193953
Αριθμός τεύχους
2302
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 49
Ημερομηνία Έκδοσης
5/4/1975
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
________________ΑΝΕ-ΑρΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ — ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ — ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ διευθυντησ παΫλοσ κωνσταντινιδησ
να66οτον __________ Σ 49ον - ΑΡ. ΦΥΛ. 2302 ΤΙΜΗ ΦΥΛ. ΔΡΧ. 3-ΙΔΡΥΤΗΣ - Δ)ΝΤΗΣ 1926-1975 ΣΩΚΡ. ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ΑΘΗΝΑΙ-ΥΠΕΥθΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΜΑκΆΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΤΗΛ. 3229Ϊ708 - ΓΡΑΦΕΙΑ .ΝΙΚΗΣ' ?5.
Ένότης καί Αιχασμός
είς τ6υ "Ανθρωπον
Η Δ|ΑΣΠΑΣΙΣ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ
Η ΔΙΑΣΤΑΣΙΣ ΙνΙΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΝ9ΡΩΠΩΝ
Οπως ελέχθη είς την έξιστό-
ρησιν
τής διασπάσεως της ένότη-
ΕΥΕΛΠΕΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ
την οδύνην καί την τραγωδίαν
της παγκοσμίου £ωής. Άφοΰ έ-
τ0ς τού πνευματικου κόσμου, ή
έποστασία τού Έωσφόρου, είς
ι ιΓν οποίαν παρέσυρεν καί άλλοις
ΓΥνέλους, είχεν ώς αίτιον την ϋ-
,ν. δηλαδή την υπερτίμησιν τής
σ£ίσς καί των δυνατοτήτων τού.
Διατελών λοιπόν είς την κστά
0·ααιν αύτην τής όλλοφροσύνπς
ήγειρεν άΕιώσεις ίοοτιμίας πρός
[ το" Θεόν.
Αλλά ό 'Εωσφόρος δέν περιω¬
ρίσθη μόνον είς τό νά παρασύρη
κσι αλλους άγγέλους. Επεχείρη¬
σε νά διεγείρη την υπεροψίαν καί
τόν άνθρωπον, είσηγούμενος
πονηρώο. ότι δέν πρόκειται νά
γνωρίση θάνατον, εάν φάγη έκ
τοϋ καοποΰ τού Ε,ύλου, τό οποίον
ήτο έν μέσω τοϋ Παραδείοου, 5ιά
την δρώσιν τοϋ όποίου ύπήρχε
προειδοποιητική απαγόρευσις τοϋ
θεοΰ. Κατά την δολίαν διαβεβαιοί
| α ν τού Πονηροϋ, οί πρωτόπλο
οι οχι μόνον δέν θα έπλήρω-
I
ναν τό 6αρύ τίμημα τού θανότου
[με,τα την βρώσιν τοϋ καρποϋ, άλ-
Ιλο 6ά διηνοίγοντο οί όφθαλμοί
Ι των καί θά ήσαν ώς θεοί, διά τής
Ιγνωσεως τού καλοϋ καί τού κα-
Καί ό άνθρωπος έδωκε προσο¬
χήν καί σημασίαν μεγαλυτέραν
[εκ. τούς λόγους τοϋ Πονηροϋ, ηι
ρα εις την εντολήν τοϋ θεοϋ, καί
ιέτσι προέκυψε ή άνόητος έπάρ-
|κεια. ά άλαΖονεία καί ή άΕίωσις
ΐΐας άκαταπαύστου ϋποταγής τοϋ
ρνβρώπου είς τον έουτόν τού,
)>τί της άναγνωρϊσεως τής μηδα-
[ιΐνότπτός τού καΐ τής έΕ όλοκλή-
έζαρτήσεώς τού έκ τού Δη-
ρουργού. Διότι πράγματι ό άν-
ε, ιδίως δ έστερημένος τής
(θείας χάριτος, είναι δν μηδαμινόν
ροι ασήμαντον, άτελή καΐ άνεπαρ-
η εν συγκρίσει πρός τό ύπερδα-
ρον μεγαλείον καί την άγαθό.η-
|τα τοϋ Θεοΰ.
Πώς δμως έκ τής πτώσεως έμ-
■φανιίεται ή γνώσις τοϋ άγαθοϋ
|και τού κακοϋ ;
Ο Παράδεισος είναι μία κατά-
οταοις είς την οποίαν δέν ύπάρ-
διάκρισις άγαθοϋ καί κακοϋ
κοί π, διαφοροποίησις των δύο τού
τοιν γίνεται μόνον μετά την 6Εω-
'ν έΕ αυτού ;
Ό Ν. Μπερντιάεφ διαβλέπει
κ την βιβλικήν αφήγησιν τα συμ
βολά γεγονότων τοϋ πνευματικου
καί έπιχειρεί νά έρμηνεά-
°Π την ποραδεισιακήν Ζωήν, ώς
μίαν
λεύει
ιωήν, είς την όποιαν
ή άγνοιο, ή άθωότης καί ή
ομεριμνησία, ότι ήτο δηλαδή ή
βαοιλ:
εία τού ύποουνειδήτου.
την κατάστασιν αυτήν δέν
ββτ,
ΕιΧί· άκόμη άναπτυχθή καί δοκιιΐα
ι ή ελευθερία τοϋ άνθρώποα
*"" επομένως ό άνθρωπος δέν
""μμετεϊχε είς την δημιουργικήν
ΕνεΡγειαν.
ό ΜΑίΕΜΒκΆΝθΗΕ, χρι-
φιλόσοφος καί αύτός, -ια
'αβαλλει την ψυχήν τοϋ προπάτο
Αδαμ, ή όποία ήτο μέν έλευ
α· όλλά δέν είχε υποστή την
^κιμαοΐαν έν τή Έδέμ, πρός ί-
^ΡΡοποϋντα ζυγόν μέ τάς δύο
όστιγγας κενούς ή φερούσας
δύναμα βάρη. Καί όπως ό Ζυ-
χάνει την ίσορροπίον τού,
τό βάρος τής μιάς πλάοτιγ-
εϊναι μεγαλύτερον, έτσι κσϊ
ψυΧή πούει νά είναι ελευθέρα,
ν Π μία πλάστιγΕ αυτής είναι
ε8αρυμένη περισσότερον μέ τό
Ί'ν°ν βάρος των σαρκικών έπι-
μιων. Τό άντίρροπον βάρος πού
'0σταθμί2ει την πλάοτιγγα είναι
θεά
οο
Χάρις, έφ' όσον ή θέλησις
ανθρώπου συγκατατίθεται κ·3ί
ε' τήν θείαν χάριν.
α' διά νά επανέλθωμεν είς
, ό άνθρωπος, λέ-
περιέκλειε δυνάμει τήν έλευ-
Π όποία έπρεπε νά έκδη-
1 μίαν ημέραν καί τούτο συνέ-
Οτ°ν απερριψε τήν μακαριότη-
τ°ϋ Παραδείσου προτιμήσας
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΑΡΘΡΟ Τ ΟΤ χ. ΠΑΤΛΟΤ ΦΛΩΡΟΤ
Ν ΙΛΛΗΝΘΓΑΛΛΙΚΗ ΦΙΛΙΑ
Τού κ. ΑΝΤ. ΕΛ. ΨΗΛΟΠΑΤΗ
Υπό τόν τίτλον «ή Γαλλική ψ!-
λιο» καί είς τό φύλλον τοϋ άγο
πητοϋ μας «Προσφ. Κόσμου» τής;
15 τρέχοντος μηνός, ανέγνωσα
γευθη τόν καρπόν τοϋ δένδρου ι αρθρον τού κ. Π. Φλώρου συγγρ-:
τής γνώσεως καί μετά την άπό-
σπαοίν τού έκ τής ένότητος μεΓά
τού Θεοϋ καί άπό τής άρμονίας
τοϋ Παραδείσου εγνώρισε τό κα¬
λόν καί τό κακόν. Οί καρποί τού
δένδρου τής γνώσεως ήσαν πι-
κροί καί θανόσιμοι. Παρά ταύτα
ή πτώσις αυτή τοϋ ανθρώπου έ-
γινε άφορμή νά εκδηλωθή ή 8υ-
σία τής άγάπης τοϋ ένανρθωπί-
σαντος Λόγου τού θεοϋ τοϋ Κυ-
ρίου Ίησοϋ Χριστοϋ. Έπομένως
διά τής παραμονής τού ό όνθριο-
φέως, βιβλιοκριτικοϋ κα'ι έκλε-
κτού συνεργάτου τής εφημερίδος
καί συμπατριώτου μας τόν οποίον
ο.'γχαίρω θερμότατα. Παρακολου-
θώ ανελλιπώς δλα όσα έχει δή-
μ-.σιεύσει είς την έγκριτον αυτήν
εφημερίδα κα'ι θαυμάΖω τό θάρρος
κϋί την εύθυκρισίαν τού. Είς ένα
έκ των δημοσιευθέντων άρθρων
τού κρούει τόν κώδωνα τοϋ κιν-
δύνου πρός τούς Άρμοδίους ανα¬
φορικώς μέ την έκδηλωθεϊσαν βοα
λΐ|'ίαν των γειτόνων καί «συμμά-
πος είς την παθητικότητα καί την ' χων» μας Τούρκων διά τάς έπε-
άμεριμνησίαν τής Έδέμ δηλαδή πατικάς των βλέψεις είς βάρος
είς την Ζωήν τού ένστίκτου καί
τοϋ ύποουνειδήτου, δέν θά εγνώ¬
ριζε τόν Χριστόν, ώς λυτρωτήν,
καί δέν θά ήμποροϋσε νά επιτύ¬
χη την θέωσιν. Διότι, ή δικαΐιο-
ση καί ό άγιασμός δια τοϋ Ίησοϋ
Χριστοϋ, όδηγεϊ πρός δόξαν πα-
λύ ανωτέραν έκείνης πού είχε ό
Αδαμ έν τώ Παραδείσω.
Καί ό ίερός Αύγουστϊνος ενώ¬
πιον τοϋ γεγονότος τής πτώσεως
τοϋ ανθρώπου άναφωνεϊ μετά χα-
ράς : «*Ω εύτυχές πταϊσμα τοΰ
Αδαμ, τό οποίον ήΕιώθη νά έχη
τοιούτον καί τοσούτον λυτρω¬
τήν!. Άλλά βεβαίως δέν είνοι
δυνατόν νά δεχθώμεν, ότι ή πτώ¬
σιν τοϋ Αδαμ υπήρξεν ή άπαροί-
τητος προϋπόθεσις διά νά μας ε¬
πισκεφθή ό Χριστός. "Οπως γρά-
φει ό Καθηγητής Τρεμπέλας είς
την Δογματικήν τού (Τόμος 1ος
οελ. 517) «δέν εγένετο τό πτοϊ-
σμσ τούτο πρός τόν σκοπόν νά
έλθη ό Σωτήρ, όλλά ήλθεν ό Σω-
τήρ, διότι εγένετο τό πταϊσμα τοϋ
τής ·Ελλάδος.
Άπό τα παιδικά μου χρόνια, ίν·
6ιιμοϋμαι τα σχολικά άναγνωστικά
ι/ας βιβλία πού μας έδίδασκον:
«Αά φράνο νού προτέί· δηλ. ή
Γαλλία μας προοτατεύει! Καί μέ·
ναμε οί έλληνόπαιδες μέ την εν¬
τύπωσιν αυτήν. Καϊ γαλουχούμε-
θα μ' αύτάς τάς φρούδας έλπ;-
γο». Άλλά κα'ι ό ίερός Αύγουστϊ¬
νος φρονεϊ ότι ό θεός δέν προ-
καθώρισε την πτώσιν, όλλά μόνον
προείδε αυτήν, ώς ελευθέραν ύκ-
δήλωσιν τοϋ ανθρώπου.
Εάν δέ ό Θεός προελάμβανε
την πτώσιν, θά έΕεμηδένιζε την
ελευθερίαν τοϋ ανθρώπου, όπότε
ό άνθρωπος δέν θά ήτο πλέον ό
φορεύς τής θείας εικόνος, τό
πνευματικόν όν τής δημιουργίας,
όλλά μιά μηχονή κα'ι παθητική άν
τανάκλασις τοϋ φυσικοϋ τού πε-
ριβάλλοντος.
(ΣυνεχίΖεται)
ΕΝΑΡΞΙΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΚΑΤΩ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Συνέχεια έκ τής όμιλίας τοϋ
Μικρασιάτου Καθηγητού κ. Δημ.
Ν. Κλειδά.
Γ'
Στό κάλεσμα αΰτύ τού Σνν«-
δρίου ή Κάτω Παναγιά δίνει έγ-
τό «παρών» της.
Ή όργάνο>ση καί ή λετουργία
τού Μουσείον της κάνει τίί)
λαογοαψική καί λογοτε,χνική ΰλη,
μ έ προοπτική νά έτοιμαστοΰν άλ-
λα δυό άκόμη 6ι6λία.
"Οταν μέ πρωτοβονλία τοϋ
Κεντρικοΰ Μικοασιατικοΰ Σομσ-
τείου τής Ενώσεως Σμτ'οναίον
τό ετος 1962 χαρακτηρίστηκε σάν
«έτος τοΰ Ελληνισμόν τής Άνα-
τολής», ή Κάτιο Παναγιά δέν ε-
μεινε ε|ω άπό τίς έκδηλ-ώσεις πού
επηκολούθησαν. 'Ετίμηοΐ μέ μνη-
μόσΐΛ'α τοΰς δκτακοσίους νεκρόν;
της, έγιναν σχετικές όμιλίες, έ-
ο-τήθηίΤαν άναμνηοτικές στή1.-ς
μέ τα άνόματα των έθνομαρτύοων,
ίερέων διδασκάλων, προ0κάπ«.ον
καί ήοωΐδων μας. Στή Νία Κά¬
τω Παναγιά — Ήλείας, έ! άλ-
λου, πού άναδέχτηκε τό πανσε^σ
στο όνομα τής Χαμένης Πατρίιδας,
ή «"Εναχτη Κ.Π.» μέ παρονσία
τοΰ 'Έκπροσώπου τοΰ Κράτοι>ς(τοΰ
Νομαρχου Ήλείας), θρησκευτι-
κών καί Στρατιωτικών Άρχών
καί π?.ήθος κόσμου, έτελεσε καί πά
λιμνημόσιηα, άπακάλι,ψε τίς μαο
μάρινες στήλε; μέ τα όνόματα
των ·Ε*νομαρτνοων κι' όίαιιε, μέ
πολλήν έπισημότητα, τ' άποκαλι·-
πτήοια ,τοΰ σεμνοΰ Λλλά «Λΐβλητι
κου μνημ,ίιου
το,ν ακτακοσιων,
που
έστραγιάσβησαν. Έλεγεια/.ό Ι
πίγραμμα άπυθανατίζει τή μνήμη
καί τή θνσίΐι τους.
ΙΙαράμοιες πλάκες ά<μερώνον- ται κι' έδώ μίαα σ' Εκείνον;, πού, πιστ.οϊ στήν πατρώα γή, εμει ναν Ικεί, γιά νά νποστοϋν τό μαρ τΰριο. Σ>ε6άσμιοι καί μακ<ιριστοί π«- πάδες μα;, Παπ—Νικολή Λαμπρι νουδάκη, Παπά—·Νεόίρυτον Κουίΐ- πά, μαοτυρικέ μα; δάσχαλοι Ιω άννη θ:ο(ΐανίδη, ήρο>ίδες των πή
γίΐΑιών> πού σάν άλλες Σουλιώ-
τισσες προτιμήσατε νά πεσετε στά
πιιγάίδικ, γιά νά κ,ρατήσετε την ά
γνάτητά σας, Γαρυφαλίτσα Βερ-
6ερΐ(όνη, Μαρία Παντέλα καί Άο
Χατξτ;θανάση, μαρτορικά
Προσκοπάκΐα μας, Κώστα Ι. θεο
φανίδη, θανάση Καμπάνη, Κυριά
κο Μίχαλε, Δημήτρη Οίκονο,αίδη
καί δλοι 'Εσείς οί άλλοι, γέροι, -γν
ναί/!·:ς, εφηβοι, παιιδιά, πού τ' ά-
/ιασμενα κάκκαλ.ά σας δταφα άκό
μα κοίτονται σκόρπια ΐδώ κι' έκεί
στί; άχανιϊς έ*τά·σεις τής Άνα-
τολίας, {«ποκλίνομαι μ.ιςοστά στό
σεπτύ ^ας μαρτΰοιο!
Ή πατρίδα μιις Κάτω ΙΙανα-
γιά πλήρωσε βαρύτατο τίμημα στό
6ωμό τή; έλληνικότητάς σας καί
,-ΐάνιο σ' αύτό τό σημεΐο νά μοΰ έ-
πιτρέψετε ν' άσχοληθώ γιά λίγο·
θά έπιχειρήσονμε μιά συντομώ
τατη άναδρομή, γιά νά
ενα ίστορικό καί πατριιδογνωστικό
σκι'τσο, μιά σν.ιαγραφία απλώς, έ
πιφνλασσόμονοι σέ άλλη μ«; έρ-
γαβία νά άσχοληθοΰμε π.?Λτύτερα
μι τό Οέμα. Μά; ένοιαφέρει πρό
πάντο>ν ή πορεία καί εί πεςιπίτει
ε; τορ χωρίου μα; άπό τίς άρχές
τοΰ 18ον αΐώνα (1720) ώς τί; ε-
σχατε; ήμέρε; τοΰ ξ
την τραγική μα; εξοδο. Τίλο; θ'
άναφερθοΰμε στί; προσ.ιάβι:ιες
τοΰ πλ.ηρο')ματος τής Κάτιο Πανα
γιάς, γιά τή διασώση τής μνήμης
τής Χαανης, άλλ' δχι καί πεθαμέ
νη; Πατρίδος.
θ' άρχίσοι·μ.ε ώστόβο άπό τίς
παλιές μαρτνρίες, πού μπορεϊ νά-
χονμε, γά νά σ-Λδέσουμε την πα-
λιότερη έποχή μέ τοΰς μεταγενέ-
στερους χρόνονς, όπότ-~ οί μαρτυ-
ρίε; είνα( πιό ξωντανές, πιό γνο')
οιμε;, γιατί οννοδεΰοντΓΐι μέ ν-
στατη μοίρα τοΰ Μικοασιατικοΰ
'Ελληνιομοΰ.
(Σι>νεχίςεται)
δας ότι θά είχομεν παρά τό πλευ¬
ρόν μσς πάντοτε οί ραγιόδες "'ής
Άνατολής, ισχυρόν Προστάτην είς
τος παντοειδείς διώζεις μας άπό
τούς Τούρκους. Άλλά, πόσον ήπο
τήθημεν είς τάς προβλέψεις μας ι
Ήλθε ή έθνική συμφορά τού
'922 γιά νά μας τό έπιβεβαιώση.
Κατά τόν πρώτον Παγκόσμιον Πό¬
λεμον, ό Ελευθέριος ΒενιΖέλοο
δέν προλάβαινε νά εισπράττη άπο
τούς Συμμάχους συγχαρητήρια καί
έπαίνους διά τόν έπιδειχθέντα ή·
ριοϊσμόν των έλλήνων στρατιω
των είς τάς μάχας καί ιδίως ίίς;
τό Μακεδονικόν Μέτωπον. Αλλά
μετά την λήξιν τοϋ Πολέμου, όλο·
ούτοι οί έπαινοι έλησμονήθησαν
ΠροφασιΖόμενοι δέ οί Σύμμαχοι
ε'ς τόν φιλογερμανισμόν τοϋ τότε
βαοιλέακ: Κων)ντίνου, μας έπολί-
μηααν. 'Ωσάν νά ■ μην είχε την
δύναμιν ό ελληνικάς λαός συμπί-
οιλαμβανομένου καί τοΰ Μικρασ:α-
τ κου Λαοϋ νά έκθρονίσει τόν βα-
σιλέα Κων)τίνον όπως καϊ τόν έ-
ξεθρόνισε αργότερον ώς οί πάν¬
τες γνωρίζομεν.
Καί τώρσ πάλιν, οί ϊδιοι Σύμμα-
χυ, Γάλλοι, "Αγγλοι κα'ι Άμερικα-
νοι οί πρώτοι θαυμαστα'ι τοΰ άρ-
χπ'ου έλληνικοϋ πνεύματος, πε-
ριορι'Ζονται είς απλάς πλατωνικάς
ύποσχέσεις καί συμβουλάς χωρία
νά κινοϋν τόν ένα τους δάκτυλον
υπέρ τοϋ έΕωφθάλμου δικαίου τής
άγωνιζομένης Κύπρου κατά τού
βαρβάρου κατακτητοϋ Τούρκου.
Προφονώς αί Γαλλίδες μητέρες έ¬
παυσαν νά γενναν Αίμιλίους Ζο-
λάδες καί Κλεμανοώους είς τάς
ημέρας μας οί όποϊοι, έμάχονο
κα'ι ήγωνίΖοντο μετά θάρρους υ¬
πέρ τής ηθικής καί τοϋ δικαίου,
τιμώντες την πατρίδα των. Τα
τελευτσία χρόνισ, οί ύπόδουλοι
λαοί, ό είς μετά τόν άλλον, άνέ-
ΘΕΜΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ
'Αρτιιριοσκλήρωσις
'ΐτώ Ε. Π. ΊΥΜΕΩΝΙΔΟΓ Διδάχτορος
τοβ Πανεπιστημίου των Κί
ΣΤ'
Τα μαλλιά τής Μαρίας Στού¬
αρτ άσπρισαν την νύκτα πρίν άπό
την εκτελέση της τό 1587.
Τα μαλλιά τής Μαρίας Άντου-
ανέτας άσπριααν έντός 12 ώρώ"
πρίν άπό την εκτελέση της, -ό
1793.
4ον 'ΕΕωτερικά αϊτια άπό και-
ρικών μεταβολών καί κλίματος. '
Ενταύθα θ' αναφέρωμεν ολίγα
τινά, τόσον διά την επίδρασιν των
άλλαγών τής άτμοσφαιρικής πιέ-
οεως. τάς μεταβολάς της θερμο-
κυασίας, όσον καί είς τάς κυμάν-
οεις τής ύγρασίας τοΰ περιβάλ-
λοντος πυάς αέρος.
Είπομεν ανωτέρω την παναρ-
χίαν (κυρία όρχή) τοϋ ουμπαθη-
τικοΰ, ι ού αύτονόμου νευρικοϋ
συστήματος, τό οποίον έχει μεγ'-
Γττπ.ν οηυασίαν είς την απολογί¬
αν των νευραρθριτικών νοοημά-
των καί ιδίως τού τής άρτηριο-
οκληρώσεωΓ
Τό μέγα συμπαθητικόν σύστημα
κονονίΖει τάο άντιδράσεις τοϋ ορ-
νανισμοϋ έν γένει.
Αύτό θά Φροντίση, διά την πα¬
ραγωγήν καί αποστολήν άντισω-
μάτων όπου δεί.
Αύτό θά μεριμνήση διά την ια-
ρασκευήν άντιτοξινών κα'ι την κα¬
ταπολέμησιν των τοξικών ούσιών
οϊτε άπό νόαων, είτε άπό χημ1-
κων ύλών προερχομένας, είτε ά¬
πό καματογόνων ούσιών.
Αύτό θά παραοταιήση είς την
παραγωγήν μεγαλυτέρας ποσότη¬
τος θερμογόνου διά την εξουδε¬
τέρωσιν τοϋ ψύχους.
Αύτό θά ένεργηοη διά την άνά-
-ν - ***** * * ν * * * * * * * * ** *♦ *
καί όπέτυχε. Συνεπώς η ιδία τϋ-
ΧΤ τής άλλοτε ΚΤΕ τόν άνσ.^έ-
νει. 'Ενθυμοϋμαι, παλαιότερον ότι,
οί Πρόεδροι των ΗΠΑ πρίν ά.>
1 πτυξιν πλειόνων ύδρατμων κσί έ-
Εάτμισιν αυτών πρός καταπολέμη
σιν τής έξωθεν θερμότητος.
Αύτό τέλος θό λάβη την πρόνοι
αν τής απομακρύνσεως των ύ·
δρατμών των παραγομένων άπό
τό ανθρώπινον θώμα, όταν ή πέ¬
ριξ άτμόσφοιρα είναι κεκορεσυέ-
νη έξ αυτών, καί ή άπορρόφησις
καδίσταται δυσχερής.
Ύπάρχουν όργανισμοί, ιδίως οί
πάσχοντες έν χρονίας μυίτιδος ή
χρονίας πολυαρθρίτιδος ή χρονί-
σο νευρίτιδος οί όποϊοι άντιλαμ·
βάνονται καί προλέγουν τάς και¬
ρικάς μεταβολάς πρό 40 — 50 ώ-
ρών (βαρομετρικόν χάρισμα, τοι¬
ούτον χάρισμα νά τούς έλλειπεν}.
Προσοχή! Είς τό ψϋχος καί ες
την υψηλήν θερμοκρασίαν. Ή ά-
Γότομος μεταβολή τής θερμοκρα-
σίος διαταράσοει την κυκλοφοοια
κήν ίσορροπίαν.
©ά σός άναφέρω, ένα πρόσφα¬
τον συμβάν ενός γεωπόνου ήλικί-
ας 58 έτών. Ούτος, ήτο ύγιέστα-
τος ουδέποτε είχε καρδιακάς ένο-
χλήσεις. Πρό ημερών εισήλθεν
είς τό θερμοκήπιόν τού πρός άρ-
δευσιν αυτού. Ή έξωτερική θερ-
μοκρασία την ημέραν εκείνην ήτο
23ο ^, άλλά έντός τοϋ θερμοκη-
πι'ου άνήρχετο άνω των 50 —
52ο Ο. Έργαζόμενος παρέμεινεν
είι. τόν κήπον έπ' άρκετήν ώραν,
όταν όμως εξήλθε, κατελήφθη αι¬
φνιδίως, άπό ίλιγγον, θόλωσιν
τής διανοίας, απώλειαν τής ίσορ-
ροπίας τού σωυατος καί άλγος
είς την προκάρδιον χώραν.
Άυέσως εκλήθη ό ίατρός, ό-
σιις διέγνα'οε στηθαγχην μ£τά
κοιλιακής μαρμαρυγής.
Κατά την μεταφοράν τού ε:ς
Νοσρχομεϊον έξέπνευσε κοθ' ό
δόν.
Ή γενομένη νεκροψΐα όπέ5"!·
κτησαν καί άνακτουν την αύτοδίά- χίσουν τάς καθημερινάς δημοσίας
θί.σιν καί ελευθερίαν των άλλά, εργασίας των προσηύχοντο είς τόν
προκειμένου περί τής έλληνικής Θεόν γι' αύτό καί ή φωνή των
μεγαλονήσου Κύπρου, έγινε τού¬
το κατά τό δή λεγόμενον, «τρύπα
είς τόν ουρανόν» ή άνεξαρτηαία
των. 'Επειδή τουτο έπιθυμοϋν ~>'ι
Τοΰρκοι καί τό ΝΑΤΟ Διεπράχθπ-
οον υπό των Τούρκων τόσα καί τ*-
οα κακουργήματα καί λεηλασίες
είς βάρος των φιλησύχων άδελ-
φών μας Κυπρίων καί οί ισχυραί
τής γής, παρέμεινον άπαθεϊς καί
άδιάφοροι. "Ας τό μάθουν άπό
ένα άπλόν έλληνα Εύρωπαίοι κα'ι
Άμερικανοί ότι οί Τοϋρκοι, ξανσ-
φόρεσαν την λεοντήν, φοβερίίον-
τες Ανατολήν καϊ Δύσιν καί, άς
λάβουν ιδίως οί πρώτοι εγκαίρως
τέ μέτρα των. Τοΰτ' αύτό ίσχύει
περισσότερον καί δι' ημάς τοΓις
"Ελληνας. Ό ΟΗΕ έξ άφορμής
τοϋ Κυπριακού έδωσε έξετάσεις
ηκούετο μετά πολλοϋ σεβασμού
διεθνώς καί είχεν απήχησιν είς
παγκόσμιον κλίμακα.
'Ενώ σήμερα συμβαίνει εντελώς
τ6 αντίθετον. Τί κι' άν ό άμερι-
κανός Λαός των ΗΠΑ παρακολου¬
θή μετά συμπαθείας τό δραμα των
άδελφών μας Κυπρίων καί βοηθεϊ
ύλικώς καί ήθικώς τούς πρόσφυ-
πς πρός μετριοαμόν τού πόνου
των, άφοϋ δέν κατορθώνει ν' άνον
6άση είς την εξουσίαν άνδρας ϋι-
κα^ους, θεοσεβεϊς, ίκανούς νά
τόν κυβερνήσουν όπως τούτο συ-
νέβαινε πρό ολίγων μόλις έτών
ταρά τούς δολοφονεϊ;
Μετά τιμής
Αντώνιος 'Ελευθ. Ψηλοπάτης
Τν Ηρακλείω Κρήτης τή 27η
Μαρτίου 1975
ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΟΠΤΡΕΣ ΤΟΤ «Κ ΟΣΜΟΤ»
Νουδεσίες
Σπουδάςοντας μαθαίνβι; καί
μαθαίνοντα; πλοντίζεις τίς γνιό-
σει; αου δχι μόνο γιά νά δοίσκβ-
σαι κατατοπισμένο; ο'ε κάθε αερί-
σταση πον θά χ&;ιαστή νά άντιμε
τιοπίση; μιά κατάσταση ή εστο>
καί μιά σνξήιτηβη ποΰ σκοπό θάχη
την διεξαγο>γή ανμπιερασμόΐτοιν
γιά την πορεία ένό; κοινωνικοΰ η
ΐπιστημονΊκον Θέματος άλλά προ-
ντό; για νά προσφέρης βετικέ;
ύπηρεσίϊ; στό κοινωνιαό σννολ.ο
στίς τάξεις τοΰ όποίου σάν μονά-
δα σιιγκαταλεγεσαι καί ΐαν.
Άντίθετη δια&ρομή σέ μονοπά
τια πού άρχίξονν άπό τα πλευρά
αυτή; τής εύθΐίας λ:ω*ράρου πού
όδηγοΰν σέ χέρβε; έκτάσεις άνε-
τήν ·εύθίία μπορει νά είναι όρθό
δοξη καί έπιθνμητή, γιά τή γο>-
νιά δμτος τούτης τής όικής μας
γήξ μέ την γνωστή πολιτιστική
καΐ άστική παράδοση είναι ίστορι
κά άπαράδεκτη, κοινωνικ.ά άν;πί-
δεκτη κ.αί καθόλου έπιθνμητήι.
Γιατί τούτη ή γή ΰέν έξέθρεψε
ποτέ σκλάβους, άλλά άνθρώαονς
σ' δλα τα πλ.άτη καί μήικη τής γή:
νά τούς βγάλουν άπό τα σκοτάδι
καί νά τούς δώσονν δτ, είχαν κι'
αύτοι: ΐλενβϊρία, δημοκρατία καί
δλα τ' άλλα άνθοώπινα ίδανικχ
καί μαξί καί σποι>δή γιά γνώσει;
καί ανθρωπίνη σόφια. Γι' αύτό μά
λιστα δούλεψαν αιώνος σικληρά
κι' έδίδαξαν τίς κοινωνίες καί τίς
πί-δεκτίς καλλιέργειας είναι καί | διοάσκουν άκάμη· Δέν ύπάρχ€ι επι
κάπος χαμένος άλλά καί τοόπος ά
νορθόδοξης τακτικής.
Σπονδάξεις γιά νά προσφέρης
καί δχι νά άφαιρής. ΓΙλουτίζίίται 'ί
στήμο)ν και στμκρα άκομα πον να'
άοχίξη μιά ερ-εννα άν πρώτα δέν
σνμβονλενθή τού; κλασβικονς *Έλ
ληνα;.
Γι' αύτό καί 8χει πάντα τό δι-
καίοιμα τούτη ή γή νά άπαιτή άπό
ολους σε6αΌ|ΐό καί περισσόΐϊρο {[υ
σικά άπό τού; δικούς της άνθ^ώ-
πονς τονς όποίονς άπίΐιτεί νά 6)νέ
πή βυνεχιστές τού μεγαλείον της
Ζε ωΜς γονιές τοΰ πλανήτη κα[ δχ1κατ€δαφιστέ;.
μας μέ όιάτρορες σννθήκες καί |
άλλα κλίματα ή παρέκκλιση άπό Ι Βασίλης Φο>κάς
μέ γνοισΕΐς πον σοϋ παρέχουν την
δΰναμη άχι ν ά γκρϊμίξης άλλά νά
ο'ικοδομής, ποϋ σέ άνε6άξοι·ν ψη-
σέ άλλες άτμόσφαιρες γιά νά
•/.αθοδηγή; καί δχ, νά όπισθοδοο-
νιαίας άρτηρίαο.
Βλέπετε λοιπόν,
ότι Ο δυστυ-
χής γεωπόνος την άπερισκεψίαν
τού αυτήν, την έπλήρωσε μέ την
ζωήν τού.
Διά τούτο πρ/έπει δλοι μας, ώς
πρώτον μας μέλημα νά έχωμεν τό
«ΓΝΩΘΙ Σ' ΑΥΤΟΝ. (γνώρισε
τόν εαυτόν σου).
Διερωτόται τις, εάν ό γεωπό¬
νος δέν παρέμεινεν επί άρκετήν
ώραν είς την υψηλήν αυτήν θεο-
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΚΑΙ Ε8ΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΟ-
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. ΠΡΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑΕΤ ΡΟΦΗΝ.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑ1 ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΩΝ
Ύπ6 τού ΜικροσιίτΓου ϊατροϋ ΧΡ ΥΣΟΣΤβΜΘΥ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ
&ο·α-
τοϋ
τή;
ΙΙΛ Α Κ ΙΔΗΣ Σταύρος τοΰ Μι-
χαή)., έκ πατρός Κωνσταντινονπο
λίτον καί έκ μητρός έκ Σαμψοΰ'.
τος τού Πόντον, τα γένο; Μοι>μ-
τζόγλου. Ά,ρκττοΰχο; τής Μεγά-
λης τοΰ Γένου; Σχολή; τής Κον
)πόλξο>ς, λαβών τό έκ 400
ψράγκίον Σεβαστοπούλειον
6είον.
Πτυχιοΰχο; καί Διδάκτωρ τή;
Φισικομαθηματικής Σχολή;
Πανεπιστημίου Αθηνών καί
Άστρονομία; των ΙΙαλε-.τιστηιμί-
ίον Αγγλίας, Γαλλίι/ς, Γΐρμανία;
καί των Ήν<'Μ.ιέν(,)ν Πολιτειών έρ γασθεϊς επί μαζοόν είς τα μεγα- λντίρα Άστεροσ;:οπΓΐα τής Ενρώ πης. Διεΐέλεσε αρχικώς, τακτικό; 6ο ηθό; τοΰ Άστρονομικοϋ Τμήόμα- τος τού Άοτεϊοσκοπείου Αθηνών, ϊ'κτακτος Άστρονόμος αϋτοϋ καί μ~τέπειτα τακτκ/ός Άστρονό.μος. τόν θάνατον τοΰ διαπρεπονς ΰ καϊ δ ι δασκάλοι· τού Δημ. Αίγινήτου (1935) διοοίζεται τσκτικύς Καθηγητι"ι·ς τής Άστοο- νομίας τού Παντπιστημίον 'ΑΟη- νίίν καί Διειθυντής τοΰ Άστρονο- μικοϋ Ίνστιτοντ·ου τοΰ 'Εθνι*/.οΰ Άστ:ρθ3κοπείου Αθηνών. Τό 1904, λόγω όριον ήλικίας, απεχώρησεν ώς Όιότιμος Καθτ; γητής τού Πανεπιστημίου καί Έ- πΐτιμος Προϊστάμενος Καθηγητή; τού ΆβτεροσκατΓίον Αθηνών. Ό ΠΛΑΚΙΔΗΣ: σιιντόμως έγρ νετο γνκοστός διεθνώς καί πρωτό- τυποι ΙπιστημονικαΙ εργασίαι αύ τον έδημοστεύοντο ενχαρ!στ.·>; άς
ξένα ΐπιστημονΐκά πΓριοδικά.
Ίδρυτής τοΰ Άστρονομικοϋ
Σταθμόν Πεντέλη;, ένθα οί μάθη
ταί αύτοΰ ϊί; ένδειξιν ενγνωμοσν
ντ}ς ένετοίχκταν τιμητικήν .-ιλ.άν.α
αί χαοακτηριστικόν τιμητικύν επί
γ.ιαμμα· Λιετέλϊσε έπΐση:, μέλος
; καί
ϊΌΐφνσικής
'Επιτροπής τοΰ Κράτονς.
Μΐττέσχεν των Διεθνών Άστρο
νομικών Συνεδριον Στοκχόλμης
(1938), τής Ζνρίχης (1948), τοΰ
ΜπέρκΛεϋ (19(11) καί ήγήθη τής
'Ελληνική; άποστολής είς Χαο-
τοϋμ τοΰ Σουδάν (1952), διά τάς
παρατηρήσας τής όλικής έκλείψε-
ως τοΰ Ηλίου.
Τυγχάνΐΐ μέλος τή; Έλληνικής
Μκί,θη,ματικής 'Εταιρείας καί τής
Έλληνικής Άστρονομικής Ένώσε
ως, τής Βασιλική; Άστρονομικής
έταιοεία; τής Άγγλία;> τής Γαλ¬
λικής Αστρονομικής Έταιρείας
καί τής Διεθνοΰς ΆστροΛΌμικής
ίως, τοϋ Φιλολογικον Σν·λ-
λόγοο «ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ», τή;
'Εταιρείας Ιϊυςαντινιόν Σποι·δών
καί πολλών άλλων άξιολόγων Έλ
μοκραοίαν, θά τόν εύρισκεν ό πά- ( ^ηνιΧων καί Ξένον Έ.τισττιαονι-
ροξυσμός τής στηθάγχης μέ κοι-
λιακήν μαρμαρυνήν ;
Είς τάς περιπτώσεις αύτάς λό¬
γω τής μεγάλης ταχυκαρδίας
Γφτερουγίσματος τής καρδίας), ή
(Συνέχεια είς την 6ην αελίδα)
κων ΈταιοειΛν.
Σ υγγραφεΰς βΓΑρινΐηαάντων έρ
γασιών καί μελετών δημοσιευθεί¬
σαν εί; έλληνικά καί ξένα περιο-
δικά, μ;τα^ϋ των όποίίον Μ·αθη-
ματική Άστρονομία, Φνσική Ά-
στρονομία, Πρακτική Άστρονομία
♦»♦♦»♦♦♦♦♦»»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»< ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Στίχοι καΐ ΜουσΊκή: ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΣΤΡΟΦΗ ΠΡΩΤΗ Λαίκή Άστρονομία, ή Άστρονο- :ιία στά'Β.ξάντιον, 'Λστήρ τής 15ί-.θλ·εέμ κτλ. σεΐ{)ά δέ Άστρονο υικών μονογραφιών εδημοσιεύθη εί: τα Χρονικά τοΰ Άστεροσν.ο.-τεί ου Αθηνών καί τή; 'Ακαβητιίας Αθηνών, ή δέ Πχλλική Κι·6έρν·η- σις, λόγω των Άστρονομιχών έ- οευνών τον, άπένειμεν τίς αυτόν σηιιατικόν τιμητικόν μετάλλιον. Ό ΣΤΑΤΡΟΣ 1ΙΛΑΚΙΛΗΣ διαπρεπή; έπιστήμον έν τή εΊδικότητί τον καί Καθηγητή; τοϋ Πανίπιστημίου Αθηνών καί άντά;ιος διάδοχος των Καθηγη- τών τον, άειμνήστων Στεφάνου Κνπαοίσσου καί Δημ. Αΐγινήτοι·, έ,ιπαιδεύσας καί δη>.»ιοι·ργήσας
τλειάδα πνενματικων τ£:κνοη· καΐ
διαδόχων τού, οΐτινες έτίμησαν τό
Ελληνικόν ονο,μα έν τή άλλοδαπή,
όπως προηγούμενον είχεν τιμήση
οδτος εαυτόν, τόν Άλΰτρωτον
Ελληνισμόν καί την κοινήν πατρί
δα ιιας Έλλάδα, ό σοφός πράγμα
τ! πανε.τιστήμων
ΠΛΑΚΙΔΗΣ.
"Εχνχ2 πολλών
ΣΤΑΤΡΟΣ
διεθνών καΐ
'Ελληνικών τιμητινών δια;;ίσε-
ων, μ·εταξύ των οποίον ό Τα^ιάρ
χης Γειοργίου τού Α', ό Τα'^ιάρ-
χη; τοΰ Φοίνικος κτλ·
ΜΤΡΙΛΗΣ Ανδρέας, έκ Λι6ε
ράς τοΰ Πόντον. Άπόςτοιτος τής
Άστικής Σχολής τή; γενε,τείρας
το^· καί τοΰ περιφήμου Φροντιστη
ρίου (Γνμνασίου) Τρατεζοΰντο;.
Πτιχιονχο; τή; Φαρμακευτική;
Σχολή; τοΰ Πανεπιστημίου Κων)
πόλεως, ίδρύσας Φαομακ-ϊον είς
ΟνζοίΛ' Τσαρσί τή; Τονοκικής
πρωτΐνούσης, τό οποίον άπέβη έν
τει·κτήριον των σπουδαιοτέρων Ά
σκληπιαδίόν ταύτης.
Δι έτελεσε Φαο,αακοποιός τή;
Πεοσικής παροικίας καί τού Περ
σποοΰ Νοσοκομεΐίΐυ τής Κων)πό-
λεως, τιμτΐθεί; ίδιοχείρο; υπό τού
Σάχη τής Π:ρσίας, διά τού πα-
πασήμον «Αέοντος καί Ηλίου».
'Πνεΰμα άνήσ.χον καί έπιχΐΐρη
ματικόν, έπωφελήθη τοΰ γαμηλί¬
ου ταξειδιον τον είς Ευρώπην
(1907) καί μετχ την έπιστροίτήν
τού είς Κο>ν)πολιν ϊδρνσε τήΛ· Φαρ
μαγευτικήν Εταιρείαν ΝΤΡΓΚΈ-
ΡΙ ΣΑΝΤΡΑΛ ήτις συντόμως
κατέστη, ό μεγαλα·τερο; όργσνι-
σμός Φάρμακον σϊ; δ).ην την Α¬
νατολήν, μέ πολυάριθμον προσω¬
πικόν καί μέ παραρτννματα «ϊς
την Κ(ον)πολιν καί μέ ύποκατα-
<ττήματα είς τάς κυριώτερα; πό¬ λει; τής Τουρκίας. ιΚαΐά τόν Πανενρωπαϊκόν ,τόλε μόν 1914—1918, στρατολογηθεί; νποχρε(ι)τικώς ΰπηρέτησεν ώς- εφε δρος νποφαρμακοποιός είς τα Στρατιωτικόν Νοσοκομεϊα Κων)- ;, μ:τά δέ την άποστ^άτ€υ σιν τού εγκαταλείψη; την άρχι- ζήν Φαρμακεντικήν Έταιρΰίαν, δι ι·)ογάγ<ΐ)σεν την νέαν τοιαύτην ΣΑ ΝΙΤΑΣ μέ μεγάλα πλέον κεφά- λαια. Κατά την Μικρασιατικήν Των έθνικων πόθων, μητέρα 'Εστία τής Νέας Σμύρνης, χρυοή κ;6ωτός, καντήλα άκοι'μητη οτήν προσφυγιά μας πηγή άείρροη, έλπίδα καί φώς. ΣΤΡΟΦΗ ΔΕΥΤΕΡΑ Τού "Ομήρου ή λύρα μ' άέναη δόΕα, τό πνεΰμα Ίώνων, οοφίας τροφός. λυχνία ή έπτάφωτος μ' άχραντη φλόγα τής Σμύρνης μας έμδλήματα, πανώριος βωμός. ΕΠΩΔΟΣ Γιά σέ τα χρόνια θά κυλοϋν μέ δάφνες καΐ θριάμβους γιατί θεμέλια ίερά μ' άγάπη έχουν στηθή. Των ίδρυτών κ' εύεργετών τα όνόματα θά γράψη οέ μάρμαρο πεντελικό, άθάνατα, σμίλη χρυσή. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Μέ την εύκαιοία των επισήμων έγ- καινίων τοΰ Μεγαρον τή; Έστίας Νέας Σμύρνης πού θά λάβη χώραν στις 20 Απριλίου 1975, ό Διδάκτωρ κ. Δημ. Άρχιγένης συνέθεσε τούς στίχους καί τί|ν μου¬ σικήν τού ώς άνω ΰμνου γιά δίψίυνο άσμα, όπως τραγου- διστή άπό τή Χορωδία τής Έστίας κατά τήν ιστορικήν, μεγαλειοόδη καί χαρμόσυνον αύτην τελετήν. τοΰ 1922 κατέφυγεν εί; Αθήνας. Δραστήριο; καί δημιουρ γι/ός όποις ήτο, ίδρύε, καί ένταθ θα Ελληνικήν Φαρμακεν,-τικήν Έ- ταιορίαν χοηιιατίσας Πρό:δοος τοΰ Διοικητικοΰ Σιιμβονλίον ταύ¬ της. Έκτό; των έπιστημονικών καΐ ί.ιαγγελματΐκών άσχολιών τον, ή- σχολήθη ξιοηρώ; μέ τα γενικά Έ θνικά ζητήματα καί ίδίοο; ύ% άο;ο ρώντα τόν ΠΟΝΤΟΝ. Καλό; πά τριιότη; καί άνθρωπο;, εκοσμείτο υπό πολλών άρετών ικαί ώς έ* τούτον άπελ-άμβανεν τοΰ σεδασμοΰ των φίλων, των σνναδέλο;ων καί των πατοκοτών τον. 'Τπήοξεν έ- κλ'κτόν μέλο; τής Ποντιακή; Κθ| νιονίας των Άιθηνών· Απεβίωσεν εί; Αθήνας την 12ην Ίανοναρίο.; 1944. ΚΑΤΡΑΠΑΝΗΣ ΆΘανάσιο; (θανάση;) έκ Τσαντώ τής Σηλυ βοι'ας Ανατολικώς θράκης. Άπόί(:οιτος τής Άστικής Σχο λής τής γενετείρας μονον. Ή ά¬ γάπη τού δμως πρός τα γςάμμα- τσ καί ή πα^αμονη τού πλησίον τοΰ σοφόν Ίατ^οΰ τή; Κων)πόλε ς Φ. Φ(οτιάόου? τόν ώθηοε ώστε νά επιδοθή εί; την Λογοτεχνίαν καί την Ποίησιν. Αρχικώς σννειρ γάσθη μέ διαφόοου; έφημϊρίσας καί π-ριοδικά τής Κοιν)πόλει»ς ώς καί είς τόν «Νουμα*, έκδόβας έν σι,νεχεία πλΐίστα; συλλογάς ποιημάτιον μέ τούς τίτλον; «Λου- λονδια τή; θράκης», «Τα τοαγού δια τού Στραηιώτη», «Ό ΚλήΛω α;>, «Τ' άηδόνι τού Βοβχόοβν»
•'.τλ. έγκατα)^ίψ(ΐ; πλείβτην ίίσην
τοιητικήν έργασί«ν άοημοοίευτον.
Ο ΚΑΤΡΑΠΑΝΗΣ δέον νά κβ
(Σννέχεια Η; την 5ην σελί&α)
να66οτον __________ Σ 49ον - ΑΡ. ΦΥΛ. 2302 ΤΙΜΗ ΦΥΛ. ΔΡΧ. 3-ΙΔΡΥΤΗΣ - Δ)ΝΤΗΣ 1926-1975 ΣΩΚΡ. ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ΑΘΗΝΑΙ-ΥΠΕΥθΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΜΑκΆΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΤΗΛ. 3229Ϊ708 - ΓΡΑΦΕΙΑ .ΝΙΚΗΣ' ?5.
Ένότης καί Αιχασμός
είς τ6υ "Ανθρωπον
Η Δ|ΑΣΠΑΣΙΣ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ
Η ΔΙΑΣΤΑΣΙΣ ΙνΙΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΝ9ΡΩΠΩΝ
Οπως ελέχθη είς την έξιστό-
ρησιν
τής διασπάσεως της ένότη-
ΕΥΕΛΠΕΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ
την οδύνην καί την τραγωδίαν
της παγκοσμίου £ωής. Άφοΰ έ-
τ0ς τού πνευματικου κόσμου, ή
έποστασία τού Έωσφόρου, είς
ι ιΓν οποίαν παρέσυρεν καί άλλοις
ΓΥνέλους, είχεν ώς αίτιον την ϋ-
,ν. δηλαδή την υπερτίμησιν τής
σ£ίσς καί των δυνατοτήτων τού.
Διατελών λοιπόν είς την κστά
0·ααιν αύτην τής όλλοφροσύνπς
ήγειρεν άΕιώσεις ίοοτιμίας πρός
[ το" Θεόν.
Αλλά ό 'Εωσφόρος δέν περιω¬
ρίσθη μόνον είς τό νά παρασύρη
κσι αλλους άγγέλους. Επεχείρη¬
σε νά διεγείρη την υπεροψίαν καί
τόν άνθρωπον, είσηγούμενος
πονηρώο. ότι δέν πρόκειται νά
γνωρίση θάνατον, εάν φάγη έκ
τοϋ καοποΰ τού Ε,ύλου, τό οποίον
ήτο έν μέσω τοϋ Παραδείοου, 5ιά
την δρώσιν τοϋ όποίου ύπήρχε
προειδοποιητική απαγόρευσις τοϋ
θεοΰ. Κατά την δολίαν διαβεβαιοί
| α ν τού Πονηροϋ, οί πρωτόπλο
οι οχι μόνον δέν θα έπλήρω-
I
ναν τό 6αρύ τίμημα τού θανότου
[με,τα την βρώσιν τοϋ καρποϋ, άλ-
Ιλο 6ά διηνοίγοντο οί όφθαλμοί
Ι των καί θά ήσαν ώς θεοί, διά τής
Ιγνωσεως τού καλοϋ καί τού κα-
Καί ό άνθρωπος έδωκε προσο¬
χήν καί σημασίαν μεγαλυτέραν
[εκ. τούς λόγους τοϋ Πονηροϋ, ηι
ρα εις την εντολήν τοϋ θεοϋ, καί
ιέτσι προέκυψε ή άνόητος έπάρ-
|κεια. ά άλαΖονεία καί ή άΕίωσις
ΐΐας άκαταπαύστου ϋποταγής τοϋ
ρνβρώπου είς τον έουτόν τού,
)>τί της άναγνωρϊσεως τής μηδα-
[ιΐνότπτός τού καΐ τής έΕ όλοκλή-
έζαρτήσεώς τού έκ τού Δη-
ρουργού. Διότι πράγματι ό άν-
ε, ιδίως δ έστερημένος τής
(θείας χάριτος, είναι δν μηδαμινόν
ροι ασήμαντον, άτελή καΐ άνεπαρ-
η εν συγκρίσει πρός τό ύπερδα-
ρον μεγαλείον καί την άγαθό.η-
|τα τοϋ Θεοΰ.
Πώς δμως έκ τής πτώσεως έμ-
■φανιίεται ή γνώσις τοϋ άγαθοϋ
|και τού κακοϋ ;
Ο Παράδεισος είναι μία κατά-
οταοις είς την οποίαν δέν ύπάρ-
διάκρισις άγαθοϋ καί κακοϋ
κοί π, διαφοροποίησις των δύο τού
τοιν γίνεται μόνον μετά την 6Εω-
'ν έΕ αυτού ;
Ό Ν. Μπερντιάεφ διαβλέπει
κ την βιβλικήν αφήγησιν τα συμ
βολά γεγονότων τοϋ πνευματικου
καί έπιχειρεί νά έρμηνεά-
°Π την ποραδεισιακήν Ζωήν, ώς
μίαν
λεύει
ιωήν, είς την όποιαν
ή άγνοιο, ή άθωότης καί ή
ομεριμνησία, ότι ήτο δηλαδή ή
βαοιλ:
εία τού ύποουνειδήτου.
την κατάστασιν αυτήν δέν
ββτ,
ΕιΧί· άκόμη άναπτυχθή καί δοκιιΐα
ι ή ελευθερία τοϋ άνθρώποα
*"" επομένως ό άνθρωπος δέν
""μμετεϊχε είς την δημιουργικήν
ΕνεΡγειαν.
ό ΜΑίΕΜΒκΆΝθΗΕ, χρι-
φιλόσοφος καί αύτός, -ια
'αβαλλει την ψυχήν τοϋ προπάτο
Αδαμ, ή όποία ήτο μέν έλευ
α· όλλά δέν είχε υποστή την
^κιμαοΐαν έν τή Έδέμ, πρός ί-
^ΡΡοποϋντα ζυγόν μέ τάς δύο
όστιγγας κενούς ή φερούσας
δύναμα βάρη. Καί όπως ό Ζυ-
χάνει την ίσορροπίον τού,
τό βάρος τής μιάς πλάοτιγ-
εϊναι μεγαλύτερον, έτσι κσϊ
ψυΧή πούει νά είναι ελευθέρα,
ν Π μία πλάστιγΕ αυτής είναι
ε8αρυμένη περισσότερον μέ τό
Ί'ν°ν βάρος των σαρκικών έπι-
μιων. Τό άντίρροπον βάρος πού
'0σταθμί2ει την πλάοτιγγα είναι
θεά
οο
Χάρις, έφ' όσον ή θέλησις
ανθρώπου συγκατατίθεται κ·3ί
ε' τήν θείαν χάριν.
α' διά νά επανέλθωμεν είς
, ό άνθρωπος, λέ-
περιέκλειε δυνάμει τήν έλευ-
Π όποία έπρεπε νά έκδη-
1 μίαν ημέραν καί τούτο συνέ-
Οτ°ν απερριψε τήν μακαριότη-
τ°ϋ Παραδείσου προτιμήσας
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΑΡΘΡΟ Τ ΟΤ χ. ΠΑΤΛΟΤ ΦΛΩΡΟΤ
Ν ΙΛΛΗΝΘΓΑΛΛΙΚΗ ΦΙΛΙΑ
Τού κ. ΑΝΤ. ΕΛ. ΨΗΛΟΠΑΤΗ
Υπό τόν τίτλον «ή Γαλλική ψ!-
λιο» καί είς τό φύλλον τοϋ άγο
πητοϋ μας «Προσφ. Κόσμου» τής;
15 τρέχοντος μηνός, ανέγνωσα
γευθη τόν καρπόν τοϋ δένδρου ι αρθρον τού κ. Π. Φλώρου συγγρ-:
τής γνώσεως καί μετά την άπό-
σπαοίν τού έκ τής ένότητος μεΓά
τού Θεοϋ καί άπό τής άρμονίας
τοϋ Παραδείσου εγνώρισε τό κα¬
λόν καί τό κακόν. Οί καρποί τού
δένδρου τής γνώσεως ήσαν πι-
κροί καί θανόσιμοι. Παρά ταύτα
ή πτώσις αυτή τοϋ ανθρώπου έ-
γινε άφορμή νά εκδηλωθή ή 8υ-
σία τής άγάπης τοϋ ένανρθωπί-
σαντος Λόγου τού θεοϋ τοϋ Κυ-
ρίου Ίησοϋ Χριστοϋ. Έπομένως
διά τής παραμονής τού ό όνθριο-
φέως, βιβλιοκριτικοϋ κα'ι έκλε-
κτού συνεργάτου τής εφημερίδος
καί συμπατριώτου μας τόν οποίον
ο.'γχαίρω θερμότατα. Παρακολου-
θώ ανελλιπώς δλα όσα έχει δή-
μ-.σιεύσει είς την έγκριτον αυτήν
εφημερίδα κα'ι θαυμάΖω τό θάρρος
κϋί την εύθυκρισίαν τού. Είς ένα
έκ των δημοσιευθέντων άρθρων
τού κρούει τόν κώδωνα τοϋ κιν-
δύνου πρός τούς Άρμοδίους ανα¬
φορικώς μέ την έκδηλωθεϊσαν βοα
λΐ|'ίαν των γειτόνων καί «συμμά-
πος είς την παθητικότητα καί την ' χων» μας Τούρκων διά τάς έπε-
άμεριμνησίαν τής Έδέμ δηλαδή πατικάς των βλέψεις είς βάρος
είς την Ζωήν τού ένστίκτου καί
τοϋ ύποουνειδήτου, δέν θά εγνώ¬
ριζε τόν Χριστόν, ώς λυτρωτήν,
καί δέν θά ήμποροϋσε νά επιτύ¬
χη την θέωσιν. Διότι, ή δικαΐιο-
ση καί ό άγιασμός δια τοϋ Ίησοϋ
Χριστοϋ, όδηγεϊ πρός δόξαν πα-
λύ ανωτέραν έκείνης πού είχε ό
Αδαμ έν τώ Παραδείσω.
Καί ό ίερός Αύγουστϊνος ενώ¬
πιον τοϋ γεγονότος τής πτώσεως
τοϋ ανθρώπου άναφωνεϊ μετά χα-
ράς : «*Ω εύτυχές πταϊσμα τοΰ
Αδαμ, τό οποίον ήΕιώθη νά έχη
τοιούτον καί τοσούτον λυτρω¬
τήν!. Άλλά βεβαίως δέν είνοι
δυνατόν νά δεχθώμεν, ότι ή πτώ¬
σιν τοϋ Αδαμ υπήρξεν ή άπαροί-
τητος προϋπόθεσις διά νά μας ε¬
πισκεφθή ό Χριστός. "Οπως γρά-
φει ό Καθηγητής Τρεμπέλας είς
την Δογματικήν τού (Τόμος 1ος
οελ. 517) «δέν εγένετο τό πτοϊ-
σμσ τούτο πρός τόν σκοπόν νά
έλθη ό Σωτήρ, όλλά ήλθεν ό Σω-
τήρ, διότι εγένετο τό πταϊσμα τοϋ
τής ·Ελλάδος.
Άπό τα παιδικά μου χρόνια, ίν·
6ιιμοϋμαι τα σχολικά άναγνωστικά
ι/ας βιβλία πού μας έδίδασκον:
«Αά φράνο νού προτέί· δηλ. ή
Γαλλία μας προοτατεύει! Καί μέ·
ναμε οί έλληνόπαιδες μέ την εν¬
τύπωσιν αυτήν. Καϊ γαλουχούμε-
θα μ' αύτάς τάς φρούδας έλπ;-
γο». Άλλά κα'ι ό ίερός Αύγουστϊ¬
νος φρονεϊ ότι ό θεός δέν προ-
καθώρισε την πτώσιν, όλλά μόνον
προείδε αυτήν, ώς ελευθέραν ύκ-
δήλωσιν τοϋ ανθρώπου.
Εάν δέ ό Θεός προελάμβανε
την πτώσιν, θά έΕεμηδένιζε την
ελευθερίαν τοϋ ανθρώπου, όπότε
ό άνθρωπος δέν θά ήτο πλέον ό
φορεύς τής θείας εικόνος, τό
πνευματικόν όν τής δημιουργίας,
όλλά μιά μηχονή κα'ι παθητική άν
τανάκλασις τοϋ φυσικοϋ τού πε-
ριβάλλοντος.
(ΣυνεχίΖεται)
ΕΝΑΡΞΙΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΚΑΤΩ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Συνέχεια έκ τής όμιλίας τοϋ
Μικρασιάτου Καθηγητού κ. Δημ.
Ν. Κλειδά.
Γ'
Στό κάλεσμα αΰτύ τού Σνν«-
δρίου ή Κάτω Παναγιά δίνει έγ-
τό «παρών» της.
Ή όργάνο>ση καί ή λετουργία
τού Μουσείον της κάνει τίί)
λαογοαψική καί λογοτε,χνική ΰλη,
μ έ προοπτική νά έτοιμαστοΰν άλ-
λα δυό άκόμη 6ι6λία.
"Οταν μέ πρωτοβονλία τοϋ
Κεντρικοΰ Μικοασιατικοΰ Σομσ-
τείου τής Ενώσεως Σμτ'οναίον
τό ετος 1962 χαρακτηρίστηκε σάν
«έτος τοΰ Ελληνισμόν τής Άνα-
τολής», ή Κάτιο Παναγιά δέν ε-
μεινε ε|ω άπό τίς έκδηλ-ώσεις πού
επηκολούθησαν. 'Ετίμηοΐ μέ μνη-
μόσΐΛ'α τοΰς δκτακοσίους νεκρόν;
της, έγιναν σχετικές όμιλίες, έ-
ο-τήθηίΤαν άναμνηοτικές στή1.-ς
μέ τα άνόματα των έθνομαρτύοων,
ίερέων διδασκάλων, προ0κάπ«.ον
καί ήοωΐδων μας. Στή Νία Κά¬
τω Παναγιά — Ήλείας, έ! άλ-
λου, πού άναδέχτηκε τό πανσε^σ
στο όνομα τής Χαμένης Πατρίιδας,
ή «"Εναχτη Κ.Π.» μέ παρονσία
τοΰ 'Έκπροσώπου τοΰ Κράτοι>ς(τοΰ
Νομαρχου Ήλείας), θρησκευτι-
κών καί Στρατιωτικών Άρχών
καί π?.ήθος κόσμου, έτελεσε καί πά
λιμνημόσιηα, άπακάλι,ψε τίς μαο
μάρινες στήλε; μέ τα όνόματα
των ·Ε*νομαρτνοων κι' όίαιιε, μέ
πολλήν έπισημότητα, τ' άποκαλι·-
πτήοια ,τοΰ σεμνοΰ Λλλά «Λΐβλητι
κου μνημ,ίιου
το,ν ακτακοσιων,
που
έστραγιάσβησαν. Έλεγεια/.ό Ι
πίγραμμα άπυθανατίζει τή μνήμη
καί τή θνσίΐι τους.
ΙΙαράμοιες πλάκες ά<μερώνον- ται κι' έδώ μίαα σ' Εκείνον;, πού, πιστ.οϊ στήν πατρώα γή, εμει ναν Ικεί, γιά νά νποστοϋν τό μαρ τΰριο. Σ>ε6άσμιοι καί μακ<ιριστοί π«- πάδες μα;, Παπ—Νικολή Λαμπρι νουδάκη, Παπά—·Νεόίρυτον Κουίΐ- πά, μαοτυρικέ μα; δάσχαλοι Ιω άννη θ:ο(ΐανίδη, ήρο>ίδες των πή
γίΐΑιών> πού σάν άλλες Σουλιώ-
τισσες προτιμήσατε νά πεσετε στά
πιιγάίδικ, γιά νά κ,ρατήσετε την ά
γνάτητά σας, Γαρυφαλίτσα Βερ-
6ερΐ(όνη, Μαρία Παντέλα καί Άο
Χατξτ;θανάση, μαρτορικά
Προσκοπάκΐα μας, Κώστα Ι. θεο
φανίδη, θανάση Καμπάνη, Κυριά
κο Μίχαλε, Δημήτρη Οίκονο,αίδη
καί δλοι 'Εσείς οί άλλοι, γέροι, -γν
ναί/!·:ς, εφηβοι, παιιδιά, πού τ' ά-
/ιασμενα κάκκαλ.ά σας δταφα άκό
μα κοίτονται σκόρπια ΐδώ κι' έκεί
στί; άχανιϊς έ*τά·σεις τής Άνα-
τολίας, {«ποκλίνομαι μ.ιςοστά στό
σεπτύ ^ας μαρτΰοιο!
Ή πατρίδα μιις Κάτω ΙΙανα-
γιά πλήρωσε βαρύτατο τίμημα στό
6ωμό τή; έλληνικότητάς σας καί
,-ΐάνιο σ' αύτό τό σημεΐο νά μοΰ έ-
πιτρέψετε ν' άσχοληθώ γιά λίγο·
θά έπιχειρήσονμε μιά συντομώ
τατη άναδρομή, γιά νά
ενα ίστορικό καί πατριιδογνωστικό
σκι'τσο, μιά σν.ιαγραφία απλώς, έ
πιφνλασσόμονοι σέ άλλη μ«; έρ-
γαβία νά άσχοληθοΰμε π.?Λτύτερα
μι τό Οέμα. Μά; ένοιαφέρει πρό
πάντο>ν ή πορεία καί εί πεςιπίτει
ε; τορ χωρίου μα; άπό τίς άρχές
τοΰ 18ον αΐώνα (1720) ώς τί; ε-
σχατε; ήμέρε; τοΰ ξ
την τραγική μα; εξοδο. Τίλο; θ'
άναφερθοΰμε στί; προσ.ιάβι:ιες
τοΰ πλ.ηρο')ματος τής Κάτιο Πανα
γιάς, γιά τή διασώση τής μνήμης
τής Χαανης, άλλ' δχι καί πεθαμέ
νη; Πατρίδος.
θ' άρχίσοι·μ.ε ώστόβο άπό τίς
παλιές μαρτνρίες, πού μπορεϊ νά-
χονμε, γά νά σ-Λδέσουμε την πα-
λιότερη έποχή μέ τοΰς μεταγενέ-
στερους χρόνονς, όπότ-~ οί μαρτυ-
ρίε; είνα( πιό ξωντανές, πιό γνο')
οιμε;, γιατί οννοδεΰοντΓΐι μέ ν-
στατη μοίρα τοΰ Μικοασιατικοΰ
'Ελληνιομοΰ.
(Σι>νεχίςεται)
δας ότι θά είχομεν παρά τό πλευ¬
ρόν μσς πάντοτε οί ραγιόδες "'ής
Άνατολής, ισχυρόν Προστάτην είς
τος παντοειδείς διώζεις μας άπό
τούς Τούρκους. Άλλά, πόσον ήπο
τήθημεν είς τάς προβλέψεις μας ι
Ήλθε ή έθνική συμφορά τού
'922 γιά νά μας τό έπιβεβαιώση.
Κατά τόν πρώτον Παγκόσμιον Πό¬
λεμον, ό Ελευθέριος ΒενιΖέλοο
δέν προλάβαινε νά εισπράττη άπο
τούς Συμμάχους συγχαρητήρια καί
έπαίνους διά τόν έπιδειχθέντα ή·
ριοϊσμόν των έλλήνων στρατιω
των είς τάς μάχας καί ιδίως ίίς;
τό Μακεδονικόν Μέτωπον. Αλλά
μετά την λήξιν τοϋ Πολέμου, όλο·
ούτοι οί έπαινοι έλησμονήθησαν
ΠροφασιΖόμενοι δέ οί Σύμμαχοι
ε'ς τόν φιλογερμανισμόν τοϋ τότε
βαοιλέακ: Κων)ντίνου, μας έπολί-
μηααν. 'Ωσάν νά ■ μην είχε την
δύναμιν ό ελληνικάς λαός συμπί-
οιλαμβανομένου καί τοΰ Μικρασ:α-
τ κου Λαοϋ νά έκθρονίσει τόν βα-
σιλέα Κων)τίνον όπως καϊ τόν έ-
ξεθρόνισε αργότερον ώς οί πάν¬
τες γνωρίζομεν.
Καί τώρσ πάλιν, οί ϊδιοι Σύμμα-
χυ, Γάλλοι, "Αγγλοι κα'ι Άμερικα-
νοι οί πρώτοι θαυμαστα'ι τοΰ άρ-
χπ'ου έλληνικοϋ πνεύματος, πε-
ριορι'Ζονται είς απλάς πλατωνικάς
ύποσχέσεις καί συμβουλάς χωρία
νά κινοϋν τόν ένα τους δάκτυλον
υπέρ τοϋ έΕωφθάλμου δικαίου τής
άγωνιζομένης Κύπρου κατά τού
βαρβάρου κατακτητοϋ Τούρκου.
Προφονώς αί Γαλλίδες μητέρες έ¬
παυσαν νά γενναν Αίμιλίους Ζο-
λάδες καί Κλεμανοώους είς τάς
ημέρας μας οί όποϊοι, έμάχονο
κα'ι ήγωνίΖοντο μετά θάρρους υ¬
πέρ τής ηθικής καί τοϋ δικαίου,
τιμώντες την πατρίδα των. Τα
τελευτσία χρόνισ, οί ύπόδουλοι
λαοί, ό είς μετά τόν άλλον, άνέ-
ΘΕΜΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ
'Αρτιιριοσκλήρωσις
'ΐτώ Ε. Π. ΊΥΜΕΩΝΙΔΟΓ Διδάχτορος
τοβ Πανεπιστημίου των Κί
ΣΤ'
Τα μαλλιά τής Μαρίας Στού¬
αρτ άσπρισαν την νύκτα πρίν άπό
την εκτελέση της τό 1587.
Τα μαλλιά τής Μαρίας Άντου-
ανέτας άσπριααν έντός 12 ώρώ"
πρίν άπό την εκτελέση της, -ό
1793.
4ον 'ΕΕωτερικά αϊτια άπό και-
ρικών μεταβολών καί κλίματος. '
Ενταύθα θ' αναφέρωμεν ολίγα
τινά, τόσον διά την επίδρασιν των
άλλαγών τής άτμοσφαιρικής πιέ-
οεως. τάς μεταβολάς της θερμο-
κυασίας, όσον καί είς τάς κυμάν-
οεις τής ύγρασίας τοΰ περιβάλ-
λοντος πυάς αέρος.
Είπομεν ανωτέρω την παναρ-
χίαν (κυρία όρχή) τοϋ ουμπαθη-
τικοΰ, ι ού αύτονόμου νευρικοϋ
συστήματος, τό οποίον έχει μεγ'-
Γττπ.ν οηυασίαν είς την απολογί¬
αν των νευραρθριτικών νοοημά-
των καί ιδίως τού τής άρτηριο-
οκληρώσεωΓ
Τό μέγα συμπαθητικόν σύστημα
κονονίΖει τάο άντιδράσεις τοϋ ορ-
νανισμοϋ έν γένει.
Αύτό θά Φροντίση, διά την πα¬
ραγωγήν καί αποστολήν άντισω-
μάτων όπου δεί.
Αύτό θά μεριμνήση διά την ια-
ρασκευήν άντιτοξινών κα'ι την κα¬
ταπολέμησιν των τοξικών ούσιών
οϊτε άπό νόαων, είτε άπό χημ1-
κων ύλών προερχομένας, είτε ά¬
πό καματογόνων ούσιών.
Αύτό θά παραοταιήση είς την
παραγωγήν μεγαλυτέρας ποσότη¬
τος θερμογόνου διά την εξουδε¬
τέρωσιν τοϋ ψύχους.
Αύτό θά ένεργηοη διά την άνά-
-ν - ***** * * ν * * * * * * * * ** *♦ *
καί όπέτυχε. Συνεπώς η ιδία τϋ-
ΧΤ τής άλλοτε ΚΤΕ τόν άνσ.^έ-
νει. 'Ενθυμοϋμαι, παλαιότερον ότι,
οί Πρόεδροι των ΗΠΑ πρίν ά.>
1 πτυξιν πλειόνων ύδρατμων κσί έ-
Εάτμισιν αυτών πρός καταπολέμη
σιν τής έξωθεν θερμότητος.
Αύτό τέλος θό λάβη την πρόνοι
αν τής απομακρύνσεως των ύ·
δρατμών των παραγομένων άπό
τό ανθρώπινον θώμα, όταν ή πέ¬
ριξ άτμόσφοιρα είναι κεκορεσυέ-
νη έξ αυτών, καί ή άπορρόφησις
καδίσταται δυσχερής.
Ύπάρχουν όργανισμοί, ιδίως οί
πάσχοντες έν χρονίας μυίτιδος ή
χρονίας πολυαρθρίτιδος ή χρονί-
σο νευρίτιδος οί όποϊοι άντιλαμ·
βάνονται καί προλέγουν τάς και¬
ρικάς μεταβολάς πρό 40 — 50 ώ-
ρών (βαρομετρικόν χάρισμα, τοι¬
ούτον χάρισμα νά τούς έλλειπεν}.
Προσοχή! Είς τό ψϋχος καί ες
την υψηλήν θερμοκρασίαν. Ή ά-
Γότομος μεταβολή τής θερμοκρα-
σίος διαταράσοει την κυκλοφοοια
κήν ίσορροπίαν.
