194033
Αριθμός τεύχους
2083
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
17/1/1971
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Ρι,βλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτης 2
ΤΤ.ΠΚΛΛΤΙΟΝ
ΤΝΤΚΒΜΑΤΙΟΙΝΑΙ.»;
ά» Ια Ι·» .-.β ΡΛΓΐ.κΚ^ι,ϋ
411βΜιΙΙ ΟΜΟΙΠΟΜΛΙΛ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔθΜΑΔι'ΑΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΜΟΜΙΚΗ ΚΑ1 ΤΡ/Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΎΜΦΕΡΟΝΤδΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1971 "Ετος 44ον Άρ,θ. φύλλ. 2083
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50
Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. Σ1ΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεϊα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
Ο ΑΝβΡΩΠΟΣ ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ
Ι ΚΑΑΟίίΙΙΗ £11 ΤΗΙΖΟΗΗ ΜΑΪ
Τού κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΠΑΠΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΤ
. Δέν ύηάρχει μεγαλύτΕρον ατ-
αΓίσν νπεροχής άπό την καλωσύ¬
νην, λέγίΐ ό Μπετόβεν. Καί .τράγ
ματι, ή καλ.ωσύνη είναι ή ώραιοτέ
ρο ψυχική άρετή παντός άνθρω¬
πον.
"Οικος είναι ή καλωσύνη πολ.ύ
άκριοοθώρητο χάρισμα. ΙΙρ&τει
,-ΐολύ ό άνθρωπος νά τό θελήση
γιά νά ουναμώση τά ψυχικά, έ-
χείνσ. ίκανότητος ποΰ τού νψώ-
νοΐΎ την ποοσιοπικότητα με σκο¬
πόν καί νόημα είς την ζωήν. Ή
καλωσύνη είναι κατά μίαν επι¬
στημονικήν εκδοχήν καί κληρονο
μιχή ιδιότης άλλά πρό ,ταντός ή
αίβθήματος είναι θέμα οϊκογενετα
κης άγωγής καί καλής παιδείας.
Ή καλωσύνη άναδεικννει τόν
ονναισθηματική μορφήν Ικανήν
άνθρωπον είς πνευματικήν καί
νά .προσφέρη είς τό κοινωνικόν
βΐΛ'θλ.ον ωραίας υπηρεσίας καί
νά γίνη ?Τσι ό καθένα:; μας κατ'
άτομον συντελεστής όημιουργίας
μιάς κοινωνίας .τολιτισμένης, χα-
ροΐ'μενης, ά.τηλ.λ.αγμένης 6_-τό ,τά-
9η ν.αΐ μίση καί άνομα συμφέ-
οοντιι.
Μέ την καλωσύνη ό άνθρωπον
γίνεται ενας μικρά; θεός άγά-
—ζ κατά τό πρότυπον τού υπερ¬
τάτου Δημιουργον ό οποίος είς
τ,όν κόσμον τούτον διά τής θείας
'ΑΛοκαλύψεως την αγάπην καί
ττΐν είοήνην έκήρνξε δι' δλους
τούς άνθρο).τοι·ς άδιακρ{τ.ί<)ς. Εάν ό σιΊγχ·θ(Λ·θς άνθρω.-ΐο; ίέν χαταστείλη κα,τυτε τα όίγοια ϊνστικτι» τα ό.τοία τού ύποδαυλ.ί- ζη ή σκλ.ηρότης Τών σημϊρινών Μφών, διά ^'.άίς ϊτροσπΙ ιθΐτα,ς βνοσχέσεω; τής αναπόφευκτον άλλως κ.αταστροφής τής ανθρω¬ πότητος, τί,-ρρτε δέν θά σταθή ικανήν διά την δημιουργίαν μιός Νέας ζωή; γεμάτης καλωσύνην *αί χαράν καί αισιοδοξίαν καί κοινίονικήν αλληλεγγύην, ΰστερα άπό τα φοδερά Λεινά .τού επεσ<ί>-
ρεναεν είς δλους μας ό δεΰτερος
.-ναγκόσμιος πόλεμο;.
Μέ χαλιιΜτόνην πρέπει δλοι οί
άνθρωποι νά ό.τλκτθ^ϊίν καί έ¬
καστος είς τόν τομέα το· καί
απού καϊ αν ΐνρίσκεται - στό χω-
ριό, στό νησί, στήν πολη, στήν
πολιτεΐα —· καί δ,τον καί αν εΐναι-
ίργάτης, άγρότης, έ.ταγγελματίας
ί τιιστήμων, διανοοΐ!.Αε-νος καλλχ-
τέχνης - νά γίνη δγγελος άγά-
πτ>ς καί αίσιοδοξίας καί πρός τόν
συνάνθρωπον τού κατανοήσεως
καί αντιλήψεως.
Μέ τάς υλικάς δυνάμεις δέν
κατακτάται ή ειρήνη καί ή ίστορία
είς τόν κόσμον αυτόν. 'Τ.τάρχονν
κ«) ίσχυρόταται ψνχικαί καί ήθι-
>.αί άρίταί καί δυνάμεις, δοσμέ-
ναι είς τόν καθένα μας άπό τόν
Βεόν αί οποίαι αν χρησιμο.τοιη-
θοΰν μέ πίστιν καί ζήλον καί μέ
θρλτκπν ήμπορονν νά επιτύχουν
θπύματα!
Μέ την καλιο<τΰνη καί την αυταπάρνησιν διά τήννίκην τοϋ ιδεώδου; τής άγά-της καί τής Μρήνης μεταξύ των άνθοώπιον δλα γίνονται. Άοκεϊ νά τό θελήσωμεν καί ώς ανθρω.τος καί ώ; Χριστιανός ημείς καί ώζ "Ελληνεις. Τα .τάθη κ.αϊ τα μίση καί ό ακρατος ύλισμός δκν «τώζονν. Ή άγάπη, ή καλωσύνη, ή κοινιυνική άλλΓνλ.εγγΰη δημιουρ- νοϋν είττυχισμένας κοινωνίας καί κατ' επέκτασιν μίαν ϊδανικήν άν- θο<ο?ΐ<>τητα είς την «ποίον 0ά (Ήι
σιλεΰη ή εΙρήνη κ«; ή χάρις τοίι
ΤΩΑ. ΑΧ. ΙΙΑΠΑΒΑΣΙΛΚΙΟΤ
»«ΛΧίΧ}ΧίΛίΙ15ΧΙΧ!Χ*ΧίΧίΧ!Λ!>ϊΧΪΧΪΡ(^^
24ΩΡΟΣ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ
Ή Ά,μϊοική λένε πώς είναι
ό Παράδρισος τής γιιναϊκας.
-' αυτήν την χώραν δέν ύ-
.τάρχοΐ'ν ονσιώδεις διαφορές άνά-
μεο*χ στά δΰο φύλλα.
Χυχνές μ,άλιστα είναι οί περΐ-
πτώσεις πού σέ πολλ,οϋς τομεϊς
άνδρικών άσχολ.ιών προοάδισμα ε'-
χει ή γιναίκα.
Καί αύτά όσον άφορά τή θέση
τή; γυναίκας στόν Νρο Κύσμο.
"Ας δοΰμε ομιος τί γίνεται σχε
τικά. καί <ττή δική μας χώρα: Σΰμφιονα μέ εϊδηση .τού όημο- πιε-ΐ'θηκε προχθές στίς άθηναϊκές ί'ίίημίςίδες, στήν Κοινύτητα Μο- νοϋλησιά τών Σερρών μιά (τορά χάθε χρόνο, οί άνδρες τή; περιο χή;, γιά ενα 24ωρο μετα&ιόάξουν τα «ν.αθήκοντα» τού; στίς γι»ννιί- »ρς. Λργοντα; τα «καθήκοντα» τού;, (|)'βικό είν<α νά άντιλαμ6άνετοιι ζανιίς ότι περί άπλοΰ κίώ ιιόνο οχήματο; λόγου πρόκειται, ί)ε·δο- μρνον ότι τα «καθήκοντα» .τού μΕτα6ι6άζονται άφορονν είς την διοίχηση τής κοινότητος, χό σκά- ψιμο, τον (ροΰρνο, τό άομεγμα, τό μ,τακάλικο ή τό καφενεϊο τοϋ χτοριοϋ. Πάντπ τα «ά,λλιι» .ταοα- μενουν σταθεοά καί άιιεται(κ6ασχα έξ Αμφοτέρων των πλευοών, π<ιρά την άντίθετη έπιθνμία ωρισμένης μερίδος τής .τροντενουαιάνικης νεο λαίας. "Ετσι στή Μονοκλησιά χών Σερρών στό διάστημα τοϋ 24(όρον οί άνβρε; τής περιοχής ΰποχρε· €ΐ-νται νά φροντίζοι»ν τό σπίτι, νά σκουπίζοΐΛί, νά ξεισκονύϊ»)ΐ|ΐν, νά στρο'>νο·ΐ'ν τα κρεβάτια, νά πα·
ρασκεΐ'άζουν τό αταγητϋ, νά μή
«θηλάζοτ'ν» ί)έ6αια τα νήπια, νά
τού; άλλάζουν ομιι>ς τα ρουχαλά-
κια τονς, νά τα ΰγάξουν μετά την
μποΓ/άδ·α περίπατο μέ τό καρο-
τσάκι, νά σιδερώνουν τα ροΰχα
νά στρώνοτιν τό τραπέζι, νά πλέ-
νοι·ν τα πιάτα καί ('ίλλα .τολλά.
Καί δλα αί>τά πρός χαρά των
γι»ναικών τής Μονοκλησιάς, .τού
ϊβτοι καί γιά ενα 24ωρο τού;
Λαοέχεται ή εύκαιρία νά βγάλονν
τό αχτι τοΐ'ς.
ΒΙΣ,ΦΟΣ
38
Οί φωτιές τοΰ 1660 καί τού
1680, ΐξαφάνισαν τόν παλιό Γα¬
λατά. Στά 1603 χιλιάδες σπίτια
έγιναν στάχτη στά παράλια τοΰ
Κερατίου καί γνρω άπό τό τζαμί
Σου).εϊμανιέ. Στά 1690, σέ μιά
γιορταστική φωταψία γιά τή γέν-
νηση ενός γιοΰ τοΰ σονλτάνον,
παίρνει φωτία καί ά-τοτεφοώνεται
αλ.λη μιά φοςά ό Γαλατάς. Στά
1700 μεγάλο μέρος τοΰ Πέραν,
καί στά 1717 δλε; οί σννοικίε; γν
ρω άπό τό "Ακ Σαράϊ (Φόρος
τοΰ Βοός) άφανίζονται άπό τίς
φωτιές. Τήν' καταστροφή τή συμ
πληρώνονν οί μεγάλοι σεισμοί τοΰ
1718 καί 1729 καί οί φωτιέ; τού
1725 καί 1731. "Αλλ.ες φωτιές ά-
φ«νίζοι>ν στά 1755 όλες τίς συνοι-
κίες όντικά άπό τό Σαράϊ μαζί
μέ την 'Τψηλή Πύλη, καί στά 1756
ύκτώ χιλαά'δες σπϊτια, στά παρά¬
λια τοϋ Κερατίου καί τοΰ Μαρμα-
ρά. Πολύ καταστρεπικότεοοι ή¬
ταν οί σεισμοί τοΰ 1763 κοΑ πρό
.τάντο>ν τού 1766, δταν στίς 11
Μαΐον, τρίτη μερά τής μεγάλης
τονρκικής γιορτής τοΰ Κουςμτιάν
ΜΛαϊράμ, ή Πόλη σείστηκε άπό
τά θεμέλια, δλα τά μεγάλα τζα-
μιά επαθαν ζημιές, όλόκληρες σνν-
νοικίες κατεδαφίσθηκαν καί άπει-
ρα θΰματα θάφτηκαν κάτω άπό τά
έρείπτα. Άκολοώθησαν οί φωτιές
τού 1767, 1770, 1779, 1780 καί
1782, δταν μεγάλο μέρος τής Πό-
Ιης καί τοϋ Πέραν ίγινε πάλα στά
χτη, άνάμεσα στ' άλλα τά γύρω
τής Στήλη; τοΰ Κωνσταντίνον
:αί τά γν.ρο> τής Μονής τοΰ Στον
δίου. Τό ίδιο καταστρε—ικές ή¬
ταν καί οί μεγάλες φωτιές τοΰ
1821, 1831, 185"3, 1885 καί πρό
πάντων τοΰ 1870, δταν έκάηκε ό-
.όκληρο τύ Στανροδρόμι. καί πολ-
λοί άνθρωποι 6ρήκαν τό θάνατο
μέσα στίς φλόγες. Ό τελενταϊος
μεγάλο; σεισμός σημειώθηκε στά
1894, δταν ,τολλ.ά σπίτια καί δημό
σία οίκοδθιαήματα γκρρμίστηκαν ή
ζημίες σοδαρές.
Μικρότεροι σεισμοί, χωρί; φο-
Οερέ; συνέπειες, όέν έ'πα-ψαν νά
γίνονται ώ; τίς ήμέ{?ες μας. "Τ-
στερα δμιος άπό τόσα χρόνια ό
κόσμος ξεθάρρεψε, τά ξνλινα σ,τί
τια, πού τά -τροτιμονσαν σάν άντι
σεισμικά, άοχισαν νά λιγοστενουν,
καί φνσικά καί οί φωτιές έγιναν
λιγότερο σνχνές κα'ι πρό πάντων,
λιγότερο μεγάλες. Σ' αΰτό σιινε-
τέλεσε καί ή καλντερη όργάνωση
των .τυοοσβεστικίΤιν ύ.τηοεσιων.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΙΙΟΛΗΣ
ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ
ΚΑΤΑΡΡΕΪΣΕΙΣ
_ *<; .τολλά πράγμ,ατα μπορεί νά ^ισχώμίθα έν καταρνεύσει, έκ ]""" ·ι ποαΥμ<1 3χι κα1 τ0. «" πιβτίηόν. Καί άν αύτό ή- Ταν η αίτία, πάλι την ευθύνην ύ- ■^οι-ν οί ίργολάδοι πού ε'κτισαν "; Χώθου έλεεινοΰ. Ενθυμούμαι, ^ «τοια χατάροει-σι έΕώστου έν "^ς Αθήναις, ποϋ ωφείλετο 5 Χακην πρόσμιξιν τού μπρτύν. ^ι καί τώρα νά μή παραδεχθώ Τι το αύΐό έ6 καί στήν Θεσ- Τι το η ή η; Άλλά στήν κατασκευή '0>''Λχιοτον .-ΐολυκατοικιών, ίίχι
ί 6 αί
όογα.
τών
ν .τε, 0
καί κατά την παρά
ί° ?ός κατοίκησιν
.■τρέ,τει νά ζητηθή όϊτό τοΰς κατ,α-
σκευαστά;, «Ιναι ή εγκατάστασις
καί ετέρου άφοδευτηρίου. Καί δ-
χι μόνον στά διαμερίσματα, άλλά
καί στά ΰ.τόγεια ό'λίον τών πολυ-
κατοικιων, πρσγμα πού πτιρατηρεΐ
ται. καί σέ ,-ΐόλεις τοΐ> έξωτε{>ικοΟ:
χάριν τών διαβατών, τών εχόντων
ανάγκην τινά.
Πολιτισμός όέν ση·μαίνει έπί
ξιν καθαριότητος, άνοιγμα πλα-
τειών καί κολνμιβητηοίίον. ΙΙολιτι
σμός, καί μάλιστα τώρα μέ την
είσοδον στήν χώρα μας πολλών
τουριστών, μή γνιοριζόντιυν .τού
νά καταφύγουν έν άνάγκη, είναι
καί τό .τροτεινόμενον μέτρον, έ-
.αειδή κάποτε μιά τουρίστρια μέ
παρεκάλεσε νά τής ύποδείξω ποϋ
νά καταφύγη, δταν ή ένάχλτκτις
τής χώρας, κάτω τοϋ όμφαλον,
ήταν ά.τερίγραπτη.
■— Μεσιέ, μ-εσιέ, ζέ βαύ .-τρί...
Καί έγώ, γιά νά άπαδ-είξθ) στήν
παρακαλοΰσαν ότι έχομε Οεσπασι
ανάς, τής συνεστησα νά πάρη τό
τρόλλεϋ τής Κιιψέλη; καί κοΛ·τά
στήν περιοχή τής Πλατείας Όμο-
νοίας, ρώτα, ραιτα, Θά τα κατα
φέρη!
Κατ' ίμ·ε, οί καταρρεΰσεις δέν
πρί.τει νά παρατηροϋνται, δ.τως
τής Θεσσαλονίκης, άλλά νά προ
λαμ6άνωνται κ<ιί σέ άλλις έκδηλοι σεις τής ζωής μας. Γ. Ρ. ΧΑΡΜΗΣ ΐ «α μ,α; νι« Τθ1ουτον. ίνα καί 1στήν πώλ χρό κατοίκησιν, όίν ύ- Τ5 ^; Τβτον να Γ>Αλλ";
* )·*Λτο»«ί«η';·
5 ι
II
ΛΑΤΚΗ ΑΓΟΡΛ
ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ
Έκ .τεριτρο.τής άνά τετράμηνον
κ«ί επί των όδών Άκροπόλ.εως
καί 25η; Μάρτιον άντιστοίχως, θό
λειτονργή εφεξής ή τελ.ονιι/νη ί"
νάστην Τετάρτην Λαϊκή Άγ«0ί
Περιστερίου. Σχετική απόφασις
ελήφθη υπό τού ν.τονργηον Ίν.ι.το
ρίου, κατόπιν σύμφωνον γνώμης
■ά έκεϊνο πού Ι τού Ταμείον Λαϊκών Άγορων.
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Π Η ΤΟΥΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ
Στά χρύνια των σουλτάνο>ν την Έκτός άπό τά τεμένη, πλήθος
καταπολεμηση τής φωτιάς την εί- ι άκόμη άπύ τεραστία δημοσία οΐ-
χαν άναλάβει εΐδικά σώματα Γε- κοδομήματα καί άπό δμορφες κρή
νιτσάο-ων, όργανωμένα κατά συν
οικίες. Ά.τό τό 1826, δταν οί Γε-
νίτσαροι διαλύθηκαν, συγκιροτήθη
κα-ν, πάλι κατά σννοικίες, είδικές
.τνροσβεστικές όιμάδες ΰ,ταγόμε-
νες στή Δημοτική 'Αρχή, οί περί-
φημοι «τουλΛυμπατζήιδες», ποΰ
κληρονόμησαν, όπως ήταν φυσικό,
δλε; τί; παραδόσεις τών παλαίον
Γενιτσάρον, κι' άφησαν ΐίνομα γιά
τού; παλληκαρισμού; καί τίς αύ-
θαιρεσίες τους. Μόνο άπό τό 1924
οί τουλουμ.τατζήδες καταργήθηκαν
καί τά πνροσβεστικά μέσα εχουν
πιά έκσυγχρονισθεί.
Ο τελενταϊες μεγάλες φωτιές
σημειώθηκαν στά 1908, 1'911,
1912, 1913, 1916, 1ΈΊ7,
1919, 1921, καί 1922 δταν σννοι¬
κίες όλόκληρες άπό ξύλινα σπί¬
τια άφανίσθηκαν άπό τίς φλό-
■γες, καί στά 1929, δταν άποτε-
φρώ'θηκαν τά έλληνικότατα Τα-
ταΰλα.
Αυτή ή άτέλειωτη άλυσίδα ά-
,τύ σεισμοϋ; καί άπό φωτιές, διευ
κόλ.υνε την προσπαθεία των .τρο')
των σουλαάνων γιά τόν έκτουρκι-
σμό τή; Πόλη;, άλ,λά καί τών τε-
λενταίων γιά τόν εΕενρωπαϊαμό
τη;.
Έκτός άπό τού; μιναρέ<δε;, πού άλλαζαν την δψη, τών παλιών 6υ- ζαντινών έκκλησιών, οταν αντές γίνονταν τζαμιά, ΐα .τλήθο; άπό νηλότερονς άκόμη μιναρέ'δες, γιά τά -/.αινοΰργια πελαόρια σουλτανι- κά τεμένη, στήθηκαν στά πιό πε- ρίοπτα σημεϊα, κι' έδωκαν στήν Πόλη τών Κωνσταντίνον, άπό τίς ς ΜΟλα δεκαετίε; πού άκο- λοΐθησαν την άλωσή. τη;, την ο- ψη πού ταίριαζε στήν καθέδρα των Χαλιφών τοΰ Ίσλάμ. Τούλα χιστον εκατόν πενήντα άπό τά τζα μιά αντά είναι οίκοβομήματα πού άξίζει νά προσεχτοΰν. Πολλά βΤ- ναι χο>ρίς άμφιόολ^α μνημεία ε-
ξοχης τέχνης. Καί τά περισσότε-
ρα πάλι άπ' αύτά είναι ίργα Έλ-
λήνων άρχιτεκτόνων, πού σννέχι-
ζαν, δποις ήταν φνσΓ/ό, τή 6νζαν
τινή παράδοση.
νες, άλ.λά καί τά σαράγια τών
σου,λτάνων καί τά κονάκια των
πασά'δων, σνμπλήριοσαν την άνα-
τολίτικη δψη τών κέντρςον τής Πό
λης, ένώ οί γειτονιές της, μέ τά
στενά καί σκολιά μεσαιιονικά τους
δρομάκια, γέμισαν άπό τουρκόσπι :
τα μέ τά χαρακτηριστικά κ·αφασ(ο
τά τονς παραθΰρια.
Οί Χριστιανοί ενιιοσαν την α¬
νάγκην νά άπομακρννθοΰν, δ-
σο γινόταν, άπό τό τρίγωνο πού
σχηματίζεται άνάμεσα στόν Κτρά
τιο, στήν άκτή τοΰ Μαρμαρά καί
στά χερσαΐα τείχη, καί πού απο¬
τελεί την καθ" αύτό Πόλη, την
Έ.ττάλοφο τών Βνζαντινών. "Ε-
τσι, ΰστερα άπό την άλωση, πή-
ρε εκταση ό Γαλατάς, στή 6ό-
■ρεια άκτή τοΰ Κερατίον, καί τό
ΙΊιέραν άργότερα, στά ίηικόματά
τον.
Ή δυζαντινή Κωνσταντινούπο-
λις, έκτός άπό μερικές σηιμαντικές
έλληνικές νησί&ες, εμεινε σιγά-σι-
γά στά χέρια τών Τουρκοον. Έ-
κεΐ εμεινε καί τό διοικητικό κέν-
τρο τής Ό'θωμανικής αΰτοκρατο-
ρίας ώς τό τέλος τοΰ περασαένον !
αΐώνα. Ένώ τό κέντρο τής έμπο-
ρικής καί κοινοινικήςζωή; μετα-
τοπίσ'θηκε πολύ γρήγορα στά Γα¬
λατά καί στό Πέραν. ι
Άπό την Άλοχτη ώ; την άνα·
τή; Δημοκρατία;, στά ι
192-3, τριάντα ενα; σουλτάνοι 6α-
σίλευσαν στήν Πόλ.η. Ή ίστορία
τους είναι γεμάτη άπό πολρμους
*λΙ σννωμοσίες γιά την επικρατή¬
ση τονς, άπό τραγο>δίες καί δρά
ματα στήν αΰλή τοι»ς, άπό κάθε
εϊδους άναστατώσεις, σφαγές καί
διο>γμούς, μέ μόνο μικρά είρηνι.
κά όιαλείμματα καί σύντομες πε-
ριόδονς μεταρρυθμίσειον καί προό-
όον.
Σΰμφιονα μέ μιά στατκττική,
ποϋ βρέθηκε στό σαράϊ τοΰ Τόπ.
Κα.τον, εϊκοσι πέντε χρόνια νστε·
ρα άϊΐό την "Αλοση ή Πόλη εΐχε
πεςίπον 15.000 σπίτια. Άπ' αντά
ίιταν κατοικημένα 3.000 άπό "Ελ-
ληνες, 9-0ΟΟ άπό Τονρκονς, 1.500
άπό Έβριιίον; καί τα νπόλοι,τα
άπό διάφορε; άλλες ίθνύτητες.
Άπό τότε ό .τληιθυσμός δέν ίπα-
ψε νά μεγαλώνει. μέ την ,τροσθήκη
ΐθνικών στοιχείον άπό δλα τά ση
μεϊα τής αϋτοκρατορίας, άλ^λά καί
τοΰ κόσμου. Στά 1492, ΰστερα ά¬
πό την αλιοση τής Γρανάδας άπό
τού; Ίσπανού;, πλ.ήθο; νΑρα6ε;
τής Ισπανία; έγκαταστάθηκαν
στό Γαλατά, δπου τού; έδόθηκε
στά 1535 ό άλλοτε "Αγιος Παΰ-
λος τών Δομηνικανών, ό γνωστάς
ά.τό τότε μέ τό δνομα Άράπ Τζα-
ιμί. Στά 1514, ΰστερα άπό τίς νί-
/.ες τοϋ Σελίμ Α' στήν Περσία,
μεγάλος άνιθμός άπό Πέρσες με-
ταφέρθηκε στήν Πόλη, οί γνωστοί
καί σήμερα Άτζέμηδες. Τό ΐδιο
έ'γινε καί μέ τού; Αίγνπτίον;, στά
1517. Καί μέ τού; Σέρβους στά
1520, ΰστερα ά.τύ την άλυιση τοΰ
Βελιγραδίου.
Μιά σο'βαρή ώθηση στΐιν αυξή¬
ση οχι μονάχα τοΰ πληιθυσμοΰ, άλ.
λά καί τής κατοικημένη; .τεςποχή;
τής Πόλης, έδωκε στά 1569 τό
διώξιμο τών Μαυριτανών άπό την
Ισπανία. Ό Σελίμ Β' .τεριμάζε
ψε τούς διωγμένους στό Γαλατά.
*Έτσι πολλοί Χριστιανοί κάτοικοί
τού, αίσθάνθηκαν την άνάγκη νά
άπομακρννθοΰν κι' άπ' αυτόν, κι'
άρχιοαν άπό τότε ν' άνε6αίνονν
ιΐ'ηλότερα, στά άμπέλια τοΰ Πέραν,
στό Στανροδρόμι (του-ρκ. Ντόρτ
—Γιόλ).
Τά χρόνια έκεϊνα —μέσα τοΰ
Ι ΣΤ' αίώνα— έπτσ/,έφθηκε την
Πόλη ό Γάλλος φνσιοδίφη; Πιέρ
Ζίλλ, ή Ζίλλιονς, καί μάς την .τ?-
ριγράφει σ' ενα άπό τά πιό .τερί-
φημα 6ι6λία .τού ε'χονν γραφτεί
■γι' αυτήν, «Ντέ Τοπογκράφια
Κονσταντινο.τόλεος».
Ό Ζίλλ είδε νά γκρεμίζονται οί
δέκα έπτά τελευταίαι κορινθιακοί
κίονε; τοΰ Ίππο&ρόμου καί νά
παίρνει ό χώηο; τή σημερινή ίή|>Γ;
τοϋ "Ατ - Μείντάν. Άπό τή στήλ.η
τοΰ Ίουστινιανοΰ δέν είδε .ταρά
μόνο τή 6άση. Πρόφτασε δμω;
άκόμα νά δεί έπτά άπό τού; ίπί-
ση; κορινθιακού; κίονε;, πού σχη
μάτιζαν την κνκλική στοα τοΰ Φό
ρον τοΰ Κοινσταντίνου, καϊ διάδα
σε σ' έναν άπ' αυτού; τό δνομα
τοΰ πρώτου αύτοκράτορα καί την
έπιγραφή «Έν τούτφ νίκα*, χα-
ραγμένη στό λ.άβαρό τού.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συν«εχίζϊται)
II
ΠΝΕΤΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΗ
88ο1»»®»<ίί^ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΪ XVII ί; ΙΕΡΑ ΣΤΜΜΑΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΝΑΤΟΛΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ Τό «γράμμα» τής Ίερά; Σνΐμ- μαχία; δέν άποτελοΰσε παοά ά- πλή διατυπώση των ύποσχέσεων πούδιοσε ό Άλέξανδρο; Α' στό θεό, {«ό την έπήρεια τή; μυστι- κάπαθης θρησκολ.ηψίας τού καί τών ίδιοτύπων φιλελεύθερον τον Οί όιατάξεις της ήσαν κομμέ- νες καί ραμμένες στά μέτρα τού κι' άπε-βλεπαν νά γενικεύσοιΐν τό τάμίΐ τού γιά νά ρπικ.ρατήσουν οί άγαθές προθέσεις .τού, καθώς πί- στευε άκράδαντα, τοΰ ένέπνεικτί ή θεία Πρόνοΐα. ΙΙρέσβενε δτι δλοι, λαοί καί ά- τομα, εΐχαν έκ θεοϋ τό δικαίοχμα 'ά είναι έλεΰθεροι, μέ την π'βιου ,ιάθεση δτι θά ήσαν ίκανοί νά κά¬ νουν λογική, δίκαια κα[ άγαθοβΐοιό χρηση τής ελευθερίας. 'ΤΓΛτό την εννοια αυτή, ή θεία ΙΙρόνοια ίτα- ξε στούς ήγεμόνες την άντοστολή νά κρίνοτιν κατά .τόσον οί ΰπήκο- οί τους ήσαν Ικανοί νά κάνουν θε άρεστη χρήση τής ελευθερίας τους καί νά τονς την έπιτρέπο>ν σέ
μορφή καί εκταση άνάλογες τής
σχετικής ίκανότητάς τονς. Γιά τοΰ
το, τα παραχωοονμενα στούς ίντη
κόους δικαιώματα δέν έ.τρε.τε καί
όέν επετρέπετο κατ' ουδένα λό-
γο, νά περιορίζοΐ'ν την άπόλντη έ-
ξοΐ'σία τοΰ ήγεμόνος πού ώφειλε
ώς τόσο, κι' αΰτός νά την ασκή
σύμφωνα πρό; τίς άρχές τής άγί-
ας Χριστιανικής θρησκείας, «τής
ελεημοσύνης, τής δικαιοσννης καί
τής ειρήνη;». Οί άντιλήψεις τού
αύτές όέν ήσαν άπότοκες τή; Ί-
εράς Σνμίΐαχίας, άπεναντίας, ή
Ίερά Συμμαχία υπήρξε γέννημα
αυτών. Τίς εΐχε άνέκαθεν καί τις
έφήρμοζε άπό τα ,τρώτα χρόνια.
τής (>ασιλεία; τού. Έπ^δαλλε τίς
Λροοδευτικές μεταρρυθμίσει; τού
τμηματικά, κατά πε^ιοχές, μέ με-
ροληπτική .τροτίμηση των προτιγμέ
νων άπύ τί; καθνστερημένες. Εύ
νοοΰσε την πνευματική άνάΛΤυξη
τών λίγων καί τή στοιχειώδη έκ-
παίδευση τών πολλων, 'έπεδίωκε
τόν έξει>ρωπαΐσμό καί παραχωροΰ
σε σέ νεάκτητου; καί ξενογενεϊς
Λολιτικές έλ.ει«θερίες καί όικαιώ-
ματα, .τού άιρΛΊάτανε στούς αΰτό-
χθονες παλαιορώΐτους. "Οταν στά
1800 κατέκτησε την Φινλανδία
δέν την προσήιρτησε στή Ρωβία,
ήλλί'ι την διατήρησε άνεξάρτητο
μιγάλο δο·κάτο, μέ σΐ'νταγματικό
πολίτευμα καί τύν έαυτό τον μεγά¬
λο δοΰκα της κι' δχι αύτοκράτορα.
Μετά την υπογραφή Τής Ίε¬
ρά; Συμμαχίας έ-τιτάχυνε τί; φι
λελεύθερες μεταρρυθ,μίσεις τού, άλ
λά μέ μερολη—ικ-ά πάντα κριτή-
ρια. Κατάργησε τή δονλοπαροι-
κία στίς περιοχές τής Βαλτικής
καί έπιφνλάχτηκε γιά τίς <πόλοι- πες. Στά 1816 άνασύστησε τύ πολιο- γικό κράτο; μέ μετατροπή τοΰ με¬ γάλον δοΐ'κάτον τής Βαρσοβίας σέ δασίλειο. Τοϋ παιραχώρησε σΰν- ταγμα, ανεκήρυξε τόν έαυτό τον «Συνταγματικό Βασιλέα τής Πο- λωνίας» καί όιώρισε άντι6ασιλέα τόν άγαπημενθ' τού άδελατό μεγά¬ λο δονκα Κωνσταντΐνο Παΰλοβιτς τόν {ιποψηφιο αύτοκράτορα τής Γραικία;. Μέ άνάλ.ογο <φι/.ελ.εύθερο» πνεύ ΠΠΣ ΑΝΗΓΓΕΛΘΗ ΣΤΟΝ ΣΟΥΛΤΑΝΟ Η ΑΛΙΊΣΙΣ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ (Μικρασιατικό άνέκδοτο) Οί Ρωμηοί τής μεταλλοφόρου περιοχής Άργνρουπόλεως τοϋ Πόντου, είδικενμένοι άνέκαθεν στήν μεταλλευτική, προχώρησαν καί στά ένδότερα τής Μ. Άσίας, άλλοι πρό; αναζήτησιν μεταλΑο- φόρων κοιτασμάτ<ον καί άλλοι ώ; τεχνϊτες (οίκοδάμοι, ξυλογλύπτες τεμπλων, γανοιτές κλπ.). Άπό τίς άφηγήσεις τοΰ πατέρα μόν, πού ά-ι» τοΰ ετονς 18€5 μέχρι τοΰ 1882 έρ- γαζόταν ώς οίκοδόμος ,άκουσα τό κατωτέρω άνέκδοτο σχετικό μέ τόν τράπο άναγγελίας τής άλώσεως τοΰ Ηρακλείου - Κρήτης {«πό τών Τούρκων. "Ό Σουλτάνο; ά/τογοητεν,μένος καί καταγανακτισμένος γιά την άνεν αποτελιέσματος μα ά.τβ6λ.εΐ(>ε νά έρμηνεύση τίς όια
τάξει; τής Ί&ράς Συμμαχίας καί
στήν έΕιοτερική τού .τολιτική. Οί
ά,-Βθ'όείξει; .της διπλωματικής ίκα
νότητα; τοΰ Καποδίστρια στό Σν
νένδιο τής Βιέννης τόν παρακίνη-
σαν νά τάν διορίση σΐΛΠ'πονργό
τοΰ Νρτσελροντ στό ϋ-τουργεϊο Έ-
ξοντερικων. Κατά τόν καθορισμό
των άρμο·διοτήτο>ν τονς άφησε
στόν Νέσσελροντ την διεΰθυνση
τών ΰ.τοθέσειον τής Δνσης καί άνέ
θεσε στόν Κα,τοδίστρια τίς ύποιθέ
σεις τή; Ανατολή;, ένώ φυσιολο-
γικά θά έ'πρε.τε νά συμβή τό όν-
τίθετο, άφοΰ κριτήριο τοΰ όιοοι-
σμοΰ τοχι υπήρξαν ο· πρόσφατες έ
πιτυχίες τον στό χειρισμό τών δυ-
τικοεχιρωπαϊκών Λροβλιημάτίον. Ή
εξηγήση πρέπει νά άναζητηθή στή
πρόθεσή τού ν' άνακινήση τό Ά-
νατολικό ξήτημα.
(Σννεχίξεται)
πολιορκία τοϋ κάστρον, ώρκίσθη ό¬
τι θά άαΐοκεφάλιζε πάντα εκείνον,
πού θά τοΰ άνήγγελλε την &λ(.ι>σι,
όδιακρίτως 6αιθμοΰ καί άξιώματος.
"Ετσι δταν μετά άτΐό λίγα χρόνια
κατελήφθη επί τέλου; τό Ήράκλειο,
ή 'Τψηλή Πύλη ευρέθη σέ πολύ
δυσχερήθεσι. Ποίος θά ριψακινδύ-
νενε νά χάση τό κεφάλι τού γιά
τό γοΰστο τοΰ Σουλτάνον. Καί τό
Τί. παροι>σιάσθη ώ; άπό μηχανή;
θεός ό άοχιμάγειρο; τοϋ Σονλτά¬
νον. Παρεσκεύασε έ'να έ'δεσμα πού
λεγόταν «τιρίτ» καί γνρο> στά άση-
μένιο κάλυμμα τού ίδεσματο; εχά¬
ραξε την εύχάριστη είδησι: «Κα-
παγήν άλτοχιντά τιρίτ, γιρμί γιεντί
σενέ ντεΐντξε άλουντή Κιρίτ». Καί
τό πρόσφερε στόν Σονλτάνο κατά
τό γεθμα τον. Μέ την έξυπνάδα
αυτή τού άρχιμάγειρα καί 6 λύκος
εμεινε χορτάτο; καί τό κ·εφάλι τοΰ
άγγελιοφόρου άξιωματονχον έ'μει-
νε στή Θέσι τον.
Ίδοΰ καί ή παραλΛαγή τοΰ στί-
χου στηΛ' Ίοτορία τή; Κρήτης
τοΰ Ί. Μουρέλλον: Σαγάν άλτινά
τιρίτ, μ,τίν σεσκεντέ φέκ όλονντον
κολέα Κάντια Κιρίτ.» Δέν ξέρτο
αν ή λ. σεσκεντε Θά επρεπε νά
ήτο ή σεξεντά ή σενέσιντρ, ή λ.
φέκ, φέχτ καί ή κ. κολεά, καλε.
Πάντως γράφει δτι τό ετος κατα-
λήψεως τής Κρήτης ίΐναι τό 1(>69
■η κατά τό τουρκικό 1080.
Σημειωτέον δτι ή περιοχή Σ.τάρ
τη;, Βοι»δουρίου, Νίγδης κΧτ. δπου
ρκαναν οί Πόντιοι την ξενιτειά τονς,
ελέγετο μονολεκτικώ; Άλάταγον,
ίίχι Μ. Άσία. Καί έ·τί τή εύκαιρία
μία παρατή'Ρησι: Γιατί τό Μεταλλεϊ
ο Μπουγά · Μετενί (Μεταλλεϊο
Ταΰρου) λέγετο* Μπονλγάρ - Με¬
τενί. Τι γύρεναν έκεϊ ο Βοα'λγα-
ροι;
ΚΟΝ)ΠΟΛΙΤΕΣ ΛΟΓΙΟΙ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ
Τοϋ κ ΧΡΗΣΤΟΓ Σ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
Γεδεών Μανουήλ (18Λ1—1943).
Ίστορικό;, λόγιο;. Διετέλεσε Μέ¬
γας Χρονογράφο; καί Μέγας Χαρ
τοφύλαξ Τοΰ ΟΙκοιΐιμενΐκοϋ Πατρι¬
αρχείον, 'Τ.τομνηματογράφος τού
Πατριαρχείου Ίεροσολΰμων, Πρό
σ?δον μέλος τής Άκαδημ-ίας Ά-
Θηνων καί μελος τής Ρουμανικής
ΆκαθΓ,μία;. Ίδρυτή; των έ6δο-
μαδιαίο>ν ΛεριοδικΛν «ΊΙρωίαί* καί
«Ανατολήν. Σννεργάτης τής «Έκ
κλησιαστική; Άλήθεια;», τής «Α
ναπλάσίως», τοΰ «Ίεροϋ Συνδί-
σμοΰ», τής «Χέα; Φόριαγγος» δ¬
που δημοσίευσε πλεΐστες μ-ελέτες
καί ποαγματεϊες μέ θέματα άπό τα
Άρχεία τοΰ Πατριαρχείον, Κώ>δι-
ν.ος τοΰ Άγιον "Ορους, τής Μο-
νή; Πάτμοι· κ.ά. Άναφέροαε ε.τί-
αης τα πρρισποϊιόαστα ρργα τού
«ΙΙατριαρχικίτΙ πΐνακΐς», «Βνζαν-
τινόν Έορτολόγίιον», «Σν»νο(δικά
.τερί τού Βονλγαρικοΰ ζητή,ματος»,
«Πατριαρχικαί Έφημερίόες», «ΙΙε
ρί τοΰ Άγιον Μΰ?ου» κ. ά.
Καμΐτοΰρογλ.ον Ιωάννης (1851
—19υ3), Λόγιος καί όημοστογρά-
φος. Τίς έγκύκλιες σ,τοι^ές τού
στήν Κων)πολη καί τί; πανε,τιστη-
μιακές στή Γαλλία καί Γερμανία.
Στά 1871 έγκαταστάθηκε σΐήν
Άθήνα κι εξέδωκε, μέ τάν Δη.μ.
Κορομηλά (1873—1879) την «Ε¬
φημερίδα*. Στά 1881 εξέδωκε μό ι
νος το' τή «Νέαν Εφημερίδα»,'
,ιού έ'γινε δημοτικώτατη. "Εγραψε |
τύ έαικολνρικά «Άκρόπολις» καί
«Φαέθοιν» καί τίς ποιητικέ; συλλο
γές «Πατρίς καϊ νεότης>, «"Ερω-
το; ημέραι», «ΛΐΗ?ικί) στ'λλογή»,
«Διά τα παιδία» καί πολλά πρωτό
τυπα διηγήαατα. Μετ,έφρασε μέ
τό ψευοώνυμο «Φλόξ» τή «Νανά»
τοΰ Ζολά, «Τα μυστικά καΐ φωνα-
χτά» τοϋ Καλδερόν. ΙΙνίγηκε στά
1903 ένώ κολ.υμ^οΰσε στόν Πύρο.
Άϊδαζίδη; Νικόλαος (18.68 —
1935). Λημοσιογράφος, λύγιος,
συγγραφεύς. "Εργο τού, έκτός ά¬
πύ όιάφορες πραγματεϊες, όηιΐιοσι
ευμένες σ' έφημερίδες καί .τεριο&ι
χά, «Ό κατά φαντασίαν φιλόσο-
Άντωνιάδη; Εΰγένιος (1861—
1944). Έπιφανής άστρονόμος καί
πλανητολόγος. "Εγινε διάσημος ά
πό τίς παρατηρήσει; τού γιά τόν
"Αρη καί τό σχτικεό χάρτη τοΰ
.τλανήτη, πού εξεπόνησε. Έιτίσης
βεωρείται άξιολογώτατο εργο ή
τρίτομη μελέτη τού «"Εκφρασι;
τοΰ Ναοϋ τής Άγίας Σοφίας».
Κυοιακίδης 'Ρίπαμεινώ. ν δ α ;
«1861—1939). Δη,μοσιογράφος καί
ιτνγγραφεύ;. Άρχισΐ'ντάκτη; τοΰ
«Νεολόγου» Κιον)νόλεο); καί τής
εφημερίδος «Κιυνσταντινονντολις».
'Κτί τριετία (1887—1890) έΕέόι.
δε τή*» «Επιθεώρησιν» καί νπήρ-
ξε άνταποκριτής στήν Κων)πολη
πολλών άθηναϊκών εφημερίδων.
Κατά την όιάρκεια τοΰ ΓΙοώτου
Παγκόσμιον Πολέμου 6ρισκόταν
στό Παρίσι καί δημοσίρνσε άρθρα
καί διατριβές ναέρ τών έλλ.ηνικών
όικαίων. Στά 1892 εξέδωκε την
«Ιστορίαν τοΰ Συγχρόνου Έλληνι
ιχμοΰ»·, καί στά 1910 την «Δεκά¬
την ένάτην έκατονταετηρίδα». "Ε
νραψε τό διήγημα «Φοβεράς άντΐ
ραστής» καί Τά μΐ'θιστορήματα
«Ή Έ·6ραία». «Έλ,τινίκη», «Ή
τρελλ.ή», <Δνό καρ/διές» «Υπό τά πεν>(α» κ.δ.
Βασιλειάδης Νικόλαος ιΐ867—
1945). Ίατρό; καί λόγιος. "Εγρα
ψε λογοτεχνήματα στή «Νέα Έγ
φημερίδα» τοϋ Καμπον'ρογλου, στό
ημερολόγιον «Ποικίλη Στοα» καί
στή «Φιλολογική Ήχώ» τής Πό-
λ.ης. Σέ χωριστά 6ι6λία έξέόωκε
«Εϊκόνε; ά,τό την Πόλ.η καί, τό
Φανάρι» καί «θρΰλοι τή; Πόλης».
Ρακτιοάν Κωνσταντίνος (1865
—1939). Νομομαθής, ,τολιτεντι>ς.
Διετρ>^σε «πανειλημένως βουλεν-
τής, Γενικάς Διοικητής Μακεδονί-
ας, 'ΤποΗ?νός Δικαιοσύνης κα'ι
πρώτος Π<ιόεδρος τοΰ Σνμβονλίον Έ.τικρατείας. "Εργα τού: «Τινά περί τών ,τροκαταρκτικών στ·μ6ά· σεων>, «Ρωμαϊκόν καί Βυζαντινόν
Δίκαιον», «Ή σΐ'νταγματνκή προ-
στασία των εργαζομένων» κ.ά.
Γιαννίδης Έλισαϊο; (1865—
1941;, φιλ,ολογικό ■ψεν'δώνΐ'μο τοΰ
Σ. Σταματιάδη. Λόγιος, χημικάς,
μαθηματικύς. 'Τπηρέτησε ώς καθη
γητής Γεωργικών Σχολών στήν
Άθήνα. "Εγραψε μαθη,ματικές με
λέτες. Είναι κνρίως γνο^στός άπό
τά 6ι6λίο τού γιά τό γλωσσικό ζή-
τημα —ήταν δημοτικιστής, «Γλώσ
σα καί ζιοή» καί τό φιλοσοφικό
τού σύγγραμμα «Μεγάλο «ρόόλη-
μα - Δοκίμιον κριτικής», στό ό-
Λθίο επεχείρησε ν' αποδώση έπι-
στημονικοΐις δρους στή δημοτική.
Γεο>ργιάδης ΆλίΕανδρος (1868
—1918). Ίατρός καί συγγρα¬
φεύς. Μετέφρασε περί τοΰς 20 τό
μους άπό τά άγγλικάκαΐ γαλλικά
συγγράμματα. "Εγραψε την «τ'Ε-
πιτομή Άνατομικής τοΰ άνθρώ-
που» καί την «Πρακτική Παιδιατρι
γτ». Στά 1896 έξέδωκ,ε την «Βι-
βλιοθήκη τής γυναικός» άπό 26
τεύχη, καί ί.τί μία όεκαετία (1903
—1912) τό όεκαπ-ενθήμερο περιοΛι
κό «Εφημερίς τής 'Τγείας» γιά
έκλαίκενση τής ΰγιεινής.
Σ.τανονδης Κωνσταντίνος" (1871
—1941). Δημοσιογράφος, λόγιος.
Στά 1904 ΐδρνοε την έΕαίρετη κα-
μερινή εφημερίδα «Πρόοδος»,
πού διακρίθηκε γιά την άοθρογρ<ι φία της καί τούς σθενα<)θύς έθνι- κεύς της άγώνες. Ό Σπανούδης, γνώστης «ών .τροδλημάτοιν τής Τοιιρκίας, ήτο ό ίμπνενσμένος ί- στορικάς άρθρογράφος. Εξέδωκε σέ 6ι6λιο τή πολ.νσέλιδη μονογρα- φία γιά τόν ΙΙατριάρχη Ίίι>ακείμ
τόν Γ' μέ τίτλο «Ίστορικαί σελί-
δες». Έ.τίσης ίγραψε .τολλές ίστο
ρικές καί ήθογραφικές μελ,έτες.
Μοσχόπονλ.ο; Νικηφόρος (1871
•— 1904) Δημοσιογράφο;, ίστορι-
κός, διπλ^υιματικάς καί συγγρα¬
φεύς. Σπονδασε στή Μεγάλη τού
Γένους Σχολή καί συμ.τλήρωσε
τή μορφώση τού στό Παρίσι. Στά
1893 διετέλεσε σνντάκτης τοϋ
«Νεολόγον» Κ ών) πόλεως καΐ άρ¬
γότερα ίπί μία δεκαετία τού «Μο
νιτέρ Όριαντάλ» καί τής «Τουρ-
γ,ίας.
Στά 1918 διευθυντάς τή; «Σπε-
τατέρ ντ'Όριάν». Άπό Τό 1923
στ>νεργάσθηκε μέ διάφορες έλληνι
κές κ·αί γαλλικές έφη,μερίδες των
Αθηνών. Εξέδωκε: «Τό Άρμενι
κόν ξήτημΓΑ», «Τό ζήτημα τών
στενών», «Ίατοοία τής Βουλγα¬
ρίας» «Ή "Αλωσις τή; Κων)πό-
γάς», «Τό ξήτημα τής Παλαιστί-
νης καί τα Πατριαρχείον 'Ιερο-
σολύμων^-, Έπίσης πολλά 6ι6λία
στά γαλλακά.
Σιη·εργάστη%ρ στήν Έγκυκλο-
παίδεια δ «Πτ>ρσάς» καί «Ήλιος».
"ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ,,
Είς όγκώδη τόμον (σελ. 240),
έπιμελημένον καί καλοτυπωμένον,
ίη' αρίστου χάρτου, εκυκλοφόρη¬
σαν τά «Μικρασιατικά», έ'κοοση
λόγον, τέχνη; καί δν καί λογ<»τεχνών έπτ μικρασια τικών θεμάταΛ'. Ή έκδότρια καί διευθΰντριά το^ν κ. Ίσα&έλλ.α Μα λοβρονβα, .τού έκδίδει καί διευθυ- νει καί τό γνωστόν περιοδικόν «Σμύρνα», τονίζει έν προλόγψ ό¬ τι «μοναδική της έ.τιθυμία είναι νά γίνουν τα «Μικρασιατικά» τό μνημεϊο τοΰ "Ελληνισμόν τής Μι¬ κράς Άσίας, κοιτίδος τοϋ Νεοελ- ληνικοΰ λόγον καί μία ζοντανή Θύ μηση άπό τίς πατοίδες .τού πάντα νοσταλγικά γα)α>νχεΐ τίς ψυχές
μας».
Εύγενής καί λίαν ι.ταινετή φιλ^ο
όοξία. Τής ευχόμεθα ίγκαρδίως
πάσαν προκοπήν καί επιτυχίαν είς
τό άξιόλογον έργον της, ποΰ θά
|χη, φαίνεται, συνέχειαν), διότν
πρόκειται προφανώς περί ετήσιον
ημερολόγιον, καθ" οαον άναφέρε-
ται έν ρξωφνλλω «Τάμος Α'».
ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΓ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡ&ΠΟΙ
ΣΥΛΛΟΓΗ: «ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑ!
ΤΑ ϊΕΝΑ ΕΘΝΗ- ΘΕΜ. Κ.
ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ - ΑΥΤΟ
ΤΕΛΗΣ ΤΟΜΟΣ Α'. ΤΗΣ
ΣΥΛΛΟΓΗΣ, «ΤΙ ΠΡΟΣΦΕ-
ΡΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ
ΚΟΣΜΟ», 'Επιμορφωτικά μα-
θήματα περί τοϋ έλληνικοΰ πο·
λιτισμού διά μέσου τών αΐώ
νων, "Ιδρυμα Κοινωνικής 'Ε-
πιμορφώσεως, Αθήναι σελίδες
446, Δρχ. 150.
«Νά μή μείνουμε δηλαδή στά·
σιμοι, γιατί δποιοο δέν προχώρει,
όπιοθοδρομεϊ». Αύτά τά σωστΐ'ι
λέγει ό Θεμ. Κ. Θεοδωρόπουλος,
στόν σύντομο πρόλογό τού. Ό ς-
χων ώτα άκούεΐν, άκουέτω», προ
σθέτω έγώ, αποτεινόμενος οε*δ-
ιους έννοοΰν καλά κα'ι σώνει νά
ουντηροϋν μή στάΕει καί μή 6ρέ-
ΐει, στόν τόπο μας, δίχως νά ά-
νέχωνται την άνανέωσή τους, «ά
πωστεωμένους» θεσμούς καί ά-
ναχρονιοτικές, άσυγχρόνιστες κα
ταστάσεις.
Σέ ϋφος Ζωντανό καί γλώσσα
άρκετά οτρωτή, ό δημοσιογράφος
συγγραφέας τοϋ ένδιαφέροντος
6ι6λίου έπιχειρεϊ τωόντι δθλον:
νά δώση 6σο γι'νεται άρτιότερη
είκόνα τοϋ 6ίου τών «όρχαίων
ημών προ γό νων», ίδιωτικοϋ, κα-
ΐημερινοϋ, θρησκευτικόν δημοσί
ου, κρατικοΰ καί πολιτικού, πολι-
τειακού καί διοικητικοϋ. Κύκλος
όλόκληρος πού προϋποθέτει γνώ-
ση, μελέτη, κατάρτιση, μορφώση
καί δύναμη. Καί ψυχική ρωμη.
Σέ πολλά σημεϊα ό συγγραφέ·
ίς είναι πρωτότυπος, όπου λ. χ
αποδίδει τόν στενό πολιτειακόν ό-
ρίίοντα τής «πόλεως» (πόλεως
- κράτους) στήν ίσχύ τών ίερέ-
ων. Έπίσης, χωρίς νά έπιχειρή
(όπως τόσοι πατριδολάτρες πού
δέν ήμποροϋν παρά νά έκθειό
2ουν ό,τι έλληνικό) νά έΕωραΙΖη
σκοτεινές πλευρες τοϋ ελληνικοϋ
φσινομένου, ό θεοδωρόπουλοο
>έν διοτάίει νά έρμηνεύοη κα¬
τά πρακτικόν καί ρεαλιστικόν
ρόπο ωρισμένους θεσμούς όπωο
λ. χ. ή δουλεία κ. ά. Αύτό μαρ-
υρεϊ άνθρωπο γνωστικά πού δέν
τοϋ λείπει ό κοινάς νοϋς. Δέν
μοϋ άρέσουν οί φτωχαλαΖονεϊς
καί οί έΕωραϊσμοί, δταν πραγμα
τευόμαοτε τόν έλληνικό 6ίο άπό
όποιαδήποτε πλευρά τού: θρη·
σκευτική, πολιτική, ίστορική. Πρέ-
πει νά άντιμετωπίΖωμε πολικαρί-
σία τά στίγματα, τίς έλλείψεις
.ίς ?οφερές συχνά πλευρές τής
μακραίωνης ίστορίας μας καί νά
ιήν άποφεύγωμε έμπρόσθετα την
έπισήμανσή τους. "Ο,τι μάα χρε'-
ά2εται είναι θαρρετή αύτοσυνει·
δησία καί έφεση πρός βελτιώση
άνανέωαΐ} άναχρονιστικών θεομών
καϊ κανόνων, δογμάτων καί ουμ-
6όλων. Πρίν άπ' δλα τό πνεϋμα.
1 ούσίσ καί ΰστερα ό τύπος.
Άλλοιώς θά μείνωμε λειψοί, π-
ιολοκλήρωτοι.
Ό συγγραφέας τοϋ χρησίμο'ΐ
γιά κάθε οίκογενειακή βιβλιοθή-
κη αυτού βιθλίου έχει έπίγνωση
τών παραπάνω αίτημάτων, είναι
ϋωντανός άνθρωπος καί Εαίρει νά
τηρή τό μέτρο. Ή Ζωντάνια φαί-
(εται άπό τό γεγονός δτι ήμπο
ρεϊς νά διαβάΖης άκούραστα σε¬
λίδες όλόκληρες τοϋ βιβλίου καί
νά τέρπεσαι, διδασκόμενος συνά-
ια. Τό «"Ιδρυμα κοινωνικής επι
μορφώσεως» έκαμε καλήν έκλο-
γή. Καί μία συμβουλή: Τοϋ ου-
πστώ (τοΰ Ίδρύματος έννοώ), .
νά αποφύγη, στή σειρά τών βι· |
6λίων τού αυτών, την νεκρή κα-
θαρεύουοα. Είναι καιρός, νά προ
ιανατολισθοϋν τέτοια ίδρύματα
στή 2ωτική γλωσσική άνάγκη, τι-
μώντας την καλλιεργημένη νεο-
ελληνική γλώσσα. Μόνον έτσι θά
Εεφύγουμε επί τέλους άπό την
ύπηρεσία ΐ'θύ, σέ κάμποσες πε¬
ριοχές τής Ζωής μας, δημοσίας
καί Ιδιωτικής, άπολιθώνει καί ά-
ιχημι'Ζει τό νεοελληνικό φαινόμε
νο. Τό άγκάλιασμα τής καλλιερ-
ΗΡένης (τονΙΖω: καλλιεργημέ-
νης) νεοελληνΐκής γλώσσας θά
άναχαιτϊση ϊσως τό μιΕοβάρχαρο
δργιο πού νέοι κυρίως συντάκτες
τοϋ καθημερινού καί περιοδικοΰ
τύπου αρχισαν νά έκδηλώνουν
στά δημοσιεύματά τους.
Μερικά άπό τά κεφόλαια τοϋ
θιβλίου τού Θεμ. Κ. Θεοδωροπιύ-
λου: «Τά κυριώτερα άρχαϊα κρά-
τη·, «Ή κυβέρνησις τών άρχαί-
ων πόλεων», «Τό οίκονομικά τών
όρχαίων πόλεων», ·Ή παντοδυνα-
μία τοϋ Κράτους», «Ή έκκλησία
;οϋ Δήμου», «Ή Βουλή καί τά
καθήκοντα», καΐ προτύτερα: «Ο!
θάοεις τοΰ οίκογενειακοϋ δικαί-
ου», «Οί κατοικΐες τών αρχαί-
ών», «Ή άρχαϊα Έλληνΐς οίκο-
δέσποινα», «Ή λατρεία τών Θε-
ών», «Ή πολιτική θρησκεία» ΚαΙ
τά κεφάλαια τά πιό κοντινά στήν
ίδιωτική 2ωή: «Ό τρόπος τή"ς
διατροφής», «Οί καθήμερινές ά-
σχολίες», «Οί έπαγγελματικές
δραστηριότητες· κλπ.
Θά προτιμοϋσα, ώς πρός τό λε
κτικό, νά έγραφε ό συγγραφέαό
■Ή έΕουσία τοϋ π α τ έ ρ α
στήν οίκογένεια», «Ή άρχαίσ έλ-
^ηνίδα οίκοδέσποινα», τύποι πιά
άναμφισβήτητα καθιερωμέναι στή
νεοελληνική. Μοΰ άρέσει τό «Τέ¬
λος καί τφ Θεφ δόΕα» ποϋ κλεί·
νει τό χονδρό βιβλίο.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
Ηράκλειον Κρήτης 2
ΤΤ.ΠΚΛΛΤΙΟΝ
ΤΝΤΚΒΜΑΤΙΟΙΝΑΙ.»;
ά» Ια Ι·» .-.β ΡΛΓΐ.κΚ^ι,ϋ
411βΜιΙΙ ΟΜΟΙΠΟΜΛΙΛ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔθΜΑΔι'ΑΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΜΟΜΙΚΗ ΚΑ1 ΤΡ/Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΎΜΦΕΡΟΝΤδΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1971 "Ετος 44ον Άρ,θ. φύλλ. 2083
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50
Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. Σ1ΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεϊα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
Ο ΑΝβΡΩΠΟΣ ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ
Ι ΚΑΑΟίίΙΙΗ £11 ΤΗΙΖΟΗΗ ΜΑΪ
Τού κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΠΑΠΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΤ
. Δέν ύηάρχει μεγαλύτΕρον ατ-
αΓίσν νπεροχής άπό την καλωσύ¬
νην, λέγίΐ ό Μπετόβεν. Καί .τράγ
ματι, ή καλ.ωσύνη είναι ή ώραιοτέ
ρο ψυχική άρετή παντός άνθρω¬
πον.
"Οικος είναι ή καλωσύνη πολ.ύ
άκριοοθώρητο χάρισμα. ΙΙρ&τει
,-ΐολύ ό άνθρωπος νά τό θελήση
γιά νά ουναμώση τά ψυχικά, έ-
χείνσ. ίκανότητος ποΰ τού νψώ-
νοΐΎ την ποοσιοπικότητα με σκο¬
πόν καί νόημα είς την ζωήν. Ή
καλωσύνη είναι κατά μίαν επι¬
στημονικήν εκδοχήν καί κληρονο
μιχή ιδιότης άλλά πρό ,ταντός ή
αίβθήματος είναι θέμα οϊκογενετα
κης άγωγής καί καλής παιδείας.
Ή καλωσύνη άναδεικννει τόν
ονναισθηματική μορφήν Ικανήν
άνθρωπον είς πνευματικήν καί
νά .προσφέρη είς τό κοινωνικόν
βΐΛ'θλ.ον ωραίας υπηρεσίας καί
νά γίνη ?Τσι ό καθένα:; μας κατ'
άτομον συντελεστής όημιουργίας
μιάς κοινωνίας .τολιτισμένης, χα-
ροΐ'μενης, ά.τηλ.λ.αγμένης 6_-τό ,τά-
9η ν.αΐ μίση καί άνομα συμφέ-
οοντιι.
Μέ την καλωσύνη ό άνθρωπον
γίνεται ενας μικρά; θεός άγά-
—ζ κατά τό πρότυπον τού υπερ¬
τάτου Δημιουργον ό οποίος είς
τ,όν κόσμον τούτον διά τής θείας
'ΑΛοκαλύψεως την αγάπην καί
ττΐν είοήνην έκήρνξε δι' δλους
τούς άνθρο).τοι·ς άδιακρ{τ.ί<)ς. Εάν ό σιΊγχ·θ(Λ·θς άνθρω.-ΐο; ίέν χαταστείλη κα,τυτε τα όίγοια ϊνστικτι» τα ό.τοία τού ύποδαυλ.ί- ζη ή σκλ.ηρότης Τών σημϊρινών Μφών, διά ^'.άίς ϊτροσπΙ ιθΐτα,ς βνοσχέσεω; τής αναπόφευκτον άλλως κ.αταστροφής τής ανθρω¬ πότητος, τί,-ρρτε δέν θά σταθή ικανήν διά την δημιουργίαν μιός Νέας ζωή; γεμάτης καλωσύνην *αί χαράν καί αισιοδοξίαν καί κοινίονικήν αλληλεγγύην, ΰστερα άπό τα φοδερά Λεινά .τού επεσ<ί>-
ρεναεν είς δλους μας ό δεΰτερος
.-ναγκόσμιος πόλεμο;.
Μέ χαλιιΜτόνην πρέπει δλοι οί
άνθρωποι νά ό.τλκτθ^ϊίν καί έ¬
καστος είς τόν τομέα το· καί
απού καϊ αν ΐνρίσκεται - στό χω-
ριό, στό νησί, στήν πολη, στήν
πολιτεΐα —· καί δ,τον καί αν εΐναι-
ίργάτης, άγρότης, έ.ταγγελματίας
ί τιιστήμων, διανοοΐ!.Αε-νος καλλχ-
τέχνης - νά γίνη δγγελος άγά-
πτ>ς καί αίσιοδοξίας καί πρός τόν
συνάνθρωπον τού κατανοήσεως
καί αντιλήψεως.
Μέ τάς υλικάς δυνάμεις δέν
κατακτάται ή ειρήνη καί ή ίστορία
είς τόν κόσμον αυτόν. 'Τ.τάρχονν
κ«) ίσχυρόταται ψνχικαί καί ήθι-
>.αί άρίταί καί δυνάμεις, δοσμέ-
ναι είς τόν καθένα μας άπό τόν
Βεόν αί οποίαι αν χρησιμο.τοιη-
θοΰν μέ πίστιν καί ζήλον καί μέ
θρλτκπν ήμπορονν νά επιτύχουν
θπύματα!
Μέ την καλιο<τΰνη καί την αυταπάρνησιν διά τήννίκην τοϋ ιδεώδου; τής άγά-της καί τής Μρήνης μεταξύ των άνθοώπιον δλα γίνονται. Άοκεϊ νά τό θελήσωμεν καί ώς ανθρω.τος καί ώ; Χριστιανός ημείς καί ώζ "Ελληνεις. Τα .τάθη κ.αϊ τα μίση καί ό ακρατος ύλισμός δκν «τώζονν. Ή άγάπη, ή καλωσύνη, ή κοινιυνική άλλΓνλ.εγγΰη δημιουρ- νοϋν είττυχισμένας κοινωνίας καί κατ' επέκτασιν μίαν ϊδανικήν άν- θο<ο?ΐ<>τητα είς την «ποίον 0ά (Ήι
σιλεΰη ή εΙρήνη κ«; ή χάρις τοίι
ΤΩΑ. ΑΧ. ΙΙΑΠΑΒΑΣΙΛΚΙΟΤ
»«ΛΧίΧ}ΧίΛίΙ15ΧΙΧ!Χ*ΧίΧίΧ!Λ!>ϊΧΪΧΪΡ(^^
24ΩΡΟΣ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ
Ή Ά,μϊοική λένε πώς είναι
ό Παράδρισος τής γιιναϊκας.
-' αυτήν την χώραν δέν ύ-
.τάρχοΐ'ν ονσιώδεις διαφορές άνά-
μεο*χ στά δΰο φύλλα.
Χυχνές μ,άλιστα είναι οί περΐ-
πτώσεις πού σέ πολλ,οϋς τομεϊς
άνδρικών άσχολ.ιών προοάδισμα ε'-
χει ή γιναίκα.
Καί αύτά όσον άφορά τή θέση
τή; γυναίκας στόν Νρο Κύσμο.
"Ας δοΰμε ομιος τί γίνεται σχε
τικά. καί <ττή δική μας χώρα: Σΰμφιονα μέ εϊδηση .τού όημο- πιε-ΐ'θηκε προχθές στίς άθηναϊκές ί'ίίημίςίδες, στήν Κοινύτητα Μο- νοϋλησιά τών Σερρών μιά (τορά χάθε χρόνο, οί άνδρες τή; περιο χή;, γιά ενα 24ωρο μετα&ιόάξουν τα «ν.αθήκοντα» τού; στίς γι»ννιί- »ρς. Λργοντα; τα «καθήκοντα» τού;, (|)'βικό είν<α νά άντιλαμ6άνετοιι ζανιίς ότι περί άπλοΰ κίώ ιιόνο οχήματο; λόγου πρόκειται, ί)ε·δο- μρνον ότι τα «καθήκοντα» .τού μΕτα6ι6άζονται άφορονν είς την διοίχηση τής κοινότητος, χό σκά- ψιμο, τον (ροΰρνο, τό άομεγμα, τό μ,τακάλικο ή τό καφενεϊο τοϋ χτοριοϋ. Πάντπ τα «ά,λλιι» .ταοα- μενουν σταθεοά καί άιιεται(κ6ασχα έξ Αμφοτέρων των πλευοών, π<ιρά την άντίθετη έπιθνμία ωρισμένης μερίδος τής .τροντενουαιάνικης νεο λαίας. "Ετσι στή Μονοκλησιά χών Σερρών στό διάστημα τοϋ 24(όρον οί άνβρε; τής περιοχής ΰποχρε· €ΐ-νται νά φροντίζοι»ν τό σπίτι, νά σκουπίζοΐΛί, νά ξεισκονύϊ»)ΐ|ΐν, νά στρο'>νο·ΐ'ν τα κρεβάτια, νά πα·
ρασκεΐ'άζουν τό αταγητϋ, νά μή
«θηλάζοτ'ν» ί)έ6αια τα νήπια, νά
τού; άλλάζουν ομιι>ς τα ρουχαλά-
κια τονς, νά τα ΰγάξουν μετά την
μποΓ/άδ·α περίπατο μέ τό καρο-
τσάκι, νά σιδερώνουν τα ροΰχα
νά στρώνοτιν τό τραπέζι, νά πλέ-
νοι·ν τα πιάτα καί ('ίλλα .τολλά.
Καί δλα αί>τά πρός χαρά των
γι»ναικών τής Μονοκλησιάς, .τού
ϊβτοι καί γιά ενα 24ωρο τού;
Λαοέχεται ή εύκαιρία νά βγάλονν
τό αχτι τοΐ'ς.
ΒΙΣ,ΦΟΣ
38
Οί φωτιές τοΰ 1660 καί τού
1680, ΐξαφάνισαν τόν παλιό Γα¬
λατά. Στά 1603 χιλιάδες σπίτια
έγιναν στάχτη στά παράλια τοΰ
Κερατίου καί γνρω άπό τό τζαμί
Σου).εϊμανιέ. Στά 1690, σέ μιά
γιορταστική φωταψία γιά τή γέν-
νηση ενός γιοΰ τοΰ σονλτάνον,
παίρνει φωτία καί ά-τοτεφοώνεται
αλ.λη μιά φοςά ό Γαλατάς. Στά
1700 μεγάλο μέρος τοΰ Πέραν,
καί στά 1717 δλε; οί σννοικίε; γν
ρω άπό τό "Ακ Σαράϊ (Φόρος
τοΰ Βοός) άφανίζονται άπό τίς
φωτιές. Τήν' καταστροφή τή συμ
πληρώνονν οί μεγάλοι σεισμοί τοΰ
1718 καί 1729 καί οί φωτιέ; τού
1725 καί 1731. "Αλλ.ες φωτιές ά-
φ«νίζοι>ν στά 1755 όλες τίς συνοι-
κίες όντικά άπό τό Σαράϊ μαζί
μέ την 'Τψηλή Πύλη, καί στά 1756
ύκτώ χιλαά'δες σπϊτια, στά παρά¬
λια τοϋ Κερατίου καί τοΰ Μαρμα-
ρά. Πολύ καταστρεπικότεοοι ή¬
ταν οί σεισμοί τοΰ 1763 κοΑ πρό
.τάντο>ν τού 1766, δταν στίς 11
Μαΐον, τρίτη μερά τής μεγάλης
τονρκικής γιορτής τοΰ Κουςμτιάν
ΜΛαϊράμ, ή Πόλη σείστηκε άπό
τά θεμέλια, δλα τά μεγάλα τζα-
μιά επαθαν ζημιές, όλόκληρες σνν-
νοικίες κατεδαφίσθηκαν καί άπει-
ρα θΰματα θάφτηκαν κάτω άπό τά
έρείπτα. Άκολοώθησαν οί φωτιές
τού 1767, 1770, 1779, 1780 καί
1782, δταν μεγάλο μέρος τής Πό-
Ιης καί τοϋ Πέραν ίγινε πάλα στά
χτη, άνάμεσα στ' άλλα τά γύρω
τής Στήλη; τοΰ Κωνσταντίνον
:αί τά γν.ρο> τής Μονής τοΰ Στον
δίου. Τό ίδιο καταστρε—ικές ή¬
ταν καί οί μεγάλες φωτιές τοΰ
1821, 1831, 185"3, 1885 καί πρό
πάντων τοΰ 1870, δταν έκάηκε ό-
.όκληρο τύ Στανροδρόμι. καί πολ-
λοί άνθρωποι 6ρήκαν τό θάνατο
μέσα στίς φλόγες. Ό τελενταϊος
μεγάλο; σεισμός σημειώθηκε στά
1894, δταν ,τολλ.ά σπίτια καί δημό
σία οίκοδθιαήματα γκρρμίστηκαν ή
ζημίες σοδαρές.
Μικρότεροι σεισμοί, χωρί; φο-
Οερέ; συνέπειες, όέν έ'πα-ψαν νά
γίνονται ώ; τίς ήμέ{?ες μας. "Τ-
στερα δμιος άπό τόσα χρόνια ό
κόσμος ξεθάρρεψε, τά ξνλινα σ,τί
τια, πού τά -τροτιμονσαν σάν άντι
σεισμικά, άοχισαν νά λιγοστενουν,
καί φνσικά καί οί φωτιές έγιναν
λιγότερο σνχνές κα'ι πρό πάντων,
λιγότερο μεγάλες. Σ' αΰτό σιινε-
τέλεσε καί ή καλντερη όργάνωση
των .τυοοσβεστικίΤιν ύ.τηοεσιων.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΙΙΟΛΗΣ
ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ
ΚΑΤΑΡΡΕΪΣΕΙΣ
_ *<; .τολλά πράγμ,ατα μπορεί νά ^ισχώμίθα έν καταρνεύσει, έκ ]""" ·ι ποαΥμ<1 3χι κα1 τ0. «" πιβτίηόν. Καί άν αύτό ή- Ταν η αίτία, πάλι την ευθύνην ύ- ■^οι-ν οί ίργολάδοι πού ε'κτισαν "; Χώθου έλεεινοΰ. Ενθυμούμαι, ^ «τοια χατάροει-σι έΕώστου έν "^ς Αθήναις, ποϋ ωφείλετο 5 Χακην πρόσμιξιν τού μπρτύν. ^ι καί τώρα νά μή παραδεχθώ Τι το αύΐό έ6 καί στήν Θεσ- Τι το η ή η; Άλλά στήν κατασκευή '0>''Λχιοτον .-ΐολυκατοικιών, ίίχι
ί 6 αί
όογα.
τών
ν .τε, 0
καί κατά την παρά
ί° ?ός κατοίκησιν
.■τρέ,τει νά ζητηθή όϊτό τοΰς κατ,α-
σκευαστά;, «Ιναι ή εγκατάστασις
καί ετέρου άφοδευτηρίου. Καί δ-
χι μόνον στά διαμερίσματα, άλλά
καί στά ΰ.τόγεια ό'λίον τών πολυ-
κατοικιων, πρσγμα πού πτιρατηρεΐ
ται. καί σέ ,-ΐόλεις τοΐ> έξωτε{>ικοΟ:
χάριν τών διαβατών, τών εχόντων
ανάγκην τινά.
Πολιτισμός όέν ση·μαίνει έπί
ξιν καθαριότητος, άνοιγμα πλα-
τειών καί κολνμιβητηοίίον. ΙΙολιτι
σμός, καί μάλιστα τώρα μέ την
είσοδον στήν χώρα μας πολλών
τουριστών, μή γνιοριζόντιυν .τού
νά καταφύγουν έν άνάγκη, είναι
καί τό .τροτεινόμενον μέτρον, έ-
.αειδή κάποτε μιά τουρίστρια μέ
παρεκάλεσε νά τής ύποδείξω ποϋ
νά καταφύγη, δταν ή ένάχλτκτις
τής χώρας, κάτω τοϋ όμφαλον,
ήταν ά.τερίγραπτη.
■— Μεσιέ, μ-εσιέ, ζέ βαύ .-τρί...
Καί έγώ, γιά νά άπαδ-είξθ) στήν
παρακαλοΰσαν ότι έχομε Οεσπασι
ανάς, τής συνεστησα νά πάρη τό
τρόλλεϋ τής Κιιψέλη; καί κοΛ·τά
στήν περιοχή τής Πλατείας Όμο-
νοίας, ρώτα, ραιτα, Θά τα κατα
φέρη!
Κατ' ίμ·ε, οί καταρρεΰσεις δέν
πρί.τει νά παρατηροϋνται, δ.τως
τής Θεσσαλονίκης, άλλά νά προ
λαμ6άνωνται κ<ιί σέ άλλις έκδηλοι σεις τής ζωής μας. Γ. Ρ. ΧΑΡΜΗΣ ΐ «α μ,α; νι« Τθ1ουτον. ίνα καί 1στήν πώλ χρό κατοίκησιν, όίν ύ- Τ5 ^; Τβτον να Γ>Αλλ";
* )·*Λτο»«ί«η';·
5 ι
II
ΛΑΤΚΗ ΑΓΟΡΛ
ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ
Έκ .τεριτρο.τής άνά τετράμηνον
κ«ί επί των όδών Άκροπόλ.εως
καί 25η; Μάρτιον άντιστοίχως, θό
λειτονργή εφεξής ή τελ.ονιι/νη ί"
νάστην Τετάρτην Λαϊκή Άγ«0ί
Περιστερίου. Σχετική απόφασις
ελήφθη υπό τού ν.τονργηον Ίν.ι.το
ρίου, κατόπιν σύμφωνον γνώμης
■ά έκεϊνο πού Ι τού Ταμείον Λαϊκών Άγορων.
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Π Η ΤΟΥΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ
Στά χρύνια των σουλτάνο>ν την Έκτός άπό τά τεμένη, πλήθος
καταπολεμηση τής φωτιάς την εί- ι άκόμη άπύ τεραστία δημοσία οΐ-
χαν άναλάβει εΐδικά σώματα Γε- κοδομήματα καί άπό δμορφες κρή
νιτσάο-ων, όργανωμένα κατά συν
οικίες. Ά.τό τό 1826, δταν οί Γε-
νίτσαροι διαλύθηκαν, συγκιροτήθη
κα-ν, πάλι κατά σννοικίες, είδικές
.τνροσβεστικές όιμάδες ΰ,ταγόμε-
νες στή Δημοτική 'Αρχή, οί περί-
φημοι «τουλΛυμπατζήιδες», ποΰ
κληρονόμησαν, όπως ήταν φυσικό,
δλε; τί; παραδόσεις τών παλαίον
Γενιτσάρον, κι' άφησαν ΐίνομα γιά
τού; παλληκαρισμού; καί τίς αύ-
θαιρεσίες τους. Μόνο άπό τό 1924
οί τουλουμ.τατζήδες καταργήθηκαν
καί τά πνροσβεστικά μέσα εχουν
πιά έκσυγχρονισθεί.
Ο τελενταϊες μεγάλες φωτιές
σημειώθηκαν στά 1908, 1'911,
1912, 1913, 1916, 1ΈΊ7,
1919, 1921, καί 1922 δταν σννοι¬
κίες όλόκληρες άπό ξύλινα σπί¬
τια άφανίσθηκαν άπό τίς φλό-
■γες, καί στά 1929, δταν άποτε-
φρώ'θηκαν τά έλληνικότατα Τα-
ταΰλα.
Αυτή ή άτέλειωτη άλυσίδα ά-
,τύ σεισμοϋ; καί άπό φωτιές, διευ
κόλ.υνε την προσπαθεία των .τρο')
των σουλαάνων γιά τόν έκτουρκι-
σμό τή; Πόλη;, άλ,λά καί τών τε-
λενταίων γιά τόν εΕενρωπαϊαμό
τη;.
Έκτός άπό τού; μιναρέ<δε;, πού άλλαζαν την δψη, τών παλιών 6υ- ζαντινών έκκλησιών, οταν αντές γίνονταν τζαμιά, ΐα .τλήθο; άπό νηλότερονς άκόμη μιναρέ'δες, γιά τά -/.αινοΰργια πελαόρια σουλτανι- κά τεμένη, στήθηκαν στά πιό πε- ρίοπτα σημεϊα, κι' έδωκαν στήν Πόλη τών Κωνσταντίνον, άπό τίς ς ΜΟλα δεκαετίε; πού άκο- λοΐθησαν την άλωσή. τη;, την ο- ψη πού ταίριαζε στήν καθέδρα των Χαλιφών τοΰ Ίσλάμ. Τούλα χιστον εκατόν πενήντα άπό τά τζα μιά αντά είναι οίκοβομήματα πού άξίζει νά προσεχτοΰν. Πολλά βΤ- ναι χο>ρίς άμφιόολ^α μνημεία ε-
ξοχης τέχνης. Καί τά περισσότε-
ρα πάλι άπ' αύτά είναι ίργα Έλ-
λήνων άρχιτεκτόνων, πού σννέχι-
ζαν, δποις ήταν φνσΓ/ό, τή 6νζαν
τινή παράδοση.
νες, άλ.λά καί τά σαράγια τών
σου,λτάνων καί τά κονάκια των
πασά'δων, σνμπλήριοσαν την άνα-
τολίτικη δψη τών κέντρςον τής Πό
λης, ένώ οί γειτονιές της, μέ τά
στενά καί σκολιά μεσαιιονικά τους
δρομάκια, γέμισαν άπό τουρκόσπι :
τα μέ τά χαρακτηριστικά κ·αφασ(ο
τά τονς παραθΰρια.
Οί Χριστιανοί ενιιοσαν την α¬
νάγκην νά άπομακρννθοΰν, δ-
σο γινόταν, άπό τό τρίγωνο πού
σχηματίζεται άνάμεσα στόν Κτρά
τιο, στήν άκτή τοΰ Μαρμαρά καί
στά χερσαΐα τείχη, καί πού απο¬
τελεί την καθ" αύτό Πόλη, την
Έ.ττάλοφο τών Βνζαντινών. "Ε-
τσι, ΰστερα άπό την άλωση, πή-
ρε εκταση ό Γαλατάς, στή 6ό-
■ρεια άκτή τοΰ Κερατίον, καί τό
ΙΊιέραν άργότερα, στά ίηικόματά
τον.
Ή δυζαντινή Κωνσταντινούπο-
λις, έκτός άπό μερικές σηιμαντικές
έλληνικές νησί&ες, εμεινε σιγά-σι-
γά στά χέρια τών Τουρκοον. Έ-
κεΐ εμεινε καί τό διοικητικό κέν-
τρο τής Ό'θωμανικής αΰτοκρατο-
ρίας ώς τό τέλος τοΰ περασαένον !
αΐώνα. Ένώ τό κέντρο τής έμπο-
ρικής καί κοινοινικήςζωή; μετα-
τοπίσ'θηκε πολύ γρήγορα στά Γα¬
λατά καί στό Πέραν. ι
Άπό την Άλοχτη ώ; την άνα·
τή; Δημοκρατία;, στά ι
192-3, τριάντα ενα; σουλτάνοι 6α-
σίλευσαν στήν Πόλ.η. Ή ίστορία
τους είναι γεμάτη άπό πολρμους
*λΙ σννωμοσίες γιά την επικρατή¬
ση τονς, άπό τραγο>δίες καί δρά
ματα στήν αΰλή τοι»ς, άπό κάθε
εϊδους άναστατώσεις, σφαγές καί
διο>γμούς, μέ μόνο μικρά είρηνι.
κά όιαλείμματα καί σύντομες πε-
ριόδονς μεταρρυθμίσειον καί προό-
όον.
Σΰμφιονα μέ μιά στατκττική,
ποϋ βρέθηκε στό σαράϊ τοΰ Τόπ.
Κα.τον, εϊκοσι πέντε χρόνια νστε·
ρα άϊΐό την "Αλοση ή Πόλη εΐχε
πεςίπον 15.000 σπίτια. Άπ' αντά
ίιταν κατοικημένα 3.000 άπό "Ελ-
ληνες, 9-0ΟΟ άπό Τονρκονς, 1.500
άπό Έβριιίον; καί τα νπόλοι,τα
άπό διάφορε; άλλες ίθνύτητες.
Άπό τότε ό .τληιθυσμός δέν ίπα-
ψε νά μεγαλώνει. μέ την ,τροσθήκη
ΐθνικών στοιχείον άπό δλα τά ση
μεϊα τής αϋτοκρατορίας, άλ^λά καί
τοΰ κόσμου. Στά 1492, ΰστερα ά¬
πό την αλιοση τής Γρανάδας άπό
τού; Ίσπανού;, πλ.ήθο; νΑρα6ε;
τής Ισπανία; έγκαταστάθηκαν
στό Γαλατά, δπου τού; έδόθηκε
στά 1535 ό άλλοτε "Αγιος Παΰ-
λος τών Δομηνικανών, ό γνωστάς
ά.τό τότε μέ τό δνομα Άράπ Τζα-
ιμί. Στά 1514, ΰστερα άπό τίς νί-
/.ες τοϋ Σελίμ Α' στήν Περσία,
μεγάλος άνιθμός άπό Πέρσες με-
ταφέρθηκε στήν Πόλη, οί γνωστοί
καί σήμερα Άτζέμηδες. Τό ΐδιο
έ'γινε καί μέ τού; Αίγνπτίον;, στά
1517. Καί μέ τού; Σέρβους στά
1520, ΰστερα ά.τύ την άλυιση τοΰ
Βελιγραδίου.
