατά. Τίποτα·
Ιχνο; ψυχή; μέσα. Τί κρίμα νά
μή τό δοΰν, γι<ατί πλέον ήσαν 6έ- 6αιοι ότι αύτό ήταν τό πατρικό σπίτι τή; μαμά; τον;. Φεύγοντα; γιά μιά τελευταία φορά χτυπησαν δυνατά δυό - τ(?εΐς φ-ορές. Τό πα- τζουράκι άνοιξε καΐ μιά φο>νή ά-
χνή μίλησε κάτι πού δέν κατάλα-
6αν. Πήραν θάρρος κχιί
γαί,λ.ικά, νά τούς άνοίξουν.
Ή πόρτα δναιξε καί φάνηκε μιά
γρηούλα μέ όλόοσπρα μαλλιά. Τό
πρόσωπό της δέν φαινόταν καλά
- καλά, γιατί ή πλατή της ήταν
κυρτωμένη. Τώρα τό μοσκολίϋανο
πιό αίσθητό. Τό σπίτι αύτό,
έλληνική πνοή" ήτ<ιν δυ- νατόν; Μέσα στή σνγχισί τονς, ψά- χνουν νά 6ροΰν μιά λέξι τουρκικη· στό τέλος είπαν έλληνικά: — Καλησπ^ρα, σας... — Καλησπέρα, εϊπε ή γνναίκα, ποΰ (ίίστραψε τό πρόσυ>πό τη; στή
λέξη «καληβπέρα», καί σήκωσε,
οαο μποροϋσε, ΐό καμπονριασμέ-
νο κ,όρμί τη;.
— Μι?.άτ« έλληνικά;
■— Χαί, εΤπεσιγανά ή γυναίκα,
κυττάζοντα; ίξίο μή την ακούση
κανείς. 'Ελάτΐ μέσα, ξανάπε τό
ίδιο σιγανά.
Ή πόρτα εκλεισε καί ό ήχο;
ραδιοφώνου ήρθε στ' αύτιά των
άδελφιών. «'Ε&ώ Αθήναι: Τά με
σάνυκτα θά ψαλοΰν άπό τόν Μη-
τροπολιτικό Ναό ό δρθρο; τών
λριστουγέννων;»!
—■ Μά, πώς! έναναν εκπληκτα
τά δνό άδέλφια.
Ή γρηοΰλα σήκωσε άκόμη τό
θηκε λέγοντάς:
κορμί της καί άτενίζοντας τή νε-
οφερμεΛ-η νέα γυναίκα σταυροκοπή
— θεέ μου, παραλογίζομαι, 6λέ
.-ιω ίΐαντάσματα.·. είναι ό έαυτό;
μου στά π·ενήντα μου χρόνια
! Εί¬
"Εξιο 6ρρχρτ καί
Ξέσπασρ άγρία Μπόρα
Πόση θλι'ΐί'η νοιο')θο> τώρα.
Τό μυαλό μου αθελα τρρχει.
Στά παληά, τά περασμελη
"Οταν ΓιμοΐΎα Λαιδάκι
!ι
Καθι«μένη μπρός στό τζάκι
Μέ τά χέρια σται<ρ<ι>μέΛ'α.
Κι' ή γιανιά μου, μοϋ μιλοΰσε
Γιά ώραϊα Λαραμΰθια
Πουκρυβαν τόση άλήθεια
Κι' όλοένα μέ φιλοϋσε!
Ή χαρά τότε δονοΰσε
Την άθωα μου ψυχοϋλα
"Οσο ίπεφτε ή βροχοΰλα.
Καί στ' αϋτιά μου άντηχοϋσε
Σάν μιά θεία μο"σική.
Ήμουνα ίύτυχισμένη
"Οχι μύνη καί μ
Κρύα, μελαγχολική!
Εϊν' τα χρόνια πού όια^ήκαν
Καί βαραίνονν την ·ψι·χή.
Οίίτΐ, φταίτι ή βροχή
"Αν τά νειάτα μας χαθήκαν...
ΛΙΑ Δ1ΑΜΑΝΤΙΔΟΤ
ναι... και σιοριαστηκε χάμω.
Τά άδέλφια τάχασαν. Ξένα, σ'
ενα Εένο, μά δικό τους σπίτι....
Σέ λίγο ή γρηούλα άνοιξε τά
μάτια της, συνήλθε. Γιά νά μή
προδοθή πώς ήταν γραικιά, εΐπε,
δσο μποροϋσε πιό άίτότομα:
— Ποιοί ίίσονστε, άπό ποΰ ήρθα-
τε καί γιατί ήρθατε έδώ;
— ΕΙμαστε "Ελλ.ηνε; άπό την Ά
θήνα... μά γενΎηθήκαμε στή Σμΰρ
νη καί ή μητέρα καί ή μαμά γεν¬
νήθηκαν έδώ, στό Κορδελιό. Γι'
αύτό ήρθαμε, νά δονμε τό σπίτι
τοΰ Παπουλ.ή καί τήξ Νενέ; μα;
καί νομίσαμε ποΐι είναι αΰτό, τό
ϊτσι μό; τό περιργρα.
μητέρα.
— Πώ; τή λέγανε τή μητέρα
σα;; ρώτησε ή γρηοΰλα.
— Τή μητέρα την λένε Σ τάβ«.
Μά; μεγάλωσε έκείνη σάν .-ταιδιά
της, ε.ΐπε πικρά ή Άμαλίτσα, για
τή τή ,μαμά μα; την δρπαξαν οί
Τοΰρκοι.
—Άπ' τό Νεκροταφεϊο, είτε ή
||σπίτι σα;· ϊτ
[Ιφε πάντα ή
-^ . _ Τί #Τ* #^ τνι
καμ.αουριατΐμε·νη γυναιχα
^ στα οόντι<Χ της<θέ τού και με- Το0 -χθ(?οΰ μου κουράγιο, τά παιδία μου! πώ; νά μάθουν...». Τά δυύ άδερφια εχασαν τή μι- λιά τού;. Πώ; ήςερε αύτη ή ά- γγιοστη γρηούλα τή μαιμά τού;; Δέν πρόλοιδαν νά τό καλοσ«εφτοϋν γιατί ή γρηούλα εΐπρ: — Ναί, ήταν ΐίμοοφη ή μητέρα σα;... πολύ όμορφη. Ό ' κόσμος μπανλούκΐΛ, μπουλούκια ήχο/νόν- τανε στό Νεκροταφρϊο γιάνά σοι, θη μέσα στά μνήματα. Έκεϊ άθ- παξαν τή μαμά σα; οί Τοΰρκοι· δέν τή σκότο>σαν ττιν κακοποίη-
σαν... την έδεσαν σ' ενα·δέντρο
καΐ δλα τα ζεϊμπέκια.... κΓ ?κρυ-
ψε τύ πρόσιοπό τη; μέ τά δυό τη;
χέιρια. Είχε χάσει τί; αίσθήσει;
της καί σέ λίγο θά ρχότανε τύ
τέλο; ολ' δσα τρά6ηξε, δταν ά¬
νάμεσα στά ζεϊμπέκια ήταν καί ό
παραγυιό; τοϋ μχιγαζιοϋ τοΰ άν-
τρα τσή Μαρίτσα;, ό Μεμέτη;.
Την γνώρτσε σ' έκείνη την αθλια
κατάστασι πού ήταν. Τή λυπήθη-
κε γιά τό κακό πού τή; εκαναν
οί όμόφυλοί τού. θυμήθην.ε τό
σπίτι της έδώ στό Κοοδελιό. Την
έ/.νσε άπό τό δένΤρο καί την εφε-
δυνατύ τ
ρε
στό πατριχό τη; σπίτι, άφού
στό μανιασμένο, άτακτο στρα
τό, πώ; την παίρνει γιά νά την
σκοτ,ώση. "Ομω; την πήρε γιά νά
την σώση "Εξη μήνες ή Μαρίτσα
ήταν αρρωστη καί μέ χαα.ένα μι>«
λά. Ό Μεμέτη; την σεβάστηκε.
Την περιποιήθην.ε καϊ γίνηκε κα¬
λά. Τή φώναζε πάντα «κυρία>.
Ή Μαρίτσα θυμήθηκΐ τά παι¬
δία της, τόν αντρα τη;, τή Στά-
σα την άδελφή, τη;, τό Φώτη, τόν
ό'ντρα τη;, πού τόν σκότωσαν γιά
χατήρι τή; Μαρίτσας. Ό Μεμρ-
της σεδάστηκε κι' έκείνη καί τή
θρησκεία της. Εΐπε στσοί Τοΰρκοι
πώ; την παντρεΰτηκε καί πώ;
τοΰρκεψε, γιά νά μην την ένοχ/.ή-
ση κανεί;. "Εζησε κθΛ'τά τη; σάν
ύπηρέτη;, χρόνια. Ή ντοοπή πού
πέρασε την εκανε άγνώριστη. Κντ
ταξε τή γη, γιατί Απ' αυτή ζητοϋ-
σε σίοτηρία μιά κι' έ'χασε, τά παι¬
δία τη;, τό Γιάγκο τη;,.ιπού τόν
δάφτισε μέ τό καντΰλι τή τελευ¬
ταία στιγμή πού φεύγανε άπό τό'
σπίτι τού; στή Σμύρνη. ΚαΙ την
Άφΐαλίτσα τη;, την τετράχρονη
κορούλα τση...
— Μητερα! Εεφώνησαν ό Γιάγ
κος καί ή Ά,μαλίτσα, κι' εκαναν
νά την άγκαλιάσουν. Έκείνη τού;
στονμάτησε, σάν νά μην ήταν ίκεί-
νη, καί συ<νέχισε: —Ό Μεμέτη;, άπό κωρό ήταν άρριοστο·;. Χτέ; 6ράδυ τόν πήρα- νε στά Σπιτάλια* ήταν βαρεία- αίριο θάρθουν οί Τοΰρκοι νά πά- ρουν τό σπίτι... καί φυσικά καί τή μαμά σα;, κι' δταν δοΰν πώ; είναι γοαικιά θά την σκοτώσουν «μέσω;. Καλυτέρα, γιατί ντρέπε ται γιά την κατάντια τη;. "Εσκυψε άκόμη πιό πολ.ύ στή γή γιά νά μή δοΰν τά καφτά δά- κρι>α πού ετφεχαν Απ' τά 6ασανι-
σμενα τη; μάτια.
— Μητέρα! ξανάπαν τά δυό ά-
δέλφια, κι' επεσαν έπάνιο της. Μη
τέρα, γλυκειά μητέρα μας. Πόσο
πικράθηκες! Θά σοϋ γιατρέτ(>ωμε
,μέ την άγάπη μας την πληγή σου·
Ό Θεό; μάς εστειλε Απόψε κον¬
τά σου.
Την άγκάλιασαν σφιχτά γιά νά
μην τού; την πάρη κανεί;...
Ή μάνα, άνίκανη πιά άφέθηκε
στήν άγκαλιά τό>ν ,ταιδιων της
κι' εκλαψαν καί οί τρίϊς μαζί άπό
χαρο καί λύπη.
Ή οασαντσμένη μάνα άνώοθο^
σε τό καμπονριασμίνο κορ-μί της,
ή χαρά τής ?δο>σί τή γιατριά καί
φτρρά νά πετάξη στήν Έλλάδα,
πού 48 όλόκληρα χρόνια τή λά-
τρρυε μοναχή της. Στόν ό'ντρα'
της, στή Στάσα τη;, μέ τά παι¬
δία τη;.
— ΙΙαμε, εΐπε, παιδία μου, πρίν
ξημρρώση. Τό Κορδελιό §έν μέ
χωρά πιά!
Ά.τό τό ραδιόφωνο άκούσ·ρΐκε
έκρίνη τή στιγμή: «Ή γέννησή
Σου Χριστέ ό Θρο; ημών, Ανρ-
τειλε τό φώς.·.».
ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
ΕΝΑ ΗΜΙΜΕΤΡΟ
Ο Εύθύμιος μέ χιοΰμορ καί μέ ποιητοϋ τή βούλα,
καϊ ή Κούλα μέ την πρόΖα καί μέ τραγουδάκια ώραία.
Λν βρεθής κοντά στό Ζεϋγος οέ καμμιά συγκεντρώση μας
θά περάσης όλο γλέντι καί β' άκούσης λόγια φΐνα
©ά γευθής την έζυπνάδα καϊ θά ιδής την "Ενωσή μας
νά γλεντά μέ εύφροσύνη καί μέ τοϋτα καί μ' έκεϊνα.
ΐ'Γιά τόν Γ. Βλαχοδημητράκο)
"Εχουμε στό Σύλλογό μας κι' ένα μαϋρο διαμαντάκι
μέ ταλέντο λογοτέχνη, ένα Βλαχοδημητράκι.
Συγγραφέας πιά φταομένος, καί όμιλητής τρανός .
έχει φίνο τό €ΑθΗΕ τού πού δέ μοιάζει κανενός.
Ή καρδιά τού να ιμεγάλη καί άπ" τή γενιά βεβαίως
κι' ή έκτίμηση κι' άγάπη ένεργείται όμοιβαίως
1 Εχει πάντα συνεργάτη κι' άδελφό τού καρδιακό
ένα σύμβολο σπουδαϊο, διαλεχτό καί θετικό.
Τόν μεγάλο ποιητή μας, τό άτόφιο μαργαρίτη,
ποιητή καί λογοτέχνη, Διονύση Άρβανίτη.
"Οσο γιά σένα, Πρόεδρε, εϊμαστ' εμείς κοντά σου,
καί θρόνο μέσα στήν καρδιά, χρυσό σοθχουμε στήσει
«γέραστη, νεανική νόν1 ή καλή καρδιά σου
όλοι μαΖΙ εύχόμαστε. Νίνα Κάπα Ραίση.
ΝΙΝΑ Κ. ΡΆΊΣΗ
ΧΟέ; άνέβαινα στήν 'Αθηνά
«πό την Καλλιθέα δπου διαμένω.
Πήρα τό λειοφοριείο άπό μιά διά
μεση στάσι πού ήταν γε,μάτο —
καί πότε ίΐνα* αδειο. — Τά άσπρα
μου μιαλλιά καί ή γένει έμφάνι-
σί; μου μέ καθιστοϋν σεδάσμιο
.-τολ).ώ μάλλον τώρα πού λόγω
δισκοπαθείας πού μοΰ παρουσιά-
εθηκε κνκλοφορώ μέ μπαστοΰλ'ΐ.
Ιαρέμεινα δρθιο; κρατοΰμενο; μ< τά δύο μου χέραα άπό δύο χειρο λαβές, περιμένοντα; ίσως .-ΐα<>α-
χωρήση κανεί; μιά θέσι. Στή φω
νί| τού Εισπράκτορος «Μιά θέσι
γιά τόν Κύριο» κανείς δέν άντε
πεκρίθη. Σπρωχνόμενο; έ'φθασα
στή μεσαία πόρτα τής κίΐθόδον.
'Εκ-εΐ σέ δνό καιθίσματα εκάθην¬
το δυό δεσποΑνίοε; — δ; τί; ά
ποκαλέσο έ'τσι — συζητούσαν
καί γελοΰσαν. Δίπλα των όοισκό
τανε μιά πινακίδα πού
2 θεσει; δι' ατομα χρήζοντα 6οη
θείας. Οί νεαρές μέ 6λέπα"ν« πού
*έν μΛαροΰσα νά στηριχθώ στά
πόδια μου καί Αδιαφοοοϋσαν παρ'
όλΛ τά θλέμματα ποΰ τού; έ'ρρι
χνα. Τ,ε^κά εφθασα στό τέρμα δρ
θιος.
Καί τώρα έριοτώ: Γιατί ε"χουν
τοποθετηθή οί πινακίδε; αύτέ;,
ποτόν έξυπηρετοϋν; Σ' άλλα μέ¬
ρη τή; Εύρώπη; — όπως μοϋ
λέγοτιν γιατί έγώ δέν ?χιο βγή
ίξω «πό την 'Ελλάδα — καί ά¬
πό δπου πήραμε τό μέτρο αΰτό
καί εμείς, αντέ; οί Θέσεις δέν κα
ταλαμδάνονται δσο καί δν τό δ-
χημο είναι γ«μάτο άφήνονται γώ
τού; εχοντας ανάγκην βοηθείας
πού θά παραυσιασθοϋν.
Δέν θά ε.τρΐπε οί πινακίδε; αΰ
τέ; νά βρίσκονται δΐπλα στόν εΐσ
πράκτορα τΟΰ όχήματος καί. νά
μπορεΐ νά τί; ελέγχη καί νά 6οη
θη τού; έχοντος ανάγκην βοηθεί
ος, παρακαλώντας τοίι; έκίΐ καθη
μένου; νά δώσουν την Θέσιν των,
άφοϋ γι' αϋτοΐ'; προορίζονται; "Ε
τσι Θά έξνπηρετηθοϋν οί εχοντε;
ανάγκην βοηθείας, θά έκπληοωθή
ύ λόγο; γιά τόν οποίον τοποθετή
θηκαν οί πινακίδος καί θά παύση
ί «σπράκτιορ νά φιονάζη «έν έ-
ρήμω».
Άπειιθύνομαι γι' αύτά διά τοΰ
«Προσφ. Κόσμον» πρός τού; άρ-
μοδίοΐ'; τοϋ Σου 'Τπουργείου
Συγκοινωνιών — ΟιΕΑΣ καί αλ
λην ύπηρεσίί(,ν καί θέλο) νά πιστεύ
σία δτι θά λάβη μέτρα έπ' αύτοΰ.
ΣΠΤΡΟΣ ΜΙΧΑΗΛ1ΔΗΣ
πό τάς επί τή; Τοεμπρσίνα; έλλη
νικά; μονάδα; —4 όν Σύνταγμα
Πεζικοΐ'— αΐτινες τά; άντιλήψει;
τολ·, περί άσθενοϋ; κατοχή; τοϋ
Μάλι - Σε-ντρλι, είχον, δυστυχώ;,
μεταδώσει καί είς τά άνο>τρρα
•Λλιμάκια, μέχρι τοΰ Γενικοΰ Σ τρα
ιηγείου, μέ άποτέλεσμα νά θεο>ρή
ται ή πρός κατάληψιν τού ίπιθε-
ώ; έπιχείρησι; εϋ
ταγμα, εύκολωτάτη δέ, διά ιιίαν
Μεραρχίαν τή; μαχητική; Λξία;
τών Κρητών. *
Ενθυμούμαι ί)ρ σχετικώ; πρό;
τά; ά,ντιλήψρι; ταύτας τό γεγο-
νός, ΰτι ό άντισυνταγματάρχης
Πεζικοΰ Καραποστόλης Άριστ.,
διοικητής τοϋ ώς ανω Σι«ντάγμα
τος Πρζικοΰ, εΐχε οιατιντώσει τό
τε την γνο>μην, ότι καί δι' ένό;
μόνον Τάγματο; ήτο όυνατή ή κα
τάληψι; τοΰ Μάλι - Σεντέλι, διό¬
τι κατείχετο τουτο άσθενώ;, θά
τό εΐχε ο^ καταλάδει ό ΐόιο;, αν
διρθετεν Αξιάμαχον Τάγμα, ώς τά
τής Τ Μρραρχία;, άντί των ταλαι
πωοημρνο>ν ιδικών τού.