©ά σός άναφέρω, ένα πρόσφα¬
τον συμβάν ενός γεωπόνου ήλικί-
ας 58 έτών. Ούτος, ήτο ύγιέστα-
τος ουδέποτε είχε καρδιακάς ένο-
χλήσεις. Πρό ημερών εισήλθεν
είς τό θερμοκήπιόν τού πρός άρ-
δευσιν αυτού. Ή έξωτερική θερ-
μοκρασία την ημέραν εκείνην ήτο
23ο ^, άλλά έντός τοϋ θερμοκη-
πι'ου άνήρχετο άνω των 50 —
52ο Ο. Έργαζόμενος παρέμεινεν
είι. τόν κήπον έπ' άρκετήν ώραν,
όταν όμως εξήλθε, κατελήφθη αι¬
φνιδίως, άπό ίλιγγον, θόλωσιν
τής διανοίας, απώλειαν τής ίσορ-
ροπίας τού σωυατος καί άλγος
είς την προκάρδιον χώραν.
Άυέσως εκλήθη ό ίατρός, ό-
σιις διέγνα'οε στηθαγχην μ£τά
κοιλιακής μαρμαρυγής.
Κατά την μεταφοράν τού ε:ς
Νοσρχομεϊον έξέπνευσε κοθ' ό
δόν.
Ή γενομένη νεκροψΐα όπέ5"!·
κτησαν καί άνακτουν την αύτοδίά- χίσουν τάς καθημερινάς δημοσίας
θί.σιν καί ελευθερίαν των άλλά, εργασίας των προσηύχοντο είς τόν
προκειμένου περί τής έλληνικής Θεόν γι' αύτό καί ή φωνή των
μεγαλονήσου Κύπρου, έγινε τού¬
το κατά τό δή λεγόμενον, «τρύπα
είς τόν ουρανόν» ή άνεξαρτηαία
των. 'Επειδή τουτο έπιθυμοϋν ~>'ι
Τοΰρκοι καί τό ΝΑΤΟ Διεπράχθπ-
οον υπό των Τούρκων τόσα καί τ*-
οα κακουργήματα καί λεηλασίες
είς βάρος των φιλησύχων άδελ-
φών μας Κυπρίων καί οί ισχυραί
τής γής, παρέμεινον άπαθεϊς καί
άδιάφοροι. "Ας τό μάθουν άπό
ένα άπλόν έλληνα Εύρωπαίοι κα'ι
Άμερικανοί ότι οί Τοϋρκοι, ξανσ-
φόρεσαν την λεοντήν, φοβερίίον-
τες Ανατολήν καϊ Δύσιν καί, άς
λάβουν ιδίως οί πρώτοι εγκαίρως
τέ μέτρα των. Τοΰτ' αύτό ίσχύει
περισσότερον καί δι' ημάς τοΓις
"Ελληνας. Ό ΟΗΕ έξ άφορμής
τοϋ Κυπριακού έδωσε έξετάσεις
ηκούετο μετά πολλοϋ σεβασμού
διεθνώς καί είχεν απήχησιν είς
παγκόσμιον κλίμακα.
'Ενώ σήμερα συμβαίνει εντελώς
τ6 αντίθετον. Τί κι' άν ό άμερι-
κανός Λαός των ΗΠΑ παρακολου¬
θή μετά συμπαθείας τό δραμα των
άδελφών μας Κυπρίων καί βοηθεϊ
ύλικώς καί ήθικώς τούς πρόσφυ-
πς πρός μετριοαμόν τού πόνου
των, άφοϋ δέν κατορθώνει ν' άνον
6άση είς την εξουσίαν άνδρας ϋι-
κα^ους, θεοσεβεϊς, ίκανούς νά
τόν κυβερνήσουν όπως τούτο συ-
νέβαινε πρό ολίγων μόλις έτών
ταρά τούς δολοφονεϊ;
Μετά τιμής
Αντώνιος 'Ελευθ. Ψηλοπάτης
Τν Ηρακλείω Κρήτης τή 27η
Μαρτίου 1975
ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΟΠΤΡΕΣ ΤΟΤ «Κ ΟΣΜΟΤ»
Νουδεσίες
Σπουδάςοντας μαθαίνβι; καί
μαθαίνοντα; πλοντίζεις τίς γνιό-
σει; αου δχι μόνο γιά νά δοίσκβ-
σαι κατατοπισμένο; ο'ε κάθε αερί-
σταση πον θά χ&;ιαστή νά άντιμε
τιοπίση; μιά κατάσταση ή εστο>
καί μιά σνξήιτηβη ποΰ σκοπό θάχη
την διεξαγο>γή ανμπιερασμόΐτοιν
γιά την πορεία ένό; κοινωνικοΰ η
ΐπιστημονΊκον Θέματος άλλά προ-
ντό; για νά προσφέρης βετικέ;
ύπηρεσίϊ; στό κοινωνιαό σννολ.ο
στίς τάξεις τοΰ όποίου σάν μονά-
δα σιιγκαταλεγεσαι καί ΐαν.
Άντίθετη δια&ρομή σέ μονοπά
τια πού άρχίξονν άπό τα πλευρά
αυτή; τής εύθΐίας λ:ω*ράρου πού
όδηγοΰν σέ χέρβε; έκτάσεις άνε-
τήν ·εύθίία μπορει νά είναι όρθό
δοξη καί έπιθνμητή, γιά τή γο>-
νιά δμτος τούτης τής όικής μας
γήξ μέ την γνωστή πολιτιστική
καΐ άστική παράδοση είναι ίστορι
κά άπαράδεκτη, κοινωνικ.ά άν;πί-
δεκτη κ.αί καθόλου έπιθνμητήι.
Γιατί τούτη ή γή ΰέν έξέθρεψε
ποτέ σκλάβους, άλλά άνθρώαονς
σ' δλα τα πλ.άτη καί μήικη τής γή:
νά τούς βγάλουν άπό τα σκοτάδι
καί νά τούς δώσονν δτ, είχαν κι'
αύτοι: ΐλενβϊρία, δημοκρατία καί
δλα τ' άλλα άνθοώπινα ίδανικχ
καί μαξί καί σποι>δή γιά γνώσει;
καί ανθρωπίνη σόφια. Γι' αύτό μά
λιστα δούλεψαν αιώνος σικληρά
κι' έδίδαξαν τίς κοινωνίες καί τίς
πί-δεκτίς καλλιέργειας είναι καί | διοάσκουν άκάμη· Δέν ύπάρχ€ι επι
κάπος χαμένος άλλά καί τοόπος ά
νορθόδοξης τακτικής.
Σπονδάξεις γιά νά προσφέρης
καί δχι νά άφαιρής. ΓΙλουτίζίίται 'ί
στήμο)ν και στμκρα άκομα πον να'
άοχίξη μιά ερ-εννα άν πρώτα δέν
σνμβονλενθή τού; κλασβικονς *Έλ
ληνα;.
Γι' αύτό καί 8χει πάντα τό δι-
καίοιμα τούτη ή γή νά άπαιτή άπό
ολους σε6αΌ|ΐό καί περισσόΐϊρο {[υ
σικά άπό τού; δικούς της άνθ^ώ-
πονς τονς όποίονς άπίΐιτεί νά 6)νέ
πή βυνεχιστές τού μεγαλείον της
Ζε ωΜς γονιές τοΰ πλανήτη κα[ δχ1κατ€δαφιστέ;.
μας μέ όιάτρορες σννθήκες καί |
άλλα κλίματα ή παρέκκλιση άπό Ι Βασίλης Φο>κάς
μέ γνοισΕΐς πον σοϋ παρέχουν την
δΰναμη άχι ν ά γκρϊμίξης άλλά νά
ο'ικοδομής, ποϋ σέ άνε6άξοι·ν ψη-
σέ άλλες άτμόσφαιρες γιά νά
•/.αθοδηγή; καί δχ, νά όπισθοδοο-
νιαίας άρτηρίαο.
Βλέπετε λοιπόν,
ότι Ο δυστυ-
χής γεωπόνος την άπερισκεψίαν
τού αυτήν, την έπλήρωσε μέ την
ζωήν τού.
Διά τούτο πρ/έπει δλοι μας, ώς
πρώτον μας μέλημα νά έχωμεν τό
«ΓΝΩΘΙ Σ' ΑΥΤΟΝ. (γνώρισε
τόν εαυτόν σου).
Διερωτόται τις, εάν ό γεωπό¬
νος δέν παρέμεινεν επί άρκετήν
ώραν είς την υψηλήν αυτήν θεο-
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΚΑΙ Ε8ΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΟ-
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. ΠΡΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑΕΤ ΡΟΦΗΝ.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑ1 ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΩΝ
Ύπ6 τού ΜικροσιίτΓου ϊατροϋ ΧΡ ΥΣΟΣΤβΜΘΥ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ
&ο·α-
τοϋ
τή;
ΙΙΛ Α Κ ΙΔΗΣ Σταύρος τοΰ Μι-
χαή)., έκ πατρός Κωνσταντινονπο
λίτον καί έκ μητρός έκ Σαμψοΰ'.
τος τού Πόντον, τα γένο; Μοι>μ-
τζόγλου. Ά,ρκττοΰχο; τής Μεγά-
λης τοΰ Γένου; Σχολή; τής Κον
)πόλξο>ς, λαβών τό έκ 400
ψράγκίον Σεβαστοπούλειον
6είον.
Πτυχιοΰχο; καί Διδάκτωρ τή;
Φισικομαθηματικής Σχολή;
Πανεπιστημίου Αθηνών καί
Άστρονομία; των ΙΙαλε-.τιστηιμί-
ίον Αγγλίας, Γαλλίι/ς, Γΐρμανία;
καί των Ήν<'Μ.ιέν(,)ν Πολιτειών έρ γασθεϊς επί μαζοόν είς τα μεγα- λντίρα Άστεροσ;:οπΓΐα τής Ενρώ πης. Διεΐέλεσε αρχικώς, τακτικό; 6ο ηθό; τοΰ Άστρονομικοϋ Τμήόμα- τος τού Άοτεϊοσκοπείου Αθηνών, ϊ'κτακτος Άστρονόμος αϋτοϋ καί μ~τέπειτα τακτκ/ός Άστρονό.μος. τόν θάνατον τοΰ διαπρεπονς ΰ καϊ δ ι δασκάλοι· τού Δημ. Αίγινήτου (1935) διοοίζεται τσκτικύς Καθηγητι"ι·ς τής Άστοο- νομίας τού Παντπιστημίον 'ΑΟη- νίίν καί Διειθυντής τοΰ Άστρονο- μικοϋ Ίνστιτοντ·ου τοΰ 'Εθνι*/.οΰ Άστ:ρθ3κοπείου Αθηνών. Τό 1904, λόγω όριον ήλικίας, απεχώρησεν ώς Όιότιμος Καθτ; γητής τού Πανεπιστημίου καί Έ- πΐτιμος Προϊστάμενος Καθηγητή; τού ΆβτεροσκατΓίον Αθηνών. Ό ΠΛΑΚΙΔΗΣ: σιιντόμως έγρ νετο γνκοστός διεθνώς καί πρωτό- τυποι ΙπιστημονικαΙ εργασίαι αύ τον έδημοστεύοντο ενχαρ!στ.·>; άς
ξένα ΐπιστημονΐκά πΓριοδικά.
Ίδρυτής τοΰ Άστρονομικοϋ
Σταθμόν Πεντέλη;, ένθα οί μάθη
ταί αύτοΰ ϊί; ένδειξιν ενγνωμοσν
ντ}ς ένετοίχκταν τιμητικήν .-ιλ.άν.α
αί χαοακτηριστικόν τιμητικύν επί
γ.ιαμμα· Λιετέλϊσε έπΐση:, μέλος
; καί
ϊΌΐφνσικής
'Επιτροπής τοΰ Κράτονς.
Μΐττέσχεν των Διεθνών Άστρο
νομικών Συνεδριον Στοκχόλμης
(1938), τής Ζνρίχης (1948), τοΰ
ΜπέρκΛεϋ (19(11) καί ήγήθη τής
'Ελληνική; άποστολής είς Χαο-
τοϋμ τοΰ Σουδάν (1952), διά τάς
παρατηρήσας τής όλικής έκλείψε-
ως τοΰ Ηλίου.
Τυγχάνΐΐ μέλος τή; Έλληνικής
Μκί,θη,ματικής 'Εταιρείας καί τής
Έλληνικής Άστρονομικής Ένώσε
ως, τής Βασιλική; Άστρονομικής
έταιοεία; τής Άγγλία;> τής Γαλ¬
λικής Αστρονομικής Έταιρείας
καί τής Διεθνοΰς ΆστροΛΌμικής
ίως, τοϋ Φιλολογικον Σν·λ-
λόγοο «ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ», τή;
'Εταιρείας Ιϊυςαντινιόν Σποι·δών
καί πολλών άλλων άξιολόγων Έλ
μοκραοίαν, θά τόν εύρισκεν ό πά- ( ^ηνιΧων καί Ξένον Έ.τισττιαονι-
ροξυσμός τής στηθάγχης μέ κοι-
λιακήν μαρμαρυνήν ;
Είς τάς περιπτώσεις αύτάς λό¬
γω τής μεγάλης ταχυκαρδίας
Γφτερουγίσματος τής καρδίας), ή
(Συνέχεια είς την 6ην αελίδα)
κων ΈταιοειΛν.
Σ υγγραφεΰς βΓΑρινΐηαάντων έρ
γασιών καί μελετών δημοσιευθεί¬
σαν εί; έλληνικά καί ξένα περιο-
δικά, μ;τα^ϋ των όποίίον Μ·αθη-
ματική Άστρονομία, Φνσική Ά-
στρονομία, Πρακτική Άστρονομία
♦»♦♦»♦♦♦♦♦»»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»< ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Στίχοι καΐ ΜουσΊκή: ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΣΤΡΟΦΗ ΠΡΩΤΗ Λαίκή Άστρονομία, ή Άστρονο- :ιία στά'Β.ξάντιον, 'Λστήρ τής 15ί-.θλ·εέμ κτλ. σεΐ{)ά δέ Άστρονο υικών μονογραφιών εδημοσιεύθη εί: τα Χρονικά τοΰ Άστεροσν.ο.-τεί ου Αθηνών καί τή; 'Ακαβητιίας Αθηνών, ή δέ Πχλλική Κι·6έρν·η- σις, λόγω των Άστρονομιχών έ- οευνών τον, άπένειμεν τίς αυτόν σηιιατικόν τιμητικόν μετάλλιον. Ό ΣΤΑΤΡΟΣ 1ΙΛΑΚΙΛΗΣ διαπρεπή; έπιστήμον έν τή εΊδικότητί τον καί Καθηγητή; τοϋ Πανίπιστημίου Αθηνών καί άντά;ιος διάδοχος των Καθηγη- τών τον, άειμνήστων Στεφάνου Κνπαοίσσου καί Δημ. Αΐγινήτοι·, έ,ιπαιδεύσας καί δη>.»ιοι·ργήσας
τλειάδα πνενματικων τ£:κνοη· καΐ
διαδόχων τού, οΐτινες έτίμησαν τό
Ελληνικόν ονο,μα έν τή άλλοδαπή,
όπως προηγούμενον είχεν τιμήση
οδτος εαυτόν, τόν Άλΰτρωτον
Ελληνισμόν καί την κοινήν πατρί
δα ιιας Έλλάδα, ό σοφός πράγμα
τ! πανε.τιστήμων
ΠΛΑΚΙΔΗΣ.
"Εχνχ2 πολλών
ΣΤΑΤΡΟΣ
διεθνών καΐ
'Ελληνικών τιμητινών δια;;ίσε-
ων, μ·εταξύ των οποίον ό Τα^ιάρ
χης Γειοργίου τού Α', ό Τα'^ιάρ-
χη; τοΰ Φοίνικος κτλ·
ΜΤΡΙΛΗΣ Ανδρέας, έκ Λι6ε
ράς τοΰ Πόντον. Άπόςτοιτος τής
Άστικής Σχολής τή; γενε,τείρας
το^· καί τοΰ περιφήμου Φροντιστη
ρίου (Γνμνασίου) Τρατεζοΰντο;.
Πτιχιονχο; τή; Φαρμακευτική;
Σχολή; τοΰ Πανεπιστημίου Κων)
πόλεως, ίδρύσας Φαομακ-ϊον είς
ΟνζοίΛ' Τσαρσί τή; Τονοκικής
πρωτΐνούσης, τό οποίον άπέβη έν
τει·κτήριον των σπουδαιοτέρων Ά
σκληπιαδίόν ταύτης.
Δι έτελεσε Φαο,αακοποιός τή;
Πεοσικής παροικίας καί τού Περ
σποοΰ Νοσοκομεΐίΐυ τής Κων)πό-
λεως, τιμτΐθεί; ίδιοχείρο; υπό τού
Σάχη τής Π:ρσίας, διά τού πα-
πασήμον «Αέοντος καί Ηλίου».
'Πνεΰμα άνήσ.χον καί έπιχΐΐρη
ματικόν, έπωφελήθη τοΰ γαμηλί¬
ου ταξειδιον τον είς Ευρώπην
(1907) καί μετχ την έπιστροίτήν
τού είς Κο>ν)πολιν ϊδρνσε τήΛ· Φαρ
μαγευτικήν Εταιρείαν ΝΤΡΓΚΈ-
ΡΙ ΣΑΝΤΡΑΛ ήτις συντόμως
κατέστη, ό μεγαλα·τερο; όργσνι-
σμός Φάρμακον σϊ; δ).ην την Α¬
νατολήν, μέ πολυάριθμον προσω¬
πικόν καί μέ παραρτννματα «ϊς
την Κ(ον)πολιν καί μέ ύποκατα-
<ττήματα είς τάς κυριώτερα; πό¬ λει; τής Τουρκίας. ιΚαΐά τόν Πανενρωπαϊκόν ,τόλε μόν 1914—1918, στρατολογηθεί; νποχρε(ι)τικώς ΰπηρέτησεν ώς- εφε δρος νποφαρμακοποιός είς τα Στρατιωτικόν Νοσοκομεϊα Κων)- ;, μ:τά δέ την άποστ^άτ€υ σιν τού εγκαταλείψη; την άρχι- ζήν Φαρμακεντικήν Έταιρΰίαν, δι ι·)ογάγ<ΐ)σεν την νέαν τοιαύτην ΣΑ ΝΙΤΑΣ μέ μεγάλα πλέον κεφά- λαια. Κατά την Μικρασιατικήν Των έθνικων πόθων, μητέρα 'Εστία τής Νέας Σμύρνης, χρυοή κ;6ωτός, καντήλα άκοι'μητη οτήν προσφυγιά μας πηγή άείρροη, έλπίδα καί φώς. ΣΤΡΟΦΗ ΔΕΥΤΕΡΑ Τού "Ομήρου ή λύρα μ' άέναη δόΕα, τό πνεΰμα Ίώνων, οοφίας τροφός. λυχνία ή έπτάφωτος μ' άχραντη φλόγα τής Σμύρνης μας έμδλήματα, πανώριος βωμός. ΕΠΩΔΟΣ Γιά σέ τα χρόνια θά κυλοϋν μέ δάφνες καΐ θριάμβους γιατί θεμέλια ίερά μ' άγάπη έχουν στηθή. Των ίδρυτών κ' εύεργετών τα όνόματα θά γράψη οέ μάρμαρο πεντελικό, άθάνατα, σμίλη χρυσή. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Μέ την εύκαιοία των επισήμων έγ- καινίων τοΰ Μεγαρον τή; Έστίας Νέας Σμύρνης πού θά λάβη χώραν στις 20 Απριλίου 1975, ό Διδάκτωρ κ. Δημ. Άρχιγένης συνέθεσε τούς στίχους καί τί|ν μου¬ σικήν τού ώς άνω ΰμνου γιά δίψίυνο άσμα, όπως τραγου- διστή άπό τή Χορωδία τής Έστίας κατά τήν ιστορικήν, μεγαλειοόδη καί χαρμόσυνον αύτην τελετήν. τοΰ 1922 κατέφυγεν εί; Αθήνας. Δραστήριο; καί δημιουρ γι/ός όποις ήτο, ίδρύε, καί ένταθ θα Ελληνικήν Φαρμακεν,-τικήν Έ- ταιορίαν χοηιιατίσας Πρό:δοος τοΰ Διοικητικοΰ Σιιμβονλίον ταύ¬ της. Έκτό; των έπιστημονικών καΐ ί.ιαγγελματΐκών άσχολιών τον, ή- σχολήθη ξιοηρώ; μέ τα γενικά Έ θνικά ζητήματα καί ίδίοο; ύ% άο;ο ρώντα τόν ΠΟΝΤΟΝ. Καλό; πά τριιότη; καί άνθρωπο;, εκοσμείτο υπό πολλών άρετών ικαί ώς έ* τούτον άπελ-άμβανεν τοΰ σεδασμοΰ των φίλων, των σνναδέλο;ων καί των πατοκοτών τον. 'Τπήοξεν έ- κλ'κτόν μέλο; τής Ποντιακή; Κθ| νιονίας των Άιθηνών· Απεβίωσεν εί; Αθήνας την 12ην Ίανοναρίο.; 1944. ΚΑΤΡΑΠΑΝΗΣ ΆΘανάσιο; (θανάση;) έκ Τσαντώ τής Σηλυ βοι'ας Ανατολικώς θράκης. Άπόί(:οιτος τής Άστικής Σχο λής τής γενετείρας μονον. Ή ά¬ γάπη τού δμως πρός τα γςάμμα- τσ καί ή πα^αμονη τού πλησίον τοΰ σοφόν Ίατ^οΰ τή; Κων)πόλε ς Φ. Φ(οτιάόου? τόν ώθηοε ώστε νά επιδοθή εί; την Λογοτεχνίαν καί την Ποίησιν. Αρχικώς σννειρ γάσθη μέ διαφόοου; έφημϊρίσας καί π-ριοδικά τής Κοιν)πόλει»ς ώς καί είς τόν «Νουμα*, έκδόβας έν σι,νεχεία πλΐίστα; συλλογάς ποιημάτιον μέ τούς τίτλον; «Λου- λονδια τή; θράκης», «Τα τοαγού δια τού Στραηιώτη», «Ό ΚλήΛω α;>, «Τ' άηδόνι τού Βοβχόοβν»
•'.τλ. έγκατα)^ίψ(ΐ; πλείβτην ίίσην
τοιητικήν έργασί«ν άοημοοίευτον.
Ο ΚΑΤΡΑΠΑΝΗΣ δέον νά κβ
(Σννέχεια Η; την 5ην σελί&α)
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ο όνθρωπος — ό πολιτικάς — ό λογοτέχνης καί συγ¬
γραφεύς — ό Θράξ.
Τού κ. ΤΡΙΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ, Αντιπροέδρου της
■Ενώσεως Έλλήνων Λογοτεχνών» καί τής «Ίστορικής
καί Λαογραφικής Έταιρείας Σερρών — Μελενίκου».
Ε'
Ή κριτική ϋποδεχεται πιιντοΰ
μέ ένβοι·σια(τμό τα «Χικητήοια».
Κοα ό άλησμόνητο: κριτικ.ός Μι¬
χαήλ Ροΐδάς τονίζρ, στό «Βτ,μα»
(Αθηνών) τής 25ης Απριλίου
τού 1947: «Μέ τα «-Νικητήοιά»
τού ό κ. Κωνσταντόπονλο; άποκα-
λ«~εται ενας δόκιμος ποιητής, κ«
τέχει γεοά τό στίχο /αί τό μέτοο,
περιορίζ·:ται στήν οίισία ποΰ επι¬
βάλλη τό έθνιχό θεμα, ξεοανάει
τηαγοιδιστά άπό την άπολ.ύτρωση
των σκ>*ά<Ηυν, άπό την 5ίή παρεία τοϋ βτρατοΐ·, άπό τό λα ϊκό συναγεομό, προχονοίί στήν γ- ξύμνηση των ήρώων κ αί καταλή¬ γη στό πανα θρο>πινο
Λοΰ είνε χαρακτηρίσηικύ τής Έλ
ληνικής φυλής, στό τραγούδι τοΰ
•νειοργον καί στά εογα τής Είρή-
νης πού έξασφαλίξοΐ'ν την πραγμα
Τΐκή ελευθερία».
Ή ποιητική τούτη συλλογή άο-
χίξε, μέ τούς στίχους (ά/τμα Α) :
«Λαμπρομετοπη πράβαλες,
& πολΰφεγγ' ημέρα,
των Σερρών άνκαλιάζοντας
τόν καινουργιον α,ΐιθέρα...
Μέσ' τό φέγγος σου πλέκεται
ίιωμός άχραντος τώρα
των άνδρτίιον ποΰ πέσανε
γιά σέ, πόλη καί χώρ«».
«Χαϊρ' ώ αύγή θεογεννητη,
χρυσαυγή!.· ροδοχέρα!..
μέίΐ' τόν κόσμο δέ χάραξε
σάν καί σιν· όίλλ' ήιμέοα!..
*Ω!... ποτέ δέν έράδισαν
οί ούρανοί σάν καί τώρα,
πουλιών Λσμα δέν λάλησε
πιό γλυκά μέσ' τή χώρα.
Κάμπος δέν έστολίστηκ.ε
μ' ώμοριρές πιό περίσσίς...
χαρές ίίμοιες δέν ψάλανε
γλνκατράγο-δες βρύσεως».
ιΚαί ό Μιχ. Ροδά; συνεχίξει
την κριτική τού:
«Λυρική οαψ«»δία, ΰψηλή ποίη-
σις, μέ άπομιμήσΐΐς άρχαίου χο¬
ρόν, καθώς καί τεχνοτροπία πού
θνμίξει τόν Κάλ6οι άλλά μέ άιδρή
δτ,ιιοτική γλ*ώσσα ποΰ συγκινεϊ 6α
θΰτατα. Ό κ. Κωνσταντόπουλος,
ονάμεσα στοΰς 1661 στίχους τού,
ε'χ·ϊΐ καί άρκετές ώοαιότατες σύν-
θετες λέξεις, οχι βεβαία έξεζτντη
μένες,, άλλά. νλα>σσοπλαστικά δημι
ουργημένες, οποις «τοαγοιδόχαρη
μοΰσα», «ψαλμονρίξουν», «χλωρό-
φονντες», «λαμπροχάραιγον δνει-
ρο» καί άλλες· Ή ι
πολ.ύΐιμης τοντης θρακικής σνλλο
γής. Τό 6ι6λίο αύτό είναι, ίκΐι»;
ι ό ίδιος ό ποιητής στάν έμ
μετρο πρόλογό τού, «τό κιννειον
άαμα> τού:
Τό «κν-κνειόν μας τώρ' άς πονμε
ΣΤΕΡΝΟ ΣΚαΠΟ καί πιά ξο-
<{λοΰμε. Κα'ι «σκοπιΊς καί τελικός στό- χος, σημπίόνπ ό Κιονσταν τόπου- λος στόν πρόλογό τού (δεύτροη εκ δοση), τοι σι·νθεματός μας ΰαήρ- ςε-ν ή διάσ<·»σις καί, ?1 δυνατόν, ή διαιώ'ιΐσις τή; ίδέας τής θρά- κης — τής άδίκως, άκρίτως κοί αδικαιολόγητος απολΓσθίίσης "ρά κης μας τοΰ έλλην ικωτέρου ΐσιος ταν,ιιατος τοθ Μετα6*!ΐαντινυϋ Έλ ληνισμοί1». Είναι δέ τό εΓ.>γο τού τουτο, ό¬
πως καί τα «Νικητήριά» τοι·, άξι
λογη έβνική προσφοοά. Ή λαογρο
φική τού άξία είναι μεγάλη. "Ενα
τής θρακικής λαογραφί
άς. Κ' ενα αιιοος-ο λογοτεχνικό
δημιονργττια.
Σέ άλλη ΐύικαιςιίιχ θά κάνονμε
την πλήρη κςιτική άνάλνση τοΰ
θαυμάσιον αυτού ποιη,τικοθ έργον.
Τώρα δέν μά; τό έπιτρποΐΛ' οΰτε
ό χίάρος, όντε ό χρόνος. θά πα-
ροιχκάσουμε έδώ, στά πΐταχΐά,
«',νο μ·~ρικές είδυλλιακές άκύνες
Ίπό τό μακρόσνρτο τουτο ποιητι-
κό «σΰνθημα*.
'Εδώ τραγουδ"ί ό Κοίνσταντό-
τουλος, ό βάρδος τής θοάκης
ιιας, την καθιεριο,μέντ) τελετή τοΰ
τρΰγου στήν άγαπηιμένη τού γενέ-
θλια γή, στό Σκοπό τής Άνατο-
λικής θράκης, ποΰ είναι ή γενέ-
τειρα καί τής μητέρας τού γράφον
Τό 'Ελληνικο Άστυνομικό Μυ9*σιό?ϊΐριΐ
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
Τής ΑΥΡΑ2 Κ. ΔΡΟΣΟΥ
των Σεςρόίν '^ίνε μιά άςτορμή γι
οτί δίνει την εΐΐκαιρία νά κάμη ό
ποιητή; τόν κύκλο τής Έλληνικής
ίστορίας άπό τη αοχαιότερα χρό-
νια ώς τό 1913 καί ν ά έξυμνήση
την έλληνική άνδρεία καί άρ*τή.
Δέν είνε δηλαδή μιά λ^υρική ρα»|ΗΊ
δία μέ την στενή τοπικιστική ση-
μασία πού νά έξαντλεΐται τό ένδι
αφέρον καί ό στίχος νά επαν<ύ.αμ 6άνεται σέ ποάγιιατα γνί,κϊτά. Ό ποιητικός οϊατρος έκτείνΕται ώς τό Μαρα!9ώνα, στή Σ«.λαμίνα, ΰ- πενθυμίξε, τό «*Ίτε παϊδες 'Ελλή νων», στή Χακ,ιόνβκι καί ΛεϊΌ'.τρίΐ ώς τόν Γρανικύ >.(χί στά (.ιείθο»
τοΰ Γάγγη. Καί γι' (ΐΰτό μπ.ορεί
νά χαρακτηρίση κανείς «Πανελλή
νια Νικητήριά», ?νΐι σΐ( ι-χτιιγκά-
λιασμκ τού άρχκίου κ<ιί τού ν?ωτέ ρου Ελληνικόν κύσμιιυ μέ λάίίαρό τού την Ιδέίΐ τής ελευθερίας. Καί στό άσμα στ' ό ποιητή; •ψάλλει: «Στό ξανθό σοΐ1 ροί>όλΐ)μα
(Ιεγγοδόλτισ' ή πλάση!..
Λούξοντ'< άύλα όλας οτα κάθε τί, πετρα ή κλώνος... τοΰ ΙΙαγγαίοι; τ' <1κρόκορ<((ΐ, οί λογγιές τοΰ Στρινόνος, (τής Νιγρίτας τα ξάγναντα, των Ζιχνών όρθια ή ρά/»η, τού ίεροϋ Σ ιδηοόκαστρον οί αίματόόρίχτοι β'.άχοι!) τος. Μέσιχ σέ δώδεκα «στάσιιια->>
πϊριγράφει μέ τόση χαρή, μέ τό-
ση χαρή, μέ τόση ζωντάνια την
ΐλη σκηνοθεσία καΐ «κηνογραφία
τής Διονυσιακής τ·ϊλίτουργ!ας
ϊτήν πατρίδα τού-
Ν ά οί πρώτοι στίχοι άπό τόν
"ιιμετρο πρόλογό τον:
Τής θοάκης θέληοα νά ι)ιάλιι)
'όν Τρύγο!.. χρονικύ μεγά>.ο
ιίς στά θρακιώτικ' Άνβεστήρια
— χορονς, .παλαϊστρ>εςι πανηγν-
ραι—
χαί πρώτ' απ' δλ(χ, ώς πλιύ νιοποΰ
τ' άςχιθοακιώτη μ(ΐς Σκοαοΰ
Χά ι|'άλι·) καί νά τραγοΐ'οήβω,
γλυκά στίχς-ΰλια νά τρι>γήσ<ο στό ,-τατρικό μου έκεί τ' ά,απίλι (άφρίχγο το)ριχ... κ' ερμη άγέλη) μαία μέ τ'ς Αλλοΐ'ς τρυγητάδρς παλιοίις άομόζοντας Στό ποώτο στάσιμο Ιον) .τρριγοάίτει ό ποιητής μέ σκη νίκη μεγαλοπρεπεία τή σκηνοθε¬ σία τοΰ τονγητοΰ. Άρχίίχι τό τρα γοΰδι το^·: Βαβιά χαράμίχτα... 6αριά τρΐνθβολοϋν τ' άμάΕΐίχ, χηλάθια, 6οϋτες καί ληνοί δλα τον Βάκχοι- άντάξια. Άρχίζει ό Τρύγος!.. σνγκαιρο καί τ' ώρθρινό τρΐχγοΰδι —■6(ΐοοΰν τα τουμπελέκκχ— πάνι·> στ' άιιάΗι στριμωχτό τής
νε·ιύτη; τ' άγιο χνοϊ'δι,
μιχτιε'ς.·. άστροπελέκια!·.
Στή συνέχεια «ίθάνει στό τρν-
γο, ίΐπου μέ λυρική πάντιι διαθέση
δημιονργεϊ μιά (Ίτμύ(Κ|αιρα γνή
σκχ Διονυσιακή κ<χί Ιϊιικχική. Στό 5"ΐτερ» στάσιμο εϊσάγει σΐή Διονν ιιακή άτμόηο;αιρα τον τρ,υγητοϋ τούς Σάτι,ρονς, τόν Πάν«, τόν Ίάκ,χο καί τόν Όρ(Γε«. Συμπλη- (Σννέχεια έκ προηγούμενον) «Ό ΦρέιΖερ δέν μηοροϋσε νάρ- θει τότε. Συνεννοήθηκα μέ τόν παλιό μου ιρίλο νά στείλει κάποι ο, πού θά συνεργαίότανε μέ τή Ρούθ! Δέν ήτανε, βεβαία, γιατρός όλλά δέ θαβρισκε έμπόδια στή «θεραπεία» τοϋ Ρίτσαρντ!... Είπα οτή Ρούθ όίτι τόν ήΕερα καιρο μά θά Ζήλευε ό «γέρος» άν τοϋ μιλοϋοα γΓ αυτόν. Προθυμοπο'ή θΓ,κε νά μεσολαβήσει. Τα είπε τό οο όμορφα, πού ό Ρίτσαρντ τόν δέχτηκε χωρίς νά Ζητήσει τή γνώ- μη μου!» «Ό «γιατρός» κουβάλησε έν3 εύχαριστήριο γράμμσ, τοϋ «παλι- οϋ φίλου», στή Ρούθ. Τής τόν είχα συοττήσει κάποτε. Τόν σνμπάθησα άκούγοντας τίς «σνιι&ουλές», πού μοδδωσε μπρο- στά της! Τι,.-ΐική σ' όλα της, τοϋ άπάντησε άμέσως. ίΐταν ετοίμη νό τόν έξι·πηρετ·ϊί πάντα. Φτσικά ύπόγραψε... Τό γράμμα /ίΈΪνο, μα ξί μέ άλλ.α «στοιχτία» εναντίον της, μπήκαν στό «άρχείο τής έται ρίας». Ή γνήσια υπογραφή είναι άδιάψενστος μάρτυ^ας- "Αν καμ¬ μιά φοοά ή άστΐ'νομία...». Ξαφνικά ξέσπασε πάλι σέ γέλι α. Τό πνεΰμα τοΰ Κακοϋ καί τής Άνακτθησίας είναι ΰλοποιημένα μέ τή μορφή τής Κύν'θιας! θνμή- κοϊ— την κατάπληξ,η τής Ρούθ, δ ταν εί&Ξ πώς ήΗεοΐ πιό πολλά άπ' τό «γιατρό*! Τότε κατάλαδε ΰτι τό «δίπλωμά» τον ήτανϊ κάποιου άλλου! Την Τδια μερά μέ την «ά νακ.άλι-ψή» της, ήρθε ό <-καλός ([ί Ιος» στό Έδιμβοΰογο. Τής τηλε- φώνησε. Βιάστηκε νά τόν σνναν τήο"£ΐ. Νάμι^ε πώς ό θίός τής τόν οίτεΐν.-! θά τοΰ ταΛεγε δλα· Ό σοβαράς έκεϊνος δνθςιοπος θά τής ΰρισκιε διέςοδο!... Γΰρκτε μέ τή,ν άπόγνιυση στό ιρόσαχπο κι' όπίο<τδήποτ€ την ά- 'ωνία στήν ψυχή. 'Ετοίμασε μιά ικοή δαλίτσα κι' ε<ρυγε, άκολου ώντας τό πεπρο>μένο τη,ς.·. Τί
έγινε άνάμεσα στόν παλιό ά,στυνο
μικό καί την άτ^χη καπέλλα, δέν
εμαθα- ΤΗταν εΰκολο νά καταλά-
6ο>. Μπλοκαρισαένη άπ' δλα τα
μέρη, ΰποχώρησε! Μέσα σ' αυτή
την άνεμαθύελλα, πού την
ε[χ€ δίΐση τόν άδερίτό τ»>ς
τόν ίδΐο καιρό — ι· ι ά έπιτνχία.
Ό σέρ Ρίτσαρντ μ.ίγΓύτηκε «βτ'
τή ρητορική, της. Άνακάλυψϊ, σ'
αίτή την άσήμαντη νοσοκ^ια, τό
τής άγής της ψιχής!
Τής έδι,ΜΤε την άγάαη ίΤοΰ πατέρα
γιά την κόρη!.. "Αν κΓ ή Κύνθια
νά θίξει τόν όίμ^τρο ϊ-
γοϊσμό της, κητάλαβα. Ό σέρ Ρί
τσαοτ έκανε- σνγκριση... Μακρυά
άπ' τί; μικρότητες τής άλλης, μ,κ
λίγη προσπάθεκχ ή Ροΰθ, θά μπο
ροΰοΐ νά γίνει καλή σνντροφος
χαί βοηθός ενός έπιστή.μονα! Καί
μετάνοιοΜΤε ό σέρ Ρίτσαρντ... Μι
ά κι' ε-ίχε πέκι τόσο χαμηλ^. καί
6ρέ6ηκε εξω ά,ι' τόν κίκλο τοι·,
επρεπε νά διαλεξει αυτήν γιά γν-
ναίκα τοϋ γιοΰ τοο!·.· Ή αλλη δέ
Οάφευιγε κι' άς τον απειλούσα κά
θε τόσο. θάμεν-3 έριομένη τον γιά
ά χρύβει την ένοχή της στά ναρ-
κιοτικά! Νά κερδίσει ίίσα μ.ιοροΰ-
κ περισσότεοα μέχρι τό θάνατό
τού. νΙσως καί πρα άπ' αυτόν!...
Η Κύνθια σκΰλιαοε. "Εκανε πώς
δέν κ«.τά).α<)ε τίποτα. Τραβήχτη- κε στά καθήκοντα τή; «οΐκοδέσποι νας» καί ρίχτηκ,2 στό διάδασιμα! "Ή&ελε νά «μπεΐ» στήν έπιστήμη τον "Εντο^αρντ. Γιά ν' αποδείξει στό λόρδο πώς ήταν άξΐα νά «τα θεΐ" πλάϊ στό γιό τον, άν αύτάς τδ βελε!... Στά νεαοό άπατΐώνο φερν&ταν σάν κνρία τής άριστσκρατίας στόν οίκογενπακό γιατρό της. "Ητανε μικροτέρας της —στήιν ήλικία τής Ρούθ. Τόν συμδονλευε... Έκεϊνος πείστηκε δτι δέν ε[χε ίδέα τί γινό ταν€ γύρτο της- "Ενοιωσε την ά- νάγκη νά τής πεϊ την άλή'θαα. Τής μαρτύρησε πώς είχε άπό μιά θερινΑ] ·Αί1ηθ■ν·έ^ ίστορίες έκδρομή οτό Τοθ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ (Σινέχεια «κ προττνουμένου) Τό 1882 ίδρνθηκε. ν.αί ίαιτριχύ Κάθε χρόνο οί άρρ<ιχττοι ποϋ πηγαίνουν στήν Παναγία εί¬ ναι πρεισσότεροι άπό 50·000 καί ιΊ κατανάλωσις τού άγιάσματος — .τού άνέ6λησε τότε κάτω άπό τα δάχτυλα τής παιδούλας—ξεπερνύ τίς 42.000 λίτςίς την ήαέρα- Τό χιίλ.κινο άμοίίιι,μα τής Παναγίας πού βγίσκεται στό ΟάΘος τής με- ά).ης Βασιλική; κρύπτης είναι ά Στή 6άση τού γρά- λατινικά: —"Οοα Προνόμπις ΙΙοάξ Νά παρακαλής ίνπέρ μέ ναρκοτικά... Τό λάθος τοι; ή- τανε μεγάλο! Ή λέξη «ίμπιστο- σύνη» δΐαγράφτηκε γι' αυτόν! "ΕΛρεπε νά φύγει άπ' τόν πΰργο! 'Ωοτόσο, οί σνναντήσεις τού μέ την Κύνθια, πας<:^ηγήθηκΓχν άπ' δσους τούς έβλεπαν μαξί. Μά δέν είχε στΐχασία γι' αυτήν. Άοκεϊ, πού είχε ςτάσει στό σκοπό της. Ή τύχη καί πάλι τή βοήθηοε! (Συνεχίζεται) ημών Ειρήνη. "Οταν τ.Γλείι·*σε τύ προσκΰνηιΐα πήγΓτ'ί' γιά σ,αγητύ χαί υστερα στά μαγαζιά. Άγορά- σαμε ΙΙαναγίτσες γιά άνάμνηση χ.αί σι,νεχί'ζοντΓχς τύ ταξίόι ,μα; στή Τοιλούζη γιά ά ναψυκτικό. Ητανε άπόβρο^δο. Ή Τουλούζη είναι ώραία πόλνΐς. Την διασχί'ζει ό μεγάλος ποταμός Γχα ρόν .τού εχει μήκος 650 χλμ. καί χννεται στόν Άτλαντικό. Ή πό¬ λις πλαισιωΛ^ται μέ έπιβλη,τικά κτΐΓΐα, μέ περιποιτ)αέν« καταστή- ματα καί μέ δρόμον;. Κατ. 400.000· "Εχει Άρ παν€ϊΐιστήμιο, άκαί>η-
μία· Σχολές: φαρμπκευτικ.ής, 1α
ταικής καί κτηνοτροφικής. 'Ε.τί-
σης 6ιομτ;χανίες (μεταλλ.ονργίας,
χαρτοποιίας, ύφαντουργίας κτλ.).
Έκεΐ γεννήιθηκαν οί φημισμενοι
ανδρες, δπως: ό γλνπτης "Αντώ¬
νιος Μ·:ρσιέ .τού έαιλοτέχνΓ,σ; τό
Δαιμόνιο των Τεχνών (Γλόρια Βί
κτης). Βρίσκεται στή μ?γά).η θΰ
ο α τοΰ μο-.σ-Ε-ίον Λοΰ6ρου στό Πά
οίστ. 'Κιίσης ό νομομαθής Κου·
ϊ:-ς. Ό κοϊμωδιαγςάφος ΙΙαλα-
.ν_>άτ κιχί «λλοι... Ατ( ήνοντα; την
Τονλούζη καί δκχβχίξοντας κωμο-
πόλεις καϊ χο>ριά καθώ; καί την
πόλι Καρκασσόν δπου εχει
να προϊόντα (φοοϋτα, μέλι, μοΰ-
ουι, μάλ.λινα ύφάσματα καί δέρμα
τα) περάσαμε άπό μιά πα^,έμοοφη
δενδροστοιχία, δπου μέσα άπό τα
ανλλώματα των δένδρων τό ςρεγ-
γάρι έ'ρριχνε τί; άογνρίς τού
Γ;. Τί ϊϊκόνα μαγική!.·.
α-
Τ!
θαυμαστή σκηνογραφία!.. Τελικα,
στή Ναρμπόν νύχτα- "Ω
ρα 9 μ.μ. Απόστασις άπό τό Σάν
Σεμπαστιάν 500 χ?,-ΐ- Διανυχτί-
ρεύβαμε στό ^ενοδοχΐΐο Ντοράντε
στήν όδό Ίιι>άνου
πο τα παλαιότερα
·»ρ. Είνα( ά-
τής πόλεως.
Κτίστηκε τό 1€49 καί άνακαινίστη
·/■- τό 1964. Είχ: κεντοική θίομαν
<τη. "Εκαμε κοί ο. Σ' αντό τό νοδοχείο έμειναν κατά καιροΰς διάσνιχα πρύσοπα, δπο>; εγραφε
μιά πινακίδα δπον ήτ:χν κρεμαΓμέ
νη στήν είσοδο. Ή Ναρμ.τόν ή
Νοοδώνη μέ πλ. 12Ο-ΟΟΟ είναι
ποίοτ. τής περιφερείας Ωντ. "Ε-
χτι διϋλιστήρια, έλαιοτριβοϊιχ, 6α
ςκλοποιΐα καί γίνεται μεγάλ.η ά-
γορά κρασοΰ. Άπό τα άιξιοθέατα:
τί- κτίριο τής 'Αρχιεπΐσκοπής, τα
'Λνάκτορα, ό Καθεδρικός Ναύς,
ή Βασιλική τοΰ Άγίου Στε-ργίοι·,
τύ Σπίτι τίϋν τριών Βρεφοκόιμονν
λαί ή παλιά Ρωμαϊκή γέφυρα· Ά
πό τα μονσεΐα: τής τέχνης, τής
ίστορίας καί τής χεραμικής. "Επί
σης είναι πατηίδα τυΰ λατίνου ποι
ητή Βΐιρόν καί των Ριομαί.ον αΰ-
τοκρατόςοιν: Καροΰ, Καριανοΰ
καί Νουμεριανοϋ. Ό Καροΰ ήταν
δραστήηιος καί :ίχε πνεϋ}.ια διοι-
χητι,κό. Ό Καριανοΰ ήταν σκληρός
καί διεφβαρμένος. Τόν έσκόΐθ)-
σαν οί στρατιώτ€ς τού. Καί ό Νο·.
μεριαοΰ πού ήταν γιός τοΰ Κα¬
ροΰ, τον δολοίρόνΓ,σαν τόν ίδιο
χρόνο πού άνβηκε στά θίόνο. Τό
23. Τό προ>ί τής άλλης μέρας 24)
? ΰστεοα άπά τό πρόγει·μά μας ά-
Γ(·οΰ >.ά·.αμ? ενα συντομο γΰρο
στήν πόλι άναχωρή0αμ: γιά τή με
γάλη λοιταόπολι τής Γαλλίας, τή
Νίκαια. Ή διαδρομή ηταν «ντυ-
πα>σιακή μέ τίς φυσ*κές έναλλαγές
καί τα ήρεμα τοπία. Διαοχίζοντας
τόν απάνω δοόμο τής ,-τ,όλεοος Μπ?
ζιέ πού όδηγεΐ πρός την πόλι
"Αρλ.
( Σι·νχ:χίζεται)
Λουλούδια οτόν τάφο της
Πσρέχονται διευκρινίσεις γιά την
διαδοχική άσφάλιση των εργαζομένων
»♦♦♦♦♦♦♦♦»♦»♦♦♦♦♦♦'
Λαογραφικό Σμύρνης
ΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
Τού Δρος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Την έποχή έκβίνη, πού μαγ;ίρ: ] λήσιο (ντόπιο) κάρβουνο καί σέ
πιό καλή κιόλ.ας κουαλιτα (λοιο-
τητα) άπό 'φτό τό *^ενικό. Μά, έ-
τοΰτο τό γερλήσιο δέν ήφτανε γιά
μα και ^εσταμα ήγενου'ντοστε με
τή
.-ΐολύ κάρβουνο ήξοΐοευ
ού'ντανε σττή Σμύρνη. Τή μεγάλ'
αύτη πολιτεία τα θαλασσομάχικα
χιώτικα καίκια ήτανε έκ*ϊνα, πού
τηνέ τροφοδοτοΰσανε σέ κάρβονν
νο· Κι' αύτό τό ΐτίρνανιε άπό διά
φορα μακρινά μέρη·
Δέ μποοοϋμε ώστόσο νά ποΰμ·;,
πώς στή Σμύρνη δέν είχε καί γερ
άλάκερη τή Σμύρνη καί τα πολι
τισμένα τρογύρω τση χοχριά. Τό
>:άνανιε όρκϊμένοι Κουκλουτξαλή-
6εςι πού τό έλληνικώτατο χωριό
τίος ό Κοιικλουτζάς ήβρισκού'ντα
νέ δ χιλιόμ«τρα άπό τή Σαΰρνη.
ΤΟ ΚΟΥΚΛΟΥΤΖΑΛΗΔΙΚΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ
Οί Κουτοουράδες
Στήν άσφάλιση των μισθωτών
πού ε'χο',ν ΰπαχΐθή 'διαδοχιχώς σέ
πίοισσότερους τοΰ ενός άσφαλιστι
κ.ούς όργανισμούς άφορά καί ή
ΰπ' αριθ. 3886)1974 άπόψαση τού
α' τμ)'ιμοτος τοΰ Συμβο,ιΛίου τής
Έπικρατείας, μέ την οποίαν παρέ
χονται ένδιαφέρουσες διέυκρινί-
σενς των διατάξειον τού σχε.τι·/οϋ
ν.'δ- 4202)ΐ9τ!1.
Κατά την εννοια των διατάξε-
ων αύτώνΐ σημειώνεται στό σκε.'ΐτι
κύ τής άποφάσ:ως, πού άποσκο-
ποΰν στήν διατηρήση των δικαία)
μάτων έκ τής κοινωνικίής άσφολί-
σεο>ς σέ ςκρίπτοιση μεταβολής ά-
σο;αλιστικοΰ φορέως, τα πρόσωπα
τα ύπαχθέντα διαδοχικώς στήν ά
σφάλιση περισσοτέρων άπό ενα
άσφαλιστικόν οργανισμόν δέν υπο
χ-ρεοΰνται νά συνταξιοδοτηθοΰν ά
ποκλοειστικά επί τή βασ-1 των δια
τάξεων τού νομοθετικόν αΰτοϋ δι
ατάγματος. Δικαιοΰντα( άντί γι'
αύτό ν& έπιδιώξουν την αύτοτελή
συντα^ιοδότησή τους άπό τόν όρ
γανισαό κοινωνικήν άσφαλίσεως,
στόν όποίο β-μελιώνουν
λώς δικαίωμα
Άπό τα προαναφερόαενα, προ-
στίθεται, .ιαρρπεται δτι καί αν ά-
κόμη εχει απονεμηθή σΰντοξη άπό
ενα μόνον άσφαλιστικό όργανι-
<τιιό, σΰιΐφΜνα μέ τίς ανωτέρω δια τάξεις> κατόπιν οίτήσεως τοΰ σΐ!ν
ταξιοδοτουμένου, πού «Ιχε τυχόν
νομίσ;ΐ δτι θά πετύχαινε ετσι 6ελ
τίιοση τής σι·ντα|ιοδοτικής τού
καταστάσεως, «ούτος δύναται καί
μετά ?τ, την έκδοσιν τής σννταξι
οδοτικής άπΓ>φάσεως νά προβή είς
άνάκλησιν τής σχετικής αίτήσειος
τού καί νά ζητήση τόν άποχωρι-
σμόν τοΰ χρόνον τής παρ'
άσφαλιστικοΐς όργανισμοϊς άσ<ρα- λίσεο)·; αΰτοΰ καί την ύπ' αύτοΰ έξ ύπαρχής απονομήν συντάξεως «πί τή βάσ-ει μόνον τοΰ χρόνου τή αύτω άσφαλίσεώς τοι·, έξυπακσυο μένης έν τή περιπτώσει ταύτη τής υποχρεώσεως τοΰ ήβφαλισμένου είς επιστροφήν των τ(δη ?^γω έ- φαρμογής τής διαδοχικής άσφαλί σ?ως επί πλέον ύπ' αυτού είσπρα τή χ(χριτο)μέντι περιγρα,ίρι αέ τόν ερ·'·»τα ."ΐάνω στή συμποσια νι'ι μεθη. Νά ή σκηνή ποί> παρα-
καλεϊ ό Πάν τόν Βάκχο:
Κάν·ε μου, Βάκχε, τό χατίρι
Κι' έγώ.. θαρθώ στό πανη/γύρι
πον σουχονν στοιόσει τα παιδία
Νΰιιο^ες -/αί δράκοι κ' έγγονό σαχ.
'Σ' άλλον; πάλι θανμά<τιυι·: > Μά διοσε μου κι' εμέ την αδεία
σάν
έναν
στίχονς τραγοιιδεΐ σάν άλλος Εϋ-
ριπίοης ή Αίσχύλος
Τα «Νι-κητήρια»
τόν Κωνσταντόπουλ.ο
ολ' τούς Λξιάλ.ογο<·ς ποιη/τές μας. Καί είναι άπ' τούς ωραιοτέρους Ο- μνοΛ·ς πού γρά<ρττ}καν καί γιά τί γ Σέρρε; μας. Λ Τό τελενταϊο τού εργο είναι τ' άξιο&ανμαστα «θρακικά νια» (Ό τρύγος τοΰ Σκοπόν — Α' εκδοοη, Αθήναι 196-5, μέ 94 σελί&Γς, χαί Β' εκδοση, 1971, μέ 168 σελίδες). Στή δεύτερη εκδο ση .-τροσετέθηκαν κι άλλα ώοαϊα Ίστορικά ή λααγρα<ριχά καίζίογραφικοί πίναχες, ρμΛνενσμένο, άπ" τα έπΐΐσόΐδια των έ.τικολΐΛΗκών ποιημάτων τής νά σί·ο(ι> άθο»α έδώ χοπάδκχ,
τούς τραγοπύδαρους Σατύοους,
π' όσμίζοον δλο ποδογύρονς,
νά κυλιστοΰν.; μιά ντ-χτιά
μ?σ' στών ννμφών σου τα σκοντιά,
πού κάτασ.-τρα. λαμποκοποΰνε
κι' άνοο' άγόρια τνριιννοΰνε
(γλΐ"λό τυράννιο!.. π' ως κι' οί
γέροι :
θά θέλαν νάμποΐ'ν στό σεφίρι!)
άκακο βεβαία ξεννχτι
καί μόνο γιά *νιχ μεροννχτι,
δσο τοί'ς φτάνει νά τα σιάοοι,ν
καί πλάγι πλάϊ να κοι^εντιάσοΐ'ν.
Στό τοίτο στάσιμο ό θρακιώ-
της μας βάρδος στήνει τοελλό χο
ρό μέ πρόκληση κ' αίσθησκική πά
ρ&,ίΤθρά.
ΤΡΙΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ Σ
(Στό έπόμενο τό τέλος)
ΔΥΟ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ
ΤΟ ©ΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ
ΠΑΙΔΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΕΡΑΝΙΟΥ 7 — Τ.Τ. 402
Οί Κοΐ'κλοτϊαλΓ)6:ς αύτοι ή-
κατιχπιανον'ντοστε. μέ τϋ κάρ&ον-
νο, γιατί πιό δξ' ,άπτό χο>ριό τι»ς,
έκεϊ πτός τό "Ισικλάρι τό τονρκο
χό"»ρι, οϋλ' ή ,ιλαγιά ητανε γεμά-
τη πουρνάοια. Κι' αυτού, ήπαα!
νάνε κ' ήχτίξανε φοΰρνοι, ήκάβα
νέ μέσα τα κουτσοίρια των πονρ-
ναοιώνε κ' ήκάνανε καλ.ό κάρ€οι·
νο (').
Ξακουστοί άπύ 'φταί τσοί α,ονρ
νο - κ.αςβουνιάρηδοι ήτανε τό σνγ
γενολόϊ οί <Σάμιοι»^τοΰ άπτόπαρά ναμά τΐ'»ς ίτοΰτο ήτροινοΰ'ντοστε, πώς ήβαστούσιο; άπτό Τσιοϊγο. Κ' ήτανρ οίν.οι 6ρακ.ά'δες λίδέντη ί>οι^ ό Άλέ'/ος, Ευάγγελος, Κ<ό- οτας, Μανιόλης, Μενρλατς, Σιδε ρή,ς, Σταμάτης καί ΙΙαΰλος. Έ- ξόν πού ή,-τουλούσανε τό κάρβοννο αύτάς πρός στσοί έμπόρο^ ή-ιοΐ'λού σανΐ καί κοντσονρια γιά κάνιμο ά πτά πονρνάοκι, πού ήκόβανε έκεΐ στήν πλαγιά. Γιαταυτό, τσοί όνο- ματίζανε μέ τύ παοατσονκλι «Κου τσονράδες*. Μά κι' οί Σμυρνιοί λοοοϊδΓηικά τσοί όνοματίξανε ρο - καλύ;>. Κο'ντά λοι-
πόν στσοί λίγοι έτοΰτοι, ι% δνό
αύτά παρατσούχγια ήκολληθήκανε
καί σ' ονλθ| τσοί Κοιΐκλοτ'τζαλή
δες.
Τό κάρβοι>νο ήγενον'ντανε τόν
Αυγουστο. 'Ηξίκινούσανε άπτόν(
Κουκ,λουτζά ;ημ-εριί>ματα κατά τσί
π ε ντε ώρες. Οί αντροι, καβάλλα
στ' άλόγατα, ήπααίνανιε ό'μπρός,
>:' άποπίσω οί άρα'μπάδίς φορτω
μνοι μέ ουλα τα χρειαζονμίνα.
Σύνεργα γιά τή οοι·γιά, γκασμά
δες, μπαλτάδΐ·;. τσάπες, φτιάρια.
γκο·-ΐ6άδες, μαλάδες (μιστριά)
κτλ. Καλαθοΰνίς μέ φαγώσιμα,
νταμετξάνες μαΰρο μΛροίβικο κρα
σ, σταμνιά νερό γιά πιόσιμο- Ντέ"
ντες μέ τα σιδτρένια κο'ντάρια
τως γιά τόν ήλκι καί τόν άγέρα.
Ιν' ί.τειδής θά ν' ήκοιμού'ντοστε
ϊκεϊ μι^ - δνύ νΰχτες, κρε€άτια
σιδερένια βιδωτά, στρΐύιματοσκεπά
σαα'Τιχ κιχί ντοοβάδίς μέ τα ηοΰχα
τσή δοιΐγιάς. Στσοί ό.ρα'μ-πάδε:
ήκαθοΰ'ντοστε κι' οί γνναϊκες τοις
πού ή'ρχού'ντοστε κι' αΐτές νια
νά .ιεριποιτ)θοΰνΐ τσοί αντροι καί
νά βοηθή/ττοΐ'νε σέ δ,τι ή'μπορού-
σανε·
ΉτρΓΐβονσανε σιγά - σιγά για
τό Ισικλάρι, μέ κέφ, γιά τή δου
γιά αυτή καί μέ τραγούδι. Καί σέ
τρείς (όρες, πού άκόμης ήτανβ
ποωϊ, ήφτάνανε στή διαλεμένη το
ποθεσία μέ τα πολλά καί μεγάλα
πουονάρισ. Ή1:φορτώνανρ μάνι-
μάνι τα ππά,Ματα, κ' ίμίαθϋί-'ντο-
στε ,-ΐρώτα νά ((-αντ καί.ά. Ήρο.1
αΌΐσανε τύ γ.ονιάκ τίος, έ.τειδής εί
χε ποωϊνύ άγιάξι. Ήπίνανε μέ τό
ραχάτι τό τσιγάρο τίος. Κι' ιΐπέ
Γύΐά, ό'μπρός γιά τή δουγιά.
Άλ).θ| ήΗϊριζώ>ανε μέ την τσά
πά τα πουρνάρια καί τα κλαδείπχ-
νε γιά νά πομείνονν: τα κοντσοί'
ρια μέ τα χο'ντρα κλωνιά. Κι' ά λ
λοι ή-τοιμάζανε τσί πέτρες γιά τό
χτίσιμο τοΰ φοίνρνου, πού μέσ' αύ
τοΰ θά ν' ήβάιξανε τα κοιτσούρια
νά τα κάψουνε ?οαί νά γένοννε
κάρβοΐ'να. Μά, τό χτίσιμο τού
φοΰρνοΐ' καί τό .ταραγέμοισμά τον
μέ κοιτσούρια ήθ«λ>2 μεγάλη τέ-
χνη καί μαστοριά. Άκόμης καί τό
κάψιμο. Καί, γιά τή φασαρία οΰ^
λη αυτή, ήχρειαξού'οτοτε δ μέ 10
άνομάτοι, άναλοής μιέ τσί δυσκολί
ες πού ήπαρο^σιαζοΰ'ντοστε,. Και',
άναλοής μέ τό πόσο κάρβοννο ήθε
λανε νά κάνοι·νε, ήξαναΓρχού'ντο
στε σ»έ κά'μποσες μέρες κ' ήκάνα
νρ πάλι τα ίδια.
(*) Μδς τό ίστόοΐσ" ή Αίν.ατε
ρίνη Σαμίοΐ', ,-τού γ«ννήιθηκε στό
1Κ99 στόν Κοι-κλουτζά· Ό πατ;:-
ρας της Σταμάτης ήταν ττονρνο -
καρβοννιάρης καί ή ιδία πήγαινε
κιιί βοηθονσε στήν παραγιυγ») τοΰ
κάρίιοιινοι;, ποίι εκανρ ό πατέρας
της.
Δρ ΔΗΜ. Ι. ΛΡΧΙΓΕΝΗΣ
(Σννεχίζεται)
ΟΜΟΝΟΙΑ
Δώστε τα χέρια "Ελληνες
Τί ή διχόνοια εϊν' δολερή
Διχόνοιες μή Ζητάτε
Πατρ^δα^ θεμέλια οκάβει. .
Όλοτρόγυρα οί όχτρο'ι
Καραδοκοθν την ώρα
Τή γης νά κάνουνε μαδιάμ
Νά οβήοουν την ΕΛΛΑΔΑ...
'ΕΑεύβερη ή Πατρίδα μαο
'Ελεύθερη ή σκέψη
Μά πάνω άπ' όλα
Όμόνοια νά πρυτανέψει!!!
Άδέλφια ολοι εϊμαστε
Αύτό μή τό Εεχναμε!
"Αν σδελφό δέν άγαπαθ
Πώς αγαπάς τόν ζένο;
Σπέρνει ό Εένοο τή διχόνοια
Ττ> άλώνια μας θερίέει
ΚΓ είρωνεϋεται τή γνώση...
Περικλήδων άπογόνων!! !
ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗ ΕΝΩΣΙΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΓΕΝΙΚΗΣ
ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ
Ιΐςοσχαλοΰνται τα μέλη τής
Παμποντιακής Ενώσεως εις Τα¬
κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν την
13ην Απριλίου 1975 ημέραν Κυ¬
ριακήν καί ώραν 11 .-τ.μ. είς την
αίθουσαν ταίτης, όός Χαλκοκονδύ
λη 9.
ΘΕΜΑΤΑ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) Έκθεσις πεπραγμέτιον 1974
2) Τακτικάς Άπολονισμός
1974 καί προΰπολογισμός 1975.
3) Άνακοινώσεις.
4) Αρχαιρεσίαι.
Έν Αθήναις τή 3—4—1967
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ιωάννης Γ. Φ»στηρόπουΛος
Εκεϊνο τό πρωί Εύπνησα δύσθυ
μος.
— Τί άσχημος καιρός πού είναι
σήμερο, Μαρία! είπα στήν ύπηρέ-
τριά μου. Τί μερά έχουμε;
— Σήμερα είναι Ψυχοσάββστο.
:^ί άηάντησε ή γρηά μέ σοβαρό-
τπτα, άνοίγοντας συγχρόνωα τα
ποραθυρόωυλλα. Τέτοια μερά κι'
ή φύοι άκόμα εχει πένθος...
— Τότε λοιπόν, Ζήτω ή 2ωή,
Μαρία! φώναξα. "Αναψε τή θεο-
ι,όστρα, βάλε μπόλικα Εύλα κΓ έ-
τοίμασε ενα καλό γεΰμα. Μή λη-
ουονήισης νά φέρης άπ' την άπο-
θήκη καί μερικές μπουκάλες μ:
κρασί... Σήμερα έχω σκοπό νά κα-
λέσω τούς πιό τρελλούς μου φί-
λους γιά νά γλεντήοουμε...
— Σωπάστε, κύριε, σωπάστε,
μοϋ εΐπε ή άγαθή γυναϊκα. Μή λέ¬
η: τέτοια λόγια, γιατί μπορεϊ να
μάς βγοϋν σέ κακό. "Αλλωστε σή-
μρρα δέν - 6ά βρήτε φίλους, γισ.ϊ
καβένας τους θδχη κΓ άπό ενα
ποθαμένο νά επισκεφθή οτό νε·
κροταφεϊο... "Αν Εέρατε δμως...
— Τί Μαρία;
— "Α δέν είναι τίποτε. Θυμή·
Οηκα μιά παληό ίστορία τοϋ Ψυχο·
οά66ατου, πού στρΐφογυρί^ει άκό¬
μα μέσ" τό μυαλό μου καί πού
στή θύμηοί της μέ πιάνει τρεμοϋ-
λα...
— "Ελα, Μαρία, κάθησε καί πές
μου την, εΐμαι πολύ περϊεργος νά
τιϊν άκούσω...
Ή Μαρία κάθησε τότε έμπρό^
ότε τϋάκι κι' αρχισε νά μοϋ λέη,
κοΕώς προσπαθοϋσε ν1 άνάψη τι-)
φωτία:
— Πέρασαν άπό τότε
χρόνια απάνω - κάτω... "Ημουν
τότε ύπηρετριο, όπως κα'ι τώρα
σ' ενα άντρόγυνο.
• Έμεινα οτό σπίτι τους δυόμι-
χρόνια. Στήν άρχή οί κύριο.
μου περνοϋσαν εΰτυχισμένα,
«ραίνονταν, άλλά έπειτα δρχισαν να
γκρινιά2ουν.
»'Εγώ, φυσικά, δέν άνακατευ6-
μουν στά οίκογενειακά τους γιατί
δέν είχα κανένα δικαίωμα. "Ακου-
όμως τίς φιλονεικίες τους κι"
όοκίζομαι στό Θεό, πώς μοΰ ζέ
σχιίαν την καρδιά μέ τα βαρεα
λογια, πού άλλα2αν.
• Ή κυρία ήταν ώραία, πολύ ώ¬
ραία μάλιστα. Ό κύριος πάλι ήταν
καλάς, άλλά μελαγχολικός. Άγυ-
Γ.οΰσε πολύ την κυρία, πού την
εϊχε πάρει άπό έρωτα, καί δέν
εγνώρισε στόν κόσμο αλλη χαρά
άπ' αυτή.
■Μιά μερά
κοιμηθή
οτήν
|Οθ)
πέοει άπό νωρίς νά
σα ένα έλαφρό χτύπημα
Εώπορτα. ·
•Μή μπορώντας νά
νιιχτερινή αύτη έπίοκεψι
άνοίζω, Θεέ μου! Είδα ΤΑ""
πληκτη νά στέκη μπροστα μο
δ.ος ό κϋριοςΙ
.Είχε γίνει άγνώριοτος μέθ(]
ένα τόσο μικρά διάστημα Κα·
μάτ.α τού ήταν Ζωγραφ^^*
λθπη. Τα χαρακτηριστικά
άλλοιωθή όλότελα...
τού
-Καθόταν έκετ στά
πόρτας καί δέν τολμοϋοε
Χ.ωρήση. Στό χέρι τού ε,δ0
είχον
Της
προ.
μπουκέτο
κου.
νωρίς
πώ.
στήν
κρατάη ενα ώραιότατο
άπό άσπρες μαργαρίτες.
»- Είναι έδώ ή κυρία; μί> .
τησε μέ φωνή τρεμουλιαστή.
»- Μάλιστα κύριε, τοΰ όπάντη.
σα. Άλλ" άπόψε ήταν πολύ
ρασμένη κΓ έπεσε άπό
κοιμηθή...
»- Ά άφοΰ κοιμαται, τόοο -ό
καλύτερο!
»Καί πατώντας οτίς μάτες τ-
ποδιών τού, μπήκε μέσα.
• Ήμουν πολύ συγκινημένη, πο^
έβλεπα τόν κύριο νά
στό σπίτι κοί δέν ήζερα τί νά
«— Κοιμαται πάντα
καμάρα; μέ ρώτηοε.
»— Μάλιστα, τοΰ άποκρίθηκα.
•Προχώρησε τότε σιγά - οιγό
πρός τό βάθος τοϋ σπιτιοϋ
ήταν ή κρεββατοκάμαρα τής
καί, καθώς πληοίαζε, είδα πώς
εϊχε γίνει άσπρος σάν τό πανί
έτρεμ·ε.
»"Οταν έφταοε στό κατώφλι,
σήκωσε τό χέρι κοί μέ ρώτηοε
πάλι:
»— Κοιμαται;
»— Ναί, τοΰ έγνεψα μέ τό κ;·
φάλι.
•Τότε, όρθός μπρός στήν πόρ-
τα, σήκωσε τή βαρεία κουρτινα
κα'ι στόθηκε έκεϊ χωρίς νά βγάλη
λέξι άπό τό στόμα τού, κυττά&ν-
ταο. τό κρεββάτι όπου κοιμόταν ή
οπου
κυρί-
ΒΙΒΛΙΑ ΠΑ ΔΩΡΑ
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ:
Τα ταΕιδιωτικά:
-ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ, κρατικό βραβεϊο 1971
140 δρχ. 22 κεφάλαια 'Ελλάδα.
- ΕΥΡΩΠΑΊ ΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ, είκονογραφημένο,
9 κεφάλαια Ίοπανΐα κ.ά. χώρες 150 δρχ.
- ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, Ιταλία 11
κεφάλαια, 'Ελβ. Γερμ. Αυστρία, δεμένο 150 δρχ.
- ΚΥΠΡΟΣ — ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ- ΑΙΓΑΙΟ 200 σε¬
λίδες Κύπρος, Πόλη κ.ά. 100 δρχ.
"Ολα μέ καλλιτεχνικό έζώφυλλο
Τα άφηγηματικά:
- ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ — Ίωνικά
Διηγήματα 90 δρχ.
- ΒΟΥΒΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ, διηγήματα Ίωνίας, κατο-
χής, σύγχρονα κ.ά. 70 δρχ.
Στά μεγάλα κεντρικά βιβλιοπωλεϊα
έγινε μεταξύ τοος
ιιό ακηνή, μιά σκηνή φοβερή α-
γνοώ όμως γιά ποία αίτία. Ή κυ¬
ρία ήταν στά νεϋρα της, έβρισε
δγρια τόν κύριο καί στό τέλος
μέ τίς φωνές της τόν άνάγκαοε
νπ φύγη.
Πρίν φύγη όμως, ό φτωχός
μου κύριος γύρισε καί μ' ένα τόνο
γεμάτο ίκεσία, είπε στή σύΖυγό
τού, ότι ήταν πρόθυμος νά συμφι-
λ·ωθή μοΖί της καί νά Εεχάαη
τα πάντα.
Μά έκείνη περήφανη, όγέρωχη,
τοϋ άπάντησε:
- Οχι!... "Οχι!... Δέν σέ θέ-
λω πιά!... Δέν σ' άγαπώ! Φύγε!...
Ό κύριος μου τότε έοκυψε τό
κεφάλι τού κι' έφυγε περίλυπος.
"Από έκείνη την ήμέρα δέν Εανα-
φάνηκε πιά στό σπίτι...
» Έπειτα άπό λίγες μίέρες δμως
εϊδα μερικούς Εένους, πού ήρθον
οτό οπίτι καί μιλοΰσαν μέ την κυ·
ΓΪα για διαίύγιο!... Αυτή ή λέ£ι
ροϋκανε πολύ κακό, γιατί τούς
όγαποϋσα καί τους δυό...
»Τό διο^ύγιο ώστόσο δόθηκε κι'
έτσι έγώ έμεινα μέ την κυρία που
με: χρειαζόταν άκόμα κοντά της.
»Μιά μερά ώστόσο δέν βάστσ-
ξα κα'ι τή ρώτησα:
» —Ποϋ είναι ό κύριος;
Έκείνη τότε δρχισε νά γελάη
μ" ένα γέλιο παράζενο, πού δέν
μοϋ έκονε καθόλου καλή έντύπωσι
καί μοϋ είπε μέ αφελεία:
»— Τί τόν θέλεις; "Εφυγε γιά
πόντα! Δέν τόν άγαπώ πιά.
>·Κάθησα τότε μονόχη μου σέ
μιά γωνιά κι' έκλοψο, έκλαψα γιά
πολλήν ώρα...
» Ένα χρόνο σωοτό Ζήσαμε έτσι.