Μιά σο'βαρή ώθηση στΐιν αυξή¬
ση οχι μονάχα τοΰ πληιθυσμοΰ, άλ.
λά καί τής κατοικημένη; .τεςποχή;
τής Πόλης, έδωκε στά 1569 τό
διώξιμο τών Μαυριτανών άπό την
Ισπανία. Ό Σελίμ Β' .τεριμάζε
ψε τούς διωγμένους στό Γαλατά.
*Έτσι πολλοί Χριστιανοί κάτοικοί
τού, αίσθάνθηκαν την άνάγκη νά
άπομακρννθοΰν κι' άπ' αυτόν, κι'
άρχιοαν άπό τότε ν' άνε6αίνονν
ιΐ'ηλότερα, στά άμπέλια τοΰ Πέραν,
στό Στανροδρόμι (του-ρκ. Ντόρτ
—Γιόλ).
Τά χρόνια έκεϊνα —μέσα τοΰ
Ι ΣΤ' αίώνα— έπτσ/,έφθηκε την
Πόλη ό Γάλλος φνσιοδίφη; Πιέρ
Ζίλλ, ή Ζίλλιονς, καί μάς την .τ?-
ριγράφει σ' ενα άπό τά πιό .τερί-
φημα 6ι6λία .τού ε'χονν γραφτεί
■γι' αυτήν, «Ντέ Τοπογκράφια
Κονσταντινο.τόλεος».
Ό Ζίλλ είδε νά γκρεμίζονται οί
δέκα έπτά τελευταίαι κορινθιακοί
κίονε; τοΰ Ίππο&ρόμου καί νά
παίρνει ό χώηο; τή σημερινή ίή|>Γ;
τοϋ "Ατ - Μείντάν. Άπό τή στήλ.η
τοΰ Ίουστινιανοΰ δέν είδε .ταρά
μόνο τή 6άση. Πρόφτασε δμω;
άκόμα νά δεί έπτά άπό τού; ίπί-
ση; κορινθιακού; κίονε;, πού σχη
μάτιζαν την κνκλική στοα τοΰ Φό
ρον τοΰ Κοινσταντίνου, καϊ διάδα
σε σ' έναν άπ' αυτού; τό δνομα
τοΰ πρώτου αύτοκράτορα καί την
έπιγραφή «Έν τούτφ νίκα*, χα-
ραγμένη στό λ.άβαρό τού.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συν«εχίζϊται)
II
ΠΝΕΤΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΗ
88ο1»»®»<ίί^ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΪ XVII ί; ΙΕΡΑ ΣΤΜΜΑΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΝΑΤΟΛΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ Τό «γράμμα» τής Ίερά; Σνΐμ- μαχία; δέν άποτελοΰσε παοά ά- πλή διατυπώση των ύποσχέσεων πούδιοσε ό Άλέξανδρο; Α' στό θεό, {«ό την έπήρεια τή; μυστι- κάπαθης θρησκολ.ηψίας τού καί τών ίδιοτύπων φιλελεύθερον τον Οί όιατάξεις της ήσαν κομμέ- νες καί ραμμένες στά μέτρα τού κι' άπε-βλεπαν νά γενικεύσοιΐν τό τάμίΐ τού γιά νά ρπικ.ρατήσουν οί άγαθές προθέσεις .τού, καθώς πί- στευε άκράδαντα, τοΰ ένέπνεικτί ή θεία Πρόνοΐα. ΙΙρέσβενε δτι δλοι, λαοί καί ά- τομα, εΐχαν έκ θεοϋ τό δικαίοχμα 'ά είναι έλεΰθεροι, μέ την π'βιου ,ιάθεση δτι θά ήσαν ίκανοί νά κά¬ νουν λογική, δίκαια κα[ άγαθοβΐοιό χρηση τής ελευθερίας. 'ΤΓΛτό την εννοια αυτή, ή θεία ΙΙρόνοια ίτα- ξε στούς ήγεμόνες την άντοστολή νά κρίνοτιν κατά .τόσον οί ΰπήκο- οί τους ήσαν Ικανοί νά κάνουν θε άρεστη χρήση τής ελευθερίας τους καί νά τονς την έπιτρέπο>ν σέ
μορφή καί εκταση άνάλογες τής
σχετικής ίκανότητάς τονς. Γιά τοΰ
το, τα παραχωοονμενα στούς ίντη
κόους δικαιώματα δέν έ.τρε.τε καί
όέν επετρέπετο κατ' ουδένα λό-
γο, νά περιορίζοΐ'ν την άπόλντη έ-
ξοΐ'σία τοΰ ήγεμόνος πού ώφειλε
ώς τόσο, κι' αΰτός νά την ασκή
σύμφωνα πρό; τίς άρχές τής άγί-
ας Χριστιανικής θρησκείας, «τής
ελεημοσύνης, τής δικαιοσννης καί
τής ειρήνη;». Οί άντιλήψεις τού
αύτές όέν ήσαν άπότοκες τή; Ί-
εράς Σνμίΐαχίας, άπεναντίας, ή
Ίερά Συμμαχία υπήρξε γέννημα
αυτών. Τίς εΐχε άνέκαθεν καί τις
έφήρμοζε άπό τα ,τρώτα χρόνια.
τής (>ασιλεία; τού. Έπ^δαλλε τίς
Λροοδευτικές μεταρρυθμίσει; τού
τμηματικά, κατά πε^ιοχές, μέ με-
ροληπτική .τροτίμηση των προτιγμέ
νων άπύ τί; καθνστερημένες. Εύ
νοοΰσε την πνευματική άνάΛΤυξη
τών λίγων καί τή στοιχειώδη έκ-
παίδευση τών πολλων, 'έπεδίωκε
τόν έξει>ρωπαΐσμό καί παραχωροΰ
σε σέ νεάκτητου; καί ξενογενεϊς
Λολιτικές έλ.ει«θερίες καί όικαιώ-
ματα, .τού άιρΛΊάτανε στούς αΰτό-
χθονες παλαιορώΐτους. "Οταν στά
1800 κατέκτησε την Φινλανδία
δέν την προσήιρτησε στή Ρωβία,
ήλλί'ι την διατήρησε άνεξάρτητο
μιγάλο δο·κάτο, μέ σΐ'νταγματικό
πολίτευμα καί τύν έαυτό τον μεγά¬
λο δοΰκα της κι' δχι αύτοκράτορα.
Μετά την υπογραφή Τής Ίε¬
ρά; Συμμαχίας έ-τιτάχυνε τί; φι
λελεύθερες μεταρρυθ,μίσεις τού, άλ
λά μέ μερολη—ικ-ά πάντα κριτή-
ρια. Κατάργησε τή δονλοπαροι-
κία στίς περιοχές τής Βαλτικής
καί έπιφνλάχτηκε γιά τίς <πόλοι- πες. Στά 1816 άνασύστησε τύ πολιο- γικό κράτο; μέ μετατροπή τοΰ με¬ γάλον δοΐ'κάτον τής Βαρσοβίας σέ δασίλειο. Τοϋ παιραχώρησε σΰν- ταγμα, ανεκήρυξε τόν έαυτό τον «Συνταγματικό Βασιλέα τής Πο- λωνίας» καί όιώρισε άντι6ασιλέα τόν άγαπημενθ' τού άδελατό μεγά¬ λο δονκα Κωνσταντΐνο Παΰλοβιτς τόν {ιποψηφιο αύτοκράτορα τής Γραικία;. Μέ άνάλ.ογο <φι/.ελ.εύθερο» πνεύ ΠΠΣ ΑΝΗΓΓΕΛΘΗ ΣΤΟΝ ΣΟΥΛΤΑΝΟ Η ΑΛΙΊΣΙΣ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ (Μικρασιατικό άνέκδοτο) Οί Ρωμηοί τής μεταλλοφόρου περιοχής Άργνρουπόλεως τοϋ Πόντου, είδικενμένοι άνέκαθεν στήν μεταλλευτική, προχώρησαν καί στά ένδότερα τής Μ. Άσίας, άλλοι πρό; αναζήτησιν μεταλΑο- φόρων κοιτασμάτ<ον καί άλλοι ώ; τεχνϊτες (οίκοδάμοι, ξυλογλύπτες τεμπλων, γανοιτές κλπ.). Άπό τίς άφηγήσεις τοΰ πατέρα μόν, πού ά-ι» τοΰ ετονς 18€5 μέχρι τοΰ 1882 έρ- γαζόταν ώς οίκοδόμος ,άκουσα τό κατωτέρω άνέκδοτο σχετικό μέ τόν τράπο άναγγελίας τής άλώσεως τοΰ Ηρακλείου - Κρήτης {«πό τών Τούρκων. "Ό Σουλτάνο; ά/τογοητεν,μένος καί καταγανακτισμένος γιά την άνεν αποτελιέσματος μα ά.τβ6λ.εΐ(>ε νά έρμηνεύση τίς όια
τάξει; τής Ί&ράς Συμμαχίας καί
στήν έΕιοτερική τού .τολιτική. Οί
ά,-Βθ'όείξει; .της διπλωματικής ίκα
νότητα; τοΰ Καποδίστρια στό Σν
νένδιο τής Βιέννης τόν παρακίνη-
σαν νά τάν διορίση σΐΛΠ'πονργό
τοΰ Νρτσελροντ στό ϋ-τουργεϊο Έ-
ξοντερικων. Κατά τόν καθορισμό
των άρμο·διοτήτο>ν τονς άφησε
στόν Νέσσελροντ την διεΰθυνση
τών ΰ.τοθέσειον τής Δνσης καί άνέ
θεσε στόν Κα,τοδίστρια τίς ύποιθέ
σεις τή; Ανατολή;, ένώ φυσιολο-
γικά θά έ'πρε.τε νά συμβή τό όν-
τίθετο, άφοΰ κριτήριο τοΰ όιοοι-
σμοΰ τοχι υπήρξαν ο· πρόσφατες έ
πιτυχίες τον στό χειρισμό τών δυ-
τικοεχιρωπαϊκών Λροβλιημάτίον. Ή
εξηγήση πρέπει νά άναζητηθή στή
πρόθεσή τού ν' άνακινήση τό Ά-
νατολικό ξήτημα.
(Σννεχίξεται)
πολιορκία τοϋ κάστρον, ώρκίσθη ό¬
τι θά άαΐοκεφάλιζε πάντα εκείνον,
πού θά τοΰ άνήγγελλε την &λ(.ι>σι,
όδιακρίτως 6αιθμοΰ καί άξιώματος.
"Ετσι δταν μετά άτΐό λίγα χρόνια
κατελήφθη επί τέλου; τό Ήράκλειο,
ή 'Τψηλή Πύλη ευρέθη σέ πολύ
δυσχερήθεσι. Ποίος θά ριψακινδύ-
νενε νά χάση τό κεφάλι τού γιά
τό γοΰστο τοΰ Σουλτάνον. Καί τό
Τί. παροι>σιάσθη ώ; άπό μηχανή;
θεός ό άοχιμάγειρο; τοϋ Σονλτά¬
νον. Παρεσκεύασε έ'να έ'δεσμα πού
λεγόταν «τιρίτ» καί γνρο> στά άση-
μένιο κάλυμμα τού ίδεσματο; εχά¬
ραξε την εύχάριστη είδησι: «Κα-
παγήν άλτοχιντά τιρίτ, γιρμί γιεντί
σενέ ντεΐντξε άλουντή Κιρίτ». Καί
τό πρόσφερε στόν Σονλτάνο κατά
τό γεθμα τον. Μέ την έξυπνάδα
αυτή τού άρχιμάγειρα καί 6 λύκος
εμεινε χορτάτο; καί τό κ·εφάλι τοΰ
άγγελιοφόρου άξιωματονχον έ'μει-
νε στή Θέσι τον.
Ίδοΰ καί ή παραλΛαγή τοΰ στί-
χου στηΛ' Ίοτορία τή; Κρήτης
τοΰ Ί. Μουρέλλον: Σαγάν άλτινά
τιρίτ, μ,τίν σεσκεντέ φέκ όλονντον
κολέα Κάντια Κιρίτ.» Δέν ξέρτο
αν ή λ. σεσκεντε Θά επρεπε νά
ήτο ή σεξεντά ή σενέσιντρ, ή λ.
φέκ, φέχτ καί ή κ. κολεά, καλε.
Πάντως γράφει δτι τό ετος κατα-
λήψεως τής Κρήτης ίΐναι τό 1(>69
■η κατά τό τουρκικό 1080.
Σημειωτέον δτι ή περιοχή Σ.τάρ
τη;, Βοι»δουρίου, Νίγδης κΧτ. δπου
ρκαναν οί Πόντιοι την ξενιτειά τονς,
ελέγετο μονολεκτικώ; Άλάταγον,
ίίχι Μ. Άσία. Καί έ·τί τή εύκαιρία
μία παρατή'Ρησι: Γιατί τό Μεταλλεϊ
ο Μπουγά · Μετενί (Μεταλλεϊο
Ταΰρου) λέγετο* Μπονλγάρ - Με¬
τενί. Τι γύρεναν έκεϊ ο Βοα'λγα-
ροι;
ΚΟΝ)ΠΟΛΙΤΕΣ ΛΟΓΙΟΙ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ
Τοϋ κ ΧΡΗΣΤΟΓ Σ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
Γεδεών Μανουήλ (18Λ1—1943).
Ίστορικό;, λόγιο;. Διετέλεσε Μέ¬
γας Χρονογράφο; καί Μέγας Χαρ
τοφύλαξ Τοΰ ΟΙκοιΐιμενΐκοϋ Πατρι¬
αρχείον, 'Τ.τομνηματογράφος τού
Πατριαρχείου Ίεροσολΰμων, Πρό
σ?δον μέλος τής Άκαδημ-ίας Ά-
Θηνων καί μελος τής Ρουμανικής
ΆκαθΓ,μία;. Ίδρυτή; των έ6δο-
μαδιαίο>ν ΛεριοδικΛν «ΊΙρωίαί* καί
«Ανατολήν. Σννεργάτης τής «Έκ
κλησιαστική; Άλήθεια;», τής «Α
ναπλάσίως», τοΰ «Ίεροϋ Συνδί-
σμοΰ», τής «Χέα; Φόριαγγος» δ¬
που δημοσίευσε πλεΐστες μ-ελέτες
καί ποαγματεϊες μέ θέματα άπό τα
Άρχεία τοΰ Πατριαρχείον, Κώ>δι-
ν.ος τοΰ Άγιον "Ορους, τής Μο-
νή; Πάτμοι· κ.ά. Άναφέροαε ε.τί-
αης τα πρρισποϊιόαστα ρργα τού
«ΙΙατριαρχικίτΙ πΐνακΐς», «Βνζαν-
τινόν Έορτολόγίιον», «Σν»νο(δικά
.τερί τού Βονλγαρικοΰ ζητή,ματος»,
«Πατριαρχικαί Έφημερίόες», «ΙΙε
ρί τοΰ Άγιον Μΰ?ου» κ. ά.
Καμΐτοΰρογλ.ον Ιωάννης (1851
—19υ3), Λόγιος καί όημοστογρά-
φος. Τίς έγκύκλιες σ,τοι^ές τού
στήν Κων)πολη καί τί; πανε,τιστη-
μιακές στή Γαλλία καί Γερμανία.
Στά 1871 έγκαταστάθηκε σΐήν
Άθήνα κι εξέδωκε, μέ τάν Δη.μ.
Κορομηλά (1873—1879) την «Ε¬
φημερίδα*. Στά 1881 εξέδωκε μό ι
νος το' τή «Νέαν Εφημερίδα»,'
,ιού έ'γινε δημοτικώτατη. "Εγραψε |
τύ έαικολνρικά «Άκρόπολις» καί
«Φαέθοιν» καί τίς ποιητικέ; συλλο
γές «Πατρίς καϊ νεότης>, «"Ερω-
το; ημέραι», «ΛΐΗ?ικί) στ'λλογή»,
«Διά τα παιδία» καί πολλά πρωτό
τυπα διηγήαατα. Μετ,έφρασε μέ
τό ψευοώνυμο «Φλόξ» τή «Νανά»
τοΰ Ζολά, «Τα μυστικά καΐ φωνα-
χτά» τοϋ Καλδερόν. ΙΙνίγηκε στά
1903 ένώ κολ.υμ^οΰσε στόν Πύρο.
Άϊδαζίδη; Νικόλαος (18.68 —
1935). Λημοσιογράφος, λύγιος,
συγγραφεύς. "Εργο τού, έκτός ά¬
πύ όιάφορες πραγματεϊες, όηιΐιοσι
ευμένες σ' έφημερίδες καί .τεριο&ι
χά, «Ό κατά φαντασίαν φιλόσο-
Άντωνιάδη; Εΰγένιος (1861—
1944). Έπιφανής άστρονόμος καί
πλανητολόγος. "Εγινε διάσημος ά
πό τίς παρατηρήσει; τού γιά τόν
"Αρη καί τό σχτικεό χάρτη τοΰ
.τλανήτη, πού εξεπόνησε. Έιτίσης
βεωρείται άξιολογώτατο εργο ή
τρίτομη μελέτη τού «"Εκφρασι;
τοΰ Ναοϋ τής Άγίας Σοφίας».
Κυοιακίδης 'Ρίπαμεινώ. ν δ α ;
«1861—1939). Δη,μοσιογράφος καί
ιτνγγραφεύ;. Άρχισΐ'ντάκτη; τοΰ
«Νεολόγου» Κιον)νόλεο); καί τής
εφημερίδος «Κιυνσταντινονντολις».
'Κτί τριετία (1887—1890) έΕέόι.
δε τή*» «Επιθεώρησιν» καί νπήρ-
ξε άνταποκριτής στήν Κων)πολη
πολλών άθηναϊκών εφημερίδων.
Κατά την όιάρκεια τοΰ ΓΙοώτου
Παγκόσμιον Πολέμου 6ρισκόταν
στό Παρίσι καί δημοσίρνσε άρθρα
καί διατριβές ναέρ τών έλλ.ηνικών
όικαίων. Στά 1892 εξέδωκε την
«Ιστορίαν τοΰ Συγχρόνου Έλληνι
ιχμοΰ»·, καί στά 1910 την «Δεκά¬
την ένάτην έκατονταετηρίδα». "Ε
νραψε τό διήγημα «Φοβεράς άντΐ
ραστής» καί Τά μΐ'θιστορήματα
«Ή Έ·6ραία». «Έλ,τινίκη», «Ή
τρελλ.ή», <Δνό καρ/διές» «Υπό τά πεν>(α» κ.δ.
Βασιλειάδης Νικόλαος ιΐ867—
1945). Ίατρό; καί λόγιος. "Εγρα
ψε λογοτεχνήματα στή «Νέα Έγ
φημερίδα» τοϋ Καμπον'ρογλου, στό
ημερολόγιον «Ποικίλη Στοα» καί
στή «Φιλολογική Ήχώ» τής Πό-
λ.ης. Σέ χωριστά 6ι6λία έξέόωκε
«Εϊκόνε; ά,τό την Πόλ.η καί, τό
Φανάρι» καί «θρΰλοι τή; Πόλης».
Ρακτιοάν Κωνσταντίνος (1865
—1939). Νομομαθής, ,τολιτεντι>ς.
Διετρ>^σε «πανειλημένως βουλεν-
τής, Γενικάς Διοικητής Μακεδονί-
ας, 'ΤποΗ?νός Δικαιοσύνης κα'ι
πρώτος Π<ιόεδρος τοΰ Σνμβονλίον Έ.τικρατείας. "Εργα τού: «Τινά περί τών ,τροκαταρκτικών στ·μ6ά· σεων>, «Ρωμαϊκόν καί Βυζαντινόν
Δίκαιον», «Ή σΐ'νταγματνκή προ-
στασία των εργαζομένων» κ.ά.
Γιαννίδης Έλισαϊο; (1865—
1941;, φιλ,ολογικό ■ψεν'δώνΐ'μο τοΰ
Σ. Σταματιάδη. Λόγιος, χημικάς,
μαθηματικύς. 'Τπηρέτησε ώς καθη
γητής Γεωργικών Σχολών στήν
Άθήνα. "Εγραψε μαθη,ματικές με
λέτες. Είναι κνρίως γνο^στός άπό
τά 6ι6λίο τού γιά τό γλωσσικό ζή-
τημα —ήταν δημοτικιστής, «Γλώσ
σα καί ζιοή» καί τό φιλοσοφικό
τού σύγγραμμα «Μεγάλο «ρόόλη-
μα - Δοκίμιον κριτικής», στό ό-
Λθίο επεχείρησε ν' αποδώση έπι-
στημονικοΐις δρους στή δημοτική.
Γεο>ργιάδης ΆλίΕανδρος (1868
—1918). Ίατρός καί συγγρα¬
φεύς. Μετέφρασε περί τοΰς 20 τό
μους άπό τά άγγλικάκαΐ γαλλικά
συγγράμματα. "Εγραψε την «τ'Ε-
πιτομή Άνατομικής τοΰ άνθρώ-
που» καί την «Πρακτική Παιδιατρι
γτ». Στά 1896 έξέδωκ,ε την «Βι-
βλιοθήκη τής γυναικός» άπό 26
τεύχη, καί ί.τί μία όεκαετία (1903
—1912) τό όεκαπ-ενθήμερο περιοΛι
κό «Εφημερίς τής 'Τγείας» γιά
έκλαίκενση τής ΰγιεινής.
Σ.τανονδης Κωνσταντίνος" (1871
—1941). Δημοσιογράφος, λόγιος.
Στά 1904 ΐδρνοε την έΕαίρετη κα-
μερινή εφημερίδα «Πρόοδος»,
πού διακρίθηκε γιά την άοθρογρ<ι φία της καί τούς σθενα<)θύς έθνι- κεύς της άγώνες. Ό Σπανούδης, γνώστης «ών .τροδλημάτοιν τής Τοιιρκίας, ήτο ό ίμπνενσμένος ί- στορικάς άρθρογράφος. Εξέδωκε σέ 6ι6λιο τή πολ.νσέλιδη μονογρα- φία γιά τόν ΙΙατριάρχη Ίίι>ακείμ
τόν Γ' μέ τίτλο «Ίστορικαί σελί-
δες». Έ.τίσης ίγραψε .τολλές ίστο
ρικές καί ήθογραφικές μελ,έτες.
Μοσχόπονλ.ο; Νικηφόρος (1871
•— 1904) Δημοσιογράφο;, ίστορι-
κός, διπλ^υιματικάς καί συγγρα¬
φεύς. Σπονδασε στή Μεγάλη τού
Γένους Σχολή καί συμ.τλήρωσε
τή μορφώση τού στό Παρίσι. Στά
1893 διετέλεσε σνντάκτης τοϋ
«Νεολόγον» Κ ών) πόλεως καΐ άρ¬
γότερα ίπί μία δεκαετία τού «Μο
νιτέρ Όριαντάλ» καί τής «Τουρ-
γ,ίας.
Στά 1918 διευθυντάς τή; «Σπε-
τατέρ ντ'Όριάν». Άπό Τό 1923
στ>νεργάσθηκε μέ διάφορες έλληνι
κές κ·αί γαλλικές έφη,μερίδες των
Αθηνών. Εξέδωκε: «Τό Άρμενι
κόν ξήτημΓΑ», «Τό ζήτημα τών
στενών», «Ίατοοία τής Βουλγα¬
ρίας» «Ή "Αλωσις τή; Κων)πό-
γάς», «Τό ξήτημα τής Παλαιστί-
νης καί τα Πατριαρχείον 'Ιερο-
σολύμων^-, Έπίσης πολλά 6ι6λία
στά γαλλακά.
Σιη·εργάστη%ρ στήν Έγκυκλο-
παίδεια δ «Πτ>ρσάς» καί «Ήλιος».
"ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ,,
Είς όγκώδη τόμον (σελ. 240),
έπιμελημένον καί καλοτυπωμένον,
ίη' αρίστου χάρτου, εκυκλοφόρη¬
σαν τά «Μικρασιατικά», έ'κοοση
λόγον, τέχνη; καί δν καί λογ<»τεχνών έπτ μικρασια τικών θεμάταΛ'. Ή έκδότρια καί διευθΰντριά το^ν κ. Ίσα&έλλ.α Μα λοβρονβα, .τού έκδίδει καί διευθυ- νει καί τό γνωστόν περιοδικόν «Σμύρνα», τονίζει έν προλόγψ ό¬ τι «μοναδική της έ.τιθυμία είναι νά γίνουν τα «Μικρασιατικά» τό μνημεϊο τοΰ "Ελληνισμόν τής Μι¬ κράς Άσίας, κοιτίδος τοϋ Νεοελ- ληνικοΰ λόγον καί μία ζοντανή Θύ μηση άπό τίς πατοίδες .τού πάντα νοσταλγικά γα)α>νχεΐ τίς ψυχές
μας».
Εύγενής καί λίαν ι.ταινετή φιλ^ο
όοξία. Τής ευχόμεθα ίγκαρδίως
πάσαν προκοπήν καί επιτυχίαν είς
τό άξιόλογον έργον της, ποΰ θά
|χη, φαίνεται, συνέχειαν), διότν
πρόκειται προφανώς περί ετήσιον
ημερολόγιον, καθ" οαον άναφέρε-
ται έν ρξωφνλλω «Τάμος Α'».
ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΓ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡ&ΠΟΙ
ΣΥΛΛΟΓΗ: «ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑ!
ΤΑ ϊΕΝΑ ΕΘΝΗ- ΘΕΜ. Κ.
ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ - ΑΥΤΟ
ΤΕΛΗΣ ΤΟΜΟΣ Α'. ΤΗΣ
ΣΥΛΛΟΓΗΣ, «ΤΙ ΠΡΟΣΦΕ-
ΡΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ
ΚΟΣΜΟ», 'Επιμορφωτικά μα-
θήματα περί τοϋ έλληνικοΰ πο·
λιτισμού διά μέσου τών αΐώ
νων, "Ιδρυμα Κοινωνικής 'Ε-
πιμορφώσεως, Αθήναι σελίδες
446, Δρχ. 150.
«Νά μή μείνουμε δηλαδή στά·
σιμοι, γιατί δποιοο δέν προχώρει,
όπιοθοδρομεϊ». Αύτά τά σωστΐ'ι
λέγει ό Θεμ. Κ. Θεοδωρόπουλος,
στόν σύντομο πρόλογό τού. Ό ς-
χων ώτα άκούεΐν, άκουέτω», προ
σθέτω έγώ, αποτεινόμενος οε*δ-
ιους έννοοΰν καλά κα'ι σώνει νά
ουντηροϋν μή στάΕει καί μή 6ρέ-
ΐει, στόν τόπο μας, δίχως νά ά-
νέχωνται την άνανέωσή τους, «ά
πωστεωμένους» θεσμούς καί ά-
ναχρονιοτικές, άσυγχρόνιστες κα
ταστάσεις.
Σέ ϋφος Ζωντανό καί γλώσσα
άρκετά οτρωτή, ό δημοσιογράφος
συγγραφέας τοϋ ένδιαφέροντος
6ι6λίου έπιχειρεϊ τωόντι δθλον:
νά δώση 6σο γι'νεται άρτιότερη
είκόνα τοϋ 6ίου τών «όρχαίων
ημών προ γό νων», ίδιωτικοϋ, κα-
ΐημερινοϋ, θρησκευτικόν δημοσί
ου, κρατικοΰ καί πολιτικού, πολι-
τειακού καί διοικητικοϋ. Κύκλος
όλόκληρος πού προϋποθέτει γνώ-
ση, μελέτη, κατάρτιση, μορφώση
καί δύναμη. Καί ψυχική ρωμη.
Σέ πολλά σημεϊα ό συγγραφέ·
ίς είναι πρωτότυπος, όπου λ. χ
αποδίδει τόν στενό πολιτειακόν ό-
ρίίοντα τής «πόλεως» (πόλεως
- κράτους) στήν ίσχύ τών ίερέ-
ων. Έπίσης, χωρίς νά έπιχειρή
(όπως τόσοι πατριδολάτρες πού
δέν ήμποροϋν παρά νά έκθειό
2ουν ό,τι έλληνικό) νά έΕωραΙΖη
σκοτεινές πλευρες τοϋ ελληνικοϋ
φσινομένου, ό θεοδωρόπουλοο
>έν διοτάίει νά έρμηνεύοη κα¬
τά πρακτικόν καί ρεαλιστικόν
ρόπο ωρισμένους θεσμούς όπωο
λ. χ. ή δουλεία κ. ά. Αύτό μαρ-
υρεϊ άνθρωπο γνωστικά πού δέν
τοϋ λείπει ό κοινάς νοϋς. Δέν
μοϋ άρέσουν οί φτωχαλαΖονεϊς
καί οί έΕωραϊσμοί, δταν πραγμα
τευόμαοτε τόν έλληνικό 6ίο άπό
όποιαδήποτε πλευρά τού: θρη·
σκευτική, πολιτική, ίστορική. Πρέ-
πει νά άντιμετωπίΖωμε πολικαρί-
σία τά στίγματα, τίς έλλείψεις
.ίς ?οφερές συχνά πλευρές τής
μακραίωνης ίστορίας μας καί νά
ιήν άποφεύγωμε έμπρόσθετα την
έπισήμανσή τους. "Ο,τι μάα χρε'-
ά2εται είναι θαρρετή αύτοσυνει·
δησία καί έφεση πρός βελτιώση
άνανέωαΐ} άναχρονιστικών θεομών
καϊ κανόνων, δογμάτων καί ουμ-
6όλων. Πρίν άπ' δλα τό πνεϋμα.
1 ούσίσ καί ΰστερα ό τύπος.
Άλλοιώς θά μείνωμε λειψοί, π-
ιολοκλήρωτοι.
Ό συγγραφέας τοϋ χρησίμο'ΐ
γιά κάθε οίκογενειακή βιβλιοθή-
κη αυτού βιθλίου έχει έπίγνωση
τών παραπάνω αίτημάτων, είναι
ϋωντανός άνθρωπος καί Εαίρει νά
τηρή τό μέτρο. Ή Ζωντάνια φαί-
(εται άπό τό γεγονός δτι ήμπο
ρεϊς νά διαβάΖης άκούραστα σε¬
λίδες όλόκληρες τοϋ βιβλίου καί
νά τέρπεσαι, διδασκόμενος συνά-
ια. Τό «"Ιδρυμα κοινωνικής επι
μορφώσεως» έκαμε καλήν έκλο-
γή. Καί μία συμβουλή: Τοϋ ου-
πστώ (τοΰ Ίδρύματος έννοώ), .
νά αποφύγη, στή σειρά τών βι· |
6λίων τού αυτών, την νεκρή κα-
θαρεύουοα. Είναι καιρός, νά προ
ιανατολισθοϋν τέτοια ίδρύματα
στή 2ωτική γλωσσική άνάγκη, τι-
μώντας την καλλιεργημένη νεο-
ελληνική γλώσσα. Μόνον έτσι θά
Εεφύγουμε επί τέλους άπό την
ύπηρεσία ΐ'θύ, σέ κάμποσες πε¬
ριοχές τής Ζωής μας, δημοσίας
καί Ιδιωτικής, άπολιθώνει καί ά-
ιχημι'Ζει τό νεοελληνικό φαινόμε
νο. Τό άγκάλιασμα τής καλλιερ-
ΗΡένης (τονΙΖω: καλλιεργημέ-
νης) νεοελληνΐκής γλώσσας θά
άναχαιτϊση ϊσως τό μιΕοβάρχαρο
δργιο πού νέοι κυρίως συντάκτες
τοϋ καθημερινού καί περιοδικοΰ
τύπου αρχισαν νά έκδηλώνουν
στά δημοσιεύματά τους.
Μερικά άπό τά κεφόλαια τοϋ
θιβλίου τού Θεμ. Κ. Θεοδωροπιύ-
λου: «Τά κυριώτερα άρχαϊα κρά-
τη·, «Ή κυβέρνησις τών άρχαί-
ων πόλεων», «Τό οίκονομικά τών
όρχαίων πόλεων», ·Ή παντοδυνα-
μία τοϋ Κράτους», «Ή έκκλησία
;οϋ Δήμου», «Ή Βουλή καί τά
καθήκοντα», καΐ προτύτερα: «Ο!
θάοεις τοΰ οίκογενειακοϋ δικαί-
ου», «Οί κατοικΐες τών αρχαί-
ών», «Ή άρχαϊα Έλληνΐς οίκο-
δέσποινα», «Ή λατρεία τών Θε-
ών», «Ή πολιτική θρησκεία» ΚαΙ
τά κεφάλαια τά πιό κοντινά στήν
ίδιωτική 2ωή: «Ό τρόπος τή"ς
διατροφής», «Οί καθήμερινές ά-
σχολίες», «Οί έπαγγελματικές
δραστηριότητες· κλπ.
Θά προτιμοϋσα, ώς πρός τό λε
κτικό, νά έγραφε ό συγγραφέαό
■Ή έΕουσία τοϋ π α τ έ ρ α
στήν οίκογένεια», «Ή άρχαίσ έλ-
^ηνίδα οίκοδέσποινα», τύποι πιά
άναμφισβήτητα καθιερωμέναι στή
νεοελληνική. Μοΰ άρέσει τό «Τέ¬
λος καί τφ Θεφ δόΕα» ποϋ κλεί·
νει τό χονδρό βιβλίο.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΡΑΡΑ
ΙΒΑΝΝΗΣ
ΓΡΥΠΑΡΗΣ
(1870 — 1943)
«ΣΤΟΝ ΙΓΣΚΙΟ ΤΗΣ
ΚΑΡΤΔΙΑΣ»
μέ την Μανχελένια, ύμνεϊ τό πλ.ε-
ριο ξεχείλισμα τής Ζωή;, — την
όμορφιά τΌϋ χαροϋιιενον Φνσιολα-
τρικού, όιοννσιακοϋ αίσθησιασιιυϋ:
ίΣΤΟΝ ΗΧΚΙΟ ΤΗΣ
ΚΑΡΤΛΙΑΣ»
Τού. Γιαλινον μεσημερί;
ποί> τ' άνεφόκαμμα .τνιχτά ^ονν-
(τώνει,
πού μ' αγρίαν άφρη ή δχεντρα
θεριασν.ωμίνη 6αλαντώνει.
Ποΰ ίδρώνει ή φύση 6αρ6ατιά
ποΰ πυριωμίνο τό αΓμ' άπό τή
(ζέστη
σά μοΰστος γλνκοπίπερος
σάν τόν άκράτο βράξει άσοεστη.
Ή Μαντελένια ή γιάμορφη
κάτω άπ' την καρυδιά, μέσα στήν
(κούνια
φτερνοκοίΐάει τούς .-ιόθονς της
καδάλα μέ χρυσά σπεροννια.
ν.ι' άκολονθοΰν άλλε; 16 στροφέ;,
πού θεωροΰνται άπό τα πιό πρω-
τότνπα κι' έ'Εοχα ποιήματα τοϋ
Γρυπάρη.
Παράλληλα μάς φανερώνει στό:
«Ιδού ό Ννμφίος» Γ&ια άληθινά,
ιδία. σνγκλονιστικά δλη την άγω-
νία τής Χριστιανής κο.ιέλλας,
.τού, κλεισμένη στό κε/.ί της, όμο-
λογεϊ — σάν άλλη Κασσιανή —
μόνο στόν έαυτό της — τό μαρ-
τΰριό της.... Καΐ πά/.ι οίίτε στόν
ίαντό της δέν τολμά νά τ' ομολο¬
γήση φανεοά. Στό θίΐλό, στό σκο-
τισμτνο άπό τόν αφύσικον άσκητι-
σμό είναι της, παίρνει ό 'Εκλε-
κτός, πον παράφορα ποοσμενει
τή μορφή τοΰ Νυμφίοΐ'.— «Ίδοϋ
ό Νι^μφίος έρχεται» επαναλαμδά-
νει τόν στίχον αϋτό τσϋ Τρο.ια-
ρίον, καί ή μνστικόπαθη, άσννεί-
δητη ήδνπάθειά. της όλ,οενα αυξά¬
νη, ώς πού ξεσπά: «Ιδού ό Νι·μ-
φίος βρχΓται»....
"Ελα έκλεκτέ, σφιχτοπερίπλο-
(κέ μόν,
Ή ίλπίοα μοί1 κι ή γλνκα.ταντο-
(χη μοτ',
"Έ,ϊμ, ίκλ.εκτέ, ποΰ άκαρτΐράω,
(καί πιέ μου,
Ροδιί>μνοστε κα) παγκαλόμορφέ
(μου,
στή ο,ονχτα μόν ίδώ μέσα την
μου!
Άπό τα κοβμαγάπητα
τραγούδια μας. "Άνα. άπό τα πιό
άρτια τή; Γρνπαρικής πεηισσότε-
χνη; δημιουργίας.
Ό Γονπάρης αϊσθάνεται η)χί
τα σΐ'ναισβίιματα μ* μ'ά σ.τάνια
δροσιά καί δνναμη, μόλις μ.τή στό
πλαίσιό τους. Ζή την κάθε ζωή,
την Άοχαία, τή Βνζαντινή, την
άπλή Λα£κή, στά μεγάλα τονς
χαρακτηριστικά, τή Σύγχρονη
Ζωή. Είναι άδννατο ν' άναλνσον-
με ό'λες τίς διαθέσεις Άγάπης,
πού τραγονδησε τόσο άλτ[θινά κι'
αίσθητικά. Σύντομα άναψέρομε
κάποιες άκόμα: ΔίνΕΐ ολη την άρ-
χαία φεγγόβολη χαρά τής δια6α-
τική; άγάπης, μέ τίς 'Εταίρε;, τίς
Ίέρειε; στό Χαό τής Αφροδίτης,
τό ξελόγιασμα τής ξενητιά; καί
την τΰψη τού ξελογιασμένου κα-
ραβοκύρη στό: «Έρνκίνη'» τό Σι-
κελικό Λιμάνι.—
Πολΰ ά."τλά, πολύ &ημοτΐ'/ά μά
καί δημιονργικά, μά; λέει τή θλί-
ψη τού μισεμσϋ καί τού χωρισμού,
στά «Χελιδόνια» έ'να τραγούδι τής
ξενητιά; κι' αύτά άπό τα λνρικώ-
τερα. Τό «Όνειρο Γνρισμον» ενα
άλ.ηθινό δράμα, ποΪΓΐια μεγάλης
πνοής, μέσα στί[ν κλασική σνντο-
αία τού.
Ό «Χορισμός»
«Κι' ηθ^ με; στής άγάπης τό
(μεθύσι
ό χοερισμό: μιά πίκρα να μοϋ
(6άλη,
σάν κα'ι τούτη — κι' άκόμα πιό
(αεγάλη,
τή θάλασσα, .τού μάς έ'χει χωρί-
(σει».
«Στή Δνση τής Γενεά;».
πολϋ οιινατά, πολΰ δραματικά τοα-
γονδίϊ την άπελπισία τού στερνοΰ
τής Γενεάς, τοϋ ακληρσυ, γιά τίς
άγονες άγάπρ; τού. Τραγούδι πό¬
νον καί σπαραγμόν, βγαλιιένο άπ'
άγάπη τής ζωή;, πού διακοίνει
όλη την ποίηση τοΡ Γρνπάρη, ό-
πον μάς δίνει .τάλι στίχον; πρωτά-
κοΐ'στοΐ1;:
..•«Δέ θ' άναϊω, άσυνόοιστος 6ε-
(σπότης,
Σρ μιά 6αθειά γιιινιά τοϋ αίμα-
(τός τού,
Χά τού τρνγά'ο τόν πρώμο άνθό
(τής Νιότης,
Σάν τό κρνφό σκονλήκι πόθον
(αρρώστου...»
2)τί| «Μακάβροι» δίνει τόν ά-
νείπωτο πόνο τού αίώνιοΐ' χωρι-
σμοΰ ΒαιΘΰ 'Ελεγείο, άπ' τα κα-
λύτ?ρά μας, ποΰ .τολΰ άγαπήβηκε.
ΜΑΚΑΒΡΩ
Τό νού μου παίρν' η σνμφοοά,
μά τή ξωή μ' άφηνει, γιατί τού
πόνον τίς κορφές, πού είναι πο¬
λύς, δέ φτάνω δέ φτάνιο, κι' ο-
ειρο θαρρώ πώς αέ γελάει πλάνο,
στ'ις θαμπέ; άναλαμπέ; ποΰ κάπον
ό νού; μόν χύνει.
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΚΑΠΠΑΔΟΚ1ΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ]ΓΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΗΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοϋ συνεργάτου μας
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγούμενον)
ΚΕΙΑΪΕΝΟ
Τα μέν δή τή; άπολογία; ενταύ¬
θα κείο"θο>· καί γάρ ούόέ μακρο¬
τέρας ο?μαι ταύτης δεήσειν ημίν,
πρός εκείνον γε ποιούμενο; καί
τού; είδότας σαφώ; τα ημετέρα.
Ήδη δέ πρός αύτην ημίν ίτίον
την εύφημίαν, αυτόν προστησάμε-
νοις τοϋ λόγον τόν έκείνου Θεόν.
Μή καθυδρίσας τόν άνδρα τοί;
εγκ<,>μίοις, μηδέ πολΰ δεύτερον
των άλλίυν έλθεϊν' κδν έκείνου
πάντες ίσον άπολειπώμεθα, καθά-
περ ούρανοϋ καί ηλιάκης βκτίνος,
οί πρός αύτά βλέ.τοντες.
ΕΙ μέν έώρων αυτόν γί-νει καί
τοίς έκ γε-νους φιλοτιμούιιενον, εί
τινι των μικρων δλ<ο; καί δσων οί χαμαί βαίνοντες, άλλος αν ή- οώιον ώφθη· κατάλογο;, δσα των υπέρ εκείνον τοϊ; χρόνοι;, έκεί- νω σνΥίΐσενεγκεϊν είχομεν. Καί ούδ' αν ταίς Ιστορίαις παρήκαμεν ρχειν τι πλέον ημών, έκείνο γε πλέον έχοντες πάντως, μή τφ πλά οματι, μηδέ μύθοις, αυτοίς δέ τοίς πράγμασι καλλωπίζΐσθαι, καί ών (ΐολλοί μάρτνρε;. Πολλά μέν γάρ ό Πόντο; ημίν ίκ τού πατρό; προ βάλλ^ι τα διηγήαατα, καί ουδε¬ νός έλάττο) των πάλαι .τερί αυτόν βαυμάτων, ών πλήρης πάσα συγ- γράφη τε καί, ποίηβις. Πολλά δέ τό έμόλ· έ;δα<ρο; τούτο, ο! στε-μνοί Καπ.-κιδόκαι, τό μηόέν ήττον κον. ροτρός-ον ή εόιππον (1). "Οθεν, τφ πατρώω γένει τό μητρώον η¬ μείς άντανίσχομίν... ΕΡΜΗΝΕΙΑ 'Εδώ, /.οιπόν, α; τελϊιώση η ό πολογία, ΐ)ιότι 6έν φαντάζομαι νά μά; χρειασβή περισσότερη, άφοΓ' ά.'ΐενθννεται σ' εκείνον, κα'ι σ' ί- κείνοΐ'ς πον γν·(ορίζο·ν καλά τα δι κά μας· Καί τόοα άς προχωρήσω- με ατό έγκώμιο, άφον 6άλο>με
προΛτάτη τού λόγον τόν θεόν ε¬
κείνον, γιά νά μή ϋ,τοτιμήσονμε
τόν άνδρα μέ τα ύπεο6ολικά έγ-
χώμια, ά)^.' οϋτε καί νά τόν φε;-
οωμε πολΰ 6εύτρρο άπό τοΰ; δλ-
λοα>;, αν χχιί άπέχωμεν ά.τ* αυτόν
υλοι, όσο άπό τολ· ονρανύ κ.αί τόν
ήλιο έκεϊνοι πού βλε.τουν αίτά.
'Εάν, λ.οιπόν, θά εβλϊπα αϋ"ΓΟν
νύ. κολακενεται μέ τα εΰσημα των
προγόνων τοι·, ή μέ κανρνα άπό τα
άσημαντα έκεϊνα πράγματα, μέ τα
όποία κολακεί·ονται οί μίκροπρε-
πεϊ; ανθρο>.τοι, θά φανεριονόταν
τότε ^τροστά μας ?νας αλ./.ος κα-
τά/.ογος ή°ώ<»ν, ξεχωριστός άπ' όσονς θά είχαμε νά προσφέρο>με
σ' εκείνον άπό τού; πρσγενεστε-
ρου; χρόνον;" οΰτε καί στί; ίστο-
ρίες έπιτρεψαμε τούς άλλονς νά
μδς ξεπεράσσυν, καί ύπερέχομε
κ. ΙΩΑΧΝΟΓ Δ. ΑΟΓΚΙΔΒ
πάντως απ' αΰτοΰ; στό δ,τι, τα
δικά μα; καλλωπίσματα δέν είναι
πλασματικά ή μυθικά, άλλά γεγο-
νότα πραγματικά, γιά τα όποία
νπάρχονν πολλο'ι μάρτυρες. Πολλά
είναι τα διηγήιιατα, τα όποία μβ;
προσφέρει άπό τόν πατέρα τον ό
Παντός, καί δέν είναι καθόλου κα¬
τωτέρα άπό τα παλαιότερα άςιο-
θανμαστα τής περιοχής, μέ τα ό¬
ποία είναι γεμάτη κάθε περιγρα-
φί) καί ποίησι. ΙΙολλ.ά είναι κι' έ¬
κεϊνα ποΰ προσφέρει αυτή ή όική
μόν πατρίδα, ή σεμνι') Καππαιδο-
κία, ή οχι λιγώτερη λε6εντογεν-
να καί ενϊππη. Γι' αύτό, στό πα-
τρικύ γένο; έ+ιείς άντιπαραθέτο-
με τό μητρικύ...
1. «κουροτρόφον καί εΰϊππσν».
Άπό την Όδύσσεια τοΰ 'Ομήροχ·,
ό οποίος περιγράφοντας την πα¬
τρίδα τοΰ Όδνσσέα Ίθάκη, λέγει
ότι ήταν «τραχεία, άλλ' άγαβή καί
κοι<ροτρόφος». ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ... Περ.-τατώ χρόνια ρ μέσ' στοΰ σκοταδιοϋ τόν πέπτο, ποΰ μοϋ ςραίνεται γλΐΓΛΟς μέ κλειστά τ' άμοιρα μάτια. Περπατίό μέσα στίς φλόγες μσ' στά νύχια τοΐ' πόλεμον, μέσ' στόν πύνο μέσ' στή θλίψη μέ σφιγμένη την ν.αοδιά. Περπατώ καί στην ειρήνη γιά νά 6ς>ώ λίγ' άνθρωπιά,
γιά νά 6ρώ λίγη γαλ.ήνη
νστερα άπ' τή σιιμφορά.
ΤΩ, άλλοίμονο:...
Δέν ύπάρχϊΐ ({ώς!
Στής ειρήνη; τόν ζαιρό
περπατώ μτα' στό σκοτάδ·.
Ό πολιτισαό; μέ σπρο'κχενι
με τό (>άρο; στ«ν γκοεμό"
Τί δνισο; ποΰ είναι
μέ τόν πολιτισμό τόν ήθιζό!
ΙΙερπατΛ αίώνια τώρα
μέ σςτπγμένη τίιτ καρδιά.
Ζητώ τη λ.ύτρΐικτη
μέσ' άπ' τί|ν γευτιά.
Φοτίζομαι ξάφνον - «.
άπό μιά ήλιαχτίδα
σταλμένη άπύ πάνω . ';!ΐ
(ΐπό δώματ« θεϊα.
Την νίΐ·χή μόν άπαλαίνει
με την τόση της θέρ.μη,
το σκοτάδι διαλ.ύει
μέ τό τόσο φ<5; της. Ή ίίρήνη άπλώνεται μΐσ' στίτν καρδιά μου είτε είναι πόλεμος, είτε είναι Θάνατος. ΤΩ, τί 6αΰμα! Τί φώς! ΙΙώς σ' θΛ·ακάλνψα, Χριστέμου! Ή ξοϋ'ι είν' ενα ψέμα °>χως τή δικη Σον πνοή!
ΚΕΤΤΝΕ Χ. ΧΑΙΡΟΠΟΤΛΟΤ
5Ν,/κ:αΤΑΙΙΛΗΚΤΙΚΗΣ· ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝ.ΩΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
ι · ' φ __ · .
'Ααό τό άρ'ι*7τοΰθγημα τού"-ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΞΕΝΟΤ:
. ■ · -Ο ΔΪΑΪΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ»
:* ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ
— 3.").") —
κέ; μέ την ΐφαιομογη τοΰ
ι
τού .ι;ρονράμ(μα.τος,
"Οταν πολ.νχιοονΒμένε μοί» Πά- μάς έΛλΛ)ρΰφάοησαν, πάς στΑς
Άπό τή. έποποθαν τής Βορείου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙβΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΛΟΤ
(Σννέ-χΓΜΐ έκ τού προηγούμενον)
ΧΡΙΣΤΟΓΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΤΉΜΑ
ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΙΑΣ ΓΡΑΙΚΙΑΣ...
τής Σ.νεργατ.5ός μ<* Κάς ΝΙΝΑ! ΓΙΑΝΝΑΚΙΑΟΥ «,ννέχ,ια τιοάχ, άνχκϊα, εξήτασα τοΰ; <Λ>-
νο»μύτες τοϊ' |
ποΰ ό Χαΐλ^-τ 'Εφρντη;, είχε «Οιειι
τόν
ομένονς <ττΰ. |.υτοΐΛ·τ(>ο.ίιμια, τούς
ολ.ους κηλ<Ίι έ νοτ>ς γώ. την έξας-άνιβη τοί Κογλ-
κβιλα 5«ιί γιά τό θάνατο τής ά&-λ-
φή; ταΐ' καί τοϋ π'ΐιδιού τν;.
Κανέλ-α; τοί·;, μά κανένας τοιις,
δέν ςραινόταν λινΐηιιιένος ι) τοαιλά-
χιστον άδιάφαοος, γιά τα θ.λι<>ειο<Ί ούτά περκττατικά. "Ολοι τοι»; η- τανε χαοονμιεΜοι καί δείχνανε σά νά πιανηγνριίϊ.ανε μιά μιεγάλη ή σ' ενα άδειο λ1 τ ου Άγσ πκΛ τόν γνώοιζα ■μ' άπό .-ΐαληά καί τοϋ ζήττ;ισα νά μοϋ εξηγήση τόν λόγο πκ>ΰ
οί ο-ΰντοοφοί τον, ήτανε στά κιέ-
φια τοτς.
Ό κιαφίρη; έν.εϊνος δέν δνσκο-
νά μού μιλήιση-
Ιί*·ζ«ρη. μοΰ
ΐΤπε χωρίς δΜΤτατγιμιό. θά σοϋ μι-
λήσιΐ'» έ.λιεΐθ·&ρια γιατί εΐσαι κι' έ-
σί], ΌΌΐμιανλής, καλό; Μονοουλ-
μάνο; καί πιστός Χτο·6λετλ^ής, δ-
πΐθ-ς εΕμίΚΐτε δλοι έιδώ μέαα. θά
<τοϋ άνώξο) την καρδιά μου κια* εΐμαι 6«6α«ος πώς σάν μάθης κι' έσΰ τούς λόγονς γΐά τοΰ; όπιοίονις πανηγτ>ρΛθνν οί άιιοιαοι σύν-τροφθί
μου, θά τοΰς δικαιολογήιαης καί
θά πιστέψηις πί>«) ίεοός κα{. πόοο
δίκαιος είναι ό αγώνας ποΰ κά-
μβ γιά την δόςα τοΰ Ίσλάμ
καί τό μεγαλεΐο τής Αΰτοκιρατο-
ρκις ιμας. Ξέ,ηει.ς πιο>,.νχοονεμιεν€
ιιοα> ΒΓζΰοιη πιό κιαλά ά,τό κάβε
αλλ,ον, πώς ό Πατι.οάχ μας, δια©
κως κάνει άλΛαγές στίς 0ΐ»νήθΐει-
ες τής ζωής μας .τοιϋ έ'
σέ άντίθΐση μέ την κΐ^μεκή μας
συνιείδηση χοί ματώνοτΎ την έΐθ-
νίκη μας τπΕΐίΐηφάνιεια. Αΰτές τίς
μ ΜιΓγάλε μόν Βί-
ζνρη ΐίμαι σέ βέκτη νά σέ 6(ΐ6αιώ-
σ(ι) πώς κανένας πιβτός Μουβονλ-
σάνος δέν τίς έγκιρίνεΛ κι' ουτε
τί; άνέχεται. Έγω στό σημιεΐο
πβί) ε<)~τασ«. μπορΐΐ νά χαιθω, μά ίσΰ θά ζήστΐς 5«4 θά δής πώς στό τέΐλος ολιες αύτές οί μετα&ο- λές τοΰ Ποπυσώχ, δέν θά μπο3Ρς σννήθειιιες θά
πεθάνη.
Τό άπιατέλεσιμια ήταν νά όογι-
σθή δ Σουλ.τάνο·ς καί νά διατάξη
νά τόν ί(ποκιε<ραΐλίσ·ο'ν, σάν άντι- δραστικό. Ό <χποκ.εςΓ<υλ.ισ;μός τού Πασά εκείνον, ίίμα εγΐνε γνίιχΐτός φα- ννίτιοε πιότίΐοο τοΰ; .τστοΰς Μον- σουλμάνον; .τού όρικιστή'καΛ'ε μέ «άθε ιμέοαν νά Γμπο·&ίσοαιν τόν Πατισάχ νά .το τ<> κ.ατα-
τού ε(>γο γιά τό Ντο-
6λέτι, τό Ίσιλ.άμ κα! τό
μιελττι,
Οί άνθιοιοΛοί μας, ,τοΰ
νά παρακολονιθοι&ν τόν Σουλ.τσ.
νο στίς ένέ^γειές τού τίς σχΐτι-
'Τ.τύ αίθ»ιον κα'ι ιδιαυγεστατον
οϋρανυν διεκβίνοντο νοτιοοντικώς
τά Άκροκευαυνια όρη καί πΡΛαν
τούτων η Άδοια,τικη θάλασσα.
'Ενδιαμέσο); αί σκοτειναί πτυχώ
τή; κοιλάδος τοϋ Αιώνιον διεκό-
πτοντο άπό «νκάζοντα χωρία·. >ιό
άλλαγές αύτές τού Πατισάχ, *)-| λει;> συνοικισμόν;, έξήστραπτον
δέ εί; πολλα σημηα αι υψιοειθει,
τνα
λή. Μά υπο»;
ό γ·κ:αοΰ<>τ;ς :
στούς τσαντ
νού.
κλείναμε στά
τιινε μπβριδΕΐμιένοι καί δυό γτααού-
Οΐ/δίς, ενα; άνδρας κκχί μιά γυ-
ναίκα. Ά.τοφ'αισίβαμε νά τονς ξε-
κάνουιμε κκέ στείλαμιε γι' αυτόν
τόν
τόν ?πιαοε |
τόν πια>ρίΐδωσε
; τον Σονλτά
πώς αν τον
μπουντρ.οιιμια. μέ
γραμμαί τοϋ ποταμού καί των δια
κλ.αδώσεών τού.
Βορειότερον οιεκοίνοντο τά χι
δρη τού Βερατίον, και
τά βασανκ,τΓ,ρισ,, &α τον
ζαμε να μτ,λη,ση, θα μας μ«ρια-
ρ^ΰσ^ τοτε όλον; *ι ετσι η εΐθν,.
χή μας κινήση θα .τα^λυε.
Αποκρ«««τ?^ " ατηο ,ον λογο
να τον θν^ασ^με χαι στεώαμ* «Υ ^
επι της
ράτι
ρονν
προοολίίς τών
κατά φενγαλέον
σκότου;, κή.του;
πάν ό,τ ι
καί την
(Ον ΰψοΰντο
έκνκλοφό-
άδιακόπως αύτοκίνητα, οί
[οίων έκάλυπτον
τρόπον, εκ τού
δένδρα οΐκία;,
την ειρήνην
άνατολικώτε-
άρεινοί
μπονντ<)ουμια. τόν χτη-τήιση οπα&ο μας, να φτα<τη στα καηταιφ'ε.ριε να ^ τα κρασ.τεΟα ε1ς τά σκ.ώδε,ς - μα να τους .?«σα?β τον άπ' έκεινο που γλντω,ο-αμε. Μσς κόν καί νότιον σημείον τού όρι^ον Τ »!£ Γεν ~! 6ι«Υβά«οντο τή; μεγαλοπρε- Τκ>ν
χι
δέν
αυτος
καί
στά
Πίνδου τα τιτάνεια όρεινά
; Έλλάιδο; μας τά τει-
πρός την Κλει-
καί την Τρεμπεσίναν ή-
πλοϋτο ή Νεμέρσχα χαί
α1·
Ό Μ,τοσταντ,ημ^ΓΚ «μαλογη- * '. .^ ^ τ(,
σε, δπως «α
παλλιοί άλλοι ποΰ
αντέβαινε. 'ίΕιμεΐς οί ύπόλουποι
κατα.·φέΊο«μενά κριατηοωιιμε τό
κι' ε'τσι μάς
νά ζήβονμιε. Όλον; τούς
Μάλι - Σεντέλι, επί τοϋ οποίον ο
έχθρό; είχεν όργανώσει την άμυν
τικην τού τοποθεσίαν.
Ό λεπτομερέστερος το.τογρα<τι „, ■ , . .. κός χάοτης δεν Θα ητο δυνατόν άλλ.ονς καί πιρωτο τον Μποσταν- Α * α ν ι·» ■ .^...,·— ~,0 .„«—. νά παρουσιάση εντος ο/.ιγων δεν- τζτ,μπαση, τους Αΰτά ίίλα Χονρ<κτ Άγά, τά ξίρω τοϋ εΐ,τα, μά δέν βλέη'.υ ποία εχονΛ- τό σ<ιμ,ε.ρ·ινό ολόκληρον σχεδόν την Αλβανίαν, ώ; έν άναγλύφψ. Δι- λοιπόν, έμείναμεν αφτονοι ας κατιος, εκεινον πανορα Εεκτάντοιιιια, .-κν απο θΛϋΘρωποΐ'; Λ1-'υ τυ , , . , , ' ,' , , , ιιατο- -/αί έφιλοσοφησαμεν σκε- πού σέ κάθιε λιεπτό κινδννεν.ει το ματο^ '-"··■ μ· -+ ε~ _ , ,, ., . ,, -ΐτόαενοι πόσον αικρ-ο; είναι ο κο >ιι<τά).ι τσΐ'ς, δεν δνκαιολ»γίΐται, 'ΊΤ(>μίΝ"1 Λ '"
αν -—^^ δτ. θά τού-; σ^?· ά*™
ό Πατ,αάχ, ποάνμα 0«λά6ομεν
ποΰ σέ 6ε<*αιωνιιο πω; δεν προ- κείται νά γίνη- δέν Με·γΐα/ιε σέ χάτι τέτιο. Πε*Λ- ς την οπτικην μας γίονίαν τα τρία τέταρτα τής Άλ- δανίας! Άλλ' όσον ποιητική καί αν ήτο ή σκιαγοαφία έκείνη δέν ιότερον όπό τής ώρας, οΰτε και - ,ορνοΐιμί τόν θάνατο καί γι' αύτό * διΛ,ατον να σααταλωμεν μάς βλΑτεις νά χαΐφόμαστε γιά ενα γϊγονός ποΰ πλ1Τ|θθιΐΓ.<ο<ρτ1ιθηδ<ο>
ιμιί. "Ενα γεγονος ποΰ οΐίγοαιρα θά
,ϊλ μ' έιμσς καί 6-
λοχ.ς τονς πιστους Μουσσυλμανονς.
Οί ανθ^τοί μας *-' Ι
Φασμαικοσαν την
τιοάχ και το πα.&ι της
τιμον χρόνον. Τύ καθήκον που
μάς ωδήγησεν έκεί έπέδαλλε να
καταπνίξωμεν δι' άλλην μίαν φο¬
ράν τάς προσωπικάς μας άδυναμί
άς, τάς σκέψεις, την νοσταλ.γίαν
μας Γσως, καί νά ερϊννήσωμεν μέ
τάς δυ-
ί; Τρεμπρσίνας,
και οιχοτϋκταν
της. ΙΙρόκίΐται γιά τονς
ς στό σαίτι των οποίων
σννοιμο>τονσαν μέ
τόν Πατκτάχ γιά την έκραρμογή
τών μεταορ,νιθμόσιεων καί πού ν-
στβρα άπό την πρώτη άίτόαιειρα
δολΛφονίας τον-ς πιού κάνοιμε, μΐ-
ταψεοιθή,κιανί στήν Χάλν.η κι' άπ'
έτοεί στήν Πριγκαπόνησο, «.τον οί
πράκτορας μας, τοΰς ξετρΰπιωσαν
Χιαί τοΰς κιαιθάιρΜΤαν. Τό Βεφάντω-
ιμά μαις όπως... Κι' αύτά τά ξέιοω
Χοιιοαίτ Άγά τόν δΐΐικοψα καΐ
γι' αύτό ΰιρίσκομοοι έΊδώ. "Βχκ,>
,ω, μας
μας.
τού Πα-
καί πώς
και ΟΛ την χιόνα, τάς καταλλήλους όδεύ-
σεις πρός
τζα - ντί Σόπρα καί "Αρτζα ντί
ΑΙρτ^Ιο ν εί ίΐ-τνθλ'^ ι·*λι τ·τιγ οινοιτο/.ι~
κης πλευράς τής μεγάλης
δρας,ποΰ έχώριζε την Τρεμπεσί¬
ναν άπό τό Μάλι - Σεντέλι.
'Επροχωρήοαμεν, λοιπόν, έτ
περαιτέρω, πρόο την όλισθηρά
κατωφέρειαν τών κλιτύων, συνη
(έ·ντθ)λή άνίό -πάν
μας τόν ΙΙατκΐάχ νά κάνω άνα-
κιρίισιεις, γιά ν' άνακαλνψω καί νά
σι<λλάιΓ)(ΐ) τούς αναιδιρονς δολοφό- τής αιμοιριης γυναίκας καί τού άθώον παιδιού της. Τό ξειΐάντωμά μας, όπως λές Μεγάλε Βϊζύριη συνέχισϊ, είναι δικακολογημένο, γιατί μέ τόν χα- μ αυτών τίάν Όη, ίΙποιμακρ.ύναιμε τόν κίνδννο ποΰ ά- π·ειλοί«σιε τό Ντολβέτι. "Ετσι αν ό Άλλάχ τά &έΊλη, θά π*θάνονμ£ εϋχαβκΓτημενοι, ϊντνχισμεΛΌΐ καί μέ '"ίσυ%ΐ) την συνείδτϊση,, γιατί σάν πιστοί μουσοιιλ+ιάνοι κάναμΐ τό χρΐ*ς μας. Δέν σέ καταλαθαίνο), μά τόν ΙΙροφήτη Χοι;
Λέν θ' άνθέξονν σ' (ΐντη τη λαχτά-
οα, μά τιίχ?α π:ειά ήταν άργά δέν
Κ^ροοσαν νά γν, γι«-ΐ,
ό ποθητός κόλπος τή; Σμύρνη;
οας, διεκρίνσντο δέ εις το 1>α- |
θος αυτής σύνδενδροι χώροι καί
ιίκίαι τή; "Αρτζα; ντ'ι Σόποα καί ι
τοϋ Μαριτσάϊ. |
Καθωρίσαμεν τά δρομολόγιπ ι
Κ(?οι,αζ,^ας -Ολοι τον; λοχτα-
.Ελληνική,
... ._ χο>ιια
•ς, ήταν ή Πατρίδα τον;!
τ ά νΓσιά τού
ρμ χό ^^ πέΰ<ίαε α ί πάσαν δυνατήν ?νδε ιξ ι ν| ,^ άταρατ1·,ΰητα σχΡδόν άπό άηίας των κσί μετα τρΐ ΤΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ..... ΤΑ ΝΟΙΤΙΜΩΤΕΡΑ ;^ ΤΑ ΑΠΟΔΟΤΙΚΩΤΕΡΑ τής άφετηρίας των, καί μετά τρΙ ωρον άπουσίαν έπεστρέψαμεν. ΜΑΛΙ ΣΕΝΤΕΛΙ — Η ΕΠΙ¬ ΘΕΣΙΣ ΤΟΥ 43ΟΥ ΣΥΝΤΑ· ΓΜΑΤΟΣ Πρίν περιγράψω τάς λεπτομε¬ ρείας τών έπικών άγώνων πού δΐίξήχθησαν είς τό (ίηος Σ ίντρ, λι υπό των Συνταγμάτων 43ου καί 44ου, κρίνω έπάναγκες νά Ή κορυφογραμμή τού Μάλι Σεντέλι άρχΙΖει άπό τό ϋψωμα αέ λίγο θά φαινόταν ·μχ πολλά στώματα άοχισαν νά τοαγοι*ονν: Σμύρνη, ΙΙατίίΛα μου γλνοοειά, χα^ιτωμίνη χών<θίζοντα; 6α.θίΐά τό δλέμα κά- που πολΰ μακρνά άκόμη! "Ηταν ςιισικά Δεκίμδριο; ή ι|η.·χβούλα ΰρχιοε νά γίνεται αχα^τγΐτχ δσο π/.ησίαζαν στήν Ίοχνία μά έκίϊνοι 1708, όπισθεν των Στενων τής' δίΛ: ?νοιο>θαν τίποτε, μιά λαχτάοα
Κλεισούρας καί
βαίνουσα πρός
Κλεισούρας
βοραν έχει αλληλοδιαδόχως τάς
1Θ47 Πούντα
είχαν νά αθάσονν πειό γρήγορα
στην άγαπημένη γή, μήαως
ά
καί 44ου, κρίνω έπάαγς καί ή βορεία κλιτύς τοϋ ορους
σημειώσω τοπογραφικά τίνα δέ | κατέρχεται πρός αυτόν μέ κλίσιν
ώ Βό οϋ Μαρί
δομένα τής περιοχής έκείνης, ό
παραίτητα διά την πληρεστέραν ,
κατανόησιν τής έΕιστορήσεως |
Οί δύο όρεινοί όγκοι, Τρεμ-
πεσίνα κα'ι Μάλι - Σεντέλι, σχη-
κορυφάς 1800, 1647 -Πούντα νΟιώση ό Καπετάνιος καί τονς γυ.
- Νώρ- 1269 Άνώνυμον κα'ι ριση Λίο<». Κα'ι φάνηκε έπιτέλους 1178. Ή τελευταία αυτή υπέρ- το μεγάλο φν<τικό λιαάνι τής ξα- κειται τού συνοικισμού Μαρίτσα! κϋ1<ττής Σμ,νινης καί φάνηκε τό Καί της καί τό κομ,ϋάτι πού δέν· εϊχε τότε καή! Μάτια άρχνζουν νά τρέχονν, στόματα νά τραγονδοϋν, όνάισες νά σταματοϋν. Αύτοι πού δέν την ηξεραν Ιλεγαν: τί ϋμορφη ποΰ είναι τό περιγιάλι της, τό λι¬ μάνι τη;··· καί τί 6αθ*ιά τά νερά της·-· τί ίίμορφα τά ποοάστίΐά της ομαλήν. Βορειότερον τού Μαρί- τσαι' οχηματίΖεται δασώδης χα· μηλή έκτασις καταλήγουσα είς ιήν κ.οιλάδα τού ποταιι-ον Λοικτ>τι-
νια.
πεσίνα καί Μάλ , χη
ματί2ουν επί τοϋ έδάφους ενα Ή όλοκληρωτική κατάληψις ( ._ _
κεκλ,μένον Λ, τοϋ όποίου ή γω- τού Μάλ, - Σεντέλ, θά είχεν ως, πον την στολ,,αν σαν διαμαντ,^..
ί έ ό όον όποτε άποτέλεομα την πτώαιν τοϋ Τε-1 Αμ κι αν την βλετατε τόχε
νία, κειμένη πρός νότον άποτε-1 άποτέλεσμα την πτώσιν τού Τε-1
πελενίου, τόν διχασμόν τοϋ ιτα¬
λικού ατρατού καί συνεπώς την
έΕασΘένησίν τού είς την κοιλά
λεϊ τόν ίΐύχένα
τό άνατολικόν σκέλος την Τρεμ
πεσίναν και τό δυτικόν τό Μά
δύο σκελών σχηματίίεται εύρυ-
τάτη χαράδρωσις μέ χείμαρρον
ί.ι - Σεντέλι. Είς τό άνοιγμα των δα τού Άώου, κα'ι τέλος την εύ
χερή προέλασιν τού Έλληνικοΰ
Στρατοϋ πρός Αύλώνα. Ό έ-
είς τό βάθος καί τέσσαρας ουν-1 χθρός κατεϊχε τό Μάλι - Σεντέ-
μέ ίσχν<κι; δι·νάαεις καί εϊχε μετατρέψει τάς φύσει όχυράς το ποθεσίας τού είς όπόρθητα φρού ρια, διά τής συστηματικής οργα¬ νώσεως τού έδάφους καΙ τής πυ κνότητος τοϋ πυρός. Είς μικράν τίνα απόστασιν βορείως τοϋ Μά λι - Σεντέλι, ευρίσκετο τό 8ον ιταλικόν Σώμα Στρατοϋ, έτοιμον νά παρέμβη εις τόν άγώνα. (ΣυνεχίΖεται) νοικισμονς είς τά .ιοανή τών ο- Ι Λι χθών. ' Επί των δυτικών κλιτύων τής Τρεμπεσίνας είναι τρείς έκ νό- του πρός βορράν συνοικισμόν, ύ πό τάς όνομασίας: ' ΑρτΖα ντ'ι Σόπρα, ΆρτΖα ντί Μέτ2ο καί Άρτ2α ντί Σόττο, έναντι δέ τής ΆρτΖα ντί Σόπρα, επι τής δυτι- κης ϊ'Χθηξ τή; χαράδρα;, ε/ν<ιι ό συνοικισμός Μαρίτσαι. ΤΑΞΙΔ1ΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΓΠΩΣΕ1Σ ΤΥΡΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΙΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ,, Τοΰ σννεργάτου μα; κ. Ζ' ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ Άποχαιρετώντας μέ λύπη τύ δ?. λεαστικό Παοίσι, φν'γαμε ν.ιιτά τις 8% τό πρωί 7 Αϊ»γούστον καί ςθάσαμε στά σύνορα τοϋ Βελ.γίον στ'ις 13 ή ώρα. Δέν νπάρχει Γίπό- στασις μεταξΰ των σννόριυν Γαλ¬ λία; — Βέλγιον. "Οταν μπήχαμε στό 6ελγικό έ'δαφος πρίν πάμε στίς Βρπξέλλες, άκολονθήσαμε τύ δρύμο ποΰ δδηγεί πρός τό Ίστορι- κό Βατερλώ. Άπέχει άπύ την πρω τίΰουσα (ίθ χλ,μ. —Έκεί, οπο>ς
γνωρίζονμε, εδωσρ την τελευταία
μάχη ό Μ. Ναπολέον. Εΐδαμε μιά
άπέραντη, όλοπράσΐΛ'η πεδιάδτι —·
τό πεδίον τή; μάχη;----Οί έκδρο-
μεϊς μπορονν νά παρακολ.ονθήσονν
σέ κινΓματογράςρο την άναπαρά-
στ«.σί της. Σέ ενα λ.όιτ/ο, ποί· ά-
νεδήκαμε 226 σκΐιλιά, ίχονν το-
ποθετήσει τό Μντ;μΓΐο τον Λεον-
τος. Πάνιη σ' αΰτό είναι γρπαιιέ-
νη στά λατινικά ή χςονολογία —
18 Ίουνίου 1815— Γύροι σ' έκεί-
νη την περιοχή τνπάρχουν τά μο'
σεΓ« τοΰ ΝαπολέΌντο; καί τον Ον-
ίλλιγκτον. 'Επίσης ξενοδοχεϊα, έ
στιατόρια, καφέ - μπάρ καί μικρά
μαγαζιά μέ διάφορα άναμνηστικά.
ΦΘάνοντας στίς Βρνξέλλϊς ά-
,τόγενμίΐ, έγκατασταθήκαμε στό
ξενοδοχεϊο Άλμπέρ Α' στή πλα-
τεϊα Ροζιέρ. Ή πρίοτβύονσίΐ εχει
πληθνσμό μαζί μέ τί; γύρω πεοιο-
χές, 1.400.000. Οί δρόμοι ήσαν
θί Ο βιτρϊνες των καταστή
μάτων έ.ιιμελ.ημένες. Ή θερμοκρα
σία 18 Οαθμοΰς Κελσίον. Οί σερ-
Οιτόροι στό έστιατόριο πού τρώ-
γαμε, πρόθνμοι καί έξυπηρετικοί.
Δνο μάλιστα μιλοϋβαν έλ.ληνικά.
Τό πρωί έπισκεφ&ήκαμε τή μεγά-
λη πλατεΐα, τό Δρ,μαρχεϊο, τά Ά-
νάκτορα τό δικαστικό μέγαηο (έλ
ληνικοΰ ςνθμον), τη Μητοόπολη,
.τού θεο)ρΓίται τό ώραιότερο έ'ργο
γοτθικής άρχιτεκτονικής τοϋ Βέλγι¬
ον καί τό μικρό άγαλμα ποΰ τό
όνομάζουν «Μανεκέν ΙΓις» (όμοίω
μα μικροΰ παιδιοΰ .τού οΰρεΐ).
Γιά τό μπροντζινο αύΐό αγαλμα δ
τουριστικόν όδηγός τηϋ Βελγίου
άναφέρει τά έξς:
«Σέ μιά γιοοτή, κάποιο; πλοΰ-
(Ηος Λστός, εΤχε χάσει τό γν.ύ
το»' άνάμεσα στό ηλήθος. ΙΙαρακά-
λεσε, λοιπόν, την ΠΥιναγιά γιά τό
χαμενο τον πτ/ιδί -/.αί νποσχέθηκε
νά κάμη δώρο στή πόλι έ'να ά-
γαλμ» πού νά .ταρ-ιστάνη τό γ»>ΐό
τον σέ οποια δήποτε στάσι θά τόν
ενςασκε».
Σ υνεχίζηΛ'τιι; την ρήγη,
πήγαμε στόν Πύργο τον Άτόμι-
ονμ. Άνεβήκαμε μέ άνελκνστήρα
καί κυλιόμενες σκάλ.ες. Ό πύργο;
ούτος εΤχεέννϊα μργάλε; σφαίρες.
Στί) πρώτη σφαίρα εΐδαμε την
προτομή τού μεγάλου φΐλοσόίτον
Λημοκρίτον καί έ'να πινακα πού κ-
τ'ι; λέξει; «Άλφα, παϋλα,
τέμνω» (Κατά τού; ίστορικούς
χρόνους ό Δημάκριτος
στή πόλι "Αϋδηοα τής Θοάκης,
τόν 5ο ·τ.Χ. αίώνα. Αύτό; ποωτος
διετύπωσε πρίν 2.500 χρόνια, την
θειορία των άτόμων ώς συνιστών-
των την ΰλη). Στίς άλ,λες έπτά
σφαϊρες εΐδαμε διάφορα άντικίί-
μενα κκιί έκθέματα ποΰ άφ,οροΰν
ατομικήν ενεργεια κα'ι στήν
τελευταία σφαίρα ενα ίδιόρ-ονθμο
έστιατόριο, πού ή θέα τού ητανε
άληθινά πανοραματική. Κατά την
χατάδασι δέν επιτρέπουν στονς πε
ριηγητές νά χρησι.μοποΐησουν τόν
ότνελ.κυστήρη. Κατεδήκαμρ 250
σκαλ^ά καί μπαίνοντας στό πούλ-
μ(ΐν κάναμε έ'να γΰρο στά λουλον
δένια πάρκα τής πόλεως μέ τίς
γραφΐκές λ.ίμνες, πού ίχει σιινολ.ι-
κά 54.
Τύ άπόγρνμα ίκδράμα.με στή
/ΐομύπολι Μπρύξ. Όνομ/ιστή γιά
τοϋ; περιπάτονς στό κανάλι της.
Απόστασις 92 χλ^μ. "Εΰρεχε. "Ο¬
ταν φθάσαμε έκεϊ, μΓρικοί τονρι'-
στε; έκαμαν γύρω στό κανάλι της
μέ δενζινόπλοιο καί κρατοϋσαν όμ-
πρέλλες. Τό θεΛΐια ήταν μάλλον
κωμικό. 'Ενβιαφίοον παςονσιάζει
τύ μουσείο. Ό έπισκέπτης θά θιυ
μάση τή «Λατρίία τών ΜάγοΛ>,
τοϋ διασήμον ζωγςκΊφοα· ΙΙέτοον
Ρούμπενς. «Τό ήλιοβασίλριιαί· τοϋ
Ρενέ Μαγκρίτ καί αλ.λα πολλά.
Τό έπόμρνο ποΜΪ, !) Αύγουστον,
διασχίζοντας καλλιεργπιένρς έκτα
σει; καί καταποάσινα λειθάδια και
περνο')ντας τά ό/ λαν^ικά σΰνο-ρο
στό 200ό χιλιάμετρο άπό τίς Βον-
δελλ.ε;, φθάσαμε άπύγενμα στό
Άμστερντπιι. ΜΓΪναμε δι*όμιση
μέρες στό ώτσίο ςρνοδοχείΐι «Ρί-
ξνδεο;» στή Μ.-τοισκτ.πτ 3, σέ μιά
περιοχη ήσυχη κ/ιΐ δρνδροφυτενμέ-
νη. Τό κοι' ι τα Γιράδια ήταν αί-
σθητό. Γτά δ(·;ιιάτια είχαμε κεν-
τρικη θΐημπνσι. Τά γκαοσόνια,
πού φοροϋσαν σμόκιν, ήσαν χαμο-
λαστά καί πς)ύ8τ>ιι«. Τά γενηιατα
εΰγενστα, Ιδκιίτεοα μάλιστα οί
σοί,τες.
Τό ,τροιϊ ,,άς ξρνάγησρ μιά νεα-
μινΐφοροϋσα, Όλλανδ?ζα, μέ
καταγάλανη ιιάτ. ι. Κάνοντας τόν
γϋρο τής πόλίως μά; εΐ.τΡ δτι τό
"Αμστερνταμ ποίι όνομάϊ,Γτηι ·,
Βενετία τοΓ- Βορρά έ'χίι 150 ν.α-
οη
νάλια καί «00 γρφυρια. Κάτοικο
871.000. Ό ποταμός "Λαστελ χω
οίίΐει τή πα/.ιά πόλι α.-τό τή ντα
Είναι καί ή γρνέτειοα τοϋ
ΓΓΟ' Ροϋιι.-τρνς
ΔΙΑ ΤΟΝ ΜΕΝΟΝ ΦΙΛΗΝΤΑΝ
Αμ κι'
την Σμύρνη μα; νά
θαλασσιά τη; μιά μαγιάτικη με¬
ρά τί θά λ.Γγατε, φώναξε μιά μ«-
σόκο.τη Κυρία Σμυρνηά ποΰ ?ζηαε
τόν παλμό τή; χαράς τή; τιμίψας
εκείνης τής 2 Μα'ον, κι' έγώ η
Ιδία εΐπε έ'ρρανε ολ' τό παράθυρο
πού σκαο<Γ<ίλ^'>σα τά φανταράκια
μας μέ τριαντάφνλλα...>> Σιωπή
ργινε άπό .ταντοϋ γιατί τό πλοϊο
εμπαιν-ε στό λιμάνι καί σέ λ,ίνο
Οά πλειριξε την άπο^άθρα στό Κου-
μρρκάκι. Ό Γεάγκος καί ή Άμα-
λίτσα άκίνητοι στή .-τ>Λ>ρη κοίτα-
ζαν μέ βουρκωμένα μάτια την χώ-
οα πού γεννηιθττκανε, ενοιο>σαν τό¬
σο δννατά νά χτχ·.τά ή καρδιά τους
ίίταν οί τοϋρκοι 6α.ρκάβηδίς άνέ-
Οηκαν στό πλ.οίο νά πάρουν τίς ά-
ποβκευές τονς, θεέ μόν, ή Μη-
τέοα μας·.. ποίος ξέρει πού την
ϊβφαξαν τά χί«ια αΰτά πού τώ¬
ρα θβλουν νά πιάσονν τίς βαλίτσί;
μα;. "Οχι δέν θίλ-ω νά μάς μολύ-
νονν... καί άρνήθητκαν νά δώσονν
τά πράγματά τον;. Τού; μισοΰσαν
πάντοτε κι' αυτή τή στιγμή ττε-
ρισσότερο, καί τό θεϊο Φώτη... εΐ-
π* ξανά η Άμαλίτσα, τί; άγριό-
τητέ; σας θά τις .-ΐληοώσετε στά
.ταιοιά καί στά έγγόνια μας μιέ
μερά δγρια Οηριά...
ΙΙάτησαν τό χωμα τό Ίερό, 6
Γιάγκος, σέ μκι γιονιά ποΰ δέν
τών εθλΐπϊ καντίς Ισκυι^ καί τό
Γ|>ίλησε, «αύτο τά ατιλι είναι 0.1*
τή Μητέρα πού τόσο σέ λαχταρά»,
ιίπε κι' &λλοι τό φίλησην κι' δλλοι
το χα'0Ο*ΐ|ΐαν καί χρ>οίστηκαν γιά
να σνναντηθοϋν τό 6ρά)δυ να
γιορτασουν τά μεσάνυχτα την Γέν-
νηση τοϋ Χριστοϋ πάνο) στό έλ-
?.ηνικό πλοϊο, τό πλοίο πού άντι-
έκείνη τη βροΛνά τηγ
Μεγαλ.η Πατρίδα τονς.
Τά δνό άβέλϋφΐα προ<τπαθ·οϋσαν νά 6ρονν ίχνη τοϋ σπιτιού τοι>ς
στή Σμύρνη.... Οδτε άλογατάκια.