Τρεΐ; άναγνοιρίσεις
σαι παρ' άξκοματικών
νιη,ταΥμ(ΧΤος> π{?0 τής
απ^ειξαν, δτι Μάλι - Σεντέλι καί
ίσχυρότατα κατείχετο καί άρτιω-
τάτην οργάνωσιν άμυντικήν εΐ-
εν.
Πάντως, υπό τών ανωτέρων κλα
μακίτυν έθεο)θήθη ώ; ΐντερεπαρκή;
ή δύναμις τή; Τ Μεραρχία;, όπως
.τιτεθή καί καταλάβη τό Μά>.ι -
Σεντέλι, μέ τό 14ον Σΰνταγμα
(Σνγκρότημ,α Παπαδόγκο)να) έ-
,τιτιθέμΓνον κατά τοϋ αϋχένο; Μέν
ζκάρανης καί τον ΰψώματο; 1·
800, τό 44ϋίν κατά τών ίη|κοαάτων
1647 — Πονντα — ώρ — καί
1269, καί τό 43ον κατά τών σχιν-
οικισμών "Αρτζα; ντί Σόπρα) "Αρ
τζα; ντί Μετζο καί τών ύψιομάτων
ΆνωνιΊμου, 1178 Μά 710.
Ή μαχητικότη; καί ό ένθοΐ'<ϊια σμό; τών όπλιτων τής Υ Μεραρχί άς, μετά τό τρόπατον τοΰ 14ου Συντάγματος εί; τό ϋψωμα 1923 τή; Τρεμπεσίνα;, είχεν έξιχθή εί; ίημηλόν σημίϊο-ν καί ουδείς των ή γητόρων, άπό τοΰ διοικητοϋ τοϋ Β' Σώματος Στρατόν, μέχρι τοϋ τελεΐ'ταίοιιι όιμοΊρίτοΐ', άμφέιδαλ- λεν ότι χάρι; είς τό ακ,μαιότατον ίπιθετικόν πνενμα τών Κρητών, ή επιχείρησις θά ήγετο είς νικη<ρό- ρον τέομα. Την ,ταγεράν νύκτα τής 12ης ΦΓ6ροι*αρίου 1941 πνρετώδης κ{. νησι; εΛεκράτει εί; τόν καταυλι- σμόν τοϋ 43ου Συντάγματο; π«- ΟΜΙΛΙΑ ΓΎΜΝΑΣΙΑΡΧΟΤ Την προσέχη Κυριακήν 24 τθϊ χοντο; καί ώ-ραν 11 π.μ. εί; την αΓθοΐΌαν τοΰ έν Άγία ΙΙαρασκενή Κινηματογράίρου "Ελλη θά γίνη (ΤνγκέντρυΜΤΐ; έπΐιμορφίοτικοΰ πε εχομέΛΐον είς την οποίαν θά ομι¬ λήση ό φΐλόλογο; ΤΛ«μνασιάρχης κ. Ίιοάννης II. Στεψόπουλος μέ θέψι«: 'Τπό ποίαςγίνικβς καί (I- δικά; προϋπσθέσει; θά δυνηθή ό έκπαιδευτικός λειτουργός νά έπιτε- λέση ττ^ν υψηλήν αποστολήν τού. ρί τύ ϋψομα 1308. Είς την κωνι- κήν σκηνήν τοΰ συνταγματάρχου Παπανιχολάου Νικ. είχον συγκεν- τρο/θή, καθώ; πρριέγραψα ήδη εις τό κεφάλαιον «Αί περιπέτειαι τοΰ44ου Συντάγιιατο;», πάντε; οί άνώτεροι άξιο>μΓχιτικοί, ό άντι-
στράτηγο; Παπαδόπουλό; Δημ.
μετά τινιυν έπιτελών τού, έπιτελι
κο'ι άξιωματικοί τή; Τ Μεραρχί.
α;, καί μετ* μακράν σύσκεψιν,
καθ" ήν λεπτομερέστατα έμελετή-
&ησαν αί αποστολαί, τών τμημά-
των καί «νε-λύθησαν μία πρός μί¬
αν αί παράγραφοι τη; ίστορική;
ύπ' άοιθ,αόν Α. Π. 24 έπιχείχ. 1)
12..2.41 διατάγής τοϋ 43ου Συν-
τάγματος, άπεσΐ'ρθημεν πάντες
είς τά ίόια, ίνα προετοιμασθώμεν
διά Τ('λ' επικείμενον άγώνα.
Μετά τίνα λεπτά τή; ώρας έκοι
νοποιήθη ή κατωτέρω Ήμεοησία
Διαταγή τοΰ ΣιιντάγμΛτο;:ϊ
43ον Χΰνταγμα Πεξικοϋ
12η; Φευρουάριον 1941
Άγαπητοί μου Άξκοματικοί,
'Τπαξ)κοί καί Στρατιώται. "Ε¬
φθασεν ή ίερά στιγμή πού μέ τό¬
σην αγωνίαν άνεμένατε, δπο>ς πολ
λές ςρ-ορέ; μοϋ τό εϊπατε, πού σά;
ερώτησ«, γιά νά συντρίψετε τόν
6δε/.'ρόν, ίίπονλον καί άνανδρον
αντίπαλον σα;, ό όποϊο; εζήτησε
νά μα; κάμη δούλομ; καί νά μ(Ί;
πατήση τά δσια καί ίερά τής ώ-
ραία; μα; Πατρίδο;.
"Εφθασεν ή στιγμή, πού τά χα-
Κιδδινα χέ-ρια σας, πού κοατοϋν
τά δπλα σα;, θά συντρί·ψουν τού;
δολοφόνον;, οί όποϊοι εδολοφόνη
σαν μέ τά; 6όμ6ας τι»ν συναδέλ-
(Γθΐ'; σας καί οί οποίαι όολοφονοΐίν
*, έροντας, παιδία, γυναϊκε;, τόσον
ί'πονλα καί άτιμα.
Αί'-ριον τό προ)ί στί; 5, θέλω
ά σά; δώ στά μάτια μου άληθινά
λιοντάρια, γιά νά δείΕετε άπό χον
τά στού; 6ρ<ι»μ,ερού; Ιταλού;, τί σημαίνουν Κρήτες στρατιώτε;. Ανριον τό πρωί, ποΓπει νά μά θη δλο; ό κόσμος δτι οί Κρήτες είναι ήμίθεοι καί δτι ρ'γοαψαν σε- λίδα είς την έ'νδοξον Ιστορίαν τής Κρήτης, ,τολύ ανωτέραν έκεί¬ νη; τοϋ Άκοωτηρίου καί τοϋ Άρ- καδίου. Άναμρνοι άνυπόμονα τά άποτε- λέσματα των ήρίιηκών κατορθωμά τ<ον σας, τά όποϊα πρίπει νά εί¬ ναι ανωτέρα οπύ δοα κάνουν αλ- λοι συνάδελφον σας έδώ καί τό- σοιις μήνας.... Ζήττο ή ώραία. μας Πατρίς! Ζή το> ή ήρωίκή Κρήτη!
ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΤ Ν.
Σνν)τάρχης —ζικοΰ
■ (Άκολουθεϊ)
ΚΑΧΠΙΑΔΟΚΙΚΑ βΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣπΑΓΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΗΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
ΤοΟ συνεργάτου μας
Στ'νέχεια έκ τοΰ προηγούμενον)
ΚΕΙΜΕΝΟ
Τα μέν δή πρωτα τής ήλικίας
υπό τω μεγάλο.) πατρί, εν κοινόν
παι&εντήν άρετής ό Πόντος τηνι
κάντα .τρούβάλλεται, σπαιργανοϋ-
ται καί δ1ί1Λλάττετ'αι πλάσιν την
αρίστην τε κα'ι καθαροτάτην, ήν
ήμερινήν ό θείος Δαυίδ καλώς ό
νομάζει, καί τής ννκτερινή; Αν¬
τίθετον. Υπό δή τούτω καί βίον
καί λόγον συναυξαναμένον; τ«
καί συνανιόντα; άλλήλοι;, ό θαυ-
μάσιο; έκπαιδεύεται' ού Θετταλι
κόν τι καί δρειον αντςον αι'οχών,
ώς άρετή; εργαστηοΊθν, ονδέ
Κένταυρόν τίνα άλαζόνα τών
κατ' αίτόν ήοώ(ι>ν διδάσκαλον, ου
δέ πτίάκα; βάλλειν, ή κατατρρ-
χειν νεθρίόν, ή θηρεύΒΐν έλάφον;
{π' αΰτσΰ διδασκόμίνος, ή τά πό
λεμικά κράτιστο; είναι, ή πωλο
δαμνεΐν αρίστα, τώ αΰτφ πώλφ
καί διδασκάλφ χρώμενο;· ή μι»ε-
λ.οϊ; έλ.άφ<ΐ)ν καί λεόντων, τοΐ; μΐ'θικοΐς έκτςΐφόιιεΛ'ο;, άλλά την εγκύκλιον παί§ενστν παιοευόμενος καΐ θεοσέΰίΐαν έξασκοΰμενος' καί συνίλόντι φάναι, πρό; την μέλλου σαν τελειότητα διά των έξ άρ- χής μάθημάτιον άγάμενος. Οϊ μέν γάρ ή 6ίον μόνον, ή λόγον κατωρ θτοκότες, τώ ετέρω δέ λείποντες, ουδέν τών έτεροφθάλμίον έμοί δο κεΐν διαφέρουσι· οί; μεγάλη μέν ή ζημία, μείΐον δέ αΐσχο; όρώσι καί ορο>μρνο<;. Οϊ; δέ κατ' αμ¬ φότερα εύδοχιμεϊν ύπάρχει, καί εΤναι περιδεξίοι;, τούτοις καί τό α* τελείοις, καί διοτεύειν μετά τή; έκρϊθεν μακαριότητος·.. ΕΡΜΗΝΕΙΑ Σάν ήταν μικρό ,ιαιδί άκόμίΐ, σπαργανώθηκε καί διαπλάσθηκε μέ την αρίστη καί πιό καθαρή διάπλασι, την όποία πολύ σωστά όνομάζει ό θεΐκός Δαβίδ ήμερινή «ιί άντίθετη τή; νΐκκτεοινής, κον τά στόν μεγάλο πατέρα τού, πά σίγνωστο δάσκοιλο τής άρετής πού άΛ-εΟΗξε ό Πόντος. Μέ την έπί- όλεψ1 λοιπόν τοϋ πα,τέρα τού έκ παι&εύθηκε ό θανμάσιο;, γ..' δσο μεγά?.α>νε στήν ήλικία, τόσο προ
χοοροΰσε καί στί; γνώσει;· καί
ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ
Είς τά φύλλα τοϋ «Κόσμου»
τής 7 καί «ΙΙρΌσφυγικοΰ Κάσμου»
τή; 10 Ιανουάριον έ- ε., ίΐς τό
άρθρον υπό τόν τίτλον «Τό Β»6λίο
πωλείον χ. Χαρ. Γιαδάνον τιμά
τού; συγγραφεϊ; 'Αμαροα>σίου», έ-
σςραλμέν*); ανεγράφη, δτι ό συγ¬
γραφεύς των βιβλίον «"Αννα Τρι
ανταφυλλί&ον, ή Μεγάλη Μακΐδό
νισσα» κίΐί «Σνμβολή εί; τό Ά-
νατολικόν Άρχοντολόγιον-» είνατ.
ό συΛ'εργάτη; μας κ. Ίο>. Βερ-
νάρδος, Αντί τ°ϋ όρθοΰ ό συνερ-
γάτης μας κ. Τριαντ. Θεοδωρί-
6η;. Τά 6ι6λία τοΰ κ. Ιω. Βερ¬
νάρδου είναι «Δαδάκη; — Πίν.
δος» καί «Τ,ρϊμΛβσίνα».
κ. ΙΩΑίίΝΟΓ Δ. Λ0ΓΕΙΑ1
οέν εΐχε σάν έργαστήριο Αρίτή;
κανενα σπήλαιο Θεσσαλικό πάν<') σέ όοεινό αι'ιχένα, ουτε καί κά- ποιο Κέντατ·ρο άλαζόνα σάν δά- σκαλο, γιά νά διδάσκεται άπ' αϋ τόν πώ; νά σημαδίύη πουλιά στόν άέρα, ή νά κννηγάη ελάφια καί έλαφάκια, ή νά είναι ίκανώτατο; στά πολ/ε,μ*κά, ή νά δαμάξη περί φημα αλογα, χρησιμοποιο)ντας βάν αλογο τόν ίδιο τόν δάσκαλό τού1 τε καί τρεφόταν μέ τά μυθι- κά μναλά έλαφιών καί λιοη-α<)ΐ- ών, άλλά σπονδαζε την έγκύκλιο παιξεία καί γύμναξε τόν έαυτό τού στήν θεοσέΰιια· καί συνοπτΛ χά γιά νά σά; πώ, μέ τά άρχικά θι'χαατα ίεδηγοϋσε τόν ^-αντό τού στήν μΐλλ.οντική τελριύτητα. Για- τί έκείνοι πού έπ:ιτνγχάνοτ>ν στήν
ξωή μόνον, ή στήν παιδρία, καί
(•στερονν σ' ?να άπ' α'ιτά, μοθ
φαίνιεται δτι δέν ΟΗαφέρουν καθ»
λον άπό τούς δίκορους άνθρω¬
πον;, στούς οποίον»; μεγάλη εί¬
ναι ή ϊημιά, μργαλΰτΐρη δμίος ή
ντροπή δταν δλέποιιν καί 6λ«πον
ται. Έκεϊνοι δέ πού προοδεύουν
καί είναι έπιδέξιοι καί στά δυό,
σ' αύτούς ταιριάζει νά λεγωνται
τέλυΡΐοι καί νά ζονν μέ την έκεϊ
θ€ μακαριότηττα...
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΨΗΦΙΧΜΑ
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τής
'Εταιρία; θρακικών Μελετών συ¬
νελθόν έκτάκτως σι'ιμερον την 2αν
Ίανον>αρίου 1971 επί τώ θλιβερω
άγγελματι τοΰ άδοκήτου θανατον
τοΐ< Γεωρ^ίιοΐ' ΤσιτΛιμ-πΙουροΰνη, καί λαβόν ΰπ' δψει: "Οτι ό μεταστάς, επί μακράν σειράν έτών ^έτελεσε Γενικάς Γραμματεύ; τή; Έταιοίας Θρακι¬ κών Μελετών, σνντελέσα; τά μέ- γιστα εί; την ίΰόδωσιν τοΰ 'Ε- θνικοΰ σκοποϋ ταύτης, διά τή; πλήρους άφοσι(ί>σ€(ιΐς είς τού; ϋ·
ψηΐλοί'ς σκοίΑούς τής 'Εταΐιρία,;,
τής άρτια; έπιστημονιχή; τού συγ-
κροτήσεως, τής άκαταπονήτου όρ-
γανωτικής τον δραστηριότητος, ά-
γωνισθείς πάντοτε μετά ζήλου υ¬
πέρ των σκοπών τής 'Εταιρίας τής
Θράκη;
ψηφίζει
1) "Ο,το); σύσ<κι>μον τό Διοικη¬
τικόν Συμβουλιον παρακολουθήση
την κηδείαν τοΰ μεταστάντος.
2) Κατατεθή στέφανος διά τοϋ
ΙΙροέ&ρου.
3) "Οπως γίνη έπικήδετο; κα-
τάλληλο; όμΐ/λία.
4) 'Εκφρα'σθώσιν συλληπητήρια
τού- Δ. Σοι^μβουλαοι1 καί τών Με-
λών τή; 'Εταιρία; «Ι; την οΐκογέ-
νειάν τού.
5) Δημοσιευθή αντίγραφον τοδ
παρόντο; ϊ'ι; τόν Τύπον Αθηνών.
Ό ΙΙρόεδθος
ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΉΣ
Ό Έντΐταλμένος Σΰμθουλος
ΚΛΝ)Ν0Σ ΕΑΠΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
.
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940
Διάλίξις τοΰ δημοβιογράφου κ.ΧΡΗΣΤΟΤ ΠΑΠΠΑ
(Σννέχ£ΐα έκ τού προηγούμενον)
Πλησίαζαν πρός τα. χαρακώμα
τα καΐ λέγαμε ότι, δέν θά βρίσκον-
ταν έκεί ζο>ντανοί ή μή βαρεία
τραν.ματισμένοι δικοι μας γιά νά
ι ούς άναχαιτίσονν...
Κι' δμως!! Τι ήτανε έκείνο ποΰ
Ιγινε! "Οσο ζώ δέν θά ξεχά-
σω τόν σνγκλοννσμό πον αίσθάν-
θηχα. Ριγοϋσα και όάκρνα άπό
περηφάνιια γιά το ο,τι εγινε. Μό-
λις .τλησίασαν στά 30—50 μέτρα
οί Ιταλοί, ξε-πετάχτηκαν μέ έφ'
οπλον λόγχη οί δικοί μας κα'ι μέ
την κρονγή «άέρααα», ποίι γέμι-
σε καί όόνηοε, την άταό(Τ(ραιρα,
ςεχύθηκαν.
ΤΊ θέαμα ί'ιτα.·νε ίκείνο! «Χτυ-
ποϋσαν άριστερά - δεξιά, μπρο-
στά - πίσω, αέ τα όπλα, μέ τις ξι
φολόγχες, μέ τοΰς ζωστήρες, μέ
τα χέρια. Μάχη σώμα πρός σώμα.
Καί ιό άποτέλεσμα άντάξιο τής
ίλληνιχής λε6εντιά; καί άντρειω
ούνης. ΟΙ Ιταλοί άντ! νά πάνε
μπρός, τό βάλανε στά πόδια ό-
λοταχώς...
Τό πυροδολακό μας, μόλ»; έξώρ
μηο« τό ίταλικό πεϊικό, εΐχε άρχί
σει 6ολ.ή άνασχέσεως. Μιά 6ολή
θαιχμάσια γιά την ιύστοχία της.