»Ή κυρία φαινόταν πώς δέν την
ένοιαίε κοθόλου γιά δ,τι είχε συμ¬
βή. Ήταν πάντα εϋθυμη, έβγαι-
ν- κάθε μερά περίπστο μέ τίς φί-
λες της κι' έδειχνε πώς τα είχε
ίεχάοει όλα...
Μιά θραδυά — ήταν Ψυχο'
οόββατο, σάν καί σήμερα — κατά
τίς ε ν νέ α ή ώρα, ένώ ή κυρία είχε
1
ή κυρία ποΰ τόσο πολύ π-
γάπησε καί πού τόσο πολύ τον
έκαμε νά υποφέρη.
»Τό χέρι τού οέ λίγο ξανοπε
σε καί πρίν φύγη, άφησε τ' «πρα
λουλούδια τού μπρός στό κατώφλι
τής πόρτας.
»Σέ λίγο άθόρυθα, όπως ειχε
έρθει, έφυγε, ψιθυρίΖοντάς μου
αύτά τα λόγια:
»— Μαρία, μή τής πής πώς τό-
βαλα έγώ έκεϊ...
»Τόν όλλο χρόνο Εαναήρθε την
Ιδία μερά, καθώς καί τα έπόμενα
χρόνια πού ακολουθήσαν.
•Πρόσεχε νδρχεται πάντα την
ώρα πού ή κυρίσ κοιμόταν. Πριν
δμως μπή, γιά νάναι σίγουρος
περίμενε νά τόν είδοποιήσω κατυ
οτό δρόμο, Έγώ τοϋ έκανα νόημα
καί τότε άνέβαινε μέ τό μπουκέτο
στό χέρι...
Έτσι ή κυρία ποτέ δέν τόν ;ί·
δέ, οϋτε καί ποτέ μέ ρώτησε ποίος
δφινε τα λευκά έκεϊνο λουλούδια·
μπρός στήν κρεββατοκάμαρα της.
Ίσως κα'ι νά τό μάντεψε, ποίος
Εέρει, καί δέν ήθελε νά φανερο-
θή σέ μενά.
»Έγώ δμως κατάλαβα γιατ' :
κύριος έρχόταν κάθε χρόνο την ι¬
δία μέρο τοϋ Ψυχοοοββάτου
γυναϊκα, πού άγαποϋσε, ήτον
θεμένη πιά γι' αυτόν, κι' ερΡ'Χνε
πε·
τό λουλούδια τού μπρός στό
κρε6-
6άτι της σάν νά τα έρριχνε επάνω
στόν τάφο της!...
ΒΟΓΙΑΤΖΗ
ΕΚΘΕΣΙΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ^
ΤΗΣ ΙΣΑΒΕΛΛΑΣ ΜΑΛθ-
ΒΡΟΤΒΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΝ'·*1-
ΣΟ.
Στήν μεσαία αϊθουσα τοΰ Π«·
ματικοϋ Κντρου «Παονασσός·"
γνωστή λογοτέχνις έκδότρια τι"
Περιοδικοΰ «Σμύρνα» θά ?κ('ίί"
την τελευταία της ξωγβίΜΡΐΧ1) ί?
γαοία.
Ώς γνωστόν ή κ. Μαλό6οοι*'
ϊ'λαιβον μέ^ος στήν Β' Διεβνί)
θέσιν Ζιογραφικής στήν
καί
Διεθνές
Χρινοΰν μετάλλιον «*
άξίος.
Ή έκθεσις θά πραγματοποιΐ
στά χρονικόν διάστημα
|£__-
4—β-
και ο
5)1975.
μ.μ.
•Οραι:
ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΒΑΤΑΝΟΥ-
ΚΎΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ
Χειρουργός - ΌδβντΙστΡ00
ΒΗΛΑΡΑ 4
Αγ. Κων) νού 'ΟιιΜ»*
ΤΗΛ. 528.503
Ο όνθρωπος — ό πολιτικάς — ό λογοτέχνης καί συγ¬
γραφεύς — ό Θράξ.
Τού κ. ΤΡΙΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ, Αντιπροέδρου της
■Ενώσεως Έλλήνων Λογοτεχνών» καί τής «Ίστορικής
καί Λαογραφικής Έταιρείας Σερρών — Μελενίκου».
Ε'
Ή κριτική ϋποδεχεται πιιντοΰ
μέ ένβοι·σια(τμό τα «Χικητήοια».
Κοα ό άλησμόνητο: κριτικ.ός Μι¬
χαήλ Ροΐδάς τονίζρ, στό «Βτ,μα»
(Αθηνών) τής 25ης Απριλίου
τού 1947: «Μέ τα «-Νικητήοιά»
τού ό κ. Κωνσταντόπονλο; άποκα-
λ«~εται ενας δόκιμος ποιητής, κ«
τέχει γεοά τό στίχο /αί τό μέτοο,
περιορίζ·:ται στήν οίισία ποΰ επι¬
βάλλη τό έθνιχό θεμα, ξεοανάει
τηαγοιδιστά άπό την άπολ.ύτρωση
των σκ>*ά<Ηυν, άπό την 5ίή παρεία τοϋ βτρατοΐ·, άπό τό λα ϊκό συναγεομό, προχονοίί στήν γ- ξύμνηση των ήρώων κ αί καταλή¬ γη στό πανα θρο>πινο
Λοΰ είνε χαρακτηρίσηικύ τής Έλ
ληνικής φυλής, στό τραγούδι τοΰ
•νειοργον καί στά εογα τής Είρή-
νης πού έξασφαλίξοΐ'ν την πραγμα
Τΐκή ελευθερία».
Ή ποιητική τούτη συλλογή άο-
χίξε, μέ τούς στίχους (ά/τμα Α) :
«Λαμπρομετοπη πράβαλες,
& πολΰφεγγ' ημέρα,
των Σερρών άνκαλιάζοντας
τόν καινουργιον α,ΐιθέρα...
Μέσ' τό φέγγος σου πλέκεται
ίιωμός άχραντος τώρα
των άνδρτίιον ποΰ πέσανε
γιά σέ, πόλη καί χώρ«».
«Χαϊρ' ώ αύγή θεογεννητη,
χρυσαυγή!.· ροδοχέρα!..
μέίΐ' τόν κόσμο δέ χάραξε
σάν καί σιν· όίλλ' ήιμέοα!..
*Ω!... ποτέ δέν έράδισαν
οί ούρανοί σάν καί τώρα,
πουλιών Λσμα δέν λάλησε
πιό γλυκά μέσ' τή χώρα.
Κάμπος δέν έστολίστηκ.ε
μ' ώμοριρές πιό περίσσίς...
χαρές ίίμοιες δέν ψάλανε
γλνκατράγο-δες βρύσεως».
ιΚαί ό Μιχ. Ροδά; συνεχίξει
την κριτική τού:
«Λυρική οαψ«»δία, ΰψηλή ποίη-
σις, μέ άπομιμήσΐΐς άρχαίου χο¬
ρόν, καθώς καί τεχνοτροπία πού
θνμίξει τόν Κάλ6οι άλλά μέ άιδρή
δτ,ιιοτική γλ*ώσσα ποΰ συγκινεϊ 6α
θΰτατα. Ό κ. Κωνσταντόπουλος,
ονάμεσα στοΰς 1661 στίχους τού,
ε'χ·ϊΐ καί άρκετές ώοαιότατες σύν-
θετες λέξεις, οχι βεβαία έξεζτντη
μένες,, άλλά. νλα>σσοπλαστικά δημι
ουργημένες, οποις «τοαγοιδόχαρη
μοΰσα», «ψαλμονρίξουν», «χλωρό-
φονντες», «λαμπροχάραιγον δνει-
ρο» καί άλλες· Ή ι
πολ.ύΐιμης τοντης θρακικής σνλλο
γής. Τό 6ι6λίο αύτό είναι, ίκΐι»;
ι ό ίδιος ό ποιητής στάν έμ
μετρο πρόλογό τού, «τό κιννειον
άαμα> τού:
Τό «κν-κνειόν μας τώρ' άς πονμε
ΣΤΕΡΝΟ ΣΚαΠΟ καί πιά ξο-
<{λοΰμε. Κα'ι «σκοπιΊς καί τελικός στό- χος, σημπίόνπ ό Κιονσταν τόπου- λος στόν πρόλογό τού (δεύτροη εκ δοση), τοι σι·νθεματός μας ΰαήρ- ςε-ν ή διάσ<·»σις καί, ?1 δυνατόν, ή διαιώ'ιΐσις τή; ίδέας τής θρά- κης — τής άδίκως, άκρίτως κοί αδικαιολόγητος απολΓσθίίσης "ρά κης μας τοΰ έλλην ικωτέρου ΐσιος ταν,ιιατος τοθ Μετα6*!ΐαντινυϋ Έλ ληνισμοί1». Είναι δέ τό εΓ.>γο τού τουτο, ό¬
πως καί τα «Νικητήριά» τοι·, άξι
λογη έβνική προσφοοά. Ή λαογρο
φική τού άξία είναι μεγάλη. "Ενα
τής θρακικής λαογραφί
άς. Κ' ενα αιιοος-ο λογοτεχνικό
δημιονργττια.
Σέ άλλη ΐύικαιςιίιχ θά κάνονμε
την πλήρη κςιτική άνάλνση τοΰ
θαυμάσιον αυτού ποιη,τικοθ έργον.
Τώρα δέν μά; τό έπιτρποΐΛ' οΰτε
ό χίάρος, όντε ό χρόνος. θά πα-
ροιχκάσουμε έδώ, στά πΐταχΐά,
«',νο μ·~ρικές είδυλλιακές άκύνες
Ίπό τό μακρόσνρτο τουτο ποιητι-
κό «σΰνθημα*.
'Εδώ τραγουδ"ί ό Κοίνσταντό-
τουλος, ό βάρδος τής θοάκης
ιιας, την καθιεριο,μέντ) τελετή τοΰ
τρΰγου στήν άγαπηιμένη τού γενέ-
θλια γή, στό Σκοπό τής Άνατο-
λικής θράκης, ποΰ είναι ή γενέ-
τειρα καί τής μητέρας τού γράφον
Τό 'Ελληνικο Άστυνομικό Μυ9*σιό?ϊΐριΐ
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
Τής ΑΥΡΑ2 Κ. ΔΡΟΣΟΥ
των Σεςρόίν '^ίνε μιά άςτορμή γι
οτί δίνει την εΐΐκαιρία νά κάμη ό
ποιητή; τόν κύκλο τής Έλληνικής
ίστορίας άπό τη αοχαιότερα χρό-
νια ώς τό 1913 καί ν ά έξυμνήση
την έλληνική άνδρεία καί άρ*τή.
Δέν είνε δηλαδή μιά λ^υρική ρα»|ΗΊ
δία μέ την στενή τοπικιστική ση-
μασία πού νά έξαντλεΐται τό ένδι
αφέρον καί ό στίχος νά επαν<ύ.αμ 6άνεται σέ ποάγιιατα γνί,κϊτά. Ό ποιητικός οϊατρος έκτείνΕται ώς τό Μαρα!9ώνα, στή Σ«.λαμίνα, ΰ- πενθυμίξε, τό «*Ίτε παϊδες 'Ελλή νων», στή Χακ,ιόνβκι καί ΛεϊΌ'.τρίΐ ώς τόν Γρανικύ >.(χί στά (.ιείθο»
τοΰ Γάγγη. Καί γι' (ΐΰτό μπ.ορεί
νά χαρακτηρίση κανείς «Πανελλή
νια Νικητήριά», ?νΐι σΐ( ι-χτιιγκά-
λιασμκ τού άρχκίου κ<ιί τού ν?ωτέ ρου Ελληνικόν κύσμιιυ μέ λάίίαρό τού την Ιδέίΐ τής ελευθερίας. Καί στό άσμα στ' ό ποιητή; •ψάλλει: «Στό ξανθό σοΐ1 ροί>όλΐ)μα
(Ιεγγοδόλτισ' ή πλάση!..
Λούξοντ'< άύλα όλας οτα κάθε τί, πετρα ή κλώνος... τοΰ ΙΙαγγαίοι; τ' <1κρόκορ<((ΐ, οί λογγιές τοΰ Στρινόνος, (τής Νιγρίτας τα ξάγναντα, των Ζιχνών όρθια ή ρά/»η, τού ίεροϋ Σ ιδηοόκαστρον οί αίματόόρίχτοι β'.άχοι!) τος. Μέσιχ σέ δώδεκα «στάσιιια->>
πϊριγράφει μέ τόση χαρή, μέ τό-
ση χαρή, μέ τόση ζωντάνια την
ΐλη σκηνοθεσία καΐ «κηνογραφία
τής Διονυσιακής τ·ϊλίτουργ!ας
ϊτήν πατρίδα τού-
Ν ά οί πρώτοι στίχοι άπό τόν
"ιιμετρο πρόλογό τον:
Τής θοάκης θέληοα νά ι)ιάλιι)
'όν Τρύγο!.. χρονικύ μεγά>.ο
ιίς στά θρακιώτικ' Άνβεστήρια
— χορονς, .παλαϊστρ>εςι πανηγν-
ραι—
χαί πρώτ' απ' δλ(χ, ώς πλιύ νιοποΰ
τ' άςχιθοακιώτη μ(ΐς Σκοαοΰ
Χά ι|'άλι·) καί νά τραγοΐ'οήβω,
γλυκά στίχς-ΰλια νά τρι>γήσ<ο στό ,-τατρικό μου έκεί τ' ά,απίλι (άφρίχγο το)ριχ... κ' ερμη άγέλη) μαία μέ τ'ς Αλλοΐ'ς τρυγητάδρς παλιοίις άομόζοντας Στό ποώτο στάσιμο Ιον) .τρριγοάίτει ό ποιητής μέ σκη νίκη μεγαλοπρεπεία τή σκηνοθε¬ σία τοΰ τονγητοΰ. Άρχίίχι τό τρα γοΰδι το^·: Βαβιά χαράμίχτα... 6αριά τρΐνθβολοϋν τ' άμάΕΐίχ, χηλάθια, 6οϋτες καί ληνοί δλα τον Βάκχοι- άντάξια. Άρχίζει ό Τρύγος!.. σνγκαιρο καί τ' ώρθρινό τρΐχγοΰδι —■6(ΐοοΰν τα τουμπελέκκχ— πάνι·> στ' άιιάΗι στριμωχτό τής
νε·ιύτη; τ' άγιο χνοϊ'δι,
μιχτιε'ς.·. άστροπελέκια!·.
Στή συνέχεια «ίθάνει στό τρν-
γο, ίΐπου μέ λυρική πάντιι διαθέση
δημιονργεϊ μιά (Ίτμύ(Κ|αιρα γνή
σκχ Διονυσιακή κ<χί Ιϊιικχική. Στό 5"ΐτερ» στάσιμο εϊσάγει σΐή Διονν ιιακή άτμόηο;αιρα τον τρ,υγητοϋ τούς Σάτι,ρονς, τόν Πάν«, τόν Ίάκ,χο καί τόν Όρ(Γε«. Συμπλη- (Σννέχεια έκ προηγούμενον) «Ό ΦρέιΖερ δέν μηοροϋσε νάρ- θει τότε. Συνεννοήθηκα μέ τόν παλιό μου ιρίλο νά στείλει κάποι ο, πού θά συνεργαίότανε μέ τή Ρούθ! Δέν ήτανε, βεβαία, γιατρός όλλά δέ θαβρισκε έμπόδια στή «θεραπεία» τοϋ Ρίτσαρντ!... Είπα οτή Ρούθ όίτι τόν ήΕερα καιρο μά θά Ζήλευε ό «γέρος» άν τοϋ μιλοϋοα γΓ αυτόν. Προθυμοπο'ή θΓ,κε νά μεσολαβήσει. Τα είπε τό οο όμορφα, πού ό Ρίτσαρντ τόν δέχτηκε χωρίς νά Ζητήσει τή γνώ- μη μου!» «Ό «γιατρός» κουβάλησε έν3 εύχαριστήριο γράμμσ, τοϋ «παλι- οϋ φίλου», στή Ρούθ. Τής τόν είχα συοττήσει κάποτε. Τόν σνμπάθησα άκούγοντας τίς «σνιι&ουλές», πού μοδδωσε μπρο- στά της! Τι,.-ΐική σ' όλα της, τοϋ άπάντησε άμέσως. ίΐταν ετοίμη νό τόν έξι·πηρετ·ϊί πάντα. Φτσικά ύπόγραψε... Τό γράμμα /ίΈΪνο, μα ξί μέ άλλ.α «στοιχτία» εναντίον της, μπήκαν στό «άρχείο τής έται ρίας». Ή γνήσια υπογραφή είναι άδιάψενστος μάρτυ^ας- "Αν καμ¬ μιά φοοά ή άστΐ'νομία...». Ξαφνικά ξέσπασε πάλι σέ γέλι α. Τό πνεΰμα τοΰ Κακοϋ καί τής Άνακτθησίας είναι ΰλοποιημένα μέ τή μορφή τής Κύν'θιας! θνμή- κοϊ— την κατάπληξ,η τής Ρούθ, δ ταν εί&Ξ πώς ήΗεοΐ πιό πολλά άπ' τό «γιατρό*! Τότε κατάλαδε ΰτι τό «δίπλωμά» τον ήτανϊ κάποιου άλλου! Την Τδια μερά μέ την «ά νακ.άλι-ψή» της, ήρθε ό <-καλός ([ί Ιος» στό Έδιμβοΰογο. Τής τηλε- φώνησε. Βιάστηκε νά τόν σνναν τήο"£ΐ. Νάμι^ε πώς ό θίός τής τόν οίτεΐν.-! θά τοΰ ταΛεγε δλα· Ό σοβαράς έκεϊνος δνθςιοπος θά τής ΰρισκιε διέςοδο!... Γΰρκτε μέ τή,ν άπόγνιυση στό ιρόσαχπο κι' όπίο<τδήποτ€ την ά- 'ωνία στήν ψυχή. 'Ετοίμασε μιά ικοή δαλίτσα κι' ε<ρυγε, άκολου ώντας τό πεπρο>μένο τη,ς.·. Τί
έγινε άνάμεσα στόν παλιό ά,στυνο
μικό καί την άτ^χη καπέλλα, δέν
εμαθα- ΤΗταν εΰκολο νά καταλά-
6ο>. Μπλοκαρισαένη άπ' δλα τα
μέρη, ΰποχώρησε! Μέσα σ' αυτή
την άνεμαθύελλα, πού την
ε[χ€ δίΐση τόν άδερίτό τ»>ς
τόν ίδΐο καιρό — ι· ι ά έπιτνχία.
Ό σέρ Ρίτσαρντ μ.ίγΓύτηκε «βτ'
τή ρητορική, της. Άνακάλυψϊ, σ'
αίτή την άσήμαντη νοσοκ^ια, τό
τής άγής της ψιχής!
Τής έδι,ΜΤε την άγάαη ίΤοΰ πατέρα
γιά την κόρη!.. "Αν κΓ ή Κύνθια
νά θίξει τόν όίμ^τρο ϊ-
γοϊσμό της, κητάλαβα. Ό σέρ Ρί
τσαοτ έκανε- σνγκριση... Μακρυά
άπ' τί; μικρότητες τής άλλης, μ,κ
λίγη προσπάθεκχ ή Ροΰθ, θά μπο
ροΰοΐ νά γίνει καλή σνντροφος
χαί βοηθός ενός έπιστή.μονα! Καί
μετάνοιοΜΤε ό σέρ Ρίτσαρντ... Μι
ά κι' ε-ίχε πέκι τόσο χαμηλ^. καί
6ρέ6ηκε εξω ά,ι' τόν κίκλο τοι·,
επρεπε νά διαλεξει αυτήν γιά γν-
ναίκα τοϋ γιοΰ τοο!·.· Ή αλλη δέ
Οάφευιγε κι' άς τον απειλούσα κά
θε τόσο. θάμεν-3 έριομένη τον γιά
ά χρύβει την ένοχή της στά ναρ-
κιοτικά! Νά κερδίσει ίίσα μ.ιοροΰ-
κ περισσότεοα μέχρι τό θάνατό
τού. νΙσως καί πρα άπ' αυτόν!...
Η Κύνθια σκΰλιαοε. "Εκανε πώς
δέν κ«.τά).α<)ε τίποτα. Τραβήχτη- κε στά καθήκοντα τή; «οΐκοδέσποι νας» καί ρίχτηκ,2 στό διάδασιμα! "Ή&ελε νά «μπεΐ» στήν έπιστήμη τον "Εντο^αρντ. Γιά ν' αποδείξει στό λόρδο πώς ήταν άξΐα νά «τα θεΐ" πλάϊ στό γιό τον, άν αύτάς τδ βελε!... Στά νεαοό άπατΐώνο φερν&ταν σάν κνρία τής άριστσκρατίας στόν οίκογενπακό γιατρό της. "Ητανε μικροτέρας της —στήιν ήλικία τής Ρούθ. Τόν συμδονλευε... Έκεϊνος πείστηκε δτι δέν ε[χε ίδέα τί γινό ταν€ γύρτο της- "Ενοιωσε την ά- νάγκη νά τής πεϊ την άλή'θαα. Τής μαρτύρησε πώς είχε άπό μιά θερινΑ] ·Αί1ηθ■ν·έ^ ίστορίες έκδρομή οτό Τοθ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ (Σινέχεια «κ προττνουμένου) Τό 1882 ίδρνθηκε. ν.αί ίαιτριχύ Κάθε χρόνο οί άρρ<ιχττοι ποϋ πηγαίνουν στήν Παναγία εί¬ ναι πρεισσότεροι άπό 50·000 καί ιΊ κατανάλωσις τού άγιάσματος — .τού άνέ6λησε τότε κάτω άπό τα δάχτυλα τής παιδούλας—ξεπερνύ τίς 42.000 λίτςίς την ήαέρα- Τό χιίλ.κινο άμοίίιι,μα τής Παναγίας πού βγίσκεται στό ΟάΘος τής με- ά).ης Βασιλική; κρύπτης είναι ά Στή 6άση τού γρά- λατινικά: —"Οοα Προνόμπις ΙΙοάξ Νά παρακαλής ίνπέρ μέ ναρκοτικά... Τό λάθος τοι; ή- τανε μεγάλο! Ή λέξη «ίμπιστο- σύνη» δΐαγράφτηκε γι' αυτόν! "ΕΛρεπε νά φύγει άπ' τόν πΰργο! 'Ωοτόσο, οί σνναντήσεις τού μέ την Κύνθια, πας<:^ηγήθηκΓχν άπ' δσους τούς έβλεπαν μαξί. Μά δέν είχε στΐχασία γι' αυτήν. Άοκεϊ, πού είχε ςτάσει στό σκοπό της. Ή τύχη καί πάλι τή βοήθηοε! (Συνεχίζεται) ημών Ειρήνη. "Οταν τ.Γλείι·*σε τύ προσκΰνηιΐα πήγΓτ'ί' γιά σ,αγητύ χαί υστερα στά μαγαζιά. Άγορά- σαμε ΙΙαναγίτσες γιά άνάμνηση χ.αί σι,νεχί'ζοντΓχς τύ ταξίόι ,μα; στή Τοιλούζη γιά ά ναψυκτικό. Ητανε άπόβρο^δο. Ή Τουλούζη είναι ώραία πόλνΐς. Την διασχί'ζει ό μεγάλος ποταμός Γχα ρόν .τού εχει μήκος 650 χλμ. καί χννεται στόν Άτλαντικό. Ή πό¬ λις πλαισιωΛ^ται μέ έπιβλη,τικά κτΐΓΐα, μέ περιποιτ)αέν« καταστή- ματα καί μέ δρόμον;. Κατ. 400.000· "Εχει Άρ παν€ϊΐιστήμιο, άκαί>η-
μία· Σχολές: φαρμπκευτικ.ής, 1α
ταικής καί κτηνοτροφικής. 'Ε.τί-
σης 6ιομτ;χανίες (μεταλλ.ονργίας,
χαρτοποιίας, ύφαντουργίας κτλ.).
Έκεΐ γεννήιθηκαν οί φημισμενοι
ανδρες, δπως: ό γλνπτης "Αντώ¬
νιος Μ·:ρσιέ .τού έαιλοτέχνΓ,σ; τό
Δαιμόνιο των Τεχνών (Γλόρια Βί
κτης). Βρίσκεται στή μ?γά).η θΰ
ο α τοΰ μο-.σ-Ε-ίον Λοΰ6ρου στό Πά
οίστ. 'Κιίσης ό νομομαθής Κου·
ϊ:-ς. Ό κοϊμωδιαγςάφος ΙΙαλα-
.ν_>άτ κιχί «λλοι... Ατ( ήνοντα; την
Τονλούζη καί δκχβχίξοντας κωμο-
πόλεις καϊ χο>ριά καθώ; καί την
πόλι Καρκασσόν δπου εχει
να προϊόντα (φοοϋτα, μέλι, μοΰ-
ουι, μάλ.λινα ύφάσματα καί δέρμα
τα) περάσαμε άπό μιά πα^,έμοοφη
δενδροστοιχία, δπου μέσα άπό τα
ανλλώματα των δένδρων τό ςρεγ-
γάρι έ'ρριχνε τί; άογνρίς τού
Γ;. Τί ϊϊκόνα μαγική!.·.
α-
Τ!
θαυμαστή σκηνογραφία!.. Τελικα,
στή Ναρμπόν νύχτα- "Ω
ρα 9 μ.μ. Απόστασις άπό τό Σάν
Σεμπαστιάν 500 χ?,-ΐ- Διανυχτί-
ρεύβαμε στό ^ενοδοχΐΐο Ντοράντε
στήν όδό Ίιι>άνου
πο τα παλαιότερα
·»ρ. Είνα( ά-
τής πόλεως.
Κτίστηκε τό 1€49 καί άνακαινίστη
·/■- τό 1964. Είχ: κεντοική θίομαν
<τη. "Εκαμε κοί ο. Σ' αντό τό νοδοχείο έμειναν κατά καιροΰς διάσνιχα πρύσοπα, δπο>; εγραφε
μιά πινακίδα δπον ήτ:χν κρεμαΓμέ
νη στήν είσοδο. Ή Ναρμ.τόν ή
Νοοδώνη μέ πλ. 12Ο-ΟΟΟ είναι
ποίοτ. τής περιφερείας Ωντ. "Ε-
χτι διϋλιστήρια, έλαιοτριβοϊιχ, 6α
ςκλοποιΐα καί γίνεται μεγάλ.η ά-
γορά κρασοΰ. Άπό τα άιξιοθέατα:
τί- κτίριο τής 'Αρχιεπΐσκοπής, τα
'Λνάκτορα, ό Καθεδρικός Ναύς,
ή Βασιλική τοΰ Άγίου Στε-ργίοι·,
τύ Σπίτι τίϋν τριών Βρεφοκόιμονν
λαί ή παλιά Ρωμαϊκή γέφυρα· Ά
πό τα μονσεΐα: τής τέχνης, τής
ίστορίας καί τής χεραμικής. "Επί
σης είναι πατηίδα τυΰ λατίνου ποι
ητή Βΐιρόν καί των Ριομαί.ον αΰ-
τοκρατόςοιν: Καροΰ, Καριανοΰ
καί Νουμεριανοϋ. Ό Καροΰ ήταν
δραστήηιος καί :ίχε πνεϋ}.ια διοι-
χητι,κό. Ό Καριανοΰ ήταν σκληρός
καί διεφβαρμένος. Τόν έσκόΐθ)-
σαν οί στρατιώτ€ς τού. Καί ό Νο·.
μεριαοΰ πού ήταν γιός τοΰ Κα¬
ροΰ, τον δολοίρόνΓ,σαν τόν ίδιο
χρόνο πού άνβηκε στά θίόνο. Τό
23. Τό προ>ί τής άλλης μέρας 24)
? ΰστεοα άπά τό πρόγει·μά μας ά-
Γ(·οΰ >.ά·.αμ? ενα συντομο γΰρο
στήν πόλι άναχωρή0αμ: γιά τή με
γάλη λοιταόπολι τής Γαλλίας, τή
Νίκαια. Ή διαδρομή ηταν «ντυ-
πα>σιακή μέ τίς φυσ*κές έναλλαγές
καί τα ήρεμα τοπία. Διαοχίζοντας
τόν απάνω δοόμο τής ,-τ,όλεοος Μπ?
ζιέ πού όδηγεΐ πρός την πόλι
"Αρλ.
( Σι·νχ:χίζεται)
Λουλούδια οτόν τάφο της
Πσρέχονται διευκρινίσεις γιά την
διαδοχική άσφάλιση των εργαζομένων
»♦♦♦♦♦♦♦♦»♦»♦♦♦♦♦♦'
Λαογραφικό Σμύρνης
ΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
Τού Δρος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Την έποχή έκβίνη, πού μαγ;ίρ: ] λήσιο (ντόπιο) κάρβουνο καί σέ
πιό καλή κιόλ.ας κουαλιτα (λοιο-
τητα) άπό 'φτό τό *^ενικό. Μά, έ-
τοΰτο τό γερλήσιο δέν ήφτανε γιά
μα και ^εσταμα ήγενου'ντοστε με
τή
.-ΐολύ κάρβουνο ήξοΐοευ
ού'ντανε σττή Σμύρνη. Τή μεγάλ'
αύτη πολιτεία τα θαλασσομάχικα
χιώτικα καίκια ήτανε έκ*ϊνα, πού
τηνέ τροφοδοτοΰσανε σέ κάρβονν
νο· Κι' αύτό τό ΐτίρνανιε άπό διά
φορα μακρινά μέρη·
Δέ μποοοϋμε ώστόσο νά ποΰμ·;,
πώς στή Σμύρνη δέν είχε καί γερ
άλάκερη τή Σμύρνη καί τα πολι
τισμένα τρογύρω τση χοχριά. Τό
>:άνανιε όρκϊμένοι Κουκλουτξαλή-
6εςι πού τό έλληνικώτατο χωριό
τίος ό Κοιικλουτζάς ήβρισκού'ντα
νέ δ χιλιόμ«τρα άπό τή Σαΰρνη.
ΤΟ ΚΟΥΚΛΟΥΤΖΑΛΗΔΙΚΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ
Οί Κουτοουράδες
Στήν άσφάλιση των μισθωτών
πού ε'χο',ν ΰπαχΐθή 'διαδοχιχώς σέ
πίοισσότερους τοΰ ενός άσφαλιστι
κ.ούς όργανισμούς άφορά καί ή
ΰπ' αριθ. 3886)1974 άπόψαση τού
α' τμ)'ιμοτος τοΰ Συμβο,ιΛίου τής
Έπικρατείας, μέ την οποίαν παρέ
χονται ένδιαφέρουσες διέυκρινί-
σενς των διατάξειον τού σχε.τι·/οϋ
ν.'δ- 4202)ΐ9τ!1.
Κατά την εννοια των διατάξε-
ων αύτώνΐ σημειώνεται στό σκε.'ΐτι
κύ τής άποφάσ:ως, πού άποσκο-
ποΰν στήν διατηρήση των δικαία)
μάτων έκ τής κοινωνικίής άσφολί-
σεο>ς σέ ςκρίπτοιση μεταβολής ά-
σο;αλιστικοΰ φορέως, τα πρόσωπα
τα ύπαχθέντα διαδοχικώς στήν ά
σφάλιση περισσοτέρων άπό ενα
άσφαλιστικόν οργανισμόν δέν υπο
χ-ρεοΰνται νά συνταξιοδοτηθοΰν ά
ποκλοειστικά επί τή βασ-1 των δια
τάξεων τού νομοθετικόν αΰτοϋ δι
ατάγματος. Δικαιοΰντα( άντί γι'
αύτό ν& έπιδιώξουν την αύτοτελή
συντα^ιοδότησή τους άπό τόν όρ
γανισαό κοινωνικήν άσφαλίσεως,
στόν όποίο β-μελιώνουν
λώς δικαίωμα
Άπό τα προαναφερόαενα, προ-
στίθεται, .ιαρρπεται δτι καί αν ά-
κόμη εχει απονεμηθή σΰντοξη άπό
ενα μόνον άσφαλιστικό όργανι-
<τιιό, σΰιΐφΜνα μέ τίς ανωτέρω δια τάξεις> κατόπιν οίτήσεως τοΰ σΐ!ν
ταξιοδοτουμένου, πού «Ιχε τυχόν
νομίσ;ΐ δτι θά πετύχαινε ετσι 6ελ
τίιοση τής σι·ντα|ιοδοτικής τού
καταστάσεως, «ούτος δύναται καί
μετά ?τ, την έκδοσιν τής σννταξι
οδοτικής άπΓ>φάσεως νά προβή είς
άνάκλησιν τής σχετικής αίτήσειος
τού καί νά ζητήση τόν άποχωρι-
σμόν τοΰ χρόνον τής παρ'
άσφαλιστικοΐς όργανισμοϊς άσ<ρα- λίσεο)·; αΰτοΰ καί την ύπ' αύτοΰ έξ ύπαρχής απονομήν συντάξεως «πί τή βάσ-ει μόνον τοΰ χρόνου τή αύτω άσφαλίσεώς τοι·, έξυπακσυο μένης έν τή περιπτώσει ταύτη τής υποχρεώσεως τοΰ ήβφαλισμένου είς επιστροφήν των τ(δη ?^γω έ- φαρμογής τής διαδοχικής άσφαλί σ?ως επί πλέον ύπ' αυτού είσπρα τή χ(χριτο)μέντι περιγρα,ίρι αέ τόν ερ·'·»τα ."ΐάνω στή συμποσια νι'ι μεθη. Νά ή σκηνή ποί> παρα-
καλεϊ ό Πάν τόν Βάκχο:
Κάν·ε μου, Βάκχε, τό χατίρι
Κι' έγώ.. θαρθώ στό πανη/γύρι
πον σουχονν στοιόσει τα παιδία
Νΰιιο^ες -/αί δράκοι κ' έγγονό σαχ.
'Σ' άλλον; πάλι θανμά<τιυι·: > Μά διοσε μου κι' εμέ την αδεία
σάν
έναν
στίχονς τραγοιιδεΐ σάν άλλος Εϋ-
ριπίοης ή Αίσχύλος
Τα «Νι-κητήρια»
τόν Κωνσταντόπουλ.ο
ολ' τούς Λξιάλ.ογο<·ς ποιη/τές μας. Καί είναι άπ' τούς ωραιοτέρους Ο- μνοΛ·ς πού γρά<ρττ}καν καί γιά τί γ Σέρρε; μας. Λ Τό τελενταϊο τού εργο είναι τ' άξιο&ανμαστα «θρακικά νια» (Ό τρύγος τοΰ Σκοπόν — Α' εκδοοη, Αθήναι 196-5, μέ 94 σελί&Γς, χαί Β' εκδοση, 1971, μέ 168 σελίδες). Στή δεύτερη εκδο ση .-τροσετέθηκαν κι άλλα ώοαϊα Ίστορικά ή λααγρα<ριχά καίζίογραφικοί πίναχες, ρμΛνενσμένο, άπ" τα έπΐΐσόΐδια των έ.τικολΐΛΗκών ποιημάτων τής νά σί·ο(ι> άθο»α έδώ χοπάδκχ,
τούς τραγοπύδαρους Σατύοους,
π' όσμίζοον δλο ποδογύρονς,
νά κυλιστοΰν.; μιά ντ-χτιά
μ?σ' στών ννμφών σου τα σκοντιά,
πού κάτασ.-τρα. λαμποκοποΰνε
κι' άνοο' άγόρια τνριιννοΰνε
(γλΐ"λό τυράννιο!.. π' ως κι' οί
γέροι :
θά θέλαν νάμποΐ'ν στό σεφίρι!)
άκακο βεβαία ξεννχτι
καί μόνο γιά *νιχ μεροννχτι,
δσο τοί'ς φτάνει νά τα σιάοοι,ν
καί πλάγι πλάϊ να κοι^εντιάσοΐ'ν.
Στό τοίτο στάσιμο ό θρακιώ-
της μας βάρδος στήνει τοελλό χο
ρό μέ πρόκληση κ' αίσθησκική πά
ρ&,ίΤθρά.
ΤΡΙΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ Σ
(Στό έπόμενο τό τέλος)
ΔΥΟ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ
ΤΟ ©ΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ
ΠΑΙΔΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΕΡΑΝΙΟΥ 7 — Τ.Τ. 402
Οί Κοΐ'κλοτϊαλΓ)6:ς αύτοι ή-
κατιχπιανον'ντοστε. μέ τϋ κάρ&ον-
νο, γιατί πιό δξ' ,άπτό χο>ριό τι»ς,
έκεϊ πτός τό "Ισικλάρι τό τονρκο
χό"»ρι, οϋλ' ή ,ιλαγιά ητανε γεμά-
τη πουρνάοια. Κι' αυτού, ήπαα!
νάνε κ' ήχτίξανε φοΰρνοι, ήκάβα
νέ μέσα τα κουτσοίρια των πονρ-
ναοιώνε κ' ήκάνανε καλ.ό κάρ€οι·
νο (').
Ξακουστοί άπύ 'φταί τσοί α,ονρ
νο - κ.αςβουνιάρηδοι ήτανε τό σνγ
γενολόϊ οί <Σάμιοι»^τοΰ άπτόπαρά ναμά τΐ'»ς ίτοΰτο ήτροινοΰ'ντοστε, πώς ήβαστούσιο; άπτό Τσιοϊγο. Κ' ήτανρ οίν.οι 6ρακ.ά'δες λίδέντη ί>οι^ ό Άλέ'/ος, Ευάγγελος, Κ<ό- οτας, Μανιόλης, Μενρλατς, Σιδε ρή,ς, Σταμάτης καί ΙΙαΰλος. Έ- ξόν πού ή,-τουλούσανε τό κάρβοννο αύτάς πρός στσοί έμπόρο^ ή-ιοΐ'λού σανΐ καί κοντσονρια γιά κάνιμο ά πτά πονρνάοκι, πού ήκόβανε έκεΐ στήν πλαγιά. Γιαταυτό, τσοί όνο- ματίζανε μέ τύ παοατσονκλι «Κου τσονράδες*. Μά κι' οί Σμυρνιοί λοοοϊδΓηικά τσοί όνοματίξανε ρο - καλύ;>. Κο'ντά λοι-
πόν στσοί λίγοι έτοΰτοι, ι% δνό
αύτά παρατσούχγια ήκολληθήκανε
καί σ' ονλθ| τσοί Κοιΐκλοτ'τζαλή
δες.
Τό κάρβοι>νο ήγενον'ντανε τόν
Αυγουστο. 'Ηξίκινούσανε άπτόν(
Κουκ,λουτζά ;ημ-εριί>ματα κατά τσί
π ε ντε ώρες. Οί αντροι, καβάλλα
στ' άλόγατα, ήπααίνανιε ό'μπρός,
>:' άποπίσω οί άρα'μπάδίς φορτω
μνοι μέ ουλα τα χρειαζονμίνα.
Σύνεργα γιά τή οοι·γιά, γκασμά
δες, μπαλτάδΐ·;. τσάπες, φτιάρια.
γκο·-ΐ6άδες, μαλάδες (μιστριά)
κτλ. Καλαθοΰνίς μέ φαγώσιμα,
νταμετξάνες μαΰρο μΛροίβικο κρα
σ, σταμνιά νερό γιά πιόσιμο- Ντέ"
ντες μέ τα σιδτρένια κο'ντάρια
τως γιά τόν ήλκι καί τόν άγέρα.
Ιν' ί.τειδής θά ν' ήκοιμού'ντοστε
ϊκεϊ μι^ - δνύ νΰχτες, κρε€άτια
σιδερένια βιδωτά, στρΐύιματοσκεπά
σαα'Τιχ κιχί ντοοβάδίς μέ τα ηοΰχα
τσή δοιΐγιάς. Στσοί ό.ρα'μ-πάδε:
ήκαθοΰ'ντοστε κι' οί γνναϊκες τοις
πού ή'ρχού'ντοστε κι' αΐτές νια
νά .ιεριποιτ)θοΰνΐ τσοί αντροι καί
νά βοηθή/ττοΐ'νε σέ δ,τι ή'μπορού-
σανε·
ΉτρΓΐβονσανε σιγά - σιγά για
τό Ισικλάρι, μέ κέφ, γιά τή δου
γιά αυτή καί μέ τραγούδι. Καί σέ
τρείς (όρες, πού άκόμης ήτανβ
ποωϊ, ήφτάνανε στή διαλεμένη το
ποθεσία μέ τα πολλά καί μεγάλα
πουονάρισ. Ή1:φορτώνανρ μάνι-
μάνι τα ππά,Ματα, κ' ίμίαθϋί-'ντο-
στε ,-ΐρώτα νά ((-αντ καί.ά. Ήρο.1
αΌΐσανε τύ γ.ονιάκ τίος, έ.τειδής εί
χε ποωϊνύ άγιάξι. Ήπίνανε μέ τό
ραχάτι τό τσιγάρο τίος. Κι' ιΐπέ
Γύΐά, ό'μπρός γιά τή δουγιά.
Άλ).θ| ήΗϊριζώ>ανε μέ την τσά
πά τα πουρνάρια καί τα κλαδείπχ-
νε γιά νά πομείνονν: τα κοντσοί'
ρια μέ τα χο'ντρα κλωνιά. Κι' ά λ
λοι ή-τοιμάζανε τσί πέτρες γιά τό
χτίσιμο τοΰ φοίνρνου, πού μέσ' αύ
τοΰ θά ν' ήβάιξανε τα κοιτσούρια
νά τα κάψουνε ?οαί νά γένοννε
κάρβοΐ'να. Μά, τό χτίσιμο τού
φοΰρνοΐ' καί τό .ταραγέμοισμά τον
μέ κοιτσούρια ήθ«λ>2 μεγάλη τέ-
χνη καί μαστοριά. Άκόμης καί τό
κάψιμο. Καί, γιά τή φασαρία οΰ^
λη αυτή, ήχρειαξού'οτοτε δ μέ 10
άνομάτοι, άναλοής μιέ τσί δυσκολί
ες πού ήπαρο^σιαζοΰ'ντοστε,. Και',
άναλοής μέ τό πόσο κάρβοννο ήθε
λανε νά κάνοι·νε, ήξαναΓρχού'ντο
στε σ»έ κά'μποσες μέρες κ' ήκάνα
νρ πάλι τα ίδια.
(*) Μδς τό ίστόοΐσ" ή Αίν.ατε
ρίνη Σαμίοΐ', ,-τού γ«ννήιθηκε στό
1Κ99 στόν Κοι-κλουτζά· Ό πατ;:-
ρας της Σταμάτης ήταν ττονρνο -
καρβοννιάρης καί ή ιδία πήγαινε
κιιί βοηθονσε στήν παραγιυγ») τοΰ
κάρίιοιινοι;, ποίι εκανρ ό πατέρας
της.
Δρ ΔΗΜ. Ι. ΛΡΧΙΓΕΝΗΣ
(Σννεχίζεται)
ΟΜΟΝΟΙΑ
Δώστε τα χέρια "Ελληνες
Τί ή διχόνοια εϊν' δολερή
Διχόνοιες μή Ζητάτε
Πατρ^δα^ θεμέλια οκάβει. .
Όλοτρόγυρα οί όχτρο'ι
Καραδοκοθν την ώρα
Τή γης νά κάνουνε μαδιάμ
Νά οβήοουν την ΕΛΛΑΔΑ...
'ΕΑεύβερη ή Πατρίδα μαο
'Ελεύθερη ή σκέψη
Μά πάνω άπ' όλα
Όμόνοια νά πρυτανέψει!!!
Άδέλφια ολοι εϊμαστε
Αύτό μή τό Εεχναμε!
"Αν σδελφό δέν άγαπαθ
Πώς αγαπάς τόν ζένο;
Σπέρνει ό Εένοο τή διχόνοια
Ττ> άλώνια μας θερίέει
ΚΓ είρωνεϋεται τή γνώση...
Περικλήδων άπογόνων!! !
ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗ ΕΝΩΣΙΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΓΕΝΙΚΗΣ
ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ
Ιΐςοσχαλοΰνται τα μέλη τής
Παμποντιακής Ενώσεως εις Τα¬
κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν την
13ην Απριλίου 1975 ημέραν Κυ¬
ριακήν καί ώραν 11 .-τ.μ. είς την
αίθουσαν ταίτης, όός Χαλκοκονδύ
λη 9.
ΘΕΜΑΤΑ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) Έκθεσις πεπραγμέτιον 1974
2) Τακτικάς Άπολονισμός
1974 καί προΰπολογισμός 1975.
3) Άνακοινώσεις.
4) Αρχαιρεσίαι.
Έν Αθήναις τή 3—4—1967
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ιωάννης Γ. Φ»στηρόπουΛος
Εκεϊνο τό πρωί Εύπνησα δύσθυ
μος.
— Τί άσχημος καιρός πού είναι
σήμερο, Μαρία! είπα στήν ύπηρέ-
τριά μου. Τί μερά έχουμε;
— Σήμερα είναι Ψυχοσάββστο.
:^ί άηάντησε ή γρηά μέ σοβαρό-
τπτα, άνοίγοντας συγχρόνωα τα
ποραθυρόωυλλα. Τέτοια μερά κι'
ή φύοι άκόμα εχει πένθος...
— Τότε λοιπόν, Ζήτω ή 2ωή,
Μαρία! φώναξα. "Αναψε τή θεο-
ι,όστρα, βάλε μπόλικα Εύλα κΓ έ-
τοίμασε ενα καλό γεΰμα. Μή λη-
ουονήισης νά φέρης άπ' την άπο-
θήκη καί μερικές μπουκάλες μ:
κρασί... Σήμερα έχω σκοπό νά κα-
λέσω τούς πιό τρελλούς μου φί-
λους γιά νά γλεντήοουμε...
— Σωπάστε, κύριε, σωπάστε,
μοϋ εΐπε ή άγαθή γυναϊκα. Μή λέ¬
η: τέτοια λόγια, γιατί μπορεϊ να
μάς βγοϋν σέ κακό. "Αλλωστε σή-
μρρα δέν - 6ά βρήτε φίλους, γισ.ϊ
καβένας τους θδχη κΓ άπό ενα
ποθαμένο νά επισκεφθή οτό νε·
κροταφεϊο... "Αν Εέρατε δμως...
— Τί Μαρία;
— "Α δέν είναι τίποτε. Θυμή·
Οηκα μιά παληό ίστορία τοϋ Ψυχο·
οά66ατου, πού στρΐφογυρί^ει άκό¬
μα μέσ" τό μυαλό μου καί πού
στή θύμηοί της μέ πιάνει τρεμοϋ-
λα...
— "Ελα, Μαρία, κάθησε καί πές
μου την, εΐμαι πολύ περϊεργος νά
τιϊν άκούσω...
Ή Μαρία κάθησε τότε έμπρό^
ότε τϋάκι κι' αρχισε νά μοϋ λέη,
κοΕώς προσπαθοϋσε ν1 άνάψη τι-)
φωτία:
— Πέρασαν άπό τότε
χρόνια απάνω - κάτω... "Ημουν
τότε ύπηρετριο, όπως κα'ι τώρα
σ' ενα άντρόγυνο.
• Έμεινα οτό σπίτι τους δυόμι-
χρόνια. Στήν άρχή οί κύριο.
μου περνοϋσαν εΰτυχισμένα,
«ραίνονταν, άλλά έπειτα δρχισαν να
γκρινιά2ουν.
»'Εγώ, φυσικά, δέν άνακατευ6-
μουν στά οίκογενειακά τους γιατί
δέν είχα κανένα δικαίωμα. "Ακου-
όμως τίς φιλονεικίες τους κι"
όοκίζομαι στό Θεό, πώς μοΰ ζέ
σχιίαν την καρδιά μέ τα βαρεα
λογια, πού άλλα2αν.
• Ή κυρία ήταν ώραία, πολύ ώ¬
ραία μάλιστα. Ό κύριος πάλι ήταν
καλάς, άλλά μελαγχολικός. Άγυ-
Γ.οΰσε πολύ την κυρία, πού την
εϊχε πάρει άπό έρωτα, καί δέν
εγνώρισε στόν κόσμο αλλη χαρά
άπ' αυτή.
■Μιά μερά
κοιμηθή
οτήν
|Οθ)
πέοει άπό νωρίς νά
σα ένα έλαφρό χτύπημα
Εώπορτα. ·
•Μή μπορώντας νά
νιιχτερινή αύτη έπίοκεψι
άνοίζω, Θεέ μου! Είδα ΤΑ""
πληκτη νά στέκη μπροστα μο
δ.ος ό κϋριοςΙ
.Είχε γίνει άγνώριοτος μέθ(]
ένα τόσο μικρά διάστημα Κα·
μάτ.α τού ήταν Ζωγραφ^^*
λθπη. Τα χαρακτηριστικά
άλλοιωθή όλότελα...
τού
-Καθόταν έκετ στά
πόρτας καί δέν τολμοϋοε
Χ.ωρήση. Στό χέρι τού ε,δ0
είχον
Της
προ.
μπουκέτο
κου.
νωρίς
πώ.
στήν
κρατάη ενα ώραιότατο
άπό άσπρες μαργαρίτες.
»- Είναι έδώ ή κυρία; μί> .
τησε μέ φωνή τρεμουλιαστή.
»- Μάλιστα κύριε, τοΰ όπάντη.
σα. Άλλ" άπόψε ήταν πολύ
ρασμένη κΓ έπεσε άπό
κοιμηθή...
»- Ά άφοΰ κοιμαται, τόοο -ό
καλύτερο!
»Καί πατώντας οτίς μάτες τ-
ποδιών τού, μπήκε μέσα.
• Ήμουν πολύ συγκινημένη, πο^
έβλεπα τόν κύριο νά
στό σπίτι κοί δέν ήζερα τί νά
«— Κοιμαται πάντα
καμάρα; μέ ρώτηοε.
»— Μάλιστα, τοΰ άποκρίθηκα.
•Προχώρησε τότε σιγά - οιγό
πρός τό βάθος τοϋ σπιτιοϋ
ήταν ή κρεββατοκάμαρα τής
καί, καθώς πληοίαζε, είδα πώς
εϊχε γίνει άσπρος σάν τό πανί
έτρεμ·ε.
»"Οταν έφταοε στό κατώφλι,
σήκωσε τό χέρι κοί μέ ρώτηοε
πάλι:
»— Κοιμαται;
»— Ναί, τοΰ έγνεψα μέ τό κ;·
φάλι.
•Τότε, όρθός μπρός στήν πόρ-
τα, σήκωσε τή βαρεία κουρτινα
κα'ι στόθηκε έκεϊ χωρίς νά βγάλη
λέξι άπό τό στόμα τού, κυττά&ν-
ταο. τό κρεββάτι όπου κοιμόταν ή
οπου
κυρί-
ΒΙΒΛΙΑ ΠΑ ΔΩΡΑ
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ:
Τα ταΕιδιωτικά:
-ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ, κρατικό βραβεϊο 1971
140 δρχ. 22 κεφάλαια 'Ελλάδα.
- ΕΥΡΩΠΑΊ ΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ, είκονογραφημένο,
9 κεφάλαια Ίοπανΐα κ.ά. χώρες 150 δρχ.
- ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, Ιταλία 11
κεφάλαια, 'Ελβ. Γερμ. Αυστρία, δεμένο 150 δρχ.
- ΚΥΠΡΟΣ — ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ- ΑΙΓΑΙΟ 200 σε¬
λίδες Κύπρος, Πόλη κ.ά. 100 δρχ.
"Ολα μέ καλλιτεχνικό έζώφυλλο
Τα άφηγηματικά:
- ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ — Ίωνικά
Διηγήματα 90 δρχ.
- ΒΟΥΒΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ, διηγήματα Ίωνίας, κατο-
χής, σύγχρονα κ.ά. 70 δρχ.
Στά μεγάλα κεντρικά βιβλιοπωλεϊα
έγινε μεταξύ τοος
ιιό ακηνή, μιά σκηνή φοβερή α-
γνοώ όμως γιά ποία αίτία. Ή κυ¬
ρία ήταν στά νεϋρα της, έβρισε
δγρια τόν κύριο καί στό τέλος
μέ τίς φωνές της τόν άνάγκαοε
νπ φύγη.
Πρίν φύγη όμως, ό φτωχός
μου κύριος γύρισε καί μ' ένα τόνο
γεμάτο ίκεσία, είπε στή σύΖυγό
τού, ότι ήταν πρόθυμος νά συμφι-
λ·ωθή μοΖί της καί νά Εεχάαη
τα πάντα.
Μά έκείνη περήφανη, όγέρωχη,
τοϋ άπάντησε:
- Οχι!... "Οχι!... Δέν σέ θέ-
λω πιά!... Δέν σ' άγαπώ! Φύγε!...
Ό κύριος μου τότε έοκυψε τό
κεφάλι τού κι' έφυγε περίλυπος.
"Από έκείνη την ήμέρα δέν Εανα-
φάνηκε πιά στό σπίτι...
» Έπειτα άπό λίγες μίέρες δμως
εϊδα μερικούς Εένους, πού ήρθον
οτό οπίτι καί μιλοΰσαν μέ την κυ·
ΓΪα για διαίύγιο!... Αυτή ή λέ£ι
ροϋκανε πολύ κακό, γιατί τούς
όγαποϋσα καί τους δυό...
»Τό διο^ύγιο ώστόσο δόθηκε κι'
έτσι έγώ έμεινα μέ την κυρία που
με: χρειαζόταν άκόμα κοντά της.
»Μιά μερά ώστόσο δέν βάστσ-
ξα κα'ι τή ρώτησα:
» —Ποϋ είναι ό κύριος;
Έκείνη τότε δρχισε νά γελάη
μ" ένα γέλιο παράζενο, πού δέν
μοϋ έκονε καθόλου καλή έντύπωσι
καί μοϋ είπε μέ αφελεία:
»— Τί τόν θέλεις; "Εφυγε γιά
πόντα! Δέν τόν άγαπώ πιά.
>·Κάθησα τότε μονόχη μου σέ
μιά γωνιά κι' έκλοψο, έκλαψα γιά
πολλήν ώρα...
» Ένα χρόνο σωοτό Ζήσαμε έτσι.
»Ή κυρία φαινόταν πώς δέν την
ένοιαίε κοθόλου γιά δ,τι είχε συμ¬
βή. Ήταν πάντα εϋθυμη, έβγαι-
ν- κάθε μερά περίπστο μέ τίς φί-
λες της κι' έδειχνε πώς τα είχε
ίεχάοει όλα...
Μιά θραδυά — ήταν Ψυχο'
οόββατο, σάν καί σήμερα — κατά
τίς ε ν νέ α ή ώρα, ένώ ή κυρία είχε
1
ή κυρία ποΰ τόσο πολύ π-
γάπησε καί πού τόσο πολύ τον
έκαμε νά υποφέρη.
»Τό χέρι τού οέ λίγο ξανοπε
σε καί πρίν φύγη, άφησε τ' «πρα
λουλούδια τού μπρός στό κατώφλι
τής πόρτας.
»Σέ λίγο άθόρυθα, όπως ειχε
έρθει, έφυγε, ψιθυρίΖοντάς μου
αύτά τα λόγια:
»— Μαρία, μή τής πής πώς τό-
βαλα έγώ έκεϊ...
»Τόν όλλο χρόνο Εαναήρθε την
Ιδία μερά, καθώς καί τα έπόμενα
χρόνια πού ακολουθήσαν.
•Πρόσεχε νδρχεται πάντα την
ώρα πού ή κυρίσ κοιμόταν. Πριν
δμως μπή, γιά νάναι σίγουρος
περίμενε νά τόν είδοποιήσω κατυ
οτό δρόμο, Έγώ τοϋ έκανα νόημα
καί τότε άνέβαινε μέ τό μπουκέτο
στό χέρι...
Έτσι ή κυρία ποτέ δέν τόν ;ί·
δέ, οϋτε καί ποτέ μέ ρώτησε ποίος
δφινε τα λευκά έκεϊνο λουλούδια·
μπρός στήν κρεββατοκάμαρα της.
Ίσως κα'ι νά τό μάντεψε, ποίος
Εέρει, καί δέν ήθελε νά φανερο-
θή σέ μενά.
»Έγώ δμως κατάλαβα γιατ' :
κύριος έρχόταν κάθε χρόνο την ι¬
δία μέρο τοϋ Ψυχοοοββάτου
γυναϊκα, πού άγαποϋσε, ήτον
θεμένη πιά γι' αυτόν, κι' ερΡ'Χνε
πε·
τό λουλούδια τού μπρός στό
κρε6-
6άτι της σάν νά τα έρριχνε επάνω
στόν τάφο της!...
ΒΟΓΙΑΤΖΗ
ΕΚΘΕΣΙΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ^
ΤΗΣ ΙΣΑΒΕΛΛΑΣ ΜΑΛθ-
ΒΡΟΤΒΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΝ'·*1-
ΣΟ.
Στήν μεσαία αϊθουσα τοΰ Π«·
ματικοϋ Κντρου «Παονασσός·"
γνωστή λογοτέχνις έκδότρια τι"
Περιοδικοΰ «Σμύρνα» θά ?κ('ίί"
την τελευταία της ξωγβίΜΡΐΧ1) ί?
γαοία.
Ώς γνωστόν ή κ. Μαλό6οοι*'
ϊ'λαιβον μέ^ος στήν Β' Διεβνί)
θέσιν Ζιογραφικής στήν
καί
Διεθνές
Χρινοΰν μετάλλιον «*
άξίος.
Ή έκθεσις θά πραγματοποιΐ
στά χρονικόν διάστημα
|£__-
4—β-
και ο
5)1975.
μ.μ.
•Οραι:
ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΒΑΤΑΝΟΥ-
ΚΎΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ
Χειρουργός - ΌδβντΙστΡ00
ΒΗΛΑΡΑ 4
Αγ. Κων) νού 'ΟιιΜ»*
ΤΗΛ. 528.503
———-——^—■^^^^^ΒΒΗΙΗεΒεΐ
Κοινη πολιτικοοικονομική νρομμή
πρεπει να χαραξουν οί Ειΐρωπαίοι
Συνήλθε στίς ΒρυΕέλλες τό
Συμδούλιο Διευθύνσεως τής Μο-
ν·|:Ου Διασκέψεως των Έμπορο-
β,ομηχανικών Έπιμελητηρίων των
?α-ρών τής Ε.Ο.Κ. Άπό έλληνι-
κής πλευράς παραυρέθηκε ό γε-
,,κός διευθυντής τοβ Ε.Β.Ε. "Α-
ρρ.νών κ. Βασ. Τσιούνης. Κατά
την συνεδρίαση συ£ητήθηκαν τα
ούΥΧΡθνα οίκονομικά προβλήματσ
κιί οί τρόποι μεσοπροθέσμου επι¬
λύσεως των.
£ύυ<ρωνα μέ σχετική ανακοινοί Γη τού ΕΒΕΑ κατά την συνεδρία ογ. αυτή ύποστηρίχθηκαν τα έ- Η μόνη λύση ν' άντιμετωπισθή τ: μέλλον είναι ή ένότης τής Εύ¬ ρώπης καί ή άλληλεγγύη μεταΕύ Τ1;ν λαών της. Είναι καιρός, πλέ- Ον ν' άντιληφθούμε τούς έπερχο μ.-νους κινδύνους καί νά συγκρο- τηθοϋμε σέ ένα ένιαϊο σύνολο. Π,Γέπει νά ύπάρΕη ταυτότης άπό- ψεων οέ δλα τώ στρώμστα τής κοινωνικής καί οικονομικάς 2ωης μοα Επί τοΰ σημείου αυτού τα Ε Β.Ε. έχουν αύΕημένες ευθύνας. γιατί πρέπει, όχι μόνο ν άποκτά- οοον αύτά τα ϊδια κοινή εύρωπαϊ- κί, συνείδηση, άλλά πρέπει νά (,.οοντι'σουν, κυρίως, ώστε ή εύοω ρα κή συνείδηση νά 'έπικρατήση οί, ολες τίς τάΕεις, τίς οποίες έκ- προοωποϋν Οί Εύρωπαϊοι, παρ' όλες τίς έ- σαιτερικές καί έΕωτερικές δυσκο- λ:ί·ς τίς οποίες άντιμετωπίΖουν ουνεχώς, έχουν έπιτελέσει, έν τούτοις σημαντικά βήματα πρός την κατευθυνθή τής Ένωμένης Εύρώπης. Τα έπόμενα βήματα θά είναι, ϊσως. δυοκολώτερα άλλά 05 είναι οπωσδήποτε βήματα προό- Ιδου Οί δυσχέρειες, οί οποίες Οά Ι πρέπει ν' αντιμετωπισθούν, είναι ήδη γνωστές. Στήν προκειμένη Γιερίπτα>οη :
— Θά πρέπει ν" αύΕηθοϋν οί
έπενδύσεις γιά την έρευνα πρός
άνακάλυψη καί άξιοποίηση νέω/
πηγών ενεργείας, ώστε ή Ευρώπη
νά καταστή, κατά τό δυνατό, άν.:-
Εάρτητη.
— Θά πρέπει νά μεταβληθοϋν οί
διαφορετικές δισρθρώσεις των κρα-
τών καί νά προοαρμοσθοϋν σέ ένα
νέον ένιαίο σύνολο, συντονιϋόμί-
νο τέοο πρός τα μέρη, δσο καί
Γθός τό όλο αυτών. Ή άλλαγή
των διαρθρώσεων ενός κράτους 9α
π,ςέπει νά αρχίση όπό τούς δΐ3-
φόρους κυρίους τομείς αυτού, ώς
π.χ. δημόσιος τομεύς, τομεύς 6>ο-
μηχανίας κλπ. καί θά περατωθή
μόνο, έφ' όσον έχει έΕαντληθή
ε αί ό τελευταϊος τομεύς δραστη¬
ριότητος αύτοϋ. Βεβαίως, είναι
γνωστό ότι οί άπαιτούμενες διαδι-
κασίες είναι πολύπλοκες καί δύ-
σκολες, ή ίδέα όμως τής Ένωμέ-
νης Εύρώπης όΕίΖει κάθε άγώνα
καί κάθε θυσία.
— Θά πρέπει νά καλλιεργη-
6οϋν οί κάθε φύσεως προσωπικάς
έπαφές μεταξύ άντιπροσώπων κρα-
τών τής Εύρώπης.
— Θά πρέπει νά συΖητηθοΰν .<α'ι νό βρεθοϋν λύσεις γιά τα πολπ- κά καί οίκονομικά προβλήματα, τα όποία διέπουν τίς σχέσεις Εύρώ¬ πης καί ΗΓΊΑ. — Είναι, τέλος, άναγκαϊο οί Εύ¬ ρωπαϊοι νά χαράξουν μιά κοινη Γθλιτικοοικονομική γραμμή. Κατά την σύσκεψη συΖητήθηκε τί οχέδιο αποφάσεως, πού άφορά αιίς σχέσεις τής ΕΟΚ μέ τίς συν- δεδεμένες χώρες αυτής, 'Ελλάδα κοί Τουρκία. Ή έπιτγχία τής έλληνικής πλευ- ρας πρός άποδοχή τού σχεδίου ή ταν μεγίστη, γιατί όχι μόνο πέτυ- χε την όμόφωνη έπικύρωοη τοϋ δλου οχεδίου, άποτρέπουσα καθε άρνητική γιά τα συμφέροντά μος ρρότοση, άλλά καί γιατί πέτυχε νά διατηρηθή τό προνομιακό κι- θεστώς τής Ελλάδος καί στό μέλ- λΓν, άνεΕαρτήτως κάθε παράλλη- λης πολιτικής τής ΕΟΚ πρός τρί- τες χώρες. Συγκεκριμένα, πέτυχε ώστε νά γίνη δεκτή ή τροποποιη¬ θή, ότι: «Ή ΕΟΚ δύναται νά ίο- λιτεύεται καθ' οιονδήποτε τρόπον νομι'Ζει έναντι τρίτων κρατών, Οα πρέπει, όμως, νά διατηρούντος σι,- νεχώς είς τό ακέραιον ή συγκρι- τική άΕία των πλεονεκτημάτων τό ΟΓ.οϊα έχει σήμερον ή Χώρα μας, τόσο έναντι των τρίτων χωρών, όοων καί των χωρών τής Κοινής Άγοράς». Τέλος, άναγνώσθηκε πρός τα μέλη τοϋ Συμβουλίου έπιστολή — πρόσκληση τού προέδρου τού Ε ΒΕΑ κ. Χρ. Πανάγου, όπως ή φβι- νοπωρινή σύσκεψη τοϋ Συμβουλίου γίνη στήν Άθήνα, πρόταση την όποία άποδέχθηκαν όλοι μέ ϊν- θουσιασμό. "Ετσι άποφασίοθηχε ή προσεχής σύνοδος τοϋ Συμβου- λΐου Διευθύνσεως νά πραγματοποι¬ ηθή στίς 25.9.1975, στήν Άθήνχ Στή σύσκεψη παραυρέθηκε «αί πλήρης άντιπροσωπεία τής Κύ¬ πρου. Προηγουμένως, τό τουρκο- κιιπριακό μέλος της κ. Τανσίλ Φι- κρή εϊχε προσπαθήσει νά παρου¬ σιασθή σσν έκπρόσωπος τοϋ λεγο- μένου Τουρκοκυπριακοϋ κράτοος. Ή 'Ελληνική άντιπροσωπεία πέτυ¬ χε, κατόπιν πολλών προσπαθειών, ώστε αύτός νά γίνη δεκτός στήν αϊβουσα μόνο ώς μέλος τής νο- μίμου άντιπροσωπείας τής Κύ¬ πρου. [ΕΠΕΚΡΑΤΗΣΑΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ! ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΠΡΟΧΘΕΣΙΝΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΑΣ ΕΚΛΟΓΑΣ Οι περισσότεροι άπό τούς υπο- δειχθέντας όπό τα κόμματα της αντιπολιτεύσεως συνδυασμοί, επε¬ κράτησαν κστά τάς προχθεσινάς δημοτικάς καί κοινοτικάς εκλο¬ γάς είς ολόκληρον την χώραν. Ιδιαιτέρως δέ εξελέγησαν ώς δή μαρχοι καί πρόεδροι Κοινότητος, πολλοί άπό τοϋς ύποστηριχθέντας όπο τό ΚΚΕ έζωτερικοϋ καί άπό τό ΚΚΕ έσωτερικοϋ. Ή υποστη¬ ρίξη πρός αύτούς έΕεδηλώθη δη¬ μοσία όπό τα δύο δημοσιογραφι- κά οργανα των κομμάτων «Ρι2ο- οπαοτη» καϊ «Αύγή», ιδίως κατά Τ1'/ τελευταίαν έβδομάδα. Έν τίά μεταζύ, ή κυβέρνησις χθές, είς οπάντησιν δηλώσεων των άρχη- Υών των κομμάτων τής αντιπολι¬ τεύσεως — είς τάς οποίας ύπο- ι ότι άπό τα άποτελέ- °ματα των έκλογών τής Κυρο- "ρεπει νά συναχθοϋν πολιτι- ουμπεράσματα — ύπεγράμμι- οεν ότι τα άποτελέσματσ προήλ¬ θον άπό άφανές λαϊκόν μέτωπον, επεσήμανεν έπίσης ότι ή αντιπο¬ λίτευσις άκόμη καί πρό εβδομά¬ δος ηρνείτο ότι αί εκλογαί αύται ηί-'ποροϋσαν νά έχουν πολιτικόν Χ°ρακτήρα. Από τοϋς 26|4 Δήμους ολοκλή¬ ρου Τής Χώρα(- έΕελέγησαν δή- μοΡΧοι είς 146. Είς τούς ύπολοί- Πθυί 118 Δήμους αί εκλογαί θά έπανοληφθοϋν την προσέχη Κυρια "ήν. Ε|£: Αθήνας δήμαρχος έΕελέγη κ 'ω. Παπαθεοδώρου. Άπό τα Ιδλλα νόν μεγάλα άστικά κέντρα μό- Πάτρας έΕελέγη δήμαρ- *Ος. ό κ. Θεοδ. Άννινος. Είς εσοαλονίκην, Πειραια, Λάρισαν υ°είξ έκ των ύποψηφίων συνε- εντΡωοεν την άπαίτουμένην υπό '0υ νόμου πλειοψηφίαν. ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΝ ΣΧΟΛΙΟΝ σχέσει πρός τάς δηλώσεις 'ί οποίας έσπευσαν νά προ- επί των άποτελεσμάτων των έκλογών τα κόμματα αντιπολιτεύσεως, έκ κυβερνη- εις τ'κης πηγης διετυποϋτο τό ακό¬ λουθον σχόλιον : «Χάριν των άληθών συμφερόν- των τής τοπικής αυτοδιοικήσεως ή Κυβέρνησις έΕ άρχής απέκλει¬ σε την πολιτικοποίησίν των καί μέχρι τής διεΕαγωγής των παο;;- μεινεν επιδεικτικώς αδιάφορον. Ρητώς έπίσης Ύ| άΕιωματική αντι¬ πολίτευσις, άκόμη κοί πρό εβδο¬ μάδος, ηρνείτο ότι αί εκλογαί αύ¬ ται ημπορούσαν νά εχουν πολιτι¬ κόν χαρακτήρα. Είναι συνεπώς τό ολιγώτερον άνακόλουθος ή ο- ψιμος προσπαθεία συναγωγής πο¬ λιτικών ισυμπερασμάτων άπό τα άποτελέσματα, τα όποία μάλιοτα προήλθον άπό άφανές λαϊκόν ρέ- •Μεγαλυτέραν όμως σύγχυσιν ποοδίδει ή δήλωσις ενός έκ των άρχηγών τής αντιπολιτεύσεως, ό οποίος επιμένων νά άγνοή βασι¬ κάς αρχάς τής Δημοκρατίας φθά- νει είς τό σημείον νά συσχετίΖη άσχετα πράγματα — όπως είναι τό υπό συζήτησιν είς την Εθνι¬ κήν Αντιπροσωπείαν Σύνταγμα με τό νοικοκύρευμα των πόλεων καί των χωρίων. ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ Συμφώνακ: πρός παρεχομένΓς άπό κυβερνητικής πλευράς συμ- πληρωματικάς " διευκρινίσεις ή Κυβέρνησις άφησε καί τούς όπα- δούς της άδεσμεύτους διά να ψη- φίσουν τόν ύποψήφιον τής προ- τιμήσεώς των. Κστά συνέπειαν άπέφυγε οπωσδήποτε νό προσδω- οη πολιτικήν χροιάν είς τάς δημο¬ τικάς εκλογάς, τουτο δέ ωδήγησε κσϊ φίλους άκόμη τής Κυβερνή¬ σεως νό ψηφίσουν ελευθέριος πο5 σωπα μή συνδεόμενα μέ την Κυ¬ βέρνησιν Την θέσιν τής Κυβερνήσει είχεν έΕηγήσει πρό ημερών ό υ- πουργός των Εσωτερικήν κ. Κ. Στεφανόπουλος ό οποίος πάντως έπεσήμσνε την δημιουργίαν λα'- κςϋ μετώπου, υπό τύπον προειδο- ποιήσεως πρός τούς έκλογεϊς ναί όχι συατάσεως πρός τοΰς φίλουο τής Κυβερνήσεως. Κατά την εκτίμησιν των κυβερ- ντ-,ικών παραγόντων, ή σημειω- θείσσ είς τάς μεγάλας πόλεις ό- πικράτησις τού λα'ικοϋ μετώποϋ είναι φαινόμενον άνησυχητικόν Διότι δέν είναι δυνατόν νά έκν.- μηθή αυτήν την στιγμήν πού ημ¬ πορεί νά οδηγήση, κατά την έΕέ- λιΕιν των πολιτικών πραγμάτων τής χώρας. Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΙΣ Ο κ. Γ. ΓνΙΑΥΡΟΣ Ό άρχηγός τής ΕΚΝΔ κ. Γ. Μαύρος εδήλωσε τα έ£ης : «"Αν καί δέν ετέθη πολιτικόν 6έμσ είς τίς χθεσινές δημοτικάς καί κοινοτικές έκλογές, ό ελληνι¬ κάς λσός, έδωσε παντοϋ την πλει οψηφία στούς δημοκρατικούς συν δυασμούς. Τούτο άρκεϊ γιά νά ύ- ποχρεώση την Κυβέρνηση νά ί- £αγάγη τα άπαραίτητα συμπεράα- ματα. Ή περιστοσιακή πλειοψηφία πού επέτυχε στίς έκλογές τής: 17ης Νοεμβριού, πού έγιναν κα- τω άπό τίς γνωατές πολιτικές και ψυχολογικές συνθήκες, δέν έκ- φράΖει πλέον την θελήση τού έλ- λνικού καί δέν ημπορεί νά την χρησιμοποιή ή Κυθέρνηαη γιά την ιμήφιση Συντάγματος άπαρα- δέκτου στήν πλειοψηφία τού λαοΰ». Ο κ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Ό άρχηγός τοϋ ΠΑΣΟΚ κ Α. Παπανδρέου ύπεγράμμισε τα *- Εής: «Ή συντριπτική νίκη των δημο- κρατικών προοδευτικών δυνάμεων στίς δημοτικές έκλογές άποτελ·;ί άποφασιστική καμπή στήν πολιπ- κή έΕέλιΕη τής χώρας. ' Ο λαό-:, έκανε χθές αίσθητή την παρουσία τού άπ' άκρου σ' άκρο τής 'Ελλά- δας, κοί έθεσε έτσι στέρεα τα 9ε- μέλια τής πορείας πρός την πλή¬ ρη άποχουντοποίηση, την άδέ- σμευτη λαϊκή κυριαρχία καί την έθνική μας άνεΕαρτησία». ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ Ε^ΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΝΑΔΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α¬ ΠΟΣΤΟΛΗ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ- Α¬ φιχθη είς Αθήνας Καναδική έμ- πορική αποστόλη, προκειμένου νά έχη σειράν έπαφών διά την άνά- πτυΕΐν των έμπορικών σχέσεων Ελλάδος καί Καναδά. Κατά την επίσκεψιν τής άπο- στολής είς τα γραφεϊα τοϋ 'Εμπο- οικοθ 'Επιμελητηρίου Αθηνών, ό άρχηγός τής άποοτολής προσεκά¬ λεσε τόν πρόεδρο τοϋ ΕΒΕΑ, ό¬ πως ήγηθή Έλληνικής εμπορικάς άποσολής, ή όποία θά επισκεφθή τόν Καναδα, διά νά προωθήση νά Έλληνικά προϊόντα είς την περιο¬ χήν αύτην. ΠΡΟΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΟΜΑΤΟΠΟΛΤΟΥ. — Είς σύσκεψιν τής Πανελληνίου Ενώσεως Κονσερβοποιών, άπεφα σίσθη ό περιορισμός τής παραγω- γής τοματοπολτοΰ, διά τό 1975, κατά ποσοστόν 30%, έναντι τού ποοηγουμένου έτους. Ή απόφασις διά τόν περιορι¬ σμόν τής παραγωγής ελήφθη λό- Ο ΕΟΕΧ ύποβοη- Οεϊ την χειροτε- χνίαν Ηπείρου Τό είς Ίωάννινα έδρεϋον Π^- οάρτημα τού Έθνικοϋ Όργανισμοϋ Έλληνικής Χειροτεχνίας Ηπείρου καί Κερκύρας άνέπτυΕε, κατά το περασμένον έτος (1974), τάς α- κολούθους δραστηριότητος, είς ιύ Γλαίσια τού προγράμματος τοϋ όργανισμοϋ πρός άνάπτυΕιν τής ήπειρωτικής χειροτεχνίας καϊ λαϊ¬ κάς τέχνης: — Διά τού μηχανικοΰ έΕοπλι- σμοϋ αυτού έΕυπηρέτησε τα έρ- γαστήρια άργυροχοίας τής περ·ο- χής τού, τα όποϊα έπε£ειργάσθη- σαν ουνολικώς 1146 χιλιόγραμμα άργύρου διά την κατασκευήν κο- σμημάτων καί διαφόρων άργυρών άντικειμένων, άτομικής καί οίκιά- κης χρήσεως. — Ύπεβοήθησεν Ήπειρώτας χειροτέχνας είς έΕαγωγάς άργυ- ροχοϊκών καί μεταλλοπλαστικών Γτροϊόντων των πρός διαφόρους Εέ- νος χώρας. — Διηρεύνησε τάς προϋποθέσε.ς και εισηγηθή πρός την Διοίκησιν τού ΕΟΕΧ την χορήγησιν δανείων, συνολικοϋ ϋψους 2.483.000 δρο- χμών, είς 27 χειροτέχνας καί βιο- τέχνας, πρός ύποβοήθησιν τοϋ πα- ρογωγικοϋ έργου των έν γένει. — Εισηγηθή την χορήγησιν υπό τοϋ Όργανισμοϋ Χειροτεχνίας 48 ύποτροφιών πρός εκπαίδευσιν ίσα- ρίθμων όγρετίδων διαφόρων περιο- χών τής Ηπείρου είς είδικάς σχο- λάς χειροτεχνίας τοΰ έσωτερικοϋ. ΈΕ άλλου, κατά τό έτος 197·^, τό μόνιμον έκθετήριον τού άναφ;- ρομένου Παραρτήματος τοϋ Όργα- νσμοϋ Χειροτεχνίας έπεσκέφθησο/ 5.900 άτομα, μεταΕύ δέ αυτώ/ καϊ άρκετοί Εένοι, πάντες δέ έΕ'·ι- πηρετήθησαν επί έμπορικών ένδια- (ΤΓρόντων των διά την πααργωγήν τής ήπειρωτικής χειροτεχνίας. Η ΣΤΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΤ ΔΗΜΟ- ΣΙΟΤ ΣΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΗΣ "ΟΣΕΑΝΙΚ» Τό ύπους>γ;ϊο Βιομηχανίας, σέ
άνακοίνιοσή τού, άναφέρει ίίτι τα
ποσοστά συμμετοχής τού Δημοσίου
στά κα&αρά κέρδη τής «Όσεάνικ»
είναι ύψηλότερα άχό έχεϊνα τής
νοοβηγικης Κυ6εονή<τεο)ς γιά τα πετρέλαια τής Β. θαλάσσης — 65%—80% και 40,1% — 57,8% ήντίστοιχα. "Ηδη, τό Κοινοόού- γω των δυσμενών συνθηκων αί ο¬ ποίαι έπικρατοϋν είς την διεθνή αγοράν καί τής συνεχιΖομένης οί- κονομικής ύφέσεως. ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΕΪΑΓΩΓΩΝ ΤΗ- ΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΥΛΙΚΟτ'. — Συμφώνως πρός απόφασιν τής Νομισματικής Έπιτροπής, ύπήχθη σαν είς τάς διπτάΕεις των είοι- κών έπιτοκίων τής 1574)70 απο¬ φάσεως τής ΝΈ. τα έΕαγόμενα ειδή υπό τής έταιρείας παραγω¬ γής τηλεπικοινωνιακοϋ ύλικοϋ Σή μενς Τηλεβιομηχανική Α.Ε. Συγκεκριμένως, ενεκρίθη ή έ- πιστροφή είς την έταιρείον τής διαφοράς τόκων διά τάς πραγμα¬ τοποιηθείσας έΕαγωγάς τηλεπικ-,ι- νωνιακοϋ ύλικοϋ των έτών 1972 καί 1973, ώς καί διά τάς άπό 1. 1.74 πραγματοποιουμένας έΕαγ;.)- γάς, έφ' όσον πληροϋνται αί προϋ ποθέσεις τής 1574)70 αποφάσε¬ ως τής ΝΈ. (τό προϊό/-α νά ϊ- χουν ποσοστόν βασικής προστιθε¬ μένης άΕίας ύπερβαϊνον τό 25% τοϋ συνολικού κόστους παραγαΐ- Γ,ς των). Ο ΕΟΕΧ ΥΠΟΒΟΗΒΕΙ ΤΗΝ ΚΕΙΡΟΤΕΧιΙΙΑΝ ΑΟϋΕΚ^ΗΣΟΝ Κατά τό περασμένον έτος, τό ε·ς την Ρόδον έδρεϋον Παράρτη- ρα Δωδεκανήοων τοϋ Έθνικοϋ Όργανισμοϋ Έλληνικής Χειροιτ- χνίας, μεταΕύ αλλων, άνέπτυΕε καί τάς άκολούθους δραστηριότη¬ τος, είς τα πλα»ια τού προγράμ- μιοτος τοϋ όργανισμοϋ πρός άνό- ητυΕιν τής δωδεκανησιακής χειρο¬ τεχνίας καί λαικής τέχνης: — Έχορήγησε 78 πιοτοποιηπ- κό ποιοτικοϋ έλέγχου πρός έΕα- γιογήν είς τό έΕωτερικόν χειροποι- ητων ταπήτων άΕίας 1.700.000 δραχμών. — Διηρεύνηαε τάς προϋποθί- οεις καί είοηγήθη πρός την Διοί¬ κησιν τού ΕΟΕΧ την χορήγησιν δπνείων συνολικοϋ ϋψους 2.039. 257 δραχμών, είς Δωδεκανησίους χειροτέχνας καϊ βιοτέχνας, των ό- Γθίων τό έργον συντελεί, παρα- γωγικώς καί έμπορικώς, είς την άνάπτυΕιν τής τοπικής χειροτεχνί- ος. — Στελέχη τοΰ Παραρτήματος επεσκέφθησαν 70 βιοτεχνικά καί χειροτεχνικά έργαστήρισ τής περιο- χήο τού καί συνεζήτησαν τα άντι- μετωπιΖόμενα υπό των οίκείων πα- ρογωγών διάφορα προβλήματα κυ'ι έΓ'ϋσαν είς τούτους χρησίμους ό- δηγίας διά την τεχνικήν καί πο,ο- τ.κήν βελτίωσιν των προϊόντων των, ώς καΐ την εμπορικήν διάθ>
ςιν αυτών.
