193932
Αριθμός τεύχους
2299
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 49
Ημερομηνία Έκδοσης
15/3/1975
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑ.Α^ΤΟΛ^ΚΗ
15 ΜΑΡΤΙΟΥ 1975ΕΤΟΣ 49ον _
- ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ — ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ: ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
_
ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥ8ΥΝΤΗΣ
(1926-1975)
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ - ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.708 - Γροφεϊο
Νίκης 25-
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
Η ΓΑΛΛΙΚΗ «ΦΙΛΙΑ»
Γιά νά έξηγούμαστε: έχω έν
ρεϊ άπό τό θρανίο τοϋ γυ
Ιίοσίοΐ' μέ τόν γαλλιχό πολιτισμό,
ατοϋσα τό ήμερολόγιό μου σέ
λιχή γλώσσα, εχαμα τμηματι-
1: σπονδές στό γαλλόφωνο τμή-
τής Ελβετίας. Άλλά άλλο ή
Ιτομική πλ:υρά «αί άλλο ή πολι-
:·|. Άπό τό 1922 Ιμαθα νό. ουσ
πό στούς πολιτιχούς άντοες
■ περιφήμων «προστατίιδων δυ
■». Ή Γαλλία υπήρξε ή
ποϋ χατόο την περίοδο τοΰ
1922 ί6οήθησε ένεργίίκ
Ιιί ιιέ κάθρ δι/νατάν τρόπο τόν Κε
|άλ εναντίον τής Έλλάδας. Καί
διερωτώμαι: Γιά ποίον
όγο ήλθε ό Σωβανιάργκ στήν Ά
ψα; Ή στάση τού άντίκρυ στό
"ίναι νερόβραστη.. Ά-
|η λόγια μάς εχονν ολοι χορτάσει:
|έκσ στόν παρά. Μόνο ϊάν βστελ
τόν στόλο καί την άε,ροπορία
■ής ή Γαλλία, νά πετάιξει τόν
Αττίλα> άπό την Κύπρο καί νά
Ιανοφρρει τούς 200 χιλιάδες προ
Ιςϊιγονς στίς έ.στίες καί τα. *τή-
Ιατά των, τ ότ« μ ό ν ό ή
Ι'αλλία 0ά ήμ;τθ3θύσί νά έξιλεώ-
Ιε, «ν μέ,οΐΐ τύ άδίκηιμάτης.(ΐ922)
Ιντίκρυβτόν άπορφανισμένο μιαρα
Ιιατι,κύ >.αό- Τα άλλα εΐνα, όμορ
^άλογακ θεω,τία, «φιλολογία».
Έκεϊνο πού, σ' ύλην αυτή την
Ιρριπέτεια τής Κύπρου, είναι θλι
Ιερό. =Τναι ή «λλβιψη δυνατάτη-
Ιιις νά έόσωπος τής ανατολικώς γειτονι
[ής χώρας. ΔηλΛ,δή δχι μόνο άθε
Ιη ή Τονρκία την υπογραφή την
|ά((Πμ ή άπάσ;αση ζητεί άπομά-
τών ξένον στοατει·μάτο>ν,
Ιη/.αδή πρώτα πρώτα των έπιδρο
(ΐΗ'ΐν, καί την έπιστροφή των προ
στίς έστίες των) άλλά καί
Ιιέ την πράξη της αυτή, πετάει κα
|τά .τοόσωπο ολων των χο>ρών την
ιή της πε·ριφρόνηση κάθε άο-
χής οικαιοσύνης καί ίπισημοποιΐί
|τήν κυνική της ύποκρΐσία.
Τ(ί>ρα μήνϊς, άπό τόν περασμε
Ινον Αυγουστο, πού άκούω άναφο-
ι μέ την «υποστηρίξη» τής χώ
|ρ«ς μας άπό την Γαλλία, διε,ρωτώ
Ιιιαι γιατί ή έλληνική κυ6έρνηση
ι δέν ζητεί καιθορά καί ξάστερα ά-
Ι.τό τό Παρίσι νά διώξει τούς τούρ
"ούς έπιδρομ/εΐς άπό την Κϋπρο.
Ένα άεροπλανοφόρο καί πεντέξη
πολεμικαι πλοΐά, άφοΰ π,οώτα οτό
όνομα τοΰ ΟΉΕ θά δριζαν ποοθε-
σμία στήν Τουρκία, θά άρχουσαν
γιά νά εκτελεοθεΐ ή άπόφαση: Εί
μαι &ρ&αιος δτι καν;ίς δέν θά έ-
τολμοΰσε να άρνηθεϊ στήν Γολλία
τό δικαίωμα νά οώβει, άφοΰ δλοι
οί άλλο( ύποκριτικά άβφανοϋν καί
«παίζουν τόν παπά», πρακτική λύ
ση, σύμφωνα μέ την παμψηφεΐ ά
πόφαση τοΰ ΟΗΕ, στήν κυπρ,α-
κή κρίση. Οί τοΰοκοι θά επαι^ναν
τα βρεμμένα των καί θά άδειαζαν
τό νησί, χωρίς κάν νά άφήσουν
νά χαθεϊ εύκαιρία για πλιάτβιχο,
άφοΰ —οί αίοχνιοι «ΰτοί ληστοπι:ι
οατές— βχουν ήδη φροντίδι νά
καταληστεύσουν τό τμήμα τής με-
γαλονήσου πού κατέλαβαν- ΓΓρόσ-
φατα άκόμα ξένος ανταποκριτάς
τυπου έπληροφοροϋσε τό «ϋρωπαϊ
κά <ρί'λλο· τού δτι τα σπίτια των έλ,ληνο,κνπρί'ον στή δόρεια περιο- χή τοϋ τονρκθ7ΐατημένου νησιού ό- μοιάζουν μέ «ξώφλοια», τόβ» εί¬ ναι άπογυμνωμένα «πό κάθε π*ρι εχόμενο -/.(ά πρώτα άπ' δλα άπό παραθ,υρόφυλλα /αί θυ,ρόφυλλα, Σπίτια, έκκλησις, άποθήκες: οί άρχιληστές αύτοι τοΰρκοι τα άδει ασαν ολα· Είνα, αίσχος γιά ολόκληρον τύν πολιτιομτνον κάσμο νά θεάται άσιγκίνητος τή σννέχιση τής ά- πάνθ^ωπης τονρκικής άδικίας. Καί άχάμα περισσότΐρο άκατανόη τη εινα( ή άιΐέλεια των μελών τοΰ Νάτο νά πιστεύουν «τι ή Τουρκία, σέ περίπτωση γενικόν πολέμου κα τα τής Εϋρώπης, θά ΐκρατοΰσε τάν λόγο της ώς σύμμαχον, εάν τουτο Λέν άντα.-ΐυκ{)ΐνόταν στύ «τε νό της συμφέρον. "Οχι μόνο δέν σ.ιμύαίνει αντό, άλλά <5λέπομε· σή (ΐερα 'ινα σωρό χώοες τής Δύσης Λ-3ς .τροσφέρονται νά προ^ηθεύ- σοι·ν οΓτόν άνατολικό μας γείτονα τα δπλα καί τα πολεμοφόδια ποΐ', χά;η στήν άντρίκ*ια στάβη τοΰ ά μερικανικοΰ Κογκρέοθου, άρνοΰν- ται νά τής παρα'δώσοΐ'ν οί Ένωμε νες Πολιτείϊς τής Άμΐρικής. Άνά μεσα δμω.ς στίς πρόθιιμες νά έξο- πλίσουν την Τουρκία χω<>3ς, βυγ
Λαταλεγεται καί ή Γαλλία. Ποϋ
λο'πόν είναι ή γαλλική φιλία π<ιός την ΈλΛάοα; Στήν πολιτική 'δεν ΰπάρχουν «φιλίες», ύπάοχουν μό νόν σ,μφϊοοντα. Την Ιμπιειρία αύ τή, έμίϊς οί νεοέλληνες την πληρώ σαμε μέ έκατόμδες καί ϋάκρνα- ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΙΕΙΝΗΣ Άρτηριοσκλήρωσις Ε., Γ. ^ΓλίΕΩΝΙΑΟΓ Διδάκτβρος τού Πανβπιστημίοΐ) των Ηαςκώον. Β' Ή άρτηριοσκλήρΜσις τ«ι έκ τής έπιδράοεοις δύο ίστοπα θιιλογοαναταμικων σννΐδρόμοιν, δή λ'ΐδή τής Ικφυλίσϊως καί τής άνα ΥΕννητικής ίσοοροπητικής ΰπε^?πλα οΊας. Ή έκφύλισις έκΐδηλοϋται διά τιιιν εξής ποικιλομόρορ«>ν καί πο-
'-ισυνβέτιυν ίπςεεογασιών, ήτοι:
') τής πρωτοπαθοΰς γλ^οιιόΐδο^ς έ-
καί έκφΐ'λίσεος, 2)τής
ο; (ούτή ή λιποειδής
ται διάορορθι δυστροφίαι των ί-
στών·
Μία τοπική όυστροφία μικρών
τμημάτ(ι>ν άρτηριών, προερχομέ-
νη έξ αίτίας τής έξασθίνήσεοις μι
κρών κλαδίσκων τοϋ τροφικοΰ νευ
ρικοϋ σ.·στήματοςι είναι ή γενεσι
ουργός αίτία τής άητηριοσκληρώ-
σεως. Ή ΐξασθενησις «λαδίσκΐ'ΐν
τοΰ τροφικοΰ ν:υρμκοϋ στΌτήμα-
τος, οί όποϊοι ΐννευροΰσι τό Λέρμα
δύναται νά επκίέρη ·άοθριτικά, έχ
ζεματα)
"'«.7«θεσις, μονήρες φαινόμβΛβν, ι 'ΕΙασθίνησις είς τούς κλαδί-
('"ι είλεται είς διαταραχάς της άν ,τ/ονς τοΰ λεπτοΰ—.ιαχέο>ς έντέ-
:'λλαγής τής χοληστερίνης), 3) { Ρου, τοΰ παγκ.οέστος <ρεΓ· (άθηρο^άτοκτι;, κυρίως τοΰ μέ
(Ιου χιτώνος), 4) τής ποοιτοπα-
Οοΰ; ύαλ.οειδοϋςέκφνλίσϊως, πρό
παντός των άρτηρίδίων τοΰ έγχε
'! 'ΐλον, των νε<ρχ>ών κλπ.
Ή άναγ«ννητική ίσοος>οπη>τική
ί'ΐερπλασίο έκδηλοϋται διά τής πά
^ύνσεω; καί πολλαπλασιασμοΰ ή
"ϋ?)'ισε(υς τοΰ συνδετικού καί έλα
"τικου ίστοΰ, κατά κανόνα δέ τοϋ
?σο) καί σπανιώτστα τοϋ μυϊκοΰ
ι"τοΰ τοΰ μέσοχ· χιτώνος.
Αί κυριώτεροι θεωρίαι τής άρ-
τΓΡιοσκληρώ»εως είναι περίπον αί
Τον
ής:
Α) Νευροτραφι·κή θϊ<ορία. Πρώ ν πρέ.τει νά ληφθή τ-π' όψιν ή εί κ όν α τή- θρέψεως τού όργανισμοϋ Ιδία. τού γοβγγλιακοΰ — κεν- θΰ νευοικοΰ συστήιματος. °Ο- Τ"ν 6 όογανιοιμός ί>έν άπορροφά έ
*°ι<κή τροφήν διά κανονικήν αύ- "·ϋ συντήρησιν, τούτο δη).ητηριά ^?τ'ιι διά των κακώς .τεπτοιιένιον "<"ίτι<ην, «(ϊτινρς παραμρνοΐΌΐν τίς τ"ν όογανκηιόν κοί είς τα κΰττκ- ί"1 άς τοξικαΐ ούσίαι. Τα κνττα- ϋα νεκροΰτσ» ·χα* οί-τω ροκολίτιδαί, σακχαρώοη βιαβήτην (Παβύ). Ή έξοσθένησις των έν- νευοούντων τού; νεφροΰς τροφι- κών κλαδίσκων φέρει την έλάττω σιν τής διι>θητικής ίκανότητος
μεμδράνης τού Μποονδμαν καί έν
σι»νίχ.ϊία σκληρνντικήν νεφ^Οτιδα
ίόνίατος νόσος τοϋ Μπράϊτ).
Ανάλογον άορορμην καί μηχα-
νισμόν εχοΌΐν ήπατίτιδές τίνες.
Παρομοία έλ.άττιοσις τής ζωτικό-
τητος τής θρέψϊΐος των γενντττι-
κό>ν σιδένων, έπιφέρει την τόβΌν
άχληοάν νόσον τής δυβγονή—ως.
Ή ελαττωματικότης τής γεννη
τικής όρμονιχή; έκκρίσεως διν«·
ται νά φέρη την ανάπτυξιν τί)ς <ίρ τηριοοτιλ.τίθώσεως. Είναι δέ έκδή λιοσις δι·βγονήσε<ο; καί τα πρόω- ρον γήοος. Βεβαίως διά τα άνω τέρω ύπάρχει συνπίιθοις άδυναμία τις κληρονομική τοΰ τροφονενρι- κοϋ σι·στήματος ποαδιαθέτο<ΐσα, άλλά καί άνευ ταύτης μία ΰπεοκό πιοσις, παρατεταμενη δύν(ιται νά ,η τοιαύτην προδιάθεσιν. Αλλοτ* μί" τοξίνιοβις δυνατόν χρονίαν άρτηρίτώα. <Συνεχίζεται) 59ον Ό δεύχερος τάφτκ; τού έ£ω- νάρθηκα φαίνεται λίγο νεώτερος άπό τόν προηγούμενο. Τα Οπολείμ μοτα είκόνων κα'ι έπιγραφών πού σώΖονται δείχνουν νά έχει χρη-1 ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΖ ΠΟΑΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑλΟΦΟΥ Δ1 .ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ» οιμοποιηθεϊ γιά μέλη ή συγγενεϊς -ής αύτοκρατορικής οίκογένειαο. Άγνωστο ποιούς. Ό τρίτος τάφος τοϋ έζωνάρθη κσ, σχό βόρειο δκρο τού, φαίνε- ται νά χρονολογεϊται λίγα χρόνια πρίν άπό τό 1453, κα'ι εί¬ ναι ό νεώτερος άπό τούς όκτώ. Ή τοιχογράφησή χοβ φαίνεται νά ήταν ή μόνη μέ εκδηλή δυτική π πίδραση οτήν Πόλη. Ό,τι αώΖε- ι:ί άπ' αυτήν δείχνει πώς ήτα/ τόφος γυναίκας. Αυτής πού πα- ριστάνετοι μπροστά οχή βρεφο- κρατοϋσα Παναγία. Στόν τάφο τοΰ Ιοωνάρθηχα οώΖεται ένα ψηφιδωτό τής Πανα¬ γίας μέ τούτες τίς έπιγραφές : «ΜΡ ΘΥ Ή Ζωοδόχος Πηγή» καί «Ζωής ού πηγή ώς Θεοϋ μήτηρ λόγου. Δτμήτριος δ" έγωγε οός δοΰλος πόθω». Άριοτερά οώΖε- ται μέρος άπό τό κάλυμμα τής κεφαλής τοΰ νεκροϋ, τοϋ Δημη- τρίου, κα'ι ύπόλειμμα έπιγραφής — ■Δημήτριος Δούκας» —πού δείχ- νει, πώς ήταν κι' αύτάς μέλος τής οικογενείας των Παλαιολό- γων, ϊσως ό Δεσπότης Δημήτριος, ό νεώτερος γιός τού Άνδρονίκου Β', πού πέθανε λίγο ϋστερ' άπό τό 1340. Κάποιο ύπόλειμμα γυ- ναικείου καλύμματος, δεΕιά, δείχ νει πιθανόν νά εϊχε θαφτβϊ έδώ καί ή γυναίκα τού. Στό βόρειο τοίχωμα τοϋ παρεκ κλησίου βρίσκονται δύο τάφοι. Άπ' αύτούς ό πρός τα δυτικά εί¬ ναι ϊσως ό τάφος τού θεοδώρου Μετοχίτου, πού πέθανε τό 1332. "Αλλους δύο τάφους έχει τό νότιο τοίχωμα τού παρεκκλησίου. Ό πρός τ' άνατολικά διατηρ.-ϊ σχεδόν άνέπαφη την τοιχογράφη- σή τού, πού είναι όμως μεταγενώ- οτερη άπ' όλεο τίς όλλες τοιχο- γραφίες τού· ναοϋ καϊ άρκετά .<α- τώτερης τέχνης. "Ιχνη επι γρά¬ φων δέν έχουν άπομείνει. Ό τελευταϊος τόφος τοϋ παρ- εκκλησίου, πρός τή δυτική πλευ- ρά τοϋ νοτίου τοιχώματος, είναι ό μεγαλοπρεπέστερος καί περιο- σότερο ένδιαφέρων άπό τούς ό¬ κτώ. Στό κέντρο, δεΕιά καί άρι¬ οτερά άπό μιά σχεδόν έΕαφανι- σμένη Παναγία, είκονίΖονται ό μέγας Κοντόσταυλος Μιχαήλ Τορ νίκης καί ή γυναίκα τού. Στά πλά για οί είκόνες έπαναλαμβάνονται μέ τό μοναχικό οχήμα, ουνοδευ- μένες άπό τίς όντίστοιχες έπιγρα φές : «Ό ούτος μοναχός Μακά- ριος» καί «Ή αυτή μοναχή Εύγ:- νία». Ό Μιχαήλ Τορνίκης εχζ οτενό φιλικό δεσμό μέ τόν Θεό- δωρον Μετοχίτην. "Υστερ' άπά την πτώση τοϋ Άνδρονίκου Β' ήρ 9ε καί μόνασε μαΖί τού κοί Τξλεί- ωσε τή Ζωή τού στή Μονή τής Χώρας. Ό τάφος τού περιβάλλε- ται άπό μιά θαυμασία γλυπτή δ'α κόσμηση, καί στό επάνω μέρος έχει, αρίστα διατηρημένο, τό πη- ρίφημο ϊπιτάφιο, πού προκαλεϊ τα σχόλια όσων τό άνσφέρουν γιά την άφόρητη, όπως χαρακτηριΖε- ται, περιαυτολογία τού νεκροϋ : Όσους άν άθροίΖοι τις ένθάδε κρότους νεκρούς ό ταφείς έξελέγΕει Τορ¬ νίκης, ό Τριοαριοτεύς ή Κονοσταΰλος μέγας, ώσπερ μίμους, βέλτκιτε, πιθήκους λέων. Ός, βασιλικών άπατεχθείς αίμά- των. παρέοχεν αυτοίς προοφυή καί τόν τρόπον. ποίον γάρ ουκ ήν άρετής είδος φέρων ώς ό πρέπων έκαστος έΖήτει χρό- νος; 6ουληφόρος δ' οΰν, καί πρό τής ήλικίας καί δημαγωγός, κοί κριτής ήν όγχίνους. Κοί πρός μέν έχθρούς τακτικήν έπνει φλόγα. . κεραυνός ών δφυκτος αυτοίς ά- θρόοις. τή δέ στρατιά πατρικώς έπεοτά- τει. φρουρών τα κοινά, μή κλαπή τό συμφέρον. Κήδους δέ τυχών εύγενοϋς καί κοομίου καί βασιλικόν προσλαβών αύθις γένος καί λαμπρόν ϋπόδειγμα παρείς τόν βίον. κείται μοναστής εύτελής έν ό- στέοις. "Ηλιε καί γή καί τελευταίοι κρό- τοι. Πενθεϊ δέ μικροΰ πάν τό Ρωμαί- ων γένος, όσον περ αυτόν άγνοοΰν ού τυγ¬ χάνει. Άλλ' ώ μόνε Ζών κα'ι μεθνστών τάς φύσεις, εϊ που τι κα'ι πέπραχεν αυτώ υή πρέπον λύσιν παρααχών την 'Εδέμ κλή¬ ρον δίδου.» Οί νωπογραφίες τής Μονής τής Χώρας, πού είναι ουγκεντρω μένες στό παρεκκλήσιον, είναι ά- ριστουργήματα τέχνης τόσο μέγα λα όοο κα'ι τα ψηφιδωτά της. Τό παρεκκλήσι ήταν νεκρικό κα'ι ή τοιχογράφησή τού έχει γίνει μέ θέματα μεταθονότια, σχετικά μέ τή μέλλουσα Ζωή. Πρόκειται γιά ένθ ούνολο καταπληκτικής όμοο- φιάς κα'ι γοητείας Όλα είναι έκ- φραατικότατα καί Ζωντανά, καί ό μως άπόλυτσ βυΣαντινά. Στόν τρουλο ή βρεφοκρατοϋοα Πανα- γία πλαιοιωμένη άπό δώδεκα άγ- γέΛόυς και όπό ι ούς ύμνογρά- φους Ιωάννην Δαμασκηνόν, Κοσ ραν, Ιωσήφ, Θεοφάνην στά τέσ- οερα ένώτια. Ή |πιφάνεια άπό τόν τροΰλο ώς τό Άγιον Βήμα κπλύπτεται άπό τή μεγαλειώδη Δευτέρα Παρουαία μέ τα Χριοτό ένθρονισμένο σ' ένα ούράνιο τό- Εο, πλαισιωμένον άπό την Πανα- γία, τόν Πρόδρομο, τούς Άπο- στόλους, τούς Άγγέλους. Στήν κόγχη τοΰ Ίεροϋ, άρκττούργημα 1 οτ' άριστουργήματα, δεσπόζει μέ οο ο' ένα έντονο γαλύΖιο βάθος, ή Είς Άδου κάΒοδος, ή Ανάστα οις κατά τό βυΖαντινό τύπο. Κα¬ τά την όμόφωνη κρίση των ίε- ι,ων είναι μιά άπό τίς μεγαλύτί- ρες συνβέσεις στόν κόομο, άπό τ'ς έλάχιστες, πού συναρπάΖουν μέ την πρώτη ένατένιοη. «Ή Ζω- τική πνοή (τού Χριστοΰ)», γρό- φει ό "Αγγελος Προκοπίου, «έκ- μηδενίΖει τίς αντισταθείς τής ϋ- λης καί μεταδίδει τό πρώτο ρί- γος τής άναστάσιμης όφυπνίσείυς οτά δυοκίνητα σώματο. Ό θάνα τος συντρίβεται μέ τίς πύλες τού κοί τίς άδρόνειές τού. Ή παρόρ- μι>σις γιά νέα Ζωή σαλεύε
οί ίς σκιές καί τίς κάνει νά τρέ
μουν, όπως τό έγερτήριο σάλπι-
σι/α τίς ύπναλέες αίσθήισεις·.. Ή
Ανάστασις τής Μονής τής Χώ¬
ρας είναι τό ύψηλότερο ϊσως δπ-
μ,ούργημα τής βυΖαντινής τέχνης
καί ένα άπό τα ύψηλότερα τής πά
γκόσμιας τέχνης. Κα'ι τό έ·ργο ου
ιό γεννήθηκε την έποχή τή λε/ό
νενη τής «πορακμής» όταν ή κρα
τική ύπόσταση τοϋ ΒυΖαντίου ά-
φονιΖόταν, την ϊδια έποχή, πού
ι-οί ή καλλ|έργεια των γραμμά-
έπαιρνε μιά καινούργια λάμ-
ι·.·η καταυγαστική.
Ένας Άμερικανός δημοοιο-
γοάφος είπε, πώς ό άριστοτέχ-
νης δημιουργός των καλλιτεχνη-
μάτων τής Μονής τής Χώρας θά
μΓΐοροϋσε νά καταταχθεϊ άνάμεαα
οτούς μεγαλύτερους καλλιτέχνες
ολων χών αίώνων, άλλά ότι έμειε
χαμένος γιά την Ιστορία κα'ι αγ
νο:στος. Θά μπορούσε κανε'ις ν'
απαντήσει, πώς ό μεγάλος δημη-
ουργός δέν είναι αγνωστος. Εί-
νω, καί στήν-περίπτωοη αυτή, τό
άθάνατο έλληνικό πνεϋμα, πού γε
μίΖει άληθινά μέ τή λάμψη τού
.V
λους τούς αίώνες.
• ■·.. ΤΕΛΟΣ " .'
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΘΣΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΗΟΙ Δ1ΑΚΡΙΘΒΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΟ-
ΤΟΥΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΠΡΟ τ«« ΜΕΓΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ.
ΕΠΙΣΤΉΜΟΝ1ΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΉ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΝ
Υπο τσθ Μικρασιατου ίατροθ ΧΡΥΣΟΣΤ·Μ0Υ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ
ΛΕΟΝΤΑΡΓΤΗΣ Γκ,χ,.γιος
τού Νικόλαον, έκ Κιρκαγάτς Μι¬
κράς Άσίας. Ά,τόςροιτος τής Εϋ-
αγγελικής Σχαλ.ής Σμύρνης καί
κατόπιν ήλθεν είς Αθήνας δι' α¬
νωτέρας οπο.ΰάς, ασχοληθείς πα¬
ραλλήλως καί μέ έξαγωγάς είς
Τουρκίαν Βιομτχανΐκών καί Ά-
γροτΐλών μηχανΓμάτιον.
Τό 1891 επανελθών €Ϊς Σμύο
ν ην άνέλαβεν ώς συνεταίρος την
Αιρι'"'ΐνσιν των έμποροδιομηιχανι-
κί>ν έπιχΕΐρήσειόν τον έκ μητς>ός
σιγγενονς τού ΙΙερικλή Πολ.αιοί.ό
γοι·. Τό 1902 άποχωρήσας έ| αυ¬
τών, ίδρυσεν €ίς Άξάριον Μι-κρας
Ασίας Ιδιόκτητον έ,μποροβιομητχα-
νικήν ίπιχίίρησιν πξριλαμ6άνου-
οαν 'Εκκοχιστήρια 6άμ6ακος, Ά-
Άπό την ίοτορίαν τοϋ 1821
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑθλΝΑΪΪΟΥ ΚΥΛΩΝΙΕΥΣ
«.·. είς τάς μ-άχας. · ττχμαλωτ, σι8η·. ΕΠΛΗΓΩΘΗ.··»
Δΐχ την εκδίωξιν, φυγάδξυσιν,
φόνον, τής πολ.νχρονίον θεομισή-
τον σκλαθιάς, καί ^ιά την θεμελί
ώσιν τής κα'τοικίας, τού μεγαρον
τής θεοΛότον Έλειθερίας, τίς τύν
ιιικρόν χώρον τής «ημερινής Έλ.
λάδο:, δέν πργάσθη μόνον ό Μο-
ριάς, ή Στερεά Ελλάς, αί νήσοι,
άλλά οι'μπας ό νπόδουλος 'Ελληνι
σμύς.
Ή διάτορος φοινή τοΰ Π. Πά
τοών ΓΓρμανοΰ, «κ των ίιψωμά-
των τής Άγίας Λαύρας—·Καλα·
βρΰτων, τό πατοιφτικόν αυτού κή
ουγμσ, εγένετο δι' όλην την σκλ.α
6ί·>μ?νΓ,ν Ήατρίδα.
Διέδραμε, διά των ύψικορύφων
όρέων, των πεδιάδων, των θαλασ
οών καί πελάγοιν, καί Ιφθοβ3ν ά¬
νά τα πέρατα τής Βυζαντινής Αύ
τοκΓαιΤοοίας τού Γερμανοΰ τό επι
στρατεντικάν διάγγελμα. "Ολα τα
τυο«νοίμΐνα μίρη ρσπενσαν ν' ά-
ποστείλλιοσι τούς άνδοείονς των,
διά τόν ιερόν όντος άγωνα τοΰ
1821. Καί ή Μικρά Άσία ήτο πα-
ροΰσα_ μετά τής Ηπείρου, θρά-
κης, Κύπρου, Πολαιοτίνης, Πόν¬
τον καί των άλλ-ων μερίόν. Πα-
ροϊσα ήτο καί ή Κ)πόλις, ή Ά-
δριανούπολις, ή "Βφ;σος, ή Κερύ
νεια Κύπρου, ώς άποικία των Ά
χά.ών, ή "Ειρεσος, ,Αλ^εξάνδρεια
καί πλείσται άλλαι μεγαλοπόλεις.
Παοοΰσα ήτο καί ή ίστορική, ή
πυρποληθείσο υπό των Τούρκων,
ή κατακαημένη πόλις των Κυδωνι
Λν. "Ετρεξαν Λμέσως οί ·φιλ.ελεΰ-
Οεροι κάτοικοι,
των πρώτο>ν, ν
πρώτοι μ;ταξύ
προσέλθο>σι καί
ί·πτ;ρετήσ(')σι την πατρίδα 'Ελλά-
δα των· Τόν ζήλον το>ν_ την φιλο
πατρίαν, τάς θΐ'σίας αύτΛν, τάς
■τιστοποιοΰν οί μ-εγάλοι πολέιίαρ-
χο, τοΰ Άγώνο;. "Ιδού μία σελίς
λ.αμπρά τοϋ Κι'5ωνιέως Νικ^λάο^
Άθανασίου. Την γράφονν Λύο δυ
άδε; γνωστών όπλαρχηγών, εκ
διαφόρρΛΓ μεοών. Πρόσχΐομεν τή
άναννο'κκι, μιάς σελίιδος τοΰ Μι-
κρασιάτου πατρΐώτου. Ιδού αυτή:
«ΙΙιστοποιοΰμεν οί ΰποφαινόμε-
νοι ότι ό Νικόλαος Άθανασίου '
νυν κάτοικος είς Αθήνας, άπό τό
έ'το; 1822 μέχρι τής παοά τής Άν
τιβασιλϊίας διαλύσειυς των άτά-
ύπηρέΐτησε
την Πατρίδα στρατιωτικώς ώς
μποι,λοκζής (άξιοματικός) χοημα
τίσ(ΐς υπό την όδηγίαν τού στρα-
τηγοΰ Νικ.ολτ'ΐου Κριε-ζιιότη τέσσσ
οιι όλ.όκληρα έ'τη, επειτα νπό την
όί)ηγί<ιν τού Χατζή Χρήστο;» μέ τόν ΆναστάΛ. Βοτ'λγαριν, ?πειτα υπό την όδηγίαν τοΰ στρατηγοΰ Ίιυάν. Νοταρά, ϊπειτα {«πό την ό¬ δηγίαν τοΰ στρατηγοΐ· Πάσου, καί εππτα ΰ.τό την όδηγίαν τού χιλιά'.>
(Συνέχεια είς την βην σελΐδα)
Σάν Μνπμόσυνο
ΣΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΤΩΝ Α ΜΙΣΑΗΛΙΔΗ
-ι *·«'·ι
Τίς μέρες αύτές, κλείνουν 3
χρόνια πού άφησε τόν μάταιο ου
ιγ κόσμο ένας άπά τούς λίγους
Φαναριώτες πού έχουν άπομείνει.
Ό Χαρίτων Μισσηλίδης.
Ήταν παπποΰς μου "Ηταν ο
άνθρωπος πού μέ μεγαλωσε, μιά
κι' ό πατέρας μου ύπηρετοϋοε
την τιμωρία τού, έπειδή άγαποΰ-
οο την δημοκρατία πολύ. "Ηταν
ο άγαπημένος μου δασκάλοι;,
πού μέ μάθαινε την άγάπη γιά
Μέ τίς διόπτρες τοΰ «Κόσμου»
«Η ΑΘΗΝΑ»
κτων στρατευματων,
?» (/ - ..; ·■'■·, ·■-
Θέμα τής ημέρας οί δημοτικές
εκλογές. Πολύ γίνεται συΖήτηση
γιά την έκλογή των 'Δημάρχων,
χωρίς όμως ενδιαφέρον. Σχόλια
καί κρίσεις μόνον γιά τό προσόν-
τα καί τίς ίκανότητες των ύπο-
ψηφίων.
Κάποια δηλοδή, θάλεγα οχετι-
κ.'ι άδιαφορίο άπό τούς δημότες,
ή όποία όφείλεται περισοότερο
ο;" αϊτια πού προδίδουν πολιτική
κόπα»η. Γ Γ αύτά όμως μποροϋν
νά μιλήσουν, άκόμα κοί νά προ-
Γδιορίοουν δλλοι πού είναι πιό εί-
δικοί άπό μας.
Εμείς θά περιοριστοϋμε απλώς
ο ό νά τονίσουμε ότι ή άνάδειΕη
δημοτικών καί κοινοτικαί άρχόν-
των έχει μεγάλη σημαοία όχι μό¬
νο οάν θεσμός τής τοπ'κής ούτο-
δ.οικήσεως, άλλά καί οάν άνάγκη
γκ1: την κάθε πόλη καί γιά τόν κά
θε δημότη χωριστά.
Ιδιαιτέρα όμως γιά τα μεγάλα
άστικά κέντρα πού πρέπει νά άπο
τελούν τις βιτρίνες τή.; Χώρας
μας, πιστεύουμε ότι ό Δήμαρχος
πρέπει νά συγκεντρώση πλοϋτο ά¬
πό προοόντα, μέσα στά όποϊα ε-
Εέχουσα πρέπει νά έχουν θέση ή
καλαισθηοία, τό γοϋοτο καί γενι-
ΓΕΩΡ. ΝΙΚ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ
έκ Κιρκαγάτς Μικράς Άβίας
Μ,εγιιλεμπορος, Βιομήχανος καί
Κτηιιατίας καί συνά>ιια 'Εθνικός
κώτερα ή άπεριόριστη άγάπη γιά
την κάθε μιά πόλη.
Φαντά2εσθε λοιπόν, έφ' όσον
γιί. την κάθε πόλη πρέπει νά δια
θέτη ό ύποψήφιος όλα αύτά τα
προοόντα, τί θά πρέπει νά συγ-
ι-εντρώνη γιά νά γίνη κ οποίος Δή
μαρχος τής Πρωτεύουσος.
Κοί έδώ φίλοι μου νά μοϋ έπι-
τρέψετε νά έπιμείνω, γιοτί χρειά
Ζεται μεγάλη προσοχή. Ή Άθή-
νο είναι ή πόλη τής Παλλάδος,
είναι ή πρωτεύουοα τής 'Ελλά¬
δος. Άν λοιπόν θέλουμε νά την
βλέπουμε όπως πρέπει, όπως τής
αζίΖει, υποχρεωθή μας είναι νά
τής δώσουμε Δήμαρχο άντάΕιο
γΓ αυτήν, Δήμορχο πού θά την
(οροντίΖει καί θά την σίσθάνεται,
Δήμαρχο πού θά την βλέπη σάν
κάτι δικό τού όπως βλέπει τό σπί
τι τού.
Τότε είμαι βέβοιος πώς πραγ-
ματικά θά την καμαρώνουμε ε¬
μείς κοί θά την Ζηλεύον καί θά
την θαυμάΖουν οί Εένοι μας.
Στόν νού μας λοιπόν μεθαύριο
φίλοι 'Αβηναϊοι, πρώτα ή Άθήνα
καί τίποτε άλλο.
Ι'β Α'ί
Βασίλης Φωκάς
*.'■■'■!
τυ γράμματα, την Παιδεία, την εί
ρήνη, την δημοκρατία, την πρό-
οδο καί την άνεΕικακία. Μέ κα-
θοδηγοϋσε καί ήταν τό κάλλιστο
παράδειγμα γιά όσσ μέ δίδασκε.
* Ηταν ό παπποΰς μου καί ό παπ-
πούς των όδελφών μου, συνάμα
δέ καί προπάππους των παιδιών
τής αδελφής μου.
Μά πέρα άπό αύτά, ήταν £να
πολιτικόν όν.
Ή άγόπη τού γιά τα κοινά, £ε-
κινοΰσε άπό την οίκογένειά τού.
ιδιαιτέρα τόν παπποϋ τού καί τόν
πατέρα τού, ίδρυτές καί έκδότεο
τής «ΑΝΑΤΟΛΗΣ» τοϋ φάρου αύ
τοϋ τοϋ 'Ελληνισμοϋ.
Δέν χρειάίεται, . εΤμαι βέβαιος
γ!' αύτό, νά μιλήσω γιά την εφη¬
μερίδα αυτή, σέ Φαναριώτες. "Ο-
λοι πρέπει νά την Εέρουν.
Άπό τέτοια οίκογένειά καταγό-
μενος, φυοικό ήταν νά άοχοληθή
ή τα κοινά, είτε ώς δημοσιογρό-
φος, είτε ώς ουγγραφέας είτε ώς
ί,οονογράφος, είτε, τέλος, άσχο-
ούμενος δμεσα μέ τα κοινά.
«Τό Φανάρι», «Οί Τούρκαι εϊ-
αι Τρώες». «Τό θέατρο στήν Πά¬
η», «Ό Βλάσης Γαβριηλίδης»
είναι μερικά άπό τα λίγα έργα
πού πρόλαβε νά τυπώση. Χαρα-
τηριστικά τής καταγωγής τού
καί τής άγάπης τού γιά την άλύ-
τρωτη «Βασιλίδα των πόλεων»
Οί άναγνώστες τοΰ «Προσφυγι-
κου Κόσμου» θά τόν θυμοϋνται
άπό τα χρονογραφήματά τού, πού
τα υπέγραψε είτε ώς Χαρίτων Μι-
οαηλίδης είτε ώς Χ.Μ. είτε τέλος
ώς ΧΑΡΜΗΣ.
Χαρακτηριστικά, έπίσης, εϊταν
τό οτιγμιότυπά τού, «Στόν δρό-
μο μου». "Ολα αύτά, φυλαγμένα
Θό άποτελέοουν, ϊσως, κάποτε τό
άΓάνθισμα των χρονο γράφη μάτων
τού, πού πρέπει, όφείλω, νά τοϋ
τό προσφέρω οάν έλάχιοτο δεϊγ-
μα τής εύγνωμοούνης μου σ' ΑΥ¬
ΤΟΝ. Ή άγόπη γιά την ποτρίδα
λ€υΐ)(Ίμυλ»ν, 'ΚλαιοτοιΟεία κιιί
Σ ποηρλαιοι,-ργεϊσν', παραλλήλως
!)έ ."Τ'.>ός ταύτα ιάπέκτησεν άμπ?λιό
νας /.αί ίχοτιμ'ΐτοδότη Καπνοφυ-
τιίας. Μετά την αναφοράν τοϋ
1922 έγχιιΤΓοτάβη εΐξ Αθήνας
ν.αί ΪΛΡθίΛη άρχικιος ■".!; ΐμπο^ι-
κά; *β^ εν^νν.άς Ιπιχειρήαεις καί
άκολοι'θως πνοσελήφθη είς την υ¬
πηρεσίαν &ιηχειρί(Τε^>ς κτηιΐιάτων
έξ Άνταλλαγης τής 'Εθνικής Τοα
πεζης τής Ελλάδος.
Άπό των νεανικών τού χρόνοιν
ν "Εθνικήν καί Κοινοτι-
•/.ήν ίΐραστηριότητα διά την οποί¬
αν έδιώκετο διαρκώς υπό των Ό
Θοιμανικών Άρχών. Κατά τόν 'Εμ
πθ}ΐκόν άποκλ.εισμόν (ιμαουκοτάζ)
τοϋ 1!»0'.ι άποκλπσθιείς επί 40 ήόμε
ρας είς την οικίαν τού καί στε<>η
θείςτήν μέσων διοτροφής τής οί
κογενείας τον, ύπεχρ:ώιθη νά ά-
παρνηθή την Ελληνικήν ύπηκούτη
τα καί νά αποδεχθή την '
νικήν.
'Τπονργείθ) Γεωργίας Άνοιτάτης
'Επιτροπής Άποκ.αταστάσεως προ
, ιιέλος των επιτροπών εκ¬
τιμήσεως των έγκαταλειφθησών
μι/ίασιατικίητ περιουσιών, μέλος
των επιτροπών ίδρύαεως των ά-
γοοτικών σννοικισμών προσφύγι,ιν
τιϋν Νο.ιών Χαλκιδικής καί Λρά-
μας καί των 'ΑΌΤικών Νέος ,Ι"·νί
πγ, Νεο: Φιλαδελ^είας καί Νίας
Σμύςνης.
Έκ τηΰ γάμον τού μ?τά τής Ά
βπασία; (+193ό) τό γίνη; Μιγίΐ-
ιΥ'. Χατζηχρήστο»·, άπίκτησεν έν
ΣμΰρΜ) τόν υϊόν αύοτϋ ΑΠΟΛΛΩ
Ν Α διακεκριμή'ον Οίκονομολόγον
καί Λογοτέχνην. νιιμ,φΓνθεντα,
την Ίοαιήνην τα γένος Σταύρον
Μ.ταλλή τής γνοστής οΐχογϊνΓΪας
τοΰ Πειραιώς καί την ΑΡΤΕΜΙΝ
οί^νγον εις πρώτον γάΐιον τοΰ
Καπνεμπόρον Μιχαήλ Στ·εργίου
Μιχαηλιδου καί «ίς δεύτερον, τοϋ
Νικόλαον Χ. Χριστοφόςον Διευ-
θι ντοΰ τής Άγίοτιχής Τραπέζης
τής Ελλάδος χαί έν Άίαρίο) τής
Μικράς Άσίας τής ΡΕΑΝ, την
λίαν εύ^ήαηις γνωστήν Ζο-.γρά-
ςρν, σύζυγον διαΐε.χθ'ϊσαν θεοίδώ
ρου Ζηρά.
Άπ:6ί:,>σεν είς Άβήνας την
3ην Δεκέμβριον 1949.
ΠΟΤΛΙΑΝΟΣ Δηιήτριος, έξ
Οΰσάκ τής Μικρά; Άσίας. Έισπού
διισεν Ζ(ι>γραοριχήν εις τό ΙΙανΐπι
στήαιον ΚΟΛΟΤΜΙΙΙΑ των Ή-
νοιιμένον ΠολιτειΛν τής Άμερι-
κής χαί είς την Ακαδημίαν ΖΤ-
ΛΙΑΝ των ΙΙορισίο>ν .'Τπήρξ-ν
διαπρεπής Ζωγς>άς:ος· Είχεν πρα
γαατοποιήσε( πολΛάς ατομικάς έκ
θ?σης καί μετέσχΐν ΐίς πολλάς ο¬
μαδικάς έκθέσεις Ζιυγραφικής είς
Αθήνας, Παρισίους καί Νέαν 'Τ
όρκην. Δέον νά τονι«&ή ή σημαν-
τική αύτοΰ καλλ.ιτεχνι,κή προσφο-
ρά τιμηθεϊσοι διά πολλιον πηώτιον
)ν κα'ι Διεθνιον
/οί τιμί,τιχών
Άπε6ίιι>σεν ΐίς Αθήνας την
7ι>ν Σεπτε-μβοίου 1972.
ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ Απόλλων
τού Γεώργιον, Ικ Σμύρνης. Φοιτή
σας είς τό Έλληνογαλ-λικόν Λϋκει
όν ΧΡΗΣΤΟΤ ΑΡΩΝΗ Σμύρ¬
νης, άπεφοίτησΓν έκ τής Εύαγγε-
λικής Σχολ.ής Σμύρνης τό 1918·
Τό 1919 ενεγράφη είς την Νομι-
κήν Σχολήν τοΰ Πανεπιστημίου
Άθηνώνι ΐύθύς δμως, μετά την ά
πρλ.ρνθέρωσιν τής Ιοηικής πριο-
Κατά τοΰς διι,,γαονς τοϋ 1914
είχεν ποογοααή υπό τοϋ Νεοτουρ
κικοϋ Καμιτάτον καί έσϋ')·θη ώς έκ
θιιι'νιατος, έπειόή οί όιαταχθέντες
νά τόν δολοοονήσοιιν> προρςιχόμε-
νοι προφανώς έ'ί άλλυ,ς πε'.Μ»χήςι
δεν τύν έγνιόοιζην ποοσ(οπικώς
>.αί έΓΐΟΛ'"·_>σαν άτ' ούτον, τόν ΐπ'
άδελ.ιτή γαμδρόν τον ΧΡΗΣΤΟΝ
ΙΩΑΝΝΙΔΗΝ.
Γενικός Γραμματεύς
τοΰ ϊίς Σμύρνην 'Εθνικοθρηοκευ
τικοΰ Σύλλογον «ΕΤΣΕΒΕΙΑ»,
Σιιιδουλος τής ΚιεΛτρικ·ής 'Επι-
τοοπής των Σμυρναίων 'Ελλήνων
Τπηκόων, ΆντεπιβτέίΛον μέλ»;
τής «Μακεδονικής Φιλικής Εισ1
ρείαΐ>;ΐ Δήμαοχος Άξαρίου τ-οί
'Εντεταλμένος Σι'μβοιλος τής Έ
ιτροπής Μικρασιατϋι,ήΐ Άμΰνι^»
διά την περιοχήν τ'ΐπό Μαγνηβίι,/'
Πέργαμον.
την Μικρασιατικήν κατα¬
στροφήν δΐΓτέλεσεν, 'Λντιπράι-
δρος τοϋ Μικρααιατικοΰ ΙΙολιτι-
κοΰ Κέντςο^·, μέλος τής παρά τώ
ΑΙΙΟΛ. Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ
έκ Κιρκαγατς Μικράς Άσίας
Οικονομικάς Διευθνντής Άνωνύ-
Έταιρ'ιών καί διαπρίπής
Λογοτέχνης.
ς ήτοι την Βην Μαΐου 19Ί9
κατετάγη ώς όπλίτης τοΰ 'Ελληνι
κου Στρατόν τόν δέ Φεβρουάριον
τοΰ 1921 ώνομάσθη Άνθνπολ.οχα-
γός. 'Τπηρέτησεν ώ; Άνθ'πολο-
χαγό; διαχ· ιοίσειυς άρμοδιοτήτων
'Τγειονομικής ίιπΓ,ρρσίας καί επι
,ΐίλ.ητηας τίς Μικράν Ασίαν, είς
.τλ.οντά Νοσοκομεΐιι καί ϊίς την ζώ
νην τοϋ Έσιοτερικοΰ, άπολυβίίς
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα
τού, καί γενικώτερα γιά τόν, ύ- εολούθησε έκεϊ πού δέν οπάρχει
πόδουλο στόν βάρβαρο τούρκικο πόνος, κακία, μϊσος.
οωβινισμό χώρο τής Μεγάλης Ι Οί λίγοι φίλοι τού πού Εχουν
Ελλάδος, τόν έσπρωΕε στήν ϊδρυ άηομείνει στήν 2ωή, άς θυμη-
ση τής «'Επιτροπής ΒυΖαντινοϋ
Άγώνα», πού άν εϊχε κάποια κρα
τική ύποστήριΕι, άοφαλώς θά πε-
τύχαινε πολϋ περιοσότερα άπ' ο-
σα, απ' όσα μέχρι τοϋ θανάτου
τού παπποϋ μου, είχε πετύχει.
Γερός κα'ι άκούραστος ότγων!-
οτής, πολέμηοε μέχρι την τελευ¬
ταία τού στιγμή.
Ή κούρασι όμοχ; καί ή μεγάλη
άπώλεια τής ουΖύγου τού 'Ελέ-
θοϋν, μαΖΊ μέ μάς, τπ,ν οίκογέ-
ειά τού, την κόρη τού Άντιγο-
νη, φιλόλογο καί ΜΗΤΕΡΑ, τόν
νομηρό τού ΓΑΒΡΙΗΛ ΠΑΠΑΔΟ-
ΠΟΥΛΟ Άντισυνταγμαιάρχη ε α ,
σέ μάς τα πέντε έγγόνια τού, τα
δύο διοέγγονά τού καί τούς γαμ-
προύς καί νίκρες των Ιγγονών
τού, γιά μιά άκόμα φομά τόν ΧΑ-
ΡΙΤΩΝΑ ΜΙΣΑΗΛΙΔΗ τόν δημο-
οιογράφο, τόν συγγροφέσ, τόν
νης τό γένος θεοδωρίδη, ενός παηέρα, τόν ηοπποό, τόν φιλο,
ς,Μου κομματιοϋ τού άπόδημου τόν πολίτη, τόν ΑΝΘΡΟΠΟ
Ελληνισμόν από την Οδησσό θά Ζής ποντοτεινό στις κορ-
τή
15 ΜΑΡΤΙΟΥ 1975ΕΤΟΣ 49ον _
- ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ — ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ: ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
_
ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥ8ΥΝΤΗΣ
(1926-1975)
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ - ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.708 - Γροφεϊο
Νίκης 25-
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
Η ΓΑΛΛΙΚΗ «ΦΙΛΙΑ»
Γιά νά έξηγούμαστε: έχω έν
ρεϊ άπό τό θρανίο τοϋ γυ
Ιίοσίοΐ' μέ τόν γαλλιχό πολιτισμό,
ατοϋσα τό ήμερολόγιό μου σέ
λιχή γλώσσα, εχαμα τμηματι-
1: σπονδές στό γαλλόφωνο τμή-
τής Ελβετίας. Άλλά άλλο ή
Ιτομική πλ:υρά «αί άλλο ή πολι-
:·|. Άπό τό 1922 Ιμαθα νό. ουσ
πό στούς πολιτιχούς άντοες
■ περιφήμων «προστατίιδων δυ
■». Ή Γαλλία υπήρξε ή
ποϋ χατόο την περίοδο τοΰ
1922 ί6οήθησε ένεργίίκ
Ιιί ιιέ κάθρ δι/νατάν τρόπο τόν Κε
|άλ εναντίον τής Έλλάδας. Καί
διερωτώμαι: Γιά ποίον
όγο ήλθε ό Σωβανιάργκ στήν Ά
ψα; Ή στάση τού άντίκρυ στό
"ίναι νερόβραστη.. Ά-
|η λόγια μάς εχονν ολοι χορτάσει:
|έκσ στόν παρά. Μόνο ϊάν βστελ
τόν στόλο καί την άε,ροπορία
■ής ή Γαλλία, νά πετάιξει τόν
Αττίλα> άπό την Κύπρο καί νά
Ιανοφρρει τούς 200 χιλιάδες προ
Ιςϊιγονς στίς έ.στίες καί τα. *τή-
Ιατά των, τ ότ« μ ό ν ό ή
Ι'αλλία 0ά ήμ;τθ3θύσί νά έξιλεώ-
Ιε, «ν μέ,οΐΐ τύ άδίκηιμάτης.(ΐ922)
Ιντίκρυβτόν άπορφανισμένο μιαρα
Ιιατι,κύ >.αό- Τα άλλα εΐνα, όμορ
^άλογακ θεω,τία, «φιλολογία».
Έκεϊνο πού, σ' ύλην αυτή την
Ιρριπέτεια τής Κύπρου, είναι θλι
Ιερό. =Τναι ή «λλβιψη δυνατάτη-
Ιιις νά έόσωπος τής ανατολικώς γειτονι
[ής χώρας. ΔηλΛ,δή δχι μόνο άθε
Ιη ή Τονρκία την υπογραφή την
|ά((Πμ ή άπάσ;αση ζητεί άπομά-
τών ξένον στοατει·μάτο>ν,
Ιη/.αδή πρώτα πρώτα των έπιδρο
(ΐΗ'ΐν, καί την έπιστροφή των προ
στίς έστίες των) άλλά καί
Ιιέ την πράξη της αυτή, πετάει κα
|τά .τοόσωπο ολων των χο>ρών την
ιή της πε·ριφρόνηση κάθε άο-
χής οικαιοσύνης καί ίπισημοποιΐί
|τήν κυνική της ύποκρΐσία.
Τ(ί>ρα μήνϊς, άπό τόν περασμε
Ινον Αυγουστο, πού άκούω άναφο-
ι μέ την «υποστηρίξη» τής χώ
|ρ«ς μας άπό την Γαλλία, διε,ρωτώ
Ιιιαι γιατί ή έλληνική κυ6έρνηση
ι δέν ζητεί καιθορά καί ξάστερα ά-
Ι.τό τό Παρίσι νά διώξει τούς τούρ
"ούς έπιδρομ/εΐς άπό την Κϋπρο.
Ένα άεροπλανοφόρο καί πεντέξη
πολεμικαι πλοΐά, άφοΰ π,οώτα οτό
όνομα τοΰ ΟΉΕ θά δριζαν ποοθε-
σμία στήν Τουρκία, θά άρχουσαν
γιά νά εκτελεοθεΐ ή άπόφαση: Εί
μαι &ρ&αιος δτι καν;ίς δέν θά έ-
τολμοΰσε να άρνηθεϊ στήν Γολλία
τό δικαίωμα νά οώβει, άφοΰ δλοι
οί άλλο( ύποκριτικά άβφανοϋν καί
«παίζουν τόν παπά», πρακτική λύ
ση, σύμφωνα μέ την παμψηφεΐ ά
πόφαση τοΰ ΟΗΕ, στήν κυπρ,α-
κή κρίση. Οί τοΰοκοι θά επαι^ναν
τα βρεμμένα των καί θά άδειαζαν
τό νησί, χωρίς κάν νά άφήσουν
νά χαθεϊ εύκαιρία για πλιάτβιχο,
άφοΰ —οί αίοχνιοι «ΰτοί ληστοπι:ι
οατές— βχουν ήδη φροντίδι νά
καταληστεύσουν τό τμήμα τής με-
γαλονήσου πού κατέλαβαν- ΓΓρόσ-
φατα άκόμα ξένος ανταποκριτάς
τυπου έπληροφοροϋσε τό «ϋρωπαϊ
κά <ρί'λλο· τού δτι τα σπίτια των έλ,ληνο,κνπρί'ον στή δόρεια περιο- χή τοϋ τονρκθ7ΐατημένου νησιού ό- μοιάζουν μέ «ξώφλοια», τόβ» εί¬ ναι άπογυμνωμένα «πό κάθε π*ρι εχόμενο -/.(ά πρώτα άπ' δλα άπό παραθ,υρόφυλλα /αί θυ,ρόφυλλα, Σπίτια, έκκλησις, άποθήκες: οί άρχιληστές αύτοι τοΰρκοι τα άδει ασαν ολα· Είνα, αίσχος γιά ολόκληρον τύν πολιτιομτνον κάσμο νά θεάται άσιγκίνητος τή σννέχιση τής ά- πάνθ^ωπης τονρκικής άδικίας. Καί άχάμα περισσότΐρο άκατανόη τη εινα( ή άιΐέλεια των μελών τοΰ Νάτο νά πιστεύουν «τι ή Τουρκία, σέ περίπτωση γενικόν πολέμου κα τα τής Εϋρώπης, θά ΐκρατοΰσε τάν λόγο της ώς σύμμαχον, εάν τουτο Λέν άντα.-ΐυκ{)ΐνόταν στύ «τε νό της συμφέρον. "Οχι μόνο δέν σ.ιμύαίνει αντό, άλλά <5λέπομε· σή (ΐερα 'ινα σωρό χώοες τής Δύσης Λ-3ς .τροσφέρονται νά προ^ηθεύ- σοι·ν οΓτόν άνατολικό μας γείτονα τα δπλα καί τα πολεμοφόδια ποΐ', χά;η στήν άντρίκ*ια στάβη τοΰ ά μερικανικοΰ Κογκρέοθου, άρνοΰν- ται νά τής παρα'δώσοΐ'ν οί Ένωμε νες Πολιτείϊς τής Άμΐρικής. Άνά μεσα δμω.ς στίς πρόθιιμες νά έξο- πλίσουν την Τουρκία χω<>3ς, βυγ
Λαταλεγεται καί ή Γαλλία. Ποϋ
λο'πόν είναι ή γαλλική φιλία π<ιός την ΈλΛάοα; Στήν πολιτική 'δεν ΰπάρχουν «φιλίες», ύπάοχουν μό νόν σ,μφϊοοντα. Την Ιμπιειρία αύ τή, έμίϊς οί νεοέλληνες την πληρώ σαμε μέ έκατόμδες καί ϋάκρνα- ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΙΕΙΝΗΣ Άρτηριοσκλήρωσις Ε., Γ. ^ΓλίΕΩΝΙΑΟΓ Διδάκτβρος τού Πανβπιστημίοΐ) των Ηαςκώον. Β' Ή άρτηριοσκλήρΜσις τ«ι έκ τής έπιδράοεοις δύο ίστοπα θιιλογοαναταμικων σννΐδρόμοιν, δή λ'ΐδή τής Ικφυλίσϊως καί τής άνα ΥΕννητικής ίσοοροπητικής ΰπε^?πλα οΊας. Ή έκφύλισις έκΐδηλοϋται διά τιιιν εξής ποικιλομόρορ«>ν καί πο-
'-ισυνβέτιυν ίπςεεογασιών, ήτοι:
') τής πρωτοπαθοΰς γλ^οιιόΐδο^ς έ-
καί έκφΐ'λίσεος, 2)τής
ο; (ούτή ή λιποειδής
ται διάορορθι δυστροφίαι των ί-
στών·
Μία τοπική όυστροφία μικρών
τμημάτ(ι>ν άρτηριών, προερχομέ-
νη έξ αίτίας τής έξασθίνήσεοις μι
κρών κλαδίσκων τοϋ τροφικοΰ νευ
ρικοϋ σ.·στήματοςι είναι ή γενεσι
ουργός αίτία τής άητηριοσκληρώ-
σεως. Ή ΐξασθενησις «λαδίσκΐ'ΐν
τοΰ τροφικοΰ ν:υρμκοϋ στΌτήμα-
τος, οί όποϊοι ΐννευροΰσι τό Λέρμα
δύναται νά επκίέρη ·άοθριτικά, έχ
ζεματα)
"'«.7«θεσις, μονήρες φαινόμβΛβν, ι 'ΕΙασθίνησις είς τούς κλαδί-
('"ι είλεται είς διαταραχάς της άν ,τ/ονς τοΰ λεπτοΰ—.ιαχέο>ς έντέ-
:'λλαγής τής χοληστερίνης), 3) { Ρου, τοΰ παγκ.οέστος <ρεΓ· (άθηρο^άτοκτι;, κυρίως τοΰ μέ
(Ιου χιτώνος), 4) τής ποοιτοπα-
Οοΰ; ύαλ.οειδοϋςέκφνλίσϊως, πρό
παντός των άρτηρίδίων τοΰ έγχε
'! 'ΐλον, των νε<ρχ>ών κλπ.
Ή άναγ«ννητική ίσοος>οπη>τική
ί'ΐερπλασίο έκδηλοϋται διά τής πά
^ύνσεω; καί πολλαπλασιασμοΰ ή
"ϋ?)'ισε(υς τοΰ συνδετικού καί έλα
"τικου ίστοΰ, κατά κανόνα δέ τοϋ
?σο) καί σπανιώτστα τοϋ μυϊκοΰ
ι"τοΰ τοΰ μέσοχ· χιτώνος.
Αί κυριώτεροι θεωρίαι τής άρ-
τΓΡιοσκληρώ»εως είναι περίπον αί
Τον
ής:
Α) Νευροτραφι·κή θϊ<ορία. Πρώ ν πρέ.τει νά ληφθή τ-π' όψιν ή εί κ όν α τή- θρέψεως τού όργανισμοϋ Ιδία. τού γοβγγλιακοΰ — κεν- θΰ νευοικοΰ συστήιματος. °Ο- Τ"ν 6 όογανιοιμός ί>έν άπορροφά έ
*°ι<κή τροφήν διά κανονικήν αύ- "·ϋ συντήρησιν, τούτο δη).ητηριά ^?τ'ιι διά των κακώς .τεπτοιιένιον "<"ίτι<ην, «(ϊτινρς παραμρνοΐΌΐν τίς τ"ν όογανκηιόν κοί είς τα κΰττκ- ί"1 άς τοξικαΐ ούσίαι. Τα κνττα- ϋα νεκροΰτσ» ·χα* οί-τω ροκολίτιδαί, σακχαρώοη βιαβήτην (Παβύ). Ή έξοσθένησις των έν- νευοούντων τού; νεφροΰς τροφι- κών κλαδίσκων φέρει την έλάττω σιν τής διι>θητικής ίκανότητος
μεμδράνης τού Μποονδμαν καί έν
σι»νίχ.ϊία σκληρνντικήν νεφ^Οτιδα
ίόνίατος νόσος τοϋ Μπράϊτ).
Ανάλογον άορορμην καί μηχα-
νισμόν εχοΌΐν ήπατίτιδές τίνες.
Παρομοία έλ.άττιοσις τής ζωτικό-
τητος τής θρέψϊΐος των γενντττι-
κό>ν σιδένων, έπιφέρει την τόβΌν
άχληοάν νόσον τής δυβγονή—ως.
Ή ελαττωματικότης τής γεννη
τικής όρμονιχή; έκκρίσεως διν«·
ται νά φέρη την ανάπτυξιν τί)ς <ίρ τηριοοτιλ.τίθώσεως. Είναι δέ έκδή λιοσις δι·βγονήσε<ο; καί τα πρόω- ρον γήοος. Βεβαίως διά τα άνω τέρω ύπάρχει συνπίιθοις άδυναμία τις κληρονομική τοΰ τροφονενρι- κοϋ σι·στήματος ποαδιαθέτο<ΐσα, άλλά καί άνευ ταύτης μία ΰπεοκό πιοσις, παρατεταμενη δύν(ιται νά ,η τοιαύτην προδιάθεσιν. Αλλοτ* μί" τοξίνιοβις δυνατόν χρονίαν άρτηρίτώα. <Συνεχίζεται) 59ον Ό δεύχερος τάφτκ; τού έ£ω- νάρθηκα φαίνεται λίγο νεώτερος άπό τόν προηγούμενο. Τα Οπολείμ μοτα είκόνων κα'ι έπιγραφών πού σώΖονται δείχνουν νά έχει χρη-1 ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΖ ΠΟΑΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑλΟΦΟΥ Δ1 .ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ» οιμοποιηθεϊ γιά μέλη ή συγγενεϊς -ής αύτοκρατορικής οίκογένειαο. Άγνωστο ποιούς. Ό τρίτος τάφος τοϋ έζωνάρθη κσ, σχό βόρειο δκρο τού, φαίνε- ται νά χρονολογεϊται λίγα χρόνια πρίν άπό τό 1453, κα'ι εί¬ ναι ό νεώτερος άπό τούς όκτώ. Ή τοιχογράφησή χοβ φαίνεται νά ήταν ή μόνη μέ εκδηλή δυτική π πίδραση οτήν Πόλη. Ό,τι αώΖε- ι:ί άπ' αυτήν δείχνει πώς ήτα/ τόφος γυναίκας. Αυτής πού πα- ριστάνετοι μπροστά οχή βρεφο- κρατοϋσα Παναγία. Στόν τάφο τοΰ Ιοωνάρθηχα οώΖεται ένα ψηφιδωτό τής Πανα¬ γίας μέ τούτες τίς έπιγραφές : «ΜΡ ΘΥ Ή Ζωοδόχος Πηγή» καί «Ζωής ού πηγή ώς Θεοϋ μήτηρ λόγου. Δτμήτριος δ" έγωγε οός δοΰλος πόθω». Άριοτερά οώΖε- ται μέρος άπό τό κάλυμμα τής κεφαλής τοΰ νεκροϋ, τοϋ Δημη- τρίου, κα'ι ύπόλειμμα έπιγραφής — ■Δημήτριος Δούκας» —πού δείχ- νει, πώς ήταν κι' αύτάς μέλος τής οικογενείας των Παλαιολό- γων, ϊσως ό Δεσπότης Δημήτριος, ό νεώτερος γιός τού Άνδρονίκου Β', πού πέθανε λίγο ϋστερ' άπό τό 1340. Κάποιο ύπόλειμμα γυ- ναικείου καλύμματος, δεΕιά, δείχ νει πιθανόν νά εϊχε θαφτβϊ έδώ καί ή γυναίκα τού. Στό βόρειο τοίχωμα τοϋ παρεκ κλησίου βρίσκονται δύο τάφοι. Άπ' αύτούς ό πρός τα δυτικά εί¬ ναι ϊσως ό τάφος τού θεοδώρου Μετοχίτου, πού πέθανε τό 1332. "Αλλους δύο τάφους έχει τό νότιο τοίχωμα τού παρεκκλησίου. Ό πρός τ' άνατολικά διατηρ.-ϊ σχεδόν άνέπαφη την τοιχογράφη- σή τού, πού είναι όμως μεταγενώ- οτερη άπ' όλεο τίς όλλες τοιχο- γραφίες τού· ναοϋ καϊ άρκετά .<α- τώτερης τέχνης. "Ιχνη επι γρά¬ φων δέν έχουν άπομείνει. Ό τελευταϊος τόφος τοϋ παρ- εκκλησίου, πρός τή δυτική πλευ- ρά τοϋ νοτίου τοιχώματος, είναι ό μεγαλοπρεπέστερος καί περιο- σότερο ένδιαφέρων άπό τούς ό¬ κτώ. Στό κέντρο, δεΕιά καί άρι¬ οτερά άπό μιά σχεδόν έΕαφανι- σμένη Παναγία, είκονίΖονται ό μέγας Κοντόσταυλος Μιχαήλ Τορ νίκης καί ή γυναίκα τού. Στά πλά για οί είκόνες έπαναλαμβάνονται μέ τό μοναχικό οχήμα, ουνοδευ- μένες άπό τίς όντίστοιχες έπιγρα φές : «Ό ούτος μοναχός Μακά- ριος» καί «Ή αυτή μοναχή Εύγ:- νία». Ό Μιχαήλ Τορνίκης εχζ οτενό φιλικό δεσμό μέ τόν Θεό- δωρον Μετοχίτην. "Υστερ' άπά την πτώση τοϋ Άνδρονίκου Β' ήρ 9ε καί μόνασε μαΖί τού κοί Τξλεί- ωσε τή Ζωή τού στή Μονή τής Χώρας. Ό τάφος τού περιβάλλε- ται άπό μιά θαυμασία γλυπτή δ'α κόσμηση, καί στό επάνω μέρος έχει, αρίστα διατηρημένο, τό πη- ρίφημο ϊπιτάφιο, πού προκαλεϊ τα σχόλια όσων τό άνσφέρουν γιά την άφόρητη, όπως χαρακτηριΖε- ται, περιαυτολογία τού νεκροϋ : Όσους άν άθροίΖοι τις ένθάδε κρότους νεκρούς ό ταφείς έξελέγΕει Τορ¬ νίκης, ό Τριοαριοτεύς ή Κονοσταΰλος μέγας, ώσπερ μίμους, βέλτκιτε, πιθήκους λέων. Ός, βασιλικών άπατεχθείς αίμά- των. παρέοχεν αυτοίς προοφυή καί τόν τρόπον. ποίον γάρ ουκ ήν άρετής είδος φέρων ώς ό πρέπων έκαστος έΖήτει χρό- νος; 6ουληφόρος δ' οΰν, καί πρό τής ήλικίας καί δημαγωγός, κοί κριτής ήν όγχίνους. Κοί πρός μέν έχθρούς τακτικήν έπνει φλόγα. . κεραυνός ών δφυκτος αυτοίς ά- θρόοις. τή δέ στρατιά πατρικώς έπεοτά- τει. φρουρών τα κοινά, μή κλαπή τό συμφέρον. Κήδους δέ τυχών εύγενοϋς καί κοομίου καί βασιλικόν προσλαβών αύθις γένος καί λαμπρόν ϋπόδειγμα παρείς τόν βίον. κείται μοναστής εύτελής έν ό- στέοις. "Ηλιε καί γή καί τελευταίοι κρό- τοι. Πενθεϊ δέ μικροΰ πάν τό Ρωμαί- ων γένος, όσον περ αυτόν άγνοοΰν ού τυγ¬ χάνει. Άλλ' ώ μόνε Ζών κα'ι μεθνστών τάς φύσεις, εϊ που τι κα'ι πέπραχεν αυτώ υή πρέπον λύσιν παρααχών την 'Εδέμ κλή¬ ρον δίδου.» Οί νωπογραφίες τής Μονής τής Χώρας, πού είναι ουγκεντρω μένες στό παρεκκλήσιον, είναι ά- ριστουργήματα τέχνης τόσο μέγα λα όοο κα'ι τα ψηφιδωτά της. Τό παρεκκλήσι ήταν νεκρικό κα'ι ή τοιχογράφησή τού έχει γίνει μέ θέματα μεταθονότια, σχετικά μέ τή μέλλουσα Ζωή. Πρόκειται γιά ένθ ούνολο καταπληκτικής όμοο- φιάς κα'ι γοητείας Όλα είναι έκ- φραατικότατα καί Ζωντανά, καί ό μως άπόλυτσ βυΣαντινά. Στόν τρουλο ή βρεφοκρατοϋοα Πανα- γία πλαιοιωμένη άπό δώδεκα άγ- γέΛόυς και όπό ι ούς ύμνογρά- φους Ιωάννην Δαμασκηνόν, Κοσ ραν, Ιωσήφ, Θεοφάνην στά τέσ- οερα ένώτια. Ή |πιφάνεια άπό τόν τροΰλο ώς τό Άγιον Βήμα κπλύπτεται άπό τή μεγαλειώδη Δευτέρα Παρουαία μέ τα Χριοτό ένθρονισμένο σ' ένα ούράνιο τό- Εο, πλαισιωμένον άπό την Πανα- γία, τόν Πρόδρομο, τούς Άπο- στόλους, τούς Άγγέλους. Στήν κόγχη τοΰ Ίεροϋ, άρκττούργημα 1 οτ' άριστουργήματα, δεσπόζει μέ οο ο' ένα έντονο γαλύΖιο βάθος, ή Είς Άδου κάΒοδος, ή Ανάστα οις κατά τό βυΖαντινό τύπο. Κα¬ τά την όμόφωνη κρίση των ίε- ι,ων είναι μιά άπό τίς μεγαλύτί- ρες συνβέσεις στόν κόομο, άπό τ'ς έλάχιστες, πού συναρπάΖουν μέ την πρώτη ένατένιοη. «Ή Ζω- τική πνοή (τού Χριστοΰ)», γρό- φει ό "Αγγελος Προκοπίου, «έκ- μηδενίΖει τίς αντισταθείς τής ϋ- λης καί μεταδίδει τό πρώτο ρί- γος τής άναστάσιμης όφυπνίσείυς οτά δυοκίνητα σώματο. Ό θάνα τος συντρίβεται μέ τίς πύλες τού κοί τίς άδρόνειές τού. Ή παρόρ- μι>σις γιά νέα Ζωή σαλεύε
οί ίς σκιές καί τίς κάνει νά τρέ
μουν, όπως τό έγερτήριο σάλπι-
σι/α τίς ύπναλέες αίσθήισεις·.. Ή
Ανάστασις τής Μονής τής Χώ¬
ρας είναι τό ύψηλότερο ϊσως δπ-
μ,ούργημα τής βυΖαντινής τέχνης
καί ένα άπό τα ύψηλότερα τής πά
γκόσμιας τέχνης. Κα'ι τό έ·ργο ου
ιό γεννήθηκε την έποχή τή λε/ό
νενη τής «πορακμής» όταν ή κρα
τική ύπόσταση τοϋ ΒυΖαντίου ά-
φονιΖόταν, την ϊδια έποχή, πού
ι-οί ή καλλ|έργεια των γραμμά-
έπαιρνε μιά καινούργια λάμ-
ι·.·η καταυγαστική.