οΰτε. τραμ/δάλια, αί'Τοκίνητα, μεγά-
λα καί μικρά. Προχωροϋσαν μέ
σφΐινμένη τή καρδιά. Φθάσανε σέ
μιά αλατεΐα πον εΐχε μιά Τράπτ-
ζα ΥΑΙΙΙ ΚΡΕΔΙ ΜΠΑΝΚΑΣΙ>
,καί πιό π-ρρα ?να; κήπος μ' ?να
δγαλμα στή μρχνη, σδν τή Κοιμω-
μένη τοΰ Χαλεπά. ΕΤδαν χι' δ>-λ.α
<ί' δλλα, κχ' άλλα μά δλα αίιτά έν τοΰς θΐΐμιξαν την Σμύρνη τής Μητέρας, πού τοί'ς την έ'λ,ργε «τό Μικρό ΙΙαρίσι», εϊ>ρ<').ταΐκή κάπος πόλις τώρα οχι ομ<ος ή Σμ'ύρνη ου; ίίπω; την ϊπλασαν μέ την φαντασία τονς Λτ" δσα τούς διη- γεΐτο ή Μητροα. χαί ό ττιρλός Πα- τονς. Ρώτησαν κάηοιον γαλ- πώς πήγαιναν στό Κοοδ«)ΛΟ, φθασαν μεμάτοι λαχτάοα, τουλάχιστον νά 6/^πανε τό σπν τι πού γεννήΐθηχΐ ή Μαμά τοτνς. Ητανε πειά σονντΛντο. Ή προκυ- μαια τοϋ Κο>η·δελιοϋ άφάνταστα ώ-
ραία πολλά παληά βρχοντικά βνά-
μεσα σέ τεράστιε; πολυκατ«χί€ς
χαί ί>μο>ς εΓχε την παληά τού την
άρχοντιά. Ξαφνικά τά μάτια τσνς
πέσανε ο" Ινα παληό άφχοντιχό
επίτι μέ μ.ταλκόνια τύπον χιλ^ιστά,
σχεπή σ6ν πΰονος ?τστ ακριβώς
όπως τού; τό .τ·εριε·γίαι|»ε ή Μήτε-
ρα, δέν είχε ομιο; τί; κοχιριΐιαδιέ;,
εϊχε διύ, πιό μ.τροστά στή .ταραλία,
μά κάτι τού; έ'λεγε πώς αύτό ήταΛ'·
η Άμα.).ίτσα δέν τό βνμότανε για¬
τί ήταν τεσσάρων χρονω τότε·.. Τό
κΰτταϊ-αν άττ' τή μιά τά κΰτταξαν
άπ' την άλλη, ήταν κά~ι>ς Λπομονιο
μένο δίπλα τού δέν είχε .αολυκατοι-
κια διόροφα τρία τέσσερη στή σει-
ςά, Ήταν κατά-κλειστο, καί ιΐβι-
νόταν ότι δέν
ζοΰσε κανϊίς
Επί τή σνμπληρώ<τρι εκατόν .3, την Πεμπτην 21 ην Ίανοναρί- ή μηςΐρι εκατόν χρόνον άπό τή; γεννήσεως τοΰ Μικοασιάτη γλοκΐσολόγοτ· καί λο- γοτέχνη ΜΕΝ ΟΥ ΦΙΛΗιΝΤΑ η ι"Ενο)οις Σμυοναίων» όργανο') νει ειδικήν σ>γκϊντροο)σιν μνήμης
είς την αίθουσαν αυτή;, Καρντση
η
ον καί ώραν 7.30 μ.μ.
Κατ' αυτήν ό κ. Νίκος Μηλιώ-
ρης θά ομιλήση πε-ρί τον ε'ργο«
καί τίί; πά
καί
θησομένου.
προβωπικάτητο; τοΰ τιμη
Εϊσοδος έλενθέοα
μέσα. Τά κύτταξαν μέ καριδιοχτν-
πι γιά λίγο καί μετά, γιά νά μή
δώσουν ΰπόνοιε; σ' αύτοΐις πον
πρρνοΰσαν τράδηξαν γιά ένα σ*°-
*Λ«.νι στόν ίΐμορφο αύτό δ?όμο,
κανοντε; χίλΐΐ; σκίψίΐς γιά τή
.τηιδικά χςόνια τής Μαμάς ή οποίαι
τώρα στή-σκέψη ττι·;·
πειά νά σκοτεινιάζη, κι'
έ'πρρπε νά διαστοϋνε, νά τό δοννί
αν.ομη κοα μρτά νά γτιρίσοΐ'ν βτΑ
πλοίο στή Σμύρνη νο>ρίς άπό φό'
6ο μτμτως τούς πειράξο>ν οί τοΰο.
«οί... Πονθενά δέν φαινόταν .τ&ί
ήταν Παραμονή Χριστονγεννα, οί"
τρ φοϋρνοι μνριζαν, οι>τε φοινίκια
όντε σεκερλΛΧ'κούμα, όντε κονρ-
κονμ-τίνια, τίποτε, ήταν μιά μέβ<* σάν δλες τίς δλλίς... κανέ-να Λκάμη καί άπό τά α·ράγκι· κα σπίτια. (Άχολονβεΐ)
ΙΒΑΝΝΗΣ
ΓΡΥΠΑΡΗΣ
(1870 — 1943)
«ΣΤΟΝ ΙΓΣΚΙΟ ΤΗΣ
ΚΑΡΤΔΙΑΣ»
μέ την Μανχελένια, ύμνεϊ τό πλ.ε-
ριο ξεχείλισμα τής Ζωή;, — την
όμορφιά τΌϋ χαροϋιιενον Φνσιολα-
τρικού, όιοννσιακοϋ αίσθησιασιιυϋ:
ίΣΤΟΝ ΗΧΚΙΟ ΤΗΣ
ΚΑΡΤΛΙΑΣ»
Τού. Γιαλινον μεσημερί;
ποί> τ' άνεφόκαμμα .τνιχτά ^ονν-
(τώνει,
πού μ' αγρίαν άφρη ή δχεντρα
θεριασν.ωμίνη 6αλαντώνει.
Ποΰ ίδρώνει ή φύση 6αρ6ατιά
ποΰ πυριωμίνο τό αΓμ' άπό τή
(ζέστη
σά μοΰστος γλνκοπίπερος
σάν τόν άκράτο βράξει άσοεστη.
Ή Μαντελένια ή γιάμορφη
κάτω άπ' την καρυδιά, μέσα στήν
(κούνια
φτερνοκοίΐάει τούς .-ιόθονς της
καδάλα μέ χρυσά σπεροννια.
ν.ι' άκολονθοΰν άλλε; 16 στροφέ;,
πού θεωροΰνται άπό τα πιό πρω-
τότνπα κι' έ'Εοχα ποιήματα τοϋ
Γρυπάρη.
Παράλληλα μάς φανερώνει στό:
«Ιδού ό Ννμφίος» Γ&ια άληθινά,
ιδία. σνγκλονιστικά δλη την άγω-
νία τής Χριστιανής κο.ιέλλας,
.τού, κλεισμένη στό κε/.ί της, όμο-
λογεϊ — σάν άλλη Κασσιανή —
μόνο στόν έαυτό της — τό μαρ-
τΰριό της.... Καΐ πά/.ι οίίτε στόν
ίαντό της δέν τολμά νά τ' ομολο¬
γήση φανεοά. Στό θίΐλό, στό σκο-
τισμτνο άπό τόν αφύσικον άσκητι-
σμό είναι της, παίρνει ό 'Εκλε-
κτός, πον παράφορα ποοσμενει
τή μορφή τοΰ Νυμφίοΐ'.— «Ίδοϋ
ό Νι^μφίος έρχεται» επαναλαμδά-
νει τόν στίχον αϋτό τσϋ Τρο.ια-
ρίον, καί ή μνστικόπαθη, άσννεί-
δητη ήδνπάθειά. της όλ,οενα αυξά¬
νη, ώς πού ξεσπά: «Ιδού ό Νι·μ-
φίος βρχΓται»....
"Ελα έκλεκτέ, σφιχτοπερίπλο-
(κέ μόν,
Ή ίλπίοα μοί1 κι ή γλνκα.ταντο-
(χη μοτ',
"Έ,ϊμ, ίκλ.εκτέ, ποΰ άκαρτΐράω,
(καί πιέ μου,
Ροδιί>μνοστε κα) παγκαλόμορφέ
(μου,
στή ο,ονχτα μόν ίδώ μέσα την
μου!
Άπό τα κοβμαγάπητα
τραγούδια μας. "Άνα. άπό τα πιό
άρτια τή; Γρνπαρικής πεηισσότε-
χνη; δημιουργίας.
Ό Γονπάρης αϊσθάνεται η)χί
τα σΐ'ναισβίιματα μ* μ'ά σ.τάνια
δροσιά καί δνναμη, μόλις μ.τή στό
πλαίσιό τους. Ζή την κάθε ζωή,
την Άοχαία, τή Βνζαντινή, την
άπλή Λα£κή, στά μεγάλα τονς
χαρακτηριστικά, τή Σύγχρονη
Ζωή. Είναι άδννατο ν' άναλνσον-
με ό'λες τίς διαθέσεις Άγάπης,
πού τραγονδησε τόσο άλτ[θινά κι'
αίσθητικά. Σύντομα άναψέρομε
κάποιες άκόμα: ΔίνΕΐ ολη την άρ-
χαία φεγγόβολη χαρά τής δια6α-
τική; άγάπης, μέ τίς 'Εταίρε;, τίς
Ίέρειε; στό Χαό τής Αφροδίτης,
τό ξελόγιασμα τής ξενητιά; καί
την τΰψη τού ξελογιασμένου κα-
ραβοκύρη στό: «Έρνκίνη'» τό Σι-
κελικό Λιμάνι.—
Πολΰ ά."τλά, πολύ &ημοτΐ'/ά μά
καί δημιονργικά, μά; λέει τή θλί-
ψη τού μισεμσϋ καί τού χωρισμού,
στά «Χελιδόνια» έ'να τραγούδι τής
ξενητιά; κι' αύτά άπό τα λνρικώ-
τερα. Τό «Όνειρο Γνρισμον» ενα
άλ.ηθινό δράμα, ποΪΓΐια μεγάλης
πνοής, μέσα στί[ν κλασική σνντο-
αία τού.
Ό «Χορισμός»
«Κι' ηθ^ με; στής άγάπης τό
(μεθύσι
ό χοερισμό: μιά πίκρα να μοϋ
(6άλη,
σάν κα'ι τούτη — κι' άκόμα πιό
(αεγάλη,
τή θάλασσα, .τού μάς έ'χει χωρί-
(σει».
«Στή Δνση τής Γενεά;».
πολϋ οιινατά, πολΰ δραματικά τοα-
γονδίϊ την άπελπισία τού στερνοΰ
τής Γενεάς, τοϋ ακληρσυ, γιά τίς
άγονες άγάπρ; τού. Τραγούδι πό¬
νον καί σπαραγμόν, βγαλιιένο άπ'
άγάπη τής ζωή;, πού διακοίνει
όλη την ποίηση τοΡ Γρνπάρη, ό-
πον μάς δίνει .τάλι στίχον; πρωτά-
κοΐ'στοΐ1;:
..•«Δέ θ' άναϊω, άσυνόοιστος 6ε-
(σπότης,
Σρ μιά 6αθειά γιιινιά τοϋ αίμα-
(τός τού,
Χά τού τρνγά'ο τόν πρώμο άνθό
(τής Νιότης,
Σάν τό κρνφό σκονλήκι πόθον
(αρρώστου...»
2)τί| «Μακάβροι» δίνει τόν ά-
νείπωτο πόνο τού αίώνιοΐ' χωρι-
σμοΰ ΒαιΘΰ 'Ελεγείο, άπ' τα κα-
λύτ?ρά μας, ποΰ .τολΰ άγαπήβηκε.
ΜΑΚΑΒΡΩ
Τό νού μου παίρν' η σνμφοοά,
μά τή ξωή μ' άφηνει, γιατί τού
πόνον τίς κορφές, πού είναι πο¬
λύς, δέ φτάνω δέ φτάνιο, κι' ο-
ειρο θαρρώ πώς αέ γελάει πλάνο,
στ'ις θαμπέ; άναλαμπέ; ποΰ κάπον
ό νού; μόν χύνει.
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΚΑΠΠΑΔΟΚ1ΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ]ΓΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΗΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοϋ συνεργάτου μας
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγούμενον)
ΚΕΙΑΪΕΝΟ
Τα μέν δή τή; άπολογία; ενταύ¬
θα κείο"θο>· καί γάρ ούόέ μακρο¬
τέρας ο?μαι ταύτης δεήσειν ημίν,
πρός εκείνον γε ποιούμενο; καί
τού; είδότας σαφώ; τα ημετέρα.
Ήδη δέ πρός αύτην ημίν ίτίον
την εύφημίαν, αυτόν προστησάμε-
νοις τοϋ λόγον τόν έκείνου Θεόν.
Μή καθυδρίσας τόν άνδρα τοί;
εγκ<,>μίοις, μηδέ πολΰ δεύτερον
των άλλίυν έλθεϊν' κδν έκείνου
πάντες ίσον άπολειπώμεθα, καθά-
περ ούρανοϋ καί ηλιάκης βκτίνος,
οί πρός αύτά βλέ.τοντες.
ΕΙ μέν έώρων αυτόν γί-νει καί
τοίς έκ γε-νους φιλοτιμούιιενον, εί
τινι των μικρων δλ<ο; καί δσων οί χαμαί βαίνοντες, άλλος αν ή- οώιον ώφθη· κατάλογο;, δσα των υπέρ εκείνον τοϊ; χρόνοι;, έκεί- νω σνΥίΐσενεγκεϊν είχομεν. Καί ούδ' αν ταίς Ιστορίαις παρήκαμεν ρχειν τι πλέον ημών, έκείνο γε πλέον έχοντες πάντως, μή τφ πλά οματι, μηδέ μύθοις, αυτοίς δέ τοίς πράγμασι καλλωπίζΐσθαι, καί ών (ΐολλοί μάρτνρε;. Πολλά μέν γάρ ό Πόντο; ημίν ίκ τού πατρό; προ βάλλ^ι τα διηγήαατα, καί ουδε¬ νός έλάττο) των πάλαι .τερί αυτόν βαυμάτων, ών πλήρης πάσα συγ- γράφη τε καί, ποίηβις. Πολλά δέ τό έμόλ· έ;δα<ρο; τούτο, ο! στε-μνοί Καπ.-κιδόκαι, τό μηόέν ήττον κον. ροτρός-ον ή εόιππον (1). "Οθεν, τφ πατρώω γένει τό μητρώον η¬ μείς άντανίσχομίν... ΕΡΜΗΝΕΙΑ 'Εδώ, /.οιπόν, α; τελϊιώση η ό πολογία, ΐ)ιότι 6έν φαντάζομαι νά μά; χρειασβή περισσότερη, άφοΓ' ά.'ΐενθννεται σ' εκείνον, κα'ι σ' ί- κείνοΐ'ς πον γν·(ορίζο·ν καλά τα δι κά μας· Καί τόοα άς προχωρήσω- με ατό έγκώμιο, άφον 6άλο>με
προΛτάτη τού λόγον τόν θεόν ε¬
κείνον, γιά νά μή ϋ,τοτιμήσονμε
τόν άνδρα μέ τα ύπεο6ολικά έγ-
χώμια, ά)^.' οϋτε καί νά τόν φε;-
οωμε πολΰ 6εύτρρο άπό τοΰ; δλ-
λοα>;, αν χχιί άπέχωμεν ά.τ* αυτόν
υλοι, όσο άπό τολ· ονρανύ κ.αί τόν
ήλιο έκεϊνοι πού βλε.τουν αίτά.
'Εάν, λ.οιπόν, θά εβλϊπα αϋ"ΓΟν
νύ. κολακενεται μέ τα εΰσημα των
προγόνων τοι·, ή μέ κανρνα άπό τα
άσημαντα έκεϊνα πράγματα, μέ τα
όποία κολακεί·ονται οί μίκροπρε-
πεϊ; ανθρο>.τοι, θά φανεριονόταν
τότε ^τροστά μας ?νας αλ./.ος κα-
τά/.ογος ή°ώ<»ν, ξεχωριστός άπ' όσονς θά είχαμε νά προσφέρο>με
σ' εκείνον άπό τού; πρσγενεστε-
ρου; χρόνον;" οΰτε καί στί; ίστο-
ρίες έπιτρεψαμε τούς άλλονς νά
μδς ξεπεράσσυν, καί ύπερέχομε
κ. ΙΩΑΧΝΟΓ Δ. ΑΟΓΚΙΔΒ
πάντως απ' αΰτοΰ; στό δ,τι, τα
δικά μα; καλλωπίσματα δέν είναι
πλασματικά ή μυθικά, άλλά γεγο-
νότα πραγματικά, γιά τα όποία
νπάρχονν πολλο'ι μάρτυρες. Πολλά
είναι τα διηγήιιατα, τα όποία μβ;
προσφέρει άπό τόν πατέρα τον ό
Παντός, καί δέν είναι καθόλου κα¬
τωτέρα άπό τα παλαιότερα άςιο-
θανμαστα τής περιοχής, μέ τα ό¬
ποία είναι γεμάτη κάθε περιγρα-
φί) καί ποίησι. ΙΙολλ.ά είναι κι' έ¬
κεϊνα ποΰ προσφέρει αυτή ή όική
μόν πατρίδα, ή σεμνι') Καππαιδο-
κία, ή οχι λιγώτερη λε6εντογεν-
να καί ενϊππη. Γι' αύτό, στό πα-
τρικύ γένο; έ+ιείς άντιπαραθέτο-
με τό μητρικύ...
1. «κουροτρόφον καί εΰϊππσν».
Άπό την Όδύσσεια τοΰ 'Ομήροχ·,
ό οποίος περιγράφοντας την πα¬
τρίδα τοΰ Όδνσσέα Ίθάκη, λέγει
ότι ήταν «τραχεία, άλλ' άγαβή καί
κοι<ροτρόφος». ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ... Περ.-τατώ χρόνια ρ μέσ' στοΰ σκοταδιοϋ τόν πέπτο, ποΰ μοϋ ςραίνεται γλΐΓΛΟς μέ κλειστά τ' άμοιρα μάτια. Περπατίό μέσα στίς φλόγες μσ' στά νύχια τοΐ' πόλεμον, μέσ' στόν πύνο μέσ' στή θλίψη μέ σφιγμένη την ν.αοδιά. Περπατώ καί στην ειρήνη γιά νά 6ς>ώ λίγ' άνθρωπιά,
γιά νά 6ρώ λίγη γαλ.ήνη
νστερα άπ' τή σιιμφορά.
ΤΩ, άλλοίμονο:...
Δέν ύπάρχϊΐ ({ώς!
Στής ειρήνη; τόν ζαιρό
περπατώ μτα' στό σκοτάδ·.
Ό πολιτισαό; μέ σπρο'κχενι
με τό (>άρο; στ«ν γκοεμό"
Τί δνισο; ποΰ είναι
μέ τόν πολιτισμό τόν ήθιζό!
ΙΙερπατΛ αίώνια τώρα
μέ σςτπγμένη τίιτ καρδιά.
Ζητώ τη λ.ύτρΐικτη
μέσ' άπ' τί|ν γευτιά.
Φοτίζομαι ξάφνον - «.
άπό μιά ήλιαχτίδα
σταλμένη άπύ πάνω . ';!ΐ
(ΐπό δώματ« θεϊα.
Την νίΐ·χή μόν άπαλαίνει
με την τόση της θέρ.μη,
το σκοτάδι διαλ.ύει
μέ τό τόσο φ<5; της. Ή ίίρήνη άπλώνεται μΐσ' στίτν καρδιά μου είτε είναι πόλεμος, είτε είναι Θάνατος. ΤΩ, τί 6αΰμα! Τί φώς! ΙΙώς σ' θΛ·ακάλνψα, Χριστέμου! Ή ξοϋ'ι είν' ενα ψέμα °>χως τή δικη Σον πνοή!
ΚΕΤΤΝΕ Χ. ΧΑΙΡΟΠΟΤΛΟΤ
5Ν,/κ:αΤΑΙΙΛΗΚΤΙΚΗΣ· ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝ.ΩΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
ι · ' φ __ · .
'Ααό τό άρ'ι*7τοΰθγημα τού"-ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΞΕΝΟΤ:
. ■ · -Ο ΔΪΑΪΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ»
:* ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ
— 3.").") —
κέ; μέ την ΐφαιομογη τοΰ
ι
τού .ι;ρονράμ(μα.τος,
"Οταν πολ.νχιοονΒμένε μοί» Πά- μάς έΛλΛ)ρΰφάοησαν, πάς στΑς
Άπό τή. έποποθαν τής Βορείου
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙβΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΛΟΤ
(Σννέ-χΓΜΐ έκ τού προηγούμενον)
ΧΡΙΣΤΟΓΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΤΉΜΑ
ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΙΑΣ ΓΡΑΙΚΙΑΣ...
τής Σ.νεργατ.5ός μ<* Κάς ΝΙΝΑ! ΓΙΑΝΝΑΚΙΑΟΥ «,ννέχ,ια τιοάχ, άνχκϊα, εξήτασα τοΰ; <Λ>-
νο»μύτες τοϊ' |
ποΰ ό Χαΐλ^-τ 'Εφρντη;, είχε «Οιειι
τόν
ομένονς <ττΰ. |.υτοΐΛ·τ(>ο.ίιμια, τούς
ολ.ους κηλ<Ίι έ νοτ>ς γώ. την έξας-άνιβη τοί Κογλ-
κβιλα 5«ιί γιά τό θάνατο τής ά&-λ-
φή; ταΐ' καί τοϋ π'ΐιδιού τν;.
Κανέλ-α; τοί·;, μά κανένας τοιις,
δέν ςραινόταν λινΐηιιιένος ι) τοαιλά-
χιστον άδιάφαοος, γιά τα θ.λι<>ειο<Ί ούτά περκττατικά. "Ολοι τοι»; η- τανε χαοονμιεΜοι καί δείχνανε σά νά πιανηγνριίϊ.ανε μιά μιεγάλη ή σ' ενα άδειο λ1 τ ου Άγσ πκΛ τόν γνώοιζα ■μ' άπό .-ΐαληά καί τοϋ ζήττ;ισα νά μοϋ εξηγήση τόν λόγο πκ>ΰ
οί ο-ΰντοοφοί τον, ήτανε στά κιέ-
φια τοτς.
Ό κιαφίρη; έν.εϊνος δέν δνσκο-
νά μού μιλήιση-
Ιί*·ζ«ρη. μοΰ
ΐΤπε χωρίς δΜΤτατγιμιό. θά σοϋ μι-
λήσιΐ'» έ.λιεΐθ·&ρια γιατί εΐσαι κι' έ-
σί], ΌΌΐμιανλής, καλό; Μονοουλ-
μάνο; καί πιστός Χτο·6λετλ^ής, δ-
πΐθ-ς εΕμίΚΐτε δλοι έιδώ μέαα. θά
<τοϋ άνώξο) την καρδιά μου κια* εΐμαι 6«6α«ος πώς σάν μάθης κι' έσΰ τούς λόγονς γΐά τοΰ; όπιοίονις πανηγτ>ρΛθνν οί άιιοιαοι σύν-τροφθί
μου, θά τοΰς δικαιολογήιαης καί
θά πιστέψηις πί>«) ίεοός κα{. πόοο
δίκαιος είναι ό αγώνας ποΰ κά-
μβ γιά την δόςα τοΰ Ίσλάμ
καί τό μεγαλεΐο τής Αΰτοκιρατο-
ρκις ιμας. Ξέ,ηει.ς πιο>,.νχοονεμιεν€
ιιοα> ΒΓζΰοιη πιό κιαλά ά,τό κάβε
αλλ,ον, πώς ό Πατι.οάχ μας, δια©
κως κάνει άλΛαγές στίς 0ΐ»νήθΐει-
ες τής ζωής μας .τοιϋ έ'
σέ άντίθΐση μέ την κΐ^μεκή μας
συνιείδηση χοί ματώνοτΎ την έΐθ-
νίκη μας τπΕΐίΐηφάνιεια. Αΰτές τίς
μ ΜιΓγάλε μόν Βί-
ζνρη ΐίμαι σέ βέκτη νά σέ 6(ΐ6αιώ-
σ(ι) πώς κανένας πιβτός Μουβονλ-
σάνος δέν τίς έγκιρίνεΛ κι' ουτε
τί; άνέχεται. Έγω στό σημιεΐο
πβί) ε<)~τασ«. μπορΐΐ νά χαιθω, μά ίσΰ θά ζήστΐς 5«4 θά δής πώς στό τέΐλος ολιες αύτές οί μετα&ο- λές τοΰ Ποπυσώχ, δέν θά μπο3Ρς σννήθειιιες θά
πεθάνη.
Τό άπιατέλεσιμια ήταν νά όογι-
σθή δ Σουλ.τάνο·ς καί νά διατάξη
νά τόν ί(ποκιε<ραΐλίσ·ο'ν, σάν άντι- δραστικό. Ό <χποκ.εςΓ<υλ.ισ;μός τού Πασά εκείνον, ίίμα εγΐνε γνίιχΐτός φα- ννίτιοε πιότίΐοο τοΰ; .τστοΰς Μον- σουλμάνον; .τού όρικιστή'καΛ'ε μέ «άθε ιμέοαν νά Γμπο·&ίσοαιν τόν Πατισάχ νά .το τ<> κ.ατα-
τού ε(>γο γιά τό Ντο-
6λέτι, τό Ίσιλ.άμ κα! τό
μιελττι,
Οί άνθιοιοΛοί μας, ,τοΰ
νά παρακολονιθοι&ν τόν Σουλ.τσ.
νο στίς ένέ^γειές τού τίς σχΐτι-
'Τ.τύ αίθ»ιον κα'ι ιδιαυγεστατον
οϋρανυν διεκβίνοντο νοτιοοντικώς
τά Άκροκευαυνια όρη καί πΡΛαν
τούτων η Άδοια,τικη θάλασσα.
'Ενδιαμέσο); αί σκοτειναί πτυχώ
τή; κοιλάδος τοϋ Αιώνιον διεκό-
πτοντο άπό «νκάζοντα χωρία·. >ιό
άλλαγές αύτές τού Πατισάχ, *)-| λει;> συνοικισμόν;, έξήστραπτον
δέ εί; πολλα σημηα αι υψιοειθει,
τνα
λή. Μά υπο»;
ό γ·κ:αοΰ<>τ;ς :
στούς τσαντ
νού.
κλείναμε στά
τιινε μπβριδΕΐμιένοι καί δυό γτααού-
Οΐ/δίς, ενα; άνδρας κκχί μιά γυ-
ναίκα. Ά.τοφ'αισίβαμε νά τονς ξε-
κάνουιμε κκέ στείλαμιε γι' αυτόν
τόν
τόν ?πιαοε |
τόν πια>ρίΐδωσε
; τον Σονλτά
πώς αν τον
μπουντρ.οιιμια. μέ
γραμμαί τοϋ ποταμού καί των δια
κλ.αδώσεών τού.
Βορειότερον οιεκοίνοντο τά χι
δρη τού Βερατίον, και
τά βασανκ,τΓ,ρισ,, &α τον
ζαμε να μτ,λη,ση, θα μας μ«ρια-
ρ^ΰσ^ τοτε όλον; *ι ετσι η εΐθν,.
χή μας κινήση θα .τα^λυε.
Αποκρ«««τ?^ " ατηο ,ον λογο
να τον θν^ασ^με χαι στεώαμ* «Υ ^
επι της
ράτι
ρονν
προοολίίς τών
κατά φενγαλέον
σκότου;, κή.του;
πάν ό,τ ι
καί την
(Ον ΰψοΰντο
έκνκλοφό-
άδιακόπως αύτοκίνητα, οί
[οίων έκάλυπτον
τρόπον, εκ τού
δένδρα οΐκία;,
την ειρήνην
άνατολικώτε-
άρεινοί
μπονντ<)ουμια. τόν χτη-τήιση οπα&ο μας, να φτα<τη στα καηταιφ'ε.ριε να ^ τα κρασ.τεΟα ε1ς τά σκ.ώδε,ς - μα να τους .?«σα?β τον άπ' έκεινο που γλντω,ο-αμε. Μσς κόν καί νότιον σημείον τού όρι^ον Τ »!£ Γεν ~! 6ι«Υβά«οντο τή; μεγαλοπρε- Τκ>ν
χι
δέν
αυτος
καί
στά
Πίνδου τα τιτάνεια όρεινά
; Έλλάιδο; μας τά τει-
πρός την Κλει-
καί την Τρεμπεσίναν ή-
πλοϋτο ή Νεμέρσχα χαί
α1·
Ό Μ,τοσταντ,ημ^ΓΚ «μαλογη- * '. .^ ^ τ(,
σε, δπως «α
παλλιοί άλλοι ποΰ
αντέβαινε. 'ίΕιμεΐς οί ύπόλουποι
κατα.·φέΊο«μενά κριατηοωιιμε τό
κι' ε'τσι μάς
νά ζήβονμιε. Όλον; τούς
Μάλι - Σεντέλι, επί τοϋ οποίον ο
έχθρό; είχεν όργανώσει την άμυν
τικην τού τοποθεσίαν.
Ό λεπτομερέστερος το.τογρα<τι „, ■ , . .. κός χάοτης δεν Θα ητο δυνατόν άλλ.ονς καί πιρωτο τον Μποσταν- Α * α ν ι·» ■ .^...,·— ~,0 .„«—. νά παρουσιάση εντος ο/.ιγων δεν- τζτ,μπαση, τους Αΰτά ίίλα Χονρ<κτ Άγά, τά ξίρω τοϋ εΐ,τα, μά δέν βλέη'.υ ποία εχονΛ- τό σ<ιμ,ε.ρ·ινό ολόκληρον σχεδόν την Αλβανίαν, ώ; έν άναγλύφψ. Δι- λοιπόν, έμείναμεν αφτονοι ας κατιος, εκεινον πανορα Εεκτάντοιιιια, .-κν απο θΛϋΘρωποΐ'; Λ1-'υ τυ , , . , , ' ,' , , , ιιατο- -/αί έφιλοσοφησαμεν σκε- πού σέ κάθιε λιεπτό κινδννεν.ει το ματο^ '-"··■ μ· -+ ε~ _ , ,, ., . ,, -ΐτόαενοι πόσον αικρ-ο; είναι ο κο >ιι<τά).ι τσΐ'ς, δεν δνκαιολ»γίΐται, 'ΊΤ(>μίΝ"1 Λ '"
αν -—^^ δτ. θά τού-; σ^?· ά*™
ό Πατ,αάχ, ποάνμα 0«λά6ομεν
ποΰ σέ 6ε<*αιωνιιο πω; δεν προ- κείται νά γίνη- δέν Με·γΐα/ιε σέ χάτι τέτιο. Πε*Λ- ς την οπτικην μας γίονίαν τα τρία τέταρτα τής Άλ- δανίας! Άλλ' όσον ποιητική καί αν ήτο ή σκιαγοαφία έκείνη δέν ιότερον όπό τής ώρας, οΰτε και - ,ορνοΐιμί τόν θάνατο καί γι' αύτό * διΛ,ατον να σααταλωμεν μάς βλΑτεις νά χαΐφόμαστε γιά ενα γϊγονός ποΰ πλ1Τ|θθιΐΓ.<ο<ρτ1ιθηδ<ο>
ιμιί. "Ενα γεγονος ποΰ οΐίγοαιρα θά
,ϊλ μ' έιμσς καί 6-
λοχ.ς τονς πιστους Μουσσυλμανονς.
Οί ανθ^τοί μας *-' Ι
Φασμαικοσαν την
τιοάχ και το πα.&ι της
τιμον χρόνον. Τύ καθήκον που
μάς ωδήγησεν έκεί έπέδαλλε να
καταπνίξωμεν δι' άλλην μίαν φο¬
ράν τάς προσωπικάς μας άδυναμί
άς, τάς σκέψεις, την νοσταλ.γίαν
μας Γσως, καί νά ερϊννήσωμεν μέ
τάς δυ-
ί; Τρεμπρσίνας,
και οιχοτϋκταν
της. ΙΙρόκίΐται γιά τονς
ς στό σαίτι των οποίων
σννοιμο>τονσαν μέ
τόν Πατκτάχ γιά την έκραρμογή
τών μεταορ,νιθμόσιεων καί πού ν-
στβρα άπό την πρώτη άίτόαιειρα
δολΛφονίας τον-ς πιού κάνοιμε, μΐ-
ταψεοιθή,κιανί στήν Χάλν.η κι' άπ'
έτοεί στήν Πριγκαπόνησο, «.τον οί
πράκτορας μας, τοΰς ξετρΰπιωσαν
Χιαί τοΰς κιαιθάιρΜΤαν. Τό Βεφάντω-
ιμά μαις όπως... Κι' αύτά τά ξέιοω
Χοιιοαίτ Άγά τόν δΐΐικοψα καΐ
γι' αύτό ΰιρίσκομοοι έΊδώ. "Βχκ,>
,ω, μας
μας.
τού Πα-
καί πώς
και ΟΛ την χιόνα, τάς καταλλήλους όδεύ-
σεις πρός
τζα - ντί Σόπρα καί "Αρτζα ντί
ΑΙρτ^Ιο ν εί ίΐ-τνθλ'^ ι·*λι τ·τιγ οινοιτο/.ι~
κης πλευράς τής μεγάλης
δρας,ποΰ έχώριζε την Τρεμπεσί¬
ναν άπό τό Μάλι - Σεντέλι.
'Επροχωρήοαμεν, λοιπόν, έτ
περαιτέρω, πρόο την όλισθηρά
κατωφέρειαν τών κλιτύων, συνη
(έ·ντθ)λή άνίό -πάν
μας τόν ΙΙατκΐάχ νά κάνω άνα-
κιρίισιεις, γιά ν' άνακαλνψω καί νά
σι<λλάιΓ)(ΐ) τούς αναιδιρονς δολοφό- τής αιμοιριης γυναίκας καί τού άθώον παιδιού της. Τό ξειΐάντωμά μας, όπως λές Μεγάλε Βϊζύριη συνέχισϊ, είναι δικακολογημένο, γιατί μέ τόν χα- μ αυτών τίάν Όη, ίΙποιμακρ.ύναιμε τόν κίνδννο ποΰ ά- π·ειλοί«σιε τό Ντολβέτι. "Ετσι αν ό Άλλάχ τά &έΊλη, θά π*θάνονμ£ εϋχαβκΓτημενοι, ϊντνχισμεΛΌΐ καί μέ '"ίσυ%ΐ) την συνείδτϊση,, γιατί σάν πιστοί μουσοιιλ+ιάνοι κάναμΐ τό χρΐ*ς μας. Δέν σέ καταλαθαίνο), μά τόν ΙΙροφήτη Χοι;
Λέν θ' άνθέξονν σ' (ΐντη τη λαχτά-
οα, μά τιίχ?α π:ειά ήταν άργά δέν
Κ^ροοσαν νά γν, γι«-ΐ,
ό ποθητός κόλπος τή; Σμύρνη;
οας, διεκρίνσντο δέ εις το 1>α- |
θος αυτής σύνδενδροι χώροι καί
ιίκίαι τή; "Αρτζα; ντ'ι Σόποα καί ι
τοϋ Μαριτσάϊ. |
Καθωρίσαμεν τά δρομολόγιπ ι
Κ(?οι,αζ,^ας -Ολοι τον; λοχτα-
.Ελληνική,
... ._ χο>ιια
•ς, ήταν ή Πατρίδα τον;!
τ ά νΓσιά τού
ρμ χό ^^ πέΰ<ίαε α ί πάσαν δυνατήν ?νδε ιξ ι ν| ,^ άταρατ1·,ΰητα σχΡδόν άπό άηίας των κσί μετα τρΐ ΤΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ..... ΤΑ ΝΟΙΤΙΜΩΤΕΡΑ ;^ ΤΑ ΑΠΟΔΟΤΙΚΩΤΕΡΑ τής άφετηρίας των, καί μετά τρΙ ωρον άπουσίαν έπεστρέψαμεν. ΜΑΛΙ ΣΕΝΤΕΛΙ — Η ΕΠΙ¬ ΘΕΣΙΣ ΤΟΥ 43ΟΥ ΣΥΝΤΑ· ΓΜΑΤΟΣ Πρίν περιγράψω τάς λεπτομε¬ ρείας τών έπικών άγώνων πού δΐίξήχθησαν είς τό (ίηος Σ ίντρ, λι υπό των Συνταγμάτων 43ου καί 44ου, κρίνω έπάναγκες νά Ή κορυφογραμμή τού Μάλι Σεντέλι άρχΙΖει άπό τό ϋψωμα αέ λίγο θά φαινόταν ·μχ πολλά στώματα άοχισαν νά τοαγοι*ονν: Σμύρνη, ΙΙατίίΛα μου γλνοοειά, χα^ιτωμίνη χών<θίζοντα; 6α.θίΐά τό δλέμα κά- που πολΰ μακρνά άκόμη! "Ηταν ςιισικά Δεκίμδριο; ή ι|η.·χβούλα ΰρχιοε νά γίνεται αχα^τγΐτχ δσο π/.ησίαζαν στήν Ίοχνία μά έκίϊνοι 1708, όπισθεν των Στενων τής' δίΛ: ?νοιο>θαν τίποτε, μιά λαχτάοα
Κλεισούρας καί
βαίνουσα πρός
Κλεισούρας
βοραν έχει αλληλοδιαδόχως τάς
1Θ47 Πούντα
είχαν νά αθάσονν πειό γρήγορα
στην άγαπημένη γή, μήαως
ά
καί 44ου, κρίνω έπάαγς καί ή βορεία κλιτύς τοϋ ορους
σημειώσω τοπογραφικά τίνα δέ | κατέρχεται πρός αυτόν μέ κλίσιν
ώ Βό οϋ Μαρί
δομένα τής περιοχής έκείνης, ό
παραίτητα διά την πληρεστέραν ,
κατανόησιν τής έΕιστορήσεως |
Οί δύο όρεινοί όγκοι, Τρεμ-
πεσίνα κα'ι Μάλι - Σεντέλι, σχη-
κορυφάς 1800, 1647 -Πούντα νΟιώση ό Καπετάνιος καί τονς γυ.
- Νώρ- 1269 Άνώνυμον κα'ι ριση Λίο<». Κα'ι φάνηκε έπιτέλους 1178. Ή τελευταία αυτή υπέρ- το μεγάλο φν<τικό λιαάνι τής ξα- κειται τού συνοικισμού Μαρίτσα! κϋ1<ττής Σμ,νινης καί φάνηκε τό Καί της καί τό κομ,ϋάτι πού δέν· εϊχε τότε καή! Μάτια άρχνζουν νά τρέχονν, στόματα νά τραγονδοϋν, όνάισες νά σταματοϋν. Αύτοι πού δέν την ηξεραν Ιλεγαν: τί ϋμορφη ποΰ είναι τό περιγιάλι της, τό λι¬ μάνι τη;··· καί τί 6αθ*ιά τά νερά της·-· τί ίίμορφα τά ποοάστίΐά της ομαλήν. Βορειότερον τού Μαρί- τσαι' οχηματίΖεται δασώδης χα· μηλή έκτασις καταλήγουσα είς ιήν κ.οιλάδα τού ποταιι-ον Λοικτ>τι-
νια.
πεσίνα καί Μάλ , χη
ματί2ουν επί τοϋ έδάφους ενα Ή όλοκληρωτική κατάληψις ( ._ _
κεκλ,μένον Λ, τοϋ όποίου ή γω- τού Μάλ, - Σεντέλ, θά είχεν ως, πον την στολ,,αν σαν διαμαντ,^..
ί έ ό όον όποτε άποτέλεομα την πτώαιν τοϋ Τε-1 Αμ κι αν την βλετατε τόχε
νία, κειμένη πρός νότον άποτε-1 άποτέλεσμα την πτώσιν τού Τε-1
πελενίου, τόν διχασμόν τοϋ ιτα¬
λικού ατρατού καί συνεπώς την
έΕασΘένησίν τού είς την κοιλά
λεϊ τόν ίΐύχένα
τό άνατολικόν σκέλος την Τρεμ
πεσίναν και τό δυτικόν τό Μά
δύο σκελών σχηματίίεται εύρυ-
τάτη χαράδρωσις μέ χείμαρρον
ί.ι - Σεντέλι. Είς τό άνοιγμα των δα τού Άώου, κα'ι τέλος την εύ
χερή προέλασιν τού Έλληνικοΰ
Στρατοϋ πρός Αύλώνα. Ό έ-
είς τό βάθος καί τέσσαρας ουν-1 χθρός κατεϊχε τό Μάλι - Σεντέ-
μέ ίσχν<κι; δι·νάαεις καί εϊχε μετατρέψει τάς φύσει όχυράς το ποθεσίας τού είς όπόρθητα φρού ρια, διά τής συστηματικής οργα¬ νώσεως τού έδάφους καΙ τής πυ κνότητος τοϋ πυρός. Είς μικράν τίνα απόστασιν βορείως τοϋ Μά λι - Σεντέλι, ευρίσκετο τό 8ον ιταλικόν Σώμα Στρατοϋ, έτοιμον νά παρέμβη εις τόν άγώνα. (ΣυνεχίΖεται) νοικισμονς είς τά .ιοανή τών ο- Ι Λι χθών. ' Επί των δυτικών κλιτύων τής Τρεμπεσίνας είναι τρείς έκ νό- του πρός βορράν συνοικισμόν, ύ πό τάς όνομασίας: ' ΑρτΖα ντ'ι Σόπρα, ΆρτΖα ντί Μέτ2ο καί Άρτ2α ντί Σόττο, έναντι δέ τής ΆρτΖα ντί Σόπρα, επι τής δυτι- κης ϊ'Χθηξ τή; χαράδρα;, ε/ν<ιι ό συνοικισμός Μαρίτσαι. ΤΑΞΙΔ1ΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΓΠΩΣΕ1Σ ΤΥΡΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΙΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ,, Τοΰ σννεργάτου μα; κ. Ζ' ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ Άποχαιρετώντας μέ λύπη τύ δ?. λεαστικό Παοίσι, φν'γαμε ν.ιιτά τις 8% τό πρωί 7 Αϊ»γούστον καί ςθάσαμε στά σύνορα τοϋ Βελ.γίον στ'ις 13 ή ώρα. Δέν νπάρχει Γίπό- στασις μεταξΰ των σννόριυν Γαλ¬ λία; — Βέλγιον. "Οταν μπήχαμε στό 6ελγικό έ'δαφος πρίν πάμε στίς Βρπξέλλες, άκολονθήσαμε τύ δρύμο ποΰ δδηγεί πρός τό Ίστορι- κό Βατερλώ. Άπέχει άπύ την πρω τίΰουσα (ίθ χλ,μ. —Έκεί, οπο>ς
γνωρίζονμε, εδωσρ την τελευταία
μάχη ό Μ. Ναπολέον. Εΐδαμε μιά
άπέραντη, όλοπράσΐΛ'η πεδιάδτι —·
τό πεδίον τή; μάχη;----Οί έκδρο-
μεϊς μπορονν νά παρακολ.ονθήσονν
σέ κινΓματογράςρο την άναπαρά-
στ«.σί της. Σέ ενα λ.όιτ/ο, ποί· ά-
νεδήκαμε 226 σκΐιλιά, ίχονν το-
ποθετήσει τό Μντ;μΓΐο τον Λεον-
τος. Πάνιη σ' αΰτό είναι γρπαιιέ-
νη στά λατινικά ή χςονολογία —
18 Ίουνίου 1815— Γύροι σ' έκεί-
νη την περιοχή τνπάρχουν τά μο'
σεΓ« τοΰ ΝαπολέΌντο; καί τον Ον-
ίλλιγκτον. 'Επίσης ξενοδοχεϊα, έ
στιατόρια, καφέ - μπάρ καί μικρά
μαγαζιά μέ διάφορα άναμνηστικά.
ΦΘάνοντας στίς Βρνξέλλϊς ά-
,τόγενμίΐ, έγκατασταθήκαμε στό
ξενοδοχεϊο Άλμπέρ Α' στή πλα-
τεϊα Ροζιέρ. Ή πρίοτβύονσίΐ εχει
πληθνσμό μαζί μέ τί; γύρω πεοιο-
χές, 1.400.000. Οί δρόμοι ήσαν
θί Ο βιτρϊνες των καταστή
μάτων έ.ιιμελ.ημένες. Ή θερμοκρα
σία 18 Οαθμοΰς Κελσίον. Οί σερ-
Οιτόροι στό έστιατόριο πού τρώ-
γαμε, πρόθνμοι καί έξυπηρετικοί.
Δνο μάλιστα μιλοϋβαν έλ.ληνικά.
Τό πρωί έπισκεφ&ήκαμε τή μεγά-
λη πλατεΐα, τό Δρ,μαρχεϊο, τά Ά-
νάκτορα τό δικαστικό μέγαηο (έλ
ληνικοΰ ςνθμον), τη Μητοόπολη,
.τού θεο)ρΓίται τό ώραιότερο έ'ργο
γοτθικής άρχιτεκτονικής τοϋ Βέλγι¬
ον καί τό μικρό άγαλμα ποΰ τό
όνομάζουν «Μανεκέν ΙΓις» (όμοίω
μα μικροΰ παιδιοΰ .τού οΰρεΐ).
Γιά τό μπροντζινο αύΐό αγαλμα δ
τουριστικόν όδηγός τηϋ Βελγίου
άναφέρει τά έξς:
«Σέ μιά γιοοτή, κάποιο; πλοΰ-
(Ηος Λστός, εΤχε χάσει τό γν.ύ
το»' άνάμεσα στό ηλήθος. ΙΙαρακά-
λεσε, λοιπόν, την ΠΥιναγιά γιά τό
χαμενο τον πτ/ιδί -/.αί νποσχέθηκε
νά κάμη δώρο στή πόλι έ'να ά-
γαλμ» πού νά .ταρ-ιστάνη τό γ»>ΐό
τον σέ οποια δήποτε στάσι θά τόν
ενςασκε».
Σ υνεχίζηΛ'τιι; την ρήγη,
πήγαμε στόν Πύργο τον Άτόμι-
ονμ. Άνεβήκαμε μέ άνελκνστήρα
καί κυλιόμενες σκάλ.ες. Ό πύργο;
ούτος εΤχεέννϊα μργάλε; σφαίρες.
Στί) πρώτη σφαίρα εΐδαμε την
προτομή τού μεγάλου φΐλοσόίτον
Λημοκρίτον καί έ'να πινακα πού κ-
τ'ι; λέξει; «Άλφα, παϋλα,
τέμνω» (Κατά τού; ίστορικούς
χρόνους ό Δημάκριτος
στή πόλι "Αϋδηοα τής Θοάκης,
τόν 5ο ·τ.Χ. αίώνα. Αύτό; ποωτος
διετύπωσε πρίν 2.500 χρόνια, την
θειορία των άτόμων ώς συνιστών-
των την ΰλη). Στίς άλ,λες έπτά
σφαϊρες εΐδαμε διάφορα άντικίί-
μενα κκιί έκθέματα ποΰ άφ,οροΰν
ατομικήν ενεργεια κα'ι στήν
τελευταία σφαίρα ενα ίδιόρ-ονθμο
έστιατόριο, πού ή θέα τού ητανε
άληθινά πανοραματική. Κατά την
χατάδασι δέν επιτρέπουν στονς πε
ριηγητές νά χρησι.μοποΐησουν τόν
ότνελ.κυστήρη. Κατεδήκαμρ 250
σκαλ^ά καί μπαίνοντας στό πούλ-
μ(ΐν κάναμε έ'να γΰρο στά λουλον
δένια πάρκα τής πόλεως μέ τίς
γραφΐκές λ.ίμνες, πού ίχει σιινολ.ι-
κά 54.
Τύ άπόγρνμα ίκδράμα.με στή
/ΐομύπολι Μπρύξ. Όνομ/ιστή γιά
τοϋ; περιπάτονς στό κανάλι της.
Απόστασις 92 χλ^μ. "Εΰρεχε. "Ο¬
ταν φθάσαμε έκεϊ, μΓρικοί τονρι'-
στε; έκαμαν γύρω στό κανάλι της
μέ δενζινόπλοιο καί κρατοϋσαν όμ-
πρέλλες. Τό θεΛΐια ήταν μάλλον
κωμικό. 'Ενβιαφίοον παςονσιάζει
τύ μουσείο. Ό έπισκέπτης θά θιυ
μάση τή «Λατρίία τών ΜάγοΛ>,
τοϋ διασήμον ζωγςκΊφοα· ΙΙέτοον
Ρούμπενς. «Τό ήλιοβασίλριιαί· τοϋ
Ρενέ Μαγκρίτ καί αλ.λα πολλά.
Τό έπόμρνο ποΜΪ, !) Αύγουστον,
διασχίζοντας καλλιεργπιένρς έκτα
σει; καί καταποάσινα λειθάδια και
περνο')ντας τά ό/ λαν^ικά σΰνο-ρο
στό 200ό χιλιάμετρο άπό τίς Βον-
δελλ.ε;, φθάσαμε άπύγενμα στό
Άμστερντπιι. ΜΓΪναμε δι*όμιση
μέρες στό ώτσίο ςρνοδοχείΐι «Ρί-
ξνδεο;» στή Μ.-τοισκτ.πτ 3, σέ μιά
περιοχη ήσυχη κ/ιΐ δρνδροφυτενμέ-
νη. Τό κοι' ι τα Γιράδια ήταν αί-
σθητό. Γτά δ(·;ιιάτια είχαμε κεν-
τρικη θΐημπνσι. Τά γκαοσόνια,
πού φοροϋσαν σμόκιν, ήσαν χαμο-
λαστά καί πς)ύ8τ>ιι«. Τά γενηιατα
εΰγενστα, Ιδκιίτεοα μάλιστα οί
σοί,τες.
Τό ,τροιϊ ,,άς ξρνάγησρ μιά νεα-
μινΐφοροϋσα, Όλλανδ?ζα, μέ
καταγάλανη ιιάτ. ι. Κάνοντας τόν
γϋρο τής πόλίως μά; εΐ.τΡ δτι τό
"Αμστερνταμ ποίι όνομάϊ,Γτηι ·,
Βενετία τοΓ- Βορρά έ'χίι 150 ν.α-
οη
νάλια καί «00 γρφυρια. Κάτοικο
871.000. Ό ποταμός "Λαστελ χω
οίίΐει τή πα/.ιά πόλι α.-τό τή ντα
Είναι καί ή γρνέτειοα τοϋ
ΓΓΟ' Ροϋιι.-τρνς
ΔΙΑ ΤΟΝ ΜΕΝΟΝ ΦΙΛΗΝΤΑΝ
Αμ κι'
την Σμύρνη μα; νά
θαλασσιά τη; μιά μαγιάτικη με¬
ρά τί θά λ.Γγατε, φώναξε μιά μ«-
σόκο.τη Κυρία Σμυρνηά ποΰ ?ζηαε
τόν παλμό τή; χαράς τή; τιμίψας
εκείνης τής 2 Μα'ον, κι' έγώ η
Ιδία εΐπε έ'ρρανε ολ' τό παράθυρο
πού σκαο<Γ<ίλ^'>σα τά φανταράκια
μας μέ τριαντάφνλλα...>> Σιωπή
ργινε άπό .ταντοϋ γιατί τό πλοϊο
εμπαιν-ε στό λιμάνι καί σέ λ,ίνο
Οά πλειριξε την άπο^άθρα στό Κου-
μρρκάκι. Ό Γεάγκος καί ή Άμα-
λίτσα άκίνητοι στή .-τ>Λ>ρη κοίτα-
ζαν μέ βουρκωμένα μάτια την χώ-
οα πού γεννηιθττκανε, ενοιο>σαν τό¬
σο δννατά νά χτχ·.τά ή καρδιά τους
ίίταν οί τοϋρκοι 6α.ρκάβηδίς άνέ-
Οηκαν στό πλ.οίο νά πάρουν τίς ά-
ποβκευές τονς, θεέ μόν, ή Μη-
τέοα μας·.. ποίος ξέρει πού την
ϊβφαξαν τά χί«ια αΰτά πού τώ¬
ρα θβλουν νά πιάσονν τίς βαλίτσί;
μα;. "Οχι δέν θίλ-ω νά μάς μολύ-
νονν... καί άρνήθητκαν νά δώσονν
τά πράγματά τον;. Τού; μισοΰσαν
πάντοτε κι' αυτή τή στιγμή ττε-
ρισσότερο, καί τό θεϊο Φώτη... εΐ-
π* ξανά η Άμαλίτσα, τί; άγριό-
τητέ; σας θά τις .-ΐληοώσετε στά
.ταιοιά καί στά έγγόνια μας μιέ
μερά δγρια Οηριά...
ΙΙάτησαν τό χωμα τό Ίερό, 6
Γιάγκος, σέ μκι γιονιά ποΰ δέν
τών εθλΐπϊ καντίς Ισκυι^ καί τό
Γ|>ίλησε, «αύτο τά ατιλι είναι 0.1*
τή Μητέρα πού τόσο σέ λαχταρά»,
ιίπε κι' &λλοι τό φίλησην κι' δλλοι
το χα'0Ο*ΐ|ΐαν καί χρ>οίστηκαν γιά
να σνναντηθοϋν τό 6ρά)δυ να
γιορτασουν τά μεσάνυχτα την Γέν-
νηση τοϋ Χριστοϋ πάνο) στό έλ-
?.ηνικό πλοϊο, τό πλοίο πού άντι-
έκείνη τη βροΛνά τηγ
Μεγαλ.η Πατρίδα τονς.
Τά δνό άβέλϋφΐα προ<τπαθ·οϋσαν νά 6ρονν ίχνη τοϋ σπιτιού τοι>ς
στή Σμύρνη.... Οδτε άλογατάκια.
οΰτε. τραμ/δάλια, αί'Τοκίνητα, μεγά-
λα καί μικρά. Προχωροϋσαν μέ
σφΐινμένη τή καρδιά. Φθάσανε σέ
μιά αλατεΐα πον εΐχε μιά Τράπτ-
ζα ΥΑΙΙΙ ΚΡΕΔΙ ΜΠΑΝΚΑΣΙ>
,καί πιό π-ρρα ?να; κήπος μ' ?να
δγαλμα στή μρχνη, σδν τή Κοιμω-
μένη τοΰ Χαλεπά. ΕΤδαν χι' δ>-λ.α
<ί' δλλα, κχ' άλλα μά δλα αίιτά έν τοΰς θΐΐμιξαν την Σμύρνη τής Μητέρας, πού τοί'ς την έ'λ,ργε «τό Μικρό ΙΙαρίσι», εϊ>ρ<').ταΐκή κάπος πόλις τώρα οχι ομ<ος ή Σμ'ύρνη ου; ίίπω; την ϊπλασαν μέ την φαντασία τονς Λτ" δσα τούς διη- γεΐτο ή Μητροα. χαί ό ττιρλός Πα- τονς. Ρώτησαν κάηοιον γαλ- πώς πήγαιναν στό Κοοδ«)ΛΟ, φθασαν μεμάτοι λαχτάοα, τουλάχιστον νά 6/^πανε τό σπν τι πού γεννήΐθηχΐ ή Μαμά τοτνς. Ητανε πειά σονντΛντο. Ή προκυ- μαια τοϋ Κο>η·δελιοϋ άφάνταστα ώ-
ραία πολλά παληά βρχοντικά βνά-
μεσα σέ τεράστιε; πολυκατ«χί€ς
χαί ί>μο>ς εΓχε την παληά τού την
άρχοντιά. Ξαφνικά τά μάτια τσνς
πέσανε ο" Ινα παληό άφχοντιχό
επίτι μέ μ.ταλκόνια τύπον χιλ^ιστά,
σχεπή σ6ν πΰονος ?τστ ακριβώς
όπως τού; τό .τ·εριε·γίαι|»ε ή Μήτε-
ρα, δέν είχε ομιο; τί; κοχιριΐιαδιέ;,
εϊχε διύ, πιό μ.τροστά στή .ταραλία,
μά κάτι τού; έ'λεγε πώς αύτό ήταΛ'·
η Άμα.).ίτσα δέν τό βνμότανε για¬
τί ήταν τεσσάρων χρονω τότε·.. Τό
κΰτταϊ-αν άττ' τή μιά τά κΰτταξαν
άπ' την άλλη, ήταν κά~ι>ς Λπομονιο
μένο δίπλα τού δέν είχε .αολυκατοι-
κια διόροφα τρία τέσσερη στή σει-
ςά, Ήταν κατά-κλειστο, καί ιΐβι-
νόταν ότι δέν
ζοΰσε κανϊίς
Επί τή σνμπληρώ<τρι εκατόν .3, την Πεμπτην 21 ην Ίανοναρί- ή μηςΐρι εκατόν χρόνον άπό τή; γεννήσεως τοΰ Μικοασιάτη γλοκΐσολόγοτ· καί λο- γοτέχνη ΜΕΝ ΟΥ ΦΙΛΗιΝΤΑ η ι"Ενο)οις Σμυοναίων» όργανο') νει ειδικήν σ>γκϊντροο)σιν μνήμης
είς την αίθουσαν αυτή;, Καρντση
η
ον καί ώραν 7.30 μ.μ.
Κατ' αυτήν ό κ. Νίκος Μηλιώ-
ρης θά ομιλήση πε-ρί τον ε'ργο«
καί τίί; πά
καί
θησομένου.
προβωπικάτητο; τοΰ τιμη
Εϊσοδος έλενθέοα
μέσα. Τά κύτταξαν μέ καριδιοχτν-
πι γιά λίγο καί μετά, γιά νά μή
δώσουν ΰπόνοιε; σ' αύτοΐις πον
πρρνοΰσαν τράδηξαν γιά ένα σ*°-
*Λ«.νι στόν ίΐμορφο αύτό δ?όμο,
κανοντε; χίλΐΐ; σκίψίΐς γιά τή
.τηιδικά χςόνια τής Μαμάς ή οποίαι
τώρα στή-σκέψη ττι·;·
πειά νά σκοτεινιάζη, κι'
έ'πρρπε νά διαστοϋνε, νά τό δοννί
αν.ομη κοα μρτά νά γτιρίσοΐ'ν βτΑ
πλοίο στή Σμύρνη νο>ρίς άπό φό'
6ο μτμτως τούς πειράξο>ν οί τοΰο.
«οί... Πονθενά δέν φαινόταν .τ&ί
ήταν Παραμονή Χριστονγεννα, οί"
τρ φοϋρνοι μνριζαν, οι>τε φοινίκια
όντε σεκερλΛΧ'κούμα, όντε κονρ-
κονμ-τίνια, τίποτε, ήταν μιά μέβ<* σάν δλες τίς δλλίς... κανέ-να Λκάμη καί άπό τά α·ράγκι· κα σπίτια. (Άχολονβεΐ)
ΘΕΜΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΩΣ
Αί α'ισιόδοξοι πιοοολέψεις καί
,-τοοο.ττικαί, αί διαγοαφόμεναι είς
τόν βιομηχανικήν κλάδον κατά το
1971, Ιδία. δέ είς τοΰς ταμεϊς ίπεν
δΰπεων, παραγωγής καί εξαγω¬
γήν, νπογοαμμίζονται είς τό κυ¬
κλοφορήσαν τρΰχος τού Σννδέ-
ομου 'Ε?.λ.ήνι»ν Βιινιιηχάνων. Έν
τούτοις προ<ττίθεται, ό άνααφισδή τητος δνναμισμός τής βιθίΐηχανί- «; μας θά ίίχε περαιτέροι θετικά ά,ιοτΐλ.έσμίΐτα, διά την οίκον Λί¬ αν, εάν ελλ.ειπαν τα προσκόμμι. το, ή άοννεννοησία τής διοικήιε- (ο;, αί άπρόσφοροι καί άαελετη. τοι διατάξεις της, τα άσννρπή κ-ά άντινίθνόυενα γραφειοκρατικά μέ¬ τρα καί <»λ.οι ε κείνοι οί άνασταλτι /οί τής βιομηχανικώς δραστηριότη τος παράγοντες, οί ό.τοϊοτ, σνλ.λή- 6δην, ώνοιιάσθησαν άντιν.ίνητρα. ΙΙοό; έπίρροσιν τοϋ ανωτέρω ^ποατίθενται οΰο χαοακτηοιστικαί ,-ΐεριπτάνσεις. αί οποίαι εχο-ν τάς ίπι,ττώσϊΐς τι·>ν έ.ιΐ τής Λιαιι ·ρ-
φώβεως κα'ι έπιβαρννσεως τού κό
οτονς πηοαγιυγής των βιομηχανι¬
κήν .ιοοιόντιον. Ή μία έξ αυτών,
άναφί(;?ται είς διαιτητικήν ά.τύ
(Γασι», διά τής οποίας ΐρ>ρυθυισθη
(την τα κατώτατα ό'ρια ήμερομισθί
[ΐιν (ίιομηχανίας, μέ έπίδομτι άνθν-
γΐίΐνής έογασας έκ 5% δι' ωρι¬
σμένην κατηγοθίΐν μισθωτων •αυ¬
τής.
'Αλλά, ύπογοαμμίζεται, ΰπάρχει
πάντοτε είς τόν λαβΰρινθον των
έπι&ιρννσειον μία εμμεσος άτοα-
.ιός, δόηγοΰσα είς την καταστοα
τήγησιν. Είναι δέ αυτή, έν προ¬
κειμένον ή έημηνεία τής αποφά¬
σεως την όποιαν έπιδιώκουν νά έκ-
μαΐίΐσονν οί ένδιαφερόμενοι καί
νά έπεκταθή τό έπίδομα τοϋ 35%
χο'ι είς άλλας κατηγορίας των μι-
οβωτών. Τουτο, ίίμως. θά είχεν
ώς συνέπειαν την επιβάρυνσιν τού
κόστους :ταραγο>γής, τό οποίον έ-
■χάβτη βιαμηχανία Ιπιζητεΐ νά σνιιπι
τση οιά νά ανταποκριθή είς τό ά-
παρίγκλιτον καθήκον καί ποοιαό
θέσιν έ.τιβιώσεώς της: νά κατα¬
στή δηλαδή, άνταγωνιστική καί έ-
ξαγωγική.
Ή ετέρα περίπτωσις άφοοα την
επιβάρυνσιν τής έγχι»οίον παρα-
γιυγής καί παράλληλον έμαέσου έ-
νισχύσεως των ξένο>ν πποϊόντοιν
ΐίς βάρος των ήμεδαπών. Συγκε¬
κριμένως .είς τάς ίξαγωγάς έλλη-
νικών βιομηχανικών προϊόντο>ν έ-
πιστρέφονται βάσει τον Ν. 2862)
54, οί είσαγο>γικοΐ δασμοΊ καί λοι
»τοί φόροι έιπί των πρώτον καί
λοιπών (ένδιαμέσο>ς) νλαδν άλ,λοδα
πής προελεύσεως. Τουτο αμυις δέν
ίσχύει —όσον καί αν φανεται ά-
.-τίστευτον— διά τάς περιπτιόσεις,
καθ* άς διά την παραγωγήν των
ίξαχθέντων βιομηχανικών πς>οϊόν-
των, χρτ}σιμοποιοϋνται πρώται ύ¬
λαι ή ένδιάμεσα προϊύντα εγχωρί-
ατ* προελεύσεως. Οίίτιης, ή ΰφιστα-
μένη σήιαερον τοιαύτη διαφοροποί
?,·σις, καθιστώσα ϊκριβοτέραν την
ίγχώριον .πρώτην ή ένδιάιαεσον ϋ-
λ.ην άπό την άλλοδα—ήν, ίξαναγκά
ζει ΐί; -τλείοτας όσας περι.-ττιίκ5εις
την έξαγωγικήν βιομηχανίαν, έν-
διαφερομένην νά εξασφαλίση, προ)
τίστως, χαιιηλόν καί διεθνώς συν
αγωνιστικόν κόστος, νά προτιμ4
(Ιλλοδαπής προελεύσεως .τρώτην
ύλην ή ένδιάμεσον, γεγονύς, ίί.-τερ
ά,-τοτελεί όφθαλ^ιιοιρανή άντίθΐσιν
πρός την .προγραμματισ·θεϊσαν ν
.τό τής Κυβερνήσεως ενίσχυσιν
τής καταναλώσεως των εγχωρίων
.•νροίόντω-ν καί, κατά προέκτασιν,
των έξαγιογών των.
ΑΙ ΙΙΩΛΗΣΕΙΣ
ΣΙΓΑΡΕΤΤΩΝ ΤΟ 1970
Ή διάρθριυσις των πο>λήσεο>ν
σιγαρέττωΛ' κατά τό λήξαν ετος,
σνιμ(ί-ο>νο)ς πρός γνωσθέντα <ττοι- χεϊα τοϋ ύπουογείου Οικονομικήν εχουν ώς εξής κατά βιομηχανικήν ίταιοείαν: Παπαστράτος 5.783.917 κιλά. Κεράνης 4.956.432, Κηρίλιας 3. 783.934. Γεωργιάδης 1.013.862 καί Ματσάγγος 911.928 κιλά. "ΠΛΗΡΗ ΑΚΜΗΝ ΕΥΡΙΣΚΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ οίεργοαηπτα. προσεβααομ την απόφασιν, η ΓΕΟΡΓΙΑ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙ=Η την ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ ΤΟ 1971,, - Ο κ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ -·* ορουσ αμοιβησ - εργασίας οικοβθΜηΜ1—""..................- - «Τό νεον έ,τος 1971 ευρίσκει οιζομένη νημισματική μας στατ>ε-
τήν ελληνικήν οίκονομίαν είς πλή
ρη άκμήν καί ίντοδειγματικήν στα
θερότητα. Ό ελληνικάς λαός δι-
καιοϋΐαι νά άτενίζη μέ πλήρη ού
τοπεποίθησιν καί αισιοδοξίαν τάς
οικονομικάς προοπτικάς τού νέου
ετοι·ς#. Τα ανωτέρω τονίξει είς
μήνινμά τού, επί τφ νέω ετει, ό ύ-
πουργός Συντονιαμοΰ κ. Ν. Μα-
καρέζος.
Ή οίκονομική δραστηριότης
καί τό εθνικόν ίίσόδημα σιινέχισαν
νά κινοΰνται μέ ταχΰν ρυθ·μόν καβ'
όλον τό λήξαν ετος. Καθίσταται
ίίδη σαφές έξ δλων των ένδείξε-
ων, ότι ή άνοδικ.ή πορεία τής οί-
κονομίας λααδάνει 6ε6αΙας ποοεκ
τάσεις %α{ είς τό είσελ&όν ϊτος.
θεμελιώδους ση·αασίας διά την τοι
αύτην σταθεράν προ·έκτ<ι<τιν τής ά νοδικής έξελίξειος είναι ή έκ πά σης κατενθύνσειος 6ε6αιονμέΗ·η οί» νέχισις τής διευρύνσειος των έ.ιεν δΪΌεων ,-ΐαγίου κεφαλ.αίου. Είναι, έν προκειμτν<ρ, άξιοσηιμείιοτον, ό¬ τι ή αί'Εησις τού νλ.ικοΰ κεφαλαί- ου τής οίκονομία; λιιμδάνει ήδη χώραν υπό εκ·δηλον τάσιν ϋελτιώ- σειος καί τής συνθέσειος των πρ«- νματοποιοιιμρνιον επενδύσειον. «Ίόιαιτέρίυς σημαντικόν στοι¬ χείον κα'ι εξόχως εύοίωνον δια τάς διανοιγοιμένας οικονομικάς προοπτι κάς είναι, ώς τονίζει ό κ. Μακα- ρέζος, ή εκδηλος είς τόν λαόν, άλλά καί διεθνώς πλέον άναγνω- "Εφεβιν ήακ·η<τ«ν αί έργατικαΐ στανται ήμως διώφοι^οι συνι&ηκαι ά- όριγανο)ΐσιεί.ς ΙΙΕΔΜΕΔΕ καΐ ΙΤΕΣΕ μοιβής κτ<.ί εργάτας είς τα άστικά Είναι χαρακτηριστικύν ότι, (τα ' κατ'α ττ1; άποφάβε<ΐ)ς τοϋ Α'6α- >.εντρα καί την ύπαιθρον νλύ κχιτά
^ ΔΛ Ά&ώ δά ό
ροτης».
ΕΥΡΥΤΕΡΑΝ ΕΞΑΠΗΊΚΗΝ ΤΗΣ ΕΞΟΡΜΗΣΙΝ
ρ η ρ ύ
ς>ά τόν υψηλόν ρυθμόν τής οίκονο- ι ^ον ΔΛ. Ά&ηνών, διά τής ό- τάς διαφόρους εποχάς τού ετους,
μ··Λής δραστηριότητος, βΓ,ιιειοΰται ' ποίας ικοΐθωΰΐίσΐ&ηβ'αν οί δροι άμοι- ώβτε νά «.Τναι άδΐ-νατο; ή κατά^Γ
ί εί έ
έξέλ.ιξις τιμών χαρακτηριζομένη
άπό ά-σήιμαντον αύξητικήν τάσιν,
κατά τύ ήμισυ όφειλομένη είς την
αύξησιν των τιμών των έκ τού έ-
ξωτερικοΰ εΐσαγομένοίν άγαιθών.
Ή αύξητική αυτή τάσις, έν συ-
σχετίσει πρός τάς διεθνείς εντό¬
νους άνατιμητικάς έξελίξεις, ίσο-
δυναμεΐ .τρακτικώς πρός σταθερό-
τητα. Ιΐαραλλήλ.ως, διαμορφοϋται
πλήρης ίσορρο.τία καί είς τό ίσοξύ
γιον των εξωτερικών πληοωμών
τής χώρας.
«θά ΐ'πεθΰμουν, τέλος, νά εξά
ροι, καταλήγει ό κ. ύ,-ιουργός, εν
ιδιαίτερον ευχάριστον στοιχείον
των συγχρόνων οικονομικήν έξε-
λ.ίξεοιν, τό οποίον συιμπληρώνει
την είκόνα τώ-ν αισιοδοξίαν προσδο
κιών μας. Τουτο είναι ή συντελου-
μένη καί «υνεχώς αυξανομένη έ-
νεργός σιιμπαοάστασις καί σν.μ.με-
τοχή είς τόν άναπτυξιακον άγώ-
να τής ισχυράς δτ>νάμε·οίς τού ά-
ποδήμου έλληνισ,μοϋ, ό οποίος ρί¬
πτει ήδη τό 6άρος τού υπέρ τής
έθνικής προσπαθείας εί; τόν οικο¬
νομικόν τομέα, σφυρηλατών οΰτω
νέονς άκαταλύτους δεσμοϋς μέ
την Πατρίδα, έ,τ' ώφελ.είςι τοΰ σι>ν
όλου τοϋ υπέροχον λαοϋ μας».
καί εργασίας των έ.ργατοτ€-
έθνωτής άμ«'οεπ«γγελματικτ>ς
χνιτών οίκοδόμιω<ν δλης τής χώρας, σιιμβάσεοις εργασίας, δι' όν λόγον Π,οο>βαιλλόμενοι
καΐ Ο·ύ5ρ7τοτε μεχρι· σήμειρον κα¬
Ή έλληνικίή γεο>ργία δύναται πεΐία τής
ΰχε-ρώς νά στΓΐς'ίξη μίαν εύρυτέ Ι καί έξ αι
ί. Έοκραλεν ή απόφασις &εχθεί- τη,οτίσι&η Συλλογική Σύμβασις
σα ότι αί εργασίαι όδοποιίας καϊ Εργασίας ούδε εξεδόθη Διαιτητι-
άσχράλ.του Γκπιροοΐωιπιοΰνται ύπ» της κή απόφασις Πανιελλτϊνιίου έκτά-
ούτοι άατοτελοΰν ΰλως διακεοοριμΐ-
νην κατηγορίαν, ού&εμία δέ όργά.-
νωσις αυτών ύπάγεται είς την Ό-
μοσκον&ία ΟΪΛ(.ο·δόμ.ων.
2· Ουχί ορθώς ή Λ'6ά)θ|μιο; ά-
πόφασιις έι&έχΘη την {«.ιαρξιν με-
σεοις διά την κατηγορίαν ταύτην.
4. Ούχι ορθώς διά τής &κ.καλου-
μένη; ά,τοφάσειΐος καιθωιρίσβη ΰπβ-
χρ«ι)·σις των έιςιγοδοτών είς π»ρα-
κράτηβιν έκ τοΰ δο>ρ·ου Χριοτου-
γέννοΜ» ενός ήμερομκτθίοιι δ;ά την
τά τής Όιιοσπονδίας Συλλ.ογικής ' πληρο>μών εισφορών υπέρ συνδικα-
διαφορός ώς πρός την αμοιβήν καΐ ' λιοτικών όργανώσιεο>ν. Ώς γνο>-
τοΰς δρονς εργασίας των έργατο- [ στόν. Άήπ,η τ,Τ,ν ΜΑιυ.«. ΐϋίΐΐίΐ
τεχνιτών όδοποιΐας, τόσον είς τή·
περιοχήν πρωτευούσης, ένώ .-πό,»
ολίγον χρόνον είχεν εκδοθή από¬
φασις τοϋ Β'βαιθμίου Δ.Δ.Δ.Δ. δ-
σον κοβί διά τήν υπόλοιπον χραν
είς ην οΰδΐμία διένεξις προεκλή
θτ) μέ τοπικήν εργατικήν οργάνω¬
σιν.
3. Εσφαλμένος καί άνευ ερεύ¬
νης των κατά πιεριοχάς τής χο>ρας
ίσχυουσών συνθηκών καί κατ' εσ¬
φαλμένην έχπ'μηισιν ή έ-κ-καλονμέ-
νη προήλθεν βίς τύν κατ)ορι.σ(μόν
των ήμε,οοιμισ'θιίων διά τήν λοιπήν
χώραν είς τό αΰτό σχεΛόν ΰψος
μϊ τά των Αθηνών (μέ μείοκην
5%). Αντιθέτως, τονίζεται, ύφί
ΕΙΣ ΤΟΝ ΧΩΡΟΝ ΤΟΤ Ο.Ο.Σ.Α.
Ι4»ί««»Χ!«Λί)(»ΧϊΧίΧ»«ΧΜν4Χ!Χ!ΧίΧ^·θ^^
ΝΕΑΙΑΡΜ0Δ10ΤΗΤΕΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΑΡΧΑΣ
ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΟΝΤΑΙΕΚΤΟΥ ΓΕΝ.ΛΟΓΙΣΤΗΡΙΟΥ
Μίταβιοάζονται είς τοΰς νομάρ
χας νέαι άομοδιότητες τοΰ Γενι¬
κόν Λογιστηρίου τού Κοάτους, .τε
0«ν εκείνον αί οποίαι άνήκουν Ης
αύτούς δυνάμει τού Ν. 3200)55.
Δι' έγχνχλίον τον κ. ΰ.·τουργοΰ Οί
Ηθνομικών καθορίζϊται λεπτομεε-
ρώς ότι οί κ.κ. νομάρχαι θά ά-
σχοϋν τάς άκολούθονς ποοσθέτους
άρμΛδιότηιτας:
Έποπτεία καί παρακολονθησις
τής είσπράξεω; των 6ε6αιονμένων
ύ,τό των δημοσίων ταμείων έσύ-
δων τοΰ Δημοοίοι1, των ΝΠΛΔ,
ώ; χαί των νο-μίμοις 6ε6αιουμένο)ν
ίσόιδων των ΝΙΙΙΔ καί τρίτοιν έν
γένει.
ΠοιρακολθΓθησις τής λειτουργί
άς έν γένει των δηιμο<τίων ταμεί¬ ων, ή εκδοσις άντιγράφιον άπούει χτικων ϊίσπράξεο)ν, ή μέριμνα πςός εγκατάστασιν των τααεια. ν.ών ύπολόγων είς τα καθήκοντά τον, ή τακτοποίησι; έν περι.ττώ- οει ά,τιολείας έκδοθέντος καί μή ιξ(κΐλτ|θεντος τρι.τλοτίίποΐ' είσπρά ξϊΐ');, ή παροχή έγκρίσεως διά την χοτ' εξαίρεσιν .παραλαβήν των εΐσποάίΕΐον των έντό; τής εδρας τοϋ ταμείου δηιμο<ηο)ν ΰπολόγιον /.αι ϊίδικων τα,μιών υπό των περιο οηιοντων ταμιακών διαχειμοδοτή-
σΕ('>ζ επί θεμάτων άρμοδιότητο;
τοί Γενικοί Λογιστηρίου, διά τόν
ναθοριαιιάν των ύ,ιό τοϋ Ν. 2313)
·>3 ■το<>6λεπομένο)ν δόοεοιν ρξοίρλή
σΕω? «Γων επαρχιακήν κ.λ.π. έ-
^Χή, ή .-ταρακολοΰΰηβι.ς
ϊ'ιοποάξεω; τής είδική; ύ-
τού Δι>μοσίου είσφορά; έ.τί
^αθθίίστιον έβόδων των Ί-
ν Ναών τής χώρας, ή σΐκΐτα-
ΓΛτρο,τής καθορισμοϋ τιμής
«ι «Αλείψεως ύλικοΰ {αολόγο>ν,
0 1α*ορισμός των δόσεων των ό-
^ώ πρός τό Δη,αόσιον διά προ
βας ϊΐς τήν πε^οχιοίαν αύ
ί κατά τόν χρόνον τής
ς τού όφειλ^ου καί
έκ κατατ)ληθεηών υπό
τ ^σίου άποζημιώσεων είς
Ρ'τονς έξ άη-χημάτων >Μα6όντ(.>ν
»βο χατά την διάρκειαν τής
^ευσεο ί {,Ταιτίου όφει.
τα^611"1"00 ποσοϊ' χ°ίου; οώ
"«αιωμένα είς τα ταιιεία χω-
ό αΡδ0
01 >
του
ς άπό
500.000 δρχ.
ό δάσεων κα-
Χών· ^^ξεο^ χαί ί-
.ώς "°1 *Φ«ο^ών τοι
μή μιββοτουμένων ή
συνταξιο·δοτοχΐιμενο)ν όφειλετών,
βασικοϋ ποσοϋ χρέους διά τα 6-ε-
ί)αιο>μίνα είς τα ταιι,εΐα χωρικής
άρμοδιότητος νομοΰ καί έκτός δι¬
οικήσεως πρωτενονσης άπό 50.
001 μέχρι 500.000 δρχ.
Ή έγκρισις: α) Παροχής ί»ι?υ
κολύνσεοΛ' καταίίολής χοεών πρός
τό Δημόσιον. (1) Άναστολής τής
ν-τό των διευθυντών Ταμείτον η
Τελοινείων έ.τισπενδαμένης άναγ-
καστικής εκτελέσεως ή προσο>πι-
κής διώξεως, ν) Καταβολ.ής τον
ιρόρου κληρονομίας είς έξαμηνιαί
άς δόσεις. δ) Μειώσειος των έξα
μηνιαίον δοχείον φόρον κλ.ηρονο-
μίας κ.λ.π. ε) Καταβολής είς έ-
ξαμηνιαίας δόσεις φόρον κληρονο
μίας κ.λ.π. βεβαιωθέντος έφ' ά-
παΕ, στ) Προσωπικάς κρατήσειος
όφειλετών Νθιμικών ΙΙροσώπων
Δημοσίου Δικαίοτ', ών τα εσοδα
εΐσ,τράττονται διά των Δημοσίου
Ταμείων. Ή άνο>τέρο> έγκρισις
παρέχεται έφ' όσον πρόκειται .τε-
ρί χρεών, βείαιωιμίνιον ίίς τα δή
μόσια Ταμεϊα ή τελοονίϊα χο^ρικής
άρμοδιότητος νομοϋ καί έκτός δι-
οικήσεοις πριυτενούσης, διά μέν
τάς περιπτώσεις α' καί β' βασι-
κοΰ .τοσοΰ άπό 50.000 μέχρι 500.
000 δραχμών, διά δέ τάς λοιπάς
περιπτώσεις μέχρι δαστκοϋ ποσόν
500.000 δςαχμών (Ν. 597).
Ή έγκρισις άποφάσεων τής ά-
νωτέρο) Έπιτρο.τής .τερί διαγρα-
φής χρεών όφειλετών τοΰ Δημο¬
σίου, (Ιασικοϋ πο<Η>ΰ μέχρι 100.
000 δραχμών, βεβαιωμένων είς τα
ταμείίΐ ή τελωνεΐα χοιρικής ά^μο'δι
τητος νομόν καί ϊκτός διοικήσειος
πρωτενονσης.
Ή απόφασις μετά γνώμην τής
αυτής ώς άνοι έπιτροπής διά τήν
άπαλλαγήν μελκΰν Κοινιυνικών Έ
πιτροπών Διαμονή; έκ τής αλλη¬
λέγγυον ευθυνής αυτών διά τήν
διαχείρισιν κρατικών έφοδίων διά
χρέη μέχρι δασικοϋ ποσοΰ δρα¬
χμών 300.000, δεδαιωμένα είς τα
ταμεία χωρικής άρμοδιότητος νο-
μοΰ καί έκτός διοικήσεως πρωτευ¬
ούσης.
Ή διαδικασία δεΐίαιώβεως των
δι' άποφάσεο>ν τοΰ Έλεγκτικοΰ
ΣυνΓδρίου ή διοικητικών άποφάσε
ών καταλογιξομέΛ'ων είς βάρος
παντός δημοσίου ΰπολόγον, ποσόν
ή εκτέλεσις των άναθειορητικών
ή πιστοιτικών άποφάσεων τοϋ Έ
λεγκτικοϋ Συνεδριον, ή απόδοσις
των άχρεοίστήτοις λόγφ καταλογι
σμοΰ, «ίσπραχβρντο)ν κατόπιν ά-
ναθεο>ρητικών άποφαβεοιν κκί ή
έ'κδοσις αντίγραφον άτωλεσθέν-
το>ν γραμματίων είσπράξεως υπό
έκτός προυπολογισμόν λογαρια¬
σμόν εκδιδομένων (Ν. Δ. 321).
Η ΑΕΚΑΕΤ1Α ΠΟΥ ΕΛΕ...
ΕΠΙΤΕΤΓΜΑΤΑ, ΑΔΥΝΑΜΙΑΙ, ΙΙΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
*αι
**9* * ΤΡ** "αί Εται**ι&ν Π*αιωοισμίνης Εύ-
<η· λ λ ί. Αποφάσεως τοΰ μ. ΎπηυβγοΟ Εμπόριον £' , 66378)412β τη, 16)12)65, δημοσίη- Λ τό ύη' Λ<>1*> 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ.
