193918
Αριθμός τεύχους
2297
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 49
Ημερομηνία Έκδοσης
1/3/1975
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΑΝΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚγΓεΦΗΜΕ ΡΙΣ - ΦΙλ6λΟΓΪκΪΓ~
"ΣΑΒΒΑΤΟΝ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 1975 Έτος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ: ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧΜ. 3 ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
(1926-1975)
ΣΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ - ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.708 -
ΣκιέοΜεγάλων
Μνημόουνϊ Ίερών Πτολιέθρων
Β'
Οί Τοΐρ'/οι στό μεταξΰ σάν ά-
άονία κάθοντα, ήσυχα. Κά-
πΟυ λάπον μερΐκοί ΐδήΒεν νταήδες
ξει1ι«τί£ονν, αά ΟΛΟΙ την ,Άηρώ-
νουν' ίί αι τι ίόρα πού οί "Ελληνες
οταυοαητοί έ'χουν' άπλωθή ~ή Μι
"/αί <ττή θράκηι μέ ενο πε ρήτρανο π;.όακπο στήν Πάλ-η, τύ Τάγιια το Μίαιτ; Βλαχοπούλο.-. ΕΙ ναι ή άξέχοστη έ,-κ>χή .τού σέ κά
πα.νΰ»ι|·τιλο κτίριο στήν Προκυ
μπία τοΰ Γαλατά, μσίί μέ τίς ση-
μοίες των ,αεγάλΛΥ Σ,μιμάχων κυ
τι Γαλανάλευ
ματίζει .-ΐεοή<τανη κη. ότό τό Νότο τα άλλα εχονν κατ€·"ά6ε, .τε τώντας πάντα, τα Σαλιχλή τό Ά τό Ού- <τάζ, εχοιν διοδή νικητές τό Άλή- Βΐοάν, κατέλαβον την Κιουτάχ:ια (Κοτύαιον), πςραοαν' τό Μ.πανάϊ (ΚεοίιΐΜν Ά-ιοράν) κι' εψθασον (ττό Άφιάν Καςά Χισσάρ (τό αρ¬ χαίον Άκρόϊ'.ον) στήνοντας προ φνλοικές ςΐά'Λο στό Μαΰρο Βράχο. Λ·ίγ3 άτγύτΓ^α, 6ο;ειότερα ΰ- στερα άπό αγλτ,ΐς μόόχες τα Έλλη νικά στρατεΰματα εϊχαν καταλά- 6ει τό Έσν.ή Στ,νήι (Δορύλαιον) γιά νά ^εκινήσο,ν ά,τ' έκϊϊ, σάν σέ πανηγύρι πέία γιά τή ν'Αγκν οα. Πτράίομε τό Σιδρί Χισσάρ (ή III Μεραρχία) την παλαιάν Πιισυνοΰντα, καί «τή Βυζαντινή έ¬ ποχή "Ιονστινιανούπολι. Έδώ ιμιά μεγόλη εκτασι καί στή μέση μιά Έκκλησία τριγυρισμένη άπό χον- δρές σανίδε,ς (4—5 έκ. ια. πά- χους) καί πιό πέρα εν'ας τά*ρος μέ μιά σπασΐμένη μας,ΐΜί,ρινη ΐπιτύμ- (">ια .τλάκα πού Ιγρτϊςρε: «Άλέξαν
δρος θυγατέοι Αλεξάνδρα, τόνδε
τύμ.·. (σπασμένο, προψανώς 'θά. 0-
•πήοχε τό 6ον δτ-λοΐδή τύμβον),
αί στράφη,κε πςός ΒΑ ποός
τ ήν Τονρκική Πρωτεύουσα, περ-
νόοντας όλόκλΓοη τή «τιδηροδροαι
>.ή γραμμή Σμύρνης — Κασσα-
ιιπά — Άφιόν Καραχισσάρ.
"Ενα ταξίδι άλησμόνητο. Τί κι'
αν' τα διροσόλουστο Μαγιάτι-/ΐο
ποοινό τοΰ 1919 τό 'διαδέχθτριε τό
ΐι·ν τήν' ΈΛληνικότητα τού ι «ομιχλώδες ποωινό τής 27 Αΰγού
τόπου. Φθάνςτ.,ηε στόν Σαγγάιριο, Ι οτον 1922; Ή καταστρο<ρή «φ;ρε τόν π-ρνοΰμε κι' ή Μεγάλη Στρα ' τόν άντρειοΛΐιό τής Φνλής· Ένωμέ 57ον Ή έποχή των Παλαιολόγων, πού τή λένε καί «πορακμή», χα- ροχτηρίΖεται άπό την έμφαοη, καί θεωρεϊται πολύ σωοτά οόν ή εσχάτη αναγεννηθή τού κλαοι- κοΰ έλληνικοϋ πνεύματος, πού Ι δέν εϊχε παύσει ποτέ νά ύποφω- σκει στή βυΖαντινή τέχνη. Μιά έ,ιδηλη στροφή άπό τή γραφικό- τητα στήν πλαοτικότητα συντελει- ται σέ τούτη την περίοδο. Είναι φανερό ότι ή βυΖαντινή τέχνη ζα νογυρίίει στόν Άνβρωπο. Τόν ταπεινό θνητό ή τόν ύπέροχο παν τοκρστορσ, τό οτοχαστικό ή τόν έκστατικό, τόν ύπερήφανο ή πο· νεμένο άνθρωπο. Ή όπόσταση τού χώριΖε πάντα την "Ανατολή οπό τό Βυϊάντιον γίνειοι έτσι με ΰανά >.αί τα ποτήμια πού τα .-τέ- | γσλύτερη. Αύτάς ό βυΖαντινος
ρησεν ό ΆλέξανδΓας.
τή,· ^Μεγάλην Όδόν» ;
άπό την "Ε^Γσο ζοός τόν
ΤΟΥ κ. Δ. Γ. ΠΑΝΤΕΛΙΑ
«Έλληνικ.άς πόρλις τή; Δ. Μικράς
Άσίας» καί τάς άλλας «τάς περί
τόν Πόντον* ν.αΐ νά τάς αφήση
ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ δταν άγνωστον ά¬
πό ποία είσήγησι, τάν' άνεκάλεσεν
ή Σπάοτη.
Τελικά ίστερα νι' άπύ τό Β_-
ζάντιο, ίι Μεγάλη Στοατιά έσ,αρ
μΓςοντας τα όνειρο.τόλια σχίδια
τού Μεγάλον Έθνάρχη, ξεχΐ&ηκ.ε
ί'
ί'να
π-;οι
νά τού 1919 στά "Αγια Μιχιραοια
τινά χο'ϊ.ιατ'ί «πό τή Σ-ινίνη, γιά
την .-?ανμάτωσι τού Μεγάλου Ό
νείρον. Δ,.'ιδηκε ίι Λ'-γάη Στς,α
τι ά ά.-') τ!; ι'δΐΓς πό)?ις
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤϋ ΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΙΣ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ
.ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ.
Εΰιρ,?άτη, περνώντας ά-ιΐ) την Μα
γν'Γ,σίΐϊ την «επί Μαιάν5ρων(χΓντά
Πέ^ασε ούμανισμός έζανθρωπίΖει το Θεό
αί θεώ νέ ι τόν άνθρωπο. Ό με-
σοιωνικός Έλληνισμός δείχνει
κατευβεϊαν κληρονόμος τού άρ¬
γτο στ-ιερινό Μπαλατακ) καί δια Χαίου σεβασμοϋ πρός την άνβρώ-
.τ;.ός ΒΑ, κι' ΐτθχ χέουαε ολη τή
σιδΓςοδοεμική γρομμή
— Άϊδινίον — Ντινέρ)
Στοατιά βυνέχισ: ,
την επί "Ε-ρμω — Σι,τνλΜ
Καί
Μσ,γνησίαν καί άφοΰ στάθηκε λί-
τι; άπό τάς «Κελ,ανϊίους Γ'νΠ μορφή, πού τής άφαιρεί ό-
Πτιλας (πάνο) στόν Ταϊςο) ποΰ ώ ι»υς τό ύλίκό βάρος κοί την άνυ-
δηγοϋσαν "ός τόν Εύ<τοάτη, γν- ^ώνει οέ μιά καθαρά πνευμαπκή ρισε αυτή (τι Μεγάλ.η Στ,οατιά) . Κ1 Τ. . . . ' ■ - ' εκδηλώση. Το γεγονος αύτο α¬ ποτελεί καί την ούσιαστική προ- ςφορά τοΰ ΒυΖαντίου οτή Μεσαι- ωνική Εύρώπη. Δέν έπηρεάΖεται άπό τή Δύοη, άλλά τουνοντίον την έπηρεάΖει. Ή πάλη άνάμεσα οιο άνοτολικό οτοιχεϊο, πού έδω¬ κε τόν ύπερβατικό μυοτικισμο, να'ι στό έλληνικό, πού έδωκε την ίδεοκρατική πνευματικότητα, αΐ- ρεται οτήν τελευταία αυτή περίο¬ δο Καί αν κατά τή γένεση τής δυΖαντινής τέχνης κυριάρχησε ή Ανατολή, στή λεγόμενη «πορακ¬ μή» κυριάρχησε ή Έλλάδα. Στά ψηφιδωτά καί στϊς νωπο- γραφίες τής Μονής τής Χώρας ι.- γο είς «τάς θΰςας τα; •/οντά στήν· «Κεράμιον Άγοοάν» (Μπανάζ) καί διά μεσου των «Κε λανείο»ν Πιλών, καί αυτή, είρ,9ασε ,τά Άκοόϊνονι (Άφιόν Καοά Χισ- τιά ξαπΛώθη·/ίιΕ σ' δλα τα .τίρα ά¬ πό τόν Σαγγάριο ύψώματα. Είχα με φθάίει στό ά.τοκορύςμυμα τή; άντοχής -,.αί ασφαλώς 'θά τα κατα <τερνσ,με νά ςρβάσονμε τόν τελικό στόχο μα; αν' δέν μεσολαδονσε μιά πς>ιγ/.ηΛΐκή άπείθεια οτή δια-
ταγήι τής Στρατιάς. Μά, εϊπομε
σήιι:ρα πρόκκιται νά περιγ,ράψου-
με νοε2θ ταξίδι. Τό περιγράψαμε.
Τό τέομα ήταν έδώ· Κι' όπως πάν
τα, «τσι «αί τώςα γυρίσαμε πιοτό
άπό τό ταξίδι αύτό. Νοεοή κι' ή
έτιστροφή. Μά μένουν νά ποί{αε
με,ρικά άκόμη ωσπον νά τελειώ-
σονιμε.
Π^οηγήθηκιε άπό τή Μζγάλη
Στρατιά στήν πορεία της ό Μέ¬
γας Άλεξαν&ρος. Διάδηκε άπό τή
Σηστό στά "Ιλιον ξεκίνησε γιά
την Περσία μ' ενα κύριο σκοπό,
τή διάλυοι τοΰ ΠερΛΐκοΰ Κράτους
εόΙ τό πέτι^ε. "Ολος ό γνοκπός
τάτε κύσμος ενοιοκτε την Έλλάδα
νΊ τόν φωτίζη. Πόντον ΊνίΜα,
Συρια Αϊγνπτος, Έλληνική Διοί-
ν.Γ,σις.
Προηγήθηκε άπό τόν' Άλ^εξαν-
δοο ό Άγτσίλαος τής Σπάοτη;
-τού μπόρ:οΐε νά όργανώση τάς
νη τώρΐ!. ή Έλλάδα. Γιγατωμένη
νστεοα άπό τή φοδερή γενοκτονία
πού μάς έκα> ή έγ;
Τον^λΐκή ίί-λή, άκοίμ: ξένοια-
στα τίς τελειταϊες ά.ιειλές της.
Οί Γδιοι οί Τοίίκοι τού 1922 ξεκι
ν ήσαν γιά ένα καινοΰαγιο «γκΛημα
γιά μιά καιντίίργια γςο>κτονία
οτϊ ■ 'Κλνληνική Κν.τρο. ΙΙριτιχαν
τα 'οΕζίλΕ,αα μόνοι τιον. "Αλλοις
τα πάντα ήσαν καί ειιειναν 'τεζίλη
δες. Έμ-ίς πΡ3ΐΦ3ονοΓιιε τίς όπει
λ.Ις. Δι ΊτοΙ οιιιο; τάνΕΝΑΣ άν
0; ιιπος, ΕΝΑΣ Ρλλην ένώ, γελου
με .τερι.-ΐένονμΓ. Ισως στύ μεΤΓ»
ξύ οί Τεϋρκοι νά κ.αταλάιβονν τα
σι.-ΐρρ'ςον το>ν. Νά νιώσοιν ϋτι
δεν' πεονά τό ΕΦΕΛΙΚΙ· Γιατί τίς
πιότείες τροηές τα δνειρα Ύ·"·0^
ται πραγματικότητες καΐ τα παοα
μίθια γίνοντα, ΑΛΗΘΕΙΑ. Τ!
λές Έτξιεβίτ έφί;
Αΰτά τα ολίγα, αύτό τύ νοερό
ταξίδ, κι' οί εύχές άς είναι τό πιό
άγνό Μνι ιόσυνο τεν Μεγάλον Έ
Γ, ,'άοχη καί τού γυιοΰ τού, γιά δσα
έκαμαν γιά την Μ:γάλη μας Πα-
Λ. Γ. ΠΑΝΤΕΛΙΑ Σ
Μέ τίς διόπτρε€ τού«Κόσμου»
ν ε7~ρ ό ι
Τα τελευταία γεγονότα καί .-
διαίτερο τα έ6νικά μας άπασχόλη-
οαν τόσο πού Εεχαστήκαμε φίλτα-
τε. Πάει καιρός άπό τότε πού συ-
ναντηθήκαμε καί δέν σοΰ κρύδω
πιος ευχάριστα νοιώθυ' πού 6ρή-
κα την εύκαιρίο νά σοΰ κάνω έπί-
Ο'<εψη. Κι· έγώ αίσβάνομαι χαρά πού εε βλέπω Πίνδαρε, άλλά νομίΖω πώς κόθε άλλο θέμα πέρα άπό τό έδνικό σέ δεύτερη έρχεται μοίρα Δέν βλέπεις άγαπητέ μου τί γΐνε- ται; άφησε την Ούάσιγκτων κΓ επήρε βόλτα τόν κόσμο γιά νά τόν έκβιάση νά δεχθή ιό τούρκικα οτήν Κϋπρο προΕικόπημα, σάν -ηθικό· άλλά ικαί άποραίτητο /«ά τό ϊδιο τού τό... συμφέρον. — 0ά έννοεΤς άσφσλώς τόν πε- ρίφημο έκεϊνο -είρηνοποιό» πού τελευταία πήρε τό Νόμπελ. — Ποίον άλλον Πίνδορε, αυτόν ακριβώς τόν ίπτάμενο δοκτορα, τόν «άτσίδα» γερμανοεβραϊο υπέδειξε ούτος γι αυτόν ακρι¬ βώς τόν σκοπό; Ποίον ανάγκην Γ,ροοτασίας εϊχαν οί τουρχοκύ- πρίθΐ, Πίνδαρε; ·δέν Ζοϋσαν, άν και μειοψηφία, μονιασμένοι ^έ τούς ' Ελληνες ·κα μέ τα ϊδια μ' αύτούς δικαιώματα; Πρέοχημςι λοιπόν ύπήρΕε ή προστασία και ή ταν άποκλειστική έμπνευση τού Κισσιγκερ μέ στόχο τα πετρέλαιο της Μέσης Άνατολής. — Δέν έχεις άδικα. Όμολογώ όμως πώς δέν βρίσκω τό μέτρο έκείνο πού θά μέ βοηθήση νά βρώ μέχρι ποϋ φθάνει ή δύναμη τού μυολοϋ αυτού τού άνθρώπου. Σκέ φτομαι τί θά έκσνε ό «άτσίδας» αυιός τής σύγχρονης διπλωμστιας άν οί νέγροι τής Άμερικής πού 2οϋν όχι υπό συνθήκας ίσότητας όπως οί δύο κοινότητες τής Κύ¬ άλλά κάτω άπό ρατσισμό καί ουνεχη άπειλή τής Κου ΚλούΕ Κλάν, όρπσΖαν τό ΤέΕας μέ την βοηθεία μιάς τρίτης χώρας καί πάρχουν έκδηλες διασταυρώσεις τού Ύψηλού μέ τή Χαρή, μιά χα¬ ρή όχι ανθρωπίνη, άλλά ούράνια. Η έπΐδραοη τού έλληνικοϋ πνεύμα- τος έχει έδώ ώς όποτέλεσμα μιά εκφράση τού Ύψηλού πνευματι- κή, γαλήνια, άπλή, όπως σέ κάθε περίοδο έλληνικής τέχνης. Γιά νά όλοκληρώσουμε την <ιι- τίληψή μας σχετικά μέ τή θέση των έργων αυτών μέαα στόν κό- ομο τής Τέχνης, θά πρέπει νά έ- χουμε όχόμη στό νού μας, πώς την αναγεννηθή των ΠαλαιοΑό- τή χωρίΖουν δύο μεγάλα λο'ι όντίθετα ρεύματα Ζωγραφικής, πού καταχρηοτικά όνομάοθηκαν «σχολές» : «Μακεδονική» καί ♦ Κρητική οχολή». Ή πρώτη, πού είναι καί σχετικώς παλαιότερη, Εεκίνησε άπό την Πόλη καί άπό τή Θεσσαλονίκη καί διαμορφώθηκε στή Μο<εδονία καί στήν παλιά Σερβία. Διακρίνετο! γιά τό ρεα- λιομό της, την ελευθερία, τίς Ζωη ρ-ές κινήισεις, τή δραματιχή συγκί ν,ση. Ή δεύτερη μένει περισσό- τερο πιστή στό βυζσντινά ίδεαλι- αμό, είναι περισοότερο συγκρα- τημένη, τή χαρακτηρίΖουν τα σκιερά χρώματα καί ή ύποβλητι- κότητο των παραστάοεων, ή λιτό- τητα, ή εύγένεια των προσώπων καί των στοσεων, ό,τι άποτελοΰ- σε πάντα τή βυΖαντινή περάδοση. Γεννήθηκε κΓ αυτή στήν Πόλη, κ.α'ι ονομάσθηκε «κρητική» μόνο καί μόνο έπειδή παρομοιάΖεται μέ την πραγματικά κρητική σχο- λή, πού έμφανίσθηκε στό ΙΣΤ' τνώνα στήν Κρήτη Σ' σύτήν ά- νήκουν τα καλλιτεχνήματα τής Μονής τής Χώρας. Οί Εένοι τεχνοκρίτες είναι ό- λοι ούμφωνοι, πώς τα καλλιτεχνή ματα ςύτά άνήκουν στά πιό έζο- χ·ι προιόντα τής παγκόσμιας τέχ¬ νης τού ΙΔ' αίώνα, πού τόν έδό- Εοααν ώστόσο καλλιτέχνες τό.30 μεγάλοι, όπως ό ΟΙΟΤΤΟ, ό οικαο καί ό ΜΑδΑασιο. γγ αύτό είναι γενική έπίοπς η άντί- ληψη, πώς ή Μονή της Χώρας είναι μνημείο οχι λιγότερο σημαν ιικό στήν ίστορία τής Τέχνης α- πό την θΑΡΕίίΑ ΑΚΕΝΑτήςΡΑ- πού την εϊχε άγιογραφη- σει την ϊδια έποχή ό ΟΙΟΤΤύ. Ύπάρχουν καί μερικοί, πού έφθα- <1·αν ν' όποδόσουν καί τα έργα της Μονής τής Χώρας στον ΟΙΟΤΤΟ. Ενώ άλλοι, έπηρεο σμένοι όπό την πλαστικότητά Γθυς, πίστεψον, πώς οί δημιουρ- γοί τους πρέπει νά είχαν δεί έρ- α, όπου οί κανόνες τής προοπτι- κής νά εϊχαν πλήρη ί,φαρμογή. ' Οταν δμως δημιουργή3ηκαν τα μερας διακρίνεται. Όλα αύτά εϊ- νοι χαρσκτηριοτικά μιάς άναγέν- νηοης, · πού δέν ιέχει προηγηθή οιήν Ιταλία. «"Αν ύπάρχει», λέ¬ γει ό ϋΙΕΗί, «κάποια οχ^ση άνα- μεσα στούς δύο πολιτισμούς, άχι μόνο τίποτε δέν οφείλει στή Δύ* αη ή αναγεννηθή τής έποχής των Παλαιολόγων, άλλά μάλλον ή Ι¬ ταλία πρέπει κάτι νά οφειλει στην έΕέλιΕη, πού πραγματοποίησε την έποχή έκείνη ή τέχνη τού ΒυΖα»/- ιίου». Ή γνωριμία των άριοτουργημα των τής Μονής τής Χώρας είναι χωρίς ύπερβολή ένα άπό τα μεγα- λύτερα αίσθητικά βιώματα τής αν Γρώπινης 2ωής. Είναι ή πιό έντυ- πωσια<ή γνωριμία τής άδιάκοπηη όναγέννησης τού νεοι;λληνισμοΟ τού παρατηρεϊται οέ όλη την στορία τής βυΖαντινής τέχνης, υε όλες τις «χρυοές περιόδους» της. Στόν κυρίως ναό δέν ύπάρχουν πορά τρία μονάχα, άπό τα ωραιο¬ τέρα, μεγόλα ψηφιδωια. Ή Πο- ντγία ή όδηγήτρια καί ό Χριστός, ίι,Ειά καί άριστερά άπό τό άγιο 6ήμα, καί ή Κοίμησις της Θεοτο ι>ου στό κέντρο τού δυτικοϋ τοι-
'Επί τώ σημερινώ 40)ημέ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ Κ
Ό άνθρωποο — ό πολιτι
γραφεύ
«Μέ τό φωτεινό τού πνε
λοσοφική τού σκέψη καί
ΠΟΥΛΟΣ
καί συγ-
"ττίττριωτισμό τού
κατέστη όδηγός καί διδάοκαλος». Δημ. Παπασπύρου.
ΤοΟ κ. ΤΡΙΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ, Άντιπροέδρου τής.
«Ενώσεως Έλλήνων Λογοτεχνών» καΐ τής «Ίστορικής
καΐ Λαογραφικής Έταιρείας Σερρών — Μελενίκου».
Α'
"ΕπΓσε ή 6ρδς! Ό άρχαιότε-
ρος τής .ιαλ.ιάς φρο^ράς των παλι
τιχών' τίόν Σ,ερηών καί ολόκλη¬
ρον τού Ποοσφ.γικοΰ κόσμον τής
'Κλλάδοςι 6 Νικόλαος Κ. Κιον-
.-τό τή «Φλογέ/ςα τού Βαϋΐληά», τό
«Λιοδΐκάλογο τού Γύς,τοι/» χσί ά-
πό αλλΓς ποιητικέ; σι-λλογές τού
Κΐιχττή Παλα.μα, τού Καβάκρη κι'
άλ-λων .-χοιητών, άκόιιη καί άπό
την «Κόλαση» τοΓ· Δάν'τη βχο
χώματος. Αυτή ήταν τό πρώτο
ψηφιδωτό, πού ειδαν κάτω άπο
ι ό άσβεοτοκονίαμσ οί ΚοΖσνίτες
χτίστες τοΰ Πελοπίδα Κούππα στό
τέλος τοΰ περαομένου α'ιώνα. Ύ¬
πάρχει άκόμη ή θαυμασία όρθο-
καλλιτεχνήματο τής Μονής της | μαρμάρωση των τοίχων, καμωμέ-
Χώρας, στήν Ιταλία δέν εϊχε ά-
κομα σημειωΒεϊ ή πρωτη φ^^η
τής Άνσγέννησης. Καί έ <τός όπό ■'ήν προοπηχή ύπάρχει σ' αύτά '.α'ι μιά έσαπερική συνάρτηση ά- νάμεσα στ'ις μορφές πού παριοτά- νουν. Ή κινήση κα'ι τό βλέμμα τους έχουν μιά άμοιβαία ανταπο¬ κριθή. Άκόμη καί ή ώρα τής ή- νη άπό μάρμαρο μέ φλέδες, πού οχηματί2ουν, τεχνικά προσαρμο- ομένα, λεπτότατα σχέδια. Όλη ή αλλη έπιφάνεια των τοίχων εί¬ ναι γυμνή, καθώς χαί ό τρούλος, πού όφείλεται άλλωστε σέ τουρ- κική αναστηλώση. ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ (Συνεχί^εται) στα τόποιλος δέν ζεί πιά! "Ε|υ- γιϊ 'γειιάτος», γιά νά μεταχε'ρι- 6ική τού λ^ίξη, στίς 20 Ία- —- ~ ——————~~ Οϊ όμιηίε*- νης ιι'ΕϋίΙηνικηΐ: Μορΐρβοτικηι: Έταιρίας» έπαρχία "Ο.τως είνα( υνωστό, ή «Έλλη¬ Μορφωτική Έταιρία», τής ο¬ ποίας .ιρόεδρος -εΐν'αι ό μονσουο- γός καί άκαδημαϊκός Μενέλαος Παιλλάντιος, εχει τάξει σκοπόν τγ; την άντΊψωση τού μορ<ρ<οτικοϋ καί πολιτιστικοΰ έπιπ-έδου τής ε¬ παρχίας. Τα μέλη της, προσωπικό 4 6«>ι μο2<ρωτικό σιυματείο .τού έχ- δί&-1 καί τό δίμηνο περιοδικό «Λα ρισαϊκά ΓρΛμιιατα». Ή Λάοισα είναι σήμεοα μεγα- λέ.ταλη τουλάχιστον· 80 χιλιάδων κοτοίκων μέ σφύζοισα ζωή. Ή διαδρεμή μέ τόν σιδε,ρόδρομο διά μέβου τοΰ θεσσΓ/λικοϋ κάμπον εί- τητες των γραμμάτοιν, τής τέχνης Ι ναι άπολαυστική. Ή κυριαρχοϋσα καϊ τής έπιστήμης, προοχρέιρονται νά ταξιδεύουν' σέ διάφορα κέντρα τής έααρχίας> γιά νά δίνοητ όμιλα
■:ς έπάνο) <τέ <θ/:ματα τής ϊΐβινότη τος τιυν. 'Επίσης όργσνώνονται καί σ^ναιΛίες καθώς καί δλλες ν.αλλιτεχν'ικές έκδηλώσεις. Εφέτος, άνάμ,εσα ο' άλλες *-κ- δηλώσεις, έδόθηκε στή Λάρισα άρχές Φεβρουοοίου, στή ιμεγάλη αΐθονσα τού παραρτήιματος τού «Γαλλικον Ίνστιτούτου», ίμιλία τοΰ λογοτέχνη -/αί κριτι>.ον Παΰ-
λθ!.· Φλώρου μ.'- Οι'μα «Ό νν.-χηια-
/ύ; εντεχνος λόγας — Ποίηση &
.ΐΓζογηαφΙα·». Την διάλ.-ξη είχε
όργανώσε, ή «Αογοτεχνική Όμά-
Ιντΐπίοση Γΐνα( τι γόνιμη γή ιμέ τό
παχΰ μαϋρο χώμα. Έ5ώ κ' έκεί
δλέπεις »3γοστάσια καί βιομηχα-
νικές έγκαταατάσεις, άνάμεοα σ'
αύτές, νειμ(ξο), καί έργοστάσια ί,ά-
χα,οης, έκ.κοκιστήρια βα,μόακιοΰ
κ.ά· Σέ άπάγγεια βΓ^εΐα ποίρνει
τό μάτι σου ααντριά, οπο>ς τα έλέ
γαμε στήν Ίωνία, στάνε; δηλαδή,
καί κοπάδια μέ τόν 6οβκό, ακεπα-
«τμένον ιμέ τή 6αριά κάπα. τον, την
αατατοΰ>.α, ΰπω; την όνο^ιατίξα- ι
με. Ή άμαξοστοιχία
•/ί, ΰι|τ^δ« .τού τι'τν
λ',] ήσ.'χν χιονιομένα.
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΜΕΣ ΚΑΤ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙΑΚΡ1ΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΠ
ΤΟΥΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΠΡΟ ΚΑ7 ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ.
ΕΠ/ΣΤΗΜΟΝ1ΚΉ ΚΑ1 ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΩΝ
νοιαείου 1!)"ό κ.αί ο>ρα 10.20 μ.μ.
-,:α) κηδενθηκε, δΓ.μοαία δααάνη,
την ιμεθΐ.-τόμενη τιμίρα, στό Α' Νέ
κ;οταιτ:ΐο Άθηνίιν. Γ-^άτος ά.τό
Ένενήτα δΰο! Την τελετ·
ταία (το?ά πού μίλησχ μαζί τοιΐ
στήν '/.ο,ιιΙή 6!λλα τή; θϊρινής δι
ο,α»νή; τής ώΓαίας καί φιλότιμης
κόρης τού κ. Μαρία;—Ροδό.της
Λεάνδρου Δ3αγώνα) στήν ΙΙολι-
ιεία τής Άττικής, μοΰ είτε, όταν
τόν άποχιιιοετοϊσα:
πιά νά ζώ! Γέμι-
Υπό τοΟ ΜικροσιάΓου ίατροθ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ
ΑΝΔΡΟΤΤΣΟΣ Χρηστος
τοθ Διονυσίου, ·έκ Κίου τής Β ι Ου
νίας Μικράς Άβίας. Έσπον>δασεν
είς την Αστικήν Σχολήν τής γε·
νετιςίρας τού καί έν συνεχεία ϊπί
πενταετίαν είς την τότε Κ^ν'τρι-
κήν Ίερατικήν Σχολήν τής Κοιν)
πόλεως καΐ τέλος ΐίς την θεολο-
γικήν Σχολήν τής Χάλκης, έξ ής
άπεφοίτηαεν βάσει τής θεολογι-
•/.ής όιατριβής «Τό λογικόν1 κΰρος
των π'ιρί ν>πάρξεο>ς θεοΰ άπσδιεί-
ξειον». 'Τπηςέττισεν ώς Διε.θ^ν-
τήν των Έλληνικών Σχολείων
τής ΚΙΟΤ καΐ είς δΐάχηοοα' Αί-
διασχίζει
ΐκεί-
Τ.Τ.
πρου,
πλατύ χομόγελο. τόν χύρ.ο το άνεκήρυσαν όνεΕάρτητο Κρά-
ούτον στά χέρια τού όποίου βρί- τος;
οκεται τό... μέλλον των μεγάλων
τΡάστ τής Άμερικής καί φυσίκά
V
αύόν ακριβώς τόν λόγον καί
■■ Π τϋχη όλόκληρης τής ανθρω¬
πότητος. Πατί μή μοΰ πείς ότι τό
πΡθζικόπημα των Τούρκων δέν τό
Άλλά θά μοΰ πής ότι αύτά ει-
νοι ψιλά γράμμστα για τόν σύγ-
χμονο Μέτερνιχ καί θαυμοστή τού
πσλαιοΰ έκείνου μισέλληνα.
ΠΡΟΣΟΧΗ
Ούδεμία απόδειξις ή τιμολόγιον της εφημερίδος
μας έχει κϋρος καΐ άποδεικτικήν ισχύν εάν δέν είναι
ύπογεγραμμένον υπό τού Διευθυντού αυτής κ. Παύ-
λου Κωνσταντινιδη.
ΤΟ ΥΣΤΕΡΝΟ ΜΟΥ ΚΑΤΕΥΟΔΙΟ
ΣΤΟ ΝΙΚΟ ΚΑΡΑΡΑ
Τού Διδάκτορος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
γγώώ ώώώώώ
Βασίλης Φωκάς
"Εσβησε ή πνοή σου
καί ή άνάλαφρη ψυχή σου
πέταΕε άψηλά, πέρα άπτά άστέρια,
νά πάη έκεϊ νά θρονιαστή ^ ;
στά δώματα τα αίθέρια
τού Ίωνικοϋ πνευματικοϋ Πανθέου —Παραδείσου.
Ώστόσο, έδώ μάς χάρισες άθάνατο μνημεΐο
τής συγγραφής σου, ίοτορικό πανώριο Μαυσωλεϊο.
Τ' άζέχαοτα λεβέντικα καΐ τριευτυχισμένα,
της Σμύρνης άλλοτες έλληνικά χωρία,
αύτούσ α άναοτημένα.
Μα2ί μας ένιωσες κ' έσύ βαθιά * , .
τής Προσφυγιάς τή μαύρη άνεμοΖάλη, ^ }ι
γΐαυτό, μέ τή φιλότιμη κ' είλικρινή καρδιά, " *
φεύγοντας μάς παράδωσες
γαλάίια δαφνοστόλιστη Σμυρναϊκή σκυτάλη.
τ Νέα Σμύρνη 20 Φεβρουαρίου 1975 - "
^.· . _, Διδάκτωρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
πόψ:ως Όοθο·δόξο.», «Δογ,ματική
τή; Όρθοδό^ου Άνατολικής Έκ-
κλησίας» μετα((-ρασθ?ίσα είς την
Αγγλικήν1, «ΔογμαΤική Μελττη»
δίτομος, «Ψνχολογία καί Λογική»
εςγον 6ρα6ευθέν έν τώ διαγακνι-
σμώ των διδακτικών β.βλίων,,
«Σΰΐτηιιοι Ήθικής», «Λεξικόν
τής Φιλ.οσοφίας» έκδα&έντα είς Ά
6 ήνας άπαντα.
Έκτός τών' ανωτέρω σνγγ^αμ.-
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα
Αλλ' ό'σοι τόν γντόρισβν', 'δέν' τί
χα'. ποτέ 6(/Γε8ή νά τόν βλ&ΐθΓν
'/λ: νά τόν άκοΰνε- Μι/ΛΰσιΓ πάντα
τύίΤο δμοςφα. ΙΙνΓΐμητώΐδης, μέ
Λπέραν'τη μόΐΊφο>ση, ήταν χρνβό-
στομος. Διάνθιϊε την όιιιλία τού
μέ χιοΐμο.ρ καί μέ οητά αρχαίον
συγγραφειον. Σαγήνευ: τόν σ.νομι
τού. Πολλές φΓπές ή συΐήτη
ση μαΐί το. ύποτ:'λοίο'ε μιά θεία
■αιστσγογί'χ. Κ ι άν ή κοιδέντα
στ,ρεφότανε σέ ς ιλ.ολογικά θί'ματα
—(σνχναζαν στό σαλόνϊ στό <πτί- τΐ τού στήν Αθηνά, στήν όδό Έ- πτανήπίν 17, κι άηγότερα Ιλισοΰ υ»!, -/■.αί άοκετοί λογοτέχΜε; καί οΐιγγοαφεΐς)— άπήγγΓλνε ιέξαί- σια άπ' εξω σελίδε; όλόκληπε; ά- ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦^♦♦♦^♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦» ΕΝΑ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ «Ή Βιογραφία μουι» ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ ΣΑΒΒΑ ΓΕΩΡΓ!ΑΔΗ Ένα νέο 6ι6λ!ο, πού έΕοιρ:- τικά ένδιαφέρει τούς Σμυρναίους κοί γεν.<ά πληβυσμούς, προσφυγικόν κυκλοφομεί αύτές ΧΡΗΠΟΣΔΙΟΝ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ εκ Κίου τής Βηθυνίας Μ. Άσίας διαπρεπής Καθηγητής τής ©εολο- γ·κής Σχολής τού Πανεπιστημίου Αθηνών. κεια τής Γεςιιανίας πρός σιμπλή- ροσιν των1 Φιλοσεφικών κπί θεο- λεγικών αΰτοΰ σπονδων. Άνηγο- ,ρενθη Διδάκτο,ρ τής Φιλοοχρίας τού αύτόθι Πανεπιστημίου, επα¬ νελθών δέ έκ Γειρμανίας πςοσςλή- φθη ώς Καθηγητής τής θεολογί- ας καί τής Φιλολογίας είς την θε ολογικήν Σχολήν τής Χάλκης δι- ιδά|ας έκείσε επί τ:τραΐτίαν' >.αί
άογότεςον ώς Καθηγητής των
Έλληνικών Σχολίδν τής Ραυμο-
νίας. Μετά ταύτα επιστρέψας είς
Αθήνας δΐΛηίσθη Καθη,γητής ϊ'ις
τό Μαςάσλειον Διδσσκαλεϊον Ά-
βηνών, τό δέ 1912 εξελέγη παμψη
ττεί υπό τής Θεαλογικής Σχολής
τοΟ Παν'.-.ιιστημΐου Άθη,νών, ώς
τακτικάς Κοθηγητής τή; Δογματι
κης καί τής Χριστισνικής ήθικής.
Συγγραΐ(:ΐ"ΰ; .-Γάλλον καί σημαν
τικών έπΊστημονΐλών εργασιών
τής είδικότητός τού, έξ ών αί κι<- ριώτεραι είναι; «Σι·μ6ολική έξ ά- τίς ήμέρες. Την κυκλοφορία τού μαλιστα την άνέλαβεν εύγενκά η «Ένωσις Σμυρναίων» (Καρύ- τοη 3) για να τιμήση την μνημη τού αειμνήστου γιατροϋ Γεωργια- δη γιά την ολη δράοη τού καί γιά τόν πστριωτΐομό τού. Τό βιθλίο τούτο έπιγράφεται . «Σά66α Γε- ωργιάδη, ίατρού : Ή βιογραφίσ μου (1857 — 1942)» καί άπο- τελεϊται άπό 140 σελίδες κείμε- νο καί προσέτι άπό 30 σελίδες μέ φωτογραφίες. Ή έ'κδοση τού βιβλίου έγινεν άπό τόν γιό τού Σάββα Γεωργιάδη, Εύθυμένην, ό οποίος κσί προλογίζει τό έργο τού πατέρα τού. Τό ενδιαφέρον αύτό έργο ύρ· χίΖει μέ φωτογραφία τού μακαρί- τη συγγραφέα τού κα'ι μέ χρονο- λογικό οημείωμα γιά τή Ζωή τού. άκολουθεϊ πρόλογος γραμμέ- νος όπό τόν γιό τού Εύθυμένην, δικηγόρον στό Παρίσι κοί γνω¬ στόν συγγραφέα καί δημοσιογρά- φο. μορος πού περιγράφει πως ο 'ΐύ· τογρεφούμενος έξάσκησε την ίο τοική έπιστήμη Τό μέρος αύτό έκτείνετςι σέ 52 σελίδες. Σ' αυ¬ τώ βλέπει ό άναγνώστης την με· γόλη ίατρική δράση τού συγγρα¬ φέα στή Σμύρνη, στό έΕωτερικό και στην Έλλάδα. Άθλου6εϊ μέ¬ ρος τοΰ εργου μέ τίτλο «Παραρ τημα», πού περιέχει μερικά ευθυ- μογραφικά ποιήματα τοό Γεωργιό- δη, καί διάφορα ιστορικά γράμμα τσ. Ή αύτόγραφη βιογραφία τού Σάββα Γεωργιάδη αρχίΖει άπό την άφήγηση των οπουδών τού, πού έγιναν οτήν 'Αθηνά, οτήν Πά λη κοϊ πρό πάντων στό Παρίσι. Ή περιγραφή αυτή των οπουδών τού εκτυπώνεται σέ 26 σελίδες τυΰ βιθλίου. Άκολουθεϊ δευτέρα ΈΕαιρετικό ενδιαφέρον δημι- ουργοΰν μέοα στό βιβλίο αύτό ή περιγραφή ή σχετική μέ την κα- ταστροφή τής Σμύρνης τού 1922, άλλά καί ή περιγραφή τής εορτής πού έγινε στήν Μασαλία γιά ντ πανηγυρισθή τό χτίοιμο της άπό τούς άρχαίους Φωκαεϊς. Στόν έορτοσμόν αυτόν ό για- ρός Γεωργιάδης εϊχε την τιμή νά λάβη μέρος ώς άντιπρόσωπος των Φωκαέων. Έπειτα άπό τό τέλος τοΰ κει¬ μένου, άκολουθοΰν οί ιρωτογρο φίες, οτίς οποίες ζαναΖεί ή Ζωη τού συγγραφές καί πολλές μορ φές τής Παλιάς Σμύρνης καί τήο γενετείρας τού Πολιάς Φώκειας .ιρωτότΐΐΐο ! "Ε^ε.γα άπ' τό σπίτι τού πάντα ΐνβοισιοσμ^νος καΐ μέ πΓρισσότερ-ς γνώθΈΐς- ΤΗταν καί εΰ;τ/ρα:δέστατο; καί γΛααυρός ρήτωρ. Οί πολιτικ-θί τού λ.γοι ΐνθουσίοζαν δλονς. Μ^ρικοΙ ήσαν μνΓμεϊα λάγ^υ. Πολλές φ,ρά ς το^ προκαλοΰσαν' τ& ζωηρά χειροκιοοτήιματα τού πλήΊθους. Άν τηχεϊ άκόμα στ' αΰτιά μοί» —(ή- ιιοΐΎα 16 χρονών)— μιά άπ' αύ¬ τές στό μνπιειώδη λόγο ττοϋ Ιξΰ- ιρώνησε άπ' τό μπαλ^κόνι τοΰ Ξενο δοχείου τοΰ πατέρα μου, στή Νέα Ζιχνη, την νόκτα .τού άναγγέλθη κ αν τα πςίιτα Θοιαμ6ει·τικά γιά τύ Κάμμα τιον Φιλίλϊνθέοων άπο- ΐ.λέσματα των βοιλε.τικων έκλο γΛν τοΰ 1928: «θά ξεσχίσοι-με καί τό τραπεξομάνδΓλο τής Άγί- ις Τηατεϊη;, γιά λ ά έποιλώσον- α- τί; πληγές τού φττοχοΰ λαοϋ». Άναμφΐσβήτητα ό Νικόλαος Κ(ο'σταντόπουλος >:αί ό Άθσνά-
σιος Άτγυηός ήσαν οί πιό μ«ρ<ρα) μένο, πολιτικοί Ίων Σΐοοών καί ΐίλης τή; Βορ. Ελλάδος. Μέ τή δια(Γ'0Γά ότι ό Νιγριτινός ΆΘ. Άργνρό; εΓχ« μεγαλντεοη 'έπιστη μονική κατάοτιση καί τό έβνικό τού εογο τεοάστιο. "Ο δέ γράφων νιώθει τόν έα^,τό τού ΐΜ.τςρήψανο γιατί ήταν «μαθητής» καί των δνό τους. Γεννήθη-Ίε τό 1884 (23 Δεκτμ- 6ι.)ίοι· 1873)4 Ιανουάριον 1884) στά Σκοπό των Σαράντα 'Εκκλη σιών τή; άλησΐκηητη; Άνατολι- .ής θ;άκης. ΣΛονδαΐτε στήν Ά- ν.ι^νοι'πολη (1900—1904) ΰαβυ τε)ε!(οσϊ τό Γτμνάσι», καί τό 1010 πήςι; τό πτιχ'Γ τής Φιλο?ογί <; τού Παν'ε.-ΐιστπιίοι» Άθηιν"ών. ΤΙ: ρκκολοι'3η"ε '/.αί Πελιτικές Έ ~ στΡα:ς, «5πο,· έσΓ;ιε:ωΓ':, ίκιο>;
ι'ΐΛτ·^;ρπ ό ·/.. Δια. Παπασιτϋοον,
άλιιατώδη δναδο;Ν. Άί)γότι"3α άνο
γ";εί·8η.·/,ι: Άοιστοίχος 'διδάκτωρ
τής Φιλοσεφΐχής Σχςλής τον Πά
νπιστΓΐιίον Ά'ογ, ών. Δ'53ςε ώ;
:'αθηγητής σ;ή Θ^άκη (1910 —
1914) στή Ροι ΐΊ,χία.^ ατ'ο Έλλη-
νικά Λτ'κ:ΐ3 Γαλαρίου (1914 —
91Κ) >:οί στήν Όδησσό τής Ριο
ί«; (1916—18).
Μετά την άνα;· ι ,χή τού π
Παγκοσμίου Πολ'ιιου
τήν' Άθήνα, σάν «κπρόσοκτος
ών 'Ελληνων θοακών τής Νοτί-
ν Ρωσίας Κατόπιν τοΰ γίνεται
ζηλΓυτή τιμή ν<χ σταλ.εϊ στό Πά ίσΐι γιά ν« μ:τάσχει ώς δοηβητι ό μέλος (Τμήαα Στατισιτκή;) στήν Έλληνική "Αποστόλη, «υπό τό Μέγαν Έλε.ιθέριον' Βενιζέλον γιά τή διετ.δίκηστι των «έκ τής ς έλΛηνικών δι-/αίων», στή Διάσκεψη τής Είοήνης (Σννθήκη εΰρτόν τού 1919). «Εϊχε ό Νικόλαος Κιονσταντά- ποιλος έντον*η την οχρραγίδα τής -άς ετόνισε στόν έπικ.ήδειο τού (22—1—1975) ό ποώ- ην ΙΙοόϊ'δρος τής Βονλ.ής των Έλ λ.ήνοΛ' χαί 'Τποιιργός κ. Δημ. ΙΙα πασπί<;ου, Α7Λ* ή «ννοια τοΰ θ»οϋ κα'ι τής μοίοας τού έπ"' Λοονομιο νά άνδρωθή ο λονργό καί Ίστορική Λε.τίοδο τού Είναι όζια Ζωηρών συγχαρηιη- ρων ή «Ένωσις Σμυρναίων. πού άνέλαβεν εύγενικά την διάδοοη τού ώραίου τούτου βιβλίου Άθήνα. Φωτός 1910 μέ 1920 καί νά π5ωταγωνιστή.ς βτοΰς μεγά).ο'; Ι θΛΐχοΐ'ς κοί πνετματικοΰς άγώνις, Λθΐ· ίλάυπρ^ναν κοι ίδόξαβαν την Έ/.λάιδίΐ». Είναι ή έποχή τ&ν θρίαμβον (Συνέχειο είς την Ιην σελΐοο)
"ΣΑΒΒΑΤΟΝ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 1975 Έτος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ: ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧΜ. 3 ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
(1926-1975)
ΣΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ - ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.708 -
ΣκιέοΜεγάλων
Μνημόουνϊ Ίερών Πτολιέθρων
Β'
Οί Τοΐρ'/οι στό μεταξΰ σάν ά-
άονία κάθοντα, ήσυχα. Κά-
πΟυ λάπον μερΐκοί ΐδήΒεν νταήδες
ξει1ι«τί£ονν, αά ΟΛΟΙ την ,Άηρώ-
νουν' ίί αι τι ίόρα πού οί "Ελληνες
οταυοαητοί έ'χουν' άπλωθή ~ή Μι
"/αί <ττή θράκηι μέ ενο πε ρήτρανο π;.όακπο στήν Πάλ-η, τύ Τάγιια το Μίαιτ; Βλαχοπούλο.-. ΕΙ ναι ή άξέχοστη έ,-κ>χή .τού σέ κά
πα.νΰ»ι|·τιλο κτίριο στήν Προκυ
μπία τοΰ Γαλατά, μσίί μέ τίς ση-
μοίες των ,αεγάλΛΥ Σ,μιμάχων κυ
τι Γαλανάλευ
ματίζει .-ΐεοή<τανη κη. ότό τό Νότο τα άλλα εχονν κατ€·"ά6ε, .τε τώντας πάντα, τα Σαλιχλή τό Ά τό Ού- <τάζ, εχοιν διοδή νικητές τό Άλή- Βΐοάν, κατέλαβον την Κιουτάχ:ια (Κοτύαιον), πςραοαν' τό Μ.πανάϊ (ΚεοίιΐΜν Ά-ιοράν) κι' εψθασον (ττό Άφιάν Καςά Χισσάρ (τό αρ¬ χαίον Άκρόϊ'.ον) στήνοντας προ φνλοικές ςΐά'Λο στό Μαΰρο Βράχο. Λ·ίγ3 άτγύτΓ^α, 6ο;ειότερα ΰ- στερα άπό αγλτ,ΐς μόόχες τα Έλλη νικά στρατεΰματα εϊχαν καταλά- 6ει τό Έσν.ή Στ,νήι (Δορύλαιον) γιά νά ^εκινήσο,ν ά,τ' έκϊϊ, σάν σέ πανηγύρι πέία γιά τή ν'Αγκν οα. Πτράίομε τό Σιδρί Χισσάρ (ή III Μεραρχία) την παλαιάν Πιισυνοΰντα, καί «τή Βυζαντινή έ¬ ποχή "Ιονστινιανούπολι. Έδώ ιμιά μεγόλη εκτασι καί στή μέση μιά Έκκλησία τριγυρισμένη άπό χον- δρές σανίδε,ς (4—5 έκ. ια. πά- χους) καί πιό πέρα εν'ας τά*ρος μέ μιά σπασΐμένη μας,ΐΜί,ρινη ΐπιτύμ- (">ια .τλάκα πού Ιγρτϊςρε: «Άλέξαν
δρος θυγατέοι Αλεξάνδρα, τόνδε
τύμ.·. (σπασμένο, προψανώς 'θά. 0-
•πήοχε τό 6ον δτ-λοΐδή τύμβον),
αί στράφη,κε πςός ΒΑ ποός
τ ήν Τονρκική Πρωτεύουσα, περ-
νόοντας όλόκλΓοη τή «τιδηροδροαι
>.ή γραμμή Σμύρνης — Κασσα-
ιιπά — Άφιόν Καραχισσάρ.
"Ενα ταξίδι άλησμόνητο. Τί κι'
αν' τα διροσόλουστο Μαγιάτι-/ΐο
ποοινό τοΰ 1919 τό 'διαδέχθτριε τό
ΐι·ν τήν' ΈΛληνικότητα τού ι «ομιχλώδες ποωινό τής 27 Αΰγού
τόπου. Φθάνςτ.,ηε στόν Σαγγάιριο, Ι οτον 1922; Ή καταστρο<ρή «φ;ρε τόν π-ρνοΰμε κι' ή Μεγάλη Στρα ' τόν άντρειοΛΐιό τής Φνλής· Ένωμέ 57ον Ή έποχή των Παλαιολόγων, πού τή λένε καί «πορακμή», χα- ροχτηρίΖεται άπό την έμφαοη, καί θεωρεϊται πολύ σωοτά οόν ή εσχάτη αναγεννηθή τού κλαοι- κοΰ έλληνικοϋ πνεύματος, πού Ι δέν εϊχε παύσει ποτέ νά ύποφω- σκει στή βυΖαντινή τέχνη. Μιά έ,ιδηλη στροφή άπό τή γραφικό- τητα στήν πλαοτικότητα συντελει- ται σέ τούτη την περίοδο. Είναι φανερό ότι ή βυΖαντινή τέχνη ζα νογυρίίει στόν Άνβρωπο. Τόν ταπεινό θνητό ή τόν ύπέροχο παν τοκρστορσ, τό οτοχαστικό ή τόν έκστατικό, τόν ύπερήφανο ή πο· νεμένο άνθρωπο. Ή όπόσταση τού χώριΖε πάντα την "Ανατολή οπό τό Βυϊάντιον γίνειοι έτσι με ΰανά >.αί τα ποτήμια πού τα .-τέ- | γσλύτερη. Αύτάς ό βυΖαντινος
ρησεν ό ΆλέξανδΓας.
τή,· ^Μεγάλην Όδόν» ;
άπό την "Ε^Γσο ζοός τόν
ΤΟΥ κ. Δ. Γ. ΠΑΝΤΕΛΙΑ
«Έλληνικ.άς πόρλις τή; Δ. Μικράς
Άσίας» καί τάς άλλας «τάς περί
τόν Πόντον* ν.αΐ νά τάς αφήση
ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ δταν άγνωστον ά¬
πό ποία είσήγησι, τάν' άνεκάλεσεν
ή Σπάοτη.
Τελικά ίστερα νι' άπύ τό Β_-
ζάντιο, ίι Μεγάλη Στοατιά έσ,αρ
μΓςοντας τα όνειρο.τόλια σχίδια
τού Μεγάλον Έθνάρχη, ξεχΐ&ηκ.ε
ί'
ί'να
π-;οι
νά τού 1919 στά "Αγια Μιχιραοια
τινά χο'ϊ.ιατ'ί «πό τή Σ-ινίνη, γιά
την .-?ανμάτωσι τού Μεγάλου Ό
νείρον. Δ,.'ιδηκε ίι Λ'-γάη Στς,α
τι ά ά.-') τ!; ι'δΐΓς πό)?ις
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤϋ ΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΙΣ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ
.ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ.
Εΰιρ,?άτη, περνώντας ά-ιΐ) την Μα
γν'Γ,σίΐϊ την «επί Μαιάν5ρων(χΓντά
Πέ^ασε ούμανισμός έζανθρωπίΖει το Θεό
αί θεώ νέ ι τόν άνθρωπο. Ό με-
σοιωνικός Έλληνισμός δείχνει
κατευβεϊαν κληρονόμος τού άρ¬
γτο στ-ιερινό Μπαλατακ) καί δια Χαίου σεβασμοϋ πρός την άνβρώ-
.τ;.ός ΒΑ, κι' ΐτθχ χέουαε ολη τή
σιδΓςοδοεμική γρομμή
— Άϊδινίον — Ντινέρ)
Στοατιά βυνέχισ: ,
την επί "Ε-ρμω — Σι,τνλΜ
Καί
Μσ,γνησίαν καί άφοΰ στάθηκε λί-
τι; άπό τάς «Κελ,ανϊίους Γ'νΠ μορφή, πού τής άφαιρεί ό-
Πτιλας (πάνο) στόν Ταϊςο) ποΰ ώ ι»υς τό ύλίκό βάρος κοί την άνυ-
δηγοϋσαν "ός τόν Εύ<τοάτη, γν- ^ώνει οέ μιά καθαρά πνευμαπκή ρισε αυτή (τι Μεγάλ.η Στ,οατιά) . Κ1 Τ. . . . ' ■ - ' εκδηλώση. Το γεγονος αύτο α¬ ποτελεί καί την ούσιαστική προ- ςφορά τοΰ ΒυΖαντίου οτή Μεσαι- ωνική Εύρώπη. Δέν έπηρεάΖεται άπό τή Δύοη, άλλά τουνοντίον την έπηρεάΖει. Ή πάλη άνάμεσα οιο άνοτολικό οτοιχεϊο, πού έδω¬ κε τόν ύπερβατικό μυοτικισμο, να'ι στό έλληνικό, πού έδωκε την ίδεοκρατική πνευματικότητα, αΐ- ρεται οτήν τελευταία αυτή περίο¬ δο Καί αν κατά τή γένεση τής δυΖαντινής τέχνης κυριάρχησε ή Ανατολή, στή λεγόμενη «πορακ¬ μή» κυριάρχησε ή Έλλάδα. Στά ψηφιδωτά καί στϊς νωπο- γραφίες τής Μονής τής Χώρας ι.- γο είς «τάς θΰςας τα; •/οντά στήν· «Κεράμιον Άγοοάν» (Μπανάζ) καί διά μεσου των «Κε λανείο»ν Πιλών, καί αυτή, είρ,9ασε ,τά Άκοόϊνονι (Άφιόν Καοά Χισ- τιά ξαπΛώθη·/ίιΕ σ' δλα τα .τίρα ά¬ πό τόν Σαγγάριο ύψώματα. Είχα με φθάίει στό ά.τοκορύςμυμα τή; άντοχής -,.αί ασφαλώς 'θά τα κατα <τερνσ,με νά ςρβάσονμε τόν τελικό στόχο μα; αν' δέν μεσολαδονσε μιά πς>ιγ/.ηΛΐκή άπείθεια οτή δια-
ταγήι τής Στρατιάς. Μά, εϊπομε
σήιι:ρα πρόκκιται νά περιγ,ράψου-
με νοε2θ ταξίδι. Τό περιγράψαμε.
Τό τέομα ήταν έδώ· Κι' όπως πάν
τα, «τσι «αί τώςα γυρίσαμε πιοτό
άπό τό ταξίδι αύτό. Νοεοή κι' ή
έτιστροφή. Μά μένουν νά ποί{αε
με,ρικά άκόμη ωσπον νά τελειώ-
σονιμε.
Π^οηγήθηκιε άπό τή Μζγάλη
Στρατιά στήν πορεία της ό Μέ¬
γας Άλεξαν&ρος. Διάδηκε άπό τή
Σηστό στά "Ιλιον ξεκίνησε γιά
την Περσία μ' ενα κύριο σκοπό,
τή διάλυοι τοΰ ΠερΛΐκοΰ Κράτους
εόΙ τό πέτι^ε. "Ολος ό γνοκπός
τάτε κύσμος ενοιοκτε την Έλλάδα
νΊ τόν φωτίζη. Πόντον ΊνίΜα,
Συρια Αϊγνπτος, Έλληνική Διοί-
ν.Γ,σις.
Προηγήθηκε άπό τόν' Άλ^εξαν-
δοο ό Άγτσίλαος τής Σπάοτη;
-τού μπόρ:οΐε νά όργανώση τάς
νη τώρΐ!. ή Έλλάδα. Γιγατωμένη
νστεοα άπό τή φοδερή γενοκτονία
πού μάς έκα> ή έγ;
Τον^λΐκή ίί-λή, άκοίμ: ξένοια-
στα τίς τελειταϊες ά.ιειλές της.
Οί Γδιοι οί Τοίίκοι τού 1922 ξεκι
ν ήσαν γιά ένα καινοΰαγιο «γκΛημα
γιά μιά καιντίίργια γςο>κτονία
οτϊ ■ 'Κλνληνική Κν.τρο. ΙΙριτιχαν
τα 'οΕζίλΕ,αα μόνοι τιον. "Αλλοις
τα πάντα ήσαν καί ειιειναν 'τεζίλη
δες. Έμ-ίς πΡ3ΐΦ3ονοΓιιε τίς όπει
λ.Ις. Δι ΊτοΙ οιιιο; τάνΕΝΑΣ άν
0; ιιπος, ΕΝΑΣ Ρλλην ένώ, γελου
με .τερι.-ΐένονμΓ. Ισως στύ μεΤΓ»
ξύ οί Τεϋρκοι νά κ.αταλάιβονν τα
σι.-ΐρρ'ςον το>ν. Νά νιώσοιν ϋτι
δεν' πεονά τό ΕΦΕΛΙΚΙ· Γιατί τίς
πιότείες τροηές τα δνειρα Ύ·"·0^
ται πραγματικότητες καΐ τα παοα
μίθια γίνοντα, ΑΛΗΘΕΙΑ. Τ!
λές Έτξιεβίτ έφί;
Αΰτά τα ολίγα, αύτό τύ νοερό
ταξίδ, κι' οί εύχές άς είναι τό πιό
άγνό Μνι ιόσυνο τεν Μεγάλον Έ
Γ, ,'άοχη καί τού γυιοΰ τού, γιά δσα
έκαμαν γιά την Μ:γάλη μας Πα-
Λ. Γ. ΠΑΝΤΕΛΙΑ Σ
Μέ τίς διόπτρε€ τού«Κόσμου»
ν ε7~ρ ό ι
Τα τελευταία γεγονότα καί .-
διαίτερο τα έ6νικά μας άπασχόλη-
οαν τόσο πού Εεχαστήκαμε φίλτα-
τε. Πάει καιρός άπό τότε πού συ-
ναντηθήκαμε καί δέν σοΰ κρύδω
πιος ευχάριστα νοιώθυ' πού 6ρή-
κα την εύκαιρίο νά σοΰ κάνω έπί-
Ο'<εψη. Κι· έγώ αίσβάνομαι χαρά πού εε βλέπω Πίνδαρε, άλλά νομίΖω πώς κόθε άλλο θέμα πέρα άπό τό έδνικό σέ δεύτερη έρχεται μοίρα Δέν βλέπεις άγαπητέ μου τί γΐνε- ται; άφησε την Ούάσιγκτων κΓ επήρε βόλτα τόν κόσμο γιά νά τόν έκβιάση νά δεχθή ιό τούρκικα οτήν Κϋπρο προΕικόπημα, σάν -ηθικό· άλλά ικαί άποραίτητο /«ά τό ϊδιο τού τό... συμφέρον. — 0ά έννοεΤς άσφσλώς τόν πε- ρίφημο έκεϊνο -είρηνοποιό» πού τελευταία πήρε τό Νόμπελ. — Ποίον άλλον Πίνδορε, αυτόν ακριβώς τόν ίπτάμενο δοκτορα, τόν «άτσίδα» γερμανοεβραϊο υπέδειξε ούτος γι αυτόν ακρι¬ βώς τόν σκοπό; Ποίον ανάγκην Γ,ροοτασίας εϊχαν οί τουρχοκύ- πρίθΐ, Πίνδαρε; ·δέν Ζοϋσαν, άν και μειοψηφία, μονιασμένοι ^έ τούς ' Ελληνες ·κα μέ τα ϊδια μ' αύτούς δικαιώματα; Πρέοχημςι λοιπόν ύπήρΕε ή προστασία και ή ταν άποκλειστική έμπνευση τού Κισσιγκερ μέ στόχο τα πετρέλαιο της Μέσης Άνατολής. — Δέν έχεις άδικα. Όμολογώ όμως πώς δέν βρίσκω τό μέτρο έκείνο πού θά μέ βοηθήση νά βρώ μέχρι ποϋ φθάνει ή δύναμη τού μυολοϋ αυτού τού άνθρώπου. Σκέ φτομαι τί θά έκσνε ό «άτσίδας» αυιός τής σύγχρονης διπλωμστιας άν οί νέγροι τής Άμερικής πού 2οϋν όχι υπό συνθήκας ίσότητας όπως οί δύο κοινότητες τής Κύ¬ άλλά κάτω άπό ρατσισμό καί ουνεχη άπειλή τής Κου ΚλούΕ Κλάν, όρπσΖαν τό ΤέΕας μέ την βοηθεία μιάς τρίτης χώρας καί πάρχουν έκδηλες διασταυρώσεις τού Ύψηλού μέ τή Χαρή, μιά χα¬ ρή όχι ανθρωπίνη, άλλά ούράνια. Η έπΐδραοη τού έλληνικοϋ πνεύμα- τος έχει έδώ ώς όποτέλεσμα μιά εκφράση τού Ύψηλού πνευματι- κή, γαλήνια, άπλή, όπως σέ κάθε περίοδο έλληνικής τέχνης. Γιά νά όλοκληρώσουμε την <ιι- τίληψή μας σχετικά μέ τή θέση των έργων αυτών μέαα στόν κό- ομο τής Τέχνης, θά πρέπει νά έ- χουμε όχόμη στό νού μας, πώς την αναγεννηθή των ΠαλαιοΑό- τή χωρίΖουν δύο μεγάλα λο'ι όντίθετα ρεύματα Ζωγραφικής, πού καταχρηοτικά όνομάοθηκαν «σχολές» : «Μακεδονική» καί ♦ Κρητική οχολή». Ή πρώτη, πού είναι καί σχετικώς παλαιότερη, Εεκίνησε άπό την Πόλη καί άπό τή Θεσσαλονίκη καί διαμορφώθηκε στή Μο<εδονία καί στήν παλιά Σερβία. Διακρίνετο! γιά τό ρεα- λιομό της, την ελευθερία, τίς Ζωη ρ-ές κινήισεις, τή δραματιχή συγκί ν,ση. Ή δεύτερη μένει περισσό- τερο πιστή στό βυζσντινά ίδεαλι- αμό, είναι περισοότερο συγκρα- τημένη, τή χαρακτηρίΖουν τα σκιερά χρώματα καί ή ύποβλητι- κότητο των παραστάοεων, ή λιτό- τητα, ή εύγένεια των προσώπων καί των στοσεων, ό,τι άποτελοΰ- σε πάντα τή βυΖαντινή περάδοση. Γεννήθηκε κΓ αυτή στήν Πόλη, κ.α'ι ονομάσθηκε «κρητική» μόνο καί μόνο έπειδή παρομοιάΖεται μέ την πραγματικά κρητική σχο- λή, πού έμφανίσθηκε στό ΙΣΤ' τνώνα στήν Κρήτη Σ' σύτήν ά- νήκουν τα καλλιτεχνήματα τής Μονής τής Χώρας. Οί Εένοι τεχνοκρίτες είναι ό- λοι ούμφωνοι, πώς τα καλλιτεχνή ματα ςύτά άνήκουν στά πιό έζο- χ·ι προιόντα τής παγκόσμιας τέχ¬ νης τού ΙΔ' αίώνα, πού τόν έδό- Εοααν ώστόσο καλλιτέχνες τό.30 μεγάλοι, όπως ό ΟΙΟΤΤΟ, ό οικαο καί ό ΜΑδΑασιο. γγ αύτό είναι γενική έπίοπς η άντί- ληψη, πώς ή Μονή της Χώρας είναι μνημείο οχι λιγότερο σημαν ιικό στήν ίστορία τής Τέχνης α- πό την θΑΡΕίίΑ ΑΚΕΝΑτήςΡΑ- πού την εϊχε άγιογραφη- σει την ϊδια έποχή ό ΟΙΟΤΤύ. Ύπάρχουν καί μερικοί, πού έφθα- <1·αν ν' όποδόσουν καί τα έργα της Μονής τής Χώρας στον ΟΙΟΤΤΟ. Ενώ άλλοι, έπηρεο σμένοι όπό την πλαστικότητά Γθυς, πίστεψον, πώς οί δημιουρ- γοί τους πρέπει νά είχαν δεί έρ- α, όπου οί κανόνες τής προοπτι- κής νά εϊχαν πλήρη ί,φαρμογή. ' Οταν δμως δημιουργή3ηκαν τα μερας διακρίνεται. Όλα αύτά εϊ- νοι χαρσκτηριοτικά μιάς άναγέν- νηοης, · πού δέν ιέχει προηγηθή οιήν Ιταλία. «"Αν ύπάρχει», λέ¬ γει ό ϋΙΕΗί, «κάποια οχ^ση άνα- μεσα στούς δύο πολιτισμούς, άχι μόνο τίποτε δέν οφείλει στή Δύ* αη ή αναγεννηθή τής έποχής των Παλαιολόγων, άλλά μάλλον ή Ι¬ ταλία πρέπει κάτι νά οφειλει στην έΕέλιΕη, πού πραγματοποίησε την έποχή έκείνη ή τέχνη τού ΒυΖα»/- ιίου». Ή γνωριμία των άριοτουργημα των τής Μονής τής Χώρας είναι χωρίς ύπερβολή ένα άπό τα μεγα- λύτερα αίσθητικά βιώματα τής αν Γρώπινης 2ωής. Είναι ή πιό έντυ- πωσια<ή γνωριμία τής άδιάκοπηη όναγέννησης τού νεοι;λληνισμοΟ τού παρατηρεϊται οέ όλη την στορία τής βυΖαντινής τέχνης, υε όλες τις «χρυοές περιόδους» της. Στόν κυρίως ναό δέν ύπάρχουν πορά τρία μονάχα, άπό τα ωραιο¬ τέρα, μεγόλα ψηφιδωια. Ή Πο- ντγία ή όδηγήτρια καί ό Χριστός, ίι,Ειά καί άριστερά άπό τό άγιο 6ήμα, καί ή Κοίμησις της Θεοτο ι>ου στό κέντρο τού δυτικοϋ τοι-
'Επί τώ σημερινώ 40)ημέ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ Κ
Ό άνθρωποο — ό πολιτι
γραφεύ
«Μέ τό φωτεινό τού πνε
λοσοφική τού σκέψη καί
ΠΟΥΛΟΣ
καί συγ-
"ττίττριωτισμό τού
κατέστη όδηγός καί διδάοκαλος». Δημ. Παπασπύρου.
ΤοΟ κ. ΤΡΙΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ, Άντιπροέδρου τής.
«Ενώσεως Έλλήνων Λογοτεχνών» καΐ τής «Ίστορικής
καΐ Λαογραφικής Έταιρείας Σερρών — Μελενίκου».
Α'
"ΕπΓσε ή 6ρδς! Ό άρχαιότε-
ρος τής .ιαλ.ιάς φρο^ράς των παλι
τιχών' τίόν Σ,ερηών καί ολόκλη¬
ρον τού Ποοσφ.γικοΰ κόσμον τής
'Κλλάδοςι 6 Νικόλαος Κ. Κιον-
.-τό τή «Φλογέ/ςα τού Βαϋΐληά», τό
«Λιοδΐκάλογο τού Γύς,τοι/» χσί ά-
πό αλλΓς ποιητικέ; σι-λλογές τού
Κΐιχττή Παλα.μα, τού Καβάκρη κι'
άλ-λων .-χοιητών, άκόιιη καί άπό
την «Κόλαση» τοΓ· Δάν'τη βχο
χώματος. Αυτή ήταν τό πρώτο
ψηφιδωτό, πού ειδαν κάτω άπο
ι ό άσβεοτοκονίαμσ οί ΚοΖσνίτες
χτίστες τοΰ Πελοπίδα Κούππα στό
τέλος τοΰ περαομένου α'ιώνα. Ύ¬
πάρχει άκόμη ή θαυμασία όρθο-
καλλιτεχνήματο τής Μονής της | μαρμάρωση των τοίχων, καμωμέ-
Χώρας, στήν Ιταλία δέν εϊχε ά-
κομα σημειωΒεϊ ή πρωτη φ^^η
τής Άνσγέννησης. Καί έ <τός όπό ■'ήν προοπηχή ύπάρχει σ' αύτά '.α'ι μιά έσαπερική συνάρτηση ά- νάμεσα στ'ις μορφές πού παριοτά- νουν. Ή κινήση κα'ι τό βλέμμα τους έχουν μιά άμοιβαία ανταπο¬ κριθή. Άκόμη καί ή ώρα τής ή- νη άπό μάρμαρο μέ φλέδες, πού οχηματί2ουν, τεχνικά προσαρμο- ομένα, λεπτότατα σχέδια. Όλη ή αλλη έπιφάνεια των τοίχων εί¬ ναι γυμνή, καθώς χαί ό τρούλος, πού όφείλεται άλλωστε σέ τουρ- κική αναστηλώση. ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ (Συνεχί^εται) στα τόποιλος δέν ζεί πιά! "Ε|υ- γιϊ 'γειιάτος», γιά νά μεταχε'ρι- 6ική τού λ^ίξη, στίς 20 Ία- —- ~ ——————~~ Οϊ όμιηίε*- νης ιι'ΕϋίΙηνικηΐ: Μορΐρβοτικηι: Έταιρίας» έπαρχία "Ο.τως είνα( υνωστό, ή «Έλλη¬ Μορφωτική Έταιρία», τής ο¬ ποίας .ιρόεδρος -εΐν'αι ό μονσουο- γός καί άκαδημαϊκός Μενέλαος Παιλλάντιος, εχει τάξει σκοπόν τγ; την άντΊψωση τού μορ<ρ<οτικοϋ καί πολιτιστικοΰ έπιπ-έδου τής ε¬ παρχίας. Τα μέλη της, προσωπικό 4 6«>ι μο2<ρωτικό σιυματείο .τού έχ- δί&-1 καί τό δίμηνο περιοδικό «Λα ρισαϊκά ΓρΛμιιατα». Ή Λάοισα είναι σήμεοα μεγα- λέ.ταλη τουλάχιστον· 80 χιλιάδων κοτοίκων μέ σφύζοισα ζωή. Ή διαδρεμή μέ τόν σιδε,ρόδρομο διά μέβου τοΰ θεσσΓ/λικοϋ κάμπον εί- τητες των γραμμάτοιν, τής τέχνης Ι ναι άπολαυστική. Ή κυριαρχοϋσα καϊ τής έπιστήμης, προοχρέιρονται νά ταξιδεύουν' σέ διάφορα κέντρα τής έααρχίας> γιά νά δίνοητ όμιλα
■:ς έπάνο) <τέ <θ/:ματα τής ϊΐβινότη τος τιυν. 'Επίσης όργσνώνονται καί σ^ναιΛίες καθώς καί δλλες ν.αλλιτεχν'ικές έκδηλώσεις. Εφέτος, άνάμ,εσα ο' άλλες *-κ- δηλώσεις, έδόθηκε στή Λάρισα άρχές Φεβρουοοίου, στή ιμεγάλη αΐθονσα τού παραρτήιματος τού «Γαλλικον Ίνστιτούτου», ίμιλία τοΰ λογοτέχνη -/αί κριτι>.ον Παΰ-
λθ!.· Φλώρου μ.'- Οι'μα «Ό νν.-χηια-
/ύ; εντεχνος λόγας — Ποίηση &
.ΐΓζογηαφΙα·». Την διάλ.-ξη είχε
όργανώσε, ή «Αογοτεχνική Όμά-
Ιντΐπίοση Γΐνα( τι γόνιμη γή ιμέ τό
παχΰ μαϋρο χώμα. Έ5ώ κ' έκεί
δλέπεις »3γοστάσια καί βιομηχα-
νικές έγκαταατάσεις, άνάμεοα σ'
αύτές, νειμ(ξο), καί έργοστάσια ί,ά-
χα,οης, έκ.κοκιστήρια βα,μόακιοΰ
κ.ά· Σέ άπάγγεια βΓ^εΐα ποίρνει
τό μάτι σου ααντριά, οπο>ς τα έλέ
γαμε στήν Ίωνία, στάνε; δηλαδή,
καί κοπάδια μέ τόν 6οβκό, ακεπα-
«τμένον ιμέ τή 6αριά κάπα. τον, την
αατατοΰ>.α, ΰπω; την όνο^ιατίξα- ι
με. Ή άμαξοστοιχία
•/ί, ΰι|τ^δ« .τού τι'τν
λ',] ήσ.'χν χιονιομένα.
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΜΕΣ ΚΑΤ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙΑΚΡ1ΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΠ
ΤΟΥΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΠΡΟ ΚΑ7 ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ.
ΕΠ/ΣΤΗΜΟΝ1ΚΉ ΚΑ1 ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΩΝ
νοιαείου 1!)"ό κ.αί ο>ρα 10.20 μ.μ.
-,:α) κηδενθηκε, δΓ.μοαία δααάνη,
την ιμεθΐ.-τόμενη τιμίρα, στό Α' Νέ
κ;οταιτ:ΐο Άθηνίιν. Γ-^άτος ά.τό
Ένενήτα δΰο! Την τελετ·
ταία (το?ά πού μίλησχ μαζί τοιΐ
στήν '/.ο,ιιΙή 6!λλα τή; θϊρινής δι
ο,α»νή; τής ώΓαίας καί φιλότιμης
κόρης τού κ. Μαρία;—Ροδό.της
Λεάνδρου Δ3αγώνα) στήν ΙΙολι-
ιεία τής Άττικής, μοΰ είτε, όταν
τόν άποχιιιοετοϊσα:
πιά νά ζώ! Γέμι-
Υπό τοΟ ΜικροσιάΓου ίατροθ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ
ΑΝΔΡΟΤΤΣΟΣ Χρηστος
τοθ Διονυσίου, ·έκ Κίου τής Β ι Ου
νίας Μικράς Άβίας. Έσπον>δασεν
είς την Αστικήν Σχολήν τής γε·
νετιςίρας τού καί έν συνεχεία ϊπί
πενταετίαν είς την τότε Κ^ν'τρι-
κήν Ίερατικήν Σχολήν τής Κοιν)
πόλεως καΐ τέλος ΐίς την θεολο-
γικήν Σχολήν τής Χάλκης, έξ ής
άπεφοίτηαεν βάσει τής θεολογι-
•/.ής όιατριβής «Τό λογικόν1 κΰρος
των π'ιρί ν>πάρξεο>ς θεοΰ άπσδιεί-
ξειον». 'Τπηςέττισεν ώς Διε.θ^ν-
τήν των Έλληνικών Σχολείων
τής ΚΙΟΤ καΐ είς δΐάχηοοα' Αί-
διασχίζει
ΐκεί-
Τ.Τ.