— ΈΕήτασεν αρμοδίως τάς δυ-
νατότητας περαιτέρω έμπορικής
προωθήσεως των τοπικών προίό/-
τιον χεροτεχνίας καί διεΕήγαγεν
έρευναν διά τάς δυνατότητας τής
έπιδόσεως των κατοίκων τής Καο-
πάθου κ.ό. νήσων είς χειροτεχνι-
κάς δραστηριότητος.
— 'Υπεθοήθησεν άποτελεσματι-
κά,ς Εένους άγοραστές χειροτεχνη-
μάτων είς την επικοινωνίαν και
τος συναλλαγάς αυτών μετά των
οίκείων παραγωγών κα'ι εμπόριον
τής Ρόδου.
ΠΡΟΓΡ.ΑΜΜΑ ΠΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
ΓΕΩΡΓΙΑΣ - ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑΣ
Ή έλληνική κυβέρνηοη έπεΕερ-
γόΖεται σήμερα μςκροχρόνιο πρό-
γρομμα γιά την άνάπτυΕη τής ύ-
ποίθρου καϊ την αϋΕηση τής παρα-
γοϊγικότητος στή γεωργία, άναφι:-
ρ?.. σέ άρθρο τού στό είδικό ό -
φιέρωμα γιά την Έλλάδα τώ/
«Τάϊ.υς» τοϋ Λονδίνον, ό διοικη-
τής τής Άγροτικής Τραπέζης τής
Ελλάδος κοθηγητής κ. Άδαμάντι-
ες Πεπελάσης. Σκοπός τοϋ προ-
νράμματος είναι ή ενισχύση τής
κοινΓ.ς καλλιέργειας και ή δημ;-
οιιονία βιωσίμων γεωργικών έκ-
μεταλλεύσεων. μέ την ταυτόχρο-
συγκεντρώση τοϋ πληθυσμοΰ οέ
συνχοονους οίκισιιούς.
Ή άνάπτυΕπ της έλληνικής γε¬
ωργίας ήταν σημαντική τή μετσ-
πολεμική περίοδο, παοα τίς όντί-
Εοες συνθήκες καί την έλλειψρ
ούσιοατικού προγραμματισμοΰ.
Ή Έλλόδα έχει μετατραπεί σή¬
μερα σέ βιομηχανική χώρα μέ την
αϋΕΓρη των έΕαγωγών βιομηχανι¬
κήν προϊόντων καί τή σχετική
μείωση τής σημασίας τής γεωργίας
στήν οίκονομία τής χώρσς. Πάν¬
τως, θασιχό πρόβλημα γιά την έλ¬
ληνική γεωργία, συνεχίζει ό κ.
Πεπελάσης, παραμένει ή καθυστν-
ρηση τής Κτηνοτροφίας, ή όποία
ΜΕΓΑΛΗ ΑΥΞΗΣΗ
ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΞΕΝΟΝ
1ΡΑΠΕ2ΩΝ ΤΟ 1974
Μεγάλη διευρυνθή σημειώνοιιν
οί έργσσίες των άλλοδαπών τρα-
πεζών, οί οποίες σύμφωνα μέ συγ-
κεντρωθέντα στοιχεϊα, παρουσία-
σαν κατά τή χρήση 1974 αϋΕηση
των χορηγήσεών των κατά 61%.
Τα σχετικά στοιχεϊα, συνολικά καί
κατά τράπεζαν όναφέροντσι στό
κυκλοφορήσαν νέο τεϋχος τοϋ
μηνιαίου οίκονομικοϋ περιοδικοθ
«ΕΠΙΛΟΓΗ», στό όποϊο περιέχον-
τσ· έπίσης όλα τα κείμενα (εισι-
γήσεις — άνακοινώσεις κλπ.) τς;ΰ
συνελθόντος άπό 4 — 6 Φεβροιπ-
ρίου στήν Άθήνα πρώτου Έλλη-
νικοϋ Βιομηχανικοΰ Συνεδρίου.
Σέ είδικά, έΕ άλλου, άρθρα τοϋ
νέου τεύχους έΕετάζονται ή βρα-
χυχρόνια καί ή μακροχρόνια προο-
πτική γιά την βιομηχανία καί ό
ρόλος της γιά την έΕοδο άπό την
οίκονομική ϋφεση, ή όποία, όπως
άναφέρεται σέ άλλη άνάλυση βρί-
σκεται άκόμη κατά τό πρώτο 5ί-
μηνο τού έτους έν έΕελίΕει χω-
ρίς νά έχουν εκδηλωθή άκόμη
συμπτώματα όνακάμψεως.
συμμετέχει μόνο κατά 29% περί-
πσυ στήν άγροτική παρογωγή, έ-
νώ στήν Εύρωπαίκή Κοινότητα τό
ιλο αυτής τής χώρας, προκειταΐ να
έγκρίνη αυξήση των πτχτοστών σέ
57,8% εο>ς 63,7%, πού καί πάλι τί
ναι κατώτ:ρα άπό έκεϊνα τοΰ Έλ
ληνικοΰ Δημοσίου.
1ΗΗΟΣΙΓ.Υ!»! ΙΣΟΑβΠΣΙΝ
Φέρεται είς γνώσ;ν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων "Ανωνύ
μων Έταιρειών καΐ Έταιρειών Περιωρισμένην Ευθυ¬
νής δτι δι' αποφάσεως τοϋ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου
ύπ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευοείσης
είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον 'Ανωνύ
' μων Έταιρειών), όρί^εται ότι δύνανται νά συνεχίσω-
< σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γε- < νίκων Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογισμούς των δια ; τής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ- ;;ΠΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο ; ;μέχρι τοϋδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆ» πρό ! ι τής συγχωνεύσεώς της. »ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦ»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΘ»θφ»φφφφ»«»»»»»φ», ►♦φφφφφφφφφφφφφφφφφφφ αδυνατη η καθολικη καταπολεμηση τησ καμπιασ πευκων Σύμφωνα μέ ανακοινώση τοϋ ύπουργείου Γεωργίας, μέ ίκανο- ποιητικά άποτελέσματα έφαρμόΖε- τσι ή καταπολέμηση τής κάμπιας των πεύκων μέ άεροψεκασμούς ά πό έλικόπτερα και μέ βακτηριακά οκευάσματα. πού, σέ άντίθεση μέ τή χημικά, δέν είναι έπικίνδυνα γιά τόν όνδρωπο, τίς μέλισσες κλπ. Είναι άδύνατη, φυσικά, όμο- λονεϊ τό ύπουργεϊο Γεωργίας, νά έφσρμ'οσβή καθολική καταπολέ¬ μηση τής κάμπιας των πευκοδα- αών εκτάσεως 3.420.000 στρευ- οότων, έπειδή Οά απαιτούσε πο- σ;') 342 έκατ. δρχ., άλλά ή Εή- ρανοη των βελονών άπό την κά- μπ!α είνοι προσωρινή καί τό δέν- δρο άνσθάλλει ϋστερα άπό δύο μήνες. ΠΑΡΑΔΙΔΕΤΑΙ ΑΤΕΛΩΣ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΠΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ Έμπίπτουν στίς διαταΕεις τοϋ άρθρου 2 τοϋ Ν. 4171)61 καί πα- ραδίδονται άτελώς τα ήλεκτρολο- γικά ύλικά πού προορίΖονται γιά την έγκατόοταση καί λειτουργία τού μηχσνολογικοϋ έΕοπλισμοϋ τού έργοστασίου τής έπιχειρήσε- α:ς, θεωρούμενα ώς μηχανήματα, ε£αρτήμστα ή λοιπάς έΕοπλιαμόκ;, όπαραίτητος γιά την διενέργεια κπτασκευών, μηχανολογικών έ.γ- Λοταστάοεων κλπ. Αύτό ανεκοίνωσε τό ύπουργεϊο Οίκονομικών μέ έγκύκλιό τού πρός τίς τελωνειακές άρχές, έ£ άφορμής έρωτημάτων σχετικών μ*' την άτελή ή μή είσσγωγή ή- λεκτρολογικοϋ ύλικοϋ, βάσει τού Ν 4171)61. Ή κατηγορία αυτή ήλεκτρολο- γικοϋ ύλικοϋ, διευκρινίΖεται στήν έγκύκλιό, περιλαμβάνει ένδεικιι- κώς τα ειδικά καλώδια (ύπόγειη, έναέρια, άνβυγρά κλπ.), τούς δια κόπτες βιομηχανικής χρήσεως, τούς μετασχηματιστές καί πυκνω- ττ'.ς βιομηχανικής χρήσεως, τα εΐ- δ'κά κιβώτια ασφαλείας κα'ι δια- νομής κλπ. ' *». ' ■ «■ ποοοοτό είναι 60%. Ή στροφή πρός την άνάπτυΕη τής Κτηνοτρο¬ φίας άπαιτεϊ καί την ταυτόχρονη άνάπτυΕη τής παραγωγής Ζωοτρο- φών, στήν όποία ή Κυβέρνηση δί¬ δει ίδιαίτερη βαρύτητα Ή ΑΤΕ θά διαθέοει τό 1975 γιά χρηματο- δ(·τηση τής γεωργίας, πκττώσεις 50 δια. δρχ , ποϋ είναι καί 40% άνώτερες άπό τό 1974. Ή Έλλόδα αποβλέπει, έπίσης οτή σύντομη έναρμόνιση τής άγρ>
τ'κής της πολιτικής μέ την κοιν3-
τική, όπως προβλέπει ή Συμφα>-
ν> Συνδέσεως. Ή έλληνική γε-
ωργική παραγωγή δέν είναι άντα-
γωνιστική μέ την εύρωπαϊκή, Κ·
Γ'.·.>ς πιιςττεύετσι, συνεχίίει ό καθη-
γητής κ. Πεπελάσης, έκτός άπό
μερικά προίόντα, ένώ στά περ;·>
σότερα είναι συμπληρωμστική καΐ
τουτο διευκολύνει την έναρμόνι¬
ση.
ΘΑ ΧΟΡΗΓΗΘΟΥΝ
ΑΔΕΙΕΣ ΠΑ ΕΞΑΓΩΓΗ
ΕΛΛΗΝ Ι ΚΩΝ
ΠΡΟΊΟΝΤΩΝ
Μέ άποφάσεις τοϋ ύφυπουργοΰ
Εμπορίου κ. Γ. Παναγιωτοπούλου
έξουσιοδοτήβηκε ή ΤράπεΖα τής
Ελλάδος νά χορηγήση, ϋστερα ά·
γ ό 20 ήμέρες, όδειες έΕαγωγής·
1) Άκατεργάστων δερμάτω/
οτή Ρουμανία (μέσω κλήριγκ),
μέχρι συμπληρώσεως όΕίας 800.
000 δολλ.
2) Τυρού φέτσ, άπό πρόβειο
γάλα. μέχρι συμπληρώσεως ποσο-
τητοτ 1.000 τόννων, μέ διακανο-
ν:σμό τής άΕίας τού μέ έλεύθε-
00 συνάλλαγμα.
3) Κατεψυγμένων λιθρινιών μι
κ.ροϋ υεγέβους (7 έως 10 τεμό-
χια στό κιλό), μέχρι συμπληρώ-
ο^οογ ποοοτότητος 250 τόννων,
μέ πληρωμή τής άΕίας τους σέ έ-
λρύθεοο συνάλλαγμα.
4) Κατεψυγμένων μπαρμπου-
νιών. υέ πληρωμή τής άΕίας τους
σέ έλεύθερο συνάλλανυα.
5) Κρεμμυδιών, έγχώριας πα-
ραγωνής, μέχρι συμπληρώσεωα
Γ-οσότπτος 1.000 τόννων, μέ δια-
κα<Όνισμό τής άΕίας τους μέ έ- λεύθεοο συνάλλαγμα. 6) Κεχριού, μέχρι συμπληρώ¬ σεως ποσότητος 150 τόννων πε- ρίπου. μέ διακανονισυό τής άΕίσς τού μέ έλεύθερο συνάλλαγμα. Η ΣΥΜΒΑΣΗ ΝΕΣΤΛΕ Ύπάρχουν δυομενεϊς, άπαράδε κτοι καί άσαφεϊς όροι στή Σύμβα- ση ΝΕΣΤΛΕ, τόνισε ό ύπουργό--; Γεωργίας καί ή συσταθεϊσσ έπΐ- τροπή θά προσπαθήση νά έΕαλεί- ψη τούς όρους αύτούς. Σέ πα- ρατήρηση δημοσιογράφου ότι ένα μέλος τής συσταθείσης έπιτροπής Γρωτοστάτησε στήν υπογραφή τής Συμβάσεως, ό κ. Ίορδάνογλου ύ πεσχέθη νά έΕετάοη τό θέμα καί άν είναι όντως έτσι, θά τόν έ£αι· ρέση. ΤΛ ΊΙΡΟΒΛΗΜΤΑ ΤΩΝ ΕΛΙ- ,ΙΙΟΡΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Έκπρόσωπος τής διοικήσεως τού Εμπορικον Σύλλογον Πειοαι ώς, μέ έπικετραλής τόν ποόεδηο κ. Ι. Φεςτάκη, έπεσκέφ'Βησαν τόν ΰ- πονργό Εμπορίαν κ· Ι. Βιρδιτσιώ τη, τόν οποίον, <χ(ροϋ σννεχάιρηκαν γιά την άνάληψη των νέων τού καθηκόντίον, έντιμό-ριοσαν γιά ω¬ ρισμένα άπό τα βασικά έκκ.ρ·?μή θέματα τον εμπορικον κόσμον, ο- πιος των μισθώσεων ν.αταβτημά- το>ν, τοϋ Ταμείον Άσφαλίσειος
Έμπόρων καί θέματα σχετικά μέ
την είσαγωγή καί διακίνηση τής
ξαχάρεως.
Λιευθύνσεις συμφώνως τω Ν ό μοί
ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
(1926 - 1975)
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
Π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
(Λεωφ. Συγγροϋ 360
Καλλιθέα)
Προϊστόμενος Τυπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία : Σπαρτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΑΠΟΨΕΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ (
ΠΑ ΤΙΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
Οί έπενδύσεις πού πραγματο-
ποίηοε ή έλληνική βιομηχανία κα¬
τά τα τελευταία χρόνισ, άνταπο-
κρίθηκαν στήν άνάγκη παραγω/ι-
κής μεγενθύσεως των έπιχειρή-
σεων, λόγω των διεθνών συνθη-
κών τής ραγδαίας άναπτύΕεως.
Αύτά άναφέρονται οτό τελευταϊο
ΔΓλτίο τοϋ Συνδέσμου Έλλήνων
Βιομηχάνων, σέ απαντήση άπόψπ-
ων πού άναπτύχθηκαν στή Βοο-
λη, κατά τή συζητήση των φορο¬
λογικόν νομοσχεδίων, κατά τίς ο¬
ποίες «ή βιομηχανία επωφελουμέ¬
νη άπό τόν λεγόμενον νόμιμον
τρόπον άποφυγής τής φορολονί-
ας, προέβη κστά τα τελευταία έ-
τη, είς τεραστίας έπεκτάσεις, είς
βαθμόν ώστε τό βιομηχανικόν δυ¬
ναμικόν τής χώρας σήμερον νά
ύποαπασχολεϊται»... καί ότι «απο¬
τελεί μεγίστην Ζημίαν διά την οί-
κονομίαν, όταν ή έγκατεστημένη
δύναμις δέν άπασχολείται, ή έρ-
γάΖεται μέ άπασχόληαιν τοΰ 50%
— βθ^ο τοϋ δυναμικοϋ της».
Απαντώντος στ'ις κρίσεις αύ-
τές, στό δελτίο τοϋ ΣΕΒ άναγρά-
! φονται τα έ£ής: α) Δέν πρέπει νά
άγνοεϊται ότι πλέον τοϋ 60% των
έπανεπενδυομένων άφορολογήτων
κερδών, άφορα σέ ϊδια κεφάλαια.
β) Μέρος των έπενδύσεων χρη-
ματοδοτεϊται άπό δόνεια Τραπε
Ζών, πού έλέγχουν αύστηρά τα
προγράμματα έπεκτάσεων. γ) "Αν
ή βιομηχανία άπασχολεϊ σήμερα τό
50 — 60% τοϋ δυναμικοϋ της, αύ
τό όφείλεται στήν ϋφεση πού ό
νπγνωρίζεται έπηημα ότι υπόρ
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΕΠΙΔΟΤΗΣΙΣ
ΕΪΑΓΩΓΩΝ ΤΥΡΩΝ
ΔΓ ύπουργικής αποφάσεως, πσ-
ρΕτάθη μέχρι τέλους τρέχοντος
μηνός, ή ίοχύς τής αποφάσεως
τοϋ ύπουργείου Συντονισμοϋ, ή
όποία άφορά είς την έπιδότησιν
τα11/ έΕαγωμένων μαλακών τυρών
(φέτας καί τελεμέ), έΕ άγελαδι-
νοΰ γάλακτος κατά 20% επί τής
τιμής τής έΕαγωγής φόμπ καί μέ¬
χρι 8 δραχμών άνά χιλιόγραμμον
τυρού.
ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΝΕΣ
ΕΛΕΓΚΤΑΙ ΛΟΓΙΣΤΑΙ
Ή ενισχύση τής
τοϋ έπαγγέλματος τοϋ προγμοτγ
νιίμονος έλεγκτοϋ λογιστού κυτά
τα διεθνή πρόταπα απετέλεσε τα
θέμα κοινής συσκέψεως των έ,-
κοτεστημένων στήν Έλλάδα Εέ-
νων έλεγκτικολογιστικών γραφεί¬
ων και των άντιστοίχων έλληνι-
κών.
Σύμφωνα μέ σχετική άνακοίνω
οπ τοϋ Ίνστιτούτου Ε.Π.Ε.Λ., <Ί- ποφασίσθηκε κατά την σύσκεψη ή έγγραφή οό Ίνστιτούτο όλων οσων έχουν τα άπαραίττγτο προ- σόνα, ή οίκονομική ενισχύση τού καΐ τέλος ή ένεργθς συμμετ5χή των γραφείων, πού έλαβον μέρος στήν σύσκεψη, στήν διοίκηση τού Ίνστιτούτοιι ριση άπό έπιοημη πλευρά, τής ά- κονομικής ύφέσεως, δικαιώνει την άποψη ότι θά είναι θετικος ό ρό- χει καί στήν από την αίτία αυτή λος των έπενδύσεων στή βιομη- κάμψη τής έσωτερικής καί έΕω- ι χονίο, στήν έπανοδραστηριοηοίη- τερικής Ζητήσεως. δ) Ή άναγνώ- · οη τής οίκονομίας.
Κοινη πολιτικοοικονομική νρομμή
πρεπει να χαραξουν οί Ειΐρωπαίοι
Συνήλθε στίς ΒρυΕέλλες τό
Συμδούλιο Διευθύνσεως τής Μο-
ν·|:Ου Διασκέψεως των Έμπορο-
β,ομηχανικών Έπιμελητηρίων των
?α-ρών τής Ε.Ο.Κ. Άπό έλληνι-
κής πλευράς παραυρέθηκε ό γε-
,,κός διευθυντής τοβ Ε.Β.Ε. "Α-
ρρ.νών κ. Βασ. Τσιούνης. Κατά
την συνεδρίαση συ£ητήθηκαν τα
ούΥΧΡθνα οίκονομικά προβλήματσ
κιί οί τρόποι μεσοπροθέσμου επι¬
λύσεως των.
£ύυ<ρωνα μέ σχετική ανακοινοί Γη τού ΕΒΕΑ κατά την συνεδρία ογ. αυτή ύποστηρίχθηκαν τα έ- Η μόνη λύση ν' άντιμετωπισθή τ: μέλλον είναι ή ένότης τής Εύ¬ ρώπης καί ή άλληλεγγύη μεταΕύ Τ1;ν λαών της. Είναι καιρός, πλέ- Ον ν' άντιληφθούμε τούς έπερχο μ.-νους κινδύνους καί νά συγκρο- τηθοϋμε σέ ένα ένιαϊο σύνολο. Π,Γέπει νά ύπάρΕη ταυτότης άπό- ψεων οέ δλα τώ στρώμστα τής κοινωνικής καί οικονομικάς 2ωης μοα Επί τοΰ σημείου αυτού τα Ε Β.Ε. έχουν αύΕημένες ευθύνας. γιατί πρέπει, όχι μόνο ν άποκτά- οοον αύτά τα ϊδια κοινή εύρωπαϊ- κί, συνείδηση, άλλά πρέπει νά (,.οοντι'σουν, κυρίως, ώστε ή εύοω ρα κή συνείδηση νά 'έπικρατήση οί, ολες τίς τάΕεις, τίς οποίες έκ- προοωποϋν Οί Εύρωπαϊοι, παρ' όλες τίς έ- σαιτερικές καί έΕωτερικές δυσκο- λ:ί·ς τίς οποίες άντιμετωπίΖουν ουνεχώς, έχουν έπιτελέσει, έν τούτοις σημαντικά βήματα πρός την κατευθυνθή τής Ένωμένης Εύρώπης. Τα έπόμενα βήματα θά είναι, ϊσως. δυοκολώτερα άλλά 05 είναι οπωσδήποτε βήματα προό- Ιδου Οί δυσχέρειες, οί οποίες Οά Ι πρέπει ν' αντιμετωπισθούν, είναι ήδη γνωστές. Στήν προκειμένη Γιερίπτα>οη :
— Θά πρέπει ν" αύΕηθοϋν οί
έπενδύσεις γιά την έρευνα πρός
άνακάλυψη καί άξιοποίηση νέω/
πηγών ενεργείας, ώστε ή Ευρώπη
νά καταστή, κατά τό δυνατό, άν.:-
Εάρτητη.
— Θά πρέπει νά μεταβληθοϋν οί
διαφορετικές δισρθρώσεις των κρα-
τών καί νά προοαρμοσθοϋν σέ ένα
νέον ένιαίο σύνολο, συντονιϋόμί-
νο τέοο πρός τα μέρη, δσο καί
Γθός τό όλο αυτών. Ή άλλαγή
των διαρθρώσεων ενός κράτους 9α
π,ςέπει νά αρχίση όπό τούς δΐ3-
φόρους κυρίους τομείς αυτού, ώς
π.χ. δημόσιος τομεύς, τομεύς 6>ο-
μηχανίας κλπ. καί θά περατωθή
μόνο, έφ' όσον έχει έΕαντληθή
ε αί ό τελευταϊος τομεύς δραστη¬
ριότητος αύτοϋ. Βεβαίως, είναι
γνωστό ότι οί άπαιτούμενες διαδι-
κασίες είναι πολύπλοκες καί δύ-
σκολες, ή ίδέα όμως τής Ένωμέ-
νης Εύρώπης όΕίΖει κάθε άγώνα
καί κάθε θυσία.
— Θά πρέπει νά καλλιεργη-
6οϋν οί κάθε φύσεως προσωπικάς
έπαφές μεταξύ άντιπροσώπων κρα-
τών τής Εύρώπης.
— Θά πρέπει νά συΖητηθοΰν .<α'ι νό βρεθοϋν λύσεις γιά τα πολπ- κά καί οίκονομικά προβλήματα, τα όποία διέπουν τίς σχέσεις Εύρώ¬ πης καί ΗΓΊΑ. — Είναι, τέλος, άναγκαϊο οί Εύ¬ ρωπαϊοι νά χαράξουν μιά κοινη Γθλιτικοοικονομική γραμμή. Κατά την σύσκεψη συΖητήθηκε τί οχέδιο αποφάσεως, πού άφορά αιίς σχέσεις τής ΕΟΚ μέ τίς συν- δεδεμένες χώρες αυτής, 'Ελλάδα κοί Τουρκία. Ή έπιτγχία τής έλληνικής πλευ- ρας πρός άποδοχή τού σχεδίου ή ταν μεγίστη, γιατί όχι μόνο πέτυ- χε την όμόφωνη έπικύρωοη τοϋ δλου οχεδίου, άποτρέπουσα καθε άρνητική γιά τα συμφέροντά μος ρρότοση, άλλά καί γιατί πέτυχε νά διατηρηθή τό προνομιακό κι- θεστώς τής Ελλάδος καί στό μέλ- λΓν, άνεΕαρτήτως κάθε παράλλη- λης πολιτικής τής ΕΟΚ πρός τρί- τες χώρες. Συγκεκριμένα, πέτυχε ώστε νά γίνη δεκτή ή τροποποιη¬ θή, ότι: «Ή ΕΟΚ δύναται νά ίο- λιτεύεται καθ' οιονδήποτε τρόπον νομι'Ζει έναντι τρίτων κρατών, Οα πρέπει, όμως, νά διατηρούντος σι,- νεχώς είς τό ακέραιον ή συγκρι- τική άΕία των πλεονεκτημάτων τό ΟΓ.οϊα έχει σήμερον ή Χώρα μας, τόσο έναντι των τρίτων χωρών, όοων καί των χωρών τής Κοινής Άγοράς». Τέλος, άναγνώσθηκε πρός τα μέλη τοϋ Συμβουλίου έπιστολή — πρόσκληση τού προέδρου τού Ε ΒΕΑ κ. Χρ. Πανάγου, όπως ή φβι- νοπωρινή σύσκεψη τοϋ Συμβουλίου γίνη στήν Άθήνα, πρόταση την όποία άποδέχθηκαν όλοι μέ ϊν- θουσιασμό. "Ετσι άποφασίοθηχε ή προσεχής σύνοδος τοϋ Συμβου- λΐου Διευθύνσεως νά πραγματοποι¬ ηθή στίς 25.9.1975, στήν Άθήνχ Στή σύσκεψη παραυρέθηκε «αί πλήρης άντιπροσωπεία τής Κύ¬ πρου. Προηγουμένως, τό τουρκο- κιιπριακό μέλος της κ. Τανσίλ Φι- κρή εϊχε προσπαθήσει νά παρου¬ σιασθή σσν έκπρόσωπος τοϋ λεγο- μένου Τουρκοκυπριακοϋ κράτοος. Ή 'Ελληνική άντιπροσωπεία πέτυ¬ χε, κατόπιν πολλών προσπαθειών, ώστε αύτός νά γίνη δεκτός στήν αϊβουσα μόνο ώς μέλος τής νο- μίμου άντιπροσωπείας τής Κύ¬ πρου. [ΕΠΕΚΡΑΤΗΣΑΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ! ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΠΡΟΧΘΕΣΙΝΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΑΣ ΕΚΛΟΓΑΣ Οι περισσότεροι άπό τούς υπο- δειχθέντας όπό τα κόμματα της αντιπολιτεύσεως συνδυασμοί, επε¬ κράτησαν κστά τάς προχθεσινάς δημοτικάς καί κοινοτικάς εκλο¬ γάς είς ολόκληρον την χώραν. Ιδιαιτέρως δέ εξελέγησαν ώς δή μαρχοι καί πρόεδροι Κοινότητος, πολλοί άπό τοϋς ύποστηριχθέντας όπο τό ΚΚΕ έζωτερικοϋ καί άπό τό ΚΚΕ έσωτερικοϋ. Ή υποστη¬ ρίξη πρός αύτούς έΕεδηλώθη δη¬ μοσία όπό τα δύο δημοσιογραφι- κά οργανα των κομμάτων «Ρι2ο- οπαοτη» καϊ «Αύγή», ιδίως κατά Τ1'/ τελευταίαν έβδομάδα. Έν τίά μεταζύ, ή κυβέρνησις χθές, είς οπάντησιν δηλώσεων των άρχη- Υών των κομμάτων τής αντιπολι¬ τεύσεως — είς τάς οποίας ύπο- ι ότι άπό τα άποτελέ- °ματα των έκλογών τής Κυρο- "ρεπει νά συναχθοϋν πολιτι- ουμπεράσματα — ύπεγράμμι- οεν ότι τα άποτελέσματσ προήλ¬ θον άπό άφανές λαϊκόν μέτωπον, επεσήμανεν έπίσης ότι ή αντιπο¬ λίτευσις άκόμη καί πρό εβδομά¬ δος ηρνείτο ότι αί εκλογαί αύται ηί-'ποροϋσαν νά έχουν πολιτικόν Χ°ρακτήρα. Από τοϋς 26|4 Δήμους ολοκλή¬ ρου Τής Χώρα(- έΕελέγησαν δή- μοΡΧοι είς 146. Είς τούς ύπολοί- Πθυί 118 Δήμους αί εκλογαί θά έπανοληφθοϋν την προσέχη Κυρια "ήν. Ε|£: Αθήνας δήμαρχος έΕελέγη κ 'ω. Παπαθεοδώρου. Άπό τα Ιδλλα νόν μεγάλα άστικά κέντρα μό- Πάτρας έΕελέγη δήμαρ- *Ος. ό κ. Θεοδ. Άννινος. Είς εσοαλονίκην, Πειραια, Λάρισαν υ°είξ έκ των ύποψηφίων συνε- εντΡωοεν την άπαίτουμένην υπό '0υ νόμου πλειοψηφίαν. ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΝ ΣΧΟΛΙΟΝ σχέσει πρός τάς δηλώσεις 'ί οποίας έσπευσαν νά προ- επί των άποτελεσμάτων των έκλογών τα κόμματα αντιπολιτεύσεως, έκ κυβερνη- εις τ'κης πηγης διετυποϋτο τό ακό¬ λουθον σχόλιον : «Χάριν των άληθών συμφερόν- των τής τοπικής αυτοδιοικήσεως ή Κυβέρνησις έΕ άρχής απέκλει¬ σε την πολιτικοποίησίν των καί μέχρι τής διεΕαγωγής των παο;;- μεινεν επιδεικτικώς αδιάφορον. Ρητώς έπίσης Ύ| άΕιωματική αντι¬ πολίτευσις, άκόμη κοί πρό εβδο¬ μάδος, ηρνείτο ότι αί εκλογαί αύ¬ ται ημπορούσαν νά εχουν πολιτι¬ κόν χαρακτήρα. Είναι συνεπώς τό ολιγώτερον άνακόλουθος ή ο- ψιμος προσπαθεία συναγωγής πο¬ λιτικών ισυμπερασμάτων άπό τα άποτελέσματα, τα όποία μάλιοτα προήλθον άπό άφανές λαϊκόν ρέ- •Μεγαλυτέραν όμως σύγχυσιν ποοδίδει ή δήλωσις ενός έκ των άρχηγών τής αντιπολιτεύσεως, ό οποίος επιμένων νά άγνοή βασι¬ κάς αρχάς τής Δημοκρατίας φθά- νει είς τό σημείον νά συσχετίΖη άσχετα πράγματα — όπως είναι τό υπό συζήτησιν είς την Εθνι¬ κήν Αντιπροσωπείαν Σύνταγμα με τό νοικοκύρευμα των πόλεων καί των χωρίων. ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ Συμφώνακ: πρός παρεχομένΓς άπό κυβερνητικής πλευράς συμ- πληρωματικάς " διευκρινίσεις ή Κυβέρνησις άφησε καί τούς όπα- δούς της άδεσμεύτους διά να ψη- φίσουν τόν ύποψήφιον τής προ- τιμήσεώς των. Κστά συνέπειαν άπέφυγε οπωσδήποτε νό προσδω- οη πολιτικήν χροιάν είς τάς δημο¬ τικάς εκλογάς, τουτο δέ ωδήγησε κσϊ φίλους άκόμη τής Κυβερνή¬ σεως νό ψηφίσουν ελευθέριος πο5 σωπα μή συνδεόμενα μέ την Κυ¬ βέρνησιν Την θέσιν τής Κυβερνήσει είχεν έΕηγήσει πρό ημερών ό υ- πουργός των Εσωτερικήν κ. Κ. Στεφανόπουλος ό οποίος πάντως έπεσήμσνε την δημιουργίαν λα'- κςϋ μετώπου, υπό τύπον προειδο- ποιήσεως πρός τούς έκλογεϊς ναί όχι συατάσεως πρός τοΰς φίλουο τής Κυβερνήσεως. Κατά την εκτίμησιν των κυβερ- ντ-,ικών παραγόντων, ή σημειω- θείσσ είς τάς μεγάλας πόλεις ό- πικράτησις τού λα'ικοϋ μετώποϋ είναι φαινόμενον άνησυχητικόν Διότι δέν είναι δυνατόν νά έκν.- μηθή αυτήν την στιγμήν πού ημ¬ πορεί νά οδηγήση, κατά την έΕέ- λιΕιν των πολιτικών πραγμάτων τής χώρας. Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΙΣ Ο κ. Γ. ΓνΙΑΥΡΟΣ Ό άρχηγός τής ΕΚΝΔ κ. Γ. Μαύρος εδήλωσε τα έ£ης : «"Αν καί δέν ετέθη πολιτικόν 6έμσ είς τίς χθεσινές δημοτικάς καί κοινοτικές έκλογές, ό ελληνι¬ κάς λσός, έδωσε παντοϋ την πλει οψηφία στούς δημοκρατικούς συν δυασμούς. Τούτο άρκεϊ γιά νά ύ- ποχρεώση την Κυβέρνηση νά ί- £αγάγη τα άπαραίτητα συμπεράα- ματα. Ή περιστοσιακή πλειοψηφία πού επέτυχε στίς έκλογές τής: 17ης Νοεμβριού, πού έγιναν κα- τω άπό τίς γνωατές πολιτικές και ψυχολογικές συνθήκες, δέν έκ- φράΖει πλέον την θελήση τού έλ- λνικού καί δέν ημπορεί νά την χρησιμοποιή ή Κυθέρνηαη γιά την ιμήφιση Συντάγματος άπαρα- δέκτου στήν πλειοψηφία τού λαοΰ». Ο κ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Ό άρχηγός τοϋ ΠΑΣΟΚ κ Α. Παπανδρέου ύπεγράμμισε τα *- Εής: «Ή συντριπτική νίκη των δημο- κρατικών προοδευτικών δυνάμεων στίς δημοτικές έκλογές άποτελ·;ί άποφασιστική καμπή στήν πολιπ- κή έΕέλιΕη τής χώρας. ' Ο λαό-:, έκανε χθές αίσθητή την παρουσία τού άπ' άκρου σ' άκρο τής 'Ελλά- δας, κοί έθεσε έτσι στέρεα τα 9ε- μέλια τής πορείας πρός την πλή¬ ρη άποχουντοποίηση, την άδέ- σμευτη λαϊκή κυριαρχία καί την έθνική μας άνεΕαρτησία». ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ Ε^ΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΝΑΔΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α¬ ΠΟΣΤΟΛΗ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ- Α¬ φιχθη είς Αθήνας Καναδική έμ- πορική αποστόλη, προκειμένου νά έχη σειράν έπαφών διά την άνά- πτυΕΐν των έμπορικών σχέσεων Ελλάδος καί Καναδά. Κατά την επίσκεψιν τής άπο- στολής είς τα γραφεϊα τοϋ 'Εμπο- οικοθ 'Επιμελητηρίου Αθηνών, ό άρχηγός τής άποοτολής προσεκά¬ λεσε τόν πρόεδρο τοϋ ΕΒΕΑ, ό¬ πως ήγηθή Έλληνικής εμπορικάς άποσολής, ή όποία θά επισκεφθή τόν Καναδα, διά νά προωθήση νά Έλληνικά προϊόντα είς την περιο¬ χήν αύτην. ΠΡΟΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΟΜΑΤΟΠΟΛΤΟΥ. — Είς σύσκεψιν τής Πανελληνίου Ενώσεως Κονσερβοποιών, άπεφα σίσθη ό περιορισμός τής παραγω- γής τοματοπολτοΰ, διά τό 1975, κατά ποσοστόν 30%, έναντι τού ποοηγουμένου έτους. Ή απόφασις διά τόν περιορι¬ σμόν τής παραγωγής ελήφθη λό- Ο ΕΟΕΧ ύποβοη- Οεϊ την χειροτε- χνίαν Ηπείρου Τό είς Ίωάννινα έδρεϋον Π^- οάρτημα τού Έθνικοϋ Όργανισμοϋ Έλληνικής Χειροτεχνίας Ηπείρου καί Κερκύρας άνέπτυΕε, κατά το περασμένον έτος (1974), τάς α- κολούθους δραστηριότητος, είς ιύ Γλαίσια τού προγράμματος τοϋ όργανισμοϋ πρός άνάπτυΕιν τής ήπειρωτικής χειροτεχνίας καϊ λαϊ¬ κάς τέχνης: — Διά τού μηχανικοΰ έΕοπλι- σμοϋ αυτού έΕυπηρέτησε τα έρ- γαστήρια άργυροχοίας τής περ·ο- χής τού, τα όποϊα έπε£ειργάσθη- σαν ουνολικώς 1146 χιλιόγραμμα άργύρου διά την κατασκευήν κο- σμημάτων καί διαφόρων άργυρών άντικειμένων, άτομικής καί οίκιά- κης χρήσεως. — Ύπεβοήθησεν Ήπειρώτας χειροτέχνας είς έΕαγωγάς άργυ- ροχοϊκών καί μεταλλοπλαστικών Γτροϊόντων των πρός διαφόρους Εέ- νος χώρας. — Διηρεύνησε τάς προϋποθέσε.ς και εισηγηθή πρός την Διοίκησιν τού ΕΟΕΧ την χορήγησιν δανείων, συνολικοϋ ϋψους 2.483.000 δρο- χμών, είς 27 χειροτέχνας καί βιο- τέχνας, πρός ύποβοήθησιν τοϋ πα- ρογωγικοϋ έργου των έν γένει. — Εισηγηθή την χορήγησιν υπό τοϋ Όργανισμοϋ Χειροτεχνίας 48 ύποτροφιών πρός εκπαίδευσιν ίσα- ρίθμων όγρετίδων διαφόρων περιο- χών τής Ηπείρου είς είδικάς σχο- λάς χειροτεχνίας τοΰ έσωτερικοϋ. ΈΕ άλλου, κατά τό έτος 197·^, τό μόνιμον έκθετήριον τού άναφ;- ρομένου Παραρτήματος τοϋ Όργα- νσμοϋ Χειροτεχνίας έπεσκέφθησο/ 5.900 άτομα, μεταΕύ δέ αυτώ/ καϊ άρκετοί Εένοι, πάντες δέ έΕ'·ι- πηρετήθησαν επί έμπορικών ένδια- (ΤΓρόντων των διά την πααργωγήν τής ήπειρωτικής χειροτεχνίας. Η ΣΤΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΤ ΔΗΜΟ- ΣΙΟΤ ΣΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΗΣ "ΟΣΕΑΝΙΚ» Τό ύπους>γ;ϊο Βιομηχανίας, σέ
άνακοίνιοσή τού, άναφέρει ίίτι τα
ποσοστά συμμετοχής τού Δημοσίου
στά κα&αρά κέρδη τής «Όσεάνικ»
είναι ύψηλότερα άχό έχεϊνα τής
νοοβηγικης Κυ6εονή<τεο)ς γιά τα πετρέλαια τής Β. θαλάσσης — 65%—80% και 40,1% — 57,8% ήντίστοιχα. "Ηδη, τό Κοινοόού- γω των δυσμενών συνθηκων αί ο¬ ποίαι έπικρατοϋν είς την διεθνή αγοράν καί τής συνεχιΖομένης οί- κονομικής ύφέσεως. ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΕΪΑΓΩΓΩΝ ΤΗ- ΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΥΛΙΚΟτ'. — Συμφώνως πρός απόφασιν τής Νομισματικής Έπιτροπής, ύπήχθη σαν είς τάς διπτάΕεις των είοι- κών έπιτοκίων τής 1574)70 απο¬ φάσεως τής ΝΈ. τα έΕαγόμενα ειδή υπό τής έταιρείας παραγω¬ γής τηλεπικοινωνιακοϋ ύλικοϋ Σή μενς Τηλεβιομηχανική Α.Ε. Συγκεκριμένως, ενεκρίθη ή έ- πιστροφή είς την έταιρείον τής διαφοράς τόκων διά τάς πραγμα¬ τοποιηθείσας έΕαγωγάς τηλεπικ-,ι- νωνιακοϋ ύλικοϋ των έτών 1972 καί 1973, ώς καί διά τάς άπό 1. 1.74 πραγματοποιουμένας έΕαγ;.)- γάς, έφ' όσον πληροϋνται αί προϋ ποθέσεις τής 1574)70 αποφάσε¬ ως τής ΝΈ. (τό προϊό/-α νά ϊ- χουν ποσοστόν βασικής προστιθε¬ μένης άΕίας ύπερβαϊνον τό 25% τοϋ συνολικού κόστους παραγαΐ- Γ,ς των). Ο ΕΟΕΧ ΥΠΟΒΟΗΒΕΙ ΤΗΝ ΚΕΙΡΟΤΕΧιΙΙΑΝ ΑΟϋΕΚ^ΗΣΟΝ Κατά τό περασμένον έτος, τό ε·ς την Ρόδον έδρεϋον Παράρτη- ρα Δωδεκανήοων τοϋ Έθνικοϋ Όργανισμοϋ Έλληνικής Χειροιτ- χνίας, μεταΕύ αλλων, άνέπτυΕε καί τάς άκολούθους δραστηριότη¬ τος, είς τα πλα»ια τού προγράμ- μιοτος τοϋ όργανισμοϋ πρός άνό- ητυΕιν τής δωδεκανησιακής χειρο¬ τεχνίας καί λαικής τέχνης: — Έχορήγησε 78 πιοτοποιηπ- κό ποιοτικοϋ έλέγχου πρός έΕα- γιογήν είς τό έΕωτερικόν χειροποι- ητων ταπήτων άΕίας 1.700.000 δραχμών. — Διηρεύνηαε τάς προϋποθί- οεις καί είοηγήθη πρός την Διοί¬ κησιν τού ΕΟΕΧ την χορήγησιν δπνείων συνολικοϋ ϋψους 2.039. 257 δραχμών, είς Δωδεκανησίους χειροτέχνας καϊ βιοτέχνας, των ό- Γθίων τό έργον συντελεί, παρα- γωγικώς καί έμπορικώς, είς την άνάπτυΕιν τής τοπικής χειροτεχνί- ος. — Στελέχη τοΰ Παραρτήματος επεσκέφθησαν 70 βιοτεχνικά καί χειροτεχνικά έργαστήρισ τής περιο- χήο τού καί συνεζήτησαν τα άντι- μετωπιΖόμενα υπό των οίκείων πα- ρογωγών διάφορα προβλήματα κυ'ι έΓ'ϋσαν είς τούτους χρησίμους ό- δηγίας διά την τεχνικήν καί πο,ο- τ.κήν βελτίωσιν των προϊόντων των, ώς καΐ την εμπορικήν διάθ>
ςιν αυτών.
— ΈΕήτασεν αρμοδίως τάς δυ-
νατότητας περαιτέρω έμπορικής
προωθήσεως των τοπικών προίό/-
τιον χεροτεχνίας καί διεΕήγαγεν
έρευναν διά τάς δυνατότητας τής
έπιδόσεως των κατοίκων τής Καο-
πάθου κ.ό. νήσων είς χειροτεχνι-
κάς δραστηριότητος.
— 'Υπεθοήθησεν άποτελεσματι-
κά,ς Εένους άγοραστές χειροτεχνη-
μάτων είς την επικοινωνίαν και
τος συναλλαγάς αυτών μετά των
οίκείων παραγωγών κα'ι εμπόριον
τής Ρόδου.
ΠΡΟΓΡ.ΑΜΜΑ ΠΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
ΓΕΩΡΓΙΑΣ - ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑΣ
Ή έλληνική κυβέρνηοη έπεΕερ-
γόΖεται σήμερα μςκροχρόνιο πρό-
γρομμα γιά την άνάπτυΕη τής ύ-
ποίθρου καϊ την αϋΕηση τής παρα-
γοϊγικότητος στή γεωργία, άναφι:-
ρ?.. σέ άρθρο τού στό είδικό ό -
φιέρωμα γιά την Έλλάδα τώ/
«Τάϊ.υς» τοϋ Λονδίνον, ό διοικη-
τής τής Άγροτικής Τραπέζης τής
Ελλάδος κοθηγητής κ. Άδαμάντι-
ες Πεπελάσης. Σκοπός τοϋ προ-
νράμματος είναι ή ενισχύση τής
κοινΓ.ς καλλιέργειας και ή δημ;-
οιιονία βιωσίμων γεωργικών έκ-
μεταλλεύσεων. μέ την ταυτόχρο-
συγκεντρώση τοϋ πληθυσμοΰ οέ
συνχοονους οίκισιιούς.
Ή άνάπτυΕπ της έλληνικής γε¬
ωργίας ήταν σημαντική τή μετσ-
πολεμική περίοδο, παοα τίς όντί-
Εοες συνθήκες καί την έλλειψρ
ούσιοατικού προγραμματισμοΰ.
Ή Έλλόδα έχει μετατραπεί σή¬
μερα σέ βιομηχανική χώρα μέ την
αϋΕΓρη των έΕαγωγών βιομηχανι¬
κήν προϊόντων καί τή σχετική
μείωση τής σημασίας τής γεωργίας
στήν οίκονομία τής χώρσς. Πάν¬
τως, θασιχό πρόβλημα γιά την έλ¬
ληνική γεωργία, συνεχίζει ό κ.
Πεπελάσης, παραμένει ή καθυστν-
ρηση τής Κτηνοτροφίας, ή όποία
ΜΕΓΑΛΗ ΑΥΞΗΣΗ
ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΞΕΝΟΝ
1ΡΑΠΕ2ΩΝ ΤΟ 1974
Μεγάλη διευρυνθή σημειώνοιιν
οί έργσσίες των άλλοδαπών τρα-
πεζών, οί οποίες σύμφωνα μέ συγ-
κεντρωθέντα στοιχεϊα, παρουσία-
σαν κατά τή χρήση 1974 αϋΕηση
των χορηγήσεών των κατά 61%.
Τα σχετικά στοιχεϊα, συνολικά καί
κατά τράπεζαν όναφέροντσι στό
κυκλοφορήσαν νέο τεϋχος τοϋ
μηνιαίου οίκονομικοϋ περιοδικοθ
«ΕΠΙΛΟΓΗ», στό όποϊο περιέχον-
τσ· έπίσης όλα τα κείμενα (εισι-
γήσεις — άνακοινώσεις κλπ.) τς;ΰ
συνελθόντος άπό 4 — 6 Φεβροιπ-
ρίου στήν Άθήνα πρώτου Έλλη-
νικοϋ Βιομηχανικοΰ Συνεδρίου.
Σέ είδικά, έΕ άλλου, άρθρα τοϋ
νέου τεύχους έΕετάζονται ή βρα-
χυχρόνια καί ή μακροχρόνια προο-
πτική γιά την βιομηχανία καί ό
ρόλος της γιά την έΕοδο άπό την
οίκονομική ϋφεση, ή όποία, όπως
άναφέρεται σέ άλλη άνάλυση βρί-
σκεται άκόμη κατά τό πρώτο 5ί-
μηνο τού έτους έν έΕελίΕει χω-
ρίς νά έχουν εκδηλωθή άκόμη
συμπτώματα όνακάμψεως.
συμμετέχει μόνο κατά 29% περί-
πσυ στήν άγροτική παρογωγή, έ-
νώ στήν Εύρωπαίκή Κοινότητα τό
ιλο αυτής τής χώρας, προκειταΐ να
έγκρίνη αυξήση των πτχτοστών σέ
57,8% εο>ς 63,7%, πού καί πάλι τί
ναι κατώτ:ρα άπό έκεϊνα τοΰ Έλ
ληνικοΰ Δημοσίου.
1ΗΗΟΣΙΓ.Υ!»! ΙΣΟΑβΠΣΙΝ
Φέρεται είς γνώσ;ν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων "Ανωνύ
μων Έταιρειών καΐ Έταιρειών Περιωρισμένην Ευθυ¬
νής δτι δι' αποφάσεως τοϋ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου
ύπ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευοείσης
είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον 'Ανωνύ
' μων Έταιρειών), όρί^εται ότι δύνανται νά συνεχίσω-
< σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γε- < νίκων Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογισμούς των δια ; τής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ- ;;ΠΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο ; ;μέχρι τοϋδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆ» πρό ! ι τής συγχωνεύσεώς της. »ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦ»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΘ»θφ»φφφφ»«»»»»»φ», ►♦φφφφφφφφφφφφφφφφφφφ αδυνατη η καθολικη καταπολεμηση τησ καμπιασ πευκων Σύμφωνα μέ ανακοινώση τοϋ ύπουργείου Γεωργίας, μέ ίκανο- ποιητικά άποτελέσματα έφαρμόΖε- τσι ή καταπολέμηση τής κάμπιας των πεύκων μέ άεροψεκασμούς ά πό έλικόπτερα και μέ βακτηριακά οκευάσματα. πού, σέ άντίθεση μέ τή χημικά, δέν είναι έπικίνδυνα γιά τόν όνδρωπο, τίς μέλισσες κλπ. Είναι άδύνατη, φυσικά, όμο- λονεϊ τό ύπουργεϊο Γεωργίας, νά έφσρμ'οσβή καθολική καταπολέ¬ μηση τής κάμπιας των πευκοδα- αών εκτάσεως 3.420.000 στρευ- οότων, έπειδή Οά απαιτούσε πο- σ;') 342 έκατ. δρχ., άλλά ή Εή- ρανοη των βελονών άπό την κά- μπ!α είνοι προσωρινή καί τό δέν- δρο άνσθάλλει ϋστερα άπό δύο μήνες. ΠΑΡΑΔΙΔΕΤΑΙ ΑΤΕΛΩΣ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΠΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ Έμπίπτουν στίς διαταΕεις τοϋ άρθρου 2 τοϋ Ν. 4171)61 καί πα- ραδίδονται άτελώς τα ήλεκτρολο- γικά ύλικά πού προορίΖονται γιά την έγκατόοταση καί λειτουργία τού μηχσνολογικοϋ έΕοπλισμοϋ τού έργοστασίου τής έπιχειρήσε- α:ς, θεωρούμενα ώς μηχανήματα, ε£αρτήμστα ή λοιπάς έΕοπλιαμόκ;, όπαραίτητος γιά την διενέργεια κπτασκευών, μηχανολογικών έ.γ- Λοταστάοεων κλπ. Αύτό ανεκοίνωσε τό ύπουργεϊο Οίκονομικών μέ έγκύκλιό τού πρός τίς τελωνειακές άρχές, έ£ άφορμής έρωτημάτων σχετικών μ*' την άτελή ή μή είσσγωγή ή- λεκτρολογικοϋ ύλικοϋ, βάσει τού Ν 4171)61. Ή κατηγορία αυτή ήλεκτρολο- γικοϋ ύλικοϋ, διευκρινίΖεται στήν έγκύκλιό, περιλαμβάνει ένδεικιι- κώς τα ειδικά καλώδια (ύπόγειη, έναέρια, άνβυγρά κλπ.), τούς δια κόπτες βιομηχανικής χρήσεως, τούς μετασχηματιστές καί πυκνω- ττ'.ς βιομηχανικής χρήσεως, τα εΐ- δ'κά κιβώτια ασφαλείας κα'ι δια- νομής κλπ. ' *». ' ■ «■ ποοοοτό είναι 60%. Ή στροφή πρός την άνάπτυΕη τής Κτηνοτρο¬ φίας άπαιτεϊ καί την ταυτόχρονη άνάπτυΕη τής παραγωγής Ζωοτρο- φών, στήν όποία ή Κυβέρνηση δί¬ δει ίδιαίτερη βαρύτητα Ή ΑΤΕ θά διαθέοει τό 1975 γιά χρηματο- δ(·τηση τής γεωργίας, πκττώσεις 50 δια. δρχ , ποϋ είναι καί 40% άνώτερες άπό τό 1974. Ή Έλλόδα αποβλέπει, έπίσης οτή σύντομη έναρμόνιση τής άγρ>
τ'κής της πολιτικής μέ την κοιν3-
τική, όπως προβλέπει ή Συμφα>-
ν> Συνδέσεως. Ή έλληνική γε-
ωργική παραγωγή δέν είναι άντα-
γωνιστική μέ την εύρωπαϊκή, Κ·
Γ'.·.>ς πιιςττεύετσι, συνεχίίει ό καθη-
γητής κ. Πεπελάσης, έκτός άπό
μερικά προίόντα, ένώ στά περ;·>
σότερα είναι συμπληρωμστική καΐ
τουτο διευκολύνει την έναρμόνι¬
ση.
ΘΑ ΧΟΡΗΓΗΘΟΥΝ
ΑΔΕΙΕΣ ΠΑ ΕΞΑΓΩΓΗ
ΕΛΛΗΝ Ι ΚΩΝ
ΠΡΟΊΟΝΤΩΝ
Μέ άποφάσεις τοϋ ύφυπουργοΰ
Εμπορίου κ. Γ. Παναγιωτοπούλου
έξουσιοδοτήβηκε ή ΤράπεΖα τής
Ελλάδος νά χορηγήση, ϋστερα ά·
γ ό 20 ήμέρες, όδειες έΕαγωγής·
1) Άκατεργάστων δερμάτω/
οτή Ρουμανία (μέσω κλήριγκ),
μέχρι συμπληρώσεως όΕίας 800.
000 δολλ.
2) Τυρού φέτσ, άπό πρόβειο
γάλα. μέχρι συμπληρώσεως ποσο-
τητοτ 1.000 τόννων, μέ διακανο-
ν:σμό τής άΕίας τού μέ έλεύθε-
00 συνάλλαγμα.
3) Κατεψυγμένων λιθρινιών μι
κ.ροϋ υεγέβους (7 έως 10 τεμό-
χια στό κιλό), μέχρι συμπληρώ-
ο^οογ ποοοτότητος 250 τόννων,
μέ πληρωμή τής άΕίας τους σέ έ-
λρύθεοο συνάλλαγμα.
4) Κατεψυγμένων μπαρμπου-
νιών. υέ πληρωμή τής άΕίας τους
σέ έλεύθερο συνάλλανυα.
5) Κρεμμυδιών, έγχώριας πα-
ραγωνής, μέχρι συμπληρώσεωα
Γ-οσότπτος 1.000 τόννων, μέ δια-
κα<Όνισμό τής άΕίας τους μέ έ- λεύθεοο συνάλλαγμα. 6) Κεχριού, μέχρι συμπληρώ¬ σεως ποσότητος 150 τόννων πε- ρίπου. μέ διακανονισυό τής άΕίσς τού μέ έλεύθερο συνάλλαγμα. Η ΣΥΜΒΑΣΗ ΝΕΣΤΛΕ Ύπάρχουν δυομενεϊς, άπαράδε κτοι καί άσαφεϊς όροι στή Σύμβα- ση ΝΕΣΤΛΕ, τόνισε ό ύπουργό--; Γεωργίας καί ή συσταθεϊσσ έπΐ- τροπή θά προσπαθήση νά έΕαλεί- ψη τούς όρους αύτούς. Σέ πα- ρατήρηση δημοσιογράφου ότι ένα μέλος τής συσταθείσης έπιτροπής Γρωτοστάτησε στήν υπογραφή τής Συμβάσεως, ό κ. Ίορδάνογλου ύ πεσχέθη νά έΕετάοη τό θέμα καί άν είναι όντως έτσι, θά τόν έ£αι· ρέση. ΤΛ ΊΙΡΟΒΛΗΜΤΑ ΤΩΝ ΕΛΙ- ,ΙΙΟΡΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Έκπρόσωπος τής διοικήσεως τού Εμπορικον Σύλλογον Πειοαι ώς, μέ έπικετραλής τόν ποόεδηο κ. Ι. Φεςτάκη, έπεσκέφ'Βησαν τόν ΰ- πονργό Εμπορίαν κ· Ι. Βιρδιτσιώ τη, τόν οποίον, <χ(ροϋ σννεχάιρηκαν γιά την άνάληψη των νέων τού καθηκόντίον, έντιμό-ριοσαν γιά ω¬ ρισμένα άπό τα βασικά έκκ.ρ·?μή θέματα τον εμπορικον κόσμον, ο- πιος των μισθώσεων ν.αταβτημά- το>ν, τοϋ Ταμείον Άσφαλίσειος
Έμπόρων καί θέματα σχετικά μέ
την είσαγωγή καί διακίνηση τής
ξαχάρεως.
Λιευθύνσεις συμφώνως τω Ν ό μοί
ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
(1926 - 1975)
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
Π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
(Λεωφ. Συγγροϋ 360
Καλλιθέα)
Προϊστόμενος Τυπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία : Σπαρτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΑΠΟΨΕΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ (
ΠΑ ΤΙΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
Οί έπενδύσεις πού πραγματο-
ποίηοε ή έλληνική βιομηχανία κα¬
τά τα τελευταία χρόνισ, άνταπο-
κρίθηκαν στήν άνάγκη παραγω/ι-
κής μεγενθύσεως των έπιχειρή-
σεων, λόγω των διεθνών συνθη-
κών τής ραγδαίας άναπτύΕεως.
Αύτά άναφέρονται οτό τελευταϊο
ΔΓλτίο τοϋ Συνδέσμου Έλλήνων
Βιομηχάνων, σέ απαντήση άπόψπ-
ων πού άναπτύχθηκαν στή Βοο-
λη, κατά τή συζητήση των φορο¬
λογικόν νομοσχεδίων, κατά τίς ο¬
ποίες «ή βιομηχανία επωφελουμέ¬
νη άπό τόν λεγόμενον νόμιμον
τρόπον άποφυγής τής φορολονί-
ας, προέβη κστά τα τελευταία έ-
τη, είς τεραστίας έπεκτάσεις, είς
βαθμόν ώστε τό βιομηχανικόν δυ¬
ναμικόν τής χώρας σήμερον νά
ύποαπασχολεϊται»... καί ότι «απο¬
τελεί μεγίστην Ζημίαν διά την οί-
κονομίαν, όταν ή έγκατεστημένη
δύναμις δέν άπασχολείται, ή έρ-
γάΖεται μέ άπασχόληαιν τοΰ 50%
— βθ^ο τοϋ δυναμικοϋ της».
Απαντώντος στ'ις κρίσεις αύ-
τές, στό δελτίο τοϋ ΣΕΒ άναγρά-
! φονται τα έ£ής: α) Δέν πρέπει νά
άγνοεϊται ότι πλέον τοϋ 60% των
έπανεπενδυομένων άφορολογήτων
κερδών, άφορα σέ ϊδια κεφάλαια.
β) Μέρος των έπενδύσεων χρη-
ματοδοτεϊται άπό δόνεια Τραπε
Ζών, πού έλέγχουν αύστηρά τα
προγράμματα έπεκτάσεων. γ) "Αν
ή βιομηχανία άπασχολεϊ σήμερα τό
50 — 60% τοϋ δυναμικοϋ της, αύ
τό όφείλεται στήν ϋφεση πού ό
νπγνωρίζεται έπηημα ότι υπόρ
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΕΠΙΔΟΤΗΣΙΣ
ΕΪΑΓΩΓΩΝ ΤΥΡΩΝ
ΔΓ ύπουργικής αποφάσεως, πσ-
ρΕτάθη μέχρι τέλους τρέχοντος
μηνός, ή ίοχύς τής αποφάσεως
τοϋ ύπουργείου Συντονισμοϋ, ή
όποία άφορά είς την έπιδότησιν
τα11/ έΕαγωμένων μαλακών τυρών
(φέτας καί τελεμέ), έΕ άγελαδι-
νοΰ γάλακτος κατά 20% επί τής
τιμής τής έΕαγωγής φόμπ καί μέ¬
χρι 8 δραχμών άνά χιλιόγραμμον
τυρού.
ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΝΕΣ
ΕΛΕΓΚΤΑΙ ΛΟΓΙΣΤΑΙ
Ή ενισχύση τής
τοϋ έπαγγέλματος τοϋ προγμοτγ
νιίμονος έλεγκτοϋ λογιστού κυτά
τα διεθνή πρόταπα απετέλεσε τα
θέμα κοινής συσκέψεως των έ,-
κοτεστημένων στήν Έλλάδα Εέ-
νων έλεγκτικολογιστικών γραφεί¬
ων και των άντιστοίχων έλληνι-
κών.
Σύμφωνα μέ σχετική άνακοίνω
οπ τοϋ Ίνστιτούτου Ε.Π.Ε.Λ., <Ί- ποφασίσθηκε κατά την σύσκεψη ή έγγραφή οό Ίνστιτούτο όλων οσων έχουν τα άπαραίττγτο προ- σόνα, ή οίκονομική ενισχύση τού καΐ τέλος ή ένεργθς συμμετ5χή των γραφείων, πού έλαβον μέρος στήν σύσκεψη, στήν διοίκηση τού Ίνστιτούτοιι ριση άπό έπιοημη πλευρά, τής ά- κονομικής ύφέσεως, δικαιώνει την άποψη ότι θά είναι θετικος ό ρό- χει καί στήν από την αίτία αυτή λος των έπενδύσεων στή βιομη- κάμψη τής έσωτερικής καί έΕω- ι χονίο, στήν έπανοδραστηριοηοίη- τερικής Ζητήσεως. δ) Ή άναγνώ- · οη τής οίκονομίας.
Μ* ποιους ορους θά δοθούν τα σπγαοτικά δαι/πα
Από σήμερο ϊοωο ή Κτηματκό, οτικοϋ Τομιευτηρίου τήο Κηματι
ΤρόπεΖο, ό ΤρόπεΖα Πίστεωο καΐ κήο οί όροι είναι κόπακ; καλύτε
ή Ανροτική θά δέχων-ται οίτήσειο ροι : Τό επιτόκιο είναι 8,5%. Καί
τού κοινοϋ, πού ένδιαφέρεται νά ή διόρκεια έζοφλήοεως τού
λαβη κάποιο στεγοστικό δάνειο.
Προπορεύβηκον τα Ταχυδρομικά
Ταμιευτήρια, πού όνοιΕαν τις θυ
ρίδες τους άπό τό Σοββατο, στούς
ενδιαφερομένους. "Ισοκ: τό Τα·
μείο Παρακ,στοθηκών καί Δανεί
ών νά τίς ανοίξη κι' αύτό σήμερα.
Κι' άν όχι — αϋριο θ' αρχίση κι
ουτό νό δέχεται αίτήσεις.
"ΒΕη διοεκοτομμύρια δραχμάς
Ζητοϋν τούς δικαιούχους τους,
Οϋτούς πού ταλαιπωροϋνται μέ τα
ψηΛά νοίκια καί όνειρεύονται ένα
δικό τους σπίτι, μιά μικρή έπέκτα
ση ενός ήδη ύπάρχοντος σπιτιοΰ
ή μιά επιδιορθώση τού σπιτιού,
πού δέν όντέχει άλλο στά χρό-
νια.
Πρίν άπό τρία χρόνια είχε ά-
νασταλεϊ μέ μιά άπόφαση τής Νο
μισματικής Έπιτροπής ή παροχή
στεγαστικών δανείων. Άποτέλε-
σμα μιάς αλόγιστης πολιτικής χρη
μστοδοτήσεων, πού συνέβαλε στό
Εέοπασμα τής κρίσης κι έφεοε
τή σημερινή υφεοη στήν οίκον ο-
μία μας ήταν ή άναστολή αυτή
τής παροχής στεγαστικών δανεί
ών. Ώς τότε ή τοχύρρυθμος οίκο
δόμηση εϊχε τούς θαυμαστές της.
