193911

^_______________ΆΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ — ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΙνίΤκΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡ ΟΣΦΥΓΪκωΓνΓσυΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ: ΜΑΚΑΡΪοΊΓσΙΝΑΝΙΔΗΣ
-^56στον 22 Φεβρουαρίου 1975 Ετος 49ον-Άοιθ ίοήλλ 'ο^—-------------------"--------------------■________________________________:---------------------------------------------------------------=_________________—_________——____________»'" -
ί μ ■ φυΛΛθυ 2296 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΛΟΔΥΜ ι ΐΛηντυν ΑΐΕνηνκιτΗΤ ποιο_ <Λ7ο ΓΛΐ/ηιτυΓ ν>Αη τ-ΐίΐλκιΐΑυν λωιιμαι _ Τμλ ^οοο -τηο _ Γλ>λιλ»ε·ϊπ . Ν
- ΔΙΕΥΟΥΝΤΗΣ
(1926-1975)
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ - ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.708 — Γρσφείσ : Νίκης 25 -
Σκιέο Μεγάλων
Μνημόουνβ Ίίβον Πτολιέθρων
ΤΑ Μνημόσυνον Γνιοϋ καί Με-
•^η. ΙΙατέρα Βενιζέλον πού γί-
Κν τίς δύο τελενταΐε; έβδομά-
ΐό πρώτο στήν ' Αθηνά ,καϊ τό
)τίιρι .τάνω στόν
τού Μεγάλον Έ·θ'άοχη, μοΰ
|ι'νΓΐ·ν τό δικαίωιμα καΐ τή δνναμι
ή καί νά θρηνήσί)
^ν ·ΐιά περίτρανη 'Εδνική .τεοίο-
οταν ή Φ»'λή, ΕΝΩΜΕΝΗ, πε
οϋσε πάνω στά ϊχνη των Στροτι
)Υ τοϋ Άγηβιλΐου καί τοΰ Μέγα
„,, Άλεξά δςον.
στ»μερα, ή -/αί τό
Σάβδττο, άν χ,οεια-
ίθή λίγο .τιό εντονα τήν «εκείθεν
■οί Λίγαίοι· Μεγίστην Έλλάδα»
ής Σμύρνης, τοΰ Άϊ6-Αί, άν'ατο
ιχιότερα άπό τή Σμι'ονη τοϋ Κ α
τά (τ' άρχαία θύβαρνα), τοϋ
Εύ (τ' άρχαϊ^ θιάτειρα)
ής ΙΙεργά-αοΐ', τή; ΦιλαδιΓ,λφΛας
ΤΟν ·Αλαιεχήρ μέ τά ώραϊα χά
•χαί τό σιτάρ( τού (σχεδόν χω
ι; π/Γΐ'ρα). Κι' νστε?α θά περά
βοοειότερα τήν (Θίί.α Προν-
Λ; αύτό τά θείον αραμα, την πόλι
ωή, τήν πόλι Ευτυχία, την πόλι
[«.-■ά, πού ό Πιέρ ΜέΙ <πί; ΐντυ ώσει; τοο τή' «Λοκαλα «Έρωτι ή φωλιά χτ>.π;νη στού; πς Ασί¬
αν; ,λόλπου; των 6ουνδν», καί
ού έγώ θά πώ «την πόλιν "Ερω-
α» γιατί τέτοια ήταν.
Θά κάνονμε λοιπόν, μαζί άγα-
ητοΐ άναγνώοτε; τό νοεοό τούτο
ατκξ'δι- Θά-.,-ί, ίσω; μεγάλη χα-
ό. Καΐ ξεκούραιη.
Ε:κινάμε λοιπόν γιά τά ξωτικό
ιξί&ι, άπό τίς Έλΐνθερές καΐ
βάνονμε στή Σμύρνη νΧ &χ' ε¬
ύ σέ λ.ίγες ώρες στό Δικελί σν.ο
ΐάζοντα; καί τό άλλο »τρωί γιά
[ΐν Ιΐέργαμο 6ποχ· οί Τοΰρκοι εί-
αν π·ετα.λλώσει ενα λοοχαιγό κι' '?-
.ιν' άνθΐ'παβΛιστή τού 8ου Σιτν)
β; Κρητώλ'. Έπει&ή βτό μβταξύ
Ι θεόφ· Βουτβινά; μέ τό 6ον Πε
|κον τή; θρνλλική; Μΐραρχίία;
όν; οτρόλαβε νά έπιβά-
I
την τάξι καί νά επιβάλλη τήν δ-
γΐιύταν αύστηρότερη ανττντόοο
την Ι5ια μερά ξ"χινοΰμε γιά
ή,Ηυϊκό Άϊ&αλί, καί εγκαθι-
ΙΐοΓ ι· τήν προκάλ.υψί μας μπςός
Ιτό Μουράντ Άλή. Δεζιά μας τα
Κοξάκΐη. μέ τα δάση ά-
Ιό /ηκοιτναριέ·;. Στό πλ^ϊγι τε-
άστιτς άπαθηκες γϊμάτες χοι·κον
άρι, τόσο πολύ, ωστε κοιμμιά φο
ιό ν ά τό δοκιμάξουν .καί τά μ*τα
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦»»♦♦♦♦
ΤΟΥ κ. Δ. Γ. ΠΑΝΤΕΛΙΑ
γωγικά μας. Μποοστά μας τό
Γκιοι-,μέτς, ένα μικοοίλικο μά ώ-
Ο^ΐο χιοριο.δάν.ι γεμάτο καονδιες
κ-πϊ ιι-λίσσια (κπ)*λες) καί πιά
μπρό,ς καί ι|^λότίία τα ΰψωμα
ΚαρΓΐγάτς μί τό όμών'Γμ;) -ικγάλο
χο^ιό- Έ5ώ στά'&με«χν 10.000
Τσέτες μέ επί κεφαλής τόν <η«ν-τα γματάιχην Κελ—Άλή (που ση- ιιαίνει Κησίδης Άλή;), >.α! -/ά,θε
τύσο «δς ένοχλοΰσαν, ωσηου ό
συν)ρχη; :ια; Δ. Πετρίτης (<5 άλη (Τμόνητος Μήτσος) δστεςα άπό εγ ■/3:σι τή; Μϊρ)χ!α; Άρχι.τελά- γο'·ς, ν.ατά τα ξηιεπώματ,, τής 25)7)919 όλόκληρο τό Σύνταγμα όφΐ'ν.;0Λ·τας '2,ο μόον λόχο στό Κε ρίμκιοϊ, ΛΕράσρΜΕ τό Γκιο.ιιέτς καί μ,έ όδηγό τόν άγαπημένο τοΰ ~.<ντάγματος μ.τά;,μτα Σοΐϋ?ο, έ- πιτεθήχαμε στόν τςιι.τλάσιο- έχ3οό, πού δικλνθηκεν ό)ότελα. "Έτ<ΐι &έν μά; ΙνώχλησΛν έκτοτε ·οί Τοϋ ρκοι. Άκολ.ούθΓσαν λίγοι μήν'ες ήρε- μίας στό σημεΐο αύτό. Μά σέ λίγο, μόλις μ.τήκαμε στό 1920 οίρχισεν ό »α,;γάλος χορός άπ' «λη την Μεγάλ.η Στρατά. 'ΟΙλόκλτ,οη ή Όρυλική Μ:«αρ- χίι Άςχιπελάγους μ' επι κείραλής τόν Μίραιοχο Χαο· Τσερούλη -χαί τού; συνταγματάρχες Δ. Πετ^ίτη (τοΰ 4ου) Σ τανριανόπονλεν (τοΰ 6ου) καί Κ. Παλαιολόγον (τού 5ου) τρέχει ή μάλλον πετά πρόα την π£3ΐΓρα'Γ| Προΰσα. Οί τοΰοκοι αΐφνιδώζονται, τα χάνοιν, ά^ή- νουν καί τό —ι^οβοιλικό τοις ν.αΐ χάνοντοι. Μαξί μ»ς κι' ό Σοφο- κλή; Βενιζέλ.ος, πού γ..»ιύς τοΰ Μεγάλου Πρωβυπουργοΰ αύτόο,μέ τούς έπιδί,ςτιμους τής εγχειρίσεως μαστοιειδίτιδος, αφησε τό Πο,οκτι κι' ετρεςε ·καί μέ τήν' Πι,οοβολαρ χία τού πήρε μΐβθς στήν πολύ- νεκρη ίΐάχη. ΚαίΙ μπόη«σε, νά γρά ψη πάνΐι) στό συντέ<Γι .τού σκί.τα- ιζε τόν τάφο τοϋ Σουλτάν Όσμάν τό Στόν τά,φο τού κατακτητή 5 Γι ιΐ>; τ(?ι~· ΚλεΓθ:ρωτή·
(Στ;γ). Αύτά τα τελευταία σάν
άπάν'τηβι στί; τελ>ευτσίες δηλώ-
σ;ι; τοΰ Τούοκου {ν,το-ργοϋ 'Αμύ¬
νης πού >μάς είπεν ότι: εχουμ« πεϊ
Οί τής τον?κική; ότμής).
Δ. ΠΛΝΤΕΛΙΑΣ
Τό τέλ.ας ίτό .ττοΐτεχές
Μέ τίς διόπτρες τοθ .ΚΟΣΜΟΥ'·
«Ε Λ Γ Ι Ν»
έχετε νά δείξετε δείγματα τής...
οϊστορϊας τοϋ πολιτισμόν σας».
Δέν μδς διαφεύγει βεβαία πώς
διαθέτετε στή Λόντρα ένα θαυμό
σιο μουοεϊο μέ άνεκτίμητους Οη-
σαυρούς, τοϋς σπουδαιότερους
των οποίων, άν δέν κάνουμε λά·
θος, σάς πούλησε άντί τοϋ ποσοϋ
των 35.000 λιρών ό διπλωμάτης
«όρχαιόφιλος» ουμπολίτης σας
Θωμάς "Ελγιν.
ΚοΊ είναι οί θησαυροί αύτοι
ακριβώς, όπως καλά τό γνωρί-
2ετε, ένα μεγάλο μόρος άπό ο-
σους κατά καιρούς έκλάπησαν ά¬
πό τα άρχαία μτνηΐίεία τής Άκρό-
πολης των Αθηνών, — άγάλματσ
σπό τα άετώματα τοΰ Πσρθενώνο,
οί δι«:τηρη6εϊσες καλυτέρα άπό
τόν χρόνο μετώπες, ή άπουο,ό2ου-
σα άπό τίς άλλες άδελφές της κα·
ρι,Ότις, κομμάτια τού Έρεχθείου,
πλόκες άπό τόν Ναό τής "Απτέρου
Νίκης, τό περίφημο άγαλμα ιοϋ
Διονύσου καί συνολικά 253 έλληνι
κά προγονικά άριστουργήματα. Καΐ
ενώ γνωρί^ετε πώς βρίσκονΓΟΐ
σέ σάς, έσείς χωρίς ντροπή έπι-
μένετε νά τα κρατάτε καί νά τα
έπιδεικνύετε.
Άλλά θά τα Εαναποϋμε, γιατί
ή ύπομονή φίλοι Βρεταννοί, έχει
πλέον έ£αντληθή.
• ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΩΚΑΣ
Σοφοί κατά καιρούς άνθρωποι
ιντικειμενικά κρίνοντες, κατέλη-
;αν οτό συμπέραομα πώς είναι
ολύτερα σήμερα σέ μιά χώρα,
ιάτω άπό τίς γνωστές συνθήκες
ανβρωπότητας νά μή διαθέ-
Π ίοτορία.
Αλλά γιατϊ, ποιές είναι οί δια
ϋοτώσεις έκεϊνες πού έφερον
τό σημείον τούς οοφούς αύτούς
5νδρες νά καταοταλάΕουν σ' αύ¬
τη τους τή σκέψη;
Ή απαντήση δέν είναι δύσκο-
^Π γιατί άπλούστατα οί χώρες
<ωρις ίατορία είναι πολλές, ένώ 11 αλλες μετροΰνται στοθ ενός ίεριοϋ μας τά δάχτυλα. Σέ τούτες τίς τελευταίες «δυ- !τιιχώς» άνήκουμε κοί εμείς. Κα'ι ;πειδη ή άλήθεια είναι τό φώς °δ Θεοϋ καί κανείς δέν είναι 'έ θέση νά τό κρύψη όσο καΐ όν 'άποτε τό έπιθυμεϊ, άς τρο6ή€ου :ε την κουρτίνα γιά νά διαλάμψη 0 Φώς μιά καί είναι πλέον και- Ιός. Δέν φτσϊμε φίλοι Βρετσννοί, ιν αϊσθημα κστωτερότητος σάς 'υριεύει γιατί Εεκινήσατε άπό τίς ^Πλιές τής ΤΣομάϊκα καί τρώ- ατε τά κρέατα ώμά, κι' εμείς Πο την Ακρόπολη τού Φειδία 00 Ίκτίνου καί τοΰ ΠραΕιτέλη. Οπως δέν φτοίμε έπ«σης άν δέν 0 ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 56ον Οί Γερμανοί φιλόοοφοι τοϋ Ί- δεαλισμοϋ, καί ιδίως ά ΗΕΟΕί, έκαναν πρώτοι την παρατήρηση πώς άπό τίς δύο κυριώτερες οίσθη τικές κατηγορίες τοϋ ώραίου κοί τοϋ ύψηλού, την πρώτη την έκφρά 2ουν κυρίως τα έργα τής αρχαί- άς κλασικής τέχνης, ένώ στή δεύ- τερη δίνουν κυρίως εκφράση τα έργα τής μεσαιωνικής χριοτιανι- κής τέχνης. Είδικά στη 6υ2αντινή τέχνη δύο άντίθετα ρεύμοτο, τό άνατολικό καί τό κλαχΐικό συνθέ- τουν την πρωτοτυπία της κοί ένώ τό πρώτο κυρισρχεϊ κατά τή γένε σή της, τό δεύτερο δέν παύει σέ όλη την έεέλιΕ,ή της νά έξιδανι- κεύει, νά έΕελληνίζει. Τό γεγο- νός αύτό, όπως μέ πολύ εύστοχίσ τό έκθέτει ό «αθηγητής Π. Μιχε¬ λής, αποτελεί τή βασική δισφορά τής βυ2ανίπνής τέχνης άπό τή γοτ θική μέ την έΕαρση των κατακο¬ ρύφων γραμμών της καί των θεό- ρατων πύργων της. Ή βυζσντινή τέχνη διατηρεϊ πήν έλληνική άρε- τή τοΰ μέτρου, μολονότι κυριαρ- χεϊ καί σ' αυτήν, τουλάχιστον κα¬ τά τή γένεσή της, ή αίσθητική κα- τηγορϊα τού Ύψηλού. Καί ό είκο- νογραφικός 5ιάκοσμος των 6υ2ον· τινών νοών όλοκληρώνει την αί- σβητική τοΰ βυίαντινοϋ ρυθμοϋ γιατί μ' ού/τόν ό χώρος δέν μεγε- θύνεται απλώς, άλλά μεγαλύνεται μέ την ανθρωπίνη, άλλά καί ύπερ- άνθρωπη συγχρόνως κλίμακα, πού είσάγει ο" αυτόν ή άγιογραφία. Ή τεχνοτροπία τής βυίαντινής Ζωγραφικής, τουλάχιστον οτίς πράί τες περιόδους της, είναι διδιόςττα- τη, γραφική καί όχι πλαστική, ~- ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟ ΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΑΟΦΟΥ Δ' .ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ- τσι πού ν'άρμονίΖεται μέ την τε- Αυτή ή άντίληψη επήγανε άπό τό χνατροπία τής βυΖαντινής άρχιτε- όνοτολικό στοιχείο τής τέχνης κτονικής. Ή τεχνοτροπία αυτή έ- των. Όπου όμως προβάδιΖε ή έλ- Εαϋλώνει τα πρόσωπα, καί μέ ληνική άντίληψη άρμονίας, έπαιρ- γο χ ρ ώ μ ατα, πού περι- Ράλλουν τό χώρο, κάνει νά 6υ- θ,Ζεται ή άτμόσφαιρα σέ ύψηλό μεγαλεϊο. Δέν «παριστάνει», άλλά «έκφρίίει» τα χαρακτηριοτικά α6 τή λόμψη τοϋ βλέμματος, τούς δι νει πνευματικότητα. Την προοπτι- κή, μόλις στήν τελευταία (της πε- ριοδο την πρόσεζε ή βυζαντινή ίωγραφική. Καί τότε προσπάθη- σε απλώς νά δημιουργήσει μίαν άτμόσφαιρα ύπερβατική, χύνοντσς ένα άπλετο φώς στό χώρο ή χρη- σιμοποιώντας τό βαθυοκότεινο κυ- ανό ή τό χρυσά βάθος, ώστε να γίνεται άόρατο. Τό ϋψος τής 2ω- γραφικής αυτής χαρακτηρί&ται ώς ίερατικό γιά την κατανυκτική, την έΕαϋλωτική διάθεοη, πού ύ- ποβάλλει μέ τα έργα της καί πού την έπιδιώκει μέ τή διαστροφη των άνατομικών άναλογιών, μέ την ακαμπτη αύστηρότητα των πα- ραστάσεων, μέ την άδιαφορία γιά την άσχήμια τής φυσιογνωμίαν:. Οί Βυζαντινοί ένδιαφέρονταν κυ¬ ρίως νά παραστήσουν τόν άνθρω- πο τόν έσωτερικό. Στό άνθρώπι- νο θώμα δέν έβλεπον τή γοητεία των φβαρτών μορφών άλλά την αίώνιο κατοικία τοϋ πνεύματος. νέ καί ή έΕωτερική μορφή τή οη- μασία της, όπως π.χ. οτίς παρα- σιάσεις των άγγέλων, πού ίτούς 2ωγράφι2αν ώροίους. Τρείς ήταν οί κύριοι παράγον- τες, πού εγέννησαν τή βυίαντινή τέχνη : Ή Ανατολή, ή Ρωμη, ή Έλλάδα. Ή Ανατολή έδωκε μιά θρησκεία μέ πνεϋμα ύπερδατκό, πού οτή βάση τού βρισκόταν τό αίοθημα τοϋ Ύψηλού. Στή Ρωμη όφείλεται τό πνεϋμα τοΰ μνημειώ δούς, πού ·στηρίΖεται στόν όγ:<ο καί στό βάρος. Στό ©τοιχεϊο αύ¬ τό έδωκε ή βυΖαντινή τέχνη έσω- τερικότητσ, τό έκαμε όργανο τής «έκττασης», πού χαρακτήριΖε την πρώτη περίοδό της. Ή Έλλάδα πρόσφερε τή λεπτή τεχνΐκή άντί¬ ληψη, πού κατέληξε οτή διαοταύ- ρωση τοϋ Ύψηλού μέ (τό Ώραίο, καί πού στάβηκε ή πρωτοτυπία τής βυϊαντινής τέχνης, ιδίως στήν τε¬ λευταία της περίοδο τής λεγομέ- νης «παρακμής». Στήν περίοδο αύτη ό ρωμαϊκός παράγοντος άτό νησε, γιατί οτηρι2όταν στήν ϋλη καί ήτον έπομένως άσυμθίβαστος μέ τόν πνευματικό χαρακτήρο τής χριοτιανικής θρηοκείας. Είναι λοι πάν σωστή ή άντίληψη τής νεώ- τερης αίσθητικής, πού θεωρεΐ τή δυζαντινή τέχνη σά μιά μυοτική μεταμόρφωση τοΰ κλασικισμοϋ «έν δεδι/μένου τό σχήμα τής άγνότη- τος». Τρείς είναι οί κύριες χσρακτη- ριστικές περίοδοι, ποϋ Εεχωρίζουν στήν έΕέλιΕη τής βυΖαντινής τέχ¬ νης : Ή έποχή τοϋ Ίουοτινιονοϋ, ή πρώτη αναγεννηθή των Μακε¬ δόνων καί των Κομνηνών καί ή τελευταία αναγεννηθή των Πα- λοιολόγων. Την έποχή τοϋ Ίουοτινιανοϋ τή διέκριναν τό μέγεθος κοί ή εκτα- ση μέ άρχιτεκτονικά δημιουργήμα- το σάν την Άγία Σόφια, τή Μο· νή τοΰ Στουδίοιι, τούς Άγίους Άποοτόλους, την Άγία Ειρήνη, »οί μέ <3ωγραφικά τα ψηφιδωτό τής Ραβέννας, τής Ρώμης, τής Μονής τοϋ Σινά. Την έποχή των Μακεδόνων καί των Κομνηνών τή διακρίνει ή έν- ταση. Τα μνημειώδη έργα τα δια- δέχονται έργα περισσότερο προ- σαρμοσμένα οτά άνθρώπινα μέτρα. Οί κίονες γίνονται λεπτότεροι, ια τόξα περισσότερο ύπερυψωμένα, ό ,τρούλος άποκτό τύμπανο, ώστε νά μην κάθεται πάνω στό κτίσμα, άλλά νά βγαίνει ύψιτενής άπό υέ- σα τού. Ή άρχιτεκτονική τής πε- ριόδου αυτής μας έδωκε τή Μονη τοϋ Μυρελαίου καί ή Ζωγραφική τίς τοιχογραφίες τοΰ Μυοτρά, τής Θεσσαλονίκης, τού Όσίου Λουκά, όποϋ ό προσεταιριομός ά'/θρώπι- νων στοιχείων πάβους ίωντανεύει τούς ώς τότε άκαμπτους τύπους τοΰ δόγματος. ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ (Συνεχί2εται) ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΒΠΙΣΤΉΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙ ΑΚΡ1ΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΠΡΟ ΚΑΊ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ. ΕΠΙΣΤΗμΌνΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤ1ΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΩΝ Υπό τού Μικρσαιατου Ιατροϋ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Α. ΘΕΘΔΟΡΙΔΟΥ Η ΤΡΙΑΜΔΡΙΑ ΤΩΝ ΕΚΛΕΚΤΩ,Μ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΟΝ ΠΟίΗΤΟΝ - ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ (ΑΓΓΕΛΟΣ - ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΣ) ΚΑΙ ΝΙΚΟΣ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΣ "Αγγελος Ι 'Τπήρξεν ενα; ποιητής τής €ύ- τοϋ θειιιστοκλέονς, έκ Δικελή Μι μο>ρ<ριάς μέ Ισχυράν φαντασίαν κοά; Ά<ΐίΓΐί. Ό Λατήρ αύτοϋ ϊΐ- καί βνναμιν ψνχής κ.τλ <ΤεαΥός χε γεντ;θ>?ϊ :1ς ΣΟτολ', νίός τού ,ιάντοτε είς την τέχνην τού, άιω;
παληιοϋ ό- <;ρμνή ν όλόκ.λη<3ος ή ζ;οή γωνιστού τή; έ.ιαναστάσεω; τον 1821 καί κατόπιν Προξένου τή; Ελλάδος είς τάς Κιΐδωνία; καί τον. Έ|έδ(,>σε τάς έξη; ποιητικάς
πιλλογάς: Τα «Μαϋρα
Μντιλήνην. Αρχικώς έσποΰδασεν ! «Όνε'ί^ων "Ησκιοι
ήη ρχς
εί; την Έμπορκιήν Σχολήν Χάλ
κης καί κατόπιν είς Μιτιλήνην είς
ιό ΈΗηνι-Λθν Σχολείον καΐ «ν όν
ντχεία τίς τό Γνμνάσιον ταύτης.
Έν' σιντχεία επανήλθεν είς Χάλ¬
κην! άποφοιτήσιας τού 'ΕπκΓΠ-,μονι
φέγ-
νει-<>ι «Ίούδας», «Τραγούδια Λν-
τρο>μο&>, ·?Έ.τί .τοταιιών ποταμών
Βα6υλώνο;> καί ά)Λα. Παοέμεινϊ
ίνα; άπό τοΰ; ποιητάς ο"τιν«ς έ-
τοαγοίδηΐΐαν την Έλλάδα ιμαξί μέ
τόν Μιχ. Άογυρό.·τοιλον «αί τόν
κου Τμτίματο; τή; Σχολή;. Μετά ι Απόστολον Μαμίλην. Έξ άλλον,
ταυτα έλθών εί; Αθήνας ένεγοά , τ0 Ιατρικόν αυτού έργον ήτο πρό
φη εί; την Ναμικήν Σχολήν & κα γμαιτ, άξιοβημείΐοτον. Τά πίρισοό
τόαιν μετέβη ΐΐς Λωζάνν'ην καί | τε,ρ-α εργα τού «Ιναι χλεισμένα μέ
Γ:νενη^■, ν-ταοαμείνα; έκεΐσε ενα !
έ'το; πίρίπον ώ; φοιτητή; τή; Νο
μικής τού Πανε.τιστΓ,μίο^ τής Λο,
ξάνντ};. Έκεϊ δμως παρηκολονιθη- . την «Φρόσω Νοταρα» τό «"Ενα
σεν ■κνρί.ος ς:ιλνθλογικά & φιλοσο- ] μάτσο τηιαντά<ρνλλα», «Άστ§«ί- «ρικά ιμαθήματα -/.αί εγοαι|ε καΐ .α», «Στάσα Σιδέ$η» καΐ άλλα. ποιή,ματα. Τέλο; μετέβη είς Παρι ι Τελευταίον έργον τον ήτο ό «Άν- ς επί 2ετίαν .ιαρα ' Τ[ςρϋ)νητής», τό οποίον έβραβ"ύθη ■ ΐ ' ι εί; τό ιστορικόν πλαίσιον τοΰ δόξον ΒΤΖΑΝΤΙΟΤ ήτοι: «Τήν Πόλη Αύτοκρατόρι<τ<ταν>,
κο.λοι3ών κνρίιο; Φιλολογικά καί
ο;ιλϊσο(ρικά μαθήματα, άκόμη καί
ιατρικήν. ■
τίς τόν Σταθάτειον διαγωνισμόν.
Τα έργα το^ έπα,ίχθησαν μέ μ>:γά
λην επιτυχίαν είς Κ<ον)πολι, —— ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΑΝΙΣΤΟΡΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ αΠΑΝΑΠΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑ» Τοΰ συν£,ργάτ(Η· μας κ. ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΛΑΔΑ 'Αλο την ΛευΜοσίαν τής Κύ- °ΐ' ·τληοοφοοο<ιιεθα τα εξής: '° Διδάχτωρ -Ανατολιοτής %■ Ι«ΐ'λο; ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΤ τέως Μ >? τού Πανεπιστημίου τής Βόν
Γββμανία; καΐ τώρα Του^ο-
; έρευνητή; στό «Κέντρον Έ
ί
'·το>
'ΌΤτ
.μονιχβγ 'Ερεννώνΐ
διά>.εΕη την Παοα-
14 Φε&ροναοίου, 1975 ^ήν
τή; «Γκαλε^ί Άργώ» τής
„, ^ νθ έθν,κι-
>:αί ή σχέση τού μέ την "Ελλάδα».
Την τελετήν όογάνωσαν ή «Κοι-
' Λ(ον»λογική Έταιρηα Κΐ-ροι·»,
τα «Κέντρον £.-τιστημονικών Έ-
ρει^νών» καί ή *ΓχαλερΙ Άογώ>.
, Σ ^ή^ τύν έπιοττΒΐσχϋι. ε-
' ,οευνητή Δ.6άχτο,?α ·/.. Πανιλον Χι
δ(«ογλου καθώς «αί τούς όργαΛω
τέ; .η»υ σννοχίζουν τόν άγώνα
στήν Έλλην.κή Κύπ^ο μέ .τίση
στό *ίχαιο καί στή νίκη.
στήν Τουρχική λογοτίχνία
(Συνέχεια έκ τού προηγουμένου)
Καί όρχίΖει υπό τό προαναφερ
θέν νομιχόν καί έκκλησιαστικόν
κοθεστώς, έκ των ενόντων ή ά-
νιστόρησις. Διά των εισφορών α¬
ποκλειστικώς μελών τής Άδελφό
τοτός, μή διακρινομένων επί εύ-
πορία άλλ' εύσεβία καί πατριωτι-
ϋϋώ καί διά προσωπικής είσφο-
ράς τοΰ Σεβασμιωτότου κ. Ιωάν-
νπ. συνεκροτήθη τό πρώτον κεφά
Ααιον έκκινήσεως κοί ούτω κατέ-
στη δυνατή, ήμισυ ακριβώς οίώ-
νσ άπό τής κοταστροφής τής έν
Πόντω παλαιφάτου Μονής, ή έ-
νσρΕις ανεγέρσεως τής έν Έλλά-
δ. διαδόχου καί συνεχιίούσης αυ¬
τήν νέας τοιαύτης, καί είς τούς
π.οόποδας τοΰ Μπέλλες ώς έτο·
νΐοθη, «ύψώνεται τώρα κρότος
κτιοτών καί ήχος, έκεϊ πού πρίν
60 χρόνια γράφτηκε μίας άπό τις
ένδοΕότερες σελίδες τής Βαλκα-
νικής έποποιΐας στό θρυλικό Μπέλ
λες στήν περιαχή Μακρυνίτσης
Σιδηροκάοτρου».
Ή θεμελίωσις μικράς έκκλησί-
ας τής Μονής, τιμωμένης έπ' ο¬
νόματι τής Θεομήτορος, έλαβε χώ
ραν πανηγυρικώς καί μέ πάσαν
έπισημότητα την εορτήν τής Πεν-
τηκοστής, την βην Ίουνίου 1971
ημέραν Κυριακήν.
Τόσον την θεμελίωσιν όσον
*α'· τάς έν συνεχεϊα κατ' έίτος τε-
λουμένας δύο πανηγυρικάς εορ¬
τάς κατέστησαν δυνατάς, ή υπό
τού 'ΕθνικοΟ ΣτρατοΟ διαμόρφω-
σις όδοϋ προσπελάσεως πρός τόν
χώρον τής Μονής, καί ή διά μέ-
οων αύτοϋ έΕόρυΕις καίμετοφορά
πέτρας καί άλλων υλικών επί τό-
που. Προηγούμενον άναλόγων εκ
δηλώσεων καί συμπαραοτάσεως
τοΰ Έθνικοϋ Στρατοΰ εσημειώθη,
ώς γνωστόν, είς μείίονα κλίμακσ
καί κατά την ανέγερσιν τής Πα-
νογίας Σουμελα είς τα Βέρμιον.
Ζων,τανή περιγραφή τής τελε-
τής θεμελιώσεως δίδεται είς ση-
μείωμα, ίδόν τό φώς τής δημο-
σιότητος ευθύς μετά την θεμε-
λίωσιν.
«Οί Πόντιοι πάλι σέ συναγερ-
μό». Άπέο6ετο καί λάλον ϋδωρ·
έκεϊ οτόν άλησμόνητο Πόντο, καί
η πνευματική 2ωή έσβετο κι' ε-
κείνη. Είς την νέαν δμως Πατρί-
δα ·ή Ρωμανία άνθεϊ καί φέρει
κ.' άλλο». ι, ,
«Καί ιδού, μέ την χάριν καί
την δύναμιν τοΰ Θεοϋ καί, άλλη
πνευματική καί κοινωνική άνοβλύ
£ει πηγή. Τέταρτον έοτήθη ιερόν
Μνημεϊον τοΰ έλληνισμού τού
Πόντου, ήού μαίί μέ τα άλλα, υ¬
πό μορφήν τηλαυγών μεγαλοπρε-
πών όροσήμων, έμφανιΖουν αίσθη
τοτέραν την Ζώσαν ιστορίαν ενός
λαοϋ, πού έδρσσε καί ήκμασε είς
τόν Πόνττον επί τρείς περίπου χι-
λιετηρίδας καί πού όλη τού ή πο-
ρεία δίδει τρανήν μαρτυρίαν τής
πιστής άφοσιώσεώς τού είς τάς
έθνικάς καί Θρησκευτικάς πορα-
δόσεις.
«Παναγία Σουμελάς ατά ύψώ-
ματα τής Καοτανιάς, ό "Αγιος
Γεώργιος ό Περιστερεώτης στά
ύψώματα τοΰ Ροδοχωρίου Ναού-
σης, ό "Αγιος Ιωάννης ό Βαίε-
Μικρά Άοία — Νομιίκ; Άίδινίου
επαρχΤα~σμϋρνησ
κωμοπολισ κουκλουτζασ
κουκουλον ή κουφασιον
(Νυν Εϋοομος — Θεσσαλονίκης)
ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ
Ό Κουκλοντςάς ήτο .τρό τοΰ
1922, άμιγέ; Ελληνικόν χωρίον
τής 'Ε.ταιρχ!α; Σμνρνη; (τού Νο
μοϋ Άϊδινίου τής Δυτικής Μικράς
Άσίας) τή; όποία; άπ-ετέλει προ
άστίΐον. Έκτισμένος είς τάς κλι
τ.εϊς τοΰ δουνοϋ Κοιαοΰλου άμ<ρι- €ερινόν δια- μονητήιριον άρκετών Σμνιοναίο)Λ' (οπο>; των κ.κ. ΚοντορούσΤ), ιΝικο
λαίοου, Κο.βελά, Μπόμ καί αλ-
λ ών).
ΙΙροηγουμένω; ήτο Τουρκικόν
καί έγκαταλ,ειφθέν υπό των κατοί
κοχν τού, λόγω ένσκηιΐ>άσης ίπιδη
μίας πανώλονς, κατιι>·κήθη κατά τό
δεύτερον ήμισυ τοΰ ΙΠ' αίώνος υ¬
πό Έλλνήνων, Λροερχομένων
τό πλεΐσοτν έκ Κι'θήιριον καί Πε-
λοποννήσον, άν'ομωσθέν Κορνφά-
(τιον, διατηρηθείση; ίίμω; ν.αί τή;
το..ρκι>.ή; τού όνομασία; (κοκου-
I
λουτξέ = εύΌσμος).
Ό πλτβνβμίις τού κατά τα τε
/"ΐταία ετη άνήρχ.ετο είς 4.000
λών, οτίς κορυφές τού χωρίου -χα,—ίχ01);> & τών οποίων οί τρ(-
Άγιος Δημήτριος Κοζάνης, καί ι σεις( οί Κϋθήριοι, είχον
είς μίαν άπό τίς δροσόλουστες
κλιτύες τού όρους Μπελλες, στήν
περιοχή τής νερομάνας Μαχρυ-
νίτσης Σιδηροκάοτρου, κοντά
οτήν χωρίίουσα τά όμοια Κράτη
όροδετική γραμμή, βάλθηκαν τά
θεμέλια τής άνιοτορουμένης Πα·
λοιφάτου Ίερδς Μονής τής ΠΑ¬
ΝΑΓΙΑΣ ΓΟΥΜΕΡΑ τού Μεσο-
χαλδίου.
Ή όργανωτική όμως κα'ι διοι-
κητική άδυναμία, ό στενάς κύ-
κλος μελών καί δράσεώς τής Α¬
δελφότητος, ή έλλειψις σοβαρών
πόρων, καί ή άπουσία προγρομμα
τισμοϋ, καταρτισμοϋ καί συντά-
Εεως αχεδίων, είχον ώς άποτέ-
λεσμα τήν κατά τήν διάρκειαν
τοΰ 1971 άνάλωσιν ικοί ύπέρβα-
όν τού συνόλου των συγκεντρω-
θεισών εισφορών μέ τήν κοτα-
σκευή τής τοιχοποιϊας ενός κτί-
σμοτος δι' εκκλησίαν, περιωρισμέ
νων διαστάσεων καί έλλειποϋΐ
τεχνικής διαμορφώσεως.
(Συνεχίζεται)
την έλληνκιήν' ϋΛηκοότητα. Οί
νάτοι-κοι τοΰ χοι.οί'θυ ήσαν γεωρ-
γοί (άμ-τελουογοΐ), έχοντες τα
κτήιμιατά των είς την .ιεδιάδα τοΰ
Βουρνόβα καί την όρεινήν περιο¬
χήν* τοΰ χωρία./ (βέσεις «Μπατή»
χαί "Αηα'.τ, τετέ») παρήγον δέ ά
νο τού 1·300.000 οκάδας σταφυ-
λών§ ών μέγα ποσοστόν κατοϊχΐν
γ σΌΐ'λτανίνη.
Έπίση; παοήγον' (ίΟθ-ΟΟΟ οκά¬
δας οΤνου, 100.000 σύκων, 100.
000 έλ.αίου καί πίθ'ι τάς 20.000
καπνοϋ.
Είχον δέκα (10) μίγαλονς αιι
άποστάξεως ·ο'ινο.·ΐνενματος
ς καί οδΐου) καΐ πέντε (ό)
έλ.αιοτριβϊία. Ή Κοινότης
οει Εκκλησίαν μετά λάμπρου κω
διΐ>ν>στασίου, τ!αα.;ιένην έπ' ονό¬
ματι των Άγί'ων Πρωτοχθιρ.ιφαί-
(ον Ά,τοστόλων Ήέτρου >·αί Παν
λου κα'ι δύο παοεκκλήσια Άγιον
Ιωάννου καΐ Άγίου Γειωργίθιυ·
Δι·ετή;·:ι δια έξατάξια Δτιμοτι-
κά Σχολεϊα άςρένιον κιιί
(καί Νηπιαγο>γείο) έγκαταοτα-
τώ 1921 (εν έ'το; π®6 τή;
Καταστροφής) ΐ'ις νέον άιξ ι άλογον
κτίριον, όφειλόιμενον εί; την δρά
σιν τής φιλεκπαίδευτικής άδελ.^ό
τητο; τοΰ χωρίον «Η ΦΙΛΟΜΟΤ
ΣΙΑ».
ΟΙ κάτοικοι τής Κοιότητος δι
εκι;ιίνοντο διά την αγάπην των
πρός την παιδείαν καΐ τύν .τατ,ριω
τ ι σμόν το»ν.