πρου,
πλατύ χομόγελο. τόν χύρ.ο το άνεκήρυσαν όνεΕάρτητο Κρά-
ούτον στά χέρια τού όποίου βρί- τος;
οκεται τό... μέλλον των μεγάλων
τΡάστ τής Άμερικής καί φυσίκά
V
αύόν ακριβώς τόν λόγον καί
■■ Π τϋχη όλόκληρης τής ανθρω¬
πότητος. Πατί μή μοΰ πείς ότι τό
πΡθζικόπημα των Τούρκων δέν τό
Άλλά θά μοΰ πής ότι αύτά ει-
νοι ψιλά γράμμστα για τόν σύγ-
χμονο Μέτερνιχ καί θαυμοστή τού
πσλαιοΰ έκείνου μισέλληνα.
ΠΡΟΣΟΧΗ
Ούδεμία απόδειξις ή τιμολόγιον της εφημερίδος
μας έχει κϋρος καΐ άποδεικτικήν ισχύν εάν δέν είναι
ύπογεγραμμένον υπό τού Διευθυντού αυτής κ. Παύ-
λου Κωνσταντινιδη.
ΤΟ ΥΣΤΕΡΝΟ ΜΟΥ ΚΑΤΕΥΟΔΙΟ
ΣΤΟ ΝΙΚΟ ΚΑΡΑΡΑ
Τού Διδάκτορος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
γγώώ ώώώώώ
Βασίλης Φωκάς
"Εσβησε ή πνοή σου
καί ή άνάλαφρη ψυχή σου
πέταΕε άψηλά, πέρα άπτά άστέρια,
νά πάη έκεϊ νά θρονιαστή ^ ;
στά δώματα τα αίθέρια
τού Ίωνικοϋ πνευματικοϋ Πανθέου —Παραδείσου.
Ώστόσο, έδώ μάς χάρισες άθάνατο μνημεΐο
τής συγγραφής σου, ίοτορικό πανώριο Μαυσωλεϊο.
Τ' άζέχαοτα λεβέντικα καΐ τριευτυχισμένα,
της Σμύρνης άλλοτες έλληνικά χωρία,
αύτούσ α άναοτημένα.
Μα2ί μας ένιωσες κ' έσύ βαθιά * , .
τής Προσφυγιάς τή μαύρη άνεμοΖάλη, ^ }ι
γΐαυτό, μέ τή φιλότιμη κ' είλικρινή καρδιά, " *
φεύγοντας μάς παράδωσες
γαλάίια δαφνοστόλιστη Σμυρναϊκή σκυτάλη.
τ Νέα Σμύρνη 20 Φεβρουαρίου 1975 - "
^.· . _, Διδάκτωρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
πόψ:ως Όοθο·δόξο.», «Δογ,ματική
τή; Όρθοδό^ου Άνατολικής Έκ-
κλησίας» μετα((-ρασθ?ίσα είς την
Αγγλικήν1, «ΔογμαΤική Μελττη»
δίτομος, «Ψνχολογία καί Λογική»
εςγον 6ρα6ευθέν έν τώ διαγακνι-
σμώ των διδακτικών β.βλίων,,
«Σΰΐτηιιοι Ήθικής», «Λεξικόν
τής Φιλ.οσοφίας» έκδα&έντα είς Ά
6 ήνας άπαντα.
Έκτός τών' ανωτέρω σνγγ^αμ.-
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα
Αλλ' ό'σοι τόν γντόρισβν', 'δέν' τί
χα'. ποτέ 6(/Γε8ή νά τόν βλ&ΐθΓν
'/λ: νά τόν άκοΰνε- Μι/ΛΰσιΓ πάντα
τύίΤο δμοςφα. ΙΙνΓΐμητώΐδης, μέ
Λπέραν'τη μόΐΊφο>ση, ήταν χρνβό-
στομος. Διάνθιϊε την όιιιλία τού
μέ χιοΐμο.ρ καί μέ οητά αρχαίον
συγγραφειον. Σαγήνευ: τόν σ.νομι
τού. Πολλές φΓπές ή συΐήτη
ση μαΐί το. ύποτ:'λοίο'ε μιά θεία
■αιστσγογί'χ. Κ ι άν ή κοιδέντα
στ,ρεφότανε σέ ς ιλ.ολογικά θί'ματα
—(σνχναζαν στό σαλόνϊ στό <πτί- τΐ τού στήν Αθηνά, στήν όδό Έ- πτανήπίν 17, κι άηγότερα Ιλισοΰ υ»!, -/■.αί άοκετοί λογοτέχΜε; καί οΐιγγοαφεΐς)— άπήγγΓλνε ιέξαί- σια άπ' εξω σελίδε; όλόκληπε; ά- ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦^♦♦♦^♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦» ΕΝΑ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ «Ή Βιογραφία μουι» ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ ΣΑΒΒΑ ΓΕΩΡΓ!ΑΔΗ Ένα νέο 6ι6λ!ο, πού έΕοιρ:- τικά ένδιαφέρει τούς Σμυρναίους κοί γεν.<ά πληβυσμούς, προσφυγικόν κυκλοφομεί αύτές ΧΡΗΠΟΣΔΙΟΝ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ εκ Κίου τής Βηθυνίας Μ. Άσίας διαπρεπής Καθηγητής τής ©εολο- γ·κής Σχολής τού Πανεπιστημίου Αθηνών. κεια τής Γεςιιανίας πρός σιμπλή- ροσιν των1 Φιλοσεφικών κπί θεο- λεγικών αΰτοΰ σπονδων. Άνηγο- ,ρενθη Διδάκτο,ρ τής Φιλοοχρίας τού αύτόθι Πανεπιστημίου, επα¬ νελθών δέ έκ Γειρμανίας πςοσςλή- φθη ώς Καθηγητής τής θεολογί- ας καί τής Φιλολογίας είς την θε ολογικήν Σχολήν τής Χάλκης δι- ιδά|ας έκείσε επί τ:τραΐτίαν' >.αί
άογότεςον ώς Καθηγητής των
Έλληνικών Σχολίδν τής Ραυμο-
νίας. Μετά ταύτα επιστρέψας είς
Αθήνας δΐΛηίσθη Καθη,γητής ϊ'ις
τό Μαςάσλειον Διδσσκαλεϊον Ά-
βηνών, τό δέ 1912 εξελέγη παμψη
ττεί υπό τής Θεαλογικής Σχολής
τοΟ Παν'.-.ιιστημΐου Άθη,νών, ώς
τακτικάς Κοθηγητής τή; Δογματι
κης καί τής Χριστισνικής ήθικής.
Συγγραΐ(:ΐ"ΰ; .-Γάλλον καί σημαν
τικών έπΊστημονΐλών εργασιών
τής είδικότητός τού, έξ ών αί κι<- ριώτεραι είναι; «Σι·μ6ολική έξ ά- τίς ήμέρες. Την κυκλοφορία τού μαλιστα την άνέλαβεν εύγενκά η «Ένωσις Σμυρναίων» (Καρύ- τοη 3) για να τιμήση την μνημη τού αειμνήστου γιατροϋ Γεωργια- δη γιά την ολη δράοη τού καί γιά τόν πστριωτΐομό τού. Τό βιθλίο τούτο έπιγράφεται . «Σά66α Γε- ωργιάδη, ίατρού : Ή βιογραφίσ μου (1857 — 1942)» καί άπο- τελεϊται άπό 140 σελίδες κείμε- νο καί προσέτι άπό 30 σελίδες μέ φωτογραφίες. Ή έ'κδοση τού βιβλίου έγινεν άπό τόν γιό τού Σάββα Γεωργιάδη, Εύθυμένην, ό οποίος κσί προλογίζει τό έργο τού πατέρα τού. Τό ενδιαφέρον αύτό έργο ύρ· χίΖει μέ φωτογραφία τού μακαρί- τη συγγραφέα τού κα'ι μέ χρονο- λογικό οημείωμα γιά τή Ζωή τού. άκολουθεϊ πρόλογος γραμμέ- νος όπό τόν γιό τού Εύθυμένην, δικηγόρον στό Παρίσι κοί γνω¬ στόν συγγραφέα καί δημοσιογρά- φο. μορος πού περιγράφει πως ο 'ΐύ· τογρεφούμενος έξάσκησε την ίο τοική έπιστήμη Τό μέρος αύτό έκτείνετςι σέ 52 σελίδες. Σ' αυ¬ τώ βλέπει ό άναγνώστης την με· γόλη ίατρική δράση τού συγγρα¬ φέα στή Σμύρνη, στό έΕωτερικό και στην Έλλάδα. Άθλου6εϊ μέ¬ ρος τοΰ εργου μέ τίτλο «Παραρ τημα», πού περιέχει μερικά ευθυ- μογραφικά ποιήματα τοό Γεωργιό- δη, καί διάφορα ιστορικά γράμμα τσ. Ή αύτόγραφη βιογραφία τού Σάββα Γεωργιάδη αρχίΖει άπό την άφήγηση των οπουδών τού, πού έγιναν οτήν 'Αθηνά, οτήν Πά λη κοϊ πρό πάντων στό Παρίσι. Ή περιγραφή αυτή των οπουδών τού εκτυπώνεται σέ 26 σελίδες τυΰ βιθλίου. Άκολουθεϊ δευτέρα ΈΕαιρετικό ενδιαφέρον δημι- ουργοΰν μέοα στό βιβλίο αύτό ή περιγραφή ή σχετική μέ την κα- ταστροφή τής Σμύρνης τού 1922, άλλά καί ή περιγραφή τής εορτής πού έγινε στήν Μασαλία γιά ντ πανηγυρισθή τό χτίοιμο της άπό τούς άρχαίους Φωκαεϊς. Στόν έορτοσμόν αυτόν ό για- ρός Γεωργιάδης εϊχε την τιμή νά λάβη μέρος ώς άντιπρόσωπος των Φωκαέων. Έπειτα άπό τό τέλος τοΰ κει¬ μένου, άκολουθοΰν οί ιρωτογρο φίες, οτίς οποίες ζαναΖεί ή Ζωη τού συγγραφές καί πολλές μορ φές τής Παλιάς Σμύρνης καί τήο γενετείρας τού Πολιάς Φώκειας .ιρωτότΐΐΐο ! "Ε^ε.γα άπ' τό σπίτι τού πάντα ΐνβοισιοσμ^νος καΐ μέ πΓρισσότερ-ς γνώθΈΐς- ΤΗταν καί εΰ;τ/ρα:δέστατο; καί γΛααυρός ρήτωρ. Οί πολιτικ-θί τού λ.γοι ΐνθουσίοζαν δλονς. Μ^ρικοΙ ήσαν μνΓμεϊα λάγ^υ. Πολλές φ,ρά ς το^ προκαλοΰσαν' τ& ζωηρά χειροκιοοτήιματα τού πλήΊθους. Άν τηχεϊ άκόμα στ' αΰτιά μοί» —(ή- ιιοΐΎα 16 χρονών)— μιά άπ' αύ¬ τές στό μνπιειώδη λόγο ττοϋ Ιξΰ- ιρώνησε άπ' τό μπαλ^κόνι τοΰ Ξενο δοχείου τοΰ πατέρα μου, στή Νέα Ζιχνη, την νόκτα .τού άναγγέλθη κ αν τα πςίιτα Θοιαμ6ει·τικά γιά τύ Κάμμα τιον Φιλίλϊνθέοων άπο- ΐ.λέσματα των βοιλε.τικων έκλο γΛν τοΰ 1928: «θά ξεσχίσοι-με καί τό τραπεξομάνδΓλο τής Άγί- ις Τηατεϊη;, γιά λ ά έποιλώσον- α- τί; πληγές τού φττοχοΰ λαοϋ». Άναμφΐσβήτητα ό Νικόλαος Κ(ο'σταντόπουλος >:αί ό Άθσνά-
σιος Άτγυηός ήσαν οί πιό μ«ρ<ρα) μένο, πολιτικοί Ίων Σΐοοών καί ΐίλης τή; Βορ. Ελλάδος. Μέ τή δια(Γ'0Γά ότι ό Νιγριτινός ΆΘ. Άργνρό; εΓχ« μεγαλντεοη 'έπιστη μονική κατάοτιση καί τό έβνικό τού εογο τεοάστιο. "Ο δέ γράφων νιώθει τόν έα^,τό τού ΐΜ.τςρήψανο γιατί ήταν «μαθητής» καί των δνό τους. Γεννήθη-Ίε τό 1884 (23 Δεκτμ- 6ι.)ίοι· 1873)4 Ιανουάριον 1884) στά Σκοπό των Σαράντα 'Εκκλη σιών τή; άλησΐκηητη; Άνατολι- .ής θ;άκης. ΣΛονδαΐτε στήν Ά- ν.ι^νοι'πολη (1900—1904) ΰαβυ τε)ε!(οσϊ τό Γτμνάσι», καί τό 1010 πήςι; τό πτιχ'Γ τής Φιλο?ογί <; τού Παν'ε.-ΐιστπιίοι» Άθηιν"ών. ΤΙ: ρκκολοι'3η"ε '/.αί Πελιτικές Έ ~ στΡα:ς, «5πο,· έσΓ;ιε:ωΓ':, ίκιο>;
ι'ΐΛτ·^;ρπ ό ·/.. Δια. Παπασιτϋοον,
άλιιατώδη δναδο;Ν. Άί)γότι"3α άνο
γ";εί·8η.·/,ι: Άοιστοίχος 'διδάκτωρ
τής Φιλοσεφΐχής Σχςλής τον Πά
νπιστΓΐιίον Ά'ογ, ών. Δ'53ςε ώ;
:'αθηγητής σ;ή Θ^άκη (1910 —
1914) στή Ροι ΐΊ,χία.^ ατ'ο Έλλη-
νικά Λτ'κ:ΐ3 Γαλαρίου (1914 —
91Κ) >:οί στήν Όδησσό τής Ριο
ί«; (1916—18).
Μετά την άνα;· ι ,χή τού π
Παγκοσμίου Πολ'ιιου
τήν' Άθήνα, σάν «κπρόσοκτος
ών 'Ελληνων θοακών τής Νοτί-
ν Ρωσίας Κατόπιν τοΰ γίνεται
ζηλΓυτή τιμή ν<χ σταλ.εϊ στό Πά ίσΐι γιά ν« μ:τάσχει ώς δοηβητι ό μέλος (Τμήαα Στατισιτκή;) στήν Έλληνική "Αποστόλη, «υπό τό Μέγαν Έλε.ιθέριον' Βενιζέλον γιά τή διετ.δίκηστι των «έκ τής ς έλΛηνικών δι-/αίων», στή Διάσκεψη τής Είοήνης (Σννθήκη εΰρτόν τού 1919). «Εϊχε ό Νικόλαος Κιονσταντά- ποιλος έντον*η την οχρραγίδα τής -άς ετόνισε στόν έπικ.ήδειο τού (22—1—1975) ό ποώ- ην ΙΙοόϊ'δρος τής Βονλ.ής των Έλ λ.ήνοΛ' χαί 'Τποιιργός κ. Δημ. ΙΙα πασπί<;ου, Α7Λ* ή «ννοια τοΰ θ»οϋ κα'ι τής μοίοας τού έπ"' Λοονομιο νά άνδρωθή ο λονργό καί Ίστορική Λε.τίοδο τού Είναι όζια Ζωηρών συγχαρηιη- ρων ή «Ένωσις Σμυρναίων. πού άνέλαβεν εύγενικά την διάδοοη τού ώραίου τούτου βιβλίου Άθήνα. Φωτός 1910 μέ 1920 καί νά π5ωταγωνιστή.ς βτοΰς μεγά).ο'; Ι θΛΐχοΐ'ς κοί πνετματικοΰς άγώνις, Λθΐ· ίλάυπρ^ναν κοι ίδόξαβαν την Έ/.λάιδίΐ». Είναι ή έποχή τ&ν θρίαμβον (Συνέχειο είς την Ιην σελΐοο)
Η ΩΡΑΙΑ ΔΙΑΛΕΞΙΣ
ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ κ. ΚΑΡ. ΜΗΤΣΑΚΗ
Στίς 20 Φεβ&ο,-ιαρίου ή <'ΕΘι κή "Ενοσι; Βορειον 'Ελλήνων» (Μακίβόνοχν, θοακών, Ήπειοω- τών) ώογάνωο: στήν' Άοχαιολογι %4 Έταιρρίσ διάλεξη τονΚαθηγη- τοθτοϋ Παν*ΛΐβΤΓ·ι!οι· θεσβαλονί- κης μιχ ΔιετΌιντοΰ τοΓ· Ίν<ΐτιτού %θ} Μελετών τής Χερσόνησον Αϊ- μου κ. Καριοφίλη Μητσάκη, μέ θ;μα *'Ο "Ο-^Γ,ρΓ.ς στήν Νεοελλη ν*κή Λογβτεχνία*. Τόν διαΛρεπή ύμιλητήν έπαρουσίαο: ό Πρόεδρος τής ανωτέρω λαμπ,3"ς Ενώσεως στρατηγός κ. θεόδωρος Σαράν- της μέ την ν ιτι,.τΓί,κ·» ή «Στή σΓ,μΐ,ιινή —δ.ιτΓοη κιι- τά σειράν— «({ετεινή έλβήΑωσι, ή 'ΕΟνική "Εν',οσ.ς τιόν Πορείων Έλλήνίον (Ήπρΐρωτοιν, Μ«κεδό-ί νων καί θρα-/(Τ>ν) π'ΧΓοισιάΐιτι τόν
κ. Κα,οιοφύλλη Μητσ(ίχηΐ .-τού βά
στήν
σ.-αν.3
Τό σνγγοαςρκό τού Ιογο, άντά-
ξιο τής εΐ.τιστημον'.κής τού έξελίΒβ
ο>ς στάθτρ:: δχι μονάχα άφθονο
καί ίντιπϋ'σιοκό, Αλλά καΐ άκτινο
Γχ'Λτ,ΐΐ την ϊπιστηαονική τού συγ
■/.ότηβ:, δσο κπί τόν ΐθνικό ταλ
α!> το_. ΙΙερι<τ<:ότερ:ΐ άπό 25 εαγα τοΓ. (ττύ. Έλληνιζά, <ΐτά Άγγλιαά καί στά Γίςμανικά εΐδαν' τό <[ώς τή; δΓαοσιότητος, *·νω σέ πολλές δε;.άδε; άνέρχο.τιιι τα δο·θρα πού μάς μι.λήση γιά τόν Νεοε·ΑληνΊκή Λογοτεχνίσ. Ό Καθηγητήν κ. Μητσάκης, παρά τή νεαρή σχ-τικώς ήλικία τον, Ιγινρ ευρύτατα γνωστύς, οχι μονάχα στόν πνετματικό κό,σμο τοϋ 'Ελληνικοΰ χώρου, ά>,λά καί πιό
—ίρα άκόμη, στόν εξ(ο κόαμο, κοί
ώς την Άμε,ρική.
Είναι γέννημα κοί Ήρέιμμα τής
Μακεδονικής γής. Γεννήθηκε στή
θ-εοσαλονίκη, ατοι· καί σπούδασε
φιλαοτκτ-ία στό Πανεπκττήμιο.
Στή συνέχεια στΐούδασ·: στήν Όξ
φόρδη καίστό Μόναχο. Άνακηού-
χθηκε διδάκτωρ στό ΠαΛ'επκττή-
μΐο θεσσαλονίκης καί Καθηγητής
στήν Ό^φόρδη καί στό Πανεπι-
τής Μαίο.λαντ. Άπό τύ
1968 ως τό 1972, επί τέσσερα
σχεδόν γχ>όνια έδίδαξε στήν Όξ-
<ρόρδη σάν τακτικάς ΚαΙΘηγητής τής Βυζαντινήν καί τής Νεαελλη ν'ικής Γλώσσης καί Λογοτ«χνίας. Στά 1972 ή Φιλοσοφΐκή Σχο- καί δηιιοσιεύονται στά Έλληνικά, Γερμανιζά, Αΰστρι ;ικά, Ιί(.:ταννι·/.ά καί Άμερικαν'ι- •/.ίί έπιστΓΐιον(-.ίί'. .τ^ιοδι^ά. 'Λλλά έκεϊ ϋ.-του άόρή, εχάραξε την ει.τιστημονική τού ποοσωπικό- τητα ό κ. Μητσάκης .πναι στή 6ι- η'2ι·νσ, τοϋ Ίδςι,.ιατος Μελετών τής Χεοσον'ήσου τού Αΐμο> Μέσα
αζ τρί« χρόνια εδωσε άλλη ξωνΊά
νια σ' αΰτό τό εθνικό πνευματικό
χαρύκωμα μέ μιά δραστηριότητα
κατα.τληκτική. Οί οτίμοσΐίύσεις πή
ςαν α,λλη ιμορφή, α)Λο τόνο καί άλ
Λη εκττισι, ένώ οί .τνιενμ,ατικές έκ
ίηλώσπς κοί τα «πιστημονικά
σνμπόσια διαδέχθηκαν τό ?να τό
άλλο.
Φοδάμα, ίίμως ότι θά βίξω την
μεΐροιφςοσύνη τού όμιλητοΰ μας
άν έκτεθό") περκτσότερο σ' αύτην
την σκιαγραφία τής ποοσιοπικότη
τος το-^ κοί γι* αύτό σταμ-ατώ έοώ
γιά ν« όν παρακα^.έ<τω νά μέ δια δεχθή στό <6ήμα»· Στήν δΐάλεξη τοΰ Καβηγη,τοϋ κ. Μητσάκη παρέστησαν Άκβδη μαϊ/οί Κοοθηγητοί Πανεπκΐτημίου, πρόίθςοι Λογοτεχνικών Σο>ματεί-
ο>ν, πολλοΐ λογοτέχντϊς χιαΐ Βορειο
ελλαδίτες.
Έν συνεχεία τό Διοικητικό Στ·μ
βούλιο τής άνιοτέοω 'λ-αμποδς Ε¬
νώσεως .τορέ=θεσε, στό πολυτελές
Ξενοδοχεΐο τής έξαίρετης Μακεδό
λή τοϋ ΠανεπιστΓμίου θςσσαλονι- ι νασσας πατριώτισσας κ. Μαλαμα-
κης τόν μετεκάλεσε .-α,μψηφεί σάν
'ΚαΟηγητή τής- Νεοελληνικής Λο-
γοτεχνίας, γιά νά όλο·κληρο>θη ?-
τσ( μιά ίπιστημονική τροχιά, πού
τής Παπαδημητρίθυ <Όλ" Παλλάς», γεΰμα πρός τιμήν Καθηγητού κ. Μητσάκη. ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ Βιβλία καΐ οί "Ανδρωποΐ ΚΑΡΑ ΛΕΟΠΟΛΔ ΣΟΤΜ- , βάνε!». Στήν έαπληκτη ερωτήση ΠΕΡΤ: ΣΤΉχ ΕΜΟΡΦΗ ΒΡΤ μου γιατί, ό Στρμηοιώτης ΣΗ ΙΙοιή|ΐιατα άπό πέντε δ*κάχρο σε τό άσίγαστο, φλογεοό ΚΓ Α ΑΨΥΧΑ ΤΣΕΚΟΥΡΩΤΑ ΣΤΗΘΗ... ΚΓ άν άψυχα τσεκοΰρωτα οτήθη σ' όνατριχιά2ουν στήν τύχη τους π' όλότελα στ" άφεντικά τού μοιάΖουν. ΚΓ ό δρόμος τους νεκρόση-μοο έρημο κοιμητήρι πού μόνο τ' άπολείψανα βλέπει οποίος κεΐθε σύρει. Τό σμήνος τ' όλομέλισσο τοϋ πα^αριοϋ νεκρωθή ώο γίνεται στόν θάνατο νεκρά σιγής άπλώθη. Πού στ" άιμυχα όλόγυρα μύριους σορούς κοιτάίεις τα νοιώθεις, άπαράλλαχτα μ" ϊδιους νεκρούς τα μοιάέεις. Καί θλίβεσαι κατάκαρδα πούν μόχθος καϊ ιδρώτος πού έγινε τό πιάτσικο οτούς τούρκους στρατιώτας. Δώ π' έοφυζε πανόραμα όλη ή 2ωή τής χώρας μδς γίναν παρανάλωμα φλόγας, θυέλλης, μπόρας. Δώ τώρα ή έρήμωση καϊ στά βουνά ή 2ήση σέ κάμπους, σέ μονάστηρα, στά δένδρα μές την φύση. Στό κρϋο καϊ στ' άπόβραχα οί πρόσφυγες χιλιάδες στ" άντίσκηνα στήν υπαιθρο Ζοϋνε σάν σέ νομάδες. Μά ψύχραιμα, περήφανα δέχθηκαν φρίκης μοίρα δέν νοιάΖοντ' όσα έχασαν κι' αν βρίσκσνται στήν γύρα, γιά μόνο ένα σκέπτονται πονοΰν καϊ ύποφέρουν ναί θέλουν τούς αίχμάλωτσυς πίσωθε νά τοΰς φέρουν. Νά μάθουνε τί γίνονται οί άγνοούμενοί τους τούτη είναι ή τρανότερη ή έπιθύμηση τους. Περήφανα καί ψύχραιμα την κόλασή τους βαϊνουν άδιάφορο» άν ρήμαζαν μόν τούς δικούς τους θέλουν. ΕΛΕΝΗ ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒνΙΑΤΑ ΑΞΕΧΑΣΤΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ να 1974 εκδοση «Μορφωτικές έγ- καταστάσεις τοϋ Πέοχτολδσοορ<ρ>
77 σεΐλίδες.
Άποστέογιο οσο ήμπορω, ΰταν
μεταγράφω λατινική γρα<ρή στά έλληνικά, νά μεταχπρίξομαι τό ά,νοικονόμητο —νΥ γιά τό λατιν:- Λ'ό τού γιατί νά μή &εχθεί ό Φ. Πολίτης νά παίξοι στό 'Εθνικό θέατρο κά,τοιαν εμιμετρη βυξαντΐ Ι ν·ή τσαγωδία πού έκείνος εΐχε ίκτο 6άλει. Αύτά είναι τά δράματα τής άο*ι νεννοησίας πού στρώνονν λό<ρο ά- κά τέταιρτο γα«μμα τ:>ΰ β,λφαθή- ' πάν» στόν δρόμο άπό άνθρωπον
τατ·, άς τό γράψομ>: έδώ: ντέ. Έ σέ άνθρίοπο. Πόσες παθόμοιες ά.
τσι ποοτίμησα έδώ, στό μικρά ό- πογοητεύσεις σ^νοδεύοΐ'ν ήλικιωμ''
νομα τοΰ συγργαφέα καί στό τοπο ν<ους λογτέχνος στόν τάςτο καΐ πό νυμιο Πιερχτολδσδοίο;, νά μετα- ! σο άσυγκίνητοι, ψνχροί, άδιάφο- γράψω τό —ντε μέ δέλτα- Τό ροι είναι οί άλλοι —λογοτέχνες Πέ-ρχτολδσδορφ είν«ι χωρία στήν ρυθμιστές β-οατϋείων καί δραματο- εξοχική οτεριοχή τής Βιέννης, λογίων ή κριτικοί, σκηνοθέτες κα! Τοΰ φ'λακ1 μου ποϋ έ;;~ι τό δνομ« ιοϋ μεγάλον τέκνον τής Αυστρίας Φράντς Σ<ηΊ,χ.τερτ --.τού μάς έχ« ρισε τοΰς δύο μεγάλους ΰμνους τής ανθρωπίνης νοσταλγίας, τό "Α·6ε Μαρία καί την «άτελεκοτη συμςχονία»—, ■-[χά σχολιάσίΐ .ι εί¬
ναι ποιιμτιτα ποΰ τι ίιιάίϊψε ώ
σάν έσοδ-ρία δεκάχςον.ον, άπό τό
δ €ΐ19νντές θεάτρου.— -τού τίς προ
>"α·λοΰν. Κβί ΰπάρχουν τόσο πολ-
λοί, ά,τϋ τούς τελευταίο, ς αύτούς,
στΟΛ' τόπο μας. "Ο,τι δεσπόξει
στίς σχέσεις άν'άμεσα σέ « συνά¬
δελφον! ς», <τΓναι κατά κανόνα οί μνΓ,σικΐΛκίες, οί (Τυνερισιές, οί προ ■αιοχιχες σ>μ.-ΐάθειες ή άντιπάθειες
>:οσίμο·θείοιρητικάι πολιτικά, φατρια
στικά ή ποοσωπιχά κίνητρα' σπά-
νια ή άντικειμ.ενική, άδέκαστη
Β'
ιΜερικοί άπό αύτούς εστρωναν'
ψάιθες σέ διάφορα μΐρη τής πλα-
τείας, ή μποοστά στά μαγαξιά
τιον καί ίτάνω άπό αΰτές άρώδια
ζαν την πιό έτίρόκλητη πραμά-
τεια των. "Επειτα, άρχιζε ό καθέ
νας μέ στεντύρεια φωνή ν ά δια-
λαλή τό έίΜΐόριεΐϊΐάτου, γιά νά
προσελκύση τόν μεγαλύτερο άρι-
θμό πελατών. Π·ρέπει νά «τημειω-
Θή ότι ή διατίμηση 'ϊίδών ποώτης
όνάγκης ήταν άγν'αεστη τότε καί
όλες οί δοσοληψίες (τ' άλισόερί-
σια) άοχιζαν πάντοτε μέ παξαρε-
ιατα.
Τά κυρ·ιώτ€4?α. εϊδη, ποϋ έφεβ-
•αν οί τον&κοι χοιρικοί, γιά νά
τουλήσουν στήν άγορά αυτή, ήσαν
ί,γροτικά ·κα!
">1%όισιτα ζώα καθώς καί
τα άπό διάφορο θηράματα. Έκει-
όι --τού είχαν τά χο>ριάι ταυς χον
'ά στό ποτάμ, «Μελοντίζ — Σου
Ίθύ», έκτός άπό τα ε'δη βττά ε-
(ρερνσν καί νοοτιμώτατα ψάρισ,
'.αοαβίδες καί μΰδι. Οί περισσό-
τεροι άπό τούς τούρκαυς πελάτ£ζ
τροτιαοΰσαν ν'ά κάνουν τά ψώνια
τω-, αέ άνταλλαγή των ίτροϊόντων
των (τράμπα) καΐ όσες τρορές ή
Τού ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΤΔΗ
κίξογλου Φίλιππος, Ζοπόγλου Βα
σίλειος, θωααίδης Κυ>ν)νος, Ίσα
ακίδης Στέφανος, ΊωσηφΡδης Ά
νέστης, Ίωσηφίιδης Πρόδρομος &
Ά·άργνρος, Κατραντζής Ανδρέ¬
ας, Κιοντσιούκονσα ΙΙαΰιλος κ>αί
υίοί, Λονκίδης Αριστείδης, Λου¬
κίδης Ιωάννης τοΰ Γεοίριγίου,
Λονκίδης Λοΐ'λ,δς τοΰ Μιχαήλ,
Λονκίδης Παντελής, Μιχσάρ-
ογλον Κιον)νος καί νίός, Παντέ-
λογλου Κων)νος καί ι,ίόςΐ Παντί
λογλου Παοασκενας καί νίός,
Σ ιδΓ.ιό.τουλος Κων)νος καΐ Δητ
μήτριος, Σοιτλόγλου Εΐ<&ΰμιος, Τίζερανίδης Πρόδρομος καί υιός, Τζερα'ιίδι,ς Χρήστος, Χατζη&εοδώ ρου Νεόφυτος κοί υιός, Χριστοφο ρίδης Άνάργνρο; καί Χριστοφορί δης Κνριάκος. Μερικοί ,άαιό τούς παιραπάνω καταστεί/ίχταρχες, ορισμΐνες ήμέ- ρετ τή; έτ?δο.υά'δας εκαιιναν καί τόν κρεο.τώλη, ατως οί Βαφειά- δτς Πρόδραμος, Ίωσηφίδης Ά- νάογυρος καΐ Πρόδρομος, Κιου τσιοΰκουστα Παΰλος «αί υίοί, ά- δελφοί Μιχσάοογλο^ καί Πανίτέί-ο γλου Παρασκετ·ας καί νίός. ΕΠΑΓΓΈΛΜΑΤΑ — ΤΈΧΝΕΣ. Παιράλληλα μέ τό 'εαπόριο, τό έλ- τοΰ ίμ.τοερν}»ατας |επε©νοιι>- ληνικό στοιχείο εδέσποζε στά έ-
περίσσειμ«. 'Λσπροιιάλλης είναι ό γνώμη καί κβίση. Ήθελα νά ξαί |
γερ·ο.τοιητιΊςι ποΰ είχε- ερθει κίί,-ΐο-
τζ στήν ίλληνική .πυιοτεύουσα, ΰ-
ταν ΰπηηετοϋσρ ό γιύς τού στήν'
αύστρι ική πρ?σ<>εί!<, καί άνέόηκε μβξί τού στήν Ακρύπολη. Τό έλλη νκιό 6ίωμα σηκώνει πάντοτε χεφα >·1 μέσα στό έργο τού. Μοΰ είχ-
στΐίλϊΐ π^Ιν άπό ττΰ&ζοα. χρόνια
δράμα τού μέ βέ-μα τόν ερ(οτα τή-
Ναυσικά; πρός τόν 'Οοι>βσέτ(.
"Εργο σέ στίχους, δυνατής πνοής
υ.αί δοααατικότητας πού θά συγ-
κινοΰσε τούς άκροατές τοΰ Ήρ('>-
δείον, άν άνεβαζόταν στό πλαίσιο
των καλοκαιρινό^ καλλι«χνικων
^ορτΛν. Άλλά Λθϋ ν" ά,τοταθεϊ;
καί ποίος νά σέ άκοΰσει! Ό καθ."
νας έχει τή γνώμηι τά σχέδιά τού
κα* δέν ·δέχεται είσηγιίσεις- Ή ό-
.τογοήτ·:ι>ση τοΰ Σούμπερτ έστά-
ί!τα·ν μέ την ποόοδο των γε-
ί'ατειων παΓ>:μ6αίνει άνάμεσα σέ
τέτοα συμπ·3ρισ;ορά καΐ στό κ'ατα
βταλαγμένο τώρα ή χροΛΐκή άπό
σταση, δέν σηκών'ει τό κε<ράλ.ι κά¬ τι ώβάν τ υ ψ η; "Οπως καί νά είναι, οχι ευχάριστος σΰντροφος γιά ανθρία,τον, ποΰ έκαυχιόταν ν ά Ιέγεται «.τνει^ιατικός», ή τέτοιβ Λυρική είναι ή ποίηση τοΰ Σοΰ μπερτ καί άγκαιλιάξει .τολλά βέμα τα άντλημένα άπό τόν κόσμο των σς,ναισθημάτων, την ιτνση, την ίστορία. Άνάμεαα σ' αύτά :[νοι καί τέτοια .τού ή γεςμαΛ'ική γοαμ ματολογία χανακτηρίΰει «λυρική ποίηση πολιτισμοΰ» (Κουλτούρλύ- Αν καί εχει πεοάοει άπό καιρόν τα έβδομήντα, ό Κάρλ Λέ οπολδ Σούμπερτ σημιμετέχίΐ ένερ γώς στήν υορςτωτική καί πνευμα- σε την άίίο τοΰ προϊόντος, τότε ξμεν'αν χρε(ρ>μένοι στό κατάιστημα
γι« ίνα όρισμένο χοονικό ιδιάστη-
ιια. ΤΗ»αν όμο>ς καλόπιστοι στΐς
σνναλλαγές τα»ν —έλτός ελαχί¬
στων έξαιρέ<κο>ν βεβαία— κι έ-
|οα·λ.ονσαν πάντοτε τά χρέη των
έντύς τής κανονικής ,προθοσμίας.
"Τστεοα άπό τή σύντομη αυτή
πε,οιγραφή τοΰ βικτοςιίου τής Καρ
βάί.ης, θ' άναφέρο) καΐ τά όνόμα
τα των άν'θαώπιον, .τού άσχολήθη
καν μέ αύτύ.
α) Τακτκιοί ενοικιαστάς τοΰ ςρό
ρου τής δεκάτην ίντί των γεωργι
κων προϊύντων (δεκατιστές).
Λοικί'δης Πρόδρομος, Λουκίδη;
Άνανίας κοί Μαγιόγλαυ Παϋλο:·.
6) 'Εμ,τορο, σιΐΓ^ών, ταπή-
των, φιτικής ϊίόλλας κ;·Λ. Λοι<κί- ογ; Άλέξανδν&ς, Λο^δης Γεώιρ γιος καϊ νίός, Λουκίδης Γρηγόρι- ος τού Άνανία, Λονικίδης Κων) νο; τοΰ Πρσδρόμου, Μαγιόγλοι* 'Λνάργιςιος, Άτλαμάζογλον Συ¬ μ-ών ΛΓίΙ ιίοί κα! Βαφειάδης Ά Θηκε εντονη. Καί τουτο μοΰ θ.»ιϊ- ϊει άλλο σννα,τάντΓ,μα ,τρίν ά.7^ 3!) χρόνΊα, μέ τόν Αγγελο Σηΐιη ' κή κινήση τής πατ-ρίδας τού Αύ- ι·ιώτη· Εϊταν ολίγο μετά τόν θά <:τρίας μέ όμιλιες, έκπομςτές στή 'ανε ό Φωτός Πολίτης. Κρίμα, τό ι οαδ.θφΐανία και στό τηλεθέαμα κ. ΐ!ΐΐ€ .ιλάγι πλάγι στήν όδό Στ.;- ' α. Τοΰ ευχόμιαστε άκμαΐα ου. Λέγω τοΰ Στμηςκώτη: «Ι Ι έ ματα καί δύναμη γιά τή συνεχίση ινε ό Φωτός Πολτης. Κρίμα, τΓ>
ου ενωρίς*. Ό πβιητής μοΰ άπαν¬
τα αέ πάθος: «Καλά ϊχανε καΐ πέ
τής δραστηριότητος τού-
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ι '
ι '
<' ι >
< ■ ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Η *ΚΡΙΤΙΚΗ» ΤΟΥ κ. ΧΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΥΛΗ ΔΥΟ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ ΠΑΙΔΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΙΝΟΝ ΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΕΡΑΝΙΟΥ 7 - Τ.Τ. 402 V) Άρ·γι·ραμοι6οί· Λονκθδης Δτμήτριος, Λουκίδης ΆιλέΙαν&ρο; κοί Λπκίδης Χριστόδουλος. δ) Παντοπώλας — 'Τοραβιματο πώλες κ)π. Άναστασιά'δης Σπιν ρίδθ)ν, Άντωνιά'δης Γοηγόριος, Αποστολίδης Άλέξανδρος, Άτλα μάϊογλου Α1.?ξιοςι Άτλαμάξο- γλου Συμεών, Άτλαμάζογλο^ Γρτγόριος, Βαορειάδης Πρόδρο¬ μος, Γεοργιάδης Γρηγό,ριος, 'Ε- παγγέλματα κ'αί στίς τέχν«ς. Οί κυριώτεροι έπαγγελματίες -/μ τε χΜϊτε;, πού πρόσφεραν τίς ύπτιρε σίες τοιν την έποχή «κείνη ησ«ν: <χ) 'Τποδηΐίατοποιοΐ. Γεώογιος, Βερμίσογλον Κων)νος τοΰ Ιωάννου, Καραπιπέρης Νικό λαος. Καςάχατΐη; Μιχαήλ, Κι·- πριτζής Κο)ν)νος, Λουκίδης Μιχα ηλ, Χαλβατξής Άναστάσΐος, Σου τλύγλο, Π-ετρος, Χατξάτογλου Σάββας, κσί Χατ2άτογΑου ρος. ΠΝΕΥτντΑΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ Ό Ψυχογωγικόα Αθλητικός 'Επιμορφωτικός "Ομιλοε Ύπαλ- λήλων Ε Λ Τ Α έπραγματοποιπ- <:ο Πνευματικήν Εκδήλωσιν την 26ην Φεβρουαρίου ημέραν Τετάρ¬ την κοϊ ώραν 19.30 είο την υί· θουσαν τοΰ Πειραϊκοΰ Συνδέσμου, οόός Καραΐσκου 104, Πλοτεια Δή μοτικού Θεάτρου Πειραιώς. Κατ' αυτήν ωμίλησε ό Τμημα- τάρχης ΕΛΤΑ κα'ι μέλος τής Έ- νώσεακ: Έλλήνων Λογοτεχνών κ. Μανώληα Κουτσουράκης μέ θέμα «Ό 'Αθλητισμόα αϊτημα τήα έπο- χήο μας-. ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΗ «ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ» Μέρος Β' λαογραιρικά ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ καί άλλες ίστορίες των Βουρλιωτών ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ Η ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝ. ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ Ένας έπίλογος στά πενηντάχρονα τοϋ Μικρασιατικοϋ Ολέθρου ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ Είς τό Βιβλιοπωλείον Κολλάρου Σταδίου 38 Αθήναι. ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑΙ Υπό τοϋ εκ θείρων Μικράς Άσϊος Πολιτιχου Μηχανικοϋ ΑΓΓΕΛΟΥ ΒΑΣ. ΜΩΡΑ·|.ΤΙΔΟΥ ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ Ό ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ ε, δτ^ ή φύσις των α'ιωνίων (ά- φθάοτων) ποαγμάτο>ν είνα! μικρά
ίιλιχά σωμάτια, βπϊΐρα κατά τό
,τλΓ,βος.
Τοΰται ίύρίβκονται είς άπειρον
5-ατά την έκτασιν χώρον. Όνομά-
ζε,^ δέ τόν μέν χώρον μέ τα Ιξής
όνόιιατα: ,
ΚΕΝΟΝ — ΤΙΠΟΤΕ — Α¬
ΠΕΙΡΟΝ.
"Εκαστον δέ τών' μικρών υλι¬
κών σιομάτων μέ τό:
ΔΕΝ — τό ΠΛΗΡΕΣ — τύ ΟΝ
Νομίζει δέ ότι, τα ΰλικά αϋτά
σώαατα (τα άτομα) είναι τόσοτ
μικρά, ωστε διαφ;ύγ<ϊΐ'ν τάς αί- σθησεις μας. Κατόπιν των άνωτέ ρω παρατηοονμεν ότι, τό ΔΕΝ τσντίζεται ώς ?ν·οια, μέ τό ΠΛή ρες, τό ΟΝ_ εννοια τελείως διά- ςρορος άπό την άποϊιδομένην άρ νησιν είς την νεωτέραν Λογοτε- χ'ίαν, ήτις ώς άναφέραμεν είς αρχήν τ»ΰ παρόντος, προεκν- ψ:ν ώ; άρνηττιχόν μόριον έκ τοΰ Ουδέν — Δέν — "Εν. "Ηδη άς άναξητήσα,με ,■ πόθεν προέρχεται ή εννοια τοϋ «ΔΕΝ», την οποίαν ό ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ ταιτίζει μέ την έννοιαν τοΰ «ΟΝ ΤΟΣ» -6Γ ών λέδτων κατον'ομά- ξει τα δτοαα- Είς τόν ΔΗΜΟΚΡΙ ΤΟΝ ά.-ΐοδίδεται έπίσης τό κάτο^ θι άπόφθεγαα: «Μτ,5έν έν. τοΰ μή δντος γίγνεσθαι μηδ' είς τό μή άν φθείοεσθαι έτςή δ' ουδέν "Ιδμεν έν' 6υθώ γάρ ή άλήβεια». Παοατηρον,αεν ότι, είς τό ά.μ τέοο άπόςρ€·;γιια γίνεται χρήσις των λέξεων: ,μηδέν_ μή ό'ν, καί ού δέν, δπο^· τό μηδέν ταντίξεται μΐ τα μή δν καΐ έπυμεΛ'ως εί; τα δέν όποδίδεται καί πά,λιν ή εννοια τοΰ όντος καί ουχί τής αρνήσεως. Κατόπιν των ανωτέρω άς εξε¬ τάσωμεν πόθ-ν όρμώμενος ό Φιλό σοςτος ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ ταΛίζει τό δν μέ τό δέν ν.αί τό μή δν μέ τό μηδέν. Ή λέξις δν αποτελεί μετοχήν τοΰ ρήματος ειμή: ό ών, τι ούσα, τό δν, μέ άπαρέα<ροτον τό είναι. Μήπως τό μόριον δέν ,-ΐροκύ- έ>. τοΰ άπα<ρεμ<ρά.του τοΰ ρή¬ ματος οίδα ήτο, τοΰ είδίναι; καί τό ιιη-δέν έκ τοΰ μή εΐδέναι; Είς την προκειμένην π:ρίπτΐΰ- ση', εάν τό δέν είς τό μτ;5έν, πά ροισιάϊει την έννοιαν τής άρνήσε ως, τότε τό μηδέν ιθά άπέδιδεν σνμπτυ^ιν δύο άρνήσεων, μή καΐ δέν'_ μέ εντελώς διάφορον έννοι¬ αν. Έπίσης δέον οπιος άποδεχθώ- μεν ότι τό ,μηδέν, υπό την άνιοχέ ρω έννοιαν, τοϋ μή είδίναι, ώς μό ριον' τού «δέναι, ·θά παοαμ-ίνη τό αϋτό, είς όλας τάς κλίσεις. Τό μτ}5έν, τοΰ μτ;δέν, τώ μη- δέντ τό αηδέν, ώ μτδέν, ώς παρά- δειγμα δέ φέοομεν τό τοϋ ΣΟΦΟ ΚΛΕΟΤΣ «ουδέν ών τοΰ μηδέν άντέΐΠης ΰπε<) (Αίας Σοφοκλεους στίχος 1231). Οί άρχαϊοι "ΕΑλην'ΐς είς διάκρι σιν άπό τής ανωτέρω ΐννοίας τοΰ «μηδέν» έξ τις --ΐρο.;ρχετο, ό άρι- θμός «ΜΗΔΈΝ—0» είχον τάς ά- θίστας άΎτωνυμίας: Ουδείς, Ούδε μία, Ουδέν, ώς καί Μηδ"ίς, Μηδε μία, Μηδέν, Λροερχόμεν'α «κ των ούδε—είς, ουδέ—μιά, ουδέ—έν καί μη5έ—είςΐ μηδέ—μίο, μΐδέ —εν, άτινα καΐ κλίνονται ώς επί θετα ί.ατά γένος, άοιθμό'ν και .ττω σιν, ώς περιλαμβάντνται είς τα α πσφΦέγιιατα των άρχαίων Φιλοσό φων «ΕΝ ΟΙΔΑ ΟΤΙ ΟΤΔΕΝ ΟΙ ΔΑ» καί «ΜΗΔΒΝΑ ΠΡΟ ΤΟΤ ΤΕΛΟΤΣ ΜΑΚΑΡΙΖΕ». Ή ύναγραςρή χουσοϊς γ.άμμα σιν επί τής μετώπης τοί Ναόν τοΰ Ά.·τόλ.λιονος είς τους Δελ<ΐ3ϋς τοΰ χοησμοΐ «ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ» ά.πο- καλύπτει την βαθείαν σπονοαιύτη- τα την όποιαν άπέδιδε τό ίερατεί όν τής ε.τοχής πρός τόν ανωτέρω Άποδίδεται είς τόν ΧΕΙΛΩΝΑ τόν Λσκεδαιμόνιον καί <ρέ/ρει είς την μνήμην", έτέραν φράσιν: «Τό Λοκωνίξειν εστίν φιλοσο<ρ2ίν». "Ετερος χρησμός παραπλεύιρως, άλλά άσχςτος τού προηγονμένου μέ την αύτην τιμητικήν διάκρισιν' τό «ΓΝΩΘΙ Σ- ΑΤΤΌΝ», χαρα- κτΓοίΖει κσί την έπίδρασΐΛ· την ό- παίαν θά ΐΐχον οί χρησμοί ούτοι επί τής όλότητος των προσ/υνη- τών' «ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ» «ΓΝΩΘΙ Σ' ΑΤΤΟΝ». (τίπατε καθ" ύπεο- 6ο?ήν πάντα έν μέτοω), γνώρισε τ όν εαυτόν σοιι». Τίλος, άς λάβωμεν ΰπ' δψιν ό¬ τι, επί τής είσόδου τοΰ Ναού τοϋ Απόλλωνος ν.τήρχί τό δυσεξήιγη- τον καί τοίς αρχαίοις «ΕΙ» αή, έμ φαιν'όμεΛτν είς ουδένα άλλον Να¬ όν τώ-ν Άρχαίων -,.αί δπεο ό Ία- τρός ΣΤΕΦ. ΚΑΡΑθΕΟΔΩ- ΡΗΣ έν τή μΓλ.;τη α,ύτοϋ (περί τοΓ» έν Δΐλφοϊς ΕΙ) εκδόσεως Η(ι>ν).-τόλεω;, άπό τού ΑΩΜΖ
(1848) βε(ι>ρεϊ ότι, ταυτίζεται
π?ός τό «ΙΕΤΕ», δνεμοι τού άλη
Πινηύ θτοΰ μέ άνάστροφον άν'ά-
γν'))σΓ,·. Μή-τως τό «ΕΙ» ά.τοτελεϊ
την κλείδα τής έρμηνείας τοΰ .ιε-
ρισ.ΊΛ,,δάστου τούτου χρησμοΰ καί
ή .-ΐορ:ία τής ερεύνης μάς φέρει
εί; ρτέοαν έρμηνείαν', καθορίξου-
σα;ν καί τόν συσχ·ετισμόν των δύο
χρΓΉΐιον, ήτις θά ήτο προσιτή ^ύ
νόν είς τούς μεμι·ημένονς;
«ΜΗ ΕΙΔΕΝΑΙ ΑΓΑΝ» (Μή
ξητάς νά μάθης περισσότερα),
ΓΝΩΘΙ Σ' ΑΤΤΟΝ (Γνώρισε-
τάν εαυτόν σον).
Έκ των ανωτέρω .τροκ,ΐπτει
καί τό άπότρ^εγμα τοΰ ΣΩΚΡΛ-
ΤΟΤΣ «ΕΝ ΟΙΔΑ,ΟΤΙ ΟΤΔΕΝ
ΟΙΔΑ-·> δπ>εο συνετέλϊσεν ωστε ή
ψιλοσο(4.ία αΐ'τοΰ νά περιορισθή
άπό τόν ουρανόν είς τόν άνθρω¬
πον διά τοϋ «ΓΝΩΘΙ Σ' ΑΤ¬
ΤΟΝ» μέ την διερεΰνησιν1 των εν
νοιών τής άρετής, τϋς δικαιοσύ-
νης, τής αθανασίας τής ι(η'χής.
τοΰ ωραίον, τοΰ άγαθοΰ κτλ.
Είς τοΰς χρόνσ.ς τοϋ Χριστια-
νισμοΰ μετά -τάροδον τόσων αίώ-
ν'ονν, έξακελοιθεΐ κτιί ίσχύει τι ά-
νίοτέρπ) έομηνεία.
«1ΙΣΤΈΤΕ ΚΑΙ ΜΗ ΕΡΕΤ-
ΝΑ» ή τό Λατινικόν ΚΡΕΝΤΟ
ΚΟΤΊΑ ΑΜΙΙΣΟΤΡΝΤΟΤΜ
Ε ΣΤ (Τερτνλλΐανός 160^—222 μ.
Χ.).
Καταλήγοντ:ς έπαναΧαμ6άνο-
μειν καί πάλιν τό ρητόν1 τοΰ ΔΗ-
ΜΟΚΡΙΤΟΤ: «'Ετεή δ' ουδέν ϊδ
μέν — έν 6ιθώ γάρ ή άλήθεισ».
Α'ΓΓΕΛ. ΒΑΣ. ΜΩΡΑΊΤΙΔΗΣ
ΤΕΛΟΣ
Τό 'Ελληνιχο Άοπυνομιχό Μυθιστδρημα
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛ1ΠΕΣ
ΑΓΡΑΣ5 Ν,
κ προηγοιιμιένου)
Μέ κορόι&εΐ'ε! Ό θνμός φούν
τοκτ·- μέσα μου. Σνγκρατήθηχα.
Δέν' ήθελα νά τής δώσω τή χαρά
κι' «λλης νίκης, έστω καί τόσο ά
σΓ.μαντης.
—'«"Αν δέ φοβάσαι τή Σκώ-
τλαντ Γυάρντ, γιατί δέν πάς στό
ντετέκτιβ, .τοϋ έχει άναλάβει την
ΰπόθεση, ν ά ξεκαθα?ίσεις τή θέ-
σησου;»
Μέ κύτταξε α' ά,τορία, σά νά μ'
εδλεπε γιά πρίότη φορά.
—«Ξεχνάς πώς ή Κΰνιθια Μακ
Κήνναν αέθανε; "Εοΰ πιστοποίη-
ο:ς τό θάνατό τη;! Δέν μ.τοοεΐ
ν' άν'αστηθεΐ μόνη της! Κι' ό Λά-
ζαρος, χωρΐ; τό Χριστό, δέ θά ξε
φευγε άπ' τα νΰχια τοΰ θανατον!
Γι* αντό πήγαινε στό ντετέκτιβ,
ποϋ ξέρεις, νά τοΰ πεϊς την ά)>.ή-
θεια!·.·> —Ή πονηριά κι' τι είρο)
νεία ήτανε στά μάτια της.— «Μά,
δέ θά τό αάν'.Γΐς! Αά μ' άφήισεις
στή γαλήνη τού τάφ»^· μοΐ'!... Ά
λήΌεια, ποιούς εχιο γείτονες στό
προγονικό «μας» κοιμητήριο;...»
Διασκέδαξε μέ την άγανάχτηση
καί τά' νεΰβα μόν. Γι' αύτό άπό-
φειιγε κάβε τί, ποΰ θ' «νοιγε δφό-
μο «ττή φαντασιία ιμαν, γιά νά μέ
φέρίΐ κοντά στό δολοφόν'ο! Δέν
αίστενα βτι τό δωμάτιό μου τής
εδινε μ,:γαιλντερη άβφάλεια άπ' τό
μίρος, ποΰ κρνδύταν. Ό νοϋς
μόν πήγε σέ μιά «είδηση», πού
μοΰ ιεΐπε ό *Έντοι>αρντ «αμμιά δέ
καριά μέρε; μετά τα Ιγκλημα:
«Χτές 6ρή»αν£ καμενο τ' αΰτοκί-
νητο τής Κΰνθιας». "Ισ^ος δέν ε[
χε φνγει καθόλου άπ' τό Λονδΐνο.
'Γ, γατί ήρ&ε σέ μενά; Άπότο
μα τό χατάλα'βα. Ή Κύνθια παξά
κάτι μαζί μου! Δέ δίστασα:
«Δέν ίφτασες ως έοω γιά νά
μού πείς αυτή τή, μΛερδεμένη ί¬
στορία! Οΰτε Υ άκούσεις λβττομέ
ρεΐες τής κηδβίας σου! ΤΗρθος
γιά κάτι άλλο!»
—«Ναί!» πίΐραδέχττ;κε μέ είλι
κρίνεια. «Μά, πιό μπροστά, πρί-
πει νά καταλά'&εις πώς δέ φοβά-
μαι τή Σκώτλαντ Γνάοντ·..».
Ή άγωνία μου .ιήρε άπότομα
Λλλη μορτρή. Ή Κύλ'θια μ' είχε ά
νάγκη! ®α την ΰποχρέωνα νά
μοϋ πεί την άλήθπα... Την αφησα
νά ίττνεχίσΐι:
—<1έ (ρταίιο έγώ άν έσύ άνα- γνΐώρισες τό .ττώμα μου! Δέν μπο ρεϊς ν' άποδείξεις ότι σ' €πιεισα νά τό κάνεις! Τρείς μάρτυρες θά .τιστοποιήσονν πώς έ'λειπα άπ' τό Λονδϊνο κοϊνο τόν καιρό! Είχα φύ γει δύο μέρες .τρίν' άπ' τό Λονδϊ¬ νο κείνο τόν καιρό! Είχα φύγει δι'ο μές.:ς πρίν «π' τό θάνατά μου»! Πς,οα,ταθοίσε νά μοΰ σπάσει τό ήθικό. "Ετσι, προτοΰ ξτίτήσει κ.ει νο, ποΰ ήθελε, θάξερο την άπάντη ση. 'Ωστόσο, 4'ιρερε τ' άντίθετο ά ■ ποτέλεσμα. Ή νπνερίνταση δξννε τύ πνεν^ια μοί·. Ή σκέψη μου κα το--ΐ/.ηχτικά -καιθαρή. Λέν ,είχα σκο- πό νά ΰποχωρ-ήο'ω καί σ' άλλη της ά,ιαίτηση. Νά μ.τλεχτώ χι:ι©ότε- ρα μέ την άστυν'ομία, τόν "Εν- τει·αρντ> τόν ίδιο μου έαυτύ! Ή
εΐρίυνία μοναδικό μου οπλο:
—«Ή συναισθηματικότητά αο^
δμο)ς, σ' εκανε νά διακόψεις τό
ταξίδι σον "Ηθελες νά παρευςι?-
θείς στά θάνατο τοΰ σέ,ρ ίτσαοντ
καί τού Τόμας! Ή "Ελεν «Ιναι
πρόθι·μη νά τό πιστοποιήση!! Κ Γ
ό "Εντουαρντ θ« ζαναιτΓΐ τα τε¬
λευταία )όγια τού άδικί>σκ«τωιιέ-
νου γέρου!...».
(Σννεχίζχται)
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ ΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕΑΗ40Ν
Η ΟΜΙΑΙΑ ΤΟΥ κ. Ν. ΜΗΑΙΟΡΗ
Κατά την συγχένρωοιν τής Ε¬
νώσεως Μικροσιατών περιφερείας
Κρήνιγς (Τοεσμέ) είς τό Κέντρον
.Αλσος» τού Πεδίου τού Άρε-
ως μέ την ευκαιρίαν τής έπετειου
εορτής τοϋ Σωμοτείου των, ό κ.
ΝΙΚΟΣ ΜΗΛΙΩΡΗΣ ώς κύριος
όμιλητής τής συγκεντρώσεως, εϊ-
πε:ν μεταΕύ αλλων καί τα άκόλου-
θσ :
Αγαπητοί μου Τσεσμελήδες,
Ή προσφώνηοή μου βεβαία αυ¬
τή έχει την εύρύτητο την όποιαν
έξυπακούει ό έπίσημος τίτλος τοΰ
Σωματείου σας' άπευθύνεται πρός
όλους τούς κατογομένους, άπό
τούς παρευρισκομένους οήμερα ό
δώ άπό όλην την εκκλησιαστικήν
περιφέρειαν τής Μητροπόλεως
Κρήνης, άπό τόν Τσεσμέ δηλ. άλ¬
λά καί άιΐό τα Άλάτσστα, την
Κάτω Παναγιά, την Αγίαν Παρα-
σκευή, τα Κσράμπουρνο καί τίς
άλλες έκεϊ Έλληνοχριστιανικές
Κοινότητες.
Καί κατά πρώτον επιθυμω νά
τονίσω καί μόλιοτα ιδιαιτέρως
πώς ή συγκεντρώση σας αυτή,
μί- την ευκαιρίαν τοϋ έορτασμοϋ
τής μνήμης τοϋ πολιούχου τοϋ
Τσεομέ Άγίου Χαραλάμπους, α¬
ποτελεί ένο γεγονός άρκετά ση¬
μαντικόν άπό έβνικής, ήβικής καί
κοινωνικής απόψεως. Άποδεικνύ-
π ότι μόσα καί στίς ψυχές σας
διατηρεϊται Ζωηρή ή μνήμη τής
χομένης ποτρίδας σας, η πίστη
οος ή βοδύτερη σ' αύτό πού άπο-
κ.ολοϋμε Μικρασιατικόν Ιδσνικό.
Μέσα σας άνοδύονται πυκνές οί
μνήμες σας άπό μιά μερά έκεϊ
στόν άλησμόνηον Τσεσμέ μεγά-
λου πανηγυρισμού. Ήταν ή έορ-
τή τοϋ πολιούχου τής πόλεώς
σας Άγίου Χαραλάμπους καί ή¬
ταν ή εύκαιρίο μέοα στήν ατμό¬
σφαιραν ενός πάνδημου πράγμα-
τ, πανηγυρισμοϋ νά έκδηλώσετε
τη θρησκευτική σας κατάνυΕη, τίς
έβνικές διαθέσεις σσς, την κοι-
νωνική σας άλληλεγγύη. Δέν ΐ,ο-
χνιοϋνται δλα αύτά, πού σας συ-
νεκλόνιζον κόποτε· καί πού έΕα-
κολουθοϋν νά οάς συγκινοϋν κσ'ι
Ι.'έχρι σήμερσ, όπως όποδεικνύε-
τοι καί εφέτος μέ τή συγκεντρώ¬
ση σας αυτή μέ την παρουσία σας
κυί έδώ καί στήν έκκλησία. Είναι
σημαντικό ούτό τό ζανστονίίω.
Γιατί βεβαιώνει πώς τό Μικρασιο
τικό Ίδανικό δέν έχει σδήσει μέ¬
σα σας. Καί μάς ίκανοποιεϊ όλους
μας όσους προσποθοϋμε καί λαχτα
ροϋμε γιά τή διατηρήση τού.
Αϊσθανόμοστε ίκανοποίηση γΓ
αϋτές τίς έκδηλώσεις ζάν τή ση-
μερινή τή δική σας κσ'ι έκτιμοΰμε
τή μεγάλη εθνικήν κοϊ ηθικήν ά-
ν των. Γεννιοϋνται όμως καί
εϋλογα καί μερικές σκέψεις μέ-
σα μας, κάποια άγωνία γιά τό μέλ
λον. Τί θά μείνη κοτά τό μέλλον
αύτό άπό τή πίστη τή δική μας
πρός τό Μικρασιατικόν Ίδανικό;
Τί θά μείνη αυριον ΰστερα άπό
μϋς;
Γνωρι'2ετε πώς είναι πολλο'ι ά-
πύ μάς πού διαμαρτύρονται όταν
γίνεται χρήση τοϋ όρου «χαμένες
πατρίδες». Καταλεβαίνομε τό κί-
νοτρο τής δισμαρτυρίσς των. Εί-
μαι ένας άπό έκείνους, ποϋ χρη-
σιμοποιοϋν, τόν εύρύτοτα άλλως
διαδομένον, όρον αυτόν. Καί τοϋ
το γιατί πιστεύω ότι ό χαρακτη¬
ρίσας αύτάς, «χαμένη πατρίδα»
τεοιέχει την έννοιαν μιας τραγι-
κότητας ενός βαθύτατου πόνου
Άλλωστε δέν σημαίνει γενικά
πώς ό,τι χάθηκε δέν μπορεϊ νά
Εαναβρεθή. 'Εκεϊνο πού πιστεύα)
πώς έχει σημασία είναι πώς, οί πά
τοίδες μας έκεϊνες δέν ημπορεί
να είναι «χαμένες» πράγμστι άν
ίΊατηροϋνται στή μνήμη των έ-
τερχομένων γενεών των Έλλή¬
νων.
Καί τρίο είναι έκεϊνα πού &ά
διοτηρήσουν στή μνήμη των έπερ
χομένων γενεών τίς τόσον πολυ-
φίληες μικρασιατικές μας πατρί-
δες.
Πρωτα : Τα βιβλία καί τα άλ-
λα γραφτά κείμενα πού τούς άφή-
νομε, πού άνοφέρονται στήν ίστο
ρία των τόπων μας έκείνων, πού
περιγράφουν τή 2ωή των προγο-
νων μας κοί των αλλων όλων αν
ίϊρώπων πού Ζήσονε ο" αύτούς.
Καί ύπόρχουν εύτυχώς καί γιά
τούς δικούς σας τούς τόπους τους
δΓκούς οας σχετικά κείμενο. Πά
■■Όν Τσοσμέ καί την περιφέρε,ο
Κρήνης όπου περιλομβάνονται
κοι τα Καράμπουρνα μια πολύ κα
λή μελέτη πού δημοσίευσε στούς
τόμους 9ον (1β61) κοί 12ον
"εριο.
<ά· ο (1965) τού ίηιοτΐΗΐονικοο δκοθ «Γντικρασιατικά χ^ όείμνηοτος καΐ έχλεκτός τριώτης σος Σταμάτης ής. Γιά τά Αλάτσατα νσ πολύ καλό έπίοης βιβλ; Ε οίκονόμου Κωνσταντίνου Βλ ^ πού έΕεδόθη κστά τό 194» Εεοαλονίκη. ™ Γιά την Κάτω Πανογ,ά Τά 6 βλία τά πολύ χι· αυτα · - ροντα -Τού χωρίου μος. ηού κλοφόρηοε ή Ένωοις «ότιο Π νογ,άς τό 1958 καΐ τό δεύτε* κ^τά τό 1972 .Τά πενηνΤόχρον(ι τού ΞερριΖωμοϋ». Στό τό άς μοϋ επιτραπή νά κάτι τό ιδιαιτέρα σοβαρό όπως τ~ πιστεύω κσί σχετικό" 6έ6αια ^ ναι άνάγκη νά κινητοποιηοουμε καί νά έμπνεύσουμε νέους δι νοουμένους μικροσιατικής ϊΟως περισσότερον κσαγωγής, οί όποϊοι νά ουνεχίοουν αυτή τή δουλειά ημών των παλαιοτέρων· νά αϋν. κεντρώσουν στοιχεϊα άπό τούς ¥ε ροντοτέρους κσί νά ουμπληρώ. σουν ό,τι εμείς δέν ηροφτάοαμε νύ κάνουμε. Θά σδς άναφέρω μο. λιοτα ένα πολύ συγκινητικό κοί διδακτικό συγχρόνως μα. Είναι ένο νέο παιδί, μου, πού γεννήθηκε σ' ένα χωρ,0 τό Άνστολικόν κοντά στήν Πτο- λεμαϊδα. Πέρισυ μόλις τελείωοε τό Γυμνάοιο καΐ εφέτος εϊνοι φοι ητής ατήν Πάντειο. Οί γονεϊς τού κοί άλλοι έκεϊ στό χωριό τού κα- τόγονται άπό τό Κόλντερε ένα μικραοιατικό χωριό κοντά οτήν Μαγνηοία. Καθώς μεγάλωνε με- ου στήν ότμόσφαιρα των μικρα- οιατεκών άναμνήσεων τού σπιτιοϋ τού καί τοΰ χωρίου τού σκεφθηκε καί άποφάσισε νά συγκεντρώοη άπό τούς μεγαλυτέρους τού οτοι- χεϊα γιά νά γράφη μιά μελέτη γιά τό χωριό των γονιών τού καί των παπούδων τού. Καί οας βεβαιοί πώς έχει κιόλας προχωρήση πο· λύ ίκανοποιητηκά. Τέτοιοι ακρι¬ βώς μάς χρειά&νται καί για τα όλλα χωρία, τά δικά σας, τά δι- κο μας, τής Έρυθραίας και της όλλης βεβαία Γνίικράς "Ασίας. Τό δεύτερο πού θά διατηρηθή τ·. μνήμη τού ΓνΤικροσιατικοΰ Έλ· ληνισμοϋ είναι ένα Μουσεΐο όποιι βά συγκεντρωθοϋν όλα τά κειμη- λια των προγονικών μας πατρι- δών. Τό παρήγορο εϊνοι πώς άρ- χισε ήδη ή κινήση γιά την όργα- νωση ενός Μουσείου τοϋ ΕλΑη- νισμοϋ τής Άνατολής τής Μικράο' Άσίας δηλ. τής βράκης, τού Πον τού τής Κωνστανινουπόλεως. Κα πως άργά ή μάλλον ΰμκετά αρ- γά Εεκινάμε. Παρά ταϋτο οιοιο- δοξώ πώς κάτι τό σημαντικο μπο- ρεϊ νά γίνη, άρκεί νά βοηθόσουμε δλοι μας. Νά ιμάΕουμε νά βροθμε οτά μπαοϋλα τά δικά μσς καί των γονιών μας άντικείμενο καί ενδεικτικά τής παλιάς των ένα σχολικό άπολυτήριο, ένα κοι- νοτικό πιστοποιητικό, ενα κέντο- μα, μιά παλιά στολή καί τόσα άλ- λα· όλα τοϋτα θά εκτεθούν στο Γνίουσείο μσς καί θά δείχνουν πώα έ^ησε ό Έλληνισμός των προγο- νων μας οτά άλησμόνητα εκεινα μέρη. Καί τό τρίτο πού πρέπει επι- σης νά γίνη είναι ένα μνημείο. ε ένα κεντρικό μέρος τής Άθήνα*.. ένα καλαίσθητο ικσ'ι μεγσλοπρ-· πές Μνημεϊο άφιερωμένο στο δο- Εασμό τής πσλαιότατης καί φωτεί νότατης ίωνικής παραδόσεως κ0 στήν προβολή τής περιλαλητηε καί ουχνά μαρτυρικής πορείε- τών Έλλήνων στούς τόπουο τιΐ,ε Άνστολής κοί σ' ένα διάοτημ0 πού Εεπερνά τίς τρείς χιλιετίε' Καί γύρω στό Μνημεϊο ούτό, °° έρχονται οί γενεές των ·Ελλήνων σέ έπίσημες καί άλλες στΎε1" τής 2ωής των νά διοδηλώνουν την πίστη πρός τό Μικρασιατι¬ κόν Ίδανικό. Ένα Ίδσνικό το άπό δόΕα, γεμάτο άπό ίο Έκεϊ οτϊς δυτικές όχτές τοϋ Αίγαίου πελάγους πρΐν τρείς χιλιετίες καί οί Ίωνες οοφοϊ πού έθεμελΐ"1' σσν τόν αρχαίον ελληνικόν π - μστικόν πολιτισμόν καί τή ° χειά τού τόν εύρωπαίκόν κσι παγκόσμιον γενικά πολιτισμ" Στή Μίλητο ό θαλής, ό μενος ίδρυτής τής επ οτήν Έφεσον ό Ηρο στίς Κλαίομενές ό 'ΑναΕογόΡ'* καΐ άλλοι τό Ιδιο μεγάλοι <Ριλ0' οοφοι· στή Σμύρνη, κοντά οτ ποταμόν Γνΐέλη καϊ γι' ούτον (Σννέχεια Ης ττρ· 6ψ
ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ κ. ΚΑΡ. ΜΗΤΣΑΚΗ
Στίς 20 Φεβ&ο,-ιαρίου ή <'ΕΘι κή "Ενοσι; Βορειον 'Ελλήνων» (Μακίβόνοχν, θοακών, Ήπειοω- τών) ώογάνωο: στήν' Άοχαιολογι %4 Έταιρρίσ διάλεξη τονΚαθηγη- τοθτοϋ Παν*ΛΐβΤΓ·ι!οι· θεσβαλονί- κης μιχ ΔιετΌιντοΰ τοΓ· Ίν<ΐτιτού %θ} Μελετών τής Χερσόνησον Αϊ- μου κ. Καριοφίλη Μητσάκη, μέ θ;μα *'Ο "Ο-^Γ,ρΓ.ς στήν Νεοελλη ν*κή Λογβτεχνία*. Τόν διαΛρεπή ύμιλητήν έπαρουσίαο: ό Πρόεδρος τής ανωτέρω λαμπ,3"ς Ενώσεως στρατηγός κ. θεόδωρος Σαράν- της μέ την ν ιτι,.τΓί,κ·» ή «Στή σΓ,μΐ,ιινή —δ.ιτΓοη κιι- τά σειράν— «({ετεινή έλβήΑωσι, ή 'ΕΟνική "Εν',οσ.ς τιόν Πορείων Έλλήνίον (Ήπρΐρωτοιν, Μ«κεδό-ί νων καί θρα-/(Τ>ν) π'ΧΓοισιάΐιτι τόν
κ. Κα,οιοφύλλη Μητσ(ίχηΐ .-τού βά
στήν
σ.-αν.3
Τό σνγγοαςρκό τού Ιογο, άντά-
ξιο τής εΐ.τιστημον'.κής τού έξελίΒβ
ο>ς στάθτρ:: δχι μονάχα άφθονο
καί ίντιπϋ'σιοκό, Αλλά καΐ άκτινο
Γχ'Λτ,ΐΐ την ϊπιστηαονική τού συγ
■/.ότηβ:, δσο κπί τόν ΐθνικό ταλ
α!> το_. ΙΙερι<τ<:ότερ:ΐ άπό 25 εαγα τοΓ. (ττύ. Έλληνιζά, <ΐτά Άγγλιαά καί στά Γίςμανικά εΐδαν' τό <[ώς τή; δΓαοσιότητος, *·νω σέ πολλές δε;.άδε; άνέρχο.τιιι τα δο·θρα πού μάς μι.λήση γιά τόν Νεοε·ΑληνΊκή Λογοτεχνίσ. Ό Καθηγητήν κ. Μητσάκης, παρά τή νεαρή σχ-τικώς ήλικία τον, Ιγινρ ευρύτατα γνωστύς, οχι μονάχα στόν πνετματικό κό,σμο τοϋ 'Ελληνικοΰ χώρου, ά>,λά καί πιό
—ίρα άκόμη, στόν εξ(ο κόαμο, κοί
ώς την Άμε,ρική.
Είναι γέννημα κοί Ήρέιμμα τής
Μακεδονικής γής. Γεννήθηκε στή
θ-εοσαλονίκη, ατοι· καί σπούδασε
φιλαοτκτ-ία στό Πανεπκττήμιο.
Στή συνέχεια στΐούδασ·: στήν Όξ
φόρδη καίστό Μόναχο. Άνακηού-
χθηκε διδάκτωρ στό ΠαΛ'επκττή-
μΐο θεσσαλονίκης καί Καθηγητής
στήν Ό^φόρδη καί στό Πανεπι-
τής Μαίο.λαντ. Άπό τύ
1968 ως τό 1972, επί τέσσερα
σχεδόν γχ>όνια έδίδαξε στήν Όξ-
<ρόρδη σάν τακτικάς ΚαΙΘηγητής τής Βυζαντινήν καί τής Νεαελλη ν'ικής Γλώσσης καί Λογοτ«χνίας. Στά 1972 ή Φιλοσοφΐκή Σχο- καί δηιιοσιεύονται στά Έλληνικά, Γερμανιζά, Αΰστρι ;ικά, Ιί(.:ταννι·/.ά καί Άμερικαν'ι- •/.ίί έπιστΓΐιον(-.ίί'. .τ^ιοδι^ά. 'Λλλά έκεϊ ϋ.-του άόρή, εχάραξε την ει.τιστημονική τού ποοσωπικό- τητα ό κ. Μητσάκης .πναι στή 6ι- η'2ι·νσ, τοϋ Ίδςι,.ιατος Μελετών τής Χεοσον'ήσου τού Αΐμο> Μέσα
αζ τρί« χρόνια εδωσε άλλη ξωνΊά
νια σ' αΰτό τό εθνικό πνευματικό
χαρύκωμα μέ μιά δραστηριότητα
κατα.τληκτική. Οί οτίμοσΐίύσεις πή
ςαν α,λλη ιμορφή, α)Λο τόνο καί άλ
Λη εκττισι, ένώ οί .τνιενμ,ατικές έκ
ίηλώσπς κοί τα «πιστημονικά
σνμπόσια διαδέχθηκαν τό ?να τό
άλλο.