Ένας Άμερικανός δημοοιο-
γοάφος είπε, πώς ό άριστοτέχ-
νης δημιουργός των καλλιτεχνη-
μάτων τής Μονής τής Χώρας θά
μΓΐοροϋσε νά καταταχθεϊ άνάμεαα
οτούς μεγαλύτερους καλλιτέχνες
ολων χών αίώνων, άλλά ότι έμειε
χαμένος γιά την Ιστορία κα'ι αγ
νο:στος. Θά μπορούσε κανε'ις ν'
απαντήσει, πώς ό μεγάλος δημη-
ουργός δέν είναι αγνωστος. Εί-
νω, καί στήν-περίπτωοη αυτή, τό
άθάνατο έλληνικό πνεϋμα, πού γε
μίΖει άληθινά μέ τή λάμψη τού
.V
λους τούς αίώνες.
• ■·.. ΤΕΛΟΣ " .'
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΘΣΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΗΟΙ Δ1ΑΚΡΙΘΒΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΟ-
ΤΟΥΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΠΡΟ τ«« ΜΕΓΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ.
ΕΠΙΣΤΉΜΟΝ1ΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΉ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΝ
Υπο τσθ Μικρασιατου ίατροθ ΧΡΥΣΟΣΤ·Μ0Υ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ
ΛΕΟΝΤΑΡΓΤΗΣ Γκ,χ,.γιος
τού Νικόλαον, έκ Κιρκαγάτς Μι¬
κράς Άσίας. Ά,τόςροιτος τής Εϋ-
αγγελικής Σχαλ.ής Σμύρνης καί
κατόπιν ήλθεν είς Αθήνας δι' α¬
νωτέρας οπο.ΰάς, ασχοληθείς πα¬
ραλλήλως καί μέ έξαγωγάς είς
Τουρκίαν Βιομτχανΐκών καί Ά-
γροτΐλών μηχανΓμάτιον.
Τό 1891 επανελθών €Ϊς Σμύο
ν ην άνέλαβεν ώς συνεταίρος την
Αιρι'"'ΐνσιν των έμποροδιομηιχανι-
κί>ν έπιχΕΐρήσειόν τον έκ μητς>ός
σιγγενονς τού ΙΙερικλή Πολ.αιοί.ό
γοι·. Τό 1902 άποχωρήσας έ| αυ¬
τών, ίδρυσεν €ίς Άξάριον Μι-κρας
Ασίας Ιδιόκτητον έ,μποροβιομητχα-
νικήν ίπιχίίρησιν πξριλαμ6άνου-
οαν 'Εκκοχιστήρια 6άμ6ακος, Ά-
Άπό την ίοτορίαν τοϋ 1821
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑθλΝΑΪΪΟΥ ΚΥΛΩΝΙΕΥΣ
«.·. είς τάς μ-άχας. · ττχμαλωτ, σι8η·. ΕΠΛΗΓΩΘΗ.··»
Δΐχ την εκδίωξιν, φυγάδξυσιν,
φόνον, τής πολ.νχρονίον θεομισή-
τον σκλαθιάς, καί ^ιά την θεμελί
ώσιν τής κα'τοικίας, τού μεγαρον
τής θεοΛότον Έλειθερίας, τίς τύν
ιιικρόν χώρον τής «ημερινής Έλ.
λάδο:, δέν πργάσθη μόνον ό Μο-
ριάς, ή Στερεά Ελλάς, αί νήσοι,
άλλά οι'μπας ό νπόδουλος 'Ελληνι
σμύς.
Ή διάτορος φοινή τοΰ Π. Πά
τοών ΓΓρμανοΰ, «κ των ίιψωμά-
των τής Άγίας Λαύρας—·Καλα·
βρΰτων, τό πατοιφτικόν αυτού κή
ουγμσ, εγένετο δι' όλην την σκλ.α
6ί·>μ?νΓ,ν Ήατρίδα.
Διέδραμε, διά των ύψικορύφων
όρέων, των πεδιάδων, των θαλασ
οών καί πελάγοιν, καί Ιφθοβ3ν ά¬
νά τα πέρατα τής Βυζαντινής Αύ
τοκΓαιΤοοίας τού Γερμανοΰ τό επι
στρατεντικάν διάγγελμα. "Ολα τα
τυο«νοίμΐνα μίρη ρσπενσαν ν' ά-
ποστείλλιοσι τούς άνδοείονς των,
διά τόν ιερόν όντος άγωνα τοΰ
1821. Καί ή Μικρά Άσία ήτο πα-
ροΰσα_ μετά τής Ηπείρου, θρά-
κης, Κύπρου, Πολαιοτίνης, Πόν¬
τον καί των άλλ-ων μερίόν. Πα-
ροϊσα ήτο καί ή Κ)πόλις, ή Ά-
δριανούπολις, ή "Βφ;σος, ή Κερύ
νεια Κύπρου, ώς άποικία των Ά
χά.ών, ή "Ειρεσος, ,Αλ^εξάνδρεια
καί πλείσται άλλαι μεγαλοπόλεις.
Παοοΰσα ήτο καί ή ίστορική, ή
πυρποληθείσο υπό των Τούρκων,
ή κατακαημένη πόλις των Κυδωνι
Λν. "Ετρεξαν Λμέσως οί ·φιλ.ελεΰ-
Οεροι κάτοικοι,
των πρώτο>ν, ν
πρώτοι μ;ταξύ
προσέλθο>σι καί
ί·πτ;ρετήσ(')σι την πατρίδα 'Ελλά-
δα των· Τόν ζήλον το>ν_ την φιλο
πατρίαν, τάς θΐ'σίας αύτΛν, τάς
■τιστοποιοΰν οί μ-εγάλοι πολέιίαρ-
χο, τοΰ Άγώνο;. "Ιδού μία σελίς
λ.αμπρά τοϋ Κι'5ωνιέως Νικ^λάο^
Άθανασίου. Την γράφονν Λύο δυ
άδε; γνωστών όπλαρχηγών, εκ
διαφόρρΛΓ μεοών. Πρόσχΐομεν τή
άναννο'κκι, μιάς σελίιδος τοΰ Μι-
κρασιάτου πατρΐώτου. Ιδού αυτή:
«ΙΙιστοποιοΰμεν οί ΰποφαινόμε-
νοι ότι ό Νικόλαος Άθανασίου '
νυν κάτοικος είς Αθήνας, άπό τό
έ'το; 1822 μέχρι τής παοά τής Άν
τιβασιλϊίας διαλύσειυς των άτά-
ύπηρέΐτησε
την Πατρίδα στρατιωτικώς ώς
μποι,λοκζής (άξιοματικός) χοημα
τίσ(ΐς υπό την όδηγίαν τού στρα-
τηγοΰ Νικ.ολτ'ΐου Κριε-ζιιότη τέσσσ
οιι όλ.όκληρα έ'τη, επειτα νπό την
όί)ηγί<ιν τού Χατζή Χρήστο;» μέ τόν ΆναστάΛ. Βοτ'λγαριν, ?πειτα υπό την όδηγίαν τοΰ στρατηγοΰ Ίιυάν. Νοταρά, ϊπειτα {«πό την ό¬ δηγίαν τοΰ στρατηγοΐ· Πάσου, καί εππτα ΰ.τό την όδηγίαν τού χιλιά'.>
(Συνέχεια είς την βην σελΐδα)
Σάν Μνπμόσυνο
ΣΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΤΩΝ Α ΜΙΣΑΗΛΙΔΗ
-ι *·«'·ι
Τίς μέρες αύτές, κλείνουν 3
χρόνια πού άφησε τόν μάταιο ου
ιγ κόσμο ένας άπά τούς λίγους
Φαναριώτες πού έχουν άπομείνει.
Ό Χαρίτων Μισσηλίδης.
Ήταν παπποΰς μου "Ηταν ο
άνθρωπος πού μέ μεγαλωσε, μιά
κι' ό πατέρας μου ύπηρετοϋοε
την τιμωρία τού, έπειδή άγαποΰ-
οο την δημοκρατία πολύ. "Ηταν
ο άγαπημένος μου δασκάλοι;,
πού μέ μάθαινε την άγάπη γιά
Μέ τίς διόπτρες τοΰ «Κόσμου»
«Η ΑΘΗΝΑ»
κτων στρατευματων,
?» (/ - ..; ·■'■·, ·■-
Θέμα τής ημέρας οί δημοτικές
εκλογές. Πολύ γίνεται συΖήτηση
γιά την έκλογή των 'Δημάρχων,
χωρίς όμως ενδιαφέρον. Σχόλια
καί κρίσεις μόνον γιά τό προσόν-
τα καί τίς ίκανότητες των ύπο-
ψηφίων.
Κάποια δηλοδή, θάλεγα οχετι-
κ.'ι άδιαφορίο άπό τούς δημότες,
ή όποία όφείλεται περισοότερο
ο;" αϊτια πού προδίδουν πολιτική
κόπα»η. Γ Γ αύτά όμως μποροϋν
νά μιλήσουν, άκόμα κοί νά προ-
Γδιορίοουν δλλοι πού είναι πιό εί-
δικοί άπό μας.
Εμείς θά περιοριστοϋμε απλώς
ο ό νά τονίσουμε ότι ή άνάδειΕη
δημοτικών καί κοινοτικαί άρχόν-
των έχει μεγάλη σημαοία όχι μό¬
νο οάν θεσμός τής τοπ'κής ούτο-
δ.οικήσεως, άλλά καί οάν άνάγκη
γκ1: την κάθε πόλη καί γιά τόν κά
θε δημότη χωριστά.
Ιδιαιτέρα όμως γιά τα μεγάλα
άστικά κέντρα πού πρέπει νά άπο
τελούν τις βιτρίνες τή.; Χώρας
μας, πιστεύουμε ότι ό Δήμαρχος
πρέπει νά συγκεντρώση πλοϋτο ά¬
πό προοόντα, μέσα στά όποϊα ε-
Εέχουσα πρέπει νά έχουν θέση ή
καλαισθηοία, τό γοϋοτο καί γενι-
ΓΕΩΡ. ΝΙΚ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ
έκ Κιρκαγάτς Μικράς Άβίας
Μ,εγιιλεμπορος, Βιομήχανος καί
Κτηιιατίας καί συνά>ιια 'Εθνικός
κώτερα ή άπεριόριστη άγάπη γιά
την κάθε μιά πόλη.
Φαντά2εσθε λοιπόν, έφ' όσον
γιί. την κάθε πόλη πρέπει νά δια
θέτη ό ύποψήφιος όλα αύτά τα
προοόντα, τί θά πρέπει νά συγ-
ι-εντρώνη γιά νά γίνη κ οποίος Δή
μαρχος τής Πρωτεύουσος.
Κοί έδώ φίλοι μου νά μοϋ έπι-
τρέψετε νά έπιμείνω, γιοτί χρειά
Ζεται μεγάλη προσοχή. Ή Άθή-
νο είναι ή πόλη τής Παλλάδος,
είναι ή πρωτεύουοα τής 'Ελλά¬
δος. Άν λοιπόν θέλουμε νά την
βλέπουμε όπως πρέπει, όπως τής
αζίΖει, υποχρεωθή μας είναι νά
τής δώσουμε Δήμαρχο άντάΕιο
γΓ αυτήν, Δήμορχο πού θά την
(οροντίΖει καί θά την σίσθάνεται,
Δήμαρχο πού θά την βλέπη σάν
κάτι δικό τού όπως βλέπει τό σπί
τι τού.
Τότε είμαι βέβοιος πώς πραγ-
ματικά θά την καμαρώνουμε ε¬
μείς κοί θά την Ζηλεύον καί θά
την θαυμάΖουν οί Εένοι μας.
Στόν νού μας λοιπόν μεθαύριο
φίλοι 'Αβηναϊοι, πρώτα ή Άθήνα
καί τίποτε άλλο.
Ι'β Α'ί
Βασίλης Φωκάς
*.'■■'■!
τυ γράμματα, την Παιδεία, την εί
ρήνη, την δημοκρατία, την πρό-
οδο καί την άνεΕικακία. Μέ κα-
θοδηγοϋσε καί ήταν τό κάλλιστο
παράδειγμα γιά όσσ μέ δίδασκε.
* Ηταν ό παπποΰς μου καί ό παπ-
πούς των όδελφών μου, συνάμα
δέ καί προπάππους των παιδιών
τής αδελφής μου.
Μά πέρα άπό αύτά, ήταν £να
πολιτικόν όν.
Ή άγόπη τού γιά τα κοινά, £ε-
κινοΰσε άπό την οίκογένειά τού.
ιδιαιτέρα τόν παπποϋ τού καί τόν
πατέρα τού, ίδρυτές καί έκδότεο
τής «ΑΝΑΤΟΛΗΣ» τοϋ φάρου αύ
τοϋ τοϋ 'Ελληνισμοϋ.
Δέν χρειάίεται, . εΤμαι βέβαιος
γ!' αύτό, νά μιλήσω γιά την εφη¬
μερίδα αυτή, σέ Φαναριώτες. "Ο-
λοι πρέπει νά την Εέρουν.
Άπό τέτοια οίκογένειά καταγό-
μενος, φυοικό ήταν νά άοχοληθή
ή τα κοινά, είτε ώς δημοσιογρό-
φος, είτε ώς ουγγραφέας είτε ώς
ί,οονογράφος, είτε, τέλος, άσχο-
ούμενος δμεσα μέ τα κοινά.
«Τό Φανάρι», «Οί Τούρκαι εϊ-
αι Τρώες». «Τό θέατρο στήν Πά¬
η», «Ό Βλάσης Γαβριηλίδης»
είναι μερικά άπό τα λίγα έργα
πού πρόλαβε νά τυπώση. Χαρα-
τηριστικά τής καταγωγής τού
καί τής άγάπης τού γιά την άλύ-
τρωτη «Βασιλίδα των πόλεων»
Οί άναγνώστες τοΰ «Προσφυγι-
κου Κόσμου» θά τόν θυμοϋνται
άπό τα χρονογραφήματά τού, πού
τα υπέγραψε είτε ώς Χαρίτων Μι-
οαηλίδης είτε ώς Χ.Μ. είτε τέλος
ώς ΧΑΡΜΗΣ.
Χαρακτηριστικά, έπίσης, εϊταν
τό οτιγμιότυπά τού, «Στόν δρό-
μο μου». "Ολα αύτά, φυλαγμένα
Θό άποτελέοουν, ϊσως, κάποτε τό
άΓάνθισμα των χρονο γράφη μάτων
τού, πού πρέπει, όφείλω, νά τοϋ
τό προσφέρω οάν έλάχιοτο δεϊγ-
μα τής εύγνωμοούνης μου σ' ΑΥ¬
ΤΟΝ. Ή άγόπη γιά την ποτρίδα
λ€υΐ)(Ίμυλ»ν, 'ΚλαιοτοιΟεία κιιί
Σ ποηρλαιοι,-ργεϊσν', παραλλήλως
!)έ ."Τ'.>ός ταύτα ιάπέκτησεν άμπ?λιό
νας /.αί ίχοτιμ'ΐτοδότη Καπνοφυ-
τιίας. Μετά την αναφοράν τοϋ
1922 έγχιιΤΓοτάβη εΐξ Αθήνας
ν.αί ΪΛΡθίΛη άρχικιος ■".!; ΐμπο^ι-
κά; *β^ εν^νν.άς Ιπιχειρήαεις καί
άκολοι'θως πνοσελήφθη είς την υ¬
πηρεσίαν &ιηχειρί(Τε^>ς κτηιΐιάτων
έξ Άνταλλαγης τής 'Εθνικής Τοα
πεζης τής Ελλάδος.
Άπό των νεανικών τού χρόνοιν
ν "Εθνικήν καί Κοινοτι-
•/.ήν ίΐραστηριότητα διά την οποί¬
αν έδιώκετο διαρκώς υπό των Ό
Θοιμανικών Άρχών. Κατά τόν 'Εμ
πθ}ΐκόν άποκλ.εισμόν (ιμαουκοτάζ)
τοϋ 1!»0'.ι άποκλπσθιείς επί 40 ήόμε
ρας είς την οικίαν τού καί στε<>η
θείςτήν μέσων διοτροφής τής οί
κογενείας τον, ύπεχρ:ώιθη νά ά-
παρνηθή την Ελληνικήν ύπηκούτη
τα καί νά αποδεχθή την '
νικήν.
'Τπονργείθ) Γεωργίας Άνοιτάτης
'Επιτροπής Άποκ.αταστάσεως προ
, ιιέλος των επιτροπών εκ¬
τιμήσεως των έγκαταλειφθησών
μι/ίασιατικίητ περιουσιών, μέλος
των επιτροπών ίδρύαεως των ά-
γοοτικών σννοικισμών προσφύγι,ιν
τιϋν Νο.ιών Χαλκιδικής καί Λρά-
μας καί των 'ΑΌΤικών Νέος ,Ι"·νί
πγ, Νεο: Φιλαδελ^είας καί Νίας
Σμύςνης.
Έκ τηΰ γάμον τού μ?τά τής Ά
βπασία; (+193ό) τό γίνη; Μιγίΐ-
ιΥ'. Χατζηχρήστο»·, άπίκτησεν έν
ΣμΰρΜ) τόν υϊόν αύοτϋ ΑΠΟΛΛΩ
Ν Α διακεκριμή'ον Οίκονομολόγον
καί Λογοτέχνην. νιιμ,φΓνθεντα,
την Ίοαιήνην τα γένος Σταύρον
Μ.ταλλή τής γνοστής οΐχογϊνΓΪας
τοΰ Πειραιώς καί την ΑΡΤΕΜΙΝ
οί^νγον εις πρώτον γάΐιον τοΰ
Καπνεμπόρον Μιχαήλ Στ·εργίου
Μιχαηλιδου καί «ίς δεύτερον, τοϋ
Νικόλαον Χ. Χριστοφόςον Διευ-
θι ντοΰ τής Άγίοτιχής Τραπέζης
τής Ελλάδος χαί έν Άίαρίο) τής
Μικράς Άσίας τής ΡΕΑΝ, την
λίαν εύ^ήαηις γνωστήν Ζο-.γρά-
ςρν, σύζυγον διαΐε.χθ'ϊσαν θεοίδώ
ρου Ζηρά.
Άπ:6ί:,>σεν είς Άβήνας την
3ην Δεκέμβριον 1949.
ΠΟΤΛΙΑΝΟΣ Δηιήτριος, έξ
Οΰσάκ τής Μικρά; Άσίας. Έισπού
διισεν Ζ(ι>γραοριχήν εις τό ΙΙανΐπι
στήαιον ΚΟΛΟΤΜΙΙΙΑ των Ή-
νοιιμένον ΠολιτειΛν τής Άμερι-
κής χαί είς την Ακαδημίαν ΖΤ-
ΛΙΑΝ των ΙΙορισίο>ν .'Τπήρξ-ν
διαπρεπής Ζωγς>άς:ος· Είχεν πρα
γαατοποιήσε( πολΛάς ατομικάς έκ
θ?σης καί μετέσχΐν ΐίς πολλάς ο¬
μαδικάς έκθέσεις Ζιυγραφικής είς
Αθήνας, Παρισίους καί Νέαν 'Τ
όρκην. Δέον νά τονι«&ή ή σημαν-
τική αύτοΰ καλλ.ιτεχνι,κή προσφο-
ρά τιμηθεϊσοι διά πολλιον πηώτιον
)ν κα'ι Διεθνιον
/οί τιμί,τιχών
Άπε6ίιι>σεν ΐίς Αθήνας την
7ι>ν Σεπτε-μβοίου 1972.
ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ Απόλλων
τού Γεώργιον, Ικ Σμύρνης. Φοιτή
σας είς τό Έλληνογαλ-λικόν Λϋκει
όν ΧΡΗΣΤΟΤ ΑΡΩΝΗ Σμύρ¬
νης, άπεφοίτησΓν έκ τής Εύαγγε-
λικής Σχολ.ής Σμύρνης τό 1918·
Τό 1919 ενεγράφη είς την Νομι-
κήν Σχολήν τοΰ Πανεπιστημίου
Άθηνώνι ΐύθύς δμως, μετά την ά
πρλ.ρνθέρωσιν τής Ιοηικής πριο-
Κατά τοΰς διι,,γαονς τοϋ 1914
είχεν ποογοααή υπό τοϋ Νεοτουρ
κικοϋ Καμιτάτον καί έσϋ')·θη ώς έκ
θιιι'νιατος, έπειόή οί όιαταχθέντες
νά τόν δολοοονήσοιιν> προρςιχόμε-
νοι προφανώς έ'ί άλλυ,ς πε'.Μ»χήςι
δεν τύν έγνιόοιζην ποοσ(οπικώς
>.αί έΓΐΟΛ'"·_>σαν άτ' ούτον, τόν ΐπ'
άδελ.ιτή γαμδρόν τον ΧΡΗΣΤΟΝ
ΙΩΑΝΝΙΔΗΝ.
Γενικός Γραμματεύς
τοΰ ϊίς Σμύρνην 'Εθνικοθρηοκευ
τικοΰ Σύλλογον «ΕΤΣΕΒΕΙΑ»,
Σιιιδουλος τής ΚιεΛτρικ·ής 'Επι-
τοοπής των Σμυρναίων 'Ελλήνων
Τπηκόων, ΆντεπιβτέίΛον μέλ»;
τής «Μακεδονικής Φιλικής Εισ1
ρείαΐ>;ΐ Δήμαοχος Άξαρίου τ-οί
'Εντεταλμένος Σι'μβοιλος τής Έ
ιτροπής Μικρασιατϋι,ήΐ Άμΰνι^»
διά την περιοχήν τ'ΐπό Μαγνηβίι,/'
Πέργαμον.
την Μικρασιατικήν κατα¬
στροφήν δΐΓτέλεσεν, 'Λντιπράι-
δρος τοϋ Μικρααιατικοΰ ΙΙολιτι-
κοΰ Κέντςο^·, μέλος τής παρά τώ
ΑΙΙΟΛ. Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ
έκ Κιρκαγατς Μικράς Άσίας
Οικονομικάς Διευθνντής Άνωνύ-
Έταιρ'ιών καί διαπρίπής
Λογοτέχνης.
ς ήτοι την Βην Μαΐου 19Ί9
κατετάγη ώς όπλίτης τοΰ 'Ελληνι
κου Στρατόν τόν δέ Φεβρουάριον
τοΰ 1921 ώνομάσθη Άνθνπολ.οχα-
γός. 'Τπηρέτησεν ώ; Άνθ'πολο-
χαγό; διαχ· ιοίσειυς άρμοδιοτήτων
'Τγειονομικής ίιπΓ,ρρσίας καί επι
,ΐίλ.ητηας τίς Μικράν Ασίαν, είς
.τλ.οντά Νοσοκομεΐιι καί ϊίς την ζώ
νην τοϋ Έσιοτερικοΰ, άπολυβίίς
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα
τού, καί γενικώτερα γιά τόν, ύ- εολούθησε έκεϊ πού δέν οπάρχει
πόδουλο στόν βάρβαρο τούρκικο πόνος, κακία, μϊσος.
οωβινισμό χώρο τής Μεγάλης Ι Οί λίγοι φίλοι τού πού Εχουν
Ελλάδος, τόν έσπρωΕε στήν ϊδρυ άηομείνει στήν 2ωή, άς θυμη-
ση τής «'Επιτροπής ΒυΖαντινοϋ
Άγώνα», πού άν εϊχε κάποια κρα
τική ύποστήριΕι, άοφαλώς θά πε-
τύχαινε πολϋ περιοσότερα άπ' ο-
σα, απ' όσα μέχρι τοϋ θανάτου
τού παπποϋ μου, είχε πετύχει.
Γερός κα'ι άκούραστος ότγων!-
οτής, πολέμηοε μέχρι την τελευ¬
ταία τού στιγμή.
Ή κούρασι όμοχ; καί ή μεγάλη
άπώλεια τής ουΖύγου τού 'Ελέ-
θοϋν, μαΖΊ μέ μάς, τπ,ν οίκογέ-
ειά τού, την κόρη τού Άντιγο-
νη, φιλόλογο καί ΜΗΤΕΡΑ, τόν
νομηρό τού ΓΑΒΡΙΗΛ ΠΑΠΑΔΟ-
ΠΟΥΛΟ Άντισυνταγμαιάρχη ε α ,
σέ μάς τα πέντε έγγόνια τού, τα
δύο διοέγγονά τού καί τούς γαμ-
προύς καί νίκρες των Ιγγονών
τού, γιά μιά άκόμα φομά τόν ΧΑ-
ΡΙΤΩΝΑ ΜΙΣΑΗΛΙΔΗ τόν δημο-
οιογράφο, τόν συγγροφέσ, τόν
νης τό γένος θεοδωρίδη, ενός παηέρα, τόν ηοπποό, τόν φιλο,
ς,Μου κομματιοϋ τού άπόδημου τόν πολίτη, τόν ΑΝΘΡΟΠΟ
Ελληνισμόν από την Οδησσό θά Ζής ποντοτεινό στις κορ-
τή
Ωδή είς Αρχιεπίσκοπον Κεντρύας
Δφρικής Κυττριανον
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Χ. ΤΣΟΜΠΑΝΟΓΛΟΥ
-1 —
Γένος Ίώνων Μεγαλαφθάλμω»
Τής ασιατικήν Ελλάδος άγνής
ιΠλουΐτίως έδωκεν είς άνδρα άγα-
(θό·/
Πίλωρίους ΈττισκθΓττικούς όψθσλ-
(μοΰς α(ω»Γου·;
Σοφίας «αί δακ·ρύων γέμο*τας,
Παιρθενοιι.
Σήμερον —λήρης ενυβίας οπγοΑ-
(λωνίον
&ριάμι6ου διονιισιακοΰ
(ίΚχΐ μει£ιά)μιατος χριστιανικόν
Πικροΰ άλλ' έλπίζοντος,
"Ωαπτερ άετός (μεγαλοπρεπώς
(σείτον
Π) έρυγας μελαίνας ύηερηφάνους
Επήδησε» ό Κι/ττρΊανός
Είς τόν άτΓειροι» 5<ώρον, Τόν λόφον τής ζωής άνδροφόνυυ Ζωής άλ ι ΐΜεγσλως ό έραστής κρατών Βαρβάρω* άγωνισιμάτων, Ό εύίδρώτους εχ«ν δακτύλοι/ς ψεύδους —Π — Διατί τόν τπΛρσόν γβλωτος 'Εττϊ αγχόνηις τιΐμωρού ωδήγησεν Ό 6έ6τ>λος φθάνος ό ιψφοφ&όρος
"ΑκΛμ,τττος, σιιδηρόφρακτος
της αρετός φονεύς
Αίμοοτατντις;
__12__
ΊΕκεΐνος ήδε* υμνους «αλλίατους
Καΐ ττάθος ζωής καί ιέκίράσεως
(εΤχεν,
'Πάβθις ήγιασιμένον!
—13—
Ώς "Ελλην άμωμος
Πεττονημένος εζησε*
ύτΓοστόκ; -π·ολι(μ£τώ·
'Εξ όμθ!(>ύλων!
—14—
ΔΐΰδαλεΤς εσκτι—ώγωνε
"Ομάς ιμηλοττσρειος ττ
ΚΟΣΤΑ 2ΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΤΚΟ Α1ΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
(Συνέχειχ έκ τοϋ προηγουμ..)
• •"Βδ«οξε^ βεβαία, θ·.;μίωμένος
(Σι,νέχϋια έκ τού ττροηιγοι/μένου,
αύτές τις 6έ6ηλες οικέψείς, σννήλ
Άμαθής όχλος
Γήν θέρμΐτν ά»έιμνως συκοφαν-
(τών
Καρδίας
Έκεϊνος ΊΕλλάδα φ:ιλόχριστον
*Ετπ τομ ,μετώττΓου τού φέρων
Κσΐ κότινο* βάλλοντα
Άγάπης νικητηρίιου,
'Αγάττης Σωττήρος Θεού,
"Πή* τής Άλβξανδιρείας
Όδόν ύψρικανΐικήιν ήγεν
Την άγουσαν 'μέχρι
Δασών τροττ ικ»ν ττολ.5ένδρ<ο* Δασύν αίωνίων! __5__ Ώς ρήτωρ ιερόνίκης Τούς νσ·ούς άρθοιδαξίας καλ>ιστε-
(φά»οι·ς
Έ» Ζαίρ, Μπουιρούντΐ κ αί Ρουά»
(το
Διά ιφωνήκ; Ίεράς έ—λήρου
Πλήθους όσμάτων νίικης
Τού Μαραθώνος, τής Σαλαμϊνος
Τώ" Πλοττσιώ»..·
"Ενταύθα τπαρών κρτϊ ό σήττητος
Βασιλεύς Άλέξία^δρος
Ό ιΜκχκβδών,
Ό τού Χριστού ιΠράδροιμος
Μεγοβλότολμος!
Καΐ την 'Ελλάδο; εΤδομεν
Βυζαντινήν υπέροχον
Κο'ι τού Παλ,αισλό,γου δσχρυα
(θερμά
'Εθνικώς λάμπο~α
Ώς ιδρόμος έλττίζαντας αΐματας
Είς την αίχΐμήν ,ίσχυ.-άν
Ελεύθερον ξίψαυς ττολεμικού
Έ" ετει 'Ετταναοτάσ-εως
"ελληνικής!
__7__
Τό άρσίμοι είδομεν
Ελλάδος (μεγίστης!
Κβΐ είς τα 6άθη στενάζοντα
Καρδίας Χριστού,
Καρδίας έσταιι,ρωμένης.
Ε«)εργΐ.τιχος ένταύ9α
Κ|θπτ)λθθ|μεν
Ό «$»%> της άγάπης
θερμο—ύλου
Δυσανότττνευστος ιέκεΐ
Ή όσυή δορυφόρος
Τής ό&ικίιαος ζαφώδονς.
—9—
Τοιαύτη ττληιμμυρίς όάσεων στορ-
(γικών
Καϊ τταλίρροια σι.μττοσίου ττνευ-
• (νων
Κενοβόξων τθγών .βσρ/δαριζόντ
Καΐ πλήιθος εύτράττε>.ον Κοι*ο-
Κενόν έκυριεύσατίε 'κάστρον,
'Οτκχι τηΛλυβδάχρους θά*στος
Άραχνώδης άθορύδως ΐπταται
Μάχαιραν κραααίινχον
τΞκ)δΐιΚΐηιτΐ'κή(ν!·..
—15—
Κι/ττριανέ!
"Εναυσΐμια τπαΐΐ'διχής τρυφερότη-
(τος,
Φλόξ μιειδιόίμΐθΓΓοις φιλοσοφικοϋ,
Άνέοττερον κάλλος εήρωστίσς
Ό λόγος κυπιοιρισισοοτεφ·τ)ς
ΤοΟ ιΚ€»τρώας Άφρικής
'Κνπιριαναΰ.
—10—
Διατί βΐς άθώαν χήραν
•Μεγαλόστσμον
Και είς κραυγήν ττόθου
(νείας
Καϊ έρωτος ττί—εως ανθρωπίνης
Ή τής δΗοε&ολής γΛώσο~ δαον-
(βρ»ξ
Πλήρης ίκτέρου μίσους
Κ α! «λόγων αίιματίνων
Νϋκταρ έδωκεν
Χρϊσ·μα ψεθδους δνσώδους,
Σο διέγνκκτας τας σκέψεις
Τών Χριστβμττ ρων
Καΐ έξ άμβωνος κ—ηγγειλας
Την ραψΜδίαν όρουσον
Τής άθΛιότηττος·
—16—
Εϋδροσος είναι ή οφαϊρα
Ουράνιος
Τών Μαχοιρίωπ'!
"Όττοι; Σύ ό 1Α ^ιερεύς,
Εΰορχος Χριστοφόρος,
νώ άνϊΐμος αΐολοτττέρτ,'ξ
Πνεΰιμα βεοΰ Άθανάτον
Άρ,μονικώς κινεΐ
'ΚαΙ είς τό 6άθος) τού βρόμου
(κιχχνοθ
Άγγελον άοιματα
Διώκ^σνται την μαρφήν τοθ Διός
'Εσκοτιστμένην,
Καλλικάρ—ούς ώοψωνεϊς λόγοις
Είς <3υ»αγωγάς άρχρίν» Πατρ 100X00/" άο-κτ,τικών/ Άνδρών οτυνετών, Πραφητών έχεφρόνων. Δ Γ δ καΐ ούρα*όθι 'Εταϊρος θεοθ Π,αντοκράτορος __,ι 7__ αί ψυχαί τών Τα δρη έλληνικά Χειΐμάιρρους 'Επΐ τού τάφαυ τού μυ'ριττνόου Άιφθόνοχ; χέου*. —18— Άποιμακρύνετα «6πό τούς ττοδας (αυτού Λευκοτάτοας Τό δραμα: βασανιστικόν Ζωής σορκομάρφαυ Καΐ ή ψ>κ|χή λεπτοφυής
Πσιητικώς ριγώσια
ΣεδασμΕως άγγίζει
Τό μυστήριον άοτεροφεγγές:
Άγίας Νυχτός,ι
^γατρός τού κρατούντος
Έτπ'μελώς τάς κλεϊδοτς
Συνθέσεως δηιμιουργίσς
Θεού κυριάρχοι/·
—19—
'Εκείνος ώς άνβος εύοσμο*
Γέλωτος αιώνιον
Την τ«ον νεΐφων ττνοίτν έλαφράν
'Ηκολούθτΐίτεν έφ' άριματτος
Λάγου Θείο>->!
—20—
Κοί ώς θΗείρου θείας Μιχτταγω-
(γία;
Τέκνοΐ» αγοπτητόν
Κβι ώς Μίός εύγλωττίοις
Καϊ οτενατνΐμού άγάίπης
λετηλβεν έκ Γής
Είο τόπον κρείττονοα πάθουο-
Κ.Χ-Τ.
ΔΥΟ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ
ΠΑΙΔΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΕΡΑΝΙΟΥ 7 — Τ.Τ. 402
ΟΓ.Όχατβμένη ιμέ τύψεις,, την ώ;
τι στήν όμο,ρΐψτ) ξίϊδερφούΛο: τον.
Γιατί δέν εΐχε ττάψει νά τόν συγ-
κινή ή αβωότητα, ή γάττη τής μι
κρής Λίζας.
Κι' έκ&νο ττθΰ αισβανόταν γά
τώι.Γα σνμττβριφθρά τομ, αττέναν-
τή ξαδέρψη τού δέν ήταν σάν τόν
ττοβο πούχε ναιώοιε! γιά τή,ν Πέ-
ττη. "Α, ί|χι· Αύτός ή^τον ένας
ττιό λτπτός, ττιό εύγεκκός, τπό
όλιγορχίής — άς πσΰμε — πό-
θος· Τώ,ρα μάλιστα;, -πχχ» ματοροΰ
οτ νά τή ονγκ|ρίνη ,υέ την «άλ-
3ί"1», εβλεττε ττώς ακόμα κι' 5
πιό·.. λετττός κ,ι' ό εθγενικός αύ¬
τός ττόθσς τού γι' οτύτήν/ ή/τ^ν
κάτι τό ττρόστυιχο. ΓΊοο τό άγνό,
τό ραμαντιικό αύτά κοιρπκτάχι,
μέ την δμορφή τον άγάττη, την
κοριτο-ίοττυο^, ταίρΐαζε τό ττολύ
- ττολύ, ενός Τδιος, *γνός κι' ώ-
ραΓος Ιίρωτας. Κ ι* άρού δέ μπτο-
ρούσε νά της τόν —ροσιι|ιέ|ριη·, σ<£ φθηικϊ, τοι,Ίλάχιοτον, νά μή κατα- στοέψ») τόν δικό της κι' ιέττσΊ ά τΓθ'^άσισε νά τή» αττοψεύγη δσο μττρρούσε. Εΐχε 6ιρή, όλλωστε, τώραι, μέ τοΰς τταλιούς τού φί- λςχ.<ς, καινούργιες διασκεδάσΐΐς ι τα Ματάφερνε χωρΐς νά τού άτταφαίνΐε-τοΐι ττολύ- 'Εκείνη,, ομως, ή «αύμένη, ,ποθ Λλη μέΐρα ·ζούσε μέ τή|ΐ» έλττιδα τώς θά τόν ί|5Λετ~ τό βλλο ττρωί στά «οαττρράκια» γιά τό μπά- νιρ, χλώιμιαιζε ά)μα οκολ,ϊ; τό 6εΤο της, νά λέΐιχ, τΐώς ό Τώνης δέν 66 έρχότα* ττάλΓ, γιατί εΤ^ε |§ενυχτή σει κοτΐ μέ ττικρό τηαράττονο ττε- ρίμενε ύττοΐμονη/τικά δλτ> την ήμέ,-
ρα, μήττως τόν ίδη τό δράδυ στή
βίΐράντα τής «Λέσχης τών Κιι^η
γών», ττού ττήγαψνε τακτικά μέ
τή μαμά της. Μά ούτε έχεΤ δέν
ΐρχότΐα» ό Τώνης. Μιά φθρά, μα-
θά τπγγαΐΓνε νό; τίς πάρη γιά νά
τίς συνοδέψη στό θέατρο, τίς ς<- λιστα, ττού εΐχε υποσχεθή" πως φησε *«χι ΤΓερίμεναν μιά όλόκλη- ιρη ώρα! 'Πόσο την εΤχε ττεΐιράξει αύτό τή Λ«ζα* δέν ττερκγράίεται! 'Εκατό φο(ρες, είττε έκεΤνο τό 6ρά ι δυ στή ιμΓΐ,τέρα της 'νά φύγοι;νε, τού δώσκχ>νε νά κ)ατσΐλά6η τή
"ά 'μτνν τόν ττερι1.ιμένθΐΛ«, γιά νν'
«γαϊδουριά τού», μά φεί*η,' δϊν
την ήκουσε. ""*
"Ετοηΐ, πάντα ήταν άτοχτος,
(έκεΐνες τί-ς ήμέρς ό Τώκης- Ζού-
σε μιά ζωή τρελλή. Ό ττοττΐίροις
τού, εττειδη ήταν αχόμα οί άριχές
ττού εΤχε γνίρίσει άττ* τή ξενητειά
ΓΟν &ρτμε καί τόν διΚαι ολ&γί>
κτβ-
«"Ε, νέος εΐναιΐ', τί να κάνοιτ
με; Τόσα χρόκια οτή ιξενητειά...
"Ας χοορή «αί λιιγάκι τό παιδί».
Κα! έλεύθίΐρο πιά τό «παιδία,
χές, τα 6ράδι:α στά κέντρα, στά
προάστια γθρω^ με τό* "Όμηρο,
μέ τό" 'Γιαγκο — άΛλον αυτόν
γύρνζε τ' άτρογεύατα στΐς έξρ»
— μέ τάν Βοχτιλάκη καΐ τή νύ-
χτα στή βάλασσα ή στ» θέαττρο
Το ττρωΐ —εταγόταν και κάνα
δυό «ρες στό γίραφεΤο τού πατέ
ρα τού γ·ιά τα ιμάτια. 'Εκε,ϊκος,
δοτ,λειά, ττρατού πάη στρατιω¬
νά κάνη ενο. ταξιδάκι, πού τόσο
της, γιά νά μττορέση κ/ ούτος
εΤχε σκιοπό νά τό«ε στρώση (ττη
τό εΐτΓΐθι/μούσε^ έκβίνο τό καλο-
καϊρι, γι;ό: νά ξεκουρασθτ>·
10 Τώνης γλέ^ταιε» ξεχνούσε
«άθε μερά καί τηιό πολύ τή ξα·
δςρφη τον, δλοι τόν δικαιολογού
σαν καΐ μόνο ή Λίζα ττείσιμω>»ε,
■δσο τόν έβλεττε τόσο άδιάφορο.
.Ορικζόταν κάβε φορά ττώς δέ
θά ξα*Όγύρι·ζίε νά τόν ίδη, πώς
δέ θά τού ςαΜαιμιιΛοΰοιε, πώς 6ά
τόν ττερΐιφρονοΰσε> ρά πάλι, μό-
λις τόν εβλετηε;, ή καρδιά της ύ,
νχνγάλλιαζε. Τόν αγαττοΰσε ι;αΐ
τον ιάγαττούριε, ιμάλιστα. άκάμα
ττιό πολύ· Μεγάλωνε κά6ε μερά
ή άγάττη της καΐ τίς σττά*ιες φο
ρές ττού ονναντιότσν μαζί τοι/.
αίσθανόταν την ευτυχία της τόσο
ν*γαλη,, ώστε νά '.Ι' συγχωρ-
ττίκιρες τή;» έττότιζε.
Τής φαινόταν δμως παράξενο,
ττςώ έκΐΤνος 61ν καταλάβαινε τί-
ττοτα.
«Μά είναι δυνατά", νά: μην τό
κοπάλαβε πώς τόν άγαττώ;> σκί
φτόταν. «Δέν τό διέπει; Τί ·;α
κό'μτ ιμ' όλη της τή καρδ.ά, 6σες
κάνω, Θεε μου; Νά τού τό ττώ;
"Α, δχι! Καλλίτερα έττσι... Τί
ιμ' 'ένδιθ!φέρει γιά 'έκ€Ϊνον; 'Εγώ
•μιά φορά τόν άγαττώ, αύτό φτά-
νει·..».
Τα ελεγε, δμωκ^, αύτά, ν ώ νά
ΤΓαρηγαρτ) τόν ττόνο της. Δέν τής
δφ8α>νε νά τόν άγοπταηι μό*ο αυ¬
τή.
«Μά άφού δέν ξέρει τίποτα.
Άφού δέν τού εΤτηαι τίττοτα; Τί
φταδεΐ κ» ούτος;-.» Καΐ τόν δι-
καιολογούίχε. Τής εΐχε —η κάταο-
τ€., στΐς αρχές, ττώς δέν τού αρε
σε ή θάλασσα κιι' ένώ αιΊτό, ή
Λίφχ δέν τό ττίσ-τΕυε, τώρα τό
εύρισκε άληθινό-
«Γι' αύτό δέν έρχεται πιά γϊά
Όταν τττίλι τής ελεγε ττώς γυτ
ρίζει δώ κι' εκεΐ. γιατί ήβελε νά
χορτάση τή Σμήρνηι, ττού εΤχε τό '
οχχ χρΟΛα νά την ίδη, πάλιι τρ
Ιύρΐισιοε κιε' αύτό σωστό.
«Βεβαιοί! "Εχει δίκ,ιο!·.·»
Ή καύμόκη, σιΡκισε ιαλα νά τό
^ιολργή, 2Λα *ά τα 6ρ''σκη
λσγΐιικά «αι*1 ότγαττΐούσιε τώρα ήσ,τ
χα τόν ξάδειρφό της κι' ήταν εύ-
τνχισμνηι, γιατί ήταν έρωτεμμέ-
νη καί ΤΓερίίμενε ύττομονητΐικά·
τα 6αρυ6τοιν καί θά γύριζε σ>' αύ
την. Καμμιά φορά, τής φοΤινόττν
πώς άγατταύσ^ε πιότερο τόν ερω
χά της, παρά τόν Τώνη. Τό ττεΤ-
σ|μα της έπεφτε καΐΐ μιςτλάκονε
γά - σιγά καί γινότα» ό Γρ*·
τάς της ττιό παθητικός^ ττιό τρυ
φί,ράς- Ό έρωτας ήταν γ«' αυτήν
ενας άγν&χττσς ©εός, ττού άρχι^ε
τώρα νά τόν λστ,ρεύη μιέ τή τιί-
ο-τη των «εοφώτιατωι*! Είχε στή
σει τό βω,μό τού ιμέσα στήν καρι-
διά της καΐ άττοφάσισε νά θυο'ά
ση σ' αυτόν την ζμβρ<|>η ν,ότη
ττι,ς!
"Αλλά... υιά μερά, εΐδε τόν Τώ
νη μέ την Πέπη!
Πήγαινε μέ την μητέρα της στό
σπίτι. Σ' ένα σκοτεινό «βερχανέ»
γλίοτριηραν τΓλάϊ τονς δυό σκιές.
Ή κυρία Ελένη δέν ύποπτεύθηκ;
τι'ηοτσ. Ή Λί2α, όμως, £ΐδε, καί
εΐδε καλά, πείσθηκε, βεβαιώθηκε
κοί τότε έγινε ή «γυναίκα»! Γκρέ
μισε τό παλάχΐ τής άγάπης ποίι
είχε χτίσει στήν καρδιά της! Πάει
υ.' ό θωμάς, πάνε κι' όλα... Τή
θλίψη, την άπογοήτευση ποΰ ε-
νιωσε στήν όρχή, τή διοδέχθηκεΐ
ό θυμός.
Δέν ήσύχασε- "Εβαλε οτα τα
δυνατά της. Μιά έρωτευμένη πάν
τα βρίσκει -όν τρόπο νά μάθη κι'
έμαθε γρήγορα, πώς ό Τώνης
«ταχε» μ' «εκείνην»! Αίσθάνθηκε
τότε ενον ττόνο όνχϊκατεμέΌ μέ
Ζήλεια κι' ενα παράπονο, πού την
έκανε νά κλαίη.
Μιά άλλη τής έπαιρνε τόν Τώ-
νΓ, της! Μέ πθ[ά δικαίωμα; Ά-
ιρού τόν άγαπάει αυτή! Αφού εί
ναι δικός ·;ης; Ποία είναι έ-κεί-
νη;...
' Εκλαψε μέ την καρδιά της καί
μίσησε καί τόν Τώνη καί την «άλ
λη» κι,' όλο τόν κόομο... Μαϋρες
σκέψεις χριγϋρισαν τό μυαλό της.
Μιά συμμσθήτριά της, στή Μα-
νησό, πού βρέθηκε στήν ϊδια α¬
κριβώς θέση μ' αυτήν, δέν φαρ-
μσκώθηκε;... Ή άλλη πάλΐ; Ή
Χρυοάνθη; Δέν κατάντησε φθισι-
κή; «Ου, βεέ μου, τί φοβερό!
Την επήγανε στήν Ελβετία, μά
κι' έκεί, πέθανε.
ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Άθήνα — Δεκέμθριος 1973 — Σελίδες 157
Βραβείον Έστίαο Νέαο Σμύρνης
Βραβείον Ενώσεως Σμυρναίων
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
Πωλβϊται πορά τώ συγγραφεϊ
(Στρβτηγόυ Πλαστήρα 53-Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282)
ΑΠΟΪ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΛΠΟΥΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΤΡΥΦΩΝ
Στή Λόμψσκο, μικρή πόλι τής
Μ Άσίας πού τα λευκά της κρά
σπεδα επλυναν τα νερά τού 'Ελ-
λησπόντοι», πρωτόειδε τό φως
τής ημέρας στ'ις άσχές τοϋ Γ'
αίώνα. Εκεϊ γεννήθηκε καί έ'2η-
σε τα τταί '«ά τ^^ |χρ6νια ό Τρ>
φων, μονάκριβο ποιδί εύοεβών
Χριστιανών, ποϋ άγαποϋοαν καί
λάτρευαν τόν Χριοτό μ' δλη τή
θέρμη τής ψυχής τους.
«Έκ βράφους .τό ίερά γράμμα-
τα» διδάχθηκε όπ' τή μητέρα τού,
κΓ δσο τα χρόνια περνοϋσαν, μά·
θαινε όλο καί περισσΟΓερα πράγ-
ματα γιά τή Ζωή, τή διδασκαλία
καί τα θαύματα τοϋ Χριατοϋ.
Ίδιαίτερη έντύπωσι έκαμαν
οτόν φλογερό Τρύφωνα τα λόγια
τοϋ Χριατοϋ πού έλεγε γιά τούς
Μαθητάς Τού : Ό πιοτεύων είς
εμέ, τα έργα α έγώ ποιώ κάκεϊ-
νος ποιήσει, καί μείΖονα τούτων
ποιήοει». Οποίος, δηλαδή πι-
στεύει σέ Μενά μ· όλη τή δύνα-
μ· τής ψυχής τού, θό μπορή κΓ
ούτος νά κάμνη 6αη.'|ματοΓ αάν τα
δ;κά Μου καί ιμεγαλύτερα άκόμα.
Άπ' τα θαύματα τού Χριοτοΰ
πρόοεχε την απαλλαγή τών άν-
θρώπων άπ' την κυριορχίσ τών
δοιμόνων μ' ένα Τού μονόχα λό-
γο, μέ μιά Τού μονάχα προοταγή,
όπως στό σεληνια?όμενο παιδί
τού ΕύαγγεΧίου : «Τό πνεϋμα τό
άΑαλον καί κωφόν, 'Ε»·ώ σοι έ-
πτάσσω, έ£ελθε έξ αυτού καί μη·
κέτι είσέλβης είς αυτόν».
Κι' οί Μαθηταί Τού μποροϋσαν
νά |£ορκίοουν καί νά διώ£ουν τα
δαιμόνια ιμέ την έπίκλησι τοϋ ά-
γίου Όνόματός Τοκ, όττως ελεγε
πάλιν ό Χριστός γιά τούο Μαθη¬
τάς Τού: «Έν τώ 'Ονόματι Μου
δαιμόνια έκβαλοϋσι· γλώσσαις
λαλήσουσι καιναϊς όφεις άροΰσι'
κδν θανάσψόν τι πίωσ;ν ού μή
αύτοός βλάψει· επί άρρώοτους
χείρας έπιθήσουσι, καί καλώς έ-
Εουσιν».
Στά νεανικά τού χρόνια ό Τρύ-
φων ήταν βοσκός τό έπάγγελμα.
Κι' όπως στούς έξορκισμούς τού
Εύχολογίου άναφέρει ό ϊδιος, έ-
βοσκε χήνες στήν πατριδα τού. Ό
δηγοϋοε τό κοπάδι τών χηνών στή
6οοκή κι' έψαλλεν ΰμνους καί
τροπάρια τής Έκκλησίας. Άπέ-
φευγε τίς συνανσστροφές μέ παι¬
δία τής ήλικίας τού καί γνώριΖε
τρείς μονόχα δρόμους. Τό δρόμο
γιά τή βοσκή, γιά τό σπίτι καί
γιά την Έκκλησία. Παρέμεινεν έ¬
να άγνο κι' άδολο παλληκάρι μ'
ο μοναδικό στήν ψυχή τού ίερό
ίδανικό: την όλόθερμη άφοοίω-
οι καί λατρεία στόν Σωτήρα Χρι-
στό. Στόν ίσκιο κάποιου δένδρου
) στής έΕοχής τή μοναξιά βυ-
θιίόταν οέ περισυλλογή, σέ θερ-
μι προσευχή καί παρακαλοϋσε τόν
Χριστό νά τόν άξιώση νά φανή
χρήσιμος στούς ουνανθρώπους
τού, άλλά καί νά άΕιωθή νά άμο-
λογήοη τόν Χριστόν καί νά μαρ-
τυρήση καί νό θυοιασθή γιά τόν
Χριστό.
Κάποια χρονιά στούς λαχανό-
κηπους τής Λαμψάκου παρουοιά
σβηκαν σύννεφα όλόκλποα άπό ά-
κρίδες κι' 6λλα καταστρεπτικά έν-
τομα, πού κατέστρεφαν άλόκλη-
ρη την παραγωγή τών κήπων. "Ο
Τρύφων λυπήθηκε κατάκσρδα διά
τούς κόπους, τα έ£οδα καί την
καταοτροφή αυτή. Ή εύαίσθητπ
κσρδιό τού πόνεσε γιά τή δυστυ-
χία τών συμπατριωτών τού. Γο-
νάτιοε μ' εύλάβεια, υψωαε την ά-
ννή μστιά τού στόν ουρονό καί
μ' όλη τή δύναμι τής ψοχής τού
πσρεκάλεσε τόν Φΐλάνθί>ωπο Χρι-
οτό, έτσι άπλά άλλά αέ πίοτι ά-
πόλιττη κι' αδιάκριτπ ν άποι/α-
κ.ούνη τα βλαθερά ένομα άπ' την
κολλιεργημένη περιοχή καί νά τα
οδηγήση σέ τόπους ερημικούς,
στά αγρΐα όρη, οτά άκαρπα Εύλα.
Κι' ϋστερα γυρι'Ζοντας στά 6λα-
β^ρά έντομα τα έΕώρ^'οε στό
όνομα τοϋ Χριστοϋ ν' άπομακουν-
θοϋν άμέαως. Κι' έκεινα στήν
προσταγή τού ΤρϋφωνοΓ. έγκατέ-
λειψαν άμέσως την πςριοχή κι'
έφυγαν σέ τόπους όρεινούς όπου
δέν ύπάρχει καλλιέργειο
Στό Μεγά/ο Εύχολόγ:·; τής Έκ
"λησίας σώίετοι ή προσευχή - έ-
Εορκιομός τού Άγίου Τρύφωνος
πού διαθάίεται στήν Άκολουθία
τοϋ Άγιασμοΰ την 1η Φεβρουα-
ρίου. Οί χριστιανοί παίρνουν τόν
Άγιασμό καί τόν σκορπούν στούς
κήπους καί τα χωράφια γιά την
προστσοία τους άπ' τα βλοβερά
έντομα.
Παρόμοιο θαϋμα έκαμεν ό Α-
Υ'θς Τρύφων στή Νίκαΐο τής Βι·
θυνίας, πού τό άναφέρει ό θεόδω-
ρος Λάοκαρης οτό έγκώμιό τού
γιά τόν θουμοτουργό ' Αγιο Τρύ¬
φωνα. Περισσότερο όμιος γνω-
σΐός στούς παλατιανούς κύκλους
έγ'νεν ό "Αγιος Τρύφων όταν έ-
Εώρκιοε τό άκάθαρτο δαιμόνιο
πού τυραννοϋσε την θυγατέρα τού
Καίσαρος ΓορδιανοΟ καί την έ-
θεράπευσε μέ την δύναμι τής προ-
σευχής.
.Τή γαλήνη όμως τής ?ωής τοϋ
Τρύφωνος ήλθε νά ταρσΕη ό με-
γάλος διωγμός τού Δεκίου εναν¬
τίον τών Χριστιανών. Τότε κατήγ-
γειλαν τόν Τρύφωνσ οίον έπαρ-
χο Νικαίας Άκυλλϊνο, ότι ήτον
Χριστιανός. Ό Τρύφων μέ θάρ-
ρος καί παρρησία ώμολό/ηαε πώς
Γϊ'στεύει στόν Χριστό, ιόν άληθι¬
νό θεό κα'ι καταδικά^ει την εί-
δωλολατρεία. Υπέφερεν άγόγγυ-
στα όλα τα φρικτά βαοανιστήρια,
τό όπαίσιο μαστίγωμα καί τή φρι-
κτή, σάν την κόλασι φυλακή καί
τέλος μέ την προσευχή στά χεί-
λη παρέδωκε την άγία τού ψυχή
οτάν Χρκττό, πρίν άκόμη προλά-
6η τό σπαθί τοϋ δημίου νά τού
κόψη τό κεφόλι. Ήταν 1 Φε·
βρουαρίου τοϋ 250.
Οί χριατιανοί θέλησαν νά θά-
ψουν τό ίερό λείψανο τοϋ άγνοϋ
καί όγίου παλληκαριοϋ στή Νί-
καια, μά ό "Αγιος σέ όραμα τούς
παρεκάλεσε νά τό θάψουν στή
Λάμψακο, έκεί στά βοσκοτάπια
πού άλλοτε άντιλαλοϋσαν άπ' τίς
ύμνωδίες τοϋ Μάρτυρος.
Ό Άγιος Μάρτυς Τρύφων τι-
μάται άπ' τόν λαό σάν προστάτης
τής βλαοτήσεως, τών άγρών καί
οί λαχανοκηπουροϊ ο' αυτόν κα-
ταφεύγουν σέ περιπτώοεις πού οί
κήποι τους διατρέχουν τόν κίν-
δυνο καταοτροφής άπ' τα βλαβε-
ρά έντομα (ψείρες, κάνθαροι, ά-
κρίδες, κάμπιες, σκουλίκια κ.ά·),
καλώντας τόν Ίερέα νά διαβάση
οτόν κήπο τούς έΕορκισμούς τοϋ
Άγίου Μάρτυρος Τρύφωνος.
Ή Έκκλησία τόν τιμά σάν "Α-
γιο καί Μάρτυρα καί γιορτάΖει
την Ίερή τού μνήμη την 1η Φε-
βρουαρίου.
Άπολυτίκιον
Τρυφήν την άκήρστον, ίχνηλατών
(έ*< παιδός βασάνους ύπήνεγκας, υπέρ Χρι- (στοϋ τοϋ Θεοϋ κπ; ήθλησας αρίστα. "Οθεν- την τών θαυμάιων, κομι- (σόμενος χάριν, λύτρωσαι πάσης βλάθης, καί παν- (τοίας άνάγκης, Τρύφων Μεγαλομάρτυς, τούς σέ) (μακορίίοντας. Η ΣΚΟΤΙΑΣΤΗΝ ΚΕΟΕΑΑΗΝΙΚΗ (Τό περιοδικό «ΙΙειραϊκίι ~ Στά δύο τεύχη τού καλαίσθητα τυπωμένου περςθδικοϋ «Πε-,ραϊκή — Πατραϊκή» τήε μεγάλης όμώνυ- μης βιομηχανικής Έταιρίας (άρ. 169 καί 170) έδημοοιεύθηκαν έν- τυπώσεις τού ουνεργάτη μας Παύ- λου Φλώρου μέ τόν ιίτλο «Χώ- ("ες χών Κελτών — 'ΆνοιΕη ατήν Ικωτία» καί «Χώρες τώ.· Κελτών — Διασχι'Ζοντας την όρεινή Σκω- τ:α». Οί έντυπώσεις ούτές, άπά ταΕίδι τού τοϋ περοομίνοο κα- λοκαιριοϋ, θά περιληφθοΰν στό -αΕιδιωτικό βιβλίο τού Π. Φλώ¬ ρου «Χώρες τών Κελ'.ών·», όπου Γεριγράφονται ή Βρετόνη, ή Ίρ- Κανδία, τό Λονδίνο κα' περίχω- ρο, ή Ούαλία κοί ή Σκα'τ'υ. Ποίος δέν πρόσοΕε τό |πιβλητ·κό μνη- μεϊο, τα στημένο επάνω στή με- γόλη γέφυρα τοϋ Ούέπ-μινστερ — πού καβαλ[κεύει τόν Τάμεση: χή βαοίλισσα τών κελτ£ν πού όρ- θια επάνω οτό πολεμικό όρμα της όρμά κατά τών είσβολέαϋν ρωμαί- ων. Τό περιοδικό «Πειραϊκι; - Πα¬ τραϊκή» δέν ευρίσκεται οτά βι- βλιοπωλεϊα. "Οποίος ένδιαφέρε- -αι, δέν έχει παρά νό τό 2ητή- οει στά γραφεϊα τού περιοδικοθ, όδός Δραγαχσανίου 8 (πλατεία Κλαυθμώνα), 4ος όροφοο. Στά δύο προηγού^Γι/ο τεύχη (167 καί 168) εϊχαν 5γ δύο μελετήματα τοθ ρου .Άττ.κή άγγΒ,ογρο,,^-^' χρυσός αιώνος ττ,ς _ Ό ~" - τής ΠαΛαιός Πινοκοθήκ,^ "^^ νάχου., όπου ό πατέρ^",^ τού βασιλέο τής χώρας μας "*" δοβίκος Α" είχε συγ,,^,Λ πλήθος εντελώς άνέπα-ο ά ^^ κύπελλα, άμφορεϊς, κρατήρες ».'κες· κυριότατα, προφα,ώς ' ^ την Ίχαλίσ προερχόμενα, "ο/0 είναι γνωστό. τα προϊόντ- ς τα ευγενικά τής άθηναικής Τ£ χνης άποτελοϋοαν άντικείμενο μεγάλου έΕωτερικοϋ έμηορί0ϋ. ^ Π. Φλώρος διαπίσχωσε την ϋΠαρξ. των, τό περαομένο καλοκαίρ,, Κα, οτό τοπικό ,μουσεϊο τής ΧόΑοτ^ ι-εριοχής τάτν οΑατωρι.χείων γ^ αύστριακής «πολ-,χείας. Κορινθ| όπου είχε άνθίσει κελχ.κός ΠΟλ,! ή άμεσότητσ τών άττικών έκε|. τισμός. Είναι άφόνταστη ή ^ωντόνια Κ0ι ν,^ν άγγείων τοϋ «χρυοοΰ αίώνα, όπως τόν έχαρακχήριοε ό Π. φλω' ρος (490 - 550 π.Χ.), καθώ(, άναδίνεται άπά τίς έπιγροφές που έμελέτησε ό συγγραφεας («ΧΑ|. ΡΕ ΚΑι ΠΙΕ·, -ΚΑΛΙΣΤΑΝΘΕ ΚΑΛΗ» — ή ΚαλΐΌτάνθη είναι ό· υορφη — κ.ό.). Π.Φ. Άναμνήσεις άπό μιά θεριιιΑ έκδρομη στά Έξιοτβρικό Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΛΑΧΟΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ Ο ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ Οοβμά ΛαΑαπάνου Ό «"Αλ^λος Κόσμος» τοΰ λογο τέανΐ γιοτροΰ θιομά Λαιλαπάνου είναι ενη τέργο γραμμένο μέ λαγο τεχνική πέννα* πραγματικιχ είιρή- ματα καί έπιστημονική παρατήοη- —. "Οποίος τόν όιοβάζΰι τόν χαίρε ται καί μαθαίνει σπουύαϊα ,τράμ- ματο γιά την μυοτική μεταφυσική ζωή καί την άπάδειςή της μέβα άπό έναν οεαλισμό, πού κα'θιστοϋν χοιςίς καμμιά αμφισβητήση τό ερ γον μ*γάλο καί ικανόν νά σέ άνα καινίβ«ι. Ίσως ή σαριιντάχρονη έμπει- ς,ία τοΰ συγγραιρέα, Τσος οί θηη- ές τού γνώσεις, γιατί με- Γ σέ ενα θρησκειτιν.ό περι- 6ά>Λον, εΤταν γιος πίυΐά, Τσος
καί τό δαιμόνιον τής αναζητήσης
τού μέ'σα «πό σχετικά 6ι6λία, τα
ποραδίίγματα τής ξοής, τίς κατη
στάσεις, πού εζησε, την λε»ττή πά
ρατήρησή τού, δλα τοΰ διάνοιξαν
τούς όςιίξοντες όιερεύνησης τού ί'
,ιρεβατικοΰ κόσμου·
Πά,ντίος όπως καί νάχει τό βϊ-
μα, ό γιατοός μέ την πολυσχιδή
κατάρτιση, μπόρ;σε —ιμεγάλο
τοαγμα αΐτίι— μέ μιά παροι-σία
ση τ'»ψηλής οτίέψίως νά βιεξεταοη
'.εΛΤ3( θέματα καί νά τα καταστή
σει .προσιτ<3ι μ' έναν «πλό ωριμο ιιηχανισμό σ' ολους μας. Ό θω¬ μάς Λαλα.τάνος, μέ ΐει,ό λόγισ, ά- στό 6ι6λίο τού «Ό άλ- (Συνέχεια έκ τού προηγούμενον) ΈΕαίρετη είναι ή ί'κόνα τής Μαρίας ΑΛαγδαλη·νΓ(ς τού διαΚτητ μου Ιταλού Ζωγράφου Λεονάρδο ντά Βίντισιι. Έπίσης τό γλΐΛττό τοΰ Άγίου Ίερόνυμου πού έφι- λοτέχνηοε ό Διέγκο ντέ Σιλόε, καθώς καί τα πολύτιμα ίερά οκεύη καί κε*μήλ;α. Παράλληλα στό θόλο τού άκτινο6ο.*ή ενα τε ράστιο αστρο μέ όχτώ <χίχ(ΐΑές· 8ον τοϋ Άγίου Ίακώβου. Ί- δρύθηκε τόν 16ον αίώνα όπό τόν ίππότη Ίωάννη ντέ Βαλέίο. "Ε¬ δά! άΕιόλογα εϊνα τα τρίσ σκαλι- οτά τριαντάφυλλα απάνω στά θό >ο τού. Έπίσης τό τρίποδο μαγ-
κάλι πού είναι καμωμένο άπό μάρ
μσρο. Καίει άπό τό 1600 καί κά
6ε μερά άνανεώνουν τή φωτία
τού. Γύρω έκεί εϊδαμε καί δύο ά
γάλματα. Τοϋ βασιλιά Φερδινάν-
δου τοϋ 3ου καί τής γυναικός τού
Δόνας Βεατρίκης τοΰ Σουόμπ.
Έπίσης ιστή γωνία ύπάρχει ένα
έπίχρυσο δισκοπότηρο πού τα με
τσφέρουν απάνω σ' ένα τετράτρο
χο έπάργυρο άμάΕι στούς κεντρι
κούς δρόμους τοϋ Μπούργος κα¬
τά την ήμέρα τής Άγίας Ευχαρι¬
στίας.
9ον τό Κόρπους Κρίστη. Σώ-
μο Χριστοϋ. Λατινική λέΕις. Αύ¬
τό τό παρεκκλήσιο περιλαμβάνει
τοιχογραφίες τοϋ 16ου αϊώνα. Ί¬
ερά βιβλία. Τό περίφημο κιθώτιο
τοϋ άπελευθερωτή Σίντ. Την έ-
Εαίρετη ϊπιμαρμάρωση τού τοϊ-
χου· Ίστορικά κειιμηλια
μάθΊθ είναι τό Φάτνωμο;
τό Ευλόγλυπτο — ή Μαστίγωσης
τοϋ Κυρίου. "Εργο τοθ Διέγκο
ντέ Σιλόε. Έπίσης ό τρίπτυχος
Π'νακας πού παρουσιάΖΓΐ την Πά
ναγία μέ τό Χριστό.
10ον τής Άγίας Αίκοτερίνης.
Καΐ αύτό εχοι ττολλοθς θη,σΒαι-
ρούς, όπως : μεγάλο δ'σκοπότη-
ρο καμωμένο μέ 14 κι/ά χρυσό.
Σταυοούς Ρωμανικής καί Βυ^αν-
τ>νής έποχής. Στούς τοΐχους προ
σωπογροφίες έπισκόπω/ καί άρχι
επιοκόπων τοϋ Μούργκος. "Εγ-
γραφα τοϋ διαοήμου Ίσπανοϋ νο
μομαβή Διέγκο Κοβαρρουμπιο
(1512 - 1577). Έπιστολές τοθ
Ίσπανοϋ άπελευθερωτή Σίντ και
ιού καρδιναλίου Φραγκίσκου Χιμε
νεθ ((1436 — 1517).
11ον τού Άγίου Ιωάννου τού
Βαπτιστή. Έδώ εϊδαμε τρία αρ·
γυρά άγάλματα τών άγίων : Πέ¬
τρου, Παύλου καί Ίακώβου. Επι
ο ής τό Σταυρο τοΰ ΚοθεδρικοΟ
Ναού. Δισκοττότηρο άττρ έλεία»·
το<όκκαλο. Την είκονογραφίο, π Ποναγία μέ τό Χριστό, τού Φλα- μανδοϋ ίωγρόφου Χόνς Μέμλιν (1415 — 1495) καί μέσα σε γυο λινες προθήκες βελούδινα αμφια σέ άροβικά σχήματα. Κα'ι τό 12ο τό Κύριο Παρεκκλήοιο ι- δρύθηκε τόν 16ον αίώνα. Είναι Δωρικοϋ, Ιονικοΰ καί Κορινθια- κοϋ ρυθμοϋ. Μεγόλο ενδιαφέρον παρουσιάέει τα όργυρό αγαλμσ τής Μαρίας Μαγιδαληνής πού 6ρί σκεται μέσα σέ όρειχάλκινο κι· γκλίδωμσ. Γενικά όλα τα παρεκ- κλήσια προκαλοϋν τό θαυμασμο μέ την λαμπρόφωτη κσλλιτεχνική τους διακόσμηση. Άφίνοντας το τελευταϊο παρεκκλήσιο προχωρό· οσμε στό Άναλόγιο. Βρίσκεται μέσα σέ σιδηρόδεκτο κιγκλίδωμο "Εχει δύο άρμόνια καί 103 θε· σεις γιά ψαλμωδούς. Τα καθήομο τα είναι καλλιτεχνικά διακοσμηιί να καί στή μέση δεσπόΖει τό πλα γιαομένο άγαλμα τού Έπισκόπου Δόν Μορίτσιο, 13ος αίών. Στήν συνέχεια μπήκαμε στό νάρθηκο Στό θόλο τού άκτινοβολεϊ ένα άοτέρι μέ όκτώ αίχμές. 16οο αι' ών. Στή μέση τού νάρθηκα εϊδα- με τούς τάφους τοϋ ΊσπανοΟ ι"" πότη Σίντ πού άπελευθέρωσε το Μπούργος άπό τούς Άροδεο κ<" τοϋ καρδιναλίου ίεροδίκη Χιμενες (14)36 - 1517). Άπό τίς τέσοε ρις πόρτες τοϋ Καθεδρικού Ναού μεγάλο ενδιαφέρον παρουσίαν Π Πύλη τής Είσόδου. Στολ'Ζετοι >ε
μικρά πέτρινα λεπτεπίλεητα ογό
μστα πού παριστάνουν τούα α'
ούς Πατέρες τής
(Συνεχίίεται)
λοό κύσμος» σέ σπουδαία σημασί
άς ποοβλήματα, «πως στήν Ίόεο
λος κόσ,μος-» σέ σποι>δαΐα σημασί-'
κή σΐ'νάφίια τοΰ άνβριίΜΐου μέ τα
φαινόμενα, άντικείμενα κ).π.
Μέοα άπό τό 6ι6λίο ε
τό σι-μπέρασμα δτι, έρ
όργανον τομ «αλλου κόσμοΐ1» είναι
δ, τι Ο.έπο.μ«, ζοΓ·μ€ καί περνάμε
και δί·δ(ΐγμά τού είναι, .τώς ή ώοι
μότητα τής σκέψης καβιστά τόν
άνθςωπο ώς όρθολογικώ «Λτργοϋν
κ ι άντιλαμ6ανόμενον όν.