^ν ·Εΐαιοε«βν(, αρκεταί ότι δοναν
% βι δνμοοιβύουααι έγκύρβος τάς Προ-
* / Γίν· ^ννβλβύσεην ηαΐ τοΰς Ίσολον»-
ί*1*0^"*}* μαδ ία.ηαερίσος <ΟΙ· ΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΖΟΣΜΟΣ», -ΑΧρ τοϋ3' δίά «9β «0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ- ·»«* «ίί ονγχων,ύηώς της. Σΐίνεπληρώ&η ηδη ή δεκαετία 196-1) 70, ή όποία κ<ΐί ημπορεί νά χαρακτηρισ&ή ώς μία λίαν σημαν- τική περίοδος είς την ιστορίαν τής διε"θνοϋς οίκονομίας καί άπό τής πλει ράς έπιτευγμάτων καί άπό πλευράς άπο'κτηθείσης έμπειρίας. Καί εΐιρισκόμεθα άπό στ'ιμερον, είς τήν αΰγήν μιάς νέας δεκαετίας— ίνέχει κάποιαν σημασίαν καί σκο- πΐ'μότητα αυτή ή αύθαίρετος Ιστοι, ύ,ιοιδιαίρεσις τοΰ χρόνον διότι δι- ετ'κολύνει καί τήν κριτικήν άποτα μίενσιν τοΰ συντελοκμενου εργου καί τόν προγραμματισμόν των ά- μέσοιν έπιθιώΕεον τοΰ τής δεκαετίας τοϋ 1971)80. Μιάς περιόοου, την όποιαν συνοδενουν εύχα'ι καί έλπίδες τού άνθρο'ιπου, διά μίαν περαιτέρω ανάπτυξιν καί πρόοδον οικονομικήν, τεχνολογι- κήν καί εκπολιτιστικήν, υπό σνν- θηκας διεθνονς συνεργασίας καί ίίρήνης. Καί, είς τό μεταίχμιον των δύο αυτών περιόδοιν είναι ιδιαιτέρως χρήοιμος καί ό άπολογισμός τής ληξάσης καί ό προγραμματισμός τής αρχομένης. Άπό τής απόψεως αυτής άπο- κτά ιδιαίτερον ενδιαφέρον μία μό λις κυκλ.οφορήσασα εκδοοις τοΰ Όιργανισμού Οίκονομ,ικϊΊς Συνερ γασίας καί Άναπτύξεως {νΐό τόν τίτλον «Ή αύξησις τής παραγω- γής 1960—1980», είς τήν οποίαν έκτιθενται άναλυτικώς τα έπιτεύ- γματα καί τα προ&λήματα τής δέ καετίας ποΰ εληξε και αί προοπτι- καί. διά την δεκαετίαν πού άνατέλ λει έντός τοϋ χώρον τοΰ "Οργανι¬ σμόν, ό οποίος περιλαμδάνε.1, το μέγιστον μέρος τού όυτικοΰ κό- ομοΐ' (σινμπεριΛαιμ6ανο(μένης καί τής Έλλά&ος), αί έντος τοϋ όποί ου λαμ6άνονσαι χώραν έξελίξεις προσλαμβάνονν ώς έκ τούτον παγ κοσμιον ένιδαφέρον. 'Τπογρα,μμί- ζεται ότι είς τον ΟΟΣΑ μετέχονν 19 εύρο>παικαί καί 3 έζυ>ετΗ?ι»παϊ
καί ήτοι ή Βρεταννία, ή Γερμανία,
ή Γαλλία, ή Ιταλία, το Βέλγιον,
?', Αυστρία, ή Όλλανδία, ή Δανία,
ή Ίσλανδια. ή Ίρλανδία, τό Λαυ-
ξε·μ()θΰργον, ή Φινλανδία, ή Νορ-
6ηγία, ή ϋουη;δία, ή Ελβετία, ή
Έ/.λάς, ή Πορτογαλία, ή Ισπα¬
νία και ή Τονρκία άπό την Ευρώ¬
πην καί αί Ήνο>μίναι Πολιτειαι
ό Καναδάς καί, ή Ίαπωνία. Ή ά-
παριθμησις αυτή των χιυρών - με
λ.ών τού Όργανισμ,ού παρέχει τό
μέτρον τής ϋαρντητος αυτού έν¬
τός τής διεθνοΰς οίκονο,μίας.
Μία .ιρώτη παβατηρησις συνί-
σταται είς τό ότι μέ την εκπνοήν
τής βπισκοποι»μένης δεκαετίας συν
επληρώθη 2να τέταρτον αιώνος —
άπό τής λήξευίς τού Β' ΙΙαγκο-
αμίου Πολέμου— κατά τήν διάρ¬
κειαν τοΰ όποίου συνετελείτο μια
άδιατάρακτος σχε&όν οίκονοιιική
άνοδος καί ανάπτυξις είς όλον το
«κϋμα προοδον» χιορις προηγουιμέ
νόν €ΐς την οικονομικήν ιστορίαν
των συγχρόνου καιρών, τόσον ώς
πρυς την έντασιν του, όσον καί
ώς πρός τήν διάρκειαν.
Αύτό τονίζεται είς τήν Εκθεσιν
αποτελεί τήν απόδειξιν ότι είς τάς
σνγχόνους οίκονομίας νπάρχονν ι¬
σχυραί δυνάμεις πού δροΰν νπέρ
τής άνόδον καί άναπτύξεως. Ή
ταχύτης τής ιεχνολογικής προο¬
δον, ή άκατάπαυστος άνοδος των
■/αταναλωτικών έπιπέδων, ό δι>να-
μισμός των έπιχειρήσεων είς τόν
τομέα των έπενδνσεων καί των
«καινοτομιών», δλα αύτά τα φαΐ-
νάμενα απετέλεσαν τα «αΰτοσυν-
η ττίζ οίκονομι-
•κής προοδον. Χοίρίς βεβαίως νά
νποτιμάται ό ρόλος τόν οποίον ή-
οκησε πρός την αυτήν κατενθννσιν
ή καθολική δέσμενσιν των έθνικών
Κι«<)ερνή·σεο)ν, ϋπω; θιασφαλίσονν συνθήκας πλήρους άπασχολήσες«ς είς τόν πληθυσμόν των χοορών το>ν
καί τήν ανάπτυξιν των οίκονομιών
των.
Τόν ΛΤοέμ6ς τοΰ ακαθόριστον έγχιοο,'
ου προϊόντος:
Καναόάς
Η-ΓΙ.Α.
>Iαπο^νία
Γαλλία
Γερμανία
Ιταλία
Βρεταννία
Αυστρία
Βέλγιον
Δανία
Φινλανδία
Ίσλανδία
Ίρλανδία
ΛουΕεμδοϋργον
Όλλανδία
Νορβηνία
Σουηδία
Ελβετία
Ελλάς
Πορτογαλία
Ισπανία
Τουρκία
4,5
4,8
10,1
5,8
5,0
5,2
3,4
4,1
5,1
5,1
5,2
7,1
3,8
3,2
5,0
5,4
5,3
5,3
8,0
6,4
8,6
4,3
4,6
3,7
12,4
δεκαετίας ή άκριβέστ?ρον τής με-
ταπολε,μικής 25ετίας, ήμποροΰν νά
ουναχΐθοϋν ωρισμένα βασικής ση-
ασίας σνμπεράσματα, σΐ'μφώνιος
πρός τήν έκθεσιν τού ΟΟΣΑ:
Πρώτον: "Οτι ό άριθμός τής
οίκονομικής άνόδον είς τάς βιο-
μηχανικάς χώρας ήτο σημαντικώς
ΰψηλότερος κατά τήν περίοδον αύ
τήν έναντι οιανδήποτε ϊσης διαρ-
κείας περιάδου τού παρελίθόντος·
Δεντερον: "Οτι ό ύψηλός αύτάς
ρυθμός άνάδον μετά τόν πόλεμον,
ί>έν είναι φαινόμενον προσοορινόν
ή τυχαϊον. ΑΊ κυ6ερνήσεις εχουν
δεσμευθ-ή νά διατηρήσουν είς ΰ-
ψηλά έπίπεδα τήν άπασχόλησιν
και τήν χρησιμοποίησιν των ,ταρα
γωγικών δυνατοτήτιον καί διαθέ
τουν τα μέσα πρός τούτο. Ώς έκ
τούτον, αί συνθήκαι ζητήσεοις πά
"Ηδη ύπολογίζεται διά τό σύν¬
ολον τού ΟΟΣΑ ϋτι ό μέσος ρυ-
θιιό; τής δεκαετίας θά είναι αί-
σθητώς ϋψηλότερος τοϋ 4,1% πού
άπητεϊτο 6ιά νά επιτευχθή ό στό
χος τοΰ 50% όιά τήν δεκαετίαν
καί ότι τελικώς ό στόχος αύτός
6ά ύπ,ερκεςκΐσθή κατά 10% περί-
πον.
Άξίζει νά νπογραμιιισθή έ π'
ενκαιρία, ότι ή "Ελλάς κίΐτέχει μί
αν άπό τάς πρώτας θέσεις άπό
α.τό1|ιεϋ^ς ρυθμού άναπτύξεως, ϋ-
πολευπομένη μόνον τής Ίαπο)ν·;ας
καί τής Ίσπανίας διά τήν πρώτην
πενταετίαν καί τής Ίαπωνίας καί
Τουρκίας διά ττγν δευτέραν. 'Τπο-
γραιμ,μίζεται έπίσης, ότι κατά τήν
δευτέραν πενταετίαν ό ρνθμός ά¬
νάδον τής έγχωρίου παραγωγής
ύπεχώρησε κατά μίαν μονάδα, ώς
ουνέδη καί διά τάς πεοκΐσοτΐρας
των περιλαμβανομένων είς τόν πι
νακα χωρών.
ΆνεΕαοτήτοις αυτού τού δεί-
κτου καί των έξελίξεοϋν πού εση¬
μειώθησαν είς την περιοχήν τού
ΟΟΣΑ επί ευρύτερον διεθνονς
πλαισίον, ή λήξασα δεκαετία δέν
έπηλήδευσε πληρυις τάς έλ^-τίδας
πού είχον στηριχθή είς αυτήν βά
σει των στάχων πού εΐχε καθορίσει
ό ΟΗΕ δι' αυτήν, άποκλττθεΐσαν,
ώς γνιοστόν, «πρώτην δεκαετίαν
άναπτΰξεως». Βασικόν αίτιον, ώς
ΰπεγραμμίσθη προσοράτως, ήτο το
γεγονός ότι ή διεθνής κοινότης
ήτο «κακώς προητοιμασμένηι ή ά-
όμος νά αναγνωρίση· καί νά
αντιμετωπίση τάς ανάγκας τοΰ τρί
του κόσμον» καί συνεπεία τούτου
«ιτό χάσιμα μεταξν πλουσίαιν καί
πτο>χών χο)ρών διευρυνθή καί ηύ
ξήθη ό άρυθμος των κακώς δια-
τρ-εφομένιον, έκπαι.δενομένιον καί
άπασχολοτίιένίυν πληθυαμών τής
νφηλίον».
ΙΙαρά ταύτα, ΐίς τό ΐνεργητικ.όν
τής δεκαετίας άνήκει ότι ή οίκο¬
νομική τής άναπτύξεως ώρίμασΐν
ώς έπιστήμη, ότι ετέθησαν κατά
τρόπον σαφή καί ΰπεύθυνον τα
ποοΰλήματα των υπό ανάπτυξιν
χιυρών καί εγένετο άποόεκτή ε-
καί άνεπαρκώς έφαρμοσθεί-
σα, ή άρχή τής πολ.υμεροΰς βοη¬
θείας διά τήν ανάπτυξιν των.
ΤΑ ΣΤΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Άπό την κττ)θεϊσαν έμπειρίαν
κατά την διάρκειαν τής ληξάσης
έμπιστοσύνης ώς πρός τήν απόδο¬
σιν των έπενδύσεοιν, τήν πιαραγω
γήν νέθίν προϊόντιον καί τάς πά¬
σης φύσεο>ς «καινοτομίας».
Τρίτον: "Οτι ή έπένδυσις
στά βασικόν στοιχείον είς τήν δια
δικασίαν τής οίκονομικής προοδον
καί άναπτύξεως, άλλΛ δέν είναι
τό μοναδικόν. Ή τεχνική πρόοδος
ό τρόπος καί ή ταχύτης μέ την ό
ποίαν αί πρόοδοι τής άνθρο)πίνης
γνώσεως μεταφράζονται είς βελτί
ώσιν των παραγο>γικών μεθόδοη·,.
ή ποιότης τής βιομηχανικής οργα¬
νώσεως καί τής διοικήσειος των
έπιχει-ρήσεοιν, τό επίπεδον τής παι
δείας καί τής έξειδικεύσεως τοΰ
πληθυσμόν, άποτελοΰν έπίσης βα-
σικούς παιράγοντας τής οίκονομι¬
κής άνα.ττύξεως.
ΒΑΡΕΙΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ
Ή πεΐρα τής δεκαετίας ποΰ έ¬
ληξεν απέδειξεν —καί τουτο εχει
στ)μασίαν διά τόν προγραμματι-
σμόν τής νέας —πόσον δυσχερής
είναι ό χειρισμός κα'ι ή επίλυσις
ωρισμένον προβλημάτιον τής οί¬
κονομικής πολατικής. "Αν πράγμα-
τι τονίζεται είς τήν έκθεσιν τοϋ
ΟΟΣΑ, οί αντικειμενικόν στόχοι
τής αϋξι>σειος τής παραγωγής καί
τής επεκτάσεως των διεθνών συν-
αλΛαγών ΰπερεκεράσθησαν, όέν
συνέβη τό ίδιον μέ ωρισμένους
άλλους στόχους, των όποίιον ή
π·ραγματοποίησις απεδείχθη περισ
σότερογ δυσχερής.
Ειδικώτερον:
Τό ποόοΛημα τής σταιθερότητος
τιΰν τι,μών δέν έπελϋθη. Καμμιά χω ι
ρα δέν κατώρθο>σε μέχρι σήμερον
νά διατηρήση επί σειράν έτών επί¬
πεδον άπασχολήόσεως επαρκώς ύ-
ψηλόν διατηρούσα ταντοχρόνως
τήν άνοδον των τιμών είς άνεκτά
έπίπεδα.
Ή άνισορροπία τοΰ διεθνοΰς
εμπόριον καί των διεθνών
μών δέν έπαυσε νά είναι πηγή ά-
νησυχιών καθ' δληιν την δεκαετίαν
'Οπου ή άνισορροπία αύτη προσε
λάμβανεν άνησυχητικάς διαστά-
σεις, αί ένδιαφεράμεναι χώραι έ·
/.άμβανον δραστικώτεςια μέτρα,
περιλαμβανομένοιν καί των μεταβο
λών των συναλλαγματικών Ίσοτι-
μιών των νομισμάτο)ν τιον.
Είς τό εσωτερικόν των διαφό-
ρο)ν χωρών, ή άνοδος τοϋ βιοτι-
κοϋ έπυΐέδου έν τώ συνόλφ, ήτο
σημαντική, άλλ' ήτο άνίσοις κατα-
νεμτιμένη. "ΤπάρχοΐΛ' πράγματι είς
όλας τάς πλείστας των χωρών,
σημαντικόν τομεϊς καί εϋρεϊαι πε-
ριοχαί δπου ή διαδικασία τής ά¬
ναπτύξεως δέν κατώρθοισε μέχρι
σήμερον νά εξαφανίση ΐσας δυνα-
τότητας άπασχολήσεως.
Τά προβλήματα αύτά σΐΛΊστοϋν
και μίαν βαρείαν κλ.ηρονομίαν.
Μίαν δεκαετίαν, τήν οποίαν συνο-
δεΰοι»ν εΰχαί καΐ έλ,πίδες δι' ενα
καλύτερον αυριον δι' όλον τόν κό
σμόν.
ΕΜΜ. ΡΟΤΚΑΝΑΚΗΣ
στόν, 6όισ<ε·ι των Νόμον 4321)63 καί 4469)65 τα δώρα έορτών είς τό έρτατοτεχνικόν .ιροσκο.ττκόν κα- τασκεΓής τεχνικών έ'ργο^ν δέν κα¬ ταβάλλονται υπό των γ, άλ?Λ υπό τοΰ παρά τω ΙΚΑ ιίδι- κοΰ λογ)·σμοϋ δώραυ καί άδειών οί- κοδόμοιν, είς τόν οποίον ί'κκρέρε- ται υπό των έργοδοτών 17% των εύχρρως νά ραν έζαγίογνκ,ήν έξόιο.ιιηισιν, λαμ»ΰα νοιμένον ιΐΐιάλιστα νοτ' όψιν Άχι αί δΐΎατότηίΠες αύξήοιειως ττνς κατα- δέν ώτειριύρΐΐστοι». Είς τάς άνΐϋ)- τήρο> διαπιστωθη ι ς προβαίνει ό ΰ-
ός Γειο^γίας %. Ι. Παπκθλα
χόπονλος «ί,ς α^θιςκο.ν του σχβτικώς
μέ τάς πιΟΌαπτικάς έξα,γωντίς γιε-
Ό ά,γΐίρτί.'κιός πληθυσμός, έκτόις
τοΰ δή κκλιίιπτιεΐ τό σιίινοΙλΛΐν σχε-
δόν των άνα-γικιών τήις
δι' έ'ξαγ><ι>γάς.
Μοτναδικήν έξαίοεσιν άτοτΐλεΐ ή
κτηνοτρρφίική. πθιριαγΐι>γτ|, ή όπιοίία
είναι έλλκιμιιιβιτΐιική τίς π»ισαστόν
30%, μέ άποτέλϋΓσιιΐίΐ τήν κάλιη)ην
δι' ΐίσαγωγώ'ν των άνα.γ·κ!ί!>ν είς
γ
άποδοχών τ6*ν έργαζομενο)ν. Συνιε-
πώς δέν δύναται νά τύχη έφαρμο-
γίίς επί τού προ^ειμένου ή διάτα¬
ξις τοϋ άρθρον 10 τοΰ Ν.Δ. 186)
191)9 καί άναικλητέα τυγχάνει ή
ιτειηΐ, τοϋ αντίθετον διάταξις τής
ίικκαλονιμένη.
Η Α'ΒΑΘΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣ
Ή έφε<τιβλ.ηιθείσα άιπόφαισις Α' Δ.Δ.Δ. Αθηνών τίχεν αποφανθή ώς εξής: 1. Τα κατώτατα ό'ρια ήμεροιιι- σθίων των έργατοτεχνιτών των ά- .τασχολοαιμένίον Ης τήν άδοιποιίαν καί, &σφαλτον καί γενικώς είς έ·ρ- ΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΛΙ ΔΙΑ,ΘΕΣΕΩΣ ΠιειρΛΐτέρ<ο ό κ. Παπαβ)Λΐ(χΟ!τιΐ)ΐι λος άναφέιο?ται είς τάς {ιφΜΓΓαμιε- νας δτΛΐατότητας δΐιΐϊΐθέσιεοις των αί έξ δλλων άιντιαιγοκνκ— ριώιν χο>
ών. Γιενωοώς τά έλληνικιά ποοϊαν
γ ρ χο>
. Γιενωοώς τά έλλη,νικιά ποοϊαν-
τα ΰ.-τερέχουν άπό ποιιοτΐικτις άπόψε
0)ς των άντκττοίχ<ον προϊόντοον &λ χ ρτον &λ λων χοίΐρων, λόγο> εΰνοϊχιών έδαφο
Κιλιματιοιλαγικών συνθηροώίν. Ονΐϊ»,
τα άνατκϊλικΜΰ τύπω'ν καπνά έχτι-
μώνται. δυε'θΜώς, διότι παίροιυσίά-
ζονν μ·ιικοότιε.ρον ποσιοοτόν ντ,κοττί-
νης κια! Λΐοιβιοάών ΰπ;αλ«ιμ4ΐάτω<ν. Ό έλληνηθάς βάιμβαί είναι λενκό- τεριος καί <Γηλπνότιε)ρος έν σχρσϊι μ έ τόν άμιειριικιαΐνικόν, ύπβριέχων ά πό άπόψεονς άιντοχής. Αί έλληνι- ■καί, σταφί&Βς ίυυεΐίΐρχιοινν έπίσηις ί πκΗΟττττα. ΑΊ έιπιτίραίτέζιαί. στα χς τάς αταφνθΜς άλΛιον χωιρών. Τά έλ-ληινιικιά ποιρτοικιάιλια ΰπκρέχουν ά πό απόψεως γΓύοιε<οις καί πτρι<ε·κ τικ,ότηηος είς χχψάν. Τά ροιδάβανα τέηττηΐΓαΎ τοΰς ξένοιυς κατβ,να- λωτάς, άντα.γίι)νιζόρενια έαατυχώς τά πιρ.οιελ.'ενσιεο3ς αλλ.ων πιροϊόντο><ν. Συγκ·εκιρ:ιΐιένΐίι>ς ή
γα
γεφυρών,
ίομένων ίίτε €Ϊς έργολάδους Δη-
μοαίων ή .Ιδιωτιβαόν "Εργων ά-
πάσης τής χο>ρας καΐθορίϊ,ονται ώς
α) Τεχνίται διαστρώ-
ή
σκΰρων, ι|»εκ«σταΐ άι<τφάλτο·υ, κτί- σται καί τεχνίται έν γένα &ρχ. 170. 6) Βοηθοί τεχνίται λιβοξόοι, λατόμοι, {τπονομο.τοιοί, πιοτολαβό- ροι, καζανιέρηδιες θεριμής ή ιΐΐ'- χράς άσφά,λτου ή άσφαιλτι#ών πριοϊόντο^ν έν γένει, Ε 145. γ) γ Εργάται χειρώνακτες άνειδίκ·εν- τοι δρχ. 115. δ) Εργάται, χειρο')- νακτες ΐΐδικεαιμένοι δρχ. 130 καί ε) ΕΙδικός τεχνίτης, ήτοι &ια- στρο>τής ρείβρίον καί κραοπέδων
δρχ. 180.
Τα ανωτέρω κατιί>τατα ορια ή-
ιίομκτθκον ίσχνοι»ν διά τούς ά-
παιο)χολουμ.ένους είς τήν περιφέ¬
ρειαν Αθηνών — Πιειραιώς —
Πειριχιόριον στ,ιμι,τεριλαιμβανομιένης
καί τής "Ελευσίνος μέχρι των δ-
ρίοιν τού Δήιμον Μεγάριο)ν, ώς καί
Ης την πιειρΜρέ.ριειαν θ-ε/τσοίλ.ονΐ,κης.
2. Διά τοΰς άπασχολονμένους
είς τήν λ.οι.τήν χοίραν, τα ώς ανω
>Λΐτώτατα δρια ήμερομκτθίων ί-
σχύοΐ'ν μεΐΜμένα κτίτά ποσοστόν
ξτκϊΐς των ίξαγο>γών τοϋ ,
ό οποίος άποτελιεϊ τό κιιςιΐώτιειρον
τήις χο'ίιραις (*λ'
αρτάταιι πίοός τήιν &ιεθνή αύξησιν
τής καταναλώσεως σιγιαιριέττο)ν.
ΑΙ σι·νθήκαι τής δΐιαΐθέισιεως τής
ις δέν ϊΐνα,ι δαινατόν νά
ριζικώς λάγορ των ά-
νηλτ;ΐ|ΐιένίινν Ητοχριρο'κίεων ρικ τήις
6ιεβν·οιΓ»ς ς
Είς τόν βάμβθΰοα ήτχίρχοα.·ν εύνοϊ-
κα,ΐ, ,τροοΛΓΐΛαί. εξαγιογής. "Ηδη
αί έξαγωγαί τον καλ.ΰπτ<η«ν τό 1, 4% τού παγκοιθΐμίοΐυ ρξαγοχγι.κοϋ , ένώ αί ρίσα·ν>ωγ«.ί π·εςϋο
ςιίξοντιαι τίς μικράς ποσότητας μα
κιΟΓ.ίνον βάιιιίκικος απαραιτήτου
διά την π;Γΐιοιαγ<ι>γην πολϋ λεπτοΰ
Ή κΐ'ίλλιέιργιεΐια
πεντικών, ρνθα|;|ρι»νθείχ3ΐα έπΐαιρκώς
εις την χώραν μοις, δοιθιέντος ότι
προσΐαρμ-άζεται είς μυκιράς άγρο
τικάς ίίνιοκτηισίας, πιριθ(σιέΐθ>εισ); μί-
ον άξιόλογο'ν πηγήν σΐΛΐαλλάγμ/α
τος μέ Λνιο6(ική|ν πιορΐ·ίαν|, λόγω
τής ανξανοιμέν*η.ς ζητήσε<ος των συναφών ,τροϊόντίινν τή; χώριας μέ ΰψΓ/υόν βιοτκκόν έπίπιεοον. ΙΧρέπΐΐ όμκος τα ληφθή νπ' δψιιν ότι αί των θά σιτναντιοϋιν ΤΛ ΕΡΓΑ ΤΠΟΔΟ-ΜΗΣ Ή Έιθνική Κυ6έ,ρνηισΐς ϊλαβί μέτρ^α διά τήν προώθ*η- η σιιν των έξαγονγών. Πρός τούτο ί- φήιομ|οσ*ν όιςιθήν πιολιτιβίήιν στηιρί- ξ·εω·ς των τιιμών των ώς δν<ι> προ-
(όντων είς Ιπύτιειδα διειθνοϋς άγο-
ράς, ένώ παρα,λΛήιλνθ>ς ρδραιστηριο
παίτ,αε τό έξαγιογικόν έμπόρ,υον
Ίβχιιρά οΐκονομυκά κΐνηιτρα πρός
τοΰς παιραγκογονς, σιννετέίλεισ|αν
τίς την έφαίμιογήιν «ΠΎχρύνου
λιιριργτ,τικ-ής τΐ,χλΐκής, την μείοχΛν
τού κόσταυς .ταΐςαγιογής καΐ την
(ΙελτίοχΗν της μετ'ακιειι.ρίσιεΐιες κατά
την συγκομιδήν, καί μιετά ταύτηιν
των προϊόντ<ον. "Ηίνη,, άι-ΐό τοίθ 1967 κητε.σκιεΐ'άσΙθηκΛϊν εκ πκττώ- σεων των Δτ,ίαιοσίων ΈΛενι&ύισίεκοΛ.· καϊ τής Άγρο~κής Τραπέζης 18 σιντΐκιενκττήιριια έσϊΐειριιδιοιειδών, 8 κονσ>ερτ>οπο·εία
έλαιων,
3 ψτ«γιεία, 3 κονσερβοποιεϊα τομά-
τας, 1 ίιργ<χΐτά)0Τ ον κατιε^ΐΊ<γμέν»Λ(ν όών, 1 οΊ<σν«υαστήί- ιοιιον χτρεντικων Κ,.λ,π. Εάν είς ταύτα πιρ·ο<ττε|θοΰν καί αί («πό Τής ίδπιοίτικ-ής ίας ίδρυθεϊ- «οα <Λ»να:φεΧς βΐιοιμ-ηιχανίαι χάρις ής την παροχήν είδΐ,κών κινήτρων σαφώς διαπ,ιισΐτοιΰται δτι ή Ελλάς 'μιερον δι«ιθέτειι διριτιον δίκτι>θ|ν
γε*>ργικών βιοιμηχανιών διά τή/ν
π·λ.ήρη άΕιοιπιοιίτ}σ»ν των
ηκιυτιιβων.
ΔΙΑΤΙ Ο ΕΑΛΗΠΙΠΡΕΠΕΙ ΜΑ ΕΧΗ "ΚΑΤΑΒΕΣΕΙΣ
ΟΨΕΟΣ.. ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΙ
Φάβονς πιερί τής αύξήσεο>ς είς | διά τής οποίας θά επισπεύδεται
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΠΡΟθΕΣΜΑ
ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΔΙΑ ΚΑΠΧΑ «ΜΠΕΡΛΕ-Τ»
Παρετάθη μέχρι τής 31ης Ια¬
νουάριον 1971 ή προθεσμία δεμα-
τοποιήσεως καί ύποβολής των έκ
δηλώσεων παραγο)γής καπνών τύ
πον «Μπέβλευ» εσοδείας 1970.
Σχετική απόφασις τού υπουρ¬
γείον Οίκονομ,ικών εκοινοποιήθη
πρός τούς έφόρου καπνοϋ.
ΕΚιΘΕΣΙΣ ΤΟΤ Ο.Σ.Σ.Α.
ΔΙΑ ΤΗΝ Ε.ΛΗΝΙΚΗΝ
ΟΙΚΟΧΌιΜΙΑΝ
ΙΙΑΡΙΣΙ. Είς τήν
σασιαν προσκράτοις έκθεσιν τού Ο.
Ο.Σ.Α. αφορώσαν τήν μα·κ·ροχρό
νιον ανάπτυξιν των χωρών - με-
λών του διά την π:ερίοιδιοιν 1960 -
1980 (έξελίξεις καί προοπτικαϊ.),
άναιφέριεται, μεταξύ άλλΛον, είς τό
κεφάλαιον περί τιμών καί ρυθμίσεο>ς
τής ζητήσειος ότι «ή "Ελλάς έγνο')-
ροσιε μέχρι τοΰ 1962 — 63 μίαν
άρικιετά μακ,ράν πιερώοοΛ" ασθενούς
άνόδου των τιμών, κατά την διάρ¬
κειαν τής οποίας ή έξο)τερι,κή ίσο-
ρροπία άπετέλει πάντοις μίαν μεί-
ζονα ανησυχίαν. Τό 1964 καί 1965,
αί πληθίοριστικΛί πΐέσιεις ηυξήθη¬
σαν υπό τήν επίδρασιν κυρίο>ς
μιάς σημαντικής αύεήσιεως των δη-
μοσάι>ν δαπανών. Τό 1966 έλ.ή-φθΐ]-
σαν σταθειοοποιητικά μέτρα, συ-
τώΛ" όποί<ι>ν προεκλήθη μία
ήη μ
έλαιρρά υφ|ίσις τό 1967, τήν οποί¬
αν έπε&είνοχΐΓν τά πολατικά γε-
γονότα.
Μέτρα έπ*κτατικοϋ χαρακτήρος
ιίς τόν δΓίμωσιιονθ'μικόν καί πκΐτο)-
τικόν τοιμέα ταυτοχρόνως, έ.τέτρε-
ι)ιαν ϊίς την οίκονοιμίαν νά έξέλιθη
άπό την ΰφεοιν καί κατά τά ετη
1968 καί 1969 νά επιταχυνθή έκ
νέον ή «,ΰξηισις τής παραγωγής»·
Έν συνεχεία, ή έκθεσις άναφέρει
δτι πα,ρα^.λή.λθ)ς ήρχισαν κάπως νά
άνέρχοχνται <<.ί τιμαί, ένώ τ,ιυτο- χρόνο>ς τό εμπορικόν ελλει.μμα, ηυ¬
ξήθη σηιμαντικώς κατά τό 1968.
ΑΠΗΓΟΡΕΥΘΗΣΑΝ
ΑΙ ΟΙΚΟΛΟΜΙΚΑΙ
ΕΡΓΑΣΙΑΙ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΑΛΑΜΙΝΑ
Διά Β. Δ. (ΦΕΚ 132 Δ') απη¬
γορεύθησαν «τ! εν ετος αί οϊκοδο
μικαΐ εργασίαι καί ή χορήγησις
οίκοδομικών άδειών είς έκτός τοϋ
εγκεκριμένου σχεδίου περιοχήν
ττ]ς πόλεως Σαλαμΐνος.
μέλλον τού κόστονς των Τρα-
πεζών, είς πιερίπτοίσιν κατά τήν ό
ποίαν ό "Ελλην δέν συνηιθίσει νά
ϊ'χη λογαριασμόν καταιθέσεο>ς δι(«ε
ο>ς μέ τόν οποίον νά πραγματο-
ποιή τάς πίλ.ηρίϋιμάς τον, έκφοάζει
είς σχετικήν έκδοσιν του ό σνμβον
λ.ος τής Τραπέζης Εμπορικάς Πί
στείος κ. Γ. Σ. Κοίστόπουλος.
Οντοί, αί Τράπιεζαι θά άναγκα-
σθοΰν νά άπευθννωνται όλονέν καί
περισσότερον πρός τόν μικρόν ά-
ποταμιεντήν μέ άποτέλεσμα τήν
ανάλογον αύξησιν τοϋ κόστονς.
Τονίζεται σχετικώς δτι, εάν 1.000
000 Έλλήνοίν διετήρει καταθε'σεις
δψεως 10.000 δρχ., ή άπλή 4ρι-
Ομητική μάς δεικνύει δτι θά διε-
τί&εντο 10 όισεκατοιμμύρια εΐ»θη
νού χρή}ΐατος είς τήν οίκονομίαν
Ή Τραπέζα 'Κμπορικής ΙΙίστε-
ο>ς εχ«ι ήδη προτείνει είς τήν "Ε¬
νωσιν 'Ελληνιν.ών Τραπεζών την
ναθιέροχπν, κατά τά Γΰρωπαικά
.-Γρότνπα, μιάς έγγυητικής, τρόπον
τινά, ταιτότητος (Τσέκ Γκαραντή
Κάιρτ). Διά τής επιδείξεως τής
τατ.τότητος αυτής εκάστη επιτα-
γή θά ήτο έγγνημένη μέχρις ενός
ποσοΰ, έστω 10.000 δρχ. Ή Τρα¬
πέζα έλέγχει τόν αριθμόν των ε¬
πι ταγών των 10 ή των 25 φύλ¬
λον καί τοιουτοτρόπως ό καταθέ-
της αποτελεί κίνδυνον 10.000 ή
25.000 μόνον, μέχρις έξαντλήσϊ-
ιος τοΰ βιβλια,ρίον, είς περίπτωσιν
ποΰ θά εκαμνε κακήν χρήσιν αυ¬
τών.
Τό κράτος, βίβαίο^ς, Θά ϊπρε-
πε νά 'δημιουργήση νομοθεσίαν
ή οιαδικασία των δικτιστικών μέ-
τρων εναντίον των σι»ρόντοη· άκα-
λΰπτους έπιταγάς, αί δέ ποιναί να
είναι σοβαραί.
Είς τήν Αμερικήν &έν νοΐϊται
έκδοσις άκαλύ,ττου έι-τιταγης, αί
δέ προσω.τικαί ΐπιταγαί γίνονται
εύχαρί<ττοις δεκταί παντοΰ μέ μό¬ νην τήν επίδειξιν άποδεικτικΛβ τι νός τής ταυτότητος τοΰ έτκδότου, ό',στε νά καλνπτεται ό έξοφλών διά τό ενδεχόμενον τής κλοπής τοΰ βιβλιαρίον. «Οίίτε αί ίΐιολυτελεϊς έγκαταστά σεις, όντε ή έλλειψις όρθολογιστι- λής όργανώ«βεο)ς των Τραπ«ζών άποτελοΰν παράγοντος έπηρεάζον τας δυσμενώς τό οίόστος τοΰ χρή ματος «ν "Ελλάδι. Οντ«, πολν πε¬ ρισσότερον, είναι δυνατόν νά νκτο- στι>ριχ·θή δτι τό έκ τής διαχειρί¬
σεως τής πρός τήν Οικονομίαν δι
οχετε>σεο)ς τής Λποταμΐίύσεως δ-
φελος των Τρα,-τεζών, είναι {η)·η-
λόν. Οί άριιθιμοί άποδεικνύουν δτι
τό δφελος αύτό «ίνα* τό κατώιΐε-
ρον ΰφιστάμιενον έν σνγκς περαιτέρίο σοβαράν πτώ¬
σιν τού κόστους τοϋ χρήματος ύς
την Χώραν μας», καταλήγει ό κ.
Κωστόπουλος.
ΝΕΑΙ ΠΑΡΑΓΩΠΚΑΙΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΥΨΟΥΣ
100 ΕΚΑΤΟΜ. ΔΡΑΧΜΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΑΛΑΔΑ
Νέαι ίδιωτικαί παραγωγικαί έ-
πενδΰσιεις σι>νολικοϋ
ς 99.270.
000 δρχ. θά πΐκχγματοποιηβοϋν υ¬
πό έλληνικών βιοιμτ,χανιών. Εις
σχετικήν ανακοίνωσιν τού ΰπουρ-
γείου Συντονησμοΰ άναφέιρεται δ¬
τι ενεκρίθη πρός τούτο ή χορήγη-
σις ένισχ-ύσιεως υπό μορφήν έπιδο-
τήσεο>ς τού έπιτοκίου είς τάς άκο-
ς βιομηχανίας βάσει των
διατάξεων τοϋ Α.1Ν. 147)1967:
Τής Ο.Ε. «Π. Γι·αννονλ.άτο; καί
Σία» πρός ίδρι»σι.ν έκτός των Νο-
μών Άττικής καί Πειραιώς, βιο¬
μηχανικής μονάδος έπεξειριγασίας
60.000 τόνο>ν σόγιας ετησίως.
Τής Α.Ε. «Βαμβακουργική Ελ¬
λάδος» πρός ίδρυσιν είς θέσιν Δια-
βατδ θεσσαλονίκης σπορελαιονρ-
γείον ημερησίας δνναμικότητος έκ-
βλί^ιεως 100 ε-'ω-ς 120 τόννονν 6αμ-
βακοβϊτόροιι.
Τής Α.Ε. «ΒΙΕΧ» Κατασκευή
καί έξοπλασμύς βιομηχανικήν έγ-
καταστάσεων» πιρός ανέγερσιν νέ¬
ου εργοστασιον παραγοχγής
χανικοΰ έξοπλιομοΰ.
Τής Άνωνΐιμον 'Ειμπορικής κα,ί
Βΐ/θμηχανικής 'Εταιρ^είας «Δ. Α-
ΒΡΑΣΟΓΛΟΤ» διά την επέκτα¬
σιν των βιομηχανικών της έγκα-
ταστάοε<ι)ν είς την κατασκευήν δι- τρόχων μονοαξονικών γεονρ.γικών έλκυστήρίι>ν.
Τής Α.Ε. Καλλνντικών καί Πα-
ραφαΐρμακευτικών « ΑΝΕΔΟΡ >
πρός ανέγερσιν καί έξοπλισμόν ©ρ-
γο<ηασίου Καλλυντικών καί Πα.- ραφαριμακιευτικών. •Υπεύθυνοι συμφώνως τδ νομώ 109*2) 1938 11 διοκτήτπς — ΔιευθυντΛς ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατοικΐα Ναυάρχου Βότση 59 Προϊοτάμενος ΤυπογραφεΙου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικία Σπαρτόχου 18 ΑΜΦΙλΛΗ
Αί α'ισιόδοξοι πιοοολέψεις καί
,-τοοο.ττικαί, αί διαγοαφόμεναι είς
τόν βιομηχανικήν κλάδον κατά το
1971, Ιδία. δέ είς τοΰς ταμεϊς ίπεν
δΰπεων, παραγωγής καί εξαγω¬
γήν, νπογοαμμίζονται είς τό κυ¬
κλοφορήσαν τρΰχος τού Σννδέ-
ομου 'Ε?.λ.ήνι»ν Βιινιιηχάνων. Έν
τούτοις προ<ττίθεται, ό άνααφισδή τητος δνναμισμός τής βιθίΐηχανί- «; μας θά ίίχε περαιτέροι θετικά ά,ιοτΐλ.έσμίΐτα, διά την οίκον Λί¬ αν, εάν ελλ.ειπαν τα προσκόμμι. το, ή άοννεννοησία τής διοικήιε- (ο;, αί άπρόσφοροι καί άαελετη. τοι διατάξεις της, τα άσννρπή κ-ά άντινίθνόυενα γραφειοκρατικά μέ¬ τρα καί <»λ.οι ε κείνοι οί άνασταλτι /οί τής βιομηχανικώς δραστηριότη τος παράγοντες, οί ό.τοϊοτ, σνλ.λή- 6δην, ώνοιιάσθησαν άντιν.ίνητρα. ΙΙοό; έπίρροσιν τοϋ ανωτέρω ^ποατίθενται οΰο χαοακτηοιστικαί ,-ΐεριπτάνσεις. αί οποίαι εχο-ν τάς ίπι,ττώσϊΐς τι·>ν έ.ιΐ τής Λιαιι ·ρ-
φώβεως κα'ι έπιβαρννσεως τού κό
οτονς πηοαγιυγής των βιομηχανι¬
κήν .ιοοιόντιον. Ή μία έξ αυτών,
άναφί(;?ται είς διαιτητικήν ά.τύ
(Γασι», διά τής οποίας ΐρ>ρυθυισθη
(την τα κατώτατα ό'ρια ήμερομισθί
[ΐιν (ίιομηχανίας, μέ έπίδομτι άνθν-
γΐίΐνής έογασας έκ 5% δι' ωρι¬
σμένην κατηγοθίΐν μισθωτων •αυ¬
τής.
'Αλλά, ύπογοαμμίζεται, ΰπάρχει
πάντοτε είς τόν λαβΰρινθον των
έπι&ιρννσειον μία εμμεσος άτοα-
.ιός, δόηγοΰσα είς την καταστοα
τήγησιν. Είναι δέ αυτή, έν προ¬
κειμένον ή έημηνεία τής αποφά¬
σεως την όποιαν έπιδιώκουν νά έκ-
μαΐίΐσονν οί ένδιαφερόμενοι καί
νά έπεκταθή τό έπίδομα τοϋ 35%
χο'ι είς άλλας κατηγορίας των μι-
οβωτών. Τουτο, ίίμως. θά είχεν
ώς συνέπειαν την επιβάρυνσιν τού
κόστους :ταραγο>γής, τό οποίον έ-
■χάβτη βιαμηχανία Ιπιζητεΐ νά σνιιπι
τση οιά νά ανταποκριθή είς τό ά-
παρίγκλιτον καθήκον καί ποοιαό
θέσιν έ.τιβιώσεώς της: νά κατα¬
στή δηλαδή, άνταγωνιστική καί έ-
ξαγωγική.
Ή ετέρα περίπτωσις άφοοα την
επιβάρυνσιν τής έγχι»οίον παρα-
γιυγής καί παράλληλον έμαέσου έ-
νισχύσεως των ξένο>ν πποϊόντοιν
ΐίς βάρος των ήμεδαπών. Συγκε¬
κριμένως .είς τάς ίξαγωγάς έλλη-
νικών βιομηχανικών προϊόντο>ν έ-
πιστρέφονται βάσει τον Ν. 2862)
54, οί είσαγο>γικοΐ δασμοΊ καί λοι
»τοί φόροι έιπί των πρώτον καί
λοιπών (ένδιαμέσο>ς) νλαδν άλ,λοδα
πής προελεύσεως. Τουτο αμυις δέν
ίσχύει —όσον καί αν φανεται ά-
.-τίστευτον— διά τάς περιπτιόσεις,
καθ* άς διά την παραγωγήν των
ίξαχθέντων βιομηχανικών πς>οϊόν-
των, χρτ}σιμοποιοϋνται πρώται ύ¬
λαι ή ένδιάμεσα προϊύντα εγχωρί-
ατ* προελεύσεως. Οίίτιης, ή ΰφιστα-
μένη σήιαερον τοιαύτη διαφοροποί
?,·σις, καθιστώσα ϊκριβοτέραν την
ίγχώριον .πρώτην ή ένδιάιαεσον ϋ-
λ.ην άπό την άλλοδα—ήν, ίξαναγκά
ζει ΐί; -τλείοτας όσας περι.-ττιίκ5εις
την έξαγωγικήν βιομηχανίαν, έν-
διαφερομένην νά εξασφαλίση, προ)
τίστως, χαιιηλόν καί διεθνώς συν
αγωνιστικόν κόστος, νά προτιμ4
(Ιλλοδαπής προελεύσεως .τρώτην
ύλην ή ένδιάμεσον, γεγονύς, ίί.-τερ
ά,-τοτελεί όφθαλ^ιιοιρανή άντίθΐσιν
πρός την .προγραμματισ·θεϊσαν ν
.τό τής Κυβερνήσεως ενίσχυσιν
τής καταναλώσεως των εγχωρίων
.•νροίόντω-ν καί, κατά προέκτασιν,
των έξαγιογών των.
ΑΙ ΙΙΩΛΗΣΕΙΣ
ΣΙΓΑΡΕΤΤΩΝ ΤΟ 1970
Ή διάρθριυσις των πο>λήσεο>ν
σιγαρέττωΛ' κατά τό λήξαν ετος,
σνιμ(ί-ο>νο)ς πρός γνωσθέντα <ττοι- χεϊα τοϋ ύπουογείου Οικονομικήν εχουν ώς εξής κατά βιομηχανικήν ίταιοείαν: Παπαστράτος 5.783.917 κιλά. Κεράνης 4.956.432, Κηρίλιας 3. 783.934. Γεωργιάδης 1.013.862 καί Ματσάγγος 911.928 κιλά. "ΠΛΗΡΗ ΑΚΜΗΝ ΕΥΡΙΣΚΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ οίεργοαηπτα. προσεβααομ την απόφασιν, η ΓΕΟΡΓΙΑ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙ=Η την ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ ΤΟ 1971,, - Ο κ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ -·* ορουσ αμοιβησ - εργασίας οικοβθΜηΜ1—""..................- - «Τό νεον έ,τος 1971 ευρίσκει οιζομένη νημισματική μας στατ>ε-
τήν ελληνικήν οίκονομίαν είς πλή
ρη άκμήν καί ίντοδειγματικήν στα
θερότητα. Ό ελληνικάς λαός δι-
καιοϋΐαι νά άτενίζη μέ πλήρη ού
τοπεποίθησιν καί αισιοδοξίαν τάς
οικονομικάς προοπτικάς τού νέου
ετοι·ς#. Τα ανωτέρω τονίξει είς
μήνινμά τού, επί τφ νέω ετει, ό ύ-
πουργός Συντονιαμοΰ κ. Ν. Μα-
καρέζος.
Ή οίκονομική δραστηριότης
καί τό εθνικόν ίίσόδημα σιινέχισαν
νά κινοΰνται μέ ταχΰν ρυθ·μόν καβ'
όλον τό λήξαν ετος. Καθίσταται
ίίδη σαφές έξ δλων των ένδείξε-
ων, ότι ή άνοδικ.ή πορεία τής οί-
κονομίας λααδάνει 6ε6αΙας ποοεκ
τάσεις %α{ είς τό είσελ&όν ϊτος.
θεμελιώδους ση·αασίας διά την τοι
αύτην σταθεράν προ·έκτ<ι<τιν τής ά νοδικής έξελίξειος είναι ή έκ πά σης κατενθύνσειος 6ε6αιονμέΗ·η οί» νέχισις τής διευρύνσειος των έ.ιεν δΪΌεων ,-ΐαγίου κεφαλ.αίου. Είναι, έν προκειμτν<ρ, άξιοσηιμείιοτον, ό¬ τι ή αί'Εησις τού νλ.ικοΰ κεφαλαί- ου τής οίκονομία; λιιμδάνει ήδη χώραν υπό εκ·δηλον τάσιν ϋελτιώ- σειος καί τής συνθέσειος των πρ«- νματοποιοιιμρνιον επενδύσειον. «Ίόιαιτέρίυς σημαντικόν στοι¬ χείον κα'ι εξόχως εύοίωνον δια τάς διανοιγοιμένας οικονομικάς προοπτι κάς είναι, ώς τονίζει ό κ. Μακα- ρέζος, ή εκδηλος είς τόν λαόν, άλλά καί διεθνώς πλέον άναγνω- "Εφεβιν ήακ·η<τ«ν αί έργατικαΐ στανται ήμως διώφοι^οι συνι&ηκαι ά- όριγανο)ΐσιεί.ς ΙΙΕΔΜΕΔΕ καΐ ΙΤΕΣΕ μοιβής κτ<.ί εργάτας είς τα άστικά Είναι χαρακτηριστικύν ότι, (τα ' κατ'α ττ1; άποφάβε<ΐ)ς τοϋ Α'6α- >.εντρα καί την ύπαιθρον νλύ κχιτά
^ ΔΛ Ά&ώ δά ό
ροτης».
ΕΥΡΥΤΕΡΑΝ ΕΞΑΠΗΊΚΗΝ ΤΗΣ ΕΞΟΡΜΗΣΙΝ
ρ η ρ ύ
ς>ά τόν υψηλόν ρυθμόν τής οίκονο- ι ^ον ΔΛ. Ά&ηνών, διά τής ό- τάς διαφόρους εποχάς τού ετους,
μ··Λής δραστηριότητος, βΓ,ιιειοΰται ' ποίας ικοΐθωΰΐίσΐ&ηβ'αν οί δροι άμοι- ώβτε νά «.Τναι άδΐ-νατο; ή κατά^Γ
ί εί έ
έξέλ.ιξις τιμών χαρακτηριζομένη
άπό ά-σήιμαντον αύξητικήν τάσιν,
κατά τύ ήμισυ όφειλομένη είς την
αύξησιν των τιμών των έκ τού έ-
ξωτερικοΰ εΐσαγομένοίν άγαιθών.
Ή αύξητική αυτή τάσις, έν συ-
σχετίσει πρός τάς διεθνείς εντό¬
νους άνατιμητικάς έξελίξεις, ίσο-
δυναμεΐ .τρακτικώς πρός σταθερό-
τητα. Ιΐαραλλήλ.ως, διαμορφοϋται
πλήρης ίσορρο.τία καί είς τό ίσοξύ
γιον των εξωτερικών πληοωμών
τής χώρας.
«θά ΐ'πεθΰμουν, τέλος, νά εξά
ροι, καταλήγει ό κ. ύ,-ιουργός, εν
ιδιαίτερον ευχάριστον στοιχείον
των συγχρόνων οικονομικήν έξε-
λ.ίξεοιν, τό οποίον συιμπληρώνει
την είκόνα τώ-ν αισιοδοξίαν προσδο
κιών μας. Τουτο είναι ή συντελου-
μένη καί «υνεχώς αυξανομένη έ-
νεργός σιιμπαοάστασις καί σν.μ.με-
τοχή είς τόν άναπτυξιακον άγώ-
να τής ισχυράς δτ>νάμε·οίς τού ά-
ποδήμου έλληνισ,μοϋ, ό οποίος ρί¬
πτει ήδη τό 6άρος τού υπέρ τής
έθνικής προσπαθείας εί; τόν οικο¬
νομικόν τομέα, σφυρηλατών οΰτω
νέονς άκαταλύτους δεσμοϋς μέ
την Πατρίδα, έ,τ' ώφελ.είςι τοΰ σι>ν
όλου τοϋ υπέροχον λαοϋ μας».
καί εργασίας των έ.ργατοτ€-
έθνωτής άμ«'οεπ«γγελματικτ>ς
χνιτών οίκοδόμιω<ν δλης τής χώρας, σιιμβάσεοις εργασίας, δι' όν λόγον Π,οο>βαιλλόμενοι
καΐ Ο·ύ5ρ7τοτε μεχρι· σήμειρον κα¬
Ή έλληνικίή γεο>ργία δύναται πεΐία τής
ΰχε-ρώς νά στΓΐς'ίξη μίαν εύρυτέ Ι καί έξ αι
ί. Έοκραλεν ή απόφασις &εχθεί- τη,οτίσι&η Συλλογική Σύμβασις
σα ότι αί εργασίαι όδοποιίας καϊ Εργασίας ούδε εξεδόθη Διαιτητι-
άσχράλ.του Γκπιροοΐωιπιοΰνται ύπ» της κή απόφασις Πανιελλτϊνιίου έκτά-
ούτοι άατοτελοΰν ΰλως διακεοοριμΐ-
νην κατηγορίαν, ού&εμία δέ όργά.-
νωσις αυτών ύπάγεται είς την Ό-
μοσκον&ία ΟΪΛ(.ο·δόμ.ων.
2· Ουχί ορθώς ή Λ'6ά)θ|μιο; ά-
πόφασιις έι&έχΘη την {«.ιαρξιν με-
σεοις διά την κατηγορίαν ταύτην.
4. Ούχι ορθώς διά τής &κ.καλου-
μένη; ά,τοφάσειΐος καιθωιρίσβη ΰπβ-
χρ«ι)·σις των έιςιγοδοτών είς π»ρα-
κράτηβιν έκ τοΰ δο>ρ·ου Χριοτου-
γέννοΜ» ενός ήμερομκτθίοιι δ;ά την
τά τής Όιιοσπονδίας Συλλ.ογικής ' πληρο>μών εισφορών υπέρ συνδικα-
διαφορός ώς πρός την αμοιβήν καΐ ' λιοτικών όργανώσιεο>ν. Ώς γνο>-
τοΰς δρονς εργασίας των έργατο- [ στόν. Άήπ,η τ,Τ,ν ΜΑιυ.«. ΐϋίΐΐίΐ
τεχνιτών όδοποιΐας, τόσον είς τή·
περιοχήν πρωτευούσης, ένώ .-πό,»
ολίγον χρόνον είχεν εκδοθή από¬
φασις τοϋ Β'βαιθμίου Δ.Δ.Δ.Δ. δ-
σον κοβί διά τήν υπόλοιπον χραν
είς ην οΰδΐμία διένεξις προεκλή
θτ) μέ τοπικήν εργατικήν οργάνω¬
σιν.
3. Εσφαλμένος καί άνευ ερεύ¬
νης των κατά πιεριοχάς τής χο>ρας
ίσχυουσών συνθηκών καί κατ' εσ¬
φαλμένην έχπ'μηισιν ή έ-κ-καλονμέ-
νη προήλθεν βίς τύν κατ)ορι.σ(μόν
των ήμε,οοιμισ'θιίων διά τήν λοιπήν
χώραν είς τό αΰτό σχεΛόν ΰψος
μϊ τά των Αθηνών (μέ μείοκην
5%). Αντιθέτως, τονίζεται, ύφί
ΕΙΣ ΤΟΝ ΧΩΡΟΝ ΤΟΤ Ο.Ο.Σ.Α.
Ι4»ί««»Χ!«Λί)(»ΧϊΧίΧ»«ΧΜν4Χ!Χ!ΧίΧ^·θ^^
ΝΕΑΙΑΡΜ0Δ10ΤΗΤΕΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΑΡΧΑΣ
ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΟΝΤΑΙΕΚΤΟΥ ΓΕΝ.ΛΟΓΙΣΤΗΡΙΟΥ
Μίταβιοάζονται είς τοΰς νομάρ
χας νέαι άομοδιότητες τοΰ Γενι¬
κόν Λογιστηρίου τού Κοάτους, .τε
0«ν εκείνον αί οποίαι άνήκουν Ης
αύτούς δυνάμει τού Ν. 3200)55.
Δι' έγχνχλίον τον κ. ΰ.·τουργοΰ Οί
Ηθνομικών καθορίζϊται λεπτομεε-
ρώς ότι οί κ.κ. νομάρχαι θά ά-
σχοϋν τάς άκολούθονς ποοσθέτους
άρμΛδιότηιτας:
Έποπτεία καί παρακολονθησις
τής είσπράξεω; των 6ε6αιονμένων
ύ,τό των δημοσίων ταμείων έσύ-
δων τοΰ Δημοοίοι1, των ΝΠΛΔ,
ώ; χαί των νο-μίμοις 6ε6αιουμένο)ν
ίσόιδων των ΝΙΙΙΔ καί τρίτοιν έν
γένει.
ΠοιρακολθΓθησις τής λειτουργί
άς έν γένει των δηιμο<τίων ταμεί¬ ων, ή εκδοσις άντιγράφιον άπούει χτικων ϊίσπράξεο)ν, ή μέριμνα πςός εγκατάστασιν των τααεια. ν.ών ύπολόγων είς τα καθήκοντά τον, ή τακτοποίησι; έν περι.ττώ- οει ά,τιολείας έκδοθέντος καί μή ιξ(κΐλτ|θεντος τρι.τλοτίίποΐ' είσπρά ξϊΐ');, ή παροχή έγκρίσεως διά την χοτ' εξαίρεσιν .παραλαβήν των εΐσποάίΕΐον των έντό; τής εδρας τοϋ ταμείου δηιμο<ηο)ν ΰπολόγιον /.αι ϊίδικων τα,μιών υπό των περιο οηιοντων ταμιακών διαχειμοδοτή-
σΕ('>ζ επί θεμάτων άρμοδιότητο;
τοί Γενικοί Λογιστηρίου, διά τόν
ναθοριαιιάν των ύ,ιό τοϋ Ν. 2313)
·>3 ■το<>6λεπομένο)ν δόοεοιν ρξοίρλή
σΕω? «Γων επαρχιακήν κ.λ.π. έ-
^Χή, ή .-ταρακολοΰΰηβι.ς
ϊ'ιοποάξεω; τής είδική; ύ-
τού Δι>μοσίου είσφορά; έ.τί
^αθθίίστιον έβόδων των Ί-
ν Ναών τής χώρας, ή σΐκΐτα-
ΓΛτρο,τής καθορισμοϋ τιμής
«ι «Αλείψεως ύλικοΰ {αολόγο>ν,
0 1α*ορισμός των δόσεων των ό-
^ώ πρός τό Δη,αόσιον διά προ
βας ϊΐς τήν πε^οχιοίαν αύ
ί κατά τόν χρόνον τής
ς τού όφειλ^ου καί
έκ κατατ)ληθεηών υπό
τ ^σίου άποζημιώσεων είς
Ρ'τονς έξ άη-χημάτων >Μα6όντ(.>ν
»βο χατά την διάρκειαν τής
^ευσεο ί {,Ταιτίου όφει.
τα^611"1"00 ποσοϊ' χ°ίου; οώ
"«αιωμένα είς τα ταιιεία χω-
ό αΡδ0
01 >
του
ς άπό
500.000 δρχ.
ό δάσεων κα-
Χών· ^^ξεο^ χαί ί-
.ώς "°1 *Φ«ο^ών τοι
μή μιββοτουμένων ή
συνταξιο·δοτοχΐιμενο)ν όφειλετών,
βασικοϋ ποσοϋ χρέους διά τα 6-ε-
ί)αιο>μίνα είς τα ταιι,εΐα χωρικής
άρμοδιότητος νομοΰ καί έκτός δι¬
οικήσεως πρωτενονσης άπό 50.
001 μέχρι 500.000 δρχ.
Ή έγκρισις: α) Παροχής ί»ι?υ
κολύνσεοΛ' καταίίολής χοεών πρός
τό Δημόσιον. (1) Άναστολής τής
ν-τό των διευθυντών Ταμείτον η
Τελοινείων έ.τισπενδαμένης άναγ-
καστικής εκτελέσεως ή προσο>πι-
κής διώξεως, ν) Καταβολ.ής τον
ιρόρου κληρονομίας είς έξαμηνιαί
άς δόσεις. δ) Μειώσειος των έξα
μηνιαίον δοχείον φόρον κλ.ηρονο-
μίας κ.λ.π. ε) Καταβολής είς έ-
ξαμηνιαίας δόσεις φόρον κληρονο
μίας κ.λ.π. βεβαιωθέντος έφ' ά-
παΕ, στ) Προσωπικάς κρατήσειος
όφειλετών Νθιμικών ΙΙροσώπων
Δημοσίου Δικαίοτ', ών τα εσοδα
εΐσ,τράττονται διά των Δημοσίου
Ταμείων. Ή άνο>τέρο> έγκρισις
παρέχεται έφ' όσον πρόκειται .τε-
ρί χρεών, βείαιωιμίνιον ίίς τα δή
μόσια Ταμεϊα ή τελοονίϊα χο^ρικής
άρμοδιότητος νομοϋ καί έκτός δι-
οικήσεοις πριυτενούσης, διά μέν
τάς περιπτώσεις α' καί β' βασι-
κοΰ .τοσοΰ άπό 50.000 μέχρι 500.
000 δραχμών, διά δέ τάς λοιπάς
περιπτώσεις μέχρι δαστκοϋ ποσόν
500.000 δςαχμών (Ν. 597).
Ή έγκρισις άποφάσεων τής ά-
νωτέρο) Έπιτρο.τής .τερί διαγρα-
φής χρεών όφειλετών τοΰ Δημο¬
σίου, (Ιασικοϋ πο<Η>ΰ μέχρι 100.
000 δραχμών, βεβαιωμένων είς τα
ταμείίΐ ή τελωνεΐα χοιρικής ά^μο'δι
τητος νομόν καί ϊκτός διοικήσειος
πρωτενονσης.
Ή απόφασις μετά γνώμην τής
αυτής ώς άνοι έπιτροπής διά τήν
άπαλλαγήν μελκΰν Κοινιυνικών Έ
πιτροπών Διαμονή; έκ τής αλλη¬
λέγγυον ευθυνής αυτών διά τήν
διαχείρισιν κρατικών έφοδίων διά
χρέη μέχρι δασικοϋ ποσοΰ δρα¬
χμών 300.000, δεδαιωμένα είς τα
ταμεία χωρικής άρμοδιότητος νο-
μοΰ καί έκτός διοικήσεως πρωτευ¬
ούσης.
Ή διαδικασία δεΐίαιώβεως των
δι' άποφάσεο>ν τοΰ Έλεγκτικοΰ
ΣυνΓδρίου ή διοικητικών άποφάσε
ών καταλογιξομέΛ'ων είς βάρος
παντός δημοσίου ΰπολόγον, ποσόν
ή εκτέλεσις των άναθειορητικών
ή πιστοιτικών άποφάσεων τοϋ Έ
λεγκτικοϋ Συνεδριον, ή απόδοσις
των άχρεοίστήτοις λόγφ καταλογι
σμοΰ, «ίσπραχβρντο)ν κατόπιν ά-
ναθεο>ρητικών άποφαβεοιν κκί ή
έ'κδοσις αντίγραφον άτωλεσθέν-
το>ν γραμματίων είσπράξεως υπό
έκτός προυπολογισμόν λογαρια¬
σμόν εκδιδομένων (Ν. Δ. 321).
Η ΑΕΚΑΕΤ1Α ΠΟΥ ΕΛΕ...
ΕΠΙΤΕΤΓΜΑΤΑ, ΑΔΥΝΑΜΙΑΙ, ΙΙΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
*αι
**9* * ΤΡ** "αί Εται**ι&ν Π*αιωοισμίνης Εύ-
<η· λ λ ί. Αποφάσεως τοΰ μ. ΎπηυβγοΟ Εμπόριον £' , 66378)412β τη, 16)12)65, δημοσίη- Λ τό ύη' Λ<>1*> 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ.
^ν ·Εΐαιοε«βν(, αρκεταί ότι δοναν
% βι δνμοοιβύουααι έγκύρβος τάς Προ-
* / Γίν· ^ννβλβύσεην ηαΐ τοΰς Ίσολον»-
ί*1*0^"*}* μαδ ία.ηαερίσος <ΟΙ· ΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΖΟΣΜΟΣ», -ΑΧρ τοϋ3' δίά «9β «0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ- ·»«* «ίί ονγχων,ύηώς της. Σΐίνεπληρώ&η ηδη ή δεκαετία 196-1) 70, ή όποία κ<ΐί ημπορεί νά χαρακτηρισ&ή ώς μία λίαν σημαν- τική περίοδος είς την ιστορίαν τής διε"θνοϋς οίκονομίας καί άπό τής πλει ράς έπιτευγμάτων καί άπό πλευράς άπο'κτηθείσης έμπειρίας. Καί εΐιρισκόμεθα άπό στ'ιμερον, είς τήν αΰγήν μιάς νέας δεκαετίας— ίνέχει κάποιαν σημασίαν καί σκο- πΐ'μότητα αυτή ή αύθαίρετος Ιστοι, ύ,ιοιδιαίρεσις τοΰ χρόνον διότι δι- ετ'κολύνει καί τήν κριτικήν άποτα μίενσιν τοΰ συντελοκμενου εργου καί τόν προγραμματισμόν των ά- μέσοιν έπιθιώΕεον τοΰ τής δεκαετίας τοϋ 1971)80. Μιάς περιόοου, την όποιαν συνοδενουν εύχα'ι καί έλπίδες τού άνθρο'ιπου, διά μίαν περαιτέρω ανάπτυξιν καί πρόοδον οικονομικήν, τεχνολογι- κήν καί εκπολιτιστικήν, υπό σνν- θηκας διεθνονς συνεργασίας καί ίίρήνης. Καί, είς τό μεταίχμιον των δύο αυτών περιόδοιν είναι ιδιαιτέρως χρήοιμος καί ό άπολογισμός τής ληξάσης καί ό προγραμματισμός τής αρχομένης. Άπό τής απόψεως αυτής άπο- κτά ιδιαίτερον ενδιαφέρον μία μό λις κυκλ.οφορήσασα εκδοοις τοΰ Όιργανισμού Οίκονομ,ικϊΊς Συνερ γασίας καί Άναπτύξεως {νΐό τόν τίτλον «Ή αύξησις τής παραγω- γής 1960—1980», είς τήν οποίαν έκτιθενται άναλυτικώς τα έπιτεύ- γματα καί τα προ&λήματα τής δέ καετίας ποΰ εληξε και αί προοπτι- καί. διά την δεκαετίαν πού άνατέλ λει έντός τοϋ χώρον τοΰ "Οργανι¬ σμόν, ό οποίος περιλαμδάνε.1, το μέγιστον μέρος τού όυτικοΰ κό- ομοΐ' (σινμπεριΛαιμ6ανο(μένης καί τής Έλλά&ος), αί έντος τοϋ όποί ου λαμ6άνονσαι χώραν έξελίξεις προσλαμβάνονν ώς έκ τούτον παγ κοσμιον ένιδαφέρον. 'Τπογρα,μμί- ζεται ότι είς τον ΟΟΣΑ μετέχονν 19 εύρο>παικαί καί 3 έζυ>ετΗ?ι»παϊ
καί ήτοι ή Βρεταννία, ή Γερμανία,
ή Γαλλία, ή Ιταλία, το Βέλγιον,
?', Αυστρία, ή Όλλανδία, ή Δανία,
ή Ίσλανδια. ή Ίρλανδία, τό Λαυ-
ξε·μ()θΰργον, ή Φινλανδία, ή Νορ-
6ηγία, ή ϋουη;δία, ή Ελβετία, ή
Έ/.λάς, ή Πορτογαλία, ή Ισπα¬
νία και ή Τονρκία άπό την Ευρώ¬
πην καί αί Ήνο>μίναι Πολιτειαι
ό Καναδάς καί, ή Ίαπωνία. Ή ά-
παριθμησις αυτή των χιυρών - με
λ.ών τού Όργανισμ,ού παρέχει τό
μέτρον τής ϋαρντητος αυτού έν¬
τός τής διεθνοΰς οίκονο,μίας.
Μία .ιρώτη παβατηρησις συνί-
σταται είς τό ότι μέ την εκπνοήν
τής βπισκοποι»μένης δεκαετίας συν
επληρώθη 2να τέταρτον αιώνος —
άπό τής λήξευίς τού Β' ΙΙαγκο-
αμίου Πολέμου— κατά τήν διάρ¬
κειαν τοΰ όποίου συνετελείτο μια
άδιατάρακτος σχε&όν οίκονοιιική
άνοδος καί ανάπτυξις είς όλον το
«κϋμα προοδον» χιορις προηγουιμέ
νόν €ΐς την οικονομικήν ιστορίαν
των συγχρόνου καιρών, τόσον ώς
πρυς την έντασιν του, όσον καί
ώς πρός τήν διάρκειαν.
Αύτό τονίζεται είς τήν Εκθεσιν
αποτελεί τήν απόδειξιν ότι είς τάς
σνγχόνους οίκονομίας νπάρχονν ι¬
σχυραί δυνάμεις πού δροΰν νπέρ
τής άνόδον καί άναπτύξεως. Ή
ταχύτης τής ιεχνολογικής προο¬
δον, ή άκατάπαυστος άνοδος των
■/αταναλωτικών έπιπέδων, ό δι>να-
μισμός των έπιχειρήσεων είς τόν
τομέα των έπενδνσεων καί των
«καινοτομιών», δλα αύτά τα φαΐ-
νάμενα απετέλεσαν τα «αΰτοσυν-
η ττίζ οίκονομι-
•κής προοδον. Χοίρίς βεβαίως νά
νποτιμάται ό ρόλος τόν οποίον ή-
οκησε πρός την αυτήν κατενθννσιν
ή καθολική δέσμενσιν των έθνικών
Κι«<)ερνή·σεο)ν, ϋπω; θιασφαλίσονν συνθήκας πλήρους άπασχολήσες«ς είς τόν πληθυσμόν των χοορών το>ν
καί τήν ανάπτυξιν των οίκονομιών
των.
Τόν ΛΤοέμ6ς τοΰ ακαθόριστον έγχιοο,'
ου προϊόντος:
Καναόάς
Η-ΓΙ.Α.
>Iαπο^νία
Γαλλία
Γερμανία
Ιταλία
Βρεταννία
Αυστρία
Βέλγιον
Δανία
Φινλανδία
Ίσλανδία
Ίρλανδία
ΛουΕεμδοϋργον
Όλλανδία
Νορβηνία
Σουηδία
Ελβετία
Ελλάς
Πορτογαλία
Ισπανία
Τουρκία
4,5
4,8
10,1
5,8
5,0
5,2
3,4
4,1
5,1
5,1
5,2
7,1
3,8
3,2
5,0
5,4
5,3
5,3
8,0
6,4
8,6
4,3
4,6
3,7
12,4
δεκαετίας ή άκριβέστ?ρον τής με-
ταπολε,μικής 25ετίας, ήμποροΰν νά
ουναχΐθοϋν ωρισμένα βασικής ση-
ασίας σνμπεράσματα, σΐ'μφώνιος
πρός τήν έκθεσιν τού ΟΟΣΑ:
Πρώτον: "Οτι ό άριθμός τής
οίκονομικής άνόδον είς τάς βιο-
μηχανικάς χώρας ήτο σημαντικώς
ΰψηλότερος κατά τήν περίοδον αύ
τήν έναντι οιανδήποτε ϊσης διαρ-
κείας περιάδου τού παρελίθόντος·
Δεντερον: "Οτι ό ύψηλός αύτάς
ρυθμός άνάδον μετά τόν πόλεμον,
ί>έν είναι φαινόμενον προσοορινόν
ή τυχαϊον. ΑΊ κυ6ερνήσεις εχουν
δεσμευθ-ή νά διατηρήσουν είς ΰ-
ψηλά έπίπεδα τήν άπασχόλησιν
και τήν χρησιμοποίησιν των ,ταρα
γωγικών δυνατοτήτιον καί διαθέ
τουν τα μέσα πρός τούτο. Ώς έκ
τούτον, αί συνθήκαι ζητήσεοις πά
"Ηδη ύπολογίζεται διά τό σύν¬
ολον τού ΟΟΣΑ ϋτι ό μέσος ρυ-
θιιό; τής δεκαετίας θά είναι αί-
σθητώς ϋψηλότερος τοϋ 4,1% πού
άπητεϊτο 6ιά νά επιτευχθή ό στό
χος τοΰ 50% όιά τήν δεκαετίαν
καί ότι τελικώς ό στόχος αύτός
6ά ύπ,ερκεςκΐσθή κατά 10% περί-
πον.
Άξίζει νά νπογραμιιισθή έ π'
ενκαιρία, ότι ή "Ελλάς κίΐτέχει μί
αν άπό τάς πρώτας θέσεις άπό
α.τό1|ιεϋ^ς ρυθμού άναπτύξεως, ϋ-
πολευπομένη μόνον τής Ίαπο)ν·;ας
καί τής Ίσπανίας διά τήν πρώτην
πενταετίαν καί τής Ίαπωνίας καί
Τουρκίας διά ττγν δευτέραν. 'Τπο-
γραιμ,μίζεται έπίσης, ότι κατά τήν
δευτέραν πενταετίαν ό ρνθμός ά¬
νάδον τής έγχωρίου παραγωγής
ύπεχώρησε κατά μίαν μονάδα, ώς
ουνέδη καί διά τάς πεοκΐσοτΐρας
των περιλαμβανομένων είς τόν πι
νακα χωρών.
ΆνεΕαοτήτοις αυτού τού δεί-
κτου καί των έξελίξεοϋν πού εση¬
μειώθησαν είς την περιοχήν τού
ΟΟΣΑ επί ευρύτερον διεθνονς
πλαισίον, ή λήξασα δεκαετία δέν
έπηλήδευσε πληρυις τάς έλ^-τίδας
πού είχον στηριχθή είς αυτήν βά
σει των στάχων πού εΐχε καθορίσει
ό ΟΗΕ δι' αυτήν, άποκλττθεΐσαν,
ώς γνιοστόν, «πρώτην δεκαετίαν
άναπτΰξεως». Βασικόν αίτιον, ώς
ΰπεγραμμίσθη προσοράτως, ήτο το
γεγονός ότι ή διεθνής κοινότης
ήτο «κακώς προητοιμασμένηι ή ά-
όμος νά αναγνωρίση· καί νά
αντιμετωπίση τάς ανάγκας τοΰ τρί
του κόσμον» καί συνεπεία τούτου
«ιτό χάσιμα μεταξν πλουσίαιν καί
πτο>χών χο)ρών διευρυνθή καί ηύ
ξήθη ό άρυθμος των κακώς δια-
τρ-εφομένιον, έκπαι.δενομένιον καί
άπασχολοτίιένίυν πληθυαμών τής
νφηλίον».
ΙΙαρά ταύτα, ΐίς τό ΐνεργητικ.όν
τής δεκαετίας άνήκει ότι ή οίκο¬
νομική τής άναπτύξεως ώρίμασΐν
ώς έπιστήμη, ότι ετέθησαν κατά
τρόπον σαφή καί ΰπεύθυνον τα
ποοΰλήματα των υπό ανάπτυξιν
χιυρών καί εγένετο άποόεκτή ε-
καί άνεπαρκώς έφαρμοσθεί-
σα, ή άρχή τής πολ.υμεροΰς βοη¬
θείας διά τήν ανάπτυξιν των.
ΤΑ ΣΤΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Άπό την κττ)θεϊσαν έμπειρίαν
κατά την διάρκειαν τής ληξάσης
έμπιστοσύνης ώς πρός τήν απόδο¬
σιν των έπενδύσεοιν, τήν πιαραγω
γήν νέθίν προϊόντιον καί τάς πά¬
σης φύσεο>ς «καινοτομίας».
Τρίτον: "Οτι ή έπένδυσις
στά βασικόν στοιχείον είς τήν δια
δικασίαν τής οίκονομικής προοδον
καί άναπτύξεως, άλλΛ δέν είναι
τό μοναδικόν. Ή τεχνική πρόοδος
ό τρόπος καί ή ταχύτης μέ την ό
ποίαν αί πρόοδοι τής άνθρο)πίνης
γνώσεως μεταφράζονται είς βελτί
ώσιν των παραγο>γικών μεθόδοη·,.
ή ποιότης τής βιομηχανικής οργα¬
νώσεως καί τής διοικήσειος των
έπιχει-ρήσεοιν, τό επίπεδον τής παι
δείας καί τής έξειδικεύσεως τοΰ
πληθυσμόν, άποτελοΰν έπίσης βα-
σικούς παιράγοντας τής οίκονομι¬
κής άνα.ττύξεως.
ΒΑΡΕΙΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ
Ή πεΐρα τής δεκαετίας ποΰ έ¬
ληξεν απέδειξεν —καί τουτο εχει
στ)μασίαν διά τόν προγραμματι-
σμόν τής νέας —πόσον δυσχερής
είναι ό χειρισμός κα'ι ή επίλυσις
ωρισμένον προβλημάτιον τής οί¬
κονομικής πολατικής. "Αν πράγμα-
τι τονίζεται είς τήν έκθεσιν τοϋ
ΟΟΣΑ, οί αντικειμενικόν στόχοι
τής αϋξι>σειος τής παραγωγής καί
τής επεκτάσεως των διεθνών συν-
αλΛαγών ΰπερεκεράσθησαν, όέν
συνέβη τό ίδιον μέ ωρισμένους
άλλους στόχους, των όποίιον ή
π·ραγματοποίησις απεδείχθη περισ
σότερογ δυσχερής.
Ειδικώτερον:
Τό ποόοΛημα τής σταιθερότητος
τιΰν τι,μών δέν έπελϋθη. Καμμιά χω ι
ρα δέν κατώρθο>σε μέχρι σήμερον
νά διατηρήση επί σειράν έτών επί¬
πεδον άπασχολήόσεως επαρκώς ύ-
ψηλόν διατηρούσα ταντοχρόνως
τήν άνοδον των τιμών είς άνεκτά
έπίπεδα.
Ή άνισορροπία τοΰ διεθνοΰς
εμπόριον καί των διεθνών
μών δέν έπαυσε νά είναι πηγή ά-
νησυχιών καθ' δληιν την δεκαετίαν
'Οπου ή άνισορροπία αύτη προσε
λάμβανεν άνησυχητικάς διαστά-
σεις, αί ένδιαφεράμεναι χώραι έ·
/.άμβανον δραστικώτεςια μέτρα,
περιλαμβανομένοιν καί των μεταβο
λών των συναλλαγματικών Ίσοτι-
μιών των νομισμάτο)ν τιον.
Είς τό εσωτερικόν των διαφό-
ρο)ν χωρών, ή άνοδος τοϋ βιοτι-
κοϋ έπυΐέδου έν τώ συνόλφ, ήτο
σημαντική, άλλ' ήτο άνίσοις κατα-
νεμτιμένη. "ΤπάρχοΐΛ' πράγματι είς
όλας τάς πλείστας των χωρών,
σημαντικόν τομεϊς καί εϋρεϊαι πε-
ριοχαί δπου ή διαδικασία τής ά¬
ναπτύξεως δέν κατώρθοισε μέχρι
σήμερον νά εξαφανίση ΐσας δυνα-
τότητας άπασχολήσεως.
Τά προβλήματα αύτά σΐΛΊστοϋν
και μίαν βαρείαν κλ.ηρονομίαν.
Μίαν δεκαετίαν, τήν οποίαν συνο-
δεΰοι»ν εΰχαί καΐ έλ,πίδες δι' ενα
καλύτερον αυριον δι' όλον τόν κό
σμόν.
ΕΜΜ. ΡΟΤΚΑΝΑΚΗΣ
στόν, 6όισ<ε·ι των Νόμον 4321)63 καί 4469)65 τα δώρα έορτών είς τό έρτατοτεχνικόν .ιροσκο.ττκόν κα- τασκεΓής τεχνικών έ'ργο^ν δέν κα¬ ταβάλλονται υπό των γ, άλ?Λ υπό τοΰ παρά τω ΙΚΑ ιίδι- κοΰ λογ)·σμοϋ δώραυ καί άδειών οί- κοδόμοιν, είς τόν οποίον ί'κκρέρε- ται υπό των έργοδοτών 17% των εύχρρως νά ραν έζαγίογνκ,ήν έξόιο.ιιηισιν, λαμ»ΰα νοιμένον ιΐΐιάλιστα νοτ' όψιν Άχι αί δΐΎατότηίΠες αύξήοιειως ττνς κατα- δέν ώτειριύρΐΐστοι». Είς τάς άνΐϋ)- τήρο> διαπιστωθη ι ς προβαίνει ό ΰ-
ός Γειο^γίας %. Ι. Παπκθλα
χόπονλος «ί,ς α^θιςκο.ν του σχβτικώς
μέ τάς πιΟΌαπτικάς έξα,γωντίς γιε-
Ό ά,γΐίρτί.'κιός πληθυσμός, έκτόις
τοΰ δή κκλιίιπτιεΐ τό σιίινοΙλΛΐν σχε-
δόν των άνα-γικιών τήις
δι' έ'ξαγ><ι>γάς.
Μοτναδικήν έξαίοεσιν άτοτΐλεΐ ή
κτηνοτρρφίική. πθιριαγΐι>γτ|, ή όπιοίία
είναι έλλκιμιιιβιτΐιική τίς π»ισαστόν
30%, μέ άποτέλϋΓσιιΐίΐ τήν κάλιη)ην
δι' ΐίσαγωγώ'ν των άνα.γ·κ!ί!>ν είς
γ
άποδοχών τ6*ν έργαζομενο)ν. Συνιε-
πώς δέν δύναται νά τύχη έφαρμο-
γίίς επί τού προ^ειμένου ή διάτα¬
ξις τοϋ άρθρον 10 τοΰ Ν.Δ. 186)
191)9 καί άναικλητέα τυγχάνει ή
ιτειηΐ, τοϋ αντίθετον διάταξις τής
ίικκαλονιμένη.
Η Α'ΒΑΘΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣ
Ή έφε<τιβλ.ηιθείσα άιπόφαισις Α' Δ.Δ.Δ. Αθηνών τίχεν αποφανθή ώς εξής: 1. Τα κατώτατα ό'ρια ήμεροιιι- σθίων των έργατοτεχνιτών των ά- .τασχολοαιμένίον Ης τήν άδοιποιίαν καί, &σφαλτον καί γενικώς είς έ·ρ- ΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΛΙ ΔΙΑ,ΘΕΣΕΩΣ ΠιειρΛΐτέρ<ο ό κ. Παπαβ)Λΐ(χΟ!τιΐ)ΐι λος άναφέιο?ται είς τάς {ιφΜΓΓαμιε- νας δτΛΐατότητας δΐιΐϊΐθέσιεοις των αί έξ δλλων άιντιαιγοκνκ— ριώιν χο>
ών. Γιενωοώς τά έλληνικιά ποοϊαν
γ ρ χο>
. Γιενωοώς τά έλλη,νικιά ποοϊαν-
τα ΰ.-τερέχουν άπό ποιιοτΐικτις άπόψε
0)ς των άντκττοίχ<ον προϊόντοον &λ χ ρτον &λ λων χοίΐρων, λόγο> εΰνοϊχιών έδαφο
Κιλιματιοιλαγικών συνθηροώίν. Ονΐϊ»,
τα άνατκϊλικΜΰ τύπω'ν καπνά έχτι-
μώνται. δυε'θΜώς, διότι παίροιυσίά-
ζονν μ·ιικοότιε.ρον ποσιοοτόν ντ,κοττί-
νης κια! Λΐοιβιοάών ΰπ;αλ«ιμ4ΐάτω<ν. Ό έλληνηθάς βάιμβαί είναι λενκό- τεριος καί <Γηλπνότιε)ρος έν σχρσϊι μ έ τόν άμιειριικιαΐνικόν, ύπβριέχων ά πό άπόψεονς άιντοχής. Αί έλληνι- ■καί, σταφί&Βς ίυυεΐίΐρχιοινν έπίσηις ί πκΗΟττττα. ΑΊ έιπιτίραίτέζιαί. στα χς τάς αταφνθΜς άλΛιον χωιρών. Τά έλ-ληινιικιά ποιρτοικιάιλια ΰπκρέχουν ά πό απόψεως γΓύοιε<οις καί πτρι<ε·κ τικ,ότηηος είς χχψάν. Τά ροιδάβανα τέηττηΐΓαΎ τοΰς ξένοιυς κατβ,να- λωτάς, άντα.γίι)νιζόρενια έαατυχώς τά πιρ.οιελ.'ενσιεο3ς αλλ.ων πιροϊόντο><ν. Συγκ·εκιρ:ιΐιένΐίι>ς ή
γα
γεφυρών,
ίομένων ίίτε €Ϊς έργολάδους Δη-
μοαίων ή .Ιδιωτιβαόν "Εργων ά-
πάσης τής χο>ρας καΐθορίϊ,ονται ώς
α) Τεχνίται διαστρώ-
ή
σκΰρων, ι|»εκ«σταΐ άι<τφάλτο·υ, κτί- σται καί τεχνίται έν γένα &ρχ. 170. 6) Βοηθοί τεχνίται λιβοξόοι, λατόμοι, {τπονομο.τοιοί, πιοτολαβό- ροι, καζανιέρηδιες θεριμής ή ιΐΐ'- χράς άσφά,λτου ή άσφαιλτι#ών πριοϊόντο^ν έν γένει, Ε 145. γ) γ Εργάται χειρώνακτες άνειδίκ·εν- τοι δρχ. 115. δ) Εργάται, χειρο')- νακτες ΐΐδικεαιμένοι δρχ. 130 καί ε) ΕΙδικός τεχνίτης, ήτοι &ια- στρο>τής ρείβρίον καί κραοπέδων
δρχ. 180.