Χιλιόδες πολυτελεϊς πολυκατοι-
κίες καί άρκετοί πύργοι ήταν ό
καρπός αυτής τής οίκοδομικής
δραστηριότητος. Τό πρόβλημα, ό-
μως, τής στέγης των λαϊκών τά-
Εεων έμεινε άλυτο, σέ πολλούς
υπο ποιους ορουσ
'Υποσχετικό καλυτέρων ημερών
τό χρηματοδοτικό πρόγραμμα τού
1975 έπαγγέλλεται ότι οτό έΕής
θά δοθή προτεραιότητα στή οτέ-
γαοη των εργαζομένων τής πό-
λης κα'ι τοϋ χωρίου. Άς δοϋμε
λοιπόν, υπό ποίους όρους καθο-
ρίΖουν οί ώς τώρα έκδοθείσες ά-
ποφάσεις τής νομισματικής έπιτρο
ου Ιδετήο. Κι άκόμη : ένώ ο
εκ δραχμάς κατσθέσεις τού τα
μιευτηρίου έπαιρναν παλιά τό "ο
Αύ ώ€ 400 χιλ. δάνειο, τώρα μέ
500.000 δρχ θά δανειοδοτοϋντσι
κατ' όνώτατο δριο. Καϊ οί κατα
θέτες σέ συνάλλαγμα, πού κατ
άνώτατο όριο έπαιρναν 750 χιλιά
δες, τώρα θά δικαιοΰνται ένα έ-
κατομμύριο.
Εύνοικώτεροι δροι δανειοδοτή
οεωο έΕαοφαλίίονται στήν περιο-
χή θράκης, πού ό πληθιβμός της
θά πρέπει γιά λόγουο έθνικούς
νά ενισχυθή περισσότερο.
ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΤΟΣΕΙΣ
Σέ 8% περιορίΖονται τα έπιτό-
κια καί 15ετής πσραμένει π διάρ-
κεια έΕοφλήσεως των οτεγαστι-
κών δανείων στή Θρόκη. Καί κά-
ι άκόμη : έγκρίνεται ή χορήγη-
οα στεναοτικών δανείων ο' όσου£
νδιαφέρονται νά χτίσουν στήν
Κομοτηνή οικηματα πρός έκμίσθω
οη σέ κοβηγητές, στό προσωπικό
τού έκεϊ Πανεπιστημίου, καί στούς
Φθιτητές τού.
Πάνω σ' αύτό ά Νομισματική
Έπιτροπή δίνει τίς όδηγΐες της :
«Διά την χορήγησιν των ώς ά-
νυ δανείων π Έθνική Κτηματική
Τραπέζα θά λαμβάνη ύπεύθυνο όη
Αωοιν τού δανειολήπτου ότι τό ό-
νεγερθησόμενον διά τού δανείου
οίκημα θά χρησιμοποιήται δι" έκμί-
σθωσιν είς τούς καθηγητάς, τό
προσωπικόν καί τούς ωοιτητάς
γοο Πανεπιστημίου Κομοτηνης».
Καί μιά άκόμη ίδιαϊτερη εϋνοια
γιά τή Θράκη : κατ" έΕαϊρεοη άπ'
>λη την άλλη 'Ελλάδα επιτρέπε-
αι στήν ΆλεΕανδρούπολη ή πα-
οουν στίς 200 χιλιαδες δραχμές
ΜΕ ΥΠΟΘΗΚΗ
Τα δάνεια αύτά, 6μω<:, Ααμβύ- νονται μέ ύποθήκη τού σχετικου οίκοπέδου κα'ι τοϋ κτίσματος ποι>
θά άνεγερθή πάνω ο' αύτό. Κοί
έπειδή κατά πάσαν πιθανότητα, ή
όΕ,ία καί των δύο αυτών ύποθη-
κεΐ'θμένων περιουσιακών στοιχεί-
ων δέν μπορεί νά 'θεωρήται άρκε-
τή ή Νομισματική Έπιτροπή 2η-
τεϊ συμπληρωματικές έΕασφαλί
οεις. Τό κείμενο τής σχετικής α¬
ποφάσεως τής Ν.Ε. είναι, στήν
περίπτωοη αυτή, χωρ'ις οϊκτο :
«Τα ανωτέρω δάνεια θά χορη-
γούνται υπό ύποθήκη τοϋ σχετι-
κού οίκοπέδου καί τοϋ έπ' αυτού
κτίσματος ώς καί επί συμπληροί
ματική προσθέτω άαφαλεία επί έ-
τέρων άκινήτων των χρηματοδο-
τουμένων, κατά προτίμησιν των ά-
γρών, έφ' όσον άπαιτεϊται τούτο
πρός εξασφάλισιν τοϋ δανείου».
Τί θά γίνη, όμως άν ό χρηματο
Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ - ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΟΟΣΑ
Ό ΟΟΣΑ έζετάΖει καί πάλι τό
ρρόβλημα τής πολιτικής περιφα-
ρειακής άναπτύΕεως στίς χώρες -
μέλη τού καί στήν 'Ελλάδα. ΑύΓΟ
άνοφέρεται στό δελτίο τοϋ Συνδέ-
σμου Έλλήνων Βιομηχανίαν,
την προσθήκη ότι τα πορίσμστα
διακυβερνητικής ομάδος εργασίας:
κυκλοφορήσαν σέ ε'5ικό τόμο.
Τό γενικό καί τεΛικό συμπέρπ-
ομα έχει ώς έΕης:
ματα περιφερειακής
Τα προβλή-
άναπτύΕεως
όντιπροσωπεύουν σέ όλες τίς χώ¬
ρες, μόνιμη καί έΕαιρετικά μεγάλη
πρόκληση. Έπομένως άπαιτοΰν
θορραλέα καί συστηματική αντιμε¬
τωπίση κο'ι ένσωμάτωση τής σχετ·-
κής πολιτικής οτό εύρύτερο πλαί-
σιο τής πολιτικής καί των κοινωνι-
κοοικονομικών στόχων κάθε χώ¬
ρας.
τοικίας, όσο καί τής κρίσεως τού
τεχνικοϋ κόσμου, ώστόσο τα μέ-
τρα αύτά δέν φαίνεται νά έΕυπη-
30ΜΕΛΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
ΘΑ ΕΛΘΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Τριακονταμελής
νομική αποστόλη
γαλλική οίκο-
θά έλθη στή/
Άθήνα στίς 14 Απριλίου καί θά
παραμείνη ώς τίς 17 τού ίδίου
μηνός.
Ή αποστόλη άποτελεϊται άπ5
μέλη τής "Ενώσεως Έργοδοτών
Γολλίας, κατά την διάρκεκΐ δέ
τής έδώ παρομονής της θά έχη
έπαφές μέ έπιμελητηριακούς καί
άλλους παράγοντες, γιά οίκονομι-
κή συνεργασία.
Τα μέλη τής γαλλικής άποοτο-
λης έ νδιαφέρονται, είδικώτερχ
,ιγ· έπενδύσεις, έμπορικές συναλ-
λαγές, τεχνολογική ουνεργασία,
κοθώς καί συνεργαοία οέ άλλους
τομεϊς. Πρός τουτο, θά έχουν έ¬
παφές μέ έπχειρηματίες στίς 15
"Απριλίου, οτό Ε.Β.Ε. Αθηνών.
Άντισυνταγματικέα είναι οί
ξει~ Ν.Δ. 437)74 περι
δασμών
δοτούμενος δέν δύναται νά παρέ- ρετοϋν ένα εύρύτερο προγραμμα
πης την παροχή των στεγοστικών
δανείων τοϋ 1975.
Άντί των 200 χιλιάδων δραχ-
5θχή δανείων γιά άνέγερση που-
ατοικιών. Τα δάνεια δέν μπορεϊ
ά ΰπερβαίνουν στίς περιπτώσει
ιύτές τα 50% τού ουνολικού κό-
στους κατασκευής. Τό επιτόκιο,
όμως, θά φθάνη στά 11,5%, ένώ
ή διάρκειο εΕοφλήσεως θά είναι
μων πού έφθανε ώς τό 1972, οέ 5ετής. Ή άπόφαση τής Νομισμα-
350.000 δραχμές θά φθάνη φέ-
τος τό άνώτατο όριο των στεγα¬
στικών δανείων τής Κτηματικής
Τραπέζης. Μ" έναν ομως περιορι-
σμό : δέν θά δανειοδοτηθοϋν οι-
κοδομές των οποίων ή ουνολική
άξία φθάνει στό δριο τού ένάμι-
τικής Έπιτροπής τονίΖει συγκεκρι
μενά .·
«Ή έΕόφλησις εκάστου δανε'ου
θά ένεργήται τμηματικώς έντός
δετίας άπό τής χορηγήσεως τού,
δι" ίσοπόσων εΕαμηνιαίων δόσεων
πτΐρεχομένης έντός τής δισρκε.'ας
<η έπαρκή άσφάλεια; Τότε τό ϋ- ψος τοϋ δανείου, τονίζει ή ιδία άπόφσση, θά περιορίίεται μέχρι τού ποσοϋ τής παρεχομένης άσφά λειας καί πάντως όχι κάτω των 80 χιλιάδων δρχμών. Ό ένδιαφερόμενος άγρότης 0ά πρέπει ασφαλώς νά περιοριοτή σέ μιά μικρή έπέκταση τού παλιοϋ τού σπιτιοΰ μ" ένα καμαράκι ή μέ μιά κουέίνα. Απολύτως εύνοϊκώτερα είναι τα δάνεια πού παρέχονται στούς ά- γρότες των παραμεθορίων περιο- χών άπό την Αγροτική ΤράπεΖα.· Οί νομοί Ξάνθης, Ροδόπης, "Ε- βρου, Λέσβου, Χίου, Σάμου καί Δωδεκανήσου. Τό επιτόκιο πού θά πληρώσουν οί δανειοδοτούμενοι άγρότες των ου έκατομμυρίου δραχμων. Κα'ι ι ταύτης περιόδου χάριτος τριών τα έπιτόκια θά φθάνουν στά 11, ' έτών, κατά την διάρκειαν τής ό- 5% μέ περιθώριο εΕοφλήσεως τα ποίας θά καταβάλλωνται άπλοϊ τό 10 χρόνια. "Υπό τούς κοι». όρους αύτούς μπο- "Ικανοποιητικά τα άνώτοτα όρια περιοχων αυτών είναι μόνο 2% ε¬ τησίως. Κα'ι ή διάρκεια των δα¬ νείων 25ετής. Τό "Ελληνικό Δη- ησίως την "Αγροτική Τραπέζα, γι' αύτά τα χομηλότοκα οτεγαστι- κά δάνεια της πρός τούς άγρότες των χειμαζομένων παραμεθορίων περιοχων. ΟΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΑΙ Ό υψηλάς τόκος καί τό ύψηλό κόστος κατασκευής τής οίκοδο- μής άνισχυόμενο καί άπό την πρό σφατη αϋΕηση των έμμέσων φό- ρων, θά ένεργήσουν άρνητικά στήν άπορρόφηση των πιστώσεων γιά τή στέγοαη, τονί2ει, σέ άνα- κοίνωοή τού ό Σύλλογος Πολιτι¬ κών Μηχανικών Ελλάδος. Ένώ τα μέτρα υπέρ τής οίκο- ιισμό υπέρ της κατοικίας. Ή οί- κοδομή, τό διομέρισμα ή ή όγροι- κία, πάλι δέν άντιμετωπί^εται σάν κοινωνικό άγαθό καί στοιχειώδες δικαίωμα τοϋ άνθρώπου, άλλά σάν μοχλός θερμάνοεως καί άπο- θερμάνσεως τής οίκονομίας μόνο. Καί όμως παράλληλα μέ την έπεί γουσα άνάγκη άναθερμάνσεως, έ νας προγραμματισμός υπέρ τής οτέγης των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων είναι δυνατάς καί έπι- βεβλημένος. Κι' άκόμη, προοτίθεται, άπ-οι- τοϋνται παράλληλα καί κίνητρα, πού θά έΕυπηρετήσουν την κοινω- νική σκοπιμότητα, όπως ένιαϊα κριτήρια δανειοδοτήσεως καί ά- παλλαγών (π.χ. απαλλαγή τής πρώτης κατοικίας μέχρι άζίας 1 έκατομμυρίου δραχμών, άπό τα ρεΤ ό κάθε πολίτης νά υποβάλη των άγροτικών στεγαστικών δα- δομης θεωρουνται κατ' αρχήν όρ- οίτηση παροχής δανείου οτεγάσε- νείων φέτος. Άπό 100 χιλιαδες ιος. ,πού είχον καθορισθή τό 1971,, δι- Γιά τούς καταθέτες τοϋ Στεγα- :πλασιάΖονται φέτος, γιά νά φδά- θά, σημειώνεται στήν ανακοινώ¬ ση, τόσο γιά την αντιμετωπίση τοϋ προβλήματος τής λαίκής κα- τέλη μεταβιβάσεως γιά όλους τούς έργα2ομένους). Έπίσης πρέπει νά ληφθούν υέ- τρα ώοτε ή έΕαρση τής ίητήοειυς συνεπεία τής οίκοδομικής δραστη ριότητος νά μην έχει δυσμενή σύνδρομα άποτελέσματα. Ή αϋΕη ση των είσοδημάτων των εργαζο¬ μένων νά μην εξελιχθή σέ ωφε¬ λεία μερικών κερδοακόπων έμπό- ρων τής γής καί νό ληφθούν μέ¬ τρα έλέγχου των τιμών των δομι- κών υλικών, ώστε καί τό κόστος νά μειωθή καί οί άποταμιεύσεις τοϋ κοινοϋ νά μή διοχετευθούν στά ταμεϊα μονοπωλιακών βιομη- χανικών καί έμπορικών συγκροτη- μάτων. Οί τιμές καί τα κέρδη των έμποροβιομηχανικών συγκροτημά των στή διετία 72 — 73, σημειώ- νει ό Σύλλογος, ήσαν έκτός κά¬ θε κλίμακος κόστους, πρώτων ύ- λών καί τιμαρίθμου. ΘΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΘΗ Ο ΔΥΤΙιΚΟΣ ΚΛΑΔΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΗΦΙΣΙΟΥ ΟΔΟ' ©ά κατασκευοσθή ό δυτικός κλάδος 'ής Παρακηφιοίου όδοϋ η εκτέλεσις δέ των σχετικών έρ γασιών θά χρηματοδοτηθή άπό τό φετεινό Πρόγραμμα Δημοσίων Έ- πενδύσεων πού προβλέπει κονδύ λιον ϋψους 50 έκατ. δρχ. Σχετι κή δήλωση έκανε ό γενικάς γραυ μοτεύς τοϋ Ύπουργείου Δημοο· ϋ,ν "Εργων κ. Δ. Κυρια2ής, στό προεδρεϊο τοϋ Συνδέσμου Βιομη- χάνων Άττικής καί Πειραιώς, δ- πως άναφέρεται σέ ανακοινώση τού. Προστίθεται ότι τό ύπουργείο Δημοσίων " Εργων όλοκλήρωσε την έκπόνηση σχετικής μελέτης, πρόκειται δέ νά προβή στήν δη- ίΌπράτηση τού έργου, μέσα στόν :πόμενο μήνα. Ύπογραμμίζετσι ότι ό παραπό- ω Σύνδεσμος εΐχε 2ητήσει μέ ύ- πόμνημά τού την επισπεύση της κατασκευής τής όδοϋ αυτής, διά την έΕυπηβέτηση των βιομηχαν:- ών - μελών τού πού είναι έγκατε στημένες κατά μήκος της. ΕΚΘΕΣΗ ΑΥΤΟΚΙΝΗΣΕΩΣ ΠΑ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΣΑ Ό ύπουργός Έμπορίου κ. Βαο- βίτσιώτης έθεσε υπό την αίγίδτ τού την "Εκθέση αύτοκινήσεως γιά τα μετοφορικά μέσα θαλάσσης, αέρος κσί Εηρδς, πού θά διεΕαχθή όπό 27 Ίουνίου, μέχρι 6 "Ιουλίου 1975 οτϊς έγκαταστάσεις τοϋ Ά- γίου Κοσμά. Ή "Εκθέση όργανώ- νεται μέ δαπάνες τής σμερικανι- κής έταιρείας ΡΙΑ ποΰ θά έχη ιόν τίτλο «ΜΟΤΟΡ 75· καί έχει οργανώσει παρόμοιες "Εκθέσεις στή Ν. Ύόρκη, οτό Σικάγο, Κα- λ;φόρνια, Λονδϊνο, ΒρυΕέλλες. Γί,νεύη, Τόκιο, Τεχεράνη. «ΑΡΜΑΠΛΑΙΤ» Ε. Π. Ε. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΝΗΗΑΤΠΝ ?Κ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ^1—12—74 3η ΕΜΠΟΡ1ΚΗ ΧΡΗΣΙΣ 1—1—74 ΕΩΣ 31—12—74 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1974 1973 Πάγιον Μηχανήματα ?.Ί?0 309. - Μεϊον αποσβ. 401.Γ0- 1.686.0,, 1).— 2.090.309.— 278.416,— 1 811.893.— Έγκατ^οεις 73 173,80 66.039,80 ιΜείονάηοοβεσ. 15.832— 57.1'97,80 10 Ξ62.— 55 677.80 "Επιπλα καί Σκεύη 110.374.- 110.374.— ΜεΓον άποσβ. 53.734.— 56.6;0.- 35.036.— 15 338.- "Εζοδα Ιδρύσεως Όργανώσ. 267.869,60 267 869.60 Μεϊον όποσβ. 160.722.- 107.147,60 1.907.124,40 107.148.- 160.721.60 2.103 630,40 Αποθήκαι "Ετοιμα Προίόντα 898..'ίΓο.2Ο 187.731,65 Πρώται δλαι 318 29;>,3Ο
354.509,70
Βοηθητικσί Ολαι 707.2ί·0,15
622.585,05
Ύλικά Συσκευασίας 29.622,— 1.953 593,65
20 836.- 1.175.666,40
Άτιαιτήσεις
Πελατεία 1.933.56!»,50
854.448,50
Γραμμάτια εΐσπρακτέα 1.329,09π.—
55.500 —
» τιαρά Ίραττέζαις
■πρός εΐσπροξιν 673,8ί.)5.—
3.000.-
» έπ' ίνεχύρω χρηματ.
217.397.—
» Διαμαρτυρημένα 84.090, -
1.9 420.—
Τράπεζαι
107.473.60
Προοωρ. Λογ)σμοί χρεωσ. 40,4(2,70
18.892.70
Πιοτώοεις εΐσαγωνής
τιρώτων καί βοηθ. ιόλων 75 3 Γ.,50 4.126.369,70
1.328 —
Διαθέσιμον
Ταμείον 721.0-0,30
144 949.-
Καταθέσεις δψεως 28.:ίϋ>,40 749.355,70
780 -00.40 925.249,40
Ζημίαι
Ζημία χρήβεως 1972 1.839,313.—
2.299.141,25
Μίϊον Συμψηφισμός — 1.839.313.—
459.828.25 1.839 313.—
10.585.756,45
7.421.319 —
ΑΝΑΛΤΡΣΙΣ ΑιΙΙΟΤΕΛΕιΣΜΛ
1974
1973
'Έζοδα Διαχειρήσ. 521.539,10
434 557,15
Τόκοι καί Πμομήθ, 3.750,60
246.050,50
ΆποσβέΌ. έσόδον
Ίδρύσ.—Όργαν. 53,574.—
53.574.-
Συμψηφισμός 1)5 ζη-
μιών χρήσεως 1972 —
459.828,2ί
Τακτικόν άποθίμ. 117.270.-
696.133.70
77.635.- 1.271.644,90
Κβρδη Χρήσιως 2.228 099,95
1
474 984.50
- 2
.228.099,95 -
----------------1.474.984.30
2.
924.233.65
2.746.629,20
1974
Κεφσλαια
Έταιρικόν Κεφσλ 7ΟΟ.ΟΓΟ.—
Άττοθεματ. νέων έ·
πενδύσ.ΑΝ 147)67 2,072.459.—
Τακτικόν άποθεμ. 194.905.- 2.967.364.-
ΠΑΘΗΤΪΚΟΝ
1973
7ΟΟ.ΟΓΟ.-
2.072 459.—
77.635.- 2,850.094.-
Άντισυντσγματική εκρινε ι ό
Φορολογικό Πρωτοδικεϊο "Αθηνών
τίς διατάΕεις τού άρθρου 1 τοϋ
ν. δ. 437)1974 <περί ρυθμίσεως των άχρεωοτήτως καταβαλλομε νων δασμών, φόρων καί λοιπών έπιβαρύνσεων επί είοαγομένων κα) έγχωρίως παραγομένων εί- δών». Τό δικαστήριο έκρινε, ότι ο· διατάζεις αύτές άντιτίθενται έμμεσα στήν συνταγματικά καθ'ε- ρωμένη άρχή ής νομιμότητος τού φόρου, ούμφωνα μέ την όποιο «ουδείς φόρος έπιβόλλεται, ουδ είσπράττεται άνευ νόμου·. Μέ τίς διατόΕεις αύτές, έχει ό ριθθή ότι δασμοί, φόροι, τέλη κλπ., επί είδών, πού είσάγονται άπό τό έζωτερικό έχρεωοτήτως, έπιστρέφονται στόν είσαγωγεα πού τούς κατέβαλε μόνον άν άπο- δεδειγμένα δέν έχουν έπιρριφ&η οτήν κατανόλωση ή έπερρίφθησαν όλλά έπεστράφηοαν στούς κατα- ν<:λωτές (παρ. 1). "Εχει έπίσης όριοθή ότι ό είοαγωγεύς πού ζη¬ τεί την έπιστροφή βαρύνεται καί μέ την άπόδειΕη τής «μή έπιρρι- ψεως» ή — σέ περι'πτωση πού έ- γινε έπίρριψη — μέ την άπόδειΕη 6 τ. άκολούθησε έπιστροφή τοϋ φό ρου, δασμοϋ κ.λ.π., στούς κατσ· ναλωτάς (παρ. 3). Στο σκεπτικό τής ιδιαιτέρως ένδιαφέρουσας σχετικής άποφάσε ως ύπ" αριθ. 902)1975 τού Φορο- λογικοϋ Πρωτοδικείου τής πρω¬ τευούσης (είσηγητής ό κ. Κ. Κου λουριώτης), άναφέρεται, ότι οί ά νωτέρω διατάΕεις θίγουν έμμεσα. όλλά σαφώς την άρχή τής νομι¬ μότητος τοϋ φόρου πού θεσπίϊει τό άρθρο 59 τοϋ Συντάγματος. Είδικώτερα - διευκρινίΖεται- ούτον ή όρχή αυτή επιβάλλει την υπάρ¬ ξη, προηγουμένως, νόμου πού ρροθλέπει την έπιβολή ή την ει¬ σπράξη φόρου σέ κόθε συγκεκρι- μένη περϊπτωση. Ό φορολογούμε- νος όφείλει τό φόρο μόνο καί μό¬ νο διότι προβλέπεται άπό τό νό μο καί άπό τόν τρόπο πού ρυθμί- Ζει λεπτομερέστερο ό νομοθέτης σχετικά μέ τό άντικείμενο, την έ- κταση. τή μορφή καί τόν τρόπο προσδιορισμόν) κα! είσπράξειίκ: τού. "Αγ έπομένως είοπραχθή φό ρος χωρϊς προηγούμενο νόμο πού νά τόν προβλέπη, ή εισπράξη ετ- ναι παράνομη καί πρέπει, χωρίς καμμιά προϋπόθεση, νά έπιστρα-. άναγομένας είς τό ίδιωτικόν τού Π ε. Κατον0. ε'<: τη,,. ανωτέρω νόμου, τίθετα| προϋπόθεσις έπιοτροφής νόμως είσπροχθέντος φόρου πίρριψις τούτου είς Την λωσιν ή ή έπιστροφή έφ' ών έπερρίφθη Η διάταξις αυτή, έν ουνδυ(] με την διάταξιν τής παρ 3 ούτο ϋάρθρου, άγει είς ρασμα, ότι είς περίπτωοιν ρίψεως, ή μή αποδείξει^ τ- πιρρίψεως τοϋ φόρου είς τ τανάλωσιν, ό παρανόμως το χθείς φόρος δέν έπιστρέφ, τουτέστιν είσπράττεται φόρος νευ νόμου προβλέποντος κατά παράβασιν τής ρηθείσης ταγματικής διατάξεως. Έξ -ι ή έπίρριψις ή μή του την κατανάλωσιν δέν δύναται ν, τίθεται ώς προϋπόθεαις έπιστ φής τοϋ παρανόμως είσπραχ9Λ τος φόρου, διότι αύτη δέν ο πτετοι πρός τό δικαίωμα τού κ-,,. τους πρός επιβολήν φόρου, αλλα άνάγεται είς τάς σχέσεις πω>Γ
τοϋ καί άγοραστοΰ, ήτοι οχόςτ^
φη, γιά νά αποκατασταθή ή
τοραχθεϊσσ νομιμότης».
«δια- καιον, τοϋ άγοραστοΰ έχοντος ^
πάση περιπτώσει την άγωγήν 05
Κα'ι ή σχετική σκέψη τής απο¬
φάσεως κατσλήγει ώς έΕής :
«Έν προκειμένω διά τής διατά-
ζτως τής παρ 1 τοϋ άρθρου 1
Γ00
καιολογήτου πλουτισμόν κατα
ριολητοϋ είς περίπτωσιν μή νομί·
μου έπιρρίψεως τοϋ φόρου».
ΤΟΔΗΜΟΣΪΟ ΘΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗ ΕΦΕΤΟΣ
ΠΡΟΤΟΝΓΑ ΑΞΙΑΙ 30 ΛΙΣΕΚΑΤ. ΑΡΑΧΜΩΝ
Άνακοινώθηκε τό ένιαϊο πρό-
γραιμ.μα κρατικών προμηθειών ε
τους 1975, νψους 30 δισεκατομμι;
ρίιον δραχμών. ΊΈξ αυτών προμή
θειες 20 διβΐχ. βά πραγματο.τοιη
θοΰν άπό την Ιγχώρια παραγωγή
καί 10 δισεκ. δραχμών άπό τύ έ-
ξυχτεοικό.
Τις σχετικές άνακοινώίκις εκα
ναν οί ύπουογοί Στ,Ύτονισμοΰ κ.
II.
ΙΙαπαληγούρας καί Έμπορίου
κ. Ι. Βαρβιτσΐώτης.
Συγκεχρι,μένα, ό κ· Παπαλη-
γορας ■δήλιοσε τα έξη;:
*'Ο προσδιρΐΐΐμός τής κρατι-
κής ζητήσεως — ή κατάοτισις δή
λοίδή τού έγχ.ρΐθέντος ύ.τό τής Νο
μισματΐλ,ής Έπιτροπής Ένιαίου
Προγράμματος Προμη&ειών τού
Δτιιμοσίοι; καί των Δημοσίαν Όρ
γανισμών καί Έπιχειρήσεων — έ
•γένετο φυσικά λαμβανομένων «π
όψιν τής δυσμενοϋς διεθνοϋς ονγ
κυιρίας καί των εΐδικωτερων δυ<τ- χεροιών τάς οποίας καλείται νά ίιπεονική,ση κατά τούς προσεχείς μήνας ή έλληνική οίκονοΓμία. δμως δτ, επρεπε, έντός των όρίων πού ΰπαγορεύον ται άπό την ανάγκην τής διατηρή σεως τής έσωτε^ικής καί τής έξο>
τερικής οίκονομικής μας ίσορροπί
ας> νά χρΓ,σιμοποιήσωμίν τό Πρό
γραμμα των Κρατικών προμηθει-
δν καί ώς όργανον άαπληριί>σε-
ωςτής ύοτερούσης ίδιοχτική; ζητή
ς καί, ϊπομένοίς, ώς μέσον άνα
■Υποχρεώσεις
Προμηθευταί 929.432.—
Τράπεζαι 5.544.—
Γραμμάτ. πληρωτεα 70.650.—
Φόροι Δημοσίοκ
καί Τρίτων 413.1β"5.—
Προσωρινοϊ Λογσρ.
118.381.—
5.544.—
539.379.-
321.470.—
Πιστωτικοΐ 1 527.347.20 2.916 158,20 1.142.316,70 2.127.090,70
Λογοριασμοϊ έταίρων
Προσωττικοί Λογαρια-
σμοϊ έταίρων 969.150.—
9Κ9.150.— 969.150.- 969.150.-
Κέρδη πρός Διανομήν
Κέρδη χρήσ. 1973 1.474 984,3ο
1974 2 223.099,9ο 3.703.034,25
1 474.984,30
1 174.984,30
θεομάνσειος τής οίκον ομίας. Δέν έ
διστάσαμξν, διά τούτο, νά έγκοί-
νο>μεν? διά τοϋ Προγράμματος,
προμηθείας συνολικοϋ ΰψοΐ'ς 30 δι
σεκατομ,μι,οίων δοα,χμων-
Άλλ« καί πέραν τού ποοοΰ τού
τοιτ, π,ρογροίμματίζετΓα, προμήθεια
— μέσω τοϋ λογαριασμόν Κατα-
ναλαοτικών Αγαθών— άξίας 20
πρϊίπου δισεκατομ. δραχμ. κυρίοις
διά την υπό τοΰ Κράτους προμή¬
θειαν βασικών εϋδων καταναλώ<τε ως, (Π'μπεριλαμ6ανο1μένης καί τής άγοράς άργοΰ πετρέλαιον. Τα κοιτήρια. 6άσ«ι των οποίων κατηοτίσθη τό Πρόγραμμα Κρατι κων Προμηθειών εΐνοα τ' άκάλου- θα: (α) Ένεκ^ίθησαν^ σχεδόν άνευ πίρικοπών, αί τελικαί ποοτάσεις των κατ' Ιδίων φορέων, αί άφορώ καταακευαστάς, έφ' όσον ήθελεν σαι είς έπενδι,τικάς δαπάνας κα- διοιπιστιοθή δτι κατά τόν χοόνον λυπτομένας διά ποριιηθειων εκ τής τΓις ιέκτελίσ·:σ>ς των διαγωνισμών
έγχο>ρίου ,-ταροίγωιγης.
(6) Περι«ΐτάλησαν, 6ε6αί(ος,
αί είς σι·νάλλαγμα δαπάναι έπεν-
δΰσειον των φορέων μέ,χρις όρίου
έπιτρέποντος την ομαλήν καί όρ-
Οολογικττν έχΐέλεσιν τίϋν άναπτνξι
ακων προγο(ΐαμάτων κοά
(γ) ιΠϊριωρίσθτ^αν, κατά τό δυ
νατόν, αί ολιγώτερον άποδοτικαί
κ(ά Ιδία αί ζατανσλιοτικοϋ χαρα¬
κτήρος δαπάναι·».
Ο ΤΠΟΤΡΓΟΣ ΕΜΠΟΡΙΟΤ
'ΚΗ άλλου, ό ΰ.τουηγός 'Εμπορί
ο^ κ. Ι. Βαρδιτσιώτης δήλωο: τα
εξής, παρουσία καί τοΰ ΰφνπουρ-
γοΰ κ. Γ. Παναγιωτοπούλου:
«Τό εγκριθέν υπό τής Νο,μισμα
τικής Έπιτροπής Ενιαίον Πρό-
γ{ναμ(ΐια Προμηθεύον ετους 1975,
ΰψους 30 ■δισεκατομμΐ'ρίοιν δραχ.
είναι προιόν δαθείας μελέτης' καί
βταθιμίσεο); ολων των παραγόντιον
πού άσΐκοΰν αποφασιστικήν επί
τής διαμορφώσεως το^ «πίόρασνι
ιιέ τελικόν ο"κοπόν τόν επιτύχη
συνδνασμόν τοΰ προσπορσΐμοΰ των
&ασικών διά τάς Κρατικάς ανάγ¬
κας αγαθών υπό τοΰς καλλιτέρους
διά την οίκονομίαν τής Χώρας δ-
ρους.
Τό Πρύγοαμιι τοθτο υπό τάς
παροισας συνθήκας τής επιδιον/.ο-
έξ ΰγειών πηγΛν, τονώσε
(ος τής ζητήσεοίς τής άπευθυνομέ
τα προϊόντα των οέν υπόλοιπον·
ται των άλλοοαπών άπό πλΕνο'ϊ.-
τιμής καί ποιότητος.
Είς την οΰτιο
.τροσίρερθμίνηι
νης πρός
έσιοτΐϊρικήν παραγο)
γικήν μηχανήν, υπήρξε έ'νας άσφα
λήζ μοχλ.ύς ΰπο6οητ)ητικός τής ά-
να&€ρμάσειος -καί άναξωογονή,σε-
ως, τής οίκονομίας, >Λμ&ανομέ
νόν ύπ' όψιν οτ, εν τελενίταία ά-
ναλύισει θά δοθούν δι' αύτοθ είς
την έγχώοιον βιομηχανίαν ποομή
θειαι τής τά^εοος τό5ν 20 όισεκ.
δραχμων ήτοι τ«^2ως των έΐθ ί
δοαχμών ήτοι τό 65% τοΰ ολου
προγράμματος έναντι 58% των έ-
τών 1974 καί 1973 καί 55% τοϋ
1972.
Άν.λά καί πλέον τούτου δέν ά-
ποκλε,ίεται, συμφώνως πρός τάς
παοεχομένας όδηγίας μας, πρός
τα οργανα εκτελέσεως, καί πε,ραι | χωρίου παραγιογής καί 8 έν- τι1·
τέρο) στηοφή .τοός τοΰς ^Ελληνας άλλοδαπής.
.ιρός τους "Ελληνας
ίιποστήριξιν θά πΰέΛ«ι νά .τοοστϊ-
θή καί τό γ-εγονός τής έγκαίηον ϊ
νηαερώσειός τιον επί των συνολι-
χώς προβ-λεπομένιον διά τού .τηη-
γράαματος τούτου προμηβειών ιΊμι
νά λάβουν τα ποοσήκοντα μίτρα
.^οο.·Iαοασκ^ι·ής διά την εύχίοεστΓ
ραν σι>μμετοχήν τιον είς τονς αηο
κτιριαθησομρνθυς δημοσίονς ΰ:α·
γωνισμούς.
Ώ; πρός τάς προμηθείας .τού
Θά πρανματοποιηθοϋν εκ τοϋ ίϊοι
τίθΐΛοϋ λόγω μή δννατάτητος "/α
τασκευή; των ε'ιίών ί~ό τής έν·
χωρίου βιομηχανίας, άναθέσαίΐίν
είς τα αρμοδία οργανα την ένέο
νειαν πλέον σχο^.αστικής διεοεΐ'νή
σεως τής σ/οπιμότητος μερικήν
προμηθειών_ ένώ έκ παράλληλον
ί·Λεμονώ!αμεν ένα τμήμα αυτών
διά νά εξετασθή εν
πθός την άσκο-·μένην εξωτερικόν
εμπορικήν πολιτικήν, είς τρόπην
ίόστε νά προκί·>)'η ή μεγαλυτέρα
δυνατή ωφελεία τόσον άπό πλ.ρν·
οάς κόστους δσον καί άπό τοιαι-
της προωθήσ!θ)ς των έξαγωγών.
ΐΐΐέραν τούτων έδάβησαν λεπτο
ς οδηγίαι πρός τοΰς φοοεί;
όπως, ή εκτέλεσις την προμηθίΐ·
ών πραγματοποιηθή διά δημοσίου
διαγιονισμών καί γενικώς διά τη:
άπαρεγκλΐτου ,τροσηλιίκΐεως -τ.»"-'
τάς νομίμους διαδικασίας-
Οΰτω ό Κρατικάς τομείις τοϋ
Ένιαίου Προγράμματος .-τεριλαμ-
6άνει π<>ομ.τ/θ·ϊίας, πλήν τροςίμων
καί καυσίμων, 6 «ν σννάλιο δισε-/
δς*χ., οί ό.-ΐοΐαι προολεπεται «ι
πραγματσ.τοιη&οϋν, 5ΐατά 4 μέν δι
σεκ. όρχ. έκ τής Ιγχωρίου λοο»·
γωγής καί κατά 2 δισεκ. 8ρχ· {|< τοΰ έξωτερικοϋ. Ό τομεΰς ' νισμων καί Έ-ιιχειρήσίΐυν Κοιν'Ί- "Ωφελείας έμφανίξει προμττβ:ια: τής τάξεως των 24 έν συνόλω δι«. δρχ. έκ των οποίων 16 ίκ τής 9θΐ Γ£Ι1Κ0ε Τ8Σ 1Ι0ΙΤ1Κ>Τ 1Ε0ΙΙΧΗΙ Λ ΒΚΙΟΡΙίΗΙ
ΙΙΟΛΟΠΟΙΟΪ
Εί Ι/Ι/74 - 51/12/74
119.445.75
22".903 349.348.55
·.' η 1 γ ι
111. Β11ΓΑΛ
ΕΚΕΤΒ
Ι 82.665
Ο2
«7.765
_55;ΠΟ_
ΐν.ΒΕΟΔΑ 1Λ7Τ13ΟΕ
'ΑΡΙι.ι,'ϊϊ ί5Εος Ι39.θ^5.ϊίο
ΗίΧύ* Ι<οο6έθΕ«. 109.476,6ο 30.367 Τ. Β30Δ1 ΧΙΤΛΤλ: "ΑρχιιιΙΙΐ 1ξ!« 37.281 «€ΐο. 4«οοί<<η.,ν Ι4.6·>2 2'.6Ι;
γ
VI.
IX.
ΚΉΙΣΜΑΪΑ λϊΕ£»ΟΕ
Χ. ΙϋίίΔϋ ΧίΗί»-;,:»ολο1«ονΓίί νί^ν)
Μικτά κέρδη έκ πωλήσεως
ίδίων προϊόντων
10.485.756.45
1974 1973
2 924.233,65 2.74ε.629,20
7.421.319.-
Ο ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤϋΣ
Α.ΥΕ3ΑΝΔΡΟΣ ΖΑΦΕ1ΡΟΙΙΟ ΤΛΟΣ
2.924.233,65 2.746.629,20
Ο ΛΟΓΙΣΤΗΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑ,ΚΟΠΟΤΛΟΣ
ι. κηοιΐΐθα κ»ιμιοκ
-Μετοχαΐ 5.000 τ&ν Ι.000
ΙραχμΔν εκάστη $.000.000
II.
Ι1ΚΙΚ.1Π0—ΗΧ— __7β41Ι45_ 5.784.645
|ΙΊ<.ΐρΐί·ΐ>ι
πΐ. ηΐΓΓθτ. ι/ΐΛοζ:
ΠίΟΣΟΡΙ.01 62.794.7ο
IV.
■ Α/ΟΪΟΙ ΪΡΓ0ΑΑΚΙ 13.165
?. ΠΡΟΒλΒΤΒΙΕ ΠΙΙ1Τ0ΤΙΧ3Ι:
«0?0Ι ΔΒΜΟΣΙΟΤ * ΤΡΙΤΟΚ 372-609
ΤΙ. 1!Ρ0ΒΛ£ηΐί 0ΙΙΤν»/ΚΛ1:
ΓηΐΚΑ ΕΖΟΛί 29.375,6ο
Τ1Ι ΒΡΟΒΛβίΒΙΙ ΠΙΙΤ/ΠΙ:
Β1Δ111 ΒίΟίΛ υΰΛΗΙΒ» 3Ι5.07Γ,5ο
VIII.
ΠΡ0ΒΛΒΠΙΙ ΠΙΣΤΛΐ:
ΟΙΧ0ΔΟΜ1ΚΑΙ ΒΡΓΑΙΙΑΙ 17.633
50.495.5ο
78.971
33.β25,2ο
315.071.5ο
770.648,4β
500.000
491-9"
Χ. ΙΡΑΧ/ΤΙΛ »/ ΕΙΕΟΡΑΞΙΙΙ
χ: »^κ: ΐΗΜοεΐοτ ι τριτ_-
α. ί ν ι α ί
Ι. Γ0Χ—. Κ
αάοινς. Κ^ώΛα 6ημαν αι αν, νοίχιβ,Ηισ
ΠτοΛΛΐϋθΟ, Ά*οη?ί5ΐ:ις,·.ι.ί^ορ« μ.λ. κ
ΙΣ- ΛίΐυΐΒΙΙ
**βροϊβί
III.
ΦΟΡΙ,Ι
II.
.-«-ΔΑ ϋ£ ΜΙΕβ/ΤΟΒ Γ?Α*Βΐς«-ΑΙ ΟβαΚΟΙ
^74.667,20 ΙΠ. ΕΣΟΐΊ ΒΓ ΤΟΧΩ" ΚΓ/ΧΚΖ 11ΪΑβ/ΟΤ_1Γ
IV.
ΒΑ».ΛΑ ·ΤΑ«Ο?Α
.-7.875 ν ,^κτ,^ μ,ιλ
310.070,7ο
ΑλΑΛΤΠΙΕ ί.ΓΓν?:Α1*ΌΥ Κ 5 Ρ ί Η
". ΛΖΜβΖΖΙΖ &Ι- ΧΑ-ΧΙΚ^Χ ΑΙιύηΚΜΧΙΜ· 21.715
ΚΙ, · " ε—ιΓ,ΜΑΤΑ ΛΪΗιΧΜ ΌΟ.0Ο0
Ι . " - Χ '.Ι 6ΙΖΟ1Η.-ΤΟΕ ΧΡΗΕ ^«-69 »57.ΓΡΟ
. " " "( .—72 ΙΚ-1'6
1977 76.65.
> Η Ι Ε ϊ Ε
5.33<.99β,?5
Από σήμερο ϊοωο ή Κτηματκό, οτικοϋ Τομιευτηρίου τήο Κηματι
ΤρόπεΖο, ό ΤρόπεΖα Πίστεωο καΐ κήο οί όροι είναι κόπακ; καλύτε
ή Ανροτική θά δέχων-ται οίτήσειο ροι : Τό επιτόκιο είναι 8,5%. Καί
τού κοινοϋ, πού ένδιαφέρεται νά ή διόρκεια έζοφλήοεως τού
λαβη κάποιο στεγοστικό δάνειο.
Προπορεύβηκον τα Ταχυδρομικά
Ταμιευτήρια, πού όνοιΕαν τις θυ
ρίδες τους άπό τό Σοββατο, στούς
ενδιαφερομένους. "Ισοκ: τό Τα·
μείο Παρακ,στοθηκών καί Δανεί
ών νά τίς ανοίξη κι' αύτό σήμερα.
Κι' άν όχι — αϋριο θ' αρχίση κι
ουτό νό δέχεται αίτήσεις.
"ΒΕη διοεκοτομμύρια δραχμάς
Ζητοϋν τούς δικαιούχους τους,
Οϋτούς πού ταλαιπωροϋνται μέ τα
ψηΛά νοίκια καί όνειρεύονται ένα
δικό τους σπίτι, μιά μικρή έπέκτα
ση ενός ήδη ύπάρχοντος σπιτιοΰ
ή μιά επιδιορθώση τού σπιτιού,
πού δέν όντέχει άλλο στά χρό-
νια.
Πρίν άπό τρία χρόνια είχε ά-
νασταλεϊ μέ μιά άπόφαση τής Νο
μισματικής Έπιτροπής ή παροχή
στεγαστικών δανείων. Άποτέλε-
σμα μιάς αλόγιστης πολιτικής χρη
μστοδοτήσεων, πού συνέβαλε στό
Εέοπασμα τής κρίσης κι έφεοε
τή σημερινή υφεοη στήν οίκον ο-
μία μας ήταν ή άναστολή αυτή
τής παροχής στεγαστικών δανεί
ών. Ώς τότε ή τοχύρρυθμος οίκο
δόμηση εϊχε τούς θαυμαστές της.
Χιλιόδες πολυτελεϊς πολυκατοι-
κίες καί άρκετοί πύργοι ήταν ό
καρπός αυτής τής οίκοδομικής
δραστηριότητος. Τό πρόβλημα, ό-
μως, τής στέγης των λαϊκών τά-
Εεων έμεινε άλυτο, σέ πολλούς
υπο ποιους ορουσ
'Υποσχετικό καλυτέρων ημερών
τό χρηματοδοτικό πρόγραμμα τού
1975 έπαγγέλλεται ότι οτό έΕής
θά δοθή προτεραιότητα στή οτέ-
γαοη των εργαζομένων τής πό-
λης κα'ι τοϋ χωρίου. Άς δοϋμε
λοιπόν, υπό ποίους όρους καθο-
ρίΖουν οί ώς τώρα έκδοθείσες ά-
ποφάσεις τής νομισματικής έπιτρο
ου Ιδετήο. Κι άκόμη : ένώ ο
εκ δραχμάς κατσθέσεις τού τα
μιευτηρίου έπαιρναν παλιά τό "ο
Αύ ώ€ 400 χιλ. δάνειο, τώρα μέ
500.000 δρχ θά δανειοδοτοϋντσι
κατ' όνώτατο δριο. Καϊ οί κατα
θέτες σέ συνάλλαγμα, πού κατ
άνώτατο όριο έπαιρναν 750 χιλιά
δες, τώρα θά δικαιοΰνται ένα έ-
κατομμύριο.
Εύνοικώτεροι δροι δανειοδοτή
οεωο έΕαοφαλίίονται στήν περιο-
χή θράκης, πού ό πληθιβμός της
θά πρέπει γιά λόγουο έθνικούς
νά ενισχυθή περισσότερο.
ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΤΟΣΕΙΣ
Σέ 8% περιορίΖονται τα έπιτό-
κια καί 15ετής πσραμένει π διάρ-
κεια έΕοφλήσεως των οτεγαστι-
κών δανείων στή Θρόκη. Καί κά-
ι άκόμη : έγκρίνεται ή χορήγη-
οα στεναοτικών δανείων ο' όσου£
νδιαφέρονται νά χτίσουν στήν
Κομοτηνή οικηματα πρός έκμίσθω
οη σέ κοβηγητές, στό προσωπικό
τού έκεϊ Πανεπιστημίου, καί στούς
Φθιτητές τού.
Πάνω σ' αύτό ά Νομισματική
Έπιτροπή δίνει τίς όδηγΐες της :
«Διά την χορήγησιν των ώς ά-
νυ δανείων π Έθνική Κτηματική
Τραπέζα θά λαμβάνη ύπεύθυνο όη
Αωοιν τού δανειολήπτου ότι τό ό-
νεγερθησόμενον διά τού δανείου
οίκημα θά χρησιμοποιήται δι" έκμί-
σθωσιν είς τούς καθηγητάς, τό
προσωπικόν καί τούς ωοιτητάς
γοο Πανεπιστημίου Κομοτηνης».
Καί μιά άκόμη ίδιαϊτερη εϋνοια
γιά τή Θράκη : κατ" έΕαϊρεοη άπ'
>λη την άλλη 'Ελλάδα επιτρέπε-
αι στήν ΆλεΕανδρούπολη ή πα-
οουν στίς 200 χιλιαδες δραχμές
ΜΕ ΥΠΟΘΗΚΗ
Τα δάνεια αύτά, 6μω<:, Ααμβύ- νονται μέ ύποθήκη τού σχετικου οίκοπέδου κα'ι τοϋ κτίσματος ποι>
θά άνεγερθή πάνω ο' αύτό. Κοί
έπειδή κατά πάσαν πιθανότητα, ή
όΕ,ία καί των δύο αυτών ύποθη-
κεΐ'θμένων περιουσιακών στοιχεί-
ων δέν μπορεί νά 'θεωρήται άρκε-
τή ή Νομισματική Έπιτροπή 2η-
τεϊ συμπληρωματικές έΕασφαλί
οεις. Τό κείμενο τής σχετικής α¬
ποφάσεως τής Ν.Ε. είναι, στήν
περίπτωοη αυτή, χωρ'ις οϊκτο :
«Τα ανωτέρω δάνεια θά χορη-
γούνται υπό ύποθήκη τοϋ σχετι-
κού οίκοπέδου καί τοϋ έπ' αυτού
κτίσματος ώς καί επί συμπληροί
ματική προσθέτω άαφαλεία επί έ-
τέρων άκινήτων των χρηματοδο-
τουμένων, κατά προτίμησιν των ά-
γρών, έφ' όσον άπαιτεϊται τούτο
πρός εξασφάλισιν τοϋ δανείου».
Τί θά γίνη, όμως άν ό χρηματο
Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ - ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΟΟΣΑ
Ό ΟΟΣΑ έζετάΖει καί πάλι τό
ρρόβλημα τής πολιτικής περιφα-
ρειακής άναπτύΕεως στίς χώρες -
μέλη τού καί στήν 'Ελλάδα. ΑύΓΟ
άνοφέρεται στό δελτίο τοϋ Συνδέ-
σμου Έλλήνων Βιομηχανίαν,
την προσθήκη ότι τα πορίσμστα
διακυβερνητικής ομάδος εργασίας:
κυκλοφορήσαν σέ ε'5ικό τόμο.
Τό γενικό καί τεΛικό συμπέρπ-
ομα έχει ώς έΕης:
ματα περιφερειακής
Τα προβλή-
άναπτύΕεως
όντιπροσωπεύουν σέ όλες τίς χώ¬
ρες, μόνιμη καί έΕαιρετικά μεγάλη
πρόκληση. Έπομένως άπαιτοΰν
θορραλέα καί συστηματική αντιμε¬
τωπίση κο'ι ένσωμάτωση τής σχετ·-
κής πολιτικής οτό εύρύτερο πλαί-
σιο τής πολιτικής καί των κοινωνι-
κοοικονομικών στόχων κάθε χώ¬
ρας.
τοικίας, όσο καί τής κρίσεως τού
τεχνικοϋ κόσμου, ώστόσο τα μέ-
τρα αύτά δέν φαίνεται νά έΕυπη-
30ΜΕΛΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
ΘΑ ΕΛΘΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Τριακονταμελής
νομική αποστόλη
γαλλική οίκο-
θά έλθη στή/
Άθήνα στίς 14 Απριλίου καί θά
παραμείνη ώς τίς 17 τού ίδίου
μηνός.
Ή αποστόλη άποτελεϊται άπ5
μέλη τής "Ενώσεως Έργοδοτών
Γολλίας, κατά την διάρκεκΐ δέ
τής έδώ παρομονής της θά έχη
έπαφές μέ έπιμελητηριακούς καί
άλλους παράγοντες, γιά οίκονομι-
κή συνεργασία.
Τα μέλη τής γαλλικής άποοτο-
λης έ νδιαφέρονται, είδικώτερχ
,ιγ· έπενδύσεις, έμπορικές συναλ-
λαγές, τεχνολογική ουνεργασία,
κοθώς καί συνεργαοία οέ άλλους
τομεϊς. Πρός τουτο, θά έχουν έ¬
παφές μέ έπχειρηματίες στίς 15
"Απριλίου, οτό Ε.Β.Ε. Αθηνών.
Άντισυνταγματικέα είναι οί
ξει~ Ν.Δ. 437)74 περι
δασμών
δοτούμενος δέν δύναται νά παρέ- ρετοϋν ένα εύρύτερο προγραμμα
πης την παροχή των στεγοστικών
δανείων τοϋ 1975.
Άντί των 200 χιλιάδων δραχ-
5θχή δανείων γιά άνέγερση που-
ατοικιών. Τα δάνεια δέν μπορεϊ
ά ΰπερβαίνουν στίς περιπτώσει
ιύτές τα 50% τού ουνολικού κό-
στους κατασκευής. Τό επιτόκιο,
όμως, θά φθάνη στά 11,5%, ένώ
ή διάρκειο εΕοφλήσεως θά είναι
μων πού έφθανε ώς τό 1972, οέ 5ετής. Ή άπόφαση τής Νομισμα-
350.000 δραχμές θά φθάνη φέ-
τος τό άνώτατο όριο των στεγα¬
στικών δανείων τής Κτηματικής
Τραπέζης. Μ" έναν ομως περιορι-
σμό : δέν θά δανειοδοτηθοϋν οι-
κοδομές των οποίων ή ουνολική
άξία φθάνει στό δριο τού ένάμι-
τικής Έπιτροπής τονίΖει συγκεκρι
μενά .·
«Ή έΕόφλησις εκάστου δανε'ου
θά ένεργήται τμηματικώς έντός
δετίας άπό τής χορηγήσεως τού,
δι" ίσοπόσων εΕαμηνιαίων δόσεων
πτΐρεχομένης έντός τής δισρκε.'ας
<η έπαρκή άσφάλεια; Τότε τό ϋ- ψος τοϋ δανείου, τονίζει ή ιδία άπόφσση, θά περιορίίεται μέχρι τού ποσοϋ τής παρεχομένης άσφά λειας καί πάντως όχι κάτω των 80 χιλιάδων δρχμών. Ό ένδιαφερόμενος άγρότης 0ά πρέπει ασφαλώς νά περιοριοτή σέ μιά μικρή έπέκταση τού παλιοϋ τού σπιτιοΰ μ" ένα καμαράκι ή μέ μιά κουέίνα. Απολύτως εύνοϊκώτερα είναι τα δάνεια πού παρέχονται στούς ά- γρότες των παραμεθορίων περιο- χών άπό την Αγροτική ΤράπεΖα.· Οί νομοί Ξάνθης, Ροδόπης, "Ε- βρου, Λέσβου, Χίου, Σάμου καί Δωδεκανήσου. Τό επιτόκιο πού θά πληρώσουν οί δανειοδοτούμενοι άγρότες των ου έκατομμυρίου δραχμων. Κα'ι ι ταύτης περιόδου χάριτος τριών τα έπιτόκια θά φθάνουν στά 11, ' έτών, κατά την διάρκειαν τής ό- 5% μέ περιθώριο εΕοφλήσεως τα ποίας θά καταβάλλωνται άπλοϊ τό 10 χρόνια. "Υπό τούς κοι». όρους αύτούς μπο- "Ικανοποιητικά τα άνώτοτα όρια περιοχων αυτών είναι μόνο 2% ε¬ τησίως. Κα'ι ή διάρκεια των δα¬ νείων 25ετής. Τό "Ελληνικό Δη- ησίως την "Αγροτική Τραπέζα, γι' αύτά τα χομηλότοκα οτεγαστι- κά δάνεια της πρός τούς άγρότες των χειμαζομένων παραμεθορίων περιοχων. ΟΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΑΙ Ό υψηλάς τόκος καί τό ύψηλό κόστος κατασκευής τής οίκοδο- μής άνισχυόμενο καί άπό την πρό σφατη αϋΕηση των έμμέσων φό- ρων, θά ένεργήσουν άρνητικά στήν άπορρόφηση των πιστώσεων γιά τή στέγοαη, τονί2ει, σέ άνα- κοίνωοή τού ό Σύλλογος Πολιτι¬ κών Μηχανικών Ελλάδος. Ένώ τα μέτρα υπέρ τής οίκο- ιισμό υπέρ της κατοικίας. Ή οί- κοδομή, τό διομέρισμα ή ή όγροι- κία, πάλι δέν άντιμετωπί^εται σάν κοινωνικό άγαθό καί στοιχειώδες δικαίωμα τοϋ άνθρώπου, άλλά σάν μοχλός θερμάνοεως καί άπο- θερμάνσεως τής οίκονομίας μόνο. Καί όμως παράλληλα μέ την έπεί γουσα άνάγκη άναθερμάνσεως, έ νας προγραμματισμός υπέρ τής οτέγης των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων είναι δυνατάς καί έπι- βεβλημένος. Κι' άκόμη, προοτίθεται, άπ-οι- τοϋνται παράλληλα καί κίνητρα, πού θά έΕυπηρετήσουν την κοινω- νική σκοπιμότητα, όπως ένιαϊα κριτήρια δανειοδοτήσεως καί ά- παλλαγών (π.χ. απαλλαγή τής πρώτης κατοικίας μέχρι άζίας 1 έκατομμυρίου δραχμών, άπό τα ρεΤ ό κάθε πολίτης νά υποβάλη των άγροτικών στεγαστικών δα- δομης θεωρουνται κατ' αρχήν όρ- οίτηση παροχής δανείου οτεγάσε- νείων φέτος. Άπό 100 χιλιαδες ιος. ,πού είχον καθορισθή τό 1971,, δι- Γιά τούς καταθέτες τοϋ Στεγα- :πλασιάΖονται φέτος, γιά νά φδά- θά, σημειώνεται στήν ανακοινώ¬ ση, τόσο γιά την αντιμετωπίση τοϋ προβλήματος τής λαίκής κα- τέλη μεταβιβάσεως γιά όλους τούς έργα2ομένους). Έπίσης πρέπει νά ληφθούν υέ- τρα ώοτε ή έΕαρση τής ίητήοειυς συνεπεία τής οίκοδομικής δραστη ριότητος νά μην έχει δυσμενή σύνδρομα άποτελέσματα. Ή αϋΕη ση των είσοδημάτων των εργαζο¬ μένων νά μην εξελιχθή σέ ωφε¬ λεία μερικών κερδοακόπων έμπό- ρων τής γής καί νό ληφθούν μέ¬ τρα έλέγχου των τιμών των δομι- κών υλικών, ώστε καί τό κόστος νά μειωθή καί οί άποταμιεύσεις τοϋ κοινοϋ νά μή διοχετευθούν στά ταμεϊα μονοπωλιακών βιομη- χανικών καί έμπορικών συγκροτη- μάτων. Οί τιμές καί τα κέρδη των έμποροβιομηχανικών συγκροτημά των στή διετία 72 — 73, σημειώ- νει ό Σύλλογος, ήσαν έκτός κά¬ θε κλίμακος κόστους, πρώτων ύ- λών καί τιμαρίθμου. ΘΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΘΗ Ο ΔΥΤΙιΚΟΣ ΚΛΑΔΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΗΦΙΣΙΟΥ ΟΔΟ' ©ά κατασκευοσθή ό δυτικός κλάδος 'ής Παρακηφιοίου όδοϋ η εκτέλεσις δέ των σχετικών έρ γασιών θά χρηματοδοτηθή άπό τό φετεινό Πρόγραμμα Δημοσίων Έ- πενδύσεων πού προβλέπει κονδύ λιον ϋψους 50 έκατ. δρχ. Σχετι κή δήλωση έκανε ό γενικάς γραυ μοτεύς τοϋ Ύπουργείου Δημοο· ϋ,ν "Εργων κ. Δ. Κυρια2ής, στό προεδρεϊο τοϋ Συνδέσμου Βιομη- χάνων Άττικής καί Πειραιώς, δ- πως άναφέρεται σέ ανακοινώση τού. Προστίθεται ότι τό ύπουργείο Δημοσίων " Εργων όλοκλήρωσε την έκπόνηση σχετικής μελέτης, πρόκειται δέ νά προβή στήν δη- ίΌπράτηση τού έργου, μέσα στόν :πόμενο μήνα. Ύπογραμμίζετσι ότι ό παραπό- ω Σύνδεσμος εΐχε 2ητήσει μέ ύ- πόμνημά τού την επισπεύση της κατασκευής τής όδοϋ αυτής, διά την έΕυπηβέτηση των βιομηχαν:- ών - μελών τού πού είναι έγκατε στημένες κατά μήκος της. ΕΚΘΕΣΗ ΑΥΤΟΚΙΝΗΣΕΩΣ ΠΑ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΣΑ Ό ύπουργός Έμπορίου κ. Βαο- βίτσιώτης έθεσε υπό την αίγίδτ τού την "Εκθέση αύτοκινήσεως γιά τα μετοφορικά μέσα θαλάσσης, αέρος κσί Εηρδς, πού θά διεΕαχθή όπό 27 Ίουνίου, μέχρι 6 "Ιουλίου 1975 οτϊς έγκαταστάσεις τοϋ Ά- γίου Κοσμά. Ή "Εκθέση όργανώ- νεται μέ δαπάνες τής σμερικανι- κής έταιρείας ΡΙΑ ποΰ θά έχη ιόν τίτλο «ΜΟΤΟΡ 75· καί έχει οργανώσει παρόμοιες "Εκθέσεις στή Ν. Ύόρκη, οτό Σικάγο, Κα- λ;φόρνια, Λονδϊνο, ΒρυΕέλλες. Γί,νεύη, Τόκιο, Τεχεράνη. «ΑΡΜΑΠΛΑΙΤ» Ε. Π. Ε. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΝΗΗΑΤΠΝ ?Κ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ^1—12—74 3η ΕΜΠΟΡ1ΚΗ ΧΡΗΣΙΣ 1—1—74 ΕΩΣ 31—12—74 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1974 1973 Πάγιον Μηχανήματα ?.Ί?0 309. - Μεϊον αποσβ. 401.Γ0- 1.686.0,, 1).— 2.090.309.— 278.416,— 1 811.893.— Έγκατ^οεις 73 173,80 66.039,80 ιΜείονάηοοβεσ. 15.832— 57.1'97,80 10 Ξ62.— 55 677.80 "Επιπλα καί Σκεύη 110.374.- 110.374.— ΜεΓον άποσβ. 53.734.— 56.6;0.- 35.036.— 15 338.- "Εζοδα Ιδρύσεως Όργανώσ. 267.869,60 267 869.60 Μεϊον όποσβ. 160.722.- 107.147,60 1.907.124,40 107.148.- 160.721.60 2.103 630,40 Αποθήκαι "Ετοιμα Προίόντα 898..'ίΓο.2Ο 187.731,65 Πρώται δλαι 318 29;>,3Ο
354.509,70
Βοηθητικσί Ολαι 707.2ί·0,15
622.585,05
Ύλικά Συσκευασίας 29.622,— 1.953 593,65
20 836.- 1.175.666,40
Άτιαιτήσεις
Πελατεία 1.933.56!»,50
854.448,50
Γραμμάτια εΐσπρακτέα 1.329,09π.—
55.500 —
» τιαρά Ίραττέζαις
■πρός εΐσπροξιν 673,8ί.)5.—
3.000.-
» έπ' ίνεχύρω χρηματ.
217.397.—
» Διαμαρτυρημένα 84.090, -
1.9 420.—
Τράπεζαι
107.473.60
Προοωρ. Λογ)σμοί χρεωσ. 40,4(2,70
18.892.70
Πιοτώοεις εΐσαγωνής
τιρώτων καί βοηθ. ιόλων 75 3 Γ.,50 4.126.369,70
1.328 —
Διαθέσιμον
Ταμείον 721.0-0,30
144 949.-
Καταθέσεις δψεως 28.:ίϋ>,40 749.355,70
780 -00.40 925.249,40
Ζημίαι
Ζημία χρήβεως 1972 1.839,313.—
2.299.141,25
Μίϊον Συμψηφισμός — 1.839.313.—
459.828.25 1.839 313.—
10.585.756,45
7.421.319 —
ΑΝΑΛΤΡΣΙΣ ΑιΙΙΟΤΕΛΕιΣΜΛ
1974
1973
'Έζοδα Διαχειρήσ. 521.539,10
434 557,15
Τόκοι καί Πμομήθ, 3.750,60
246.050,50
ΆποσβέΌ. έσόδον
Ίδρύσ.—Όργαν. 53,574.—
53.574.-
Συμψηφισμός 1)5 ζη-
μιών χρήσεως 1972 —
459.828,2ί
Τακτικόν άποθίμ. 117.270.-
696.133.70
77.635.- 1.271.644,90
Κβρδη Χρήσιως 2.228 099,95
1
474 984.50
- 2
.228.099,95 -
----------------1.474.984.30
2.
924.233.65
2.746.629,20
1974
Κεφσλαια
Έταιρικόν Κεφσλ 7ΟΟ.ΟΓΟ.—
Άττοθεματ. νέων έ·
πενδύσ.ΑΝ 147)67 2,072.459.—
Τακτικόν άποθεμ. 194.905.- 2.967.364.-
ΠΑΘΗΤΪΚΟΝ
1973
7ΟΟ.ΟΓΟ.-
2.072 459.—
77.635.- 2,850.094.-
Άντισυντσγματική εκρινε ι ό
Φορολογικό Πρωτοδικεϊο "Αθηνών
τίς διατάΕεις τού άρθρου 1 τοϋ
ν. δ. 437)1974 <περί ρυθμίσεως των άχρεωοτήτως καταβαλλομε νων δασμών, φόρων καί λοιπών έπιβαρύνσεων επί είοαγομένων κα) έγχωρίως παραγομένων εί- δών». Τό δικαστήριο έκρινε, ότι ο· διατάζεις αύτές άντιτίθενται έμμεσα στήν συνταγματικά καθ'ε- ρωμένη άρχή ής νομιμότητος τού φόρου, ούμφωνα μέ την όποιο «ουδείς φόρος έπιβόλλεται, ουδ είσπράττεται άνευ νόμου·. Μέ τίς διατόΕεις αύτές, έχει ό ριθθή ότι δασμοί, φόροι, τέλη κλπ., επί είδών, πού είσάγονται άπό τό έζωτερικό έχρεωοτήτως, έπιστρέφονται στόν είσαγωγεα πού τούς κατέβαλε μόνον άν άπο- δεδειγμένα δέν έχουν έπιρριφ&η οτήν κατανόλωση ή έπερρίφθησαν όλλά έπεστράφηοαν στούς κατα- ν<:λωτές (παρ. 1). "Εχει έπίσης όριοθή ότι ό είοαγωγεύς πού ζη¬ τεί την έπιστροφή βαρύνεται καί μέ την άπόδειΕη τής «μή έπιρρι- ψεως» ή — σέ περι'πτωση πού έ- γινε έπίρριψη — μέ την άπόδειΕη 6 τ. άκολούθησε έπιστροφή τοϋ φό ρου, δασμοϋ κ.λ.π., στούς κατσ· ναλωτάς (παρ. 3). Στο σκεπτικό τής ιδιαιτέρως ένδιαφέρουσας σχετικής άποφάσε ως ύπ" αριθ. 902)1975 τού Φορο- λογικοϋ Πρωτοδικείου τής πρω¬ τευούσης (είσηγητής ό κ. Κ. Κου λουριώτης), άναφέρεται, ότι οί ά νωτέρω διατάΕεις θίγουν έμμεσα. όλλά σαφώς την άρχή τής νομι¬ μότητος τοϋ φόρου πού θεσπίϊει τό άρθρο 59 τοϋ Συντάγματος. Είδικώτερα - διευκρινίΖεται- ούτον ή όρχή αυτή επιβάλλει την υπάρ¬ ξη, προηγουμένως, νόμου πού ρροθλέπει την έπιβολή ή την ει¬ σπράξη φόρου σέ κόθε συγκεκρι- μένη περϊπτωση. Ό φορολογούμε- νος όφείλει τό φόρο μόνο καί μό¬ νο διότι προβλέπεται άπό τό νό μο καί άπό τόν τρόπο πού ρυθμί- Ζει λεπτομερέστερο ό νομοθέτης σχετικά μέ τό άντικείμενο, την έ- κταση. τή μορφή καί τόν τρόπο προσδιορισμόν) κα! είσπράξειίκ: τού. "Αγ έπομένως είοπραχθή φό ρος χωρϊς προηγούμενο νόμο πού νά τόν προβλέπη, ή εισπράξη ετ- ναι παράνομη καί πρέπει, χωρίς καμμιά προϋπόθεση, νά έπιστρα-. άναγομένας είς τό ίδιωτικόν τού Π ε. Κατον0. ε'<: τη,,. ανωτέρω νόμου, τίθετα| προϋπόθεσις έπιοτροφής νόμως είσπροχθέντος φόρου πίρριψις τούτου είς Την λωσιν ή ή έπιστροφή έφ' ών έπερρίφθη Η διάταξις αυτή, έν ουνδυ(] με την διάταξιν τής παρ 3 ούτο ϋάρθρου, άγει είς ρασμα, ότι είς περίπτωοιν ρίψεως, ή μή αποδείξει^ τ- πιρρίψεως τοϋ φόρου είς τ τανάλωσιν, ό παρανόμως το χθείς φόρος δέν έπιστρέφ, τουτέστιν είσπράττεται φόρος νευ νόμου προβλέποντος κατά παράβασιν τής ρηθείσης ταγματικής διατάξεως. Έξ -ι ή έπίρριψις ή μή του την κατανάλωσιν δέν δύναται ν, τίθεται ώς προϋπόθεαις έπιστ φής τοϋ παρανόμως είσπραχ9Λ τος φόρου, διότι αύτη δέν ο πτετοι πρός τό δικαίωμα τού κ-,,. τους πρός επιβολήν φόρου, αλλα άνάγεται είς τάς σχέσεις πω>Γ
τοϋ καί άγοραστοΰ, ήτοι οχόςτ^
φη, γιά νά αποκατασταθή ή
τοραχθεϊσσ νομιμότης».
«δια- καιον, τοϋ άγοραστοΰ έχοντος ^
πάση περιπτώσει την άγωγήν 05
Κα'ι ή σχετική σκέψη τής απο¬
φάσεως κατσλήγει ώς έΕής :
«Έν προκειμένω διά τής διατά-
ζτως τής παρ 1 τοϋ άρθρου 1
Γ00
καιολογήτου πλουτισμόν κατα
ριολητοϋ είς περίπτωσιν μή νομί·
μου έπιρρίψεως τοϋ φόρου».
ΤΟΔΗΜΟΣΪΟ ΘΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗ ΕΦΕΤΟΣ
ΠΡΟΤΟΝΓΑ ΑΞΙΑΙ 30 ΛΙΣΕΚΑΤ. ΑΡΑΧΜΩΝ
Άνακοινώθηκε τό ένιαϊο πρό-
γραιμ.μα κρατικών προμηθειών ε
τους 1975, νψους 30 δισεκατομμι;
ρίιον δραχμών. ΊΈξ αυτών προμή
θειες 20 διβΐχ. βά πραγματο.τοιη
θοΰν άπό την Ιγχώρια παραγωγή
καί 10 δισεκ. δραχμών άπό τύ έ-
ξυχτεοικό.
Τις σχετικές άνακοινώίκις εκα
ναν οί ύπουογοί Στ,Ύτονισμοΰ κ.
II.
ΙΙαπαληγούρας καί Έμπορίου
κ. Ι. Βαρβιτσΐώτης.
Συγκεχρι,μένα, ό κ· Παπαλη-
γορας ■δήλιοσε τα έξη;:
*'Ο προσδιρΐΐΐμός τής κρατι-
κής ζητήσεως — ή κατάοτισις δή
λοίδή τού έγχ.ρΐθέντος ύ.τό τής Νο
μισματΐλ,ής Έπιτροπής Ένιαίου
Προγράμματος Προμη&ειών τού
Δτιιμοσίοι; καί των Δημοσίαν Όρ
γανισμών καί Έπιχειρήσεων — έ
•γένετο φυσικά λαμβανομένων «π
όψιν τής δυσμενοϋς διεθνοϋς ονγ
κυιρίας καί των εΐδικωτερων δυ<τ- χεροιών τάς οποίας καλείται νά ίιπεονική,ση κατά τούς προσεχείς μήνας ή έλληνική οίκονοΓμία. δμως δτ, επρεπε, έντός των όρίων πού ΰπαγορεύον ται άπό την ανάγκην τής διατηρή σεως τής έσωτε^ικής καί τής έξο>
τερικής οίκονομικής μας ίσορροπί
ας> νά χρΓ,σιμοποιήσωμίν τό Πρό
γραμμα των Κρατικών προμηθει-
δν καί ώς όργανον άαπληριί>σε-
ωςτής ύοτερούσης ίδιοχτική; ζητή
ς καί, ϊπομένοίς, ώς μέσον άνα
■Υποχρεώσεις
Προμηθευταί 929.432.—
Τράπεζαι 5.544.—
Γραμμάτ. πληρωτεα 70.650.—
Φόροι Δημοσίοκ
καί Τρίτων 413.1β"5.—
Προσωρινοϊ Λογσρ.