Μϊρικές όβίδες τού πέσανε σέ μιά
χαρόδρα, άπό την όποία κατέδαι
ν«ν γιά νά μας πλευροκο.τήσουν
μελανοχίτΐυνες. Τινάχθηκαν ,ιερι-
κά μέλη , ποΰ άποκάπηκαν άπό
τα σώιιατά τους, άπό τα βλήματα
καί οί έξαίσιοι πυροβολητές μας
δρήκαν τό στόχο. Έβαλον καται-
γιστικά στή χαράδρα. Κι' όλόκλη
ρο τό τάγμα, αξιωματικόν καί άν
δρες, τού οποίον φοροΰσαν μαύρα
πονκάμισα καί στά .τίτα τό διακρι
τικό τού φαοκττικοϋ όιπλοΰ .πελέ
κεως, δσοι οέν σχοτώθηκαν ή δέν
ϊΐχαν τραυματισθή βαρίΐά, παρε¬
δόθησαν.
Ό Μουσολίνι —κατά τίς τόχε
πληροφορίες— έσπευσε κατησχυ-
μένο; νά φύγη μέ ενα τάνκ, δταν
μιά όδίδα τού πτ>ρο6ολικοΰ μας,
εσκασε —τυχαϊθΓ— πολϋ κοντά
στό σημεϊο ποΰ βρισκόταν. Ή έ--τί
θέσι, στήν όποία τόσες έλπίδες
είχανε στηρίξει, γιά νά άναστηλώ-
σοΐ'ν τό καταρρακο>μένο γόητρό
τονς ο Ιταλοί, γιά νά μάς δώσοΧΎ
?να μάθημα, άπέτνχε παταγοεδώς
Χιλιάδες οί αίχμΛλωτοι ποϋ πιά
σαμε. Καί ποίος δέν επιασε τή μέ
ρα έκείνη αιίχααλώτονς. Άκόμη
καί οί μάγειροι καί ο ήμιονηγοί
καί οί δοηθητικοί γραφειάδες...
Άνάμεσα στοής αίχμαλώτονς
καΐ ό διοικητής των φασιστικών
τμημάτοιν των, ό άντισννταγμα-
τάρχη; —-νομίζι»— Πελεγκρίνι, ά
δελφός τοΰ υπουργόν καί αεγαλ.ο-
ύιομηχάνον τής Ιταλίας καί πλή-
θος άλλον.
Μία άκόμη λάαψη τής ελληνι¬
κάς λεδεντιάς. "Ενα άκομη άστρα
ποβόλτμια τού μεγαλείον καί τής
παλληκαρωσύνης τών 'Ελλήνων,
Τα μεγάλα δνειρα των Ίταλών ε
οδνσαν. Κι' άπάν·(ΐ) τους στήθηκε
μεγαλάτρεπο κα'ι άκατάλυτο τό λά
6αρο μέ τή φράσι: «Ή 'Ελλάδα
ποτέ δέν πεθαίνει!».
"Εγιναν κι' αλλα πολλά, καϊ
πρίν καί μετά άπό τή μερά έκείνη
Δέν μπορονν νά ίστορηθονν σέ μιά
όμιλία. "Οχι γιατί δέν άΕίζονν,
άλλά γιαχί 6έν έπιτρέπει ό χοό-
νος.
Εμείς, οσοι πολεμήσαμε τότε,
άλλά καί υλόκληρος ό 'Ελληνικός
λαός, κ.αμαρώναμε καί είμαστε ύ-
περήφανοι γιατί κάναμε στό άκέ-
ραιο τό καθήκον ιιας. Δείξαμε ό-
λοι, πώς εϊμαστε άξ.οι "Ελληνες.
Σννεχιστές των παρακαταθήκην
και τών μεγάλον Ίδανικων .-τού
μός κληροδοτησαν οί πρόγονοί αας.
Είμαστε ετοιμοι νά κάνονμε χό ϊ-
διο, αν ιιάς κα>.έο"οχ·ν καί .ιάλι οί
άνάγκΕς τής Πατρίδος. Κάθε Θν-
σία γι' αυτή, δσο μεγάλη κι' άν
είναι, τΤναι επιΰεδλ.ημένη.
Δώσααε τό παράδειγμα. στίς έ-
περχόμίνες γενεες. Είμαστε &έ6αι
οί παίς κι' αύτές, οί σημερινοί κα'ι
οτΰριανοί νέοι ιια;, θά μργαλουρ-
γησον/ν, θά θνσιασθονν, αν ποτέ
χρειασθή νά δώσοι>ν τό είναι τους
γιά την 'Ελλάδα μας. θά εμπνέη
σθοΰν κι' αύτοι, όπως καί εμείς,
άπό Τούς στίχονς τοΰ βάρδου μας
ποιητή, τού έ&νικοϋ μας ποιητή
Κωστή Παλαμά:
Αΰτό κρατάει «ίτνάλαφρο
μέν την άνεμοζάλη
τό άπό τοΰ κόσμον τή 6οή
.-τρεσδϊυτικό κεφάλι.
Αύτό τό λόγο θά σάς πώ,
δέν εχιο αλλο κανένα:
Μεθνστε μέ τ' άθάνατο
κοασί, τον
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
ΤΟ ΜΟΥΣΕΙβ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΓίΝΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ!
ΪΤΝΕΑΒΙΑ έχ της 1ης σελίύος
είναι ύπέρμετρος ό λόγος, ότι ή
παρα§οβιαχή άγωγή αποτελεί σχο
τήοιο ερμα στούς σύγχρονονς κλυ
διονισμούς τής κοινωγίας μας. Ού
τε 6ά πρέπει νά ,τροδληθτί ή άν-
τίορηβη, ότι ό ένιαΐος Έθνικός
6ίος δέν χρ*ιάζ*ται τοπική παοά
οοση. Χι,ορΐς τίς ίπί μίροα,'ς μνή
μες, δέν σνγκρο.τεΐται ή ίθνική
θά ίύχόταν κανείς νά
κι' έδώ καί στϊς άλλες έλληνι-
κές πόλεις, ξεχωριστα Μουσβία
τώΛ' Μικρασνατών, τών ΙΙοντάον
καί τών θρο,κών. Ό πλοΰτος των
.ταραδοο-ιακών οτοιχείων τής κά¬
θε ένάτητας είναι άπές<ιντος' κι' είναι έπαινίτό ■καί πο).ύτιμο ό,τι γίνεται τώρα. Ένδιαφέρΐί, δμιος τι Ιδρύση τού 'Ενιαίου Μουσείοα), .τού θά την πετύχουν άποτΐλεσμα τικώτερα οί ονντονισμένες ένέρ- γε«ς τών πνευματικων καί οίκο νομικών εκπροσωπών όλον τοΰ "Ελληνισμόν τής Άνατολής. Καί θά είναι κάτι μΐγαλειωδέ-οτερο. 'Επείγει 6ε€αια καί ή συγκεντριο ση των κειμηλίων καί των στοι- χείων τού Μοναείον αντοΐ'. "Ας αίβιοδθιξοϋμε δμως. Μετά τό οΐ- κοδόιιημα καί τοϋς σμένους σκοπούς, ποί.λά θά άκο- /.ονθήσουν. ΟΊ χορηγίΐς σέ χρή μα καί σέ ειδή δέν Θά λείψονν· Τό κοινό, δσο κι' αν οραίνεται ά- διάορορο, συγκινεϊται οπό τίς πνευ ματικές πριοτοβονλίες, Ιδιαιτέρα τίς στέρεϊς κι' άνιοιοτελ^ϊς. Κι' ατως γί·νεται μέ τα 6ι6λία, πολ- λοι βά πςκχχρέρουν α' ?να "Ιδρτν μα έβνικής έμπιστοσύνης, τίς κει μηλιααές συλλογές τόη· πατεοων τοΐ'ί. Τό Μουοεϊο είναι πάντα τό {■π' άοιθ. 1 ίόρνιια έιιπι-στοσννης καΐ αίωνιότητας». Τό θαρυσήμαντο αύτό ά τον Καθηγητού τοΐ' Παλ·ε.τιστημί ου κ. Λονκάτοτι εθεώρησα <τκόπι- μο νά άνακοννιοθή και άπο τίς στήλίς τοϋ «Προσ<ρυγικοϋ Κό¬ σμον» νομίζω μάλλ.αν ότι έπεδά- λετο νά λάδονν γνώσιν καί άλλοι Μικραστάτες καθώς καί οί Πόν- τιο» καί οί θράκες. Ή δηυοσίενση δμ(ι>ς αύτη ά-το-
Ολί.ιει και σέ κάτ< άλ).ο, πέραν μιάς άπλής σχετικής ένημερο')- οιεος. 'Επϊ τής προτάσκος καί τών άπόψεων γενικά τοϋ κ. Λου χάτον νομίζο) ότι 'έχονν χρέο; νά λάβονν θέση, ύπεύθυνη, κίΐί νά ΐκφερουν τίς γνίδμες το>ν, .ταρά
γοντες καί έκπρόσιοποι καί κάθΐ
αλλος ένδιαφερόμενος γιά τό ση
μαντ/ικώτατο τουτο θεμα, άπό τόν
κόσμον κατά πρώτον λόγο τό δι-
κό μας, των Μικρασιατων, τών
Ποντίο>ν, τών θρακών.
"Η πρέπει κάτι νά γίνει επί
τέλους — σέ λίγο σινμπληρώνον-
ται .τενήντα χρόνια άπό τή Με-
Η ΠΙΤΤΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ Κ0ΝΣΤΑΗ)Π0ΑΙΤ0Ν
Μέ θοησκεντικ>)Λ· κατάνυξιν καΐ
εθιαικήν άπό α.1ών<ον 'Ελληνο - Χριστιανικήν παράδοσιν, ίκόπη την 14 Ιανουάριον 1971 ήαίραν ΙΙέιι- πτην καί ωςιαν 8 ιι.μ. είς την με¬ γάλην Αίθουσαν τοϋ «ΚΕΝΤΡΟΤ ΚΩΝ)ΠΟΛΓΓΩΝ» Νίκης 25, ή Άγιοδασιλόπιττα τοό Σίυαατείον την τελετήν ηΰλόγησε ό Έπίσκο- πος Δαφνουσίας κ. Γρηγόριος τού Κλίματος τοΰ Οίκουιιενικοΰ Πα- τριαρχίίον Κο)ν)πάλειος όστις κ.αί ώιάλησεν δι' όλίγιον. 'Επίσης πα¬ ρέστη ποϊσβύτερος τοΰ Ίϊοοϋ Να¬ όν Άγιον Γεοογίον Καρντβη πα¬ τήρ Νικό/.οι>ς, Ιεροίργήβα)ς τή
σνμ,τρά'εει τής Βνςαντινής Χορί»-
δίας υπό την Δ)νσιν τοΰ Κων)πο-
λίτον κ. Μαφίδη.
Παρέοτησαν Κο>ν)πολϊται καί
Φίλοι Κων).τολιτών, οί ό.τοϊοι έΕε-
όήλιυσεν τόν ένθοι·σιασαόν των, δια
την από πάση; πλενράς ίκανοποί
ησίν τον. Ησθάνθησαν επί δίο>ρον·
Πολίτικη ϊ,εσταοιά, Βνύαντινοχβν-
στιανικόν Έκκλησίαοίμα καί Βν-
ζαντινοιιονσικτιν νμνολογίαν, εί;
τρόπον ωστε νά νοβταλγήσονν
πηός στιγμήν τάς εύν.λ-εεϊς καί εν-
τυχΐίς, δι" αντούς, ημέρας έν τή
ΒασιλΓν>ονση.
Έν πρώτοις επί τή ενάρξει, τής
τελετής, ό Διευθύνων Συμβουλάς
τον «ΚΕΝΤΡΟΤ ΚΩΝΠΤΟΛΙ-
ΤΩΝ» καί Πρόεορο; τοΌ «ΣΥΝ-
ΛΕΣΜΟΤ ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΛ¬
ΛΑΔΟΣ 1324» κ. Εύθίπίδης Μα-
ν.ρίδιις, δικηγόρος Λτε τα εξής:
«Σκοπος» έτοποθέτοχ'ν και μικρόν
κλώνον κοανιάς ή τεμάχιον άχύ-
ς/οηι καί έπκττΕνετο ότι ό εύρί<τκ<ι>ν
τό νόμιβμα θά άπέκτα έντός τον
Γτους «οικίαν» ό εάιρίσκων τόν
κλώνον τής κρανιάς «άιιπε/.ον» ό
δέ τό τεμάχιον τοϋ άχνοον ««αγρόν».
Είς την Μακεοανίαν δέ πάλιν το-
ποθετοϋν ξύλινον όμοίωμα άροτρον
ή ααντριοΰ καί άλλαχσθ .ιράγιιατα
λύτιαον έ'χει καΐ οσα σνλλρχ&οϋν Λδε-λψών Κωνίπη/.ιτών, άιον επί
θά τα θέσω είς πολύτιμον θήκην 40 έ'τη διεκόνενσα καί «Γναι άση-α-
καί θά τα παραόώσω είς τόν σκ).η- Αώς πιθανόν πολλοΰς έξ ναο>ν να
«όν "Έπαρχον. "Ισί;>ς τότε σωθώ- ίνί·μο;ενσα και έθάπτισα. 'Τπο τας
μέν». Σημειωτέον ότι ό "Επαο- ] ευχάς τή; Αΰτοϋ θειοτάτης Πα-
χος σννβΛη'-ετο πάντοτε άπό πολν- ναγιότητος τον Οίκονμενικον Πα-
.τληθή κονστοδίαν κακοΰργον. τςιάρχου Κων)πόλεως, ό οποίος
Έπίσης προέτίΐνεν ό Έπίσκο-
πος είς τό ποίανιόν τον νά έξέλ-
θουν ολοι πρός προϋπάντησιν καί
Κ<ρίες Κύρκκ, Τό «ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΩΝ)ΠΟΛΙ- ΤΩΝ» σΐ'νεχίζον τήν Χο«ττιανι- χήν Παοάδοσιν τοΰ κοτ|>ίαατας τής
Άγιοόασιλόπιττας εύςίσκϊτο-ΐ πά¬
λιν είς τήν ευχάριστον θέσιν νά
ϊορτάση καί εφέτος τό εΰοίωνον
τουτο γΐγονός μέσα στήν έστίαν
τοιι - έστω καί μικράν - διά νά
προσδιόση εά; τό έθιμον οίκογενει-
ακόν καί καθαρώς Χθίσπανικόν καΐ
χοωμα καί νά εύχηθή
εις τοϋς παρκτταμΓνονς εύτνχισμέ-
νο τόν καινούργκ) χρόνο.
Ώς γνωστόν τό κόψιμο τής Ά-
γιοόασιλόπιττας ϊίναι πανάρχαιον
Χριστιανικόν "Εθιμον με μίαν μα¬
κράν Ιστορίαν.
Ή Βασλά-αττα κατά τόν Ιστο¬
ρικόν αας Εύάγγελον Φίοτιαόην -
Ατίτιμον Διεΐ'θτντήν τής Έβνικής
Βνβλιοθήκης - είναι ίνα κράμο
Άρχαιοϊλληνικον καί Χοκπιανκόν
καΐ συνδέεται .ιε τόν 'ίΛθταστι-
κάν "Α καί τοϋ μελιπήκτου,
άποτελνεί τήν Βαβιλό,τιτιτα, ή όπο!»
λέγεται κατά τόποι>ς «Άγιοδασι-
λόπιττα», «Άγιο&αοίλης», Άγιο-
6ασιλίτ<τα5>, «Βα<τιλίτσα», «Βασι- λοκουλούρα», «Βασιλοπούλα», «Βα- σιλόψωιμο» καί ή όποία παρασκενά- ζεται, ώς γνωστόν, πρός τιμήν τον Άγιον Βασίλειον καί κόπτεται είς εκάστην οΐκογΐνΐΐαν ϊίτε κατά τό μεσονύκτιον της παραμονής τοΰ νεον ϊτους, είτε «άνήμιερα» κατά την μεσημβρίαν, μέ ολόκληρον ίε- ροτελεστίαν. Έκ τοϋ κοψίματος α,ύτοΰ έξαο- τάχαι κατά τήν παοάδοσιν ποίος θά είναι ό τνχηιρός ολόκληρον τοΰ ετους ή καί πολλάκις ποίον τύχην θά έχη έκαστον μελος τής οικογε¬ νείας, διότι δέν ίΤναι μόνον τό με- ταλλικόν (Χρνσοϋν η άργνροΰν) γάλη Κατασχροφή — ή νά τό πά νόμιομα τό οποίον τιθέμενον έντός ρονμε άπόφαση, πώς δέν γίνεται τίποτε άπό τή γενιά τή δική μας καί νά τό κλείσοκιιε τό θέμ«. ΝΙΚιΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ τής πίτΤας καθαοίςει την προσ<οπι· κήν εύτΛ'χίαν τού εύρίσκοντος αΐ>-
τό, άλλά καί διάφο&α άλλα σημά-
δια μέ σνμβολικήν σημαβαν. Οΰτο>
π.χ. είς τό χωρίον τής θράκη;
Είς την εΐκόνα: Ό Διευθύνων Σύμβουλον τού Κέντρου Κων)
τών, ένώ κόβει τήν πίτταν. Διακρίνονται έΕ άριστερών πρός τα
δεΕιά, 1) Ό Διευθπντής μαο κ. Σωκρ Σινανίδης, 2) Ό Έπί-
σκοπος Δαφνουσίςκ; κ Γρηγόριος, 3) ό συνεργότης μος πατήρ
κ. Νικόλαος Παπαδόπουλοο, πρωτοπρεσβύτερος τοϋ Ίεροϋ Ναοϋ
Άγιου Γεωργιου Καρύτση, καί 4) ό συνεργάτης μας πρώην 'Υ-
πουργός κ Χρήστος Σολομωνίδης.