Τα ανωτέρω κατιί>τατα ορια ή-
ιίομκτθκον ίσχνοι»ν διά τούς ά-
παιο)χολουμ.ένους είς τήν περιφέ¬
ρειαν Αθηνών — Πιειραιώς —
Πειριχιόριον στ,ιμι,τεριλαιμβανομιένης
καί τής "Ελευσίνος μέχρι των δ-
ρίοιν τού Δήιμον Μεγάριο)ν, ώς καί
Ης την πιειρΜρέ.ριειαν θ-ε/τσοίλ.ονΐ,κης.
2. Διά τοΰς άπασχολονμένους
είς τήν λ.οι.τήν χοίραν, τα ώς ανω
>Λΐτώτατα δρια ήμερομκτθίων ί-
σχύοΐ'ν μεΐΜμένα κτίτά ποσοστόν
ξτκϊΐς των ίξαγο>γών τοϋ ,
ό οποίος άποτελιεϊ τό κιιςιΐώτιειρον
τήις χο'ίιραις (*λ'
αρτάταιι πίοός τήιν &ιεθνή αύξησιν
τής καταναλώσεως σιγιαιριέττο)ν.
ΑΙ σι·νθήκαι τής δΐιαΐθέισιεως τής
ις δέν ϊΐνα,ι δαινατόν νά
ριζικώς λάγορ των ά-
νηλτ;ΐ|ΐιένίινν Ητοχριρο'κίεων ρικ τήις
6ιεβν·οιΓ»ς ς
Είς τόν βάμβθΰοα ήτχίρχοα.·ν εύνοϊ-
κα,ΐ, ,τροοΛΓΐΛαί. εξαγιογής. "Ηδη
αί έξαγωγαί τον καλ.ΰπτ<η«ν τό 1, 4% τού παγκοιθΐμίοΐυ ρξαγοχγι.κοϋ , ένώ αί ρίσα·ν>ωγ«.ί π·εςϋο
ςιίξοντιαι τίς μικράς ποσότητας μα
κιΟΓ.ίνον βάιιιίκικος απαραιτήτου
διά την π;Γΐιοιαγ<ι>γην πολϋ λεπτοΰ
Ή κΐ'ίλλιέιργιεΐια
πεντικών, ρνθα|;|ρι»νθείχ3ΐα έπΐαιρκώς
εις την χώραν μοις, δοιθιέντος ότι
προσΐαρμ-άζεται είς μυκιράς άγρο
τικάς ίίνιοκτηισίας, πιριθ(σιέΐθ>εισ); μί-
ον άξιόλογο'ν πηγήν σΐΛΐαλλάγμ/α
τος μέ Λνιο6(ική|ν πιορΐ·ίαν|, λόγω
τής ανξανοιμέν*η.ς ζητήσε<ος των συναφών ,τροϊόντίινν τή; χώριας μέ ΰψΓ/υόν βιοτκκόν έπίπιεοον. ΙΧρέπΐΐ όμκος τα ληφθή νπ' δψιιν ότι αί των θά σιτναντιοϋιν ΤΛ ΕΡΓΑ ΤΠΟΔΟ-ΜΗΣ Ή Έιθνική Κυ6έ,ρνηισΐς ϊλαβί μέτρ^α διά τήν προώθ*η- η σιιν των έξαγονγών. Πρός τούτο ί- φήιομ|οσ*ν όιςιθήν πιολιτιβίήιν στηιρί- ξ·εω·ς των τιιμών των ώς δν<ι> προ-
(όντων είς Ιπύτιειδα διειθνοϋς άγο-
ράς, ένώ παρα,λΛήιλνθ>ς ρδραιστηριο
παίτ,αε τό έξαγιογικόν έμπόρ,υον
Ίβχιιρά οΐκονομυκά κΐνηιτρα πρός
τοΰς παιραγκογονς, σιννετέίλεισ|αν
τίς την έφαίμιογήιν «ΠΎχρύνου
λιιριργτ,τικ-ής τΐ,χλΐκής, την μείοχΛν
τού κόσταυς .ταΐςαγιογής καΐ την
(ΙελτίοχΗν της μετ'ακιειι.ρίσιεΐιες κατά
την συγκομιδήν, καί μιετά ταύτηιν
των προϊόντ<ον. "Ηίνη,, άι-ΐό τοίθ 1967 κητε.σκιεΐ'άσΙθηκΛϊν εκ πκττώ- σεων των Δτ,ίαιοσίων ΈΛενι&ύισίεκοΛ.· καϊ τής Άγρο~κής Τραπέζης 18 σιντΐκιενκττήιριια έσϊΐειριιδιοιειδών, 8 κονσ>ερτ>οπο·εία
έλαιων,
3 ψτ«γιεία, 3 κονσερβοποιεϊα τομά-
τας, 1 ίιργ<χΐτά)0Τ ον κατιε^ΐΊ<γμέν»Λ(ν όών, 1 οΊ<σν«υαστήί- ιοιιον χτρεντικων Κ,.λ,π. Εάν είς ταύτα πιρ·ο<ττε|θοΰν καί αί («πό Τής ίδπιοίτικ-ής ίας ίδρυθεϊ- «οα <Λ»να:φεΧς βΐιοιμ-ηιχανίαι χάρις ής την παροχήν είδΐ,κών κινήτρων σαφώς διαπ,ιισΐτοιΰται δτι ή Ελλάς 'μιερον δι«ιθέτειι διριτιον δίκτι>θ|ν
γε*>ργικών βιοιμηχανιών διά τή/ν
π·λ.ήρη άΕιοιπιοιίτ}σ»ν των
ηκιυτιιβων.
ΔΙΑΤΙ Ο ΕΑΛΗΠΙΠΡΕΠΕΙ ΜΑ ΕΧΗ "ΚΑΤΑΒΕΣΕΙΣ
ΟΨΕΟΣ.. ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΙ
Φάβονς πιερί τής αύξήσεο>ς είς | διά τής οποίας θά επισπεύδεται
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΠΡΟθΕΣΜΑ
ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΔΙΑ ΚΑΠΧΑ «ΜΠΕΡΛΕ-Τ»
Παρετάθη μέχρι τής 31ης Ια¬
νουάριον 1971 ή προθεσμία δεμα-
τοποιήσεως καί ύποβολής των έκ
δηλώσεων παραγο)γής καπνών τύ
πον «Μπέβλευ» εσοδείας 1970.
Σχετική απόφασις τού υπουρ¬
γείον Οίκονομ,ικών εκοινοποιήθη
πρός τούς έφόρου καπνοϋ.
ΕΚιΘΕΣΙΣ ΤΟΤ Ο.Σ.Σ.Α.
ΔΙΑ ΤΗΝ Ε.ΛΗΝΙΚΗΝ
ΟΙΚΟΧΌιΜΙΑΝ
ΙΙΑΡΙΣΙ. Είς τήν
σασιαν προσκράτοις έκθεσιν τού Ο.
Ο.Σ.Α. αφορώσαν τήν μα·κ·ροχρό
νιον ανάπτυξιν των χωρών - με-
λών του διά την π:ερίοιδιοιν 1960 -
1980 (έξελίξεις καί προοπτικαϊ.),
άναιφέριεται, μεταξύ άλλΛον, είς τό
κεφάλαιον περί τιμών καί ρυθμίσεο>ς
τής ζητήσειος ότι «ή "Ελλάς έγνο')-
ροσιε μέχρι τοΰ 1962 — 63 μίαν
άρικιετά μακ,ράν πιερώοοΛ" ασθενούς
άνόδου των τιμών, κατά την διάρ¬
κειαν τής οποίας ή έξο)τερι,κή ίσο-
ρροπία άπετέλει πάντοις μίαν μεί-
ζονα ανησυχίαν. Τό 1964 καί 1965,
αί πληθίοριστικΛί πΐέσιεις ηυξήθη¬
σαν υπό τήν επίδρασιν κυρίο>ς
μιάς σημαντικής αύεήσιεως των δη-
μοσάι>ν δαπανών. Τό 1966 έλ.ή-φθΐ]-
σαν σταθειοοποιητικά μέτρα, συ-
τώΛ" όποί<ι>ν προεκλήθη μία
ήη μ
έλαιρρά υφ|ίσις τό 1967, τήν οποί¬
αν έπε&είνοχΐΓν τά πολατικά γε-
γονότα.
Μέτρα έπ*κτατικοϋ χαρακτήρος
ιίς τόν δΓίμωσιιονθ'μικόν καί πκΐτο)-
τικόν τοιμέα ταυτοχρόνως, έ.τέτρε-
ι)ιαν ϊίς την οίκονοιμίαν νά έξέλιθη
άπό την ΰφεοιν καί κατά τά ετη
1968 καί 1969 νά επιταχυνθή έκ
νέον ή «,ΰξηισις τής παραγωγής»·
Έν συνεχεία, ή έκθεσις άναφέρει
δτι πα,ρα^.λή.λθ)ς ήρχισαν κάπως νά
άνέρχοχνται <<.ί τιμαί, ένώ τ,ιυτο- χρόνο>ς τό εμπορικόν ελλει.μμα, ηυ¬
ξήθη σηιμαντικώς κατά τό 1968.
ΑΠΗΓΟΡΕΥΘΗΣΑΝ
ΑΙ ΟΙΚΟΛΟΜΙΚΑΙ
ΕΡΓΑΣΙΑΙ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΑΛΑΜΙΝΑ
Διά Β. Δ. (ΦΕΚ 132 Δ') απη¬
γορεύθησαν «τ! εν ετος αί οϊκοδο
μικαΐ εργασίαι καί ή χορήγησις
οίκοδομικών άδειών είς έκτός τοϋ
εγκεκριμένου σχεδίου περιοχήν
ττ]ς πόλεως Σαλαμΐνος.
μέλλον τού κόστονς των Τρα-
πεζών, είς πιερίπτοίσιν κατά τήν ό
ποίαν ό "Ελλην δέν συνηιθίσει νά
ϊ'χη λογαριασμόν καταιθέσεο>ς δι(«ε
ο>ς μέ τόν οποίον νά πραγματο-
ποιή τάς πίλ.ηρίϋιμάς τον, έκφοάζει
είς σχετικήν έκδοσιν του ό σνμβον
λ.ος τής Τραπέζης Εμπορικάς Πί
στείος κ. Γ. Σ. Κοίστόπουλος.
Οντοί, αί Τράπιεζαι θά άναγκα-
σθοΰν νά άπευθννωνται όλονέν καί
περισσότερον πρός τόν μικρόν ά-
ποταμιεντήν μέ άποτέλεσμα τήν
ανάλογον αύξησιν τοϋ κόστονς.
Τονίζεται σχετικώς δτι, εάν 1.000
000 Έλλήνοίν διετήρει καταθε'σεις
δψεως 10.000 δρχ., ή άπλή 4ρι-
Ομητική μάς δεικνύει δτι θά διε-
τί&εντο 10 όισεκατοιμμύρια εΐ»θη
νού χρή}ΐατος είς τήν οίκονομίαν
Ή Τραπέζα 'Κμπορικής ΙΙίστε-
ο>ς εχ«ι ήδη προτείνει είς τήν "Ε¬
νωσιν 'Ελληνιν.ών Τραπεζών την
ναθιέροχπν, κατά τά Γΰρωπαικά
.-Γρότνπα, μιάς έγγυητικής, τρόπον
τινά, ταιτότητος (Τσέκ Γκαραντή
Κάιρτ). Διά τής επιδείξεως τής
τατ.τότητος αυτής εκάστη επιτα-
γή θά ήτο έγγνημένη μέχρις ενός
ποσοΰ, έστω 10.000 δρχ. Ή Τρα¬
πέζα έλέγχει τόν αριθμόν των ε¬
πι ταγών των 10 ή των 25 φύλ¬
λον καί τοιουτοτρόπως ό καταθέ-
της αποτελεί κίνδυνον 10.000 ή
25.000 μόνον, μέχρις έξαντλήσϊ-
ιος τοΰ βιβλια,ρίον, είς περίπτωσιν
ποΰ θά εκαμνε κακήν χρήσιν αυ¬
τών.
Τό κράτος, βίβαίο^ς, Θά ϊπρε-
πε νά 'δημιουργήση νομοθεσίαν
ή οιαδικασία των δικτιστικών μέ-
τρων εναντίον των σι»ρόντοη· άκα-
λΰπτους έπιταγάς, αί δέ ποιναί να
είναι σοβαραί.
Είς τήν Αμερικήν &έν νοΐϊται
έκδοσις άκαλύ,ττου έι-τιταγης, αί
δέ προσω.τικαί ΐπιταγαί γίνονται
εύχαρί<ττοις δεκταί παντοΰ μέ μό¬ νην τήν επίδειξιν άποδεικτικΛβ τι νός τής ταυτότητος τοΰ έτκδότου, ό',στε νά καλνπτεται ό έξοφλών διά τό ενδεχόμενον τής κλοπής τοΰ βιβλιαρίον. «Οίίτε αί ίΐιολυτελεϊς έγκαταστά σεις, όντε ή έλλειψις όρθολογιστι- λής όργανώ«βεο)ς των Τραπ«ζών άποτελοΰν παράγοντος έπηρεάζον τας δυσμενώς τό οίόστος τοΰ χρή ματος «ν "Ελλάδι. Οντ«, πολν πε¬ ρισσότερον, είναι δυνατόν νά νκτο- στι>ριχ·θή δτι τό έκ τής διαχειρί¬
σεως τής πρός τήν Οικονομίαν δι
οχετε>σεο)ς τής Λποταμΐίύσεως δ-
φελος των Τρα,-τεζών, είναι {η)·η-
λόν. Οί άριιθιμοί άποδεικνύουν δτι
τό δφελος αύτό «ίνα* τό κατώιΐε-
ρον ΰφιστάμιενον έν σνγκς περαιτέρίο σοβαράν πτώ¬
σιν τού κόστους τοϋ χρήματος ύς
την Χώραν μας», καταλήγει ό κ.
Κωστόπουλος.
ΝΕΑΙ ΠΑΡΑΓΩΠΚΑΙΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΥΨΟΥΣ
100 ΕΚΑΤΟΜ. ΔΡΑΧΜΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΑΛΑΔΑ
Νέαι ίδιωτικαί παραγωγικαί έ-
πενδΰσιεις σι>νολικοϋ
ς 99.270.
000 δρχ. θά πΐκχγματοποιηβοϋν υ¬
πό έλληνικών βιοιμτ,χανιών. Εις
σχετικήν ανακοίνωσιν τού ΰπουρ-
γείου Συντονησμοΰ άναφέιρεται δ¬
τι ενεκρίθη πρός τούτο ή χορήγη-
σις ένισχ-ύσιεως υπό μορφήν έπιδο-
τήσεο>ς τού έπιτοκίου είς τάς άκο-
ς βιομηχανίας βάσει των
διατάξεων τοϋ Α.1Ν. 147)1967:
Τής Ο.Ε. «Π. Γι·αννονλ.άτο; καί
Σία» πρός ίδρι»σι.ν έκτός των Νο-
μών Άττικής καί Πειραιώς, βιο¬
μηχανικής μονάδος έπεξειριγασίας
60.000 τόνο>ν σόγιας ετησίως.
Τής Α.Ε. «Βαμβακουργική Ελ¬
λάδος» πρός ίδρυσιν είς θέσιν Δια-
βατδ θεσσαλονίκης σπορελαιονρ-
γείον ημερησίας δνναμικότητος έκ-
βλί^ιεως 100 ε-'ω-ς 120 τόννονν 6αμ-
βακοβϊτόροιι.
Τής Α.Ε. «ΒΙΕΧ» Κατασκευή
καί έξοπλασμύς βιομηχανικήν έγ-
καταστάσεων» πιρός ανέγερσιν νέ¬
ου εργοστασιον παραγοχγής
χανικοΰ έξοπλιομοΰ.
Τής Άνωνΐιμον 'Ειμπορικής κα,ί
Βΐ/θμηχανικής 'Εταιρ^είας «Δ. Α-
ΒΡΑΣΟΓΛΟΤ» διά την επέκτα¬
σιν των βιομηχανικών της έγκα-
ταστάοε<ι)ν είς την κατασκευήν δι- τρόχων μονοαξονικών γεονρ.γικών έλκυστήρίι>ν.
Τής Α.Ε. Καλλνντικών καί Πα-
ραφαΐρμακευτικών « ΑΝΕΔΟΡ >
πρός ανέγερσιν καί έξοπλισμόν ©ρ-
γο<ηασίου Καλλυντικών καί Πα.- ραφαριμακιευτικών. •Υπεύθυνοι συμφώνως τδ νομώ 109*2) 1938 11 διοκτήτπς — ΔιευθυντΛς ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατοικΐα Ναυάρχου Βότση 59 Προϊοτάμενος ΤυπογραφεΙου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικία Σπαρτόχου 18 ΑΜΦΙλΛΗ
ΟΊΣΙΟΔΟΙΟΙΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ
Ή ία»τεΐ7)θΐεί<ΐ(ΐ ΛρόΛο,ς είς ττγν μιάιχην κ,ατά τοΌ αληθ<ΆΡΐ<ιμον υπήρξε το στ}ααντυκώτι?|ςιον γεγο- νος κιατά τό λήξαν ετος είς τικν οΐκο^'οιαιικόν τομέα την ΗΠΑ. Ό πλτ|θο>ρι<—.κ,ό; ρυθιιυός επαι σε νά έπιταχύν εται αί δέ τάσεις παρά τάς διακυμάΐνσεις ήσαν μάλλον με το>οπιαβεϊ; έν σχέσει μέ τάς αύξή
σ«ι< των τίμιον. Βεβαίως ή παραΤΓ,ιρηιθάσα ΰψω σις τού δείκιτον άνρργία;, ήτις ή- κιοΛθ'ύθησιε τόν μετριασιμόν των πληθί»Γ»στινών πιίαιεων, ουδένα ηύχαιρίστησε. Σημί/οΰτα', ("μ ■>;,
τό γεγονο;, «τι ή αύξησις τού δεί
κτου άνίιργνας καϊ ή πτήσι; τοϋ
δείκτου παιραγωγη; —γεγονοτ ι α
τίνα ή^ολονθτ}αιαν τα .τιες— υπήρξαν ήπιώτιερα οίαοδή-
πστιε έκ των τεσοάρων γενικώς
παιραδιεδεγμενων —ριόόο'ν ΰφέσιε-
ως, αί οποίαι έσημειώβηριαν είς
τάς ΗΠΑ μ^ταί-ϋ των έτήν 1948
καΐ 1961.
Ούτοι, πολλαί ύ.τίιρβασίαι έξοιυ-
δττερώθησαΐν διά τής έπιβραδύν-
σεως τοΐ' οίκονοτ.ακοΰ ριθιμοϋ κα-
τά τό 1970, χμ ετέθησαν ήδη, στα
θερά βτιμτλια διά την ανάληψιν
νε'ας .τροισποιθιείας δι' οικονομικήν
ανάπτυξιν. 'Επ' αυτού αί .τε|;ί τό
τέλ»ς τού ετους πφοιολέψΐΐΐ σνμ-
φαχνοϋν ότι ΐντός τοΰ 1971 Οτι ση
μειχυβή αυξηθή; τή; έθνιι/ή; ηη-
ραγωγής κατά 3%, ήτις θά έχη ώς
συνέπίοαν αύξησιν τίον τιμίων κια-
τα τί<«σιαιρα τοίς εκατόν περίπηυ Εναντι 5,23% τοΰ 1970. Ιΐν-»ς τοΐτο^ς ίιτοΎΡ-ΊΐΊμι'/'^τΚΜ ότι τό σύνολον τής έθνική; ικυρα γωγής κατά τό πιρω,τον τιρίμηΛιο'ν τοί' 1070 ίοιημΐίιοηιε πτώσιν κ,αί διά τό ύπόλοιπιον τοΰ έιονς. .τα»ριέ- μεινεν «Ις τα αντά περίπιοι» έπίπιρ- &α τοϋ προηγοιτμένοΐ' ετιοη·ς. Ό πιεριοριομιός τής κμνήοιε»; τού χ;ρή ματ&ς καΐ των πιστώσειων κατά τό τελΐϊΐΤιαϊθΛ' μρ,οος τού 1969, θεω- ροΰνται ώς οί κυριώτεροι ά γοντε; τής οΊκο,νοΊΜκίή; έπιβραδύν σεο»;. Ό ρΊ>θιμός οοίξήσΐίως τώ·ν
τ.υήν ήτο μετρίοπΌ,θής, ένω ό δ»ί
κτΓ,ς τής άνιεργίας ηυξήθη, σημαν
τικώς, κατά την δι«!ΛΊεΐΛν τού
ϊ-'τους. Τόν παριελιθΟΓντ,ΐ. Νοήμδρι-
ον ή Ανε ριγία άνήλιθε κατ' ανώτα¬
τον όριον, ίΐς 5,8% καί ό μΜ>ς
δρ©; αύχοΰ νπιβ' δλον τό ετος, δι."
τηοήθη είς τό «βώιιρδαν των 5%.
Τα κ*-ΐ'ίσιαν στ^ιχντικο»; λ ό
γι;) τής πτυχίω; άφ' ενός τοϋ δεί
κτου .τιωλήσκον «αί άφ' έτερον
τής ανξήηεκ'ΐς τοΐ> κόστον; ΓΓθιρια-
γωγής.
ΑΊ ν:(ΐιβίματοιχκΙ Αρχαί της
χώρας άπό τοΰ; Γτ,οίΐΊτ<>ν«ί μήνα:
τον 1970, ηοχΜΐαν αίρουθΐι τοϋς
πε<>ιο<οι,σιμοΐ'ς εί; την κι«λθί(χ-(»ίαν τού χιρήωατο; καί τή; παιθοχής των πΑστο>οε<'>ν. Άπέ>φνγαν 5μος
νά έπαΛ'έ'.λ&οικν εί; τό Λράτερον
καθ έστω; τής πλήρους έλετθεοί-
ας. ΙΙροϊ τό τέλος τού ετο><; εδη- λαΰτο ϋτι ϊπέβτη ό χιοόν^ς διά. την ί.τιναιΐΓθοάν τής οίκιονομίη; εί; την οδόν τής άνόδαυ κ«ί μέ τοηΰ τον ρνθμόν, ώστε νά .-ΐοοέλθη πτώ σ.ς τού δΐι'κτον τής άνί^γίας. Ωρισμένα, ομως, των μελιόν τον ΆνεξΓ/ί/τήτου Σνμιδονλίοα1 των ΤςκιΛ?ζώ·ν ίΪΡφραΛαν άνηθΛ'- γνα- (5); π·ρός μία'ν άτιό.τΐΒΐραν ε π ι,ναφοηάς τού δείκτίΛ' ά,ταΛχολη π,ε<ι>ς είς ίη|»ηλά έ,τΐίπιειδα καΊ ειίς
χρόνον βΐ"ντοια(ϋΤ6ς>θΛ· τοϋ κανοντ-
ΙΊ,ιρώ ταύτα, κΜ&εριν-ηττικιοΙ έκ-
πί>όα(ι>π:οιι έξοΜολΛ^ιβούν •αποθ'θί-
ατοντες τάς πρβαώαεις διά μκιν
ιο νήν «κιγΜοιοην» των ήμιε-
κιαϊ τ*»ν τιμών. 'Επίσιηις
ουιέρριψα .τιοοτάΛΐπς, σιιμφο'ινως
,τρός τάάς ό.τοί((ις ή Κυ(>Γθνησικς
θ έΐήτπ την οίκΐ-ρΐθΐλή (Π'μμόθ-
ιιιυιθΐν πηός ιιίιαΛ' αιειοάν βίδικ<ον «γ^αμιιΐιΰίν καί κιριτηιρί(ι>ν», τα ό-
χοΐα. θά πιριέ.τιει νά διέ.ιιοιιιν· τάς
ήτιεα<θίινοιΐ'; άίθκράοιει; επί θεμά- των ήμειροιαισθίιον κιτΐ ΠΡΟΟΔΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ Ο.Ο.Σ.4. Ά πό στοιχεϊα παρεχόμενα ίαό τής Έθνικής Τραπέζης, προκύ- τουν τα άκόλουθα: Συμφώνιυς πρός στοιχεϊα τού Όργανιβμοϋ Οίκονομικής Συνερ- γαοίας κ.αί Άναπτύξειυ;, ή Ελ¬ λάς ήτο πέρΐΌΐν ίπιχεφαλής των χωρών - μελ.ών αίτοϋ, άπό άπό- ι|ιεως ίξελ.ίξειο; πολλών ίκισικών μεγεθών τής ο'ικονομίας της. Διά τού ίπιτεύγματος τούτον, ώ; έτό νισε καί ό ϋπουργός ΣιιντοΜσμοΰ κ. Ν. Μακαρτϊος, μειοϋται ή άιό στάσις ή ό.τοία χορίϊπ την 'Ελ- λάδα άπό τα; οίν.ονοιιικως .τροη- Υίΐήτις χώρας. Ή Έλ./.άς ηίίξησε .τέρυσι τό ε¬ θνικόν τη; είσόδημα κατά 7,7% έναντι μέσης αυξήσεως 5% των χωρών τού ΟΟΣΑ, ύποληφθεϊσα μόνον τή; 'Ια,το/νίας. Άξιοσηιιεί- ιοτον έν προκειμένφ είναι τό γρ- γονός, ότι ή σνο.6ολή τής μετα- ποιήσεως είς την δημιουργίαν τού έθνικοϋ προιόντος έσημείιοσε πε- ραιτέρ<ι) αύξησιν συνεπεία τής τα χυτάτης άνόδου τής βιομηχανικώς παραγωγής (12%). Εις τον το- μέα ατ'ιτόν ή "Ελλάς κατέλαβε την τρίτην θέσιν μεταξϋ των 19 χω¬ ριόν τού ΟΟΣΑ. Έξ άλλον, σηιιαντική πρόοδος ε.τετενχθη είς την δραστηριοποίη- σιν πλέον ίξριλιγμένων μορφών τής 6ιομηχανικής παραγωγής. Ου τως, επί των έπισκοποιιιένων ίαό τού ΟΟΣΑ χωοων, ή Ελλάς κα- τα?Λμ6άνει, άπό πλενρός οι-θμοϋ αύξήσεοίς τής παραγογή;, την πρώτην θέσιν είς τόν κλάδον τής μεταλλουργίας (34%) καί την δευ τέραν —μετά την ' Ολλανδίαν— θε'σιν, εί; τόν ναυπηγικόν τοαέα. ΑΊ ΰψηλαΐ έπενδύσεις παγίου κε φαλ,αίου τοϋ δημοσίου καί τοϋ ίδιω τικοϋ τομέως έδημιονογτισαν νέας είκχαιρίας άπασχολ.ήσρΐ');, μέ σννέ πειαν την σταθεράν μείωσιν τή; άνεργίας κατά 18% κατά τό 1968 καί 20% περίπον κατά τό 19ΙΊ9. Δΰο ιιόνον χώοαι τού ΟΟ Σ Α εί¬ χον νά έπειδείξονν ταχύτερον ρν- θμόν μειώσεως άνεργίας. Εί; την ρϋνοικήν πορείαν τής οίκονοιΐΓ/ής δοαστηριιιτητος κατά τό 19«9 (Τυνέ6αλεν ή μεγάλ.η (ΐΰ- ξησις τή; χρηματοοοτιισεως, άνελ θούσα είς 20 δισεκ. δςαχμών ή 21%, έναντι τοΰ ποΊΐηγοιιμένου ε- τους, καθ' ην στιγμήν είς -τλϊί- στας χωρή; έφηςιμοσθη πολιτική πιστωτικών πΡ£>ιον μρ.
τςκιιν καί ρν«θμίσειον διά την πςιο-
ώθησιν των στόχο>ν τούτων.
Ή έναρμόνισις καί δ συντονι-
σμό; των πενταετών καί έτησίων
τρογραμιιάτ-ιν δημοσίιον καί πα-
ραλλήλων επενδΰσειον ώ; καί τιαν
επρνδνσεοιν τοΰ ίδιιοτικοϋ τομρω;
τιοό; επίτευξιν των υπό άντιστοί-
χων .αρογρπιιαάτων οικονοαική; ά-
ναπτΰξεω; τιθε'μεΛ-ων στόχυιν επι
έθνική; καΐ περιφερειακής 6άσ;ως.
Ή εισήγησις επί των ,ταία-
πειιποαενοιν αυτή σχεδίοιν νομοθε-
τικών δ.αταγμάτοΐν καί άποφάσε-
ων τής διοινήσε<υς διά την υλοποί¬ ησιν των αέτοων πολιτική; καί θε- σιιικών μεταορυθαίσεοη·. Ή γνοιαοδότησις ε .τί έτερίον θειιάτων ('.ασική; σημασία; διά την ανάπτυξιν τή; χώρας, παραπεμ¬ πόμενοι ε.ίς αυτόν υπό τοΰ νπουο- γοϋ Σ ι·ντονισμοϋ. Άνα<ΓΓρεται, έξ άλλον, ΰτι δύ¬ ναται νά καταοτίίίονται όμάδες έξ ιδιωτικήν ίιιπειηογνοιμόνίον καί ύ- πηίΐεσιακών στρλεχων, πηός σιη>-
κέντοωσιν στοιχρίω-ν καί πληηοφο-
ριων ή με).Ρτην ειδικήν Ομμάτων,
πρός διε>κύλΐΛ·σιν τού έργον τή;
Κεντοική; Γνωμοδοτικής "Εαιτηο-
πή; Προγιράιιιιατος Οίκονοιιι/"ή;
Άναπτΰξειος.
ΒΙΟΜΗΧ Α Μκ"δΥ" ~Ω~ΡΟσ"
Π'οσφέρεται πρός μίοθωσι» ίχ
τάσις 4 στρεμ+ιάτων, 12ον χνλιόιιε
τοον Έθνικής όδοΰ Τατοίου, πολι)
ετής μίσθωσις.
Πληροφορίαι Δικηγόρος Μ. Πά
6τσγε«ρνίου Τηλ. 544-028 καί "92
110.
Άγγλικά έλικόπτερα άπεγειώθησαν άπο τδ Βρεταννικδν πο¬
λεμικον «"Αφοβος» μεταφέροντα τρόφιμα καί φάρμακα είς το'»ς
πληγέντας άπό τόν τυφώνα πληθυσμούς τοΰ Πακιστάν.
ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΙΙ ΚΑΤΑ ΣΤΑΣΙΝ 1ΉΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
ΚΥΜΑ ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΞΕΝΩΝ
ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗΝ
ΒΑΧΙΚΟΧ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ :Η ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΧΩΡΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΚΡΛΤΟΣ ΤΟΤ
31% ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΔΕ Ν ΑΙΙΟΘΑΡΡΤΝΕΙ ΤΟ ΞΕΝΟΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
ΝΑΤΡΟΜΠΙ, 6 Ίανοναοίου-
— Τό π,ρστικον αΐτΐ"ιΐι<ι των δι' άσκη<τιν έλεγχον ίπΐ Οασ -/ών τομέιον τής ίδΐίοτικής οίκονομίας, ώ; καί διά την άπόληψιν μεγαλντε ρον μεριδί ου έκ των κερθων, άποτελούν πα- ράγοντας συαδάλλοντας είς τόν όλ-ασχηματισιμόν των οΊχονομικών σχέσεο)ν είς την ήπΐΐρον αυτήν. Αί ϊθνικαποιήίΐεις κατέστησαν γεγονός τής έπιχειρ-πματικής ζωή; είς την Άφρικήν κατά τό 1970. ΟΊ ξένοι Οΐκοι, οί όποϊοι έ'χονν ίγκαταστησϊΐ ΰποκαταστήματα έν άντελήφθησαν ότι πρ«ιει νά διδαχθοϋν νά ζοϋν μέ τό έν&ε χοαενον τής κρατικοποιήοεω;. Με- ςι.Λοί μάλιστα, ,τροσπαθοΰν νά στρΐψοΐ'ν τό ένδεχόμεΛΌν αύτό έπ' Χείρα έθνικοποιήσεων είς Ζάιι- πιαν, Σιέρρα Λεόνε, Οϋγκάντα, Σονδάν κ«.ί Σομαλίαν, συνέβαλαν Γις την διαμόρςρ<οσιν μερικήν κα- νονισμήν των κρατικοποιήσειι>ν εί;
Άφρικήν, οί όποϊοι, εάν εφαρμο¬
σθούν θά ηδύναντο νά σταθεοοποι
ησονν τάς προοπτικάς των έπεν-
είς αυτήν την "Ηπΐΐοον.
Έξ ϊσου ένδιαφέφονσαι πρός
τάς χώρας πού Ιχουν προβή είς
νρατικοποιήσεις, είναι καί έκεϊναι
οί ό.τοϊαι δέν έ'χονν πραγματοποι-η
σ-ι τοιαύτας. Ή Κέννα, ή Νιγη
ρία καί τό Κογκό (Κινσάσα) &ει-
ννΰουν ίίτι έπιίητοϋΛ' την μέσην Λ-
δόν, ένω ή Άκτή τού Έλ'
οτον, ή Γκαμπόν κο.1 αί νπύ των
λειικών κ^ιαρχούμεναι χήραι τής
Νοτίου Άΐρρικής έξακολουθούν νά
την «λΐιμπεραλιστικήν»
πολιτικήν τίίς καλής >ποδοχής τού
ξένον κεφάλαιον.
Ή αικρά Ζάμπια, μέ την σηιμαν
τικήν εξαγωγήν χαλκοϋ, ήνοιξε
τόν δοόίΐον τής άναπτύΕεως τής
στρατηγικής των έθνικοποιήβεων
τίς την άφρικανικήν "Ηπειρον.
Πρό τινος, δ πρόε&ρος ΚάοΐΛτα,
διετίνπικχΐ την «οικονομικήν τού ε¬
πανάστασιν», αναλαβών τόν ελεγ
χον «'ίλων των ξένων τραπβξων, &
σκαλιστικών έταιρειων, ώς καΊ άλ
λ<ον έπΊχειρήσειον είς Ζάιμπιαν. Ό Κάουντα έξαιπελυσε τό κϋιια έθνι- ν.ο.τυιήστω; τό 1969, άφού «εκά¬ λεσε» τα; δύο μ«γά>.ας έταιοεία;
χαλκοΰ (μέ άμερικανικά καί νο^
τιοαφθΐκανικά κεφάλ-αια) νά π<ι>-
λήσοΐ'ν είς την κυβέρνησιν τής
Ζάμπια, τό 51% των μετοχήν των.
Ή Σιέρρα Λεόνε, χώρα τής
Άφρικής, άπεχοι»σα τής
'Ίάαπια 3.000 μίλια, ένσυνειβήτω;
)'ικολοΰθη<ϊε τό παράιθειγμά της τό 1970, δταν εζήτησεν άπό δρεταν- νικήν έται^νίαν έξορΐιξεω; ά»<ι- μάντΐι>ν έργαζομένην εί; την χιό-
ραν αυτήν, νά έκχωρήση τό ίδιον
ποσοστόν είς την κυβέρνησιν.
Οΐνοντμολόγοι πον ειιιελ-έτηβαν
την έιμπειρίαν τή; Ζάμπια. Φσε τόν Όιμπότε εί; άτισθοχώ-
ρησ·ιν. "Ηρχισε διαπραγιαατεύσίΐς
διά σΐ'νεταιρισμόν μέ 6άσιν την ί-
σοιιοι·ρίαν, μέ δνο μεγάλας έται-
ρείας πετρελαίων, ΐγγ>ώμενος την
άμεσον πληρίομήν των μετοχήν.
Ή σύγχι«ις έν τούτοις, πού προε
κλήθ·η άπό την πολιτικήν την κρα
τικοποιήσεων βί; Οϋγκάντα, άνη-
σνχησε τό ξένον κεφάλαιον.
Ή Σθιμαλία, ή όποία άντιμε-
τιόπισεν ΐπιδείνοκτιν τής οίκονο-
μική; καταστάσΐιο; μετά άπό τό
στρατιωτικόν πφαξι·κοαη,μα τοϋ ε-
του; 1969, άντηγωνίσβη την Ι¬
ταλίαν, κύριον οικονομικόν έταί-
ρολ', κρατικοποιήσασα τα; ί<πό ι¬ ταλικόν έλεγχον τραπέζα; ώ; καί έταιρία; σαν.χώρεω;, ήλεκτρισμοΰ καί πετρελαίων. Κατά τού; ίσχν- την ζένιυν ενδιαφερομέ¬ νων, ή άντιπαροχή υπήρξεν άπρύ- σφορος. Ή πρακτική ποΰ ηκολούθησε τό Σο<δάν, ήτο ίσ<ΐ)ς ή χριροτέρα. Ή στρατιωτική κυβέρνησις ίπέλε ξε ώς ήιιεροιιηνίαν τήΛ ποιότην έπίτειον τή; ύπ' αίαής καταλήψε- 5ιά νά εξιγγεί- λη τό πρόγραιιαα την έθνικοποιή- σειον. Ή διαρροή σχετικήν πληρο εβδομάδος πρό τής σχετι κης ανακοινώσεως, ωδήγησεν εί; την έκροήν σνναλλάγματος άπό την χώραν. Τό σχετικόν πρόγραμ μα περιειλάμβανί κρατικοποίησιν νκτά 100% την ϊ,ήν, άσς; — 66 καί 1969 την
νομών Καϊδίτση; — Τρικ.άλ.ων,
συνεζητήθησαν δέ έπίσης θϊματα
σννδεόμενα μέ την βιομηχανικήν
περιοχήν Βόλου.
Οί γηγενεΐς βοηθοΰν είς την έκφόρτωσιν έφοδίο,ν άπο τό αγγλικόν έλικόπτερον πού τα μ,
τέφερε διά τοΰς πληγέντας * πον τόν τυφώνα Παν.'.στανού;.
ΑΔΕΙΑ! ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ
Μιά έντυπωσιακή φωτογραφία τοΟ άγγλικοΰ άερ:ωθου;ιένου
ά:ροπλάνου ΧάΛ^ν,ζρ Σίντελν 801 άντικατέσ.ησ: στίς Οαλάσ
σιες άναγνωρίσεις τό Σάκλετ όν τοΰ πολεμικοΰ ΝαυτικοΟ.
ΕΞΑΓΩΓΙΚΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ
τού ο, όρον παοέχεται Ι/.πτιοσιν 5%
επι τοΡ ποσοΰ αυτόν.
Οί άξιονματικοι, τέλ.ος, οί υπη¬
ρετούντες είς π/.οια υπο ξένην ση- !
ιιαιαν ϋποχρεοϋνται να ί'ποβάλουν ! 5-
σχετικήν δήλωσιν φορολογίας εί-
σοδήματος, ανεξαρτήτως άν έντός
τοϋ ίδίου ετονς εχουν άποκτήσει
καί είσοδήματά άπό άλλας πηγάς
(π.χ. οικοδομήν κλπ.), είς την ο¬
ποίαν πρέπει νά επισννάψουν: α)
(ιιβαίωσιν τοϋ ξένον εργοδότου δια
τύ ΰψος την καταβληθεισών άα,οι-
6ήν, 6) βεβαίιοσιν τοϋ Ν.Α.Τ.
περί των καταύληθεισών εί; τούτο
την νομίμων ΓΪσφαλιστικήν είσφθ-
ρήν, έφ' δσον συντρέχει τοιαύτη
άσφάλισις καί γ) βεβαίωσιν τή;
αρμοδίας φαρολογικής άρχής τής
ζέν^; χώρα;, διά τό ΰψος τού κα-
τα6λ.ητ}έντος φόρου, επί των άμοι-
(.ών τοΰ Αξιωματικόν, έφ' (ίσον αί'-
ται έφορολογήβησαν και εί; ταύ¬
την.
Τό άρξάαενον ετος 1971, έχα-
ρακτηρίσιθη ώς ετος έξαγωγικήν
και κατά την έκφρασιν έτιοήιιων
χειλε'^ον ώς «ετος έξαγιογικής ά-
πογειο'κτεοις». Καί πρός την κα¬
τεύθυνσιν ταύτην, άπο των μέσων
πε-ρίπου τού λήξαντος ετονς 1970,
•'ίθχισε συντονΐσιμένη προσπ ίΐθεια
ώστε μέ την έλευσιν τοΰ νέον ϊ-
του; νά βίμεθα ετοιαοι διά την
έφαοιμογήν καί υλοποίησιν των θί
σντισθέν-τιον μέτρων. Τα μέτρα ταΰ
τα άποδλέποΐ'ν Λφ' ενός μέν είς
την ρύθμισιν διαδιναστικήν θεμά
το)ν, άφ' έτέ.ρου δέ είς την παρο¬
χήν κινήτρων ένισχν<σεως των έ- ξαγωγών. Τό σπονδαώτρρον την έξ αυ¬ τήν ληφθεντον με'τοιον, ήτο ή ΰπ' όριθιιον 1 .">74 ) 22.8.70 ά.τό((ΐισις
τή; Νοαισιματική; Έιπιτροπτ];, πε
οί την ε"ίδικήν έξαγωγικήν έπιτο-
κιοη1 δι' έπιχειρήσει; εξαγούσας
Οιοαηχανικά, βιοτεχνικά καί μεταλ
λιντικά προιόντα, ήτις έτέ-θη έν
ίσχνϊ άπό 1-1.71.
Το δι' αυτής είσαγόιιενον σΰ-
σττιμα έξαγωγικήν ίπιτσκίιυν —
άναλυθέν κατά την έξαγγελί<η··— ϊίροορίζεται νά αποτελέση, σΐ'μφώ νιυς πρό; επισήμου; τότε δηλώ- σεις, τόν κορμόν των κινήτρίον έ- νισχΰσεως την έξαγ<ογών, έν συν οοτήσει καί πρό; αλλα ληφθησό- αενα μέτςα. ίΚιιί ώ; πρό; τα; άγαθά; ταυ¬ τα; προαιρ-έσει; ουδείς άντιλέγει, ώς ίπίσης καί οΰ&εμία άμφιβολία δύναται νά υπάρξη δτι ή σνγχρο- νος ρμποροκρατία επιβάλλει την λήψιν γενναίων καί ρηξικελεΐιθο>ν
αετρ<ον διά την αντιμετώπισιν ή επί το όρθότερον, ανωτέραν τοπο- Οε'τησιν την πς
(συνεδ·ριασις Ν. Ε. 22.8.70), τής
ανακοινώσεως αυτής (3.9.70) και
τής έν συνεχεία δΓχαοσιεύσεώς τη;
είς την «Εφημερίδα τή; Κι<6ερνή βεο);» (δεΰτεοον ΙΟήιαερον Σεπτε ιιβρίου), μέχρι τή; συγκροτήσ*. ιυς τής ύπ' αυτή; προΰλίπομίνης είδικής Έπιτροίτής (τέλη Δίκεμ- (Ιςη'ον 1970), παρήλθεν ολόκληρον τετράια,ηνον και ανεξαρτήτως τοΰ >εγονότος δτι σιυνίστήιθη καί Ό-
αάς Έβγασίας πρός τόν σκοπόν
αυτόν. Ένω, ώς προελίχθη,, ή ά-
ΊΟΓτασις ετέθη έν ισχύϊ άπό 1.1.
71 καί ήδη άντιμετιοπΐζεται ί] 6α
Οιαιαία κατάργηοις δοχον παρεμφ«-
ρων μέτριον τοΰ παρελ.θόντος κρι
θούν ώ; μή άναγκαϊα —.χεριπτο
σις των ΐιιααρικων καί μάλκττα μή
διαλΐΐιμβανομίντον είς ταύτην.
Τό σπουδαιότερον, δμως, είναι
δτι μήίκυς τό διαννθέν τετράϋη-
νον θά ηδύνατο νά χγικων ΐΛΐτοκκον. 'Τφί-
τταται τό προηγούμενον τής Επι
ΐροπής τού άρθρον 2, τοϋ Ν. 226)
09 πΓρί έπιστρο<ρής τέλονς χαρτο σήμ.οι> μέ την δο&εΓσαν προσαΰξη
σιν, τό οποίον πολ.ϋ ίταλαιπώρΓ,ισΐί
τούς ένδιαφερομένονς, καί δέν πρέ
πει νά επαναληφθή είς τή· προ¬
κειμένην περίπτωσιν.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Ο ΤΡΟΠΟΣ ΑΙΑΘΕΣΕΩΣ
ΤΏΝ ΚΡΑΤΙΚΟΝ ΑΠΟβΕΜΑ-
ΤΩΝ ΚΑΠΝΩΝ ΚΛΤΛ ΤΟ Ε¬
ΤΟΣ 1971.— Έκ τού Έθνικοϋ
"Οργανισμόν. Καπνοΰ, ανεκοινώθη
σχεδιον πράξεως τή; Κυβερνήτι,
κης Έπιτροπής ΚαΙτνΌϋ, διά τόν
τρόπον διαθρσεο>ς τών κιρατικών
άποθεμάτ(ι>ν καπνών κατά τό 6-
το; 1971.
Οΰτο) άπό 1η; ΊανΓη'ασίτ·»· 1971
ή υπό τοϋ ΕΟΚ πώλησι; δι' έξα-
νιογήν τήιν έκ τών κ.ρατ;κ<ΐ>ν άπο
θεαάτων έπςξειργασιιένοιν έξαγω
γίιαοιν κτπνΰΛ· έκ τών έσοδΐΐών
1964 εο>ς 1969, θά πραγαατοποιή-
ται επί τή βάσει μέσιον τ ιιών έ-
Π.Α. των αντίστοιχον καπνών ε¬
σοδείας 196.1, αΐτινες πι?ριλαι»6ά-
νονται εί; τού; έκ.δθ'θέντας (γγο
τή; ΕΟ'Κ ίπιστιιΐί,ονς πίνα-κ'ΐς έζα
γονγων ελληνικήν καπνών έξαγω-
γικής πΐτριόδαν 1969—1970. ΕΊ;
πε-ριπτώσει,ς μή ΰπάρξειος τιμΛ)ν,
λόγω μή πραγματοποι-ΓΠΐΣ<ος έξα- γωγων, είς ώρ·σμένα; πιροελεύ- σεις ποικιλ.ίο- καί πό ότητο; κτι- πνών, αυται καθο^ονται δι' άπο ΐτσ~ί·>ς τού πρι->έδ;ον τού ΕΟΚ.
Έ.τι των ώ; ανο> τιμίον θά ίΐπο-
λογισθή έ'κιττοκτις κατ' έσοδ·είαν,
πρπίλ^νσιν ναΐ πό κιλ^αν, κνμαινο
α-ένη ('πό 50% κο; 40%.
^ Έξ αλ λον, συμφίίη'ίος πρός έ-
τέίκιν Λνακο^ϋΐισ-ν τοϋ ΕΟΤ, κα¬
τά τό 1970, «αλλ .Ριογήιθ,,σαν 846
ΓΤοέμαατα Κ'ΐπνήν τής ποικιλίας
«Βιρτϊίνια», ή δέ πα,η ιχθρΐσο. πό
<ν>της νποιλ.ογίϊεται είς 183 τόν-
νο'·ς. Ή πό ότη; τ^ΰ .τοοιόντος
κρίνρται κα.υτέρ.α τής πρρνσινής
>.αί ένθΓ-ο.ρίντκή διά την σι·έχι
σιν τή; κ-αλλιεργείας.
Παιραλλήλο»; υπό τών ένδ.αφε.
ροιιένων έπιχειρήσρον επισΓΗαίνιρ
ται τό ηνΕημένον κόστο; τής καλ
λιεργείο; των καπν<Τη· «Βιρτζίνιχ.>
καί αίτεΐται ή λή(η; σχετικήν μέ
τρο>ν.
ΤΗΝ .".νν ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΤΗ
Ι ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΡΟ
ΣΦΤΓΉΣ ΚΛΤΛ ΤΟΥ κ. ΚΙ¬
Α ΡΧΟΤ.— Διά την όην Φε6ρ·ονα
ρεώ
κ.λ·π. εί; .τ 'οΐπτωσ,ν μ,εταβιβάσε-
ι»; έξ έ.τα/.θ3ΐ; ή χορ·ιστικής α»
τία; κ.λ.π. .ν.ο.'.η,
Διεοκ-ριν^εται α':ι τα κατβ,Ολ.η-
θέντα πασά φό;<ι>ν &ά γενο-αένα,ς
ώ; άνω μ τ ώάσπ; /^ άπό Ι.ΐ!
1970 μέχρ. ιιΐ; δ μοσ;εύσ.εω,ς τού
παρόντος Ν. Δ. (17.4.70), δέν έ-
π.στρέφθΛ'τ ■ .
ΔΙΑΓΡΛΦΙΙ 4 Λ. Ε. ΕΚ ΤΟΤ
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ— Ή Έ
πιτροπη Κ.φ'ΐλ.αιαγοράς σΐ"νε,λ.θοϋ
σα υπό τή/ πςιΐΓ'δοί,πιν τού διο.κιγ-
τοΰ τή; Τς-.τέςηί τής Ελλάδος
κ. Ευστ. 1 Ιανα, άπεφάσ.βεν ομο¬
φώνως την δ.αγραψήν έκ τοΰ Χρη
ι μ'ίιΤΐσιττ^ιο ι Αθηνών των άνη)πιΊ
1 θ(')ν Άνο,νΐ' Ι ι) Έγο, ςιΓΗΟν :
1) Χηιι,κής Βιοαηχα,νίας. 2)
Έλληνική; Ί'ριουργίας. 3) Έλ-
• ληνικής Άληι5ο&ΐΙιηΧαν(ας καί
4) Έλλην κης Έταιορίας Λαιιιπτή
ί>ων ΟΣΡΛΜ.
Ή διαγραφή τών ώς άνω {τλι
ρειών εγίνετο διότι αυται δ*ν συν
εα,ορφώθησαν ποό; την έπιδαλ.λ-ο-
Ιμένην υποχρέωσιν αυξήσεως τοΰ
| μετοχικοΰ ,-.ίφαλχιίου, μέχρι τοΰ
! προβλ.επο.μέννι> κατωτάταυ άρίου
την δέκα ίκατομ. δρχ., συιιΐφώ-
■νω; πρός τάς διατάξεις τοΰ Α.
Ν. 148)68 (παρ. 2 καί 4, τού Αρ¬
θρον 2), «Περί μέτρων πρός ενί¬
σχυσιν τής Κ&φαλΛΐαγοράς»
ΗΤΞΗΜΕΝΗ Η ΧΡΗΜΑΤΟ-
'Τπό τοϋ ΙΙοεοδομικυΟ Γραφείου
'Οηνί)ν ενεκρίθησαν αι κάτο>βι
άδειαι ανεγέρσεως οικοδομήν:
Εύαγ. Εύσταθΐον, 6όοοφο;, ό
δός Άγς-αιήν 19 "Αγ. Άρτέμίο;,
δρχ. 1.825.000 μι,χ. Χ; στόφορο;
Μ ινουσέλης.
Ν. ΖυΖ.άς, 5όρ·οφο;, όδό; Άο-
τοτίνη; ΙΙογτοάτι, δρχ. 9<Κ).000 ΐχ. Ι. Ζίΐζά:. Λ. Κο'ΜακίΗ'λη; — Γ. 11τχ>ού-
νιας — Γ. Χαρβάτης Ο.Ε., 5άρο-
'(ος,. όδός ΙΙετς.'Λου 13 "Αγ.α; Έ-
Λενθέοιος, δρχ. 1..Ί2Ο.000 μηχ. Ι.
Ινι//ιντ;ακ.ης.
Ι Κόκκιοτο: 2οκοαος, όδό;
Λύντου 40 Γ/ννφάοα, δρχ. 380.00(1
μηχ.
II.
Γεωίας,, άνευ τή;
οε<ος τού Αντονόαου Σφ Ός>γανΐ/σμοϋ (Α.Σ.Ο.). Τέλο;,
ν.«,θ<ΐίςίσθτ| δπιο; διά κ.οη·ή; αποφά¬ σεως την κ.κ. {<φντουργών Οίκονο- ιιιχων καί Εμπόριον» ρ"θιαι·σθοΰν οί ί»οοι Γφαομογή; τής ληφθείση; ά- βτοφάσ^ιος. ΔΑΝΕΙΟΔ.ΟΤΗΣΙΣ ΤΩΝ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΓ.Ν Λι' άποφάσεω; τού ίιπονργοΰ Οίκονομικ«)ν (ΦΕΚ 937 Β'), πά- Οεσχέθη ή εγγύησις τού 'Ελλιτνι- κού Δημοσίου πρός την Άγροτι- κήν Τράπεζαν τή; Έλ.λ.άδο;, διά Την παρ' αυτή; χορήγησιν δανείον αέχρι ποσ-ν 20.000.000 δρχ. είς την "Ενωσιν Πτηνοτροφικών Σννϊ- ταιρισαων Ελλάδος, πρό; συγκ.έν- τρ^,χην κατά τό τρέχον έ'το; ζων- τα; βά·ρον; όρνιθίων μέχρι 1.000 τόννων. ΛΟΤΗΣΙΣ ΤΟΤ ΙΔΩΤΤΚΟΤ ΤΌ ΜΕΩΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ. — Κατ' άνακοίνχικτιν έκ τού νπονρ γ?ίοΐ' Συντονισιιού νέα.ν άξιόλο· ον ανοδον ένεφάνισε κατά τόν αήνα Όκτο>βριαν 1970, ή χρημα-
τοδότησι; τοϋ ίδΐίι>τικοϋ το,μέως
"ής ©ϊκονοιιίος, τό σ'νολ^ο(όν ΰ-
ψο; τή; όπικα; άνελθόν είς 109.
0Φ3.ΟΟΟ.ΟΟ0 δ^αχιιάς, έσημίίοχ»
ούίξησιν έναντι τοΰ ποοηγουμέ-
ναυ μηνό; Σεπτέμβριον κατά 2.
285.000.000 δραχμάς. Διευκρινί.
υεται δτι είς τό συνολικόν ποσόν
τής χρτ;ματ<,δοτήσΐο>ς δέν σιμπε
οιλαμίνάνεται κονδύλιον 6.440.000
Ή)0, αφορών είς τα διβ,γιοιαφέντα
άγροτικά χοΐη.
Ή σπιΐιεκοιθρΐσα ίξ δλλου, κα-
θαρά αϋξησι; ίντό; τοΰ 12μήνον
ιερ όδ<ηι Νοταβρίον 1969 —Όκτο) 6ρίο-υ 1970, ανήλ.θεν εί; 20.746. ΟΟΟ.ΟίΐΟ Τ, 23,3%, όφίίλ^ται δέ είς την ανοδον ττδν πιβτοδοτήβε- ΐ'ΐν, πρό; δλου; γενικώς τούς πα- ραγωγικοΰς κλάδο'ς τής οΐκονομί καί «ίδικ^ΛΤε^ον: α) Τής γειυο γία; κητό. 2.667.000.0Ο0 δρχ. η 1Η,61γ, (ί) Τής υεταπιηιησεως κλ- Ί*/ο, δ) Των λοιπήν παραγο)γικών ίμπορίου κατά 1.78Ο.0ΟΟ.00Ο ή 18. κ.λ.άδοον (ναυτιλία, τσιιριοχιό;, ο'ι- κκταό; κ^,.π.) κατά 7-556.0ΟΟ.000 ή 33,6%. Α. ΓΡΗΓΟΡ1ΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔ1ΣΙΟΛΌΓΟΣ Δ*χ-αι Βηλαρά 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου ('Ομόνοια) 9 - 1 καΐ 4 - Ι μ μ· Τηλ. 525-88Τ ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος δακτυλογρ*- φος μ,όνον δι* απογευματιναί ώρας. Ηλτνροφορίαι είς τ4 γϊ*ξαμαίΝί25Τηλ
Ή ία»τεΐ7)θΐεί<ΐ(ΐ ΛρόΛο,ς είς ττγν μιάιχην κ,ατά τοΌ αληθ<ΆΡΐ<ιμον υπήρξε το στ}ααντυκώτι?|ςιον γεγο- νος κιατά τό λήξαν ετος είς τικν οΐκο^'οιαιικόν τομέα την ΗΠΑ. Ό πλτ|θο>ρι<—.κ,ό; ρυθιιυός επαι σε νά έπιταχύν εται αί δέ τάσεις παρά τάς διακυμάΐνσεις ήσαν μάλλον με το>οπιαβεϊ; έν σχέσει μέ τάς αύξή
σ«ι< των τίμιον. Βεβαίως ή παραΤΓ,ιρηιθάσα ΰψω σις τού δείκιτον άνρργία;, ήτις ή- κιοΛθ'ύθησιε τόν μετριασιμόν των πληθί»Γ»στινών πιίαιεων, ουδένα ηύχαιρίστησε. Σημί/οΰτα', ("μ ■>;,
τό γεγονο;, «τι ή αύξησις τού δεί
κτου άνίιργνας καϊ ή πτήσι; τοϋ
δείκτου παιραγωγη; —γεγονοτ ι α
τίνα ή^ολονθτ}αιαν τα .τιες— υπήρξαν ήπιώτιερα οίαοδή-
πστιε έκ των τεσοάρων γενικώς
παιραδιεδεγμενων —ριόόο'ν ΰφέσιε-
ως, αί οποίαι έσημειώβηριαν είς
τάς ΗΠΑ μ^ταί-ϋ των έτήν 1948
καΐ 1961.
Ούτοι, πολλαί ύ.τίιρβασίαι έξοιυ-
δττερώθησαΐν διά τής έπιβραδύν-
σεως τοΐ' οίκονοτ.ακοΰ ριθιμοϋ κα-
τά τό 1970, χμ ετέθησαν ήδη, στα
θερά βτιμτλια διά την ανάληψιν
νε'ας .τροισποιθιείας δι' οικονομικήν
ανάπτυξιν. 'Επ' αυτού αί .τε|;ί τό
τέλ»ς τού ετους πφοιολέψΐΐΐ σνμ-
φαχνοϋν ότι ΐντός τοΰ 1971 Οτι ση
μειχυβή αυξηθή; τή; έθνιι/ή; ηη-
ραγωγής κατά 3%, ήτις θά έχη ώς
συνέπίοαν αύξησιν τίον τιμίων κια-
τα τί<«σιαιρα τοίς εκατόν περίπηυ Εναντι 5,23% τοΰ 1970. Ιΐν-»ς τοΐτο^ς ίιτοΎΡ-ΊΐΊμι'/'^τΚΜ ότι τό σύνολον τής έθνική; ικυρα γωγής κατά τό πιρω,τον τιρίμηΛιο'ν τοί' 1070 ίοιημΐίιοηιε πτώσιν κ,αί διά τό ύπόλοιπιον τοΰ έιονς. .τα»ριέ- μεινεν «Ις τα αντά περίπιοι» έπίπιρ- &α τοϋ προηγοιτμένοΐ' ετιοη·ς. Ό πιεριοριομιός τής κμνήοιε»; τού χ;ρή ματ&ς καΐ των πιστώσειων κατά τό τελΐϊΐΤιαϊθΛ' μρ,οος τού 1969, θεω- ροΰνται ώς οί κυριώτεροι ά γοντε; τής οΊκο,νοΊΜκίή; έπιβραδύν σεο»;. Ό ρΊ>θιμός οοίξήσΐίως τώ·ν
τ.υήν ήτο μετρίοπΌ,θής, ένω ό δ»ί
κτΓ,ς τής άνιεργίας ηυξήθη, σημαν
τικώς, κατά την δι«!ΛΊεΐΛν τού
ϊ-'τους. Τόν παριελιθΟΓντ,ΐ. Νοήμδρι-
ον ή Ανε ριγία άνήλιθε κατ' ανώτα¬
τον όριον, ίΐς 5,8% καί ό μΜ>ς
δρ©; αύχοΰ νπιβ' δλον τό ετος, δι."
τηοήθη είς τό «βώιιρδαν των 5%.
Τα κ*-ΐ'ίσιαν στ^ιχντικο»; λ ό
γι;) τής πτυχίω; άφ' ενός τοϋ δεί
κτου .τιωλήσκον «αί άφ' έτερον
τής ανξήηεκ'ΐς τοΐ> κόστον; ΓΓθιρια-
γωγής.
ΑΊ ν:(ΐιβίματοιχκΙ Αρχαί της
χώρας άπό τοΰ; Γτ,οίΐΊτ<>ν«ί μήνα:
τον 1970, ηοχΜΐαν αίρουθΐι τοϋς
πε<>ιο<οι,σιμοΐ'ς εί; την κι«λθί(χ-(»ίαν τού χιρήωατο; καί τή; παιθοχής των πΑστο>οε<'>ν. Άπέ>φνγαν 5μος
νά έπαΛ'έ'.λ&οικν εί; τό Λράτερον
καθ έστω; τής πλήρους έλετθεοί-
ας. ΙΙροϊ τό τέλος τού ετο><; εδη- λαΰτο ϋτι ϊπέβτη ό χιοόν^ς διά. την ί.τιναιΐΓθοάν τής οίκιονομίη; εί; την οδόν τής άνόδαυ κ«ί μέ τοηΰ τον ρνθμόν, ώστε νά .-ΐοοέλθη πτώ σ.ς τού δΐι'κτον τής άνί^γίας. Ωρισμένα, ομως, των μελιόν τον ΆνεξΓ/ί/τήτου Σνμιδονλίοα1 των ΤςκιΛ?ζώ·ν ίΪΡφραΛαν άνηθΛ'- γνα- (5); π·ρός μία'ν άτιό.τΐΒΐραν ε π ι,ναφοηάς τού δείκτίΛ' ά,ταΛχολη π,ε<ι>ς είς ίη|»ηλά έ,τΐίπιειδα καΊ ειίς
χρόνον βΐ"ντοια(ϋΤ6ς>θΛ· τοϋ κανοντ-
ΙΊ,ιρώ ταύτα, κΜ&εριν-ηττικιοΙ έκ-
πί>όα(ι>π:οιι έξοΜολΛ^ιβούν •αποθ'θί-
ατοντες τάς πρβαώαεις διά μκιν
ιο νήν «κιγΜοιοην» των ήμιε-
κιαϊ τ*»ν τιμών. 'Επίσιηις
ουιέρριψα .τιοοτάΛΐπς, σιιμφο'ινως
,τρός τάάς ό.τοί((ις ή Κυ(>Γθνησικς
θ έΐήτπ την οίκΐ-ρΐθΐλή (Π'μμόθ-
ιιιυιθΐν πηός ιιίιαΛ' αιειοάν βίδικ<ον «γ^αμιιΐιΰίν καί κιριτηιρί(ι>ν», τα ό-
χοΐα. θά πιριέ.τιει νά διέ.ιιοιιιν· τάς
ήτιεα<θίινοιΐ'; άίθκράοιει; επί θεμά- των ήμειροιαισθίιον κιτΐ ΠΡΟΟΔΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ Ο.Ο.Σ.4. Ά πό στοιχεϊα παρεχόμενα ίαό τής Έθνικής Τραπέζης, προκύ- τουν τα άκόλουθα: Συμφώνιυς πρός στοιχεϊα τού Όργανιβμοϋ Οίκονομικής Συνερ- γαοίας κ.αί Άναπτύξειυ;, ή Ελ¬ λάς ήτο πέρΐΌΐν ίπιχεφαλής των χωρών - μελ.ών αίτοϋ, άπό άπό- ι|ιεως ίξελ.ίξειο; πολλών ίκισικών μεγεθών τής ο'ικονομίας της. Διά τού ίπιτεύγματος τούτον, ώ; έτό νισε καί ό ϋπουργός ΣιιντοΜσμοΰ κ. Ν. Μακαρτϊος, μειοϋται ή άιό στάσις ή ό.τοία χορίϊπ την 'Ελ- λάδα άπό τα; οίν.ονοιιικως .τροη- Υίΐήτις χώρας. Ή Έλ./.άς ηίίξησε .τέρυσι τό ε¬ θνικόν τη; είσόδημα κατά 7,7% έναντι μέσης αυξήσεως 5% των χωρών τού ΟΟΣΑ, ύποληφθεϊσα μόνον τή; 'Ια,το/νίας. Άξιοσηιιεί- ιοτον έν προκειμένφ είναι τό γρ- γονός, ότι ή σνο.6ολή τής μετα- ποιήσεως είς την δημιουργίαν τού έθνικοϋ προιόντος έσημείιοσε πε- ραιτέρ<ι) αύξησιν συνεπεία τής τα χυτάτης άνόδου τής βιομηχανικώς παραγωγής (12%). Εις τον το- μέα ατ'ιτόν ή "Ελλάς κατέλαβε την τρίτην θέσιν μεταξϋ των 19 χω¬ ριόν τού ΟΟΣΑ. Έξ άλλον, σηιιαντική πρόοδος ε.τετενχθη είς την δραστηριοποίη- σιν πλέον ίξριλιγμένων μορφών τής 6ιομηχανικής παραγωγής. Ου τως, επί των έπισκοποιιιένων ίαό τού ΟΟΣΑ χωοων, ή Ελλάς κα- τα?Λμ6άνει, άπό πλενρός οι-θμοϋ αύξήσεοίς τής παραγογή;, την πρώτην θέσιν είς τόν κλάδον τής μεταλλουργίας (34%) καί την δευ τέραν —μετά την ' Ολλανδίαν— θε'σιν, εί; τόν ναυπηγικόν τοαέα. ΑΊ ΰψηλαΐ έπενδύσεις παγίου κε φαλ,αίου τοϋ δημοσίου καί τοϋ ίδιω τικοϋ τομέως έδημιονογτισαν νέας είκχαιρίας άπασχολ.ήσρΐ');, μέ σννέ πειαν την σταθεράν μείωσιν τή; άνεργίας κατά 18% κατά τό 1968 καί 20% περίπον κατά τό 19ΙΊ9. Δΰο ιιόνον χώοαι τού ΟΟ Σ Α εί¬ χον νά έπειδείξονν ταχύτερον ρν- θμόν μειώσεως άνεργίας. Εί; την ρϋνοικήν πορείαν τής οίκονοιΐΓ/ής δοαστηριιιτητος κατά τό 19«9 (Τυνέ6αλεν ή μεγάλ.η (ΐΰ- ξησις τή; χρηματοοοτιισεως, άνελ θούσα είς 20 δισεκ. δςαχμών ή 21%, έναντι τοΰ ποΊΐηγοιιμένου ε- τους, καθ' ην στιγμήν είς -τλϊί- στας χωρή; έφηςιμοσθη πολιτική πιστωτικών πΡ£>ιον μρ.
τςκιιν καί ρν«θμίσειον διά την πςιο-
ώθησιν των στόχο>ν τούτων.
Ή έναρμόνισις καί δ συντονι-
σμό; των πενταετών καί έτησίων
τρογραμιιάτ-ιν δημοσίιον καί πα-
ραλλήλων επενδΰσειον ώ; καί τιαν
επρνδνσεοιν τοΰ ίδιιοτικοϋ τομρω;
τιοό; επίτευξιν των υπό άντιστοί-
χων .αρογρπιιαάτων οικονοαική; ά-
ναπτΰξεω; τιθε'μεΛ-ων στόχυιν επι
έθνική; καΐ περιφερειακής 6άσ;ως.
Ή εισήγησις επί των ,ταία-
πειιποαενοιν αυτή σχεδίοιν νομοθε-
τικών δ.αταγμάτοΐν καί άποφάσε-
ων τής διοινήσε<υς διά την υλοποί¬ ησιν των αέτοων πολιτική; καί θε- σιιικών μεταορυθαίσεοη·. Ή γνοιαοδότησις ε .τί έτερίον θειιάτων ('.ασική; σημασία; διά την ανάπτυξιν τή; χώρας, παραπεμ¬ πόμενοι ε.ίς αυτόν υπό τοΰ νπουο- γοϋ Σ ι·ντονισμοϋ. Άνα<ΓΓρεται, έξ άλλον, ΰτι δύ¬ ναται νά καταοτίίίονται όμάδες έξ ιδιωτικήν ίιιπειηογνοιμόνίον καί ύ- πηίΐεσιακών στρλεχων, πηός σιη>-
κέντοωσιν στοιχρίω-ν καί πληηοφο-
ριων ή με).Ρτην ειδικήν Ομμάτων,
πρός διε>κύλΐΛ·σιν τού έργον τή;
Κεντοική; Γνωμοδοτικής "Εαιτηο-
πή; Προγιράιιιιατος Οίκονοιιι/"ή;
Άναπτΰξειος.
ΒΙΟΜΗΧ Α Μκ"δΥ" ~Ω~ΡΟσ"
Π'οσφέρεται πρός μίοθωσι» ίχ
τάσις 4 στρεμ+ιάτων, 12ον χνλιόιιε
τοον Έθνικής όδοΰ Τατοίου, πολι)
ετής μίσθωσις.
Πληροφορίαι Δικηγόρος Μ. Πά
6τσγε«ρνίου Τηλ. 544-028 καί "92
110.
Άγγλικά έλικόπτερα άπεγειώθησαν άπο τδ Βρεταννικδν πο¬
λεμικον «"Αφοβος» μεταφέροντα τρόφιμα καί φάρμακα είς το'»ς
πληγέντας άπό τόν τυφώνα πληθυσμούς τοΰ Πακιστάν.
ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΙΙ ΚΑΤΑ ΣΤΑΣΙΝ 1ΉΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
ΚΥΜΑ ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΞΕΝΩΝ
ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗΝ
ΒΑΧΙΚΟΧ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ :Η ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΧΩΡΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΚΡΛΤΟΣ ΤΟΤ
31% ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΔΕ Ν ΑΙΙΟΘΑΡΡΤΝΕΙ ΤΟ ΞΕΝΟΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
ΝΑΤΡΟΜΠΙ, 6 Ίανοναοίου-
— Τό π,ρστικον αΐτΐ"ιΐι<ι των δι' άσκη<τιν έλεγχον ίπΐ Οασ -/ών τομέιον τής ίδΐίοτικής οίκονομίας, ώ; καί διά την άπόληψιν μεγαλντε ρον μεριδί ου έκ των κερθων, άποτελούν πα- ράγοντας συαδάλλοντας είς τόν όλ-ασχηματισιμόν των οΊχονομικών σχέσεο)ν είς την ήπΐΐρον αυτήν. Αί ϊθνικαποιήίΐεις κατέστησαν γεγονός τής έπιχειρ-πματικής ζωή; είς την Άφρικήν κατά τό 1970. ΟΊ ξένοι Οΐκοι, οί όποϊοι έ'χονν ίγκαταστησϊΐ ΰποκαταστήματα έν άντελήφθησαν ότι πρ«ιει νά διδαχθοϋν νά ζοϋν μέ τό έν&ε χοαενον τής κρατικοποιήοεω;. Με- ςι.Λοί μάλιστα, ,τροσπαθοΰν νά στρΐψοΐ'ν τό ένδεχόμεΛΌν αύτό έπ' Χείρα έθνικοποιήσεων είς Ζάιι- πιαν, Σιέρρα Λεόνε, Οϋγκάντα, Σονδάν κ«.ί Σομαλίαν, συνέβαλαν Γις την διαμόρςρ<οσιν μερικήν κα- νονισμήν των κρατικοποιήσειι>ν εί;
Άφρικήν, οί όποϊοι, εάν εφαρμο¬
σθούν θά ηδύναντο νά σταθεοοποι
ησονν τάς προοπτικάς των έπεν-
είς αυτήν την "Ηπΐΐοον.
Έξ ϊσου ένδιαφέφονσαι πρός
τάς χώρας πού Ιχουν προβή είς
νρατικοποιήσεις, είναι καί έκεϊναι
οί ό.τοϊαι δέν έ'χονν πραγματοποι-η
σ-ι τοιαύτας. Ή Κέννα, ή Νιγη
ρία καί τό Κογκό (Κινσάσα) &ει-
ννΰουν ίίτι έπιίητοϋΛ' την μέσην Λ-
δόν, ένω ή Άκτή τού Έλ'
οτον, ή Γκαμπόν κο.1 αί νπύ των
λειικών κ^ιαρχούμεναι χήραι τής
Νοτίου Άΐρρικής έξακολουθούν νά
την «λΐιμπεραλιστικήν»
πολιτικήν τίίς καλής >ποδοχής τού
ξένον κεφάλαιον.
Ή αικρά Ζάμπια, μέ την σηιμαν
τικήν εξαγωγήν χαλκοϋ, ήνοιξε
τόν δοόίΐον τής άναπτύΕεως τής
στρατηγικής των έθνικοποιήβεων
τίς την άφρικανικήν "Ηπειρον.
Πρό τινος, δ πρόε&ρος ΚάοΐΛτα,
διετίνπικχΐ την «οικονομικήν τού ε¬
πανάστασιν», αναλαβών τόν ελεγ
χον «'ίλων των ξένων τραπβξων, &
σκαλιστικών έταιρειων, ώς καΊ άλ
λ<ον έπΊχειρήσειον είς Ζάιμπιαν. Ό Κάουντα έξαιπελυσε τό κϋιια έθνι- ν.ο.τυιήστω; τό 1969, άφού «εκά¬ λεσε» τα; δύο μ«γά>.ας έταιοεία;
χαλκοΰ (μέ άμερικανικά καί νο^
τιοαφθΐκανικά κεφάλ-αια) νά π<ι>-
λήσοΐ'ν είς την κυβέρνησιν τής
Ζάμπια, τό 51% των μετοχήν των.
Ή Σιέρρα Λεόνε, χώρα τής
Άφρικής, άπεχοι»σα τής
'Ίάαπια 3.000 μίλια, ένσυνειβήτω;
)'ικολοΰθη<ϊε τό παράιθειγμά της τό 1970, δταν εζήτησεν άπό δρεταν- νικήν έται^νίαν έξορΐιξεω; ά»<ι- μάντΐι>ν έργαζομένην εί; την χιό-
ραν αυτήν, νά έκχωρήση τό ίδιον
ποσοστόν είς την κυβέρνησιν.
Οΐνοντμολόγοι πον ειιιελ-έτηβαν
την έιμπειρίαν τή; Ζάμπια. Φσε τόν Όιμπότε εί; άτισθοχώ-
ρησ·ιν. "Ηρχισε διαπραγιαατεύσίΐς
διά σΐ'νεταιρισμόν μέ 6άσιν την ί-
σοιιοι·ρίαν, μέ δνο μεγάλας έται-
ρείας πετρελαίων, ΐγγ>ώμενος την
άμεσον πληρίομήν των μετοχήν.
Ή σύγχι«ις έν τούτοις, πού προε
κλήθ·η άπό την πολιτικήν την κρα
τικοποιήσεων βί; Οϋγκάντα, άνη-
σνχησε τό ξένον κεφάλαιον.
Ή Σθιμαλία, ή όποία άντιμε-
τιόπισεν ΐπιδείνοκτιν τής οίκονο-
μική; καταστάσΐιο; μετά άπό τό
στρατιωτικόν πφαξι·κοαη,μα τοϋ ε-
του; 1969, άντηγωνίσβη την Ι¬
ταλίαν, κύριον οικονομικόν έταί-
ρολ', κρατικοποιήσασα τα; ί<πό ι¬ ταλικόν έλεγχον τραπέζα; ώ; καί έταιρία; σαν.χώρεω;, ήλεκτρισμοΰ καί πετρελαίων. Κατά τού; ίσχν- την ζένιυν ενδιαφερομέ¬ νων, ή άντιπαροχή υπήρξεν άπρύ- σφορος. Ή πρακτική ποΰ ηκολούθησε τό Σο<δάν, ήτο ίσ<ΐ)ς ή χριροτέρα. Ή στρατιωτική κυβέρνησις ίπέλε ξε ώς ήιιεροιιηνίαν τήΛ ποιότην έπίτειον τή; ύπ' αίαής καταλήψε- 5ιά νά εξιγγεί- λη τό πρόγραιιαα την έθνικοποιή- σειον. Ή διαρροή σχετικήν πληρο εβδομάδος πρό τής σχετι κης ανακοινώσεως, ωδήγησεν εί; την έκροήν σνναλλάγματος άπό την χώραν. Τό σχετικόν πρόγραμ μα περιειλάμβανί κρατικοποίησιν νκτά 100% την ϊ,ήν, άσς; — 66 καί 1969 την
νομών Καϊδίτση; — Τρικ.άλ.ων,
συνεζητήθησαν δέ έπίσης θϊματα
σννδεόμενα μέ την βιομηχανικήν
περιοχήν Βόλου.
Οί γηγενεΐς βοηθοΰν είς την έκφόρτωσιν έφοδίο,ν άπο τό αγγλικόν έλικόπτερον πού τα μ,
τέφερε διά τοΰς πληγέντας * πον τόν τυφώνα Παν.'.στανού;.
ΑΔΕΙΑ! ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ
Μιά έντυπωσιακή φωτογραφία τοΟ άγγλικοΰ άερ:ωθου;ιένου
ά:ροπλάνου ΧάΛ^ν,ζρ Σίντελν 801 άντικατέσ.ησ: στίς Οαλάσ
σιες άναγνωρίσεις τό Σάκλετ όν τοΰ πολεμικοΰ ΝαυτικοΟ.
ΕΞΑΓΩΓΙΚΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ
τού ο, όρον παοέχεται Ι/.πτιοσιν 5%
επι τοΡ ποσοΰ αυτόν.
Οί άξιονματικοι, τέλ.ος, οί υπη¬
ρετούντες είς π/.οια υπο ξένην ση- !
ιιαιαν ϋποχρεοϋνται να ί'ποβάλουν ! 5-
σχετικήν δήλωσιν φορολογίας εί-
σοδήματος, ανεξαρτήτως άν έντός
τοϋ ίδίου ετονς εχουν άποκτήσει
καί είσοδήματά άπό άλλας πηγάς
(π.χ. οικοδομήν κλπ.), είς την ο¬
ποίαν πρέπει νά επισννάψουν: α)
(ιιβαίωσιν τοϋ ξένον εργοδότου δια
τύ ΰψος την καταβληθεισών άα,οι-
6ήν, 6) βεβαίιοσιν τοϋ Ν.Α.Τ.
περί των καταύληθεισών εί; τούτο
την νομίμων ΓΪσφαλιστικήν είσφθ-
ρήν, έφ' δσον συντρέχει τοιαύτη
άσφάλισις καί γ) βεβαίωσιν τή;
αρμοδίας φαρολογικής άρχής τής
ζέν^; χώρα;, διά τό ΰψος τού κα-
τα6λ.ητ}έντος φόρου, επί των άμοι-
(.ών τοΰ Αξιωματικόν, έφ' (ίσον αί'-
ται έφορολογήβησαν και εί; ταύ¬
την.
Τό άρξάαενον ετος 1971, έχα-
ρακτηρίσιθη ώς ετος έξαγωγικήν
και κατά την έκφρασιν έτιοήιιων
χειλε'^ον ώς «ετος έξαγιογικής ά-
πογειο'κτεοις». Καί πρός την κα¬
τεύθυνσιν ταύτην, άπο των μέσων
πε-ρίπου τού λήξαντος ετονς 1970,
•'ίθχισε συντονΐσιμένη προσπ ίΐθεια
ώστε μέ την έλευσιν τοΰ νέον ϊ-
του; νά βίμεθα ετοιαοι διά την
έφαοιμογήν καί υλοποίησιν των θί
σντισθέν-τιον μέτρων. Τα μέτρα ταΰ
τα άποδλέποΐ'ν Λφ' ενός μέν είς
την ρύθμισιν διαδιναστικήν θεμά
το)ν, άφ' έτέ.ρου δέ είς την παρο¬
χήν κινήτρων ένισχν<σεως των έ- ξαγωγών. Τό σπονδαώτρρον την έξ αυ¬ τήν ληφθεντον με'τοιον, ήτο ή ΰπ' όριθιιον 1 .">74 ) 22.8.70 ά.τό((ΐισις
τή; Νοαισιματική; Έιπιτροπτ];, πε
οί την ε"ίδικήν έξαγωγικήν έπιτο-
κιοη1 δι' έπιχειρήσει; εξαγούσας
Οιοαηχανικά, βιοτεχνικά καί μεταλ
λιντικά προιόντα, ήτις έτέ-θη έν
ίσχνϊ άπό 1-1.71.
Το δι' αυτής είσαγόιιενον σΰ-
σττιμα έξαγωγικήν ίπιτσκίιυν —
άναλυθέν κατά την έξαγγελί<η··— ϊίροορίζεται νά αποτελέση, σΐ'μφώ νιυς πρό; επισήμου; τότε δηλώ- σεις, τόν κορμόν των κινήτρίον έ- νισχΰσεως την έξαγ<ογών, έν συν οοτήσει καί πρό; αλλα ληφθησό- αενα μέτςα. ίΚιιί ώ; πρό; τα; άγαθά; ταυ¬ τα; προαιρ-έσει; ουδείς άντιλέγει, ώς ίπίσης καί οΰ&εμία άμφιβολία δύναται νά υπάρξη δτι ή σνγχρο- νος ρμποροκρατία επιβάλλει την λήψιν γενναίων καί ρηξικελεΐιθο>ν
αετρ<ον διά την αντιμετώπισιν ή επί το όρθότερον, ανωτέραν τοπο- Οε'τησιν την πς
(συνεδ·ριασις Ν. Ε. 22.8.70), τής
ανακοινώσεως αυτής (3.9.70) και
τής έν συνεχεία δΓχαοσιεύσεώς τη;
είς την «Εφημερίδα τή; Κι<6ερνή βεο);» (δεΰτεοον ΙΟήιαερον Σεπτε ιιβρίου), μέχρι τή; συγκροτήσ*. ιυς τής ύπ' αυτή; προΰλίπομίνης είδικής Έπιτροίτής (τέλη Δίκεμ- (Ιςη'ον 1970), παρήλθεν ολόκληρον τετράια,ηνον και ανεξαρτήτως τοΰ >εγονότος δτι σιυνίστήιθη καί Ό-
αάς Έβγασίας πρός τόν σκοπόν
αυτόν. Ένω, ώς προελίχθη,, ή ά-
ΊΟΓτασις ετέθη έν ισχύϊ άπό 1.1.
71 καί ήδη άντιμετιοπΐζεται ί] 6α
Οιαιαία κατάργηοις δοχον παρεμφ«-
ρων μέτριον τοΰ παρελ.θόντος κρι
θούν ώ; μή άναγκαϊα —.χεριπτο
σις των ΐιιααρικων καί μάλκττα μή
διαλΐΐιμβανομίντον είς ταύτην.
Τό σπουδαιότερον, δμως, είναι
δτι μήίκυς τό διαννθέν τετράϋη-
νον θά ηδύνατο νά χγικων ΐΛΐτοκκον. 'Τφί-
τταται τό προηγούμενον τής Επι
ΐροπής τού άρθρον 2, τοϋ Ν. 226)
09 πΓρί έπιστρο<ρής τέλονς χαρτο σήμ.οι> μέ την δο&εΓσαν προσαΰξη
σιν, τό οποίον πολ.ϋ ίταλαιπώρΓ,ισΐί
τούς ένδιαφερομένονς, καί δέν πρέ
πει νά επαναληφθή είς τή· προ¬
κειμένην περίπτωσιν.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Ο ΤΡΟΠΟΣ ΑΙΑΘΕΣΕΩΣ
ΤΏΝ ΚΡΑΤΙΚΟΝ ΑΠΟβΕΜΑ-
ΤΩΝ ΚΑΠΝΩΝ ΚΛΤΛ ΤΟ Ε¬
ΤΟΣ 1971.— Έκ τού Έθνικοϋ
"Οργανισμόν. Καπνοΰ, ανεκοινώθη
σχεδιον πράξεως τή; Κυβερνήτι,
κης Έπιτροπής ΚαΙτνΌϋ, διά τόν
τρόπον διαθρσεο>ς τών κιρατικών
άποθεμάτ(ι>ν καπνών κατά τό 6-
το; 1971.