118.381.—
5.544.—
539.379.-
321.470.—
Πιστωτικοΐ 1 527.347.20 2.916 158,20 1.142.316,70 2.127.090,70
Λογοριασμοϊ έταίρων
Προσωττικοί Λογαρια-
σμοϊ έταίρων 969.150.—
9Κ9.150.— 969.150.- 969.150.-
Κέρδη πρός Διανομήν
Κέρδη χρήσ. 1973 1.474 984,3ο
1974 2 223.099,9ο 3.703.034,25
1 474.984,30
1 174.984,30
θεομάνσειος τής οίκον ομίας. Δέν έ
διστάσαμξν, διά τούτο, νά έγκοί-
νο>μεν? διά τοϋ Προγράμματος,
προμηθείας συνολικοϋ ΰψοΐ'ς 30 δι
σεκατομ,μι,οίων δοα,χμων-
Άλλ« καί πέραν τού ποοοΰ τού
τοιτ, π,ρογροίμματίζετΓα, προμήθεια
— μέσω τοϋ λογαριασμόν Κατα-
ναλαοτικών Αγαθών— άξίας 20
πρϊίπου δισεκατομ. δραχμ. κυρίοις
διά την υπό τοΰ Κράτους προμή¬
θειαν βασικών εϋδων καταναλώ<τε ως, (Π'μπεριλαμ6ανο1μένης καί τής άγοράς άργοΰ πετρέλαιον. Τα κοιτήρια. 6άσ«ι των οποίων κατηοτίσθη τό Πρόγραμμα Κρατι κων Προμηθειών εΐνοα τ' άκάλου- θα: (α) Ένεκ^ίθησαν^ σχεδόν άνευ πίρικοπών, αί τελικαί ποοτάσεις των κατ' Ιδίων φορέων, αί άφορώ καταακευαστάς, έφ' όσον ήθελεν σαι είς έπενδι,τικάς δαπάνας κα- διοιπιστιοθή δτι κατά τόν χοόνον λυπτομένας διά ποριιηθειων εκ τής τΓις ιέκτελίσ·:σ>ς των διαγωνισμών
έγχο>ρίου ,-ταροίγωιγης.
(6) Περι«ΐτάλησαν, 6ε6αί(ος,
αί είς σι·νάλλαγμα δαπάναι έπεν-
δΰσειον των φορέων μέ,χρις όρίου
έπιτρέποντος την ομαλήν καί όρ-
Οολογικττν έχΐέλεσιν τίϋν άναπτνξι
ακων προγο(ΐαμάτων κοά
(γ) ιΠϊριωρίσθτ^αν, κατά τό δυ
νατόν, αί ολιγώτερον άποδοτικαί
κ(ά Ιδία αί ζατανσλιοτικοϋ χαρα¬
κτήρος δαπάναι·».
Ο ΤΠΟΤΡΓΟΣ ΕΜΠΟΡΙΟΤ
'ΚΗ άλλου, ό ΰ.τουηγός 'Εμπορί
ο^ κ. Ι. Βαρδιτσιώτης δήλωο: τα
εξής, παρουσία καί τοΰ ΰφνπουρ-
γοΰ κ. Γ. Παναγιωτοπούλου:
«Τό εγκριθέν υπό τής Νο,μισμα
τικής Έπιτροπής Ενιαίον Πρό-
γ{ναμ(ΐια Προμηθεύον ετους 1975,
ΰψους 30 ■δισεκατομμΐ'ρίοιν δραχ.
είναι προιόν δαθείας μελέτης' καί
βταθιμίσεο); ολων των παραγόντιον
πού άσΐκοΰν αποφασιστικήν επί
τής διαμορφώσεως το^ «πίόρασνι
ιιέ τελικόν ο"κοπόν τόν επιτύχη
συνδνασμόν τοΰ προσπορσΐμοΰ των
&ασικών διά τάς Κρατικάς ανάγ¬
κας αγαθών υπό τοΰς καλλιτέρους
διά την οίκονομίαν τής Χώρας δ-
ρους.
Τό Πρύγοαμιι τοθτο υπό τάς
παροισας συνθήκας τής επιδιον/.ο-
έξ ΰγειών πηγΛν, τονώσε
(ος τής ζητήσεοίς τής άπευθυνομέ
τα προϊόντα των οέν υπόλοιπον·
ται των άλλοοαπών άπό πλΕνο'ϊ.-
τιμής καί ποιότητος.
Είς την οΰτιο
.τροσίρερθμίνηι
νης πρός
έσιοτΐϊρικήν παραγο)
γικήν μηχανήν, υπήρξε έ'νας άσφα
λήζ μοχλ.ύς ΰπο6οητ)ητικός τής ά-
να&€ρμάσειος -καί άναξωογονή,σε-
ως, τής οίκονομίας, >Λμ&ανομέ
νόν ύπ' όψιν οτ, εν τελενίταία ά-
ναλύισει θά δοθούν δι' αύτοθ είς
την έγχώοιον βιομηχανίαν ποομή
θειαι τής τά^εοος τό5ν 20 όισεκ.
δραχμων ήτοι τ«^2ως των έΐθ ί
δοαχμών ήτοι τό 65% τοΰ ολου
προγράμματος έναντι 58% των έ-
τών 1974 καί 1973 καί 55% τοϋ
1972.
Άν.λά καί πλέον τούτου δέν ά-
ποκλε,ίεται, συμφώνως πρός τάς
παοεχομένας όδηγίας μας, πρός
τα οργανα εκτελέσεως, καί πε,ραι | χωρίου παραγιογής καί 8 έν- τι1·
τέρο) στηοφή .τοός τοΰς ^Ελληνας άλλοδαπής.
.ιρός τους "Ελληνας
ίιποστήριξιν θά πΰέΛ«ι νά .τοοστϊ-
θή καί τό γ-εγονός τής έγκαίηον ϊ
νηαερώσειός τιον επί των συνολι-
χώς προβ-λεπομένιον διά τού .τηη-
γράαματος τούτου προμηβειών ιΊμι
νά λάβουν τα ποοσήκοντα μίτρα
.^οο.·Iαοασκ^ι·ής διά την εύχίοεστΓ
ραν σι>μμετοχήν τιον είς τονς αηο
κτιριαθησομρνθυς δημοσίονς ΰ:α·
γωνισμούς.
Ώ; πρός τάς προμηθείας .τού
Θά πρανματοποιηθοϋν εκ τοϋ ίϊοι
τίθΐΛοϋ λόγω μή δννατάτητος "/α
τασκευή; των ε'ιίών ί~ό τής έν·
χωρίου βιομηχανίας, άναθέσαίΐίν
είς τα αρμοδία οργανα την ένέο
νειαν πλέον σχο^.αστικής διεοεΐ'νή
σεως τής σ/οπιμότητος μερικήν
προμηθειών_ ένώ έκ παράλληλον
ί·Λεμονώ!αμεν ένα τμήμα αυτών
διά νά εξετασθή εν
πθός την άσκο-·μένην εξωτερικόν
εμπορικήν πολιτικήν, είς τρόπην
ίόστε νά προκί·>)'η ή μεγαλυτέρα
δυνατή ωφελεία τόσον άπό πλ.ρν·
οάς κόστους δσον καί άπό τοιαι-
της προωθήσ!θ)ς των έξαγωγών.
ΐΐΐέραν τούτων έδάβησαν λεπτο
ς οδηγίαι πρός τοΰς φοοεί;
όπως, ή εκτέλεσις την προμηθίΐ·
ών πραγματοποιηθή διά δημοσίου
διαγιονισμών καί γενικώς διά τη:
άπαρεγκλΐτου ,τροσηλιίκΐεως -τ.»"-'
τάς νομίμους διαδικασίας-
Οΰτω ό Κρατικάς τομείις τοϋ
Ένιαίου Προγράμματος .-τεριλαμ-
6άνει π<>ομ.τ/θ·ϊίας, πλήν τροςίμων
καί καυσίμων, 6 «ν σννάλιο δισε-/
δς*χ., οί ό.-ΐοΐαι προολεπεται «ι
πραγματσ.τοιη&οϋν, 5ΐατά 4 μέν δι
σεκ. όρχ. έκ τής Ιγχωρίου λοο»·
γωγής καί κατά 2 δισεκ. 8ρχ· {|< τοΰ έξωτερικοϋ. Ό τομεΰς ' νισμων καί Έ-ιιχειρήσίΐυν Κοιν'Ί- "Ωφελείας έμφανίξει προμττβ:ια: τής τάξεως των 24 έν συνόλω δι«. δρχ. έκ των οποίων 16 ίκ τής 9θΐ Γ£Ι1Κ0ε Τ8Σ 1Ι0ΙΤ1Κ>Τ 1Ε0ΙΙΧΗΙ Λ ΒΚΙΟΡΙίΗΙ
ΙΙΟΛΟΠΟΙΟΪ
Εί Ι/Ι/74 - 51/12/74
119.445.75
22".903 349.348.55
·.' η 1 γ ι
111. Β11ΓΑΛ
ΕΚΕΤΒ
Ι 82.665
Ο2
«7.765
_55;ΠΟ_
ΐν.ΒΕΟΔΑ 1Λ7Τ13ΟΕ
'ΑΡΙι.ι,'ϊϊ ί5Εος Ι39.θ^5.ϊίο
ΗίΧύ* Ι<οο6έθΕ«. 109.476,6ο 30.367 Τ. Β30Δ1 ΧΙΤΛΤλ: "ΑρχιιιΙΙΐ 1ξ!« 37.281 «€ΐο. 4«οοί<<η.,ν Ι4.6·>2 2'.6Ι;
γ
VI.
IX.
ΚΉΙΣΜΑΪΑ λϊΕ£»ΟΕ
Χ. ΙϋίίΔϋ ΧίΗί»-;,:»ολο1«ονΓίί νί^ν)
Μικτά κέρδη έκ πωλήσεως
ίδίων προϊόντων
10.485.756.45
1974 1973
2 924.233,65 2.74ε.629,20
7.421.319.-
Ο ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤϋΣ
Α.ΥΕ3ΑΝΔΡΟΣ ΖΑΦΕ1ΡΟΙΙΟ ΤΛΟΣ
2.924.233,65 2.746.629,20
Ο ΛΟΓΙΣΤΗΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑ,ΚΟΠΟΤΛΟΣ
ι. κηοιΐΐθα κ»ιμιοκ
-Μετοχαΐ 5.000 τ&ν Ι.000
ΙραχμΔν εκάστη $.000.000
II.
Ι1ΚΙΚ.1Π0—ΗΧ— __7β41Ι45_ 5.784.645
|ΙΊ<.ΐρΐί·ΐ>ι
πΐ. ηΐΓΓθτ. ι/ΐΛοζ:
ΠίΟΣΟΡΙ.01 62.794.7ο
IV.
■ Α/ΟΪΟΙ ΪΡΓ0ΑΑΚΙ 13.165
?. ΠΡΟΒλΒΤΒΙΕ ΠΙΙ1Τ0ΤΙΧ3Ι:
«0?0Ι ΔΒΜΟΣΙΟΤ * ΤΡΙΤΟΚ 372-609
ΤΙ. 1!Ρ0ΒΛ£ηΐί 0ΙΙΤν»/ΚΛ1:
ΓηΐΚΑ ΕΖΟΛί 29.375,6ο
Τ1Ι ΒΡΟΒΛβίΒΙΙ ΠΙΙΤ/ΠΙ:
Β1Δ111 ΒίΟίΛ υΰΛΗΙΒ» 3Ι5.07Γ,5ο
VIII.
ΠΡ0ΒΛΒΠΙΙ ΠΙΣΤΛΐ:
ΟΙΧ0ΔΟΜ1ΚΑΙ ΒΡΓΑΙΙΑΙ 17.633
50.495.5ο
78.971
33.β25,2ο
315.071.5ο
770.648,4β
500.000
491-9"
Χ. ΙΡΑΧ/ΤΙΛ »/ ΕΙΕΟΡΑΞΙΙΙ
χ: »^κ: ΐΗΜοεΐοτ ι τριτ_-
α. ί ν ι α ί
Ι. Γ0Χ—. Κ
αάοινς. Κ^ώΛα 6ημαν αι αν, νοίχιβ,Ηισ
ΠτοΛΛΐϋθΟ, Ά*οη?ί5ΐ:ις,·.ι.ί^ορ« μ.λ. κ
ΙΣ- ΛίΐυΐΒΙΙ
**βροϊβί
III.
ΦΟΡΙ,Ι
II.
.-«-ΔΑ ϋ£ ΜΙΕβ/ΤΟΒ Γ?Α*Βΐς«-ΑΙ ΟβαΚΟΙ
^74.667,20 ΙΠ. ΕΣΟΐΊ ΒΓ ΤΟΧΩ" ΚΓ/ΧΚΖ 11ΪΑβ/ΟΤ_1Γ
IV.
ΒΑ».ΛΑ ·ΤΑ«Ο?Α
.-7.875 ν ,^κτ,^ μ,ιλ
310.070,7ο
ΑλΑΛΤΠΙΕ ί.ΓΓν?:Α1*ΌΥ Κ 5 Ρ ί Η
". ΛΖΜβΖΖΙΖ &Ι- ΧΑ-ΧΙΚ^Χ ΑΙιύηΚΜΧΙΜ· 21.715
ΚΙ, · " ε—ιΓ,ΜΑΤΑ ΛΪΗιΧΜ ΌΟ.0Ο0
Ι . " - Χ '.Ι 6ΙΖΟ1Η.-ΤΟΕ ΧΡΗΕ ^«-69 »57.ΓΡΟ
. " " "( .—72 ΙΚ-1'6
1977 76.65.
> Η Ι Ε ϊ Ε
5.33<.99β,?5
ΠΑΤΛΟΤ ΦΛΩΡΟΤ
Τα Βιβλία καί οί "Ανθρωποι
|, Δ. ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗ: ΕΛΛΗ-
ΝΟ - ΙΣΠΑΝΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΜ
έκδοοη Ι- ΣΙΔΕΡΗ, Άθήνα
1974 712 σελίδες σχήμστος
15X12 (τσέπης).
Τού Γιώργου Χουρμου2ιάδη πού,
|κοταγόμενος άπό την Ρουμανία,
|?Ζησε κα' κ°που δεκαπέντε χρό-
|ν·(ΐ στήν ίοπανόφωνη νότια Άμε-
Ιρική, έΧω ^ως τώρα παρουσιάοει
|κΓιι σχολιάσει τα τελευταία χρόν:α
Ι κάμποσα βιβλία, τόοο οτόν «Προσ-
Ιφυγικό Κόσμο» όσο καί σ' άλλςτ
Ιρεριοδικά, όπως ϊδικά τού πρω-
τότυπα διηγήματα, όργεντινά διη-
ματσ μετοφρασμένα οτά έλλ.,-
|νικά, τό ίσπανικά γρομμένο 6-
>ίο «Κουλτούρα ντε Γκρέθιυ»
• Ελληνικάς πολιτισμός) — τό ιε-
Ιλευταϊο όχι πρϊν άπό πολύν καιρό
Ιρόν «Π.Κ.». Μέ ευχαριστήση πα-
ΙρουσιάΖω σήμερα τό έλληνοϊσπο-
νικο λεΕικό τού πού περιλαμβά-
νει πλήρες λεΕιλόγιο δημοτικάς
και καθαρεύουοσς, νέες λέΕεις
κρι «ιδιωματιομούς των επιστήμων
κοι τεχνών», όλες τίς χρηοιμο-
ποιούμενες οημασίες τής κάθε λέ-
ς καί κατάλογον κυρίων, ίστοοι-
κών καί γεωγραφικών όνομάτων.
εΕαιρετικά φροντισμένη, κο-
I
λοίσθητη έκδοση έχει γίνει «σέ έκ-
τίπωση μικροφίλμ οφφσετ καθσ-
ρότατης άπόδοσης». Τό λεΕικό αύ-
τό έρχεται νά πληρώσει κενό καί
ή επιτυχία τού, λόγω τοΰ μεγό-
λου άριβμοϋ προΕενείων καί πρε-
οδειών ίοπανοφώνων χωρών στόν
τόπο μας κεθώς καί άντιστοίχων
ί,λληνικών διπλωματικών άντιπρο-
οωπειών στό έζωτερικό, είναι έ-
Εασφαλισμένη. Ό άκούραστος <αί φιλοπονος ουνάδελφος, πού ^όν χοοακτηρίΖει εύγένεια ήθους καί φρονήματος, έχει έκδώσει αΰτές τίς ημέρες καί άλλο, νέο βιβλίο αναφερόμενο στήν λατινόφων.-) τούτη τή φορά ποίηση τής Άμε- ρικής πού θά τό παρουσιάσω ευ¬ χαρίστως, μόλις τό λάβω, στούς άνβγνώστες μου. Ό τίτλος είναι: -Ρπητική άνθολογία λατινικής Ά- μερικήο καί τό περιεχόμενθ: οτί- χοι από εϊκοσι ίοπανόφωνες καί Γορΐογαλικής γλώοσας χώρες τής Άμερικής. Ή είκονογροφημένη οι/τη εκδοση Σιδέρη, μέ καλλιτε- χνικό εξώφυλλο, είναι κατάλλη- λπ γιά δώρα. Υπενθυμίζω μέ την εύκαιρία ού τη τον τόμο διηγημάτων «Μακρινοί οριϋοντες» πού έκυκλοφορήθη<ε γύρω άπό τό 1970)71 καί περιέ- χει διηγήματα άπό την μεταπολεμι- κ< κυρίως Ρουμανία. Άναφέρον- τυι οτά δεινά τού ρουμονικοϋ έλ- ληνισμοϋ κάτω άπό τό νέο καθε- ς: στράτευση, δημεύσεις, προσ- ψυγιά κ.ά. Τοϋ ϊδιου συγγραφέα έκυκλοφο- ρηθηκε τό 1974 τόμος δοκιμίω/ « Εποπτεϊες», όπου έΕετάΖοντα!, δερευνώνται καί τοποθετούνται ο-ην όρθή των θέση προβλήματα κ ι ζητήματα τού καιροϋ μας. ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΠΟ¬ ΛΕΩΝ ΕΚΘΕΣΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟ¬ ΤΗΤΟΣ 1973 Έκδοσις Άρχη- γείου άστυνομίας πόλεων — Ά- Βήναι 1974 σχήμο 28X21 176 οελίδες. Ο τόοο ένημερωτικός καί διδα-! *''κός, πλούσια είκονογραφημένος 'όμος αποτελεί πολύτιμο τεκμή- ριο τοΰ νεοελληνικοϋ πολιτισμοϋ. Δυοκολα ημπορεί κανείς νά φαν- ϊαοθεί ποσο πολύπλευρη καί πο- Όπλοκη είναι ή δραστηριότητσ τίς αστυνομίας πόλεων πού άγκα- λιαΖει πολλούς τομεϊς τής κοινω- νικής £ωής. Στά 30 τόσα κεφά- λαια τού τόμου πού ουνοδεύοον 0|ατιστικοί πίνακες, διαγράμμα^α κ ο παρέχεται μεθοδικά συγκοο- τ'ΐμένος άπολογισμός τής τωόνπ τελειας καί θαυμαστής όργάνωσης τΠς Άστυνομίας Πόλεων πού τιμά τοοο τούς άρχηγούς δσο καί τα ά'Όμα πού την στελεχώνουν. ΠΕΠΗ Λ. ΔΑΡΑΚΗ: ΣΚΛΑΒΟ- ΧΩΡΙ μυθιστόρημα μέ σχέδια Τ. Κ. Πόλου (Τό όνομα είναι τυ- πωμένο μέ λατινικούς χαροκπϊ- Ρες «Πολος»), έκδοση «Κ*- δΡθς·, ' Αθηνά 1971, 358 πε- λίδες Στόν τόπο μας δέν είναι συνή- ^ω£ πολλά τα μυθιστορήματα πού ^°ρτυροϋν μακρόπνοη προσπαθεία, °ν δεχθοϋμε γιά τέτοια τό πολυ °ελιδο τού βιβλίου. Άντιγράφω έ- δώ ώς χαρακτηριστικά καί διαφω- Τ|°τικά τα επάνω στό οπίσω μέ- Ρ0(ί τοϋ εξωφύλλου τυπωμένα Λό- Υ'α <·Μυθιοτόρημα καί μαΖί ΧΡ°- νικό ενός κόσμου πού τα σημάδια ΤγΚ σκλαβιάς τού σφραγίΖουν ά- ΚΏΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ Ν Ι Ο Β Η ΣΜΥΡΝΑΤΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (Συνέχεια έκ προηγούμενον) Σ' όλο τό δρόμο, ή κυρία Ελέ¬ νη πρόσεχε, παοατηροΰσΓ, μελ:- τοϋίΤ- τί; κινήσεις τής Λίξας ν.αΐ 6ε6αιώθηκε άκόμτ; μιά φοοά, δσο χι' άν φυλαγόταν έκείνη κι' εκανε την άδιά(Γ0Γη καί τΐτν εΓθιμη, πώς «αύτός» ήταν καί την επιακτε φρί- κη! Ί ί' νι'χται στό σ.τίτι, δταν ε'ΐ:ι ναν μόνες κι' ή Λίϊα πήρε πάλι τό άποκαμίι-.μένο κώ λ'.πημΐνο της τ"(Τοτ, ή μητέρα την πλησίασΕ. —^Τί εχεις Λίξα κι' είσαι έ'τσι; —ΤΙάλι; Τίποτα, μιιμά. —ιΐΐαιδί μου, ά'^χισ: ή μητι'οα, μέ τρι-μάμενη α;θ)νή καί μέ δακρυ σαένα ιιάτια. Λίζη μ»ν, δέ μ" άγα πάς, λοιπύν; Τί Εχεις καί ύέ θές ν ά μοϋ τα έμπιστενθής ϊμένν; Τό τε, σέ ποίον θά τό .τής; Κάτι ε¬ χεις ζαί αοΰ τί> κδύβΐΐς. Άπό μέ
να; Ποίος αλλος, παιδί μόν, μπο
ρεΐ νά σ' άγαηάη πιό πολύ άπό
τή μητέρα σου;·.
—Κανείς άλλας, μ«μά, κανείς..
'Κι' έ'κλαΐε τώοα κι' ή Λίΐιι κι'
εσφιγγε τή μητέρα της, κρίβ-ον-
τας τό ποόσωπό της στό κόριΐο
της. Τ' άνοίτρνλλτ;τά την επνιγαν,
την εΓχην λι/γίσει, είχε γίνει ίνα
-/.αν τότε. Ό Τδιος πόνος εΓχε σνγ
κ.λονίσει μιά.
καί τή μητέρα
κι' έ'νοιωθε τώρα πιό βαθειά τόν
.-ιό ο τής κόρης της καί την χάϊ-
&?νε στοργικά, καί την άγκάλιαζε
προστατειτικά·
—"Εννοια σον, παιδί μου, εν
νοι« σου, βγάπη μου...
Τής κράτησε σνντροίμά, ώς τα
μεσάνιχτα κ«ί πε^α. "Ε6αλί ολα
τα δΐ'νατά της νά γΐλάβη, ν' ά-
στευθή, νά την κάνη νά ξεχάοη.
— θίλεις νά φύγο.με για λί-
γο ά.τ' τή Σμι'ρνη; Νά πίμε στύ
άμ.ιέλι. Λιίοΰλα μοί·;
—Ώταϊ,ΐ, μαμά! Καλά τό σιλ
λογίστηκες! Νά αάμε.
Καί τύ ά--.οφάσισαν.
ν**
Τό άλλο πρωΐ ή Λίζα ξίανησε
μέ ά?ε£η μεγάλη. "Ετο,-χε, πτιδοϋ
σ?, γελοΰσε, κι' άν τί(ν εδλίΛΕ κα
νείς θά άποροΓσε πώς ή χθεσινή
σοιβαρή κοπέλα, γίνη-/ίε σήμεροι, ε
τσι ξαφνικά, «να θξοπάλοδο κο-
ριτσάκι· Είχε μοιι>ασθή ό .-ΐόνος
είπε
και στην μητε-
της; γι' αν τ ό άραγε; "Ισιος νά
τα ν κ ι «ιτο.
Ή άλήθεια είναι, πώς ενοιιοθε
σήμεοα τόν έαυτό της, πώ έλεύθε
μοοό παιδί, μέσα στήν άγκαλιά ρο καί την καοδιά της πιό
της ιμητερης της.·.
Γιά πολλήν ωρα έαειναν ετσι,
καί κόρη, σ' ενα τρυ<ρερό άγκάλιασμσ. Ή μητέρα τής ελε- γε, τής ψιθύοιί,ε στ' αύτί, χαϊδ·?ύ όντος της. καστανόξανθα φρίομένη άπό τό 6άρος πού την έ πίεζε ως χθές. Καί μέ τίς σκοτοϋ ρςς τής προρτοιμασίας, δέ σιλλο- γίβτηκί σχεδόν καθόλου τάν πόνο της. "Ολο τό π,οιοί μέ τή μσμά μαλλιά της, στό Φοαγχομαχσλά ψώνιΐ.αν. Ι Μ.ιαινάδγαινε ξοηοή (ττό μπράτίτο —·Ναί; Ρώτησε, στό τέλος. Ι τής μαμάς τη:, στά μεγάλ.α μαγα —Ναί, μαμή! ! ζιά, τού «Ξ:νόπονλου», στά «Όηο —Αύτάς, είναι, λοι.τόν; ■ σντιμπάκ», σ' δλλα. —Αί τος, μαμά μόν! | Τα δάκρνά τους άνακατευθη- ' (Συνεχίζεται) κόμα μέχρ, οήμερα τή μοίρο μας. "Εποχή οκοτεινή ο' ένα οκλαβωμε- νο νησί πρίν άπό έκατό χρόν:α. Η βία, ή εκμεταλλευθή, ό φόβος, οί προλήψεις ρυθμιοτές μιας ά- πλής κλειστής κοινωνίας, άνιχνειι- ονται στήν σχεδόν όρχέγονη μοο- <ί·Π τους. Τό άνθρώπινο «πρόσω¬ πον άσχημάτιοτο. Τό συναίοθημα κα: ή σκέψη μειονεΕίες ο' ένα ά- Υώνα οκληρής έπιβίωσης. Ή γιι- νσίκα άρνητική όντότητα, ό έρω- τας άμαρτία, ντροπή, 6άσανο. - Ομως, καθώς ή σωτηρία των άνθρώπων δέν ύπόρχει έΕω κο! χωρία άπ' αύτό πού ταυτόχρονα είναι ό χαμός τους, τα ένστικτα κοι τό πάθος — τα μόνα άδιάφθο- ρα Ζωικά στοιχεϊα - μέσα άπό κάποια διαδικασία ψυχικών μετου- σιώσεων καθορίΖουν νέες μορφές άτομικΓίς, κοινωνικής, άκόμη καί πολιτικής συνείδησης, ώς τό χάρα- μ'- μιάς νέας μοίρας, άντάΕιας τοθ άνθρώπου». Τό ϋφος είναι άδρό, οτιβαρό, οί φράσεις σύντομες, χτυπητές, ή δρσση παρουοιά^εται μέ ρεαλισμό, δραματικότητα. Βιβλίο πού προ- τροβλήματα τοϋ έλληνα άνθρώπου, τρέπει σέ στοχασμό επάνω στά πήρΕε δημοτική ούμβουλος Άθη- περασμένα καί τωρινά. Ή Εύτέρπη (Πέπη) Δαράκη ύ- ναίων κατά την περίοδο 1954 — 1967. Προηγούμενο βιβλίο της εϊ- ταν ·Ή γυναίκα στόν άγώνα τής ζωής. (Άθήνα 1959). ΔυστυχΐΙ,ς καί τό «Σκλαβοχώρι», πού είχι λάβει Ίανουάριο τοΰ 1972, έμει- νε τέοσερα όλόκληρα χρόνια υέ· οα στή στοίβα των άκοίταχτυΐν βιβλίων — όχι όμως άπό ίδιχό ί-'θυ φταιΕιμο. Εϊταν ή περίοδος ιοϋ συνθήματος «Ελλάς έλλήνων χριστιανών» πού μέ είχε ρίζει κ' έϋέ σέ δεινή μεσαιωνική περιπ;- τεια Ίερής 'ΕΕέτασης, ψυχική ^ο- κιμαοία στήν όποία θά" πρέπει κά- ποτε νά άφιερώσω μαύρη βίβλο, γιά νά εδγεϊ στή μέση πόοος οαο- ταδισμός καί πόση ήθική 6ία τι- λαιπωρούν άκόμα στόν τόπο μσς τό έλεύ6ερο άτομο, άπομεινόριυ 2οφερών φανατισμών πού εχαντίΐ- κωσαν τή μεσαιωνική ρωμιοσύνΓ;, κόνοντάς την ώριμη γιά την ύπο- σέ στυγερόν δυνόστη. Θά ήδελα νά μάθω άν μέσα αε τούτο τό μεσοδιάστημα (1972 — 19751 ή συγγραφέας έχει έκδώ- οει άλλο έργο της. Ή Εύτέρπη Δαοάκη είναι άνθρωπος πού προ- βληματίζεται επάνω στά περασμ/:- να τής έθνικής μας μοίρας καί ή διείσδυσή της στίς σχετικές συν- σ.οτπσεις μαρτυρεϊ ίοτορική, είδι- κό κοινωνική καί κοινωνιολογική συνείδηση. Τό πόσο πολύτιμη γ.'- .α·. γιά τή διάγνωση τής σπμερι- νής μας θέσης μέσα στόν σύγχρο- νο κόσμο, ή τέτοια συνείδηση, τό τδειζαν οί περιπέτειες τής χώρας μσς κατά τα τελευταία δώδεκ.τ νοόνια. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΩΚΡ. ΣΟΛΟΜΩΝ! /Ή: ΚΥΠΡΟΣ ΑΔΟΥΛΩΤΗ Ά- θήνα 1974. 12 οελίδες. Άφιερωμένη «στόν ποιητή Κ0- προ Χρυσάνθη». τόν γνωστότατο έκδότη τοϋ περιοδικοΰ «Πνευματ - κό Κύπρος», ή δκδοση αυτή τοϋ άκπταπόνητου έθνικού μικρααιάΓΓΐ συγγραφέα ηθέλησε, στηριζομένη οΛ ποιητικες είκόνες κυπρίων κυ· ριότατα λογοτεχνών καί σέ άτο μικές πρόσφατες μνήμες, νά ορ θώσει την ουσία τοϋ γεγονότος Κύπρου άντίκρυ στήν ίταμή, άζιο- θοήνητη όψη τής βάρβαρης τούο νεια καί στό κάτω, ό στάΛλος, ό σιμη, γιά νά όιιχμοοφθή τό κικης έπ.δρομής τού Άττίλα τοθ Ι >-ψόζ, ή ο'ιναποθήκη, ή χαοβουνα , δ&μα «ντάμ» τής οίχοδομής.
ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΙΩΤΙΣΣΑ ΜΗΤΕΡΑ
Δέν σέ πτοήσαν οί φωτιές, φοβέρες, πόνοι, σκοτωμοί.
στήν τραγωδία τής είσβολης έμεινες άλύγιστη, τρανή.
Ό κόσμος συνταράχτηκε' ϋψωοε στά πέρατα φωνή'
ί ή Κύπρος τόμορφο νησί στόν όλεθρο νά 2ή;
'Εθαύμασαν κι έσένανε Κυπριώτισσά μου Ζηλευτή
τό θάρρος σου, τό σθένος και τή μεγάλη ύπομονή
σάν ξοϋσες οτά έρείπ:α μέ δίχως οτέγη καΐ ψωμί
καϊ τούς βλαστούς σου έφρόντιζες στό χάος μέ τσοργη.
Ξυπνήσαν μέσ' στό αίμα σου εύγενικές κληρσνομιές'
άνέστησες στό γένος σου δόΕες παλαιές έλληνικές
Ποιό νατανε τό βότανο πού σέθρεψε' πσιό δενδρί;
Καϊ πήρες θέρμη άδάμαστη, Σουλιώτισσας ψυχή!;
Μην εϊν" τοϋ Πενταδάκτυλσυ τα κρϊνο, οί χειμωνανθιές
τα ϊτσια τα τριαντάφυλλα τού κάμπου οί θημωνιές,
τό εύλογημένο στάρι, τό λάδι κι' ό γλυκός καρπός
τοϋ Κύκκου ή άγραμπελιά ό ίερός Βασιλικός;
Μην είν' τής Κιλικίας άνεμοΓ αύρες τοϋ Φοινικιοϋ;
πού όδηγοϋν τό 6ήμα σου σέ δρόμους νέους λυτρωμσϋ;
Τό μαϊστράλι πού φυσό στής Κυρηνείας την άκρογιαλιά
γιά σένα θούρια τραγουδδ μϋρο μάς φέρνει, εύωδιά.
ΑΝΔΡΕΑΝΗ ΑΡΓΥΡΗ
ΚΑΠΠΑΔΟΚΪΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΑΞΕΧΑΣΤΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ
Ε'
Ή αίν.ή ήταν π
μ' ενα ύψηλό τοίχο, «'ίχι μόνο γιά
λόγοις ασφαλείας, άλλ' έ.-ΐειδή οί
νοικοκι·ρές εκαμναν έκ€Ϊ τίς πώ
βαρειές δοιλειές τοΓ· σπιτιοΰ τι·)ν,
ΰπικς τό πλίσιμο των ρονχοιν, τό
πλύσιμο τού σιτοοιοϋ γιά τό άλεύ
οί, τό στέγνριμα καί τό κοσχίνι-
σιιά τον, τό ι|·ήσιμο τοϋ ψχβιμιοΰ
στόν φοϋρνο καί άλλαι. Μιά μΐίγά
λη δίφυλλη πόοτα, μέ
να οόπτίΗί κοί Ίσχι·ρή θιοράκιση,
ίλιΪΓ τό έσιοτρρικύ τής
Τα .-τερισσότροα σπίτκι είχον
Τού ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΙΔΗ
χο^ς των, ί>:τός Γυιό τα σι·νηΐθισιιέ
να πορτοπαράθΐ'α, υπήρχαν καί
τ' άπαραίτητα κοιφώματα (έρμά
οια μικρά καί μεγάλα) γιά την
τοποθετηθή είδων κλινοστρωμνής
καί αλλων ε Ιδιον οίκιακής χηήσε
ος. "Ενα άπό τα διομάτιιι (ΐύτά ή¬
ταν διαρρνθμισμένο στή μιά πλ.εν
οά τού σέ προσει-χητήοΐο, ίίποιι ό
πρεσβύτΐοος τής οικογενείας ύ'δη
γοΰσ2 κάθε μερά τα μικρά παιδία
γιά π;>0Ηνή καί δραδιηή .ι
χή. Οί όποιτές δλο>ν τιϋν δοηιατί-
ιον ήσαν καμαοΐ'ΐτές, εντΓχνα κτι-
σμ;νες μέ τραπεζοειδεΐ; πέτρες.
|
6ι>ο πατώματα. Στό έπάνο» ήσαν Έ.τάνιο άπό τίς .•τρέτρες αύτές !<} τα δωιιάτκι, υπο»» ?μ:νί ή οίκογέ- ςηχναν «.(τθονο χοΜΐα μετά τύ κτί Με Γίκοστοϋ σίώνα στό ίσαμε χθες άκόμα εύτυχισμΐνο έλληνικό, σή¬ μερα βαριόμοιρο νησί. ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ ποθηκη καί άλλοι 6οηθΓ,τικοί χώ ροι. Τ& δωμάτκΐ ήσαν ετ^ΰχιοοα καϊ δνετα. Τό καβένα έπιαν; ϊκταση 30 τ.μ. πεοί.του καί στούς τοί- ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΚΑΙ ΑΓΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ Είς την Σμύρνην κατά την Μικρασιατική καταστροφή καί κατ' αφήγησιν Άμερικανού λοχαγοϋ των πεΖοναυτών αύτά πού είδε. "Αφού σ' όλα μ' ένα πλιάτσικο ρι- χτήκσν κσί ληστεύσαν μαγαΖί κι' έμπορι- κό δέν άφήσανε χρυσό καϊ ρουχικό άλλοί σ' όσους μπρός σ' έδαθ- τουε Σ' αύτούς δώσαν ότι είχον γυμ- ^ ^ (νωθήκαν κ ' όν έιρόράνε κανείς τίμαλφκό εϊχαν τρόπο νά γενή τούτων δικό τσιράκ λέγαν καί άλλοί σ' όοους οταθήκον. άτυχεϊς ν' άδυνατή νά βγή ή βέρα κίβαν δάκτυλο κι' αύτοϋ τό ρίχ- νσν πέοα άφού πέρναν :;ειό π' έφόρει δα- κτυλίόι. Κι' ώς έφόραγε γριά πσλιό στο- (λίόι στοϋ δάκτυλου ροΖιοσμένη της (την Εέςια κόΕουν δάκτυλο νά 6ή τό όα- (κτυλι'δι. Ε. ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ τόν έ^χομό της άνοίςειος τα δώ¬ ματα αΰτά πληιιμύ^ιζαν άπό κιτρι νάλΐνκε; μαογαρίτες καί κατακόχ- κινες .-ΐαπαροννες· "Οπιος μέ πληςοφόρησαν μερ'- >:ός σιμπατςιώτες, πού είχον επι
σκεφθή πρόσττατα την Καρδάιλ.^
οί σημερινοί τοϋρκοι ένοιΧθι των
ο'ικημάτων αυτών (οί περισσότί-
οοι πρόσφυγες άπό την π
τής Κοζάνης) δέν φροντί^ονν κιι
βόλου γιά την έπισχςυή καί σνντή
ρησή τον. Άπό ιότε ποΰ ψύγ(.ιιε
δέν εχο.ν 6άλει βϋτε ενα καρΐ}.ί.
Οί πάρτες καί τα παοάθνρα εχοη·
σκε6ςιίκτ·ει καί ή είκόνα τής έγκα
ταλείψπος είναι έντυπωσιαχή·
Σνν;χίζεται
«Ή Άγία Λαύρα
καί τό Ίερό της Λάβαρον»
Τό ΠανένδοΕο Λάβαρον τής 'Ξ-
παναστάσεως... Οί κοματιιςιμοί
Τού — Θεήλατοι θά έλεγες —
"Εθραυσαν τάς Τουρχικάς Άλύ-
αεις καί κατηύγασαν τούς 'ΕΑλη-
νικούς Ούρανσύς αί πρώται άκτϊ-
νες τής ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
Φυλάσσεται Άτίμητον Κειμήλι-
ον — είς την Μητρόπολιν τής 'Ε-
θνικής ΈΕάρσεως, είς τό Μονα-
οτήρι τής Ίερωτέρας έκ των Παν
ονθρωπίνων Έπανεστάσεων, την
Αγίαν μας Λαύραν.
Είναι άφθιτος ή διπλή Τού δό-
ία.
Τό άντίκρυσμά Τού προκαλεϊ το
ριγος καί αί καρδίαι συντρίβονται
διότι πλήν των άλλων ομιλεί Εύ-
γλώττως καί ή κόπωσις την όποι¬
αν έχει άφήαει εις τό «ήγιασμένο
σώμα Τού» ό χρόνος. Καί πόοος
χρόνος...
'Εφιλοτεχνήθη κατό τα τέη
τοΰ 16ου αιώνος καί έκομίσθη ώς
προσφορά όμογενών έκ Σμύρνης
διά νά χρησιμεύση ώς παραπέτι-
αια τής Ωραίας Πύλης τοΰ Ίστο
ρκοϋ Ναοϋ τής 'Επαναστάσεως
Καί ότε "Εφθασεν ή μεγάλη
'Εκείνη στιγμή ηύλογήθη υπό τοϋ
Εθνεγέρτου Ιεράρχου καί έγινε,
βεία Βουλήσει ή Πρώτη Σημαία
τοϋ "Εθνους.
Υπό τάς Πτυχάς Τού — πάλιν
— οί πρώτοι άγωνισταί ώρκίσθη-
σαν τόν Αιώνιον "Ελ¬
ληνικόν Ό ρ κ ο ν «Ε¬
ΛΕΥΘΕΡΙΑ ή Θ Α Ν Α¬
ΤΟ Σ» και μέ τα έφθαρμένα α¬
πό τόν χρόνον νήματά Τού ήνω-
σαν άδιασπάστως την πίστιν καί
την Ποτρίδα, την Πατρίδα, την
Θρησκείαν και τό Έθνος, τόν Ελ¬
ληνισμόν καί τόν Χριστιανισμόν.
Άπό τάς πολλάς Σημαίας τοϋ
Αγώνος τού 1821, αί οποίαι >-
ψώθησαν διαδοχικώς είς τόν Μω-
ρηά, την Ρούμελην καί τάς Νή-
σους, ή Σημαία — Λάθαρον τής
Άγίας μας Λαύρας ουδέποτε έ¬
παυσε νά σχηματίση μέ τούς κυ-
ματισμούς Της είς την ψυχήν τού
"Ελληνος τα άφθαρτα καί αίματο-
6αφή όράματα τής Ελευθερίας
καί νά άποτελή, ώς Σύμβολον,
την Ίερωτέραν Εθνικήν καί Χρι¬
στιανικήν μας Παρακαταθήκην.
Τί ήτο ή ΑΙ ών ί α μ ο ς
ΕΛΛΑΣ τότε, όταν ό Γ Ε Ρ-
ΜΑΝΟΣ ΠΑΛΑΙΩΝ
Π Α Τ Ρ Ω Ν, ΰψωσε τό Ιερόν
Λάβαρον τής Έθνικής μας Άνε
Γαρτηοίας, την ημέραν τοθ Εύαγ-
νελισμοϋ είς τα ήρωικά μας ΚΑ-
ΛΑΒΡΥΤΑ...;
Άπό τής 25 Μαρτίου 1821 μέ-
ι τής 25 Μαρτίου 1921, ή ΕΛ¬
ΛΑΣ Μας, διέγραψε φωτεινήν
τροχιάν, ή όποία ήρχισεν άπό κι
Καλάβρυτα διά νά φθάση καί πρό
των πυλών τής ωραίας καί αλη¬
σμονήτου Κωνσταντινουπόλως....
Τό Ιερόν Λάδαρον τής "Ανίας
μας Λαϋρσς ριπί2εται όπό πνοάς
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ πού φθάνουν άπό
τόν Εΰξεινον κα'ι ήρωϊκόν μας
Πόντον.
Κσί σήμερον τηροϋμεν ημείς,
τάς βασικάς ταύτας έπιταγάς
«ΕΛΕΥΘΕΡΓΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ»
αι οποίαι έβγήκαν άπό τόν ενθου¬
σιασμόν των ελαχίστων ήρώων
μας, οίτινες έδωκαν τό παράδει·/·
μα τής Έθνικής ΆνεΕαρτησίας
μας την 25 Μαρτίου 1821 είς τα
Καλάβρυτα...
Τό φώς τής Άγίας Λούρας δέν
είναι δυνατόν νά σβεοθή. Τεσσά-
ρα·ν αίώνων δουλεία δέν κατόρθω-
σε νά σβήση τό Θείον Πϋρ τής
Έλληνικής ψυχής.
Ό Σπινθήρ έκαιε Σωηρός υπό
την Τέιρραν κα'ι την 25 Μαρτίου
1821 ή Άτρομος χείρ τοϋ Παλαι¬
ών Πατρών Γερμανοϋ, κρατοΰσε
την λαμπάδα τής Άγίας Τραπέ¬
ζης τής Λαύρας πού μετέδω.<ε την δσβεστον φλόγα τής ΕΛΕΥ¬ ΘΕΡΙΑΣ ΜΑΣ. Τό κύριον καί κεφαλαιώδες δί- « ..Πού σέ χαϊδεύει ό Ζέφυρος καί σέ φιλεϊ ή Αΰρα πού σκόρπισες τή Λευτεριά μεαα άπ' την Άγια Λαύρα...» ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ ι δογμα τοϋ Ίεροΰ Αγώνος είναι ή θυσία καί ή αύταπάρνησις όλων εκείνων των ήρώων, οί όποϊοι ώ- ράνωσαν την Έγερσιν τού Έθ- νους, ύψωοαν τό Πάνσεπτον Λά¬ βαρον είς Μονήν τής Άγίας Λαύ¬ ρας καί επί όκτώ συνεχή έτη, τ- γωνιΖόμενοι εναντίον τής μεγά- λης καί κραταιας Αύτοκρατορίπς, επέτυχον την Απελευθέρωσιν τοϋ δουλωμένου μας Γένους θι/οιά- σαντες τα πάντα υπέρ τοϋ Μεγά- λου καί Ίεροϋ σκοποϋ. Έπισκεπτόμενος κανείς την Α¬ γιον Λσύραν, άναβαπτί^εται είς την κολυμβήθραν τοϋ πνεύματος, καί τής Ελευθερίας, καί όναβα- πτι^όμενοι, άντλοϋν νέας δυνά¬ μεις. Άς προσέρχωνται ιδιαιτέ¬ ρως οί Νέοι μας. Καμμιά διάβασις δέν όδηγεϊ Ί- σφαλέστερον είς την πλήρη μορ¬ φήν τοϋ "Ελληνος, άπό την διά¬ βασιν πρό τοΰ Ίεροϋ Χώρου τοϋ Ήρώου. Καί καμμιά άγωγή δέν είναι τε λειοτέρα, διά τόν Έλληνα πολί¬ την, κσί ιδία είς τούς τελειοφο' τους Μαθητάς των Γυμνασίων τού Κράτους μας, πού πρέπει στό τέ λος τοϋ χρόνου, νά τούς πάνε έκ δρομή, γιά νά όλοκληρώσουν την μόρφωσιν τους καί την άγωγήν των, γιά νά άντλήσουν τό σφ,οϊ- γος, την δύναμιν καί τόν Εθνι¬ κόν τους παλμόν, καϊ νά τούς ά- νυψώαουν, διότι ή Άγία Λαύρα μέ τό Πανεθνικόν Μνημεϊον των Ήρώων της, γολδανίση την μόρ¬ φωσιν των, καί θά υψώση πάλιν τό Εθνικόν τους Πολμόν, γιά νά γί¬ νουν συνεχισταί, καί νά μεταλαυ- παδεύσουν την φλόγα τής Ελευ¬ θερίας όπό Γενεάς είς Γενεάν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Κλπρονομιά... ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗ Σ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ ΠΡΟΣΟΧΗ Ούδεμία άπόδειΕις ή τιμολόγιον τής εφημερίδος μας έχει κϋρος καΐ άποδεικτικήν ισχύν εάν δέν είναι ύπογεγραμμένον υπό τοϋ Διευθυντού αυτής κ. Παύ- λου Κωνσταντινιδη. ΒΚΛΚΚΤΟΙ ΓΑιΜΟΙ 'Λνάμεσιι σέ έκλϊκτό κόσμο εγι ναν την ΙΟην τοι'χ. στόν Ίεηό ν.-ί'ι τοί> Άγίον Λοικά, Πατησίων, ν
γάμο, τοΰ κ. Δημήτρη Φλέγ;Ό
λΐΓΐ·θι·ντοΰ τοϋ Τμήματος Πωλ.',
των ΈογοοτασιΊον «ΘΕΡ-
ΜΙΣ> μττά τής χαριτο)με;νης καλ
λιτίχνιδος Δίδος "Ελντας Άθανα
σάκη, χοοοστατοΰντος τοϋ Άρχι-
μανδρίτου κ. Νεχταρίο·/, ό οποίος
μ:τά τό πέρας τοϋ μνστηρίου τοΰς
απηύθυνε τόσο ώραϊα λόγια γιά
την εύτνχία τους.
Ή νυφούλα όλόξανθη καί δμοο
φη μέσα στήν άσπρη της τουαλέτ
τα, ?λ*μπε άπό χαηά δίπλα στόν
έκλεκτό τής καρδίας της, πιΰ κι' έ
κεϊνος ελαμπΐ άπό χαρά 6λέπον-
τας νά πραγματοποιεϊται τό δνει-
ρύ τους. Δυό νέοι άγαπημένοι .τού
ε/νοσαν τίς καοδιές τους μέ τα δέ
σμά τοϋ γάμου: μ.τροστά τους ά-
νοίγεται ?νας δούμος άνθύσ.ταο-
της Γϋτιχίας.
Τοϋς νιμφικοί'ς στεψάνοτ'ς άν-
τι'ιλλαξε ή άγαπημίνη άπ' δλους
μας Μεγάλη καί Μοναδική μας
2ΟΦΙΑ ΒΕΜ,ΙΙΟ, πού έμψύχωσε
τότΐ... στύ 1940 τα παλλ.ηκάηια
μας στύ πόλεμο μέ την ώραία της
φίονή! Μέ τό γλυκό χαμόγελό της
μεγύλη καλλιτέχνις εδινε άκόμη
μιά .ιιό ίχμοβιτη νότα στό τόσο επι
τιιχτρένο αύτό γάμο·
Ή ννφοΰλα λουλοΰδ, άληθινό
σκίαζξ τ^ ,τοαγματικά λοννλούδια
.τού στόλιξαν την ΐκκλησία. Οί
εύτιχεϊς γονης την δΰο νέοιν κα
μι'ιοΐιιναν τα παιδία τους.
Στό ταιιιιαστό αύτό νεαού ζευ
γάρι [ίίχομαι μ' δλη μου την καρ-
διά νά περάσ«ι ζωή εΰτνχισμένη
μέχοι 6οθΰ τονς γήοας, στούς γο
νείς τονς νά καμαοιόσουν έγγόνια
καί δισεγγονα καί στή Μεγάλη
καλλιτέχνιΐδά μας ΒΕΜΠΟ νά
παντρεύ?ι πάντα "ύτυχισμένα ξευ
γάρια.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Μ' ένα τέτοιο τσερκένι θυμού-
μυ· μιά φορά τόν πατέρα μου ποο
εϊχε κάνει σωστό πόλεμο μ' έναν
μοχαλιώτη μας.
Πολύ μικράς ήμουνα τάτε, άλλό
πόν νά τα βλέπω μπροστά μου
οθλα τούτη την ώρα:
Ήτανε μισοοαράκοστο, καιρόο
καλάς μ' ένα ψιλό όεράκι. Ήμέρα
Κυριακή Μετά τό άπόλυμα τής
ίκκλησίας ό πστέρας άνέβηκε στο
δώμο μας κι' άρχιοε νά έτοιμάίει
τί μεγάλο τσερκένι πού είχε φε-
ρί.. άποβραδύς. Μά τι τσερκένι ή-
τονε κεϊνο! οωστή φρεγάτα. Που
ν·ό τό 2υγώσω, «άπό μακρυά νά τό
Ο.έπεις μονάχα» μοϋ φώναΕε ο
πς,τέρας πού είδε τό θαυμασμο
μου.
Τό οτεφάνι τού ήτανε άτράντ.·"-
χτο, άπό τσέρκι βαρελιοϋ καί χον-
τρό δυό δάχτυλα. Ό γιαρμας τοό
ό^όϊσιος κα'ι πεντακαθαρος, οϋτε
σημάδι όπό ρόΖο. Τό χαρτί, άπό
τα πιό φίνα. "Ητανε άπό τα χαρ-
τιά πού φέρνανε άπό την Εύρώ
π επί τούτου γιά τα μεγάλα τσερ-
κένια μέ τή μάρκα πού σοϋδειχνε
την ποιότητα. Φέρνανε δυό μάρ-
κες, τίς δικάπελλες καί τίς τρι-
κόπελλες. Βεβαία οί τρικάπελλε-
ριανε καλύτερες, πιό άντοχής κοί
"ΐό κρουοτές». «Έλληνας» οα
φν'στηκε άμέσως τό πελώριο έ-
χεϊνο τσερκένι γιατί είχε μπλέ κσι
όοπρες ρίγες. Τού κρέμασε κα:
Ρι^ό κατακόκκινες «φαβορίτες» »ιά
νό Εεχωρίίει στό «κορώνισμα».
Βεβαία αυτή ή τόση προετοι-
μασία δεν ήτανε δίχως λόγο.
Ό πατέρας μου εϊχε προηγού
μί.να μέ ιόν «καρσ:νό» μας, που
τού είχε ρίΕει ένα τσερκένι την
προηγούμενη Κυριακή καί πηγαί¬
νη ιριρί - φιρ'ι γιά «τσάκωμα». Τσί-
τωσε λοιπόν νωρίς - νωρ'ις τόν
·-■ Ελληνα» καί περίμενε. Νάσου
ι-αι παρουσιάίεται ό γείτονος μ'
έν ο μεγάλο «μπακλαβουδωτό», στο·
λισμένο μέ «κρόταλα» γιά νά κά-
κι φιγούρα. Ήτανε καλάς :ν-
στορης καί τοϋ άνοιΕε ή ορεΕη
μόλις μυρίοτηκε τσάκωμα. Άρχι-
2ε τίς
όλλοϋ.
«τάκλες» τή μιά άπαν ν
Ήκανε τέτοιες τράκες πού
σκουγόντουσαν ϊσαμε τό δώμα
ιτς. Δώσου καί 2ϋγωνε τό τσε,ι-
κένι μας προσπςβώντας νά κάνει
«μύλι». "Αμα ήφτασε πιά <τά κοντεινά, ό πατέρας άνέβηκε στό μπείοϋλι καί τοΰ φώναξε: — Πά- μι: γιά τοάκωμα γείτονα; — Παμε. άκούστηκε ή άπάντη- οη γρήγορα - γρήγορα. — Νά τα παίρνωμε; — Νά τα παίρνωμε, γιατί όχι; Ή μάχη στά τσερκένια ήτανε ουμφωνισμένη γιά νά μή προκαλςϊ τοοκώμστα μέ τα γειτονικά. Δέν τό κάνανε τόσο γιά τό τσερκένι πεύ θά κερδίΖανε οοο γιά τό -ιν νίρε». Ετοι γινηκε κοί κείνη τή μερά. Ό πατέρας μου ήθελε να ζεπλύνει τή προοβολή πώς τούρ- ρΈε τσερκένι ό γείτονος κι' ήβ'ΐ- οϋλη τού τή τέχνη Εϊχε μιά ί- δ αίτερη άΕιοσύνη καί δύσκολα τόν νικοΰσαν. Αυτή τή οτρατηγική ήβυ- >ε μπροατά. Αμολοϋσε ουνέχεΐ3
«καλοϋμα» καί περίμενε τή κατάΑ-
ν α νά 2υγώνουν οάν όετο'ι πε-
ρήφανοι καί νά κουβαριάίονται ε-
τσ πού δέν Εεχώρι2ες ποιό ήτο-
νε τό ένα καί ποιό τό άλλο.
Ό πατέρας τραβοϋσε μέ δύνπ-
μτ. τό σπόγκο καταϋδρωμένος.
— Κοντεύουμε Κωστή, μοϋ φω-
νάιΐει,αντε & τό φάγομε.Τήνκαταλ
λ",λη στιγμή γιά νά τραθήζει κοί
ν"' κόψει σάν ξουράφι τό σπάγ-
γο τοΰ άλλουνοϋ. Μά κι' ό καρα:-
νός δέν καθούντσνε μέ αταυρωμε-
>.ο χέρια, εϊπαμε πώς ήτανε μά-
ατορας καί γινατοής καί τόχε βό-
λε.1 άντέτι μουχαμετι νά -φάγη»
τόν «Έλληνα». "Αρχισε λοιπόν νά
τροβα μέ γρήγορες «χεριές» τί
οπάγκο τού, προσπαθώντας νά
σιριμώΕει σέ κομια κώχη τοϋ κ<"- ρςμιδιοϋ ή σέ κανένα ούλούκι τό τσερκένι μος καί νά τοθ φαγώ- σει τό σπάγκο. Ωσπου σέ μιά στιγμή βλέπουμε τα δυό ταερκέ- Πράγματι την ιδία στιγμή βλά- πω τό «μπακλαβουδωτό» τοϋ καο- οινοϋ νά πέφτει σδν λαβωμένο πουλί οτά διπλανά μας κεραμίδ'α — Τί φωνές ήτανε κείνες πού άκουστήκανε δέν περιγράφονται. Άπ' οΰλα τα δώματα τού σο- κακιοϋ παρακολουθούοανε τό τσά¬ κωμα κάνοντας σεΐρι κα'ι περιμκ- νοντας ποίος θά νικήσει. Όπως ή·>ανε ή συμφωνία τό ταερκένί
τοΰ γείτονα τό πήρε ό πατέρας
πού ήτανε νικητής, βεβαία ήτανε
ρουβέλι καμωμένο, μά κα'ι τό δ·-
κ£ μας δέν πήγαινε πίσω. Ό «Έλ¬
ληνας» μετά την νίκη τού κατά-
βΓ,κε μέ μεγαλοπρεπεία... μά εν¬
τελώς ρουβελιαομένος.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑί
ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ
Χαρίκλεια Πολυβίου έ_ημητριάδου
ι Συμπληρώνονται ακριβώς έΕ
(6) χρόνια άπό τοϋ θανάτου τής
αειμνήστου Χαρικλείας Δημητριά¬
δου, τέκνου τής πατριαρχικής οι¬
κογενείας Παλάσσωφ.
Ή οίκογένεια αύτη μία άπό τάς
δΐοκεκριμένας τής έμπορικωτάτης
πόλεως Κερασοϋντος τοϋ ΕύΕΓί-
νου Πόντου, κατείχεν έπίλεκτον
6ί.σιν είς τόν εφοπλιστικόν τομάα
τής Ναυτικής ταύτης πόλεως κα¬
θόσον κατά την εποχήν των έτών
1800 — 1870 ότε ή Κερασοϋς
κατεϊχεν τό ακήπτρον τής έμπο-
ρικής Ναυτικής Δυνάμεως είς
τόν ΕϋΕεινον Πόντον, ή οίκογί-
νεια Ηαλάσσωφ είχεν υπό την κα¬
τοχήν καί κυριότητά της όμάδα
ίστιοφόρων πλοίων (καράβια τρι-
κάρτατα) μέ τα όποϊα έκτελοΰσεν
τό μετακομιστικόν εμπόριον Λκ
της πόλεως Κερασοϋντος καί άλ¬
λων παραλιακών πόλεων τοϋ Εύ-
Εί·ίνου Πόντου τής Τουρκίας πρός
την Κων)ηολιν κα'ι την Ρωσσίαν
καϊ έν συνεχεία διά των Δαρδα-
νελλίων έταΕίδευεν καί είς την
Μεσόγειον Θάλασσαν!
Άπό μίαν τοιαύτην οικογένει¬
αν καταγομένη ή ανωτέρω άνα-
γραφομένη άείμνηστος έλαβεν έ< των γονέων της ανατροφήν έμ- ρέπουισαν έλληνοχριοτιανικής πα¬ ραδόσεως, την όποιαν μετέδωσεν κα'ι είς τα τέκνα της. Ήτο εύγε¬ ν εστάτη, μέ καλήν ψυχήν καί ύ- πόδειγμα καλής κοί άγαθής μη¬ τρός. Φιλάνθρωπος καί φιλελλεή- Μετά την Μικρασιατικήν Κατα"- προφήν κα'ι τόνΕερριζωμόν μας έκ των πατρώων εδαφών μας, αυτή παρέλαβεν τα έπιίήσαντα τέσσαρα τέκνα της (2 άρρενα κα'ι ? 6ήλεα) καί κατήλθεν είς την Έλ- λάδα. Έν αύτη έδειΕεν υπομο¬ νήν, επιμονήν καί καρτερικότητα κ(:ί διά τής κσταλλήλου καθοδη- γήσεώς της ταύτα άποκατεστάθη- οπν δεόντως, έκτός των δύο, τοθ ενός άρρενος καί τοΰ ετέρου θή- λεος, άποθανόντων έν τώ μετπ- ΣΑΒΒΑΣ Ι. ΑΣΛΑΝΙΔΗΣ ΕΓΚΑΙΝΙΑ «Ε Ξ Υ Π» Ο.Ε. Μία νέα ομορρύθμου έταιρεία ε'σαγωγής βιομηχανικών έργαλεί- ων υπό την έπωνυμίαν «Ε Ξ Υ Π» (ΓΕυπηρέτησις) ένεκαινίασε την Δευτέραν 24ην τρέχοντος την κεντρικήν έκθεσιν της, είς την γΐυνία των άδων Δυραχείου 45 — 47 καί Ρόδου. Οί έταϊροι, πα- λαιοί κα'ι γνωστοί ήδη πωληταί, φιλοδοΕοϋν μέσω τής νέας έται- ρείας νά έπεκτείνουν την δραστη- ριότητό τους καλύπτοντες περισ- οοτέρας ανάγκας των πελατώ/ των, διά τού πλήθους των είδών, των οποίων την αντιπροσωπεύση έΕησφάλιοαν. ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΗ «ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ- Μέρος Β' λαογραφικά ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ κα'ι άλλες ίστορίες των Βουρλιωτών ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ Η ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝ. ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ "Ενας έπίλογος οτά πενηντάχρονα τοΰ Μικρασιατικοϋ Ολέθρου ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ Είς τό Βιβλιοπωλείον Κολλάρου Σταδίου 38 Αθηνά
Τα Βιβλία καί οί "Ανθρωποι
|, Δ. ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗ: ΕΛΛΗ-
ΝΟ - ΙΣΠΑΝΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΜ
έκδοοη Ι- ΣΙΔΕΡΗ, Άθήνα
1974 712 σελίδες σχήμστος
15X12 (τσέπης).
Τού Γιώργου Χουρμου2ιάδη πού,
|κοταγόμενος άπό την Ρουμανία,
|?Ζησε κα' κ°που δεκαπέντε χρό-
|ν·(ΐ στήν ίοπανόφωνη νότια Άμε-
Ιρική, έΧω ^ως τώρα παρουσιάοει
|κΓιι σχολιάσει τα τελευταία χρόν:α
Ι κάμποσα βιβλία, τόοο οτόν «Προσ-
Ιφυγικό Κόσμο» όσο καί σ' άλλςτ
Ιρεριοδικά, όπως ϊδικά τού πρω-
τότυπα διηγήματα, όργεντινά διη-
ματσ μετοφρασμένα οτά έλλ.,-
|νικά, τό ίσπανικά γρομμένο 6-
>ίο «Κουλτούρα ντε Γκρέθιυ»
• Ελληνικάς πολιτισμός) — τό ιε-
Ιλευταϊο όχι πρϊν άπό πολύν καιρό
Ιρόν «Π.Κ.». Μέ ευχαριστήση πα-
ΙρουσιάΖω σήμερα τό έλληνοϊσπο-
νικο λεΕικό τού πού περιλαμβά-
νει πλήρες λεΕιλόγιο δημοτικάς
και καθαρεύουοσς, νέες λέΕεις
κρι «ιδιωματιομούς των επιστήμων
κοι τεχνών», όλες τίς χρηοιμο-
ποιούμενες οημασίες τής κάθε λέ-
ς καί κατάλογον κυρίων, ίστοοι-
κών καί γεωγραφικών όνομάτων.
εΕαιρετικά φροντισμένη, κο-
I
λοίσθητη έκδοση έχει γίνει «σέ έκ-
τίπωση μικροφίλμ οφφσετ καθσ-
ρότατης άπόδοσης». Τό λεΕικό αύ-
τό έρχεται νά πληρώσει κενό καί
ή επιτυχία τού, λόγω τοΰ μεγό-
λου άριβμοϋ προΕενείων καί πρε-
οδειών ίοπανοφώνων χωρών στόν
τόπο μας κεθώς καί άντιστοίχων
ί,λληνικών διπλωματικών άντιπρο-
οωπειών στό έζωτερικό, είναι έ-
Εασφαλισμένη. Ό άκούραστος <αί φιλοπονος ουνάδελφος, πού ^όν χοοακτηρίΖει εύγένεια ήθους καί φρονήματος, έχει έκδώσει αΰτές τίς ημέρες καί άλλο, νέο βιβλίο αναφερόμενο στήν λατινόφων.-) τούτη τή φορά ποίηση τής Άμε- ρικής πού θά τό παρουσιάσω ευ¬ χαρίστως, μόλις τό λάβω, στούς άνβγνώστες μου. Ό τίτλος είναι: -Ρπητική άνθολογία λατινικής Ά- μερικήο καί τό περιεχόμενθ: οτί- χοι από εϊκοσι ίοπανόφωνες καί Γορΐογαλικής γλώοσας χώρες τής Άμερικής. Ή είκονογροφημένη οι/τη εκδοση Σιδέρη, μέ καλλιτε- χνικό εξώφυλλο, είναι κατάλλη- λπ γιά δώρα. Υπενθυμίζω μέ την εύκαιρία ού τη τον τόμο διηγημάτων «Μακρινοί οριϋοντες» πού έκυκλοφορήθη<ε γύρω άπό τό 1970)71 καί περιέ- χει διηγήματα άπό την μεταπολεμι- κ< κυρίως Ρουμανία. Άναφέρον- τυι οτά δεινά τού ρουμονικοϋ έλ- ληνισμοϋ κάτω άπό τό νέο καθε- ς: στράτευση, δημεύσεις, προσ- ψυγιά κ.ά. Τοϋ ϊδιου συγγραφέα έκυκλοφο- ρηθηκε τό 1974 τόμος δοκιμίω/ « Εποπτεϊες», όπου έΕετάΖοντα!, δερευνώνται καί τοποθετούνται ο-ην όρθή των θέση προβλήματα κ ι ζητήματα τού καιροϋ μας. ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΠΟ¬ ΛΕΩΝ ΕΚΘΕΣΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟ¬ ΤΗΤΟΣ 1973 Έκδοσις Άρχη- γείου άστυνομίας πόλεων — Ά- Βήναι 1974 σχήμο 28X21 176 οελίδες. Ο τόοο ένημερωτικός καί διδα-! *''κός, πλούσια είκονογραφημένος 'όμος αποτελεί πολύτιμο τεκμή- ριο τοΰ νεοελληνικοϋ πολιτισμοϋ. Δυοκολα ημπορεί κανείς νά φαν- ϊαοθεί ποσο πολύπλευρη καί πο- Όπλοκη είναι ή δραστηριότητσ τίς αστυνομίας πόλεων πού άγκα- λιαΖει πολλούς τομεϊς τής κοινω- νικής £ωής. Στά 30 τόσα κεφά- λαια τού τόμου πού ουνοδεύοον 0|ατιστικοί πίνακες, διαγράμμα^α κ ο παρέχεται μεθοδικά συγκοο- τ'ΐμένος άπολογισμός τής τωόνπ τελειας καί θαυμαστής όργάνωσης τΠς Άστυνομίας Πόλεων πού τιμά τοοο τούς άρχηγούς δσο καί τα ά'Όμα πού την στελεχώνουν. ΠΕΠΗ Λ. ΔΑΡΑΚΗ: ΣΚΛΑΒΟ- ΧΩΡΙ μυθιστόρημα μέ σχέδια Τ. Κ. Πόλου (Τό όνομα είναι τυ- πωμένο μέ λατινικούς χαροκπϊ- Ρες «Πολος»), έκδοση «Κ*- δΡθς·, ' Αθηνά 1971, 358 πε- λίδες Στόν τόπο μας δέν είναι συνή- ^ω£ πολλά τα μυθιστορήματα πού ^°ρτυροϋν μακρόπνοη προσπαθεία, °ν δεχθοϋμε γιά τέτοια τό πολυ °ελιδο τού βιβλίου. Άντιγράφω έ- δώ ώς χαρακτηριστικά καί διαφω- Τ|°τικά τα επάνω στό οπίσω μέ- Ρ0(ί τοϋ εξωφύλλου τυπωμένα Λό- Υ'α <·Μυθιοτόρημα καί μαΖί ΧΡ°- νικό ενός κόσμου πού τα σημάδια ΤγΚ σκλαβιάς τού σφραγίΖουν ά- ΚΏΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ Ν Ι Ο Β Η ΣΜΥΡΝΑΤΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (Συνέχεια έκ προηγούμενον) Σ' όλο τό δρόμο, ή κυρία Ελέ¬ νη πρόσεχε, παοατηροΰσΓ, μελ:- τοϋίΤ- τί; κινήσεις τής Λίξας ν.αΐ 6ε6αιώθηκε άκόμτ; μιά φοοά, δσο χι' άν φυλαγόταν έκείνη κι' εκανε την άδιά(Γ0Γη καί τΐτν εΓθιμη, πώς «αύτός» ήταν καί την επιακτε φρί- κη! Ί ί' νι'χται στό σ.τίτι, δταν ε'ΐ:ι ναν μόνες κι' ή Λίϊα πήρε πάλι τό άποκαμίι-.μένο κώ λ'.πημΐνο της τ"(Τοτ, ή μητέρα την πλησίασΕ. —^Τί εχεις Λίξα κι' είσαι έ'τσι; —ΤΙάλι; Τίποτα, μιιμά. —ιΐΐαιδί μου, ά'^χισ: ή μητι'οα, μέ τρι-μάμενη α;θ)νή καί μέ δακρυ σαένα ιιάτια. Λίζη μ»ν, δέ μ" άγα πάς, λοιπύν; Τί Εχεις καί ύέ θές ν ά μοϋ τα έμπιστενθής ϊμένν; Τό τε, σέ ποίον θά τό .τής; Κάτι ε¬ χεις ζαί αοΰ τί> κδύβΐΐς. Άπό μέ
να; Ποίος αλλος, παιδί μόν, μπο
ρεΐ νά σ' άγαηάη πιό πολύ άπό
τή μητέρα σου;·.
—Κανείς άλλας, μ«μά, κανείς..
'Κι' έ'κλαΐε τώοα κι' ή Λίΐιι κι'
εσφιγγε τή μητέρα της, κρίβ-ον-
τας τό ποόσωπό της στό κόριΐο
της. Τ' άνοίτρνλλτ;τά την επνιγαν,
την εΓχην λι/γίσει, είχε γίνει ίνα
-/.αν τότε. Ό Τδιος πόνος εΓχε σνγ
κ.λονίσει μιά.
καί τή μητέρα
κι' έ'νοιωθε τώρα πιό βαθειά τόν
.-ιό ο τής κόρης της καί την χάϊ-
&?νε στοργικά, καί την άγκάλιαζε
προστατειτικά·
—"Εννοια σον, παιδί μου, εν
νοι« σου, βγάπη μου...
Τής κράτησε σνντροίμά, ώς τα
μεσάνιχτα κ«ί πε^α. "Ε6αλί ολα
τα δΐ'νατά της νά γΐλάβη, ν' ά-
στευθή, νά την κάνη νά ξεχάοη.
— θίλεις νά φύγο.με για λί-
γο ά.τ' τή Σμι'ρνη; Νά πίμε στύ
άμ.ιέλι. Λιίοΰλα μοί·;
—Ώταϊ,ΐ, μαμά! Καλά τό σιλ
λογίστηκες! Νά αάμε.
Καί τύ ά--.οφάσισαν.
ν**
Τό άλλο πρωΐ ή Λίζα ξίανησε
μέ ά?ε£η μεγάλη. "Ετο,-χε, πτιδοϋ
σ?, γελοΰσε, κι' άν τί(ν εδλίΛΕ κα
νείς θά άποροΓσε πώς ή χθεσινή
σοιβαρή κοπέλα, γίνη-/ίε σήμεροι, ε
τσι ξαφνικά, «να θξοπάλοδο κο-
ριτσάκι· Είχε μοιι>ασθή ό .-ΐόνος
είπε
και στην μητε-
της; γι' αν τ ό άραγε; "Ισιος νά
τα ν κ ι «ιτο.
Ή άλήθεια είναι, πώς ενοιιοθε
σήμεοα τόν έαυτό της, πώ έλεύθε
μοοό παιδί, μέσα στήν άγκαλιά ρο καί την καοδιά της πιό
της ιμητερης της.·.