μεριμνά διά την ευημερίαν καΐ εν-
ττνχίαν έν Χοιστώ των άπανταχοΰ
'Κλλήνων Χριστιανών, ηνλόγηίΐα
ζαχ έγώ την πίτταν αυτήν κατά την
ΉλλιΙνοχΓΓ στιανικήν πι·)ρ<ί6οστν Τής ΒασιλεΐΌΪνΐης και εΰχο.ααι είς πάντας εντυχές τό νέον ετος». Κατόπιν έλαβον εκαοτο; ί* τΛν ,ταρισταιιένυ>ν τό κομιιάτι τον έκ
έ η
Δ0ΚΙΜΑΖ6ΤΑΙ 0 ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ
ΣΤΝΕΛΕ1Α έκ τής 1 ΐς σελίδο;
καιοσύνης εύρε την ίνικα.οκϊιν την
κώ εγινε λά&α, ποΰ έπέροΛεν ής
τα στήθη τών νχοδν>ύ^ι>ν, 6··.ά να
τού; σηκώση εί; την σνγκλονιστι-
κήν εκείνην απόφασιν τή; λντρ*)
ΙΙελοιρία λοιπόν ή είσφορα της
μονής. ίΐΐλοιρία καί εί; την άνν-
ψυ>σιν τον μοοφωτικοϋ ίΛΡθον
Καί άρκίϊ ν(ΐ νπαμνη<τθή, δ ψυ>σι μφ
Καί άρκίϊ ν(ΐ νπαμνη<τθή, δτι πο>^
έ·5~ αυτών όιετήι>ονν (Ήθλιοθή-
Ιλ 6ιά
κάς. αί οποίαι έκαλήβσονν και όιά
τάν όγκον καϊ διά την
τιον. Καϊ ότι διέβησαν
«ξίας κημήλια. καί ντοκοναέντα,
ιί; τά όποια, κατά κύριον λόγον,
ε,στηρίχθη ή Ίστορΐ ι.
Προσήρχοντο δμως τότε εις
ένετάσσοντο 6ν-
αι ήσκει δλΕιν ό
ολίγων δέ
^ ,Ι τάς μονάς
^. ] Θρωποι ΛΕίΐ-
τής δΐανομής τής πίττας μέ την
ελπίδα τής άνενρέσεος είς αύτό
τής χΐ'νσής λίρας. Ό τνχτ>ρός
ανεφάνη κατά τήν διάρκειαν ι>ι, ι · .
τε,ετής, άλλ' ασφαλώς θ' άναφα-| ^Χ-σμόα μέχρις,
νή έκ των ύστερον, διότι εκόπη¬
σαν διά τοΰς δρδικαιολογτ,
άπαντας έκ τον Διοικ. Σν
τοϋ «ΚΕΝΤΡΟΤ ΚΩΝ)ΠΟΛΙ
κυριολεκτικώς Καί
πρόβλημα υπάρ-
Μ.ά 6πο τ6α
ό,λλα.
Είς τήν έ.ταοχίαν ή Άγιοβαοι-
λόπιττα στο)α'ζεται μέ διάφορα στο-
λίδια έκ ζΰμης, τα όποϊα σι>μβολί-
ξοι·· τό ιμαντ-ρί των προβάτων ή
τήν καλύβην τοΰ βοσκοΰ κλπ.
Τοποθετονν άκόμη στανιρόν,
φουντονκια καί σταφί&ες διά τόν
πο^.λαπλασιαβαόν των ποιμνίων
των.
Ή παραοκευή τής πίτ-Γαζ άκο-
λονθίϊται κάποτε είς μερικά μί-ρη
καί άπό πράξει; αναλογικώς μ<α- γίίαις. Ο{5τω π.χ. ό σταύρος γίν&- ται μέ πις είναι ότι, ώς
επί τό πλείστον είς την Άγτοδα-
σιλόπιττα τίθΐται
ενα νόμι-
σιμα καΐ ή άνϊύρϊσις αυτού υπό
τού τυχεροΰ π·ροοι«>νίζίχ δι' αυτόν
χαλόν οΐ-ΐιχνόν 6ια τόν καινούογιο
χρόνο.
"Ενα θεμα_ όμως ποΰ εχει σιξη-
τηθη άπό πολλοΰς 'Ιστορικους εί¬
ναι πόθεν προήλθε τό νόμιοιμο. ποΰ
τ/βεται άπαραιτήτο>ς είς την Ά-
γιοβασιλόπιττα. Πολλαί αί Ιστοοι-
καί έκδοχαί, άλλ' ήμτΐς αναφέρο¬
μεν μίαν παράδοσιν, ή όποα πο>
ρεχει, δ,ν μή ά).ηθή, πάντιος άλη-
θθφανή έομηνείαν τή; τοποθεττιβϊ-
ιος ναμίθ"ματος είς την Άγιοβα-
σ»λόπιττα
Κατά τήν εποχήν κατά την ο¬
ποίαν ό Βαοΐλτος ό Μέγας τΥ&ο
Έπίσκοπος Καισαβ«ίας ό τότε "Ε-
παρχος τής Καππαδοκιονς, ό οποίος
ήτο πολΰ σκληοος καΐ ς:·ιλοχρήμα-
τος, εΐχίν έμπνίΐύση τοιοϋτον φό¬
βον είς πάντα τα μερη των όποί-
ων την Δ«>ίκτκτιν τοΰ είχεν έμπι-
στενθή, ώς καϊ είς την Κχχιοιάο/ειαν,
ώστε κάβε έπίσκΓνΐνς τον είς αύτά
καταστροφήν. Μέ τό
δή[θεν τής έπιθ*ω<ρήσε- ο>ς διήρπαξί καΐ λεηιλατοΰθϊ πάν¬
τα τα πολύτιμα πράγματα τών δν-
στυχών ί>πηκόϋΐν τού. "Οταν ?λι-
πόν δ έν λόγω "Επαρχος επρόκει¬
το νά επισκεφθή την Καισάρΐΐαν
δι' επιθεώρησιν δήθεν άνήγγειλατν
τό γεγον'ός τουτο εί; τόν Βασί¬
λειον τόν Μέγα ό οποίος αμέσο>ς
σννεκέντρ<ι>σε τό ποίμνιόν τον καΐ
τον; ΐίπε: «Άδελ,φοί μο>, τήν σω-
τηοίαν αας πιρέπει ν' άναιιέν<ομ.εν πρωτίστοις άπό τόν θεόν. Έπειδή δμτος τούς εύτελεϊς 6αιι6ώνει ή λάμψις τοΰ χρνσοϋ σάς προτρέπω νά μόν δώση ό καθείς ο«ς δ,τι πό- ίκτοοοχήν τοϋ Έπάρχον μέ προβποιητήν χαράν μέ επί κε¬ φαλής τόν Γδιον, ό οποίος καί προ- σεφώνησε τόν "Αρχοντα κατά τήν επίσκεψίν τον είς Καισάρειαν. Ό "ΕΛαρχος τόσον ηΰχαιριστή- θη έκ. τής γενομένης πρός αυτόν τοιαύτης ύποδοχής, ωαΤ« ηρνήθη νά δεχθή τα πολύτιμα άντικΐίμ-ε- να τά όποϊα προσεφέρθησαν πρός αυτόν ώς δώρον διά χειρός τον Έπκτκόπου έκ μέρονς των νομο- ταγών ύπηκόων τον. Μ«τά την αποχώρησιν τού Έ- πάρχον μ*τά τής κονστο>5ίας τού,
ό Έπίσκο.τβς καλέσας τά πνΐνμα-
τικά τον τέκνα εότε πρός αύτοΰς:
«θεΐα χάριτι δέν ϊγινε κακόν είς
την πάλιν μας καί ό "Αρχαί ν ηρνή¬
θη νά δεχθή τά δωρα σα-ς, τά ό-
ποία έκαστος Θά λάβη την προσέ¬
χη Κυριακήν».
Άλλ' ό χο>ρισμός τών πολ.ντίμων
ήτο δυσχερής, διότι πολλοί είχον
δώση αμοια. Τότε ό Βασίλειος ό
Μέγας θΊέτ&ξε καί κατεσκίνάσθη-
σαν τόσο. μικρά πλακοντια (μικρές
πίττε·ς) δσα καΐ τά πολύτιμα άντι-
κείμενα, έβαλεν *ΐς Εκαστον πλα-
κύντιον βπλ £ν τοιούτον κιαί
τά έμονραο-εΛ' είς δσονς
ρον τά πολύτιμα άντικείμενα.
Τοΰ γεγονότος τούτου μνήμονες
οί ΧριστΜχνοϊ Θέτουν ϊκτοτε νομί-
αματη είς τήν Ά γιοβαση λ.όπιττα
πρός τιμήν τοΰ Άγιον Βασιλ.είον.
Καϊ μερικά γιά τά κάλαντα τά
όποία δπακ κάθε χψόνο θ' άκού-
σουμεν άπόψε· άπό τήν χοροΛίαν
μας.
«Άρχιμινιά κι' άρχή
Δέν είναι μόνον τά παιδία τά ό-
ποϊα ΐΐτε μόνα είτε καθ' ομάδος
ά βπίτια, μαγαζιά καί
Α.Ε. ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΩΝ ΦΡΟΝΤΙΔΟΣ ΚΤΗΜΑΤΩΝ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
«Ι Φ Κ Ο Σ»
_____________________ΓΈΝΙΚΟΣ ΙΣΟΑΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1970
Άκίνητον
ΓήΛϊβον
Κτίσμοτα
Μεϊον άπβσβέσεων
Χρεώστηι Διάφοραι
Γραμμάτια ρΐβπρακτέα
Ταμείον καί Τράπεζαι
Τρήπεζ«ι
Ταμείον
1970 1969
373.100.—
1.42Μ.500.—
1.801 600.—
771.600 - 1 030.000 — 1 072.000,—
144 «36 -
64.030 -
136.113.—
112.000.-
1.501.334 -
41.470,75 1 542.804,75 1 264 192,95
2.781 440,75 2 584 805,95
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Μετοχικόν Κεφάλαιον (2.000 μετοχαί
πρός Αρχ. 6(0,
Τακτικόν Άποθεματικόν Κεφάλαιον
Λιαφορά έ£ άναπροσαρμογής
ΙΙιοτίοταί διάφοοοι
Μερίσματα ΙΙληρωΐ^α
Κέρδη και Ζιιμίαι, ΰπόλ. είς νέον
1970
1.210.003.—
36δ^0).-
179.385.—
82 3'.ίΟ.—
850 000. -
104.6«5,<5 1969 Ι.ΓΟΟ.ΟΟΟ.— .110.000.— 179.385.- 81.1Γ0.— 710.000 - 103.730,96 2 781.440,75 2 594 Η05.95 Ανάλυσις Μερίδος «Κέρδη κοί Ζημίαι» ΧΡΕΩΣΙΣ Γ«νιχά ίϊοοα χαί εξοδη έχμετηλλεΰσεοις 128 026,20 123.101 30 Φόροι Δημοσίου 63.405.- 54.991.— ΆποσβΓσιις ακινήτου 42 000.— 42.Γ0).- Ύπόλοιπον κερδών ιτρός διάθεσιν 2»3 431,20 945.934,80 220 092,Ηθ 794 901,70 Πρόσοδοι ακινήτου "'<- Τοκοι είσπραχθέντες ΠΙΣΤΩΣΙΣ ■ Γ ί* 1.165.040.- 14 326.— 1 1.(02.433.— 12 621.— 1.179.366.— 1.015.054.— ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ 1.179.3^6- 1.015.054,- Κίροη χρήσεως Υπόλοιπον προηγουμένης χρήσεως !>43 934,80
103 730,95
1969
79'·.961,70
108 769,25
• 'τ."
1.049,665,75 Γ03.73θ,ί5
Είς Κράτησιν πρός σχηματισμόν τακτικοΰ άποθεματικοΰ
» μέρκτμα χρήσεως επί 2 000 μετοχών υποκείμενον
είς κράτησιν φόρον ε!σο5ήματος
» άμοιβός μελιΰν Διοικητικόν Συμβουλιον
» «Κέρδη κτιϊ Ζημίας» ύπόλ. είς νέον
55.000.— εοοοο.-
850.000.—
40.000.-
104 665,75
710.000.-
40.000.—
103.730,95
Ό Πρόιδρος τοΰ Διοικηΐ. Συμβουλίου
_.',. ΣΠ. Ι. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Έν "Αθήναις τη 12 Ίσνουαρίου 1971
ΕΤς Σύμβουλος
ΜΕΝ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
1.049.666,75 903.730,'ίδ
Ό Άρχιλογιοτής
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟ.ΜΝΗΝΟΣ
ΟΤ ΚΩΝ)ΠΟΛΙ
ΤΩΝ» ώο^αένα κομμάτ,α καί ->.- Μονόα, μέ ιοτορ-αν κο, πνευμα-
λοί έκ^όν παοιστΓ,ιιενο,ν δέν τα' τ.κήν δόΕαν ^^^^
ίτεμάχισαν κατά την τελετήν. Δ,- , δοσ,ν κα,
ί «'να. άσφ
Καί
άνα
νος».
νηεαήθησ-αν έν σννεχεία κουρνά-, εινα, ασφαλώς, ή Μονή τοι
.,ιέδΡς, λικέρ διάφορα καί αο.στο νό. Είς την ν,τ^αΛγικην
χονιάκ Μ είς χ««.όσ.^ον ΙΙο)ί- την ΌρβοδοΕιαν, θέσιν της
τικην άτμόσ-ιιοαν έληξεν ή έοο- δραμάτ.2ε σπουδαίον ρόλον
τή τήν ΙΟτγν ώραν μέ την ενχήν , περιεβάλλετο υπό γενικήα
,Εύτνχισμένος ό καινονργιος χοό- γνωρίσεως Είς δεινήν όμως κα-
| τάστασιν, σήμερον. Μοϋ τήν πε-
Μ Σ. Ι ριέγραψε, προσφάτως, ό Σεβα-
σμιώτατος ΆρχιεπΙσκοπος Σιναί-
ου κ. Γρηγόριος. Καί, μολονότι
δεν έπληροφορούμην, σχετικώς,
διά πρώτην φοράν, όμολογώ, ότι
Η ΒαΣΙΛΟΠΙΪΤΑ
ΠΕΡΑΜΙΩΝ ΚΑΙ ΚΥΖΙΚΗΝΩΝ
Την προστχή Κυριακήν 31 Ί-
ανοναρίον καί ώραν 10.30 π.μ
ήσθάνθην Θλίψιν. "Οπως, δλλω-
στε, θά έδοκί,ααπε καί πάς τις, ό
οποίος Θά είχε οτοιχειώδη ένημέ
, , - κ. - τι - ν ρωσιν, διά τήν σημασίαν της μο-
εις τό επι της οδόν ΙΙατησιων ζε ,ρ"οιν,°ο ' . 'Η ._____' „„.
■νοοοχεϊον «Άκροπόλ - Πάλας» θά
νής αυτής, διά τήν ιστορικήν κα-
κοπή ή 6α«λόπ,ττα τού «η^όγου . ταβολήν της. διά τόν μεγίστης
όκτϊνος πνευματικόν ρόλον γ^
Και, φυσικά, άνάλογοι ουνθήΚθ|
έχουν διαμορφωθή και εις
μονάς. Στό Αγιος "Ορος β1
φνης, κορνφαία ίιπόθ·εβις, ()κι
τήν νεώτερον ίοτορίαν, μΕ ^
σαυρούς έκπολιτιστικούς Και {,
έρχεται δοκιμασίαν Το ίδιον »
Μονή τής Λαύρας. Μετά μΕν,
στής δυσκολίας καθίσταται δονα
τή ή άνταπόκρισις καί είς γ^
οτοιχειωδεστέρας ανάγκας. Κα
υπάρχουν θέματα συντηρήοει*;
Θέματα καλλιεργείας, Θέματο 0
Ειοποιήσεως τών περιουοιακαιν
στοιχείων, τά όποϊα,
λόγω τής καταστάσεως αυτής
ευρίσκονται έν καθιΖήσει.
Καί είναι κρϊμα. Διότι ό μον4
χισμόο, επί τέλους, αποτελεί κα
διέξοδον, είς ωρισμένας περιπτι,
σεις ψυχικής καταδρομής Κο,
έχει νά καλύψη υψηλήν άποοΤο
λήν καί είς τήν εδραίωσιν τ
πίστεως, τής άληθοϋς πίστεως,
δικώς είς μίαν εποχήν, πού οί
πιρροαι πλΛΐκΛν καί
εχουν σωρεύσει προσχώσεις
σύγχυσιν πυκνήν. "Επί τέλους
δεν ημπορεί νά άφεθοθν νά οίή
σουν. Δέν ημπορεί νά
Οούν Διά τουτο και κάποια
μνα Θά πρέπει νά ληφθή
μνα προσηρμοσμένη είς την β).
μερινήν πραγματικότητα καί ·0
δεδομένα της. Τό πρόβλημα έ
δυσχερείας. Καΐ δέν ημπορεί
τάς άγνοήση κανείς. Είναι δμ
όξύτατον, έμφα^£εται μέ
κάς διαστάσεις καί όπαιτεϊ αντ,
μετώπισιν Διότι όσον άφήνετι
είς έκκρεμότήτα, επί τοσοϋτοι
θαρύνεται μέ πρόσθετα ηαραγυι
γα προβλήματα καί μέ επί πλέον
δυσχερείας.
ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟ:
Περαιυί<ι)ν καΐ Κνζικηνών. ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΒΟΥΡΑΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ (ΣΤΝΕΧΕΙΑ ίικ τής Ιης Σελ.) χης παρα<τημο(Γορηθης έν ώς κατώτεοος νπάλληλος. Λόγψ μάχης λόγφ τής μεγάλης τον ΕΠΕΧΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΖΩΝΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 'Η Έλενθέρα Ζώνη Πειραιώς ΐπΐκιτίίνβται είς τάς περιοχάς ά- κτή Τξελέπή, λιμένος "Ηρακλέους ( τςΐ>ν Ίκανοτήτων τον, τής ένεργητι ψιιχίας. 11) Βα<τίλ«-ιος Τραχονι καί Κυνοσούρας ΣαλΛμίνος. Ου κότητός τον ανήλθεν βαθμιαίιος τϊής, άνττσννταγματάρχης. 1: Τ(ιι διά Β. Διατάγματος δτ(αοσΐΐυ είς τους άνιοτέρονς {<παλ.ληλικοί>ς ΤριαντάφυλλΛς Κοτϊαμάνης, ίι
Θέντος είς τήν «Εφημερίδος τής 6αθμονς. Προηχθη είς πρόξενον,
Κυόερνήοειος» (ΦΕιΚ 5 Δ'), έγ- Ι ιίς γενικόν προξίνον καί άργότε-
κρίνεται .απόφασις τοΰ Δ·Σ. τοΰ ' ρυν είς πρεσβευτήν. 'Η καταστβο
ΟΛΠ, διά τής οποίας τά όρια τής φή τής Μ. Άσίας, κατά τό 1922,
γροχρεΐα καί λέν τά κάλαντα άλλά
καϊ Μΐγάλοι. Καΐ είς μέν τάς πό¬
λεις τίς δίδονται χ,ρήματα, είς-δέ
τά χωρία γλνκίσματα., φροΰτα ή
Έν Μακεδονία καί σή¬
μερον άκόμη περιέοχονται οί Μί-
γά?»οι μετημφιεσμένοι (Ραγκατσά-
Τά σ.τήτια καί τρορτωιΐί'νοι μέ
ταγάρια καί κακαδονλια (χάλκινα
καζάνια) καϊ κτύπων τε ς μέ ροπα-
λα άπό ξύλο σχη·ρ6ιάς («γριομ.η-
λιάς) τοϋς φράκτας καΐ τίς πόρ-
τες φ<ι>νάζονν:
σοΰρβα κι' "Αη Βασίλης» κ' έν
σιτνεχεία ψάλλ/χυν τα κάλαντα Ιδι¬
αιτέρα γιά κάθε νοικοκναη Τ) γιά
τά πρόοχοπα κάθε σπητιοϋ.