Φοδάμα, ίίμως ότι θά βίξω την
μεΐροιφςοσύνη τού όμιλητοΰ μας
άν έκτεθό") περκτσότερο σ' αύτην
την σκιαγραφία τής ποοσιοπικότη
τος το-^ κοί γι* αύτό σταμ-ατώ έοώ
γιά ν« όν παρακα^.έ<τω νά μέ δια δεχθή στό <6ήμα»· Στήν δΐάλεξη τοΰ Καβηγη,τοϋ κ. Μητσάκη παρέστησαν Άκβδη μαϊ/οί Κοοθηγητοί Πανεπκΐτημίου, πρόίθςοι Λογοτεχνικών Σο>ματεί-
ο>ν, πολλοΐ λογοτέχντϊς χιαΐ Βορειο
ελλαδίτες.
Έν συνεχεία τό Διοικητικό Στ·μ
βούλιο τής άνιοτέοω 'λ-αμποδς Ε¬
νώσεως .τορέ=θεσε, στό πολυτελές
Ξενοδοχεΐο τής έξαίρετης Μακεδό
λή τοϋ ΠανεπιστΓμίου θςσσαλονι- ι νασσας πατριώτισσας κ. Μαλαμα-
κης τόν μετεκάλεσε .-α,μψηφεί σάν
'ΚαΟηγητή τής- Νεοελληνικής Λο-
γοτεχνίας, γιά νά όλο·κληρο>θη ?-
τσ( μιά ίπιστημονική τροχιά, πού
τής Παπαδημητρίθυ <Όλ" Παλλάς», γεΰμα πρός τιμήν Καθηγητού κ. Μητσάκη. ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ Βιβλία καΐ οί "Ανδρωποΐ ΚΑΡΑ ΛΕΟΠΟΛΔ ΣΟΤΜ- , βάνε!». Στήν έαπληκτη ερωτήση ΠΕΡΤ: ΣΤΉχ ΕΜΟΡΦΗ ΒΡΤ μου γιατί, ό Στρμηοιώτης ΣΗ ΙΙοιή|ΐιατα άπό πέντε δ*κάχρο σε τό άσίγαστο, φλογεοό ΚΓ Α ΑΨΥΧΑ ΤΣΕΚΟΥΡΩΤΑ ΣΤΗΘΗ... ΚΓ άν άψυχα τσεκοΰρωτα οτήθη σ' όνατριχιά2ουν στήν τύχη τους π' όλότελα στ" άφεντικά τού μοιάΖουν. ΚΓ ό δρόμος τους νεκρόση-μοο έρημο κοιμητήρι πού μόνο τ' άπολείψανα βλέπει οποίος κεΐθε σύρει. Τό σμήνος τ' όλομέλισσο τοϋ πα^αριοϋ νεκρωθή ώο γίνεται στόν θάνατο νεκρά σιγής άπλώθη. Πού στ" άιμυχα όλόγυρα μύριους σορούς κοιτάίεις τα νοιώθεις, άπαράλλαχτα μ" ϊδιους νεκρούς τα μοιάέεις. Καί θλίβεσαι κατάκαρδα πούν μόχθος καϊ ιδρώτος πού έγινε τό πιάτσικο οτούς τούρκους στρατιώτας. Δώ π' έοφυζε πανόραμα όλη ή 2ωή τής χώρας μδς γίναν παρανάλωμα φλόγας, θυέλλης, μπόρας. Δώ τώρα ή έρήμωση καϊ στά βουνά ή 2ήση σέ κάμπους, σέ μονάστηρα, στά δένδρα μές την φύση. Στό κρϋο καϊ στ' άπόβραχα οί πρόσφυγες χιλιάδες στ" άντίσκηνα στήν υπαιθρο Ζοϋνε σάν σέ νομάδες. Μά ψύχραιμα, περήφανα δέχθηκαν φρίκης μοίρα δέν νοιάΖοντ' όσα έχασαν κι' αν βρίσκσνται στήν γύρα, γιά μόνο ένα σκέπτονται πονοΰν καϊ ύποφέρουν ναί θέλουν τούς αίχμάλωτσυς πίσωθε νά τοΰς φέρουν. Νά μάθουνε τί γίνονται οί άγνοούμενοί τους τούτη είναι ή τρανότερη ή έπιθύμηση τους. Περήφανα καί ψύχραιμα την κόλασή τους βαϊνουν άδιάφορο» άν ρήμαζαν μόν τούς δικούς τους θέλουν. ΕΛΕΝΗ ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΒνΙΑΤΑ ΑΞΕΧΑΣΤΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ να 1974 εκδοση «Μορφωτικές έγ- καταστάσεις τοϋ Πέοχτολδσοορ<ρ>
77 σεΐλίδες.
Άποστέογιο οσο ήμπορω, ΰταν
μεταγράφω λατινική γρα<ρή στά έλληνικά, νά μεταχπρίξομαι τό ά,νοικονόμητο —νΥ γιά τό λατιν:- Λ'ό τού γιατί νά μή &εχθεί ό Φ. Πολίτης νά παίξοι στό 'Εθνικό θέατρο κά,τοιαν εμιμετρη βυξαντΐ Ι ν·ή τσαγωδία πού έκείνος εΐχε ίκτο 6άλει. Αύτά είναι τά δράματα τής άο*ι νεννοησίας πού στρώνονν λό<ρο ά- κά τέταιρτο γα«μμα τ:>ΰ β,λφαθή- ' πάν» στόν δρόμο άπό άνθρωπον
τατ·, άς τό γράψομ>: έδώ: ντέ. Έ σέ άνθρίοπο. Πόσες παθόμοιες ά.
τσι ποοτίμησα έδώ, στό μικρά ό- πογοητεύσεις σ^νοδεύοΐ'ν ήλικιωμ''
νομα τοΰ συγργαφέα καί στό τοπο ν<ους λογτέχνος στόν τάςτο καΐ πό νυμιο Πιερχτολδσδοίο;, νά μετα- ! σο άσυγκίνητοι, ψνχροί, άδιάφο- γράψω τό —ντε μέ δέλτα- Τό ροι είναι οί άλλοι —λογοτέχνες Πέ-ρχτολδσδορφ είν«ι χωρία στήν ρυθμιστές β-οατϋείων καί δραματο- εξοχική οτεριοχή τής Βιέννης, λογίων ή κριτικοί, σκηνοθέτες κα! Τοΰ φ'λακ1 μου ποϋ έ;;~ι τό δνομ« ιοϋ μεγάλον τέκνον τής Αυστρίας Φράντς Σ<ηΊ,χ.τερτ --.τού μάς έχ« ρισε τοΰς δύο μεγάλους ΰμνους τής ανθρωπίνης νοσταλγίας, τό "Α·6ε Μαρία καί την «άτελεκοτη συμςχονία»—, ■-[χά σχολιάσίΐ .ι εί¬
ναι ποιιμτιτα ποΰ τι ίιιάίϊψε ώ
σάν έσοδ-ρία δεκάχςον.ον, άπό τό
δ €ΐ19νντές θεάτρου.— -τού τίς προ
>"α·λοΰν. Κβί ΰπάρχουν τόσο πολ-
λοί, ά,τϋ τούς τελευταίο, ς αύτούς,
στΟΛ' τόπο μας. "Ο,τι δεσπόξει
στίς σχέσεις άν'άμεσα σέ « συνά¬
δελφον! ς», <τΓναι κατά κανόνα οί μνΓ,σικΐΛκίες, οί (Τυνερισιές, οί προ ■αιοχιχες σ>μ.-ΐάθειες ή άντιπάθειες
>:οσίμο·θείοιρητικάι πολιτικά, φατρια
στικά ή ποοσωπιχά κίνητρα' σπά-
νια ή άντικειμ.ενική, άδέκαστη
Β'
ιΜερικοί άπό αύτούς εστρωναν'
ψάιθες σέ διάφορα μΐρη τής πλα-
τείας, ή μποοστά στά μαγαξιά
τιον καί ίτάνω άπό αΰτές άρώδια
ζαν την πιό έτίρόκλητη πραμά-
τεια των. "Επειτα, άρχιζε ό καθέ
νας μέ στεντύρεια φωνή ν ά δια-
λαλή τό έίΜΐόριεΐϊΐάτου, γιά νά
προσελκύση τόν μεγαλύτερο άρι-
θμό πελατών. Π·ρέπει νά «τημειω-
Θή ότι ή διατίμηση 'ϊίδών ποώτης
όνάγκης ήταν άγν'αεστη τότε καί
όλες οί δοσοληψίες (τ' άλισόερί-
σια) άοχιζαν πάντοτε μέ παξαρε-
ιατα.
Τά κυρ·ιώτ€4?α. εϊδη, ποϋ έφεβ-
•αν οί τον&κοι χοιρικοί, γιά νά
τουλήσουν στήν άγορά αυτή, ήσαν
ί,γροτικά ·κα!
">1%όισιτα ζώα καθώς καί
τα άπό διάφορο θηράματα. Έκει-
όι --τού είχαν τά χο>ριάι ταυς χον
'ά στό ποτάμ, «Μελοντίζ — Σου
Ίθύ», έκτός άπό τα ε'δη βττά ε-
(ρερνσν καί νοοτιμώτατα ψάρισ,
'.αοαβίδες καί μΰδι. Οί περισσό-
τεροι άπό τούς τούρκαυς πελάτ£ζ
τροτιαοΰσαν ν'ά κάνουν τά ψώνια
τω-, αέ άνταλλαγή των ίτροϊόντων
των (τράμπα) καΐ όσες τρορές ή
Τού ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΤΔΗ
κίξογλου Φίλιππος, Ζοπόγλου Βα
σίλειος, θωααίδης Κυ>ν)νος, Ίσα
ακίδης Στέφανος, ΊωσηφΡδης Ά
νέστης, Ίωσηφίιδης Πρόδρομος &
Ά·άργνρος, Κατραντζής Ανδρέ¬
ας, Κιοντσιούκονσα ΙΙαΰιλος κ>αί
υίοί, Λονκίδης Αριστείδης, Λου¬
κίδης Ιωάννης τοΰ Γεοίριγίου,
Λονκίδης Λοΐ'λ,δς τοΰ Μιχαήλ,
Λονκίδης Παντελής, Μιχσάρ-
ογλον Κιον)νος καί νίός, Παντέ-
λογλου Κων)νος καί ι,ίόςΐ Παντί
λογλου Παοασκενας καί νίός,
Σ ιδΓ.ιό.τουλος Κων)νος καΐ Δητ
μήτριος, Σοιτλόγλου Εΐ<&ΰμιος, Τίζερανίδης Πρόδρομος καί υιός, Τζερα'ιίδι,ς Χρήστος, Χατζη&εοδώ ρου Νεόφυτος κοί υιός, Χριστοφο ρίδης Άνάργνρο; καί Χριστοφορί δης Κνριάκος. Μερικοί ,άαιό τούς παιραπάνω καταστεί/ίχταρχες, ορισμΐνες ήμέ- ρετ τή; έτ?δο.υά'δας εκαιιναν καί τόν κρεο.τώλη, ατως οί Βαφειά- δτς Πρόδραμος, Ίωσηφίδης Ά- νάογυρος καΐ Πρόδρομος, Κιου τσιοΰκουστα Παΰλος «αί υίοί, ά- δελφοί Μιχσάοογλο^ καί Πανίτέί-ο γλου Παρασκετ·ας καί νίός. ΕΠΑΓΓΈΛΜΑΤΑ — ΤΈΧΝΕΣ. Παιράλληλα μέ τό 'εαπόριο, τό έλ- τοΰ ίμ.τοερν}»ατας |επε©νοιι>- ληνικό στοιχείο εδέσποζε στά έ-
περίσσειμ«. 'Λσπροιιάλλης είναι ό γνώμη καί κβίση. Ήθελα νά ξαί |
γερ·ο.τοιητιΊςι ποΰ είχε- ερθει κίί,-ΐο-
τζ στήν ίλληνική .πυιοτεύουσα, ΰ-
ταν ΰπηηετοϋσρ ό γιύς τού στήν'
αύστρι ική πρ?σ<>εί!<, καί άνέόηκε μβξί τού στήν Ακρύπολη. Τό έλλη νκιό 6ίωμα σηκώνει πάντοτε χεφα >·1 μέσα στό έργο τού. Μοΰ είχ-
στΐίλϊΐ π^Ιν άπό ττΰ&ζοα. χρόνια
δράμα τού μέ βέ-μα τόν ερ(οτα τή-
Ναυσικά; πρός τόν 'Οοι>βσέτ(.
"Εργο σέ στίχους, δυνατής πνοής
υ.αί δοααατικότητας πού θά συγ-
κινοΰσε τούς άκροατές τοΰ Ήρ('>-
δείον, άν άνεβαζόταν στό πλαίσιο
των καλοκαιρινό^ καλλι«χνικων
^ορτΛν. Άλλά Λθϋ ν" ά,τοταθεϊ;
καί ποίος νά σέ άκοΰσει! Ό καθ."
νας έχει τή γνώμηι τά σχέδιά τού
κα* δέν ·δέχεται είσηγιίσεις- Ή ό-
.τογοήτ·:ι>ση τοΰ Σούμπερτ έστά-
ί!τα·ν μέ την ποόοδο των γε-
ί'ατειων παΓ>:μ6αίνει άνάμεσα σέ
τέτοα συμπ·3ρισ;ορά καΐ στό κ'ατα
βταλαγμένο τώρα ή χροΛΐκή άπό
σταση, δέν σηκών'ει τό κε<ράλ.ι κά¬ τι ώβάν τ υ ψ η; "Οπως καί νά είναι, οχι ευχάριστος σΰντροφος γιά ανθρία,τον, ποΰ έκαυχιόταν ν ά Ιέγεται «.τνει^ιατικός», ή τέτοιβ Λυρική είναι ή ποίηση τοΰ Σοΰ μπερτ καί άγκαιλιάξει .τολλά βέμα τα άντλημένα άπό τόν κόσμο των σς,ναισθημάτων, την ιτνση, την ίστορία. Άνάμεαα σ' αύτά :[νοι καί τέτοια .τού ή γεςμαΛ'ική γοαμ ματολογία χανακτηρίΰει «λυρική ποίηση πολιτισμοΰ» (Κουλτούρλύ- Αν καί εχει πεοάοει άπό καιρόν τα έβδομήντα, ό Κάρλ Λέ οπολδ Σούμπερτ σημιμετέχίΐ ένερ γώς στήν υορςτωτική καί πνευμα- σε την άίίο τοΰ προϊόντος, τότε ξμεν'αν χρε(ρ>μένοι στό κατάιστημα
γι« ίνα όρισμένο χοονικό ιδιάστη-
ιια. ΤΗ»αν όμο>ς καλόπιστοι στΐς
σνναλλαγές τα»ν —έλτός ελαχί¬
στων έξαιρέ<κο>ν βεβαία— κι έ-
|οα·λ.ονσαν πάντοτε τά χρέη των
έντύς τής κανονικής ,προθοσμίας.
"Τστεοα άπό τή σύντομη αυτή
πε,οιγραφή τοΰ βικτοςιίου τής Καρ
βάί.ης, θ' άναφέρο) καΐ τά όνόμα
τα των άν'θαώπιον, .τού άσχολήθη
καν μέ αύτύ.
α) Τακτκιοί ενοικιαστάς τοΰ ςρό
ρου τής δεκάτην ίντί των γεωργι
κων προϊύντων (δεκατιστές).
Λοικί'δης Πρόδρομος, Λουκίδη;
Άνανίας κοί Μαγιόγλαυ Παϋλο:·.
6) 'Εμ,τορο, σιΐΓ^ών, ταπή-
των, φιτικής ϊίόλλας κ;·Λ. Λοι<κί- ογ; Άλέξανδν&ς, Λο^δης Γεώιρ γιος καϊ νίός, Λουκίδης Γρηγόρι- ος τού Άνανία, Λονικίδης Κων) νο; τοΰ Πρσδρόμου, Μαγιόγλοι* 'Λνάργιςιος, Άτλαμάζογλον Συ¬ μ-ών ΛΓίΙ ιίοί κα! Βαφειάδης Ά Θηκε εντονη. Καί τουτο μοΰ θ.»ιϊ- ϊει άλλο σννα,τάντΓ,μα ,τρίν ά.7^ 3!) χρόνΊα, μέ τόν Αγγελο Σηΐιη ' κή κινήση τής πατ-ρίδας τού Αύ- ι·ιώτη· Εϊταν ολίγο μετά τόν θά <:τρίας μέ όμιλιες, έκπομςτές στή 'ανε ό Φωτός Πολίτης. Κρίμα, τό ι οαδ.θφΐανία και στό τηλεθέαμα κ. ΐ!ΐΐ€ .ιλάγι πλάγι στήν όδό Στ.;- ' α. Τοΰ ευχόμιαστε άκμαΐα ου. Λέγω τοΰ Στμηςκώτη: «Ι Ι έ ματα καί δύναμη γιά τή συνεχίση ινε ό Φωτός Πολτης. Κρίμα, τΓ>
ου ενωρίς*. Ό πβιητής μοΰ άπαν¬
τα αέ πάθος: «Καλά ϊχανε καΐ πέ
τής δραστηριότητος τού-
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ι '
ι '
<' ι >
< ■ ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Η *ΚΡΙΤΙΚΗ» ΤΟΥ κ. ΧΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΥΛΗ ΔΥΟ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ ΠΑΙΔΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΙΝΟΝ ΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΕΡΑΝΙΟΥ 7 - Τ.Τ. 402 V) Άρ·γι·ραμοι6οί· Λονκθδης Δτμήτριος, Λουκίδης ΆιλέΙαν&ρο; κοί Λπκίδης Χριστόδουλος. δ) Παντοπώλας — 'Τοραβιματο πώλες κ)π. Άναστασιά'δης Σπιν ρίδθ)ν, Άντωνιά'δης Γοηγόριος, Αποστολίδης Άλέξανδρος, Άτλα μάϊογλου Α1.?ξιοςι Άτλαμάξο- γλου Συμεών, Άτλαμάζογλο^ Γρτγόριος, Βαορειάδης Πρόδρο¬ μος, Γεοργιάδης Γρηγό,ριος, 'Ε- παγγέλματα κ'αί στίς τέχν«ς. Οί κυριώτεροι έπαγγελματίες -/μ τε χΜϊτε;, πού πρόσφεραν τίς ύπτιρε σίες τοιν την έποχή «κείνη ησ«ν: <χ) 'Τποδηΐίατοποιοΐ. Γεώογιος, Βερμίσογλον Κων)νος τοΰ Ιωάννου, Καραπιπέρης Νικό λαος. Καςάχατΐη; Μιχαήλ, Κι·- πριτζής Κο)ν)νος, Λουκίδης Μιχα ηλ, Χαλβατξής Άναστάσΐος, Σου τλύγλο, Π-ετρος, Χατξάτογλου Σάββας, κσί Χατ2άτογΑου ρος. ΠΝΕΥτντΑΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ Ό Ψυχογωγικόα Αθλητικός 'Επιμορφωτικός "Ομιλοε Ύπαλ- λήλων Ε Λ Τ Α έπραγματοποιπ- <:ο Πνευματικήν Εκδήλωσιν την 26ην Φεβρουαρίου ημέραν Τετάρ¬ την κοϊ ώραν 19.30 είο την υί· θουσαν τοΰ Πειραϊκοΰ Συνδέσμου, οόός Καραΐσκου 104, Πλοτεια Δή μοτικού Θεάτρου Πειραιώς. Κατ' αυτήν ωμίλησε ό Τμημα- τάρχης ΕΛΤΑ κα'ι μέλος τής Έ- νώσεακ: Έλλήνων Λογοτεχνών κ. Μανώληα Κουτσουράκης μέ θέμα «Ό 'Αθλητισμόα αϊτημα τήα έπο- χήο μας-. ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΗ «ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ» Μέρος Β' λαογραιρικά ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ καί άλλες ίστορίες των Βουρλιωτών ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ Η ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝ. ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ Ένας έπίλογος στά πενηντάχρονα τοϋ Μικρασιατικοϋ Ολέθρου ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ Είς τό Βιβλιοπωλείον Κολλάρου Σταδίου 38 Αθήναι. ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑΙ Υπό τοϋ εκ θείρων Μικράς Άσϊος Πολιτιχου Μηχανικοϋ ΑΓΓΕΛΟΥ ΒΑΣ. ΜΩΡΑ·|.ΤΙΔΟΥ ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ Ό ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ ε, δτ^ ή φύσις των α'ιωνίων (ά- φθάοτων) ποαγμάτο>ν είνα! μικρά
ίιλιχά σωμάτια, βπϊΐρα κατά τό
,τλΓ,βος.
Τοΰται ίύρίβκονται είς άπειρον
5-ατά την έκτασιν χώρον. Όνομά-
ζε,^ δέ τόν μέν χώρον μέ τα Ιξής
όνόιιατα: ,
ΚΕΝΟΝ — ΤΙΠΟΤΕ — Α¬
ΠΕΙΡΟΝ.
"Εκαστον δέ τών' μικρών υλι¬
κών σιομάτων μέ τό:
ΔΕΝ — τό ΠΛΗΡΕΣ — τύ ΟΝ
Νομίζει δέ ότι, τα ΰλικά αϋτά
σώαατα (τα άτομα) είναι τόσοτ
μικρά, ωστε διαφ;ύγ<ϊΐ'ν τάς αί- σθησεις μας. Κατόπιν των άνωτέ ρω παρατηοονμεν ότι, τό ΔΕΝ τσντίζεται ώς ?ν·οια, μέ τό ΠΛή ρες, τό ΟΝ_ εννοια τελείως διά- ςρορος άπό την άποϊιδομένην άρ νησιν είς την νεωτέραν Λογοτε- χ'ίαν, ήτις ώς άναφέραμεν είς αρχήν τ»ΰ παρόντος, προεκν- ψ:ν ώ; άρνηττιχόν μόριον έκ τοΰ Ουδέν — Δέν — "Εν. "Ηδη άς άναξητήσα,με ,■ πόθεν προέρχεται ή εννοια τοϋ «ΔΕΝ», την οποίαν ό ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ ταιτίζει μέ την έννοιαν τοΰ «ΟΝ ΤΟΣ» -6Γ ών λέδτων κατον'ομά- ξει τα δτοαα- Είς τόν ΔΗΜΟΚΡΙ ΤΟΝ ά.-ΐοδίδεται έπίσης τό κάτο^ θι άπόφθεγαα: «Μτ,5έν έν. τοΰ μή δντος γίγνεσθαι μηδ' είς τό μή άν φθείοεσθαι έτςή δ' ουδέν "Ιδμεν έν' 6υθώ γάρ ή άλήβεια». Παοατηρον,αεν ότι, είς τό ά.μ τέοο άπόςρ€·;γιια γίνεται χρήσις των λέξεων: ,μηδέν_ μή ό'ν, καί ού δέν, δπο^· τό μηδέν ταντίξεται μΐ τα μή δν καΐ έπυμεΛ'ως εί; τα δέν όποδίδεται καί πά,λιν ή εννοια τοΰ όντος καί ουχί τής αρνήσεως. Κατόπιν των ανωτέρω άς εξε¬ τάσωμεν πόθ-ν όρμώμενος ό Φιλό σοςτος ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ ταΛίζει τό δν μέ τό δέν ν.αί τό μή δν μέ τό μηδέν. Ή λέξις δν αποτελεί μετοχήν τοΰ ρήματος ειμή: ό ών, τι ούσα, τό δν, μέ άπαρέα<ροτον τό είναι. Μήπως τό μόριον δέν ,-ΐροκύ- έ>. τοΰ άπα<ρεμ<ρά.του τοΰ ρή¬ ματος οίδα ήτο, τοΰ είδίναι; καί τό ιιη-δέν έκ τοΰ μή εΐδέναι; Είς την προκειμένην π:ρίπτΐΰ- ση', εάν τό δέν είς τό μτ;5έν, πά ροισιάϊει την έννοιαν τής άρνήσε ως, τότε τό μηδέν ιθά άπέδιδεν σνμπτυ^ιν δύο άρνήσεων, μή καΐ δέν'_ μέ εντελώς διάφορον έννοι¬ αν. Έπίσης δέον οπιος άποδεχθώ- μεν ότι τό ,μηδέν, υπό την άνιοχέ ρω έννοιαν, τοϋ μή είδίναι, ώς μό ριον' τού «δέναι, ·θά παοαμ-ίνη τό αϋτό, είς όλας τάς κλίσεις. Τό μτ}5έν, τοΰ μτ;δέν, τώ μη- δέντ τό αηδέν, ώ μτδέν, ώς παρά- δειγμα δέ φέοομεν τό τοϋ ΣΟΦΟ ΚΛΕΟΤΣ «ουδέν ών τοΰ μηδέν άντέΐΠης ΰπε<) (Αίας Σοφοκλεους στίχος 1231). Οί άρχαϊοι "ΕΑλην'ΐς είς διάκρι σιν άπό τής ανωτέρω ΐννοίας τοΰ «μηδέν» έξ τις --ΐρο.;ρχετο, ό άρι- θμός «ΜΗΔΈΝ—0» είχον τάς ά- θίστας άΎτωνυμίας: Ουδείς, Ούδε μία, Ουδέν, ώς καί Μηδ"ίς, Μηδε μία, Μηδέν, Λροερχόμεν'α «κ των ούδε—είς, ουδέ—μιά, ουδέ—έν καί μη5έ—είςΐ μηδέ—μίο, μΐδέ —εν, άτινα καΐ κλίνονται ώς επί θετα ί.ατά γένος, άοιθμό'ν και .ττω σιν, ώς περιλαμβάντνται είς τα α πσφΦέγιιατα των άρχαίων Φιλοσό φων «ΕΝ ΟΙΔΑ ΟΤΙ ΟΤΔΕΝ ΟΙ ΔΑ» καί «ΜΗΔΒΝΑ ΠΡΟ ΤΟΤ ΤΕΛΟΤΣ ΜΑΚΑΡΙΖΕ». Ή ύναγραςρή χουσοϊς γ.άμμα σιν επί τής μετώπης τοί Ναόν τοΰ Ά.·τόλ.λιονος είς τους Δελ<ΐ3ϋς τοΰ χοησμοΐ «ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ» ά.πο- καλύπτει την βαθείαν σπονοαιύτη- τα την όποιαν άπέδιδε τό ίερατεί όν τής ε.τοχής πρός τόν ανωτέρω Άποδίδεται είς τόν ΧΕΙΛΩΝΑ τόν Λσκεδαιμόνιον καί <ρέ/ρει είς την μνήμην", έτέραν φράσιν: «Τό Λοκωνίξειν εστίν φιλοσο<ρ2ίν». "Ετερος χρησμός παραπλεύιρως, άλλά άσχςτος τού προηγονμένου μέ την αύτην τιμητικήν διάκρισιν' τό «ΓΝΩΘΙ Σ- ΑΤΤΌΝ», χαρα- κτΓοίΖει κσί την έπίδρασΐΛ· την ό- παίαν θά ΐΐχον οί χρησμοί ούτοι επί τής όλότητος των προσ/υνη- τών' «ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ» «ΓΝΩΘΙ Σ' ΑΤΤΟΝ». (τίπατε καθ" ύπεο- 6ο?ήν πάντα έν μέτοω), γνώρισε τ όν εαυτόν σοιι». Τίλος, άς λάβωμεν ΰπ' δψιν ό¬ τι, επί τής είσόδου τοΰ Ναού τοϋ Απόλλωνος ν.τήρχί τό δυσεξήιγη- τον καί τοίς αρχαίοις «ΕΙ» αή, έμ φαιν'όμεΛτν είς ουδένα άλλον Να¬ όν τώ-ν Άρχαίων -,.αί δπεο ό Ία- τρός ΣΤΕΦ. ΚΑΡΑθΕΟΔΩ- ΡΗΣ έν τή μΓλ.;τη α,ύτοϋ (περί τοΓ» έν Δΐλφοϊς ΕΙ) εκδόσεως Η(ι>ν).-τόλεω;, άπό τού ΑΩΜΖ
(1848) βε(ι>ρεϊ ότι, ταυτίζεται
π?ός τό «ΙΕΤΕ», δνεμοι τού άλη
Πινηύ θτοΰ μέ άνάστροφον άν'ά-
γν'))σΓ,·. Μή-τως τό «ΕΙ» ά.τοτελεϊ
την κλείδα τής έρμηνείας τοΰ .ιε-
ρισ.ΊΛ,,δάστου τούτου χρησμοΰ καί
ή .-ΐορ:ία τής ερεύνης μάς φέρει
εί; ρτέοαν έρμηνείαν', καθορίξου-
σα;ν καί τόν συσχ·ετισμόν των δύο
χρΓΉΐιον, ήτις θά ήτο προσιτή ^ύ
νόν είς τούς μεμι·ημένονς;
«ΜΗ ΕΙΔΕΝΑΙ ΑΓΑΝ» (Μή
ξητάς νά μάθης περισσότερα),
ΓΝΩΘΙ Σ' ΑΤΤΟΝ (Γνώρισε-
τάν εαυτόν σον).
Έκ των ανωτέρω .τροκ,ΐπτει
καί τό άπότρ^εγμα τοΰ ΣΩΚΡΛ-
ΤΟΤΣ «ΕΝ ΟΙΔΑ,ΟΤΙ ΟΤΔΕΝ
ΟΙΔΑ-·> δπ>εο συνετέλϊσεν ωστε ή
ψιλοσο(4.ία αΐ'τοΰ νά περιορισθή
άπό τόν ουρανόν είς τόν άνθρω¬
πον διά τοϋ «ΓΝΩΘΙ Σ' ΑΤ¬
ΤΟΝ» μέ την διερεΰνησιν1 των εν
νοιών τής άρετής, τϋς δικαιοσύ-
νης, τής αθανασίας τής ι(η'χής.
τοΰ ωραίον, τοΰ άγαθοΰ κτλ.
Είς τοΰς χρόνσ.ς τοϋ Χριστια-
νισμοΰ μετά -τάροδον τόσων αίώ-
ν'ονν, έξακελοιθεΐ κτιί ίσχύει τι ά-
νίοτέρπ) έομηνεία.
«1ΙΣΤΈΤΕ ΚΑΙ ΜΗ ΕΡΕΤ-
ΝΑ» ή τό Λατινικόν ΚΡΕΝΤΟ
ΚΟΤΊΑ ΑΜΙΙΣΟΤΡΝΤΟΤΜ
Ε ΣΤ (Τερτνλλΐανός 160^—222 μ.
Χ.).
Καταλήγοντ:ς έπαναΧαμ6άνο-
μειν καί πάλιν τό ρητόν1 τοΰ ΔΗ-
ΜΟΚΡΙΤΟΤ: «'Ετεή δ' ουδέν ϊδ
μέν — έν 6ιθώ γάρ ή άλήθεισ».
Α'ΓΓΕΛ. ΒΑΣ. ΜΩΡΑΊΤΙΔΗΣ
ΤΕΛΟΣ
Τό 'Ελληνιχο Άοπυνομιχό Μυθιστδρημα
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛ1ΠΕΣ
ΑΓΡΑΣ5 Ν,
κ προηγοιιμιένου)
Μέ κορόι&εΐ'ε! Ό θνμός φούν
τοκτ·- μέσα μου. Σνγκρατήθηχα.
Δέν' ήθελα νά τής δώσω τή χαρά
κι' «λλης νίκης, έστω καί τόσο ά
σΓ.μαντης.
—'«"Αν δέ φοβάσαι τή Σκώ-
τλαντ Γυάρντ, γιατί δέν πάς στό
ντετέκτιβ, .τοϋ έχει άναλάβει την
ΰπόθεση, ν ά ξεκαθα?ίσεις τή θέ-
σησου;»
Μέ κύτταξε α' ά,τορία, σά νά μ'
εδλεπε γιά πρίότη φορά.
—«Ξεχνάς πώς ή Κΰνιθια Μακ
Κήνναν αέθανε; "Εοΰ πιστοποίη-
ο:ς τό θάνατό τη;! Δέν μ.τοοεΐ
ν' άν'αστηθεΐ μόνη της! Κι' ό Λά-
ζαρος, χωρΐ; τό Χριστό, δέ θά ξε
φευγε άπ' τα νΰχια τοΰ θανατον!
Γι* αντό πήγαινε στό ντετέκτιβ,
ποϋ ξέρεις, νά τοΰ πεϊς την ά)>.ή-
θεια!·.·> —Ή πονηριά κι' τι είρο)
νεία ήτανε στά μάτια της.— «Μά,
δέ θά τό αάν'.Γΐς! Αά μ' άφήισεις
στή γαλήνη τού τάφ»^· μοΐ'!... Ά
λήΌεια, ποιούς εχιο γείτονες στό
προγονικό «μας» κοιμητήριο;...»
Διασκέδαξε μέ την άγανάχτηση
καί τά' νεΰβα μόν. Γι' αύτό άπό-
φειιγε κάβε τί, ποΰ θ' «νοιγε δφό-
μο «ττή φαντασιία ιμαν, γιά νά μέ
φέρίΐ κοντά στό δολοφόν'ο! Δέν
αίστενα βτι τό δωμάτιό μου τής
εδινε μ,:γαιλντερη άβφάλεια άπ' τό
μίρος, ποΰ κρνδύταν. Ό νοϋς
μόν πήγε σέ μιά «είδηση», πού
μοΰ ιεΐπε ό *Έντοι>αρντ «αμμιά δέ
καριά μέρε; μετά τα Ιγκλημα:
«Χτές 6ρή»αν£ καμενο τ' αΰτοκί-
νητο τής Κΰνθιας». "Ισ^ος δέν ε[
χε φνγει καθόλου άπ' τό Λονδΐνο.
'Γ, γατί ήρ&ε σέ μενά; Άπότο
μα τό χατάλα'βα. Ή Κύνθια παξά
κάτι μαζί μου! Δέ δίστασα:
«Δέν ίφτασες ως έοω γιά νά
μού πείς αυτή τή, μΛερδεμένη ί¬
στορία! Οΰτε Υ άκούσεις λβττομέ
ρεΐες τής κηδβίας σου! ΤΗρθος
γιά κάτι άλλο!»
—«Ναί!» πίΐραδέχττ;κε μέ είλι
κρίνεια. «Μά, πιό μπροστά, πρί-
πει νά καταλά'&εις πώς δέ φοβά-
μαι τή Σκώτλαντ Γνάοντ·..».
Ή άγωνία μου .ιήρε άπότομα
Λλλη μορτρή. Ή Κύλ'θια μ' είχε ά
νάγκη! ®α την ΰποχρέωνα νά
μοϋ πεί την άλήθπα... Την αφησα
νά ίττνεχίσΐι:
—<1έ (ρταίιο έγώ άν έσύ άνα- γνΐώρισες τό .ττώμα μου! Δέν μπο ρεϊς ν' άποδείξεις ότι σ' €πιεισα νά τό κάνεις! Τρείς μάρτυρες θά .τιστοποιήσονν πώς έ'λειπα άπ' τό Λονδϊνο κοϊνο τόν καιρό! Είχα φύ γει δύο μέρες .τρίν' άπ' τό Λονδϊ¬ νο κείνο τόν καιρό! Είχα φύγει δι'ο μές.:ς πρίν «π' τό θάνατά μου»! Πς,οα,ταθοίσε νά μοΰ σπάσει τό ήθικό. "Ετσι, προτοΰ ξτίτήσει κ.ει νο, ποΰ ήθελε, θάξερο την άπάντη ση. 'Ωστόσο, 4'ιρερε τ' άντίθετο ά ■ ποτέλεσμα. Ή νπνερίνταση δξννε τύ πνεν^ια μοί·. Ή σκέψη μου κα το--ΐ/.ηχτικά -καιθαρή. Λέν ,είχα σκο- πό νά ΰποχωρ-ήο'ω καί σ' άλλη της ά,ιαίτηση. Νά μ.τλεχτώ χι:ι©ότε- ρα μέ την άστυν'ομία, τόν "Εν- τει·αρντ> τόν ίδιο μου έαυτύ! Ή
εΐρίυνία μοναδικό μου οπλο:
—«Ή συναισθηματικότητά αο^
δμο)ς, σ' εκανε νά διακόψεις τό
ταξίδι σον "Ηθελες νά παρευςι?-
θείς στά θάνατο τοΰ σέ,ρ ίτσαοντ
καί τού Τόμας! Ή "Ελεν «Ιναι
πρόθι·μη νά τό πιστοποιήση!! Κ Γ
ό "Εντουαρντ θ« ζαναιτΓΐ τα τε¬
λευταία )όγια τού άδικί>σκ«τωιιέ-
νου γέρου!...».
(Σννεχίζχται)
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ ΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕΑΗ40Ν
Η ΟΜΙΑΙΑ ΤΟΥ κ. Ν. ΜΗΑΙΟΡΗ
Κατά την συγχένρωοιν τής Ε¬
νώσεως Μικροσιατών περιφερείας
Κρήνιγς (Τοεσμέ) είς τό Κέντρον
.Αλσος» τού Πεδίου τού Άρε-
ως μέ την ευκαιρίαν τής έπετειου
εορτής τοϋ Σωμοτείου των, ό κ.
ΝΙΚΟΣ ΜΗΛΙΩΡΗΣ ώς κύριος
όμιλητής τής συγκεντρώσεως, εϊ-
πε:ν μεταΕύ αλλων καί τα άκόλου-
θσ :
Αγαπητοί μου Τσεσμελήδες,
Ή προσφώνηοή μου βεβαία αυ¬
τή έχει την εύρύτητο την όποιαν
έξυπακούει ό έπίσημος τίτλος τοΰ
Σωματείου σας' άπευθύνεται πρός
όλους τούς κατογομένους, άπό
τούς παρευρισκομένους οήμερα ό
δώ άπό όλην την εκκλησιαστικήν
περιφέρειαν τής Μητροπόλεως
Κρήνης, άπό τόν Τσεσμέ δηλ. άλ¬
λά καί άιΐό τα Άλάτσστα, την
Κάτω Παναγιά, την Αγίαν Παρα-
σκευή, τα Κσράμπουρνο καί τίς
άλλες έκεϊ Έλληνοχριστιανικές
Κοινότητες.
Καί κατά πρώτον επιθυμω νά
τονίσω καί μόλιοτα ιδιαιτέρως
πώς ή συγκεντρώση σας αυτή,
μί- την ευκαιρίαν τοϋ έορτασμοϋ
τής μνήμης τοϋ πολιούχου τοϋ
Τσεομέ Άγίου Χαραλάμπους, α¬
ποτελεί ένο γεγονός άρκετά ση¬
μαντικόν άπό έβνικής, ήβικής καί
κοινωνικής απόψεως. Άποδεικνύ-
π ότι μόσα καί στίς ψυχές σας
διατηρεϊται Ζωηρή ή μνήμη τής
χομένης ποτρίδας σας, η πίστη
οος ή βοδύτερη σ' αύτό πού άπο-
κ.ολοϋμε Μικρασιατικόν Ιδσνικό.
Μέσα σας άνοδύονται πυκνές οί
μνήμες σας άπό μιά μερά έκεϊ
στόν άλησμόνηον Τσεσμέ μεγά-
λου πανηγυρισμού. Ήταν ή έορ-
τή τοϋ πολιούχου τής πόλεώς
σας Άγίου Χαραλάμπους καί ή¬
ταν ή εύκαιρίο μέοα στήν ατμό¬
σφαιραν ενός πάνδημου πράγμα-
τ, πανηγυρισμοϋ νά έκδηλώσετε
τη θρησκευτική σας κατάνυΕη, τίς
έβνικές διαθέσεις σσς, την κοι-
νωνική σας άλληλεγγύη. Δέν ΐ,ο-
χνιοϋνται δλα αύτά, πού σας συ-
νεκλόνιζον κόποτε· καί πού έΕα-
κολουθοϋν νά οάς συγκινοϋν κσ'ι
Ι.'έχρι σήμερσ, όπως όποδεικνύε-
τοι καί εφέτος μέ τή συγκεντρώ¬
ση σας αυτή μέ την παρουσία σας
κυί έδώ καί στήν έκκλησία. Είναι
σημαντικό ούτό τό ζανστονίίω.
Γιατί βεβαιώνει πώς τό Μικρασιο
τικό Ίδανικό δέν έχει σδήσει μέ¬
σα σας. Καί μάς ίκανοποιεϊ όλους
μας όσους προσποθοϋμε καί λαχτα
ροϋμε γιά τή διατηρήση τού.
Αϊσθανόμοστε ίκανοποίηση γΓ
αϋτές τίς έκδηλώσεις ζάν τή ση-
μερινή τή δική σας κσ'ι έκτιμοΰμε
τή μεγάλη εθνικήν κοϊ ηθικήν ά-
ν των. Γεννιοϋνται όμως καί
εϋλογα καί μερικές σκέψεις μέ-
σα μας, κάποια άγωνία γιά τό μέλ
λον. Τί θά μείνη κοτά τό μέλλον
αύτό άπό τή πίστη τή δική μας
πρός τό Μικρασιατικόν Ίδανικό;
Τί θά μείνη αυριον ΰστερα άπό
μϋς;
Γνωρι'2ετε πώς είναι πολλο'ι ά-
πύ μάς πού διαμαρτύρονται όταν
γίνεται χρήση τοϋ όρου «χαμένες
πατρίδες». Καταλεβαίνομε τό κί-
νοτρο τής δισμαρτυρίσς των. Εί-
μαι ένας άπό έκείνους, ποϋ χρη-
σιμοποιοϋν, τόν εύρύτοτα άλλως
διαδομένον, όρον αυτόν. Καί τοϋ
το γιατί πιστεύω ότι ό χαρακτη¬
ρίσας αύτάς, «χαμένη πατρίδα»
τεοιέχει την έννοιαν μιας τραγι-
κότητας ενός βαθύτατου πόνου
Άλλωστε δέν σημαίνει γενικά
πώς ό,τι χάθηκε δέν μπορεϊ νά
Εαναβρεθή. 'Εκεϊνο πού πιστεύα)
πώς έχει σημασία είναι πώς, οί πά
τοίδες μας έκεϊνες δέν ημπορεί
να είναι «χαμένες» πράγμστι άν
ίΊατηροϋνται στή μνήμη των έ-
τερχομένων γενεών των Έλλή¬
νων.
Καί τρίο είναι έκεϊνα πού &ά
διοτηρήσουν στή μνήμη των έπερ
χομένων γενεών τίς τόσον πολυ-
φίληες μικρασιατικές μας πατρί-
δες.
Πρωτα : Τα βιβλία καί τα άλ-
λα γραφτά κείμενα πού τούς άφή-
νομε, πού άνοφέρονται στήν ίστο
ρία των τόπων μας έκείνων, πού
περιγράφουν τή 2ωή των προγο-
νων μας κοί των αλλων όλων αν
ίϊρώπων πού Ζήσονε ο" αύτούς.
Καί ύπόρχουν εύτυχώς καί γιά
τούς δικούς σας τούς τόπους τους
δΓκούς οας σχετικά κείμενο. Πά
■■Όν Τσοσμέ καί την περιφέρε,ο
Κρήνης όπου περιλομβάνονται
κοι τα Καράμπουρνα μια πολύ κα
λή μελέτη πού δημοσίευσε στούς
τόμους 9ον (1β61) κοί 12ον
"εριο.
<ά· ο (1965) τού ίηιοτΐΗΐονικοο δκοθ «Γντικρασιατικά χ^ όείμνηοτος καΐ έχλεκτός τριώτης σος Σταμάτης ής. Γιά τά Αλάτσατα νσ πολύ καλό έπίοης βιβλ; Ε οίκονόμου Κωνσταντίνου Βλ ^ πού έΕεδόθη κστά τό 194» Εεοαλονίκη. ™ Γιά την Κάτω Πανογ,ά Τά 6 βλία τά πολύ χι· αυτα · - ροντα -Τού χωρίου μος. ηού κλοφόρηοε ή Ένωοις «ότιο Π νογ,άς τό 1958 καΐ τό δεύτε* κ^τά τό 1972 .Τά πενηνΤόχρον(ι τού ΞερριΖωμοϋ». Στό τό άς μοϋ επιτραπή νά κάτι τό ιδιαιτέρα σοβαρό όπως τ~ πιστεύω κσί σχετικό" 6έ6αια ^ ναι άνάγκη νά κινητοποιηοουμε καί νά έμπνεύσουμε νέους δι νοουμένους μικροσιατικής ϊΟως περισσότερον κσαγωγής, οί όποϊοι νά ουνεχίοουν αυτή τή δουλειά ημών των παλαιοτέρων· νά αϋν. κεντρώσουν στοιχεϊα άπό τούς ¥ε ροντοτέρους κσί νά ουμπληρώ. σουν ό,τι εμείς δέν ηροφτάοαμε νύ κάνουμε. Θά σδς άναφέρω μο. λιοτα ένα πολύ συγκινητικό κοί διδακτικό συγχρόνως μα. Είναι ένο νέο παιδί, μου, πού γεννήθηκε σ' ένα χωρ,0 τό Άνστολικόν κοντά στήν Πτο- λεμαϊδα. Πέρισυ μόλις τελείωοε τό Γυμνάοιο καΐ εφέτος εϊνοι φοι ητής ατήν Πάντειο. Οί γονεϊς τού κοί άλλοι έκεϊ στό χωριό τού κα- τόγονται άπό τό Κόλντερε ένα μικραοιατικό χωριό κοντά οτήν Μαγνηοία. Καθώς μεγάλωνε με- ου στήν ότμόσφαιρα των μικρα- οιατεκών άναμνήσεων τού σπιτιοϋ τού καί τοΰ χωρίου τού σκεφθηκε καί άποφάσισε νά συγκεντρώοη άπό τούς μεγαλυτέρους τού οτοι- χεϊα γιά νά γράφη μιά μελέτη γιά τό χωριό των γονιών τού καί των παπούδων τού. Καί οας βεβαιοί πώς έχει κιόλας προχωρήση πο· λύ ίκανοποιητηκά. Τέτοιοι ακρι¬ βώς μάς χρειά&νται καί για τα όλλα χωρία, τά δικά σας, τά δι- κο μας, τής Έρυθραίας και της όλλης βεβαία Γνίικράς "Ασίας. Τό δεύτερο πού θά διατηρηθή τ·. μνήμη τού ΓνΤικροσιατικοΰ Έλ· ληνισμοϋ είναι ένα Μουσεΐο όποιι βά συγκεντρωθοϋν όλα τά κειμη- λια των προγονικών μας πατρι- δών. Τό παρήγορο εϊνοι πώς άρ- χισε ήδη ή κινήση γιά την όργα- νωση ενός Μουσείου τοϋ ΕλΑη- νισμοϋ τής Άνατολής τής Μικράο' Άσίας δηλ. τής βράκης, τού Πον τού τής Κωνστανινουπόλεως. Κα πως άργά ή μάλλον ΰμκετά αρ- γά Εεκινάμε. Παρά ταϋτο οιοιο- δοξώ πώς κάτι τό σημαντικο μπο- ρεϊ νά γίνη, άρκεί νά βοηθόσουμε δλοι μας. Νά ιμάΕουμε νά βροθμε οτά μπαοϋλα τά δικά μσς καί των γονιών μας άντικείμενο καί ενδεικτικά τής παλιάς των ένα σχολικό άπολυτήριο, ένα κοι- νοτικό πιστοποιητικό, ενα κέντο- μα, μιά παλιά στολή καί τόσα άλ- λα· όλα τοϋτα θά εκτεθούν στο Γνίουσείο μσς καί θά δείχνουν πώα έ^ησε ό Έλληνισμός των προγο- νων μας οτά άλησμόνητα εκεινα μέρη. Καί τό τρίτο πού πρέπει επι- σης νά γίνη είναι ένα μνημείο. ε ένα κεντρικό μέρος τής Άθήνα*.. ένα καλαίσθητο ικσ'ι μεγσλοπρ-· πές Μνημεϊο άφιερωμένο στο δο- Εασμό τής πσλαιότατης καί φωτεί νότατης ίωνικής παραδόσεως κ0 στήν προβολή τής περιλαλητηε καί ουχνά μαρτυρικής πορείε- τών Έλλήνων στούς τόπουο τιΐ,ε Άνστολής κοί σ' ένα διάοτημ0 πού Εεπερνά τίς τρείς χιλιετίε' Καί γύρω στό Μνημεϊο ούτό, °° έρχονται οί γενεές των ·Ελλήνων σέ έπίσημες καί άλλες στΎε1" τής 2ωής των νά διοδηλώνουν την πίστη πρός τό Μικρασιατι¬ κόν Ίδανικό. Ένα Ίδσνικό το άπό δόΕα, γεμάτο άπό ίο Έκεϊ οτϊς δυτικές όχτές τοϋ Αίγαίου πελάγους πρΐν τρείς χιλιετίες καί οί Ίωνες οοφοϊ πού έθεμελΐ"1' σσν τόν αρχαίον ελληνικόν π - μστικόν πολιτισμόν καί τή ° χειά τού τόν εύρωπαίκόν κσι παγκόσμιον γενικά πολιτισμ" Στή Μίλητο ό θαλής, ό μενος ίδρυτής τής επ οτήν Έφεσον ό Ηρο στίς Κλαίομενές ό 'ΑναΕογόΡ'* καΐ άλλοι τό Ιδιο μεγάλοι <Ριλ0' οοφοι· στή Σμύρνη, κοντά οτ ποταμόν Γνΐέλη καϊ γι' ούτον (Σννέχεια Ης ττρ· 6ψ
Ιρέπει νά καταπολεμηθή
ή ϋφεση στήν οίκονομία
Μεγάλη θά είναι ή διευρυνθή
ής πιοτοδοτήσεως τής οίκονομί-
|ας κατά τό 1975. Σκοπός τού
|οχετικοϋ προγράμματος, πού θά ύ
Ιποβληθη σύντομα στήν Νομιαματι
|κή Έπιτροπή είναι νά συμβάλη
Ι οτήν άναθέρμανση της οΐκονομί-
|αο
Αύτό τόνισε, μεταξύ άλλων, ό
ΐΔιοικητήα τής Τραπέζης Έλλά-
|δος κ. Ι. Ζολώτας σέ τηλεοπτι-
|κή συνέντευξή τού γιά τό οίκονο-
μικό γενικά πρόβλημα τής χώ-
|ρας.
Άναφερόμενος στήν άρχή ό
ι κ. Ζολώτος στό πρόβλημα τής υ-
φέσεως, τού πληΕωρισμοϋ καϊ τού
έλλείματος τού ίσοίυγίου πληρω-
μών, τόνισε ότι :
— Έκεϊνο πού ένδιαφέρει κυ-
I
ρίως είναι ή άναθέρμανση τής
οίκονομίας, νά έξέλθουμε τό τα-
χύτερο άπό την ϋφεση. Πρέπει
νά γίνη όμως σέ τέτοιο 6α8μό
μέ τέτοιο τρόπο πού νά μην
ένισχύσουμε τίς πληθωριστικες
πιέσεις κα'ι νά μή συντελέσουμε
οτή διευρυνθή τού έλλείματος
τού 'κκχΐυγίου πληρωμών. Γιατί ό
τληθωρισμός καί τό έλλειμμα τού
ισοΖυγίου πληρωμών μποροϋν νά
μάς φέρουν οέ πολύ δύσκολη θέ¬
ση.
— Πρέπει νά καταβύλουμε προ
σπάθειες νά επανέλθη ή οίκονο-
μία στόν κανονικό αύξητικό ρυθ-
μό. Ν6 έπιτύχωμε πάλι θετικούς
ρυθμούς άναπτύξεως, αυξήσεως
[ τού έθνικοϋ προϊόντος. Γιά τόν
σκοπόν αυτόν μποροϋμε νά χρη-
σιμοποιήσουμε τρία μέσα: Τό πρώ
Ι το είναι ή πιστωτική πολιτική. Τό
δεύτερο ό προϋπολογισμός καί ή
δημοσιονομική πολιτική κα'ι τό
τρίτο είναι ή πολιτική είσοδημα-
των.
"Οσον αφορά στήν πιοτωτιχή
πολιτική ϋπογράμμισε ότι δέν εί¬
ναι άρκετό νά προσφέρωνται πι-
στώσεις γιά νά επιτευχθή ή άνα¬
θέρμανση τής οίκονομιας. Πρέπει
έπίσης οί φορεϊς τής οίκονομίας
οί έπιχειρήοεις νά εΐν?ι διατεθει-
μένες νά αύξήσουν την παραγω¬
γόν τους καΐ τίς έπενδύσεις. Κα'ι
αύτό έξαρταται άπό πολλούς άλ-
λους ποράγοντες. Τό δεύτερο θέ-
μα, προσέθεσε, είναι πού διοχε-
τεύονται τελικώς οί πιστώσεις.
Γιατί ύπάρχει κίνδυνος νά διατε-
θοϋν σέ άνεπιθύμητους σκοπούς,
π.χ. είναι δυνατά νά πάρη κάποιος
πίστωαη, γιά κεφάλαιο κινήσεως
στή βιομηχανία τού, καΐ τελικά
νά την χρησιμοποιήση γιά είσα-
γωγές, πού είναι ένςΐς άνεπιθύ-
μητος σκοπός. Ή Νομισμοτική
Έπιτροπή μέ τόν "Ελεγχο Πίστε¬
ως, κάνει δ,τι μπορεϊ ώστε οί πι¬
στώσεις νά διοχετεύωνται πραγμα
τικά οέ δραστηριότητες πού εί¬
ναι δυνατό νά προκαλέσουν άνα-
Βέρμανση τής οϊκονομίσς.
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Γιά τή δημοσιονομική πολιτική
είπε ότι ό προϋπολογισμός μπο-
ρεϊ νά ενισχύση την οίκονομία,
Γράγμσ πού ύποβοηθεϊ την άνα¬
θέρμανση άλλά καί νά ασκήση
συσταλτική έπίδραση στήν οίκονο-
μική δραστηριότητα.
Στήν 'Ελλάδα, πρόσθεσε, έχου
με τρείς προϋπολογιομούς, άπό
τούς όποίους οί δύο είναι καθα¬
ρώς έλλειμματικοί.
Πρόκειται, είπε, γιά τόν προϋ-
πολογισμό των Δημοσίων Έπεν-
δύσεων καί γιά τόν προϋπολογι-
σμό ή όπως τόν άποκολοϋν Λογα-
ριαομό Κατανολωτικών Αγαθών.
Καί οί δυό χρηματοδοτοϋνται μέ
δανεισμό, είνοι δηλα&ή έλλειμμα-
τικοί. ΓΓ αΰτό τό λόνο πιστεύω
ότι ό τακτικάς προϋπολογισμός
πρέπει νά είναι ίσοσκελισμένος.
Δέν νομίΖω ότι είναι σωστό, οϋ-
τε είναι άλλωστε άπαραίτητο, νά
δημιουργούμε έλλείμματα στόν τα
κτικό προϋπολογισμό γιά την ά-
ναΖωπύρωση τής οίκονομίας. Διό-
τ. οί δύο άλλοι πραγματοποιοϋν
τόσο μεγάλες δαπάνες, ώστε μπο
ροϋμε μέ αύτούς νά άσκήσωμε
την πολιτιχή άναθερμάνσεως τής
οίκονομίας ή άποβερμάνσεως, άν
θέλετε. ΓΓ αύτό φρονώ ότι ορθώς
επεδιώχθη ή εισπράξη περισσοτέ¬
ρων φόρων γιά την καλύψη τού
έλλείμματος τού ταχτικοϋ προϋπο-
λογισμοϋ.
Τό θέμα είναι κατά ποίον τρό¬
πον στήν περίπτωση τής έπιβο-
λής νέων φόρων, έξυπηρετεϊται
ή κοινωνικοπολιτική επιδιώξη, δή
λαδή τα 6άρη νά μην έπιπίπτουν
επί των οίκονομικώς άσθενεστέ-
ρων τάξεων, νά γίνεται δικαιότε-
ρη ή κατανομή των φορολογικών
βαρών. Συγχρόνως όμως οί φό-
ροι πού έπιβάλλονται πρέπει νά εί
ναι τέτοιοι ώστε νά μην άποθαρ-
ρύνεται ή παραγωγή, νά μην ά-
ποθαρρύνονται οί έπενδύσεις. Νά
μην έχουν άντι - άναπτυξιακή έ¬
πίδραση. Τό θέμα δέν είναι ά-
πλό. Θέλει πολύ προσοχή γιά νά
συνδυάση κανείς την φορολογική
δικαιοσύνη μέ την προώθηση τής
σίκονομικής άναπτύξεως. Πάντως
δασική άρχή πρέπει
φορολογική πολιτική,
να είναι ή
νά έ£υπη-
ρετη ταυτοχρόνως την αρχήν της
κοινωνικής δικαιοσύνης, νά πλήτ-
τη δηλαδή περιοσότερο τίς εύπο-
ρώτερες τάξεις κα'ι νά συντελή
κατά τό δυνατό οτήν άμθλυνση
των είσοδηματικών άνιισοτήτων.
Άναφερόμενος στή συνέχεια
στό ύποστηριχθέν στή Βουλή, ό·
τής οίκονομίας, νά κάνωμε άνα¬
θέρμανση τοΰ πληθωριομοϋ. Διό¬
τι ή άνα£ωπύρωσις τού πληθωρι-
ομοϋ θά σταματήση, θά ανατρέψη
και την ιδία την άναθέρμανση τής
οίκονομίας.
Η ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Γιά την είσοδηματική πολιτική
είπε, μεταξύ άλλων ότι :
— Ύπάρχουν όχι μόνο κοινωνι
κο'ι λόγοι, άλλά καί οικονομικαί
πού έπιβάλλουν την διατηρήση
τής άγοραστικής άξίας τού έργα
τικοϋ είσοδήματος.
— Ή αϋΕηση των άποδοχών
των εργαζομένων πού συΖητεπαι
πρέπει νά γίνη γρήγορα, διότι λό
γω τοΰ πληθωριομοϋ ή έργατική
τάΕη έχει υποστή μείωση τού
πραγματικοϋ της είσοδήμοτος.
— Ή διατηρήση τής άγοραοτι-
κής δυνάμεως των μισθών καί ή-
μερομκτθίων είναι άπαραίτηΐη,
ΠΓ.ώτον γιά την διατηρήση τού έ-
πιπέδου τής Ζωής των μισθωτών
καί δεύτερον διότι εάν δέν άνα-
προσαρμόοουμε τα χρηυατικά εί-
σοδήματα των μισθωτών ώστε νά
διατηρηθή ή άγοραστική τους δύ¬
ναμις, είναι δυνατόν νά διαιων!-
Γθυμε την οικονομικήν ϋφεση.
— Οί μιοθοί καί τα ήμερομί-
σβια πρέπει νά άναπροσαρμόΖων-
τοι βάσει τής αυξήσεως τής πα-
ραγωγικότητος.
— Έπίσης πρέπει να ληφθούν
ύτ' όψιν καί τα άγροτικά είσοοή-
μοτα πού παραμελήθηκσν εντελώς
κατά την έπταετία.
— Δέν κλείνει τό θεμα μέ τα
ε;σοδήμ·ατα των έργατών καί των
άγροτών. Τα είσοδήματα των τ-
πιχειρηματιών έπίσης ώπηρεάΖ,ουν
την οίκονομική δραστηριότη τα
κα'ι την έπηρεάΖουν ουχνά πρός
την άντίθετη κατευθυνθή. Δηλα¬
δή, εάν αύξάνωνται ύπερδολικά
τα κέρδη των επιχειρηματίαι, αύ¬
τό δέν προκαλεί αυξήση, ένίσχυ-
·3,ι τής οίκονομικής δραστηριότη¬
τος, όταν αύτό γίνεται είς βάρος
των έργατίκών είσοδημάτων.
— "Εχει πολύ μεγόλη σημα-
οία οί επιχειρηματίαι νά προονα-
θήοουν νά δημιουργήοουν κέρδη
όχι διά τής έπιρρίψεως των αύ-
ξήσεων των μιοθών καί ημερομί¬
σθιον επί των τιμών, άλλά διά
τής βελτιώσεως των μεθόδων πά
ρπγωγής, τής κολυτέρας όργανώ-
ΑΗ1ΙΙΙΠΕΙΣ ΙΙΜΜΙΝ
Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων 'Ανωνϋ !
μων 'Εταιρειών καΐ 'Εταιρειών Περιωρισμένης Εύθύ- '
νης ότι δι" αποφάσεως τοϋ κ. Ύπουργοϋ Έμπορτου
ύπ' αριθ. 66378)4126 της 16)12)65, δημοσιευτίείσητ;
είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ
μων 'Εταιρειών), όρίζεται ότι δύνανται νά συνεχίσω- $
αι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γε-
νικών Συνελεύσεων καί τούς Ίσολογισμούς των δια
τής οικονομικάς μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ-
ΤΙΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο
;μέχρι τούδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆ- πρό
;τής συγχωνεύσεώς της.
Οικογομικές ένισχύσεις
γιά την άμπελουργία
Διαφοροποιοϋντται οί παρεχόμε-
νες οίκονομικές ένισχύοεις για
τή βελτιώση τής άμπελουργική,ς
πσραγωγής, μέ σκοπό την προώ¬
θηση οΐνων «Όνομασίας προελεύ
οεως») («Άπελασιόν ντ' όριΖίν»)
καί κυρίως οΐνων ύψηλης ποιόι;ν-
τος (Βεκιουπερνέ). Γιά την έπί-
τευξη αάτοϋ τού οτόχου ό υπουρ
γός Συντονισμοϋ κ. Π. Παπαλη-
γούρας, ϋστερα άπό είσήγηση τού
ύπουργοϋ Γεωργίας κ. Ίπ. Ίορ-
δάνογλου, υπέγραψε άπόφαση, μέ
την όποία διαρθρώνονται οί οίκο-
νομικές ένισχύσεις πρός τίς 2ώ·
νες έκεϊνες, γιά τίς οποίες έχου/
37ο)ο των έσόθων υπο
ΕΜΜΕΣΗ Φ0Ρ0Λ0ΓΙΑ
Απολύτως Ίαοσκελισμένος θά Ι σίμων 6ά αποδώση έσοδο διπλά-
είναι άπό πλευράς έσόδων ό τα- ■ σιο, δηλαδή άπό 6.038,6 έκατ.
ότι ποράγονται οίνοι
προελεύσεως», ϋο-;:-
καθορισθή
όνομασίας
ρα άπό την κτηθεϊσα πεϊρα. Τό
ϋψος τής ένισχύσεως όρίΖεται ώς
εξής :
- ΠΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ
ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΩΝ : α) Στή Ζώνη
«όνομασίας προελεύσεως»
ΤΑΙΟΝ νομοϋ Φλωρίνης,
τι ό προϋπολογισμός Δημοσίων Ι σεα>ς τής παραγωγής τής μειώ-
Έπενδύσεων δέν είναι έπαρκής,
ό κ Ζολώτας εϊπε ότι άν αύτό ά-
ποδειχθη όρθό είναι δυνατό κατά
την διάρκεια τοϋ έτους νά αυξη¬
θή τό ϋψος των έπενδύσεων ά¬
πό 27 δισεκ. δρχ., σέ 30 ή κα'ι
35 δισεκ. δρχ. Ή σέ άντίθετη
περίπτωση, δέν νομίΖω βεβαία ό¬
τι θά συμβή ούτό, νά περιορισθή
άπό 27 διοεκ. δρχ. στά 25 δισεκ.
δρχ-
Ό Λογαριασμός Καταναλωτι-
κ.ών Αγαθών, πρόσβεσε, ϊσως ε¬
φέτος φτάση τα 13 δ,σεκατομμύ-
ρια.
Έπίσης ό κ. Ζολώτας τόνισε ό¬
τι δέν πρέπει νά φθάσωμε σέ ση-
μεϊο, ώστε άντί γιά άναθέρμανση
σεως τοϋ κόοτους, τής αυξήσεως
των πωλήσεων καΐ των έξαγωγών
καί ο' αύτό βοηθεϊ ή διατήρησις
χαμηλών τιμών.
Νομι'Ζω, κατέληξε ό κ. Ζολώ¬
τας, &τι εάν βαδίσουμε α' αυτήν
π'.ν όδό, μποροϋμε νά έπιτΰχουμε
άναθέρμανση τής οίκονομίας,
πραγματική καί σταθερή καΐ ταυ¬
τοχρόνως νά άποφύγουμε την ά·
νοΖωπύρωοη τοϋ πληθωρισμοϋ.
Άλλά γιά νά γίνουν όλα αύτά
χρειάΖεται νά ισχύση, νά κυριαρ·
χήση πνεΰμα συνεργασίας, εΐρη-
νεύσεως, αλληλεγγύης καΐ καταν
νοησεως μεταξύ Κράτους, λαοϋ
καΐ των φορέων τής οΐκονομικής
δραστηριότητος.
-———
Το άποΒέματα ρομροκοο στο χέρια
ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟΝ
Άπό την συνολική παραγωγή
των 340.000 τόν. συσπορου βάμ
6ακος εσοδείας 1974, παρέμει-
ναν ώς τις 15 Φεβρουαρίου στά
Χέρια των βαμβακοπαραγωγών,
κατά τα οτοιχεϊσ τοϋ ύπουργείου
Γεωργίας, 110.000 τόννοι οί ό-
ποϊοι πιστεύεται, ότι θά άπορρο-
ψηθοϋν, μέ ίτήν τελευταία άπό¬
φαση τής Νομισμστικής Έπιτρο-
«ιης, άπό την έλληνική βιομηχο-
νία βάμτ3ακος.
Όπως είναι γνωοτό, ή Νομι-
οματική Έπιτροπή επέτρεψε ι Π
χρηματοδότηοη των βιομηχανίαν
βάμβακος γιά την άγορά τοϋ συ-
υπόρου βάμδσχος άπό τούς ϊ5'-
ους τοίκ; παραγωγούς, ώστε ν ό
μην έπιβαρύνεται ό βσμβακοπαρα
γωγός μέ τή Ζημιογόνο άποθή-
κευση τοϋ προϊόντος σου.
0ά χρηματοδοτηθοϋν έπίσης τα
έκκοκιστήρια βάμβακος και <>ά
μειιοθή γι' αύτά τό έξαγωγικό ε
πιτόκιο.
"Ως πρός την διεθνή τιμή τοθ
ΰάμβακος, τό ύπουργεϊο Γεωργί¬
ας, έχει την άποψη, ότι θά βελ-
/ιωθή άργό, φυσικά, άλλά οταθε-
^ά, όπακ; έμφαίνεται άπό τίς εν-
όείξεις τοϋ Χρηματιοτηρίου Λίβερ
,ιουλ, όπου τό κιλό, άπό 102
αέντς, τής περασμένης εβδομά¬
δος άνήλθε σέ 105 σέντς, μέ βρα
όείς τάσεις άνόδου.
Πάντως, κατά τίς κυβερνητικάς
δηλώσεις, ή δο9εϊσα ΐτιμή των 17,
/Ο δρχ. κατά κιλό συσπορου βάϋ
βακος είναι «υπό αίρεσιν», δεδο-
μένου, ότι ή Κυβέρνηση θά παρα
κολουθήση τή διαμορφώση των
διεθνών τιμών καΐ έφόσον προ¬
κύψει βελτιώση, ύπάρχει τό .•',ν-
δεχόμενο νά τίς άναθεωρή πρός
τό εύνοϊκώτερο.
ΤΟ ΝΒΟ ΔΙΟΙΚΗΤΊΚΟ ΣΤΜ-
ΒΟΤΛΙΟ ΤΟΤ Σ.Π.Ε.
Τό νέο Δ·Σ. τοϋ Σ.Π.Ε. συγ
>.ροτήιθηκε σέ σώμα ώς εξής: Πρό
■:5ρος Δ. Μαρκόπουλος (ποόεδρος
τοΰ ΣΕΒ), α' ά·ντιπόε·δ(Χ>ς 'Ελτ.
ΙΙαχιδς, 6' άντιπρόεορος Λ. Δα
ούτης (.-ΐρόεδροςτοϋ ΒΕΑ), γεν.
7ρα»ιματ.εύς Σπ. Τοτρΐκος, ταμί-
ας Π. ΣαπΌΐ·ντΐήςι μέλη Χρ. Πά
νάγος (πρόεδρος τοϋ ΕΒΣΑ),
Ο. ΜΛεοτϋελετος (πρόε·δοος τοϋ
ΠΣΕ), Ά. Άθανασιώδης, Π.
Κυριακά,-τοΐ'λος, Α. Ζούλας, 'Ιπ.
ΑΜΥΝ
οέ 6.
000 δρχ. κατά στρέμμα ύβριδίων,
πού θά άντικαταοτταθοϋν μέ την
ποικιλία «Ξυνόμαυρο». β) Στίς
ίώνες «όνομασιών προελεύσεωο.»
ΠΕΖΑ, ΑΡΧΑΝΑΙ καί ΔΑΦΝΕΣ
νομού Ηρακλείου σέ 4.600 δρχ
κατά στρέμμα «ταχτό» πού θά άν-
τικοτοσταθή μέ την ποικιλία κάθε
Ζωνης.
- ΠΑ ΤΗΝ ΕΚΡΙΖΩΣΗ ΧΩ-
ΡΙΣ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ. Γιά τίς ά
νεπιθύμητες ποικιλίες, πού θά έκ-
ριΖαιθοϋν, άλλά δέν θά άνασυοτα
θοϋν των ύβριδίων, οτή Ζώνη -,ό-
νομαισίας προελεύσεως» ΑΜΥΝ-
ΤΑΙΟΝ Φλωρίνης καΐ τής ποικι-
λίας «ταχτάς» ατίς 2ώνες «όνο¬
μασίας προελεύσεως» ΠΕΖΑ, Α-
ΧΑΡΝΑΙ κα'ι ΔΑΦΝΕΣ Ήροκλεί-
ου, σέ 2.800 δρχ. κατά στρέμμα
πού θά έκριΖωθή.
- ΠΑ ΤΟ ΜΗΧΑΝΙΚΟ ΕϊΟ-
ΠΛΙΣΜΟ. α) Γιά την προμήθε·α
μοναξοκκών έλκυοτήρων, άνεξπρ-
τητα άπό ίπποδύναμη, άπό καλ-
λιεργητές τουλάχιατον ίθ στρεα-
μάτων, πού έφαρμό2ουν μιά του-
λάχιστο δραστηριότητα τοϋ προ-
γράμματος βελτιώσεως τής άμπε-
λουργικής παραγιβγής, ποσοστό
ένισχύσεως μέχρι 30% τής άξΐας
τους.
β) Γιά την προμήθεια διαξο<- κών έλκυοτήρων, άνεξάρτητα ά πό Ίπποδύναμη, άπό καλλιεργητές τουλάχισιτον 100 οτρεμμάτων, άπ' τα όποϊα τα 40 στρέμ. μέ άμτιι:- λι, ποσοστό ένισχύοεως μέχρ 20%. Τέλος, γιά την υποστήλωα- των αμπέλων σέ όλες τίς Ζώνες, τό ϋψος τής ένισχύσεως όρίΖε- ται οέ δρχ. 2.000 κατά στρέμμα. ετικός προϋπολογισμός έτους 1975. Τό συνολικό ϋψος των τα¬ κτικών κα'ι έκτάκτων έσόδων άπό έλληνικούς πόρους θά φτάση τα 1*0 δισεκατομμύρια δρχ. θά εϊ- ν-ι δηλαδή αύξημ'ένο κατά 33,9-,Ό αέ σύγκριση μέ τα πραγματοποιη- Οέντα έοοδα τού προϋπολογισμόν 1974 (104,5 δια. δρχ.). Άναλυτΐ'χώτερα : — Οί άμεσοι φόροι θά φτά- οουν τα 32.300 έκατ. δρχ. (αυ¬ ξήση κατά 1'4°/ο έναντι τοϋ 1974, ένώ οί έ'μμεοοι τα 93.700 (αυξή¬ ση, κατά 36,9%). — Ό φόρος είσοδήματος φυσι ίών προσώπων προβλέπεται νά φτάση τα 14.500 έκστ. δρχ. έ- >'αντι 13.687 έκατ. δρχ τοΰ 1974
αυξήση 9,3%).
— Ό φόρος νομικών προσώ-
ιων 6ά σημειώση αντιθέτως μείω
ση κατά 4,9%. Άπό 4.94'3, 4 έκ.
ρχ. πού ήταν τό 1974, προβλέ-
εται εφέτος νά αποδώση 4.000
εκατ. δρχ.
— Ή νέα φορολογίο πλοίων
θά φτάση τα 1.200 έκατ. δραχ.
έναντι 42,7 έκατ. δρχ. τοϋ 1974.
— Άπό την φορολογία κληρο-
νομιών κλπ. άνομένΕ,ται έοοδο
4.000 έχατ. δρχ. έναντι 1.3ι42,
4 έκατ. δρχ. Ή αϋξηοη προσδο-
κάται άπό την έκκαθάριση των
έκκρεμών ύποθέσεων, καί άπό
την νέαν φορολογίαν επί τής α¬
κινήτου περιουσίας (1 δισεκατομ-
μύριο περίπου).
Ώς πρός τα τελωνειακά έσο-
δα ή μεγαλύτερη αυξήση (77%)
Θ6 προέλθη άπό τούς είδικούς
φόρους καταναλώσεως.
Συγκεκριμένα :
— Τό σύνολο των τελωνειακών
έσόδων προβλέπεται νά φτάση τα
35.850 έκατ. δρχ. έναντι 26.068
3 έκατ. δρχ. τοϋ 1974 (αυξήση
κιτά 37,5%).
— Ή φορολογία έ.ιί των καυ-
δραχ. τοϋ 1974, προβλέπεται νά
(ρταση τα 11.820 έκατ. δρχ. κα-
ιόπιν τής αυξήσεως τού οχετικοΰ
•όρου.
— Ή αυξήση των δασμών ύπο-
ιθγίίεται αέ 11% δηλαδή θά φτά-
γ, ή κατηγορία αυτή τα 10.350
;κατ. δρχ. άπό 9.320,5 τοϋ 1974.