Κατά τόν 'Ελληνοτονρκικόν πύ
τ»ϋ 1897, προσήλθον1 όΟ έ-
θελονταί' είς τόν Έιλληνικόν
τόν, >.ατά δέ τόν Μικρασιατικήν
ίγώνα αειρί τοΰς 200 καί πλέον.
Κατά τή' Μικ.ρ«<ΛατικτΓν κατα στροΐί-ί|ν τό χιοςίον έπ.ρπολήιθη ν- .τό των Τούρκων, οί όέ κάτοικοι κατέφυγον είς μερη τής Τό έ'τος 1896 επέστρεψε είς Σμύρνην καί Αθήνας. Κων)πολιν'δπαυ εξέ'δοκπ την πρώ Ά.τεδίωοτν είς Αθηνά; τόν την ποιητικήν σι'λλογην τού, τα Όκτώδριον τοΰ 1944, μίαν μιενε- &Θανά·σιμα». Διωρίσθη Καθηγη- ξεδένιαν ώραν πού έώρταζαν αί τή; τή; Γαλλικής εί; την Έαποοι- Αθήναι την ελευθερίαν τ<ον, άπό κήν Σχολήν Χάλκης παραμείνα; τήν πολΰχρονον ί'χιθρικήν κατοχήν έ>5εί μέχρι τό 1900. Μ«τά ταύτα ·/;αί ίνα Ίσχνρόν κναα χαβάς έ-
ΐστρέ^α; «1ςΣμύρνην ένθα ε[χ>? .-τλ^μ·μνριζεν τα; καρίδίας των Έλ
έγκατασταθή ή οίκογένειά τού, δι | λ.ή'·ων.
(Αρίσ'θη Κα'θηγητή; των Γαλί.ικών
είς τήν Εύαγγελικτ|ν Σχολήν καϊ
είς τό Κεντρικόν Παρθεν'αγωγεί-
ον Σμύρνης.
ταιξιοευτής, αΐσθανό-
μενος '-.ΤΛν.^αρά.ν τής άποδηιιίας,
την γ»Γ;τεί(Γ' των όρόμοιν κ.αί θα
λασίών, των νέων όριζόντων καΐ
το.τίον, διαφόρων καΐ καινονργι-
(ι>' άνθ,ρώπτον καί βασικόν προορι
σμόν αύτοϋ, τήν αλλαγήν τοΰ ρυ
θιιοΰ τής ζο»ής τού.
ΆγικαΙλιάδει τήν ζοιντανήν' 6ημο
τικήν γλώΐοαν, τα Ιδέ ποιήματα
αύτοΰ φέρουν την
της,
αν·:υ έπιΤΓ,δενιμένων νπεοβολών'.
Ό "Αγγελος Σηαηριώτης υ¬
πήρξεν Ινα; άληθινό; Ποιητή;
τή; άγάπτί; καί τοΰ ώραίου, ό δέ
εοως ήτο τό μέγα κέντοισυΛ είς
τήν ίίλην .ιοίησίν τού.
Απεβίωσεν είς Αθήνας τόν
Όκτο')6ριον 194-1.
ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΣ Γεώργιος
τοϋ θϊ»αιστοκλ.ίΌυ;> έξ Άδραμυτ-
τίου Μικράς Άσίας. Νεώτερος ά-
ό; τοϋ Άγγελον Σημηριώτη,
Άπόο;οιτος Γνανασίου τής Μυτι-
λήν^η; εργασθεί; αρχικώς είς Ινα
κατάστημα τή; πόλεω; ταύτης,
(Συνέχεια είς την βην σελΐδα)
Κληρονομιά...
ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗ Σ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ
Ελλάδος (Άθήναςι Πει.ραιά, Πε
αλΛΟντ,(Τθν), πλήν μικράς μερί- ι
δος τούτων1, ήτις εγκατεστάθη πά
ρά τήν ^εσ) νίκην, οπου Γδρυσε
τόν Νέον Κονκλουτζάν (νυν ΕΟο-
σ,μο,) είς την θεσιν'«Χα^μάνκιοϊ».
Ά/·.τι6ές άντίγοαίΓον έκ τή; Μογ.
Έλ,ληνική; Εγκΐ'/λε.ταΐ'ίδ € ία ς
«Πυρσό;> Μακρή καί Σία (Παύ-
λ.ου Δρανδάκη) Τόμος ΙΕ' Σελί;
40 στήλη '&ευτέρα. "Εκδοσις 1926
—1934.
ΟΊ βννεργάται
Ν. ΦΏΤΕΙΝΟΣ
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου)
Έμένα μουδαζε μιά παλιά <ρο- ρκτιά «άμπαβονάδικα», πού ποτέ δέν ήμαθα. άν ήτανρ τού πατέρα μόν ή τοο παπουλή μόν· Μαζειούνταν'ε (οι' ονλ.ο τύ παι δο,αάνι τοΰ μαχίΐλά καί κινούσαιΐΕ παγον ι ά γιά τό ς:αοδ τσ' "Αγιας Κατ·:ρίνας. "Ητανε ενα γούστο τα 6λέπει; οίιλα κεϊν'α τα παιδία μέ τα κολο- ς-άτα ροϋχα. "Οιτ βρίσκανε οί μα νάδες τα 6ο)^ενανε γιά νά μή χά- τή καοδια το^;. "Αλλα έβλεπες ντυμένο μέ φού πώς πιό πολύ ζελωλενόντουσαν. ΝόμιΖες πώς γινούντανε ένα £■:- σπασμα γιά τή σκλαβιό μας, σύ- τό πού γινούντανε κείνες τίς μέ- ρες. Ή άλήθεια είνο' πώς ποτέ δέν μποδίσανε οί Τοΰριοι τα άν- τέτια μας. Μάλ'ατο κι' οί ϊδιοι πολλές φορές γλενταυσανε μα<ύ μας χωρίς διάκριση. Τό ραβαΐσι τό μεγόλο γινοϋν- τονε τή τελευταία Κυριακή. Τήν ήμέρα κείνη μικροί καί μεγάλαι Γίραγματικά κουντουρντούσανε. Νωρίς νωρις περνουσσνε οί καρότσες γεμάτες πσρέες - πά ρέες κουδουνάτοι. "Αλλοι μέ μου .σούνες κι' άλλοι ι.ουτΖουρωμέ- νοι κι' άγνώριστοι. Κατεβαίνπνε στάνια παλιου καιρου πού σερ- ι ΚΓ άπό τα κοντινά χωρία μέ ά- νούντουσσν χάμω, μέ καπέλλα αρνιρισμένα μέ έγκρέτες. "Αλ- α μέ χαβλοΰ λουτρικά μέ πεστί- άλια και οαρίκια κό<κινα στό κε 'άλι κι' άλλα μέ μπρουσανιά με- αΕωτά βρακιά πασαλίδικα... Μά δέν ήτανε μονόχα στά παι- ΐά οί κουδουνατιές τής πατρίδας Σ. Δ. ΓΛΤΤΣΟΣ Δτ·ιμοι5ιδά<τ·/.ΓΛο; & Ίετ ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ...... ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΛΑΧΟΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ ΑΙΓΑΙΟΠΕΛΑΓΙΤΙΚΕΣ ΩΡΕΣ ΤαΕίδια Νιόβης Γαβριήλ — Τριανταφύλλου 1. Τά ταΕίδια τής Κάς Νιόβης Γαβριήλ — Τριανταφύλλου, είναι γραμμένο μέ γλαφυρότητα κα'ι ώ- ριμο λογοτεχνικό ϋφος. Κινοΰν- ΠΡΟΣΟΧΗ Ούδεμία απόδειξις ή τιμολόγιον τής εφημερίδος μας έχει κϋρος καΐ άποδεικτικην ισχύν εάν δέν είναι ύπογεγρομμένον υπό τού Διευθυντού αυτής κ. Παύ- λου Κωνσταντινιδη. ται σίτόν Έλληνικό Αίγαιοπελαγί- ιικον χώρον καί Εεναγοϋν τόν όναγνώστη μέ μιά λεπτή ύηοδειγ- μοτική γλαφυρότητα. Ή κ. Νιόβη Γ—Τ, ιοιήτρια μέ έμπειρία, κατορβώνει νά συμπά ρει μέ τόν τρόπο γραφής της κα νέ έμβάλη στόν πε2όν περιγρα φικόν καί άφηγηματικόν αυτόν τρόπον τήν παιητικήν της διάθε ση καί τόν ποιητικό λυρισμό. ] Πιστεύομεν, πώς τά ταΕίϋιο της είναι πεΖά πού θά πάρουν μιά καλή θέση στήν ΝεοελΑηνική λο- γοτεχνία, γιατί δέν τούς λείπουν ραμπάδες στολισμένοΐ'ς πανηγυ- ριώτικα. Τά μπαλκόνια βουλούοα νέ άπό κόσμο κι' άμα περνούσο νέ γουοτόζικοι κουδουνάτοι τους Γ.ετούσανε φουχτιές — φουχτιές τά πεταλάκισ. Μά τό μεγάλο πε- τοβόλημα γινούντανε άπό τούς περαστικούς. Βροχή πέφτανε τά άς. Οί μεγάλοι μπορω νά πώ, | Σννέχεια εί; την Οιγν σ?λ!5α ιθλύτως τίποτα. | ' ΟΔημήτρης Σέττας, γνωστάς 2. ΜΠΑΎ-ΡΟΝ: Μαρίας Κεσΐση λογοτέχνης μέ μεγάλη θητεία στ·ΐ Ή ποιήτριο Μαρία Κεσίση μέ Νεοελληνικά γράμματα, μέ αύτό ήν μεταφράση βασικών έργων τό βιογραφικό βιβλίο τού, πού ά- οϋ Λόρδου Βύρωνα κατόρθωσε ναφέρεται οτόν "Ελληνα γλύπτη νά δώοει μιά ζηλευτή δουλειά, νά καί κεραμιστή, κατορθώνει νά αρουοιάοει ένα γοητευτικόν με- σκιαγραφήσει περιαπούδαατα τόν γάλον Μπάϋρον στό Ελληνικόν έογάτη τής γλυπτικής καί μέ τήν Κοινόν. Θά έλεγα, πώς αυτή ή μετάφρα ΐ είναι μετάπλαση διανοημάτων τοΰ Λόρδου μεγάλου Οόρδου Βύ¬ ρωνα, πού γίνηκε σέ σπγμές πο¬ λύ μεγάλες γιά την σκέψη ενός ποιητή. Κι άκόμη, πώς ή έργατική ποι- ήιρια, πού δούλευε πολλά χρό- ν;α αύτό τό έργον, μπόρεαε μ^; τήν λεπτή ψυχή της νά βρή τόν συγκινησιακον κόμβον τής Βυρω- νικής ποιήσεως καί νά τόν περά- σει στήν μεταφράση της. 3. ΖΗΣΗΣ ΑΦΕΡΙΜ: Δημ. χρ. ι ίέττα. ώριμότητα τού Οφους, πού τόν διακρίνει, νά κεντρίσε. τόν ανα¬ γνώση στό νά γνωρίοη τόν Ζή¬ ση Αφερίμ καί νά χσρεϊ άπό κον τά τά έργα τού, πού ό φίλος Σέτ- σς οέ όλοσέλιδες φωτογροφίες αραθέτει. Ό Δ. Χρ. Σέττας εϊνα ίδια χο ριτωμένος καί γλαφυρός, δπως οτό «Γέρα Πλάτονο.. ·, είναι Ι- νας ίκανάτοτος Νεοέλληνος λαο γρόφος, πού μός δίνει τήν εύκοι- ρ;α νά χαρούμε μαίύ τού τήν σο- φή πέννα τού κοί τά εύρήματό τού. ΓΙΩΡΓ. ΒΛΑΧΟΔΗΜΗΤΡΑΚ.ΟΣ

Έπικήδκιος Λόγοις
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΗΑΕΙΑϋ ΝΙΚ. Κ.ΝΣΤΑΝΤΟΠΘΥΛΟΥ
τού πρώην ύπουργοϋ κ. Π. ΡΟΖΑΚΗ
Κατώδυνοι καί συντετριμμένοι άγοπημένε μας Πρόεδρε!!
περιβόλλομεν σημερον τό σεπτόν Συγγροφεικ βσθυστόχαστος
οκήνωμό σου άε,μνηστε φίλε καΐ κπ ρήτωρ θελκτικόα καί φιλο-
άΕέχαστε Πρόεδρε Νικόλαε Κων- παίγμων, κοτέκτηοες πολλάκις
οταντόπουλε, όλοι οί φίλοι ΐ-.ϋί είς πλη£ούοας αιθούσας καί 5η-
συναγωνισταί οου, τήο
άς τεσσαρσκονΓαετίας.
'Υπήρξες, πρόγματι, επί σαρύ,-αιρίας μας είς βρίθουσαν
Άναγέννησις» πού εδημιουργήθη δημοσιαν αίθουσαν διαλέΕεων,
την «Ελευθέραν Σχολήν Πολ<τι- κ.ατέ&ελΕες κυριολεκτικά τό πυκ- κών Έπ»στημών, την καί «Πάν- νόν καί εκλεκτόν της ακροατή¬ ριον μέ θαυμαστήν 'ρητορικήν δε¬ ξιοτεχνίαν καί σηιθηρί£ουσαν έμ- θρίθειαν. Π' αύτό, άγαπημένε - οεβαστέ φίλε, 6ά ο' έν6υμούμε9ο πόντο- ιειον» αχεδόν άι,έουκ μενονομα οθείσαν έκ τοϋ όνόματος αλλου Μελάλου Εθεργέτου της! Γενναϊος, έντιμος καί άλύγιστο πνευμοτικός άγωνιοτης είργά σθης άνενδότακ; επί τρείς όλό κληρες δεκαετίες διά την δικαία) σιν τής προσπαθείας μας πρός ό ποκστόοτασιν τής ομαλότητος είς τό Ανώτατον τουτο Έκπαιδευπ κόν Ίδρυμά μας πού διεσάλεϋ οεν ή 4η Αύγούστου τοϋ 1936 χωρϊς ποτέ νά μαράνη τόν ένθουν Ζήλον οου μηδέ ν' αναστείλη, κατ' ελάχιστον την έντασιν των προσπσθειών σου διά την εξύψω σιν τής άγαπητής μας Παντείου, των οποίων ύπήρξες ό αίιος φο- ρεύς τής τελευταίας μεταπολεμι¬ κάς τριακονταετίας. "Ετσι, μ'άς συνέδεσες όρρηκτα μοΖί σου, δλους ημάς έν τώ Συμ¬ βουλίω, μέ ιήν εύγενή σου ϋπαρ- Ειν, βίωμο άληθές καί σταθεράν τής οποίας υπήρξεν ή Έθνική Ά- νωτάτη Έκπαίδευσις. Τούτην ακριβώς κατηύγασεν ή άστραπή τοϋ πνεύματός σου, Ο ΚΥΠΡ1ΟΣ ΜΑΧΗΤΗΣ Αφιερωμένο στά παιδία μου Κωνσταντΐνο καϊ Θεοδόση. Στή ματωβαμμένη Κύπρο, νέοι βλαστοί μας πολεμοΰν τα κανόνια κΓ Οβίδεο καταιγίδα άντηχοϋν. Σέ φοράγγι λαβωμένος μαχητής βογγάει βαρεία το φαρμάκι καταπίνει ότου είσβολέα τή σκλαβιά. Μέ κα£ήλωσες οτό χώμα σφαίρα έσύ φαρμακερή πώς ποθώ νά Ζήσω άκόμα οέ μιά λεΰθερη Ζωή. Δέν μ' άφήνει ή. πληγή μου στϊς έπάλΕεις νά βρεθώ τό καθήκον στή Πατρίδα μέ τινάΖει καΐ θρηνώ. Νθίώθω φοβισμένα φρίκη τα ματόκια των παιδιών όλεθροα καΐ τραγωδία στά έρείπια των χωρίων στήν άδύνατη πλατούλα μπογαλάκια κουβαλοϋν καταφύγιο προσμένουν λίγη άγάπη λαχταροϋν. Έμεγάλωσα σέ θλίψεις μέ τρομάρες φοβερές εϊχα μάννα καΐ πατέρα τίς καλές μου άδελφές, μά χαθήκανε κΓ έκεΤνοι άπ' τοϋ τούρκου την όργή, τώρα έσίμωσεν ή ώρα νά πετάΕη κι' ή δική μου ή πνοή. Τ' άγιασμένα λείψανα τους έγενήκαν τα όχυρά καΐ τό αϊμα τους οί φλόγες πού θά κάψουν τή σκλαβιά τε καί θά τιμοϋμε κεί γεροίρομε τόν έχθρό θά ύποτάΕουν θά τινάΕουν τό Ζυγό σου, οόν μνήμη | κάβε λύπη θε νά διώΕουν κάθε άναοτεναγμό. την ίερή ενός άπό τούς τελευταίους τής παλαιάς φρουράς, ποϋ άγωνίσθη- καν μέ άλύγιστο πεϊσμα γιά τα Εθνικά Δίκαια. Θά ο' ενθυμούμεθα άκόμη σάν ενα Ί εροφάντην έκλε πτισμένης σοφίας, άνόμικτης μ'ί ύψηλούς έθνικούς παλμούς! Π" αύτό, ύπερήφανοι σέ προ- πέμπομε οήμερα στό τελευταϊο το£ίδι σου, στήν Αίωνιότητα καί, έκ βαθέων συλλυπούμεθα, ολό¬ κληρον τό έπιΖών Συμβούλιον τής 'Εκπαιδευτικής Άναγεννήσε- ως, τα άγαπημένα σου παιδία Ρο- δόπην καί Λέανδρον, ποΰ είναι άντόίιά σου, μέ δλας τάς άρε- τάς σου!! Είς τό καλό Τιμημένε μος Πρόεδρε! ^»♦»♦♦♦♦»»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ Τό Έλληνιχό 'Α<ηυνομ.ιχ6 Μιίθισχόρημβ ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛ1ΠΕΣ (Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμενου) -= «Καί πάλι δέ βλέπω τό Μ λο, ης/ΰ δέν έ'φυγεα Μόνη σου μπήκες σέ τόοο δύσκολτ) θέση. Τό δικό σου διαβατήριο...» Μέ οταμάτησε μέ μιά νευρική, όπότομη χειρονομϊα : — «Δέν τό έχω! Τ ό Εί χ α α α μέσα στήν τσάν τα, πού εϊχε μ α £ ί της ή Ρούθ!...» — «Θά την πήρε ό... δολοφό- νος! Ή άοτυνομία 6ρήκε μόνον ένα κουμπί άπ' την μπλοϋζα της, στό δωυάτιο τοϋ Εενοδοχείου...» Τό αϊμα χάθηκε, μέ μιδς, άπό τώ πρόσωπό της. Τά μάτια της δνοιΕαν διάπλατα, τρομαγμένα. Γό στόμα της άπόμεινε χάσκοντος. Ή γρήγορη άνάσα τής έκοβε τή φωνή : — «Πώς... τό... 6ρήκε ; Άπ' τή οτάση της τό κοτάλα- 6α: Δέν ήΕερε τ ί π ο - τ α ! Ήτανε πιά άργά γιά νά μί δώοω συνέχεια. — «Άν λές γιά τό κουμπί, έ- κονε έρευνα στό Εενοδοχεϊο, πού έγινε τό έγκλημα! Όσο γιά τό δωμάτιο, τό εϊπε στή Σκώτλαντ Γυάρντ ή κοπέλλα, πού είδε ι ο δολοφόνο νά πνίγει τή Ρούθ...» Άπότομα, όλη ή ένεργητικότη- τά της Εύπνησε καί μ' άνάγκασε νά τής διηγηθώ όσα ήΕερα. Εϊ- μουνσ άγσναχτησμένη μέ τόν έ- ουτό μου. "Ητανε σά νάχα προ- δώσει τόν "Αλμπερτ καί σένα!... Ώστόσο, δέν τής είπα μιά πολύ σημαντική λεπτομέρεια, πού νιζ τότε, δέν πίστευα. "Αν ε ί - δες τό δολοφόνο γιά δεύτερη φορά Ι.,.Δέν εί- σαι σίγουρη άκόμα καί τώρα. Ή άμφιβολία πλανιέται μέσα σου ΑΓΡΑΣ Ν. ΛΡΟΣΟΪ χωρίς ϊοως — νά τό Εέρεις! Βιά ζόμουνα νά μάθω. Δέν εϊχα καίρό γιά πράμματα, ποΰ δέ οτέκουν άπ' τή λογική! "Εγειρε στά μαΕηλάρια κι' έ- κλεισε τά μάτια. Μά, κάτω άπ' ιό κλειοτά της βλέφορα, έβλεπα τούς βολβούς νά τριγυρίΖουν πέ- ρα — δώθε άδιάκοπα. Σκεφτό- ταν... ΣχεδίαΖε... — «Ή τσάντα Εαναπέρασε άπ' τά χέρια μου!, εϊπε σέ λίγο μέ ή- ρεμη φωνή. «Άλλά, τό διαβατή- ριο δέν ήτανε μέσα! Εϊχε θολώοει τό μυαλό τού κείνη την ώρα... Μόνο τό κλειδί μοϋ πέταΕε! Άν τό ήΕερα πώς τό ε ί χ ε αύτό θά τοϋ τόπερνα!... Θάφευγα κείνη την ϊδια νύχτα! Δέ θ' άνπιμετώπιζα τόν κίνδυνο, πού πέρασα! Άπί- στευτη ή ταχύτητσ πού δουλεύει ή άοτυνομϊα! Τ' όνομα τής Ρούθ εϊχε φτάσει πρίν άπο μενά οτό άεροδρόμιο τοϋ Σάννον... Παν- τοϋ μ' άκολουθοϋσε... > — Σταμά
τησε, άναστέναΕε καί κοίταΕε τό
κενό. — «Αυτή πέθανε, μα τό μΐ-
σος γιά μενά 2εϊ! ' Ομως, δέν
εθθύνοιιμαι γιά τό θάνατό της!
Δέν Εέρω τό λόγο, πού τή σκό-
τωοε...»
— «Γιατί δέν τόν ρωτάς;» εϊπα
την ώρα, πού ή καρδιά μου κόν-
ιευε νά σπάσει.
Μέ κύτταΕε μ' έκπληΕη.
— «Τρελλαθή κες; Άν τόν ου-
ναντήσω, χάθηκα! Θά μέ πνίΕει,
όπως έπνιζε τή Ραύ9... Μοϋ τδ-
ηε : «"Αν Εαναβγεΐς στό δρόμο
μου, Κύνθια Μακ Κήνναν, θά πε-
θάνεις!...» Δέ ψοβαμαι τή Σκώτ-
Οί άετοΐ μέ κράϋουν τώρα πάνω άπ' τίς βουνοκορφέο
ν' άνεθώ ψηλά στά ϋψη — νά σκορπίσουν συννεφιές
ν' άγναντεύω πεδιάδες έλαιώνες θημωνιές,
γύρω τοϋ Νησιοϋ λ^μάνια όμορφες άκρογιαλιές.
Ν' άνοπνέω τής Φοϊνίκης μαϊστράλια δροσερά,
νά βαυμάΖω τοϋς άνθώνες στϊς ραχοϋλες στά χωρία.
Μέ τής Κιλικίας αΰρες νά σάς στέλνω τα φιλιά
καΐ περήφανα νά ψάλλω χαϊρε Κύπρος Λευτεριά.
Στήν Άμμόχωστο ψαρεύω είμαι τοϋ βαρκάρη γιός
της Κυρήίνειας Καπετάνιος ναύτης καΐ μηχανικάς
τα Καλούδια τό σιτάρι κουβαλώ άπ' την Ξενητειά
καΐ στόν Κόσμο μεταφέρω την σταφίδα τή γλυκειά.
Γιά την άνεξαρτησία άγωνίστηκα σκληρά
μ' έθρεψε τό Θεϊο μάννα κΓ άν€εΕα οτά σκοτεινά
Μέ τόν τύραννο παλεύω λιονταρΐσια στά στενά
φεύγει ό άπάνθρωπος δειλά στήν άετίσια θωρία.
Κυπριώτη μαχητή μου 2ής κοντά μας Εανα2ης
μας μιλας μας κραίνεις όλους άφουγκράσου καΐ θά ιδής
Σοϋ στολίΖουν οί άγγέλοι μέ στεφάνια άπό μυρτιές
τό μνημεϊο σου λεβέντη μ' άνβη καΐ τριανταφυλλιές.
Στή φωλιά πού σχηματΐίουν τοϋ Ολύμπου οί κορφές
έγεννήθηκες στρατιώτης σέ βαφτίσαν άστραπές
ΠέταΕες ψηλά στά ούράνια σ' έχει κοντά τού ό Χριοτός
σέ τής Κύπρου τό λιοφώτι τής Έλλάδας θησαυρός.
ΑΝΔΡΙΑΝΗ ΑΡΓΥΡΗ
ΠΩΡΓΟΥ ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ
Βασανισμένα χρόνια
Στό νέο τού 6ι6ιλίο «Βασανιβμέ
χοόνια» χρονογ,οαφεϊ μέ ζων-
τάνι« την έ.ιοχή .τ»ΰ οί
λαντ Γυάρντ, Φύλλις. Αυτόν
φοβάμαι!»
(ΣυνεχίΖεται)
Άηβασιλιάτικο διήγημα τής Νίνας Γιαννακίδου
ΝΟΣΤΑΛΓΙ Α
Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑΓΚΟΥ ΤΟΥ ΣΠΕΤΣΙΕΡΗ
ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγούμενον*)
— Ναί, κυρία μου, τής άπάν-
τησε έκεϊνος γιά πρώτη φορά θϋ
μωμένα, δλοι είχαμε. . καί ό πιό
φτωχός εϊχε τό σπιτάκι τού, τά
έπιπλάκια τού, τά καλά τού κοί
τ άγαθά τού!...
Καί άπ' έκείνη την ήμέρα δέν
τήο Εανάπε πειά τίποτε γιά τή
Σμύρνη τού, την έκλεισε γιά πάν
το στήν καρδιά τού καί μονάχα
οτά δυό τού τά παιδία τή Μαρί¬
τσα καί τό Γιάγκο, πού όπαίτη^ε
νάχουν τα όνόματο των γονιών
τού, μιλοθοε γιά τή δική τού γή:
την Ίωνία'
ΚΓ αυτή την Παραμονή τ' Άη
βοσίλη, μύνος μοκρυά σ' αυτή
την έρημη οκρογιαλιά, όνειρεύε-
;α. μιά θολαοοα μοκρυνή... μιά 3α
λοοοο δικιά τού. μιό θάλοσσα
ποθ τόν είδε κυνηγημένο νά φεύ-
γη μικράς, πολύ μικράς κοί νά
■ην άποχαιρετθ μέ τό μικρά όχτα
χρονο χεράκι τού. μιμοομενος
τοΐκ; μ€γάλους κοτατρεγμΐένους.
Τώρα ήταν πειά σχεδόν γέρος
κοί τή χαιρετοϋσε μέ τά δακρυ-
'σμένα μάτια τής νοοταλγίας! Τό
σπίτι τους πάνω οτή Σπετσαρία,
τά φώσια είναι άναμίανα είναι
τοϋ "Αη Βασιλιοϋ, τό σπίτι μυρί-
Ζει βασιλιόπΓΤτες καί φοινΐκια.
Πάνω στή Δεσπέντσια δίσκοι γε
μάτοι μέ κουρκουμπίνιο, μέ καν-
ταΐ<ρια, μέ γαλατομπούρεκα, μέ αύγοκολάμαρα. Ή Μπτέρσ, ή ό- μορφη Μαρίτσα σφαντόΖει πιό πό λύ κΓ άπ' τά πούλουδα. Είναι νέα πολύ νέα, τό στολίδι τού σπιτιοϋ της καί τό καμάρι τοϋ Γιάγκοο της! Τά παιδία της κολοντυμένα περιμένουν τά ριγάλα τ' "Αη Βα- ■νλη! Νά τό σελοσπέτη,... νά ό Τίομπόσης... νά... χίλια δυό πο·χ νίδια ποϋ τδφερε ό Άη Βασίλης ... άπ' τοϋ Σενόπουλου, τό Μπώ Μαρσέ... τοϋ Σολάρι .· Δέν άντέχει πειά ο ούτέο τίς άναμνήσεις. τοϋ σφίγγεται ή καρ διά... πόσο ένωμένη ή7αν ή οίκο- γένειό τους μιό φορά κι' ένα και- τροι (προτοθ έκτοπιστονν απο τή λινοτΐΛΐχή) δοΰλ«ναν' σ' άνήλια- γα Χ| άνθ.·γιεινά ί'.τόγεια καί μΐΓουντροϋμια, άπροστάτευτοι άπό τό Νόμο καΐ κάτω άπό τή βκληρή κατοιπίεση τοθ βφεντικοΰ. Ή φν- ματίω(Τη -/αί ή φτώχεια είταν ή μοίρα τους. Αυτή τή μοίρ·α ποςεύ οντα, τα ποόσΌΜΐα χον ιμυθιστορή ματος τού Γ. Μ. ΠοΛιτάρχη, πού ρέει <ττρόσ·κοπτα καί μ' ένα. -καλο- δουλρμένο οεαλισμό.Οί άπόκληςοι σύτοί, ποϋ ή ζωή τους ίβτορεϊται χα.φάίΚλγ$& αέ τή ξοιή ποΰ κάνοΐ"ν' άλί.α άνβρόντινα πλάσματα πεσμΕ- να άπό τοΰς ίδιο.ις λόγους στήν άιΤ,&ικότητ, προβάιλλουν ιμιά μά- ταιη άντίσταση στά κατεστηιμΐΕνο κι ετσι τό εογο .-ΐαίονε, ενϊι π^ολε ταριακό καί άγωνιστικι^ σύγκαι- οα, χαοακττ)ρα. Στόν άγώνα πού κάνοιχν οί τυ πογράφΌΐ ΰοίσκοιτν άντιμέτοιπο καΧ τό χαςρΐεδισμό άπύ τίς Τδιες τίς τίξεις τονς. Μεοικοί, προ.σπαβών τα; νά τ>ροΰν' άπό την κόλαβή
τοις, μεταοαλ.λονται γιά ενα διά
στημα σέ μικοο - έργο&άτος γιά νά
σι·ντρι6οΰν €στ·εα· άπό λίγο καΐ νά.
ξαναγυρίβο.ν στό ξυγό των μεγά-
λων' άφεντικών. Τό εργο τού ίί-
ναι ποωτότιαο, μοναδικό άπό την
αποψη τ(ϊΰ θίματος στήν έλληνική
λογοτεχνία, μέ ξωηοές ονγκ,ρού-
σεις καί πλοκή τρυβική. Απ' αΰτό
τό δράμα δέν λε,ίπει καί τό έοωτι
κό ε'ιδΐ'λλιοι γιά νά 'δείξει πιό εν
τονη τίς δΛ·<τ?ίθλΐ?; τής ζωτίς των τιπογρά<ρ«η·. »♦»♦♦♦♦♦♦·»♦♦♦♦♦»»♦♦♦♦ ρό έκεϊ οτή μακριτνή τους την εϋλογημένη γή! Καί ποσο μακρυά είναι τώρα, αυτή τή ΝΥΧΤΑ άπ' τα παιδία τού, πού ποντρεύτηκαν καί καθένα έχει δικό τού σπίτι!... ΚΓ ήγυναϊκα τού... κι' έκείνη μα¬ κρυά... σ' ένα τραπέ£ι νά παίΖει χαρτιά!... ΚΓ ό Άντωνάκης εϊ¬ χε τό δικό τού σπίτι, μέ μιά γυ- νοϊκα τοϋ δικοΰ τού κόσμου κΓ ήταν εύτυχισμένος! Ή Μαρίτσα ή Μητέρα τού, εϊχε πειά φύγει άπ' αυτόν τόν κόσμο, σέ μεγάλη ήλικία, κΓ εύτυχισμένη άνάμεαα στά παιδία της, έκείνη τόν ένοιω θε γιά ό,τι είχον κοί γιά ό,τι χά- σονε! Μητέρα άγαπημένη έχω έσένα οπ'ΐ σκέψη μου γιά συνροφιά ά- πόψε... πάμε μοΖί στή Σμύρνη μας, πάμε στό χώμα μας... έκ,εϊ ποϋ γεννήθηκα μά πού δέν μεγά- λωσο, μά πού κΓ έσύ κι' έγώ νοι ώσαμε τό μεγαλύτερο πόνο άπ' το φρικτό θάνατο τοϋ Πατέρα! "Ελα, Μητέρα όδήγομε έσύ τώ ρα πού είμαι μόνος'... νά πάμε έκεϊ πού κάποτε ?ούσαμε εύτυχι- σμένοι!... Νίνα Γιαννακίδου Ό θάνατος Τού τιτογρά<ρου Κονρούση άπό άτύχτιμα καί ή θλί ι;>η τής παραστρατημένης γυναί¬
κας το·υ δίνουν Ίνα τραγικό τέλο;
στό εργο.
Τό μυθΐστόρτίμα αύτό εχο κάτι
άπό τό ρεαλισμό τού Ζολά καί την
άτμόσφαιςα έργων τοΰ Γκόρκυ·
Αύτοι πού ξοΰν1 καΐ δουλεύουν στά
ξέ-να χέ.ρια Ίστοροΰντα, πΐρίτεχνα
χαΐ μέσα στό έπάγγϊλμά τού; καί
στήν ίδιωτική τους ξωή> Ό σνγ-
γραφέας γράτρε, πώς τά όνόματα
των ήοώων τοΰ ε-
τοπούλου, ή μουσική έπιμέλεια
τού Στ. Βασιλειάδη, ή χορογρα-
φική σύνδεσις τής Μαρ. Χόρς
καϊ ή μετάφρασις τοϋ Γ. Καρανι-
κόλου.
Συγγραφεύς τοϋ έργου ό Γερ-
μανός Γκέοργκ Μπύχνερ πού
γεννήθηκε τόν Όκτώβριο τοϋ
1813 ατό Έσαεν — Νάρμοτατ
αί πέθανε άπό τύφο οτή Ζυρίχη
τόν Φεβρουάριο τοϋ 1837. Δέν
πρόλαβε νά δή τό έργο τού οτή
την έΕέγερση τής 10)8)1792.
Τελικά ή Νομοθετική Συνέλευση
τόν διόρισε ύπουργό τής Δικαιο-
σύνης καί έγινε ό πραγμοτικός
όρχηγός τής Γαλλικής κυβερνή¬
σεως. Διαφωνίσας μέ τόν Γάλλο
πολιτικό ΜαΕιμιλιανόν Ροβεοπιέ-
ρον γιά τίς άοχοπες μεταρρυθμί-
σεις τοϋ πολιτεύματος καί κατη-
γορη3είς άπό τόν νεαρό έπονα-
στάτη Λουδοθϊκο Σοίν - Ζύστ, ό¬
τι έοπατάλΓ,σε τό Δημόσιον Τα¬
μείον σέ διασκεδάσεις, τό δικα-
οτήριο τής Έπιτροπής 'Εθνικής
Σωτηρίας τόν κατεδίκασε είς θά¬
νατον κα'ι τόν άποκεφάλισαν στίς
5)4)1794. Ό Δαντών παρέμεινε
γιά πολλούς ό ήγέττης τοϋ έπανο
οτατικοϋ πατριωτισμοϋ ένώ γιά
άλλους ό καιροοκόπος καί που-
σκηνή. Πρωτοπαϊχθηκε τό 1910 λημένος πολιτικάς. Ή προσωπο-
στό 'Αμβούργο κοί τό 1953 οτά
Παρίσι. Φύση έπαναστσπκή έγρα-
ψε καί άλλα έργα τα όποϊα ομως
δέν σώΖονται, όπως : Μιά πολι-
τική έπιθεώρηση μέ τίτλο — ό
Ταχυδρόμος τής "Εσσής — την
κωμωδία — Λεόντιος καί Λένα —
τό δρόμα — Πιέτρο καί Άρετί-
νο — ποϋ άναφερόταν στήν Άνα
γέννηαη, καΐ τό — Βόϋτσεκ —
πού έμεινε ήμιτελές.
Ό Γεώργιος — Ίάκωβος Δαν¬
τών πού γεννήθηκε στήν κωμόπο
λή Άρσί - Σύρ - "Ομπ τό 1759
ή-ταν Γάλλος πολιτικάς καί πρόε-
δρος τής επαναστάτας λέσχης
των Κορδελιέρων. Παράλληλσ με
γάλος δημεγέρτης κοί μέλος τοΰ
συμβουλΐου τής Κοινότητος των
Παρισίων τής Κομμούνας. "Οταν
έφυγε ό Λουδοβϊκος 16οα έγινε
άρχηγός τής έπαναοτοτΐικής έ-
ξέγερσης καΐ ήρθε σέ σύγκρου-
ση μέ τό Πεδίον τού "Αρεως στίς
17)7)1791. Γιά νά μή συλληφθή
έφυγε στήν Αγγλία καί έπέοτρε^
ψε τόν ϊδιο χρόνο τόν Δεκέμβριο
δταν τόν έΕέλεΕαν αναπληρώνη
είσαγγελεα ής Κομμούνας. ΤΗ·
ταν δραστήριος καί έπαιΕε σπου-
δαϊο άλλό σκοτεινό ρόλο κατά
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ
(ΡΕ8ΥΜΗ0 - ΗΡΛΚΑΕΙΟ-ΜΑΛΛΙί. ΣΗΤΕ|()
γραφία τού πού έφιλοτέχνησε ό
Γάλλος χοράκτης Φρσγκίσκος
Σαρπαντιέ βρίσκεται >ττό δημοσυ
ντήριτο μουσεϊο Καρνσβελέ στό
Πορίσι καϊ τό άγαλμά τού στόν
τόπο τής κοτθικίας τού, βουλε-
βάρτο Σαίν Ζερμαίν.