Π. χ. ότου τσέλ,ιγκα τό σπήτι
ψάλλονν: «Μέβχι σέ τούτη -πτν
αύλή τήν μαρμαοοστρωμένη έδίά'
ναι χίλια πρόβατα και πεντακάσια
γίδια ν.αί χίλιασονν καί μίλιασαν
καί γίνηκαν Φρΐϊς χι)αάδΐς». Στό
θϊτήτι ώρίμιον πρός γάμον νέας:
«Ή μάνα ίΐούχί-ι τήν λιγεοή στά
σύννεφα την κρύ6ει, κι' άνοίχτη-
καν τά σνννϊφα καί φάνηκεν ή
κόρη, φάνηκαν τά βγουοά μαλλιά
τ' άρχοντικά πλεξ,ίδια» καί άλλαι
πολλά δ·ίβτΛχα ή τετράστιχα \ά).~
'/χηηι οί καλα-ντΜΓΓαί, οί όποϊοι ά¬
ς ού συγκεντοώσονν μέ τόν κόπ»
τους άλϊϋρι, τραχανά, λ,ονκάνικα,
χοιρινό-ν λϊπος, τυρί κ.τ.λ. κατα-
λήγουν <τέ κάποιο σπήτι στό όποΐο μαγειρενονν καί τρώγονν με χο- ροΰς καί τ^αγούδια τά σνγκίντριο- θέντα φαγο'κΐιμα. καί Κύριοι. "Ολχι δσα οάς είπα είναι πεοί-του γν<ο—ά είς δ σας καΐ, εάν έχη κανείς νά μάς πή κάτι Πρωτοχοονιάτικ.ο θά μβς ϊύχαρκηήση διά νά διανθτ- οο>μ« την αποψινήν μας Χριστιανι¬
κήν Εορτήν μέ τά έ'θιμα καί τάς
παραδόσεις τών άπανταχοΰ Χρι¬
στιανών.
Σάς ίΰχομαι εκ. μέ^ους τοΰ Δι-
•ικητικού Συμβουλιον τοϋ «ΚΕΝ¬
ΤΡΟΤ ΚΩΝ)ΠΟΛΓΤα» εύπ-χι-
ομίνο τόν και,νούργιο χρόνο.
Μετ" αυτόν ή Βυζανρ,νή Χο περυπτώσ«ις, ή
Ε.Ζ.Π. έπεκτείνεται είς τάς άνη
στοίχοτνς θαλασσίας περιοχάς (πέ
ραν τής ξηρας).
ΑΠΟΨΕΤΖ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ ΙΙΕΡΙ Α.Ε
'Η μελετίομένη τροποποίησιις
των διατάξειων τοΰ νόμον 2190)
1920 πΐρΐ άν(ι>νι'·μ,θ)ν έταιρειών,
σ>γκεντρώνει τό ενδιαφέρον τοΰ
Σ ννδ*; σμόν Έ λλήνοιν Β νομηχά-
νων. Μέ ύπόμντ,μά τού πρός τό υ¬
πουργείον Εμπόριον, ό Σ.Ε.Β·
ξητίΐ όπως άκονσθοϋν σχετικώς σιΐ
άτόψεις τών παραγωγικών τά£ε*>ν
παρακα-λϊϊ 6έ όπως πρό ιτής δρι-
στικοποιήο-εως τοΰ νομοσχεδιον τοΰ
ΰποβλ.ηθοΰν αί μίλ£τώμΐΐ*αι τροπο¬
ποιήσεως, διά νά &ιατιντιί)ση τάς
παρατηρήσας χον.
τόν εύρεν νπηρετοϋντα ώς πρ-ε-
βΓ,ευτήν είς τό Ρίον Ίανέίρον τής ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ Σ ΤΟΤ Κ»
Άργιντινής. Επανήλθεν εις το
νπουργεϊον τών Εξωτερικών ώς
διενθυντής μέ τόν βαθμόν τού .τρο
σέδρου ΰπουργού. Καταληφθίίς ν
πό τοΰ όρίον τής ήλικίας εγένετο
πολ,ιτικός σινταξιουχος. Έπολιτβύ
θη κατά τό 1924 καί εξελέγη πλη
ΤΡΙΚΟΤ ΣΤΜΒΟΥΛΙ0
ΣΤΈΓΑΣΕΩΣ
ββΓ* Συνεπεία έκ τής 2ας ού,
χχιΑ' όλην την διάρκειαν τον ?τ««
1971 πληρο>μήν
μέλη, είβηγητάς καί γρομμαΤι
ςεξούσιος τοΰ Νομοΰ Ήρακλείον Κεντριχοΰ Σ^&ον>λ;ον Στεγόβ,
Λρήτης, κατά την Δ' Έθνοοτνι
2) Σοφοκλής Τζαννετής, άντι-
σχράτηγος. Εγένετο ίντουργός Δή
οις Νομαρχιακων σι·μ6. Στεγάβ
ί»ς καί 'Εκτιμτϊτικών Έπιτρθ
Όμοίο>ς δρχ. 200.000 διά
ίπιχορήγησιν Δήαοτ·
μοσίας
τής
ς οιο;
ΙΙαρασκενοποί'λον. Άπε,φοίτησεν
έξόίκυν λητονργίας καί β
Ιρ φη
τής ΣτρατιοΛΐκής Σχολής καί ή ιηνήσεως ΒΙΟΛαΓΊΚΟΤ ΣΤ;
έν γένει δράσ,ς τον υπήρξε λίαν «Μ^ Ππί -ΠΤΚΤΚΠ-
«V.
έν γένει δράσ,ς τον υπήρξε λίαν
γόνιμος καί άποδοτική, τόσον έν
εΐρήνη όσον καί έν πολέ+κρ.
3) Σά&6ας Παπαγρηγοριάδης,
θεολόγος, βονλίντής Αθηνών.
4) Δημήτριος Πολυκράτης, Ια·-
τρός, δονλειτής Αθηνών. 5) Ι¬
ωάννης Μογγογιάννης, δικηγόρος
ύονλ.ΐυτής Άθηνίόν. 6) Γεώργιος
Βαλοϋρόος, άπόφ. Γνμνασίον, &ον
λευτής Αθηνών. 7) Ανδρέας Πέ¬
τρας, ταξίαρχος. 8) Νικόλαος ΙΙα
πασταματιάδης, συνταγματάρχης.
9) Γρηγόριος Σακαλής, οηινταγμα
τάρχης, λ.αδών μέρος είς την έχ-
στρατίίαν τής Ρωσΐιας κατά τό
1919 μετά τοΰ γράφοντος. 10)
Ιωάννης Ζή,σης,
ΘΜΟΤ ΟΙΚ. ΦΟΙΝΙΚΟΣ ΘΕ
1ΆΛΟΝΙΚΗΧ.
Άλ.λαγή τοϋ πρός &ν θά γίντ
ή .τα!>αχώρηοι< οίκοπ*δικοϋ χώρ ίν Δονργοχιτκι», φορέιος, διά ανέγερσιν Δημοτικών Σ χολείο/ν ΤροΛθποίηοΊς τής Δ5)482 400)63 Κανονιστικής αποφάσει» ώς πρός τόν τρόπον τής παραχ ρή<5ΐω·ς τών κ«τεχοαέν(ι>ν υπό δι»
Πολυσυζήτητον Θέμα ίής έποχής
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ &ΥΘ ΦΥΑΟΝ
Αρθρων τοθ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
(ΣΛ'έχεια έκ τον προηγούμενον)
Έπίσης, γιά νά μή βασανΐζωνχαι
άπό την μοναξιά, θά ήτο χρήοιμο
νά νϊοθετήβουν ενα παιδί ποΰ στε
ρείται γον«ον. θά είναι τουτο με
γάλη εύλογία καί γιά τούς δύο,
τό παιδί πρώτοΛ', κοίί την γνναικα
επειτα, άλλά καί γιά την κοινωνία
Γιά δλα δμοις αΐτά χρειάζιται
θάρρος, ποωτοβοΐ'λία, αύτοκυριαρ
χία καί πίστις. Πρό παντός δέ, πί
στις, διότι «πάντα είναι δυνατά
είς τόν πιστεύοντα».
γ) Μερικά πλεονεκτήαατα τής
δγαμ,ης γνναικός. Και έπειδή ώς
λέγει μία παροιμία «ούόέν κακόν
άμιγές καλοϋ» καί άντιστοόορΜς,
στήν μελαγχολακή εΐκόνα τής άγά
μόν γνναικός πού ε"χομε σκιαγρα-
φήσει, θά πρέπει νά παραθέσωμε
καί μερικά πλεονεκτήματα πού ά-
πορρέουν άπό την μοναϊιά της.
Έν πρώτοις είναι ή άνεξαρτη-
σία. Ήμπορονν αί αγαμοι γνΛ·αί-
κες λά δια&έσονν τόν εαυτόν τονς
όπως Θέλονν καί νά πλ.οντίσονν,
ίννοεϊται πνευματικώς, την Ί;ωή
τονς. Ήμποροϋν ν' άναπτί<εοΐΛ' τα ένδιαφέροντά τον στόν κλάδο γνώβϊΐος ποΰ ?χοι«ν κλίσιν, ώς μόν σικήν, ζωγραφικήν, λογοτεχνίαν κ.λ.π., ή είς τομής κοινωνικους καί φιλΛνθρωπικοΐίς γιά νά 6οη- θήσοι>ν καί νά ύπηρετήσονν τοΰς
ά'λλοΐ'ς.^ Συναφής καΐ σχετική
πρός την ανεξαρτησίαν είναι καί
ή ϊί>χέρεΐα κινήσειος. "Εχονν τήν
δυνατότητα νά κινηθοϋν όπως θέ¬
λονν καί οπου θέλοτιν καί νά πρα
γματοποιοΰν ϊτσι τους σκοποΰς
πον έπιδιώκονν.
"Οταν δέν εχονν πατρικήν οί-
Έπίσης εχονν την δυνατότητα
αί την ε-ΰκαιρία νά ότναπτιιχθονν
διανοητικώς καί έπαγγελιιατικώς,
νά άνοπτι'ιΕονν τά ιδιαιτέρα τά·
λαντα ποΐι ε'χουν είτε στήν μουοι.
>·ή» ζωγραφική, φωτογραφΐκή, δή
μοσιογραφία και λοιπάς θραστηρι
ότητας. Είναι δυνατόν νά καλλιερ
^τ^σοιη· περισσότερο τΊς ίκανότη-
τές τ<ον ώς παιδαγιογΛν, νηπιαγω. γών, διδασκαλισσων, ίόστε νά προ σφερονν πολύτιμες ίντηρεσΐίς β άνατροφή τών παιοιών καΐ, έν νει τής νεολαίας. 'Εχσΐ'ν τήν δυνατότητα νά ερωθούν περισσότερον στήν Θτρα πείαν τής κοινο.νικής δνβτΐ'χίας, ώς νοσοκόμοι, άδελφαί τού έ?«έ- Ά<ς, ώς άγγελοι προστασίας τών έγκαταλ,ελειμμένιον παιδιών, τών άνωαάλων παι&ιδκν, τών όρ<ρα- νών, των γερόντων, τών οναπή- την δυΛ·ατότητα νά άπολαμβάνονν τό δώρο τής ή- Οίμης ζωής άπύ θορΐ^οτ.ς κα,'φω νες, πράγμα Λού αί έγγααοι ρων των άντάτίον. ο'ιχογτνϊΐων κρατΛΚων οϊκημάτο)ν Ιΐερί άγορόνς οικίας δι' ής πόλαν τής Κονίτσης δι' άπον.ατι στάσιν Νε·οπροόσφνγος. Περί ένχοίο·ρΐι>ς έφαρ$Μ»γής πρ
Υιράμματος στεγαστικης
(ττάσβως τό>ν άστέγονν μελΛν
οίκοδομικων Σ τ»ν) σμών:
α. Τυφλίδν άναπήρίΐΛ'
6. Παραπληγικονν βΛ'απήρχΐΛ' ί
λέμβν.
γ. Παοαπληγικών άναπήβΐι/ν Β·
ρηνικης .τϊφΐόδον (Ν. 1370)44).
ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΤΠΟΛΗΜΑΤΟΝ
ΕΕΕ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΤΟΡΚΗΝ
Μέ πρωτο6ου>Λαν τού Σνμίοΐ'
ς Έξαγιογών, >
γυ-
τον
τόν
ναικες στεροΰνται.
Άλλά ?χοι»ν καί τό μεγά^Λ προ
ν*μιο νά άφιεροίθοΰν —ήν ύπηρε-
σια τού Κνρίον. Μέ τό νά μην εί¬
ναι δεσμενμένες μέ τά δεσαά
άμον εχο·ν διεθέσιυον δλον
καιρόν τονς νά τόν άχτιερώσουν
εις τόν Κύριον. Και ήμπορονν νά
άπασχολ.ηθοΰν όλοκληριοτικώς είς
εργα τά όποία έ'χοιιν την ανάγκην
των, ώς είς Σχολειό, είς δ.ά((ορα
καθήκοντα χριστιανικήν όργανώ-
σεων, Κατηχητικά κ,λ.π. (γοαμ-
ματεϊς, διοβλιο&ηκάριοι, άρχηγοί
όιιάδων κ.λ.π.). Μέ το νά σνμμ€-
τέχονν οέ στίς δό
το νά σνμμ€-
κογενειαν^ καί αλλες «ποχοεώσεις τέχονν οέ στίς δραστηρ,ότητες αύ
(προστασίαν μικροτέρο>ν άό·ελφών τές εύρίσκονν ύψίστην πνευιιατι
λ) "
γανώνεται έκθεσις ελληνικήν ι1-
ποδ·τ)μάτο>ν ϊίς την Νέαν 'ΤάρχΤ
Ή έν λόγω ϊκθίσις Θά λειτον?Ί
ση ϊΐς τό Ελληνικόν 'Εμποοΐ)*
Κέντρον τής άμερικανικής μεγι
λονπάλεως, έντός τοΰ
μηνός, επί τρ*ίς ή τίσοαρας η
ρας. "Ηδη ό Παντλλήνιος Σννβί
σμος Έργοβτασιαοχών Λ
μάτ<ον έκοίνοποίησεν είς τα μέλη τότ' ίγκνκ/.ίον, διά τής δποίο. καλεΐ τοΰς ς 8τίλΛΟσο·ν «Π'μμετοχήν ο- την έκθεσιν. Έν τώ ξ προχο>ρεΓ η οργάνωσις τής
ως πού όργανώνη ό φορίΐς
χλάδοτ> δέρματος «Παπούτσι *>
Δέρ.ι»α» είς τό Ζάππειον, τον ΛΡ
σεχή Μάρτιον. Κατά
σας πληροφορίας, τό
Έ,ιιπορίον καί ή Ε.Τ.Β.Α. »» *
νισχνβονν οίκονομικώς την έν λο
ΥΦ έκ
δυνατόν τότε νά άποκτήσοτιν οϊκο
νομικήν ετ'ΐχέρειαν καί νά είναι ε
τσι είς Θέσιν νά βοηθήσονν πρόσω
πά πού ε'χουν άνάγκες, πού είναι
ανάγκην των. "Εχονν δέ τήν σνν
αίσθησιν δτι δχι μόνον δέν είναι
«χοηστες, άλλά πολύ χρήσνμα δρ
γαν« στά χέοια τοϋ θεοΰ.
ΤΕΛΟΣ
ΧΡΗαΜΑΤΟΛΟΤΗΣΙΣ
Ε1ΠΧΕΙΡΗΣΕΟΝ
ΤΠΟ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΟΝ
Δι" άπο<ράβευη· τι»ΐ· {«οΐ'ίΎ Έιι,τορίον, ενεκρίθη ή υπό τή; * θνικής ΤΒαπέϊ,ης περαιτέρΐ" ματοδοτΓσ»; ·/Ί$' ν.τέροαβιν τ 1)5 των κεφαλαίων των, τ»ν ταιρειών «Χαλ·5ονργική Α.Ε.> Ι*
χρι ποβοϋ 2Μ) έκ. δραχμήν ι*
ΑΕΕ
Α.Ε.Ε.
Προίόντιον
ιμ ρ
ΛυτασμάτΛΐ>ν, μέχρι π&σοΰ 100 ί»
δραχμήν.
Δι' ίτέρας άποφάσεΐ');
Θη ή υπό τής Γβνικής
ής 'Ε).λάδος
θ'
ς χρημ
>οαθ' ίντέρβαβιν τοΰ 1)5 των
λ/χίων της, τής Α. Ε.
ς
Α 'Κτιχεΐιρήβεις Β
ςαγκόπουλος» καί μέχρι
βθΟ.(ΧΚ) ά
Διάλίξις τοΰ δημοβιογράφου κ.ΧΡΗΣΤΟΤ ΠΑΠΠΑ
(Σννέχ£ΐα έκ τού προηγούμενον)
Πλησίαζαν πρός τα. χαρακώμα
τα καΐ λέγαμε ότι, δέν θά βρίσκον-
ταν έκεί ζο>ντανοί ή μή βαρεία
τραν.ματισμένοι δικοι μας γιά νά
ι ούς άναχαιτίσονν...
Κι' δμως!! Τι ήτανε έκείνο ποΰ
Ιγινε! "Οσο ζώ δέν θά ξεχά-
σω τόν σνγκλοννσμό πον αίσθάν-
θηχα. Ριγοϋσα και όάκρνα άπό
περηφάνιια γιά το ο,τι εγινε. Μό-
λις .τλησίασαν στά 30—50 μέτρα
οί Ιταλοί, ξε-πετάχτηκαν μέ έφ'
οπλον λόγχη οί δικοί μας κα'ι μέ
την κρονγή «άέρααα», ποίι γέμι-
σε καί όόνηοε, την άταό(Τ(ραιρα,
ςεχύθηκαν.