— Ό φόρος κύκλου έργαοιών
ροβλέπεται νά αποδώση 18.000
κατ. έναντι 13.438 έκατ. δραχ
Όΰ 1974 (λόγω αυξήσεως κατό
μία ποσοστι αία μονάδα τής φορο
αυτής).
— Ή φορολογία καπνοϋ θά ά-
οδώση 8.350 έκατ. δρχ. έναντι
>.467,3 τοϋ 197|4 (αυξήση 19,1%
ιογω τής αυξήσεως τής τιμής
τ(όν ταιγάρων).
— Ή πρόβλεψη γιά την άπό-
οση τής φορολογίας χαρτοσήμου
είναι 24.000 έκατ. δρχ. εναντ
Εύοίωνεο προοπτικέο γιά την
άπορρόφηση τοϋ τοματοπολτοΰ
Κατά βιασταΛ'ροΰμενες πλησο-
φοηίες των μεγάλοιν συν~ταιριστι
κων γεωιργικών διομηχανιών ΣΕ
ΚΟ'ΒΕ κια «Όμο3.·τονδίας», ί>-
πά?χε, πιθαχ'ότης νά αρχίση Ιν-
θαορι-νόμενη ή διεθν-ής ζητήση το
μ,ατατολτοϋ ν.ατά τόν Λροσεχή μή
να σέ τιμές πέριξ των 700 δολλα
ςιΪΛν ν.ατά τόνν».
Ή διεθνή; αυτή τ;μή τού το-
,ματοπολτοϋ θεωργικών διομηχανιών, κ.ιμαίνε-
τοι πέριξ των 650—655 δοίλλαρι'
«V
κατά τόννο.
Μέ 6άση τίς πίΊ?α.τ·άνω έκτιμή
«εις, οί ,τροοπτικές γιά την άπορ
οόφηση την 60.000 τόνντον τομα-
το.τολτοΰ, ποΰ .-ΐαοοίΑεΛΐουν ώς άπο
Οί'ιματα, άπό τή σννολική παοαγω
γή των 120.000 τό'. τού 1974>
τραίνονται ,εύοίαινες κ·αί πολΰ ένθαο
Γΐιντικές γι·ά την ίητετεινή 6ΐ'οιμη-
χανική τοματο.ταραγιογή.
"Αν,
ως τή νέαν παραγωγή τοϋ έ.λλτγνι
ζοΰ τοματοπολτοΰ (Ίούλιο— Σε
άπα?ρο((Γίθή, έστω καί
τό μεγαλύτ.ςρο μ,έίθος τοϋ ΰπ<ίρχον τος σήμεοα τοματοπόλτοΓ·, οί σχε- τικέ; βιομηχανίες 0ά μπαρέχτουν νά έξαντλήθΌυν' τή δυναΐμιικότητά τους καϊ κατά συνεπεία, προ&λέπε ται μιά εύνοϊκιότιερη δια;μόρφ<οση τή; τιμής τής βιοΐμηχανικής τσμά- τας, σΰμφωνα μέ τίς <χι<νετ'αιιριστι κές Οιομηχανίες. "Αλλιοστε καί κα τα τό 1974, δταν ή τ;μή τής τ·ομά τας εΐχε καθορισθή αϊ 1,15 καί 0(25 δρχ. έπιδότηση, σύνολο 1,40 σρχ· κατά κιλό, ή σ^ στική βιομηχανία ΣΕΚΟΒΕ έδιο Οί, μετά την έκκΌΐθάριση των λο γαιριασμών, όϊκάμα 0,20 δρχ. κατά κιλό στούς τοματοπαραγωγούς, ΰηλα,δή, διαμ·ο·οςρώ&τικε ή τιμή στή 1,60 δραχ. κ«τά '/.ύ-ο βιομηχα νίκης τομάταςι γεγονός πού ένε- θάρρννε τού; παοαγωγοΰς τής Β' "Ελλάδος νά,ζητήσο·ν, κατά τήν' έ φετεινή περίο^ο, εγκριση πε^ισσο τέροη' στρ,εμμάτιον. Οί είδικοί δμο>ς των βιομηχανι
ών τοματο.τολτοΰ κιοά γεοΜΐόνοι ΰ-
ποβτηρίζουν τήν' δποψη ότι, άν οί
τοματο.ταοαγοιγοί τή; Βορίίου
'Ελλάοος €ΐναι κάποις Ικανοποιημέ
λ«[ άπό τίς διαμορφοθΈΪσίες τι^ιές.
γο ϊδιο δέν σνμ&πίνει κηΐ στήν Ή Ι ςΐίου 'Ελλ.άθος1, συγχοόνο); μέ
>.εία, ίπεώή, οί καλλιε,ηγητικές τούς σ-υναιδίλφον; τους τής Ήλεί-
λεί
ίαπάνες κατά στρέΊμμ<Α στήν Πελο πόνν'ησο ·;ίναι περίπου 9.000 6οχ· —δπο>ς έ'χουν ύποστηρί?ει -καΙ οί
έκπηόσοχτοι των άγρ·οτό>ν Ήλείας
κατά την τ«λευτα!α κινητοποιήση
τονς—- ένώ στή Μακΐδονία είναι
5.000 '&ΰαχ. Καί αϋτόι ύποστηηΙ-
ϊο^ν, όφείλεται στίς στρειμματικές
άποδόσεις, οπου στή Βόρειο 'Ελ
λ.ώδα ή κατά στρέμμα άπόδοση ά-
σέ Γι.θΟΟ κιλά, ένώ στήν
Ήλ.2!α «έ 3.000 κι-λά. Καΐ Ικεί ά-
ποδίΐδουν, οί ιδιατυ.τώνοντες τίς ά
.-ϊύψϊΐς «ύτές, τή μή κινητοποίηβη
τίόν το.ματηπαηαγωγών τής Βο-
6.161,7 έ<ατ. δρχ. τοΰ 1974 αυξήση 48,5%). — Τα έσοδα άπό τα εϊδη μονο- πωλίου (σπίρτα, άλάτι, ποιγνιό- ',αρτα, φωτιστικό πετρέλαιο κλπ.) ΘΟ φτάσουν τα 1.400 έκατ. δρχ. έναντι 814,2 τοΰ 1974. Η ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ Ή άναθεώρηση τοΰ όλου πλέγ- ιατος των κινήτρων οίκονομικής κϋ'ι περιφερειακής άναπτύξεως, ως καί ή άναμόρφωοη τής έμμέ- οου φορολογίας, μέ την έφαρμο- γή τοϋ νέου θεσμοϋ τοϋ φόρου προστιθεμένης άξίας καί την ά- πλούατευαη τής φορολογίας χσρ- τοσήμου, είναι οί άμεσοι στόχοι τοΰ ύπουργείου Οίκονομικών. Αύ¬ τό δήλωσε χθές ό ύπουργός Οί- κονομ'ΐκών κ. Εύ. Δεβλέτογλου. Στά πλαισια τής προσπαθείας αυτής 6ά ένταχδοϋν κα'ι ρύθμι¬ σις, οί οποίες θά άποβλέψουν <:τήν έλάφρυνση τής φορολογιος κληρονομιών καί μεταβιβάσεως α κινητών, σέ συνδυασμό πρός την έκκαβάριση έκκρεμουσών ύποθέ- αεων καί οτή μεθόδευση τής <ρο- ρολογίας των πλοίων. · Συγκεκριμένα, ό κ. Δεβλέτο- λου δήλωαε ότι : — Τό όλο πλέγμα των κινή¬ τρων μελετάται ήδη άπό Έπιτρο¬ πή πού έχει συσταθή μέ σκοπό νά προσδιορισθή τό κόστος των υ¬ φισταμένων 'κινήτρων, όχι μόνον άπό δημοσιονομικής πλευράς, άλ- λό κυρίως άπό κοινωνικοοικονομι κης, προκειμένου νά σταθμισθή ή σκοπιμότης δατηρήσεως, μειώσε- ο-ς ή επεκτάσεως των. Πάντως ή κατευθυντήριος γρομμή τής ά- — Παραταθή κατά β μήνας ό ναφορφώσεως των κινήτρων θά χρόνος έεοφλήσεως των δονείων ι είναι ή διατηρήση, ενδεχομένους ύπάρχει πρόβλεψη έσόδου άπό την πηγή αυτή 1.200 έκοτ. δρχ. ένοντι 42,7 έχατ δρχ τοϋ 1974. — Μελετώνται ή μείωοη τοϋ φόρου κληρονομιών κα'ι μεταβιβά αεως άκινήτων. Ή έκταση τής μειώσεακ; θό εξαρτηθή άπό την ταμειακή άπόδοση τής φορολογί¬ ας επι τής ακινήτου περιουσίας, τό μέγεθος τής οποίας δέν είναι δυνατόν νά προσδιορισθή έστω καί κατά προσέγγιση, διότι λεί- πουν άντικειμενικά στοιχεϊσ εκτι¬ μήσεως (κτηματολόγιον κλπ.). — Θά επιταχυνθή η έκκαθάρι- ση των έκκρεμών ύποθέσεων φο ρολογίας κληρονομιών, μεταβιβά¬ σεως άκινήτων καΐ άνωνύμων έ- ιαιριών. Ή έκκαθάριοη αυτή, ά¬ πό την όποίο τό Δημόαιο προσδο- κά σημαντικά ποοά θά επιδιωχθή μέ πνεϋμα έπιεικείας κα'ι κοτανοή σεως άπό πλευράς φορολογικών ύπηρεσιών. — Έντός τοϋ Μαρτίου θά κα¬ τατεθή οτήν Βουλή νομοσχέδιο γιά την έγκριση τοϋ Κανονισμοΰ λειτουργίας των ύπηρεοιών τοϋ ύπουργείου Οίκονομικών. Ιί ΒΟΤΛΓΑΡΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕ- ΤΑΙ ΠΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕ- ΤΑΛΛΕΤΜΑΤΑ ΘΕΣ)ΝΙΚΗ.— Ή Βουλγαρία ίξεδήλωοκ εντονο έλ'διαφέρον γιά την εξασφαλίση έλληνικών μεταΑ λει»μό.τρ)ν πρός κάλυψιν των άναγ γκών της, άΛ'αφ'έρεται σέ ανακοι¬ νώση τοΰ ΰπουργείου Βορειον 'Ελ άς. >♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦»»♦»♦»< ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙ- ΣΜΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ.- Υ¬ πό τας Νομισμοτικής Επιτροπής άπεφεαίοθη όπως : την σννάντηση τοϋ κ. /άδος, Μάοτη μέ τόν Βούλγαρο γό κ. Ζαμπένοκρ. Ό τελιευταϊος β^ίσκιεται στή θΐΐοσαλονί'ίΗ) επί κεφαλής άντιπρο σω.τεία.; γιά τήΛ' συνάψη σκμφων! άς άνταλλαγής ποοϊόντων άΐίας ίΟ.Οθθ-ΟΟΟ δολλα(>ί(ι»ν μέ την χα-
λνδουργία Βορειον 'Ελ)νάδος τοϋ
"(^μίλου «"Βσσο Πάπας»·
Οί δΰο ΰπουργοί κατά την μα-
;:πά συνομιλία τους εξήτασαν την
όυνατότητα
Ελλά¬
ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ
ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ
ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ
ΤΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ
Κατηρτίσθη άπό τόν υπουργό
Έσωτερικών κ. Κ. Στεφανόπουλο
νομοσχέδιο «περί χορηγιών κα'ι συν
τόξεων δημάρχων». Μέ αύτό προ¬
βλέπεται αυξήση των χορηγιών (μι
σθών) των δημάρχων κα'ι άναπρο-
οαρμογή ιτών συντάξεών των των
οποίων τα άνώτατσ όρια αύξάνον-
τοι. Ή σύνταξη Δημόρχου θά φ9ά-
νη μέχρι 12.000 δραχμές άπό 8.
500 πού είναι τώρα. Οί λαμβάνον¬
τες καί συντάξεις άπό άλλες πη-
γές θά μποροϋν νά λαμβάνουν συ-
νολικά 17.000 δραχμές ένώ τώρα
τό άνώτατο όριο είναι 12.000 δρχ.
Έπίσης μέ τό νομοσχέδιο δέν ό
ναγνωρίΖονται ουντάξιμα τα χρό-
νια των διωρισμένων δημάρχων τής
έπταετίας.
"Οσοι άπό αύτούς ήσαν αίρε-
τοί καί παρέμειναν θά ύπολογί·!ε
ται συντάξιμος ό χρόνοα τής πα-
ρομονής των μέχρι λήξεως τής
θητείας των, δηλαδή μέχρι τέ-
λους τοϋ 1968. Έπίσης όσοι όν-
τιδήμαρχοι έπανήλθαν μετά την
αποκατασταθή τής Δημοκρατίας
γο 1974 θεωροΰνται ότι διανύουν
συντάξιμο χρόνο.
Τό νομοσχέδιο θά κατατεθή
ατή Βουλή πρός ψήφιση έντός
των ημερών.
χορηγουμένων ή χορηγηβέντων, ύ
πό των Τραπε2ών έπ' ενεχύρω
χρεογράφων.
— Χρηματοδοτηθοϋν μέ χαμη¬
λόν έπιτόκιον (2,5%) αί βιομη-
χανίαι βάμβακος προκειμένου νά
άπορροφηθοΰν αί είς χείρας των
παραγωγών άδιάθετοι ποσότητος
6σμ6ακος, εσοδείας 1973. Σημει-
οϋται, ότι ή διευκόλυνσις αυτή
θά ισχύση μέχρι 30.4.75.
— Ύπαχθοϋν είς τάς διατά-
ξεις τής ύπ' αριθ. 1574)70 απο¬
φάσεως τής Νομισματικής Έπι-
τροπής, των έξαχθεισομένων, 6ά
σει αδείας τοϋ ύπουργείου Έμπο
ρίου, ποσοτήτων βαμβακόπιττας
έκ βάμβακος εσοδείας 1974.
— Εγκριθή ή χορήγησις ου-
ναλλάγματος διά την κάλυψιν έ-
ξόδων λετουργίας τοϋ έν Κολω-
νία Γραφείου τής Έλληνικής Τρα
ιέ2ης Βιομηχανικής Άναπτύξε
ως.
δος καΐ Βουλγαρίας στό μεταλλει;
τικό τομέα. Τελικά κρί'θηκιε σκόπι
μ ο, όπως κατά τίς Λροσεχεϊς 'Ελ
ληνοδουλγαοικές οΙκοΥομικές συν»
μιλίες συξητηβή ή κατάοτιση εΐδι
κης έπιτροπής ποΰ &ά άισχοληθίΐ
ιι έτό θέίαα αΰτό.
κ'..' έπαύξηση των ικινήτρων πού
άποδεικνύονται άναγκαία καΐ έ-
πωφελή γιά την έθνική οίκονομία
καί ή μείωση ή καταργήση όσων
κινήτρων άποδειχθή, ότι δέν έξυ
πηρετοΰν την οίκονομική αναπτύ¬
ξη. Μέ τό πνεΰμα αύτό βά κριθή
καΐ ή έκταση αναθεωρήσεως τοϋ
καθεστώτος των έξαγωγικών έπι-
το<ίων (άπόφ. ΝΈ. 1574)70), η χρηματοδότηση των οποίων κό- οτισε 2,5 δισ. δρχ. στόν δημόοιο ποοϋπολογισμό κα'ι 500 έκατ. δρχ. ο τίς Τραπείες κατά τό — Οί θεσμικές αλλαγές στήν έμμεση φορολογία άφοροϋν στήν καθιέρωση στήν 'Ελλάδα τοϋ φό¬ ρου προστιθεμένης άξίας. — Στόν τομέα τής φορολογίας χαρτοσήμου, πέραν των όσων προβλέπει τό ψηφισθέν νομοσχέ¬ διον θά ύπάρξουν καί νέες άπλου σιευσεις καί βελτιώσεις. Οί ά- πλουοτεύοεις θά άφοροϋν στήν έ- νοποίηση σέ όλιγώτερες κατά τό δυνατόν όμάδες των κατηγοριών 7 ΕΚ. ΤΟΝΝΟΙ Η ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΣ ΤΟΥ ΔΙ-ΥΛΙΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ «ΜΟΤΟΡ Ο·1·Λ. Αύξήθηκε ή δυναμικοτητα των διϋλιστηρίων τής Μότορ Όιλ Ελλάς, άπό 1,8 έκατ. τόν. σέ 7 έκατ. ΐτόν., μετά την όλοκλήρωαη τής επεκτάσεως τοϋ συγκροτήμα- τος. Οί σχεπκές έργοαίες έκτε Λέσθηκαν από την Ίταλική έτοί- ρεία ΤΕΧΝΙΠΕΤΡΟΛΟΛ καΐ την γαλλική ΤΕΧΝΙΠ. πού ύπόκεινται χαρτοσήμου. στήν φορολογία ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΠΑ ΤΑ ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΑ Ό βουλευτήν Μαγνησίας κ. Γρ. Παπαστεργίου κατέθεσε ερω¬ τήση στή Βουλή μέ την όποία θέ¬ λει νά πληροφορηθή άπό τόν ύ· πουργό Γεωργίας γιατί τα γεωρ- γικά φάρμακα δέν όναγράφοιν στή συοκευασία τους την τιμη διαθέσεως καί τόν χρόνο ίσχύος τους. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΟΡΥΖΟΣΠΟΡΩΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΪΟ ΓΕΩΡΓΙΑΣ Δέν υφίσταται άνάγκη είσαγα)- γής σπόρων ρυ^ιού καί ιδίως τής ποικιλίας «Μπλοϋ —Μπέλ», όπως άνακοίνωοε γνωστάς «Οίκος Ό- ρύ2ης» πρό ημερών στόν Τύπο, άνακοίνωσε τό ύπουργεϊο Γεωρ- Ή ποικιλία «Μηλοϋ —Μπέλ» εί- ήχθη άπ' τίς Ήνωμένες Πολπε;- ς στά 1970 άπό τό ύπουργεϊο έωργϊας σέ ποσότητα 170 τόν- ων κα'ι διατέθηκε στούς παρα· ωγούς, παράλληλα κοί τό Ίνστι- οϋτο Σιτηρών Θεσσαλονίκης ροέβη σπ·ήν παραγωγή βοσικοϋ πόρου άπό την ποικιλ'α αύτη. Άπό τδτε δίδεται στούς παρα- ωγοϋα ή ποικιλία αυτή καΐ όταν πάρχει άνάγκη είσάγονται, ϋστΓ- ια άπό δδεια, νέες ποικιλίες, πιό άποδοτεκές άπό ίδιώτες σποροπα- ραγωγούς. — Μέ νομοσχέδιο πού καταρ τίθεται καθορίΖεται επί νέας καί μονίμου βάοεως ή φορολογία πλοΐ αν ελληνιχών συμφεροντων. Συγ κεκριμένα, ό φόρος θά ύπολογί Ζεται βάσει οταθεροϋ ουντελεστοΰ επί τής χωρητικότητος τοΰ πλοί ου, θά υπάρχη δέ διαφοροποίησ αύτοϋ άναλόγΐϋς τής ήλικίας το σκάφους καΐ τοϋ μεγέθους τού Τό νομοσχέδιον θά ψηφισθή σύν¬ τομα, ηδη δέ στόν προυπολογισμσ! Διευθύνσεις συμφώνως τώ Νόμα>
ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
(1926 - 1975)
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ
Κατοικια Ναυάρχου Βότοη 55
Ίδιοκτήτης — Διευθυντή<: Π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ (Λεωφ Συγγροϋ 360 Καλλιθέα) Προϊστάμενος Τυπογραφειου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κστοικίο: ΣπορτάΛου 19 ΑΜΦΙΑΛΗ
ή ϋφεση στήν οίκονομία
Μεγάλη θά είναι ή διευρυνθή
ής πιοτοδοτήσεως τής οίκονομί-
|ας κατά τό 1975. Σκοπός τού
|οχετικοϋ προγράμματος, πού θά ύ
Ιποβληθη σύντομα στήν Νομιαματι
|κή Έπιτροπή είναι νά συμβάλη
Ι οτήν άναθέρμανση της οΐκονομί-
|αο
Αύτό τόνισε, μεταξύ άλλων, ό
ΐΔιοικητήα τής Τραπέζης Έλλά-
|δος κ. Ι. Ζολώτας σέ τηλεοπτι-
|κή συνέντευξή τού γιά τό οίκονο-
μικό γενικά πρόβλημα τής χώ-
|ρας.
Άναφερόμενος στήν άρχή ό
ι κ. Ζολώτος στό πρόβλημα τής υ-
φέσεως, τού πληΕωρισμοϋ καϊ τού
έλλείματος τού ίσοίυγίου πληρω-
μών, τόνισε ότι :
— Έκεϊνο πού ένδιαφέρει κυ-
I
ρίως είναι ή άναθέρμανση τής
οίκονομίας, νά έξέλθουμε τό τα-
χύτερο άπό την ϋφεση. Πρέπει
νά γίνη όμως σέ τέτοιο 6α8μό
μέ τέτοιο τρόπο πού νά μην
ένισχύσουμε τίς πληθωριστικες
πιέσεις κα'ι νά μή συντελέσουμε
οτή διευρυνθή τού έλλείματος
τού 'κκχΐυγίου πληρωμών. Γιατί ό
τληθωρισμός καί τό έλλειμμα τού
ισοΖυγίου πληρωμών μποροϋν νά
μάς φέρουν οέ πολύ δύσκολη θέ¬
ση.
— Πρέπει νά καταβύλουμε προ
σπάθειες νά επανέλθη ή οίκονο-
μία στόν κανονικό αύξητικό ρυθ-
μό. Ν6 έπιτύχωμε πάλι θετικούς
ρυθμούς άναπτύξεως, αυξήσεως
[ τού έθνικοϋ προϊόντος. Γιά τόν
σκοπόν αυτόν μποροϋμε νά χρη-
σιμοποιήσουμε τρία μέσα: Τό πρώ
Ι το είναι ή πιστωτική πολιτική. Τό
δεύτερο ό προϋπολογισμός καί ή
δημοσιονομική πολιτική κα'ι τό
τρίτο είναι ή πολιτική είσοδημα-
των.
"Οσον αφορά στήν πιοτωτιχή
πολιτική ϋπογράμμισε ότι δέν εί¬
ναι άρκετό νά προσφέρωνται πι-
στώσεις γιά νά επιτευχθή ή άνα¬
θέρμανση τής οίκονομιας. Πρέπει
έπίσης οί φορεϊς τής οίκονομίας
οί έπιχειρήοεις νά εΐν?ι διατεθει-
μένες νά αύξήσουν την παραγω¬
γόν τους καΐ τίς έπενδύσεις. Κα'ι
αύτό έξαρταται άπό πολλούς άλ-
λους ποράγοντες. Τό δεύτερο θέ-
μα, προσέθεσε, είναι πού διοχε-
τεύονται τελικώς οί πιστώσεις.
Γιατί ύπάρχει κίνδυνος νά διατε-
θοϋν σέ άνεπιθύμητους σκοπούς,
π.χ. είναι δυνατά νά πάρη κάποιος
πίστωαη, γιά κεφάλαιο κινήσεως
στή βιομηχανία τού, καΐ τελικά
νά την χρησιμοποιήση γιά είσα-
γωγές, πού είναι ένςΐς άνεπιθύ-
μητος σκοπός. Ή Νομισμοτική
Έπιτροπή μέ τόν "Ελεγχο Πίστε¬
ως, κάνει δ,τι μπορεϊ ώστε οί πι¬
στώσεις νά διοχετεύωνται πραγμα
τικά οέ δραστηριότητες πού εί¬
ναι δυνατό νά προκαλέσουν άνα-
Βέρμανση τής οϊκονομίσς.
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Γιά τή δημοσιονομική πολιτική
είπε ότι ό προϋπολογισμός μπο-
ρεϊ νά ενισχύση την οίκονομία,
Γράγμσ πού ύποβοηθεϊ την άνα¬
θέρμανση άλλά καί νά ασκήση
συσταλτική έπίδραση στήν οίκονο-
μική δραστηριότητα.
Στήν 'Ελλάδα, πρόσθεσε, έχου
με τρείς προϋπολογιομούς, άπό
τούς όποίους οί δύο είναι καθα¬
ρώς έλλειμματικοί.
Πρόκειται, είπε, γιά τόν προϋ-
πολογισμό των Δημοσίων Έπεν-
δύσεων καί γιά τόν προϋπολογι-
σμό ή όπως τόν άποκολοϋν Λογα-
ριαομό Κατανολωτικών Αγαθών.
Καί οί δυό χρηματοδοτοϋνται μέ
δανεισμό, είνοι δηλα&ή έλλειμμα-
τικοί. ΓΓ αΰτό τό λόνο πιστεύω
ότι ό τακτικάς προϋπολογισμός
πρέπει νά είναι ίσοσκελισμένος.
Δέν νομίΖω ότι είναι σωστό, οϋ-
τε είναι άλλωστε άπαραίτητο, νά
δημιουργούμε έλλείμματα στόν τα
κτικό προϋπολογισμό γιά την ά-
ναΖωπύρωση τής οίκονομίας. Διό-
τ. οί δύο άλλοι πραγματοποιοϋν
τόσο μεγάλες δαπάνες, ώστε μπο
ροϋμε μέ αύτούς νά άσκήσωμε
την πολιτιχή άναθερμάνσεως τής
οίκονομίας ή άποβερμάνσεως, άν
θέλετε. ΓΓ αύτό φρονώ ότι ορθώς
επεδιώχθη ή εισπράξη περισσοτέ¬
ρων φόρων γιά την καλύψη τού
έλλείμματος τού ταχτικοϋ προϋπο-
λογισμοϋ.
Τό θέμα είναι κατά ποίον τρό¬
πον στήν περίπτωση τής έπιβο-
λής νέων φόρων, έξυπηρετεϊται
ή κοινωνικοπολιτική επιδιώξη, δή
λαδή τα 6άρη νά μην έπιπίπτουν
επί των οίκονομικώς άσθενεστέ-
ρων τάξεων, νά γίνεται δικαιότε-
ρη ή κατανομή των φορολογικών
βαρών. Συγχρόνως όμως οί φό-
ροι πού έπιβάλλονται πρέπει νά εί
ναι τέτοιοι ώστε νά μην άποθαρ-
ρύνεται ή παραγωγή, νά μην ά-
ποθαρρύνονται οί έπενδύσεις. Νά
μην έχουν άντι - άναπτυξιακή έ¬
πίδραση. Τό θέμα δέν είναι ά-
πλό. Θέλει πολύ προσοχή γιά νά
συνδυάση κανείς την φορολογική
δικαιοσύνη μέ την προώθηση τής
σίκονομικής άναπτύξεως. Πάντως
δασική άρχή πρέπει
φορολογική πολιτική,
να είναι ή
νά έ£υπη-
ρετη ταυτοχρόνως την αρχήν της
κοινωνικής δικαιοσύνης, νά πλήτ-
τη δηλαδή περιοσότερο τίς εύπο-
ρώτερες τάξεις κα'ι νά συντελή
κατά τό δυνατό οτήν άμθλυνση
των είσοδηματικών άνιισοτήτων.
Άναφερόμενος στή συνέχεια
στό ύποστηριχθέν στή Βουλή, ό·
τής οίκονομίας, νά κάνωμε άνα¬
θέρμανση τοΰ πληθωριομοϋ. Διό¬
τι ή άνα£ωπύρωσις τού πληθωρι-
ομοϋ θά σταματήση, θά ανατρέψη
και την ιδία την άναθέρμανση τής
οίκονομίας.
Η ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Γιά την είσοδηματική πολιτική
είπε, μεταξύ άλλων ότι :
— Ύπάρχουν όχι μόνο κοινωνι
κο'ι λόγοι, άλλά καί οικονομικαί
πού έπιβάλλουν την διατηρήση
τής άγοραστικής άξίας τού έργα
τικοϋ είσοδήματος.
— Ή αϋΕηση των άποδοχών
των εργαζομένων πού συΖητεπαι
πρέπει νά γίνη γρήγορα, διότι λό
γω τοΰ πληθωριομοϋ ή έργατική
τάΕη έχει υποστή μείωση τού
πραγματικοϋ της είσοδήμοτος.
— Ή διατηρήση τής άγοραοτι-
κής δυνάμεως των μισθών καί ή-
μερομκτθίων είναι άπαραίτηΐη,
ΠΓ.ώτον γιά την διατηρήση τού έ-
πιπέδου τής Ζωής των μισθωτών
καί δεύτερον διότι εάν δέν άνα-
προσαρμόοουμε τα χρηυατικά εί-
σοδήματα των μισθωτών ώστε νά
διατηρηθή ή άγοραστική τους δύ¬
ναμις, είναι δυνατόν νά διαιων!-
Γθυμε την οικονομικήν ϋφεση.
— Οί μιοθοί καί τα ήμερομί-
σβια πρέπει νά άναπροσαρμόΖων-
τοι βάσει τής αυξήσεως τής πα-
ραγωγικότητος.
— Έπίσης πρέπει να ληφθούν
ύτ' όψιν καί τα άγροτικά είσοοή-
μοτα πού παραμελήθηκσν εντελώς
κατά την έπταετία.
— Δέν κλείνει τό θεμα μέ τα
ε;σοδήμ·ατα των έργατών καί των
άγροτών. Τα είσοδήματα των τ-
πιχειρηματιών έπίσης ώπηρεάΖ,ουν
την οίκονομική δραστηριότη τα
κα'ι την έπηρεάΖουν ουχνά πρός
την άντίθετη κατευθυνθή. Δηλα¬
δή, εάν αύξάνωνται ύπερδολικά
τα κέρδη των επιχειρηματίαι, αύ¬
τό δέν προκαλεί αυξήση, ένίσχυ-
·3,ι τής οίκονομικής δραστηριότη¬
τος, όταν αύτό γίνεται είς βάρος
των έργατίκών είσοδημάτων.
— "Εχει πολύ μεγόλη σημα-
οία οί επιχειρηματίαι νά προονα-
θήοουν νά δημιουργήοουν κέρδη
όχι διά τής έπιρρίψεως των αύ-
ξήσεων των μιοθών καί ημερομί¬
σθιον επί των τιμών, άλλά διά
τής βελτιώσεως των μεθόδων πά
ρπγωγής, τής κολυτέρας όργανώ-
ΑΗ1ΙΙΙΠΕΙΣ ΙΙΜΜΙΝ
Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων 'Ανωνϋ !
μων 'Εταιρειών καΐ 'Εταιρειών Περιωρισμένης Εύθύ- '
νης ότι δι" αποφάσεως τοϋ κ. Ύπουργοϋ Έμπορτου
ύπ' αριθ. 66378)4126 της 16)12)65, δημοσιευτίείσητ;
είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ
μων 'Εταιρειών), όρίζεται ότι δύνανται νά συνεχίσω- $
αι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γε-
νικών Συνελεύσεων καί τούς Ίσολογισμούς των δια
τής οικονομικάς μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ-
ΤΙΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο
;μέχρι τούδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆ- πρό
;τής συγχωνεύσεώς της.
Οικογομικές ένισχύσεις
γιά την άμπελουργία
Διαφοροποιοϋντται οί παρεχόμε-
νες οίκονομικές ένισχύοεις για
τή βελτιώση τής άμπελουργική,ς
πσραγωγής, μέ σκοπό την προώ¬
θηση οΐνων «Όνομασίας προελεύ
οεως») («Άπελασιόν ντ' όριΖίν»)
καί κυρίως οΐνων ύψηλης ποιόι;ν-
τος (Βεκιουπερνέ). Γιά την έπί-
τευξη αάτοϋ τού οτόχου ό υπουρ
γός Συντονισμοϋ κ. Π. Παπαλη-
γούρας, ϋστερα άπό είσήγηση τού
ύπουργοϋ Γεωργίας κ. Ίπ. Ίορ-
δάνογλου, υπέγραψε άπόφαση, μέ
την όποία διαρθρώνονται οί οίκο-
νομικές ένισχύσεις πρός τίς 2ώ·
νες έκεϊνες, γιά τίς οποίες έχου/
37ο)ο των έσόθων υπο
ΕΜΜΕΣΗ Φ0Ρ0Λ0ΓΙΑ
Απολύτως Ίαοσκελισμένος θά Ι σίμων 6ά αποδώση έσοδο διπλά-
είναι άπό πλευράς έσόδων ό τα- ■ σιο, δηλαδή άπό 6.038,6 έκατ.
ότι ποράγονται οίνοι
προελεύσεως», ϋο-;:-
καθορισθή
όνομασίας
ρα άπό την κτηθεϊσα πεϊρα. Τό
ϋψος τής ένισχύσεως όρίΖεται ώς
εξής :
- ΠΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ
ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΩΝ : α) Στή Ζώνη
«όνομασίας προελεύσεως»
ΤΑΙΟΝ νομοϋ Φλωρίνης,
τι ό προϋπολογισμός Δημοσίων Ι σεα>ς τής παραγωγής τής μειώ-
Έπενδύσεων δέν είναι έπαρκής,
ό κ Ζολώτας εϊπε ότι άν αύτό ά-
ποδειχθη όρθό είναι δυνατό κατά
την διάρκεια τοϋ έτους νά αυξη¬
θή τό ϋψος των έπενδύσεων ά¬
πό 27 δισεκ. δρχ., σέ 30 ή κα'ι
35 δισεκ. δρχ. Ή σέ άντίθετη
περίπτωση, δέν νομίΖω βεβαία ό¬
τι θά συμβή ούτό, νά περιορισθή
άπό 27 διοεκ. δρχ. στά 25 δισεκ.
δρχ-
Ό Λογαριασμός Καταναλωτι-
κ.ών Αγαθών, πρόσβεσε, ϊσως ε¬
φέτος φτάση τα 13 δ,σεκατομμύ-
ρια.
Έπίσης ό κ. Ζολώτας τόνισε ό¬
τι δέν πρέπει νά φθάσωμε σέ ση-
μεϊο, ώστε άντί γιά άναθέρμανση
σεως τοϋ κόοτους, τής αυξήσεως
των πωλήσεων καΐ των έξαγωγών
καί ο' αύτό βοηθεϊ ή διατήρησις
χαμηλών τιμών.
Νομι'Ζω, κατέληξε ό κ. Ζολώ¬
τας, &τι εάν βαδίσουμε α' αυτήν
π'.ν όδό, μποροϋμε νά έπιτΰχουμε
άναθέρμανση τής οίκονομίας,
πραγματική καί σταθερή καΐ ταυ¬
τοχρόνως νά άποφύγουμε την ά·
νοΖωπύρωοη τοϋ πληθωρισμοϋ.
Άλλά γιά νά γίνουν όλα αύτά
χρειάΖεται νά ισχύση, νά κυριαρ·
χήση πνεΰμα συνεργασίας, εΐρη-
νεύσεως, αλληλεγγύης καΐ καταν
νοησεως μεταξύ Κράτους, λαοϋ
καΐ των φορέων τής οΐκονομικής
δραστηριότητος.
-———
Το άποΒέματα ρομροκοο στο χέρια
ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟΝ
Άπό την συνολική παραγωγή
των 340.000 τόν. συσπορου βάμ
6ακος εσοδείας 1974, παρέμει-
ναν ώς τις 15 Φεβρουαρίου στά
Χέρια των βαμβακοπαραγωγών,
κατά τα οτοιχεϊσ τοϋ ύπουργείου
Γεωργίας, 110.000 τόννοι οί ό-
ποϊοι πιστεύεται, ότι θά άπορρο-
ψηθοϋν, μέ ίτήν τελευταία άπό¬
φαση τής Νομισμστικής Έπιτρο-
«ιης, άπό την έλληνική βιομηχο-
νία βάμτ3ακος.
Όπως είναι γνωοτό, ή Νομι-
οματική Έπιτροπή επέτρεψε ι Π
χρηματοδότηοη των βιομηχανίαν
βάμβακος γιά την άγορά τοϋ συ-
υπόρου βάμδσχος άπό τούς ϊ5'-
ους τοίκ; παραγωγούς, ώστε ν ό
μην έπιβαρύνεται ό βσμβακοπαρα
γωγός μέ τή Ζημιογόνο άποθή-
κευση τοϋ προϊόντος σου.
0ά χρηματοδοτηθοϋν έπίσης τα
έκκοκιστήρια βάμβακος και <>ά
μειιοθή γι' αύτά τό έξαγωγικό ε
πιτόκιο.
"Ως πρός την διεθνή τιμή τοθ
ΰάμβακος, τό ύπουργεϊο Γεωργί¬
ας, έχει την άποψη, ότι θά βελ-
/ιωθή άργό, φυσικά, άλλά οταθε-
^ά, όπακ; έμφαίνεται άπό τίς εν-
όείξεις τοϋ Χρηματιοτηρίου Λίβερ
,ιουλ, όπου τό κιλό, άπό 102
αέντς, τής περασμένης εβδομά¬
δος άνήλθε σέ 105 σέντς, μέ βρα
όείς τάσεις άνόδου.
Πάντως, κατά τίς κυβερνητικάς
δηλώσεις, ή δο9εϊσα ΐτιμή των 17,
/Ο δρχ. κατά κιλό συσπορου βάϋ
βακος είναι «υπό αίρεσιν», δεδο-
μένου, ότι ή Κυβέρνηση θά παρα
κολουθήση τή διαμορφώση των
διεθνών τιμών καΐ έφόσον προ¬
κύψει βελτιώση, ύπάρχει τό .•',ν-
δεχόμενο νά τίς άναθεωρή πρός
τό εύνοϊκώτερο.
ΤΟ ΝΒΟ ΔΙΟΙΚΗΤΊΚΟ ΣΤΜ-
ΒΟΤΛΙΟ ΤΟΤ Σ.Π.Ε.
Τό νέο Δ·Σ. τοϋ Σ.Π.Ε. συγ
>.ροτήιθηκε σέ σώμα ώς εξής: Πρό
■:5ρος Δ. Μαρκόπουλος (ποόεδρος
τοΰ ΣΕΒ), α' ά·ντιπόε·δ(Χ>ς 'Ελτ.
ΙΙαχιδς, 6' άντιπρόεορος Λ. Δα
ούτης (.-ΐρόεδροςτοϋ ΒΕΑ), γεν.
7ρα»ιματ.εύς Σπ. Τοτρΐκος, ταμί-
ας Π. ΣαπΌΐ·ντΐήςι μέλη Χρ. Πά
νάγος (πρόεδρος τοϋ ΕΒΣΑ),
Ο. ΜΛεοτϋελετος (πρόε·δοος τοϋ
ΠΣΕ), Ά. Άθανασιώδης, Π.
Κυριακά,-τοΐ'λος, Α. Ζούλας, 'Ιπ.
ΑΜΥΝ
οέ 6.
000 δρχ. κατά στρέμμα ύβριδίων,
πού θά άντικαταοτταθοϋν μέ την
ποικιλία «Ξυνόμαυρο». β) Στίς
ίώνες «όνομασιών προελεύσεωο.»
ΠΕΖΑ, ΑΡΧΑΝΑΙ καί ΔΑΦΝΕΣ
νομού Ηρακλείου σέ 4.600 δρχ
κατά στρέμμα «ταχτό» πού θά άν-
τικοτοσταθή μέ την ποικιλία κάθε
Ζωνης.
- ΠΑ ΤΗΝ ΕΚΡΙΖΩΣΗ ΧΩ-
ΡΙΣ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ. Γιά τίς ά
νεπιθύμητες ποικιλίες, πού θά έκ-
ριΖαιθοϋν, άλλά δέν θά άνασυοτα
θοϋν των ύβριδίων, οτή Ζώνη -,ό-
νομαισίας προελεύσεως» ΑΜΥΝ-
ΤΑΙΟΝ Φλωρίνης καΐ τής ποικι-
λίας «ταχτάς» ατίς 2ώνες «όνο¬
μασίας προελεύσεως» ΠΕΖΑ, Α-
ΧΑΡΝΑΙ κα'ι ΔΑΦΝΕΣ Ήροκλεί-
ου, σέ 2.800 δρχ. κατά στρέμμα
πού θά έκριΖωθή.
- ΠΑ ΤΟ ΜΗΧΑΝΙΚΟ ΕϊΟ-
ΠΛΙΣΜΟ. α) Γιά την προμήθε·α
μοναξοκκών έλκυοτήρων, άνεξπρ-
τητα άπό ίπποδύναμη, άπό καλ-
λιεργητές τουλάχιατον ίθ στρεα-
μάτων, πού έφαρμό2ουν μιά του-
λάχιστο δραστηριότητα τοϋ προ-
γράμματος βελτιώσεως τής άμπε-
λουργικής παραγιβγής, ποσοστό
ένισχύσεως μέχρι 30% τής άξΐας
τους.
β) Γιά την προμήθεια διαξο<- κών έλκυοτήρων, άνεξάρτητα ά πό Ίπποδύναμη, άπό καλλιεργητές τουλάχισιτον 100 οτρεμμάτων, άπ' τα όποϊα τα 40 στρέμ. μέ άμτιι:- λι, ποσοστό ένισχύοεως μέχρ 20%. Τέλος, γιά την υποστήλωα- των αμπέλων σέ όλες τίς Ζώνες, τό ϋψος τής ένισχύσεως όρίΖε- ται οέ δρχ. 2.000 κατά στρέμμα. ετικός προϋπολογισμός έτους 1975. Τό συνολικό ϋψος των τα¬ κτικών κα'ι έκτάκτων έσόδων άπό έλληνικούς πόρους θά φτάση τα 1*0 δισεκατομμύρια δρχ. θά εϊ- ν-ι δηλαδή αύξημ'ένο κατά 33,9-,Ό αέ σύγκριση μέ τα πραγματοποιη- Οέντα έοοδα τού προϋπολογισμόν 1974 (104,5 δια. δρχ.). Άναλυτΐ'χώτερα : — Οί άμεσοι φόροι θά φτά- οουν τα 32.300 έκατ. δρχ. (αυ¬ ξήση κατά 1'4°/ο έναντι τοϋ 1974, ένώ οί έ'μμεοοι τα 93.700 (αυξή¬ ση, κατά 36,9%). — Ό φόρος είσοδήματος φυσι ίών προσώπων προβλέπεται νά φτάση τα 14.500 έκστ. δρχ. έ- >'αντι 13.687 έκατ. δρχ τοΰ 1974
αυξήση 9,3%).
— Ό φόρος νομικών προσώ-
ιων 6ά σημειώση αντιθέτως μείω
ση κατά 4,9%. Άπό 4.94'3, 4 έκ.
ρχ. πού ήταν τό 1974, προβλέ-
εται εφέτος νά αποδώση 4.000
εκατ. δρχ.
— Ή νέα φορολογίο πλοίων
θά φτάση τα 1.200 έκατ. δραχ.
έναντι 42,7 έκατ. δρχ. τοϋ 1974.
— Άπό την φορολογία κληρο-
νομιών κλπ. άνομένΕ,ται έοοδο
4.000 έχατ. δρχ. έναντι 1.3ι42,
4 έκατ. δρχ. Ή αϋξηοη προσδο-
κάται άπό την έκκαθάριση των
έκκρεμών ύποθέσεων, καί άπό
την νέαν φορολογίαν επί τής α¬
κινήτου περιουσίας (1 δισεκατομ-
μύριο περίπου).
Ώς πρός τα τελωνειακά έσο-
δα ή μεγαλύτερη αυξήση (77%)
Θ6 προέλθη άπό τούς είδικούς
φόρους καταναλώσεως.
Συγκεκριμένα :
— Τό σύνολο των τελωνειακών
έσόδων προβλέπεται νά φτάση τα
35.850 έκατ. δρχ. έναντι 26.068
3 έκατ. δρχ. τοϋ 1974 (αυξήση
κιτά 37,5%).
— Ή φορολογία έ.ιί των καυ-
δραχ. τοϋ 1974, προβλέπεται νά
(ρταση τα 11.820 έκατ. δρχ. κα-
ιόπιν τής αυξήσεως τού οχετικοΰ
•όρου.
— Ή αυξήση των δασμών ύπο-
ιθγίίεται αέ 11% δηλαδή θά φτά-
γ, ή κατηγορία αυτή τα 10.350
;κατ. δρχ. άπό 9.320,5 τοϋ 1974.
— Ό φόρος κύκλου έργαοιών
ροβλέπεται νά αποδώση 18.000
κατ. έναντι 13.438 έκατ. δραχ
Όΰ 1974 (λόγω αυξήσεως κατό
μία ποσοστι αία μονάδα τής φορο
αυτής).
— Ή φορολογία καπνοϋ θά ά-
οδώση 8.350 έκατ. δρχ. έναντι
>.467,3 τοϋ 197|4 (αυξήση 19,1%
ιογω τής αυξήσεως τής τιμής
τ(όν ταιγάρων).
— Ή πρόβλεψη γιά την άπό-
οση τής φορολογίας χαρτοσήμου
είναι 24.000 έκατ. δρχ. εναντ
Εύοίωνεο προοπτικέο γιά την
άπορρόφηση τοϋ τοματοπολτοΰ
Κατά βιασταΛ'ροΰμενες πλησο-
φοηίες των μεγάλοιν συν~ταιριστι
κων γεωιργικών διομηχανιών ΣΕ
ΚΟ'ΒΕ κια «Όμο3.·τονδίας», ί>-
πά?χε, πιθαχ'ότης νά αρχίση Ιν-
θαορι-νόμενη ή διεθν-ής ζητήση το
μ,ατατολτοϋ ν.ατά τόν Λροσεχή μή
να σέ τιμές πέριξ των 700 δολλα
ςιΪΛν ν.ατά τόνν».
Ή διεθνή; αυτή τ;μή τού το-
,ματοπολτοϋ θεωργικών διομηχανιών, κ.ιμαίνε-
τοι πέριξ των 650—655 δοίλλαρι'
«V
κατά τόννο.
Μέ 6άση τίς πίΊ?α.τ·άνω έκτιμή
«εις, οί ,τροοπτικές γιά την άπορ
οόφηση την 60.000 τόνντον τομα-
το.τολτοΰ, ποΰ .-ΐαοοίΑεΛΐουν ώς άπο
Οί'ιματα, άπό τή σννολική παοαγω
γή των 120.000 τό'. τού 1974>
τραίνονται ,εύοίαινες κ·αί πολΰ ένθαο
Γΐιντικές γι·ά την ίητετεινή 6ΐ'οιμη-
χανική τοματο.ταραγιογή.
"Αν,
ως τή νέαν παραγωγή τοϋ έ.λλτγνι
ζοΰ τοματοπολτοΰ (Ίούλιο— Σε
άπα?ρο((Γίθή, έστω καί
τό μεγαλύτ.ςρο μ,έίθος τοϋ ΰπ<ίρχον τος σήμεοα τοματοπόλτοΓ·, οί σχε- τικέ; βιομηχανίες 0ά μπαρέχτουν νά έξαντλήθΌυν' τή δυναΐμιικότητά τους καϊ κατά συνεπεία, προ&λέπε ται μιά εύνοϊκιότιερη δια;μόρφ<οση τή; τιμής τής βιοΐμηχανικής τσμά- τας, σΰμφωνα μέ τίς <χι<νετ'αιιριστι κές Οιομηχανίες. "Αλλιοστε καί κα τα τό 1974, δταν ή τ;μή τής τ·ομά τας εΐχε καθορισθή αϊ 1,15 καί 0(25 δρχ. έπιδότηση, σύνολο 1,40 σρχ· κατά κιλό, ή σ^ στική βιομηχανία ΣΕΚΟΒΕ έδιο Οί, μετά την έκκΌΐθάριση των λο γαιριασμών, όϊκάμα 0,20 δρχ. κατά κιλό στούς τοματοπαραγωγούς, ΰηλα,δή, διαμ·ο·οςρώ&τικε ή τιμή στή 1,60 δραχ. κ«τά '/.ύ-ο βιομηχα νίκης τομάταςι γεγονός πού ένε- θάρρννε τού; παοαγωγοΰς τής Β' "Ελλάδος νά,ζητήσο·ν, κατά τήν' έ φετεινή περίο^ο, εγκριση πε^ισσο τέροη' στρ,εμμάτιον. Οί είδικοί δμο>ς των βιομηχανι
ών τοματο.τολτοΰ κιοά γεοΜΐόνοι ΰ-
ποβτηρίζουν τήν' δποψη ότι, άν οί
τοματο.ταοαγοιγοί τή; Βορίίου
'Ελλάοος €ΐναι κάποις Ικανοποιημέ
λ«[ άπό τίς διαμορφοθΈΪσίες τι^ιές.
γο ϊδιο δέν σνμ&πίνει κηΐ στήν Ή Ι ςΐίου 'Ελλ.άθος1, συγχοόνο); μέ
>.εία, ίπεώή, οί καλλιε,ηγητικές τούς σ-υναιδίλφον; τους τής Ήλεί-
λεί
ίαπάνες κατά στρέΊμμ<Α στήν Πελο πόνν'ησο ·;ίναι περίπου 9.000 6οχ· —δπο>ς έ'χουν ύποστηρί?ει -καΙ οί
έκπηόσοχτοι των άγρ·οτό>ν Ήλείας
κατά την τ«λευτα!α κινητοποιήση
τονς—- ένώ στή Μακΐδονία είναι
5.000 '&ΰαχ. Καί αϋτόι ύποστηηΙ-
ϊο^ν, όφείλεται στίς στρειμματικές
άποδόσεις, οπου στή Βόρειο 'Ελ
λ.ώδα ή κατά στρέμμα άπόδοση ά-
σέ Γι.θΟΟ κιλά, ένώ στήν
Ήλ.2!α «έ 3.000 κι-λά. Καΐ Ικεί ά-
ποδίΐδουν, οί ιδιατυ.τώνοντες τίς ά
.-ϊύψϊΐς «ύτές, τή μή κινητοποίηβη
τίόν το.ματηπαηαγωγών τής Βο-
6.161,7 έ<ατ. δρχ. τοΰ 1974 αυξήση 48,5%). — Τα έσοδα άπό τα εϊδη μονο- πωλίου (σπίρτα, άλάτι, ποιγνιό- ',αρτα, φωτιστικό πετρέλαιο κλπ.) ΘΟ φτάσουν τα 1.400 έκατ. δρχ. έναντι 814,2 τοΰ 1974. Η ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ Ή άναθεώρηση τοΰ όλου πλέγ- ιατος των κινήτρων οίκονομικής κϋ'ι περιφερειακής άναπτύξεως, ως καί ή άναμόρφωοη τής έμμέ- οου φορολογίας, μέ την έφαρμο- γή τοϋ νέου θεσμοϋ τοϋ φόρου προστιθεμένης άξίας καί την ά- πλούατευαη τής φορολογίας χσρ- τοσήμου, είναι οί άμεσοι στόχοι τοΰ ύπουργείου Οίκονομικών. Αύ¬ τό δήλωσε χθές ό ύπουργός Οί- κονομ'ΐκών κ. Εύ. Δεβλέτογλου. Στά πλαισια τής προσπαθείας αυτής 6ά ένταχδοϋν κα'ι ρύθμι¬ σις, οί οποίες θά άποβλέψουν <:τήν έλάφρυνση τής φορολογιος κληρονομιών καί μεταβιβάσεως α κινητών, σέ συνδυασμό πρός την έκκαβάριση έκκρεμουσών ύποθέ- αεων καί οτή μεθόδευση τής <ρο- ρολογίας των πλοίων. · Συγκεκριμένα, ό κ. Δεβλέτο- λου δήλωαε ότι : — Τό όλο πλέγμα των κινή¬ τρων μελετάται ήδη άπό Έπιτρο¬ πή πού έχει συσταθή μέ σκοπό νά προσδιορισθή τό κόστος των υ¬ φισταμένων 'κινήτρων, όχι μόνον άπό δημοσιονομικής πλευράς, άλ- λό κυρίως άπό κοινωνικοοικονομι κης, προκειμένου νά σταθμισθή ή σκοπιμότης δατηρήσεως, μειώσε- ο-ς ή επεκτάσεως των. Πάντως ή κατευθυντήριος γρομμή τής ά- — Παραταθή κατά β μήνας ό ναφορφώσεως των κινήτρων θά χρόνος έεοφλήσεως των δονείων ι είναι ή διατηρήση, ενδεχομένους ύπάρχει πρόβλεψη έσόδου άπό την πηγή αυτή 1.200 έκοτ. δρχ. ένοντι 42,7 έχατ δρχ τοϋ 1974. — Μελετώνται ή μείωοη τοϋ φόρου κληρονομιών κα'ι μεταβιβά αεως άκινήτων. Ή έκταση τής μειώσεακ; θό εξαρτηθή άπό την ταμειακή άπόδοση τής φορολογί¬ ας επι τής ακινήτου περιουσίας, τό μέγεθος τής οποίας δέν είναι δυνατόν νά προσδιορισθή έστω καί κατά προσέγγιση, διότι λεί- πουν άντικειμενικά στοιχεϊσ εκτι¬ μήσεως (κτηματολόγιον κλπ.). — Θά επιταχυνθή η έκκαθάρι- ση των έκκρεμών ύποθέσεων φο ρολογίας κληρονομιών, μεταβιβά¬ σεως άκινήτων καΐ άνωνύμων έ- ιαιριών. Ή έκκαθάριοη αυτή, ά¬ πό την όποίο τό Δημόαιο προσδο- κά σημαντικά ποοά θά επιδιωχθή μέ πνεϋμα έπιεικείας κα'ι κοτανοή σεως άπό πλευράς φορολογικών ύπηρεσιών. — Έντός τοϋ Μαρτίου θά κα¬ τατεθή οτήν Βουλή νομοσχέδιο γιά την έγκριση τοϋ Κανονισμοΰ λειτουργίας των ύπηρεοιών τοϋ ύπουργείου Οίκονομικών. Ιί ΒΟΤΛΓΑΡΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕ- ΤΑΙ ΠΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕ- ΤΑΛΛΕΤΜΑΤΑ ΘΕΣ)ΝΙΚΗ.— Ή Βουλγαρία ίξεδήλωοκ εντονο έλ'διαφέρον γιά την εξασφαλίση έλληνικών μεταΑ λει»μό.τρ)ν πρός κάλυψιν των άναγ γκών της, άΛ'αφ'έρεται σέ ανακοι¬ νώση τοΰ ΰπουργείου Βορειον 'Ελ άς. >♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦»»♦»♦»< ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙ- ΣΜΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ.- Υ¬ πό τας Νομισμοτικής Επιτροπής άπεφεαίοθη όπως : την σννάντηση τοϋ κ. /άδος, Μάοτη μέ τόν Βούλγαρο γό κ. Ζαμπένοκρ. Ό τελιευταϊος β^ίσκιεται στή θΐΐοσαλονί'ίΗ) επί κεφαλής άντιπρο σω.τεία.; γιά τήΛ' συνάψη σκμφων! άς άνταλλαγής ποοϊόντων άΐίας ίΟ.Οθθ-ΟΟΟ δολλα(>ί(ι»ν μέ την χα-
λνδουργία Βορειον 'Ελ)νάδος τοϋ
"(^μίλου «"Βσσο Πάπας»·
Οί δΰο ΰπουργοί κατά την μα-
;:πά συνομιλία τους εξήτασαν την
όυνατότητα
Ελλά¬
ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ
ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ
ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ
ΤΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ
Κατηρτίσθη άπό τόν υπουργό
Έσωτερικών κ. Κ. Στεφανόπουλο
νομοσχέδιο «περί χορηγιών κα'ι συν
τόξεων δημάρχων». Μέ αύτό προ¬
βλέπεται αυξήση των χορηγιών (μι
σθών) των δημάρχων κα'ι άναπρο-
οαρμογή ιτών συντάξεών των των
οποίων τα άνώτατσ όρια αύξάνον-
τοι. Ή σύνταξη Δημόρχου θά φ9ά-
νη μέχρι 12.000 δραχμές άπό 8.
500 πού είναι τώρα. Οί λαμβάνον¬
τες καί συντάξεις άπό άλλες πη-
γές θά μποροϋν νά λαμβάνουν συ-
νολικά 17.000 δραχμές ένώ τώρα
τό άνώτατο όριο είναι 12.000 δρχ.
Έπίσης μέ τό νομοσχέδιο δέν ό
ναγνωρίΖονται ουντάξιμα τα χρό-
νια των διωρισμένων δημάρχων τής
έπταετίας.
"Οσοι άπό αύτούς ήσαν αίρε-
τοί καί παρέμειναν θά ύπολογί·!ε
ται συντάξιμος ό χρόνοα τής πα-
ρομονής των μέχρι λήξεως τής
θητείας των, δηλαδή μέχρι τέ-
λους τοϋ 1968. Έπίσης όσοι όν-
τιδήμαρχοι έπανήλθαν μετά την
αποκατασταθή τής Δημοκρατίας
γο 1974 θεωροΰνται ότι διανύουν
συντάξιμο χρόνο.
Τό νομοσχέδιο θά κατατεθή
ατή Βουλή πρός ψήφιση έντός
των ημερών.
χορηγουμένων ή χορηγηβέντων, ύ
πό των Τραπε2ών έπ' ενεχύρω
χρεογράφων.
— Χρηματοδοτηθοϋν μέ χαμη¬
λόν έπιτόκιον (2,5%) αί βιομη-
χανίαι βάμβακος προκειμένου νά
άπορροφηθοΰν αί είς χείρας των
παραγωγών άδιάθετοι ποσότητος
6σμ6ακος, εσοδείας 1973. Σημει-
οϋται, ότι ή διευκόλυνσις αυτή
θά ισχύση μέχρι 30.4.75.
— Ύπαχθοϋν είς τάς διατά-
ξεις τής ύπ' αριθ. 1574)70 απο¬
φάσεως τής Νομισματικής Έπι-
τροπής, των έξαχθεισομένων, 6ά
σει αδείας τοϋ ύπουργείου Έμπο
ρίου, ποσοτήτων βαμβακόπιττας
έκ βάμβακος εσοδείας 1974.
— Εγκριθή ή χορήγησις ου-
ναλλάγματος διά την κάλυψιν έ-
ξόδων λετουργίας τοϋ έν Κολω-
νία Γραφείου τής Έλληνικής Τρα
ιέ2ης Βιομηχανικής Άναπτύξε
ως.
δος καΐ Βουλγαρίας στό μεταλλει;
τικό τομέα. Τελικά κρί'θηκιε σκόπι
μ ο, όπως κατά τίς Λροσεχεϊς 'Ελ
ληνοδουλγαοικές οΙκοΥομικές συν»
μιλίες συξητηβή ή κατάοτιση εΐδι
κης έπιτροπής ποΰ &ά άισχοληθίΐ
ιι έτό θέίαα αΰτό.
κ'..' έπαύξηση των ικινήτρων πού
άποδεικνύονται άναγκαία καΐ έ-
πωφελή γιά την έθνική οίκονομία
καί ή μείωση ή καταργήση όσων
κινήτρων άποδειχθή, ότι δέν έξυ
πηρετοΰν την οίκονομική αναπτύ¬
ξη. Μέ τό πνεΰμα αύτό βά κριθή
καΐ ή έκταση αναθεωρήσεως τοϋ
καθεστώτος των έξαγωγικών έπι-
το<ίων (άπόφ. ΝΈ. 1574)70), η χρηματοδότηση των οποίων κό- οτισε 2,5 δισ. δρχ. στόν δημόοιο ποοϋπολογισμό κα'ι 500 έκατ. δρχ. ο τίς Τραπείες κατά τό — Οί θεσμικές αλλαγές στήν έμμεση φορολογία άφοροϋν στήν καθιέρωση στήν 'Ελλάδα τοϋ φό¬ ρου προστιθεμένης άξίας. — Στόν τομέα τής φορολογίας χαρτοσήμου, πέραν των όσων προβλέπει τό ψηφισθέν νομοσχέ¬ διον θά ύπάρξουν καί νέες άπλου σιευσεις καί βελτιώσεις. Οί ά- πλουοτεύοεις θά άφοροϋν στήν έ- νοποίηση σέ όλιγώτερες κατά τό δυνατόν όμάδες των κατηγοριών 7 ΕΚ. ΤΟΝΝΟΙ Η ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΣ ΤΟΥ ΔΙ-ΥΛΙΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ «ΜΟΤΟΡ Ο·1·Λ. Αύξήθηκε ή δυναμικοτητα των διϋλιστηρίων τής Μότορ Όιλ Ελλάς, άπό 1,8 έκατ. τόν. σέ 7 έκατ. ΐτόν., μετά την όλοκλήρωαη τής επεκτάσεως τοϋ συγκροτήμα- τος. Οί σχεπκές έργοαίες έκτε Λέσθηκαν από την Ίταλική έτοί- ρεία ΤΕΧΝΙΠΕΤΡΟΛΟΛ καΐ την γαλλική ΤΕΧΝΙΠ. πού ύπόκεινται χαρτοσήμου. στήν φορολογία ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΠΑ ΤΑ ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΑ Ό βουλευτήν Μαγνησίας κ. Γρ. Παπαστεργίου κατέθεσε ερω¬ τήση στή Βουλή μέ την όποία θέ¬ λει νά πληροφορηθή άπό τόν ύ· πουργό Γεωργίας γιατί τα γεωρ- γικά φάρμακα δέν όναγράφοιν στή συοκευασία τους την τιμη διαθέσεως καί τόν χρόνο ίσχύος τους. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΟΡΥΖΟΣΠΟΡΩΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΪΟ ΓΕΩΡΓΙΑΣ Δέν υφίσταται άνάγκη είσαγα)- γής σπόρων ρυ^ιού καί ιδίως τής ποικιλίας «Μπλοϋ —Μπέλ», όπως άνακοίνωοε γνωστάς «Οίκος Ό- ρύ2ης» πρό ημερών στόν Τύπο, άνακοίνωσε τό ύπουργεϊο Γεωρ- Ή ποικιλία «Μηλοϋ —Μπέλ» εί- ήχθη άπ' τίς Ήνωμένες Πολπε;- ς στά 1970 άπό τό ύπουργεϊο έωργϊας σέ ποσότητα 170 τόν- ων κα'ι διατέθηκε στούς παρα· ωγούς, παράλληλα κοί τό Ίνστι- οϋτο Σιτηρών Θεσσαλονίκης ροέβη σπ·ήν παραγωγή βοσικοϋ πόρου άπό την ποικιλ'α αύτη. Άπό τδτε δίδεται στούς παρα- ωγοϋα ή ποικιλία αυτή καΐ όταν πάρχει άνάγκη είσάγονται, ϋστΓ- ια άπό δδεια, νέες ποικιλίες, πιό άποδοτεκές άπό ίδιώτες σποροπα- ραγωγούς. — Μέ νομοσχέδιο πού καταρ τίθεται καθορίΖεται επί νέας καί μονίμου βάοεως ή φορολογία πλοΐ αν ελληνιχών συμφεροντων. Συγ κεκριμένα, ό φόρος θά ύπολογί Ζεται βάσει οταθεροϋ ουντελεστοΰ επί τής χωρητικότητος τοΰ πλοί ου, θά υπάρχη δέ διαφοροποίησ αύτοϋ άναλόγΐϋς τής ήλικίας το σκάφους καΐ τοϋ μεγέθους τού Τό νομοσχέδιον θά ψηφισθή σύν¬ τομα, ηδη δέ στόν προυπολογισμσ! Διευθύνσεις συμφώνως τώ Νόμα>
ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
(1926 - 1975)
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ
Κατοικια Ναυάρχου Βότοη 55
Ίδιοκτήτης — Διευθυντή<: Π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ (Λεωφ Συγγροϋ 360 Καλλιθέα) Προϊστάμενος Τυπογραφειου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κστοικίο: ΣπορτάΛου 19 ΑΜΦΙΑΛΗ
Οί τιμέο άνφθιϋίοβ καπνών
Ο υηουργος Συντανισυοϋ κοί
Προγρομμστκομού κ. Π. Ποπαλη,-
γούρσς υπέγραψε άπόψαση δια
τής οποίον καβορίΖοντσι οί ήμε-
ρομηνίες ένάρΕεως κοί λήΕεως
των άοραπωληοιών - χωρικών ε-
71, Οβας 63, Σταυρ. 11. 73,
ΣοΟ Γιαλεσί 75.
Κ. Κουλάκ (νομοϋ) Κομοτη-
νής 48, Δράμας 56, Κοβάλας 52,
Σερρών 50, Φυλλίδος Ι καί
II
Ζί-
χνα 50, Σιδ)οτρου 50, Βισαλτίας
Ε'.γωγίμων καπνών ΑνατολικοΟ 50, Αλμωπίας 57, Γιαννιτοών 56.
τύπου, εσοδείαν 1974, μεταΕύ ίΐσ Μπασμος Κομοτηνής Ι Γιακδς
ρογωγών καί έμπόρων, ή καπνο- 75,
II
Γιακας 73, Μαρώνεια 68,
βιομηχάνων.
Μέ την ιδία όπόφαοη καθορί-
Ζονται, κατά περιοχές καί ποικι-
λίες, οί μέσες τιμές ασφαλείας, | Διδ)χου) 66, Κσβάλας Μπασμας
Σάππαι 71, Όβάς 66, Σοβαν Για
κάς 66.
Μπασμάς Έβρου (Άλ)λεως
γιά την πρώτη κοί δευτέρα ποιότη
τα καπνών.
Ή άπόφαση όρίΖει μεταΕύ άλ-
λων καί τα έΕής :
— Οί σγορές γιά τα οέ άρμα-
βόδεμα συσ<<ευσΖόμενα καπνά, πλήν των ποικιλιών Μπασμα κοί Μπασή Μπαγλή, άρχί£ουν την 1η καί λήγουν την 31η Μαρτίου, έ- νώ γιά τα Μπασμα καί Μπασή Μπαγλή άρχίζουν /την 10η Μαρ¬ τίου καί λήγουν την 10η Απρι¬ λίου. — Οί μέσες τιμές ασφαλείας κατά κιλό κοθωρίσθησαν ώς ε¬ ξής : Μπασμός Ξάνθης: Ι Γιακάς 77, II Γιακάς 75·, Ντερέ Κολοϋ 75, Σοβάν Γιακ. 73, Όρτα Κολοϋ 73, Μπσΐρ Κολοϋ 73, Γεννησαί ια 73, Χρυσ. Ι καί II Γιακας 71 Χρυσ. Ι καί Ι Ι ΤΖαμπελ. 71, Έ λεαβερουπόλεως 73, Δράμας Κύο γ:α 73, Δράμας Μαχολάς 73 Δράμας Μαχαλαδάκια 73, Δρά- μας Μπςτσμάς 71, Δράμας Κατωτ Μποσμας 71, Μπούκια καί Όσε νίτσα 68, Κ. Νευροχοπίου 68 Σερρών 71, Ι Ζίχνα 73, Ι Ι Ζίχ- να 71, Σιδηροκάστρου 71, Νιγρί- της 71, Βοΐου 73, Καστοριάς 73, Σ.οτίστης 73, Αίτωλ)νίας 66, Βιότυπος Φ1 Άνατολ. Μοκεδ. Θράκης 60. Μπσσή Μπαγλή Άνοτ. Μοκε- δονίας 58, Κ. Κουλάκ Πορρόία 54, Ξάνθης 50, Θεσ)νίκης 55, Κιλκίς 56, Παιονίας 57, Βοϊου - Καστ. - Σιατ. - Γρεβενών 58, Ιτολεμ. — Φλωρ. — Κοζάνης — Άμυνταίου 55, Φθιώτεδος — θεσ σσλίας — Θηβών — Ίατιαίας 47, Πελοποννήσου 45 καί Παρ)ρή Λα γκσδά 56, Παρ)ρή Ζαγκλιβερίου 58, Πορ)ρή- Σωχοϋ 55, Νήσω ν 45, Αίτωλ)νίος 50. Μ. Σμύρνης — Άμυνταίου — Έορδ. 50, ΑΗ·ωλ)νϊας 50, Μυτι- λήνης 46, Σάμου 51, >Κώ 46,
Κρήτης 40, Ίσταίος 50, Θηβών
Ε0, Σαμψούς Αίγιν. — Πιερ. Βε-
ροίας 61, Ζιχνομυρωδάτα Κορδί-
τσης 57, Μαϋρα Έλασοον. (περ.
Έλασσ.) 54, Μαϋρα σπόρου
Έλασσ. (Θεσ. Φθιώτ.) 52' Μαϋ¬
ρα Θεοσαλίας 42, Μαϋρα ΈΕαγ.
' Αργους 43, Μυρ. Αγρινίου
Αίτωλ)νίας 58, Τσεμπέλια Φθιώ-
τιδος 46, Τσεμπέλια Πελοποννή¬
σου 40.
Οϊ ήμερομηνίες ενάρξεως καί
λήΕεως τής έΕαγοράς (συγκεν¬
τρώσεως) των άδιοθέτιον καπνών
υπό τού ΕΟΚ όρι'Ζονται, διά μέν
τς. είς άρμαθόδεμα συσκευαίόμε-
να κοπνά, πλήν των ποικιλιώ
Μπασμα καί Μπασή Μπαγλή,
Τό εμπόριον μέ τή» Ε. 0. Κ.
11η Απριλίου καί ή 26 "Απριλίοι
διά δέ τα «απνά ποικιλιών Μπ·ασ
μά κοί Μπασή Μπαγλή ή 2Οή Ά
πριλίου καί ή 5η Μοίου άντιστοϊ
χως.
ΠΟΣ ΘΙΙΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΤΑΙΗ ΠΞΙΠ ΤΩΝ
ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΠΑ ΤΗ ΝΕΑ ΦΟΡΟΛΟΠΑ
Δέν κατοργοϋνται οί έπιτροπές ποϊο 6ά έΕευρίσκεται ή άζία
εκτιμήσεως πού προβλέπει τό νο- ακινήτου περιουσίας,
της
ο κ. ύπουρ-
θη χθές άπό τόν ύπουργό Οίκο-
νομικών κ. Εύ. Δεβλέτογλου, ό
μοσχέδιο φορολογίας ακινήτου γός προσέθεσε, ότι γιά τα άκίνη- ι οποίος διευρίνισε έπίσης ότι,
περιουσίας, σάν άρμόδιο όργανα το ποϋ άποφέρουν πρόσοδο, ή ά-
ά
γιά τόν προσδιορϊσμό τής
τών άκινήτων.
ΰ Εισ τους θά προσδιορίΖεται μέ τήν
Ι κεφαλαιοποίηση τής έτησίας κα-
Αύτό δ.ευκρίν.σε χβές ό ύπουο θαρας προσόδου τους, μέ βσσπ
γός Οικονομικήν κ. Εύ. Δεβλέτο ώοισυένο σιιντρλρ—α ™·, οα___
γλου, έ£ άφορμής των άναγραφέ ι
των χθές ότι οί έπιτροπές αύτές
έντικαθίστανται άπό τ ούς οίκονο-
μικούς έφόρους.
Ως πρός τόν τρόπο μέ τόν ο·
ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΗ
ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ Η ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Έγκρίθηκε άπό τό Πρωτοδικεϊο
Αθηνών, ή τροποοίηση τού κατα
οτατικοΰ τού Συνδέσμου Βιομη-
ηόνων Πειραιώς καί ή μετονομα-
*τίιϊ τού σέ Σύνδεσμο Βιομηχά-
νων Άττικής καί Πειραιώς. Μέ
την τροποποιήση ούτή, έπεκτείνε-
ται σέ όλόκληρη την περιφέρεια
"Αττικής, ή άρμοδιότης τοϋ Συν¬
δέσμου, δοθέντος ότι οί βιομηχα-
νίες τόοο τού Πειραια καί τοϋ
νομοϋ Άττικής, άντιμετωπίΖουν
ώρισμένο συντελεστή πού θά κο-
8ορί£εται μέ άπόφαση τοϋ υπουρ
γοϋ Οίκονομικών.
"Οσον άτρορά στά άπρόοοδα
άκίνητα, ή όΕία θά λεμβάνεται ιό
εύχερώς δυνόμενο νά επιτευχθή
τίμημα σέ περίπτωση προσφοράς
τού ακινήτου γιά πωλήση άπό
τόν ίδιοκτήτη τού. Ή ό£ία κοί
στίς δύο περιπτώσεις θά ίσχύη
Υ'ά μία τριετία.
Σχετική τροπολογία τοϋ άρ-
βρου 6 τοϋ νομοσχεδίου κατετέ-
κοινά προβλήμστα
καΐ έκσυγχρονισμοϋ.
λειτουργίας
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ
ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ
ΠΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Σάν άπροσχημάτιστο ίμπεριι:
λβατικό πραΕικόπημα σέ βάρ<χ: τοϋ κυπριακοΰ λαοϋ καί πράΕη ι ταμής περιφρονήσεως τής διε- θνοΰς κοινής γνώμης καί τών 3- ποφάσεων τού ΟΗΕ, κατηγγέλθη, ή όπόφαση άναχηρύΕεως υπό τής Τουρκίος ίδιαιτέρου Κυπριακηϋ κρατους, άπό (τίς διοικήσεις καί τα στελέχη τής Γ.Σ.Ε.Ε., τ Πανελληνίων Έργατικών Όμο σπονδιών καί τών Έργατικών Κέντων Αθηνών, Πειραιώς, Έ λευοίνας, Μεγόρων και Λαυρίου στήν χθεσινή όγκώδη συγκέντρω οη πού πραγματοποιήθηκε στό θε ατρο -Βέμπο». Στή συγκεντρώση, -ής οποίας κύριος όμιλητής ήταν ό πρόεδρος τής Γ.Σ.Ε.Ε. κ. Ν. Παπαγεωργί¬ ου, έγκρίθηκε ψήφιομα στό όποϊο μεταΕύ άλλων 2ητεϊται ή οι>μπ>
ράστοση τής Διεθνούς Όμοσπον-
δκ»ς Έλευθέρων Εργατικών Συν
δικάτων καί τών Έθνικών καί Δι·
εθνών συνδικαλιστικών 'Οργανώ-
οεων τών Εργαζομένων, πρός
τον Κυπριακό λαό
Στο ψήφιομα έξ άλλου διατρα-
νώνετοι ή άπόφαση τών Έλλή-
. νυν εργαζομένων νά ουμποροστα
ι ·.. . μέ κάθε θυοία οτόν Κυορια
κο λοό και στήν κυβύρνηση της
4 τήν αντιμετωπίση
: όποφόσνως άν>
ρύΕβακ: νδ(θντερου Κυπριακσΰ
ιήτους
ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ
Ε1ΊΙΔΟΘΕΝΤΟΣ
ΔΤΚΟΓΡΑΦΟΤ
Ό παρά τοίς ΐν Αθήναις Πρω
τοδίκαις Δικ. Έπιμελητής Βασί¬
λειος Κα,ρράς τή
γελία τοϋ Δικηγόρον Χαραλ. Αγ
γούρη πληρεξούσιοι τής Μα,ριέτ-
τα; βνζ. Έμμ. Παγώνη τό γένος
Παθητοϋ Παναγοπούλου, έπέδωκα
τώ κ. Εώταγγίλεϊ των έν1 Αθή¬
ναις ΙΙρο,ιτοδικώ ιρ διά τύν αγνώ¬
στου διαμονής Εμμανουήλ Παγώ
νην τοϋ ΙΙέτςκΛ' ζαί τής Στυλια-
νής τήν' ά,τό 21—2—75 ενώπιον
τοϋ Πολι·μελοΰς Πρωτοδικίείου
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΝ ΜΑΡΤΤ-
ΡΩΝ τής ώς ανω Μαριέττας σιν
Έμμ. Παγώνη πρός τόν Εμμα¬
νουήλ ΙΓαγών'ην, δι* ής αύτη τοΰ
γνα>στρ.τοιρΐ δτι πρός απόδειξιν
συμ
Φωνα μέ την τελική διατυπώση
ιοϋ νομοσχεδίου, έξαιρεϊται τοϋ
φόρου τό 1)4 τής άΕίας καλλιερ
γουμένων γεωργικών ή δασικών
έκτάσεων.