"Ό Λλαπάνος ρχε, γράκ|·Ρι μέ
πολλή άγάπη καί έλεύθ."ρο συναί-
σθημα αύτό τό διδλίο καί γι' αύ¬
τό εχει πετΰχει ν ά προσφέρει στόν
άναγνιόστη τού μεγάλη έκβούλίυ-
ση, (»στε καί να τού κενταβμο *>( ■
αύτάς. Ή πίστη τοι·, ή Ίδεα Τ°ν·,
τρόπος άντιμετώπισης των ν-ε1
τιον τού είναι «οίος» αύτός β* ·ΓΙ>
θέλο καί ένίογώ, είναι ρο"1^
ρκττικές ιδιότητος καί
δυνάμεις μέ δ,τι ξοϋμε ή
στ ε σέ έ.ταφή· € _β
Έ,τ' ?ύκαιρία θά πώ, πώς « ,
μάς Λαλαπάνος είναι κ·ι ?να; °»
(τθηματίας τοαγουδιστής, εΙνα
νας ποιητής, ποΰ ό στίχος τ*ν
τει'ΐι καί «"Επάγίΐ» στίτν «Υ*
Άκόμη είναι πετνχημ^°? μίΤ^,
φοαβτής τών άρχαίων 'Ε^1^.
κείμενον. "Εχε, δημοσι;υσει
ς μεταη;!?άσεις.
Γ,ιόογος
Δφρικής Κυττριανον
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Χ. ΤΣΟΜΠΑΝΟΓΛΟΥ
-1 —
Γένος Ίώνων Μεγαλαφθάλμω»
Τής ασιατικήν Ελλάδος άγνής
ιΠλουΐτίως έδωκεν είς άνδρα άγα-
(θό·/
Πίλωρίους ΈττισκθΓττικούς όψθσλ-
(μοΰς α(ω»Γου·;
Σοφίας «αί δακ·ρύων γέμο*τας,
Παιρθενοιι.
Σήμερον —λήρης ενυβίας οπγοΑ-
(λωνίον
&ριάμι6ου διονιισιακοΰ
(ίΚχΐ μει£ιά)μιατος χριστιανικόν
Πικροΰ άλλ' έλπίζοντος,
"Ωαπτερ άετός (μεγαλοπρεπώς
(σείτον
Π) έρυγας μελαίνας ύηερηφάνους
Επήδησε» ό Κι/ττρΊανός
Είς τόν άτΓειροι» 5<ώρον, Τόν λόφον τής ζωής άνδροφόνυυ Ζωής άλ ι ΐΜεγσλως ό έραστής κρατών Βαρβάρω* άγωνισιμάτων, Ό εύίδρώτους εχ«ν δακτύλοι/ς ψεύδους —Π — Διατί τόν τπΛρσόν γβλωτος 'Εττϊ αγχόνηις τιΐμωρού ωδήγησεν Ό 6έ6τ>λος φθάνος ό ιψφοφ&όρος
"ΑκΛμ,τττος, σιιδηρόφρακτος
της αρετός φονεύς
Αίμοοτατντις;
__12__
ΊΕκεΐνος ήδε* υμνους «αλλίατους
Καΐ ττάθος ζωής καί ιέκίράσεως
(εΤχεν,
'Πάβθις ήγιασιμένον!
—13—
Ώς "Ελλην άμωμος
Πεττονημένος εζησε*
ύτΓοστόκ; -π·ολι(μ£τώ·
'Εξ όμθ!(>ύλων!
—14—
ΔΐΰδαλεΤς εσκτι—ώγωνε
"Ομάς ιμηλοττσρειος ττ
ΚΟΣΤΑ 2ΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΤΚΟ Α1ΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
(Συνέχειχ έκ τοϋ προηγουμ..)
• •"Βδ«οξε^ βεβαία, θ·.;μίωμένος
(Σι,νέχϋια έκ τού ττροηιγοι/μένου,
αύτές τις 6έ6ηλες οικέψείς, σννήλ
Άμαθής όχλος
Γήν θέρμΐτν ά»έιμνως συκοφαν-
(τών
Καρδίας
Έκεϊνος ΊΕλλάδα φ:ιλόχριστον
*Ετπ τομ ,μετώττΓου τού φέρων
Κσΐ κότινο* βάλλοντα
Άγάπης νικητηρίιου,
'Αγάττης Σωττήρος Θεού,
"Πή* τής Άλβξανδιρείας
Όδόν ύψρικανΐικήιν ήγεν
Την άγουσαν 'μέχρι
Δασών τροττ ικ»ν ττολ.5ένδρ<ο* Δασύν αίωνίων! __5__ Ώς ρήτωρ ιερόνίκης Τούς νσ·ούς άρθοιδαξίας καλ>ιστε-
(φά»οι·ς
Έ» Ζαίρ, Μπουιρούντΐ κ αί Ρουά»
(το
Διά ιφωνήκ; Ίεράς έ—λήρου
Πλήθους όσμάτων νίικης
Τού Μαραθώνος, τής Σαλαμϊνος
Τώ" Πλοττσιώ»..·
"Ενταύθα τπαρών κρτϊ ό σήττητος
Βασιλεύς Άλέξία^δρος
Ό ιΜκχκβδών,
Ό τού Χριστού ιΠράδροιμος
Μεγοβλότολμος!
Καΐ την 'Ελλάδο; εΤδομεν
Βυζαντινήν υπέροχον
Κο'ι τού Παλ,αισλό,γου δσχρυα
(θερμά
'Εθνικώς λάμπο~α
Ώς ιδρόμος έλττίζαντας αΐματας
Είς την αίχΐμήν ,ίσχυ.-άν
Ελεύθερον ξίψαυς ττολεμικού
Έ" ετει 'Ετταναοτάσ-εως
"ελληνικής!
__7__
Τό άρσίμοι είδομεν
Ελλάδος (μεγίστης!
Κβΐ είς τα 6άθη στενάζοντα
Καρδίας Χριστού,
Καρδίας έσταιι,ρωμένης.
Ε«)εργΐ.τιχος ένταύ9α
Κ|θπτ)λθθ|μεν
Ό «$»%> της άγάπης
θερμο—ύλου
Δυσανότττνευστος ιέκεΐ
Ή όσυή δορυφόρος
Τής ό&ικίιαος ζαφώδονς.
—9—
Τοιαύτη ττληιμμυρίς όάσεων στορ-
(γικών
Καϊ τταλίρροια σι.μττοσίου ττνευ-
• (νων
Κενοβόξων τθγών .βσρ/δαριζόντ
Καΐ πλήιθος εύτράττε>.ον Κοι*ο-
Κενόν έκυριεύσατίε 'κάστρον,
'Οτκχι τηΛλυβδάχρους θά*στος
Άραχνώδης άθορύδως ΐπταται
Μάχαιραν κραααίινχον
τΞκ)δΐιΚΐηιτΐ'κή(ν!·..
—15—
Κι/ττριανέ!
"Εναυσΐμια τπαΐΐ'διχής τρυφερότη-
(τος,
Φλόξ μιειδιόίμΐθΓΓοις φιλοσοφικοϋ,
Άνέοττερον κάλλος εήρωστίσς
Ό λόγος κυπιοιρισισοοτεφ·τ)ς
ΤοΟ ιΚ€»τρώας Άφρικής
'Κνπιριαναΰ.
—10—
Διατί βΐς άθώαν χήραν
•Μεγαλόστσμον
Και είς κραυγήν ττόθου
(νείας
Καϊ έρωτος ττί—εως ανθρωπίνης
Ή τής δΗοε&ολής γΛώσο~ δαον-
(βρ»ξ
Πλήρης ίκτέρου μίσους
Κ α! «λόγων αίιματίνων
Νϋκταρ έδωκεν
Χρϊσ·μα ψεθδους δνσώδους,
Σο διέγνκκτας τας σκέψεις
Τών Χριστβμττ ρων
Καΐ έξ άμβωνος κ—ηγγειλας
Την ραψΜδίαν όρουσον
Τής άθΛιότηττος·
—16—
Εϋδροσος είναι ή οφαϊρα
Ουράνιος
Τών Μαχοιρίωπ'!
"Όττοι; Σύ ό 1Α ^ιερεύς,
Εΰορχος Χριστοφόρος,
νώ άνϊΐμος αΐολοτττέρτ,'ξ
Πνεΰιμα βεοΰ Άθανάτον
Άρ,μονικώς κινεΐ
'ΚαΙ είς τό 6άθος) τού βρόμου
(κιχχνοθ
Άγγελον άοιματα
Διώκ^σνται την μαρφήν τοθ Διός
'Εσκοτιστμένην,
Καλλικάρ—ούς ώοψωνεϊς λόγοις
Είς <3υ»αγωγάς άρχρίν» Πατρ 100X00/" άο-κτ,τικών/ Άνδρών οτυνετών, Πραφητών έχεφρόνων. Δ Γ δ καΐ ούρα*όθι 'Εταϊρος θεοθ Π,αντοκράτορος __,ι 7__ αί ψυχαί τών Τα δρη έλληνικά Χειΐμάιρρους 'Επΐ τού τάφαυ τού μυ'ριττνόου Άιφθόνοχ; χέου*. —18— Άποιμακρύνετα «6πό τούς ττοδας (αυτού Λευκοτάτοας Τό δραμα: βασανιστικόν Ζωής σορκομάρφαυ Καΐ ή ψ>κ|χή λεπτοφυής
Πσιητικώς ριγώσια
ΣεδασμΕως άγγίζει
Τό μυστήριον άοτεροφεγγές:
Άγίας Νυχτός,ι
^γατρός τού κρατούντος
Έτπ'μελώς τάς κλεϊδοτς
Συνθέσεως δηιμιουργίσς
Θεού κυριάρχοι/·
—19—
'Εκείνος ώς άνβος εύοσμο*
Γέλωτος αιώνιον
Την τ«ον νεΐφων ττνοίτν έλαφράν
'Ηκολούθτΐίτεν έφ' άριματτος
Λάγου Θείο>->!
—20—
Κοί ώς θΗείρου θείας Μιχτταγω-
(γία;
Τέκνοΐ» αγοπτητόν
Κβι ώς Μίός εύγλωττίοις
Καϊ οτενατνΐμού άγάίπης
λετηλβεν έκ Γής
Είο τόπον κρείττονοα πάθουο-
Κ.Χ-Τ.
ΔΥΟ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ
ΠΑΙΔΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΕΡΑΝΙΟΥ 7 — Τ.Τ. 402
ΟΓ.Όχατβμένη ιμέ τύψεις,, την ώ;
τι στήν όμο,ρΐψτ) ξίϊδερφούΛο: τον.
Γιατί δέν εΐχε ττάψει νά τόν συγ-
κινή ή αβωότητα, ή γάττη τής μι
κρής Λίζας.
Κι' έκ&νο ττθΰ αισβανόταν γά
τώι.Γα σνμττβριφθρά τομ, αττέναν-
τή ξαδέρψη τού δέν ήταν σάν τόν
ττοβο πούχε ναιώοιε! γιά τή,ν Πέ-
ττη. "Α, ί|χι· Αύτός ή^τον ένας
ττιό λτπτός, ττιό εύγεκκός, τπό
όλιγορχίής — άς πσΰμε — πό-
θος· Τώ,ρα μάλιστα;, -πχχ» ματοροΰ
οτ νά τή ονγκ|ρίνη ,υέ την «άλ-
3ί"1», εβλεττε ττώς ακόμα κι' 5
πιό·.. λετττός κ,ι' ό εθγενικός αύ¬
τός ττόθσς τού γι' οτύτήν/ ή/τ^ν
κάτι τό ττρόστυιχο. ΓΊοο τό άγνό,
τό ραμαντιικό αύτά κοιρπκτάχι,
μέ την δμορφή τον άγάττη, την
κοριτο-ίοττυο^, ταίρΐαζε τό ττολύ
- ττολύ, ενός Τδιος, *γνός κι' ώ-
ραΓος Ιίρωτας. Κ ι* άρού δέ μπτο-
ρούσε νά της τόν —ροσιι|ιέ|ριη·, σ<£ φθηικϊ, τοι,Ίλάχιοτον, νά μή κατα- στοέψ») τόν δικό της κι' ιέττσΊ ά τΓθ'^άσισε νά τή» αττοψεύγη δσο μττρρούσε. Εΐχε 6ιρή, όλλωστε, τώραι, μέ τοΰς τταλιούς τού φί- λςχ.<ς, καινούργιες διασκεδάσΐΐς ι τα Ματάφερνε χωρΐς νά τού άτταφαίνΐε-τοΐι ττολύ- 'Εκείνη,, ομως, ή «αύμένη, ,ποθ Λλη μέΐρα ·ζούσε μέ τή|ΐ» έλττιδα τώς θά τόν ί|5Λετ~ τό βλλο ττρωί στά «οαττρράκια» γιά τό μπά- νιρ, χλώιμιαιζε ά)μα οκολ,ϊ; τό 6εΤο της, νά λέΐιχ, τΐώς ό Τώνης δέν 66 έρχότα* ττάλΓ, γιατί εΤ^ε |§ενυχτή σει κοτΐ μέ ττικρό τηαράττονο ττε- ρίμενε ύττοΐμονη/τικά δλτ> την ήμέ,-
ρα, μήττως τόν ίδη τό δράδυ στή
βίΐράντα τής «Λέσχης τών Κιι^η
γών», ττού ττήγαψνε τακτικά μέ
τή μαμά της. Μά ούτε έχεΤ δέν
ΐρχότΐα» ό Τώνης. Μιά φθρά, μα-
θά τπγγαΐΓνε νό; τίς πάρη γιά νά
τίς συνοδέψη στό θέατρο, τίς ς<- λιστα, ττού εΐχε υποσχεθή" πως φησε *«χι ΤΓερίμεναν μιά όλόκλη- ιρη ώρα! 'Πόσο την εΤχε ττεΐιράξει αύτό τή Λ«ζα* δέν ττερκγράίεται! 'Εκατό φο(ρες, είττε έκεΤνο τό 6ρά ι δυ στή ιμΓΐ,τέρα της 'νά φύγοι;νε, τού δώσκχ>νε νά κ)ατσΐλά6η τή
"ά 'μτνν τόν ττερι1.ιμένθΐΛ«, γιά νν'
«γαϊδουριά τού», μά φεί*η,' δϊν
την ήκουσε. ""*
"Ετοηΐ, πάντα ήταν άτοχτος,
(έκεΐνες τί-ς ήμέρς ό Τώκης- Ζού-
σε μιά ζωή τρελλή. Ό ττοττΐίροις
τού, εττειδη ήταν αχόμα οί άριχές
ττού εΤχε γνίρίσει άττ* τή ξενητειά
ΓΟν &ρτμε καί τόν διΚαι ολ&γί>
κτβ-
«"Ε, νέος εΐναιΐ', τί να κάνοιτ
με; Τόσα χρόκια οτή ιξενητειά...
"Ας χοορή «αί λιιγάκι τό παιδί».
Κα! έλεύθίΐρο πιά τό «παιδία,
χές, τα 6ράδι:α στά κέντρα, στά
προάστια γθρω^ με τό* "Όμηρο,
μέ τό" 'Γιαγκο — άΛλον αυτόν
γύρνζε τ' άτρογεύατα στΐς έξρ»
— μέ τάν Βοχτιλάκη καΐ τή νύ-
χτα στή βάλασσα ή στ» θέαττρο
Το ττρωΐ —εταγόταν και κάνα
δυό «ρες στό γίραφεΤο τού πατέ
ρα τού γ·ιά τα ιμάτια. 'Εκε,ϊκος,
δοτ,λειά, ττρατού πάη στρατιω¬
νά κάνη ενο. ταξιδάκι, πού τόσο
της, γιά νά μττορέση κ/ ούτος
εΤχε σκιοπό νά τό«ε στρώση (ττη
τό εΐτΓΐθι/μούσε^ έκβίνο τό καλο-
καϊρι, γι;ό: νά ξεκουρασθτ>·
10 Τώνης γλέ^ταιε» ξεχνούσε
«άθε μερά καί τηιό πολύ τή ξα·
δςρφη τον, δλοι τόν δικαιολογού
σαν καΐ μόνο ή Λίζα ττείσιμω>»ε,
■δσο τόν έβλεττε τόσο άδιάφορο.
.Ορικζόταν κάβε φορά ττώς δέ
θά ξα*Όγύρι·ζίε νά τόν ίδη, πώς
δέ θά τού ςαΜαιμιιΛοΰοιε, πώς 6ά
τόν ττερΐιφρονοΰσε> ρά πάλι, μό-
λις τόν εβλετηε;, ή καρδιά της ύ,
νχνγάλλιαζε. Τόν αγαττοΰσε ι;αΐ
τον ιάγαττούριε, ιμάλιστα. άκάμα
ττιό πολύ· Μεγάλωνε κά6ε μερά
ή άγάττη της καΐ τίς σττά*ιες φο
ρές ττού ονναντιότσν μαζί τοι/.
αίσθανόταν την ευτυχία της τόσο
ν*γαλη,, ώστε νά '.Ι' συγχωρ-
ττίκιρες τή;» έττότιζε.
Τής φαινόταν δμως παράξενο,
ττςώ έκΐΤνος 61ν καταλάβαινε τί-
ττοτα.
«Μά είναι δυνατά", νά: μην τό
κοπάλαβε πώς τόν άγαττώ;> σκί
φτόταν. «Δέν τό διέπει; Τί ·;α
κό'μτ ιμ' όλη της τή καρδ.ά, 6σες
κάνω, Θεε μου; Νά τού τό ττώ;
"Α, δχι! Καλλίτερα έττσι... Τί
ιμ' 'ένδιθ!φέρει γιά 'έκ€Ϊνον; 'Εγώ
•μιά φορά τόν άγαττώ, αύτό φτά-
νει·..».
Τα ελεγε, δμωκ^, αύτά, ν ώ νά
ΤΓαρηγαρτ) τόν ττόνο της. Δέν τής
δφ8α>νε νά τόν άγοπταηι μό*ο αυ¬
τή.
«Μά άφού δέν ξέρει τίποτα.
Άφού δέν τού εΤτηαι τίττοτα; Τί
φταδεΐ κ» ούτος;-.» Καΐ τόν δι-
καιολογούίχε. Τής εΐχε —η κάταο-
τ€., στΐς αρχές, ττώς δέν τού αρε
σε ή θάλασσα κιι' ένώ αιΊτό, ή
Λίφχ δέν τό ττίσ-τΕυε, τώρα τό
εύρισκε άληθινό-
«Γι' αύτό δέν έρχεται πιά γϊά
Όταν τττίλι τής ελεγε ττώς γυτ
ρίζει δώ κι' εκεΐ. γιατί ήβελε νά
χορτάση τή Σμήρνηι, ττού εΤχε τό '
οχχ χρΟΛα νά την ίδη, πάλιι τρ
Ιύρΐισιοε κιε' αύτό σωστό.
«Βεβαιοί! "Εχει δίκ,ιο!·.·»
Ή καύμόκη, σιΡκισε ιαλα νά τό
^ιολργή, 2Λα *ά τα 6ρ''σκη
λσγΐιικά «αι*1 ότγαττΐούσιε τώρα ήσ,τ
χα τόν ξάδειρφό της κι' ήταν εύ-
τνχισμνηι, γιατί ήταν έρωτεμμέ-
νη καί ΤΓερίίμενε ύττομονητΐικά·
τα 6αρυ6τοιν καί θά γύριζε σ>' αύ
την. Καμμιά φορά, τής φοΤινόττν
πώς άγατταύσ^ε πιότερο τόν ερω
χά της, παρά τόν Τώνη. Τό ττεΤ-
σ|μα της έπεφτε καΐΐ μιςτλάκονε
γά - σιγά καί γινότα» ό Γρ*·
τάς της ττιό παθητικός^ ττιό τρυ
φί,ράς- Ό έρωτας ήταν γ«' αυτήν
ενας άγν&χττσς ©εός, ττού άρχι^ε
τώρα νά τόν λστ,ρεύη μιέ τή τιί-
ο-τη των «εοφώτιατωι*! Είχε στή
σει τό βω,μό τού ιμέσα στήν καρι-
διά της καΐ άττοφάσισε νά θυο'ά
ση σ' αυτόν την ζμβρ<|>η ν,ότη
ττι,ς!
"Αλλά... υιά μερά, εΐδε τόν Τώ
νη μέ την Πέπη!
Πήγαινε μέ την μητέρα της στό
σπίτι. Σ' ένα σκοτεινό «βερχανέ»
γλίοτριηραν τΓλάϊ τονς δυό σκιές.
Ή κυρία Ελένη δέν ύποπτεύθηκ;
τι'ηοτσ. Ή Λί2α, όμως, £ΐδε, καί
εΐδε καλά, πείσθηκε, βεβαιώθηκε
κοί τότε έγινε ή «γυναίκα»! Γκρέ
μισε τό παλάχΐ τής άγάπης ποίι
είχε χτίσει στήν καρδιά της! Πάει
υ.' ό θωμάς, πάνε κι' όλα... Τή
θλίψη, την άπογοήτευση ποΰ ε-
νιωσε στήν όρχή, τή διοδέχθηκεΐ
ό θυμός.
Δέν ήσύχασε- "Εβαλε οτα τα
δυνατά της. Μιά έρωτευμένη πάν
τα βρίσκει -όν τρόπο νά μάθη κι'
έμαθε γρήγορα, πώς ό Τώνης
«ταχε» μ' «εκείνην»! Αίσθάνθηκε
τότε ενον ττόνο όνχϊκατεμέΌ μέ
Ζήλεια κι' ενα παράπονο, πού την
έκανε νά κλαίη.
Μιά άλλη τής έπαιρνε τόν Τώ-
νΓ, της! Μέ πθ[ά δικαίωμα; Ά-
ιρού τόν άγαπάει αυτή! Αφού εί
ναι δικός ·;ης; Ποία είναι έ-κεί-
νη;...
' Εκλαψε μέ την καρδιά της καί
μίσησε καί τόν Τώνη καί την «άλ
λη» κι,' όλο τόν κόομο... Μαϋρες
σκέψεις χριγϋρισαν τό μυαλό της.
Μιά συμμσθήτριά της, στή Μα-
νησό, πού βρέθηκε στήν ϊδια α¬
κριβώς θέση μ' αυτήν, δέν φαρ-
μσκώθηκε;... Ή άλλη πάλΐ; Ή
Χρυοάνθη; Δέν κατάντησε φθισι-
κή; «Ου, βεέ μου, τί φοβερό!
Την επήγανε στήν Ελβετία, μά
κι' έκεί, πέθανε.
ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Άθήνα — Δεκέμθριος 1973 — Σελίδες 157
Βραβείον Έστίαο Νέαο Σμύρνης
Βραβείον Ενώσεως Σμυρναίων
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
Πωλβϊται πορά τώ συγγραφεϊ
(Στρβτηγόυ Πλαστήρα 53-Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282)
ΑΠΟΪ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΛΠΟΥΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΤΡΥΦΩΝ
Στή Λόμψσκο, μικρή πόλι τής
Μ Άσίας πού τα λευκά της κρά
σπεδα επλυναν τα νερά τού 'Ελ-
λησπόντοι», πρωτόειδε τό φως
τής ημέρας στ'ις άσχές τοϋ Γ'
αίώνα. Εκεϊ γεννήθηκε καί έ'2η-
σε τα τταί '«ά τ^^ |χρ6νια ό Τρ>
φων, μονάκριβο ποιδί εύοεβών
Χριστιανών, ποϋ άγαποϋοαν καί
λάτρευαν τόν Χριοτό μ' δλη τή
θέρμη τής ψυχής τους.
«Έκ βράφους .τό ίερά γράμμα-
τα» διδάχθηκε όπ' τή μητέρα τού,
κΓ δσο τα χρόνια περνοϋσαν, μά·
θαινε όλο καί περισσΟΓερα πράγ-
ματα γιά τή Ζωή, τή διδασκαλία
καί τα θαύματα τοϋ Χριατοϋ.
Ίδιαίτερη έντύπωσι έκαμαν
οτόν φλογερό Τρύφωνα τα λόγια
τοϋ Χριατοϋ πού έλεγε γιά τούς
Μαθητάς Τού : Ό πιοτεύων είς
εμέ, τα έργα α έγώ ποιώ κάκεϊ-
νος ποιήσει, καί μείΖονα τούτων
ποιήοει». Οποίος, δηλαδή πι-
στεύει σέ Μενά μ· όλη τή δύνα-
μ· τής ψυχής τού, θό μπορή κΓ
ούτος νά κάμνη 6αη.'|ματοΓ αάν τα
δ;κά Μου καί ιμεγαλύτερα άκόμα.
Άπ' τα θαύματα τού Χριοτοΰ
πρόοεχε την απαλλαγή τών άν-
θρώπων άπ' την κυριορχίσ τών
δοιμόνων μ' ένα Τού μονόχα λό-
γο, μέ μιά Τού μονάχα προοταγή,
όπως στό σεληνια?όμενο παιδί
τού ΕύαγγεΧίου : «Τό πνεϋμα τό
άΑαλον καί κωφόν, 'Ε»·ώ σοι έ-
πτάσσω, έ£ελθε έξ αυτού καί μη·
κέτι είσέλβης είς αυτόν».
Κι' οί Μαθηταί Τού μποροϋσαν
νά |£ορκίοουν καί νά διώ£ουν τα
δαιμόνια ιμέ την έπίκλησι τοϋ ά-
γίου Όνόματός Τοκ, όττως ελεγε
πάλιν ό Χριστός γιά τούο Μαθη¬
τάς Τού: «Έν τώ 'Ονόματι Μου
δαιμόνια έκβαλοϋσι· γλώσσαις
λαλήσουσι καιναϊς όφεις άροΰσι'
κδν θανάσψόν τι πίωσ;ν ού μή
αύτοός βλάψει· επί άρρώοτους
χείρας έπιθήσουσι, καί καλώς έ-
Εουσιν».
Στά νεανικά τού χρόνια ό Τρύ-
φων ήταν βοσκός τό έπάγγελμα.
Κι' όπως στούς έξορκισμούς τού
Εύχολογίου άναφέρει ό ϊδιος, έ-
βοσκε χήνες στήν πατριδα τού. Ό
δηγοϋοε τό κοπάδι τών χηνών στή
6οοκή κι' έψαλλεν ΰμνους καί
τροπάρια τής Έκκλησίας. Άπέ-
φευγε τίς συνανσστροφές μέ παι¬
δία τής ήλικίας τού καί γνώριΖε
τρείς μονόχα δρόμους. Τό δρόμο
γιά τή βοσκή, γιά τό σπίτι καί
γιά την Έκκλησία. Παρέμεινεν έ¬
να άγνο κι' άδολο παλληκάρι μ'
ο μοναδικό στήν ψυχή τού ίερό
ίδανικό: την όλόθερμη άφοοίω-
οι καί λατρεία στόν Σωτήρα Χρι-
στό. Στόν ίσκιο κάποιου δένδρου
) στής έΕοχής τή μοναξιά βυ-
θιίόταν οέ περισυλλογή, σέ θερ-
μι προσευχή καί παρακαλοϋσε τόν
Χριστό νά τόν άξιώση νά φανή
χρήσιμος στούς ουνανθρώπους
τού, άλλά καί νά άΕιωθή νά άμο-
λογήοη τόν Χριστόν καί νά μαρ-
τυρήση καί νό θυοιασθή γιά τόν
Χριστό.
Κάποια χρονιά στούς λαχανό-
κηπους τής Λαμψάκου παρουοιά
σβηκαν σύννεφα όλόκλποα άπό ά-
κρίδες κι' 6λλα καταστρεπτικά έν-
τομα, πού κατέστρεφαν άλόκλη-
ρη την παραγωγή τών κήπων. "Ο
Τρύφων λυπήθηκε κατάκσρδα διά
τούς κόπους, τα έ£οδα καί την
καταοτροφή αυτή. Ή εύαίσθητπ
κσρδιό τού πόνεσε γιά τή δυστυ-
χία τών συμπατριωτών τού. Γο-
νάτιοε μ' εύλάβεια, υψωαε την ά-
ννή μστιά τού στόν ουρονό καί
μ' όλη τή δύναμι τής ψοχής τού
πσρεκάλεσε τόν Φΐλάνθί>ωπο Χρι-
οτό, έτσι άπλά άλλά αέ πίοτι ά-
πόλιττη κι' αδιάκριτπ ν άποι/α-
κ.ούνη τα βλαθερά ένομα άπ' την
κολλιεργημένη περιοχή καί νά τα
οδηγήση σέ τόπους ερημικούς,
στά αγρΐα όρη, οτά άκαρπα Εύλα.
Κι' ϋστερα γυρι'Ζοντας στά 6λα-
β^ρά έντομα τα έΕώρ^'οε στό
όνομα τοϋ Χριστοϋ ν' άπομακουν-
θοϋν άμέαως. Κι' έκεινα στήν
προσταγή τού ΤρϋφωνοΓ. έγκατέ-
λειψαν άμέσως την πςριοχή κι'
έφυγαν σέ τόπους όρεινούς όπου
δέν ύπάρχει καλλιέργειο
Στό Μεγά/ο Εύχολόγ:·; τής Έκ
"λησίας σώίετοι ή προσευχή - έ-
Εορκιομός τού Άγίου Τρύφωνος
πού διαθάίεται στήν Άκολουθία
τοϋ Άγιασμοΰ την 1η Φεβρουα-
ρίου. Οί χριστιανοί παίρνουν τόν
Άγιασμό καί τόν σκορπούν στούς
κήπους καί τα χωράφια γιά την
προστσοία τους άπ' τα βλοβερά
έντομα.
Παρόμοιο θαϋμα έκαμεν ό Α-
Υ'θς Τρύφων στή Νίκαΐο τής Βι·
θυνίας, πού τό άναφέρει ό θεόδω-
ρος Λάοκαρης οτό έγκώμιό τού
γιά τόν θουμοτουργό ' Αγιο Τρύ¬
φωνα. Περισσότερο όμιος γνω-
σΐός στούς παλατιανούς κύκλους
έγ'νεν ό "Αγιος Τρύφων όταν έ-
Εώρκιοε τό άκάθαρτο δαιμόνιο
πού τυραννοϋσε την θυγατέρα τού
Καίσαρος ΓορδιανοΟ καί την έ-
θεράπευσε μέ την δύναμι τής προ-
σευχής.
.Τή γαλήνη όμως τής ?ωής τοϋ
Τρύφωνος ήλθε νά ταρσΕη ό με-
γάλος διωγμός τού Δεκίου εναν¬
τίον τών Χριστιανών. Τότε κατήγ-
γειλαν τόν Τρύφωνσ οίον έπαρ-
χο Νικαίας Άκυλλϊνο, ότι ήτον
Χριστιανός. Ό Τρύφων μέ θάρ-
ρος καί παρρησία ώμολό/ηαε πώς
Γϊ'στεύει στόν Χριστό, ιόν άληθι¬
νό θεό κα'ι καταδικά^ει την εί-
δωλολατρεία. Υπέφερεν άγόγγυ-
στα όλα τα φρικτά βαοανιστήρια,
τό όπαίσιο μαστίγωμα καί τή φρι-
κτή, σάν την κόλασι φυλακή καί
τέλος μέ την προσευχή στά χεί-
λη παρέδωκε την άγία τού ψυχή
οτάν Χρκττό, πρίν άκόμη προλά-
6η τό σπαθί τοϋ δημίου νά τού
κόψη τό κεφόλι. Ήταν 1 Φε·
βρουαρίου τοϋ 250.
Οί χριατιανοί θέλησαν νά θά-
ψουν τό ίερό λείψανο τοϋ άγνοϋ
καί όγίου παλληκαριοϋ στή Νί-
καια, μά ό "Αγιος σέ όραμα τούς
παρεκάλεσε νά τό θάψουν στή
Λάμψακο, έκεί στά βοσκοτάπια
πού άλλοτε άντιλαλοϋσαν άπ' τίς
ύμνωδίες τοϋ Μάρτυρος.
Ό Άγιος Μάρτυς Τρύφων τι-
μάται άπ' τόν λαό σάν προστάτης
τής βλαοτήσεως, τών άγρών καί
οί λαχανοκηπουροϊ ο' αυτόν κα-
ταφεύγουν σέ περιπτώοεις πού οί
κήποι τους διατρέχουν τόν κίν-
δυνο καταοτροφής άπ' τα βλαβε-
ρά έντομα (ψείρες, κάνθαροι, ά-
κρίδες, κάμπιες, σκουλίκια κ.ά·),
καλώντας τόν Ίερέα νά διαβάση
οτόν κήπο τούς έΕορκισμούς τοϋ
Άγίου Μάρτυρος Τρύφωνος.
Ή Έκκλησία τόν τιμά σάν "Α-
γιο καί Μάρτυρα καί γιορτάΖει
την Ίερή τού μνήμη την 1η Φε-
βρουαρίου.
Άπολυτίκιον
Τρυφήν την άκήρστον, ίχνηλατών
(έ*< παιδός βασάνους ύπήνεγκας, υπέρ Χρι- (στοϋ τοϋ Θεοϋ κπ; ήθλησας αρίστα. "Οθεν- την τών θαυμάιων, κομι- (σόμενος χάριν, λύτρωσαι πάσης βλάθης, καί παν- (τοίας άνάγκης, Τρύφων Μεγαλομάρτυς, τούς σέ) (μακορίίοντας. Η ΣΚΟΤΙΑΣΤΗΝ ΚΕΟΕΑΑΗΝΙΚΗ (Τό περιοδικό «ΙΙειραϊκίι ~ Στά δύο τεύχη τού καλαίσθητα τυπωμένου περςθδικοϋ «Πε-,ραϊκή — Πατραϊκή» τήε μεγάλης όμώνυ- μης βιομηχανικής Έταιρίας (άρ. 169 καί 170) έδημοοιεύθηκαν έν- τυπώσεις τού ουνεργάτη μας Παύ- λου Φλώρου μέ τόν ιίτλο «Χώ- ("ες χών Κελτών — 'ΆνοιΕη ατήν Ικωτία» καί «Χώρες τώ.· Κελτών — Διασχι'Ζοντας την όρεινή Σκω- τ:α». Οί έντυπώσεις ούτές, άπά ταΕίδι τού τοϋ περοομίνοο κα- λοκαιριοϋ, θά περιληφθοΰν στό -αΕιδιωτικό βιβλίο τού Π. Φλώ¬ ρου «Χώρες τών Κελ'.ών·», όπου Γεριγράφονται ή Βρετόνη, ή Ίρ- Κανδία, τό Λονδίνο κα' περίχω- ρο, ή Ούαλία κοί ή Σκα'τ'υ. Ποίος δέν πρόσοΕε τό |πιβλητ·κό μνη- μεϊο, τα στημένο επάνω στή με- γόλη γέφυρα τοϋ Ούέπ-μινστερ — πού καβαλ[κεύει τόν Τάμεση: χή βαοίλισσα τών κελτ£ν πού όρ- θια επάνω οτό πολεμικό όρμα της όρμά κατά τών είσβολέαϋν ρωμαί- ων. Τό περιοδικό «Πειραϊκι; - Πα¬ τραϊκή» δέν ευρίσκεται οτά βι- βλιοπωλεϊα. "Οποίος ένδιαφέρε- -αι, δέν έχει παρά νό τό 2ητή- οει στά γραφεϊα τού περιοδικοθ, όδός Δραγαχσανίου 8 (πλατεία Κλαυθμώνα), 4ος όροφοο. Στά δύο προηγού^Γι/ο τεύχη (167 καί 168) εϊχαν 5γ δύο μελετήματα τοθ ρου .Άττ.κή άγγΒ,ογρο,,^-^' χρυσός αιώνος ττ,ς _ Ό ~" - τής ΠαΛαιός Πινοκοθήκ,^ "^^ νάχου., όπου ό πατέρ^",^ τού βασιλέο τής χώρας μας "*" δοβίκος Α" είχε συγ,,^,Λ πλήθος εντελώς άνέπα-ο ά ^^ κύπελλα, άμφορεϊς, κρατήρες ».'κες· κυριότατα, προφα,ώς ' ^ την Ίχαλίσ προερχόμενα, "ο/0 είναι γνωστό. τα προϊόντ- ς τα ευγενικά τής άθηναικής Τ£ χνης άποτελοϋοαν άντικείμενο μεγάλου έΕωτερικοϋ έμηορί0ϋ. ^ Π. Φλώρος διαπίσχωσε την ϋΠαρξ. των, τό περαομένο καλοκαίρ,, Κα, οτό τοπικό ,μουσεϊο τής ΧόΑοτ^ ι-εριοχής τάτν οΑατωρι.χείων γ^ αύστριακής «πολ-,χείας. Κορινθ| όπου είχε άνθίσει κελχ.κός ΠΟλ,! ή άμεσότητσ τών άττικών έκε|. τισμός. Είναι άφόνταστη ή ^ωντόνια Κ0ι ν,^ν άγγείων τοϋ «χρυοοΰ αίώνα, όπως τόν έχαρακχήριοε ό Π. φλω' ρος (490 - 550 π.Χ.), καθώ(, άναδίνεται άπά τίς έπιγροφές που έμελέτησε ό συγγραφεας («ΧΑ|. ΡΕ ΚΑι ΠΙΕ·, -ΚΑΛΙΣΤΑΝΘΕ ΚΑΛΗ» — ή ΚαλΐΌτάνθη είναι ό· υορφη — κ.ό.). Π.Φ. Άναμνήσεις άπό μιά θεριιιΑ έκδρομη στά Έξιοτβρικό Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΛΑΧΟΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ Ο ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ Οοβμά ΛαΑαπάνου Ό «"Αλ^λος Κόσμος» τοΰ λογο τέανΐ γιοτροΰ θιομά Λαιλαπάνου είναι ενη τέργο γραμμένο μέ λαγο τεχνική πέννα* πραγματικιχ είιρή- ματα καί έπιστημονική παρατήοη- —. "Οποίος τόν όιοβάζΰι τόν χαίρε ται καί μαθαίνει σπουύαϊα ,τράμ- ματο γιά την μυοτική μεταφυσική ζωή καί την άπάδειςή της μέβα άπό έναν οεαλισμό, πού κα'θιστοϋν χοιςίς καμμιά αμφισβητήση τό ερ γον μ*γάλο καί ικανόν νά σέ άνα καινίβ«ι. Ίσως ή σαριιντάχρονη έμπει- ς,ία τοΰ συγγραιρέα, Τσος οί θηη- ές τού γνώσεις, γιατί με- Γ σέ ενα θρησκειτιν.ό περι- 6ά>Λον, εΤταν γιος πίυΐά, Τσος
καί τό δαιμόνιον τής αναζητήσης
τού μέ'σα «πό σχετικά 6ι6λία, τα
ποραδίίγματα τής ξοής, τίς κατη
στάσεις, πού εζησε, την λε»ττή πά
ρατήρησή τού, δλα τοΰ διάνοιξαν
τούς όςιίξοντες όιερεύνησης τού ί'
,ιρεβατικοΰ κόσμου·
Πά,ντίος όπως καί νάχει τό βϊ-
μα, ό γιατοός μέ την πολυσχιδή
κατάρτιση, μπόρ;σε —ιμεγάλο
τοαγμα αΐτίι— μέ μιά παροι-σία
ση τ'»ψηλής οτίέψίως νά βιεξεταοη
'.εΛΤ3( θέματα καί νά τα καταστή
σει .προσιτ<3ι μ' έναν «πλό ωριμο ιιηχανισμό σ' ολους μας. Ό θω¬ μάς Λαλα.τάνος, μέ ΐει,ό λόγισ, ά- στό 6ι6λίο τού «Ό άλ- (Συνέχεια έκ τού προηγούμενον) ΈΕαίρετη είναι ή ί'κόνα τής Μαρίας ΑΛαγδαλη·νΓ(ς τού διαΚτητ μου Ιταλού Ζωγράφου Λεονάρδο ντά Βίντισιι. Έπίσης τό γλΐΛττό τοΰ Άγίου Ίερόνυμου πού έφι- λοτέχνηοε ό Διέγκο ντέ Σιλόε, καθώς καί τα πολύτιμα ίερά οκεύη καί κε*μήλ;α. Παράλληλα στό θόλο τού άκτινο6ο.*ή ενα τε ράστιο αστρο μέ όχτώ <χίχ(ΐΑές· 8ον τοϋ Άγίου Ίακώβου. Ί- δρύθηκε τόν 16ον αίώνα όπό τόν ίππότη Ίωάννη ντέ Βαλέίο. "Ε¬ δά! άΕιόλογα εϊνα τα τρίσ σκαλι- οτά τριαντάφυλλα απάνω στά θό >ο τού. Έπίσης τό τρίποδο μαγ-
κάλι πού είναι καμωμένο άπό μάρ
μσρο. Καίει άπό τό 1600 καί κά
6ε μερά άνανεώνουν τή φωτία
τού. Γύρω έκεί εϊδαμε καί δύο ά
γάλματα. Τοϋ βασιλιά Φερδινάν-
δου τοϋ 3ου καί τής γυναικός τού
Δόνας Βεατρίκης τοΰ Σουόμπ.
Έπίσης ιστή γωνία ύπάρχει ένα
έπίχρυσο δισκοπότηρο πού τα με
τσφέρουν απάνω σ' ένα τετράτρο
χο έπάργυρο άμάΕι στούς κεντρι
κούς δρόμους τοϋ Μπούργος κα¬
τά την ήμέρα τής Άγίας Ευχαρι¬
στίας.
9ον τό Κόρπους Κρίστη. Σώ-
μο Χριστοϋ. Λατινική λέΕις. Αύ¬
τό τό παρεκκλήσιο περιλαμβάνει
τοιχογραφίες τοϋ 16ου αϊώνα. Ί¬
ερά βιβλία. Τό περίφημο κιθώτιο
τοϋ άπελευθερωτή Σίντ. Την έ-
Εαίρετη ϊπιμαρμάρωση τού τοϊ-
χου· Ίστορικά κειιμηλια
μάθΊθ είναι τό Φάτνωμο;
τό Ευλόγλυπτο — ή Μαστίγωσης
τοϋ Κυρίου. "Εργο τοθ Διέγκο
ντέ Σιλόε. Έπίσης ό τρίπτυχος
Π'νακας πού παρουσιάΖΓΐ την Πά
ναγία μέ τό Χριστό.
10ον τής Άγίας Αίκοτερίνης.
Καΐ αύτό εχοι ττολλοθς θη,σΒαι-
ρούς, όπως : μεγάλο δ'σκοπότη-
ρο καμωμένο μέ 14 κι/ά χρυσό.
Σταυοούς Ρωμανικής καί Βυ^αν-
τ>νής έποχής. Στούς τοΐχους προ
σωπογροφίες έπισκόπω/ καί άρχι
επιοκόπων τοϋ Μούργκος. "Εγ-
γραφα τοϋ διαοήμου Ίσπανοϋ νο
μομαβή Διέγκο Κοβαρρουμπιο
(1512 - 1577). Έπιστολές τοθ
Ίσπανοϋ άπελευθερωτή Σίντ και
ιού καρδιναλίου Φραγκίσκου Χιμε
νεθ ((1436 — 1517).
11ον τού Άγίου Ιωάννου τού
Βαπτιστή. Έδώ εϊδαμε τρία αρ·
γυρά άγάλματα τών άγίων : Πέ¬
τρου, Παύλου καί Ίακώβου. Επι
ο ής τό Σταυρο τοΰ ΚοθεδρικοΟ
Ναού. Δισκοττότηρο άττρ έλεία»·
το<όκκαλο. Την είκονογραφίο, π Ποναγία μέ τό Χριστό, τού Φλα- μανδοϋ ίωγρόφου Χόνς Μέμλιν (1415 — 1495) καί μέσα σε γυο λινες προθήκες βελούδινα αμφια σέ άροβικά σχήματα. Κα'ι τό 12ο τό Κύριο Παρεκκλήοιο ι- δρύθηκε τόν 16ον αίώνα. Είναι Δωρικοϋ, Ιονικοΰ καί Κορινθια- κοϋ ρυθμοϋ. Μεγόλο ενδιαφέρον παρουσιάέει τα όργυρό αγαλμσ τής Μαρίας Μαγιδαληνής πού 6ρί σκεται μέσα σέ όρειχάλκινο κι· γκλίδωμσ. Γενικά όλα τα παρεκ- κλήσια προκαλοϋν τό θαυμασμο μέ την λαμπρόφωτη κσλλιτεχνική τους διακόσμηση. Άφίνοντας το τελευταϊο παρεκκλήσιο προχωρό· οσμε στό Άναλόγιο. Βρίσκεται μέσα σέ σιδηρόδεκτο κιγκλίδωμο "Εχει δύο άρμόνια καί 103 θε· σεις γιά ψαλμωδούς. Τα καθήομο τα είναι καλλιτεχνικά διακοσμηιί να καί στή μέση δεσπόΖει τό πλα γιαομένο άγαλμα τού Έπισκόπου Δόν Μορίτσιο, 13ος αίών. Στήν συνέχεια μπήκαμε στό νάρθηκο Στό θόλο τού άκτινοβολεϊ ένα άοτέρι μέ όκτώ αίχμές. 16οο αι' ών. Στή μέση τού νάρθηκα εϊδα- με τούς τάφους τοϋ ΊσπανοΟ ι"" πότη Σίντ πού άπελευθέρωσε το Μπούργος άπό τούς Άροδεο κ<" τοϋ καρδιναλίου ίεροδίκη Χιμενες (14)36 - 1517). Άπό τίς τέσοε ρις πόρτες τοϋ Καθεδρικού Ναού μεγάλο ενδιαφέρον παρουσίαν Π Πύλη τής Είσόδου. Στολ'Ζετοι >ε
μικρά πέτρινα λεπτεπίλεητα ογό
μστα πού παριστάνουν τούα α'
ούς Πατέρες τής
(Συνεχίίεται)
λοό κύσμος» σέ σπουδαία σημασί
άς ποοβλήματα, «πως στήν Ίόεο
λος κόσ,μος-» σέ σποι>δαΐα σημασί-'
κή σΐ'νάφίια τοΰ άνβριίΜΐου μέ τα
φαινόμενα, άντικείμενα κ).π.
Μέοα άπό τό 6ι6λίο ε
τό σι-μπέρασμα δτι, έρ
όργανον τομ «αλλου κόσμοΐ1» είναι
δ, τι Ο.έπο.μ«, ζοΓ·μ€ καί περνάμε
και δί·δ(ΐγμά τού είναι, .τώς ή ώοι
μότητα τής σκέψης καβιστά τόν
άνθςωπο ώς όρθολογικώ «Λτργοϋν
κ ι άντιλαμ6ανόμενον όν.
"Ό Λλαπάνος ρχε, γράκ|·Ρι μέ
πολλή άγάπη καί έλεύθ."ρο συναί-
σθημα αύτό τό διδλίο καί γι' αύ¬
τό εχει πετΰχει ν ά προσφέρει στόν
άναγνιόστη τού μεγάλη έκβούλίυ-
ση, (»στε καί να τού κενταβμο *>( ■
αύτάς. Ή πίστη τοι·, ή Ίδεα Τ°ν·,
τρόπος άντιμετώπισης των ν-ε1
τιον τού είναι «οίος» αύτός β* ·ΓΙ>
θέλο καί ένίογώ, είναι ρο"1^
ρκττικές ιδιότητος καί
δυνάμεις μέ δ,τι ξοϋμε ή
στ ε σέ έ.ταφή· € _β
Έ,τ' ?ύκαιρία θά πώ, πώς « ,
μάς Λαλαπάνος είναι κ·ι ?να; °»
(τθηματίας τοαγουδιστής, εΙνα
νας ποιητής, ποΰ ό στίχος τ*ν
τει'ΐι καί «"Επάγίΐ» στίτν «Υ*
Άκόμη είναι πετνχημ^°? μίΤ^,
φοαβτής τών άρχαίων 'Ε^1^.
κείμενον. "Εχε, δημοσι;υσει
ς μεταη;!?άσεις.
Γ,ιόογος
Η ΕΞΕΑΙΞΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΜΙΑΣ
ΣΥΝΔΕΣΕΟΣ ΕΛΛΑ4ΟΚ - ΕΟΚ
Ή έξέλιξη τής Συμφωνίας
Συνδέσεως καί των σχέοεων τής
Ελλάδος μέ την Κοι-,'ή Άγορά,
αποτελεί τό άντικεμενο τής πα-
ρακότω συνεντεύξεως τού κ. Κ.
Ζέπου, άναπληρωτοΰ μονίμου άν-
τιπροοώπου τής Έλλάδοο στήν
Ε Ο.Κ., πού δημοσιεύε,αι στό
τεΰχος Φεβρουαρίου τοϋ περιοδι-
κοϋ «Εύρωπαϊκή Κοινόιης».
Τό πλήρες κείμενο της ουνεν-
τευξεως έχει ώς εξής :
Έρ. : Ποία είναι τα ι ύρια 6£-
ματα συζητήσεως κατά -ήν τελευ
τοία συνεδρίαοη τής Έπιτροπής
Συνδέσεως.
'Απ. : "Οπως είναι γνωστό,
οτήν Έπιτροπή Συνδέσεως πού
είναι δοηθητικό όργανο τοϋ Συμ·
βουλίου Συνδέσεως, ε'χε ανατε¬
θή ή εξετάση καί ή προώθηση με
ρ,κών είδικών £ητημότα>ν πού εί¬
ναι άμεσα ουνδεδεμένα μέ τίς ά-
ποφάσεις πού έλαβε τό Συμβού-
λιο στήν προηγούμενη σύνοδο,
σέ ύπουργική στάθμη, την 2α Δέ
κεμβρίου τοϋ περασμέ/οϋ έτους.
' Ετοι, τα κύρια θέματα συζητή¬
σεως στήν Έπιτροπή ήααν σχετι-
κά μέ την έπανάληψη των δια-
πραγματεύσεων μεταξύ τής Ελ¬
λάδος καί τής Κοινότητος γιά
την έναρμόνιση τής γεωργικής
πολιτικής, όπως καί μέ τόν καθο-
ριομό ενός καθεοτώτος είσαγω-
γής έλληνικών οΐνων στίς τρείς
νεες χώρες μέλη τής Ε.Ο.Κ., κα
τα την μεταβατική περίοδο μέχρι
τής ϊναρφονίσεως γιά τό προϊόν
αυτό. Τό δεύτερο αύτό 2ήτημα,
όπως είναι έπίσης γναίοτό, συν-
δέετοι καί μέ την όλοχλήρωση
τής διαδικασίας νιά την υπογρα¬
φή τοϋ Προσθέτου Πρωτοκόλλου.
Στήν ήμερησίσ διατάξη τής Έτιι-
τροπής «αί μέσα οτά πλοίσια τής
εντολής πού έχει δοθή σ ούτήν
ΓΓριλαμβάνεται καί ό *.α3ορισμός
της διαδικασίας γιά τ·Ίν έναρξη
διαπραγματεύσεων γιά την σύνα-
ιι-η τοϋ 2ου Πρωτοκόλλου χρημα-
τοδοτήσεα>ς.
Έρ. : Είσθε ίκανοποιημένος
από τα άποτελέσματα ι ών συΖη-
ιησεων.
Άπ. : Άπομένουν όπν-οδήποτε
αρκετά σημεϊα στά όποϊα άκόμη
?έν υπήρξε πλήρης σύμπτιοση ά-
Γόψεων. Εϊμαι δμως α'·σιόδοξος
οτ. θά υπερπηδηθούν σύντομα με
ρικές δυσκολίες τεχνικής φύσε¬
ις, πού συναντοϋμε. ΈλπίΖω ότι
Ρέν θά βραδύνει επί πολύ άκόμη
ή υπογραφή τού προοθΓτου πρω¬
τοκόλλου. Ανεξαρτήτως όμως
αυτών, είναι άναμφισβήτητο ότι
η Έπιτροπή θά έχει νά όοχαληθή
μελλοντίκά, μέ μεγάλο άριθμό θε
μάτων πού θά τής όνοθέσει τό
Συμβούλιο Συνδέσεως, όπως π.
χ. ό συντονισμός τής έμπορικής
Γ-λιτικής τής Ελλάδος καί τής
Ε ΟΚ., ή συνεργασία ιτόν τομέα
τής κοινωνικής πολιτικήν ή εξα¬
σφαλίση τής ελευθέρας κυκλοφο-
ρίας των εργαζομένων Μέ δυό
λόγια, σκοπός μας είναι οί σχέ-
σεις μας μέ την Ε.Ο.Κ. νά άνα-
πτυχθοϋν όοο τό δυνατο εύρύτε-
ρα γιά νά καλύψουν όλους τούς
δυνατούς τομεϊς δραστηριότητος.
Έρ. : Πώς βλέπετε την |ξέλι-
ξη των σχέσεων τής Ελλάδος μέ
την Ε.Ο.Κ. ;
Άπ. : "Ηδη βρισκόμαοτε σέ
μά φάση δυναμική καί έξελικτι-
κή των σχέσεων μας. Θό μποροϋ-
οε έν τούτοις νά παρατηρήσω ό¬
τι ή τεχνική πλευρά, άπό την ό¬
ποία κατά κύριο λόγο έξετσΖον-
ται άπό την Έπιτροπή Συνδέσε¬
ως τα θέματα πού άφοροϋν στίς
οχέσεις μας μέ την Κςινότητα,
Ε·έν προσφέρεται πάντοτε οάν ή
πιό κοτάλληλη γιά την γενική θε
ώρηοη των σχέοεων αυτών. "Ε-
χουμε εισέλθει σέ μία φάση συνε
χών αυνεννοήσεων γιά την έπίλυ
ση σειράς σοβαρών Ζητημάτων,
τεχικής ή είδικής μορφής καί εί¬
ναι βέβαιο ότι ύπάρχουν διακυ-
μάνσεις στό ρυθμό μέ τόν όποϊο
έξελίσσονται οί σχετικές ουνομι-
λίες μέσα στήν Έπιτροπή Συνδέ¬
σεως. "Ενα σημαντικό &Γυα πρός
την κατευθυνθή ενάρξεως των
δισπραγμοτεύσεων γιά την γεωρ-
γ;κή έναρμόνκση πού κατά προτε-
ραιότητα θά περιλαμβάνουν τα ό-
πωροκηπευτικά καί τούς οΐνους
έγινε ήδη. Μετά άπό πρωτοβου-
λία των έλληνικών άρχών, έλπί-
£ουυε ότι θά πραγματοποιηθούν
οέ λίγες έβδομάδες έίΐαφές οτήν
Άθήνα μεταξύ ευπειρογνωμόνων
τής Ε.Ο.Κ. καί τής Ελλάδος, οί
όποϊοι θά προετοιμάσουν τό εδα-
(!/θς γιά τίς διαπραγματΐ'ύσεις πού
θό άκολουθήσουν. Ή γςωργική έ
νορμόνιση αποτελεί ένα. πρωτευ¬
ούσης σημασΓας, τομέα στίς σχέ
εεις μας μέ την ΚοινότΛτα καί ή
προσεκτική προετοιμασΐπ των σχε
τ«ών διαπραγματεύσεω/ ασφα¬
λώς θά συμβάλη στήν ταχεϊα έ-
ξέλιξή τους. θά επιθυμούσα νά
σημειώσω ότι κατά τί<- εργαοίες, οτό πλαίσια τής Έπιτροι.ής Συν¬ δέσεως, κατά τίς οποίες έξετά- Ζονται τα Ζητήματα που προανέ- φερα, κυριαρχεϊ ένα πνεϋμα φιλι- κής ουνεργοσίας έξαιρετ,κά έποι- κοδομητικό καί άμοιβαΐα χρήσιμο. Άν ϊσως ύπάρχουν ώριομένα τεχ νικά προβλήματα, αύτά δέν μετα βάλουν τίς βασικές προϋποβέοεις τυνεργασίας μεταξύ ίσοτίμων με- ρών πού βασΚουν τίς σχέσεις τους στόν σεβασμό καί την έφαρ- μογή των δημοκρατικών ίδεών. ΈκιμιίσιΘω—ις γραφείων ΕΛΛΗΝ ΙΚΗ ΔΗΜΟ.ΚΡΑΤΙΑ ΤΑΜΕΙΟΝ ΛΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΝΑΥΤΙΚΟΝ ΠΡΛΚΤΟΡΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ Τό ΤσιμεΤον Άσι^αλίσιεως Νον- τικών Πίσκτό,ρων καί Ύπαλλη- λων (ΤΑΝιΠΥ) προκη,ρύσσει δη- μάςπ.ον τΓΐλβ-δοτικόν διαγωνισμόν δι' ένσψραιγίστων τπρΐισφορόν δ'ΰ την έκιμ'ίσβωσΊΐν των κάτωθι γρα¬ φείων τού έν Πειραιεί καΐ Ήτΐ τή; Άκτής Μιαουλη 17 - 19 Μεγά- ροι» τού Ταμείον. ΙΣΟΓΈΙΟΝ τό ύπ' αριθ· 20 γραφείον έ'μιβαιδού 26'βΟ τ.μ. μέ πρώτην ττρσσφοράν μηνιαίον μΐ- σθώματος 5.253 δριχ· Β' ΟΡΟΦΟΣ τό ύττ' αριθ. 13 γραφείον ώμδαΐδοΰ 18,90 τ.μ. μέ πρώτην τηροσφοράν μηνιαίον μ·- σθώματος 1-512 &ρχ· Ό Δισιγωνισ'μός βά λάβη χω¬ ρ— ' την ΐΡηυ Μάρτιον 1975, * ' μίιρον Τιρ[τη* «βι ώραν 6 μ.μ. ί- «ώττ.ον τοθ Διοικητικ'θΰ Συμβου¬ λιον είς τα γραψεΐοο τού ΤΑΜΠΥ, κιείμενα είς τόν Ζ' όροψον τού ώς ά^ω μεγσρου τού. Πλτρο^ορίαι καΐ εντυπα ττερί των όρω* τής δημοττρασίας καΐ μιισθώσεως τταιρεχονται καθ" ίκάτ στιην ιοαΐ άπό ώρας 8—2 μ·μ (τηλ. 4176.031). Έντολη Δ- Σι/μδοι,λίου ΟΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ ΘΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΜΕΤΡΑ ΠΑ ΤΗΝ ΑΥ7ΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΕ Ζ0ΟΚΘΜΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ Βασικές θεσμικές μεταβολέΓ; στό όλο κύκλωμα τής κτηνοτρο¬ φίας είναι διατεθειμένη νά λάβη ή κυβέρνηση μέ στόχο την αύ- τάρκεια τής χώρας καί την απο¬ κτήση ικανοποιητικόν είσοδημά- των στούς κτηνοτρόφους. Τα πα- ραπάνω δήλωοε χθές, ό υπουρ- γός Γεωργίας κ. Ίπ. Ίορδάνο/· λου. Τα μέτρα γιά την αναπτύξη τής κτηνοτροφίας θά άρχίοουν νά λαμβάνωνται μόλις υποβληθή τίς προσεχεϊς μέρες τό πόρισμα τής Όμάδος Εργασίας γιά ι ό ι-ύκλωμσ κτηνοτροφές - γάλα - κρέας. Χθές πραγματοποιηθή,^ συνάντηση τής Όμάδος μέ τούς ίκπροσώπους των άγελαδθτρό- ΜΟΝΟ ΠΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΝ ΠΟίΟΤΗΤΑ ΒΑΜΒΑΚΘΣ Ν ΤΙΜΗ ΤΩΝ 17,41 ΑΡΧ. ΔιευκρινίΖοντας τα μέτρα πού κσθορίσθηκαν γιά την τιμή άγο- Ρος βάμβακος καί 6ιομηχανικής τομάτας, ό ύπουργός Γεωργίας κ. Ίορδόνογλου άνέφερε — κατά την έβδομαδιαία συνάντησή τού μέ έκπροσώπους τοϋ Τύπου — ό¬ τι ή τιμή των 17.40 δραχμών γιά τ ο βαμβόκι άναγνωρίΣεται γιά τιιν ποιότητα Α4, δηλαδή, την πρώτη ποιότητα, έπειδή τό βομβά *ί έχει διάφορες ποιοτικές δια- βοθμίσεις. Κσχά συνεπεία, ή δι- δόμενη τιμή άπό τούς έμπόρους κοί άπό την «ρατική συγκέντρω- 0Γ, θά είναι διάφορος, έκτός φυ· σικά άπό την έπιδότποη των 3 δραχμών κατά κιλό καί τα 0,30 ^ΡΧ· γιά μεχαφορικά, πού δίδον¬ ται γιά δλες τίς ποιότητες. Ώς πρός την βιομηχανική το- μότα, είπεν ό κ. Ίορδάνογλου, ό- τι ή καθοριοθείσα τιμή των 1,40 δρχ. μπορεϊ νά κυμανθή πρός γο δνω, άνάλογσ μέ χήν διομόρφω- °ο. των έσωτερικών καί διεθνών τ μών Αλλά τ6 γεγονός ότι οί το μοτοπαραγωγοί προστρέχουν άρ- "Φόοι νά ύπογράψουν μέ τα έρ- γοοτασια συμβόλαια μέ 1,40 δρχ. αύτό κοί μόνον άποδεικνύει ότι Π καβορισθεϊσα τιμή δέν είναι έ- ξωπραγματική. Σέ άντίκρουση των δημόσιο¬ ν Ράφων ότι αύτό δέν αποτελεί ά- ηόδει£η Ικανοποιητικής τιμής, άλ λϋ έλλειψη άλλης καλύχερηα καΐ άποδοτικώτερης όποοχολήσεϋ;ς των άγροτών, ό κ. Ίορδάνογλου ανέπτυξε ότι τό θέμα τού κόστους ί.ϊναι πολύπλοκο καί ό π έχει έλά χιοτη έμπισχοσύνη οί ά οτοιχεία πού διαμορφώνουν ιό κόοτος, ό πως γίνεται σήμερα. Σέ ερωτήση, γιατί δέν «ΐυγκρα τΓϊται μιά έπιτροπή άπό ειδικούς γιά την έξεύρεση τοϋ μέσου κό- Γ-ους των πλέον σημαντικών α- γροτικών προϊόντων, ό κ. ύπουρ- γός είπεν ότι δέν πιοτεύει ότι μπορεί νά βρεθή άντικειμενικά τό κόστος καί ότι αύτός είναι υπέρ τής ^ξασφαλίσεως ενός όνεκχοϋ είσοδήματος γιά κάθε προϊόν τοϋ παραγωγοϋ μέ διάφορο μηχανι- βμό. Ώς πρός την έπάρκεισ κρεά- των καί τίς είσαγωγές κατεψυγ- μένων καί νωπών, ό κ. Ίορδάνο¬ γλου, είπεν ότι σέ συνεργσσία μέ τό ύπουργείο Έμπορίου, καταρτί Ζεζαι μηχανισμός αύτόματης ρυθ μισεως των είσαγωνών : όταν ύ- πόρχει έλλειψη, θά καλύπτωνται μέ είσαγωγές, έφόσον όμως οί τι μές των ξένων «ρεάτων είναι χά μηλότερες άπό των έγχωρίΐον, Ρά έπιβάλλεται άνχιστοθμιστική είσφορά, ή όποία θά κστοχυρώνε ται καί συνταγματικά. ΟΙ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ Ποσόν 170 έκατ. δρχ. κατανε- μήθηκε οτά ύποκαταστήμαχα τής ΑΤΕ - πέραν των 500 έκοτ. δρχ. Γ.ού ήδη κατανεμήθηκαν — γιά τή συνεχίση τής πληρωμής τής έ- πδοτήσεως χών 3 δρχ. καί των 0,30 δρχ. γιά μεταφορικές στούς δσμβακοπαραγωγούς. Η ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΙΝ ΤΩΝ ΛΔΙ- ΑΘΕΤΩΧ ΛΠΟΘΕΜΑΤΩΝ ΒΑ,ΥΙΒΑΚΟΣ Σιμ.τληοοιιιτικές όδηγίες γιά την τιχχεία άποορόφΓ/ΐη των ά'δια θτων στά χέρια τών' παοαγΜγών άποθεμάπον έκκοκκισιμένο>ν καί βν
σπόςου &άμ6α·/.ος έκοινοποίηβε τό
ίαονργεϊο Γεωργίας πρός τόν Όρ
γανισμό Βάμβακβς καΐ τίς αρμο¬
δίας ΈΐΓΐθεωρήσεις -χαΐ Διενθύν-
σεις Γεο>ργίας. 'ΤΛενΘυμίξεται ότι
ή Νομισματική 'Επιτοοπή εχει ά-
ποφσσίσει άπό τίς 17-2.75 τή χρη
αατοδότηση των βιομηχχινιών' γιά
την άγορά 6άμ6ακος άπό τούς πά
αργωγούς.
Τό ύπο'.ργβίο διενκρινίζει ότι
οί βιομηχανίες υποχρεούνται νά ά
γοράζουν τόν 6άμ·6ακα στή τιμη
γιά τόν έκκοκκισμνο 31,20 &οχ.
μρχθι 32.50 τό κιλό άν'όΐλογα μέ
την αοιότητα καί τίς τιμές τοΰ δΐί
κτου στό Λίίορπουλ. Πά τόν σύ
απορο όρίζεται οί τιμές νά κιιμαί
νωνται άπό 12,40 δρχ. μέχρι 13
δρχ. τό κιλό.
Έπίσης τό υπουργείον παρέχει
όδηγίες γιά τα. όιχαιολογητικά »ιε
τύ. όποΐα θά έφοδιάζωνται 4πό
τίς βιομηχανίες οί Λαραγιυγοί γι«
τόν άγοραξόμενο δάμβακα άπό 17·
2.75, μέχρι 30.4.75. Σκοπός των
μέτρων' γιά τόν 6άμ6ακα «Ιναι ή
δετλίωση τοΰ €ίσοδήματος των πά
ραγωγών στή σημερινή φάβη διε
θνοϋς χρήσεως τού ποοϊόντος.
ΣΤΑ ΜΕΗΤΑΛΛΕΙΑ
ΤΑ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΑ
ΜΑΝΤΕΜ ΛΑΚΚΟΥ
Ή ΌμρσΐττοτΛδία ',Εργατοτεχ-
νιτών Μεταλλειυτικών 'Επιχεΐίθι'ισε-
ων Ελλάδος σ£ ανακοινώση της
ώς άττάίντηττ σέ 'έττιστολή τής έ
τΓ.χερήρεως Μττοδοο-άκη, οίχετική
μέ τίς άιμια 6ές των άττεργών μιε-
τιαΛΛθιρύχω1* των Μεταλλείων ν.α»-
τί(μ Λάκκον Χαλκιδικής, τον!ζεί
ότι τα στοιχεΤα ττοΰ ττ,ροδάλλε, ή
έτη.χιείρησιη είναι τταραττλανητΐκα.
Συ-γκεκρ μέναι στήν ανακοινώ¬
ση της Όμκχ—ονιδίίας άναφέίρεταϊ
ότι ήμειραμιϋαθιια 500—620 δρτχ.
λαιμ'δάνϋυν μόνον 12 ίίργατοτεχνί
τες οί οττοΤοι ΐΐργάζονται ΐρτ/ελα-
6ιΐκώς. ιθϊ Κλλοι έργαττοτε,χνί-ΐει:
τηροι—ίβετχχι ιστήν άίνακοίνωση, ν,'ι
ΟτταΤαι καττά την έταρία λαμδά-
νον,ν ήμεραμΓσβαι 300—400 δρχ.
Ιάνέρχρνται σέ 138 οί όττοΤοι ό¬
μως λόγω τής Έ|ργολσ€ΐ'κής των
άπασχολήσϊως κοΐΐ τής φύσΓ.οίς
τής εργασίας τους δέν άπολα,μ-
πάντα τα ττιό ττάνω
■ΟΊ ϋτΓΟλαι~οι 410 μεταλλοτεχ-
νίτες, αί οττοΐσι μάλιστα ίργαζον
ται κάτω ώπό τήιν γή. ικσ'ι ύττο λί¬
αν δ_σΐχιειρεΤς σιυ'νθήικ.ας, άναφέρε-
ται στήν άναχιοίνωση, άμοίίδονται
με ήμί,ραμ ίσβκα ττού φ$άνουν άπό
182—230 δριχ-
"Ας σιηιμει^βή ότι ή έτοοΐιρίια ί-
έ.χει άναγγείλει ότι άπό αϋριο θά
•έίβριμόση στά ΜεταλλεΤα Μόν 11 ·μ
Λάκκου λάκ άΊαυτ γιά ν' αντιμετω
πίση την συ*εχι·ζόιμ€νη όητεργίσ
των μετοΛλοτεχνιτών.
φων - αίγοπροβατοτρόφων.
Τό πρόγγρομμσ όναπτΰξεως
τής κτηνοτροφίας θά αποβλέπη
βασικά στήν ενισχύση των μονά-
δών, τόν έφοδιασμό τους μέ κα-
τάλληλα Ζώα καί την αύτάρκε·α
τής χώρας σέ Ζωοτροφές καί Ζωο
κομικά προϊόντα. Στό θέμα των
τιμών ή κυβέρνηση πρόκειται /ά
έφαρμόαη ούστημα αύτομάτου
προστασίας τής έγχωρίου παρα-
γωγής μέ την όνάλογη αυξήση
τής άντισταθμιστικής είσφθρός
μόλις ψηφισθή τό νέο Σύνταγμχ
' Οταν πέφτουν οί τιμές τού νω-
ποϋ κρέατος, τότε θά έπιβάλλ·:-
ται στό κατεψυγμένο άντισταθϋΐ-
οτική είσφορά.