ΤΊ θέαμα ί'ιτα.·νε ίκείνο! «Χτυ-
ποϋσαν άριστερά - δεξιά, μπρο-
στά - πίσω, αέ τα όπλα, μέ τις ξι
φολόγχες, μέ τοΰς ζωστήρες, μέ
τα χέρια. Μάχη σώμα πρός σώμα.
Καί ιό άποτέλεσμα άντάξιο τής
ίλληνιχής λε6εντιά; καί άντρειω
ούνης. ΟΙ Ιταλοί άντ! νά πάνε
μπρός, τό βάλανε στά πόδια ό-
λοταχώς...
Τό πυροδολακό μας, μόλ»; έξώρ
μηο« τό ίταλικό πεϊικό, εΐχε άρχί
σει 6ολ.ή άνασχέσεως. Μιά 6ολή
θαιχμάσια γιά την ιύστοχία της.
Μϊρικές όβίδες τού πέσανε σέ μιά
χαρόδρα, άπό την όποία κατέδαι
ν«ν γιά νά μας πλευροκο.τήσουν
μελανοχίτΐυνες. Τινάχθηκαν ,ιερι-
κά μέλη , ποΰ άποκάπηκαν άπό
τα σώιιατά τους, άπό τα βλήματα
καί οί έξαίσιοι πυροβολητές μας
δρήκαν τό στόχο. Έβαλον καται-
γιστικά στή χαράδρα. Κι' όλόκλη
ρο τό τάγμα, αξιωματικόν καί άν
δρες, τού οποίον φοροΰσαν μαύρα
πονκάμισα καί στά .τίτα τό διακρι
τικό τού φαοκττικοϋ όιπλοΰ .πελέ
κεως, δσοι οέν σχοτώθηκαν ή δέν
ϊΐχαν τραυματισθή βαρίΐά, παρε¬
δόθησαν.
Ό Μουσολίνι —κατά τίς τόχε
πληροφορίες— έσπευσε κατησχυ-
μένο; νά φύγη μέ ενα τάνκ, δταν
μιά όδίδα τού πτ>ρο6ολικοΰ μας,
εσκασε —τυχαϊθΓ— πολϋ κοντά
στό σημεϊο ποΰ βρισκόταν. Ή έ--τί
θέσι, στήν όποία τόσες έλπίδες
είχανε στηρίξει, γιά νά άναστηλώ-
σοΐ'ν τό καταρρακο>μένο γόητρό
τονς ο Ιταλοί, γιά νά μάς δώσοΧΎ
?να μάθημα, άπέτνχε παταγοεδώς
Χιλιάδες οί αίχμΛλωτοι ποϋ πιά
σαμε. Καί ποίος δέν επιασε τή μέ
ρα έκείνη αιίχααλώτονς. Άκόμη
καί οί μάγειροι καί ο ήμιονηγοί
καί οί δοηθητικοί γραφειάδες...
Άνάμεσα στοής αίχμαλώτονς
καΐ ό διοικητής των φασιστικών
τμημάτοιν των, ό άντισννταγμα-
τάρχη; —-νομίζι»— Πελεγκρίνι, ά
δελφός τοΰ υπουργόν καί αεγαλ.ο-
ύιομηχάνον τής Ιταλίας καί πλή-
θος άλλον.
Μία άκόμη λάαψη τής ελληνι¬
κάς λεδεντιάς. "Ενα άκομη άστρα
ποβόλτμια τού μεγαλείον καί τής
παλληκαρωσύνης τών 'Ελλήνων,
Τα μεγάλα δνειρα των Ίταλών ε
οδνσαν. Κι' άπάν·(ΐ) τους στήθηκε
μεγαλάτρεπο κα'ι άκατάλυτο τό λά
6αρο μέ τή φράσι: «Ή 'Ελλάδα
ποτέ δέν πεθαίνει!».
"Εγιναν κι' αλλα πολλά, καϊ
πρίν καί μετά άπό τή μερά έκείνη
Δέν μπορονν νά ίστορηθονν σέ μιά
όμιλία. "Οχι γιατί δέν άΕίζονν,
άλλά γιαχί 6έν έπιτρέπει ό χοό-
νος.
Εμείς, οσοι πολεμήσαμε τότε,
άλλά καί υλόκληρος ό 'Ελληνικός
λαός, κ.αμαρώναμε καί είμαστε ύ-
περήφανοι γιατί κάναμε στό άκέ-
ραιο τό καθήκον ιιας. Δείξαμε ό-
λοι, πώς εϊμαστε άξ.οι "Ελληνες.
Σννεχιστές των παρακαταθήκην
και τών μεγάλον Ίδανικων .-τού
μός κληροδοτησαν οί πρόγονοί αας.
Είμαστε ετοιμοι νά κάνονμε χό ϊ-
διο, αν ιιάς κα>.έο"οχ·ν καί .ιάλι οί
άνάγκΕς τής Πατρίδος. Κάθε Θν-
σία γι' αυτή, δσο μεγάλη κι' άν
είναι, τΤναι επιΰεδλ.ημένη.
Δώσααε τό παράδειγμα. στίς έ-
περχόμίνες γενεες. Είμαστε &έ6αι
οί παίς κι' αύτές, οί σημερινοί κα'ι
οτΰριανοί νέοι ιια;, θά μργαλουρ-
γησον/ν, θά θνσιασθονν, αν ποτέ
χρειασθή νά δώσοι>ν τό είναι τους
γιά την 'Ελλάδα μας. θά εμπνέη
σθοΰν κι' αύτοι, όπως καί εμείς,
άπό Τούς στίχονς τοΰ βάρδου μας
ποιητή, τού έ&νικοϋ μας ποιητή
Κωστή Παλαμά:
Αΰτό κρατάει «ίτνάλαφρο
μέν την άνεμοζάλη
τό άπό τοΰ κόσμον τή 6οή
.-τρεσδϊυτικό κεφάλι.
Αύτό τό λόγο θά σάς πώ,
δέν εχιο αλλο κανένα:
Μεθνστε μέ τ' άθάνατο
κοασί, τον
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
ΤΟ ΜΟΥΣΕΙβ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΓίΝΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ!
ΪΤΝΕΑΒΙΑ έχ της 1ης σελίύος
είναι ύπέρμετρος ό λόγος, ότι ή
παρα§οβιαχή άγωγή αποτελεί σχο
τήοιο ερμα στούς σύγχρονονς κλυ
διονισμούς τής κοινωγίας μας. Ού
τε 6ά πρέπει νά ,τροδληθτί ή άν-
τίορηβη, ότι ό ένιαΐος Έθνικός
6ίος δέν χρ*ιάζ*ται τοπική παοά
οοση. Χι,ορΐς τίς ίπί μίροα,'ς μνή
μες, δέν σνγκρο.τεΐται ή ίθνική
θά ίύχόταν κανείς νά
κι' έδώ καί στϊς άλλες έλληνι-
κές πόλεις, ξεχωριστα Μουσβία
τώΛ' Μικρασνατών, τών ΙΙοντάον
καί τών θρο,κών. Ό πλοΰτος των
.ταραδοο-ιακών οτοιχείων τής κά¬
θε ένάτητας είναι άπές<ιντος' κι' είναι έπαινίτό ■καί πο).ύτιμο ό,τι γίνεται τώρα. Ένδιαφέρΐί, δμιος τι Ιδρύση τού 'Ενιαίου Μουσείοα), .τού θά την πετύχουν άποτΐλεσμα τικώτερα οί ονντονισμένες ένέρ- γε«ς τών πνευματικων καί οίκο νομικών εκπροσωπών όλον τοΰ "Ελληνισμόν τής Άνατολής. Καί θά είναι κάτι μΐγαλειωδέ-οτερο. 'Επείγει 6ε€αια καί ή συγκεντριο ση των κειμηλίων καί των στοι- χείων τού Μοναείον αντοΐ'. "Ας αίβιοδθιξοϋμε δμως. Μετά τό οΐ- κοδόιιημα καί τοϋς σμένους σκοπούς, ποί.λά θά άκο- /.ονθήσουν. ΟΊ χορηγίΐς σέ χρή μα καί σέ ειδή δέν Θά λείψονν· Τό κοινό, δσο κι' αν οραίνεται ά- διάορορο, συγκινεϊται οπό τίς πνευ ματικές πριοτοβονλίες, Ιδιαιτέρα τίς στέρεϊς κι' άνιοιοτελ^ϊς. Κι' ατως γί·νεται μέ τα 6ι6λία, πολ- λοι βά πςκχχρέρουν α' ?να "Ιδρτν μα έβνικής έμπιστοσύνης, τίς κει μηλιααές συλλογές τόη· πατεοων τοΐ'ί. Τό Μουοεϊο είναι πάντα τό {■π' άοιθ. 1 ίόρνιια έιιπι-στοσννης καΐ αίωνιότητας». Τό θαρυσήμαντο αύτό ά τον Καθηγητού τοΐ' Παλ·ε.τιστημί ου κ. Λονκάτοτι εθεώρησα <τκόπι- μο νά άνακοννιοθή και άπο τίς στήλίς τοϋ «Προσ<ρυγικοϋ Κό¬ σμον» νομίζω μάλλ.αν ότι έπεδά- λετο νά λάδονν γνώσιν καί άλλοι Μικραστάτες καθώς καί οί Πόν- τιο» καί οί θράκες. Ή δηυοσίενση δμ(ι>ς αύτη ά-το-
Ολί.ιει και σέ κάτ< άλ).ο, πέραν μιάς άπλής σχετικής ένημερο')- οιεος. 'Επϊ τής προτάσκος καί τών άπόψεων γενικά τοϋ κ. Λου χάτον νομίζο) ότι 'έχονν χρέο; νά λάβονν θέση, ύπεύθυνη, κίΐί νά ΐκφερουν τίς γνίδμες το>ν, .ταρά
γοντες καί έκπρόσιοποι καί κάθΐ
αλλος ένδιαφερόμενος γιά τό ση
μαντ/ικώτατο τουτο θεμα, άπό τόν
κόσμον κατά πρώτον λόγο τό δι-
κό μας, των Μικρασιατων, τών
Ποντίο>ν, τών θρακών.
"Η πρέπει κάτι νά γίνει επί
τέλους — σέ λίγο σινμπληρώνον-
ται .τενήντα χρόνια άπό τή Με-
Η ΠΙΤΤΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ Κ0ΝΣΤΑΗ)Π0ΑΙΤ0Ν
Μέ θοησκεντικ>)Λ· κατάνυξιν καΐ
εθιαικήν άπό α.1ών<ον 'Ελληνο - Χριστιανικήν παράδοσιν, ίκόπη την 14 Ιανουάριον 1971 ήαίραν ΙΙέιι- πτην καί ωςιαν 8 ιι.μ. είς την με¬ γάλην Αίθουσαν τοϋ «ΚΕΝΤΡΟΤ ΚΩΝ)ΠΟΛΓΓΩΝ» Νίκης 25, ή Άγιοδασιλόπιττα τοό Σίυαατείον την τελετήν ηΰλόγησε ό Έπίσκο- πος Δαφνουσίας κ. Γρηγόριος τού Κλίματος τοΰ Οίκουιιενικοΰ Πα- τριαρχίίον Κο)ν)πάλειος όστις κ.αί ώιάλησεν δι' όλίγιον. 'Επίσης πα¬ ρέστη ποϊσβύτερος τοΰ Ίϊοοϋ Να¬ όν Άγιον Γεοογίον Καρντβη πα¬ τήρ Νικό/.οι>ς, Ιεροίργήβα)ς τή
σνμ,τρά'εει τής Βνςαντινής Χορί»-
δίας υπό την Δ)νσιν τοΰ Κων)πο-
λίτον κ. Μαφίδη.
Παρέοτησαν Κο>ν)πολϊται καί
Φίλοι Κων).τολιτών, οί ό.τοϊοι έΕε-
όήλιυσεν τόν ένθοι·σιασαόν των, δια
την από πάση; πλενράς ίκανοποί
ησίν τον. Ησθάνθησαν επί δίο>ρον·
Πολίτικη ϊ,εσταοιά, Βνύαντινοχβν-
στιανικόν Έκκλησίαοίμα καί Βν-
ζαντινοιιονσικτιν νμνολογίαν, εί;
τρόπον ωστε νά νοβταλγήσονν
πηός στιγμήν τάς εύν.λ-εεϊς καί εν-
τυχΐίς, δι" αντούς, ημέρας έν τή
ΒασιλΓν>ονση.
Έν πρώτοις επί τή ενάρξει, τής
τελετής, ό Διευθύνων Συμβουλάς
τον «ΚΕΝΤΡΟΤ ΚΩΝΠΤΟΛΙ-
ΤΩΝ» καί Πρόεορο; τοΌ «ΣΥΝ-
ΛΕΣΜΟΤ ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΛ¬
ΛΑΔΟΣ 1324» κ. Εύθίπίδης Μα-
ν.ρίδιις, δικηγόρος Λτε τα εξής:
«Σκοπος» έτοποθέτοχ'ν και μικρόν
κλώνον κοανιάς ή τεμάχιον άχύ-
ς/οηι καί έπκττΕνετο ότι ό εύρί<τκ<ι>ν
τό νόμιβμα θά άπέκτα έντός τον
Γτους «οικίαν» ό εάιρίσκων τόν
κλώνον τής κρανιάς «άιιπε/.ον» ό
δέ τό τεμάχιον τοϋ άχνοον ««αγρόν».
Είς την Μακεοανίαν δέ πάλιν το-
ποθετοϋν ξύλινον όμοίωμα άροτρον
ή ααντριοΰ καί άλλαχσθ .ιράγιιατα
λύτιαον έ'χει καΐ οσα σνλλρχ&οϋν Λδε-λψών Κωνίπη/.ιτών, άιον επί
θά τα θέσω είς πολύτιμον θήκην 40 έ'τη διεκόνενσα καί «Γναι άση-α-
καί θά τα παραόώσω είς τόν σκ).η- Αώς πιθανόν πολλοΰς έξ ναο>ν να
«όν "Έπαρχον. "Ισί;>ς τότε σωθώ- ίνί·μο;ενσα και έθάπτισα. 'Τπο τας
μέν». Σημειωτέον ότι ό "Επαο- ] ευχάς τή; Αΰτοϋ θειοτάτης Πα-
χος σννβΛη'-ετο πάντοτε άπό πολν- ναγιότητος τον Οίκονμενικον Πα-
.τληθή κονστοδίαν κακοΰργον. τςιάρχου Κων)πόλεως, ό οποίος
Έπίσης προέτίΐνεν ό Έπίσκο-
πος είς τό ποίανιόν τον νά έξέλ-
θουν ολοι πρός προϋπάντησιν καί
Κ<ρίες Κύρκκ, Τό «ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΩΝ)ΠΟΛΙ- ΤΩΝ» σΐ'νεχίζον τήν Χο«ττιανι- χήν Παοάδοσιν τοΰ κοτ|>ίαατας τής
Άγιοόασιλόπιττας εύςίσκϊτο-ΐ πά¬
λιν είς τήν ευχάριστον θέσιν νά
ϊορτάση καί εφέτος τό εΰοίωνον
τουτο γΐγονός μέσα στήν έστίαν
τοιι - έστω καί μικράν - διά νά
προσδιόση εά; τό έθιμον οίκογενει-
ακόν καί καθαρώς Χθίσπανικόν καΐ
χοωμα καί νά εύχηθή
εις τοϋς παρκτταμΓνονς εύτνχισμέ-
νο τόν καινούργκ) χρόνο.
Ώς γνωστόν τό κόψιμο τής Ά-
γιοόασιλόπιττας ϊίναι πανάρχαιον
Χριστιανικόν "Εθιμον με μίαν μα¬
κράν Ιστορίαν.
Ή Βασλά-αττα κατά τόν Ιστο¬
ρικόν αας Εύάγγελον Φίοτιαόην -
Ατίτιμον Διεΐ'θτντήν τής Έβνικής
Βνβλιοθήκης - είναι ίνα κράμο
Άρχαιοϊλληνικον καί Χοκπιανκόν
καΐ συνδέεται .ιε τόν 'ίΛθταστι-
κάν "Α καί τοϋ μελιπήκτου,
άποτελνεί τήν Βαβιλό,τιτιτα, ή όπο!»
λέγεται κατά τόποι>ς «Άγιοδασι-
λόπιττα», «Άγιο&αοίλης», Άγιο-
6ασιλίτ<τα5>, «Βα<τιλίτσα», «Βασι- λοκουλούρα», «Βασιλοπούλα», «Βα- σιλόψωιμο» καί ή όποία παρασκενά- ζεται, ώς γνωστόν, πρός τιμήν τον Άγιον Βασίλειον καί κόπτεται είς εκάστην οΐκογΐνΐΐαν ϊίτε κατά τό μεσονύκτιον της παραμονής τοΰ νεον ϊτους, είτε «άνήμιερα» κατά την μεσημβρίαν, μέ ολόκληρον ίε- ροτελεστίαν. Έκ τοϋ κοψίματος α,ύτοΰ έξαο- τάχαι κατά τήν παοάδοσιν ποίος θά είναι ό τνχηιρός ολόκληρον τοΰ ετους ή καί πολλάκις ποίον τύχην θά έχη έκαστον μελος τής οικογε¬ νείας, διότι δέν ίΤναι μόνον τό με- ταλλικόν (Χρνσοϋν η άργνροΰν) γάλη Κατασχροφή — ή νά τό πά νόμιομα τό οποίον τιθέμενον έντός ρονμε άπόφαση, πώς δέν γίνεται τίποτε άπό τή γενιά τή δική μας καί νά τό κλείσοκιιε τό θέμ«. ΝΙΚιΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ τής πίτΤας καθαοίςει την προσ<οπι· κήν εύτΛ'χίαν τού εύρίσκοντος αΐ>-
τό, άλλά καί διάφο&α άλλα σημά-
δια μέ σνμβολικήν σημαβαν. Οΰτο>
π.χ. είς τό χωρίον τής θράκη;
Είς την εΐκόνα: Ό Διευθύνων Σύμβουλον τού Κέντρου Κων)
τών, ένώ κόβει τήν πίτταν. Διακρίνονται έΕ άριστερών πρός τα
δεΕιά, 1) Ό Διευθπντής μαο κ. Σωκρ Σινανίδης, 2) Ό Έπί-
σκοπος Δαφνουσίςκ; κ Γρηγόριος, 3) ό συνεργότης μος πατήρ
κ. Νικόλαος Παπαδόπουλοο, πρωτοπρεσβύτερος τοϋ Ίεροϋ Ναοϋ
Άγιου Γεωργιου Καρύτση, καί 4) ό συνεργάτης μας πρώην 'Υ-
πουργός κ Χρήστος Σολομωνίδης.