— "Οπως πληροφορούμεθα, ή
παραπάνω τροπολογία προτάθηκε
όπό την ΕΚ - ΝΔ καί έγινε δέ
κτή άπό τόν ύπουργό Οίκονομι
Σημαντικαί μεταβολαί έπήλθ'.ν
είς την διάρθρωσιν τοϋ έξωτερ·
κου έμπορίου τής χώρας κατά
πσρελθόν έτος, τόσον εις τό οκϊ
λος των είσαγωγών, δοον καί εις
Ι τό σκέλος των έΕαγωγών. Αί με
τπβολαί αύται είναι περισσότερον
έμφονεϊς είς τό εμπόριον τής "Ελ
λάδος μετά των χωριόν τής Εύ
ρωπαϊκής Οίκονομικής Κοινότη
τος, ή περαιτέρω δέ ανάλυσις
των παρουσιάέει ιδιαίτερον ένδισ
φέρον.
Ούτω, συμφώνως πρός τα
σιοιχεία τής Τραπέζης τής Έλλά
δος, διά τό ένδεκόμηνον Ίονουα
ρίου — Νοεμβριού 1574 αί 'ΕΑ-
λην(καί έΕαγωγαί πρός τάς χώ-
τής Κοινότητος (τής διηυρη-
μένης Κοινότητος των έννέα) ά-
νήλθον είς 600,5 έκστομμύρια
δολλαρίων, άντιπροσωπεύουσαι τα
38,4% τού συνόλου των έΕαγω¬
γών τής χώρας, ένώ κατά την
αντίστοιχον περίοδον νού παρελ-
θόνττοο ετους αί έξογωγαί πρός
την Ε.ΟΚ. έκάλυπτον τα 4/4,7%.
ΕΕ άλλου, ό ρυθμός αύΕήσεως ,
κονδυλίων «κεφαλαιουχικό όγα
θό» καί «πρώται ΰλαι». Αί είσα
γωγαί έκ τής Βρετσννίας, άνερ
χόμενσι είς 315,2 έκ. δολλ., πα-
ρουσιά£ουν αϋΕηοιν κατά 20%,
οφειλομένην αποκλειστικώς είς
τος είσαγωγάς πετρελαιοειδων
οί οποίαι άνήλθον είς 83,7 έκ.
δολλ., άπό 6,6 έκ. δολλ. κατά
την αντίστοιχον περίοδον τοϋ
1073. 'ΕΕ Ίιτολίας αί Έλληνικαί
είσαγωγαί πσροιοσιόίονται μάλλον
στόσιμοι (αϋΕησις 1%), άνέρχον-
ται δέ είς (320,1 έκ. δολλ., ένώ
έκ τής Όλλανδίας έμειώθησαν
κατά 5%, άνελθοϋσαι είς 135 έκ.
5ολ. Έκ τοϋ Βελγίου — ΛουΕεμ
βούργου αί 'Ελληνικαϊ ε'οαγωγαί
έμειώθηοαν κατά 1,2% (είς 118,
8 έκ. δολλ.) καί άπό την Δανίαν
έμειώθησαν κατά 17% (είς 20,4
έκ. δολλ.). Τέλος, έκ τής Ίρλαν-
Ιίσς εισήχθησαν κατά την υπό
ελέτην περίοδον έμπορεύματα
Είαο 4,4 έκ. δολλ., έναντι 3,1
κ. δολλ. τοΰ 11 ρήνου τοϋ 1973.
ΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΑΙ ΕΪΕΛ!-
ΞΕΙΣ ΤΟΥ Β 15ΜΕΡΟΥ ΤΟΥ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ. - Συμφώνως
πρός στοιχεϊα τής Τραπέζης τής
Ελλάδος, ή νομισματική κυκλο
φορία, κατά τό β' 13μερον τού
Ιανουρίου ηύΕήθη κατά 4.957
έκατ. δρχ.
'ΕΕ άλλου, εσημειώθη μικρά
μείωσις των είς χρυσόν καί συ-
νίλλαγμα άποθεμστικών κατά 4,6
έ*α. δολλάρια, τα όποϊα άνήρχον
1975 είς 934 έκατ. δολλ.
ΜΕΙΩΣΙΣ ΤΩΝ ΠΩΛΗΣΕΟΝ
ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΟΥ. -
Συμφώνως πρός στοιχεϊα' τής Έ-
ικής Στατιστικής Υπηρεσίας,
κΓτά τό παρελθόν έτος, εμειώθη
ή κατανάλωσις πυρείων, παιγνιο¬
χάρτων καί φωτιστικοϋ πετρελαί-
ΕΣΟΤΕΡΙΚΑ! ΕΙΑΗΣΕΙ;
ου.
Άνολυτικώς, ή κατά προϊόν έ-
ΕέλιΕις των πωλήοεων αγαθών
Κρατικοϋ Μονοπωλίου έχει ώς ε¬
ξής
κων.
Την Δευτέρα, προσέθεσε, θά
σι*2ητηθοϋν στή Βουλή κο'ι τα δύο
νομοσχ,έδιο.
>♦< των υπό τής νπ' μ. 5680)74 ,τϊθδικασπκής αποφάσεως τοΰ Πό λνμελονς ΙΙρονΓοδικ.είου Αθηνών Θεμ.άτων άποδείξεως θέλει καλέθΊπ καΐ έξετάσίΐ τβΰς μάοτυρας: 1) Έλευθέριον Ποθ. Μαντινείου, ρτονν 55 αξιω¬ ματικόν έ.ά. κάτοικον Αθηνών 55). 2) Γεώργιον Άλαγιάννην τον Νικολ, έτών 37 αξιωματικόν Π Χ. κάτοικον1 Αθηνών (Πατηισίων 353). 3) Στιλιανύν Ηαλσα,μήν τοΰ Ιωάν. έτών 28 ΐ.δ. ι'υΐάλλΓ;λον κά τοικον Αθηνών ύδός Σκιάθοΐ' 17—11». 4) Φιλία Μ.-ΐαξεόανάκη τό γίνος Άντ. Γιαννονκάκου οίκοκ'.ιράν κά τοικον Αθηνών (Άνδρ,εάίδου 42) ίτών ;)5. 'Εν' τέλει τής ΐχθέσεος τΓ(,)ς παρ^γγέλθη ΰ,τό τον -χ. Ει¬ σαγγελέως ή δημοσίευσις Λεριλή- ψ?ίος τοϋ έγγίάΐΓον 'διά την ρνταϋ 9α Γκδιδομενιον' ήμερηοίων ί^ 0ων 1) ΗΧΩ ΤΩΝ ΔΗΜΟΠΡΑ ΣΙΟΝ χσί 2) ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑ- ΚΑ ΝΕΑ· Έν Αθήναις τή 21—2—1975 Ό Είββγγελενς Ι Σ ΙΩ ΛΑΜΠΡΟΠΟΤΛΟΣ Ο «Λΐδονς Δικαοττ. Έπιμελητής ΤΣ ΒΑΣ ΚΑΡΡΑΣ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ Η ΕΛΛΠΡΟ6ΕΣΜΙΑ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΦΟΡΩΝ Άπό τό ύπουργεϊο Οίκονομι- κων άνοκοινώθηκε ότι ή προθε- σμία πού τάσσεται στίς 10 κάθε μηνός γιά τήν κατοβολή φόρων (φόρου είσοδήματος φυσικών κσί ομικών προσώπων, τελών κυκλο φορίσχ:, ΦΚΕ κλπ.), δέν είναι 5υ νατό νά πσρστείνεται οϋτε μέ ά¬ πόφαση τοϋ ύπουργοθ Οίκονομι- κών, οΰτε σιωπηρώς άπό τήν Δι· οϊκηση. Γιά τήν αποφύγη ταλαιπωριών κοτά τήν ήμέρσ αυτή, λόγω τής άΒρόας προσελεύσεως των φορο λο γουμένων, προστίθεται στήν 0>
νσκοίνωοη, παρακαλοϋνται οί ύ
πέχοντες τέτοιες ύποχρεώσεις φο
ρολογούμενοι νά μην άναμένου
τήν εκπληρώση τους τήν τελευταία
ήμέρο τής προθεσμίας, άλλά νά
προσέρχωνται στά Δημοσία Τα-
μεία νωρίτερα, άφ' ενός μέν γιά
τοχύτερη έΕυπηρέτησή τους, άφ'
ετέρου δέ γιά αποφύγη προοτρι-
βών, λόγω άντικειμενικής άδυνα-
μ·ας τοΰ προσωπικού τών Δημο-
σίων Ταμείων νσ έΕυπηρετήιση ό-
λους τήν τελευταία ήμέρσ.
ελληνικον
:ρτθροσ στατροσ
προκηρτξισ
Ό Ελληνικάς 'Εριθ^ός Σταυ
ούς προκηρύσσει Δημόσιον Μειο¬
δοτικόν Διαγο>νισμόν δι' «νσφιρα-
γίσττον ,τροο'φοοα)νΐ διενεργηιθησό
με-νον τήν' 2ι>ήν Μάρτιον 1975, η¬
μέραν Πέμπτην καϊ ό*ρ«ν 12ην μ.
είς τα έν Άθήαις, ό&ός
τοΰ αριθ. 1 Κϊντρικά Γραφεϊσ αύ
τού διά τήν προμήθειαν έκ τοΰ
'Εσωτεοικοΰ η Εξωτερικόν, δια-
φύριυν' μηχανημάτοίν και όρ,γά-
νιον τοϋ Τμταατος· Άναισθησιολο
γίας τού ΝοβΌκομείου Ε.Ε.Σ. είς
Άμ.τελοκήπον;.
Τής οχετ«ής «τυγγρα,φής τών
αρ<ον καί συμφο^ΐών δύνανται οί ένδιαφερόμεΛ'οι ν<ά Αά6(ΐ>σι γνώσιν
άντίτΐϊτον τσύτηςι
άπό τό Τμήμα Προμτ)ί>ειών Ε-Ε.
Σ., άδός Λνκαδηττού άρΐ'θ. 1 (τη
Ιέφ. 613—562) κατ)' εκάστην καΐ
ϊερας 11 —.μ. — 1 μ·μ.
Έν Αθήναις τή 22—2—1975
Έκ τής Διο*κί|βϊι·>ί
τών έΕσγωγών μας πρός τάς χιί)
ρσς τής Κοινότητος ανήλθεν είς
22,4%, έναντι γενικοϋ ρυθμοθ
ούΕήσεως τοϋ συνόλου των 'ΕΑ·
ληνικών έΕαγωγών, άνερχομένου
είς 42,5%.
Άλλά καί είς τάς επί μέρους
χώρας παρουσιάΖεται οιαφοροποί
πσις τοϋ ρυθμοΰ αύΕήσεως των
έΕαγωγών. Ούτως, αί έΕαγωγα
πρός την Δυτ. Γερμανίον ηύΕήθη
σαν κατά 18,8% καί άνήλθον
264,4% έκ. δολλ., ένώ πρός την
Ιταλίαν ηύΕήθησαν κατά 33,8%,
άνήλθον δέ είς 92,9 έκ. δολλ.
Πρός την Γαλλίαν ή αϋΕησις των
Εσγωγών είναι μόνον 11,2'Ύο
75,3 έκ. δολλ.), ένώ πρός την
Ολλανδίαν είναι 32,1% (64,9
κ. δολλ.) καί πρός την Βρεταν-
ίαν ό ρυθμός αύΕήσεως είναι
2,9% (60,9 έκατ. δολλ.). Αί £-
αγωγαί πρός τό Βέλγιον — Λου-
εμβοϋργον πορουοιάίΌυν αϋΕπ-
αν κατά 24,8% άνερχόμεναι είς |
36,2 έκ. δολλ., πρός δέ την Ίρ-
ΑΙΙΟ 1 ΙΑΝΟΤΑΡΙΌΤ
Η
ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ 1574ί
ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΚΛΗΡΙΓΚ
ΚοινΌποιΐ7&ηκ·ε ή άπόφαση τής
Νομισματικης 'Επιτ,ροπής, γιά
την επέκταση τής 1574 άποφάσϊ-
ώς της στίς χώρες κλήριγκ. Συμ
φχονα μέ «6τήι άπό 1ης ΊαΎ·ουβ.ρί
αι· έ·ε. οί «ξαγωγές βιομηχανιχ.ών
κ,αί βιοτεχνικών .ιοοϊόντίον σέ χώ
ρες, μέ τίς οποίες σιινδεόεμθα μέ
κλήριγκ, ύ.τάγονται
"Αλας 114.850 τόν., έναντι
11.625 τόνν. τοΰ 1973. Φωτιστι-
κόν πετρέλαιον 52.993 τόνν., έ¬
ναντι 67.524 τόνν. τοϋ 1973.
Παιγνιόχαρτα 1.351.376 δεομί-
δες, έναντι 1.741.655 δεσμίδων
τοϋ 1973 καί σιγαρόχορτον 5.
187.087 φυλλάδια (των 50 φύλ-
λων), έναντι 5.799.800.
ΗΥΞΗΘΗ Η ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΙΣ
ΣΙΓΑΡΕΤΤΩΝ ΤΟ 1974- Συμ
φώνως πρός τα στοιχεϊυ τής Έ-
θνικής Στατιστικής Υπηρεσίας
ή κατανάλωσις σιγαρέττων κατά
τό παρελθόν έτος ηύΕήθη κατά
5,7%, ανήλθεν δέ είς 20.679 τί
έναντι 19.572,6 τόν. τό 1973.
ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕ
ΛΕΤΩΜΕΝΗΝ ΔΙΑΚΥΜΑΝΣΙΝ
ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ. - Ο Πανελ
λήνιος Σύνδεσμος 'ΕΕαγωγέων
είς τηλεγράφημά τού πρός ι ήν
Κυβέρνησιν, τονβει την ανάγκην
όπως μή θιγή ή έΕαγωγική προ¬
σπαθεία τής χώρας, ώς καί την
τουτόχρονον λήψιν των άνσγκαί
ών μέτρων, διά νά μή θιγοϋν υπό
εκτέλεσιν συμβόλαια καί μή ύπάρ
Επ ίημία άπό άναληφθείσας ύπο¬
χρεώσεις, κατόπιν των δηλώσε-
ο.ν τοϋ κ. ύπουργοθ Συντονισμοΰ
διά την μελετωμένην άποδέσμευ-
σιν τής δρσχμής άπό τό δολλά-
Ρ'θν.
«,,^^νν,.,ΐ, ΛΛ·!νιγκ, ν.ιαγονται ι Ή ούΕησις αύτη όφείλεται είς
στίς .τερί 5!οι«Αν έπ.τακίων ,διατά ! Τήν έπ| μέρ£)υα αΰΕησ|ν τής Κα.
ξεις τής 1574)1970 αποφάσεως
τής Ν.Ε.
Σννβπώς, άπό τής ήμΕρομηνίος
αυτής «ηστρΕφθΛ'τα.ι <ττίς εξαγιο- γικές έπιχειρή<τεις οί προβλεπόμε- νες 6ιαφορ«ς τόκων γιά τίς έξα- τους σέοιβμηχανικά καί 6ιο εχνικά προϊόντα πρός τίς χώρες αύτές, άιλλά μέχρι τοΰ 20% των έ- ,αγωγών τωΛ· σέ «πιναλλάγματος. τοναλώσεως σιγαρέττων τύπου πολυτελείας καί ύπερπολυτελείας κατά 13,4% καί 8,8% άντιοτοίχως έν σχέσει πρός τό προηγούμενον έτος 1973, παρά τήν σημαντικήν μείωσιν καταναλώσεως τών λοι- πών κατηγοριών κατωτέρας ποιό¬ τητος. λανδίον όιά2ουν καί την Δανίαν παρου μείωσιν κατά 9% (5,9 έκ. δολλ.). Άλλά καί αί Έλληνικα'ι είσα γωγαί έκ τής Εύρωποίκής Οίκο- νομικής Κοινότητος παρουσιά Ζουν αημαντικός μεταβολάς. Ού¬ τως, ή αΰΕησις των είσαγωγών έκ των χωρών τής Ε.Ο.Κ. είναι μόνον 5,6% έναντι γενικού θυθ- μού αύΕήσεως των 'Ελληνικών εί σαγωγών 14,7%. Σημειωτέον σ¬ τ: αί είσαγωγαί έκ ·νών χωρών τής Κοινότητος καλύπτουν τα 46% τοϋ συνόλου, ένώ κατά την αντίστοιχον περίοδον τοϋ 1973 αντεπροσώπευον τα 50% και κα¬ τά τό 1972 έκάλυπτον τα 54%. Ή μεγσλειτέρα, όμως, διαφο- ροποίησις παρουοιάζετσι είς τάς επί μέρους χώρας. Ούτως, αί εί- σαγωγαί έκ τής Δυτικής Γερμα- /ίας έμεώθησαν κατά 3,|3%, ή- οαν δέ 648 έκ. δολλ. Έκ τής Έοωτερικαί έξελιξεις ΕΛΛΗΝ ΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΠΟ ΣΤΟΛΗ ΕΙΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ. - Υπό τοϋ Έμπορικοϋ καί Βιομη- χανικοΰ Έπιμελητηρίου Αθηνών ανεκοινώθη ότι τόν προσέχη Μάϊ όν θά μετοβή είς Ρουμανίαν έπι- μελητηρ»ακή αποστόλη προκειμέ νού νά έχει σειράν έπατρών διά την πρώθησιν των Έλληνορουμα- νικών σχέσεων. ΕΞΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΥΠΟΤΙΜΗΣΙΣ ΤΟΥ ΔΟΛΛΑ- ΡΙΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΓΙΕΝ. — Τό αμερικανικόν δολλάριον εση¬ μείωσεν πτώσιν είς την αγοράν συναλλάγματος τοϋ Τόκιο, όπου φθαοε είς την κατωτέραν ίσοπ- μίσν τού πρός τό γιέν άπό όκτα- Κατά τό άνοιγμα τοΰ Χρη ματιοτηρίου, τό δολλάριον έτιμά- Γαλλίας αί είσαγωγαί ηύΕήθηοαν το 293λ4 γιέν διά νά κατέλθη άρ κοτά 29% άνελβοϋσαι είς 344,3 γότερον είς τα 292 νλέν. Ούτω, εκατ. δολλ. Ή αϋΕησις αύτη ό- τό αμερικανικόν νόμισμα ύπετιμή- (ρείλεται είς τήν αϋΕησ.ν των θη κατά 3,50 γιέν. έν παροβολή ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΙ ΤΩΝ ΕΙΑ- ΓΩΓΕΩΝ.— Είς ανακοίνωσιν τού Πανελληνίου Συνδέσμου ΈΕα/ω- γέων καλοϋντσι τα μέλη τού ό¬ πως ύπογράψουν πρωτόκολλον διαμαρτυρίοχ; διά τήν μείωσιν τού | ά'Εθρολογήτου ορίου τοϋ γικοϋ κλόδου εργασιών είς 2% άπό 2 - 4%, δΓ όλας τάς έΕαγω- γικάς έπιχειρήσεις. ΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ Σ.Ε.Β. Ε Π! ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΑΚΙΝΗΤΩΝ.- Ό Σύνδεομος Έλλήνων Βιομη χά/ων, είς ανακοίνωσιν τού τονί· Ζει, ότι άπαιτεϊται ή «άπόλυτος έ- Εαίρεσις» έκ τοϋ φόρου περιου¬ σίας των βιομηχανικών κοί μετσλ λευτικών επ χειρήσεων, υπό τήν έννοιαν, ότι πρέπει νά άπαλλα- γοϋν τοϋ φόρου τούτου, τα οίκό- πεδα κοί τα συστατικά ή παραρ- τήματα των οίκοπέδων των βιομη χανικών έπιχειρήσεων, δηλαδή τα παντός εϊδους μηχανήματα καί έ- γκαταστάσεις, μαίή μέ τα κτίσμα τα, διά τα όποία ήδη, προβλέπε- τα ή απαλλαγή είς τό νομοσχέ¬ ΑΥΞΗΣΙΝ ΤΟΥ ^ΦΟΡΟΛΟΙΉ- ΤΟΥ ΟΡΙΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΠΛΕ- ΚΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ.- Ό Πονελ- λήνιος Σύνδεσμος Πλεκτοβιομη- χάνων είς ύπόμνημά τού πρός ι ό υπουργείον των Οικονομικαί, 2η- εϊ τήν άναπροσαρμογήν τοϋ άφο- ρολογήτου όρίου άπό 18Ο.ΟΟΟ δρχ. είς 1.000.000 δρχ. διά τήν ιδικήν φορολόγησιν τοϋ 6%. Ώς γνωστόν, διά τοϋ Ν. Δ. 4242)1962 έχει επιβληθή είδική φορολογία 6% είς βάρος βιομη¬ χανικών καί βιοτεχνικών έπιχει- ρήοεων επί των μισθών καί των ήμερομισθίων των ύπαλλήλων καί έργατών των. Είς τό Ν.Δ. προβλέ πεται, ότι οί έπιχειρήσεις κατα- βάλλουσαι, έττΐσίως, μιισθούς καϊ ήι,'ερομίσθια μέχρις 180.000 δρχ. τής φορολογίας αύ- ιοι ( ώς φερομένους, οί όποί λίΖωνται απολύτως επιστροφήν των τών κερδών (μέ τό όρίίει ό νόμος 2687) μως νά συντρέχουν καί προνόμιο τοΰ νόμου. ΕΝΕΚΡΙΘΗ Η -ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ» Πθ(ι Χωρίς ^ 7 Λθι ιιπα ΩΣ. - λευκανΣε τού ύπουργεί0υ μπορίου άπεφοαίσθη ή εί ποραγόντων όπτικής Λευκ ^ διά τάς έΕής χρήσεις : τήν λεύκανσιν τής μά2η< πωνος. β) Ώς συστατικών ρυπαντικών διά την συνθετικών ρητινών καϊ δ) τοϋ οα. άπορ. Δ,ά ΗΝ. ϋον εΕαιροϋνται τής. ΣΥΝΟΜΙΛΙΑΙ »♦♦♦♦♦« ΜΕΡΙ- ΑΚΟΜΗ της περασμενης ΘΑ ΣΤΝΕΧΙΣθΗ ΚΟΤΣ ΜΗΝΕΣ Η ΤΦΕΣΗ Ή κώμψη τής· έλληνικής 6ι©μη- χανικής δραστηριότητας δέν εφθα σε άχάιια στό κατώτατο σημιεΐο της, ©ά συνεχισθή '&έ επι άρκε- ίις μήνες τοΰ 1975, μεχρΐ "νά έκ η άντίστ.ηοο;η ΛΟρεία, πού ρέπει νά άναιιένετα, πεοϊ τα τέλη τοΰ χοόνου. Αΰτά δήλίοσε ό πρότδρος τοϋ Σ υνδέσιιου 'Ελλήνων Βιομηχά- λΌ)λ· κ. Δ. Μαρκόπουλος σέ γεΰ- μα ποΰ .Τ(ΐρέ0εσε στοΰς οίκονομι- υέ τάς τιμάς Δευτέοας. Έν τώ μεταΕύ, ή ΤράπεΖα τής Ίοπωνίας έπενέβη, σήμερον, 3ιά νά ενισχύση τό Αμερικανικόν δολλάριον είς τήν αγοράν Εένου συνολλάγμστος τού Τόκιο. Δέν ύπάρχει έπίσημος έπιβεβαϊωσις αυτού, οί χρηματιστηριακοί κ.ϋκλοι, όμως, λέγουν ότι ή Τρά ήρχισε νά άγοράΖη δολλό ρ·σ. όταν τό Αμερικανικόν νόμι σμα έφθασε νά τιμάται 291,70 γλέν. Αργότερον ανέλαβε κσί έφθασε τα 292,00 γλέν. 70.000 ΤΟΝ. ΣΙΤΟΥ ΔΙΑΤΙ ΘΕΝΤΑΙ ΔΙΑ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΑΣ ■5 <ηη-αχ«ς των εφημερίδων, _ Ύπο ^ ύπουργ-ίου .£μπορ|. οτα γοαφΐα τοΰ ΣΕΒ. Μέ την ϊύ λαιρία αυτή ό πρόεδ,ρος τοΰ Συν έέσμου ετόνισε ότι τα πορισματα τού βιομηχανικοϋ Στ.»νεδρίου οέν θά μείνονν γράμμα κενό, άλλά θά δτ.·νατή βεια γιά νά ΰλοποιηθοΰν. Άπαντώντας σέ σχετικές έ ίν ό κ. Μαρκόπουλος εΐπε δ- τι: α) τα φορολογικά νομοσχέδια εχουν ταμιευτικό χαρακτήρα, <ΐκο πεύονν δέ στήν αντιμετωπίση των κρισίμων περιστάσεων πού διέοχε ται ή χώρα, 6) ή «ίσαγωγή |έ- νων κετραλαίσΛ', άπαιτεΐ <ΐυστημα- τοίή μελέτη ποίν τήν εγκριση, κυ ρίως σέ δ,τι άψορα στίς είαροες καΐ έκροες, &στε νά ·έξασοραλίζ«- τα, ωφελεία γιά την έθνική οίχο- νομία. ου ενεκρίθη ή διάθεσις, έκ των κρατικών άποθεματων ποσότητος 70.000 τόν. σίτου περυσινής έσο δείας είς βιομηχανίας καί βιοτεχ νίας συνθέτων πτηνοτροφών ιος καί είς τούς κτηνοπτηνοτροφικούς συνεταιρισμούς. Τψή δισθέσεως καθορίίεται είς 4 δρχ. κατά κι- λόν ΠΩΛΗΣΙΣ 4Ο.Ο00 ΤΟΝ. ΝΑ- ΦΘΗΣ. — Υπό τοϋ ύπουργείου Βιομηχανίοχ: διενεργεϊται δι αγω¬ ν Όμός διά τήν πώλησιν 38.000 — 40.000 τόννων νάφθης. Ό διογωνισμός θά διενεργηθή τήν 25ην τρέχοντος. ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΣΑΚΧΑΡΕΩΣ. — Υπό τού ύπουργείου Έμπορί¬ ου προεκηρύχθη διά τήν 5ην Μαρ τίου διεθνής διαγωνισμός, διο διον. Ή ανωτέρω πρότασις ται είς άπλουστάτην οικονομικήν σκέψιν, ότι τα οίκόπεδα των βιο¬ μηχανικήν καί μεταλλευτικών έ¬ πιχειρήσεων άποτελοΰν μέρος τοϋ παραγωγικοϋ έΕοπλισμοϋ των έ¬ πιχειρήσεων καί δέν είναι δυνα¬ τόν νά πωλήθοϋν καί ρευστοποι- ηβοϋν, έιρ' όσον οί έπιχειρήσεις δροΰν παραγωγικώς. ΤΜΗΜΑ ΛΑ-ΝΚΗΣ ΚΙΝΑΣ ΕΙΣ ΤΟ Ε.Β.Ε.Α. - Υπό τού Έμπορικοϋ καί Βιομηχονικοϋ Έ¬ πιμελητηρίου Αθηνών ανεκοινώ¬ θη, ότι απεφασίσθη ή σύστασις παρ' αύτω τμήματος Λαίκής Κί- νος. Πρός τούτο οργανούται σύ- σκεψις είς τό Ε.Β.Ε.Α. τήν προ¬ σέχη Τρίτην, 25ην τρέχοντος είς τήν όποιαν καλοϋνται νά μετά¬ σχουν οί συναλλασσόμενοι μετά τής Λαϊκής 'Κίνας. ΠΟΡΙΚΑΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΟΣ - ΙΝΔΙΩΝ.— Υπό τοϋ Έμπορι- ' καί Βιομηχανιχοϋ Έπιμελη- τηρίου ανεκοινώθη, ότι ό εμπορι¬ κάς άκόλουθος τήν έν Βελιγρα¬ δίω πρεσβείας τών "Ινδιών, ό ο¬ ποίος είναι καί όρμόδιος διά τάς εμπορικάς σχέσεις τής χώρας τού μετά τής Ελλάδος, επεσκέ¬ φθη τς Ε.Β.Ε.Α. καί συνεζήτησε βέματα αφορώντα είς τήν ανά¬ πτυξιν τών έμπορικών σχέσεων ών δύο χωρων. ΕϊΑΓΩΓΗ ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΩΝ 1ΧΘΥΩΝ ΕΙΣ ΚΥΠΡΟΝ- Υπό τοϋ ύπουργείου Έμπορίου άπεφα σίσθη ή έξαγωγή 40 τόννων κο- τεψυγμένων λιθρινίων, μικροΰ με γέθους (8-10 τεμάχια άνά χι- λιόγραμμον), είς Κύπρον. Ό διακανονισμός τής άΕίας τής έΕαχθησομένης ποσότητος, θά γίνη βάσει θεωρή μέ νού τιμο- λογίου έΕαγωγής, δι' έλευθέρου συνσλλάγμαος. Αί σχετικαί άδειαι 6ά χορηγη- θοϋν μετά είκοσσήμερον, άρχομέ- νου τούτου άπό τής 20ής Φεβρου αρίου 1975. ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΑΙ ΕΪΕΛΙ- ΞΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟ Α' 15ΜΕΡΟΝ ΤΟΥ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ. - Συμφώ¬ νως πρός στοιχεϊα τής Τραπέζης ής Ελλάδος, τα συναλλαγματι- ;ό διοθέσιμα τής χώρας κατά τό α' 15μερον τού παρελθόντος μη- ,·ός Ίανουαρίου ηύΕήθησαν κατά 27,5 έκατ. δραχι/ών, ανήρχοντο έ τήν 15ην Ίανουαρίου είς 33. την λεύκανσιν πολυεστερ,Κων πολυοκριλικών ίνών. Ο ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ ΕΙΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ. - Συμφώνως ανακοίνωσιν τοϋ ύπουργείΟυ "-^ ιορίου τών Η.Π.Α., τό πΟΟΟΟ^' τοϋ πληθωρισμοϋ είς τάς Ηνω., Τολιτείας κατά τό τελευτα μηνον τοϋ λήΕαντος έτους 6εν είς 14,4%, έναντι 13% τρττου τριμήνου. Συμφώνως τα ιστοιχεϊα τού 'Εμπορ-'ου, τ σοοτόν τοΰ πληθωρισμοϋ επί οίας βάσεως ανήλθεν είς 1030 ΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΡ. ΣΙΝ ΤΩΝ ΕΜΠΟΔΙΩΝ ΤΟΥ Λ|. Κα8ω- όνήΑ. τού Πρός έτη. ΕΘΝΟΥΣ ΕΜΠΟΡΙΟΥ- - ενικη >υς
ρίσθη τό πρόγραμμα εργασιών
τής ουνόδου τής Γκάττ (Π
Συμφωνία Δασμών καί Έμπορί.
ου) είς Γενεύην επί τής άρσεω;
τών περιορισμών τοϋ διεθνού
ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΜ- Ι έϋπορίου («γΰρος τοϋ Τόκιο»)
Είδικαί όμάδες τής έπιτροπής
θό έΕετάσουν τούς άφσνεϊς εθνι
κούς περιορισμούς είς τάς ειαα·
γωγάς, τα λεγόμενα μή δααμο·
λογικά έμπόδια, τούς δθ3μους,
τό εμπόριον τροπικών προϊόντων
τούς τομεϊς τοϋ έμπορίου, οί ο-
ποϊοι περιλαμβάνουν τάς πρώτας
ϋ>ας καί τα σχετι2όμενα μέ αυ·
τας προϊόντα καί τέλος τάς :.γ
γυήσεις οί οποίαι θά έπιτρέψο,ιν
είς τάς διαφόρους χώρας νά ι·
πιβραδύνουν κοί νά περιορίοουν
τάς είσαγωγάς έκείνας οί οποίαι
θά ήτο δυνατόν νά άποδιοργανω
σουν τάς άγοράς ή νά προχαΑε-
σουν έθνικάς δυσχερείας.
ΑΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΔΙΑ ΤΑ
ΠΕΤΡΟΔΟΛΛΑΡΙΑ. - Ιαπων
τροπείίτης προέβλεψεν, ότι τα ει·
οοδήματα τών χωρών τής Μέοηα
Άνατολής άπό τό πετρέλαιον, έν
δέχεται νά έΕανεμισθοϋν μέχρι
τθ 1980, εάν ουνεχίσουν νά έίο-
δεύουν τα δολλάρια τών πετρε-
λαίων μέ τόν σημερινόν ρυθμόν.
Ούτος εδήλωσεν, ότι ή άνακύκλη
οις τών πετροδολλαρίων είναι τα
χυτέρπ άπό όσον προεβλέπετο.
Ό Ιάπων τραπεζίτης, κ. Καοι-
βάγκι, επέστρεψεν σήμερον εκ
το Τόκιον, άπό έπισκέψεις ίίε
τήν Περσίαν, τό Κουβέϊτ, τόν Λί-
βανον, τήν Σαουδικήν Αρσβίαν
ά Ήνωμένα Άραβικά Έμιράτσ,
66,8 έκατ. δρχ. (1.108 έκατομ
ίολλ.). ΈΕ άλλου, τό κυκλοφο
ροϋν χαρτονόμισμα εμειώθη κατά
ό Ίράκ καί τήν Αίγυπτον.
ΦΟΡΟΛΟΠΚΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΤΡΟΦΙΜΩΝ.-
Ο Εμπορικάς Σύλλογος Τροφί-
φων Αθηνών, είς τηλεγράφημά
τού πρός τόν ύφυπουργόν Οίκο-
νομικών 2ητεϊ τήν παράτασιν, δι'
εϋλογον χρονικόν διάοτημα τής
προθεσμίας ύποβολής συμπληρω-
ματικής δηλώσεως πσρελθόντων
ϊτών τού Ν.Δ. 81)74.
4 698 έκατ. δρχ. είς τα 76.601
6 έκατ. δρχ.
Αί ύποχρεώσεις όψεως είς ου
νόλλαγμα άνήσχοντο την 15ην
πορελδόντος είς 5.108,5 έκατ,
δρχ. αύΕηθεϊσαι κατά 50,9 έκατ,
δρχ.
'Η ΧΡΐματοδότησις προμηθει-
ών καταναλωτικών αγαθών ανήρ¬
χοντο είς 23.71,3,3 έκατ. δρχ.
ΠΡΟΣ ΝΕΑΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.- Εγνώσθη ότι ή έπιτρο-
πή διά τήν μελέτην τοϋ Ν.Δ.
2687)53, όλοκλήρωσε τό εργο
της κα! θά την υποβάλη συντό¬
μως είς Κυβέρνησιν. Είς τήν με¬
λέτην ύπογραμμί£εται όπως κατα
βληθή προσπαθεία στραφής τών
ξένων έπενδύσεων είς τομεΐς ό¬
που ή χώρα έχει πράγματι ανά¬
γκην Εένης έπιχειρημαιικής τεχ-
νολογίας, όπότε ή είσαγωγή τού
κεφολαίου θά άπολαμβάνη όλων
όν προνομίων τού νόμου 2687.
Είς τούς λοιπούς τομεϊς τής
βιομηχανικής ποραγωγής, όπου
τδ έγχώριον δυναμικόν άνταπο-
εις τάς άπαιτήσεις τοΰ
♦♦♦»♦»»♦♦♦<.♦♦♦♦♦♦♦♦»»< Λιάφοροι προμήθειαι ΕΛΛΗΝ Ι ΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Ζ Α Ν Ε Ι Ο Ν ΓΕΝΙΚΟΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΟΙΚ. ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ Αριθ. Πρωτ. 1'36Ο άνε- ήν προμήθειαν 35.000 τόν. σοκ-' άνΓαγωνισμοΰ καί θεωοεϊται άρεως. Η ανωτέρω ποσότης 0ά ( πτυγμένον, δέν θά ύπάρΕουν διοι ιατεθή διά τήν κάλυψιν τών άνα γκών τής έσωτεριχής άγοράς μέ- χρι τής νέας παραγωγής τών Έλ ληνικών σακχορουργείων. Γ.πτικά έμπόδια είς την εισαγω¬ γήν κεφαλαίων. Ή εύθύνη διά τήν έπένδυσιν θα ανήκη βεβαίως είς τούς ένδια ΠΡΟΚΗΡΤΞΙΣ Τό Τ£άνειον Γενικόν Νοσοκομείον Πειραιώς προκηρύσσει τούς *&■ τωθι διαγωνισμους : 1 - Την 28 - 3 - 75 ημέ¬ ραν Παρασκευήν καί ώραν 10,30 ·- 11 π.μ. Δημόσιον τακτικόν μει οδοτικόν διαγωνισμόν διά τήν προ μήθειαν μιάς συσκευής εκκενώσε¬ ως πλύσεως καί άπολυμάνσε^ε σκωρσμίδων, ούροδοχείων νεφρ°· ειδών καί πτυελοδοχείων. 2. - Την 29 - 3 - 75 ημέ¬ ραν Σάββατον καί ώραν 10,30 — 11 π.μ. δημόσιον τακπκόν με1"" δοτικόν διαγωνισμόν διά τήν προ¬ μήθειαν άντιδιαχυτικοΰ δαφράγμα' ος άκτινολογικοΰ έργαστηρίου. 3. - Την 8 - 3 - 75 ημέραν Σάββατον καί ώραν 11 — 11-30 .μ. δημόσιον Επαναληπτικόν μ21 ϊδοτικόν διαγωνισμόν διά τήν προ ήθειαν ενός κυμογράφου. Διά πάσαν πληροφορίαν παρ" τώ Γραφείω Προμηθειών καθ' ε' κάστην εργάσιμον ημέραν καί ό¬ πό ώραν 10.30 - 13 π.μ. (τΠλ· ■4519-419). Έν Πειραιεί τή 19 - 2 - 1975 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ 1. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ο υηουργος Συντανισυοϋ κοί
Προγρομμστκομού κ. Π. Ποπαλη,-
γούρσς υπέγραψε άπόψαση δια
τής οποίον καβορίΖοντσι οί ήμε-
ρομηνίες ένάρΕεως κοί λήΕεως
των άοραπωληοιών - χωρικών ε-
71, Οβας 63, Σταυρ. 11. 73,
ΣοΟ Γιαλεσί 75.
Κ. Κουλάκ (νομοϋ) Κομοτη-
νής 48, Δράμας 56, Κοβάλας 52,
Σερρών 50, Φυλλίδος Ι καί
II
Ζί-
χνα 50, Σιδ)οτρου 50, Βισαλτίας
Ε'.γωγίμων καπνών ΑνατολικοΟ 50, Αλμωπίας 57, Γιαννιτοών 56.
τύπου, εσοδείαν 1974, μεταΕύ ίΐσ Μπασμος Κομοτηνής Ι Γιακδς
ρογωγών καί έμπόρων, ή καπνο- 75,
II
Γιακας 73, Μαρώνεια 68,
βιομηχάνων.
Μέ την ιδία όπόφαοη καθορί-
Ζονται, κατά περιοχές καί ποικι-
λίες, οί μέσες τιμές ασφαλείας, | Διδ)χου) 66, Κσβάλας Μπασμας
Σάππαι 71, Όβάς 66, Σοβαν Για
κάς 66.
Μπασμάς Έβρου (Άλ)λεως
γιά την πρώτη κοί δευτέρα ποιότη
τα καπνών.
Ή άπόφαση όρίΖει μεταΕύ άλ-
λων καί τα έΕής :
— Οί σγορές γιά τα οέ άρμα-
βόδεμα συσ<<ευσΖόμενα καπνά, πλήν των ποικιλιών Μπασμα κοί Μπασή Μπαγλή, άρχί£ουν την 1η καί λήγουν την 31η Μαρτίου, έ- νώ γιά τα Μπασμα καί Μπασή Μπαγλή άρχίζουν /την 10η Μαρ¬ τίου καί λήγουν την 10η Απρι¬ λίου. — Οί μέσες τιμές ασφαλείας κατά κιλό κοθωρίσθησαν ώς ε¬ ξής : Μπασμός Ξάνθης: Ι Γιακάς 77, II Γιακάς 75·, Ντερέ Κολοϋ 75, Σοβάν Γιακ. 73, Όρτα Κολοϋ 73, Μπσΐρ Κολοϋ 73, Γεννησαί ια 73, Χρυσ. Ι καί II Γιακας 71 Χρυσ. Ι καί Ι Ι ΤΖαμπελ. 71, Έ λεαβερουπόλεως 73, Δράμας Κύο γ:α 73, Δράμας Μαχολάς 73 Δράμας Μαχαλαδάκια 73, Δρά- μας Μπςτσμάς 71, Δράμας Κατωτ Μποσμας 71, Μπούκια καί Όσε νίτσα 68, Κ. Νευροχοπίου 68 Σερρών 71, Ι Ζίχνα 73, Ι Ι Ζίχ- να 71, Σιδηροκάστρου 71, Νιγρί- της 71, Βοΐου 73, Καστοριάς 73, Σ.οτίστης 73, Αίτωλ)νίας 66, Βιότυπος Φ1 Άνατολ. Μοκεδ. Θράκης 60. Μπσσή Μπαγλή Άνοτ. Μοκε- δονίας 58, Κ. Κουλάκ Πορρόία 54, Ξάνθης 50, Θεσ)νίκης 55, Κιλκίς 56, Παιονίας 57, Βοϊου - Καστ. - Σιατ. - Γρεβενών 58, Ιτολεμ. — Φλωρ. — Κοζάνης — Άμυνταίου 55, Φθιώτεδος — θεσ σσλίας — Θηβών — Ίατιαίας 47, Πελοποννήσου 45 καί Παρ)ρή Λα γκσδά 56, Παρ)ρή Ζαγκλιβερίου 58, Πορ)ρή- Σωχοϋ 55, Νήσω ν 45, Αίτωλ)νίος 50. Μ. Σμύρνης — Άμυνταίου — Έορδ. 50, ΑΗ·ωλ)νϊας 50, Μυτι- λήνης 46, Σάμου 51, >Κώ 46,
Κρήτης 40, Ίσταίος 50, Θηβών
Ε0, Σαμψούς Αίγιν. — Πιερ. Βε-
ροίας 61, Ζιχνομυρωδάτα Κορδί-
τσης 57, Μαϋρα Έλασοον. (περ.
Έλασσ.) 54, Μαϋρα σπόρου
Έλασσ. (Θεσ. Φθιώτ.) 52' Μαϋ¬
ρα Θεοσαλίας 42, Μαϋρα ΈΕαγ.
' Αργους 43, Μυρ. Αγρινίου
Αίτωλ)νίας 58, Τσεμπέλια Φθιώ-
τιδος 46, Τσεμπέλια Πελοποννή¬
σου 40.
Οϊ ήμερομηνίες ενάρξεως καί
λήΕεως τής έΕαγοράς (συγκεν¬
τρώσεως) των άδιοθέτιον καπνών
υπό τού ΕΟΚ όρι'Ζονται, διά μέν
τς. είς άρμαθόδεμα συσκευαίόμε-
να κοπνά, πλήν των ποικιλιώ
Μπασμα καί Μπασή Μπαγλή,
Τό εμπόριον μέ τή» Ε. 0. Κ.
11η Απριλίου καί ή 26 "Απριλίοι
διά δέ τα «απνά ποικιλιών Μπ·ασ
μά κοί Μπασή Μπαγλή ή 2Οή Ά
πριλίου καί ή 5η Μοίου άντιστοϊ
χως.
ΠΟΣ ΘΙΙΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΤΑΙΗ ΠΞΙΠ ΤΩΝ
ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΠΑ ΤΗ ΝΕΑ ΦΟΡΟΛΟΠΑ
Δέν κατοργοϋνται οί έπιτροπές ποϊο 6ά έΕευρίσκεται ή άζία
εκτιμήσεως πού προβλέπει τό νο- ακινήτου περιουσίας,
της
ο κ. ύπουρ-
θη χθές άπό τόν ύπουργό Οίκο-
νομικών κ. Εύ. Δεβλέτογλου, ό
μοσχέδιο φορολογίας ακινήτου γός προσέθεσε, ότι γιά τα άκίνη- ι οποίος διευρίνισε έπίσης ότι,
περιουσίας, σάν άρμόδιο όργανα το ποϋ άποφέρουν πρόσοδο, ή ά-
ά
γιά τόν προσδιορϊσμό τής
τών άκινήτων.
ΰ Εισ τους θά προσδιορίΖεται μέ τήν
Ι κεφαλαιοποίηση τής έτησίας κα-
Αύτό δ.ευκρίν.σε χβές ό ύπουο θαρας προσόδου τους, μέ βσσπ
γός Οικονομικήν κ. Εύ. Δεβλέτο ώοισυένο σιιντρλρ—α ™·, οα___
γλου, έ£ άφορμής των άναγραφέ ι
των χθές ότι οί έπιτροπές αύτές
έντικαθίστανται άπό τ ούς οίκονο-
μικούς έφόρους.
Ως πρός τόν τρόπο μέ τόν ο·
ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΗ
ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ Η ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Έγκρίθηκε άπό τό Πρωτοδικεϊο
Αθηνών, ή τροποοίηση τού κατα
οτατικοΰ τού Συνδέσμου Βιομη-
ηόνων Πειραιώς καί ή μετονομα-
*τίιϊ τού σέ Σύνδεσμο Βιομηχά-
νων Άττικής καί Πειραιώς. Μέ
την τροποποιήση ούτή, έπεκτείνε-
ται σέ όλόκληρη την περιφέρεια
"Αττικής, ή άρμοδιότης τοϋ Συν¬
δέσμου, δοθέντος ότι οί βιομηχα-
νίες τόοο τού Πειραια καί τοϋ
νομοϋ Άττικής, άντιμετωπίΖουν
ώρισμένο συντελεστή πού θά κο-
8ορί£εται μέ άπόφαση τοϋ υπουρ
γοϋ Οίκονομικών.
"Οσον άτρορά στά άπρόοοδα
άκίνητα, ή όΕία θά λεμβάνεται ιό
εύχερώς δυνόμενο νά επιτευχθή
τίμημα σέ περίπτωση προσφοράς
τού ακινήτου γιά πωλήση άπό
τόν ίδιοκτήτη τού. Ή ό£ία κοί
στίς δύο περιπτώσεις θά ίσχύη
Υ'ά μία τριετία.
Σχετική τροπολογία τοϋ άρ-
βρου 6 τοϋ νομοσχεδίου κατετέ-
κοινά προβλήμστα
καΐ έκσυγχρονισμοϋ.
λειτουργίας
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ
ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ
ΠΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Σάν άπροσχημάτιστο ίμπεριι:
λβατικό πραΕικόπημα σέ βάρ<χ: τοϋ κυπριακοΰ λαοϋ καί πράΕη ι ταμής περιφρονήσεως τής διε- θνοΰς κοινής γνώμης καί τών 3- ποφάσεων τού ΟΗΕ, κατηγγέλθη, ή όπόφαση άναχηρύΕεως υπό τής Τουρκίος ίδιαιτέρου Κυπριακηϋ κρατους, άπό (τίς διοικήσεις καί τα στελέχη τής Γ.Σ.Ε.Ε., τ Πανελληνίων Έργατικών Όμο σπονδιών καί τών Έργατικών Κέντων Αθηνών, Πειραιώς, Έ λευοίνας, Μεγόρων και Λαυρίου στήν χθεσινή όγκώδη συγκέντρω οη πού πραγματοποιήθηκε στό θε ατρο -Βέμπο». Στή συγκεντρώση, -ής οποίας κύριος όμιλητής ήταν ό πρόεδρος τής Γ.Σ.Ε.Ε. κ. Ν. Παπαγεωργί¬ ου, έγκρίθηκε ψήφιομα στό όποϊο μεταΕύ άλλων 2ητεϊται ή οι>μπ>
ράστοση τής Διεθνούς Όμοσπον-
δκ»ς Έλευθέρων Εργατικών Συν
δικάτων καί τών Έθνικών καί Δι·
εθνών συνδικαλιστικών 'Οργανώ-
οεων τών Εργαζομένων, πρός
τον Κυπριακό λαό
Στο ψήφιομα έξ άλλου διατρα-
νώνετοι ή άπόφαση τών Έλλή-
. νυν εργαζομένων νά ουμποροστα
ι ·.. . μέ κάθε θυοία οτόν Κυορια
κο λοό και στήν κυβύρνηση της
4 τήν αντιμετωπίση
: όποφόσνως άν>
ρύΕβακ: νδ(θντερου Κυπριακσΰ
ιήτους
ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ
Ε1ΊΙΔΟΘΕΝΤΟΣ
ΔΤΚΟΓΡΑΦΟΤ
Ό παρά τοίς ΐν Αθήναις Πρω
τοδίκαις Δικ. Έπιμελητής Βασί¬
λειος Κα,ρράς τή
γελία τοϋ Δικηγόρον Χαραλ. Αγ
γούρη πληρεξούσιοι τής Μα,ριέτ-
τα; βνζ. Έμμ. Παγώνη τό γένος
Παθητοϋ Παναγοπούλου, έπέδωκα
τώ κ. Εώταγγίλεϊ των έν1 Αθή¬
ναις ΙΙρο,ιτοδικώ ιρ διά τύν αγνώ¬
στου διαμονής Εμμανουήλ Παγώ
νην τοϋ ΙΙέτςκΛ' ζαί τής Στυλια-
νής τήν' ά,τό 21—2—75 ενώπιον
τοϋ Πολι·μελοΰς Πρωτοδικίείου
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΝ ΜΑΡΤΤ-
ΡΩΝ τής ώς ανω Μαριέττας σιν
Έμμ. Παγώνη πρός τόν Εμμα¬
νουήλ ΙΓαγών'ην, δι* ής αύτη τοΰ
γνα>στρ.τοιρΐ δτι πρός απόδειξιν
συμ
Φωνα μέ την τελική διατυπώση
ιοϋ νομοσχεδίου, έξαιρεϊται τοϋ
φόρου τό 1)4 τής άΕίας καλλιερ
γουμένων γεωργικών ή δασικών
έκτάσεων.
— "Οπως πληροφορούμεθα, ή
παραπάνω τροπολογία προτάθηκε
όπό την ΕΚ - ΝΔ καί έγινε δέ
κτή άπό τόν ύπουργό Οίκονομι
Σημαντικαί μεταβολαί έπήλθ'.ν
είς την διάρθρωσιν τοϋ έξωτερ·
κου έμπορίου τής χώρας κατά
πσρελθόν έτος, τόσον εις τό οκϊ
λος των είσαγωγών, δοον καί εις
Ι τό σκέλος των έΕαγωγών. Αί με
τπβολαί αύται είναι περισσότερον
έμφονεϊς είς τό εμπόριον τής "Ελ
λάδος μετά των χωριόν τής Εύ
ρωπαϊκής Οίκονομικής Κοινότη
τος, ή περαιτέρω δέ ανάλυσις
των παρουσιάέει ιδιαίτερον ένδισ
φέρον.
Ούτω, συμφώνως πρός τα
σιοιχεία τής Τραπέζης τής Έλλά
δος, διά τό ένδεκόμηνον Ίονουα
ρίου — Νοεμβριού 1574 αί 'ΕΑ-
λην(καί έΕαγωγαί πρός τάς χώ-
τής Κοινότητος (τής διηυρη-
μένης Κοινότητος των έννέα) ά-
νήλθον είς 600,5 έκστομμύρια
δολλαρίων, άντιπροσωπεύουσαι τα
38,4% τού συνόλου των έΕαγω¬
γών τής χώρας, ένώ κατά την
αντίστοιχον περίοδον νού παρελ-
θόνττοο ετους αί έξογωγαί πρός
την Ε.ΟΚ. έκάλυπτον τα 4/4,7%.
ΕΕ άλλου, ό ρυθμός αύΕήσεως ,
κονδυλίων «κεφαλαιουχικό όγα
θό» καί «πρώται ΰλαι». Αί είσα
γωγαί έκ τής Βρετσννίας, άνερ
χόμενσι είς 315,2 έκ. δολλ., πα-
ρουσιά£ουν αϋΕηοιν κατά 20%,
οφειλομένην αποκλειστικώς είς
τος είσαγωγάς πετρελαιοειδων
οί οποίαι άνήλθον είς 83,7 έκ.
δολλ., άπό 6,6 έκ. δολλ. κατά
την αντίστοιχον περίοδον τοϋ
1073. 'ΕΕ Ίιτολίας αί Έλληνικαί
είσαγωγαί πσροιοσιόίονται μάλλον
στόσιμοι (αϋΕησις 1%), άνέρχον-
ται δέ είς (320,1 έκ. δολλ., ένώ
έκ τής Όλλανδίας έμειώθησαν
κατά 5%, άνελθοϋσαι είς 135 έκ.
5ολ. Έκ τοϋ Βελγίου — ΛουΕεμ
βούργου αί 'Ελληνικαϊ ε'οαγωγαί
έμειώθηοαν κατά 1,2% (είς 118,
8 έκ. δολλ.) καί άπό την Δανίαν
έμειώθησαν κατά 17% (είς 20,4
έκ. δολλ.). Τέλος, έκ τής Ίρλαν-
Ιίσς εισήχθησαν κατά την υπό
ελέτην περίοδον έμπορεύματα
Είαο 4,4 έκ. δολλ., έναντι 3,1
κ. δολλ. τοΰ 11 ρήνου τοϋ 1973.
ΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΑΙ ΕΪΕΛ!-
ΞΕΙΣ ΤΟΥ Β 15ΜΕΡΟΥ ΤΟΥ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ. - Συμφώνως
πρός στοιχεϊα τής Τραπέζης τής
Ελλάδος, ή νομισματική κυκλο
φορία, κατά τό β' 13μερον τού
Ιανουρίου ηύΕήθη κατά 4.957
έκατ. δρχ.
'ΕΕ άλλου, εσημειώθη μικρά
μείωσις των είς χρυσόν καί συ-
νίλλαγμα άποθεμστικών κατά 4,6
έ*α. δολλάρια, τα όποϊα άνήρχον
1975 είς 934 έκατ. δολλ.
ΜΕΙΩΣΙΣ ΤΩΝ ΠΩΛΗΣΕΟΝ
ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΟΥ. -
Συμφώνως πρός στοιχεϊα' τής Έ-
ικής Στατιστικής Υπηρεσίας,
κΓτά τό παρελθόν έτος, εμειώθη
ή κατανάλωσις πυρείων, παιγνιο¬
χάρτων καί φωτιστικοϋ πετρελαί-
ΕΣΟΤΕΡΙΚΑ! ΕΙΑΗΣΕΙ;
ου.
Άνολυτικώς, ή κατά προϊόν έ-
ΕέλιΕις των πωλήοεων αγαθών
Κρατικοϋ Μονοπωλίου έχει ώς ε¬
ξής
κων.
Την Δευτέρα, προσέθεσε, θά
σι*2ητηθοϋν στή Βουλή κο'ι τα δύο
νομοσχ,έδιο.
>♦< των υπό τής νπ' μ. 5680)74 ,τϊθδικασπκής αποφάσεως τοΰ Πό λνμελονς ΙΙρονΓοδικ.είου Αθηνών Θεμ.άτων άποδείξεως θέλει καλέθΊπ καΐ έξετάσίΐ τβΰς μάοτυρας: 1) Έλευθέριον Ποθ. Μαντινείου, ρτονν 55 αξιω¬ ματικόν έ.ά. κάτοικον Αθηνών 55). 2) Γεώργιον Άλαγιάννην τον Νικολ, έτών 37 αξιωματικόν Π Χ. κάτοικον1 Αθηνών (Πατηισίων 353). 3) Στιλιανύν Ηαλσα,μήν τοΰ Ιωάν. έτών 28 ΐ.δ. ι'υΐάλλΓ;λον κά τοικον Αθηνών ύδός Σκιάθοΐ' 17—11». 4) Φιλία Μ.-ΐαξεόανάκη τό γίνος Άντ. Γιαννονκάκου οίκοκ'.ιράν κά τοικον Αθηνών (Άνδρ,εάίδου 42) ίτών ;)5. 'Εν' τέλει τής ΐχθέσεος τΓ(,)ς παρ^γγέλθη ΰ,τό τον -χ. Ει¬ σαγγελέως ή δημοσίευσις Λεριλή- ψ?ίος τοϋ έγγίάΐΓον 'διά την ρνταϋ 9α Γκδιδομενιον' ήμερηοίων ί^ 0ων 1) ΗΧΩ ΤΩΝ ΔΗΜΟΠΡΑ ΣΙΟΝ χσί 2) ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑ- ΚΑ ΝΕΑ· Έν Αθήναις τή 21—2—1975 Ό Είββγγελενς Ι Σ ΙΩ ΛΑΜΠΡΟΠΟΤΛΟΣ Ο «Λΐδονς Δικαοττ. Έπιμελητής ΤΣ ΒΑΣ ΚΑΡΡΑΣ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ Η ΕΛΛΠΡΟ6ΕΣΜΙΑ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΦΟΡΩΝ Άπό τό ύπουργεϊο Οίκονομι- κων άνοκοινώθηκε ότι ή προθε- σμία πού τάσσεται στίς 10 κάθε μηνός γιά τήν κατοβολή φόρων (φόρου είσοδήματος φυσικών κσί ομικών προσώπων, τελών κυκλο φορίσχ:, ΦΚΕ κλπ.), δέν είναι 5υ νατό νά πσρστείνεται οϋτε μέ ά¬ πόφαση τοϋ ύπουργοθ Οίκονομι- κών, οΰτε σιωπηρώς άπό τήν Δι· οϊκηση. Γιά τήν αποφύγη ταλαιπωριών κοτά τήν ήμέρσ αυτή, λόγω τής άΒρόας προσελεύσεως των φορο λο γουμένων, προστίθεται στήν 0>
νσκοίνωοη, παρακαλοϋνται οί ύ
πέχοντες τέτοιες ύποχρεώσεις φο
ρολογούμενοι νά μην άναμένου
τήν εκπληρώση τους τήν τελευταία
ήμέρο τής προθεσμίας, άλλά νά
προσέρχωνται στά Δημοσία Τα-
μεία νωρίτερα, άφ' ενός μέν γιά
τοχύτερη έΕυπηρέτησή τους, άφ'
ετέρου δέ γιά αποφύγη προοτρι-
βών, λόγω άντικειμενικής άδυνα-
μ·ας τοΰ προσωπικού τών Δημο-
σίων Ταμείων νσ έΕυπηρετήιση ό-
λους τήν τελευταία ήμέρσ.
ελληνικον
:ρτθροσ στατροσ
προκηρτξισ
Ό Ελληνικάς 'Εριθ^ός Σταυ
ούς προκηρύσσει Δημόσιον Μειο¬
δοτικόν Διαγο>νισμόν δι' «νσφιρα-
γίσττον ,τροο'φοοα)νΐ διενεργηιθησό
με-νον τήν' 2ι>ήν Μάρτιον 1975, η¬
μέραν Πέμπτην καϊ ό*ρ«ν 12ην μ.
είς τα έν Άθήαις, ό&ός
τοΰ αριθ. 1 Κϊντρικά Γραφεϊσ αύ
τού διά τήν προμήθειαν έκ τοΰ
'Εσωτεοικοΰ η Εξωτερικόν, δια-
φύριυν' μηχανημάτοίν και όρ,γά-
νιον τοϋ Τμταατος· Άναισθησιολο
γίας τού ΝοβΌκομείου Ε.Ε.Σ. είς
Άμ.τελοκήπον;.
Τής οχετ«ής «τυγγρα,φής τών
αρ<ον καί συμφο^ΐών δύνανται οί ένδιαφερόμεΛ'οι ν<ά Αά6(ΐ>σι γνώσιν
άντίτΐϊτον τσύτηςι
άπό τό Τμήμα Προμτ)ί>ειών Ε-Ε.
Σ., άδός Λνκαδηττού άρΐ'θ. 1 (τη
Ιέφ. 613—562) κατ)' εκάστην καΐ
ϊερας 11 —.μ. — 1 μ·μ.
Έν Αθήναις τή 22—2—1975
Έκ τής Διο*κί|βϊι·>ί
τών έΕσγωγών μας πρός τάς χιί)
ρσς τής Κοινότητος ανήλθεν είς
22,4%, έναντι γενικοϋ ρυθμοθ
ούΕήσεως τοϋ συνόλου των 'ΕΑ·
ληνικών έΕαγωγών, άνερχομένου
είς 42,5%.
Άλλά καί είς τάς επί μέρους
χώρας παρουσιάΖεται οιαφοροποί
πσις τοϋ ρυθμοΰ αύΕήσεως των
έΕαγωγών. Ούτως, αί έΕαγωγα
πρός την Δυτ. Γερμανίον ηύΕήθη
σαν κατά 18,8% καί άνήλθον
264,4% έκ. δολλ., ένώ πρός την
Ιταλίαν ηύΕήθησαν κατά 33,8%,
άνήλθον δέ είς 92,9 έκ. δολλ.
Πρός την Γαλλίαν ή αϋΕησις των
Εσγωγών είναι μόνον 11,2'Ύο
75,3 έκ. δολλ.), ένώ πρός την
Ολλανδίαν είναι 32,1% (64,9
κ. δολλ.) καί πρός την Βρεταν-
ίαν ό ρυθμός αύΕήσεως είναι
2,9% (60,9 έκατ. δολλ.). Αί £-
αγωγαί πρός τό Βέλγιον — Λου-
εμβοϋργον πορουοιάίΌυν αϋΕπ-
αν κατά 24,8% άνερχόμεναι είς |
36,2 έκ. δολλ., πρός δέ την Ίρ-
ΑΙΙΟ 1 ΙΑΝΟΤΑΡΙΌΤ
Η
ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ 1574ί
ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΚΛΗΡΙΓΚ
ΚοινΌποιΐ7&ηκ·ε ή άπόφαση τής
Νομισματικης 'Επιτ,ροπής, γιά
την επέκταση τής 1574 άποφάσϊ-
ώς της στίς χώρες κλήριγκ. Συμ
φχονα μέ «6τήι άπό 1ης ΊαΎ·ουβ.ρί
αι· έ·ε. οί «ξαγωγές βιομηχανιχ.ών
κ,αί βιοτεχνικών .ιοοϊόντίον σέ χώ
ρες, μέ τίς οποίες σιινδεόεμθα μέ
κλήριγκ, ύ.τάγονται
"Αλας 114.850 τόν., έναντι
11.625 τόνν. τοΰ 1973. Φωτιστι-
κόν πετρέλαιον 52.993 τόνν., έ¬
ναντι 67.524 τόνν. τοϋ 1973.
Παιγνιόχαρτα 1.351.376 δεομί-
δες, έναντι 1.741.655 δεσμίδων
τοϋ 1973 καί σιγαρόχορτον 5.
187.087 φυλλάδια (των 50 φύλ-
λων), έναντι 5.799.800.
ΗΥΞΗΘΗ Η ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΙΣ
ΣΙΓΑΡΕΤΤΩΝ ΤΟ 1974- Συμ
φώνως πρός τα στοιχεϊυ τής Έ-
θνικής Στατιστικής Υπηρεσίας
ή κατανάλωσις σιγαρέττων κατά
τό παρελθόν έτος ηύΕήθη κατά
5,7%, ανήλθεν δέ είς 20.679 τί
έναντι 19.572,6 τόν. τό 1973.
ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕ
ΛΕΤΩΜΕΝΗΝ ΔΙΑΚΥΜΑΝΣΙΝ
ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ. - Ο Πανελ
λήνιος Σύνδεσμος 'ΕΕαγωγέων
είς τηλεγράφημά τού πρός ι ήν
Κυβέρνησιν, τονβει την ανάγκην
όπως μή θιγή ή έΕαγωγική προ¬
σπαθεία τής χώρας, ώς καί την
τουτόχρονον λήψιν των άνσγκαί
ών μέτρων, διά νά μή θιγοϋν υπό
εκτέλεσιν συμβόλαια καί μή ύπάρ
Επ ίημία άπό άναληφθείσας ύπο¬
χρεώσεις, κατόπιν των δηλώσε-
ο.ν τοϋ κ. ύπουργοθ Συντονισμοΰ
διά την μελετωμένην άποδέσμευ-
σιν τής δρσχμής άπό τό δολλά-
Ρ'θν.
«,,^^νν,.,ΐ, ΛΛ·!νιγκ, ν.ιαγονται ι Ή ούΕησις αύτη όφείλεται είς
στίς .τερί 5!οι«Αν έπ.τακίων ,διατά ! Τήν έπ| μέρ£)υα αΰΕησ|ν τής Κα.
ξεις τής 1574)1970 αποφάσεως
τής Ν.Ε.
Σννβπώς, άπό τής ήμΕρομηνίος
αυτής «ηστρΕφθΛ'τα.ι <ττίς εξαγιο- γικές έπιχειρή<τεις οί προβλεπόμε- νες 6ιαφορ«ς τόκων γιά τίς έξα- τους σέοιβμηχανικά καί 6ιο εχνικά προϊόντα πρός τίς χώρες αύτές, άιλλά μέχρι τοΰ 20% των έ- ,αγωγών τωΛ· σέ «πιναλλάγματος. τοναλώσεως σιγαρέττων τύπου πολυτελείας καί ύπερπολυτελείας κατά 13,4% καί 8,8% άντιοτοίχως έν σχέσει πρός τό προηγούμενον έτος 1973, παρά τήν σημαντικήν μείωσιν καταναλώσεως τών λοι- πών κατηγοριών κατωτέρας ποιό¬ τητος. λανδίον όιά2ουν καί την Δανίαν παρου μείωσιν κατά 9% (5,9 έκ. δολλ.). Άλλά καί αί Έλληνικα'ι είσα γωγαί έκ τής Εύρωποίκής Οίκο- νομικής Κοινότητος παρουσιά Ζουν αημαντικός μεταβολάς. Ού¬ τως, ή αΰΕησις των είσαγωγών έκ των χωρών τής Ε.Ο.Κ. είναι μόνον 5,6% έναντι γενικού θυθ- μού αύΕήσεως των 'Ελληνικών εί σαγωγών 14,7%. Σημειωτέον σ¬ τ: αί είσαγωγαί έκ ·νών χωρών τής Κοινότητος καλύπτουν τα 46% τοϋ συνόλου, ένώ κατά την αντίστοιχον περίοδον τοϋ 1973 αντεπροσώπευον τα 50% και κα¬ τά τό 1972 έκάλυπτον τα 54%. Ή μεγσλειτέρα, όμως, διαφο- ροποίησις παρουοιάζετσι είς τάς επί μέρους χώρας. Ούτως, αί εί- σαγωγαί έκ τής Δυτικής Γερμα- /ίας έμεώθησαν κατά 3,|3%, ή- οαν δέ 648 έκ. δολλ. Έκ τής Έοωτερικαί έξελιξεις ΕΛΛΗΝ ΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΠΟ ΣΤΟΛΗ ΕΙΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ. - Υπό τοϋ Έμπορικοϋ καί Βιομη- χανικοΰ Έπιμελητηρίου Αθηνών ανεκοινώθη ότι τόν προσέχη Μάϊ όν θά μετοβή είς Ρουμανίαν έπι- μελητηρ»ακή αποστόλη προκειμέ νού νά έχει σειράν έπατρών διά την πρώθησιν των Έλληνορουμα- νικών σχέσεων. ΕΞΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΥΠΟΤΙΜΗΣΙΣ ΤΟΥ ΔΟΛΛΑ- ΡΙΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΓΙΕΝ. — Τό αμερικανικόν δολλάριον εση¬ μείωσεν πτώσιν είς την αγοράν συναλλάγματος τοϋ Τόκιο, όπου φθαοε είς την κατωτέραν ίσοπ- μίσν τού πρός τό γιέν άπό όκτα- Κατά τό άνοιγμα τοΰ Χρη ματιοτηρίου, τό δολλάριον έτιμά- Γαλλίας αί είσαγωγαί ηύΕήθηοαν το 293λ4 γιέν διά νά κατέλθη άρ κοτά 29% άνελβοϋσαι είς 344,3 γότερον είς τα 292 νλέν. Ούτω, εκατ. δολλ. Ή αϋΕησις αύτη ό- τό αμερικανικόν νόμισμα ύπετιμή- (ρείλεται είς τήν αϋΕησ.ν των θη κατά 3,50 γιέν. έν παροβολή ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΙ ΤΩΝ ΕΙΑ- ΓΩΓΕΩΝ.— Είς ανακοίνωσιν τού Πανελληνίου Συνδέσμου ΈΕα/ω- γέων καλοϋντσι τα μέλη τού ό¬ πως ύπογράψουν πρωτόκολλον διαμαρτυρίοχ; διά τήν μείωσιν τού | ά'Εθρολογήτου ορίου τοϋ γικοϋ κλόδου εργασιών είς 2% άπό 2 - 4%, δΓ όλας τάς έΕαγω- γικάς έπιχειρήσεις. ΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ Σ.Ε.Β. Ε Π! ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΑΚΙΝΗΤΩΝ.- Ό Σύνδεομος Έλλήνων Βιομη χά/ων, είς ανακοίνωσιν τού τονί· Ζει, ότι άπαιτεϊται ή «άπόλυτος έ- Εαίρεσις» έκ τοϋ φόρου περιου¬ σίας των βιομηχανικών κοί μετσλ λευτικών επ χειρήσεων, υπό τήν έννοιαν, ότι πρέπει νά άπαλλα- γοϋν τοϋ φόρου τούτου, τα οίκό- πεδα κοί τα συστατικά ή παραρ- τήματα των οίκοπέδων των βιομη χανικών έπιχειρήσεων, δηλαδή τα παντός εϊδους μηχανήματα καί έ- γκαταστάσεις, μαίή μέ τα κτίσμα τα, διά τα όποία ήδη, προβλέπε- τα ή απαλλαγή είς τό νομοσχέ¬ ΑΥΞΗΣΙΝ ΤΟΥ ^ΦΟΡΟΛΟΙΉ- ΤΟΥ ΟΡΙΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΠΛΕ- ΚΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ.- Ό Πονελ- λήνιος Σύνδεσμος Πλεκτοβιομη- χάνων είς ύπόμνημά τού πρός ι ό υπουργείον των Οικονομικαί, 2η- εϊ τήν άναπροσαρμογήν τοϋ άφο- ρολογήτου όρίου άπό 18Ο.ΟΟΟ δρχ. είς 1.000.000 δρχ. διά τήν ιδικήν φορολόγησιν τοϋ 6%. Ώς γνωστόν, διά τοϋ Ν. Δ. 4242)1962 έχει επιβληθή είδική φορολογία 6% είς βάρος βιομη¬ χανικών καί βιοτεχνικών έπιχει- ρήοεων επί των μισθών καί των ήμερομισθίων των ύπαλλήλων καί έργατών των. Είς τό Ν.Δ. προβλέ πεται, ότι οί έπιχειρήσεις κατα- βάλλουσαι, έττΐσίως, μιισθούς καϊ ήι,'ερομίσθια μέχρις 180.000 δρχ. τής φορολογίας αύ- ιοι ( ώς φερομένους, οί όποί λίΖωνται απολύτως επιστροφήν των τών κερδών (μέ τό όρίίει ό νόμος 2687) μως νά συντρέχουν καί προνόμιο τοΰ νόμου. ΕΝΕΚΡΙΘΗ Η -ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ» Πθ(ι Χωρίς ^ 7 Λθι ιιπα ΩΣ. - λευκανΣε τού ύπουργεί0υ μπορίου άπεφοαίσθη ή εί ποραγόντων όπτικής Λευκ ^ διά τάς έΕής χρήσεις : τήν λεύκανσιν τής μά2η< πωνος. β) Ώς συστατικών ρυπαντικών διά την συνθετικών ρητινών καϊ δ) τοϋ οα. άπορ. Δ,ά ΗΝ. ϋον εΕαιροϋνται τής. ΣΥΝΟΜΙΛΙΑΙ »♦♦♦♦♦« ΜΕΡΙ- ΑΚΟΜΗ της περασμενης ΘΑ ΣΤΝΕΧΙΣθΗ ΚΟΤΣ ΜΗΝΕΣ Η ΤΦΕΣΗ Ή κώμψη τής· έλληνικής 6ι©μη- χανικής δραστηριότητας δέν εφθα σε άχάιια στό κατώτατο σημιεΐο της, ©ά συνεχισθή '&έ επι άρκε- ίις μήνες τοΰ 1975, μεχρΐ "νά έκ η άντίστ.ηοο;η ΛΟρεία, πού ρέπει νά άναιιένετα, πεοϊ τα τέλη τοΰ χοόνου. Αΰτά δήλίοσε ό πρότδρος τοϋ Σ υνδέσιιου 'Ελλήνων Βιομηχά- λΌ)λ· κ. Δ. Μαρκόπουλος σέ γεΰ- μα ποΰ .Τ(ΐρέ0εσε στοΰς οίκονομι- υέ τάς τιμάς Δευτέοας. Έν τώ μεταΕύ, ή ΤράπεΖα τής Ίοπωνίας έπενέβη, σήμερον, 3ιά νά ενισχύση τό Αμερικανικόν δολλάριον είς τήν αγοράν Εένου συνολλάγμστος τού Τόκιο. Δέν ύπάρχει έπίσημος έπιβεβαϊωσις αυτού, οί χρηματιστηριακοί κ.ϋκλοι, όμως, λέγουν ότι ή Τρά ήρχισε νά άγοράΖη δολλό ρ·σ. όταν τό Αμερικανικόν νόμι σμα έφθασε νά τιμάται 291,70 γλέν. Αργότερον ανέλαβε κσί έφθασε τα 292,00 γλέν. 70.000 ΤΟΝ. ΣΙΤΟΥ ΔΙΑΤΙ ΘΕΝΤΑΙ ΔΙΑ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΑΣ ■5 <ηη-αχ«ς των εφημερίδων, _ Ύπο ^ ύπουργ-ίου .£μπορ|. οτα γοαφΐα τοΰ ΣΕΒ. Μέ την ϊύ λαιρία αυτή ό πρόεδ,ρος τοΰ Συν έέσμου ετόνισε ότι τα πορισματα τού βιομηχανικοϋ Στ.»νεδρίου οέν θά μείνονν γράμμα κενό, άλλά θά δτ.·νατή βεια γιά νά ΰλοποιηθοΰν. Άπαντώντας σέ σχετικές έ ίν ό κ. Μαρκόπουλος εΐπε δ- τι: α) τα φορολογικά νομοσχέδια εχουν ταμιευτικό χαρακτήρα, <ΐκο πεύονν δέ στήν αντιμετωπίση των κρισίμων περιστάσεων πού διέοχε ται ή χώρα, 6) ή «ίσαγωγή |έ- νων κετραλαίσΛ', άπαιτεΐ <ΐυστημα- τοίή μελέτη ποίν τήν εγκριση, κυ ρίως σέ δ,τι άψορα στίς είαροες καΐ έκροες, &στε νά ·έξασοραλίζ«- τα, ωφελεία γιά την έθνική οίχο- νομία. ου ενεκρίθη ή διάθεσις, έκ των κρατικών άποθεματων ποσότητος 70.000 τόν. σίτου περυσινής έσο δείας είς βιομηχανίας καί βιοτεχ νίας συνθέτων πτηνοτροφών ιος καί είς τούς κτηνοπτηνοτροφικούς συνεταιρισμούς. Τψή δισθέσεως καθορίίεται είς 4 δρχ. κατά κι- λόν ΠΩΛΗΣΙΣ 4Ο.Ο00 ΤΟΝ. ΝΑ- ΦΘΗΣ. — Υπό τοϋ ύπουργείου Βιομηχανίοχ: διενεργεϊται δι αγω¬ ν Όμός διά τήν πώλησιν 38.000 — 40.000 τόννων νάφθης. Ό διογωνισμός θά διενεργηθή τήν 25ην τρέχοντος. ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΣΑΚΧΑΡΕΩΣ. — Υπό τού ύπουργείου Έμπορί¬ ου προεκηρύχθη διά τήν 5ην Μαρ τίου διεθνής διαγωνισμός, διο διον. Ή ανωτέρω πρότασις ται είς άπλουστάτην οικονομικήν σκέψιν, ότι τα οίκόπεδα των βιο¬ μηχανικήν καί μεταλλευτικών έ¬ πιχειρήσεων άποτελοΰν μέρος τοϋ παραγωγικοϋ έΕοπλισμοϋ των έ¬ πιχειρήσεων καί δέν είναι δυνα¬ τόν νά πωλήθοϋν καί ρευστοποι- ηβοϋν, έιρ' όσον οί έπιχειρήσεις δροΰν παραγωγικώς. ΤΜΗΜΑ ΛΑ-ΝΚΗΣ ΚΙΝΑΣ ΕΙΣ ΤΟ Ε.Β.Ε.Α. - Υπό τού Έμπορικοϋ καί Βιομηχονικοϋ Έ¬ πιμελητηρίου Αθηνών ανεκοινώ¬ θη, ότι απεφασίσθη ή σύστασις παρ' αύτω τμήματος Λαίκής Κί- νος. Πρός τούτο οργανούται σύ- σκεψις είς τό Ε.Β.Ε.Α. τήν προ¬ σέχη Τρίτην, 25ην τρέχοντος είς τήν όποιαν καλοϋνται νά μετά¬ σχουν οί συναλλασσόμενοι μετά τής Λαϊκής 'Κίνας. ΠΟΡΙΚΑΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΟΣ - ΙΝΔΙΩΝ.— Υπό τοϋ Έμπορι- ' καί Βιομηχανιχοϋ Έπιμελη- τηρίου ανεκοινώθη, ότι ό εμπορι¬ κάς άκόλουθος τήν έν Βελιγρα¬ δίω πρεσβείας τών "Ινδιών, ό ο¬ ποίος είναι καί όρμόδιος διά τάς εμπορικάς σχέσεις τής χώρας τού μετά τής Ελλάδος, επεσκέ¬ φθη τς Ε.Β.Ε.Α. καί συνεζήτησε βέματα αφορώντα είς τήν ανά¬ πτυξιν τών έμπορικών σχέσεων ών δύο χωρων. ΕϊΑΓΩΓΗ ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΩΝ 1ΧΘΥΩΝ ΕΙΣ ΚΥΠΡΟΝ- Υπό τοϋ ύπουργείου Έμπορίου άπεφα σίσθη ή έξαγωγή 40 τόννων κο- τεψυγμένων λιθρινίων, μικροΰ με γέθους (8-10 τεμάχια άνά χι- λιόγραμμον), είς Κύπρον. Ό διακανονισμός τής άΕίας τής έΕαχθησομένης ποσότητος, θά γίνη βάσει θεωρή μέ νού τιμο- λογίου έΕαγωγής, δι' έλευθέρου συνσλλάγμαος. Αί σχετικαί άδειαι 6ά χορηγη- θοϋν μετά είκοσσήμερον, άρχομέ- νου τούτου άπό τής 20ής Φεβρου αρίου 1975. ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΑΙ ΕΪΕΛΙ- ΞΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟ Α' 15ΜΕΡΟΝ ΤΟΥ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ. - Συμφώ¬ νως πρός στοιχεϊα τής Τραπέζης ής Ελλάδος, τα συναλλαγματι- ;ό διοθέσιμα τής χώρας κατά τό α' 15μερον τού παρελθόντος μη- ,·ός Ίανουαρίου ηύΕήθησαν κατά 27,5 έκατ. δραχι/ών, ανήρχοντο έ τήν 15ην Ίανουαρίου είς 33. την λεύκανσιν πολυεστερ,Κων πολυοκριλικών ίνών. Ο ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ ΕΙΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ. - Συμφώνως ανακοίνωσιν τοϋ ύπουργείΟυ "-^ ιορίου τών Η.Π.Α., τό πΟΟΟΟ^' τοϋ πληθωρισμοϋ είς τάς Ηνω., Τολιτείας κατά τό τελευτα μηνον τοϋ λήΕαντος έτους 6εν είς 14,4%, έναντι 13% τρττου τριμήνου. Συμφώνως τα ιστοιχεϊα τού 'Εμπορ-'ου, τ σοοτόν τοΰ πληθωρισμοϋ επί οίας βάσεως ανήλθεν είς 1030 ΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΡ. ΣΙΝ ΤΩΝ ΕΜΠΟΔΙΩΝ ΤΟΥ Λ|. Κα8ω- όνήΑ. τού Πρός έτη. ΕΘΝΟΥΣ ΕΜΠΟΡΙΟΥ- - ενικη >υς
ρίσθη τό πρόγραμμα εργασιών
τής ουνόδου τής Γκάττ (Π
Συμφωνία Δασμών καί Έμπορί.