Στό θέμα των χθεσινών πιστω-
Τ'κών μέτρων γιά την κτηνοτρο-
<ρία ό κ. Ίπ. Ίορδάνογλου εϊπε, οτϊ αύτά δέν είναι τελεσίδικα καϊ ότι πρόκειται νά ληφθούν καί συμ πληρωματικά μέτρα άν παραστή άνάγκη. Έκκρεμές παραμένει τό πρόβλημα των βραχυπροθέσμων χρεών των κτηνοτρόφων πού έ- χουν λήζει τό πρώτο δίμηνο. Οί κ.τηνοτρόφοι 2ητοΰν ποράταση τής προθεσμίας κεφαλαιοποιήσε- ως μεχρι τό τέλος Μαρτίου. Έκτός άπό τα άμεσα μέτρα ή κυβέρνηση μελετά την έφαρμονή ριΖικών μακροπνόων μέτρων στά πλαίσια τού γεωργικού προγράμ- ματος. "Ηδη γίνεται έπεξεργασία άπό είδική όμάδα των υπουργεί¬ ων Συντονισμού - Γεωργίας - Δή μοσίων Έργων καί Κοινωνικήν Ύπηρεσιών ή όποία άποσκοπεί στήν χωροταξική έπισήμανση των χωρών άναπτύξεως τής γεωργί άς. Τό πρόγραμμα θά προβλέπη έπίσης καί τή δημιουργία άγροτι κων οίκισμών οί όποίθι θά άπο- σκοπούν οτήν κοινωνική καί πο· λιτιστική βελτιώση τής ζωής των άγροτών κα'ι όχι μόνο στήν οίκο- νθμική ενισχύση. Σ Έν τώ μεταξύ ό υπουργεϊο Γε¬ ωργίας μέ έγκύκλό τού πρός τίς Έπιθεωρήσεις καί Διευθύνσει·; Γεωργίας παρέχει όδηγίες γιά την έντατικθποίηση τής καλλιέρ¬ γειαν άρσβοσίτου. Οί προοπτι- κές γιά την αυξήση τής καλλιερ- γείας διαγράφονται εύνοϊκές γιά τή χώρα πρός καλύψη των άναγ- γών τής κτηνοτροφίας κα'ι την άντικατάσταση των είσαγωγών. ΠΑΤΑΓ01ΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΑ ΥΠΕΡΑΕΞΑΜΕΝΟΠΑΟΙΑ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 5 Μαρτίου. - Ή «ανθίση· πού γνώρεσαν οί δι- εθνεΤς μεχαφορές πετρελαίου μέ μεγάλα ύπερδεξσμενόπλοιθ, κατέ¬ ληξε γρήγορα σέ παταγώδη, άλλά καί όδυνηρή, άποχυχία γιά πολ- λούς πλοικτήτες πού «ποντόρη- σαν» πολλές προσδοκίε·: σέ αύ¬ τό. πλθΐθκτήτη ενός τάνκερ 220.000 ^τύ μέλλον ή κατανάλωοη πεχρε- τόννων. Στά μέσα τοϋ Νοεμβρί- λαίου, ή μεταφορά τού θά προ- ου 1973 χά μεταφορικά μέσα έ- γματοποιήται σϋμφωνα ι·έ τκ; πεσαν στό ποσό των 2.6 έκα- προβλέψεις πού ύπάρχουν, μέ δε- τομμ·υρίων δολλσρίων, ενώ αήμε- ξσμενόπλοια -βολικοΰ μεγέθους·, ρα τό ϊδιο μέγεθος πλοίου ναυ- δηλ. των 30.000 έως 100.000 λώνεχαι. γιά τό αύτό ταξίδι μέ τόννων τό πολύ. 800.000 δολλάρια μόνο, χομηλό- τερα δηλαδή άπό τό κόστος συν- Τό ΣουέΖ, εάν καί όταν άπο- Άπό τόν ναυτιλιακό όρί^οντα τηρήσεως πολλών τέχο.ων πλοί- οοβή έλεύθεΡ° στή ναυσιπλοία. θά άρχισε ξαφνικά >Φ»ΦΦΦΦΦΟΟΦΦΟΦ»ΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦ·
ιΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
ΤΟΥ Ε-ΟΕ.Χ.
ΠΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ
ΤΗΣ ΧΕΙΡθΤΕΧιΝΙΑΣ
Τόν περακτμένο μήνα (Ίανουά
ή "Υπηρεσίαι Άνοαττύξεως
Παραγωγής τοθ ΈβνικοΟ Όργα-
ν!.σμού Έλλτ}κιικής Χειιροτεχν ιας
ιάνέτττυξε τάς ώκολούθουις, 'μετα-
ξύ άλλω-ν, δραστηιριότη,τ«ς :
'Ειξεττόντ)ισε 108 ττρωτότι>
τπα μορφολογιικα στχέιδια διαφό¬
ρων χειροτήχΐΊΐκών είδών καί, ττρο
ώθησε την Οττό οίκείων Ιχειρατεχ
νών - 6ιοτεχνών ικιατασκευήν 50
σνναφών δειγ'μάτων, είς τα ττλαί
σ.α τού τΓ,ρογΐροιμΙμιατος τού Ε
Ο.Έ-Χ- «Νόα ε,Τδη — Νέα σχέ-
Κιοο.
2. Διεξήγαγοι/ ερεύνας άγορά'
διά την εξεύρεσιν έρτ/αλείιων κα'
ιμηχανηιμά-πων 'έττβξεργαίσ'ίας τού
ιμχχρμΛρου, συμιψώνως ττρός τό
τπρογιραιμμα ιά*ίοαΓτύξεως τής μαο
μχίροτεχνίσις.
3. 'ιΕξεττόνησ'εν 154 νέα μορ-
ΐφαλσγιικο· <τχέοιαι διαφόρα» κλά¬ δων χειροτενίαις και 6ιοτί)χν!ας, Μθττόττιν οοίτήσϊΐως »Ηιβιθ3φΐ)ραμε- 4- Είς οϊΛτκέψείς μετο; άπηρο- κτώττου ομάδος 7 ιάριχυρσχιρι,ισο- χόων των Αθηνών επέτυχε την ττχχρά τούτων υπογραφή νμμφωτ νητικών διά την σΐΑγκρότηισιν ττα ροτγωγικης καΐ έμττορικής σννερ- γοχτίας μεταξύ των. 5. Σανέχισεν — έν συνεργα¬ σιαι μετά τής αρμοδίας ΐπηηιρεσί- ας τού υπουργείον Γεωργίας καΐ τής Χριστισνικής Ενώσεως Νεα- νίδων Άθτ|νών — την ιέκτηαίθευ- ο-ιν ΰγροτίδω» έκ ©ιαφόιρωυ ττειρι- οΐχών τής Χώρας είς θέιματα 'γεν κης χειροτεχνίας. 6. Εξεπαίδευσε 4 βιοτέχνας ύφαντοίργους είς τό ττει,ραμιοππ- κόν έργοοστΓριον ύι)>αντικής τού
Ε-Ο-Ε.Χ. καΐ, ιέττίοτης, όΐΛδιαψερο
μένους είς τάς χεΐιροτεχνίας δέρ·
ιμιθΓτος καί χσλκοττλσχττΐ'κής, ώς
καί τρο^ίμίχχ; τοθ Νευροψι,ιχια-
τρικοθ Νοσοκοιμείου Παίδων Ντα
ου Πεντέληις είς την κραμικήν τέχ
νην.
7. Παρέσχε, δ»' *ρμοδίων στε
λεχών της, τεχνικάς όσηγίο-ς είς
40 βιοτέχΜας κίοί χειροτέχνας δια
φόρων κλάδων τταραγωγής διά
την αίσθητικήν τπροσοιρμογήιν καΐ
τή» ττοιοτικήν βελτίωσι* των ττροΐ
όντων των.
ται ή δυσοίωνη πρόβλεψη, ότι ό¬
οο θά αύξάνεχαι τό μέγεθος των
πλοίων χόσο θά οτενεύουν οί θά
λάσσιοι δρόμοι, όπου ήδη «συνω
στίΖονταν» σκάφη 200.000 τόν¬
νων κα'ι πάνω καί όπου γιά σύν-
τομα προβλεπόταν νά πλέουν με-
γοθήρια Ικανά νά μεταφέρουν έ-
νο έκατομμύριο τόννους πετρέ-
λα.ο.
Την άνησυχητική αυτή προο-
πτική είχε διαγρόψει ό συγγρα-
φέας Νόελ Μόστερτ μέ χό βιβλίο
τού «'Υπερπλοϊο» πού πρόσφατα
ήρθε πρώτο οτίς πωλήσεις), στό
όποϊο πραγματεύεχαι τό θέμα των
,ερδών. άλλά καί των κινδύνων
πού έγκλείει ή ναυπήγηοη όλο
καί πιό μεγάλων δεξομ·ενοπλοί-
ων.
Την σχιγμή αυτή δεκόδες σοϋ-
περτόνκερ άργοϋν, ένώ αλλα πα-
ροπλίζονται σχεδόν καθημερινά.
Την περασμένη έβδομάδα δόθηκε
έντολή οέ ναυπηγεϊα τής Νορβη-
γΐας νά άκυρωθή ή κατασκευή
τεσσάρων τέτοιων πλοίων των
370.000 χόννων, μέ άποτέλεσμα
οί κυρώσεις παραγγελιών σέ νορ-
βηγικά ναυπηγεϊα νά φτάσουν τις
26 συνολικά.
Αίχία είναι ή κατακόρυφη πτώ-
ση τοϋ ρυθμοϋ αυξήσεως τής παγ¬
κοσμίου καταναλώσεως πετρελαί¬
ου άπό πέρυοι πού οί χώρες πα¬
ραγωγής τοϋ μαύρου χρυσοϋ έ-
πέβσλαν την κατά τέσσερςς φορές
αυξήση χής τιμής τού άργού. Ή
μείωση άπό τότε καχά 7% των
είσαγωγών πετρελαίου στίς χώρες
τής Δυηκής Εύρώπης «έρριξε» αί-
οθητά τίς τιμές μεταφοράς σχήν
νςυλαγορά.
ΠρΙν άπό τόν Όκχο'ίβριο τοϋ
1973 άπό την ήμερομηνία αυτή
ο! χώρες παραγωγής πετρελαίου
έπέβαλσν τούς γνωστούς περιο-
ρισμούς), ναυλοσύμφωνο γιά ένα
ή δύο ταξίδια άπό χον Περσικό
Κόλπο στό Ρόττερνταμ άπεφερε
νά όπομακρύνε- ών. τα όποία βορύνουν ύψηλά ουντομεύση τίς άποστόσεις άπό
τόν Περσικό Κόλπο στό λιμάνια
τ^ Εύρώπης κατά 4.800 μίλ,α
κατά ^έσο δθ0· αλλα Υΐα τα
χρεωλυσία. Στήν πράξη, ή μόνη
εξηγήση πού δίνεται στό γεγονός
ότι προσφέρονται τα δεξαμενό-
πλο,α αυχά μέ τόσο χαμηλά με- καί ^έσου Μεγέθους πλοϊα. Τα
πλοϊα - μαμμούθ δέν 3ά χωροϋν
τους αυξάνει άνεξάρτητα άν τα- ν"' πεΡαοουν·
ξιδεύουν ή όχι.
ταφορ'.κό, είναι ότι χό κόστος
Ι
Μέ τέτοιες προοπτι*ές, οί πλοι-
Πλοιοκτήτες πού συγκέντρωναν "-τίϊτες δυσανασχεχούν καί προ-
κέρδη μέχρ. καί 11 έκατομμύρισ °ληε.'°τίΖονται τί νά κάνουν τα 373
δολλάρια άπό ταξίδια ενός μηνός °°ύπερτάνκερ πού έχουν παραγ-
τό 1973, άνοΖητοϋν χώρα πελά-
ναυπηγοϋνται στά
τες νά ναυλώσουν τα πλοϊα τους ναυπηΥεϊ° τής Σουηδίας, Ίαπω-
σέ όποιαδήποτε τιμή, άλλ,ώς τα νίας· Δϋτ' Γερμονίας καί Βρεταν-
«δένουν». Τίς τελευταϊες όκτώ έ- νίας' Οί ακυΡώ°εις πού έγιναν
6δομάδες 20 άπό τό σύνολο χών ώα τώΡα ουνοδεύχηκαν άπό
470 ύπερδεξαμενοπλοίων (πού έ¬
χουν ίκανότηχα μεταφοράς άπό
200.000 τόννους πετρέλαιο κα'ι
πάνω) δρίσκονται άγκυροβολημέ-
να στόν Περσικό Κόλπο περιμέ-
νοντας έντολές.
Κατά τρόπο είρωνικό, τόσο ή
• ανοδος» όσο καί ή «πτώση» χής
βραχύβειας βασιλείας των σού-
περτάνκερ όφείλεται στίς διενέ-
ξεις Άράβων καί Ίσρσηλινών.
Πρίν ξεσπάοη τό 1967 ό πόλε-
μος των Έξη Ημερών, ύπήρχε
μόνο ένα δεξαμενόπλοιο των 200.
000 τόννων στόν παγκόσμιο έμπο-
ρκό στόλο. Την άνάγκη γι,ά ύ-
περμεγέθη πλοϊα πού θά μποροϋ-
σαν νά μεχαφέρουν μέ οίκονομι-
κοιϊς δρους πετρέλαιο περιπλέ-
οντας χήν Άφρική πρός τόν Ά-
τλαντικό, γέννησε τό κλείσιμο τοϋ
Σουέ2. Μέ τα πλοϊα αύτά αρχι-
σαν νά αύξάνωνται μέ μεγάλους
ρυβμούς οί είσαγωγές πετρελαίου
στίς Ήνωμένες Πολΐχεϊες.
Άλλά δέν άργησε νά έκραγη ό
πόλεμος τοϋ Όκτωβρίου, χον ό¬
ποϊο σκολούθηοε ή άνευ προη-
γουμένου αυξήση τής τιμής τοϋ
πετρελαίου καί μετά ή διεθνής οί-
κονομική κάμψη πού προκλήθηκε
κυρίως άπό την αυξήση αυτή. Έ-
ποχθείς
έ-
ο!
πλοιοκτήτες. Παρ' όλα αύτά, Ίά-
πωνες ειδικοί προβλέπουν ότι πο-
σοστό 50% των παραγγελιών θα
άκυρωθοϋν ή θά μετατραποϋν σέ
παραγγελίες κατασκευής αλλων
τύπων οκαφών. ι ,
τικου τπρογ,ράμιμοττος τού
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ -ΤΟΥ Ε Ο.Ε.
Χ- ΤΑΠΙΣΕΡΙ & ΣΤΑΜΠαΤΟΥ
Είς τα ιτλαίσιαι τού ίκτταιδειτ
"Εθν,-
κ.ού Όιργανισ·μιού 'Ελληινικής Χει
ροτεχνίοος, πιρός κατάιρτισιν νέων
είς θαφάρους κλάδοι.ς
χειροτ£(χνίας, τό είς Θεσσαλονι¬
κην Πσιράρτηιμιαι Βορείοι; "Ελλά¬
δος τού Ε.ΟΕ.Χ. ώργάνωσε λί¬
αν ιέττιτΐίχώς δύο νοο φραντΐιστήιρια
ιέκττα ιδΐύαιΐως καΐ έττΐ,μιοιρφώσιεως
ένδιαψε,ραμένω* είς την τεχνικήν
τού δ'αικοσμτνπκού τάττητος (τα
ττιιοιειρ!) «οί τού στσ|μτ(ΐωτού
σματος.
Τα οίκεία μαθήματα τταρακο—
λα^ϊοΰν στταυιδοιοαί τεχνικόν σχα
>ών, καλλιτέχναι - διοτέΐχναιι κα!
Ί-
8.8 έκατομμύρια δολλάρια σχόν , τσι τώρα, άκόμη καί αν αυξηθή [ τής Κατερίνης.
€ιρι.·μ'άτιων τής ΘεσΚΓαλσνΟκης καί
τής ττΗριαχής Χοϊλκ·ιΐδιοοηις;, ώς κβί
μαθήτριαι τού Κέΐντιρου ΊΕκττα:;-
δεύσιεως Γεωργικών ΊΕφαιριυιοιγών
ΑΝΜΟ!Ι[(![ΙΣ ΙΣΟΑΟΓΙΣΝΙΝ
Φέρεται είς γνώσιν των Άξιοτ. Διοικήσεων 'Ανωνύ
μων 'Εταιρειών καΐ 'Εταιρειών Περιωρισμένην Ευθυ¬
νής ότι δι' αποφάσεως τού κ. ΎπουργοΟ Έμπορίου
ύπ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευσείσηχ;
! είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ
! μων 'Εταιρειών), όρίίεται ότι δύνανται νά συνεχίσω-
• αι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκλήσεις των Γε-
; νίκων Συνελεύσεων καϊ τούς Ίοολογισμούς των διά
' της οικονομικάς μας εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ-
; ;ΠΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ». ώς εγένετο
|ρ8νρι τοθδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆ- πρό
συγχωνεύσεώς της.
Σύμραση αυνεργασίθΒ ΕΟΚ - 4Β χωρών
' ;. ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΛΟΜΕ. (Ί6. Ύττηρ,εσία) · —
Τό ττειρασιμέ»ο Σόββοττο ύττεγοά
φη ή νέα ϊστορ.κή σν»θήκηι οίκο-
νομικής καί έμπορικής συνεργα-
σίας άνάμεισα στΐς χώρες τής
Έύρωπαϊκής Κοινότητος κ αι σέ
46 χώρςς τής Άφρ^ής καΐ Κα-
ραϊβικής κα'ι τού Ίνδικού «Ιο)1
Είρηνικού ώκεανού·
Ή ύπο,γρπ^ή τής συΐ'θήκης έ
γινε μετά όητό δύο έτών διοατρα
γματ£.ύσε:·ς καί δηιμιοη,ιργεΐ ενα
σύνθετο σύστημα στυνεργασίας :
έμιττοιριίΐκής, Ο'ειμτ,ιχρΐνικής, τεχνι
κης καΐ ττιστωτικής. Ή συνθήκ-η
ειχει ίδχχίτε,ρηι σι^αισ'ίιο: γιά τή
^<ώίρα !μας, γιατί ή Συμψωνια Συνβέσεως μέ την Κοινή Άγο- ΐρά ττ.οα6λέπειι, ότ,ι ή ΊΕλλάς σιίμ μετέχει στήν έιξωτερΐική έμττο,ρι- κ!τ| πολιτική τής Κοινότητος σάν ίσότι.ιμο μέλος· "Αλλωστε, ή συν θήκη αυτή εΓναι Ινα άττό τα 4<- Ι ^ ι κρεμή βέμΡίτα των δναττραγμα- με τή-/ Κο.νή Άγορά. — Έμττοιρική τα 99% τώ νιέξαγωγώ" των 46 χωρων €ά είσόιγωιται στήν ιΚα.νότητα άτελώς ικαΐ μό¬ νο σέ ιμιφιικά οτγ,ροτικά ττροίόν- τα, ττού άν'ΙισΎωνίζονται παρό- μοια ίύρωττο.ϊκά, δέν έτητρέττε- ται ή έλεΟ9ερη είσαγωγή. ΟΊ χώ τού -ηρίτοα; ικάαιμου όναλαμ- 6άνουν να μην τηαιράοΐχουν τταρό ,μιοιες τΓαρθΓχωρήσεις πρός τούς άλλά ταυτάχιρονα νά μή Στΐς 46 χώρες τού τρίτον κό σιμου ττεριλαμιβάινονται : 19 ττρώη» γαλλικές καί 6ελγι.κές ά· . ' ΠΓ.ικίες, 21 χώρες - μέλη τής Κοι- 1 νοτπςΛιτείοις κα'ι 6 άλλες άφρΐκα νκές χώρες ι Αϊθ.αττία/ Γουινέα, | Γουΐνέαι Ίσηιμερινού, Γου*νέα ^ ΜπισοχτΊου (Πςρτεγαλικ,ή) κα|ΐ Σοοδάν. Οί δασΊχές ττλευρές τής σννθήκιηις τού Λόμε είναι οί παράοιχουν σέ άλλες !6ιομηχαν!- κές χώρες έμτηορ. κά ττλεονεκτήμα τα πού δέν θά τα παραχωρηθούν στήν Κο,ινότητα- — Κνχθεκττώς ζαίχάιρεως : Ή Κοι'ή Άγορά θά είσάγη 1.260. ΟΟ0 τόνν. ζάιχιοΐρι τόν χρΟΝΌ·, ιτε- ρίτΓοιν «ττό τ'ζ ^6 "χώρες σέ τι μή τταρόμιθιΐα μέ την εύ)ρωπαι· κή· — Π.στωτική βοηθεία: : ΟΊ Έννβα θά δώσουν στ'ις 46 χώ¬ ρες 4 διορ. δολλ· ττφίττον πιστω τι·κή βοηθεία, ή όποία θά διοχε- πε,ρισσότερο στΐς φτωχότε νΐι έλευθέρου έμπορίου άνάμεσα σέ βχιμΐηχανικές καΐ ύττανάπττυ- κτες /χώρες. ΟΊ 46 χώρες έχου* ττληβυοιμό 280 έκαπ- κάτοικον κιαΐ διαθέτουν τα μεγΐαλύτερα! ά- ττοθέματα στόν κόσΐμο ττολλών 6ασικών ττρώτω* ύλών· ρες >ΦΦΦΦΦ»ΦΦΦ»ΦΦΦΦ»»»ΦΦ< άκόλοτ,θες : — Βιορη,χανική συνεργασία : Ή 6ιαμηχαινιικ.ή σννεργασία άπο βλί^τεί <τίτρ ττοτ(ροχτ| τεχνολογι- κής 4οη|θεί)αις γιά την οίκονομι- κή άνό-τΓτυιξτ» των ύττα*οπττύκτων χωρών. — ΑΛέ τή Συνθηκη τού Λόμε δημϋΟΜΡγεΐται ή ,μεγαλύτίρη. ζώ ΕΝΣΗΜΑ ΕΝΤΥΠΑ ΑΠΟ Ιη,ς ΜΑΙΟΥ Νέα βΐδιχά έλ»σηιμα έ^τυττσ: συ- ναλλαγιματικών καΐ γρσιμιμβτίω» σέ διαταγή τίθενται σέ κυκλοφο- ιρία άττό 1ης Μαΐου, μέ άττόψα·τη τού ύτπθΜργού θίκονομικών (4>Ξ!< 233). ΠρόκΒΐταιι σνγχβκριμένα γιά 8 κλάσεις βϊθικών έ'σιίμ** έντι/τωΜ συναλλαγματΐΛων, γιραμιματίων στ δαταγή καΐ σνναλλαγμίΐτκ<όν καί γροΐμιμιατίι* σέ διατα?/ή χ»* ρίς έσωτεριχό κείμενο, τά»ν 5, 10, 1 5, 25, 35, 50, 75, καΐ 100 δρχ· άντιστοίχως. Ή ιχρήση των ένηύττων οίύτόν εΤ»αι κ,ατά την άττόφοχΓη ίητοΚΛΧο τική άπτο τή» —ίρσττάνω ήδμιεοομ*| νία, όντΓακλεΙττ—ι δέ ή έκδοση ξής σ»Λ»αλλαγμθΓτικών καΐ ματίων σέ διαταγή έττι μή ίνσή- μων
ΣΥΝΔΕΣΕΟΣ ΕΛΛΑ4ΟΚ - ΕΟΚ
Ή έξέλιξη τής Συμφωνίας
Συνδέσεως καί των σχέοεων τής
Ελλάδος μέ την Κοι-,'ή Άγορά,
αποτελεί τό άντικεμενο τής πα-
ρακότω συνεντεύξεως τού κ. Κ.
Ζέπου, άναπληρωτοΰ μονίμου άν-
τιπροοώπου τής Έλλάδοο στήν
Ε Ο.Κ., πού δημοσιεύε,αι στό
τεΰχος Φεβρουαρίου τοϋ περιοδι-
κοϋ «Εύρωπαϊκή Κοινόιης».
Τό πλήρες κείμενο της ουνεν-
τευξεως έχει ώς εξής :
Έρ. : Ποία είναι τα ι ύρια 6£-
ματα συζητήσεως κατά -ήν τελευ
τοία συνεδρίαοη τής Έπιτροπής
Συνδέσεως.
'Απ. : "Οπως είναι γνωστό,
οτήν Έπιτροπή Συνδέσεως πού
είναι δοηθητικό όργανο τοϋ Συμ·
βουλίου Συνδέσεως, ε'χε ανατε¬
θή ή εξετάση καί ή προώθηση με
ρ,κών είδικών £ητημότα>ν πού εί¬
ναι άμεσα ουνδεδεμένα μέ τίς ά-
ποφάσεις πού έλαβε τό Συμβού-
λιο στήν προηγούμενη σύνοδο,
σέ ύπουργική στάθμη, την 2α Δέ
κεμβρίου τοϋ περασμέ/οϋ έτους.
' Ετοι, τα κύρια θέματα συζητή¬
σεως στήν Έπιτροπή ήααν σχετι-
κά μέ την έπανάληψη των δια-
πραγματεύσεων μεταξύ τής Ελ¬
λάδος καί τής Κοινότητος γιά
την έναρμόνιση τής γεωργικής
πολιτικής, όπως καί μέ τόν καθο-
ριομό ενός καθεοτώτος είσαγω-
γής έλληνικών οΐνων στίς τρείς
νεες χώρες μέλη τής Ε.Ο.Κ., κα
τα την μεταβατική περίοδο μέχρι
τής ϊναρφονίσεως γιά τό προϊόν
αυτό. Τό δεύτερο αύτό 2ήτημα,
όπως είναι έπίσης γναίοτό, συν-
δέετοι καί μέ την όλοχλήρωση
τής διαδικασίας νιά την υπογρα¬
φή τοϋ Προσθέτου Πρωτοκόλλου.
Στήν ήμερησίσ διατάξη τής Έτιι-
τροπής «αί μέσα οτά πλοίσια τής
εντολής πού έχει δοθή σ ούτήν
ΓΓριλαμβάνεται καί ό *.α3ορισμός
της διαδικασίας γιά τ·Ίν έναρξη
διαπραγματεύσεων γιά την σύνα-
ιι-η τοϋ 2ου Πρωτοκόλλου χρημα-
τοδοτήσεα>ς.
Έρ. : Είσθε ίκανοποιημένος
από τα άποτελέσματα ι ών συΖη-
ιησεων.
Άπ. : Άπομένουν όπν-οδήποτε
αρκετά σημεϊα στά όποϊα άκόμη
?έν υπήρξε πλήρης σύμπτιοση ά-
Γόψεων. Εϊμαι δμως α'·σιόδοξος
οτ. θά υπερπηδηθούν σύντομα με
ρικές δυσκολίες τεχνικής φύσε¬
ις, πού συναντοϋμε. ΈλπίΖω ότι
Ρέν θά βραδύνει επί πολύ άκόμη
ή υπογραφή τού προοθΓτου πρω¬
τοκόλλου. Ανεξαρτήτως όμως
αυτών, είναι άναμφισβήτητο ότι
η Έπιτροπή θά έχει νά όοχαληθή
μελλοντίκά, μέ μεγάλο άριθμό θε
μάτων πού θά τής όνοθέσει τό
Συμβούλιο Συνδέσεως, όπως π.
χ. ό συντονισμός τής έμπορικής
Γ-λιτικής τής Ελλάδος καί τής
Ε ΟΚ., ή συνεργασία ιτόν τομέα
τής κοινωνικής πολιτικήν ή εξα¬
σφαλίση τής ελευθέρας κυκλοφο-
ρίας των εργαζομένων Μέ δυό
λόγια, σκοπός μας είναι οί σχέ-
σεις μας μέ την Ε.Ο.Κ. νά άνα-
πτυχθοϋν όοο τό δυνατο εύρύτε-
ρα γιά νά καλύψουν όλους τούς
δυνατούς τομεϊς δραστηριότητος.
Έρ. : Πώς βλέπετε την |ξέλι-
ξη των σχέσεων τής Ελλάδος μέ
την Ε.Ο.Κ. ;
Άπ. : "Ηδη βρισκόμαοτε σέ
μά φάση δυναμική καί έξελικτι-
κή των σχέσεων μας. Θό μποροϋ-
οε έν τούτοις νά παρατηρήσω ό¬
τι ή τεχνική πλευρά, άπό την ό¬
ποία κατά κύριο λόγο έξετσΖον-
ται άπό την Έπιτροπή Συνδέσε¬
ως τα θέματα πού άφοροϋν στίς
οχέσεις μας μέ την Κςινότητα,
Ε·έν προσφέρεται πάντοτε οάν ή
πιό κοτάλληλη γιά την γενική θε
ώρηοη των σχέοεων αυτών. "Ε-
χουμε εισέλθει σέ μία φάση συνε
χών αυνεννοήσεων γιά την έπίλυ
ση σειράς σοβαρών Ζητημάτων,
τεχικής ή είδικής μορφής καί εί¬
ναι βέβαιο ότι ύπάρχουν διακυ-
μάνσεις στό ρυθμό μέ τόν όποϊο
έξελίσσονται οί σχετικές ουνομι-
λίες μέσα στήν Έπιτροπή Συνδέ¬
σεως. "Ενα σημαντικό &Γυα πρός
την κατευθυνθή ενάρξεως των
δισπραγμοτεύσεων γιά την γεωρ-
γ;κή έναρμόνκση πού κατά προτε-
ραιότητα θά περιλαμβάνουν τα ό-
πωροκηπευτικά καί τούς οΐνους
έγινε ήδη. Μετά άπό πρωτοβου-
λία των έλληνικών άρχών, έλπί-
£ουυε ότι θά πραγματοποιηθούν
οέ λίγες έβδομάδες έίΐαφές οτήν
Άθήνα μεταξύ ευπειρογνωμόνων
τής Ε.Ο.Κ. καί τής Ελλάδος, οί
όποϊοι θά προετοιμάσουν τό εδα-
(!/θς γιά τίς διαπραγματΐ'ύσεις πού
θό άκολουθήσουν. Ή γςωργική έ
νορμόνιση αποτελεί ένα. πρωτευ¬
ούσης σημασΓας, τομέα στίς σχέ
εεις μας μέ την ΚοινότΛτα καί ή
προσεκτική προετοιμασΐπ των σχε
τ«ών διαπραγματεύσεω/ ασφα¬
λώς θά συμβάλη στήν ταχεϊα έ-
ξέλιξή τους. θά επιθυμούσα νά
σημειώσω ότι κατά τί<- εργαοίες, οτό πλαίσια τής Έπιτροι.ής Συν¬ δέσεως, κατά τίς οποίες έξετά- Ζονται τα Ζητήματα που προανέ- φερα, κυριαρχεϊ ένα πνεϋμα φιλι- κής ουνεργοσίας έξαιρετ,κά έποι- κοδομητικό καί άμοιβαΐα χρήσιμο. Άν ϊσως ύπάρχουν ώριομένα τεχ νικά προβλήματα, αύτά δέν μετα βάλουν τίς βασικές προϋποβέοεις τυνεργασίας μεταξύ ίσοτίμων με- ρών πού βασΚουν τίς σχέσεις τους στόν σεβασμό καί την έφαρ- μογή των δημοκρατικών ίδεών. ΈκιμιίσιΘω—ις γραφείων ΕΛΛΗΝ ΙΚΗ ΔΗΜΟ.ΚΡΑΤΙΑ ΤΑΜΕΙΟΝ ΛΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΝΑΥΤΙΚΟΝ ΠΡΛΚΤΟΡΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ Τό ΤσιμεΤον Άσι^αλίσιεως Νον- τικών Πίσκτό,ρων καί Ύπαλλη- λων (ΤΑΝιΠΥ) προκη,ρύσσει δη- μάςπ.ον τΓΐλβ-δοτικόν διαγωνισμόν δι' ένσψραιγίστων τπρΐισφορόν δ'ΰ την έκιμ'ίσβωσΊΐν των κάτωθι γρα¬ φείων τού έν Πειραιεί καΐ Ήτΐ τή; Άκτής Μιαουλη 17 - 19 Μεγά- ροι» τού Ταμείον. ΙΣΟΓΈΙΟΝ τό ύπ' αριθ· 20 γραφείον έ'μιβαιδού 26'βΟ τ.μ. μέ πρώτην ττρσσφοράν μηνιαίον μΐ- σθώματος 5.253 δριχ· Β' ΟΡΟΦΟΣ τό ύττ' αριθ. 13 γραφείον ώμδαΐδοΰ 18,90 τ.μ. μέ πρώτην τηροσφοράν μηνιαίον μ·- σθώματος 1-512 &ρχ· Ό Δισιγωνισ'μός βά λάβη χω¬ ρ— ' την ΐΡηυ Μάρτιον 1975, * ' μίιρον Τιρ[τη* «βι ώραν 6 μ.μ. ί- «ώττ.ον τοθ Διοικητικ'θΰ Συμβου¬ λιον είς τα γραψεΐοο τού ΤΑΜΠΥ, κιείμενα είς τόν Ζ' όροψον τού ώς ά^ω μεγσρου τού. Πλτρο^ορίαι καΐ εντυπα ττερί των όρω* τής δημοττρασίας καΐ μιισθώσεως τταιρεχονται καθ" ίκάτ στιην ιοαΐ άπό ώρας 8—2 μ·μ (τηλ. 4176.031). Έντολη Δ- Σι/μδοι,λίου ΟΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ ΘΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΜΕΤΡΑ ΠΑ ΤΗΝ ΑΥ7ΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΕ Ζ0ΟΚΘΜΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ Βασικές θεσμικές μεταβολέΓ; στό όλο κύκλωμα τής κτηνοτρο¬ φίας είναι διατεθειμένη νά λάβη ή κυβέρνηση μέ στόχο την αύ- τάρκεια τής χώρας καί την απο¬ κτήση ικανοποιητικόν είσοδημά- των στούς κτηνοτρόφους. Τα πα- ραπάνω δήλωοε χθές, ό υπουρ- γός Γεωργίας κ. Ίπ. Ίορδάνο/· λου. Τα μέτρα γιά την αναπτύξη τής κτηνοτροφίας θά άρχίοουν νά λαμβάνωνται μόλις υποβληθή τίς προσεχεϊς μέρες τό πόρισμα τής Όμάδος Εργασίας γιά ι ό ι-ύκλωμσ κτηνοτροφές - γάλα - κρέας. Χθές πραγματοποιηθή,^ συνάντηση τής Όμάδος μέ τούς ίκπροσώπους των άγελαδθτρό- ΜΟΝΟ ΠΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΝ ΠΟίΟΤΗΤΑ ΒΑΜΒΑΚΘΣ Ν ΤΙΜΗ ΤΩΝ 17,41 ΑΡΧ. ΔιευκρινίΖοντας τα μέτρα πού κσθορίσθηκαν γιά την τιμή άγο- Ρος βάμβακος καί 6ιομηχανικής τομάτας, ό ύπουργός Γεωργίας κ. Ίορδόνογλου άνέφερε — κατά την έβδομαδιαία συνάντησή τού μέ έκπροσώπους τοϋ Τύπου — ό¬ τι ή τιμή των 17.40 δραχμών γιά τ ο βαμβόκι άναγνωρίΣεται γιά τιιν ποιότητα Α4, δηλαδή, την πρώτη ποιότητα, έπειδή τό βομβά *ί έχει διάφορες ποιοτικές δια- βοθμίσεις. Κσχά συνεπεία, ή δι- δόμενη τιμή άπό τούς έμπόρους κοί άπό την «ρατική συγκέντρω- 0Γ, θά είναι διάφορος, έκτός φυ· σικά άπό την έπιδότποη των 3 δραχμών κατά κιλό καί τα 0,30 ^ΡΧ· γιά μεχαφορικά, πού δίδον¬ ται γιά δλες τίς ποιότητες. Ώς πρός την βιομηχανική το- μότα, είπεν ό κ. Ίορδάνογλου, ό- τι ή καθοριοθείσα τιμή των 1,40 δρχ. μπορεϊ νά κυμανθή πρός γο δνω, άνάλογσ μέ χήν διομόρφω- °ο. των έσωτερικών καί διεθνών τ μών Αλλά τ6 γεγονός ότι οί το μοτοπαραγωγοί προστρέχουν άρ- "Φόοι νά ύπογράψουν μέ τα έρ- γοοτασια συμβόλαια μέ 1,40 δρχ. αύτό κοί μόνον άποδεικνύει ότι Π καβορισθεϊσα τιμή δέν είναι έ- ξωπραγματική. Σέ άντίκρουση των δημόσιο¬ ν Ράφων ότι αύτό δέν αποτελεί ά- ηόδει£η Ικανοποιητικής τιμής, άλ λϋ έλλειψη άλλης καλύχερηα καΐ άποδοτικώτερης όποοχολήσεϋ;ς των άγροτών, ό κ. Ίορδάνογλου ανέπτυξε ότι τό θέμα τού κόστους ί.ϊναι πολύπλοκο καί ό π έχει έλά χιοτη έμπισχοσύνη οί ά οτοιχεία πού διαμορφώνουν ιό κόοτος, ό πως γίνεται σήμερα. Σέ ερωτήση, γιατί δέν «ΐυγκρα τΓϊται μιά έπιτροπή άπό ειδικούς γιά την έξεύρεση τοϋ μέσου κό- Γ-ους των πλέον σημαντικών α- γροτικών προϊόντων, ό κ. ύπουρ- γός είπεν ότι δέν πιοτεύει ότι μπορεί νά βρεθή άντικειμενικά τό κόστος καί ότι αύτός είναι υπέρ τής ^ξασφαλίσεως ενός όνεκχοϋ είσοδήματος γιά κάθε προϊόν τοϋ παραγωγοϋ μέ διάφορο μηχανι- βμό. Ώς πρός την έπάρκεισ κρεά- των καί τίς είσαγωγές κατεψυγ- μένων καί νωπών, ό κ. Ίορδάνο¬ γλου, είπεν ότι σέ συνεργσσία μέ τό ύπουργείο Έμπορίου, καταρτί Ζεζαι μηχανισμός αύτόματης ρυθ μισεως των είσαγωνών : όταν ύ- πόρχει έλλειψη, θά καλύπτωνται μέ είσαγωγές, έφόσον όμως οί τι μές των ξένων «ρεάτων είναι χά μηλότερες άπό των έγχωρίΐον, Ρά έπιβάλλεται άνχιστοθμιστική είσφορά, ή όποία θά κστοχυρώνε ται καί συνταγματικά. ΟΙ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ Ποσόν 170 έκατ. δρχ. κατανε- μήθηκε οτά ύποκαταστήμαχα τής ΑΤΕ - πέραν των 500 έκοτ. δρχ. Γ.ού ήδη κατανεμήθηκαν — γιά τή συνεχίση τής πληρωμής τής έ- πδοτήσεως χών 3 δρχ. καί των 0,30 δρχ. γιά μεταφορικές στούς δσμβακοπαραγωγούς. Η ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΙΝ ΤΩΝ ΛΔΙ- ΑΘΕΤΩΧ ΛΠΟΘΕΜΑΤΩΝ ΒΑ,ΥΙΒΑΚΟΣ Σιμ.τληοοιιιτικές όδηγίες γιά την τιχχεία άποορόφΓ/ΐη των ά'δια θτων στά χέρια τών' παοαγΜγών άποθεμάπον έκκοκκισιμένο>ν καί βν
σπόςου &άμ6α·/.ος έκοινοποίηβε τό
ίαονργεϊο Γεωργίας πρός τόν Όρ
γανισμό Βάμβακβς καΐ τίς αρμο¬
δίας ΈΐΓΐθεωρήσεις -χαΐ Διενθύν-
σεις Γεο>ργίας. 'ΤΛενΘυμίξεται ότι
ή Νομισματική 'Επιτοοπή εχει ά-
ποφσσίσει άπό τίς 17-2.75 τή χρη
αατοδότηση των βιομηχχινιών' γιά
την άγορά 6άμ6ακος άπό τούς πά
αργωγούς.
Τό ύπο'.ργβίο διενκρινίζει ότι
οί βιομηχανίες υποχρεούνται νά ά
γοράζουν τόν 6άμ·6ακα στή τιμη
γιά τόν έκκοκκισμνο 31,20 &οχ.
μρχθι 32.50 τό κιλό άν'όΐλογα μέ
την αοιότητα καί τίς τιμές τοΰ δΐί
κτου στό Λίίορπουλ. Πά τόν σύ
απορο όρίζεται οί τιμές νά κιιμαί
νωνται άπό 12,40 δρχ. μέχρι 13
δρχ. τό κιλό.
Έπίσης τό υπουργείον παρέχει
όδηγίες γιά τα. όιχαιολογητικά »ιε
τύ. όποΐα θά έφοδιάζωνται 4πό
τίς βιομηχανίες οί Λαραγιυγοί γι«
τόν άγοραξόμενο δάμβακα άπό 17·
2.75, μέχρι 30.4.75. Σκοπός των
μέτρων' γιά τόν 6άμ6ακα «Ιναι ή
δετλίωση τοΰ €ίσοδήματος των πά
ραγωγών στή σημερινή φάβη διε
θνοϋς χρήσεως τού ποοϊόντος.
ΣΤΑ ΜΕΗΤΑΛΛΕΙΑ
ΤΑ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΑ
ΜΑΝΤΕΜ ΛΑΚΚΟΥ
Ή ΌμρσΐττοτΛδία ',Εργατοτεχ-
νιτών Μεταλλειυτικών 'Επιχεΐίθι'ισε-
ων Ελλάδος σ£ ανακοινώση της
ώς άττάίντηττ σέ 'έττιστολή τής έ
τΓ.χερήρεως Μττοδοο-άκη, οίχετική
μέ τίς άιμια 6ές των άττεργών μιε-
τιαΛΛθιρύχω1* των Μεταλλείων ν.α»-
τί(μ Λάκκον Χαλκιδικής, τον!ζεί
ότι τα στοιχεΤα ττοΰ ττ,ροδάλλε, ή
έτη.χιείρησιη είναι τταραττλανητΐκα.
Συ-γκεκρ μέναι στήν ανακοινώ¬
ση της Όμκχ—ονιδίίας άναφέίρεταϊ
ότι ήμειραμιϋαθιια 500—620 δρτχ.
λαιμ'δάνϋυν μόνον 12 ίίργατοτεχνί
τες οί οττοΤοι ΐΐργάζονται ΐρτ/ελα-
6ιΐκώς. ιθϊ Κλλοι έργαττοτε,χνί-ΐει:
τηροι—ίβετχχι ιστήν άίνακοίνωση, ν,'ι
ΟτταΤαι καττά την έταρία λαμδά-
νον,ν ήμεραμΓσβαι 300—400 δρχ.
Ιάνέρχρνται σέ 138 οί όττοΤοι ό¬
μως λόγω τής Έ|ργολσ€ΐ'κής των
άπασχολήσϊως κοΐΐ τής φύσΓ.οίς
τής εργασίας τους δέν άπολα,μ-
πάντα τα ττιό ττάνω
■ΟΊ ϋτΓΟλαι~οι 410 μεταλλοτεχ-
νίτες, αί οττοΐσι μάλιστα ίργαζον
ται κάτω ώπό τήιν γή. ικσ'ι ύττο λί¬
αν δ_σΐχιειρεΤς σιυ'νθήικ.ας, άναφέρε-
ται στήν άναχιοίνωση, άμοίίδονται
με ήμί,ραμ ίσβκα ττού φ$άνουν άπό
182—230 δριχ-
"Ας σιηιμει^βή ότι ή έτοοΐιρίια ί-
έ.χει άναγγείλει ότι άπό αϋριο θά
•έίβριμόση στά ΜεταλλεΤα Μόν 11 ·μ
Λάκκου λάκ άΊαυτ γιά ν' αντιμετω
πίση την συ*εχι·ζόιμ€νη όητεργίσ
των μετοΛλοτεχνιτών.
φων - αίγοπροβατοτρόφων.
Τό πρόγγρομμσ όναπτΰξεως
τής κτηνοτροφίας θά αποβλέπη
βασικά στήν ενισχύση των μονά-
δών, τόν έφοδιασμό τους μέ κα-
τάλληλα Ζώα καί την αύτάρκε·α
τής χώρας σέ Ζωοτροφές καί Ζωο
κομικά προϊόντα. Στό θέμα των
τιμών ή κυβέρνηση πρόκειται /ά
έφαρμόαη ούστημα αύτομάτου
προστασίας τής έγχωρίου παρα-
γωγής μέ την όνάλογη αυξήση
τής άντισταθμιστικής είσφθρός
μόλις ψηφισθή τό νέο Σύνταγμχ
' Οταν πέφτουν οί τιμές τού νω-
ποϋ κρέατος, τότε θά έπιβάλλ·:-
ται στό κατεψυγμένο άντισταθϋΐ-
οτική είσφορά.
Στό θέμα των χθεσινών πιστω-
Τ'κών μέτρων γιά την κτηνοτρο-
<ρία ό κ. Ίπ. Ίορδάνογλου εϊπε, οτϊ αύτά δέν είναι τελεσίδικα καϊ ότι πρόκειται νά ληφθούν καί συμ πληρωματικά μέτρα άν παραστή άνάγκη. Έκκρεμές παραμένει τό πρόβλημα των βραχυπροθέσμων χρεών των κτηνοτρόφων πού έ- χουν λήζει τό πρώτο δίμηνο. Οί κ.τηνοτρόφοι 2ητοΰν ποράταση τής προθεσμίας κεφαλαιοποιήσε- ως μεχρι τό τέλος Μαρτίου. Έκτός άπό τα άμεσα μέτρα ή κυβέρνηση μελετά την έφαρμονή ριΖικών μακροπνόων μέτρων στά πλαίσια τού γεωργικού προγράμ- ματος. "Ηδη γίνεται έπεξεργασία άπό είδική όμάδα των υπουργεί¬ ων Συντονισμού - Γεωργίας - Δή μοσίων Έργων καί Κοινωνικήν Ύπηρεσιών ή όποία άποσκοπεί στήν χωροταξική έπισήμανση των χωρών άναπτύξεως τής γεωργί άς. Τό πρόγραμμα θά προβλέπη έπίσης καί τή δημιουργία άγροτι κων οίκισμών οί όποίθι θά άπο- σκοπούν οτήν κοινωνική καί πο· λιτιστική βελτιώση τής ζωής των άγροτών κα'ι όχι μόνο στήν οίκο- νθμική ενισχύση. Σ Έν τώ μεταξύ ό υπουργεϊο Γε¬ ωργίας μέ έγκύκλό τού πρός τίς Έπιθεωρήσεις καί Διευθύνσει·; Γεωργίας παρέχει όδηγίες γιά την έντατικθποίηση τής καλλιέρ¬ γειαν άρσβοσίτου. Οί προοπτι- κές γιά την αυξήση τής καλλιερ- γείας διαγράφονται εύνοϊκές γιά τή χώρα πρός καλύψη των άναγ- γών τής κτηνοτροφίας κα'ι την άντικατάσταση των είσαγωγών. ΠΑΤΑΓ01ΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΑ ΥΠΕΡΑΕΞΑΜΕΝΟΠΑΟΙΑ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 5 Μαρτίου. - Ή «ανθίση· πού γνώρεσαν οί δι- εθνεΤς μεχαφορές πετρελαίου μέ μεγάλα ύπερδεξσμενόπλοιθ, κατέ¬ ληξε γρήγορα σέ παταγώδη, άλλά καί όδυνηρή, άποχυχία γιά πολ- λούς πλοικτήτες πού «ποντόρη- σαν» πολλές προσδοκίε·: σέ αύ¬ τό. πλθΐθκτήτη ενός τάνκερ 220.000 ^τύ μέλλον ή κατανάλωοη πεχρε- τόννων. Στά μέσα τοϋ Νοεμβρί- λαίου, ή μεταφορά τού θά προ- ου 1973 χά μεταφορικά μέσα έ- γματοποιήται σϋμφωνα ι·έ τκ; πεσαν στό ποσό των 2.6 έκα- προβλέψεις πού ύπάρχουν, μέ δε- τομμ·υρίων δολλσρίων, ενώ αήμε- ξσμενόπλοια -βολικοΰ μεγέθους·, ρα τό ϊδιο μέγεθος πλοίου ναυ- δηλ. των 30.000 έως 100.000 λώνεχαι. γιά τό αύτό ταξίδι μέ τόννων τό πολύ. 800.000 δολλάρια μόνο, χομηλό- τερα δηλαδή άπό τό κόστος συν- Τό ΣουέΖ, εάν καί όταν άπο- Άπό τόν ναυτιλιακό όρί^οντα τηρήσεως πολλών τέχο.ων πλοί- οοβή έλεύθεΡ° στή ναυσιπλοία. θά άρχισε ξαφνικά >Φ»ΦΦΦΦΦΟΟΦΦΟΦ»ΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦ·
ιΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
ΤΟΥ Ε-ΟΕ.Χ.
ΠΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ
ΤΗΣ ΧΕΙΡθΤΕΧιΝΙΑΣ
Τόν περακτμένο μήνα (Ίανουά
ή "Υπηρεσίαι Άνοαττύξεως
Παραγωγής τοθ ΈβνικοΟ Όργα-
ν!.σμού Έλλτ}κιικής Χειιροτεχν ιας
ιάνέτττυξε τάς ώκολούθουις, 'μετα-
ξύ άλλω-ν, δραστηιριότη,τ«ς :
'Ειξεττόντ)ισε 108 ττρωτότι>
τπα μορφολογιικα στχέιδια διαφό¬
ρων χειροτήχΐΊΐκών είδών καί, ττρο
ώθησε την Οττό οίκείων Ιχειρατεχ
νών - 6ιοτεχνών ικιατασκευήν 50
σνναφών δειγ'μάτων, είς τα ττλαί
σ.α τού τΓ,ρογΐροιμΙμιατος τού Ε
Ο.Έ-Χ- «Νόα ε,Τδη — Νέα σχέ-
Κιοο.
2. Διεξήγαγοι/ ερεύνας άγορά'
διά την εξεύρεσιν έρτ/αλείιων κα'
ιμηχανηιμά-πων 'έττβξεργαίσ'ίας τού
ιμχχρμΛρου, συμιψώνως ττρός τό
τπρογιραιμμα ιά*ίοαΓτύξεως τής μαο
μχίροτεχνίσις.
3. 'ιΕξεττόνησ'εν 154 νέα μορ-
ΐφαλσγιικο· <τχέοιαι διαφόρα» κλά¬ δων χειροτενίαις και 6ιοτί)χν!ας, Μθττόττιν οοίτήσϊΐως »Ηιβιθ3φΐ)ραμε- 4- Είς οϊΛτκέψείς μετο; άπηρο- κτώττου ομάδος 7 ιάριχυρσχιρι,ισο- χόων των Αθηνών επέτυχε την ττχχρά τούτων υπογραφή νμμφωτ νητικών διά την σΐΑγκρότηισιν ττα ροτγωγικης καΐ έμττορικής σννερ- γοχτίας μεταξύ των. 5. Σανέχισεν — έν συνεργα¬ σιαι μετά τής αρμοδίας ΐπηηιρεσί- ας τού υπουργείον Γεωργίας καΐ τής Χριστισνικής Ενώσεως Νεα- νίδων Άθτ|νών — την ιέκτηαίθευ- ο-ιν ΰγροτίδω» έκ ©ιαφόιρωυ ττειρι- οΐχών τής Χώρας είς θέιματα 'γεν κης χειροτεχνίας. 6. Εξεπαίδευσε 4 βιοτέχνας ύφαντοίργους είς τό ττει,ραμιοππ- κόν έργοοστΓριον ύι)>αντικής τού
Ε-Ο-Ε.Χ. καΐ, ιέττίοτης, όΐΛδιαψερο
μένους είς τάς χεΐιροτεχνίας δέρ·
ιμιθΓτος καί χσλκοττλσχττΐ'κής, ώς
καί τρο^ίμίχχ; τοθ Νευροψι,ιχια-
τρικοθ Νοσοκοιμείου Παίδων Ντα
ου Πεντέληις είς την κραμικήν τέχ
νην.
7. Παρέσχε, δ»' *ρμοδίων στε
λεχών της, τεχνικάς όσηγίο-ς είς
40 βιοτέχΜας κίοί χειροτέχνας δια
φόρων κλάδων τταραγωγής διά
την αίσθητικήν τπροσοιρμογήιν καΐ
τή» ττοιοτικήν βελτίωσι* των ττροΐ
όντων των.
ται ή δυσοίωνη πρόβλεψη, ότι ό¬
οο θά αύξάνεχαι τό μέγεθος των
πλοίων χόσο θά οτενεύουν οί θά
λάσσιοι δρόμοι, όπου ήδη «συνω
στίΖονταν» σκάφη 200.000 τόν¬
νων κα'ι πάνω καί όπου γιά σύν-
τομα προβλεπόταν νά πλέουν με-
γοθήρια Ικανά νά μεταφέρουν έ-
νο έκατομμύριο τόννους πετρέ-
λα.ο.
Την άνησυχητική αυτή προο-
πτική είχε διαγρόψει ό συγγρα-
φέας Νόελ Μόστερτ μέ χό βιβλίο
τού «'Υπερπλοϊο» πού πρόσφατα
ήρθε πρώτο οτίς πωλήσεις), στό
όποϊο πραγματεύεχαι τό θέμα των
,ερδών. άλλά καί των κινδύνων
πού έγκλείει ή ναυπήγηοη όλο
καί πιό μεγάλων δεξομ·ενοπλοί-
ων.
Την σχιγμή αυτή δεκόδες σοϋ-
περτόνκερ άργοϋν, ένώ αλλα πα-
ροπλίζονται σχεδόν καθημερινά.
Την περασμένη έβδομάδα δόθηκε
έντολή οέ ναυπηγεϊα τής Νορβη-
γΐας νά άκυρωθή ή κατασκευή
τεσσάρων τέτοιων πλοίων των
370.000 χόννων, μέ άποτέλεσμα
οί κυρώσεις παραγγελιών σέ νορ-
βηγικά ναυπηγεϊα νά φτάσουν τις
26 συνολικά.
Αίχία είναι ή κατακόρυφη πτώ-
ση τοϋ ρυθμοϋ αυξήσεως τής παγ¬
κοσμίου καταναλώσεως πετρελαί¬
ου άπό πέρυοι πού οί χώρες πα¬
ραγωγής τοϋ μαύρου χρυσοϋ έ-
πέβσλαν την κατά τέσσερςς φορές
αυξήση χής τιμής τού άργού. Ή
μείωση άπό τότε καχά 7% των
είσαγωγών πετρελαίου στίς χώρες
τής Δυηκής Εύρώπης «έρριξε» αί-
οθητά τίς τιμές μεταφοράς σχήν
νςυλαγορά.
ΠρΙν άπό τόν Όκχο'ίβριο τοϋ
1973 άπό την ήμερομηνία αυτή
ο! χώρες παραγωγής πετρελαίου
έπέβαλσν τούς γνωστούς περιο-
ρισμούς), ναυλοσύμφωνο γιά ένα
ή δύο ταξίδια άπό χον Περσικό
Κόλπο στό Ρόττερνταμ άπεφερε
νά όπομακρύνε- ών. τα όποία βορύνουν ύψηλά ουντομεύση τίς άποστόσεις άπό
τόν Περσικό Κόλπο στό λιμάνια
τ^ Εύρώπης κατά 4.800 μίλ,α
κατά ^έσο δθ0· αλλα Υΐα τα
χρεωλυσία. Στήν πράξη, ή μόνη
εξηγήση πού δίνεται στό γεγονός
ότι προσφέρονται τα δεξαμενό-
πλο,α αυχά μέ τόσο χαμηλά με- καί ^έσου Μεγέθους πλοϊα. Τα
πλοϊα - μαμμούθ δέν 3ά χωροϋν
τους αυξάνει άνεξάρτητα άν τα- ν"' πεΡαοουν·
ξιδεύουν ή όχι.
ταφορ'.κό, είναι ότι χό κόστος
Ι
Μέ τέτοιες προοπτι*ές, οί πλοι-
Πλοιοκτήτες πού συγκέντρωναν "-τίϊτες δυσανασχεχούν καί προ-
κέρδη μέχρ. καί 11 έκατομμύρισ °ληε.'°τίΖονται τί νά κάνουν τα 373
δολλάρια άπό ταξίδια ενός μηνός °°ύπερτάνκερ πού έχουν παραγ-
τό 1973, άνοΖητοϋν χώρα πελά-
ναυπηγοϋνται στά
τες νά ναυλώσουν τα πλοϊα τους ναυπηΥεϊ° τής Σουηδίας, Ίαπω-
σέ όποιαδήποτε τιμή, άλλ,ώς τα νίας· Δϋτ' Γερμονίας καί Βρεταν-
«δένουν». Τίς τελευταϊες όκτώ έ- νίας' Οί ακυΡώ°εις πού έγιναν
6δομάδες 20 άπό τό σύνολο χών ώα τώΡα ουνοδεύχηκαν άπό
470 ύπερδεξαμενοπλοίων (πού έ¬
χουν ίκανότηχα μεταφοράς άπό
200.000 τόννους πετρέλαιο κα'ι
πάνω) δρίσκονται άγκυροβολημέ-
να στόν Περσικό Κόλπο περιμέ-
νοντας έντολές.
Κατά τρόπο είρωνικό, τόσο ή
• ανοδος» όσο καί ή «πτώση» χής
βραχύβειας βασιλείας των σού-
περτάνκερ όφείλεται στίς διενέ-
ξεις Άράβων καί Ίσρσηλινών.
Πρίν ξεσπάοη τό 1967 ό πόλε-
μος των Έξη Ημερών, ύπήρχε
μόνο ένα δεξαμενόπλοιο των 200.
000 τόννων στόν παγκόσμιο έμπο-
ρκό στόλο. Την άνάγκη γι,ά ύ-
περμεγέθη πλοϊα πού θά μποροϋ-
σαν νά μεχαφέρουν μέ οίκονομι-
κοιϊς δρους πετρέλαιο περιπλέ-
οντας χήν Άφρική πρός τόν Ά-
τλαντικό, γέννησε τό κλείσιμο τοϋ
Σουέ2. Μέ τα πλοϊα αύτά αρχι-
σαν νά αύξάνωνται μέ μεγάλους
ρυβμούς οί είσαγωγές πετρελαίου
στίς Ήνωμένες Πολΐχεϊες.
Άλλά δέν άργησε νά έκραγη ό
πόλεμος τοϋ Όκτωβρίου, χον ό¬
ποϊο σκολούθηοε ή άνευ προη-
γουμένου αυξήση τής τιμής τοϋ
πετρελαίου καί μετά ή διεθνής οί-
κονομική κάμψη πού προκλήθηκε
κυρίως άπό την αυξήση αυτή. Έ-
ποχθείς
έ-
ο!
πλοιοκτήτες. Παρ' όλα αύτά, Ίά-
πωνες ειδικοί προβλέπουν ότι πο-
σοστό 50% των παραγγελιών θα
άκυρωθοϋν ή θά μετατραποϋν σέ
παραγγελίες κατασκευής αλλων
τύπων οκαφών. ι ,
τικου τπρογ,ράμιμοττος τού
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ -ΤΟΥ Ε Ο.Ε.
Χ- ΤΑΠΙΣΕΡΙ & ΣΤΑΜΠαΤΟΥ
Είς τα ιτλαίσιαι τού ίκτταιδειτ
"Εθν,-
κ.ού Όιργανισ·μιού 'Ελληινικής Χει
ροτεχνίοος, πιρός κατάιρτισιν νέων
είς θαφάρους κλάδοι.ς
χειροτ£(χνίας, τό είς Θεσσαλονι¬
κην Πσιράρτηιμιαι Βορείοι; "Ελλά¬
δος τού Ε.ΟΕ.Χ. ώργάνωσε λί¬
αν ιέττιτΐίχώς δύο νοο φραντΐιστήιρια
ιέκττα ιδΐύαιΐως καΐ έττΐ,μιοιρφώσιεως
ένδιαψε,ραμένω* είς την τεχνικήν
τού δ'αικοσμτνπκού τάττητος (τα
ττιιοιειρ!) «οί τού στσ|μτ(ΐωτού
σματος.
Τα οίκεία μαθήματα τταρακο—
λα^ϊοΰν στταυιδοιοαί τεχνικόν σχα
>ών, καλλιτέχναι - διοτέΐχναιι κα!
Ί-
8.8 έκατομμύρια δολλάρια σχόν , τσι τώρα, άκόμη καί αν αυξηθή [ τής Κατερίνης.
€ιρι.·μ'άτιων τής ΘεσΚΓαλσνΟκης καί
τής ττΗριαχής Χοϊλκ·ιΐδιοοηις;, ώς κβί
μαθήτριαι τού Κέΐντιρου ΊΕκττα:;-
δεύσιεως Γεωργικών ΊΕφαιριυιοιγών
ΑΝΜΟ!Ι[(![ΙΣ ΙΣΟΑΟΓΙΣΝΙΝ
Φέρεται είς γνώσιν των Άξιοτ. Διοικήσεων 'Ανωνύ
μων 'Εταιρειών καΐ 'Εταιρειών Περιωρισμένην Ευθυ¬
νής ότι δι' αποφάσεως τού κ. ΎπουργοΟ Έμπορίου
ύπ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευσείσηχ;
! είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ
! μων 'Εταιρειών), όρίίεται ότι δύνανται νά συνεχίσω-
• αι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκλήσεις των Γε-
; νίκων Συνελεύσεων καϊ τούς Ίοολογισμούς των διά
' της οικονομικάς μας εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ-
; ;ΠΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ». ώς εγένετο
|ρ8νρι τοθδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆ- πρό
συγχωνεύσεώς της.
Σύμραση αυνεργασίθΒ ΕΟΚ - 4Β χωρών
' ;. ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΛΟΜΕ. (Ί6. Ύττηρ,εσία) · —
Τό ττειρασιμέ»ο Σόββοττο ύττεγοά
φη ή νέα ϊστορ.κή σν»θήκηι οίκο-
νομικής καί έμπορικής συνεργα-
σίας άνάμεισα στΐς χώρες τής
Έύρωπαϊκής Κοινότητος κ αι σέ
46 χώρςς τής Άφρ^ής καΐ Κα-
ραϊβικής κα'ι τού Ίνδικού «Ιο)1
Είρηνικού ώκεανού·
Ή ύπο,γρπ^ή τής συΐ'θήκης έ
γινε μετά όητό δύο έτών διοατρα
γματ£.ύσε:·ς καί δηιμιοη,ιργεΐ ενα
σύνθετο σύστημα στυνεργασίας :
έμιττοιριίΐκής, Ο'ειμτ,ιχρΐνικής, τεχνι
κης καΐ ττιστωτικής. Ή συνθήκ-η
ειχει ίδχχίτε,ρηι σι^αισ'ίιο: γιά τή
^<ώίρα !μας, γιατί ή Συμψωνια Συνβέσεως μέ την Κοινή Άγο- ΐρά ττ.οα6λέπειι, ότ,ι ή ΊΕλλάς σιίμ μετέχει στήν έιξωτερΐική έμττο,ρι- κ!τ| πολιτική τής Κοινότητος σάν ίσότι.ιμο μέλος· "Αλλωστε, ή συν θήκη αυτή εΓναι Ινα άττό τα 4<- Ι ^ ι κρεμή βέμΡίτα των δναττραγμα- με τή-/ Κο.νή Άγορά. — Έμττοιρική τα 99% τώ νιέξαγωγώ" των 46 χωρων €ά είσόιγωιται στήν ιΚα.νότητα άτελώς ικαΐ μό¬ νο σέ ιμιφιικά οτγ,ροτικά ττροίόν- τα, ττού άν'ΙισΎωνίζονται παρό- μοια ίύρωττο.ϊκά, δέν έτητρέττε- ται ή έλεΟ9ερη είσαγωγή. ΟΊ χώ τού -ηρίτοα; ικάαιμου όναλαμ- 6άνουν να μην τηαιράοΐχουν τταρό ,μιοιες τΓαρθΓχωρήσεις πρός τούς άλλά ταυτάχιρονα νά μή Στΐς 46 χώρες τού τρίτον κό σιμου ττεριλαμιβάινονται : 19 ττρώη» γαλλικές καί 6ελγι.κές ά· . ' ΠΓ.ικίες, 21 χώρες - μέλη τής Κοι- 1 νοτπςΛιτείοις κα'ι 6 άλλες άφρΐκα νκές χώρες ι Αϊθ.αττία/ Γουινέα, | Γουΐνέαι Ίσηιμερινού, Γου*νέα ^ ΜπισοχτΊου (Πςρτεγαλικ,ή) κα|ΐ Σοοδάν. Οί δασΊχές ττλευρές τής σννθήκιηις τού Λόμε είναι οί παράοιχουν σέ άλλες !6ιομηχαν!- κές χώρες έμτηορ. κά ττλεονεκτήμα τα πού δέν θά τα παραχωρηθούν στήν Κο,ινότητα- — Κνχθεκττώς ζαίχάιρεως : Ή Κοι'ή Άγορά θά είσάγη 1.260. ΟΟ0 τόνν. ζάιχιοΐρι τόν χρΟΝΌ·, ιτε- ρίτΓοιν «ττό τ'ζ ^6 "χώρες σέ τι μή τταρόμιθιΐα μέ την εύ)ρωπαι· κή· — Π.στωτική βοηθεία: : ΟΊ Έννβα θά δώσουν στ'ις 46 χώ¬ ρες 4 διορ. δολλ· ττφίττον πιστω τι·κή βοηθεία, ή όποία θά διοχε- πε,ρισσότερο στΐς φτωχότε νΐι έλευθέρου έμπορίου άνάμεσα σέ βχιμΐηχανικές καΐ ύττανάπττυ- κτες /χώρες. ΟΊ 46 χώρες έχου* ττληβυοιμό 280 έκαπ- κάτοικον κιαΐ διαθέτουν τα μεγΐαλύτερα! ά- ττοθέματα στόν κόσΐμο ττολλών 6ασικών ττρώτω* ύλών· ρες >ΦΦΦΦΦ»ΦΦΦ»ΦΦΦΦ»»»ΦΦ< άκόλοτ,θες : — Βιορη,χανική συνεργασία : Ή 6ιαμηχαινιικ.ή σννεργασία άπο βλί^τεί <τίτρ ττοτ(ροχτ| τεχνολογι- κής 4οη|θεί)αις γιά την οίκονομι- κή άνό-τΓτυιξτ» των ύττα*οπττύκτων χωρών. — ΑΛέ τή Συνθηκη τού Λόμε δημϋΟΜΡγεΐται ή ,μεγαλύτίρη. ζώ ΕΝΣΗΜΑ ΕΝΤΥΠΑ ΑΠΟ Ιη,ς ΜΑΙΟΥ Νέα βΐδιχά έλ»σηιμα έ^τυττσ: συ- ναλλαγιματικών καΐ γρσιμιμβτίω» σέ διαταγή τίθενται σέ κυκλοφο- ιρία άττό 1ης Μαΐου, μέ άττόψα·τη τού ύτπθΜργού θίκονομικών (4>Ξ!< 233). ΠρόκΒΐταιι σνγχβκριμένα γιά 8 κλάσεις βϊθικών έ'σιίμ** έντι/τωΜ συναλλαγματΐΛων, γιραμιματίων στ δαταγή καΐ σνναλλαγμίΐτκ<όν καί γροΐμιμιατίι* σέ διατα?/ή χ»* ρίς έσωτεριχό κείμενο, τά»ν 5, 10, 1 5, 25, 35, 50, 75, καΐ 100 δρχ· άντιστοίχως. Ή ιχρήση των ένηύττων οίύτόν εΤ»αι κ,ατά την άττόφοχΓη ίητοΚΛΧο τική άπτο τή» —ίρσττάνω ήδμιεοομ*| νία, όντΓακλεΙττ—ι δέ ή έκδοση ξής σ»Λ»αλλαγμθΓτικών καΐ ματίων σέ διαταγή έττι μή ίνσή- μων
Διάοταση άπότ)εων γιά τό νομοσχέ-
διο περί μεταλλειολόγων - μεταλ-
λουργών
Σάλο έχει ζεσηκώσει, έδώ καί
άρκεχέο μέρες, τό σχέδιο νόμου
«ηερί άσκήσεακ: τού έπογγέλμα-
τ<χ Μηχανικού Μεταλλείων - Με τολουργού», πού πρόκειται νά ου Ζητηθή έντός των ημερών 6πό την Κοινοβουλευχική Έπιτροπή Βιομηχανίοκ; καϊ θά είσαχθή ακο¬ λούθως πρός ψήφιση στή'Βουλή. Είδικώτερα, καθημερινά άπο- οτέλλονται στούς άρμοδίοικ: καΐ τίς έφημερίδες ανακοινωθεν των ενδιαφερομένων πλευρών, δλλες πού τάοσονται ένανχίον κα'ι άλ- λες υπέρ τού νομοσχεδιον Συγκεκριμένα, μέ άλλεπάλλη- λες ανακοινωθεν τού ό Πανελλή νοο Σύλλογοο Χημικών Βιομηχα¬ νίαν, άναφέρει ότι τό νομοσχέ- διο είναι καί μεροληπτικό καΐ άν- τιοικονομικό, πλήττει δέ κσίρια ι¬ διαιτέρα τούς έπιστήμονες Γεωλό νουο κοί Χημικούς, άλλά όκόμα καί τούς Παλιτικούο Μηχανικούο, Μηχανολόνους — Ήλεκτρολό- γουο κλπ. Επίσης οημειώνεται ό¬ τι θέτουν εν άμφιβόλω των έμμο- νή των Μ.Μ.Μ. στόν ϊσχυρισμό τους ότι μεχρι σήμερα έργάΖον- ται παράνομο, όταν καί νόμιμη α¬ δεία άσκήσεως τού έπαγγέλμα- τος έχουν κοί μέλη τοΓ) Τεχνικοϋ Έπιμελητηρίου Ελλάδος είναι. Καί, τέλοο, άπαιτοϋν όπως όπο- ουρθή τό κατατεθέν νομοσχέδιο καί διεξαχθή γνήσιος δημοκρατι¬ κάς διάλογος μεταΕύ όλων των αρμοδίων καί ύπευθυναιν φορεων ώστε να συνταχθή τελικό ένα έ- νιαίο σχέδιο πού θά ρυθμίση νο- μοθετικά όλα τό συνοφή 2ητήμα- το. Μέ άνάλογο αέ πνεϋμα τηλε- ρόφημο διαμαρτύρεται ά Πανελ- λήνιος Σύλλογος Διπλωματούχων Μηχανολόγων — Ήλεκχρολό- ων Μηχανικών, ύποοτηρίΖοντας οτ, τό νομοοχέδιο θά έπισσωρεύ- οη καταστροφάς οτόν ήδη χειμα- Ζόμενο κλάδο τους. Μέ τή σειρά τού ό Σύλλογος ΦοιτΠτών Χημείας Πανεπιστημίου Αθηνών, τονίΖει δτι άντιτί&εται ο-^ήν κστοχύρωση όρισμένων κλά δών σέ βάρος άλλων καί Ζητεί ' την κατοχύρωση δλων μέ παράλ- ' δημοκ.ρατΐ'κή ο«ντ.μ€τώ—ιση τής δημιουργηθείσης καταστάσεως ιέξ αίτίας ταΰ νομοσχεδιον, κρίνε >ται σικόττιιμιο 'κιαί (άτιΐαρα'ττττο,
άφ' ενός νά άττοσυιρΪΓί, αφ' ετέ¬
ρου νά· ονγτφοτηθή είθιική ύμιάδα
εργασίας, ή οποίαι νά όναιλάδη
ίητεύβι/να τό ϋρτγο τής έκττανησε-
ως άλλον σιχβδίου νόμαυ.
Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ
Στό μιεταξύ, ό Σύλλο/ςνς Δι- Ι
•πλωμρΓτούχων Μηχανικών Μετ'αλ-
λείων κα'ι Μεταλλοθργόον Μη,χανι
κων, μέ τηλεγ,ράφτιιμό: τού τησΰ ά
πεστσλη στούς ιύτΓουργοϋς καί
«ο:! Μεταλουργείων.
Τέλος, ύττέο των Μ.Μ.Μ· καΐ
«μχτιιχά τοθ νρμσςτχβδίου τάσσο»-
ται μέ ά^νχκοίνωστι τ<χις κσϊ οί Έπιρεληΐτές ΜηιχαινΊκοί Μεταλ- >είων — Μεταιλλουριγοί τού Ε.ιΜ.
Πολι/τεχν£ϊου κα! καλοθν την Κ υ
{(ωρήσουν ο-τήν ψήι^ιση τού
διαμαρτύοετσι
κύκλοι
γιατι
, δ!'»οντ<ΐς λύση σέ μιά ά βέρνηση καΐ τα Κό,μματα »ά προ ν«μ<χλία ττοθ κρατάε.ι 30 χρόνια· ΜΕΙΩΑΛΕΝτΗ ΚΑΤΑ 2,2% Η ΒΙΟΜΗίΧΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟ 1974 Πτώσΐη κατά 2,2% τελικά γι ά όλο τό 1974 σέ σχί¬ ση ιμέ τ© 1973, ό γενικάς δείκτπς γ»ά καττούρωση καΐ έτπιδιώκοντας ' τής «ιομηχανίκής παιααιγυιγής, σάυ στίτγανά διαμερίοιμ«τ« . γ>ά το φωνα μέ τα στο.χεΐα τής Εθνικήν
5κό τ^ς έτΓάγγβλ,μοο, όν π τ Λ-ν- Στατιοττικής Ύττηρεσίας. Είδικω-
τοι. στην ψή»ι—) τού -νοα<χεοΐ- τερα ό ,μέν δείκτης τταραγωγης ου, ϊσιχαριζάμΕνο, ότι οί Μ-Μ Μ. καταναλωτΐχών αγαθών δέν ,μττορούκ νά εκτελέση τίς <«χτά 1,4% ό δέ δείκτης των εργασίας άπό τό λαίουχκώ» ικατά 4,1%· ■ γ ,.„, , Κατά τόν τελεχπβΐο ιμηνα τγο ικαμοσχεδιο. ΑλΛσ άΓΓα*τηση ιναι" '"' ^ -ονς Δεκέμβριο, τοΰ 1973, ο5 με ταβολές πού παρουσίοσαν οί δεϊ- κτες, σέ σχίση ιμέ τόν Δεκέμβριο 'τοθ 1973 τγτα-ν —2λ3% τοΰ γεν.- στοΰς ίσχνρ ςπμούς ρεται στό τη^εγράι^η,μα, < δίδουν έχτός των άλλων οί σηηο(}>άαΓεις
τής Σύγκλητον τοΰ ΕΜ. Πολυ-
_α_ ~ · κου —1,3% των καταναιλωτικω»
τεχνειου και των κβιθηιγητων τού, "■ ' '
κοί —4,7% των κεφαλαιουχικών.
ττού ένέκΐρΐΛίαν τό σιχέ&ιο νόρου.
Έξ άλλου, ή Όμοσ—θ'ν&!α , ~~
'Εργατοτεχνιτών /ννετοτλλευτικών Δ,ευθύνσεις συμφώνως τώ Νομώ
ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
(1926 - 1975)
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
Π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
(Λεωφ Συγγροΰ 360
Καλλιβέα)
Προϊοτάμενος Τυπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία: Σπαρτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ
'Εττι^ειριήστεων Ελλάδος, ,μέ τη-
λεγιραφηιμά της πρός τούς ύττοι/ρ
γΐ ύ·ς, τή Βουλή καΐ τούς άρχη- ]
γούς Κο,μμστων τασσττσι υπέρ
των Μ-Μ.Μ. καΐ ζητεί άττό την
Κο6έρ)ντ|ιση «αί τή Βουλή νά προ
αυτή νά οδηγήση στήν άνάληψη
ναμοσχειδίου ώστε ή αναγνωρίση
χωρήση στήν άιμιεση ψήιφιιση τού
άπό τούς πιό άρμόδιους έπκστή-
μονες τής ευθυνής γιά την όρ-
ώομ€τόΐλλ£ϋστ| των Μετοτλλείων
ΕΝΕΚΑΙΝΙΑΣΘΗ Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ
ΤΟΥ Ε. Ο. Ε. Χ.
Είς την αίθουσαν τοΰ Όργανιομοϋ
ληλη διασαφήνοη χών σχέσεων
τους σέ τομεϊς πού οί άρμοδιότη- '
τίς τους τυχόν ουμπ'ττουν.
Ή Φυσΐικ.σμαθημστική Σχολή
Ό Ύπουργός Βιομηχανίας κ
Κ. Κονοωάγος ένεκαινίασε "ήν
έχ.θεοιν έργων εικαστίκών καί έ-
φηρμοσμένων τεχνών τού καλλι-
τεχνικοΰ προσωπικού τού
Έθνι-
τού Πά»*—(οτηιμίου Αθηνών, μέ
έΎγραΐψο τού Κοσ>μήτ©οός τηις
κ- Θ· ΓιανακάττοιΑου, πρός την
Πρυτανείσ τού Πα»ετΓΐιστΓ>μ'κχ(,
άναφϊΐρει ότι ή Σχολή πήρε τήρ
/ά—άφοσή της ^ά ενεργήση τα δέ
αντα γιά »ά άτΓοσυρ3ή τό νοιμο-
σιχέδιθ καΐ παράλληιλα: ><ά ό~ο- οταλή αντό στά Άνώτατα Έκ- τταιδεντικά Ίδιρύματα τής χώ- ,ρΐας, τα όποΐα εναι περσσότερο αρμοδία γιά νά κα9:.ρ»σ*ΆΛ/ έττο: κρ·6ώς την κατηγ<Λρία τώ* Ιέτπ■ιι- στημόνων, πού βά ■άνθίλάβουν τίς διάφο,ρες μελέτες καί εργσ ττοΰ ' κοθ Όργανισμοϋ 'Ελληνικής Χει- [ ! ροτεχνίας, είς την κεντρικήν αί¬ θουσαν χοϋ μεγάρου τού (Μητρο πόλεως 9). Παρέστησαν ό Πρόε,δρος τι·0 Ε.Ο.Ε.Χ. κ. Μ. Γοϋτος μετά των μελών τού Δ.Σ. κα'ι τής Γενικοϋ Διευθυντού χοθ Όργυνισμοΰ Κάς Α. Γ. Παγκάλου. Τής καλλιτεχνικής ούτής έκδη φ στό ναμοιτχέδιιο. 'ΑΛτίστοιχο έγγρςο}>ο εξεδόθη
κια! άττό τή ΦΐΛσ>ι<ια,μιαιθ'ΐ'μιατιχη ΣΙχαλή τού ΓΜ'ε" ςτΓηιμΐίου Θεσ σιαλονίικης. Τίλος, σέ κοινο '/ίτάμνηιμα τους ή *ιΕν«οη '^Ελλήινων Χημι¬ κών, ό Πα«ελλην©ς Σόλλογος Χημΐ'κών ΒιρμΙηιχανίας κιαΐ ό Σύλ λογος 'Ελλήνων Γεαλόγων τονίζει δτι γιά τήιν ορθολογιικπ, άλλά κια! λώσεως μετέχουν 21 Ζωγράφοι, γλΰπται, χαράκται, ζυλογλΰπται, δ,ακοομη-αί καΐ είδικοΓ σχεδυ- οταί, μέ 90 ουνολικώς εργα, τα όποϊα προεκάλεσαν τάς ένθουσιώ δε·ς κρίσεις των παρευρεθέντας, ώριομένοι των οποίων καΐ προέ¬ βησαν είς άγοράς, ό δέ Ύπον-ο- γόο Βιομηχανίος κ. Κ. Κονοφά- γος, ό οποίος μετά μεγάλης προ- σοχής έΕήτασε χά έκιιθέμενα έρ- γα, συνεχάρη Ζωηρώς τούς κσλλ.ι τέχνας διά τα ώραϊα έπιτεύγματά των. Ή έκθεσις λειτουργεϊ κατά τάς εργασίμους ημέρας καί ώρας 10 π.μ. έως 1.30 μ.μ. κα'ι 6 — 9 ! μ.μ., θά διαρκέση δέ μέχρι τής 20ης Μορτίου. Μετά τάς Αθήνας, ή αναφερο¬ μένη έκθεσις θά προβληθή είς την Θεσσαλονίκην καΐ τόν Βόλον, είς τάς αιθούσας χών έκεϊ Πα- ραρτημάτων τοϋ "Οργανισμόν Χ·:ι ροτεχνίας. Προμήθεια γραφικης ϋλης ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ Δ)ΝΣΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΝ ΤΜΗΜΑ ΟΙΚΟΝ. Δ)ΣΕΩΣ ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ Προκηρύσσομεν δημόσιον επα¬ ναληπτικόν μειοδοτικόν διαγωνι¬ σμόν δι' ένσφρογίστων προσφο- ρών διά την άνάδειξιν προμηθευ- τοΰ είδών γραφικής ϋλης διά τάς ανάγκας τής παρ' ημίν Δ)νσεως Έσωτερικών διενεργηθησόμενον την 27ην Μαρτίου 1975 ημέραν Πέμπτην καί ώραν 11.00 έως 12.00 έν τώ Νομαρχιακώ Κατα¬ στήματι. Πλείονες πληροφορίαι παρέχον ται καθ' εκάστην ώς καί κατά τάς εργασίμους ημέρας κσί ώρας πρρά τού Τμήματος Ο'κον. Δ) οεως. "Εν Κορίνθω τή 8 Μαρτιου 1975 Ό Νομάρχης ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ "ΕΛΕΓΚΑΝΣ,. Ε. Π. Ε. ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1974 (1.1. έως 31.12.19 74) 1.171.159 «ί.622, 50 3.331.053 53.1Ϊ1.4Ο 184.7^2 40.875 5Ε6 705.110 123-075 •14.1 Ι 1974 631.«3« «<ρι'5ιο αν ΜΙ*Ι ιο.οοο 1971 ρ ρ '*.*■*»{«« . 450.000 450.000 150.1X0' 150.000 900.000 .*■ 1 .400.000 2 .613.610 2 .423.740 136.387 153.954 41.706 76.103 31.241 1 .595.000- .Κ 94Ϊ.55Ο 5 .957.790 5 .630.565 4 .226.231 4 .972.890 16.098 69.472 29.375. 14.200 Συντομα ή σύνδεση των άδικον δίκτυον Ελλάδος - Βουλγαρίας Ό ύπουργός άναπληρωτής Συν τονισμοϋ κ. Ιωάν. Μποϋτος προ¬ έβη σέ δηλώοεις σχετικά μέ τίς συμφωνίες πού ύΓ,,γραψε σχήν *ϊόφςα, στά πλαίσια τής τρίτης συνόδου τής Μικτής Έλληνοβουί ναρικής Διϋπουργικής "Επιτρο- πής. Οί συμφωνίες αύτές, όπως εϊ- πε ό κ. Μποϋτος, ήσαν οί έΕης : «1) Υπεγράψαμεν νέα έμπορι- κή συμφωνία διαρκείας πέντε ύ- τών, διά τής οποίας, ενώ διατη- ρεϊται τό σύστημα των δ·μερών άνταλλαγών, χά άπαλλώσσομεν τό σον άπό την ρήτραν χρυσοϋ, ή ό ποία άντικοθίσταται μέ την ρή¬ τραν τής μέσης άξίας δέσμης εύ ρωπαϊκών νομισμάχων, όοον καί άπό τό μικρόν ϋψος τοϋ πιστω- τικοϋ ύπολοίπου. Έκ τού λόγου τούτου ώς καί έκ τοϋ ότι διευρύ- νεχαι ό πίνο£ των άνταλλαασομέ νων προϊόντων, ελπίζομεν βασί ι,ως είς μεγάλην αύξησιν των ου ναλλαγών μας κατά τό τρέχον έ- τος. όπως καί είς τό μέλλον. Είς λεπτομερείς άνακοινώσεις |πί τοΰ προκειμένου θά προβή ό όρμόόΊος ύπουργός Έμπορίου κ. Ι Βαρβιχσιώτης. 2) Υπεγράφη συμφωνία τελω- νειακών διευκολύνσεων, διά τής οποίας άπλουστεύεται ή διαδικα- οΐα επί τεχνικών δασμολογικών θεμάτων. καθώς έπίσης εδόθη καί ή διαβεβαίωσις διά την επιστρο¬ φήν των δασμών επί χών εισαγο¬ μένων είς την Έλλάδα καί έπα- νεΕαγομένων πρός οιανδήποτε χώραν βιομηχανικών βουλγαρικήν προϊόντων. 3) Είς τόν τομέα των μεταφο- ρών εσημειώθη σημαντική αύΕη- σις χοϋ όγκου των δισκινηθέντων έμπορευμάτων. Ούτω κατά τό 1974 μετεφέρθησαν έκ τοϋ λιμέ¬ νος Θεσσαλονίκης βουλγαρικά έ- μιορεύμστα 102.000 τόννων, έ¬ ναντι 30.000 χόννων τοϋ 1973. Άνάλογος προσδοκάται ότι θά εί¬ ναι καί ή αύξησις είς τό διαμετο κομιοτικόν Ιμπόριον τής Ελλά¬ δος μέσω Βουλγαρίας. Δεδομένου λοιπόν ότι αί προο- πτικσϊ είναι εύοίωνοι, όπεφοσί- σθησαν, μεχαζύ άλλων, καΐ τα ά- κόλουβα : α) Ή περαιτέρω ά- πλούστευοις των διαδικασίαν κα¬ τά την διέλευσιν, διά τής μεθο- ρΐου, των έμπορευμάτων καί των άμαεοσχοιχιών. β) Ή έπίσπευσις τής άνακαι,νίσεως της σιδηροδρο Ι ικής γραμμής άπό Θεσσαλονίκης είς Σοφίαν καί εκείθεν μέχρι των βορείων συνόρων τής Βουλγαρί¬ ας, μέ άποτέλεομα την ελάττω¬ σιν τοϋ μήκους καί χοθ χρόνου διαδρομής, ως καί τοϋ μεταφορι- κου κόστους. γ) Ή ταχυτέρα συν | δεσις των όδικών δικτύων των δύο χωρών μέσω Κούλας, βάσει χής μεταξύ των δύο υπουργείων ΔημΌθίων "Εργων ύπογραφείσης οαμφωνίας. 4) Είς την συνεργασίαν ι5(.Ίι την άειοποίησιν των υδάτων των διαρρεόντων τάς δύο χώρας πο- ταμών επετεύχθησαν χά κάτωθι : α) Διευθετήθηοαν έκκρεμή θέ- ματα αφορώντα είς τόν ποταμόν "Εβρον, προβλεπομένης τής άπό τοϋ τρέχοντος έτους ένάρΕεως τής άρδεύσεως διά της άπό τού ποταμοϋ 'Άρδα παροχετεύσεως υδάτων έκ Βουλγαρίας, βάσει τής συμφωνίας τού 1974. 6) Απεφασίσθη ή μέχρι χέλους προσεχούς Μαίου όλοκλήρωσ,ς τής άνταλλαγής των μελετών πού άφοροϋν είς την άΕιοποίησιν των υδάτων κοί των εδαφών των δύο χωρών είς χήν λεκάνη τοϋ ποτα¬ μοϋ Νέστου. γ) Συνεστήθη είδικό όργανον είς τα πλαίσισ τής Μονίμου Μι¬ κτής Έπιτροπής 'Υδατικής Οΐκο- νομίας, διά την επεξεργασίαν προ γρσμμαχος μελετών επί τής σκο- π·μότητος κατασκευής πλωτής δ. ώρυγος άπό Δουνάβεως είς Αΐ- γαϊον χρησιμοποιουμένιον πρός τουτο των υδάτων ενός έκ των διαρρεόντων χάς δύο χώρας πο· ταμών. 5) Είς τόν τομέα τής Ένεργεί άς διεπιστώθη ταυτότης άπόψεων διά χήν προώθηοιν είς τελικόν στά διον των μελετών διασυνδέσεως των έθνικών ήλεκτρικών δικτύων των δύο χωρών, πρός ανταλλα¬ γήν ήλεκτρικής ενεργείας. Σέ σχετική ερωτήση ό κ. Μποϋ τος είπε ότι κατά χίς συνομιλίεο τού μετά τοϋ Βουλγάρου πρωθυ- πουργοϋ κ. Τοντόροφ καί τοϋ ύ- πουργοϋ Εξωτερικών κ. Μλαντέ- νοφ, «έπανεβεβαιώθησαν χόσον α πό βουλγαρική»;, όσον καΐ έλληνι- κής πλευράς, αί σχέσεις καλής γειτονίας καΐ είλικρινούς μεταζύ των δύο χωρών συνεργοσίας, πρός διοσφάλισιν τής είρήνης είς τόν Βαλκανικόν χώρον». ΠΡΟΣΟΧΗ Ούδεμία απόδειξις ή τιμολόγιον τής εφημερίδος μας έχει κϋρος κα'ι άποδεικτικήν ισχύν εάν δέν είναι ύπογεγρομμένον υπό τοϋ Διευθυντού αυτής κ. Παύ- λου Κωνσταντινιδη. Ε ΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Ό Α' τ ό μ ο ς τη ο «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ» τοϋ Παύλου Κωνσταντινιδη Σελίδες 255, δραχμές 120 Άποστέλλεται (έπ' άντικαταοολή) όπουδήποτε τής Ελλάδος χωρίς άλλην έπιβάρυνσι Γράψατε είς την διεύθυνσι τοϋ συγγραφέως : Λεωφόρος Συγγροϋ 360 Καλλιθέαν — ΑΘΗΝΩΝ Σημείωσις: ' Ο δεύτερος τόμος ευρίσκεται επί τοϋ πιεοτηρίου. ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑΔΩΡΑ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ: Τα ταζιδιωτικά: — ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ, κρατικό 6ρα6είο 1971 140 δρχ. 22 κεφάλαια Έλλάδα. — ΕΥΡΩΠΑΊΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ, είκονογραφημένο, 9 κεφάλαια Ισπανία κ.ά. χώρες 150 δρχ. — ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, Ιταλία 11 κεφάλαια, Έλβ. Γερμ. Αυστρία, δεμένο 150 δρχ. — ΚΥΠΡΟΣ — ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ— ΑΙΓΑΙΟ 200 σε¬ λίδες Κύπρος, Πόλη κ.ά. 100 δρχ. "Ολα μέ καλλιτεχνικό έΕώφυλλο Τα άφηγηματικά: — ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ — Ίωνικά Διηγήματα 90 δρχ. — ΒΟΥΒΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ, διηγήματα Ιωνίας, κατο- χής, σύγχρονα κ.ά. 70 δρχ. Στά μεγάλα κεντρικά βιβλιοπωλεϊα Ή Έθνιιιή προωδεϊ νέο πρόγραμμα έπιμορφώοεως γιά τό προοωπιιχό της Δύο μεγάλες ξέ«ες Τράπεζες, μιά Γαλλική κιοοΐ μ:ά Βελγική, ά- νοιξοτν σημσντικος ττιοτώσεις στήν 'Ε£ν.:κή Τ,ράττεζα τής "Ελ¬ λάδος, Οψους 100 εκαιτ- γαλλι- κών φράγκωι» καί 500 έκιοπ. 6:λ- γικώ», ■άντι—-οί5(ως, γιά την εί- όητρ τίς (χτΐιρες τους κε- έξοττλιοτμιοθ μέ σχε τικά χαιμηλό τόκο καί μοοχροττρό θΐσιμτ) άττόσδεΐΕΓη. Οί ττιο-τώσεΊς αώτές 6ρ?σ·κοντα,ι στή δάδατη έ>λ»ινι(<.ώί^ έπιχειρηΙμΐχΓΐκών φορε¬ ων ττού ύρίστΐαΜται σήιμΕοα ή ττρό κείται- νάι δημβοι,ργηθούν, γιά την έτπιτάιχυΛΌτι τής άνοαττύξιεως της χώρας. Αύτό άνοικιοίυωσε χθές ό διοι- κητής τής Ί^νιιοΐς Τραπτέζης 4οα βηιγητής κ. "Λγγελος Άγγελό- τΓουλος, μέ την εήχαϋρία χθεσι¬ νάς ττρένς - κόνφερανς γιά τό νέο ττρίγθϊχμΐμιο: >έτη|;ιορφώσεως τού
ττροσι«ΤΓ· κ,ού τής Τ,ρ χττέζης
ΊΟ κ· Άγγελόττσυλσς άνέφερε
έττίισης, ότι ή ΊΕβνική Τράττεζα,
κατά πλαίσια τής πολιτικήα συ-
σ*φίγ|ξεως των σχέσεων μας μέ
τίς χώρες τής Μ. ΆινΗχτολής, πρό
κείται ν^ €ηιμΊ·ειυργήστ| τηρόσιφορο
Ιΐΐτχαν'.αΐμό,, τΓού <τέ ττρώτηι φάση εΤναιι ή ιδρύση τιρα^είϊχ/ της στη (Βηΐριι/τό, ,μέ τφαοτττική ί,ττεκτάίΐΕ!- ως καΐ στ«ς λοιττές όιραβικές χώ ρες- Στή ουνέντελ,ιξτ τύττου τταρί- , ττλήν τού κ. Άγγελόττου- οί δύο 6ττ3ΐδιοικητα.ί κ·χ· καΐ ιΠοιΛάκος, ό άν τπηρόβδιρος τού Δ.Σ. τού ΟΑΕΔ κ. Πατταϊιωόννου, δ)ντσ! τού Ί- ερύμοαος, έκττρόα-ωτΓοι τού Συλ- λόγου των 'ΥπαλλΓ|ων κλπ· Σχετικά μέ τό θήμα τής έττι- μ.Όιρψώσεως τού τηροσκο!ΤΓ|ικβΟ> ό
κ- ΊΑγγελόττουλος, όιψού Οττο-
τήΛ1 άνάγκΓ) ουνεχούς
των βεσιμών
καί των ,μηχαν.οιμτόν ττρο παχτός
στόν οίκοινΰμιιχό καί ιδιαιτέρα
στον τρατηεζικό τομέοι, εΐπε ότι
ή νέα διοίκηση άττό την πρώτη
οτιγμή προσέβλεψε οέ στενή συ-
νεργασία μετά τού ττρςκτωπικού
της σέ τρόπον ώ~ε ή σχιμμετο-
χή τον στΐς άττοφάσεις τής Τρα¬
πέζης νό είναι θετική, ταχεϊα καί
ύπεύθι.τ.ιην άίατε ή συ·μΐ5ολή( τής
Τραπέζης στό γενικώτερο εργο
τής άνατττύξιεως νά εΤνχχι ττε,ρσ-
σότερο όίττοτ£λεσμίατική>·
Γιά την τΓραγ^ατοττοίηση των
οκοπών αυτώ* ή ιδιοίκηση άττεφά
σισε : α) Την έχττόνηση νέου έκ-
σντ/χιρανιι·σ|μένου όογαΙ'^σμοΰ τής
Τροπτέίηις ώστε νά άνταττακρίνε-
τομ στΐς οΐΐιμερινές έκτεταιμένες
τού Ίδρυιμριτοις, τόσο γιά
την δράσιη. τού στό έσωτερικό, δ-
σο κοιί στό έξιωτερΊκό. Συ^εστη-
βη πρός τούτο είδική έτπτροπή,,
στήν στΓθίαι συμ μϊ.τέχουν καΐ έκ-
ττρόσωτΓοι των Σνλλόγων των ύ-
τραλλήλων, ή όττοία μέχ,ριι τέλος
Άτφΐιλίου θά υποβάλη τα ττσρί-
σματά της. 6) την διαρκη (έ—«-
μάρφοιση τοθ τΓροσωττικοΰ της
ιμέ την τηαροχή ττροσβέτου έττΐαγ-
γελιματικής έκιηαίΐδεύσεως, εήδι-
κής χοοί καθολιικής.
Πρΐος τον σκοτΓΟ αντό καθαρί-
οιθηκαν τρείς δοιθμίδΐ,ς έκ,τταιδεύ-
σεως ' 1) Ή π,ροτπαίδευση των
■ίΐεοττροσλοΐμΐδανομιένιων ϋτΓαλλήτ
λων· 2) Ή λβιτουογία εί^;κής
Σχολής διά τοιύς ΰττηριετούντας
ήδη ^έους ιΐι—αλλήλους, ττού 6ά
,άιρχίση νά λειτιουργή τόν ττροσε-
)χή Νοέμ&ριο. 3) Ή άρ^άνωττ|
σεμινοίρίων μέ συζητήσεις, στά: ό
ττοΤα οί ί—ΐηιρετοΟντΒς ύττάλληλοι
θά ένηιμερώνονται στά σ6γχρο>■^σ:
οίκονομικά καΐ τ,ραττεζιτιικθι ττρο-
6λήματα/ έλληνιποά κα'ι διεθνή.
Άττο τόν δΐ€«εργηβέντα ττρα-
σφάτως διαγοοΟΊσιμό ττ|ροσελΓ|φ9η-
οιαν 500 ττερίττου ύττάλληλοι, οί
έπτοΤοι θά προτταιδευβοΰν σέ έ¬
ναν κύκλο σττουδων 4 έ,δδθιμά!-
δων. Ό τίί'ναξ των έ~ι·λαχόντ;ον
6ά ίσχύσΊ γιά δλο τό έτος καΐ
όπτό τόν ττίνακια αύτό θά καλο-
ιρθοϋν οί πρόσΐθετες άΛίτγκες της
Έβνικής Τραττέζης, ώς καΐ των
συγγϊνών έτοιιιρειών, ώς είναι ο!
ακτφαλιστικές έτοΐΐ'ρεΐες «'Εθνι-
#ιή» «αί «Άστήρ», ώς καΐ ΕΤΕ
ΒΑ·
Τέλιας, γιά την έτταρκή έττάν-
δρωση των ιθττοΐίΐτχταστηιμάτων
τής Τραπέζης στό εξωτερικώ καΐ
γιά την πληρέστερη έπιστημονική
κχχτάρτιΐατιι ενός ώρισνενιος ό)ριθ-
ιμός νπαλληλων θά οτέλλεται κά
θε χιροχνο στό έξίωτερικό γιά ένη
μέρωση καΐ επιμόρψωση σέ βίδι-
ιδρύμΐατα·
Μετά τόν κ. Άγγελόττουλο,
μίλησϊ ό σνμΐβουλος τής διοικίή-
σεως κ Ι. Μάνος, ό όττοϊΐος προο"
διώρισε άρχικά τούς στόχους τού
νέου συστΓΐμοΓτος έτταιγγελμιαΓΤΐ-
κή.ς έκττα'.δεύσϊως, ττοΰ, όπως €Ϊ-
ττε, εΤ*αι ή άνοιδος τοΰ γε«Ίΐκ.ού
μορ$«τικοΰ έττητΐδου των ύπΐίλ.-
■λήλω^ καΐ ή ήξσιρση τοθ ά^ρω-
ττίνου ΤΓαράγοντος· Στή οννέχεια
άνοι$εΙθιΘηκϊ: στό £ργο τής συστα-
'δείσης άττό τή δοίχηση 'Έπιτρο
ττής γιά την έττειξε)ργα<πα τού ό¬ λον ιέκττοοιβευτικοθ ττρογρά·μμα- τος. Ή έτπτροτπί ότπως εΐπε θά ττεροπώση, τό έρίγο της ώς τα τέ λη Μαρτίου τφοκειμένου τελικά αρχίση νά όρορ'μόζετο:1 τό νέο ττ,ρόγραιμΐμα ιάττό τόν ττροσςχή Όκτ('άδριο, ΐνώ έτΓεξεργάσθηκε έττίσης υέο τηρόγρβμΐμο: ττροτται- δεύσεως των νεοττρεσλαμβανο,μέ- νιο* ύτταλλήλων ττοΰ θά έφαρμο- σί9η στούς έ—«τυχό'ντας τόν τελευ ταΤο δηαγωΜ.σΐμό· Έπίσης μελε- τά την άργάγοση ενός Γενικού Κύχλευ Τραττεζιββώνι Σττουδώΐν γιά όλους τούς ύηΐχλλήλους καΐ γιά τα τηρώτσ. τθρόνοβ άττό τής τηρασνήί4·ιεώς τεον κ,αιθώς «αί είδι- κούς κύκίλουκ; γιά τήιν έξριδίικελ»ση κΐαϊ έττ ιμόρφωσή των, δττως έττί- καϊ τή δυνατότητα; άττοττο- λύν ύτΠαΛλήλων οτό φιοτίριχό. 'Ασκιέΐμη «>ττό ιμελέτη είναι ή δητ
Μίλη,—«ν
α-οί<ρή— νης Δ)τής κα! ' σεως -οθ ■ ζ—ς. ΜίΛη,—«ν ί-ί<—ς ' κ.κ· Παττσ/<ρηι(—ου κα'ι ρέως οπά πλα)!ίτια τή,ς1 Τραπέ- <"ήν 6ργά ως των νεοπρκ^λη^ιθέντων, ^ »ωση τής ,μ~Λ«ίσς ττρο-.,,^ ρσ άττό τάν τελενταΤο δι-,ωνι. ■ οιμό, Οτταλλήλων σέ £ν)~ «ό κ«ϊ ενα ττρσκτικό κύχλο μάτοί». ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΩΣ ΤΑΚΤΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΜΕΙΟΔΟΤΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ Τό Ναχιτιικόν Άττοιμ.αχιχάν γ,,. -Γτροκηΐρύσισει τακτΐικόν δη¬ μόσιον μ|ειΙ:ιδοτιικον δι" έν στ ών -ροοϊφορώ.ν δι δυνάμιενον νά συνεχισθή καΐ διά ττρθ^οΐρ.ικών τοιούτων διά την ^ μή9ε:αν Μηχανογραφΐκων Δίλτ,. «(ν ·ΜΥ)Ν|Α,Τ. ένειργη,δηο-άμΕνον τή,ν 9-4-75 ήμιραιι» Τετάρτην καΐ ώραν 11.45 - 12 00 έν τοις Γρ!οίί>είοις αυτού (Λεωφάρος
'Εβν. "ΑνπΊστάσεως 1) έν Πε-
ραιεΐ.
Οί ένδιαφερόμενοι δύνανται νά
λάβωσι γνώσιν των άρων τής οχε
τικήο διακηρύΕεωο προσερχόμε-
νοι είς Ν.Α.Τ.)Τμήμα Δ'θΐκηη,κόν
καθ" εκάστην άπό ώρας 10. -
12.00 (τηλ. 4178.922 έσωτ. 26).
Έκ τοϋ Ν Α.Τ
ΓΕΝΙΚΟΝ ΙΙΟΛΟΓ^ΚΟΪ ΙΗΖ 3Ι-,ς-Ι2-1974
ΕΤΟΣ 19θν (Αΐ;θ Ι-Ι-ΙΟ74 ΊΓΜΡΙ 3Ι-Ι2-Ι974)ΤΗΣ
ΕΤΑΙΡΙΑΣ .ΈΡΐαΡΙΪ/'»"=Σ ΕϊβΥΙΙΗΓ '
ΕΑΡΑ Ε» ΑΡΚ'ΑΙΖ . ΟΔΟί ΠΕΙΡΑΙΑ ΑΪΙβ. 10
ει»!·:-:'ι:τικοκ
ΤαμεΓον 4
Τράπεζαι
Χρεώγραφα
Γ^αμμάτια
ΒΡ3.7Ι7
Ι5.0Ό
110.068
590.577
Χρεωσιαι. έκ
κομίοτρων
Διάφοοοι. χρεωΓτ.
ΛογΛΌΐριασμοί _Ζΐ°ζϊΐ21ί 2.65':1.9Ι3
Άτιοληψεις
'Εχσ ίρων
Κΐίριον βεσ/νίκηςΐ.047.767
:;εϊον όκοσρίσεις__222ζ§2§_
Αύτοκίνητα 16^.457
Με~ον όποαρέσει,ς Ι6Ο;454_
ΐιαπλο^* Σχεύη 360.?77
Κεϊον όποσβέσει.ς 330.^45
6Ρ5.5ΟΟ
600.Γ57
708.089
Ϊ.032
"Εζοδα Ιόρθσεως 4
έγκαιασιάσεως 20.810
Μεϊον αποσβέσεως __2Ο^8ΙΟ_
ΐηισ^λεϊς απαι-
τησει.ς 26.990
ΚεΤον άποσβέσεις 26.990
λρει^στικοί λσγΛ-
ριασμο( άνΐΐκατα-
βολων
8.692.379
161^857
Β54.236
'Εταιοιπίν
Κεφάλαιον
Τοητιχόν
Άπο*εμαιικ(ίν
Είδ.νόν
Άποθεματιχόν
Διάφοροί
Πιστωτικοί
Λογαριασμοί
Μερ^σματα
ΠΑβΚΙΠΟΗ
.060.000
ο^α·934
__72;Ο79 1.822.Οϊ;
4.'ίΟ.(56
2.249.9-Ό
8.612.379
Λθ7αρι.3σμοί
ΑντικαταβολίΓιν
ΑΚΑΑΥΠΣ ΛΟΓΑΡΙΑΓ.ΚΟγ
Κ2?ΔΗ * ΖΗΚΙΑΙ
ΧΡΕΟΪΙΣ
Μισ»οί *
ήμερομίσθι,α
προσ^πκοϋ
ΕισφθραΙ ΙΚΑ
& λοιιΰν Άσφ.
Οργιν ισιιϋίν
Ένοίκια
Διχαιώίΐατα
ΙΙρακτορεύσΓως __
Λιίφοροι Φόροι.
Δημοσίου Λ. ΔημοτΐΗ,_
Γεν ικά ι ζοόα
Άμοιβαί Τ[. ίτων
.•■'ισθοί έταίρυν
Άποσρέσεις
κτιοίου
6εο/νίκης
6.519.150
.982
553
.23? 7.501.382
.774
5Ι.?76 605.0^0
316.?03
1.447.343
137.065
336.000
51.588
Έπ£πλων 4
Σκευών _ 25.870
ΆποσΠέπεις εΓοδιον
ίίρΰσεως ' Γγχοτ. Λι.8Ι0·
'Αποσβεσεις επισφσλ.
άποϋτησεων 26.990 ΙΡ5.258
'Ελλείμματα Ταμείου
Τίκοι. 4 Γρομήίε(.αι
Προκύψαντι χέρδη
χρήσεως
654
80.334
?.?49.°8θ|
12.799.?69
ΕίΌία ςκ
μεταφθρι-κων έργασι.ων
Διάφορα: εσοΰα
Εκμετάλλευσις κ-ΐιρίου
βεσσΐΐλονίκης
12.255-824
Λ63.445
80.000
0 ΔΙΑΧΕΙΡΙίΤΗΓ
ΓΡΗΓυΡΙΟΣ ΣΤΑΠΟΓΟΐΛΟΣ
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΟΑΙΌι» Κ8ΡΔΔί:
Είς «ερίσματα Πληρωτεα 2.249-980
Έν "Αθήναις τΒ 3-3-1975
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΙΑΙΠΙΗ»
ΕΛ1ΜΠΕΞ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ - ΕΙΣΑΓΩΓΑΙ - ΕΞΑΓΩΓΑΙ
ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΩΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ 1.1.1974 - 31.12.1974 (ΕΤΟΣ Ζ )
ΚΝΕΡΓΗΠΚΟ·!
Ε?0ΔΑ
ίϋϋϋίτ8
ίΟ.*ΑΛΑ10Κ "*"*%* ί
ΙΔΚϊεΕΒΣ 45.5?Ι,2ο
■ · . ζ
100 έταιρι- -α ,ν/ϊ-* < , ΜΕΙΟΝ πά Μερίόια ΑΠΟΣΒΕΕ. 42.ΟΊ" ■ι?Ι,.Ό πρός 10.000 ΕΠΠΤΛΑ 4 ΣΚΕΤΗ 32.':? 6ρ.έκαστον Ι.000.000 ΤΑΚΤΙΚΟΚ .., ,,ού ιηηΛΡΜΛΤΙΚίϊΝ 182.400 1.1"*· «ΒΙΟΚ ΑΠθεΒί^. 21.650 Ι". "5? 1<.073,2ο ΠΕΛΑΤΑΙ .-. . 93.366 ΕΜΠΟΙΈΤΜΑΤΑ.- .... ΒΚΕΓΓΓΟΙ ΠΪΣΤΟΣΐΙΕ 167, (-1 4ΙΑΚΡ0Ι... ..22^22- ""' ΒΞΟΤ"ΪΡΙΚΟΥ . Π°ΛΑΤΑ1 ...... Τ-,5,90 555 _____ ".ν-Α/' ΓΡΑΙ01ΑΤ. ΕΙΣΤΑ1ΤΊ-Α 6υκ "· * *" ^ ΓΡΑΜΙΑΤΙΑ ΠΑΡΑ ^ ' ΪΡΑΠΒΖΑΙΣ . . . . ε6. 34' ΚΞΟΔ» ΠΑΗΡΟΤΕΑ . . 79* ΕΓΓΎΗΣΕΙΕ ..... 00 ' ΠΕΡΙΘΟΡΙΑ ΕΙ1ΑΓ0ΓΗΖ .1X6. 600 ΦυΡΟΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗβΕΜ. 2?Ι ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΕΤΑΙΡΟΗ ?79. 9Π.13 ΪΑΡΤΟ4ΤΛΑΚΙ0Ν 0ΜΟΛΟΓΐςΝ7. 5ου ΙΡΕΟΣΤΑΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ . ,*6Ι. 315 1.1 '7.010,22 ■* ΤΑΚΒΙϋΝ . . . ^^ρ ς,ςι ΤΡΑΠΕΖΑΙ...... Ι01.ΙΙ0χ58 Τ.Ί4.991 ΑΚΑΛΪΣΙΣ ΚιίΡΙΛΟΣ " ' Αποτελέσμττα χρκαεΐι. ΓΕΗΙΚΑ ;.;.ιηΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΙΕΟΣ. .481 .032,20 ΔΙΑ40ΚΙ Λ0- ΓΑΡΙΑΕΚΟΙ . . . Π .55» ΜΙΙβΟΙ ΔΙΑΧΕ1- ΡΙΣ1ΒΚ . . . 540 .000 ΑΙΛΣΒΕΣν ΙΣ ΧΡΗΣΚ&Σ . . 9 .31.0 ΤΑΚΤΙΧΟΗ ΑΠΟ- βΚΚΑΤΙίΌΝ 19 .1Β6.32 ΚΕΡΔΗ ΙΡΟΕ Χ? * ΜΙΚ?0Η «Κ -------------- ΚΒΡΔΟΙ 507------- , ΠΡΟΜΗΘΚΙΑΙ ΕΕΒΤΕΡΙΚΟΪ 9"·"10·90 , 681 ΔΙΑΛΡΑ ΕΣΟΔΑ 'Κν 'Αίήναις τί 26.2.1975 ΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΑΙ
διο περί μεταλλειολόγων - μεταλ-
λουργών
Σάλο έχει ζεσηκώσει, έδώ καί
άρκεχέο μέρες, τό σχέδιο νόμου
«ηερί άσκήσεακ: τού έπογγέλμα-
τ<χ Μηχανικού Μεταλλείων - Με τολουργού», πού πρόκειται νά ου Ζητηθή έντός των ημερών 6πό την Κοινοβουλευχική Έπιτροπή Βιομηχανίοκ; καϊ θά είσαχθή ακο¬ λούθως πρός ψήφιση στή'Βουλή. Είδικώτερα, καθημερινά άπο- οτέλλονται στούς άρμοδίοικ: καΐ τίς έφημερίδες ανακοινωθεν των ενδιαφερομένων πλευρών, δλλες πού τάοσονται ένανχίον κα'ι άλ- λες υπέρ τού νομοσχεδιον Συγκεκριμένα, μέ άλλεπάλλη- λες ανακοινωθεν τού ό Πανελλή νοο Σύλλογοο Χημικών Βιομηχα¬ νίαν, άναφέρει ότι τό νομοσχέ- διο είναι καί μεροληπτικό καΐ άν- τιοικονομικό, πλήττει δέ κσίρια ι¬ διαιτέρα τούς έπιστήμονες Γεωλό νουο κοί Χημικούς, άλλά όκόμα καί τούς Παλιτικούο Μηχανικούο, Μηχανολόνους — Ήλεκτρολό- γουο κλπ. Επίσης οημειώνεται ό¬ τι θέτουν εν άμφιβόλω των έμμο- νή των Μ.Μ.Μ. στόν ϊσχυρισμό τους ότι μεχρι σήμερα έργάΖον- ται παράνομο, όταν καί νόμιμη α¬ δεία άσκήσεως τού έπαγγέλμα- τος έχουν κοί μέλη τοΓ) Τεχνικοϋ Έπιμελητηρίου Ελλάδος είναι. Καί, τέλοο, άπαιτοϋν όπως όπο- ουρθή τό κατατεθέν νομοσχέδιο καί διεξαχθή γνήσιος δημοκρατι¬ κάς διάλογος μεταΕύ όλων των αρμοδίων καί ύπευθυναιν φορεων ώστε να συνταχθή τελικό ένα έ- νιαίο σχέδιο πού θά ρυθμίση νο- μοθετικά όλα τό συνοφή 2ητήμα- το. Μέ άνάλογο αέ πνεϋμα τηλε- ρόφημο διαμαρτύρεται ά Πανελ- λήνιος Σύλλογος Διπλωματούχων Μηχανολόγων — Ήλεκχρολό- ων Μηχανικών, ύποοτηρίΖοντας οτ, τό νομοοχέδιο θά έπισσωρεύ- οη καταστροφάς οτόν ήδη χειμα- Ζόμενο κλάδο τους. Μέ τή σειρά τού ό Σύλλογος ΦοιτΠτών Χημείας Πανεπιστημίου Αθηνών, τονίΖει δτι άντιτί&εται ο-^ήν κστοχύρωση όρισμένων κλά δών σέ βάρος άλλων καί Ζητεί ' την κατοχύρωση δλων μέ παράλ- ' δημοκ.ρατΐ'κή ο«ντ.μ€τώ—ιση τής δημιουργηθείσης καταστάσεως ιέξ αίτίας ταΰ νομοσχεδιον, κρίνε >ται σικόττιιμιο 'κιαί (άτιΐαρα'ττττο,
άφ' ενός νά άττοσυιρΪΓί, αφ' ετέ¬
ρου νά· ονγτφοτηθή είθιική ύμιάδα
εργασίας, ή οποίαι νά όναιλάδη
ίητεύβι/να τό ϋρτγο τής έκττανησε-
ως άλλον σιχβδίου νόμαυ.
Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ
Στό μιεταξύ, ό Σύλλο/ςνς Δι- Ι
•πλωμρΓτούχων Μηχανικών Μετ'αλ-
λείων κα'ι Μεταλλοθργόον Μη,χανι
κων, μέ τηλεγ,ράφτιιμό: τού τησΰ ά
πεστσλη στούς ιύτΓουργοϋς καί
«ο:! Μεταλουργείων.
Τέλος, ύττέο των Μ.Μ.Μ· καΐ
«μχτιιχά τοθ νρμσςτχβδίου τάσσο»-
ται μέ ά^νχκοίνωστι τ<χις κσϊ οί Έπιρεληΐτές ΜηιχαινΊκοί Μεταλ- >είων — Μεταιλλουριγοί τού Ε.ιΜ.
Πολι/τεχν£ϊου κα! καλοθν την Κ υ
{(ωρήσουν ο-τήν ψήι^ιση τού
διαμαρτύοετσι
κύκλοι
γιατι
, δ!'»οντ<ΐς λύση σέ μιά ά βέρνηση καΐ τα Κό,μματα »ά προ ν«μ<χλία ττοθ κρατάε.ι 30 χρόνια· ΜΕΙΩΑΛΕΝτΗ ΚΑΤΑ 2,2% Η ΒΙΟΜΗίΧΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟ 1974 Πτώσΐη κατά 2,2% τελικά γι ά όλο τό 1974 σέ σχί¬ ση ιμέ τ© 1973, ό γενικάς δείκτπς γ»ά καττούρωση καΐ έτπιδιώκοντας ' τής «ιομηχανίκής παιααιγυιγής, σάυ στίτγανά διαμερίοιμ«τ« . γ>ά το φωνα μέ τα στο.χεΐα τής Εθνικήν
5κό τ^ς έτΓάγγβλ,μοο, όν π τ Λ-ν- Στατιοττικής Ύττηρεσίας. Είδικω-
τοι. στην ψή»ι—) τού -νοα<χεοΐ- τερα ό ,μέν δείκτης τταραγωγης ου, ϊσιχαριζάμΕνο, ότι οί Μ-Μ Μ. καταναλωτΐχών αγαθών δέν ,μττορούκ νά εκτελέση τίς <«χτά 1,4% ό δέ δείκτης των εργασίας άπό τό λαίουχκώ» ικατά 4,1%· ■ γ ,.„, , Κατά τόν τελεχπβΐο ιμηνα τγο ικαμοσχεδιο. ΑλΛσ άΓΓα*τηση ιναι" '"' ^ -ονς Δεκέμβριο, τοΰ 1973, ο5 με ταβολές πού παρουσίοσαν οί δεϊ- κτες, σέ σχίση ιμέ τόν Δεκέμβριο 'τοθ 1973 τγτα-ν —2λ3% τοΰ γεν.- στοΰς ίσχνρ ςπμούς ρεται στό τη^εγράι^η,μα, < δίδουν έχτός των άλλων οί σηηο(}>άαΓεις
τής Σύγκλητον τοΰ ΕΜ. Πολυ-
_α_ ~ · κου —1,3% των καταναιλωτικω»
τεχνειου και των κβιθηιγητων τού, "■ ' '
κοί —4,7% των κεφαλαιουχικών.
ττού ένέκΐρΐΛίαν τό σιχέ&ιο νόρου.
Έξ άλλου, ή Όμοσ—θ'ν&!α , ~~
'Εργατοτεχνιτών /ννετοτλλευτικών Δ,ευθύνσεις συμφώνως τώ Νομώ
ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
(1926 - 1975)
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
Π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
(Λεωφ Συγγροΰ 360
Καλλιβέα)
Προϊοτάμενος Τυπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία: Σπαρτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ
'Εττι^ειριήστεων Ελλάδος, ,μέ τη-
λεγιραφηιμά της πρός τούς ύττοι/ρ
γΐ ύ·ς, τή Βουλή καΐ τούς άρχη- ]
γούς Κο,μμστων τασσττσι υπέρ
των Μ-Μ.Μ. καΐ ζητεί άττό την
Κο6έρ)ντ|ιση «αί τή Βουλή νά προ
αυτή νά οδηγήση στήν άνάληψη
ναμοσχειδίου ώστε ή αναγνωρίση
χωρήση στήν άιμιεση ψήιφιιση τού
άπό τούς πιό άρμόδιους έπκστή-
μονες τής ευθυνής γιά την όρ-
ώομ€τόΐλλ£ϋστ| των Μετοτλλείων
ΕΝΕΚΑΙΝΙΑΣΘΗ Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ
ΤΟΥ Ε. Ο. Ε. Χ.
Είς την αίθουσαν τοΰ Όργανιομοϋ
ληλη διασαφήνοη χών σχέσεων
τους σέ τομεϊς πού οί άρμοδιότη- '
τίς τους τυχόν ουμπ'ττουν.
Ή Φυσΐικ.σμαθημστική Σχολή
Ό Ύπουργός Βιομηχανίας κ
Κ. Κονοωάγος ένεκαινίασε "ήν
έχ.θεοιν έργων εικαστίκών καί έ-
φηρμοσμένων τεχνών τού καλλι-
τεχνικοΰ προσωπικού τού
Έθνι-
τού Πά»*—(οτηιμίου Αθηνών, μέ
έΎγραΐψο τού Κοσ>μήτ©οός τηις
κ- Θ· ΓιανακάττοιΑου, πρός την
Πρυτανείσ τού Πα»ετΓΐιστΓ>μ'κχ(,
άναφϊΐρει ότι ή Σχολή πήρε τήρ
/ά—άφοσή της ^ά ενεργήση τα δέ
αντα γιά »ά άτΓοσυρ3ή τό νοιμο-
σιχέδιθ καΐ παράλληιλα: ><ά ό~ο- οταλή αντό στά Άνώτατα Έκ- τταιδεντικά Ίδιρύματα τής χώ- ,ρΐας, τα όποΐα εναι περσσότερο αρμοδία γιά νά κα9:.ρ»σ*ΆΛ/ έττο: κρ·6ώς την κατηγ<Λρία τώ* Ιέτπ■ιι- στημόνων, πού βά ■άνθίλάβουν τίς διάφο,ρες μελέτες καί εργσ ττοΰ ' κοθ Όργανισμοϋ 'Ελληνικής Χει- [ ! ροτεχνίας, είς την κεντρικήν αί¬ θουσαν χοϋ μεγάρου τού (Μητρο πόλεως 9). Παρέστησαν ό Πρόε,δρος τι·0 Ε.Ο.Ε.Χ. κ. Μ. Γοϋτος μετά των μελών τού Δ.Σ. κα'ι τής Γενικοϋ Διευθυντού χοθ Όργυνισμοΰ Κάς Α. Γ. Παγκάλου. Τής καλλιτεχνικής ούτής έκδη φ στό ναμοιτχέδιιο. 'ΑΛτίστοιχο έγγρςο}>ο εξεδόθη
κια! άττό τή ΦΐΛσ>ι<ια,μιαιθ'ΐ'μιατιχη ΣΙχαλή τού ΓΜ'ε" ςτΓηιμΐίου Θεσ σιαλονίικης. Τίλος, σέ κοινο '/ίτάμνηιμα τους ή *ιΕν«οη '^Ελλήινων Χημι¬ κών, ό Πα«ελλην©ς Σόλλογος Χημΐ'κών ΒιρμΙηιχανίας κιαΐ ό Σύλ λογος 'Ελλήνων Γεαλόγων τονίζει δτι γιά τήιν ορθολογιικπ, άλλά κια! λώσεως μετέχουν 21 Ζωγράφοι, γλΰπται, χαράκται, ζυλογλΰπται, δ,ακοομη-αί καΐ είδικοΓ σχεδυ- οταί, μέ 90 ουνολικώς εργα, τα όποϊα προεκάλεσαν τάς ένθουσιώ δε·ς κρίσεις των παρευρεθέντας, ώριομένοι των οποίων καΐ προέ¬ βησαν είς άγοράς, ό δέ Ύπον-ο- γόο Βιομηχανίος κ. Κ. Κονοφά- γος, ό οποίος μετά μεγάλης προ- σοχής έΕήτασε χά έκιιθέμενα έρ- γα, συνεχάρη Ζωηρώς τούς κσλλ.ι τέχνας διά τα ώραϊα έπιτεύγματά των. Ή έκθεσις λειτουργεϊ κατά τάς εργασίμους ημέρας καί ώρας 10 π.μ. έως 1.30 μ.μ. κα'ι 6 — 9 ! μ.μ., θά διαρκέση δέ μέχρι τής 20ης Μορτίου. Μετά τάς Αθήνας, ή αναφερο¬ μένη έκθεσις θά προβληθή είς την Θεσσαλονίκην καΐ τόν Βόλον, είς τάς αιθούσας χών έκεϊ Πα- ραρτημάτων τοϋ "Οργανισμόν Χ·:ι ροτεχνίας. Προμήθεια γραφικης ϋλης ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ Δ)ΝΣΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΝ ΤΜΗΜΑ ΟΙΚΟΝ. Δ)ΣΕΩΣ ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ Προκηρύσσομεν δημόσιον επα¬ ναληπτικόν μειοδοτικόν διαγωνι¬ σμόν δι' ένσφρογίστων προσφο- ρών διά την άνάδειξιν προμηθευ- τοΰ είδών γραφικής ϋλης διά τάς ανάγκας τής παρ' ημίν Δ)νσεως Έσωτερικών διενεργηθησόμενον την 27ην Μαρτίου 1975 ημέραν Πέμπτην καί ώραν 11.00 έως 12.00 έν τώ Νομαρχιακώ Κατα¬ στήματι. Πλείονες πληροφορίαι παρέχον ται καθ' εκάστην ώς καί κατά τάς εργασίμους ημέρας κσί ώρας πρρά τού Τμήματος Ο'κον. Δ) οεως. "Εν Κορίνθω τή 8 Μαρτιου 1975 Ό Νομάρχης ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ "ΕΛΕΓΚΑΝΣ,. Ε. Π. Ε. ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1974 (1.1. έως 31.12.19 74) 1.171.159 «ί.622, 50 3.331.053 53.1Ϊ1.4Ο 184.7^2 40.875 5Ε6 705.110 123-075 •14.1 Ι 1974 631.«3« «<ρι'5ιο αν ΜΙ*Ι ιο.οοο 1971 ρ ρ '*.*■*»{«« . 450.000 450.000 150.1X0' 150.000 900.000 .*■ 1 .400.000 2 .613.610 2 .423.740 136.387 153.954 41.706 76.103 31.241 1 .595.000- .Κ 94Ϊ.55Ο 5 .957.790 5 .630.565 4 .226.231 4 .972.890 16.098 69.472 29.375. 14.200 Συντομα ή σύνδεση των άδικον δίκτυον Ελλάδος - Βουλγαρίας Ό ύπουργός άναπληρωτής Συν τονισμοϋ κ. Ιωάν. Μποϋτος προ¬ έβη σέ δηλώοεις σχετικά μέ τίς συμφωνίες πού ύΓ,,γραψε σχήν *ϊόφςα, στά πλαίσια τής τρίτης συνόδου τής Μικτής Έλληνοβουί ναρικής Διϋπουργικής "Επιτρο- πής. Οί συμφωνίες αύτές, όπως εϊ- πε ό κ. Μποϋτος, ήσαν οί έΕης : «1) Υπεγράψαμεν νέα έμπορι- κή συμφωνία διαρκείας πέντε ύ- τών, διά τής οποίας, ενώ διατη- ρεϊται τό σύστημα των δ·μερών άνταλλαγών, χά άπαλλώσσομεν τό σον άπό την ρήτραν χρυσοϋ, ή ό ποία άντικοθίσταται μέ την ρή¬ τραν τής μέσης άξίας δέσμης εύ ρωπαϊκών νομισμάχων, όοον καί άπό τό μικρόν ϋψος τοϋ πιστω- τικοϋ ύπολοίπου. Έκ τού λόγου τούτου ώς καί έκ τοϋ ότι διευρύ- νεχαι ό πίνο£ των άνταλλαασομέ νων προϊόντων, ελπίζομεν βασί ι,ως είς μεγάλην αύξησιν των ου ναλλαγών μας κατά τό τρέχον έ- τος. όπως καί είς τό μέλλον. Είς λεπτομερείς άνακοινώσεις |πί τοΰ προκειμένου θά προβή ό όρμόόΊος ύπουργός Έμπορίου κ. Ι Βαρβιχσιώτης. 2) Υπεγράφη συμφωνία τελω- νειακών διευκολύνσεων, διά τής οποίας άπλουστεύεται ή διαδικα- οΐα επί τεχνικών δασμολογικών θεμάτων. καθώς έπίσης εδόθη καί ή διαβεβαίωσις διά την επιστρο¬ φήν των δασμών επί χών εισαγο¬ μένων είς την Έλλάδα καί έπα- νεΕαγομένων πρός οιανδήποτε χώραν βιομηχανικών βουλγαρικήν προϊόντων. 3) Είς τόν τομέα των μεταφο- ρών εσημειώθη σημαντική αύΕη- σις χοϋ όγκου των δισκινηθέντων έμπορευμάτων. Ούτω κατά τό 1974 μετεφέρθησαν έκ τοϋ λιμέ¬ νος Θεσσαλονίκης βουλγαρικά έ- μιορεύμστα 102.000 τόννων, έ¬ ναντι 30.000 χόννων τοϋ 1973. Άνάλογος προσδοκάται ότι θά εί¬ ναι καί ή αύξησις είς τό διαμετο κομιοτικόν Ιμπόριον τής Ελλά¬ δος μέσω Βουλγαρίας. Δεδομένου λοιπόν ότι αί προο- πτικσϊ είναι εύοίωνοι, όπεφοσί- σθησαν, μεχαζύ άλλων, καΐ τα ά- κόλουβα : α) Ή περαιτέρω ά- πλούστευοις των διαδικασίαν κα¬ τά την διέλευσιν, διά τής μεθο- ρΐου, των έμπορευμάτων καί των άμαεοσχοιχιών. β) Ή έπίσπευσις τής άνακαι,νίσεως της σιδηροδρο Ι ικής γραμμής άπό Θεσσαλονίκης είς Σοφίαν καί εκείθεν μέχρι των βορείων συνόρων τής Βουλγαρί¬ ας, μέ άποτέλεομα την ελάττω¬ σιν τοϋ μήκους καί χοθ χρόνου διαδρομής, ως καί τοϋ μεταφορι- κου κόστους. γ) Ή ταχυτέρα συν | δεσις των όδικών δικτύων των δύο χωρών μέσω Κούλας, βάσει χής μεταξύ των δύο υπουργείων ΔημΌθίων "Εργων ύπογραφείσης οαμφωνίας. 4) Είς την συνεργασίαν ι5(.Ίι την άειοποίησιν των υδάτων των διαρρεόντων τάς δύο χώρας πο- ταμών επετεύχθησαν χά κάτωθι : α) Διευθετήθηοαν έκκρεμή θέ- ματα αφορώντα είς τόν ποταμόν "Εβρον, προβλεπομένης τής άπό τοϋ τρέχοντος έτους ένάρΕεως τής άρδεύσεως διά της άπό τού ποταμοϋ 'Άρδα παροχετεύσεως υδάτων έκ Βουλγαρίας, βάσει τής συμφωνίας τού 1974. 6) Απεφασίσθη ή μέχρι χέλους προσεχούς Μαίου όλοκλήρωσ,ς τής άνταλλαγής των μελετών πού άφοροϋν είς την άΕιοποίησιν των υδάτων κοί των εδαφών των δύο χωρών είς χήν λεκάνη τοϋ ποτα¬ μοϋ Νέστου. γ) Συνεστήθη είδικό όργανον είς τα πλαίσισ τής Μονίμου Μι¬ κτής Έπιτροπής 'Υδατικής Οΐκο- νομίας, διά την επεξεργασίαν προ γρσμμαχος μελετών επί τής σκο- π·μότητος κατασκευής πλωτής δ. ώρυγος άπό Δουνάβεως είς Αΐ- γαϊον χρησιμοποιουμένιον πρός τουτο των υδάτων ενός έκ των διαρρεόντων χάς δύο χώρας πο· ταμών. 5) Είς τόν τομέα τής Ένεργεί άς διεπιστώθη ταυτότης άπόψεων διά χήν προώθηοιν είς τελικόν στά διον των μελετών διασυνδέσεως των έθνικών ήλεκτρικών δικτύων των δύο χωρών, πρός ανταλλα¬ γήν ήλεκτρικής ενεργείας. Σέ σχετική ερωτήση ό κ. Μποϋ τος είπε ότι κατά χίς συνομιλίεο τού μετά τοϋ Βουλγάρου πρωθυ- πουργοϋ κ. Τοντόροφ καί τοϋ ύ- πουργοϋ Εξωτερικών κ. Μλαντέ- νοφ, «έπανεβεβαιώθησαν χόσον α πό βουλγαρική»;, όσον καΐ έλληνι- κής πλευράς, αί σχέσεις καλής γειτονίας καΐ είλικρινούς μεταζύ των δύο χωρών συνεργοσίας, πρός διοσφάλισιν τής είρήνης είς τόν Βαλκανικόν χώρον». ΠΡΟΣΟΧΗ Ούδεμία απόδειξις ή τιμολόγιον τής εφημερίδος μας έχει κϋρος κα'ι άποδεικτικήν ισχύν εάν δέν είναι ύπογεγρομμένον υπό τοϋ Διευθυντού αυτής κ. Παύ- λου Κωνσταντινιδη. Ε ΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Ό Α' τ ό μ ο ς τη ο «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ» τοϋ Παύλου Κωνσταντινιδη Σελίδες 255, δραχμές 120 Άποστέλλεται (έπ' άντικαταοολή) όπουδήποτε τής Ελλάδος χωρίς άλλην έπιβάρυνσι Γράψατε είς την διεύθυνσι τοϋ συγγραφέως : Λεωφόρος Συγγροϋ 360 Καλλιθέαν — ΑΘΗΝΩΝ Σημείωσις: ' Ο δεύτερος τόμος ευρίσκεται επί τοϋ πιεοτηρίου. ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑΔΩΡΑ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ: Τα ταζιδιωτικά: — ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ, κρατικό 6ρα6είο 1971 140 δρχ. 22 κεφάλαια Έλλάδα. — ΕΥΡΩΠΑΊΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ, είκονογραφημένο, 9 κεφάλαια Ισπανία κ.ά. χώρες 150 δρχ. — ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, Ιταλία 11 κεφάλαια, Έλβ. Γερμ. Αυστρία, δεμένο 150 δρχ. — ΚΥΠΡΟΣ — ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ— ΑΙΓΑΙΟ 200 σε¬ λίδες Κύπρος, Πόλη κ.ά. 100 δρχ. "Ολα μέ καλλιτεχνικό έΕώφυλλο Τα άφηγηματικά: — ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ — Ίωνικά Διηγήματα 90 δρχ. — ΒΟΥΒΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ, διηγήματα Ιωνίας, κατο- χής, σύγχρονα κ.ά. 70 δρχ. Στά μεγάλα κεντρικά βιβλιοπωλεϊα Ή Έθνιιιή προωδεϊ νέο πρόγραμμα έπιμορφώοεως γιά τό προοωπιιχό της Δύο μεγάλες ξέ«ες Τράπεζες, μιά Γαλλική κιοοΐ μ:ά Βελγική, ά- νοιξοτν σημσντικος ττιοτώσεις στήν 'Ε£ν.:κή Τ,ράττεζα τής "Ελ¬ λάδος, Οψους 100 εκαιτ- γαλλι- κών φράγκωι» καί 500 έκιοπ. 6:λ- γικώ», ■άντι—-οί5(ως, γιά την εί- όητρ τίς (χτΐιρες τους κε- έξοττλιοτμιοθ μέ σχε τικά χαιμηλό τόκο καί μοοχροττρό θΐσιμτ) άττόσδεΐΕΓη. Οί ττιο-τώσεΊς αώτές 6ρ?σ·κοντα,ι στή δάδατη έ>λ»ινι(<.ώί^ έπιχειρηΙμΐχΓΐκών φορε¬ ων ττού ύρίστΐαΜται σήιμΕοα ή ττρό κείται- νάι δημβοι,ργηθούν, γιά την έτπιτάιχυΛΌτι τής άνοαττύξιεως της χώρας. Αύτό άνοικιοίυωσε χθές ό διοι- κητής τής Ί^νιιοΐς Τραπτέζης 4οα βηιγητής κ. "Λγγελος Άγγελό- τΓουλος, μέ την εήχαϋρία χθεσι¬ νάς ττρένς - κόνφερανς γιά τό νέο ττρίγθϊχμΐμιο: >έτη|;ιορφώσεως τού
ττροσι«ΤΓ· κ,ού τής Τ,ρ χττέζης
ΊΟ κ· Άγγελόττσυλσς άνέφερε
έττίισης, ότι ή ΊΕβνική Τράττεζα,
κατά πλαίσια τής πολιτικήα συ-
σ*φίγ|ξεως των σχέσεων μας μέ
τίς χώρες τής Μ. ΆινΗχτολής, πρό
κείται ν^ €ηιμΊ·ειυργήστ| τηρόσιφορο
Ιΐΐτχαν'.αΐμό,, τΓού <τέ ττρώτηι φάση εΤναιι ή ιδρύση τιρα^είϊχ/ της στη (Βηΐριι/τό, ,μέ τφαοτττική ί,ττεκτάίΐΕ!- ως καΐ στ«ς λοιττές όιραβικές χώ ρες- Στή ουνέντελ,ιξτ τύττου τταρί- , ττλήν τού κ. Άγγελόττου- οί δύο 6ττ3ΐδιοικητα.ί κ·χ· καΐ ιΠοιΛάκος, ό άν τπηρόβδιρος τού Δ.Σ. τού ΟΑΕΔ κ. Πατταϊιωόννου, δ)ντσ! τού Ί- ερύμοαος, έκττρόα-ωτΓοι τού Συλ- λόγου των 'ΥπαλλΓ|ων κλπ· Σχετικά μέ τό θήμα τής έττι- μ.Όιρψώσεως τού τηροσκο!ΤΓ|ικβΟ> ό
κ- ΊΑγγελόττουλος, όιψού Οττο-
τήΛ1 άνάγκΓ) ουνεχούς
των βεσιμών
καί των ,μηχαν.οιμτόν ττρο παχτός
στόν οίκοινΰμιιχό καί ιδιαιτέρα
στον τρατηεζικό τομέοι, εΐπε ότι
ή νέα διοίκηση άττό την πρώτη
οτιγμή προσέβλεψε οέ στενή συ-
νεργασία μετά τού ττρςκτωπικού
της σέ τρόπον ώ~ε ή σχιμμετο-
χή τον στΐς άττοφάσεις τής Τρα¬
πέζης νό είναι θετική, ταχεϊα καί
ύπεύθι.τ.ιην άίατε ή συ·μΐ5ολή( τής
Τραπέζης στό γενικώτερο εργο
τής άνατττύξιεως νά εΤνχχι ττε,ρσ-
σότερο όίττοτ£λεσμίατική>·
Γιά την τΓραγ^ατοττοίηση των
οκοπών αυτώ* ή ιδιοίκηση άττεφά
σισε : α) Την έχττόνηση νέου έκ-
σντ/χιρανιι·σ|μένου όογαΙ'^σμοΰ τής
Τροπτέίηις ώστε νά άνταττακρίνε-
τομ στΐς οΐΐιμερινές έκτεταιμένες
τού Ίδρυιμριτοις, τόσο γιά
την δράσιη. τού στό έσωτερικό, δ-
σο κοιί στό έξιωτερΊκό. Συ^εστη-
βη πρός τούτο είδική έτπτροπή,,
στήν στΓθίαι συμ μϊ.τέχουν καΐ έκ-
ττρόσωτΓοι των Σνλλόγων των ύ-
τραλλήλων, ή όττοία μέχ,ριι τέλος
Άτφΐιλίου θά υποβάλη τα ττσρί-
σματά της. 6) την διαρκη (έ—«-
μάρφοιση τοθ τΓροσωττικοΰ της
ιμέ την τηαροχή ττροσβέτου έττΐαγ-
γελιματικής έκιηαίΐδεύσεως, εήδι-
κής χοοί καθολιικής.
Πρΐος τον σκοτΓΟ αντό καθαρί-
οιθηκαν τρείς δοιθμίδΐ,ς έκ,τταιδεύ-
σεως ' 1) Ή π,ροτπαίδευση των
■ίΐεοττροσλοΐμΐδανομιένιων ϋτΓαλλήτ
λων· 2) Ή λβιτουογία εί^;κής
Σχολής διά τοιύς ΰττηριετούντας
ήδη ^έους ιΐι—αλλήλους, ττού 6ά
,άιρχίση νά λειτιουργή τόν ττροσε-
)χή Νοέμ&ριο. 3) Ή άρ^άνωττ|
σεμινοίρίων μέ συζητήσεις, στά: ό
ττοΤα οί ί—ΐηιρετοΟντΒς ύττάλληλοι
θά ένηιμερώνονται στά σ6γχρο>■^σ:
οίκονομικά καΐ τ,ραττεζιτιικθι ττρο-
6λήματα/ έλληνιποά κα'ι διεθνή.
Άττο τόν δΐ€«εργηβέντα ττρα-
σφάτως διαγοοΟΊσιμό ττ|ροσελΓ|φ9η-
οιαν 500 ττερίττου ύττάλληλοι, οί
έπτοΤοι θά προτταιδευβοΰν σέ έ¬
ναν κύκλο σττουδων 4 έ,δδθιμά!-
δων. Ό τίί'ναξ των έ~ι·λαχόντ;ον
6ά ίσχύσΊ γιά δλο τό έτος καΐ
όπτό τόν ττίνακια αύτό θά καλο-
ιρθοϋν οί πρόσΐθετες άΛίτγκες της
Έβνικής Τραττέζης, ώς καΐ των
συγγϊνών έτοιιιρειών, ώς είναι ο!