Γιά πολλήν ωρα έαειναν ετσι,
καί κόρη, σ' ενα τρυ<ρερό άγκάλιασμσ. Ή μητέρα τής ελε- γε, τής ψιθύοιί,ε στ' αύτί, χαϊδ·?ύ όντος της. καστανόξανθα φρίομένη άπό τό 6άρος πού την έ πίεζε ως χθές. Καί μέ τίς σκοτοϋ ρςς τής προρτοιμασίας, δέ σιλλο- γίβτηκί σχεδόν καθόλου τάν πόνο της. "Ολο τό π,οιοί μέ τή μσμά μαλλιά της, στό Φοαγχομαχσλά ψώνιΐ.αν. Ι Μ.ιαινάδγαινε ξοηοή (ττό μπράτίτο —·Ναί; Ρώτησε, στό τέλος. Ι τής μαμάς τη:, στά μεγάλ.α μαγα —Ναί, μαμή! ! ζιά, τού «Ξ:νόπονλου», στά «Όηο —Αύτάς, είναι, λοι.τόν; ■ σντιμπάκ», σ' δλλα. —Αί τος, μαμά μόν! | Τα δάκρνά τους άνακατευθη- ' (Συνεχίζεται) κόμα μέχρ, οήμερα τή μοίρο μας. "Εποχή οκοτεινή ο' ένα οκλαβωμε- νο νησί πρίν άπό έκατό χρόν:α. Η βία, ή εκμεταλλευθή, ό φόβος, οί προλήψεις ρυθμιοτές μιας ά- πλής κλειστής κοινωνίας, άνιχνειι- ονται στήν σχεδόν όρχέγονη μοο- <ί·Π τους. Τό άνθρώπινο «πρόσω¬ πον άσχημάτιοτο. Τό συναίοθημα κα: ή σκέψη μειονεΕίες ο' ένα ά- Υώνα οκληρής έπιβίωσης. Ή γιι- νσίκα άρνητική όντότητα, ό έρω- τας άμαρτία, ντροπή, 6άσανο. - Ομως, καθώς ή σωτηρία των άνθρώπων δέν ύπόρχει έΕω κο! χωρία άπ' αύτό πού ταυτόχρονα είναι ό χαμός τους, τα ένστικτα κοι τό πάθος — τα μόνα άδιάφθο- ρα Ζωικά στοιχεϊα - μέσα άπό κάποια διαδικασία ψυχικών μετου- σιώσεων καθορίΖουν νέες μορφές άτομικΓίς, κοινωνικής, άκόμη καί πολιτικής συνείδησης, ώς τό χάρα- μ'- μιάς νέας μοίρας, άντάΕιας τοθ άνθρώπου». Τό ϋφος είναι άδρό, οτιβαρό, οί φράσεις σύντομες, χτυπητές, ή δρσση παρουοιά^εται μέ ρεαλισμό, δραματικότητα. Βιβλίο πού προ- τροβλήματα τοϋ έλληνα άνθρώπου, τρέπει σέ στοχασμό επάνω στά πήρΕε δημοτική ούμβουλος Άθη- περασμένα καί τωρινά. Ή Εύτέρπη (Πέπη) Δαράκη ύ- ναίων κατά την περίοδο 1954 — 1967. Προηγούμενο βιβλίο της εϊ- ταν ·Ή γυναίκα στόν άγώνα τής ζωής. (Άθήνα 1959). ΔυστυχΐΙ,ς καί τό «Σκλαβοχώρι», πού είχι λάβει Ίανουάριο τοΰ 1972, έμει- νε τέοσερα όλόκληρα χρόνια υέ· οα στή στοίβα των άκοίταχτυΐν βιβλίων — όχι όμως άπό ίδιχό ί-'θυ φταιΕιμο. Εϊταν ή περίοδος ιοϋ συνθήματος «Ελλάς έλλήνων χριστιανών» πού μέ είχε ρίζει κ' έϋέ σέ δεινή μεσαιωνική περιπ;- τεια Ίερής 'ΕΕέτασης, ψυχική ^ο- κιμαοία στήν όποία θά" πρέπει κά- ποτε νά άφιερώσω μαύρη βίβλο, γιά νά εδγεϊ στή μέση πόοος οαο- ταδισμός καί πόση ήθική 6ία τι- λαιπωρούν άκόμα στόν τόπο μσς τό έλεύ6ερο άτομο, άπομεινόριυ 2οφερών φανατισμών πού εχαντίΐ- κωσαν τή μεσαιωνική ρωμιοσύνΓ;, κόνοντάς την ώριμη γιά την ύπο- σέ στυγερόν δυνόστη. Θά ήδελα νά μάθω άν μέσα αε τούτο τό μεσοδιάστημα (1972 — 19751 ή συγγραφέας έχει έκδώ- οει άλλο έργο της. Ή Εύτέρπη Δαοάκη είναι άνθρωπος πού προ- βληματίζεται επάνω στά περασμ/:- να τής έθνικής μας μοίρας καί ή διείσδυσή της στίς σχετικές συν- σ.οτπσεις μαρτυρεϊ ίοτορική, είδι- κό κοινωνική καί κοινωνιολογική συνείδηση. Τό πόσο πολύτιμη γ.'- .α·. γιά τή διάγνωση τής σπμερι- νής μας θέσης μέσα στόν σύγχρο- νο κόσμο, ή τέτοια συνείδηση, τό τδειζαν οί περιπέτειες τής χώρας μσς κατά τα τελευταία δώδεκ.τ νοόνια. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΩΚΡ. ΣΟΛΟΜΩΝ! /Ή: ΚΥΠΡΟΣ ΑΔΟΥΛΩΤΗ Ά- θήνα 1974. 12 οελίδες. Άφιερωμένη «στόν ποιητή Κ0- προ Χρυσάνθη». τόν γνωστότατο έκδότη τοϋ περιοδικοΰ «Πνευματ - κό Κύπρος», ή δκδοση αυτή τοϋ άκπταπόνητου έθνικού μικρααιάΓΓΐ συγγραφέα ηθέλησε, στηριζομένη οΛ ποιητικες είκόνες κυπρίων κυ· ριότατα λογοτεχνών καί σέ άτο μικές πρόσφατες μνήμες, νά ορ θώσει την ουσία τοϋ γεγονότος Κύπρου άντίκρυ στήν ίταμή, άζιο- θοήνητη όψη τής βάρβαρης τούο νεια καί στό κάτω, ό στάΛλος, ό σιμη, γιά νά όιιχμοοφθή τό κικης έπ.δρομής τού Άττίλα τοθ Ι >-ψόζ, ή ο'ιναποθήκη, ή χαοβουνα , δ&μα «ντάμ» τής οίχοδομής.
ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΙΩΤΙΣΣΑ ΜΗΤΕΡΑ
Δέν σέ πτοήσαν οί φωτιές, φοβέρες, πόνοι, σκοτωμοί.
στήν τραγωδία τής είσβολης έμεινες άλύγιστη, τρανή.
Ό κόσμος συνταράχτηκε' ϋψωοε στά πέρατα φωνή'
ί ή Κύπρος τόμορφο νησί στόν όλεθρο νά 2ή;
'Εθαύμασαν κι έσένανε Κυπριώτισσά μου Ζηλευτή
τό θάρρος σου, τό σθένος και τή μεγάλη ύπομονή
σάν ξοϋσες οτά έρείπ:α μέ δίχως οτέγη καΐ ψωμί
καϊ τούς βλαστούς σου έφρόντιζες στό χάος μέ τσοργη.
Ξυπνήσαν μέσ' στό αίμα σου εύγενικές κληρσνομιές'
άνέστησες στό γένος σου δόΕες παλαιές έλληνικές
Ποιό νατανε τό βότανο πού σέθρεψε' πσιό δενδρί;
Καϊ πήρες θέρμη άδάμαστη, Σουλιώτισσας ψυχή!;
Μην εϊν" τοϋ Πενταδάκτυλσυ τα κρϊνο, οί χειμωνανθιές
τα ϊτσια τα τριαντάφυλλα τού κάμπου οί θημωνιές,
τό εύλογημένο στάρι, τό λάδι κι' ό γλυκός καρπός
τοϋ Κύκκου ή άγραμπελιά ό ίερός Βασιλικός;
Μην είν' τής Κιλικίας άνεμοΓ αύρες τοϋ Φοινικιοϋ;
πού όδηγοϋν τό 6ήμα σου σέ δρόμους νέους λυτρωμσϋ;
Τό μαϊστράλι πού φυσό στής Κυρηνείας την άκρογιαλιά
γιά σένα θούρια τραγουδδ μϋρο μάς φέρνει, εύωδιά.
ΑΝΔΡΕΑΝΗ ΑΡΓΥΡΗ
ΚΑΠΠΑΔΟΚΪΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΑΞΕΧΑΣΤΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ
Ε'
Ή αίν.ή ήταν π
μ' ενα ύψηλό τοίχο, «'ίχι μόνο γιά
λόγοις ασφαλείας, άλλ' έ.-ΐειδή οί
νοικοκι·ρές εκαμναν έκ€Ϊ τίς πώ
βαρειές δοιλειές τοΓ· σπιτιοΰ τι·)ν,
ΰπικς τό πλίσιμο των ρονχοιν, τό
πλύσιμο τού σιτοοιοϋ γιά τό άλεύ
οί, τό στέγνριμα καί τό κοσχίνι-
σιιά τον, τό ι|·ήσιμο τοϋ ψχβιμιοΰ
στόν φοϋρνο καί άλλαι. Μιά μΐίγά
λη δίφυλλη πόοτα, μέ
να οόπτίΗί κοί Ίσχι·ρή θιοράκιση,
ίλιΪΓ τό έσιοτρρικύ τής
Τα .-τερισσότροα σπίτκι είχον
Τού ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΙΔΗ
χο^ς των, ί>:τός Γυιό τα σι·νηΐθισιιέ
να πορτοπαράθΐ'α, υπήρχαν καί
τ' άπαραίτητα κοιφώματα (έρμά
οια μικρά καί μεγάλα) γιά την
τοποθετηθή είδων κλινοστρωμνής
καί αλλων ε Ιδιον οίκιακής χηήσε
ος. "Ενα άπό τα διομάτιιι (ΐύτά ή¬
ταν διαρρνθμισμένο στή μιά πλ.εν
οά τού σέ προσει-χητήοΐο, ίίποιι ό
πρεσβύτΐοος τής οικογενείας ύ'δη
γοΰσ2 κάθε μερά τα μικρά παιδία
γιά π;>0Ηνή καί δραδιηή .ι
χή. Οί όποιτές δλο>ν τιϋν δοηιατί-
ιον ήσαν καμαοΐ'ΐτές, εντΓχνα κτι-
σμ;νες μέ τραπεζοειδεΐ; πέτρες.
|
6ι>ο πατώματα. Στό έπάνο» ήσαν Έ.τάνιο άπό τίς .•τρέτρες αύτές !<} τα δωιιάτκι, υπο»» ?μ:νί ή οίκογέ- ςηχναν «.(τθονο χοΜΐα μετά τύ κτί Με Γίκοστοϋ σίώνα στό ίσαμε χθες άκόμα εύτυχισμΐνο έλληνικό, σή¬ μερα βαριόμοιρο νησί. ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ ποθηκη καί άλλοι 6οηθΓ,τικοί χώ ροι. Τ& δωμάτκΐ ήσαν ετ^ΰχιοοα καϊ δνετα. Τό καβένα έπιαν; ϊκταση 30 τ.μ. πεοί.του καί στούς τοί- ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΚΑΙ ΑΓΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ Είς την Σμύρνην κατά την Μικρασιατική καταστροφή καί κατ' αφήγησιν Άμερικανού λοχαγοϋ των πεΖοναυτών αύτά πού είδε. "Αφού σ' όλα μ' ένα πλιάτσικο ρι- χτήκσν κσί ληστεύσαν μαγαΖί κι' έμπορι- κό δέν άφήσανε χρυσό καϊ ρουχικό άλλοί σ' όσους μπρός σ' έδαθ- τουε Σ' αύτούς δώσαν ότι είχον γυμ- ^ ^ (νωθήκαν κ ' όν έιρόράνε κανείς τίμαλφκό εϊχαν τρόπο νά γενή τούτων δικό τσιράκ λέγαν καί άλλοί σ' όοους οταθήκον. άτυχεϊς ν' άδυνατή νά βγή ή βέρα κίβαν δάκτυλο κι' αύτοϋ τό ρίχ- νσν πέοα άφού πέρναν :;ειό π' έφόρει δα- κτυλίόι. Κι' ώς έφόραγε γριά πσλιό στο- (λίόι στοϋ δάκτυλου ροΖιοσμένη της (την Εέςια κόΕουν δάκτυλο νά 6ή τό όα- (κτυλι'δι. Ε. ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ τόν έ^χομό της άνοίςειος τα δώ¬ ματα αΰτά πληιιμύ^ιζαν άπό κιτρι νάλΐνκε; μαογαρίτες καί κατακόχ- κινες .-ΐαπαροννες· "Οπιος μέ πληςοφόρησαν μερ'- >:ός σιμπατςιώτες, πού είχον επι
σκεφθή πρόσττατα την Καρδάιλ.^
οί σημερινοί τοϋρκοι ένοιΧθι των
ο'ικημάτων αυτών (οί περισσότί-
οοι πρόσφυγες άπό την π
τής Κοζάνης) δέν φροντί^ονν κιι
βόλου γιά την έπισχςυή καί σνντή
ρησή τον. Άπό ιότε ποΰ ψύγ(.ιιε
δέν εχο.ν 6άλει βϋτε ενα καρΐ}.ί.
Οί πάρτες καί τα παοάθνρα εχοη·
σκε6ςιίκτ·ει καί ή είκόνα τής έγκα
ταλείψπος είναι έντυπωσιαχή·
Σνν;χίζεται
«Ή Άγία Λαύρα
καί τό Ίερό της Λάβαρον»
Τό ΠανένδοΕο Λάβαρον τής 'Ξ-
παναστάσεως... Οί κοματιιςιμοί
Τού — Θεήλατοι θά έλεγες —
"Εθραυσαν τάς Τουρχικάς Άλύ-
αεις καί κατηύγασαν τούς 'ΕΑλη-
νικούς Ούρανσύς αί πρώται άκτϊ-
νες τής ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
Φυλάσσεται Άτίμητον Κειμήλι-
ον — είς την Μητρόπολιν τής 'Ε-
θνικής ΈΕάρσεως, είς τό Μονα-
οτήρι τής Ίερωτέρας έκ των Παν
ονθρωπίνων Έπανεστάσεων, την
Αγίαν μας Λαύραν.
Είναι άφθιτος ή διπλή Τού δό-
ία.
Τό άντίκρυσμά Τού προκαλεϊ το
ριγος καί αί καρδίαι συντρίβονται
διότι πλήν των άλλων ομιλεί Εύ-
γλώττως καί ή κόπωσις την όποι¬
αν έχει άφήαει εις τό «ήγιασμένο
σώμα Τού» ό χρόνος. Καί πόοος
χρόνος...
'Εφιλοτεχνήθη κατό τα τέη
τοΰ 16ου αιώνος καί έκομίσθη ώς
προσφορά όμογενών έκ Σμύρνης
διά νά χρησιμεύση ώς παραπέτι-
αια τής Ωραίας Πύλης τοΰ Ίστο
ρκοϋ Ναοϋ τής 'Επαναστάσεως
Καί ότε "Εφθασεν ή μεγάλη
'Εκείνη στιγμή ηύλογήθη υπό τοϋ
Εθνεγέρτου Ιεράρχου καί έγινε,
βεία Βουλήσει ή Πρώτη Σημαία
τοϋ "Εθνους.
Υπό τάς Πτυχάς Τού — πάλιν
— οί πρώτοι άγωνισταί ώρκίσθη-
σαν τόν Αιώνιον "Ελ¬
ληνικόν Ό ρ κ ο ν «Ε¬
ΛΕΥΘΕΡΙΑ ή Θ Α Ν Α¬
ΤΟ Σ» και μέ τα έφθαρμένα α¬
πό τόν χρόνον νήματά Τού ήνω-
σαν άδιασπάστως την πίστιν καί
την Ποτρίδα, την Πατρίδα, την
Θρησκείαν και τό Έθνος, τόν Ελ¬
ληνισμόν καί τόν Χριστιανισμόν.
Άπό τάς πολλάς Σημαίας τοϋ
Αγώνος τού 1821, αί οποίαι >-
ψώθησαν διαδοχικώς είς τόν Μω-
ρηά, την Ρούμελην καί τάς Νή-
σους, ή Σημαία — Λάθαρον τής
Άγίας μας Λαύρας ουδέποτε έ¬
παυσε νά σχηματίση μέ τούς κυ-
ματισμούς Της είς την ψυχήν τού
"Ελληνος τα άφθαρτα καί αίματο-
6αφή όράματα τής Ελευθερίας
καί νά άποτελή, ώς Σύμβολον,
την Ίερωτέραν Εθνικήν καί Χρι¬
στιανικήν μας Παρακαταθήκην.
Τί ήτο ή ΑΙ ών ί α μ ο ς
ΕΛΛΑΣ τότε, όταν ό Γ Ε Ρ-
ΜΑΝΟΣ ΠΑΛΑΙΩΝ
Π Α Τ Ρ Ω Ν, ΰψωσε τό Ιερόν
Λάβαρον τής Έθνικής μας Άνε
Γαρτηοίας, την ημέραν τοθ Εύαγ-
νελισμοϋ είς τα ήρωικά μας ΚΑ-
ΛΑΒΡΥΤΑ...;
Άπό τής 25 Μαρτίου 1821 μέ-
ι τής 25 Μαρτίου 1921, ή ΕΛ¬
ΛΑΣ Μας, διέγραψε φωτεινήν
τροχιάν, ή όποία ήρχισεν άπό κι
Καλάβρυτα διά νά φθάση καί πρό
των πυλών τής ωραίας καί αλη¬
σμονήτου Κωνσταντινουπόλως....
Τό Ιερόν Λάδαρον τής "Ανίας
μας Λαϋρσς ριπί2εται όπό πνοάς
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ πού φθάνουν άπό
τόν Εΰξεινον κα'ι ήρωϊκόν μας
Πόντον.
Κσί σήμερον τηροϋμεν ημείς,
τάς βασικάς ταύτας έπιταγάς
«ΕΛΕΥΘΕΡΓΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ»
αι οποίαι έβγήκαν άπό τόν ενθου¬
σιασμόν των ελαχίστων ήρώων
μας, οίτινες έδωκαν τό παράδει·/·
μα τής Έθνικής ΆνεΕαρτησίας
μας την 25 Μαρτίου 1821 είς τα
Καλάβρυτα...
Τό φώς τής Άγίας Λούρας δέν
είναι δυνατόν νά σβεοθή. Τεσσά-
ρα·ν αίώνων δουλεία δέν κατόρθω-
σε νά σβήση τό Θείον Πϋρ τής
Έλληνικής ψυχής.
Ό Σπινθήρ έκαιε Σωηρός υπό
την Τέιρραν κα'ι την 25 Μαρτίου
1821 ή Άτρομος χείρ τοϋ Παλαι¬
ών Πατρών Γερμανοϋ, κρατοΰσε
την λαμπάδα τής Άγίας Τραπέ¬
ζης τής Λαύρας πού μετέδω.<ε την δσβεστον φλόγα τής ΕΛΕΥ¬ ΘΕΡΙΑΣ ΜΑΣ. Τό κύριον καί κεφαλαιώδες δί- « ..Πού σέ χαϊδεύει ό Ζέφυρος καί σέ φιλεϊ ή Αΰρα πού σκόρπισες τή Λευτεριά μεαα άπ' την Άγια Λαύρα...» ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ ι δογμα τοϋ Ίεροΰ Αγώνος είναι ή θυσία καί ή αύταπάρνησις όλων εκείνων των ήρώων, οί όποϊοι ώ- ράνωσαν την Έγερσιν τού Έθ- νους, ύψωοαν τό Πάνσεπτον Λά¬ βαρον είς Μονήν τής Άγίας Λαύ¬ ρας καί επί όκτώ συνεχή έτη, τ- γωνιΖόμενοι εναντίον τής μεγά- λης καί κραταιας Αύτοκρατορίπς, επέτυχον την Απελευθέρωσιν τοϋ δουλωμένου μας Γένους θι/οιά- σαντες τα πάντα υπέρ τοϋ Μεγά- λου καί Ίεροϋ σκοποϋ. Έπισκεπτόμενος κανείς την Α¬ γιον Λσύραν, άναβαπτί^εται είς την κολυμβήθραν τοϋ πνεύματος, καί τής Ελευθερίας, καί όναβα- πτι^όμενοι, άντλοϋν νέας δυνά¬ μεις. Άς προσέρχωνται ιδιαιτέ¬ ρως οί Νέοι μας. Καμμιά διάβασις δέν όδηγεϊ Ί- σφαλέστερον είς την πλήρη μορ¬ φήν τοϋ "Ελληνος, άπό την διά¬ βασιν πρό τοΰ Ίεροϋ Χώρου τοϋ Ήρώου. Καί καμμιά άγωγή δέν είναι τε λειοτέρα, διά τόν Έλληνα πολί¬ την, κσί ιδία είς τούς τελειοφο' τους Μαθητάς των Γυμνασίων τού Κράτους μας, πού πρέπει στό τέ λος τοϋ χρόνου, νά τούς πάνε έκ δρομή, γιά νά όλοκληρώσουν την μόρφωσιν τους καί την άγωγήν των, γιά νά άντλήσουν τό σφ,οϊ- γος, την δύναμιν καί τόν Εθνι¬ κόν τους παλμόν, καϊ νά τούς ά- νυψώαουν, διότι ή Άγία Λαύρα μέ τό Πανεθνικόν Μνημεϊον των Ήρώων της, γολδανίση την μόρ¬ φωσιν των, καί θά υψώση πάλιν τό Εθνικόν τους Πολμόν, γιά νά γί¬ νουν συνεχισταί, καί νά μεταλαυ- παδεύσουν την φλόγα τής Ελευ¬ θερίας όπό Γενεάς είς Γενεάν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Κλπρονομιά... ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗ Σ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ ΠΡΟΣΟΧΗ Ούδεμία άπόδειΕις ή τιμολόγιον τής εφημερίδος μας έχει κϋρος καΐ άποδεικτικήν ισχύν εάν δέν είναι ύπογεγραμμένον υπό τοϋ Διευθυντού αυτής κ. Παύ- λου Κωνσταντινιδη. ΒΚΛΚΚΤΟΙ ΓΑιΜΟΙ 'Λνάμεσιι σέ έκλϊκτό κόσμο εγι ναν την ΙΟην τοι'χ. στόν Ίεηό ν.-ί'ι τοί> Άγίον Λοικά, Πατησίων, ν
γάμο, τοΰ κ. Δημήτρη Φλέγ;Ό
λΐΓΐ·θι·ντοΰ τοϋ Τμήματος Πωλ.',
των ΈογοοτασιΊον «ΘΕΡ-
ΜΙΣ> μττά τής χαριτο)με;νης καλ
λιτίχνιδος Δίδος "Ελντας Άθανα
σάκη, χοοοστατοΰντος τοϋ Άρχι-
μανδρίτου κ. Νεχταρίο·/, ό οποίος
μ:τά τό πέρας τοϋ μνστηρίου τοΰς
απηύθυνε τόσο ώραϊα λόγια γιά
την εύτνχία τους.
Ή νυφούλα όλόξανθη καί δμοο
φη μέσα στήν άσπρη της τουαλέτ
τα, ?λ*μπε άπό χαηά δίπλα στόν
έκλεκτό τής καρδίας της, πιΰ κι' έ
κεϊνος ελαμπΐ άπό χαρά 6λέπον-
τας νά πραγματοποιεϊται τό δνει-
ρύ τους. Δυό νέοι άγαπημένοι .τού
ε/νοσαν τίς καοδιές τους μέ τα δέ
σμά τοϋ γάμου: μ.τροστά τους ά-
νοίγεται ?νας δούμος άνθύσ.ταο-
της Γϋτιχίας.
Τοϋς νιμφικοί'ς στεψάνοτ'ς άν-
τι'ιλλαξε ή άγαπημίνη άπ' δλους
μας Μεγάλη καί Μοναδική μας
2ΟΦΙΑ ΒΕΜ,ΙΙΟ, πού έμψύχωσε
τότΐ... στύ 1940 τα παλλ.ηκάηια
μας στύ πόλεμο μέ την ώραία της
φίονή! Μέ τό γλυκό χαμόγελό της
μεγύλη καλλιτέχνις εδινε άκόμη
μιά .ιιό ίχμοβιτη νότα στό τόσο επι
τιιχτρένο αύτό γάμο·
Ή ννφοΰλα λουλοΰδ, άληθινό
σκίαζξ τ^ ,τοαγματικά λοννλούδια
.τού στόλιξαν την ΐκκλησία. Οί
εύτιχεϊς γονης την δΰο νέοιν κα
μι'ιοΐιιναν τα παιδία τους.
Στό ταιιιιαστό αύτό νεαού ζευ
γάρι [ίίχομαι μ' δλη μου την καρ-
διά νά περάσ«ι ζωή εΰτνχισμένη
μέχοι 6οθΰ τονς γήοας, στούς γο
νείς τονς νά καμαοιόσουν έγγόνια
καί δισεγγονα καί στή Μεγάλη
καλλιτέχνιΐδά μας ΒΕΜΠΟ νά
παντρεύ?ι πάντα "ύτυχισμένα ξευ
γάρια.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Μ' ένα τέτοιο τσερκένι θυμού-
μυ· μιά φορά τόν πατέρα μου ποο
εϊχε κάνει σωστό πόλεμο μ' έναν
μοχαλιώτη μας.
Πολύ μικράς ήμουνα τάτε, άλλό
πόν νά τα βλέπω μπροστά μου
οθλα τούτη την ώρα:
Ήτανε μισοοαράκοστο, καιρόο
καλάς μ' ένα ψιλό όεράκι. Ήμέρα
Κυριακή Μετά τό άπόλυμα τής
ίκκλησίας ό πστέρας άνέβηκε στο
δώμο μας κι' άρχιοε νά έτοιμάίει
τί μεγάλο τσερκένι πού είχε φε-
ρί.. άποβραδύς. Μά τι τσερκένι ή-
τονε κεϊνο! οωστή φρεγάτα. Που
ν·ό τό 2υγώσω, «άπό μακρυά νά τό
Ο.έπεις μονάχα» μοϋ φώναΕε ο
πς,τέρας πού είδε τό θαυμασμο
μου.
Τό οτεφάνι τού ήτανε άτράντ.·"-
χτο, άπό τσέρκι βαρελιοϋ καί χον-
τρό δυό δάχτυλα. Ό γιαρμας τοό
ό^όϊσιος κα'ι πεντακαθαρος, οϋτε
σημάδι όπό ρόΖο. Τό χαρτί, άπό
τα πιό φίνα. "Ητανε άπό τα χαρ-
τιά πού φέρνανε άπό την Εύρώ
π επί τούτου γιά τα μεγάλα τσερ-
κένια μέ τή μάρκα πού σοϋδειχνε
την ποιότητα. Φέρνανε δυό μάρ-
κες, τίς δικάπελλες καί τίς τρι-
κόπελλες. Βεβαία οί τρικάπελλε-
ριανε καλύτερες, πιό άντοχής κοί
"ΐό κρουοτές». «Έλληνας» οα
φν'στηκε άμέσως τό πελώριο έ-
χεϊνο τσερκένι γιατί είχε μπλέ κσι
όοπρες ρίγες. Τού κρέμασε κα:
Ρι^ό κατακόκκινες «φαβορίτες» »ιά
νό Εεχωρίίει στό «κορώνισμα».
Βεβαία αυτή ή τόση προετοι-
μασία δεν ήτανε δίχως λόγο.
Ό πατέρας μου εϊχε προηγού
μί.να μέ ιόν «καρσ:νό» μας, που
τού είχε ρίΕει ένα τσερκένι την
προηγούμενη Κυριακή καί πηγαί¬
νη ιριρί - φιρ'ι γιά «τσάκωμα». Τσί-
τωσε λοιπόν νωρίς - νωρ'ις τόν
·-■ Ελληνα» καί περίμενε. Νάσου
ι-αι παρουσιάίεται ό γείτονος μ'
έν ο μεγάλο «μπακλαβουδωτό», στο·
λισμένο μέ «κρόταλα» γιά νά κά-
κι φιγούρα. Ήτανε καλάς :ν-
στορης καί τοϋ άνοιΕε ή ορεΕη
μόλις μυρίοτηκε τσάκωμα. Άρχι-
2ε τίς
όλλοϋ.
«τάκλες» τή μιά άπαν ν
Ήκανε τέτοιες τράκες πού
σκουγόντουσαν ϊσαμε τό δώμα
ιτς. Δώσου καί 2ϋγωνε τό τσε,ι-
κένι μας προσπςβώντας νά κάνει
«μύλι». "Αμα ήφτασε πιά <τά κοντεινά, ό πατέρας άνέβηκε στό μπείοϋλι καί τοΰ φώναξε: — Πά- μι: γιά τοάκωμα γείτονα; — Παμε. άκούστηκε ή άπάντη- οη γρήγορα - γρήγορα. — Νά τα παίρνωμε; — Νά τα παίρνωμε, γιατί όχι; Ή μάχη στά τσερκένια ήτανε ουμφωνισμένη γιά νά μή προκαλςϊ τοοκώμστα μέ τα γειτονικά. Δέν τό κάνανε τόσο γιά τό τσερκένι πεύ θά κερδίΖανε οοο γιά τό -ιν νίρε». Ετοι γινηκε κοί κείνη τή μερά. Ό πατέρας μου ήθελε να ζεπλύνει τή προοβολή πώς τούρ- ρΈε τσερκένι ό γείτονος κι' ήβ'ΐ- οϋλη τού τή τέχνη Εϊχε μιά ί- δ αίτερη άΕιοσύνη καί δύσκολα τόν νικοΰσαν. Αυτή τή οτρατηγική ήβυ- >ε μπροατά. Αμολοϋσε ουνέχεΐ3
«καλοϋμα» καί περίμενε τή κατάΑ-
ν α νά 2υγώνουν οάν όετο'ι πε-
ρήφανοι καί νά κουβαριάίονται ε-
τσ πού δέν Εεχώρι2ες ποιό ήτο-
νε τό ένα καί ποιό τό άλλο.
Ό πατέρας τραβοϋσε μέ δύνπ-
μτ. τό σπόγκο καταϋδρωμένος.
— Κοντεύουμε Κωστή, μοϋ φω-
νάιΐει,αντε & τό φάγομε.Τήνκαταλ
λ",λη στιγμή γιά νά τραθήζει κοί
ν"' κόψει σάν ξουράφι τό σπάγ-
γο τοΰ άλλουνοϋ. Μά κι' ό καρα:-
νός δέν καθούντσνε μέ αταυρωμε-
>.ο χέρια, εϊπαμε πώς ήτανε μά-
ατορας καί γινατοής καί τόχε βό-
λε.1 άντέτι μουχαμετι νά -φάγη»
τόν «Έλληνα». "Αρχισε λοιπόν νά
τροβα μέ γρήγορες «χεριές» τί
οπάγκο τού, προσπαθώντας νά
σιριμώΕει σέ κομια κώχη τοϋ κ<"- ρςμιδιοϋ ή σέ κανένα ούλούκι τό τσερκένι μος καί νά τοθ φαγώ- σει τό σπάγκο. Ωσπου σέ μιά στιγμή βλέπουμε τα δυό ταερκέ- Πράγματι την ιδία στιγμή βλά- πω τό «μπακλαβουδωτό» τοϋ καο- οινοϋ νά πέφτει σδν λαβωμένο πουλί οτά διπλανά μας κεραμίδ'α — Τί φωνές ήτανε κείνες πού άκουστήκανε δέν περιγράφονται. Άπ' οΰλα τα δώματα τού σο- κακιοϋ παρακολουθούοανε τό τσά¬ κωμα κάνοντας σεΐρι κα'ι περιμκ- νοντας ποίος θά νικήσει. Όπως ή·>ανε ή συμφωνία τό ταερκένί
τοΰ γείτονα τό πήρε ό πατέρας
πού ήτανε νικητής, βεβαία ήτανε
ρουβέλι καμωμένο, μά κα'ι τό δ·-
κ£ μας δέν πήγαινε πίσω. Ό «Έλ¬
ληνας» μετά την νίκη τού κατά-
βΓ,κε μέ μεγαλοπρεπεία... μά εν¬
τελώς ρουβελιαομένος.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑί
ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ
Χαρίκλεια Πολυβίου έ_ημητριάδου
ι Συμπληρώνονται ακριβώς έΕ
(6) χρόνια άπό τοϋ θανάτου τής
αειμνήστου Χαρικλείας Δημητριά¬
δου, τέκνου τής πατριαρχικής οι¬
κογενείας Παλάσσωφ.
Ή οίκογένεια αύτη μία άπό τάς
δΐοκεκριμένας τής έμπορικωτάτης
πόλεως Κερασοϋντος τοϋ ΕύΕΓί-
νου Πόντου, κατείχεν έπίλεκτον
6ί.σιν είς τόν εφοπλιστικόν τομάα
τής Ναυτικής ταύτης πόλεως κα¬
θόσον κατά την εποχήν των έτών
1800 — 1870 ότε ή Κερασοϋς
κατεϊχεν τό ακήπτρον τής έμπο-
ρικής Ναυτικής Δυνάμεως είς
τόν ΕϋΕεινον Πόντον, ή οίκογί-
νεια Ηαλάσσωφ είχεν υπό την κα¬
τοχήν καί κυριότητά της όμάδα
ίστιοφόρων πλοίων (καράβια τρι-
κάρτατα) μέ τα όποϊα έκτελοΰσεν
τό μετακομιστικόν εμπόριον Λκ
της πόλεως Κερασοϋντος καί άλ¬
λων παραλιακών πόλεων τοϋ Εύ-
Εί·ίνου Πόντου τής Τουρκίας πρός
την Κων)ηολιν κα'ι την Ρωσσίαν
καϊ έν συνεχεία διά των Δαρδα-
νελλίων έταΕίδευεν καί είς την
Μεσόγειον Θάλασσαν!
Άπό μίαν τοιαύτην οικογένει¬
αν καταγομένη ή ανωτέρω άνα-
γραφομένη άείμνηστος έλαβεν έ< των γονέων της ανατροφήν έμ- ρέπουισαν έλληνοχριοτιανικής πα¬ ραδόσεως, την όποιαν μετέδωσεν κα'ι είς τα τέκνα της. Ήτο εύγε¬ ν εστάτη, μέ καλήν ψυχήν καί ύ- πόδειγμα καλής κοί άγαθής μη¬ τρός. Φιλάνθρωπος καί φιλελλεή- Μετά την Μικρασιατικήν Κατα"- προφήν κα'ι τόνΕερριζωμόν μας έκ των πατρώων εδαφών μας, αυτή παρέλαβεν τα έπιίήσαντα τέσσαρα τέκνα της (2 άρρενα κα'ι ? 6ήλεα) καί κατήλθεν είς την Έλ- λάδα. Έν αύτη έδειΕεν υπομο¬ νήν, επιμονήν καί καρτερικότητα κ(:ί διά τής κσταλλήλου καθοδη- γήσεώς της ταύτα άποκατεστάθη- οπν δεόντως, έκτός των δύο, τοθ ενός άρρενος καί τοΰ ετέρου θή- λεος, άποθανόντων έν τώ μετπ- ΣΑΒΒΑΣ Ι. ΑΣΛΑΝΙΔΗΣ ΕΓΚΑΙΝΙΑ «Ε Ξ Υ Π» Ο.Ε. Μία νέα ομορρύθμου έταιρεία ε'σαγωγής βιομηχανικών έργαλεί- ων υπό την έπωνυμίαν «Ε Ξ Υ Π» (ΓΕυπηρέτησις) ένεκαινίασε την Δευτέραν 24ην τρέχοντος την κεντρικήν έκθεσιν της, είς την γΐυνία των άδων Δυραχείου 45 — 47 καί Ρόδου. Οί έταϊροι, πα- λαιοί κα'ι γνωστοί ήδη πωληταί, φιλοδοΕοϋν μέσω τής νέας έται- ρείας νά έπεκτείνουν την δραστη- ριότητό τους καλύπτοντες περισ- οοτέρας ανάγκας των πελατώ/ των, διά τού πλήθους των είδών, των οποίων την αντιπροσωπεύση έΕησφάλιοαν. ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΗ «ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ- Μέρος Β' λαογραφικά ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ κα'ι άλλες ίστορίες των Βουρλιωτών ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ Η ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝ. ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ "Ενας έπίλογος οτά πενηντάχρονα τοΰ Μικρασιατικοϋ Ολέθρου ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ Είς τό Βιβλιοπωλείον Κολλάρου Σταδίου 38 Αθηνά
Προσφύγη και εθνικη μνημοούνη
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ)
ταταγή μεταξΰ το>ν /.αϊκών ποιη-
τών.
ΆΛβΛωβεν τόν Δεκέμβριον 1934.
ΙΙΟΡΙΩΤΗΣ Νικόλαος, έκ
Καλλιπόλϊως Ανατολικώς θρά-
■/.ης. Οί γον5ϊς αΰτοθ έγκατεστά-
θησαν «τις Σμύρνην ένθα οϊιτος ά-
πεφοίτησεν τής Εύαγγελικής Σχο
λής. Εκείθεν μετέβη είς Αθήνας
καταταγείς είς τόν οικονομικόν
κλάδον τού Πολεμικον Ναντικοΰ,
διατελεσας μάλιστα καί Γραμμα-
τίύς των κατά καιρούς Στολάο-
χων (Άρχηγών Στόλον). Σπου-
Λαστής άκόμη «ϊς Σμύρνην, πα¬
ρουσιάσθη τό πρώτον είς τα Έλ-
ληνικά γράμματ((. μεταφ«ράζ(ον άρ
χαία έλλττνικοι καί ξενα: θεατρικά
?ργα· Έξέδίυσεν έκ τού Ευριπί¬
δου·: Φόνισσαι καί Ί/ίτιδες, 'Εκά
6η καί "Ιτον.
Έκ τού Σοΐίοκλέους: Ήλέκ-
τρα. Άπό την Όδΰσσειαν τοΰ
"Ομήρου τα ψηφία Χ.Ψ·Ω. σέ το-
νικόν έξάμετρον κτλ. ΑΙ εργασίαι
τοΰ ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΟΡΙΩΤΗ εί¬
ναι πρωτότυποι. Διετελεσε συνερ
γάτης τού ΙΤΐριοδικοΰ Παναθή-
ναια καί Σιντάκτης τοϋ 'Εγκνκλι
παιόικοϋ Λεξικοϋ 'Ελει'θερουύάκ.η
Απεβίωσεν είς Αθήνας.
ΚΑΡΑΚΑΣΗΣ Λαίλιος, έκ
Σμύρνης. Άπόφοιτος τοϋ 'Ελλη-
νογϊρμανικοΰ Λυκείου τοΰ ,μετωνο
μαοΦέντος κατόπιν είς ιΠρακτικόν
Λύκΐΐον Κ. ΓΙΑΝΝΙΚΗ Σμύρ
νης. Είς τό προάστειον Κορδελιό
&ΐον κατοι κουσέ «κλείνετο εί-ς τό
τοΰ ΚΑΡΑΚΑ,ΣΗ,
ούτον ώς σΐ/νεργάτην τού καί οΰ-
το) έδημοσίευε τακτικώς είς τάς
στήλας τοϋ «ΚΟΠΑΝΟΤ» τούς
έίυπνοτάτους σατυρικούς στίχους
τού κ.αί άλλην ύλην, μέ τό ψευδώ
ν^,μον ό «'Επιθίΐορητής»-
Τό σπινθηροβόλον πνεΰμα αυ¬
τού, ανελάμβανε πάν Πολιτικόν
"ι Κοινιονικόν Θεμα καί τό έσχη-
μάτιζε στϊχον καΐ μάλιστα Σατν
ρικόν ώς επί τό πλείστον, ή δέ δή
κτική γραφίς αυτού, δέν ήγνόηοεν
τί,τοτε, άκόμη καί την ύπαρξιν καί
τόν ρόλον τής Πεθεράς, έξ ου καί
τό πολ.ΰστιχον εύτρά.'τελον τυίημά
τού ή «ΙΙΕΘΕΡΑ». Έπίσης ΰέν ε
λησμόνησεν ή γραφίς αϋτοϋ καί τό
γυναικ.Γν ((ύλον τύ οποίον πλει-
στάκΐς ίσατύριαΐν. Άναίφέρο) τύ
περίο, ημον ποίημά τού «ΤΑ ΓΤ-
ΜΝΑ» τύ οποίον είναι γεμάτον έ-
ξυπνάδας καί σπιοτάδας.
γραφείον τού καί σι^χώς έμελέ-
τα.
ΓΓερισσότ-ρον ό'λων, τύν ελ-
κουν οί άρχαϊοι θίατοικοί σνγγρα
φείς τοΰς όποίους μετα<ρρά£ει καί όημοσιεύει είς τόν «ΑΙΟΛΙΚΟΝ ΑΣΤΕΡΑ» των Κυοτονιών. Τό 1910 διορίζεται ΰπάλληλος τής Τραπέζης τής Άνατολής είς Σμύρ νην καί συγχρόνως γνορίζετα! μέ τούς διαπρεπεϊς Δημοσιογράφονς Σίοκράτην Σολομωνίδην Διενθι/ν την τής ΑΜΑΛΘΕΙΑΣ καί Κώ- σταν Μισαηλίδην, ώς καί τόν Γε¬ ώργιον Άναστασιάδην τόν άμίμη τον χιουμορίσταν καί Διευθυντήν τοϋ έβδομαδιαίου Σμυραϊκοϋ σα τνρικού περιοδικόν «ΚΟΠΑ- ΝΟΣ», όστις εκτιμήο-ας την εΰφυ ΐαν καί την ποιητικήν ίκανότητα σθείς μέ τύν άριστον κάτοχον της θΓατρικής τέχνης, τόν περίφημον Σμνοναϊον ΙΙο;ητήν καί Λογοτέ- χνην 'Λνδοέαν Παποτδόπουλον (ΣΤΛΒΙΟΝ), ίδρύονν τό 1917 είς Σμύρνην τόν «Καλλιτεχνικόν θίααον Σμύρνης» καί έκτοτε τό θέατρον γίνεται ή ζωή αύιτοϋ: Μέ τό θέατρον κοιμάται, άπό τό θέα τρον φ:ύγίΐ καί είς τό θέατρον έ- πανεοχεται. Τα Οεατρικά εργα τοΰ Καρακάση ΰ.τερόαίνονν τα 150. Άπό μίαν σύντομον περίλη ψιν αυτού διά τόν Άριστοςράνην, δημοσιευθείσαν είς τα πριοτοχρο νιάτικον «ΘΑΡΡΟΣ» τής Σ,μύρ νης τό ετος 1921 τό οποίον εξέδι- δον τότρ οί άδελίρο! Σπύρος καί Χρήστος Σολομονίδης, σατυρίξει καί πάλιν τό «ωραίον φύλον», μέ τό χαριτωμένον, εύαΛ'έστατον καί άδααιαϊον πνΐϋμα τού. Ό ΛΑΙΛΙΟΣ ΚΑΡΑΚΑΣΗΣ πήρξ:ν είς όλην την ζωήν τού ε- ας άψοσιομένος έργάτης των 'ραμμΛτων καί ενας βαθϋς μελε τητής καί γνώστης των Άρχαίιυν Σι/γγραφέίον καί των Λογοτε- (νών έν γένει, τιμήσας αναμφι¬ σβητήτως έαντόν, καί την γενέ- ειρά τού ΣΜΤΡΝΗΝ. Απεβίωσεν ίίς Μυτιλήνην τό 951—1952. ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΩΣΙΣ (Συνέχεια έκ της 1ης σελίδος) άντλία (καρδία) πάλλει είς τό κενόν διότι ό σωλήν τήο όντλϊας δέν ευρίσκει την οτάθμην τοΰ ΰ- δατος πρός άρδευσιν τού κήπου, πού λέγεται όργανισμός, καί τα διαμερίσμστα τοϋ κήπου, πού λέ- γονται οργανα, τα όποϊα παραμέ- νουν άνάρδευτα. Την στιγμήν εκείνην ή άντλία τοϋ θερμοκηπίου ήργάίετο κανο- νικά καί έΕηκόντι2ε άφθονον ϋ- δωρ έν είδει πίδακος διά την άο- δευσιν των διαμερισμάτων τοϋ θερμοκηπίου, αίφνης όμως ή ύν- τλία (καρδία) τοϋ γεωπόνου έμ- φανί^ει έμποκήν, έ'να μικρόν όλ- λότριον θώμα (θρόμβος) έμφράτ- τει τόν μικρόν σωλήνα (οτεφα- νιαία άρτηρία), πού τροφοδοτεϊ την άντλία καϊ αύτη παύει νά ύρ- γάίεται πλέον όρκ>τικώς καί τε-
λεσιδίκως.
Τα νευραρθριτικά νοσήματα, εί
ναι πολύ άφθονώτερα καί έντονώ
τερα είς τάς πόλεις, όπου εΐνσι
συχνότεραι αί άτμοσφοιρικαί με¬
ταβολαί.
Αντιθέτως
ΧΡΤΣ. Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ιατρός, έκ Ναϋ.ή Μικράς Άσίας
ΙΩΝΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΜΑΙΝΕΜΕΝΗΣ
Τό
Υπό τού κ. ΑΛΕΞ. ΛΕΩΝ. ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
«Μετά κλάδων ύμνήσαντες πρότερον,
μετά ζύλων συνέλαβον ύστερον, οί ά-
γνώμονες Χριστόν, Ίουδαϊοι Θεόν...».
'Εκκλησ. Ύμνωδός
σι/ναίσθημα
των κάτοικον τής Μαινεμένης ή-
τανε ξωηρό κι' άνεπτνγμένο. Φι-
λογβνβΐς, φιλακόλουθοι, "Ιιονες σ'
δλες τίς έκδηλώσεις τής ξο)ής, μ'
άνδρόαρεπη συμπεοιφοράι κρα
τοθσαν τίς παραδόσεις τοϋ Γένους.
Ό λόγος των ήτανε σιιμβόλαιο.
«.Ό λόγος σου μέ σκλάβωσε καί
τό
μου (τίϊτο».
γιύ. τή
τηρτ)ση τοΰ λόγου· τής ίιποσχέσε-
ως. «Τί χοεια^όμαστε τα χαρτιά;
ό λόγος (Ιγαίνει άπ' τό στόμα»·
Τηρούσανε ίίλες τίς νηστείες. Τό
Ιάίίϊίγοιχττο, τ» σαι.ιαντι'ιιιεςιο, τή
Μεγάλη σιιρακοστή καί τή Μέγα
λοβδομάδα, καί γιύ<)ταναν τή Λσ ιιπρή μέ την άπόκρΐ([ η έλπίδ<ι, ν<'. καί την όλοκλτιριοτι- κή Άνήιταση τής Ιστορική; τού; γιννιας Καίτά αίσθήματα αύτά, φιλόοποργα τα διατηροΰσαν οί Οϊ κογένειες, ή Έχκλησία καί τό Σχολειό! Οί τρείς (ΐί»τοί κοινιονι κοί παράγοντες, διατηροΰσαν α σδεσττι τή φλόγα, πού φο'ηιξί καί Ρε«ιαιν: τίς ψνχές ΰλιον καί τίς κοατοΰσε σφιχτοδεμένες μέ τίς (ά ώνιες ήθικές άξίες τής ΦΛ'λής· Τοεϊ; έκκλ.ησιές υπήρχαν στή Λΐαινεμένη· Ή 'ΛγκΊ - ΙΙαοασκιΐ' ή ύ "Αί—■Κωνσταντίνος κι' ή 'Λ γιά Μαρίνα. Είχαν. άκόμα κ«ί τύν "Αι-—Γιάννη τύ ντεντέ, ιιά ο! κ« ταχτητές τόν διέθισαν σέ ντβρβ' σηδες τοΰ Τάγματος τοϋ Μ·:6λε δήδιον. πού δείχνανε ιιιάν άνεξί- θρησκο συμπεριτροηά, κι' έπέτρε παν στούί χριστιανοϋί νά τόν επι οΤίέοττονται γιά .ιοοσκϋνημα. Εί¬ χαν καί τίιν Άγιά Σόφια (μικυ<· γραφία τής ΚωνσταντινουπόλΓ- ως), μά δέν ίπέτρεπαν οί Τοϋο- κοι νά λειτονργιτθίί. κι' ετσι αυτή, .-ταρέμεν·" ερτιαη, ίκτε-θειμέντ) βτή ψθορά τοϋ χρόνον, μά κι' άπ' την άλλη £ποψη, μ, αύτη της την ίγ κατάλ."ιΐ·η, κρατοί-Γτε άββεστη καί αλογερή την έλπίδα, ,ττώς θά ερ- χύτανε ιιιά ιιέρα, ποιό; ξίρει μέ χρόνια μέ καιροΰς ,ιού θά ναλειτουργιότανε. "Ητανε κι' ενα έρείπιο, τής Άγιά - Νοβταοάς, ? ξ(·) ολ' την ,τάλη, μέ δνό πηγάδκι, σέ μικοή ά,τοσταση τό 'να άπ' τ' Λλλο, «όν σνγκοινωνοϋσαν μέ βτο ά ύϊΐόνεια. Τό Σχολ«ιό «Άστική Σχολή Κοινότητος Μαινεμέ- νης» ήτανε Ινα .τνει,ματικό κι' ϊ- θνικό | ο' «τ>τά τ«Ί
Λνι τ 'ήΐ ι· πι ν,ιΐ μεγάλοναν
ιντμενλήδων.
ί-'ικι, δλαστήμι-
,.πα »|Λαν άκατανύ
ητα.
Οί θρησκευτικάς τΕ/>·ρτές καί πά
νηγΰρεις γίνονται μέ μεγάλη 6α-
ρύτητα. Τα Χριστονγςννα, τ' "Αϊ
—Βασιλιοΰ, τα Φίδ/τα, τού Βαγγε
λισμοΰ, ή Μεγαλο6δομά5α, ή Ά-
νάσταση κ α» τό πανηγΐ-ρι τσ' Ά
γιά—'Παοασκεΐ'ής, γιοοτάνθνταν
ιιέ μεγάλη εΰλά6εια, καθώς καί ή
γιορτι'ι των Τριών Ίεραρχών> ποϋ
Γ καί Γορτή των γραμ'ΐάτον.
Λεν ίαίίρχε' μαθητής τού Σχολιοΰ
ιιας πού νά μην ήΗερρ τύ τοοπά-
οιο την Τι.ιιιον Ίεραρχιον, καθώς
ν.οί άλλα γΓνικώτερα εχκλΐλβιαστι
κά τοοπάοΐα.
Γιά την νιοοτή τιΤλτ ΙίαγιΛν,
άπ' τό Σάί>6αοτ τού Λαιάοου. «τό
χάθε σττίτι αρχιϊαν οί ποοετοιμα-
σίες. Οί νοικοκυοές ζίμιοναν κου
λοϋρες, Λαξαράκια, στύ σχήιμα
Τού φίλου τοΰ Χριστοϋ, έτσι
ήτανε τι,λιγμένος στό σονδάοιο.
Τα παιδία έτοιμάζονταν γιά
την έπάμενη, ποΰ μέ μιεγά/.ες όμά
δες θά γνρίζανε σ' δλα τα σπίτια
γιά νά μεταιδώσουνε τή χαρά τής
γιορτήί.
Άνήμερα των Βαγιώ-ν, χρονιά-
τικη μερά, στόλιζαν την ίχν.λτηθιά
ιιΐ κλαδιά άπό οάιανΓς κ(ά Βάία.
θά πι'ιγαιναν μικροί καί μεγάλοι.
Οί έμπάρθι, τα έσνάφια, οί για-
τοοί, οί προν>χοντες, οί δασκάλοι
νι' οί δασκάλισσες, οί ξο>μάχοι(1)
Τα ακολιαρόπαιδα νωρίς νοχ?ίς
στό προαύλιο, κι' άπ' αύτό σέ τε-
τηάδες μπαίνανί στήν έκκλησιά
γιά νά παρακολονθήσουνρ την λει
τουογία. Άπ' αϋτά, τα «Ψαλτά-
χκ;» νοιρίτερα παίρνανε τίς θέσεις
τους στά ψαλτήρια γιά νά κρατα-
ν-Γ τό «ίσο*, νά κανοναοχοΰνε καί
γενικά νά (ίοηθοϋνε άνάλογα.
Οί τα ποώτα φρί)οντες( «τα κε-
ςάλια», οί Λημογίροντες, οί "Ε-
(τορθ| των Σχολίδν, οί 'Επίτροποι
ΐΐί><ι>{, προκ, παίον<ινε τίς θίβεις τοις. Στελίχη, στυλοβάτες τής Κοινότητος δίνανε τό παράδειγμα μί. τή βαρι'τητα τής παροι,ισίας των. Ό Μεϊμάρογ/.ον, ό Κοταρής, ό ΚωσΤΓαντΟΛης, ό Ήλιάδης, ό "Τ ψηλάντης, ό Σ αλτογιάννης, ό Κόκκινος, ό Μαντζα6ίνος, ό Πν- λαρινός, ό Πιτσοννηςι ό Άνεζος ό Κασάπαλης. Οί Γιατροί, Παν- ταίής, Πνλαρινός κ<ιί Χατζαντώ- νης- Ό σχολάρχης Γρηγοριάιδης, ό Λ"ΐονίιδας ό Σαμολοοδας, οί κε χαγιάδες — Τσάνογλου, Πιλα- αάς, ό Χήνας, ό Μπανιζιώτης, ό Χιχολελης, ό Χαρθτΐλοήιτας κ.ά· (Σνντχίζιετοιι) (1) Ξώμαχοι: οί άνδοες τής {·- .ιαίβροΐ', άμΛελονργοί, δέ παρατηροϋντσ1 πολύ όλιγτεραι έκδηλώσεις είς μή ΡΟ πολύ ύγρά, άλλά μή ύφιστάμ1:- να πολλάς κσί εντόνους μεταπτώ- σεις τοϋ καιροΰ, ιδίως είς τα 3ό- ρεια κλίματα. Ό λ ί γ α τινά περί τοϋ αέρος. Είς τούς άφορισμούς τοΰ '!π- ποκράτους άναφέρονται, τα περί όνέμων, υδάτων καϊ τόπων. Είναι γνωστόν είς όλους ότι διά τής άναπνοής καί έκπνοής, συστό λεται καί διαστέλλεται ό πνεύμω·/ κοϊ κυκλοφορεϊ τό αίμσ είς την καρδίαν καί εκείθεν είς τάς άρ- τΓ,ρίας καϊ φλέβας. Άναπνέομεν ενα μϊγμα άερίων : όΕυγόνου, ύ- δρογόνου, διοΕειδίου τοϋ άνθρα¬ κος καί άΖώτου. (Ν = 79% Ο = 21% Η = 001% καί Ο)2 00£%). "Αν παϋει ή άνοπνοή, παύει αυ¬ τομάτως κα'ι ή κυκλοφορία ιοθ αϊματος, έντός 2' τό πολύ 3' λε- πτών παύει καί ή κίνησις τής ύλι- κής Ζωής τοϋ σνθρώπου. Ό άνατολικός άνεμος (ό Έι".· ρρς), είναι Εηρός κοι θερμότεροι; διότι, είναι καί ήσυχότερος των λοιπών άνέμων. "Οταν φυσσ την πρωίαν είναι ύγιέστερος παρά τό εσπέρας. Ό δυτικός άνεμος (ό Ζέφυ- ρος), έρχεται, άπό τόν Ατλαντι¬ κόν Ωκεανόν είναι συννεφώδης κα' βροχερός καί όταν φυσα το εσπέρας, είναι ύγιέστερος, παρά "Ί]ν πρωίαν. Ό μεσημβρινός (ό Νότιος), 6- νεμος φυσά άπό τόπους θερμούς μεταφέρει δέ θερμά μόρια έκ τής διακεκαυμ>ένης Ζώνης, είναι θερ-
μός, έπειδή περνά διά τής μεσο-
γείου θαλάσσης κάμνει ύγρόν κσί
συννεφώδη άνεμον, διά τουτο προ
στάσιν των λεμτρικών άγ-
γείων, τριχοειδών άγγείων, έπιφέ
ρει διαταραχάς έν γένει επί τού
κυκλοφοριακοϋ ουστήματος, προ-
καλεϊ έμφράΕεις, θρομβώσεις, έιι-
φράττει τούς πόρους τοΰ δέρμα-
τος, δυοχεραίνει την άδηλον άνα·
πνοήν, έξ ου τό άτομον αίοθάνε-
ται, δυσφορίαν, χαυνότητα, κακου
χίαν καί κόπωσιν όλων των με-
λών τού σώματος.
Ωσαύτως ό Νότιος άνεμος προ
καλεϊ νευρικόν κάματον, τούτο
προφανώς νά όφείλεται είς τόν
έρεθισμόν τοϋ παρασυμπαθητικοϋ
νεύρου. Τό πνευμονογαστρικόν
νεϋρον (παραουμπαθητικόν) δρά
γπι τής καρδίας κατεβιδάίων την
όρτηριακήν πίεσιν.
Ό αρκτικάς (ό Βόρειος) άνε¬
μος είναι ψυχρός, μεταφέρει έκ
νίιρου μόρια παγετοϋ καί χιόνος,
κάμνει, τόν ουρανόν γαλονόν καί
καθορόν.
Διά των όνέμων προέβλεπεν ό
Ίπποκράτης τάς έπιδημίας καί
την άφιξιν τής πανώλους είς την
'Ρλλάδα καί άλλων έπιδημικών ϊ ■
σθενειών.
5ον) 'ΕΕωτερικά α ϊ-
τια άπό νοσηρών τ ο-
Ε ι ν ώ ν καί άπό χ η μ ι-
κών τ ο Ε ι κ ώ ν ο ύ ο ι -
πικτήτως την άφροδίσιαν αυτήν
νόσον, κοί ότι ή αίτιολογία τής
άρτηριοσκληρώσεως όφείλετο είς
την έπάρατον αυτήν νόσον + απε¬
δείχθη ότι επρόκειτο περί άπλής
ουμπτώσεως καί ούχι περί πραν-
ματικής αίτιολογίας.
Αργότερον ή Ποθολογική Άνα
τομία, άπέδειΕεν. ότι αί συφιλιδι-
καί βλάβαι των άγγε.ων ήσαν τε¬
λείως διαφορετικαί των νευραρ-
βριτικών άλλοιώσεων.
Ένώ έκ των εξωτερικών νοση¬
αίτιών ή συχνή είσαγωγή το-
Εικών οϋσιών είς τόν οργανισμόν,
είτε άπεκκρίσεις διαφόρων μικρο-
6ι·α;ν, ώς γρίππης, δαγγείου έλο-
νοοίας, τυφοειδοΰς τοιούτοι;, στα-
Φυλοκοκκιαοεως, στρεπτοκοκκιό-
σεως. διάφοραι μυκητιάσεις, ά-
υυγδαλίτιδος, εύλογίας, ό βάκιλ-
Αος τϋς φυματιώσεως, ό έντερό-
κοκκος, τό κολοβακτηρίδιον κλπ.,
δ·α άς τοΕίνας τα ώς άνω μικρό-
βια δύνανται νό συμθάλλωσι είς
την παραγωγήν τής άρτηριοσκλη-
ρώσεως.
Ασφαλώς θά μάς έρωτηθή, δια
τί τό πλααμώδιον τοΰ Λαβεράν,
πρωτόϋωον, όπως καί ή σπειρο-
χοίτη προκαλεϊ την άρτηριοσκλή-
ρωσιν καί τό τρεπόνημσ (σπειρο-
χαίτη) Σάουντιν καί Χόφφμαν δέν
προσβάλλει άρτηρίας ; Προφανώς
η σύφιλις προκαλεϊ ένδιαρτηριακά
κομμιώματα κστά την τρίτην πε¬
ρίοδον τής νόσου κα'ι ούχι άρτη-
ριοσκλήρωσιν. Έπομένως ή σύωι-
λις δέν είναι γενεσιουργός αίτία
τής άρτηριοσκληρώσεως.
"Ετεραι χημικαί ούσίαι ύπάρχου
σ, πού συντείνουσι, είς την άνό-
πτυίιν άρτηρίτιδος. ώς ή χοληστε
ρίνη, ή άδρεναλίνη, ωσαύτως ύ-
πάρχει μία άλλη ούσία πού εύοϊ-
σκεται τόσον είς κακώς πεπτομέ-
νας. όσον καϊ είς σηπομένας λευ-
κοματούχους θυσίας (τροφάς)
την οποίαν ώνόίίαααν ύ π ε ρ·
τ ο ν ί ν η ν.
Ή ούσία ·αυτή δύναται νά προ-
Βότανα καί έδώδιμα φυτά
τροφή καί φάρμακα
Άπό τό φύλλο αύτό τής εφημε¬
ρίδος μας θά ασχοληθώμεν λίγο
μέ τα Βότανα καί τα 'Εοώδιμ«
Φι·τά τα άποϊα τόσα καΐ τόσ,λ
προσφίροι·ν ίίς τόν άνθροί,-τον, πολ
λά άπό αύτά ευρίσκονται άκόμη
αύτοφνή μέοα στίς ανλές ή τίς
γλάστρες των σπιτιών μας καί
των άτοίων πολλοί δέν ννα>ρίζο-
μεν παντελώς τττν αξίαν τω.
Καί άρχίξομε μέ δύο τέτοια Ε
δώδιμα <ρυτά τής οίκογβνείας των Σταυρανβών, τόν Κάρδαμον καί την Ρόκα. ΚΑΡΔΑΜΟΝ (Λεπίδιον τό Σπαρτόν) Κατά τόν Φλίορεντϊνον τόν μέ¬ γαν όοτανολύγον, οί τρώγο'."τες κάρδαμον ώμόν νίνονται εύφυέστε ροι καΐ κατά τόν ίσάξιόν τοιτ 'Ελ- 6ίτόν Ντρός οί τρώγοντες είς μι κράν ηλικίαν κάρδαμον, δοηθοϋν την ανάπτυξιν το>ν.
Ό χν%ι6ς τού άνακόπτει Τϊτν
τριχόχτιοβιν ώς έπίσης καταπαύει
τάς όδονταλγίας.
Οί σπόροι τού παλαιότερα έδί-
δοντο διά τούς έντερικοΰς σκώλη- (
κάς, καιόμ€νθι δέ ώς τ)ιιμίαμα 6οη
θοϋν είς την εκδίωξιν των φιδιών.
Τρώγεται καί ώς όρεκτικόν.
ΡΟΚΑ
(Ευζωμον)
Είναι καί αύτό όπως καί τό κάρ
δαμον τής οικογενείας των Σταυ-
ρανθών. Την Ρόκα την λένε καί
ξούματον.
Αί μέλισσαι δείχνουν έξαιρ;τι-
κήν προτίμησιν Είς τό νέκταρ των
άνθέο>ν της.
Ό Όρειδάσιος λέγει δτ, είναι
καυστιχή καί ί>% τούτο
τρώγετω καί σΐΓνκττά νά τρώγε¬
ται ιιέ μαρούλι-
Μύ',η τριογοιμένη, λέγει Όρει
6άσιος, προκιιλεϊ πονοκέφα>>ον.
Την θεωρεϊ ότι δι-γείρει όρμχχς
καί είναι εύγονική καί άντισκορ-
βουτική.
Ό Φλωρξντϊνος λέγει δτ, <θερα- πεύει τάς τραχίδας, έλαττώνει τόν όγκον τής σαληνός. Τό ζούματον (Ρόκα) μετά μέλι- τος καθαρίζϋ τό πρόσωπον και θεραπενει την κ.ακοσμίαν των μα- σχαλών. Άνακατωμένον μέ βοδινή χολή καί ξύδ, καθαρίζει τίς ρες πληγές. Έπίβης οί σπόροι τού εχρησιμοποιούντο διά τοΰς έν- τίρικούς σκώληκας. Τέλος τρώγε¬ ται ώς όρεκτικόν καί θερμαντικόν. Είς τό προσεχές φύλλον ή συ¬ νέχεια. Γ.Γ. 6ον) Έζωτερικά αϊ- τιο άπό τροφών. Ή κρεοφσγία, καί έν γένει ή κατάχρησις άίωτούχων ούοιών δέν είναι έκ των κυριοτέρων πα- ραγόντων τής αίτιολογίας των νευραρθριτικών έν γένει νοσημά- των. Ύπάρχουν άρτηριοσκληρωτικοί οί όποϊοι κάμνουν χρήσιν κρέατος δίς τής εβδομάδος τό πολύ. Έκεϊνο πού έχει μεγαλυτέραν καλέση αϋΕησιν τού άρτηριακ·>ΰ οημασίαν διά την αίτιολογίαν της
Γόνου έκ διεγέρσεως των άγγειο- άρτηριοσκληρώσεως, είναι τό δ'-
συσταλτικών νεύρων, διά τής ό- οιτολόγιον, ό τρόπος τής παρα-
ποίας έπέρχεται ούσπασις των ι- σκευής των τροφών, ή ποσότης
κρών άρτιριδίων, έρεθισμός καί αυτών καθ1 έκαστον γεύμσ, ή κσ·
ύπερπλαοία των μυίκών ίνών τοϋ τάχρησις τοϋ άλατος, ή τακτικό-
μέσου χιτώνος των άρτηριών. της των ώρών των γευμάτων, ή
Νέαι άμερικανικα! μελέται άπέ- (ϊδιοσυγκρασία εκάστου αρρώστου,
δπιξαν, ότι αί πυώδεις έστίαι των
οδόντων — άμυγδαλών έπιφέροα-
σι πολλάκις ένδοαρτιρίτιδα — έν-
δοκαρδίτιδα. Ή νεφρϊτις προκα¬
λεϊ χρονίαν όρτηρίτιδα κα'ι ιδίως;
των άρτηριών καί άρτηριδίων τής
καρδίας καί των πνευμόνων.
ώς πρός τό πεπτικόν αύτοϋ σύ-
στημα, ή άκεραιότης των οδόν¬
των, ή ύγιεινή κατάστασις τούτων,
ή ποιότης τής μαοήσεως καΐ κυ-
ρίως ή δυναμικότης των πεπτικών
άδενικών κυττάρων.
(Συνεχί2εται)
Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ
ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ;
Ή Έλλάδα θά Ζητήση την έγκα
τάστοση οτήν Κερκύρα τής έδρας
τοϋ Παγκοσμίου Όργανισμοϋ Τού
Ρ'θμοϋ. Σχετική άπόφαση ελήφθη
χθές κατά την διάρκεια συσκέψε¬
ως υπό τόν ύπουργς Προεδρίας
κ Γ. Ράλλη, μέ συμμετοχή τοϋ ύ
φυπουργοϋ Εξωτερικών κ. Κ.
Σταυροπούλου, τοϋ προέδρου τοϋ
Ε.Ο.Τ. κ. Δασκαλάκη καί ύπηρε-
σιοκών παραγόντων. Σέ περίπτω-
ση άποδοχής τοΰ αίτήματος, ή Κ υ
δέρνηση είναι άποφασισμένη νά
παραχωρήση τό «Άχίλλειο», πού
θά έπισκευόοη καί θ' άνολάθ,η
την συντήρηοή τού, καί θά καλύ¬
ψη την δαπάνη προσλήψεως μέχ
ρι 60 ύπαλλήλων καί ιδρύσεως
σχολείου γιά την φοίτηση των τέκ
νων τοϋ άλλοδαποϋ προσωπικού.
Έπίσης, θ' αναλάβη την ιδρύση
διεθνων έπικοινωνιών καί την πύ
κνωση των άεροπορικών δρομολο
γίων.
"Υποψηφιότητα γιά έγκατάσταση
τής έδρας τοΰ Π.Ο.Τ. οτίς χώ
ρες τους υπέβαλον, πλήν τής 'Ελ
λόδος, οί Κυβερνήσεις τού Μεξι-
κού, τής ·|ισπανίας, τής Ελβετίας,
τής Γιουγκοσλαβίας, τής Τουρκί-
ας καϊ των Φιλιππίνων.
Άπόρροια τής εγκαταστάσεως
τοϋ Π.Ο.Τ. οτήν Κερκύρα θά ·:ϊ-
ναι ή προσελκύση ξένων προσωπι
κοτήτων, καθώς καί γενικωτέρου
άλλοδαποϋ τουριοτικοϋ ρεύματος.
ΟΙ ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΤΗΣ ΜΟΣΙΚΗΙ
Ό Μαστρουώστας ααί ή Πολιτιιιή.
αι ν.
Οί παλαιοί συγγραφεύς εΐχο/
την γνώμην, ότι ή γενεοιουργός
αίτία τής άρτηθιοοκληρώσεως ήτο
ή ούφιλις.
Ήτο μεγάλη πλάνη, την οποί¬
αν πλάνην έπεβεβοίωσαν αί μετν-
γενέοτεραι μελέται τοϋ Φουρνιέ.
Παρά τάς διχογνωμίας των Ούσ
σάρ καί άλλων, ότι τα 93% των
όρτηριοσκληρωτικών είς Γαλλίαν
είχον υποστή κληρονομικως ή έ-
Πάνε, κάπου δυό χρόνια άπό
τότε ποϋ ό Μάστρο - Κώστας εϊχε
άφήσει τό οίκοδομικό έπάγγελμα
κο: είχε άνοίΕει ενα μαγα£άκί,
σέ κάποιο προάστιον.
Κάτι, πού ήταν μπακάλικο, τα-
6έρνα, καφενειον, κλπ.
Ήξαιρα καλά τόν Μάστρο
Κώοτα σάν ενα άπό τούς καλούς
μσστόρους, γνώριΖα δμως κα'ι τό
τρομερό πάθος τού γιά την πολι-
τ κή. Πολλές φορές, συΖητώντας,
μέ στενούς φίλους τού, γιά τα πο-
λιτικά, είχε τσακωθεϊ δγριο. Π'
αύτό άποφάσισε νά μην άνοίΕη
ποτέ τό στόμα τού, νά κάνη πολι·
τική συζήτηοι.
Ρωτοϋσα, λοιπόν, τόν Μάστρο ·
Κώοτα:
— Τί είσαι, Κώστα;
— Τίποτα!
— Ποιό κόμμα ύποοτηρίΖεις;
— Κανένα!
— Μήπως εϊσαι άπό τοΐκ: «κρυ-
φοϋς»;
Καί πραγματικά, ό Μόοτρο -
Κώστας «τό εϊχε ράψει» τό στόμσ
τού.
Στό μαγα2ί τού εϊχε κρεμάσει
μιά ταμπέλα «Άπαγορεύονται οί
πολιτικαί συίητήοεις!»
Άλλά, ό Μάοτρο - Κώστας άν-
τιμετώπιϋε ενα οοβαρό πρόδλημα-
"Επρεπε νά αγοράζη κάθε πρωί 'Ε-
φημερίδσ καί ή εφημερίδα είναι
οοβαρόν «τεκμήριον» των πεποι-
θ'ΐοεων τοΰ αναγνώστου της. Έ-
ξεμυοτηρεύθη, λοιπόν, οτήν γυ-
νοϊκα τού την άνησυχία τού.
— Τί νά κάνω γυναίκα;
— Μή παίρνης εφημερίδα Ι τοθ
είπε έκείνη. Γλυτώνεις κΓ όπό £■
έξοδο.
— Σωστά, βρέ γυναϊκα, θδχω
ι·οί οίκονομία! οϋτε εφημερίδα,
οϋτε συΖήτησι πολιτική! 'ΕΕ άλ-
είναι, ηάντοτε άνεπαυμένη καί
δχι πρωί - πρωϊ νά παίρνης την
εφημερίδα, καί νά άνσκατεύονται
τό άντερά σου άπό τα διάφορο...
Κράτησε τόν λόγο τού. Την
πρώτη μερά δέν πήρε εφημερίδα,
την δεύτερη δέν πήρε, ι ήν τρίτη
αΐσθάνβηκε, σάν κάτι νά τοϋ έ-
λειπε, την τετάρτη ένοιωσε την
έλλειψι άκόμη έντονώτερη καί
μέσα στό τράμ τέντωνε τό λαιμό,
γούρλωνε τό μάτι κοί έσκυβε πά-
νω στούς άλλους πού διάβολον
τίς εφημερίδας ούς. Όπου κάπο-
τε ένας νευρικός τοΰ ρϊχτηκε.
— Κύριε δέν δίνετε τέσσο
ρις δροχμές νά πάρετε μιά
εφημερίδα; Επί τέλους γίνεσθε
ένοχλητικός.
— 'Εγώ Κύριε;
— 'Εσύ μάλιστα!
— Τί σάς έκανα;
— Τί νά μοϋ κάνης Κύριε; Πέ-
φτεις όλόκληρος απάνω μου κά3:
πρωϊ γιά νά διαβάΖης άπό τή δική
μου την εφημερίδα. Τί διάβολο
ραντεβοΰ δίνουμε; "Η μέ περιμέ
νεις ειδικώς; "Αντε κσβάλλα καί
κονέναν 6λλο πού μέ τόρσΕεςΐ
Κύριε έλέηοον!
"Ολο τό τράμ γέλασε είς 6ά-
ρος τού Μάοτρο - Κώοτα καΐ πολ-
λο' έσχολίαζαν:
— Είναι όμοϊδεότης σου...
— Προτιμά την εφημερίδα σου!
— Δέν πρέπει νά τόν προγκί-
Εης. Μπορεϊ νά είναι φτωχός ό
δνθρωπος καί νά μή μπορή ν' α¬
γοράση εφημερίδα.
"Αναψε ό Μάοτρο - Κώστας.