ου) είς Γενεύην επί τής άρσεω;
τών περιορισμών τοϋ διεθνού
ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΜ- Ι έϋπορίου («γΰρος τοϋ Τόκιο»)
Είδικαί όμάδες τής έπιτροπής
θό έΕετάσουν τούς άφσνεϊς εθνι
κούς περιορισμούς είς τάς ειαα·
γωγάς, τα λεγόμενα μή δααμο·
λογικά έμπόδια, τούς δθ3μους,
τό εμπόριον τροπικών προϊόντων
τούς τομεϊς τοϋ έμπορίου, οί ο-
ποϊοι περιλαμβάνουν τάς πρώτας
ϋ>ας καί τα σχετι2όμενα μέ αυ·
τας προϊόντα καί τέλος τάς :.γ
γυήσεις οί οποίαι θά έπιτρέψο,ιν
είς τάς διαφόρους χώρας νά ι·
πιβραδύνουν κοί νά περιορίοουν
τάς είσαγωγάς έκείνας οί οποίαι
θά ήτο δυνατόν νά άποδιοργανω
σουν τάς άγοράς ή νά προχαΑε-
σουν έθνικάς δυσχερείας.
ΑΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΔΙΑ ΤΑ
ΠΕΤΡΟΔΟΛΛΑΡΙΑ. - Ιαπων
τροπείίτης προέβλεψεν, ότι τα ει·
οοδήματα τών χωρών τής Μέοηα
Άνατολής άπό τό πετρέλαιον, έν
δέχεται νά έΕανεμισθοϋν μέχρι
τθ 1980, εάν ουνεχίσουν νά έίο-
δεύουν τα δολλάρια τών πετρε-
λαίων μέ τόν σημερινόν ρυθμόν.
Ούτος εδήλωσεν, ότι ή άνακύκλη
οις τών πετροδολλαρίων είναι τα
χυτέρπ άπό όσον προεβλέπετο.
Ό Ιάπων τραπεζίτης, κ. Καοι-
βάγκι, επέστρεψεν σήμερον εκ
το Τόκιον, άπό έπισκέψεις ίίε
τήν Περσίαν, τό Κουβέϊτ, τόν Λί-
βανον, τήν Σαουδικήν Αρσβίαν
ά Ήνωμένα Άραβικά Έμιράτσ,
66,8 έκατ. δρχ. (1.108 έκατομ
ίολλ.). ΈΕ άλλου, τό κυκλοφο
ροϋν χαρτονόμισμα εμειώθη κατά
ό Ίράκ καί τήν Αίγυπτον.
ΦΟΡΟΛΟΠΚΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΤΡΟΦΙΜΩΝ.-
Ο Εμπορικάς Σύλλογος Τροφί-
φων Αθηνών, είς τηλεγράφημά
τού πρός τόν ύφυπουργόν Οίκο-
νομικών 2ητεϊ τήν παράτασιν, δι'
εϋλογον χρονικόν διάοτημα τής
προθεσμίας ύποβολής συμπληρω-
ματικής δηλώσεως πσρελθόντων
ϊτών τού Ν.Δ. 81)74.
4 698 έκατ. δρχ. είς τα 76.601
6 έκατ. δρχ.
Αί ύποχρεώσεις όψεως είς ου
νόλλαγμα άνήσχοντο την 15ην
πορελδόντος είς 5.108,5 έκατ,
δρχ. αύΕηθεϊσαι κατά 50,9 έκατ,
δρχ.
'Η ΧΡΐματοδότησις προμηθει-
ών καταναλωτικών αγαθών ανήρ¬
χοντο είς 23.71,3,3 έκατ. δρχ.
ΠΡΟΣ ΝΕΑΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.- Εγνώσθη ότι ή έπιτρο-
πή διά τήν μελέτην τοϋ Ν.Δ.
2687)53, όλοκλήρωσε τό εργο
της κα! θά την υποβάλη συντό¬
μως είς Κυβέρνησιν. Είς τήν με¬
λέτην ύπογραμμί£εται όπως κατα
βληθή προσπαθεία στραφής τών
ξένων έπενδύσεων είς τομεΐς ό¬
που ή χώρα έχει πράγματι ανά¬
γκην Εένης έπιχειρημαιικής τεχ-
νολογίας, όπότε ή είσαγωγή τού
κεφολαίου θά άπολαμβάνη όλων
όν προνομίων τού νόμου 2687.
Είς τούς λοιπούς τομεϊς τής
βιομηχανικής ποραγωγής, όπου
τδ έγχώριον δυναμικόν άνταπο-
εις τάς άπαιτήσεις τοΰ
♦♦♦»♦»»♦♦♦<.♦♦♦♦♦♦♦♦»»< Λιάφοροι προμήθειαι ΕΛΛΗΝ Ι ΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Ζ Α Ν Ε Ι Ο Ν ΓΕΝΙΚΟΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΟΙΚ. ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ Αριθ. Πρωτ. 1'36Ο άνε- ήν προμήθειαν 35.000 τόν. σοκ-' άνΓαγωνισμοΰ καί θεωοεϊται άρεως. Η ανωτέρω ποσότης 0ά ( πτυγμένον, δέν θά ύπάρΕουν διοι ιατεθή διά τήν κάλυψιν τών άνα γκών τής έσωτεριχής άγοράς μέ- χρι τής νέας παραγωγής τών Έλ ληνικών σακχορουργείων. Γ.πτικά έμπόδια είς την εισαγω¬ γήν κεφαλαίων. Ή εύθύνη διά τήν έπένδυσιν θα ανήκη βεβαίως είς τούς ένδια ΠΡΟΚΗΡΤΞΙΣ Τό Τ£άνειον Γενικόν Νοσοκομείον Πειραιώς προκηρύσσει τούς *&■ τωθι διαγωνισμους : 1 - Την 28 - 3 - 75 ημέ¬ ραν Παρασκευήν καί ώραν 10,30 ·- 11 π.μ. Δημόσιον τακτικόν μει οδοτικόν διαγωνισμόν διά τήν προ μήθειαν μιάς συσκευής εκκενώσε¬ ως πλύσεως καί άπολυμάνσε^ε σκωρσμίδων, ούροδοχείων νεφρ°· ειδών καί πτυελοδοχείων. 2. - Την 29 - 3 - 75 ημέ¬ ραν Σάββατον καί ώραν 10,30 — 11 π.μ. δημόσιον τακπκόν με1"" δοτικόν διαγωνισμόν διά τήν προ¬ μήθειαν άντιδιαχυτικοΰ δαφράγμα' ος άκτινολογικοΰ έργαστηρίου. 3. - Την 8 - 3 - 75 ημέραν Σάββατον καί ώραν 11 — 11-30 .μ. δημόσιον Επαναληπτικόν μ21 ϊδοτικόν διαγωνισμόν διά τήν προ ήθειαν ενός κυμογράφου. Διά πάσαν πληροφορίαν παρ" τώ Γραφείω Προμηθειών καθ' ε' κάστην εργάσιμον ημέραν καί ό¬ πό ώραν 10.30 - 13 π.μ. (τΠλ· ■4519-419). Έν Πειραιεί τή 19 - 2 - 1975 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ 1. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
■ΕΟ ΣΤΡΑΤΑΝ·.» "Η ΝΕΒΙ ΑΙΟΡΟΠΙΙ
Ή Κιοέρνηβη κατάθεσε στήν
,Οι·λή Τ0 σχϊδιο του ^°-> Σνντά
-. "Ολοι νομίξ.οτ<ν καί ΐλπί- ,·ν ότι μέ '^'ο. καΐλό Σύνταγμα ,ναι δι·νοιτόν τι χώ?α μας νά 67η ;, τό άτδιέξοδο των πολιτικών • χο.νωνικών προ6λτ,μάτο>ν. ΚΓ
ω- η κΐιλύτερη άν'ατ)εώρη<τη καί Λ1ό τέλϊΐο Σύνταγμα δέν μπο- ! νά ίέοη την άλλιχγη ποΰ έπι- ώ'-θ'.^'- κ<" όρσματιζί-ιαστε, αν λαός μας °έν οτναιβ&ανθή την .,.ρ γιά ιιιά έσιοτερική άλιλα- ,, Νά εγκαταλείψη τόν άμαοτιο γ.'ά «ποσταττν.ιέΥο κόσμο χαΐ η-τροι(ΐή στόν Ιΐλάστη τον ^εό. ε[ναι δινατόν σΐήν άποστασία ' κι' ένιΰ 6ρισκόμαστε <τε άντί- 9Ι) :ιέ τόν Λόγο καί τό Νόμο Ο θεοΰ κι' άκελουθοΪΓαε τόν Γ- δούαο καί τρόπο ν»ής «τίος ,-ΐ'.ιν' νά βελτιώση υ!- την κατά τη τής χώρας ,μας >.ώ να «ύη
• σοιμις σάν έ"θνος καί οών ατο
Μ1 αϋτό δ;ν ΟίλΓτμ; νά ποϋ-
ίτ( 5έν χιειαΐχμαστε ένα καλό
ι'ι ταγμα, προοδουτικο καί σνγ
,ονισμενο καί οχι όπισθο'δοομικό
άναχΓονιστιχό. "Οταν δέ λέ-
σι·γχεονι(Γμένο ·δέν έννοοίμε δ-
τό Σίνταγμα πρέπ^ ·ά σν.'.ιιθ'ρ
ώνρται μέ τίς αδυναμίες καί τίς
ΙπαιτνΓ.πς τής δ.ε(τθσ;μένης «πο-
|ή: μ ις· Άντίβϊτα πρέ.τει Λ'ά. σ·.μ
ινεται κηί νά σΧ'γχρονίζεται
|ί χον Νόμο τοΰ Θεοΐ καί τ'.ς ήθι
|ε; ά,ταιτήίΤιΓΐς τής^ Χρ,ιστιανικής
Ιοτισκείας. Μακρ·.ά ιάπ' αύτές τίς
ρχές τό Σνηταγμα είναι άναχηο
Ιστικό κα'. χάθ1; προσ.ιάθ·ειά μας
|ίι 6γΊ ή χώδϊ μας άπό τό άδΐϊξο
εΕν';ι ιΐϊταιοπονία. Τα Σύντα-
εΤναι έ'να ςοίχο γιά τόν δν-
το, έ'ν σττίτι γιά την ί'κογέ-
£ια. Εχει σπαο'ία ν<χ «ίνΓϋ τό ΰχο ξεστό κκΐ {ιγι·-.νό καί τύ σπί ^'ά ,-ΐςοστατ-ύη τα μέλη τής οί ογενείας άπό τό κςιίο καί την ύ- οασία. Σέ- τ λενταία Γχως άνά- [στ ύέν :Ιναι οΰτε τό λυλό ροΰ- [■, ουτε τό καλό σ,τίτι ποΰ θά κά- ρυν τόν ανθρωπο κοί την οίκογέ- εύτυχισαέν'ιτ Ό άνθρωπος ΠΟ5?Ϊ νά ;αήν ?χη τίπο·>>- καί νά,
Ιναι ΕΪτνχι'μένος ή νά τα ΐχη ό-
Ιι καί νά είναι •δνστνχισμένος. "Ε
[τ, άκριδώς μποςοΐ,αε ν'ά εχονμε
καλντΐΓ3θ Σύνταγμα κι' ομοις
ά.-ΐοτμχοι·με άν δέν νοιώθο.μϊ
Ι'. δέν ίπιδιώκοιμε ό,τι ακριβώς
ρειαϊόμαστε χλι αύτό .τού πρέπει
κάνοιμε γιάνά λίσοιτμϊ τα έ-
■ιχά καί κοινων'ικά ποοδλήματα.
Ιι'τό 6μως έξαρτάται άπό τόν λα
ό μας. 'Εμεϊς 1χ#έπΐι ν> ,^^^.
με τόν τρό.το ζοιής μας. "Αν δεν
τό κά·,™·με α{^ό καί τό καλύτιτ,οο
Σΰνταγμα σέ τίποτβ δέν .τρόκει-
τα, νά μά; ώφελήση. Τό πρόβλη-
μα τοΰ "Ελλην α καν κά«τ άνθρώ
που δέν είναι έξωτερτκό άλ).ά έσω
Ι Μ*ςικά χριστιανικά σωματεΐα
νομίξουν δτ, τα μέλη τονς γίνον-
™ Χ?ΐστιανοί μέ τό νά φοοοΰν
μιά. ίδιαίτερη στολή ή ινα σήμα.
, Δέν' εχο-.ν καταλάβ:. δμως δΤ|' ό
δνθρωπος «ύτό πού χρειάζεται δέν
«Ινχΐι μεταρρν·θμ·,οη ά)λα άλλαγή
δά
ση. Κ οποίος εγρα»ΐ>ε πάνιο σ' έ'να
οολόγι πού δέν εδειχνε την σωστή
( ίρα: «Μή κατακρίνετε τού; δεϊ-
, χτιςς τοΰ ρολογιοϋ ποΰ δέν 6{ί-
χνουν την σωστή ίορα. Τό έλάττοι
μα δρ,ίσκεται στόν μηχανισμό τον».
Αΐ-τό σταδαίνει καί ωέ τάν αν'Ορω
-Ίϊ. Ή ζ.ιιή τού 'δέν δΐίχν·;! τίποτε
αλλο άπ' αΰτό πού ύπάρχει μ'σα
τού. Ό άνθ^οκιο; δέ μπορεϊ
V
άλ
λάξη ηέ τό νά νΐ'θίση ?α <τνλλο στήν ζωή τού. Τό πρόβλημά τού είναι ΐσιυτεοικό. "Οσο «Γ άν κα- λ Τίς>εν€3ΐ·μ·ι: τόν1 &ν8,ς(ι)πο ΐξωτε
Οΐ,.ά τό πρόδλΓ,αά του δέν άλλά-
ζπ· Ό άνθ;ιο.τος μόνος τού δεν
μπορεϊ ν' άλλάξη τόν έαττό τολ
ΟΡτ.: καί κανένα Σύνταγμα ή σύ
στημα μ.τορεΐ νά τό κάνη διαφο-
ς.ετικό. Ό Λόγος τοϋ θ«οΰ τό θε
τει πο,λύ ζον'τανά: «Δύναται ό Αί
θίοψ νά άλλάξη τό *έριμα αυτού ή
ή πάΓ5αλις τα .-ΐο·ικίλιματα αυτής;
τότε δίνασθε κα' σεϊς λ·« «όμητε
καλόν, οί μαθόντες τό κακόν» (Ί
ερεμίας ΙΓ' 23). Μή προσπαθ-ής
νά άνακαινίσης την έρειπίομένη
άπά την άμαρτία καρδιά σου. Έ-
πίτΓ·:|': τόν Ίησοΰ Χοιστό νά σέ
λάνη νέον ανρθωπο, νά σοΰ δώση
νέα καρδιά: «Καί θέλω δώσ«ι εί;
έσά; καρδίαν νεαν...» (Ί·εζ|Γ«ιήλ
ΑΣ 26). «'Εάν' τις ήα, έν Χοι-
στώ, είναι νε°ν κτίσμα» (Β' Κο
ρινθίου; Ε' 17). "Αν ©έλεις νά
μάθης πώς θά γίνη; νέος άνθρω-
πος γςάψε μας νά σοϋ στείλωμε
δωρϊάν' την Καινή Διαθήκη κι' ε-
να βιδλιαράκι.
,ΠΡΟΣΤΟΡΑ: "Αν δέν ίχβις,
την ιΚαινή Διαθήκη σέ μοτάφραση
των 4 καθηγητήν τοϋ Πανεπιστη
μίου Άβηνών γράψε μας νά σοΰ
την στείλωμε διο^εάν: ΠΙΕιΡΟΣ
ΟΛΤΜΠΙΤΗΣ, Τ. ΘΤΡΙΣ 30,
ΚΑΤΕΡΙΝΗ.
ΙΙΙΕΡΟΣ ΟΛΤΜΠΙΤΗΣ
Ή όμιλία τοϋ κ. Ν. Μηλιωρη
έκ τής 2ος σελίδος
ιοιγενής, ό "Ομηροο ό πατέρο€
ής τής ποιήσεωο όπό τότε ώς
σήμερα, στήν Εύρώπη, ο όλον
ιν κόσμον, ο' όλους τοός πολι-
σμενους λαούς. Κατόπιν κατά
ό ι.εταλαΕονδρινά χρόνια, τα
ρόνια τα έλλην στικά, όπϋκ; εϊ-
οι περισοότερο γνωοτό, έκεϊ,
τα δυτικά παράλια τήο Μικράς
Αοιας, στά μέρη τα δικά μας, όλ-
ά καί στήν άλλην Μικράν άνα-
τυχθήκανε έλληνικές πολιτεϊες
Ιπεριώνυμες έκτοτε γιά τόν πολι¬
τισμόν των" ή Πέργαμος, ή ' Ε-
εοος, ή Μίλπτος. ' Οσοι ετυχε νά
αζιδεύσουμε κατά τα τελευταία
ρόνια στά μέρη αύτά, θυμούμςι-
τε πόσο θαυμόσαμε ερειπιώνες
κτεταμένους, τα άνασκαφέντα
αταλοιπα τοϋ μεγάλου καί άνε-
ανάληπτου πολιτισμοϋ των.
Στά Ιδία μέρη πρωτοεδραιώθη-
ε ό Χριοτιανικός· έκεϊ πρώτα έ-
ιδαΕαν ό Απόστολος Παΰλος, ό
Απόστολος Ιωάννης ό θεολό-
έκεϊ στήν Ίωνία καί τίς γύ-
ω περιοχές έλαμψσν οί Έπτά
Αστερες τής Αποκαλύψεως οί
έλληνικές χριστιανικές
κκληοίες· στή Σμύρνη, στήν "Ε·
εσο, οτήν Πέργαμο, στά Θυάτει-
■°· οτίς Σάρδεις, στή Φιλαδέλ-
:|α, στή Λαοδίχεια.
Στά χρόνια τής ΒυΖανινής Αυ-
κρατορίας κατά τή χιλιόχρονη
πολυκύμαντη περίοδό της, ό¬
πως άναφέρουν οί είδικοί ίστορι-
κ°ί. ό καθηγητήζ Άμσντος κα'ι
όλλοι, τα έκατομμύρια τοΰ Έλλη-
νιομοΰ τής Μικράς Άσίας έστι'ι-
Ρΐξαν την Αύτοκρατορία της.
ί μετά την μοιραία πτώση
οί "Ελληνες τής Μικράς Ά
°ίας πού ύηέστησαν τό βσρος τοΰ
°Υκου τού Εένου καί βαρβάρου
κ°τακτητή μορτυρήσανε, άποδεκα
γιοτήκανε άλλά διατηρήσανε σάν
ΤΓι σπίθα κρυμμένη στή στάχτη
Τιίν έθνική τους συνείδηση την
ελληνικήν παρόδοση, την ίδέα
χριστκτνικής πίστειος καί τής
Χριστιανικής τους λατρείας. Κα
Κρυπτοχριστιανοί άκόμη, πι-
Ρά τούς τεραστιους κινδύνους άν
ς άνακάλυτιταν, διατηρήσανε
Κα' τή μεταδίδανε κρυφό άπό γε¬
νεά οέ γενεά τή χριστιανική τους
Πι0τΠ κοί τή χριοτισνική λατρεία.
Κρατηθήκανε έτσι καί μέ τόν και
ρό χάρις στό ήθικό αυτής τους
τής άντιστάσεως καί τίς αλλες έμ
φυτες φυλετικές τους ίκανότητες
όργάνωσαν κοινότητες, έκτισαν
έκκλησίες, άνσδείΕανε οχολεϊα
περιώνυμα, όπως ή Εύαγγελι·'.ή
Σχολή τής Σμύρνης, ή Άκσδημία
των Κυδωνιών, ή ΆναΕαγόρεοα
Σχολή των Βουρλών, τα σχολειό
τοϋ Τσεσμέ, των Αλατσάτων, .50-
τά πού μορφώσσνε τούς προγό-
νους σας γιά τούς όποίους μέ 0-
περηφάνεια άκουσα νά έ-χφράΖω^·
ται οί νεώτεροί σας.
Σ' όλα τοϋτα, μέ λίγα λόγια
συμπυκνώνεται αύτό πού άποκα-
λοϋμε Μικρασιατική Παράδοπη
καί άπό αύτά πηγάΖει τό Μικρα-
σιατικόν Ίδανικό, τό οποίον προσ
δοκοϋμε νά έμπνέει ποικιλοτρο-
πως καί τίς έπερχόμενες γενεές
των Έλλήνων.
Ή σημερινή σας συγκεντρώση
μνήμης, νοσταλγίας καί πίστεως
πρός τό Μικρασιατικόν Ίδανικόν
ίκανοποιεϊ καί δικοιολογημΐνα καί
σός καί ημάς όλους τούς άλλους.
Είσθε πραγμστικά άζιέπαινοι. Α-
ποτέλεσμσ καί τής σημερινής
σας έκδηλσεως είναι νά στερεώ-
σετε την α'σιοδοΕίαν μας, νά το-
νώσετε την πίστη μας γιά τό μέλ¬
λο ν.
ΚΟΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛ1ΔΗ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΊΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤ1ΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
(Σννέχεια έκ προΓ,γονμένοΐ')
Ό γεροντάκος «τφεξ,ε καί εφϊ-
Λί.ρό. Τής ράντισαν τό πρόσω-
οιο 5οαΙ βέ λίνο άνοι|ε τα μάτια
της.
Σηκώθηκαν' κι' έφυγαν. Ό Τώ
νη; ήταν αχεδόν φο.ρκισμένος.
Α,λ.λοτε δέν ίιταν ίτσι... Έτσι
μνγιάγγιχτη; "Οχι! Αυτή δέν -ί¬
να ι τ; Είέ
Κρΐμα! "Ετσι την καταδίκασ?
εϊκολα
Μιά στιγμή μόνο, έΐιείνΐ) τή
δοαδυά πού Λρωτάκοι<σϊ τ' δνομά της, .-τού άκοινη; άπό τό στόμα της πώς ήταν έκείνη ή Εύτέ^οπη, ή Τ- δια, μόνο τότε τού φάνηκε πώς την ,εΐδε, όπως την ήξε^, όπως ΐίτν Λχε γν'ο.ρί<τει· Μά ή έντΰηω- ση ·αΰτή &ά·στα?ε μιά στιγμή μό¬ νο οσο βαστάει μιά άστ.ραπή, ναί! "Ετσι ακριβώς, σάν μιά άστραπή φώτιβΕ για μιά στιγμή τό παρελ θόν τού καί πάει... Τώρα, ότο περ νοϋσαν οί μέ<>ες, τόοο καί πε<}ΐΌΧϊό τερο άποβοϋαε ό Τώνης γιά την άλλαγή αυτή τής Εύΐέρπης. «Τό¬ σο πολύ πκί!;», ίόστε ν'ά μην τοΰ θυμίζη τΐτοτα καί σ' αυτόν άκό- μα, ποτ' την εΙχ·Σ τόσο πολύ γιθρί σει; "Αμα μιλοΰσε μα£( της) νόμι ξε πώς άκ·οί»Εΐ καμμιά ξένη νά τοϋ ι-ιλ.άη γιά τή παλιά τού ζωή. Άπό τίς τόβες τρωτο-γριαφίες της πού τουχε δίάσει δέν εΓχε σώ- σε, καμμιά κι' £να 6ιοάίυ τής ζή τησε μιά καινοΰργια γιατί αύτός, όπως τής ·εΙπ«: «εΓχε χάσει τίς δι κέ; της μ,έ μιά &αλίτσα» (·ψεμμα- τα!). 'Εκείνη τοίδο>κε μιά ΰμοια
ιι' έιοείν'η πού τοϋ εΓχε χαρίση, 3-
ταν εφευγε, στά 1914. Ό Τώ¬
νης, παραβάλλοντας τή φωτογρα
φία τής μικρής Εντέραχ,ς μέ τή
Πγτγ, τή <τηαε,3ΐνήι εφιθασε σέ ση μοϊο νά άμφιδάλλη άκόμα χι' άν ήταν πράγματι ΰ Ιδία ή <τημερινή! Τ^τοια διαφοραί Άπε^ίσθηκε. ΕΓχε καν:ι μιά γλ-.κειά έ?Λ!δακ πού εαβηαε σάν ίνα δνειρο .. »*♦ Μ ά ιιέςη τόν κάλεσε στύ δια- μρρισμά της. «θά είμαι μόνη·!>,
τοΰ ψι6ύρισι5 καί πήγε. Αΰτό ήταν
τό τ:λενταΐο καί τό πιό δυνατό
χτύπτμα γιά τόν Τώνη καί τή χά
μένη τού άγάπη.
Ό άντρας της εΐ,χε φύγ.Ει στό
Δε.μήθι γιά προαγορές καπνών,
θά έλειπε πολλές ήμέρες. "Εμειναν
,μονάχοι οί δ.'ό τονς μεσα στήν
ντεδδατοκάμαρά της κι' έκεϊ πνί-
γηκαν, ϊσβησαν χαχ χάθηκαν —
σέ τέτοια άτμόσ<ραιρα!— κι' οί ταλενταί·-ς μακρννές μικοοαναμνη (τεΐΛες πού τού ερχονταν' κά,ιον— κάϊΐοι· αιια την άκο·_>ε νά ιμιλάη γιά
τα παλιά τονς- 'Εκείνη τα θιναό-
ταν καί μελανχολοΰσε κ<ιί πολλές φορές καταντοΰσε λΔ πε,ρνάνε τίς β'.αιδιές τού ιμέ τα δάκ,ρυά της. Μά ό Τώνης —είπομε— άχι μύΌ τα άπόφ:ιγε αύτά καί ποτέ δέν θΐ'ΐιι%ε τίποτα άπά τα πεοασμέ να άλλά καί &ε>οροΰσε ποοσ&λητι
κό, ίεροσυλία, γιά την άγνή, την
προ'ιτη άγάπη τον, νά τή θ.μάταΐ
μέ<κι στή πνιγερή άπ' τίς μυρου- •διές καί τα τσινώρα, κοε66ατοκά- μαρα τής «κυρίας Μπαρώ»! Η τέρ.τη τού 1914, δέν ήταν ή ι¬ δία μέ την Εί·τεν*-τη τοϋ 1921. "Αχ, άν μποηοΰ'σε νά την εύρι¬ σκε υπο; την εΓχε άφή,σ"ι··· Μι- χρή, τριχρίρή, άθώα παιδούλα... Τώ;>α ί] Πέπη ήταν μιά μοντέρνα
κνοία όπως 6λιες, μέ τα δαμμένα
χείλια της, μέ τό όνειροπόλο πρό
σωπο καί τύ κον^αίϊμρνο νφος, μέ
τή δραχνή φιονή καί τί; άογές,
τίς νιοχελικές κιν'ήσεις, μέ τα τσι
γάοα της, μέ τύν «έρα 7<-ναίκ:ις .τού δέ θνμ:ξε τίποτα από την Εύ- τε.τοτίτσα τή μιχηή, τή δησερή, τό ζωη^ό και ,τρόαχαρο λοοιτσάκι μέ τή κονστα'.λ'ένια <ρωνή, ιμέ τό κα Οαρό τό κόικκινο καί παηθίνικό .τςΓσωτάκι, τή ντροπαλή καί φο(η Γο.ήη Εύτ.ερπίτσ'κ, πού άαα τής ε- γεον: τό κεφαλάκι λαί τής λύγιϊΐ τή μέ<τη γιά νά τής φιλήση τα δςο(τε?ά χε'Λια, ετςαμε άπό φό6ο καί πςθοπλάν'ταΐε άπό τή λΛ,χτά- τα τής άγνο»στης, τής άνείπωτης ήδονής κι' σπόφει-γε τα μάτια τού άπό ντοοπή... "Ετσι την ίιξε ρ·-, σεμνή, άγνή, ολο ζ.υντάνια. 'Εν'Λ τώρα·.. Χο>ρίς νά τό καταλαδαίνη ό Τώ
νηΐ, άοχιβ·: σιγά - σιγά νά τή με-
■Όϊχειρίζίτηι, νά τή; φρρεται οάν
σέ μιά ώοαία κυρία, .τού την γν<ό ς,ιϊ,ε τώηα γιά ποώτη φορά. "Α·μρ την εδλεπε χωμένη μέοα σέ μιά μαλακιά πολτ'θοόνα, μέ τό στήθος τη; σχεδόν γνιινό, μέ τό ε να πάδι απάνω στ' άλλο, μέ τα μά τια ιιισόκλειστα καί μέ τό τσιγά- ρο στό στόμα, νόμιζε πώς κΐχε μπροστά τού τή Ρενε,μ'ά μικρή πά ηιζιάνα ποίι τού ίϊχε άδέσε, κάμ- πη3θ καιοό στό ΠαςίοΊ κι' αΐίτθα νόταν τότε ?'.ιαν' ποθο μόνο σαρκι κό, γιά τό χιονόλε.ιχο κοομί τής Πέπης... 'Εκείνη, άπεναντίας, Ζοϋσε τίς ή μέρες έν,ΓΪνες μέσα στήν άπόλντη ιΐύτνχία. Τοΰ παυαδινύταν' μ' ί-λη της τή ψνχή, χωοίς νά συλ).σγΐί- ται κα; νά λογαριάζη τίποτα. "Ε- νοιω'θε νά τής καίη την κα?διά ή παλιά της άγάπη πού ζαναγεννιό- ταν' γι' αυτήν κι' ότα ίκεϊνος την ΐ-,νλεινΐ μέσα στά «τιΐίαρά τού τα μποάτσα, αυτή εδλεπε μέσα άπ' τα μισόκλ.ειστα 6λέΐ{αοά της, την πόοτα ίκείνη τοΰ σπιτιοϋ τής Α.., δπτ»ν οοθιοι μιά ΐτοοά τότε, οί δνό τοις, ι:ίχαν νοΐϋ)Γτει τόν ποώτο ή- δονικό σοΐασμό τού πρώτου «ριΛιοΰ- Κι' οταν έ/Γϊος έ'φευγε, ποοσ παθοΰσε νά <ρτλάξη τή ζεσταοιά τοΰ κοομιοΰ τού οτό σεν'τόνι κι' ά .-χχοιιιόταν τα χαηάαατα μέ τα μάτια ύγςά, κεμμ/νη καί τα χε!- λη της κο/,λτϊΐένη, στή τρ<·)τογ♦♦«■♦»·♦♦♦···♦»♦♦
ΆναμνήσεΝς άτιό μιά θερινΑ
έκδρομη στ6
Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΙΜΗ
ΕΙΣ ΤΗΝ κ. ΗΩ ΛΑΜΠΙΡΗ
Υπό τοϋ Νέου Κύκλου Κων-
σταντινουπολιτών οργανούται τε-
λετή, καθ' ήν θά γίνη άπονομή
τοϋ «Χρύσοϋ Μεταλλίου τοϋ Δι-
κεφάλου Άετοϋ- ώς κοί Παπύ-
ρου είς την διακεκριμένην ίατρο-
Οΐλόσοφον, λογοτέχνιδα κοί ποιή
τριαν κ. Ήώ Λαμπίρη. Ή τελετή
θα λάβη χώραν είς την αίθουσαν
τής Αρχαιολογικήν Έταιρείας
την 5ην Μαρτίου 1975 ημέραν
Τετάρτην καί ώραν 8 μ.μ. Ομι-
ληταί θά εϊνσι οί κ.κ. Μήτσος
Σταυρόπουλος, δημοσιογράφος,
Νικ. Δάμτσας. Άρχων Μεγ. Νο-
μοφύλαΕ τής Άγίας τοϋ Χριστού
Μεγ. Έκκλησίας. Άηαγγελία ποι-
ημάτων κοϊ άνάγνωσις αποσπα¬
σμάτων άπό τό έργο τής τιμωμέ-
νης θά γίνη άπό την καλλιτέχνδα
κ. Ελένη Νενεδάκη.
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου)
Άνεβήκσμε τα πέτρινα σκαλο-
πάτια τού μικροϋ τού κήπου ηου
πλαιαιώνεται μέ τέσσερις κολώ-
νες καί μπαίνοντας στό έργαστιν
ρι .τού άντικρύοαμε απάνω σ' ένα
τρίποδο τόν άνεπανάληπτο πίνα-
κά τού. Τα δάκρυα τού Πέτρου.
Πόσο συγκινετ «αί συναρπάζει ή
είκόνα αυτή μέ τή θλιμμένη μορ-
φή τοϋ Αποστόλου πού τα σφι-
χτοδεμένα χέρισ τού παρακσ-
λοϋν... κα'ι τα έκφραστικά τού μά
τια κοιτάΖουν ψηλά στόν ούρο-
νό, ένώ τα δάκρυά τού λαμποκο-
ποϋνε καί άργοκυλοϋν ατό ρυτι-
δωμένο τού πρόσωπο. . Περνών-
τος τα άλλα δωμάτια εΐδαμε την
πολυθρόνα τού, την άνέμη τής
γυναίκας τού, έπίσης βιβλία ί-
ταλικά, άρχιτεκτονικής, αρχαίαν
συγγροφέων, των Άγίων Πατί-
ριον τής 'Εκχλησίας καθάκ: κα'ι
είκονογραφίες : τού Άγίου Βεο-
, νσρδίνου τής Σιένας, των Άπο-
στόλων καί άλλες.
Ό μεγάλος μας Ζωγράφος Δο-
μήνικος θεοτοκόπουλοτ. — Έλ -
Γκρέκο γεννήβηκε στό ΉράκλεΌ,
στήν πόλι Χάνδακα τής Κρήτης
τό 1541. Έφοίτησε οΐή Κρητική
Κσλλιτεχνική Σχολή. Πολλοϊ ή¬
σαν οί καθοδηγηιτές τού, όπως ·
ό μοναχός θεοφάνης καί οί γυοί
τού Νικηφόρος καί Συμεών. Έ-
Γΐσης ό ιερεύς Εύφροσυνος, ό
Μιχαήλ Δαμαοκηνός καί όλλοι.
Ή Κρήτη δέν έφβσνε γιά νό δη¬
μιουργηθή ό θεοτοκόπουλος καί
όταν έφυγε άπό τό ήρωϊκό νησί
τό 1566 επήγε στή Βενετία καί
ένινε μαθητής τού Εακουσμένου
Ιταλού Ζωγράφου Βετσέλλιο Τι-
σία νού. "Υστερα, κατά τό 1570
έταΕίδεψε στή Ρωμη. Έκεϊ έφι-
>οτέχνησε ιδιαιτέρα προσωπογρτ-
φίες κσ'ι παράλληλα άσχολήθηΛε
μέ την όρχιτεκτονική καί μέ τή
γλυπτκή. Εϊχε φΒάσει σέ μεγάλη
πρόοδο στή τέχνη. Αίτία πού πή¬
γε στό Τολέδο ήταν ή παραγγι-
λία πού πήρε γιά τούς πίνακες
τοΰ είκονοστασίου τής όκκλησίας
τοϋ Σάντο Ντομίγκο 'Ελ αντί-
γκουο. Έκεί εγνώρισε καί έρωτεύ
θηκε την ώραία καθολική Ντόνα
λερώνυμα ντέ Λάς Κουέβας, πού
τοϋ χάρισε τό 1578 ένα γιό τόν
! Γιώργο Μονουήλ. Καί εκεϊνος ή¬
ταν Ζωγράφος, γλυπτης κα'ι άρ-
χιτέκτων. Δέν είχε δμως τό τσ-
λέντο τοϋ πατέρα τού Ό Δημη-
νκος Θεοτοκόπουλος έΖησε στό
Τολέδο 37 όλόκληρα χρόνια. Ά¬
πό τό 1577 έως τό θάνατό τού
1814. Στόν τάφο τού γράψανε
το έπίγραμμα τοϋ φίλου τού μα-
ναχού Παραβιθϊνο : «Κρέτα λά
ντίο λά βίτα ί λός πενσέλες, Γο-
λέδο μεγιόρ Πάτρια ντόντε έμπιέ-
κα, Α λόγκραρ χον λά μουέτε
ετερνιντάντες». Δηλ. «Ή Κρήτη
τοϋ έδωσε τη Ζωή κα'ι τό Τολέδο
την τέχνη. θά τόν θαυμάΖουν
στούς αίώνες, άλλά κανείς δεν
θά μπορέση νά τόν φτάοη». Το
έτήσιο μνημόσυνο έγινε στήν έκ-
κλησία τοϋ Σάντο Ντομίγκο μέ εί
κοσι μονοχούς τοϋ ταγματος τού
Άγίου Φραγκίσκου. Γενκά οί "4-
γιοί τού είναι άποοαρκωμένα
πνευμοτικά πρόσωπα. "Εχει ύποτά
Εει την ϋλη οτό πνεΰμα Συντοο-
τησε την ΒυΖαντινή μέ την 'Ενε-
τκή Ζωγροφική ικοί δημιούργησε
μιά δική τού τεχνοτροπία.
Τό άπόγευμα εϊδαμε τόν Κοθε-
δρικό Ναό Σάν Ίσίντρο, τό Έ-
Τοϋ Διδόκτοροο ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Περάσανε οτάν ψέματα πενηντατρία χρόνια,
κΓ άσπρίοαμε, γεράσαμε, μ' άκόμ' άπτό μυαλό μαα
δέν έφυγε, οϋτε στιγμή, ή μαύρη έκείνη μερά,
πού την Πατρίδ' άφήναμε, δ ωχμένοι όπτό 6ιό μας.
Ή μαύρη μερά, ή σκοτεινή, Χρυσόστομε Πατέρα,
πού ταγκαλάκια βάρβαρα, μέ στόματ' άφρισμένα,
ούρλιά^ονταα άπό χαρά, καί, μ' άγρια βρώμικα χέρια,
απάνω στ' άγιο ράσο σου χύμιΕαν λυσσιασμένα.
Αψατωμένο καΐ γυμνό στής Σμύρνης τα σοκάκια,
σέρναν τό τίμιο σώμα σου, μά εϊχε σβηστη ή πνοή σου,
κι' άνάλαφρο φτερούγισμα άκούστηκ' άπτά αίθέρια,
γιατί στά ούράν:α άνέβαινε γαλήνια πιά ή ψυχή σου.
Μά, λίγες μέρες ύστερνά, φλόγες μέσ' άπτή Σμύρνη
τριγύρη Εεπηδήσανε γιά ν, άνεβοϋν στά αίθέρια,
γιατί, κΓ αύτές ήταν ψυχές πού άφήναν, σά κουφάρια,
τα σπίτια πού καιγόντουσαν όπτ' άγρια 6ρώμια χέρια
Γιατί, κΓ αύτές, νά πή κανείς, ήταν ψυχές^—ίδέες
'Ελληνικοϋ πολιτισμοϋ — μέ ρίΖες άπό αίώνες —
πού τρομαγμένες φεύγανε άπτοϋ καπνοϋ την πνίχτρα,
καπνοϋ πού άνέβαιν' όρθιος σάν ίωνικές κολώνες.
Τνΐά, άν ή ψυχή σου άνέβηκε κι' οί φλόγες, καταπίσω,
ώστόσο, μέσα μας βαθιά κάποια άλλη τώρα μένει
άσβηστη φλόγα άνήσυχια, πού σιγοκρυφανάβει.
κα'ι νά φουντώση στϊς καρδιές, την ώρα περιμένει.
Τότες, θ' άνοίςουν τα πανιά, καμπάνες θά σημάνουν,
γ.ά ένανε «νόστο είρηνικό» στά Ίωνικά άκρογιάλια,
στά ϊδια τα χώματα, πού, έμας, μας καρτεροϋν μέ δίψα,
γιά ένανε «νόστο άδερφικό» στά χώματα αύτά τ' άγια.
Μά, ή ώρα αυτή άχ, πώς άργει!
Διδάκτωρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Κλπρονομιά...
ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
Πά πότε βρεθήκανε οΰλα κεϊ-
νο τα παρδαλλοπράματα ένας
6εός ζερει! Μιά μικρή μαύρη ρό-
μτ-,α μέ φουσκοτό μανίκ^α, μέ φρυ-
λάκια καί μπουγιονεδάκια. "Ενας
τουρνέΖ βγαλμένος άπό τόν πάτο
τού φορτσεριοϋ τής προ νεν^ς
μου κι' ένα μπουμπάρι κότσος
ολο καρουλάκια άγνωστης χρονο-
λογίας . Μού κουκουλόσανε καλά
καλά τό πρόοωπο μέ μιά μεγάλη
βε,λέτα, γιά νά μη γνωριΖωμαι καί
ΐΛϋ δώσανε κι ενα μακρά παρα-
σόλι στό χέρι.
— Αύτό μπορεϊ νά σοϋ χρεια-
σ6ή, μοϋ είπε ή μητέρα δίνοντάς
μου το. Κορίτιαια θάχεις μαΖύ σου,
πρόσεχε μή τα πειράΕουνε τίπο-
το άλαμποΖουριέδες, γι' αύτό έ-
τοι καί δής τα σκοϋρα τό παρασό-
λι κατακέφαλα Εέρεις...
ΆΕέχαστη μοϋ έμεινε κείνη ή
ΐ'ουδουνατιά.
Στό ντουρσέκι μας, περίμεναν
μΐι^ μεγάλη παρέα, όλοι νέοι τοϋ
μαχαλά άνάμεσά τους βρβαια καί
ο λεγάμενος τής Μαρίτσας ντυ-
μενος ΒεΖύρης μ' όλομάταΕ,α σαλ
βάρια.
— Έσύ εδώ κοντά μου, ψιθυ-
ρίΖω αύστηρά στή Μαρίτσα πέρ-
νοντας σοβαρά τό ρόλο τοϋ προ-
σότη αδερφοϋ, ρούπι δεν θά κου-
ν'οεις άπό τό πλάϊ μου. Σέ λιγά-
Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΠΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ
ΤΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΜΑΣ.
Τής Συνεργάτιδός μας Κάς Νίνας Γιαννακίδου
"Οπως κάθε χρόνο 2τσι κι'
εφέτος γιορτάσα|ΐε τόν
χυ τής Σμύρνης μας τόν "Ιε¬
ρόν ΠΟΛΥΚΑΡΙιϋΝ, στέν
"Αη — Γιώργη χον Καρύτση,
πρωτοδουλία πάντοτε τής ΕΝΩ
ΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ ΑΘΗ¬
ΝΩΝ πού είναι καί τό σπί.'. δ-
λων των Σμυρνιων, την Κυρια
κή 23 Φεδρουαρίου. Μέ την γι
ορτή τοΰ ΙΙολιούχου μα; γίνε-
τοι καί τό μνημόσυνο των Ε-
Ονομαρτύρων Χρυσοσ χ 6 · ο υ
Σμύρνης, Γρηγορίου Κυδωνίων
και Άμδροσίου Μοσχονησίων
καί χών μυριάδω/ Οαμάχων χ^;
χουρκικής όαρβαρόχηχος.
Ό Ματ/αριώχατος Άρχιεπί-
σκοπος Δέρδης Κοσμάς έτελε¬
σε την λειχουργία, εύλόγησε
χούς άρχους καί μίλησε χόσο ώ
ραϊα πού μάς Ικανε νά συγκι-
νηΒοΰμε δλοι. "Ολων χών Μ'.-
κρασιαχών χά μάχια ήσαν 6ουρ
κωμένα κι'ή σκέψις του; νοερά
ήχαν έκεϊ πού δέν ύπάρχει Έλ
ληνική ψυχή πιά ν.αί πού μό¬
νο ή στάχχη των
χων Μικρασιατών ε?ναι θχαμέ-
νη κάτω άπό τού; ορόμ,ους, χά
πάρκα καί τίς πολυκαχο-.κίε;
πού Ικαναν πάνο) σχό 6ιό μα;
εί τουρκαλάδες!
'Ωραιόχαχα λόγια χοϋ Άγί'".υ
Κοσμα Δέρβης, πού άγγιζαν
χή καροιά μας, ωραιόταχες οί
σκέψεις τού γιά τούς Μικρασιά-
χες, συγκινητικά τα λόγια τού
καί χά τελευταία λόγια τή; 6-
μ·λία; του ήταν : «...άς κρχ-
τοϋ;ιε χήν μ-νήμη των Χνά-
νων Πατρίοων μα;, έκείνη Ηά
μά; πεΐ πόχε μέ χρόνιχ.... μέ
καιρούς...·»
Παρέ^χησαν : ολο χό Διοικη¬
τικόν Συμβούλιον τή; Ένώσε-
0); Σμυρναίων, |ΐέ επί κεφα'.'ϊ,;
τόν εκλεκτόν |ΐα; Πρόεορο κ.
Νϊκον Άρώνην ν.αί την Καν
Άρώνη, ό κ. Ιωάννης Άκρ-.Ηά
θνεκό θέατρο ηού τό δημιούρνη
οο ό ποιητής Λόπε ντέ Βέγκα, έ-
Γίσης την ώραία πλατεϊα Λά Που-
έρτα ντέ Σόλ μέ τα άνθοστόλ,-
στα παρτέρια. πσράλληλα την
πλάθα ντ' 'Εσπάνια μέ τό άγαλμα
τού συγγροφέα Μιχαήλ θερβαν-
τες, πού πλαισιώνεται μέ τούς
ήρωές τού: τόν παοίγνωοτο Δόν
Κιχώτη καί τόν οταυλίτη ΣάντΖο,
ταυτόχρονα την πλάθα Χιμπέλες
μέ τή Θεά τής Μ. Άσίας Κυβέ-
λη, καθισμένη στό άρμο της κοί
λίγο πιό πέρα τόν Ποσειδώνα ποό
έ'βρεχε τό όλόγυμνο κορμί τού
μέσα σέ κυκλικό συντριβάνι.
Στή συνέχεια φθάνοντας στή
ιιλάβα Μαγιόρ (στή παλιά Μαδρί-
I
τη) άντικρύσαμε τα τρία έΕαίρε-
τα έπιβλητικά κτήρια : την 'Εθνι-
κή ΤράπεΖα, τα Ταχυόρομεϊο καί
ιο Δημαρχεϊο.
(ΣυνεχίΖετάι)
εν.-
>αβλου, που μοιοΖανε οάν τή μυί·
γα μέσα οτό γάλα. Σ"ρστηγοί Λ
γιαρμαδένια σπαθιά
Αραπινες
κι άνακατευτήκαμε
λους περσστικούς
μέ τούς αλ-
κουδουνάτους
■/ης, Δημοτκός Σύ;ιβουλος
προσωπεύων τόν Δήμαρχον Α-
Βηναίοχν, δ ΙΙρόεδρο; χοϋ Δί)μο
τικοθ Συμβουλίου ν.. Ιωάννης
ΙΙαπαθεοδώρου, οί κ.κ. Ι. Χά-
πας, Τζών Βεϊνόγλου, Μαρ.
Ξηρέας, Μαρία Καραντζοποΰ
λου, δ Δρ. Δημ. Άρχιγένη;, δ
χ. Χα,τζηπαυλής, ό κ. Μανίκας,
ή κ. ΙΙολίχου, δ ΙΙρόεορο; τής
Ενώσεως Μικρασιοιχών περι¬
φερείας Κρήνη; (Τσεσιιέ) κ.
Παν. Γιχδάσης, δ κ. Τσίχλχς,
δ Στραχγ/γό; Καλλιγέρης, δ κ.
Κένχρος, ο /.. Ίσιγόνη; καί
-ο'κλοϊ αλλοι Σμυρηοί καί Μι-
κρασιάτες έν γένει πού ήρθαν
νά ένώσουν τί; δεήσει; τού; γιά
τους άδικα σκοτωμένους άδελ-
φού; μα;.
Μεχά χήν άρχοκλασία, δλο
χό έκκλησίασμα πορεύχ7)/.ο
οχόν Άδρΐάνχχ χοϋ μαρχυρικοΰ
μα; Χρυσοσχόμου Σμύρνη;, οχή
Ιΐλαχεΐα Μηχροπόλεω;, δπου ό
ΙΙρόεδρο; μας κ. Νΐκο; ,Αρώ-
νη; καχέθεσε σχέφανον δάφνη;.
Ή φλόγα άναμμένη μά; ·λζ-
ρί;ιενε εμπρό; τό λευκότατο
μαρμάρινο αγαλμ,α καί ή
νησί; μα; ήταν μεγάλη 8~.'.ν
Γλησιάσομε στό ίκειπικό όμοίω-
μα χοϋ Έθνομάρχυρό; μας. 'Λ-
νάμεσά μας ήχαν καί δ κ. Στέ¬
φανος Γλυχσός, Κουκλουχ^α-
λής Δάσκαλο; καί ύμνωδό;.
Μεχά χήν κατάθεαι τοΰ στε¬
φάνου, δ Δρ. Δημ. Άρχιγένη-,
άπήγγε'.λε ποίημά τού μέ χον
τίτλον '<"Άσβυστη μένει ή Φλό γα» άφιερωμένο στή Καταστρα- φή τή; Σμύρνη; καί τό δποΐο·- οημοσιεύεται στό σημερ'.νόν φύλλον. Τό <ΆΊωνίχ ή μνήμη* τό π:11 άνιζΐ /.αί ή Φιλαρμονική τοΰ Δήμου, καί ή σεπχή αύχή χελε χή τελείωσε μέ τόν Έθνικό ;ιας Υμνο πού μά; εκανε νά νο·.ώ- σουμε πάλι ούναμι καί έλπί5α ... γιά τί; άλησμόνητε; 11α ;ρί- δε; μα;, πού δέν είναι χαμένε; ΙΙατρίδες... άλλά πάντοτε δικές μας! "Ολοι μ" ?να στόμα εΰχηθή καμε «ναμασχε καί χοΰ χρόνου καλά νά ξαναγιορχάσιομε χον Π'-λιοϋχο ]ΐας χον Ιερόν Πολύ καρπο καί νά κλάψωμε άπό ου γκίνησι μπροσχά στό μαρτυρ'.κό μας Δεσπότη : τόν Χρυιόστο- |.ό Σμύρνης, εϊθε». Τστερα, δλοι οί παρευρεθέν χες πήγαν σχό ύπόγειο Παρε/.- κλήσι χοΰ Μηχροπολιτικοΰ ί^α- οΰ πρό; έπίσκεψι τής Λάρνα- 7.0- τοΰ Έθνομάρτυρο; Παιρι- άρχου Γρηγορίου Ε', τού άπό Σμύρνη;, δπου δ Γενικός Γρχιι- ματεύ; τή; Ενώσεως Σμυρνα'- ων κ. Μαρΐνο; Ξηρέα; ρε μέ λίγα λόγια ότι σ'Γρ*ηγ·>-
ριος, εγεννήθη μέν στή Δημη-
κσί τραβήΕαμε γιά τα Τράσσα κα'ι
τυ φαρδύ τοϋ ' Αγιου Δημητριοΰ
Τραγούδια, φωνές, τρουμπέτες,
φυσαρμόνικες, τουμπελέκια, ού-
λα ματΖύ άνακατωμένα κάνανε έ¬
να σωρό πανδαιμόνιο. Καί τι δέν
εϊδανε τα μάτια μου' Άραπάδες
Ευλοπόδαρος ήφτανε ο' ούλα τα
κοτάμαυροι ντυμένοι μ^ κάτασπρς
ΚΤΧΛΙ
Είς την νοσηλεΐ'ομένην είς τύ
Νοσοκομείον τού Έλληνικοϋ 'Ε-
ρ.'θροΰ Στίΐνϊοϋ Βτύλας (τμήμα
Νικολοΰόειον) Έ>.ί>ότ<.ια τής ΐ<ρη μερίδος «Φωνή τί>ν ΚΜνσταντινο-
Λολιτ(ον/> δη:ιοσιογοά(τον δίδα "Ε¬
λενα Άθα,νασιάδον ή όποία άπό
τον τρατικιτισμοΰ της νίς Καλα-
μάτα τό 1967 νοση}·:ύεται έκτοτε
είς τα διάφοικ ΝΓσοκοιι-ϊαι τής
'Ε.τι·/,"ατ-ίαςι ρΰχό.'ΐεθα ταχεϊαι
('νάρροκτιν.
Α·Σ.
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
Είς μνήμην "Αλεξάνδρου Μι-
Λθέλλη ό Σύλλογος των φοιτη-
σάνχων εί; χήν Εύαγγελικήν
Σχολήν Σμύρνης, απέστειλεν
άπ' εύθείας δρχ. 3.000 υπέρ
τοΰ χαμείου έποπχικών όργά-
νων τής προτύπου Εύαγγελι-
κής Σχολή;.
Ό καθηγητής κ. Μιχαήλ
'Αναστασιάδης είς μνήμην Α¬
λεξάνδρου Μικρέλλη
λεν άπ' εύθείας δρχ. 1.000 υ¬
πέρ τοΰ ταμείου έποπτικών δρ
γάνων τής προτύπου Εύαγγελι
κης Σχολής.
απέστει¬
είς τό Ίερατκόν Στάδιον γικ
νά γίνη Μητροπολίτης Σμύρ¬
νης καί κατόπιν Πατριάρ/·η,
Κωνσταντινουπόλεως άπ' δπου
δέν έγκατέλειψε την άγάπη
καί την στοργή τού γιά τή
Σμύρνη μας.
Νίνα Γιανναν.ίοιυ
μουτΖολομενες μέ μουιΐουρο άη5
τό καΖανότΖακο, πού ΕεφωνίΖονε
ά παιδία μόλις τοί βλέπανε. Ο
μπαλκόνια κι' ήριχνε σπόροι κυί
λόπια γιά νά φοβερίΖει τα κορί-
τοια. Βεβαία όνάμε-ς»α οτίς όμορ-
φες κουδουνατιές ήβλεπες καί
μερικούς κρύους μπούΖι, ποο τρώ
γανε καί καμμιά κατακεφαλιά, έ-
τοι στά χωρατά. Οΰλος τοΰτος ο
παρδαλλός κόομος μαΖεύτηκε στό
τελος στή Μπελαβίστα πού θά δί-
νανε θραβεϊα γιά την καλύτερη
κουδουνατιά.
Οί Λέσχες τής Σμύρνης, τε-
τοιες μέρες κάνανε τα -Κομιτά-
ια», όπως τα λέγανε καί βρα-
βεύανε τούς πιό πετυχημένους
κςυδουνάτους. 'Εχτός άπ' αυτό
κί.νανε καί τό μεγάλο Χορό τής
χρονίας, πάντα γιά καποιο ίερό
σκοπό. Ή 'Ελληνική Λέσχη κά-
6ε χρόνο ήδινε τό χορό της γιά
ν ά βοηδήσει τα Σπιτάλια τού Ά-
γ,ου Χαραλάμπου.
Αύτός πιά ήτανε ό χορός τής
<-αφρόκρεμας» τής Σμύρνης. Σ' ούτον δέν πηγαίνανε δποιοι κΓ οποιοι παρά μονάχα τα μεγάλα «νούμερο» πού παραβγαίνανε στό λοΰσο καί στό χρυσαφικό Τα κου δουνατ^ςττικα πού φοριόντουσαν κ.εϊνο τό βράδυ ήτανε όλα φορε- θιές τοϋ «κουτιού» φερμένες άπ' την Εύρώπη. Γιά καιρό μιλούσα- νε γιά τό μπάλο αυτόν. Πώς ήτα¬ νε ντυμένος ό τάδε κι' ή τάδε. 'Εκεί ήβλεπες μονάχο όλομέταΕα ντόμινα καί κολομπίνες μέ φοϋ- στες άπό άληθινή ταντέλλα. Γου- ναρικά άΕίας, διαμαντικά πού στράφτανε καί δέν μπορούσες νά τ. χυτάΕεις. Κομψεβόμ·ενοι τής • <αλής τάΕεως» ντυμένοι πιερό- γοι, κόντηδες, κομαρωτοι καί δια- λ::χτές Σμυρνιοποϋλες ντυμένες πεταλοϋδες μέ χρυσοπλουμιστά φτερά. Κρύβανε τό μιαό μοΰτρο μέ: τή μεταΕωτή μαύρη μτ>υτσού-
α κι' άφίνανε τ' όλοκόκκινο στο
ματακι τους νά χαμογελά μέ νά-
Ζι πίσω από τ άνοιχτό τους ρεπί-
ό ι
ΚΓ οί χοροί άπαλοί σικάτοι
δείχνανε πιό πολύ τσ' όμορφες
Λθρυοστασιές των παλληκαριών
κοί τα λυγερά τσακίσματα των κο-
ρ^σιών.
Έκεί πρωτοχορεύονταν όλοι οί
χοροί τοϋ συρμοϋ. Καντρίλιες,
πήλ<ες καί τελευταίως τό βάλς. Άλλά ποτέ δέν Εεχνούσανε τα Λονοιέ κα'ι τό ολο χάρι σοτίς. Οί κοπέλλες βαστούοανε μέ άκρίβεισ τ.-, οειρά στό χορό πού τούς Ζη- τούοανε οί μουσιοϋδες. Σ' ένα μικρά καρνεδάκι ήγραφε τ' άγκα Ζέ γιά νά μή γίνει λάθος πού οή- μαινε μεγάλη προσβολή. Μά ςττά τέλος τοϋ χοροΰ όλοι ματΖύ χο- ρεύανε τό Συρναίικο μπάλο ^αί τόν έλληνικό καλαματιανό σάν ;φραγίδα τοϋ άθάνατου πατριια- τισμοϋ. Αύτά μοϋρχονται τώρα στή θύ- μηση καί ύγραίνουν τα κουραομέ- να μου μάτια. Όλα γινόντουσαν σικοτά καί μετρημένσ στήν άΕέχα στη πατρίδα καί τ' άντέτια κοί τα γλέντια κι' οί δουλειές κΓ ή υά- βηση των παιδιών, όλα, όλα, μά τα πάντα τρυγυρισμένα, σάν φω- τοστέφανος, άπό τή λοχτάρα <αί την έλπίδα τής λευτεοιάς. (ΣυνεχίΖεται) τσάνα, ήταν δμως Σμύρνης οπου καί ρέμα ττς εξελιχθή Ε ΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ 'ΟΑ' τόμος της «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ· τοϋ Παύλου Κωνσταντινιδη Σελίδες 253, δραχμές 120 Άποστέλλεται (έπ' άντικαταθολή) όπουδήποτε τής Ελλάδος χωρ'ις άλλην έπιβάρυνσι Γράψατε είς την διεύθυνσι τοϋ συγγραφέως : Λεωφόρος Συγγροϋ 360 Καλλιθέαν — ΑΘΗΝΩΝ Σημείωσις: ' Ο δεύτερος τόμος ευρίσκεται επί τοϋ πιεστηρίου. ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ 'Αθήνα — Δεκέμβριος 1973 — Σελίδες 157 Βραβείον 'Εστίας Νέας Σμύρνης Βραβείον Ενώσεως Σμυρναίων ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ Πωλεϊται πορά τώ συγγροφεϊ (Στρατηγοϋ Πλαστήρα 55-Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282)
Ή Κιοέρνηβη κατάθεσε στήν
,Οι·λή Τ0 σχϊδιο του ^°-> Σνντά
-. "Ολοι νομίξ.οτ<ν καί ΐλπί- ,·ν ότι μέ '^'ο. καΐλό Σύνταγμα ,ναι δι·νοιτόν τι χώ?α μας νά 67η ;, τό άτδιέξοδο των πολιτικών • χο.νωνικών προ6λτ,μάτο>ν. ΚΓ
ω- η κΐιλύτερη άν'ατ)εώρη<τη καί Λ1ό τέλϊΐο Σύνταγμα δέν μπο- ! νά ίέοη την άλλιχγη ποΰ έπι- ώ'-θ'.^'- κ<" όρσματιζί-ιαστε, αν λαός μας °έν οτναιβ&ανθή την .,.ρ γιά ιιιά έσιοτερική άλιλα- ,, Νά εγκαταλείψη τόν άμαοτιο γ.'ά «ποσταττν.ιέΥο κόσμο χαΐ η-τροι(ΐή στόν Ιΐλάστη τον ^εό. ε[ναι δινατόν σΐήν άποστασία ' κι' ένιΰ 6ρισκόμαστε <τε άντί- 9Ι) :ιέ τόν Λόγο καί τό Νόμο Ο θεοΰ κι' άκελουθοΪΓαε τόν Γ- δούαο καί τρόπο ν»ής «τίος ,-ΐ'.ιν' νά βελτιώση υ!- την κατά τη τής χώρας ,μας >.ώ να «ύη
• σοιμις σάν έ"θνος καί οών ατο
Μ1 αϋτό δ;ν ΟίλΓτμ; νά ποϋ-
ίτ( 5έν χιειαΐχμαστε ένα καλό
ι'ι ταγμα, προοδουτικο καί σνγ
,ονισμενο καί οχι όπισθο'δοομικό
άναχΓονιστιχό. "Οταν δέ λέ-
σι·γχεονι(Γμένο ·δέν έννοοίμε δ-
τό Σίνταγμα πρέπ^ ·ά σν.'.ιιθ'ρ
ώνρται μέ τίς αδυναμίες καί τίς
ΙπαιτνΓ.πς τής δ.ε(τθσ;μένης «πο-
|ή: μ ις· Άντίβϊτα πρέ.τει Λ'ά. σ·.μ
ινεται κηί νά σΧ'γχρονίζεται
|ί χον Νόμο τοΰ Θεοΐ καί τ'.ς ήθι
|ε; ά,ταιτήίΤιΓΐς τής^ Χρ,ιστιανικής
Ιοτισκείας. Μακρ·.ά ιάπ' αύτές τίς
ρχές τό Σνηταγμα είναι άναχηο
Ιστικό κα'. χάθ1; προσ.ιάθ·ειά μας
|ίι 6γΊ ή χώδϊ μας άπό τό άδΐϊξο
εΕν';ι ιΐϊταιοπονία. Τα Σύντα-
εΤναι έ'να ςοίχο γιά τόν δν-
το, έ'ν σττίτι γιά την ί'κογέ-
£ια. Εχει σπαο'ία ν<χ «ίνΓϋ τό ΰχο ξεστό κκΐ {ιγι·-.νό καί τύ σπί ^'ά ,-ΐςοστατ-ύη τα μέλη τής οί ογενείας άπό τό κςιίο καί την ύ- οασία. Σέ- τ λενταία Γχως άνά- [στ ύέν :Ιναι οΰτε τό λυλό ροΰ- [■, ουτε τό καλό σ,τίτι ποΰ θά κά- ρυν τόν ανθρωπο κοί την οίκογέ- εύτυχισαέν'ιτ Ό άνθρωπος ΠΟ5?Ϊ νά ;αήν ?χη τίπο·>>- καί νά,
Ιναι ΕΪτνχι'μένος ή νά τα ΐχη ό-
Ιι καί νά είναι •δνστνχισμένος. "Ε
[τ, άκριδώς μποςοΐ,αε ν'ά εχονμε
καλντΐΓ3θ Σύνταγμα κι' ομοις
ά.-ΐοτμχοι·με άν δέν νοιώθο.μϊ
Ι'. δέν ίπιδιώκοιμε ό,τι ακριβώς
ρειαϊόμαστε χλι αύτό .τού πρέπει
κάνοιμε γιάνά λίσοιτμϊ τα έ-
■ιχά καί κοινων'ικά ποοδλήματα.
Ιι'τό 6μως έξαρτάται άπό τόν λα
ό μας. 'Εμεϊς 1χ#έπΐι ν> ,^^^.
με τόν τρό.το ζοιής μας. "Αν δεν
τό κά·,™·με α{^ό καί τό καλύτιτ,οο
Σΰνταγμα σέ τίποτβ δέν .τρόκει-
τα, νά μά; ώφελήση. Τό πρόβλη-
μα τοΰ "Ελλην α καν κά«τ άνθρώ
που δέν είναι έξωτερτκό άλ).ά έσω
Ι Μ*ςικά χριστιανικά σωματεΐα
νομίξουν δτ, τα μέλη τονς γίνον-
™ Χ?ΐστιανοί μέ τό νά φοοοΰν
μιά. ίδιαίτερη στολή ή ινα σήμα.
, Δέν' εχο-.ν καταλάβ:. δμως δΤ|' ό
δνθρωπος «ύτό πού χρειάζεται δέν
«Ινχΐι μεταρρν·θμ·,οη ά)λα άλλαγή
δά
ση. Κ οποίος εγρα»ΐ>ε πάνιο σ' έ'να
οολόγι πού δέν εδειχνε την σωστή
( ίρα: «Μή κατακρίνετε τού; δεϊ-
, χτιςς τοΰ ρολογιοϋ ποΰ δέν 6{ί-
χνουν την σωστή ίορα. Τό έλάττοι
μα δρ,ίσκεται στόν μηχανισμό τον».
Αΐ-τό σταδαίνει καί ωέ τάν αν'Ορω
-Ίϊ. Ή ζ.ιιή τού 'δέν δΐίχν·;! τίποτε
αλλο άπ' αΰτό πού ύπάρχει μ'σα
τού. Ό άνθ^οκιο; δέ μπορεϊ
V
άλ
λάξη ηέ τό νά νΐ'θίση ?α <τνλλο στήν ζωή τού. Τό πρόβλημά τού είναι ΐσιυτεοικό. "Οσο «Γ άν κα- λ Τίς>εν€3ΐ·μ·ι: τόν1 &ν8,ς(ι)πο ΐξωτε
Οΐ,.ά τό πρόδλΓ,αά του δέν άλλά-
ζπ· Ό άνθ;ιο.τος μόνος τού δεν
μπορεϊ ν' άλλάξη τόν έαττό τολ
ΟΡτ.: καί κανένα Σύνταγμα ή σύ
στημα μ.τορεΐ νά τό κάνη διαφο-
ς.ετικό. Ό Λόγος τοϋ θ«οΰ τό θε
τει πο,λύ ζον'τανά: «Δύναται ό Αί
θίοψ νά άλλάξη τό *έριμα αυτού ή
ή πάΓ5αλις τα .-ΐο·ικίλιματα αυτής;
τότε δίνασθε κα' σεϊς λ·« «όμητε
καλόν, οί μαθόντες τό κακόν» (Ί
ερεμίας ΙΓ' 23). Μή προσπαθ-ής
νά άνακαινίσης την έρειπίομένη
άπά την άμαρτία καρδιά σου. Έ-
πίτΓ·:|': τόν Ίησοΰ Χοιστό νά σέ
λάνη νέον ανρθωπο, νά σοΰ δώση
νέα καρδιά: «Καί θέλω δώσ«ι εί;
έσά; καρδίαν νεαν...» (Ί·εζ|Γ«ιήλ
ΑΣ 26). «'Εάν' τις ήα, έν Χοι-
στώ, είναι νε°ν κτίσμα» (Β' Κο
ρινθίου; Ε' 17). "Αν ©έλεις νά
μάθης πώς θά γίνη; νέος άνθρω-
πος γςάψε μας νά σοϋ στείλωμε
δωρϊάν' την Καινή Διαθήκη κι' ε-
να βιδλιαράκι.
,ΠΡΟΣΤΟΡΑ: "Αν δέν ίχβις,
την ιΚαινή Διαθήκη σέ μοτάφραση
των 4 καθηγητήν τοϋ Πανεπιστη
μίου Άβηνών γράψε μας νά σοΰ
την στείλωμε διο^εάν: ΠΙΕιΡΟΣ
ΟΛΤΜΠΙΤΗΣ, Τ. ΘΤΡΙΣ 30,
ΚΑΤΕΡΙΝΗ.
ΙΙΙΕΡΟΣ ΟΛΤΜΠΙΤΗΣ
Ή όμιλία τοϋ κ. Ν. Μηλιωρη
έκ τής 2ος σελίδος
ιοιγενής, ό "Ομηροο ό πατέρο€
ής τής ποιήσεωο όπό τότε ώς
σήμερα, στήν Εύρώπη, ο όλον
ιν κόσμον, ο' όλους τοός πολι-
σμενους λαούς. Κατόπιν κατά
ό ι.εταλαΕονδρινά χρόνια, τα
ρόνια τα έλλην στικά, όπϋκ; εϊ-
οι περισοότερο γνωοτό, έκεϊ,
τα δυτικά παράλια τήο Μικράς
Αοιας, στά μέρη τα δικά μας, όλ-
ά καί στήν άλλην Μικράν άνα-
τυχθήκανε έλληνικές πολιτεϊες
Ιπεριώνυμες έκτοτε γιά τόν πολι¬
τισμόν των" ή Πέργαμος, ή ' Ε-
εοος, ή Μίλπτος. ' Οσοι ετυχε νά
αζιδεύσουμε κατά τα τελευταία
ρόνια στά μέρη αύτά, θυμούμςι-
τε πόσο θαυμόσαμε ερειπιώνες
κτεταμένους, τα άνασκαφέντα
αταλοιπα τοϋ μεγάλου καί άνε-
ανάληπτου πολιτισμοϋ των.