ακτφαλιστικές έτοΐΐ'ρεΐες «'Εθνι-
#ιή» «αί «Άστήρ», ώς καΐ ΕΤΕ
ΒΑ·
Τέλιας, γιά την έτταρκή έττάν-
δρωση των ιθττοΐίΐτχταστηιμάτων
τής Τραπέζης στό εξωτερικώ καΐ
γιά την πληρέστερη έπιστημονική
κχχτάρτιΐατιι ενός ώρισνενιος ό)ριθ-
ιμός νπαλληλων θά οτέλλεται κά
θε χιροχνο στό έξίωτερικό γιά ένη
μέρωση καΐ επιμόρψωση σέ βίδι-
ιδρύμΐατα·
Μετά τόν κ. Άγγελόττουλο,
μίλησϊ ό σνμΐβουλος τής διοικίή-
σεως κ Ι. Μάνος, ό όττοϊΐος προο"
διώρισε άρχικά τούς στόχους τού
νέου συστΓΐμοΓτος έτταιγγελμιαΓΤΐ-
κή.ς έκττα'.δεύσϊως, ττοΰ, όπως €Ϊ-
ττε, εΤ*αι ή άνοιδος τοΰ γε«Ίΐκ.ού
μορ$«τικοΰ έττητΐδου των ύπΐίλ.-
■λήλω^ καΐ ή ήξσιρση τοθ ά^ρω-
ττίνου ΤΓαράγοντος· Στή οννέχεια
άνοι$εΙθιΘηκϊ: στό £ργο τής συστα-
'δείσης άττό τή δοίχηση 'Έπιτρο
ττής γιά την έττειξε)ργα<πα τού ό¬ λον ιέκττοοιβευτικοθ ττρογρά·μμα- τος. Ή έτπτροτπί ότπως εΐπε θά ττεροπώση, τό έρίγο της ώς τα τέ λη Μαρτίου τφοκειμένου τελικά αρχίση νά όρορ'μόζετο:1 τό νέο ττ,ρόγραιμΐμα ιάττό τόν ττροσςχή Όκτ('άδριο, ΐνώ έτΓεξεργάσθηκε έττίσης υέο τηρόγρβμΐμο: ττροτται- δεύσεως των νεοττρεσλαμβανο,μέ- νιο* ύτταλλήλων ττοΰ θά έφαρμο- σί9η στούς έ—«τυχό'ντας τόν τελευ ταΤο δηαγωΜ.σΐμό· Έπίσης μελε- τά την άργάγοση ενός Γενικού Κύχλευ Τραττεζιββώνι Σττουδώΐν γιά όλους τούς ύηΐχλλήλους καΐ γιά τα τηρώτσ. τθρόνοβ άττό τής τηρασνήί4·ιεώς τεον κ,αιθώς «αί είδι- κούς κύκίλουκ; γιά τήιν έξριδίικελ»ση κΐαϊ έττ ιμόρφωσή των, δττως έττί- καϊ τή δυνατότητα; άττοττο- λύν ύτΠαΛλήλων οτό φιοτίριχό. 'Ασκιέΐμη «>ττό ιμελέτη είναι ή δητ
Μίλη,—«ν
α-οί<ρή— νης Δ)τής κα! ' σεως -οθ ■ ζ—ς. ΜίΛη,—«ν ί-ί<—ς ' κ.κ· Παττσ/<ρηι(—ου κα'ι ρέως οπά πλα)!ίτια τή,ς1 Τραπέ- <"ήν 6ργά ως των νεοπρκ^λη^ιθέντων, ^ »ωση τής ,μ~Λ«ίσς ττρο-.,,^ ρσ άττό τάν τελενταΤο δι-,ωνι. ■ οιμό, Οτταλλήλων σέ £ν)~ «ό κ«ϊ ενα ττρσκτικό κύχλο μάτοί». ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΩΣ ΤΑΚΤΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΜΕΙΟΔΟΤΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ Τό Ναχιτιικόν Άττοιμ.αχιχάν γ,,. -Γτροκηΐρύσισει τακτΐικόν δη¬ μόσιον μ|ειΙ:ιδοτιικον δι" έν στ ών -ροοϊφορώ.ν δι δυνάμιενον νά συνεχισθή καΐ διά ττρθ^οΐρ.ικών τοιούτων διά την ^ μή9ε:αν Μηχανογραφΐκων Δίλτ,. «(ν ·ΜΥ)Ν|Α,Τ. ένειργη,δηο-άμΕνον τή,ν 9-4-75 ήμιραιι» Τετάρτην καΐ ώραν 11.45 - 12 00 έν τοις Γρ!οίί>είοις αυτού (Λεωφάρος
'Εβν. "ΑνπΊστάσεως 1) έν Πε-
ραιεΐ.
Οί ένδιαφερόμενοι δύνανται νά
λάβωσι γνώσιν των άρων τής οχε
τικήο διακηρύΕεωο προσερχόμε-
νοι είς Ν.Α.Τ.)Τμήμα Δ'θΐκηη,κόν
καθ" εκάστην άπό ώρας 10. -
12.00 (τηλ. 4178.922 έσωτ. 26).
Έκ τοϋ Ν Α.Τ
ΓΕΝΙΚΟΝ ΙΙΟΛΟΓ^ΚΟΪ ΙΗΖ 3Ι-,ς-Ι2-1974
ΕΤΟΣ 19θν (Αΐ;θ Ι-Ι-ΙΟ74 ΊΓΜΡΙ 3Ι-Ι2-Ι974)ΤΗΣ
ΕΤΑΙΡΙΑΣ .ΈΡΐαΡΙΪ/'»"=Σ ΕϊβΥΙΙΗΓ '
ΕΑΡΑ Ε» ΑΡΚ'ΑΙΖ . ΟΔΟί ΠΕΙΡΑΙΑ ΑΪΙβ. 10
ει»!·:-:'ι:τικοκ
ΤαμεΓον 4
Τράπεζαι
Χρεώγραφα
Γ^αμμάτια
ΒΡ3.7Ι7
Ι5.0Ό
110.068
590.577
Χρεωσιαι. έκ
κομίοτρων
Διάφοοοι. χρεωΓτ.
ΛογΛΌΐριασμοί _Ζΐ°ζϊΐ21ί 2.65':1.9Ι3
Άτιοληψεις
'Εχσ ίρων
Κΐίριον βεσ/νίκηςΐ.047.767
:;εϊον όκοσρίσεις__222ζ§2§_
Αύτοκίνητα 16^.457
Με~ον όποαρέσει,ς Ι6Ο;454_
ΐιαπλο^* Σχεύη 360.?77
Κεϊον όποσβέσει.ς 330.^45
6Ρ5.5ΟΟ
600.Γ57
708.089
Ϊ.032
"Εζοδα Ιόρθσεως 4
έγκαιασιάσεως 20.810
Μεϊον αποσβέσεως __2Ο^8ΙΟ_
ΐηισ^λεϊς απαι-
τησει.ς 26.990
ΚεΤον άποσβέσεις 26.990
λρει^στικοί λσγΛ-
ριασμο( άνΐΐκατα-
βολων
8.692.379
161^857
Β54.236
'Εταιοιπίν
Κεφάλαιον
Τοητιχόν
Άπο*εμαιικ(ίν
Είδ.νόν
Άποθεματιχόν
Διάφοροί
Πιστωτικοί
Λογαριασμοί
Μερ^σματα
ΠΑβΚΙΠΟΗ
.060.000
ο^α·934
__72;Ο79 1.822.Οϊ;
4.'ίΟ.(56
2.249.9-Ό
8.612.379
Λθ7αρι.3σμοί
ΑντικαταβολίΓιν
ΑΚΑΑΥΠΣ ΛΟΓΑΡΙΑΓ.ΚΟγ
Κ2?ΔΗ * ΖΗΚΙΑΙ
ΧΡΕΟΪΙΣ
Μισ»οί *
ήμερομίσθι,α
προσ^πκοϋ
ΕισφθραΙ ΙΚΑ
& λοιιΰν Άσφ.
Οργιν ισιιϋίν
Ένοίκια
Διχαιώίΐατα
ΙΙρακτορεύσΓως __
Λιίφοροι Φόροι.
Δημοσίου Λ. ΔημοτΐΗ,_
Γεν ικά ι ζοόα
Άμοιβαί Τ[. ίτων
.•■'ισθοί έταίρυν
Άποσρέσεις
κτιοίου
6εο/νίκης
6.519.150
.982
553
.23? 7.501.382
.774
5Ι.?76 605.0^0
316.?03
1.447.343
137.065
336.000
51.588
Έπ£πλων 4
Σκευών _ 25.870
ΆποσΠέπεις εΓοδιον
ίίρΰσεως ' Γγχοτ. Λι.8Ι0·
'Αποσβεσεις επισφσλ.
άποϋτησεων 26.990 ΙΡ5.258
'Ελλείμματα Ταμείου
Τίκοι. 4 Γρομήίε(.αι
Προκύψαντι χέρδη
χρήσεως
654
80.334
?.?49.°8θ|
12.799.?69
ΕίΌία ςκ
μεταφθρι-κων έργασι.ων
Διάφορα: εσοΰα
Εκμετάλλευσις κ-ΐιρίου
βεσσΐΐλονίκης
12.255-824
Λ63.445
80.000
0 ΔΙΑΧΕΙΡΙίΤΗΓ
ΓΡΗΓυΡΙΟΣ ΣΤΑΠΟΓΟΐΛΟΣ
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΟΑΙΌι» Κ8ΡΔΔί:
Είς «ερίσματα Πληρωτεα 2.249-980
Έν "Αθήναις τΒ 3-3-1975
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΙΑΙΠΙΗ»
ΕΛ1ΜΠΕΞ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ - ΕΙΣΑΓΩΓΑΙ - ΕΞΑΓΩΓΑΙ
ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΩΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ 1.1.1974 - 31.12.1974 (ΕΤΟΣ Ζ )
ΚΝΕΡΓΗΠΚΟ·!
Ε?0ΔΑ
ίϋϋϋίτ8
ίΟ.*ΑΛΑ10Κ "*"*%* ί
ΙΔΚϊεΕΒΣ 45.5?Ι,2ο
■ · . ζ
100 έταιρι- -α ,ν/ϊ-* < , ΜΕΙΟΝ πά Μερίόια ΑΠΟΣΒΕΕ. 42.ΟΊ" ■ι?Ι,.Ό πρός 10.000 ΕΠΠΤΛΑ 4 ΣΚΕΤΗ 32.':? 6ρ.έκαστον Ι.000.000 ΤΑΚΤΙΚΟΚ .., ,,ού ιηηΛΡΜΛΤΙΚίϊΝ 182.400 1.1"*· «ΒΙΟΚ ΑΠθεΒί^. 21.650 Ι". "5? 1<.073,2ο ΠΕΛΑΤΑΙ .-. . 93.366 ΕΜΠΟΙΈΤΜΑΤΑ.- .... ΒΚΕΓΓΓΟΙ ΠΪΣΤΟΣΐΙΕ 167, (-1 4ΙΑΚΡ0Ι... ..22^22- ""' ΒΞΟΤ"ΪΡΙΚΟΥ . Π°ΛΑΤΑ1 ...... Τ-,5,90 555 _____ ".ν-Α/' ΓΡΑΙ01ΑΤ. ΕΙΣΤΑ1ΤΊ-Α 6υκ "· * *" ^ ΓΡΑΜΙΑΤΙΑ ΠΑΡΑ ^ ' ΪΡΑΠΒΖΑΙΣ . . . . ε6. 34' ΚΞΟΔ» ΠΑΗΡΟΤΕΑ . . 79* ΕΓΓΎΗΣΕΙΕ ..... 00 ' ΠΕΡΙΘΟΡΙΑ ΕΙ1ΑΓ0ΓΗΖ .1X6. 600 ΦυΡΟΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗβΕΜ. 2?Ι ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΕΤΑΙΡΟΗ ?79. 9Π.13 ΪΑΡΤΟ4ΤΛΑΚΙ0Ν 0ΜΟΛΟΓΐςΝ7. 5ου ΙΡΕΟΣΤΑΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ . ,*6Ι. 315 1.1 '7.010,22 ■* ΤΑΚΒΙϋΝ . . . ^^ρ ς,ςι ΤΡΑΠΕΖΑΙ...... Ι01.ΙΙ0χ58 Τ.Ί4.991 ΑΚΑΛΪΣΙΣ ΚιίΡΙΛΟΣ " ' Αποτελέσμττα χρκαεΐι. ΓΕΗΙΚΑ ;.;.ιηΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΙΕΟΣ. .481 .032,20 ΔΙΑ40ΚΙ Λ0- ΓΑΡΙΑΕΚΟΙ . . . Π .55» ΜΙΙβΟΙ ΔΙΑΧΕ1- ΡΙΣ1ΒΚ . . . 540 .000 ΑΙΛΣΒΕΣν ΙΣ ΧΡΗΣΚ&Σ . . 9 .31.0 ΤΑΚΤΙΧΟΗ ΑΠΟ- βΚΚΑΤΙίΌΝ 19 .1Β6.32 ΚΕΡΔΗ ΙΡΟΕ Χ? * ΜΙΚ?0Η «Κ -------------- ΚΒΡΔΟΙ 507------- , ΠΡΟΜΗΘΚΙΑΙ ΕΕΒΤΕΡΙΚΟΪ 9"·"10·90 , 681 ΔΙΑΛΡΑ ΕΣΟΔΑ 'Κν 'Αίήναις τί 26.2.1975 ΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΑΙ
ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
ΑΝΙΣΤΟΡΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
κΠΑΝΑΠΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑιι
Τού στΛϊργάτου μ« ς κ. ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΛΑΔΑ
8. Όργαν. Απασχολήσεως
Έργατ. Δυνομικοϋ δρχ. 70.000.
β. Μετρίδη-Μαραντίδου Μο-
Ρ'θ δρχ. 53.000.
10. Ταμείον Άνταλ. Περιουσί¬
ας δρχ. 50.000.
11. Κροπκά Λαχεία δρχ. 40.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Λ·.' όσιον π; τα προηγοψ.εα
γρό^αμ^ν χατεβτήσαμεν γνω¬
στήν την ιστορίαν τής τν Πότω
,Μ) Μίλατον Ι. Μονή; Παναγία
Γοιιμερά καί τα τής άνι&3να»ειο;
Ελλάδι τ£ τελευταία
ί,οόνια. "Ετσ· ενα άχόμα Μνημεΐο
Ροϋ Πόντον μέ νπΓρχιλιετή ίστορί
αΥ; ψτ-,λά έλεΐ άπό τάς παρ-.φάς
Ιτοϋ Ιστορικόν Μπ:.λλες καν σέ ά,τό
ολίγο» χιλιόμετρον ά.τό τα
σύνορα τής Ελλάδος, θά
Ικαταυγάζη την Μακεδονία «αί όλη
[τ,',ν ■ιΕλλάδα καΐ θά είο( μέ την
1-ινεν.ίατική τού ιδίνομη -χαί προβο
λ,ή φροιράς τού "Έθνονς καί τής
Μέ τάς θρησκευτικάς τού τ«λε-
Ιΐά:, · την πν·Ενμ.ατικήν καλλιέργει¬
αν καί τάς άλλας ε·θνικοθρησ«εντι
ίάς τού έκδηλώσ'ΐς καί ιδία τονς
ς πανηγυρισμόν; Ποντί-
|(,ιν καί μή, τό 'ίδρνμα Παναγία
ΐ θά ξαναζοντανενη Σίς
|τπί': αΐΛνας τηί·; βριϊ'λονς καί
|τχς παραδύσεις τού ελληνισμόν
|τοό Πόντον, ποΰ επ) τριάντα πε-
Ιρίπο'.' α'ιώνας διεφίλ,αξε έκεί μέ-
Ιχ τής βιαίας άποχωρήσΐώς τού,
άλώδτιτον την ΐ'θνικήν τον σ^νεί-
Ιδηστν καί την χριστιανικήν τού
Ι.ιίστιν.
Δ (ά νχι γίνη ίίμιος πραγματικό¬
της τό όρσαα αύτό, εχρειάσθησαν
Ιν.αΙ άγωνες καί μόχθοι και θυσίαι
|καί σνμπαράστασι; ήθική καί {Αι
·
Στενάς καΐ' αρχήν ό κύκλος
Ι των ενδιαφερομένων διά την άνι-
ΙστόρηΙϋιν πρόσωπον π,ροερχομένων
τής έπα;χίος Χαλδίας, &του
Ιετιειτο ή Μονή καί γνΐΰρίοματά
|το>ν ή πστις πρός τα πώτρια καί ή
Ιρΐσέθεια καί όχι ό πλοΰτος. Προη
(γήθησίιν εξ όίλλον άνιστορήοΐις
(τριών έτέρων Μονών τού Πόντον.
ΓΗ Παναγία Σονμίλά, ή κορνφαί
Ια καί ΙΙοοτο/άθεδρος, ό "Αγ. Γε
((όργιος ό Περισττοεώτα; καί ό
"Αγ. Ιωάννης ό Βάζελών, άπα-
παι πεοί τό Βέρμιον τής Κεντρι-
ρ.ής Μακεδονίας. Πολνήριθμα ίξ
μέγαρα καί κτίρια των Πον
ών Σωματείων καί είς την π€
τής Πρωτευούσης καί έν
Μακε-δονία άπ,ερρύαησαν σοβαρά
ιοσά, διατεθέντα μέ ίλευβεριότη-
τα άπό Ποντίους καί έξήντλησαν
τάς δυνατότητάς των.
δήΛοτ; καί ή Παναγία
ΐΓοναερά ηύτύχΓ,σρ νά δή ότι ή
[προσπαθεία της ηϋαε απήχησιν καί
Ινατανόησιν καί νά είσρενσονν διυ
ΙΟ ε αί άπύ σνμπατριώτας κυρίοις
Ι άλιλά. καί μή Ποντία.,'ς', ποΰ
|ΐν, παρ& τάς τεχνικάς καί άλλας
Ι ύι*τχε·ρ£ίας καί την απόστασιν καί
τό ΰγος πρός τό (ίοινϋ. είς τόν χώ
ρον τής Ι. Μονής νά ί'πάρχουν σή
ιιτρα α) 'Εκκλησία μέ ύψηλό κα-
ιιπαναριό. 6) κτίοια ήμιτελειωειέ-
ν« (καρά—γιαπί) Πνευματικόν
Κεντρον, Κελίου, Ε:ν<ΐ>νος Χαβιά
νας καί Λώμα ΙΙοντίοιν νομοΰ Σερ
ί,'ών. Δςόμος τσιιμεντοστρωμένος
ιιέχρι τής Μονής, νερό &φθονο
χώρος διαμαρφωμένος καί δενΊορο
ιΐυτει^μένος. '
Καί τα Ιργα σννεχίζονται μέ
ποάολεψιν τ;λέσεως πανηγινρικών
χαί έπισήμιον έγκαινίτυν ίντός τοϋ
θίςονς καί βασιξύμεθα εί; περαι¬
τέρω συναντίληψιν καί οικονομ ι-
ν.ήν ενίσχυσιν Ποντίιον ν.αί μή
π^ός όλοκλήθοσι τού .τραγματο.ιοι
οιαένον μεγίστης έ&νικοθρη<τκί·ντι χής καί ποντιακής σηιιασίας έ'ο- γου. Ημείς θάττον ή βράδιον 6ά αιέλβωμίν, ουδέν μεθ' ημών άπο κοαίξοντες, τα Ιογα δμως όπως καί ή νέα Παναγία Γονμεοά θά μείνοτ,ν ;1ς αίώνας. 'Καί ί>δη θά σημειώσωμεν τα. ό-
νόματα των διοοητών χάρις είςτάς
.τςοσφοράς των οποίων ξαναξεϊ ή
Παναγία Γονμεοά".
(Ο ΧΩΡΟΣ ΙΕΡΑ-Σ ΜΟΝΗΣ
Αΐ/χ την άνιστόρησιν τή; Μο-
νιΐς >.αί ανέγερσιν καί των άλλιον
000.
12. Παναγία Σουμελα δρχ. 32.
τού αλ.ου σΓνκρστήμα-
ΐος ,τροσεφέρθησαν εντελώς βω-
0?άν έκτάβει; καί άγροκτήματα
·>·> πεοίπου στρεμμάττ,ιν ανοθίν
Κοινότητος Μακρννίτσης καί Πορ
ροίων είς την πλαγιά τοϋ Μπέλλϊς
•ταςά τα Έλληνο6οιι>ϋγαρικά σννο-
Οα. Δτορηταί είναι: Κοινότη; Μα-
■"'.ρυνίτση; (προε'δρία Ίωάννον βε
οδωςίδον), Βέττα Κανλή, Άθα-
νασία χήρα καί Στέλλα θνγάτηρ
Ι· Τιτάρον^ Σόφια καί θνγατεοες
Χρνσοΰλα καί Ειρήνη Φανίόη καί
Έμμ. Ήλιάδης.
6) ΠΡΟΣΦΟΡΑΙ ΕΙΣ ΧΡΗ-
ΜΑ ΚΑΙ ΑΞΙΑΝ ΕΙΔΟΝ
1. Σ εβασμιώτατος Σμδηοοκά-
"τρου κ. Ίιοάννης 'δρχ- 116.000.
2. Κλαδάς Γ. Σωκράτην Πρό-
000.
13. Τοενίδης Ιωάννης δρχ 22.
300.
εί)ρο; Παναγία;
265000.
3. Μαρία θεοδ· Φωτζινοπού-
λοι· δρχ. 122.000.
4. Θεόδωρος Κ. ΜουμτΖίδηα
καί σθίυγοα Έλιοαβετ. δρχ. 100.
ΟΟΟ.
5. Καλλές Ν. βεοχάρης καί οί-
κ°Υένεια δρχ. 91.000.
6. Εϋξεινοο Λέοχη Ποντίων ν.
Σερρών δρχ. 85.000.
7. Κολλές Αγ. Αριστείδης
Θεοοαλονίκη δρχ. 71.000.
14. Ήλιόπουλος Δημ. δρχ 2Ο.
750.
15. Καστονίδης Νικόλ. δρχ.
20.000.
16. Βελονας Πολυχρόνης καί
Καλλιόπη δρχ. 20.000.
17. Καλλιτεχνικός Όμιλος
Ποντίων Αθηνών δρχ. 19.000.
18. Παμποντιακή "Ενωσις δρχ.
18.000.
19. Κλαδάς Δημοσθένης καί
Αγγελική δρχ. 17.500.
20. Άκριτίδης Βασίλειος δρχ.
14.000.
21. Διοίκησις Έθν. Προνοίας
Παιδιοϋ Μοκρυνίτσας δρχ. 13.
760.
22. Σιέλκο Α.Ε. (Σιτροέν)
δρχ. 12.000.
23. Τσαμπλίδης Σϊμος δρχ.
12.000.
24. Άναστασιάδης Παν. δρχ.
12.250.
25. Τιφτικίδης Κων)νος χαί
Χρυσάνβη δρχ. 11.800.
26. Δήμος Καλλιθέας δρχ. 10.
000.
27. Κανίδης Γεώργιος δρχ. 10.
οοο.
28. Μαυρόπουλος Παναγ. δρχ.
10.000.
29. Φωτεινόπουλος Σάββας
δρχ. 10.000.
30. Παπαδοπούλου Φωτεινή
δρχ. 1Ο.ΟΟΟ.
31. Παπαδόπουλος Πρόδρομος
δρχ. 10.000.
32. Χαλυβουργική Α.Ε. δρχ.
10.000.
33. Φωτιάδου Γεωργία καί μή¬
τηρ Ούρονία Κολλέ δρχ. 11.000.
34. Βαβουλίδης Γεώργ. δρχ.
8.500.
35. Αδελφότης Τριπολιτών
δρχ. 8.000.
36. Χολίδου άδελφοί δρχ. 8.
οοο.
37. Ταμαμίδης ■Αναστ. δρχ.
8.000.
138. Κλαδά Εύαγγελία δρχ.
7.200.
ΠΟΣ ΘΑ ΑΠΑΑΑΑΓΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΑΡΤΟΠΑΙΞΙΑ
7.
39' Γεωργιάδου Ζαφ. δρχ
200.
40. Παπαδόπουλος Σπ. δρχ.
7 000
41. Νικολαΐδης Άνανίας δρχ.
7.000.
42. Χρηματόπουλος Άλ. δρχ.
/.000. " ι|]!
43. Χρηματόπουλος Θεοδ. δρχ.
0.500.
44. Γρηγοριάδου Τριανταφύλλα
δρχ. 6.500.
45. Ίωαννίδου Άρετή δρχ. 6.
000.
<46. Ζαραλίδης Παν. δρχ. 6. 000. 47. Κοινότης Μακρυνίτσας δρχ. 6.ΟΟΟ. 48. Νικολέοκου Α. δρχ. 5.500. 49. Δικηγορικός Σύλλογος Πει ραιώς δρχ. 5.000, 50. Γιαννοκοπούλου Β. δρχ. 5.000. 51. Τουτουδάκης Νικ. ίατρός έκ Σμύρνης δρχ. 5.000. 52. Μέριμνο Ποντίων Κυρίων θεο)νίκης δρχ. 5.000. 53. Γαλεάδης Νϊκος δρχ. 5. 000. 54. Δήμος Νεαπόλεως θεσ) νίκης δρχ. 5.000. 55. Μέρμηγκας Ν. δρχ. 5.000. 56. Ψωμιάδου Όλγα δρχ. 5. 000. 57 Ποποδόπουλος Σ. Κώστας δρχ. 4.500. 58. Αγγελίδης Κ. δρχ. 4.50Ο. 59. Κοσμίλου "Ολγα δρχ. Λ 300. 60. Χαριτίδης Γεώργ. δρχ. 4. 000. 61. Παρχαρίδης Ήρ. δρχ. 4. 000. 62. Άργυροπούλου Αγ. δρχ. 4.000. 63. Πσποδόπουλος ΛάΖ. δρχ· 3.5ΟΟ. 64. Περσείδου Χριστίνα δρχ. δρχ. 3.500. 65. Ντυμένου Σόφια δρχ. 3 400. . «· Οί μεγάλες γιορτές τοθ χριοτι- ανισμοϋ έχουν τοοο κοπμικοποιη- βή καί έμπορικοποιηθή ωστε ού- έχασον τό νόημα καί τόν σκοπό τους. "Ενα άπό τα κοκά πού μόλυναν τίς γιορτές αύτές Γ,τον καί ή έΕαρση τής χαρτοπα-.- Ε,ίος. Πολλοί ήτον οί ουμπαχριώ- μας πού γιά τό »γούρι τής χρονίας, δοκίμαοαν ένα ή περισ· οότερσ άπό τα 264 τυχερά ποι- χνίδια! Ή χαρτοπαιΕία έχει δια- δοθή άνησυχητικό. Καταντπσε νά γίνη ή έθνική μας ψυχαγωγία. Χιλ'άδες οπαχαλούν τίς έλεύθε- ρες ώρες τους οχήν χαρτοπαιΕία, πό τάβλι κλπ. "Αν τοΛ^πσης νά π(ίο πώς δέν παίΖεις -χαρτιά» εεωοεϊοαι κοθυστερημενατ. Μιά β- θηνοϊκή εφημερίδα έγρυφε: ."Αν Γ.εχάοης την διεύθυνσπ ι ού οπι- τιοΰ σου είνα-, τής μόδ.'ς. ΤΛ νά μην Εέρης δμως πώς παίΖεχαι τό 'κοΰμ - κάν» είναι όπαμόδεκτος άναχρονισμός». Ή πλήΕ.ι, τό εϋ- ι=ολο κέρδος, ή μόδα, τό «σκότω- ^ο τοϋ χρόνου» καί προπαντός ή ε ακοπή τοϋ δεομού τ,,ΰ άνθρώ- Γθυ θπό χον θεό, άποΐΐλούν χίς αίτίες διαδόσεως τής χαρτοπαι- Τα άποτελέσματα άπό τό Γέθος αΰτό είναι βλα6ερά καί τραγικά. Ύπάρχει έκνευρισμός, ψυχική ύπερένταση, άγχος, άγω- νία καί άδειασμο τού πορχοφολι- ού. Κι' έκεϊ μάλιοτα πού ή χαρ- χοποιεία κίνητρο έχει τό χρήμα οί δνθρωποι άηοκτηνώνονται. Ή κ.ακία, τό μίσος, τό ψέμο, ή βλασ- φημίο, ή κλοπή, οί αύτοκτονίες είναι κακό πού άνβοϋν άνόμεσα στούς έπαγγελμαχίες χαρτοπαϊ- κτες. Πολλά οίκογενε,ακά δράμα- τα έχουν αίτία χους την χαρτο- ραιΙΞία. Ό κοινωνιολόγος Δ. Πο- ηοΜύνσταντίνου γράφεΐ: «"Ενας όπό τούς παράγοντες χής άπο- διορνανώσςως τής συγχρόνου οι¬ κογενείας είναι ασφαλώς ή μανία τής χαρτοπα>Είας πού ε·χει καχα-
λάβει τίς περιασότερες γυναϊ-
κες...». Ιδιαιτέρα τίς γυναϊκες
τής χύιμηλής κοινωνίας». Ό Τά-
κιτος μιλώντας γιά τούς άρχαίους
Γερμανούς γράφει ότι τόσο με·
γαλη ήχαν ή μανία τοι;ς γιά τα
«χαρτιά. ώοτε, άφοϋ παίΖανε τίς
περιουοίες χους καί τίς έχοναν,
παίΖανε καί τίς γυναϊκες
καί τα παιδία τους! Ή χαρτοπαι¬
Εία συγκαταλέγεται σχά χειρότε-
ρο πάθη πού σκλαβώνουν τόν αν-
βρωπο καί τόν έ£ευτελί?ουν. Ο
χουμαρτΖής γίνεχαι μέ τόν καιρό
όναίσθητος μέ κοθε τι πού δέν έ¬
χει σχ^έση 'μέ τα «χαρτιά». Ή ά-
πλησχία νά κερδίση είικολα χρή-
ματα δημιουργεϊ μέσα τού ένα
δράμα όπου ή έλπίδα, ό φόβος,
ή χαρά καί ή λύπη διοδέχονται ή
μία την δλλη. Αύτός πού κερδίίει
διΐνό νά κερδίση περιοοότερα.
Αύχός πού χάνει θέλει νά κερ¬
δίση αύτά πού έχοοε. Τρομερά
τό πάθος τής χαρτοπαιΕίας. Δέν
είναι τυχαϊο τό γεγονός άχι κον-
τά στόν οταυρό τοϋ Χριστοϋ οτρα-
χΐώτες έπαιΖαν σέ Ζάρια τόν ίμα-
τισμό Τού. Ό χαρτοπαίκχης. καί
κοθε άνθρωπος πού είναι σκλά-
6ος κάποιου πάθους μένει άπα-
θής μπροστά οτά σεπτά πάθη τού
Χριοτοΰ. Έκείνος έδωσε τόν "Εαυ-
το Τού γιά νά μας σώση άπό την
άμαρτία. 'Ενώ ό χαρτοποίκχης Ζη-
χά άκόμη καί άπό τόν θάνατο τού
Χριστοϋ νά κερδίση. Νά ποΰ όδη-
γεϊ τό πάθος τής χαρτοπαιΕίας.
Καί οτήν περίπτωοη αυτή κοί πά-
λι μόνο ή έπέμβαοη χθϋ Θεοϋ μπο-
ρεί νά θεραπεύση καί σώση. Ζή-
τπσε άπό τόν 6εό νά'σέ βοηθήση
γιά νά άπαλλογής άπό τα πάθος
τής χαρτοπαιΕίας καί κόθε δλλο
πάθος πού σέ κραχα μακρυά άπό
τόν Πλάστη σου.
ΠΙΕΡΟΣ ΟΛΥΜΠΙΤΗΣ
ΣΤΟΝ ΙΩΝΩΝ ΤΟ ΧΟΡΟ
Οί "Ελληνες μεθύσανε
κρασί τοϋ Είκασιένα
κΓ άρματα ίωστήκανε
Μικραοία, γιά Σένα.
Τούς Άργοναΰτες "Ιωνες
θελήσαν νά λυτρώσουν
πανάρχαιους βωμούς
άπ' τούς όχτρούς νά οώοουν.
Κεϊ πού νίκη έλαμψε
μέ δυνατό σεισμό
μοϋρο κοράκι έκραΕε
τής ήττας τόν χρησμό.
Τής διχόνοιας ή κατόρα
τ' 6δ)έρφιο μόλυνε
καί χών φίλων... τα αυφέρα...
γυρίσανε τή σφαίραι
Πά' ή Σμύρνη, ή Καισάρεια,
ή Τροία, ή Φιλαδέλφεια...
μιά φορά κι' έναν καιρό
στών ' Ιώνων τό χορό!. .
Κατίνα Χ. Χαροπούλου
Ο ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΡΕΝΕ ΝΤΕ ΣΑΤΩΜΠΡΙΑΝ
ΣΤΗΝ]ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
( Χρονικό }
Ό Σατοίΐι^οιάν, όαό τού; όλ.ι-
γοστοίι; ,τρηιηγηχές ποΰ κιιτά τα
χρόνια τής οονλείας στ·μ-
πόνεβε τόν έλ^.ηνικό λαό, έμελ,ετή
θ»τκε Ιδιαιτέρα άπό τόν λογοτ*χνη
Παϋλον Φλό>ρο. Στό ταξιδιωτικό
τα,· διϋλίρ «Χώςτς των Κελτών»
ά!;:! νά τιαώαει μίσα
βτό 1978, πρωτα ό θεό;> καί πού
.τ'Οΐλαμδάνει Ίς»λανι5ία, Βοετά-
νΓ, Σκωτΐα, Οναλία καί τμήμα
τή; Αγγλίας, περιγράφει την πό
λιτεία των κουρσάϊ.ον, τύ Σαίν
—ΛΙαλό τής Βρετάνης, άπον έ.πά
νιΐ) σέ παοαθαλάσσιο (Ιράχο ό ά-
νώνιμος τάφο; τοΰ ποιητή, κιιτάν
τικον στόν ώκεανύ· Μέ την εΰκαι-
ςία των 200 χρύνων Α,ιό τή γέννη
σή τού, ό στ'γγραφέας τού <'Μα- ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΘΡΑΚΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ Γενομένων άρχαιρεαιών κατά την 26ην Φεβρουαρίου 1975 είς τό ΘΡΑΚΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ Ελ. Βενιζέλου 34 και "Ιπποκράτους έΓελέγησαν οί κάτωθι : ιΚωνσταντινίδης Άριστοτέλης, Πρόεδρος, Παπαθανάση — Μου- οιοπούλου Πόπη, Άντιπρόεδρος, Καοιάνης Ελευθέριος, Γενικάς Γραμματεύς, Ράλλης Χρήστος, Ά χος τής «Νία; Έστίας» των Χρι ,νοπλ. Γεν. Γραμματεύς, Κατρα- πάνης Κωνσταντίνος, Ταμίας. ταιιυμένου Συνοικίσίοι·» όμίλησϊ τόν Δ:κ.'μ6ριο τού 1968 στήν <αΤ- βουσα τής «'ΕνώσεΜ; Σμνρναί- <ον», μέ θέμα «Τό ταξίδι τον Σα στήν Μικρά Άσία», ο- αον παοενρέθηκί καί ό τότϊ μορ- φωτικό; σνμβονλος τής γαΐλλικής πρεσβείας Νόελ Ροσινιόλ. Την ό- μ "'.ία αυτή την έΰημοσίενσε σέ συ νέχειε; ό «Προσφ.γικό; Κόομος». "Αλλ.ην ύμιλία, μέ θίμα τούτη τή «ροοά «Τό ταξίδι τού Σατιομ- πριάν στήν 'Ελλάδα», σναφιινα μέ τό περίφτ}μο εριγο τον τίλΓυταίου «Όδοιαορικό άπό τό Παρίσι στήν Ίεροι σαλ.ήμ», ειδιοσϊ ό Π. Φλώ- οο;ι ώς μέλος τής «'Ελληνιικ,ή; ·μορ«ρωτικ·ή; έταιρίας», την 28 Μαρτίοι· τοϋ 1973 στήν ποοσκαλεσαένο; άπό την έκεΐ «Ά- ναγνωστική έταιρία». Την ίδιαν ό- μιΐλία έπανέλαόε ό II. Φλώρος τόν Ά,τρίλιο τοϋ ίδιον χβόνοΐ' στόν «Μορφοιτικόν δμιλο» τής Ν ι γρίτας (Άνατολική Μακεδονία) καί τό καλοκαίρι τοϋ 1973 βτό «Μοοφωτικό (κεντρο» τής 'Μάκης, «μπρός βέ 160 άκροατίς, σπάινιο φαινώμενο σέ τόσο μικρή .ιχλιτε!αι δπιος είναι τό Βαβύ- Σέ πανηγΐ'ρικο τεϋχος, άφιςρω μένο στήν ΐτέτ€ΐο τού των «Μαρτΰρο)ν» καί τού «Πνϊύ- ματος τοϋ χριστιανισμόν^, τα. Χρι- στούγεννα τοϋ 1968, τύ μηνιαΐο .αεριοδικό *Νέα 'Ε<ττία» έιδημοσί- :υσ·ε τή «Ζι«ή τον Φ—Ρ. ντε Σα ^ γραμμίνη ίίόικά γιά τό τεϋχος τουτο άπό τόν σννεργά- τη το^ II. Φλώρο. Στό μνημειακό εργο τυι· «Ίστοί,ιία τοΰ ενΐ)ω:ταϊκοϋ πν5ΐναατος» μέρος τέτιιρτο — άπό τόν Μπετόβεν ώ; τό Κήτς, τεϋχος 1!Ι74 καί στή σελ. 332 ό Παναγιώτης Κανελ-λ.όπονλος χ.οί νει την έργασία αυτή τον II. Φλ.ώ (•ου ώ; εξής: «...Μία ποιλΰ ώραία ά(τήγτ;ση τής ζωής τού Σατανχπρι ΙΙοίπιι νά εί.τιυθεϊ ότι εστάθην.: σχΓδον ό πςώτο; άπό όσον; γοϋνταν τότε την τονςκοχρατούμΕ- νη χώοα μας, πον παοατήρησε, ε- νιιοθξ κι' έτο.ιοθέτηοε στή δησή τού τό δςάυα τού σκλαβονμέ νο^· ,ν.Γθισμοϊ..- Έ,.εΐνο Λθΰ μάς σιΐγ/κινΓϊ, .ίηΐς τοΰ; (Ί,τογόνονς των δούλιον ,-αΰ ά τίκοισε ό ,-τοιη τή;, είναι ή σιμ.ιόνια τοι· γι' αΰ- τοΰς έμποός σέ 6άρ6ας?; πράξει; των κατοχτητών καί ή έπίγνοιση τή; <ΊπηΓασά).ετη; ανάγκη; νά 5οθεΙ τέ/ο; στήν ά'5ικ!α...Ν>. "Οτι
ό Σατομ.τοιάν Λέν ίστάθη-/!: πο-
λν, Γτιο; τό εκαναν αλλοι περιηγη
τρ; έμποός στά ιιντ ιεϊο τής προ
χριστιανική; αρχαιότητάς, ό ΙΙιιϋ-
λο; Φλώρος τύ έϊηγεϊ ώς εξής:
νί'Ο λογοτε'χνης μί αϊσθητική καί
ίστορική σννΐίδτ-,ίΐη εΓνα( Ικανό;
νά σι·λλά6Γ| τό νόΐμα παλαιιΰν πε
.ιολιτισμοϋ καί άρχιτεκτο
νίκων η .ιλαστικών μοοο,ών μέ την
πρώτη ματιά. Στή λειτονργία αυ¬
τής τής ,άιξιολογική; δομή; προσ-
περνά?ι ενκολα τί; λεπτομέοΐΐες,
πού κάποτε θά ημπορούσαν καί ν ά
τόν παραΒΐλανήσονν».
«Δΐισκολο είναι νά ποΰμί'» ότι τύ
«Όδοιπορΐλύ» διέπεται άπό (μλ^λ
ληνισμό·»·, γρόφει ό
II
.Κανελλό-
πο.λο;. «Ό φιλελληισμός τοΰ
Σατα>μπριάν έκόηλώθηκε, όπως
καί ό φιλελληνισμός τού Μπάϊρον
(Ό παοαλληλισμός τοϋ Κ. θ. Δή
ιιαρά είναι επιτύχη;) ψ πολύ άργό
τορα. Άλλ'χ ό Σατωμπριάν ενιω-
σΐ, ίίπιΐις /^γει ό Παΰλος Φλώρος,
ιτύ δράμα τοϋ σκλα6ο)μένοι« πλη¬
θυσμόν», δταν έ.τισκίορθτρί,ε, τύ
1806, την Έλλάδα. ΤΗταν, βε¬
βαία, <ρυοΊκό νά ϊνοχληθοΰν κοί έλληνας λόγιο, τής έποχής έ- χείνης άπό όρισμένες σελίδες τοΰ «Όιδοιπορικού». "Ενα; άπ* αυ¬ τού; είταν ό Παναγιώτης Κοδρι- κάς πον, καθώς λέγει ό Δημαράς, βτενοχοοήθΓ,λε γιά ίίσα γράφςι ό Σατιοαιπριάν άναφορκιά μέ τού; σκλαθω,ιΐίνονς ίλληνε;ι άλλά «καί τα δικαιολογεϊ» (τΐναι τα λ.όγια τοΰ Δηααρά) «κρ!οντας πόσο με γάλη είναι ή άπόσταση άνάιιεσα σ' δ,τι φαντάξεται ό ταξιδιώτης πατώντα; τα κλασικχ έλληνικά χώματα, καί σ' ϋ,τι Ιί ΕΚΛΕΚΤΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΑΚΡΙΘΑΚΗΣ Δημοτικάς Σύμβουλος Άθηναίων τέως Δ) τής Δήμου Άθηναίων, έκ Βουρνόβα Σμύρνης Προσφυγικός παράγων. Άπό τού 1922 άγωνίΖεται διά τα προσφυγικά θέματα. Πρόεδρος πλείστων ηροσφυγικών σωματείων, ήδη μέ- λος τού Δ οικητικοϋ Συμβουλίου τοϋ Σωματεϊου των Φοιτησάντων είς την Εύαγγελικήν Σχολήν Σμύρνης, Τα¬ μίας τής Ενώσεως Σμυρναίων. Κατέρχεται κατά τάς Δημοτικάς εκλογάς τής 30ής Μαρτίου ώς ύποψήφιος Δημοτικάς Σύμβουλος τοϋ ύπερ- κομματικού ψηφοδελτίου «ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΣ» Γεωργίου Πλυτα. ^, Ή παρουσία τού είς τό Δημοτικόν Συμβούλιον των Α¬ θηνών είναι άπαραίτητος. Ήδογραφικά άνάλεκτα , , Τ·ΰ Δρο; ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΙΑ Θά σοϋ βόλω βραχιολάκι ·,-,, κόκκινη κλωοτή, στριφτή μέ μπλίρα, αϋριο, πρώτη τοϋ Μάρτη, νά φβρής νά μή μαυρίση τ' άσπρο σου τό δερματάκι, γιατϊ οϋλονε τό μήνα, κάβει ό ήλιος κι' έχει πύρα! ΜΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΠΑΛΟΥΚΟΚΑΦΤΗΣ «Τέλεψ' ό κουτσο-Φλέβαρος καϊ μπήκε ό λωλο-Μάρτηο, Τό στνΛέ«ασμα .τού έξάγετα, ά · «Μόρτης καϊ παλουκοκάφτης» χ εγινε καί στήν έλΑηνική γλώσ σα. Την όφείλομε στάν Παΰλο Φλώρο, καΐ !δΓ}μοοΊεύθηκε στό τεϋ Σύμβουλοι οί κ.κ. : Γιαννάκη Αγγελική, Ζερβουδά- ι<^ Ιωάννης, Βαφείδης Κωνοτα ντϊνος, Σέντερης ΆλέΕανδρος, Ρηγόπουλος 'ΑλέΕανδρος Στυλια νίδης Κωνσταντίνος. ΠαπαλαΖαρίδης Μητροψ. 66. Κούσης Δημοσθένης δρχ. 3.ΟΟ0. 67. ΤίιτΖής Άντών. δρχ. .3. οοο. 68. Βελονάς Όδυοεύς δρχ. 3.ΟΟΟ. 69. ΓκρέΖου ά)φοί δρχ. 3.000. 70. Μαυρογιαννίδης Κ. δρχ. 3. οοο. 71 δρχ. 3.000. 72. Γρηγοριάδης Ν. δρχ. 3. οοο. 73. Ανδρεάδης θέμις δρχ. 3. οοο 74' Παπακιιριάκος Ν. δρχ. 3. οοο 75. Τείαψιδου ά)φοί δρχ. 3. οοο. 76. Άκριτίδης ΛάΖαρος δρχ. Ι 2.800. 77. Δεληγιαννίδης Κώστας δρχ. 2.500. 78. Φραγκο2ίδης Γεώργ, δρχ· 2.500. 79. Σωπίδης Παν. δρχ. 2.500. 80. Τεχλικίδης Μ. όρχ. 2.115. 81. Γκανλή ά)φοί δρχ. 2.080. 82. Κιαγχίδης Χαρ. δρχ. 2. ΟΟΟ. 83. 000- 1.700. 94. Κοινότης θέρμης δρχ. 1. 680. 95. Ίωοκειμίδης 'Ι. δρχ. 1. 600. 96. Βελονάς Δ. δρχ. 1.500. 97. Ίωσηφίδου Ε. δρχ. 1.500. 98. Σιδηροπούλου Ε. δρχ. 1 500. 1. δρχ δρχ. 1. 99. Μυλόπουλος Ν. δρχ. 500. 100. Υίοί Εύθυβούλη Δράμα δρχ. 1.500. 101. ΧατΖηδημητρίου Π. 1.500. 102. Συμεωνίδης Π. 500. 103. Παπαδόπουλος Δ. δρχ. 1 500. 104. Παπαλα£αρίδης Ι. δρχ. 1 500. 105. Δεληγιαννίδου Δ. δρχ. 1 500. Άλλοι 150 περίπου Πόντιοι Καρνάβου Κλειώ δρχ. 2. 84. Εϋϊ,εινος Λέσχη Καοτοριάς δρχ 2.000. 85. Άνώνυμος έκ Τσίτης δρχ. 2 ΟΟΟ. 86. ΚιΖιρίδης Κ. δρχ. 2.000. 87. Καρομονάδης Ι. δρχ. 2. οοο. 88. ΚοροΕενίδης Άν. δρχ. 2. οοο. 89. Κατεμίδης Π. δρχ. 2.000. 90. Συμωνίδης Γ. δρχ. 2.ΟΟΟ. 91. Λυκίδου Ειρ. δρχ. 2.000. 92. Αγγελίδης Αχ. δρχ. 1. 800. 93. Ιορδανίδης Κώστας δρχ. προσεφέρον μικρότερα πασά έν συνόλω 175.ΟΟΟ δρχ. 'Επίοης ά¬ πό την διάθεσιν των δωρηθέντων πρός την Ι. Μονήν δύο βιβλίων τοϋ κ. Σωκράτη Γ. Κλαδά ·Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ. έκδοοις 1972 καί 1975 είοεπραχθησσν πε- ρί τάς 50.000 δρχ. Οϋτω τό σύνολον των μέχρι σήμερον έκουσίων δωρεών πρός την Άδελφότητα Ποντ,ιων Πονο- στοιιγέννων τού 1968 (ιΐΐαύλον Φλώρον, «Ή ξιοή τοΰ Φρανσονά —Ρ:νέ ντε Σατοιαποιάν», «ολ. Ι!β—11»), ενα πανηγυρικό τεϋχο;, πού αποτελεί, μέ την καλή .ιοωτο βονλία τού ΙΙέΗΐθ'»· Χαρή προσ<|ο «ά τή; Έλλάδο;, στή μνι'ιμην τοΰ μεγάλον Φιλέλληνος, στά διακό- σια χρόνια 4ιό τή γέννησή τον». Τρία κεφάΐλίΐια άφιερώνε! ό ΙΙα ναγ. Κανελλόπουλο; βτόν Σατίομ πριάν καί στά άτομα πού περιστοί χισαν τή ζο>ή καί τή <>οάβη τον
(β€5>.. 329—44,5 τοΰ α' τεΰχονς)·
Σχολιάΐοντα; τύ «Όόοιπορικύ»
(πού άναφέραμΓ παραπάνιο) ό σΓγ
γραφέα; σταματά (ττύ ητ;μρίο τή;
θέση; ποΰ ί.τήρε ό γάλ./.ο; ?νπατοί
δή; άντίκρν στοΰς «(«μοιοον; σκλα
6ο>μένο·.; χοτοίκον; τή; ΊΒλλά-
δας, άλλά καί στά προχριστιανικά
έι'Ληνικά μνημεΐ'α». Καθώ; παρα-
ΐ ό Παν. Κανελλόπονλος, ΰσα
«λέγει ό Σατιομπριαν ε-
χοι·ν ,-τροκαλ.έσει, στήν καοδιά καί
στό πνεΰμα ίλί.ήνον αναγνωστών,
τίς πιό διαφορετικέ; άντιδρά-
σΐΐ;*·. Καί, πολύ σι·ιστά, τί; άντι-
'δοάσπς αύτέ; —-καί τίς πιό άντί-
θετες— τί; θεο>οεί όικαιολογημέ-
νες, ·ϊ»ιότι εχοι,ν προκληθεί
άπό τούτη τή λίξη ή σελίδα τού
Σατο>μ.τριάν / καί ά/.λες ά,ιό άλ-
λο χοοίο- Καί π(ΐοαθέτεΐ( ό βυγ-
ς τοΰ «Ενριιιπαϊκοΰ Πνϊϋ-
ματος-·> το*ϊς πρόσφατ;ς κρίσεις:
τού Ανδρέα Καοαντώνη, τοϋ Κ.
θ. Δτμαρά καί τού Παύλον Φλώ¬
ρον. Κοί οί τρείς αΰτές γνώμες έμ
περιέχονται μέσα στίς επί με<ιους έρίσει τονς τόπους. Είπον
.ιύ τή σχ?τική εξετάση τοΰ θέμα- |
το; είναι, θαροώ, τούτο: οί έ'λϋλ.η-
νε;_ Ισω; άπό σν(ΐίοθημα μειονς-
κτ>κότητας πού έγεννούσε ή ί)ο>·-
λεία σέ (ίάςφαοον δυνάστη (καί
ο; ρ|(ΐκολ.ο»θρΐ νά εί¬
ναι, τό ε.δπξϊ στήν Κκιρο), ή¬
σαν πολύ βύαίβθητοι στήν παρσμι
κρή κοίση ξε!ν(,ιν πού δια.·ΐίβτ(,)νε
μέ ί ήέ λέ
τοϋ έλληνικοΰ λαοΰ. "Ετθι λ.χ. ό
Σατωμπριάν έκφράίξεται άπροκά-
λυπτα κατά τής σημπεριφορά;
κληοικιόν πού τού; είχε σνναντή-
σει στόν πρσθάλαμο τοΰ όθομανυή
πασά τή; Τριπολιτσας. Λντό γιά
παράδειγμα· Άλλοΰ έπίση; καντη
την μοιροαλτρική παθητικύ
τητα, μέ την όποία οί ί·πόί>οιΙλοι
έδέχοντ(ΐν τί; ταπίΊνώοεις Λπό μέ
ο; τού δννάστη. "Οταν όμως 6
σύγχρονος έλληνας ιάναγνώστης εί
να, άντικειιιενικός καί πιστεύίΐ
στήν Λξία τή; αύτοκριτι·κής, θά
έκτιμήσει την τιμιότητα τοΰ Σα-
που χειμων' ακόμα κανει, '
γιατί «ό Μάρτης τή γριά τή θά£ει στό καΖάνι» " ν
άπτό κρύο τό φαρμάκι.
Μά «άπό Αϋγουστο χειμώνα, κι' άπά Μάρτη καλοκαϊρι»
λέει τ' αλλο τό στιχάκι. ■*>-
Διδάκτωρ ΔΗΜ. Ι. Α ΡΧΙ ΓΕΝ ΗΣ *»*
Η «ΠΑΛΗΑ ΦΡΟΥΡΑ» ΑΡΑΙΩΝΕΙ...
Τοϋ κ. ΑΝΔΡΕΑ ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗ
Τίς προάλ/.ΐ; 'θΐάδασα στό ή-
μ?;ρήσιο Τύπο των Αθηνών τό θά¬
νατο τοΓ' Χίκον Καοαρα, ποΰ
σε τό μάταιο ΐϋϋτο κόαιιο σί ί>λι-
χ!« 83 χυόνον.
Ξέριο ότι άπό καιρό ήταν άροιο
στος. Δέν ξέ-ςο) δμως περι'σσότε-
ε; /'-πτομέρΓΐΡϊ, οίίτε γιά την άρ
ς·ώστεια τον, οίίτε καλά—
καί γι' αυτόν τόν ϊδιο.
Δέν είχα, δλέπετε, την τιμή νά
τωμ.ιοΐάν καί θά προτίμησις έ'στιο Ι τύν γνο>ρίσ<·> άπό κοντά- ΙΙαρά μό
καί κάποτε ώμά ανστηρέ; κοίσεις νο δι' άλληλυγραιι ία; χρατιϋταν
κάπ.υ; στενά ή «γνυιοιιιία> μας.
άπήχηβη Άλλά άν δι ν τύν γνιόρισα προ
πού είχ? στή σνγχρονη ί-λληνική σιοπι/ά, κάτι άλλ.ο α' έ'κσνρ νά
οκέψη τύ εργο καί ή προσιυπικότη τόν γνωρίσι» πιό καλά Κι' αϋτύ
τα τοΰ 6ρετόνου ρνπατρίδη. Τύ
τι»· απο τις κοΑακειίς.
ώ; πρό; την
εςιγο τού Παναγΐοχτη Κανελ^.οπού
λ^ «Ίστοοίιι τού εΰροχπαϊκοϋ πνεύ
ματος>, πού αποτελεί σταθμόν
στήν έκ'δήλοση τοΰ σημερινοΰ
πνενματικοϋ πολιτισμόν τοϋ τόπον
αα;, θά μά; δοθή εύκαιρία νά τύ
βχολιάσομ: διεξοδικότερα.
ΙΙ.Φ.
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ
Ήρθε ή φωτία μ' όλες τις λαυρες
της νά τσουρουφλήσει
τό καυμένο τό δεντρί..
Ήταν μικρό, άνέγνοιαοιο...
καμάρωνε όκόμα καί γιό τ ορω-
μά τού...
Μά τώρα οί φλόγες πού τό κάψα-
νε,
άφήσαν όλοκάπνηστο, καθουρντι-
σμένο τό σκελέτωκά τού..
Χτές μόλις είχε κτίσει ένα σπουρ
γίτι μιά φωλιά,
υλ' έτοίμοΖε νέα γενιά, μ' αυτή
νά τή οτολίσει.
Κπί τό δεντρί, ώ τί χαρά, τρεμού
λιαΖε καί σκεύτονταν Ι-·ιν,^ πρώτη πράΕ,η, ότι είναι δυνο
*Ω! πότε ένα μικρά νεογέννητο ι τόν νά φανταστεϊ καν^νας γιά νά
Ήταν ?α; σοβιιρό; καί νπολο-
γήσιυος παράγοντας τοΰ Προσφν-
γισμοϋ, πον, μαζί μέ άλ.λους έξ ί¬
σον σημαντικόν; καί σοβαρόν; πά
ράγοντες, πάσχιΖε γιά τή διατη¬
ρήση τή; Μικοασιατικής Ίββα;
καί Μνήμης. Φρονώ δτι ή θητβία
τού στήν "Ελΐοση Σμυρναίων δφη
σε έ.τοχή.
Τιόρα, τώρα ό Νϊκος Καρσρδς
δέν όπάρχει πιίι στή ξιοή. 'Εγκα
τέλΐΐψρ τύν μάταιο τούτο κόσμο
καί ιιαϊί α' α^ύν καί άνθρώπους
καί πράγιιατα .τού άγάπησε.
Γιά τύ πολύπλευρο εργο τοι< καί την προσ.οπικύτητα τοϋ μ«τα στάντο; άλλοι, άριιοδιότ:ρθ| έμοΰ, ίσοις νΐ'άιΐ'ονν ."τερισσότερα καί έκ τενέστεοα. 'Εγώ άρκοΰμαι σ' αυτή τή θλι&Ε οή, στ' άλήθεια, διαπίστιοση: τι «πα/.ηά φρουρά» άραιώνει... Ας είναι αίώνια ή μνή,μη τοΰ Νίκον Καραοα... Ζάκι·νθος ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗΣ •ν.*·*-*·» ΚΡΙΤΙΚΗ ΘΡΛΤΡΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΛΑΧΟΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΝ ΔΙΑΝΑ - Γ. «Ή 'ΑστΝκή τάΕη άστειεύεται» ΑΛΛΑΝ ΑΙΗΚΜΠΕΡΝ ΑΓΓ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ - Β. ΖΑΒΙΤΣΙΑΝΟΥ τό χαθύλο.; πνετ·μίΐτικό τού ε;ργο (τα βιβλία τοι·, πού σιιν μέ τόση ένάργεια καί πάθο; για τα μ< "Α γ ι α Έ χ ε ) ν α, Χ (ό μ α τ α χρασία; πον γνυ')οΐσς κι' τής Μ ι έ'ζτ-,σ;·) καί ή .τραγματικ.'χ πολντιιιη άνάιιι ξη ν.αί <τι·μαετοχή τού στά Προσ φνγικά πΛθβλήματα. «Ή άστική τά£η αοτειεύεται» τοϋ "Αλλαν Αϊηκμπερν είναι μιά χλιαρή κωμωδία, πού στή δεύτερη πράΕη γυρίζει α' ένα άνόητη δρά- μο. Καί οί δυό πράΕεις παίΖον- ται αέ δύο κουΖίνες. Ή «πρώτη» κουρνά κάπως πάει κ, έρχεται. Μποροϋμε νά ποϋμε ότι έχει μιά εάποια θεατρική παρουσιάση. Ή δεύτερη, καλυτέρα νά έμενε μέ θά μέ γλυκοΕυπνήσει; Ι θά τοποιθετήσει τή τών ; Καρτέραγε μέ τούτη τή χαρά καΓ γία Γουμερά (Αριστείδου 173 .Μαρτύρων» τον καί θεωρ«ϊ ώς Καλλιθέα) καί πρός τα Παρορτή-. δζϋτερης μοί-ρας τό ενδιαφέρον μοτα αυτής θεσσαλονίκης, Μσ- κρυνίτσας, Πτολευαίδος καί Λαυ- ρίου προσεγγίίουν τα δύο έκα- τομμύρ.α δραχμών. Η ά£ία όμως Τθι,λο. γοβ(Γει: τού ταξιδιώτη άντίχρν στήν κλα- ίτική 'Ελλάδα καί στόν δονλί·»μένο σύγχρονο λαό της. Ώ; πρός τόν Ι Παΰλο Φλώρο ό Παν. Κανελιλό- τών έκτελεοθέντων έργων είναι πολλαπλαοία σήμερον. ΣΟΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ Πρόεδρος Αδελφότητος Ποντίων Παναγία Γουμερά Τέλος «Ό Πανλος Φλώρος («Ή ζωή τού Φρ.—Ρ. ντε Σατωμπριάν», «Νέα 'Εστία», Χρκποΰγεννα 1968) γδάφει: «Στό <-Όδοιπορι- ν.ο άπό τό Παρίσι στήν Ί?ρο<σα- λήμ»ΐ ό Σατοίμπρΐ/χν άφιέοοχτε πολλές σελίδες στόν τόπο μας. . τό οπουργίτι τό εύχαριοτοΰσε Γ'' αύτό «αί λίγο πάλι πρίν γλυ- κά - γλυκά τοϋ τραγουδοϋσε.. Όμως δέν πρόλαβες φτιοχό δεν¬ τρί, μικρά οπουργίτι τή λαχτάρα σου νά σβύσεις... Τοϋ ενός τα φύλλα, τ' όλλου τα φτερά, λεία οτίς φλόγες τής οωτιάς. Τώρα, τί κλοϊνε άραγε; έκεϊνα, ή . τή μάταιη προσδοκία; Σοφίσ Γωνιανάκη διώΕεις ενός άστοϋ. στήν Ζωή τού καί στίς έπιθυμίες τού, πού ε¥λει νά τίς πραγματοποιήσει οτήν «πρώτη· κου^ίνσ τού καί στό σαλόνι τού μέ διαφόρους κα- λεσμένους. Είναι μέρες Χριστου- γέννων. Πραγματοποιεί ότι Ζητεί χωρίς φυσικά νά μάς δείχνετυι καΐ όπωσδήποτε δέν εί/αι όπαραί τητο καί τα δευτέρα Χριστούγεν- να. δεύτερη κουΖίνα, ;ό περνάει νολεομένος σ' έναν άπό τούς κσ· φΕάσει τό εργο οέ δύο ώρες περί ι λεσμένους της πρώτης κουΖίνος, Γ.ου γράφει ό συγγραφέας — πό | πού ή γυναίκα τού είναι νευρασθβ λύ φτωχος — καί λένε οί ήθο-1 νής. 'Εδω άποκορυφοθται ή χα· γριοΙ. Σόν θεατήν έφυγα μέ την κορδιά βαρεία άπό την χλιαρότη- ια τοϋ έργου, σάν άπλός κριτι- κός, εϊπα. ηώς μεταφράΖοντοι τέ- τοια Εργα. Ό κ. Άντωνόπουλος μέ θαυμάσιο παίξιμο, όπως κοί η κ Βασιλάκου, μάλλον μέ την ύ ποκριτική τους τέχνη μός σίαοαν παρά μέ την θεατρική φρά οη Τό έργον άνοφέρεται σ»·ίς επι μηλότητο τού έργου. Τέλος πάν¬ των, φτωχό έργο παιγμένο με καλούς ήθοποιούς τόν κ Χρη- στίδη, την κ Παπαγιάννη, την κ. Σοβιτοιάνου κοί τόν κ Άπέργη Η μετάφροοη τού κ. Μστεση κο- λή. Ή σκηνοθχοίο τού Μηνά Χρη- στ δή έξσίρετη καί τα σκπνικΑ ϋ Γιάννη Καρύδη καλα. Γιώργοο Βλβχοοημητροκοβ
ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
ΑΝΙΣΤΟΡΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
κΠΑΝΑΠΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑιι
Τού στΛϊργάτου μ« ς κ. ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΛΑΔΑ
8. Όργαν. Απασχολήσεως
Έργατ. Δυνομικοϋ δρχ. 70.000.
β. Μετρίδη-Μαραντίδου Μο-
Ρ'θ δρχ. 53.000.
10. Ταμείον Άνταλ. Περιουσί¬
ας δρχ. 50.000.
11. Κροπκά Λαχεία δρχ. 40.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Λ·.' όσιον π; τα προηγοψ.εα
γρό^αμ^ν χατεβτήσαμεν γνω¬
στήν την ιστορίαν τής τν Πότω
,Μ) Μίλατον Ι. Μονή; Παναγία
Γοιιμερά καί τα τής άνι&3να»ειο;
Ελλάδι τ£ τελευταία
ί,οόνια. "Ετσ· ενα άχόμα Μνημεΐο
Ροϋ Πόντον μέ νπΓρχιλιετή ίστορί
αΥ; ψτ-,λά έλεΐ άπό τάς παρ-.φάς
Ιτοϋ Ιστορικόν Μπ:.λλες καν σέ ά,τό
ολίγο» χιλιόμετρον ά.τό τα
σύνορα τής Ελλάδος, θά
Ικαταυγάζη την Μακεδονία «αί όλη
[τ,',ν ■ιΕλλάδα καΐ θά είο( μέ την
1-ινεν.ίατική τού ιδίνομη -χαί προβο
λ,ή φροιράς τού "Έθνονς καί τής
Μέ τάς θρησκευτικάς τού τ«λε-
Ιΐά:, · την πν·Ενμ.ατικήν καλλιέργει¬
αν καί τάς άλλας ε·θνικοθρησ«εντι
ίάς τού έκδηλώσ'ΐς καί ιδία τονς
ς πανηγυρισμόν; Ποντί-
|(,ιν καί μή, τό 'ίδρνμα Παναγία
ΐ θά ξαναζοντανενη Σίς
|τπί': αΐΛνας τηί·; βριϊ'λονς καί
|τχς παραδύσεις τού ελληνισμόν
|τοό Πόντον, ποΰ επ) τριάντα πε-
Ιρίπο'.' α'ιώνας διεφίλ,αξε έκεί μέ-
Ιχ τής βιαίας άποχωρήσΐώς τού,
άλώδτιτον την ΐ'θνικήν τον σ^νεί-
Ιδηστν καί την χριστιανικήν τού
Ι.ιίστιν.
Δ (ά νχι γίνη ίίμιος πραγματικό¬
της τό όρσαα αύτό, εχρειάσθησαν
Ιν.αΙ άγωνες καί μόχθοι και θυσίαι
|καί σνμπαράστασι; ήθική καί {Αι
·
Στενάς καΐ' αρχήν ό κύκλος
Ι των ενδιαφερομένων διά την άνι-
ΙστόρηΙϋιν πρόσωπον π,ροερχομένων
τής έπα;χίος Χαλδίας, &του
Ιετιειτο ή Μονή καί γνΐΰρίοματά
|το>ν ή πστις πρός τα πώτρια καί ή
Ιρΐσέθεια καί όχι ό πλοΰτος. Προη
(γήθησίιν εξ όίλλον άνιστορήοΐις
(τριών έτέρων Μονών τού Πόντον.
ΓΗ Παναγία Σονμίλά, ή κορνφαί
Ια καί ΙΙοοτο/άθεδρος, ό "Αγ. Γε
((όργιος ό Περισττοεώτα; καί ό
"Αγ. Ιωάννης ό Βάζελών, άπα-
παι πεοί τό Βέρμιον τής Κεντρι-
ρ.ής Μακεδονίας. Πολνήριθμα ίξ
μέγαρα καί κτίρια των Πον
ών Σωματείων καί είς την π€
τής Πρωτευούσης καί έν
Μακε-δονία άπ,ερρύαησαν σοβαρά
ιοσά, διατεθέντα μέ ίλευβεριότη-
τα άπό Ποντίους καί έξήντλησαν
τάς δυνατότητάς των.
δήΛοτ; καί ή Παναγία
ΐΓοναερά ηύτύχΓ,σρ νά δή ότι ή
[προσπαθεία της ηϋαε απήχησιν καί
Ινατανόησιν καί νά είσρενσονν διυ
ΙΟ ε αί άπύ σνμπατριώτας κυρίοις
Ι άλιλά. καί μή Ποντία.,'ς', ποΰ
|ΐν, παρ& τάς τεχνικάς καί άλλας
Ι ύι*τχε·ρ£ίας καί την απόστασιν καί
τό ΰγος πρός τό (ίοινϋ. είς τόν χώ
ρον τής Ι. Μονής νά ί'πάρχουν σή
ιιτρα α) 'Εκκλησία μέ ύψηλό κα-
ιιπαναριό. 6) κτίοια ήμιτελειωειέ-
ν« (καρά—γιαπί) Πνευματικόν
Κεντρον, Κελίου, Ε:ν<ΐ>νος Χαβιά
νας καί Λώμα ΙΙοντίοιν νομοΰ Σερ
ί,'ών. Δςόμος τσιιμεντοστρωμένος
ιιέχρι τής Μονής, νερό &φθονο
χώρος διαμαρφωμένος καί δενΊορο
ιΐυτει^μένος. '
Καί τα Ιργα σννεχίζονται μέ
ποάολεψιν τ;λέσεως πανηγινρικών
χαί έπισήμιον έγκαινίτυν ίντός τοϋ
θίςονς καί βασιξύμεθα εί; περαι¬
τέρω συναντίληψιν καί οικονομ ι-
ν.ήν ενίσχυσιν Ποντίιον ν.αί μή
π^ός όλοκλήθοσι τού .τραγματο.ιοι
οιαένον μεγίστης έ&νικοθρη<τκί·ντι χής καί ποντιακής σηιιασίας έ'ο- γου. Ημείς θάττον ή βράδιον 6ά αιέλβωμίν, ουδέν μεθ' ημών άπο κοαίξοντες, τα Ιογα δμως όπως καί ή νέα Παναγία Γονμεοά θά μείνοτ,ν ;1ς αίώνας. 'Καί ί>δη θά σημειώσωμεν τα. ό-
νόματα των διοοητών χάρις είςτάς
.τςοσφοράς των οποίων ξαναξεϊ ή
Παναγία Γονμεοά".
(Ο ΧΩΡΟΣ ΙΕΡΑ-Σ ΜΟΝΗΣ
Αΐ/χ την άνιστόρησιν τή; Μο-
νιΐς >.αί ανέγερσιν καί των άλλιον
000.
12. Παναγία Σουμελα δρχ. 32.
τού αλ.ου σΓνκρστήμα-
ΐος ,τροσεφέρθησαν εντελώς βω-
0?άν έκτάβει; καί άγροκτήματα
·>·> πεοίπου στρεμμάττ,ιν ανοθίν
Κοινότητος Μακρννίτσης καί Πορ
ροίων είς την πλαγιά τοϋ Μπέλλϊς
•ταςά τα Έλληνο6οιι>ϋγαρικά σννο-
Οα. Δτορηταί είναι: Κοινότη; Μα-
■"'.ρυνίτση; (προε'δρία Ίωάννον βε
οδωςίδον), Βέττα Κανλή, Άθα-
νασία χήρα καί Στέλλα θνγάτηρ
Ι· Τιτάρον^ Σόφια καί θνγατεοες
Χρνσοΰλα καί Ειρήνη Φανίόη καί
Έμμ. Ήλιάδης.
6) ΠΡΟΣΦΟΡΑΙ ΕΙΣ ΧΡΗ-
ΜΑ ΚΑΙ ΑΞΙΑΝ ΕΙΔΟΝ
1. Σ εβασμιώτατος Σμδηοοκά-
"τρου κ. Ίιοάννης 'δρχ- 116.000.
2. Κλαδάς Γ. Σωκράτην Πρό-
000.
13. Τοενίδης Ιωάννης δρχ 22.
300.
εί)ρο; Παναγία;
265000.
3. Μαρία θεοδ· Φωτζινοπού-
λοι· δρχ. 122.000.
4. Θεόδωρος Κ. ΜουμτΖίδηα
καί σθίυγοα Έλιοαβετ. δρχ. 100.
ΟΟΟ.
5. Καλλές Ν. βεοχάρης καί οί-
κ°Υένεια δρχ. 91.000.
6. Εϋξεινοο Λέοχη Ποντίων ν.
Σερρών δρχ. 85.000.
7. Κολλές Αγ. Αριστείδης
Θεοοαλονίκη δρχ. 71.000.
14. Ήλιόπουλος Δημ. δρχ 2Ο.
750.
15. Καστονίδης Νικόλ. δρχ.
20.000.
16. Βελονας Πολυχρόνης καί
Καλλιόπη δρχ. 20.000.
17. Καλλιτεχνικός Όμιλος
Ποντίων Αθηνών δρχ. 19.000.
18. Παμποντιακή "Ενωσις δρχ.
18.000.
19. Κλαδάς Δημοσθένης καί
Αγγελική δρχ. 17.500.
20. Άκριτίδης Βασίλειος δρχ.
14.000.
21. Διοίκησις Έθν. Προνοίας
Παιδιοϋ Μοκρυνίτσας δρχ. 13.
760.
22. Σιέλκο Α.Ε. (Σιτροέν)
δρχ. 12.000.