Οΰτο) άπό 1η; ΊανΓη'ασίτ·»· 1971
ή υπό τοϋ ΕΟΚ πώλησι; δι' έξα-
νιογήν τήιν έκ τών κ.ρατ;κ<ΐ>ν άπο
θεαάτων έπςξειργασιιένοιν έξαγω
γίιαοιν κτπνΰΛ· έκ τών έσοδΐΐών
1964 εο>ς 1969, θά πραγαατοποιή-
ται επί τή βάσει μέσιον τ ιιών έ-
Π.Α. των αντίστοιχον καπνών ε¬
σοδείας 196.1, αΐτινες πι?ριλαι»6ά-
νονται εί; τού; έκ.δθ'θέντας (γγο
τή; ΕΟ'Κ ίπιστιιΐί,ονς πίνα-κ'ΐς έζα
γονγων ελληνικήν καπνών έξαγω-
γικής πΐτριόδαν 1969—1970. ΕΊ;
πε-ριπτώσει,ς μή ΰπάρξειος τιμΛ)ν,
λόγω μή πραγματοποι-ΓΠΐΣ<ος έξα- γωγων, είς ώρ·σμένα; πιροελεύ- σεις ποικιλ.ίο- καί πό ότητο; κτι- πνών, αυται καθο^ονται δι' άπο ΐτσ~ί·>ς τού πρι->έδ;ον τού ΕΟΚ.
Έ.τι των ώ; ανο> τιμίον θά ίΐπο-
λογισθή έ'κιττοκτις κατ' έσοδ·είαν,
πρπίλ^νσιν ναΐ πό κιλ^αν, κνμαινο
α-ένη ('πό 50% κο; 40%.
^ Έξ αλ λον, συμφίίη'ίος πρός έ-
τέίκιν Λνακο^ϋΐισ-ν τοϋ ΕΟΤ, κα¬
τά τό 1970, «αλλ .Ριογήιθ,,σαν 846
ΓΤοέμαατα Κ'ΐπνήν τής ποικιλίας
«Βιρτϊίνια», ή δέ πα,η ιχθρΐσο. πό
<ν>της νποιλ.ογίϊεται είς 183 τόν-
νο'·ς. Ή πό ότη; τ^ΰ .τοοιόντος
κρίνρται κα.υτέρ.α τής πρρνσινής
>.αί ένθΓ-ο.ρίντκή διά την σι·έχι
σιν τή; κ-αλλιεργείας.
Παιραλλήλο»; υπό τών ένδ.αφε.
ροιιένων έπιχειρήσρον επισΓΗαίνιρ
ται τό ηνΕημένον κόστο; τής καλ
λιεργείο; των καπν<Τη· «Βιρτζίνιχ.>
καί αίτεΐται ή λή(η; σχετικήν μέ
τρο>ν.
ΤΗΝ .".νν ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΤΗ
Ι ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΡΟ
ΣΦΤΓΉΣ ΚΛΤΛ ΤΟΥ κ. ΚΙ¬
Α ΡΧΟΤ.— Διά την όην Φε6ρ·ονα
ρεώ
κ.λ·π. εί; .τ 'οΐπτωσ,ν μ,εταβιβάσε-
ι»; έξ έ.τα/.θ3ΐ; ή χορ·ιστικής α»
τία; κ.λ.π. .ν.ο.'.η,
Διεοκ-ριν^εται α':ι τα κατβ,Ολ.η-
θέντα πασά φό;<ι>ν &ά γενο-αένα,ς
ώ; άνω μ τ ώάσπ; /^ άπό Ι.ΐ!
1970 μέχρ. ιιΐ; δ μοσ;εύσ.εω,ς τού
παρόντος Ν. Δ. (17.4.70), δέν έ-
π.στρέφθΛ'τ ■ .
ΔΙΑΓΡΛΦΙΙ 4 Λ. Ε. ΕΚ ΤΟΤ
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ— Ή Έ
πιτροπη Κ.φ'ΐλ.αιαγοράς σΐ"νε,λ.θοϋ
σα υπό τή/ πςιΐΓ'δοί,πιν τού διο.κιγ-
τοΰ τή; Τς-.τέςηί τής Ελλάδος
κ. Ευστ. 1 Ιανα, άπεφάσ.βεν ομο¬
φώνως την δ.αγραψήν έκ τοΰ Χρη
ι μ'ίιΤΐσιττ^ιο ι Αθηνών των άνη)πιΊ
1 θ(')ν Άνο,νΐ' Ι ι) Έγο, ςιΓΗΟν :
1) Χηιι,κής Βιοαηχα,νίας. 2)
Έλληνική; Ί'ριουργίας. 3) Έλ-
• ληνικής Άληι5ο&ΐΙιηΧαν(ας καί
4) Έλλην κης Έταιορίας Λαιιιπτή
ί>ων ΟΣΡΛΜ.
Ή διαγραφή τών ώς άνω {τλι
ρειών εγίνετο διότι αυται δ*ν συν
εα,ορφώθησαν ποό; την έπιδαλ.λ-ο-
Ιμένην υποχρέωσιν αυξήσεως τοΰ
| μετοχικοΰ ,-.ίφαλχιίου, μέχρι τοΰ
! προβλ.επο.μέννι> κατωτάταυ άρίου
την δέκα ίκατομ. δρχ., συιιΐφώ-
■νω; πρός τάς διατάξεις τοΰ Α.
Ν. 148)68 (παρ. 2 καί 4, τού Αρ¬
θρον 2), «Περί μέτρων πρός ενί¬
σχυσιν τής Κ&φαλΛΐαγοράς»
ΗΤΞΗΜΕΝΗ Η ΧΡΗΜΑΤΟ-
'Τπό τοϋ ΙΙοεοδομικυΟ Γραφείου
'Οηνί)ν ενεκρίθησαν αι κάτο>βι
άδειαι ανεγέρσεως οικοδομήν:
Εύαγ. Εύσταθΐον, 6όοοφο;, ό
δός Άγς-αιήν 19 "Αγ. Άρτέμίο;,
δρχ. 1.825.000 μι,χ. Χ; στόφορο;
Μ ινουσέλης.
Ν. ΖυΖ.άς, 5όρ·οφο;, όδό; Άο-
τοτίνη; ΙΙογτοάτι, δρχ. 9<Κ).000 ΐχ. Ι. Ζίΐζά:. Λ. Κο'ΜακίΗ'λη; — Γ. 11τχ>ού-
νιας — Γ. Χαρβάτης Ο.Ε., 5άρο-
'(ος,. όδός ΙΙετς.'Λου 13 "Αγ.α; Έ-
Λενθέοιος, δρχ. 1..Ί2Ο.000 μηχ. Ι.
Ινι//ιντ;ακ.ης.
Ι Κόκκιοτο: 2οκοαος, όδό;
Λύντου 40 Γ/ννφάοα, δρχ. 380.00(1
μηχ.
II.
Γεωίας,, άνευ τή;
οε<ος τού Αντονόαου Σφ Ός>γανΐ/σμοϋ (Α.Σ.Ο.). Τέλο;,
ν.«,θ<ΐίςίσθτ| δπιο; διά κ.οη·ή; αποφά¬ σεως την κ.κ. {<φντουργών Οίκονο- ιιιχων καί Εμπόριον» ρ"θιαι·σθοΰν οί ί»οοι Γφαομογή; τής ληφθείση; ά- βτοφάσ^ιος. ΔΑΝΕΙΟΔ.ΟΤΗΣΙΣ ΤΩΝ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΓ.Ν Λι' άποφάσεω; τού ίιπονργοΰ Οίκονομικ«)ν (ΦΕΚ 937 Β'), πά- Οεσχέθη ή εγγύησις τού 'Ελλιτνι- κού Δημοσίου πρός την Άγροτι- κήν Τράπεζαν τή; Έλ.λ.άδο;, διά Την παρ' αυτή; χορήγησιν δανείον αέχρι ποσ-ν 20.000.000 δρχ. είς την "Ενωσιν Πτηνοτροφικών Σννϊ- ταιρισαων Ελλάδος, πρό; συγκ.έν- τρ^,χην κατά τό τρέχον έ'το; ζων- τα; βά·ρον; όρνιθίων μέχρι 1.000 τόννων. ΛΟΤΗΣΙΣ ΤΟΤ ΙΔΩΤΤΚΟΤ ΤΌ ΜΕΩΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ. — Κατ' άνακοίνχικτιν έκ τού νπονρ γ?ίοΐ' Συντονισιιού νέα.ν άξιόλο· ον ανοδον ένεφάνισε κατά τόν αήνα Όκτο>βριαν 1970, ή χρημα-
τοδότησι; τοϋ ίδΐίι>τικοϋ το,μέως
"ής ©ϊκονοιιίος, τό σ'νολ^ο(όν ΰ-
ψο; τή; όπικα; άνελθόν είς 109.
0Φ3.ΟΟΟ.ΟΟ0 δ^αχιιάς, έσημίίοχ»
ούίξησιν έναντι τοΰ ποοηγουμέ-
ναυ μηνό; Σεπτέμβριον κατά 2.
285.000.000 δραχμάς. Διευκρινί.
υεται δτι είς τό συνολικόν ποσόν
τής χρτ;ματ<,δοτήσΐο>ς δέν σιμπε
οιλαμίνάνεται κονδύλιον 6.440.000
Ή)0, αφορών είς τα διβ,γιοιαφέντα
άγροτικά χοΐη.
Ή σπιΐιεκοιθρΐσα ίξ δλλου, κα-
θαρά αϋξησι; ίντό; τοΰ 12μήνον
ιερ όδ<ηι Νοταβρίον 1969 —Όκτο) 6ρίο-υ 1970, ανήλ.θεν εί; 20.746. ΟΟΟ.ΟίΐΟ Τ, 23,3%, όφίίλ^ται δέ είς την ανοδον ττδν πιβτοδοτήβε- ΐ'ΐν, πρό; δλου; γενικώς τούς πα- ραγωγικοΰς κλάδο'ς τής οΐκονομί καί «ίδικ^ΛΤε^ον: α) Τής γειυο γία; κητό. 2.667.000.0Ο0 δρχ. η 1Η,61γ, (ί) Τής υεταπιηιησεως κλ- Ί*/ο, δ) Των λοιπήν παραγο)γικών ίμπορίου κατά 1.78Ο.0ΟΟ.00Ο ή 18. κ.λ.άδοον (ναυτιλία, τσιιριοχιό;, ο'ι- κκταό; κ^,.π.) κατά 7-556.0ΟΟ.000 ή 33,6%. Α. ΓΡΗΓΟΡ1ΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔ1ΣΙΟΛΌΓΟΣ Δ*χ-αι Βηλαρά 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου ('Ομόνοια) 9 - 1 καΐ 4 - Ι μ μ· Τηλ. 525-88Τ ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος δακτυλογρ*- φος μ,όνον δι* απογευματιναί ώρας. Ηλτνροφορίαι είς τ4 γϊ*ξαμαίΝί25Τηλ
ΙΙΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΡΤΛΟΙ
Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ
ΕΡΑΤΟΓΣ — ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ Γ. ΜΕΛΛΟΓ
__Ι"___
Ό Βασίλειος υαζΰ μέ τόν Γοη-
γάβιο τόν Ναζιανζττνό, σάν ουό
όλόφωτβ Λστέ·οια φ-ώτισαν τόν
μήϋοο ούοανό καταστρέφοντας τίς
—κνές κουρτίνε; πού ποο«.ταθοΰ-
οαν νά σκ«πάβουν την λάμψη τής
Χοιβτιανοχτύνης, καί ετ<Λ ββΐβαν ,τολύ, πολύ 6α&τ*ά τής ρίζε-ς τής Νέας θοησκβίας τής Άγά—,ς. '{) Βασίλειος ργραψε απειρα ονγγράμματα γιαυτό όνομάσθηκρ Ονρσνοφάντϋ>ρ, μέ δλη αυτή την¬
έ; ργασία τού διεφώτισε τό δύγμα
τής Άγίας Τριάδος. Έπίσης ένα
α,ιό τα κυριότε>ρα ?ογα τής πνευ¬
ματικάς τοι> εργασίας είναι ή με-
γάλη . λ.ειτουργία, ή όποία τελεϊ-
τοι οίκα φορέ; τόν χρόνο.
Την Παραμονή των Χοιστον-
γεννιον, την Παραμονή τού Νέον
Χρόνον, την ήμ*ί>α των θεοφα-
νείων, τίς Κυριακέ; τής Μεγά-
λης Τίσσαρακοστής έκτό; των
Βοώον, την Μεγάλη Πειμ—η, τό
Μ. Σάββατον.
Αύ-ΐή είναι ή ξίοή μέ λίγα λό-
για τού Μεγάλον Βασίλειον, ό
οποίος υπήρξε ό αεγαλύτ/εοος σο-
φός τϊίς Χΐΐιθ·τιανΌσννης ποϊι την
θίία τού λειτ<η·ργία την άκονμε ή¬ δη την παραμονή των Χριστου- γέννων γιά νά μάς καταπλήξη άπω; κάθε τρορά, σδν νά τή-ν ά- ά ώ ά χοΰμε γιά. ποώτη τρ. Γι' αύτό κάθε χριστιανό; ρ'- χλ,ησε δαβειά στήν ψνχή τού τόν μεγάλο κήρνκα τής άρθοδκ>ξί.ας
χαί τής άγάπης στόν σννάνθοω-
.πό Τού...
Ό Άσκητικός 6ίος τού, κα-
0ώς καί ή συνεχής έκκλησιαστι-
χή δράσις έκλόνισαν την ύγεία
τού ιδίως ή νεφρίτης τού Ιφεοε
πολ.ϋ γρήγος-α τόν θάνατο. Την
] Ιανουάριον τού 379 σέ ήλικία
μόνον 49 χρονών.
Ή ήμ?«α αύτη εμεινΐ όρόση-
μο γιά όλόκληρο τόν Χριστιανι-
(τμό, γίμάτη μανοσ μαγνάδια στί;
ψιγές των Χριστιανών μά ό'χι
μόνον αυτών, γιατί ό έπίσκο.τος
ίύίβγίτοϋσε ολ>ονς τούς άνθρώ-
Τό διαμάντι τής Μ. Άσίας
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικόν Συνταξιούχου
ς
Χρκπιανοί, Ίονδαϊο^, είδωλο>-
λάτοες σχηματίσαν σειρές όλό-
κληρε; κλαίγοντας πήγαιναγ νά
φιλήσουν τό χέοι τοιϋ νετ.ρού πιά
Βασιλείοτι.
Μέ θοήνο άκολοι»θοΰσαν τόν
άγαπημενο τους νεκρό σμήνη άν- !
θ{Μ»πων άτέλειωτα, τόσο; ήτανε
ό συνο>στισμο-ς .τού πέθαναν άπό
άσφυξία πολλοί έξ αυτών, καί '
βργότεοα όνομάσθηκαν ίπιτάφτα
θύματα.
ϊό άμίτρητο πλήθος τοΰ λαοϋ
πού άκολονθοϋσε τάν "Αγιο στόν
τάςρο τού άναλογιζόταν .τόσο γρή-
γοοα ϋχανε τόν ποοστάτη τού...
άναπολωΎτα; τί; παιλαιές μνή-
μες διατηοούσαν όλοζώντανο τό
εύσπλαχνικό εργο τοΰ Μεγάλου
ίεράρχον .-τού ό Χρόνο; τόχε δο-
κιμάσει...
Άπό όλον; τού; λαούς τή·; γής
«τρός αίωνία άνάμνησή Τού ή άρ-
θοδοΕία πρώτη τόν κατέταξε με-
ταξύ των Άγίίον τη;.
Ή. Δόξα τού άπλώβηκε καί ά-
γιά δλον τόν κόσμο.
Οί σύγχρονοί τού δικαίω; τόν
όνόμασαν Μέγα γιά τή-ν πίστη,
την σόφια, την σω<τ>οοσύνη, μά
περισσότεοο διά την φιλαν&ρ<οπίαν καί την γενναι&δωρίαν Τού, ποϋ γιά αυτήν εθεωρήθη καί ώς φο- ρεύς τη; Λνταλλ.αγής οώοοιν .τού δίδονται κάθε Π·&ϋ>τοχατά καί τόν σάκκο γ·ε.μάτο
.ταιχνίδια γιά τα παιδία καί γιά
μά; τού; μεγάλον; μά; φέονει Ι
δχι μόνον δώρα μά. κυρίω; επι- '
σκέπτεται την καρίκά μας καΐΐ
την γεμίζει καλοισννη άπό την
δική του καλωσύνη...
( ί
ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΟΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ Σ. ΝΕΙΑΤΑ,
ΤΟΎ κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΓ Ι. ΜΠΙΛΛΙΑ
ΤΟΓ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΑΤΟΓ
ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Λίέ ,τολλ.ήν χαράν καν πολλτ»ν κ. Μπίλλια. Καί πρέπει νά ύπο-
Ικανοποίησιν Γ/.αβα καί έμελέτησα
μίαν μελέτην. Είναι γραμμένη άπό
τάν εκλεκτόν διανοούμενον καί
ονγγραφέα κ. Βασίλειον Μ. Μπίλ
λίαν καί χαρακτηρίζεται άπό τοΰ τό οποίον άναπηθά, διά νά κάμη
γοαμ.μιβθη ή άνεσις των χειριομων,
είς προδληματιομοί); αεγίστης ση-
μασίας, ή κο,μ^νη καί ένεργίστάτη
ψοάσις;, τό πίνθνρκν;^ τά)?Λΐντον,
(Συνέχεια έα τοϋ προηγουμΐνου)
ΙΙοτέ δέν θά ληβί^ονήσω τόν έν
6ουσια<τμόν καί τύ .ιολε^ικόν μέ- νο; των Βουρλιοπών καί ιδίως των νέ.ων, .-τολλοί έκ των ό-ιοίων <5τνεχώΗ}τ>σαν μαζί μέ τού; άλλον;
ένήλνκα; στρατευτίμους, δπ<«ς ή- οαν οί άϊίμνηστοι 1) Δημ,ήτριο; ΙίαλοΰρΛος —βείος τοϋ έκλϊγέν- τος βουλευτού Αθηνών Γ«ο>ργίου
Βαλουρδου κατά, τό 1958 καί 2)
Δημήτριο; Πανταζής, έκ των ο¬
ποίων ό μέν Λρωτος εγινε άναίΐη-
οο; πελέμου, ό 6έ δεύτειρο; έφο-
νε.υθη ι,ι,Ηοϊκώς μαχόιμενυς.
Κατά τόν πόλε.μο>ν αυτόν, πολ-
λοί διανοοΰμενοι Βουρλιώτε;, ά-
.τόφοιτοι τή; Εύαγγίλικής Σχο-
Αϊ>; Σμύρνης καί τοΰ ήμιγνμνασί-
ου Βουολών, έμονιμοποιήι&ησαν
εί; τόν ελληνικόν στρατόν καί έ¬
γιναν άξιωματιχοί, όπως π·χ. ό
Πλάτων Μακιρίδηι;, άποστρατεν-
βείς μ* τόν βαθμόν τού ύποστρα-
τή,γου, ό Νικόλαος Παπασταματι-
άδης, άποστρατευ&εΐς μέ τόν 6α-
νμόν τοϋ συνταγματάρχου, ό Κων
οταντϊνος Διαμαντάκης, φονευθείς
ώς ταγματάρχην κατά τάν Έλλη-
νοϊταλικόν πόλί·»μον τού 1941 ό "Εμ.
μαν. Κιλιμάντζο;, ντανματάιβ-
χη;, ό Τριαντάφυλλο-; Κοτςαμά-
νη; ώ; άντκτννταγματάρχη; ό Γ.
Σακαλή; ώ; σννταγιματάρχη;, ό
Νικ. Μηλιώ^ης ώ; συνταγματάρ-
χη;, ό Κων)νο; Άρμαγανίδης,
φονευθείς είς Μικράν Ασίαν ώς
άνθυπολοχαγάς.
Τό παράοειγμα τούτων ϊκαμε
καΐ αλ>.ονς Βουρλιώτας νά ά-κο-
λοι«Θ1ήσοι>ν τό στρατιοιτικόν έργον
καΐ ετσι εχομεν κτ4 αλ>.οΐ'ς στρα-
τιωτικού;, όπως π.χ. τόν Σοφο-
κλή Τζανετην Άντιστράτηγον, τόν
Μιχ. Βαλλύδην Ταξίαρχον, τόν
Όρέ<ττην Βαλαλάκην Ταγνματάρ- χην ίν ά,τοοτρατεία, τόν ^ωάννην Κιλιαμανττν Ταγματάρχην έν ά- ποστοατίία, τόν Κ*ον. Λαμ«τρινίδην Ταγψιατάοχττν εν ένεργ«α, τόν Σά6- δαν ΙΙασπάτην Ταγματάρχην έν «νεργεχα, τόν Ί. Μπακαίμην Ταγ¬ ματάρχην έν ενεργεια τόν Γ. Γκονμαν έν ένρργεία Λοχαγόν, τόν Γ. Βονδοτ'ιρην 'ΤποίΓτράτηγον έν ενεργεια καί είς τό Πολεμικόν Ναυτικόν τόν Γεώργιον Πασπάτητν Πλοίαρχον καί πολ).ούς αλλους πού δέν ενθυμούμαι, παοά των οποίων ζητώ σνγνώμην. Περαίνων τό —μείωμα αύτό .-τού γοάφεται αποκλειστικώς καί μόνον είς μνήμην των γον«ι>ν μόν καί
τής συζΰγου μου καί των συμπο-
λιτών μου των κατακρΐθυργηΐθέν-
ΊΛίον ώ; κοινωνική καί ίστορική.
'Εχτος αυτών κατά την πεποίθη-
οίν μβυ είναι έντόνΌ>ς έθντκή. Και
.τοέπει νά .-ηροσθέσιο άμέσως, ότι
εΤναιμί>.Γτη ΰψηλής στάθμης, με-
γάλης .τοιότητος καί είς ότι άς:ορά
την ούλληψιν καί την απόδοσιν τής
αληθείας καί είς ίί,τι άφορά την
διατνΐιωσιν, την διαύγειαν καί τό
ϊ'κιο;,
Τ6 θέμα, τό άποίθΛ' έξετάζει ό
βγαπητός μου φίλο; εΤναι μ*γα.
"Ισως τό μεγαλϋτερον, έ£ όσιον
αυτήν την στιγμήν ό:ντι.μετΐι>πίζον-
ται. γλϊ παγκοσ'μίας κλίμακος.
«Ό Σημερινός Κόομος καί τα
2ημερινά Έϋ.ηνικά Νί-ιάτα». Ί-
ίκ>0 ό τίτλος. Βεβαίως, όπως ,τ.ρθ|α
νΕ<Ρίοθΐ), τό πρόολημα είναι διεθ- ν?ς. Ης την προκειμένηίν δέ περί •■πωσιν έξίΐοικεύεται καί έντοπί- ζπαι είς τόν Ελληνικόν χώρον. Άλλά, διά τούτο, δέν παύει νά ί'ναι χατίολιιών. Καί διότι καί έ- ■-ΐηοεάξεται καί έπηοεάζει. Καί έν ■τάση περιπτώσει δέν .τ^έπε*. νά '·ησμογηται( ότι ή 'Ελληνική νεό- Τ1? ίχη όπισθεν της την ενόοξον 'ι«θί1αν μιάς Φυλής ή όποία κα- τΐνγοοΕ χ<4 παραβαδίζει είς πά- 007 «ιδήλΐικκν Λθλιτκίμοΰ καί ιί των ίδεωΐεών. Ά λ" τής 6άσεω; ό συγγραφεύς «ναλύει τό όυσχεοέστατον καί ?.«- Λτοτατον θέματου θά ελεγα κατά Τθό ϊ.·ηοτημονιχον. Προκαλεί ή πληρότης καί τής πα- ^ής χαί των συλλογισμών. Καί εχει χανείς την αϊσ-θησιν, είς ώ^ομένα ά λ«ιο, $τ ευρίσκ εται εναντίον αύ- °Χνΐ)μα, σπουδαστηοίου καί έρεύ- ν1;· ή ό.τοία ίγγίζει στά δρια τοΰ άθλήματα; εάν ληφθή όψιν αν. γίν£ται τής πνευματικής δυ- ί ής, ής πνευματικής ν<ψιχοτητο» «οί τού ταλάντου του λογοτέχνημα έ'να θέμα έκ τή; φύ¬ σεως του έ.τιστηιμονικόν. Λογοτέ¬ χνημα, τό οποίον χωρίς νά άπο- σιωπο τάς σκιά;, άνοίγει δρόμον όιά την αίσιοι&οξίαν καί την πί¬ στιν, ποΰ άποτελοΰν τό οινμ,τερασμα τό καταστάλαγμα τοΰ εργου. Καί Θά εΐχα νά οτμπ.ληίς
την σκέψιν του, ώστε νά κρατή
είς κάποιαν οννεχή επικοινωνίαν
μαζί τού καί τόν άκ-ροατήν
τόν άναγνώίττην του. ΕΤναι
νογραςρίαι μέ πηγαίον ενδιαφέρον,
μέ άριστοτεχνικήν εύελιξίαν κατά
την ανάπτυξιν, μέ χάριν ΰφους.
Πρόκειται, μέ άλλον; λόγον;, πε-
ρί φραστικής μο<κρής, μέ την ο¬ ποίαν -τιστο.ιοιεϊται έντονος πνευ ματικότης, ίκανή νά άνατέμνη κα ταστάσεις, νά εμφανίζη πρόσωπη, νά έπιστιμαίνει καί νά έξαίρη γε- γονότα καί νά δενή την όλην ,τλοκήν είς σΰνθσιν σνναρΛαστι- κήν, παλμώδη καί έξόχίος πει- στικήν. ΧΡΗΧΤΟΣ Γ. ΕΤΑΓΤΕΛΑΤΟΣ Σελίδες από την δραματικόν ίσΐορίαν των των έν Μ. Άσία θά μοΰ επιτραπή ν' άναςρΐρω καί .-ΐοίοι υπήρξαν οί δημιουργοί των σημειρινών Βοτ>ρ-
λιωτών .-τού πρόγονοί των υπήρξαν
καί οί Τομπάζη&ες Ίάκο)6ος καί
Μανο»λης, οί όποίοι κατέφυγον εί;
την "ΤΛραν κατά την Επανάστα¬
σιν τοΰ 1821 κατά την οποίαν διε¬
κρίθησαν κατά τάς Θαλασσίας έ-
πυθϊΐσει; μετ1 άλλον έπιφανών άν-
δρών ώς ό Κανάρης, ό Μιαούλης,
ή Μπυυμπουλίνα καί άλλοι.
Ό Δημητρίου Ιωάννης, ό λ««-
ντάθυμο; Βουρλιώτης όστις δκ-
κρίθη εί; την μάχην των Θηβών
τρανιματισθείς. 'ΙΛοΰ τί γοάφε1 ύ
Πρωθιερ«ύς Νικολ. Π. Π<χποι6όπβ-υ· ?.ο; σχιλί^ξας τάς πληροφορίας έξ Ιστορικήν ΛηγΛν. (Κατά πιβτοΛοίηβιν τοΰ όπλαν- χηγου Νικήτα Σταματελοπούλου ό Ιωάννης Δημητρίου Βουρλίώτης παρευρέθη είς Στυλίδα μετά τού ίδιον ίίς ΓΙατρατξίκιον ή Δερδενά- κια, εί; "Αγιον "Ορος καί Στ*φά- νι, είς Ναΰπλιον, υπό τόν Χατξή- Χρήστον είς Ράχωβαν καί, είς την πολιορκίαν τοϋ Μεσολογγίου, υπό τόν ύπλαρχηγόν Χαλκοΰκη είς Άμ- πλιάνην καί είς τα Πέντε "Ορνια | υπό τόν Νάκον. 'Τ.τό τόν όπλαρ- ' χηγόν Κριεξώτην είς Τι<Λ3ϊΐν ό¬ τε ήτο 32 έτών καί ότι είχεν 11 Ιαων ύπηρΐβίαν καί ότι ελα6ε μέ- ρος ίϊς (15) μάχας ήτοι Ης Στυ¬ λίδα, Πατρατζίκιαν, "Αγ. "Ορος, Πάτρας, ΆμΛλιάνην, Λευσίνα. Κα- ματ-ερόν, Πειραια, Τρίκ*ρι, Χίον, Ναυαρΐνον, Κοτρώνην Τηγάνιον καί Κρήτην με 11 όπλαρχτιγοΰς ή¬ τοι Νιχήταν, Χατζηχοήστον, ΚρΐΓ- ςώτην. Σ κουρ/τινίώτην, Χαλκούνη, Σμ. Σουλιώτην, Χατζίη>Στ εφάνη,
Παν. Κότ<ηκαν Χά>.ην, Παν. Πίο-
γάμαλην καί Μ,τινΜοτάκτ).
Τό χώμα των Θηβων εβάφη μέ
αΤμα τέκνον των Βουρλών.
Τό παρόν εδημοσιεύθη είς την
Εφημερίδα «ό Π·ροσφΊτγικός Κό¬
σμο;» τ'ντ' αριθ. φυλλ. 19&8 τής
23.3.1959. Ίδιοκτήτης - Διενθυντής
Σιοκ^άτης Χα. Όχτωβρίου, είς την ό-
παρέστησαν ή Α.Ε. ό Άντι-
στθατΐίγόϊ κ· Γίώργιο;
' & ^«"«οβος τής κυ
κ. Στ. Παττακός, ό
Άρχιεπίσκα,ος Ά
ΛάΛη; 'Κλλά6θί Χ· '1-
· ^νς χαι πολλά έξέχοντα μΐ-
^Πλί
Ι^ νοαμμάτον καί έ.-τιστη
"^ ^"^ϋ «λλων την
τοϋ 'Επαίνου
τ0υ
κατωτίοι» τό ά-
ν^ «γνΐ'>σ0ίί~; {πό
ν|Ϋι»βυ γραμματέως τής Ά-
Μετά γνώμην τής Τάξεως των
Γοαμμάτων καί των Καλών Τε-
χνών καί απόφασιν τή; όλομελει-
ας, άπονέμΐται:
1) "Επαινος είς τόν ν.. Γεώ άπό τοπογρα
<ριχής, Ιστορικής καί άρχαιολογι- κής πλίνρός, άνάγίΐ δέ τόν άνα- γνώστην είς τάς οίζας καί τοΰς χρόνονς τής Ιδρύσεως της Περά- μον. Κυρίως όμο>; .τεριγράφει τα
δεινοπαθήματα των κατοίκων τής
ΙΙεράμου τοϋς έκτοπισμούς καί
τάς έξορίας αυτών είς τα δάθη
Ή Μαρία Κονάκα - Βοϊνά εί¬
ναι μιά νέα λογοτέχνις μέ πλού-
σιο πνευματικό εργο, γεμάτο λε-
πτά άνθρωπιατικά αίσθήματα. Βε¬
βαία τό εργο της αύτό μπορεϊ νά
μην εΐχε γίνει γνωστό στό πλατύ
κοινό ώς τα 1969 πού έ'κανε δει-
λά την έμφάνισή της μέ την ποιη-
τική συλλ.ογή «"Οταν ή μοϊρα φί-
ρεται ασπλ,αχνα», ποΰ ε'διιχνε τό
μεγάλο της ταλ^ντο^
Σήμερα, όμιος, ποΰ μάς δίνει
καί τό δεΰτερο όμορφοτνπίομένο 6ι-
δλιαράκι της πού φέρει τόν τίτλο
«Άνάπηιρες Ψιιχές», μάς όίνει
πιό κον:ά στίς σκέψεις τη; καί μά;
άναγκάξει, νά 6μολογή<τοχιμε, πώς ό δρόμος πού εχει διαλ.έξει, είναι Λ πιό σωστός γιά την άνηφορική πορεία της στό πνευματικό σΐΐρ«- ο>μα.
Τό πρώτο της διήγημα «Άνάπτν
ρες Ψυχές» πού όίνει καί τόν τίτ?Λ
στό 6ι6λίο της, μάς συγκινεΐ Ιδι¬
αιτέρα. Άφθαστο σέ μεγαλ.ο^ηο-
χία, άγάπη καΐ καλωσννη, γιά τόν
άνθρωπο, δείχνίΐ τα δαθειά, λε-
πτά αίσθήματα τής συγγραφέως.
"Ενας πάλεμος γίνεται βνάμε.
σα στά πρόσωπα τού διηγι>ματός
της αυτού. ΙΙονάει, ή σ<γγραφενς, γιά τα κακοΰργα ενστικτα, άλ)Μ ή σθώα τη; καρδιά δέν Θέλει νά έκ- τής Άνατολής, τάς σφαγάς καί τάς λεη>Λσίας, τάς 6^οία.ς ούτοι
ίαέστησαν υπό των Τούρκων. Τό
βιβλίον είναι καρπό; κοπιώδου; ά
ναςητήσεως καί Λποτελεϊ πατριδο
γραφίαν γραμμενην μέ πολλήν α¬
γάπην. Έπιζητεΐ δέ νά διατηρή¬
ση άσβεστον την φ>^γα τής μνή¬
μην τού μαρτυρικοΰ τόπον τής κα-
ταγωγή; τού.
Άκοι6ές άπόσπασμα
'Κν Αθήναις τη 30ή Δεκεμβριού
Ό Γεν. Γραμματεύς
Ιωάννης θεοδωρακόπουλος
"Α; σημειωθή ότι τό βιβλίον
τοΰ κ. Γ. Σγουοίδη ή «Πέραμος
τής Κνζίκον», έτιμήθη κατά το
1969 από την Έστίαν Νέα; Σμΰρ
νης, μέ τό πρώτον βραβείον καί
άπο την "Ενωσιν Σμυρναίων μέ
τό επαθλον τοΰ κληροοοττ>ιιατος
τής οικογενείας Κ. Κανάρογλου.
Σίς τόν τεμηθέντα υπό τού Ά-
ν(,>τάτον Πνευματικόν Ίδρύματος
τής χώρας συγγραφέα καί εκλε¬
κτόν συνεργάτην μας, άπευθύνο-
μεν τα Θερμά μας σνγχαρητήρια,
άλλά παράλληλα σνγχαίρομεν καί
τόν Σύλλογον των ΙΙεραμίων Κν-
ξικκινών διά την επιτύχη έ'μπνευ-
σιν καί απόφασιν τον νά αναλάβη
την δαπάνην τής έξαιρετικά κα-
λαισθητικής «ο·1 άρτιας, υπό πά¬
σαν ϊποψιν, ίκδόσεως τον βιβλίον.
ΤΟΥ ΓΈΡΑΣΙΜΟΤ ΚΟΡΟΛΗ
δικηθή, άφήνει την ϊθια τή μοϊρα
νά πάρη τή Θέση τοϋ έκδικητοΰ.
Ο ήρο>ές ττ,ς εχονν άρετές παναν-
θρώπτνε; γι' αύτό καί στό τέλος
νικάνε.
^.ά καί στό δίύτερο όιήγη-
μά τη; βρίσκουμε πλεονεκτήματα
καί χαρίαματα ζωντανά πον δύ-
σκολ.α, Θά μπορούσαμε νά ποΰμε,
πώς ύπάρχονν παρόμοια διηγι'ιμα-
τα σημερινων δοκίμίον σνγγρα-
φέων.
Μά τό βιδλιαράκι της αύτό μάς
δίνει την ίύκαιρία νά γνο>ρίσοχ>με
βαθΰτερα τή Μαρία Κονάκα - Βο¬
ϊνά, καί σάν σμιλευτή τού στίχου.
Δεκαπέντε περίπου .τοιήιματά της
την άντιποοσω.ιεύουν σ* αύτό τό
β^βλίο. ΕΤναι ολα πόνο, γεμάτα
άγάπη γιά κάθε τί τό άδικημένο
στή ζο>ή. Σάν &εΐγμα δίνοτ'με
στόν άναγνώοτη τό παρακάτω
ποίημα «Άτιτλο»:
Τέρας πού την άγάπη κ^ατά;
(όέσμια
ποΰ εΐν' ό πυργος σου ναρθώ νά
(σέ συντρίψο;
"Εχοι τή δύναμη τοΰ θάρρονς μές
στά στήθεια μόν
τέρας τής κόλα<της μπορώ νά σέ (νικήοϊο. Κι' άν εσπειρες τή γή όλο ζιζά- (νια διαβόλους κι' άν έγε-μισες τή (φνση τής ίπιστήμης δπλα αν δέ σέ νί- (κησαν ή κατανοήση μπορεϊ νά σέ γκρε- (μίοτμ —Λαοί, συντρϊψτε τής κακίας (τοΰς ναού; κάντε τα είδα>λα μέ πόνο νά οΰρ-
(λιάξουν
τής καλαιχτύνης λΐχαϊρώστε τό
(κοομ·ί
πού ή.τιαν τό αίμα της γιά νά
(την ύποτάξ,ονν.
Φτάνει νά θίλϊτε, άπλώσετε τό
(Συνέχιεια έκ τοί προηγοΐϊμένου)
Έν τούτοις πολλοί των συμπο¬
λίτην καιθ' εκάστην έκιηατρίζον.
ται. Ό έπίσημος καιί άκατανόητος
άιποκλεισμός, πάντοτε βτενύ;. Ή
πεΐνα μαοτίζει τόν εργατικόν λα¬
όν».
Καί ή έκθεσις κλείνα. μέ την πλ.η
ροφερίαν δτι έξετοπίσιθησαν αίφνι
διαστυκως ϋ.ιό των άρχών είς
Μιπαλύκεσίρ, οί πρόκιριτοι Ν. Γο¬
νατάς, Γ. Στρογγΰλη;, παυθεί;
δήΐμαρχος, Εύάγγελο; Γιαλάνοί-
λης, δι«ρμηνεύ; τοΰ έλλ/ηνικοΰ ύ-
ποπρο^ενβίου, Ν. Καλτής, Δημ.
Γεωργαλάς, Μαρ. Σισμάνης, Σπΰ
ρος Χατξηαντωνίον κα! Αθαν. Κα
βάλη;.
Τό επεισόδιον αύτό προεκάλχσε
μεγάλη σνγκίνηση καί άπογοήτευ-
<~ ϋ' όλο τόν πληθυσμό. "Τστε.ούστοι, πού εΐχαν τίς οιίκονομι-
κές δυνατότητες ν' άντιμετω,τί-
σουν τα ε'ξοδα μιάς προσω<ρ:ντ)ς άπονσίας, όπως ήθελον νά πκπεύ ουν καί πολλοί πτωχόν πού δβλε- παν νά τοΰς άπιειλή τό φάσμα τής άνεργίας τής πείνας καί τής α- παθλίωσιης. "Ετσι υπολογίξεται νά κατέφυ- γαν στή Μυτιλήνη έφτά χιλιάΛες π&ρίπου Άϊβάλιώτες. Ό ήρωϊκός ποιμενάρχη; των Κιιδωνιων, ό Μητροπολίτης Γρη- γόριος 'Ωρολογάς, νπέ6ΐύ& στό Οίκονμενικό Πατριαρχεΐο τρείς ά πό τάς ήμερομηνίας 2, 15 καί 17 Ιούνιον 1914 εκθέσει;, απού έξι- στορΐΐ τα σημαντικώτερα γεγονό- τα των ημερών έκ«ίνων καί 'όπου φανεβώνεται δτι παρά τίς δή&εν κατει«ναστικές έπεμβάσεις καί ύ- ποσχέοιεις των ώρχών, ή κατάστα αί] εμενε ή ϊδια καί τό έξ,οντωτι- κό πρόγραμμα των Νεοτοΰρκονν ίβαινε στήν όλοκλήρωσί τον. Γιά την πληρότητα τού ίστορήματος δημοσιεύουμε τίς εκθέσει; αύτίς. Πρώτη έκθεσις ίιπό ήμερομηνίαν 2 Ίουνίον 1914: «Παναγιώτατε Δέσποτα, Συνεχίίζων την οπό 23ης φθίνον τος μηνός έκθεσιν μόν·, περί τοΰ άπό 22ας ίδίον άοξαμένου καί έν ταιπεινϋ πα(>οικία, διο>γμοΰ
ΧρκΓτιανών, πιρ,οσιθετϋ) τα εξής:
Μετά την εκδίωξιν των Χριστια
νών Γκιοιιμ.ετσίου, Γιαγίά - κιοι,
Κερέιμ - Κιοϊ καί Άγιαοιματίου
λαί την διαρπαγήν των πέριξ τσι-
φλικίο>ν των Κυδωνιατών οί κά-
τοικοι τοϋ πλησιέστατου των Κυ-
δωνιών κειιμένου Γενιτσαροχωρί-
ου, κατελτιφθησαν υπό φόβου, έ-
πεοδή άντί νά επέλθη ΰφ«σί; τις,
τουναντίον ή κατάστασι; έπεδει-
νώθη. Αί άρπαγαί καί κακώσει;
έ.ξακα).ονθοϋν έν τη ύπαίθρίΰ χώ-
ρα πολλών παρίκ(κ.λησνο3ν, 'Αγίον
Ίωάννον, Προφήτου Ήλιον, Ά-
γίου Γ«<Λργίον Άμπατξή, Σωτή¬ ρος Χρ>στοΰ Άγία; Βαρβάρας,
Άγίας Αίκατΐρίνη; καί άλλων εΰ-
ρκτκομένων ουχί μακράν τή; πό¬
λεως. Αί είκόνες καί αί κανοή-
λες κατεθραύσθησαν, άφοϋ άφη-
ρέθη πάν πολύτιμον αντικείμενον.
Την Τοίτην 27ην Μαΐου περί ίό-
ραν 2 μετά τό μεσονύκτιον, έγένε
το αίφνιδιασμός κατά τοΰ χωρίου
μετά πνκνών πυροβολισιμών, ετέθη
δέ πϋρ είς έπτά αύτοΰ σημεΐα.
Οί κάτοικοι εντρομοι έξηγέρθη-
σαν τοΰ νπνου, οί δέ γενναιότρ·ροι
έξίλθόντες των οίκιών επετεθησαν
κατά των ΐμπρτιστων καί άφοΰ ε-
τρεψαν αυτού; είς φνγήν, κατέ-
σβεσαν την πν«ρκαϊάν. Ή Άοχή
άντιποοσολπίνοιμενη, μόνον υπό δύο
χωροφνλάκων, ούδαμοΰ εφάνη
καθ" όλην αύτην την σκηνήν.
Την έπιοΰσαν Τετάρτην, οί κά
τοικοι ήρξαντο καθ* ύμάδα; ερχό¬
μενοι ένταΰθα.
Ή κάθοδος αυτή των Γενιτσα-
ροχωριτών ένέ-σπειρε καί ένταϋθα
τόν πανικόν. Περί τα έξημΐρίόμα-
τα τής σήμερον Δευτέρα;, οί Χο*-
στιανοί Γενιτσαροχωρίου, εντρο¬
μοι άφυπνήσθησαν αί'θις άπό τού;
πΐ'ροβολκΐμιονς καί τάς σ;λόγας, αί
τίνες άΛα»ψώθησαν £κ τίνων οίκι¬
ών. Καί οί μέν έιμπρησταί κατέφυ
γον είς τα πέριξ ύψιόματα, ύαό-
θεν ϊπνροβόλοχη' κατά των σπευ-
σάντων πρός κατάσβεσιν τοϋ πι·-
ςιός' οί δέ κάτοικοι τοΰ χωρίου κα
τώρθωσαν νά καταΛττείλω-σι την
πυρκαίάν, καεΐίΓών μόνον πέντε οί
κιών καί δλ.αβεισ'ών ?ξ.
(Συνεχίζίται)
ΕΠΕΣΤΡΑΦΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟΝ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟΝ
Ν. Δ)ΤΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ ΔΗΜ. ΕΡΓΟΝ
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940
'Τπό τού Τεχνικοΰ Έπιμελητη.
ρίον ύπεβλή·θη πρός τό ΰπουογεϊ-
ον Δημοσάιη· "Εργϋ>ν νέον σχέδιον
Ν. Δ. «περί έκτελέσεω; δημοσίων
έ'ργιυΛ'*. Τό σχΐιδιον τουτο περιλαμ
βάνει τάς άπάψεις τοΰ τεχνικού κό
σμόν επί τοϋ αντίστοιχον σχεδιον
Ν. Δ., τα οποίον κατηρτήοθη υπό
τοϋ ΤΔΕ. Τό σχέδιον τοΰ ΤΛΕ ή
ταν άντικε,ίμενον έξετάσεοίς υπό
ειδικώς συσταθείσης έπιτροπής τοϋ
ΤΕΕ.
Αί κυριώτεραι —κατά τα Τ.Ε.
Ε.— τροποποιήση τοΰ σχεδιον
τοΰ ΤΔΕ «Τναι αί έΕής:
Λίελέτη: Ή μελέτη τοΰ τεχνι¬
κόν έ'ργο'υ, «στω καϊ, ανήκοντος
είς τό δημόσιον, βέν αποτελεί δη¬
μόσιον έργον (διά σειράν άναλυο
μένων λόγοον).
Κατασκενή Δ. Ε.: Διά την ί-
κανότητα των εργολαβίαν τώνπροσ
ερχόμενον είς 6ι.αγωνισμοΰ; Δημ.
"Εργιον ώ; καί την έ'γκαιρον καί
| αρτίαν κατασκευήν των έργων,
υφίσταται άμάχητον τίκ.μήριον χό
πτνχίον αυτών, τό οποίον αποτε¬
λεί κρατικήν βεβαίωσιν περί τής
ίκανότητός των. Δέν δύναται έπο-
' μένως, νά καθιερωθή κατά την
ι δημοπράτησιν διάκρισις είς ίκα-
ί νοΰς καί μή Ικανούς. Τοιαύτη ένέρ
Ι γεια θά άποβάλη τό τίκμήριον τής
| άντικειμενικότητο; καί τοϋ άδια-
1 6λήτοι>. Τό ΤΕΕ προτείνει όπως
καθιερο)Θή ότι: «Διά την άνάδει-
ξιν ανάδοχον δύναται νά θεσπί-
ζωνται διατάξΐΐ; γενικτ}; έφαρμο-
γής περιοριστικαί των μεγάλων έκ
πτώσεων ή των πολύ χαμηλών ή
άνωμάλων προσφ«ρών ώς καί νά
ι καθορίξωνται καί άλλα κριττ)νΐα
ά,·στε ή ευθηνοτερα προσφορά νά
μή άποτελή τό μόνιμον κρίτήοι-
ον».
Ι Έγγυτκκις: Πϊ·ρτίλή(Γθησαν δι
ατάξει; περί των είδών των παρε
χομένο>ν έγγνήσεο.ν είς τάς συμ-
6άσεις ΰημοσίων ?ργων καί τοΰ
χρόνου έπιστροφης τιον.
ι Πιστοποιήσεις — Πληρωμαί:
"Εγινε νέα διατυπώσας βάσει τής
οποίας τάς πιστοποιήσεις συντάσ-
σει ό σνάδοχος. Τούτο δέν άνεφ^έ
οετο ΐίς τόν μέχρι τοΰόε Ισχυοντα
νόμον ώς νποχρίωσις τοΰ έργολά-
, βον, έν τή πράξει ΰμως έφηνμό-
ζετο οίΗω άπό πολλων έτων. Ώς
σι·μβαίνει μέ πάντα άξιοϋντα την
πληρωμήν τή; άμοιβής του, φνβι-
κόν είναι ό έργολάβο; νά προσ-
διορίζη ό Ιδιος τάς επί μέρονς έκ-
τίλεσθείσας εργασίαν ών ζητεί
την πληρωμήν καί νά μή αναμένη
τόν προσδιορισμόν τής άπαιτήσε-
ώς του άπό τόν έπιβλέποντα μηχα
νικόν.
Τροποποίησις προϋπολογισμόν:
Προτβίνονται μεταβολαί είς τό άρ
στοΰς συνάνθρωπον; μας έκείνουίς
(πού πονοϋν.
Δώστε ειρήνη στών μαχών έκεϊ
(τού; τόπους,
δοχττε ΐ|κ^μί αερα στή Μπιάφρα
(ποϋ πεινοϋν.
Έκ τής Νομικής Σχολή; τού
'Εθνικοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών
άπεφοίτησΐ ό δευτερότοκος υίό;
τοϋ σι.'νεργάτου μα; λογοτέχνη κ.
Γερασήμου Κορολή κ. Ίτοάννη;
Κορολή;.
Τόν νέον έπιο*τήιμονα σι·γχαί-
ρομεν καΐ τοϋ ευχόμεθα καλήν
σταδιοδοομίαν.
Διάλεξις τοϋ δημοσιογράφου κ.ΧΡΗΣΤΟΤ ΠΑΠΠΑ
(Συνέχεια έκ προηγούμενον;
Τα πράγματα πήγαιναν άπ' τό
κακό στό χειρότβρο γιά τούς Ίτα-
λούς. Παντοΰ γεύονταν σνντριπτι-
κές ήττες. Απέτυχαν νά κάνουν κά
γι κι αντοί, παράλληλα μετόν με-
γάλο άφένττι τονς. Κάτι όμιος £-
πρεπε νά κάνονν, Κ αί ' απεφάσι¬
σαν γιά την 9ην Μαρτίου 1941*
Σ νγκέντρίοσαν τεοάστιες δυνάμεις.
Ή ίσχΰς των πυρών τους ήτανε
τρομακτικό. Τό πνροβολικό του;
εσπεονε όβί&ες σέ κάθε σπιθαμή
γής, σέ όλα τα σημΐϊα. Τα άερο-
πλάνα τους άλώνιζαν, όλο τό χώ-
ρο τοΰ μετωπον.
Βρισκόμονν στύ χωριό Μπαλα-
μπάνι, Άνηκα στό 61ο Σΰνταγμα
Πεξικοΰι, ποΰ διοικοΰσε ό σννταγ-
ματάρχης - τότε - Θεμιστοκλής Κε-
τσέα;. Ό έχθρό; προπαρασκευά-
ζοντα; την μεγάλη έπίθεσί τον,
?κανε κάθε μέ; στό νψωμα 731 στό κεντρι-
κό τομέα τοΰ μετωπον. Είχαμε,
Ιτσι, κάθε μέςα άρκετούς τρανμα-
τίε;, ή μεταφορά των οποίων, κα-
θώ; καί ή π·ρόχειρη περίθαλψι γι-
νόταν ννχτα γιά λόγον; ασφαλείας.
ΕΓχα πολλάς μέρ*·; νά κλείσο) μάτι.
Ζήτπσα νά μ' άφήσονν ενα βράΐδν
νά κοιμηθή. Μοϋ τό έπετρεψαν
γιά τό βράδυ τής 8ης Μαρτίου.
Γιά νάμαι σνγοΐ'ρος πώς θά τα
καταφέρω νά κοιμηθώ, γιατί τή νύχ
τα μάς εκαναν «παρενοχλητική βο-
λή» οί Ιταλοί μέ ένα {«ερτηλετκ»-
λο ποΰ τό μετέφερον κάθε τόσο σέ
ΰιαφοοετικά σημεία, άπ' δπου καί
εκανε άοκετές βολές, δπον λάχει,
ήπια άρκετό κονιάκ καί τόν πή^α
οαθΰτατα.
"Οταν ξηιμέΐθΚΓε ή 9τ> Μαρτίου,
άιρχισΐ ή έπίθεσι των Ίταλών. ΕΙ-
.ιανε πώ; την .ταρηκολονθησε ό ϊ-
διος ό Μουσσολανι πού ϊφτασε στό
χωριό Μοναστίρο, πού ήτανΐ 3-4
χιλιόμετρα μακρι>ά μας. Τόση ση-
ιιασία εδιναν στήν έπιτυχία της,
ΆγουροΕνπνησα άπ' τόν πολύ
θόρυβο. Χαλοΰσε ό Θεό; τόν κόσμο.
Όβίοε;, όλμοι, 6όμβε; άεοοπλά-
νων εσκαγαν μέ πάταγο παντοΰ, έ-
σείετο τό σΰμπαν. Τινάχτηκα όρ-
θιος. Κοιμόμονν στό πατάρι ενός
χωριατόσπιτοτ.% όπον άνέβαινες καί
κατέβαινες άπά μιά ξνλινη κοινίι
σκάλα. Πήρα δ,τι μπορούσα μα-
ξί μου κι' ε<»τευσα πιρός την σκάλα. Δέν ύΛήρχε. Την εΤχε ομπαραλιάσει ?να Θοαϋσμα άβίδα;. ΠήΊδηξα, άπό ίτψος περισσότερο άπό δνό μέτρα, ■καΐ λ«ς γιά τό άθληίτικό μου αύτό ίπίτευγμα, ίίσκασε πολύ κοντά μου ενας δλμο;. Στήν ανλή βρήκα 2-3 τρανμα- τίες. Τούς εθεσα τα τραύματα, εκανα ότι μποροΰσα καί ξεκίνησα γιά τό σημΐϊο πού βρ-ισκόταν ή οιοί- κησι. Άπιείχε κάπου 300 μετρα. Γιά νά φτάσω έ*εϊ πέρασε πάνω άπό μιά ώρα. Γιατί πήγαινα έ'ο- .τοντας. "Άν τόιλ^αγα νά στμώα» τό κβφάλι, ?σκαγαν κοντά μου δλ- μοι καί όβίδ·ε;. Μέχρι καί γιά I- να δτομο, χρησιμοποιοΰσαν δφθονα πυρομαχικά. Τόση ήτανε ή λύσσα τονς γιά νά πετύχη ή έπιθεβί τονς. "Εφτασα κάποτε. Όλοι, άπό τόν συνταγματάνχη Κετσέα, ώς τόν τε λίυταίο φαντάοο, βρισκόμαστε σέ - Τό πΰο των Ίταλων Θρον Π τοΰ σχεδίου ΤΔΕ, διότι δι' αύτοΰ μεταβάλλϊται επί τό πο¬ λύ δυσμενέστερον τό Ίσχϋον σήμε¬ ρον δίκαιον εί; δ,τι άφορή την με ταβολήν τοΰ προϋπολογισμοΰ καί των επί μέρους κονδυλίο^ν των έρ γολαβικών συμβάσεων, είσάγ«ται δέ ή ΰποχρέωσις τοϋ άναδόχου νά εκτελέση εργασίας μή προβλεπο¬ μένας υπό τής συμβάσεως μέχρι τοϋ 1) 3 τοΰ συμβατικοΰ ποσοΰ. Πρός αποτροπήν των έπικινδΰν<»ν τούτων μεταρρυθμίσεων —προσθέ τει τό ΤΈΕ— προτείνονται -υροπο- ποιήσεις είς τό σχέδιον τοΰ ΥΔΕ. Παραλάβη 1ΐ καΐ σταιΐιάτησρ
στίς 4 τό άπόγευμα. Χρησιματοίη-
σαν κόπον χίλια κανόνια. Ταντό-
χρονα έβαλον ,μέ όλμους, αολυβό-
λα κτ' άλλα όπλα άδιάκοπα. Κν-
ματα άεροπλάνων, ερχονταν κάΐθ*
τόσο κι* άοειαζαν φωτία καί σί-
δερο.·.
Δέν εΐχε μείνει - κνριολεκτικά -
τίποτε όρθιο. Δέντρα, τοΐχοι σπί-
τιών, τηλεφωνικές γραμμές, είχανε
κατακομματιαστεί. "Ολοι λέγανε
ότι στά χαρακώματα τής προ>της
γραμμής, δέν Θά ύπήρχε ζωντανός
"Ελληνας άξκοματικός ή φαντάςος.
Έτοιμαζόμαστε για ϋποχώρησι.
Είχαμε σνγκεντρώσει άρχίΐα καΐ
δτι άλλο ύπηρχ€ έπικίνδννο Λν ϊ-
ιπεφτε σέ ίχθρικά χ*νία, πρριμέ-
ν«με τί βά ακολουθήση. Δέν πέ¬
ρασαν παρά λίγα λεπτά καί Λρχ:-
σ« ή έξόρμησι τοΰ πεζικοΰ των. Τα
έπίλεκτα τμήματά τους, ένισχνμί-
να ή παρακολονθονμεΛ'α άιπό τάγ-
ματα μελανοχιτών-ίον φασιστών, ξε-
χυθηκαν. Οί πολεμικές κρανγε;
τον; «ά λ.ά Γκρέτσια, ά λά Γκρέ-
τσια> (στήν 'Ελλάΐδα, στήν 'Ελ.-
ϊά&α.) άκούγονταν δυνατά καΐ κα-
θαρά.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ Σ ΤΗΣ
ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΒΟΡΕΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Είς την σειράν των διαλεξεων τα;
όποία; όργτόνει ή "Ενωσις διά την
χειμερινήν περίοδον 1970—1971
εί; την Μεγάλ.ην Αίθουσαν τή;
Άρχαιολ.ογική; 'Εταιρεία; (όδό;
'Ελευθ. Βενιζέλου 22), θά ομιλή¬
ση ό 'Επίτιμο; Πρόεδρο; τής 'Ε-
νώσεω; καί πρώην 'Τποι«ργό; κ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣΜΟΔΗΣ, μέ θέμα:
«Ό έξελληνισμός τού Βελιγραδι¬
ον άπό Μακεδόνας καί ό καθηγη-
τής Ντονσάν Πόποβιτς».
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
ΚαοαΙσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΙΕΊ Σ
59, Αθηναι
θέμα (τίς έποχτΐς
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΔΥΟ ΦΥΑΘΝ
Λρθρων τού συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
(Συνέχεια τοϋ προηγουμένου)
Μόνον έκεΐνοα είναι δυνατόν
νά μαο άπαλλάΕη άπό τίς ποικί-
λεο μορφές των έπιθυμιών καί
πειρασμών, άπό την καταθλιπτι-
κή δύναμι των απαιτήσεων τοθ
σεΕουαλικοΰ ένστίκτου. Άλλά Θ6
πρέπει, χωρίς έπιφύλαΕι, νά Τοϋ
παραδώοωμε τόν έαυτό μας. "Ε
τσι γινόμεθα κύριοι τής Ζωής
μας, διότι έχομε έπιτρέψει στόν
Κύριον των πάντων νά μας έ-
ΕουσιάΖη, νά μδς διευθύνη, νά
μάς ύποστηρίζει, νά μά; χαρίζη
είρήνην.
Τό μυστικό, λοιπόν, τής νί¬
κης μας στό Ιδιαιτέρως όΕύ τού··
το πρόβλημα πού μάς άπασχολεϊ
είναι τό νά έπιΖητήσωμε νά 6ροϋ
με την νικηφόρο Ζωή, πού είναι
κρυμμένη μέ τάν Χριστά είς τόν
θεόν.
Άλλά θά είπουν ϊσως μερικοί'
δλα αύτά τα δεχόμεθα καί τα ι
θρΊσκομε πολύ καλά, γιά εκεί¬
νον; πού θρησκεύονν, γιά έκεί-
νους πού έχουν πίστι στόν Χρι·
στόν. ΤΙ θά γίνη όμως γιά έκεί·
νους πού δέν θρησκεύουν, πού
ουμβαίνει νά μην είναι ωύσεις
θρησκευτικές;
Απάντησις ίκανοποιητική στήν
ερώτησιν αυτήν δέν ύπάρχει.
Την λύσιν είς δλα τα προβλήμα-
τα μας την προοιρέρει μόνον ό
Θεός, άλλά είς έκείνους μόνον
οί οποϊοι τόν έκΖητοϋν άπά καρ¬
δίας, οί όποϊοι Τοϋ έπιτρέπουν
νά επέμβη στήν 2ωή τους καί ύ·
ποτάσσονται οτό ίδικό Τού θέ·
λημα.
Τότε ό Θεός δέν χαρίϋει ά
πλώς ειρήνην οτίς ψυχές πού
Τόν έκΣητοΰν. Έμπνέει καί σκο
πος στίς ·ψνχές αύτές. Άποκα-
λύπτει καί τρόπους μέ τούς ό-
ποίους αί δοκιμασίαν καί αί θλί-
ψεις είναι δυνατόν νά γίνουν μέ
σα γιά σκοπούς άνωτέρους, ώτ
ότε νά γίνουν καρποφόροι καί
δημιουργικοί δνθρωποι.
Ό Θεός δέν θέλει απλώς την
έπικοινωνία μας μέ Αυτόν, άλλά
πράγμα ϊσως γιά πολλούς ακα¬
τανόητον, Ζητεί την συνεργασίαν
μας μέ Αυτόν γιά σκοπούς δή
μιουργικούς. Μας θέλει δηλαδή
συνεργάτας Του στόν κόσμον
αυτών γιά την αωτηρία ψυχών.
Ό Απόστολος Παϋλος γράφει
σχετικώς με τό ζήίτημα τούτο:
• Συνεργοί Θεοϋ έσμέν», (Α''Κο
ρινθίους 3:θ). Άνυψώνει τα τέ
κνα Τού είς δυσθεώρητα πνευ-
ματικά ίτψη, μέχρι τού σημείου νά
τα κάμνη δικούς Τού ουνεργά
τας.
Εάν, λοιπόν, δέν σπαταλοθ-
με άσκόπως τάς δυνάμεις μας,
άλλά μέ την βοήθειαν καΐ την
χάριν τοϋ Θεοϋ τίς κατευθύνο-
με γιά ένα ή περισσοτέρους ά¬
νωτέρους σκοπούς, άποκτοϋμε
τότε τεράστιες ίκανότητες καί
γινόμεθα χρήσιμοι καί δημιουργι
καί. Τότε λησμονοϋμε τόν έαν-
τό μας κα) είσερχόμεθα στά δη-
μιουργικά σχέδια τοϋ θεοϋ
Μέ τάν τρόπον αυτόν, ΘΛΙψεις
καί δοκιμασίαι μεταβάλλονται είς
άποτελεσματικές δυναμικότητες,
μέσα στόν σημερινό μας κόσμο
Πνονται σκαλοπάτια ώστε νά
πλησιάσωμε περιοσότερο τόν θε
όν.
"Ετοι έπιτυγχάνεται ό έΕευγε
νισμός κα) ή έΕιδανίκευσις των
όρμών μας. Ή δέ σεΕουαλική δύ
ναμις πού στήν περίπτωσι τής ά-
γαμίας καταπιΐςεται, διοχετίύε-
ται οτήν έΕυηηρέτησι των μεγά-
λων καί ύψηλών σκοτίων. ΈΕι-
δανικεύεται. Καί μέ τόν τρόπον
αυτόν άποφεύγεται ό κίνδυνος
νά εμφανισθούν τα δυοάρεστα
άποτελέσματα, πού είναι αί συνέ
πειαι τής καταπιέσεως τής τερα¬
στίας αυτής δυνάμεως.
Πάσα καί πόοα καθήκοντα καί
κοινωνικαί άνάγκαι δέν ύπάρ-
χουν στήν σημερινή μας έποχή;
Φτώχεια καί άθλιότητες. Όρφα-
νά καί άπροστάτεντα παιδία. "Αο-
ρωστοι γονεϊς, χωρίς εργασίαν.
Χήρες άπροστάτευτες. Άνίατοι
καί άνόπηροι. Νήπια εκθετα καί
πλείσται όσαι περιπτώσεις άνθρω
πίνης δυστυχίας, οτήν καταπο-
λέμησι καί θεραπεία τής οποίας
είναι δυνατόν νά άπασχοληθοϋν
καί νά χρησιμοποιηθοϋν κυρΐως
άγαμες γυναίκες μέ θαυμασία ά¬
ποτελέσματα.
Άπέραντο είναι τό πεδίον τής
κοινωνικάς δράσεώς κα! χρησι-
μότητος των άγάμων γυναικών
κατά πρώτον λόγον καί ϋστερα
των άγάμων άνδρών, εάν έννο·
εϊται, έμπιστευθοϋν τίς δυσκο-
λίες τής Ζωής των οτά χέρια τοϋ
Θεοϋ.
Πολύ συνέβαλεν έπίσης στήν
■ψυχικήν άνακονφισι των άγάμων
γυναικών νά προσπαθοϋν νά δια
τηροΰν φιλίαν μέ άλλες γυναϊΙ
κες πού έχουν πνευματικήν καί
ψυχικήν άνωτερότητα. Άκόμη δέ
νά έχουν καί κάποιο δωμάτιο Ι¬
δικό τους, πού νά φροντίζουν ώ
στε τα ένοτικτο τής νοικοκυρω-
σύνης νά ευρίσκη φυσική διέΕθ'
δόν.
(ΣυνεχίΖεται)
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
η ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Πεπειραμένος είς ίργα δοοποι(α(
ζιττεΧται δι' έρτγαβίαν είς επαρχίαι
Ττ|λ. «14-883 — «Μ4ΟΙ
Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ
ΕΡΑΤΟΓΣ — ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ Γ. ΜΕΛΛΟΓ
__Ι"___
Ό Βασίλειος υαζΰ μέ τόν Γοη-
γάβιο τόν Ναζιανζττνό, σάν ουό
όλόφωτβ Λστέ·οια φ-ώτισαν τόν
μήϋοο ούοανό καταστρέφοντας τίς
—κνές κουρτίνε; πού ποο«.ταθοΰ-
οαν νά σκ«πάβουν την λάμψη τής
Χοιβτιανοχτύνης, καί ετ<Λ ββΐβαν ,τολύ, πολύ 6α&τ*ά τής ρίζε-ς τής Νέας θοησκβίας τής Άγά—,ς. '{) Βασίλειος ργραψε απειρα ονγγράμματα γιαυτό όνομάσθηκρ Ονρσνοφάντϋ>ρ, μέ δλη αυτή την¬
έ; ργασία τού διεφώτισε τό δύγμα
τής Άγίας Τριάδος. Έπίσης ένα
α,ιό τα κυριότε>ρα ?ογα τής πνευ¬
ματικάς τοι> εργασίας είναι ή με-
γάλη . λ.ειτουργία, ή όποία τελεϊ-
τοι οίκα φορέ; τόν χρόνο.
Την Παραμονή των Χοιστον-
γεννιον, την Παραμονή τού Νέον
Χρόνον, την ήμ*ί>α των θεοφα-
νείων, τίς Κυριακέ; τής Μεγά-
λης Τίσσαρακοστής έκτό; των
Βοώον, την Μεγάλη Πειμ—η, τό
Μ. Σάββατον.
Αύ-ΐή είναι ή ξίοή μέ λίγα λό-
για τού Μεγάλον Βασίλειον, ό
οποίος υπήρξε ό αεγαλύτ/εοος σο-
φός τϊίς Χΐΐιθ·τιανΌσννης ποϊι την
θίία τού λειτ<η·ργία την άκονμε ή¬ δη την παραμονή των Χριστου- γέννων γιά νά μάς καταπλήξη άπω; κάθε τρορά, σδν νά τή-ν ά- ά ώ ά χοΰμε γιά. ποώτη τρ. Γι' αύτό κάθε χριστιανό; ρ'- χλ,ησε δαβειά στήν ψνχή τού τόν μεγάλο κήρνκα τής άρθοδκ>ξί.ας
χαί τής άγάπης στόν σννάνθοω-
.πό Τού...
Ό Άσκητικός 6ίος τού, κα-
0ώς καί ή συνεχής έκκλησιαστι-
χή δράσις έκλόνισαν την ύγεία
τού ιδίως ή νεφρίτης τού Ιφεοε
πολ.ϋ γρήγος-α τόν θάνατο. Την
] Ιανουάριον τού 379 σέ ήλικία
μόνον 49 χρονών.
Ή ήμ?«α αύτη εμεινΐ όρόση-
μο γιά όλόκληρο τόν Χριστιανι-
(τμό, γίμάτη μανοσ μαγνάδια στί;
ψιγές των Χριστιανών μά ό'χι
μόνον αυτών, γιατί ό έπίσκο.τος
ίύίβγίτοϋσε ολ>ονς τούς άνθρώ-
Τό διαμάντι τής Μ. Άσίας
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικόν Συνταξιούχου
ς
Χρκπιανοί, Ίονδαϊο^, είδωλο>-
λάτοες σχηματίσαν σειρές όλό-
κληρε; κλαίγοντας πήγαιναγ νά
φιλήσουν τό χέοι τοιϋ νετ.ρού πιά
Βασιλείοτι.
Μέ θοήνο άκολοι»θοΰσαν τόν
άγαπημενο τους νεκρό σμήνη άν- !
θ{Μ»πων άτέλειωτα, τόσο; ήτανε
ό συνο>στισμο-ς .τού πέθαναν άπό
άσφυξία πολλοί έξ αυτών, καί '
βργότεοα όνομάσθηκαν ίπιτάφτα
θύματα.
ϊό άμίτρητο πλήθος τοΰ λαοϋ
πού άκολονθοϋσε τάν "Αγιο στόν
τάςρο τού άναλογιζόταν .τόσο γρή-
γοοα ϋχανε τόν ποοστάτη τού...
άναπολωΎτα; τί; παιλαιές μνή-
μες διατηοούσαν όλοζώντανο τό
εύσπλαχνικό εργο τοΰ Μεγάλου
ίεράρχον .-τού ό Χρόνο; τόχε δο-
κιμάσει...
Άπό όλον; τού; λαούς τή·; γής
«τρός αίωνία άνάμνησή Τού ή άρ-
θοδοΕία πρώτη τόν κατέταξε με-
ταξύ των Άγίίον τη;.
Ή. Δόξα τού άπλώβηκε καί ά-
γιά δλον τόν κόσμο.
Οί σύγχρονοί τού δικαίω; τόν
όνόμασαν Μέγα γιά τή-ν πίστη,
την σόφια, την σω<τ>οοσύνη, μά
περισσότεοο διά την φιλαν&ρ<οπίαν καί την γενναι&δωρίαν Τού, ποϋ γιά αυτήν εθεωρήθη καί ώς φο- ρεύς τη; Λνταλλ.αγής οώοοιν .τού δίδονται κάθε Π·&ϋ>τοχατά καί τόν σάκκο γ·ε.μάτο
.ταιχνίδια γιά τα παιδία καί γιά
μά; τού; μεγάλον; μά; φέονει Ι
δχι μόνον δώρα μά. κυρίω; επι- '
σκέπτεται την καρίκά μας καΐΐ
την γεμίζει καλοισννη άπό την
δική του καλωσύνη...
( ί
ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΟΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ Σ. ΝΕΙΑΤΑ,
ΤΟΎ κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΓ Ι. ΜΠΙΛΛΙΑ
ΤΟΓ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΑΤΟΓ
ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Λίέ ,τολλ.ήν χαράν καν πολλτ»ν κ. Μπίλλια. Καί πρέπει νά ύπο-
Ικανοποίησιν Γ/.αβα καί έμελέτησα
μίαν μελέτην. Είναι γραμμένη άπό
τάν εκλεκτόν διανοούμενον καί
ονγγραφέα κ. Βασίλειον Μ. Μπίλ
λίαν καί χαρακτηρίζεται άπό τοΰ τό οποίον άναπηθά, διά νά κάμη
γοαμ.μιβθη ή άνεσις των χειριομων,
είς προδληματιομοί); αεγίστης ση-
μασίας, ή κο,μ^νη καί ένεργίστάτη
ψοάσις;, τό πίνθνρκν;^ τά)?Λΐντον,
(Συνέχεια έα τοϋ προηγουμΐνου)
ΙΙοτέ δέν θά ληβί^ονήσω τόν έν
6ουσια<τμόν καί τύ .ιολε^ικόν μέ- νο; των Βουρλιοπών καί ιδίως των νέ.ων, .-τολλοί έκ των ό-ιοίων <5τνεχώΗ}τ>σαν μαζί μέ τού; άλλον;
ένήλνκα; στρατευτίμους, δπ<«ς ή- οαν οί άϊίμνηστοι 1) Δημ,ήτριο; ΙίαλοΰρΛος —βείος τοϋ έκλϊγέν- τος βουλευτού Αθηνών Γ«ο>ργίου
Βαλουρδου κατά, τό 1958 καί 2)
Δημήτριο; Πανταζής, έκ των ο¬
ποίων ό μέν Λρωτος εγινε άναίΐη-
οο; πελέμου, ό 6έ δεύτειρο; έφο-
νε.υθη ι,ι,Ηοϊκώς μαχόιμενυς.
Κατά τόν πόλε.μο>ν αυτόν, πολ-
λοί διανοοΰμενοι Βουρλιώτε;, ά-
.τόφοιτοι τή; Εύαγγίλικής Σχο-
Αϊ>; Σμύρνης καί τοΰ ήμιγνμνασί-
ου Βουολών, έμονιμοποιήι&ησαν
εί; τόν ελληνικόν στρατόν καί έ¬
γιναν άξιωματιχοί, όπως π·χ. ό
Πλάτων Μακιρίδηι;, άποστρατεν-
βείς μ* τόν βαθμόν τού ύποστρα-
τή,γου, ό Νικόλαος Παπασταματι-
άδης, άποστρατευ&εΐς μέ τόν 6α-
νμόν τοϋ συνταγματάρχου, ό Κων
οταντϊνος Διαμαντάκης, φονευθείς
ώς ταγματάρχην κατά τάν Έλλη-
νοϊταλικόν πόλί·»μον τού 1941 ό "Εμ.
μαν. Κιλιμάντζο;, ντανματάιβ-
χη;, ό Τριαντάφυλλο-; Κοτςαμά-
νη; ώ; άντκτννταγματάρχη; ό Γ.
Σακαλή; ώ; σννταγιματάρχη;, ό
Νικ. Μηλιώ^ης ώ; συνταγματάρ-
χη;, ό Κων)νο; Άρμαγανίδης,
φονευθείς είς Μικράν Ασίαν ώς
άνθυπολοχαγάς.
Τό παράοειγμα τούτων ϊκαμε
καΐ αλ>.ονς Βουρλιώτας νά ά-κο-
λοι«Θ1ήσοι>ν τό στρατιοιτικόν έργον
καΐ ετσι εχομεν κτ4 αλ>.οΐ'ς στρα-
τιωτικού;, όπως π.χ. τόν Σοφο-
κλή Τζανετην Άντιστράτηγον, τόν
Μιχ. Βαλλύδην Ταξίαρχον, τόν
Όρέ<ττην Βαλαλάκην Ταγνματάρ- χην ίν ά,τοοτρατεία, τόν ^ωάννην Κιλιαμανττν Ταγματάρχην έν ά- ποστοατίία, τόν Κ*ον. Λαμ«τρινίδην Ταγψιατάοχττν εν ένεργ«α, τόν Σά6- δαν ΙΙασπάτην Ταγματάρχην έν «νεργεχα, τόν Ί. Μπακαίμην Ταγ¬ ματάρχην έν ενεργεια τόν Γ. Γκονμαν έν ένρργεία Λοχαγόν, τόν Γ. Βονδοτ'ιρην 'ΤποίΓτράτηγον έν ενεργεια καί είς τό Πολεμικόν Ναυτικόν τόν Γεώργιον Πασπάτητν Πλοίαρχον καί πολ).ούς αλλους πού δέν ενθυμούμαι, παοά των οποίων ζητώ σνγνώμην. Περαίνων τό —μείωμα αύτό .-τού γοάφεται αποκλειστικώς καί μόνον είς μνήμην των γον«ι>ν μόν καί
τής συζΰγου μου καί των συμπο-
λιτών μου των κατακρΐθυργηΐθέν-
ΊΛίον ώ; κοινωνική καί ίστορική.
'Εχτος αυτών κατά την πεποίθη-
οίν μβυ είναι έντόνΌ>ς έθντκή. Και
.τοέπει νά .-ηροσθέσιο άμέσως, ότι
εΤναιμί>.Γτη ΰψηλής στάθμης, με-
γάλης .τοιότητος καί είς ότι άς:ορά
την ούλληψιν καί την απόδοσιν τής
αληθείας καί είς ίί,τι άφορά την
διατνΐιωσιν, την διαύγειαν καί τό
ϊ'κιο;,
Τ6 θέμα, τό άποίθΛ' έξετάζει ό
βγαπητός μου φίλο; εΤναι μ*γα.
"Ισως τό μεγαλϋτερον, έ£ όσιον
αυτήν την στιγμήν ό:ντι.μετΐι>πίζον-
ται. γλϊ παγκοσ'μίας κλίμακος.
«Ό Σημερινός Κόομος καί τα
2ημερινά Έϋ.ηνικά Νί-ιάτα». Ί-
ίκ>0 ό τίτλος. Βεβαίως, όπως ,τ.ρθ|α
νΕ<Ρίοθΐ), τό πρόολημα είναι διεθ- ν?ς. Ης την προκειμένηίν δέ περί •■πωσιν έξίΐοικεύεται καί έντοπί- ζπαι είς τόν Ελληνικόν χώρον. Άλλά, διά τούτο, δέν παύει νά ί'ναι χατίολιιών. Καί διότι καί έ- ■-ΐηοεάξεται καί έπηοεάζει. Καί έν ■τάση περιπτώσει δέν .τ^έπε*. νά '·ησμογηται( ότι ή 'Ελληνική νεό- Τ1? ίχη όπισθεν της την ενόοξον 'ι«θί1αν μιάς Φυλής ή όποία κα- τΐνγοοΕ χ<4 παραβαδίζει είς πά- 007 «ιδήλΐικκν Λθλιτκίμοΰ καί ιί των ίδεωΐεών. Ά λ" τής 6άσεω; ό συγγραφεύς «ναλύει τό όυσχεοέστατον καί ?.«- Λτοτατον θέματου θά ελεγα κατά Τθό ϊ.·ηοτημονιχον. Προκαλεί ή πληρότης καί τής πα- ^ής χαί των συλλογισμών. Καί εχει χανείς την αϊσ-θησιν, είς ώ^ομένα ά λ«ιο, $τ ευρίσκ εται εναντίον αύ- °Χνΐ)μα, σπουδαστηοίου καί έρεύ- ν1;· ή ό.τοία ίγγίζει στά δρια τοΰ άθλήματα; εάν ληφθή όψιν αν. γίν£ται τής πνευματικής δυ- ί ής, ής πνευματικής ν<ψιχοτητο» «οί τού ταλάντου του λογοτέχνημα έ'να θέμα έκ τή; φύ¬ σεως του έ.τιστηιμονικόν. Λογοτέ¬ χνημα, τό οποίον χωρίς νά άπο- σιωπο τάς σκιά;, άνοίγει δρόμον όιά την αίσιοι&οξίαν καί την πί¬ στιν, ποΰ άποτελοΰν τό οινμ,τερασμα τό καταστάλαγμα τοΰ εργου. Καί Θά εΐχα νά οτμπ.ληίς
την σκέψιν του, ώστε νά κρατή
είς κάποιαν οννεχή επικοινωνίαν
μαζί τού καί τόν άκ-ροατήν
τόν άναγνώίττην του. ΕΤναι
νογραςρίαι μέ πηγαίον ενδιαφέρον,
μέ άριστοτεχνικήν εύελιξίαν κατά
την ανάπτυξιν, μέ χάριν ΰφους.
Πρόκειται, μέ άλλον; λόγον;, πε-
ρί φραστικής μο<κρής, μέ την ο¬ ποίαν -τιστο.ιοιεϊται έντονος πνευ ματικότης, ίκανή νά άνατέμνη κα ταστάσεις, νά εμφανίζη πρόσωπη, νά έπιστιμαίνει καί νά έξαίρη γε- γονότα καί νά δενή την όλην ,τλοκήν είς σΰνθσιν σνναρΛαστι- κήν, παλμώδη καί έξόχίος πει- στικήν. ΧΡΗΧΤΟΣ Γ. ΕΤΑΓΤΕΛΑΤΟΣ Σελίδες από την δραματικόν ίσΐορίαν των των έν Μ. Άσία θά μοΰ επιτραπή ν' άναςρΐρω καί .-ΐοίοι υπήρξαν οί δημιουργοί των σημειρινών Βοτ>ρ-
λιωτών .-τού πρόγονοί των υπήρξαν
καί οί Τομπάζη&ες Ίάκο)6ος καί
Μανο»λης, οί όποίοι κατέφυγον εί;
την "ΤΛραν κατά την Επανάστα¬
σιν τοΰ 1821 κατά την οποίαν διε¬
κρίθησαν κατά τάς Θαλασσίας έ-
πυθϊΐσει; μετ1 άλλον έπιφανών άν-
δρών ώς ό Κανάρης, ό Μιαούλης,
ή Μπυυμπουλίνα καί άλλοι.
Ό Δημητρίου Ιωάννης, ό λ««-
ντάθυμο; Βουρλιώτης όστις δκ-
κρίθη εί; την μάχην των Θηβών
τρανιματισθείς. 'ΙΛοΰ τί γοάφε1 ύ
Πρωθιερ«ύς Νικολ. Π. Π<χποι6όπβ-υ· ?.ο; σχιλί^ξας τάς πληροφορίας έξ Ιστορικήν ΛηγΛν. (Κατά πιβτοΛοίηβιν τοΰ όπλαν- χηγου Νικήτα Σταματελοπούλου ό Ιωάννης Δημητρίου Βουρλίώτης παρευρέθη είς Στυλίδα μετά τού ίδιον ίίς ΓΙατρατξίκιον ή Δερδενά- κια, εί; "Αγιον "Ορος καί Στ*φά- νι, είς Ναΰπλιον, υπό τόν Χατξή- Χρήστον είς Ράχωβαν καί, είς την πολιορκίαν τοϋ Μεσολογγίου, υπό τόν ύπλαρχηγόν Χαλκοΰκη είς Άμ- πλιάνην καί είς τα Πέντε "Ορνια | υπό τόν Νάκον. 'Τ.τό τόν όπλαρ- ' χηγόν Κριεξώτην είς Τι<Λ3ϊΐν ό¬ τε ήτο 32 έτών καί ότι είχεν 11 Ιαων ύπηρΐβίαν καί ότι ελα6ε μέ- ρος ίϊς (15) μάχας ήτοι Ης Στυ¬ λίδα, Πατρατζίκιαν, "Αγ. "Ορος, Πάτρας, ΆμΛλιάνην, Λευσίνα. Κα- ματ-ερόν, Πειραια, Τρίκ*ρι, Χίον, Ναυαρΐνον, Κοτρώνην Τηγάνιον καί Κρήτην με 11 όπλαρχτιγοΰς ή¬ τοι Νιχήταν, Χατζηχοήστον, ΚρΐΓ- ςώτην. Σ κουρ/τινίώτην, Χαλκούνη, Σμ. Σουλιώτην, Χατζίη>Στ εφάνη,
Παν. Κότ<ηκαν Χά>.ην, Παν. Πίο-
γάμαλην καί Μ,τινΜοτάκτ).
Τό χώμα των Θηβων εβάφη μέ
αΤμα τέκνον των Βουρλών.
Τό παρόν εδημοσιεύθη είς την
Εφημερίδα «ό Π·ροσφΊτγικός Κό¬
σμο;» τ'ντ' αριθ. φυλλ. 19&8 τής
23.3.1959. Ίδιοκτήτης - Διενθυντής
Σιοκ^άτης Χα. Όχτωβρίου, είς την ό-
παρέστησαν ή Α.Ε. ό Άντι-
στθατΐίγόϊ κ· Γίώργιο;
' & ^«"«οβος τής κυ
κ. Στ. Παττακός, ό
Άρχιεπίσκα,ος Ά
ΛάΛη; 'Κλλά6θί Χ· '1-
· ^νς χαι πολλά έξέχοντα μΐ-
^Πλί
Ι^ νοαμμάτον καί έ.-τιστη
"^ ^"^ϋ «λλων την
τοϋ 'Επαίνου
τ0υ
κατωτίοι» τό ά-
ν^ «γνΐ'>σ0ίί~; {πό
ν|Ϋι»βυ γραμματέως τής Ά-
Μετά γνώμην τής Τάξεως των
Γοαμμάτων καί των Καλών Τε-
χνών καί απόφασιν τή; όλομελει-
ας, άπονέμΐται:
1) "Επαινος είς τόν ν.. Γεώ άπό τοπογρα
<ριχής, Ιστορικής καί άρχαιολογι- κής πλίνρός, άνάγίΐ δέ τόν άνα- γνώστην είς τάς οίζας καί τοΰς χρόνονς τής Ιδρύσεως της Περά- μον. Κυρίως όμο>; .τεριγράφει τα
δεινοπαθήματα των κατοίκων τής
ΙΙεράμου τοϋς έκτοπισμούς καί
τάς έξορίας αυτών είς τα δάθη
Ή Μαρία Κονάκα - Βοϊνά εί¬
ναι μιά νέα λογοτέχνις μέ πλού-
σιο πνευματικό εργο, γεμάτο λε-
πτά άνθρωπιατικά αίσθήματα. Βε¬
βαία τό εργο της αύτό μπορεϊ νά
μην εΐχε γίνει γνωστό στό πλατύ
κοινό ώς τα 1969 πού έ'κανε δει-
λά την έμφάνισή της μέ την ποιη-
τική συλλ.ογή «"Οταν ή μοϊρα φί-
ρεται ασπλ,αχνα», ποΰ ε'διιχνε τό
μεγάλο της ταλ^ντο^
Σήμερα, όμιος, ποΰ μάς δίνει
καί τό δεΰτερο όμορφοτνπίομένο 6ι-
δλιαράκι της πού φέρει τόν τίτλο
«Άνάπηιρες Ψιιχές», μάς όίνει
πιό κον:ά στίς σκέψεις τη; καί μά;
άναγκάξει, νά 6μολογή<τοχιμε, πώς ό δρόμος πού εχει διαλ.έξει, είναι Λ πιό σωστός γιά την άνηφορική πορεία της στό πνευματικό σΐΐρ«- ο>μα.
Τό πρώτο της διήγημα «Άνάπτν
ρες Ψυχές» πού όίνει καί τόν τίτ?Λ
στό 6ι6λίο της, μάς συγκινεΐ Ιδι¬
αιτέρα. Άφθαστο σέ μεγαλ.ο^ηο-
χία, άγάπη καΐ καλωσννη, γιά τόν
άνθρωπο, δείχνίΐ τα δαθειά, λε-
πτά αίσθήματα τής συγγραφέως.
"Ενας πάλεμος γίνεται βνάμε.
σα στά πρόσωπα τού διηγι>ματός
της αυτού. ΙΙονάει, ή σ<γγραφενς, γιά τα κακοΰργα ενστικτα, άλ)Μ ή σθώα τη; καρδιά δέν Θέλει νά έκ- τής Άνατολής, τάς σφαγάς καί τάς λεη>Λσίας, τάς 6^οία.ς ούτοι
ίαέστησαν υπό των Τούρκων. Τό
βιβλίον είναι καρπό; κοπιώδου; ά
ναςητήσεως καί Λποτελεϊ πατριδο
γραφίαν γραμμενην μέ πολλήν α¬
γάπην. Έπιζητεΐ δέ νά διατηρή¬
ση άσβεστον την φ>^γα τής μνή¬
μην τού μαρτυρικοΰ τόπον τής κα-
ταγωγή; τού.
Άκοι6ές άπόσπασμα
'Κν Αθήναις τη 30ή Δεκεμβριού
Ό Γεν. Γραμματεύς
Ιωάννης θεοδωρακόπουλος
"Α; σημειωθή ότι τό βιβλίον
τοΰ κ. Γ. Σγουοίδη ή «Πέραμος
τής Κνζίκον», έτιμήθη κατά το
1969 από την Έστίαν Νέα; Σμΰρ
νης, μέ τό πρώτον βραβείον καί
άπο την "Ενωσιν Σμυρναίων μέ
τό επαθλον τοΰ κληροοοττ>ιιατος
τής οικογενείας Κ. Κανάρογλου.
Σίς τόν τεμηθέντα υπό τού Ά-
ν(,>τάτον Πνευματικόν Ίδρύματος
τής χώρας συγγραφέα καί εκλε¬
κτόν συνεργάτην μας, άπευθύνο-
μεν τα Θερμά μας σνγχαρητήρια,
άλλά παράλληλα σνγχαίρομεν καί
τόν Σύλλογον των ΙΙεραμίων Κν-
ξικκινών διά την επιτύχη έ'μπνευ-
σιν καί απόφασιν τον νά αναλάβη
την δαπάνην τής έξαιρετικά κα-
λαισθητικής «ο·1 άρτιας, υπό πά¬
σαν ϊποψιν, ίκδόσεως τον βιβλίον.
ΤΟΥ ΓΈΡΑΣΙΜΟΤ ΚΟΡΟΛΗ
δικηθή, άφήνει την ϊθια τή μοϊρα
νά πάρη τή Θέση τοϋ έκδικητοΰ.
Ο ήρο>ές ττ,ς εχονν άρετές παναν-
θρώπτνε; γι' αύτό καί στό τέλος
νικάνε.
^.ά καί στό δίύτερο όιήγη-
μά τη; βρίσκουμε πλεονεκτήματα
καί χαρίαματα ζωντανά πον δύ-
σκολ.α, Θά μπορούσαμε νά ποΰμε,
πώς ύπάρχονν παρόμοια διηγι'ιμα-
τα σημερινων δοκίμίον σνγγρα-
φέων.
Μά τό βιδλιαράκι της αύτό μάς
δίνει την ίύκαιρία νά γνο>ρίσοχ>με
βαθΰτερα τή Μαρία Κονάκα - Βο¬
ϊνά, καί σάν σμιλευτή τού στίχου.
Δεκαπέντε περίπου .τοιήιματά της
την άντιποοσω.ιεύουν σ* αύτό τό
β^βλίο. ΕΤναι ολα πόνο, γεμάτα
άγάπη γιά κάθε τί τό άδικημένο
στή ζο>ή. Σάν &εΐγμα δίνοτ'με
στόν άναγνώοτη τό παρακάτω
ποίημα «Άτιτλο»:
Τέρας πού την άγάπη κ^ατά;
(όέσμια
ποΰ εΐν' ό πυργος σου ναρθώ νά
(σέ συντρίψο;
"Εχοι τή δύναμη τοΰ θάρρονς μές
στά στήθεια μόν
τέρας τής κόλα<της μπορώ νά σέ (νικήοϊο. Κι' άν εσπειρες τή γή όλο ζιζά- (νια διαβόλους κι' άν έγε-μισες τή (φνση τής ίπιστήμης δπλα αν δέ σέ νί- (κησαν ή κατανοήση μπορεϊ νά σέ γκρε- (μίοτμ —Λαοί, συντρϊψτε τής κακίας (τοΰς ναού; κάντε τα είδα>λα μέ πόνο νά οΰρ-
(λιάξουν
τής καλαιχτύνης λΐχαϊρώστε τό
(κοομ·ί
πού ή.τιαν τό αίμα της γιά νά
(την ύποτάξ,ονν.
Φτάνει νά θίλϊτε, άπλώσετε τό
(Συνέχιεια έκ τοί προηγοΐϊμένου)
Έν τούτοις πολλοί των συμπο¬
λίτην καιθ' εκάστην έκιηατρίζον.
ται. Ό έπίσημος καιί άκατανόητος
άιποκλεισμός, πάντοτε βτενύ;. Ή
πεΐνα μαοτίζει τόν εργατικόν λα¬
όν».
Καί ή έκθεσις κλείνα. μέ την πλ.η
ροφερίαν δτι έξετοπίσιθησαν αίφνι
διαστυκως ϋ.ιό των άρχών είς
Μιπαλύκεσίρ, οί πρόκιριτοι Ν. Γο¬
νατάς, Γ. Στρογγΰλη;, παυθεί;
δήΐμαρχος, Εύάγγελο; Γιαλάνοί-
λης, δι«ρμηνεύ; τοΰ έλλ/ηνικοΰ ύ-
ποπρο^ενβίου, Ν. Καλτής, Δημ.
Γεωργαλάς, Μαρ. Σισμάνης, Σπΰ
ρος Χατξηαντωνίον κα! Αθαν. Κα
βάλη;.
Τό επεισόδιον αύτό προεκάλχσε
μεγάλη σνγκίνηση καί άπογοήτευ-
<~ ϋ' όλο τόν πληθυσμό. "Τστε.ούστοι, πού εΐχαν τίς οιίκονομι-
κές δυνατότητες ν' άντιμετω,τί-
σουν τα ε'ξοδα μιάς προσω<ρ:ντ)ς άπονσίας, όπως ήθελον νά πκπεύ ουν καί πολλοί πτωχόν πού δβλε- παν νά τοΰς άπιειλή τό φάσμα τής άνεργίας τής πείνας καί τής α- παθλίωσιης. "Ετσι υπολογίξεται νά κατέφυ- γαν στή Μυτιλήνη έφτά χιλιάΛες π&ρίπου Άϊβάλιώτες. Ό ήρωϊκός ποιμενάρχη; των Κιιδωνιων, ό Μητροπολίτης Γρη- γόριος 'Ωρολογάς, νπέ6ΐύ& στό Οίκονμενικό Πατριαρχεΐο τρείς ά πό τάς ήμερομηνίας 2, 15 καί 17 Ιούνιον 1914 εκθέσει;, απού έξι- στορΐΐ τα σημαντικώτερα γεγονό- τα των ημερών έκ«ίνων καί 'όπου φανεβώνεται δτι παρά τίς δή&εν κατει«ναστικές έπεμβάσεις καί ύ- ποσχέοιεις των ώρχών, ή κατάστα αί] εμενε ή ϊδια καί τό έξ,οντωτι- κό πρόγραμμα των Νεοτοΰρκονν ίβαινε στήν όλοκλήρωσί τον. Γιά την πληρότητα τού ίστορήματος δημοσιεύουμε τίς εκθέσει; αύτίς. Πρώτη έκθεσις ίιπό ήμερομηνίαν 2 Ίουνίον 1914: «Παναγιώτατε Δέσποτα, Συνεχίίζων την οπό 23ης φθίνον τος μηνός έκθεσιν μόν·, περί τοΰ άπό 22ας ίδίον άοξαμένου καί έν ταιπεινϋ πα(>οικία, διο>γμοΰ
ΧρκΓτιανών, πιρ,οσιθετϋ) τα εξής:
Μετά την εκδίωξιν των Χριστια
νών Γκιοιιμ.ετσίου, Γιαγίά - κιοι,
Κερέιμ - Κιοϊ καί Άγιαοιματίου
λαί την διαρπαγήν των πέριξ τσι-
φλικίο>ν των Κυδωνιατών οί κά-
τοικοι τοϋ πλησιέστατου των Κυ-
δωνιών κειιμένου Γενιτσαροχωρί-
ου, κατελτιφθησαν υπό φόβου, έ-
πεοδή άντί νά επέλθη ΰφ«σί; τις,
τουναντίον ή κατάστασι; έπεδει-
νώθη. Αί άρπαγαί καί κακώσει;
έ.ξακα).ονθοϋν έν τη ύπαίθρίΰ χώ-
ρα πολλών παρίκ(κ.λησνο3ν, 'Αγίον
Ίωάννον, Προφήτου Ήλιον, Ά-
γίου Γ«<Λργίον Άμπατξή, Σωτή¬ ρος Χρ>στοΰ Άγία; Βαρβάρας,
Άγίας Αίκατΐρίνη; καί άλλων εΰ-
ρκτκομένων ουχί μακράν τή; πό¬
λεως. Αί είκόνες καί αί κανοή-
λες κατεθραύσθησαν, άφοϋ άφη-
ρέθη πάν πολύτιμον αντικείμενον.
Την Τοίτην 27ην Μαΐου περί ίό-
ραν 2 μετά τό μεσονύκτιον, έγένε
το αίφνιδιασμός κατά τοΰ χωρίου
μετά πνκνών πυροβολισιμών, ετέθη
δέ πϋρ είς έπτά αύτοΰ σημεΐα.
Οί κάτοικοι εντρομοι έξηγέρθη-
σαν τοΰ νπνου, οί δέ γενναιότρ·ροι
έξίλθόντες των οίκιών επετεθησαν
κατά των ΐμπρτιστων καί άφοΰ ε-
τρεψαν αυτού; είς φνγήν, κατέ-
σβεσαν την πν«ρκαϊάν. Ή Άοχή
άντιποοσολπίνοιμενη, μόνον υπό δύο
χωροφνλάκων, ούδαμοΰ εφάνη
καθ" όλην αύτην την σκηνήν.
Την έπιοΰσαν Τετάρτην, οί κά
τοικοι ήρξαντο καθ* ύμάδα; ερχό¬
μενοι ένταΰθα.
Ή κάθοδος αυτή των Γενιτσα-
ροχωριτών ένέ-σπειρε καί ένταϋθα
τόν πανικόν. Περί τα έξημΐρίόμα-
τα τής σήμερον Δευτέρα;, οί Χο*-
στιανοί Γενιτσαροχωρίου, εντρο¬
μοι άφυπνήσθησαν αί'θις άπό τού;
πΐ'ροβολκΐμιονς καί τάς σ;λόγας, αί
τίνες άΛα»ψώθησαν £κ τίνων οίκι¬
ών. Καί οί μέν έιμπρησταί κατέφυ
γον είς τα πέριξ ύψιόματα, ύαό-
θεν ϊπνροβόλοχη' κατά των σπευ-
σάντων πρός κατάσβεσιν τοϋ πι·-
ςιός' οί δέ κάτοικοι τοΰ χωρίου κα
τώρθωσαν νά καταΛττείλω-σι την
πυρκαίάν, καεΐίΓών μόνον πέντε οί
κιών καί δλ.αβεισ'ών ?ξ.
(Συνεχίζίται)
ΕΠΕΣΤΡΑΦΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟΝ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟΝ
Ν. Δ)ΤΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ ΔΗΜ. ΕΡΓΟΝ
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940
'Τπό τού Τεχνικοΰ Έπιμελητη.
ρίον ύπεβλή·θη πρός τό ΰπουογεϊ-
ον Δημοσάιη· "Εργϋ>ν νέον σχέδιον
Ν. Δ. «περί έκτελέσεω; δημοσίων
έ'ργιυΛ'*. Τό σχΐιδιον τουτο περιλαμ
βάνει τάς άπάψεις τοΰ τεχνικού κό
σμόν επί τοϋ αντίστοιχον σχεδιον
Ν. Δ., τα οποίον κατηρτήοθη υπό
τοϋ ΤΔΕ. Τό σχέδιον τοΰ ΤΛΕ ή
ταν άντικε,ίμενον έξετάσεοίς υπό
ειδικώς συσταθείσης έπιτροπής τοϋ
ΤΕΕ.
Αί κυριώτεραι —κατά τα Τ.Ε.
Ε.— τροποποιήση τοΰ σχεδιον
τοΰ ΤΔΕ «Τναι αί έΕής:
Λίελέτη: Ή μελέτη τοΰ τεχνι¬
κόν έ'ργο'υ, «στω καϊ, ανήκοντος
είς τό δημόσιον, βέν αποτελεί δη¬
μόσιον έργον (διά σειράν άναλυο
μένων λόγοον).
Κατασκενή Δ. Ε.: Διά την ί-
κανότητα των εργολαβίαν τώνπροσ
ερχόμενον είς 6ι.αγωνισμοΰ; Δημ.
"Εργιον ώ; καί την έ'γκαιρον καί
| αρτίαν κατασκευήν των έργων,
υφίσταται άμάχητον τίκ.μήριον χό
πτνχίον αυτών, τό οποίον αποτε¬
λεί κρατικήν βεβαίωσιν περί τής
ίκανότητός των. Δέν δύναται έπο-
' μένως, νά καθιερωθή κατά την
ι δημοπράτησιν διάκρισις είς ίκα-
ί νοΰς καί μή Ικανούς. Τοιαύτη ένέρ
Ι γεια θά άποβάλη τό τίκμήριον τής
| άντικειμενικότητο; καί τοϋ άδια-
1 6λήτοι>. Τό ΤΕΕ προτείνει όπως
καθιερο)Θή ότι: «Διά την άνάδει-
ξιν ανάδοχον δύναται νά θεσπί-
ζωνται διατάξΐΐ; γενικτ}; έφαρμο-
γής περιοριστικαί των μεγάλων έκ
πτώσεων ή των πολύ χαμηλών ή
άνωμάλων προσφ«ρών ώς καί νά
ι καθορίξωνται καί άλλα κριττ)νΐα
ά,·στε ή ευθηνοτερα προσφορά νά
μή άποτελή τό μόνιμον κρίτήοι-
ον».
Ι Έγγυτκκις: Πϊ·ρτίλή(Γθησαν δι
ατάξει; περί των είδών των παρε
χομένο>ν έγγνήσεο.ν είς τάς συμ-
6άσεις ΰημοσίων ?ργων καί τοΰ
χρόνου έπιστροφης τιον.
ι Πιστοποιήσεις — Πληρωμαί:
"Εγινε νέα διατυπώσας βάσει τής
οποίας τάς πιστοποιήσεις συντάσ-
σει ό σνάδοχος. Τούτο δέν άνεφ^έ
οετο ΐίς τόν μέχρι τοΰόε Ισχυοντα
νόμον ώς νποχρίωσις τοΰ έργολά-
, βον, έν τή πράξει ΰμως έφηνμό-
ζετο οίΗω άπό πολλων έτων. Ώς
σι·μβαίνει μέ πάντα άξιοϋντα την
πληρωμήν τή; άμοιβής του, φνβι-
κόν είναι ό έργολάβο; νά προσ-
διορίζη ό Ιδιος τάς επί μέρονς έκ-
τίλεσθείσας εργασίαν ών ζητεί
την πληρωμήν καί νά μή αναμένη
τόν προσδιορισμόν τής άπαιτήσε-
ώς του άπό τόν έπιβλέποντα μηχα
νικόν.
Τροποποίησις προϋπολογισμόν:
Προτβίνονται μεταβολαί είς τό άρ
στοΰς συνάνθρωπον; μας έκείνουίς
(πού πονοϋν.
Δώστε ειρήνη στών μαχών έκεϊ
(τού; τόπους,
δοχττε ΐ|κ^μί αερα στή Μπιάφρα
(ποϋ πεινοϋν.
Έκ τής Νομικής Σχολή; τού
'Εθνικοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών
άπεφοίτησΐ ό δευτερότοκος υίό;
τοϋ σι.'νεργάτου μα; λογοτέχνη κ.
Γερασήμου Κορολή κ. Ίτοάννη;
Κορολή;.
Τόν νέον έπιο*τήιμονα σι·γχαί-
ρομεν καΐ τοϋ ευχόμεθα καλήν
σταδιοδοομίαν.
Διάλεξις τοϋ δημοσιογράφου κ.ΧΡΗΣΤΟΤ ΠΑΠΠΑ
(Συνέχεια έκ προηγούμενον;
Τα πράγματα πήγαιναν άπ' τό
κακό στό χειρότβρο γιά τούς Ίτα-
λούς. Παντοΰ γεύονταν σνντριπτι-
κές ήττες. Απέτυχαν νά κάνουν κά
γι κι αντοί, παράλληλα μετόν με-
γάλο άφένττι τονς. Κάτι όμιος £-
πρεπε νά κάνονν, Κ αί ' απεφάσι¬
σαν γιά την 9ην Μαρτίου 1941*
Σ νγκέντρίοσαν τεοάστιες δυνάμεις.
Ή ίσχΰς των πυρών τους ήτανε
τρομακτικό. Τό πνροβολικό του;
εσπεονε όβί&ες σέ κάθε σπιθαμή
γής, σέ όλα τα σημΐϊα. Τα άερο-
πλάνα τους άλώνιζαν, όλο τό χώ-
ρο τοΰ μετωπον.
Βρισκόμονν στύ χωριό Μπαλα-
μπάνι, Άνηκα στό 61ο Σΰνταγμα
Πεξικοΰι, ποΰ διοικοΰσε ό σννταγ-
ματάρχης - τότε - Θεμιστοκλής Κε-
τσέα;. Ό έχθρό; προπαρασκευά-
ζοντα; την μεγάλη έπίθεσί τον,
?κανε κάθε μέ; στό νψωμα 731 στό κεντρι-
κό τομέα τοΰ μετωπον. Είχαμε,
Ιτσι, κάθε μέςα άρκετούς τρανμα-
τίε;, ή μεταφορά των οποίων, κα-
θώ; καί ή π·ρόχειρη περίθαλψι γι-
νόταν ννχτα γιά λόγον; ασφαλείας.
ΕΓχα πολλάς μέρ*·; νά κλείσο) μάτι.
Ζήτπσα νά μ' άφήσονν ενα βράΐδν
νά κοιμηθή. Μοϋ τό έπετρεψαν
γιά τό βράδυ τής 8ης Μαρτίου.
Γιά νάμαι σνγοΐ'ρος πώς θά τα
καταφέρω νά κοιμηθώ, γιατί τή νύχ
τα μάς εκαναν «παρενοχλητική βο-
λή» οί Ιταλοί μέ ένα {«ερτηλετκ»-
λο ποΰ τό μετέφερον κάθε τόσο σέ
ΰιαφοοετικά σημεία, άπ' δπου καί
εκανε άοκετές βολές, δπον λάχει,
ήπια άρκετό κονιάκ καί τόν πή^α
οαθΰτατα.
"Οταν ξηιμέΐθΚΓε ή 9τ> Μαρτίου,
άιρχισΐ ή έπίθεσι των Ίταλών. ΕΙ-
.ιανε πώ; την .ταρηκολονθησε ό ϊ-
διος ό Μουσσολανι πού ϊφτασε στό
χωριό Μοναστίρο, πού ήτανΐ 3-4
χιλιόμετρα μακρι>ά μας. Τόση ση-
ιιασία εδιναν στήν έπιτυχία της,
ΆγουροΕνπνησα άπ' τόν πολύ
θόρυβο. Χαλοΰσε ό Θεό; τόν κόσμο.
Όβίοε;, όλμοι, 6όμβε; άεοοπλά-
νων εσκαγαν μέ πάταγο παντοΰ, έ-
σείετο τό σΰμπαν. Τινάχτηκα όρ-
θιος. Κοιμόμονν στό πατάρι ενός
χωριατόσπιτοτ.% όπον άνέβαινες καί
κατέβαινες άπά μιά ξνλινη κοινίι
σκάλα. Πήρα δ,τι μπορούσα μα-
ξί μου κι' ε<»τευσα πιρός την σκάλα. Δέν ύΛήρχε. Την εΤχε ομπαραλιάσει ?να Θοαϋσμα άβίδα;. ΠήΊδηξα, άπό ίτψος περισσότερο άπό δνό μέτρα, ■καΐ λ«ς γιά τό άθληίτικό μου αύτό ίπίτευγμα, ίίσκασε πολύ κοντά μου ενας δλμο;. Στήν ανλή βρήκα 2-3 τρανμα- τίες. Τούς εθεσα τα τραύματα, εκανα ότι μποροΰσα καί ξεκίνησα γιά τό σημΐϊο πού βρ-ισκόταν ή οιοί- κησι. Άπιείχε κάπου 300 μετρα. Γιά νά φτάσω έ*εϊ πέρασε πάνω άπό μιά ώρα. Γιατί πήγαινα έ'ο- .τοντας. "Άν τόιλ^αγα νά στμώα» τό κβφάλι, ?σκαγαν κοντά μου δλ- μοι καί όβίδ·ε;. Μέχρι καί γιά I- να δτομο, χρησιμοποιοΰσαν δφθονα πυρομαχικά. Τόση ήτανε ή λύσσα τονς γιά νά πετύχη ή έπιθεβί τονς. "Εφτασα κάποτε. Όλοι, άπό τόν συνταγματάνχη Κετσέα, ώς τόν τε λίυταίο φαντάοο, βρισκόμαστε σέ - Τό πΰο των Ίταλων Θρον Π τοΰ σχεδίου ΤΔΕ, διότι δι' αύτοΰ μεταβάλλϊται επί τό πο¬ λύ δυσμενέστερον τό Ίσχϋον σήμε¬ ρον δίκαιον εί; δ,τι άφορή την με ταβολήν τοΰ προϋπολογισμοΰ καί των επί μέρους κονδυλίο^ν των έρ γολαβικών συμβάσεων, είσάγ«ται δέ ή ΰποχρέωσις τοϋ άναδόχου νά εκτελέση εργασίας μή προβλεπο¬ μένας υπό τής συμβάσεως μέχρι τοϋ 1) 3 τοΰ συμβατικοΰ ποσοΰ. Πρός αποτροπήν των έπικινδΰν<»ν τούτων μεταρρυθμίσεων —προσθέ τει τό ΤΈΕ— προτείνονται -υροπο- ποιήσεις είς τό σχέδιον τοΰ ΥΔΕ. Παραλάβη 1ΐ καΐ σταιΐιάτησρ
στίς 4 τό άπόγευμα. Χρησιματοίη-
σαν κόπον χίλια κανόνια. Ταντό-
χρονα έβαλον ,μέ όλμους, αολυβό-
λα κτ' άλλα όπλα άδιάκοπα. Κν-
ματα άεροπλάνων, ερχονταν κάΐθ*
τόσο κι* άοειαζαν φωτία καί σί-
δερο.·.
Δέν εΐχε μείνει - κνριολεκτικά -
τίποτε όρθιο. Δέντρα, τοΐχοι σπί-
τιών, τηλεφωνικές γραμμές, είχανε
κατακομματιαστεί. "Ολοι λέγανε
ότι στά χαρακώματα τής προ>της
γραμμής, δέν Θά ύπήρχε ζωντανός
"Ελληνας άξκοματικός ή φαντάςος.
Έτοιμαζόμαστε για ϋποχώρησι.
Είχαμε σνγκεντρώσει άρχίΐα καΐ
δτι άλλο ύπηρχ€ έπικίνδννο Λν ϊ-
ιπεφτε σέ ίχθρικά χ*νία, πρριμέ-
ν«με τί βά ακολουθήση. Δέν πέ¬
ρασαν παρά λίγα λεπτά καί Λρχ:-
σ« ή έξόρμησι τοΰ πεζικοΰ των. Τα
έπίλεκτα τμήματά τους, ένισχνμί-
να ή παρακολονθονμεΛ'α άιπό τάγ-
ματα μελανοχιτών-ίον φασιστών, ξε-
χυθηκαν. Οί πολεμικές κρανγε;
τον; «ά λ.ά Γκρέτσια, ά λά Γκρέ-
τσια> (στήν 'Ελλάΐδα, στήν 'Ελ.-
ϊά&α.) άκούγονταν δυνατά καΐ κα-
θαρά.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ Σ ΤΗΣ
ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΒΟΡΕΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Είς την σειράν των διαλεξεων τα;
όποία; όργτόνει ή "Ενωσις διά την
χειμερινήν περίοδον 1970—1971
εί; την Μεγάλ.ην Αίθουσαν τή;
Άρχαιολ.ογική; 'Εταιρεία; (όδό;
'Ελευθ. Βενιζέλου 22), θά ομιλή¬
ση ό 'Επίτιμο; Πρόεδρο; τής 'Ε-
νώσεω; καί πρώην 'Τποι«ργό; κ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣΜΟΔΗΣ, μέ θέμα:
«Ό έξελληνισμός τού Βελιγραδι¬
ον άπό Μακεδόνας καί ό καθηγη-
τής Ντονσάν Πόποβιτς».
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
ΚαοαΙσκου 111 — Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑΙΕΊ Σ
59, Αθηναι
θέμα (τίς έποχτΐς
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΔΥΟ ΦΥΑΘΝ
Λρθρων τού συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
(Συνέχεια τοϋ προηγουμένου)
Μόνον έκεΐνοα είναι δυνατόν
νά μαο άπαλλάΕη άπό τίς ποικί-
λεο μορφές των έπιθυμιών καί
πειρασμών, άπό την καταθλιπτι-
κή δύναμι των απαιτήσεων τοθ
σεΕουαλικοΰ ένστίκτου. Άλλά Θ6
πρέπει, χωρίς έπιφύλαΕι, νά Τοϋ
παραδώοωμε τόν έαυτό μας. "Ε
τσι γινόμεθα κύριοι τής Ζωής
μας, διότι έχομε έπιτρέψει στόν
Κύριον των πάντων νά μας έ-
ΕουσιάΖη, νά μδς διευθύνη, νά
μάς ύποστηρίζει, νά μά; χαρίζη
είρήνην.
Τό μυστικό, λοιπόν, τής νί¬
κης μας στό Ιδιαιτέρως όΕύ τού··
το πρόβλημα πού μάς άπασχολεϊ
είναι τό νά έπιΖητήσωμε νά 6ροϋ
με την νικηφόρο Ζωή, πού είναι
κρυμμένη μέ τάν Χριστά είς τόν
θεόν.
Άλλά θά είπουν ϊσως μερικοί'
δλα αύτά τα δεχόμεθα καί τα ι
θρΊσκομε πολύ καλά, γιά εκεί¬
νον; πού θρησκεύονν, γιά έκεί-
νους πού έχουν πίστι στόν Χρι·
στόν. ΤΙ θά γίνη όμως γιά έκεί·
νους πού δέν θρησκεύουν, πού
ουμβαίνει νά μην είναι ωύσεις
θρησκευτικές;
Απάντησις ίκανοποιητική στήν
ερώτησιν αυτήν δέν ύπάρχει.
Την λύσιν είς δλα τα προβλήμα-
τα μας την προοιρέρει μόνον ό
Θεός, άλλά είς έκείνους μόνον
οί οποϊοι τόν έκΖητοϋν άπά καρ¬
δίας, οί όποϊοι Τοϋ έπιτρέπουν
νά επέμβη στήν 2ωή τους καί ύ·
ποτάσσονται οτό ίδικό Τού θέ·
λημα.
Τότε ό Θεός δέν χαρίϋει ά
πλώς ειρήνην οτίς ψυχές πού
Τόν έκΣητοΰν. Έμπνέει καί σκο
πος στίς ·ψνχές αύτές. Άποκα-
λύπτει καί τρόπους μέ τούς ό-
ποίους αί δοκιμασίαν καί αί θλί-
ψεις είναι δυνατόν νά γίνουν μέ
σα γιά σκοπούς άνωτέρους, ώτ
ότε νά γίνουν καρποφόροι καί
δημιουργικοί δνθρωποι.
Ό Θεός δέν θέλει απλώς την
έπικοινωνία μας μέ Αυτόν, άλλά
πράγμα ϊσως γιά πολλούς ακα¬
τανόητον, Ζητεί την συνεργασίαν
μας μέ Αυτόν γιά σκοπούς δή
μιουργικούς. Μας θέλει δηλαδή
συνεργάτας Του στόν κόσμον
αυτών γιά την αωτηρία ψυχών.
Ό Απόστολος Παϋλος γράφει
σχετικώς με τό ζήίτημα τούτο:
• Συνεργοί Θεοϋ έσμέν», (Α''Κο
ρινθίους 3:θ). Άνυψώνει τα τέ
κνα Τού είς δυσθεώρητα πνευ-
ματικά ίτψη, μέχρι τού σημείου νά
τα κάμνη δικούς Τού ουνεργά
τας.
Εάν, λοιπόν, δέν σπαταλοθ-
με άσκόπως τάς δυνάμεις μας,
άλλά μέ την βοήθειαν καΐ την
χάριν τοϋ Θεοϋ τίς κατευθύνο-
με γιά ένα ή περισσοτέρους ά¬
νωτέρους σκοπούς, άποκτοϋμε
τότε τεράστιες ίκανότητες καί
γινόμεθα χρήσιμοι καί δημιουργι
καί. Τότε λησμονοϋμε τόν έαν-
τό μας κα) είσερχόμεθα στά δη-
μιουργικά σχέδια τοϋ θεοϋ
Μέ τάν τρόπον αυτόν, ΘΛΙψεις
καί δοκιμασίαι μεταβάλλονται είς
άποτελεσματικές δυναμικότητες,
μέσα στόν σημερινό μας κόσμο
Πνονται σκαλοπάτια ώστε νά
πλησιάσωμε περιοσότερο τόν θε
όν.
"Ετοι έπιτυγχάνεται ό έΕευγε
νισμός κα) ή έΕιδανίκευσις των
όρμών μας. Ή δέ σεΕουαλική δύ
ναμις πού στήν περίπτωσι τής ά-
γαμίας καταπιΐςεται, διοχετίύε-
ται οτήν έΕυηηρέτησι των μεγά-
λων καί ύψηλών σκοτίων. ΈΕι-
δανικεύεται. Καί μέ τόν τρόπον
αυτόν άποφεύγεται ό κίνδυνος
νά εμφανισθούν τα δυοάρεστα
άποτελέσματα, πού είναι αί συνέ
πειαι τής καταπιέσεως τής τερα¬
στίας αυτής δυνάμεως.
Πάσα καί πόοα καθήκοντα καί
κοινωνικαί άνάγκαι δέν ύπάρ-
χουν στήν σημερινή μας έποχή;
Φτώχεια καί άθλιότητες. Όρφα-
νά καί άπροστάτεντα παιδία. "Αο-
ρωστοι γονεϊς, χωρίς εργασίαν.
Χήρες άπροστάτευτες. Άνίατοι
καί άνόπηροι. Νήπια εκθετα καί
πλείσται όσαι περιπτώσεις άνθρω
πίνης δυστυχίας, οτήν καταπο-
λέμησι καί θεραπεία τής οποίας
είναι δυνατόν νά άπασχοληθοϋν
καί νά χρησιμοποιηθοϋν κυρΐως
άγαμες γυναίκες μέ θαυμασία ά¬
ποτελέσματα.
Άπέραντο είναι τό πεδίον τής
κοινωνικάς δράσεώς κα! χρησι-
μότητος των άγάμων γυναικών
κατά πρώτον λόγον καί ϋστερα
των άγάμων άνδρών, εάν έννο·
εϊται, έμπιστευθοϋν τίς δυσκο-
λίες τής Ζωής των οτά χέρια τοϋ
Θεοϋ.
Πολύ συνέβαλεν έπίσης στήν
■ψυχικήν άνακονφισι των άγάμων
γυναικών νά προσπαθοϋν νά δια
τηροΰν φιλίαν μέ άλλες γυναϊΙ
κες πού έχουν πνευματικήν καί
ψυχικήν άνωτερότητα. Άκόμη δέ
νά έχουν καί κάποιο δωμάτιο Ι¬
δικό τους, πού νά φροντίζουν ώ
στε τα ένοτικτο τής νοικοκυρω-
σύνης νά ευρίσκη φυσική διέΕθ'
δόν.
(ΣυνεχίΖεται)
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ
η ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
Πεπειραμένος είς ίργα δοοποι(α(
ζιττεΧται δι' έρτγαβίαν είς επαρχίαι
Ττ|λ. «14-883 — «Μ4ΟΙ
ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟ ΓΡΑΦΙΑ
ΝΙΚΟΤ ΔΕΛΗΓΙΩΡΓΗ
"ΤΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΑ ΣΑΝΔΑΛΙΑ
Ο ΜΟΧΑΜΕΤ ΚΑΙ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ.
(Δραματιν.ή Σύνθεση)
Στή μελέιη μου «Ή Μικρασια¬
τικη Τραγωδία στή Λογοτεχνία
καί στήν Τέχνη> (19Η7), τα θεα-
τρικά εργα, τα άναφεράμενα στή
Μικρασιατικη Καταστροψή, είναι
πολύ λ.ίγα καί όχι ιδιαιτέρα άπό
Απόψεως αίσθητικής, άξια λόγον.
' Ισο>ς ν.αί για τουτο υπήρξεν πε-
ριορισμένη ή άπήχησή των.
Άλλά τό εργο τώρα, τον κ.
Νίν.ον Δεληγιώργη, πού ν.νκλ.οφό-
ρησε τόν τελετταϊα καιρό, σέ ιιιά
κ.αλλιτεχντκή κ.ιόλας εκ'δ.οση, ιιέ τί
τλο «Τα Αϋτοκρατοριχά Σανδά-
λ.ια, ό Μοιχάιιετ καί τα Βοιιρλ.ά»
καί την ΐπεξήγηση «σύνθεση άπό
τό δράιια τού Μικρασιατιν.ον Έλ-
λ.ηνισμον, δοσιιένη θεατοιν.ά» εί¬
ναι, χωρίς αλ.λ.ο, ενα ρργο θεατρι
κ.ό, σνστηματικότερα πλέον όργα-
νωμένο, μέ πςοθέσεις έμφανώς σο
βαρέ; καί μ* ενα νόημα βαθύτε-
ρο καί πολ.ύπλενρο, μέ προεκτάσρις
πρός διάφορες κατενθύνσεις. Δέν
είναι περίεργο σννεπ<ϊ>; πού τό
πρόσεξε ηδη ή κριτική.
Έμεϊ; οί άιχεσώτερα, τουλάχι¬
στον άπό λόγον; καταγοιγής, (Π·ν-
δεόμ^νοι μέ την νπό'θεσή τού, φν-
σικό είναι νά τό προσέξονιιε πε-
ρισσότερο καί Ανάλογα νά συγκινη
θοΰμε.
Ό σνγγραψέας του, ό Νίκος
Δεληγιώργης, οΰτε Βοτρλιώτης εί
ναι, ο(·τε Μικρασιάτης άπό όπον-
δήποτε, ν.αθώς έχη πληροφορηθή.
Είναι ένας "Ελ.λ.ηνας, είναι προ-
πάντιον ενα; άνθροκΐο; στοχα^ό-
μενο;, ήθιν.ά προβλτιματιζόμενο;
καί εύαίσθητο; βεβαίως, ό οποίος
συγν.λονίστηκε, όπως κατάλαβα,
άπό τό μεγάλο δράμα τοΰ Μικρα-
σΐατικοΰ Ελληνισμόν, άπό την Έ
θνικήν Τραγοιδίαν τον 1922" άπό
ενα γεγονός, άλλοιβτε, άπό τα συν
ταρακτικότρρα καί τα κρισιμύτε
ρα, σνμφωνα καί μέ άραοδιάτρρες
γνό>μες, τής ίίλ.ης Έ/.ληνική; Ί-
στορία;. Τό ρΐδε καί τό στοχάστη
νρ σ' όλ.ο τό βιβλ.ίο του και σ' ο-
λ.ε; τίς έκτοτε ναί ω; τα σήμερα
ήθικές ν.αί έθνινέ; σννέπειές τον.
Καί άναζητονσε, καθώ; φαίνρται,
έναν τρόπον, νά εκφράση τή συγ-
γίνησή του καί τονς στοχασμονς
τον. Διάλίξρ τή θρατριν.ή μορφή.
Άνα*ητοΰσρ παράλληλ.α, κι' ?να
σύμβολο, πού νά δίνρι την εννοια
καί την Ρκταση τής Έθνικής έ-
κείνης Καταστροφής κα'ι σάν πτώ
ση ήρωική καί σάν πτώση μαρτυ-
ρικ,ή
Τό σύμβολ.ο Τό βρήν.ε στά Βουο
λά.
Παλ.ιά κα'ι πανελλήνια ή φήμη
γιά την παλ.λτ^αρωσύνη των Βονο
λιωτών. Λιάβασρ ν.αί τό πρώτη βι
βλιο μόν γιά τα Βουρλά - τα Ί-
στσρά τών Βονρλών— ναί βρήκε
σ' αΰτό πολλά στοιχρϊα ποΰ Οά μπο
ροθσε νά τα χρησιμοποιήση στήν
πλοκή τή; δραματικής τον σ·νθέ
σεω;. Καί, τα χρησιμοπ.οίη<τε, νομί £ω, ίκανοποιητικά κατά τί; καλλι τεχνικέ; τονς έπιοιο'>ξεις" προσιο-
πικά βεβαία πολ.ΰ μέ συγκίνησε,
πού τα πρόσεξε, τα διάλεξε κα'ι
ιά έκμεταλλεύτηκε τα στοιχπα αΰ
τα γιά τό σκοπό του.
Προσθέτω καί τοΐτο, ποΰ τό
, θεωρω έπίσης άρκετά σΓ,ααντικό,
άπό τής άπόψεοος τ(7ιν μικοασιατι
κων σπουδων: Ή πρρίπτωση τοΰ
βιβλίον τού κ. Ν. Δεληγιώργη, έ
παληθεύει έκ*ϊνο πον εί.τα κάπο-
τε, πώ; τα στοιχεϊα ποϋ σνγκεν-
τοώνονμε καί δηαοσιεύομ,ε, ι'ίσοι
άσχολούμαστε ιιέ την ίστορία κα'ι
τή λαογραφία τοΰ Μικρασιατικήν
Έλ.λ.ηνισμοΰ, έκτό; άπό την έ.τι-
' στΓμονικ.ή σκοττμότητα αντών, εί¬
ναι δυνατόν νά χρησιμεύσοι>ν, Από
τοΰ; λογοτέχνε; ναί καλλ.ιτέχνες
μας, ώς πηγή καί ώς άφετηρία,
γιά Ανάλ.ογε; δηιιιονργίες.
Στύ βιβλ.ίο μόν, λ.οιπόν, παρε¬
τήρησε ό κ. Δεληγιώργη;, ίίτι ν.αί
τα Βοτ>ρλά ήσαν κτισμένα σέ έ-
φτά λόφον;, σάν τή Βασιλεύονσα-
καί τούτο ήταν, ο,τι, τον χρειαζό-
τανε γιά νά σι>μπληρο>ση τα σύμ-
βολό τού τό Βουρλά, σύμΐίολ.ο
τής έθνικής μας ιιοίρας. Καί ρ-
τσι δένονται τα Βουρλά μέ τα
«Αύτοκρατορικά σανδάλ-ια»· τα
σανδάλια των αν-οκρατόρο>ν τοΰ
Βνζαντίου.
Τό εργο, τοποθίτείται στά Βυυρ
λά. φυσικά. καί χοονικ.ά τίς τε-
ληταιες μέρει: τού Αύγουστον
1922 καί μέ ΰπόβαθρο τή θρν/.ική
πάντα, οπιος εΐπαμε, παλληκ,ας,οι-
σύνη τών Βουρλιοιτών,
ται —'έκφράϊει— την άγιονία ε¬
νός κ.ύααου, άπειλονμένου θοινάσι
μα, άλλά καί άποφασισμένου νά
αντιμετωπίση μέ ήοιοική χ
Τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
τονρκική πλευρά τον όλον πίνα-
κα' τή στάση ενός •αλλ.ιεργημΐ-
νου μπ.'απ,αση, όπαδοΰ των κεμα-
λικών ιιεταρρυβμίσεο>ν, μέ άνθρο)
πιστιν.έ; σ' όρισαένες σκηνές εκ¬
δηλώσει; καί ποΰ θνσιάϊεται κι ό¬
λας τελικά κι' αΰτος, θναα υ,ϊλ-
λ.ον τής οΥντιο,·ατική; ψνχοσννθΐσε
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΕΝΟΤΑΦΙΟΝ
Έν Ήρα/.λείοι Κςήτη; τή 1η
Ιανουάριον 11)71
Άξιότιμε χ. Σινανίόη.
Πρός τ όν κοινόν μα; φίλον ν..
Νικ. Μηιλιώρην σάς .ταιρακαλιό
νά είπήτε νά γοάψΐ| κατι καλύ¬
τερον ά,τό ίιχέ ρίς τόν
Κόσιιον» έν σχεοει μέ το θεμιι
ί αον ρχο τελευτίΐίΐ'ΐς κΐΐτα.-τιασθή·
Διότι ο αταφοι νεκοοί μ«ς ί-
Υΐϊ είς την Ανατολήν, των
ιυν τα όστά έγιναν εΐίίος έμ,-το-
ρίίίι, άπό ταΐις.,'. «Ρ'ν^11; ^'ή
Τούοκου;, ότι, ζητονν έκδίχησιν
άπό ημάς τοϋς έπ^ήσαντας. Πρό
τον Β' ΙΙαγκοαμίου ,ιολρ-αον, κα¬
θώς Οά ίνθνηιεΐσ&ε, ό'όκ/.ηΐΜΐ ,-τλοί
ώ; τού, πάνιυ στό κοοαί αϊάς ?ας α έφορτΐΛθησαν πλήρη άνθοοπ.'-
όμορτΐη; Έλληνίδας Βονρλιώτισ- . ν,,ιν όστέι.*ν ά.τό ένεί Λιά ί)ΐα<τό- σας, πον είχεν άγαπήσει. (_)θυς λιιιένας τοϋ εξωτερικόν. Πι,ύκειται γενικά, θά πςέΐϊΐ ί 'Αλλ' «ν επί των ημερών μα; σιυς νά άναγνωρίσουμε γιά θεατρι η έκδίκησις δέν είναι έφικτή, άς κό εργο άςιο προσοχής, πού ίδιαί τ<ί{,ς στήβοΗΐεν τουλάχιστον ί-να τερα καί εννόητα, (ίτ(,)ς καί .τροη- Κενοτάφΐον είς την Έλλάδα .ιρό; γοινμένιος ίτονισα, σνγκινεί έμάς δικαίωσιν τής ίπελάυαρο» θυσίας τοΰς Μικρασιάτες ποόσιτνγες. Πό των. ΙΙιστεύο) ότι τοΰς άξίζει λ.ϋ θά τό θελαιιε καί πολύ τό ει«- αιά μινοά ύλική θΐ"σία ιιας. ό ά δα ό /αί γιά διαφόρους λό- γοτ·ς, νά τό φιοτίσονν τα ψωτα τής ράμπας· τό.τε άσφα/.ώς θά ά- ξιολογηιθή σιοστά, σάν λογοτέχνη αα, γιά τίς προθέσεις πον σημείθ) σα. ΝΙΚΟΣΕ. ΜΗΛΙΩΡΗ Σ Καί τώιχι £πΐ τήί τε? •ποός τόν «11ροσ<Γ. Κόσμον» έ.-χ. στολής μου: Πρό ήμεριον, πα- οευοέθην ρί; ΡΛ'α <ττρνόν κννλον οί όποίοι, ήθελνσαν νά μόν κάνουν μάθηαα άθε'ας. Άλλά, δέν τα κατάφτραν νά μέ .ΐρίΛοι·ν. Διότι καί εγώ ό μικράς έέλδ Λθός αϊτού; την ρή¬ σιν τον Αποστόλου των Εθνών Παΰλον και τονς είπον: «ΟΤ6α γάρ ό) πε.τίιττενκα» (1) γνωοί- ϊ^οι σέ .-ιοϊον ίπίστενσα κα πολ- λά άλ>-α. Άπ' έκεϊ όρα.ιόμεΛΌς σάς
άπτ}ΐ'θτ·ν(ΐ την σχετικήν επιστολήν
μόν.
Τα κηοΰγματα τον κ, Ζΐ'ΐδιά-
τη δέν είναι όρθοδοξα. Μάς εϊ-
σαγάγοΐ'ν πρός τόν Προτεσταντι
νισμόν. "Εχιυ τού; λόγον; μόν
νά ρΐικα ΐηλοτής όςθόδοξος. Σσς
ϊητΛ σνγνώαην διά την άδιακρι.
οίαν ιιον. (1) Τιιι. Ιϊ Κ. Α' στ.
12.
Μετά ,τλείστης τιμής
Άντών. 'λ. ψηλο,-ΐάτΓ>;
ΑΝΑΜΧΗΣΕΙΣ ΛΠΟ ΤΗΝ ΑΛΙΙΞΜΟΝΠΤΙΙ ΙΙΛΤΡΙΛΛ
ΜηΝΑΡΙΤΣΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤ. ΘΡΑΚΗ.
Τον υ. ΛΙΙ. ΜΑ·ΓΚΙλΟΤ,Στνταξιούχου Έπι&εοΗΐητοϋ ΣΕ.Κ
Β' ιποχήν κατά την οποίαν σέ πολλά
Ή τακτικη αυτή τής δηιηγερο- χυ^ριά 6ε-ν. ν.τήςχαν καν σχολεϊα.
ντίας νά έπιλ.εγει ."κίντοτε τ»ύς Κ'ις τοΰς Λν(.)τέη(.> υά .-ΐρί.-ΐει
ο,δασκά/Λυς μεταςϋ των κα>.ντέ- να .-τοοστιβοθν κχιί π?ρί τονς ί-ϊ-
ροιν, τονς ό.ιοίονς μισθοήοτονισε κοσι αποροποιοί σης»οτ(>ο<ρΐ('ς, ά- άιό τό ίκκλησιαστικο ττυιεΐο καί πάντες 6ιπλ.θ)μ,ιτοϋχυι τής όιεθ- ές των εύ-ΐορϋΠΕρΐνν οίΧο- ν»ς άνεγνυχ.ησαρνης Σ ηουτροφι- ό Σλ Πύ ί όί κτ^ς τ ρ γενειών, ρΐχε ώς άπυτέλεσιια τό κης Σχολής Προύσης, οί όποίοι ΐημηλόν πνενΐίατικο, θρησκεντικό ίπ>ρομήθει·αν μΐΜρο^κοαιμίνονς
καί ίαπορικύ έ.ιίπεδο των κατοί- σποαους αρτα|οσκώ/νη/ος είς όλην
κων, είς τοό.τθΛ- ίόστε όικαιολο- την περιοχήν μ,ίς, ίίπον ή/ιιαζεν
γημί-να νά ν.τεηη<ι·ανρνο>νται ί
έ
οί «ιτ' εξοχήν ή σηοοτροφία, κα-
ς θώς καΐ σε .τρς>ιοχές τον έ|ι»τε-
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ
ΊΕν Καστορία τή 20.12.70
ΕΟΡΤΑ.ΜΟ. ΤΗΣ 15ΟΕΤΚΡΙΔΟΣ ΕΙΣ ΑΪΓΙΝΑΝ
ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΑΦΙΞΕΩΣ ΤΟΥ Ι, ΚΑΠΟΔΣΤΡΙΑ
Την ,ταρελθονσαν Κυριακήν
πρωτοβονλία. τού Δήμον Αίγίνης
Πςιός τόν κυρίον διευθνντήν καί παςονσία. τον άντιπροέόρου
«Προοτρνγικοΰ Κόσμον» Σοικρά- τής Κυβερνήσειος κ. Στυλ. ΙΙατ
την Χαο. Σινανίδην. | τακον, είς τα ,τλαίσια των έορτών
Σνγχαίριο ϋιιάς έκ 6άθους διά την 150ετηρίδ« τής ελληνικάς
ννχής διά τα δημοσιεύιιατα έν Παλιγγενεσίας, έποαγματοποιή-
τφ Προστττ'γικφ Κόσικο τα τόσον θη είς την Αϊγιναν άναπαράστα-
Λαοίΐστατικά, ϊιοηοά των διαδρα (Ης τής άφίξειος ρχεϊ τοϋ Ίιοάν
ματισθέντοιν των οποίον ή ότνά- νόν Καποόίστρια την Ιΐην Ίανον
μνησις καί ή έξιστόρησις προκα- αρίον 1828. Δημοσιεύομεν κατιυτρ-
ί
λεϊ τόν θαυμασμόν 6ιά τό ίτθϊ-
ίαπνΕνσμρνην όμιλίαν τον ρέ-
νες τής ψυχής ή όποία ηδυνήθη κ.τον δήμαρχον Αίγίνης κ. Λεού-
νά έπιςρορτισθή καί νά διατηρή ση:
ταύτα Ανρπαΐρα έν ταίς δυσχε- ι
ρείας, παοηγορονσα κατα τας τε-
Η ΟΜ1ΛΙΑ
ρρ
τή ιιοΐρα τοτι. Ή Μανα, ρν ις ά-
πο τού; παραστατικοτεοους τν.-τους
τού ρργου, άν«-ιλτ;οώνει τό ρόλο
τού χονοϋ, τή; άρχαίις χ.λαοικής
τραγο>δάις κα'ι την καρτρηίπι ,-
την την ήριι>ΐκή.ν, ίαοβάλλει άχρι-
6ό>; μέ μίαν τραγικήν όρθοΐιοοτιΊ
νη, άτόμονν πον φτάσανε .τλέον
στό ϋριο τή; μοίρας τοιν. ΙΙρέπει
νά το θεωιιήσονμε κα'ι σάν ενα συμ
6ολο τή; αοίρας τοντη;, τοΰ τό¬
πον τη;, τή Βονρλιώτισσα Μάν ι.
Ή τεχΜκή τού ε"ργον, σάν σκη
νικοΰ έπιτενγιιατο;, διολον .τρόχε:
ρη, ά-ΐ' εναντίας άίκετά μελετη-
μρνη /.αΧ πον· ά,ιοΛρικνΰρι τό σι·γ-
γραφρα ένήιιρρο την εξ?λίξεο)ν
Τί υ σνγχρόνον θεατρον, όχι μονά
χά τή; χιόρα; μ(ΐς, άλλά καί σέ
παγκόσαιια κλίιι«κ<ι, (ΐαίνρται έπη ρρασιιρνη άπό την τεχνική τοΰ κι νηματογράφον. μέ τί; εναλασσο- μενε; αΰτοτρλρϊ; σκηνρ;. Ό διάλογος Λαρϋ; «άλλον, ό¬ πως έ=ι πακονεται Λλλιυστρ, ότο ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΣ λευταίας στιγμάς τής ϊ.«·)ής αα; Ι ΤΟΤ κ. ΔΗΜ,ΛΡΧΟΤ την οποίαν διαννοιιρν μέ πικράς Σ εβασμιιότατε ρξοχώτατε κ. άν άνοΛΐνήσει; τοίί .ταί)?λθόντο;, νοε- τιπρόεδρρ τή; 'Εθνική; Έτανα- ρο>ς σΐ'ντηοφενοαΡΛοι μέ τα νά- σΤατική; Κνβερνήσεοις, κ. ίπουρ-
μπτα τή; άναμνήβειυ; δι' ί·αων. γρ, κ. έ/.πρύσοπε των ένύ-ΐλοιν δυ
νάμεοιν καί σοιμάτιον άσττ'ί.λε'ας,
κ. Χο,μάρχα, κ.κ. ποοσκε/λη,ιένοι,
κνρ,'ε; κη[ κΰριοι:
Τό Ελληνικόν "Εθνας άτό ά¬
κρου είς άκρον έορτάζει .τανηγυ-
οικω;, έν πλήρει ενηιιερία και γα
λή'ΐ), τό Ανατεϊλαν ετος 1971, ώ;
ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΕΤΗΣΙΩΝ
ΧΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΕΠΑβΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΒΡΑΒΕΥΣΙΝ
Β1ΒΛ1ΩΝ
Έ ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡ¬
ΝΗΣ, καθιερώσασα άπό μα-
κροϋ την απονομήν ΕΤΗΣΙ-
ΟΤ ΧΡΗΜΑΤΙΚΟΤ ΕΙΙΑΛΘΟΤ
προ; )Ίρά()ευσιν τοΰ ν.ατά τύ πριη-
γούμρνον ετος έκδοθέντος καλ.ντε-
ρον Βιβλίον ή Μελέτης, μέ περιε-
χόιιενον είς την Ιστορίαν, τα ήθη,
τα εθιμα, τάς παραβάσει; κλπ.
των άλησμονήτων Έλληνικών
Πατρίοων ΜΙΚΡΑΣΙΑΣ, ΠΟΝ
ΤΟΥ
ΘΡΑΚΉΣ, θέλει ά-
ταιριάϊει, σν τραγοδια τρτιιας
""εκΊδ'σε'ίΐΓ;, ξρστρατίϊει συχνά σέ
χ
όραματικοίι; πάντοτε λνρισαονς
καί οέ έξάοσεις ποιητικρ;.
Τό δραιιατιχό τουτο (Ττοιχεϊο
ϊχει καί μίαν έπιισοδιακή χαρα-
χτηριστική λϊ.ττομέρεια καί —ήν
πονείμει τούτο καί κατά τό ε¬
τος 1971, έν είδική έπισήμω
τελετή καί έν συνδυα-σμψ ώ;
πάντοτε, μέ τόν επίσημον έορ-
ταηιόν τής Έπετείου τή; Έ¬
θνικής Εορτάς μας (25ης Μαο
τίου).
Όμοΰ μετά τού άνο>τέρΐ)
χρηματικοϋ Έπάθλου τή; Ε-
ΣΤΙΑΣ θέλει απονεμηθή έπί-
σης καί τό υπό τής ΕΣΤΙΛΣ
καθιερωθέν παρόμοιον χρημα-
πκδν επαθλον είς μνήμην τού
αειμνήστου Σμυρναίου Καλλ'-
τέχνου ΓΕΩΡΠΟΥ ΓΛΗΝΟΥ.
Καλτθνται συνεπώς πάντες
οί ένδιαφερόμενοι, οί έκδόσαν
τες παρόμοια Βιβλία 8πως ά-
ποστείλωσιν άνα δύο άντίτυπα
είς τα Γραφεΐα τής ΕΣΤΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ (δδος 25ης
Μαρτίου άρ·Λ. 3) μέχρι -ής
10ης Μαρτίου 1971 τό αργό¬
τερον, ΐνατεθώσιν ταυτα ύπ' 3
ψιν τή; Είξική; 'Επιτροπής
Κ-ίσεως, ής ή ^ύνθεσις θέλει
αναν.οινωθή έν καιρφ, καί θέ¬
λει καταρτισθή παρά τής Διο;
ήσϊως τής ΕΣΤΙΑΣ, ώς πάν
τε, έκ διακεκρ:μένΐι)ν διαν:
ουμένο>ν καί Λογοτεχνών.
Εν Νέα Σμύρνη τή 15.12.1970
Διά -ήν ΕΣΤ1ΑΝ ΝΕΑΣ
ΣΜΥΡΝΗΣ
Ό Πρόεδρο;
ΠΑΝΟΣ Κ. ΧΑΛΔΕΖΟΣ
Ό "Εφϊ,ρος Φιλολογ. Τμήμ.
ΕΜΜΑΝ. ΜΟΥΡΕΛΛΟΣ
Ό Γεν. Γραμματεύς
ΝΙΚΟΣ Ε. ΛΩΡΕΝΤΗΣ
ΕΚΘΕΣΙΣ ΚΕΡΑΜΙΚΩΧ
Την .τςοσεχή Τετάρτι,,', 2Ι)ή
τρέχοντα; ατ.νό-, ρν τΙ7, έ'
ί ά
},η.
ρτο; τής 15Ορτηρίδος τής Έθνρ-
γερσίας. ώ; ετος τής Έθνικής Έ
λ ενθερίας του. Τουτο καθιόρισεν
ή Έθνική Έπαναστατική, Κυβέρ-
νησίς ώς ετο; Πνευματικόν Μνη¬
μόσυνον, μέ την συναίσθησιν τή;
ής, τον "ιστορικόν τη;
( χρέον; πρός την άθάνατον γενεάν
τού 1821, Αλλά καί τής ευθυνής
τη; πρό; χήν σύγχρονον τοιαύτην,
ή όποία. έκ τή; Λναβκόσεως των
έπικων Αγώνος καί μεγάλον ιστο¬
ρικήν στιγιιων παρηδειγματι,ζοιιέ-
νη καί ένδυνααοι>μένη, σννεχίξει
τύν δρόιιον τ(ον πεπροηιένων τή;
Φνλής.
1821, έ'τος ιερόν καί καθηγια-
σμένον, σταθμός φιοτεινός, ό ο¬
ποίος έν.άλνψε την στνγνήν
ν.οσαετή δουλείαν ν.αί έφώτισε την
ανάντη πορείαν τοΰ "Ειθνους κ.α-
τά τόν έπταετή έπικόν Αγώνα τού,,
τόν όδηγήσαντα είς τό λυκανγές
τή; Ελευθερίας.
Μετά τόν επίπονον κο] νικηφό
ρον αυτόν άγώνα, νέον Λγοννιστι-
κον πεδίον διανοίγεται διά τοΰ;
'Ελλ.ηνας, είς τό οποίον πάλη έτιί
πονος, μακροχρόνιος κα'ι σκληρά,
Αλλά καί Λχαρι; προιιηνύεται.
Καί τουτο διότι ή μόλις έκ των
δεινων ίξελ.θονσα δυστνχή; Πα¬
τρίς, ή καθηιιαγμένη άτό τα ποι.
νίλο καί παντανόθεν κατ' αντής
βέλη, ήλθεν ή ω-
ρα νά Αναταθή, νά θεμελιο>θή, νά
Γτγνποττιθή εί; ηθικήν κα'ι πολιτι¬
κήν δύναμιν. Καί εί; αντό τό Λ-
νορθιοτικόν στάδιον ή ίερά νήσο;
Αίγινα έτάχθη ίιπό τή; θείας Προ
νοίας νά παίξη τόν
καί σημαντικώτερον ρόλον, μέ
προπαγωνιστήν τόν Αον Εθνικόν
Κυβερνήτη τή; Ελλάδος, τόν Ί
οιάννην Καποδίστριαν.
τρίδος του. ΣΰμΦουλος χοΐ Τσά-
(ηλ< κα'ι τυγχάνων τή; εΪΎοίας αν τοΰ, είς τύ Συνέδριον τής Βιέν¬ νης τό 1815 έ.τέτΐ'χε νά άποτελ.ρ- σο>ν τα 'Επτάνηεα ιδιαίτερον κρά
τος, την Ίόνιον Πολιτεί«ν, καί νά
αναγνωρισθή ή ρ/^ληνική ώς έτί-
σημο; γ/.ώσσιι. Άποχοιρήσιι; τό
1!)22, τή; ροισική; ΰπηρεσ.ις ναί
έγκατασταθρί; εί; την Γρνεΰην,
Οοηθεϊ πολλατλώς τόν υπέρ τής ά
νεξαρτησίας άγώνα τής δεινώ;
παλΛΐιοΰσης Πατρίδος τον.
Γν(οστή, λοι,τόν, ή ρθνικη δρά¬
σις καί ή συνεχής καί πολΰτιμος
προσφορά τον άνδρός είς τοϋς ή-
ριοϊκώς άγιονιϊ,ομένους καί έν ,-τολ
Μανδριτσιώται διά
γηγενεϊ; ίατρού;, έκ. των ό.τοιιυν ρικοΰ μεχρι την Περσκιν.
ό ?νας τοΰ πανε.-τιστηιιίου Παρισί- Σν.οπάιοΐ; άπέφνγα ν' άν
ών, γιά τόν γρ.ΐιιιιατέα τής δή- όνόαιιτχ Μανδριτσαοτών σημαηο
μογεοοντίας, έναν άπόφοιτον τον' ντων, θά μνημονεύσιυ άαως μί-
γυμναΛου Ιωαννίνων, γΛθ')σττ>ν ρικούς έκ. τών, διδασκάλ.ων τή;
τή; τονρκικής νοωοθεσΐα;, έναν ίποχή; έκείνη; διά την .τνενμα-
φοιτητήν τή; θεολ.ογική; Σχο- τικήν καί εθνικήν προσφορά των.
λής Χάλ.κη; καί περί τού; δένα Ή Κουλακια (Χαλάστρα
μαθητάς είς τό γνμνάσιον ,Αν- θεσ)κης) είναι ή γενέτειυ ι χών
δριανουπόλεως, βλα δέ αύτά είς έκλ.εκτών διδασκάλ.ων Άθανασ.ου
Κρά(κχ. καί Κιον. ΙΙερπερή οίτινες
~"^~~————— ^κ Λερΐτρ0πής {ι,-ΐηρέτησαν ώς
Σχολ.άρχαι Μανδρίτσης. Έ.τίσης
ή δεσποινίς Εύτέρπη Παΐΐαβανα-
σίου, διετ'θΰντρια τοΰ πιαρθενα-
γοιγείοΛ·, σύζνγος τού Σχολάρχου
' Πρρπερή, μνηστενθέντες είς Μαν
δρίχσαν.
'Τπό τοιαύτες σννθήκες, είναι
εΰνόητο γιατί ή βουλγαρική .τρο
εις τύ Κυβερνείον. Εί; διάστημα παΥ«νδα δέν εύρισκε πεδίον δρά-
τριών καί τ,μίσεος έτών, καθ" ο σεω5 ^ Μανό(?ίτσα, γιά τυν
έκυβρονησε την Χώε«ν, έπετέλε-
°έ αύτόν ή
αήνις
έκυβρονησε την Χώε«ν, έπετέλε ,
σρ τεράστιον έργον, Λστε δικαίως κομιτατζηδων γινόνταν άκόιιη με-
τοϊ' άπονέαεται ό τίτλος τον δημ Ύαλυτερη, δέν το/4»οϋσαν (ωο,;,
ονργοΐ τοΰ Νεοελληνικον Κρά- ^ πλησιάσονν διότι οί Μανδριτσι
ιι-_ ώται 6 έθετον εν(,τ/Λΐ τμή'ματα
Επί των ημερών του έπΐχτάχθη τα ΟΛ0«Α ίΤΧαν καταρτισει και
άναρχία, ή ληστε:α καί ή πειρα- 'κπαιδεΰσει άξΐίοματικοι τοΰ Έλ-
> έζό
τον;
στοατον, έμφ<ινιζόμενοι Ή Άναπαράοτσσις τής αφίζεωο τοθ Ιωάν Καποδιστρια εις Αι- γιναν. (Εις το μέσον διακρινεται ό Αντιπρόεδρος κ. Παττακός). λοίς δοκιμαζομένους "Ελλ.ηνας, με ■νιίλη καί έπιτακτική ή άνάγκη τή; διακιιβερνήσεοι; τής έλειθε- ρουμένης καί είς επικίνδυνον κλν δωνισμύν φερομένης χώρας τ'πο ίκανοΰ, χρηστοΰ ν.αί μακράν τών έσοιτερνκών παθών εΐ'ρισκιοαέ'.ου Λνδρός. Οΰτο), είς την έν Τροιζήνι Ε¬ θνοσυνέλευσιν τού Απριλίου 1827 λαμβάνουν οί "Ελληνες την ήρε- μ(·)Τέραν Απόφασιν, νά έκλΐξοτίν ώς Κνβερνήτην τής άρτι έλ.ενθί- ριοθείσης Έ/.λά&ης τύν Ίθ)άννην Κιιποδίστρΐίΐν. τεία. Επετεύχθη ή έσο)τεριν.ή όι>
γάνωσις καί διοίκησις τον Κρά- ω? διδάσκίΐλ.οι ι) προίενικοι υπάλ-
τονς, κατηρτίσθη οτρατός έκπαι- ληλοι, τή βοηθεία πάντοτε τον
δενόιιενος ν.ατά τόν ενρωπαικον προξενείον Ανδριανουπόλεως,
τρόπον, ιδρύθη ανωτέρα Στρατι. ό άρί^νΐστος στρατηγο; και
ωτική Σχολή. Έλ.ειτούργησε Τρά -ιίωθυπουργος Στυλ. Γονατάς ΰ-
πεζα, διχαστήριτχ,, ελήφθησαν αέ- "ήρξεν^ ενας ^άπο τονς διοργανο»-
τρα διά την Γεωργίαν. Τό κύ- τας τών ίνώΐλ<ον σωμάτων, ώ; προξενικός νπάλ.λ.ηλ.ος. | "1σ<ος νά είναι τολμηρόν αΛ θά πω ϋτι πολ.λές φορες ,τρ-οκα- /.υι'σααε την βουλγαρική προπ ι- γάνδ'ΐ κτ.1 τονς κοιι,ταχςήδες, παντί·) ς ί-να είναι ύευ-ιιυν ικ. δεν τυνς λογαο.α-ι/ιιι, γι' αΰτο οί | έθνιν.ε.; εκδηλώσει; μας στις Ορη- | σκειτ /έ; καί πανηγιρ,ν.ες εορ- | τις ξεπιρχονπ.ιν τα ορυι .ϊαντος φ οθόν και ύπολογισμοΰ. ..Ή ίορτή χυυ Άγιον Δημη- τρίον, πυλΐονχου τή; Κωμοπολεοις, ποΰ γιορταζοταν μέ υλη την λαΐί.τρότητα, εδινε την εΐναιρία στοΰς ύπύδουλ.ονς ελληνες τής περιφερείας, νά έλθουν σ£ στενύ τερη ίπαφή κ.,α έξετάσουν τα έθνιν.α θέματα πού τοΰς άπασχο. λΛύσαν κ,αί, γι' αύτό ή προσέλευ- σι τίόν γύρω χωρίων ήταν άβρόα Οτή γιορτή αυτή. - ν ~-<> ·>■ » .
Ή Μανδρίτσα έκκ.λησιαστικώς
ίπήγετο είς την ΜητρόπολΐΛ
Διδ» μοτείχου, καίτοι εϋί)ΐσ)'ετο
πλησιέστρρα πρός την μητράπολιν
Λητίτσης - Όράκιοι, ϋπου άνή-
κε διοικητικώς. Οί έορχαστικές
εκδηλώσει; κατά την εορτήν τοΰ
Άγιον Δημητρίου τοι'· ϊτονς 1912,
ίπερέβησαν κάθε προηγούμενον
ΤΗτο έργον τής θείας Προνοί¬
ας ή έκλογή τοΰ Ιωάννου Καπο-
δίστεια, διότι ήτο -τροσωπικύτης
διά τύ πολύπλοκον έργον, τύ 6-
ποίιον άνελάαθανρ καί Τό σπονδ-ιι
ύτερον ήτο χρηστός άνήρ καί μέ¬
γας πατριώτη;.
Ούτοι, μρτά τόν μαχροχρονιον
πόλεμον, ό Θεος έαπιστεΰεται εί;
αυτόν, ό.-ΐ(ΐ); σηκώση τόν σταύρον
τή; θυσίας καί θεραπεύση την έκ
ποικίλ(ιιν πληγών καθημαγμένην,
δνστυχή, ώς πολλί'ικι; έλεγεν, Πα-
τρίδα του. Κατερχόμενος το'ιρα
είς αυτήν ΐνημεροΐται υπό τών {ν
πίνθύνων νπουργών, ότι ό έχθοός
έλνμαίνετο εισέτι την χώραν, πε-
ριοριζομίνου τοΰ έλη·θρρου Κρά
η
οίω τον μεγάοον τοι Έθνικ.οΰ Όο-
γανισιιον ΈλλΓ.νική; Χειροτρχνί ϊ;
«Μητροτόλκ..; !)) β χ
τονργοϊοτα ένδιαο;ρρονσα
ά
ρα ?κ
ν άγγειοιλαστική; τον έκ Κρή
τη; ναλλιτεχνον νερααίοτϊι κ. Μιχ.
Ταμπακο.-ΐούλου, ό όποίο; θά έα-
(ΐανίση χαραντηριστικήν συλλογήν
ν-ε,ςααικοη· .τςίιόντων τού, ιδίως
κρητική; τεχνοτρο.τία;.
ΊΙ εκθεσι;, έλρυθερα διά τό
/.οινόν, βά λνειτουργή κατά τα; έρ.
γασίμους ημέρας χλι Λ
Διά τουτο σήμερον λαα.τράν πά , τους μόνον είς την Αϊγιναν. ΙΙό-
ηγυριν τέλει, ίκ βαθέοιν ύμνεί *ί>ν' Σαλαμϊνα, Έλενσϊνα καΊ Μέ
νηγυριν
•κα'ι εύχαριστεϊ τόν θεόν, διότι ή-
ΪκοΘρ νά νποδεχθή πρό 143 έτων,
ώ; την στυερινήν ημέραν, τό «ΰ
γρνέ; καί νατά αάντηι ΛΗιον τής
Έλληνικής Πατθίδο; τέκνον νπ
νά τοΰ .-ΤΓίράσχη εννοίκόν νατά
τάντα πεδίον δοάσεο>;, ω~ε νά
■■τη- ό-νοηθώση έκ των έοειπ'Όν
ναί νά την συγκροτήση ΓΊς Κρά-
το; Νόμου καί Έλλ.Γνοχριστιανι-
χον ήθον;.
Ό Έθνικός Κυίνερντιτης την
Π ην Ιανουάριον 1828, διά τοΰ
δικροτον «Ούαρσπάϊτ> είσήρχετ,τ
εί; τόν λιμένα τή; Α'ιγίνης, τή;
ορισθείσης ώ; .-χηο')τη; τροιτρυού-
σης τον Έλενθέοον Ελληνικόν
Κράτους, κατασ»'γκινΓιιΐ)ίνοις ν«ί
.-ΐερίχαρις διότι θά Ανελάμβανρν
ώ; ό ϊδιο; έλεγεν, τα ήνία τής Λ-
γα-ΓΓ.ιένης κ«Ί δυστυχοΰς Πατρ.'-
δος τον.
Ή^ μρχρι τή; έποχής αι'τή; £ωή
χα'ι ή δοάσι; τον ί|το λίαν άΞιό-
'ογο; καί έποιφρλ.εστάτη.
Καταγόμρνο; έκ Κρρννο'ΐ; ναί
λαβών την πρώτην έν αυτή έγνύ-
ν.λιον μόρττικσιν, έσ.τοΰδασεν Ία-
τρικήν είς τό έν Πατιβίφ τής Ί-
ταλ.ίας πανεπιστιίιιιον. Την ίατοι-
νήν ησκησρν ώς λειτοιργπια {<; την ιδιαιτέραν του .- ιτρίδπ Είτα ΑναγνοΐΓ.'σι; ί—οτίοιν ά- νάγκιγν τή; .τατοίδο; τοι·, άνειιεί- χθη ρίς την πολιτικήν ν.αί .-τρ--σέ- τερεν τα; νπηρεσία; χον έν αυτή Από τού 180.1—1807. Προσκλη¬ θείς υπό της Ροισίας ίιηοέτηαεν ώς διπλοηιάτης ν.αί ϋπονργός Έξ'ι) τερικών αίτής Λ.τό τοϋ 180»— 1822, αναδειχθείς είς τ<όν μεγαλν τερων .τολιτιν(7>ν τής ρ.τοχή; αντή;
Κατά την διάρκειαν τή; έν τώ
πολιτικώ σταδί<;) δοάσειός τού, ού δέποτε επανσε νά ένεογή υπέρ τ(7, σό ή τ(7,ν ογή έρ τ(,ν συμφερόντοιν τή; προσφιλ.οΰς Πά γαρα" ότι ουδέ όβολός υπήρχεν εί; τό Δημόσιον ταμείον, οΰτε στρα- τός, οΰτε ναυτικόν διετίθετο, διά ν<Ί λάβη οι]ην κα'ι σνγκρότησιν νο- μίαον Κράτους ή Έλ.λάς, οί'τε ή ήΠαιδιία τού "Εθνου; ί)δύνατο νά θερατει θή, ώς μή ύ.ιάρχοντο; ουδενός σχολείον. ι Το σποτ δαιότεςον δέ διεγράφε το σοβαροτάτη ή έσωτερική άκατα πτασία ν. ιί έΐίασίλευεν ή δολ.ερά δΐχόνοια, όλ.έθρια κακά, 6<ρ?ιλύ- μενα κνρίοι; είς τα δεινά τα "έν. τής δουλ.εάι; ν.αί τοΰ πόλεμον άλλ.ά καί εί; τό φιλ.όπηοιτον, τό ά πειθάρχητον τών Έλλήνων κτιι την αντίληψιν ότι ολα τα άκαν- θώδη προβλ.ήιιατα έ'πρεπε ν ά λυ- θονν άμέσως υπό τον Κυβερνήτου. Κιιΐ Αναλαμβάνει ό Κυβερνήτη; την μεγάλην Αποστολήν τοι μέ Ί σχυράν θέλησιν ν.αι οαθείαν πί- στιν. Ό ϊδιος εγραιρεν 5Ί; την επιστολήν τον πρό; τόν φίλ.ον τον Σ τονρϊαν: «Ό θεός είναι . οτάτη; μου οϋτε εμαυτόν .ιιίον ούδέν>. Διά νά άντιιιετ'ι;...
ση ('ίαο)ς τα δνσκ.ο?.ώτατα αΰτά
.τροβλήματα .τροβαίνει εί; ογϊγ/ρ-
λ^ενθ'ΐ σωτήρια αέτρ-,ι. Τό .τρί>:ον
ιιέτρον είναι νά άντι/ΐίΤαστήο'η
τό νομοθετικόν σοιιια, δ;ά τού
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΤ, σώμ-ιτο; Ααο-
τελοιαένου έξ 27 μελ,τϋν, αέ γνοι
μοδοτικόν χαρακτήοα διότι ιιέ την
πρ'ιραν Τον Λντιλαμ(>άνετ*α ίίτι τα
Συντάγαατα καί οί Κοινοβουλευ¬
τικαί έλεθες..'αι Αντεδ?ί·/ντνται
πρός τό παρόν διά τοί'ς "Ελλ.η-
νας, Ανωρίίΐους δντας, ν.αΙ θά Α-
ποβοΰν τροχοπέθη διά την θερα¬
πείαν τών .ιολλ(4πλ.ων άδννααιών
τής Πατρίδος. Μετά ταύτα επεδό¬
θη είς τό έργον τού ψνχή τε καί
σιοματι, έργαζό,μξνος
. * _/ ^τκις είναι προ-
>υ καί άνευ τή; πίστε'«ς
•τόν ν.ατενόουν οΐίτε ■ΓΛ-
«μοί; μέλ.τ,αα χον Κνβερνή-
του ί»πήρξεν ή ΙΙαιδίία, είς την
οποίαν προσέβλεπε την σωτηρίαν
τής Πατρίδος.
Καί ολα αύτά έπρχέλεσεν είς
την ΛΓγιναν ή όιοία τοΰ οφείλη
πολλά ν.αί τόν τιιιά πάντοτε καί
ίιδι«ιτέρο>ς σήμερον.
Άπό αυτήν κ(ΐι είς αυτήν ήρχι¬
σαν έφαυμοΐόμενα ολα τα ιιέτρα
ταύτα. "Ολ(α αί υπηρεσίαι ίδΛ
σ>νρχεντηο')θησαν. Έδώ ίδρύονται
τα πρωτα σχολ^εϊα, έδώ τό Διδα-
σκαλ.εϊον, τό Όρφανοτροφεϊον, τό
Εθνικόν Τυπογραφείον, τό Νομι-
σιιατοκοπεϊον.
Ή Λϊγινα ώ; ,τρ(ΐ)Τεΰονσα σι-
εκέντριοσε τού; καλ.ντέρου; πολι-
τικούς, στρατκυτικούς, επιστήμο¬
νας, παιδαγοιγούς, οί/.ονο|υλό-
γους, έαπόρους, έδίό ό Κα.ιοδί-
στρΐας έθραελ.ί<ι)σεν ένΐ λόγιρ, το Ν'εοελληνικόν Κςάτος. Άλλ' ό πρΛτος Κτ-βερνήτη; τής "Ελλάδος, ό ανθο',ιπος ό οποί¬ ος ουδενός κόπον έφείσθη νχιί ό οποίος πΐράγματι Ανέστησε την Χώραν, είχε τραγικον τέλος. Τό σιστημα διακνβερνήσειυς, ίίπον έ πέβαλ.λ.εν ώς άναγν.ίίϊον διά την κατάστασιν τή; Χωρ ις καί προ- σοιρινοΰ, άπεαάν.ρυνε τής έζουσί- ας τοΰς έξ έπαγγελιιατος πολ.ιχι- ν.ού;, ιιέ άποτίλεσμίχ νά ένωθοΰν καί νά δηαιουργήσουν την αντιπο λ.ίτευσιν. "Εχοντες ούτοι ώ; θιγό μενά τα κομιιατικά καί πολιτικτΊ σνμφρροντη μετερχονται πάν μί· σον π^ονειμρνου νά έπιτί·χοτ.·ν τ ούς σκοπονς των. Κατορθώνουν νά παρασύρουν πολλοΰς άγο>νι-
στάς, άναρριπίΐοντας τα αίση καί
τα πάθη καί μέρος τοΰ Λαοϋ χηι
κρπχνίζουν τό οίκοδόμημα, τό ο¬
ποίον ό Ίο)άννης Καποδίστριας
άνήγειοεν έν. τή; στάν.τη; ν.αί των
έρειπίων καί ρίπτοι«ν καί πάλ.ιν
την χόραν εί; την άνορχίαν. ΕΊ;
πί/ρηιοίαν κατάστασιν
καί Λοό τή; 21η; Απριλίου ή Χώ
ρα αας.
Τα κομιιατικά πάθη είχον έξα-
ηθή κοί ή σνναλλπγή διά την α¬
πόκτησιν ύψηλών βρσροιν είς την
κρατικήν αηχανήν ρ[χ- φβάσει εί;
τό ν.ατακόρνφον. Οί ίθΰνοντρ; 0{ν.
δόλ.Ο); ένδιεφρροντο διά την δη-
μιονργτθεϊσαν κατάστασιν, οϊ'Λέ
ίαεδείν.ν-νον η έλάιιί')ο·νον τα κα-
άλλ
τάλληλ
διά τή/ .7=οιστι-
ή οστι
λ.ήιν τοΰ κακόν. Τό ενδιαφέρον
τιον εΕηντλεΐτο εί; τ") νά ρ,-πτύ-
ϊοιν^ τοΰ; ϊδ.οτελ.εϊς σκ3ποΰ.- τ-ον,
νά άνέλθοιν δηλ,αδή ΰψηλότεοον'
ιιετερχόαενοι πρό; τοΓττ π&ν'θε'
μιτόν ν.αί άθέαιχον ιιέσον. Το ον-
ιοτςύπω; ή Χώρα έβάδι^ρ πρός
την καταστροφήν. Καί ή ν.ατα-
στθοφή αί τή δέν ήτο οίκονοιιιντ·,,
►κ τής όπο.Ί/ς ηδύνατο νά Αναλά¬
βη ιιετά πάροδον ώρισιιίνοι· χρό
νού, οϋχρ αερική, Αλ.λά όλονλ.η-
ς·ωτιν.ή, έφ' όσον πολιτικοί τίνες
είχον αναλάβη νά ΰποδοιΐλώσο·ν
την Έλλάδα είς τύν Έρνθρύν
Φασισμόν.
Δέν τύ επέτυχον άμως δ'ότι,
καθ" ην στιγμήν ήσαν ρτοιμοι νά
δωσουν τό τελευταίον κχύπηαα, έ
Μία ένδιαφέρουσα διά τούς παίκτας τοΰ Γκόλφ εφεύρεσίς εί¬
ναι ή παρουσίαν; είς την αγγλικήν αγοράν μιά; συσκευή;
αΰτομάτου περισυλλογής τών μπαλλών τοθ Γκόλφ, μέχρ:
5.5 άπό αύτάς έντός είδοκοΰ σάκου. .
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ
Ά.-ιο στοιχεία παρεχόιιενα υπό τή;
Έθνική; Τραπέζης, προκύπτον
τα ΑκοΛουθα:
ΕΠΕΚΤΕΙΧΕΤΑΙ Η ΔΑΧΕΙΟ-
ΔΟΤΗΣΙΣ ΤΩΝ ΒΙΟΤΚ
ΧΧΙΩΧ
Ή Χοιιισματική Έπιτροπη έ-
τροποποιησε προγρνρστέραν από¬
φασιν της αφορώσαν είς την χοοτ
γησιν δανείοιν .τεος βιομηχανικας
ΐπιχειρήσεις, δι, ής έχρηματοδο-
τείτο μόνον ή ανέγερσις νίων κτι-
ριακων έγκηταστάσειον κοί έ.Τίξι
τεινε την βανειοίιότησιν των έν
,.ιιγΐΐ) επιχειρησεο,ιν ναί διά την
Αγοράν έτοίιιοιν καινονργων ίργα
στηρ-ίοιν.
Το ποσοστόν τής χρηματοδοτή-
σείος φ-θάνει μέχρις 70% τή; δα-
πάνη; καί 8Ο'/ό προ/ιιμένον π^ρ'ι
υιοτεχνιών λειτονργουσών έ,τ'ι συν
εταιριστική; βάσεο;;, μέ ανώτατον
όριον 5ΟΟ.ΟΟΟ δραχμών. Τό δάνει¬
ον ίξοφλ.είτοι τό Αργότερον έντός
δεκαΓτίας δι' έ'ΐϋαηνιαιων δ»σε-
ιυν, μέ χαριστικήν περίοδον 2 έ¬
τών, αρχομένην άπο τής υπογρα¬
φή; τής ι
λ.ααπρότητα καί εθνικήν ε- ι
Ηαρσι, ϊσΐος διότι ήταν ή χελενταί
α, άφοΰ τόν έπόμενο χοόνο έξε-
πατρίσθημεν.
( Σννεχίζεται)
ΠΑΡΕΤΑΘΗ
II
ΙΙΡΟΘΕΣΜΙΑ
ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΜΟΤ ΖΩΩΧ
Παρατείνεται κατό.ιιν Αφ
ως τοϋ ΰπονργ-είου Εμπόριον ή
7ΐοοτ)εσμία έκτελ.ιονισμοΰ έσφαγαέ
νο>ν ή ξιόντο^ν βοοειδών, βουβαλ.ο-
ριδων και όμνών φορτο)ΘΡΛτο)ν μέ
προορισμόν την Έλλάδα ά.·ΐοδεδει
γιιένο>ς μέχρι τής 31ης Δεκεμβρί
ου παρελθόντος ίχονς.
ΑΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
ΤΠΟΨΗΦΙΩΝ ΟΔΗΓΩΝ
'Υπόμνηαα πρός τό ΰποι·ργεϊον
Σ υγκοινωνκόν υπέβαλε τό «ομα-
τεϊον Έκ,ταιδευτίΤιν Όδηντον Αν-
τοκινήτιιιν, σχετικόν πρός τό κα-'
θεστώς των ΓΕετάσε<ον τών νπο- ψη^ίιον δδηγών. Ειδικώτερον ά- ναφέρεται είς τό Χ. V 7β5) 1970 τό οποίον ΐπιτρέ.τρι ΰπίος οί έ- ίεταϊ,όιμενοι πρός ουτόκτησ.ν Α¬ δείας σννο·δεύο)νται καί υπό μή έκ.ταιδεντων, νποδειν.νι'ει δέ την ανάγκην τροποποιήσεως του. Πά¬ σχον έπιχείρηαα τή; διοικήσεως τοΡ Σωιΐίΐτείου, τό κατά την Γ>ην
Δεκριιβρίου 1970 έπισυιιβάν άτύ-
χηιια είς Μοσχάχον, ίίταν ή Κα
Κουτσοναπή ρτρ«ιαάτισε δΰο Λ-
τομα ν.αθ' ήν ίΤτιγαήν ίλάαβανε
μαθήματα όδηγήοροι; ΰτό τοΰ συ-
ζΰγου τη;, μή έκ.πη*·δϊντον.
την Έλλάδα άπό τό χηλος τοϋ
κρπινοΰ. Ή παρρα()Γ,σις τοι" στρα
την ρΐς χήν κ'αάλληλον στιγμήν
άπεδι.'χθη ,-τράγματι σιοτηρία.
Σοηηρία, δ ότι ο! χρεοκοπ·1-
μένοι πολ.ιτινοι δέν ΐ.-τέτυχόν νά
ρίψουν την χώρ<ι Ρΐς την Λνα·.)- /ιαν κτι ίαν, ώ; ρΐχον Η.τΐχπ .τρ') ενός οί ήμίσρος α'Λνος οί σινάδελ- φ ί των, έ-τ'ι Κτίποδ στρίου. Ι Καί ένό") έ/εϊνοι Λνί/οι|ηιν τ) δπιιονργικόν ν.αΐ Λναγεν^ηχικόν ΐϋγον τοΰ πρώτον Κυβεηνήτου ' τή; Ελλάδος. ,') Ελληνικόν" Στοα τος διά τής Έθνικής Έ.ταναστά- ίθ ής αστά βπος, ίθεσε τέραα είς την φαν- ' '-οκί,ατίαν, ή όποίίΐ επεκράτει επί ' η οποια επρκράτρι επί των ήμΡρ(7>ν μας, κ.αϊ ;;κτοτε ο6η.
γεϊ τύ Έθνος είς Ανοδικήν πο-
οειαν.
^ την έπιτνχή «Ίντιαετώπισιν
τής σοβαράς ταύτης καταστάσε¬
ως, διά τό (τθένος τό όπ-ίον έ π ε
δειξαν κ«ί τάς πάσης φύσεως θυ¬
ίας Γ-ΐον ίπέστησν άΕίζ ά
σίας Γ
ίπέστησαν,
ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΑΙ
Είς χά πλ.α^σια τή; περαιτέρω
προωθήσροις τών έμποριν.ών ν.αι οί
κ.υνοϋΐλών, έν γένει, σχέσεων με-
τά τής άλ.λ.οδαπή;, ρλ.αύον χώραν
πς>οσφάτο)ς αί εξής έκ.δηλ.ώσεις:
Ή έπνσκ.εφθεΐσα τάς Αθήνας
έμπο-ρικ,ή καί τραπεζική άποστολ.τι
έξ Άργιντινής, συνήλθεν εί; σύ¬
σκεψιν μετ" άραοδίων έλληνικών
παραγόνιων είς τύ ΕΒΕ Αθηνών.
Κατ' αύτην εξητάσθη τύ θέιια τή;
πϊραιτέρο επεκτάσεως των έμπο-
ρικών άνταλαγων τίον δύο χιο-
ρίόν. Ά.-ιύ ελληνικήν πλευοά; έ¬
τονίσθη ί, είς βάρος τής Έλ.λάοος
μεγάλ.η παθητικύτης εί; τό Ίσοΐΐύ
γιον σνναλ.λαγων αετά τής Άρ-
νεντινή; (κυρίίυς λογςο τών {η('η-
λ.ών εΐσα γοιγών κρεάτιον). Έπί¬
σης νπεγραιιαίσθη ή Ανάγκη όπως
καταβλη'θή προσπαθεία έν. μέςον;
τής Άργρντινής πρός αϋξησν τΛν
σνναλλαγι,ατικ.ιΤιν τη; δαπανοΊν
εί; την Έλ.λάδα, διότι άλλιΐ); θύ
νπάοίουν δνσχέρριαι είς την όαα-
λήν προώθη<τιν των οΐκονομικιην ότι ν.ατά τό 1969 αί ρ'κταγιογαί έξ 'Λργεντινής Ανήλ.6ον ρΐς .Μ2 έκατ. δολ.λ.αρίοιν περαου, έντ7> αί έλλην·
ν.αί έΕαγυιγαί ΰπελ.είφθησοιν τον ί
καταμιη'ρίον.
Έξ αλλου, μετριβη ρί; Κ(»ν-
στ«ντινοΐπολιν ΈλΛηνική Άντι-
πθ'>σο).τεία {·πό τόν ποόεδοίη· τοΰ
ΣΕΒ διά συνομιλίας μετά μελίην
τοΰ έκεί Β.ομηχανικοΰ Έ,τιιεληττ
οίο.υ, άποβλεπονσας εί; την διεν·
ρυνσΐν τίΓ>ν δι·νατοτήτοιν συνεσγ'
σία; ιιετ'/ξν έλληνικών κα; τονρκι
κων έπιχειρήσεων είς τοϋ; τομεί;
ταραγωγή;, έπενδύσρονν κτ.1 Α"'-
ταλλαγτΐς τρνν,κων ιι,ρθόδοΛ-
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΙΣ ΠΡΟ-ΙΟΧ-
ΤΩΧ
Διά ποώτην φοράν ρτρέτ-ο; έ
τορτάσθη δ Ό.ώ; ή 14η Όντοιβο'
ου ώς «ΊΙιΐΡί ι Τν.ΐ3π-ιήσεο);».
Ή χώρα μα; συιιμετέσχΐ-ν εί; τό
εορτασμόν 6 ά τή; πραγαατοποιή
αεω; σρΐΓ&ς ένδ ,λώσειον, ώ; -.ν
νεντρώ-ων, ίαιλ.Λν κ.λ.π. Κατό
τάς έ,ν λόγιο έκ.δηλόσεις έτονίσθη
ή^ σηιιασία τής τυτοποιήσεω; δι·
την διευκόλννσιν των παρηιγωγιΤη·
τού ίιιπορΐο.' ·Μ τι'ιν ποηστ-ισίαν
των καταΜλο,τω'ν. " '
Ή τυ.τοποίησ ς των ελληνικήν
προϊόντων ι-ιιφανίϊί. σ>αανΤικΪΓν
κ.αί σΐ'νεχη τοό ιδον ίδάος <ιετα την πρό ίΐ.τίης ίδρυσιν παρά τώ {•."ΐουογείο) Βιομηχανία; διει«Ούνσϊ ως ασχολουμένη; μέ τύ έν λόγφ. Βέμα. Είο ν.ί'ιτρρον άραοδιότης τή; έν λόγφ δ.ινθινσεως εΐνοι ή Ονγ τίπων έ-,', Γ>ιοιιηχ(ινικ.Λν πηοιύν-
των, ή ί.ιαφή μιτά των οργανι¬
σμόν τντοποιήσρως τή; άλλοδαπή;
καί ή συνεηγασία αετά τοϋ τεχνι-
ν.ού δι·Λ·αμιν.οϋ τς Χώρας καί των
ένδιαφρρομρνων παοανίυνών.
ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΟΝ ΣΙΤΟΝ
ΚΑΙ ΤΑ ΟΣΠΡΙΛ ΕΣΟΔΕΙ
ΑΣ 1971
Ή ΕΣΟ1Ι, συνελθοιλτα υπό την
ποοεδριαν τού ύπουργοΰ Σνντονι
ομον κ. Ν. Μακαρέζον ενέκρινε
την αέσς> τή; ΚΥΔΕΙΙ ν.αί των
έντολ.οδοχων τη; Γεωογικ<7>ν Σιλέ
ταιρισα(ΰν, ρυθαιστικήν παρέμβα-
σιν τού Δημόσιον εί; την αγοράν
των σιτηρών καί ύσπυίων παραγιιι
γής καλ.λιεργητικοΰ ε"τους 1970—
1971.
Οΰτο), θά ΑγοράΧεται πάσα ποο
αιρετικώ; παραδιδοιιένη ποσότης
σιτηοτον καΐ όσ.τρίοιν α' ποιότητος
είς καθίΐρισθείσας ήδη τιμάς. Τό.
ώ; άνο) (Π'γκεντροι'μενα προιόντα
θά διατίίθενται είς πάντα αΐτοίι
τα 'Λαί είς τοΰς κτηνοτρόφους ειί;
κηθορισθίίσας όμο-άυς κατά πεοί
πχοσιν τιμάς, αί δέ πλ,εονά.ονσαι
ποσύτητε; θά πωλοϋνται διά δι*,
θνονς διαγο)νισαοϋ.
Πέραν τών ώς αν(·> τιικον σ·γ
κεντρο')σεο)ς, αίτινες θά ίσχύονν
κηί ώ; κατώταται τιμαί, διά τα;
υπό τού εαπορίον άγοραΐομένα;
ποσότητα; τής αυτής ποιότητος, έ
νεκοίθη ή κατα·6ο?.ή ένισχύσίιο;
έξ 100 δραχμΛν άνά στρέ-μαα εί;
τού; καλλιεργητάς έπισπάρον ν.αλ-
'.ιεργρίας ί'βριδίων άραΰοσίτον κοι
έκ ΜΟ δραχμών ρ'ι; τοΰ; καλ.λιρρνη
χά; κριθή; 8—10 στρεααάτων
των όρεινότν περιοχών τής Χώρας.
Πιστενεται ότι ή ίγκαιρος έ-
ξαγγελ.ία των μέτρον διά τα δη-
αητριακά καί διά τα δσποια θά
σιιιιβάλη είς τόν ορθόν προγραμ
ιιατισιιόν των σχετικών καλλιερ-
γριών. Περαιτέοο) θά έχη ενεργε-
τικήν επίδρασιν είς την επίτευξιν
των στόχίον τού Προγράιιαατο;
~ οίργικ.ής Άναπτύξεως.
ΕΚΘΕΣΙΣ ΑΡΤΟΠΟΙΊΑΣ "
Κς τα; Αρχάς Όκτωτ>ρίου έ-
.τ«)αγματοποιήθη είς τό Ζάππειον
Πα.Λ'ελλήνιος "Εκθεσις Άρτοποιί
α; εί; χήν οποίαν ελ.αβον μέρο;
πλέον τών 50 έλληνικΐόν καί ξρ-
νιιιν οΓκοη· καί έταιριών. Σκοπό;
τή; εκθέσεως υπήρξεν ή ένηαίρι,ι
σι; υφ' ένό; τοΰ καταναλ.οτικ.οΓ"
κοίνον περί των προόδοιν τή; όο.
τοίκοτεχνΐα; καί άφ-' {τέρον τών
βητοβιοτεχνών περί των τεχνολο-
γικών έξελίξροη· τή; άρτο.τοι'α:
Είς την έκθεσιν ιιετέσχον νηί
τα ύπουργεϊα Έαποο^ον καί Γ<«>ο
ι;, παροι·σιάσαντα στοιχεία σχί
τικά μ* την παραγωγήν σίτου τα;
καλλιρργονμένας .-ΐοικιλίας καί τό
κ.ύκλωμα σίτο; - αλενρα - άρτος.
Έξ δλλον, δΐίοργανώθη είς τας
Άθήνα; —διά πρώτην φοράν—
τα 23ον Διεθνές Συνέδριον Άρ-
το-τοιών ιιέ σΐ'αιιρτοχήν εκπροσω¬
πών έκ ι (·, εύρωιαικ.Λν χτορίόν.
ϋατα τοΰ Συνεδριον άπρτέλεσαν
■ά ~·νθήκαι παραγωγής ά,ςτου, αί
τραγματοποιηθεΐσαι τεχνολογικαί
έξελ.ίξεις είς τόν ν.λνάδον τής ορτο
.τοιίας, ώς καί τα δηαιονργούμίνβ
προβλήματα έκ τή; ΰπον.αταναλω
σεω; &ρτοι·.
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΩΧ ΦΟΡΟΛΟ-
ΓΙΚΩΝ ΔΗΛΩΧΕΩΧ ΤΑΧΤ-
ΔΡΟΜΙΚΩΣ
Εί; τα πλομσια τή; προσπαθί!-
; πϊο; άπλ.ο>στρυσιν κ.αί βελ.τίι»·
«ν τού φορολογικόν συσχήαατοζ
5ίσάγετ«ι Απυ τοΰ τρέχοντος ί-
τους ν.αινοτομία, άπαβλίπονσα «ι;
την καλ.υτέραν έξυπΓ,ρέτησιν των
(νορολ.ογοι«αένο)ν. Τα έ'ντυπα τι7>ν
φοηολ.ογικίόν δηλ.ώσεων θά ά.το-
στέλλωνται τοΰ λοιπού ταχνδρομι-
ν.ώς είς τού; φορολογονμένονς.
Ωσαύτο);, (ά φορολογικτιί δηλαο
σει; δύνανται νά υποβάλλωνται
«α διά συστημένης ΐΐτιστολής
ιρός την αρμοβίαν οικονομικήν ί
<ίορίαν. Πρός τούτο Απεστάλησαν μ?- Χίΐ τή; ΙΓ,ης Δεκεαΰο-ίον είς τγΚ φορολ.ογοναένονς —Ανϊρχομχ'νοι: "Ίθη είς 1,30 χιλιάβιις "τίρίπον- •Ί ί(ορολογικαί δηλώ-σετς, ώς χ* Γ·ι λοιπά Απαιτοι'μενα 'ποός σνμ- τλήο<οσιν Ιντνπα, ομού -μετ* ί»· ιτηλ.ής τού ί'ποΐ'ργοΰ · Οίκονομι· Χ(ον ν.οί κατατοπιστΐκοθ τίύχον; ».'ό; σι·μπ?.ήρ(.)!Τ,ν 'τών "ι ών. . · " Τάάνοτέρο) εδήλωσεν ό ν— - γό; ΟΙκονομικΛν κ. Άδ. Άνδριη' τσυπονλ,ος €ί; σχετικήν συνέντευ¬ ξιν αυτού .τρός τού; έκπςοσώ.τον: τοΰ Τύπον. Έπίσης έτονίσθη ότι δέν ίκρί- σταται θέιαα αεταβολής τού Νόμβ'1 1Κ5> Β7 πρβΌλέποντος ποινικάς »'
«ωοει; διά (τορολ.ογτκά; * *~
σεις.
ΝΙΚΟΤ ΔΕΛΗΓΙΩΡΓΗ
"ΤΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΑ ΣΑΝΔΑΛΙΑ
Ο ΜΟΧΑΜΕΤ ΚΑΙ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ.
(Δραματιν.ή Σύνθεση)
Στή μελέιη μου «Ή Μικρασια¬
τικη Τραγωδία στή Λογοτεχνία
καί στήν Τέχνη> (19Η7), τα θεα-
τρικά εργα, τα άναφεράμενα στή
Μικρασιατικη Καταστροψή, είναι
πολύ λ.ίγα καί όχι ιδιαιτέρα άπό
Απόψεως αίσθητικής, άξια λόγον.
' Ισο>ς ν.αί για τουτο υπήρξεν πε-
ριορισμένη ή άπήχησή των.
Άλλά τό εργο τώρα, τον κ.
Νίν.ον Δεληγιώργη, πού ν.νκλ.οφό-
ρησε τόν τελετταϊα καιρό, σέ ιιιά
κ.αλλιτεχντκή κ.ιόλας εκ'δ.οση, ιιέ τί
τλο «Τα Αϋτοκρατοριχά Σανδά-
λ.ια, ό Μοιχάιιετ καί τα Βοιιρλ.ά»
καί την ΐπεξήγηση «σύνθεση άπό
τό δράιια τού Μικρασιατιν.ον Έλ-
λ.ηνισμον, δοσιιένη θεατοιν.ά» εί¬
ναι, χωρίς αλ.λ.ο, ενα ρργο θεατρι
κ.ό, σνστηματικότερα πλέον όργα-
νωμένο, μέ πςοθέσεις έμφανώς σο
βαρέ; καί μ* ενα νόημα βαθύτε-
ρο καί πολ.ύπλενρο, μέ προεκτάσρις
πρός διάφορες κατενθύνσεις. Δέν
είναι περίεργο σννεπ<ϊ>; πού τό
πρόσεξε ηδη ή κριτική.
Έμεϊ; οί άιχεσώτερα, τουλάχι¬
στον άπό λόγον; καταγοιγής, (Π·ν-
δεόμ^νοι μέ την νπό'θεσή τού, φν-
σικό είναι νά τό προσέξονιιε πε-
ρισσότερο καί Ανάλογα νά συγκινη
θοΰμε.
Ό σνγγραψέας του, ό Νίκος
Δεληγιώργης, οΰτε Βοτρλιώτης εί
ναι, ο(·τε Μικρασιάτης άπό όπον-
δήποτε, ν.αθώς έχη πληροφορηθή.
Είναι ένας "Ελ.λ.ηνας, είναι προ-
πάντιον ενα; άνθροκΐο; στοχα^ό-
μενο;, ήθιν.ά προβλτιματιζόμενο;
καί εύαίσθητο; βεβαίως, ό οποίος
συγν.λονίστηκε, όπως κατάλαβα,
άπό τό μεγάλο δράμα τοΰ Μικρα-
σΐατικοΰ Ελληνισμόν, άπό την Έ
θνικήν Τραγοιδίαν τον 1922" άπό
ενα γεγονός, άλλοιβτε, άπό τα συν
ταρακτικότρρα καί τα κρισιμύτε
ρα, σνμφωνα καί μέ άραοδιάτρρες
γνό>μες, τής ίίλ.ης Έ/.ληνική; Ί-
στορία;. Τό ρΐδε καί τό στοχάστη
νρ σ' όλ.ο τό βιβλ.ίο του και σ' ο-
λ.ε; τίς έκτοτε ναί ω; τα σήμερα
ήθικές ν.αί έθνινέ; σννέπειές τον.
Καί άναζητονσε, καθώ; φαίνρται,
έναν τρόπον, νά εκφράση τή συγ-
γίνησή του καί τονς στοχασμονς
τον. Διάλίξρ τή θρατριν.ή μορφή.
Άνα*ητοΰσρ παράλληλ.α, κι' ?να
σύμβολο, πού νά δίνρι την εννοια
καί την Ρκταση τής Έθνικής έ-
κείνης Καταστροφής κα'ι σάν πτώ
ση ήρωική καί σάν πτώση μαρτυ-
ρικ,ή
Τό σύμβολ.ο Τό βρήν.ε στά Βουο
λά.
Παλ.ιά κα'ι πανελλήνια ή φήμη
γιά την παλ.λτ^αρωσύνη των Βονο
λιωτών. Λιάβασρ ν.αί τό πρώτη βι
βλιο μόν γιά τα Βουρλά - τα Ί-
στσρά τών Βονρλών— ναί βρήκε
σ' αΰτό πολλά στοιχρϊα ποΰ Οά μπο
ροθσε νά τα χρησιμοποιήση στήν
πλοκή τή; δραματικής τον σ·νθέ
σεω;. Καί, τα χρησιμοπ.οίη<τε, νομί £ω, ίκανοποιητικά κατά τί; καλλι τεχνικέ; τονς έπιοιο'>ξεις" προσιο-
πικά βεβαία πολ.ΰ μέ συγκίνησε,
πού τα πρόσεξε, τα διάλεξε κα'ι
ιά έκμεταλλεύτηκε τα στοιχπα αΰ
τα γιά τό σκοπό του.
Προσθέτω καί τοΐτο, ποΰ τό
, θεωρω έπίσης άρκετά σΓ,ααντικό,
άπό τής άπόψεοος τ(7ιν μικοασιατι
κων σπουδων: Ή πρρίπτωση τοΰ
βιβλίον τού κ. Ν. Δεληγιώργη, έ
παληθεύει έκ*ϊνο πον εί.τα κάπο-
τε, πώ; τα στοιχεϊα ποϋ σνγκεν-
τοώνονμε καί δηαοσιεύομ,ε, ι'ίσοι
άσχολούμαστε ιιέ την ίστορία κα'ι
τή λαογραφία τοΰ Μικρασιατικήν
Έλ.λ.ηνισμοΰ, έκτό; άπό την έ.τι-
' στΓμονικ.ή σκοττμότητα αντών, εί¬
ναι δυνατόν νά χρησιμεύσοι>ν, Από
τοΰ; λογοτέχνε; ναί καλλ.ιτέχνες
μας, ώς πηγή καί ώς άφετηρία,
γιά Ανάλ.ογε; δηιιιονργίες.
Στύ βιβλ.ίο μόν, λ.οιπόν, παρε¬
τήρησε ό κ. Δεληγιώργη;, ίίτι ν.αί
τα Βοτ>ρλά ήσαν κτισμένα σέ έ-
φτά λόφον;, σάν τή Βασιλεύονσα-
καί τούτο ήταν, ο,τι, τον χρειαζό-
τανε γιά νά σι>μπληρο>ση τα σύμ-
βολό τού τό Βουρλά, σύμΐίολ.ο
τής έθνικής μας ιιοίρας. Καί ρ-
τσι δένονται τα Βουρλά μέ τα
«Αύτοκρατορικά σανδάλ-ια»· τα
σανδάλια των αν-οκρατόρο>ν τοΰ
Βνζαντίου.
Τό εργο, τοποθίτείται στά Βυυρ
λά. φυσικά. καί χοονικ.ά τίς τε-
ληταιες μέρει: τού Αύγουστον
1922 καί μέ ΰπόβαθρο τή θρν/.ική
πάντα, οπιος εΐπαμε, παλληκ,ας,οι-
σύνη τών Βουρλιοιτών,
ται —'έκφράϊει— την άγιονία ε¬
νός κ.ύααου, άπειλονμένου θοινάσι
μα, άλλά καί άποφασισμένου νά
αντιμετωπίση μέ ήοιοική χ
Τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
τονρκική πλευρά τον όλον πίνα-
κα' τή στάση ενός •αλλ.ιεργημΐ-
νου μπ.'απ,αση, όπαδοΰ των κεμα-
λικών ιιεταρρυβμίσεο>ν, μέ άνθρο)
πιστιν.έ; σ' όρισαένες σκηνές εκ¬
δηλώσει; καί ποΰ θνσιάϊεται κι ό¬
λας τελικά κι' αΰτος, θναα υ,ϊλ-
λ.ον τής οΥντιο,·ατική; ψνχοσννθΐσε
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΕΝΟΤΑΦΙΟΝ
Έν Ήρα/.λείοι Κςήτη; τή 1η
Ιανουάριον 11)71
Άξιότιμε χ. Σινανίόη.
Πρός τ όν κοινόν μα; φίλον ν..
Νικ. Μηιλιώρην σάς .ταιρακαλιό
νά είπήτε νά γοάψΐ| κατι καλύ¬
τερον ά,τό ίιχέ ρίς τόν
Κόσιιον» έν σχεοει μέ το θεμιι
ί αον ρχο τελευτίΐίΐ'ΐς κΐΐτα.-τιασθή·
Διότι ο αταφοι νεκοοί μ«ς ί-
Υΐϊ είς την Ανατολήν, των
ιυν τα όστά έγιναν εΐίίος έμ,-το-
ρίίίι, άπό ταΐις.,'. «Ρ'ν^11; ^'ή
Τούοκου;, ότι, ζητονν έκδίχησιν
άπό ημάς τοϋς έπ^ήσαντας. Πρό
τον Β' ΙΙαγκοαμίου ,ιολρ-αον, κα¬
θώς Οά ίνθνηιεΐσ&ε, ό'όκ/.ηΐΜΐ ,-τλοί
ώ; τού, πάνιυ στό κοοαί αϊάς ?ας α έφορτΐΛθησαν πλήρη άνθοοπ.'-
όμορτΐη; Έλληνίδας Βονρλιώτισ- . ν,,ιν όστέι.*ν ά.τό ένεί Λιά ί)ΐα<τό- σας, πον είχεν άγαπήσει. (_)θυς λιιιένας τοϋ εξωτερικόν. Πι,ύκειται γενικά, θά πςέΐϊΐ ί 'Αλλ' «ν επί των ημερών μα; σιυς νά άναγνωρίσουμε γιά θεατρι η έκδίκησις δέν είναι έφικτή, άς κό εργο άςιο προσοχής, πού ίδιαί τ<ί{,ς στήβοΗΐεν τουλάχιστον ί-να τερα καί εννόητα, (ίτ(,)ς καί .τροη- Κενοτάφΐον είς την Έλλάδα .ιρό; γοινμένιος ίτονισα, σνγκινεί έμάς δικαίωσιν τής ίπελάυαρο» θυσίας τοΰς Μικρασιάτες ποόσιτνγες. Πό των. ΙΙιστεύο) ότι τοΰς άξίζει λ.ϋ θά τό θελαιιε καί πολύ τό ει«- αιά μινοά ύλική θΐ"σία ιιας. ό ά δα ό /αί γιά διαφόρους λό- γοτ·ς, νά τό φιοτίσονν τα ψωτα τής ράμπας· τό.τε άσφα/.ώς θά ά- ξιολογηιθή σιοστά, σάν λογοτέχνη αα, γιά τίς προθέσεις πον σημείθ) σα. ΝΙΚΟΣΕ. ΜΗΛΙΩΡΗ Σ Καί τώιχι £πΐ τήί τε? •ποός τόν «11ροσ<Γ. Κόσμον» έ.-χ. στολής μου: Πρό ήμεριον, πα- οευοέθην ρί; ΡΛ'α <ττρνόν κννλον οί όποίοι, ήθελνσαν νά μόν κάνουν μάθηαα άθε'ας. Άλλά, δέν τα κατάφτραν νά μέ .ΐρίΛοι·ν. Διότι καί εγώ ό μικράς έέλδ Λθός αϊτού; την ρή¬ σιν τον Αποστόλου των Εθνών Παΰλον και τονς είπον: «ΟΤ6α γάρ ό) πε.τίιττενκα» (1) γνωοί- ϊ^οι σέ .-ιοϊον ίπίστενσα κα πολ- λά άλ>-α. Άπ' έκεϊ όρα.ιόμεΛΌς σάς
άπτ}ΐ'θτ·ν(ΐ την σχετικήν επιστολήν
μόν.
Τα κηοΰγματα τον κ, Ζΐ'ΐδιά-
τη δέν είναι όρθοδοξα. Μάς εϊ-
σαγάγοΐ'ν πρός τόν Προτεσταντι
νισμόν. "Εχιυ τού; λόγον; μόν
νά ρΐικα ΐηλοτής όςθόδοξος. Σσς
ϊητΛ σνγνώαην διά την άδιακρι.
οίαν ιιον. (1) Τιιι. Ιϊ Κ. Α' στ.
12.
Μετά ,τλείστης τιμής
Άντών. 'λ. ψηλο,-ΐάτΓ>;
ΑΝΑΜΧΗΣΕΙΣ ΛΠΟ ΤΗΝ ΑΛΙΙΞΜΟΝΠΤΙΙ ΙΙΛΤΡΙΛΛ
ΜηΝΑΡΙΤΣΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤ. ΘΡΑΚΗ.
Τον υ. ΛΙΙ. ΜΑ·ΓΚΙλΟΤ,Στνταξιούχου Έπι&εοΗΐητοϋ ΣΕ.Κ
Β' ιποχήν κατά την οποίαν σέ πολλά
Ή τακτικη αυτή τής δηιηγερο- χυ^ριά 6ε-ν. ν.τήςχαν καν σχολεϊα.
ντίας νά έπιλ.εγει ."κίντοτε τ»ύς Κ'ις τοΰς Λν(.)τέη(.> υά .-ΐρί.-ΐει
ο,δασκά/Λυς μεταςϋ των κα>.ντέ- να .-τοοστιβοθν κχιί π?ρί τονς ί-ϊ-
ροιν, τονς ό.ιοίονς μισθοήοτονισε κοσι αποροποιοί σης»οτ(>ο<ρΐ('ς, ά- άιό τό ίκκλησιαστικο ττυιεΐο καί πάντες 6ιπλ.θ)μ,ιτοϋχυι τής όιεθ- ές των εύ-ΐορϋΠΕρΐνν οίΧο- ν»ς άνεγνυχ.ησαρνης Σ ηουτροφι- ό Σλ Πύ ί όί κτ^ς τ ρ γενειών, ρΐχε ώς άπυτέλεσιια τό κης Σχολής Προύσης, οί όποίοι ΐημηλόν πνενΐίατικο, θρησκεντικό ίπ>ρομήθει·αν μΐΜρο^κοαιμίνονς
καί ίαπορικύ έ.ιίπεδο των κατοί- σποαους αρτα|οσκώ/νη/ος είς όλην
κων, είς τοό.τθΛ- ίόστε όικαιολο- την περιοχήν μ,ίς, ίίπον ή/ιιαζεν
γημί-να νά ν.τεηη<ι·ανρνο>νται ί
έ
οί «ιτ' εξοχήν ή σηοοτροφία, κα-
ς θώς καΐ σε .τρς>ιοχές τον έ|ι»τε-
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ
ΊΕν Καστορία τή 20.12.70
ΕΟΡΤΑ.ΜΟ. ΤΗΣ 15ΟΕΤΚΡΙΔΟΣ ΕΙΣ ΑΪΓΙΝΑΝ
ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΑΦΙΞΕΩΣ ΤΟΥ Ι, ΚΑΠΟΔΣΤΡΙΑ
Την ,ταρελθονσαν Κυριακήν
πρωτοβονλία. τού Δήμον Αίγίνης
Πςιός τόν κυρίον διευθνντήν καί παςονσία. τον άντιπροέόρου
«Προοτρνγικοΰ Κόσμον» Σοικρά- τής Κυβερνήσειος κ. Στυλ. ΙΙατ
την Χαο. Σινανίδην. | τακον, είς τα ,τλαίσια των έορτών
Σνγχαίριο ϋιιάς έκ 6άθους διά την 150ετηρίδ« τής ελληνικάς
ννχής διά τα δημοσιεύιιατα έν Παλιγγενεσίας, έποαγματοποιή-
τφ Προστττ'γικφ Κόσικο τα τόσον θη είς την Αϊγιναν άναπαράστα-
Λαοίΐστατικά, ϊιοηοά των διαδρα (Ης τής άφίξειος ρχεϊ τοϋ Ίιοάν
ματισθέντοιν των οποίον ή ότνά- νόν Καποόίστρια την Ιΐην Ίανον
μνησις καί ή έξιστόρησις προκα- αρίον 1828. Δημοσιεύομεν κατιυτρ-
ί
λεϊ τόν θαυμασμόν 6ιά τό ίτθϊ-
ίαπνΕνσμρνην όμιλίαν τον ρέ-
νες τής ψυχής ή όποία ηδυνήθη κ.τον δήμαρχον Αίγίνης κ. Λεού-
νά έπιςρορτισθή καί νά διατηρή ση:
ταύτα Ανρπαΐρα έν ταίς δυσχε- ι
ρείας, παοηγορονσα κατα τας τε-
Η ΟΜ1ΛΙΑ
ρρ
τή ιιοΐρα τοτι. Ή Μανα, ρν ις ά-
πο τού; παραστατικοτεοους τν.-τους
τού ρργου, άν«-ιλτ;οώνει τό ρόλο
τού χονοϋ, τή; άρχαίις χ.λαοικής
τραγο>δάις κα'ι την καρτρηίπι ,-
την την ήριι>ΐκή.ν, ίαοβάλλει άχρι-
6ό>; μέ μίαν τραγικήν όρθοΐιοοτιΊ
νη, άτόμονν πον φτάσανε .τλέον
στό ϋριο τή; μοίρας τοιν. ΙΙρέπει
νά το θεωιιήσονμε κα'ι σάν ενα συμ
6ολο τή; αοίρας τοντη;, τοΰ τό¬
πον τη;, τή Βονρλιώτισσα Μάν ι.
Ή τεχΜκή τού ε"ργον, σάν σκη
νικοΰ έπιτενγιιατο;, διολον .τρόχε:
ρη, ά-ΐ' εναντίας άίκετά μελετη-
μρνη /.αΧ πον· ά,ιοΛρικνΰρι τό σι·γ-
γραφρα ένήιιρρο την εξ?λίξεο)ν
Τί υ σνγχρόνον θεατρον, όχι μονά
χά τή; χιόρα; μ(ΐς, άλλά καί σέ
παγκόσαιια κλίιι«κ<ι, (ΐαίνρται έπη ρρασιιρνη άπό την τεχνική τοΰ κι νηματογράφον. μέ τί; εναλασσο- μενε; αΰτοτρλρϊ; σκηνρ;. Ό διάλογος Λαρϋ; «άλλον, ό¬ πως έ=ι πακονεται Λλλιυστρ, ότο ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΣ λευταίας στιγμάς τής ϊ.«·)ής αα; Ι ΤΟΤ κ. ΔΗΜ,ΛΡΧΟΤ την οποίαν διαννοιιρν μέ πικράς Σ εβασμιιότατε ρξοχώτατε κ. άν άνοΛΐνήσει; τοίί .ταί)?λθόντο;, νοε- τιπρόεδρρ τή; 'Εθνική; Έτανα- ρο>ς σΐ'ντηοφενοαΡΛοι μέ τα νά- σΤατική; Κνβερνήσεοις, κ. ίπουρ-
μπτα τή; άναμνήβειυ; δι' ί·αων. γρ, κ. έ/.πρύσοπε των ένύ-ΐλοιν δυ
νάμεοιν καί σοιμάτιον άσττ'ί.λε'ας,
κ. Χο,μάρχα, κ.κ. ποοσκε/λη,ιένοι,
κνρ,'ε; κη[ κΰριοι:
Τό Ελληνικόν "Εθνας άτό ά¬
κρου είς άκρον έορτάζει .τανηγυ-
οικω;, έν πλήρει ενηιιερία και γα
λή'ΐ), τό Ανατεϊλαν ετος 1971, ώ;
ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΕΤΗΣΙΩΝ
ΧΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΕΠΑβΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΒΡΑΒΕΥΣΙΝ
Β1ΒΛ1ΩΝ
Έ ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡ¬
ΝΗΣ, καθιερώσασα άπό μα-
κροϋ την απονομήν ΕΤΗΣΙ-
ΟΤ ΧΡΗΜΑΤΙΚΟΤ ΕΙΙΑΛΘΟΤ
προ; )Ίρά()ευσιν τοΰ ν.ατά τύ πριη-
γούμρνον ετος έκδοθέντος καλ.ντε-
ρον Βιβλίον ή Μελέτης, μέ περιε-
χόιιενον είς την Ιστορίαν, τα ήθη,
τα εθιμα, τάς παραβάσει; κλπ.
των άλησμονήτων Έλληνικών
Πατρίοων ΜΙΚΡΑΣΙΑΣ, ΠΟΝ
ΤΟΥ
ΘΡΑΚΉΣ, θέλει ά-
ταιριάϊει, σν τραγοδια τρτιιας
""εκΊδ'σε'ίΐΓ;, ξρστρατίϊει συχνά σέ
χ
όραματικοίι; πάντοτε λνρισαονς
καί οέ έξάοσεις ποιητικρ;.
Τό δραιιατιχό τουτο (Ττοιχεϊο
ϊχει καί μίαν έπιισοδιακή χαρα-
χτηριστική λϊ.ττομέρεια καί —ήν
πονείμει τούτο καί κατά τό ε¬
τος 1971, έν είδική έπισήμω
τελετή καί έν συνδυα-σμψ ώ;
πάντοτε, μέ τόν επίσημον έορ-
ταηιόν τής Έπετείου τή; Έ¬
θνικής Εορτάς μας (25ης Μαο
τίου).
Όμοΰ μετά τού άνο>τέρΐ)
χρηματικοϋ Έπάθλου τή; Ε-
ΣΤΙΑΣ θέλει απονεμηθή έπί-
σης καί τό υπό τής ΕΣΤΙΛΣ
καθιερωθέν παρόμοιον χρημα-
πκδν επαθλον είς μνήμην τού
αειμνήστου Σμυρναίου Καλλ'-
τέχνου ΓΕΩΡΠΟΥ ΓΛΗΝΟΥ.
Καλτθνται συνεπώς πάντες
οί ένδιαφερόμενοι, οί έκδόσαν
τες παρόμοια Βιβλία 8πως ά-
ποστείλωσιν άνα δύο άντίτυπα
είς τα Γραφεΐα τής ΕΣΤΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ (δδος 25ης
Μαρτίου άρ·Λ. 3) μέχρι -ής
10ης Μαρτίου 1971 τό αργό¬
τερον, ΐνατεθώσιν ταυτα ύπ' 3
ψιν τή; Είξική; 'Επιτροπής
Κ-ίσεως, ής ή ^ύνθεσις θέλει
αναν.οινωθή έν καιρφ, καί θέ¬
λει καταρτισθή παρά τής Διο;
ήσϊως τής ΕΣΤΙΑΣ, ώς πάν
τε, έκ διακεκρ:μένΐι)ν διαν:
ουμένο>ν καί Λογοτεχνών.
Εν Νέα Σμύρνη τή 15.12.1970
Διά -ήν ΕΣΤ1ΑΝ ΝΕΑΣ
ΣΜΥΡΝΗΣ
Ό Πρόεδρο;
ΠΑΝΟΣ Κ. ΧΑΛΔΕΖΟΣ
Ό "Εφϊ,ρος Φιλολογ. Τμήμ.
ΕΜΜΑΝ. ΜΟΥΡΕΛΛΟΣ
Ό Γεν. Γραμματεύς
ΝΙΚΟΣ Ε. ΛΩΡΕΝΤΗΣ
ΕΚΘΕΣΙΣ ΚΕΡΑΜΙΚΩΧ
Την .τςοσεχή Τετάρτι,,', 2Ι)ή
τρέχοντα; ατ.νό-, ρν τΙ7, έ'
ί ά
},η.
ρτο; τής 15Ορτηρίδος τής Έθνρ-
γερσίας. ώ; ετος τής Έθνικής Έ
λ ενθερίας του. Τουτο καθιόρισεν
ή Έθνική Έπαναστατική, Κυβέρ-
νησίς ώς ετο; Πνευματικόν Μνη¬
μόσυνον, μέ την συναίσθησιν τή;
ής, τον "ιστορικόν τη;
( χρέον; πρός την άθάνατον γενεάν
τού 1821, Αλλά καί τής ευθυνής
τη; πρό; χήν σύγχρονον τοιαύτην,
ή όποία. έκ τή; Λναβκόσεως των
έπικων Αγώνος καί μεγάλον ιστο¬
ρικήν στιγιιων παρηδειγματι,ζοιιέ-
νη καί ένδυνααοι>μένη, σννεχίξει
τύν δρόιιον τ(ον πεπροηιένων τή;
Φνλής.
1821, έ'τος ιερόν καί καθηγια-
σμένον, σταθμός φιοτεινός, ό ο¬
ποίος έν.άλνψε την στνγνήν
ν.οσαετή δουλείαν ν.αί έφώτισε την
ανάντη πορείαν τοΰ "Ειθνους κ.α-
τά τόν έπταετή έπικόν Αγώνα τού,,
τόν όδηγήσαντα είς τό λυκανγές
τή; Ελευθερίας.
Μετά τόν επίπονον κο] νικηφό
ρον αυτόν άγώνα, νέον Λγοννιστι-
κον πεδίον διανοίγεται διά τοΰ;
'Ελλ.ηνας, είς τό οποίον πάλη έτιί
πονος, μακροχρόνιος κα'ι σκληρά,
Αλλά καί Λχαρι; προιιηνύεται.
Καί τουτο διότι ή μόλις έκ των
δεινων ίξελ.θονσα δυστνχή; Πα¬
τρίς, ή καθηιιαγμένη άτό τα ποι.
νίλο καί παντανόθεν κατ' αντής
βέλη, ήλθεν ή ω-
ρα νά Αναταθή, νά θεμελιο>θή, νά
Γτγνποττιθή εί; ηθικήν κα'ι πολιτι¬
κήν δύναμιν. Καί εί; αντό τό Λ-
νορθιοτικόν στάδιον ή ίερά νήσο;
Αίγινα έτάχθη ίιπό τή; θείας Προ
νοίας νά παίξη τόν
καί σημαντικώτερον ρόλον, μέ
προπαγωνιστήν τόν Αον Εθνικόν
Κυβερνήτη τή; Ελλάδος, τόν Ί
οιάννην Καποδίστριαν.
τρίδος του. ΣΰμΦουλος χοΐ Τσά-
(ηλ< κα'ι τυγχάνων τή; εΪΎοίας αν τοΰ, είς τύ Συνέδριον τής Βιέν¬ νης τό 1815 έ.τέτΐ'χε νά άποτελ.ρ- σο>ν τα 'Επτάνηεα ιδιαίτερον κρά
τος, την Ίόνιον Πολιτεί«ν, καί νά
αναγνωρισθή ή ρ/^ληνική ώς έτί-
σημο; γ/.ώσσιι. Άποχοιρήσιι; τό
1!)22, τή; ροισική; ΰπηρεσ.ις ναί
έγκατασταθρί; εί; την Γρνεΰην,
Οοηθεϊ πολλατλώς τόν υπέρ τής ά
νεξαρτησίας άγώνα τής δεινώ;
παλΛΐιοΰσης Πατρίδος τον.
Γν(οστή, λοι,τόν, ή ρθνικη δρά¬
σις καί ή συνεχής καί πολΰτιμος
προσφορά τον άνδρός είς τοϋς ή-
ριοϊκώς άγιονιϊ,ομένους καί έν ,-τολ
Μανδριτσιώται διά
γηγενεϊ; ίατρού;, έκ. των ό.τοιιυν ρικοΰ μεχρι την Περσκιν.
ό ?νας τοΰ πανε.-τιστηιιίου Παρισί- Σν.οπάιοΐ; άπέφνγα ν' άν
ών, γιά τόν γρ.ΐιιιιατέα τής δή- όνόαιιτχ Μανδριτσαοτών σημαηο
μογεοοντίας, έναν άπόφοιτον τον' ντων, θά μνημονεύσιυ άαως μί-
γυμναΛου Ιωαννίνων, γΛθ')σττ>ν ρικούς έκ. τών, διδασκάλ.ων τή;
τή; τονρκικής νοωοθεσΐα;, έναν ίποχή; έκείνη; διά την .τνενμα-
φοιτητήν τή; θεολ.ογική; Σχο- τικήν καί εθνικήν προσφορά των.
λής Χάλ.κη; καί περί τού; δένα Ή Κουλακια (Χαλάστρα
μαθητάς είς τό γνμνάσιον ,Αν- θεσ)κης) είναι ή γενέτειυ ι χών
δριανουπόλεως, βλα δέ αύτά είς έκλ.εκτών διδασκάλ.ων Άθανασ.ου
Κρά(κχ. καί Κιον. ΙΙερπερή οίτινες
~"^~~————— ^κ Λερΐτρ0πής {ι,-ΐηρέτησαν ώς
Σχολ.άρχαι Μανδρίτσης. Έ.τίσης
ή δεσποινίς Εύτέρπη Παΐΐαβανα-
σίου, διετ'θΰντρια τοΰ πιαρθενα-
γοιγείοΛ·, σύζνγος τού Σχολάρχου
' Πρρπερή, μνηστενθέντες είς Μαν
δρίχσαν.
'Τπό τοιαύτες σννθήκες, είναι
εΰνόητο γιατί ή βουλγαρική .τρο
εις τύ Κυβερνείον. Εί; διάστημα παΥ«νδα δέν εύρισκε πεδίον δρά-
τριών καί τ,μίσεος έτών, καθ" ο σεω5 ^ Μανό(?ίτσα, γιά τυν
έκυβρονησε την Χώε«ν, έπετέλε-
°έ αύτόν ή
αήνις
έκυβρονησε την Χώε«ν, έπετέλε ,
σρ τεράστιον έργον, Λστε δικαίως κομιτατζηδων γινόνταν άκόιιη με-
τοϊ' άπονέαεται ό τίτλος τον δημ Ύαλυτερη, δέν το/4»οϋσαν (ωο,;,
ονργοΐ τοΰ Νεοελληνικον Κρά- ^ πλησιάσονν διότι οί Μανδριτσι
ιι-_ ώται 6 έθετον εν(,τ/Λΐ τμή'ματα
Επί των ημερών του έπΐχτάχθη τα ΟΛ0«Α ίΤΧαν καταρτισει και
άναρχία, ή ληστε:α καί ή πειρα- 'κπαιδεΰσει άξΐίοματικοι τοΰ Έλ-
> έζό
τον;
στοατον, έμφ<ινιζόμενοι Ή Άναπαράοτσσις τής αφίζεωο τοθ Ιωάν Καποδιστρια εις Αι- γιναν. (Εις το μέσον διακρινεται ό Αντιπρόεδρος κ. Παττακός). λοίς δοκιμαζομένους "Ελλ.ηνας, με ■νιίλη καί έπιτακτική ή άνάγκη τή; διακιιβερνήσεοι; τής έλειθε- ρουμένης καί είς επικίνδυνον κλν δωνισμύν φερομένης χώρας τ'πο ίκανοΰ, χρηστοΰ ν.αί μακράν τών έσοιτερνκών παθών εΐ'ρισκιοαέ'.ου Λνδρός. Οΰτο), είς την έν Τροιζήνι Ε¬ θνοσυνέλευσιν τού Απριλίου 1827 λαμβάνουν οί "Ελληνες την ήρε- μ(·)Τέραν Απόφασιν, νά έκλΐξοτίν ώς Κνβερνήτην τής άρτι έλ.ενθί- ριοθείσης Έ/.λά&ης τύν Ίθ)άννην Κιιποδίστρΐίΐν. τεία. Επετεύχθη ή έσο)τεριν.ή όι>
γάνωσις καί διοίκησις τον Κρά- ω? διδάσκίΐλ.οι ι) προίενικοι υπάλ-
τονς, κατηρτίσθη οτρατός έκπαι- ληλοι, τή βοηθεία πάντοτε τον
δενόιιενος ν.ατά τόν ενρωπαικον προξενείον Ανδριανουπόλεως,
τρόπον, ιδρύθη ανωτέρα Στρατι. ό άρί^νΐστος στρατηγο; και
ωτική Σχολή. Έλ.ειτούργησε Τρά -ιίωθυπουργος Στυλ. Γονατάς ΰ-
πεζα, διχαστήριτχ,, ελήφθησαν αέ- "ήρξεν^ ενας ^άπο τονς διοργανο»-
τρα διά την Γεωργίαν. Τό κύ- τας τών ίνώΐλ<ον σωμάτων, ώ; προξενικός νπάλ.λ.ηλ.ος. | "1σ<ος νά είναι τολμηρόν αΛ θά πω ϋτι πολ.λές φορες ,τρ-οκα- /.υι'σααε την βουλγαρική προπ ι- γάνδ'ΐ κτ.1 τονς κοιι,ταχςήδες, παντί·) ς ί-να είναι ύευ-ιιυν ικ. δεν τυνς λογαο.α-ι/ιιι, γι' αΰτο οί | έθνιν.ε.; εκδηλώσει; μας στις Ορη- | σκειτ /έ; καί πανηγιρ,ν.ες εορ- | τις ξεπιρχονπ.ιν τα ορυι .ϊαντος φ οθόν και ύπολογισμοΰ. ..Ή ίορτή χυυ Άγιον Δημη- τρίον, πυλΐονχου τή; Κωμοπολεοις, ποΰ γιορταζοταν μέ υλη την λαΐί.τρότητα, εδινε την εΐναιρία στοΰς ύπύδουλ.ονς ελληνες τής περιφερείας, νά έλθουν σ£ στενύ τερη ίπαφή κ.,α έξετάσουν τα έθνιν.α θέματα πού τοΰς άπασχο. λΛύσαν κ,αί, γι' αύτό ή προσέλευ- σι τίόν γύρω χωρίων ήταν άβρόα Οτή γιορτή αυτή. - ν ~-<> ·>■ » .
Ή Μανδρίτσα έκκ.λησιαστικώς
ίπήγετο είς την ΜητρόπολΐΛ
Διδ» μοτείχου, καίτοι εϋί)ΐσ)'ετο
πλησιέστρρα πρός την μητράπολιν
Λητίτσης - Όράκιοι, ϋπου άνή-
κε διοικητικώς. Οί έορχαστικές
εκδηλώσει; κατά την εορτήν τοΰ
Άγιον Δημητρίου τοι'· ϊτονς 1912,
ίπερέβησαν κάθε προηγούμενον
ΤΗτο έργον τής θείας Προνοί¬
ας ή έκλογή τοΰ Ιωάννου Καπο-
δίστεια, διότι ήτο -τροσωπικύτης
διά τύ πολύπλοκον έργον, τύ 6-
ποίιον άνελάαθανρ καί Τό σπονδ-ιι
ύτερον ήτο χρηστός άνήρ καί μέ¬
γας πατριώτη;.
Ούτοι, μρτά τόν μαχροχρονιον
πόλεμον, ό Θεος έαπιστεΰεται εί;
αυτόν, ό.-ΐ(ΐ); σηκώση τόν σταύρον
τή; θυσίας καί θεραπεύση την έκ
ποικίλ(ιιν πληγών καθημαγμένην,
δνστυχή, ώς πολλί'ικι; έλεγεν, Πα-
τρίδα του. Κατερχόμενος το'ιρα
είς αυτήν ΐνημεροΐται υπό τών {ν
πίνθύνων νπουργών, ότι ό έχθοός
έλνμαίνετο εισέτι την χώραν, πε-
ριοριζομίνου τοΰ έλη·θρρου Κρά
η
οίω τον μεγάοον τοι Έθνικ.οΰ Όο-
γανισιιον ΈλλΓ.νική; Χειροτρχνί ϊ;
«Μητροτόλκ..; !)) β χ
τονργοϊοτα ένδιαο;ρρονσα
ά
ρα ?κ
ν άγγειοιλαστική; τον έκ Κρή
τη; ναλλιτεχνον νερααίοτϊι κ. Μιχ.
Ταμπακο.-ΐούλου, ό όποίο; θά έα-
(ΐανίση χαραντηριστικήν συλλογήν
ν-ε,ςααικοη· .τςίιόντων τού, ιδίως
κρητική; τεχνοτρο.τία;.
ΊΙ εκθεσι;, έλρυθερα διά τό
/.οινόν, βά λνειτουργή κατά τα; έρ.
γασίμους ημέρας χλι Λ
Διά τουτο σήμερον λαα.τράν πά , τους μόνον είς την Αϊγιναν. ΙΙό-
ηγυριν τέλει, ίκ βαθέοιν ύμνεί *ί>ν' Σαλαμϊνα, Έλενσϊνα καΊ Μέ
νηγυριν
•κα'ι εύχαριστεϊ τόν θεόν, διότι ή-
ΪκοΘρ νά νποδεχθή πρό 143 έτων,
ώ; την στυερινήν ημέραν, τό «ΰ
γρνέ; καί νατά αάντηι ΛΗιον τής
Έλληνικής Πατθίδο; τέκνον νπ
νά τοΰ .-ΤΓίράσχη εννοίκόν νατά
τάντα πεδίον δοάσεο>;, ω~ε νά
■■τη- ό-νοηθώση έκ των έοειπ'Όν
ναί νά την συγκροτήση ΓΊς Κρά-
το; Νόμου καί Έλλ.Γνοχριστιανι-
χον ήθον;.
Ό Έθνικός Κυίνερντιτης την
Π ην Ιανουάριον 1828, διά τοΰ
δικροτον «Ούαρσπάϊτ> είσήρχετ,τ
εί; τόν λιμένα τή; Α'ιγίνης, τή;
ορισθείσης ώ; .-χηο')τη; τροιτρυού-
σης τον Έλενθέοον Ελληνικόν
Κράτους, κατασ»'γκινΓιιΐ)ίνοις ν«ί
.-ΐερίχαρις διότι θά Ανελάμβανρν
ώ; ό ϊδιο; έλεγεν, τα ήνία τής Λ-
γα-ΓΓ.ιένης κ«Ί δυστυχοΰς Πατρ.'-
δος τον.
Ή^ μρχρι τή; έποχής αι'τή; £ωή
χα'ι ή δοάσι; τον ί|το λίαν άΞιό-
'ογο; καί έποιφρλ.εστάτη.
Καταγόμρνο; έκ Κρρννο'ΐ; ναί
λαβών την πρώτην έν αυτή έγνύ-
ν.λιον μόρττικσιν, έσ.τοΰδασεν Ία-
τρικήν είς τό έν Πατιβίφ τής Ί-
ταλ.ίας πανεπιστιίιιιον. Την ίατοι-
νήν ησκησρν ώς λειτοιργπια {<; την ιδιαιτέραν του .- ιτρίδπ Είτα ΑναγνοΐΓ.'σι; ί—οτίοιν ά- νάγκιγν τή; .τατοίδο; τοι·, άνειιεί- χθη ρίς την πολιτικήν ν.αί .-τρ--σέ- τερεν τα; νπηρεσία; χον έν αυτή Από τού 180.1—1807. Προσκλη¬ θείς υπό της Ροισίας ίιηοέτηαεν ώς διπλοηιάτης ν.αί ϋπονργός Έξ'ι) τερικών αίτής Λ.τό τοϋ 180»— 1822, αναδειχθείς είς τ<όν μεγαλν τερων .τολιτιν(7>ν τής ρ.τοχή; αντή;
Κατά την διάρκειαν τή; έν τώ
πολιτικώ σταδί<;) δοάσειός τού, ού δέποτε επανσε νά ένεογή υπέρ τ(7, σό ή τ(7,ν ογή έρ τ(,ν συμφερόντοιν τή; προσφιλ.οΰς Πά γαρα" ότι ουδέ όβολός υπήρχεν εί; τό Δημόσιον ταμείον, οΰτε στρα- τός, οΰτε ναυτικόν διετίθετο, διά ν<Ί λάβη οι]ην κα'ι σνγκρότησιν νο- μίαον Κράτους ή Έλ.λάς, οί'τε ή ήΠαιδιία τού "Εθνου; ί)δύνατο νά θερατει θή, ώς μή ύ.ιάρχοντο; ουδενός σχολείον. ι Το σποτ δαιότεςον δέ διεγράφε το σοβαροτάτη ή έσωτερική άκατα πτασία ν. ιί έΐίασίλευεν ή δολ.ερά δΐχόνοια, όλ.έθρια κακά, 6<ρ?ιλύ- μενα κνρίοι; είς τα δεινά τα "έν. τής δουλ.εάι; ν.αί τοΰ πόλεμον άλλ.ά καί εί; τό φιλ.όπηοιτον, τό ά πειθάρχητον τών Έλλήνων κτιι την αντίληψιν ότι ολα τα άκαν- θώδη προβλ.ήιιατα έ'πρεπε ν ά λυ- θονν άμέσως υπό τον Κυβερνήτου. Κιιΐ Αναλαμβάνει ό Κυβερνήτη; την μεγάλην Αποστολήν τοι μέ Ί σχυράν θέλησιν ν.αι οαθείαν πί- στιν. Ό ϊδιος εγραιρεν 5Ί; την επιστολήν τον πρό; τόν φίλ.ον τον Σ τονρϊαν: «Ό θεός είναι . οτάτη; μου οϋτε εμαυτόν .ιιίον ούδέν>. Διά νά άντιιιετ'ι;...
ση ('ίαο)ς τα δνσκ.ο?.ώτατα αΰτά
.τροβλήματα .τροβαίνει εί; ογϊγ/ρ-
λ^ενθ'ΐ σωτήρια αέτρ-,ι. Τό .τρί>:ον
ιιέτρον είναι νά άντι/ΐίΤαστήο'η
τό νομοθετικόν σοιιια, δ;ά τού
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΤ, σώμ-ιτο; Ααο-
τελοιαένου έξ 27 μελ,τϋν, αέ γνοι
μοδοτικόν χαρακτήοα διότι ιιέ την
πρ'ιραν Τον Λντιλαμ(>άνετ*α ίίτι τα
Συντάγαατα καί οί Κοινοβουλευ¬
τικαί έλεθες..'αι Αντεδ?ί·/ντνται
πρός τό παρόν διά τοί'ς "Ελλ.η-
νας, Ανωρίίΐους δντας, ν.αΙ θά Α-
ποβοΰν τροχοπέθη διά την θερα¬
πείαν τών .ιολλ(4πλ.ων άδννααιών
τής Πατρίδος. Μετά ταύτα επεδό¬
θη είς τό έργον τού ψνχή τε καί
σιοματι, έργαζό,μξνος
. * _/ ^τκις είναι προ-
>υ καί άνευ τή; πίστε'«ς
•τόν ν.ατενόουν οΐίτε ■ΓΛ-
«μοί; μέλ.τ,αα χον Κνβερνή-
του ί»πήρξεν ή ΙΙαιδίία, είς την
οποίαν προσέβλεπε την σωτηρίαν
τής Πατρίδος.
Καί ολα αύτά έπρχέλεσεν είς
την ΛΓγιναν ή όιοία τοΰ οφείλη
πολλά ν.αί τόν τιιιά πάντοτε καί
ίιδι«ιτέρο>ς σήμερον.
Άπό αυτήν κ(ΐι είς αυτήν ήρχι¬
σαν έφαυμοΐόμενα ολα τα ιιέτρα
ταύτα. "Ολ(α αί υπηρεσίαι ίδΛ
σ>νρχεντηο')θησαν. Έδώ ίδρύονται
τα πρωτα σχολ^εϊα, έδώ τό Διδα-
σκαλ.εϊον, τό Όρφανοτροφεϊον, τό
Εθνικόν Τυπογραφείον, τό Νομι-
σιιατοκοπεϊον.
Ή Λϊγινα ώ; ,τρ(ΐ)Τεΰονσα σι-
εκέντριοσε τού; καλ.ντέρου; πολι-
τικούς, στρατκυτικούς, επιστήμο¬
νας, παιδαγοιγούς, οί/.ονο|υλό-
γους, έαπόρους, έδίό ό Κα.ιοδί-
στρΐας έθραελ.ί<ι)σεν ένΐ λόγιρ, το Ν'εοελληνικόν Κςάτος. Άλλ' ό πρΛτος Κτ-βερνήτη; τής "Ελλάδος, ό ανθο',ιπος ό οποί¬ ος ουδενός κόπον έφείσθη νχιί ό οποίος πΐράγματι Ανέστησε την Χώραν, είχε τραγικον τέλος. Τό σιστημα διακνβερνήσειυς, ίίπον έ πέβαλ.λ.εν ώς άναγν.ίίϊον διά την κατάστασιν τή; Χωρ ις καί προ- σοιρινοΰ, άπεαάν.ρυνε τής έζουσί- ας τοΰς έξ έπαγγελιιατος πολ.ιχι- ν.ού;, ιιέ άποτίλεσμίχ νά ένωθοΰν καί νά δηαιουργήσουν την αντιπο λ.ίτευσιν. "Εχοντες ούτοι ώ; θιγό μενά τα κομιιατικά καί πολιτικτΊ σνμφρροντη μετερχονται πάν μί· σον π^ονειμρνου νά έπιτί·χοτ.·ν τ ούς σκοπονς των. Κατορθώνουν νά παρασύρουν πολλοΰς άγο>νι-
στάς, άναρριπίΐοντας τα αίση καί
τα πάθη καί μέρος τοΰ Λαοϋ χηι
κρπχνίζουν τό οίκοδόμημα, τό ο¬
ποίον ό Ίο)άννης Καποδίστριας
άνήγειοεν έν. τή; στάν.τη; ν.αί των
έρειπίων καί ρίπτοι«ν καί πάλ.ιν
την χόραν εί; την άνορχίαν. ΕΊ;
πί/ρηιοίαν κατάστασιν
καί Λοό τή; 21η; Απριλίου ή Χώ
ρα αας.
Τα κομιιατικά πάθη είχον έξα-
ηθή κοί ή σνναλλπγή διά την α¬
πόκτησιν ύψηλών βρσροιν είς την
κρατικήν αηχανήν ρ[χ- φβάσει εί;
τό ν.ατακόρνφον. Οί ίθΰνοντρ; 0{ν.
δόλ.Ο); ένδιεφρροντο διά την δη-
μιονργτθεϊσαν κατάστασιν, οϊ'Λέ
ίαεδείν.ν-νον η έλάιιί')ο·νον τα κα-
άλλ
τάλληλ
διά τή/ .7=οιστι-
ή οστι
λ.ήιν τοΰ κακόν. Τό ενδιαφέρον
τιον εΕηντλεΐτο εί; τ") νά ρ,-πτύ-
ϊοιν^ τοΰ; ϊδ.οτελ.εϊς σκ3ποΰ.- τ-ον,
νά άνέλθοιν δηλ,αδή ΰψηλότεοον'
ιιετερχόαενοι πρό; τοΓττ π&ν'θε'
μιτόν ν.αί άθέαιχον ιιέσον. Το ον-
ιοτςύπω; ή Χώρα έβάδι^ρ πρός
την καταστροφήν. Καί ή ν.ατα-
στθοφή αί τή δέν ήτο οίκονοιιιντ·,,
►κ τής όπο.Ί/ς ηδύνατο νά Αναλά¬
βη ιιετά πάροδον ώρισιιίνοι· χρό
νού, οϋχρ αερική, Αλ.λά όλονλ.η-
ς·ωτιν.ή, έφ' όσον πολιτικοί τίνες
είχον αναλάβη νά ΰποδοιΐλώσο·ν
την Έλλάδα είς τύν Έρνθρύν
Φασισμόν.
Δέν τύ επέτυχον άμως δ'ότι,
καθ" ην στιγμήν ήσαν ρτοιμοι νά
δωσουν τό τελευταίον κχύπηαα, έ
Μία ένδιαφέρουσα διά τούς παίκτας τοΰ Γκόλφ εφεύρεσίς εί¬
ναι ή παρουσίαν; είς την αγγλικήν αγοράν μιά; συσκευή;
αΰτομάτου περισυλλογής τών μπαλλών τοθ Γκόλφ, μέχρ:
5.5 άπό αύτάς έντός είδοκοΰ σάκου. .
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ
Ά.-ιο στοιχεία παρεχόιιενα υπό τή;
Έθνική; Τραπέζης, προκύπτον
τα ΑκοΛουθα:
ΕΠΕΚΤΕΙΧΕΤΑΙ Η ΔΑΧΕΙΟ-
ΔΟΤΗΣΙΣ ΤΩΝ ΒΙΟΤΚ
ΧΧΙΩΧ
Ή Χοιιισματική Έπιτροπη έ-
τροποποιησε προγρνρστέραν από¬
φασιν της αφορώσαν είς την χοοτ
γησιν δανείοιν .τεος βιομηχανικας
ΐπιχειρήσεις, δι, ής έχρηματοδο-
τείτο μόνον ή ανέγερσις νίων κτι-
ριακων έγκηταστάσειον κοί έ.Τίξι
τεινε την βανειοίιότησιν των έν
,.ιιγΐΐ) επιχειρησεο,ιν ναί διά την
Αγοράν έτοίιιοιν καινονργων ίργα
στηρ-ίοιν.
Το ποσοστόν τής χρηματοδοτή-
σείος φ-θάνει μέχρις 70% τή; δα-
πάνη; καί 8Ο'/ό προ/ιιμένον π^ρ'ι
υιοτεχνιών λειτονργουσών έ,τ'ι συν
εταιριστική; βάσεο;;, μέ ανώτατον
όριον 5ΟΟ.ΟΟΟ δραχμών. Τό δάνει¬
ον ίξοφλ.είτοι τό Αργότερον έντός
δεκαΓτίας δι' έ'ΐϋαηνιαιων δ»σε-
ιυν, μέ χαριστικήν περίοδον 2 έ¬
τών, αρχομένην άπο τής υπογρα¬
φή; τής ι
λ.ααπρότητα καί εθνικήν ε- ι
Ηαρσι, ϊσΐος διότι ήταν ή χελενταί
α, άφοΰ τόν έπόμενο χοόνο έξε-
πατρίσθημεν.
( Σννεχίζεται)
ΠΑΡΕΤΑΘΗ
II
ΙΙΡΟΘΕΣΜΙΑ
ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΜΟΤ ΖΩΩΧ
Παρατείνεται κατό.ιιν Αφ
ως τοϋ ΰπονργ-είου Εμπόριον ή
7ΐοοτ)εσμία έκτελ.ιονισμοΰ έσφαγαέ
νο>ν ή ξιόντο^ν βοοειδών, βουβαλ.ο-
ριδων και όμνών φορτο)ΘΡΛτο)ν μέ
προορισμόν την Έλλάδα ά.·ΐοδεδει
γιιένο>ς μέχρι τής 31ης Δεκεμβρί
ου παρελθόντος ίχονς.
ΑΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
ΤΠΟΨΗΦΙΩΝ ΟΔΗΓΩΝ
'Υπόμνηαα πρός τό ΰποι·ργεϊον
Σ υγκοινωνκόν υπέβαλε τό «ομα-
τεϊον Έκ,ταιδευτίΤιν Όδηντον Αν-
τοκινήτιιιν, σχετικόν πρός τό κα-'
θεστώς των ΓΕετάσε<ον τών νπο- ψη^ίιον δδηγών. Ειδικώτερον ά- ναφέρεται είς τό Χ. V 7β5) 1970 τό οποίον ΐπιτρέ.τρι ΰπίος οί έ- ίεταϊ,όιμενοι πρός ουτόκτησ.ν Α¬ δείας σννο·δεύο)νται καί υπό μή έκ.ταιδεντων, νποδειν.νι'ει δέ την ανάγκην τροποποιήσεως του. Πά¬ σχον έπιχείρηαα τή; διοικήσεως τοΡ Σωιΐίΐτείου, τό κατά την Γ>ην
Δεκριιβρίου 1970 έπισυιιβάν άτύ-
χηιια είς Μοσχάχον, ίίταν ή Κα
Κουτσοναπή ρτρ«ιαάτισε δΰο Λ-
τομα ν.αθ' ήν ίΤτιγαήν ίλάαβανε
μαθήματα όδηγήοροι; ΰτό τοΰ συ-
ζΰγου τη;, μή έκ.πη*·δϊντον.
την Έλλάδα άπό τό χηλος τοϋ
κρπινοΰ. Ή παρρα()Γ,σις τοι" στρα
την ρΐς χήν κ'αάλληλον στιγμήν
άπεδι.'χθη ,-τράγματι σιοτηρία.
Σοηηρία, δ ότι ο! χρεοκοπ·1-
μένοι πολ.ιτινοι δέν ΐ.-τέτυχόν νά
ρίψουν την χώρ<ι Ρΐς την Λνα·.)- /ιαν κτι ίαν, ώ; ρΐχον Η.τΐχπ .τρ') ενός οί ήμίσρος α'Λνος οί σινάδελ- φ ί των, έ-τ'ι Κτίποδ στρίου. Ι Καί ένό") έ/εϊνοι Λνί/οι|ηιν τ) δπιιονργικόν ν.αΐ Λναγεν^ηχικόν ΐϋγον τοΰ πρώτον Κυβεηνήτου ' τή; Ελλάδος. ,') Ελληνικόν" Στοα τος διά τής Έθνικής Έ.ταναστά- ίθ ής αστά βπος, ίθεσε τέραα είς την φαν- ' '-οκί,ατίαν, ή όποίίΐ επεκράτει επί ' η οποια επρκράτρι επί των ήμΡρ(7>ν μας, κ.αϊ ;;κτοτε ο6η.
γεϊ τύ Έθνος είς Ανοδικήν πο-
οειαν.
^ την έπιτνχή «Ίντιαετώπισιν
τής σοβαράς ταύτης καταστάσε¬
ως, διά τό (τθένος τό όπ-ίον έ π ε
δειξαν κ«ί τάς πάσης φύσεως θυ¬
ίας Γ-ΐον ίπέστησν άΕίζ ά
σίας Γ
ίπέστησαν,
ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΑΙ
Είς χά πλ.α^σια τή; περαιτέρω
προωθήσροις τών έμποριν.ών ν.αι οί
κ.υνοϋΐλών, έν γένει, σχέσεων με-
τά τής άλ.λ.οδαπή;, ρλ.αύον χώραν
πς>οσφάτο)ς αί εξής έκ.δηλ.ώσεις:
Ή έπνσκ.εφθεΐσα τάς Αθήνας
έμπο-ρικ,ή καί τραπεζική άποστολ.τι
έξ Άργιντινής, συνήλθεν εί; σύ¬
σκεψιν μετ" άραοδίων έλληνικών
παραγόνιων είς τύ ΕΒΕ Αθηνών.
Κατ' αύτην εξητάσθη τύ θέιια τή;
πϊραιτέρο επεκτάσεως των έμπο-
ρικών άνταλαγων τίον δύο χιο-
ρίόν. Ά.-ιύ ελληνικήν πλευοά; έ¬
τονίσθη ί, είς βάρος τής Έλ.λάοος
μεγάλ.η παθητικύτης εί; τό Ίσοΐΐύ
γιον σνναλ.λαγων αετά τής Άρ-
νεντινή; (κυρίίυς λογςο τών {η('η-
λ.ών εΐσα γοιγών κρεάτιον). Έπί¬
σης νπεγραιιαίσθη ή Ανάγκη όπως
καταβλη'θή προσπαθεία έν. μέςον;
τής Άργρντινής πρός αϋξησν τΛν
σνναλλαγι,ατικ.ιΤιν τη; δαπανοΊν
εί; την Έλ.λάδα, διότι άλλιΐ); θύ
νπάοίουν δνσχέρριαι είς την όαα-
λήν προώθη<τιν των οΐκονομικιην ότι ν.ατά τό 1969 αί ρ'κταγιογαί έξ 'Λργεντινής Ανήλ.6ον ρΐς .Μ2 έκατ. δολ.λ.αρίοιν περαου, έντ7> αί έλλην·
ν.αί έΕαγυιγαί ΰπελ.είφθησοιν τον ί
καταμιη'ρίον.
Έξ αλλου, μετριβη ρί; Κ(»ν-
στ«ντινοΐπολιν ΈλΛηνική Άντι-
πθ'>σο).τεία {·πό τόν ποόεδοίη· τοΰ
ΣΕΒ διά συνομιλίας μετά μελίην
τοΰ έκεί Β.ομηχανικοΰ Έ,τιιεληττ
οίο.υ, άποβλεπονσας εί; την διεν·
ρυνσΐν τίΓ>ν δι·νατοτήτοιν συνεσγ'
σία; ιιετ'/ξν έλληνικών κα; τονρκι
κων έπιχειρήσεων είς τοϋ; τομεί;
ταραγωγή;, έπενδύσρονν κτ.1 Α"'-
ταλλαγτΐς τρνν,κων ιι,ρθόδοΛ-
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΙΣ ΠΡΟ-ΙΟΧ-
ΤΩΧ
Διά ποώτην φοράν ρτρέτ-ο; έ
τορτάσθη δ Ό.ώ; ή 14η Όντοιβο'
ου ώς «ΊΙιΐΡί ι Τν.ΐ3π-ιήσεο);».
Ή χώρα μα; συιιμετέσχΐ-ν εί; τό
εορτασμόν 6 ά τή; πραγαατοποιή
αεω; σρΐΓ&ς ένδ ,λώσειον, ώ; -.ν
νεντρώ-ων, ίαιλ.Λν κ.λ.π. Κατό
τάς έ,ν λόγιο έκ.δηλόσεις έτονίσθη
ή^ σηιιασία τής τυτοποιήσεω; δι·
την διευκόλννσιν των παρηιγωγιΤη·
τού ίιιπορΐο.' ·Μ τι'ιν ποηστ-ισίαν
των καταΜλο,τω'ν. " '
Ή τυ.τοποίησ ς των ελληνικήν
προϊόντων ι-ιιφανίϊί. σ>αανΤικΪΓν
κ.αί σΐ'νεχη τοό ιδον ίδάος <ιετα την πρό ίΐ.τίης ίδρυσιν παρά τώ {•."ΐουογείο) Βιομηχανία; διει«Ούνσϊ ως ασχολουμένη; μέ τύ έν λόγφ. Βέμα. Είο ν.ί'ιτρρον άραοδιότης τή; έν λόγφ δ.ινθινσεως εΐνοι ή Ονγ τίπων έ-,', Γ>ιοιιηχ(ινικ.Λν πηοιύν-
των, ή ί.ιαφή μιτά των οργανι¬
σμόν τντοποιήσρως τή; άλλοδαπή;
καί ή συνεηγασία αετά τοϋ τεχνι-
ν.ού δι·Λ·αμιν.οϋ τς Χώρας καί των
ένδιαφρρομρνων παοανίυνών.
ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΟΝ ΣΙΤΟΝ
ΚΑΙ ΤΑ ΟΣΠΡΙΛ ΕΣΟΔΕΙ
ΑΣ 1971
Ή ΕΣΟ1Ι, συνελθοιλτα υπό την
ποοεδριαν τού ύπουργοΰ Σνντονι
ομον κ. Ν. Μακαρέζον ενέκρινε
την αέσς> τή; ΚΥΔΕΙΙ ν.αί των
έντολ.οδοχων τη; Γεωογικ<7>ν Σιλέ
ταιρισα(ΰν, ρυθαιστικήν παρέμβα-
σιν τού Δημόσιον εί; την αγοράν
των σιτηρών καί ύσπυίων παραγιιι
γής καλ.λιεργητικοΰ ε"τους 1970—
1971.
Οΰτο), θά ΑγοράΧεται πάσα ποο
αιρετικώ; παραδιδοιιένη ποσότης
σιτηοτον καΐ όσ.τρίοιν α' ποιότητος
είς καθίΐρισθείσας ήδη τιμάς. Τό.
ώ; άνο) (Π'γκεντροι'μενα προιόντα
θά διατίίθενται είς πάντα αΐτοίι
τα 'Λαί είς τοΰς κτηνοτρόφους ειί;
κηθορισθίίσας όμο-άυς κατά πεοί
πχοσιν τιμάς, αί δέ πλ,εονά.ονσαι
ποσύτητε; θά πωλοϋνται διά δι*,
θνονς διαγο)νισαοϋ.
Πέραν τών ώς αν(·> τιικον σ·γ
κεντρο')σεο)ς, αίτινες θά ίσχύονν
κηί ώ; κατώταται τιμαί, διά τα;
υπό τού εαπορίον άγοραΐομένα;
ποσότητα; τής αυτής ποιότητος, έ
νεκοίθη ή κατα·6ο?.ή ένισχύσίιο;
έξ 100 δραχμΛν άνά στρέ-μαα εί;
τού; καλλιεργητάς έπισπάρον ν.αλ-
'.ιεργρίας ί'βριδίων άραΰοσίτον κοι
έκ ΜΟ δραχμών ρ'ι; τοΰ; καλ.λιρρνη
χά; κριθή; 8—10 στρεααάτων
των όρεινότν περιοχών τής Χώρας.
Πιστενεται ότι ή ίγκαιρος έ-
ξαγγελ.ία των μέτρον διά τα δη-
αητριακά καί διά τα δσποια θά
σιιιιβάλη είς τόν ορθόν προγραμ
ιιατισιιόν των σχετικών καλλιερ-
γριών. Περαιτέοο) θά έχη ενεργε-
τικήν επίδρασιν είς την επίτευξιν
των στόχίον τού Προγράιιαατο;
~ οίργικ.ής Άναπτύξεως.
ΕΚΘΕΣΙΣ ΑΡΤΟΠΟΙΊΑΣ "
Κς τα; Αρχάς Όκτωτ>ρίου έ-
.τ«)αγματοποιήθη είς τό Ζάππειον
Πα.Λ'ελλήνιος "Εκθεσις Άρτοποιί
α; εί; χήν οποίαν ελ.αβον μέρο;
πλέον τών 50 έλληνικΐόν καί ξρ-
νιιιν οΓκοη· καί έταιριών. Σκοπό;
τή; εκθέσεως υπήρξεν ή ένηαίρι,ι
σι; υφ' ένό; τοΰ καταναλ.οτικ.οΓ"
κοίνον περί των προόδοιν τή; όο.
τοίκοτεχνΐα; καί άφ-' {τέρον τών
βητοβιοτεχνών περί των τεχνολο-
γικών έξελίξροη· τή; άρτο.τοι'α:
Είς την έκθεσιν ιιετέσχον νηί
τα ύπουργεϊα Έαποο^ον καί Γ<«>ο
ι;, παροι·σιάσαντα στοιχεία σχί
τικά μ* την παραγωγήν σίτου τα;
καλλιρργονμένας .-ΐοικιλίας καί τό
κ.ύκλωμα σίτο; - αλενρα - άρτος.
Έξ δλλον, δΐίοργανώθη είς τας
Άθήνα; —διά πρώτην φοράν—
τα 23ον Διεθνές Συνέδριον Άρ-
το-τοιών ιιέ σΐ'αιιρτοχήν εκπροσω¬
πών έκ ι (·, εύρωιαικ.Λν χτορίόν.
ϋατα τοΰ Συνεδριον άπρτέλεσαν
■ά ~·νθήκαι παραγωγής ά,ςτου, αί
τραγματοποιηθεΐσαι τεχνολογικαί
έξελ.ίξεις είς τόν ν.λνάδον τής ορτο
.τοιίας, ώς καί τα δηαιονργούμίνβ
προβλήματα έκ τή; ΰπον.αταναλω
σεω; &ρτοι·.
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΩΧ ΦΟΡΟΛΟ-
ΓΙΚΩΝ ΔΗΛΩΧΕΩΧ ΤΑΧΤ-
ΔΡΟΜΙΚΩΣ
Εί; τα πλομσια τή; προσπαθί!-
; πϊο; άπλ.ο>στρυσιν κ.αί βελ.τίι»·
«ν τού φορολογικόν συσχήαατοζ
5ίσάγετ«ι Απυ τοΰ τρέχοντος ί-
τους ν.αινοτομία, άπαβλίπονσα «ι;
την καλ.υτέραν έξυπΓ,ρέτησιν των
(νορολ.ογοι«αένο)ν. Τα έ'ντυπα τι7>ν
φοηολ.ογικίόν δηλ.ώσεων θά ά.το-
στέλλωνται τοΰ λοιπού ταχνδρομι-
ν.ώς είς τού; φορολογονμένονς.
Ωσαύτο);, (ά φορολογικτιί δηλαο
σει; δύνανται νά υποβάλλωνται
«α διά συστημένης ΐΐτιστολής
ιρός την αρμοβίαν οικονομικήν ί
<ίορίαν. Πρός τούτο Απεστάλησαν μ?- Χίΐ τή; ΙΓ,ης Δεκεαΰο-ίον είς τγΚ φορολ.ογοναένονς —Ανϊρχομχ'νοι: "Ίθη είς 1,30 χιλιάβιις "τίρίπον- •Ί ί(ορολογικαί δηλώ-σετς, ώς χ* Γ·ι λοιπά Απαιτοι'μενα 'ποός σνμ- τλήο<οσιν Ιντνπα, ομού -μετ* ί»· ιτηλ.ής τού ί'ποΐ'ργοΰ · Οίκονομι· Χ(ον ν.οί κατατοπιστΐκοθ τίύχον; ».'ό; σι·μπ?.ήρ(.)!Τ,ν 'τών "ι ών. . · " Τάάνοτέρο) εδήλωσεν ό ν— - γό; ΟΙκονομικΛν κ. Άδ. Άνδριη' τσυπονλ,ος €ί; σχετικήν συνέντευ¬ ξιν αυτού .τρός τού; έκπςοσώ.τον: τοΰ Τύπον. Έπίσης έτονίσθη ότι δέν ίκρί- σταται θέιαα αεταβολής τού Νόμβ'1 1Κ5> Β7 πρβΌλέποντος ποινικάς »'
«ωοει; διά (τορολ.ογτκά; * *~
σεις.