Στά Ιδία μέρη πρωτοεδραιώθη-
ε ό Χριοτιανικός· έκεϊ πρώτα έ-
ιδαΕαν ό Απόστολος Παΰλος, ό
Απόστολος Ιωάννης ό θεολό-
έκεϊ στήν Ίωνία καί τίς γύ-
ω περιοχές έλαμψσν οί Έπτά
Αστερες τής Αποκαλύψεως οί
έλληνικές χριστιανικές
κκληοίες· στή Σμύρνη, στήν "Ε·
εσο, οτήν Πέργαμο, στά Θυάτει-
■°· οτίς Σάρδεις, στή Φιλαδέλ-
:|α, στή Λαοδίχεια.
Στά χρόνια τής ΒυΖανινής Αυ-
κρατορίας κατά τή χιλιόχρονη
πολυκύμαντη περίοδό της, ό¬
πως άναφέρουν οί είδικοί ίστορι-
κ°ί. ό καθηγητήζ Άμσντος κα'ι
όλλοι, τα έκατομμύρια τοΰ Έλλη-
νιομοΰ τής Μικράς Άσίας έστι'ι-
Ρΐξαν την Αύτοκρατορία της.
ί μετά την μοιραία πτώση
οί "Ελληνες τής Μικράς Ά
°ίας πού ύηέστησαν τό βσρος τοΰ
°Υκου τού Εένου καί βαρβάρου
κ°τακτητή μορτυρήσανε, άποδεκα
γιοτήκανε άλλά διατηρήσανε σάν
ΤΓι σπίθα κρυμμένη στή στάχτη
Τιίν έθνική τους συνείδηση την
ελληνικήν παρόδοση, την ίδέα
χριστκτνικής πίστειος καί τής
Χριστιανικής τους λατρείας. Κα
Κρυπτοχριστιανοί άκόμη, πι-
Ρά τούς τεραστιους κινδύνους άν
ς άνακάλυτιταν, διατηρήσανε
Κα' τή μεταδίδανε κρυφό άπό γε¬
νεά οέ γενεά τή χριστιανική τους
Πι0τΠ κοί τή χριοτισνική λατρεία.
Κρατηθήκανε έτσι καί μέ τόν και
ρό χάρις στό ήθικό αυτής τους
τής άντιστάσεως καί τίς αλλες έμ
φυτες φυλετικές τους ίκανότητες
όργάνωσαν κοινότητες, έκτισαν
έκκλησίες, άνσδείΕανε οχολεϊα
περιώνυμα, όπως ή Εύαγγελι·'.ή
Σχολή τής Σμύρνης, ή Άκσδημία
των Κυδωνιών, ή ΆναΕαγόρεοα
Σχολή των Βουρλών, τα σχολειό
τοϋ Τσεσμέ, των Αλατσάτων, .50-
τά πού μορφώσσνε τούς προγό-
νους σας γιά τούς όποίους μέ 0-
περηφάνεια άκουσα νά έ-χφράΖω^·
ται οί νεώτεροί σας.
Σ' όλα τοϋτα, μέ λίγα λόγια
συμπυκνώνεται αύτό πού άποκα-
λοϋμε Μικρασιατική Παράδοπη
καί άπό αύτά πηγάΖει τό Μικρα-
σιατικόν Ίδανικό, τό οποίον προσ
δοκοϋμε νά έμπνέει ποικιλοτρο-
πως καί τίς έπερχόμενες γενεές
των Έλλήνων.
Ή σημερινή σας συγκεντρώση
μνήμης, νοσταλγίας καί πίστεως
πρός τό Μικρασιατικόν Ίδανικόν
ίκανοποιεϊ καί δικοιολογημΐνα καί
σός καί ημάς όλους τούς άλλους.
Είσθε πραγμστικά άζιέπαινοι. Α-
ποτέλεσμσ καί τής σημερινής
σας έκδηλσεως είναι νά στερεώ-
σετε την α'σιοδοΕίαν μας, νά το-
νώσετε την πίστη μας γιά τό μέλ¬
λο ν.
ΚΟΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛ1ΔΗ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΊΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤ1ΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
(Σννέχεια έκ προΓ,γονμένοΐ')
Ό γεροντάκος «τφεξ,ε καί εφϊ-
Λί.ρό. Τής ράντισαν τό πρόσω-
οιο 5οαΙ βέ λίνο άνοι|ε τα μάτια
της.
Σηκώθηκαν' κι' έφυγαν. Ό Τώ
νη; ήταν αχεδόν φο.ρκισμένος.
Α,λ.λοτε δέν ίιταν ίτσι... Έτσι
μνγιάγγιχτη; "Οχι! Αυτή δέν -ί¬
να ι τ; Είέ
Κρΐμα! "Ετσι την καταδίκασ?
εϊκολα
Μιά στιγμή μόνο, έΐιείνΐ) τή
δοαδυά πού Λρωτάκοι<σϊ τ' δνομά της, .-τού άκοινη; άπό τό στόμα της πώς ήταν έκείνη ή Εύτέ^οπη, ή Τ- δια, μόνο τότε τού φάνηκε πώς την ,εΐδε, όπως την ήξε^, όπως ΐίτν Λχε γν'ο.ρί<τει· Μά ή έντΰηω- ση ·αΰτή &ά·στα?ε μιά στιγμή μό¬ νο οσο βαστάει μιά άστ.ραπή, ναί! "Ετσι ακριβώς, σάν μιά άστραπή φώτιβΕ για μιά στιγμή τό παρελ θόν τού καί πάει... Τώρα, ότο περ νοϋσαν οί μέ<>ες, τόοο καί πε<}ΐΌΧϊό τερο άποβοϋαε ό Τώνης γιά την άλλαγή αυτή τής Εύΐέρπης. «Τό¬ σο πολύ πκί!;», ίόστε ν'ά μην τοΰ θυμίζη τΐτοτα καί σ' αυτόν άκό- μα, ποτ' την εΙχ·Σ τόσο πολύ γιθρί σει; "Αμα μιλοΰσε μα£( της) νόμι ξε πώς άκ·οί»Εΐ καμμιά ξένη νά τοϋ ι-ιλ.άη γιά τή παλιά τού ζωή. Άπό τίς τόβες τρωτο-γριαφίες της πού τουχε δίάσει δέν εΓχε σώ- σε, καμμιά κι' £να 6ιοάίυ τής ζή τησε μιά καινοΰργια γιατί αύτός, όπως τής ·εΙπ«: «εΓχε χάσει τίς δι κέ; της μ,έ μιά &αλίτσα» (·ψεμμα- τα!). 'Εκείνη τοίδο>κε μιά ΰμοια
ιι' έιοείν'η πού τοϋ εΓχε χαρίση, 3-
ταν εφευγε, στά 1914. Ό Τώ¬
νης, παραβάλλοντας τή φωτογρα
φία τής μικρής Εντέραχ,ς μέ τή
Πγτγ, τή <τηαε,3ΐνήι εφιθασε σέ ση μοϊο νά άμφιδάλλη άκόμα χι' άν ήταν πράγματι ΰ Ιδία ή <τημερινή! Τ^τοια διαφοραί Άπε^ίσθηκε. ΕΓχε καν:ι μιά γλ-.κειά έ?Λ!δακ πού εαβηαε σάν ίνα δνειρο .. »*♦ Μ ά ιιέςη τόν κάλεσε στύ δια- μρρισμά της. «θά είμαι μόνη·!>,
τοΰ ψι6ύρισι5 καί πήγε. Αΰτό ήταν
τό τ:λενταΐο καί τό πιό δυνατό
χτύπτμα γιά τόν Τώνη καί τή χά
μένη τού άγάπη.
Ό άντρας της εΐ,χε φύγ.Ει στό
Δε.μήθι γιά προαγορές καπνών,
θά έλειπε πολλές ήμέρες. "Εμειναν
,μονάχοι οί δ.'ό τονς μεσα στήν
ντεδδατοκάμαρά της κι' έκεϊ πνί-
γηκαν, ϊσβησαν χαχ χάθηκαν —
σέ τέτοια άτμόσ<ραιρα!— κι' οί ταλενταί·-ς μακρννές μικοοαναμνη (τεΐΛες πού τού ερχονταν' κά,ιον— κάϊΐοι· αιια την άκο·_>ε νά ιμιλάη γιά
τα παλιά τονς- 'Εκείνη τα θιναό-
ταν καί μελανχολοΰσε κ<ιί πολλές φορές καταντοΰσε λΔ πε,ρνάνε τίς β'.αιδιές τού ιμέ τα δάκ,ρυά της. Μά ό Τώνης —είπομε— άχι μύΌ τα άπόφ:ιγε αύτά καί ποτέ δέν θΐ'ΐιι%ε τίποτα άπά τα πεοασμέ να άλλά καί &ε>οροΰσε ποοσ&λητι
κό, ίεροσυλία, γιά την άγνή, την
προ'ιτη άγάπη τον, νά τή θ.μάταΐ
μέ<κι στή πνιγερή άπ' τίς μυρου- •διές καί τα τσινώρα, κοε66ατοκά- μαρα τής «κυρίας Μπαρώ»! Η τέρ.τη τού 1914, δέν ήταν ή ι¬ δία μέ την Εί·τεν*-τη τοϋ 1921. "Αχ, άν μποηοΰ'σε νά την εύρι¬ σκε υπο; την εΓχε άφή,σ"ι··· Μι- χρή, τριχρίρή, άθώα παιδούλα... Τώ;>α ί] Πέπη ήταν μιά μοντέρνα
κνοία όπως 6λιες, μέ τα δαμμένα
χείλια της, μέ τό όνειροπόλο πρό
σωπο καί τύ κον^αίϊμρνο νφος, μέ
τή δραχνή φιονή καί τί; άογές,
τίς νιοχελικές κιν'ήσεις, μέ τα τσι
γάοα της, μέ τύν «έρα 7<-ναίκ:ις .τού δέ θνμ:ξε τίποτα από την Εύ- τε.τοτίτσα τή μιχηή, τή δησερή, τό ζωη^ό και ,τρόαχαρο λοοιτσάκι μέ τή κονστα'.λ'ένια <ρωνή, ιμέ τό κα Οαρό τό κόικκινο καί παηθίνικό .τςΓσωτάκι, τή ντροπαλή καί φο(η Γο.ήη Εύτ.ερπίτσ'κ, πού άαα τής ε- γεον: τό κεφαλάκι λαί τής λύγιϊΐ τή μέ<τη γιά νά τής φιλήση τα δςο(τε?ά χε'Λια, ετςαμε άπό φό6ο καί πςθοπλάν'ταΐε άπό τή λΛ,χτά- τα τής άγνο»στης, τής άνείπωτης ήδονής κι' σπόφει-γε τα μάτια τού άπό ντοοπή... "Ετσι την ίιξε ρ·-, σεμνή, άγνή, ολο ζ.υντάνια. 'Εν'Λ τώρα·.. Χο>ρίς νά τό καταλαδαίνη ό Τώ
νηΐ, άοχιβ·: σιγά - σιγά νά τή με-
■Όϊχειρίζίτηι, νά τή; φρρεται οάν
σέ μιά ώοαία κυρία, .τού την γν<ό ς,ιϊ,ε τώηα γιά ποώτη φορά. "Α·μρ την εδλεπε χωμένη μέοα σέ μιά μαλακιά πολτ'θοόνα, μέ τό στήθος τη; σχεδόν γνιινό, μέ τό ε να πάδι απάνω στ' άλλο, μέ τα μά τια ιιισόκλειστα καί μέ τό τσιγά- ρο στό στόμα, νόμιζε πώς κΐχε μπροστά τού τή Ρενε,μ'ά μικρή πά ηιζιάνα ποίι τού ίϊχε άδέσε, κάμ- πη3θ καιοό στό ΠαςίοΊ κι' αΐίτθα νόταν τότε ?'.ιαν' ποθο μόνο σαρκι κό, γιά τό χιονόλε.ιχο κοομί τής Πέπης... 'Εκείνη, άπεναντίας, Ζοϋσε τίς ή μέρες έν,ΓΪνες μέσα στήν άπόλντη ιΐύτνχία. Τοΰ παυαδινύταν' μ' ί-λη της τή ψνχή, χωοίς νά συλ).σγΐί- ται κα; νά λογαριάζη τίποτα. "Ε- νοιω'θε νά τής καίη την κα?διά ή παλιά της άγάπη πού ζαναγεννιό- ταν' γι' αυτήν κι' ότα ίκεϊνος την ΐ-,νλεινΐ μέσα στά «τιΐίαρά τού τα μποάτσα, αυτή εδλεπε μέσα άπ' τα μισόκλ.ειστα 6λέΐ{αοά της, την πόοτα ίκείνη τοΰ σπιτιοϋ τής Α.., δπτ»ν οοθιοι μιά ΐτοοά τότε, οί δνό τοις, ι:ίχαν νοΐϋ)Γτει τόν ποώτο ή- δονικό σοΐασμό τού πρώτου «ριΛιοΰ- Κι' οταν έ/Γϊος έ'φευγε, ποοσ παθοΰσε νά <ρτλάξη τή ζεσταοιά τοΰ κοομιοΰ τού οτό σεν'τόνι κι' ά .-χχοιιιόταν τα χαηάαατα μέ τα μάτια ύγςά, κεμμ/νη καί τα χε!- λη της κο/,λτϊΐένη, στή τρ<·)τογ♦♦«■♦»·♦♦♦···♦»♦♦
ΆναμνήσεΝς άτιό μιά θερινΑ
έκδρομη στ6
Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΙΜΗ
ΕΙΣ ΤΗΝ κ. ΗΩ ΛΑΜΠΙΡΗ
Υπό τοϋ Νέου Κύκλου Κων-
σταντινουπολιτών οργανούται τε-
λετή, καθ' ήν θά γίνη άπονομή
τοϋ «Χρύσοϋ Μεταλλίου τοϋ Δι-
κεφάλου Άετοϋ- ώς κοί Παπύ-
ρου είς την διακεκριμένην ίατρο-
Οΐλόσοφον, λογοτέχνιδα κοί ποιή
τριαν κ. Ήώ Λαμπίρη. Ή τελετή
θα λάβη χώραν είς την αίθουσαν
τής Αρχαιολογικήν Έταιρείας
την 5ην Μαρτίου 1975 ημέραν
Τετάρτην καί ώραν 8 μ.μ. Ομι-
ληταί θά εϊνσι οί κ.κ. Μήτσος
Σταυρόπουλος, δημοσιογράφος,
Νικ. Δάμτσας. Άρχων Μεγ. Νο-
μοφύλαΕ τής Άγίας τοϋ Χριστού
Μεγ. Έκκλησίας. Άηαγγελία ποι-
ημάτων κοϊ άνάγνωσις αποσπα¬
σμάτων άπό τό έργο τής τιμωμέ-
νης θά γίνη άπό την καλλιτέχνδα
κ. Ελένη Νενεδάκη.
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου)
Άνεβήκσμε τα πέτρινα σκαλο-
πάτια τού μικροϋ τού κήπου ηου
πλαιαιώνεται μέ τέσσερις κολώ-
νες καί μπαίνοντας στό έργαστιν
ρι .τού άντικρύοαμε απάνω σ' ένα
τρίποδο τόν άνεπανάληπτο πίνα-
κά τού. Τα δάκρυα τού Πέτρου.
Πόσο συγκινετ «αί συναρπάζει ή
είκόνα αυτή μέ τή θλιμμένη μορ-
φή τοϋ Αποστόλου πού τα σφι-
χτοδεμένα χέρισ τού παρακσ-
λοϋν... κα'ι τα έκφραστικά τού μά
τια κοιτάΖουν ψηλά στόν ούρο-
νό, ένώ τα δάκρυά τού λαμποκο-
ποϋνε καί άργοκυλοϋν ατό ρυτι-
δωμένο τού πρόσωπο. . Περνών-
τος τα άλλα δωμάτια εΐδαμε την
πολυθρόνα τού, την άνέμη τής
γυναίκας τού, έπίσης βιβλία ί-
ταλικά, άρχιτεκτονικής, αρχαίαν
συγγροφέων, των Άγίων Πατί-
ριον τής 'Εκχλησίας καθάκ: κα'ι
είκονογραφίες : τού Άγίου Βεο-
, νσρδίνου τής Σιένας, των Άπο-
στόλων καί άλλες.
Ό μεγάλος μας Ζωγράφος Δο-
μήνικος θεοτοκόπουλοτ. — Έλ -
Γκρέκο γεννήβηκε στό ΉράκλεΌ,
στήν πόλι Χάνδακα τής Κρήτης
τό 1541. Έφοίτησε οΐή Κρητική
Κσλλιτεχνική Σχολή. Πολλοϊ ή¬
σαν οί καθοδηγηιτές τού, όπως ·
ό μοναχός θεοφάνης καί οί γυοί
τού Νικηφόρος καί Συμεών. Έ-
Γΐσης ό ιερεύς Εύφροσυνος, ό
Μιχαήλ Δαμαοκηνός καί όλλοι.
Ή Κρήτη δέν έφβσνε γιά νό δη¬
μιουργηθή ό θεοτοκόπουλος καί
όταν έφυγε άπό τό ήρωϊκό νησί
τό 1566 επήγε στή Βενετία καί
ένινε μαθητής τού Εακουσμένου
Ιταλού Ζωγράφου Βετσέλλιο Τι-
σία νού. "Υστερα, κατά τό 1570
έταΕίδεψε στή Ρωμη. Έκεϊ έφι-
>οτέχνησε ιδιαιτέρα προσωπογρτ-
φίες κσ'ι παράλληλα άσχολήθηΛε
μέ την όρχιτεκτονική καί μέ τή
γλυπτκή. Εϊχε φΒάσει σέ μεγάλη
πρόοδο στή τέχνη. Αίτία πού πή¬
γε στό Τολέδο ήταν ή παραγγι-
λία πού πήρε γιά τούς πίνακες
τοΰ είκονοστασίου τής όκκλησίας
τοϋ Σάντο Ντομίγκο 'Ελ αντί-
γκουο. Έκεί εγνώρισε καί έρωτεύ
θηκε την ώραία καθολική Ντόνα
λερώνυμα ντέ Λάς Κουέβας, πού
τοϋ χάρισε τό 1578 ένα γιό τόν
! Γιώργο Μονουήλ. Καί εκεϊνος ή¬
ταν Ζωγράφος, γλυπτης κα'ι άρ-
χιτέκτων. Δέν είχε δμως τό τσ-
λέντο τοϋ πατέρα τού Ό Δημη-
νκος Θεοτοκόπουλος έΖησε στό
Τολέδο 37 όλόκληρα χρόνια. Ά¬
πό τό 1577 έως τό θάνατό τού
1814. Στόν τάφο τού γράψανε
το έπίγραμμα τοϋ φίλου τού μα-
ναχού Παραβιθϊνο : «Κρέτα λά
ντίο λά βίτα ί λός πενσέλες, Γο-
λέδο μεγιόρ Πάτρια ντόντε έμπιέ-
κα, Α λόγκραρ χον λά μουέτε
ετερνιντάντες». Δηλ. «Ή Κρήτη
τοϋ έδωσε τη Ζωή κα'ι τό Τολέδο
την τέχνη. θά τόν θαυμάΖουν
στούς αίώνες, άλλά κανείς δεν
θά μπορέση νά τόν φτάοη». Το
έτήσιο μνημόσυνο έγινε στήν έκ-
κλησία τοϋ Σάντο Ντομίγκο μέ εί
κοσι μονοχούς τοϋ ταγματος τού
Άγίου Φραγκίσκου. Γενκά οί "4-
γιοί τού είναι άποοαρκωμένα
πνευμοτικά πρόσωπα. "Εχει ύποτά
Εει την ϋλη οτό πνεΰμα Συντοο-
τησε την ΒυΖαντινή μέ την 'Ενε-
τκή Ζωγροφική ικοί δημιούργησε
μιά δική τού τεχνοτροπία.
Τό άπόγευμα εϊδαμε τόν Κοθε-
δρικό Ναό Σάν Ίσίντρο, τό Έ-
Τοϋ Διδόκτοροο ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Περάσανε οτάν ψέματα πενηντατρία χρόνια,
κΓ άσπρίοαμε, γεράσαμε, μ' άκόμ' άπτό μυαλό μαα
δέν έφυγε, οϋτε στιγμή, ή μαύρη έκείνη μερά,
πού την Πατρίδ' άφήναμε, δ ωχμένοι όπτό 6ιό μας.
Ή μαύρη μερά, ή σκοτεινή, Χρυσόστομε Πατέρα,
πού ταγκαλάκια βάρβαρα, μέ στόματ' άφρισμένα,
ούρλιά^ονταα άπό χαρά, καί, μ' άγρια βρώμικα χέρια,
απάνω στ' άγιο ράσο σου χύμιΕαν λυσσιασμένα.
Αψατωμένο καΐ γυμνό στής Σμύρνης τα σοκάκια,
σέρναν τό τίμιο σώμα σου, μά εϊχε σβηστη ή πνοή σου,
κι' άνάλαφρο φτερούγισμα άκούστηκ' άπτά αίθέρια,
γιατί στά ούράν:α άνέβαινε γαλήνια πιά ή ψυχή σου.
Μά, λίγες μέρες ύστερνά, φλόγες μέσ' άπτή Σμύρνη
τριγύρη Εεπηδήσανε γιά ν, άνεβοϋν στά αίθέρια,
γιατί, κΓ αύτές ήταν ψυχές πού άφήναν, σά κουφάρια,
τα σπίτια πού καιγόντουσαν όπτ' άγρια 6ρώμια χέρια
Γιατί, κΓ αύτές, νά πή κανείς, ήταν ψυχές^—ίδέες
'Ελληνικοϋ πολιτισμοϋ — μέ ρίΖες άπό αίώνες —
πού τρομαγμένες φεύγανε άπτοϋ καπνοϋ την πνίχτρα,
καπνοϋ πού άνέβαιν' όρθιος σάν ίωνικές κολώνες.
Τνΐά, άν ή ψυχή σου άνέβηκε κι' οί φλόγες, καταπίσω,
ώστόσο, μέσα μας βαθιά κάποια άλλη τώρα μένει
άσβηστη φλόγα άνήσυχια, πού σιγοκρυφανάβει.
κα'ι νά φουντώση στϊς καρδιές, την ώρα περιμένει.
Τότες, θ' άνοίςουν τα πανιά, καμπάνες θά σημάνουν,
γ.ά ένανε «νόστο είρηνικό» στά Ίωνικά άκρογιάλια,
στά ϊδια τα χώματα, πού, έμας, μας καρτεροϋν μέ δίψα,
γιά ένανε «νόστο άδερφικό» στά χώματα αύτά τ' άγια.
Μά, ή ώρα αυτή άχ, πώς άργει!
Διδάκτωρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Κλπρονομιά...
ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
Πά πότε βρεθήκανε οΰλα κεϊ-
νο τα παρδαλλοπράματα ένας
6εός ζερει! Μιά μικρή μαύρη ρό-
μτ-,α μέ φουσκοτό μανίκ^α, μέ φρυ-
λάκια καί μπουγιονεδάκια. "Ενας
τουρνέΖ βγαλμένος άπό τόν πάτο
τού φορτσεριοϋ τής προ νεν^ς
μου κι' ένα μπουμπάρι κότσος
ολο καρουλάκια άγνωστης χρονο-
λογίας . Μού κουκουλόσανε καλά
καλά τό πρόοωπο μέ μιά μεγάλη
βε,λέτα, γιά νά μη γνωριΖωμαι καί
ΐΛϋ δώσανε κι ενα μακρά παρα-
σόλι στό χέρι.
— Αύτό μπορεϊ νά σοϋ χρεια-
σ6ή, μοϋ είπε ή μητέρα δίνοντάς
μου το. Κορίτιαια θάχεις μαΖύ σου,
πρόσεχε μή τα πειράΕουνε τίπο-
το άλαμποΖουριέδες, γι' αύτό έ-
τοι καί δής τα σκοϋρα τό παρασό-
λι κατακέφαλα Εέρεις...
ΆΕέχαστη μοϋ έμεινε κείνη ή
ΐ'ουδουνατιά.
Στό ντουρσέκι μας, περίμεναν
μΐι^ μεγάλη παρέα, όλοι νέοι τοϋ
μαχαλά άνάμεσά τους βρβαια καί
ο λεγάμενος τής Μαρίτσας ντυ-
μενος ΒεΖύρης μ' όλομάταΕ,α σαλ
βάρια.
— Έσύ εδώ κοντά μου, ψιθυ-
ρίΖω αύστηρά στή Μαρίτσα πέρ-
νοντας σοβαρά τό ρόλο τοϋ προ-
σότη αδερφοϋ, ρούπι δεν θά κου-
ν'οεις άπό τό πλάϊ μου. Σέ λιγά-
Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΠΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ
ΤΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΜΑΣ.
Τής Συνεργάτιδός μας Κάς Νίνας Γιαννακίδου
"Οπως κάθε χρόνο 2τσι κι'
εφέτος γιορτάσα|ΐε τόν
χυ τής Σμύρνης μας τόν "Ιε¬
ρόν ΠΟΛΥΚΑΡΙιϋΝ, στέν
"Αη — Γιώργη χον Καρύτση,
πρωτοδουλία πάντοτε τής ΕΝΩ
ΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ ΑΘΗ¬
ΝΩΝ πού είναι καί τό σπί.'. δ-
λων των Σμυρνιων, την Κυρια
κή 23 Φεδρουαρίου. Μέ την γι
ορτή τοΰ ΙΙολιούχου μα; γίνε-
τοι καί τό μνημόσυνο των Ε-
Ονομαρτύρων Χρυσοσ χ 6 · ο υ
Σμύρνης, Γρηγορίου Κυδωνίων
και Άμδροσίου Μοσχονησίων
καί χών μυριάδω/ Οαμάχων χ^;
χουρκικής όαρβαρόχηχος.
Ό Ματ/αριώχατος Άρχιεπί-
σκοπος Δέρδης Κοσμάς έτελε¬
σε την λειχουργία, εύλόγησε
χούς άρχους καί μίλησε χόσο ώ
ραϊα πού μάς Ικανε νά συγκι-
νηΒοΰμε δλοι. "Ολων χών Μ'.-
κρασιαχών χά μάχια ήσαν 6ουρ
κωμένα κι'ή σκέψις του; νοερά
ήχαν έκεϊ πού δέν ύπάρχει Έλ
ληνική ψυχή πιά ν.αί πού μό¬
νο ή στάχχη των
χων Μικρασιατών ε?ναι θχαμέ-
νη κάτω άπό τού; ορόμ,ους, χά
πάρκα καί τίς πολυκαχο-.κίε;
πού Ικαναν πάνο) σχό 6ιό μα;
εί τουρκαλάδες!
'Ωραιόχαχα λόγια χοϋ Άγί'".υ
Κοσμα Δέρβης, πού άγγιζαν
χή καροιά μας, ωραιόταχες οί
σκέψεις τού γιά τούς Μικρασιά-
χες, συγκινητικά τα λόγια τού
καί χά τελευταία λόγια τή; 6-
μ·λία; του ήταν : «...άς κρχ-
τοϋ;ιε χήν μ-νήμη των Χνά-
νων Πατρίοων μα;, έκείνη Ηά
μά; πεΐ πόχε μέ χρόνιχ.... μέ
καιρούς...·»
Παρέ^χησαν : ολο χό Διοικη¬
τικόν Συμβούλιον τή; Ένώσε-
0); Σμυρναίων, |ΐέ επί κεφα'.'ϊ,;
τόν εκλεκτόν |ΐα; Πρόεορο κ.
Νϊκον Άρώνην ν.αί την Καν
Άρώνη, ό κ. Ιωάννης Άκρ-.Ηά
θνεκό θέατρο ηού τό δημιούρνη
οο ό ποιητής Λόπε ντέ Βέγκα, έ-
Γίσης την ώραία πλατεϊα Λά Που-
έρτα ντέ Σόλ μέ τα άνθοστόλ,-
στα παρτέρια. πσράλληλα την
πλάθα ντ' 'Εσπάνια μέ τό άγαλμα
τού συγγροφέα Μιχαήλ θερβαν-
τες, πού πλαισιώνεται μέ τούς
ήρωές τού: τόν παοίγνωοτο Δόν
Κιχώτη καί τόν οταυλίτη ΣάντΖο,
ταυτόχρονα την πλάθα Χιμπέλες
μέ τή Θεά τής Μ. Άσίας Κυβέ-
λη, καθισμένη στό άρμο της κοί
λίγο πιό πέρα τόν Ποσειδώνα ποό
έ'βρεχε τό όλόγυμνο κορμί τού
μέσα σέ κυκλικό συντριβάνι.
Στή συνέχεια φθάνοντας στή
ιιλάβα Μαγιόρ (στή παλιά Μαδρί-
I
τη) άντικρύσαμε τα τρία έΕαίρε-
τα έπιβλητικά κτήρια : την 'Εθνι-
κή ΤράπεΖα, τα Ταχυόρομεϊο καί
ιο Δημαρχεϊο.
(ΣυνεχίΖετάι)
εν.-
>αβλου, που μοιοΖανε οάν τή μυί·
γα μέσα οτό γάλα. Σ"ρστηγοί Λ
γιαρμαδένια σπαθιά
Αραπινες
κι άνακατευτήκαμε
λους περσστικούς
μέ τούς αλ-
κουδουνάτους
■/ης, Δημοτκός Σύ;ιβουλος
προσωπεύων τόν Δήμαρχον Α-
Βηναίοχν, δ ΙΙρόεδρο; χοϋ Δί)μο
τικοθ Συμβουλίου ν.. Ιωάννης
ΙΙαπαθεοδώρου, οί κ.κ. Ι. Χά-
πας, Τζών Βεϊνόγλου, Μαρ.
Ξηρέας, Μαρία Καραντζοποΰ
λου, δ Δρ. Δημ. Άρχιγένη;, δ
χ. Χα,τζηπαυλής, ό κ. Μανίκας,
ή κ. ΙΙολίχου, δ ΙΙρόεορο; τής
Ενώσεως Μικρασιοιχών περι¬
φερείας Κρήνη; (Τσεσιιέ) κ.
Παν. Γιχδάσης, δ κ. Τσίχλχς,
δ Στραχγ/γό; Καλλιγέρης, δ κ.
Κένχρος, ο /.. Ίσιγόνη; καί
-ο'κλοϊ αλλοι Σμυρηοί καί Μι-
κρασιάτες έν γένει πού ήρθαν
νά ένώσουν τί; δεήσει; τού; γιά
τους άδικα σκοτωμένους άδελ-
φού; μα;.
Μεχά χήν άρχοκλασία, δλο
χό έκκλησίασμα πορεύχ7)/.ο
οχόν Άδρΐάνχχ χοϋ μαρχυρικοΰ
μα; Χρυσοσχόμου Σμύρνη;, οχή
Ιΐλαχεΐα Μηχροπόλεω;, δπου ό
ΙΙρόεδρο; μας κ. Νΐκο; ,Αρώ-
νη; καχέθεσε σχέφανον δάφνη;.
Ή φλόγα άναμμένη μά; ·λζ-
ρί;ιενε εμπρό; τό λευκότατο
μαρμάρινο αγαλμ,α καί ή
νησί; μα; ήταν μεγάλη 8~.'.ν
Γλησιάσομε στό ίκειπικό όμοίω-
μα χοϋ Έθνομάρχυρό; μας. 'Λ-
νάμεσά μας ήχαν καί δ κ. Στέ¬
φανος Γλυχσός, Κουκλουχ^α-
λής Δάσκαλο; καί ύμνωδό;.
Μεχά χήν κατάθεαι τοΰ στε¬
φάνου, δ Δρ. Δημ. Άρχιγένη-,
άπήγγε'.λε ποίημά τού μέ χον
τίτλον '<"Άσβυστη μένει ή Φλό γα» άφιερωμένο στή Καταστρα- φή τή; Σμύρνη; καί τό δποΐο·- οημοσιεύεται στό σημερ'.νόν φύλλον. Τό <ΆΊωνίχ ή μνήμη* τό π:11 άνιζΐ /.αί ή Φιλαρμονική τοΰ Δήμου, καί ή σεπχή αύχή χελε χή τελείωσε μέ τόν Έθνικό ;ιας Υμνο πού μά; εκανε νά νο·.ώ- σουμε πάλι ούναμι καί έλπί5α ... γιά τί; άλησμόνητε; 11α ;ρί- δε; μα;, πού δέν είναι χαμένε; ΙΙατρίδες... άλλά πάντοτε δικές μας! "Ολοι μ" ?να στόμα εΰχηθή καμε «ναμασχε καί χοΰ χρόνου καλά νά ξαναγιορχάσιομε χον Π'-λιοϋχο ]ΐας χον Ιερόν Πολύ καρπο καί νά κλάψωμε άπό ου γκίνησι μπροσχά στό μαρτυρ'.κό μας Δεσπότη : τόν Χρυιόστο- |.ό Σμύρνης, εϊθε». Τστερα, δλοι οί παρευρεθέν χες πήγαν σχό ύπόγειο Παρε/.- κλήσι χοΰ Μηχροπολιτικοΰ ί^α- οΰ πρό; έπίσκεψι τής Λάρνα- 7.0- τοΰ Έθνομάρτυρο; Παιρι- άρχου Γρηγορίου Ε', τού άπό Σμύρνη;, δπου δ Γενικός Γρχιι- ματεύ; τή; Ενώσεως Σμυρνα'- ων κ. Μαρΐνο; Ξηρέα; ρε μέ λίγα λόγια ότι σ'Γρ*ηγ·>-
ριος, εγεννήθη μέν στή Δημη-
κσί τραβήΕαμε γιά τα Τράσσα κα'ι
τυ φαρδύ τοϋ ' Αγιου Δημητριοΰ
Τραγούδια, φωνές, τρουμπέτες,
φυσαρμόνικες, τουμπελέκια, ού-
λα ματΖύ άνακατωμένα κάνανε έ¬
να σωρό πανδαιμόνιο. Καί τι δέν
εϊδανε τα μάτια μου' Άραπάδες
Ευλοπόδαρος ήφτανε ο' ούλα τα
κοτάμαυροι ντυμένοι μ^ κάτασπρς
ΚΤΧΛΙ
Είς την νοσηλεΐ'ομένην είς τύ
Νοσοκομείον τού Έλληνικοϋ 'Ε-
ρ.'θροΰ Στίΐνϊοϋ Βτύλας (τμήμα
Νικολοΰόειον) Έ>.ί>ότ<.ια τής ΐ<ρη μερίδος «Φωνή τί>ν ΚΜνσταντινο-
Λολιτ(ον/> δη:ιοσιογοά(τον δίδα "Ε¬
λενα Άθα,νασιάδον ή όποία άπό
τον τρατικιτισμοΰ της νίς Καλα-
μάτα τό 1967 νοση}·:ύεται έκτοτε
είς τα διάφοικ ΝΓσοκοιι-ϊαι τής
'Ε.τι·/,"ατ-ίαςι ρΰχό.'ΐεθα ταχεϊαι
('νάρροκτιν.
Α·Σ.
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
Είς μνήμην "Αλεξάνδρου Μι-
Λθέλλη ό Σύλλογος των φοιτη-
σάνχων εί; χήν Εύαγγελικήν
Σχολήν Σμύρνης, απέστειλεν
άπ' εύθείας δρχ. 3.000 υπέρ
τοΰ χαμείου έποπχικών όργά-
νων τής προτύπου Εύαγγελι-
κής Σχολή;.
Ό καθηγητής κ. Μιχαήλ
'Αναστασιάδης είς μνήμην Α¬
λεξάνδρου Μικρέλλη
λεν άπ' εύθείας δρχ. 1.000 υ¬
πέρ τοΰ ταμείου έποπτικών δρ
γάνων τής προτύπου Εύαγγελι
κης Σχολής.
απέστει¬
είς τό Ίερατκόν Στάδιον γικ
νά γίνη Μητροπολίτης Σμύρ¬
νης καί κατόπιν Πατριάρ/·η,
Κωνσταντινουπόλεως άπ' δπου
δέν έγκατέλειψε την άγάπη
καί την στοργή τού γιά τή
Σμύρνη μας.
Νίνα Γιανναν.ίοιυ
μουτΖολομενες μέ μουιΐουρο άη5
τό καΖανότΖακο, πού ΕεφωνίΖονε
ά παιδία μόλις τοί βλέπανε. Ο
μπαλκόνια κι' ήριχνε σπόροι κυί
λόπια γιά νά φοβερίΖει τα κορί-
τοια. Βεβαία όνάμε-ς»α οτίς όμορ-
φες κουδουνατιές ήβλεπες καί
μερικούς κρύους μπούΖι, ποο τρώ
γανε καί καμμιά κατακεφαλιά, έ-
τοι στά χωρατά. Οΰλος τοΰτος ο
παρδαλλός κόομος μαΖεύτηκε στό
τελος στή Μπελαβίστα πού θά δί-
νανε θραβεϊα γιά την καλύτερη
κουδουνατιά.
Οί Λέσχες τής Σμύρνης, τε-
τοιες μέρες κάνανε τα -Κομιτά-
ια», όπως τα λέγανε καί βρα-
βεύανε τούς πιό πετυχημένους
κςυδουνάτους. 'Εχτός άπ' αυτό
κί.νανε καί τό μεγάλο Χορό τής
χρονίας, πάντα γιά καποιο ίερό
σκοπό. Ή 'Ελληνική Λέσχη κά-
6ε χρόνο ήδινε τό χορό της γιά
ν ά βοηδήσει τα Σπιτάλια τού Ά-
γ,ου Χαραλάμπου.
Αύτός πιά ήτανε ό χορός τής
<-αφρόκρεμας» τής Σμύρνης. Σ' ούτον δέν πηγαίνανε δποιοι κΓ οποιοι παρά μονάχα τα μεγάλα «νούμερο» πού παραβγαίνανε στό λοΰσο καί στό χρυσαφικό Τα κου δουνατ^ςττικα πού φοριόντουσαν κ.εϊνο τό βράδυ ήτανε όλα φορε- θιές τοϋ «κουτιού» φερμένες άπ' την Εύρώπη. Γιά καιρό μιλούσα- νε γιά τό μπάλο αυτόν. Πώς ήτα¬ νε ντυμένος ό τάδε κι' ή τάδε. 'Εκεί ήβλεπες μονάχο όλομέταΕα ντόμινα καί κολομπίνες μέ φοϋ- στες άπό άληθινή ταντέλλα. Γου- ναρικά άΕίας, διαμαντικά πού στράφτανε καί δέν μπορούσες νά τ. χυτάΕεις. Κομψεβόμ·ενοι τής • <αλής τάΕεως» ντυμένοι πιερό- γοι, κόντηδες, κομαρωτοι καί δια- λ::χτές Σμυρνιοποϋλες ντυμένες πεταλοϋδες μέ χρυσοπλουμιστά φτερά. Κρύβανε τό μιαό μοΰτρο μέ: τή μεταΕωτή μαύρη μτ>υτσού-
α κι' άφίνανε τ' όλοκόκκινο στο
ματακι τους νά χαμογελά μέ νά-
Ζι πίσω από τ άνοιχτό τους ρεπί-
ό ι
ΚΓ οί χοροί άπαλοί σικάτοι
δείχνανε πιό πολύ τσ' όμορφες
Λθρυοστασιές των παλληκαριών
κοί τα λυγερά τσακίσματα των κο-
ρ^σιών.
Έκεί πρωτοχορεύονταν όλοι οί
χοροί τοϋ συρμοϋ. Καντρίλιες,
πήλ<ες καί τελευταίως τό βάλς. Άλλά ποτέ δέν Εεχνούσανε τα Λονοιέ κα'ι τό ολο χάρι σοτίς. Οί κοπέλλες βαστούοανε μέ άκρίβεισ τ.-, οειρά στό χορό πού τούς Ζη- τούοανε οί μουσιοϋδες. Σ' ένα μικρά καρνεδάκι ήγραφε τ' άγκα Ζέ γιά νά μή γίνει λάθος πού οή- μαινε μεγάλη προσβολή. Μά ςττά τέλος τοϋ χοροΰ όλοι ματΖύ χο- ρεύανε τό Συρναίικο μπάλο ^αί τόν έλληνικό καλαματιανό σάν ;φραγίδα τοϋ άθάνατου πατριια- τισμοϋ. Αύτά μοϋρχονται τώρα στή θύ- μηση καί ύγραίνουν τα κουραομέ- να μου μάτια. Όλα γινόντουσαν σικοτά καί μετρημένσ στήν άΕέχα στη πατρίδα καί τ' άντέτια κοί τα γλέντια κι' οί δουλειές κΓ ή υά- βηση των παιδιών, όλα, όλα, μά τα πάντα τρυγυρισμένα, σάν φω- τοστέφανος, άπό τή λοχτάρα <αί την έλπίδα τής λευτεοιάς. (ΣυνεχίΖεται) τσάνα, ήταν δμως Σμύρνης οπου καί ρέμα ττς εξελιχθή Ε ΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ 'ΟΑ' τόμος της «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ· τοϋ Παύλου Κωνσταντινιδη Σελίδες 253, δραχμές 120 Άποστέλλεται (έπ' άντικαταθολή) όπουδήποτε τής Ελλάδος χωρ'ις άλλην έπιβάρυνσι Γράψατε είς την διεύθυνσι τοϋ συγγραφέως : Λεωφόρος Συγγροϋ 360 Καλλιθέαν — ΑΘΗΝΩΝ Σημείωσις: ' Ο δεύτερος τόμος ευρίσκεται επί τοϋ πιεστηρίου. ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ 'Αθήνα — Δεκέμβριος 1973 — Σελίδες 157 Βραβείον 'Εστίας Νέας Σμύρνης Βραβείον Ενώσεως Σμυρναίων ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ Πωλεϊται πορά τώ συγγροφεϊ (Στρατηγοϋ Πλαστήρα 55-Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282)
ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
ΑΝΙΣΤΟΡΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ιιΠΑΝΑΠΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑ»
Τού σι-νίργάτοΜ· μη ς κ. ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΛΛΔΛ
(Συνέχεια έκ τοϋ προΜγουμένου)
Με τήν έπικρστούοαν όμως έλ¬
λειψιν πόρων, προγραμμστισμοϋ
κοί όργανώσεακ:, ή δλη κατάστα¬
σις περιήλθεν είς οτοοψότητπ
και τό έργον ευρίσκετο εις πλή¬
ρη άβεβαιότητσ
Τότε ακριβώς αρχάς τοΰ 1972.
ό (συγγραφεύς τού παρόντος, πα¬
ρακληθείς υπό πονούντων τό έρ-
ον φίλων καί άρχικών μελών τής
Αδελφότητος καί σημερινών ου-
νεργατών τού κ. Θεοχάρη Καλλέ.
'ίωόννη Τσενίδη ,<αί Βασιλ. Ά- κριτίδου καί δεδομένου ότι διέκο- φε, συνταΕιοδ(:τη6εΊς, πασάν ε¬ παγγελματικήν απασχόλησιν, προ- σιιχώρησε είς τήν Άδελφότητα κσί ανέλαβε τήν φροντίδα τής κατευθύνσεως, τονώσεως καί προ ωθήσεως τής όλης προσπαθείας, άναδειχθείς καί διστε/ών έκτοτε Πρόεδρος τού Δ. Συμ3ουλίου τής Οργανώσεως. Είς τήν απόφασιν αυτήν, τής όφοοιώσεως πλέον εις τό έργον τής άνιστορήσεως τής Παναγίας Γουμερά έν Ελλάδι, ωθησε τό συγγραφέα καί η νοσταλγία κο άνάμνησις φοιτήσεώς τού είς ι ο έν αύτη λειτουργήσαν πρό τοϋ πρώου παγκοσμίου πολέμου υπό τήν διεύθυνσιν άδελφοΰ τού Λύ- ι<ειον. Έκ των πρώτων υπό τού νέοο Προέδρου εκρίθη άπσ'»αίτητος ή εύρυτέρα προβολή τής Παναγίς:^ Γουμερά σάν Μοναστήρι μέ πλου οίον καί ευεργετικήν έθνικοθρη ακευτικήν δράσιν καί Ιστορίαν έ- Παναγίας Γουμερά. κτθορίΖονται σαφώς καί έπακριβώς. Επηκολούθησε π,οογραμματι- των πρός εκτέλεσιν έργων η· χιλιετηρίδτ: καί πλέον έν Πόν- τω, ώς καί ή έκθεσις τής σκοπι- μότητος άνιστορήσεως αυτής όν •Ελλάδι. Πλήρης άγνοια των κατά την Παναγίαν Γουμερά επεκράτει, τ.αί πολλοί άκούοντες περί Πανογικ Γουμερά, ύπέθεταν ότι πρόκειται περί λσοους ή παροφράσεως τής Παναγίας Σουμελσ. Πρός τούτο μετά ούντονον ολ- λα κοπιώδη εργασίαν αυνεκέντρω τε όσα στοιχεϊα περιείχοντο ο.ς Ποντιακήν Βιθλιογραφίσ καί έ£έ· δωσε έντός τού 197'2 τόμον υπό τόν τίτλον «Η ΕΝ ΧΑΛΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝ<- ΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ. είς τό εισαγω¬ γικόν μέρος τοϋ όποίου διέλαβε καί άρκετά περί τής Έκκλησιαστι- κής Επαρχίας Χαλδίας καί έν ά- πιλόγω ούτοβιογραφικόν σημείω- μα Τό έν λόγω βιβλίον εκδοθέν δοπάναις τοϋ συγγραφέως κα'ι δ'οτεθέν δωρεάν όχι μόνον μετα- Ρύ Ποντίων κοί των Ποντιακών Σωματείων, άλλά καΊ είς ευρύτε¬ ρον πνευματικόν κσί εκκλησιαστι¬ κήν κόσμον, συνετέλεοε είς γε¬ ν ικωτέραν προβολήν τής άνιστο- ρουμένης Μονής κοί ένημέρωοιν πολλοϋ κόσμου, και έβοήθησε αο- βαρώς είς την πρό/.λησιν δωρεών και δημιουργίαν πόρων. Παράλληλα επεδιώχθη ή τροπο- ποΐησις τοϋ Καταοτατικοϋ, τό μέν πρός διεύρυνσιν καί άκριβή κα¬ θορισμόν των οκοπών τής Άδελ βάσει σχεδίων καί με/ετών. Την σύνταξιν των σχεδίων καί την επίβλεψιν έκτελέοεως των έργων, άνέλτβεν, εύτυχώς, δω¬ ρεάν εντελώς ό έκ Μακρυνίτσης -ΐα' απώτερον έκ Παλαιοχωρίου Της Χαλδίας καταγόμενος τεχνι- «< Άθανάσιες Λολίδης. Τα έκπονηΕέντα σχέδια λίαν έ- πιυχή καί εύρείας συλλήψεως, πε- ριλομδάνουν : Α) Τυπογραφικήν απεικόνισιν διαμορφώσεως τής όλης εκτάσε¬ ως τής Ίεράς Μονής είς τέσσα¬ ρα αλλεπάλληλα επικοινωνούντα έπίπεδα άρκετών στρεμμάτων έ χαοτον, ώς έΕής : Πρώτον επίπεδον χώρος ψυχαγωγίας καί αναπαύσεως μέ δένδρα, παρτέρια, τραπέΖια, καθϊ σματσ καί πάγκους. Δεύτερον έπίπεδον' χώ¬ ρος Έκκλησίας, Κελλιών, Τραπε- 2αρίας, Πνευμοτικοϋ Κέντρου, Προσκυνήματος, Κρημνών κοί α γιόσματος. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΝΣΤΑΝΤεΠΟΥΑΟΣ (Συνέχεια έκ της 4ης οελΐδος) τής Πατρίό-ς μας. Ό ος Βεν'ιζέλος <(&ά€ΐ στήν η τής δόξας. Ό Νικ. Χωνσταντό- ποι.λος ιμαγίτε'αι άπό τή όι:Ιθνή άκτινοδολία τού μ'εγάλ-ον τέκνου τής Κρήτης, πού τόν δλε.τει —ήν .ταρατάνιο 'Ελληνΐκή Αποστόλη καί έμπνέεται στό Παρίσι (1919) τό .τοιρακάτο) ώραϊο τοι· Γτοίημα- Είναι κ«ί ά5ιόλογος ποιητής ό Κωνσταντόπονλος, ατως 6ά δοΰ- με στή συνέχεια: ΧΑΙΡΕ ΛΥΤΡΩΤΑ (Έπίγραμμα εις Έλευθέριον Βενιζέλον) Μέ χέρι οτιβαρό, νέος οίκοδόμος (τόχε προστάΕει τής Φυλής ό Νόμος). Έσύ, καινούργια Έλλάδα τώρα κτί2εις, Καΐ κάλλος στήν παλιά ΕαναχαρίΖεις Μ' άδρή κι όλόφεγγη προμετωπίδα Ροδόπη κι ΕϋΕεινο και Προποντίδα. Κι άπ' τ' άψηλόθρονα τής σκαλωσιας σου, πού σάν άϊτοϋ κυκλοθωρδ ή ματιά σου, Θάμπος όνείρου κι άγιας όμορφιδς ΓυαλϊίΤει ό τροϋλλος τής Άγια —Σοφίας! Τρίτον επίπεδον χωρος εύρείος Λεωφόρου διά πείούς οί ουτοκίνητα. Τέταρτον επίπεδον χώ¬ ρος Ξενώνων καί κατασκηνώαε- ων. Β) Έκκλησία. Διάνο,Εις, κατε- ίάφισις έν μέρει, προέκτασις κσί δ'εύρυνσις τοΰ ύπάρχοντος ε»/ τοιχοποιΐα κτίσματος, μ έ προσθή- κην ανέγερσιν ίδίου Κωδωνοστο- οίου άντί τού πρίν επί τοϋ κτίσμα ος χαμηλοϋ τοιούτου Γ) Πνευματικόν Κέντρον. Άνέ- ερσις ίδίου Μεγάρου έπαρκοϋο πωσδήποτε διά την εκπλήρωσιν Στήν έπιστοοφή τού στήν Έλ¬ λάδα Χ| ίστερ' άπό σύντομη παοη μοή το.> στήν 'Ελληνική Άρμθ-
στεία στήν ΚιονσΓαντινον.τολτ>(10
Νοέμβριον— 31 Δ:-/.ειι6σίου 1919)
διορίσθΓ.κ; Βοτ>6ός 'ΤποδιοικητήΓ
τής Ξάν'θης (1920) «επί Διασνμ
μαχικοϋ Καθεστώτο;» (ΙΝΤΕΡ.*
ΑΙ). Μετά δέ την κατάληψΓ
τής Άνατολικής θράκης άίι» τό1
Έλληνικό Στρατό (12 Ιούλιον
1920 —Βλέ.τε Τριαντ. Δ. θ:οίκι
ρίδη «Πώς είχε καταληφθή ή Α
νατολική θράκη» στόν «Προσςρνγ
κό Κέσμο» Αθηνών τής 10, 21.
31—8—1947. 7, 14 κσί 21—9-
47 ·,.α! τοϋ ίδίου «Ή άπελϊνβέρ<Γ σις τής Άνατολικής θράκης» στι «Έ ι.τςός» Αθηνών τής 18—7— 1950 καί «Προσφυγικόν Κόσμονι τής 23—7—50) ό Ν. Κίονσταντο πονλος .τοοσελήτθηκε Ί5ιαίτΐρσ. Γραμματεύς τής Έλλ.ηνικής Άρ· μοστϊίας <ττήν Άδοιανούπολη μ ι χρι τόν Όκτώβριο τού 1920. Κατρρχετσ( σίίς ιδονλεντικές έ- κλογές τής 1ης Νοςμβρίον τοϋ 1920 μέ τα Κόμ,μα των οων (Έλενβ. ΒεΛΊζέλου) καί έ- κλέγεται π ρ ώ, τ ο ς 6ουλϊΐ<τής τού Νοτίου Σαςάντα Έλ,χλησιών (στήν Γ' Άναθεωοητική Στ.νέ- ενση τον 1920—22). Είναι α,ιό τούς νεαςώτίΓροΐ'ς βοιλειηάς, μό ις 36 χρονών. Φλέγεται από πα- τριωτισμό καί ξ~χο>ρίξει γλήγορα
γιά τή σύνεσή τον, τή μεγάλη τού
«το κραιγή, ?νας
έπτει^ΰγι-
ξε παλμός, εν έδονεϊτο αΐσ'θημα"
τό χαΐοε πρός την μητέρα πιατρί-
δα, την αιωνίαν, την όχρ&αρτον,
την άκατάλυτον 'Ελλάθα. (χειρο-
κη.οτήαατα)· Ποίος Θ& έτόλ,μα νά
αφαιρέση έκ τού άναγεννηθεντο;
τοΐτου λαοΰ την ευτυχίαν τον;
Ποία άνθρΐΜΐίν'η δύναμις θά ήσθά
νετο εαυτήν τόβΌν Ισχυράν, όίστε
νά τολμήση νά μάς επαναφερη
είς τα παλαιά >:α&:στώτα των
οφαγών καί των *οτ;μιί«τι5α>ν'; Ου-
δ·ρμι'α. Καί (εάν 6έν ήτο έπαρκής ή
ίστορία μας καί τα έ! αίτής άπορ
ρέοντα δίκαια μας ετΛ τής εΐ'λογη
μένης αυτής γής, άπό τής <Γτι- ; καθ" ήν ή έλληνική φ.Αή Προσφυγικη καί έθνική μνημοαύνη (Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος) μάτο^ν τού, έδΐ}μσίει;«ςν· καί πολ¬ λάς μονογςαςΊας καί ·διατρι6άς, ώς καί .ιλείστους λόγονς οΐτινες έξ3φωνήθηοαν πορ' αύτοΰ είς δια φόρους τελετάς. Μεταξΰ των δια- τριδών αύτοΰ Λεριλαιμ6άν»νται τα εξής: «Τό κακόν παρά Πλάτω·νι», «Αί 6άσ.:ις τής 'ΕνώΓΓίος των Έκ ίΐλησιών», «Τα κΐΐος των Αγγλι¬ κών χειροτονιών» αμφότερα μετα- φ·ρασθέντα «ίς την Αγγλικήν καί ,ιολλά άλλα. Ό Χρήστος Άνδροΰτσος υπήρ¬ ξεν δια.τρεπής καί ·6αθύς έ.πιστή,- μιον, ίδιαιτέ,ςως δέ 6αθΰς γνω¬ στάς των καί Φιλοσο ού δ' όν προορίίεται κ:ηά τό Κα- μορφώση, τή λευκότητά τού, τή ςητοηική τού ίκαν'ότητα καί τή μα χητικότητά τού·. Καθΐίςώνεται σά ,μιά "έ'θνική προσωπικότητα· Μνη- οστατικόν σκοπόν. Δ) Κελλία. Ύποδεϊγματα καια οκευής Κελλίων κατά τόν καθιε¬ ρωμένον είς τα Μοναατήρια άρ- χιτεκτον»κόν ρυθμόν καί σχέδιο. Ε) Ξενώνες. Σχέδια ανεγέρσε- σις Ξενώνων είς τό τέταρτον επί¬ πεδον άπό μονορόφων μέ δύο 5ω μάτια καί λοιπά χρειώδη, μέχρι πολυορόφων, μέ αιθούσας καί πολ Λά δωμάτια τοιούτων. ΣΤ) Πύλη Κεντρική. Σχέδιον μεγαλοπρεποϋς Κεντρκής Πύλης είς τόν κυρίως χώρον τής Ί. Μο¬ νής είς τό δεύτερον επίπεδον, ιο οποίον προδλέπεται "ά περιφρατ χθή μελλοντικώς. (Άνομένει όω· Ζ) Κρήναι Υδρεύσεως κοί Ά- γιάσματος. Θεμελιώδες ήτο το θέμα τής Ρχκλη-σίας. Τό ύπάοχον άτελές κτϊσμα, όλως άνεπαρκές όλλά καί κακότεχνον, εδέησε νά διανοιχθή κο'. προεκταθή. Εδημιουργήθη πρόναος, προσετέθησαν είς ι ήν είσοδον κοί τα πλάγια κιόνες κυ- τό τόν προσιδιάΖοντα είς τα Μο- νοστήρια οίκοδομκόν ρυθμόν καί ανηγέρθη παρ' αύτω αύτοτελές χαί επιβλητικόν Κωδωνοστάσιον προοδίδον μεγαλοπρέπειαν είς την μειώδης είναι ή άγρενσή τού κα¬ τά τήν ίστορική σννκδρίοχτη τής Ιδής Φεβροναοίου τοϋ 1921 στή Βουλή των 'Ελλήνων. Άντιγρά- ςρω έί)ώ μερικά άποσ.τάσματά της: «"Τστερα ά,τό 500 χρόνια .τού έτυραννήθΓ.μςν καΐ, έβασανίσθη- ,μεν ποθοϋντες, νοσταλγοΰττες, λα χταρίξοντες διαρκώς τήν Έλλά¬ δα, υστερα άπό τόσα αϊαατα καί τόσας σφαγάς, μάς ά^ίωσεν ό θε ός νά ίδωμεν 4πί τέλους, Ικίΐνο,τό οποίον μάτην1 Ιπόθηχταν 13 καί ,τ'.έον γενεαί. Είς ημάς έπεφνλάσ σ:το, κατόπιν έξορίσς καί κακου- χιών πέντε έτών τοθ τελευταίον· πολέμου, νά α,Ίθλανσωμεν τήν {ι- διά .πρώτην τρόπον λαμβάνουσα συν'ε!5η(πν έαντής, ένεςρανίσ'θτ) έ¬ κ;! παςά τάς *α?ιλιγ;«ιιμους όρο <5;ιράς τής Ροδό.της μέ την λή- ραν τής θοησκείας είς τό .-'-ιτόν, Τνα ίςελιχ&ή κα'. δράση κατόπιν ϊίς τούς καλασσι- κούς καΐ ΜακΕδονικοϋς χρύνονς, διά νά λάμψη ε.τειτα καί μεγαλονρ γήση κατά τούς μεγά!?.οΐ'ς χρό¬ νον; τής Μεσαιιονικης Έ>.λάδος,
ν.ο&' οί: ή θςάκτ), τό προαύλιον
τού Βιζαντίον, «χοησίμτνιτεν ώς
τό ήρτοϊκόν θέατρον των μεγά>.ων
άγώνων των βνίαντινών Πστερων
μας, καί εάν δέν ήτο, λέγω, έ
>:ής ή μακραίων ,καί φενγοβολοΰ-
σα αυτή ίστορία μας Ιδία νά μάς
εξασφαλίση έ.τϊ τέλους τήν έλενθέ
ραν ύπαρξιν μας, αί αιματηραί
.Ίι-ριπετειαι τής τ:λενταίας
ς δέν ίίναι άραγε άρκιπή διά
νά μάς ί^αοΐρα/ίβονν έλι;νθει;ον
βίον είς τάς άγκάλας τής μεγά¬
λας μητέρας μας; Όχι, τό δίκαι
όν μας δέν στηρίζεται μόνον, επί
των άνθρωπίνων νόμων τής ίστο-
ρίας, είναι κάτι .πςοισσότερον', ΐΐ
ναι ιερόν, διότι εξήλθεν έκ τής ίε
ράς κολ.μδήθρας τοΰ αίματος. Έ
γώ ό οποίος £χο) την τιμήν, Κύ-
ριθ(, συνάδελττοι, νά σάς όιμιλώ
κατά τήν στιγμήν ταύτην, είμαι δ
μάν'ος ΰ.τολπφθείς «κ
λοϋς οικογενείας, οί 'δΰο άδελη-οί
μου έσ<ράγηο"αν καί τα άλλα μέλη τοΰ σπιτιοΰ μας απέθαναν έκ των στερήσεων καί των -λοκονχιών κα τα τήν διάρκειαν τής εξορίας. Ποίος 6ά αποδώση είς εμέ τα θύ ματα; .ποίος 6ά έπαναφέΐη τοϋς «εοτάτην ευτυχίαν πού δύναται νά Ι ά>δ>ελ.φοτΊς μου; Καί επητα, προ-
«ότητος, τό δέ πρός ρύθμισιν ϋε· , όλην εμφάνισιν τής Ί. Μονης.
μάτων διοικήσεως, δημιουργίας
κ.'· λειτουργίας Παραρτημάτων
είς Επαρχίας καί άλλων διατά£ε-
Έν τω μεταΕύ παρηγγέλθη καί
τό Ευλόγλυπτον τέμπλον τοΰ Να¬
ού καί έλαβον χώραν είδικαί δω¬
ρεαι διά τήν κατασκευήν των άλ¬
λων Εκκληοιαστικών είδών έπιπλώ
οεως τοϋ Ναού, ήτοι Δοσποτικός
εγκριθέν διά τής ύπ' αριθμόν | θρόνος, άνσλόγιον ψαλτών, Παγ·
αύτοΰ.
Ούτω κατά
το τροποποιηθεν
κεί ίσχύον νέον Καταστατικόν.
480)3)1973 αποφάσεως τού πολυ-
μιλούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ι α
αφορώντα την άνιστόρησιν τής
κάρι, Στασίδια, Προσκυνητάρια
κλπ.
(ΣύνεχίΖεται)
τοιχιον των ε στ ι ών μας:
λείσ,θησαν, καταστάλ.ιστα υπό 6α-
φνών καΐ .ιεριλ.αμπή ϊκ τής άθα-
νάτου αίγλης τής νίκης καί τού εύ
γε-νοί; Θριάμ6ου· Καί ή ίκανοποί
ταίς αυτή έμετρίασε τήν βλΐψιν'
μας, έπούλιοσε την ,τληνήν μας,
ΐκάλ»ΐ(>Γ τάς .πικρίας μας καΐ τάς
σΐ'.μίίθράς μας. Καί είδομεν τότ€
τά; μττέςας μας κιαί τάς αδελ¬
φάς μας νά κατασ.τάξονται τα χέ
ρια καί τα ΰ.τλα των στρατ;:ΐ)τών
τής "Ελλάδος. Είδομεν τα άδελφά
ΕΥΡΩΠΑΊΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ, είκονογραφημένο. ΧΙΟ μα. να ρίπτΜνται είς τάς &Ί
ΒΙΒΛΙΑ ΠΑ ΔΩΡΑ
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ:
Τα ταζιδιωτικά:
-ΕΛΛΗΝ Ι ΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ, κρατικό βραβεϊο 1971
140 δρχ. 22 κεφάλαια Έλλάδα.
ά.τολα,ΐση άνθοωπος επί τής γής,
Τα οσο νπέστημεν κατά τό π:νταε
τές τούτο διάστηαα των 'διωγμων
>.α! τής έξορίας μας δέν γράφον
ται, 'δέν λέγβνται, δέν
ται. Δέν ύπάοχει θλΐψις, δέν ΰ-
πάρχει πικρία, δέν ΰπάρχει σι,μφο
ρ«, την οποίαν νά μή ησθάνθημεν.
Σάν' τ& ο>;υλιά ϊπετάχθ·τ;αεν μέ-
^[^. είς τούς ·5ρόμους. Καί είδομεν
τάς μητέρας μας καί τάς .αδελφάς
.μας νά άποθνήϊκουν έκ των στερή
σπυν καί των κακο.χιών καί ίίμιος
δέν έκάμφθημεν. Καί δταν έφθα-
σΕ τό θείον" δγγελαα τη; έλ>.ηνι-
κής
νίκης, «τ^έξα,μίν ΰλοι, κολο-
6ιομ:ναι σινοοϊϊαι, ΙτςέξαμΈν, λέ
γο), νά
·έ*/εί &ποι> έ-
γεννήθημΓν. Καί δταν' έ.τανήλθο·
ιιεν, .-ΐολ_)οΙ έξ ημών δέν έπανεύ-
ηομεν ο(5γρ τοί'ς τοίχους των οί-
χιών μα:, δταν δέ έμετρήθτμεν
ελλπ.ταν οί ΰμίσ;ις! Άλλ' εύρο¬
μεν την Έλλάδα ένθρονισμίνην ε
π'. των έρει.τίιον τής πατρικής μας
καί τα έλ
λην'ικά δπλα κρεαασμέ'.α επί την
9 κεφάλαια Ισπανία κ.ά. χώρες 150 δρχ.
- ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, Ιταλία 11
κεφάλαια, Έλβ. Γερμ. Αυστρία, δεμένο 150 δρχ.
- ΚΥΠΡΟΣ — ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ- ΑΙΓΑΙΟ 200 σε-
λίδες Κύπροο, Πόλη κ.ά. 100 δρχ.
"Ολα μέ κχΛλΐτεχνικό έΕώφυλλο
Τα όφηγηματικά:
- ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ - Ίωνικά
Διηγήματα 90 δρχ.
- ΒΟΥΒΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ, διηγήματα Ίωνίας, κατο-
χής, σϋγχρονα κ δ. 70 δρχ.
Στό μεγάλα κβντρικά βιβλιοπωλβϊα
κάλα; τών' ήρο>5κών εύξώνων μας
καί έν τή ευτυχία τοχν νά ίΰχων-
ται νά γίνουν καί αύτά &αος ίκεϊ
νοι (χειροκροτή).ιατοι). Άπό τού
Νέστου κηί τής Ρσδό,της μέχρι
τού "Ε6ροι· καί τού Έργίνη καί έ-
κΓΪβεν μέχρι των πνκνν>μένων
δοΐ'νών τής Στράντζας, οπόθεν
χατϋπτεύονται «ί ίεραί έπάλξεις
των τειχών τοϋ Βνΐαντίου, & ετι
.τρόσιο ιιέχ.ρι των άποροώγων' 6ρά
χα»ν τοϋ Είξείνου, τοϋ προγονικοϋ
Εύ^είνου, τοϋ όποίου τα φ·<Μ>του-
νισηιιένα κΰματα διαλαλοΰν την
δόξαν καί τό μεγαλείον των' Προ
γύνιον μα;, μ(« ,πανταχάθεν ήκού
τείνουν νά μετρηθώμεν καί νά πά
ραβλη'θώμπν ϊθνολογικδς; Κατά
,ιοΐον νόμον; μέ .-τοϊον 'όίκαιον;
Πρέπη λοι.τόν, Ι.πειδή έγώ ΰπιελι-ί
φθην μ όνος έξ όλο>Λήρου οίκογε-
νεία;, πρίπει, λέγω, ν'ά ί>ποκΐιι[>οι
άπέναντι τού άλλου ή των άλλων,
ταί·;>κων ή δουλγάςων, διότι αύ¬
τοι ώ; μή σφαγέντες ετ.ιχε νά εί
να^ πεοισσότεροι τοϋ ενός; "Οχι,
έπαν αλααβάν:·), χιλιάκις δχι (χει-
ρο/.ροτή;ιατα)».
Καί κ
«"Οχι λθί-τόν' άναθεώί,ησις, άλ¬
λά α χτλήοιοσις' τού έ;γου τή;
ΣυΟή>.η; των Σ:6;,ι«ν
κροτήιματα). 'Τπέρ τής εχζχτά&ΐ-
ως καί «ημ.τληρώσεως ταύτης, υ¬
πέρ τής ό;ιστΐλής καί ά).ο;ιληρωτι
κης μας ό.τοκαταστάσεω;, εΤμϊβα
πρόθνμοι τα πάντα ν'ά 8ισιάσω-
μεν κ«ί έν άνάγκη καί οί Ιδιοι νά
θισιασθώμεν. Καί μά την άλ.ή9ει
αν, άξί^ι νά ά,το'9άνη κα.χΐς διά
την Έλλάδα. (ηαγδαϊα χειρεχρο-
τήματα)».
(ΣννιεχίζετοΟ
ΤΡΙΑΝΤ· Δ. ΘΟΔΩΡΙΛΗΣ
Η ΕΤΗΣΙΑ ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ
ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΙΣ
ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ
Ή έτησία συνεοτίασις τής Ε-
σιίας Νέσς Σμύρνης επί τή εύ-
καιρία των απόκρεω θό γίνη είς
την μεγάλην αίθουσαν τελετών
τί/ΰ μεγάρου τής 'Εστίας τό τε¬
λευταίον Σάββατον των απόκρεω
15ην Μαρτίου 1975 καί άπό ώ-
ρος 9.30 μ.μ.
Ή χορευτική αυτή εκδήλωσις
τοϋ Ίδρύματος, θά διανθισθή καί
μέ καλλιτεχνικόν πρόγραμμα.
Ή τιμή τοϋ προσφερθηοομένου
πλουσίου γεύματος μετά τού οϊ-
^υ κσί των καταλλήλων κοτιγιόν
ωρίσθη είς δραχμάς 300.
ςριχών 'Επι«τττ;ιών κοί θεμάτιον ά
ς ν.πύ .τάντωΛ', τι-
μήσας ούτω εαυτόν χυΐ τήν γενί
τειράν τού ΚΙΟΝ καί αρό παντός
τό "Ελληνικόν δνΌ'μ,α είς τοΰς επι
σττιχοΜκούς ΐίύκλον; τής Εΰρώπης
δίως όμως τής Αγγλίας-
Άπτθίοσεν είς Ά'&ήνας.
ΒΑΤΙΔΟΤ Φυλή τοϋ Κυριακού,
έκ Σμύρνης, Βουρλιιοτικής κατα-
γιογής. Άπόςροΐτος τοϋ Κεντρι-
κοϋ Πα;'θ?ν:ιγα)γείοι> τής Σμύρ¬
νης. ΠςςσβυΤΓοα άδτλφή τής γνω
στής Σμνρναίος Ποιητρίας ΟΛ-
ΓΑΣ. Έδημοσίενσε τ& πςώτα λο
γοτε.χνΐιματά της είς τα σηνιαντι-
Σμνρναίκά π;Γοιο!5ικά.
Μετά τήν Μικρασιατικήν κατα
στροφήν τοϋ 1922 ,λατέφυγτ.ν είς
Αθήνας, συνεχίσασα την εργασί¬
αν καΐ τήν συνεργασίαν" της με
τήν Λογοτεχνίαν καί τήν ΠοΪΓ,σιν.
ΣΐΛειργάσθη μ,ε τα κν
Πε;ιε!)ΐκ.ά των Αθηνών", θεσσα¬
λονίκης. Ιωαννίνων,
κτ"·.· 'Ε,ξέδωσε τάς ποΐΓ.τ:κάς σνλ
λ.ογάς «Είκόγες πού δέν οβόνοιτν»
(1943), «Φίγγει στή Υι'-χτα»
(1953), καί «Τό >διπ>ό μου τρο-
γούδι» (1959). Διετέλει:: Διοικη¬
τικόν μέλος είς ίτολλά Λογοτ.3ΐχνι
κά καί Φιλανβρωπικ/χ Σ*).ματ;ία.
Άπε6ί;οαεν είς Ά&ήνας τό
1968.
ΦΩΣΤΕΡΗΣ Δημήτριος, έκ
Μεταλλείου Τανρου τϋς Νίγιδης
Μικράς Άσίας. 'Εσπούδασε αρχι¬
κώς είς τό Άραδάν τής Καισαρεί
άς Καππαιδοκίας Μικράς Άσί«ς
γ.υλ κατόπιν «ίς την 'Ελληνικ. Έμ
ποςικήν Σχολήν τής Όδησσοϋ
Ρ(οσίας. Κατά τήν
"Επανάστασιν κατέφυγεν είς Κων
)πόλιν καί κατόπιν άς Σμΰρν*ην·
"Ολίγον χρόνον πρό τής Μικ3ασια
τικής καταστροφής τού 1922, ΐγ-
κατεστάθη ής Άθήνα:.
άξιάλ.ογος Λαογράερος.
Διετέλεσε τακτικός συνΐιργάτης
τοΰ Κεντρου Μικρασιατικ. Σ.τον-
δών τών' Όκταβίου καί
νης ΜΕΡΛΙΕ χαί των «Μικρασια
τικών Χρονικών» των ιέκδίδομΕ-
νων επιιΐ'λεία τής έΗα'ρέτοι,' Ε¬
ΝΩΣΕΩΣ ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ ΑΘΗ
ΝΟΝ, όπου έότ^αοσίευβε μ·ελίτην
διά τό ΑΡΑΒΑΝ καί τό γλωσ<τ~ κόν' τού Γμδίωμα. Απεβίωσεν είς Άΐθττνος τό 1965 ΒΑΤΙΔΟΤ "Ολίγα τού Κυρια¬ κού, Η Σμύρνης, Βουρλιο>τικής
καταγωγής.
Λογοτέχνης καί Ποιήτρια. Ά-
πάφοιτος τοΰ περιφήμου
ου Παρθεναγωγείο^ Σμύρνης. Ν«
Αί;ι τής "Ανατολή;, στήν Άνατο
Ιή τής Δύσης». Εύνοϊκώτατπΐι κρί
οεις «γράφησαν διά τό πΤρίΛαμ·
πςον σι.γγςαφικόν έργον τή; Όλ-
γας Βατίδου άπό άνεγνιορισμέ-
νΐ.ς Πανι-,λληνίως Λογοτέχνπς, ό
δέ γνωστότατος καί διοπρΐϊτής
Λογοτίχνη; Χρήστο; Σωκρ. Σο
λομωνίδης Σιμυ,ρναΐος, έ'δημοσίεν-
σε δι* τύτήν ειδικήν μελέτην ΐί;
τύ έργον τού «ΙΩΝΙΚΗ ΠΟΙΗ-
ΣΙ» ά,ιοκαί.ών τάς ιδι'ο άδ·:λφ«ς
ΦΙΛΗΝ καί ΟΛΓΑΝ, αί δΰο "Ιά
δες Ππήτςιες. Ή ΟΑΓΑ ΒΑΤΙ
ΔΟΤ τυγχάνΓ, δια,/.εκριμόνη ίο< ; Άσία; ιΠο'ήτρια καί Λο- γοτέχνις, τμήσασο. εαυτήν καΐ την /.αταγ.ι>γήν της· Αί άδιΓλφαΙ
ΒΑΤΙΔΟΤ μά; έδο:σαν μεστήν &
καρποφόρον εργασίαν -τέριξ των
Γοαμιιάτοιν καΐ έ'λαμψαν .-ΐ§αγ^α-
τικώς ^:ς τό στερ'έωμα τή; Γιναι-
κείας Έλληνική; διαν'οήσεως.
ΧΤΟΤΡΗΣ Νικόλαος τοΰ Ιω
άννου, έκ Φρένελη Άδραμυττίου
Άσία;· ΔΐΛλααατοΰχος
ς Σχελής Πολιτικών Μηχανι-
χών τού Μ~τσο6είο^ Πολτ'τεχνΐί-
ου Αθηνών μετεκπαιδίτ'θά; είς
ΜόνοτχΓ,' τής Γ'ςμανίας. Αρχι¬
κώς ε'ργάσθη είς την όδοποιΐαν
τή; νήσου Νάξοι- ώ; Πολ)κό; Μη
χανικό; τή; Έται^είας Έργολη-
πτική καί έν συν.ςχεία προσελήφθη
3ίς τούς ΣιδηροδΊΟμου; τοΓ' Κοά
τονς (ΣΕΚ) καί είδικώτι:ιρν είς
την νπτ;?εσ!αν μελ'·;τών Μεταλλι-
κών γεφνρών ένθα ειργάσθη άπο-
δοτιχω; ως βοηθός τού Έλδετοϋ
Τεχκκοϋ Σνμβονλου ΣΝΑ"Ι·Ν-
ΤΕΡ, λόγ.ο δέ τή; ·_ιεγά.η; έογα
ΑΝΑΜΝΚΣΕΙΣ
Άπό τδν Γ. Λαμπελέγ
Τ.
δ. Ε
"Εφυγε όπως φεύγουν όλοι ο'ι όπό τό περιοδικό «Ιννι
μεγάλαι : Έοβυσε. Νά τόν κρί- νικά». Έκεϊ σάν
νω δέν είμαι σέ θέση, πρώτα— πώθηκε. μιά μελέτη τοι.
τι>:όΐητε; καί
άφοσι
ϋ')":ώς τού [!; την ίπηρςπί'χν ταύ
ττ;ν, άν Ι3είχ8η πολύτιμον στέ'ε-
χο; των Έ'.ληνικών Σιδτ^ο·δρό-
μων, έργασθείς επί 30 ετη. "Ηδη
τιγχάνει συνταξιοΰχο; των ΣΕΚ
,καί ήδη τού ΟΣΕ ήτοι τοΰ "Ορ¬
γανισμόν Σιδηρόδρομον Έλλά-
5ος.
Άπό τό 1962 ειργάσθη ώς Ιδιώ
τη; έπαγγΕλ,αατία; Πολιτικός Μη
χανικός, θιατηρήσας
Γρας-Εΐον τίς Αθήνας, άπό δέ τό
πρώτα γιατί δέν είμαι είδικός κΓ
έπειτα γιατί ό θαυμασμός μου ή-
ταν καΐ είναι τόσοο πολύς πού θο-
μουνα πολϋ κακάς κριτικός.
Δέ γράφηκαν πολλά γιά τόν
Λαμπελέ κί όμως θάπρεπε να
γραφοϋνε πολλά· καί θά γραφοϋ-
νε. Είναι ό πστέρας τού δημοτι-
κοϋ μας τραγουδιοϋ, καί τούτο
διά δυό λόγους: Πρώτα—πρώτα
προσπάθησε νά καθαρίση τό
δημοτικό τραγούδι όπ' τα Εενικά
αιοιχεϊα, κΓ ϋστερα γιατί ή όλη
τού ίμπνευση γιά τίς συνθέσεις
τού βασίσθηκε ο" αύτό. Τούτο
δέν είναι μόνο προσωπική γνώμη,
αλλά καί γνώμη πιό είδικών πού
όν ξέρουνε καλλίτερα. Δέν θο
έπεκταθώ, θά φέρω στήν δημο-
σιότητσ, κΓ άς μοϋ τό συγχωρή¬
ση, δυά .τρείς στιγμές άπ' την ή·
ρεμη καί άγαδή Ζωή τού, καί τώ¬
ρα μπορώ νά τό κάνω, γιά νά τόν
γνωρίσουν έκεϊνοι πού δέν τόν έ-
2ησαν ώς άνθρωπο.
Ή άγοθότης τοθ Λαμπελέτ ή-
ταν μοναδική. "Οταν τόν έβγαέπν
όπ' τή μουσική ήταν στή κυριολε-
Εία άνίκσνος για κάθε αλλη δου-
λειά. Μιά φορά, λοιπόν, εΐχε πά-
θει κάποια Ζημΐα ή ταράτσα τού
οπιτιοϋ τού (τέρμα Σεπελίων) κοί
όποφόσισε νά την έπισκ.ευάση. Κ! ο
λεσε έναν έργολάβο καί τοϋ άν£-
θεσε νά τού βάλη μιά πλάκα μπε-
τόν. "Οσο ν' αποφασισθή ή έ,ι·-
σκευή αυτή είδε κι' έπαθε, αυΖ"-
τήοεις καί πάλι συΖητήσεις, συμ-
βουλές φίλων, άνησυχίες. Ό Λσ-
μπελέτ κυριολεκτικά είχε χάσει
τό νερά τού. Τέλος πάντων μέ ά-
γρυπνη παρακολουθήση τό έρνθ
Τ0 1929
Ρθν.
ΠΟ.
γιά τό «Δραματικόν
Τα σονέττο τού τ
Αύ καί μάλ,οΐτα δ,Γ,γότανε
λύ περιφάνεια, πώς μερ)Κ|. ^
διαβάσει κΓ ό Μαβίλης
ΕεδιαλέΕει σάν πολύ
μαμαι καλά τό
κι' ε
. άν
'Π·.
τού
τΡ°Υουδάε,
Ό Λαμπελέτ έπασχε
οθενεια τοϋ λάρυγγος, Κι· ™
ό λόγος πού
πολύ σύντομα. Ή
δέν τοΰ έπέτρεπε νά
γι' αύτό καί συνεχώς
2ε μελωδίες. "Η δσΧημη ^^
απαιτούσε νά διαιτάται
πηγαίνη ατήν έΕοχή κλπ., ό ;
στυχής Λαμπελέτ δέν ε;νε
μιά μικρή σύνταΕη τοϋ
Όνειρευότανε πάντοτε £να
πάρη
ΟΠ(Τ|
κατ·
1973 απεσύρθη καί τής εργασίας Τελειωσε. Άλλοίμονο όμως, στή
; Ποιη-
ιοτέρα άδελφή τής
τρίας — Λογοτέχνιδος ΦιΙλής Κυ
Γΐά·κου Βατίβον,
ΙΙολύ ενωρίς ήσχολήθη μέ τα
Γράμματα καί ί<δΓμοσίι:ν.5ϊν ποιή- ιιατα >:αί πεζογραφήμαΐα, είς τύ
ΣμΐΌναϊκύν' Λογοτεχιικ.όν Π"οιο-
δικόν «ΝΕΑ ΖΩΗ».
Αργότερον αυτή, ίτ&τιιοσίί,σεν
Λογοτεχνήιιατα είς περιοδικά των
Αθηνών, θεσσαλονίκης, Ίωαννί-
-.'α)ν) Λονδίνου, Νέας 'Τόρκη; καί
καί αλλαχού. Έξέδοσβ δέ καί τα
άκόλοΐ'θα 6ι6λ!σ· «Ή Ζι»ή στό
Τοαγούδι», «Άπό Γής», «Ή Χρι
στιαν;ι;:ότητα τών' Τονρχχον και οί
"Ελλ.η·.:; τής Μικ^ς Άσίας» (Ί
στορική καί Ήθογροφική μελέτη)
«Ή Μικςή Ρωμηοσύνη στά Τ.-νρ
κοχώρια τή; Άνατϊλή;» (Χρον'ι-
κόν τού Καγιατϊίκ), «Τα
ν.ια -,.α.1 ή Παλαιά Σ·ιιί*?νη-·> (Μς-
λ.έτη)ι «Ό άριθμός 'Επτά», «Στή
Σμίρνη τό πρώτο ,τρσσκύνημα»
■'.αί άλλα πολλά.
Αίίτη έβςαβεύθη ύ.τό τής Έστί
α; Νέα; Σμύρνης καί τής Ενώ¬
σεως Σμυρναίων. Τό τελεκταίον
ίστόρτ;μα ταύτης είναι: «Άπό τή
τοι· ταΐ'της.
Τυγχάνει υιός τοΰ εξαίρετον
καί άγαθοϋ Λΐυΐτου Πατρός Κ2-
ΑΝΝΟΤ ΧΤΟΤΡΗ
τού Μητρο.τολιτικοΰ Ναοΰ ΠΑΝΑ
ΓΤΑ Σ των Βρν.ούλλων τής 'Ερυ-
θραίας Μικράς Άσίας. Άν«!δΐΐ-
πρώτη βροχή ή ταράτσα κάθησε
ξεν τα
τέκνα αυτού ΙΩ¬
ΑΝΝΗΝ σπονδαστήν των Οίκονο
μικών Έπ-ιστημών τοΰ Πανεπιστη
μίον Φραγκφ<-ύρτης τής Δ'.τικής Γεςμανΐα; καί ΣΩΤΗΡΙΟΝ Πτυ γιοΰχον τής Βιολαγίας τοΰ «ύτοΰ Πανε3τιστημίουι .-ΐροοριζόμενον νά σν-νεχίση τάς οτπουδά; αύτοΰ έκϊί- σε διά την ά.τόκτΓσιν τοΰ Πτυχίου" καί τή; ΒΙΟΧΗΜΕΙΑΣ. ΡΑΤΤΟΠΟΤΛΟΣ Ίωσι'ιφ, έκ Σκε.ταστοΰ Άνατολικής θράκης. Άπόφοιτος τής Άστικής Σ,χολής τή; γενιίτεΐρας τού ικ,αΐ κατόπιν τής ΓΜγάλη; τοΰ Γέν'ου; Σχίλής τής Κοιν).τόλεω;. Μετά τα; <ΒΤ©·>
δά; αύτοϋ έδίδα^ε εί; πολλάς πό
λεις τής Μικράς Άσΐας άρκϊτά ε¬
τη, λόγ:ο δέ τής έντόνου Έθνικής
τού ήνογκ.άο'Οη υπό των
Τούρκο>ν νά δραπετετιΐη είς Έλλά
δα. ΈγκατασταΘι-ίς .τ,λέον είς Α¬
θήνας, διωρίσθη Δι·δάσκαλος ίΐς
τα .τερίχοίιρα των Ά'θην'-ων καί έν
συνέχεια τοϋ υπουργείον Γ;ιοργί-
ος· Μετά ταύτα κατώρβοχΐε νά ίγ
γράφη καΐ νά άποφοιτήση τοϋ Πά
Άιθηνώνι λα&ών τό
Πτυχίον τής Φιλοσοφικής Σχο-
Υΐατί 0 έΡΥ°λα6<^. κάτω άπό τή μΐιτη τοΰ Λαμπελέτ, έβαλε στό μπετόν Εύλα άντί σίδερα. "Ο Λομπελέτ έΕέδωσε μιά τε- ρίφημη μουσικολογική μελέτη τ6 νω στό Δημοτικό τραγοΰδι, :?έ τρανούδια Εεκαθαρισμένα άπ' τα Εενικά στοιχεϊα. Άντίτυπα αύτοθ τοϋ έργου στάλθηκαν στίς διόφο- ρες μουοικές προσωπικότητες τού κόσμου όλου. Θυμαααι πώς μάς έδειχνε μέ μεγόλη ίκανοποίηση κολακευτικώ- τατες κριτικές γιά τό έργο τού καί είδικά έ'να γράμμα τοϋ περί- φημσυ Κορτώ. Αύτά όλα γιά ένα είδικό μελετηθή βρίσκονται στά χέρια τής κ. Λαμπελέτ. Μά ό Λαμπελέτ δέν ήταν μό¬ νον μουσικός, ή τρυφερή ψυχή τού έκδηλωνότανε κατά καιρούς γράφοντας σονέττα. Τα σονέττα σύτά τυπωθήκανε μέ τόν τίτλο 'Παληοί καί νέοι ρυθμοί» τό 1930 ΔΙΟΡΘΩΣΗ Παρακαλώ διορθώστε στό φύλ- λο σας τής 22 Φεβρουσρίου τα ά- στήν Κηφισσιά γιά νό υέ«η ι*™1 χει μοίνα καλοκαίρι, δέν Γ0 ρε όμως. Κοίτάφερε νά τό σπιτάκι τού στά Σεπόλια κ τήν Κατοχή, γ,ά λίγα πλη6ωρ.κή παληόχαρτα γιά νά τής πείνας. "Ότσν είδα τό μεγαλΟΓ,ρε,,3 μνημόσυνό ιτου, θλ,βερές οκέψεΐζ πέρ(?σαν άπ' τό μυαλό μου τοϋ δίνανε αύτά τα λεφτά ίοϋσε, πόσο καλλίτερες οί ϋστερες στιγμές τού. Γ. 0. Β "Αν οσο ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΣΥΓΧΟΝΕΥΣΗ ΤΗΣ Α.Γ.ρ.Εϊ ΜΕ ΤΗΝ Ε.Τ.Ε.Α.Π. Άντιμετωπίίεται ή ση τής Νέαν ΑΓΡΕΕ, τή της όποίο; τό έλλειμα διαχειρίσεως καί δι»· κήσεως άνήλθε σέ 110 εκατόν. δρχ. μέ τόν ήμικρατεκό όργο«- σμό ψυγείων ΕΤΕΑΠ. Σκοπός τής συγχωνεύσεως είναι ή δπ· μίουργία ενός νέου, συγχρόνου καί εύέλικτου όργανισμοϋ διακι- νήσεως «αί έμπορίας κυρίως τρβαρτών γεωργικών προϊόντω/ (πορτοκάλια, ροδάκινα κλπ.) και πρός την έσωτερική καί την έΕω- τερική άγορά. Ή άνάγκη ιδρύσεως ενός ί| δύο φορέων διοκινήσεως καί ».· μπορίας γεωργικών προϊόντων ζ· χει παρουσιασθή άπό ηρλλά χρο· λή; καί τέλος διιορίοβη Έπιμελη- Κόλουθα κυριότερα τυπογραφικά τή; Αρχαιοτάτων τού Άρχαιολο σφάλματα πού παραμορφώνουν γι,νιοΰ Μοχ·Γ5ί«ν· των Δξλφών'. τό κείμενο. Πρώτα πρώτα πρόκει· Ό ΡΑΤΤΟΠΟΤΛΟΣ "Ιωσήφ τα, περί [ή;5·:ν ά?ιόλογος θράξ ΙΤοιητής πων >:α· Κριτικός. Είς Αθήνας σ^νειρ
γάσθη είς τόν «Νοιιμά», «Πνρ-
■ Κρητικών στιγμιοιύ-
καί όχι περί... «Κριτικών» :
— Πρώτη οτήλη κάιω κάτω :
καί «Βωμόν» καΐ «λλα π^ιιο , ° συν0ΙΚ'αΜΟς όνομάίεται Θρό-
διχά. νυς του Άμορίου.
Μεταξύ των ,τοιτ,μάταΛ1 αύτοϋ — Παραχάτω 3 γραμμές : πε·
ΙΤίΓΠΡΟΓΙ1?ν ΤΓΙ Ρ^ΤΪΓ Ι /μομα,ι.ι λ! ....ΑΙ..,— η » . α -:
τα
Τό Γλυκό, θά ,τάω κάτου ,στό
γιι/λ.ό, Τό φεγγστάκι ά;··αένΊζε,
Ίό Λε!ψαο, Ή Κουνια, "Ετσι μέ
τήν άγάπη μου, Ζυη, "Τπνε, Τ'
ώοαΐο Κοράσι καί άλλα.
ριέχουν οί γυάλινες π ρ ο θ ό -
κ ε ς (τού μουοείου).
— Δεύτερη οτήλη 23η οειρά :
κάτω άπό τήν άχνη του διαφαί-
νεται ό όμφαλός (όχι :
Άπε,6ίο>σεν είς Αθήνας τόν όφθαλμός).
Νέμβριον 1923.
ΧΡΤΣ. Α. «ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ίατρός, έκ Ναϊλή' Μικράς Άσίας
ΜΙΑ ΣΕΜΝΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ
Τ ό κόψιμο τής Βασιλόπιττας
τπα ΈστίαςΦιλαδελφέωνΘεσ)νίκης
Την 2αν παρελθόντοο μηνός ή- ολίγον είς την δραστηριότητα τού
μέραν Κυριακήν έλαβε χώραν οίς Συλλόγου, τονίσας χαρακτηριστι-
τό Ιενοδοχεϊον ΗΛΕΚΤΡΑ ΠΑΛ- κώς την ηθικήν ουμπαράστασιν' τής προεβλήθησαν ταινίαι των πε
ΛΑΣ ή έορτή τής κοπής τής Βο- π>τοϋ πρός τούς δοκιμαΖομένους ριοχών των άλησμονήτων πατρί-
ο-ιΑόπιττας των μελών καί φίλων Κυπρίους άδελφούς μας, διά τής δών μας ήτοι ι Σμύρνης, Καππα-
τής Έοτίας Φιλαδελφέων Θεσσα- καταθέσεως είς τόν "Ελληνικόν ' δοκίας, Πόντου καί Κων)πόλεως,
Έρυθρόν Σταύρον τού χρηματι-! άπήγγειλε δέ τό ποίημα Μικρα-
— Δεύτερη στήλη κάτω : «Ά-
με· σημαίνει π ή γ α ι ν ε.
— Πορακάτω : ι ό έψιλον
προφερνόμενο κλει-
οτό κτλ.
— Τρίτη στήλη, τέλος β' πε-
ρ·όδου : τόν χαιρετισμόν.
Εύχαριστώ
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
λονίκης.
Κατ' αύτην ό Πρόεδρος τού κου ποσοϋ των 25.000 δρχ. προ-
Δ Σ. κ. Γεώργιος θεολογίδης, ά- ερχομένων έξ εισφορών των με-
ιΐού ηύχήθη είς όλους διά τό νέ- λών καί των φίλων τής Έστίας
σία καί Σμύρνη 1922 - 1927 ή
φοιτήτρια Δ)νίς Μ. Μονάσκου,
άπό τήν ποιητικήν συλλογήν τής
ο έτος 1975 προέβίΐ είς την κο- ώς καί τήν προσφοράν κατά τάς κ. Ίσαβέλλας Μαλοδρούτσ. Ή ό-
πήν τής πίττας, τού χρυσοΰ νο- παραμονάς τής Πρωτοχρονιάς 70 λη εκδήλωσις ύπήρΕε καθ' όλα
μίσματος τής οποίας ό τυχερός δεμότων είς ίσαρίθμους μαθητάς έπιτυχής, άποσπάσοσο δι" άλλην
ήτο ό ΜικροβΊολόγος ίατρός κ. , τοϋ Δημοτικοϋ Σχολείου τοϋ χω-
' Ιωάννης Ντούτσος. Έν συνεχεία
ό ρέκτης Πρόεδρος άνεφέρθη δι"
ρίου Νέας Φιλοδελφείας.
Κατά τήν διάρκειαν τής έορ-
μίαν φοράν τα συγχαρητήρια των
παριοτομένων.
Χ.Α.Θ.
νιο, χωρίς νά ικατορθωθή ίτίποτο
τό σημαντικο, όλλά ώπογραμμίσση
κε κοί έντονα κατά τήν μεγόλη
ούσκεψη των ροδακινοπαραγω·
γών στή Νάουσα τήν πεοασμένΐ)
Κυριακή. Κατά τήν σύσκεψη ν-
τή οί Γεωργικοί Συνεταιρισμοί
καϊ οί διάφορες Κοινοπραείεο κοι
'Εταιρίες φρούτων όμολόγηοο'
ότι δέν κατόρθωναν νά διεΕαχθη
π διαθέση των φρούτων τους μέ
όυαλό τρόπο καί πολλές φορέο
οί παραγωγοί έχουν Ζημιωθή άπί
άδέΕιους χειρκςιμούς. "Ενός ή^'
κρατικάς φορέας, πού νά όργο'
νω6ή μέ στέρεες βάσεις, μέ £έ·
να πρότυπα, πλουιτισμένα όμΛ
μέ τήν ώς τώρα άποχτηθεϊσα πει-
ρα καί βασισμένα στίς έΜηνικέΰ
συνθήκες, ήταν ένα άπό τα αίτη-
οτα τής συσκέψεως.
Άν, τώρα, ή ΑΤΕ μέ την £·
γκριση καί την βοηθεία των υ¬
πουργείων Γεωργίας καί 'Εμπορι-
ου προχωρήση πρός τήν λύση <υ- τη, θά καλύψη ένα κενό εΕαιρετι κης σημασίας. Ν α υ λ α γ ο ρ ΐ>
ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΠΑ ΚΑΜΨΗ
ΤΩΝ ΝΑΥΛΩΝ ΣΙΤΗΡΩΝ
Σέ σταθερά έπίπεδα *?*'·;'
ται ή άγορά, παρά τό γΓ,'^0-
5τι ή Τ/δίζ πού είναι κ2· °
πρωταρχικός ε'ισαγωγε'θί α:-·
ρών άπό Άμερική καΐ
δεδομένου δτι άναμένεται «™-
ση στίς τιμές σίτου. Λόγω 'Ι-
εξελίξεως αυτής προβλέ«'*·
δτι οί ναΰλοι γιά μεταφορέ; 3·
τηρών καί κατ' Ιπέκταση '■''·"'
τν άλλων ψορτίω^ θά έλα··(ι
θοΰν ζκόμη περΐσσότερο.
■ Στ'ις χρονοναυλώσϊΐς εΥι<' γνωστά τα κλεισίματα των *■ ληνικών φορτηγών ν.αί «Πάνορμος». Τό κλείστηκε άντί 4.95 κατά τόννο μέ παράοοση -^ Ίαπωνία γιά ταΕϊδι στραλίας κα'. είς Κόντινεντ. Τό 404 τόννων είναι τοΰ 1973. Τό «ΠάνορμοΡ* 030 τόννων, τοϋ 1961- ναυλώθηκε άπό τήν ΚΡέΙΑερ^' τί 2.6ΟΟ δολλαρίων
ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
ΑΝΙΣΤΟΡΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ιιΠΑΝΑΠΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑ»
Τού σι-νίργάτοΜ· μη ς κ. ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΛΛΔΛ
(Συνέχεια έκ τοϋ προΜγουμένου)
Με τήν έπικρστούοαν όμως έλ¬
λειψιν πόρων, προγραμμστισμοϋ
κοί όργανώσεακ:, ή δλη κατάστα¬
σις περιήλθεν είς οτοοψότητπ
και τό έργον ευρίσκετο εις πλή¬
ρη άβεβαιότητσ
Τότε ακριβώς αρχάς τοΰ 1972.
ό (συγγραφεύς τού παρόντος, πα¬
ρακληθείς υπό πονούντων τό έρ-
ον φίλων καί άρχικών μελών τής
Αδελφότητος καί σημερινών ου-
νεργατών τού κ. Θεοχάρη Καλλέ.
'ίωόννη Τσενίδη ,<αί Βασιλ. Ά- κριτίδου καί δεδομένου ότι διέκο- φε, συνταΕιοδ(:τη6εΊς, πασάν ε¬ παγγελματικήν απασχόλησιν, προ- σιιχώρησε είς τήν Άδελφότητα κσί ανέλαβε τήν φροντίδα τής κατευθύνσεως, τονώσεως καί προ ωθήσεως τής όλης προσπαθείας, άναδειχθείς καί διστε/ών έκτοτε Πρόεδρος τού Δ. Συμ3ουλίου τής Οργανώσεως. Είς τήν απόφασιν αυτήν, τής όφοοιώσεως πλέον εις τό έργον τής άνιστορήσεως τής Παναγίας Γουμερά έν Ελλάδι, ωθησε τό συγγραφέα καί η νοσταλγία κο άνάμνησις φοιτήσεώς τού είς ι ο έν αύτη λειτουργήσαν πρό τοϋ πρώου παγκοσμίου πολέμου υπό τήν διεύθυνσιν άδελφοΰ τού Λύ- ι<ειον. Έκ των πρώτων υπό τού νέοο Προέδρου εκρίθη άπσ'»αίτητος ή εύρυτέρα προβολή τής Παναγίς:^ Γουμερά σάν Μοναστήρι μέ πλου οίον καί ευεργετικήν έθνικοθρη ακευτικήν δράσιν καί Ιστορίαν έ- Παναγίας Γουμερά. κτθορίΖονται σαφώς καί έπακριβώς. Επηκολούθησε π,οογραμματι- των πρός εκτέλεσιν έργων η· χιλιετηρίδτ: καί πλέον έν Πόν- τω, ώς καί ή έκθεσις τής σκοπι- μότητος άνιστορήσεως αυτής όν •Ελλάδι. Πλήρης άγνοια των κατά την Παναγίαν Γουμερά επεκράτει, τ.αί πολλοί άκούοντες περί Πανογικ Γουμερά, ύπέθεταν ότι πρόκειται περί λσοους ή παροφράσεως τής Παναγίας Σουμελσ. Πρός τούτο μετά ούντονον ολ- λα κοπιώδη εργασίαν αυνεκέντρω τε όσα στοιχεϊα περιείχοντο ο.ς Ποντιακήν Βιθλιογραφίσ καί έ£έ· δωσε έντός τού 197'2 τόμον υπό τόν τίτλον «Η ΕΝ ΧΑΛΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝ<- ΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ. είς τό εισαγω¬ γικόν μέρος τοϋ όποίου διέλαβε καί άρκετά περί τής Έκκλησιαστι- κής Επαρχίας Χαλδίας καί έν ά- πιλόγω ούτοβιογραφικόν σημείω- μα Τό έν λόγω βιβλίον εκδοθέν δοπάναις τοϋ συγγραφέως κα'ι δ'οτεθέν δωρεάν όχι μόνον μετα- Ρύ Ποντίων κοί των Ποντιακών Σωματείων, άλλά καΊ είς ευρύτε¬ ρον πνευματικόν κσί εκκλησιαστι¬ κήν κόσμον, συνετέλεοε είς γε¬ ν ικωτέραν προβολήν τής άνιστο- ρουμένης Μονής κοί ένημέρωοιν πολλοϋ κόσμου, και έβοήθησε αο- βαρώς είς την πρό/.λησιν δωρεών και δημιουργίαν πόρων. Παράλληλα επεδιώχθη ή τροπο- ποΐησις τοϋ Καταοτατικοϋ, τό μέν πρός διεύρυνσιν καί άκριβή κα¬ θορισμόν των οκοπών τής Άδελ βάσει σχεδίων καί με/ετών. Την σύνταξιν των σχεδίων καί την επίβλεψιν έκτελέοεως των έργων, άνέλτβεν, εύτυχώς, δω¬ ρεάν εντελώς ό έκ Μακρυνίτσης -ΐα' απώτερον έκ Παλαιοχωρίου Της Χαλδίας καταγόμενος τεχνι- «< Άθανάσιες Λολίδης. Τα έκπονηΕέντα σχέδια λίαν έ- πιυχή καί εύρείας συλλήψεως, πε- ριλομδάνουν : Α) Τυπογραφικήν απεικόνισιν διαμορφώσεως τής όλης εκτάσε¬ ως τής Ίεράς Μονής είς τέσσα¬ ρα αλλεπάλληλα επικοινωνούντα έπίπεδα άρκετών στρεμμάτων έ χαοτον, ώς έΕής : Πρώτον επίπεδον χώρος ψυχαγωγίας καί αναπαύσεως μέ δένδρα, παρτέρια, τραπέΖια, καθϊ σματσ καί πάγκους. Δεύτερον έπίπεδον' χώ¬ ρος Έκκλησίας, Κελλιών, Τραπε- 2αρίας, Πνευμοτικοϋ Κέντρου, Προσκυνήματος, Κρημνών κοί α γιόσματος. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΝΣΤΑΝΤεΠΟΥΑΟΣ (Συνέχεια έκ της 4ης οελΐδος) τής Πατρίό-ς μας. Ό ος Βεν'ιζέλος <(&ά€ΐ στήν η τής δόξας. Ό Νικ. Χωνσταντό- ποι.λος ιμαγίτε'αι άπό τή όι:Ιθνή άκτινοδολία τού μ'εγάλ-ον τέκνου τής Κρήτης, πού τόν δλε.τει —ήν .ταρατάνιο 'Ελληνΐκή Αποστόλη καί έμπνέεται στό Παρίσι (1919) τό .τοιρακάτο) ώραϊο τοι· Γτοίημα- Είναι κ«ί ά5ιόλογος ποιητής ό Κωνσταντόπονλος, ατως 6ά δοΰ- με στή συνέχεια: ΧΑΙΡΕ ΛΥΤΡΩΤΑ (Έπίγραμμα εις Έλευθέριον Βενιζέλον) Μέ χέρι οτιβαρό, νέος οίκοδόμος (τόχε προστάΕει τής Φυλής ό Νόμος). Έσύ, καινούργια Έλλάδα τώρα κτί2εις, Καΐ κάλλος στήν παλιά ΕαναχαρίΖεις Μ' άδρή κι όλόφεγγη προμετωπίδα Ροδόπη κι ΕϋΕεινο και Προποντίδα. Κι άπ' τ' άψηλόθρονα τής σκαλωσιας σου, πού σάν άϊτοϋ κυκλοθωρδ ή ματιά σου, Θάμπος όνείρου κι άγιας όμορφιδς ΓυαλϊίΤει ό τροϋλλος τής Άγια —Σοφίας! Τρίτον επίπεδον χωρος εύρείος Λεωφόρου διά πείούς οί ουτοκίνητα. Τέταρτον επίπεδον χώ¬ ρος Ξενώνων καί κατασκηνώαε- ων. Β) Έκκλησία. Διάνο,Εις, κατε- ίάφισις έν μέρει, προέκτασις κσί δ'εύρυνσις τοΰ ύπάρχοντος ε»/ τοιχοποιΐα κτίσματος, μ έ προσθή- κην ανέγερσιν ίδίου Κωδωνοστο- οίου άντί τού πρίν επί τοϋ κτίσμα ος χαμηλοϋ τοιούτου Γ) Πνευματικόν Κέντρον. Άνέ- ερσις ίδίου Μεγάρου έπαρκοϋο πωσδήποτε διά την εκπλήρωσιν Στήν έπιστοοφή τού στήν Έλ¬ λάδα Χ| ίστερ' άπό σύντομη παοη μοή το.> στήν 'Ελληνική Άρμθ-
στεία στήν ΚιονσΓαντινον.τολτ>(10
Νοέμβριον— 31 Δ:-/.ειι6σίου 1919)
διορίσθΓ.κ; Βοτ>6ός 'ΤποδιοικητήΓ
τής Ξάν'θης (1920) «επί Διασνμ
μαχικοϋ Καθεστώτο;» (ΙΝΤΕΡ.*
ΑΙ). Μετά δέ την κατάληψΓ
τής Άνατολικής θράκης άίι» τό1
Έλληνικό Στρατό (12 Ιούλιον
1920 —Βλέ.τε Τριαντ. Δ. θ:οίκι
ρίδη «Πώς είχε καταληφθή ή Α
νατολική θράκη» στόν «Προσςρνγ
κό Κέσμο» Αθηνών τής 10, 21.
31—8—1947. 7, 14 κσί 21—9-
47 ·,.α! τοϋ ίδίου «Ή άπελϊνβέρ<Γ σις τής Άνατολικής θράκης» στι «Έ ι.τςός» Αθηνών τής 18—7— 1950 καί «Προσφυγικόν Κόσμονι τής 23—7—50) ό Ν. Κίονσταντο πονλος .τοοσελήτθηκε Ί5ιαίτΐρσ. Γραμματεύς τής Έλλ.ηνικής Άρ· μοστϊίας <ττήν Άδοιανούπολη μ ι χρι τόν Όκτώβριο τού 1920. Κατρρχετσ( σίίς ιδονλεντικές έ- κλογές τής 1ης Νοςμβρίον τοϋ 1920 μέ τα Κόμ,μα των οων (Έλενβ. ΒεΛΊζέλου) καί έ- κλέγεται π ρ ώ, τ ο ς 6ουλϊΐ<τής τού Νοτίου Σαςάντα Έλ,χλησιών (στήν Γ' Άναθεωοητική Στ.νέ- ενση τον 1920—22). Είναι α,ιό τούς νεαςώτίΓροΐ'ς βοιλειηάς, μό ις 36 χρονών. Φλέγεται από πα- τριωτισμό καί ξ~χο>ρίξει γλήγορα
γιά τή σύνεσή τον, τή μεγάλη τού
«το κραιγή, ?νας
έπτει^ΰγι-
ξε παλμός, εν έδονεϊτο αΐσ'θημα"
τό χαΐοε πρός την μητέρα πιατρί-
δα, την αιωνίαν, την όχρ&αρτον,
την άκατάλυτον 'Ελλάθα. (χειρο-
κη.οτήαατα)· Ποίος Θ& έτόλ,μα νά
αφαιρέση έκ τού άναγεννηθεντο;
τοΐτου λαοΰ την ευτυχίαν τον;
Ποία άνθρΐΜΐίν'η δύναμις θά ήσθά
νετο εαυτήν τόβΌν Ισχυράν, όίστε
νά τολμήση νά μάς επαναφερη
είς τα παλαιά >:α&:στώτα των
οφαγών καί των *οτ;μιί«τι5α>ν'; Ου-
δ·ρμι'α. Καί (εάν 6έν ήτο έπαρκής ή
ίστορία μας καί τα έ! αίτής άπορ
ρέοντα δίκαια μας ετΛ τής εΐ'λογη
μένης αυτής γής, άπό τής <Γτι- ; καθ" ήν ή έλληνική φ.Αή Προσφυγικη καί έθνική μνημοαύνη (Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος) μάτο^ν τού, έδΐ}μσίει;«ςν· καί πολ¬ λάς μονογςαςΊας καί ·διατρι6άς, ώς καί .ιλείστους λόγονς οΐτινες έξ3φωνήθηοαν πορ' αύτοΰ είς δια φόρους τελετάς. Μεταξΰ των δια- τριδών αύτοΰ Λεριλαιμ6άν»νται τα εξής: «Τό κακόν παρά Πλάτω·νι», «Αί 6άσ.:ις τής 'ΕνώΓΓίος των Έκ ίΐλησιών», «Τα κΐΐος των Αγγλι¬ κών χειροτονιών» αμφότερα μετα- φ·ρασθέντα «ίς την Αγγλικήν καί ,ιολλά άλλα. Ό Χρήστος Άνδροΰτσος υπήρ¬ ξεν δια.τρεπής καί ·6αθύς έ.πιστή,- μιον, ίδιαιτέ,ςως δέ 6αθΰς γνω¬ στάς των καί Φιλοσο ού δ' όν προορίίεται κ:ηά τό Κα- μορφώση, τή λευκότητά τού, τή ςητοηική τού ίκαν'ότητα καί τή μα χητικότητά τού·. Καθΐίςώνεται σά ,μιά "έ'θνική προσωπικότητα· Μνη- οστατικόν σκοπόν. Δ) Κελλία. Ύποδεϊγματα καια οκευής Κελλίων κατά τόν καθιε¬ ρωμένον είς τα Μοναατήρια άρ- χιτεκτον»κόν ρυθμόν καί σχέδιο. Ε) Ξενώνες. Σχέδια ανεγέρσε- σις Ξενώνων είς τό τέταρτον επί¬ πεδον άπό μονορόφων μέ δύο 5ω μάτια καί λοιπά χρειώδη, μέχρι πολυορόφων, μέ αιθούσας καί πολ Λά δωμάτια τοιούτων. ΣΤ) Πύλη Κεντρική. Σχέδιον μεγαλοπρεποϋς Κεντρκής Πύλης είς τόν κυρίως χώρον τής Ί. Μο¬ νής είς τό δεύτερον επίπεδον, ιο οποίον προδλέπεται "ά περιφρατ χθή μελλοντικώς. (Άνομένει όω· Ζ) Κρήναι Υδρεύσεως κοί Ά- γιάσματος. Θεμελιώδες ήτο το θέμα τής Ρχκλη-σίας. Τό ύπάοχον άτελές κτϊσμα, όλως άνεπαρκές όλλά καί κακότεχνον, εδέησε νά διανοιχθή κο'. προεκταθή. Εδημιουργήθη πρόναος, προσετέθησαν είς ι ήν είσοδον κοί τα πλάγια κιόνες κυ- τό τόν προσιδιάΖοντα είς τα Μο- νοστήρια οίκοδομκόν ρυθμόν καί ανηγέρθη παρ' αύτω αύτοτελές χαί επιβλητικόν Κωδωνοστάσιον προοδίδον μεγαλοπρέπειαν είς την μειώδης είναι ή άγρενσή τού κα¬ τά τήν ίστορική σννκδρίοχτη τής Ιδής Φεβροναοίου τοϋ 1921 στή Βουλή των 'Ελλήνων. Άντιγρά- ςρω έί)ώ μερικά άποσ.τάσματά της: «"Τστερα ά,τό 500 χρόνια .τού έτυραννήθΓ.μςν καΐ, έβασανίσθη- ,μεν ποθοϋντες, νοσταλγοΰττες, λα χταρίξοντες διαρκώς τήν Έλλά¬ δα, υστερα άπό τόσα αϊαατα καί τόσας σφαγάς, μάς ά^ίωσεν ό θε ός νά ίδωμεν 4πί τέλους, Ικίΐνο,τό οποίον μάτην1 Ιπόθηχταν 13 καί ,τ'.έον γενεαί. Είς ημάς έπεφνλάσ σ:το, κατόπιν έξορίσς καί κακου- χιών πέντε έτών τοθ τελευταίον· πολέμου, νά α,Ίθλανσωμεν τήν {ι- διά .πρώτην τρόπον λαμβάνουσα συν'ε!5η(πν έαντής, ένεςρανίσ'θτ) έ¬ κ;! παςά τάς *α?ιλιγ;«ιιμους όρο <5;ιράς τής Ροδό.της μέ την λή- ραν τής θοησκείας είς τό .-'-ιτόν, Τνα ίςελιχ&ή κα'. δράση κατόπιν ϊίς τούς καλασσι- κούς καΐ ΜακΕδονικοϋς χρύνονς, διά νά λάμψη ε.τειτα καί μεγαλονρ γήση κατά τούς μεγά!?.οΐ'ς χρό¬ νον; τής Μεσαιιονικης Έ>.λάδος,
ν.ο&' οί: ή θςάκτ), τό προαύλιον
τού Βιζαντίον, «χοησίμτνιτεν ώς
τό ήρτοϊκόν θέατρον των μεγά>.ων
άγώνων των βνίαντινών Πστερων
μας, καί εάν δέν ήτο, λέγω, έ
>:ής ή μακραίων ,καί φενγοβολοΰ-
σα αυτή ίστορία μας Ιδία νά μάς
εξασφαλίση έ.τϊ τέλους τήν έλενθέ
ραν ύπαρξιν μας, αί αιματηραί
.Ίι-ριπετειαι τής τ:λενταίας
ς δέν ίίναι άραγε άρκιπή διά
νά μάς ί^αοΐρα/ίβονν έλι;νθει;ον
βίον είς τάς άγκάλας τής μεγά¬
λας μητέρας μας; Όχι, τό δίκαι
όν μας δέν στηρίζεται μόνον, επί
των άνθρωπίνων νόμων τής ίστο-
ρίας, είναι κάτι .πςοισσότερον', ΐΐ
ναι ιερόν, διότι εξήλθεν έκ τής ίε
ράς κολ.μδήθρας τοΰ αίματος. Έ
γώ ό οποίος £χο) την τιμήν, Κύ-
ριθ(, συνάδελττοι, νά σάς όιμιλώ
κατά τήν στιγμήν ταύτην, είμαι δ
μάν'ος ΰ.τολπφθείς «κ
λοϋς οικογενείας, οί 'δΰο άδελη-οί
μου έσ<ράγηο"αν καί τα άλλα μέλη τοΰ σπιτιοΰ μας απέθαναν έκ των στερήσεων καί των -λοκονχιών κα τα τήν διάρκειαν τής εξορίας. Ποίος 6ά αποδώση είς εμέ τα θύ ματα; .ποίος 6ά έπαναφέΐη τοϋς «εοτάτην ευτυχίαν πού δύναται νά Ι ά>δ>ελ.φοτΊς μου; Καί επητα, προ-
«ότητος, τό δέ πρός ρύθμισιν ϋε· , όλην εμφάνισιν τής Ί. Μονης.
μάτων διοικήσεως, δημιουργίας
κ.'· λειτουργίας Παραρτημάτων
είς Επαρχίας καί άλλων διατά£ε-
Έν τω μεταΕύ παρηγγέλθη καί
τό Ευλόγλυπτον τέμπλον τοΰ Να¬
ού καί έλαβον χώραν είδικαί δω¬
ρεαι διά τήν κατασκευήν των άλ¬
λων Εκκληοιαστικών είδών έπιπλώ
οεως τοϋ Ναού, ήτοι Δοσποτικός
εγκριθέν διά τής ύπ' αριθμόν | θρόνος, άνσλόγιον ψαλτών, Παγ·
αύτοΰ.
Ούτω κατά
το τροποποιηθεν
κεί ίσχύον νέον Καταστατικόν.
480)3)1973 αποφάσεως τού πολυ-
μιλούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ι α
αφορώντα την άνιστόρησιν τής
κάρι, Στασίδια, Προσκυνητάρια
κλπ.
(ΣύνεχίΖεται)
τοιχιον των ε στ ι ών μας:
λείσ,θησαν, καταστάλ.ιστα υπό 6α-
φνών καΐ .ιεριλ.αμπή ϊκ τής άθα-
νάτου αίγλης τής νίκης καί τού εύ
γε-νοί; Θριάμ6ου· Καί ή ίκανοποί
ταίς αυτή έμετρίασε τήν βλΐψιν'
μας, έπούλιοσε την ,τληνήν μας,
ΐκάλ»ΐ(>Γ τάς .πικρίας μας καΐ τάς
σΐ'.μίίθράς μας. Καί είδομεν τότ€
τά; μττέςας μας κιαί τάς αδελ¬
φάς μας νά κατασ.τάξονται τα χέ
ρια καί τα ΰ.τλα των στρατ;:ΐ)τών
τής "Ελλάδος. Είδομεν τα άδελφά
ΕΥΡΩΠΑΊΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ, είκονογραφημένο. ΧΙΟ μα. να ρίπτΜνται είς τάς &Ί
ΒΙΒΛΙΑ ΠΑ ΔΩΡΑ
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ:
Τα ταζιδιωτικά:
-ΕΛΛΗΝ Ι ΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ, κρατικό βραβεϊο 1971
140 δρχ. 22 κεφάλαια Έλλάδα.
ά.τολα,ΐση άνθοωπος επί τής γής,
Τα οσο νπέστημεν κατά τό π:νταε
τές τούτο διάστηαα των 'διωγμων
>.α! τής έξορίας μας δέν γράφον
ται, 'δέν λέγβνται, δέν
ται. Δέν ύπάοχει θλΐψις, δέν ΰ-
πάρχει πικρία, δέν ΰπάρχει σι,μφο
ρ«, την οποίαν νά μή ησθάνθημεν.
Σάν' τ& ο>;υλιά ϊπετάχθ·τ;αεν μέ-
^[^. είς τούς ·5ρόμους. Καί είδομεν
τάς μητέρας μας καί τάς .αδελφάς
.μας νά άποθνήϊκουν έκ των στερή
σπυν καί των κακο.χιών καί ίίμιος
δέν έκάμφθημεν. Καί δταν έφθα-
σΕ τό θείον" δγγελαα τη; έλ>.ηνι-
κής
νίκης, «τ^έξα,μίν ΰλοι, κολο-
6ιομ:ναι σινοοϊϊαι, ΙτςέξαμΈν, λέ
γο), νά
·έ*/εί &ποι> έ-
γεννήθημΓν. Καί δταν' έ.τανήλθο·
ιιεν, .-ΐολ_)οΙ έξ ημών δέν έπανεύ-
ηομεν ο(5γρ τοί'ς τοίχους των οί-
χιών μα:, δταν δέ έμετρήθτμεν
ελλπ.ταν οί ΰμίσ;ις! Άλλ' εύρο¬
μεν την Έλλάδα ένθρονισμίνην ε
π'. των έρει.τίιον τής πατρικής μας
καί τα έλ
λην'ικά δπλα κρεαασμέ'.α επί την
9 κεφάλαια Ισπανία κ.ά. χώρες 150 δρχ.
- ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, Ιταλία 11
κεφάλαια, Έλβ. Γερμ. Αυστρία, δεμένο 150 δρχ.
- ΚΥΠΡΟΣ — ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ- ΑΙΓΑΙΟ 200 σε-
λίδες Κύπροο, Πόλη κ.ά. 100 δρχ.
"Ολα μέ κχΛλΐτεχνικό έΕώφυλλο
Τα όφηγηματικά:
- ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ - Ίωνικά
Διηγήματα 90 δρχ.
- ΒΟΥΒΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ, διηγήματα Ίωνίας, κατο-
χής, σϋγχρονα κ δ. 70 δρχ.
Στό μεγάλα κβντρικά βιβλιοπωλβϊα
κάλα; τών' ήρο>5κών εύξώνων μας
καί έν τή ευτυχία τοχν νά ίΰχων-
ται νά γίνουν καί αύτά &αος ίκεϊ
νοι (χειροκροτή).ιατοι). Άπό τού
Νέστου κηί τής Ρσδό,της μέχρι
τού "Ε6ροι· καί τού Έργίνη καί έ-
κΓΪβεν μέχρι των πνκνν>μένων
δοΐ'νών τής Στράντζας, οπόθεν
χατϋπτεύονται «ί ίεραί έπάλξεις
των τειχών τοϋ Βνΐαντίου, & ετι
.τρόσιο ιιέχ.ρι των άποροώγων' 6ρά
χα»ν τοϋ Είξείνου, τοϋ προγονικοϋ
Εύ^είνου, τοϋ όποίου τα φ·<Μ>του-
νισηιιένα κΰματα διαλαλοΰν την
δόξαν καί τό μεγαλείον των' Προ
γύνιον μα;, μ(« ,πανταχάθεν ήκού
τείνουν νά μετρηθώμεν καί νά πά
ραβλη'θώμπν ϊθνολογικδς; Κατά
,ιοΐον νόμον; μέ .-τοϊον 'όίκαιον;
Πρέπη λοι.τόν, Ι.πειδή έγώ ΰπιελι-ί
φθην μ όνος έξ όλο>Λήρου οίκογε-
νεία;, πρίπει, λέγω, ν'ά ί>ποκΐιι[>οι
άπέναντι τού άλλου ή των άλλων,
ταί·;>κων ή δουλγάςων, διότι αύ¬
τοι ώ; μή σφαγέντες ετ.ιχε νά εί
να^ πεοισσότεροι τοϋ ενός; "Οχι,
έπαν αλααβάν:·), χιλιάκις δχι (χει-
ρο/.ροτή;ιατα)».
Καί κ
«"Οχι λθί-τόν' άναθεώί,ησις, άλ¬
λά α χτλήοιοσις' τού έ;γου τή;
ΣυΟή>.η; των Σ:6;,ι«ν
κροτήιματα). 'Τπέρ τής εχζχτά&ΐ-
ως καί «ημ.τληρώσεως ταύτης, υ¬
πέρ τής ό;ιστΐλής καί ά).ο;ιληρωτι
κης μας ό.τοκαταστάσεω;, εΤμϊβα
πρόθνμοι τα πάντα ν'ά 8ισιάσω-
μεν κ«ί έν άνάγκη καί οί Ιδιοι νά
θισιασθώμεν. Καί μά την άλ.ή9ει
αν, άξί^ι νά ά,το'9άνη κα.χΐς διά
την Έλλάδα. (ηαγδαϊα χειρεχρο-
τήματα)».
(ΣννιεχίζετοΟ
ΤΡΙΑΝΤ· Δ. ΘΟΔΩΡΙΛΗΣ
Η ΕΤΗΣΙΑ ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ
ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΙΣ
ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ
Ή έτησία συνεοτίασις τής Ε-
σιίας Νέσς Σμύρνης επί τή εύ-
καιρία των απόκρεω θό γίνη είς
την μεγάλην αίθουσαν τελετών
τί/ΰ μεγάρου τής 'Εστίας τό τε¬
λευταίον Σάββατον των απόκρεω
15ην Μαρτίου 1975 καί άπό ώ-
ρος 9.30 μ.μ.
Ή χορευτική αυτή εκδήλωσις
τοϋ Ίδρύματος, θά διανθισθή καί
μέ καλλιτεχνικόν πρόγραμμα.
Ή τιμή τοϋ προσφερθηοομένου
πλουσίου γεύματος μετά τού οϊ-
^υ κσί των καταλλήλων κοτιγιόν
ωρίσθη είς δραχμάς 300.
ςριχών 'Επι«τττ;ιών κοί θεμάτιον ά
ς ν.πύ .τάντωΛ', τι-
μήσας ούτω εαυτόν χυΐ τήν γενί
τειράν τού ΚΙΟΝ καί αρό παντός
τό "Ελληνικόν δνΌ'μ,α είς τοΰς επι
σττιχοΜκούς ΐίύκλον; τής Εΰρώπης
δίως όμως τής Αγγλίας-
Άπτθίοσεν είς Ά'&ήνας.
ΒΑΤΙΔΟΤ Φυλή τοϋ Κυριακού,
έκ Σμύρνης, Βουρλιιοτικής κατα-
γιογής. Άπόςροΐτος τοϋ Κεντρι-
κοϋ Πα;'θ?ν:ιγα)γείοι> τής Σμύρ¬
νης. ΠςςσβυΤΓοα άδτλφή τής γνω
στής Σμνρναίος Ποιητρίας ΟΛ-
ΓΑΣ. Έδημοσίενσε τ& πςώτα λο
γοτε.χνΐιματά της είς τα σηνιαντι-
Σμνρναίκά π;Γοιο!5ικά.
Μετά τήν Μικρασιατικήν κατα
στροφήν τοϋ 1922 ,λατέφυγτ.ν είς
Αθήνας, συνεχίσασα την εργασί¬
αν καΐ τήν συνεργασίαν" της με
τήν Λογοτεχνίαν καί τήν ΠοΪΓ,σιν.
ΣΐΛειργάσθη μ,ε τα κν
Πε;ιε!)ΐκ.ά των Αθηνών", θεσσα¬
λονίκης. Ιωαννίνων,
κτ"·.· 'Ε,ξέδωσε τάς ποΐΓ.τ:κάς σνλ
λ.ογάς «Είκόγες πού δέν οβόνοιτν»
(1943), «Φίγγει στή Υι'-χτα»
(1953), καί «Τό >διπ>ό μου τρο-
γούδι» (1959). Διετέλει:: Διοικη¬
τικόν μέλος είς ίτολλά Λογοτ.3ΐχνι
κά καί Φιλανβρωπικ/χ Σ*).ματ;ία.
Άπε6ί;οαεν είς Ά&ήνας τό
1968.
ΦΩΣΤΕΡΗΣ Δημήτριος, έκ
Μεταλλείου Τανρου τϋς Νίγιδης
Μικράς Άσίας. 'Εσπούδασε αρχι¬
κώς είς τό Άραδάν τής Καισαρεί
άς Καππαιδοκίας Μικράς Άσί«ς
γ.υλ κατόπιν «ίς την 'Ελληνικ. Έμ
ποςικήν Σχολήν τής Όδησσοϋ
Ρ(οσίας. Κατά τήν
"Επανάστασιν κατέφυγεν είς Κων
)πόλιν καί κατόπιν άς Σμΰρν*ην·
"Ολίγον χρόνον πρό τής Μικ3ασια
τικής καταστροφής τού 1922, ΐγ-
κατεστάθη ής Άθήνα:.
άξιάλ.ογος Λαογράερος.
Διετέλεσε τακτικός συνΐιργάτης
τοΰ Κεντρου Μικρασιατικ. Σ.τον-
δών τών' Όκταβίου καί
νης ΜΕΡΛΙΕ χαί των «Μικρασια
τικών Χρονικών» των ιέκδίδομΕ-
νων επιιΐ'λεία τής έΗα'ρέτοι,' Ε¬
ΝΩΣΕΩΣ ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ ΑΘΗ
ΝΟΝ, όπου έότ^αοσίευβε μ·ελίτην
διά τό ΑΡΑΒΑΝ καί τό γλωσ<τ~ κόν' τού Γμδίωμα. Απεβίωσεν είς Άΐθττνος τό 1965 ΒΑΤΙΔΟΤ "Ολίγα τού Κυρια¬ κού, Η Σμύρνης, Βουρλιο>τικής
καταγωγής.
Λογοτέχνης καί Ποιήτρια. Ά-
πάφοιτος τοΰ περιφήμου
ου Παρθεναγωγείο^ Σμύρνης. Ν«
Αί;ι τής "Ανατολή;, στήν Άνατο
Ιή τής Δύσης». Εύνοϊκώτατπΐι κρί
οεις «γράφησαν διά τό πΤρίΛαμ·
πςον σι.γγςαφικόν έργον τή; Όλ-
γας Βατίδου άπό άνεγνιορισμέ-
νΐ.ς Πανι-,λληνίως Λογοτέχνπς, ό
δέ γνωστότατος καί διοπρΐϊτής
Λογοτίχνη; Χρήστο; Σωκρ. Σο
λομωνίδης Σιμυ,ρναΐος, έ'δημοσίεν-
σε δι* τύτήν ειδικήν μελέτην ΐί;
τύ έργον τού «ΙΩΝΙΚΗ ΠΟΙΗ-
ΣΙ» ά,ιοκαί.ών τάς ιδι'ο άδ·:λφ«ς
ΦΙΛΗΝ καί ΟΛΓΑΝ, αί δΰο "Ιά
δες Ππήτςιες. Ή ΟΑΓΑ ΒΑΤΙ
ΔΟΤ τυγχάνΓ, δια,/.εκριμόνη ίο< ; Άσία; ιΠο'ήτρια καί Λο- γοτέχνις, τμήσασο. εαυτήν καΐ την /.αταγ.ι>γήν της· Αί άδιΓλφαΙ
ΒΑΤΙΔΟΤ μά; έδο:σαν μεστήν &
καρποφόρον εργασίαν -τέριξ των
Γοαμιιάτοιν καΐ έ'λαμψαν .-ΐ§αγ^α-
τικώς ^:ς τό στερ'έωμα τή; Γιναι-
κείας Έλληνική; διαν'οήσεως.
ΧΤΟΤΡΗΣ Νικόλαος τοΰ Ιω
άννου, έκ Φρένελη Άδραμυττίου
Άσία;· ΔΐΛλααατοΰχος
ς Σχελής Πολιτικών Μηχανι-
χών τού Μ~τσο6είο^ Πολτ'τεχνΐί-
ου Αθηνών μετεκπαιδίτ'θά; είς
ΜόνοτχΓ,' τής Γ'ςμανίας. Αρχι¬
κώς ε'ργάσθη είς την όδοποιΐαν
τή; νήσου Νάξοι- ώ; Πολ)κό; Μη
χανικό; τή; Έται^είας Έργολη-
πτική καί έν συν.ςχεία προσελήφθη
3ίς τούς ΣιδηροδΊΟμου; τοΓ' Κοά
τονς (ΣΕΚ) καί είδικώτι:ιρν είς
την νπτ;?εσ!αν μελ'·;τών Μεταλλι-
κών γεφνρών ένθα ειργάσθη άπο-
δοτιχω; ως βοηθός τού Έλδετοϋ
Τεχκκοϋ Σνμβονλου ΣΝΑ"Ι·Ν-
ΤΕΡ, λόγ.ο δέ τή; ·_ιεγά.η; έογα
ΑΝΑΜΝΚΣΕΙΣ
Άπό τδν Γ. Λαμπελέγ
Τ.
δ. Ε
"Εφυγε όπως φεύγουν όλοι ο'ι όπό τό περιοδικό «Ιννι
μεγάλαι : Έοβυσε. Νά τόν κρί- νικά». Έκεϊ σάν
νω δέν είμαι σέ θέση, πρώτα— πώθηκε. μιά μελέτη τοι.
τι>:όΐητε; καί
άφοσι
ϋ')":ώς τού [!; την ίπηρςπί'χν ταύ
ττ;ν, άν Ι3είχ8η πολύτιμον στέ'ε-
χο; των Έ'.ληνικών Σιδτ^ο·δρό-
μων, έργασθείς επί 30 ετη. "Ηδη
τιγχάνει συνταξιοΰχο; των ΣΕΚ
,καί ήδη τού ΟΣΕ ήτοι τοΰ "Ορ¬
γανισμόν Σιδηρόδρομον Έλλά-
5ος.
Άπό τό 1962 ειργάσθη ώς Ιδιώ
τη; έπαγγΕλ,αατία; Πολιτικός Μη
χανικός, θιατηρήσας
Γρας-Εΐον τίς Αθήνας, άπό δέ τό
πρώτα γιατί δέν είμαι είδικός κΓ
έπειτα γιατί ό θαυμασμός μου ή-
ταν καΐ είναι τόσοο πολύς πού θο-
μουνα πολϋ κακάς κριτικός.
Δέ γράφηκαν πολλά γιά τόν
Λαμπελέ κί όμως θάπρεπε να
γραφοϋνε πολλά· καί θά γραφοϋ-
νε. Είναι ό πστέρας τού δημοτι-
κοϋ μας τραγουδιοϋ, καί τούτο
διά δυό λόγους: Πρώτα—πρώτα
προσπάθησε νά καθαρίση τό
δημοτικό τραγούδι όπ' τα Εενικά
αιοιχεϊα, κΓ ϋστερα γιατί ή όλη
τού ίμπνευση γιά τίς συνθέσεις
τού βασίσθηκε ο" αύτό. Τούτο
δέν είναι μόνο προσωπική γνώμη,
αλλά καί γνώμη πιό είδικών πού
όν ξέρουνε καλλίτερα. Δέν θο
έπεκταθώ, θά φέρω στήν δημο-
σιότητσ, κΓ άς μοϋ τό συγχωρή¬
ση, δυά .τρείς στιγμές άπ' την ή·
ρεμη καί άγαδή Ζωή τού, καί τώ¬
ρα μπορώ νά τό κάνω, γιά νά τόν
γνωρίσουν έκεϊνοι πού δέν τόν έ-
2ησαν ώς άνθρωπο.
Ή άγοθότης τοθ Λαμπελέτ ή-
ταν μοναδική. "Οταν τόν έβγαέπν
όπ' τή μουσική ήταν στή κυριολε-
Εία άνίκσνος για κάθε αλλη δου-
λειά. Μιά φορά, λοιπόν, εΐχε πά-
θει κάποια Ζημΐα ή ταράτσα τού
οπιτιοϋ τού (τέρμα Σεπελίων) κοί
όποφόσισε νά την έπισκ.ευάση. Κ! ο
λεσε έναν έργολάβο καί τοϋ άν£-
θεσε νά τού βάλη μιά πλάκα μπε-
τόν. "Οσο ν' αποφασισθή ή έ,ι·-
σκευή αυτή είδε κι' έπαθε, αυΖ"-
τήοεις καί πάλι συΖητήσεις, συμ-
βουλές φίλων, άνησυχίες. Ό Λσ-
μπελέτ κυριολεκτικά είχε χάσει
τό νερά τού. Τέλος πάντων μέ ά-
γρυπνη παρακολουθήση τό έρνθ
Τ0 1929
Ρθν.
ΠΟ.
γιά τό «Δραματικόν
Τα σονέττο τού τ
Αύ καί μάλ,οΐτα δ,Γ,γότανε
λύ περιφάνεια, πώς μερ)Κ|. ^
διαβάσει κΓ ό Μαβίλης
ΕεδιαλέΕει σάν πολύ
μαμαι καλά τό
κι' ε
. άν
'Π·.
τού
τΡ°Υουδάε,
Ό Λαμπελέτ έπασχε
οθενεια τοϋ λάρυγγος, Κι· ™
ό λόγος πού
πολύ σύντομα. Ή
δέν τοΰ έπέτρεπε νά
γι' αύτό καί συνεχώς
2ε μελωδίες. "Η δσΧημη ^^
απαιτούσε νά διαιτάται
πηγαίνη ατήν έΕοχή κλπ., ό ;
στυχής Λαμπελέτ δέν ε;νε
μιά μικρή σύνταΕη τοϋ
Όνειρευότανε πάντοτε £να
πάρη
ΟΠ(Τ|
κατ·
1973 απεσύρθη καί τής εργασίας Τελειωσε. Άλλοίμονο όμως, στή
; Ποιη-
ιοτέρα άδελφή τής
τρίας — Λογοτέχνιδος ΦιΙλής Κυ
Γΐά·κου Βατίβον,
ΙΙολύ ενωρίς ήσχολήθη μέ τα
Γράμματα καί ί<δΓμοσίι:ν.5ϊν ποιή- ιιατα >:αί πεζογραφήμαΐα, είς τύ
ΣμΐΌναϊκύν' Λογοτεχιικ.όν Π"οιο-
δικόν «ΝΕΑ ΖΩΗ».
Αργότερον αυτή, ίτ&τιιοσίί,σεν
Λογοτεχνήιιατα είς περιοδικά των
Αθηνών, θεσσαλονίκης, Ίωαννί-
-.'α)ν) Λονδίνου, Νέας 'Τόρκη; καί
καί αλλαχού. Έξέδοσβ δέ καί τα
άκόλοΐ'θα 6ι6λ!σ· «Ή Ζι»ή στό
Τοαγούδι», «Άπό Γής», «Ή Χρι
στιαν;ι;:ότητα τών' Τονρχχον και οί
"Ελλ.η·.:; τής Μικ^ς Άσίας» (Ί
στορική καί Ήθογροφική μελέτη)
«Ή Μικςή Ρωμηοσύνη στά Τ.-νρ
κοχώρια τή; Άνατϊλή;» (Χρον'ι-
κόν τού Καγιατϊίκ), «Τα
ν.ια -,.α.1 ή Παλαιά Σ·ιιί*?νη-·> (Μς-
λ.έτη)ι «Ό άριθμός 'Επτά», «Στή
Σμίρνη τό πρώτο ,τρσσκύνημα»
■'.αί άλλα πολλά.
Αίίτη έβςαβεύθη ύ.τό τής Έστί
α; Νέα; Σμύρνης καί τής Ενώ¬
σεως Σμυρναίων. Τό τελεκταίον
ίστόρτ;μα ταύτης είναι: «Άπό τή
τοι· ταΐ'της.
Τυγχάνει υιός τοΰ εξαίρετον
καί άγαθοϋ Λΐυΐτου Πατρός Κ2-
ΑΝΝΟΤ ΧΤΟΤΡΗ
τού Μητρο.τολιτικοΰ Ναοΰ ΠΑΝΑ
ΓΤΑ Σ των Βρν.ούλλων τής 'Ερυ-
θραίας Μικράς Άσίας. Άν«!δΐΐ-
πρώτη βροχή ή ταράτσα κάθησε
ξεν τα
τέκνα αυτού ΙΩ¬
ΑΝΝΗΝ σπονδαστήν των Οίκονο
μικών Έπ-ιστημών τοΰ Πανεπιστη
μίον Φραγκφ<-ύρτης τής Δ'.τικής Γεςμανΐα; καί ΣΩΤΗΡΙΟΝ Πτυ γιοΰχον τής Βιολαγίας τοΰ «ύτοΰ Πανε3τιστημίουι .-ΐροοριζόμενον νά σν-νεχίση τάς οτπουδά; αύτοΰ έκϊί- σε διά την ά.τόκτΓσιν τοΰ Πτυχίου" καί τή; ΒΙΟΧΗΜΕΙΑΣ. ΡΑΤΤΟΠΟΤΛΟΣ Ίωσι'ιφ, έκ Σκε.ταστοΰ Άνατολικής θράκης. Άπόφοιτος τής Άστικής Σ,χολής τή; γενιίτεΐρας τού ικ,αΐ κατόπιν τής ΓΜγάλη; τοΰ Γέν'ου; Σχίλής τής Κοιν).τόλεω;. Μετά τα; <ΒΤ©·>
δά; αύτοϋ έδίδα^ε εί; πολλάς πό
λεις τής Μικράς Άσΐας άρκϊτά ε¬
τη, λόγ:ο δέ τής έντόνου Έθνικής
τού ήνογκ.άο'Οη υπό των
Τούρκο>ν νά δραπετετιΐη είς Έλλά
δα. ΈγκατασταΘι-ίς .τ,λέον είς Α¬
θήνας, διωρίσθη Δι·δάσκαλος ίΐς
τα .τερίχοίιρα των Ά'θην'-ων καί έν
συνέχεια τοϋ υπουργείον Γ;ιοργί-
ος· Μετά ταύτα κατώρβοχΐε νά ίγ
γράφη καΐ νά άποφοιτήση τοϋ Πά
Άιθηνώνι λα&ών τό
Πτυχίον τής Φιλοσοφικής Σχο-
Υΐατί 0 έΡΥ°λα6<^. κάτω άπό τή μΐιτη τοΰ Λαμπελέτ, έβαλε στό μπετόν Εύλα άντί σίδερα. "Ο Λομπελέτ έΕέδωσε μιά τε- ρίφημη μουσικολογική μελέτη τ6 νω στό Δημοτικό τραγοΰδι, :?έ τρανούδια Εεκαθαρισμένα άπ' τα Εενικά στοιχεϊα. Άντίτυπα αύτοθ τοϋ έργου στάλθηκαν στίς διόφο- ρες μουοικές προσωπικότητες τού κόσμου όλου. Θυμαααι πώς μάς έδειχνε μέ μεγόλη ίκανοποίηση κολακευτικώ- τατες κριτικές γιά τό έργο τού καί είδικά έ'να γράμμα τοϋ περί- φημσυ Κορτώ. Αύτά όλα γιά ένα είδικό μελετηθή βρίσκονται στά χέρια τής κ. Λαμπελέτ. Μά ό Λαμπελέτ δέν ήταν μό¬ νον μουσικός, ή τρυφερή ψυχή τού έκδηλωνότανε κατά καιρούς γράφοντας σονέττα. Τα σονέττα σύτά τυπωθήκανε μέ τόν τίτλο 'Παληοί καί νέοι ρυθμοί» τό 1930 ΔΙΟΡΘΩΣΗ Παρακαλώ διορθώστε στό φύλ- λο σας τής 22 Φεβρουσρίου τα ά- στήν Κηφισσιά γιά νό υέ«η ι*™1 χει μοίνα καλοκαίρι, δέν Γ0 ρε όμως. Κοίτάφερε νά τό σπιτάκι τού στά Σεπόλια κ τήν Κατοχή, γ,ά λίγα πλη6ωρ.κή παληόχαρτα γιά νά τής πείνας. "Ότσν είδα τό μεγαλΟΓ,ρε,,3 μνημόσυνό ιτου, θλ,βερές οκέψεΐζ πέρ(?σαν άπ' τό μυαλό μου τοϋ δίνανε αύτά τα λεφτά ίοϋσε, πόσο καλλίτερες οί ϋστερες στιγμές τού. Γ. 0. Β "Αν οσο ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΣΥΓΧΟΝΕΥΣΗ ΤΗΣ Α.Γ.ρ.Εϊ ΜΕ ΤΗΝ Ε.Τ.Ε.Α.Π. Άντιμετωπίίεται ή ση τής Νέαν ΑΓΡΕΕ, τή της όποίο; τό έλλειμα διαχειρίσεως καί δι»· κήσεως άνήλθε σέ 110 εκατόν. δρχ. μέ τόν ήμικρατεκό όργο«- σμό ψυγείων ΕΤΕΑΠ. Σκοπός τής συγχωνεύσεως είναι ή δπ· μίουργία ενός νέου, συγχρόνου καί εύέλικτου όργανισμοϋ διακι- νήσεως «αί έμπορίας κυρίως τρβαρτών γεωργικών προϊόντω/ (πορτοκάλια, ροδάκινα κλπ.) και πρός την έσωτερική καί την έΕω- τερική άγορά. Ή άνάγκη ιδρύσεως ενός ί| δύο φορέων διοκινήσεως καί ».· μπορίας γεωργικών προϊόντων ζ· χει παρουσιασθή άπό ηρλλά χρο· λή; καί τέλος διιορίοβη Έπιμελη- Κόλουθα κυριότερα τυπογραφικά τή; Αρχαιοτάτων τού Άρχαιολο σφάλματα πού παραμορφώνουν γι,νιοΰ Μοχ·Γ5ί«ν· των Δξλφών'. τό κείμενο. Πρώτα πρώτα πρόκει· Ό ΡΑΤΤΟΠΟΤΛΟΣ "Ιωσήφ τα, περί [ή;5·:ν ά?ιόλογος θράξ ΙΤοιητής πων >:α· Κριτικός. Είς Αθήνας σ^νειρ
γάσθη είς τόν «Νοιιμά», «Πνρ-
■ Κρητικών στιγμιοιύ-
καί όχι περί... «Κριτικών» :
— Πρώτη οτήλη κάιω κάτω :
καί «Βωμόν» καΐ «λλα π^ιιο , ° συν0ΙΚ'αΜΟς όνομάίεται Θρό-
διχά. νυς του Άμορίου.
Μεταξύ των ,τοιτ,μάταΛ1 αύτοϋ — Παραχάτω 3 γραμμές : πε·
ΙΤίΓΠΡΟΓΙ1?ν ΤΓΙ Ρ^ΤΪΓ Ι /μομα,ι.ι λ! ....ΑΙ..,— η » . α -:
τα
Τό Γλυκό, θά ,τάω κάτου ,στό
γιι/λ.ό, Τό φεγγστάκι ά;··αένΊζε,
Ίό Λε!ψαο, Ή Κουνια, "Ετσι μέ
τήν άγάπη μου, Ζυη, "Τπνε, Τ'
ώοαΐο Κοράσι καί άλλα.
ριέχουν οί γυάλινες π ρ ο θ ό -
κ ε ς (τού μουοείου).
— Δεύτερη οτήλη 23η οειρά :
κάτω άπό τήν άχνη του διαφαί-
νεται ό όμφαλός (όχι :
Άπε,6ίο>σεν είς Αθήνας τόν όφθαλμός).
Νέμβριον 1923.
ΧΡΤΣ. Α. «ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ίατρός, έκ Ναϊλή' Μικράς Άσίας
ΜΙΑ ΣΕΜΝΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ
Τ ό κόψιμο τής Βασιλόπιττας
τπα ΈστίαςΦιλαδελφέωνΘεσ)νίκης
Την 2αν παρελθόντοο μηνός ή- ολίγον είς την δραστηριότητα τού
μέραν Κυριακήν έλαβε χώραν οίς Συλλόγου, τονίσας χαρακτηριστι-
τό Ιενοδοχεϊον ΗΛΕΚΤΡΑ ΠΑΛ- κώς την ηθικήν ουμπαράστασιν' τής προεβλήθησαν ταινίαι των πε
ΛΑΣ ή έορτή τής κοπής τής Βο- π>τοϋ πρός τούς δοκιμαΖομένους ριοχών των άλησμονήτων πατρί-
ο-ιΑόπιττας των μελών καί φίλων Κυπρίους άδελφούς μας, διά τής δών μας ήτοι ι Σμύρνης, Καππα-
τής Έοτίας Φιλαδελφέων Θεσσα- καταθέσεως είς τόν "Ελληνικόν ' δοκίας, Πόντου καί Κων)πόλεως,
Έρυθρόν Σταύρον τού χρηματι-! άπήγγειλε δέ τό ποίημα Μικρα-
— Δεύτερη στήλη κάτω : «Ά-
με· σημαίνει π ή γ α ι ν ε.
— Πορακάτω : ι ό έψιλον
προφερνόμενο κλει-
οτό κτλ.
— Τρίτη στήλη, τέλος β' πε-
ρ·όδου : τόν χαιρετισμόν.
Εύχαριστώ
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
λονίκης.
Κατ' αύτην ό Πρόεδρος τού κου ποσοϋ των 25.000 δρχ. προ-
Δ Σ. κ. Γεώργιος θεολογίδης, ά- ερχομένων έξ εισφορών των με-
ιΐού ηύχήθη είς όλους διά τό νέ- λών καί των φίλων τής Έστίας
σία καί Σμύρνη 1922 - 1927 ή
φοιτήτρια Δ)νίς Μ. Μονάσκου,
άπό τήν ποιητικήν συλλογήν τής
ο έτος 1975 προέβίΐ είς την κο- ώς καί τήν προσφοράν κατά τάς κ. Ίσαβέλλας Μαλοδρούτσ. Ή ό-
πήν τής πίττας, τού χρυσοΰ νο- παραμονάς τής Πρωτοχρονιάς 70 λη εκδήλωσις ύπήρΕε καθ' όλα
μίσματος τής οποίας ό τυχερός δεμότων είς ίσαρίθμους μαθητάς έπιτυχής, άποσπάσοσο δι" άλλην
ήτο ό ΜικροβΊολόγος ίατρός κ. , τοϋ Δημοτικοϋ Σχολείου τοϋ χω-
' Ιωάννης Ντούτσος. Έν συνεχεία
ό ρέκτης Πρόεδρος άνεφέρθη δι"
ρίου Νέας Φιλοδελφείας.
Κατά τήν διάρκειαν τής έορ-
μίαν φοράν τα συγχαρητήρια των
παριοτομένων.
Χ.Α.Θ.
νιο, χωρίς νά ικατορθωθή ίτίποτο
τό σημαντικο, όλλά ώπογραμμίσση
κε κοί έντονα κατά τήν μεγόλη
ούσκεψη των ροδακινοπαραγω·
γών στή Νάουσα τήν πεοασμένΐ)
Κυριακή. Κατά τήν σύσκεψη ν-
τή οί Γεωργικοί Συνεταιρισμοί
καϊ οί διάφορες Κοινοπραείεο κοι
'Εταιρίες φρούτων όμολόγηοο'
ότι δέν κατόρθωναν νά διεΕαχθη
π διαθέση των φρούτων τους μέ
όυαλό τρόπο καί πολλές φορέο
οί παραγωγοί έχουν Ζημιωθή άπί
άδέΕιους χειρκςιμούς. "Ενός ή^'
κρατικάς φορέας, πού νά όργο'
νω6ή μέ στέρεες βάσεις, μέ £έ·
να πρότυπα, πλουιτισμένα όμΛ
μέ τήν ώς τώρα άποχτηθεϊσα πει-
ρα καί βασισμένα στίς έΜηνικέΰ
συνθήκες, ήταν ένα άπό τα αίτη-
οτα τής συσκέψεως.
Άν, τώρα, ή ΑΤΕ μέ την £·
γκριση καί την βοηθεία των υ¬
πουργείων Γεωργίας καί 'Εμπορι-
ου προχωρήση πρός τήν λύση <υ- τη, θά καλύψη ένα κενό εΕαιρετι κης σημασίας. Ν α υ λ α γ ο ρ ΐ>
ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΠΑ ΚΑΜΨΗ
ΤΩΝ ΝΑΥΛΩΝ ΣΙΤΗΡΩΝ
Σέ σταθερά έπίπεδα *?*'·;'
ται ή άγορά, παρά τό γΓ,'^0-
5τι ή Τ/δίζ πού είναι κ2· °
πρωταρχικός ε'ισαγωγε'θί α:-·
ρών άπό Άμερική καΐ
δεδομένου δτι άναμένεται «™-
ση στίς τιμές σίτου. Λόγω 'Ι-
εξελίξεως αυτής προβλέ«'*·
δτι οί ναΰλοι γιά μεταφορέ; 3·
τηρών καί κατ' Ιπέκταση '■''·"'
τν άλλων ψορτίω^ θά έλα··(ι
θοΰν ζκόμη περΐσσότερο.
■ Στ'ις χρονοναυλώσϊΐς εΥι<' γνωστά τα κλεισίματα των *■ ληνικών φορτηγών ν.αί «Πάνορμος». Τό κλείστηκε άντί 4.95 κατά τόννο μέ παράοοση -^ Ίαπωνία γιά ταΕϊδι στραλίας κα'. είς Κόντινεντ. Τό 404 τόννων είναι τοΰ 1973. Τό «ΠάνορμοΡ* 030 τόννων, τοϋ 1961- ναυλώθηκε άπό τήν ΚΡέΙΑερ^' τί 2.6ΟΟ δολλαρίων