23. Τσαμπλίδης Σϊμος δρχ.
12.000.
24. Άναστασιάδης Παν. δρχ.
12.250.
25. Τιφτικίδης Κων)νος χαί
Χρυσάνβη δρχ. 11.800.
26. Δήμος Καλλιθέας δρχ. 10.
000.
27. Κανίδης Γεώργιος δρχ. 10.
οοο.
28. Μαυρόπουλος Παναγ. δρχ.
10.000.
29. Φωτεινόπουλος Σάββας
δρχ. 10.000.
30. Παπαδοπούλου Φωτεινή
δρχ. 1Ο.ΟΟΟ.
31. Παπαδόπουλος Πρόδρομος
δρχ. 10.000.
32. Χαλυβουργική Α.Ε. δρχ.
10.000.
33. Φωτιάδου Γεωργία καί μή¬
τηρ Ούρονία Κολλέ δρχ. 11.000.
34. Βαβουλίδης Γεώργ. δρχ.
8.500.
35. Αδελφότης Τριπολιτών
δρχ. 8.000.
36. Χολίδου άδελφοί δρχ. 8.
οοο.
37. Ταμαμίδης ■Αναστ. δρχ.
8.000.
138. Κλαδά Εύαγγελία δρχ.
7.200.
ΠΟΣ ΘΑ ΑΠΑΑΑΑΓΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΑΡΤΟΠΑΙΞΙΑ
7.
39' Γεωργιάδου Ζαφ. δρχ
200.
40. Παπαδόπουλος Σπ. δρχ.
7 000
41. Νικολαΐδης Άνανίας δρχ.
7.000.
42. Χρηματόπουλος Άλ. δρχ.
/.000. " ι|]!
43. Χρηματόπουλος Θεοδ. δρχ.
0.500.
44. Γρηγοριάδου Τριανταφύλλα
δρχ. 6.500.
45. Ίωαννίδου Άρετή δρχ. 6.
000.
<46. Ζαραλίδης Παν. δρχ. 6. 000. 47. Κοινότης Μακρυνίτσας δρχ. 6.ΟΟΟ. 48. Νικολέοκου Α. δρχ. 5.500. 49. Δικηγορικός Σύλλογος Πει ραιώς δρχ. 5.000, 50. Γιαννοκοπούλου Β. δρχ. 5.000. 51. Τουτουδάκης Νικ. ίατρός έκ Σμύρνης δρχ. 5.000. 52. Μέριμνο Ποντίων Κυρίων θεο)νίκης δρχ. 5.000. 53. Γαλεάδης Νϊκος δρχ. 5. 000. 54. Δήμος Νεαπόλεως θεσ) νίκης δρχ. 5.000. 55. Μέρμηγκας Ν. δρχ. 5.000. 56. Ψωμιάδου Όλγα δρχ. 5. 000. 57 Ποποδόπουλος Σ. Κώστας δρχ. 4.500. 58. Αγγελίδης Κ. δρχ. 4.50Ο. 59. Κοσμίλου "Ολγα δρχ. Λ 300. 60. Χαριτίδης Γεώργ. δρχ. 4. 000. 61. Παρχαρίδης Ήρ. δρχ. 4. 000. 62. Άργυροπούλου Αγ. δρχ. 4.000. 63. Πσποδόπουλος ΛάΖ. δρχ· 3.5ΟΟ. 64. Περσείδου Χριστίνα δρχ. δρχ. 3.500. 65. Ντυμένου Σόφια δρχ. 3 400. . «· Οί μεγάλες γιορτές τοθ χριοτι- ανισμοϋ έχουν τοοο κοπμικοποιη- βή καί έμπορικοποιηθή ωστε ού- έχασον τό νόημα καί τόν σκοπό τους. "Ενα άπό τα κοκά πού μόλυναν τίς γιορτές αύτές Γ,τον καί ή έΕαρση τής χαρτοπα-.- Ε,ίος. Πολλοί ήτον οί ουμπαχριώ- μας πού γιά τό »γούρι τής χρονίας, δοκίμαοαν ένα ή περισ· οότερσ άπό τα 264 τυχερά ποι- χνίδια! Ή χαρτοπαιΕία έχει δια- δοθή άνησυχητικό. Καταντπσε νά γίνη ή έθνική μας ψυχαγωγία. Χιλ'άδες οπαχαλούν τίς έλεύθε- ρες ώρες τους οχήν χαρτοπαιΕία, πό τάβλι κλπ. "Αν τοΛ^πσης νά π(ίο πώς δέν παίΖεις -χαρτιά» εεωοεϊοαι κοθυστερημενατ. Μιά β- θηνοϊκή εφημερίδα έγρυφε: ."Αν Γ.εχάοης την διεύθυνσπ ι ού οπι- τιοΰ σου είνα-, τής μόδ.'ς. ΤΛ νά μην Εέρης δμως πώς παίΖεχαι τό 'κοΰμ - κάν» είναι όπαμόδεκτος άναχρονισμός». Ή πλήΕ.ι, τό εϋ- ι=ολο κέρδος, ή μόδα, τό «σκότω- ^ο τοϋ χρόνου» καί προπαντός ή ε ακοπή τοϋ δεομού τ,,ΰ άνθρώ- Γθυ θπό χον θεό, άποΐΐλούν χίς αίτίες διαδόσεως τής χαρτοπαι- Τα άποτελέσματα άπό τό Γέθος αΰτό είναι βλα6ερά καί τραγικά. Ύπάρχει έκνευρισμός, ψυχική ύπερένταση, άγχος, άγω- νία καί άδειασμο τού πορχοφολι- ού. Κι' έκεϊ μάλιοτα πού ή χαρ- χοποιεία κίνητρο έχει τό χρήμα οί δνθρωποι άηοκτηνώνονται. Ή κ.ακία, τό μίσος, τό ψέμο, ή βλασ- φημίο, ή κλοπή, οί αύτοκτονίες είναι κακό πού άνβοϋν άνόμεσα στούς έπαγγελμαχίες χαρτοπαϊ- κτες. Πολλά οίκογενε,ακά δράμα- τα έχουν αίτία χους την χαρτο- ραιΙΞία. Ό κοινωνιολόγος Δ. Πο- ηοΜύνσταντίνου γράφεΐ: «"Ενας όπό τούς παράγοντες χής άπο- διορνανώσςως τής συγχρόνου οι¬ κογενείας είναι ασφαλώς ή μανία τής χαρτοπα>Είας πού ε·χει καχα-
λάβει τίς περιασότερες γυναϊ-
κες...». Ιδιαιτέρα τίς γυναϊκες
τής χύιμηλής κοινωνίας». Ό Τά-
κιτος μιλώντας γιά τούς άρχαίους
Γερμανούς γράφει ότι τόσο με·
γαλη ήχαν ή μανία τοι;ς γιά τα
«χαρτιά. ώοτε, άφοϋ παίΖανε τίς
περιουοίες χους καί τίς έχοναν,
παίΖανε καί τίς γυναϊκες
καί τα παιδία τους! Ή χαρτοπαι¬
Εία συγκαταλέγεται σχά χειρότε-
ρο πάθη πού σκλαβώνουν τόν αν-
βρωπο καί τόν έ£ευτελί?ουν. Ο
χουμαρτΖής γίνεχαι μέ τόν καιρό
όναίσθητος μέ κοθε τι πού δέν έ¬
χει σχ^έση 'μέ τα «χαρτιά». Ή ά-
πλησχία νά κερδίση είικολα χρή-
ματα δημιουργεϊ μέσα τού ένα
δράμα όπου ή έλπίδα, ό φόβος,
ή χαρά καί ή λύπη διοδέχονται ή
μία την δλλη. Αύτός πού κερδίίει
διΐνό νά κερδίση περιοοότερα.
Αύχός πού χάνει θέλει νά κερ¬
δίση αύτά πού έχοοε. Τρομερά
τό πάθος τής χαρτοπαιΕίας. Δέν
είναι τυχαϊο τό γεγονός άχι κον-
τά στόν οταυρό τοϋ Χριστοϋ οτρα-
χΐώτες έπαιΖαν σέ Ζάρια τόν ίμα-
τισμό Τού. Ό χαρτοπαίκχης. καί
κοθε άνθρωπος πού είναι σκλά-
6ος κάποιου πάθους μένει άπα-
θής μπροστά οτά σεπτά πάθη τού
Χριοτοΰ. Έκείνος έδωσε τόν "Εαυ-
το Τού γιά νά μας σώση άπό την
άμαρτία. 'Ενώ ό χαρτοποίκχης Ζη-
χά άκόμη καί άπό τόν θάνατο τού
Χριστοϋ νά κερδίση. Νά ποΰ όδη-
γεϊ τό πάθος τής χαρτοπαιΕίας.
Καί οτήν περίπτωοη αυτή κοί πά-
λι μόνο ή έπέμβαοη χθϋ Θεοϋ μπο-
ρεί νά θεραπεύση καί σώση. Ζή-
τπσε άπό τόν 6εό νά'σέ βοηθήση
γιά νά άπαλλογής άπό τα πάθος
τής χαρτοπαιΕίας καί κόθε δλλο
πάθος πού σέ κραχα μακρυά άπό
τόν Πλάστη σου.
ΠΙΕΡΟΣ ΟΛΥΜΠΙΤΗΣ
ΣΤΟΝ ΙΩΝΩΝ ΤΟ ΧΟΡΟ
Οί "Ελληνες μεθύσανε
κρασί τοϋ Είκασιένα
κΓ άρματα ίωστήκανε
Μικραοία, γιά Σένα.
Τούς Άργοναΰτες "Ιωνες
θελήσαν νά λυτρώσουν
πανάρχαιους βωμούς
άπ' τούς όχτρούς νά οώοουν.
Κεϊ πού νίκη έλαμψε
μέ δυνατό σεισμό
μοϋρο κοράκι έκραΕε
τής ήττας τόν χρησμό.
Τής διχόνοιας ή κατόρα
τ' 6δ)έρφιο μόλυνε
καί χών φίλων... τα αυφέρα...
γυρίσανε τή σφαίραι
Πά' ή Σμύρνη, ή Καισάρεια,
ή Τροία, ή Φιλαδέλφεια...
μιά φορά κι' έναν καιρό
στών ' Ιώνων τό χορό!. .
Κατίνα Χ. Χαροπούλου
Ο ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΡΕΝΕ ΝΤΕ ΣΑΤΩΜΠΡΙΑΝ
ΣΤΗΝ]ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
( Χρονικό }
Ό Σατοίΐι^οιάν, όαό τού; όλ.ι-
γοστοίι; ,τρηιηγηχές ποΰ κιιτά τα
χρόνια τής οονλείας στ·μ-
πόνεβε τόν έλ^.ηνικό λαό, έμελ,ετή
θ»τκε Ιδιαιτέρα άπό τόν λογοτ*χνη
Παϋλον Φλό>ρο. Στό ταξιδιωτικό
τα,· διϋλίρ «Χώςτς των Κελτών»
ά!;:! νά τιαώαει μίσα
βτό 1978, πρωτα ό θεό;> καί πού
.τ'Οΐλαμδάνει Ίς»λανι5ία, Βοετά-
νΓ, Σκωτΐα, Οναλία καί τμήμα
τή; Αγγλίας, περιγράφει την πό
λιτεία των κουρσάϊ.ον, τύ Σαίν
—ΛΙαλό τής Βρετάνης, άπον έ.πά
νιΐ) σέ παοαθαλάσσιο (Ιράχο ό ά-
νώνιμος τάφο; τοΰ ποιητή, κιιτάν
τικον στόν ώκεανύ· Μέ την εΰκαι-
ςία των 200 χρύνων Α,ιό τή γέννη
σή τού, ό στ'γγραφέας τού <'Μα- ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΘΡΑΚΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ Γενομένων άρχαιρεαιών κατά την 26ην Φεβρουαρίου 1975 είς τό ΘΡΑΚΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ Ελ. Βενιζέλου 34 και "Ιπποκράτους έΓελέγησαν οί κάτωθι : ιΚωνσταντινίδης Άριστοτέλης, Πρόεδρος, Παπαθανάση — Μου- οιοπούλου Πόπη, Άντιπρόεδρος, Καοιάνης Ελευθέριος, Γενικάς Γραμματεύς, Ράλλης Χρήστος, Ά χος τής «Νία; Έστίας» των Χρι ,νοπλ. Γεν. Γραμματεύς, Κατρα- πάνης Κωνσταντίνος, Ταμίας. ταιιυμένου Συνοικίσίοι·» όμίλησϊ τόν Δ:κ.'μ6ριο τού 1968 στήν <αΤ- βουσα τής «'ΕνώσεΜ; Σμνρναί- <ον», μέ θέμα «Τό ταξίδι τον Σα στήν Μικρά Άσία», ο- αον παοενρέθηκί καί ό τότϊ μορ- φωτικό; σνμβονλος τής γαΐλλικής πρεσβείας Νόελ Ροσινιόλ. Την ό- μ "'.ία αυτή την έΰημοσίενσε σέ συ νέχειε; ό «Προσφ.γικό; Κόομος». "Αλλ.ην ύμιλία, μέ θίμα τούτη τή «ροοά «Τό ταξίδι τού Σατιομ- πριάν στήν 'Ελλάδα», σναφιινα μέ τό περίφτ}μο εριγο τον τίλΓυταίου «Όδοιαορικό άπό τό Παρίσι στήν Ίεροι σαλ.ήμ», ειδιοσϊ ό Π. Φλώ- οο;ι ώς μέλος τής «'Ελληνιικ,ή; ·μορ«ρωτικ·ή; έταιρίας», την 28 Μαρτίοι· τοϋ 1973 στήν ποοσκαλεσαένο; άπό την έκεΐ «Ά- ναγνωστική έταιρία». Την ίδιαν ό- μιΐλία έπανέλαόε ό II. Φλώρος τόν Ά,τρίλιο τοϋ ίδιον χβόνοΐ' στόν «Μορφοιτικόν δμιλο» τής Ν ι γρίτας (Άνατολική Μακεδονία) καί τό καλοκαίρι τοϋ 1973 βτό «Μοοφωτικό (κεντρο» τής 'Μάκης, «μπρός βέ 160 άκροατίς, σπάινιο φαινώμενο σέ τόσο μικρή .ιχλιτε!αι δπιος είναι τό Βαβύ- Σέ πανηγΐ'ρικο τεϋχος, άφιςρω μένο στήν ΐτέτ€ΐο τού των «Μαρτΰρο)ν» καί τού «Πνϊύ- ματος τοϋ χριστιανισμόν^, τα. Χρι- στούγεννα τοϋ 1968, τύ μηνιαΐο .αεριοδικό *Νέα 'Ε<ττία» έιδημοσί- :υσ·ε τή «Ζι«ή τον Φ—Ρ. ντε Σα ^ γραμμίνη ίίόικά γιά τό τεϋχος τουτο άπό τόν σννεργά- τη το^ II. Φλώρο. Στό μνημειακό εργο τυι· «Ίστοί,ιία τοΰ ενΐ)ω:ταϊκοϋ πν5ΐναατος» μέρος τέτιιρτο — άπό τόν Μπετόβεν ώ; τό Κήτς, τεϋχος 1!Ι74 καί στή σελ. 332 ό Παναγιώτης Κανελ-λ.όπονλος χ.οί νει την έργασία αυτή τον II. Φλ.ώ (•ου ώ; εξής: «...Μία ποιλΰ ώραία ά(τήγτ;ση τής ζωής τού Σατανχπρι ΙΙοίπιι νά εί.τιυθεϊ ότι εστάθην.: σχΓδον ό πςώτο; άπό όσον; γοϋνταν τότε την τονςκοχρατούμΕ- νη χώοα μας, πον παοατήρησε, ε- νιιοθξ κι' έτο.ιοθέτηοε στή δησή τού τό δςάυα τού σκλαβονμέ νο^· ,ν.Γθισμοϊ..- Έ,.εΐνο Λθΰ μάς σιΐγ/κινΓϊ, .ίηΐς τοΰ; (Ί,τογόνονς των δούλιον ,-αΰ ά τίκοισε ό ,-τοιη τή;, είναι ή σιμ.ιόνια τοι· γι' αΰ- τοΰς έμποός σέ 6άρ6ας?; πράξει; των κατοχτητών καί ή έπίγνοιση τή; <ΊπηΓασά).ετη; ανάγκη; νά 5οθεΙ τέ/ο; στήν ά'5ικ!α...Ν>. "Οτι
ό Σατομ.τοιάν Λέν ίστάθη-/!: πο-
λν, Γτιο; τό εκαναν αλλοι περιηγη
τρ; έμποός στά ιιντ ιεϊο τής προ
χριστιανική; αρχαιότητάς, ό ΙΙιιϋ-
λο; Φλώρος τύ έϊηγεϊ ώς εξής:
νί'Ο λογοτε'χνης μί αϊσθητική καί
ίστορική σννΐίδτ-,ίΐη εΓνα( Ικανό;
νά σι·λλά6Γ| τό νόΐμα παλαιιΰν πε
.ιολιτισμοϋ καί άρχιτεκτο
νίκων η .ιλαστικών μοοο,ών μέ την
πρώτη ματιά. Στή λειτονργία αυ¬
τής τής ,άιξιολογική; δομή; προσ-
περνά?ι ενκολα τί; λεπτομέοΐΐες,
πού κάποτε θά ημπορούσαν καί ν ά
τόν παραΒΐλανήσονν».
«Δΐισκολο είναι νά ποΰμί'» ότι τύ
«Όδοιπορΐλύ» διέπεται άπό (μλ^λ
ληνισμό·»·, γρόφει ό
II
.Κανελλό-
πο.λο;. «Ό φιλελληισμός τοΰ
Σατα>μπριάν έκόηλώθηκε, όπως
καί ό φιλελληνισμός τού Μπάϊρον
(Ό παοαλληλισμός τοϋ Κ. θ. Δή
ιιαρά είναι επιτύχη;) ψ πολύ άργό
τορα. Άλλ'χ ό Σατωμπριάν ενιω-
σΐ, ίίπιΐις /^γει ό Παΰλος Φλώρος,
ιτύ δράμα τοϋ σκλα6ο)μένοι« πλη¬
θυσμόν», δταν έ.τισκίορθτρί,ε, τύ
1806, την Έλλάδα. ΤΗταν, βε¬
βαία, <ρυοΊκό νά ϊνοχληθοΰν κοί έλληνας λόγιο, τής έποχής έ- χείνης άπό όρισμένες σελίδες τοΰ «Όιδοιπορικού». "Ενα; άπ* αυ¬ τού; είταν ό Παναγιώτης Κοδρι- κάς πον, καθώς λέγει ό Δημαράς, βτενοχοοήθΓ,λε γιά ίίσα γράφςι ό Σατιοαιπριάν άναφορκιά μέ τού; σκλαθω,ιΐίνονς ίλληνε;ι άλλά «καί τα δικαιολογεϊ» (τΐναι τα λ.όγια τοΰ Δηααρά) «κρ!οντας πόσο με γάλη είναι ή άπόσταση άνάιιεσα σ' δ,τι φαντάξεται ό ταξιδιώτης πατώντα; τα κλασικχ έλληνικά χώματα, καί σ' ϋ,τι Ιί ΕΚΛΕΚΤΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΑΚΡΙΘΑΚΗΣ Δημοτικάς Σύμβουλος Άθηναίων τέως Δ) τής Δήμου Άθηναίων, έκ Βουρνόβα Σμύρνης Προσφυγικός παράγων. Άπό τού 1922 άγωνίΖεται διά τα προσφυγικά θέματα. Πρόεδρος πλείστων ηροσφυγικών σωματείων, ήδη μέ- λος τού Δ οικητικοϋ Συμβουλίου τοϋ Σωματεϊου των Φοιτησάντων είς την Εύαγγελικήν Σχολήν Σμύρνης, Τα¬ μίας τής Ενώσεως Σμυρναίων. Κατέρχεται κατά τάς Δημοτικάς εκλογάς τής 30ής Μαρτίου ώς ύποψήφιος Δημοτικάς Σύμβουλος τοϋ ύπερ- κομματικού ψηφοδελτίου «ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΣ» Γεωργίου Πλυτα. ^, Ή παρουσία τού είς τό Δημοτικόν Συμβούλιον των Α¬ θηνών είναι άπαραίτητος. Ήδογραφικά άνάλεκτα , , Τ·ΰ Δρο; ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΙΑ Θά σοϋ βόλω βραχιολάκι ·,-,, κόκκινη κλωοτή, στριφτή μέ μπλίρα, αϋριο, πρώτη τοϋ Μάρτη, νά φβρής νά μή μαυρίση τ' άσπρο σου τό δερματάκι, γιατϊ οϋλονε τό μήνα, κάβει ό ήλιος κι' έχει πύρα! ΜΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΠΑΛΟΥΚΟΚΑΦΤΗΣ «Τέλεψ' ό κουτσο-Φλέβαρος καϊ μπήκε ό λωλο-Μάρτηο, Τό στνΛέ«ασμα .τού έξάγετα, ά · «Μόρτης καϊ παλουκοκάφτης» χ εγινε καί στήν έλΑηνική γλώσ σα. Την όφείλομε στάν Παΰλο Φλώρο, καΐ !δΓ}μοοΊεύθηκε στό τεϋ Σύμβουλοι οί κ.κ. : Γιαννάκη Αγγελική, Ζερβουδά- ι<^ Ιωάννης, Βαφείδης Κωνοτα ντϊνος, Σέντερης ΆλέΕανδρος, Ρηγόπουλος 'ΑλέΕανδρος Στυλια νίδης Κωνσταντίνος. ΠαπαλαΖαρίδης Μητροψ. 66. Κούσης Δημοσθένης δρχ. 3.ΟΟ0. 67. ΤίιτΖής Άντών. δρχ. .3. οοο. 68. Βελονάς Όδυοεύς δρχ. 3.ΟΟΟ. 69. ΓκρέΖου ά)φοί δρχ. 3.000. 70. Μαυρογιαννίδης Κ. δρχ. 3. οοο. 71 δρχ. 3.000. 72. Γρηγοριάδης Ν. δρχ. 3. οοο. 73. Ανδρεάδης θέμις δρχ. 3. οοο 74' Παπακιιριάκος Ν. δρχ. 3. οοο 75. Τείαψιδου ά)φοί δρχ. 3. οοο. 76. Άκριτίδης ΛάΖαρος δρχ. Ι 2.800. 77. Δεληγιαννίδης Κώστας δρχ. 2.500. 78. Φραγκο2ίδης Γεώργ, δρχ· 2.500. 79. Σωπίδης Παν. δρχ. 2.500. 80. Τεχλικίδης Μ. όρχ. 2.115. 81. Γκανλή ά)φοί δρχ. 2.080. 82. Κιαγχίδης Χαρ. δρχ. 2. ΟΟΟ. 83. 000- 1.700. 94. Κοινότης θέρμης δρχ. 1. 680. 95. Ίωοκειμίδης 'Ι. δρχ. 1. 600. 96. Βελονάς Δ. δρχ. 1.500. 97. Ίωσηφίδου Ε. δρχ. 1.500. 98. Σιδηροπούλου Ε. δρχ. 1 500. 1. δρχ δρχ. 1. 99. Μυλόπουλος Ν. δρχ. 500. 100. Υίοί Εύθυβούλη Δράμα δρχ. 1.500. 101. ΧατΖηδημητρίου Π. 1.500. 102. Συμεωνίδης Π. 500. 103. Παπαδόπουλος Δ. δρχ. 1 500. 104. Παπαλα£αρίδης Ι. δρχ. 1 500. 105. Δεληγιαννίδου Δ. δρχ. 1 500. Άλλοι 150 περίπου Πόντιοι Καρνάβου Κλειώ δρχ. 2. 84. Εϋϊ,εινος Λέσχη Καοτοριάς δρχ 2.000. 85. Άνώνυμος έκ Τσίτης δρχ. 2 ΟΟΟ. 86. ΚιΖιρίδης Κ. δρχ. 2.000. 87. Καρομονάδης Ι. δρχ. 2. οοο. 88. ΚοροΕενίδης Άν. δρχ. 2. οοο. 89. Κατεμίδης Π. δρχ. 2.000. 90. Συμωνίδης Γ. δρχ. 2.ΟΟΟ. 91. Λυκίδου Ειρ. δρχ. 2.000. 92. Αγγελίδης Αχ. δρχ. 1. 800. 93. Ιορδανίδης Κώστας δρχ. προσεφέρον μικρότερα πασά έν συνόλω 175.ΟΟΟ δρχ. 'Επίοης ά¬ πό την διάθεσιν των δωρηθέντων πρός την Ι. Μονήν δύο βιβλίων τοϋ κ. Σωκράτη Γ. Κλαδά ·Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ. έκδοοις 1972 καί 1975 είοεπραχθησσν πε- ρί τάς 50.000 δρχ. Οϋτω τό σύνολον των μέχρι σήμερον έκουσίων δωρεών πρός την Άδελφότητα Ποντ,ιων Πονο- στοιιγέννων τού 1968 (ιΐΐαύλον Φλώρον, «Ή ξιοή τοΰ Φρανσονά —Ρ:νέ ντε Σατοιαποιάν», «ολ. Ι!β—11»), ενα πανηγυρικό τεϋχο;, πού αποτελεί, μέ την καλή .ιοωτο βονλία τού ΙΙέΗΐθ'»· Χαρή προσ<|ο «ά τή; Έλλάδο;, στή μνι'ιμην τοΰ μεγάλον Φιλέλληνος, στά διακό- σια χρόνια 4ιό τή γέννησή τον». Τρία κεφάΐλίΐια άφιερώνε! ό ΙΙα ναγ. Κανελλόπουλο; βτόν Σατίομ πριάν καί στά άτομα πού περιστοί χισαν τή ζο>ή καί τή <>οάβη τον
(β€5>.. 329—44,5 τοΰ α' τεΰχονς)·
Σχολιάΐοντα; τύ «Όόοιπορικύ»
(πού άναφέραμΓ παραπάνιο) ό σΓγ
γραφέα; σταματά (ττύ ητ;μρίο τή;
θέση; ποΰ ί.τήρε ό γάλ./.ο; ?νπατοί
δή; άντίκρν στοΰς «(«μοιοον; σκλα
6ο>μένο·.; χοτοίκον; τή; ΊΒλλά-
δας, άλλά καί στά προχριστιανικά
έι'Ληνικά μνημεΐ'α». Καθώ; παρα-
ΐ ό Παν. Κανελλόπονλος, ΰσα
«λέγει ό Σατιομπριαν ε-
χοι·ν ,-τροκαλ.έσει, στήν καοδιά καί
στό πνεΰμα ίλί.ήνον αναγνωστών,
τίς πιό διαφορετικέ; άντιδρά-
σΐΐ;*·. Καί, πολύ σι·ιστά, τί; άντι-
'δοάσπς αύτέ; —-καί τίς πιό άντί-
θετες— τί; θεο>οεί όικαιολογημέ-
νες, ·ϊ»ιότι εχοι,ν προκληθεί
άπό τούτη τή λίξη ή σελίδα τού
Σατο>μ.τριάν / καί ά/.λες ά,ιό άλ-
λο χοοίο- Καί π(ΐοαθέτεΐ( ό βυγ-
ς τοΰ «Ενριιιπαϊκοΰ Πνϊϋ-
ματος-·> το*ϊς πρόσφατ;ς κρίσεις:
τού Ανδρέα Καοαντώνη, τοϋ Κ.
θ. Δτμαρά καί τού Παύλον Φλώ¬
ρον. Κοί οί τρείς αΰτές γνώμες έμ
περιέχονται μέσα στίς επί με<ιους έρίσει τονς τόπους. Είπον
.ιύ τή σχ?τική εξετάση τοΰ θέμα- |
το; είναι, θαροώ, τούτο: οί έ'λϋλ.η-
νε;_ Ισω; άπό σν(ΐίοθημα μειονς-
κτ>κότητας πού έγεννούσε ή ί)ο>·-
λεία σέ (ίάςφαοον δυνάστη (καί
ο; ρ|(ΐκολ.ο»θρΐ νά εί¬
ναι, τό ε.δπξϊ στήν Κκιρο), ή¬
σαν πολύ βύαίβθητοι στήν παρσμι
κρή κοίση ξε!ν(,ιν πού δια.·ΐίβτ(,)νε
μέ ί ήέ λέ
τοϋ έλληνικοΰ λαοΰ. "Ετθι λ.χ. ό
Σατωμπριάν έκφράίξεται άπροκά-
λυπτα κατά τής σημπεριφορά;
κληοικιόν πού τού; είχε σνναντή-
σει στόν πρσθάλαμο τοΰ όθομανυή
πασά τή; Τριπολιτσας. Λντό γιά
παράδειγμα· Άλλοΰ έπίση; καντη
την μοιροαλτρική παθητικύ
τητα, μέ την όποία οί ί·πόί>οιΙλοι
έδέχοντ(ΐν τί; ταπίΊνώοεις Λπό μέ
ο; τού δννάστη. "Οταν όμως 6
σύγχρονος έλληνας ιάναγνώστης εί
να, άντικειιιενικός καί πιστεύίΐ
στήν Λξία τή; αύτοκριτι·κής, θά
έκτιμήσει την τιμιότητα τοΰ Σα-
που χειμων' ακόμα κανει, '
γιατί «ό Μάρτης τή γριά τή θά£ει στό καΖάνι» " ν
άπτό κρύο τό φαρμάκι.
Μά «άπό Αϋγουστο χειμώνα, κι' άπά Μάρτη καλοκαϊρι»
λέει τ' αλλο τό στιχάκι. ■*>-
Διδάκτωρ ΔΗΜ. Ι. Α ΡΧΙ ΓΕΝ ΗΣ *»*
Η «ΠΑΛΗΑ ΦΡΟΥΡΑ» ΑΡΑΙΩΝΕΙ...
Τοϋ κ. ΑΝΔΡΕΑ ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗ
Τίς προάλ/.ΐ; 'θΐάδασα στό ή-
μ?;ρήσιο Τύπο των Αθηνών τό θά¬
νατο τοΓ' Χίκον Καοαρα, ποΰ
σε τό μάταιο ΐϋϋτο κόαιιο σί ί>λι-
χ!« 83 χυόνον.
Ξέριο ότι άπό καιρό ήταν άροιο
στος. Δέν ξέ-ςο) δμως περι'σσότε-
ε; /'-πτομέρΓΐΡϊ, οίίτε γιά την άρ
ς·ώστεια τον, οίίτε καλά—
καί γι' αυτόν τόν ϊδιο.
Δέν είχα, δλέπετε, την τιμή νά
τωμ.ιοΐάν καί θά προτίμησις έ'στιο Ι τύν γνο>ρίσ<·> άπό κοντά- ΙΙαρά μό
καί κάποτε ώμά ανστηρέ; κοίσεις νο δι' άλληλυγραιι ία; χρατιϋταν
κάπ.υ; στενά ή «γνυιοιιιία> μας.
άπήχηβη Άλλά άν δι ν τύν γνιόρισα προ
πού είχ? στή σνγχρονη ί-λληνική σιοπι/ά, κάτι άλλ.ο α' έ'κσνρ νά
οκέψη τύ εργο καί ή προσιυπικότη τόν γνωρίσι» πιό καλά Κι' αϋτύ
τα τοΰ 6ρετόνου ρνπατρίδη. Τύ
τι»· απο τις κοΑακειίς.
ώ; πρό; την
εςιγο τού Παναγΐοχτη Κανελ^.οπού
λ^ «Ίστοοίιι τού εΰροχπαϊκοϋ πνεύ
ματος>, πού αποτελεί σταθμόν
στήν έκ'δήλοση τοΰ σημερινοΰ
πνενματικοϋ πολιτισμόν τοϋ τόπον
αα;, θά μά; δοθή εύκαιρία νά τύ
βχολιάσομ: διεξοδικότερα.
ΙΙ.Φ.
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ
Ήρθε ή φωτία μ' όλες τις λαυρες
της νά τσουρουφλήσει
τό καυμένο τό δεντρί..
Ήταν μικρό, άνέγνοιαοιο...
καμάρωνε όκόμα καί γιό τ ορω-
μά τού...
Μά τώρα οί φλόγες πού τό κάψα-
νε,
άφήσαν όλοκάπνηστο, καθουρντι-
σμένο τό σκελέτωκά τού..
Χτές μόλις είχε κτίσει ένα σπουρ
γίτι μιά φωλιά,
υλ' έτοίμοΖε νέα γενιά, μ' αυτή
νά τή οτολίσει.
Κπί τό δεντρί, ώ τί χαρά, τρεμού
λιαΖε καί σκεύτονταν Ι-·ιν,^ πρώτη πράΕ,η, ότι είναι δυνο
*Ω! πότε ένα μικρά νεογέννητο ι τόν νά φανταστεϊ καν^νας γιά νά
Ήταν ?α; σοβιιρό; καί νπολο-
γήσιυος παράγοντας τοΰ Προσφν-
γισμοϋ, πον, μαζί μέ άλ.λους έξ ί¬
σον σημαντικόν; καί σοβαρόν; πά
ράγοντες, πάσχιΖε γιά τή διατη¬
ρήση τή; Μικοασιατικής Ίββα;
καί Μνήμης. Φρονώ δτι ή θητβία
τού στήν "Ελΐοση Σμυρναίων δφη
σε έ.τοχή.
Τιόρα, τώρα ό Νϊκος Καρσρδς
δέν όπάρχει πιίι στή ξιοή. 'Εγκα
τέλΐΐψρ τύν μάταιο τούτο κόσμο
καί ιιαϊί α' α^ύν καί άνθρώπους
καί πράγιιατα .τού άγάπησε.
Γιά τύ πολύπλευρο εργο τοι< καί την προσ.οπικύτητα τοϋ μ«τα στάντο; άλλοι, άριιοδιότ:ρθ| έμοΰ, ίσοις νΐ'άιΐ'ονν ."τερισσότερα καί έκ τενέστεοα. 'Εγώ άρκοΰμαι σ' αυτή τή θλι&Ε οή, στ' άλήθεια, διαπίστιοση: τι «πα/.ηά φρουρά» άραιώνει... Ας είναι αίώνια ή μνή,μη τοΰ Νίκον Καραοα... Ζάκι·νθος ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗΣ •ν.*·*-*·» ΚΡΙΤΙΚΗ ΘΡΛΤΡΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΛΑΧΟΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΝ ΔΙΑΝΑ - Γ. «Ή 'ΑστΝκή τάΕη άστειεύεται» ΑΛΛΑΝ ΑΙΗΚΜΠΕΡΝ ΑΓΓ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ - Β. ΖΑΒΙΤΣΙΑΝΟΥ τό χαθύλο.; πνετ·μίΐτικό τού ε;ργο (τα βιβλία τοι·, πού σιιν μέ τόση ένάργεια καί πάθο; για τα μ< "Α γ ι α Έ χ ε ) ν α, Χ (ό μ α τ α χρασία; πον γνυ')οΐσς κι' τής Μ ι έ'ζτ-,σ;·) καί ή .τραγματικ.'χ πολντιιιη άνάιιι ξη ν.αί <τι·μαετοχή τού στά Προσ φνγικά πΛθβλήματα. «Ή άστική τά£η αοτειεύεται» τοϋ "Αλλαν Αϊηκμπερν είναι μιά χλιαρή κωμωδία, πού στή δεύτερη πράΕη γυρίζει α' ένα άνόητη δρά- μο. Καί οί δυό πράΕεις παίΖον- ται αέ δύο κουΖίνες. Ή «πρώτη» κουρνά κάπως πάει κ, έρχεται. Μποροϋμε νά ποϋμε ότι έχει μιά εάποια θεατρική παρουσιάση. Ή δεύτερη, καλυτέρα νά έμενε μέ θά μέ γλυκοΕυπνήσει; Ι θά τοποιθετήσει τή τών ; Καρτέραγε μέ τούτη τή χαρά καΓ γία Γουμερά (Αριστείδου 173 .Μαρτύρων» τον καί θεωρ«ϊ ώς Καλλιθέα) καί πρός τα Παρορτή-. δζϋτερης μοί-ρας τό ενδιαφέρον μοτα αυτής θεσσαλονίκης, Μσ- κρυνίτσας, Πτολευαίδος καί Λαυ- ρίου προσεγγίίουν τα δύο έκα- τομμύρ.α δραχμών. Η ά£ία όμως Τθι,λο. γοβ(Γει: τού ταξιδιώτη άντίχρν στήν κλα- ίτική 'Ελλάδα καί στόν δονλί·»μένο σύγχρονο λαό της. Ώ; πρός τόν Ι Παΰλο Φλώρο ό Παν. Κανελιλό- τών έκτελεοθέντων έργων είναι πολλαπλαοία σήμερον. ΣΟΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ Πρόεδρος Αδελφότητος Ποντίων Παναγία Γουμερά Τέλος «Ό Πανλος Φλώρος («Ή ζωή τού Φρ.—Ρ. ντε Σατωμπριάν», «Νέα 'Εστία», Χρκποΰγεννα 1968) γδάφει: «Στό <-Όδοιπορι- ν.ο άπό τό Παρίσι στήν Ί?ρο<σα- λήμ»ΐ ό Σατοίμπρΐ/χν άφιέοοχτε πολλές σελίδες στόν τόπο μας. . τό οπουργίτι τό εύχαριοτοΰσε Γ'' αύτό «αί λίγο πάλι πρίν γλυ- κά - γλυκά τοϋ τραγουδοϋσε.. Όμως δέν πρόλαβες φτιοχό δεν¬ τρί, μικρά οπουργίτι τή λαχτάρα σου νά σβύσεις... Τοϋ ενός τα φύλλα, τ' όλλου τα φτερά, λεία οτίς φλόγες τής οωτιάς. Τώρα, τί κλοϊνε άραγε; έκεϊνα, ή . τή μάταιη προσδοκία; Σοφίσ Γωνιανάκη διώΕεις ενός άστοϋ. στήν Ζωή τού καί στίς έπιθυμίες τού, πού ε¥λει νά τίς πραγματοποιήσει οτήν «πρώτη· κου^ίνσ τού καί στό σαλόνι τού μέ διαφόρους κα- λεσμένους. Είναι μέρες Χριστου- γέννων. Πραγματοποιεί ότι Ζητεί χωρίς φυσικά νά μάς δείχνετυι καΐ όπωσδήποτε δέν εί/αι όπαραί τητο καί τα δευτέρα Χριστούγεν- να. δεύτερη κουΖίνα, ;ό περνάει νολεομένος σ' έναν άπό τούς κσ· φΕάσει τό εργο οέ δύο ώρες περί ι λεσμένους της πρώτης κουΖίνος, Γ.ου γράφει ό συγγραφέας — πό | πού ή γυναίκα τού είναι νευρασθβ λύ φτωχος — καί λένε οί ήθο-1 νής. 'Εδω άποκορυφοθται ή χα· γριοΙ. Σόν θεατήν έφυγα μέ την κορδιά βαρεία άπό την χλιαρότη- ια τοϋ έργου, σάν άπλός κριτι- κός, εϊπα. ηώς μεταφράΖοντοι τέ- τοια Εργα. Ό κ. Άντωνόπουλος μέ θαυμάσιο παίξιμο, όπως κοί η κ Βασιλάκου, μάλλον μέ την ύ ποκριτική τους τέχνη μός σίαοαν παρά μέ την θεατρική φρά οη Τό έργον άνοφέρεται σ»·ίς επι μηλότητο τού έργου. Τέλος πάν¬ των, φτωχό έργο παιγμένο με καλούς ήθοποιούς τόν κ Χρη- στίδη, την κ Παπαγιάννη, την κ. Σοβιτοιάνου κοί τόν κ Άπέργη Η μετάφροοη τού κ. Μστεση κο- λή. Ή σκηνοθχοίο τού Μηνά Χρη- στ δή έξσίρετη καί τα σκπνικΑ ϋ Γιάννη Καρύδη καλα. Γιώργοο Βλβχοοημητροκοβ
β
'Επϊ τώ *Ο)ημέρω μνημοσύνω
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ό άνθρωΓκκ; — ό πολιτικόν — ό λογοτέχνης καί συγ¬
γραφεύς — ό θράξ.
«Μέ τό φωτεινό τού πνεϋμα, τό ύψηλό τού ήθος, τή φι
λοσοφική τού σκέψη καΐ τόν λάμποντα πστριωτισμό τού
κατέστη όδηγός καΐ διδάσκαλοο. Δημ. Παπασπύρου.
Τού κ. ΤΡ Ι ΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ, Άντιπροέδρου τή^
«Ενώσεως Έλλήνων Λογοτεχνών» καΐ τής «Ίστορικής
καΐ Λαογραφικής Έταιρείας Σερρών — Μελενίκου».
Β'
Ή Βονλή των 'Ελλήνων συγ-
κλονίξεται όλόκληοη άπό τόν νπέ
οοχο αί'τό λόγο τού ^οοκιώτη 6οι·
λεντή. Οί βονλίυταί καί ΰλο τό πυ
κνό έκλεκτό άκοοατήριο των θπο-
ρεί(ον τής Βουλής «τγκινοΰνται
6α&ειά κ' έθονσιάζονται· Πολλοί
βακρί>ξοι·ν. Κι εζησαν ΰλο ι «άνε-
πανάληπτε; στιγμές μρ τή θαιμα
σία κ«1 <ι λογρ<)ή πα,ρβΐνική άγύ Οε»>ση τού Νικολά'θυ Κωνισταντο-
πούλον, γεμάτη Λπό πατρκοτική Ι
ξαρση κ.αί έθνικό παλμό». Ό δέ
τι>τρ Ποόεδρος τής Κυβερνήσεως
άείμνηστος Δημήτριος Γούναρης
συγκινηιιενος νά συγχα-
©εί τόν κατερχόμενον άπό τό βήμα
τής Βονλής νεορό βουλεπή των
Σαράντα 'Κκκλησιών καί τόν ά-
σπάσθηκε.
Ήταν οιγτο ή πρώτη μεγάλη έ
πιτυχία τοΰ Κωνσταντόπουλου
«την πολιτική τού σταδιοδρομία.
"Έως τότε ήταν κάπΐος «αγνωστος
καί θαμβομένθ; άκόμη όπως ση-
μπώνει ό ίδιος στό βιβλίο μου «Ά
ς; Άργι,φός» (1956,
76), Ιέκ τής λάίΐ»)'ως τού φίυτός
τής έλεμθε-
τέρω άγάρενση. Συγκινήθηκε- καί
Βαύμασε τόσο .τολΰ ποΰ τόν έρω-
τΐύβηκε. Άλλ' ό πατέρας της τρα
; καΐ βιομήχανος, ό άείμνη
πτος Ιωάννης Ρηγόπονλος, δέν ή
θελε· νά παντρέψει την θυγατέ<>α
τού ωέ «ποάσφι,γα-»! Καΐ γιά νά
τόν ξεχά»:ι, τήν έ'στειλ.ε στή Γεο
ιιανα -γιά ανώτερη; σπονδές. Έ-
κ«Τ. σ.τοόδαίΐαν καί τ' άξέχαστα
ίλαιιποό άΑέλςια της Νίκων /αί
Τά·κη; Ρηγόπονλο;. π οί· πάντα
τον; Οι·μώμαι γιά τόν έξαίρετο χά
οακτηρα τονς. Μά ό έ'ρωτας δέν
ϋσβησε. Τέσσαρα χρόνια
ερνήσ~ο>ς Ν. Πλαστήρα καΐ
Σ. Γυνατά, Νομάρχης Λακ.ιονίας·
'Ακολούθΐ'ΐ; έκλέγετα, κατ' έ.τπ
νάληψη Βονλε^τή; Σεοο6>ν, ('Ε-
κλογές 1923, 1928, 1932, 1933,
19β(ί) πάντα υπό την σημαία των
Φιλελεύθερον. Καί μαξί μέ τόν
άλησμόνητο Μικρασιάτη Νικολαο
Μανούση ίκλέγεται
πάντοτε
ιιέ μεγάί.η
<1πό τούς Πνευματική παρουσία τού ζεύγους Ν. όνάμΓ;ση άπό την ΰπέροχη αυτή Έλληνίδα, γιατί εδειχνε μη,τρική πρώτους. Είναι ό έκλ,εκτός ιδίως των θρακτόν τοΰ Νομοϋ Σερρών, ώ, δέκα χιλιόμ:τρα ανατολικώς άπ' τί; Σέρρες, βρίσκεται καί η φιλοπρόοδη, εϊδυλλιακή κ<ι>μύπο-
λη Νέο; Σκοπό;, ποΰ δημιουργή-
θηκε άπό τούς άγαπημένους τού
συμπατριώτες γιειυργοΰς τής γ«νε-
τείρας τού Σκοπός τής Άνατολι
>.ής θράκης. Είναι άπό τούς κι,ιρι
ώτεοονς «νντελεστάς τή; Ιδρύσ:-
ο>; τής γοητευτικής καί τόσο πο-
λιτκΛίένη; αύπής κωμοπόλεως,
ποΰ την προστάτενε πάντα κ.(ΐί πά
οακολουθοϋσε μέ θερμό ένδιαφί-
θον καί άγάπη την μ«γάλη πρύοδο
καί τήν έκπληκτική εκπολιτιστικήν
ττ»ς έξέλιξη, Καί ό ϊδιος την τρα
γούΒησί, δταν έγκαταστάιθηκαν σ'
αυτήν οί πρόσφυγες Σκοπιανοί, ά
πίλπτοιιένοι γιά τό χαμό τής άξέ
χαστης πατρίδος τους καί μέ τήν
νοαταλνΐα τοΰ γιιρισμοΰ:
«Σάν τα πουλιά π' άπόβιοξε μπό
οα σκληρή!..
■/ναϊ ϊίνιαστο λαχταροΰν άνασασμΰ,
αωλιάσατε· καΐ σεϊς. αυτού. >.λοσ-
σίζοντας
μών ρννοια γ.ιά τ6 μεγάλο ν^.νης), δπου κιιί ή δεντΓθη πατρί-
δα τού γράς όντος, ή ό>ς>αία καί
οτορική Νέα Ζίχνη.
τανε γιά «λα, 6έ6αια, τα ξητήμα-
τα τοΰ Νομοϋ Σερρών, άλλ' εδινζ
•·ν.εοισσότερη σημασία στά Ικπαι-
δ,ευτικά. Αύτό τύ τόνιίΐρ καΐ «ττ'ις.
.τροεκλογικές ■ προγρΐίμματικές τού
δηλώσεις· Ποθοΰσε, μεταξύ άλλων
νά -τροστε'&εϊ καί 7η τάξη στϋ Δή
μοτικό Σχολειό. Ήθϊλε νά μορ-
φώνοντα, καλυτέρα τα παιδία των
άγροτών, ποΰ τα περισσότερα δέν
(Τννέχιζαν τή σπον-δή τους βτίς
Σχολές τής Μέσης Έκπαιδβάσε·
μ>ς, λόγ<·> οίκονομικών
ών.
Ή πολιτική τοϋ Κωνσταντάπου
λου ήταν πάντα ίδανική. Άπέβλε
καί στή «βαθμιαία άννη|·ο>ση τοϋ
πν-νματικοϋ «έπιπέδου τοϋ λαού»·
Κοά έπίστεν;, πώς «δ ρόλ.ος τοΰ
Τήν πνει>ματιική τταροι/σιία: τους
χρόνο ττού ττέρασε, ση>-
ό κ. ΝΤκος Μηλιώρης
μέ τή 19η εκδοθή τού, άττό τό
1935 τίς «ΛΛικ,ραα-ι—ικές Επί:·
ή κιρία Ρίτα ΑΛηλιώ-
ρη μέ τίς «Περιοχές» τρίτη
τική συλλογή της, μετά τα «Πορ
τραϊτο τής Κυρίας» (1970) καϊ
τήν «Καταρυγτ (1972). Αξ,ο-
ττρόσεχτα κΰί τα δύο
Μέ τίς «ΈτΓ'.φι>λλί£ες5> ιμΐεο'α
στϊς 180 σελίδες τους, μ·%χ δίνει
ιό σν/γραφέας, σέ
κή ώνασνονθεση, άττό ττροτερινά
βιαλεχτά κείιμενά τού, σν>τα.ιρ·α-
<τμένα μέ ττλοώαιοο κοι «οίρια: στοιχεϊα τής νωστης άσταμάτη της δούλίψής τα·», λαχτονρι ατ·% ά τής 6ονρλιώτικΓ,ς έξέχ<ΛΧ7Βς ή λαίικές τοθ Βουρλά, σέ τιορ- •πραίίτσ μέ άδρές γοσ|μιμές καΐ χ« ^στιΚίές σνγτκ'ΐ'νητιχές λε· τττσμέρειες, σνιπτεράσμιατα άττό την ιέξιστόρησιη 6ιραιμοτικ«ν ττερι στοοτικών τού ξε,ριζωμοθ, μέσσ στόν έλεύβερο έλληννκό Ιχώρο, έ- στό χρέος — μέ Χ μεγά- λο — γιά τή ουντήΐρίηοηι^ οτή 5ι- ♦♦♦♦♦♦♦' ώρκεια ψηλά κ·' άνέγγιχτης, τής μικρασιατικήν; ιταράβοσης, τής μΐ'κρασιαττικης ' Ι6έας· 'Είκτάς άττό τα Βονρλά, έ*6ισ φέρσιηα <ηοΐ(χε?α άνοοφέρονται ικχϊΐ οιέ όλλες έλλην <ές Κσινότη- τες της Μικιράς Άσ';■« Μάκρη, Σπάρτηι, ιΠέργαμΐο κ·ά. Οί «Περιοχές» της .ττοιήτριας μάς χαρίζουν 36 ττοιήμστά τηις, ξεχωρισμέ»α μέ λατινικούς άριθ- μοΰς, χωρίς τίτλους· Σέ στίχους όατό ρυθμόν, λιτούς, ά ναμοιοκοΓτάληκτους» ιμέ ττυικΤή συμ&ολ·κή 6ι*ττ0πωση.( πού άρκζ τα τηροβλημαπ-ίζει ό έγκΐψα- λικός οτοχαχτ,μός, τό κοττακάβθίρο ονναιίσβ*Τιμίχ, ή μεστή τπειριγραψή) δίχως φλυϋρία, σννθέτοΐΛ' τή φτα σμένη ττοιηΓτική σκέψη·, ττού σφρα γί^ει τή συλλογή κου πορροχττα.- τικά τη χωρΐίιζει σέ «ττοοραδοχή* καΐ σέ «ι!πτΐατΐαΐγή». Μέ χαρά τταρσι,'σιάιζσμε τίς δύο ιέκδόσεις, τΓροονένανταις στό νέο χ,ρόνο, 4&έ6αιες τίς ^έα πκές προσφορές τού ζβύγους Μτ>
λιώρη.
ΣΠΑΝΙΑ ΑΙΑΛΕΞΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΙΘΟΥΣΑΣ | ΝΐΚθλαθζ ΑθανθΟΙΟϋ
ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ
'Ομιλητής ό διαΛρίπής Σμυρ-
ναΐος λ.ογοτέχνης καί <τυ7γραο;εϋς κ. θεμιστοκλής Άντ. Άβηνογέ- νης. Την εσπέραν τής 12ης Μάρτι¬ ον έ.ε. καί είς τάς αιθούσας τής Στέγης 'Ενώσειυς Σμν>ρναί<ιχν ό- δός Καρύτση 3, ποιρακληθείς πρός τούτο ωμίλησεν ό διαπρεπής Σμυρ ναϊος έπιβτήμων, λογοτέχνης καί ο"ΐ·,γγοαφεύς κ. θεμιστοκλής Α. Άθηνογένης διει<θ^ντής έπιβεοφή σειος τού νπονργ:ίου Κοινονικών 'Τπηρεσιών καί μέ βέμα: «Ο ΑΙΝΘΡΩΓΙΟΣ ΤΟΤ ΟΜΗ- ΡΟΤ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΛΗ'ΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΗΣ»· θέντος τόσον ϊϊς την δικηγος>ίαν
όσον καί είς την πολιτικήν, κατέ-
τό ακροατήριον τού, έκ
τής σπανίας είς έννοίας όμιλίας
τού, καταχειροκροτηθείς πλειστά-
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ)
χον Γιαννάκη Στοάτη, καί τού
π€ντακοσιάρχου Κων)τίνοι- Βίρ·
Ι καί μετά ταύτα μέ τό τάγμα
ϋ 'Κώβτα Χο;μό6η επί τής έλεύ
ΡΊ
τοΰ
βεως τον Βασιλέως. Παρευρέθη
τίς πολλάς εκστρατείας καί μάχας
κι;. κατά των Οθωμανών, ήτοι τής
Μεταξΰ των παρισταμένων διε- | Καρύστου, τοΰ Λιβερίου τό Βατη
Παϋλον Φλώ- τοίου, τού Κστελλίον, των Τρικκέ
κριναμ-εν τους κ.κ.
ρον, Νικόλαον Μηλιώρην, Μαρϊ- , ρων, τού Χαϊδαρίον. τής 'Ειλευσϊ
νόν Ξηρέαν, "Αγγελον Μωραϊτί- νος, τού Νεοκάστοου, δπου καί ή-
δην, Ίΐών Βεϊνόγλον, Σταμάτιον χμαλ.ιοτίσθη άπό τοϋς "Αρα6ας,
Ό ·/..
Τομαράν, Σ ταύαον ιΠαπαλοιικάνι
Λτ;μήτριον Δουραμάκον Όιδι·σσέ-
(ΐν Ήλιάδην, Σταύρον Τσέκεοην,
Άναστάσιον Σάμιον, Χαράλ. Γε
(οογιτσόπονλον, Νικ. Μπίτσανΐ Ά
6αν. Κέντρον καί Χονσάστομον
Άθηνογρνης ίίστις ^ θεοδοιρίδην.
ιΐ'γχάνει υιός τού Σμνοναίου δι- ] Τόν όμιλητή,ν παροΐ'σίασεν ύ ε-
κηγύρου Σμύρνης καί Αθηνών, |κλεκτόςκαί ρέκτης πρόεδρο; τή;
βουλΐυτοΰ Αθηνών, άντιπροέδρου "Ενώσεως Σμυρναίων κ. Νικ. Χρ.
τής Βουλής των Έλλήνων καί ΰ- Άοώνης.
πουργοΰ Κοινωνικήν 'Τπηρεσιων '
'Αίντίονίου Άθπνογρνονς, διακρι- Χ·Α."-
Ν· ΑΡΩΝΗΣ
ΕΚΕΠίΟΙ ΠΟΓ ΦΕΠΌΪΝ
ΚΩΝΣΤ. ΔΗΜ. ΖΑΝΝΙΑΣ
'Πλήρης ημερών άπ*6ίίΐ>σε την
Όέμπτην Ι3ην Μαρ
τίον είς τό Νοσηλευτικόν "Ιδρυμα
τού Μ .Τ. Σ·, ένθα «νοσηλεύετο,
καί «κηδ:ύθη την επομένην, βεμνο
ηρε.τώς, είς Όρχομενόν, ό σε6α-
στός κτηματίας Κωνσταντίνος
Δημ. Ζαννιάς, τής πατριαρχικής
οικογενείας των Ζανναίον τής 6οι
ωτικής πόλ€ΐος.
Άνεπίβευτος καί πάντοτε «μέ
τό χαμόγελο στά χείλη»ι άπετέλει
τύ νπύδειγμα τού λαμπ'ρού πολί-
του καί τού καλοΰ οίκογενειάρ-
χοι·. ΙΙοοσηνής, εύγενής, έ|€τιμά
το άπό ΰλου; τοΰς συμπατριώτας
τού, μηδένα άδικήσας ?ΐοτέ. 'Τπη
ρέτησε την πατρίδα, πιστώς, είς
δαλκανικοΰς καί αλ.λους πολέμους,
άνι&ραγαθήσας.
Ήξιώθη νά άναδείξη τρείς υί-
ούς, έξ ών ό :ίςι ό συνταγματάρ
χης έ.ά. Δημήτριος καί οί δύο,
Πλούταρχος καί Σπύρος, έπίλεκτα
μρλη τής κοινωνίας τού ΌΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ
Προσφυγικη καί έθνική μνημοσύνη
ΣΤΝΕΧΡΙΑ έκ τής 1η; σελ.
την 29ην Απριλίου 1924. Λόγω
των οίκονομικών βιοτιχων άναγ-
κών τής πατρικής τού οικογενείας
ηναγκάσθη
«·γκατα1).."ίψη τάς
σπουδάς τού τής νομικής, είδικεν
θε'ις ΐίς την έμ.-ΐορικήν, την δημο
σίαν καί την στρατιωτικήν λογιστι
κήν, σταδιθ'δρομτ'ισας
ώς οικονομικάς ΰπάλληλος, άρχι-
λογι^τής, σύαβουλος, οικονομικάς
Διειθυντής καί Πρόρδρς Διοικητι
κων Σιμ6ονλίιον άνωνΰιιοιν έται-
ςπιΰν καί ιδιαιτέρως τεχνικών καί
βιομηχανικιόν, μέχρι τού Μαΐου
1967, ό,ιότε έσυντα|ιοδοτήθηι )μ-
γω όρίου ήλικίας.
Τύ ΐ!)40 στρατευθίίς έκ νέοο
μετέσχεν τοΰ 'Ελληνοϊταλικοΰ πό
δέμου (Άλΰσνικοΰ) ώς 'Τπολοχα
γός Διαχειοίσεως καί άπίλύθη
τόν Απρίλιον τοΰ 1ί)41 ποοαχθΐίς
έν έςρεδρεία είς Λοχαγόν καί τιμη
θείς μέ τα παράσημον τού Στσν-
οοΰ Φοίνι/ος.
λώς άποκατέστησεν είς Αθήνας Παραλλήλως πρός την έααγγελ
καί Βούλαν. «ατικήν σταδισδρομίαν, ήσχολήθη
σοϋαρώς καί κατά γενικήν άνα-
Αί ΐφημερί'δΐς μας, δι-αΧΙιβά-
ξοΐ'ν τα έγκάρδια συλλαντητήβΐα,
ϊί ςτάς οικογενείας Ζαννιά, Μ. Σ(
νανίδη καί Ί. Γιανναράκη·
-τολιτικοΰ άδρός (άπω:; τονί^ει
στό εμπεριστατοίμένο τού αρθρο
«"Άνάγκη ποΐιίτίστως ήθικής ανα¬
συγκροτήσεως» στήν «Πριυία»
Σερρών τής 21—9—1949 τοΰ ά
λ.ηθμόνητοι; Κώστα Χ. Παπαδο-
πονλου) είναι νά καταναλίσκεται
ούτος ώς ή καιαμένη λαμπάς έν τή
εξυπηρετήσει των κοινών_ άδια-
φαρών εάν βά άναγνΜρκτθοΰν ή
άχι αί θυοίαι καί οί τραγικοί πολ
λ.άκις μόχθοι τού, Ιάν θ»χ δρέψη
■είς τό τέλος τό θαλ.ερόν κότινον
τής κοινής όμολ^ογίος καί άνα,γνω
ρίσαος ή θά ποτισθή τό πικρόν
ποτήριον τής άχαριστίας, &ΐερ εί
ναι καί τό συνηθέστεοον». Κια ο-
λη ή πολιτική ' τού ζα>ή ηταν λευ-
κή.
«Ή κοινοβουλευτική δράσις
τ«ΰ Νικόλαος Κωνσταντοπούλου,
άναφέρι στόν παραπάνίι) επική-
δειο λόγο τού ό κ. Δημ. Παπαοπύ
ρου, υπήρξεν έκπληκτική. Μέ τό
ςρωτεινό τού πνεΰμα, τό ύψηλό τού
ηβος, τή φιλοσοφική τού σκέψη
καί τόν λάμποντα πατριωτισμά
τού κατ?στη όδηγός καί διδάβκα-
λοςΧ («Προσηρυγικός Κόσμος»
Αθηνών τής 8—2—1ό).
(Σ λεχίζεται)
»ΦΦΦΦΦΦ»1
φφφφφφφφ>φφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ»φφφφφφφφφφφφφφφφφφ»φφφφφφ»φφφφφφφφφφ«
ΕΧΡΑΝΡΙΤΕ ΟΙΧΟΔΟΗΙΚΑ ΠΡΟΪΘΝΤΑ (ΕΛΛΑΣ) Ε.Π.Ε.
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ ΤΗΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1974
2α ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ (1—1 — 31 — 12-74.)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Πάγια
1) ΜπχΟ!ν)τα—Έν
οτάσεις 469 837.-
Μεΐον άποοβέσεις Τ3 034.—
21 Μετσφορ Μέσα 128.520.-
Μεϊον άτΐοσβέσεις 15.422.—
3) "Κτιιτιλα κσί Σκεΰη 81.970. -
Μεϊον άΐτοσβέοεις 14.227.—
4) "Εςοδα Ιδρύσεως
καΐ 'Εγκατ 90.535.—
Μεϊον απσσβέσ-ΐς 90.535.-
19Τ3
396 743.—
617 586.--
150.8127.-
113.093.-
128 520.—
30 844.-
67.743.—
81.970.-
28.748.-
90 5'5.-
90 535.-
1974
466.759.-
97.676.—
53,222.-
II.
Κυκλοφορ'ΐθντα
1) Α' "Υλαι 455.5Ϊ4.-
2) 'Υλικά Συοχευσ
οίας 113.5?8,50
3) 'Ρμττορεύματα 472.071.—
4) Χρεωστσι ί)5':.%9.—
.'>) Γραμμ. εΐοττρ. 1 22·'.:77.-
6) Προκατ)λαί είς
Προμηθευτός 116,352,50
596.569.—
119.644.-
750.526 —
758.090.—
1.063.934.—
125,827.-
7) Προσωρ. Λ)ομο 22.473.—8.1'χ! 1.275.— 38.085.- 3.453 075,50
III.
Διαθέ'Γψα
1) Ταμείον 61.835.-
2) Τράπεζαι 352 277.—
28.409 —
4 4 112.- 193.344.- 221.753 —
Ι. Κεφάλαιον—"Ατιοθεματικά
1) Κεφάλαιον
2) Τακτικόν όποθεματικόν
3) Κέρδη καί Ζημίαι
II.
Μακροχρόνιαι 'Υποχρεώσεις
1) Δάνειον άπό ΒΙΤΒΜΑΗ Ο^ Οο
III
Βραχυπρόθεσμοι 'Υποχρεώσεις
1) Πισΐωταί — Προμηθ.
2) Δάνειον Τραπέζης επί ενεχύρω άπό
Γρσμμ. εΐοπρ.
3) Κρστήοεις υπέρ ΈλληνικοΟ
Δημοσίου καί Τρίτων
4) Τόκοι Πλημωτέ^ι
5) "Εξοδα Δεδουλευμένα
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1973 1974
2ΟΟ.ΟΟΟ.— 200 ΟΟΟ ■
8.057.—
151.^35.—
8.067.-
51.121.50
2.939.209.- 3.390.407.—
180.555.—
451.180.—
198.043. -
160.638.-
63.944.—
?44 815.—
258.629.-
49.682-
89.762. -
γνώρισιν έσταδιο'δοόμησεν «τιτυ-
χώς καί ώς Λογοτέχνης, ά.τό τής
ν·~ανικής τού ήλικίιΐς-
'ΕνεΐίατίσΟη τό πςώτον «ίς την
δη'.ιοσιότητα τίιν 23ην Αί'γοΰστοτ'
191!) ώ; τακτικάς Χοονογ<)ά<ΐ/ος τής Σμΐ'ρναϊκής ήμεοησίας άπο- 4 352.971.— 4 292.485.50 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΖΗΜΙΑΙ» ΧΡΕΩΣΙΣ 4 352 971.— 4.292.485.50 Γενικά ϊζοδα Λισχει- ρίσεως 1973 1974 2.257.270.- 2.414.671.- Προμήθειαι εί! Πωλήσεων 92.266— 151.416.- Τόκοι ΧρβωοτΐΛθί 305.280.— 203.167.— Άτιηοβέσεις 120 184 — 29.943.- Συναλλαγματ. Διαφοραί 439.402.— 451.198.— 3 214.209- 3.355.395.— ΠΙΣΤΩΣΙΣ 11)73 1974 Κέρδη έξ έμττορεομάτων 2 879 583.- 2.932.317. » έκ Προμηθειών 423.007.- 257 680.— Πρόσοδοι έξ έργολαβιών Λιάφορα εσοδα 50 345.— 44 168.— 20.676 — 21.018.50 Κίρδη καί Ζημίαι Χρήοεως 159.402.— (1Γ0211,50) ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΖΗΜΙΑΣ ΔΡΧ. 100.211,50 19-73 1974 "Υπόλοιπον ϊϊς Νέον — 151.335.- Κίρδη κσί Ζημία Χρήσεως 159.402.- (!ϋ0.211,50) 3.373 611.— 3.255.183,50 Τακτικόν άποθεματικςν "Υπόλοιπον είς Νέον 159.402.— 8 067. - 51.123,50 151335.- 51.123,50 Ο Διαχειριστάς ΗΡΑΚΛΗΣ Χ ΤΡΙΑΝΤΗΣ Ό Προϊστάμενος τού Λογιστηρίου ΑΓΓΕΛΟΣ Ι. ΠΑΠΑΔΑΣ γευματινή; ΐ^ημέριδος «ΕιΣΤΙΑ->>
καί έκτοτε «τΐ'δίδεται ήτοι ?πΐ 56
έτη, εί; δλα τα είδη τοΰ έντέχνου
γραπτοϋ καί ποοφοοικοΰ λόγου,
σΐ'γ>ιαταλεγόιμε.νος μεταξϋ των άρί
στ<ον καί άρχαιοτέρων συγχρόνων Έ/.λήνων Λογοτ·-χνών. άξιο)νόγους συλί^ο- γάς διηγημάτμ)ν καί ποιημάτιι)ν, έδημοσίεΐΌεν είς τόν Τύπον, είς σννεχείας, έκτε-,ή συγγράμ.ματα, μσκοάς σειράς χρσνογραφημάτων, ί<ΐτορικάς πραγματείας, μελέταςΐ δοχίμια κτλ.· καί έδωσεν πολλάς δ·2κάδας διολέ|ΐθ)ν είς Αθήνας καί είς πλείστα έ.ταρχιακά κέντρα. Τό 1972 ή 'Έισ·τία Νέας Σμιο νης έβοάδεναεν τό έργον αυτού «Τό Ίστοοικόν μιάς όλεθρίας πλά νης», έσχάτιος δέ Ιτιμήθη 'ΐς τόν υπό τής Έστίιις Νέας Σΐι'^ βιενε,ργηιθέντα Κονιαλίδειον ν;α- γ(,ινισμι')ν μονογοαφίας, διά 'λη Α' βραδείου ταύτης μετ^ χριμκ»>
τικ.οϋ έπάθλον Η .πίντήκονττ χιλιό
■δόν δραχμίόν διά τό
τού «Τό Άςάρι (θυά"Τ·Γ|Γ(ΐ) κ<ι! τό όλοκαύτοΜΐα (ΐϋτοϊ·>.
Άνέδειξεν την Ικλεκτήν θυγα
τέρα ούτοΰ ΑΣΠΑΣΙΑιΝ — Α
ΣΠΑιΝ ύιπλο>ματοΰχον τού Πιά-
νου καί σύζυγον τοΰ Οίκονομολό-
γον, νομικοΰ ίιπαλλήλου τής 'Εθνι
κή; Τραπέζης τής "Ελλάδος ΚΩΝ
ΣΤΑίΝΤΙΝΟΤ Χ. ΧΡΤΣΑΤ-
ΤΟΤ καί τόν ΓΕΩΡΓΙΟΝ εκλε¬
κτόν Δη,μοσιογράϊτον των 'Λθη-
νόιν.
ΛΑΜΠΙΡΗ Ηίϊ εκ ,Κων)πόλε-
ιυς. Ίατρός — 2£ υγγοαψ εύς —
Λογοτέχνις.
Είς πολΰ μικράν ηλικίαν
νίσθη είς τα Γοάμματα όημοσιεύ-
ουσα τα πρώτα της ποιήματα ·ϊίς
την εφημερίδα τής Κο}ν)πόλεως
«ΑΙΙΟΓΕΤΜΑΤΤΝΗ».