Ή παράστασις τής 9 Φεδρουα-
ρίου ήταν φροντισμένη. Εϊχε κι¬
νήση, 2ωντάνια κα'ι συγκινηθή. Οί
έκτελεστές πού ένσάρκωσαν τα
κύρια πρόοωπα τοϋ έργου όπως:
Στέλιος Βόκοβιτς, Ζώρος Τσάπε
λης, Νίκος ΤΖόγισς, Παντελής
Ζερβός, Λυκούργος Καλλέργης,
Χρήστος Πάολας, "Αγγελος Για-
νούλης, Άντιγόνη Γλυκοφρύδη,
Ελένη Χαλκούοη χαί Πί-τοα Κα-
πιτσινέο, έπαιΕαν σέ σύνεση καί
έδωοαν στίΰ μεταπτώσεις τής έρ-
μηνείας τους τόν κολύτερο έαυ-
τό τους.
"Οπως άναφέρουν οί βιογρά-
φοι τό πολυπρόσωπο αύτό έργο
πρωτοεμφανίστηκε στήν ϊδια σκη
νή πρϊν άπό σαρανταένα χρόνια
τό 1933. Ήταν τότε πρώτας
ακηνοθέτης <τοϋ 'Εθνικοϋ Θεά- τρου ό έξαίρετος Φωτός Πολίτης. Χαρ. Πετρόπουλος ΚΏΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ Ν Ι Ο Β Η ΣΜΥΡΝΑ1ΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (Συνέχεια έκ Λροηγοιιμένου) 'Επ-ρόκειτο νά πάνε σ' Ινα περι 6όλι στό Τομάζ» .τού ήτανε μιά φορά, τότε, τό κκταφύγιό τους, ή ς-ωλιά τους. Ή Πέπη εΐχ^ ξητή- σει Ιπίμονα νά πάνΐε έκ«ϊ κι' ό Τώ νη; εϊχε δεχθή, μέ τήι λαχτάρα πού .τάει κανείς νά βρή κάτι πολύ τιμο πθίυκ;ριηί-.ε κι' εμέ ι καΐιρό νά τό ιδή. Τό τραίνο έφθασε. Κατέτΐτρίαν. Ή Πέπη ήταν άσπρη κι' έτ§,ε|με· Ό Τώνης τής εσφιγγί τό μπρά- τσο γιά ν'ά την σνγκρατήση κι' αί σθανόταν άπάνο> στό «δικό τού
τοΰς κτύπους τή; παιδία; τη; άπ'
τύ στήθο; τη;, .τού ξεπι~τιόταν.
θαρρεΐς ■θύμ,ωνε ΐίο1» την ξ&λεπε
νά τρέμη ετσι, νά ϋΐΤγ'Λνινέται τό¬
σο, ενω εκεΐν'ο; δΐ*
νοιώση τά ϊδια ·αίο·θήματα'.
Μπηκαν στό ίτεριδόλι. Δοοσιά
έκεϊ μέσα ·καί μοσχοδοιλιά. Πελώ-
ρια1 δέντρα έκουδαν τάν ούραΛΟ
κι' ό ήλι«ς δέν έμπαιν^ άπό πουβε
νά. Τά δοομάκια τοϋ κήπου φ§ε
σκοσκοτκασμέν'.α, καταδρεγμήνα,
■διραίϊερά, κ«θαριά.
Νά! Τό μαγγανοαήγαδο, τό Τ-
διο. Τό Τδιο όπως ήταν καί τότε.·.
Στό αύλάκι Λθΰτρεχε τό κοουοταλ
λέτΐο' νερό, άραδιασμένα μ~χι·κά-
λια. μπύρες, κρασιά γιά νά παγώ-
σσυν. Νά! κι' ό γίρος! Ό Ιδιος
>■>' βΰτόςΐ έκεΐνος ποΰ ερχονταν ε
τρεχε & τούς έτοίμαζε «τό τρα,τε
ξάκι τή; άμυγδαλιάς». Ήταν ή
πιό οομαντκιή, ή πιό μνστική γω
νιά τοΰ πτοιβολιοΰ έ»2ίνη, ή πιό
άπόιμιε;.η ν,' ά.τό/ΐ·ρ'_κϊ>η..· Ό γερόν
τάκος τραβοΰσε κάθε φαοά πού
τ)ά πήγαιναν τότε,
κάτω άπ' τή
τό τοαπεξάκι
καί τούς
ίαοδεχόταν μέ άγαβότητα: «Κα¬
λώς τα τ' άγαπΓμένα μου; τα πι-
τσσυνά'κια» καί τούς πηγαίνη στή
θέση ταυς, .τού δέ-ν' την ?δινε σέ
κανεναν ίίλλον τί; τρέρ*; πού
τύ; Λ·"ρζμενε. "Τ,οτεθ€θη%ε
ποΰ τοϋ χάλασαν την ήσνχία τόσο
νο>ρίς.
βαί'Λκωναν τα μάτια τοΰ
Τώνη, τώρα τα θνμόταν σιγά—
σιγά ίίλα, μά 'θά προτιμοΰσε νά ερ
χόταν μοΛ'άχος έκεϊ. Κοίτας,ε τό
γίοο >.ατάιιατα.
—Τό τραπέζα·/., τής άμυγδαλι
άς, τοϋ ευΐε.
—Περαστε.
Κι' ό αγαθάς γετρος, μέ σκυφτό
τούς πήγε —ποΰ νά θνμη
θή τώρα!
Ή Πέπη, σ.γκιντ,μίνη, τρίχλι-
ζ$ στά μ-τράτσο τοΰ Τώνη· "Οιλα
έκεί μέσα βα^εΐ; τή; (ρώναξαν
μέσ' στ' «ΰτιά της, τή; τ,ρυποΰσαν
την καρδιά, δλα τή; 'θύμιξαν πα-
λιές, χαμένες χα,ρές... Πόσο ύπέ-
Έβλεπε τα δέντρα, τα
; τίς
Ευρέ>θη5ία άοχέ; Φεβρουα,ρίου
οτό Ρέθνμνο, χαλεσμέν^; ά.τό την
Μορφωτική Έταιρία Αθηνών,
τής οποίας ;Γμ·αι μέλος, νά διίκκο
όμιλία όογανωμ*νη έ»εΙ άπό τόν
/ίαλλιτεχνικό καΐ μοοςρωτικόν δ-
αιλον ποΰ σνν'τηρ*ΐ κοΐ τό Ώδεϊο.
Η άπλόχιορη αΓθουσα, ο.-του ήλ-
βαν νά μέ άκούσουν οί ς,Η&ύμνιοι,
είναι τό μεγάλο τζαμί τή; πολι-
τείας. Επάνω άπό τα κεφάλια
μας άνοιγόταν ό θόλος τοΰ άλλο¬
τε μουσουλμανικον τεμ«Λ:ους. Μέ-
αυ. βτήν Τδια «'θονσα Λπτονργα
καϊ τό ώ&εϊο. Γιά την άκρίβεια ό
«διιιλος» όνομάζεται «Σύνδε-
σμος^ ν.τέο διαδόθϊω; καλών τε-
χνών — έν Ρεθνιμνω: .παοάρτη-
μα έλληνϊκού ώδείοιι».
Βαρύγδοχ·πο είναι τό μεσαιωνι-
κό <ρρον<ριο. δεν-τσιάνικο -/αί αύ- τό οπω; τοϋ Χάνδακα (Ήραχλεί- ου). Πρίν άνοιχθεϊ ή πλατιά προ- κιΐμαίαΐ πού συνεχίζεται <τέ δημο¬ σία όδό πρός Χανιά, τό φροΰριο τοϋ τεραστίου βράχου πού επάνω σ' αύτάν' βίνοα ©ε,μελιω αένο. Άπό τα τεΐχος τοΰ ον. ό βράχος, καταξειιτχισμένο;, κατηφόριζ'- άλλοτε άνεμ,τό&ιστο; .τρό; τή θάλασαία. Στ]μερα, 6αδί- ϊοντας επάνω στήν προκνμαία. ς στά άριστεοά σου τμημα τοΰ τ>ράχου αύτοΰ μέ τό
κο ονγκιρότΓμα καί στά 'δεξιά <τοι· τό αλλο τμήμα τού .τού βοντάει (Πή θάλ,α<ΐσαι δπο^' <τχηματ!πει έ'- να νφάλ.ους καΐ Άνάμ>-σα στά δύο τμήματα τοϋ
άλλοτε μονοκόμματου, τρθιμεςοΰ
6ράχου διαν'οίχθηκε ή παραλιακή
λ-αντρόρος, έ.τιβλητική,
σά. Άλλά
τόν λατρευτ,κό σχεδον
ώ ύ
τού εοώ
τοϋ
°να).
μα πού ενρέθττ*- γ,,,,,
1970 στήν «3χαία Λά; ^ υ
στό Ρθ,μνο. ΕΙν< ^ £*} <Τθ — ο μοναδιχάς άχΡωτ '' σμό; είναι ό α,τοχ€Λιιένο. ,*1^· άπό τόν άγκώνα δ6ξ ν; να, Ό γλύπτη; ^ σε .τολυ α» τη τή νέα τον ίστάθτ,κε .-«ανότ ριάδου 1000—200 Λ.χ. ίσιος τόν μαρφολογικά τελί[6,Ί ρον τι'αο τής ϊααμε ^ ' ΟΤ:· πύϊητας). Τό δάχτυλο τέχν'η ίχάϊδεψε κυρ,ολεχχϊ^"" δνμοιυργική πνοή τίς την κόμμωση, τόν πέ.τλο πού κάτω άπό την διαφαίνετσι ό όφΐθα)^ός 'ν'' νο στή μέσα γωνϊα, δεξια τοΰ' ερχομέΛΌ^ στή μοναδική αΐθοΐ'σα, €{ναι άσιρολώ- μάτερο καλλιτέχντ,μα μ χαΐ μοΰ θυμίζει τό κτφα; τής έράσμιας κόρη;, που τά η γράφω μέσα στό μ,έρος «Κύ,τοο. τοΰ βιβλίον μου «Κύποος -~ β '* 1 -·'·—- - —Αίγαϊο» — ; Ε"Ι ^·λ.(»στ31 τί .ι, «»α έχΕ; Ι άρ- λο.λούδια γύρω τίς * σδειες, τά τοαπίξια καΐ νά! τής φαίνοντανπώ; δλα αύτά γίνονταν χίυια ·καί τά λουλούδια μάτια ά- γριωπά, καί τά δέντρα δράκοι — τέρατα άγοια— κι' οί καρέκλες ιτανταστικά κι' ί'Λερτρυσικά ολτ<ι κι' ολα σήκων'αν τά χέρια τους σ' .ταρακαλ?στικά κα1 τά μά- τια την κσίταζαν άπειλητικά καί τα κλαδιά κι' οί κοο.μοί των δέν τρών γίνανταν λαιμοί μακοοινΐοι καί γροθιέ; γιγάντων' σςριγμένες, κι' ό γέρο; μεγάλ(ονε, μεγάλωνο κι' αύτό;... τα μάτια τού τόσα! μεγά?.α! Την Ι6?.ε^ταν γου^λωμέ- να.. .Κι' ΰστεοα δλα βκο,τείνιασαν δλα γίνηκαΥ μαϋρα, χ4θηκαν καί μνριάδες σπίθες χός>ετ.αν μέσα σ'
έκεΐνο τό οκοτεινό χάος... Κι' ν-
στερα τΐτοτα·...
Λίγυσε κι' άφησε τόν έαντό τη;
λιπόθχιμ1!···
Ό Τώνης τρόμαξί. Μάταυα
.τροσπάθησε νά τήν? σνγκρατήση.
(Συνεχίζεται)
ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
'Αθήνα - Δεκέμβριος 1973 - Σελΐδες 157
Βραβείον Έστίας Νέαα Σμύρνης
Βραβείον Ενώσεως Σμυρναίων
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
Πωλεϊται πορά τώ συγγραφεϊ
(2τρατηγοΟ Πλαστήρα 55-Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282)
τηρία .τού οέ καλςί νά άνα.'ΐνεν-
ηεις τό ίώδιο κατάντικρυ στό κρη
τΐκό πέλαγο; ■μιχ νά ρεμ&άσεις *-
τάνω στίς έναλλαγές τής ίστορί-
ας. Τα καθταερινά .-ιρωινά όλιγο-
στές ψυχές σΐΎαπαν'τάς επάνω
στήν' προκυμαία, αυτή, ψυχή οχε-
8όν τα ΰράδισ. "Τπάρχο^ν θρανία
δπου ήμπορεΐς νάκαθί <τ«ις κοχ νά συνομίλησε ι ς μέ τού; ήσκιους των .τερασμένων. Τό νερό, κάτ;οτ)έ σου, ψιθυρίξει καΐ γλουγλουοαξει άδιάκοοτα μέοα στίς γον&-ς πού σχηματίζονν οί άπολήξεις τοΰ πε- τρώματος. (Την όνοματοποΐ^αενη λέξη «γλουγλο.!κίξει» την είχα πρίοτοπ>Λσ;ει μέσα σέ κάποω μου
διήγημά' καί πρίν άπό π€ντέξη
χρόνια είχα την εΰχάριστη εκπλη-
|η ν'ά την συναντήσο σέ κείμενο,
νομίζω, τής Κλεαρέτης Δ«λα Μα
λάμου).
Μέσα σέ μεγάλη αϊθουσα τού
Φρουριακοΰ συγκρΌτήματος, ά,μα
θά έ'χ-ι άνακαινισθεϊ, θά στεγα-
σθεϊ τό άρχαιολογικό μοισεϊο τοϋ
Ρεθΰμνου πού σήμερα είναι πρό-
χειρα έγκαταστημένο σέ κάποΐο
παλαιά κτίριο, τής παλαιάς -τολι-
τείας. Γι' αύτό έλάχιστα έκθέαα-
τα βλέπει ό περιηγητής — τα πε-
ρισσότερα εύρήιματα ·:ίναι άποθη-
κιασμένα ηί·βα στό ίιπόγειο καί Γ-
σα>; άΐλλοΰ. θά Ιδεΐς έκεϊ σαρκο-
φάγονς μινωικιης έποχής, ίδιότυ-
που σχήματος, κάμπσ-ΐ; ένε.-ΐί-
γραφες πλάκες— «.τροξενϊκέ; έ-
πιγραφέ;» τίς χαοακττ;ρίξονν οί
πινακίδες τοΰ μουσείον— τής .τ·"-
ριοχής Σνβρίτου κώ ά).λα εΰρή-
ματα ιδιαφόρΐον περίοδον τής χρη
τικής ίστορίας. "Εχιο άντιγο{;μ-
μ«νη την άκάλονθη έπιγραφή:
ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΤ
ΑΡΓΕΙΟΣ ΚΩΜΩΝΔΟΣ ΠΡΟ-
ΞΕ Ν Ο Σ Έ ΤΒ ΡΙΤΙΏΝ ΑΤ-
ΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΓΟΝΟΙ
Ή Σΐδρτπος νπήρξε έλλ.ηνιστι
κή -τολιτεία — τό δείχν,ει ά>Λο>-
στ; καί τό ον'ομα Πτολεμαϊος, ο-
σο καί άν αύτό; ««.ταγόταν άπό
τα "Ααγο;. Σήμερα ό συνοικι-
σμός όνομάζεται θρόνος Άμαρί-
Κάμποσα έπίσης νοιμίσματα πΐ
ριέχουν οί γνάλινες ποοσθήκεςΐ
άν θνμοΰμα ικαλά καΐ μερικά χρυ
τας καΐ τη ςχοτογραφία τού. 4ιη.
τυχώς, στό κατά τά αλ.λα ^
γάνωτο άκόμα άρχαιολογιν.ό ^'
σείο, δέν έστάθηκε βολετό νά ^·
κτήσω την Σίκόνα τού
μήτε καϊ να τό
Διεκαεφτά έκατομμΰρ,α £ά 5,α|
θέσει ό δήμος Ρεθυμνον, μοί Γ|.|
πε ό άνώτερος ύπάλληλος τού 8η.Ι
μαρχείου ·καί ένεργόν ,μ,έλος το(,|
συνδέσίαου καλών τεχνων Άσΐρι.Ι
νός, γιά τίς ά,ταλολτριώσΐΐς
γίνονται στήν πϊριοχή, δ,ιον
κοδομηθεϊ τόμιΛλοντικό .τ
μιο. Τριακύσια δωμάτια είναι |
δαθέσιμα γιά φοιτητές κα'ι συγγεΙ
νεΐς τα»ν μέσα στήν πο,λιτεία. Κά-Ι
που 18 χιλιάδες κατοίκονς έχει ή|
μερα τό Ρέθυμνο χαί πλοΰσιο; ίί.|
ναι ό «άμπος ποϋ άπλώνϊται νότια|
τή; πολιτ·~ίας.
Τό ^δασ;ος, πού άνηφοοΐζίΐ
λαφ^ά, τρέφει άμπέλΐα καί ίλιιόΙ
ΰεντρα. Άρχές Φεβρο.αρίοί,ι ί!ρ[
φθάσει κιόλας ό καριό; τοΰ ύιΛ
δέματο; καί λ.οιθώς, στόν γνρκτμί,Ι
διέσχιζα την έ^οχή ταιξιδενονταςΙ
πρός τό Ήράκλειο, ίβλεπα |
καΐ άριτσερά τής όδοϋ άμ.τ:)Λΐ<)Ι γού; νά κλαδΐύονν τά κ/.ήμστα—Ι γνώριμη γιά μέ «Ικόν'ο; άπό τή» ί Ι ο)νική πατρίδα τής περιοχής -ΐεοι Ι σχή; τού Βονρλάίοποι; 'Ααί οί ά»Ι χαϊες Κλαξομενές). "Ετσι ή ίωϊ,Ι άδιάκοπα άνανεώνεται -— πονΐοϊΙ σχεδόν τή; Κρήτης είναι ίγχσΐϊΙ στηχΐνοι βουρΐλιώτες που καλλιοργοϋν τό κλήμα τού| Βάκχον. Στό νησί τού Μίνωα ν.αϊ τ«| Βενιζέλου —τί εϊτανΙ νά προκηρύξει έκεϊνες τίς βονλε«ι| κές έκλογές τοΰ Νοεμβρη τοί 1920, τή στιγμή ποΰ τό εθνος ινΛ έςαπολυθεϊ σέ ΰπερπόντια, ο,τ:)λ| &ερ«τική τής Ίωνίας έκστοατ?ία!Γ — οί Τωνε; .τρόσφυγοι ξ καν νέα πατρίδα. "Ως χαί χ»(?ι· «Κλαζομον'«ΐ»ΰπάρχ£ΐ στά ρα τού Ηρακλείου."Ετσ-ι, γώ μ. τόν Ιιυνα, ή Κρήτη πάντοτε εί™1 γνώριμο .-τεριβάλλον'· «Άμέτ·: καλό!» χαιρετά μεσόκοπος της, κατ€βαίνοντα; άπό τό λεοχ(«| ρεΐθ τής γραμμής. «"Αμε», άνβ[ί| ρε( τό λεςικό τοΰ Άνδριώτη, £«| μο ποΰ σημαίνει «πήγαιε» «ί ράγεται, ,κατά τόν Γ· Χατ-ι άπό τό άγωμ.2 άρχαϊο: «γωμ£ν·| "Λν' θυμοΰμάι καλ.ά, στήν Ί ελεγαν: άμήτε, όπότε —» σιμβαίνει καί σέ κά.τοιες λέξει;— τό εψιλον, νο κλειστό α,τω; στήν άρ «μακρόν», άκουόταν «άν γιωΤϊ 1 σάν' τό άρχαίο η ποΰ άλλοτε «ι>·|
ΣΥΝΕΧΕϊΑ είς
ΛΝΔΡΟΝΙΚΗ ΚΑΡΑΣΘΥΑΗ · ΜΑΣΤΘΡΙΛΟΥ
—μόλι; είχε
κλείσει τά έβδομήντα— άτρησε
τόν' επάνω κόσμο ή εύγενική αύτη
δέσποιν'α τή; Άγκυρας, αύτές τίς
ΐ;μές·:;, επειτα «πό έγχείρηση γα-
στςοροαγία;. Άκάμα τόν περα-
σμένο Ίανονάριο την είχα χαιρε-
τήσει στήν "Ενωση Σμ.ιοναίων δ-
.του «ίχε έ'λθει μέ την κόρη τη;
κνρία Νέλ).η Χατζηδάκη τήν' 6ρα
διά τής άπονομή; των ^ύο έπά-
θλοιν Κανάρογιλ,οΐ' καί Ιω. Σ,ερ-
γάκη. Την Άνδρονίκη Καρασού-
λη — Μαστορίδου είχα παρουσιά
σει στού; άναγνώστες τοΰ «Π.Κ.»
τό 1972, έ.τίσης στό περιο&ικό
«'Ελλην·ο6>:λγική 'Επιθεώοτ[οτμ>,
μέ τήν' εύκατ.ρία τού 6ι6λίου της
«Μιά ματιά στά πεοασμενα»
(1973). Πρωτύτερα εΐχα σχολιά-
σει τύ -τρώτο της ΰιβλίο «ΆΛ',αμνή
Οίΐς άπό την χαμένη μου πατ^ίδα*
Καί δύο 6ι6λία, ποΰ τά έχαρακτή-
Οΐ'ζε ό παλμός τής άμεσης μα,ρτιν
έπραγματεύονταν τή ξωή
καί τά ΰάσανα, τίς περυΐΐτειες
/.αί τή φύγη των έλλην'οχριστια-
νών τής Άγκυρας. Πολλές πτυ-
χές τού δράματος καί πολλά φα-
ν;ρώιιατα τής Τουρκικής θηρια>δί
άς ξεσκέπασε μέσα στά δνο ε^γα
της ή ΐύγενική :αύτή γιΐναίκα. "Ο¬
σα συνέβηκαν πρόσςρ«τα στήν Κυ
^
προ έπι6ε6αιώνοι·ν' την
ιλοΰς αίώνΐ; δσχηση, ν '
τίον τοΰρκιον, τής
φή; άπανθρο>πίας — °
άς ποΰ, αν διαχρορετιχη ^
θεί ή «ήθική» των πολιτι-/«»ν ν
των τής Λύση;, θά «Λοεπε να
,τροσκαλέσει την ;
,&ίκητοΰίθνου^ανττο^^^
ποκυνηγών νχχι
.τού σ^νεχίξει, μέ τήν'
ση τή; Μεγ. Βρετανίας ^' .
'Ενωιμένων Πολιτειών,
τό
τικό των
των Ιργο τού, άν:νάχλητ°·
,ναι αργά, δταν «ί ^^^
μεις θά καταλάδ-ουν ότι 1
χία, ξέν'ο όλότελα πρός ^ '
ά ό
πή καΐ τόν δν-τικά κόσμο
να. άχοηοτη ώ;
εί«Λΐρί«»
£ «Ο*
με την
συνεδηκε τό 1940,
>ά'0ϊ σιμθατική
κεϊ ΰπου δέν 6ά
σ.μφέρον.
Καθώς μέ
τής μακαρίτισσας, *α
την ενομένη Κυρ.α'/η
αρίου μνημόσυνο «τον
μητριο
το
τη;·
ΠΑΤΛΟΣ

< >
<' >
^ --'-' — "»™»^ — — — νννψ ννφιε^ε;
ΕΠΙ ΒΡΑΧΕΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ
0ΧΙΝ6,,: "Ενα χόμπυ μ* άπίραντο ενδιαφέρον!
ΐθύκ επ" άητ(ο μόνο> ςΐκκτ' ^ν
θρωπος», λέει τό γνοχπό μας ρη-
τό· Πραγματικάς πέ-ρα άπό τίς κα
θαρά βιοτικές άνάγκες, ύπάρχει
λίγο—πολύ ή εφεση γιά κάτι δλ-
λο, πού νά κινεϊ τα π ενματικά
μας ενδιαφέρον1, α. Έδώ έντάσσε-
ται μία έρασιτεχνική Γνασχόληση,
γνωστή ευρύτατα στά έξωτ«ιρικό,
πού αόλις τώρα κερδίϊει Ιδσίτος
στή χώρα μας., ΕΤναι τό &ΙΧΝΟ
(Ντή—"Εξη). Μέ τα αεθ?ο τού
το έγκαινιάϊοηρ: στήν εφημερίδα
μιά ν 5α στ;',λτ!, .τού θ' ασχολήται
μέ τα «χόμ,πν» αϋτό-
Βασικά άπστειν'όΐιαστε στούς υ-
παδούς τοϋ χόιμπυ, άπό τούς όποί
ου; δσοι εχονν δηλώαει σνμμετο-
χή στή Λεσχη μα;_ θά είναι καί
οί νέοι παραλήπτες τή; έφημΣοί-
δας. Καλοΰμ·- αμ<ι>; γ& τούς πα-
λιοΰς άναγνώστε;, Λ'ά δοϋν μέ ά-
γά.τ.η τό «κιαινό δα μόνΐο» .τού
τούς .τοοσφέρο ραε. "Ας εΓν'αι 6ί-
6αιοι, πώ;.. δέν βά χάσονν. Ό-
πότε, γιά χαρή παλαιών καί νέοιν
(ή ύποψήφΐΜν) ό.-κτδων, οίναι ά¬
νάγκη Λ'ά πςο&ιΐμε στίς
διευκρινήση;.
Τί είναι ΟΙΧΝΟ; «Νά φέρνει;
βόλτα την ύδοόγε.ο χχί νά γνιοοί
ξεις τόν κόσμο, ένώ βρίσκεσα! ξα-
,-ΐλωτός στήν πολι.θ'θό.'α τοϋ σπι
τισΰ σου», είπε «οποίος. Όρισμός
δέδοχα πού ξαψνιά';ει. 'Ωστάσο
μην ξεχνάτε ότι ύ.τάρχουν τα έρ-
τσιανά κΐματα —η τα οαδιοκύιια
τα γιά τό άπλοΐ'στερο. Κ αί αύτά
είναι άχριδώς, .τού σάς δοηθοΰν
νά πετάξετε μέχρι τίς άκρες τού
πλανι'ΐτη, χοορίς Λ'ά τό
ά.τ,' τή θέση σας. Σκαλίσατε ποτέ
τό ρα'διάφωνό οίας, νά δήτε ώς
ποΰ μ,-τορεϊ νά σάς .-ΐάει; ή άκριδέ
(ίνζ^αί ποιων απίθανον τόπιον τή
ψωνή μποςεΐ νά (ρ,,'οει μέσ,α στό
δωιμά'ηό Λ»ς;
Γιά άστεΐο καμιμιά φορά λέιμε,
ότι ό Τά'ί>ε·.. ξέρει νά .ταίξΰΐ οα-
•διόφωνο! Ώστόσο, άν <κ>&αρολο-
γήσου,ιιε, τό νΌ, έπίΐτη; μίαν
θά λάδετε υπ' δψη, ότι ή
λήψη των μακρινών σταθμών πρα
ϊματοποιεϊται κιι?ί(ος ~ά Βραιχία
Κ ί
Κι.ιιΐΐο: καί συνεπως τό <>:.ιδιότ{ω
νό σα; (λι<χνιών ή τρα,ξί,σοτη) νάΥαι άπ' αΰτά, .τοί'χοττν ά ναπτ..γμΕνες νλιαακες Βραχεοτν. 'Τπάρχοι-ν κοα. οίδιχοί δ-έκτες γιά τό σκοπό αΰτό, μέ τελειοποιήΐτεις ποΰ άπο6λΐποι·ν άκ,οι6ώς στό νά άδΐη'αιτισμΐνο άτό πολ.ΰ μ·.ί- κοί Λα τό Ιςχιορίξον-ν άπό τίς ποίίμδολές, ωστε νά μπορεϊτε νά τα άκούσετε. Άλλά γι' αντοΰς άργότερα. Σας χρειάζεται έπί- σης νά κ·αταλαβαίνετε τουλάχιοτο στοιχειο)δα>ς μιά ξ£;νη γλώσσα,
μιά άπό τίς γλώσσης τίς
Τοϋ ΝΙ ΚΟΥ ΔΕΝΔΡΙΝΟΥ
διο — Άκοοατών (Ε.Λ.Ρ.Α.),
γιά Λ'ά σας έξα.τφαλ.σει αυτή την
ΐ.ιικοιν(ονία.
ΟΊ άνά τόν κό.-αο οαδιοιΐϊονι-
κοί σταίθιιιοϊ υχι μύνο ξέροινν τού;
^τίί—"Ε^-ο;, μά καί τούς άφιε-
ρώνο^ν ίίδικα προγράμματα. 'Τ-
πά;>χει καί μιά ίδιότν.ιη σχε'ση:
ΰταν' ό έοα<τιτέχντ;ς πιάσει ενα στζ!2:χό, τού στέλνει μιά «άναςροςά λήψϊΐης». Ό σταθμός άπαντα μέ «έπ·.6ε6αί(οση» τή; λήι|ι-αί;, ,ιού τή,· γοάφει πάνοι σέ είδική κάρ- τα, τό κιοιΐ—Ι;—ελ. Κάθε στα- 9;ιό; δπθέτει δικό τού τύπον κάτ τας, πού φροντίζ.;ι νά την -/άνει οσο γίνεται γηαφι·/ώτερη. "Ετσι ό έοασιτίχνη; εχει έπίσημη άναγνώ σΐ'λλαβαίνουν ενα πού Ιοχεται τέστερες στούς οαδιοφιον'ικοΰς αί Οέ?ες. Οί πεςισσότεΊες χώρες ε- χοιιν διεθν·.:ϊς έκΛομπές στίς γλωβ α-ες αύτές· Συνεπώς. οέν εχετ,ε ά νάγκη νά ςέρετε·.. μογγολιχά, γιά νά .τιάσετε τό Ούλάν Μπατόρ. Άπό κεϊ ν<Α πέρα... ό κόσμος ■είναι στά χέρια σας! Τα κάβε λο- γής σύνθίΜχ τα δια·6αΚΐ:τε χωοίς διαδατήοιο. Μποβ·:ίτε νά παςιακο λο.θήτΐ τόν .-ΐαλιμό τής ξωής σε χώρες ιμακρινέ;, έξωτικές... νά γνωρίσετε στ' άλήβεια τή μ»3Γΐή καΐ τούς κ.ατοίκους ιαΰτοΰ τού πλα νήτΐ). ,Νά τοΰς γνωρίσετε ,-ιέρ' ά¬ πό δια»ρίσεις φνλετικές, θρησκευ τικίς, γλιοσσικίς ή οποι.:ς αλ,λ.ες· θίλβτε τα παγκόσμι<χ γεγονύτα ολ' εύθείας ά,τ' την πηγή τους; θέλετε τοΰς όλιμϋΐαν.οΰς άγώνες ζιοντανοΰς, δπου καί δπιυς γίνον- ται; Θέλετε μονσική άπό την Ά- σία, την Λατινική Άμερική, τή τής Άφριχής; θέλει·: -Λ'ω.ιες, χιοΰιιοο, τρόπους ζωής ά πό τα .-ΐέρατα τής ύφηλίου; Τάχε τ>ε ολα ιι' ?να γΰρισμα τού *ο·.μ-
π.ιό στά ραδιόφωνό σ,κς! Ή αν.ζ
ψη σος πλαταίν'ει, οί γνιί>σπς σας
πλουτίξονται, γίνεστε άΗος 3ν-
'Τπά;χπ 6έ&αια ή τεχνική τοϋ
ΡΧΙΝΟ, -τοΰ θά -τηέ.τει βιγά - σιγά
ά την μάθ,:τε. Στό σημεΐο τούτο,
,ιο?.ΰτ_μοι σΐιμοταοαστάτες σας εί¬
ναι οί ά,λλοι δπαδοί τοΰ χάμπυ, οί
Ντή — "Ε|·:ης, όπως
ΚΓτράτοι, δραστήιοιαι,
ν'<κ! 'Τπάρχουν οί Λίιίϊχες Άκροα τών? π&ύ λειτοιργοϋν σχεδόν ό- μοιύμοςφα σέ πλήθος χώρες. Οί λέσχες αΰτές σκοπό ακριβώς έ;- χοι»ν, ά έξασίΓαλ ίζουν την ϊπικοι νοινί(1 άνά'μεσα στού; ερασιτέχΛ'ες •/.αί τίινάμοι6ιιία άντα^'Λοιγή των έμπειριών τοις. 'ϊπάρχι:ι καί ή νεοσύστατη «Έλληνική Αέαχτ Ρα Οί πτηνοτροφοι προβάλλουν τα ίκκρφη ζητηματα τους Οί άντιπρόσωποι ιών Πτην:;- μεσαίων έπιχειρήσεων, γ) νά το- τροφικών Συνεταιρισμών τής χώ· θή σέ έπαναλειτουργίσ ή Έπιτρο- ρος, πού συνήλθον σέ είδική συγ- πή Πτηνοτροφίος, δ) νά υίοθετη· κέντρωοη οτήν Άθήνα, γιά την θή ή κοστολόγηοη των προϊόντων εξετάση των προβλημάτων τους, μέ ενα λογιχό κέρδος, ε) νά ρυ- ότι ε.τιασε τό στΐϊθωό —κ αύτό φυσικά άπακτά ίδιαίτΣ^η ά- ξία, ίίταν .ττό/'-ιται γιά σταθμά μιθΜθΐ-,ό ή αδΰν^το, πού δύσκοιλ.α -ιάνεται. Μέ τό «άπό πό·σες χώ- ρες» έχει έπιθ-ιδακιχιιένους στα- θμοΰς ό ερασιτέχνας, μετριέτοι ή Ιπίδοσή τού καί ή άξί« τού στό χόα.-π·· Παράιλληλ^], δμως, οί κάρ ττς καθαυτές γή'οντα τό άντικεί- μενο μιάς ,ιολ έλζ,.ιστικής καΐ πά ς σι*λλογί)ς, γιαντό πολλοΐ τίς -/.ννηγοϊ-ν σιιστΓματικά καί μέ μίαν ία. Δέν έςαντλοΰνται φνσικά έδώ τα 'θέαατο; τού ϋΧΙΝΟ. Θά χρειά ξονταν ν'ά γρΟΛί'οιμϊ όλόκληςο 6ι 6λίο. Πάντως γιά τα δασιχά, θά ΦροντίσοΜΐε νά ένΓ^μεοιυθονν' οί άναγνίδστες μας. Κιαί... ϋσοι πι- στοί πςοσέλ.θετε. δυό λόγια είδικά γιά τούς .ταλιούς έρασιτέχνες κ·αΐ φί- λους μας, πού θά ίια'ίΛ'ιαΐττοΰν λα βαίνοντας τή.· έφημεοίδοι τούτη. Πήραιι« έγχσίρως τα γ^άμιματά σας, μέ τα α,τοΕα μάς έγνιορίσατε τό ενδιαφέρον σας καί τή σ.ιμ.τα ράστασή σας γιά τή δημιονογία τή; Λέσχη;. Γιά λόγους πού ευκο- λ*ι καταλα6αίνετε, δέν είναι τύ Λ'ά άπα,τήσοιιμί προσιοπιν.ά στάν καθένα. Ώστόσο, οπω; 6λ.έ- πετε, ή Λέσχη (τό δνεΐιρο «ύτό των περασμένων χρόνων) εγινε πιά .τοαγματικότητα! 'Τπολογίξοΐ' με πάττα στή οτιμμ.ςτοχή σας, ςρι- λοδοξώΊα; νά μή ύστεριισουμε ά πό τίς άντίστοιχες όργανώσεις τοΰ έξωτςριν.οΰ· Μόλις τα οίχονομικά τής Λέ¬ σχης τύ έπιτρέψουν, θά μπή σέ κυκλοψοοι'α ίνα αύτοτε>^ς εντ.πο
δελτίο γιά τα μελη, μέ
οίί; γιά λήψη σταθμών, έπιβεβαι
ώσεις, πένναντς καί τα παρόμοια,
όπως γίνεται κατά κανόνα σέ -/.ά-
Θε λέσχη άκροητιΤιν. Στό μεταξύ
έγκτανιάσαμε την .ταροΰσ,-χ στήλη,
πού μας κάνει δυνατή την έπικοι-
νοινία μαξ! σας. Αύτονόητο δτι ή
ΪΛΐτυχία τή; Λέσχης Θά εξαρτηθή
άπό τό άνθρώπιν'ο δυνβμικό, πού
Θά δι»Θ.!τει. θέλουμε λ.οιπόν την
ένεργό σΛμ.ταοάσταση καί την συ
ν;ργασία ΟΛΩ· Καί μέ αύτά,
σάς εύχόμασΓε καλ.ή λήψη, μέχρι
τό Ρπόιιενο φύλλο.
Ν. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ
πήραν τίς έΕής όποφάσεις .·
θμισθουν τό χρέη· μέχρι 500.000
— Άποτίουν φόρο τιμηο στούς δρχ., στ) νά γίνη μαΖική προμή-
I
άγωνιστές ένοντίον τής δικτατο- Ρέισ πτηνοτροφών, 2) νά μή αύ-
ρίας καί στά Έλληνόπουλα τού ξηθοϋν οί τιμές άραβοοίτου καί
Πολυτεχνείου.
κριθής γιά τούς πτηνοτρόφους,
— ΣτιγματίΖουν τή δρόκα των η) νά απαγορευθή ή είσογωγή
Γπιόρκων άξιωμστικών καί πολ:π- κρέστος πουλερικών, αύγών κο'ι
κων πού κατέλοβαν μέ 6ία την ε- αύγόσχονης, θ) νά γίνη αυστηράς
Εουσία καϊ τελικά προκάλεσαν την έλεγχος των είσαγωμένων νεοα-
τρογωδία τής Κύπρου.
— 'Απαιτοϋν την ούστηρή τι-
μωρία των ένόχων.
σων καί ι) νά συσταθή Αύτόνομος
Όργανισμός Πτηνοτροφίας.
— ΈΕ άλλου, εξελέγη νέο διοι-
— Θεωροϋν ότι ή συστηματική Ι κητικό συμβούλιο τής Ενώσεως
πτηνοτροφία των μικρών καί με-
οαίων πτηνοτρόφων έχει άναπτυ-
χθή, παρά τίς δυσκολίες, σ' ένον
άπό τούς κύριους κλάδους τής
κτηνοτραφίας. Επί ουνολικής γί-
ραγωγής 450.000 τόννων Ζωοκο-
μικών προϊόντων κατά τό 1973,
η Πτηνοτροφίο προαέφερε 103 χι
λιάδες τόννους αύγά καί 107 χιλ.
τόν. κρέας πουλερικών
— Έν_ τούτοις δισπιστώνουν ό¬
τι ή Πτηνοτροφία διέρχεται κρί-
ση, έπειδή τα προϊόντα της πα>-
λοϋνται κάτω τοϋ κόστους.
— Κρίνουν ότι ή κρίοη όφείλε-
ται σέ άπρογραμμότιστη χρηματο-
δότηση «ήμετέρων- τής έπταετί-
ας γιά την Ιδρύση μεγάλων μον«Ί-
δων, οί οποίες συντρίβς-υν τίς ;^ι-
κρές καί μεσοϊες.
— Άπό την κυβέρνηση Ζητοϋν.
α) νά δημιουργηθή στενή ουνερ-
γασία Πτηνοτρόφων, ΑΤΕ καί κρα
τικών ύπηρεοιών, 6) νά έκτιμπ-
θή ή υποστηρίζη των μεγάλων καί
Πτηνοτροφικών Συνεταιομών Ελ¬
λάδος, πού άποτελεΤτοι άπό 1)
Δ. ΧατΖή, πρόεδρο, 2) Ι. Κιμπου-
ρόπουλο, συμπράττον-α σύμδου-
λο, 3) Ν. Χαϊδεμένο, άντιπρόα-
δρο, 4) Ν. ΜουτΖούρη καί 5) Κ.
Πίτστο, μέλη. 'Εποπτικό Συμ6ού-
λιο : Δ. Σασανδς, Μπατσακού-
τσας καί Β. Καλέας.
ΠΑ ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ
ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ Η.Π.Α.
Αναμένονται στήν Άθήνα δύο
έκπρόσωποι τοΰ άμΐρικανικοϋ ύ-
Γουργείου Εμπορίου, προκειμέ-
νου νά έχουν έπαφές μέ έκπροσώ
πους τοΰ 'Ελληνικοΰ ύπουργείου
'Εμπορίου, τού Ε.Β.Ε. Αθηνών
κΐιί άλλων ύπηρεοιών, γιά την
προώθηση των έμποριχών άνταλ-
/αγών μεταΕύ Ελλάδος —Η.Π.Α.
Διά τάς - ώς λέγεται - άτασδαλιας είς τό ΠΡΟ-ΠΡΟ
ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΑΑΟΙΣΥΜΥΠΕΥ8ΥΜ0Ι
Καί δχι μόνον ό τ. Γεν. Γραμματεύς Άβλητισμοΰ
Δρυός πεσούσης πάς άνή§ |ν-
Καί, ξαφνικά, ίίσοι εκαιαν άφθο
νόν λι&ανχοτόν) νμνολγοΰντΐς χαί
έιξΐ'μνοϋντ.ες τόν τέως Γενικόν
Γραιΐιματέα Άβλητκτμοϋ κ. Κ. Ά
αλανίδη (δι' ημάς, κάθε κατηγο-
ροΰμενος, ΐφ' δσον όέν κατεδικά¬
σθη δι' άμετακλήτου δικαστικής
αποφάσεως έξακαλο.θεΐ Λα ·είναι
κΰρ-ιος) μ·:τε6λήβη<ταν σέ ά.τηνεϊς ■/.αιτηγόοοΐ'ς. "Ισίος διβτι ,τΐστεύ- οι·ν, ότι τό λιβάν'ι, καπνός ήν καί έχάβη. Άλλά ειος έδώ άρκεϊ. "Ας 6γά λοι·ν την λεο.τήν, διότι οί φίλα- 0?.θ[ ειδικώς καί οί "Ε,λληνες γε- νιχως δέν τρώγουν κουτόχορτο. Ή διαχείηισις τού χοήματος τώ' 'Ελλήνιον φΐ'λ.άθλων —διότι των φΐλάβλων είναι τό χρήμα άπά τό ΠΡΟ—ΠΟ καϊ ούδ-ενός άλλου — δέν εγένετο ,μόνον άπό τόν κ. Άσλανίδη. Ό ΟΠΑΠ είναι ενας όργανισμός, ό οποίος εχίΐ δι·ενθνν τα:, ταμίας, διαχειριστάς, γρα- φεία δημοσίιον σχέσειον κλπ. "Ο- λων αυτών των ΰπηοεσιών τίς έρ γασί"ς δέν ήταν' ά&ρωπίνως δ .λ α τόν νά τίς καί νά τίς έλέγ χη δ τέως Γ.Γ. Άθλητιομοΰ. Ου τε ήταν δυνατόν λ ά λαμβάνη (ΰ- ποτίβΗται) τό α ή 6 π»σάν' ό Γ.Γ. Α. χίοοίς νά εχοΐΎ γνώσιν οί άο μόδιοι διενύννταί, διαχειρισταί & ταμίαι. Δέδομένον ολτος, ότι δταν ό .-ΐροϊστάμενος μιας υπηρεσίας δι ατάσσει τόν ΰτριστάμ.ενό τού νά έ- νεογή,ίΤη .ιατά τόν νότμο, ό νκριστά αΐ'ος εχ,ει τα δικαίο^μα νά αρνη¬ θή την έκτέλςσι τής διαταγΓ)ςι δ¬ ταν οέ ό π,ροϊστάμενος επιμείνη κ,αί πάλι, ό {<φιστ«,ιιενος δχι ά πλίδς δΓ/αιοΰται, άλλά ίιποχηεοΰ- ται νά ξητή'τη έ'γγοαφο την έντολή τού ,-τ?οϊ<ΓΓ(χμένου, έςοτάται έν προκειμένο) (υπό τα ώς ανο) δεδο .μενά): —Οί άρμόδιοι τοΰ ΟΠΑΙΙ ε- λα&α' έγγραφον; τίς διαταγές γιά νά ένεργήσουν κατά τόν ά ή 6 τράττο; Εάν ναί, «χει κ«λως. "Εάν οχι, είνα, τότ>ε συνΐϊΐεύθυνοι
γιά κάθε παρατυπία, γιά καθ·: τυ
χόν'χόν άτασθαλία (εάν καί έφ' δ
σον εγινε) στό ΠΡΟ—ΠΟ καί
στόν ΟΠΑΠ. Καί αύτές τί; τ.Γχόν
παρατυ.τ,Ιες ή άτασθαλίες (εάν έ¬
γιναν) πρέπει νά κληθοΡν νά τι;
.-ϊ/.τ)Γ>ώο·οΐΛ' οί ένεχόιιενοι σ' αύτές,
εστο) καί διά τής άναχής τον.
Ό ύ.τάλληλος, δταν άΛΐαλα«6ά-
νη τντηρβσία, όοκίζεται ότι βά έχ
τέλη τιμίως καί €ΰσΐ'νιειύήτως την
ιιπτ)ρ.:σία τού καί φτνηκά ότι θά
τη?ή τοΰς νώους. "Εάν οί άρμόδι
οί τοΰ ΟΠΑΠ δέν ένήργΓ/Νΐν δ-
.τΐι>ς έίτ,ρε.τε, εχοτ-Λ' καΐ αύτοΙ ίΐθΰ
νες' Καί έ.τιββλλεται νά κληβοί-ν
νά πλτίβώσονν καί αύτοι τα .Τφοσή-
χ.ον. Διότι μόνος ό Γ-Γ.Α. δέν' μπό
ροΓ<τε νά κ.6εΐ3νά τον ΟΠΑΠ κ.·;1 νά διαχειρίζβται τα έχατομμύρια, νά διοική κ,αί νά ελέγχη. Πιστίύο με ότι ίν.τάίχοΐ'ν κ,αί ον\«-ύθννοι (εάν καί έφ" όσον ΰπήοχου ίαεύ- θ.νοι). Καί «ΰτούς όφείλονν οί άρμόδιοι νά τοΰς άποκαλύψουν. Διότι τό ΠΡΟ—ΠΟ, ό ΟΠΑΠ καί τα έκατομμύρια των φιλάθλων είνα, ταγμέν'α υπέρ τοϋ έλλην'ίκοϋ άθληττιι3ζΐοΰ κιί δχι υπέρ οίουδη-το τε όόλ-λον. "Οποίος θέλει νά ασκή προσοπική πολιτική, άς 6ά).η τό χρ (ι στήν δική το^ τσέπη — καί στά ταιμεία τοϋ ΟΠΑΠ. Αύτά πρός τ0 παοόν. Έζετάίεται ή δυνατότηα εισαγωγήο αύτοκινήταιν χωρία συναλλαγματι- κέο διατυπώσειο Ή δυνατότης είοαγωγής έπιβα-1 Όπως πληροφορούμεθα, συγ- τικών αύτοκινήτων Ι.Χ. καί ένδο- , κεκριμένα μελετάται νό επιτραπή Οί δύο Άμερικανοί πρόκειτ«ι χομένως φορτηγών καί τρακτέο νά προτείνουν σύστημα προωθή- όπό ίδιώτες, χωρ'ις συναλλαγμχ;- οεως τοΰ έλληνοομερικανικοϋ έ-! τικές διατυπώοεις, έξετάΖεται άρ- μποριου. ι μοδίως. ΣΕ ΕΓΧΩΡΙΕΣ ΒΙΘΜΗΧΑΝ1ΕΣ ΤΑΙΝΙΟΔΡΟΜΘΙ ΠΤ0Λ1ΜΑΪΔ0Σ Η ΡΑΔΙΟΦΟΝΙΑ ΚΑΙ Η ΤΗΛΕΟ ΡΑΣΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΑΝ ΤΗΣ Τα .χρογράμματα τής Δυτ. Γείιμανίας ιμ·5ταδίδονται ίιπό στα&μών οί όποϊοι Ιχουν ιδού βή μετά τόν πόλπμο- υπό μορφήν ίδρνμάτων δτ;μοσίου διχαίθ-. "Ε¬ νεκα τής ό,μοσπονδιαχής ο»5 αυτού τοΰ νράτονς, κ.άθε *ρα- τίδιο, είς την .ποάΐιν1, εχει τόν ι¬ δικόν τού το-τικόν (κιδιοςρωνικόν σταθμόν. Τουτο έΗηγεϊ τί»ν παοου σίαν .ταμ--ΐών είς Δι-τικόν Βεελΐ- Λ'ον, Βάδην, Βρέμην, Φρανκφουρ- τηγ, Άμ€οΰργο·ν, Κολωνίαν, Μό ναχον, Σάαρ καϊ Σ τοι-ττγάοτην. Δύο άλλοι σταθμοί, έχοντες έξ ϊσου κανονισμόν' δτταοσίου δικαΐο--, εχονν έπίσης ιδρύθη διά νά μοτα- δίοδιιν πςογρβιαιματα πέραν των συνόροιν τής Όμοσπονδιακής Δή ,μοκ^ατας. Πρόκειται .τε«ί τής «Ντώϋτσε Βέλλ·:» (ή Φω^ ΤΤΪ? Γερμανίας) καί τής «Ντώϋτο0»αντ φουνκ» (έδώ Γεςμανία). Καί οί δύο εϋναι έγκατεστηιμένοι είς την Κολωνίαν. Ή «Ντώϋτσε Βέλ}.ε», δποι; τήνάποκ.αλοΰν', μεταδίδ€ΐ τό προ- ■Υθαμμά της σέ 33 γλώσαες, επί βραχείαν κυμάτων, είς όλόκληςον τόν κόσμον — ή «Ντώϋτσαλντ- φουνκ», αυτή ή ιδία, έκπΕμπ·:ι είς 15 γλώσσας επί μακρών χαΐ μεσαί ονκ.μάτων, -/.(ά περοιρίζτεαι εις τί|ν Ευρώπην. Αύτοι οί Ινοεκα πό απόϊ — καί τούτο είναι π<ού τού; διαφ-ορο,τοι- εί «πό τοΰς ραδιοστα&μούς πλ.να βίθμίον άλλων χορών— είναι έ^ ό>Λκλήοου άνεξάρτητοι άπό τήν'
Κυ6έ·ρντ)σιν «αί τάς οικονομικάς
έπιρροάς. Άπό τό ενα μέοος, λοι
πύν ά,τοορεύγοΐΛ' όλας τάς κυβ-ρ
νητικάς κατη.'θΰισεις "Λαί, άπό τό
ά'λλο αέρος, δέν είν'αι απολύτω;
(ρόο·ου ίιποτελείς των οιαφημιστι-
κών τροϋπολογισμων τής βιομη-
χανίας. Αύτό τό βΰσττ^αα έ.-τιτρέ-
,-τει νά μετσδίδωνται χώθβ ήιμέοα
είς την Όμοσπ. Δη,μοκοατίατ.· ποο
γράμα-ιτα τα όποϊα δέν είν'αι ά-
ναγκ«στικώς σι'μ(τωνα μέ τα άντι
κχμονα τής Όμοσ.ι. Κν6ε,ρνήσίο>ς
η τω το.τικών ζΐ"€ε£>νή!ει·>ν, μέ τα
προγοάμματα των κ.ομμάτον' ή ά-
κάμη μέ τα σ-ΐμςρέοοντα των οΐχο
νομικων σι γκ.οοτημάτ(ον·
"Οσον άφορά την σΐ'νεογασίαν
μεταςύ τΛν' .-τοτιπών, διά την λύ¬
σιν κοινήν προβλημάτων, δΓ ΐ-ΐα
φάς μέ ξένους πομποϋς ή όι>:θνεϊ:
ο·αδιοφο)Μ"-.ούς όργανισμούς, <χύ- τά τα καθήκοντα έΐασφοιλίζονται άπό την1 '/.οινύτητ εργασίας των Ίδρνμάτρτν δημοσίου δικαίου τή; οαδιο<Γτονίας)ττ[λεοράσε(ι>; τής
Όμοσπ. Δ·ημοκ.3ατίας τή; Γερμπ.-
νί«; —έν σνντομία την ΑΡΔ. Αύ
τή ή κοινότη;, ί>δρΐ'θΐϊσα τό 1960
έπανασυγκ·εντ°ών·:ι τούς 11 Χ&Α
ποΰς, χά! ΪΛσης ένΊός τοϋ πλαισί
ί,} τής ΑΡΔ οί 9 τοπιχοί σταθιιιοί
,-ταοάγουν τα .ιρογοάμματα τοϋ
,ιρώτου δικτΰου τής τηλεΊ>οάσεΜς.
ΜεριχοΙ ές αυτών μεταδίδονν επί
σης ενα τοίτο τοπικό ,τοόγρϊμμα.
Ή ΖΔΦ, αντιθέτων, δτ}λαδή τύ
δεύτΐρο δίκτυο τηλ.εοράσεως, δι¬
οικήται, άπό τό 1903, υπό μίας ύ-
.τηρεσίας ς'ιδικώς ίδρυθείσης διά
τόν σκοπόν αυτόν. Εχει την εδρα
τη; είς Μαγεντίαν καί εχει ίδρυ-
ιθή δυνάμει σιιμφωνα; μέ τα διά-
κοατίδια. Ή ΖΔΦ ·δέν άπο
ϊ μέςο; τή; ΑΡΔ.
"Οσον άΐροοά τό οικονομικόν,
οί πομποί άντλονν χρηματιχού; πό
ρο.ς έξ όφίΐλ.ών τάς ό.τοκι; κάθε
ίδιοκτήτης οαδιο<ρ;ονικής ή ττ,λ:ο πτική; σν-σκευής ό<ρ:ίλει νά πληρο'» νη κάθε μήΛ'α είς τήΛ' όιεΰθυνσιν Τσ,χνδροαείων είς την Όμοσπον. Ληιοκοατίαν: 10,50 μάοχα διά την τηλεόοασιν| καΐ 3,50 μάρνα ίιά την ίΐαδ<οφΐι>·.{αν. Μέ 20 εκα-
οι ίαδιοψωϊϊκών βν.σν.εν-
18 έκατ«μμΰρια ·δεκτων τη
; (έκ των οποίων 5 έχ.α
τομ.μύρ·οι «ίναι ϊγχοιβςιοι), τα ■ζιά
χ^αττόμενα ποσά είναι ασφαλώς
πολύ σΓμα.· τικά. Τό αμοσπονδιακό
Ταχ» 5οομεϊο λομβάνει εν'« μέοος
αυτών των είσ.τςάξεων. Άπο τό
ίπόλοι.τον, 70% πηγαίνουν είς τα
μίλη τή; ΑΡΔ----Τό υπάρχον
χρημα δ:«ν5αίται Λ'άλογα μέ
τόν' αριθμόν των άκίθατών -μιχ τη
λ.ιβ'ίατίόν ^κάστο^ τούτοιν, καί τό
άπαμένον 30% ά.-τοδ>'δ·:ται εις την
ΖΔΦ.
Οί .τομ.τοί έξασφαλίζουν έπίσης
ϋ'ύΜς πηγά; είσοδημάτων μεταδί
δ«*·/τας διαφηταιστιχάς έιχπριιπά,;.
Αύται αί τελευταίαι, δμως, δΊα-
χωοξονται αύατηοώς «κ των ίπο-
λοίποη' πςογραμι'χάτον, καί είναι
ί% ϊσου περιω^ισμέναι είς χρόνον:
είς την τηλεάοασιν, 20 Αίπτά έκά
στην έσπεοαν .ταίν την έ>:.το·μπήν
τή; 20ής ωοας.
Δΐία-κρΐΛΪξααΐν έπίσης ότι την
Κυριακήι δέν ύπάρχουν δαφημί-
σ:ις·
Δ.Δ.
ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΣΧΗ ΜΑΣ
2 άς πληροφορούμεν «τι κατετέ
θη ήδη τό Καταστατικόν τής Λέ
σχης μας .ιρός έχ.δι'κασιν είς τό
Ματαιώι·:ται ή αναθέση τή; .-τού
μηθείας στό γαλλικό τράστ «2 τε
φανουάξ» τίη' ταινιοδηάιιων καί ή
λεκτρικών έγκαταστόσεων, — ά£ί-
«ς 5 οίς δρχ.—, γιά τα Λιγνιτω
ρ.χεία τού Νοτίου Πεδίου τής
Πτολεμαίδος καί Λροκηρύσσεται
νεος οιαγωνισμό;, —6άοιει νβίον
προδιαγραφών—, πού βά προβλέ
πή την κατασκειήι τών' έγκαταστά
σεοιν άπό τίς έλληνΐ3{ές βιομηχα-
νίες·
Την άπύφαση αΛτή τής κυ6:ρ·
ο υπουργυ;
Βιομηχανία; κ. Κ. Κονοφάγος, ό
οποίος προσέθεσε ΐίτι ή άπ&δέσιιευ
ση άπό τύ γαλλικό τράστ γιά τήν'
.ταραγγελία, εγινε μετά την ά§ίω
σή τού νά έπι6αρυνθοϋν οί κατα'-
σκενές των έγκαταστάσεων μέ αί
ξηση των τίμιον κατά 40% —πέ¬
ραν των1 προβλεπομένων άπό την
σν+ιττίονία αΰξήοιςο)ν κατά 30% }χ>
γο) άνύδου των τιμών πρώτωΛ· ύ-
λών χΧτ.
Ό κ. Κονοφάγο; τόνκκ, κατά
τήν' σΐ,νάντησί τού μέ τού; δημο-
σιογοάτρους, ότι τό ύπουργεΓο Βιο
μτ",χαν!ας δέν ηταν ουνατόν νά υ¬
ποκύψη στίς αξιώσεις αύτές των
ξένιον έταιριων ,τού θά άΛ*ε6ί6α-
ζαν τύ σννολικό κόστος των Ιγκα
ταστάσεων των ταινιοδρόμί«ν καί
τοΰ ήλεκτρολογικοΰ έξοπλτσμοϋ
τών' Λιγνιτοιρΐ'χεΐοιν τή; Πτολε-
μαΐδος γΰρω οτά 8 ΛΙς δρχ
Έξ α).λου, ό κ ύοπυργός έπεσή
μανε, δτι επειτα άπό την ματαίω
ση τής παραγγελίας, τό
ο 'θά .ιροωθήση ταχίίτατα την δια
τύποκτη νέων προδιαγραφών οί ό
ποϊιες θά προ&?.έποι>ν μ·εγάλο ιμέ-
ρος των ταινιοδρόμων καί των ή-
λεκτοικών έγκαταστάσεων νά κα
τασκε.ΐασθο6ν άπό έλληνικές 6ιο-
μηχανίες καΐ τεχπκούς μέ τήν' ά-
μεση αναθέση τού; σ' αύτές.
Οί νέες προοιαγραφές γιά τα
έκσκαπτικά μηχανήματα των Λι-
γνιτ<ορυχείίον τή; ΠτολιΓιμαίδος— μετά την άαύρωση τής σχετική; -ταραγγ€λίας στήν γ&ρμαΛ.κή έται ρία «Κρούπ^>—, προσέθεσε ό κ.
Κονοφάγος, Θά είναι ετοιμες έν
τος τοΰ Φεβροσρίου καί κατά -τ<1- σαν πιθανύτητα ΐντύς τού Μα,ρτί- ου 1975 €ά προκη<;ΐκχθή ό νέος δι αγτονισμός γιά την προμήθεια τών' έκσκαπτικών μηχανημάτων. Τέλος, ό κ. ύπουργός άνΐιφ:ρε ότι ή τελική συζητήση γιά την ά- ναθεώοηση τής συμβάσεως έκμε- ταλλεύαε<ο; των πετρελαίων τής θάσου μέ την «Όσεάνικ», θά γί¬ νη στίς 23 τ,μ., καί ότι ύπάρχονν ενδείξεις δτι ή έταιρία άοχίζει Λ'ά κ;ατανοή την άνάγκη τής μ>;τα6ο-
λής των ό'ρο>ν τής στ·μ6άσεο)ς συμ
έ τίς άπόψΐΐ; τοϋ έί.ληνι-
Πριοτ·οδικεϊον Αθηνών. Ή λέσχη
φέρει την έπωννμίαν «ΕΛΛΗΝΙ-
ΚΗ ΛΕΣΧΗ ΡΑΔΙΟ — ΑΚΡΟ
ΑΤΩΝ. Ή έτησία σι«νδρομή εχει
ν.ί, θοο:.σθή είς 100 δρχ.
ΊΕλπίξομΐν ότι ολοι οί Ντή "Ε
ξερς θά στείλονν την σι·νδοομήν
τον; διά νά δνν'ηθή ή Λέσχη μας
νά οργανωθή καΐ νά άνταποκριθη
τίς τάς πςοσδοκίας δλοιν μας. Τα
χρήιματα Θά άποστέ)λο)νται είς
την δ·,2ΐ·Θυνσιν: ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ
ΔΡΑΝΙΑΝ, Δικηγόρον1, Αγ.
Κωνσταντίνου 5, ΠΕΙΡΑΙΑ.
"Ολαι αί επιστολαί μέ τυχόν
άποιρίας, ν,τοδείξεις κλπ. θά τύ-
χοι»ν απαντήσεως άπ' αυΐήν την
<ττή.λην· Καί μή ξεχνάτε δταν1 μάς ■γοάφετε, νά ά,ναφίρετε άπο πό- σας χώρας εόχετΐ λάβει κάρτας κιοΰ—§λ—ε;· Οί επιδοθείς ΐίς τύ ΟΧΙΝΟ θά δτ)μοσιενθοϋν εί; τό έ πόμ.ενον φύλλον τής κοϋ κράτους. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΤΠΟΠΟΙΗΣΕΩΣ Ό κ. Κον'οφάγος, αναμενόμε¬ νος στήν άνάγκη προο>θήσίαις τής
τνΛοποιήβεως των έλληνικων προϊ
όντοιν συαφωνα μέ τα οιεθνή δε-
δομένΐα, ανήγγειλε δτι θά δτ)μιουρ
γηθή :1δικός Όργανισμός Τνντο-
ποιήσεως καΐ προσέθεσε δτι τό ύ-
πουργεΐο Βιομηχανα,ς Θά παίξη τό
ρόλ.ο τοϋ συντονιστοΰ τοΰ δί.ου ερ
γου τής τνιποποιήισεως καΐ τοΰ
I-
λεγχου των «οοδιαγραφών γιά τα
προϊόντα καΐ θεματα πού Ιχουν
σχέση μέ τή υγεία, την άσφάλεια
καί μόλννκτη τοΰ πεοιβάιλλοντος.
ΞΕΝΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
ΠΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ
ΜΙΚΡΟΝ ΣΚΑΦΩΝ
Ύπόρχουν ένδείΕεις γιά
ρικών .·
α) Ή Λιδϋη, ή όποία ένίιαψ.;-
ρεται νά ναυπηγήση σειρά δες>
μενοπλοίων των 300 — 400 τόν¬
νων καί την μεταφοράν ύδατος κγ',
ύγρών καυσίμων κοθώς καί 26
φορτηγά.
6) Ό Λίβανος τοϋ όποίου ι ο
Γενικά 'Επιτελείο Στρατοΰ ένδ,ο-
φέρεται νά ναυπηγήοη τέσερις α-
κταιωρούς.
Έν τώ μεταίύ φαίνεται δτι,
πρός τό παρόν τουλάχιστον δέν
ένδιαφέρει τίς μεγάλες έλληνικές
ναυπηγικές μονάδες ή πρός τςι
έ£ω άνάπτυΕή τους, γιά την όποία
άΕιόλογη εύκαιρία έδωσε ή προ-
ταση πού ύπεβλήθηχε πρό καιροθ
όπό την Μάλτα, νά συμμετάσχουν
σέ ίδρυθησόμενη έκεϊ ναυπηγική
νονάδα.
Ένδεικτική επί τοΰ προκειμέ-
νου είναι ή σχετική άρνητική ά-
πόντΓρη των Ναυπφηγείων Έλευ-
σΤνος. Αντιθέτως ή μεγάλη αυ¬
τή βιομηχανία άποδέχεται κατ'
αρχήν την πρόταση π&ρί συνάψ<~- ως συμφωνίας μέ τα ναυπηγοία τής Μάλτας γιά την άλληλοπαρα- πομπή πελατών αναλόγως των υ¬ ποχρεώσεων των δύο ναυπηγει- α;ν. Ι ΜΙΚΡΗ ΑΝΟΔΟ ΣΗΜΕΙΩΣΕ Ο ΤΙΜΑΡίΘΜΟΣ ΧΟΝΔΡΙΚΗΣ ΠΩΛΗΣΕΩΣ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ Μικρή άνοδο κατά 0,3% σημεί- ωοε ό τιμάριΒμος χονδρικής πιϋ- λήσεως Αθηνών — Πειραιώς, τόν όποϊο καταρτίζει ή Τράπε2ο τής Ελλάδος, τόν περοομένο μήνα Ίανουάριο, σύμφωνα μέ τα στοι- χεϊα πού δημοσιεύονται στό Μη- ή είσαγωγή αύτοκινήτων χωρίς έ- Γ.αγωγή συναλλάγματος πού γίνε- ται μέ άντίστοιχο άνοιγμα πιστώ- οεων. Στίς περιπτώσεις πού έΕετα- Ζονται ή είσαγωγή όχημάτων θά πραγμοτοποιήται : — Μέ αποστόλη ούτοκινήτοο άπό τό έΕωτερικό άπό άλλοδαπο αέ ήμεδαπό μέ την μορφή δωρεδς χωρ'ις άντίστοιχη έκρο.ή συναλλάγ μστος ή άλλης άζίας σέ δραχμές κΑπ. — Μέ είακόμιση όχημάτων άπ6 τούς ϊδιους τούς παρολήπτες. Ό τελωνισμός θά γίνεται στό όνομα των παροληπτών (τουριοτών, όμο- νενών, φοιτητών στό έεωτερικό κλπ ). Προυπόθεση γιά την είσαγωνή θά εϊνοι, κατά τίς ϊδιες πληροφο- ρίες : — Ή άπόδειζη τής υπάρξεως ετήν άλλοδαπή συναλ>.(ί·γματος.
— "Οτι δέν έλαβε χώρα προη-
γουμένη έΕαγωγή ουναλλάγμα-
τος.
— "Οτι δέν θά λάβη χώρα λα-
θραία έΕαγωγή συνσλλάγματος κσ
τα την πωλήση έδώ τοϋ αύτοκινη-
του.
Τό καθεστώς πού ίοχύει σήμε-
ρα κρίνεται άπό τίς ύπι-,ρεσίες πο-
Αύ σύατηρό καί πιστεύεται δτι ε-
πιβάλλεται ή χαλάρωοη των σχε¬
τικών άπσγορεύσεων κα: περιορι-
ομών, άφοϋ στίς περισοότερες π
ριπτώσεις θά πρόκειται γιά είσροή
στήν οίκονομία τής συνολικής ά-
Είας των όχημάτων αυτών, πού Βά
είσάγωνται χωρίς άντίστοιχη έκ-
ροή συναλλάγματος.
Σχετικά παρετηρεϊτο ότι τό 9έ-
μα δέν είναι νέο καί ότι ή άντ
δροση των ώργανωμένα,ν είσαγω-
έων άναμένεται νά είναι έντονη
Παρ' όλα αύτά, προσετίθετο, τα
προδλήματα σύτά θά πρέπει να
νιαϊο Δελτίο τής
νός Φεβρουαρίου.
Τροπέ2ης, μη-
ΒΟΤΛΓΑΡΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΘΕΣ-
ΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΕΣ) ΝΙΚΗ. — Πενταμελής
βουλγαρική έμπορική αποστόλη μέ
έπικεφαλής τόν .νφηπονργό Μετα
όντιμετωπισθοΰν μέ κριτήρια την
ωφελεία τοΰ ουναλλάγματος πού
θά προκύπτη μέ την όυνατότηΓα
ί'Εαλείψεως πλήθους παραπόνω/
ενδιαφερομένων, οί όποϊοι έχουν
την δυνατότητα νά όποκτήσουν
αύτοκίνητο μέ έναν 6πά τούς έξε-
τα^όμενους τρόπους.
' Οσον άφορά στά διχαιώμθΓα
τοϋ Δημοσίου (δαομοί καί λοιποί
φόροι), αύτά, έτονίΖετο, θά κατα-
δάλλωνται κανονικά.
ΆΕιοσημείωΓο φοηών Φεοτώφ έφθασε στή Θεσ-
ειναι ότι, γιά πρώτη φορά άπό τον σαλονίκη καί άρχΐσε συνομιλ/ες μέ
περασμένο Ίούνιο, ό είδικός τ:- την Διοίκηση τοΰ Όργανισμοΰ Λι
μόριθμος ειδών διατροφής παρου-1 μένος θεσσαλονίκης Στήν πρώτη
σίεσε ύποχώρηαη, κατά 0,7%. | έ.τατρή εγινε γτνική ανασκοπήση
Κάμψη παρουσίασε έπίσης καί ο ' τοΰ θέματο; τοΰ λιμένος Βεσσα).ο
ΑΤΞΑΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΤΙΜΕΣ
ΠΟΡΤΟΚΑΛΑΔΑΣ ΚΑΙ
ΛΕΜΟΝΑΔΑΣ
Λύξάνονται κατά 50 λε.πτά οί
τιμές ά αι|πικτικών ,τοτών άεριού-
χων χαί μή έκ χι-μών έσπεριδοει-
δών, πορτοκαλ,άδας, λεμονάδας &
τσιτσιμπύοας, ποΰ προσφέρονται ά
πό καφενεϊα, καφεζαχαοατλαστεϊα
λαφέ—^μπάο καί άναψνκτήοια τοϋ
Νομοΰ Άττικής χα τής πόλεως
Βοσσαλονίκης.
Συγκεκριμένα, μέ την ύπ' άρ.
10)1975 Άγορανομική Διατάξη,
οί τιμές πωλήσεως των εΐδών αύ
τών' καθορίζοντατ σέ 5 δρχ. γιά
τα κέντρα Α' κατηγορίας, 4,80
δρχ. γιά τα κέντρα 6' κατηγορί-
ας καί 4,60 δρχ. γιά τα κέντρα
γ' καί δ' κατηγοριων.
Έξ άλλον, καθορίξονται ώς έ¬
ξη; οί τιμές των παρακάτω είδών
ποΰ προσφέοονται άπό περίπτερα
γι:νικώς σέ δρθιου; πελάτας: πορ
τοκαλάδες - λεαονάδες 4 δρχ· καΐ
γκαζόΐες 3,70 δρχ.
Τέλος, καθορίζεται σέ 5 δρχ. ή
τιαή άνΐαψυκτικών ποτών άεριού-
χ<ον καί μή, έκ χιηιών έσπεριδοει δών, πού προσφέρονται στούς θεα τάς άγωνιστικών γηπέοων μέσα σέ πλαστική «ριάλη. Μέ την ιδία Άγορανομική Διά ταξη μετατάσονται τα άνΐτψυκτι- κά Αε.οιοΰχα καϊ μή έκ χυμών έσπε οιδΓ.;ιδών, συνθετικά, καθώ; /αί τα σκεΐΗΪσνατα; αυτών, ,-ΐλήν των άναψ-.ικτικών ποτών πού περιέ- χοΐΛί καφ€ίνη, στήν κατηγορία των «ούσιωδών έν άνεΐταοκεία εί- δβν» ώς πρός τίς τιμές των προσ φερομένην άπό κέντρα καί πωλου μίνων άπό κατα(ττήματα (παντο- πίολεϊα κλπ.). Καθοοίζονται δέ ώ; έξη; τα άνώτατα θεμιτά δρια πό σοστών μικτοϋ κέρδονς: κως 12 καΐ λιανικώς 28. Εένο ενδιαφέρον παραγγελίαν στίς ·>'-
κρομεοαΐες ναυπηγικές μονάδε~
ου Περάμοτος. Άποκσλυπτικές ε¬
πί τοϋ προκειμένου είναι οί προτά
σεις πρός τίς έλληνικές αύτές υο
νάδες. τίς οποίες δχουν ύποβύ-
λει μέσω τοΰ ύπουργείου
τιμάριθμος των πρώτω'ν ύλων κσί
ήμικατεργοσμένων προϊόντων κα¬
τά 1%. Οί δλλες κατηγορίες αγα¬
θών πού περλαμβάνονται στόν τι-
μάριθμο, σημείωσαν άνοδο. Συγ-
κεκριμένα, ό δείκτης τιμών των
έτοίμων προϊόντων αύΕήθηκε κα-
τπ 3,4%, των ποτών — καπνοΰ
Λίκης καί τής άνάγκης έξοπλισμοϋ
τ«^ ωστε νά ανταποκριθή στό δια
μετακομιστικό έμΛάοιο τής Βουλ
γαοίας- Οί συν'ομιλίες θά καλύ-
ψουν δλα τα τεχνικά θέματα στό
πλαίσιο τή; προσ<ρ·άτου διακοατι- κής συμφοράς γιά την χρηβιμοποί ηση τοΰ λ.ιιιένος θεσσαλονίκης γι κοτά 0,8% καί των κουσίμων — ά την εξυπηρετήση τοΰ δοιΛγαοι- λιπαντικών κατά κου έμ,τοοίου. Διευθύνσεις συμφώνως τώ Νόμαι ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ (1926 — 1975) ΣΩΚΡ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατοικίο Νουάρχου Βότση 55 Ίδιοκτήτης — Διευθυντης Π ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ (Λεωφ Συγγρού 3βΟ Καλλιθέο) Προϊστόμενος Τυπογραφείον ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΖ Κατοικία Σπαρτόχου 19 ΑΜΦΙΑΛΗ

Χορρύνΐϋΐ 30 λεπτα κοτα κιλα
αυσποροϋ ρόρροκοο νια μετοφορΐΗα
'Εκτός 6πό την τιμή των 17,40 ανώτατον όριον των δυνατοτή-
5ρχ κατά κιλό συσπόρου βόμβα- των,
<οο, πού ικιοοχέθηκε <ιό δώση ό ρον. αι ΟΓοίαι υπάρχουν οήμε- όπουργός Γεωργίας κ Ιορδάνο- Κλου, μέ βάοη τό κόστ.·^ που κα- Γαρτίσθηκε άπό τόν Όργσνισμό Βάμβσκος, ό ύπουργός Συντονι¬ σμοϋ κ. Παπαληγούρας άποδέχθη- <ε νά όνσγνωρισθή πρόσθετο πο¬ ία 0,30 δρχ. κατά κιλό σάν μετα ρορικά κλπ. έξοδα Ή άπόφοση αυτή ελήφθη κατά τή σύσκεψη έκπροοώπων βαμβα- <οπαραγωγών των νομώνΛαρίσης Γρικάλων κοί Καρδίτοας, καθώς <ο! έκπρόσωπο Άγροτικών Συλλό /ών των παραπάνιο νομών καί των όπουργών Συντονισμοϋ κ. Παπά *.ηγούρο καί Γεωργίας κ. Ίορδά ^ογλου καί τού νομάρχη Καρδί Γθαο, ή όποία διεξήχθη στό υπουρ /εϊο Συντονισμοϋ. Κατα τίς άνακοΐνώοεις τού κ. Ιορδάνογλου, άποφαοίσθηκε, σέ προσέχη σύσκεψη, νά συζητηθή τώ θέμα τής επικειμένης νέας <αλλιεργείας τού βάμβακος, κα- 3ώς κσϊ των λοιπών γεωργικών ιροϊόντων ώστε οί καλλιέργειες τους νά γίνονται μέοα σέ συνθή- <ες πού νά δισσφσΑίίουν τό είσό 5ημα των παρογωγών. Οί άνσκοινάαεις τού ύπουργοθ Γεωργίας έχουν ώς έΕής.· • Κατά την σύσκεψιν εγένετο ίϋΐοδεκτόν ότι ή ήδη ύπ' έμοθ γνω ΧΓθποιηθεϊσα τιμή των δραχμών 17,40 άνά χιλ)μον ώς πρός τόν <αθορισμόν τοϋ είσοδήματος των 3ομβακοποραγωγών αποτελεί τό Πέραν τούτου ό κ. ύπουργός Συν τονισμοϋ απεδέχθη όπως αναγνω¬ ρισθή πρόσθετον ποσόν 30 λε- Γτών άνά χιλ)μον'διά μεταφορικά και λοιπά εξοδο. Εϊμαι ύποχρεωμένος νά τονίσω ότι μέ την ώς άνω συμπληρωματι¬ κήν ειοοδηματικήν ενίσχυσιν ό¬ ϊ-ου μέ τάς μέχρι τούδε έγκριθεί- σας τοιαύτας, ό δημοσιονομικός τομεύς έπιδαρύνεται μέ τό ποσόν τού ενός διοεκατ εξακοοίων έκα- -ομμυρίων δραχμών. Περαιτέρω απεφασίσθη όπως έν κοινή μετ1 εμού προσεχεϊ συ¬ σκέψει συζητηθή τό θέμα τής ε¬ πικειμένης νέας καλλιέργειαν τοϋ Οάμβακος, καθώς καί των λοιπών γεωργικών προϊόντων, ώστε αί καλλιέργειαι τούτων νά γίνωνται υπό συνθήκας διασφαλιΖούσας κα τα τό δυνατόν τό είσόδημα των παραγωγήν». ΕΛΗΞΕ Η ΑΠΕΡΓΙΑ - ΑΠΟΧΗ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ Άπό την Λάρισα πληροφορεϊ ό άνταποκριτής μας ότι έληξε χθές ή άπεργία - όποχή των άγροτών Θεσσαλίας, πού είχε κηρυχθή ά¬ πό τίς 3 τοΰ μηνός, σέ ένδειξη διαμαρτυρίας γιά τα κυβερνητικά μέτρα, στά άγροτικά προϊόντα καί δίως στό βαμπόκι. Ή σύσκεψη εκπροσωπών των Αγροτικών Συλλόγων πού έπρό- ειτο νά γίνη σήμερα στήν Καρ δίταα, ανεβλήθη — κατά πληροφα ρίες τού άνταποκριτοϋ μας — έν άναμονή τής 'Επιτροπής των εκ¬ προσωπών πού συμετεϊχαν οτή ού σκεψη των Αθηνών. ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ Ο βουλευτής Ήλείας κ. Ν. ΣπέντΖας, εδήλωσε ότι τα αίτή- ματα των τοματτοπαραγωγών εί¬ ναι 6άοιμα καί δίκαια, άλλά έπρε- πε, πρίν άοκηθή άμεση πίεση, νά προηγηθή ουνέδριο, μέ πρόσκλη- θ'ΐ των αρμοδίων παραγόντων. κυβερνητικαί Συνεταιρισμοί Οί Γεωργικοί Βορ. .Ελλάδος συμπαρίστανται στόν άγώνσ των άγροτών Θεσσα¬ λίας καί Πελοποννήσου κσί δια- Ι'σρτύρονται γιά τίς δηλώσεις τού | ΕΣΟΤΕΡΙΚΑΙΕΙΑΗΣΕΙΣ ΤΑ Φ0Ρ0Α0ΓΙΚΑ ΚΙΙΪΗΤΡΑ ΒΑ ΑΝΑΜΟΡΦΟΒΟΥΝ ΑΙ ΕΓΚΡΙΣΕΙΣ ΕΙΣΑΓΩ- πλσμοΰ 159.&81.550 δρχ. ΓΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ [ "Ωσαύτως, υπό τής οντή-ς 1974.— Αί χορηγηβείοαι έγκνί- ωοήσεως έχορηγηθησαν: α') 141 σεις ■εΐσσγωγής κεςκΐλαίων, βάσει | ίγκρίθεις εΐσαγωγή; τοΰ ομού 2687, κατά τό 1974, ά- νήλθον είς 102.642-812 δολλ. έναν Γεν. Διειιθυντοϋ τής ΠΑΣΕΓΕΣΙ . 1 570.000 τι συνολικήν έγκρίσε-ων 419.954. 667 δολλ. κατά τό 1973- Συμφώνως πρός τα στοιχεΪΛ τοϋ υπουργείον Συντονκτμοΰ τυα. τα χώ,ας προελεύσεως τό ποσόν ηντό ν.ατανέΊιεται ώς εξής εΙ<, δολλάρια: Γτοιΐανίβ 8.302.941, ΗΠΑ 27. 500.000. 'Ελδετία 7.160510, Αλ νία 40.000, Ίο-οαήλ 30.000, Ίτα λία 3.945.470, Μονακό 200.000 Αυστρία 907·ΟΟ0? Σουήδία 1.150. 000, Περσία 500.000, Βέλγιον 2 610.330. Παναμάς 333.400, Κα ναιδάς 600.000, Γαλλία 490.000, Αγγλία 3003.161, διάφοροι 344. κ. Ί Άφεντάκη (Συνεταιρισμοί Γιαννιτσών, Σίνδου, 'Αδενδρου). Ή "Ενωση Γεωργικών Συνεται ρισμών Φαρσάλων διαμαρτύρεται γιά τίς δηλώσεις τοϋ κ. Άφεντά¬ κη κσϊ άναφέρει ότι δημιουργείται ήθικό θέμα γιά την ήγεσία τής ΠΑΣΕΓΕΣ. Οί άγρότες περιοχής Δομοκοϋ διαμαρτύροναι γιά τίς δηλώσεις των ύπουργών Συντονισμοϋ καί Γεωργιος ότι οί άγρότες παρακι- νοϋνται όπό όλιγάριθμα στοιχεϊα, μή άγροικά καί γιά τίς δηλώσεις τοΰ κ. Άφεντάκη. Συμπαράσταση γιά ι όν άγώνα των άγροτών θεσσαλίας καί Πε¬ λοποννήσου εξέφρασαν καί οί έ- οπεριδοπαραγωγοί "Αρτης, σέ συ¬ γκεντρώση τους. ΤΑ ΟΡΙΑ ΕΠΙΤΟΚΙΩΝ ΠΡΟ- ΘΕ Σ ΜΙΑΚΩΝ ΛΙΑ,ΚΑΝΟΝΙ- ΣΜΩΝ.— Ή Τραπέζα τής 'Ελλά δος εκοινοποίησε την ΰπ' άριθμ. 1024)20-1.7δ έγτίύκλιόν της. Είς αυτήν δίδονται οδηγίαι διά τόν ύ- πολογισμόν των άνωτάτων όρίων έ.-ΐιτοκίίον των είς συνάλλαγιμα πλη ρωτέων τόκων, επί εΐδών νιξομένων ,- των διά βιομηχανίας καί ΰιοτεχνΐ βς? όΛίας τιηχανολογικον έξοπΐλ.ι- σιικοϋ 44.845.500 δρχ. 6') "Εξ ά- Οειαι έγκαταχττάιστίυν έργοστασί- ων, άξίας μηχανολογκοϋ έξοπλι- ^■μού 89.160-000 δρχ. Η ΕΤΒΑ ΘΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟ- ΤΗΣΗ ΤΗΝ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΝ.— άναφερόμΐα είς την άπο στολήν καί δρα<ττηριότητα τής 'ΕίλλτγΛκ)]ς Τρα.τέν;ϊΐς Βιομηχανι κης Άνα.ττνξεως Α Ε. σννεζητή- Θησαν κατά την διάρκειαν είδιχης σχισκΕψείος, ή όποία συνεκροτήθη είς τα γραφεΐα τής Τραπέζης «κ»ί είς την οποίαν μετέσχον ό υπουρ- γός ΒιομηχαΥίας, κ· Κ. Κονοφά- ος, ό ΰο;.~ουί>γός Βιομηχανίσς
κ. Δ. Καραι'σκάκης, ό Διοικητής
τής ΕΤΒΑ κ. Π. Στεριώτης
ώ:
2.500 ΕΚΙΚ. Δ0ΑΑ8ΡΙΩΚ
.ΤΟΧΟΙ ΤΩΝ ϊ:ΊΓΐ™ ΠΑ ΤΟ ΤΡΕΧΟΝ ΕΪΟί
Την ανξηβη των ίξαγωγών ν-
τεράνω των 2,5 δισ. δολ.., δηλαδή
την αυξήση μέ τόν Τδιο «νθμό δ-
πιος καί κατά τό .τ·σ.{>Ελθάν ετοςι ό
ρίζουν οί έξαγωγ,Γΐς σάν στόχο
τους γι<Ί τό 1975. Αύτό έτόν'βιε ό πρόεδρος τοΰ Πανελλήνιον Σνδέ σμου 'Εξαγωγέων %. θ. Δ. Μεη- τζελέτος, κατά την λογοδοαία τού διοικητικοϋ Συμ&ουλίο.; στήν Γε- νική Σι·νέλειση των μελών τού, στήν αίθουσα τής 'Ενοχτεω; Συν τακτβν Ήμεηησίιον "Εφημερίδων Αθηνών. Ό στόχος αυτάς, <Γπο ό κ. Μπε ρτζελέτος, «ίνα ι δυνατό νά έπιτεν χθή παρά τίς έξαιοετικώς ο.ομε- νεΐς διεθ'€ϊς οικονοιιικέ; συνθή- κες εφέτος, άρκεΐ νά χανττ)ρήίΐτοως, ή ό^οία δχι μόνο
δέν απάκια νά εξασφαλίση τα κε
■/τ);ίΐένα, άλλά δημιονηγιεΐ τόν κίν
?ι *;> σχεδόν δαςαίον ά,ιωλειών.
Ό πρόεδοος τού Π Σ·Ε. άν^λί1
<σε τήν' δραστηριότητχ τοΰ Συν«δέ- σμου κατά τό παρελθόν Ιτος, τονί ζιον ότι πακ)ά τίς δυσμΕνεΐς έπίσης σΐ'νθήκες οί έξαγωγί; αϋςήθηναν ν.τεοώνο) τοθ 50% /αί εφΌασαν' σι νολικώς σέ 1.800 έκ. δολλ. Προϋπόθεττη, ΐξ άλλον, γιά την πραγματοποιηθή τοϋ τ(-ιλοδό?ου αύ τού στόχον, πρόσ&-σε, είναι ή δι« τηρήση καί ή διιΰρυνπη των π«οε χοαένων κινήτρ<ονι διεύου'ν'ση ή ό ποία κατΚσταται άν<αγκαία άπό τό γεγβνός δτι πρακτινώς σήμερα δ λες οί χώρες έπιθριούν >ά αύξή-
οουν τί; έξαγοιγές τοι»ς, πεοιο^ι
ζοντας δσον' τό οννατό δοαστικώ
τεοα τίς εΐσαγογές τουις.
Ό κ. θ. Δ. ΜΛοοτζελέτος, χα-
ράτσοντας την Λθθ"ί« γιά την έ-
.τίτευξη των έξαγιιιγ.κών στόχων
τα 1975, ύ.τογράμμκτε ότι είναι ά¬
νά γχη οί έπιδιώξεις τής €-ξαγ(ογι
κης πολιτικής νά κατει<θννΐοντηι πρϋς την καλντεοη ή?ιοποίηση των έκ ΐιαρ{ΐ6όσεο)ς άγορών τής Ελλάδος καί πρός την άξιοποίησΓ, νέον. ΙΙρός την κατευθυνθή αντή 6 ΠΣΕ θά προσηνατολίση τής δοαβτηοτότητά τού. Σ1 ν'(1 είπε, δτι μέ την ι.τΐΛ ιο.τοίηση τής Στ}ΐ- ψωνίας Συνΐέσ¥ως Ελλάδος — ΕΟΚ παρέχονται νν:ς 5ι·νατότη- τες γιά την διεύρΐΛΌη τοΰ έξαγω γικοθ ρμ.τοο!ο^· τής χώοας στόν δι νιμιικό χώοο τής ΕΟΚ, ά,ρκίί νά θελήσουμε ν« τίς άξιατοιήσοινΓ, ■ · ■-όμενοι σκληρά γιά νά ίπιτχ' , ,,ιε στό έβιοτεριχό τής χώρας τίς άΛθί,>αίτηΐες δ.αϊβοωτικές μ
ίς ότι ή Ελλάς ό
'.όχληρος, οί φορείς τής οΐκονομί
μ. θά
νά
ι χαί ήσ·χ<ι. νοατα μιά; κ γιά τα ΟΤ.' .. .., αι καϊ νοοτοο.-άαν καταλλή?.ου·ς ίώ ττρ' ναι«ι.τλοίαν είς τάς άνοικτάς θαλάσσας καί τούς ώκεανούς- Καΐ />ς αύτάς τάς πεοιπτώβεις τόν με
γαλ.ύτερον κίνδυνον πάντοτε άντι-
,τροσωπεύει ή άντίοταοχς αυτών
το>ν πάλαι (όν μέθοδον κ«1 νοοτοο-
.τίας (τής οποίας ένίοτε κ«θκττά-
ιι.εθα αϊχμάλ(ι»τοι) είς την αλλα¬
γήν».
Μιλώντας γιά τίς άννιτολικές ά
γορές, ό κ. Μ.τερτΪΕλέτος
ρε δτι καί ή μ,ερική έστω έ.τίκτα-
ση τής 1574)70 ά.τοφάσΓθ>ς τής
Χομιαματικης 'Ε.τιτροπής πρός
τίς χώρες των διμεοων βννοιλλα·
γών, έπέκταιση ή όποία άποτελοΰ-
σε πάγιο αΤτημα τοϋ ΠΣΕ άπό
ιιακιροΰ, θά σι·}ΐ.6άλη οΰσιωδώς
στήν άξ.οποίηση των μεγάλων δν
νατοτήτων των άγορών' αυτών γιά
ΐΐι έ^αγώγιμα έ/.ληνικά Λροΐόντα
'.δίως τα γεωργικά, τα ό.-ΐοία <τη- συναντοϋν αύξ,ανόμιΓ!5ς ιε;, λόγο) τοϋ άνταγίονι- όμοιοπαραγοιγών χωρων. Γιά την ε.τρκταση τής έξαγωγι ιής προσπαθείας σέ ·ν'έ,:ς άγορές '.αί ιδίως στίς άγοοές τής Μέσης Ανατολή; καί Άςτρικής, ό >ρος τοθ Πανελλ^ηνίου Συν&Ε<ηιου ίί.-ΐε: νότον λ^ί μεγάλον ποσοστόν τοΰ κόστους των ,τ(>οϊΟΑτιον».
Σύαςχονα πρός τα στοιχεϊα
τής ΕΣΧΕ, οί έξαγωγές τής χώ¬
ρας μας πρός τίς άρα€ι·κές χώρες
τής χώ^ας συντεληΰντ«χι ώοισμέ-
ιται βα'θεΐαι άλλαγαί. Μέγα τμήμα
τού τεραστίο-; είσαδι'ιματος, τό ό-
χοϊον θά αετα6ι6άση ό βιομηχανι-
<ός κόσμος πρός τάς χώρας έξ«- /ωγής πετρελαίου καί τό οποίον 9ά άνΐλθη κατά ωρισμένους υπο- λογισμούς τίς 100 δισ. δο/Χ .τε,ρί τού εφέτος, θά κατευθυνθή είς τάς χώρας τής Μέσης Άνατολής -ίαί τής Άηιοικής. Αί άγοραί αύ- εαϊ, .τεοΐ(ι)ς>ισμέναι κιιΐ ΰποτονικαί
(ϊ?.λοτρ, διευρΰνονται τι!>ηα μέ τρό
την :τρυ.ιτο(ταν'ή. Αί προϋποθέσεις
5ιά την δκτΰρυνσιν τής έξαγωγής
δς>;ισττ>£>ιότητος πιηός την κατεύ¬
θυνσιν αυτήν ϊΐναι λίαν ευνοικαί.
Η Ελλάς διαθέτ·ει δί-ο
ϊν καί διαφορετικοθ χαρακτήρος
■ίλ:ον£κτήματα. Δέν εχει άποικιο-
ίροτικόν παρελθόν καί ευρίσκεται
'γγΰτατα τής περιοχής της. Ό
ς ούτος παοάγιον είναι
ιδιαιτέρας σημουίας σήμερον, ότε
τό κόστος των μετα<το.ρών ά.τοτ€- τής Μ'έσης Ανατολής καί τής Μί σογεΐου τρι.χ)Λ<τισΛθηκαν' κατά τούς έννέα -τρώτους μήνες τοΰ 1974, σέ σχέση πρός τό άντίι—οί χο διάσττ,μ^ τοΰ 1973 καί έφθα¬ σαν σέ 147 έκ. &ολλ. Οί .-τ&αγμα τοποιήίΤεις πάντως, αύτές, «ΐίναι λίαν ίσχναί, έν σχέσει μέ τάς τε- ρ-αστίας Λ'εας δυνατότητας, αί ό- νφίστανται σή'ΐερον· Πέραν τούτσ.',' ή ζήτησις π,οοϊόντοτι·, τα όπ-οϊα παιράγει καί δύναται νά εξά γη ή Ελλάς, αύ^άν·;ται ταχέως είς τάς άγοράς αύτάς». Γιά την Λραγμάτο>ση των στό¬
χων αυτών, ό ΓΓΣΕ, έκτός των αλ
λων ένεργειών τού, βτ|μιοτ<ργεϊ δύ ο τ,μήματα) «να γιά τίς έξαγωγέί <μέ την ΕΟΚ καί ενα γιά τίς έξα γο>γές ιχέ τίς χώρ«ς τής Μέσης Ά
νατολής καί Άφρικής, τα όποΐα
θά παοακολονθοΰν συνεχώς τίς έξ
ελίξεις στίς .-τεριοχές αύτές καί θά
εΐσηγοϋνται λοπτομερώς ν.αί βν,'-
ς στύ διοικητικό <Γυμι6ού λιο τίς ά,ταιτούμενες έ·ίογ£ΐΐ; .τρός έπίτΐτξη των έ.τιδιο)κομένων στύχιον. Έξ αλλου ύ ΠΣΕ, πρύσθΕβε 6 κ. Μπεοτζελέτος, θά γίνη σΰντομα αέλος των δύο διεθνών' έμ.τορικώΛ' , τής Διεθνοϋς Ό§- ς Εμπόριον καί τής Επι τ·ρο.τής των Έμ.τορικών Όργανώ σειον τής ΕΟΚ, γεγον'ός τό άποϊο θά παράσχη την δ,νατότητα τής παρακο·λουθήσεο>ς των έξαγωγι-
κών θεμάτίον δχι μόνο άπό την Ά
θήν.'ΐ, άλλά "/αί άπό τίς Βρυξέλ-
'ΑναψεράμενΌς, τΐλος, ϊΐδι'/ιό-
τεηα στή,· δηαστηριότητα τοϋ Σι-ν
&έσίμοι·ι είπε ότι γιά νά μ.τορέση
άποτολ.ε€ρατικώτερα νά αναβάλη
στήν έξαγωγική ,τροσπάθεια, είναι
άπαραίτητη ή δτ}μιουργία
τηαάτων τοΰ Σννδεοΐμον οτά με-
γώλα έπαρχιακά κέντρα καί ή καθ ι
έρωση τακτ[5ίωτέρ(ι}ν' κλαδικών συ
σκιέψεων, γιά τήν' συστηματικώτε-
ρη προώθη-ση μίμονοιιαένονν ή κα
τηγοριών προϊόντων.
♦ Φ·ΦΦΘΦΦΦΦΦΦΦ·ΦΦΦΦΦΦΦΦε)ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ··ΦΦΦΦΦΦΦ·
1ΗΜΣΚΥ2ΕΙΣ ΙΙΟΑΟΓΙϋΝ
; Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύ ; |
;μων Έταιρειών καΐ Έταιρειών Περιωρισμένης Εύθύ- ',',
;νης δτι δι" αποφάσεως τοθ κ. Ύπουργοϋ Έμπορτου 1'
;ΰπ" ύριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευσεΐσΓτς '<'>
[είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον 'Ανωνύ ;;
!μων Έταιρειών), όρίζεται ότι δύνανται νά συνεχίσω- ;;
αι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκλήσεις των Γε- ;;
νίκων Συνελεύσεων και τούς Ίσολογισμούς των δια ',',
της οϊκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ- ;:
Ι ΠΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο Γ
< μέχρι τούδε διά της «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ- πρό { τής συγχωνεύσεώς της. Είς την εγκύκλιον άναφέρεται ότι τό έπιτόκον' επί είσαγωγων εκ χο>ρών έλενθέροι» σιηχιιίλλάγματος
δέν δύναται νά νπεφ&αίνη τό επί
σημον ,-τροεξοφλητιχόν έπιτόκον έ
κάχΐτης χώρας, προσαυξοΛΐόμενον
κατά 4 (τέσαρσας) μονάδας μέ ά
νώταοτν όριον τό 13% έτηβίίος.
Επι είσαγωγών έξ Άνατολι-
κών χωρών τό Ισχΰον ανώτατον έ
επιτυχίαν είναι 8% ετησίως.
ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ
ΤΩΝ ΧΤΜΩΝ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙ-
ΔΩΝ.— Ό ΰπονργός Γεωργίας,
κ. 'Ιππ· Ίορδάνογλον, απηύθυνε
πρός απάσας τάς αρμοδίας ύπηοε
σίας τοΰ υπουργείον την ύπ' άριβ.
230)14.1.75 εγκύκλιον, διά τής ο¬
ποίας έντέλλονται όπως έφαιρμό-
■σονν, αυστηρώς, τό ύπ' ά^ιθ. 166
) 197 Π. Διάταγμια «περί ποιοτι-
κοΰ έλεγχον επι προϊόντων έπιχει
ρήσεων έπε^εργαζομένων όπωροκη
πεντνχα. προοριζόμενα δι' εξαγω¬
γήν καί ιδιαιτέρως χυμών έσπερι
δοειδώνί».
Είς την έν λόγω εγκύκλιον, τοο
νίζετατ, δτι ό ελεγχος δέν θά πε
ριορίδεται μόνον κατά τό στάδιον
τής έπβξιεργασΐας των έσπερΐδοει
δών καί των πα§α.γομιένων χυμων,
άλλ-.ά θά έλέγχ>2ται τόσον ποιοττ-
κω; δοσν καί ποσοτικως ή χρησΊ-
πρώτη ΰλη, ήτοι οί
σνλλεγόμενοι καρποΐ
δών.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΑ
ΤΟΛΙΚΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΤΞΙΝ ΤΩΝ ΕΜ-
ΠΟΡΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ.— Ό ε
μπορικός σνμβουλος; τής
άς τής Άνατ. Γεομανίας έδήδλω-
σεν, ίίς σννέντενξιν τάχου, δτι ύ-
.ιάρχονν' δννατότητες π€^αιτέρω ά
ος των έμπορικων αχέοε·
ών Ελλάδος—Άνατ. Περμανίαςι
έχουν γίνΐΐ δέ σχετικαί προτάσεις
.-τρός τό υπουργείον Έμπορίου.
Παραλήλοος, Εζήτησε τήτν' σύνα
ψιν σνμ<Ρ<ο'ν'ας πληοωμών καΐ έ- γνώρισϊν «ΐς- την Ελληνικήν πλευ ράν την π'ρόθεσιν κιρατικών έπιχει ρήσεων τής Άναττσλικης Γερμανί- ας θά χορηγήισονν πιστώονςις είς "Βλλττνας ενδιαφερομένους, διά ιήν αγοράν μηχανημώτων καί λοι .των εΐδών κ.εφαλαιοΐ'χικοϋ έξοπλι- (Τμοΰ. ΣΤΖΗΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΒ- ΕΑ ΕΠΙΤΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΩΝ.— 'Τπό τοΰ Έιιαορικοΰ καί ΒιομηχσΛΐκοΰ "Επι μελητηρίοο ανεκοινώθη, ότι είς σύ σκει1>ιν εκπροσωπών των πα^αγίΐΐ-
οννβξητήιθη-
νομοσχέδια·
καί
.χαρόγοντες.
Κατά την σνσκεψιν, ό κ. 'Τπονρ
γός ένημερώθη νπό τοΰ κ. Διοιαη
τοΰ επί τής έν γεν: ι δ'ρακττηριότιι
τος τής Τραπέζης (θιομηχανικαΐ
περοχαί, χρτ;μα·ροδόττκπςΐ πΐροσέλ-
έξεδτ>λ««τε
ύργανώσεων^
σαν τα ςρορολογικά
Κατ' αύτην, έΐητάβθησαν, έπίσης,
καί οί τρό.τοι συντονισμοϋ των έ-
νεργειών τών' ενδιαφερομένων διά
την πΰο&ολην των οάτημάτων των
ι»ά των άπάψ-ών τοιν «ρός την
Κι<6έφντϊ<τιν καί την κοινήν γνώ¬ μην. Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙ ΚΟΤ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΤ ΕΙΣ Β. ΕΛΛΑΔΑ.— Σι^Μρώως πρός «τοι χεϊα τής έπθεωρήνϊεως βιομηχοηί- ας τής Χεντρικής καί Δντικής Μα κεδονίας, κατά τόν παοελθόντια μίϊ να έχορηγήθησαν ΰπ' αυτής 235 ίγκρίσεις άτ€λοΰς εισαγίογής μη- χανημάτων προοριζομνων διά 6ιο μηχανικάς καΐ βιοτεχνικάς έπιχει- ρήβει?, άξίας μηχαολογικοΰ έξο- κτ.>σις
Ό κ. Κονο<ράγος, τό ενδιαφέρον τής διά την διοτεχνι'αν καΐ άπεφχΐισί- σβη δπως ή ΕΤΒΑ <η·μ6άλη, ένρρ γώς, ίΐς την χρηματοδότησιν' <οΰ κλάδον. Ηρός τουτο, Θά δτ^ιουνγη Θή 'Τ.τθ5ΐεύ0ινσις Χοημαοτδοτήσ: ως τής Βιοτεχνίας. ΤΟ ΓΕΝΙΚΟΝ ΣΤΜΒΟΤΛΙ- ΟΝ ΤΟΛ ΣΕΒ.— Ό ύπουργός ιομηχανίας, κ. Κ. Κονοφάγος, θά .ταραστή είς την σννΐίδρίασιν τοΰ γενικόν συμβουλιον τοΰ Σι/νδέ- «μου Έλλήνων Βιομηχανίαν, τό ό ποίον συνιέρχεται είς τα γραφεΐα τοΰ Συνδέσμον. Είς τό ανωτέρω σνμιβονλιον, κα τα τό οποίον θά «κτΐθοΰν τα σν- ναρτώμενα πρός τάς €ιομηχανΥκά; δραστηριότητα θϊΐματσ, θά παοα- στοΰν, έπίσης, προσκληθέντες, ό ϋφυπονργός Βιομηχανίας, χ- Δ. Καραϊσκάκης, ώς «αι ό γενικάς γραμματεύς τοΰ Ιδίου {«πουργείου κ. Γ. ΜΌτθαιονδόνκης. ΠΡΟΣ ΝΕΟΝ ΦΟΡΕΑ ΤΥ- ΠΟΠΟΙΗΣΕΩΣ. — Συμφώνως πρός δηλώσεις τού ύπουργοθ Βιο μηχανίας, αί άρμοδιότητες τοϋ Έλληνικοϋ Όργανισμοΰ Τυποποι- ήσεων περιήλθον είς τό ύπουργεί όν Βιμηχανίας. Τό υπουργείον, άνεφέρθη είς την συνέντευξιν, έ χει ταχθή υπέρ τής ιδρύσεως ϊ- διωτικοϋ φορέως τυποποιήσεως ό οποίος θά έλέγχεται υπό τοϋ ύ¬ πουργείου. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΒΑΜΒΑΚΕΡΩΝ ΥΦΑΣΜΑΤΩΝ ΕΞ ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ. — Υπό τοϋ ύπουργείου Έμπο¬ ρίου απεφασίσθη ή χορήγησις ά- δειών διά την εισαγωγήν βαμβα- εερών ύφασμάτων έξ Ουγγαρίας: μέχρι συμπληρώσεως 300.000 ?;Γλλαρίων. Τό ανωτέρω ποσόν θά κατα- τμηθή μεταξύ των είσαγωγέων των πραγματοποιησάντων είσαγω γάς έξ Ουγγαρίας και κατ' ανα¬ λογίαν των πραγματοποιηθείσας παρ' εκάστου εισαγωγήν, κατά τα έτη 1972, 1973 καί 1974. ΕΠΑΦΑΙ ΤΟΥ Ε.Β.Ε.Α. ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΙΝ ΤΩΝ ΑΓΟ- ΡΩΝ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ. — "Υπό τού 'Εμπορικοΰ καί Βιο- μηχανικοϋ 'Επιμελητηρίου Αθη¬ νών ανεκοινώθη ότι έκπρόσωποί τού επεσκέφθησαν τόν έπιτετραμ μένον τής Συρίας και τόν Σύμ¬ βουλον τής έν Αθήναις πρεσβεί¬ ας τοϋ Ίράκ. Αί έπισκέψεις ένέ νοντο είς τό πλαίσιον τής άρΕα- μίένης προσπαθείας τής ΕΒΕΑ διά την διεύριτνσιν των έμπορι- κών σχέσεων πρός την Μέσην Ανατολήν. Τα φοραλογιχά μ,έτρα θά άνα- μορςροθοΰν, θά μελετηθή ή φορο- λογία. έ.τΐ τής προστιθεμένης άξί¬ ας καί &ά άναδιοργανωθονν' οί ν- .τηρεσίες τοΰ υπουργείον Οίκοναμι ■κων. Ι Αΰτό θά είναι τύ πρώτο μίλη- ιμα τοΰ υπουργόν ΟΙκονομικων κ. Ε. Λεδλέτογλον, μετά την ψήφιση των δύο φορολογικόν ν'ομοσχεδί- ων κα'ι την καταθέση τοϋ προϋπο λογιβμον, ό οποίος δέν άποκλείε- ται νά ίαοβληθη στήν Βονλή την τρέχουσα έβδομάδΐΐ* ( Ό κρατικάς προϋπολογσι,μός, τόνιπβ ό κ. ΰπουργός, είναι ετοι- μος καί «ποαενει μόνο ή όριστικο- .ποίιγστι τοΰ προυπολογισμόν δημο- σίιον' έπενδύσεοον. Εφέτος, προσέθεσε, πρ^&λ.έ- πονται ίηΐ'ηλότερες .τασοστιαίες αΰ ξήσεις γιά την αιαυνα, την έξνπη- ρέτηση τοϋ δημοσίου χρέους, την ΝΕΑ ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΠΑ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ Τό θέμα τής τιμής των φαρμά- κων, συΖητήθηκε σέ νέα σύσκεψη τοϋ ύπουργοϋ Έμπορίου κ. Ιω. Μπούτου μέ άρμοδίους ύπηρεαιο- κοϋς παράγοντες, πού έγινε χθές τό άπόγευμα. Σκοπός τής νέας αυτής συσκέ ψεως ήταν νά άποκρυστολλωθοθν οί θέσεις τοϋ ύπουργείου Έμπο¬ ρίου στό θέμα τής τιμής των φαρ μόκων, ώστε νά εξευρεθή λύση, ή όποία άφ' ενός μέν νά ίκανο- ποιή τοϋς είσαγωγεϊς καί τούς βομηχάνους, άφ' ετέρου δέ νά προστατεύη την κατανάλωση. Βασική γραμμή πάντως τοϋ ύ- πουργείου Έμπορίου, είναι ή δια¬ θέση στήν άγορά «ούχι ύπερτιμη- μένων φαρμάκων». Ν Α ΜΗ ΠΕΡΙΚΟΠΟΥΝ ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΤΟΥ ΤΕ.Β.Ε. ΑΠΟ ΤΕΛΗ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ Μέ τηλεγράφημά στήν Κυβέρνη οη, ή Γενική Συνομοσπονδία Έ- παγγελματιών — Βιοτεχνών .Ελ¬ λάδος, άναφέρεται στίς έπιπτώ- σεις πού θά έχη στό Τ.Ε.Β.Ε., τό άρθρο 25 τοΰ φορολογικόν νομο- σχεδίου, περ'ι περικοπής κατά τα 3)4, των άπό τέλη χαρτοσήμου έσόδων τοϋ Τ.Ε.Β.Ε., υπέρ τοϋ προϋπολογισμόν Στό τηλεγράφημά άναφέρεται είδικώτερα ότι τό μέτρο αύτό προ κάλεσε άναστατωση στόν έπαγ- γελμστοβιοτεχνικό κόσμο τής χώ- ρσς, δοθέντος δτι : α) Οί πόροι "ΐοϋ Τ.Ε. Β.Ε. είναι πενιχροϊ. 6) 'Μ ίατροφαρμακευτική — νοσοκο μειακή περίθαλψη πού παρέχ είναι ύποτυπώδης. γ) οί μηνιαίες ουντάΕεις ποΰ χορηγεϊ είναι τής τάξεως των 100 δραχμών. Προ- •στίθεται δτι ή περικοπή των τε- λών χαρτοσήμου θ' αποτελέση την χαριοτική βολή τοΰ Τ.Ε.Β.Ε. καί Ζητεϊται τέλος, νά έξαιρεθή άπό τό μέτρο αύτό ό άσφαλιστι- κός όργανισμός των έπαγγελμα- τοβιοτεχνών τής χώρας. Έσωταρικαί ΟΙ ΜΕΤΟΧΟΙ Α.Ε. ΠΑ ΤΟ ΜΕΡΙΣΜΑ 950 ΔΡΧ. ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ή "Ενωσις των Μετόχων Έλ- λη νίκων Άνωνύμων Έταιρειών, μέ τηλεγράφημά της πρός τή/ Κυβέρνηση καί την διοίκηση τής Τραπέζψ; τής Ελλάδος, διαμαρ- τυρετί,, γιά τόν καθορισμό τοθ οτούς μετόχους τής σέ 950 δραχμές τό Ο- ■'ίο δπα>ς άναφέρεται «άνερχο
μενον μόλις είς 2,3% των πρός
διανομήν κερδων, αποτελεί έμ-
παιγμόν έν σχέσει πρός τόν έΕα-
πλασιασόν των καθαρών κερδών
αυτής καί θέτει είς δοκιμασίαν 6-
πογνώσεοκ; τούς μετόχους καθό¬
σον τό μέρισμα καθίσταται έν τή
πραγματικάτητι ανύπαρκτον λόγω
ηύξημένης φορολογίας».
ΦΙΛΟΔΟϊΟΙ ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΩΝ
ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ ΔΙΑ ΤΟ 1975.-
Τήν αϋζησιν των έξαγωγών υπε¬
ράνω των 2.500 έκατ. δολλ., δή
λαδή την αύξησιν μέ τόν αυτόν
ρυθμόν ώς καί κατά τό παρελθόν
έτος, είναι στόχος των διά τό
1975. Τούτο ετόνισε ό πρόεδρος
τοϋ Πανελληνίου Συνδέσμου Έ-
ζαγωγέων κατά την λογοδοσίαν
τοϋ Διοικητικοϋ Συμβουλίου εΐο
την χθεσινήν Γενικήν Συνέλευσιν
των μελών τού.
Ό στόχος ούτος, είπεν, ό κ
Θ. Δ. ΜπερτΖελέτος, είναι δυνυ
τόν νά επιτευχθή παρά τάς εξαι¬
ρετικόν δυσμενείς διεθνεϊ» οικο¬
νομικάς συνθήκας εφέτος, άρκει
νά χοραχθή μία έπιθετική έΕαγω-
γική πολιτική καΐ όχι μία άμυντ>-
κή πολιτική συντηρήαεως, ή όποί¬
α όχι μόνον δέν δύναται νά εξα¬
σφαλίση τα κεκτημένα. άλλά δη·
μιουργεϊ τόν κίνδυνον σχεδόν βε
βαίων άπωλειών.
Προθπόθεσις έξ άλλου, διά την
πραγματοποίησιν τοϋ φιλοδόξου
αύτοΰ στόχου, προσέθεσεν, είναι
ή διατήρησις καί ή διεύρυνσις
των πορεχομένων κινήτρων, διεύ
ρυνσις ή όποία καθίσταται άνα-
γκαία άπό τό γεγονός ότι πρακτι
κώς σήμερον όλαι αί χώρσι έπι-
θυμοϋν νά αύξήσουν τάς έξαγω-
γάς των, περιορίζουσαι δσον τό
δυνατόν δραστικώτερον τάς είσα-
γωγάς των.
ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΟΝ ΠΡΟ
ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ Ε.Τ.Β.Α. - Γό
πιστωτ'κόν πρόγαμμα τής ΕΤΒΑ
διά τό 1975 άνέρχεται είς 7.000
έκ. δραχμών εδήλωσεν ό διοικη¬
τής τής Τραπέζης, ό οποίος άνέ
φερεν ότι άναμένεται ή έγκρισις
τού υπό τής Νομισμοτικής 'Επι¬
τροπής.
Διά την βιομηχανίαν προβλέπε-
ται ή διάθεσις 4.600 έκ. δραχμ.
διά τόν τουρισμόν 1.400 έκ. δρχ.
την ναυτιλίαν 850 έκ. δρχ. καί
διά τα μεταλλεϊσ 150 έκ. δραχ.
ΙΙαιδεία καί κ.οινωνική πρόνοια·
Τό κονδνλιο, «Ιπε, ποΰ προβλί
πεται γιά την έξυπηοετΓ,ση τοΰ συ
σΐΛτολικοϋ δημοσ. χρέονς είναι 17
δισεκατομμύρια, εναντ, 11,8 δισε
κατομμι,-ρίων τοΰ 1974.
Έξ άλλον, δήλωσε, ότι ϊντόι,
των ημερών όριστικο.τοιεϊται τό
θέμα τής φορολογίας πλοίιον ί.τ!
ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ
ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ
ΣΤΑ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΑ ΒΟΟΕΙΔΗ
Έπιβάλλεται άπό σήμερα άντ·-
οταθμιστική είσφορά έκ 15,59
δρχ. άνά κιλό είσαγομένου νωποθ
κρέατος βοοειδών καί βουβαλοε·-
δών.
Ή σχετική άπόφαση των υπουρ
γών Συντονισμοϋ, Έμπορίου κσί
Γεωργιος άναφέρει, ότι ή έπιβολή
τής είσφοράς κρίθηκε όναγκαίο
• διά την αποκατάστασιν Ίσων ό-
ρων συναγωνισμοϋ είς την εσωτε¬
ρικήν αγοράν μεταξύ τοϋ είσαγο-
μένου καί εγχωρίων παραγομένου
νίώποϋ κρέατος βοοειδών καϊ 8ου
βαλοειδών καί την αντιμετώπισιν
των δυσχερειών έκ των δισμοο-
φουμένων τιμών είσογωγής ΰίς
την πραγματοποίησιν τοϋ προγράμ
ματος άναπτύξεως τής κΐτηνοτρο-
φίας».
Μέ την ιδία άπόφαοι όρίΖεται:
— Σέ 55,17 δρχ. άνά κιλό, ή
ελαχίστη τιμή είσόδου υπό όμα-
λές συνθήκες παραγωγής καί έμ-
παρίας τοϋ νωποϋ κρέατος βοοει¬
δών καί βουβαλοε ιδων,
— Σέ 39,58 δρχ. άνά κιλό, ή
χαμηλότερη διεθνής τιμή προσφο-
ράς τοϋ νωποϋ κρέατο: βοβοει-
δών καΐ βουβαλοειδών.
ΠΙΣΤΩΣΗ ΠΑ ΕΡΓΑ
ΣΤΟ ΑΠΟ ΟΡΟΣ
Ό Ε.Ο.Τ. θά διαθέση κονδύλ:ο
650.000 δρχ. γιά την εκτελέση
διαφόρων κοινοχρήστων έργων
ττό έπίνειο τού Άγίου "Ορους,
Δάφνη, καί γιά την άνακατσσκευή
τής κεντρικής όδοϋ, στό Πρωτά-
το. Ή εκτελέση των έργων αυ¬
τών κρίθηκε άπαραίτητη, λόγω
τής μεγάλης τουριστικής κινήσε¬
ως πού σημειώνεται στήν Χαλκι-
δική γενικώτερα κα'ι τό Άγιο "Ο¬
ρος είδικώτερσ.
μόνιμον δάβεως μέ τροποποιήση
τοΰ <τχ·:τικοΰ νόμου. Ή ςρορολογ.α αυτή, προσέθεσε, ύπολογίξετα, ό¬ τι θά αποδώση αάνω άπό 1 δισ«. καταμμύριο. ΝΕΑ ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ ΣΤΟΝ κ. Ξ. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟ Κατά την τελευταίαν Γενικήν Συνέλευσιν τής «Ενώσεως Έλ- >ήνων Διεθνών Άθλητών Στί-
6ου» (ΕΔ.Ε.Α.Σ.), ό γνωστός;
όθλητικός πσράγων Γενικάς Γραυ:
ματεύς τής «Ενώσεως Ποδοσφοι-
ρικών Σωματείων 'Αθηνών» (Ε.
Π.Σ.Α.) κ. Ξενοφών Χατζησαράν-
τος εξελέγη παμψηφεί έπίτιμο μέ
λος τής Ε.Δ.Ε.Α.Σ., λόγω των
πολυτίμων ύπηρεσιών, τίς οποίες
εχει προσφέρει άπό δΰκάδων ε-
τών στόν Έλληνικό Άθλητισμό.
ΜΕΛΕΤΩΝΤΑΙ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ
ΤΗΝ ΠΡΟ ΣΤΑ ΣΙΑ ΤΗΣ
ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΕΩΣ
Την θέβπκτη ειδικόν <πχττήμα- τος, γιά την άποτελ*ομ«τική «ΐροσ τασία τοΰ καταναλωτικοϋ κοινοϋ, τά?ο άπό ποιοτικής π)^2νρας δσο καί άπό πλευρας τιμών, μελετά τό νποτιργείο 'Εμπορίου. "Οπως δήλοκτε ό ΰπουργός 'Εμ πορύον κ· Ι. Μποϋτος, ή λήψη μέ τρών προστασίας τής καταναλώσε ως κρίθηκε άναγκαία, ΰστεοα άπό πράοφατες ■κατ-αγγελίες, σύμφωνια μέ τίς οποίες έγιναν πωλήσ:ις αν τοκινήτοιν σέ τιμές νψηλότερες ά¬ πό έκείνες πού άναγράφον'ταν στά τιμολόγια. Τό σνστημα αύτό, πρσσέ&εοε ό κ. ΰΛονργός, θά έΐκκταθτί -λ» σέ άλλα βιομηχανικά προϊόντα, «Ιδη διατροφής Μλπ. Κατασκευή τμημάτων άδων ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΧΙ ΟΥ Δ)ΝΣΙΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Αριθ. Πρωτ. Τ.Υ. 652 ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΩΣ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑΣ Ή παρά τή Νομαρχία Χίου Δ)νσις Τεχνικών Ύπηρεοιών προ κηρύσσει δημόσιον μυστικόν δια¬ γωνισμόν διά ποσοστοϋ έκπτώσε- ως είς άκεραίας μονάδας επί τοίς εκατόν κατά την διαδικασίαν τοϋ άρθρου 10 τοϋ Π.Δ. 56)73' (κστά εγκεκριμένην πορέκκλισιν) διά την άνάδειξιν άναδόχου πρός εκτέλεσιν εργασιών Κατασκευής των έντός πόλεως Χίου τμημά¬ των των Έθνικών καϊ "Επαρχια- κών 'Οδών, προϋπολογισμοϋ ΰα- πάνης δρχ. 1.000.000. Ό διαγωνισμός θά διενεθγηθή την 7ην Μαρτίου 1975 ημέραν Παρασκευήν κοΐ ώραν λήξεως 11.00 π.μ. είς τό Γραφείον τής Δ)νσεως Τεχνικών Ύπηρεσιών Νομαρχίας Χίου ενώπιον Έπιτρο- πής. Δεκτοί έργολάβοι Δημοσίων ' Εργων πυχίου Α' τάξεως κα'ι ά¬ νω δι' έργα όδοποιίας. Εγγύησις συμμετοχής δρχ. 20. 000. Πλείονες πληροφορίαι παρέχον ιαι υπό τής Δ)νσεως Τεχνικών Ύπηρεσιών Νομαρχίας Χίου. Έν Χίω τή 11 Φεβρουαρίου 1975 Ε.Ν. Ό Πρ)νος Δ.Τ.Υ. Νομαρχίας Χίου Κ. Παπαποναγιώτου Νομ)κός επί 4ω β. ΔΥΟ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ ΠΑΙΔΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΕ ΡΑΝ Ι ΟΥ 7 - Τ.Τ. 402 ΒΙΒΛΙΑ ΠΑ ΔΩΡΑ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ: Τα ταΕιδιωτικά: ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ, κρατικό 6ρα6είο 1971 140 δρχ. 22 κεφάλαια Έλλάδα. ΕΥΡΩΠΑΊΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ, είκονογραφημένο, 9 κεφάλαια Ισπανία κ.ά. χώρες 150 δρχ. ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, Ιταλία 11 κεφάλαια, Έλβ. Γερμ. Αυστρία, δεμένο 150 δρΧ· ΚΥΠΡΟΣ — ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ— ΑΙΓΑΙΟ 200 σε- λίδες Κύπρος, Πόλη κ.ά. 100 δρχ. "Ολα μέ καλλιτεχνικό έΕώφυλλο Τα άφηγηματικά: ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ - Ίωνΐκά Διηγήματα 90 δρχ. ΒΟΥΒΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ, διηγήματα Ίωνίας, κατο- χήθ, σύγχρονα κ.α. 70 δρχ. Στά μεγάλα κεντρικά βιβλιοπωλδϊα ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Η «ΚΡΙΤΙΚΗ» ΤΟΥ κ. ΧΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΩΤΟΎΥΠΟΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΥΛΗ ι >
, ι
ι >
ι ι
ι '
Ι |
< ' ι '

ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ
ν.ι
Άλλά άς ξαναγιοίσομε στή δι-
μα? Ρέθιμνο — Ήοά-
"Ανεμος δυνατάς σννε.ταίρ-
στή δίνη τού τίς ορυλλωσιές
φνλΑοφόροιν χα'ι των
τ(Η-
- .τ:ρι6ολιοΰ τοϋ μονσείο.·, ο,του
ϊηίτο-τεύγω οπίσω άπό τα κτίριο,
ΛΓτ:μ:νοντας νά περάσονν οί μ:-
οταεοιοινές ώρες. Ξανοσΐηγαίν'ο
οτά γραφεία τής Όλιμπιακΰ-, νά
ίρωτήσ-* άν, μέ τέτοιον δ,νςαο,
θά άνοχω&ήσει τα βράδυ τό άερο-
Λλάνο πρός Άθήνα. «Δέν ?χομε
άντίθετες όδηγίες», ΓΪναι ή άπό-
(Σννέχετα έκ της 2ας αελίδος) σττιοσιεΐΛΐένο στή
"ε*· Ι*έ τίτλον «Άνατολική Κρήτη —
Τό μοναστήοι τού Το.τλού». Τόν
Νοέμβρη τού 1972 έ.τέρασα 5λί-
Υ*ς ήμέρες στό <5ενοδοχειακό συγ- κρότημα «Άκτή Ίκάρου» ητό δ- νομα «Υαφέρεται άγγλικά: « Ικα- ΐϊο τό χρονΊκύ
διάσττ,μα, εϊταν ,λοςμπρός, κάθε ή-
μ9α ήλιακάδα. καί ιθερμοκρασία θά
λασσας 18—19 6αιθμ©1 Κελσίου,
.τοϋ μάς έπτρεψε νά >.ο
σέ σχοδόν γαληνεμένη θόιλαισβα
τέσσερες <ρορές. Τά διηγονμαι ΰ- λα ταύτα, γιά νά ποοσθέοω ότι μολονότι έγνώρισ(ΐ Τσαμε σήμ.ι:ρα χάτι άπό ττΓν Κρήτη, δέν την συμ στό ταξιδιωτικό μου 6ι- 6λ!ο «'Ελληνικοί Δρόμοι», ϋ,του 22 κεςράλαια στεριανή καί νησιώτικη Έ'λλάδα (εκδοση 1970). Τό για- τί, τό έξηγεί ότι άπό τό 1939 δέν εΐχα ξανΓΓ/.ατεβεϊ στή μεγαλόνηοο ίο>ς τό 1972 καί γιά τουτο δέν έθε
άρκ<:τό νά άντιπροσωπει·- 6εί μ,έσα στό βι&λίο μου ή Κρήτη μέ σχετικά μικηά όδοιπορι χά τοΰ 1937ι τής είδνλλαακής τό- τε άκόαα περίοδον τού μεσοποΛέ- ■μα-, ΰπως τήν' Ιχομε 6ας-τίσ.ει οί λογοτεχνες καί στοχκστές. Άλλά, γράοραντας, άναθναοΰ- μαι καί άλλο όδοιπορικό, μένο ν.αί αύτά τό 1937 στό π«ριοδι κό «Νϊο: Έστία» ιμέ τίτλ.ον: «Γονρ ντά τι μικρ0βκο.Ίΐλ,ή άοχαία .πολι¬ τειαι. Την μικροσκοπή τοόντι τού τη Πομπηία, την έγνώρισα σέ θα λασσιν'ό ταξίδι μέ μικ^ό οο άπό Ήράχλειο στή Σητείσ. Τό κατατόπι εχει όλνγοστά νά κτίσματα, ά-τοθήκες κ·ά , καί μικρήν άποβάθρα («βα,τορόσκαλο» την ίλέγσμε στήν ίωνική πατρίδα) δπου γιά μίαν ώρα Ιπλεύρισε τό πλεονμενό μας· Μέ σννόδ'Ξνε ό >ίν
ταποχ,^ιτής μας καί φίλος μου Π
άνν ής Κολνδάκης, κάτοικος καί
/ΐτηματίας τής Σητείας, στόν ό-
.τοϊο, άν τυχόν ζεί άκόμα, ΟΛΞΐθύ
νω άπο τή στήλ.η τούτη τό χαιοε
τισμό μου.
Καθώς άνιστορεϊ ή επ ι γράφη, οί Ι Τό άοχαΐο αύτό .τόλΐφα δέν εί
δι^άστες τόν εγδσραν αοντανό ' ναι μήτε ά-,άκτορο, μήτε άρχόν-
Πεοιδιαΰάζω μέσ«. στήν πολι-
ίί[αι βα»ΐ«ά£η άπό τό ξάγναν,τ,ο
μοΟ πλατώματος απού ό άνδριάν-
τας τού '_>.. Βενιζέλον, την 6ομι
,οΐ Λέιοσύνη των Βενετοιάνων.
ό;, μςγάλος χάνδακα;.
ίΐ τάθ)ο0? τ°ΰ τΓίχους .τού ϊθίικτε
τύ τοπιονί^ιιο στήν μεσαΐίι>νική πό
λιτ.-ίι. Ξαναδιαδάζο) επάνω <ττό 6(Ί0ο..τ τοϋ μνι-μείου τό ονομα τηΰ τότρ δηπάρχο./ Κρασαδάκη πού τό έστηνε, εξαίρετον άνθρωπον πό» τόν είχα γνωρίσει γιΊρο) άπό τό 1!)44 στό διοιχτηΐ'χό σνιιβούλιο της ενώσεως έξαγωγί'.'ΐν νίνσ:· Δέν χορταίνω νά κοιτάαο ς, νά δλέπω στή (Γοντασ.'α μοί· τίς πολιοοχητικΐς μηχανές, τούς γενιτσάοονς πού σν.αρη-ιλώ- νοιη' στίς άνεμσ;κο4λ.>~ς νά <τθάσουν ιπίς έ.τάλξειςΐ τοΰς άμυνομΐνο.ς (',ονΐ'τστάνονς -τού τούς πεοιχΰνονν ιιέ 6οαστό λάδι ή σφεντονίζονν ά- ,τάν'ο» τοι-ς κ.οτρώνια. Τότε ιιόνο γεΰεσατ τόν καοπό τής στμεοινής είρήνης σέ τόσο —ρΐιιάχητα κοτα τόπισ. δταν άναπολεΐ; τή χλαπα- ταγή των πεοασμε- νΐον καιρων, την1 άμάχη πού κατέ ληγε πά,τοτε στήν αυξήση τού ά- ηιθμοΰ των μαν;ο;τος.-μένων γυ νιχικών. Διαΰαίν'ω καί έμπρός άπό τή νομαρχία, υ.του ή προτομή τού Ιωάννου Δασκαλογιάννη (χαρα- -/τηριστικό τό δνομα, ό ήρωας θά -/αταγόταν πορφαν'ώς άπό γέος δασκάλοι). Εϊταν ό άρχηγός τή; ς έπανώστασης τοϋ 1770! τό',' Ίουλιο τοΰ έπόμενου χρόνον. Άντί/ρυ σέ παρόμοια περι<~ατι- ν.ά, δέν εχεις παρά νά σωπαίνεις, γιά νά σ.ιμπονΐΓ; καί νά τιμά; μέ τή σιιοΛΗ σου τόν θυσιασμένο, καί νά άναλ.ογίξΐσαι άπό τή αιά με- οιά τή δύ^!αμη τή; Ιδίας άπό την ά'λλη τή κακότητα καί σκηλρότη- τα τοϋ άνβρώπου, ίδιαίτατα τοϋ ^ 'Λττίλα τοΰ είκοστοϋ αί ώ ϊτό τα|ίδι μου τούτο έπληοο- ιΐπιήθηνΐχ. κβΐ την υπάρξη συλλό- "ου έπιστημόνων Ηρακλείου πού ί δια(ΐ;έε':ται γιά ιόιμιιλιίες άνβρώ- αιον των γραμ,μάτων καί τής έπι- πΐήμης· δέν' έστάθτρ(ε ομως 6ολε- τό νά αάιίοο π«<ιΐι<τσότ:ίΐα. Τό Τδιο (ιηάδν τό άεροπλάνο μέ «ά,τηγε^, ιιέ κατετθυνβη πρό; τίνν έλληνική Βαδνλών^ των κανσκϊρίιΛν, όπως π-νηΐ.'ξω νά όν'θ'ματίζίο την προ>-
τείονσα πού πάντοτε μοΰ έμ.τνέ.ει
Λέος κ.αΐ κατάπληξπ, μολονότι ϊ-
χω ξήσει μήνι:ς ν.ΰϊ χοόνια <τέ δυ- τιν.ές αεγη.λοπάλεις. Στήν Κρήτη ποοτοπάτησα τό πόδι τό 1934 ν.αΐ άπό τότε ξανα- ταξίδεψα έκεΐ έξη ή έφτά φορες. Άλησμόνητη εκδς·ο.μή άπό την Ση τεία, Μάϊον τού 1»37, εως την ά¬ νατολική άκρη τής μεγαλονήσον, την περίγοαψα σέ όδοιποοικό μου, των κατοικία, παρά καθαΐρά λ.αϊ κός σ.ν'οικισμός, καθώ; μαοτυ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑΙ Υπό τού έκ θείρων Μικράς Άσίαα Πολιτικου Μηχανικου ΑΓΓΕΛΟΥ ΒΑΣ. ΜΩΡΑ·Ι·ΤΙΔΟΥ ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ Πρόσθ:τος ερει>να όσον ά<ρο·οά την λέξιν ·μηδέν, άπό σκοπιδς τής διαμορφιοθείσης φιλοσοφίας καί ϋ.τό την τού Δυτικόν Πολιτισμόν, άπέδιοσεν τάς κάτωθι υφισταμένας αντιλήψεως, ώς: α) Λογικώ; μέν τό αδύνατον^ τό παράλογον, τό ΛλήςιΓς άντιφά- 6) Πραγματικώς την έλλειψιν παντός άν'τικειμένου. γ) Μετο,φορΐλώς την άρσιν .τά σΤ)ς -τοαγμο.τικότητο;) τό άντίθε·- τον τοϊ- είναι, καθόλου, έ| ού ου¬ δέν .ταράγίται. Οί διάφορθι φιλ.όσοφο, δι" άκρι δέστεοον χαρακτηρισμόν ίχρησιμο .τοίησαν καί τήν' έννοιαν τοΰ απο¬ λύτου, τοΰ μή εξηρτημένου, τοϋ ά- ναιτίου, τοΰ αύτοτελοϋς, κατ' άτί 0:σιν πρός τά σχετικόν, οαεβ δέν νο,Γϊτα.1 υπάρχον κα'θ' έαττό. Έν τή Μεταφνσική τά άπόλΐ'τον, θεώ Οϊίται ώς άπειρον, ώς αίτία τοϋ κόσμον. Ώς πρώτην βάσιν καί αν των φιλοσοφικων τ(·>ν <ττοχα- σμών, οί ςριλόσοφοι εθεσαν τό ά- πόλντονι επί των .τε,οΐ τοΰ -παντός θεο>ριώ', ώς κενόν έγώ.
Ούτω ό ΦΓΧΤΈ Γ:ρμανός Φι-
λόσοφο; 1762 — 1814 μ.Χ. θε(υ-
Ογϊ απόλυτον, τό τά πάντα παιρά1·
γον έγώ, τά πεπερησμένον άνθρο')
,-ΐινον εγώ έοχόϋΐνον ΐίς έ,ΐιαορήν
αετά τού απολύτου τοντ^ έγώ,
κατακτά την έλ,ενθερίαν τού.
Ό ΣΠΙΝΟΖΑ Όλλανδοεβραϊ
ος Φιλόσοφος 1&33—1677 μ.Χ. θε
(υοεΐ τύ απόλυτον έννοούμ.3νον' ώς
υπόστασιν.
Ό ΣΟΠΕΝΑΟΤΕΡ Γερμα-
νός Φιλόσοφος 1788—1860 μ.Χ.
θειυρεϊ απόλυτον τήν' βονλησιν.
Ό ΣΕΛΙΓΚ Γεςμανό; Φ(λό-
ς 1775—1854 μ.Χ· θεωρίϊ τό
έν ώ ή ΐδέα έπανέρεΐ ότι
τά τοΰ ίίναι, άτε στεβθ»με<νον παντός περιεχόμενον. Κατά την διαλιεκτικήν τον, άμ φότερα, τό είναι -/αί τό άπόλντον •μηδέν·, άναιροννται *ίς την εννοι αν τού νίγν·:σθαι. Παοονσιόχΐθη- σαν άντιρρήσεις άν δντο>ς ίκρίσταν
ταΐ ή εννοια τοϋ απόλυτον μηδέν,
καθ1 όσον πολ.λοί οριλ.όσοφοι άπο-
φαίνονται ότι, τό άπόλντον μηδέν
είναι άποόσιτον είς την1 αντίληψιν
τοϋ άνθοώπου.
Ασφαλώς, τά τίς τάς θετ,κός Υυν°ϊκα, °ταν Εύπνησε ά,
"Ενα κλάμμα μωρού άκούστη·
νέ στό διπλανό κασόνι πού χρη-
οίμευε γιά παιδικό κρε6βάτι Ή
λεχώνα χαμογέλασε μέ μητρική
στοογή καί παρά την έζάνληησϊ τηο
άρχισε νά νανουρί^η τό νεογέννη,-
το. Ήταν τό πρώτο τηε παιδί, τό
παιδί τοϋ έρωτά της
Ό πατέρας τοϋ παιδιοϋ — ό
φίλος της — καθόταν στήν καρέ-
κλα τού μέ μ'ά μπουκάλα ρακ! κι
ένα ποτήρι στό χέρι. Κουτσόπινε
κΓ έρριχνε πότε - πότΐ ματιές στή
φιλενάδα τού. "Οταν εϊδε νά την
παίρνη πιά ό ϋπνος, αηκώθηκε,
βούλωσε τή μπουκάλα καί την έ-
6αλε στήν τσέπη τού. Κατόπιν
σημείωσε κάτι σ' ένα χαρτί, έδγα-
λε άπ' την τσέπη τού ένα χιλιά-
ρικο καί τ" άφησε κότω άπ' τό μα-
Ειλάρι τής νέας μητέρας. Ύστε-
ρα έξαφανίοτηκε πατώι/τας στίς
μύτες των ποδιών τού, άφοΰ έρ-
ριξε μιά φευγαλίσ ματιό στό παι¬
δί τού.
Την έγκατέλειψε, αυτήν καί τδ
παιδί τους μέ χίλια φράγκα, γιά
νά πάη νά Ζήση μέ την καινούργια
φιλενάδα τού. Κ' ή δυστυχισμένη
ΙΙΤΟΡΙίΙ ΤΗΣ ΙΩΗΙ
ΜΙΑ ΜΑΡΤΥΣ
Υπό Α. θ.
«Ο ΘΕΟΣ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΚΑΙ ΠΑ ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ»
ι'ιτόλττον ώς αδιάφορον τι έ»ω
ταυτ!^εται τό -Ιδανικόν καί τό πρα
νιιατικόν.
Ό ΧΑΡΤΜΑΝ Γίβμανός Φ.λό
ς 1842—1906 μ,.Χ. θεωρ·:Ι δ-
τι, τό άσυνείδητον .δέν είναι ή έ'τε
ρον δνομα τοΰ απολύτου (τής Γε{)
μανικής Φι/.οσοψίας), ή πρώτη
οονν οί .μικρές κατοικίες καί τά κα ακταφ.σική άρχή τοΰ παντός εν
ταστη.ματα, εργαβτήρια, οί <ροϋρ- νιο, τά ν.απηλειά μέ τίς «σφίδΐς» (όπως έλέγα'μ·: τά πιθάρια στήν Ίωνία) γιά λάδι καί κρασί, μι- κ,Οθί χώροι π·οΐ> άντιστοιχοϋν στονς
μικρόσυ>μονς τότε άνθρωπον; με
σογειακή; τυλής. Ή θεα των ξα
ναδοσμέν^υν' στό <ρώς, ξέσκεπων δμως π?.έον έκείνων χώρων άνθρώ πινης άλλοτε παροι·<τίας, κινήση; ·<αί μόχθου, έχει κάτι τό ζεστό καί πανσν'θοώπινο, άντίθετα Λθό; τούς άνακτορικοΰς χώρονς, δπου 'ΐία μόνο 6οΰλ.ηση επΐ':ηο.τοϋσε. 'Εςςφνγα πολν άπό τό χνριο θε ιια μου πού ΐΐταν άοχικά «Τό Ρέ (> ιχνο — ή νέα αΰ^ιαηή πανεπι-
στημιονπολτρ. "Ας μοΰ σνγχωοε-
Οεΐ ή παρςκβασι>. Κτήτη είναι όλό
οος κόσμος. "Ας άναφ:ριο
κλείνοντας καί έκϊΐνον τόν σννοι-
κισ,ιό έπάνο) οέ μικ?ό νησάκι, έ'-
ρτ-·αο τής Τδιας διαδρομής, ίίχι πό
λ ν ,μοι;'^ιά άπό τα άκρογάλι. Έ-
πλεύσαμε κ.οντά κ.οντά καί εΐδομε
τά χΓ^άσματϋΐ, άποθηκες, ίαόστε
γα: '<έμποο«ΐ·ο» καί αϋτό, δποις θά ήσαν' καί τά Γονρνΐά. ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ ♦♦»♦»♦♦♦»»♦♦>>♦♦< ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ©ΕΜΑΤΑ ΑΞΕΧΑΣΤΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΑΣΧΟΛΙΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΟΝ ΤΗΣ ΚΑΡΒΑΛΗΣ ΕΜΠΟΡΙΟ. Στά ,τελευταϊα χρό νια, την πρώτη θέση στήν οίκο- 2ωή τής Καρβάλης εϊχε ιο έμπόριο τό οποίον έ£ ολοκλή¬ ρου ήταν στά χέρια των 'Ελλή- νων. Άπό τά 83 κοταστήματα πού υπήρχαν, έμπορικά καί έπαγ- γελματικά, τό ένα μόνον ήταν τουύρκικο κι' έκεϊνο σέ ύποτυπώ δή κατάστοση. Ή κεντρική πλατεϊα, δπου ή- σον τά έμπορικά καταοτήμ'ατα, :.ί Χε την όνομασίο «Γκιόλ — Μπα· ε;» (λιμνοκορφή), έπειδή στά πά *Ρή λίμνη-, ή όποία άποΕηράνθη- Αιά χρόνια ύπήρχε έκεϊ μιά μ:- κ·ε μέ την προσωπική έργασία τών κστοίκων. Άπό τά καταστή- αύτά εκαμναν τίς προμήθει- ες των όχι μόνον οί κότοικοι της Καρβάλης άλλά καί των 25 περίπου χωρίων που ήσαν γύρω τΠς καί άπό τά όποϊα τά 22 ήσαν τούρκικα. Τά κυριώτερα εμπορεύματα ποϋ πουλοΰσαν την έποχίΐ έκείνη ή- οαν ; Εϊδη μανιφατούρας (ύφάσματα καί βαμβακερό. φανέλ- Λες, μπασμάδες, άλοτίάδες, χα- °έδες, τσίτια, τουλμπάνια, γιαο- κάποα, δίμιτα κ.λ.π.). Τού ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΪΔΗ Ειδή κιγκολερίας (τ2άμια, χρώ ματα, λόμπες πετρελαίου, λαι/πο· γυάλια, μετάλλινα εϊδη οίκοδο- μής, γεωργικά έργαλεϊσ κ.λ.π.). Ειδή παντοπωλείου (καφέ, Ζύ- χορη σέ τεμάχια καί νη. τσάι', πετρέλαιο, άλάτι, μπα· χαρικά διάφορα, όσπρια κ.λ.π.). Ειδή ψιλικών καί καπνοπωλεί- ου (καθρεφτάκια. τσατσάρες, ο· λυσίδες, κομπολόγια, βελόνες, κουβαρίστρες, μολύβια, τετράδια, τσμΓίακιέρες, πίπες, τσακμάκΐα μέ φιττίλι, καπνό μονοπωλίου τσιγορ'όχαρτα τής Πάφρας καί τοϋ παγωνιοϋ, σπίρτα κ.λ.π.). Εϊδη Εηρών καρπών κοί 2οχο- ρωτών (οϋκα, δαμάσκηνα, οτα·ρί- δες, βερύκοκκα, χουρμάδες, φουν τούκια, φυστίκια, καρύδια, λε· μπλεμπιά σκέα κοί ζαχαρόπηκτα, τ2ίτΖιφα, καραμέλλες, λουκούμ.υ, γλυκοσούτ2ου«α κ.λ.π.). Καθε Δευτέρα, στήν κεντρική πλατεϊα τής άγορδς, γινάταν κή άγορά (πα2άρι), οτήν όποία ουνέρρεαν πολλοί τοϋρκοι άπό τα νύρω χωρία, γιά νά πουλήσουν τ' άγροτικά των προϊόντα κοί V άγοράσουν τ' άπαραίτητα εϊδη. Την ήμέρα έκείνη ή συναλλακτι- κή κινήση έφθανε στό όποκορύ- φωμά της καί οί μογαΖότορες τής Καρβάλης εκαμναν χρυσές λειές. (Συνεχί2ετοι) δου- τή όποία δνο δυνάμεις, ή 6οΰ?-η- σις καί τό λογικόν, άντιιιάχονται αλλήλας κτλ. Ό ΕΓΕΛΟΣ Γιρμανός Φιλύ- ος 1770—1831 μ.Χ. έν.δόσας τό 1807 την «ΦαινομεΛ'οΑογίαν τοΰ πνεΰμοιτος» έν ή άναπτΰσσει τό πρώτον την διαΧΐκτικήν τον μέθοδον. Θεωοεϊ τό απόλυτον, ώς την έαντήν άν:λίσσον.σαν λογικήν ιδέαν άπό τής καθ* εαυτήν ί·πά·ρ- Εε<ος είς την φι'σιν, την ιδέαν την ούσαν έκτός έαηής καί είς τό επιστήμας ν.αλούμενυν άπόλ.τον μ,τ|δέν καί τό οποίον θεοίοεϊται ά- π^όβιτον', είναι τελ·είίι>ς βιάφοοον
τοΰ υπό τής Φιλοσοφίας τοΰ ΧΕΓ
ΚΕΛ όοιζοιιένου άπο'.ύτον μηδ.'ν.
Τό απόλυτον μηδέν των Θετικών
'Επιστηαών, δέν άταλλάσσ:ται
τοΰ πέπλον τής σχετικότητος·
Τό απόλυτον1 μηδέν τής Φιλοσο
τοΰ ΧΕΓΚΕΛ ώ; εννοια έν
τώ Σνμπαντι, άποκΛ«ίει την ΰπαρ
ςιν τοϋ Σνμπ,ηντος καί έν <ηινε- χεία τή; έννοίας τοΰ είναι καί τή; έννοίας τοΰ γίγνεσθαι. Ή 6ια λεκτική υφίσταται ιμεταξύ τοΰ ιιη δενός καΐ τοΰ όντος, έκ τού μηδέν ό θ;ός επλασεν τάν ·κόβμον καί ό έκ τοϋ άπολύτοι· μηδέν. "ΕτΓοος Φιλόισοφος ό Μοναχός Φρεδέγισος (&34 μ·Χ·) καί διάβασε τό σημείωμα, δεν εϊ- χε κδν τό κουράγιο νά κλάψη... Πρίν οαραντίση ή ότυχη γυναϊ- κα άρχισε /ά δουλεύη στά Εένα ] μπαλωματής ύποχώρησε, δεχόμε ή ψυχή της ήταν γιομάτη πίκρα γιά την κατάντια της. Βεβαία καί πρώτα δέν ήταν καμμιά εύτυχισμέ- νη καί πλούοια κοπέλλα. Δούλευε στά χωράφια τοϋ πατέρα της, σάν τό οκυλλί, απ' τό 'πρωι Ισαμε τό βράδυ, άλλά Ζοϋσε κοντά στούς δικούς της καί δταν γύριΖε σπίτι της την περίμενε μια Ζεστή σοΰ- Τόν Νϊκο — τό φίλο της — τόν γνώρισε σέ κάποιο πανηγύρι καί γιά χάρι τού έγκατέλειψε σπίτι καί οίκογένεια. Γιά χαρι τού ό γέρο πατέρας της δέν θέλει πιά >·ά την Εέρη καί γιά χάρι τού Εε-
νοπλένει τώρα.
Περάσανε χρόνια. Ή Ελένη έ-
Εακολουθεϊ τή σκληρή βιοπάλη. Τό
παιδάκι της είναι τώρα 6 — 7
χρονών. Τσαλαβουτάει ολη μερά
πσίΖοντας μεσα στίς λάσπες. Ή
μητέρα τού είναι άκόμα ώραία κι'
ό γειτονικός μπαλωματής, ό κύρ -
Κώστας τής πρότεινε νά ένώσουν
τά έσοδά τους καί νά Ζήσουν μα-
Ζί. Ή Ελένη δμως άρνήθηκε. Ό
ρυθμό τής Ζωής της.
Βρήκε Εαπλωμένο στό πεΖοδρό-
μιο τό Νϊκο νά Ζητιανεύη. "Ηταν
χλωμός, σάν τό κερί κι' ένα κορι-
τσάκι 3 — 4 χρονών φώνοΖε πλάϊ
τού σπαρακτικά:
— «Πεινώί...»
Ή καρδιά τής Ελένης
σφί-
σπίτια πλένοντας ροϋχα... Άφηνε
τό μωρό της σέ μιά πονετική γει-
ί τόνισσα.
ται ϋτ, τό μηδέν, είναι όν, άποτε
λ.οϋν την Ολην παντός πραγματι-
•/.οΰ.
Β) "Ηδη άς «πεκτείνωμεν την
ερενναν επί τής έννοίας την όποί
αν άπέδιδον οί Άρχαϊοι "Ελδηΐς
Φι'λάσοφοι, επί των λέξεωιν' ΔΕΝ,
ΟΤΔΕΝ, ΜΗΔΕΝ.
Ό Σοιιμϊτλίκιος νε·οπλατο)νικός
φιλύσοφος άκμάσοις τύν ΣΤ' αί
ώνα μ.Χ. έκ Κιλικί^ς τή; Μικηάς
Άσίας, σχολιάξον την πραγματίί
αν τοϋ Άριστοτέλονς «ΠΕΡΙ ΟΤ
ΡΑΝΟΤ» γοάφ^ι τά άκόλουθα
ώς άναιτίρονται ε>1ς τό βιβλίον
«ΔΗΜΟΚΡ1ΤΟΣ» τοΰ κ. Γ. ΑΒ
ΤΖΗ, μέ ε'ισαγωγήν τοΰ κ. Ε.
ΣΤΑΜΑΤΗ Μέλονς τής Διε-
θνοθς Άκαδηίίας τί>- Ίσταοίϋς
των Επιστήμων.
"Εσεται σιινέχεια είς τό προσεχές
νος καί στεφάνι. Μά ή Ελένη
πάλι άρνήθηκε. "Οχι δέβαια πώς
έΕακολουθεϊ ν" όγαπό τόν Νϊκο
Γιά τό φίλο της δέν ήξερε τί- ' οϋτε περιμένει τό βασιλόπουλο
ποτε δλλο παρά δτι συΖοϋσε μέ τοϋ παραμυθιοϋ. Άλλά άν άπο-
μιά σκληρή γυναίκα πού τόν βα- φασίση ποτέ νά παντρευτή, θά
οάνιΖε καϊ τοϋπαιρνε δλο τό μερο- παντρευτή γιά νά Εεκουραστή άπ'
κάματο. Ό ϊδιος γιά νά οίκονομάη τίς Εενοδουλειές. Λαχταρά νάχη
τά λεφτά τοΰ κρασιοϋ τού έπαιΖε ένα μικρά οπιτάκι, μέ κοτέτσι κα'ι
χαρτιά κι' έπειδή ήΕερε νά κλέβη κάνα - δυό κατσίκες... Ό Φίλιπ-
πάντα κέρδιΖε μερικά φράγκα.
Δούλευε σκληρά ή δυστυχισμέ-
πος, ό μαραγκός τής ύποσχέθη-
κε κάτι τέτοιο κι' ή Ελένη τή
νη μητέρα τή μερά καί τό βράδυ, , βρίσκει πολύ ένδιαφέρουοα τή λύ-
παρά την κούρασί της, έκανε καί σι αυτή. Στό μεταΕύ έΕακολουθεϊ
τίς δουλειές τοΰ σπιτιοϋ της. Πά νά Εενοπλένη καί νά μαθαίνη
τό φίλο της πού τόσο ακαρδα την
έγκατέλειψε, δέν αίσθανόταν μίσος
γρόμματα στό γυιό της.
Μιά μερά δμως, εΐχε μιά ου-
— τόν άγαποϋσε άκόμα — άλλά νάντησι στό δρόμο πού άλλαΕε τό
χτηκε κι' έσκυψε κοντά στόν πα¬
ληό φίλο ιης.
— Νϊκο! τοϋ εΐπε.
— Ελένη1 φώναΕε έκεϊνος.
— Πώς κατάντησες έτσι, Νϊκο;
— Εΐμαι δρρωατος, Ελένη. Μέ-
χρι τό χειμώνα θά πεθάνω.
— Μή σκέπτεσαι τέτοια πρά-
γματα, Νίκο.
— Τό Εέρω καλά, Ελένη. Τό
είπαν κι' οί γιατροί.
Μιά έρώτησι άνέβηκε στό στό
μα τής γυναίκας, άλλά δέν τόλ-
μησε νά μιλήση.
— Έκείνη πέθανε, ψιθύρισε ό
άρρωστος, μαντεύοντας τή σκέψι
της. Πέθανε καί μ' άφησε τή μι-
κρή αυτή.
Ή Ελένη δνοιΕε την τσάντα
της γιά νά τοϋ δώση δλο τό με-
ροδοϋλι της.
— "Οχι, Ελένη... Γιά το παι-
*ί άν μπορής νά κάνης τίποτα...
τραύλισε έκεϊνος. Είναι άθώο, δέν
φταίει αύτό...
— "Εχου;ιε καί μαζί ένα άλλο
παιδί, Νϊκο. Τό Εέχασες;
— Πώς μπορώ νά Εεχάσω;
— "Ελα, πδμε σπίτι νά τό δής.
Τόν δοήθησε νά σηκωθή καί
τραβήΕανε σιγά - σιγά γιά τό ύ-
πόγειό της. Τό παιδάκι της έ·παι-
Ζε στό δρόμο. Τό κοριτσάκι τοϋ
Νίκου στάθηκε φοβισμένο σέ μιά
γωνιά. Ό Νίκος πλησίασε τό ά-
γοράκι τού, αύτό δμως κρύφτη-
κε οτό φουστάνια τής μητέρας
τού.
— Μή φθβάοαι, Γισννάκη. Πη¬
γαι νέ στό μπανίπά σου... Είναι ό
μπαμπός οου, τοϋ εϊπε ή Ελένη
Ό μικράς γούρλωσε τά ματάκια
τού. ■Υοτερα πλησίασε δειλά - δει-
λά τόν κακοντυμένο άνθρωπο.
Τό κοριτσάκι τοϋ Νίκου πλυμέ-
νο, κοθαρό, κάθησε οτό τροπέΖι
καί βούτη£ε μέ λαχτάρα τό κου-
τάλι τού στό πιάτο τής σούπας. Ό
καβαλιέρος της ό Γιαννάκης ήταν
όλο περιποιήσεις. Ό Νϊκος πιό
έκεϊ παρακολουθοΰσε μελαγχολικά
την Ελένη πού έκοβε τό ψωιη.
Ή Ελένη δέν μιλοϋοε .. Καί τί
νά ποϋν;
Τρείς μήνες πέρασαν. Ό Νϊκος
πέθανε στό σπίτι τής "Ελένης. Μα
ό μαραγκός τής έκοψε πιά καί την
καλημέρα.
ΚΓ ή φτωχή γυναϊκα έΕακολου¬
θεϊ νά Εενοπλένη γιά τόν Γιαννά-
κη καί γιά τή Λουϊϋα, τό κοριτσά¬
κι τοϋ Νίκου καί τής «άλλης» καί
γιά τόν έαυτό της τό μαρτυρικό,
τον μόνο κι' έρημο1 ο*όν κόσμο,
ό πονετίκος μπολωματής ποϋ
παρακολουθοΰσε την όλη κατόοτα
οί καί πού ήΡελε νά βοηθήση την
Ελένη καί τά δυό παιδία, τούς
αγόροσε 100 λαχεϊα άπό ενα
χοτρέμπορο λοχείων καί τούς χά
έδωσε νά τά πουλάνε στήν γειτο
νιά, πό ήΕερε ότι θά τό ύποατήρι
Ζαν γιά νά τό βοηθήσουν νά 2ή-
οουν δνετα καί νά βρίοκουν μιά
απασχόλησι, παρά νά τρέχουν
οτούς δρόμους ώς πού νά έρθη
ή μητέρα τους νά τά μιαίέψη. Κα-
ποια έθδομάδα, τούς έμειναν δύο
λαχεϊα άπούλητα όπου ό Θεός τά
βοήβησε καί κερδίσαν 150.000
δραχμές κι' έτσι τά πάντα αλλα-
ξαν, σώβηκε ή φτωχοοικογένεια.
«♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦^♦♦♦•♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ*
Ή όμιλία τού κ. Άκριθάκη ε^^ τό Δημ. Συμβούλιον
άπό μιά θερινΑ
έκδρομή στό Έξα>τερικό
Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου)
Έπίσης μέ τρείς Πανσγίες—γλϋ
πτά, προστάτριες τοϋ οτρατοϋ.
τοϋ ναυτικοϋ καί τής ύεροπορίας
Πσράλληλα μέ άσημένιο Σταυρό
οτό βάθος τοϋ ίεροΰ, όρειχάλκι-
να άγάλματα θε βελούόινες πολ^-
θρόνες καί παρεκκλήσια Κάτω α¬
πό τά δύο θυσιαστήρια δεΕιά κοί
άριοτερά είναι θαμμένα χιλιάδε^:
κόκκαλα νεκρών πού ισκοτώθηκαν
κστά τόν έμφύλιο πόλεμο 1936 —
1939. Τό όρμόνιο πού έπαιΖε κα-
τά την βκεϊ παραμονή μας έχει
7.000 ούλούς. Κάθε πρωΐ κάμουν
δεήσεις γιά τίς ψυχές των σκο-
τωμένων. Ή έπίσημος όμως τελε
ιή πού παρευρίσκονται ό ήγέτης
τού κράτους καί οί άνώτεροι κλη-
ρικοί καί κρατικοί λειτουργοί γί-
νετοι τόν μήνα Νοεμβριο. Στό πί-
σω μέρος τοϋ μνημείο·; βρίσκεται
τό μοναστήρι των Βενεδικτίνων,
πού ανέλαβε τή συντήρηση τής
Βασιλικής — κρύπτης. Πλαισιώνε-
ται μέ περίφημο περιστήλιο, μέ ί-
εροδιδασκαλεϊο, μέ βιβλιοθήκη, μέ
σϊβουσα ύποδοχής, μέ Εενώνες
καί μέ τά κελιά των μοναχών. Αύ¬
τό είναι σέ γενικές γραμμές ι ό
Έθνικό Μνημείο τοϋ Άγίου Σταυ-
οβϋ τής Κοιλάδος των Πεσόντων,
πού βεωρεϊται κατά τούς είδικούς
όρχιτεκτονικό άριστούργημα.
Τό πρωί τής άλλης μέρας 18)9
έκδράμαμε οτό Τολέδο. Πόλις
Φοινικικής καταγωγής. Βρίσκεται
οτήν άριστερή όχθη τού μεγάλου
Γ.οταμοϋ Τάγου. Άπέχει άπό τή
Μσδρίτη 70 χλμ. Κάτοικοι 40.000.
Κστά την έποχή Αλφόνσου τοϋ
Ζ' 1085, ήταν πρωτεύουσα τής
Ίσπανίςκ; κοί μεγάλο πνευματικό
καί θρησκευτικό κέντρο Άρχικό,
τό 192 π.Χ., τό κατέλαβον οί Ρω-
μαίοι. Στή συνέχεια οί Βησιγκότ-
θοι (άρχαϊος Γερμσνικός λσός)
κοί τό 711 οί "Αρα6εα. Κατά τούς
Ρωμαϊκούς χρόνους ήτσν όΕιόλο-
γος ή βιομηχανία των δπλων. Έ·
κεϊ εϊδομε στενούς δρόμους, ά
ΠΑΝΤΟΤΕ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ,' ΦΟΝΕΥΟΥΝ
ΑΡΠΑΖΟΥΝ, ΒΙΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΑΣΧΗΜΟΝΟΥΝ
ψηλές πύλες, κάστρα μέ καμάδες,
έρείπια Ρωμαϊκοϋ άμφιθεάτρου,
παλιά σπίτισ πού διατηροϋν τή
μεσαιωνική τους δψη, πόρτες μέ
σιδερένια πόμολα, άγαλματάκιςι
τής Παναγίας σέ ώρισμένες γω-
νίες, την περίφημη Άραβική ^έ-
φυρα Άλκαντάρα πού χρονολογει
ται άπό τό 866, τό έΕσίρετο φρου
ριο Άλκα2άρ Καρόλου τού Ε' πού
εϊχε μισογκρεμιστεϊ κατά τόν εμφύ
λιο πόλεμο 1936 — 39, την πλα-
τεία ΖοκονΤόβερ πού καίανε τούς
Αίρετικούς καί αλλα...
Άπό τίς εκκλησίες μέ τά ύψη-
λά καμπαναρ'ά, μεγάλο ένδιαφ,.-
ρον παρουσιάΖει ή Μητρόπολις
(γοτβικού ρυθμού 1926-1493)
μέ τίς 88 κολώνες κα'ι τά 750
παράθυρο πού παριοτάνουν θρη-
σκευτικές σκηνές. Ξεχωρί2ουν .
γ, πύλη τής εισόδου, οί γυάλινοι
φιογγοι ιστίς δύο πόρτες δεΕιά κα'ι
άοιστερό, τό έπίχρυσο άρτοφόριο,
τό τέμπλο, τά άνάγλυφα τοϋ ιε-
ροϋ, τά γλυπτά καθώς καί οί εί-
κονογραφίες των διασήμων 2ω-
νράφων : Τιντορέττο, Τριστάν,
Βάν Ντάϋκ καί άλλων.. Έκεί α-
κτινοβολεϊ ό πίνακας 'Εσπόλιο
(Διαμερίσαντο τά ίμάτιά μου εαυ
τοίς) τοϋ Δομ. Θεοτοκοπούλου —
Έλ Γκρέκο. Φεύγοντσς άπό τή Ινΐη
τρόπολη πήγαμε στό παρεκκλήοι
τοϋ Άγίου Θωμά κοί θαυμόσαμε
την πολυπρόσωπη είκονογραφίο :
Ή ταφή τοϋ Κόμητο ΌγκάρΟ
(1586). Καί αύτό έργο τοϋ Δ.
θεοτοκοπούλου. Σ' αύτό τόν πίνα
κα διακρίνεται καί ό γιός τού 2ω-
γράφου Γιώργος Μανουήλ, όπου
μέ τό ένα χέρι δείχνει τόν κόμη-
τα καί μέ τό δλλο κηοτάει μιά
>ομπάδα άναμμένη. Στή συνέχεια
προχωρήσαμε πρός τή Συναγωγή
οτήν έβραϊκή συνοικία Παρσέο
ντέλ ΤράνΖιτο κα'ι έπισκεφθήκαμε
τό οπίτι — μουσείο τοθ Δομ. Θεο
τηκόπουλου — 'Ελ Γκρέκο. Δια-
οχίσαμε την πλακόστρωτη αυλή
Γου.
(Συνεχί2εται)
Κατα την συνεδρίασιν τοϋ Δη-
μοτικοϋ Συμβουλίου Άθηναίων
της 15ης Φεβρουαρίου κατά την
όποιαν ουνεΖητήθη τό θέμα των
βανδαλισμών των Τούρκων είς
την Κύπρον ώς κα'ι τό τελευταί¬
ον πραΕικόπημα διά την προσάρ-
τηοιν τοϋ κατεχομένου υπ' αυτών
Τμήματος, τό Δημοτικόν Συμβού
λιον παμψηφεϊ ενέκρινε ψήφιομα
διαμαρτυρίας τό οποίον θά επιδο¬
θή είς τόν ΟΗΕ καί εις τό Συμ¬
βούλιον Ασφαλείας, ώς καί είς
όλους τούς έν Αθήναις πρεσ¬
βευτάς.
Ό Δημοτικάς Σύμβουλος Ά¬
θηναίων κ. Ιωάννης Άκριθάκης,
είς όμιλίαν τού άναμνησθείς την
Μικρασιατικήν καταστροφήν είπε
τά έΕήθ :
Πάσα κοινά γνωρίσματα έχει η
Μικρασιατική καταστροφή τοϋ 22
μέ την εισβολήν των Τούρκων εις
την Κύπρον.
Σφαγαι, θιασμοί, πλιότσικο, δη-
ώοεις οί Τούρκοι, τοϋ 22 είς την
Σμύρνην, σφαγαι, βιασμοί, πλκ,'·-
τσικο, δηώσεις σήμερον είς την
Κύπρον.
Προστάτοι κα'ι τότε των Τούρ-
ι.ιον οί μεγάλοι σύμμαχοι κα'ι προ
στάται, καί τώρα οί ίδοι παρου·
σιάίονται ώς προστάται των Τούρ
κων.
Παιδί τό 22 θυμάτα> την τρα-
γωδίαν τής Μικρασιαιικής κονο-
στροφής, τά πολεμικά των συμμά
χων άραγμένα στό λιμάνι τής
καιομένης Σμύρνης, δίνουν δέ
Ειώσεις καί χορούς επί των πολε
μικών των πλοίων μί· καλεσμέ-
>.ους Τούρκους έπισήμους καί λό-
βαντίνους τής Σμύρνης, ένώ εία
την παραλίαν σφάΖεται καί 6άΖζ
τυι ό έλληνισμός πληθυσμός.
Άλλά μήπως τό αύτό δέν αυμ-
βαίνει σήμερον είς την Κύπρον,
οί σύμμοχοί μας κα'ι πρό παντός
ή προστάτις Άμερικη, έκδηλο')-
νουν δήθεν συμπαράστασιν καί
άπό την δλλη πλευρά δίνουν ό-
πλα είς τούς Τούρκους διά νά
μάς πολεμοϋν.
Μέ τά όπλα τοϋ περιφήμου
ΝΑΤΟ κτυπούν την άοπλον Κύ-
π0θν οί γενναϊοι τοϋ Άττίλα, 6υ
^οϋμαι πάλιν τά όγρια οτίφη τώ/
βαρβάρων τής Άνατολής τοΰ
'922 ,τοϋ Μπεχλιβάν καί τού Νού
ρεντίν πασά πού μέ όπλα των
μάχων μάς πολέμησαν.
Τό 'ράσο τό 22 τούς
ε οί ετσι σφαΕανε όλους τούς <λη ρικούς μέ επί κεφαλής τόν μώρ- τυρο άείμνηστον Μητροπολίτην Σμύρνης Χρυσόστομον, τό ράσο καί τώρο είς την Κύπρον τούς ί.- ρεθίγει καί γυρεύουν πώς θά γο εΕαφανίσουν. Τούς άνδρας τούς όπαγάγουν υπό τύπον όμηρίας είς τά βάθη τής Άνατολής κοί τοίς έΕαφανί Ζουν, μήπως τό αύτό δέν έγινε καί είς την Κύπρον, δέν άπήγα- γον τόν δρρενα πληθυσμόν είς τ<". στρατόπαιδα των Άδάνων. Γυναίκας και κορίτσια άπό 10 μέχρι 70 έτών βιάΖουν, μήπως ρυτό δέν έγινε τώρα κα'ι είς την Κύπρον. "Ενα μικρά δεϊγμα τοϋ ένδιπ- φέροντος των μεγάλων είναι τό έ?ής : Κυρίοι τοϋ Άμερικανικού 'Ρ- ρυθρού Σταυροϋ, επεσκέφθησαν τόν καταυλισμόν μετά την φωτία τής Σμύρνης είς τό οποίον διέ- μενεν κοί ό υποφαινόμενος καί συνέστησαν νά παραδοθοϋν ίίς τάς τουρχικάς αρχάς δλοι οί δν- δρες άπό 16 μέχρι 45 έτών χω- ρίς νά φοθηθοϋν, γιατί ό τουρκι- κός στρατός είναι πολιτισμόνος καί εύγενής. Όποίσ είρωνεία, δλοι οί πει- σΕεντες άπο τά λόγια των Άμερι κανίδων. έίηφανίσθησαν είς πο- οοοτόν 85% μέχρι 90% εις τά βάθη τής Άνατολής καί έγώ εί¬ χον την αφέλειαν καί τούτο λό γω τοΰ νεαοοϋ τής ήλικίας μου νά πιατεύω είς τάς ύποδείΕεις τών>Άμερικανίδων, αύτό δέ θά μοΰ
έστοίχιΖε την Ζωήν εάν μέ διάφο
οα μέσα δέν κοτώρθωνα νά δια-
φύγω.
Αί όρδαί τοϋ Άττίλα, παιδία
ιό έγγόνια των όρδών τοϋ Μπεχ
λιβάν τό 1922 είναι οί νικπ/αί
καί κατακτηταί τής 'Ελληνικής
ι,ας Κύπρου.
Σήμερον δλοι οί "Ελληνες ά-
νεΕσρτήτως πολιτιχής τοποθετή¬
σεως, ευρισκόμεθα είς τό πλευ¬
ρόν 'Τών άδελφών μας Κυπρίων
καί είμεθα δλοι έτοιμοι νά ύπο-
οτώμεν κάθε θυσίαν διά μίαν έ-
λεύθερη κα'ι Δημοκρατική Κύ¬
προν.
Καθήκον δέ δλων μας είναι νά
καυτηριάσωμεν την άνθελληνικήν
στάσιν τής Άμερικής τής παρου
σιοΖομένης ώς προστάτιδος των
Τούρκων.
Ο ΠΑΝ Ι ΚΟΣ ΤΟΥ ΑΜΑΧΟΥ
ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΡΟΚΛΗΤΗ
ΒΑΡΒΑΡΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ
ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ
Εικοσι άεροπλάνα μ<,Ζί έριχ- ναν τίς βόμδες τους οπούς αρρω- στους καί στήν νευρολογκή κλι- νική. Νά οκιάση τό φώς άποούρανα μ' άγέρα πουλιά πού πετοΰσαν καί βόμβες, ρουκέττες πού έριχ- Βανάτου φωτία πού σκορποϋσαν. Νά βλέπης τίς βόμβες νά πέφτου- νε βοοχή σωριδόν καί νά σκάνε *' έδώ κΓ έκεϊθε ώς έρχονταν, ουδέ νά γρικός ποϋ 'θά πάνε. Νά σύρης ατά ποϋθε αλλοίμονο κοθώς πανωθιά σου τραβοϋνε Ω! Θϊ μου στό πλήθος τό αμαχο ιατί την φωτία ν' άμολοϋνε; Νά βλέπης τόν χάρο νό έρχεται σπυάδι σέ σέ νά τραβάη νά φεύγη ή καρδιά σου στήν γ.· κρηΕι, νά λές πιά σκοτώθηκα πάει. Λ Ο ' Αδης λές πάνω άνάδεψε φο>τιά πυρωτη καί καμίνι
μέ ότι καζάνι τής κόλασης
καυτό ζεματάει καί μάς χύνει.
Λ
Σε μιά τους στιγμή τά πετούμενα
πονωθιά ως περνοϋνε
τής τρέλλας τόν οίκο στοχίΖουνε
χαμαί ρημαδιό τον σκορποΰνε
Λ
Πού οϋτε γιά δεϊγμα δέν έμεινε
τ^ελλός έκεϊ δα στό λημέρι
ώς πέφταν σάν νόν πυροτέχνημα
οί βόμβες καί σκάναν οτ' όγέρι.
Ε. Λασκαρίδου;
ΜΙΑ ΤΡΑΓΙΚΗ
ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Το Πνευματικόν Κέντρον τής
Μητροπόλεως Νικαίας ώργάνού-
σε διά την Κυριακήν 23 Φεβρουα
ρίου 1975 καί ώραν 11 π.μ. έν
τώ Κέντρω τού, διάλεΕιν μέ όμι-
λητήν ιτόν λογοτέχνην κ. Χρήοτο/
Σολομωνίδην καί θέμο : «Μιά
τραγική σελίδα τής Σμύρνης, τό
Ρεμπελιό». Κείμενα θά αποδώσει
ό καλλιτέχνης κοί λογοτέχνης ·<. Γιώργος Μετσόλης. 0α προβλη- 6οΰν άπό τόν καθηγητήν κ. Κω- σταν Βαμβσχάν διαφάνειαι ι ής παληας Σμύρνης, μέ μουσικήν έ- πιμέλειαν τής κ. Δανάης Εύαγγε- λίου καί καλλιτεχνικήν τοϋ κ. Ν. Τουουντ2άκη ώς καί μαγνητοφυα- νημένας άπαγγελίας άπό τούς καλλιτέχνας τού Έθνικοϋ θεά- τρου κ.κ. Γκίκα Μπινιάρη καί Πί- τσαν Καπκτσινέρ. Βσοδος έλευθί ρο. ΔΩΡΕΑΙ Εις τό Σωματείον Κοινωνικήν Προνοίας των άπανταχοϋ Ίνεπο- λιτών — Καοταμονιτών «Ή Κοί¬ μησις τής Θεοτόκου» Ν. Ίωνίας, επί τή εύκαιρία των έορτών των Χριστουγέννων, κα'ι υπέρ των Φι- λανθρωπικών ακοπών αύτοϋ, κα¬ τετέθησαν υπό των κατωτέρω τά έναντι άναγραφόμενα ποσά : Υίοί Λεωνίδα Άρσλάνογλου δραχμάς 6.000, ΚαμσίΖογλου Η¬ λίας δραχμάς 17.000, Μιχαηλί- δης Μιχαήλ δραχμάς 2.ΟΟΟ, Χολ- φόγλου Περικλής δραχμάς 1.500, Ουραηλίδης Ούραήλ δραχμάς 6. 500, Παναγιωτίδης Γεώργιος δραχ μάς 1.000, Αίχμαλωιτίδης Νικό¬ λαος δραχμάς 2.000, Ίαοωνίδης Δημοοβένης δραχμάς 500, Άρ- σλάνογλου Νικηφόρος δραχμάς 1.500, Άδελφοί Σοπέογλου δραχ μάς 500, Βροχόπουλος Άνανά- σιος δραχμάς 500. ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ ΙΚΛΦΜ ΕΑΕΤ8ΕΓΗΜ Αροοιά Άττικής Κ ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΠΕΙ ΝΙΡΛΙ ΤΡΩΤΕ ΚΑΛΑ, ΕαειμαΤΑ ΜΕ ΓΝΗΣΙΑ ΥΛ1ΚΑ ΚΑΙ ΕΙΣ ΛΟΓΙΚΑΣ ΤΙΜΑΣ ΜΕΣΑ ΕΙΣ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΙνΙΕΝΟ ΟΙΚβ- ΓΕΝΕ1ΑΚΟ». ΓΤΕΡΙΒ ΑΛΛΟΝ. ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ1 ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ι '

Ήδογραφικά άνάλεκτα
— 3 -
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΣΑΡΗΚΛΙ
Τό Τοορηκλί είναι ένο χωριό
οτήν ηεριοχή τής κωμόπολης Φερ-
τέκ (Φέρταινος) τού νομοΰ Νίγδης
τής επαρχίας Ικονίου Μικράς Λ
Γίας. Κατά τόν Στομότιο Άντω-
νόπουλο στό βιθλίο τού «Μικρά
Άσία», Αθήναι 1907, τό Τααρη-
κλί είχε 90 οπ'πα ΟρθοδόΕων,
μίαν έκκλησϊα καί άρρεναγωγείο
μέ 60 μαθητές.
Την παρακότω ίστορία ίίού 0ά
σό€ διηγηθοϋμε μας την ιστόρ.τ,-
σι ό Πρόδρομοο Άωσυρίδης στί-ι
1961 πού τότε ήτσνε 55 χρονώ
Τ·0 Δρος ΔΙΙΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Μό οί Τοϋρκοι γιά νο τονε
ράΕουνε τώρσ πιότερο. τού λένε
• Εσεϊς οί Γκιοούρηδες, πού όε
κόνετε «σουνέτι» (περττομή) δέν
θά πότε στόν Ποράδεισο» Κι" ί
κεϊνος γιά νά τούς πειράΕη τους
λέει. -Καλά, έσεϊς οί άντρες ποό
κάνετε οουνέτι, 6ά πάτε στον Πά
οόδεισο, οί γυναϊκες σας όμυκ
πού δέν κάνουνε σουνέτι, Οά
ρθοΰνε ιστήν Κόλαση μαΖί μας
Καί τότες, τί 6ά πάθουνε στά χέ
ρια μας ι»
Μά, οί Τοθρχοι γιά νά τού δεί
Εουνε πώς εχουνε οεΕουαλικά
ποονόμια οτόν Παράΐεισο, τού
•ίοϊ κάτοικος Δραπευώνας Πει-1 Λένε «Εμείς πού είμαστε Μωσμε
ραιδ. Γεννήθτκε ατό Τσαρηκλί.
Λ
Ό Ντημητρό Ουρούμ - μπεΐ|
(Ρωμνιό - μπέης) Τσορηκλιώιη
πήγαινε μέ τό γομάρι τού καί »ό
σκύλο τού γιά τό "Αΐ' - σεράί
Σάν έφταΕε λοιπόν έκεΤ, ρίχτη
καν τούρκικα σκυλιό καταπάνω
στό σκύλο τού καί τονε δόγκα
σαν. Μαίεύτηκαν τότες οί Τοΰρ
κοι νά δοΰνε τί τρέχει, κοί λένί
τού Ντημη,τρό. «Βρέ, Γκιαοΰρη
γιά κύτταΕε τόν παπά σας τί τόν
ϋκαναν τα σκυλιό μας!» (Οί Τοϋρ
κοι τούς ποπάδες μας τούς έλε-
γ·αν «σκύλους» τουρκ. «κιοπέκ;
κοϊ τούς σκύλους μας «παπάδεο
Γι' αύτούς οί παπόδες μας καί
οί ιςτκύλοι μσς ήτανε ένα).
Καί τότες ό Τσσρηκλιώτης
τούς άποντά καί λέει -Μέ σα-
ράνττα χοτ^άδες τί νά κάνη £νας
ποπός;» (Σό ναθελε νά τούς πή,
πώς άτροϋ ό σκύλος; τού Γκιαοΰρη
θεωρεΐται «ποπάς», έρα καί ο
οκύλος τού Τούρκου θεωρεϊται
«χότΖας» δηλ. ίερωμένος Μου-
οουλμάνος).
θανοί θά παμε στόν Παρόδεισο
κι' έκεϊ 6ά 'χωμε τα — χ ουρ ι
κηζλαρή — (ουρί, οί νίιφες —
Λθρίτσια τοϋ Παραδείοου) καί
ούτά θά γλεντοϋμε, ένώ έσεϊς
ΓΡύ είστε Γκιοοΰρηδες (άπιστοι)
θο πδτε ατήν Κόλασι καί θά εί
ότε μονάχοι οάν τούς κούκους».
Τότες κι' ό Ντημητρό, γιά νά
τούς πεισματώση, τούς λέει. «Ε¬
μείς ηού θά πάμε οτήν Κόλαση,
έεϊ έχομε δύο βρύσες. "Απ, τή
υιά τρέχει κρασί κι' όπ" την αλ
λη ρακί (οΰΖο). Κοί θά πίνωμε
καί θά γλεντοϋμε!». (Τα οίνο-
'πνει/μστώδη τα άπαγορεύεί ή Μου'-
σουλμανική θρησκεία). Θυμωμέ-
νοι τώρσ οί Τοϋρκοι, τού λένε.
«Δέν ντέπεοτε, την Κόλασή ααζ
νά την πάρτε γιά τοβέρνα!» Κσί
Ντημητρό χαμογελώντας τούς
δίνει την τελική απαντήση. «Βε¬
βαία, άτροϋ έσεϊς τόν Παρόδεισο
οας τονε πήρατε γιά κερχανέ)
(πορ.....).
Διδάκτωρ
Ο ΒΡΑΒΕΥΘΕΙΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΥΣ κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΟΜΙΛΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΔΡΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣ. ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ
Μετά την βραβεύση τού γιά το
ίοτορικό τού βιβλίο «ΜΑΡΤν-
ΡΙΕΣ» άπό τή Μικρασιαπτική Κα¬
ί αοτοοφή, ό Διδάκτωρ κ. ΔΗΜ.
ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ, άνέβηκε στήν έ
δοα γιά νά ευχαριστήση τόν άθλο-
θέτη κ. Ίωάννη Σεργάκη καί την
"Ενωση Σμυρναίων. 'Επίσης νά
όναφερθή καί στή συγγραφή τοϋ
βιβλίου τού, πού έκρινε έθνικό τού
καθήκον νά έκδόση, γιά νά παρα¬
μείνη οτήν ίστορίσ ,τεκμήριο των
βαρβαροτήτων πού διέπραΕε ό
ποοαιώνιος εχθράς γιά νά έΕολο-
θρέψη καί νά ΕεριΖώοπ τόν Μ.-
κρασιατικό 'Ελληνισμό άπό τίς
πατρογονικές τού έοτίες.
Στό όπίσθιο πλάνο καθισμένοΐ:
ό κ. Ιωάννης Σεργάκηο Δικηγό-
ρος Άντιπρόεδρος τής Ενώσεως
Σμυρναίων καί άθλοθετης, ό κ.
Παϋλος Φλώρος, Μέλος τής οι¬
κίας Έπιτροπής Κρίσεως καί ό κ
Νϊκος Άρώνης Πρόεδρος τής Ε¬
νώσεως Σμυρναίων.
ΕΝΩΣΙΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ
ΚΡΗΝΗΣ (ΤΣΕΣΜΕ)
Ή έορτή τοϋ 'Αγίου Χαραλάμπουο
τοϋ Πολιουχου τικ: Περιφερείαο
Τσεσμέ καί ή Προσφυγική Ίδέα
Τής Συνεργάτιδόο μαα Καο Νίναο Παννακίδου
ραΐα οτοάγματα γιά τή Πατρδδα
μας την Ίωνία.
Κι' εγώ μέ τή κτειρά μόν λέω
*δέν είναι χαμένες Πατρί&ϊς» Ιφ'
("σον τόσο ζωηρή ϊίναι ή άννμνη-
σίς τον;, μέ τα δθιμά τον; άπ' τα
ξενητεμένα *δώ παιδία τον; πού
κά'Θε τόσο έκδηλώνουν την άνόιμντι
α τής τότε ξωής τού; μέ τα διά-
ς·ορα εβιμα τοΰ τόπον μα;, 6ασι
λάπΐτΓιες, γιορτές των Πολιού-
χων μας κς» αλλες έκβηλώσεις.
Τα παιδία μας «αί τα έγγόνια
Ή ;:αθιερο>μέ'η έτή^τια
τού Αγίαν Χαραλάμπονς τοϋ Πό
λιούχου των Μικοασιατών τής πε
ρΐφες·:ίας Τσεσμέ Ιγηε- εφέτος
την Κι-ριακή 16 τρ?χ. στό όμώνα»
ιιο Ναό τού Άγιον Χαραλάμπονς,
γτο Π&5ίον οτ{ί νΑρ·Γΐος, γιά νά
(,ρεθονν πΕρισσότίροι Μικρασιά-
τες στή Πανήγΐ'ρι αυτή. Καί πρά
γματι παρευρέβηκί.'τολύς. «χ,λ-εκτός
χόαμος τής ^ερις> ~^είας Κρήνη;
•/.αί έν γί-νει Μικρασνάτ'ςς μέ την
,ταλιά άρχοντιά τώνπατέρων τ.υν
στά πρόβΐο.'τά τους·, γιατί οί ποιςευ
ο.σκόιΐΐνοι ϊΓναι ακόαη νέοι, <Α γο ν'Λς τοτ.·; οί πρωτοπόρθ) τής ο,υγιά;, εφνγαν πιά! κ«ί ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ «ΟΙ ΚΑΛΟΓΡΗΕΣ». Έντουάρντο Μανέ Κριτική άπό τόν Γιώργο Βλαχοδημητράκο Τό Θεατρικά Έργαατήρι, τού Δηνήτρη Κωνοταντινίδη πσρουσιά 2ει τίς «Καλόγρηες» τού Κουβα- Όΰ Έντουάρντο Μανέ. Τό έργο είναι ένο δρόμα με νές — μουγγή — τούς χαρήκα- με, μέ τό ζωντανό καί θαυμάοιο παΙΕιμό τους. Τό έργο θά εϊχε έΕ θυσίας ό- ποτυχία. Ή Σενιόρσ (Όλγα Πό οινωνική διείσδυση. Τό μεγαλεϊο λίτου) πού λεστεύθηκε άπό τίς ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ Προσφυγική καί έθι/ική μνημασύνη (Σννίχεια ι* τής 4ης σελίοος) ώ; ίαώλληλος. Μέ «-τλ.αστό διαόο τήριον μεττα6αίνϊΐ είς Σιιύρνην1 δ· που καί συνελήφθη ίυτό των Τοΰρ κων κ«1 έ.χ.είθεν μ.-τα6αίν«ι *ίς Κων)πολιν πρός σι·νάντησνι τοϋ άδελφοϋ τού Άγγελον ίκηις ήτο Καθηγητάς είς την θεολογ ι·/.ήν Σχολήν της Χάλκης κοί μετά πά οσ.ιιονήν 2 ετών, εΛ.σχ?πτεται τάς "Αθηνά; έργασθϊίς «ϊς Ινα πα^αιγ γιελειοδοχικσν γραφ-ϊο'ν1. Είς Αθήνας γναιτΐϊετοιι μέ ο- τούς ποιητικοϋς κνκ)Λΐ·ς τού καφε·είσυ «Κεντρον» τή; ό- ■δοϋ Σταδίου μέ Ιπικε<ραλής τόν Στέφανον Μαρτξώκην κβι κατό¬ πιν μέ τοΰς ΟΰράΛΥ,ν, Σκίπην καί Αάφνην καί π;ό παντός μέ τόν Πιετρον Ραίσην μετά τοΰ οποίον άν·"χώρη(Ταν διά Παρισίους, ίνα οΐαραοώοουν είς την ΚομβΛ'τ! Φρανσαίξ ενα έργον τό ό-τοϊον ε γραψαν άπό κοι·.οί, τό εργον«ΡΟ ΒΕΣΙΙΙΕΡΟΣ». Τό έργον τού¬ το ΐκρίβη ά.ταοάδρκ: ,' ώς έχον Λθλιτΐ',.ήν χροιάν ■/ ά ούτω ίπέ· οτρεψεν είς Άθήν^τ, άφοΰ είς Παρισίοις είχεν γννΜΐσθή μέ τό ΖΑΝ ΜΩΡΕΑΣ. Εί; Αθήνας ά νί-λαδεν την "διεύθυνσιν τού Φοιτι τικον 0 'άτςιου μέ τοΰς ήθοποιοί·; Μαίρην Σαγιάν.ου τύν Τσαγγ,', νέαν^ την Πα.ταϋδο.·τϋύλου καί αλ- λους. Αργότερον αναχωρεί —ήν Νέαν 'Τόίκην ένθα ειργάσθη έ,-.' ίΚ·όμισυ χρόνια ώς %οονογ<ε>άφος
τής Έλληνι-κης; έφτ^ερίδος «ΠΑ
ΝΕΑΛΗΝΙΟΣ» καί έν <η<νεχεί ίΛΚΤκίτρθβις τό Βερολίνον, Δρέσ- θην καί τάς κυριωτέρας πόλεις τή; Ιταλίας έπαΛ .;οχίται είς Α¬ θήνας. Ταξιό·η·τής καί ούτος «π,ως ό αδελφάς τον καί ώς άνήσιιχον πνΐΰμα, ά<ριερώνει άρκετά Ιτη τϊι; ζο)ής τού, ί'ι; περιπλανήοίΐς. Τό 1902 τίς ηλικίαν 23 Ιτ<δν, κυκλθφορεί την πρώτην ποιητικήν συλλογήν τού «Τα τραγούδια» καί τό 1905 την δεύτερον «Τα μβιραϊ α». Άχολσνθονν τό 1910 οί «Γκρε Μΐααένοι (ίο^οί», τα «Νι,ατόπνο<ι?· (1912), τα «Τοαγούδια στή φίλη μοί» 1923, τό «"Ά6.: Μαχ>;<υ>
1937, καί ή ^Κιβάρα μποέμικη» ίό
1938- Τό 1950 κυκλοφοιρεί την
συλλογήν τον «"Ετσ! τ,ραγονδηοα,
τό 1956 τό «'Εμεϊς κι' αύτοι» κιιΐ
ιό 1957 τό «Τίλειταιο τα|ΐδι>.
Ποιητής τής άγά.της καΐ ό ΓΥ
ώργιος Σ»;μηριώτης μέ ονγκινη
την λ· ττότητα, μέ απέριττον ί>-
ς^ς ϊχι,»ν ά.τοκλίΐστικύν ό6ηγγ»τ
το«ι τύ αΐσθημα, την «ρων'ήν τή.
*"' ι την ΐρωτικήν 6κ'
ηλως ομιος .χρό;
τήρ ποίιτοιν ήσχολή|βη οδτος κβί
μέ τό θέατρον. "Εγροψτ τό Τρί-
- ι .γ,,ν θΑ,κϊμα «Τό Φονικό» κο>
δίαν «Άθην«ϊκά σκάνδα
αί τΐναι αί μιτ ;
. χ«Τ>ν Ιογων
τοτ' Φινκαρο-»,
τό
τής <δάξας>,
·ν· μ» τόν #ο«ηα»
πίσης είς την δημοτικήν την Μή-
διειαν τού Ευριπίδου (1935) «αί
την Άντιγάνην τοΰ Σοοροκλή
11937).
Ό Γεώργιος Σημηριώτη; προ
σέφε^ον είς τα Νεοελληνικά
Γράμματα, τόσον1 .χοωτότναον 2-
οον καί {νΐολογίσιμον μετα«ρρβ«ττι
κόν έργον, άνταποκ^ιθείς πλήρω^
είς την οικογενειακήν .τοιητική".
παράδοσιν καί άνί£'δείχ9η αξιος
τοΰ μίγαλυτέοου άδΐλςτον τού.
Ά.τ:6ίωσεν .τλήρης ήιιερόϊν είς
Αθήνας την 20ήν Ίονλίον 1964
Σ ΗΜΗΡΙΩΤΗ Σ Χ ικόνΛος
τού Σπο·©ίδωνος, ϊκ Σμύρνης.
Π·ρόκειται ~·οί τοΰ εγκρίτου Πό
λιτικοΰ Μηχανικόν καί τελευταί-
ου, επί τοΰ παρόντος, Ποιητοΰ τής
ΣΗΜΗΡΙΩΤΤΚΗΣ δυναστείας.
Πτυχιο&χος Πολιτικός Μηχανικάς
-ου Μετσο6·είου Πολντεχνείου Α¬
θηνών. Διετέλεσε ΠροϊΐΓτάμ'Γνος
τής ϋ.πηη·:σίας άντισεισμ κων κα-
τασκειίόν Ποεδέξης καί Λε^κά
δος τοΰ 'Τ.τοιογείου Κοινωνικών
'Τπηοεσιών, Προϊστάμιςνο; των
Τίχνικ.ών 'Τ.τηρ.Γσιών Δήμων κ.αί
Κεινοτήτων' τού Ναμοΰ
τής σκηνοθεσίας κοί ή έπιτυχής
ιετάιρραση τού Δημήτρη Κωνστα
/τινίδη προσπαθοϋν νά δικαιώ-
οουν τίς προοπάθειες τοΰ συγγρα
φέα, πού έπιδιώκει μιά κοινωνική
τομή χωρίς νά τό πετυχαίνει άπό-
λυτα. Οί Καλόγρηες άναφέρον-
ται στήν ανθρωπίνη άπληστία καί
στό άποτέλεσμα αυτής. Δέν έχει
μέσα τού θεατρικά εύρήματα καί
γΓ αύτό, τό έργο, δέν έχει προ-
έκτάσεις. Φυσικά, έπειδή έχει 1
προσπαθεϊ νά έχει κοινωνική 5ο-
μή μέ σύγχρονες θεατρικές έκ-
φρόσεις, είναι έργον πειραμστι-
κόν καΐ μόνον.
"Αν οί ήθοποιοί, έδώ είναι τό
παράΕενο κατ' εντολήν τού συγ-
γραφέα, δέν ήσαν αντρεχ; νά παί-
Εουν τίς Καλόγρηες, φεΰ! Κι' άν
δέν τό άπέδιδαν μέ την ιμυχή
τους, γιατϊ τίς τρείς καλόγρηες,
τόν Γιάννην Κανδήλαν, ώς Ή-
γουμένην, τόν Πάναν Νικολαΐδη,
ώς όδελφή "ΑντΖελα καί τόν
Στρατόν ΆλεΕϊου ώς άδελφή Ί-
καλόγρηες γιατί ήταν ή βασίλΐσ-
σα μέ τα χρυσάφιο κ.α1 τα πανό
κριβα κοσμήματα, ήταν θαυμασία
Ή ύποκριτική της Ευπνοϋσε 8α-
θώτερα συναισθήματα, άπό αύτό
πού κρύβονταν στήν φράση.
Τα σκηνικά τού Νίκου "Απέρ-
γη, οί φωτισμοί τοϋ Παύλου Φι-
λίππου καί ή μουσική τής Βίκυ
Βαροότση δίνουν μιά πιό ώριμη
βεατρική ύπόισταση.
Τελειώνοντας θά ποΰμε, πώς
την άΕία τού τό έργο καί την τυ¬
χόν διάδοσή τού την ότρεΐλει στό
πλέγμα των φράσεων καΐ στήν
ευτυχή σύμπτωση νά έρμηνεϋε-
το άπό ήθοποιούς μέ ψυχή. Κα-
τί τα αλλα είναι άσυνηθισπ-ο έρ¬
γον μέ χιλιειπωμένα δμως λόγια
ι-σ) δχι όλοκληρωμένον θεατρικόν
διάλογο. Ή καθαυτό φράση στε-
ρεϊται τής συγκινησιακΓ,ς έκείνης
μετάπλασης πού σιτμραίρνει τόν
θεστήν.
ΓΙΩΡΓ. ΒΛΑΧΟΔΗΜΗΤΡΑΚΟΣ
εμείς τα παιδία τους!, .τού σννε-
χίζομε τή παράδοσι τού; καί τα ε
Οίΐμά τονς μοχρι.·ά άπ' τό άγαπη-
μένο η»ς χωαα τη; Ίωνία;!
"Οταν ό Άρχιιιανδρίτη; τή;
'Εκκ.λτ,σία; «ανηιόνενσε καί τού;
π-σόντας βτή Μικ.ρα<τιατική νη>
δλων τα μάτια δά%ρυο«ινΐ γιατί κα
θένα; μα; εΐχε ναί κάποιαν δικό
τού αφήση στή γή
Περγαμηνά
άπ' ότι Ουμάμαι
ΥΠΟ κ. ΜΑΡΙΑΝΘΗΣ ΜΑΚΡΥΓ ΙΑΝΝΟΠΟΥλο
Ετμαι στήν Π.;ογαμο, την ονο¬
μαστή άρχαία πόλι τή; Μ. Άσί-
ας, την γενέτειοά μ.·>.' καί |εκινώ
άπ' τό σπίτι μα; ποΰ 6ρ·ίσκ·:ται
στό δρόμο Ίσλάα Σϊράΐ Μαχελε
στ καΐ άοχίζει άπ' τόν Κεντ,ρικό
περιφερειακό ιδρόμο.
Γιά νά 6γώ «μως σ' αυτόν τόν
Κ-ιτντρικό δρόμο, .τρέπ?ι ν'ά περά-
οω καί ν' άχρίσω άριστ εοά μου ί¬
να άνοικτό χώρο, πού ιμέ τόν φονρ
νο στή γοινιά, σχηματίξΐι
άλώνι πλατειοϋλα καΐ ΐίναι τα «ά
σβεστά]5ικα> πού επήρε δνομα άπό
δνό άπο&τγχίς —πρατήριο— πού
πωιλοΰσαν' άσβέιστη, λιανικώς καί
χονδρικώς.
'ΕΙδώ σταματώ, γιά νά παραθέ-
μ"ΐς πρέπει -νά γαλο.χηθοΰν έγ- σω κδτ, γιά τούς «Μπαρχανάιδί;»
-/.αίοως γιά νά αδύοσυν αύτά τα ο
έπλη3θτρορήθηκα τελευταία.
Ιθιμά μας, «λλά οΰτί καί | ώ; σνμπλήροχμα τοΰ
ό φλόγα τή; άγβπη; γιά ·π·ς άλη | τό; μου στόν«Προ«ρ..Ύΐ·κό Κόσμο»
βμόνητ:; Πατρβδε; ιμα;, έκεί κά ' τής 30η; Μαρτίου 1974 ό «Μπαο
τω ·στήν Ίωνία! Αυτή είναι ή δι-
κή μου σκέψις, αυτή ήταν πάντο-
τε. Ό Δρ. Δτ}ΐι.
Λαογράφο; τή;
Άρχιγένης, ό
χανας».
Οί <Τνμπληρ<ι>ματικές πληοοφο-
ρίί-ς μοΰ εδόθησαν άπό τόν Πορ-
; μας κι' < γαμηνό κ. Γεώργιον Νέσταρα Τ<το Μετά την Λρτοκλασία, σλόκλη ρο τό έκκλησίασμα ποο-εύτηκε <ηό Κέντρον «ΑΛΣΟΣ» νιά νά αίσθανθσΰν καλλίτερα τή .Ύβτριωτική αυτή συγκέν'τρ«σι· Το-εσμελίδες, ΆλατσατιοΕνοί καί Κληρονομβά... <ον καί έπειτα, ΜΓ,χανικύς των ΤεχνικΛν ύπηρεσιών Δήιιι·>ν κώ
ΚσινοτήτοΛ' τον Νομοϋ Άττικής·
Παραλλ.ήλίος δμως πρός τα κνιοια
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος;)
πεταλάκια κΓ οί σερπαντϊνες, α
μιά φορά όμως πετούσονε καί λό
πια πού κουβαλούσανε μα2ύ τους
σακούλια όλόκληρα. Οί πιό ντι-
σΐενγκέδες ρίχνανε μάτσα — ^ιά
τσα μενεΕέδες, άβγιορέτες καί
Ζουμπούλια, ποό πάντων οτ'ις, έν-
5ιαφερόμενες...
Άλλά έκείνο πού Εερούρλενε
κυριολεκτικά μικρούς καί μεγά-
λους ήτανε σάν πετούσανε τσιν-
κολάτες. Αύτό βεβαία γινούντανε
άπό τσί παραλήδες πού θέλανε
νά κάνουνε τό «κομάτι» τους οέ
γνωοτούς κσϊ άγνώστους γιά νά
την όλλη
Άπαραίτητο, σ'
οΰλες τσί κα-
ΐύτοϋ εργ«, ^ο^ ταξθδεντής ίίς
Αευκάδα, Ίωάννινα, Πρε6εξαν
καί αλλαχού, ήί»χολήΊθη μέ την Λο
γοτεχνίαν καί την Ποίησιν. Τυγ-
πολΰγλωσσος. Ση,ααντικός
Λογοτέχνης καί Ποιητής δημοσία*
σας άξιολόγονς .τοιητικάς οιΑλο-
γάς αΐτινες έ6ρα6·:ίτθησαν. Είναι
μέλος τής 'Βθνικής Έταιρείας
'Ελλήνιον Λογοτεχνών.
Ά.τό νεοιρά; τ»λ(κίας αΐισθά'ν'ετι
ξεχϋ>οιστήν έ'λξΐ-ν είς τάς ξένας
γλώσσης καί μανθάνει τα Γαλλι-
λά καί Άγγλικά. Μετά καταπιάνε
ται μέ τα Ίτβλικά, άκολοι&ονν τα
Έ6?αϊκά, τα Γΐρμανιν.ά, τα Ίσ,τη
νικά, τα Πορβικά, τα Ρωβικά, τα
Βο.,λγαρικά, τα ΆΓ,αενϊνά καί τα
Κινεζικά.
τόν Βίκτωοα Οΰγ
'.ώ άπό τα Γαλλικά, τοΰς Ρίλκε Ι °ν Κβί.οκαΐΛΐνείου Διαγωνισ^ιοΰ, νη.
ρότσες οί κιθάρες καί τα μαντο-
λί^α πού κομπανιέρνανε τα τρα-
γούδια πού σκορποϋσαν παντοΰ
τό κέφι. "Ασε πιά τό όργανάκι
πού δέν οταμάταγε καθόλου, ζε-
σηκόνωντας άκόμα κοί τούς νέ-
ρους.
Τίς μέρες έκείνες φουντώνανε
οί πιό πολλοί έρωτες κοί βρίσκα-
νε εύκαιρία καί οί κρυφοερωτευ-
μένοι νά φανερωθοϋνε.
καί τσινκολάτες.
— Τί είναι αύτά γυνσϊκα εφέ¬
τος; γιατί μδς προτιμήσανε τα
τΖόβενα; εϊπε ό πατέρας πονη-
ρεμένος σάν τα εϊδε.
— Οί μέρες τό καλοϋνε άντρα
μου, παράβλεπε. Τό δεντρί μας
μεγάλιοσε καί ρίχνει ίσκιο, πρό-
οθεσε κλείνοντάς τού τό μάτι κα
τα τή Μαρίτσα.
Ό πατέρας την άγριοκύταζε
νέφοντάς της : Λωλάθηκεο γυ-
ναίκα, τής ψυθυρίζει, τί είναι αύ¬
τά πού λές νά Εετσιπώνεις τό ι
παιδία... |
Ό πάντα αυστηράς πατέρας
δέν ήθελε νά παραδεχτεϊ πώς εϊ
ΐγώ, χςίν άκόμη οί όιλλθ| όρχί
στρ.αφήκαμε σ' αυτή τή κα
ΐΓωνά^αμΐ δννατ'ά νά μή
χαθή ή σκντάλη τή; προσχρυιγικ.ή;
ίδεας, γι' αύτό εγραψε καί ό Δρ.
Άρχιγένη; στό «Προσφυγικό Κό
σμο» πρίν δυό χρονια, δμα>ς αυτό
μετά εμεινε μιά οΰτοπία, κάτ, τό
όπραγματοπιοίητο, δηλ. ούτά πού
λέγαμε εμείς τα Σ'.ιμδούλια των
Ένώσεων' τών Μικρασιατών νά
δλοι άλλοι Μικρασιάτος τής πΐρι- ' εχουν καΐ νέα παιδία Μικρασια-
φερείας Κρήνη-; ήσαν" έκεϊ μέ τίς · των γιά στ-λέχη, ΐνεργά μέλη,
οϊχογένειές τού;, χαροίμενο, π»ύ γιά νά μή σβύση πέτε ή φλόγα
κι' εφέτος όλοι ιια τής άγάπης γιά τ' "Αγια έκηνα
ζί Ό άγαπηιΐΓνος μας Κος Μαμω προγονικά ;ιας χά.ιατα. Μόνον ή
νίδη;, ό σι-νεργάτης επί σειράν ε "Εν'ωσς Σμνρ-ναίοον Νικαίας
τών καί στέλεχος τής παρούσης έ- μ»3γ αύΐό πού ό Δρ. Άρχιγΐνης
φημερίδο; «Προσψυγικό; Κό- *αί ή ί>πο<ραινομένη αρχικώς σκί ήταν άνάμεσα στούς «κλε · ψθήκαμε >:αί κατόπιν έπιμονής τοΰ
-/τούς αι'τούς άνθρωπον ς μέ τύ πά κ. Άρχιγένη επέτυχε αυτή νά ϊ-
ντοτεινό τον χαμόγολο στά χείλη> Χ«ι στούς κόλπονς της νέα Παιδία
κατάγκται άπ' τό Τσεβμέ καί μ/έ δραστήρια Μέλη τοΰ Διοικητικοΰ
τή παρονσία τού τιμήση τή γη της Συμβουλιον. "Ομως αύτό
τοΰ πατέρα τού. Άνάμεσα σ' δ "°ύ φωνάξαμε κατήντησε μιά ού-
λους αύτούς τούς «κλεκτοϋς Μι- τοπία έπαν'αλιαμο'άνω, γιατί δέν αγ
-/ρ·ασιάτες ήσαν καί πολλές προ- κόλιασαν οί 'Ενώσεις μα; μέ
σωπικότητες, άς μέ συγχωρήσουν στοργή τα
δέν συγ>ίράτησα τα όνόματά τους-. | Πιαρασύοθηκα δμως άπό την ά-
Γνώρισα τόν Βουλεντή κ. Διαμαν γάπη μου γιά την Ίωνία καί ξανα
τίδη ό οποίος μίλησε καί κατόπιν γυρίξω στήν όμιλία τοΰ κ. Νίκου
στούς παρευρισκομένου; κοί την Μηλιώρη ή όποία ήταν ώραιοτάττη
ώοαιοτάτη Κυρία τού δπο>; κι' δ- κα* π0|λύ 'δ
λε; οί άλλ:ς πού στόλ.ιξαν την αί
θονσα αυτή.
Προσκεκλημέν'ο; στή σνγκέν-
τρωσι αυτή ήτα,ν -/αί ό κ. Νίκο; , '6ρωπ<>νς, ιδιάθασα ενα
Μηλιώρη;, ό ιδιακεκριμένος Βοτ'ο νο"δο .τού μόν δόθηχε άπό τόν κ.
λιώτης Λογοτέχνη; πού ή παραυ- ι Άβανάσιο Βοΐ'κάκη, πού τό
σία τού εγινε αΐσθητή, όπως πάν
τοτε, γιατί μίλησε στήν δμήγι·ρι
καί είπε ώρ'αιότατα πράγματα> ί-
καί χρήσ&μα. ΤΗταν έπί-
σης καί ό Μαέστρο; κ. Ζαχαρίας
ΤσΊ'χλας,ενα νεο α?α)Ληκάρι, παιδί
Τσεσμελή πού ήταν ύαΐρρήψαΛΌ;
γιά την καταγίογή τού!
Τή είστργήσΐι τ«ϋ Προ-έιδρου χ..
Παν. Γιά6αση, μίλησαν ως άνέψε-
ρα ήιδη, οί κ.κ. Διιαμ.αντί)δη;, Βο<υ λευτής, Ζαχαρίας Τσίχλας καί ό ι' κ. 'Νϊκος Μηλιώρης, τονίσαντες καΐ οί τρείς τή σημασία τοΰ δί σμοθ τής παλαίποτε Μικρασιατι- "0 κ. Διαμαντίδης μετα%ύ αλ- Στήν δμαρφη αυτή σι Λοΰ τίμη,σαν κι' 'έμένα καί ϊύχα δλους αύτούς τούς άρχοντάν εΐπ.:: αΐο·θάνομαι ίδιαίτε ρα συγκινη.μένο; εΐιρισν.άμενος έν μέσω τών συμπατριώτην μου, σ{- μαι ένα; Καραμπουρνιώτη; πού ή σκέψις μοί; στρέφεται στά "Α- γΐα Χώματα έχ€ίνα. Τό όΥ,Ηΐιρό μου είναι νά ξαναπάίο ίκεϊ- Αίσθάνο- μαι ΰπΐρήφαΛΌς πού κατάγομαιιάπ' την Έρυθ,ραίοί·. ''° ς Ζαχαρίας Τσί- εΐτε: «είμαι ν ή ρχ ς χαμε μεγαλώσει καί πρό πάντων πολί" ονγκινημένο; πού εΐμα, άν<ά την κόρη τού πώς μποροϋσε κα- σα5 >°ί γονεϊς μου δ,τι μοΰ
η η μ
νείς νά κοΓτάΕει μέ διαφσρετικό , εμαθαν εμΐΐν« διχό μου.. %αΐ μ' ε
μάτι.
Ή κααμένη ή μητέρα σέ πόση
δύσκολη θέση βρισκούντανε. Ά¬
πό τή μιά μεριά ό πατέρας μέ τό
παλιό άγύριστσ κεφάλι κΓ όπ' την
αλλη ή κόρη ποϋ δλο καί κρυφο-
τρογώντανε.
— Μαμά νά πάω μιό βόλτα μέ
τα κορίτσια στό φαρδϋ; την πή-
Τό μπαλκόνι μας, κείνη τή χρο ' ρε παράμερα καί τής είπε γεμά-
νιά εϊχε γεμίσει άπό λουλούδια τη γαληφιά.
— "Ετσι κουδοιινάτος; γιά τό
Θεό! θά μέ σφόΕει ό πατέρας
τής Λευτέρης (2946) Α' Βραδεΐ σου, Εεφωνίίει έκείνη τρομαγμέ-
ναί Χάϊνε άπό τα Γερααν:κά τάν
άντην ά.ιό τα Ίταλ.ικά ώς καΐ
όν Πετούρχη καί τόν Ντ' Άνού
σιο, ά.-τύ δέ τα ΊσπανΊκά τονς
καίΒιλιαεσπέσα. Άπό τα
τού; Φοφάνωο; καϊ Βασί-
ΐΐο·, ά-τύ τα Περσικά τόν Σαα-
ή, τόν Καανή καί τόν 'Ιράκην
ιΐ άπό τα Άομτνικά τόν Βαχάν
'τ,ςριάν.
Τέλ»; άπό την Αγγλικήν Λο-
οτεχίαν ιιεταφράζε! τόν "Εντγ-
Πόε
αέ τό περίφημον «ποτέ
ιά> άναδεικνι-όμενο; άριστος τε-
νίτης κια άριστοτέχνη; «εταφοα
τής.
"Εογα αυτού Ηνχιΐ: Άπό τα
Όιήιιατα:
Άλκ·όν€ς (1949), Γή, οαψω
α σέ 15 ώδές (1947—19«8),
Γατρί&ε; (1970), Φτ.-αά στή Νύ-
τα (1973).
Άπό τα θεατρον! Τ- Αδοόχτι
ή; Μοίρας (1944), οί ΚαμΛανες
Πολύ Φώ; (19">4) καί
Έκ
δέ των Μελετών': "Εζρα Πάονντ
καΐ Λίντσεϋ, Ή Μνστικότητα
Ή Μαρίτσα ντυμένη άγορίστι-
κα κσϊ μέ μιά μουτσούνα ήμια^ε
πραγματικό άγόρι.
στήν Ποίησι, τό Παραμύθι τοΰ | ~ Κονεΐς δέν θά μέ γνωρίσει
Κόσμον, ή Μοΰσα μέ τα λο?ά μά
και άλλα-
"Ολα τα 6ι£λία τού
Νίκου
Σηιιηριώτη. κοσμοΰνται μέ ξτιλο-
γραφία;, παστέλ κΰΐ άλλα στολί-
δια τα άτοΐα εχει <ριλοτεχνϊ';οει ό "διός. Τς-ίς Μιχοασιάτα, Ποητ^ί: Ό ΑΓΓΕΛΟΣ, ό ΓΕΩΡΓΙΟΣ καΐ ό Ν Ι Κ Ο Σ. Μία διακεκριμίνη Ποιητική δυναστείια. Τό έργον αύ των ·θά παραμείνη έπιβληΤικΟΛ' καί τιμητικόν 6ι' αύτούς καΐ την Μκρασιατικήν καταγωγήν των. Ό ΑΓΓΕΛΟΣ έθιεμελίωσε τό ά- τράνταχτον οίκοδόμ.ημα, ό δέ άνε τον Ν Ι Κ Ο Σ επαξίως μέχρι σήμερον, τοντο. ΧΡΤΣ. Α. **ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ Ίατρός, έν Να&λή Μικράς Άσίαχ καλέ μαμά, ασε με, παρακαλά κλαψουριΖοντας. — Μονάχα μέ τόν άδελφό σου, ύποχωρεΤ ή άναστατωμένη μάνα. — Μά είναι «άντυτος». — Νά ντυθεΤ, νό βάλει ότι βρεϊ καί νδρθει μσέύ σας. Τότε, άΕέχαστο μοϋ εμεινε, ή άγάπη τής άδερφής μου καϊ ή ά- γωνία τής μητέρας μου μέ κάνσ- νε στό άψε οβϋσε γυναίκα... (ΣυνεχίΖεται) Ι καναν νά άγαπήΛο τή Πατρίβα τους! ΦιίοΊκά περισσότερο άπ' δλες ήταν ή όμιλία τοΰ Λογίου Μικρά οιάτη κ. Νίκου Μηλιώρη, γνωστοΰ στά Μικρασιατιν.ό Κόομοι άλλά καί στό Πανελλήνιον γιά την ίύ- τοϋ λόγον τον καί τό σο 6αοόν τής σκέψεως τού: «ΕΖμαι ευτυχής πού είίμαι άνά,μεβί σας καί σάς σνγχαίρω πού μέσα στή ψνχή σας διατηροΐτε μιά μεγάλη (Ινάιινησι έκείνων των εΰτνιχισμε- νων χρόνων'... την Έορτή τοΰ "Α γίου Χαραλάμπους, τοϋ Πολυού- χου τής πίριφερείας <ίας. Μιλά γιά τα «Μικρασιατικό Ίδανικό», ■> ιά τίς χαμίνες Πατ,ρίδες. . οί
Πατρίδες αύτές, λέει ό 6ιακεκ
— ό οποίος μοϋ περιέγραψε τάς
Θέσεις καί τού; Ιδιοκτήτας ολ.ονν
τών Μπαρ,χανάδοιν — διότι ϊκτό;
τοΰ δρόμου μου ήσαν καί αλλθι,
τού; οποίον; παραθέτω ονομάστι
%&ς μέ τήν' βιάλιεκτό τού.
€*Ο Μπαρίχανάς» τοΰ διρόμου
σου, μ>3ϋ λίει, ήταν τοΰ Κάντξα.
«Στ' άσβεστάδικα» μετά τίς άπο
θήκες ήταν τοΰ σπίττοΰ Νέστορα
καί Κονπιλάρ μαζί, γιατί ήταν
βνγγε'.,Γΐς, τοΰ Γ^>άγρα, τοΰ Β;ό
λιτιξήι στοΰ σονκάκ πλάϊ, στοΰ
Ξενοι'δοι-χείου τοΰ Άγγελόπουλου
πεϋ πήγινει; γιά τ' άρμένικα, στή
νοννιά, πού έ'στριβες άρστερά κά
οτυ γιά τα Τσμπά'κικα, άλλοις ε
νας, τοΰ Στέλλιαρου κι' ενας πού
ήταν στοΰ σουκάικ τοΰ Μπατσάκα στούς άρμοδίους, γιά τό έξανο,γι
καί τού Κονπιλάρ κΌ-υν'τά στή κό έαιπόριο, πού ήταν ΰπολογίσι-
6ρύσ τοΰ «Νέστορχ·» (πατέρα μο.
τον) όλα αύτά τα σνγκροτήματα | Καί τουτο διότι ή Πέργααο; ε!
τ' άποτελοΰσαν ώς επί τό πλεΐ χε έκτεταμένΐς πίίδάιδιες, άφβονα
στ·»ν Λημνιοί (άπό την Νήσο Λή ν^ρά άπό παιρΌποτάμια των ,ιοτα
μνο)' ήσαν δέ κτίσται, σκαιφώδΐς ιιών Κητίο,ι καΐ τοΰ μεγάλον Κα
γιά τ' όμπελια καί τό βέρκτμα των ίκου καί θαλερού; 6οσκοτό;ΐοι>;
ατα,ρτών. Δονλειά έναλλασσόμιενη πού τάλεγαν «Τσαίρια» ν.αί οηΐ·
τα
Μέσα άπ' τίς καμάρες
ρ·α στό δρόμο στήν δεξ
μόν, στήν αχθή τού
«Μ.τάκλοντ;α»
)Α κτίβματα σέ σχήμα
μόνο μέ σκεπες —*
γιες>, μέ
6ιές στήν
Κάτω δέ — ή ηχ
μιά την γ.τμάτη άπό
μ^γάλες λ,ε^ές καί
πέτρες στερεωμένες
μούσκίμα στό νερό
πού
τώρα τό καλοκαίρι.
««4
ό Μαχαλάς μέ άφόρητη
σοαιμία ποΰ ιδονλΐνονν μόν0*
ί« την χατε&γασία τών
κοι
μάτων.
Μ:σα στίς πρώτες Ελε
. , 5 ΛΗΙΡΠ
γασ,ας, φα,νίται δτ, έχρτρ,
ουσαν καί τ' άπορρ£μμ.ατ '
ρρ,
ουσαν καί τ' άπο.ρρ£μμ.ατο τώ
λων
βχύ
τα
', γιατί οί Ταμπάκηΰες ντ; ί
νοι ίδιόορνθμα, σάν μ«
νά σόρτς, άπό λουκό
ποτ μ* μπλοϋξβς κοντομάνιχε- Γ
ρίς γιακα άπό τό ϊδιο ίίφασμα (0'
πουκάμισα) -χρατώντ«ς βτό άρ,σ
ρό χήζ>ι καλάθι μέ χέρ, ^ σί· ,
|ή μάσια (άπ' αυτή πο{- πιάν0(|(
τα άναμμένα κάρδοτ,Λτα) έγύρ,ζαν
τα σοχάκια, εσκντϊαν μέ
—λές καί άναξητοΰσαν
—, καΐ μάζετχχν τ'
πού εθρισκαν μέσα οτό
ποϊύ τα επιαναν μέ τή μασιά.
Πο?λές ςρορές τούς ΐΐδα, Λ^
π,ερνοϋν τόν δρόμο μας. Πώ; τό
εχρτ,σιμοποΐΌΰσαν δέν τό ζ^ρω οό
νόν Γσως χημικοί μποροΰν νά μα-
τό έξηγήσονν.
ιΜΐτά άπό την πρόχϊΐρη αύΐή
κατεργασία τίς ξηρές προδιές Τ'ι;
ΐ-νΓ,νην δ;ματα καί τίς λγ " "
καί διαρχής κατά τίς εϊΐοχές-
Ό άφηγητής μου κ. Πεώργης
πώς μιεγάλη ή κτηνοτροφία.
Ήμουνα πολύ μικρή, δταν εΐχα
Νέστορα Τσολϊσος ίίναι ό δξιος με πάει σ' ίνα πανηγΰρι, πού γι·
γυιός τοΰ Νέστορα, πού άνέφερα νόταν στά Ταμπάκ—Λούτζα εξο
πάρα πάνω# πού μέ τόν γυιό τού άπά την Πέ·ργαμο πιρός τόν' ήοόμο
Νέστορα τόν νεώτερ», μηχανικό, τοΰ Διΐίελιοΰ 'δεξιώτερα στίς 25
ΐδρνσαν 'Εταιρία <Γεχνικών 'Επι χειρήσεων» έ'δώ στάς Άθήν'ας έ- .-νιτνχή —ανεγέρσεως πολ.υκατοι- κιών, πρώτος δέ ένισχντής ΰλι κώς τοΰ Σνλλόγο./ τών Π:ργμη- νών ό «Άτταλος». Προχωρώ τώρα στόν Κ«ντρικό Αύγουστον τοΰ Άγιον Ίωάννον, μέ τό μικ,ρό πιό πέρα εκκληοώι, άφιορωμένο στή χάρι τοι«, καί εΙ ίϊα μέσα στά κατοοΐράσινο τό λειόάιδι περιφραγμένο άηηίο άπό §ηρά χονδρά κλο)νάρια δένδρων', όχι καρποφόρων, ,ιού ίρόμο, γιατί ό σκοπό; μου «Ιν'αι λεγαν (σο-.ούτια) μΐσα 'δέ μανόοκ νά <ρθάσω στά «Ταμπάκικα» ιμιένα, πολλά ■κα'λοθρ,εμμένα 'Προσπερνώ τό Μπεζεστάνι τοΰ γα. Δρακούλ.η καί στή γω-.ία δεξιά, Ι Μέ την παιδική περιέργεια που | συναντώ τόν δρόμο πού πηγαίν«ι α' Ιχαρακτήριξε 1ρώτησα τον Λη πρός τα επάνω, πρός τόν «Χοιστι τέρα τί ήταν αϋτό. Μοΰ είτε .-ώ.· | ον'ομαχαλά» αυτόν πού άκολονθού τό λένε «Τοκάτ» μέ την έξήγητι "Εμποροι, ναΰτες τοΰ Τσεσμέ καί σ«+ιε παιδία, οταν πηγαίναμε Σχο ότι πολλοί κάτοχοι άλόγίον, τα ε'δι γε(ΐ>ργοί οτϋ Κάιμιτου
(Γή!μερ.α Ιχετ,; γιορτή τ'
Χαραλάμπου,
Οί ΰ'μορφες οί Τσεισμελιές πϋνχ,ον
νέ μάτια
ί τ·οϋ Άγγείλοπούλου πού είναι στή
γοινιά καί άντικρυξα) την μεγάλη,
ΰψηλή Ρωμαϊκή γέφνρα μέ τίς με
ήτανε οί πιό όμορφες μεβα στΐτν Υ«λες καμάρες ττνν λεγομένη «Τα
'Ερνθραία.
ηπάκ—Κιοπροΰ» πού έν'ώνει την
Μά καί οί Γκονλμπα§ότισ<τβ; καί Τονρκική συνοικία μέ την άρμένι Ρεϊσντεργαινές κη επάνω άπ' τό ποτάμι Τσάϊ — λατσιατανές, Μελιότισσες Κα'ραμπονρνιές καί' οί Λυθριανές οί Κάτω Παναγιοΰσενες καΐ, οί Βατζΐ'κιαν'ές, χω,ρια ωραία πού ήταν δλα ξακο-.ΐστά μέσα στήν 'Ερυθραία. * Εΰχέ; καί παρακληθείς έκπέμπω στό Θεά τό πλήτοωμα των ΚρηνιαΐΓών νά ναι πάντα γερό! Άθανάσιος Βουράκης Φεδρονάριος 1975 Σέγχαρητήρια στό Διοικητικό : λβίο. | δατ σ' ενα 6οσκό «αχειρηματία έ "Άγιου ι Προσπεανώ καί τό ΞενοβοχΕΪο πί πλτρηωμή, ό 4-τοΙος άν^άμδανΕ την διιατροφή τους επί χρονικό δι άστημα σέ τόπο πού υπήρξε α^θο ν ο καλής ποιότητος τριφύλλι καί σανός νιάνά δυναμώϊουν'· Στήν τονρκ.ική γλώσσα τό ελεγαν «Μπ« χαρ» τό ιδυνάρβιμα' ήμΐΐς σημερί' θά τό έλέγαμε κάτι σάν διακοπίς, «θρίψιιμο». Ή τοποθεσία αυτή ελέγετο Ντε μιρτζή Μπογάζη' την όνομαοία της ιδέ μοΰ την ΰπενθύμιο'ε ή <Γ'^- τάτη βμπατριώτισσά μας κ. Αν¬ θ ίππη Κάσκας έν Ν. Σμύρνη, — την οποίαν καί εύχαιριστώ— μϊ την βοήθειαν τής άΐδίλφή; τη; '· Αθηνά; ΒΙΑχνν, τό γένο; Οί™ Κιοστεϊκανές ΛιτξιότισσΐΕς καί Ά «- ε>.ονοΰντα» πού τό λέγαμε
«Μπόκλοντξα*·
ΔΙΑΛΕΞΙΣ
•Μέ εύκαιρίσ την έπέτειο τής Ά
Είσβε διαμάντια τού Τσεσμέ άπό πελευβέρωσις τών Βουλγαρων ύ-
πό τόν Τούρκικα
Ελλήν-ων
| Ή ' Ενωσις Νέων
λογοτεχνών όργσνώνει την
Μορτίου ημέραν Δευτέραν καί ώ-' ^
ραν 7.15' μ.μ. έν τή αιθούση τού
Φιλθλογικοϋ Συλλόγου ΠΑΡΝΑΣ
νομΐδον, πού την
ΣΟΥ ενδιαφέρουσαν διάλεξιν μέ
όμιλητήν τό Μέλος της λογοτέχ-
Σημβούλο καί ιδιαιτέρα στόν'ϊ-κλ·: νπν ποιητήν κ. Γιάννην Μανίκαν
Πρόεδρον τονς τάν κ. Παντε-
λή Γιαθάση, τόν Άντιπρόεδρον
κ. <Κ. Τσε/.επΐ'δάκη καί τόν Γενι¬ κόν Γραμματέα χ. Άντ. Τσιχλά- κη γιά τήν' «πιτυχία τής ώραιοτά της άλλά καί σεμνής αυτής γιορ- τή; τοΰ Πολιουχου των Μικρασκΐ ► αί μέ θέμα : ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ Μεταφράση : άπό την Άνθολο γία Βουλγαρικής ποιήσεως ΑΡΗ ΔΙΚΤΑΙΟΥ. Θά προλογίση ό Σιγγραφέας τών πε,ρΐιφε,ρ^ίας ιΚρήνης Άγιον κα' πρόεδρος τής ΕΝΕΛ κ. Τάκη- Χαρα).άμπο-ς, πού 'δέν τόν %ε- Νατσούλης καί θά άΓ,αγγείλουν ΰν τα παϋδιά τον κ,' έδώ στή πο.ήματα Βοαλγάρων ποιητών α! £:κοί:· τού; χατατοετμένους τής Μ.κ,ρα- ™ ΠολυΧΡονίδου καί Γ,άννης θε. σιατικής ΚατασΓοοφής καί μέγα- λώσαμε μέ στερήση; άλλο; λίγο κι' άλλος πολύ καί γίν'αμΐε, —— «ά δ.κά Τ£>υς γιά νά
ή
χρήσιμοι δνθρωποι στή Κοι
νωνία, γιατί όλο, οί π.αρ«ιρεθέν-
τες σ' αυτή τή σεμή γιορτή ήρ
θαν παιδία έδώ τότο καί είναι άκό
ιιη νέοι. Πού καί πού ?6λεπες κα-
νέναν' μεγαλύτερο στά χρόνια πού ,
κ.' έζεϊνο; δμω; νέος ήρθε έδώ ^«ονταν9^ονς, γιη'αίκΐς καί
' α ί- »ε~ * » / , ανδρες
χ(χι ε<ρτ ι<ι*»£ έοα> την οούογενειοι
Λ'ίχ Ε^'V^
τού. Δυστυχίας οί πολύ μκγάλοι,
οί γονείς μας καί οί Παπουλήθες ^οΐ^ονν βλοι μαξί πάλ. τή σε-
μας καί Ν,εν^δος μας Ιφνγαν πώ ίΙ~ ε0ί?ττ1 τοΰ '^'ον Χ«ί>«λά^
, „ , , . , , μπους τού Πολιουχου τοΰ τόπον
. .κι εμίΐνε σ εμας ν'α κρα,τησω
με άντβ.βτη τή φλόγα τής άγάίτης σιΛΓΛολχα
γιά τόν τόπο μας καΐ νά μιεταδώ- τάζουν πάντοτε ένο)μ«νοι, καί εύ-
«ομε αύτούσΐ'α στά παιδία μας καΐ τυχισμένοι·
στά έγγόνια μ«ς κΓ έκεΐνα μ« τί» ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΜΔΟΤ
ζωηρά καί άπζραντος .·»
οχωρΓ,αέν—ν ηλικίαν της, 1
όποία μέ ιμεγάλη αροθιν·ία. ^"ν
σιασμό καί ενχοιοίστησι ά."τον'τδ «
όλας τάς ερωτήση; πού τή;
τους, τώρα τούς εύχομαι νά ζή-
Ούνουν, σχετικάς μέ την
τη; Πϊργσμο.
Μαριάνθη Μακρΐ'γιαντοπούλ.οι
Φιλοθέη Φεβροι-άριθς 19'5
Έκτύπωσις έντύπων
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΕΠΙΚΟΤΡΙΚΟΝ ΤΑΜΕΙΟΝ
ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΚΡΕΟΠΩΛΩΝ
ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΟΤΠΑΛΛΗΛΩΚ
ΚΡΕΑΤΟΣ
(Ε.Τ.Α.Κ.ΕΚ)
ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ
Μειοδοτικός Διαγωνισμός
Τα Ε.Τ.Α.Κ.Ε. ΚΡΕΟΠΩΛΩΝ
προκηρύσσει πρόχειρον μίΐο^^'
κόν διαγωνισμόν, 'δι'
στων προσφορών^ διά την
σιν έντύπων τον.
Πληροφορίαι κατά τάς
μόν; ημέρας καΐ ώρας «ς τα
ίρίϊα τού Δραγατσανίου 4
να, 122 (τηλ. 3223614 —
007).
Προθεσμία ύποβολής: ή Ρΐ<Τ1ιρ 6ρία τής 28ης ('Εκ τοθ Ταμείον)