μεριμνά διά την ευημερίαν καΐ εν-
ττνχίαν έν Χοιστώ των άπανταχοΰ
'Κλλήνων Χριστιανών, ηνλόγηίΐα
ζαχ έγώ την πίτταν αυτήν κατά την
ΉλλιΙνοχΓΓ στιανικήν πι·)ρ<ί6οστν Τής ΒασιλεΐΌΪνΐης και εΰχο.ααι είς πάντας εντυχές τό νέον ετος». Κατόπιν έλαβον εκαοτο; ί* τΛν ,ταρισταιιένυ>ν τό κομιιάτι τον έκ
έ η
Δ0ΚΙΜΑΖ6ΤΑΙ 0 ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ
ΣΤΝΕΛΕ1Α έκ τής 1 ΐς σελίδο;
καιοσύνης εύρε την ίνικα.οκϊιν την
κώ εγινε λά&α, ποΰ έπέροΛεν ής
τα στήθη τών νχοδν>ύ^ι>ν, 6··.ά να
τού; σηκώση εί; την σνγκλονιστι-
κήν εκείνην απόφασιν τή; λντρ*)
ΙΙελοιρία λοιπόν ή είσφορα της
μονής. ίΐΐλοιρία καί εί; την άνν-
ψυ>σιν τον μοοφωτικοϋ ίΛΡθον
Καί άρκίϊ ν(ΐ νπαμνη<τθή, δ ψυ>σι μφ
Καί άρκίϊ ν(ΐ νπαμνη<τθή, δτι πο>^
έ·5~ αυτών όιετήι>ονν (Ήθλιοθή-
Ιλ 6ιά
κάς. αί οποίαι έκαλήβσονν και όιά
τάν όγκον καϊ διά την
τιον. Καϊ ότι διέβησαν
«ξίας κημήλια. καί ντοκοναέντα,
ιί; τά όποια, κατά κύριον λόγον,
ε,στηρίχθη ή Ίστορΐ ι.
Προσήρχοντο δμως τότε εις
ένετάσσοντο 6ν-
αι ήσκει δλΕιν ό
ολίγων δέ
^ ,Ι τάς μονάς
^. ] Θρωποι ΛΕίΐ-
τής δΐανομής τής πίττας μέ την
ελπίδα τής άνενρέσεος είς αύτό
τής χΐ'νσής λίρας. Ό τνχτ>ρός
ανεφάνη κατά τήν διάρκειαν ι>ι, ι · .
τε,ετής, άλλ' ασφαλώς θ' άναφα-| ^Χ-σμόα μέχρις,
νή έκ των ύστερον, διότι εκόπη¬
σαν διά τοΰς δρδικαιολογτ,
άπαντας έκ τον Διοικ. Σν
τοϋ «ΚΕΝΤΡΟΤ ΚΩΝ)ΠΟΛΙ
κυριολεκτικώς Καί
πρόβλημα υπάρ-
Μ.ά 6πο τ6α
ό,λλα.
Είς τήν έ.ταοχίαν ή Άγιοβαοι-
λόπιττα στο)α'ζεται μέ διάφορα στο-
λίδια έκ ζΰμης, τα όποϊα σι>μβολί-
ξοι·· τό ιμαντ-ρί των προβάτων ή
τήν καλύβην τοΰ βοσκοΰ κλπ.
Τοποθετονν άκόμη στανιρόν,
φουντονκια καί σταφί&ες διά τόν
πο^.λαπλασιαβαόν των ποιμνίων
των.
Ή παραοκευή τής πίτ-Γαζ άκο-
λονθίϊται κάποτε είς μερικά μί-ρη
καί άπό πράξει; αναλογικώς μ<α- γίίαις. Ο{5τω π.χ. ό σταύρος γίν&- ται μέ πις είναι ότι, ώς
επί τό πλείστον είς την Άγτοδα-
σιλόπιττα τίθΐται
ενα νόμι-
σιμα καΐ ή άνϊύρϊσις αυτού υπό
τού τυχεροΰ π·ροοι«>νίζίχ δι' αυτόν
χαλόν οΐ-ΐιχνόν 6ια τόν καινούογιο
χρόνο.
"Ενα θεμα_ όμως ποΰ εχει σιξη-
τηθη άπό πολλοΰς 'Ιστορικους εί¬
ναι πόθεν προήλθε τό νόμιοιμο. ποΰ
τ/βεται άπαραιτήτο>ς είς την Ά-
γιοβασιλόπιττα. Πολλαί αί Ιστοοι-
καί έκδοχαί, άλλ' ήμτΐς αναφέρο¬
μεν μίαν παράδοσιν, ή όποα πο>
ρεχει, δ,ν μή ά).ηθή, πάντιος άλη-
θθφανή έομηνείαν τή; τοποθεττιβϊ-
ιος ναμίθ"ματος είς την Άγιοβα-
σ»λόπιττα
Κατά τήν εποχήν κατά την ο¬
ποίαν ό Βαοΐλτος ό Μέγας τΥ&ο
Έπίσκοπος Καισαβ«ίας ό τότε "Ε-
παρχος τής Καππαδοκιονς, ό οποίος
ήτο πολΰ σκληοος καΐ ς:·ιλοχρήμα-
τος, εΐχίν έμπνίΐύση τοιοϋτον φό¬
βον είς πάντα τα μερη των όποί-
ων την Δ«>ίκτκτιν τοΰ είχεν έμπι-
στενθή, ώς καϊ είς την Κχχιοιάο/ειαν,
ώστε κάβε έπίσκΓνΐνς τον είς αύτά
καταστροφήν. Μέ τό
δή[θεν τής έπιθ*ω<ρήσε- ο>ς διήρπαξί καΐ λεηιλατοΰθϊ πάν¬
τα τα πολύτιμα πράγματα τών δν-
στυχών ί>πηκόϋΐν τού. "Οταν ?λι-
πόν δ έν λόγω "Επαρχος επρόκει¬
το νά επισκεφθή την Καισάρΐΐαν
δι' επιθεώρησιν δήθεν άνήγγειλατν
τό γεγον'ός τουτο εί; τόν Βασί¬
λειον τόν Μέγα ό οποίος αμέσο>ς
σννεκέντρ<ι>σε τό ποίμνιόν τον καΐ
τον; ΐίπε: «Άδελ,φοί μο>, τήν σω-
τηοίαν αας πιρέπει ν' άναιιέν<ομ.εν πρωτίστοις άπό τόν θεόν. Έπειδή δμτος τούς εύτελεϊς 6αιι6ώνει ή λάμψις τοΰ χρνσοϋ σάς προτρέπω νά μόν δώση ό καθείς ο«ς δ,τι πό- ίκτοοοχήν τοϋ Έπάρχον μέ προβποιητήν χαράν μέ επί κε¬ φαλής τόν Γδιον, ό οποίος καί προ- σεφώνησε τόν "Αρχοντα κατά τήν επίσκεψίν τον είς Καισάρειαν. Ό "ΕΛαρχος τόσον ηΰχαιριστή- θη έκ. τής γενομένης πρός αυτόν τοιαύτης ύποδοχής, ωαΤ« ηρνήθη νά δεχθή τα πολύτιμα άντικΐίμ-ε- να τά όποϊα προσεφέρθησαν πρός αυτόν ώς δώρον διά χειρός τον Έπκτκόπου έκ μέρονς των νομο- ταγών ύπηκόων τον. Μ«τά την αποχώρησιν τού Έ- πάρχον μ*τά τής κονστο>5ίας τού,
ό Έπίσκο.τβς καλέσας τά πνΐνμα-
τικά τον τέκνα εότε πρός αύτοΰς:
«θεΐα χάριτι δέν ϊγινε κακόν είς
την πάλιν μας καί ό "Αρχαί ν ηρνή¬
θη νά δεχθή τά δωρα σα-ς, τά ό-
ποία έκαστος Θά λάβη την προσέ¬
χη Κυριακήν».
Άλλ' ό χο>ρισμός τών πολ.ντίμων
ήτο δυσχερής, διότι πολλοί είχον
δώση αμοια. Τότε ό Βασίλειος ό
Μέγας θΊέτ&ξε καί κατεσκίνάσθη-
σαν τόσο. μικρά πλακοντια (μικρές
πίττε·ς) δσα καΐ τά πολύτιμα άντι-
κείμενα, έβαλεν *ΐς Εκαστον πλα-
κύντιον βπλ £ν τοιούτον κιαί
τά έμονραο-εΛ' είς δσονς
ρον τά πολύτιμα άντικείμενα.
Τοΰ γεγονότος τούτου μνήμονες
οί ΧριστΜχνοϊ Θέτουν ϊκτοτε νομί-
αματη είς τήν Ά γιοβαση λ.όπιττα
πρός τιμήν τοΰ Άγιον Βασιλ.είον.
Καϊ μερικά γιά τά κάλαντα τά
όποία δπακ κάθε χψόνο θ' άκού-
σουμεν άπόψε· άπό τήν χοροΛίαν
μας.
«Άρχιμινιά κι' άρχή
Δέν είναι μόνον τά παιδία τά ό-
ποϊα ΐΐτε μόνα είτε καθ' ομάδος
ά βπίτια, μαγαζιά καί
Α.Ε. ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΩΝ ΦΡΟΝΤΙΔΟΣ ΚΤΗΜΑΤΩΝ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
«Ι Φ Κ Ο Σ»
_____________________ΓΈΝΙΚΟΣ ΙΣΟΑΟΓΙΣΜΟΣ τής 31ης Δεκεμβριού 1970
Άκίνητον
ΓήΛϊβον
Κτίσμοτα
Μεϊον άπβσβέσεων
Χρεώστηι Διάφοραι
Γραμμάτια ρΐβπρακτέα
Ταμείον καί Τράπεζαι
Τρήπεζ«ι
Ταμείον
1970 1969
373.100.—
1.42Μ.500.—
1.801 600.—
771.600 - 1 030.000 — 1 072.000,—
144 «36 -
64.030 -
136.113.—
112.000.-
1.501.334 -
41.470,75 1 542.804,75 1 264 192,95
2.781 440,75 2 584 805,95
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Μετοχικόν Κεφάλαιον (2.000 μετοχαί
πρός Αρχ. 6(0,
Τακτικόν Άποθεματικόν Κεφάλαιον
Λιαφορά έ£ άναπροσαρμογής
ΙΙιοτίοταί διάφοοοι
Μερίσματα ΙΙληρωΐ^α
Κέρδη και Ζιιμίαι, ΰπόλ. είς νέον
1970
1.210.003.—
36δ^0).-
179.385.—
82 3'.ίΟ.—
850 000. -
104.6«5,<5 1969 Ι.ΓΟΟ.ΟΟΟ.— .110.000.— 179.385.- 81.1Γ0.— 710.000 - 103.730,96 2 781.440,75 2 594 Η05.95 Ανάλυσις Μερίδος «Κέρδη κοί Ζημίαι» ΧΡΕΩΣΙΣ Γ«νιχά ίϊοοα χαί εξοδη έχμετηλλεΰσεοις 128 026,20 123.101 30 Φόροι Δημοσίου 63.405.- 54.991.— ΆποσβΓσιις ακινήτου 42 000.— 42.Γ0).- Ύπόλοιπον κερδών ιτρός διάθεσιν 2»3 431,20 945.934,80 220 092,Ηθ 794 901,70 Πρόσοδοι ακινήτου "'<- Τοκοι είσπραχθέντες ΠΙΣΤΩΣΙΣ ■ Γ ί* 1.165.040.- 14 326.— 1 1.(02.433.— 12 621.— 1.179.366.— 1.015.054.— ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ 1.179.3^6- 1.015.054,- Κίροη χρήσεως Υπόλοιπον προηγουμένης χρήσεως !>43 934,80
103 730,95
1969
79'·.961,70
108 769,25
• 'τ."
1.049,665,75 Γ03.73θ,ί5
Είς Κράτησιν πρός σχηματισμόν τακτικοΰ άποθεματικοΰ
» μέρκτμα χρήσεως επί 2 000 μετοχών υποκείμενον
είς κράτησιν φόρον ε!σο5ήματος
» άμοιβός μελιΰν Διοικητικόν Συμβουλιον
» «Κέρδη κτιϊ Ζημίας» ύπόλ. είς νέον
55.000.— εοοοο.-
850.000.—
40.000.-
104 665,75
710.000.-
40.000.—
103.730,95
Ό Πρόιδρος τοΰ Διοικηΐ. Συμβουλίου
_.',. ΣΠ. Ι. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Έν "Αθήναις τη 12 Ίσνουαρίου 1971
ΕΤς Σύμβουλος
ΜΕΝ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
1.049.666,75 903.730,'ίδ
Ό Άρχιλογιοτής
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟ.ΜΝΗΝΟΣ
ΟΤ ΚΩΝ)ΠΟΛΙ
ΤΩΝ» ώο^αένα κομμάτ,α καί ->.- Μονόα, μέ ιοτορ-αν κο, πνευμα-
λοί έκ^όν παοιστΓ,ιιενο,ν δέν τα' τ.κήν δόΕαν ^^^^
ίτεμάχισαν κατά την τελετήν. Δ,- , δοσ,ν κα,
ί «'να. άσφ
Καί
άνα
νος».
νηεαήθησ-αν έν σννεχεία κουρνά-, εινα, ασφαλώς, ή Μονή τοι
.,ιέδΡς, λικέρ διάφορα καί αο.στο νό. Είς την ν,τ^αΛγικην
χονιάκ Μ είς χ««.όσ.^ον ΙΙο)ί- την ΌρβοδοΕιαν, θέσιν της
τικην άτμόσ-ιιοαν έληξεν ή έοο- δραμάτ.2ε σπουδαίον ρόλον
τή τήν ΙΟτγν ώραν μέ την ενχήν , περιεβάλλετο υπό γενικήα
,Εύτνχισμένος ό καινονργιος χοό- γνωρίσεως Είς δεινήν όμως κα-
| τάστασιν, σήμερον. Μοϋ τήν πε-
Μ Σ. Ι ριέγραψε, προσφάτως, ό Σεβα-
σμιώτατος ΆρχιεπΙσκοπος Σιναί-
ου κ. Γρηγόριος. Καί, μολονότι
δεν έπληροφορούμην, σχετικώς,
διά πρώτην φοράν, όμολογώ, ότι
Η ΒαΣΙΛΟΠΙΪΤΑ
ΠΕΡΑΜΙΩΝ ΚΑΙ ΚΥΖΙΚΗΝΩΝ
Την προστχή Κυριακήν 31 Ί-
ανοναρίον καί ώραν 10.30 π.μ
ήσθάνθην Θλίψιν. "Οπως, δλλω-
στε, θά έδοκί,ααπε καί πάς τις, ό
οποίος Θά είχε οτοιχειώδη ένημέ
, , - κ. - τι - ν ρωσιν, διά τήν σημασίαν της μο-
εις τό επι της οδόν ΙΙατησιων ζε ,ρ"οιν,°ο ' . 'Η ._____' „„.
■νοοοχεϊον «Άκροπόλ - Πάλας» θά
νής αυτής, διά τήν ιστορικήν κα-
κοπή ή 6α«λόπ,ττα τού «η^όγου . ταβολήν της. διά τόν μεγίστης
όκτϊνος πνευματικόν ρόλον γ^
Και, φυσικά, άνάλογοι ουνθήΚθ|
έχουν διαμορφωθή και εις
μονάς. Στό Αγιος "Ορος β1
φνης, κορνφαία ίιπόθ·εβις, ()κι
τήν νεώτερον ίοτορίαν, μΕ ^
σαυρούς έκπολιτιστικούς Και {,
έρχεται δοκιμασίαν Το ίδιον »
Μονή τής Λαύρας. Μετά μΕν,
στής δυσκολίας καθίσταται δονα
τή ή άνταπόκρισις καί είς γ^
οτοιχειωδεστέρας ανάγκας. Κα
υπάρχουν θέματα συντηρήοει*;
Θέματα καλλιεργείας, Θέματο 0
Ειοποιήσεως τών περιουοιακαιν
στοιχείων, τά όποϊα,
λόγω τής καταστάσεως αυτής
ευρίσκονται έν καθιΖήσει.
Καί είναι κρϊμα. Διότι ό μον4
χισμόο, επί τέλους, αποτελεί κα
διέξοδον, είς ωρισμένας περιπτι,
σεις ψυχικής καταδρομής Κο,
έχει νά καλύψη υψηλήν άποοΤο
λήν καί είς τήν εδραίωσιν τ
πίστεως, τής άληθοϋς πίστεως,
δικώς είς μίαν εποχήν, πού οί
πιρροαι πλΛΐκΛν καί
εχουν σωρεύσει προσχώσεις
σύγχυσιν πυκνήν. "Επί τέλους
δεν ημπορεί νά άφεθοθν νά οίή
σουν. Δέν ημπορεί νά
Οούν Διά τουτο και κάποια
μνα Θά πρέπει νά ληφθή
μνα προσηρμοσμένη είς την β).
μερινήν πραγματικότητα καί ·0
δεδομένα της. Τό πρόβλημα έ
δυσχερείας. Καΐ δέν ημπορεί
τάς άγνοήση κανείς. Είναι δμ
όξύτατον, έμφα^£εται μέ
κάς διαστάσεις καί όπαιτεϊ αντ,
μετώπισιν Διότι όσον άφήνετι
είς έκκρεμότήτα, επί τοσοϋτοι
θαρύνεται μέ πρόσθετα ηαραγυι
γα προβλήματα καί μέ επί πλέον
δυσχερείας.
ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟ:
Περαιυί<ι)ν καΐ Κνζικηνών. ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΒΟΥΡΑΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ (ΣΤΝΕΧΕΙΑ ίικ τής Ιης Σελ.) χης παρα<τημο(Γορηθης έν ώς κατώτεοος νπάλληλος. Λόγψ μάχης λόγφ τής μεγάλης τον ΕΠΕΧΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΖΩΝΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 'Η Έλενθέρα Ζώνη Πειραιώς ΐπΐκιτίίνβται είς τάς περιοχάς ά- κτή Τξελέπή, λιμένος "Ηρακλέους ( τςΐ>ν Ίκανοτήτων τον, τής ένεργητι ψιιχίας. 11) Βα<τίλ«-ιος Τραχονι καί Κυνοσούρας ΣαλΛμίνος. Ου κότητός τον ανήλθεν βαθμιαίιος τϊής, άνττσννταγματάρχης. 1: Τ(ιι διά Β. Διατάγματος δτ(αοσΐΐυ είς τους άνιοτέρονς {<παλ.ληλικοί>ς ΤριαντάφυλλΛς Κοτϊαμάνης, ίι
Θέντος είς τήν «Εφημερίδος τής 6αθμονς. Προηχθη είς πρόξενον,
Κυόερνήοειος» (ΦΕιΚ 5 Δ'), έγ- Ι ιίς γενικόν προξίνον καί άργότε-
κρίνεται .απόφασις τοΰ Δ·Σ. τοΰ ' ρυν είς πρεσβευτήν. 'Η καταστβο
ΟΛΠ, διά τής οποίας τά όρια τής φή τής Μ. Άσίας, κατά τό 1922,
γροχρεΐα καί λέν τά κάλαντα άλλά
καϊ Μΐγάλοι. Καΐ είς μέν τάς πό¬
λεις τίς δίδονται χ,ρήματα, είς-δέ
τά χωρία γλνκίσματα., φροΰτα ή
Έν Μακεδονία καί σή¬
μερον άκόμη περιέοχονται οί Μί-
γά?»οι μετημφιεσμένοι (Ραγκατσά-
Τά σ.τήτια καί τρορτωιΐί'νοι μέ
ταγάρια καί κακαδονλια (χάλκινα
καζάνια) καϊ κτύπων τε ς μέ ροπα-
λα άπό ξύλο σχη·ρ6ιάς («γριομ.η-
λιάς) τοϋς φράκτας καΐ τίς πόρ-
τες φ<ι>νάζονν:
σοΰρβα κι' "Αη Βασίλης» κ' έν
σιτνεχεία ψάλλ/χυν τα κάλαντα Ιδι¬
αιτέρα γιά κάθε νοικοκναη Τ) γιά
τά πρόοχοπα κάθε σπητιοϋ.
Π. χ. ότου τσέλ,ιγκα τό σπήτι
ψάλλονν: «Μέβχι σέ τούτη -πτν
αύλή τήν μαρμαοοστρωμένη έδίά'
ναι χίλια πρόβατα και πεντακάσια
γίδια ν.αί χίλιασονν καί μίλιασαν
καί γίνηκαν Φρΐϊς χι)αάδΐς». Στό
θϊτήτι ώρίμιον πρός γάμον νέας:
«Ή μάνα ίΐούχί-ι τήν λιγεοή στά
σύννεφα την κρύ6ει, κι' άνοίχτη-
καν τά σνννϊφα καί φάνηκεν ή
κόρη, φάνηκαν τά βγουοά μαλλιά
τ' άρχοντικά πλεξ,ίδια» καί άλλαι
πολλά δ·ίβτΛχα ή τετράστιχα \ά).~
'/χηηι οί καλα-ντΜΓΓαί, οί όποϊοι ά¬
ς ού συγκεντοώσονν μέ τόν κόπ»
τους άλϊϋρι, τραχανά, λ,ονκάνικα,
χοιρινό-ν λϊπος, τυρί κ.τ.λ. κατα-
λήγουν <τέ κάποιο σπήτι στό όποΐο μαγειρενονν καί τρώγονν με χο- ροΰς καί τ^αγούδια τά σνγκίντριο- θέντα φαγο'κΐιμα. καί Κύριοι. "Ολχι δσα οάς είπα είναι πεοί-του γν<ο—ά είς δ σας καΐ, εάν έχη κανείς νά μάς πή κάτι Πρωτοχοονιάτικ.ο θά μβς ϊύχαρκηήση διά νά διανθτ- οο>μ« την αποψινήν μας Χριστιανι¬
κήν Εορτήν μέ τά έ'θιμα καί τάς
παραδόσεις τών άπανταχοΰ Χρι¬
στιανών.
Σάς ίΰχομαι εκ. μέ^ους τοΰ Δι-
•ικητικού Συμβουλιον τοϋ «ΚΕΝ¬
ΤΡΟΤ ΚΩΝ)ΠΟΛΓΤα» εύπ-χι-
ομίνο τόν και,νούργιο χρόνο.
Μετ" αυτόν ή Βυζανρ,νή Χο περυπτώσ«ις, ή
Ε.Ζ.Π. έπεκτείνεται είς τάς άνη
στοίχοτνς θαλασσίας περιοχάς (πέ
ραν τής ξηρας).
ΑΠΟΨΕΤΖ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ ΙΙΕΡΙ Α.Ε
'Η μελετίομένη τροποποίησιις
των διατάξειων τοΰ νόμον 2190)
1920 πΐρΐ άν(ι>νι'·μ,θ)ν έταιρειών,
σ>γκεντρώνει τό ενδιαφέρον τοΰ
Σ ννδ*; σμόν Έ λλήνοιν Β νομηχά-
νων. Μέ ύπόμντ,μά τού πρός τό υ¬
πουργείον Εμπόριον, ό Σ.Ε.Β·
ξητίΐ όπως άκονσθοϋν σχετικώς σιΐ
άτόψεις τών παραγωγικών τά£ε*>ν
παρακα-λϊϊ 6έ όπως πρό ιτής δρι-
στικοποιήο-εως τοΰ νομοσχεδιον τοΰ
ΰποβλ.ηθοΰν αί μίλ£τώμΐΐ*αι τροπο¬
ποιήσεως, διά νά &ιατιντιί)ση τάς
παρατηρήσας χον.
τόν εύρεν νπηρετοϋντα ώς πρ-ε-
βΓ,ευτήν είς τό Ρίον Ίανέίρον τής ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ Σ ΤΟΤ Κ»
Άργιντινής. Επανήλθεν εις το
νπουργεϊον τών Εξωτερικών ώς
διενθυντής μέ τόν βαθμόν τού .τρο
σέδρου ΰπουργού. Καταληφθίίς ν
πό τοΰ όρίον τής ήλικίας εγένετο
πολ,ιτικός σινταξιουχος. Έπολιτβύ
θη κατά τό 1924 καί εξελέγη πλη
ΤΡΙΚΟΤ ΣΤΜΒΟΥΛΙ0
ΣΤΈΓΑΣΕΩΣ
ββΓ* Συνεπεία έκ τής 2ας ού,
χχιΑ' όλην την διάρκειαν τον ?τ««
1971 πληρο>μήν
μέλη, είβηγητάς καί γρομμαΤι
ςεξούσιος τοΰ Νομοΰ Ήρακλείον Κεντριχοΰ Σ^&ον>λ;ον Στεγόβ,
Λρήτης, κατά την Δ' Έθνοοτνι
2) Σοφοκλής Τζαννετής, άντι-
σχράτηγος. Εγένετο ίντουργός Δή
οις Νομαρχιακων σι·μ6. Στεγάβ
ί»ς καί 'Εκτιμτϊτικών Έπιτρθ
Όμοίο>ς δρχ. 200.000 διά
ίπιχορήγησιν Δήαοτ·
μοσίας
τής
ς οιο;
ΙΙαρασκενοποί'λον. Άπε,φοίτησεν
έξόίκυν λητονργίας καί β
Ιρ φη
τής ΣτρατιοΛΐκής Σχολής καί ή ιηνήσεως ΒΙΟΛαΓΊΚΟΤ ΣΤ;
έν γένει δράσ,ς τον υπήρξε λίαν «Μ^ Ππί -ΠΤΚΤΚΠ-
«V.
έν γένει δράσ,ς τον υπήρξε λίαν
γόνιμος καί άποδοτική, τόσον έν
εΐρήνη όσον καί έν πολέ+κρ.
3) Σά&6ας Παπαγρηγοριάδης,
θεολόγος, βονλίντής Αθηνών.
4) Δημήτριος Πολυκράτης, Ια·-
τρός, δονλειτής Αθηνών. 5) Ι¬
ωάννης Μογγογιάννης, δικηγόρος
ύονλ.ΐυτής Άθηνίόν. 6) Γεώργιος
Βαλοϋρόος, άπόφ. Γνμνασίον, &ον
λευτής Αθηνών. 7) Ανδρέας Πέ¬
τρας, ταξίαρχος. 8) Νικόλαος ΙΙα
πασταματιάδης, συνταγματάρχης.
9) Γρηγόριος Σακαλής, οηινταγμα
τάρχης, λ.αδών μέρος είς την έχ-
στρατίίαν τής Ρωσΐιας κατά τό
1919 μετά τοΰ γράφοντος. 10)
Ιωάννης Ζή,σης,
ΘΜΟΤ ΟΙΚ. ΦΟΙΝΙΚΟΣ ΘΕ
1ΆΛΟΝΙΚΗΧ.
Άλ.λαγή τοϋ πρός &ν θά γίντ
ή .τα!>αχώρηοι< οίκοπ*δικοϋ χώρ ίν Δονργοχιτκι», φορέιος, διά ανέγερσιν Δημοτικών Σ χολείο/ν ΤροΛθποίηοΊς τής Δ5)482 400)63 Κανονιστικής αποφάσει» ώς πρός τόν τρόπον τής παραχ ρή<5ΐω·ς τών κ«τεχοαέν(ι>ν υπό δι»
Πολυσυζήτητον Θέμα ίής έποχής
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ &ΥΘ ΦΥΑΟΝ
Αρθρων τοθ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
(ΣΛ'έχεια έκ τον προηγούμενον)
Έπίσης, γιά νά μή βασανΐζωνχαι
άπό την μοναξιά, θά ήτο χρήοιμο
νά νϊοθετήβουν ενα παιδί ποΰ στε
ρείται γον«ον. θά είναι τουτο με
γάλη εύλογία καί γιά τούς δύο,
τό παιδί πρώτοΛ', κοίί την γνναικα
επειτα, άλλά καί γιά την κοινωνία
Γιά δλα δμοις αΐτά χρειάζιται
θάρρος, ποωτοβοΐ'λία, αύτοκυριαρ
χία καί πίστις. Πρό παντός δέ, πί
στις, διότι «πάντα είναι δυνατά
είς τόν πιστεύοντα».
γ) Μερικά πλεονεκτήαατα τής
δγαμ,ης γνναικός. Και έπειδή ώς
λέγει μία παροιμία «ούόέν κακόν
άμιγές καλοϋ» καί άντιστοόορΜς,
στήν μελαγχολακή εΐκόνα τής άγά
μόν γνναικός πού ε"χομε σκιαγρα-
φήσει, θά πρέπει νά παραθέσωμε
καί μερικά πλεονεκτήματα πού ά-
πορρέουν άπό την μοναϊιά της.
Έν πρώτοις είναι ή άνεξαρτη-
σία. Ήμπορονν αί αγαμοι γνΛ·αί-
κες λά δια&έσονν τόν εαυτόν τονς
όπως Θέλονν καί νά πλ.οντίσονν,
ίννοεϊται πνευματικώς, την Ί;ωή
τονς. Ήμποροϋν ν' άναπτί<εοΐΛ' τα ένδιαφέροντά τον στόν κλάδο γνώβϊΐος ποΰ ?χοι«ν κλίσιν, ώς μόν σικήν, ζωγραφικήν, λογοτεχνίαν κ.λ.π., ή είς τομής κοινωνικους καί φιλΛνθρωπικοΐίς γιά νά 6οη- θήσοι>ν καί νά ύπηρετήσονν τοΰς
ά'λλοΐ'ς.^ Συναφής καΐ σχετική
πρός την ανεξαρτησίαν είναι καί
ή ϊί>χέρεΐα κινήσειος. "Εχονν τήν
δυνατότητα νά κινηθοϋν όπως θέ¬
λονν καί οπου θέλοτιν καί νά πρα
γματοποιοΰν ϊτσι τους σκοποΰς
πον έπιδιώκονν.
"Οταν δέν εχονν πατρικήν οί-
Έπίσης εχονν την δυνατότητα
αί την ε-ΰκαιρία νά ότναπτιιχθονν
διανοητικώς καί έπαγγελιιατικώς,
νά άνοπτι'ιΕονν τά ιδιαιτέρα τά·
λαντα ποΐι ε'χουν είτε στήν μουοι.
>·ή» ζωγραφική, φωτογραφΐκή, δή
μοσιογραφία και λοιπάς θραστηρι
ότητας. Είναι δυνατόν νά καλλιερ
^τ^σοιη· περισσότερο τΊς ίκανότη-
τές τ<ον ώς παιδαγιογΛν, νηπιαγω. γών, διδασκαλισσων, ίόστε νά προ σφερονν πολύτιμες ίντηρεσΐίς β άνατροφή τών παιοιών καΐ, έν νει τής νεολαίας. 'Εχσΐ'ν τήν δυνατότητα νά ερωθούν περισσότερον στήν Θτρα πείαν τής κοινο.νικής δνβτΐ'χίας, ώς νοσοκόμοι, άδελφαί τού έ?«έ- Ά<ς, ώς άγγελοι προστασίας τών έγκαταλ,ελειμμένιον παιδιών, τών άνωαάλων παι&ιδκν, τών όρ<ρα- νών, των γερόντων, τών οναπή- την δυΛ·ατότητα νά άπολαμβάνονν τό δώρο τής ή- Οίμης ζωής άπύ θορΐ^οτ.ς κα,'φω νες, πράγμα Λού αί έγγααοι ρων των άντάτίον. ο'ιχογτνϊΐων κρατΛΚων οϊκημάτο)ν Ιΐερί άγορόνς οικίας δι' ής πόλαν τής Κονίτσης δι' άπον.ατι στάσιν Νε·οπροόσφνγος. Περί ένχοίο·ρΐι>ς έφαρ$Μ»γής πρ
Υιράμματος στεγαστικης
(ττάσβως τό>ν άστέγονν μελΛν
οίκοδομικων Σ τ»ν) σμών:
α. Τυφλίδν άναπήρίΐΛ'
6. Παραπληγικονν βΛ'απήρχΐΛ' ί
λέμβν.
γ. Παοαπληγικών άναπήβΐι/ν Β·
ρηνικης .τϊφΐόδον (Ν. 1370)44).
ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΤΠΟΛΗΜΑΤΟΝ
ΕΕΕ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΤΟΡΚΗΝ
Μέ πρωτο6ου>Λαν τού Σνμίοΐ'
ς Έξαγιογών, >
γυ-
τον
τόν
ναικες στεροΰνται.
Άλλά ?χοι»ν καί τό μεγά^Λ προ
ν*μιο νά άφιεροίθοΰν —ήν ύπηρε-
σια τού Κνρίον. Μέ τό νά μην εί¬
ναι δεσμενμένες μέ τά δεσαά
άμον εχο·ν διεθέσιυον δλον
καιρόν τονς νά τόν άχτιερώσουν
εις τόν Κύριον. Και ήμπορονν νά
άπασχολ.ηθοΰν όλοκληριοτικώς είς
εργα τά όποία έ'χοιιν την ανάγκην
των, ώς είς Σχολειό, είς δ.ά((ορα
καθήκοντα χριστιανικήν όργανώ-
σεων, Κατηχητικά κ,λ.π. (γοαμ-
ματεϊς, διοβλιο&ηκάριοι, άρχηγοί
όιιάδων κ.λ.π.). Μέ το νά σνμμ€-
τέχονν οέ στίς δό
το νά σνμμ€-
κογενειαν^ καί αλλες «ποχοεώσεις τέχονν οέ στίς δραστηρ,ότητες αύ
(προστασίαν μικροτέρο>ν άό·ελφών τές εύρίσκονν ύψίστην πνευιιατι
λ) "
γανώνεται έκθεσις ελληνικήν ι1-
ποδ·τ)μάτο>ν ϊίς την Νέαν 'ΤάρχΤ
Ή έν λόγω ϊκθίσις Θά λειτον?Ί
ση ϊΐς τό Ελληνικόν 'Εμποοΐ)*
Κέντρον τής άμερικανικής μεγι
λονπάλεως, έντός τοΰ
μηνός, επί τρ*ίς ή τίσοαρας η
ρας. "Ηδη ό Παντλλήνιος Σννβί
σμος Έργοβτασιαοχών Λ
μάτ<ον έκοίνοποίησεν είς τα μέλη τότ' ίγκνκ/.ίον, διά τής δποίο. καλεΐ τοΰς ς 8τίλΛΟσο·ν «Π'μμετοχήν ο- την έκθεσιν. Έν τώ ξ προχο>ρεΓ η οργάνωσις τής
ως πού όργανώνη ό φορίΐς
χλάδοτ> δέρματος «Παπούτσι *>
Δέρ.ι»α» είς τό Ζάππειον, τον ΛΡ
σεχή Μάρτιον. Κατά
σας πληροφορίας, τό
Έ,ιιπορίον καί ή Ε.Τ.Β.Α. »» *
νισχνβονν οίκονομικώς την έν λο
ΥΦ έκ
δυνατόν τότε νά άποκτήσοτιν οϊκο
νομικήν ετ'ΐχέρειαν καί νά είναι ε
τσι είς Θέσιν νά βοηθήσονν πρόσω
πά πού ε'χουν άνάγκες, πού είναι
ανάγκην των. "Εχονν δέ τήν σνν
αίσθησιν δτι δχι μόνον δέν είναι
«χοηστες, άλλά πολύ χρήσνμα δρ
γαν« στά χέοια τοϋ θεοΰ.
ΤΕΛΟΣ
ΧΡΗαΜΑΤΟΛΟΤΗΣΙΣ
Ε1ΠΧΕΙΡΗΣΕΟΝ
ΤΠΟ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΟΝ
Δι" άπο<ράβευη· τι»ΐ· {«οΐ'ίΎ Έιι,τορίον, ενεκρίθη ή υπό τή; * θνικής ΤΒαπέϊ,ης περαιτέρΐ" ματοδοτΓσ»; ·/Ί$' ν.τέροαβιν τ 1)5 των κεφαλαίων των, τ»ν ταιρειών «Χαλ·5ονργική Α.Ε.> Ι*
χρι ποβοϋ 2Μ) έκ. δραχμήν ι*
ΑΕΕ
Α.Ε.Ε.
Προίόντιον
ιμ ρ
ΛυτασμάτΛΐ>ν, μέχρι π&σοΰ 100 ί»
δραχμήν.
Δι' ίτέρας άποφάσεΐ');
Θη ή υπό τής Γβνικής
ής 'Ε).λάδος
θ'
ς χρημ
>οαθ' ίντέρβαβιν τοΰ 1)5 των
λ/χίων της, τής Α. Ε.
ς
Α 'Κτιχεΐιρήβεις Β
ςαγκόπουλος» καί μέχρι
βθΟ.(ΧΚ) ά