τοΰ Ζαππείου Παρ-
&ενα,γωγείου τής Κων)πόλείυς. Έ
οπούδασεν την Ιατρικήν είς τό
Πανςπιστήμιον Αθηνών είδικευ-
είς Νευροί.ογίαν — Ψι,χια-
τρικήν, μετεκπαιύευ&εΓσα ΐΐς τα
Πσνεπιστήμιον των Παρισίων·
Διακεκριμενη Νει^ολόγος. —
Ψυχίατρος τίόν Αιθηνών. "Ελα¬
βεν καί τό πτυχίον τής Φιλοσο<μας άπό την Σορδόνην των Παρισίων. Τό 1969 έξδιο»: τό τοίμηνον έπι- οτημονικόν καί λογοτεχνικόν Πβοι οδικόν «ΙΑΤΡΟΛΟΓΟΤΕΧΝΙ- ΚΗ ΣΤΕΓΉ» τό οποίον όιευ&ύ- Οικο.ιλ.αστιχοΰ πεοιεχομένοι·. Έξέ ■δυισε έπίσης τα κοινιονικά Μυθι- θτορ»Ίματα «ΡΕΝΑ», «ΚΑΙΝΟΤ- ΡΓΙΑ ΖΩΗ», «ΤΟ ΑΤΣΑΛΕ- ΝΙΟ ΚΟΡΙΤΣΙ», «Ο ΑΝΘΡΩ- Ι1ΟΣ ΤΟΤ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ». Τιγχάνει άντεπιστέλλον μέλος τή; ΤΙαγκοτιμίον Ενώσεως "Ια¬ τρών — Λογετεχνων. Έξέδοκπ τ:λος, συλλογήν ποιτ>,αά:των «Λν-
ρικά Βιώματα», «Λ'.ρικοί στοχα-
σμοί», «Ποΰ βρίσκετα, ή
«Άγάπη καί Ζ.οή» καί τάς 6ιογοα
φίας (Άθηναγόοας ό Α'» καί
<'Άλ6;οτ Σδάϊτσερ». ΚΑΛΑΝΤΓΔΗ2 Χρήστος, έκ Ριξαιον τής Τραπεζοΰντο; τοΰ Πόντου. Άπόφοιτος τής Άστικής Σχολή; τής γενετείρας τού φοιτή σας Ιπί έν ετος είς την Μεγάλην τοϋ Γένονς Σχολήν καί ά,τοίροιτή <ίας τ:λικώς έκ τοΰ περιφήϊιου Φροντιστηοίου Τραπεζοΰντο; (Γυ- μνάσιον). Αριστοϋχος τής Ίατρι κης Σχολής τοϋ Εθνικον Πανε¬ πιστημίου Αθηνών εϊδικϊυθείς είς την Άκτινολ,ογίαν. Έγκοταστα- θίίς είς Αθήνας ώς Άκτινολόγος κατώρθιβσεν έντό; όλίγου χοονι- κοΰ διαστήματος νά αναγνωρισθή υπό τοθ ί,τιστημονικοΰ κύσμου τής πρ(·)τει·οΰσης ώς δια/«εκς)ΐί.ιένος επι στήμον καί παρακληθείς πρός τοΰτοι άνέλ.τιΙ&':ν τό Άκτινολογι- κόν Εργαστήηιον τοΰ έν Αθή¬ ναις θεραπειττηοίου «ΕΤΑιΓΓΈΛΙ ΣΜΟΣ> τό οποίον όιηύθυνε έ,τί
πολλά ετη, άναΐ5είξας τουτο είς
σύγχρονον Άκτινολογικόν Κέν¬
τρον· Διετέλ.ε<*ε μ«λος παλλών Εΰ ςωπαϊκών Άκτινολογικών Έται- ρειών καί ελατϊεν μερος είς πλεί¬ στα Εύρωπαϊκά διςθνή Άκτινολο- Συνέιδρια. Διετίλ.εσε έπίσης Πρόεδρος τής Έλληνικής Περιη- γητικής Λέαχης "Αθηνών, Πρόε- δφος τής Όργανώσειυς υπέρ των δικαίων τοΰ Πόντου, ΠρόεΙδρος τοΰ Ταμείον Ανταλλαξίμιον Κοι νοτικών καί Κοινοχρελών ΊΙεριουστ ών καί ιιέλος τής 'Επιτροπής ΙΙον τιιικοιν Μελ"των. Παοά τόν με- τριόφρονα χαοακτήρα τού, εδέχθη καί τό ύξίίομα τοΰ Βουλευτού Ά- 'θηνΛν ίκλργείς υπό την σημαίαν τοί Μεγαλοιργοϋ Κρητός ΕΛΕΤ ΘΕΡΙΟΤ ΒΕΝΙΖΕΛΟΤ, κατά τάς εκλογάς τού 192Κ. "Αοχνος καί σι·ν·ρχής με'ριμνα αί'τοΐ· υπήρ¬ ξεν, ή διάσιυσις τοΰ ίσ'τορικοΰ καί λαογραιρικοϊ· πλοντου τοΰ Πόν¬ του είς τάς σελίδας τοΰ αρίστου Περιοδικόν «ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΝ- ΤΟΤ». Ό ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΛΑΝΤΙ- ΔΗΣ ίαήοξεν σ.τανία έπιστημονι κή καί κοινωνική προσιοπικότης καΐ ε.τίλεκτον τέκνον τοΰ Πόν¬ τον, τιμήσας εαυτόν καί την γΓνέ τειοάν τού. Άπε6ίι»σεν εις Αθήνας "την 22αν Μίΐίυυ 1946. ΧΡΤΣ. Λ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ Σ Ιατρός, έκ Ναζλή Μικράς Άσίας ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ «ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ» Ό όμότιμος καθηγητής τοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Δημ. Ελευθερίου απέστειλε πρός τόν σΐ'νεργάτην τή; εφημερίδος μα; ιατρόν κ. Χρνσόστομον θεοδοΐφί- δην, Πρόεδρον τότε τής Όμο- σπονδίας Προσφύγων Φοιτητών, την κάτο)θι επιστολήν. Άγαπητέ μου Χοι<σόστομε Σ' εύχαριστίό θερμά γιά τα καλά λόγια ποϋ γραφείς γιά μενά καί γι»3ι τόν μακορίτη πατέρα μοί; στόν «Προσφνγικό Κόσμο» ποΰ εί χες την καλωσύνη νά μοΰ οτελης· Λιαβάξοντάς τα μοΰ εψεραν στό νοΰ την ήμρρα εκείνη πρίν 49 χρόνια ποΰ ήλθα νά σοΰ ζητήσιο, ώς Πρόεβ-ρο των Προσφύγων Φοι νχι μέχρι σήμερον. "Εχει δημοσι- ττττών (σΰ βεβαία δέν μπορε* ν ά εύσει πολλά άρθρα είς έφημ.3ρί- τό θιτιάσαι), νά μέ βοτ,θί'ΐσης νά καί περιαδικά τής Κων)πόλίως περιληφβώ ·;ίς τούς τροιγοντας κσί των Άτ)ηνών καί προέβη είς τήν πολντιμη φασολάΐδα τοΰ συσ ^εκάβας διαλέξΐΐον μέ ποικίλβ θε σιτίο·, κάτω άπ' τή Άκρύπολι. μαχα. Σ' εϋχαριστω κοι πάλιν Άντε.τροσώπευσε τήν 'Ελλάιδα, είς πολλά βΐϊθνή Συνβδρια Ία- τοών—ΛογοτεχνΛν ξίς'τό «ξ(,)τε Εγραψε άξιόλογη ΜΌι- στορήματα, Ποιήματα, Διηγημα- τα καί άί>θρα Κοινωνικον καί Ή
καί γιά τώρα καί γιά τότε...
ΔΗΜ. ΣΑΒ. ΕΛΕΤΘΕΡΙΟΤ
Όιμότιμος Κ(ΐθηγητή;ι Παθολογι
χής Άνατομϊας καί Γενική; Παθο
λογία; τοΰ Πανεπιστημίου Άβη-
νών έκ Κων)πόλεο3ς.
την Πειραιώς ΰπου καί Επληγώθη
ί-τΐ τού ιΐΓτώπίΗ', καί τής Ναυπά-
ντου καί τού Μ*σολογγίου κια πάν
τοτε εδειξε γεναιότητα, άξιότη-
τα, καί πίστιν, καί είς τοΰς άω-
τίοους τοι> ;ύ.τείθειαν καϊ ίαακο-
ήν έπαινοΰμενος διά την γενναιό-
ττιτα κ.ά καλήν τού δΐΛγ<ογην άπό ('ίλονς τοΰς άνιοτίοονς τού. Χάριν λοιπόν τής άλ.ηθείας καί τής Δικαιοσννης έπαφίεται τό πά οόν μας «ίς χείρας τού Τνα τοϋ χρησιαεΰση. Έν Αθήναι; την 23 Μαριου 1844 Νικόλαος Κριεξώτης, Χστζή Χρή στος, "Ιωάννης Νοταηά;, Κι·>ν-
σταντϊνος Βέρρης,
'Εμάβατε, ώ αναγνώστας τα ό- ποιηθείσης παρ<χ τοΰ Κι·ρ, νόμα-τα των ύπλαρχη.γών τοΰ γεν Ιδρου αυτής είς τό επί των Τ% ϊ. ■' 1840 Έν Αθήναις τή 14 184.6 Ν. Λ ΈπικυροΓ-ται τό νιο μιάς υπογραφή;. Αθήναι τή 14η Νο: Ό Δημαρχιχός Μπενιζέλος Είς τα άνο) δς φοινή τοΰ ΐδίοι·. -Ετ, πρόσχωμεν τή ά επ ολιγον: "* Έν Αθήναις την 29 Μαρτί0. Πρό; " "* '8 και Την επί των Θυσιών νων έ^εταστικήν ίπιτρ< Εϋσεβάστως ύποβάλλι ροΰση δύο πιστοποιητικά γραμμένα παρ' έν*ύξων Χ(^"7?" μνήστων όπλαρχηγών £(: » . ϊ'" ο υ ί», ται όηλον ότι ο υποφαινόμ λαίΐον μέρος «ίς τόν τησίας άγώα, διατϊλέσα; ; ώ- λον;.τζής (άξιιοματικός), πο θΐίς υπό τάς διαταγάς των ^ !'! διαλαμ6ανομέ^0^ν πλαρχηγών είς πολλάς μαχα- . °" τα τοΰ εχθρόν. Άλλά κατά τόν 3ον τ{,: ούξεως τής Επιτραπή; ναίου; Ήριθμήρατε τα; μάχας εί; άς έλαβε μέρος, εί; Εΰβοιαν, Αττικήν, Ρούμελην καί Πελοπόν νησον; Έγνα>ρίσατε την αιχμαλω¬
σίαν τού;
Εί: τα ανο^ άς προστεθή καί
μία άκόμη μαρτυρία, τοΰ συμπρό
σφυγος, έκ Κι,δωνιών, στρατηγοΰ
Κρΐΐζώτον τοΰ Ευοοέως.
Γράφε, καί υπογραφή, ό ιδιαφυ-
γών την σφαγήν τού ιέκ των σφα
γέ<»ν καί .-ΐυρπολητών των νΐίο Τούρκο), ό ατρατο.τε.δάρχης Κριεξώτη;, τα εξής: Πιστοποιητικόν Πιστο,τοιοΰμεν οί ϋποφαινόμε- νοι δτι, ό έπιφέρων τό παρόν μας ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΤ ΐϊΰς, άφ' ής ήχησεν ή ^σ■άλ- πιγξ τού υπέρ "Ελευθερίας τής "Ελλάδος ίεροΰ Αγώνος, ζήλο> καΐ
ένθοισιασμώ κινούμενος, κοι έρω
τι διακαεϊ φλεγόμενος, δράξας τα
δπλα έ'δραμε μετά προιθνμίβ; καί
ν εί; αυτόν τόν άγώνα
ττϊ;, κατατοχθΓίς είς τόν χορόν
των στρατιωτικών ελαφρών Σ<ο- ■μάτιον, χοηιιατίσας δέ υπό τάς ό- δηγίας χιας, ώς ακολούθως: Δηλαδή Λ' 'Τ.τό την «δηγίαν τού Νικο λάυυ ,Κριεζώτου κατά τύ ετος 1822 καΐ παρευρέθη ε-ίς τάς κατά των 'έχβοών μάχας γενομένας βίς Λια , Βατίτ'ζη, Κάρυστον, ΙΙετα λιοΰς, Άλιβέρι, Χαιδάρι, ΊΕλεΐΌϊ ν·(χ, Τοικέρι, κα* Άναιφορίτην. Β' 'Τπό την όδηγίαν τοΰ Χα- τζή Χρήστου πρρε.ρέ-θη εί; τάς γενομένας κατά τοϋ Αιγυπτου Ιμπραΐμ Πασά μάχας, είς ιΝεό- >:αστρον, καί Νησί, καιθ' α; ήχμο.
λο)τίσθη.
Γ' 'Τπό την όδηγίαν τοϋ Ιωάν.
Γ>ιοταρά κατ& το ετο; 182€ καί πά
ρευρέβη είς τάς κατά ιτόν Πειραια
κα· Αθήνας μάχας, καιθ' α; καί
επληγώθη είς τα αριστεράν όφρύ
διον άπό βολήν εχθρικόν πυρός.
Δ' 'Τ.τό την όδηγίαν τοϋ ΊθΜΐν
νού ΣΤΡΑΤΟΤ κατά τό έτος
1828, καθ" ίίν καιρόν ώργανώθη-
σαν αί χιλιαρχίαι, καί παρευρέθη
είς την κα,τά των έχθρών γενομέ
νην μάχην εί; ΤΰυνοΒον.
Ε' Τπό την όδηγίαν τοΰ Κων
σταντίνον ΒΑΡΗ κατά τό ετος
1828 ■/.(ίΐ .παρευρέθη εί; τάς γενο
μένας αόχα; /«τα τής Να.πά-
κτου καί Μεσολογγίον.
ΣΤ' 'Τπύ την άρχηγίαν των
Άρχηγών Ιω. Κι,ιλέττη, >Β(ίσου
Μαυροίίουνκότη, καί Κώστα Χαρ-
μ66α, κατά διαφόρους ΐ.ιοχά; καί
ποε>··ρίσκετο προθϊ'μως πάνιτοτ" ΰ¬
που ή Πατρί; «ίχε χρείαν.
Βε€αιοΐμεν δέ ϋτι καιθ' Κλας
τάί 'ρηθείσα; μάχας εμάχετο κα
τα των έχιθρών μέ (ίταραδειγμάτι
στον προθυμίαν, ζήλον καί γενναι
όττρ·α, δειχθείς άτρόμητος, τίμι
ος καί πιστός, καί «χων χαρακτή-
ρα άνδοός καλώς ,διάγοντος καί
.τοθοϋντο; σφοδρώς την ελευθερία
τής Έλ.λάδος. Καθ' όλον δέ τό όϊ
εξοδικώτατον τούτο διάσττΐμα έ-
ξεπλήοου τα χρίη τού μέ όλην την
«παιτουμένην άκρίβ«ιαν, χαί έφέ
ρετο πάντοτε πρός τοΰς άνωΐτέ-
ρου; τού μέ σέβα; καί εύπείθειαν
άμίμητον.
Ταύτα καλώ; γινώσκοντες πι-
στο.τοιοΰμ·ν, βεβαιοϋντες άληιθή
ό; οΓ·; άνήκει καί 'δί!5ομεν τό
παρόν μα; πρό; τόν 'ρηθέντα Ν ι
κόλαον Άθανασίοι. Κνδωνιέα
κατ' αίτησίν τού, Τνα τώ χρησ,μεύ'
ση πρός ενδ-ριξιν τή; άληθεία; ά-
παίτησιν των δίκαιον τα·.·, κια α¬
πόλαυσιν τή; οφειλομένης διχαίας
άνταμο,βής των άδιαφ,λονικήτων
τούτων εκδουλεύσεων καί θινιών
τον, καί ύποσημειονμεθα.
Τι;,
°ψΐν Τή;
Έι;
μικών 'Τπουργεΐον, δέν είχο
6άλ.;ι είς ουδεμίαν επιτροπήν
συστηθεισών κατά διαφόηον- ;
χάς. Στηριζόμενος ήδη (;. τά™.
καιον, ευρέθην εί; τήν
νά ΰποβάλω ταυτα ΰπ'
Σεβ. Έπιτροπή;, ήτις
κατά τα πιστοποιητικά
πρό; τήν Πατρίδα, €λίδονλεύσΕί-
μον, εΰελπιξόμενος δτι ιθ
μη καί τί; εμέ δ,τι ιδία
νιστάς καί με,ρικοϋς στρατκ,,χΊ.
κου; αποφασίση, καθόσον τα ά,,.
συνημμένα πιστοποιητικά δϊν <,,.. ν^τάχθησαν σήμερον, άλλά χςόνοιν καί καθόσον μάλιστα παγραφαί των άοιδίμιον ύπλαρχη- γών Νικόλαον Κριεξώτου καί Χ(ι τζή Χοίστον είναι γνωσταί τί; ά. παντα τα μέλη τή; Στν; 'Επιτοο πής. Έπίσης είναι γνωστή χαί πογςαιιή τοΰ Σννταγμιΐτάρχο,, Κιονσταντίνο7 Βέορη «στι- χει ήδη είς τήν ζωήν καί δκ αι ιι. είς τάς Αθήνας. Ναμίξω ίτ Σεβ. Έπιτροπή ·δέν βά τής ύ.τογοα((ίι; λη ποσώς καί π"[ τοΰ άπόντος ήϊ Π. Νοταρά. •Πέποιθα ΰθεν άδιστάκτω; ήη ή Ση Έπιτροπή θέλει »| ιν της την δικαίαν μου αΐτηοιν, ήτις στηρίζεται εί; τό δίκαιον ■/«! εί; τάς όδηγίας τής, Σί(ΐ. 'Ε,τ· τροπής. 'Τποσημειοΰμαι βαθυσεβάστως Εΰπειθέστατος Πρώην στρατιωτικάς καί άγο»ι· στή; Νικόλαος Άθανασίοιι Κυδοινιεΰς ΆντελήφθηΤ2 ό'τι -διά τής {<.το- γορφής τού ενεθυμείτο οιαρχώ;, ένοστάλγει, τήν Μ. Άσίαν^ ν.α την ιδιαιτέραν πατρίδα τον, καί ■διελάλει δτ, είναι «Κυδατνιεΰς»; Απόγονοι αυτού .ποϋ ται; Τίνες είναι Ιν Ελλάδι; Διά τήν απελευθέρωσιν των 'Λ θηνών σν·νηγιονίσθησαν μετά τοϋ Νικόλαον Άθανασίοΐ' καί οί, Λί/. κάς Δημήτριος (ΛΙήτρος) έξ Ά- θηνών> Λάμπρου Άθανάσιος ί-
Άμιΐίσσης («<ρονείθη), ΜηΤρα- πουλος θεόδωρος έζ Καλαδρνΐων ΐκον), Λαξαρέτος φυλλος έκ Κέας, Καλεδοά; Πανα γιιότης έκ Προύσσης, Κΐ«ρι«: "Λγγελο; έκ Κύπρου, Μήτρος έξ Αθηνών, Κοιμη; Ί« κοιχος έκ Σελίνου— Κοήτη;, 0ι κονοαόπο.λος 'Εμμανονίιλ ΐ<(Μί' οιος Σσι-δενών — Καλαβρύτων, Φωκά; Ηλίας ΐατρός Σκονξές Γεωργαντας έξ Αθηνά» Σταματοΰκος Γεράσιμος νο; Μονή; Χιλιαιδούς — Λεβίδης Άλέξανδρος έκ Κ)πό« ως, Γονατάς Στνλιανός έκ Κ ι*» νιών (ίτραυματίσθη). Παληό·/"· πας Άλέξιος έκ Κέας Σαρκοιδίνος Μήτρος έξ 'Λβηνί'» ΙΙαπαθαΙνασόπουλο); έκ Κλαπατξούνας— Καλαδοίι»"- Κ(1ρκσ6ίτσας Γεώργ, έκ Γστοί"Ί: Οίκονομόπονλος Σπνρ!0'"ν ν Σοποτοΰ — Κλαβρύτιον, ^^ σταματίο^ Καρύστου, Γίώργιος Άθανασίου - ε/ έκ Κασσάνδρας, Λάμπροι1 Αν™ νιος έκ θτ|6ών (έφονει'ιθη)._·ν' σμάς Γιάννης έξ ,Ιθάκης, ρης Γεώργιος έκ θράκης θη), Λενκαδίτης Άναστάοιο Λενκάδος, Λαμπρόν ΓεώρΥ'ο: (* Χαλκίδο; (ΐφονςνθη), Λ«κκ«-' ώργιος έξ ,Α,μαρονσίον— · χ κης, Αύγεοινό; Δημήτριος έ" γον — Ήλείας, καί άλλοι δλοι ήριοίς, ήρώιον τέκνα. Νικόλαος Παν. Παπαδόπο./«: Πρωθιερεύς Η ΕΝΩΣΙΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Ό ύπουογός ΙΙολιτ,σμοΰ •Επιστήμων χ. Κων. Τρυπάνης ε¬ δέχθη εί; ακρόασιν τα προεΐδοεϊον τοΰ Διοικητικόν Συμβουλίω τ έν Άθήνα.; Ενώσεως 'Ελλή.ν, Λογοτεχνών, αποτελούμ τοΰ «ντό και τής ,νων ενον ΐκ μ ΐκ τοΰ «ντυτροεόρου τού κ. Τριαντ. θΓοδιηοίδη (άσθενοΰ οΰντος τοΰ προ ς τοΰ έδρου) τοϋ γεν. γοομματέως κ ΙΙαν. Ζούβα καί τού ταμίου κ. Δ. Σέττα, πΟυ ανέπτυξε είς τόν κ. υπουργόν τα φλέγοντα πού άπασχολοΰν τοϋς λ Ό κ. ίαοι«ργό; είπε, ότι α .τάς χορηγίας καί ^ ^ δέν Ε[ναι άομόδιος ό ?&">?
δικαιονχοι λογοτέχναι ΧΡ'
πρός τούτο άπό ειδικώς έ
ποΐι σιινκττώνται είς τύ "
όν τον, ώς πρός ,τά λουιύ·
τα
θά τα έ^ϊτάση μέ ίνδιαΤε·
'Επϊ τώ *Ο)ημέρω μνημοσύνω
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ό άνθρωΓκκ; — ό πολιτικόν — ό λογοτέχνης καί συγ¬
γραφεύς — ό θράξ.
«Μέ τό φωτεινό τού πνεϋμα, τό ύψηλό τού ήθος, τή φι
λοσοφική τού σκέψη καΐ τόν λάμποντα πστριωτισμό τού
κατέστη όδηγός καΐ διδάσκαλοο. Δημ. Παπασπύρου.
Τού κ. ΤΡ Ι ΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ, Άντιπροέδρου τή^
«Ενώσεως Έλλήνων Λογοτεχνών» καΐ τής «Ίστορικής
καΐ Λαογραφικής Έταιρείας Σερρών — Μελενίκου».
Β'
Ή Βονλή των 'Ελλήνων συγ-
κλονίξεται όλόκληοη άπό τόν νπέ
οοχο αί'τό λόγο τού ^οοκιώτη 6οι·
λεντή. Οί βονλίυταί καί ΰλο τό πυ
κνό έκλεκτό άκοοατήριο των θπο-
ρεί(ον τής Βουλής «τγκινοΰνται
6α&ειά κ' έθονσιάζονται· Πολλοί
βακρί>ξοι·ν. Κι εζησαν ΰλο ι «άνε-
πανάληπτε; στιγμές μρ τή θαιμα
σία κ«1 <ι λογρ<)ή πα,ρβΐνική άγύ Οε»>ση τού Νικολά'θυ Κωνισταντο-
πούλον, γεμάτη Λπό πατρκοτική Ι
ξαρση κ.αί έθνικό παλμό». Ό δέ
τι>τρ Ποόεδρος τής Κυβερνήσεως
άείμνηστος Δημήτριος Γούναρης
συγκινηιιενος νά συγχα-
©εί τόν κατερχόμενον άπό τό βήμα
τής Βονλής νεορό βουλεπή των
Σαράντα 'Κκκλησιών καί τόν ά-
σπάσθηκε.
Ήταν οιγτο ή πρώτη μεγάλη έ
πιτυχία τοΰ Κωνσταντόπουλου
«την πολιτική τού σταδιοδρομία.
"Έως τότε ήταν κάπΐος «αγνωστος
καί θαμβομένθ; άκόμη όπως ση-
μπώνει ό ίδιος στό βιβλίο μου «Ά
ς; Άργι,φός» (1956,
76), Ιέκ τής λάίΐ»)'ως τού φίυτός
τής έλεμθε-
τέρω άγάρενση. Συγκινήθηκε- καί
Βαύμασε τόσο .τολΰ ποΰ τόν έρω-
τΐύβηκε. Άλλ' ό πατέρας της τρα
; καΐ βιομήχανος, ό άείμνη
πτος Ιωάννης Ρηγόπονλος, δέν ή
θελε· νά παντρέψει την θυγατέ<>α
τού ωέ «ποάσφι,γα-»! Καΐ γιά νά
τόν ξεχά»:ι, τήν έ'στειλ.ε στή Γεο
ιιανα -γιά ανώτερη; σπονδές. Έ-
κ«Τ. σ.τοόδαίΐαν καί τ' άξέχαστα
ίλαιιποό άΑέλςια της Νίκων /αί
Τά·κη; Ρηγόπονλο;. π οί· πάντα
τον; Οι·μώμαι γιά τόν έξαίρετο χά
οακτηρα τονς. Μά ό έ'ρωτας δέν
ϋσβησε. Τέσσαρα χρόνια
ερνήσ~ο>ς Ν. Πλαστήρα καΐ
Σ. Γυνατά, Νομάρχης Λακ.ιονίας·
'Ακολούθΐ'ΐ; έκλέγετα, κατ' έ.τπ
νάληψη Βονλε^τή; Σεοο6>ν, ('Ε-
κλογές 1923, 1928, 1932, 1933,
19β(ί) πάντα υπό την σημαία των
Φιλελεύθερον. Καί μαξί μέ τόν
άλησμόνητο Μικρασιάτη Νικολαο
Μανούση ίκλέγεται
πάντοτε
ιιέ μεγάί.η
<1πό τούς Πνευματική παρουσία τού ζεύγους Ν. όνάμΓ;ση άπό την ΰπέροχη αυτή Έλληνίδα, γιατί εδειχνε μη,τρική πρώτους. Είναι ό έκλ,εκτός ιδίως των θρακτόν τοΰ Νομοϋ Σερρών, ώ, δέκα χιλιόμ:τρα ανατολικώς άπ' τί; Σέρρες, βρίσκεται καί η φιλοπρόοδη, εϊδυλλιακή κ<ι>μύπο-
λη Νέο; Σκοπό;, ποΰ δημιουργή-
θηκε άπό τούς άγαπημένους τού
συμπατριώτες γιειυργοΰς τής γ«νε-
τείρας τού Σκοπός τής Άνατολι
>.ής θράκης. Είναι άπό τούς κι,ιρι
ώτεοονς «νντελεστάς τή; Ιδρύσ:-
ο>; τής γοητευτικής καί τόσο πο-
λιτκΛίένη; αύπής κωμοπόλεως,
ποΰ την προστάτενε πάντα κ.(ΐί πά
οακολουθοϋσε μέ θερμό ένδιαφί-
θον καί άγάπη την μ«γάλη πρύοδο
καί τήν έκπληκτική εκπολιτιστικήν
ττ»ς έξέλιξη, Καί ό ϊδιος την τρα
γούΒησί, δταν έγκαταστάιθηκαν σ'
αυτήν οί πρόσφυγες Σκοπιανοί, ά
πίλπτοιιένοι γιά τό χαμό τής άξέ
χαστης πατρίδος τους καί μέ τήν
νοαταλνΐα τοΰ γιιρισμοΰ:
«Σάν τα πουλιά π' άπόβιοξε μπό
οα σκληρή!..
■/ναϊ ϊίνιαστο λαχταροΰν άνασασμΰ,
αωλιάσατε· καΐ σεϊς. αυτού. >.λοσ-
σίζοντας
μών ρννοια γ.ιά τ6 μεγάλο ν^.νης), δπου κιιί ή δεντΓθη πατρί-
δα τού γράς όντος, ή ό>ς>αία καί
οτορική Νέα Ζίχνη.
τανε γιά «λα, 6έ6αια, τα ξητήμα-
τα τοΰ Νομοϋ Σερρών, άλλ' εδινζ
•·ν.εοισσότερη σημασία στά Ικπαι-
δ,ευτικά. Αύτό τύ τόνιίΐρ καΐ «ττ'ις.
.τροεκλογικές ■ προγρΐίμματικές τού
δηλώσεις· Ποθοΰσε, μεταξύ άλλων
νά -τροστε'&εϊ καί 7η τάξη στϋ Δή
μοτικό Σχολειό. Ήθϊλε νά μορ-
φώνοντα, καλυτέρα τα παιδία των
άγροτών, ποΰ τα περισσότερα δέν
(Τννέχιζαν τή σπον-δή τους βτίς
Σχολές τής Μέσης Έκπαιδβάσε·
μ>ς, λόγ<·> οίκονομικών
ών.
Ή πολιτική τοϋ Κωνσταντάπου
λου ήταν πάντα ίδανική. Άπέβλε
καί στή «βαθμιαία άννη|·ο>ση τοϋ
πν-νματικοϋ «έπιπέδου τοϋ λαού»·
Κοά έπίστεν;, πώς «δ ρόλ.ος τοΰ
Τήν πνει>ματιική τταροι/σιία: τους
χρόνο ττού ττέρασε, ση>-
ό κ. ΝΤκος Μηλιώρης
μέ τή 19η εκδοθή τού, άττό τό
1935 τίς «ΛΛικ,ραα-ι—ικές Επί:·
ή κιρία Ρίτα ΑΛηλιώ-
ρη μέ τίς «Περιοχές» τρίτη
τική συλλογή της, μετά τα «Πορ
τραϊτο τής Κυρίας» (1970) καϊ
τήν «Καταρυγτ (1972). Αξ,ο-
ττρόσεχτα κΰί τα δύο
Μέ τίς «ΈτΓ'.φι>λλί£ες5> ιμΐεο'α
στϊς 180 σελίδες τους, μ·%χ δίνει
ιό σν/γραφέας, σέ
κή ώνασνονθεση, άττό ττροτερινά
βιαλεχτά κείιμενά τού, σν>τα.ιρ·α-
<τμένα μέ ττλοώαιοο κοι «οίρια: στοιχεϊα τής νωστης άσταμάτη της δούλίψής τα·», λαχτονρι ατ·% ά τής 6ονρλιώτικΓ,ς έξέχ<ΛΧ7Βς ή λαίικές τοθ Βουρλά, σέ τιορ- •πραίίτσ μέ άδρές γοσ|μιμές καΐ χ« ^στιΚίές σνγτκ'ΐ'νητιχές λε· τττσμέρειες, σνιπτεράσμιατα άττό την ιέξιστόρησιη 6ιραιμοτικ«ν ττερι στοοτικών τού ξε,ριζωμοθ, μέσσ στόν έλεύβερο έλληννκό Ιχώρο, έ- στό χρέος — μέ Χ μεγά- λο — γιά τή ουντήΐρίηοηι^ οτή 5ι- ♦♦♦♦♦♦♦' ώρκεια ψηλά κ·' άνέγγιχτης, τής μικρασιατικήν; ιταράβοσης, τής μΐ'κρασιαττικης ' Ι6έας· 'Είκτάς άττό τα Βονρλά, έ*6ισ φέρσιηα <ηοΐ(χε?α άνοοφέρονται ικχϊΐ οιέ όλλες έλλην <ές Κσινότη- τες της Μικιράς Άσ';■« Μάκρη, Σπάρτηι, ιΠέργαμΐο κ·ά. Οί «Περιοχές» της .ττοιήτριας μάς χαρίζουν 36 ττοιήμστά τηις, ξεχωρισμέ»α μέ λατινικούς άριθ- μοΰς, χωρίς τίτλους· Σέ στίχους όατό ρυθμόν, λιτούς, ά ναμοιοκοΓτάληκτους» ιμέ ττυικΤή συμ&ολ·κή 6ι*ττ0πωση.( πού άρκζ τα τηροβλημαπ-ίζει ό έγκΐψα- λικός οτοχαχτ,μός, τό κοττακάβθίρο ονναιίσβ*Τιμίχ, ή μεστή τπειριγραψή) δίχως φλυϋρία, σννθέτοΐΛ' τή φτα σμένη ττοιηΓτική σκέψη·, ττού σφρα γί^ει τή συλλογή κου πορροχττα.- τικά τη χωρΐίιζει σέ «ττοοραδοχή* καΐ σέ «ι!πτΐατΐαΐγή». Μέ χαρά τταρσι,'σιάιζσμε τίς δύο ιέκδόσεις, τΓροονένανταις στό νέο χ,ρόνο, 4&έ6αιες τίς ^έα πκές προσφορές τού ζβύγους Μτ>
λιώρη.
ΣΠΑΝΙΑ ΑΙΑΛΕΞΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΙΘΟΥΣΑΣ | ΝΐΚθλαθζ ΑθανθΟΙΟϋ
ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ
'Ομιλητής ό διαΛρίπής Σμυρ-
ναΐος λ.ογοτέχνης καί <τυ7γραο;εϋς κ. θεμιστοκλής Άντ. Άβηνογέ- νης. Την εσπέραν τής 12ης Μάρτι¬ ον έ.ε. καί είς τάς αιθούσας τής Στέγης 'Ενώσειυς Σμν>ρναί<ιχν ό- δός Καρύτση 3, ποιρακληθείς πρός τούτο ωμίλησεν ό διαπρεπής Σμυρ ναϊος έπιβτήμων, λογοτέχνης καί ο"ΐ·,γγοαφεύς κ. θεμιστοκλής Α. Άθηνογένης διει<θ^ντής έπιβεοφή σειος τού νπονργ:ίου Κοινονικών 'Τπηρεσιών καί μέ βέμα: «Ο ΑΙΝΘΡΩΓΙΟΣ ΤΟΤ ΟΜΗ- ΡΟΤ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΛΗ'ΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΗΣ»· θέντος τόσον ϊϊς την δικηγος>ίαν
όσον καί είς την πολιτικήν, κατέ-
τό ακροατήριον τού, έκ
τής σπανίας είς έννοίας όμιλίας
τού, καταχειροκροτηθείς πλειστά-
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ)
χον Γιαννάκη Στοάτη, καί τού
π€ντακοσιάρχου Κων)τίνοι- Βίρ·
Ι καί μετά ταύτα μέ τό τάγμα
ϋ 'Κώβτα Χο;μό6η επί τής έλεύ
ΡΊ
τοΰ
βεως τον Βασιλέως. Παρευρέθη
τίς πολλάς εκστρατείας καί μάχας
κι;. κατά των Οθωμανών, ήτοι τής
Μεταξΰ των παρισταμένων διε- | Καρύστου, τοΰ Λιβερίου τό Βατη
Παϋλον Φλώ- τοίου, τού Κστελλίον, των Τρικκέ
κριναμ-εν τους κ.κ.
ρον, Νικόλαον Μηλιώρην, Μαρϊ- , ρων, τού Χαϊδαρίον. τής 'Ειλευσϊ
νόν Ξηρέαν, "Αγγελον Μωραϊτί- νος, τού Νεοκάστοου, δπου καί ή-
δην, Ίΐών Βεϊνόγλον, Σταμάτιον χμαλ.ιοτίσθη άπό τοϋς "Αρα6ας,
Ό ·/..
Τομαράν, Σ ταύαον ιΠαπαλοιικάνι
Λτ;μήτριον Δουραμάκον Όιδι·σσέ-
(ΐν Ήλιάδην, Σταύρον Τσέκεοην,
Άναστάσιον Σάμιον, Χαράλ. Γε
(οογιτσόπονλον, Νικ. Μπίτσανΐ Ά
6αν. Κέντρον καί Χονσάστομον
Άθηνογρνης ίίστις ^ θεοδοιρίδην.
ιΐ'γχάνει υιός τού Σμνοναίου δι- ] Τόν όμιλητή,ν παροΐ'σίασεν ύ ε-
κηγύρου Σμύρνης καί Αθηνών, |κλεκτόςκαί ρέκτης πρόεδρο; τή;
βουλΐυτοΰ Αθηνών, άντιπροέδρου "Ενώσεως Σμυρναίων κ. Νικ. Χρ.
τής Βουλής των Έλλήνων καί ΰ- Άοώνης.
πουργοΰ Κοινωνικήν 'Τπηρεσιων '
'Αίντίονίου Άθπνογρνονς, διακρι- Χ·Α."-
Ν· ΑΡΩΝΗΣ
ΕΚΕΠίΟΙ ΠΟΓ ΦΕΠΌΪΝ
ΚΩΝΣΤ. ΔΗΜ. ΖΑΝΝΙΑΣ
'Πλήρης ημερών άπ*6ίίΐ>σε την
Όέμπτην Ι3ην Μαρ
τίον είς τό Νοσηλευτικόν "Ιδρυμα
τού Μ .Τ. Σ·, ένθα «νοσηλεύετο,
καί «κηδ:ύθη την επομένην, βεμνο
ηρε.τώς, είς Όρχομενόν, ό σε6α-
στός κτηματίας Κωνσταντίνος
Δημ. Ζαννιάς, τής πατριαρχικής
οικογενείας των Ζανναίον τής 6οι
ωτικής πόλ€ΐος.
Άνεπίβευτος καί πάντοτε «μέ
τό χαμόγελο στά χείλη»ι άπετέλει
τύ νπύδειγμα τού λαμπ'ρού πολί-
του καί τού καλοΰ οίκογενειάρ-
χοι·. ΙΙοοσηνής, εύγενής, έ|€τιμά
το άπό ΰλου; τοΰς συμπατριώτας
τού, μηδένα άδικήσας ?ΐοτέ. 'Τπη
ρέτησε την πατρίδα, πιστώς, είς
δαλκανικοΰς καί αλ.λους πολέμους,
άνι&ραγαθήσας.
Ήξιώθη νά άναδείξη τρείς υί-
ούς, έξ ών ό :ίςι ό συνταγματάρ
χης έ.ά. Δημήτριος καί οί δύο,
Πλούταρχος καί Σπύρος, έπίλεκτα
μρλη τής κοινωνίας τού ΌΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ
Προσφυγικη καί έθνική μνημοσύνη
ΣΤΝΕΧΡΙΑ έκ τής 1η; σελ.
την 29ην Απριλίου 1924. Λόγω
των οίκονομικών βιοτιχων άναγ-
κών τής πατρικής τού οικογενείας
ηναγκάσθη
«·γκατα1).."ίψη τάς
σπουδάς τού τής νομικής, είδικεν
θε'ις ΐίς την έμ.-ΐορικήν, την δημο
σίαν καί την στρατιωτικήν λογιστι
κήν, σταδιθ'δρομτ'ισας
ώς οικονομικάς ΰπάλληλος, άρχι-
λογι^τής, σύαβουλος, οικονομικάς
Διειθυντής καί Πρόρδρς Διοικητι
κων Σιμ6ονλίιον άνωνΰιιοιν έται-
ςπιΰν καί ιδιαιτέρως τεχνικών καί
βιομηχανικιόν, μέχρι τού Μαΐου
1967, ό,ιότε έσυντα|ιοδοτήθηι )μ-
γω όρίου ήλικίας.
Τύ ΐ!)40 στρατευθίίς έκ νέοο
μετέσχεν τοΰ 'Ελληνοϊταλικοΰ πό
δέμου (Άλΰσνικοΰ) ώς 'Τπολοχα
γός Διαχειοίσεως καί άπίλύθη
τόν Απρίλιον τοΰ 1ί)41 ποοαχθΐίς
έν έςρεδρεία είς Λοχαγόν καί τιμη
θείς μέ τα παράσημον τού Στσν-
οοΰ Φοίνι/ος.
λώς άποκατέστησεν είς Αθήνας Παραλλήλως πρός την έααγγελ
καί Βούλαν. «ατικήν σταδισδρομίαν, ήσχολήθη
σοϋαρώς καί κατά γενικήν άνα-
Αί ΐφημερί'δΐς μας, δι-αΧΙιβά-
ξοΐ'ν τα έγκάρδια συλλαντητήβΐα,
ϊί ςτάς οικογενείας Ζαννιά, Μ. Σ(
νανίδη καί Ί. Γιανναράκη·
-τολιτικοΰ άδρός (άπω:; τονί^ει
στό εμπεριστατοίμένο τού αρθρο
«"Άνάγκη ποΐιίτίστως ήθικής ανα¬
συγκροτήσεως» στήν «Πριυία»
Σερρών τής 21—9—1949 τοΰ ά
λ.ηθμόνητοι; Κώστα Χ. Παπαδο-
πονλου) είναι νά καταναλίσκεται
ούτος ώς ή καιαμένη λαμπάς έν τή
εξυπηρετήσει των κοινών_ άδια-
φαρών εάν βά άναγνΜρκτθοΰν ή
άχι αί θυοίαι καί οί τραγικοί πολ
λ.άκις μόχθοι τού, Ιάν θ»χ δρέψη
■είς τό τέλος τό θαλ.ερόν κότινον
τής κοινής όμολ^ογίος καί άνα,γνω
ρίσαος ή θά ποτισθή τό πικρόν
ποτήριον τής άχαριστίας, &ΐερ εί
ναι καί τό συνηθέστεοον». Κια ο-
λη ή πολιτική ' τού ζα>ή ηταν λευ-
κή.
«Ή κοινοβουλευτική δράσις
τ«ΰ Νικόλαος Κωνσταντοπούλου,
άναφέρι στόν παραπάνίι) επική-
δειο λόγο τού ό κ. Δημ. Παπαοπύ
ρου, υπήρξεν έκπληκτική. Μέ τό
ςρωτεινό τού πνεΰμα, τό ύψηλό τού
ηβος, τή φιλοσοφική τού σκέψη
καί τόν λάμποντα πατριωτισμά
τού κατ?στη όδηγός καί διδάβκα-
λοςΧ («Προσηρυγικός Κόσμος»
Αθηνών τής 8—2—1ό).
(Σ λεχίζεται)
»ΦΦΦΦΦΦ»1
φφφφφφφφ>φφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ»φφφφφφφφφφφφφφφφφφ»φφφφφφ»φφφφφφφφφφ«
ΕΧΡΑΝΡΙΤΕ ΟΙΧΟΔΟΗΙΚΑ ΠΡΟΪΘΝΤΑ (ΕΛΛΑΣ) Ε.Π.Ε.
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ ΤΗΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1974
2α ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ (1—1 — 31 — 12-74.)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Πάγια
1) ΜπχΟ!ν)τα—Έν
οτάσεις 469 837.-
Μεΐον άποοβέσεις Τ3 034.—
21 Μετσφορ Μέσα 128.520.-
Μεϊον άτΐοσβέσεις 15.422.—
3) "Κτιιτιλα κσί Σκεΰη 81.970. -
Μεϊον άΐτοσβέοεις 14.227.—
4) "Εςοδα Ιδρύσεως
καΐ 'Εγκατ 90.535.—
Μεϊον απσσβέσ-ΐς 90.535.-
19Τ3
396 743.—
617 586.--
150.8127.-
113.093.-
128 520.—
30 844.-
67.743.—
81.970.-
28.748.-
90 5'5.-
90 535.-
1974
466.759.-
97.676.—
53,222.-
II.
Κυκλοφορ'ΐθντα
1) Α' "Υλαι 455.5Ϊ4.-
2) 'Υλικά Συοχευσ
οίας 113.5?8,50
3) 'Ρμττορεύματα 472.071.—
4) Χρεωστσι ί)5':.%9.—
.'>) Γραμμ. εΐοττρ. 1 22·'.:77.-
6) Προκατ)λαί είς
Προμηθευτός 116,352,50
596.569.—
119.644.-
750.526 —
758.090.—
1.063.934.—
125,827.-
7) Προσωρ. Λ)ομο 22.473.—8.1'χ! 1.275.— 38.085.- 3.453 075,50
III.
Διαθέ'Γψα
1) Ταμείον 61.835.-
2) Τράπεζαι 352 277.—
28.409 —
4 4 112.- 193.344.- 221.753 —
Ι. Κεφάλαιον—"Ατιοθεματικά
1) Κεφάλαιον
2) Τακτικόν όποθεματικόν
3) Κέρδη καί Ζημίαι
II.
Μακροχρόνιαι 'Υποχρεώσεις
1) Δάνειον άπό ΒΙΤΒΜΑΗ Ο^ Οο
III
Βραχυπρόθεσμοι 'Υποχρεώσεις
1) Πισΐωταί — Προμηθ.
2) Δάνειον Τραπέζης επί ενεχύρω άπό
Γρσμμ. εΐοπρ.
3) Κρστήοεις υπέρ ΈλληνικοΟ
Δημοσίου καί Τρίτων
4) Τόκοι Πλημωτέ^ι
5) "Εξοδα Δεδουλευμένα
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1973 1974
2ΟΟ.ΟΟΟ.— 200 ΟΟΟ ■
8.057.—
151.^35.—
8.067.-
51.121.50
2.939.209.- 3.390.407.—
180.555.—
451.180.—
198.043. -
160.638.-
63.944.—
?44 815.—
258.629.-
49.682-
89.762. -
γνώρισιν έσταδιο'δοόμησεν «τιτυ-
χώς καί ώς Λογοτέχνης, ά.τό τής
ν·~ανικής τού ήλικίιΐς-
'ΕνεΐίατίσΟη τό πςώτον «ίς την
δη'.ιοσιότητα τίιν 23ην Αί'γοΰστοτ'
191!) ώ; τακτικάς Χοονογ<)ά<ΐ/ος τής Σμΐ'ρναϊκής ήμεοησίας άπο- 4 352.971.— 4 292.485.50 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΖΗΜΙΑΙ» ΧΡΕΩΣΙΣ 4 352 971.— 4.292.485.50 Γενικά ϊζοδα Λισχει- ρίσεως 1973 1974 2.257.270.- 2.414.671.- Προμήθειαι εί! Πωλήσεων 92.266— 151.416.- Τόκοι ΧρβωοτΐΛθί 305.280.— 203.167.— Άτιηοβέσεις 120 184 — 29.943.- Συναλλαγματ. Διαφοραί 439.402.— 451.198.— 3 214.209- 3.355.395.— ΠΙΣΤΩΣΙΣ 11)73 1974 Κέρδη έξ έμττορεομάτων 2 879 583.- 2.932.317. » έκ Προμηθειών 423.007.- 257 680.— Πρόσοδοι έξ έργολαβιών Λιάφορα εσοδα 50 345.— 44 168.— 20.676 — 21.018.50 Κίρδη καί Ζημίαι Χρήοεως 159.402.— (1Γ0211,50) ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΖΗΜΙΑΣ ΔΡΧ. 100.211,50 19-73 1974 "Υπόλοιπον ϊϊς Νέον — 151.335.- Κίρδη κσί Ζημία Χρήσεως 159.402.- (!ϋ0.211,50) 3.373 611.— 3.255.183,50 Τακτικόν άποθεματικςν "Υπόλοιπον είς Νέον 159.402.— 8 067. - 51.123,50 151335.- 51.123,50 Ο Διαχειριστάς ΗΡΑΚΛΗΣ Χ ΤΡΙΑΝΤΗΣ Ό Προϊστάμενος τού Λογιστηρίου ΑΓΓΕΛΟΣ Ι. ΠΑΠΑΔΑΣ γευματινή; ΐ^ημέριδος «ΕιΣΤΙΑ->>
καί έκτοτε «τΐ'δίδεται ήτοι ?πΐ 56
έτη, εί; δλα τα είδη τοΰ έντέχνου
γραπτοϋ καί ποοφοοικοΰ λόγου,
σΐ'γ>ιαταλεγόιμε.νος μεταξϋ των άρί
στ<ον καί άρχαιοτέρων συγχρόνων Έ/.λήνων Λογοτ·-χνών. άξιο)νόγους συλί^ο- γάς διηγημάτμ)ν καί ποιημάτιι)ν, έδημοσίεΐΌεν είς τόν Τύπον, είς σννεχείας, έκτε-,ή συγγράμ.ματα, μσκοάς σειράς χρσνογραφημάτων, ί<ΐτορικάς πραγματείας, μελέταςΐ δοχίμια κτλ.· καί έδωσεν πολλάς δ·2κάδας διολέ|ΐθ)ν είς Αθήνας καί είς πλείστα έ.ταρχιακά κέντρα. Τό 1972 ή 'Έισ·τία Νέας Σμιο νης έβοάδεναεν τό έργον αυτού «Τό Ίστοοικόν μιάς όλεθρίας πλά νης», έσχάτιος δέ Ιτιμήθη 'ΐς τόν υπό τής Έστίιις Νέας Σΐι'^ βιενε,ργηιθέντα Κονιαλίδειον ν;α- γ(,ινισμι')ν μονογοαφίας, διά 'λη Α' βραδείου ταύτης μετ^ χριμκ»>
τικ.οϋ έπάθλον Η .πίντήκονττ χιλιό
■δόν δραχμίόν διά τό
τού «Τό Άςάρι (θυά"Τ·Γ|Γ(ΐ) κ<ι! τό όλοκαύτοΜΐα (ΐϋτοϊ·>.
Άνέδειξεν την Ικλεκτήν θυγα
τέρα ούτοΰ ΑΣΠΑΣΙΑιΝ — Α
ΣΠΑιΝ ύιπλο>ματοΰχον τού Πιά-
νου καί σύζυγον τοΰ Οίκονομολό-
γον, νομικοΰ ίιπαλλήλου τής 'Εθνι
κή; Τραπέζης τής "Ελλάδος ΚΩΝ
ΣΤΑίΝΤΙΝΟΤ Χ. ΧΡΤΣΑΤ-
ΤΟΤ καί τόν ΓΕΩΡΓΙΟΝ εκλε¬
κτόν Δη,μοσιογράϊτον των 'Λθη-
νόιν.
ΛΑΜΠΙΡΗ Ηίϊ εκ ,Κων)πόλε-
ιυς. Ίατρός — 2£ υγγοαψ εύς —
Λογοτέχνις.
Είς πολΰ μικράν ηλικίαν
νίσθη είς τα Γοάμματα όημοσιεύ-
ουσα τα πρώτα της ποιήματα ·ϊίς
την εφημερίδα τής Κο}ν)πόλεως
«ΑΙΙΟΓΕΤΜΑΤΤΝΗ».
τοΰ Ζαππείου Παρ-
&ενα,γωγείου τής Κων)πόλείυς. Έ
οπούδασεν την Ιατρικήν είς τό
Πανςπιστήμιον Αθηνών είδικευ-
είς Νευροί.ογίαν — Ψι,χια-
τρικήν, μετεκπαιύευ&εΓσα ΐΐς τα
Πσνεπιστήμιον των Παρισίων·
Διακεκριμενη Νει^ολόγος. —
Ψυχίατρος τίόν Αιθηνών. "Ελα¬
βεν καί τό πτυχίον τής Φιλοσο<μας άπό την Σορδόνην των Παρισίων. Τό 1969 έξδιο»: τό τοίμηνον έπι- οτημονικόν καί λογοτεχνικόν Πβοι οδικόν «ΙΑΤΡΟΛΟΓΟΤΕΧΝΙ- ΚΗ ΣΤΕΓΉ» τό οποίον όιευ&ύ- Οικο.ιλ.αστιχοΰ πεοιεχομένοι·. Έξέ ■δυισε έπίσης τα κοινιονικά Μυθι- θτορ»Ίματα «ΡΕΝΑ», «ΚΑΙΝΟΤ- ΡΓΙΑ ΖΩΗ», «ΤΟ ΑΤΣΑΛΕ- ΝΙΟ ΚΟΡΙΤΣΙ», «Ο ΑΝΘΡΩ- Ι1ΟΣ ΤΟΤ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ». Τιγχάνει άντεπιστέλλον μέλος τή; ΤΙαγκοτιμίον Ενώσεως "Ια¬ τρών — Λογετεχνων. Έξέδοκπ τ:λος, συλλογήν ποιτ>,αά:των «Λν-
ρικά Βιώματα», «Λ'.ρικοί στοχα-
σμοί», «Ποΰ βρίσκετα, ή
«Άγάπη καί Ζ.οή» καί τάς 6ιογοα
φίας (Άθηναγόοας ό Α'» καί
<'Άλ6;οτ Σδάϊτσερ». ΚΑΛΑΝΤΓΔΗ2 Χρήστος, έκ Ριξαιον τής Τραπεζοΰντο; τοΰ Πόντου. Άπόφοιτος τής Άστικής Σχολή; τής γενετείρας τού φοιτή σας Ιπί έν ετος είς την Μεγάλην τοϋ Γένονς Σχολήν καί ά,τοίροιτή <ίας τ:λικώς έκ τοΰ περιφήϊιου Φροντιστηοίου Τραπεζοΰντο; (Γυ- μνάσιον). Αριστοϋχος τής Ίατρι κης Σχολής τοϋ Εθνικον Πανε¬ πιστημίου Αθηνών εϊδικϊυθείς είς την Άκτινολ,ογίαν. Έγκοταστα- θίίς είς Αθήνας ώς Άκτινολόγος κατώρθιβσεν έντό; όλίγου χοονι- κοΰ διαστήματος νά αναγνωρισθή υπό τοθ ί,τιστημονικοΰ κύσμου τής πρ(·)τει·οΰσης ώς δια/«εκς)ΐί.ιένος επι στήμον καί παρακληθείς πρός τοΰτοι άνέλ.τιΙ&':ν τό Άκτινολογι- κόν Εργαστήηιον τοΰ έν Αθή¬ ναις θεραπειττηοίου «ΕΤΑιΓΓΈΛΙ ΣΜΟΣ> τό οποίον όιηύθυνε έ,τί
πολλά ετη, άναΐ5είξας τουτο είς
σύγχρονον Άκτινολογικόν Κέν¬
τρον· Διετέλ.ε<*ε μ«λος παλλών Εΰ ςωπαϊκών Άκτινολογικών Έται- ρειών καί ελατϊεν μερος είς πλεί¬ στα Εύρωπαϊκά διςθνή Άκτινολο- Συνέιδρια. Διετίλ.εσε έπίσης Πρόεδρος τής Έλληνικής Περιη- γητικής Λέαχης "Αθηνών, Πρόε- δφος τής Όργανώσειυς υπέρ των δικαίων τοΰ Πόντου, ΠρόεΙδρος τοΰ Ταμείον Ανταλλαξίμιον Κοι νοτικών καί Κοινοχρελών ΊΙεριουστ ών καί ιιέλος τής 'Επιτροπής ΙΙον τιιικοιν Μελ"των. Παοά τόν με- τριόφρονα χαοακτήρα τού, εδέχθη καί τό ύξίίομα τοΰ Βουλευτού Ά- 'θηνΛν ίκλργείς υπό την σημαίαν τοί Μεγαλοιργοϋ Κρητός ΕΛΕΤ ΘΕΡΙΟΤ ΒΕΝΙΖΕΛΟΤ, κατά τάς εκλογάς τού 192Κ. "Αοχνος καί σι·ν·ρχής με'ριμνα αί'τοΐ· υπήρ¬ ξεν, ή διάσιυσις τοΰ ίσ'τορικοΰ καί λαογραιρικοϊ· πλοντου τοΰ Πόν¬ του είς τάς σελίδας τοΰ αρίστου Περιοδικόν «ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΝ- ΤΟΤ». Ό ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΛΑΝΤΙ- ΔΗΣ ίαήοξεν σ.τανία έπιστημονι κή καί κοινωνική προσιοπικότης καΐ ε.τίλεκτον τέκνον τοΰ Πόν¬ τον, τιμήσας εαυτόν καί την γΓνέ τειοάν τού. Άπε6ίι»σεν εις Αθήνας "την 22αν Μίΐίυυ 1946. ΧΡΤΣ. Λ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ Σ Ιατρός, έκ Ναζλή Μικράς Άσίας ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ «ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ» Ό όμότιμος καθηγητής τοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Δημ. Ελευθερίου απέστειλε πρός τόν σΐ'νεργάτην τή; εφημερίδος μα; ιατρόν κ. Χρνσόστομον θεοδοΐφί- δην, Πρόεδρον τότε τής Όμο- σπονδίας Προσφύγων Φοιτητών, την κάτο)θι επιστολήν. Άγαπητέ μου Χοι<σόστομε Σ' εύχαριστίό θερμά γιά τα καλά λόγια ποϋ γραφείς γιά μενά καί γι»3ι τόν μακορίτη πατέρα μοί; στόν «Προσφνγικό Κόσμο» ποΰ εί χες την καλωσύνη νά μοΰ οτελης· Λιαβάξοντάς τα μοΰ εψεραν στό νοΰ την ήμρρα εκείνη πρίν 49 χρόνια ποΰ ήλθα νά σοΰ ζητήσιο, ώς Πρόεβ-ρο των Προσφύγων Φοι νχι μέχρι σήμερον. "Εχει δημοσι- ττττών (σΰ βεβαία δέν μπορε* ν ά εύσει πολλά άρθρα είς έφημ.3ρί- τό θιτιάσαι), νά μέ βοτ,θί'ΐσης νά καί περιαδικά τής Κων)πόλίως περιληφβώ ·;ίς τούς τροιγοντας κσί των Άτ)ηνών καί προέβη είς τήν πολντιμη φασολάΐδα τοΰ συσ ^εκάβας διαλέξΐΐον μέ ποικίλβ θε σιτίο·, κάτω άπ' τή Άκρύπολι. μαχα. Σ' εϋχαριστω κοι πάλιν Άντε.τροσώπευσε τήν 'Ελλάιδα, είς πολλά βΐϊθνή Συνβδρια Ία- τοών—ΛογοτεχνΛν ξίς'τό «ξ(,)τε Εγραψε άξιόλογη ΜΌι- στορήματα, Ποιήματα, Διηγημα- τα καί άί>θρα Κοινωνικον καί Ή
καί γιά τώρα καί γιά τότε...
ΔΗΜ. ΣΑΒ. ΕΛΕΤΘΕΡΙΟΤ
Όιμότιμος Κ(ΐθηγητή;ι Παθολογι
χής Άνατομϊας καί Γενική; Παθο
λογία; τοΰ Πανεπιστημίου Άβη-
νών έκ Κων)πόλεο3ς.
την Πειραιώς ΰπου καί Επληγώθη
ί-τΐ τού ιΐΓτώπίΗ', καί τής Ναυπά-
ντου καί τού Μ*σολογγίου κια πάν
τοτε εδειξε γεναιότητα, άξιότη-
τα, καί πίστιν, καί είς τοΰς άω-
τίοους τοι> ;ύ.τείθειαν καϊ ίαακο-
ήν έπαινοΰμενος διά την γενναιό-
ττιτα κ.ά καλήν τού δΐΛγ<ογην άπό ('ίλονς τοΰς άνιοτίοονς τού. Χάριν λοιπόν τής άλ.ηθείας καί τής Δικαιοσννης έπαφίεται τό πά οόν μας «ίς χείρας τού Τνα τοϋ χρησιαεΰση. Έν Αθήναι; την 23 Μαριου 1844 Νικόλαος Κριεξώτης, Χστζή Χρή στος, "Ιωάννης Νοταηά;, Κι·>ν-
σταντϊνος Βέρρης,
'Εμάβατε, ώ αναγνώστας τα ό- ποιηθείσης παρ<χ τοΰ Κι·ρ, νόμα-τα των ύπλαρχη.γών τοΰ γεν Ιδρου αυτής είς τό επί των Τ% ϊ. ■' 1840 Έν Αθήναις τή 14 184.6 Ν. Λ ΈπικυροΓ-ται τό νιο μιάς υπογραφή;. Αθήναι τή 14η Νο: Ό Δημαρχιχός Μπενιζέλος Είς τα άνο) δς φοινή τοΰ ΐδίοι·. -Ετ, πρόσχωμεν τή ά επ ολιγον: "* Έν Αθήναις την 29 Μαρτί0. Πρό; " "* '8 και Την επί των Θυσιών νων έ^εταστικήν ίπιτρ< Εϋσεβάστως ύποβάλλι ροΰση δύο πιστοποιητικά γραμμένα παρ' έν*ύξων Χ(^"7?" μνήστων όπλαρχηγών £(: » . ϊ'" ο υ ί», ται όηλον ότι ο υποφαινόμ λαίΐον μέρος «ίς τόν τησίας άγώα, διατϊλέσα; ; ώ- λον;.τζής (άξιιοματικός), πο θΐίς υπό τάς διαταγάς των ^ !'! διαλαμ6ανομέ^0^ν πλαρχηγών είς πολλάς μαχα- . °" τα τοΰ εχθρόν. Άλλά κατά τόν 3ον τ{,: ούξεως τής Επιτραπή; ναίου; Ήριθμήρατε τα; μάχας εί; άς έλαβε μέρος, εί; Εΰβοιαν, Αττικήν, Ρούμελην καί Πελοπόν νησον; Έγνα>ρίσατε την αιχμαλω¬
σίαν τού;
Εί: τα ανο^ άς προστεθή καί
μία άκόμη μαρτυρία, τοΰ συμπρό
σφυγος, έκ Κι,δωνιών, στρατηγοΰ
Κρΐΐζώτον τοΰ Ευοοέως.
Γράφε, καί υπογραφή, ό ιδιαφυ-
γών την σφαγήν τού ιέκ των σφα
γέ<»ν καί .-ΐυρπολητών των νΐίο Τούρκο), ό ατρατο.τε.δάρχης Κριεξώτη;, τα εξής: Πιστοποιητικόν Πιστο,τοιοΰμεν οί ϋποφαινόμε- νοι δτι, ό έπιφέρων τό παρόν μας ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΤ ΐϊΰς, άφ' ής ήχησεν ή ^σ■άλ- πιγξ τού υπέρ "Ελευθερίας τής "Ελλάδος ίεροΰ Αγώνος, ζήλο> καΐ
ένθοισιασμώ κινούμενος, κοι έρω
τι διακαεϊ φλεγόμενος, δράξας τα
δπλα έ'δραμε μετά προιθνμίβ; καί
ν εί; αυτόν τόν άγώνα
ττϊ;, κατατοχθΓίς είς τόν χορόν
των στρατιωτικών ελαφρών Σ<ο- ■μάτιον, χοηιιατίσας δέ υπό τάς ό- δηγίας χιας, ώς ακολούθως: Δηλαδή Λ' 'Τ.τό την «δηγίαν τού Νικο λάυυ ,Κριεζώτου κατά τύ ετος 1822 καΐ παρευρέθη ε-ίς τάς κατά των 'έχβοών μάχας γενομένας βίς Λια , Βατίτ'ζη, Κάρυστον, ΙΙετα λιοΰς, Άλιβέρι, Χαιδάρι, ΊΕλεΐΌϊ ν·(χ, Τοικέρι, κα* Άναιφορίτην. Β' 'Τπό την όδηγίαν τοΰ Χα- τζή Χρήστου πρρε.ρέ-θη εί; τάς γενομένας κατά τοϋ Αιγυπτου Ιμπραΐμ Πασά μάχας, είς ιΝεό- >:αστρον, καί Νησί, καιθ' α; ήχμο.
λο)τίσθη.
Γ' 'Τπό την όδηγίαν τοϋ Ιωάν.
Γ>ιοταρά κατ& το ετο; 182€ καί πά
ρευρέβη είς τάς κατά ιτόν Πειραια
κα· Αθήνας μάχας, καιθ' α; καί
επληγώθη είς τα αριστεράν όφρύ
διον άπό βολήν εχθρικόν πυρός.
Δ' 'Τ.τό την όδηγίαν τοϋ ΊθΜΐν
νού ΣΤΡΑΤΟΤ κατά τό έτος
1828, καθ" ίίν καιρόν ώργανώθη-
σαν αί χιλιαρχίαι, καί παρευρέθη
είς την κα,τά των έχθρών γενομέ
νην μάχην εί; ΤΰυνοΒον.
Ε' Τπό την όδηγίαν τοΰ Κων
σταντίνον ΒΑΡΗ κατά τό ετος
1828 ■/.(ίΐ .παρευρέθη εί; τάς γενο
μένας αόχα; /«τα τής Να.πά-
κτου καί Μεσολογγίον.
ΣΤ' 'Τπύ την άρχηγίαν των
Άρχηγών Ιω. Κι,ιλέττη, >Β(ίσου
Μαυροίίουνκότη, καί Κώστα Χαρ-
μ66α, κατά διαφόρους ΐ.ιοχά; καί
ποε>··ρίσκετο προθϊ'μως πάνιτοτ" ΰ¬
που ή Πατρί; «ίχε χρείαν.
Βε€αιοΐμεν δέ ϋτι καιθ' Κλας
τάί 'ρηθείσα; μάχας εμάχετο κα
τα των έχιθρών μέ (ίταραδειγμάτι
στον προθυμίαν, ζήλον καί γενναι
όττρ·α, δειχθείς άτρόμητος, τίμι
ος καί πιστός, καί «χων χαρακτή-
ρα άνδοός καλώς ,διάγοντος καί
.τοθοϋντο; σφοδρώς την ελευθερία
τής Έλ.λάδος. Καθ' όλον δέ τό όϊ
εξοδικώτατον τούτο διάσττΐμα έ-
ξεπλήοου τα χρίη τού μέ όλην την
«παιτουμένην άκρίβ«ιαν, χαί έφέ
ρετο πάντοτε πρός τοΰς άνωΐτέ-
ρου; τού μέ σέβα; καί εύπείθειαν
άμίμητον.
Ταύτα καλώ; γινώσκοντες πι-
στο.τοιοΰμ·ν, βεβαιοϋντες άληιθή
ό; οΓ·; άνήκει καί 'δί!5ομεν τό
παρόν μα; πρό; τόν 'ρηθέντα Ν ι
κόλαον Άθανασίοι. Κνδωνιέα
κατ' αίτησίν τού, Τνα τώ χρησ,μεύ'
ση πρός ενδ-ριξιν τή; άληθεία; ά-
παίτησιν των δίκαιον τα·.·, κια α¬
πόλαυσιν τή; οφειλομένης διχαίας
άνταμο,βής των άδιαφ,λονικήτων
τούτων εκδουλεύσεων καί θινιών
τον, καί ύποσημειονμεθα.
Τι;,
°ψΐν Τή;
Έι;
μικών 'Τπουργεΐον, δέν είχο
6άλ.;ι είς ουδεμίαν επιτροπήν
συστηθεισών κατά διαφόηον- ;
χάς. Στηριζόμενος ήδη (;. τά™.
καιον, ευρέθην εί; τήν
νά ΰποβάλω ταυτα ΰπ'
Σεβ. Έπιτροπή;, ήτις
κατά τα πιστοποιητικά
πρό; τήν Πατρίδα, €λίδονλεύσΕί-
μον, εΰελπιξόμενος δτι ιθ
μη καί τί; εμέ δ,τι ιδία
νιστάς καί με,ρικοϋς στρατκ,,χΊ.
κου; αποφασίση, καθόσον τα ά,,.
συνημμένα πιστοποιητικά δϊν <,,.. ν^τάχθησαν σήμερον, άλλά χςόνοιν καί καθόσον μάλιστα παγραφαί των άοιδίμιον ύπλαρχη- γών Νικόλαον Κριεξώτου καί Χ(ι τζή Χοίστον είναι γνωσταί τί; ά. παντα τα μέλη τή; Στν; 'Επιτοο πής. Έπίσης είναι γνωστή χαί πογςαιιή τοΰ Σννταγμιΐτάρχο,, Κιονσταντίνο7 Βέορη «στι- χει ήδη είς τήν ζωήν καί δκ αι ιι. είς τάς Αθήνας. Ναμίξω ίτ Σεβ. Έπιτροπή ·δέν βά τής ύ.τογοα((ίι; λη ποσώς καί π"[ τοΰ άπόντος ήϊ Π. Νοταρά. •Πέποιθα ΰθεν άδιστάκτω; ήη ή Ση Έπιτροπή θέλει »| ιν της την δικαίαν μου αΐτηοιν, ήτις στηρίζεται εί; τό δίκαιον ■/«! εί; τάς όδηγίας τής, Σί(ΐ. 'Ε,τ· τροπής. 'Τποσημειοΰμαι βαθυσεβάστως Εΰπειθέστατος Πρώην στρατιωτικάς καί άγο»ι· στή; Νικόλαος Άθανασίοιι Κυδοινιεΰς ΆντελήφθηΤ2 ό'τι -διά τής {<.το- γορφής τού ενεθυμείτο οιαρχώ;, ένοστάλγει, τήν Μ. Άσίαν^ ν.α την ιδιαιτέραν πατρίδα τον, καί ■διελάλει δτ, είναι «Κυδατνιεΰς»; Απόγονοι αυτού .ποϋ ται; Τίνες είναι Ιν Ελλάδι; Διά τήν απελευθέρωσιν των 'Λ θηνών σν·νηγιονίσθησαν μετά τοϋ Νικόλαον Άθανασίοΐ' καί οί, Λί/. κάς Δημήτριος (ΛΙήτρος) έξ Ά- θηνών> Λάμπρου Άθανάσιος ί-
Άμιΐίσσης («<ρονείθη), ΜηΤρα- πουλος θεόδωρος έζ Καλαδρνΐων ΐκον), Λαξαρέτος φυλλος έκ Κέας, Καλεδοά; Πανα γιιότης έκ Προύσσης, Κΐ«ρι«: "Λγγελο; έκ Κύπρου, Μήτρος έξ Αθηνών, Κοιμη; Ί« κοιχος έκ Σελίνου— Κοήτη;, 0ι κονοαόπο.λος 'Εμμανονίιλ ΐ<(Μί' οιος Σσι-δενών — Καλαβρύτων, Φωκά; Ηλίας ΐατρός Σκονξές Γεωργαντας έξ Αθηνά» Σταματοΰκος Γεράσιμος νο; Μονή; Χιλιαιδούς — Λεβίδης Άλέξανδρος έκ Κ)πό« ως, Γονατάς Στνλιανός έκ Κ ι*» νιών (ίτραυματίσθη). Παληό·/"· πας Άλέξιος έκ Κέας Σαρκοιδίνος Μήτρος έξ 'Λβηνί'» ΙΙαπαθαΙνασόπουλο); έκ Κλαπατξούνας— Καλαδοίι»"- Κ(1ρκσ6ίτσας Γεώργ, έκ Γστοί"Ί: Οίκονομόπονλος Σπνρ!0'"ν ν Σοποτοΰ — Κλαβρύτιον, ^^ σταματίο^ Καρύστου, Γίώργιος Άθανασίου - ε/ έκ Κασσάνδρας, Λάμπροι1 Αν™ νιος έκ θτ|6ών (έφονει'ιθη)._·ν' σμάς Γιάννης έξ ,Ιθάκης, ρης Γεώργιος έκ θράκης θη), Λενκαδίτης Άναστάοιο Λενκάδος, Λαμπρόν ΓεώρΥ'ο: (* Χαλκίδο; (ΐφονςνθη), Λ«κκ«-' ώργιος έξ ,Α,μαρονσίον— · χ κης, Αύγεοινό; Δημήτριος έ" γον — Ήλείας, καί άλλοι δλοι ήριοίς, ήρώιον τέκνα. Νικόλαος Παν. Παπαδόπο./«: Πρωθιερεύς Η ΕΝΩΣΙΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Ό ύπουογός ΙΙολιτ,σμοΰ •Επιστήμων χ. Κων. Τρυπάνης ε¬ δέχθη εί; ακρόασιν τα προεΐδοεϊον τοΰ Διοικητικόν Συμβουλίω τ έν Άθήνα.; Ενώσεως 'Ελλή.ν, Λογοτεχνών, αποτελούμ τοΰ «ντό και τής ,νων ενον ΐκ μ ΐκ τοΰ «ντυτροεόρου τού κ. Τριαντ. θΓοδιηοίδη (άσθενοΰ οΰντος τοΰ προ ς τοΰ έδρου) τοϋ γεν. γοομματέως κ ΙΙαν. Ζούβα καί τού ταμίου κ. Δ. Σέττα, πΟυ ανέπτυξε είς τόν κ. υπουργόν τα φλέγοντα πού άπασχολοΰν τοϋς λ Ό κ. ίαοι«ργό; είπε, ότι α .τάς χορηγίας καί ^ ^ δέν Ε[ναι άομόδιος ό ?&">?
δικαιονχοι λογοτέχναι ΧΡ'
πρός τούτο άπό ειδικώς έ
ποΐι σιινκττώνται είς τύ "
όν τον, ώς πρός ,τά λουιύ·
τα
θά τα έ^ϊτάση μέ ίνδιαΤε·