— Άκουσε βρέ κύριε, γιατί έ-
ται πρέπει νδ σοϋ μιλάη κανείς, έ-
γώ οϋτε ματιά δέν έρριξα, ό άλ·
λος μέ σκούντιοε καί έπεσα επάνω
σου. 'Εγώ εφημερίδα δέν διαβά-
Ζω κοί οϋτε ένδιαφέρομαι γιά την
λου, αμσ εϊσαι ήσυχος ή καρδ.ά ί πολιτική
Καί γίνεται ένας σαματας μέ-
οα στό τράμ, καυγάς, βρισιές, κι'
αύτά πρωί - πρωϊ οτίς όκτώ ή ώρα.
Νευρικός όπως ήταν ό "ντάοτρο -
Κώστας είχε άρπαχθή γιά καλό,
έφαγε, έδωσε καί επί τέλους βρέ¬
θηκαν μερικοί χριστιανοϊ πού τούς
χώριααν.
Τό έπεισόδιο, λοιπόν, έληξε έ-
κεϊ, άλλά τό μεράκι έ'.μενε τοΰ
Κώστα. Τί θά έκανε; Δίχως εφη¬
μερίδα τό κατάλαβε πώς δέν μπο-
ροϋσε νά 2ήση. Άλλά κσί νά φαι-
νόνταν τα πολιτικά φρονήμοτά τού
κΓ αύτό δέν τδθελε. Π' αύτό άν-
τίθετα μέ δ,τι εϊχε άποφασίσει
άρχιοε ν' αγοράση κάθε πρωί... δ-
λ.'.ς τίς εφημερίδες.
Τίς απλωνε στό μαγαΖί τού καί
κανείς δέν μποροΰσε νά καταλάβι
ποία άπ' όλες έπροτιμούοε.
"Ως πού προχθές τόν βλέπω
Γόλι στό Γιαπί.
— Γειά σου τοΰ λέω Μάστρο -
Κώστα, πάλι στό γιαπί;
Γιατί δφησες τό ΜαγαΖάκΐ; ίνΐή-
πως δέν πήγαινε καλά.
— Όχι, μοΰ άπαντα, αύτό πή¬
γαινε καλό, άλλά οί δνθρωποι Βέν
πάνε καλά, καί προκειμένον νά
τοακώνομαι μέ τόν Κόσμο, άπε-
φάσισα νά κλείσω τό ΜαγαΖάκι
νό π ι όσω πάλι τα έργαλεϊα τής
Οίκοδομής. "Οσο γιά την πολιτι¬
κή πού διστάϋεις νά μέ ρωτήοης,
σοϋ άπαντα):
Καί αν θέλης γράψτο καί οτήν
"Εφημερίδα μας θά βόλω κάλπη
οτίς προσεχεϊς έκλογές... Όχι 5-
μιος στήν πολιτική. Άλλά στό
Σωματεϊο μας.
Άναρωτιέμαι, λοιπόν.. ποίας
μπορεϊ νά είναι αύτάς πού θά φάη
ό Μάστρο - Κώστας!! Γιατί σίγου-
ρα θά κερδίση...
Β.β.
ΦΡΑΝΣΙ2 ΠΟΤΛϋΝΚ
1899—1963
ιΓεννήθηκτ στό ΙΙσ,ρίσι στίς 7
Ιανουάριον τοΰ 1899. Στά 18 τού
χρόνια, παρουσιάζει μιά καταπλτ,-
κτική Νέγρΐκη Ραψωδία, σ' ενα
κοντσέρτο νέων, α,ργανωμένο άπό
τόν Τζαίημ Μπατόρι στά Βιέ —
Κολομπιέ. Ή τεχνική τού ■ίΐναι ά-
κάμη άβέβαιη, άλλά χρησΊμαποΐ€Ϊ
εντεχνα τούς νέονς ρυθμοΰς τής
Τξάξ, μελωδική Λρωτοτυπία καί
διαίσθησι αυτού ποΰ άκούγεται κα
λά· Τόν έπόμε'νο χρόνο καί υπό ά-
νάλογες σννθήκες παρουσιάζει τα
θαυμασία «ΜΟΤΒΕΜΕΝΤ Σ ΙΙΕ
ΡΠΕΤΟΤΕΛΣ» γιά πιάνο, ένθαρ
ρννύμενος άπό τόν Σατί πού ά-
σκεϊ πάνω τού μεγάλη έπιρροή καί
τόν άπομακρΰνϊΐ άπό την γοητεία
τοΰ «έμπρβσσιονισμοϋ». Ή έπιρ-
ροή αντή καί ή τάσις τού πρός
την αΐσθητική άνεξαρτησία, τόν
φέρνονν κοντά στήν δμάδα τιον
νεαρών μουσικών ποϋ θά πάρη σέ
λίγο, γιά πάντα, τό δνομα «Όμά-
δα των "Εξη». Την άποτελοΰν:
Πουλένκ, Χόνεγκερ, Μιλώ, Ώρίκ,
Ντυρέ καί Ζεομαίν Ταγΐ((έρ. Ή
Όμάιδα εχει σχηματιοΐθή δχι άπό
κανένα πρόγραμμα, άλλά άπό την
φιΑι'α καί μερικές κοινές προτιμή-
σεις: ,Αγαποΰν τό τσίρκο, τό μι-
ούξικ-χώλ, την τξάί, την λαϊκή με
λ»δία, την εΙριον:ία, την πραγμα
τική ϊΰαισθησία. Καθένας προσα-
νατολίξεται άμέσιος, άνάλογα μέ
την ιδιοσνγκρασία τού. Ό Που¬
λένκ διάλεξε την τριηρερή εΐρω-
νεία, την πραγματική εύακτθησία,
την λεπτϊπίλεπτη ί'νωσ, τοϋ χιοΰ-
μοο μέ την σοδαρότητα, την α-
μεαπτη ποιότητα τοΰ ηχου. Ε1χ€
την μεγαλ.οφιία τού φ.σικού τόσο
στήν μελωδία δσο καί στήν έκλο-
γή των άρμονικών συνδέσμων καί
ή ποιοτοτυπία τού σννίστατο κ^Ι
(ος στήιν έπανεςρεύρεσι τού ·Λλ.ασικι-
μοΰ. Στήν φίονητική τού δμτος
μουσική, πού είναι καί τό καλύτε-
ρο μέρος τοϋ εργοκ τού, ερχίται
λίγο άντίστοιχος μέ τόν Σοΰ-
μπερτ, γιά την Γαλλία τοϋ 20οΰ
αίώνα.
"Εογα τού: «Διάλογος Καρμη-
λιτισσώΛ'» (οπερα), «Ή ανθρωπί¬
νη φωνή» μονόδραμα (1959), «Ή
Κυρία τοΰ Μοντεκάρλο» (λνρική
σκηνιΊ, 1961), τέσσαρα μ.ταλλέτα,
μουστκή σκηνής καί ταινιών, μία
καντάτα, εργα χοριοδίας α χαπέλ-
λα, άγροτικό κοντσέρτο, κοντσέρ-
το γιά δΰο πιάνα, κοντσέρτο γιά
άρμόνιο, κομμάτια γιά πιάνο, πά-
νω άπό έκατό μΐλιοδίες κ.ά·
ΝΤΙΜΙΤΡΙ 2ΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ
1906—
Ό Σοστάκαβιτς γεννήβηκε
στήν Πετρούπολι στίς 25 Σεπτεμ-
βρίου 190-6. Στό Κονσερβατουάρ
τοΰ Λένινγκραντ υπήρξε μαθητής
τοΰ Νικολάείφ στό πιάνο καί των
Σ τάϊνμπεργκ καΐ Γκλαΐξοιτνακρ
στήν σύνθεοΊ. Τα τεραστία χαρί-
σματά τού προκάλεσαν την κατά-
πλη^ι των καθηγητίόν τού. Ή
Πρώτη τον Συμφιονία, ποϋ παρα-
ιμένει ενα άπό τα πιό δημοφιλή ερ
γα τού, γράφτηκε πρίν τελειώση
τίς σπουδές τού. Δι«ό χρόνια άργό
τερα, τύ 1927ι επαιρνε άπύ την
Κυβέρνησι την παραγγελία μιάς
τ·
το0
»«>,|
στ^ο,νίας -τρό; τ,μίιν
βριαν,,ς Έ«ανα-ά-ω, /ν ϋ'/Τ
νίαΝο2). Αύτόή1αν>στ^
χράν,α, ή άοχή τής έΛι « τ,,Ι
ριέρας τού σαν Σο6ιετ,Χο- "' '*'
κου, άνακατεμέΛΌυ ^ " "
κή καΐ κοινωνική ξ
τον. Ή πριοτοτνπία
οώτής είναι ή
λαγή άπό τιμές
Βίαιη έπ!θΐ<τι τή ναντίον τής όπερας 6εθ τού Μτσένκ>, ι
ρα άπό δΰο χρόνια
6ειο Σταλιν το 1940 για τ·
ντέττο, Λραθεΐο Στάλιν τ*
γιά την Έ&δόμη Συμφο)ν;α° ,
πνενσμένη άπό την άντίσοτσ, Ιμ"
>.αοϋ στό Λένιγκ-ραντ ({, · τ°°
τη; μπροστά στούς
Σ οδιετ ικούς άξιωματούχ0|^Γ
πιύ τραγική στιγμή το6
υπήρξε μιά άποθέο>σι).
πίθεοΊ τής Κεντρικής ']
τού Κόμματος τό 1948 (-^
σχετικά μέ την 'Ενάτη 2,, '
πού γράφτηκ* τό 1945). Γΐ^,
πτοι·ν στόν Σοστακόβιτς τί,ν"(
μαλισ-μό» τού, την «υποταγή
στήν άστική παρακμή» χλπ.
στροφή στήν εννοια καί Τρ;το
6εϊο Στάλιν τό 1949 για τ^
τόριο «Τό τραγούδι των δα0
καί την μοι-σική τής ταινίας
Πτώσις τοΰ Βερολίνου»...
Άπό τοΰ θανατον τοΰ Προχό.
φιεφ ό Σοστακόβιτς είνα, ^π
λιος ό πρώτος Σοβιετικάς
της καΐ έ'νας άπό τούς
ί'Η
ροι,ς μουσικούς τής έποχής μα!
τουλάχιστον αν λάβονμε ΰπ' ϋν'γ
μας τα κυριώτερα εργα τού.
Έργα τού: Τρείς δπερΐς, μπα)
λέτα, μοι>σΐκή σκηνής καί ταιιών.
Δεκαπέντε σνμφωνίξς (19^5 _
1972), ενα κοντσέρτο γιά πιάνο,
τρομπέττα καί εγχορδα, ε·σ ν.ο'.
τσέρτο γιά πιάνο, ενα γιά 6,0/[
24 πρελούδια γι^ πιάνο, 24 πρ:'
λοΰδια καί τροΰγκες γιά πιάνο, δίχ>
σονάτες γιά πιάνο, μουσική δομα.
τίο·.·, διάίρορ*ς μελωδίες.
ΖΩΡΖ ΩΡΙΚ
1899—
Την έποχή τής Όμάδας των
"Εξη υπέστη την έπίδρασι τού
Σαμπριέ, τοΰ Σατί χαί τοΰ Στ
δίνσκυ καί άναζητοϋσε στήν ία).ό
τητα τής συνθέσεως (κάποτε κοί
στό (Τθλκλόρ) τίς δάσεις ενός
πριοτότυπου στυλ. Ή τάσις αυτή,
σι·χνά άναμιγμένη μέ εϊπονεία
κ.ατα.τολ"μήθηκε σιγά—σιγά ώό
την εννοια τοΰ μεγαλείον κα'ι τή;
σοβαρότητος (ήδη άπό τη ΐ93ί
Σονάτα σέ φά γιά πιάνο). Οί νν
ρΐώτ?ρθ| τίτλοι τού έπιτι^χία; [Ι-
να( ότι εγραψε μπαλλέτα γιά τύν
Ντιαγκίλεφ καί μουσική ταινιών
γιά τόν Ρενέ Κλαί,ρ καί τόν Κο-
κτώ. Άπό τό 1961 ως τό 1968 {■·
πήρξε διεν«θυντής των Εθνιχώϊ
Λυρικών Σκηνών τής ιΓαλλίας-
"Εργα τού: Μία δπερα «Κάτ»
άπό την Μάσκα». Μπαλλέτα. Μο»
σική ταινιών: Πά μάς ή έλεΐ'θτ-
ρία, ή Αίώνια 'Επιστροσ,ή, ό Δι-
κέφαλος Ά-ϊτός, Όρφέας, Μοί)-
λϊν - Ρούξ, Διαδατήριο γΐχ τί)
Πίμλικο, Τέσοαρα Γαλλιχά Τρα-
γούδια γιά χορωδία ά καπέλλα,
πάνο) σέ Λοιήματα τοΰ 15ου αίώνα
«αί πολλές μελωδίες.
Ε·Κ,
ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ κ. ΣΩΚΡ, ΚΛΑΔΑ
"Κνα κομψό 6ι6λιαράκι άπό 04
σελ. είχε την καλωσύνη καί την ά-
γάπη νά μοΰ στΐίλη ύ ξο>ντανός
Πό'.ιτιος -καί φίλος μου δικηγόρος
Σωκ,ράτης Κλ.αδάς ιμέ τόν τίτλο
«Ένα μοναστήρι τοϋ Πόντον άνι-
στορείται στίς πλαγιές τοϋ Μπελ-
λες «Παναγία ή Γουμερά» Αθή¬
ναι 1975·
Ό κ. Κλαδάς άι,τοσύρθηκε άπό
τή Δημοσία ΰπηρεσία, απού έργά
σθητ/.: πλούσια καί εΐ'δόκιμα καί
•/.ατα.'ΐιάστηκε τελενταΐα μέ μεγά-
λο ΐνθονσιασ,μό γιά την πραγμα-
τοποίΓ,σι ενός όνίίρον, ,τοϋ όραμα
τίσθηκαν ό λόγιος συμπατριυ>της
μας κ. Ί. Άβραμάντη; καί δλλοι.
θέλει νά μοιάση μέ κάθε τρόπο
καί νά ξεπεράση τόν πατέρα τής
Ποντιακής λαογραφίας καί λογο-
τεχνίας άείμνηστο Φίλωνα Κτ;νί-
δη, -τού έπέτι,κε τό θαΰμα τής άνι
στορησεως τής Παναγίας Σουμε-
λά.
Είναι τό δεύτΐρο βιβλίο, ποϋ
έκδίδει γιά τόν ΐδιο σκοπό.
Στό πριότο τον βιβλίο άπό 178
σελίδ. δημοσευσε τό Ίστορικό τής
τίς τόν Πόντον Ίεράς Μονής Πά
ναγας Γονμερά, την άνιστόρησ!
της στίς πλαγιές τού Μπέλλες κον
τα στή Μακρυνίτσα Σι5ηρο-ν<ά- στρου "/.αί στό τέλ.ος, ώς παράρτη μα, ένδιαφέρο αύτοβιογραφικό ση μείωμα γιά τή ξωή καί την πολι·- σχιδή δράση τον^, ώς ανωτάτου ΰ- παλλήλον τοθ 'Τπουργείου Έργα οίας. Καί τα δύο βιβλία στολίξον- ται μέ πολλ,ές ίνδιαφέρουσ·ϊς πρόσ φατες φωτογρααες καί μοιράοτη- καν δωρεάν μέ την παράκληοι τής προαιρετικής ε'ισφοράς γιά την ώ να συνέχισι των μεγάλον έργων, ποίι | έζτ.ςλοϋνται γύριο άπό την Μονή. Μέ συνεκίνησε άλήθεια ό κ. ΚΛα δάς μέ τα 'δΰο τού &ι6λία, όπως καί κά6ε άλλος, πού πολ^εμδ μέ κάθε τρόπο νά παρουσιάση καΐΐ Η πό την άτυχη καί μαοτυρική μοί Πατρί-δα, τόν εύλογημένο Πόντο, πού ό άδυσώπητος χρόνος άποτο1. μά μέ τή λήβη τού νά τό έξωραν'1 ση. Είναι άλήθΐΐα, δτ ιή Νέα Πον τιακή γενιά μένει άμετακίνητη λαϊ άσ^γκίνητη μπροστά στά ιίο ματα ημών των μεγαλύτερον. 0 ΙΙόντος καί ή Ίστορία τον είναι ε ν·α μιΊθιστύρημα γιά τυύς πολλονί· 'Αλ.λοίμονον! "Ενα τραγικό δειγμα δΐίχνε, τοΰ λόγου τό λές: Άπό τίς χιλιάδες, πώ, των Ποντίων έκπι (καθηγητών καί διδασκάλων) ε'-α χιστοι προέβαλναν τίς άναμνήβε'? των σέ βιβλία ή στά Ποντιακά & ριοδικά, .-τού τελενταϊα κυκλοφορή σαν σέ μεγάλη άφθονία. Κα«ι- τονς όέν έρχεται νά πλαισιώβ'Ί τή μεγάλη προσπαθεία, πού -Μ™ δάλλει τό «ΆρχεΓον Πόντον», τ0 ,'Επιστημονικύ αύτό Σωματεί0' πού βάλθηκε μέ τή πολι'ιμορίΓΙ ε:" στημονική τού δράσι νά διαο^ κάθ? ίστορικόι λαογραφικό *°ι γλιοσσολ.ογικό θησανρό, μίνο στό γιγαντιαΐο τοϋ Πόντον. 'Γι' αύτό καί είνα, δικαιολογΠί'ί νη ή στ'γκίνησί μου καί σκύβο) ^ ς ιλώ καθ; φορά κείμενο ή τ5'6λι"« πού άναφέρεται στήν πολυξονκ°ι' στη πατρίόα μόν, τόν ή6''ιι0'ϋ Πόντο. ν ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΣΙΑΤΙΔΗ- ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Η ,ΚΡΙΤΙΚΗ* ΤΟΥ κ. ΧΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤ0Π0ΥΛΟΥ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΥΛΗ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ)
ταταγή μεταξΰ το>ν /.αϊκών ποιη-
τών.
ΆΛβΛωβεν τόν Δεκέμβριον 1934.
ΙΙΟΡΙΩΤΗΣ Νικόλαος, έκ
Καλλιπόλϊως Ανατολικώς θρά-
■/.ης. Οί γον5ϊς αΰτοθ έγκατεστά-
θησαν «τις Σμύρνην ένθα οϊιτος ά-
πεφοίτησεν τής Εύαγγελικής Σχο
λής. Εκείθεν μετέβη είς Αθήνας
καταταγείς είς τόν οικονομικόν
κλάδον τού Πολεμικον Ναντικοΰ,
διατελεσας μάλιστα καί Γραμμα-
τίύς των κατά καιρούς Στολάο-
χων (Άρχηγών Στόλον). Σπου-
Λαστής άκόμη «ϊς Σμύρνην, πα¬
ρουσιάσθη τό πρώτον είς τα Έλ-
ληνικά γράμματ((. μεταφ«ράζ(ον άρ
χαία έλλττνικοι καί ξενα: θεατρικά
?ργα· Έξέδίυσεν έκ τού Ευριπί¬
δου·: Φόνισσαι καί Ί/ίτιδες, 'Εκά
6η καί "Ιτον.
Έκ τού Σοΐίοκλέους: Ήλέκ-
τρα. Άπό την Όδΰσσειαν τοΰ
"Ομήρου τα ψηφία Χ.Ψ·Ω. σέ το-
νικόν έξάμετρον κτλ. ΑΙ εργασίαι
τοΰ ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΟΡΙΩΤΗ εί¬
ναι πρωτότυποι. Διετελεσε συνερ
γάτης τού ΙΤΐριοδικοΰ Παναθή-
ναια καί Σιντάκτης τοϋ 'Εγκνκλι
παιόικοϋ Λεξικοϋ 'Ελει'θερουύάκ.η
Απεβίωσεν είς Αθήνας.
ΚΑΡΑΚΑΣΗΣ Λαίλιος, έκ
Σμύρνης. Άπόφοιτος τοϋ 'Ελλη-
νογϊρμανικοΰ Λυκείου τοΰ ,μετωνο
μαοΦέντος κατόπιν είς ιΠρακτικόν
Λύκΐΐον Κ. ΓΙΑΝΝΙΚΗ Σμύρ
νης. Είς τό προάστειον Κορδελιό
&ΐον κατοι κουσέ «κλείνετο εί-ς τό
τοΰ ΚΑΡΑΚΑ,ΣΗ,
ούτον ώς σΐ/νεργάτην τού καί οΰ-
το) έδημοσίευε τακτικώς είς τάς
στήλας τοϋ «ΚΟΠΑΝΟΤ» τούς
έίυπνοτάτους σατυρικούς στίχους
τού κ.αί άλλην ύλην, μέ τό ψευδώ
ν^,μον ό «'Επιθίΐορητής»-
Τό σπινθηροβόλον πνεΰμα αυ¬
τού, ανελάμβανε πάν Πολιτικόν
"ι Κοινιονικόν Θεμα καί τό έσχη-
μάτιζε στϊχον καΐ μάλιστα Σατν
ρικόν ώς επί τό πλείστον, ή δέ δή
κτική γραφίς αυτού, δέν ήγνόηοεν
τί,τοτε, άκόμη καί την ύπαρξιν καί
τόν ρόλον τής Πεθεράς, έξ ου καί
τό πολ.ΰστιχον εύτρά.'τελον τυίημά
τού ή «ΙΙΕΘΕΡΑ». Έπίσης ΰέν ε
λησμόνησεν ή γραφίς αϋτοϋ καί τό
γυναικ.Γν ((ύλον τύ οποίον πλει-
στάκΐς ίσατύριαΐν. Άναίφέρο) τύ
περίο, ημον ποίημά τού «ΤΑ ΓΤ-
ΜΝΑ» τύ οποίον είναι γεμάτον έ-
ξυπνάδας καί σπιοτάδας.
γραφείον τού καί σι^χώς έμελέ-
τα.
ΓΓερισσότ-ρον ό'λων, τύν ελ-
κουν οί άρχαϊοι θίατοικοί σνγγρα
φείς τοΰς όποίους μετα<ρρά£ει καί όημοσιεύει είς τόν «ΑΙΟΛΙΚΟΝ ΑΣΤΕΡΑ» των Κυοτονιών. Τό 1910 διορίζεται ΰπάλληλος τής Τραπέζης τής Άνατολής είς Σμύρ νην καί συγχρόνως γνορίζετα! μέ τούς διαπρεπεϊς Δημοσιογράφονς Σίοκράτην Σολομωνίδην Διενθι/ν την τής ΑΜΑΛΘΕΙΑΣ καί Κώ- σταν Μισαηλίδην, ώς καί τόν Γε¬ ώργιον Άναστασιάδην τόν άμίμη τον χιουμορίσταν καί Διευθυντήν τοϋ έβδομαδιαίου Σμυραϊκοϋ σα τνρικού περιοδικόν «ΚΟΠΑ- ΝΟΣ», όστις εκτιμήο-ας την εΰφυ ΐαν καί την ποιητικήν ίκανότητα σθείς μέ τύν άριστον κάτοχον της θΓατρικής τέχνης, τόν περίφημον Σμνοναϊον ΙΙο;ητήν καί Λογοτέ- χνην 'Λνδοέαν Παποτδόπουλον (ΣΤΛΒΙΟΝ), ίδρύονν τό 1917 είς Σμύρνην τόν «Καλλιτεχνικόν θίααον Σμύρνης» καί έκτοτε τό θέατρον γίνεται ή ζωή αύιτοϋ: Μέ τό θέατρον κοιμάται, άπό τό θέα τρον φ:ύγίΐ καί είς τό θέατρον έ- πανεοχεται. Τα Οεατρικά εργα τοΰ Καρακάση ΰ.τερόαίνονν τα 150. Άπό μίαν σύντομον περίλη ψιν αυτού διά τόν Άριστοςράνην, δημοσιευθείσαν είς τα πριοτοχρο νιάτικον «ΘΑΡΡΟΣ» τής Σ,μύρ νης τό ετος 1921 τό οποίον εξέδι- δον τότρ οί άδελίρο! Σπύρος καί Χρήστος Σολομονίδης, σατυρίξει καί πάλιν τό «ωραίον φύλον», μέ τό χαριτωμένον, εύαΛ'έστατον καί άδααιαϊον πνΐϋμα τού. Ό ΛΑΙΛΙΟΣ ΚΑΡΑΚΑΣΗΣ πήρξ:ν είς όλην την ζωήν τού ε- ας άψοσιομένος έργάτης των 'ραμμΛτων καί ενας βαθϋς μελε τητής καί γνώστης των Άρχαίιυν Σι/γγραφέίον καί των Λογοτε- (νών έν γένει, τιμήσας αναμφι¬ σβητήτως έαντόν, καί την γενέ- ειρά τού ΣΜΤΡΝΗΝ. Απεβίωσεν ίίς Μυτιλήνην τό 951—1952. ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΩΣΙΣ (Συνέχεια έκ της 1ης σελίδος) άντλία (καρδία) πάλλει είς τό κενόν διότι ό σωλήν τήο όντλϊας δέν ευρίσκει την οτάθμην τοΰ ΰ- δατος πρός άρδευσιν τού κήπου, πού λέγεται όργανισμός, καί τα διαμερίσμστα τοϋ κήπου, πού λέ- γονται οργανα, τα όποϊα παραμέ- νουν άνάρδευτα. Την στιγμήν εκείνην ή άντλία τοϋ θερμοκηπίου ήργάίετο κανο- νικά καί έΕηκόντι2ε άφθονον ϋ- δωρ έν είδει πίδακος διά την άο- δευσιν των διαμερισμάτων τοϋ θερμοκηπίου, αίφνης όμως ή ύν- τλία (καρδία) τοϋ γεωπόνου έμ- φανί^ει έμποκήν, έ'να μικρόν όλ- λότριον θώμα (θρόμβος) έμφράτ- τει τόν μικρόν σωλήνα (οτεφα- νιαία άρτηρία), πού τροφοδοτεϊ την άντλία καϊ αύτη παύει νά ύρ- γάίεται πλέον όρκ>τικώς καί τε-
λεσιδίκως.
Τα νευραρθριτικά νοσήματα, εί
ναι πολύ άφθονώτερα καί έντονώ
τερα είς τάς πόλεις, όπου εΐνσι
συχνότεραι αί άτμοσφοιρικαί με¬
ταβολαί.
Αντιθέτως
ΧΡΤΣ. Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ιατρός, έκ Ναϋ.ή Μικράς Άσίας
ΙΩΝΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΜΑΙΝΕΜΕΝΗΣ
Τό
Υπό τού κ. ΑΛΕΞ. ΛΕΩΝ. ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
«Μετά κλάδων ύμνήσαντες πρότερον,
μετά ζύλων συνέλαβον ύστερον, οί ά-
γνώμονες Χριστόν, Ίουδαϊοι Θεόν...».
'Εκκλησ. Ύμνωδός
σι/ναίσθημα
των κάτοικον τής Μαινεμένης ή-
τανε ξωηρό κι' άνεπτνγμένο. Φι-
λογβνβΐς, φιλακόλουθοι, "Ιιονες σ'
δλες τίς έκδηλώσεις τής ξο)ής, μ'
άνδρόαρεπη συμπεοιφοράι κρα
τοθσαν τίς παραδόσεις τοϋ Γένους.
Ό λόγος των ήτανε σιιμβόλαιο.
«.Ό λόγος σου μέ σκλάβωσε καί
τό
μου (τίϊτο».
γιύ. τή
τηρτ)ση τοΰ λόγου· τής ίιποσχέσε-
ως. «Τί χοεια^όμαστε τα χαρτιά;
ό λόγος (Ιγαίνει άπ' τό στόμα»·
Τηρούσανε ίίλες τίς νηστείες. Τό
Ιάίίϊίγοιχττο, τ» σαι.ιαντι'ιιιεςιο, τή
Μεγάλη σιιρακοστή καί τή Μέγα
λοβδομάδα, καί γιύ<)ταναν τή Λσ ιιπρή μέ την άπόκρΐ([ η έλπίδ<ι, ν<'. καί την όλοκλτιριοτι- κή Άνήιταση τής Ιστορική; τού; γιννιας Καίτά αίσθήματα αύτά, φιλόοποργα τα διατηροΰσαν οί Οϊ κογένειες, ή Έχκλησία καί τό Σχολειό! Οί τρείς (ΐί»τοί κοινιονι κοί παράγοντες, διατηροΰσαν α σδεσττι τή φλόγα, πού φο'ηιξί καί Ρε«ιαιν: τίς ψνχές ΰλιον καί τίς κοατοΰσε σφιχτοδεμένες μέ τίς (ά ώνιες ήθικές άξίες τής ΦΛ'λής· Τοεϊ; έκκλ.ησιές υπήρχαν στή Λΐαινεμένη· Ή 'ΛγκΊ - ΙΙαοασκιΐ' ή ύ "Αί—■Κωνσταντίνος κι' ή 'Λ γιά Μαρίνα. Είχαν. άκόμα κ«ί τύν "Αι-—Γιάννη τύ ντεντέ, ιιά ο! κ« ταχτητές τόν διέθισαν σέ ντβρβ' σηδες τοΰ Τάγματος τοϋ Μ·:6λε δήδιον. πού δείχνανε ιιιάν άνεξί- θρησκο συμπεριτροηά, κι' έπέτρε παν στούί χριστιανοϋί νά τόν επι οΤίέοττονται γιά .ιοοσκϋνημα. Εί¬ χαν καί τίιν Άγιά Σόφια (μικυ<· γραφία τής ΚωνσταντινουπόλΓ- ως), μά δέν ίπέτρεπαν οί Τοϋο- κοι νά λειτονργιτθίί. κι' ετσι αυτή, .-ταρέμεν·" ερτιαη, ίκτε-θειμέντ) βτή ψθορά τοϋ χρόνον, μά κι' άπ' την άλλη £ποψη, μ, αύτη της την ίγ κατάλ."ιΐ·η, κρατοί-Γτε άββεστη καί αλογερή την έλπίδα, ,ττώς θά ερ- χύτανε ιιιά ιιέρα, ποιό; ξίρει μέ χρόνια μέ καιροΰς ,ιού θά ναλειτουργιότανε. "Ητανε κι' ενα έρείπιο, τής Άγιά - Νοβταοάς, ? ξ(·) ολ' την ,τάλη, μέ δνό πηγάδκι, σέ μικοή ά,τοσταση τό 'να άπ' τ' Λλλο, «όν σνγκοινωνοϋσαν μέ βτο ά ύϊΐόνεια. Τό Σχολ«ιό «Άστική Σχολή Κοινότητος Μαινεμέ- νης» ήτανε Ινα .τνει,ματικό κι' ϊ- θνικό | ο' «τ>τά τ«Ί
Λνι τ 'ήΐ ι· πι ν,ιΐ μεγάλοναν
ιντμενλήδων.
ί-'ικι, δλαστήμι-
,.πα »|Λαν άκατανύ
ητα.
Οί θρησκευτικάς τΕ/>·ρτές καί πά
νηγΰρεις γίνονται μέ μεγάλη 6α-
ρύτητα. Τα Χριστονγςννα, τ' "Αϊ
—Βασιλιοΰ, τα Φίδ/τα, τού Βαγγε
λισμοΰ, ή Μεγαλο6δομά5α, ή Ά-
νάσταση κ α» τό πανηγΐ-ρι τσ' Ά
γιά—'Παοασκεΐ'ής, γιοοτάνθνταν
ιιέ μεγάλη εΰλά6εια, καθώς καί ή
γιορτι'ι των Τριών Ίεραρχών> ποϋ
Γ καί Γορτή των γραμ'ΐάτον.
Λεν ίαίίρχε' μαθητής τού Σχολιοΰ
ιιας πού νά μην ήΗερρ τύ τοοπά-
οιο την Τι.ιιιον Ίεραρχιον, καθώς
ν.οί άλλα γΓνικώτερα εχκλΐλβιαστι
κά τοοπάοΐα.
Γιά την νιοοτή τιΤλτ ΙίαγιΛν,
άπ' τό Σάί>6αοτ τού Λαιάοου. «τό
χάθε σττίτι αρχιϊαν οί ποοετοιμα-
σίες. Οί νοικοκυοές ζίμιοναν κου
λοϋρες, Λαξαράκια, στύ σχήιμα
Τού φίλου τοΰ Χριστοϋ, έτσι
ήτανε τι,λιγμένος στό σονδάοιο.
Τα παιδία έτοιμάζονταν γιά
την έπάμενη, ποΰ μέ μιεγά/.ες όμά
δες θά γνρίζανε σ' δλα τα σπίτια
γιά νά μεταιδώσουνε τή χαρά τής
γιορτήί.
Άνήμερα των Βαγιώ-ν, χρονιά-
τικη μερά, στόλιζαν την ίχν.λτηθιά
ιιΐ κλαδιά άπό οάιανΓς κ(ά Βάία.
θά πι'ιγαιναν μικροί καί μεγάλοι.
Οί έμπάρθι, τα έσνάφια, οί για-
τοοί, οί προν>χοντες, οί δασκάλοι
νι' οί δασκάλισσες, οί ξο>μάχοι(1)
Τα ακολιαρόπαιδα νωρίς νοχ?ίς
στό προαύλιο, κι' άπ' αύτό σέ τε-
τηάδες μπαίνανί στήν έκκλησιά
γιά νά παρακολονθήσουνρ την λει
τουογία. Άπ' αϋτά, τα «Ψαλτά-
χκ;» νοιρίτερα παίρνανε τίς θέσεις
τους στά ψαλτήρια γιά νά κρατα-
ν-Γ τό «ίσο*, νά κανοναοχοΰνε καί
γενικά νά (ίοηθοϋνε άνάλογα.
Οί τα ποώτα φρί)οντες( «τα κε-
ςάλια», οί Λημογίροντες, οί "Ε-
(τορθ| των Σχολίδν, οί 'Επίτροποι
ΐΐί><ι>{, προκ, παίον<ινε τίς θίβεις τοις. Στελίχη, στυλοβάτες τής Κοινότητος δίνανε τό παράδειγμα μί. τή βαρι'τητα τής παροι,ισίας των. Ό Μεϊμάρογ/.ον, ό Κοταρής, ό ΚωσΤΓαντΟΛης, ό Ήλιάδης, ό "Τ ψηλάντης, ό Σ αλτογιάννης, ό Κόκκινος, ό Μαντζα6ίνος, ό Πν- λαρινός, ό Πιτσοννηςι ό Άνεζος ό Κασάπαλης. Οί Γιατροί, Παν- ταίής, Πνλαρινός κ<ιί Χατζαντώ- νης- Ό σχολάρχης Γρηγοριάιδης, ό Λ"ΐονίιδας ό Σαμολοοδας, οί κε χαγιάδες — Τσάνογλου, Πιλα- αάς, ό Χήνας, ό Μπανιζιώτης, ό Χιχολελης, ό Χαρθτΐλοήιτας κ.ά· (Σνντχίζιετοιι) (1) Ξώμαχοι: οί άνδοες τής {·- .ιαίβροΐ', άμΛελονργοί, δέ παρατηροϋντσ1 πολύ όλιγτεραι έκδηλώσεις είς μή ΡΟ πολύ ύγρά, άλλά μή ύφιστάμ1:- να πολλάς κσί εντόνους μεταπτώ- σεις τοϋ καιροΰ, ιδίως είς τα 3ό- ρεια κλίματα. Ό λ ί γ α τινά περί τοϋ αέρος. Είς τούς άφορισμούς τοΰ '!π- ποκράτους άναφέρονται, τα περί όνέμων, υδάτων καϊ τόπων. Είναι γνωστόν είς όλους ότι διά τής άναπνοής καί έκπνοής, συστό λεται καί διαστέλλεται ό πνεύμω·/ κοϊ κυκλοφορεϊ τό αίμσ είς την καρδίαν καί εκείθεν είς τάς άρ- τΓ,ρίας καϊ φλέβας. Άναπνέομεν ενα μϊγμα άερίων : όΕυγόνου, ύ- δρογόνου, διοΕειδίου τοϋ άνθρα¬ κος καί άΖώτου. (Ν = 79% Ο = 21% Η = 001% καί Ο)2 00£%). "Αν παϋει ή άνοπνοή, παύει αυ¬ τομάτως κα'ι ή κυκλοφορία ιοθ αϊματος, έντός 2' τό πολύ 3' λε- πτών παύει καί ή κίνησις τής ύλι- κής Ζωής τοϋ σνθρώπου. Ό άνατολικός άνεμος (ό Έι".· ρρς), είναι Εηρός κοι θερμότεροι; διότι, είναι καί ήσυχότερος των λοιπών άνέμων. "Οταν φυσσ την πρωίαν είναι ύγιέστερος παρά τό εσπέρας. Ό δυτικός άνεμος (ό Ζέφυ- ρος), έρχεται, άπό τόν Ατλαντι¬ κόν Ωκεανόν είναι συννεφώδης κα' βροχερός καί όταν φυσα το εσπέρας, είναι ύγιέστερος, παρά "Ί]ν πρωίαν. Ό μεσημβρινός (ό Νότιος), 6- νεμος φυσά άπό τόπους θερμούς μεταφέρει δέ θερμά μόρια έκ τής διακεκαυμ>ένης Ζώνης, είναι θερ-
μός, έπειδή περνά διά τής μεσο-
γείου θαλάσσης κάμνει ύγρόν κσί
συννεφώδη άνεμον, διά τουτο προ
στάσιν των λεμτρικών άγ-
γείων, τριχοειδών άγγείων, έπιφέ
ρει διαταραχάς έν γένει επί τού
κυκλοφοριακοϋ ουστήματος, προ-
καλεϊ έμφράΕεις, θρομβώσεις, έιι-
φράττει τούς πόρους τοΰ δέρμα-
τος, δυοχεραίνει την άδηλον άνα·
πνοήν, έξ ου τό άτομον αίοθάνε-
ται, δυσφορίαν, χαυνότητα, κακου
χίαν καί κόπωσιν όλων των με-
λών τού σώματος.
Ωσαύτως ό Νότιος άνεμος προ
καλεϊ νευρικόν κάματον, τούτο
προφανώς νά όφείλεται είς τόν
έρεθισμόν τοϋ παρασυμπαθητικοϋ
νεύρου. Τό πνευμονογαστρικόν
νεϋρον (παραουμπαθητικόν) δρά
γπι τής καρδίας κατεβιδάίων την
όρτηριακήν πίεσιν.
Ό αρκτικάς (ό Βόρειος) άνε¬
μος είναι ψυχρός, μεταφέρει έκ
νίιρου μόρια παγετοϋ καί χιόνος,
κάμνει, τόν ουρανόν γαλονόν καί
καθορόν.
Διά των όνέμων προέβλεπεν ό
Ίπποκράτης τάς έπιδημίας καί
την άφιξιν τής πανώλους είς την
'Ρλλάδα καί άλλων έπιδημικών ϊ ■
σθενειών.
5ον) 'ΕΕωτερικά α ϊ-
τια άπό νοσηρών τ ο-
Ε ι ν ώ ν καί άπό χ η μ ι-
κών τ ο Ε ι κ ώ ν ο ύ ο ι -
πικτήτως την άφροδίσιαν αυτήν
νόσον, κοί ότι ή αίτιολογία τής
άρτηριοσκληρώσεως όφείλετο είς
την έπάρατον αυτήν νόσον + απε¬
δείχθη ότι επρόκειτο περί άπλής
ουμπτώσεως καί ούχι περί πραν-
ματικής αίτιολογίας.
Αργότερον ή Ποθολογική Άνα
τομία, άπέδειΕεν. ότι αί συφιλιδι-
καί βλάβαι των άγγε.ων ήσαν τε¬
λείως διαφορετικαί των νευραρ-
βριτικών άλλοιώσεων.
Ένώ έκ των εξωτερικών νοση¬
αίτιών ή συχνή είσαγωγή το-
Εικών οϋσιών είς τόν οργανισμόν,
είτε άπεκκρίσεις διαφόρων μικρο-
6ι·α;ν, ώς γρίππης, δαγγείου έλο-
νοοίας, τυφοειδοΰς τοιούτοι;, στα-
Φυλοκοκκιαοεως, στρεπτοκοκκιό-
σεως. διάφοραι μυκητιάσεις, ά-
υυγδαλίτιδος, εύλογίας, ό βάκιλ-
Αος τϋς φυματιώσεως, ό έντερό-
κοκκος, τό κολοβακτηρίδιον κλπ.,
δ·α άς τοΕίνας τα ώς άνω μικρό-
βια δύνανται νό συμθάλλωσι είς
την παραγωγήν τής άρτηριοσκλη-
ρώσεως.
Ασφαλώς θά μάς έρωτηθή, δια
τί τό πλααμώδιον τοΰ Λαβεράν,
πρωτόϋωον, όπως καί ή σπειρο-
χοίτη προκαλεϊ την άρτηριοσκλή-
ρωσιν καί τό τρεπόνημσ (σπειρο-
χαίτη) Σάουντιν καί Χόφφμαν δέν
προσβάλλει άρτηρίας ; Προφανώς
η σύφιλις προκαλεϊ ένδιαρτηριακά
κομμιώματα κστά την τρίτην πε¬
ρίοδον τής νόσου κα'ι ούχι άρτη-
ριοσκλήρωσιν. Έπομένως ή σύωι-
λις δέν είναι γενεσιουργός αίτία
τής άρτηριοσκληρώσεως.
"Ετεραι χημικαί ούσίαι ύπάρχου
σ, πού συντείνουσι, είς την άνό-
πτυίιν άρτηρίτιδος. ώς ή χοληστε
ρίνη, ή άδρεναλίνη, ωσαύτως ύ-
πάρχει μία άλλη ούσία πού εύοϊ-
σκεται τόσον είς κακώς πεπτομέ-
νας. όσον καϊ είς σηπομένας λευ-
κοματούχους θυσίας (τροφάς)
την οποίαν ώνόίίαααν ύ π ε ρ·
τ ο ν ί ν η ν.
Ή ούσία ·αυτή δύναται νά προ-
Βότανα καί έδώδιμα φυτά
τροφή καί φάρμακα
Άπό τό φύλλο αύτό τής εφημε¬
ρίδος μας θά ασχοληθώμεν λίγο
μέ τα Βότανα καί τα 'Εοώδιμ«
Φι·τά τα άποϊα τόσα καΐ τόσ,λ
προσφίροι·ν ίίς τόν άνθροί,-τον, πολ
λά άπό αύτά ευρίσκονται άκόμη
αύτοφνή μέοα στίς ανλές ή τίς
γλάστρες των σπιτιών μας καί
των άτοίων πολλοί δέν ννα>ρίζο-
μεν παντελώς τττν αξίαν τω.
Καί άρχίξομε μέ δύο τέτοια Ε
δώδιμα <ρυτά τής οίκογβνείας των Σταυρανβών, τόν Κάρδαμον καί την Ρόκα. ΚΑΡΔΑΜΟΝ (Λεπίδιον τό Σπαρτόν) Κατά τόν Φλίορεντϊνον τόν μέ¬ γαν όοτανολύγον, οί τρώγο'."τες κάρδαμον ώμόν νίνονται εύφυέστε ροι καΐ κατά τόν ίσάξιόν τοιτ 'Ελ- 6ίτόν Ντρός οί τρώγοντες είς μι κράν ηλικίαν κάρδαμον, δοηθοϋν την ανάπτυξιν το>ν.
Ό χν%ι6ς τού άνακόπτει Τϊτν
τριχόχτιοβιν ώς έπίσης καταπαύει
τάς όδονταλγίας.
Οί σπόροι τού παλαιότερα έδί-
δοντο διά τούς έντερικοΰς σκώλη- (
κάς, καιόμ€νθι δέ ώς τ)ιιμίαμα 6οη
θοϋν είς την εκδίωξιν των φιδιών.
Τρώγεται καί ώς όρεκτικόν.
ΡΟΚΑ
(Ευζωμον)
Είναι καί αύτό όπως καί τό κάρ
δαμον τής οικογενείας των Σταυ-
ρανθών. Την Ρόκα την λένε καί
ξούματον.
Αί μέλισσαι δείχνουν έξαιρ;τι-
κήν προτίμησιν Είς τό νέκταρ των
άνθέο>ν της.
Ό Όρειδάσιος λέγει δτ, είναι
καυστιχή καί ί>% τούτο
τρώγετω καί σΐΓνκττά νά τρώγε¬
ται ιιέ μαρούλι-
Μύ',η τριογοιμένη, λέγει Όρει
6άσιος, προκιιλεϊ πονοκέφα>>ον.
Την θεωρεϊ ότι δι-γείρει όρμχχς
καί είναι εύγονική καί άντισκορ-
βουτική.
Ό Φλωρξντϊνος λέγει δτ, <θερα- πεύει τάς τραχίδας, έλαττώνει τόν όγκον τής σαληνός. Τό ζούματον (Ρόκα) μετά μέλι- τος καθαρίζϋ τό πρόσωπον και θεραπενει την κ.ακοσμίαν των μα- σχαλών. Άνακατωμένον μέ βοδινή χολή καί ξύδ, καθαρίζει τίς ρες πληγές. Έπίβης οί σπόροι τού εχρησιμοποιούντο διά τοΰς έν- τίρικούς σκώληκας. Τέλος τρώγε¬ ται ώς όρεκτικόν καί θερμαντικόν. Είς τό προσεχές φύλλον ή συ¬ νέχεια. Γ.Γ. 6ον) Έζωτερικά αϊ- τιο άπό τροφών. Ή κρεοφσγία, καί έν γένει ή κατάχρησις άίωτούχων ούοιών δέν είναι έκ των κυριοτέρων πα- ραγόντων τής αίτιολογίας των νευραρθριτικών έν γένει νοσημά- των. Ύπάρχουν άρτηριοσκληρωτικοί οί όποϊοι κάμνουν χρήσιν κρέατος δίς τής εβδομάδος τό πολύ. Έκεϊνο πού έχει μεγαλυτέραν καλέση αϋΕησιν τού άρτηριακ·>ΰ οημασίαν διά την αίτιολογίαν της
Γόνου έκ διεγέρσεως των άγγειο- άρτηριοσκληρώσεως, είναι τό δ'-
συσταλτικών νεύρων, διά τής ό- οιτολόγιον, ό τρόπος τής παρα-
ποίας έπέρχεται ούσπασις των ι- σκευής των τροφών, ή ποσότης
κρών άρτιριδίων, έρεθισμός καί αυτών καθ1 έκαστον γεύμσ, ή κσ·
ύπερπλαοία των μυίκών ίνών τοϋ τάχρησις τοϋ άλατος, ή τακτικό-
μέσου χιτώνος των άρτηριών. της των ώρών των γευμάτων, ή
Νέαι άμερικανικα! μελέται άπέ- (ϊδιοσυγκρασία εκάστου αρρώστου,
δπιξαν, ότι αί πυώδεις έστίαι των
οδόντων — άμυγδαλών έπιφέροα-
σι πολλάκις ένδοαρτιρίτιδα — έν-
δοκαρδίτιδα. Ή νεφρϊτις προκα¬
λεϊ χρονίαν όρτηρίτιδα κα'ι ιδίως;
των άρτηριών καί άρτηριδίων τής
καρδίας καί των πνευμόνων.
ώς πρός τό πεπτικόν αύτοϋ σύ-
στημα, ή άκεραιότης των οδόν¬
των, ή ύγιεινή κατάστασις τούτων,
ή ποιότης τής μαοήσεως καΐ κυ-
ρίως ή δυναμικότης των πεπτικών
άδενικών κυττάρων.
(Συνεχί2εται)
Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ
ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ;
Ή Έλλάδα θά Ζητήση την έγκα
τάστοση οτήν Κερκύρα τής έδρας
τοϋ Παγκοσμίου Όργανισμοϋ Τού
Ρ'θμοϋ. Σχετική άπόφαση ελήφθη
χθές κατά την διάρκεια συσκέψε¬
ως υπό τόν ύπουργς Προεδρίας
κ Γ. Ράλλη, μέ συμμετοχή τοϋ ύ
φυπουργοϋ Εξωτερικών κ. Κ.
Σταυροπούλου, τοϋ προέδρου τοϋ
Ε.Ο.Τ. κ. Δασκαλάκη καί ύπηρε-
σιοκών παραγόντων. Σέ περίπτω-
ση άποδοχής τοΰ αίτήματος, ή Κ υ
δέρνηση είναι άποφασισμένη νά
παραχωρήση τό «Άχίλλειο», πού
θά έπισκευόοη καί θ' άνολάθ,η
την συντήρηοή τού, καί θά καλύ¬
ψη την δαπάνη προσλήψεως μέχ
ρι 60 ύπαλλήλων καί ιδρύσεως
σχολείου γιά την φοίτηση των τέκ
νων τοϋ άλλοδαποϋ προσωπικού.
Έπίσης, θ' αναλάβη την ιδρύση
διεθνων έπικοινωνιών καί την πύ
κνωση των άεροπορικών δρομολο
γίων.
"Υποψηφιότητα γιά έγκατάσταση
τής έδρας τοΰ Π.Ο.Τ. οτίς χώ
ρες τους υπέβαλον, πλήν τής 'Ελ
λόδος, οί Κυβερνήσεις τού Μεξι-
κού, τής ·|ισπανίας, τής Ελβετίας,
τής Γιουγκοσλαβίας, τής Τουρκί-
ας καϊ των Φιλιππίνων.
Άπόρροια τής εγκαταστάσεως
τοϋ Π.Ο.Τ. οτήν Κερκύρα θά ·:ϊ-
ναι ή προσελκύση ξένων προσωπι
κοτήτων, καθώς καί γενικωτέρου
άλλοδαποϋ τουριοτικοϋ ρεύματος.
ΟΙ ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΤΗΣ ΜΟΣΙΚΗΙ
Ό Μαστρουώστας ααί ή Πολιτιιιή.
αι ν.
Οί παλαιοί συγγραφεύς εΐχο/
την γνώμην, ότι ή γενεοιουργός
αίτία τής άρτηθιοοκληρώσεως ήτο
ή ούφιλις.
Ήτο μεγάλη πλάνη, την οποί¬
αν πλάνην έπεβεβοίωσαν αί μετν-
γενέοτεραι μελέται τοϋ Φουρνιέ.
Παρά τάς διχογνωμίας των Ούσ
σάρ καί άλλων, ότι τα 93% των
όρτηριοσκληρωτικών είς Γαλλίαν
είχον υποστή κληρονομικως ή έ-
Πάνε, κάπου δυό χρόνια άπό
τότε ποϋ ό Μάστρο - Κώστας εϊχε
άφήσει τό οίκοδομικό έπάγγελμα
κο: είχε άνοίΕει ενα μαγα£άκί,
σέ κάποιο προάστιον.
Κάτι, πού ήταν μπακάλικο, τα-
6έρνα, καφενειον, κλπ.
Ήξαιρα καλά τόν Μάστρο
Κώοτα σάν ενα άπό τούς καλούς
μσστόρους, γνώριΖα δμως κα'ι τό
τρομερό πάθος τού γιά την πολι-
τ κή. Πολλές φορές, συΖητώντας,
μέ στενούς φίλους τού, γιά τα πο-
λιτικά, είχε τσακωθεϊ δγριο. Π'
αύτό άποφάσισε νά μην άνοίΕη
ποτέ τό στόμα τού, νά κάνη πολι·
τική συζήτηοι.
Ρωτοϋσα, λοιπόν, τόν Μάστρο ·
Κώοτα:
— Τί είσαι, Κώστα;
— Τίποτα!
— Ποιό κόμμα ύποοτηρίΖεις;
— Κανένα!
— Μήπως εϊσαι άπό τοΐκ: «κρυ-
φοϋς»;
Καί πραγματικά, ό Μόοτρο -
Κώστας «τό εϊχε ράψει» τό στόμσ
τού.
Στό μαγα2ί τού εϊχε κρεμάσει
μιά ταμπέλα «Άπαγορεύονται οί
πολιτικαί συίητήοεις!»
Άλλά, ό Μάοτρο - Κώστας άν-
τιμετώπιϋε ενα οοβαρό πρόδλημα-
"Επρεπε νά αγοράζη κάθε πρωί 'Ε-
φημερίδσ καί ή εφημερίδα είναι
οοβαρόν «τεκμήριον» των πεποι-
θ'ΐοεων τοΰ αναγνώστου της. Έ-
ξεμυοτηρεύθη, λοιπόν, οτήν γυ-
νοϊκα τού την άνησυχία τού.
— Τί νά κάνω γυναίκα;
— Μή παίρνης εφημερίδα Ι τοθ
είπε έκείνη. Γλυτώνεις κΓ όπό £■
έξοδο.
— Σωστά, βρέ γυναϊκα, θδχω
ι·οί οίκονομία! οϋτε εφημερίδα,
οϋτε συΖήτησι πολιτική! 'ΕΕ άλ-
είναι, ηάντοτε άνεπαυμένη καί
δχι πρωί - πρωϊ νά παίρνης την
εφημερίδα, καί νά άνσκατεύονται
τό άντερά σου άπό τα διάφορο...
Κράτησε τόν λόγο τού. Την
πρώτη μερά δέν πήρε εφημερίδα,
την δεύτερη δέν πήρε, ι ήν τρίτη
αΐσθάνβηκε, σάν κάτι νά τοϋ έ-
λειπε, την τετάρτη ένοιωσε την
έλλειψι άκόμη έντονώτερη καί
μέσα στό τράμ τέντωνε τό λαιμό,
γούρλωνε τό μάτι κοί έσκυβε πά-
νω στούς άλλους πού διάβολον
τίς εφημερίδας ούς. Όπου κάπο-
τε ένας νευρικός τοΰ ρϊχτηκε.
— Κύριε δέν δίνετε τέσσο
ρις δροχμές νά πάρετε μιά
εφημερίδα; Επί τέλους γίνεσθε
ένοχλητικός.
— 'Εγώ Κύριε;
— 'Εσύ μάλιστα!
— Τί σάς έκανα;
— Τί νά μοϋ κάνης Κύριε; Πέ-
φτεις όλόκληρος απάνω μου κά3:
πρωϊ γιά νά διαβάΖης άπό τή δική
μου την εφημερίδα. Τί διάβολο
ραντεβοΰ δίνουμε; "Η μέ περιμέ
νεις ειδικώς; "Αντε κσβάλλα καί
κονέναν 6λλο πού μέ τόρσΕεςΐ
Κύριε έλέηοον!
"Ολο τό τράμ γέλασε είς 6ά-
ρος τού Μάοτρο - Κώοτα καΐ πολ-
λο' έσχολίαζαν:
— Είναι όμοϊδεότης σου...
— Προτιμά την εφημερίδα σου!
— Δέν πρέπει νά τόν προγκί-
Εης. Μπορεϊ νά είναι φτωχός ό
δνθρωπος καί νά μή μπορή ν' α¬
γοράση εφημερίδα.
"Αναψε ό Μάοτρο - Κώστας.
— Άκουσε βρέ κύριε, γιατί έ-
ται πρέπει νδ σοϋ μιλάη κανείς, έ-
γώ οϋτε ματιά δέν έρριξα, ό άλ·
λος μέ σκούντιοε καί έπεσα επάνω
σου. 'Εγώ εφημερίδα δέν διαβά-
Ζω κοί οϋτε ένδιαφέρομαι γιά την
λου, αμσ εϊσαι ήσυχος ή καρδ.ά ί πολιτική
Καί γίνεται ένας σαματας μέ-
οα στό τράμ, καυγάς, βρισιές, κι'
αύτά πρωί - πρωϊ οτίς όκτώ ή ώρα.
Νευρικός όπως ήταν ό "ντάοτρο -
Κώστας είχε άρπαχθή γιά καλό,
έφαγε, έδωσε καί επί τέλους βρέ¬
θηκαν μερικοί χριστιανοϊ πού τούς
χώριααν.
Τό έπεισόδιο, λοιπόν, έληξε έ-
κεϊ, άλλά τό μεράκι έ'.μενε τοΰ
Κώστα. Τί θά έκανε; Δίχως εφη¬
μερίδα τό κατάλαβε πώς δέν μπο-
ροϋσε νά 2ήση. Άλλά κσί νά φαι-
νόνταν τα πολιτικά φρονήμοτά τού
κΓ αύτό δέν τδθελε. Π' αύτό άν-
τίθετα μέ δ,τι εϊχε άποφασίσει
άρχιοε ν' αγοράση κάθε πρωί... δ-
λ.'.ς τίς εφημερίδες.
Τίς απλωνε στό μαγαΖί τού καί
κανείς δέν μποροΰσε νά καταλάβι
ποία άπ' όλες έπροτιμούοε.
"Ως πού προχθές τόν βλέπω
Γόλι στό Γιαπί.
— Γειά σου τοΰ λέω Μάστρο -
Κώστα, πάλι στό γιαπί;
Γιατί δφησες τό ΜαγαΖάκΐ; ίνΐή-
πως δέν πήγαινε καλά.
— Όχι, μοΰ άπαντα, αύτό πή¬
γαινε καλό, άλλά οί δνθρωποι Βέν
πάνε καλά, καί προκειμένον νά
τοακώνομαι μέ τόν Κόσμο, άπε-
φάσισα νά κλείσω τό ΜαγαΖάκι
νό π ι όσω πάλι τα έργαλεϊα τής
Οίκοδομής. "Οσο γιά την πολιτι¬
κή πού διστάϋεις νά μέ ρωτήοης,
σοϋ άπαντα):
Καί αν θέλης γράψτο καί οτήν
"Εφημερίδα μας θά βόλω κάλπη
οτίς προσεχεϊς έκλογές... Όχι 5-
μιος στήν πολιτική. Άλλά στό
Σωματεϊο μας.
Άναρωτιέμαι, λοιπόν.. ποίας
μπορεϊ νά είναι αύτάς πού θά φάη
ό Μάστρο - Κώστας!! Γιατί σίγου-
ρα θά κερδίση...
Β.β.
ΦΡΑΝΣΙ2 ΠΟΤΛϋΝΚ
1899—1963
ιΓεννήθηκτ στό ΙΙσ,ρίσι στίς 7
Ιανουάριον τοΰ 1899. Στά 18 τού
χρόνια, παρουσιάζει μιά καταπλτ,-
κτική Νέγρΐκη Ραψωδία, σ' ενα
κοντσέρτο νέων, α,ργανωμένο άπό
τόν Τζαίημ Μπατόρι στά Βιέ —
Κολομπιέ. Ή τεχνική τού ■ίΐναι ά-
κάμη άβέβαιη, άλλά χρησΊμαποΐ€Ϊ
εντεχνα τούς νέονς ρυθμοΰς τής
Τξάξ, μελωδική Λρωτοτυπία καί
διαίσθησι αυτού ποΰ άκούγεται κα
λά· Τόν έπόμε'νο χρόνο καί υπό ά-
νάλογες σννθήκες παρουσιάζει τα
θαυμασία «ΜΟΤΒΕΜΕΝΤ Σ ΙΙΕ
ΡΠΕΤΟΤΕΛΣ» γιά πιάνο, ένθαρ
ρννύμενος άπό τόν Σατί πού ά-
σκεϊ πάνω τού μεγάλη έπιρροή καί
τόν άπομακρΰνϊΐ άπό την γοητεία
τοΰ «έμπρβσσιονισμοϋ». Ή έπιρ-
ροή αντή καί ή τάσις τού πρός
την αΐσθητική άνεξαρτησία, τόν
φέρνονν κοντά στήν δμάδα τιον
νεαρών μουσικών ποϋ θά πάρη σέ
λίγο, γιά πάντα, τό δνομα «Όμά-
δα των "Εξη». Την άποτελοΰν:
Πουλένκ, Χόνεγκερ, Μιλώ, Ώρίκ,
Ντυρέ καί Ζεομαίν Ταγΐ((έρ. Ή
Όμάιδα εχει σχηματιοΐθή δχι άπό
κανένα πρόγραμμα, άλλά άπό την
φιΑι'α καί μερικές κοινές προτιμή-
σεις: ,Αγαποΰν τό τσίρκο, τό μι-
ούξικ-χώλ, την τξάί, την λαϊκή με
λ»δία, την εΙριον:ία, την πραγμα
τική ϊΰαισθησία. Καθένας προσα-
νατολίξεται άμέσιος, άνάλογα μέ
την ιδιοσνγκρασία τού. Ό Που¬
λένκ διάλεξε την τριηρερή εΐρω-
νεία, την πραγματική εύακτθησία,
την λεπτϊπίλεπτη ί'νωσ, τοϋ χιοΰ-
μοο μέ την σοδαρότητα, την α-
μεαπτη ποιότητα τοΰ ηχου. Ε1χ€
την μεγαλ.οφιία τού φ.σικού τόσο
στήν μελωδία δσο καί στήν έκλο-
γή των άρμονικών συνδέσμων καί
ή ποιοτοτυπία τού σννίστατο κ^Ι
(ος στήιν έπανεςρεύρεσι τού ·Λλ.ασικι-
μοΰ. Στήν φίονητική τού δμτος
μουσική, πού είναι καί τό καλύτε-
ρο μέρος τοϋ εργοκ τού, ερχίται
λίγο άντίστοιχος μέ τόν Σοΰ-
μπερτ, γιά την Γαλλία τοϋ 20οΰ
αίώνα.
"Εογα τού: «Διάλογος Καρμη-
λιτισσώΛ'» (οπερα), «Ή ανθρωπί¬
νη φωνή» μονόδραμα (1959), «Ή
Κυρία τοΰ Μοντεκάρλο» (λνρική
σκηνιΊ, 1961), τέσσαρα μ.ταλλέτα,
μουστκή σκηνής καί ταινιών, μία
καντάτα, εργα χοριοδίας α χαπέλ-
λα, άγροτικό κοντσέρτο, κοντσέρ-
το γιά δΰο πιάνα, κοντσέρτο γιά
άρμόνιο, κομμάτια γιά πιάνο, πά-
νω άπό έκατό μΐλιοδίες κ.ά·
ΝΤΙΜΙΤΡΙ 2ΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ
1906—
Ό Σοστάκαβιτς γεννήβηκε
στήν Πετρούπολι στίς 25 Σεπτεμ-
βρίου 190-6. Στό Κονσερβατουάρ
τοΰ Λένινγκραντ υπήρξε μαθητής
τοΰ Νικολάείφ στό πιάνο καί των
Σ τάϊνμπεργκ καΐ Γκλαΐξοιτνακρ
στήν σύνθεοΊ. Τα τεραστία χαρί-
σματά τού προκάλεσαν την κατά-
πλη^ι των καθηγητίόν τού. Ή
Πρώτη τον Συμφιονία, ποϋ παρα-
ιμένει ενα άπό τα πιό δημοφιλή ερ
γα τού, γράφτηκε πρίν τελειώση
τίς σπουδές τού. Δι«ό χρόνια άργό
τερα, τύ 1927ι επαιρνε άπύ την
Κυβέρνησι την παραγγελία μιάς
τ·
το0
»«>,|
στ^ο,νίας -τρό; τ,μίιν
βριαν,,ς Έ«ανα-ά-ω, /ν ϋ'/Τ
νίαΝο2). Αύτόή1αν>στ^
χράν,α, ή άοχή τής έΛι « τ,,Ι
ριέρας τού σαν Σο6ιετ,Χο- "' '*'
κου, άνακατεμέΛΌυ ^ " "
κή καΐ κοινωνική ξ
τον. Ή πριοτοτνπία
οώτής είναι ή
λαγή άπό τιμές
Βίαιη έπ!θΐ<τι τή ναντίον τής όπερας 6εθ τού Μτσένκ>, ι
ρα άπό δΰο χρόνια
6ειο Σταλιν το 1940 για τ·
ντέττο, Λραθεΐο Στάλιν τ*
γιά την Έ&δόμη Συμφο)ν;α° ,
πνενσμένη άπό την άντίσοτσ, Ιμ"
>.αοϋ στό Λένιγκ-ραντ ({, · τ°°
τη; μπροστά στούς
Σ οδιετ ικούς άξιωματούχ0|^Γ
πιύ τραγική στιγμή το6
υπήρξε μιά άποθέο>σι).
πίθεοΊ τής Κεντρικής ']
τού Κόμματος τό 1948 (-^
σχετικά μέ την 'Ενάτη 2,, '
πού γράφτηκ* τό 1945). Γΐ^,
πτοι·ν στόν Σοστακόβιτς τί,ν"(
μαλισ-μό» τού, την «υποταγή
στήν άστική παρακμή» χλπ.
στροφή στήν εννοια καί Τρ;το
6εϊο Στάλιν τό 1949 για τ^
τόριο «Τό τραγούδι των δα0
καί την μοι-σική τής ταινίας
Πτώσις τοΰ Βερολίνου»...
Άπό τοΰ θανατον τοΰ Προχό.
φιεφ ό Σοστακόβιτς είνα, ^π
λιος ό πρώτος Σοβιετικάς
της καΐ έ'νας άπό τούς
ί'Η
ροι,ς μουσικούς τής έποχής μα!
τουλάχιστον αν λάβονμε ΰπ' ϋν'γ
μας τα κυριώτερα εργα τού.
Έργα τού: Τρείς δπερΐς, μπα)
λέτα, μοι>σΐκή σκηνής καί ταιιών.
Δεκαπέντε σνμφωνίξς (19^5 _
1972), ενα κοντσέρτο γιά πιάνο,
τρομπέττα καί εγχορδα, ε·σ ν.ο'.
τσέρτο γιά πιάνο, ενα γιά 6,0/[
24 πρελούδια γι^ πιάνο, 24 πρ:'
λοΰδια καί τροΰγκες γιά πιάνο, δίχ>
σονάτες γιά πιάνο, μουσική δομα.
τίο·.·, διάίρορ*ς μελωδίες.
ΖΩΡΖ ΩΡΙΚ
1899—
Την έποχή τής Όμάδας των
"Εξη υπέστη την έπίδρασι τού
Σαμπριέ, τοΰ Σατί χαί τοΰ Στ
δίνσκυ καί άναζητοϋσε στήν ία).ό
τητα τής συνθέσεως (κάποτε κοί
στό (Τθλκλόρ) τίς δάσεις ενός
πριοτότυπου στυλ. Ή τάσις αυτή,
σι·χνά άναμιγμένη μέ εϊπονεία
κ.ατα.τολ"μήθηκε σιγά—σιγά ώό
την εννοια τοΰ μεγαλείον κα'ι τή;
σοβαρότητος (ήδη άπό τη ΐ93ί
Σονάτα σέ φά γιά πιάνο). Οί νν
ρΐώτ?ρθ| τίτλοι τού έπιτι^χία; [Ι-
να( ότι εγραψε μπαλλέτα γιά τύν
Ντιαγκίλεφ καί μουσική ταινιών
γιά τόν Ρενέ Κλαί,ρ καί τόν Κο-
κτώ. Άπό τό 1961 ως τό 1968 {■·
πήρξε διεν«θυντής των Εθνιχώϊ
Λυρικών Σκηνών τής ιΓαλλίας-
"Εργα τού: Μία δπερα «Κάτ»
άπό την Μάσκα». Μπαλλέτα. Μο»
σική ταινιών: Πά μάς ή έλεΐ'θτ-
ρία, ή Αίώνια 'Επιστροσ,ή, ό Δι-
κέφαλος Ά-ϊτός, Όρφέας, Μοί)-
λϊν - Ρούξ, Διαδατήριο γΐχ τί)
Πίμλικο, Τέσοαρα Γαλλιχά Τρα-
γούδια γιά χορωδία ά καπέλλα,
πάνο) σέ Λοιήματα τοΰ 15ου αίώνα
«αί πολλές μελωδίες.
Ε·Κ,
ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ κ. ΣΩΚΡ, ΚΛΑΔΑ
"Κνα κομψό 6ι6λιαράκι άπό 04
σελ. είχε την καλωσύνη καί την ά-
γάπη νά μοΰ στΐίλη ύ ξο>ντανός
Πό'.ιτιος -καί φίλος μου δικηγόρος
Σωκ,ράτης Κλ.αδάς ιμέ τόν τίτλο
«Ένα μοναστήρι τοϋ Πόντον άνι-
στορείται στίς πλαγιές τοϋ Μπελ-
λες «Παναγία ή Γουμερά» Αθή¬
ναι 1975·
Ό κ. Κλαδάς άι,τοσύρθηκε άπό
τή Δημοσία ΰπηρεσία, απού έργά
σθητ/.: πλούσια καί εΐ'δόκιμα καί
•/.ατα.'ΐιάστηκε τελενταΐα μέ μεγά-
λο ΐνθονσιασ,μό γιά την πραγμα-
τοποίΓ,σι ενός όνίίρον, ,τοϋ όραμα
τίσθηκαν ό λόγιος συμπατριυ>της
μας κ. Ί. Άβραμάντη; καί δλλοι.
θέλει νά μοιάση μέ κάθε τρόπο
καί νά ξεπεράση τόν πατέρα τής
Ποντιακής λαογραφίας καί λογο-
τεχνίας άείμνηστο Φίλωνα Κτ;νί-
δη, -τού έπέτι,κε τό θαΰμα τής άνι
στορησεως τής Παναγίας Σουμε-
λά.
Είναι τό δεύτΐρο βιβλίο, ποϋ
έκδίδει γιά τόν ΐδιο σκοπό.
Στό πριότο τον βιβλίο άπό 178
σελίδ. δημοσευσε τό Ίστορικό τής
τίς τόν Πόντον Ίεράς Μονής Πά
ναγας Γονμερά, την άνιστόρησ!
της στίς πλαγιές τού Μπέλλες κον
τα στή Μακρυνίτσα Σι5ηρο-ν<ά- στρου "/.αί στό τέλ.ος, ώς παράρτη μα, ένδιαφέρο αύτοβιογραφικό ση μείωμα γιά τή ξωή καί την πολι·- σχιδή δράση τον^, ώς ανωτάτου ΰ- παλλήλον τοθ 'Τπουργείου Έργα οίας. Καί τα δύο βιβλία στολίξον- ται μέ πολλ,ές ίνδιαφέρουσ·ϊς πρόσ φατες φωτογρααες καί μοιράοτη- καν δωρεάν μέ την παράκληοι τής προαιρετικής ε'ισφοράς γιά την ώ να συνέχισι των μεγάλον έργων, ποίι | έζτ.ςλοϋνται γύριο άπό την Μονή. Μέ συνεκίνησε άλήθεια ό κ. ΚΛα δάς μέ τα 'δΰο τού &ι6λία, όπως καί κά6ε άλλος, πού πολ^εμδ μέ κάθε τρόπο νά παρουσιάση καΐΐ Η πό την άτυχη καί μαοτυρική μοί Πατρί-δα, τόν εύλογημένο Πόντο, πού ό άδυσώπητος χρόνος άποτο1. μά μέ τή λήβη τού νά τό έξωραν'1 ση. Είναι άλήθΐΐα, δτ ιή Νέα Πον τιακή γενιά μένει άμετακίνητη λαϊ άσ^γκίνητη μπροστά στά ιίο ματα ημών των μεγαλύτερον. 0 ΙΙόντος καί ή Ίστορία τον είναι ε ν·α μιΊθιστύρημα γιά τυύς πολλονί· 'Αλ.λοίμονον! "Ενα τραγικό δειγμα δΐίχνε, τοΰ λόγου τό λές: Άπό τίς χιλιάδες, πώ, των Ποντίων έκπι (καθηγητών καί διδασκάλων) ε'-α χιστοι προέβαλναν τίς άναμνήβε'? των σέ βιβλία ή στά Ποντιακά & ριοδικά, .-τού τελενταϊα κυκλοφορή σαν σέ μεγάλη άφθονία. Κα«ι- τονς όέν έρχεται νά πλαισιώβ'Ί τή μεγάλη προσπαθεία, πού -Μ™ δάλλει τό «ΆρχεΓον Πόντον», τ0 ,'Επιστημονικύ αύτό Σωματεί0' πού βάλθηκε μέ τή πολι'ιμορίΓΙ ε:" στημονική τού δράσι νά διαο^ κάθ? ίστορικόι λαογραφικό *°ι γλιοσσολ.ογικό θησανρό, μίνο στό γιγαντιαΐο τοϋ Πόντον. 'Γι' αύτό καί είνα, δικαιολογΠί'ί νη ή στ'γκίνησί μου καί σκύβο) ^ ς ιλώ καθ; φορά κείμενο ή τ5'6λι"« πού άναφέρεται στήν πολυξονκ°ι' στη πατρίόα μόν, τόν ή6''ιι0'ϋ Πόντο. ν ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΣΙΑΤΙΔΗ- ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Η ,ΚΡΙΤΙΚΗ* ΤΟΥ κ. ΧΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤ0Π0ΥΛΟΥ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΥΛΗ