193890
Αριθμός τεύχους
2293
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 49
Ημερομηνία Έκδοσης
1/2/1975
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Α1ΙΘΝΗΙ ΟΝΐΟΙΠΟΝΑΙΑ
πΐίΐΟΔΐκσΓΤΠΐστ.'
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕ ΡΙΣ - ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ: ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ί^ ΦεβρΟυαρ;ου 1975 "Ετος
ΤΙΜΗ
ΙΔΡΥΤΗΣ -
(1926-1975)
ΣΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ - ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.708 - Γραφεΐα
Νίκης 25 —
ΗΘΙΚΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΟΙ ΥΠ0Ν0Μ0Ι ΤΗΣ ΑΝΗθΙΚΟΤΗΤΟΣ
"Ενα άπό τα κύρια χαρακτηρ:-
οτικά των πολιτισμών πού βρί-
σκονται στόν δρόμο τής παρακμήα
τους είναι ή μσνία τοϋ σέξ. Ή
κοινωνία μας έχει κυριαοχηθή τύ-
σο πολύ άπό τό σέξ ώοτε στάΖει
απ' όλους τούς πόρους τής Ζωήτ.
της. Οί νουβελλογράφοι τής πα¬
λαιάς έποχής εϊχαν οάν άντικεί-
μενο των ίστοριών τους ένα μέ-
ρος άπό την Ζωή. Οί σημερινοί
συγγραφεϊς άφήνουν νά ΕεχειλίΖη
τό ρεΰμα τής διαφθορας, τής χυ-
δαιότητος καϊ άκόμη των άσέ-
μνων περιγραφών, όπως ξεχεΐλί-
Ζουν οί κατσστραμμένοι ύπόνομοι.
Τό σέΕ βρίσκεται στήν πρώτη σε-
λίδα κάθε έκδόαεως.
Καί γεννιέται τό έρώτημα: ή
ελευθερίσ τοθ λόγου καί τοϋ τύ·
που οημαίνει ελευθερία πού όδη-
γεϊ στή διαφδορά τής ανθρωπί¬
νης σκέψεως μέ τα σύγχρονα μέ-
οα έπιχοινωνίας, πού διεγείρουν
καβε μορφή σεξουαλικής δισστρο-
ψής καί άνηθικότητος; "Εχουμε
νόμους στίς πόλεις ποϋ άπαγο-
ρεύουν τούς άνοικτούς ύπονό-
μους καί τίς καταθόθρες. Γιατί
νά μή ύπάρχουν κα'ι νόμοι πού ν'
απαγορεύουν τις πορνογραφίες
κα'ι τίς αϊσχρολογίες; Πολλοί θαρ-
ραλέοι άρχηγοί προσπάθησαν νά
κάνουν κάτι οτόν τομέα αύτό,
σκονταψαν δμως άκόμη καί στό
νά δώσουν τόν άκριβή όρ:αμο
τής λέξεως «αίσχρολογία». Άν
δέν συμφωνοϋμε στό μήκος πού
έχει ένα μέτρο, τότε έχουμε χά-
οει τό μέτρο μας γιό τα πρόγμα-
τα καί τίς έννοιες. Πορνογραφία
είναι τό κόθε τι πού περιγράφει
την λαγνεία, μ' ένα τέτοιο τρό-
πο, πού δημιουργεΐ άκάθαρτες
καί σαρκικές έπιθυμίες.
Ενα όμως είναι βέβαιο: ότι οί
υπονομοι τής άνηθικότητος έχουν
Εεχειλίοει καί καταστρέφουν τό
ηθικό οίκοδόμημα τής κοινωνίας
μας καΐ θά γίνουν ό μεγαλυτέρας
κίνδυνος γιά την άσφάλειά μας
Ή τέχνη τοϋ «ρεαλισμοϋ» ύ-
καί τα γοϋστα όλόκληρπς τής γε-.
νιάς. Ή άληθινή άγάπη έχει έκ-
φυλισθή οτήν έπιθυμία των Σοδό·
μων. Οί αίσθήσεις μας έχουν
σκληρυνθή τόσο ώστε τα έγκλή
ματα πού συμβαίνουν στήν χώρα
μας καί οί διεβνεϊς θηριωδίες γί-
νενπαι δεκτές σάν κάτι τό πολύ
φυσικό, κάτι πού έπρεπε νά γίνη
Κι' έτσι οί πρόκτορες τοϋ διαβό-
λου θριαμβεύουν. Ό προφήτης
Ιερεμίας προειδοποίησε : Μήπως
ήσχύνθηοαν, ότι έπραξαν βδέλυ-
γμα; μάλιστα παντελώς δέν ή-
σχύνθησαν, ούδε ήρυθρίασαν διά
τουτο θέλουσι πέσει μεταξύ των
πιπτόντων δταν έπισκεφθώ αυ-
τούς θέλουσι άπολεσθή, είπε Κύ-
ριος» (Ιερεμίας ς' 15"). "Ε¬
νός καθηγητής τοϋ πανεπιστημί¬
ου τοϋ Χάρβστντ, λέγει: Ύπάρ-
χει μιά ύπεραπασχόληση των ουν-
γραφέων μας μέ τούς κοινωνι-
κούς ύπονόμους, τα διαλυμένα
σπίτΊθ, τούς άπίατοΐ'ς γονεϊς κα'ι
τα σκληρά παιδία, τό δωμάτιο
τής πόρνης, τό σπήλαιο των έγ·
κληματιών, τόν θάλαμο των άνω-
μάλων, την λέσχη των άνειλικρ-
νών πολιτικών, τό δικαστήρΐο τοϋ
άνειλικρινοϋς δικαστή, τούς έρω-
τες τής πόρνης των μοιχών, των
μαζωχιοτών, των σοδιστών... Καί
όλα αύτά προετοιμά2ονται μέ το·
ση δελεαστικότητα καί σερβίρον-
ται μέ δλες τίς γαρνιτοϋτες και
τα οτολίδια». Ίστορικοι τής αν¬
θρωπότητος μδς διηγοϋι/ται ότι
53ον
Άνάμεοα στίς έκκλ.ιοίες αύ-
τές, στή Βορειοανατολ,κΐ; πλευρά
τής λεωφόοου, πού όϋΓ,γεϊ στήν
Πύλη, είναι ή μεγάλη ο.οιχτή κιν
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤϋΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ
στέρνα τοϋ Άετίοιι.
ή-
ταν ό έπαοχος Κωνστο-,τΊνουπό-
λεως γύρω οτά 420. Η κινατέρνα
τού είναι τετράπλευρη μέ 244 μ
υήκος καί 85 μ. πλάτος. Οί τοίχπι
της έχουν ε,20 μ. πάχο; καί τό
βαθος της ύπολογίΖεται να ήταν
κάποτε 15 μ., άλλά έχει περιορι-
σθεϊ σήμερα σέ 8 μ. μονάχα. Ά¬
πό τα τελευταία κιόλα χρόνια
τής Βυίαντινής Αύτοκρατορίσς εί
χε άχρηστευβεϊ ώς κινοτέρνα και
ήταν, όπως άνοφέρει ό Μανουήλ
Χρυσολωρδς, φυτεμένη μέ κλή-
μστα. Οί Τοϋρκοι την όνομάίουν
Τσουκούρ Μποοτάν, κουφωτό πε-
ριβόλι, καί τή χρησιμοποιών ώς
γήπεδο γιά όθλοπαιδιέΓ
Κατηφορίϊοντας την ονατολική
πλαγιά τοϋ ΣΤ' λόφου ώς την
κοιλάδα τής Πέτρας, πό ό χωρίΖει
τό λόφο αυτόν άπό τόν πέμπτο,
ή συνοικία λέγεται Σαλμά Τομ-
προύκ. 'Εκεϊ, βορειοανατολικά όπό
την κινστέρνα, βρίσκονται τα έ-
ρειπια άπό τρία βυΖανιινά μνη-
μεϊα. Είναι πολύ περ«σσόι·ερο γνω
στά μέ τα τούρκικα όνόματά τους:
Όνταλάρ Τ2αμιΐ, Κεφελί ΜεΖτ£ι-
τί, Μπογντάν Σεράϊ.
Δ' «ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ.
ένα όπό τα συμπτώματα ενός γίο-
λιτιαμού πού παραχμάίει είναι ι
οεξουαλικοποίηση τής ανθρωπί¬
νης φυλής, μέ τούς όνδρες νά
γυναικοφέρνουν καί τις γυναϊκες;
νά άνδροφέρνουν, όχι μόνο στά
ψυσεκά χαραΛτηριστικά άλλιί καί
στούς άλλοος βαοικούς χαρακτη-
ρισμούς. Ή Αγία Γράφη μόο
προειδοποιεϊ: «Μή πλανασθε' οΰ-
τε πόρνοι, οϋτε είδωλολάτραι, ού-
τε μοιχοί, οϋτε θηλυπρεπεϊς, οο-
τε άρσενικοϊται, οϋτε πλεονέκτοι
..δέν θά κληρονομήσουν την βα-
Γιά τό Όνταλάρ
έχουν
νίνει δύο κυρίως ύποθέσεις: Κα-
τά την πρώτη, ταυτίίετ^ι μέ την
θεοτόκον ΐν τή Πέτρα, πού γιόρ
τσ£ε στίς 21 Σεπτέμβριον Κατά
τή δεύτερη, πρόκειται για τό κα
Βολικόν τής μονής τή·; Θεοτό¬
κου τής Κεχαριτωμένης, πού εί-
χε ίδρύσει ή Ειρήνη Δούκαινα, ι1·
σύ2υγος τοθ ΆλεΕίου Κομνηνοϋ,
στίς άρχές τοϋ ΙΒ' αίώνα. Καμ¬
μιά άπό τίς δύο ύποθέσεις δέν 6-
χει γίνει βεβαιότητο. Γιό την Θε
οτόκον την έν τή Πέτρο πολλοί
ύποστηρίίουν, δτι είναι πιθανό-
τερο νά ήταν στή θέση ,ής στνμερι
νής Παναγίας Κυρίας τιΐν θύρα¬
ν ών. Γιά την Θεοτόκον την Κεχα-
ριτωμ'ένην, άκόμη καί άκς,ίνοι πού
δέν δέχονται την τσύτ.οη μέ τό
Όνταλάρ ΤΖαμί, δέχοντα· ότι πρέ
πει νά ήταν κάπου έκεϊ κ.οντά.
Τό Όντολάρ Τζαμί ήταν όπωσ
δήποτε έκκλησία άφιερωμενη στήν
Παναγία. Τό 1475 παραχωρήθηκε
•ςττούς ΓενοβέΖους καί ατούς Άρ
μένηδες, πού ήρθαν στη^ Πόλη ά
πό την Κάφα (Θεοδοσιάδα) τής
Κρ'μαίας, ϋστερ' όπό την αλωσή
της άπό τούς Τούρκους. Τό 1640
ό βεϋίρης Κεμανκές Μουσταφά
Πασάς την έκανε τΖαμί καί τής
έδωκε τ" όνομα τού. Τό όνομα
Όνταλάρ τό πήρε άργότερα άπό
γεγραμμένου σέ τετράν^νο, πού
το εκάλυπτε τρούλος στηριΖόμε
νος σέ τέσσερις κολώνΓς. Είχε
τρείς πολυγωνικές όψϊδες. Στό
ύπόγειο είχε δεκαέξη κενοτάφια,
οτά όποϊα εντελώς άβόσ.μα άπο-
δόθηκε ή όνομαοία Όνταλάρ, κα'ι
ένα πηγάδι, πού τό έλεγον Άγί-
ασμο τοϋ Άγίου Ιωάννου. Στούς
τοίχους της άποκαλυφθηκαν έλ·
ληνικές έπιγροφές καί ό·/:ογραφίες
πού μεταφέρθηκαν στό όρχαιολο-
γικό ΜουσεΤο τής Πόλης Μιά ξύ
Λινη φορητή είκόνα, πού είχε με-
τςφερβεϊ πιθανότατα άπό την Κά-
φα, άλλά πού οί Φράγκοι την ό-
Παναγία τής Πόλης, βρί
ακεται σήμερα στήν καθολική έκ¬
κλησία των Άγίων Πέτρου κα
Γιαύλου στό Γσλατά.
Διάφορες γνώμες ύπάρχουν καί
><ιά την ταυτότητα τοϋ Κεφελί ΜεΖτΖπί. "Αλοι δέχοντσι ότι εί¬ ναι κτίσμα τής μονής ι ου Άγίου ρίΖουν, πώς ίδρύθηκε άπό τόν Μανουήλ, τό θεΐο τής Θεοδώρας καί έπίτροπο τοϋ Μιχαήλ Γ' (842 — 867). Ό Πατριάρχης Φώτιοο. τό άνοικοδόμησε καί ό Ρωμανός ό Λεκαπηνός (919 - 944) τό έ- πισκεύασε. Σ' αύτό όποσύρθηκε, άφοϋ χειροτονήθηκε μητροπολίτΓ)α Έφόσου στά 1078, ό Μιχαήλ Ζ' Δούκας ό Ποραπινάκηο, καί οδώ τελείωοε τίς ήμέρες τού "Οπως καί τό Όνταλάρ Τζα¬ μί, παρσχωρήθηκε καί τό κτίσμα αύτό στούς Γενοβέζους καϊ στούς Άρμένηδες τής Κάφα οτά 1475, καί έγινε έκκλησία τοϋ Άγίου Νι- κολάου ώς τα 1625 ή 1626, όταν ό Ρετζέπ Πασάς τό έκανε τΖαυί μέ τό όνομα Κεφελί, πού θυμίζει τούς προκατόχους τού. Άβέβαιης ταυτότητας είναι καί τό Μπογντάν Σεράι (=παλά- τι τής Μολδαυίας). Είναι ένα μι¬ κρά παρεκκλήσι διαστάσεων 6,20 Χ 3.50 μ., άφιερωμένο κοτά μία έκδοχή στόν Άγιο Νικόλαο ή πού άνήκε, κατ' αλλη έκδοχή, στό μοναοτήρι τοϋ Ιωάννου τοϋ Προδρόμου. Τό τούρκικο όνομά τού τό όφείλει στό γειτονικό πα- λάτι, πού άνήκε άπό τόν ΙΑ' αί ώ- ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΕΠΙΣΤΗΐνΐΟΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙ ΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΟ- ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΙΜΟΥ. ΠΡΟ ΚΑΙ Μ ΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ. ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛ ΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΛΝ Υπό τού ίν1ικροσιό:Γου ίατροθ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Α. ΘΕΟΔβΡΙΔΟΥ Νικολάου καί δλλοι τοθ Άγίου να στή φραγκική οίκογένειο δύο οτρατώνες Γενιτσάρων, πού | Ιωάννου τού έν τή Πέτρα. Πάν- κΑΟίίί καί πού χρησίμευε 6ηό χτίστηκαν δεζιά κγ άριστερά. Ή φωτία τοϋ Ιουλίου τοϋ 1919 την δφησε έρείπιο. Άνασκαφές τοϋ 1934 - 35 έφερον στό φώς στοι- χεϊσ τοϋ Στ' αίώνα, πού δέν α- ποκλείεται ν' άνήκουν στήν Θεο¬ τόκον τής Πέτρας, καί άλλα τοϋ ΙΑ' καί τοϋ ΙΓ' αίώνο, πού πιθα- νό ν' άνήκουν οτήν Θεοτόκον την Κεχσριτωμένην. Ήταν χτισμένη σέ σχήμα έλληνικοϋ σταυροϋ έγ· τως δέν πρόκειται γιό εκκλησία. τόν ΙΣΤ' α;ώνα ώς κατόλυμα των Είναι διαστάσεων 23 Χ 7 μ. μέ 6ο πρέσβεων τής Μολδαυίας. Κανέ- ρεινό προοανατολισμό καί ήτον να Ίχνος δέν άπομένει όπό τό πά ϊσως ή τραπέζα τοϋ μονοστηριοϋ. λότι αύτό. Άπό τό πορεκκλήσι Ότι άνήκε σέ κάποιο μσναστή- σώΖεται μόνο ή κρύπτη τού μέ ρι, δέν άμφισθητείται. 'Άλλοι ό- τρείς τάφους, πού τιιυς άποκά· ύποβετουν, πώς τό μοναστή- λυψαν γερμανικέα άνοοι<αές τοΰ
ρι αύτό ήταν τοϋ στρατηγοϋ Μα-
νουήλ, πού νίκηαε τούς Σαρακη-
νούς επί βασίλειος Θεοφίλου
(829-842), ένώ άλλοι υποστή-
1918-
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(ΣυνεχίΖεται)
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦^♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦^
Πβϋτοχρονιά τοϋ 1919 οτή Σμύρνη
ποβοηθεϊ την βρωμερότητα, την σιλεία τού Θεοϋ» (Α' Κορινθ. <' οαπίλα καί άκαθαρσία, πού ποτ;· 9,10). Γράψε μας νά σοϋ στείλουμε 2ει την νεολαία μας μέ δηλητή- δωρεάν όλόκληρη την Καινή Διαθή- ριο. "Υστερα άπ' όλα αύτά δέν κη οτήν νεοελληνική μεταφράση πρέπει ν' άποροϋμε πού οί νέοι των 4 καθηγητών τοϋ πανεπιστημί- μας στά 16 τους χρόνια είναι κι' ου Αθηνών. Ή διεύθυνοή μας ·. όλας πέρα πέρα ένήμεροι γιά τό ΠΙΕΡΟΣ ΟΛΥΜΠΙΤΗΣ, Άθ. Διά- οέξ. Διαφθείρουμε την φα·/τασία κου 47, Κατερίνη. Έωρτάσθησαν μέ έπιτυχία ΤΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΚ ΜΑΓΝΗΣΙΛΣ Τά 20 χρόνια άπό τής ιδρύσε¬ ως τοϋ Συλλόγου των εκ Μαγνι",- σΐας έωρτάσθησαν μέ επιτυχίαν την Κυριακή 26 Ίανουαρίου μΰ- ?ί μέ την τιμήση τής μνήμης τοθ Αγίου Άθανασίου, προοτάτου τοΰ οωματείου. Ή έορτή άρχισε μέ θεία Λε - "Όυργία μετ" άρτοκλασίας στόν Κοθεδρικό ναό τοΰ Άγιου Νικο¬ λάου Νικαίος. Ακολούθως, στιιν πραγματοποιηβεΐσα συγκεντρώση ΠρτΛσκοπική Έστία, ώμίλη- °αν ό πρόεδρος τής Ενώσεως των έκ Μαγνηοίας δημοσιογρά- ψος - λογοτέχνης κ. Κώστας Τρίγ κοτ2ης, ό δικηγόρον κ. Α. Θέμε- λης καί ό Τοπικόο "Εφορσς Προ σκόπων Νικαίας κ. Ι. ΤίώρτΖης, πού άπένειμε καί τό μετάλλιο των 50 χρόνων Προσχοπισμοϋ °τόν Σύλλογο γιά την δράσι καί ουμβολή τού οέ θεάρεστες προ- οπάθειες. Ό κ. Τρίγκατίης άνεφέρθπ ^τήν έπέτειο των 20 χρόνων, οτήν έσώτερη όνάγκη τοϋ Μάγ- νητος δπακ: καί κάθε Μικρασιά- τού νά δημιουργήση την γέφυρα την άντίπερα οχθη όπου ή¬ ταν ή άναδίωση των ίδανικώ/ καί των παροδόσεών τού, ΰπε- ΥΡάμμιοε μέ λίγα άπολογιστικί) λόγ>σ την δραστηριότητσ στό
1974 καί κοτέληξε στούς στθ-
Χ°υς γιά τό 1975. Κοϊ ανήγγει¬
λε, μεταξύ άλλων, συνεοτίασπ Υ'ά
τά μέλη κοί τούς φίλο·ος τού συλ
λόγου καί μνημόσυνο ν1·!" τ000 ''
δρυτάς καί διατελέσαντας προέ-
δρους τού.
ΔΩΡΕΑΙ
ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
Κυρίαι Ελένη καί Φωτείνή Πα-
λαιολόγου είς μνήμην τής αδελ¬
φής των Παναγιωτίσας δροχμαί
2.000.
Κυρία Λιλή Σιγαλοϋ είς μνπ-
μην τοϋ πατρός της ^ΑΘανασ^ο^
Πετρίδη κα'ι τοϋ συΖύγου της Νι¬
κολάου δραχ. 1.000.
Άνώνυμος υπέρ των σκοπών
τοϋ συλλόγου δραχ. 1.000.
Νο.'μΛηης τοίί 1918- Τέσσϊρά-
μιιτυ χρΟΗα πίρίπον άςΐοκ.λειβμό;.
γΰμνια, ίξαθλί<'>ση «/.ου
τοΰ τουοκικοΰ βασιλείου, άλλά
>:αΙ αΓ,στη,τή λογοκρισία. Καμ.'ΐιά
έ.τικοινωνία μέ τόν ρξιο κόομΌ. Ό
κόλπος τής Σμύρνης ,-τοντισιμϊνος
μέ νάρκες. Τό λιμάνι νεκρό. Κά-
τι ψιθυρίζίτ.'ΐι, κ.ανείς ζμίος δέν ΰ
ποττϊίιςται πώς τό τέΛος τοϋ πο-
λέιμου πλησιάζει- Καί ξάφνου ε'ν'α
άγγλικό άντιτοππιλλαχό «Ό Μηνΰ
Τ(ι>ρ> μέ κνβΐρνήτη τόν π>Λί«ιρχο
Ντίξον μπαίνει στό λι,μάνΥ, Μάς
τό Λγνβλαα τής νίκης των
οτιιμάχων καί τής άνακιυχής. Ό
ελληνικάς πληθ-σμός σύσσοιμος
μη,ΪΙ αέ την είιρο)π<ιϊκή πΐιοοικία τής ίΤΐιυμΓΓΐχικής πα·ρ«τάξε(ος μέ Ιξαλλη ίαοδέχονται τύν εκ Κατά την ίτυνΐστίασίν τον στό ΗενοδοχΓϊον «Βασιλέων Μέλα- Ορον» την 16 Ίανουαοοι» τά μίλη τής "Ενώσεως Σμ;·οναίων την Σμυονεϊκη 6ασιλο.τιττα καί (ττή μνή,ιιη εΰτ.χΐΓμέ- νες μέςες της Σμύρνης μζ την ά κ^ίος συγκινητική όμιλία τής συμ Λοΰλοΐ' τής "Ενώσεως κ. Μαιοία; ΚαοαΤζοποΰλον, την όποιαν1 καί δτιιοσιαομεν χάριν των αναγνω¬ στών μας. Λγα.τητοί Φίλοι, ΆγαπηΊοί Συμ πατριώτϊς, Όταν πρίν άπό 18 χςόνια ή "Ενωσις Σμΐ£>)ον καθιέοωνε τίς
σΓνεστιάο'εις των μελών της, άπέ
σ' ενα διπλό σκο.-ΐό. Νά
μας δίνη την ΐύ/καοία στΐ; <η<ναν τήσεις μα.ς οτότίς, νά στή μνήμη ίίκόνες άπό τή μας οτήν πατ,οίδα γιά νά έ- λαφρννωμε κάπως τό βάοος τής νοσταλγίας κι' άπ' την δλλ.η νά δημ:ουργοΟμ·Γ μιά εΐ^ΰτςοη ποο- φορική παο-άδοση στά παιδία μας καί τά έγγόνια ποί) βά παοε·.<»ί- σκίονται. Γι' αύτό αΐσθανάμαστε Ιδιαίτειοη χα,ρά οταν οί νεώτειροι μάς τιμοον μέ την παρουσία τους. Ή άποψινή όμιλία μου θά μας γναίση πίσο> πάνω άπό μισόν αίώ
να, &6 άλόκληοα χρόνια, στίς άν-
τστοιχες μέοΕ; αΰτών' των χοΐ-
στουγεννιάτικ(ον έορτων. Μόνο
.-τοϋ κ,ιτά την χοονιά έκείνη ή έορ | καταπλέει στό λιμάνι τής Σ'μύο-
ταστική ΰιά&κεια στή Σμύρνη εί
ναι πολΰ μεγαλΰτβρη άπό άλλοτε
καί άπ' δτι δ^&ς» τό χριστιανικό
έοΛτολόγιο. Άρχίζει άιρκετέ; μί
ηε; πρίν άπ' τά Χριστοΰγιεννα
καί δέν' λέ"ΐΐ νά τελειώίτη.
Μεγάλες ιιρ^ες τής πατηίδας.
ΟΊ πετισσότεροι άπό μά; ποΰ 6οι
σκόμαστ? σ' αυτή την αΐθουσα μέ
κάπως κυοτο>μένη τή ςιάχη άπό τό
πέοασμα τού χοόνου, άλλοι νέοι,
άλ-λοι εφηβοι καί άλλοι παιδία, καΐ
νήπια ζήσαμε έκ·:1νε; τίς άνεπανά
ληπτες
πρόσ<οπο τής συμ^αχικής νίκης. "Ο Ντίξον κΓχτάπλνηκτος άπό την ά'απάντεχη ύποδοχή διερωτάται. Τόν εστειλαν σ' ενα έχβρικύ λιμά νι νά παρακολουθήση τούς ίίρους τής άναν(ΐ)χής; Μά έδο> ιέ'να &ιέ-
τρητο πλήθος άπό την
τό.ν χαιςοτά καί τύ
ξει. Στήν μακρυνή πατρίδα τοΐ'
δέν 'έγΛ μάθει πολλά πράγματα
γιά τούτη την παράξεντι το·.τ)κική
'Εηίκαιρα θέματα . }
ΟΙ ΤΡΕΙΣΜΕΡΑΡΧΑ1
Τοθ κ. Έμμ. Παπασταματϊου, Καθηγητού
Τοΰςκο, την λένε Γκιοί>3—Ί<Τμίο. τό μάθη άλλά λίγο αργότερον Κατά τά ,μέβα τού Δεκέμ6ρη ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟιΜΕΣ ΕΡΕΥΝΗΤΑΙ "Γπό τού έκ θείρων Μικράς Ά οίας ΰΐίχκ««.οιμέου Πολιτικοΰ Μη χανιζοΰ τοϋ Ε-Μ.Π. Άθτινών κ. Άγγελον Μωραϊτίδου μονογονοϋς ήον τού εγκρίτου Φσο'χαχοποιοϋ θείρί'>ν καί τής Σμύρνης ν.οχ έν
είη των Αθηνών, άεΐι^ν-ή-
Βασίλειον ΜοΜαϊτίδον, «^ε¬
δόθη νέα φιλεσοφΐκή καί μ;χθτμα
τική θε<ορία τ<πό τόν τίτλον «ΝΕΑ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΗ ΘΕΩ Ρ Ι Α ΤΟΤ ΠΛΑΝΗΤΤΚΟΤ ΜΑΣ ΣΤΣΤΗΜΑΤΟΣ». Σχολιάζων την πρωτότυπον έ- πιστΓΛΐονικήν ταύτην ,αβλίτην τοΰ κ. Μωρα·ϊτίδου, δ διαπρε.ιής Κα¬ θηγητής ύ Πολυκχνείον κ. Ά- ά θηγητής βοτνάσιος Ροι«ό.·τοι·λος λέγε, τά "«Ό ΜηχανΊκός κ· "Αγγελος Μοραϊτίδης, άπό πολλοΰ άσχολοί· μενος μέ ?ογα τής ζωής άλλά και τοϋ έγγϋς οίΐ)^0" —δικαίοις—- ά ή τοϋ έγγϋς ΐ διότι σή>:·0ον ή άστρονομία νχά ή
φι<σική είναι μηχαναή καΐ ή μηχα νίκη μα&Γματικά —■ μίλετών τα νεώτεςα δεόομένα τοΰ προδλήμα- το; των .τλαν*ητυκών άποστά<τεο»ν, κατΐληΐεν είς ?ντχ Λϊον άριβμητι- κόν νόμον». Ό ισνγγροίςριΗ'ς άνα- φέ.ρεται επιτυχώς καί είς τίνα; σχετικάς έρ·μην,Γ-·τικάς παραδό- σεις έ.τΐ τής 'Ελληντ,κής ά^χαιότη τος, ή όποία άλλακΓτϊ· μέ την χα- ρίεσσαν 0τ«μο<7οψίαν τη;, έ&εοποί- η-σεν καί τού; πΐ.ανήτα; μας. 'Εν- τεΰ&εν καΐ ή βΐΎετή ςιλοσοφική δώβεσις τή; μ,ελέτης ταύτης. Ό -λ. ΜωοαϊτίδΓ,ς, έ'γοα.ψιε καί άλλας υψίστης «ϊΐοι-δαιότητος τοι¬ αύτας φιλοσοςρικας καί μαθηματι- κάί μελχτα; Ληα»οτ£ντ)·:ίσα; είς την έο^ημερίδα μας ό «Προσφι·γι- •χό; Κόσμος» τιμήσας οΰτιο εαυ¬ τόν, την επιστήμην καϊ την Μικρά σιατικήν καταγωγήν τον. Χ.Α.Θ. ντ,ς τό άντιτορπιλλικό μας «Λέ- οχν». Τότε ό ένβονσιασμΛς τΛλ· 'ΕλΙήνων τής Σμύρνης κοον<Γ«Λ'ε ται. Ποίος μαραθωνοδρόμος άπό τό Ξ,ίόκαστρο φίρν'ει τό μήνιμα; Ό λόκ,ληρη ή Σμύονη ξίχΰνιςτοη στήν πηοκνμαία καί άγνατεύει ά- νάμεσα στ' άλλ.α σΐΊμμαχικά πολε μιν.ά πού ενα, ενα σιγο.τλησϊάξουν κι' άγκνοοβολοϋν στ' άνοιχτά καί τούτο τό μικρό πού στό κατάρτι τού κυματίζει ή γαλπνόλε-ν.η. Στό άντίκρνσμά της ό ένθοιΌΐα- (ΐμός ξεπερνά τά άκραϊα τού δρια. "ΕΛία κδμα φρενίτιΰας συναρπάξει (Σννέχεια είς τίτν δην σελίΛα) Εώρτασε την 30-1-75 μέ μεγαλο¬ πρεπεία ή 'Εκκληοία την μεγάλΐ] έορτή των Γραμμάτιαν. γιατί ο>
μελίρρυτοι ποταμοί τής αοφίαο ε
πστισαν καί ποτί^ουν μέ τά σοφό
των βιθλία τάς ψυχάς των νέων.
Ποϊοι ήσαν οί τρείς αύτοι φωστή-
ρες τής ,Ορθοδοξίας; Ήσαν αύ-
τοΙ. πού μέ τόν άσκητικό τους
βι'θ, την έΕαυλα-οι τοϋ σωματικοΰ
άνθρώ/ιου κα' μέ την ανβυ φει-
δομς διάθεσ: τής 2ωής τους γιά
τόν πλησίον Εεπέρασαν δλα τά ό-
ρια καί έφθασαν ε.ίς την πηγιΊ
τού φωτός. .
Καί βρήκαν έκεϊ την άλήθεια,
την οποίαν μεταλαμπάδευισαν είς
την άχανή Άσία, άλλά καί είς ό¬
λόκληρη την οίκουμένη.
Άπ' έδ(ίί έξηγεϊται ή είς τό
' Εθνος μας όλως ιδιαιτέρα υ;·,-
μασία τής κοινής Εορτής, ή ό¬
ποία άπό πολλούς αιώνος νά πϊ-
ναι ή 'Εσρτή των Γραμμάτων καί
των Σχολείων. Πανήγυρις θρη-
οκευτική, 'Εθνική, Φιλθλογικη,
καΐ ΠανελλήνιαΙ ·.·,-. :
Ή καταπληκτική δύναμι >;α'
γοητεία ευρίσκεται είς τό σημεϊο
έκεϊνο, πού δχι μόνον κοτά τϋ-
πους έπίστευον είς την κοινωνι¬
κήν αξίαν των κηρυγμστων τοΰ
Ευαγγελίου, άλλά καί τά έφήρμο-.
?ον ποντοϋ.
Ή όρθή θρησκευτική πίστι τούς
έιδωσε την δύναμι νά πρωτοστα
τήσουν κοί κατά των συγχρόνων
αιρέσεως.
Ή άφοοίωσίς των είς την με¬
λέτην των Άρχαίων 'Ελληνικών
Γραμμάτων, συνετέλεσε κατά τό-
τοιον τρόπον, ώοτε νά συγκερα-
σθοϋν κατάλληλα α! ύψηλαί Ίδέ^ι
τοϋ Θεανθρώπου μέ τάς Ίδέας
των άρχαίων Φιλοσόφων.
Τέλος δέ αί εύαίσθηται ψυχοί
τοϋ Μεγάλου Βασιλείου, τού Γρη-
γορίου τοϋ Θεολόγου κο; τοϋ Ιω¬
άννου τού Χρυσοατόμου, έγιναν
πραγματικοί δεκταί τής ανθρωπί¬
νης δυστυχίας καί όλην σχεδόν
την 2ωήν τους την άφΐέρωσαν είς
την ΐδρυσι καί έπίβλεψι Ίδρυμά-
των μορφώσεως καί ψιλανθρωπί-
σς. "Οπως π.χ. Σχολείων, Πτω-
χοκομει'ων, Ιενώνων καί Νοαοκο-
μείων.
"Ετσι κάθε έποχή κα'ι περισσό¬
τερον ή σημερινή, νά έχη την ί-
νόγκη νό φωτίίεται άπό τό φώς
Έκείνων των Τριών Ίεραρχών.
Έμ. Α. Παπασταματίου
Καθηγητού
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΉΣ "Ομη-
οο; τού Εΰαγγέλοι^ ίκ. Κιςκαγάτς
Μικράς Άσίας. Ό πατήρ τοι· ε¬
τύγχανε άπ' εύ3«ίας έγγονός τοΰ
Δημητοίου, ,ιριοτοτάχιον ιίοΰ τοΰ
Κονσταντίνο^· Κΐιλοκοτιθώνη καί ά
δε'λφσΓ' τοθ Στρατηγόν ΘΕΟΔΩ-
ΡΟΤ τού θρνλικοϋ Γέ'ρου τού Μμ
ριά, διατί}; ών ίίς Κυρκαγάτς μέ¬
γα κατόστημα ποικίλων ε'ιδών, ά-
ποκτήβθς διά τής έντόν'ου κίά <τυ νεχοΰς εργασίας καί όραστηριότη τος τού,' αρκούντως σοβαράν άο"τι κήν καί άγηοτικήν κτηματικήν πε- ηιοισ'αν. Άπό<|οιτος τής έπταταξίου Ά στικής Σχολή; τής γονετείρας τού >.αί έν ο»νεχεία ά,τόφοιτος τοΰ
'Εμ.τορυίοϋ Τιιήματος τής Εύαγγε
λικής Σχαλ-ής Σμύρνης 3ία1 τής
ΓΉ.λΑική; Σχολής «ΠΕΡΕΣ ΜΕ-
ΣΙΤΑΡΙΣΤ».
Τό 1919 είς μικιράν ηλικίαν, α-
νοιξαν >;ϊς Ίσάο Τξ.'αί τής Σμνρ
νης μετά τοΓ· νεωτέοο^· αδελφόν
τού ΟΡΕΣΤΗ, χατάστημα χον-
άπ-
λίνης κοίί τρο{;ιμ,α.κεντικων εΐ'δών' υ¬
πό την έ.Ήονιμίαν « Αδελρροί Ε.
Κολο.'οτρο>νη». Μετά την Μικρα¬
σιατικήν καταστροφήν τοϋ 1922,
κατΓαΓΤ"αμέος οικονομικαί; όπως
ολοι οχεόόν οί Μικρασιάται,
τεστάθη μετά τοΰ άδελφθϋ τού είς
θεσσαλονίκην κοί ειργάσθησαν ό-
λοιΐνχως είς την ί,ιοΛάλην, μέ μό
να εφόδια την έαγατικότητα καΐ
έ;μπορι>.ήν έντιμότητα άλλ.ά καΐ
την άνλόν-ητον' πίστιν ίπί τής ά-
ναδηιμιονργίας αυτών.
Έντός μικοοϋ χοονικοΰ
μιιτος άνοιξαν υπό την αύτην έ.τΐι»
ν'ι.αίαν μικρόν χα,τ' άίχάς
ί> κατάστηαα χςωμάτυη άνιλί-
ντ?ς καί σΐ"να<4:ί)»ν εΐδων, άντιμίτο π[σαντες έπιτι-χίο; τόν μέγα άντα γιιΑ'ιπμόν τότν ισχνίών εμπόριον τής *^εσ<ταλονίκης καΐ έν σ-νεχεία (1928) μετέφερον μίΰος τή; δρα στηοιότητος αυτών «ίς Κατά τό ?τος 1934 οί άδελφοί Ο|μΓ·;ο; ναΐ Όρέ- στης άνήγειρον τό επί τής όδοΰ Πειραιώς 37 είς Μοσχάτον, ιδιό¬ κτητον Εργοστάσιον δ.τ*ο λίΐ- μρχρι σήμερον·. Αρχικώς επεδόθησαν εί; την Βιομηχανίαν άτΑίνης καί άργότΕρον ίπε·|·:τά&ησαν είς την Βιομηχανί αν' Φάρμακον, Καλλυντικών κιαί ίίδοοφίλου τ>άμ6ακο;
σαντες οίίτω, μίαν Βιομηχανίαν
έίράιιιλλον τΛν παγκοισμ!οι> φήμης
'Εταιρειών. Ή Βιο;ιηχα
ν ία αυτή τ<ον Άδελφων Κολοκο- Τίΐιόνη γν'ι^ρίσασα έ.τι 35 ετη μίαν σννεχή άνάπτιξιν κοΛ άνοδον, κα το')ρθωσε νά είναι σήαίρον μία ά¬ πό τάς σημαντικιοτέρας τοΰ κλά- (Σννέχεια είς την 6τη' ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ·. ΑΝΙΣΤΟΡΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ χ «ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑ» Τοΰ συνεργάτου μα ς κ. ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΛΑΔΑ ΣΤ" . ΛΥΚΕΙΟΝ ΓΟΥΜΗΡΑΣ (ΗΜΙΓΥΜΝΑΣΙΟΝ) Αί Ίεραί Μοναι έν Πόντω υ¬ Μέ τίς διόπτρες τοθ «Κόσμου» ΠΡΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ Φίλοι Άμερικάνρι, Πολίτες τής μεγάλης ύπερρτλαντ(κης δημο¬ κρατίας, Σέ λίγο φθάνει ή μερά ποΰ με- σημασία καί τό βσθϋ όνθρώπινο νόημα αυτής τής γιορτής, σάν κά τι δικό μας, κάτι πού ταιριάίει στήν ίδιοσυγκρασία μας την πλα- γαλοπρεπώς θά γιορτάσετε την ι τμένη μέ βιώματα μιάς κληρονο- ίστορική έπέτειο τής έθνικής σος άνεΕαρτηοίας. Στή μεγάλη αυτή γιά σδς γιορ- τή θά μετέχουν καί δύο έκατου.- μύρια συμπολϊτες οας έλληνικής καττογωγής, άλλά κβί άηή τούτη έδώ τή μικρή ίστορική γωνιό τής Γής θά συνεορτάΖουμε καί έμεϊ; νοερώς μα?ί ο-σς καί θπ νοιώοου- με στήν ψυχή μας την μεγάλη μΐκης παράδοσης στό κάλισμα των οίώνων. Καί θά καμαρώνουμε κα'ι 9υ χαιρόμαστε οί μικροί εμείς πι- στοί σας σύμμαχοι γιά τάς προ¬ όδους κοί τή μεγάλη σας δύνα- Ή σκέιμη μας θά τρέχει στούς άκριβοπληρωμένους μέ αίμα κο1· νοϋς μας άγώνες γιά την έλευ- θερι'α καί την ανθρωπίνη ά£ιο- πρέπειο. Θέση πού ουδέποτε θά έγκαταλείψουμε. Διερωτώμεθα όμως άν αυτή την Ιδία θέση θά κρατήσουν καί έκεϊνοι στούς όποίους ό Ύπουρ- γός των Εξωτερικών τής μεγά¬ λης οας Χώρας άποστέλλε,ι κανό- νια γιά νά σκοτώσουν τούς "Ελ- ληνες. Ή πρόοφατη εύτυχώς ίστορία μας έπττρέπει νά άμφιβάλωμε. Καί αυτή ακριβώς ή ίστορία γρά- φει ώμά πώς δτσν ή Χώρα σας μα£ύ μέ τίς άλλες Χώρες της Εύρώπης άντιμΈτώπιίαν τίς σιδε- ρόφρακτες στρατιές τοϋ άξωνσ, οί όψιμοι φίλοι τοϋ κ. Κίσσιγκερ συναγελάίοντο μέ τόν Φόν Πά- πεν καί μάς εγκατέλειπον, ώς δ ή θ ε ν ούδέτεροι. ' * '"' Πώς είναι δυνατόν λοιπόν νά πιστεύετε ότι δέν θά κάνουν τό ϊδιο σέ παρομοία περίσταοη; Στόν Β' Παγκόσμιο πόλεμο δέν έδειξαν την «παλληκαριά τους» κσί την έδειξαν ϋστερα ά¬ πό 35 χρόνια στούς άοπλους Έλ- ληνες τής Κύπρου Αύτοι είναι οί όψιμοι σύμμαχοι τοϋ Κίσσιγκερ πού τακτική τους είναι τό χουϋούρι καί τά δολλά- ρια, γιατί τόχουν στό πετσί τουε, όπως λέμε εμείς οί "Ελληνες. ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΩΚΑΣ πήρξαν πάντοτε κυψέλαι· καΊ φυ- τώρια Ίκκλησίοστικής κατά πρώ¬ τον άλλά καί γενικωτέρας έγκυ- κλοπσιδικής μορφώσεως. Διεδρα- μάτισαν κατα τόν μακραίωνα 6' όν των καΐ ίδίσ κατά τούς χαλε- πωτέρους τής δουλείαΰ χρόνους τόν ρόλον τοϋ «Κρυφοϋ Σχολε;- ου. κοί άπό αύτάς προήρχοντο διδάοκαλοι, ίερεϊς, καί ψάλται τώ/ πέριΕ ή μακράν χωρίων Ή Μονή τής Παναγίας Γουμε- ρά έκπληροϋσα καί αυτή τόν ι¬ στορικόν καί έθνικοθρησκευτικόν έν προκειμένω ρόλον της, διετέ- λεοε κσθ' όλους τούς χρόνουϊ τής δουλείας, κέντρον έκκληισια- στικής έκπαιδεύσεως κοί γενικω¬ τέρας διδασκαλίαν πρός μόρφι.»- σιν νέων καί έτροφοδοτει την ε¬ παρχίαν μέ μοναχούς, ίερεΐς, καί διδαοκάλους, άρκετοί των οποίων έσκορπίίοντο πολύ μακρύτερα εί; τάς μεταλλευτικάς άποικίας τής έπσρχίας, την Μεσοποτσμίαν άκο- κοσμίου πολέμου υπό μορφήν Λυ- μα καί την Ούγγροβλαχίαν. Τά έν τή Μονή φυλαοσόμενα παλαιά χειρόγραφα καΐ βιβλία άρχαίων Έλλήνων συγγραφέων καί Πατέρων τής 'Εκκλησίας, μέ- ρος μικρόν των οποίων διασωθέν περιελήφθη είς τόν κατα τάς αρ¬ χάς τού παρόντος αιώνος συντα χθέντα κατάλογον υπό Γ. Κανδη λάπτη, επρόδιδον ώς έκ τοϋ πε- ριεχομένου, τοϋ τίτλου κοί των έπ' αυτών σημειώσεων καί των έπιγραφών των μοναχών πνευμα- τικότητα κοί γνώσιν γραμμάτω/ ικανήν. Ή έν τή Μονή Ιδρυσις συστη- ματικής Σχολής είτε ώς "Ιεροδι- δασκαλείου είτε τοιαύτης γενικής μορφώσεως, φαίνεται παλαιά καί εκυριάρχει είς τάς σκέψεις πολ- λών ποραγόντων τής επαρχίας. Συγκεκριμένην όμως μορφήν έλαβε μόλις κοτά τό δεύτερον γ μισυ τοϋ 10' αιώνος επί Ήγου- μένου Χατ^ή Ίερεμίου μετέπειτα Μητροπολίτου Κολωνίας, διαθέ¬ τοντος πρός τουτο καί όλην την σημαντικήν άλλως περιουσίαν τού. Ή προσπαθεία όμως άπέτυ- χε λόγω συμφερόντων καί αντι¬ δράσεως καί παρ' αυτών των μο- ναΖόντων έν τή Μονή. Τελικώς ή ίδρυσις έν τή Μο¬ νή Σχολής Μόαης έκπαιδεύοεως δεδομένου ότι Σχολαρχεϊα πλή¬ ρη ή μή, ελειτούργουν είς πολ- λά χωρία τής περιφερείας, επε¬ τεύχθη ολίγον πρό τοϋ Α' Παγ- ♦♦♦♦»♦♦♦»»♦♦♦♦♦♦♦♦< κειου. Ό έμψυχωτής τοΰ Λυκείου θεο φύλακτος Κ. Θεοφύλακτος είς όν άνήκει ό άθλος τής ιδρύσεως αύ- τοϋ έΕιστορεί ώς έ£ής τά κατ' αυτήν : «Τό καλοκαίρι στό χωριό μου (1910) άφοϋ μέ τούς γνωστούς φίλους καί πυνεργάτες έι.ιβλέπα- (Συνέχεια είς την βην σελίδα) »♦»♦♦«;♦♦♦♦♦»»»♦♦♦♦♦♦♦♦« Κληρονομιά... ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ (Σννέχεια έκ προηγο.μένου) ι (απά πού γοάφϊΐς, μά δέν μπορώ Τουτο ήτοτντ άλλο πρά,μα. Φαι- νούντανε, τή πατιννίδα την Ικανε τζαήλικος καΐ <ρο6ισμίνος τραγον δκττής, γιατί, ?νχΐ τραγθΛ'δάκι σι- γοτνό—σιγανό μονάχα είπε καί ετή στιγαή γ!νηκ·ε καπνός.Νά σοϋ .τώ την άλήβεια, ανοιξα ζαδά— τα καν'άτι τού παναθΐΛριοϋ, μπάς πά?ει τό μάτι μου κανένα γιαστό σουλοϋπι, μ« μόλις άκοίκκΐ νέ τού μ.τατζονριοΰ τόν κρότο ζα φανιστήτανΐ. 'Ελπίξα) να είναι ή ίδέα μου κιαΐ ο.Ϊμ αΐΰτά νά ήταν" γιά κανένα αλλο τροφαντό τοΰ σο κ.ακιοϋ μας. Μά δέν είχε κάει χά Οόλου λά&ος ή μητειοα. Τά .τε>ονο
·κι' οί ποτινάβίς ήτα-
γιά την δικιά μας κόιρη. Αύτό
νά πάψο) νά &ρίσκοΐ!μαι μέ τή σκέ
ψη κοΛττά σοι·. "Οσο κι' άν χρεια
στεί θ' άγιονιστώ γιά Λ'ά σέ κατα
κτή<κο. Μέ τή οάοΛΊίΐ άγ<ίΐτη μοί»—Νί*ος>
Σκέφθηκε στήν άρχή νά μή
μοϋ τό αείςει, άλλά δέν μποροϋσε
νά πάρ.:ι δλη την εϋθύνη μονάχη
της, γιατί ό πατ?οας όέν ήπρεπε
νά μάθίΐ τί,ποτα άπ' δλα αύτά, στή
θρσα .τού
Α,χα τά διάδασβ γίΐν'ηκα θηρίο.
θά την
<ρώναξα γε}*άτο; τό 6ε62ΐώθηκε όταν μιά μί.ρα, έ- .τειδή την ετρωγε ή ϊννοια, ήψαςε τό φύλαγκά της. Στά μ.'σα—μέ- σα θέση 6ρηκε ενα χιλιαδιπλ.ωμέ'- νο χοβρτί. Ήτα·.': ίνα γιά τή Μαρίτσα μέ λίγες ί, άλ.λά με μενάλη σημασία, ϊγοο- (Γ-ε: «Φιλτάτη Μαρίτσα. Άπό τή φιληνά'δα σο^ πήρ« τό περιπόβη- το γ^άμιΐΛ αον· Σ' ενχαρΐΛτώ γι' Άκον; ή Μαρίτσα! άκόμα δέν ήσ/αβε ά-ΐ' τ' «ιίίγό, θέλει ρα 6αοάκια κ.«ί γιαβουκλοϋ! Στάσοι· μέ κράτησ* ή μη μητέρα, στάβον νά οοΰμΐ τί βά μάς πή χ-^ωχα ή Τόια κι' παίρνει; φόρα· θά τής μιλήοιβ ί- γο>, νά δώ .τώ; βά τ' ά/ού«π ναΙ
τί δικβΐΛ/.©γία θά βρή κοΐ μ·:τά Ι
χεις έ<ηι τό λόγο οαν ν*γάλος ά- δ·"!.'<ίύς. —Κι' αυτόν τόν &τΐιμο ' τό βττ ιιας! Ά· νά Σννέχεια «ίς την 6~ οιλ>«ε>
πΐίΐΟΔΐκσΓΤΠΐστ.'
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕ ΡΙΣ - ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ: ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ί^ ΦεβρΟυαρ;ου 1975 "Ετος
ΤΙΜΗ
ΙΔΡΥΤΗΣ -
(1926-1975)
ΣΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ - ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.708 - Γραφεΐα
Νίκης 25 —
ΗΘΙΚΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΟΙ ΥΠ0Ν0Μ0Ι ΤΗΣ ΑΝΗθΙΚΟΤΗΤΟΣ
"Ενα άπό τα κύρια χαρακτηρ:-
οτικά των πολιτισμών πού βρί-
σκονται στόν δρόμο τής παρακμήα
τους είναι ή μσνία τοϋ σέξ. Ή
κοινωνία μας έχει κυριαοχηθή τύ-
σο πολύ άπό τό σέξ ώοτε στάΖει
απ' όλους τούς πόρους τής Ζωήτ.
της. Οί νουβελλογράφοι τής πα¬
λαιάς έποχής εϊχαν οάν άντικεί-
μενο των ίστοριών τους ένα μέ-
ρος άπό την Ζωή. Οί σημερινοί
συγγραφεϊς άφήνουν νά ΕεχειλίΖη
τό ρεΰμα τής διαφθορας, τής χυ-
δαιότητος καϊ άκόμη των άσέ-
μνων περιγραφών, όπως ξεχεΐλί-
Ζουν οί κατσστραμμένοι ύπόνομοι.
Τό σέΕ βρίσκεται στήν πρώτη σε-
λίδα κάθε έκδόαεως.
Καί γεννιέται τό έρώτημα: ή
ελευθερίσ τοθ λόγου καί τοϋ τύ·
που οημαίνει ελευθερία πού όδη-
γεϊ στή διαφδορά τής ανθρωπί¬
νης σκέψεως μέ τα σύγχρονα μέ-
οα έπιχοινωνίας, πού διεγείρουν
καβε μορφή σεξουαλικής δισστρο-
ψής καί άνηθικότητος; "Εχουμε
νόμους στίς πόλεις ποϋ άπαγο-
ρεύουν τούς άνοικτούς ύπονό-
μους καί τίς καταθόθρες. Γιατί
νά μή ύπάρχουν κα'ι νόμοι πού ν'
απαγορεύουν τις πορνογραφίες
κα'ι τίς αϊσχρολογίες; Πολλοί θαρ-
ραλέοι άρχηγοί προσπάθησαν νά
κάνουν κάτι οτόν τομέα αύτό,
σκονταψαν δμως άκόμη καί στό
νά δώσουν τόν άκριβή όρ:αμο
τής λέξεως «αίσχρολογία». Άν
δέν συμφωνοϋμε στό μήκος πού
έχει ένα μέτρο, τότε έχουμε χά-
οει τό μέτρο μας γιό τα πρόγμα-
τα καί τίς έννοιες. Πορνογραφία
είναι τό κόθε τι πού περιγράφει
την λαγνεία, μ' ένα τέτοιο τρό-
πο, πού δημιουργεΐ άκάθαρτες
καί σαρκικές έπιθυμίες.
Ενα όμως είναι βέβαιο: ότι οί
υπονομοι τής άνηθικότητος έχουν
Εεχειλίοει καί καταστρέφουν τό
ηθικό οίκοδόμημα τής κοινωνίας
μας καΐ θά γίνουν ό μεγαλυτέρας
κίνδυνος γιά την άσφάλειά μας
Ή τέχνη τοϋ «ρεαλισμοϋ» ύ-
καί τα γοϋστα όλόκληρπς τής γε-.
νιάς. Ή άληθινή άγάπη έχει έκ-
φυλισθή οτήν έπιθυμία των Σοδό·
μων. Οί αίσθήσεις μας έχουν
σκληρυνθή τόσο ώστε τα έγκλή
ματα πού συμβαίνουν στήν χώρα
μας καί οί διεβνεϊς θηριωδίες γί-
νενπαι δεκτές σάν κάτι τό πολύ
φυσικό, κάτι πού έπρεπε νά γίνη
Κι' έτσι οί πρόκτορες τοϋ διαβό-
λου θριαμβεύουν. Ό προφήτης
Ιερεμίας προειδοποίησε : Μήπως
ήσχύνθηοαν, ότι έπραξαν βδέλυ-
γμα; μάλιστα παντελώς δέν ή-
σχύνθησαν, ούδε ήρυθρίασαν διά
τουτο θέλουσι πέσει μεταξύ των
πιπτόντων δταν έπισκεφθώ αυ-
τούς θέλουσι άπολεσθή, είπε Κύ-
ριος» (Ιερεμίας ς' 15"). "Ε¬
νός καθηγητής τοϋ πανεπιστημί¬
ου τοϋ Χάρβστντ, λέγει: Ύπάρ-
χει μιά ύπεραπασχόληση των ουν-
γραφέων μας μέ τούς κοινωνι-
κούς ύπονόμους, τα διαλυμένα
σπίτΊθ, τούς άπίατοΐ'ς γονεϊς κα'ι
τα σκληρά παιδία, τό δωμάτιο
τής πόρνης, τό σπήλαιο των έγ·
κληματιών, τόν θάλαμο των άνω-
μάλων, την λέσχη των άνειλικρ-
νών πολιτικών, τό δικαστήρΐο τοϋ
άνειλικρινοϋς δικαστή, τούς έρω-
τες τής πόρνης των μοιχών, των
μαζωχιοτών, των σοδιστών... Καί
όλα αύτά προετοιμά2ονται μέ το·
ση δελεαστικότητα καί σερβίρον-
ται μέ δλες τίς γαρνιτοϋτες και
τα οτολίδια». Ίστορικοι τής αν¬
θρωπότητος μδς διηγοϋι/ται ότι
53ον
Άνάμεοα στίς έκκλ.ιοίες αύ-
τές, στή Βορειοανατολ,κΐ; πλευρά
τής λεωφόοου, πού όϋΓ,γεϊ στήν
Πύλη, είναι ή μεγάλη ο.οιχτή κιν
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤϋΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ
στέρνα τοϋ Άετίοιι.
ή-
ταν ό έπαοχος Κωνστο-,τΊνουπό-
λεως γύρω οτά 420. Η κινατέρνα
τού είναι τετράπλευρη μέ 244 μ
υήκος καί 85 μ. πλάτος. Οί τοίχπι
της έχουν ε,20 μ. πάχο; καί τό
βαθος της ύπολογίΖεται να ήταν
κάποτε 15 μ., άλλά έχει περιορι-
σθεϊ σήμερα σέ 8 μ. μονάχα. Ά¬
πό τα τελευταία κιόλα χρόνια
τής Βυίαντινής Αύτοκρατορίσς εί
χε άχρηστευβεϊ ώς κινοτέρνα και
ήταν, όπως άνοφέρει ό Μανουήλ
Χρυσολωρδς, φυτεμένη μέ κλή-
μστα. Οί Τοϋρκοι την όνομάίουν
Τσουκούρ Μποοτάν, κουφωτό πε-
ριβόλι, καί τή χρησιμοποιών ώς
γήπεδο γιά όθλοπαιδιέΓ
Κατηφορίϊοντας την ονατολική
πλαγιά τοϋ ΣΤ' λόφου ώς την
κοιλάδα τής Πέτρας, πό ό χωρίΖει
τό λόφο αυτόν άπό τόν πέμπτο,
ή συνοικία λέγεται Σαλμά Τομ-
προύκ. 'Εκεϊ, βορειοανατολικά όπό
την κινστέρνα, βρίσκονται τα έ-
ρειπια άπό τρία βυΖανιινά μνη-
μεϊα. Είναι πολύ περ«σσόι·ερο γνω
στά μέ τα τούρκικα όνόματά τους:
Όνταλάρ Τ2αμιΐ, Κεφελί ΜεΖτ£ι-
τί, Μπογντάν Σεράϊ.
Δ' «ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ.
ένα όπό τα συμπτώματα ενός γίο-
λιτιαμού πού παραχμάίει είναι ι
οεξουαλικοποίηση τής ανθρωπί¬
νης φυλής, μέ τούς όνδρες νά
γυναικοφέρνουν καί τις γυναϊκες;
νά άνδροφέρνουν, όχι μόνο στά
ψυσεκά χαραΛτηριστικά άλλιί καί
στούς άλλοος βαοικούς χαρακτη-
ρισμούς. Ή Αγία Γράφη μόο
προειδοποιεϊ: «Μή πλανασθε' οΰ-
τε πόρνοι, οϋτε είδωλολάτραι, ού-
τε μοιχοί, οϋτε θηλυπρεπεϊς, οο-
τε άρσενικοϊται, οϋτε πλεονέκτοι
..δέν θά κληρονομήσουν την βα-
Γιά τό Όνταλάρ
έχουν
νίνει δύο κυρίως ύποθέσεις: Κα-
τά την πρώτη, ταυτίίετ^ι μέ την
θεοτόκον ΐν τή Πέτρα, πού γιόρ
τσ£ε στίς 21 Σεπτέμβριον Κατά
τή δεύτερη, πρόκειται για τό κα
Βολικόν τής μονής τή·; Θεοτό¬
κου τής Κεχαριτωμένης, πού εί-
χε ίδρύσει ή Ειρήνη Δούκαινα, ι1·
σύ2υγος τοθ ΆλεΕίου Κομνηνοϋ,
στίς άρχές τοϋ ΙΒ' αίώνα. Καμ¬
μιά άπό τίς δύο ύποθέσεις δέν 6-
χει γίνει βεβαιότητο. Γιό την Θε
οτόκον την έν τή Πέτρο πολλοί
ύποστηρίίουν, δτι είναι πιθανό-
τερο νά ήταν στή θέση ,ής στνμερι
νής Παναγίας Κυρίας τιΐν θύρα¬
ν ών. Γιά την Θεοτόκον την Κεχα-
ριτωμ'ένην, άκόμη καί άκς,ίνοι πού
δέν δέχονται την τσύτ.οη μέ τό
Όνταλάρ ΤΖαμί, δέχοντα· ότι πρέ
πει νά ήταν κάπου έκεϊ κ.οντά.
Τό Όντολάρ Τζαμί ήταν όπωσ
δήποτε έκκλησία άφιερωμενη στήν
Παναγία. Τό 1475 παραχωρήθηκε
•ςττούς ΓενοβέΖους καί ατούς Άρ
μένηδες, πού ήρθαν στη^ Πόλη ά
πό την Κάφα (Θεοδοσιάδα) τής
Κρ'μαίας, ϋστερ' όπό την αλωσή
της άπό τούς Τούρκους. Τό 1640
ό βεϋίρης Κεμανκές Μουσταφά
Πασάς την έκανε τΖαμί καί τής
έδωκε τ" όνομα τού. Τό όνομα
Όνταλάρ τό πήρε άργότερα άπό
γεγραμμένου σέ τετράν^νο, πού
το εκάλυπτε τρούλος στηριΖόμε
νος σέ τέσσερις κολώνΓς. Είχε
τρείς πολυγωνικές όψϊδες. Στό
ύπόγειο είχε δεκαέξη κενοτάφια,
οτά όποϊα εντελώς άβόσ.μα άπο-
δόθηκε ή όνομαοία Όνταλάρ, κα'ι
ένα πηγάδι, πού τό έλεγον Άγί-
ασμο τοϋ Άγίου Ιωάννου. Στούς
τοίχους της άποκαλυφθηκαν έλ·
ληνικές έπιγροφές καί ό·/:ογραφίες
πού μεταφέρθηκαν στό όρχαιολο-
γικό ΜουσεΤο τής Πόλης Μιά ξύ
Λινη φορητή είκόνα, πού είχε με-
τςφερβεϊ πιθανότατα άπό την Κά-
φα, άλλά πού οί Φράγκοι την ό-
Παναγία τής Πόλης, βρί
ακεται σήμερα στήν καθολική έκ¬
κλησία των Άγίων Πέτρου κα
Γιαύλου στό Γσλατά.
Διάφορες γνώμες ύπάρχουν καί
><ιά την ταυτότητα τοϋ Κεφελί ΜεΖτΖπί. "Αλοι δέχοντσι ότι εί¬ ναι κτίσμα τής μονής ι ου Άγίου ρίΖουν, πώς ίδρύθηκε άπό τόν Μανουήλ, τό θεΐο τής Θεοδώρας καί έπίτροπο τοϋ Μιχαήλ Γ' (842 — 867). Ό Πατριάρχης Φώτιοο. τό άνοικοδόμησε καί ό Ρωμανός ό Λεκαπηνός (919 - 944) τό έ- πισκεύασε. Σ' αύτό όποσύρθηκε, άφοϋ χειροτονήθηκε μητροπολίτΓ)α Έφόσου στά 1078, ό Μιχαήλ Ζ' Δούκας ό Ποραπινάκηο, καί οδώ τελείωοε τίς ήμέρες τού "Οπως καί τό Όνταλάρ Τζα¬ μί, παρσχωρήθηκε καί τό κτίσμα αύτό στούς Γενοβέζους καϊ στούς Άρμένηδες τής Κάφα οτά 1475, καί έγινε έκκλησία τοϋ Άγίου Νι- κολάου ώς τα 1625 ή 1626, όταν ό Ρετζέπ Πασάς τό έκανε τΖαυί μέ τό όνομα Κεφελί, πού θυμίζει τούς προκατόχους τού. Άβέβαιης ταυτότητας είναι καί τό Μπογντάν Σεράι (=παλά- τι τής Μολδαυίας). Είναι ένα μι¬ κρά παρεκκλήσι διαστάσεων 6,20 Χ 3.50 μ., άφιερωμένο κοτά μία έκδοχή στόν Άγιο Νικόλαο ή πού άνήκε, κατ' αλλη έκδοχή, στό μοναοτήρι τοϋ Ιωάννου τοϋ Προδρόμου. Τό τούρκικο όνομά τού τό όφείλει στό γειτονικό πα- λάτι, πού άνήκε άπό τόν ΙΑ' αί ώ- ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΕΠΙΣΤΗΐνΐΟΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙ ΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΟ- ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΙΜΟΥ. ΠΡΟ ΚΑΙ Μ ΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ. ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛ ΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΛΝ Υπό τού ίν1ικροσιό:Γου ίατροθ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Α. ΘΕΟΔβΡΙΔΟΥ Νικολάου καί δλλοι τοθ Άγίου να στή φραγκική οίκογένειο δύο οτρατώνες Γενιτσάρων, πού | Ιωάννου τού έν τή Πέτρα. Πάν- κΑΟίίί καί πού χρησίμευε 6ηό χτίστηκαν δεζιά κγ άριστερά. Ή φωτία τοϋ Ιουλίου τοϋ 1919 την δφησε έρείπιο. Άνασκαφές τοϋ 1934 - 35 έφερον στό φώς στοι- χεϊσ τοϋ Στ' αίώνα, πού δέν α- ποκλείεται ν' άνήκουν στήν Θεο¬ τόκον τής Πέτρας, καί άλλα τοϋ ΙΑ' καί τοϋ ΙΓ' αίώνο, πού πιθα- νό ν' άνήκουν οτήν Θεοτόκον την Κεχσριτωμένην. Ήταν χτισμένη σέ σχήμα έλληνικοϋ σταυροϋ έγ· τως δέν πρόκειται γιό εκκλησία. τόν ΙΣΤ' α;ώνα ώς κατόλυμα των Είναι διαστάσεων 23 Χ 7 μ. μέ 6ο πρέσβεων τής Μολδαυίας. Κανέ- ρεινό προοανατολισμό καί ήτον να Ίχνος δέν άπομένει όπό τό πά ϊσως ή τραπέζα τοϋ μονοστηριοϋ. λότι αύτό. Άπό τό πορεκκλήσι Ότι άνήκε σέ κάποιο μσναστή- σώΖεται μόνο ή κρύπτη τού μέ ρι, δέν άμφισθητείται. 'Άλλοι ό- τρείς τάφους, πού τιιυς άποκά· ύποβετουν, πώς τό μοναστή- λυψαν γερμανικέα άνοοι<αές τοΰ
ρι αύτό ήταν τοϋ στρατηγοϋ Μα-
νουήλ, πού νίκηαε τούς Σαρακη-
νούς επί βασίλειος Θεοφίλου
(829-842), ένώ άλλοι υποστή-
1918-
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(ΣυνεχίΖεται)
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦^♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦^
Πβϋτοχρονιά τοϋ 1919 οτή Σμύρνη
ποβοηθεϊ την βρωμερότητα, την σιλεία τού Θεοϋ» (Α' Κορινθ. <' οαπίλα καί άκαθαρσία, πού ποτ;· 9,10). Γράψε μας νά σοϋ στείλουμε 2ει την νεολαία μας μέ δηλητή- δωρεάν όλόκληρη την Καινή Διαθή- ριο. "Υστερα άπ' όλα αύτά δέν κη οτήν νεοελληνική μεταφράση πρέπει ν' άποροϋμε πού οί νέοι των 4 καθηγητών τοϋ πανεπιστημί- μας στά 16 τους χρόνια είναι κι' ου Αθηνών. Ή διεύθυνοή μας ·. όλας πέρα πέρα ένήμεροι γιά τό ΠΙΕΡΟΣ ΟΛΥΜΠΙΤΗΣ, Άθ. Διά- οέξ. Διαφθείρουμε την φα·/τασία κου 47, Κατερίνη. Έωρτάσθησαν μέ έπιτυχία ΤΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΚ ΜΑΓΝΗΣΙΛΣ Τά 20 χρόνια άπό τής ιδρύσε¬ ως τοϋ Συλλόγου των εκ Μαγνι",- σΐας έωρτάσθησαν μέ επιτυχίαν την Κυριακή 26 Ίανουαρίου μΰ- ?ί μέ την τιμήση τής μνήμης τοθ Αγίου Άθανασίου, προοτάτου τοΰ οωματείου. Ή έορτή άρχισε μέ θεία Λε - "Όυργία μετ" άρτοκλασίας στόν Κοθεδρικό ναό τοΰ Άγιου Νικο¬ λάου Νικαίος. Ακολούθως, στιιν πραγματοποιηβεΐσα συγκεντρώση ΠρτΛσκοπική Έστία, ώμίλη- °αν ό πρόεδρος τής Ενώσεως των έκ Μαγνηοίας δημοσιογρά- ψος - λογοτέχνης κ. Κώστας Τρίγ κοτ2ης, ό δικηγόρον κ. Α. Θέμε- λης καί ό Τοπικόο "Εφορσς Προ σκόπων Νικαίας κ. Ι. ΤίώρτΖης, πού άπένειμε καί τό μετάλλιο των 50 χρόνων Προσχοπισμοϋ °τόν Σύλλογο γιά την δράσι καί ουμβολή τού οέ θεάρεστες προ- οπάθειες. Ό κ. Τρίγκατίης άνεφέρθπ ^τήν έπέτειο των 20 χρόνων, οτήν έσώτερη όνάγκη τοϋ Μάγ- νητος δπακ: καί κάθε Μικρασιά- τού νά δημιουργήση την γέφυρα την άντίπερα οχθη όπου ή¬ ταν ή άναδίωση των ίδανικώ/ καί των παροδόσεών τού, ΰπε- ΥΡάμμιοε μέ λίγα άπολογιστικί) λόγ>σ την δραστηριότητσ στό
1974 καί κοτέληξε στούς στθ-
Χ°υς γιά τό 1975. Κοϊ ανήγγει¬
λε, μεταξύ άλλων, συνεοτίασπ Υ'ά
τά μέλη κοί τούς φίλο·ος τού συλ
λόγου καί μνημόσυνο ν1·!" τ000 ''
δρυτάς καί διατελέσαντας προέ-
δρους τού.
ΔΩΡΕΑΙ
ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
Κυρίαι Ελένη καί Φωτείνή Πα-
λαιολόγου είς μνήμην τής αδελ¬
φής των Παναγιωτίσας δροχμαί
2.000.
Κυρία Λιλή Σιγαλοϋ είς μνπ-
μην τοϋ πατρός της ^ΑΘανασ^ο^
Πετρίδη κα'ι τοϋ συΖύγου της Νι¬
κολάου δραχ. 1.000.
Άνώνυμος υπέρ των σκοπών
τοϋ συλλόγου δραχ. 1.000.
Νο.'μΛηης τοίί 1918- Τέσσϊρά-
μιιτυ χρΟΗα πίρίπον άςΐοκ.λειβμό;.
γΰμνια, ίξαθλί<'>ση «/.ου
τοΰ τουοκικοΰ βασιλείου, άλλά
>:αΙ αΓ,στη,τή λογοκρισία. Καμ.'ΐιά
έ.τικοινωνία μέ τόν ρξιο κόομΌ. Ό
κόλπος τής Σμύρνης ,-τοντισιμϊνος
μέ νάρκες. Τό λιμάνι νεκρό. Κά-
τι ψιθυρίζίτ.'ΐι, κ.ανείς ζμίος δέν ΰ
ποττϊίιςται πώς τό τέΛος τοϋ πο-
λέιμου πλησιάζει- Καί ξάφνου ε'ν'α
άγγλικό άντιτοππιλλαχό «Ό Μηνΰ
Τ(ι>ρ> μέ κνβΐρνήτη τόν π>Λί«ιρχο
Ντίξον μπαίνει στό λι,μάνΥ, Μάς
τό Λγνβλαα τής νίκης των
οτιιμάχων καί τής άνακιυχής. Ό
ελληνικάς πληθ-σμός σύσσοιμος
μη,ΪΙ αέ την είιρο)π<ιϊκή πΐιοοικία τής ίΤΐιυμΓΓΐχικής πα·ρ«τάξε(ος μέ Ιξαλλη ίαοδέχονται τύν εκ Κατά την ίτυνΐστίασίν τον στό ΗενοδοχΓϊον «Βασιλέων Μέλα- Ορον» την 16 Ίανουαοοι» τά μίλη τής "Ενώσεως Σμ;·οναίων την Σμυονεϊκη 6ασιλο.τιττα καί (ττή μνή,ιιη εΰτ.χΐΓμέ- νες μέςες της Σμύρνης μζ την ά κ^ίος συγκινητική όμιλία τής συμ Λοΰλοΐ' τής "Ενώσεως κ. Μαιοία; ΚαοαΤζοποΰλον, την όποιαν1 καί δτιιοσιαομεν χάριν των αναγνω¬ στών μας. Λγα.τητοί Φίλοι, ΆγαπηΊοί Συμ πατριώτϊς, Όταν πρίν άπό 18 χςόνια ή "Ενωσις Σμΐ£>)ον καθιέοωνε τίς
σΓνεστιάο'εις των μελών της, άπέ
σ' ενα διπλό σκο.-ΐό. Νά
μας δίνη την ΐύ/καοία στΐ; <η<ναν τήσεις μα.ς οτότίς, νά στή μνήμη ίίκόνες άπό τή μας οτήν πατ,οίδα γιά νά έ- λαφρννωμε κάπως τό βάοος τής νοσταλγίας κι' άπ' την δλλ.η νά δημ:ουργοΟμ·Γ μιά εΐ^ΰτςοη ποο- φορική παο-άδοση στά παιδία μας καί τά έγγόνια ποί) βά παοε·.<»ί- σκίονται. Γι' αύτό αΐσθανάμαστε Ιδιαίτειοη χα,ρά οταν οί νεώτειροι μάς τιμοον μέ την παρουσία τους. Ή άποψινή όμιλία μου θά μας γναίση πίσο> πάνω άπό μισόν αίώ
να, &6 άλόκληοα χρόνια, στίς άν-
τστοιχες μέοΕ; αΰτών' των χοΐ-
στουγεννιάτικ(ον έορτων. Μόνο
.-τοϋ κ,ιτά την χοονιά έκείνη ή έορ | καταπλέει στό λιμάνι τής Σ'μύο-
ταστική ΰιά&κεια στή Σμύρνη εί
ναι πολΰ μεγαλΰτβρη άπό άλλοτε
καί άπ' δτι δ^&ς» τό χριστιανικό
έοΛτολόγιο. Άρχίζει άιρκετέ; μί
ηε; πρίν άπ' τά Χριστοΰγιεννα
καί δέν' λέ"ΐΐ νά τελειώίτη.
Μεγάλες ιιρ^ες τής πατηίδας.
ΟΊ πετισσότεροι άπό μά; ποΰ 6οι
σκόμαστ? σ' αυτή την αΐθουσα μέ
κάπως κυοτο>μένη τή ςιάχη άπό τό
πέοασμα τού χοόνου, άλλοι νέοι,
άλ-λοι εφηβοι καί άλλοι παιδία, καΐ
νήπια ζήσαμε έκ·:1νε; τίς άνεπανά
ληπτες
πρόσ<οπο τής συμ^αχικής νίκης. "Ο Ντίξον κΓχτάπλνηκτος άπό την ά'απάντεχη ύποδοχή διερωτάται. Τόν εστειλαν σ' ενα έχβρικύ λιμά νι νά παρακολουθήση τούς ίίρους τής άναν(ΐ)χής; Μά έδο> ιέ'να &ιέ-
τρητο πλήθος άπό την
τό.ν χαιςοτά καί τύ
ξει. Στήν μακρυνή πατρίδα τοΐ'
δέν 'έγΛ μάθει πολλά πράγματα
γιά τούτη την παράξεντι το·.τ)κική
'Εηίκαιρα θέματα . }
ΟΙ ΤΡΕΙΣΜΕΡΑΡΧΑ1
Τοθ κ. Έμμ. Παπασταματϊου, Καθηγητού
Τοΰςκο, την λένε Γκιοί>3—Ί<Τμίο. τό μάθη άλλά λίγο αργότερον Κατά τά ,μέβα τού Δεκέμ6ρη ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟιΜΕΣ ΕΡΕΥΝΗΤΑΙ "Γπό τού έκ θείρων Μικράς Ά οίας ΰΐίχκ««.οιμέου Πολιτικοΰ Μη χανιζοΰ τοϋ Ε-Μ.Π. Άθτινών κ. Άγγελον Μωραϊτίδου μονογονοϋς ήον τού εγκρίτου Φσο'χαχοποιοϋ θείρί'>ν καί τής Σμύρνης ν.οχ έν
είη των Αθηνών, άεΐι^ν-ή-
Βασίλειον ΜοΜαϊτίδον, «^ε¬
δόθη νέα φιλεσοφΐκή καί μ;χθτμα
τική θε<ορία τ<πό τόν τίτλον «ΝΕΑ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΗ ΘΕΩ Ρ Ι Α ΤΟΤ ΠΛΑΝΗΤΤΚΟΤ ΜΑΣ ΣΤΣΤΗΜΑΤΟΣ». Σχολιάζων την πρωτότυπον έ- πιστΓΛΐονικήν ταύτην ,αβλίτην τοΰ κ. Μωρα·ϊτίδου, δ διαπρε.ιής Κα¬ θηγητής ύ Πολυκχνείον κ. Ά- ά θηγητής βοτνάσιος Ροι«ό.·τοι·λος λέγε, τά "«Ό ΜηχανΊκός κ· "Αγγελος Μοραϊτίδης, άπό πολλοΰ άσχολοί· μενος μέ ?ογα τής ζωής άλλά και τοϋ έγγϋς οίΐ)^0" —δικαίοις—- ά ή τοϋ έγγϋς ΐ διότι σή>:·0ον ή άστρονομία νχά ή
φι<σική είναι μηχαναή καΐ ή μηχα νίκη μα&Γματικά —■ μίλετών τα νεώτεςα δεόομένα τοΰ προδλήμα- το; των .τλαν*ητυκών άποστά<τεο»ν, κατΐληΐεν είς ?ντχ Λϊον άριβμητι- κόν νόμον». Ό ισνγγροίςριΗ'ς άνα- φέ.ρεται επιτυχώς καί είς τίνα; σχετικάς έρ·μην,Γ-·τικάς παραδό- σεις έ.τΐ τής 'Ελληντ,κής ά^χαιότη τος, ή όποία άλλακΓτϊ· μέ την χα- ρίεσσαν 0τ«μο<7οψίαν τη;, έ&εοποί- η-σεν καί τού; πΐ.ανήτα; μας. 'Εν- τεΰ&εν καΐ ή βΐΎετή ςιλοσοφική δώβεσις τή; μ,ελέτης ταύτης. Ό -λ. ΜωοαϊτίδΓ,ς, έ'γοα.ψιε καί άλλας υψίστης «ϊΐοι-δαιότητος τοι¬ αύτας φιλοσοςρικας καί μαθηματι- κάί μελχτα; Ληα»οτ£ντ)·:ίσα; είς την έο^ημερίδα μας ό «Προσφι·γι- •χό; Κόσμος» τιμήσας οΰτιο εαυ¬ τόν, την επιστήμην καϊ την Μικρά σιατικήν καταγωγήν τον. Χ.Α.Θ. ντ,ς τό άντιτορπιλλικό μας «Λέ- οχν». Τότε ό ένβονσιασμΛς τΛλ· 'ΕλΙήνων τής Σμύρνης κοον<Γ«Λ'ε ται. Ποίος μαραθωνοδρόμος άπό τό Ξ,ίόκαστρο φίρν'ει τό μήνιμα; Ό λόκ,ληρη ή Σμύονη ξίχΰνιςτοη στήν πηοκνμαία καί άγνατεύει ά- νάμεσα στ' άλλ.α σΐΊμμαχικά πολε μιν.ά πού ενα, ενα σιγο.τλησϊάξουν κι' άγκνοοβολοϋν στ' άνοιχτά καί τούτο τό μικρό πού στό κατάρτι τού κυματίζει ή γαλπνόλε-ν.η. Στό άντίκρνσμά της ό ένθοιΌΐα- (ΐμός ξεπερνά τά άκραϊα τού δρια. "ΕΛία κδμα φρενίτιΰας συναρπάξει (Σννέχεια είς τίτν δην σελίΛα) Εώρτασε την 30-1-75 μέ μεγαλο¬ πρεπεία ή 'Εκκληοία την μεγάλΐ] έορτή των Γραμμάτιαν. γιατί ο>
μελίρρυτοι ποταμοί τής αοφίαο ε
πστισαν καί ποτί^ουν μέ τά σοφό
των βιθλία τάς ψυχάς των νέων.
Ποϊοι ήσαν οί τρείς αύτοι φωστή-
ρες τής ,Ορθοδοξίας; Ήσαν αύ-
τοΙ. πού μέ τόν άσκητικό τους
βι'θ, την έΕαυλα-οι τοϋ σωματικοΰ
άνθρώ/ιου κα' μέ την ανβυ φει-
δομς διάθεσ: τής 2ωής τους γιά
τόν πλησίον Εεπέρασαν δλα τά ό-
ρια καί έφθασαν ε.ίς την πηγιΊ
τού φωτός. .
Καί βρήκαν έκεϊ την άλήθεια,
την οποίαν μεταλαμπάδευισαν είς
την άχανή Άσία, άλλά καί είς ό¬
λόκληρη την οίκουμένη.
Άπ' έδ(ίί έξηγεϊται ή είς τό
' Εθνος μας όλως ιδιαιτέρα υ;·,-
μασία τής κοινής Εορτής, ή ό¬
ποία άπό πολλούς αιώνος νά πϊ-
ναι ή 'Εσρτή των Γραμμάτων καί
των Σχολείων. Πανήγυρις θρη-
οκευτική, 'Εθνική, Φιλθλογικη,
καΐ ΠανελλήνιαΙ ·.·,-. :
Ή καταπληκτική δύναμι >;α'
γοητεία ευρίσκεται είς τό σημεϊο
έκεϊνο, πού δχι μόνον κοτά τϋ-
πους έπίστευον είς την κοινωνι¬
κήν αξίαν των κηρυγμστων τοΰ
Ευαγγελίου, άλλά καί τά έφήρμο-.
?ον ποντοϋ.
Ή όρθή θρησκευτική πίστι τούς
έιδωσε την δύναμι νά πρωτοστα
τήσουν κοί κατά των συγχρόνων
αιρέσεως.
Ή άφοοίωσίς των είς την με¬
λέτην των Άρχαίων 'Ελληνικών
Γραμμάτων, συνετέλεσε κατά τό-
τοιον τρόπον, ώοτε νά συγκερα-
σθοϋν κατάλληλα α! ύψηλαί Ίδέ^ι
τοϋ Θεανθρώπου μέ τάς Ίδέας
των άρχαίων Φιλοσόφων.
Τέλος δέ αί εύαίσθηται ψυχοί
τοϋ Μεγάλου Βασιλείου, τού Γρη-
γορίου τοϋ Θεολόγου κο; τοϋ Ιω¬
άννου τού Χρυσοατόμου, έγιναν
πραγματικοί δεκταί τής ανθρωπί¬
νης δυστυχίας καί όλην σχεδόν
την 2ωήν τους την άφΐέρωσαν είς
την ΐδρυσι καί έπίβλεψι Ίδρυμά-
των μορφώσεως καί ψιλανθρωπί-
σς. "Οπως π.χ. Σχολείων, Πτω-
χοκομει'ων, Ιενώνων καί Νοαοκο-
μείων.
"Ετσι κάθε έποχή κα'ι περισσό¬
τερον ή σημερινή, νά έχη την ί-
νόγκη νό φωτίίεται άπό τό φώς
Έκείνων των Τριών Ίεραρχών.
Έμ. Α. Παπασταματίου
Καθηγητού
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΉΣ "Ομη-
οο; τού Εΰαγγέλοι^ ίκ. Κιςκαγάτς
Μικράς Άσίας. Ό πατήρ τοι· ε¬
τύγχανε άπ' εύ3«ίας έγγονός τοΰ
Δημητοίου, ,ιριοτοτάχιον ιίοΰ τοΰ
Κονσταντίνο^· Κΐιλοκοτιθώνη καί ά
δε'λφσΓ' τοθ Στρατηγόν ΘΕΟΔΩ-
ΡΟΤ τού θρνλικοϋ Γέ'ρου τού Μμ
ριά, διατί}; ών ίίς Κυρκαγάτς μέ¬
γα κατόστημα ποικίλων ε'ιδών, ά-
ποκτήβθς διά τής έντόν'ου κίά <τυ νεχοΰς εργασίας καί όραστηριότη τος τού,' αρκούντως σοβαράν άο"τι κήν καί άγηοτικήν κτηματικήν πε- ηιοισ'αν. Άπό<|οιτος τής έπταταξίου Ά στικής Σχολή; τής γονετείρας τού >.αί έν ο»νεχεία ά,τόφοιτος τοΰ
'Εμ.τορυίοϋ Τιιήματος τής Εύαγγε
λικής Σχαλ-ής Σμύρνης 3ία1 τής
ΓΉ.λΑική; Σχολής «ΠΕΡΕΣ ΜΕ-
ΣΙΤΑΡΙΣΤ».
Τό 1919 είς μικιράν ηλικίαν, α-
νοιξαν >;ϊς Ίσάο Τξ.'αί τής Σμνρ
νης μετά τοΓ· νεωτέοο^· αδελφόν
τού ΟΡΕΣΤΗ, χατάστημα χον-
άπ-
λίνης κοίί τρο{;ιμ,α.κεντικων εΐ'δών' υ¬
πό την έ.Ήονιμίαν « Αδελρροί Ε.
Κολο.'οτρο>νη». Μετά την Μικρα¬
σιατικήν καταστροφήν τοϋ 1922,
κατΓαΓΤ"αμέος οικονομικαί; όπως
ολοι οχεόόν οί Μικρασιάται,
τεστάθη μετά τοΰ άδελφθϋ τού είς
θεσσαλονίκην κοί ειργάσθησαν ό-
λοιΐνχως είς την ί,ιοΛάλην, μέ μό
να εφόδια την έαγατικότητα καΐ
έ;μπορι>.ήν έντιμότητα άλλ.ά καΐ
την άνλόν-ητον' πίστιν ίπί τής ά-
ναδηιμιονργίας αυτών.
Έντός μικοοϋ χοονικοΰ
μιιτος άνοιξαν υπό την αύτην έ.τΐι»
ν'ι.αίαν μικρόν χα,τ' άίχάς
ί> κατάστηαα χςωμάτυη άνιλί-
ντ?ς καί σΐ"να<4:ί)»ν εΐδων, άντιμίτο π[σαντες έπιτι-χίο; τόν μέγα άντα γιιΑ'ιπμόν τότν ισχνίών εμπόριον τής *^εσ<ταλονίκης καΐ έν σ-νεχεία (1928) μετέφερον μίΰος τή; δρα στηοιότητος αυτών «ίς Κατά τό ?τος 1934 οί άδελφοί Ο|μΓ·;ο; ναΐ Όρέ- στης άνήγειρον τό επί τής όδοΰ Πειραιώς 37 είς Μοσχάτον, ιδιό¬ κτητον Εργοστάσιον δ.τ*ο λίΐ- μρχρι σήμερον·. Αρχικώς επεδόθησαν εί; την Βιομηχανίαν άτΑίνης καί άργότΕρον ίπε·|·:τά&ησαν είς την Βιομηχανί αν' Φάρμακον, Καλλυντικών κιαί ίίδοοφίλου τ>άμ6ακο;
σαντες οίίτω, μίαν Βιομηχανίαν
έίράιιιλλον τΛν παγκοισμ!οι> φήμης
'Εταιρειών. Ή Βιο;ιηχα
ν ία αυτή τ<ον Άδελφων Κολοκο- Τίΐιόνη γν'ι^ρίσασα έ.τι 35 ετη μίαν σννεχή άνάπτιξιν κοΛ άνοδον, κα το')ρθωσε νά είναι σήαίρον μία ά¬ πό τάς σημαντικιοτέρας τοΰ κλά- (Σννέχεια είς την 6τη' ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ·. ΑΝΙΣΤΟΡΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ χ «ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑ» Τοΰ συνεργάτου μα ς κ. ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΛΑΔΑ ΣΤ" . ΛΥΚΕΙΟΝ ΓΟΥΜΗΡΑΣ (ΗΜΙΓΥΜΝΑΣΙΟΝ) Αί Ίεραί Μοναι έν Πόντω υ¬ Μέ τίς διόπτρες τοθ «Κόσμου» ΠΡΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ Φίλοι Άμερικάνρι, Πολίτες τής μεγάλης ύπερρτλαντ(κης δημο¬ κρατίας, Σέ λίγο φθάνει ή μερά ποΰ με- σημασία καί τό βσθϋ όνθρώπινο νόημα αυτής τής γιορτής, σάν κά τι δικό μας, κάτι πού ταιριάίει στήν ίδιοσυγκρασία μας την πλα- γαλοπρεπώς θά γιορτάσετε την ι τμένη μέ βιώματα μιάς κληρονο- ίστορική έπέτειο τής έθνικής σος άνεΕαρτηοίας. Στή μεγάλη αυτή γιά σδς γιορ- τή θά μετέχουν καί δύο έκατου.- μύρια συμπολϊτες οας έλληνικής καττογωγής, άλλά κβί άηή τούτη έδώ τή μικρή ίστορική γωνιό τής Γής θά συνεορτάΖουμε καί έμεϊ; νοερώς μα?ί ο-σς καί θπ νοιώοου- με στήν ψυχή μας την μεγάλη μΐκης παράδοσης στό κάλισμα των οίώνων. Καί θά καμαρώνουμε κα'ι 9υ χαιρόμαστε οί μικροί εμείς πι- στοί σας σύμμαχοι γιά τάς προ¬ όδους κοί τή μεγάλη σας δύνα- Ή σκέιμη μας θά τρέχει στούς άκριβοπληρωμένους μέ αίμα κο1· νοϋς μας άγώνες γιά την έλευ- θερι'α καί την ανθρωπίνη ά£ιο- πρέπειο. Θέση πού ουδέποτε θά έγκαταλείψουμε. Διερωτώμεθα όμως άν αυτή την Ιδία θέση θά κρατήσουν καί έκεϊνοι στούς όποίους ό Ύπουρ- γός των Εξωτερικών τής μεγά¬ λης οας Χώρας άποστέλλε,ι κανό- νια γιά νά σκοτώσουν τούς "Ελ- ληνες. Ή πρόοφατη εύτυχώς ίστορία μας έπττρέπει νά άμφιβάλωμε. Καί αυτή ακριβώς ή ίστορία γρά- φει ώμά πώς δτσν ή Χώρα σας μα£ύ μέ τίς άλλες Χώρες της Εύρώπης άντιμΈτώπιίαν τίς σιδε- ρόφρακτες στρατιές τοϋ άξωνσ, οί όψιμοι φίλοι τοϋ κ. Κίσσιγκερ συναγελάίοντο μέ τόν Φόν Πά- πεν καί μάς εγκατέλειπον, ώς δ ή θ ε ν ούδέτεροι. ' * '"' Πώς είναι δυνατόν λοιπόν νά πιστεύετε ότι δέν θά κάνουν τό ϊδιο σέ παρομοία περίσταοη; Στόν Β' Παγκόσμιο πόλεμο δέν έδειξαν την «παλληκαριά τους» κσί την έδειξαν ϋστερα ά¬ πό 35 χρόνια στούς άοπλους Έλ- ληνες τής Κύπρου Αύτοι είναι οί όψιμοι σύμμαχοι τοϋ Κίσσιγκερ πού τακτική τους είναι τό χουϋούρι καί τά δολλά- ρια, γιατί τόχουν στό πετσί τουε, όπως λέμε εμείς οί "Ελληνες. ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΩΚΑΣ πήρξαν πάντοτε κυψέλαι· καΊ φυ- τώρια Ίκκλησίοστικής κατά πρώ¬ τον άλλά καί γενικωτέρας έγκυ- κλοπσιδικής μορφώσεως. Διεδρα- μάτισαν κατα τόν μακραίωνα 6' όν των καΐ ίδίσ κατά τούς χαλε- πωτέρους τής δουλείαΰ χρόνους τόν ρόλον τοϋ «Κρυφοϋ Σχολε;- ου. κοί άπό αύτάς προήρχοντο διδάοκαλοι, ίερεϊς, καί ψάλται τώ/ πέριΕ ή μακράν χωρίων Ή Μονή τής Παναγίας Γουμε- ρά έκπληροϋσα καί αυτή τόν ι¬ στορικόν καί έθνικοθρησκευτικόν έν προκειμένω ρόλον της, διετέ- λεοε κσθ' όλους τούς χρόνουϊ τής δουλείας, κέντρον έκκληισια- στικής έκπαιδεύσεως κοί γενικω¬ τέρας διδασκαλίαν πρός μόρφι.»- σιν νέων καί έτροφοδοτει την ε¬ παρχίαν μέ μοναχούς, ίερεΐς, καί διδαοκάλους, άρκετοί των οποίων έσκορπίίοντο πολύ μακρύτερα εί; τάς μεταλλευτικάς άποικίας τής έπσρχίας, την Μεσοποτσμίαν άκο- κοσμίου πολέμου υπό μορφήν Λυ- μα καί την Ούγγροβλαχίαν. Τά έν τή Μονή φυλαοσόμενα παλαιά χειρόγραφα καΐ βιβλία άρχαίων Έλλήνων συγγραφέων καί Πατέρων τής 'Εκκλησίας, μέ- ρος μικρόν των οποίων διασωθέν περιελήφθη είς τόν κατα τάς αρ¬ χάς τού παρόντος αιώνος συντα χθέντα κατάλογον υπό Γ. Κανδη λάπτη, επρόδιδον ώς έκ τοϋ πε- ριεχομένου, τοϋ τίτλου κοί των έπ' αυτών σημειώσεων καί των έπιγραφών των μοναχών πνευμα- τικότητα κοί γνώσιν γραμμάτω/ ικανήν. Ή έν τή Μονή Ιδρυσις συστη- ματικής Σχολής είτε ώς "Ιεροδι- δασκαλείου είτε τοιαύτης γενικής μορφώσεως, φαίνεται παλαιά καί εκυριάρχει είς τάς σκέψεις πολ- λών ποραγόντων τής επαρχίας. Συγκεκριμένην όμως μορφήν έλαβε μόλις κοτά τό δεύτερον γ μισυ τοϋ 10' αιώνος επί Ήγου- μένου Χατ^ή Ίερεμίου μετέπειτα Μητροπολίτου Κολωνίας, διαθέ¬ τοντος πρός τουτο καί όλην την σημαντικήν άλλως περιουσίαν τού. Ή προσπαθεία όμως άπέτυ- χε λόγω συμφερόντων καί αντι¬ δράσεως καί παρ' αυτών των μο- ναΖόντων έν τή Μονή. Τελικώς ή ίδρυσις έν τή Μο¬ νή Σχολής Μόαης έκπαιδεύοεως δεδομένου ότι Σχολαρχεϊα πλή¬ ρη ή μή, ελειτούργουν είς πολ- λά χωρία τής περιφερείας, επε¬ τεύχθη ολίγον πρό τοϋ Α' Παγ- ♦♦♦♦»♦♦♦»»♦♦♦♦♦♦♦♦< κειου. Ό έμψυχωτής τοΰ Λυκείου θεο φύλακτος Κ. Θεοφύλακτος είς όν άνήκει ό άθλος τής ιδρύσεως αύ- τοϋ έΕιστορεί ώς έ£ής τά κατ' αυτήν : «Τό καλοκαίρι στό χωριό μου (1910) άφοϋ μέ τούς γνωστούς φίλους καί πυνεργάτες έι.ιβλέπα- (Συνέχεια είς την βην σελίδα) »♦»♦♦«;♦♦♦♦♦»»»♦♦♦♦♦♦♦♦« Κληρονομιά... ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ (Σννέχεια έκ προηγο.μένου) ι (απά πού γοάφϊΐς, μά δέν μπορώ Τουτο ήτοτντ άλλο πρά,μα. Φαι- νούντανε, τή πατιννίδα την Ικανε τζαήλικος καΐ <ρο6ισμίνος τραγον δκττής, γιατί, ?νχΐ τραγθΛ'δάκι σι- γοτνό—σιγανό μονάχα είπε καί ετή στιγαή γ!νηκ·ε καπνός.Νά σοϋ .τώ την άλήβεια, ανοιξα ζαδά— τα καν'άτι τού παναθΐΛριοϋ, μπάς πά?ει τό μάτι μου κανένα γιαστό σουλοϋπι, μ« μόλις άκοίκκΐ νέ τού μ.τατζονριοΰ τόν κρότο ζα φανιστήτανΐ. 'Ελπίξα) να είναι ή ίδέα μου κιαΐ ο.Ϊμ αΐΰτά νά ήταν" γιά κανένα αλλο τροφαντό τοΰ σο κ.ακιοϋ μας. Μά δέν είχε κάει χά Οόλου λά&ος ή μητειοα. Τά .τε>ονο
·κι' οί ποτινάβίς ήτα-
γιά την δικιά μας κόιρη. Αύτό
νά πάψο) νά &ρίσκοΐ!μαι μέ τή σκέ
ψη κοΛττά σοι·. "Οσο κι' άν χρεια
στεί θ' άγιονιστώ γιά Λ'ά σέ κατα
κτή<κο. Μέ τή οάοΛΊίΐ άγ<ίΐτη μοί»—Νί*ος>
Σκέφθηκε στήν άρχή νά μή
μοϋ τό αείςει, άλλά δέν μποροϋσε
νά πάρ.:ι δλη την εϋθύνη μονάχη
της, γιατί ό πατ?οας όέν ήπρεπε
νά μάθίΐ τί,ποτα άπ' δλα αύτά, στή
θρσα .τού
Α,χα τά διάδασβ γίΐν'ηκα θηρίο.
θά την
<ρώναξα γε}*άτο; τό 6ε62ΐώθηκε όταν μιά μί.ρα, έ- .τειδή την ετρωγε ή ϊννοια, ήψαςε τό φύλαγκά της. Στά μ.'σα—μέ- σα θέση 6ρηκε ενα χιλιαδιπλ.ωμέ'- νο χοβρτί. Ήτα·.': ίνα γιά τή Μαρίτσα μέ λίγες ί, άλ.λά με μενάλη σημασία, ϊγοο- (Γ-ε: «Φιλτάτη Μαρίτσα. Άπό τή φιληνά'δα σο^ πήρ« τό περιπόβη- το γ^άμιΐΛ αον· Σ' ενχαρΐΛτώ γι' Άκον; ή Μαρίτσα! άκόμα δέν ήσ/αβε ά-ΐ' τ' «ιίίγό, θέλει ρα 6αοάκια κ.«ί γιαβουκλοϋ! Στάσοι· μέ κράτησ* ή μη μητέρα, στάβον νά οοΰμΐ τί βά μάς πή χ-^ωχα ή Τόια κι' παίρνει; φόρα· θά τής μιλήοιβ ί- γο>, νά δώ .τώ; βά τ' ά/ού«π ναΙ
τί δικβΐΛ/.©γία θά βρή κοΐ μ·:τά Ι
χεις έ<ηι τό λόγο οαν ν*γάλος ά- δ·"!.'<ίύς. —Κι' αυτόν τόν &τΐιμο ' τό βττ ιιας! Ά· νά Σννέχεια «ίς την 6~ οιλ>«ε>
Η ΟΜΙΑΙΑ ΤΟΥ κ ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΣΑΚΙΡΗ, ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ
"■να νοερό ταξίΙΙι αίς
άξΑχαστη Ζπάρτη τή·*
Μικραι
3ον
Λεπτομερέοτερσ οτοιχεία ύπάρ
χούν γιά τίς άρχές τοϋ 19ου οί-
ώνος, όπό τε ώς έπικρατος— ερον
έπάγγελμα των Έλλήν^/ έμφα-
νίΖεται ή ροπτική των εντοπίων
φορεμάτων ένώ οί Τούρκοι ήσχο
λοϋντο μέ την κατασκευήν ενός
εϊδους άρβυλών (γεμενιών). Πά
ράλληλα ' Ελληνες άοχολοΰνται
ώς οίκοδόμοι - αύτοδίδακτοι μη
χανκοί ένώ οί άνειδίκευιοι έργά
τες ήοαν οί Τοϋρκοι. Ρόπτες,
Χρυσοχόοι, ύπΰδηματοποιοί, μαρ-
ραρογλϋπτες καί γουναράδες, ή¬
σαν Έλληνες. Βυρσοδέψες, σαγ
ματοποιοί, λαχανοπώλες, όπωρο-
πώλες καί κρεοπώλες οί Τοϋρκοι.
Δύο - τρία όργανωμένα σιδηρουρ
γεϊα ήσαν έλληνικά, ένώ τα δλ-
λσ μικρότερο, τουρκικ. Τοϋρκοι
έπίαης ήσαν οί κοροποιοί καί χαλ
κουργοί.
Στά κ'έοα τοϋ 19ου ο'ώνος άρ
χίϋει ή παραγωγή άπό τ ό έλλη
νικό στοιχείο, εγχωρίων ύφασμά
των (άλατΖάδων), μέ όλματώδη
Γ.ρόοδο ώατε νά έμφανιστοϋν καί
ύφαντήρια δυναμικότητο·: 10
15 άργαλειών.
Σύντομα άρχίΖει ή έΕαγωγή μέ-
ρους τής παραγωγής ποός μέγα
λην ωφέλειαν των έπιχειρηματι
ών καί τής Κοινότητος Στά 1888
έμφανίΖεται γιά πρώτη φορά ή τα
πητουργίσ ή όποία θά πσραγκωνί
ση κάθε άλλη βιοτεχν^ο. Μέοο
σέ έλάχιστο χρονικό διάσημα δή
μιουργοϋνται πλήθος έργαοτηριν
ών όπό δραστηρίους ύΓ.,χειρημσ-
τίες, άκόμη καί γιοτρους. Μερι-
κά όπό τα έργαστήρια αύτά δί-
νουν την είκόνα βιομηχανίας, έ
πεΕεργαίόμενα τα νήματα άπό
τό άρχΐικό τους στάδιο μέχρι ίτήν
τελική μορφή τοϋ χαΛιοΰ. Συν-
τελεσταί τής δημιουργίας καί ά-
νοπτύΕεως των βιομηχσνιών αύ
των έκτός των ι'κανών έπιχειρη
ματιών ήταν οί ταλαντοϋχοι καλ
λιτέχνες σχεδιαοτές, όλο· άνεΕαι
ρέτως "Ελληνες πού μέ την κα-
λαισθησία τους εδωσαν καΐ χρώ-
ματα καταπλπκτικά στούς τάπητες.
Ή Εεχωριστή τεχνική ύιράνσεως,
Π ίδιοίτερη μορφή των οχεδίων,
ό συνδυασμός των χρωμοτων επι
βάλλει μία νέα ποιότητα χαλιών,
τού θά γίνη σύντομα γνωστή καί
στή διεβνή άγορά, ώς ποιότητα
«Σπάρτα» (2.500) περίπου ήσαν
οί άργαλειοί οί στημένοι στά οπί
τιο των έργστριών άπό τούς ό-
ποίους μόνο/ 600 - 700 εύρισκον
ταν οτά σπίτια των Ελλήνων, έ¬
νώ οί ύπόλοιποι στών Τούρκων.
Αποκλειστικώς γυναίκες ήσαν οί
ύιράντριες. Σχεδιαστές καΐ έπό
πτες δνδρες. Όλόκληρη σχεδόν
ή παραγωγή μέσω Σμύρνης διω
χετεύετο οτίς άγορές τής Εύρώ-
πης καί τής Άμερικής. Είναι αύ-
τονόητο πόσο συντέλε.αε στήν
οίκονομική άνάπτυΕη τή:: κοινότη
τος καί την εύημεία των μελών
της. ή εύρεϊα αυτή άπσοχόληοη.
Ευεργετική ήταν ή επίδραοή της
οτοϋς ουνοίκους Τούρκους, πού
κυριολεκτικά έπένοντρ.
Παράλληλα μέ την ταπητουργία
καί τό έμπόριο ευρίσκετο ούσιαστ:
κώς στά χέρια των Ελλήνων άκό
μα καί οί έπικερδεϊς έπιχειρήσεις
παραγωγής ροδελαίου. Πολλές ο'
κογένειες ϊδρυσαν έΕαγωγικούς
έμπορικούς ο'ικους, είς την Πατρί
δα καί την Σμύρνη, κατέλαβον
&ί· έΕέχουοα θέση στήν άγορά
τής Σμύρνης μέ ιδιεθνή προβολή
Συμτιερασματικά τό έλληνικο
οτοιχείο τής Σπάρτης διεκρίνετο
διά την εύφυία τού, έργατικότη
τα, φαντασίαν, δυναμισμό καί έ
πιχειρηματικότητα. Προαόντα πού
τόν βοήθησαν στήν άνπσυγκρότη
οή τού καί οτήν νέα πατρίδσ.
"Ηταν τής μοίρας, τής άδυσώ-
πητης νά έκρι^ωθή άπ ι ήν Μ. Α
σία ό Ελληνισμόν Δέν πρόκειτοι
νά άσχοληθώ οϋτε κάν νά άνο-
φέρω τα οϊτια τής άνυπολογίστου
ούιτής καταστροφής. Κεφάλαια ί
οτορίας ποτισμένα μέ οίμα, παρα
δοοεις χιλιετηριδων, όνειρα περι
τυλιγμΐνα μέοα οτό νήμα τής πί¬
στεως στόν θεό, των έθνικών έλ
ιίδων καί των άνικανοποίητων
προοδοκιών χόθηκαν διά μαγεί-
ος κοί γένηκον συντρίμ'θ μέ την
προφυγιά. Κοινοτητες μέ ύψηλό
-οινιβνικό ίπίπεδο καί άτρόντοχτη
Ί δομή πού σνοπτυοοό-
_ ανέπτυοςχιν κι ούτούς
κατακτητάς ήτο μτραϊον νά
κσι νο χοβοϋν
"Ί μέ τ6ν^«·ς δλλες
- -ι Κοινοτητα τής
Δεν άπέ
ι μεινε τίποτε οπό την τρισχιλιετή
περίπου ίστορία της, τίς πανάρ
χαιες περαδόσεις, τούς μυθους καί
τα δνειρα πού νά θυμι'Ζουν τα έρ
γα καί την πνοή της χαμένης αύ
τής γωνιάς.
Κι όμως όσοι άπόμεινον καί κα
τέφυγον στήν μητέρσ Έλλάδα,
καί ιδέν ήσαν λίγοι, έφερον μέ-
σα στά στήθη τους δσδεστη την
φλόγα τής χαμένης πατρίδος τα
άκστάλυτα έλληνικά ίδανικά καί
την οίώνιο πίστη των πατέρων
τους. Την ώμολογημ-ένη καί άπό
τό παρελθόν σφυρηλοτημένη δή
μιουργική ίκανότητα και έμπειρία.
Χάρις σ' αύτά κατώρθωοαν νά ρι·
ζώσουν ατήν μεγάλη πατρίδα την
Έλλάδα καί νά όρθοποδήσουν, νά
Εαναδημιουργηθοϋν κσί νά γίνουν
άκόμη σέ πάμπολλους Οιομηχανι
ΑΝΘΡΩΓ.ΑΚΟ!!»
κούς κοί έμπορικούς
σοβα
ροί παράγοντες, άζιόλογοι συντε
Λεοταί τής Έθνικής οίκονομίσς.
Άπ' αύτούς τούς πάλαι ποτέ
κατοίκους τής Σπάρτης, καί μέ¬
σα στήν παρσΖάλη καί τό άγχος
τού σκληροθ αγών α τής έπιβιώσε
ως καί ανασυγκροτήσεως στήθηκε
σύτό τό κέντρον πού μος φιλο-
Εενεΐ. Είναι άλήθεισ όϊ ι είναι μι¬
κρά καί δυσανάλογα πρός την δυ
ουνάλογα πρός την δυναμι-κότη-
τ.3 καί τόν άριθμό των ίδρυτών.
Ποέπει όμως νά αποδοθή ή πρέ-
Γ.ουσα άε,ία καί νά έκτιμηθή τό
πνεΰμα καί ή άπόφαση της δη¬
μιουργίας τοϋ άρχικοϋ αυτού μι-
κροϋ πνευματικοϋ κέντρου διό¬
τι σύτό κατ' εξοχήν τό π/εϋμα καί
ή σκέψη τής δημιουργίος τού έ-
την οίμααία καί 6£ία τού
καί οχι τα μέγεθος.
Είμαι βέβσιος ότι μέυα σέ μι¬
κρά χρονικό διόστημα ιό κέντρο
αύτό θά όλοκληρωθη βαθυιαϊα μέ
δλα τα άπαροίτητα παρο-ρτήματα,
μέ την γενναιόδωρη χειρονομία
Τόλμησες ποτέ σου νάσαι
μεσ' στόν κόσμο μοναχός,
νά μιλός καί ν' όπσντάει
ό όντίλαλός σου μόνο
τής φωνής ό άχός;
Λ
Τόλμησες νά έχεις γνώμη
Εέχωρη άπό τούς δλλους
τόλμησες ν' άνοίζης μόνος
άλλον όπό τόν ντορό
πού ν τοϋ κοποδιοϋ ό δρόμος;
Λ
Γνώριοες ποτέ σου άλλο
άπό κεϊνο τό σωατό.
πού σοϋ ψέλνουν οί παπάδες·
έψαΕες νά βρεϊς νά φτειάΕεις
πιό καλλίτερο Θεό;
Σήκωσες ποτέ κεφάλι
κόντρα σ' ότι δέν πιστεύεις
ή χτυποϋσες παλαμάκια
καί μέ τή συνεεδοσή σου
τόκανες καΐ σΰ πλοκάκισ;
Λ
'Ρώτηοες ποτέ νά μάβης
πάσα στάδια περνάει
γιά νά γίνει τό σιτόρι
τό χρυσό σου τό ψωμί
πού σοϋ τρέφει τό κορμί;
Α
Άν στό διπλσνό σου σπίτι
έχουν δρρωστο παεδ!
έτρεΕες έσύ νά ψέρης
τό γιατρό γιά νά τό δεί
μέ δική αοο πληρωμή;
Λ
' Οταν δυά διαφωνοϋνκ
καί τή γνώμη σου Ζητοϋνε
παίρνεις μέρος τοϋ δικαίου
ή ΕετόΖεις γοιο ταιριάΖει
οτό δικό σου τό συφέρο;
Λ
Ω! Ραγιά μου συμφωνείς
πάντα μέ τού δυνατοϋ τή γνώμει
καί φροντίΖεις πάντα νάναι
ίσιωμα μπροστά σου οί δρόμοι
ήσυχα νά περπατείς;
*
Κι' όταν ψόφιο τό γεράκι
μπρός τα πόδια σου τό δείς
σάν τόν κόκκορα θ' όνέβης
στής αϋλής σου την κοπριά
νά τό βρίσεις φανερά;
Α©. ΔΑΣΚΑΛΟΥΔΗΣ
ΟΙ ΕΒΡΑΪΟΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΙ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ
Ένας Έλλην ονόματι Γε¬
ώργιος Ζωγραφάκης τοϋ Έλληνο-
εβρσίκοϋ Συνδέσμου θεασαλονί-
κης έ'γραψε ένα βιβλίο μέ τόν τϊ-
τλο (τέσσερα έβραϊκά όρόσημα).
Έννοεϊ τούς 4 έβραίοικ; πού εδη¬
μιούργησαν τό κρότος των. θεό-
δωρος ΧέρτΖλ, Δαβίδ Μπέν Γκοϋ-
οιόν, Σαμουήλ Ιωσήφ Άγκνόν
καί Ιωσήφ ΈλιΖιό. Είς τό βιβλίον
των αύτό, όυολογοΰν οί εβραϊοι
όπως ωμίλησε καί ό κ. Καραντώ-
νης έκ τοϋ ροδιοφώνου ότι, νά
συμφιλιωθοϋμε καί νά Εεχάσουμε
τό παλαιά μας πάθη. Κοί ότι ό-
νογνωρίΖουν τόν Χριοτό ώς θεο
τού πόνου όπως έ'γραψε καί ό
Ασέρ Μωϋσής των ένα δρθρο είς
τό οποίον όμολογοϋν £τι ό Χρι-
τών συμπατριωτών μτ3ς γιά νά οτός είναι ό μεγαλύτερος ήθικο-
διδόσκολος τοϋ κοσμου. 'Αλλα
►.αί διατί νά μή τόν όναγνωρί-
οουν καί ώς πακ>ί τού θεοϋ ίω'
:ινοι και να παραμείνη μνημεϊον
πού θά θυμίΖη την χαμένη πα¬
τρίδα μας κο! θά σκορπό την εύ
ρργετική τού έπίδροση διά την
ί·πιμόρφωση των κάτοικον τής Ν.
Ίωνίας πού είνα,ι καί ή πατρίδα
μος.
ΤΕΛΟΣ
όσον όλοι εϊμαστε παιδία τού Θε¬
οϋ Δία, έΕ ού καί λεγόμεθα Παϊ
— Δία. Καί έτσι ό Χριστός θά
είναι σύνδεσμοο μετοΕύ Έλλήνω/
καί Εβραίων. Καί τότε ή Άμερι-
ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
«ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡ)ΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ-
Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟ-
ΠΟΛΙΤΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ
κ.κ. ΙΑΚΩΒΟΣ ΑΠΟ-
ΦΑΙΝΕΤΑΙ
Τό βιβλίο «ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ
ΤΗ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑ-
ΣΤΡΟΦΗ» αποτελεί, πρόγματ;,
Μαρτυρία γιά τή Μαρτυρική Μι¬
κρά Άσία καί τούς μάρτυρας κο-
τοίκουο τπα.
Κ όλως έπραΕε ό συγγραφεύς
κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ καί συνέλ-
λεΕε τίς μαρτυρίες αύτές γιά νά
μείνουν στήν ίστορία. Συγχαρη-
τήρια καί έπικαλοϋμαι έπ' αύτοΰ
πϋσαν παρά Θεοϋ εύλογίαν.
Ο κ. Ε. Γ. ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗΣ ΚΑ-
ΘΗΓΗΤΗΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΝΕΩΤΕΡΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
ΑΘΗΝΩΝ ΣΧΟ-
ΛΙΑ2ΕΙ
Γνωρίζω ήδη κσλως τό έργο/
τού κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ διότι
λαμβάνω τακτικά τόν «Προσφυγι¬
κόν Κόσμον» τοϋ κ. Συνανίδη,
ό οποίος αποτελεί την Κιβωτόν
των Μικρασιατικήν άνομνήσεων
καί παροδόσεων. Οί «Μαρτυρίες»
τού κ. Δ. Άρχιγένη καθώς τό δη-
(.οσιεύει είς ?ωντσνήν γλώσσαν
καί προέρχονται όπό σύτόπτας
μάρτυρας των τραγικών γεγονό-
των άποτελοϋν σπουδαιοτάτην πη¬
γήν τής ίστορίας τής περιόδθϋ
κοί θά παραμείνουν έοοεί άδιάσει
ρτα τεκμήρια τής άπό αιώνιον συ-
/εχιΖομένης τουρκικής έπιδρομής
κατά τού "Εθνους μας.
Ο ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗ¬
ΜΙΟΥ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ
ΙΑΤΡΟΣ κ. ΑΘΑΝΑΣΙ-
ΟΣ ΣΤΕΡΙΑΝΟΣ
Κ Ρ Ι Ν Ε Ι
(Σμυρνσίος έγκατεστημένος
Παρίσι)
ΟΤΟ
Μέ μεγάλο ενδιαφέρον, έπα-
νειλημμένως καί μέ βοθιά συγκί-
νησι διάβασα τό Ίστορικό Δοκί-
μιο «Μαρτυρίες όπό τή Μικροσια-
τική Καταοτροφή» τού κ. ΔΗΜ.
ΑΡΧΙΓΕΝΗ. Τόν ευχαρίστου γιά
τό ίερό αύτό μνημόσυνο των Ή-
ρώων καί Μαρτύρων πού μέ εκά¬
λεσε, θαυμάέω την εύρυμάθεια
τοϋ συγγραφέως την όποιαν καί
πολύ έκτιμώ. Τό βιβλίο αύτό δεί
χνέ ι την ύπομονή καί άκούραστη
θέλησί τού νά συναθροίση όλο αύ¬
τό τό πολύτιμο ύλικό γιά τό Μαρ-
τυρικό τέλος τής δύσμοιρης άλ-
λά ένδόΕου άνά τούς αιώνος Πα¬
τρίδος μας.
Η ΔΙΑΠΡΕΠΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΣ
ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΥΣ Κα Ε-
ΡΑΤΩ-ΑΙΚ. ΜΕΛΛΟΥ
ΑΠΟΦΑΙΝΕΤΑΙ
Μέ τό βιβλίο τού «ΜΑΡΤΥΡΙ¬
ΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ» ό κ. Δημ. Άρ-
χιγένης μάς παρουσιάΖει μίαν
υπουοαίαν προσφοράν οτήν ιστο¬
ρίαν τοϋ "Εθνους. "Οποίος δια-
βάσει τίς «Μαρτυρίες» αύτές, Ζεϊ
μέ τή φαντασίο τού τό άνείπωτο
δρόμα τοϋ Μικρασιατικοϋ Έλλη-
νισμοθ, γιατί, τό ύλικό τού 6ι-
βλίου αύτοϋ είναι μιά άνατριχιο-
στική πραγματικότη«α πού την ί-
οτορίΖουν αύτόπτες μάρτυρες καί
παθόντες. Καΐ ό άνσγνώστης θά
διερωτδται, αν τα δραματικά αύ-
τά γεγονότα πού περιγράφονται
στό βιβλίο αύτό, γίνηκαν στόν εί-
κοστόν αίώνο! "Αν οί θηριωδείες
αύτές γίνηκαν άπό άνθρώπους ή
άπό άνήμερα θηρία!
ΔΥΟ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ
ΠΑΙΔΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΕΡΑΝΙΟΥ 7 - Τ.Τ. 402
κή πού κυβερνάται άπό Έβραί-
ους, θά υποστηρίζη την Έλλάδσ
καί ή Τουρκίσ πλέον άμαχητί θά
παραδοθή είς τόν Έλληνοεβραϊ-
κόν σύνδεσμον. Διότι γεωγραφι-
κώς κυκλώνετοι. Ό δέ Κεμάλ έ-
λεγει Εάν οί Τοϋρκοι καί οί "Ελ¬
ληνες ένωθούν, όλοι οί λαοί θϊ
ένωθοϋν. Ένώ πρώτα μέ τούς Έ-
βραίους καί έπειτα μέ τούς Τούρ¬
κους λέγω έγώ. Τότε θά ένω-
θοΰν όλοι οί λαοί. Αύτά δμως διά
νά προγματοποιηθοϋν πρέπει οί
λαοί νά καταλόβουν ότι ό μέγας
σοφός Κρίζνα Μοϋρτι, λέεΐ: τάς
θρησκείας καί αίρέσεις δημιούρ-
γησσν τα ιδιαιτέρα συμφέροντα,
καί μας κατάντησσν στίς κατα-
οτροφές. Ένώ σή,μερα πού έφεα-
ρέθη ή Χημεία καί άνακαλύπτει
τα 4 είδών άδελφά αϊματα δέν
Εέρουμε ποίος θά είναι έκεϊνος,
Τοϋρκος, Έβραϊος, "Αραβας, "Ελ
λην, πού θά ταιριάζη τό οϊμα τού
μέ τό αΐμα μας, σέ μιά τυχαία
αίμορραγία κοί δώση τό αίμα τού
καί σώση τή Ζωή μας.
Διά τούτο πρέπει νά ύπόρχει ά
ναγκαστική είλικρίνεια μεταΕύ
των λαών. Όπότε αύτό λέγετο
άπό την έπομένη ήμέρα παγχό-
σμιος ειρήνη. Καΐ διά τούτον τόν
λόγον δέν πρέπει νά κάνουν ο;
λαοί κάτι άναμεταΕύ των ώοτε
καί ν' άναγκοοτοϋν καί 2ητήσουν
συγγνώμην κατόπιν. "Οταν έχουν
την άνάγκη των συνάνθρωπον/
ών. "Οπως ένας ποτέρας έγινε
αίτία καΐ πέθανε ή νύφη τού. Καί
πήν£ οτό Νοσοκομεΐο νά Ζητήση
ουγγνώμη άπό τόν γυ'ό τού που
είχε την άνάγκη τού. Ό οποίος
πτωχότοτος, έδιωζε τόν πατέρα
τού τόν πλουσιώτατον λέγοντας:
πατέρα, έπρεπε νά σκεφθής ένω-
ρίτερα, ώστΓ νά μην αναγκασθής
σήμερα νά μοϋ Ζητήσης συγγνώ¬
μην. Έγώ έγραψα εναντίον των ι
Έβραίοιν βιβλία καί έχω χάσει
τύ δυό μου άδέλφια καί τόν πα¬
τέρα μου στήν Μικρά Άσία. Ή-
θ:κοί αύτουρνοί είναι οί έβραϊο·
μέ άπτά τεχμήρια. Διότι ό ποτγ.-
ρας των άδελφών εβραίων Ρώ-
τσιλ έλεγε: Παιδία μου δανείστε
λεπτά στά κράτη, δημιουργείσθδ
πολέμους καί άπό τόν νικητή θά
πάρετε τα λεπτά σας χιλιαπλά-
σια. Καί έν τούτοις έγκρίνω την
οίμολογική ένότήτα αυτή των λα·
Λν, παρά τή ερησκευτικρ πού μάΰ
διαχώρισε τούς λαούς , μέ τούς
πολέμους. Διότι μέ την αίμολογι-
κή άδελφότητσ, δέν θά έχωμε φό
βο αφομοιώσεως μεταΕύ μος, θά
ύπάρχουν συνάνθρωποι καί όχι
θρησκευτικές διαιρέσεις. Καί διά
νά πραγματοποιηθοϋν αύτά πρέ·
πει νά κοπή ένα κοινό παγκόσμιο
νόμιομα, τό οποίον θά ένώση
τούς λαούς οίκονομικώς, ψυχι-
κύκ:, πολιτικως κοϊ θρηισκευτ:-
κώς. "Ωστε καί τα Κράτη πού ύ-
Εάγουν περισσότερα άγαθά καί ά-
ποκτάει τό νόμισμά των μεγαλύ-
τερη ά£ία καί ή διαφορά αυτή τοϋ
νομίσματός των δημιουργεϊ τόν
έμπορικό πόλεμο, ό οποίος μετα
τρέπεται είς τακτικόν πόλεμον
καί καταστροφάς, δέν θά μπορέ-
σουν πειά νά δημιουργήσουν πο¬
λέμους.
Τηλ. 5122554.
Κωνσταντίνος Θ. Ροπτόπουλος
Κρεοντος 152 Αθήναι
Υ.Γ. Είς δέ Ροβΐνος άπό την
Άρτα, ό οποίος έμελέτησε την
Χριστιανική θρησκεία καλλίτερο
ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, Ίφιγένειας Χρυσοχόου
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΜΑΣ ΑΝΔΡΕΑ ΤΑΤΑΡΙΔΗ
...«"Ολα τα μέσα μετοχειριστη-
καμε, πρώτα γιά νά έΕοντώοου-
με τούς δικούς μας άντίθετους
ή καί αύτούς πού μας κόνανε έ-
λεγχο καί ΰστερα τα βάλομε με
τούς Ρωμιούς. Στέλναμε τούς
άνδρες στό Άμελέ Ταμπουρού.
ΞεριΖώνομε τίς οίκογένειες άπό
τα παράλια. Τούς διώχνομε στά
βοθη τής Άνατθλής. Κι' δλα αύ¬
τά γιά νά άφανιστή ή Ρωμιοσύ-
νη»...
Τα λόγια βύτά είναι παρμένςι
άπό τό νέο βιβλίο τής κ. Ίφιγέ¬
νειας Χρυσοχόου «ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ
ΠΟΡΕΙΑ», πού μόλις κυκλοφορή-
σε. καί μαρτυροΰν γιά τό μίσος
καί τίς διαθέσεις των Τούρκων
εναντίον τοϋ έλληνικοϋ οτοιχείου
τής Μικρασίας.
Βάρβαροι, άπολίτιστοι, άπρο-
σύρμοστοι καί πάντοτε έχθρικά
διακείμενοι πρός έμας οί Τοϋρ¬
κοι, πάντοτε, σέ κάθε δεδομένη
εύκαιρία — όπως κσλή Δρα οτήν
«ϋπρο — έδειΕαν καί δείχνο·.·/
τό μϊσος τους γιά μδς.
Κγ αΰτό τό μίσος κ Γ αυτή ή
βαρβαρότητα είναι διάχυτη οτό
βιβλίο αύτό τής κ. Ί. Χ. Βεβαία
γιά την εκδηλώση αυτών των αί-
οθημάτων συνετέλεσε καΐ συντε¬
λεί πολύ κι' ό Πόλεμος. Ό Πό-
λεμος, πού προκαλεϊ μόνο κατα-
στροφές, έρείπια καί φρικαλεότη
τες. Ό Πόλεμος, πού σποθηριώ-
νει τόν άνθρωπο κοί τόν κάνει
άΕΐο μόνο γιά πράΕεις πού ντρο-
πιόΖουν τόν όνθρωπισμό μας κα!
τόν πολιτισμό μας.
Άλλ' έκεί πού προγματικά ντρο
πιόΖει ό δνθρωπος τόν άνθρωπ:-
σμό καΐ τόν τιολιτιομό τού είναι
οτό Ζήτημσ τής όμηρίας καί τής
αίχμαλωσίας. Παρ' ότι έθε-σπίοθη-
σαν Διεθνεϊς διατάΕεις, άπό Διε-
θνείς Όργανιομούς, γιά την ίε-
ρότητα τοϋ προσώπου τοϋ αίχμα-
λώτου πολέμου καί των όμήρων
φυσικά, έν τούτοις κανένα Κρά-
τος — καί ιδιαιτέρα ή Τουρκία —
δέν σέβεται αύτές τίς διατάΕεις.
Όσα βιβλία διάβασα γιά αΐχμα
λωσία των δικών μας άπό τούα
γιατί; Γιατΐ ήταν Ρ ω μ ι ο ί.
Ή ψυχολογία τοϋ τούρκου καί ή
βαοική έπιδίωΕή τού δείχνεται
στήν άρχή τοϋ παρόντος σημειώ
ματός μου: ό όφανισμός τής Ρω-
μιοσύνης. Τίποτε όλλο. Π' αύτό
καί κατά χιλιάδες ήισαν αύτοι πού
έΕοντώθησαν τόσο ασπλαχνα καί
δνανδρα άπό τόν Τοϋρκο. Τί νά
πή κανεϊς. Ντροπή, άηδία καί ά-
ποτροπιαομό μαΖύ νοιώβει γι' αυ·
τές τους τίς πράΕεις.
Θσλεγε κανείς, ότι τέτοια βι-
βλία, πού προκαλοϋν κατάθλιψη
καί δγχος, δέν έπρεπε νό διαβά
Ζωντοι. Κι' όμως πρέπει
νά διοβάΖωνται, ιδίως άπό τούς
νέους, γιά νά μοθαίνωνται τα πα-
θήματα των άδελφών μσς Έ¬
κ ε ϊ, οτήν Μικρασία Όσο κι'
άν τέτοια κείμενα έχουν τή σφρα
γϊδα τοϋ μακόβριου καί τοϋ έΕο-
λοθρεμοϋ, πρέπει έν τούτοις νά
γίνωνται δεκτά όπό κάθε άνα-
γνώοτη, γιατί έκεϊ βρίσκεται ή ί
στορία των μαρτύρων καί ήρώων
τής Φυλής μας.
Ή κ. Ίφιγένεια Χρυσοχόου ά-
νήκει στούς ΕεριΖωμένους τής
Μικραοιατικής Καταστροφής. Δέν
ύπάρχει όμφιβολία ότι είδον πολλά
τα μάτια της καί ότι έΖησε τή·/
φρίκη αυτής τής Καταστροφής.
Π' αύτό κΓ ότι γράφει είναι γε-
γονός, δέν στηρίΖεται στήν φαν-
τασία της. Στό νέο αύτό βιβλίο
της μάλιστα - την «ΜΑΡΤΓΥΡί-
ΚΗ ΠΟΡΕΙΑ» - τό ύλικό της
προέρχετσι άπό «πρώτο» χέρι, ά
πό αύτόπτες μάρτυρες, πραγματι-
κούς ΜΑΡΤΥΡΕΣ μιάς Ίδέας,
μιας θεωρίας: τής Ελλάδος, Μ:ά
άλλαΕοπιστίσ, έσωΖε την κατά-
σταση. Κι' όμως οί "Ελληνες τής
Μικρασίας προτιμοϋσαν τό μαρ-
τύριο, άπό την καταισχύνη. Με-
ρικές, ϊσως έΕαιρέσεις δέν «λε-
ρώνουν» τούς υπολοίπους. Πού,
δλλωστε, είναι δικαιολογημένες
σέ κάθε περίπτωση. Στό
σύνολό τού πάντως τό Έλληνικο
οτοιχεϊο τής Μικρασίας κράτησε
ιμ η λ ά τα ίδανίκά τής Φυλής,
πού είναι ή Πίστη στήν Θρησκεία
Τα άρχαιότερα
Πανεπιστήμια τού κόομ0υ
Τούρκους κατά την Μικραοιατική των Πατέρων μας
Κσταστροφή «ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ πρός την Πατρίδα.
καί ή άγάπη
ΚΕΜΑΛ», Χρ. Σπανομανώλη.
«ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛ»,
Άντ. Πισσάνου. «ΙΣΤΟΡΙΑ Ε¬
ΝΟΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥ», Στρ. Δού-
κα. «ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΡΤΥΡΩΝ», Γ.
ΣγόντΖου, «ΔΡΑΠΕΤΗΣ ΤΟΥ
ΧΑΡΟΥ», Γ. Τσάκαλου κ.λ.π.,
ό λ α, μά όλα, μιλοΰν μέ τα χει-
ρότερα λόγια γιά την βάναυσι
καί πάρο πολύ άπάνθρωπη μετα-
χείριση των Ελλήνων σίχμαλώ-
των άπό τούς Τούρκους.
Τώρα, οτά βιβλία τοϋ εϊδους,
προστίθεται καί τα βιβλίο «ΜΑΡ-
ΤΥΡΙΙΚΗ ΠΟΡΕΆ» τής κ. Ίφι¬
γένειας Χρυσοχόου, πού είναι τό
δεύτερο βιβλίο της μετά άηό κεϊ¬
νο τό ώραϊο, την «ΠΥΡΠΟΛΗΜΕ-
ΝΗ ΓΗ» της .Μικρασιατικοϋ χι'
έκείνο, όπως καΐ τό παρόν, περιε
χομένου.
Στήν «ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ»
λοιπόν, ό άναγνώστης «?εϊ» μα-
Ζύ μέ τούς δυοτυχεϊς άδελφούς
μας αίχμαλώτους καΐ όμήρους
των Τούρκων τα άνείπωτα μαρ-
τύρια καί τό ψυχκό δράμια τους
σ' όλο τό διάστημα τής αίχμαλω
οίας τουο. Τί μαρτύρια, Θεέ μου,
καΐ τί βαρβαρότης. Κι' όηα αύτά
ΤΟ ΡΕΜΠΕΛΙΟ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Την προσέχη Τρίτην 4 Φεβροιι-
ορίου 1975 καί ώραν 7.30' μ.μ.
τό Φιλολογικό Τμήμα τού Συλλό-
γου «Παρνασσός», ώργανώνει διά¬
λεξιν μέ όμιλητήν τόν λογοτέχ-
νην καί συνεργάτην μας κ. Χρή-
στον Σολομωνίδην καί μέ θέμα
•Τό Ρεμπελιό τής Σμύρνης». ΚεΙ-
μενα θά αποδώση ό κολλιτέχνης
τοϋ Έθνικοϋ Θεάτρου κ. Γιώργος
Μετσόλης καί θά προβληθοϋν
διαφάνειαι τής Παλαιάς Σμύρνης
άπό τόν κ. Κ. Βαμβακάν. Εϊσο-
δος ελευθέρα.
καί των Ελλήνων κληρικών, ό ό-
ποϊος έβαπτίσθη χριστιανός μέ τό
δνομα Παϋλος, έβγαλε δέ ένα
χρϊστιονικό βιβλίο τό οποίον με-
τέφρασε είς πολλάς Χώασαα καί
έστειλεν είς όλο τα μέρη τοϋ κό-
σμου, συνιστώντας την Χρκττιανι-
κή θρησκεία μέ βάση τόν λόγο
τοϋ Χρΐστοϋ, «όστις θέλει όπίοα)
μου έλθεϊν» καί άχι διαιρέσεις έ-
θνολογικές.
ιΚ. Ραπτόπουλος
Συγγραφεύς
Κρεοντος 152 Αθήναι
Ή Έλληνική Μικρασία μαο.
«έδωσε» πολλά «τρανταχτό» όνό-
ματσ στά Νεοελληνικά Γράμμα-
τα. Καί πολλές μάλιστα γυναίκες
των Γραμμάτων.- Διδω Σωτηρίου,
"Ολγα Βατίδου, Στέλλα Πετρά¬
κη, Κ. Γρϊβα, Ίσ. Μαλλόβρουβσ,
Ν. Γιαννακίδου κ.π.ά. Ή κ. Ίφΐ-
γένεια Χρυσοχόου άνήκει στόν
κύκλο αυτών των γυναικών. Τα-
λέντο «γερό», ηέννα πού «πε-
τάει», ΰφος φτασμένης Λογοτέχ-
νιδας.
Μάς «ύποσχέθηκε» μιά τριλο-
γία. Τό πρώτο μέρος της ήταν ή
«ΠΥΡΠΟΛΗΜΕΝΗ ΓΗ» της. Τό
δεύτερο ή «ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΠΟ¬
ΡΕΙΑ». Μέ άνυπομονησία περιμέ-
νουμε τό τρίτο μέρος, γιά νά ό~
λοκληρωθή ή τριλογία της αυτή...
Ζόκυνθος 7-1 - 1975
Ανδρέας Έλ. Ταταρίδης
>♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦)·»♦♦♦♦
! ! ΣΙΤΣΑ Κ/>.ΡΑΊΣΚΑΚΗ < ___-_______.__________ <. < · ' Τρία νέο της βιθΛία < · ί) «Μ1ΑΥΡ0Ν. ρορανττ-: κή βιαγραφΐα το8 Άγγλου ποΐπ;τή «α ; νος ποϋ πέθανε στά πολιορκη-' μΐνο ΜεσολόγΥΊ μέ τό κταΤρο' ' της ελευθερίας της •Ελλ6δ>σε! '
οτά χείλη. Μέ 304 σβλίσκ: καΐ! ',
οπάνΐα είκονογράφηση εΤντη ί- ',
νύ έπίκσιρο βιβλίο γιά τόν ·Ελ;
ληνσ. Χρυσουν μετάλλιον ρετά'
κυπέλλου σπό την «Άκαντερί; ;
', Έντερναοιονάλ ντέ Λσυτές — < ■ Παρΐ». Ι ', [ 2) «Τό σονέττο καΐ τα σονέτ! ', τα μου». Μελέτη γιά τό σονέτ·; ', το κα) 8β σονέττσ, δημοσιευρέ; ; να κατά καιρούς οέ έλληνικά < ; καί Εένα περιοδικά. Σελ. 128· υέ καλλιτεχνικό έξώφυλλο. '. '< • 3) «ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΑ·, τό γε; ; ; μάτο γοητεΐο μικροακθπικδ άρ; ; χιπίλαγος, ή Πατρίδα μου*. ; [ • Μέσα σέ 416 σελίδες περι-; ', γράφονται αύτά τα πανόρχαια; [ νπσιά, «αί Έκατόνησοι» τοϋ Έ | καταίου Άπόλλωνα καΐ της Έ ' κστης Άρτεμης, Ιστορικά κα>1
λαογραφικό μέ πολλή γλαφυρό;
τητα καΐ μεγάλη άγάπη. Βκό; ;
νες κα) χάρτεΓ κοσμοϋν την; ;
καλλιτεχνική βκδοση, ησύ ττ>< ' λειώνει μέ τή συγκινητική κθ-< ταστροφή καί την θλιβερή έ·, ! κστόμβη των Μοοχονησίων. ; [ Πρώτον βραβείον τοθ Πνβυ; ; μοτικοθ ΊδρύμοτοΤ: «ΕΣΤΙΑ- ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ». < Τό Πανεπιστήμιον τής Παύϊας ή Ποβιας έν Ιταλία Ιδρύθη υπό τοϋ Λοθαίρου, έγγόνου τού Σιαρ- λαμάνη, κατά τό έτος 825 μ.Χ. καί την 5ην Μαίου τοϋ 1925 εώρ¬ τασε την 11 ην έκατοενταετηρίδο τού. Τό Πανεπιστήμιον τής ΌΕφόρ- δης έν "Αγγλία λέγεται ότι ιδρύ¬ θη τό έτος 672 υπό τοϋ Βασιλέ¬ ως Άλφέδρου. Τό πρώτον Κολλέγιον τού ΚαίμπρίτΖ καί τούτο έν Αγγλία, ιδρύθη υπό τσϋ Ουγκώ Έπιοκόπου τοϋ Έλύ τό έτοο 1257. Τό Πανεηκστήμιον των Παρι¬ σίων ιδρύθη υπό τοϋ βασιλέως Φιλίππου τοϋ Β' τό έτος 1200. Τό πρώτον Γερμανικόν Πανε¬ πιστήμιον ιδρύθη έν Πραγα τής Βοημίας τα έτος 1;348. Τό Πανεπιστήμιον τής Μόσχας ιδρύθη τό έτος 1755 υπό τής αϋτοκρατείρας Έλισάβετ, τδ δέ Πανεπιστήμιον τής Πετρουπόλεως, ιδρύθη τό έτος 1819, υπό τού Τσάρου "Αλεξάνδρου τοϋ Α' Τό Πανεπιστήμιον τό οποίον καΐ άρχαιότερον τής Ίσπανϊας εί¬ ναι τό τής Σαλαμάγκα Ιδρύθη τό έτος 1240. Τό Πανεπιστήμιον τής Κοπεγ- χάγης έν Δανία ιδρύθη τό έτος 147». Τό Πανεπιστήμιον τής Όλλαν- δίας έν Λέϋδεν ιδρύθη υπό τοϋ Πρίγκηπος Γουλιέλμου ( τοϋ σιω- πιλοϋ ) τοϋ "ΟραντΖ τό έτος 1575 είς αύτό ό Γρότιος ό έπω- νομασθείς πατήρ τοϋ Διεθνοϋς Δικαίου, ήτο είς έκ των περιφή¬ μων καθηγητών τού. Τό Πανεπιστήμιον τοϋ "Εδιμ- βουργ ιδρύθη τό έτος 1582, τό Κολλέγιον δέ τοϋ Δουβλίνου ι¬ δρύθη τό έτος 1591. Τό ΠανεπΌτήμιον τοϋ Ζάγγιέλλ έν Πολωνία όπου καί ό Κοπέρνι- κος έσπούδασεν ιδρύθη τδ δτος 1364. Τα Πανεπιστάμ,α τα ρέν τα έν Ιταλία, διότι κατά τόν> Με
σαίωνα ή χώρα αυτή ήτο Τ6
γαλύτερον έκπαιδευτικόν κέντρ
των σπουδαοτών ολοκλήρου το0
κόσμου, ήταν τα εξής: Τής Βο.
λώνιας ιδρύθη τό ίτοό 1200 Τ"
Παδούης ιδρύθη τό έτος 1222
Τής Γενούης (Γένοβας). ιδρύθη
τό έτος 1243. Τής Περούγιας |.
δρύθη τό έτος 1276. Έκτός Τού.
των μεταΕύ των έτών 1300 _
1500 ίδρύθησαν έννέα εισέτι Πά-
νεπιστήμια έν Ιταλία είς Τ5ς
κυριωτέρας αυτής Μεγαλουπόλεις.
Τό Πανεπιοτήιμιον των 'Αβη
νών τής Ελλάδος ιδρύθη τό *.
τος 1837 επί βασίλειος "Οθωνος
εκαλείτο δέ, Πανεπιστήμιον "Οθω¬
νος. Έλειτούργησεν κατά πρώτον,
είς μίαν μικράν οικίαν, πσρά τούς
πρόποδας τής Άκροπόλεως.
Τό Πανεπιστήμιον τό πρώτον
έν ,Αμερική, ύπήρΕεν τό Χάβαρδ
είς τό Καΐμπριτί τής Μαοαχου·
σέττης, ιδρύθη τό έτος 1636.
Δεύτερον κοτά σειράν είναι τό
ΥΑΙΈ ΝΕνν ΗΑνΕΝ ΟΟΝΝ, [.
δρυβέν τό έτος 1701.
Τό Πανεπιστήμιον τής Πεν-
συλβανίας, είς Φιλαδελφείαν, ί-
δρυθέν τό έτος 1740.
Τό Πανεπιστήμιον είς Πρίνοτον,
είς Νέαν Ίερσέην, ιδρύθη τό £-
τος 1746.
Τό Πανεπιστήμιον τής Κολομ-
βίας, είς Νέαν Υόρκην, Ιδρύθη
τό έτος 1754.
Τό Πανεπστήμιον καί τό Κολ-
λέγιον είς Ν>οϋ Χάμσιαρ, τα έπιλε-
γόμενα Δόρι,Όυθ, ίδρύθησαν τό
έτος 1769.
"Εκτοτε, όποτε αί χώραι άν·:-
γνώρισαν την ανάγκην περισσοτ*
ρων έπιστιΐμώνων, ΐδρυααν άλλε·
πάληλα πλείστα Πανεπιστήμια,
πλήν πάντως τ' άνοφεοθέντα,
θεωρούνται άρχαϊα, ίοτορ»κά.
Η ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ
Στό προηγούμενο μ'λήσσμε γε¬
νικώς περι των κακών πού προκα
λοϋν οί έΕαντλητικές κσί χωρίς
κανένσ πραγμστικό άποτέλεσμα
πσράλογες καί άοτοχ?:ς δίαιτες.
Σήμερα θά μιλήσωμε γιά τα αΐτια
τής ποχυοαρκίας καΐ γιά την ισ-
κτι·κή πού ΐ'ρέπει ν όκολουθή ό
κάθε παχύσσρκος γιά νά όποβάλη
ένα μέρος τοϋ ύπεοβολικοϋ λι-
πους τού.
Τα αϊτια τής παχυσαρκίας είναι
ή πολυφαγία, ή πολυτοσία καί η
καθιστική Ζωή. Ή πολυφαγία ιδί¬
ως καί μάλιστα ή κατάχρησις οί-
νοπνευματωδών ποτών εύνοοΰν α
ναμφισβήτητα την παχυσαρκία.
Ό καθιστικός βίος, άφ' ετέρου
εύνοεϊ έπίσης την παχυσαρκία πού
πορατηρείται αυχνότερσ στούς
μοναχούς καί στούς ύπαλλήλους
των γραφείων. Ό ρόλος τής κλη
ρονομικό'ι]ητος είναι όνσμφισβή
τητος. "Ολοι οί καταγόμενοι α-
πό παχυσάρκους έχουν σαφή προ-
δίάθεσιν παχυσαρκίας. Ύπάρχουν
σκόμα καί ώρισμένες καταστάσεις
τοϋ όργανισμοϋ στίς οποίες όφεί
λεται ή ύπερβολική παχυσαρκία
(έμμηνοληΕία, διαταραχή των ά-
δενικών έκκρίοεων, ώοθητική ά-
νεπάρκεια κλπ.).
Οί τροφές πού προκαλοϋν ίδι
αιτέρως τό πάχος είναι, τα βού-
τυρα, τα λίπη, τό γάλο. ή οοκο-
λάτα, τα γλυκίσματα, ή ύπερβο¬
λική χρήσις ?αχόρεως, τα Ζυμαρι-
κά, τό πολύ άλάτι καί τα οίνο-
πνευματώδη ποτά.
Τα μενοϋ των παχυσάρκων πρέ
πει ν' άπαιελοϋνται κυρίως άπό
χορταρΓκά, ώμές οαλότες, κρέας
σχάρας, ολίγον 2σμπόν, ψάρια ό-
δύνατα δηλ. γλώσσεο, μαρίδες,
μικρά μπαρμπούνια καί τσιποϋρες,
όδύνατα τυρ:ά, ολίγον ψωμί καί
φροΰτα.
Μέ την έφαρμογή μιας τέτοιας
λογικής άπισχναντικής διαίτης, ό
χι μόνον έπιτυγχάνεται μιά μεγά¬
λη καταστροφή λίπους καΐ ουνε
πώό έλάττωσι τοϋ βάρους, άλλά
κοί γενικώς ή ύγεία καλλιτερεά-
ει. Ή δυσκοιλιότης καί οί ήπατι-
,κές ένοχλήοεις βελτιοϋνταΓ ή
δύσπνοια κατά τάς άναβάσεις έΕ
σφανίΖεται κ·αί ή άρθριτική προ-
διάθεσι μ· όλα τ' δλλα κοκά έπα-
κόλουθά της (ήμνκρανίες, έκζεμα
ψομμίασις κτλ.) άνοκόπτετσι.
Καΐ τώρα άς έΕετάσωμε τό 2ή-
τημα κατά πόσον συντελοϋν οί δι
όφορες άσκήσεις κατά τής παχυ
σαρκίας. Όταν έχη έπέλθει πιά
τό αποτελέση άπ' την άπισχναν·.
τική δίαιτα δηλ. μέ την αποφύγη
μόνον — κοθώς σάς έγραψα πα-
μαπάνω — ωρισμένων τροφών καί
οχι, μέ άν επαρκή δι-
α τ ρ ο φ ή τότε πρέπει μ' έλα-
φρές άσκήσεις δωματίου ή ύπαί-
ϋρου νά διατηρηθοϋν τα άποτεΑ<.- αματα τής διαίτης. Οί άσκήσε,ι; όμως αύτές δέν πρέπει νά φ6ά νούν μέχρι κομάτου Οί πορείες είναι ή καλύτερη άσκησι. Άλλά (Ύιά νά βίναι άποτελεσματικές, πρέπει νά είναι μακροί καί τσχει- α ούτως ώστε νά ηροκαλοΰν ά- φθονο έφέδρα>σι. /Κατά τόν Χεκελ
μέ μιά ποροία 5 χιλ.αμέτρων γε
νομένην μέ ιαχύ βήμα, έπιτυγχά-
νεται άπώλεια βάρους 1 κιλοΰ. Σί
δεύτερη μοίρα άποτελεσματικότη-
τος έρχονται τα διάφορα σπόρ:
ή ίππασία, τό τέννις κοί ή κωπη-
λασ'ια.
Καί τώρα άς μιλήσωμε κσί γιά
τα εσωτερικά φάρμακα τα όποία
χορηγοϋνται πρός κσταπολέμηοιν
τής παχυσαρκίας. "Ολα αύτά πε-
ριέχουν ίδιο, ίωδιοΰχο κάλι κοι
θυροειδή έκχυλίσματα, γι' αιιτο
καί είναι έπικίνδυνα λόγω των
προκαλουμένων μεγάλων ό^ωτι-
κων όπωλειών έκ των οποίων πρθ-
καλοϋνται καρδισκές καί νευρικέο
διατσραχές. Ή λήψΐΓ, των πρέπε1
νά γίνεται έπακριβώς κατά τίς ό-
δηγίες τοϋ θεράποντος ίατροθ
καί υπό την συνεχή έπίβλεψί τού
κατά τό στάδιον τής θεραπείαν.
Πολλά τα παράΕενα άκόμα
φάρμακα άκούει κανεί"Ζ γιά την
κοτσπολέμησι τής παχυσαρκία^:
όπως τό Εύδι, τα λεμόνια τό ί·
σχυρά καθάρσια κτλ. "Ολα αύτά
είναι όνώφελα άλλά καί ή ύπερβο
λική χρήσις των έπικίνδυνος Υ'σ
την γενική ύγεία.
Τό ουμπέρασμα λοιπόν, είναι
6τι μόνον μέ μιά λογ'κή δίαιτα «ο
γητοϋ, μ' έλεφρές άσκήσεις, Ρ»
πορεϊες, καΐ μέ την λήψιν είδικών
σ' ώρισμένες περιπτώοεις ονε'
γνωρισμένων φσρμάκων, την ΧΡΠ
σιν καί τάς δόσεις των οποίων θά
σας καθορίση ό γιατρός σας, δύ
νααθε νά κοταπολεμήσετε αποτε¬
λεσματικώς την παχυσαρκία σας.
Ίατρός Δερματολόγοε
Λ.
Διευθύνοεις συμφώνως τώ Νομ!>>
ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
(1926 - 1975)
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Νσυαύρμου Βότση 55
Προϊοτάμενος Τυπογραφεϊου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία: Σπαρτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ
"■να νοερό ταξίΙΙι αίς
άξΑχαστη Ζπάρτη τή·*
Μικραι
3ον
Λεπτομερέοτερσ οτοιχεία ύπάρ
χούν γιά τίς άρχές τοϋ 19ου οί-
ώνος, όπό τε ώς έπικρατος— ερον
έπάγγελμα των Έλλήν^/ έμφα-
νίΖεται ή ροπτική των εντοπίων
φορεμάτων ένώ οί Τούρκοι ήσχο
λοϋντο μέ την κατασκευήν ενός
εϊδους άρβυλών (γεμενιών). Πά
ράλληλα ' Ελληνες άοχολοΰνται
ώς οίκοδόμοι - αύτοδίδακτοι μη
χανκοί ένώ οί άνειδίκευιοι έργά
τες ήοαν οί Τοϋρκοι. Ρόπτες,
Χρυσοχόοι, ύπΰδηματοποιοί, μαρ-
ραρογλϋπτες καί γουναράδες, ή¬
σαν Έλληνες. Βυρσοδέψες, σαγ
ματοποιοί, λαχανοπώλες, όπωρο-
πώλες καί κρεοπώλες οί Τοϋρκοι.
Δύο - τρία όργανωμένα σιδηρουρ
γεϊα ήσαν έλληνικά, ένώ τα δλ-
λσ μικρότερο, τουρκικ. Τοϋρκοι
έπίαης ήσαν οί κοροποιοί καί χαλ
κουργοί.
Στά κ'έοα τοϋ 19ου ο'ώνος άρ
χίϋει ή παραγωγή άπό τ ό έλλη
νικό στοιχείο, εγχωρίων ύφασμά
των (άλατΖάδων), μέ όλματώδη
Γ.ρόοδο ώατε νά έμφανιστοϋν καί
ύφαντήρια δυναμικότητο·: 10
15 άργαλειών.
Σύντομα άρχίΖει ή έΕαγωγή μέ-
ρους τής παραγωγής ποός μέγα
λην ωφέλειαν των έπιχειρηματι
ών καί τής Κοινότητος Στά 1888
έμφανίΖεται γιά πρώτη φορά ή τα
πητουργίσ ή όποία θά πσραγκωνί
ση κάθε άλλη βιοτεχν^ο. Μέοο
σέ έλάχιστο χρονικό διάσημα δή
μιουργοϋνται πλήθος έργαοτηριν
ών όπό δραστηρίους ύΓ.,χειρημσ-
τίες, άκόμη καί γιοτρους. Μερι-
κά όπό τα έργαστήρια αύτά δί-
νουν την είκόνα βιομηχανίας, έ
πεΕεργαίόμενα τα νήματα άπό
τό άρχΐικό τους στάδιο μέχρι ίτήν
τελική μορφή τοϋ χαΛιοΰ. Συν-
τελεσταί τής δημιουργίας καί ά-
νοπτύΕεως των βιομηχσνιών αύ
των έκτός των ι'κανών έπιχειρη
ματιών ήταν οί ταλαντοϋχοι καλ
λιτέχνες σχεδιαοτές, όλο· άνεΕαι
ρέτως "Ελληνες πού μέ την κα-
λαισθησία τους εδωσαν καΐ χρώ-
ματα καταπλπκτικά στούς τάπητες.
Ή Εεχωριστή τεχνική ύιράνσεως,
Π ίδιοίτερη μορφή των οχεδίων,
ό συνδυασμός των χρωμοτων επι
βάλλει μία νέα ποιότητα χαλιών,
τού θά γίνη σύντομα γνωστή καί
στή διεβνή άγορά, ώς ποιότητα
«Σπάρτα» (2.500) περίπου ήσαν
οί άργαλειοί οί στημένοι στά οπί
τιο των έργστριών άπό τούς ό-
ποίους μόνο/ 600 - 700 εύρισκον
ταν οτά σπίτια των Ελλήνων, έ¬
νώ οί ύπόλοιποι στών Τούρκων.
Αποκλειστικώς γυναίκες ήσαν οί
ύιράντριες. Σχεδιαστές καΐ έπό
πτες δνδρες. Όλόκληρη σχεδόν
ή παραγωγή μέσω Σμύρνης διω
χετεύετο οτίς άγορές τής Εύρώ-
πης καί τής Άμερικής. Είναι αύ-
τονόητο πόσο συντέλε.αε στήν
οίκονομική άνάπτυΕη τή:: κοινότη
τος καί την εύημεία των μελών
της. ή εύρεϊα αυτή άπσοχόληοη.
Ευεργετική ήταν ή επίδραοή της
οτοϋς ουνοίκους Τούρκους, πού
κυριολεκτικά έπένοντρ.
Παράλληλα μέ την ταπητουργία
καί τό έμπόριο ευρίσκετο ούσιαστ:
κώς στά χέρια των Ελλήνων άκό
μα καί οί έπικερδεϊς έπιχειρήσεις
παραγωγής ροδελαίου. Πολλές ο'
κογένειες ϊδρυσαν έΕαγωγικούς
έμπορικούς ο'ικους, είς την Πατρί
δα καί την Σμύρνη, κατέλαβον
&ί· έΕέχουοα θέση στήν άγορά
τής Σμύρνης μέ ιδιεθνή προβολή
Συμτιερασματικά τό έλληνικο
οτοιχείο τής Σπάρτης διεκρίνετο
διά την εύφυία τού, έργατικότη
τα, φαντασίαν, δυναμισμό καί έ
πιχειρηματικότητα. Προαόντα πού
τόν βοήθησαν στήν άνπσυγκρότη
οή τού καί οτήν νέα πατρίδσ.
"Ηταν τής μοίρας, τής άδυσώ-
πητης νά έκρι^ωθή άπ ι ήν Μ. Α
σία ό Ελληνισμόν Δέν πρόκειτοι
νά άσχοληθώ οϋτε κάν νά άνο-
φέρω τα οϊτια τής άνυπολογίστου
ούιτής καταστροφής. Κεφάλαια ί
οτορίας ποτισμένα μέ οίμα, παρα
δοοεις χιλιετηριδων, όνειρα περι
τυλιγμΐνα μέοα οτό νήμα τής πί¬
στεως στόν θεό, των έθνικών έλ
ιίδων καί των άνικανοποίητων
προοδοκιών χόθηκαν διά μαγεί-
ος κοί γένηκον συντρίμ'θ μέ την
προφυγιά. Κοινοτητες μέ ύψηλό
-οινιβνικό ίπίπεδο καί άτρόντοχτη
Ί δομή πού σνοπτυοοό-
_ ανέπτυοςχιν κι ούτούς
κατακτητάς ήτο μτραϊον νά
κσι νο χοβοϋν
"Ί μέ τ6ν^«·ς δλλες
- -ι Κοινοτητα τής
Δεν άπέ
ι μεινε τίποτε οπό την τρισχιλιετή
περίπου ίστορία της, τίς πανάρ
χαιες περαδόσεις, τούς μυθους καί
τα δνειρα πού νά θυμι'Ζουν τα έρ
γα καί την πνοή της χαμένης αύ
τής γωνιάς.
Κι όμως όσοι άπόμεινον καί κα
τέφυγον στήν μητέρσ Έλλάδα,
καί ιδέν ήσαν λίγοι, έφερον μέ-
σα στά στήθη τους δσδεστη την
φλόγα τής χαμένης πατρίδος τα
άκστάλυτα έλληνικά ίδανικά καί
την οίώνιο πίστη των πατέρων
τους. Την ώμολογημ-ένη καί άπό
τό παρελθόν σφυρηλοτημένη δή
μιουργική ίκανότητα και έμπειρία.
Χάρις σ' αύτά κατώρθωοαν νά ρι·
ζώσουν ατήν μεγάλη πατρίδα την
Έλλάδα καί νά όρθοποδήσουν, νά
Εαναδημιουργηθοϋν κσί νά γίνουν
άκόμη σέ πάμπολλους Οιομηχανι
ΑΝΘΡΩΓ.ΑΚΟ!!»
κούς κοί έμπορικούς
σοβα
ροί παράγοντες, άζιόλογοι συντε
Λεοταί τής Έθνικής οίκονομίσς.
Άπ' αύτούς τούς πάλαι ποτέ
κατοίκους τής Σπάρτης, καί μέ¬
σα στήν παρσΖάλη καί τό άγχος
τού σκληροθ αγών α τής έπιβιώσε
ως καί ανασυγκροτήσεως στήθηκε
σύτό τό κέντρον πού μος φιλο-
Εενεΐ. Είναι άλήθεισ όϊ ι είναι μι¬
κρά καί δυσανάλογα πρός την δυ
ουνάλογα πρός την δυναμι-κότη-
τ.3 καί τόν άριθμό των ίδρυτών.
Ποέπει όμως νά αποδοθή ή πρέ-
Γ.ουσα άε,ία καί νά έκτιμηθή τό
πνεΰμα καί ή άπόφαση της δη¬
μιουργίας τοϋ άρχικοϋ αυτού μι-
κροϋ πνευματικοϋ κέντρου διό¬
τι σύτό κατ' εξοχήν τό π/εϋμα καί
ή σκέψη τής δημιουργίος τού έ-
την οίμααία καί 6£ία τού
καί οχι τα μέγεθος.
Είμαι βέβσιος ότι μέυα σέ μι¬
κρά χρονικό διόστημα ιό κέντρο
αύτό θά όλοκληρωθη βαθυιαϊα μέ
δλα τα άπαροίτητα παρο-ρτήματα,
μέ την γενναιόδωρη χειρονομία
Τόλμησες ποτέ σου νάσαι
μεσ' στόν κόσμο μοναχός,
νά μιλός καί ν' όπσντάει
ό όντίλαλός σου μόνο
τής φωνής ό άχός;
Λ
Τόλμησες νά έχεις γνώμη
Εέχωρη άπό τούς δλλους
τόλμησες ν' άνοίζης μόνος
άλλον όπό τόν ντορό
πού ν τοϋ κοποδιοϋ ό δρόμος;
Λ
Γνώριοες ποτέ σου άλλο
άπό κεϊνο τό σωατό.
πού σοϋ ψέλνουν οί παπάδες·
έψαΕες νά βρεϊς νά φτειάΕεις
πιό καλλίτερο Θεό;
Σήκωσες ποτέ κεφάλι
κόντρα σ' ότι δέν πιστεύεις
ή χτυποϋσες παλαμάκια
καί μέ τή συνεεδοσή σου
τόκανες καΐ σΰ πλοκάκισ;
Λ
'Ρώτηοες ποτέ νά μάβης
πάσα στάδια περνάει
γιά νά γίνει τό σιτόρι
τό χρυσό σου τό ψωμί
πού σοϋ τρέφει τό κορμί;
Α
Άν στό διπλσνό σου σπίτι
έχουν δρρωστο παεδ!
έτρεΕες έσύ νά ψέρης
τό γιατρό γιά νά τό δεί
μέ δική αοο πληρωμή;
Λ
' Οταν δυά διαφωνοϋνκ
καί τή γνώμη σου Ζητοϋνε
παίρνεις μέρος τοϋ δικαίου
ή ΕετόΖεις γοιο ταιριάΖει
οτό δικό σου τό συφέρο;
Λ
Ω! Ραγιά μου συμφωνείς
πάντα μέ τού δυνατοϋ τή γνώμει
καί φροντίΖεις πάντα νάναι
ίσιωμα μπροστά σου οί δρόμοι
ήσυχα νά περπατείς;
*
Κι' όταν ψόφιο τό γεράκι
μπρός τα πόδια σου τό δείς
σάν τόν κόκκορα θ' όνέβης
στής αϋλής σου την κοπριά
νά τό βρίσεις φανερά;
Α©. ΔΑΣΚΑΛΟΥΔΗΣ
ΟΙ ΕΒΡΑΪΟΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΙ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ
Ένας Έλλην ονόματι Γε¬
ώργιος Ζωγραφάκης τοϋ Έλληνο-
εβρσίκοϋ Συνδέσμου θεασαλονί-
κης έ'γραψε ένα βιβλίο μέ τόν τϊ-
τλο (τέσσερα έβραϊκά όρόσημα).
Έννοεϊ τούς 4 έβραίοικ; πού εδη¬
μιούργησαν τό κρότος των. θεό-
δωρος ΧέρτΖλ, Δαβίδ Μπέν Γκοϋ-
οιόν, Σαμουήλ Ιωσήφ Άγκνόν
καί Ιωσήφ ΈλιΖιό. Είς τό βιβλίον
των αύτό, όυολογοΰν οί εβραϊοι
όπως ωμίλησε καί ό κ. Καραντώ-
νης έκ τοϋ ροδιοφώνου ότι, νά
συμφιλιωθοϋμε καί νά Εεχάσουμε
τό παλαιά μας πάθη. Κοί ότι ό-
νογνωρίΖουν τόν Χριοτό ώς θεο
τού πόνου όπως έ'γραψε καί ό
Ασέρ Μωϋσής των ένα δρθρο είς
τό οποίον όμολογοϋν £τι ό Χρι-
τών συμπατριωτών μτ3ς γιά νά οτός είναι ό μεγαλύτερος ήθικο-
διδόσκολος τοϋ κοσμου. 'Αλλα
►.αί διατί νά μή τόν όναγνωρί-
οουν καί ώς πακ>ί τού θεοϋ ίω'
:ινοι και να παραμείνη μνημεϊον
πού θά θυμίΖη την χαμένη πα¬
τρίδα μας κο! θά σκορπό την εύ
ρργετική τού έπίδροση διά την
ί·πιμόρφωση των κάτοικον τής Ν.
Ίωνίας πού είνα,ι καί ή πατρίδα
μος.
ΤΕΛΟΣ
όσον όλοι εϊμαστε παιδία τού Θε¬
οϋ Δία, έΕ ού καί λεγόμεθα Παϊ
— Δία. Καί έτσι ό Χριστός θά
είναι σύνδεσμοο μετοΕύ Έλλήνω/
καί Εβραίων. Καί τότε ή Άμερι-
ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
«ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡ)ΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ-
Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟ-
ΠΟΛΙΤΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ
κ.κ. ΙΑΚΩΒΟΣ ΑΠΟ-
ΦΑΙΝΕΤΑΙ
Τό βιβλίο «ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ
ΤΗ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑ-
ΣΤΡΟΦΗ» αποτελεί, πρόγματ;,
Μαρτυρία γιά τή Μαρτυρική Μι¬
κρά Άσία καί τούς μάρτυρας κο-
τοίκουο τπα.
Κ όλως έπραΕε ό συγγραφεύς
κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ καί συνέλ-
λεΕε τίς μαρτυρίες αύτές γιά νά
μείνουν στήν ίστορία. Συγχαρη-
τήρια καί έπικαλοϋμαι έπ' αύτοΰ
πϋσαν παρά Θεοϋ εύλογίαν.
Ο κ. Ε. Γ. ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗΣ ΚΑ-
ΘΗΓΗΤΗΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΝΕΩΤΕΡΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
ΑΘΗΝΩΝ ΣΧΟ-
ΛΙΑ2ΕΙ
Γνωρίζω ήδη κσλως τό έργο/
τού κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ διότι
λαμβάνω τακτικά τόν «Προσφυγι¬
κόν Κόσμον» τοϋ κ. Συνανίδη,
ό οποίος αποτελεί την Κιβωτόν
των Μικρασιατικήν άνομνήσεων
καί παροδόσεων. Οί «Μαρτυρίες»
τού κ. Δ. Άρχιγένη καθώς τό δη-
(.οσιεύει είς ?ωντσνήν γλώσσαν
καί προέρχονται όπό σύτόπτας
μάρτυρας των τραγικών γεγονό-
των άποτελοϋν σπουδαιοτάτην πη¬
γήν τής ίστορίας τής περιόδθϋ
κοί θά παραμείνουν έοοεί άδιάσει
ρτα τεκμήρια τής άπό αιώνιον συ-
/εχιΖομένης τουρκικής έπιδρομής
κατά τού "Εθνους μας.
Ο ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗ¬
ΜΙΟΥ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ
ΙΑΤΡΟΣ κ. ΑΘΑΝΑΣΙ-
ΟΣ ΣΤΕΡΙΑΝΟΣ
Κ Ρ Ι Ν Ε Ι
(Σμυρνσίος έγκατεστημένος
Παρίσι)
ΟΤΟ
Μέ μεγάλο ενδιαφέρον, έπα-
νειλημμένως καί μέ βοθιά συγκί-
νησι διάβασα τό Ίστορικό Δοκί-
μιο «Μαρτυρίες όπό τή Μικροσια-
τική Καταοτροφή» τού κ. ΔΗΜ.
ΑΡΧΙΓΕΝΗ. Τόν ευχαρίστου γιά
τό ίερό αύτό μνημόσυνο των Ή-
ρώων καί Μαρτύρων πού μέ εκά¬
λεσε, θαυμάέω την εύρυμάθεια
τοϋ συγγραφέως την όποιαν καί
πολύ έκτιμώ. Τό βιβλίο αύτό δεί
χνέ ι την ύπομονή καί άκούραστη
θέλησί τού νά συναθροίση όλο αύ¬
τό τό πολύτιμο ύλικό γιά τό Μαρ-
τυρικό τέλος τής δύσμοιρης άλ-
λά ένδόΕου άνά τούς αιώνος Πα¬
τρίδος μας.
Η ΔΙΑΠΡΕΠΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΣ
ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΥΣ Κα Ε-
ΡΑΤΩ-ΑΙΚ. ΜΕΛΛΟΥ
ΑΠΟΦΑΙΝΕΤΑΙ
Μέ τό βιβλίο τού «ΜΑΡΤΥΡΙ¬
ΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ» ό κ. Δημ. Άρ-
χιγένης μάς παρουσιάΖει μίαν
υπουοαίαν προσφοράν οτήν ιστο¬
ρίαν τοϋ "Εθνους. "Οποίος δια-
βάσει τίς «Μαρτυρίες» αύτές, Ζεϊ
μέ τή φαντασίο τού τό άνείπωτο
δρόμα τοϋ Μικρασιατικοϋ Έλλη-
νισμοθ, γιατί, τό ύλικό τού 6ι-
βλίου αύτοϋ είναι μιά άνατριχιο-
στική πραγματικότη«α πού την ί-
οτορίΖουν αύτόπτες μάρτυρες καί
παθόντες. Καΐ ό άνσγνώστης θά
διερωτδται, αν τα δραματικά αύ-
τά γεγονότα πού περιγράφονται
στό βιβλίο αύτό, γίνηκαν στόν εί-
κοστόν αίώνο! "Αν οί θηριωδείες
αύτές γίνηκαν άπό άνθρώπους ή
άπό άνήμερα θηρία!
ΔΥΟ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ
ΠΑΙΔΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΕΡΑΝΙΟΥ 7 - Τ.Τ. 402
κή πού κυβερνάται άπό Έβραί-
ους, θά υποστηρίζη την Έλλάδσ
καί ή Τουρκίσ πλέον άμαχητί θά
παραδοθή είς τόν Έλληνοεβραϊ-
κόν σύνδεσμον. Διότι γεωγραφι-
κώς κυκλώνετοι. Ό δέ Κεμάλ έ-
λεγει Εάν οί Τοϋρκοι καί οί "Ελ¬
ληνες ένωθούν, όλοι οί λαοί θϊ
ένωθοϋν. Ένώ πρώτα μέ τούς Έ-
βραίους καί έπειτα μέ τούς Τούρ¬
κους λέγω έγώ. Τότε θά ένω-
θοΰν όλοι οί λαοί. Αύτά δμως διά
νά προγματοποιηθοϋν πρέπει οί
λαοί νά καταλόβουν ότι ό μέγας
σοφός Κρίζνα Μοϋρτι, λέεΐ: τάς
θρησκείας καί αίρέσεις δημιούρ-
γησσν τα ιδιαιτέρα συμφέροντα,
καί μας κατάντησσν στίς κατα-
οτροφές. Ένώ σή,μερα πού έφεα-
ρέθη ή Χημεία καί άνακαλύπτει
τα 4 είδών άδελφά αϊματα δέν
Εέρουμε ποίος θά είναι έκεϊνος,
Τοϋρκος, Έβραϊος, "Αραβας, "Ελ
λην, πού θά ταιριάζη τό οϊμα τού
μέ τό αΐμα μας, σέ μιά τυχαία
αίμορραγία κοί δώση τό αίμα τού
καί σώση τή Ζωή μας.
Διά τούτο πρέπει νά ύπόρχει ά
ναγκαστική είλικρίνεια μεταΕύ
των λαών. Όπότε αύτό λέγετο
άπό την έπομένη ήμέρα παγχό-
σμιος ειρήνη. Καΐ διά τούτον τόν
λόγον δέν πρέπει νά κάνουν ο;
λαοί κάτι άναμεταΕύ των ώοτε
καί ν' άναγκοοτοϋν καί 2ητήσουν
συγγνώμην κατόπιν. "Οταν έχουν
την άνάγκη των συνάνθρωπον/
ών. "Οπως ένας ποτέρας έγινε
αίτία καΐ πέθανε ή νύφη τού. Καί
πήν£ οτό Νοσοκομεΐο νά Ζητήση
ουγγνώμη άπό τόν γυ'ό τού που
είχε την άνάγκη τού. Ό οποίος
πτωχότοτος, έδιωζε τόν πατέρα
τού τόν πλουσιώτατον λέγοντας:
πατέρα, έπρεπε νά σκεφθής ένω-
ρίτερα, ώστΓ νά μην αναγκασθής
σήμερα νά μοϋ Ζητήσης συγγνώ¬
μην. Έγώ έγραψα εναντίον των ι
Έβραίοιν βιβλία καί έχω χάσει
τύ δυό μου άδέλφια καί τόν πα¬
τέρα μου στήν Μικρά Άσία. Ή-
θ:κοί αύτουρνοί είναι οί έβραϊο·
μέ άπτά τεχμήρια. Διότι ό ποτγ.-
ρας των άδελφών εβραίων Ρώ-
τσιλ έλεγε: Παιδία μου δανείστε
λεπτά στά κράτη, δημιουργείσθδ
πολέμους καί άπό τόν νικητή θά
πάρετε τα λεπτά σας χιλιαπλά-
σια. Καί έν τούτοις έγκρίνω την
οίμολογική ένότήτα αυτή των λα·
Λν, παρά τή ερησκευτικρ πού μάΰ
διαχώρισε τούς λαούς , μέ τούς
πολέμους. Διότι μέ την αίμολογι-
κή άδελφότητσ, δέν θά έχωμε φό
βο αφομοιώσεως μεταΕύ μος, θά
ύπάρχουν συνάνθρωποι καί όχι
θρησκευτικές διαιρέσεις. Καί διά
νά πραγματοποιηθοϋν αύτά πρέ·
πει νά κοπή ένα κοινό παγκόσμιο
νόμιομα, τό οποίον θά ένώση
τούς λαούς οίκονομικώς, ψυχι-
κύκ:, πολιτικως κοϊ θρηισκευτ:-
κώς. "Ωστε καί τα Κράτη πού ύ-
Εάγουν περισσότερα άγαθά καί ά-
ποκτάει τό νόμισμά των μεγαλύ-
τερη ά£ία καί ή διαφορά αυτή τοϋ
νομίσματός των δημιουργεϊ τόν
έμπορικό πόλεμο, ό οποίος μετα
τρέπεται είς τακτικόν πόλεμον
καί καταστροφάς, δέν θά μπορέ-
σουν πειά νά δημιουργήσουν πο¬
λέμους.
Τηλ. 5122554.
Κωνσταντίνος Θ. Ροπτόπουλος
Κρεοντος 152 Αθήναι
Υ.Γ. Είς δέ Ροβΐνος άπό την
Άρτα, ό οποίος έμελέτησε την
Χριστιανική θρησκεία καλλίτερο
ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, Ίφιγένειας Χρυσοχόου
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΜΑΣ ΑΝΔΡΕΑ ΤΑΤΑΡΙΔΗ
...«"Ολα τα μέσα μετοχειριστη-
καμε, πρώτα γιά νά έΕοντώοου-
με τούς δικούς μας άντίθετους
ή καί αύτούς πού μας κόνανε έ-
λεγχο καί ΰστερα τα βάλομε με
τούς Ρωμιούς. Στέλναμε τούς
άνδρες στό Άμελέ Ταμπουρού.
ΞεριΖώνομε τίς οίκογένειες άπό
τα παράλια. Τούς διώχνομε στά
βοθη τής Άνατθλής. Κι' δλα αύ¬
τά γιά νά άφανιστή ή Ρωμιοσύ-
νη»...
Τα λόγια βύτά είναι παρμένςι
άπό τό νέο βιβλίο τής κ. Ίφιγέ¬
νειας Χρυσοχόου «ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ
ΠΟΡΕΙΑ», πού μόλις κυκλοφορή-
σε. καί μαρτυροΰν γιά τό μίσος
καί τίς διαθέσεις των Τούρκων
εναντίον τοϋ έλληνικοϋ οτοιχείου
τής Μικρασίας.
Βάρβαροι, άπολίτιστοι, άπρο-
σύρμοστοι καί πάντοτε έχθρικά
διακείμενοι πρός έμας οί Τοϋρ¬
κοι, πάντοτε, σέ κάθε δεδομένη
εύκαιρία — όπως κσλή Δρα οτήν
«ϋπρο — έδειΕαν καί δείχνο·.·/
τό μϊσος τους γιά μδς.
Κγ αΰτό τό μίσος κ Γ αυτή ή
βαρβαρότητα είναι διάχυτη οτό
βιβλίο αύτό τής κ. Ί. Χ. Βεβαία
γιά την εκδηλώση αυτών των αί-
οθημάτων συνετέλεσε καΐ συντε¬
λεί πολύ κι' ό Πόλεμος. Ό Πό-
λεμος, πού προκαλεϊ μόνο κατα-
στροφές, έρείπια καί φρικαλεότη
τες. Ό Πόλεμος, πού σποθηριώ-
νει τόν άνθρωπο κοί τόν κάνει
άΕΐο μόνο γιά πράΕεις πού ντρο-
πιόΖουν τόν όνθρωπισμό μας κα!
τόν πολιτισμό μας.
Άλλ' έκεί πού προγματικά ντρο
πιόΖει ό δνθρωπος τόν άνθρωπ:-
σμό καΐ τόν τιολιτιομό τού είναι
οτό Ζήτημσ τής όμηρίας καί τής
αίχμαλωσίας. Παρ' ότι έθε-σπίοθη-
σαν Διεθνεϊς διατάΕεις, άπό Διε-
θνείς Όργανιομούς, γιά την ίε-
ρότητα τοϋ προσώπου τοϋ αίχμα-
λώτου πολέμου καί των όμήρων
φυσικά, έν τούτοις κανένα Κρά-
τος — καί ιδιαιτέρα ή Τουρκία —
δέν σέβεται αύτές τίς διατάΕεις.
Όσα βιβλία διάβασα γιά αΐχμα
λωσία των δικών μας άπό τούα
γιατί; Γιατΐ ήταν Ρ ω μ ι ο ί.
Ή ψυχολογία τοϋ τούρκου καί ή
βαοική έπιδίωΕή τού δείχνεται
στήν άρχή τοϋ παρόντος σημειώ
ματός μου: ό όφανισμός τής Ρω-
μιοσύνης. Τίποτε όλλο. Π' αύτό
καί κατά χιλιάδες ήισαν αύτοι πού
έΕοντώθησαν τόσο ασπλαχνα καί
δνανδρα άπό τόν Τοϋρκο. Τί νά
πή κανεϊς. Ντροπή, άηδία καί ά-
ποτροπιαομό μαΖύ νοιώβει γι' αυ·
τές τους τίς πράΕεις.
Θσλεγε κανείς, ότι τέτοια βι-
βλία, πού προκαλοϋν κατάθλιψη
καί δγχος, δέν έπρεπε νό διαβά
Ζωντοι. Κι' όμως πρέπει
νά διοβάΖωνται, ιδίως άπό τούς
νέους, γιά νά μοθαίνωνται τα πα-
θήματα των άδελφών μσς Έ¬
κ ε ϊ, οτήν Μικρασία Όσο κι'
άν τέτοια κείμενα έχουν τή σφρα
γϊδα τοϋ μακόβριου καί τοϋ έΕο-
λοθρεμοϋ, πρέπει έν τούτοις νά
γίνωνται δεκτά όπό κάθε άνα-
γνώοτη, γιατί έκεϊ βρίσκεται ή ί
στορία των μαρτύρων καί ήρώων
τής Φυλής μας.
Ή κ. Ίφιγένεια Χρυσοχόου ά-
νήκει στούς ΕεριΖωμένους τής
Μικραοιατικής Καταστροφής. Δέν
ύπάρχει όμφιβολία ότι είδον πολλά
τα μάτια της καί ότι έΖησε τή·/
φρίκη αυτής τής Καταστροφής.
Π' αύτό κΓ ότι γράφει είναι γε-
γονός, δέν στηρίΖεται στήν φαν-
τασία της. Στό νέο αύτό βιβλίο
της μάλιστα - την «ΜΑΡΤΓΥΡί-
ΚΗ ΠΟΡΕΙΑ» - τό ύλικό της
προέρχετσι άπό «πρώτο» χέρι, ά
πό αύτόπτες μάρτυρες, πραγματι-
κούς ΜΑΡΤΥΡΕΣ μιάς Ίδέας,
μιας θεωρίας: τής Ελλάδος, Μ:ά
άλλαΕοπιστίσ, έσωΖε την κατά-
σταση. Κι' όμως οί "Ελληνες τής
Μικρασίας προτιμοϋσαν τό μαρ-
τύριο, άπό την καταισχύνη. Με-
ρικές, ϊσως έΕαιρέσεις δέν «λε-
ρώνουν» τούς υπολοίπους. Πού,
δλλωστε, είναι δικαιολογημένες
σέ κάθε περίπτωση. Στό
σύνολό τού πάντως τό Έλληνικο
οτοιχεϊο τής Μικρασίας κράτησε
ιμ η λ ά τα ίδανίκά τής Φυλής,
πού είναι ή Πίστη στήν Θρησκεία
Τα άρχαιότερα
Πανεπιστήμια τού κόομ0υ
Τούρκους κατά την Μικραοιατική των Πατέρων μας
Κσταστροφή «ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ πρός την Πατρίδα.
καί ή άγάπη
ΚΕΜΑΛ», Χρ. Σπανομανώλη.
«ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛ»,
Άντ. Πισσάνου. «ΙΣΤΟΡΙΑ Ε¬
ΝΟΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥ», Στρ. Δού-
κα. «ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΡΤΥΡΩΝ», Γ.
ΣγόντΖου, «ΔΡΑΠΕΤΗΣ ΤΟΥ
ΧΑΡΟΥ», Γ. Τσάκαλου κ.λ.π.,
ό λ α, μά όλα, μιλοΰν μέ τα χει-
ρότερα λόγια γιά την βάναυσι
καί πάρο πολύ άπάνθρωπη μετα-
χείριση των Ελλήνων σίχμαλώ-
των άπό τούς Τούρκους.
Τώρα, οτά βιβλία τοϋ εϊδους,
προστίθεται καί τα βιβλίο «ΜΑΡ-
ΤΥΡΙΙΚΗ ΠΟΡΕΆ» τής κ. Ίφι¬
γένειας Χρυσοχόου, πού είναι τό
δεύτερο βιβλίο της μετά άηό κεϊ¬
νο τό ώραϊο, την «ΠΥΡΠΟΛΗΜΕ-
ΝΗ ΓΗ» της .Μικρασιατικοϋ χι'
έκείνο, όπως καΐ τό παρόν, περιε
χομένου.
Στήν «ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ»
λοιπόν, ό άναγνώστης «?εϊ» μα-
Ζύ μέ τούς δυοτυχεϊς άδελφούς
μας αίχμαλώτους καΐ όμήρους
των Τούρκων τα άνείπωτα μαρ-
τύρια καί τό ψυχκό δράμια τους
σ' όλο τό διάστημα τής αίχμαλω
οίας τουο. Τί μαρτύρια, Θεέ μου,
καΐ τί βαρβαρότης. Κι' όηα αύτά
ΤΟ ΡΕΜΠΕΛΙΟ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Την προσέχη Τρίτην 4 Φεβροιι-
ορίου 1975 καί ώραν 7.30' μ.μ.
τό Φιλολογικό Τμήμα τού Συλλό-
γου «Παρνασσός», ώργανώνει διά¬
λεξιν μέ όμιλητήν τόν λογοτέχ-
νην καί συνεργάτην μας κ. Χρή-
στον Σολομωνίδην καί μέ θέμα
•Τό Ρεμπελιό τής Σμύρνης». ΚεΙ-
μενα θά αποδώση ό κολλιτέχνης
τοϋ Έθνικοϋ Θεάτρου κ. Γιώργος
Μετσόλης καί θά προβληθοϋν
διαφάνειαι τής Παλαιάς Σμύρνης
άπό τόν κ. Κ. Βαμβακάν. Εϊσο-
δος ελευθέρα.
καί των Ελλήνων κληρικών, ό ό-
ποϊος έβαπτίσθη χριστιανός μέ τό
δνομα Παϋλος, έβγαλε δέ ένα
χρϊστιονικό βιβλίο τό οποίον με-
τέφρασε είς πολλάς Χώασαα καί
έστειλεν είς όλο τα μέρη τοϋ κό-
σμου, συνιστώντας την Χρκττιανι-
κή θρησκεία μέ βάση τόν λόγο
τοϋ Χρΐστοϋ, «όστις θέλει όπίοα)
μου έλθεϊν» καί άχι διαιρέσεις έ-
θνολογικές.
ιΚ. Ραπτόπουλος
Συγγραφεύς
Κρεοντος 152 Αθήναι
Ή Έλληνική Μικρασία μαο.
«έδωσε» πολλά «τρανταχτό» όνό-
ματσ στά Νεοελληνικά Γράμμα-
τα. Καί πολλές μάλιστα γυναίκες
των Γραμμάτων.- Διδω Σωτηρίου,
"Ολγα Βατίδου, Στέλλα Πετρά¬
κη, Κ. Γρϊβα, Ίσ. Μαλλόβρουβσ,
Ν. Γιαννακίδου κ.π.ά. Ή κ. Ίφΐ-
γένεια Χρυσοχόου άνήκει στόν
κύκλο αυτών των γυναικών. Τα-
λέντο «γερό», ηέννα πού «πε-
τάει», ΰφος φτασμένης Λογοτέχ-
νιδας.
Μάς «ύποσχέθηκε» μιά τριλο-
γία. Τό πρώτο μέρος της ήταν ή
«ΠΥΡΠΟΛΗΜΕΝΗ ΓΗ» της. Τό
δεύτερο ή «ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΠΟ¬
ΡΕΙΑ». Μέ άνυπομονησία περιμέ-
νουμε τό τρίτο μέρος, γιά νά ό~
λοκληρωθή ή τριλογία της αυτή...
Ζόκυνθος 7-1 - 1975
Ανδρέας Έλ. Ταταρίδης
>♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦)·»♦♦♦♦
! ! ΣΙΤΣΑ Κ/>.ΡΑΊΣΚΑΚΗ < ___-_______.__________ <. < · ' Τρία νέο της βιθΛία < · ί) «Μ1ΑΥΡ0Ν. ρορανττ-: κή βιαγραφΐα το8 Άγγλου ποΐπ;τή «α ; νος ποϋ πέθανε στά πολιορκη-' μΐνο ΜεσολόγΥΊ μέ τό κταΤρο' ' της ελευθερίας της •Ελλ6δ>σε! '
οτά χείλη. Μέ 304 σβλίσκ: καΐ! ',
οπάνΐα είκονογράφηση εΤντη ί- ',
νύ έπίκσιρο βιβλίο γιά τόν ·Ελ;
ληνσ. Χρυσουν μετάλλιον ρετά'
κυπέλλου σπό την «Άκαντερί; ;
', Έντερναοιονάλ ντέ Λσυτές — < ■ Παρΐ». Ι ', [ 2) «Τό σονέττο καΐ τα σονέτ! ', τα μου». Μελέτη γιά τό σονέτ·; ', το κα) 8β σονέττσ, δημοσιευρέ; ; να κατά καιρούς οέ έλληνικά < ; καί Εένα περιοδικά. Σελ. 128· υέ καλλιτεχνικό έξώφυλλο. '. '< • 3) «ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΑ·, τό γε; ; ; μάτο γοητεΐο μικροακθπικδ άρ; ; χιπίλαγος, ή Πατρίδα μου*. ; [ • Μέσα σέ 416 σελίδες περι-; ', γράφονται αύτά τα πανόρχαια; [ νπσιά, «αί Έκατόνησοι» τοϋ Έ | καταίου Άπόλλωνα καΐ της Έ ' κστης Άρτεμης, Ιστορικά κα>1
λαογραφικό μέ πολλή γλαφυρό;
τητα καΐ μεγάλη άγάπη. Βκό; ;
νες κα) χάρτεΓ κοσμοϋν την; ;
καλλιτεχνική βκδοση, ησύ ττ>< ' λειώνει μέ τή συγκινητική κθ-< ταστροφή καί την θλιβερή έ·, ! κστόμβη των Μοοχονησίων. ; [ Πρώτον βραβείον τοθ Πνβυ; ; μοτικοθ ΊδρύμοτοΤ: «ΕΣΤΙΑ- ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ». < Τό Πανεπιστήμιον τής Παύϊας ή Ποβιας έν Ιταλία Ιδρύθη υπό τοϋ Λοθαίρου, έγγόνου τού Σιαρ- λαμάνη, κατά τό έτος 825 μ.Χ. καί την 5ην Μαίου τοϋ 1925 εώρ¬ τασε την 11 ην έκατοενταετηρίδο τού. Τό Πανεπιστήμιον τής ΌΕφόρ- δης έν "Αγγλία λέγεται ότι ιδρύ¬ θη τό έτος 672 υπό τοϋ Βασιλέ¬ ως Άλφέδρου. Τό πρώτον Κολλέγιον τού ΚαίμπρίτΖ καί τούτο έν Αγγλία, ιδρύθη υπό τσϋ Ουγκώ Έπιοκόπου τοϋ Έλύ τό έτοο 1257. Τό Πανεηκστήμιον των Παρι¬ σίων ιδρύθη υπό τοϋ βασιλέως Φιλίππου τοϋ Β' τό έτος 1200. Τό πρώτον Γερμανικόν Πανε¬ πιστήμιον ιδρύθη έν Πραγα τής Βοημίας τα έτος 1;348. Τό Πανεπιστήμιον τής Μόσχας ιδρύθη τό έτος 1755 υπό τής αϋτοκρατείρας Έλισάβετ, τδ δέ Πανεπιστήμιον τής Πετρουπόλεως, ιδρύθη τό έτος 1819, υπό τού Τσάρου "Αλεξάνδρου τοϋ Α' Τό Πανεπιστήμιον τό οποίον καΐ άρχαιότερον τής Ίσπανϊας εί¬ ναι τό τής Σαλαμάγκα Ιδρύθη τό έτος 1240. Τό Πανεπιστήμιον τής Κοπεγ- χάγης έν Δανία ιδρύθη τό έτος 147». Τό Πανεπιστήμιον τής Όλλαν- δίας έν Λέϋδεν ιδρύθη υπό τοϋ Πρίγκηπος Γουλιέλμου ( τοϋ σιω- πιλοϋ ) τοϋ "ΟραντΖ τό έτος 1575 είς αύτό ό Γρότιος ό έπω- νομασθείς πατήρ τοϋ Διεθνοϋς Δικαίου, ήτο είς έκ των περιφή¬ μων καθηγητών τού. Τό Πανεπιστήμιον τοϋ "Εδιμ- βουργ ιδρύθη τό έτος 1582, τό Κολλέγιον δέ τοϋ Δουβλίνου ι¬ δρύθη τό έτος 1591. Τό ΠανεπΌτήμιον τοϋ Ζάγγιέλλ έν Πολωνία όπου καί ό Κοπέρνι- κος έσπούδασεν ιδρύθη τδ δτος 1364. Τα Πανεπιστάμ,α τα ρέν τα έν Ιταλία, διότι κατά τόν> Με
σαίωνα ή χώρα αυτή ήτο Τ6
γαλύτερον έκπαιδευτικόν κέντρ
των σπουδαοτών ολοκλήρου το0
κόσμου, ήταν τα εξής: Τής Βο.
λώνιας ιδρύθη τό ίτοό 1200 Τ"
Παδούης ιδρύθη τό έτος 1222
Τής Γενούης (Γένοβας). ιδρύθη
τό έτος 1243. Τής Περούγιας |.
δρύθη τό έτος 1276. Έκτός Τού.
των μεταΕύ των έτών 1300 _
1500 ίδρύθησαν έννέα εισέτι Πά-
νεπιστήμια έν Ιταλία είς Τ5ς
κυριωτέρας αυτής Μεγαλουπόλεις.
Τό Πανεπιοτήιμιον των 'Αβη
νών τής Ελλάδος ιδρύθη τό *.
τος 1837 επί βασίλειος "Οθωνος
εκαλείτο δέ, Πανεπιστήμιον "Οθω¬
νος. Έλειτούργησεν κατά πρώτον,
είς μίαν μικράν οικίαν, πσρά τούς
πρόποδας τής Άκροπόλεως.
Τό Πανεπιστήμιον τό πρώτον
έν ,Αμερική, ύπήρΕεν τό Χάβαρδ
είς τό Καΐμπριτί τής Μαοαχου·
σέττης, ιδρύθη τό έτος 1636.
Δεύτερον κοτά σειράν είναι τό
ΥΑΙΈ ΝΕνν ΗΑνΕΝ ΟΟΝΝ, [.
δρυβέν τό έτος 1701.
Τό Πανεπιστήμιον τής Πεν-
συλβανίας, είς Φιλαδελφείαν, ί-
δρυθέν τό έτος 1740.
Τό Πανεπιστήμιον είς Πρίνοτον,
είς Νέαν Ίερσέην, ιδρύθη τό £-
τος 1746.
Τό Πανεπιστήμιον τής Κολομ-
βίας, είς Νέαν Υόρκην, Ιδρύθη
τό έτος 1754.
Τό Πανεπστήμιον καί τό Κολ-
λέγιον είς Ν>οϋ Χάμσιαρ, τα έπιλε-
γόμενα Δόρι,Όυθ, ίδρύθησαν τό
έτος 1769.
"Εκτοτε, όποτε αί χώραι άν·:-
γνώρισαν την ανάγκην περισσοτ*
ρων έπιστιΐμώνων, ΐδρυααν άλλε·
πάληλα πλείστα Πανεπιστήμια,
πλήν πάντως τ' άνοφεοθέντα,
θεωρούνται άρχαϊα, ίοτορ»κά.
Η ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ
Στό προηγούμενο μ'λήσσμε γε¬
νικώς περι των κακών πού προκα
λοϋν οί έΕαντλητικές κσί χωρίς
κανένσ πραγμστικό άποτέλεσμα
πσράλογες καί άοτοχ?:ς δίαιτες.
Σήμερα θά μιλήσωμε γιά τα αΐτια
τής ποχυοαρκίας καΐ γιά την ισ-
κτι·κή πού ΐ'ρέπει ν όκολουθή ό
κάθε παχύσσρκος γιά νά όποβάλη
ένα μέρος τοϋ ύπεοβολικοϋ λι-
πους τού.
Τα αϊτια τής παχυσαρκίας είναι
ή πολυφαγία, ή πολυτοσία καί η
καθιστική Ζωή. Ή πολυφαγία ιδί¬
ως καί μάλιστα ή κατάχρησις οί-
νοπνευματωδών ποτών εύνοοΰν α
ναμφισβήτητα την παχυσαρκία.
Ό καθιστικός βίος, άφ' ετέρου
εύνοεϊ έπίσης την παχυσαρκία πού
πορατηρείται αυχνότερσ στούς
μοναχούς καί στούς ύπαλλήλους
των γραφείων. Ό ρόλος τής κλη
ρονομικό'ι]ητος είναι όνσμφισβή
τητος. "Ολοι οί καταγόμενοι α-
πό παχυσάρκους έχουν σαφή προ-
δίάθεσιν παχυσαρκίας. Ύπάρχουν
σκόμα καί ώρισμένες καταστάσεις
τοϋ όργανισμοϋ στίς οποίες όφεί
λεται ή ύπερβολική παχυσαρκία
(έμμηνοληΕία, διαταραχή των ά-
δενικών έκκρίοεων, ώοθητική ά-
νεπάρκεια κλπ.).
Οί τροφές πού προκαλοϋν ίδι
αιτέρως τό πάχος είναι, τα βού-
τυρα, τα λίπη, τό γάλο. ή οοκο-
λάτα, τα γλυκίσματα, ή ύπερβο¬
λική χρήσις ?αχόρεως, τα Ζυμαρι-
κά, τό πολύ άλάτι καί τα οίνο-
πνευματώδη ποτά.
Τα μενοϋ των παχυσάρκων πρέ
πει ν' άπαιελοϋνται κυρίως άπό
χορταρΓκά, ώμές οαλότες, κρέας
σχάρας, ολίγον 2σμπόν, ψάρια ό-
δύνατα δηλ. γλώσσεο, μαρίδες,
μικρά μπαρμπούνια καί τσιποϋρες,
όδύνατα τυρ:ά, ολίγον ψωμί καί
φροΰτα.
Μέ την έφαρμογή μιας τέτοιας
λογικής άπισχναντικής διαίτης, ό
χι μόνον έπιτυγχάνεται μιά μεγά¬
λη καταστροφή λίπους καΐ ουνε
πώό έλάττωσι τοϋ βάρους, άλλά
κοί γενικώς ή ύγεία καλλιτερεά-
ει. Ή δυσκοιλιότης καί οί ήπατι-
,κές ένοχλήοεις βελτιοϋνταΓ ή
δύσπνοια κατά τάς άναβάσεις έΕ
σφανίΖεται κ·αί ή άρθριτική προ-
διάθεσι μ· όλα τ' δλλα κοκά έπα-
κόλουθά της (ήμνκρανίες, έκζεμα
ψομμίασις κτλ.) άνοκόπτετσι.
Καΐ τώρα άς έΕετάσωμε τό 2ή-
τημα κατά πόσον συντελοϋν οί δι
όφορες άσκήσεις κατά τής παχυ
σαρκίας. Όταν έχη έπέλθει πιά
τό αποτελέση άπ' την άπισχναν·.
τική δίαιτα δηλ. μέ την αποφύγη
μόνον — κοθώς σάς έγραψα πα-
μαπάνω — ωρισμένων τροφών καί
οχι, μέ άν επαρκή δι-
α τ ρ ο φ ή τότε πρέπει μ' έλα-
φρές άσκήσεις δωματίου ή ύπαί-
ϋρου νά διατηρηθοϋν τα άποτεΑ<.- αματα τής διαίτης. Οί άσκήσε,ι; όμως αύτές δέν πρέπει νά φ6ά νούν μέχρι κομάτου Οί πορείες είναι ή καλύτερη άσκησι. Άλλά (Ύιά νά βίναι άποτελεσματικές, πρέπει νά είναι μακροί καί τσχει- α ούτως ώστε νά ηροκαλοΰν ά- φθονο έφέδρα>σι. /Κατά τόν Χεκελ
μέ μιά ποροία 5 χιλ.αμέτρων γε
νομένην μέ ιαχύ βήμα, έπιτυγχά-
νεται άπώλεια βάρους 1 κιλοΰ. Σί
δεύτερη μοίρα άποτελεσματικότη-
τος έρχονται τα διάφορα σπόρ:
ή ίππασία, τό τέννις κοί ή κωπη-
λασ'ια.
Καί τώρα άς μιλήσωμε κσί γιά
τα εσωτερικά φάρμακα τα όποία
χορηγοϋνται πρός κσταπολέμηοιν
τής παχυσαρκίας. "Ολα αύτά πε-
ριέχουν ίδιο, ίωδιοΰχο κάλι κοι
θυροειδή έκχυλίσματα, γι' αιιτο
καί είναι έπικίνδυνα λόγω των
προκαλουμένων μεγάλων ό^ωτι-
κων όπωλειών έκ των οποίων πρθ-
καλοϋνται καρδισκές καί νευρικέο
διατσραχές. Ή λήψΐΓ, των πρέπε1
νά γίνεται έπακριβώς κατά τίς ό-
δηγίες τοϋ θεράποντος ίατροθ
καί υπό την συνεχή έπίβλεψί τού
κατά τό στάδιον τής θεραπείαν.
Πολλά τα παράΕενα άκόμα
φάρμακα άκούει κανεί"Ζ γιά την
κοτσπολέμησι τής παχυσαρκία^:
όπως τό Εύδι, τα λεμόνια τό ί·
σχυρά καθάρσια κτλ. "Ολα αύτά
είναι όνώφελα άλλά καί ή ύπερβο
λική χρήσις των έπικίνδυνος Υ'σ
την γενική ύγεία.
Τό ουμπέρασμα λοιπόν, είναι
6τι μόνον μέ μιά λογ'κή δίαιτα «ο
γητοϋ, μ' έλεφρές άσκήσεις, Ρ»
πορεϊες, καΐ μέ την λήψιν είδικών
σ' ώρισμένες περιπτώοεις ονε'
γνωρισμένων φσρμάκων, την ΧΡΠ
σιν καί τάς δόσεις των οποίων θά
σας καθορίση ό γιατρός σας, δύ
νααθε νά κοταπολεμήσετε αποτε¬
λεσματικώς την παχυσαρκία σας.
Ίατρός Δερματολόγοε
Λ.
Διευθύνοεις συμφώνως τώ Νομ!>>
ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
(1926 - 1975)
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Νσυαύρμου Βότση 55
Προϊοτάμενος Τυπογραφεϊου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία: Σπαρτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΝΗ ΜΗ ΦΤΗΣΟΥΜΕ
ΕΕΜΠΟΡΙΚΟΠΟΛΕΜΟ
ΠΑΡΙΣΙ.— Νέφη έμφανϊσθη-
|,αν στήν οίκονομική καί πολιτική
-νεργασία μεταξύ Σοβ,ετικής
καί Ηνωμένον Πολι-
Ι-;ιών, μετό την άπόφαση τής
; όσχας νά μην προχωρ'Ίση οτήν
ι ιογρεψΠ ν'έα<: εμπορικάς συμ- , ^νίας μ* ^ήν Ούάσιγκ.-ον, έπει- - ^ ή Άμερική έθεσε ώς όρο την ; /αγνώριση τού δικαιώματος ι ούς Έβραίου τής Ρωσιας νά ;τανσστεύουν έλεύθΕρα στό έ- Γ περιχό. Ή Μόσχα εϊπε ότι μιά - ,τοισ άίίωση αποτελεί ώμή έ- γ ^ι;5οση στίς εσωτερικάς; υπόθε¬ σις τής Σο6. Ενώσεως Μέ τό θέμα των έμπορικών άν¬ τ υλλαγών Άνατολής καί Λύσεως ς ΐχολεϊται ό Γάλλος οϊκονομολό- | -ς κ. ΡοΖέ Πριουρέ καί τό συ- ετίϋει μέ τό ένδεχόμε;νο μΐας ;λτιώσεως τής οικονομ κης κα- οτάσεως τής Λύσεως. Είναι δυ- τόν νά πρανματοποιηθή αυτή βελτιώση; Μπορεϊ μιά έπέκτα- τών άνταλλαγών μειώση ση: — Νά μην γίνη πόλεμας στήν Μέση Ανατολή. — Νά έξασφαλίσουν οί βιομη- χανικές χώρες τρόφιμα καί τεχ- νολογική βοηθεία στίς πετρελαιο- παραγωγικές χώρες τού Τρίτου Κόομου. — Νά υίθετηθή μΐα ένεργεια- κή πολιτική γιά τα προοεχή έτη. Τό συμπέρασμα λοιπόν, λέει ό κ. Ροζέ Πριουρέ, εϊνοΐ: — Θά 2ήσωμε μέ τύν καπιτο- λισμό καί την κρίση τού. ΆλΑά ό πληθυίρισμός πού αποτελεί μιά σπειλή θά είναι δυνοτόν νά τεθή υπό έλεγχον. Προχωρώντας στήν άνάλυση των οικονομικόν δεδομένων πο- ρατηρεϊ: Ό Όργανισμός Οίκο/ομικής Συνεργαοίας καί Άνοπτύξεως προβλέπει γιά τό 1975 αναπτύξη ι,ηδέν. Οί προβλέψεις όφοροϋν τόν Δυτικό βιομηχανικό κόσμο. Ή Γαλλία, συγκεκριμένως, πού πονοκέφαλο των Ριομηχανι- ^ θέλει όπως καί οί αλλες Εύρω- παϊκές χώρες νά μειώσα τό έλ- υν χωρών γύρω όπό τα έπίμα- α θέματα όπως είναι ό πληθω- λειμα πετοελαίου, θρίσκεται σέ ρ αμόο, Π τιμή τού π^τρελαίου, ! δύσκολη θέσπ διότι είναι ύποχρε το έλλειμα στό έμπορικο ίσοΖύ-1 ωμένη νά επιδιώξη τουτόχρονα αυξήση, των έΕαγωγών της. Κα'ι ο ή τό θέμα της άνοργίας πού ιρουσιάίεται τώρα μό εόρΰτερες Ό Γάλλον ο»κονομολό ος λέει ι τι τα προβλήματα τού κόσμου έ- γ,ναν τώρα πιό δύσκολα καί όπό τό ότι ύπάρχει μεγαλύτερη συ¬ ν όρτηση τής μοίρας μετίΕύ των Ι Γίτρελοιαπαραγωγικών χωρών ιαί των βιομηχανικώς κρατών, ' λλά καί των χωρών τού Άνατο- / <οΰ συνασπισμοϋ πού έχουν καί γ πές προβλήματα άρκετθ δύσκο- νά αντιμετωπισθούν. Τό μέγα¬ ν1 ο ερώτημα είναι: πώς θά κατα- γ η δυνατόν νά βρεθή μ·ά ίσορ- Γ~πία στή νέα αυτή οονομική αγματικότητα, πού είναι τόσο ώστε νά μην ιρθάοουμε <~- μιά οίικονομική κρίση ή σέ έ- >..·ν έμπορικό πόλεμο, Καί θά ύ-
γ ρΕουν κερδισμένοι οτήν περί-
γ ωση αυτή;
Ό Γάλλος δημοσιογρί-φος καί
ι ;ονομολόγος προβλέπει ότι τα
Γ ματα θά ΓΪναι δυνατόν νά άντι-
I
:τωπιοθοϋν, υπό την προϋπόθε- ;
ή αϋΕηση αύτη πρέπει νά γίνη
πρός την κατευθυνθή τού σοβιε-
τικοϋ συνασιισυοϋ, οσο καί πρός
τίς πετρελαιοπαραγωγικές χώρες,
πού θέλουν περισσότερον προϊόν-
τα. Καί βεβαία, δέν πρέπει νά
λησμονηθοϋν οί πατροπαράδοτοι
ουνεταϊροι τής Γαλλίας, πού ά-
πορροφούν τα 9)10 των έΕαγω¬
γών της.
Στή Ζώνη έπιρροής της, ή Σο¬
βιετική Ένωσις άντιπροσωπεύει
πάνω άπό τό 50% τής παραγω-
γής, και τα άπο£έματα ενεργεί¬
ας της καί οί πρώτες ϋλες. Συμ-
φωνα μέ την άπόφαση τώ ν οοβιε
τικών οίκονομολόγων, τ πού θά
λάβη ενα έργοστάσιο κ ο; θά αρ¬
χίση νά λετουργή στή Σοβιετική
"Ενωση, περνά πολύς χρόνος
και πρέπει νά δοπονηθή πολύ
χρήμα. Έτσι τό οίκοι/ομικό ά-
νοιγμα πού έκαμαν οί Σοβΐετικοί
συνεπάγεται μεγάλα δανεια άπό
μέρους των Δυτικών.
"Οσον άφορά τίς ολλες λαικές
δημοκροτίες, ή Ρουμανπ καί ή
Βουλγαρία προχωρσθν' γρήγορα,
άλλά οί Δυτικάς χώρες ελάχιστα
πράγματα έχουν νά ΓΓριμένουν.
Γιατί έχουν μεγάλα οίκονομικά βά
Ή αυνεργασΐα μέ τΛ κράτη
τής Άνατολεκής Ευρώπας βοηθά
την Δύση, άλλά δέν τής περέχει
την δυνατότητα νά λύση όλα τα
προβλήματα της. .,_
Αί εΐσπράξ€ΐς συναλλάγματος
Εδόθησαν είς την δημοσιότηΓα φέσεως, ή όποία έντείνεται συνε-
τά άναλυτικά στοιχεία τής Τραπέ χώς. Αί προπτικαί, συνεπώς, διά
2ης τής Ελλάδος διά τό ίσοΖύ-, τό τρέχον έτος κάθε άλλο πορά
γιον τρεχουσών συναλλαγών τής § έύνοίκσί παρουσιάΖονται.
χρας κατά τό δεκόμηνον Ίανου-
—ε—
2532·—
ΕΠΙΣΠΕΥΔΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣ
ΠΑ ΑΙΓΜΙΤΗ ΚΑΙ ΚΡΥΣΟ
Νά βγή όπό τή νάρκη πού τό
γ χε ρίξει ή δικτατορία, τό Έθνι-
1 :> "Ι)δρυμα Γεωλογικών καί Με-
""Άλευτικών Έρευνών καί νά δρα-
εηριοποιηθή τό γρηγορώτερο.
Αυτό τόνϊςκ; ό ύπουργός Βιομΐ-
Χανΐας κ. Κ. Κονοφόγος, κατα
τ ΐν σύσκεψη πού πραγματοποιηθή
2 υπό την προεδρία τού στά
'ραφεϊα τοϋ ίδρύματος, μέ συμ-
^τοχή τοϋ γενικοϋ γραμματεύς
1 *νΤστθαιουδά.κη, τοϋ ττροέδρου
■'ϋ ΕΘΙΓΜΕ κ. Εύαγγελοπούλου
' Ί ύπηρεσισκών παραγόντων τοϋ
- ιουργείου καί τού Ίδροματος.
Κοτά τή διάρκεια τής συσκέ-
. :ως έξετάσθησαν τα οροβλήμα-
ια των μεταλλευτικών καί γεωλο-
<ών έρευνών, στή συνέχεια δέ, ° κ. Κονοψάγοα ύπογράμμισε την ί'άγκη συντονισμοϋ τού προγράμ Ι-ϊτος έρευνών τοϋ ΕΘ.Ι.Γ.Μ.Ε., Ι-ά τούς ένεργειακούς οτόχους "· Ιί Κυβερνήσεως, όπι»κ; τούο Γ."οοδιόρισε ό πρωθιιπουργός κ. '*■· Καραμανλής, μετά άπό σχετι- 1'] αναπτύξη τοϋ όλου προβλήμα- τ;^ άπό τόν ύπουργό βιομηχανί- α"; κατά τίς συσκέψεις τής περα- ς. ένης έβδομάδας. Σέ σχετική ανακοινώση τοϋ ύ- Γ·=υργείου Βιομηχανίας, άνοφέρε- ΤΓ-1 ότι ό κ. Κονοφάγος, μιλών- ■ς? στήν διοίχηση καί τα οτελέχη 'εϋ Ίδρύμστος, τόνισε την άνάγ ' "Ι τγ>-. άμέσου προτεραιότητςς
τ^ν έρευνών γιά λιγνίτη κοί άν-
τε·'λλαξε άπόψεις μέ τούς έπιστή-
I
3νες τού φορέως αυτού, πού έ-
/=υν άναλάδει την εκτελέση τού
•^ογράμματος, πού θά αρχίση τό
«•οντομώτερο δυνατό.
Έξ αλλου, τα στελέχη τοϋ Εθ.
Ι.Γ.Μ.Ε. ένημέρωσαν τόν κ. Κο-
τιση προγράμματος δράσεώς οτά
πλαίσια τοϋ όποίου έντάσσεται καί
νοφάγον σχετικά μέ τό έπιστημονι η μελέτη και άξιοποίηση των προ-
........ ί -.
κο υλικο που αφορα στις ερευνεα οχωματικων ερευνων στις εκβο-
γιά τόν χρυσό. Τέλος, ό κ. υπουρ λές των μεγάλων ποταμών τής !
γός έδωσε έντολή γιά την κατόρ ' χώρας.
Διευκρινίοεις γιά £κπτώσ£ΐς
άπό τό άκαθάριοτο ποόδημα
αρίου - Όκτωβρίου 1974. Ή α¬
νάλυσις των ένέχει ιδιαίτερον εν¬
διαφέρον λόγω τής ηύΕημένης ση
μασίας, την όποιαν παρουσιάΖει
ή έΕέλιξις των επί μέρους κον-
δυλίων, ιδιαιτέρως διά τό τρέ¬
χον έτος.
Ούτως αί συνολικαί είοπρόΕεις
τής χώρας είς Εένον συνάλλαγμα
— άπό έξαγωγάς καί άπό άδή-
λους συναλλαγάς — άνήλθον είς
3.304,5 έκστομμύρια δολλαρίων,
έναντι 2.832,1 έκατ. δολλ. τής
άντιστοίχου περιόδου τοϋ 1973.
Παρουοιά2εται, δηλαδή, αϋ£ησις
κατά 202%. Αί είοπράξεις έξ έξα
γωγών άνήλθον είς 1.404 έκατ.
δολλ. άντιπροσωπεύουσαι τα 40%
τοϋ συνόλου των είσπράξεων, ο-
νώ τό υπόλοιπον, 6%, προέρχεται
έξ άδήλων είοπάξεων, αί όποΤαι
άνήλθον είς 2.00,5 έκατ. δόλλ.
Σημειωτέον ότι κατά τό υπό ούγ
κρίσιν δεκάμηνον τοϋ 1973, αί
έξαγωγαί ανήρχοντο είς 967,1
έκατ. δολλ. άντεπροσώπευον δέ
τα 34,1% τού συνόλου των είοπρά
Εεων, ένώ οί άδηλοι πόροι — μέ
2.865 έκατ. δολλ. — έκάλυπτον
τα 65,9% τοϋ συνόλου. "Ητοι,
σημειοϋται μείαισις τής συμμετο-
χής των άδήλων είσπράξεων κατά
τό 1974 λόγω τής κόμψεως τής
κινήσεως καί τΛν
μετσναστευτικών έμβασμάτων. Ει¬
δικώτερον, αί είσπράξεις έκ μετα-
φορών — ναυτιλιακόν συνάλλαγμσ
— άνέρχονται είς 713,1 έκατ.
δολλ., άντιπροσωπεύουσαι τα 35,
6 των άδήλων πόρων ή τα 13,5%
των συνολικήν είσπράξεων. Τό
τουριστικόν συνάλλαγμα, ανερχό¬
μενον είς 382,7 έκ. δολλ., καλύ-
πτει τα 19,1% των ουνολικών εί-
σπράξεων. Τέλος, τα έμβάσμπτα
μετανοστών άνέρχονται είς 534,
2 έκατ. δολλ., άντιπροοωπεϋοντα
τό 26.7% των άδήλων πόρων ή
γο 18.8% των συνολικών συναλλσγ
ματιχών είσπράξεων.
"Ηδη, τό τουριστικόν καί με-
ταναοτευτικόν συνάλλογμα, άπό
τού παρελθόντος έτους, έχουν
όρχίσει νά μειοϋται, εφέτος δέ
εγένοντο είς τό υπουργείον Έμ
πορικής Ναυτιλίας, πρός εξεύρε¬
σιν άγκυροβολίου διά τα πλοίσ,
κυρίως δεξαμενόπλοισ, τα όποία
θά παρσπλισθοϋν. Είναι δέ εΰκο-
λον νά αντιληφθή κανε'ις τάς έ-
πιπτώσεις, τάς οποίας θά έχη ή
περαιτέρω μείωσις των τριών αύ
των κονδυλίων — τουρισμός, έμβά
σματα μεταναστών κπ'ι ναυτιλία
— τα όποία άντιπροσωπεύουν τα
57,4% τού τΐυνόλου των είς ξένον
συνάλλαγμα είσπράΕεων τής Ελ¬
λάδος.
Έξ άλλου, αί έξαγωγαί, άνερχό
μεναι είς 1.404 έκ δολλ. αντι¬
προσωπεύση τα 40% των συνολι
ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΝΕΣ
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
Ό ύφυπουργός Περιβάλλοντος
τοΰ Κανοδά δρ Ρέϋνολντς, ό βο-
ηθός έπιτρόπου Προστοσίας Πε-
ριβάλλοντος των Η.Π.Α. δρ Μίν-
τλετον καί ό άνώτερος έπιοτημο-
νικός σύμβουλος τής Βρεταννίας
δρ Πράϊς βρίσκονται άπό χθές
στήν Άθήνα, γιά νά βοηθήσουν
στό Πρόγραμμα Έλέγχου Ρυ-
πάνσεως Περιβάλλοντος, πού έ¬
χει άναλάθει τό ύπουργεϊο Κοιν.
Ύπηρεσιών.
Οί ξένοι έμπειρογνώμονες, πού
πρός τιμήν τους έδωσε χθές δε-
ξίωοη ό ύπουργός κ. Β. Δερδε-
μέίης, θά προσφέρουν την πεϊρα
τους καί γιά την όργάνωση φορέ-
ως προστασίας τοϋ περιβάλλοντος,
πού μελετά είδική έπιτροπή, έπει-
τα άπό έντολή τοΰ κ. Πρωθυπουρ-
γοϋ.
ΤΟ ΝΕΟ Δ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ
Τό νέο διοικητικό συμβούλιο
τοϋ Χρηματιστηρίου Αθηνών έξε
λέγη μετά άπό άρχαιρεσίες πού
διεξήχθησαν. Στό νέο διοικητικό
συμβούλιο εξελέγησαν οί άχόλου-
θοι χρηματιστές: Διον. Κοκορϊ-
νος, Χρ. Θεοδωρίοης, Χρ. Στε¬
φάνου, Ηλ. Πετρουπαλάκης, Άν.
Μανοηλίδης Μαν. Παντελίδης καί
Νικ. Δεβλέτογλου.
Η ΒΟΥΠΤΠΡΙίβ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ
ΔΗΜΙΟΥΡΠΑ ΜΙΚΤΟΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ
ΝΟΘΕΙΑ ΠΑΟΥΡΤΗΣ
ΣΕ 2 ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ
Νοθεία γιαούρτης γινόταν στά
έργοστάσ.>3 παστεριώσεως γάλα¬
κτος «ΑΣΤΥ. καί «ΕΒΓΑ». Ή
άποκάλυψη έγινε ϋστερα άπό αί-
φνιδισστικό έλεγχο πού έκανε η
Άγορανομία Αθηνών.
Σύμφωνα μέ σχετική ανακοινώ¬
ση τής 'Αγορανομίας, κατά τόν έ¬
λεγχο οτό έργαστήριο παρασκευ-
ής γιαούρτΓς κσί στους θαλό-
μουο ιμύξεως τοϋ έργοστασίου
ΑΣΤΥ, βρέθηκαν 7.000 «κεσέδες»
γιαούρτης, επάνω στούς όποίους
ήταν γραμμένη ή ένδειξη «Γιαούρ
τι πρόβειο». Άπό τόν σχετικό έ
λεγχο, όμως, διαπιστώθηκε ότι
δέν είχε γίνει στό έργοστάσιο εί-
παγωγή «προθείου» γάλακτος, αλ
λά μόνο συμπυκνωμένου άγελά-
ΊΕπίοιις διαπιστωθηκε, ότι
στό έργοστάσιο, άπό 3 — 14 Ί-
ανουαρίου, πορασκευάσθησαν 9.
997 «κεοέδες» γιοοΰρτης άπό
συμπυκνωμένο γάλα άγελάδος καί
διατέθηκαν μέ την ένδειξη πρόβει
ου γάλακτος.
Έξ βλλου, οτό έργοστόσιο Ε Β
>ο" ! κων είσπράξεων. Έξ αυτών, οί ] ΓΑ. 8.000 «-κεσέδες» γιαούρτης
Η βουλγαρική άντιπροσωπεία,
πού βρίοκεται στήν Αθηνά μέ έ-
πικεφαλής τον ύφυπουργό Έξω-
τερικοϋ Έμπορίου κ. Χριστώφ,
συνέχισε χθές τίς έπαφές της μέ !
την διοικοϋσα έπιτροτιή τοϋ Ε.Β.
Ε. Αθηνών. Στή σχετική σύσκε¬
ψη πήραν μέρος ό πρόεδρος τής
ΕΒΕΑ κ. Χρ. Πανάγος, οί άνπ-
πρόεδροι κ.κ. Παππάς καί Μαχαί¬
ρας, ό νενικός διευθυντής κ.
Τσιούνης καί όλλοι ύπηρεσιακοί
παράγοντες.
Μιλώντας κατά τή σύοκεψη ό
κ. Πανάγος, εξέφρασε την έλπί-
δα γιά στενώτερη οκονομική συ-
νεργοσία μεταξύ Έλλόδος καί
Βουλγαρίας, οί οίκονομίες των
οποίων άλληλοσυμπληρώνονται.
Στήν αναπτύξη δέ των συναλλα-
γών θά συμβάλη σημαντικά ή συ-
νεργασία των έπιμελητηρίων των
δύο χωρών. Στή συνέχεια εϊπε,
ότι άκουοε μέ εύχορίστηση ότι οί
συναλλαγές των δύο χωρών μπο
ροϋν νά φθάσουν καί νά υπερ¬
βούν τα 100 έκοτ. δολλάρια καί
ότι ή Βουλγαρία ένδιαφέρεται νά
προμηθευθή άπό την Έλλάδα κα-
ταναλωτικά άγαθά. Πρότεινε 6έ
νά όργανω€οϋν δύο έκθέσεις στήν
Άθήνα καί στή Σόφια, βουλγαρι-
κών καί έλληνικών προιόντων, αν
τιστοίχως.
Στή συνέχεια μίλησε ό κ. Χρι¬
στώφ, ό οποίος τόνισΓ, ότι ή αί-
ρετή διοίκηοη τού ΕΒΕΑ θά συμ¬
βάλη στήν αναπτύξη των σχέσε¬
ων μεταΕύ των δύο χωρών. Α¬
κολούθως είπε, ότι άπό τίς συνο-
μιλίες πού είχε μέ τόν ύπουργό
Έμπορίου κ. Ι. Μποϋτο απεκόμι¬
σε την έντύπωση, ότι ύπάρχει διά
θέση γιά ςϋΕηση των συναλλα-
γών. Πρός τουτο δέ ύπάρχουν με
γάλες δυνατότητες, γιατί ή Βουλ¬
γαρία είναι έκ παραδόσεως είσα-
γωγική χώρα έλληνικών προϊόν-
των. «Είμεθα οέ εέση» — εϊπε ό
κ. Χριστώφ — «νά αύξήσουμε
τίς είσσγωγές έλληνικών κατανσ
λωτιχών αγαθών, σφοϋ επΐλιτβούν
ωρισμένα τελωνειακά καί πιστο-
δοτικά προβλήματα. Ή έπίλυοη
των προβλημάτων αυτών θά φέ¬
ρη τούς 'Έλληνες έξαγωγείς οέ
τέτοια θέση ώστε νά έχουν τό
'.διο ενδιαφέρον γιά έξαγωγές
στή Βουλγαρ,α, όπως οτίς δυτι-
κές χώρες». Στή χώρα μας, είπε,
ύπάρχουν μεγάλοι κρατικοί όργα
νισμοί, έξαγωγικοί καί είσαγωγι-
κοί, μέ πολυετή πείρα, μέ τούς ό
ποίους οί 'Έλληνες μποροϋν νά
αύξήσουν τίς συναλλαγές τους.
Ή Βουλγαρία, πού είναι μεγάλας
Γίοαγωγεύς έλαιων, θά μποροϋοε,
άπό τοϋς 15.000 τόννους πού εί-
σάγει κάθε χρόνο, νά προμηθεύε-
ται τούς 5.000 τόννους άπό την
Ελλάδα, έναντι. 2.000 τόννων
πού είσόγει σήμερα.
ΜΙΚΤΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Έξ άλλου, ό κ. Χριστώφ άνα-
φέρβηκε στή βιομηχανική συνερ-
γασία μεταΕύ των δύο χωρών καί
ύπογράμμισε ότι πρέπει νά δοθή
μεγαλύτερη προσοχή οτή δυνατό·
τητα δημιουργίας μικτών έλληνο -
βουλγαρικών έπιχειρήοεων. Άπό
βουλγαρικής πλευράς, εϊπε, θά
παρασχεθή κάθε διευκόλυνση
πρός την κοτεύθυνση αυτή, άλλά
χρειά£εται καί άνάλογη άντιμετώ
πιση και άπό έλληνικής πλευρας.
Καταλήγων ό κ. Χοιστώφ εϊπε,
ότι ή Βουλγαρία είναι πρόθυμη
νσ προχωρήση στή δημιουργία μι
κτών βιομηχανικών έπιχειρήσεων
καί είδικώτερα, σέ πρώτη φάσο,
στήν ιδρύση έργοστασίου έπεξερ-
γασίας καί συοκευασίας έλαιων,
οί οποίες θά έξόγωνται άποκλει-
στικά καί μόνο στή Βουλγαρία.
Τέλος, οί κ.κ. Πανάγος καί
Χριοτώφ συμφώνησαν στήν όργά¬
νωση δύο έκθέσεων: ή πρώτη
νά γίνη στήν Άθήνα τόν προσέ¬
χη Μάϊο ή Ίούνιο καί ή δεύτερη
οτή Σόφια, την ιδία περίπου ή,.ε-
ρομηνία, τό 1976.
Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΔΡΕΥΣΕΩΣ
Ή έπέκταση τοϋ δικτύου ύδρεύ
σεως σέ περιοχές των Αθηνών
πού στεροϋνται δικτύου ή πού δέν
εξυπηρετούντο! επαρκώς άπό ι ο
υπάρχον, έΕετάσθηκε κοτά την
διάρκεια χθεσινής συσκέψεως πού
έγινε οτό ύπουργεϊο Δημ. Έρ¬
γων, υπό την προεδρία τού υπουρ
γού κ. Χριστ. Στράτου, μ·εταΕύ
υπηρεσιακών παραγόντων καί εκ¬
προσωπών τής Έλληνικής Έται-
ρίας Υδάτων.
Στήν ιδία σύσκεψη έξετάσθηκε
καί ό συντονισμός τής έκτελρσε-
ως των εργασιών κατασκευής τού
ύδρσγωγείου Μόρνου (μήκους
160 χλμ.) καί των εργασιών κα¬
τασκευής τοϋ απαραιτήτου δικτύ¬
ου παροχετεύσεως ύδατος στήν
περιοχή Αθηνών, ώστε τα δύο
έργα νά έκτελοϋνται παραλλήλως.
Παρόμοια σύοκεψη θά πραγμα¬
τοποιηθή την προσέχη έβδομά-
δα γιά, την λήψη άποφάσεων πά¬
νω στά θέματα αύτά.
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟΝ
ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ
Πορτακαλοποραγωγοι τής περΐο
χής 'Άργους, πού ήλθον στά γρα
φεία μας, μας πληροφόρησαν ό¬
τι:
Ή μεγάλη παραγωγή πορτοκα-
λιών έκανε «δυσκόλους» τούς α¬
γοραστάς καί έξαγωγεϊς τού προ-
ϊόντος, οί όποϊοι έκμεταλλευόμε
νοι την κατάστοση αυτή καί τόν
ένσκήψαντα παγετό δείχνουν δή-
θεν άδιαφορία γιά νά επιτύχουν
μκρότερες τιμές.
Ύπάρχουν περιπτάκτεις πού ό-
πσμένοι άγοραστές έμποροι καί
έΕογωγεϊς, ένώ άναγράφουν στά
τιμολόγια την τιμή ασφαλείας (1,
70 δρχ. κατά κιλό), στούς πορτο-
κσλοπαραγωγούς δίνουν 1,40 ή
1,50 δρχ.
ΈΕ άλλου, κατά τόν ύπολογι-
σμό τοϋ άποβάρου των κιβώτιων,
-ών 3 κιλών, οί άγορρστές τα ύ-
πολογί2ουν σέ 6 κιλό. Άλλά καί
μετά τό Ζύγισμα, όάγοραοτής ά-
φειρεϊ άπ' όλη την ποοότητα έ-
να 10 - 20%, τό όποϊο, σέ 10
τόννους προϊόντος, σημαίνει έ¬
ναν τόννο δωρεά. " '
ΚΑΜΨΗ ΤΙΜΩΝ
ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ >Λ
ΣΟΥΛΤΑΝ ΙΝ ΑΣ
Τάση μειωμένων τιμών παρου-
σιάσβηκε οτί·; έΕαγωγές σουλτα¬
νί νας κατά ιόν τελευταίο μήνα,
γεγονός πού έπιβρπδυνε τίς έΕα-
γιογές τοϋ ειδους. Ένώ οί κατώ-
ιατες τιμές έξαγώγιμης σουλτα-
νίνας κυμαινόταν γύρω στίς 840
850 δολλάρια τόν τόννο, οή-
μερα οί άριθμοί αύτοι είναι άρκε
τα «κάτω».
Οί ένδιαφερόμενοι σταφιδο-
παραγωγοί έΕηγοϋν την πτωτική
ούτή τάση μέ την ενεργεια δύο
έΕαγωγέων σουλτανίνας, οί όποί-
οι προσεφέρον 15.000 τόν. τοϋ
πδους οτή Σοβιετική "Ενωση
πρός 800 δολλ. τόν τοννο. Τό γε
γονός αύτό, κατά τούς στοφιδο-
ποραγωγούς πάντοτε, έπεβράδυ-
νε τίςέΕαγωγές, οί οποίες, άπο
την έΕαγωγική περίοδο (Σεπτέμ-
βριος - Δεκέμΰριος) μόλις έφθα¬
σαν οέ 38.500 τόν., ένώ κοτά γο
ϊδιο διόστημο τοϋ 1973, οί έΕα¬
γωγές έφβαΰαν τούς 53.600 τό/-
νους.
ΈΕ αίτίας των πτωτικών τιμών
οί έΕαγωγεϊς υπέβαλον τό αίτημα
πριμοδοτήοεα,'ς, μέ 2 δρχ., γιά
κάθε έξαγώμενο κιλό σουλτανί¬
νας.
Τα «ττΣτροδολλάρια»
Γιά την εκπτωση των δαπανων
καί των έπισφαλών άποιτήσεΐυν
όπό τα άκσθόριστα έσοδα έπιχε:ι-
ρήοεως παρέχονταν ενδιαφερούσης
διευκρινήσεις στήν ύ^' αριθμόν
111)75 άπόφαση τοϋ β' τμήμ·>
τος τού Συμβουλίου τής Έπ»κρα·
τείας, ουμφωνεϊ μέ την πάγια νο-
μολογίο τοϋ δικαοτηρίου.
— Στό σκεπτικό τής αποφάσε¬
ως έπκ3Γ}μαίνεται πρώτο — πρώια
ότι γιά νά αναγνωρισθή νέα δα-
πάνη κα'ι νά εκπονηθή άπό τα ά-
καθόριστα έσοδα έπιχειρήσεως ά-
παιτεϊται όπωοδήποτε — «έπιφυ-
λασσομένων των υπό τοϋ νόμου
ειδικώς θεσπιΖομένων έξαιρέσε-
ων» - νά έχουν εκδοθή τα προ¬
βλεπόμενα άπό τόν Κώδικα Φο-
ρολογικών Σιοιχείων άποδεικτικά
στοιχεϊα, χωρία ν αφήση ό νόμος
στάδ:ο ερεύνας κα! έκτιμήσεοχ;
των λόγων γιά τούς όποίους τυ-
νόν δέν έκδόθηχαν τα οτοιχεϊο
Γύτό. -—>♦--ν» **·.'.
* . ι. ' Ά'1
Άποτελοϋν δηλαδή τα οτοιχεία
αύτά άποκλειστΐκό άποδεικτικό ,-έ
σο γιά την αναγνωρίση καί την
έκπτωση ωρισμένου ποοοϋ καί δα
πάνης, άσχετα άπό την τυχόν ·<ο τοβολή της. — Στή συνέχεισ τοϋ οκεπτικού [ σημειώνονται, ότι κατά τή σχετι-' κή διατάξη τοϋ νομοθετικοϋ Δια-' τάγμστος 3323)1955 (έδ. στ' | τής παραγρ. 1 τοϋ άρβρου 35) Ι άπό τό άκαθόριστο είοόδημα έκιιι ' πονται «οί δι" όριοτικών έγγρα- ' φών όποσβέσεις έπισφαλών άππι τήσεων». Κατά την έννοια, προ- ' στίθεται, τής διατάξεως αυτής, Ι γιά την άπόσβεση έπιοφαλοϋς ά- , παιτήσεως άπαιτεΤται έκτός τής ' όριστικής έγγραφής κοί ή πιθα- νολόγησις ότι δέν θά είοπραχθή υπό τίς συντρέχουσες εκάστοτε είδικές περιστάσεις λόγω άφερεγ- νυότητος τοϋ όφειλέτου. Ι Έξ δλλου — άναφέρεται πιό κάτω — οτό φορολογούμενο πού 2ητεΤ την έκπτωση άπαιτήσεως ώς ·έπισφαλοΰς άπόκειται νά άπο- δείξη τό έπισφαλές τής άπαιτήσε- ι·>ς. Καί δέν άρκεϊ γΓ αύτό —
διευκρινίΖεται — «μόνη ή μή κί
νησίς λογαρ:ασμοϋ τινός, άλλά
δέον μετ αυτής νά συνεκτιμών-
ται καί οί ουντρέχ^υσες τυχόν
λόγοι τής >^ή κινήσεως, ώς καί
ή πιθανότης ή μή τής έν τώ μέλ¬
λοντι κινήσεως τοϋ λογαριασμοϋ».
έξαγωγαί άγροτικων προϊόντων
άνέρχοντοι είς 426.5 έκατ. δολλ.
των μεταλλευμάτων καί όρυκτών
προϊόντων είς 84 έ·κατ. δολλ. καί
των προϊόντων εις 84 έκατ. δολλ.
καί των προϊόντων μεταποιήσεαις
είς 893,5 έκοτ. δολλ. "Εν σημαντι
κόν κονδύλιον είναι οί έξαγωγαί
τίων κλοίστοϋφαντουργικών προϊ¬
όντων, αί οποίαι άνήλθον είς 166,
5 έκοτ. δολλ. Άλλά καί είς τόν
τομέα αυτόν, τα «νέφη» έχουν
όρχίοει καί συσσωρεύονται. "Η¬
δη, οί κλωοτοϋφαντουργοί 2ητοϋν
άπό την Κυβέρνησιν ενίσχυσιν
βρέθηκαν μΐ την ένδε'ξπ τοϋ «προ {
Εληξαν την παρελθούσαν έβδο
μάδα αί εργασίαι τής δευτέρας
συνόδου τής -Προσωρΐ",ς Έπι-
Ίτροπής» τοϋ Διεθνοθό Νομισματι-
βείου» ένώ είχον παρασκευασθή
άπό συμπυχνωμένο γάλα άγελά-
δος. Κατά ι όν έλεγχο διαπιστώ-
θηκε ότι καμμιά είσαγωγή πρό-
6ειου γάλακτος έγινε στό έργο-
οτάοιο αύτό. άπό 3 — 16 τρέ¬
χοντος, παρασχευάοθηκαν 131.
'5!24 «χεσέδεα» γιαούρτηο, πού
διιατέθηκαν μέ την ένδειΕη «γι-
αούρτι πρόβειο».
Συνελήφθησαν οί άγορανομι-
κώς ύπεύθυνοι των δύο έργοστα
σίων Δημ. Π. Ζαχαρόπουλος, τοθ
ίργοστασΐου ΑΣΤΥ καί Κων. Δ.
διά νά άντιμετωπίσουν τάς δυσχε ' ΣπέντΖας τοϋ έργοστοαίου ΕΒΓΑ,
ρείας είς τάς ίξαγωγάς των λό¬
γω τής διεθνοΰς οίκονομικής ύ-
οί όποϊοι απεστάλησαν οτήν Είσαγ
γελία.
«♦««♦♦♦♦♦«♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ι
>♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦■
ΑΗΜΟΙΙΕΥΐ ΕΙΣ ΙΙ0Α0ΓΙΙΜ6Ν
Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων 'Ανωνϋ
μων ΈταιρξΊών καί Έταιρειών Περιωρισμένης Ευθυ¬
νής ότι δι' αποφάσεως τοΰ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου
όπ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευσείοης
είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ
μων Έταιρειών), όρίΖεται ότι δύνανται νά συνεχίσω-
σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γε-
νικών Συνελεύσεων καΐ τούς ' Ι σολογισμούς των διά
; τής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ-
;ΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-, ώς εγένετο
;;μέχρι τούδε διά τπ.ς «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ- πρό
; !τής συγχωνεύσεώς της.
κου ταμείου (Δ.Ν.Τ.), ή όποία
συνήλθε την 15ην καί 1όην τρέ¬
χοντος είς Ούάσιγκτων. Τό κύ-
διον θέμα, τό οποίον απησχόλησε
την επιτροπήν ήτο πάλιν το πρό-
βλημα τής άνακυκλήσεως των
Εολλαρίων των πετρέλα'οεΕαγω-
γών κρατώ/ —των άπ ,ε.αλουμέ-
νων «πετρο5ολλαρίων»— πρός
ιάς χώρας, αι οποίαι, λόγω τής
σημαντικής αύξήόεως των τιμών
τοΰ πετρελαίου, άντιμετωπίΖουν
έλλείματα όΐς τα ίοοΖύγ.α πλη-
ρωμών των. Κατά την ανωτέρω
σύνοδον ύπελογίσθη, ότι τα έλ-
λείμματα αύτά βά είναι διά τό
1975 συνολικώς περίπο.ι 30.000
έκστομμύρια δολλαρίων. Η Έπι¬
τροπή συνεφώνησεν όπως αί «δι-
ίυκολνύσεις πετρελαίου» συνεχι-
ίσθοϋν καί κατά τό τρέχον έτος, έ
π'ι διηυρημένης, όμ'ως, 6άσεως.
Ό γενικάς διευθυντήν τού Διε-
θνοϋς Νομισματιχοϋ Τομείου, ε¬
ξουσιοδοτήθη όπως αρχίση τό
συντομώτερον συνομιίθν; μέ τάς
κυριωτέρας πετρελαιοποραγωγούς
χώρας, πρός διάθεσιν, έ/ μέρους
των, νέων ηύξημένων κεφαλαίων,
διά την σύναψιν δανειαΛών ουμ-
βάσεων μετά των κρατών, τα ό-
ποϊα έχουν έλλειμμα ίοαίυγίου
πληρωμών. Τό ποσόν των 5 δια.
ε'ιδικών τραβηκτΓκών δικαιωμά-
των, τό οποίον άντιοιοιχεϊ είς
6 δισεκατ. δολλ. κοθί,ηίοθη υπό
-ής ιΐκ; άνω 'Επιτροπής, ως τό δ
ριον διά τα κεφάλσια, τα όποϊα
τό Ταμείον 6ό δανεισθ"; εφέτος,
μέ σκοπόν νά τα δπνε·σθή εφέ¬
τος, μέ σκοπόν νά τα δανείση έν
συνεχεία είς χώρας μέ έλλείμμα-
ια. 'Απεφασίσθη, έπίσης, όπως αι
"διευκολύνσεις πετρελσ'ου» άνο-
βεωροΰνται καθ" όλην την διάρκει
όν τοϋ τρέχοντος έτους, λόγω
τής οο3αροτητος τής γενικωτέ¬
ρας διεθνοθ1. οίχονομΐλής κατα¬
στάσεως.
Συνεζητήθη, έπίσης, υπό τής
ως άνω 'Επιτροπής τό θέμα τής
γενικής αναθεωρήσεως των με-
ριδίων των κρατών - μελών τοϋ
Ταμείου, συνεφωνήθη ?;':. ότι τό
σύνολον των είς αυτό μεριδίων
των θά αυξηθή είς 39 δ:σεκ. ΕΊ-
δικών Τραβηκτικών Δικοιωματων
.46,8 δισεκατ. δολλ.). Συνεζη¬
τήθη, έξ όλλου, καί τό θέμα ό¬
πως ή έπομένη άνοθεώρησις των
ν λόγω μεριδίων πραγματοποιη
θή μετά τριετίαν καί όχι μετά πεν
αετίαν, ώς αρχικώς -;τχεν άπο-
ι;,ασισθή. Ή Έπιτροπή ι-οθώρισεν
όπως τα μερίδια των μεγαλειτέ-
ρων πετρελαιοεξαγωγών χωρών
αύξηθοϋν, διπλασιοσθή Γέ ή συμ
μετοχή των ώς ομάδος κρατών
είς τα κεφάλοια τοϋ Το_.είου
Είς τό εκδοθέν σχετικόν ανα¬
κοινωθέν άναφέρεται, ότι συνε¬
ζητήθη έπίσης ή με>λο/ιική πολι
πκή επί τού χρυσοϋ. Ή Έπιτρο¬
πή έπονέλοβε την ποότοσίν της
Γπως ληφθούν τό τοχύιερόν μέ
τρα, διά των οποίων τα Ειδικά
Τροβηκτιχά Δικαιώματα θά άποκτή
οουν κυρίαν θέσιν εις ιο διεθνές
Η ΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥΡΙΣΤΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΟ 1974
Σέ 2.105 659 άνήλθαν οί του-
ρίστες πού έφθαααν στήν Έλλά¬
δα στό δεκόμηνο Ίανουαρίου —
Νοεμβριού 1974. Οί περισσότε-
ροι άπ' αύτούς — 385.401 — ή¬
σαν τουρίστες όπό τίς ΗΠΑ.
Η ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ
ΤΗΣ Π.Ε. ΓΕΩΠΟΝΩΝ
Στίς άρχαιρεσίες τής Πανελλη
νίου Ενώσεως Γεωπόνων εξελέ¬
γησαν γιά τό διοικητικό συμβού¬
λιο οί κ.κ. Β. Άργυρόπουλος, Γ.
Βαφείδης, Β. Δάρης, Ε. Καρκάν
νης, Έμ. ΚοΖυράκης, Β. Μπου-
τίνας, Π. Παπαδημητρίου, Δ. Πα-
παϊωάνου, Γ. Παράσχος, Ι. Σειρα
νάκης καί Β. Χαβέλας.
ΕΞΑΓΩΓΗ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ
Μ Ε ΑΥΣΤΗΡΟ ΕΛΕΓΧΟ
Οί έξαγωγές πορτοκσλιών, ποΰ
εϊχαν άνοσταλή πρό ημερών, λό¬
γω τού ένσκήψαντος παγετοϋ, έ-
πιτρέποντσι τώρα μέ έξαιρετικό
έλεγχο, μέχρις ότου διοπιοτω-
θοϋν όπό τοϋς γεωπόνους οί ά-
κριβεϊς πεοΌχές πογετοπλήκτων
πορτοκαλιών, γιά νά όρθή εντε¬
λώς ή απαγορεύση.
νομισματικόν σύοτημσ. Γενική ή¬
το ή συμφωνία δπως καταργηθή
ή έπίσημος τιμή τού χουσού, κα-
ταργηθοϋν δέ κοί οί ύποχρεωτικοί
είς χρυσόν κατοβολαί τώ/ κρατών
υελών πρός τό Ίαμε'α ι Πρόο-
δος, έπίσης, έσηνειώθη πρός την
κατεύθυνσιν τής κστοργήοεως τής
Γπισήμου τ'μής τού χρ-οοθ Η
Επιτροοή, ιέλος, όπεφόοισεν 6-
πως συνέλΒη εκ νέου κοτά τος
αρχάς τοϋ προσεχούς ίουνίου.
ΕΕΜΠΟΡΙΚΟΠΟΛΕΜΟ
ΠΑΡΙΣΙ.— Νέφη έμφανϊσθη-
|,αν στήν οίκονομική καί πολιτική
-νεργασία μεταξύ Σοβ,ετικής
καί Ηνωμένον Πολι-
Ι-;ιών, μετό την άπόφαση τής
; όσχας νά μην προχωρ'Ίση οτήν
ι ιογρεψΠ ν'έα<: εμπορικάς συμ- , ^νίας μ* ^ήν Ούάσιγκ.-ον, έπει- - ^ ή Άμερική έθεσε ώς όρο την ; /αγνώριση τού δικαιώματος ι ούς Έβραίου τής Ρωσιας νά ;τανσστεύουν έλεύθΕρα στό έ- Γ περιχό. Ή Μόσχα εϊπε ότι μιά - ,τοισ άίίωση αποτελεί ώμή έ- γ ^ι;5οση στίς εσωτερικάς; υπόθε¬ σις τής Σο6. Ενώσεως Μέ τό θέμα των έμπορικών άν¬ τ υλλαγών Άνατολής καί Λύσεως ς ΐχολεϊται ό Γάλλος οϊκονομολό- | -ς κ. ΡοΖέ Πριουρέ καί τό συ- ετίϋει μέ τό ένδεχόμε;νο μΐας ;λτιώσεως τής οικονομ κης κα- οτάσεως τής Λύσεως. Είναι δυ- τόν νά πρανματοποιηθή αυτή βελτιώση; Μπορεϊ μιά έπέκτα- τών άνταλλαγών μειώση ση: — Νά μην γίνη πόλεμας στήν Μέση Ανατολή. — Νά έξασφαλίσουν οί βιομη- χανικές χώρες τρόφιμα καί τεχ- νολογική βοηθεία στίς πετρελαιο- παραγωγικές χώρες τού Τρίτου Κόομου. — Νά υίθετηθή μΐα ένεργεια- κή πολιτική γιά τα προοεχή έτη. Τό συμπέρασμα λοιπόν, λέει ό κ. Ροζέ Πριουρέ, εϊνοΐ: — Θά 2ήσωμε μέ τύν καπιτο- λισμό καί την κρίση τού. ΆλΑά ό πληθυίρισμός πού αποτελεί μιά σπειλή θά είναι δυνοτόν νά τεθή υπό έλεγχον. Προχωρώντας στήν άνάλυση των οικονομικόν δεδομένων πο- ρατηρεϊ: Ό Όργανισμός Οίκο/ομικής Συνεργαοίας καί Άνοπτύξεως προβλέπει γιά τό 1975 αναπτύξη ι,ηδέν. Οί προβλέψεις όφοροϋν τόν Δυτικό βιομηχανικό κόσμο. Ή Γαλλία, συγκεκριμένως, πού πονοκέφαλο των Ριομηχανι- ^ θέλει όπως καί οί αλλες Εύρω- παϊκές χώρες νά μειώσα τό έλ- υν χωρών γύρω όπό τα έπίμα- α θέματα όπως είναι ό πληθω- λειμα πετοελαίου, θρίσκεται σέ ρ αμόο, Π τιμή τού π^τρελαίου, ! δύσκολη θέσπ διότι είναι ύποχρε το έλλειμα στό έμπορικο ίσοΖύ-1 ωμένη νά επιδιώξη τουτόχρονα αυξήση, των έΕαγωγών της. Κα'ι ο ή τό θέμα της άνοργίας πού ιρουσιάίεται τώρα μό εόρΰτερες Ό Γάλλον ο»κονομολό ος λέει ι τι τα προβλήματα τού κόσμου έ- γ,ναν τώρα πιό δύσκολα καί όπό τό ότι ύπάρχει μεγαλύτερη συ¬ ν όρτηση τής μοίρας μετίΕύ των Ι Γίτρελοιαπαραγωγικών χωρών ιαί των βιομηχανικώς κρατών, ' λλά καί των χωρών τού Άνατο- / <οΰ συνασπισμοϋ πού έχουν καί γ πές προβλήματα άρκετθ δύσκο- νά αντιμετωπισθούν. Τό μέγα¬ ν1 ο ερώτημα είναι: πώς θά κατα- γ η δυνατόν νά βρεθή μ·ά ίσορ- Γ~πία στή νέα αυτή οονομική αγματικότητα, πού είναι τόσο ώστε νά μην ιρθάοουμε <~- μιά οίικονομική κρίση ή σέ έ- >..·ν έμπορικό πόλεμο, Καί θά ύ-
γ ρΕουν κερδισμένοι οτήν περί-
γ ωση αυτή;
Ό Γάλλος δημοσιογρί-φος καί
ι ;ονομολόγος προβλέπει ότι τα
Γ ματα θά ΓΪναι δυνατόν νά άντι-
I
:τωπιοθοϋν, υπό την προϋπόθε- ;
ή αϋΕηση αύτη πρέπει νά γίνη
πρός την κατευθυνθή τού σοβιε-
τικοϋ συνασιισυοϋ, οσο καί πρός
τίς πετρελαιοπαραγωγικές χώρες,
πού θέλουν περισσότερον προϊόν-
τα. Καί βεβαία, δέν πρέπει νά
λησμονηθοϋν οί πατροπαράδοτοι
ουνεταϊροι τής Γαλλίας, πού ά-
πορροφούν τα 9)10 των έΕαγω¬
γών της.
Στή Ζώνη έπιρροής της, ή Σο¬
βιετική Ένωσις άντιπροσωπεύει
πάνω άπό τό 50% τής παραγω-
γής, και τα άπο£έματα ενεργεί¬
ας της καί οί πρώτες ϋλες. Συμ-
φωνα μέ την άπόφαση τώ ν οοβιε
τικών οίκονομολόγων, τ πού θά
λάβη ενα έργοστάσιο κ ο; θά αρ¬
χίση νά λετουργή στή Σοβιετική
"Ενωση, περνά πολύς χρόνος
και πρέπει νά δοπονηθή πολύ
χρήμα. Έτσι τό οίκοι/ομικό ά-
νοιγμα πού έκαμαν οί Σοβΐετικοί
συνεπάγεται μεγάλα δανεια άπό
μέρους των Δυτικών.
"Οσον άφορά τίς ολλες λαικές
δημοκροτίες, ή Ρουμανπ καί ή
Βουλγαρία προχωρσθν' γρήγορα,
άλλά οί Δυτικάς χώρες ελάχιστα
πράγματα έχουν νά ΓΓριμένουν.
Γιατί έχουν μεγάλα οίκονομικά βά
Ή αυνεργασΐα μέ τΛ κράτη
τής Άνατολεκής Ευρώπας βοηθά
την Δύση, άλλά δέν τής περέχει
την δυνατότητα νά λύση όλα τα
προβλήματα της. .,_
Αί εΐσπράξ€ΐς συναλλάγματος
Εδόθησαν είς την δημοσιότηΓα φέσεως, ή όποία έντείνεται συνε-
τά άναλυτικά στοιχεία τής Τραπέ χώς. Αί προπτικαί, συνεπώς, διά
2ης τής Ελλάδος διά τό ίσοΖύ-, τό τρέχον έτος κάθε άλλο πορά
γιον τρεχουσών συναλλαγών τής § έύνοίκσί παρουσιάΖονται.
χρας κατά τό δεκόμηνον Ίανου-
—ε—
2532·—
ΕΠΙΣΠΕΥΔΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣ
ΠΑ ΑΙΓΜΙΤΗ ΚΑΙ ΚΡΥΣΟ
Νά βγή όπό τή νάρκη πού τό
γ χε ρίξει ή δικτατορία, τό Έθνι-
1 :> "Ι)δρυμα Γεωλογικών καί Με-
""Άλευτικών Έρευνών καί νά δρα-
εηριοποιηθή τό γρηγορώτερο.
Αυτό τόνϊςκ; ό ύπουργός Βιομΐ-
Χανΐας κ. Κ. Κονοφόγος, κατα
τ ΐν σύσκεψη πού πραγματοποιηθή
2 υπό την προεδρία τού στά
'ραφεϊα τοϋ ίδρύματος, μέ συμ-
^τοχή τοϋ γενικοϋ γραμματεύς
1 *νΤστθαιουδά.κη, τοϋ ττροέδρου
■'ϋ ΕΘΙΓΜΕ κ. Εύαγγελοπούλου
' Ί ύπηρεσισκών παραγόντων τοϋ
- ιουργείου καί τού Ίδροματος.
Κοτά τή διάρκεια τής συσκέ-
. :ως έξετάσθησαν τα οροβλήμα-
ια των μεταλλευτικών καί γεωλο-
<ών έρευνών, στή συνέχεια δέ, ° κ. Κονοψάγοα ύπογράμμισε την ί'άγκη συντονισμοϋ τού προγράμ Ι-ϊτος έρευνών τοϋ ΕΘ.Ι.Γ.Μ.Ε., Ι-ά τούς ένεργειακούς οτόχους "· Ιί Κυβερνήσεως, όπι»κ; τούο Γ."οοδιόρισε ό πρωθιιπουργός κ. '*■· Καραμανλής, μετά άπό σχετι- 1'] αναπτύξη τοϋ όλου προβλήμα- τ;^ άπό τόν ύπουργό βιομηχανί- α"; κατά τίς συσκέψεις τής περα- ς. ένης έβδομάδας. Σέ σχετική ανακοινώση τοϋ ύ- Γ·=υργείου Βιομηχανίας, άνοφέρε- ΤΓ-1 ότι ό κ. Κονοφάγος, μιλών- ■ς? στήν διοίχηση καί τα οτελέχη 'εϋ Ίδρύμστος, τόνισε την άνάγ ' "Ι τγ>-. άμέσου προτεραιότητςς
τ^ν έρευνών γιά λιγνίτη κοί άν-
τε·'λλαξε άπόψεις μέ τούς έπιστή-
I
3νες τού φορέως αυτού, πού έ-
/=υν άναλάδει την εκτελέση τού
•^ογράμματος, πού θά αρχίση τό
«•οντομώτερο δυνατό.
Έξ αλλου, τα στελέχη τοϋ Εθ.
Ι.Γ.Μ.Ε. ένημέρωσαν τόν κ. Κο-
τιση προγράμματος δράσεώς οτά
πλαίσια τοϋ όποίου έντάσσεται καί
νοφάγον σχετικά μέ τό έπιστημονι η μελέτη και άξιοποίηση των προ-
........ ί -.
κο υλικο που αφορα στις ερευνεα οχωματικων ερευνων στις εκβο-
γιά τόν χρυσό. Τέλος, ό κ. υπουρ λές των μεγάλων ποταμών τής !
γός έδωσε έντολή γιά την κατόρ ' χώρας.
Διευκρινίοεις γιά £κπτώσ£ΐς
άπό τό άκαθάριοτο ποόδημα
αρίου - Όκτωβρίου 1974. Ή α¬
νάλυσις των ένέχει ιδιαίτερον εν¬
διαφέρον λόγω τής ηύΕημένης ση
μασίας, την όποιαν παρουσιάΖει
ή έΕέλιξις των επί μέρους κον-
δυλίων, ιδιαιτέρως διά τό τρέ¬
χον έτος.
Ούτως αί συνολικαί είοπρόΕεις
τής χώρας είς Εένον συνάλλαγμα
— άπό έξαγωγάς καί άπό άδή-
λους συναλλαγάς — άνήλθον είς
3.304,5 έκστομμύρια δολλαρίων,
έναντι 2.832,1 έκατ. δολλ. τής
άντιστοίχου περιόδου τοϋ 1973.
Παρουοιά2εται, δηλαδή, αϋ£ησις
κατά 202%. Αί είοπράξεις έξ έξα
γωγών άνήλθον είς 1.404 έκατ.
δολλ. άντιπροσωπεύουσαι τα 40%
τοϋ συνόλου των είσπράξεων, ο-
νώ τό υπόλοιπον, 6%, προέρχεται
έξ άδήλων είοπάξεων, αί όποΤαι
άνήλθον είς 2.00,5 έκατ. δόλλ.
Σημειωτέον ότι κατά τό υπό ούγ
κρίσιν δεκάμηνον τοϋ 1973, αί
έξαγωγαί ανήρχοντο είς 967,1
έκατ. δολλ. άντεπροσώπευον δέ
τα 34,1% τού συνόλου των είοπρά
Εεων, ένώ οί άδηλοι πόροι — μέ
2.865 έκατ. δολλ. — έκάλυπτον
τα 65,9% τοϋ συνόλου. "Ητοι,
σημειοϋται μείαισις τής συμμετο-
χής των άδήλων είσπράξεων κατά
τό 1974 λόγω τής κόμψεως τής
κινήσεως καί τΛν
μετσναστευτικών έμβασμάτων. Ει¬
δικώτερον, αί είσπράξεις έκ μετα-
φορών — ναυτιλιακόν συνάλλαγμσ
— άνέρχονται είς 713,1 έκατ.
δολλ., άντιπροσωπεύουσαι τα 35,
6 των άδήλων πόρων ή τα 13,5%
των συνολικήν είσπράξεων. Τό
τουριστικόν συνάλλαγμα, ανερχό¬
μενον είς 382,7 έκ. δολλ., καλύ-
πτει τα 19,1% των ουνολικών εί-
σπράξεων. Τέλος, τα έμβάσμπτα
μετανοστών άνέρχονται είς 534,
2 έκατ. δολλ., άντιπροοωπεϋοντα
τό 26.7% των άδήλων πόρων ή
γο 18.8% των συνολικών συναλλσγ
ματιχών είσπράξεων.
"Ηδη, τό τουριστικόν καί με-
ταναοτευτικόν συνάλλογμα, άπό
τού παρελθόντος έτους, έχουν
όρχίσει νά μειοϋται, εφέτος δέ
εγένοντο είς τό υπουργείον Έμ
πορικής Ναυτιλίας, πρός εξεύρε¬
σιν άγκυροβολίου διά τα πλοίσ,
κυρίως δεξαμενόπλοισ, τα όποία
θά παρσπλισθοϋν. Είναι δέ εΰκο-
λον νά αντιληφθή κανε'ις τάς έ-
πιπτώσεις, τάς οποίας θά έχη ή
περαιτέρω μείωσις των τριών αύ
των κονδυλίων — τουρισμός, έμβά
σματα μεταναστών κπ'ι ναυτιλία
— τα όποία άντιπροσωπεύουν τα
57,4% τού τΐυνόλου των είς ξένον
συνάλλαγμα είσπράΕεων τής Ελ¬
λάδος.
Έξ άλλου, αί έξαγωγαί, άνερχό
μεναι είς 1.404 έκ δολλ. αντι¬
προσωπεύση τα 40% των συνολι
ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΝΕΣ
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
Ό ύφυπουργός Περιβάλλοντος
τοΰ Κανοδά δρ Ρέϋνολντς, ό βο-
ηθός έπιτρόπου Προστοσίας Πε-
ριβάλλοντος των Η.Π.Α. δρ Μίν-
τλετον καί ό άνώτερος έπιοτημο-
νικός σύμβουλος τής Βρεταννίας
δρ Πράϊς βρίσκονται άπό χθές
στήν Άθήνα, γιά νά βοηθήσουν
στό Πρόγραμμα Έλέγχου Ρυ-
πάνσεως Περιβάλλοντος, πού έ¬
χει άναλάθει τό ύπουργεϊο Κοιν.
Ύπηρεσιών.
Οί ξένοι έμπειρογνώμονες, πού
πρός τιμήν τους έδωσε χθές δε-
ξίωοη ό ύπουργός κ. Β. Δερδε-
μέίης, θά προσφέρουν την πεϊρα
τους καί γιά την όργάνωση φορέ-
ως προστασίας τοϋ περιβάλλοντος,
πού μελετά είδική έπιτροπή, έπει-
τα άπό έντολή τοΰ κ. Πρωθυπουρ-
γοϋ.
ΤΟ ΝΕΟ Δ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ
Τό νέο διοικητικό συμβούλιο
τοϋ Χρηματιστηρίου Αθηνών έξε
λέγη μετά άπό άρχαιρεσίες πού
διεξήχθησαν. Στό νέο διοικητικό
συμβούλιο εξελέγησαν οί άχόλου-
θοι χρηματιστές: Διον. Κοκορϊ-
νος, Χρ. Θεοδωρίοης, Χρ. Στε¬
φάνου, Ηλ. Πετρουπαλάκης, Άν.
Μανοηλίδης Μαν. Παντελίδης καί
Νικ. Δεβλέτογλου.
Η ΒΟΥΠΤΠΡΙίβ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ
ΔΗΜΙΟΥΡΠΑ ΜΙΚΤΟΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ
ΝΟΘΕΙΑ ΠΑΟΥΡΤΗΣ
ΣΕ 2 ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ
Νοθεία γιαούρτης γινόταν στά
έργοστάσ.>3 παστεριώσεως γάλα¬
κτος «ΑΣΤΥ. καί «ΕΒΓΑ». Ή
άποκάλυψη έγινε ϋστερα άπό αί-
φνιδισστικό έλεγχο πού έκανε η
Άγορανομία Αθηνών.
Σύμφωνα μέ σχετική ανακοινώ¬
ση τής 'Αγορανομίας, κατά τόν έ¬
λεγχο οτό έργαστήριο παρασκευ-
ής γιαούρτΓς κσί στους θαλό-
μουο ιμύξεως τοϋ έργοστασίου
ΑΣΤΥ, βρέθηκαν 7.000 «κεσέδες»
γιαούρτης, επάνω στούς όποίους
ήταν γραμμένη ή ένδειξη «Γιαούρ
τι πρόβειο». Άπό τόν σχετικό έ
λεγχο, όμως, διαπιστώθηκε ότι
δέν είχε γίνει στό έργοστάσιο εί-
παγωγή «προθείου» γάλακτος, αλ
λά μόνο συμπυκνωμένου άγελά-
ΊΕπίοιις διαπιστωθηκε, ότι
στό έργοστάσιο, άπό 3 — 14 Ί-
ανουαρίου, πορασκευάσθησαν 9.
997 «κεοέδες» γιοοΰρτης άπό
συμπυκνωμένο γάλα άγελάδος καί
διατέθηκαν μέ την ένδειξη πρόβει
ου γάλακτος.
Έξ βλλου, οτό έργοστόσιο Ε Β
>ο" ! κων είσπράξεων. Έξ αυτών, οί ] ΓΑ. 8.000 «-κεσέδες» γιαούρτης
Η βουλγαρική άντιπροσωπεία,
πού βρίοκεται στήν Αθηνά μέ έ-
πικεφαλής τον ύφυπουργό Έξω-
τερικοϋ Έμπορίου κ. Χριστώφ,
συνέχισε χθές τίς έπαφές της μέ !
την διοικοϋσα έπιτροτιή τοϋ Ε.Β.
Ε. Αθηνών. Στή σχετική σύσκε¬
ψη πήραν μέρος ό πρόεδρος τής
ΕΒΕΑ κ. Χρ. Πανάγος, οί άνπ-
πρόεδροι κ.κ. Παππάς καί Μαχαί¬
ρας, ό νενικός διευθυντής κ.
Τσιούνης καί όλλοι ύπηρεσιακοί
παράγοντες.
Μιλώντας κατά τή σύοκεψη ό
κ. Πανάγος, εξέφρασε την έλπί-
δα γιά στενώτερη οκονομική συ-
νεργοσία μεταξύ Έλλόδος καί
Βουλγαρίας, οί οίκονομίες των
οποίων άλληλοσυμπληρώνονται.
Στήν αναπτύξη δέ των συναλλα-
γών θά συμβάλη σημαντικά ή συ-
νεργασία των έπιμελητηρίων των
δύο χωρών. Στή συνέχεια εϊπε,
ότι άκουοε μέ εύχορίστηση ότι οί
συναλλαγές των δύο χωρών μπο
ροϋν νά φθάσουν καί νά υπερ¬
βούν τα 100 έκοτ. δολλάρια καί
ότι ή Βουλγαρία ένδιαφέρεται νά
προμηθευθή άπό την Έλλάδα κα-
ταναλωτικά άγαθά. Πρότεινε 6έ
νά όργανω€οϋν δύο έκθέσεις στήν
Άθήνα καί στή Σόφια, βουλγαρι-
κών καί έλληνικών προιόντων, αν
τιστοίχως.
Στή συνέχεια μίλησε ό κ. Χρι¬
στώφ, ό οποίος τόνισΓ, ότι ή αί-
ρετή διοίκηοη τού ΕΒΕΑ θά συμ¬
βάλη στήν αναπτύξη των σχέσε¬
ων μεταΕύ των δύο χωρών. Α¬
κολούθως είπε, ότι άπό τίς συνο-
μιλίες πού είχε μέ τόν ύπουργό
Έμπορίου κ. Ι. Μποϋτο απεκόμι¬
σε την έντύπωση, ότι ύπάρχει διά
θέση γιά ςϋΕηση των συναλλα-
γών. Πρός τουτο δέ ύπάρχουν με
γάλες δυνατότητες, γιατί ή Βουλ¬
γαρία είναι έκ παραδόσεως είσα-
γωγική χώρα έλληνικών προϊόν-
των. «Είμεθα οέ εέση» — εϊπε ό
κ. Χριστώφ — «νά αύξήσουμε
τίς είσσγωγές έλληνικών κατανσ
λωτιχών αγαθών, σφοϋ επΐλιτβούν
ωρισμένα τελωνειακά καί πιστο-
δοτικά προβλήματα. Ή έπίλυοη
των προβλημάτων αυτών θά φέ¬
ρη τούς 'Έλληνες έξαγωγείς οέ
τέτοια θέση ώστε νά έχουν τό
'.διο ενδιαφέρον γιά έξαγωγές
στή Βουλγαρ,α, όπως οτίς δυτι-
κές χώρες». Στή χώρα μας, είπε,
ύπάρχουν μεγάλοι κρατικοί όργα
νισμοί, έξαγωγικοί καί είσαγωγι-
κοί, μέ πολυετή πείρα, μέ τούς ό
ποίους οί 'Έλληνες μποροϋν νά
αύξήσουν τίς συναλλαγές τους.
Ή Βουλγαρία, πού είναι μεγάλας
Γίοαγωγεύς έλαιων, θά μποροϋοε,
άπό τοϋς 15.000 τόννους πού εί-
σάγει κάθε χρόνο, νά προμηθεύε-
ται τούς 5.000 τόννους άπό την
Ελλάδα, έναντι. 2.000 τόννων
πού είσόγει σήμερα.
ΜΙΚΤΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Έξ άλλου, ό κ. Χριστώφ άνα-
φέρβηκε στή βιομηχανική συνερ-
γασία μεταΕύ των δύο χωρών καί
ύπογράμμισε ότι πρέπει νά δοθή
μεγαλύτερη προσοχή οτή δυνατό·
τητα δημιουργίας μικτών έλληνο -
βουλγαρικών έπιχειρήοεων. Άπό
βουλγαρικής πλευράς, εϊπε, θά
παρασχεθή κάθε διευκόλυνση
πρός την κοτεύθυνση αυτή, άλλά
χρειά£εται καί άνάλογη άντιμετώ
πιση και άπό έλληνικής πλευρας.
Καταλήγων ό κ. Χοιστώφ εϊπε,
ότι ή Βουλγαρία είναι πρόθυμη
νσ προχωρήση στή δημιουργία μι
κτών βιομηχανικών έπιχειρήσεων
καί είδικώτερα, σέ πρώτη φάσο,
στήν ιδρύση έργοστασίου έπεξερ-
γασίας καί συοκευασίας έλαιων,
οί οποίες θά έξόγωνται άποκλει-
στικά καί μόνο στή Βουλγαρία.
Τέλος, οί κ.κ. Πανάγος καί
Χριοτώφ συμφώνησαν στήν όργά¬
νωση δύο έκθέσεων: ή πρώτη
νά γίνη στήν Άθήνα τόν προσέ¬
χη Μάϊο ή Ίούνιο καί ή δεύτερη
οτή Σόφια, την ιδία περίπου ή,.ε-
ρομηνία, τό 1976.
Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΔΡΕΥΣΕΩΣ
Ή έπέκταση τοϋ δικτύου ύδρεύ
σεως σέ περιοχές των Αθηνών
πού στεροϋνται δικτύου ή πού δέν
εξυπηρετούντο! επαρκώς άπό ι ο
υπάρχον, έΕετάσθηκε κοτά την
διάρκεια χθεσινής συσκέψεως πού
έγινε οτό ύπουργεϊο Δημ. Έρ¬
γων, υπό την προεδρία τού υπουρ
γού κ. Χριστ. Στράτου, μ·εταΕύ
υπηρεσιακών παραγόντων καί εκ¬
προσωπών τής Έλληνικής Έται-
ρίας Υδάτων.
Στήν ιδία σύσκεψη έξετάσθηκε
καί ό συντονισμός τής έκτελρσε-
ως των εργασιών κατασκευής τού
ύδρσγωγείου Μόρνου (μήκους
160 χλμ.) καί των εργασιών κα¬
τασκευής τοϋ απαραιτήτου δικτύ¬
ου παροχετεύσεως ύδατος στήν
περιοχή Αθηνών, ώστε τα δύο
έργα νά έκτελοϋνται παραλλήλως.
Παρόμοια σύοκεψη θά πραγμα¬
τοποιηθή την προσέχη έβδομά-
δα γιά, την λήψη άποφάσεων πά¬
νω στά θέματα αύτά.
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟΝ
ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ
Πορτακαλοποραγωγοι τής περΐο
χής 'Άργους, πού ήλθον στά γρα
φεία μας, μας πληροφόρησαν ό¬
τι:
Ή μεγάλη παραγωγή πορτοκα-
λιών έκανε «δυσκόλους» τούς α¬
γοραστάς καί έξαγωγεϊς τού προ-
ϊόντος, οί όποϊοι έκμεταλλευόμε
νοι την κατάστοση αυτή καί τόν
ένσκήψαντα παγετό δείχνουν δή-
θεν άδιαφορία γιά νά επιτύχουν
μκρότερες τιμές.
Ύπάρχουν περιπτάκτεις πού ό-
πσμένοι άγοραστές έμποροι καί
έΕογωγεϊς, ένώ άναγράφουν στά
τιμολόγια την τιμή ασφαλείας (1,
70 δρχ. κατά κιλό), στούς πορτο-
κσλοπαραγωγούς δίνουν 1,40 ή
1,50 δρχ.
ΈΕ άλλου, κατά τόν ύπολογι-
σμό τοϋ άποβάρου των κιβώτιων,
-ών 3 κιλών, οί άγορρστές τα ύ-
πολογί2ουν σέ 6 κιλό. Άλλά καί
μετά τό Ζύγισμα, όάγοραοτής ά-
φειρεϊ άπ' όλη την ποοότητα έ-
να 10 - 20%, τό όποϊο, σέ 10
τόννους προϊόντος, σημαίνει έ¬
ναν τόννο δωρεά. " '
ΚΑΜΨΗ ΤΙΜΩΝ
ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ >Λ
ΣΟΥΛΤΑΝ ΙΝ ΑΣ
Τάση μειωμένων τιμών παρου-
σιάσβηκε οτί·; έΕαγωγές σουλτα¬
νί νας κατά ιόν τελευταίο μήνα,
γεγονός πού έπιβρπδυνε τίς έΕα-
γιογές τοϋ ειδους. Ένώ οί κατώ-
ιατες τιμές έξαγώγιμης σουλτα-
νίνας κυμαινόταν γύρω στίς 840
850 δολλάρια τόν τόννο, οή-
μερα οί άριθμοί αύτοι είναι άρκε
τα «κάτω».
Οί ένδιαφερόμενοι σταφιδο-
παραγωγοί έΕηγοϋν την πτωτική
ούτή τάση μέ την ενεργεια δύο
έΕαγωγέων σουλτανίνας, οί όποί-
οι προσεφέρον 15.000 τόν. τοϋ
πδους οτή Σοβιετική "Ενωση
πρός 800 δολλ. τόν τοννο. Τό γε
γονός αύτό, κατά τούς στοφιδο-
ποραγωγούς πάντοτε, έπεβράδυ-
νε τίςέΕαγωγές, οί οποίες, άπο
την έΕαγωγική περίοδο (Σεπτέμ-
βριος - Δεκέμΰριος) μόλις έφθα¬
σαν οέ 38.500 τόν., ένώ κοτά γο
ϊδιο διόστημο τοϋ 1973, οί έΕα¬
γωγές έφβαΰαν τούς 53.600 τό/-
νους.
ΈΕ αίτίας των πτωτικών τιμών
οί έΕαγωγεϊς υπέβαλον τό αίτημα
πριμοδοτήοεα,'ς, μέ 2 δρχ., γιά
κάθε έξαγώμενο κιλό σουλτανί¬
νας.
Τα «ττΣτροδολλάρια»
Γιά την εκπτωση των δαπανων
καί των έπισφαλών άποιτήσεΐυν
όπό τα άκσθόριστα έσοδα έπιχε:ι-
ρήοεως παρέχονταν ενδιαφερούσης
διευκρινήσεις στήν ύ^' αριθμόν
111)75 άπόφαση τοϋ β' τμήμ·>
τος τού Συμβουλίου τής Έπ»κρα·
τείας, ουμφωνεϊ μέ την πάγια νο-
μολογίο τοϋ δικαοτηρίου.
— Στό σκεπτικό τής αποφάσε¬
ως έπκ3Γ}μαίνεται πρώτο — πρώια
ότι γιά νά αναγνωρισθή νέα δα-
πάνη κα'ι νά εκπονηθή άπό τα ά-
καθόριστα έσοδα έπιχειρήσεως ά-
παιτεϊται όπωοδήποτε — «έπιφυ-
λασσομένων των υπό τοϋ νόμου
ειδικώς θεσπιΖομένων έξαιρέσε-
ων» - νά έχουν εκδοθή τα προ¬
βλεπόμενα άπό τόν Κώδικα Φο-
ρολογικών Σιοιχείων άποδεικτικά
στοιχεϊα, χωρία ν αφήση ό νόμος
στάδ:ο ερεύνας κα! έκτιμήσεοχ;
των λόγων γιά τούς όποίους τυ-
νόν δέν έκδόθηχαν τα οτοιχεϊο
Γύτό. -—>♦--ν» **·.'.
* . ι. ' Ά'1
Άποτελοϋν δηλαδή τα οτοιχεία
αύτά άποκλειστΐκό άποδεικτικό ,-έ
σο γιά την αναγνωρίση καί την
έκπτωση ωρισμένου ποοοϋ καί δα
πάνης, άσχετα άπό την τυχόν ·<ο τοβολή της. — Στή συνέχεισ τοϋ οκεπτικού [ σημειώνονται, ότι κατά τή σχετι-' κή διατάξη τοϋ νομοθετικοϋ Δια-' τάγμστος 3323)1955 (έδ. στ' | τής παραγρ. 1 τοϋ άρβρου 35) Ι άπό τό άκαθόριστο είοόδημα έκιιι ' πονται «οί δι" όριοτικών έγγρα- ' φών όποσβέσεις έπισφαλών άππι τήσεων». Κατά την έννοια, προ- ' στίθεται, τής διατάξεως αυτής, Ι γιά την άπόσβεση έπιοφαλοϋς ά- , παιτήσεως άπαιτεΤται έκτός τής ' όριστικής έγγραφής κοί ή πιθα- νολόγησις ότι δέν θά είοπραχθή υπό τίς συντρέχουσες εκάστοτε είδικές περιστάσεις λόγω άφερεγ- νυότητος τοϋ όφειλέτου. Ι Έξ δλλου — άναφέρεται πιό κάτω — οτό φορολογούμενο πού 2ητεΤ την έκπτωση άπαιτήσεως ώς ·έπισφαλοΰς άπόκειται νά άπο- δείξη τό έπισφαλές τής άπαιτήσε- ι·>ς. Καί δέν άρκεϊ γΓ αύτό —
διευκρινίΖεται — «μόνη ή μή κί
νησίς λογαρ:ασμοϋ τινός, άλλά
δέον μετ αυτής νά συνεκτιμών-
ται καί οί ουντρέχ^υσες τυχόν
λόγοι τής >^ή κινήσεως, ώς καί
ή πιθανότης ή μή τής έν τώ μέλ¬
λοντι κινήσεως τοϋ λογαριασμοϋ».
έξαγωγαί άγροτικων προϊόντων
άνέρχοντοι είς 426.5 έκατ. δολλ.
των μεταλλευμάτων καί όρυκτών
προϊόντων είς 84 έ·κατ. δολλ. καί
των προϊόντων εις 84 έκατ. δολλ.
καί των προϊόντων μεταποιήσεαις
είς 893,5 έκοτ. δολλ. "Εν σημαντι
κόν κονδύλιον είναι οί έξαγωγαί
τίων κλοίστοϋφαντουργικών προϊ¬
όντων, αί οποίαι άνήλθον είς 166,
5 έκοτ. δολλ. Άλλά καί είς τόν
τομέα αυτόν, τα «νέφη» έχουν
όρχίοει καί συσσωρεύονται. "Η¬
δη, οί κλωοτοϋφαντουργοί 2ητοϋν
άπό την Κυβέρνησιν ενίσχυσιν
βρέθηκαν μΐ την ένδε'ξπ τοϋ «προ {
Εληξαν την παρελθούσαν έβδο
μάδα αί εργασίαι τής δευτέρας
συνόδου τής -Προσωρΐ",ς Έπι-
Ίτροπής» τοϋ Διεθνοθό Νομισματι-
βείου» ένώ είχον παρασκευασθή
άπό συμπυχνωμένο γάλα άγελά-
δος. Κατά ι όν έλεγχο διαπιστώ-
θηκε ότι καμμιά είσαγωγή πρό-
6ειου γάλακτος έγινε στό έργο-
οτάοιο αύτό. άπό 3 — 16 τρέ¬
χοντος, παρασχευάοθηκαν 131.
'5!24 «χεσέδεα» γιαούρτηο, πού
διιατέθηκαν μέ την ένδειΕη «γι-
αούρτι πρόβειο».
Συνελήφθησαν οί άγορανομι-
κώς ύπεύθυνοι των δύο έργοστα
σίων Δημ. Π. Ζαχαρόπουλος, τοθ
ίργοστασΐου ΑΣΤΥ καί Κων. Δ.
διά νά άντιμετωπίσουν τάς δυσχε ' ΣπέντΖας τοϋ έργοστοαίου ΕΒΓΑ,
ρείας είς τάς ίξαγωγάς των λό¬
γω τής διεθνοΰς οίκονομικής ύ-
οί όποϊοι απεστάλησαν οτήν Είσαγ
γελία.
«♦««♦♦♦♦♦«♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ι
>♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦■
ΑΗΜΟΙΙΕΥΐ ΕΙΣ ΙΙ0Α0ΓΙΙΜ6Ν
Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων 'Ανωνϋ
μων ΈταιρξΊών καί Έταιρειών Περιωρισμένης Ευθυ¬
νής ότι δι' αποφάσεως τοΰ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου
όπ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευσείοης
είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ
μων Έταιρειών), όρίΖεται ότι δύνανται νά συνεχίσω-
σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γε-
νικών Συνελεύσεων καΐ τούς ' Ι σολογισμούς των διά
; τής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ-
;ΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-, ώς εγένετο
;;μέχρι τούδε διά τπ.ς «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ- πρό
; !τής συγχωνεύσεώς της.
κου ταμείου (Δ.Ν.Τ.), ή όποία
συνήλθε την 15ην καί 1όην τρέ¬
χοντος είς Ούάσιγκτων. Τό κύ-
διον θέμα, τό οποίον απησχόλησε
την επιτροπήν ήτο πάλιν το πρό-
βλημα τής άνακυκλήσεως των
Εολλαρίων των πετρέλα'οεΕαγω-
γών κρατώ/ —των άπ ,ε.αλουμέ-
νων «πετρο5ολλαρίων»— πρός
ιάς χώρας, αι οποίαι, λόγω τής
σημαντικής αύξήόεως των τιμών
τοΰ πετρελαίου, άντιμετωπίΖουν
έλλείματα όΐς τα ίοοΖύγ.α πλη-
ρωμών των. Κατά την ανωτέρω
σύνοδον ύπελογίσθη, ότι τα έλ-
λείμματα αύτά βά είναι διά τό
1975 συνολικώς περίπο.ι 30.000
έκστομμύρια δολλαρίων. Η Έπι¬
τροπή συνεφώνησεν όπως αί «δι-
ίυκολνύσεις πετρελαίου» συνεχι-
ίσθοϋν καί κατά τό τρέχον έτος, έ
π'ι διηυρημένης, όμ'ως, 6άσεως.
Ό γενικάς διευθυντήν τού Διε-
θνοϋς Νομισματιχοϋ Τομείου, ε¬
ξουσιοδοτήθη όπως αρχίση τό
συντομώτερον συνομιίθν; μέ τάς
κυριωτέρας πετρελαιοποραγωγούς
χώρας, πρός διάθεσιν, έ/ μέρους
των, νέων ηύξημένων κεφαλαίων,
διά την σύναψιν δανειαΛών ουμ-
βάσεων μετά των κρατών, τα ό-
ποϊα έχουν έλλειμμα ίοαίυγίου
πληρωμών. Τό ποσόν των 5 δια.
ε'ιδικών τραβηκτΓκών δικαιωμά-
των, τό οποίον άντιοιοιχεϊ είς
6 δισεκατ. δολλ. κοθί,ηίοθη υπό
-ής ιΐκ; άνω 'Επιτροπής, ως τό δ
ριον διά τα κεφάλσια, τα όποϊα
τό Ταμείον 6ό δανεισθ"; εφέτος,
μέ σκοπόν νά τα δπνε·σθή εφέ¬
τος, μέ σκοπόν νά τα δανείση έν
συνεχεία είς χώρας μέ έλλείμμα-
ια. 'Απεφασίσθη, έπίσης, όπως αι
"διευκολύνσεις πετρελσ'ου» άνο-
βεωροΰνται καθ" όλην την διάρκει
όν τοϋ τρέχοντος έτους, λόγω
τής οο3αροτητος τής γενικωτέ¬
ρας διεθνοθ1. οίχονομΐλής κατα¬
στάσεως.
Συνεζητήθη, έπίσης, υπό τής
ως άνω 'Επιτροπής τό θέμα τής
γενικής αναθεωρήσεως των με-
ριδίων των κρατών - μελών τοϋ
Ταμείου, συνεφωνήθη ?;':. ότι τό
σύνολον των είς αυτό μεριδίων
των θά αυξηθή είς 39 δ:σεκ. ΕΊ-
δικών Τραβηκτικών Δικοιωματων
.46,8 δισεκατ. δολλ.). Συνεζη¬
τήθη, έξ όλλου, καί τό θέμα ό¬
πως ή έπομένη άνοθεώρησις των
ν λόγω μεριδίων πραγματοποιη
θή μετά τριετίαν καί όχι μετά πεν
αετίαν, ώς αρχικώς -;τχεν άπο-
ι;,ασισθή. Ή Έπιτροπή ι-οθώρισεν
όπως τα μερίδια των μεγαλειτέ-
ρων πετρελαιοεξαγωγών χωρών
αύξηθοϋν, διπλασιοσθή Γέ ή συμ
μετοχή των ώς ομάδος κρατών
είς τα κεφάλοια τοϋ Το_.είου
Είς τό εκδοθέν σχετικόν ανα¬
κοινωθέν άναφέρεται, ότι συνε¬
ζητήθη έπίσης ή με>λο/ιική πολι
πκή επί τού χρυσοϋ. Ή Έπιτρο¬
πή έπονέλοβε την ποότοσίν της
Γπως ληφθούν τό τοχύιερόν μέ
τρα, διά των οποίων τα Ειδικά
Τροβηκτιχά Δικαιώματα θά άποκτή
οουν κυρίαν θέσιν εις ιο διεθνές
Η ΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥΡΙΣΤΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΟ 1974
Σέ 2.105 659 άνήλθαν οί του-
ρίστες πού έφθαααν στήν Έλλά¬
δα στό δεκόμηνο Ίανουαρίου —
Νοεμβριού 1974. Οί περισσότε-
ροι άπ' αύτούς — 385.401 — ή¬
σαν τουρίστες όπό τίς ΗΠΑ.
Η ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ
ΤΗΣ Π.Ε. ΓΕΩΠΟΝΩΝ
Στίς άρχαιρεσίες τής Πανελλη
νίου Ενώσεως Γεωπόνων εξελέ¬
γησαν γιά τό διοικητικό συμβού¬
λιο οί κ.κ. Β. Άργυρόπουλος, Γ.
Βαφείδης, Β. Δάρης, Ε. Καρκάν
νης, Έμ. ΚοΖυράκης, Β. Μπου-
τίνας, Π. Παπαδημητρίου, Δ. Πα-
παϊωάνου, Γ. Παράσχος, Ι. Σειρα
νάκης καί Β. Χαβέλας.
ΕΞΑΓΩΓΗ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ
Μ Ε ΑΥΣΤΗΡΟ ΕΛΕΓΧΟ
Οί έξαγωγές πορτοκσλιών, ποΰ
εϊχαν άνοσταλή πρό ημερών, λό¬
γω τού ένσκήψαντος παγετοϋ, έ-
πιτρέποντσι τώρα μέ έξαιρετικό
έλεγχο, μέχρις ότου διοπιοτω-
θοϋν όπό τοϋς γεωπόνους οί ά-
κριβεϊς πεοΌχές πογετοπλήκτων
πορτοκαλιών, γιά νά όρθή εντε¬
λώς ή απαγορεύση.
νομισματικόν σύοτημσ. Γενική ή¬
το ή συμφωνία δπως καταργηθή
ή έπίσημος τιμή τού χουσού, κα-
ταργηθοϋν δέ κοί οί ύποχρεωτικοί
είς χρυσόν κατοβολαί τώ/ κρατών
υελών πρός τό Ίαμε'α ι Πρόο-
δος, έπίσης, έσηνειώθη πρός την
κατεύθυνσιν τής κστοργήοεως τής
Γπισήμου τ'μής τού χρ-οοθ Η
Επιτροοή, ιέλος, όπεφόοισεν 6-
πως συνέλΒη εκ νέου κοτά τος
αρχάς τοϋ προσεχούς ίουνίου.
ΑΝΤΐΣΥΝΙΜΑΤΙΚΗ Η ΒΑΡΥΤΕΡΛ
ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΠΑ ΤΗΝ ΜΑΥΤΙΑΙΑ
Μέ όφορμή την άναγραφεϊσα > μείωσή της θά εσχύη καί διά τού¬
το». Ό Ν. 2687)53, πάνω στόν
όποίο βοσίΖονται οί έγκριτικές
Γράξεις νηολογήσεως κοτοχυροΰ-
τοι συνταγματικά, κάθε δέ ρήτρα
πού τίθεται στίς νηολογήοεις (έ-
δώ τα περί φορολογίαν:), είναι ί-
σχυρή καί δέν μπορεϊ νά άνατρα-
πή, άφοϋ οί έγκρίσεις είσαγωγής
κεφαλαίων έξωτερικοΰ, υπό μορ-
φή πλοίων, σύμφωνα μέ την κα-
τοχύρωσή τους, είναι άνέκκλητοι
ώς πρός τοθς όρους υπό τούς ό
ποίους εκάστοτε παρέχονται.
ΝΕΕΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ
ΣΤΟΝ ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ
ΤΟΥ ΥΠ. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
Μέ όηόφαοη τού υπουργοϋ Δι-
ακιοσύνης κ. Κ. Στεφανάκη μετε
βιβάσθησαν οτόν Γεν. Γραμματέα
τού ύπουργείου κ. Άν. Παπαστε
φανού οί εξής άρμοδιότητες:
'Εποπτεία επί των διευθΰνσεων
Π.Σ.Ε.Α., Προγρομματιομοϋ καϊ
τού υπό έλληνική σημαίσ, οί οίκεϊ Μελετών καί επί των Νομικών
ες διστάξεις τού Ν ομού 1880)51 Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, υέ
«περί φορολογίας πλοίων», όπως έξαίρεοη τούς δικηγόρους συλ-
ίσχύει σήμερα αύτάς, τροποποιη- λόγους. Δυνατότης παραστάσεως,
ρένος κοί συμηληρωμένος μετα- χωρίς ψήφο, στϊς συνεδριάσεις
γενέστερα άπό τα Ν.Δ. 3415)55. δλων των συμ&ουλϊων καί των έ-
4094)60, 4418)64, τόν Α.Ν. πιτροπών πού λειτουργοϋν στό ύ
465)48 καί τόν Ν.Δ. 509)70. Κα πουργεϊον Δικαιοούνης.
θε τυχόν, μέ μεταγενέστερο νό-
μο αυξήση τής προβλεπομένης ' ΝΑΥΛΑΓΟΡΑ
φορολογίας, άπό τίς ανωτέρω δια ΣΤΑΘΕΡΩΤΕΡΟΣ ΤΟΝΟΣ
τάξεις, δέν θά έχη έφαρμογή γιά ΣΤΙΣ ΝΑΥΛΩΣΕΙΣ
τό έν λόγω πλοϊο (έννοεϊ τό εκά¬
στοτε νηολογοΰμενο), κάθε δμως
οτάν Τύπο πληροφορίο περί επι-
βολί^: βαρυτέρων φορολογικών
μέτρων στήν ναυτιλία, νσυτιλια-
κοί κύκλοι γοΟ Πειραιώς έξέφρα
οαν την άπορία γιά την πιθανό-
τητο τής κρατικής αυτής ενεργεί¬
ας. Κοί τουτο γιατί ύπόρχει συν-
ταγματική κοτοχύρωοη έναντι κά¬
θε έιποχθέοτερης φορολογικής με
ταχειρίοεως τοΰ πλοίου, διατυπου
μένη κάθε φορά οτίς έγκριτικές
πράξεις νηολογήσεως υπό την
ελληνικήν οηναία.
Συγκεκριμένα στίς ύπουργκιές
όποφάσεις οί οποίες έγκρίνουν
τούς όρους υπό τούς όποίους ϋά
διέηωνται τα σκόφη κατά τό Ν.Δ.
2687)53 «περί προστασίσς κεφα¬
λαίων τού έξώτερικοϋ» άναφέρε-
ται :
• Ως πρός την φορολογία τού
πλοίου, θά έφαρμόΖωνται καθ' ό-
λη την διάρκεια τής παραμονής
τηοαν την κοθοδική τους πορείσ
επειτα άπό ένα συνεχές κατρακύ
λισμα δύο μηνών, ένώ οί ναυλώ-
σεις σιτηρών τού Βορείου Άτλαν
τικοϋ πρός Κόντινεντ καί Ίαπω-
νία έμφανί?ουν έλαφρά βελτιώ¬
ση.
Οί ναϋλοι φαίνεται δτι στομά-
Παρά τό γεγονός δτι ενας με
γάλος άριθμός δεξαμενοπλοίων έ
χει άποσυρθή άπό την άγορά καί
εχει περοπλισθή, έν τούτοις τα
σκόφη τής κατηγορίας αυτής πα-
ρσμένουν άκόμη ό «πονοκέφαλος»
των έφοηλιστών πλοίων ξηροϋ
φορτίου, διότι «ύπακλέπτουν. πολ
λά φορτίσ των κυριωτέρων μετα-
φορών αιτηρών. Οί πλοιοκτήτες
πάντως έχουν άναθαρρήση άπό
τό γεγονός ότι οί ναύλοι, τουλά¬
χιστον τού τομέως τού Βορείου
Άτλαντικοϋ, έστομάτησαν την
πτώση τους καί έτσι έχουν την
δυνστότητα νά άνθίστσνται περισ
σότερο οτίς χαμηλές προσφορές
των ναυλωτών.
Στίς χρονοναυλώσεις κλείστη-
κσν δύο έλληνικά φορτηγό.
— Τό «Άγγελος Μιχαήλ», 16.
235 τόννων, ναυπηγήοεως τού
1964. Έχρονοναυλώθηκε 6πό την
-Μαριτίμ Τρανσπόρτ» άντί 4.7ΟΟ
δολλορίων την ήμέρα, πλέον ι.
250δολλάρια τόν μήνα όβερτάϊμ.
— Τό «Κάπταιν Ξυλάς», 13.
300 τόννων, ναυπηγή-σεως τού
1958. Έχρονοναυλώ6ηκε άπό την
Σαφμαρίν άντί 4.200 δολλαρίων
την ήμέρα.
ΦΟΡΟΛΟΠΚΑ
Όδηγίίζ γιά τίς φορολογικές
διευκολυνσίΐς στήν καταόολη τού
Χαρτοοήμου
ΙΗΙΕΓΑΙ Η ΦΟΡΟΑΟΠΑ ΧΛΡΤϋίΗΜΟί
Αύξάνεται, όπως πληροφορού¬
μεθα,, όλο τό πλέγμα τής φορολο-
γίας χαρτοοήμου.
ΎπολογίΖεται ότι ή άπόδοση
τής αυξήσεως αυτής θά φτάση τα
6 δισεκατομμύρια δραχ. περίπου.
Στό ιιεταξύ εγνώσθη ότι όρι-
στικοποιήθηκε άπό πλευράς ύποι,Ό
γείου Οί'κονομικών ή έπεξεργα-
σία των φορολογικών νομοσχεδί
ών.
Σχετικώς αρμοδία πηγή έπιβε·
βοίωσε χθές ότι σϋξάνοντοΐ:
— Ό φόρος κύχλου εργασιών
κατά μία :;οσοσπαία μονάδο (ή
φορολογία αυτή κατά κανόνα εί¬
ναι 7%. Έπομένως διαμορφούται
σέ 8%).
■- Τα τέλη κυκλοφορϊας ού-
τοκινάτου κστά 25% καί τής οί-
σφοράς έως 30%. (Ή άπόδοση
άπό την αυξήση των τελών αυ¬
τών ύπολογίΖεται ότι θά φτάση
συνολικώς τα 680 έκατομμύρια).
— Ή τιμή των τσιγάρων (σχε¬
τικώς εγνώσθη ότι οί καπνοβιο-
μήχανοι έχουν Ζητήσει αυξήση
2 δρχ. τό ποκέττο).
— Ή τιμή τής μπύρας κατά
1,50 δρχ. περίπου ή φιόλη των
500 γραμμαρίων (ή επιβαρυνθή
αυτή προκύπτει άπό την αυξήση
τού φόρου βύνης σέ 47 δρχ. πε-
οίπου τό κιλό)..
— Ή τψή των σπίρτων κατά
0,50 λεπτα περίπου.
"Αρμοδίως ύπολογίΖεται ότι γε¬
νικώς ή σπόδοση τής αυξήσεως
τού φόρου κύκλου εργασιών, των
ημών των είδών μονοπωλίου κσί
των τελών κυκλοφορίας θά υπερ¬
βή τα 3 δισεκατομμύρια δρχ.
Τέλος, πληροφορούμεθα ότι τό¬
σο τόν ύπουργό Συντονισμοϋ κ.
Π. Πσπαληγούρα όσο καϊ τόν ύ¬
πουργό Οικονομικήν κ. Εύ. Δε-
βλέογλου έπεσκέφθηκαν ηδη έκ-
πρόσωποι ιοθ Συνδεσμου 'Ελλή-
νων Βιομηχάνων, οί όποϊοι διετύ-
πωσον τίς άπόιμεις τής τάξεως
τους πάνω ρτά λαμβανόμενα φο-
ρολσγικά μέτρσ. Τούς ύπουργούς
Τό ένεργειακόν
Τό ένεργε'ακόν άπεπέλεσε ι ο
αντικείμενον τοϋ κυβερνητικόν
ένδιαφέροντος, σχετικαί δέ άνο-
κοινώσεις εγένοντο προσφάτως.
Την φοράν αυτήν τό ενδιαφέρον
συνεκεντρώθη είς την όΕιοηοίπ-
σιν των εγχωρίων πηγών ένερ
γείας· ήτοι τού λιγνίτου κοί το~;
πετρελοίου. Βεβαίως, δέν θά α¬
νέμενε κανείς πλήρη ανακοίνω¬
σιν επί των συΖητηθέντων κοί ά-
ποφασιοθέντιον κατά τάς
φεις αύτάς, εάν, όμωο, κρίνωμε/
όοό τα δημοσιευθέντα ολίγα, Ού,
πρέπει νά είναι θετικά τα δεδο-
μένα* διότι τό νά άνπκοινωθή ότι
απεφασίσθη ή μεγίστη δυνατή σϋ
Εησις τής παραγωγήν λιγνίτου, :-
διοιτέρως είς Πτολεμοίδσ κοί ή
ύποκστοστοσις τοϋ πετρελοίου είς
τό σύστημα τής Δ.Ε Η.», δέν άπο
τέλει τϊποτε τό συνταρακτικόν ού
τε κάτι τό νέον, άφοϋ επί έτη του¬
το δισκηρύσσεται καί υπό τής ά
Ε.Η. κοί υπό των εκάστοτε κ>
ββρνητνκών φορέων. 'Εκείνο, *ό
οποίον παρστηρεϊται είναι, δτι, έ¬
νώ 6ηοφσσί?εται ή αύξησις τής :α
ραγωγής λιγνίτου, επαναλαμβάνε-
ται ό διογωνισμός διά την προμή
θείαν τού έξοηλ»μχ>0 τοϋ λιγνιτω
ρυχεΐου τής ΠτολεμαΤ5ος, χωρίς
νο μνημονεϋετοι ό επί πλέον χοό
νος ό οποίος θά χρειοτθή έν προ
κειμένω. πέραν των 2,5 έτών,
τα οοοίο — συμφών,ος πρός την
σχετικήν ανακοινώση — έχοι,ν
οηολβσβή Κοί θά ήτο ένδ.σ-
νά υπήρχον ίπίοημο» έκτι-
μήβκκ: «ίκ: ι<ρος τόν χρόνον, ό ό- ·* ττΐν ρηξιν νέας δημοπρασίαν, την υπο βολήν των νέων προσφορών, την αξιολόγησίν των καί — τό σπου¬ δαιότερον — διά τόν χρόνον ό οποίος θά όπαιτηθή πρός λήψιν νέας σχετικής αποφάσεως. Διότι ςαίνεται, ότι εάν τηρηθοϋν αί ,/ό μιμοι διαδϋ'ποίαι καί δ ατυπώοεις, δοθέντος άλλως τε τοϋ μεγέθους τοϋ έργου, ό χρόνος τ:ον 12-18 μηνών, διά την όλοκλήρωσιν των στσδίων ενός νέου διογωνισμοϋ, είναι ό έλάχιστος. "Εν άλλον σημείον είναι ή δια- φαινομένη πρόθεσις όπως προχω ρήση ταχέως ή διαδικααία διά την αναθεώρησιν τής συμβάσεως τής «Όσεάνικ» πρός εκμετάλλευσιν των πετρελαίων τής Θάσου. Εάν άληθεύουν αί υπάρχουσαι πληρο¬ φορίαι, ότι περί τό τέΑος τοϋ τρέ χοντος μηνός θά έλθουν είς 'Ελ λάδα οί έκπρόσωποι τής έταιρεί- ας, θά πρέπει — λόγω ακριβώς; τής σημασίας τής ταχείας έκκαθα ρίσεως τής καταστάσεως — όπως καταβληθή, επι τέλοος, προσπα¬ θεία διά μίαν συμφέρουσαν τό δη¬ μόσιον επίλυσιν τοϋ "έμοτος τσά- τού καί διά την ταχιτάτην άΕιθ- ποίησιν των κοιτασμάτων. Τώρο, όλοι έν Ελλάδι όμιλοϋν περί τοϋ πετρελαίου, κοϊ έχουν άρχίσει νά οκέπτονται πότε ή Ελλάς θά γίνη μέλος τοϋ Ο.Π.Ε.Κ. (Όργο νκ>μος ΠετρΓλαιο - Εξαγωγικών
Κρατών), ένώ ούδεμίπ σταγών
τοϋ πολυτίμου αύτοι1 προϊόντος
εχει ποραχθή πρός εμπορικήν εκ¬
μετάλλευσιν.
Συντονισμοϋ καί Οίκονομικών θά
επισκεφθούν σήμερα κοί πιθανώς
καί την Δευτέρα έκπρόσωποι των
λοιπών παραγωγικών τάξεων.
ΟΙ ΕΜΠΟΡΙιΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ - ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ
Οί έμπορικές σχέσεις μεταξύ
Ελλάδος καί Βουλγαρίας έξετά-
σθηικσν οέ σύσκεψη στο Ε.Β.Ε.
.Αθηνών, ή όποία πραγμστοποιή-
θηκε μέ την εύκσιρίσ τής αναχω¬
ρήσεως άπό την ΊΕλλόδο τοϋ έμ-
πορικοθ συμθούλου τής Βουλγα-
ρικής πρεσβείας κ. Σεβντάλωφ.
Στή σύσκεψη πήρτν μέρος ό
νέος Βούλγαρος εμπορικάς σύμ-
βουλος κ. Γκάνεφ, ό άντιπρό-
εδρος τοϋ Ε.Β.Ε.Α. κ. Α. Μοχοί-
ρας, ό γεν. διευθυντάς κ. Β.
Τσιούνης, τα μέλη τοΰ βουλγαρι-
κοϋ τμήματος καί άρμόδιοι ύπη-
ρεσιακοί παράγοντες.
»·+·♦♦♦♦♦♦♦·♦♦»♦♦♦♦♦«>♦«
Οδηγίες γιά την όρθή καί ό-
μοιόμορφη έφαρμσγή τής άποφά
οεως περί φορολογκών διευκο-
λύνσεων παρέχει τό ύπουργεϊο
Οίκονομικών, μέ την ύπ" αριθ. Κ.
14696)19.11.74 έγκύκΛ.ό τού.
Συγκεκριμένα, στήν έγκΰκλιο
έπαναλαμβάνετοι, ότι, κτττάπιν ι ής
εύχερείας πού παρεσχϊ,θη στοΰς
ύπόχρεους νιά την καταβολή, οέ
τρείς ίσόποσες δόσεις, των όφει
λομένων πουών έκ χορτασήμου,
εισφορών υπέρ ΟΓΑ — Δήμων κοί
Κοινοτήτων, κλπ., των οποίων ή
προθεσμία ύποβολής δηλώσεως
κσί κσταβολής έληξε την 10.11.
74 ή την 20 11.74, τα όφειλόμενα
αύτά ποσά δύνανται νά καταβλη-
θοϋν σέ τρείς, πρόγματι, ίσόπο
οες δόσεις. Ή πρώτη δόσις ήταν
κοταβλητέα μέχρι 20.11.74, ή δεύ
τερη μέχρι καί 16.12.74 κοί ή τρί
τη μέχρι 28.12.714.
Έν συνεχείσ όναφίρεται, δτι:
1· — .Εντός τής προθεσμίες
κατσβολής τής ηρώτπς δόοεως ό
ίηόχρεως όφείλει (ώφειλε) νά ύ
ποβάλη είς τόν άρμ^δ'ον οίκον,
έφορον κανονικήν τριπλότυπον
δήλωσιν, περιλομβσνουσα όλα τα
ύηό τοϋ νόμου όριίόμενε οτοιχεϊ
α, έν οϊς κοί τό ρύνολον των
όφειλομένων ποσών έκ χορτοσή
ρου καί έξ εισφορών, διακεκριμέ
νιος. Κατά την υποβολήν της δή
>αΐ··κ καταβάλλεται (κατεβολλε-
ιο) συγχρόνως καί ή πρώτη 5ό-
σις. Αί ύπόλο.'ποι δύο Εόσεις δέ
όν νά βεβαιΐϋβοϋν τό ταχύτερον ύ
πό τοϋ οίκον, έφόρου, κατά τα
κεκονονισμένα, καί νά όπαστα-
λοϋν, άνευ καθυστερήσεως, οί
οίκεϊοι χρημοτικοί κατάλογοι είς
τό αρμόδιον Δημόσιον Ταμείον
δα την επιδίωξιν τή^ είσπραξε-
αχ: των βεβαιωθέντων ποσών.
2. — Αί περί ών ανωτέρω διευ-
κολύνσεις παρέχονται υπό την ά
ποραίτητον προοπόθεσν τής έπα
κριβοϋς καί πλήρους ουμμορφώ
οεχρς των ύποχρέων πρός τα
διά τής σχετικής αποφάσεως κσθο
ρ.2όμενο. Κστόπιν τούτου.
Α' Ή εκπρόβεσμος ύποβολή
τής οίκείας δηλώσεως περί των
έκ χαρτοοήμου κσί έξ εοφο(>ΰ>ν
όφειλαμένων ποσών σπνεπόγεται
την έφ' άπαξ κοί άμεσον κατσ-
βολήν τούτων· μετά των νομίμων
προοτίμων ή προσαυξήσεων, κα¬
τά περίπτωσιν, λόγω έκπροθέ-
ρας δόσεως κσθιστό ληξιπρόθε
Γμον καί άπαραιτήτην κοί την
τρίτην δόσιν. Είς την πε¬
ρίπτωσιν ταύτην, πλήν των τσμια-
κών προσαυξήσεων έκπροθρσμου
κοαβολής, έπιβόλλοντσ1 καί συνχι
σπρόττονται υπό τού διευθυντού
τοϋ άρμοδίου Δημοσίου Τσμείου
τα υπό των οίκείων φορολογικών
δ:στάΕεων προβλεπόμενα πρόστιμα
ή προσαυΕήσεις έκπροθέσμου όη
λώσεως κοί καταβολής των προστί
μων ή των προσαυξήσεων, υπο-
λογιίΓόμενα έφ' ολοκλήρου τοΰ
όφειλομένου ποσοΰ των δύο τού¬
των δόσεων, θά έπιβόλλωντα!
καί θά είσπρόττωνται επί τή βά¬
σει ατχεπκοΰ σηνειώμστος τοϋ
άρμοδίου οίκον, έφόρου, θά βεβαί¬
ου ντα ι δέ ταυτα οίκοθεν υπό τοϋ
Δημοσίου Ταμείου, κατά τα ίοχύον
ΑΠΟΑΟΓΙΣΝΟ! ΤΗΣ Ε1Α0ΗΑΑ0Σ
Αί πληροφορίαι διά τα νέα φο-
ρολογικά μέτρα, τα οποϊα ύπολ>
γίίεται ότι θά άποδώσουν 25.000
έκατ. 5{>αχ. κοί αί άνοκοινώοεις
διά τό ένεργειακόν έδέσποσσν
των οέκονομικών έξελίξεων τής
παρελθούσης εβδομάδος. Είδικώ
τερον, διά τα φορολο γ ικά μέτρα
εγνώσθη ότι θά αύΕηθούν τα τέλη
χαρτοσήυου, ό Φ.Κ.Ε., τό καύσι-
μα (ντήΖελ καί μοΖούτ), τα τέλη
κυκλοφορίας καί ή έφ" δποξ είσ-
φορά των ούτοκινήτων, οί φόροι
πολυτελείας κλπ.
Αί λοιπαί οικονομικαί έξελίξεις
έχουν ώς εξής:
— ΑΙ είσσνωγαί κρεάτων έκ
Νοτιοσλαυΐας ωρίσθησαν είς 300
τον.
τα.
ομού δηλώσεως καί κσταβολής,
| Β' Ή μή έμπρόθε^μος καί ό-
λοσχερής έξόφλησις τής δευτέ-
Γ' 'ΙΞπΐ έκπροθέσμθυ καταβο
λής μόνον τής τρίτης δόσεως
-ι ών ανωτέρω όφειλών τα έν τη
προηγουμέντ) παρσγρόίοω διαλσν-
βανόμενα έφαρμόίοντσ' μόνον
διά τό όφειλόμενον ποσόν τής δό
σεως ταύτης.
Τέλος, μέ την έν λόγω έγκύ-
κ,λιο έφιστσται ή προσοχή των
αρμοδίων ύπηρεσιών, όπως ένημε
ρώσουν τούς ύποχρέουο, τόσο γ·ά
τίς παρεχόμενες σ" αϋτοΰς διευ-
κολύνσεις, δσο καί γιά τίς συνε-
πειες πού έχει ή έκπρόθεομη έκ-
πλήρωοις τώ/ ανωτέρω υποχρεώ¬
σεων τους.
ΣΥΣΚΕΨΗ' Ε3ΑΓΟΓΕΩΝ
ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Στϊς 27 τρέχοντος μηνός, 6
μ.μ., πραγματοποιέίται στή ©ε·α-
σαλονίκη (αϊθουσα Ε.Β.Ε.β.) συ-
νάντηση των έξαγωγέων τής πε-
ριοχής μέ άντιπροοωπείσ τοϋ Δ.
Σ. τοϋ Πανελληνίου Συνδεσμο-;
• Εξαγωγέων, μέ έπικεφαλής τόν
πρόεδρο αύτοϋ κ. θ. Δ. Μπερτ^ε-
λέτο., Σκοηός τής συναντήσεως
είναι ή δημιουργία παρορτήματος
τοϋ Π.Σ.Ε. στή θεσσαλονίκη.
"Υστερα άπό σύντομη είσήγη-
οη τοΰ προέδρου τοϋ Π.Σ.Ε., θά
επακολουθήση συζητήση, γιά την
πορεία τής έξαγωγεκής προσπα¬
θείας καί νιά τα προβλήματα τα
όποία άπασχολοϋν την τάξη των
έξαγωγών, καθώς καί τα είδκώ-
— Ανεκοινώθη ότι μελετάται
ή ηροώθησις των έξαγωγών πρός
τάς χώρας τής Μέοης ■Ανατολής.
— Ό τιμάριθμος λιανικής πω¬
λήσεως κατά τόν Δεκέμβριον ηυ¬
ξήθη κοτά 1,1%. έναντι τοϋ Νο¬
εμβριού.
— Ενεκρίθη ή έξαγωγή, κατά
τό 1975, 3,2 έκατ. τόννων βωξι-
άνέλαβεν άπό 1ης Ίανουορίου
την Όλυμπιακήν Άεροπορίαν.
— Είς τό Χρημα-ιστήριον Α¬
θηνών, εσημειώθη σημαντική πτώ
σις των τιμών κατά τα μέσα τής
εβδομάδος, λόγω κυρίως των δια
φόρων φημών καί έν συνεχεία αί
τψοί εσημείωσαν μικράν δνοδον
έκλειοαν όμως είς έπίπεδα κατω¬
τέρα τής προηγουμένης εβδομά¬
δος (10.1.75). Ούτως ό γενικάς
δείκτης τ>μών έκλεισε είς τό 794,
6 έναντι 819,6 (τής Παρασκευής
10)1). Αί συναλλαγαί άνήλθον
είς τα 130 - 140 έκπτ. δρχ.
— Είς την διεβνή οίκονομίαν,
οί κυριώτεροι έξελίξεις ήσαν: Η
απόφασις τοΰ Δ.Ν.Τ. διά την αύ¬
ξησιν των πετρελαϊκών διευκο-
λύνσεων είς 6.000 έκατ. δολλ.
καί ή ίδρυσις νέου μηχανιομοϋ
προικοδοτουμένου μέ 25.000 έκ.
δολλ. διά την ενίσχυσιν των χω-
ρών μέ έλλείματα είς τα ΊσοΖύγ<α πληρωμών των, ή ανακοίνωσις ύ πό τοΰ προέδρου των Η.Π.Α. των μέτρων διά την αντιμετώπισιν Πτώοη τής βιομηχθν«πς γωγής κατά 4,4% σημειώθηκ| Όκτώοριο, πι)μφο)νο ι·, τής Στατκττικής Ύπηοεαίος* πτώοη αυτή προέρχετοΐ κυρ(ως ,^ την κάμψη τής παραγωγήν λαιοκών αγαθών 8,5%. Τό ΙΟμηνο Ίανουορίου _ Ό κτωβρίου ή πτώ- τής β " νίκης παραγωγής έφθο/3Γ τό 2 ι ένώ τό άντίστοιχο δεκαμην0 τ - 1972 είχε οημε.ωθεϊ οϋξηοη * 2%. έξελίξβις ΑΙ ΕΙΣ.ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΡ|ΣΤ, ΚΟΥ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ. ~ Σϋ φώνως πρός οτοιχεϊα τής τρα πέΖης τής Ελλάδος αί είσπράζειι: τουριστικοϋ συνολλάγματος τα τό δεκόμηνον Ίανουαρίου κα. ΥΠΟΒΟΗΘΕΙΤΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥ- ΙΙΣ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ «Χώρα των Μακάρων» 'Εάν ό Γκιούλιβερ, ό γνιοστός ' ήρως των μυθιστορημάτων τού" Αγ Τό είς Ίωάννινο έδρεΰον Πά- γλου συγγραφέως Ίωάνθαν Σου- ράρτημα τοΰ Έθνικοΰ Όργανι- ίφτ, όπεφόσιΖε, κατά τή σημερι- σμοϋ 'Ελληνικής Χειροτεχνίας Ή νήν εποχήν, νά επισκεφθή την πείρου καί Κερκύρας ανέπτυξε, «Χώραν των Μακάρων», θά ήρχε- κατά τό τελευταίον δίμηνον τοϋ το άνευ άμφιβολίας, είς την Έλλά- 1974, τάς άκολούθοικ; δραστη¬ ριότητος: — Διά τοΰ μηχανικοθ έξοπλι- ομοϋ αυτού έξυπηρέτηθ';/ 60 έρ- γσστήριο άργυροχοίας --ής περιο χής τού, τα όποϊα έποξειργόσοη- σαν 100 χιλιόγραμα άργύρου διά την κατασκευήν κοσμημθηων καί διαφόρων άργυρών άντ.κειμένων στομικής καί οίκισκής χρήσεως. — 'Υπεβοήθησε Ήπειρώτας χει δα. Διότι ώς φαίνεται είς την χώ ραν μ άς όλα τα προβλήματα &■ χούν λυθή καί όλοι οί άρμόδιοι παράγοντες άσχολοϋνται μέ όλα τα άλλα... έχτός όπό την θετικήν, όποφοσιοτικήν καί παραγωγιχήν έργασί|αν. Σχέδια ανακοινούνται χωρίς, όμως, νά είναι γνωστόν πώς καί πότε θά εφαρμοσθούν. Μέτρα λιτότητος άναγγέλλονται, ένώ δέ Ζητοϋντσι όπό τούς πολί οοτέχνας είς έξαγωγάς των άρ- τας θυσίαι, οί Δημόσιοι 'Οργανι- γυροχοϊκών προίόντων πρός την ι σμοί σπεύδουν πρώτοι νά έπωφε Αυστραλιαν καί τάς Η.Π. Άμερι- ληθοϋν κσί νά αύξήσουν τάς τ*μάς κης. των ύπηρεσιών των — σί οποίαι — Παρεχώρησεν εις την σχο¬ λήν — έργαστήριον ύ'ραντουργί- ας τού Μεκείου Ο^κοτρ^φείου Ι¬ ωαννίνων (όπου έκπαιδκύονται ύ· πότροφοι τού Ε.Ο.Ε.Χ. είς δια¬ φόρους κλάδους χειροτεχνίας) ύρ γαλειούς κοί όλλα έξαρτηματα ύ- φαντιχής τέχνης διά τάς ανάγκας τής οίκείας διδασκαλίαν 'Επίσης, διέθεσεν είς την Λαμπριάδειον Οί κοκυρικήν σχολήν των Άνω πεδι νών τοΰ Ζαγορίου τεχνκά καί διακοσμητικά σχέδια διά την ΐιστα σκευήν ταπήτων κοί κεντημότων υπό των μαθητριών Όύ'.'τΐς. Έξ άλλου, κατά τό αναφερό¬ μενον διάστημα, τό μόνιμον- έκθετή ριον τοΰ αναφέρομεν ου Παραρ- "■ήματος τοΰ 'Οργανισμοϋ Χει.- ροτεχνίας επεσκέφθησαν 555 ό- τομα, μετοξύ δέ ούτών και όρκε- τοί θένοι, καί ένημερώθησαν επί έμπορικών ένδισφερόντων των διά την παραγωγήν τής ηπειρωτι- κης χειροτεχνίος. σημειωτέον είναι κοινής ωφελείας. Είς την εφημερίδα τής Κυβερνή σεως δέν έχει δημοσιευθή, κατά τόν παρελθόντα μήνα Δεκέμβριον σχεδόν οϋτε μία απόφασις δι' έπενδύσεις, όχι μόνον διά νέας τοιαύτας, όλλά καί διά παρατά- σεις παλαιστέρων. Τα παραδείγματα τής «μακα- ριότητος» είναι πολλό, μερίκό, ό¬ μως είναι χαροκτηριστικά. Ένώ π.χ. τό υπουργείον Έμπορίου ά- ναγγέλλει σχέδια προωθήαεωςτών έξαγωγών, τό Συμβούλιον Προ- ωθήσεως παραμένει άκέφολον καί — έκ συμπτώσεως ϊσως — δημο- οιευεται ύπόμνημα των έριοβιομη- χάνων, οί όποϊοι διομαρτύροντοΊ, δ'ότι αί γνωματεύσεις έίΐί των δειγμάτων δΓ εξαγωγήν καθυστε- ροΰν είς τό Γενικόν Χημείον τού Κρότουα επί... έπτάμηνον καί πλέ όν. Συμφώνως δέ πρός χαρακτη- ριαμόν ένδιαφερομένου, ένώ είς την προηγουμένην περίοδον ή ά των. — Απεφασίσθη ή έξσγωγή βάμ βακος κατά τό 1975, είς χώρας διμερών συμφωνιών. — Κσθωρίσθησσν νέαι τιμαί λισνικής πωλήσεως άμνοεριφίων. — Εγνώσθη, ότι ή Γαλλία θά χορηγήση είς την Έλλάδσ δια- κρατικόν δάνειον 100 έκατ. φρ. — Ύπεβλήθησαν διαμαρτυρίαι ενδιαφερομένων δια κοθυστερή- σεις άναλύοεων δειγμάτων δι' ε- ξαγωγάς. — Καθωρίσθη ή τιμή τοϋ σίτου διά τάς άλΕυροβιομηχονίας. — "Ανεκοινώθη, ότι θά όναθε- ωρηθή ή σύμβασις μετά τής "Ο- σεάνικ, διά τα πετρέλοια τής θά- σου. — "Υπό τοΰ υπουρ γοϋ Βιομηχα- νίας ανεκοινώθη, θά επαναληφθή ο διεθνής διαγωνισμός διά την προμήθειαν των έσκοπτικών μη- χανημάτων τοΰ λιγνιτωρυχείου τής «ΛηιτοΛ». — "Ανεκοινώθη ότι τθ Δημόαι· όν θά προχωρήση είς ερεύνας διά την ανεύρεσιν πετρελαίου καί ύδρογονανθράκων είς την χερσαί- αν περιοχήν Καβόλας. — Τα δικσιώμστα έρευνών διά πετρέλαιο είς τό βόρειον Ίόνιον καί τόν Θερμαϊκόν θά παραχωρη¬ θούν κατόπιν διεθνοϋς διογωνι· ομού. — "Ανεστάλη ή είσογωγή κοτε ψυγμένων κρεάτων. — "Ανεκοινώθη ότι θά άρχί- σουν διαπραγματεύοεις διά την | περαιτέρω ανάπτυξιν των "Ελλη- νο - Βουλγαρικών έμπορικών σχέ οεων. — Κατηργήθη ή άγορανομική διάταξις 114)74 περί ύποβολής ύ πό των βιομηχάνων καί έμπόρων στοιχείων σχετικών μέ τα άποθέ- ματα κοί τάς τιμάς. — Ή χρημΐττοδότησις τής οί- κονομίας κατά τό ΙΟμηνον Ία¬ νουαρίου - Όκτωβρίου. ηυξήθη κατά 14,5%. ίτρϊον δημίολιργεϊ την μακαριό- - Αί είοαγωγαί καπνών κατά τητα. τί» 197Μ άνήλθον είς 67.160 Τό ένεργειακόν πρόβλημα α- τόν., όξίας 116,1 έκ. δολλ., έ- πασχολεϊ τούς άρμοδίους μέ α- νανπ 45.880 τόν. άξίας 77,8 έκ. νακοινσεις είς την Ακαδημ'αν, δολλ μέ σειράν συσκέψεων σχετικών μέ τό σοβαρώτατον πρόβλημα τοθ - Ενεκρίθη ή έξαγωγή, πυρη- περιορισμοϋ τής καταναλώσεως, «ελαιων, ραφινελαίων καί όρυΖο- ούδεμία, όμως, φροντίς καταβάλ φλοιών. λεται διά νά ένημερωθή ό κοινάς - Ανηγγέλθη, ότι τό κρότος πολίτης έ>πί τής πρσγματικής ο-
νάγκης νά περιορισθή ή κατανά¬
λωσις, καί ούδεμία έκοτρατεία ά·
,νσΛσχ/βάνείται δι" αύτό. "Ισίικ;,
διότι οί άρμόδιοι νομιΖουν ότι ή
ώριμότης τοϋ ""Ελληνος είς τόν
οικονομικόν τομέα δέν είναι άρκε
τή, καί μόνον διά τής αυξήσεως
των τιμών θά επιτευχθή τό έπιθυ-
τερα προβλήματα, τα όποϊα άνπ-
μετωπί^ουν οί έξαγωγεϊί; τής π£-
ριοχής.
δράνεια αυτή απεδίδετο είς τό
«αϊσθημσ τής άνασφολείσς- των
αρμοδίων φορέων, τώρο ή άδρά-
νεια όφείλετσιείς τό αντίθετον
«αίσθημα τής τετραετίας», τό 0-
τής| οίκονομ.κής κρίσεως είς Οκτωβρίου 1974 άνήλθον
Η,Π.Α.
ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ
ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΔΙΑΚΟΠΗ
ΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΟΥΣ
Την διακοπή τής λειτουργίας
τους άντιμετωπίΖουν ώρισμένες
φορμακευτικές βιομηχανίες, μέ
την οίτιολογία ότι ή Κυβερνηση
δέν εχει έγκρίνει την άναπροσαρ
μογή των τιμών των σκευασμά-
των, κατ' άναλογία τής αυξήσεως
τού κόοτους παραγωγής τους.
Σύμφωνα αέ σχετικές πληροφο-
ρίες, τό θέμα όπασχόλησε τό Δ.
Σ. τού συνδεσμου 'Ελληνικής
Φαρμακοβιομηχανίας κατά την τε¬
λευταία συνεδρίασή τού, μετά άπό
σχετικές προτασεις πού έ·χουν ύ-
ποβαλει ώρισυένες βιομηχανίες —
ι/έλη τού. Οί έπιχειρήσεις αύτές,
κατά τίς ϊδιες πληροφορϊες, δή-
λωσαν στόν πρόεδρο τού Συνδε¬
σμου κ. Ν. Μπσκόκο, δτι άδυνα-
τοθν νά συνεχίσουν τίς έργασίεα
τους, έφ' όσον έξακολουθούν νά
μένουν όμετάβλητες άπδ δεκαπεν
ταετίας, οί τιμές των περιοσοτέ-
ρν φορμσκων. Έπίσης, καταλο-
γίνουν ευθύνη στήν διοίκηοη τοϋ
Συνδεσμου, γιστί δέν άντέδραοε
άποτελεσματικά στήν παρελκυστι-
κή τακτική τού ύπουργείου Έμπο¬
ρίου. γεγονός ποΰ είχε σάν άπο
τέλεσμα νά μην άναπροσαρμο-
σθούν οί τιμές των φαρμάκων,
παρά την σημαντική αυξήση τοϋ
κόστους. Κι' αύτό διαπιστώβηκε
άπό τίς ύπηρεσίες τοϋ ύπουργεί-
ου καί άπό είδική έπιτροπή άπό
καθηγητάς άνωτάτων σχολών, κα
θώς καί ένδελεχεϊς έλέγχους.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ
ΠΑ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΑ ΚΡΕΑΤΑ
Μέ άπόφαση τοϋ ύφυπουργοϋ
Έμπορίου κ. Γ. Παναγιωτοπού-
λσυ, καταργήθηκαν προγεν,έστε-
ρες όπσφάσεις, όπό τό 1973, σχε
τικά μέ την ΰπαγωγή σέ ύποχρε-
ωτική κοστολόγηση τοϋ είσαγο-
μένου κρέατος μόσχων.
Ή καταργήση των άποφάσεων
αυτών είναι εντελώς τυπική, δεδο-
μένου ότι, όπως είναι γνωστό, ά-
παγορεύεται ήδη ή είσαγωγή κρε¬
άτων. '
εις
Ή νέα γενιά τής φόρντ
ξεκίνπσε γιά τή νέα ζωή
ΜΕ ΤΑ ΜΟΝΤΕΛΑ ΤΗΣ ΦΟΡΝΤ ΜΑΣΤΑΝΓΚ, ΠΙΝΤΩ, ΜΕΡΚΙ-
ΟΥΡΥ κλπ.
Τα πασίγνωστα μοντέλα Φάρντ
άποτέλεσμα. Παραλλήλως ΜόσταΥ«· Π!™, τα Μέρκ.ουρυ κοί
δέ, ένώ Ζητεϊται άπό τούς πολί-
τά Λίνκολν είναι παιδ>ό μιδς μη-
τας νά καταβάλουν προσπαθείας ζ'
παντο-
διά την έΕοικονόμιΐσιν τής 4νερ-
δύναμης στόν αύτοκινητικό χώ
γείαο, αί κρατικαί ύπηρεσία, ού- Ρ° ΦδρνΤ Μότθρ Κό^πανΐ)-
δεμίαν πρός τούτο μέριμναν λαμ-
βάνουν. οϋτε τό παράδειγμα δί¬
δουν.
Την ΗθκβΡ'ότητα, δμως, αυτήν
συνοδεύουν καί τα άψυχολόγητα
μέτρα. Χαρακτηριοτικόν δέ είναι
τό προσφάτως άναγγελθέν μέτρον
της φορολογίσς δλων των άσπ-
κών άκινήτων, διά τοϋ όποίου
πλήσσεται σοβαρώς ή μικρά οίκαγε
νειακή ίδιοκτησία. Ως όποτέε-
σμσ, ϊσως, αύτοϋ έρχεται — καί
αύτό θά πρέπει νά προσέξουν
οί άρμόδιοι — ή κστοχώρησις δια
φημϊσεων είς τόν Ελληνικόν Τύ¬
πον, καλοϋοα τούς ενδιαφερομέ¬
νους νά έπενδύσουν κεφάλαια είς
άκίνητα είς την ΈλβετΙαν.
Δέν πρέπε· ασφαλώς νά οάς
πέροσε ή ίδέα ότι ή τεραστία αυ¬
τή αύτοκινητοβιομηχανία ποΰ έχει
σάν έδρα ι ό Μίσιγκαν θά έυεινε
άδρονής μπροοτά στίς τελευταϊες
άπαιτήσεις τής τεχνολογίας καί
τοΰ άγορσστικοϋ κοινοϋ.
Πολλά μοντέλα τής Φόρντ ά-
νανεώθηκαν καί άπό τόν περο-
σμένο Αϋγουοτο δρχ'Ζαν νά πα-
ρουσιάϋωντοι στήν διρθνή έμπορι-
κή σκηνή μαΖί μέ τίς νέβς δημιουρ
γίες των είδικών τής έτσιρΐας.
"Η πρεμιέρα έγινε μέ τα και-
νοργια Μέρκιουρυ Μόναρς κα)
Φόρντ Γκρονάντα.
Τό άμερικανικό Γκρανάντα δέν
£χει κανένα κοινό σημεϊο μέ τ6
όμώνυμα γερμονικά καί άγγλικά
μοντέλα έκτός άπό την όνομοοία.
Τό άμερικσνικό Γκρανότσα δέν
καί τό Μέρκιουρυ Μόναρς έχουν
μήκος 5 μέτρα καί προσφέρονται
άνσλογα /μέ τίς προτιμήσεις τοθ
άγοραστοΰ μέ βκύλινδοους κινπ- ι
1 Ι στικόν κατάλογον των
τηρες (3,3 καί 4,1 λίτρων) ή μέ Ι Ε . ., ^
" ' ' Η τα συνδρομητων, διά νά
κινητηρες "" ------ . - . -■
τρών).
382,7 έκ. δολλ. καί
μείωσιν κατά 16,6% έναντι της
άντιστοίχου περιόδου τοϋ 1973
'Αναλυτικώς κατά περιοχάς ε
χούν ώς εξής: "Ηνωμεναι Πολι-
τείαι "Αμερικής 163,0 έκ. δολλ.
μείωσις 14,8%. Χώραι τής Ε.Ο.Κ
(6) 11Ο,;4 έκ. δολλ., μείωοις 12
4%, Βρεταννία 43,4 έκ. δολλ.,
ι/ε,νκΛς 18,1%, ·Ανστολική Εύ-
ρώπη 800.000 δολλ., μείωοις 20
%. Λοιπή Εύρώπη (Σκανδινουΐα
κυρίως) 35,9 έκ. δολλ. μείωσις
34% καί λοιπάς Κόσμος (Αύοτρα
λία, "Ιαπωνία, Μέση "Ανοτολή) 23,
7 έκ. δολλ , μείωσις 4,4%.
Η ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΟΧΑΣ ΜΕΙΩ-
ΣΙΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ
ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ. - ΑΙ εΐσπρά
ξεις μεταναστευτικοϋ συναλλαγ·
μστος, κοτά τό ΙΟμηνον διάστημα
,Ιανουαρίου - 'Οκτωβρίου 1974,
όνήλθον είς 534,2 έκατομμύρια
δολλαρίων έναντι 635,1 έκ. δολλ.
τής άντιστοίχου περιόδου ιοθ
1973. ΠσρουσιάΖετσι δηλσδή μίο
μείωσις κατά 15,9%.
Ειδικώτερον κατά περιοχάς οί
είσπράξεις έκ των μετανοστειπι-
κων έμβοσμάτων έχουν ώς ακο¬
λούθως: "Ηνωμεναι Πολιτειαι 177,
5 έκ. δολλ. έναντι 204,8 έκ. δολλ
μείωσις κατά 15,4%. Εΰρωπαϊκή
Οίκονομική Κοινότης (των έΕ),
254,4 έκ. δολλ. έναντι 311 έκ
δολλ., μείωοις 18%. Λοιπάς Κό¬
σμος (Αϋοτραλία) 84,8 έκ. δολλ.
έναντι 100,7 εκ. δολλ., μείωσις
15,8%.
Ίστορικά
Διδάγματα
Παρά τοϋ φοιτητού τής Νομι-
κής Σχολής τοϋ Πανεπιστημίου
"Αθηνών κ. Ιωάννου Ι. ΧατΖη-
σοράνιου, μάς απεστάλη ή κάτω¬
θι έπκττολή:
«Ή άξία τής μορφώσεως καί
τής εκπαιδεύσεακ; λοΟ έλληνικοό
λαοΰ απετέλεσαν άπό τα πρώτο
6ήματο τής άνεζαρτησίας τήο Χώ¬
ρας μας τόν κεντρικόν άξονα τού
ένδιαφέροντος δλων των
•Ελλή-
νων, άδιακρίτως τής κοινωνικάς
των τάξεως.
Χαρακτηριοτικόν δείγμα κοί
απόδειξιν άνοκαλύΓΐτομεν είς τό
παρατιθέμενον έν άντιγραφή έγ¬
γραφον τού Κυβερνήτου τής Ελ"
λάδος .Ιωάννου Κοποδίστρια π^
τόν Διοικητικόν τοποτηρητήν Β°"
στίτσης, δχον οΰτω:
•Ευχαρίστως είδομεν έκ τή»·
ύ.1· αριθ. 1078 άνοφοράς σου ττϊΙν
προθυμίαν των κατοίκων
τσης είς σύστασιν Σχολείου,
την οποίαν σΐκοθεν έκαμεν
τούτου συνεισφοράν Φοίνικα:
2187. Διά νά ένθαρρ(ηα>]κν δέ
τούς πολίτας τούτους, έκπληρ°υ'
μέν προθύμως την αίτησιν σύτ"1"
συνεισφέροντες διά την σύοτσ<"ν τού κοινωφε>.ο0ς τοϊτου καταστή
ματος Φοίνικσς 1.500. "ΕληίΖομ:'
δέ ότι καί οί μήπω συνεισενεγ*°ν·
τες δέν θέλουν μείνει οπίσω τα>ν
όξϊοτίμων τθ'ίτων συμπολιτών
διά τής προτροπής οον, διά
-ι - Μ/ιτίΗ την
γενή το κατόστημτ» τουτο κατο
όπαιτουμένην τελειότητα.
δε
κοινοποιήσει τόν
(4,9 καί 5,8 λί-
ΧΡιΗΣΤθν Σ. ΣΟΛΟΜ0Ν1ΔΗ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
2 τονε*. Σβλβκ η2 «Λ 1*3 «κ*νε«
Πα)ΧΐτΤαι ι% τβ ΒιΒλΐΒΠΒΐηΒΐ α εο) οβο_ τφ ουγγρβφεΐ
(«ρυ*ί3Τθϋ 4. - 'ΑβΤΠκβ 1.0)
• ΜΜ1ΜΜΦΦ+ΜΜΜΜΦ»............«.-.,
ό προαταλείς πορ' "Υμών.
ΟΙ άρχιτέκτονες τής Κυ°ερ"
νήοεως θέλουν μεταβή ούτο**·
διά νά δωσωσι τα σχέδιον ^
οίκοδομής».
Έν Ναυπλίω τή 17)1)'83
Ό Κυβερνήτηο
1. Λ. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΠΑ ΤΗΝ ΜΑΥΤΙΑΙΑ
Μέ όφορμή την άναγραφεϊσα > μείωσή της θά εσχύη καί διά τού¬
το». Ό Ν. 2687)53, πάνω στόν
όποίο βοσίΖονται οί έγκριτικές
Γράξεις νηολογήσεως κοτοχυροΰ-
τοι συνταγματικά, κάθε δέ ρήτρα
πού τίθεται στίς νηολογήοεις (έ-
δώ τα περί φορολογίαν:), είναι ί-
σχυρή καί δέν μπορεϊ νά άνατρα-
πή, άφοϋ οί έγκρίσεις είσαγωγής
κεφαλαίων έξωτερικοΰ, υπό μορ-
φή πλοίων, σύμφωνα μέ την κα-
τοχύρωσή τους, είναι άνέκκλητοι
ώς πρός τοθς όρους υπό τούς ό
ποίους εκάστοτε παρέχονται.
ΝΕΕΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ
ΣΤΟΝ ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ
ΤΟΥ ΥΠ. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
Μέ όηόφαοη τού υπουργοϋ Δι-
ακιοσύνης κ. Κ. Στεφανάκη μετε
βιβάσθησαν οτόν Γεν. Γραμματέα
τού ύπουργείου κ. Άν. Παπαστε
φανού οί εξής άρμοδιότητες:
'Εποπτεία επί των διευθΰνσεων
Π.Σ.Ε.Α., Προγρομματιομοϋ καϊ
τού υπό έλληνική σημαίσ, οί οίκεϊ Μελετών καί επί των Νομικών
ες διστάξεις τού Ν ομού 1880)51 Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, υέ
«περί φορολογίας πλοίων», όπως έξαίρεοη τούς δικηγόρους συλ-
ίσχύει σήμερα αύτάς, τροποποιη- λόγους. Δυνατότης παραστάσεως,
ρένος κοί συμηληρωμένος μετα- χωρίς ψήφο, στϊς συνεδριάσεις
γενέστερα άπό τα Ν.Δ. 3415)55. δλων των συμ&ουλϊων καί των έ-
4094)60, 4418)64, τόν Α.Ν. πιτροπών πού λειτουργοϋν στό ύ
465)48 καί τόν Ν.Δ. 509)70. Κα πουργεϊον Δικαιοούνης.
θε τυχόν, μέ μεταγενέστερο νό-
μο αυξήση τής προβλεπομένης ' ΝΑΥΛΑΓΟΡΑ
φορολογίας, άπό τίς ανωτέρω δια ΣΤΑΘΕΡΩΤΕΡΟΣ ΤΟΝΟΣ
τάξεις, δέν θά έχη έφαρμογή γιά ΣΤΙΣ ΝΑΥΛΩΣΕΙΣ
τό έν λόγω πλοϊο (έννοεϊ τό εκά¬
στοτε νηολογοΰμενο), κάθε δμως
οτάν Τύπο πληροφορίο περί επι-
βολί^: βαρυτέρων φορολογικών
μέτρων στήν ναυτιλία, νσυτιλια-
κοί κύκλοι γοΟ Πειραιώς έξέφρα
οαν την άπορία γιά την πιθανό-
τητο τής κρατικής αυτής ενεργεί¬
ας. Κοί τουτο γιατί ύπόρχει συν-
ταγματική κοτοχύρωοη έναντι κά¬
θε έιποχθέοτερης φορολογικής με
ταχειρίοεως τοΰ πλοίου, διατυπου
μένη κάθε φορά οτίς έγκριτικές
πράξεις νηολογήσεως υπό την
ελληνικήν οηναία.
Συγκεκριμένα στίς ύπουργκιές
όποφάσεις οί οποίες έγκρίνουν
τούς όρους υπό τούς όποίους ϋά
διέηωνται τα σκόφη κατά τό Ν.Δ.
2687)53 «περί προστασίσς κεφα¬
λαίων τού έξώτερικοϋ» άναφέρε-
ται :
• Ως πρός την φορολογία τού
πλοίου, θά έφαρμόΖωνται καθ' ό-
λη την διάρκεια τής παραμονής
τηοαν την κοθοδική τους πορείσ
επειτα άπό ένα συνεχές κατρακύ
λισμα δύο μηνών, ένώ οί ναυλώ-
σεις σιτηρών τού Βορείου Άτλαν
τικοϋ πρός Κόντινεντ καί Ίαπω-
νία έμφανί?ουν έλαφρά βελτιώ¬
ση.
Οί ναϋλοι φαίνεται δτι στομά-
Παρά τό γεγονός δτι ενας με
γάλος άριθμός δεξαμενοπλοίων έ
χει άποσυρθή άπό την άγορά καί
εχει περοπλισθή, έν τούτοις τα
σκόφη τής κατηγορίας αυτής πα-
ρσμένουν άκόμη ό «πονοκέφαλος»
των έφοηλιστών πλοίων ξηροϋ
φορτίου, διότι «ύπακλέπτουν. πολ
λά φορτίσ των κυριωτέρων μετα-
φορών αιτηρών. Οί πλοιοκτήτες
πάντως έχουν άναθαρρήση άπό
τό γεγονός ότι οί ναύλοι, τουλά¬
χιστον τού τομέως τού Βορείου
Άτλαντικοϋ, έστομάτησαν την
πτώση τους καί έτσι έχουν την
δυνστότητα νά άνθίστσνται περισ
σότερο οτίς χαμηλές προσφορές
των ναυλωτών.
Στίς χρονοναυλώσεις κλείστη-
κσν δύο έλληνικά φορτηγό.
— Τό «Άγγελος Μιχαήλ», 16.
235 τόννων, ναυπηγήοεως τού
1964. Έχρονοναυλώθηκε 6πό την
-Μαριτίμ Τρανσπόρτ» άντί 4.7ΟΟ
δολλορίων την ήμέρα, πλέον ι.
250δολλάρια τόν μήνα όβερτάϊμ.
— Τό «Κάπταιν Ξυλάς», 13.
300 τόννων, ναυπηγή-σεως τού
1958. Έχρονοναυλώ6ηκε άπό την
Σαφμαρίν άντί 4.200 δολλαρίων
την ήμέρα.
ΦΟΡΟΛΟΠΚΑ
Όδηγίίζ γιά τίς φορολογικές
διευκολυνσίΐς στήν καταόολη τού
Χαρτοοήμου
ΙΗΙΕΓΑΙ Η ΦΟΡΟΑΟΠΑ ΧΛΡΤϋίΗΜΟί
Αύξάνεται, όπως πληροφορού¬
μεθα,, όλο τό πλέγμα τής φορολο-
γίας χαρτοοήμου.
ΎπολογίΖεται ότι ή άπόδοση
τής αυξήσεως αυτής θά φτάση τα
6 δισεκατομμύρια δραχ. περίπου.
Στό ιιεταξύ εγνώσθη ότι όρι-
στικοποιήθηκε άπό πλευράς ύποι,Ό
γείου Οί'κονομικών ή έπεξεργα-
σία των φορολογικών νομοσχεδί
ών.
Σχετικώς αρμοδία πηγή έπιβε·
βοίωσε χθές ότι σϋξάνοντοΐ:
— Ό φόρος κύχλου εργασιών
κατά μία :;οσοσπαία μονάδο (ή
φορολογία αυτή κατά κανόνα εί¬
ναι 7%. Έπομένως διαμορφούται
σέ 8%).
■- Τα τέλη κυκλοφορϊας ού-
τοκινάτου κστά 25% καί τής οί-
σφοράς έως 30%. (Ή άπόδοση
άπό την αυξήση των τελών αυ¬
τών ύπολογίΖεται ότι θά φτάση
συνολικώς τα 680 έκατομμύρια).
— Ή τιμή των τσιγάρων (σχε¬
τικώς εγνώσθη ότι οί καπνοβιο-
μήχανοι έχουν Ζητήσει αυξήση
2 δρχ. τό ποκέττο).
— Ή τιμή τής μπύρας κατά
1,50 δρχ. περίπου ή φιόλη των
500 γραμμαρίων (ή επιβαρυνθή
αυτή προκύπτει άπό την αυξήση
τού φόρου βύνης σέ 47 δρχ. πε-
οίπου τό κιλό)..
— Ή τψή των σπίρτων κατά
0,50 λεπτα περίπου.
"Αρμοδίως ύπολογίΖεται ότι γε¬
νικώς ή σπόδοση τής αυξήσεως
τού φόρου κύκλου εργασιών, των
ημών των είδών μονοπωλίου κσί
των τελών κυκλοφορίας θά υπερ¬
βή τα 3 δισεκατομμύρια δρχ.
Τέλος, πληροφορούμεθα ότι τό¬
σο τόν ύπουργό Συντονισμοϋ κ.
Π. Πσπαληγούρα όσο καϊ τόν ύ¬
πουργό Οικονομικήν κ. Εύ. Δε-
βλέογλου έπεσκέφθηκαν ηδη έκ-
πρόσωποι ιοθ Συνδεσμου 'Ελλή-
νων Βιομηχάνων, οί όποϊοι διετύ-
πωσον τίς άπόιμεις τής τάξεως
τους πάνω ρτά λαμβανόμενα φο-
ρολσγικά μέτρσ. Τούς ύπουργούς
Τό ένεργειακόν
Τό ένεργε'ακόν άπεπέλεσε ι ο
αντικείμενον τοϋ κυβερνητικόν
ένδιαφέροντος, σχετικαί δέ άνο-
κοινώσεις εγένοντο προσφάτως.
Την φοράν αυτήν τό ενδιαφέρον
συνεκεντρώθη είς την όΕιοηοίπ-
σιν των εγχωρίων πηγών ένερ
γείας· ήτοι τού λιγνίτου κοί το~;
πετρελοίου. Βεβαίως, δέν θά α¬
νέμενε κανείς πλήρη ανακοίνω¬
σιν επί των συΖητηθέντων κοί ά-
ποφασιοθέντιον κατά τάς
φεις αύτάς, εάν, όμωο, κρίνωμε/
όοό τα δημοσιευθέντα ολίγα, Ού,
πρέπει νά είναι θετικά τα δεδο-
μένα* διότι τό νά άνπκοινωθή ότι
απεφασίσθη ή μεγίστη δυνατή σϋ
Εησις τής παραγωγήν λιγνίτου, :-
διοιτέρως είς Πτολεμοίδσ κοί ή
ύποκστοστοσις τοϋ πετρελοίου είς
τό σύστημα τής Δ.Ε Η.», δέν άπο
τέλει τϊποτε τό συνταρακτικόν ού
τε κάτι τό νέον, άφοϋ επί έτη του¬
το δισκηρύσσεται καί υπό τής ά
Ε.Η. κοί υπό των εκάστοτε κ>
ββρνητνκών φορέων. 'Εκείνο, *ό
οποίον παρστηρεϊται είναι, δτι, έ¬
νώ 6ηοφσσί?εται ή αύξησις τής :α
ραγωγής λιγνίτου, επαναλαμβάνε-
ται ό διογωνισμός διά την προμή
θείαν τού έξοηλ»μχ>0 τοϋ λιγνιτω
ρυχεΐου τής ΠτολεμαΤ5ος, χωρίς
νο μνημονεϋετοι ό επί πλέον χοό
νος ό οποίος θά χρειοτθή έν προ
κειμένω. πέραν των 2,5 έτών,
τα οοοίο — συμφών,ος πρός την
σχετικήν ανακοινώση — έχοι,ν
οηολβσβή Κοί θά ήτο ένδ.σ-
νά υπήρχον ίπίοημο» έκτι-
μήβκκ: «ίκ: ι<ρος τόν χρόνον, ό ό- ·* ττΐν ρηξιν νέας δημοπρασίαν, την υπο βολήν των νέων προσφορών, την αξιολόγησίν των καί — τό σπου¬ δαιότερον — διά τόν χρόνον ό οποίος θά όπαιτηθή πρός λήψιν νέας σχετικής αποφάσεως. Διότι ςαίνεται, ότι εάν τηρηθοϋν αί ,/ό μιμοι διαδϋ'ποίαι καί δ ατυπώοεις, δοθέντος άλλως τε τοϋ μεγέθους τοϋ έργου, ό χρόνος τ:ον 12-18 μηνών, διά την όλοκλήρωσιν των στσδίων ενός νέου διογωνισμοϋ, είναι ό έλάχιστος. "Εν άλλον σημείον είναι ή δια- φαινομένη πρόθεσις όπως προχω ρήση ταχέως ή διαδικααία διά την αναθεώρησιν τής συμβάσεως τής «Όσεάνικ» πρός εκμετάλλευσιν των πετρελαίων τής Θάσου. Εάν άληθεύουν αί υπάρχουσαι πληρο¬ φορίαι, ότι περί τό τέΑος τοϋ τρέ χοντος μηνός θά έλθουν είς 'Ελ λάδα οί έκπρόσωποι τής έταιρεί- ας, θά πρέπει — λόγω ακριβώς; τής σημασίας τής ταχείας έκκαθα ρίσεως τής καταστάσεως — όπως καταβληθή, επι τέλοος, προσπα¬ θεία διά μίαν συμφέρουσαν τό δη¬ μόσιον επίλυσιν τοϋ "έμοτος τσά- τού καί διά την ταχιτάτην άΕιθ- ποίησιν των κοιτασμάτων. Τώρο, όλοι έν Ελλάδι όμιλοϋν περί τοϋ πετρελαίου, κοϊ έχουν άρχίσει νά οκέπτονται πότε ή Ελλάς θά γίνη μέλος τοϋ Ο.Π.Ε.Κ. (Όργο νκ>μος ΠετρΓλαιο - Εξαγωγικών
Κρατών), ένώ ούδεμίπ σταγών
τοϋ πολυτίμου αύτοι1 προϊόντος
εχει ποραχθή πρός εμπορικήν εκ¬
μετάλλευσιν.
Συντονισμοϋ καί Οίκονομικών θά
επισκεφθούν σήμερα κοί πιθανώς
καί την Δευτέρα έκπρόσωποι των
λοιπών παραγωγικών τάξεων.
ΟΙ ΕΜΠΟΡΙιΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ - ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ
Οί έμπορικές σχέσεις μεταξύ
Ελλάδος καί Βουλγαρίας έξετά-
σθηικσν οέ σύσκεψη στο Ε.Β.Ε.
.Αθηνών, ή όποία πραγμστοποιή-
θηκε μέ την εύκσιρίσ τής αναχω¬
ρήσεως άπό την ΊΕλλόδο τοϋ έμ-
πορικοθ συμθούλου τής Βουλγα-
ρικής πρεσβείας κ. Σεβντάλωφ.
Στή σύσκεψη πήρτν μέρος ό
νέος Βούλγαρος εμπορικάς σύμ-
βουλος κ. Γκάνεφ, ό άντιπρό-
εδρος τοϋ Ε.Β.Ε.Α. κ. Α. Μοχοί-
ρας, ό γεν. διευθυντάς κ. Β.
Τσιούνης, τα μέλη τοΰ βουλγαρι-
κοϋ τμήματος καί άρμόδιοι ύπη-
ρεσιακοί παράγοντες.
»·+·♦♦♦♦♦♦♦·♦♦»♦♦♦♦♦«>♦«
Οδηγίες γιά την όρθή καί ό-
μοιόμορφη έφαρμσγή τής άποφά
οεως περί φορολογκών διευκο-
λύνσεων παρέχει τό ύπουργεϊο
Οίκονομικών, μέ την ύπ" αριθ. Κ.
14696)19.11.74 έγκύκΛ.ό τού.
Συγκεκριμένα, στήν έγκΰκλιο
έπαναλαμβάνετοι, ότι, κτττάπιν ι ής
εύχερείας πού παρεσχϊ,θη στοΰς
ύπόχρεους νιά την καταβολή, οέ
τρείς ίσόποσες δόσεις, των όφει
λομένων πουών έκ χορτασήμου,
εισφορών υπέρ ΟΓΑ — Δήμων κοί
Κοινοτήτων, κλπ., των οποίων ή
προθεσμία ύποβολής δηλώσεως
κσί κσταβολής έληξε την 10.11.
74 ή την 20 11.74, τα όφειλόμενα
αύτά ποσά δύνανται νά καταβλη-
θοϋν σέ τρείς, πρόγματι, ίσόπο
οες δόσεις. Ή πρώτη δόσις ήταν
κοταβλητέα μέχρι 20.11.74, ή δεύ
τερη μέχρι καί 16.12.74 κοί ή τρί
τη μέχρι 28.12.714.
Έν συνεχείσ όναφίρεται, δτι:
1· — .Εντός τής προθεσμίες
κατσβολής τής ηρώτπς δόοεως ό
ίηόχρεως όφείλει (ώφειλε) νά ύ
ποβάλη είς τόν άρμ^δ'ον οίκον,
έφορον κανονικήν τριπλότυπον
δήλωσιν, περιλομβσνουσα όλα τα
ύηό τοϋ νόμου όριίόμενε οτοιχεϊ
α, έν οϊς κοί τό ρύνολον των
όφειλομένων ποσών έκ χορτοσή
ρου καί έξ εισφορών, διακεκριμέ
νιος. Κατά την υποβολήν της δή
>αΐ··κ καταβάλλεται (κατεβολλε-
ιο) συγχρόνως καί ή πρώτη 5ό-
σις. Αί ύπόλο.'ποι δύο Εόσεις δέ
όν νά βεβαιΐϋβοϋν τό ταχύτερον ύ
πό τοϋ οίκον, έφόρου, κατά τα
κεκονονισμένα, καί νά όπαστα-
λοϋν, άνευ καθυστερήσεως, οί
οίκεϊοι χρημοτικοί κατάλογοι είς
τό αρμόδιον Δημόσιον Ταμείον
δα την επιδίωξιν τή^ είσπραξε-
αχ: των βεβαιωθέντων ποσών.
2. — Αί περί ών ανωτέρω διευ-
κολύνσεις παρέχονται υπό την ά
ποραίτητον προοπόθεσν τής έπα
κριβοϋς καί πλήρους ουμμορφώ
οεχρς των ύποχρέων πρός τα
διά τής σχετικής αποφάσεως κσθο
ρ.2όμενο. Κστόπιν τούτου.
Α' Ή εκπρόβεσμος ύποβολή
τής οίκείας δηλώσεως περί των
έκ χαρτοοήμου κσί έξ εοφο(>ΰ>ν
όφειλαμένων ποσών σπνεπόγεται
την έφ' άπαξ κοί άμεσον κατσ-
βολήν τούτων· μετά των νομίμων
προοτίμων ή προσαυξήσεων, κα¬
τά περίπτωσιν, λόγω έκπροθέ-
ρας δόσεως κσθιστό ληξιπρόθε
Γμον καί άπαραιτήτην κοί την
τρίτην δόσιν. Είς την πε¬
ρίπτωσιν ταύτην, πλήν των τσμια-
κών προσαυξήσεων έκπροθρσμου
κοαβολής, έπιβόλλοντσ1 καί συνχι
σπρόττονται υπό τού διευθυντού
τοϋ άρμοδίου Δημοσίου Τσμείου
τα υπό των οίκείων φορολογικών
δ:στάΕεων προβλεπόμενα πρόστιμα
ή προσαυΕήσεις έκπροθέσμου όη
λώσεως κοί καταβολής των προστί
μων ή των προσαυξήσεων, υπο-
λογιίΓόμενα έφ' ολοκλήρου τοΰ
όφειλομένου ποσοΰ των δύο τού¬
των δόσεων, θά έπιβόλλωντα!
καί θά είσπρόττωνται επί τή βά¬
σει ατχεπκοΰ σηνειώμστος τοϋ
άρμοδίου οίκον, έφόρου, θά βεβαί¬
ου ντα ι δέ ταυτα οίκοθεν υπό τοϋ
Δημοσίου Ταμείου, κατά τα ίοχύον
ΑΠΟΑΟΓΙΣΝΟ! ΤΗΣ Ε1Α0ΗΑΑ0Σ
Αί πληροφορίαι διά τα νέα φο-
ρολογικά μέτρα, τα οποϊα ύπολ>
γίίεται ότι θά άποδώσουν 25.000
έκατ. 5{>αχ. κοί αί άνοκοινώοεις
διά τό ένεργειακόν έδέσποσσν
των οέκονομικών έξελίξεων τής
παρελθούσης εβδομάδος. Είδικώ
τερον, διά τα φορολο γ ικά μέτρα
εγνώσθη ότι θά αύΕηθούν τα τέλη
χαρτοσήυου, ό Φ.Κ.Ε., τό καύσι-
μα (ντήΖελ καί μοΖούτ), τα τέλη
κυκλοφορίας καί ή έφ" δποξ είσ-
φορά των ούτοκινήτων, οί φόροι
πολυτελείας κλπ.
Αί λοιπαί οικονομικαί έξελίξεις
έχουν ώς εξής:
— ΑΙ είσσνωγαί κρεάτων έκ
Νοτιοσλαυΐας ωρίσθησαν είς 300
τον.
τα.
ομού δηλώσεως καί κσταβολής,
| Β' Ή μή έμπρόθε^μος καί ό-
λοσχερής έξόφλησις τής δευτέ-
Γ' 'ΙΞπΐ έκπροθέσμθυ καταβο
λής μόνον τής τρίτης δόσεως
-ι ών ανωτέρω όφειλών τα έν τη
προηγουμέντ) παρσγρόίοω διαλσν-
βανόμενα έφαρμόίοντσ' μόνον
διά τό όφειλόμενον ποσόν τής δό
σεως ταύτης.
Τέλος, μέ την έν λόγω έγκύ-
κ,λιο έφιστσται ή προσοχή των
αρμοδίων ύπηρεσιών, όπως ένημε
ρώσουν τούς ύποχρέουο, τόσο γ·ά
τίς παρεχόμενες σ" αϋτοΰς διευ-
κολύνσεις, δσο καί γιά τίς συνε-
πειες πού έχει ή έκπρόθεομη έκ-
πλήρωοις τώ/ ανωτέρω υποχρεώ¬
σεων τους.
ΣΥΣΚΕΨΗ' Ε3ΑΓΟΓΕΩΝ
ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Στϊς 27 τρέχοντος μηνός, 6
μ.μ., πραγματοποιέίται στή ©ε·α-
σαλονίκη (αϊθουσα Ε.Β.Ε.β.) συ-
νάντηση των έξαγωγέων τής πε-
ριοχής μέ άντιπροοωπείσ τοϋ Δ.
Σ. τοϋ Πανελληνίου Συνδεσμο-;
• Εξαγωγέων, μέ έπικεφαλής τόν
πρόεδρο αύτοϋ κ. θ. Δ. Μπερτ^ε-
λέτο., Σκοηός τής συναντήσεως
είναι ή δημιουργία παρορτήματος
τοϋ Π.Σ.Ε. στή θεσσαλονίκη.
"Υστερα άπό σύντομη είσήγη-
οη τοΰ προέδρου τοϋ Π.Σ.Ε., θά
επακολουθήση συζητήση, γιά την
πορεία τής έξαγωγεκής προσπα¬
θείας καί νιά τα προβλήματα τα
όποία άπασχολοϋν την τάξη των
έξαγωγών, καθώς καί τα είδκώ-
— Ανεκοινώθη ότι μελετάται
ή ηροώθησις των έξαγωγών πρός
τάς χώρας τής Μέοης ■Ανατολής.
— Ό τιμάριθμος λιανικής πω¬
λήσεως κατά τόν Δεκέμβριον ηυ¬
ξήθη κοτά 1,1%. έναντι τοϋ Νο¬
εμβριού.
— Ενεκρίθη ή έξαγωγή, κατά
τό 1975, 3,2 έκατ. τόννων βωξι-
άνέλαβεν άπό 1ης Ίανουορίου
την Όλυμπιακήν Άεροπορίαν.
— Είς τό Χρημα-ιστήριον Α¬
θηνών, εσημειώθη σημαντική πτώ
σις των τιμών κατά τα μέσα τής
εβδομάδος, λόγω κυρίως των δια
φόρων φημών καί έν συνεχεία αί
τψοί εσημείωσαν μικράν δνοδον
έκλειοαν όμως είς έπίπεδα κατω¬
τέρα τής προηγουμένης εβδομά¬
δος (10.1.75). Ούτως ό γενικάς
δείκτης τ>μών έκλεισε είς τό 794,
6 έναντι 819,6 (τής Παρασκευής
10)1). Αί συναλλαγαί άνήλθον
είς τα 130 - 140 έκπτ. δρχ.
— Είς την διεβνή οίκονομίαν,
οί κυριώτεροι έξελίξεις ήσαν: Η
απόφασις τοΰ Δ.Ν.Τ. διά την αύ¬
ξησιν των πετρελαϊκών διευκο-
λύνσεων είς 6.000 έκατ. δολλ.
καί ή ίδρυσις νέου μηχανιομοϋ
προικοδοτουμένου μέ 25.000 έκ.
δολλ. διά την ενίσχυσιν των χω-
ρών μέ έλλείματα είς τα ΊσοΖύγ<α πληρωμών των, ή ανακοίνωσις ύ πό τοΰ προέδρου των Η.Π.Α. των μέτρων διά την αντιμετώπισιν Πτώοη τής βιομηχθν«πς γωγής κατά 4,4% σημειώθηκ| Όκτώοριο, πι)μφο)νο ι·, τής Στατκττικής Ύπηοεαίος* πτώοη αυτή προέρχετοΐ κυρ(ως ,^ την κάμψη τής παραγωγήν λαιοκών αγαθών 8,5%. Τό ΙΟμηνο Ίανουορίου _ Ό κτωβρίου ή πτώ- τής β " νίκης παραγωγής έφθο/3Γ τό 2 ι ένώ τό άντίστοιχο δεκαμην0 τ - 1972 είχε οημε.ωθεϊ οϋξηοη * 2%. έξελίξβις ΑΙ ΕΙΣ.ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΡ|ΣΤ, ΚΟΥ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ. ~ Σϋ φώνως πρός οτοιχεϊα τής τρα πέΖης τής Ελλάδος αί είσπράζειι: τουριστικοϋ συνολλάγματος τα τό δεκόμηνον Ίανουαρίου κα. ΥΠΟΒΟΗΘΕΙΤΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥ- ΙΙΣ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ «Χώρα των Μακάρων» 'Εάν ό Γκιούλιβερ, ό γνιοστός ' ήρως των μυθιστορημάτων τού" Αγ Τό είς Ίωάννινο έδρεΰον Πά- γλου συγγραφέως Ίωάνθαν Σου- ράρτημα τοΰ Έθνικοΰ Όργανι- ίφτ, όπεφόσιΖε, κατά τή σημερι- σμοϋ 'Ελληνικής Χειροτεχνίας Ή νήν εποχήν, νά επισκεφθή την πείρου καί Κερκύρας ανέπτυξε, «Χώραν των Μακάρων», θά ήρχε- κατά τό τελευταίον δίμηνον τοϋ το άνευ άμφιβολίας, είς την Έλλά- 1974, τάς άκολούθοικ; δραστη¬ ριότητος: — Διά τοΰ μηχανικοθ έξοπλι- ομοϋ αυτού έξυπηρέτηθ';/ 60 έρ- γσστήριο άργυροχοίας --ής περιο χής τού, τα όποϊα έποξειργόσοη- σαν 100 χιλιόγραμα άργύρου διά την κατασκευήν κοσμημθηων καί διαφόρων άργυρών άντ.κειμένων στομικής καί οίκισκής χρήσεως. — 'Υπεβοήθησε Ήπειρώτας χει δα. Διότι ώς φαίνεται είς την χώ ραν μ άς όλα τα προβλήματα &■ χούν λυθή καί όλοι οί άρμόδιοι παράγοντες άσχολοϋνται μέ όλα τα άλλα... έχτός όπό την θετικήν, όποφοσιοτικήν καί παραγωγιχήν έργασί|αν. Σχέδια ανακοινούνται χωρίς, όμως, νά είναι γνωστόν πώς καί πότε θά εφαρμοσθούν. Μέτρα λιτότητος άναγγέλλονται, ένώ δέ Ζητοϋντσι όπό τούς πολί οοτέχνας είς έξαγωγάς των άρ- τας θυσίαι, οί Δημόσιοι 'Οργανι- γυροχοϊκών προίόντων πρός την ι σμοί σπεύδουν πρώτοι νά έπωφε Αυστραλιαν καί τάς Η.Π. Άμερι- ληθοϋν κσί νά αύξήσουν τάς τ*μάς κης. των ύπηρεσιών των — σί οποίαι — Παρεχώρησεν εις την σχο¬ λήν — έργαστήριον ύ'ραντουργί- ας τού Μεκείου Ο^κοτρ^φείου Ι¬ ωαννίνων (όπου έκπαιδκύονται ύ· πότροφοι τού Ε.Ο.Ε.Χ. είς δια¬ φόρους κλάδους χειροτεχνίας) ύρ γαλειούς κοί όλλα έξαρτηματα ύ- φαντιχής τέχνης διά τάς ανάγκας τής οίκείας διδασκαλίαν 'Επίσης, διέθεσεν είς την Λαμπριάδειον Οί κοκυρικήν σχολήν των Άνω πεδι νών τοΰ Ζαγορίου τεχνκά καί διακοσμητικά σχέδια διά την ΐιστα σκευήν ταπήτων κοί κεντημότων υπό των μαθητριών Όύ'.'τΐς. Έξ άλλου, κατά τό αναφερό¬ μενον διάστημα, τό μόνιμον- έκθετή ριον τοΰ αναφέρομεν ου Παραρ- "■ήματος τοΰ 'Οργανισμοϋ Χει.- ροτεχνίας επεσκέφθησαν 555 ό- τομα, μετοξύ δέ ούτών και όρκε- τοί θένοι, καί ένημερώθησαν επί έμπορικών ένδισφερόντων των διά την παραγωγήν τής ηπειρωτι- κης χειροτεχνίος. σημειωτέον είναι κοινής ωφελείας. Είς την εφημερίδα τής Κυβερνή σεως δέν έχει δημοσιευθή, κατά τόν παρελθόντα μήνα Δεκέμβριον σχεδόν οϋτε μία απόφασις δι' έπενδύσεις, όχι μόνον διά νέας τοιαύτας, όλλά καί διά παρατά- σεις παλαιστέρων. Τα παραδείγματα τής «μακα- ριότητος» είναι πολλό, μερίκό, ό¬ μως είναι χαροκτηριστικά. Ένώ π.χ. τό υπουργείον Έμπορίου ά- ναγγέλλει σχέδια προωθήαεωςτών έξαγωγών, τό Συμβούλιον Προ- ωθήσεως παραμένει άκέφολον καί — έκ συμπτώσεως ϊσως — δημο- οιευεται ύπόμνημα των έριοβιομη- χάνων, οί όποϊοι διομαρτύροντοΊ, δ'ότι αί γνωματεύσεις έίΐί των δειγμάτων δΓ εξαγωγήν καθυστε- ροΰν είς τό Γενικόν Χημείον τού Κρότουα επί... έπτάμηνον καί πλέ όν. Συμφώνως δέ πρός χαρακτη- ριαμόν ένδιαφερομένου, ένώ είς την προηγουμένην περίοδον ή ά των. — Απεφασίσθη ή έξσγωγή βάμ βακος κατά τό 1975, είς χώρας διμερών συμφωνιών. — Κσθωρίσθησσν νέαι τιμαί λισνικής πωλήσεως άμνοεριφίων. — Εγνώσθη, ότι ή Γαλλία θά χορηγήση είς την Έλλάδσ δια- κρατικόν δάνειον 100 έκατ. φρ. — Ύπεβλήθησαν διαμαρτυρίαι ενδιαφερομένων δια κοθυστερή- σεις άναλύοεων δειγμάτων δι' ε- ξαγωγάς. — Καθωρίσθη ή τιμή τοϋ σίτου διά τάς άλΕυροβιομηχονίας. — "Ανεκοινώθη, ότι θά όναθε- ωρηθή ή σύμβασις μετά τής "Ο- σεάνικ, διά τα πετρέλοια τής θά- σου. — "Υπό τοΰ υπουρ γοϋ Βιομηχα- νίας ανεκοινώθη, θά επαναληφθή ο διεθνής διαγωνισμός διά την προμήθειαν των έσκοπτικών μη- χανημάτων τοΰ λιγνιτωρυχείου τής «ΛηιτοΛ». — "Ανεκοινώθη ότι τθ Δημόαι· όν θά προχωρήση είς ερεύνας διά την ανεύρεσιν πετρελαίου καί ύδρογονανθράκων είς την χερσαί- αν περιοχήν Καβόλας. — Τα δικσιώμστα έρευνών διά πετρέλαιο είς τό βόρειον Ίόνιον καί τόν Θερμαϊκόν θά παραχωρη¬ θούν κατόπιν διεθνοϋς διογωνι· ομού. — "Ανεστάλη ή είσογωγή κοτε ψυγμένων κρεάτων. — "Ανεκοινώθη ότι θά άρχί- σουν διαπραγματεύοεις διά την | περαιτέρω ανάπτυξιν των "Ελλη- νο - Βουλγαρικών έμπορικών σχέ οεων. — Κατηργήθη ή άγορανομική διάταξις 114)74 περί ύποβολής ύ πό των βιομηχάνων καί έμπόρων στοιχείων σχετικών μέ τα άποθέ- ματα κοί τάς τιμάς. — Ή χρημΐττοδότησις τής οί- κονομίας κατά τό ΙΟμηνον Ία¬ νουαρίου - Όκτωβρίου. ηυξήθη κατά 14,5%. ίτρϊον δημίολιργεϊ την μακαριό- - Αί είοαγωγαί καπνών κατά τητα. τί» 197Μ άνήλθον είς 67.160 Τό ένεργειακόν πρόβλημα α- τόν., όξίας 116,1 έκ. δολλ., έ- πασχολεϊ τούς άρμοδίους μέ α- νανπ 45.880 τόν. άξίας 77,8 έκ. νακοινσεις είς την Ακαδημ'αν, δολλ μέ σειράν συσκέψεων σχετικών μέ τό σοβαρώτατον πρόβλημα τοθ - Ενεκρίθη ή έξαγωγή, πυρη- περιορισμοϋ τής καταναλώσεως, «ελαιων, ραφινελαίων καί όρυΖο- ούδεμία, όμως, φροντίς καταβάλ φλοιών. λεται διά νά ένημερωθή ό κοινάς - Ανηγγέλθη, ότι τό κρότος πολίτης έ>πί τής πρσγματικής ο-
νάγκης νά περιορισθή ή κατανά¬
λωσις, καί ούδεμία έκοτρατεία ά·
,νσΛσχ/βάνείται δι" αύτό. "Ισίικ;,
διότι οί άρμόδιοι νομιΖουν ότι ή
ώριμότης τοϋ ""Ελληνος είς τόν
οικονομικόν τομέα δέν είναι άρκε
τή, καί μόνον διά τής αυξήσεως
των τιμών θά επιτευχθή τό έπιθυ-
τερα προβλήματα, τα όποϊα άνπ-
μετωπί^ουν οί έξαγωγεϊί; τής π£-
ριοχής.
δράνεια αυτή απεδίδετο είς τό
«αϊσθημσ τής άνασφολείσς- των
αρμοδίων φορέων, τώρο ή άδρά-
νεια όφείλετσιείς τό αντίθετον
«αίσθημα τής τετραετίας», τό 0-
τής| οίκονομ.κής κρίσεως είς Οκτωβρίου 1974 άνήλθον
Η,Π.Α.
ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ
ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΔΙΑΚΟΠΗ
ΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΟΥΣ
Την διακοπή τής λειτουργίας
τους άντιμετωπίΖουν ώρισμένες
φορμακευτικές βιομηχανίες, μέ
την οίτιολογία ότι ή Κυβερνηση
δέν εχει έγκρίνει την άναπροσαρ
μογή των τιμών των σκευασμά-
των, κατ' άναλογία τής αυξήσεως
τού κόοτους παραγωγής τους.
Σύμφωνα αέ σχετικές πληροφο-
ρίες, τό θέμα όπασχόλησε τό Δ.
Σ. τού συνδεσμου 'Ελληνικής
Φαρμακοβιομηχανίας κατά την τε¬
λευταία συνεδρίασή τού, μετά άπό
σχετικές προτασεις πού έ·χουν ύ-
ποβαλει ώρισυένες βιομηχανίες —
ι/έλη τού. Οί έπιχειρήσεις αύτές,
κατά τίς ϊδιες πληροφορϊες, δή-
λωσαν στόν πρόεδρο τού Συνδε¬
σμου κ. Ν. Μπσκόκο, δτι άδυνα-
τοθν νά συνεχίσουν τίς έργασίεα
τους, έφ' όσον έξακολουθούν νά
μένουν όμετάβλητες άπδ δεκαπεν
ταετίας, οί τιμές των περιοσοτέ-
ρν φορμσκων. Έπίσης, καταλο-
γίνουν ευθύνη στήν διοίκηοη τοϋ
Συνδεσμου, γιστί δέν άντέδραοε
άποτελεσματικά στήν παρελκυστι-
κή τακτική τού ύπουργείου Έμπο¬
ρίου. γεγονός ποΰ είχε σάν άπο
τέλεσμα νά μην άναπροσαρμο-
σθούν οί τιμές των φαρμάκων,
παρά την σημαντική αυξήση τοϋ
κόστους. Κι' αύτό διαπιστώβηκε
άπό τίς ύπηρεσίες τοϋ ύπουργεί-
ου καί άπό είδική έπιτροπή άπό
καθηγητάς άνωτάτων σχολών, κα
θώς καί ένδελεχεϊς έλέγχους.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ
ΠΑ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΑ ΚΡΕΑΤΑ
Μέ άπόφαση τοϋ ύφυπουργοϋ
Έμπορίου κ. Γ. Παναγιωτοπού-
λσυ, καταργήθηκαν προγεν,έστε-
ρες όπσφάσεις, όπό τό 1973, σχε
τικά μέ την ΰπαγωγή σέ ύποχρε-
ωτική κοστολόγηση τοϋ είσαγο-
μένου κρέατος μόσχων.
Ή καταργήση των άποφάσεων
αυτών είναι εντελώς τυπική, δεδο-
μένου ότι, όπως είναι γνωστό, ά-
παγορεύεται ήδη ή είσαγωγή κρε¬
άτων. '
εις
Ή νέα γενιά τής φόρντ
ξεκίνπσε γιά τή νέα ζωή
ΜΕ ΤΑ ΜΟΝΤΕΛΑ ΤΗΣ ΦΟΡΝΤ ΜΑΣΤΑΝΓΚ, ΠΙΝΤΩ, ΜΕΡΚΙ-
ΟΥΡΥ κλπ.
Τα πασίγνωστα μοντέλα Φάρντ
άποτέλεσμα. Παραλλήλως ΜόσταΥ«· Π!™, τα Μέρκ.ουρυ κοί
δέ, ένώ Ζητεϊται άπό τούς πολί-
τά Λίνκολν είναι παιδ>ό μιδς μη-
τας νά καταβάλουν προσπαθείας ζ'
παντο-
διά την έΕοικονόμιΐσιν τής 4νερ-
δύναμης στόν αύτοκινητικό χώ
γείαο, αί κρατικαί ύπηρεσία, ού- Ρ° ΦδρνΤ Μότθρ Κό^πανΐ)-
δεμίαν πρός τούτο μέριμναν λαμ-
βάνουν. οϋτε τό παράδειγμα δί¬
δουν.
Την ΗθκβΡ'ότητα, δμως, αυτήν
συνοδεύουν καί τα άψυχολόγητα
μέτρα. Χαρακτηριοτικόν δέ είναι
τό προσφάτως άναγγελθέν μέτρον
της φορολογίσς δλων των άσπ-
κών άκινήτων, διά τοϋ όποίου
πλήσσεται σοβαρώς ή μικρά οίκαγε
νειακή ίδιοκτησία. Ως όποτέε-
σμσ, ϊσως, αύτοϋ έρχεται — καί
αύτό θά πρέπει νά προσέξουν
οί άρμόδιοι — ή κστοχώρησις δια
φημϊσεων είς τόν Ελληνικόν Τύ¬
πον, καλοϋοα τούς ενδιαφερομέ¬
νους νά έπενδύσουν κεφάλαια είς
άκίνητα είς την ΈλβετΙαν.
Δέν πρέπε· ασφαλώς νά οάς
πέροσε ή ίδέα ότι ή τεραστία αυ¬
τή αύτοκινητοβιομηχανία ποΰ έχει
σάν έδρα ι ό Μίσιγκαν θά έυεινε
άδρονής μπροοτά στίς τελευταϊες
άπαιτήσεις τής τεχνολογίας καί
τοΰ άγορσστικοϋ κοινοϋ.
Πολλά μοντέλα τής Φόρντ ά-
νανεώθηκαν καί άπό τόν περο-
σμένο Αϋγουοτο δρχ'Ζαν νά πα-
ρουσιάϋωντοι στήν διρθνή έμπορι-
κή σκηνή μαΖί μέ τίς νέβς δημιουρ
γίες των είδικών τής έτσιρΐας.
"Η πρεμιέρα έγινε μέ τα και-
νοργια Μέρκιουρυ Μόναρς κα)
Φόρντ Γκρονάντα.
Τό άμερικανικό Γκρανάντα δέν
£χει κανένα κοινό σημεϊο μέ τ6
όμώνυμα γερμονικά καί άγγλικά
μοντέλα έκτός άπό την όνομοοία.
Τό άμερικσνικό Γκρανότσα δέν
καί τό Μέρκιουρυ Μόναρς έχουν
μήκος 5 μέτρα καί προσφέρονται
άνσλογα /μέ τίς προτιμήσεις τοθ
άγοραστοΰ μέ βκύλινδοους κινπ- ι
1 Ι στικόν κατάλογον των
τηρες (3,3 καί 4,1 λίτρων) ή μέ Ι Ε . ., ^
" ' ' Η τα συνδρομητων, διά νά
κινητηρες "" ------ . - . -■
τρών).
382,7 έκ. δολλ. καί
μείωσιν κατά 16,6% έναντι της
άντιστοίχου περιόδου τοϋ 1973
'Αναλυτικώς κατά περιοχάς ε
χούν ώς εξής: "Ηνωμεναι Πολι-
τείαι "Αμερικής 163,0 έκ. δολλ.
μείωσις 14,8%. Χώραι τής Ε.Ο.Κ
(6) 11Ο,;4 έκ. δολλ., μείωοις 12
4%, Βρεταννία 43,4 έκ. δολλ.,
ι/ε,νκΛς 18,1%, ·Ανστολική Εύ-
ρώπη 800.000 δολλ., μείωοις 20
%. Λοιπή Εύρώπη (Σκανδινουΐα
κυρίως) 35,9 έκ. δολλ. μείωσις
34% καί λοιπάς Κόσμος (Αύοτρα
λία, "Ιαπωνία, Μέση "Ανοτολή) 23,
7 έκ. δολλ , μείωσις 4,4%.
Η ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΟΧΑΣ ΜΕΙΩ-
ΣΙΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ
ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ. - ΑΙ εΐσπρά
ξεις μεταναστευτικοϋ συναλλαγ·
μστος, κοτά τό ΙΟμηνον διάστημα
,Ιανουαρίου - 'Οκτωβρίου 1974,
όνήλθον είς 534,2 έκατομμύρια
δολλαρίων έναντι 635,1 έκ. δολλ.
τής άντιστοίχου περιόδου ιοθ
1973. ΠσρουσιάΖετσι δηλσδή μίο
μείωσις κατά 15,9%.
Ειδικώτερον κατά περιοχάς οί
είσπράξεις έκ των μετανοστειπι-
κων έμβοσμάτων έχουν ώς ακο¬
λούθως: "Ηνωμεναι Πολιτειαι 177,
5 έκ. δολλ. έναντι 204,8 έκ. δολλ
μείωσις κατά 15,4%. Εΰρωπαϊκή
Οίκονομική Κοινότης (των έΕ),
254,4 έκ. δολλ. έναντι 311 έκ
δολλ., μείωοις 18%. Λοιπάς Κό¬
σμος (Αϋοτραλία) 84,8 έκ. δολλ.
έναντι 100,7 εκ. δολλ., μείωσις
15,8%.
Ίστορικά
Διδάγματα
Παρά τοϋ φοιτητού τής Νομι-
κής Σχολής τοϋ Πανεπιστημίου
"Αθηνών κ. Ιωάννου Ι. ΧατΖη-
σοράνιου, μάς απεστάλη ή κάτω¬
θι έπκττολή:
«Ή άξία τής μορφώσεως καί
τής εκπαιδεύσεακ; λοΟ έλληνικοό
λαοΰ απετέλεσαν άπό τα πρώτο
6ήματο τής άνεζαρτησίας τήο Χώ¬
ρας μας τόν κεντρικόν άξονα τού
ένδιαφέροντος δλων των
•Ελλή-
νων, άδιακρίτως τής κοινωνικάς
των τάξεως.
Χαρακτηριοτικόν δείγμα κοί
απόδειξιν άνοκαλύΓΐτομεν είς τό
παρατιθέμενον έν άντιγραφή έγ¬
γραφον τού Κυβερνήτου τής Ελ"
λάδος .Ιωάννου Κοποδίστρια π^
τόν Διοικητικόν τοποτηρητήν Β°"
στίτσης, δχον οΰτω:
•Ευχαρίστως είδομεν έκ τή»·
ύ.1· αριθ. 1078 άνοφοράς σου ττϊΙν
προθυμίαν των κατοίκων
τσης είς σύστασιν Σχολείου,
την οποίαν σΐκοθεν έκαμεν
τούτου συνεισφοράν Φοίνικα:
2187. Διά νά ένθαρρ(ηα>]κν δέ
τούς πολίτας τούτους, έκπληρ°υ'
μέν προθύμως την αίτησιν σύτ"1"
συνεισφέροντες διά την σύοτσ<"ν τού κοινωφε>.ο0ς τοϊτου καταστή
ματος Φοίνικσς 1.500. "ΕληίΖομ:'
δέ ότι καί οί μήπω συνεισενεγ*°ν·
τες δέν θέλουν μείνει οπίσω τα>ν
όξϊοτίμων τθ'ίτων συμπολιτών
διά τής προτροπής οον, διά
-ι - Μ/ιτίΗ την
γενή το κατόστημτ» τουτο κατο
όπαιτουμένην τελειότητα.
δε
κοινοποιήσει τόν
(4,9 καί 5,8 λί-
ΧΡιΗΣΤθν Σ. ΣΟΛΟΜ0Ν1ΔΗ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
2 τονε*. Σβλβκ η2 «Λ 1*3 «κ*νε«
Πα)ΧΐτΤαι ι% τβ ΒιΒλΐΒΠΒΐηΒΐ α εο) οβο_ τφ ουγγρβφεΐ
(«ρυ*ί3Τθϋ 4. - 'ΑβΤΠκβ 1.0)
• ΜΜ1ΜΜΦΦ+ΜΜΜΜΦ»............«.-.,
ό προαταλείς πορ' "Υμών.
ΟΙ άρχιτέκτονες τής Κυ°ερ"
νήοεως θέλουν μεταβή ούτο**·
διά νά δωσωσι τα σχέδιον ^
οίκοδομής».
Έν Ναυπλίω τή 17)1)'83
Ό Κυβερνήτηο
1. Λ. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
ΐπβασιλιάτικο διήγημα τής Νίνας Γιαννακίδου
ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ
, ΤΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΥ ΤΟΥ ΣΠΕΤΣΕΡΗ
ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ
έκ του προηγουμένου)
Κοϊ τ0 Φ''*°εενο αύιό καράβι
νε, στόν Πειραια κοί Εεμπαο-
!ει κι' αύτό τούς άλλοτε νοι-
υρέους άνθρώπους καί τώρ.*
άνους τής γήο. Ό Καπετα-
£ητά μέ τα μάτια νά βρή τόν
.Ντεμιέτριο», έκεϊνος όμως
ν μητέοα του καί τόν άδελ-
του άπό τούς πρώτους πάτη-
τ0 Έλληνικό χώμα καί σάν
τούς άλλους φίληοε ό Δπ·
κης τό χώμα τοϋ Πειραια
αυτό είς τό έΕηο θά τοϋδινε
ψΐομάκι τής οικογενείας του,
,τί ολλοίμονο τό όχτάχρονο α,
αγοράκι θά γίνη ό προστάτης
άρρωστης μητέρας τού καί
μικροΰ άδελφοϋ του πού ή-
ευαίσθητο άπό μικρά καί πού
πικρές αύτές μέρες τόκαναν
φαίνονται τα κοκκαλάκια τοί.
|Καί τό μεγάλο ούτό φιλόΕενο
Εανοφεύγει γρήγορα απ'
λιμσνι τοϋ Πειραια γιά νά φέ-
κι όλλους πονεμένους άνθρω
Ένα πατδικό χεράκι τό
|ρετάει... κι' ένας πατέρας στ)
όνι οκοιτπίΖει τα δάκρυά τού...
ΠΣαράντα μέρες βρίσκονται τώ-
οτην έκκλησία άπόκληροι τής
|χρασιατικής Κατασιροφής, μέ
πατανία γιά οτρώμα κι' άλλη
γιά σκέπασμα. Κοντά κοντά ό
άς μέ τόν άλλον ζεστένονταν.
τυχώς πού οτήν Έλλάδα ό Σε-
(έμδριος είναι άκόμη καλοκςη'ρ-.
όμορφό της κλϊμα άγκάλιασε
ίς άπόκληρους αύτούς πού ό-
δοήθησαν γιά νά συνέλθουν. .
τόσο λίγο διάοτημα τό ήθιχό
Ιν προσφύγων έσιαΕε, δέν έ-
αιγαν πειά, παρά άντίχρυ2αν
μέλλον μέ αίσιοδοΕία, ό,τι έ-
Ισαν τό έχαοαν, βιό, οπίτια, πε-
ρυσία, χρυσαφικά, διαμαντικά.
κάνουν άλλα, θό δουλέψουν,
μεταφέρουν τήν πατρίδα τους
Ιω, μιά καί Εεκληρίστηκαν οί ε-
|ίες τους καί τούς διώΕανε άπ'
αγαπημένο τους χώμα!... "Αν
|ύε άφηνσν νά μείνουν έκεί, δ-
θά τα Εανάφτιαναν άπ' τήν
ΧΠ γιατί πολλές φορές ή Σμόρ
κατεατράφηκε οτό παρελθόν,
Λα ο κόσμος της πού δέν έφυ-
άπο κοντά της, τήν Εανάφτια·
Ο Έλληνας είναι δραοτήριος
κα'ι προοδευτικάς. Καί προάδευ-
οαν οί πρόσφυγες στή Μητέρα
Πατρίδα καί άνθιοε τό έμπόριο,
όϊ τέχνες, οί έπιστήμες κα'ι τα
γράμματσ. Παιδάκια κάποτε βγή-
καν Ευπόλιτα άπ' τή Μικρασιατι¬
κή Κσταοτροφή στόν Πειραια,
στή θεοσαλονίκη, στά νησιά καί
σ' όλα τα Έλληνικά λιμάνια καί
όμως τα παιδία αύτά έγιναν έπι-
στήμονες, διευθυνταί Τραπε^ών
κα'ι Υπουργείων, έπλυναν οί Μη-
τέρες τους μπουγάδες γιά ν' άνέ
6ουν αύτά ψηλά καί νά εύλογοϋν
μιά μερά τα άκούραστα μητρκά
σρχοντικά χέρια πού μέ τόν κό-
πο τους κα'ι μέ τό δάκρυ τους
στή βελόνα ή στή οκάφη τούς ά-
νέδασαν ύψηλά. Εύλογημένα χέ¬
ρια άγαπημένα.
Καί ό Δημητράκης μόνος ο-
πεύβυνος γιά τρείς, δούλεψε χα-
μςτλσκι στό λιμάνι, μάζεψε φρο-
καλσ, πούλησε λεμόνια κι' ε6γα2'ϊ
τό ψωμάκι τους! ΔιόβαΖε κιόλας
Ό Πάτερ Εύθύμιος, ό άλλοτε Κα-
θηγητής τής Θεολογίας στήν Ευ-
αγγελική Σχολή τής Σμύρνην,
πού σώθηκε μόνος άπό τή μεγό-
λη του οίκογένεια, τότε δέν ψς>·
ρούσε τό αχί]μα τού Ίερωμένο'),
όταν έχασε όλους τούς δικούς
τού..., τότε έγινε παππός! Καί
βρέθηκε κι' έκείνος μέσα στήν
έκκλησία μ' όλους τούς άλλους.
Στά παιδάκια μιλοϋσε γιά τό θεό,
στά μεγαλύτερα τούς έκονε μα-
θημα Θεολογίας πού τόσο άγο-
ποϋσε. Άνάμεσα στά μεγαλύτερα
ήταν κΓ ό Δημητράκης πού ο
ποππας εϊδε τή φιλομάθειά τού
κοί συνέχιοε τα μαθήμστα ακόμη
κι' όταν μεγάλωοε ό μικράς αύ-
τός. "Οταν φύγανε πιά όλοι άπ5
τήν έκκληοία, όταν ό καθένας
εϊχε ένα μικρά σπιτάκι στό άπό-
μερο μέρος πού τούς δώσανε, ο
Δημητράκης πήγαινε κοντά στόν
παππό Εύθύμιο καί έμαθε πολλά
πράγματα πού δέν χρειάστηκε πιά
νά πάη σχολειό μιά κι' ήταν αύ¬
τάς ό άρχηγός τής οικογενείας
καί έπρεπε νά δουλέψη γιά νά
φάνε. Ό Άντωνόκης πήγε κανο-
,κά Σχολειό άπό τήν πρώτη Δη-
μοτικοϋ.
(ΣυνεχίΖεται)
Τό 'ΕλληνΐΛΟ Άστυνομικο Μυ&ιστόρημα
ΑΙΠΡΕΣ ΤΟΥΛΐΠΕ
_.
Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
|(Συνεχεια έκ τοϋ προηουμένου)
— «Είναι καλόκαρδη», εϊπε
Αν τήν πιάσουν, Θά την υποστή
όσο μπορώ. Αύτό τό τέραο,
|ί ΚύνΘια, τήν κατάστρεψε».
' Επειτα άπ' αύτά τα λόγια, ή
Ρουθ μέ τή βοηθεία τοϋ ΤΖώρτϋ
καί τοϋ Τίμοθυ, έΕαυλώθηκε. Ή
η έπεσ χαμηλότερα άπ' όπου
πρεγμοτικά ήταν.
Οταν άκουσα πώς οί δυό φί-
Ιλο,
μας θάμενον στό απίτι κείνη
τή νύχτα. βιάστηκα νά φύγω. Ή¬
τανε περασμένα μεσάνυχτα. Μγ-
οα στό Ζεστό νερό τοϋ μπάνιου
Ι'θυ, ένοιωσα τήν άνάγκη τοΰ Ο¬
ίνου. Ή έλπίδα άκόμα μέ στριφα-
ε. Μ- εϊχε γαληνέψει. Φόρε-
|οα τό νυχτικό μου, έσβησα το
κΓ άνοιΕα τή μισόγυρτη
|πόρτα γιά νά μπώ οτήν κρεββοτο-
. Μά, στάβηκα άφωνη. Ή
μου κόντεψε νά σπάση
πόδια μου άρχίσανε νά τρέ-
σάν καλόμια. Άκούμπησα
τοϊήο γιά νά μην σωριαοτώ
οτο πάτωμα.
Καθισμένη έδώ, κοντά στό τ£ά-
κ°· ή Κύνθιο κάπνιίε κυττάΖον-
ις τή φωτία...
Εμεινα άκίνητη μή μπορώντας
να Εεκολλήσω τα μάτια μου άπό
ηόνιο της. Λε μ' εϊχε άκούσει. Ό
ν°0ς της βρισκότανε μακρυά. Κά-
π°ε γθρισε τό κεφάλι άργά καί
χαμογέλοαε. Ητανε πολύ ό-
Φαινότανε ταλαιπωρημέ-
νΐ«· Είχε τό ϋφος τοΰ άνθρώπου,
η°ύ έπαιΕε οσο εϊχε καί τόχασε
όλα.
— «Γιατί δέν γράψανε τίποτε
01 έφημερίδες;» Ή φωνή της
κουραομένη κοί συρτή, οά νά εί-
Υυρίοει άπό μεγάλη πορείσ.
ΚΏΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΊ ΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Άναμνήσεις άπό μιά θερινή
Έξοβτερικό
— «Δέν έχω ίδέα» άπάντησα
σηκώνοντας τούς ώμους. «"Ισω;
ό "Εντουαρντ νά μην ήθελε...»
— «"Επρεπε νά μόθης. Είναι
Ζήτημα, πού σ' ένδιαφέρει άμε-
σα».
— «Από ποίον; Τόν Εντου¬
αρντ, ή τόν ντετέκτιβ, πού μέ
τριγυρι'Ζεΐ; Μπορεϊ νά μην έχουνε
τελειώοει άκόμο οί άνακρίσεις
"Ισως αύτό έμποδίΖει τήν Σκώ-
τλαντ Γυάρντ νά δώση '3τή δημο-
σιότητα τήν ύπόθεση.»
— «Δέν άποκλείεται». — Ση-
κθηκε. —«Όμως, πρέπει νά μά-
θουμε». — Άρχισε νά γδύνε-
ται. — «Θά κοιμηβώ μαΖ'ι σου. 'Ε-
σύ δέν κινδυνεύεις άπο τίποτα..
'Εδώ μέσα είμαι άσφαλισμένη».
— «Γιατί δέν έφυγες,» ρώτη-
σα προσπαθώντας νά μή δειΕω
τήν ταραχή μου.
— «Πολλες οπορίες δέ χρε'ό-
Ζονται απαντήση. Μιά απ' αύτέ<; είναι κΓ ή δική σου. "Αν μποροϋ- σα θδφευγα. Κϊ' όχι μόνη μου. .>■
'Εννοούσε όπωσδήποτε τόν
1 Αλμπερτ. Κι' έκεϊ'ος βρισκόταν, ί
όκόμα, στήν Αγγλία Δέν Εέρω
όν χάρηκα π λυπήθηκα. Δέν εϊχπ
κοιρό νά Εεκσθαρίσω τα αϊσθήμα- |
τό μυυ. Ή μόνη μου έννοια ήτα- ,
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
•Αυτή είναι. Δέν χωράει άμφι-
βολία... Μά πώς γίνεται νά μην
Εέρη κανείς τό πραγματικό της
όνομα;... νά τούς είναι δγνωστπ!
ΚΓ επειτα, νιατί κρύβεταΐ; ΤΊ τρκ-
χει; Κάποιο μυστήριο κρύβεται .'·-
δώ... θά μάθω...».
"Εφθασε στό «Σπίτι τοϋ Στρα¬
τιώτην Οί όρβύλες των φαντό-
ρων κροτούοανε οτα μαρμαρένια
σκαλοπάτια, κα€ώς κατέβαιναν
Πέραοε οτό άλλο πεΖοδρόμιο. Ά¬
πό τή βερόνια τής «Λέσχης τώ/
Κυνηγών», μιά γνώριμη λεπτη
φωνίτοα ακούσθηκε.
— Τώνη!
Ήταν ή ΛίΖα πού τόν φώνα·
Ζε. Καθόταν μέ τή μητέρα της.
Ό Τώνης μπήκε χωρ'ις όρεΕη κα'ι
τίς πλησίασε χαμογελώντας 6ια·
σμένα κα'ι μέ κάποια άμηχανια.
Ή ΛίΖα άμα τόν είδε ετσι πάγω-
σε. Μέ τί λαχτάρα τόν περίμενε.
ΚΓ αύτάς; Πώς έρχόταν; Μέ τ:
μοϋτρα!...
— Τί έχεις Τώνη; Πώς είσαι
έτοι; ρώτησ; ή θεία.
Ό Τώνης είπε κάποια ψευτα
νά δικαιολογηθή. Ή Λί2α δέν <:ί- πε τίποτα μά έοφιΕε τα δόντια. Πεισματώθηχε. Ώρκίσθηκε: Δέν θά τοϋ Εαναμιλοϋσε, παρά μόνο τυπικά, ψυχρά καί μόνο μπροστά στή μαμά της κα'ι στό θεϊο της. Λ Ό Τώνης δέ μποροϋοε νά ή- ουχάση τώρα. Τρείς βραδυές κα- τά οειρά, πήγαινε μαΖΊ μέ τόν 'Όμηρο στή βεράντα τοϋ «Σπόρ- τιν κλόμπ» καί τήν τέταρτη, ο ταν ό ,Αλφόνσος άνέδηκε γιά ~·>
παιχνίδι του, έφυγε άπ' τήν άλ·
λη κΓ ό Όμηρος μέ κάποια πρό·
φαοη, ό Τώνης έμ-εινε μόνος τού
μέ τήν Πέπη. "Ηταν φανερό, πώς
ή μοιραία στιγμή πλησίαΖε.
Έκεϊνο τό βράδυ, ή Πέπη
"V·
ταν προκλητικά ώραία. Νόμιίες
πώς έπίτηδες τώκανε, γιατ'ι πρό-
βλεπε τή σκηνή πού θ άκολου-
6οΰσε. Ήθελε πιά κι αυτή νά
τελείωνε τό μαρτύριό της. Δέ
μποροϋσε νά κρυφτή πιά. "Ηταν
άναπόφευκτη ή όποκάλυψη. Αί-
σθανόταν νά γιγαντώνεται μέσα
της τό παλιό της πάθος. Οί μα-
τιές της τήν έπρόδιδον πετού-
σαν φλόγες. Δέν άντεχε πιά! Χώ-
ρισε τό δίλημμα κα'ι δέχθηκε τη
λύση αυτή : Θά σκεποΖόταν! Ε-
κεΐνο τό βράδυ μάλιοτα!
Εϊχε περάοει τόση ώρα ποΰχαν
φιογει ό Άλφόνσος κΓ ϋστερα ό
Όμηρος κι' ομως, έμεναν άμίλη-
τοι. "Ελεγε κανείς πώς φοβόν-
τουσαν τή μοναΕιά τους. Είχαν
αναγνωρισθή πιά, γιατί... νά, νά.
' Οσο πλησίαΖε τό μοιραϊο, τα
μότια τους βούρχωναν, καί τα χέ¬
ρια τους οέρνονταν απάνω στό
τραπέΖι και τρέμοντα πληοίαίαν
τό ένα τό άλλο, νά ένωθοϋν, νά
οφιχθοϋν.
Ή στροτιωτική μπάντα έ-παιΖε
λίγο πιό πέρα μιά δπερα κι' ένα
φλάουτο θρηνολογοϋσε τόσο πα-
θητικά, τόσο συγκινητικά; πού έ-
σχιΖε τίς καρδιές τους.
Σφίχθηκαν, ένώθηκαν τα χέ¬
ρια τους καί μόνο οί φωνές τους
δέν έβγαινα/ άπ' τό λαιμό τους.
'Εκείνη 5άγκανε τα χείλη της.
ϊετυλιγότανε τώρα στή φαντααΐα
τους γοργά, σπορταριστό, όλη
τους ή έρωτική ?ωή καί τό φλά¬
ουτο πάρα πέρα τίς τύλιγε αύτε;ς
τίς είκόνες μέ τή παθητικιά με-
λωδία του...
— Τώνη!... ψιθύρισε, τέλος,
Εεψυχισμένσ.
— Ε'οαι εού; Εύτέρπη!
— Μέ Εέχοσες, λοιπόν, εντε¬
λώς;
— Δέν Εέχασα... Άπό τήν πρώ-
κιόλας ήμέρα πού γύρισα στή
Σμύρνη, πηγά στό σπίτι σου. Τό
βρήκα έρημο... Μά έσύ...
— Σέ άναγνώρισα άμέσως.
— Γιστί τότε μοϋ κρυβόσουνα
τόσες μέρες; Τί συμβαίνεΐ; Πές
μου...
— Μή 2ητάς Τώνη... Μή Ζητάς
νά μάθης...
Μά ό Τώνης δέν νρύχαΖε. "Η¬
θελε νά μάθη.
'Εκείνη τή δραδυά δέ μπόρεσε,
την άλλη όμως βραδυά, μέ τήν
ιδία μέθοδο, έ.μεινε πάλι μόνος
μαΖί της καί τάμαθε όλα. Τοϋ εί¬
πε τήν ίοτορία της ώμό, καθορά,
ακληρά, οά νά διηγόταν τήν Ί¬
οτορία κομμιάς Εένης :
Λίγους μήνες μετά πού έφυγε
ό Τώνης γιά τήν Εϋρώπη, έπ:-
στρστεύθηκε ό πατέρας της κα'ι
όπως έκαναν οί Τοΰρκοι γιά τούς
Χριστιανούς, θά τόν έοτελναν
στήν ·πέτρα», στά βάθη τής Μι¬
κράς Άσίας. άπ' όπου δύσκολα
γυρίΊει κανείς. Κι' ό καύμένος ό
πατέρας της δέν ήταν πιά νέος,
ήταν κΓ άαθενικός. Δέ θά άντΓ.-
χε. Κα'ι τόν άγαποϋοε τόσο... "Ε¬
πρεπε νά τόν σώσουν. Μά πώς;
"ΕτρεΕε ή μητέρα της στή Μη-
τρόπολη, σέ γνωοτούς κα'ι άγνώ-
στους. Παρεκάλεσε μεγάλους κα'ι
δυνατούς, τίποτα! Κα'ι τότε ήρθε
οτό νού τής Εύτέρπης ό Χακίμ,
έκεϊνο τό τουρκόπαιδο, πού πή¬
γαινε στούς «Φρέρηδες», οτό γαλ
λικό οχολεϊο, γιός ενός συνταγ-
ματάρχη, πού τόν ήΕερε κι' ένας
φίλος τοϋ Τώνη. Αύτάς, μέ τή δύ
ναμη τοϋ πστέρα του, τοϋ «μπίν-
μπαση», θά μποροϋσε κάτι νά κά¬
νη γιά τόν πατέρα της. Καί πή·
γε νά τόν παρακαλέση. Αύτό ή-
τον τό λόθος της...
«— Μή μέ άναγκόσης, Τωνη,
νά προχωρήσω, είπε, καταπίνον-
τος ένα 2εστό δάκρυ πού κύλησο
ώς τα χείλιι της. Πώς σώθηκα...
Ή δύστυχη ή μητέρα μου, έτρεΕε
οτούς Φρέδηδες πού τόν εϊχαν
μαθητή τους, πήγε οτό γαλλιυό
προΕενείο κα'ι μέ χίλια βάσανα
Εέφυγα άπό τήν παγίδα πού εϊ-
χα πέση. Μέ αφηιααν έλεύθερη,
μά... ΚΓ οϋτε ό καϋμένος ό μπα¬
μπάς γλύτωσε. Ή άπελπισία μου
ήταν τόση, πού άποφάσισα νά τόν
σκοτώσω, μά μοϋ γλύτωσε. Με-
τάθεσαν τόν πατέρα του κΓ έφυ¬
γε άη' τή Σμύρνη.
«"Εμεινο μέ τήν δύστυχη τή
μαμά μου κοί μέ τήν άκοώσια
ντροπήμου. Πουλήσαμε τό σπίτι
καί φύγαμε Έγκατασταθήκαμε
πρώτα ατό Κορδελιό, όπου γεν-
νήθηκε κΓ ένα παιδί, τό π-αιδΊ
τής βίας, πού πέθανε μετά τρείς
μήνες. ' Υστερα φύγαμε γιά τό
Σαλιχλί όπου ή μαμά είχε μιά
Εσδέρφη. Άλλά δέν άντεΕε οτα
τόσο χτυπήματα τής μοίρας. Πέ¬
θανε... ΚΓ εμεινα μόνη. Μόνη
κι' έρημη, μέ συντροφιά τή θλί-
ψη καί τίς άναμνήσεις...
«" Υστερα ήρθε ή άπελευθέρω-
ση. Μεγάλο γεγονός. Κάτι πού
δέν τό φανταίόταν, πού δέν τό
περίμενε κανείς, κάτι πού δέν το
έθαέε ό νοϋς τοϋ άνθρώπου, καί
πού άλλοΕε τή 2ωή μας, κΓ έσβΓ;·
σε τούς πόνους μας, πού εβαλε
σέ δεύτερη μοίρα τα προοωπικά
βάσανα τοϋ καθενός. Ή χαρά
τής λευτεριας, αύτό τό όνειρο
πού εγινε πραγμοτικότητα, ό έν-
θουαιασμός όταν εϊδαμε τούς πρώ
τους "Ελληνες στρατιώτες νίι
μπαίνουν στίς πολιτεϊες μας, πού
έδωσε μιά χαρούμενη έκφραοη
στά πρόσωπα, <Εέρω κΓ έγώ τί, μέ συνεπήρε κι' έμένα καί άπα- λυνε τούς πόνους μου. 'Εκεϊ στό Σαλιχλί, στό οπίτι τής θείας μου πού έμενα, έγκατοστάθηκε ένας ύπολοχαγός. Μοϋδειχνε μιά δ'α- κριτική συμπάθεισ. Φυσικά, έγω, παρ' 6λη τήν άλλαγή, δέν εϊχα τήν ψυχική διαθέση γιά οτενότε- ρη γνωριμία, πού φαινόταν πώς έπνδίωκε. Γύρισα στή Σμύρνη. Εϊ- χα άκόμα κάμποσες λίρες άπό τό οπίτι πού είχαμε πουλήση. (Συνεχίζεται) Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ (Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου) Είναι τόπος παροβερισμοΰ, στα ματήσαμε οτο ετδυλλιακό καί κο· σμοσύχναστο θέρετρο Έστοριλ Πλαισιώνεται μέ φουντωμένες φοινικές, μέ άνθοοτόλιστΌ πάρ- κο, μέ γραφικές βίλλες, μέ σύγ- χρονα Εενοδοχεϊα, μέ κέντρα δι· οσκεδόσεως, μέ ποικίλα κεταστή- ματα καί μέ άπέραντη άμμουδε- ρή άκτή. Άπό τόν ήμικύκλιο μό- λο του μπορείτε νά θαυμάσετε τή δύση, όταν ή όλοκόκκινη σφαϊρα τοΰ "Ηλίου άργοβυθίΖεΓαι στά 8α θ'-ΐγάλοΖα νερά τοϋ ώκεσνοϋ. Ά- φοΰ ήπιαμε τό άναψυκτικό μας κα'ι κάναμε τιεριπάτους στή γΰρω περιοχή, πήραμε τόν παραλιακό δρόμο κα'ι φθάσαμε νύχια στό Εε- νοδοχεϊο. Ή γέφυρα πουέντε Σσ λοΖάρ ήτανε φωταγωγημένη. Την έπομένη μερά 16)9 Εεκ.- νήσαμε πρωί γιά τή Μαδρίτη. "Α¬ πόστασις άπό τή Λισοαβώνα 645 χλμ. Άκολουθήσαμε τό βόρειο τμήμα τής Πορτογαλίας. Πλησιό- Ζοντας στά ούνορα τής Ίσπονίοο σταματήσαμε στήν Πορτογαλική εύχάριστη. Καμμιά πρασινάδα. Λί- γα δέντρα. Άπέραντες άκαλλιέρ- γητες έκτάσεις. Τελικώ φθάσαμε στή Μαδρίτη στίς 9 μ.μ. Μείνα- με 16, 17, 18 καί 19)9 στό ιιε γόλο Εενοδοχεϊο Κολόν στήν ο- δό Άβδα Δόκτωρ Έοκουέρδο. Ή Μσδρίτη πού βρίοκετβι σέ ύψό- μετρο 690 μέτρα οτό όροπέδιο τής όροσειράς Γκουαδεμάρα ι ήν· διςβρϋχει ό ποταμός Μανθαράνες πού έχει μήκος 85 χλμ. Ή ΑέΕ.ο Μαδρίτη είναι άροβική. Προέρχε- ται άπό τό φρούριο Μαγκρίτ πού έκτισαν οί Μαυριτανοί τό 939 μ Χ. Ή Μαδρίτη πού τήν κατέλαβε ό Ναπολέων στίς 4 Δεκεμβριού 1808 καί έμεινε στήν κατοχή τώ Γάλλων έως τό 1814, έχει ύπό- γειο όοτικό τραϊνο, δώδεκα σι- δηροδρομικές γραμμές καί έΕυπη- ρετικό όδικό δίκτυο. Ή μεγαλι'; τερη λεωφόρος είναι η Πράδο "Εχει μήκος 4 χλμ. καί πλάτο- 50 έως 80 μέτρα. Ό εμπορικον δρόμος μέ τα ποικίλα καταστήμα- τα καί τίς τράπεΖες λέγεται.... Πασσέο Χοσέ Όντώνιο Κόομος στά πάρκα, στά στ!ς μαΖόνες ΠΡΟΤΟΧΡΟΜΑ ΤΟΥ 1919 ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ πόλι ΈστρεμόΖ. Έμπορικό κέν- στούς δρόμους, τρον γεωργικής περιοχής. Έχει Ζαχαροπλαστεϊα. λατομεϊα μαρμάρου κυ, μικρά ό- σβεστωμένα σπίτια μέ ίδιόρρυθ- διασκεδάσεως. μους καπνοϋόχους. Ύστερο άπο κά αύτοκίνητα. τόν έλεγχο των διαβατηρίων μας, μάρκας Σέατ. Εαναμπήκαμί στό έκδρομικό 6 Πρώτη γεύση 17)9 τής παρα- ?-.!..":'■»· ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ «ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ» νΡ ν ά μ ο α κ ό τ ω α ε θ ω τ ή γιατί Ρ ο ύ 9 'ΕΕεδόθη καί κυκλοφορεϊ έν 3 νέο μικρασιατικό βιβλίον τοΰ κ. Ε. Μηλιώρη μέ τόν τίτλον «ΜΙ¬ ΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ». Ό ουγγραφέσς του, συνεχίίογ- τας τίς έργασίες του, επί θεμό- των άνοφερομένων είς τήν ιστο¬ ρίαν, τήν 2ωήν καί τόν πολιτι¬ σμόν τού Μικρασιατικοϋ 'Ελληνι- σμού, περιέλαβεν είς τό βιβλίον του αύτό άρθρα καί μελέτες τού σχετικές καί γενικώτερα πρό·; τόν Έλληνιαμόν των πέραν τοό Αίγσίου, άλησμονήτων πατρίδων μας καί τή Μικρασιατική Κατα- στροφή τοϋ 1922, καθώς καί εί- δικώτερα πρός όρισμένες 'Ελλη- νικές Κοινότπτες τής Μικράς Ά¬ σίας, όπως τα Βουρλά, τή Σπάρ- τη, τή Μάκρη καί άλλες. Πωλεϊται οτό βιβλιοπωλείον Κολλάρου (Σταδίου 38 Αθήναι). Διατίθεται κοί άπό τόν συγγρα- φέα ('Ανδριανουπόλεως 24. Παι- σόγου Αθήναι). χημα κα'ι συνεχίΖονταΓ τήν πο- οεία μας ηεράααμε μια γέφυρα πού εϊχε μήκος 783 μέτρσ καί α πό κάτω άργοκυλοΰσε ο ποταμοΓ: Γκουατιάνα τής Ίβηρικής Χερσο- νήσου. "Εχει μήκος 820 χλμ. κα' χύνεται στόν Άτλαντικο. ΧωρίΖει την Ισπανία άπό τήν Πορτογα- λία. Φθόνοντας στήν Ίσπανικη πολι Μέριδα πού πλουτίΖεται μέ Ρωμαϊκά μνημεϊσ, ή γιά φαγητό. Στή ουνέχπα θήοαμε τό δρόμο πού όδηγεί πρός τήν κεντρική πόλι τής Ίσπανίας Ταλαβέρα ντέ λά Ρέϊνα. Φημίίε- ται γιά την ποικιλόχρωμη κερα- μική της. Ή διαδρομή δέν ήτον (είδος τοβέρνες) καί σέ κέντρτ Πολλά τα ίδιωτι- Τά περισσότερα μονής μας στή Μαδρίτη τα μέγα- λόπρεπα άνάκτορα Έρρικου τοϋ 5ου μέ τα 1800 δωμάτια. Μάς έν- τυπωοίασαν οί περίφημοι πολυί- λεοι τα ποικίλα ρολόγια, ό Κινέ· Ζικος θάλαμος, ή μεγάλη αΐθου- σα τού θρόνου, οί τοιχογραφίε·; Γκομπελέν καί γενικά ή άριστουρ- γηματική διακόσμησις καί επίπλω¬ σις. Σέ κάποιο δωμάτιο εϊδα,,ιε ι.αί μιά μεγάλη έντοιχιομένη είκο- νογραφία πού παρουσίαζε έφιπιΐο τόν στρατηγο Φράνκο Μπααμόν- τε. Φεύγοντας άπό το άνάκτορο έπισκεφθήκαμε τό Εακουστό μοιι- οεϊο Πράντο. (ΣυνεχίΖεται) Συνέχεια εκ τή; 1ης τα .τλήθη. "Ολο, κλαΐνε μέ λι«- γμούςι άγκαλίάζονται κβν φιλιοΰν ται. "Αλλ.οι ι^λνοιν. Τί άλλο, τό Χοιστό; Άνέστη. Ή άνάΐίϊταση τοϋ Χοιστοΰ πάντα ταυτόστ,μη με τί,ν άνάσταση τού Γένο.ς. Αυτήν όλΐ-ι;€ΐ!οντα, οί ρβγιάδΐς ννχτα κα·ί μερά. Πρίν άκόμη άγκνιροβολήση κα λα καλ.ά, ολες ·οί ^άοκε; τού λιμα νισϋ κατάφορτες τό πολιορκοϋν Είναι άφάνταστα σι«γκινητικό τό θέθιμα άσπρομάλληδων γέριον ποΰ αέσα στήν κετϊαοσΐΊςροή χατορθώ νονν μέ τα τρικλΐζοντα πό&ια το·ς ν' ά;;6οΰν στό καράβι. Γονστί- ξουν καΐ φιλοίν τό κατάστς-ω,μα, άγκαλιάζοιιν τοΰ; ναϋτες καί μ' ά ναφυλλητά τοΰς φιλοθν τα χεοια, Μέλι; αΐτεί πατήσονν τό πόδι το.; στήν ,πςον.νμαία ό νόσμος τοΰς άρπαζε,! υαΐ τοΰς σηκώνει στά χ'οια, τοί; περιφέρει στήν .-τροκι.ιαίο:, στά κέντρα, στοΰ; δρέμονς τής Σμύρνης. Είναι τα λΐαυτάκκι τοΰ Κον,ντ:νριώτη, οί νι κητές τή; "Ελλτ;;, οί ΐλε υ θέλοντες των νησιίϋν τοϋ ΑΊγαίον. Είναι οί άπόγονοι τοΰ ]Κα' άρη καΐ τον Μιαουλη, είναι άκόμη.·.· τί άπό¬ γονοι των Σαλαμινο;αάχων. Στά μάτια μα; ■πα'ιρνονν μιθικές δια- στάσε.ς. "Ετσι τοΰς δλέπαμ*, ε τσι τοΰς αίσδο^όμαστ'Γ, δχι μόν'ον εμείς τα παιδία, μά καί οί μεγά- λ?| καΐ οί πιό σοδαροί μεγάλαι. ΟΊ νεώτεροι μά; καταλογίξθ-·ν ΰ.τεΓδολικό ιριομαντισμό τής έπο- χή; έ>.είνης. ΟΙ νεώτεροι είχον
τή τύχη νά γεννηιθοϋν στήν έλεύ-
0:;η πατρίδα χαί τοΰ; είναι άδύ-
ν'πιτον νά ιιποΐν στό νόηαα τή;
δοιλοίίΐς. Δέν μποοοΰν νά φαντα
σβοΰν τήν τεραστία σΓ,α'θία ποΰ
ΐΐχε γιά τοΰς ραγιάδες αύτό τό
ν.α:άι6ι, αύτό τό κοιιμάτι τής έλλη
νίκης γής.
Τό σννταρακτικό νίο κάνει ορτε
ρά άς τα 6ά9η τής Μικρασίας.
Ή καοδιά τής Ο(:μιοσύνης σκιρτά.
Καί τότε άπό τίς πόλεις νιί τα
χοςιά τού εσωτερικώ, ά>.όμη άπό
τί; πιό άπόμακ,οε; πεοιοχέ;, αν
θρωποι πού ποτέ τους δέν είχαν
ταξιδέ(,-ι, ξ:κι-οΰν γιά τό '^ονα
δικό τους ταιξίδι· Χωρικοΐ βρακο-
ςρόςοι μέ τί; το.τικές τοις ένδυμα
σί:ς κπ'ι αστοί μέ τα γιοοτινά τους
καί τα -/.αλ.οσιδερο:μίνα κόν.κινα
αέσια τού;, μέ την άνατολίτικη
ι,.ιηράν;(τή τους, ν.αταφθά^.ν στήν
Οί πετισσότεροι γιά πρώ
ςρορά. Λέν εχονν καν ξανα-
6οι·νά χά* «Πά. 6άθη τής άνοπολής.
Αφάνισαν όλον τόν άν&οωο πλη-
Οι·σμό άπό 17 ώς 45 χρόνων. Χ*
οχ'τές τίς μτςες τής χαρας χιλιΛ
δέ:, χιί.ιάοων ΛπορίβνισιΐΓνίς ηΐ
κογένεΐΐς βοηνοϋν άγα.ιι^Ηνα
Μά ή φρόνηοτι «ου άοφαλιστι·
κή δικ).Γίδ« 6οηθά τόν .ραΥΗΊ κατά
την μαχρβίΐιννη δο.λεία τού νά ί-
τιβκίκτη χάτο) Από τάν <η·τρι.·ΐτι χγ δγκο τοϋ άσιάτη «ατακτητή, τ(.'>;σ τύν' προδίδ·.-», τόν όγκατ.ιιλϊί
πει. Τα αίσθήόματά τού ξεχ,ΐιλί-
ν. Άδύλ'ατον νά σ;τγκ }αττ,βή.
Τού λάκ^ν ό δγγλος κι<>εονήτης
τού «Μηνΰτοοα» σινιστα σΐοΰς
.-Τι?οκρίτονις καί τοΰς έκποοσώπονς
τοΰ τύ.το^ νά κάνοιν κάθε δννατή
προΛ·τάβ:ια λχι πεςιοοίσονν αύτές
τίς έκϊ»Γ,λώσϊις —τίς χαιιαχτηρί-
ΐΐίΐ καθαρή τοέλλα—. 'Εξςμοιλο-
γείται πώς αν ό έχθθός έπιχΐιοή-
σρι καμμιά άπό τίς συν'ίιβεις έναν
τ!ον άάπλιον έπιθίΓι:ις ττν, δέν ε-
χρι τή δύναμη νά. μάς ποοστατέ-
ι|'η. Μά τ3ϋ κάκου. Ό ρα.ααός τα
.-τιι'ζρι ολα γιά δλα· Τό μαχαίρι £
χει φ'θάσει στό κάχκοιλο. Τό καλύ
τγοο -τού εχε, ά κάνη ό αγγ/ος
π'·οίαρχος εΓναι νά οταλη μι'ινν-
ιια στά (Μρεντικά τού, .τΓυ τώοα
-ανίσχιιοι νικητές ι3·υ6α!ζουν τίς
τι'χες τών' λαών, πώς έδίό, σπα?α
γιιένη άπό τα νύχιο ένά; άντ,μί-
ρπ.· θεριοϋ, χτυπά. ή έλλτ,νική καρ
διά τής 'Ιωνίις, στενάιζε, άλ.νσ-
(τοδ·:μενη ή Ίωνία καί .τεριμέ'.ει
τίι λητεςιά τη;.
"Ολ,ον αύτό τάν καιρό ή Σητ>3
ντ, ζή σ' ίνα π^αγμοπικό παςιλή
ΟΓαα. Σέ .-αρετώ^η χατάστοιση.
Καΐ Ιλ'ο) ή τιγ~τική μας τά?η πα-
Οαχολοιθεϊ μέ δ·εος τοϋς άγίϊνες
τού Έλενθερίον Βενιζέλου <πή διάσ/,ειΐ:η τής ε5;.ήνης γιά τα δί¬ καια των ΰποδαΰλιον καί τολμά νά έλπίξη, ό λαός ,μέ τή διαίσθη- σή τού συλλ-α.μβά'νει αην'μ™τα καί Γ'ιγναντεΐ:ι τα πέλαγα καί τ^αγο^ δα καΐ εΐ'χεταΐ, Βο'-,θα Παναγιά μας καί κάνε .μας καιρό νά φθάσουν τα δαπάςια τής Σμύρ 6ή Πε)λοί μιλοΰν ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ ή τή γλώσσα τοι·;. Μά ϊπςεπε νά ϋν αϋτό τό καράβι, νά προσκννή ο σουν αύτό τό καιαάδι. ΚαΙ φεύγον τας άποσποϋν ίνα >μικροΰτσικο έν
Οΐμιο άπ' τό σωιμα τού. "Ενα κομ
μάτ, ξΰλο άπό την έσιοτεοική τού
έπένοιση μιά τοϋττα ξαντό ά,ι' τα
κυ! όραματίξεται,
Νά κι δ «Ά'βίρωφ» πηο6ά)λ:ι μέ
Χα?ά
ί,'άν ενιιθΓΐτο 5ελ-ο;ίνι στής Σμύο
ντ; τα ερά.
Ή ·ψιχή των ςαγιάδιυν προεται
αάζεται νά δεχθή τό μεγάλο γεγο
νός. Άναμονή .τεντ: α!ώνων ανμ
ώ σ' ατ'τές τίς τρισεΛ·τ·,ι
>,ιαμένες μέηες. Ή ψνχή τί5ν 'Ελ
λήνων τής Σμΰονης καί όλό,κλη-
ς·τ)ς τής Ίιονίας <τέ χερονβική άνά τα<τη Πςοσαένει τό θαϊμα· Καΐ τό θά γίνη. .Καί θά σν-γκλονί- ση ολονς τος "Ελληνες καί Ο' άνα Νόμι2α πώς, άν τόΕερα, όλα ϋ-ϊ ν» μπορούσανε νά τσχτοποιηθοϋν.... | ΤΊ κουτή, εϊμουνο"...«(■>
_ «"Ισως μπορέσω /ά σέ βοη
9ήσω έγώ· είπο σκεφπκά άρχ:-
Ζοντας νά παίΖω τό παιχνίδι μου.
Μπήκε στό κρεββάτι καί, καθι-
,-τΓ,, μέ κύταΕε μέσο στά μάτια.
_ «Μέ ποιό τρόπο;·
(Συνεχίίεται)
ΕΚΥΚΑΟΦΟΡΗΣΕ Η «ΚΡΙΤΙΚΗ»
ΤΟΥ κ. ΧΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤ0Π0ΥΑ0Υ " '■'■■
ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΥΑΗ
-.α:
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
Ό νέος Μεγάλος Στερεοφωνικός Δΐσκοο
τής έταιρίας «ΠΟΛΥΦΩΝ» , , ,
;
προσφυπα
12 συγκλονιστικά τραγοώδια γιά τοΰς άνθρώπυυς πού
έχασαν τις πατρίδες τους στή Μικρασιατική Κατα-
στροφή.
Στίχοτ-ΚΩΣΤΑ ΚΟΦΙΝΙΩΤΗ
Μουσική: ΠΩΡΓΟΥ ΜΟΥΖΑΚΗ
ΙΙαντς«ΰτηκε την έ1οαρ:τη κο
τ?λλ.α Φήμη Δεδεγιάννη, Σμυρνα
>·κής καταγο>γή;, πού οί οίκογένει
έ; τοις ήσαν1 γνωστές άπό τή
Σμύονη γιατί εμεναν στόν ΐδιο
δράμο στό Φραγκομαχαλά καί ζοΰ
σε εύτυχισιιέν-α μαϊί της μέχρι
τήν τελευταία στιγμή τοϋ θανχί-
τευ τού. Τώοα ή Φήμη Μαυρουδή
θρηνεΐ άπαρηγόρητα τόν θάνατο
τοϋ λατ.Γευτοϋ τη; σι»ντρόφου.
Ό Γιάννης Μαυρουδή; άγαποΰ
σε Λΐαλ.ύ τή Σμύρνη ιμα;_ την ·;Ιχε
σάν θεά ν.αχ μιλοΰσε πάντοτε γι'
αυτήν, κάθε τ! δικό τη;, ήταν καί
δικό τι;.·, καί άγαποϋσε τοΰ; συμ
-ατ,οιώτες του σάν άληθινά τον ά
δέλφια! Κάιθε φωτογίθίρία της
πού είι^ίσκε ήταν γι' ούτον μιά Ί
ερή Είκόνα, κάΦε τι δικύ τη; τό
φι>λ·οϊ»σε σάν' κ.-ιμήιλιο·!
Ή κα,ρδιά του ήταν άνοιχτή γι
ά δλοι«ς τοΰ; άνθιρώ.τον; κ.αί πάν
τοτε ήταν μέ τό χαμόγελο στά χεί
λη. Ή γλυκβιά Σμυρνέϊκια όμιλί
α τοο, άν κοά μεγάλωσε
άπ' τήν άγαπημένη του
θ?:οπηι σάν τόν Γιάννη
δέν ΐεχνιοΰνται, οί καιλέ; τονς
πρώ^εις, ή χίΐλή τού; κατδιά ιερχί
τσ, στή μνημη αυτών πού ζοϋν καί
τόν' ζιοντανϊνοι,'Ύ ιμπροστά το»'?.
Ιίίθε ή ιΙ'υχή το^1 νά βοίσκϊτπι έ
κεϊ πού δέν νπά;χει .,τάνο; καί δα
κρι·. ,„
ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑιΚΙΔΟΤ
ΙΩΑΝΝΗ- ΜΑΥΡΟΥΔΗ!
Έχ. .-ΐαςαδςαμής ιττύ -τροηγκ)ΰ- | σ/.λά6υ>ι δικ'θΰς καί (ρί'.ονς. Άν- }
μενο ς·ι'ιλλο τής 'ΕφΓμ-ςίδος ιιιας
άο. 2292 τής 23η; 'Ιανο.αρίου
1975, παραλείψαμ.2 τα κάτϋ)θι λό
για:
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΤΡΟΤΔΗΣ
Ή άρχόντισσα Μητ.ίρα του ή
Έρριέττα — Άογυρώ Μαυρουδή
έ'παθε άμέσω; άμν'ηίτία ΐλαφρά ά
πό την ήμέρα πού ίτχασε τό πβώ-
το της άγόρι, τόν Τόσο, ό Πατέ¬
ρας τους, ό Παναγιώτης Μαΐβου
δή;ι ό άρχοντάνθιρίοπο;, ό καλοκά
γαθος, όγεμάτος στοργή γιά τα
παιδία του .καί λατρεία γιά τή γυ
ναίκα τον, δέν ζοϋσε τότΕ στό -κό
•σμο αύτό καί δέν πικράθηκε μέ τό
χοιιο τοϋ πρώτου του παΐιδιοϋ, ή
Μάννα, ή χρυσή αυτή Μάνν^β, μό¬
νη της σήκοχτε τό &άρο; τοΰ πύ-
καί δέν άντεςε.·. τα τρία κο·ρί
τσια τη; ήσαν μικρά καί μόνον ό
Γιάγκο; ό δεύτερο; γιός της στή
ριξ" τόν πύν'ο τη; -/.αί τήν εΐχΐ μέ
βα στήν άγκαλιά τρυ μέχοι την τε
λευταία τη; στιγαή σέ προχωοημέ
νη πιά ήλ.κιία. Ή Αρχόντιασα
Έροιέττα — Άργυρώ ΜαΐΊρουδή
ε!δ? τα παιδία τη; τ' ά))»α εϋτ-.χι
σμέν'α, καλοπαντρεμ-να εΓ5ε έγγύ
νια. Παιδία καί έγγόνια τήν λά-
τηεψαν κι' ά; ζοθσε έκ,είνη σ' ενα
δικό της κόσμο, πού άλλοτε "Ιχε
άναλαμπέ; τή; μνήμτ,; καί άλλοτε
ι, εφυγε .εΰτνχισμένη χο>-
η'ις νά -ο;ο>ση τύν πόνο άπ' τό χά
μό τοΰ Γιαννάκη της, πού πή.οε
τή θέσι τοΰ Πατέρα καί τοΰ .-ΐρο')
του άδελφοΰ σ' όλη τήν οίκογέ¬
νεια. 'Χ) Γιάννη; Μαυρουδή; εφυ
γε σέ ήλικία Κ8 ρτών, άπό Ηαφνι
κύ όπίΰθιο εμαραγμα ποΰ δμ<ος (Ταινεμενιχά γιατρίύτηκει άλλά πού σέ έ'νχι μήνα ή;θε τό άποτέ·λ·~ σμά του κα,ί τοΰ ά<τ·αίρεσε τή ζο>ή.
Τόν .τήοε μακριά ά,τ' τίς άδελφές
τού, τή γ,/ναίκα του, τοΰς γαμ-
6ρον; τού, τ' άνήψια του πού τόν
λάτρεναν καί ποΰ τώρα ν.λιαϊν'ε πι
γιατί ή οίκογένεια Μαυρουδή
καί είναι ενας κρϊκος άγά
παλαααοια τον, εα
ΤΟ ΑΙΜΟΒΟΡΟΝ ΤΣΙιΚΑΡ
ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ
Τσικάρ καί πρέπει όλα τους όπ*
έχουν καί φοροΰνε
νά βγοϋνε όλα στό λετ.τό
άν έχουν έστω <ο'ι σεπτό ένθθμιο νά δοθοΰνε. Αύτό πού οέ μιά 2ήση τοι.ς κειμή- λιο έχοϋν τά£ει μέ δαϋτσ π' έχουν ναί δεθεϊ Άπ' δλλσ αν έχουν γυμνωθεί ουδέ θά τούς πειράεη Ρακένδυτ' απομένουνΓ γυμνόπαδεο γυρίΖουν Κι' αν βέρσ δέν μπορεϊ νύ βγή δέν στέκο ό τοϋρκοο δεν όργεϊ οί τοέτεα δέν λυγίζουν. Σπαθιά χέ μιάΚ καί κόι3ίπ-αι τό δάκτυλο άντάμ^ τό χρύσηο νόβγη τούς όρχεΓ τό ώριο. δακτυλίδΓ έκεί στό σθύσε κ·' άψε στ" όμσ. Κι' άν δοθούν ιςττό οτόμα όλόχρυσο δόντί θά τούο προ 3άλη μέ .μιά σπαθιά ιιι' αύτό °«ι βγή· τό αϊμα τρέχει οάν πηγι'ι κΓ ό Τοϋρκος χαίρει όγάλλει. Μ' άλλοι δέν είναι άνθρωπον Τί τό Κοράνι κάνει; μέ δίχως λόγο οί γονεϊο νά κάνουν τα παιδία φονεϊς ιόν κόσμο Ζώων οτάνη. ΕΛΕΝΗ ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ ί-.τένδνση, μιά τοΰιτα ξαντό ΟΛ'_τά. φτε;ώση τί; έλπίδες δλων1 των ύ ,-ΓΓδούλον, άπό τή Βασιλίύονσο:, γ.ίά τίς άκτέ; τού ΙΙόντου ώς τα ΚαΙ τα στή τΓφάνει,α ι ά τήν έθνική δόςα. Καί ή χοηρά θά πλημμυριυη τί; καρδιές Καί μ" αύιό ι^.λαγμή'ο στόν κόρφο τοι;; ξαναγνρνοϊν σιω.ΐΓ.Γΐ στί τονρκοκρατοΰμενες πολιτείςς τον Ί~·ίι. άλαργινά χο>ί>ιά τοες τα τρΐ-
γι .ισμεΛ'α άπό τανρκικη άγ^ιάδ'ΐ.
'Εκεϊ άποβέτοιν ."ύλαβιχά αύτό τό
Οι,μητάρι πλάϊ στά ιείκονίσΐιατα,
κάνουν τό στα.ρό τονς κοί δοξά-
ζοιν τα Θεό. Αν·τή ήταν ή ρο;μιθι
σύνη τής Άνατολής.
Ή πριυτοχρονιά τοΰ 19 δρίσκει
τή Σμύρνη πλημμυρισμένη στά
γαλανά έβνικά χρώματα. Άσυγ-
χςάτητος ό ένθοισιασμός δταν' ό
κυβερνήτη; Μανοονδή; τό .τοωί
τή; .τροτοχρονιά; επί κ-φαΧή;
τοΰ .τληριόματος κ.ατε·. θΰχετ'ΐι
στήν "Αγια Φωτεινή γιά την δοξο
>ΛγΙα· Ό Χο,σόστομος μόλι; ε-
ι5 ι .-τα'.:άλια τής Κν.τρου· ΚαΙ
'' , θη θά γ~μίσονν άπό .τροτ
γ
χει έπιστρέψει ά,τό την έξοοίοι-
Χο^οίΤτατεΐ. Αύτη τή ορεηά οέν εί
ναι μόνο ή καθιεροιαέντι τ:λετονρ
γική άκολονθία γιά τό νέον ετος.
Είναι μυστική κατ(ΐννκτική εϋχα-
ριστΐα γιά την νίκη των έλλτνί¬
κων δπλιυν, κ(ΐι Η-δόμνχη θή
θε οί &έν σνγχω.ροϋν
ίκεσία γιά τήν δική μα; λε,υτεριά.
Άμέσω; μετά καταπλιίει κι αγ
■κυροδολεϊ λίγο στ' άνειχτά, άν^ι
6ιϊ>ς άπ.έναντι άπό τα ΣΠΟΡ-
ΤΙΝΓΚ καί τό ΚΑΦΕ ΝΤΕ ΙΙΑ-
ΡΙ, ίνα ά)λο έλληνικό δαπόοι
λευκύ καί ό>ραϊο μέ τα σήματα τού
'Εουθρού Στα.ςοΰ. Είναι ή «Άμ
ςιτιοίτη>·.. Μα.; ψίρνΐει τα πρώτα
δο>;α τής είρήνης. 'Εφόδια σέ
Γραρμακευτικό >.αί νο3οκ.ομοιακό 0-
).;κό, ΰγειονομικ.ή περίθαλψη καΐ
ΪΓ'Τθΐκή <η·μπαράσταση. Νέε; συγ κινήσει; οταν τό ύγειονομικό σώ- μα καί τό σώμα έθελοντών άδελ- ιτών νοσοκό ιιυν μαζί μέ τόν ά;>χί
ατ;.ο Τσοννούκα, όκισχίζονν τού;
δρόμου; τής πολ.ειο; κ αί κατειθΰ
νι'οντα! στό Γςαικικό Νοσοκομ·εϊο.
Μή ξεχνάμε πώς όλο αύτό τό
ϋεχΐϊΐλισμα τή; χηρά;, δλες αϋτές
οί έκδηλώ.ατεις, γϊνοντηι κάτω ά
πά την άγρνπνη παρα-κολούθτ,ση
τού δ^νάστη. Τί κι' άν έ'χ.:ι γονατί
σί-ι χλτο) άπό τό 6άρο; τής ήττα;
τού; Λουφάζει καί παοαμοντείπ
"Ολο, μας ξέρομ,ε καϊ τό τρέμον-
■με, πώς διαθέτει άρ-/ι5Τή άγριότη
τα διά νά έξ,απολίση νέα διενά
στά κειράλια των άπίστων ΰ.τηαό
ολ' του. Νω.τές άκόμη οί σφαγέ;
και οί δΐϋ>γμοί τού 14· Ό εξαν-
δραπο-δισμός καί ή γεννοκΐονία
κατά τήν διάρχεια τού πόλεμον.
■"Εκεϊνα τα μαοτυαι/ά τάγματα
>Μ.ταναγκαστική; έργασία; στά
μας.
Μ ά τί
στοΰ; άνθροι.τον; την άμετρη χά
ρά.
"Ας σταματήσιομε ίίμιο; έδώ
τίς άνημνήσεις μας στϊς ώραϊες,
τίς μ>:γάλες, τίς εύτνχισμένε; μέ
τε; τή; Σμίρν*η;. Τί; Γ,μ;ρίς τού
θον·οι· πού φέςινει τι ανατολή τοΰ
1919. Είνα ιή χρονιά .τού άνεξίτη
λη μένει στήν Ινδοξη ίστορία τής
Ίωνίας. Είναι ή χρονιά .τού άρχί
ϊ~ι τό Μικρασιατικό "Εαο;.
"Οσο ξοΰμε ά; <ρ_:λάξωμ,ε 6ο- θειά στή μνιτμη τή θεία όμορφιά τοϋ έθινκοΰ μεγαλείον ποΰ μάς συ νε·/ΐλόνΐΡε· τότε· Τό έθΊκό αΐοθηηα ά/.('ιιη στά στάδιο τού Ιδεαλισμοΰ δέν εχει υποστή τήν άναπύφενκτη φθορά τής βίωσης. Και-τή λά6α ξεχειλίζιίΐ στίγν ακςατη άγνότητά τ·»ιι καί α,λογίνει τήν πίστη μας γιά αιάν ίδανική Έλλάδα- Θά πρέπει νά πιστέψη κανεί; πώ; άπ' αντύ τα άπόθεμα άντλή- σαιιε την ύπεοάνθοω.τη δτ'ναμ.η ποΰ χΓπάστηχε Λΐά έπιβιώσονμε καί μέ άλ,ώδητη τήν Ιθνική μα; Λτείδηϋη ν.ατά την μετέπειτα τρο αχτική μα; δοχιμασία. Ή πρόσφατη τραγοιδία τής Κύ π;οι> ξανάνοι^; καΐ τίς 'δικές μα;
παλιές πληγές· Πενήντα χοόνια λυ
<ο:|Ί.λίας. Ό Άττίλας δέν άλλα- |ε^ οΰτ.ε. ό κόσμος άλλσξε. Ή τύ- χη τόόν ιμικρών πάντα στή διά&ε- ση των ίσχ.οων. Εύχόμαστε στοΰ; δελφοΰς Κνπρίονς μέ τή βοηθεία τϋ θεού νά £;.-ΐ·~ράσουν τό μέγα .ο ν.ακό καί νά ζή,ιονν έλεΰθεςοι «Ι στήν πατςίδα τους, στό χώ¬ μα ποΰ γεννήθηκαν. Εμείς δέν τό πθΊέ'ςτσ,με.Γιά νά άπαλννΐωηε τόν πό.ο τού ξερριζωμοΰ συγκεντοιο- ^αστΕ όϊ τούτες τί; σννεστιά- β?ι; γιά ά ζήσιομε λίγε; στιγμές τό δοαμα τής χαμένΐης πατρ!- δα. ΆναπητοΙ σννδαιτιμόνες εΰχο ααι καί τού χρόνον δλ.οι γεςοί καί χαοοίμενοι νά κάψο>μ« πάλι τή
σιιυρνέΐκη δασιλόπιττα καί νά θττ
Μηθονμε πάλι, μίαν άλλτ> πτυχή ά
πό τή ζϋ)ή τή; αγαπημένην μας,
τής άσύγχριτης Σμί·οντ>ς-
♦»♦»♦♦♦♦♦♦♦ Η»»ΦΚ>»»< ♦♦♦♦♦♦♦♦#♦♦♦♦♦♦#♦♦♦♦♦♦♦4 ΔΗΜΗΤΡΗ 1- ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟί ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ 'Αθη.να — Δεκέμβριος 1973 - Σελΐδες 157 Βραβείον Έοτίας Νέας Σμύρνης Βραβείον Ενώσεως Σμυρναίων ΠΩΛΕΪΤΑΙ ΒΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ' Πωλεΐ ται παρά τώ συγγραφεΐ (Στρατηγοθ Πλοσι ήρα 55-Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282) ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΒΑΙΑΝΟΥ- ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ Χειρουργος — ΌδοντΙατρος ΒΜΛΑΡΑ « ("Εναντι 'Αγ. Κων)νου ΌμονοΙος) ΊΉΛ. 52Β 503 ♦♦♦Φ»»·»»»»»»»Φ»»»»·»» ΜΟΛ1Σ ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Ι Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ Γ •ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ. ΠνλεΤτα· στ· βΛλιβοβλειον τής «ΈοτΙοο· οδόο Σταδίου Τιμή τοθ βιβλΐου δροχ 50
ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ
, ΤΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΥ ΤΟΥ ΣΠΕΤΣΕΡΗ
ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ
έκ του προηγουμένου)
Κοϊ τ0 Φ''*°εενο αύιό καράβι
νε, στόν Πειραια κοί Εεμπαο-
!ει κι' αύτό τούς άλλοτε νοι-
υρέους άνθρώπους καί τώρ.*
άνους τής γήο. Ό Καπετα-
£ητά μέ τα μάτια νά βρή τόν
.Ντεμιέτριο», έκεϊνος όμως
ν μητέοα του καί τόν άδελ-
του άπό τούς πρώτους πάτη-
τ0 Έλληνικό χώμα καί σάν
τούς άλλους φίληοε ό Δπ·
κης τό χώμα τοϋ Πειραια
αυτό είς τό έΕηο θά τοϋδινε
ψΐομάκι τής οικογενείας του,
,τί ολλοίμονο τό όχτάχρονο α,
αγοράκι θά γίνη ό προστάτης
άρρωστης μητέρας τού καί
μικροΰ άδελφοϋ του πού ή-
ευαίσθητο άπό μικρά καί πού
πικρές αύτές μέρες τόκαναν
φαίνονται τα κοκκαλάκια τοί.
|Καί τό μεγάλο ούτό φιλόΕενο
Εανοφεύγει γρήγορα απ'
λιμσνι τοϋ Πειραια γιά νά φέ-
κι όλλους πονεμένους άνθρω
Ένα πατδικό χεράκι τό
|ρετάει... κι' ένας πατέρας στ)
όνι οκοιτπίΖει τα δάκρυά τού...
ΠΣαράντα μέρες βρίσκονται τώ-
οτην έκκλησία άπόκληροι τής
|χρασιατικής Κατασιροφής, μέ
πατανία γιά οτρώμα κι' άλλη
γιά σκέπασμα. Κοντά κοντά ό
άς μέ τόν άλλον ζεστένονταν.
τυχώς πού οτήν Έλλάδα ό Σε-
(έμδριος είναι άκόμη καλοκςη'ρ-.
όμορφό της κλϊμα άγκάλιασε
ίς άπόκληρους αύτούς πού ό-
δοήθησαν γιά νά συνέλθουν. .
τόσο λίγο διάοτημα τό ήθιχό
Ιν προσφύγων έσιαΕε, δέν έ-
αιγαν πειά, παρά άντίχρυ2αν
μέλλον μέ αίσιοδοΕία, ό,τι έ-
Ισαν τό έχαοαν, βιό, οπίτια, πε-
ρυσία, χρυσαφικά, διαμαντικά.
κάνουν άλλα, θό δουλέψουν,
μεταφέρουν τήν πατρίδα τους
Ιω, μιά καί Εεκληρίστηκαν οί ε-
|ίες τους καί τούς διώΕανε άπ'
αγαπημένο τους χώμα!... "Αν
|ύε άφηνσν νά μείνουν έκεί, δ-
θά τα Εανάφτιαναν άπ' τήν
ΧΠ γιατί πολλές φορές ή Σμόρ
κατεατράφηκε οτό παρελθόν,
Λα ο κόσμος της πού δέν έφυ-
άπο κοντά της, τήν Εανάφτια·
Ο Έλληνας είναι δραοτήριος
κα'ι προοδευτικάς. Καί προάδευ-
οαν οί πρόσφυγες στή Μητέρα
Πατρίδα καί άνθιοε τό έμπόριο,
όϊ τέχνες, οί έπιστήμες κα'ι τα
γράμματσ. Παιδάκια κάποτε βγή-
καν Ευπόλιτα άπ' τή Μικρασιατι¬
κή Κσταοτροφή στόν Πειραια,
στή θεοσαλονίκη, στά νησιά καί
σ' όλα τα Έλληνικά λιμάνια καί
όμως τα παιδία αύτά έγιναν έπι-
στήμονες, διευθυνταί Τραπε^ών
κα'ι Υπουργείων, έπλυναν οί Μη-
τέρες τους μπουγάδες γιά ν' άνέ
6ουν αύτά ψηλά καί νά εύλογοϋν
μιά μερά τα άκούραστα μητρκά
σρχοντικά χέρια πού μέ τόν κό-
πο τους κα'ι μέ τό δάκρυ τους
στή βελόνα ή στή οκάφη τούς ά-
νέδασαν ύψηλά. Εύλογημένα χέ¬
ρια άγαπημένα.
Καί ό Δημητράκης μόνος ο-
πεύβυνος γιά τρείς, δούλεψε χα-
μςτλσκι στό λιμάνι, μάζεψε φρο-
καλσ, πούλησε λεμόνια κι' ε6γα2'ϊ
τό ψωμάκι τους! ΔιόβαΖε κιόλας
Ό Πάτερ Εύθύμιος, ό άλλοτε Κα-
θηγητής τής Θεολογίας στήν Ευ-
αγγελική Σχολή τής Σμύρνην,
πού σώθηκε μόνος άπό τή μεγό-
λη του οίκογένεια, τότε δέν ψς>·
ρούσε τό αχί]μα τού Ίερωμένο'),
όταν έχασε όλους τούς δικούς
τού..., τότε έγινε παππός! Καί
βρέθηκε κι' έκείνος μέσα στήν
έκκλησία μ' όλους τούς άλλους.
Στά παιδάκια μιλοϋσε γιά τό θεό,
στά μεγαλύτερα τούς έκονε μα-
θημα Θεολογίας πού τόσο άγο-
ποϋσε. Άνάμεσα στά μεγαλύτερα
ήταν κΓ ό Δημητράκης πού ο
ποππας εϊδε τή φιλομάθειά τού
κοί συνέχιοε τα μαθήμστα ακόμη
κι' όταν μεγάλωοε ό μικράς αύ-
τός. "Οταν φύγανε πιά όλοι άπ5
τήν έκκληοία, όταν ό καθένας
εϊχε ένα μικρά σπιτάκι στό άπό-
μερο μέρος πού τούς δώσανε, ο
Δημητράκης πήγαινε κοντά στόν
παππό Εύθύμιο καί έμαθε πολλά
πράγματα πού δέν χρειάστηκε πιά
νά πάη σχολειό μιά κι' ήταν αύ¬
τάς ό άρχηγός τής οικογενείας
καί έπρεπε νά δουλέψη γιά νά
φάνε. Ό Άντωνόκης πήγε κανο-
,κά Σχολειό άπό τήν πρώτη Δη-
μοτικοϋ.
(ΣυνεχίΖεται)
Τό 'ΕλληνΐΛΟ Άστυνομικο Μυ&ιστόρημα
ΑΙΠΡΕΣ ΤΟΥΛΐΠΕ
_.
Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
|(Συνεχεια έκ τοϋ προηουμένου)
— «Είναι καλόκαρδη», εϊπε
Αν τήν πιάσουν, Θά την υποστή
όσο μπορώ. Αύτό τό τέραο,
|ί ΚύνΘια, τήν κατάστρεψε».
' Επειτα άπ' αύτά τα λόγια, ή
Ρουθ μέ τή βοηθεία τοϋ ΤΖώρτϋ
καί τοϋ Τίμοθυ, έΕαυλώθηκε. Ή
η έπεσ χαμηλότερα άπ' όπου
πρεγμοτικά ήταν.
Οταν άκουσα πώς οί δυό φί-
Ιλο,
μας θάμενον στό απίτι κείνη
τή νύχτα. βιάστηκα νά φύγω. Ή¬
τανε περασμένα μεσάνυχτα. Μγ-
οα στό Ζεστό νερό τοϋ μπάνιου
Ι'θυ, ένοιωσα τήν άνάγκη τοΰ Ο¬
ίνου. Ή έλπίδα άκόμα μέ στριφα-
ε. Μ- εϊχε γαληνέψει. Φόρε-
|οα τό νυχτικό μου, έσβησα το
κΓ άνοιΕα τή μισόγυρτη
|πόρτα γιά νά μπώ οτήν κρεββοτο-
. Μά, στάβηκα άφωνη. Ή
μου κόντεψε νά σπάση
πόδια μου άρχίσανε νά τρέ-
σάν καλόμια. Άκούμπησα
τοϊήο γιά νά μην σωριαοτώ
οτο πάτωμα.
Καθισμένη έδώ, κοντά στό τ£ά-
κ°· ή Κύνθιο κάπνιίε κυττάΖον-
ις τή φωτία...
Εμεινα άκίνητη μή μπορώντας
να Εεκολλήσω τα μάτια μου άπό
ηόνιο της. Λε μ' εϊχε άκούσει. Ό
ν°0ς της βρισκότανε μακρυά. Κά-
π°ε γθρισε τό κεφάλι άργά καί
χαμογέλοαε. Ητανε πολύ ό-
Φαινότανε ταλαιπωρημέ-
νΐ«· Είχε τό ϋφος τοΰ άνθρώπου,
η°ύ έπαιΕε οσο εϊχε καί τόχασε
όλα.
— «Γιατί δέν γράψανε τίποτε
01 έφημερίδες;» Ή φωνή της
κουραομένη κοί συρτή, οά νά εί-
Υυρίοει άπό μεγάλη πορείσ.
ΚΏΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΊ ΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Άναμνήσεις άπό μιά θερινή
Έξοβτερικό
— «Δέν έχω ίδέα» άπάντησα
σηκώνοντας τούς ώμους. «"Ισω;
ό "Εντουαρντ νά μην ήθελε...»
— «"Επρεπε νά μόθης. Είναι
Ζήτημα, πού σ' ένδιαφέρει άμε-
σα».
— «Από ποίον; Τόν Εντου¬
αρντ, ή τόν ντετέκτιβ, πού μέ
τριγυρι'Ζεΐ; Μπορεϊ νά μην έχουνε
τελειώοει άκόμο οί άνακρίσεις
"Ισως αύτό έμποδίΖει τήν Σκώ-
τλαντ Γυάρντ νά δώση '3τή δημο-
σιότητα τήν ύπόθεση.»
— «Δέν άποκλείεται». — Ση-
κθηκε. —«Όμως, πρέπει νά μά-
θουμε». — Άρχισε νά γδύνε-
ται. — «Θά κοιμηβώ μαΖ'ι σου. 'Ε-
σύ δέν κινδυνεύεις άπο τίποτα..
'Εδώ μέσα είμαι άσφαλισμένη».
— «Γιατί δέν έφυγες,» ρώτη-
σα προσπαθώντας νά μή δειΕω
τήν ταραχή μου.
— «Πολλες οπορίες δέ χρε'ό-
Ζονται απαντήση. Μιά απ' αύτέ<; είναι κΓ ή δική σου. "Αν μποροϋ- σα θδφευγα. Κϊ' όχι μόνη μου. .>■
'Εννοούσε όπωσδήποτε τόν
1 Αλμπερτ. Κι' έκεϊ'ος βρισκόταν, ί
όκόμα, στήν Αγγλία Δέν Εέρω
όν χάρηκα π λυπήθηκα. Δέν εϊχπ
κοιρό νά Εεκσθαρίσω τα αϊσθήμα- |
τό μυυ. Ή μόνη μου έννοια ήτα- ,
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
•Αυτή είναι. Δέν χωράει άμφι-
βολία... Μά πώς γίνεται νά μην
Εέρη κανείς τό πραγματικό της
όνομα;... νά τούς είναι δγνωστπ!
ΚΓ επειτα, νιατί κρύβεταΐ; ΤΊ τρκ-
χει; Κάποιο μυστήριο κρύβεται .'·-
δώ... θά μάθω...».
"Εφθασε στό «Σπίτι τοϋ Στρα¬
τιώτην Οί όρβύλες των φαντό-
ρων κροτούοανε οτα μαρμαρένια
σκαλοπάτια, κα€ώς κατέβαιναν
Πέραοε οτό άλλο πεΖοδρόμιο. Ά¬
πό τή βερόνια τής «Λέσχης τώ/
Κυνηγών», μιά γνώριμη λεπτη
φωνίτοα ακούσθηκε.
— Τώνη!
Ήταν ή ΛίΖα πού τόν φώνα·
Ζε. Καθόταν μέ τή μητέρα της.
Ό Τώνης μπήκε χωρ'ις όρεΕη κα'ι
τίς πλησίασε χαμογελώντας 6ια·
σμένα κα'ι μέ κάποια άμηχανια.
Ή ΛίΖα άμα τόν είδε ετσι πάγω-
σε. Μέ τί λαχτάρα τόν περίμενε.
ΚΓ αύτάς; Πώς έρχόταν; Μέ τ:
μοϋτρα!...
— Τί έχεις Τώνη; Πώς είσαι
έτοι; ρώτησ; ή θεία.
Ό Τώνης είπε κάποια ψευτα
νά δικαιολογηθή. Ή Λί2α δέν <:ί- πε τίποτα μά έοφιΕε τα δόντια. Πεισματώθηχε. Ώρκίσθηκε: Δέν θά τοϋ Εαναμιλοϋσε, παρά μόνο τυπικά, ψυχρά καί μόνο μπροστά στή μαμά της κα'ι στό θεϊο της. Λ Ό Τώνης δέ μποροϋοε νά ή- ουχάση τώρα. Τρείς βραδυές κα- τά οειρά, πήγαινε μαΖΊ μέ τόν 'Όμηρο στή βεράντα τοϋ «Σπόρ- τιν κλόμπ» καί τήν τέταρτη, ο ταν ό ,Αλφόνσος άνέδηκε γιά ~·>
παιχνίδι του, έφυγε άπ' τήν άλ·
λη κΓ ό Όμηρος μέ κάποια πρό·
φαοη, ό Τώνης έμ-εινε μόνος τού
μέ τήν Πέπη. "Ηταν φανερό, πώς
ή μοιραία στιγμή πλησίαΖε.
Έκεϊνο τό βράδυ, ή Πέπη
"V·
ταν προκλητικά ώραία. Νόμιίες
πώς έπίτηδες τώκανε, γιατ'ι πρό-
βλεπε τή σκηνή πού θ άκολου-
6οΰσε. Ήθελε πιά κι αυτή νά
τελείωνε τό μαρτύριό της. Δέ
μποροϋσε νά κρυφτή πιά. "Ηταν
άναπόφευκτη ή όποκάλυψη. Αί-
σθανόταν νά γιγαντώνεται μέσα
της τό παλιό της πάθος. Οί μα-
τιές της τήν έπρόδιδον πετού-
σαν φλόγες. Δέν άντεχε πιά! Χώ-
ρισε τό δίλημμα κα'ι δέχθηκε τη
λύση αυτή : Θά σκεποΖόταν! Ε-
κεΐνο τό βράδυ μάλιοτα!
Εϊχε περάοει τόση ώρα ποΰχαν
φιογει ό Άλφόνσος κΓ ϋστερα ό
Όμηρος κι' ομως, έμεναν άμίλη-
τοι. "Ελεγε κανείς πώς φοβόν-
τουσαν τή μοναΕιά τους. Είχαν
αναγνωρισθή πιά, γιατί... νά, νά.
' Οσο πλησίαΖε τό μοιραϊο, τα
μότια τους βούρχωναν, καί τα χέ¬
ρια τους οέρνονταν απάνω στό
τραπέΖι και τρέμοντα πληοίαίαν
τό ένα τό άλλο, νά ένωθοϋν, νά
οφιχθοϋν.
Ή στροτιωτική μπάντα έ-παιΖε
λίγο πιό πέρα μιά δπερα κι' ένα
φλάουτο θρηνολογοϋσε τόσο πα-
θητικά, τόσο συγκινητικά; πού έ-
σχιΖε τίς καρδιές τους.
Σφίχθηκαν, ένώθηκαν τα χέ¬
ρια τους καί μόνο οί φωνές τους
δέν έβγαινα/ άπ' τό λαιμό τους.
'Εκείνη 5άγκανε τα χείλη της.
ϊετυλιγότανε τώρα στή φαντααΐα
τους γοργά, σπορταριστό, όλη
τους ή έρωτική ?ωή καί τό φλά¬
ουτο πάρα πέρα τίς τύλιγε αύτε;ς
τίς είκόνες μέ τή παθητικιά με-
λωδία του...
— Τώνη!... ψιθύρισε, τέλος,
Εεψυχισμένσ.
— Ε'οαι εού; Εύτέρπη!
— Μέ Εέχοσες, λοιπόν, εντε¬
λώς;
— Δέν Εέχασα... Άπό τήν πρώ-
κιόλας ήμέρα πού γύρισα στή
Σμύρνη, πηγά στό σπίτι σου. Τό
βρήκα έρημο... Μά έσύ...
— Σέ άναγνώρισα άμέσως.
— Γιστί τότε μοϋ κρυβόσουνα
τόσες μέρες; Τί συμβαίνεΐ; Πές
μου...
— Μή 2ητάς Τώνη... Μή Ζητάς
νά μάθης...
Μά ό Τώνης δέν νρύχαΖε. "Η¬
θελε νά μάθη.
'Εκείνη τή δραδυά δέ μπόρεσε,
την άλλη όμως βραδυά, μέ τήν
ιδία μέθοδο, έ.μεινε πάλι μόνος
μαΖί της καί τάμαθε όλα. Τοϋ εί¬
πε τήν ίοτορία της ώμό, καθορά,
ακληρά, οά νά διηγόταν τήν Ί¬
οτορία κομμιάς Εένης :
Λίγους μήνες μετά πού έφυγε
ό Τώνης γιά τήν Εϋρώπη, έπ:-
στρστεύθηκε ό πατέρας της κα'ι
όπως έκαναν οί Τοΰρκοι γιά τούς
Χριστιανούς, θά τόν έοτελναν
στήν ·πέτρα», στά βάθη τής Μι¬
κράς Άσίας. άπ' όπου δύσκολα
γυρίΊει κανείς. Κι' ό καύμένος ό
πατέρας της δέν ήταν πιά νέος,
ήταν κΓ άαθενικός. Δέ θά άντΓ.-
χε. Κα'ι τόν άγαποϋοε τόσο... "Ε¬
πρεπε νά τόν σώσουν. Μά πώς;
"ΕτρεΕε ή μητέρα της στή Μη-
τρόπολη, σέ γνωοτούς κα'ι άγνώ-
στους. Παρεκάλεσε μεγάλους κα'ι
δυνατούς, τίποτα! Κα'ι τότε ήρθε
οτό νού τής Εύτέρπης ό Χακίμ,
έκεϊνο τό τουρκόπαιδο, πού πή¬
γαινε στούς «Φρέρηδες», οτό γαλ
λικό οχολεϊο, γιός ενός συνταγ-
ματάρχη, πού τόν ήΕερε κι' ένας
φίλος τοϋ Τώνη. Αύτάς, μέ τή δύ
ναμη τοϋ πστέρα του, τοϋ «μπίν-
μπαση», θά μποροϋσε κάτι νά κά¬
νη γιά τόν πατέρα της. Καί πή·
γε νά τόν παρακαλέση. Αύτό ή-
τον τό λόθος της...
«— Μή μέ άναγκόσης, Τωνη,
νά προχωρήσω, είπε, καταπίνον-
τος ένα 2εστό δάκρυ πού κύλησο
ώς τα χείλιι της. Πώς σώθηκα...
Ή δύστυχη ή μητέρα μου, έτρεΕε
οτούς Φρέδηδες πού τόν εϊχαν
μαθητή τους, πήγε οτό γαλλιυό
προΕενείο κα'ι μέ χίλια βάσανα
Εέφυγα άπό τήν παγίδα πού εϊ-
χα πέση. Μέ αφηιααν έλεύθερη,
μά... ΚΓ οϋτε ό καϋμένος ό μπα¬
μπάς γλύτωσε. Ή άπελπισία μου
ήταν τόση, πού άποφάσισα νά τόν
σκοτώσω, μά μοϋ γλύτωσε. Με-
τάθεσαν τόν πατέρα του κΓ έφυ¬
γε άη' τή Σμύρνη.
«"Εμεινο μέ τήν δύστυχη τή
μαμά μου κοί μέ τήν άκοώσια
ντροπήμου. Πουλήσαμε τό σπίτι
καί φύγαμε Έγκατασταθήκαμε
πρώτα ατό Κορδελιό, όπου γεν-
νήθηκε κΓ ένα παιδί, τό π-αιδΊ
τής βίας, πού πέθανε μετά τρείς
μήνες. ' Υστερα φύγαμε γιά τό
Σαλιχλί όπου ή μαμά είχε μιά
Εσδέρφη. Άλλά δέν άντεΕε οτα
τόσο χτυπήματα τής μοίρας. Πέ¬
θανε... ΚΓ εμεινα μόνη. Μόνη
κι' έρημη, μέ συντροφιά τή θλί-
ψη καί τίς άναμνήσεις...
«" Υστερα ήρθε ή άπελευθέρω-
ση. Μεγάλο γεγονός. Κάτι πού
δέν τό φανταίόταν, πού δέν τό
περίμενε κανείς, κάτι πού δέν το
έθαέε ό νοϋς τοϋ άνθρώπου, καί
πού άλλοΕε τή 2ωή μας, κΓ έσβΓ;·
σε τούς πόνους μας, πού εβαλε
σέ δεύτερη μοίρα τα προοωπικά
βάσανα τοϋ καθενός. Ή χαρά
τής λευτεριας, αύτό τό όνειρο
πού εγινε πραγμοτικότητα, ό έν-
θουαιασμός όταν εϊδαμε τούς πρώ
τους "Ελληνες στρατιώτες νίι
μπαίνουν στίς πολιτεϊες μας, πού
έδωσε μιά χαρούμενη έκφραοη
στά πρόσωπα, <Εέρω κΓ έγώ τί, μέ συνεπήρε κι' έμένα καί άπα- λυνε τούς πόνους μου. 'Εκεϊ στό Σαλιχλί, στό οπίτι τής θείας μου πού έμενα, έγκατοστάθηκε ένας ύπολοχαγός. Μοϋδειχνε μιά δ'α- κριτική συμπάθεισ. Φυσικά, έγω, παρ' 6λη τήν άλλαγή, δέν εϊχα τήν ψυχική διαθέση γιά οτενότε- ρη γνωριμία, πού φαινόταν πώς έπνδίωκε. Γύρισα στή Σμύρνη. Εϊ- χα άκόμα κάμποσες λίρες άπό τό οπίτι πού είχαμε πουλήση. (Συνεχίζεται) Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ (Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου) Είναι τόπος παροβερισμοΰ, στα ματήσαμε οτο ετδυλλιακό καί κο· σμοσύχναστο θέρετρο Έστοριλ Πλαισιώνεται μέ φουντωμένες φοινικές, μέ άνθοοτόλιστΌ πάρ- κο, μέ γραφικές βίλλες, μέ σύγ- χρονα Εενοδοχεϊα, μέ κέντρα δι· οσκεδόσεως, μέ ποικίλα κεταστή- ματα καί μέ άπέραντη άμμουδε- ρή άκτή. Άπό τόν ήμικύκλιο μό- λο του μπορείτε νά θαυμάσετε τή δύση, όταν ή όλοκόκκινη σφαϊρα τοΰ "Ηλίου άργοβυθίΖεΓαι στά 8α θ'-ΐγάλοΖα νερά τοϋ ώκεσνοϋ. Ά- φοΰ ήπιαμε τό άναψυκτικό μας κα'ι κάναμε τιεριπάτους στή γΰρω περιοχή, πήραμε τόν παραλιακό δρόμο κα'ι φθάσαμε νύχια στό Εε- νοδοχεϊο. Ή γέφυρα πουέντε Σσ λοΖάρ ήτανε φωταγωγημένη. Την έπομένη μερά 16)9 Εεκ.- νήσαμε πρωί γιά τή Μαδρίτη. "Α¬ πόστασις άπό τή Λισοαβώνα 645 χλμ. Άκολουθήσαμε τό βόρειο τμήμα τής Πορτογαλίας. Πλησιό- Ζοντας στά ούνορα τής Ίσπονίοο σταματήσαμε στήν Πορτογαλική εύχάριστη. Καμμιά πρασινάδα. Λί- γα δέντρα. Άπέραντες άκαλλιέρ- γητες έκτάσεις. Τελικώ φθάσαμε στή Μαδρίτη στίς 9 μ.μ. Μείνα- με 16, 17, 18 καί 19)9 στό ιιε γόλο Εενοδοχεϊο Κολόν στήν ο- δό Άβδα Δόκτωρ Έοκουέρδο. Ή Μσδρίτη πού βρίοκετβι σέ ύψό- μετρο 690 μέτρα οτό όροπέδιο τής όροσειράς Γκουαδεμάρα ι ήν· διςβρϋχει ό ποταμός Μανθαράνες πού έχει μήκος 85 χλμ. Ή ΑέΕ.ο Μαδρίτη είναι άροβική. Προέρχε- ται άπό τό φρούριο Μαγκρίτ πού έκτισαν οί Μαυριτανοί τό 939 μ Χ. Ή Μαδρίτη πού τήν κατέλαβε ό Ναπολέων στίς 4 Δεκεμβριού 1808 καί έμεινε στήν κατοχή τώ Γάλλων έως τό 1814, έχει ύπό- γειο όοτικό τραϊνο, δώδεκα σι- δηροδρομικές γραμμές καί έΕυπη- ρετικό όδικό δίκτυο. Ή μεγαλι'; τερη λεωφόρος είναι η Πράδο "Εχει μήκος 4 χλμ. καί πλάτο- 50 έως 80 μέτρα. Ό εμπορικον δρόμος μέ τα ποικίλα καταστήμα- τα καί τίς τράπεΖες λέγεται.... Πασσέο Χοσέ Όντώνιο Κόομος στά πάρκα, στά στ!ς μαΖόνες ΠΡΟΤΟΧΡΟΜΑ ΤΟΥ 1919 ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ πόλι ΈστρεμόΖ. Έμπορικό κέν- στούς δρόμους, τρον γεωργικής περιοχής. Έχει Ζαχαροπλαστεϊα. λατομεϊα μαρμάρου κυ, μικρά ό- σβεστωμένα σπίτια μέ ίδιόρρυθ- διασκεδάσεως. μους καπνοϋόχους. Ύστερο άπο κά αύτοκίνητα. τόν έλεγχο των διαβατηρίων μας, μάρκας Σέατ. Εαναμπήκαμί στό έκδρομικό 6 Πρώτη γεύση 17)9 τής παρα- ?-.!..":'■»· ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ «ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ» νΡ ν ά μ ο α κ ό τ ω α ε θ ω τ ή γιατί Ρ ο ύ 9 'ΕΕεδόθη καί κυκλοφορεϊ έν 3 νέο μικρασιατικό βιβλίον τοΰ κ. Ε. Μηλιώρη μέ τόν τίτλον «ΜΙ¬ ΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ». Ό ουγγραφέσς του, συνεχίίογ- τας τίς έργασίες του, επί θεμό- των άνοφερομένων είς τήν ιστο¬ ρίαν, τήν 2ωήν καί τόν πολιτι¬ σμόν τού Μικρασιατικοϋ 'Ελληνι- σμού, περιέλαβεν είς τό βιβλίον του αύτό άρθρα καί μελέτες τού σχετικές καί γενικώτερα πρό·; τόν Έλληνιαμόν των πέραν τοό Αίγσίου, άλησμονήτων πατρίδων μας καί τή Μικρασιατική Κατα- στροφή τοϋ 1922, καθώς καί εί- δικώτερα πρός όρισμένες 'Ελλη- νικές Κοινότπτες τής Μικράς Ά¬ σίας, όπως τα Βουρλά, τή Σπάρ- τη, τή Μάκρη καί άλλες. Πωλεϊται οτό βιβλιοπωλείον Κολλάρου (Σταδίου 38 Αθήναι). Διατίθεται κοί άπό τόν συγγρα- φέα ('Ανδριανουπόλεως 24. Παι- σόγου Αθήναι). χημα κα'ι συνεχίΖονταΓ τήν πο- οεία μας ηεράααμε μια γέφυρα πού εϊχε μήκος 783 μέτρσ καί α πό κάτω άργοκυλοΰσε ο ποταμοΓ: Γκουατιάνα τής Ίβηρικής Χερσο- νήσου. "Εχει μήκος 820 χλμ. κα' χύνεται στόν Άτλαντικο. ΧωρίΖει την Ισπανία άπό τήν Πορτογα- λία. Φθόνοντας στήν Ίσπανικη πολι Μέριδα πού πλουτίΖεται μέ Ρωμαϊκά μνημεϊσ, ή γιά φαγητό. Στή ουνέχπα θήοαμε τό δρόμο πού όδηγεί πρός τήν κεντρική πόλι τής Ίσπανίας Ταλαβέρα ντέ λά Ρέϊνα. Φημίίε- ται γιά την ποικιλόχρωμη κερα- μική της. Ή διαδρομή δέν ήτον (είδος τοβέρνες) καί σέ κέντρτ Πολλά τα ίδιωτι- Τά περισσότερα μονής μας στή Μαδρίτη τα μέγα- λόπρεπα άνάκτορα Έρρικου τοϋ 5ου μέ τα 1800 δωμάτια. Μάς έν- τυπωοίασαν οί περίφημοι πολυί- λεοι τα ποικίλα ρολόγια, ό Κινέ· Ζικος θάλαμος, ή μεγάλη αΐθου- σα τού θρόνου, οί τοιχογραφίε·; Γκομπελέν καί γενικά ή άριστουρ- γηματική διακόσμησις καί επίπλω¬ σις. Σέ κάποιο δωμάτιο εϊδα,,ιε ι.αί μιά μεγάλη έντοιχιομένη είκο- νογραφία πού παρουσίαζε έφιπιΐο τόν στρατηγο Φράνκο Μπααμόν- τε. Φεύγοντας άπό το άνάκτορο έπισκεφθήκαμε τό Εακουστό μοιι- οεϊο Πράντο. (ΣυνεχίΖεται) Συνέχεια εκ τή; 1ης τα .τλήθη. "Ολο, κλαΐνε μέ λι«- γμούςι άγκαλίάζονται κβν φιλιοΰν ται. "Αλλ.οι ι^λνοιν. Τί άλλο, τό Χοιστό; Άνέστη. Ή άνάΐίϊταση τοϋ Χοιστοΰ πάντα ταυτόστ,μη με τί,ν άνάσταση τού Γένο.ς. Αυτήν όλΐ-ι;€ΐ!οντα, οί ρβγιάδΐς ννχτα κα·ί μερά. Πρίν άκόμη άγκνιροβολήση κα λα καλ.ά, ολες ·οί ^άοκε; τού λιμα νισϋ κατάφορτες τό πολιορκοϋν Είναι άφάνταστα σι«γκινητικό τό θέθιμα άσπρομάλληδων γέριον ποΰ αέσα στήν κετϊαοσΐΊςροή χατορθώ νονν μέ τα τρικλΐζοντα πό&ια το·ς ν' ά;;6οΰν στό καράβι. Γονστί- ξουν καΐ φιλοίν τό κατάστς-ω,μα, άγκαλιάζοιιν τοΰ; ναϋτες καί μ' ά ναφυλλητά τοΰς φιλοθν τα χεοια, Μέλι; αΐτεί πατήσονν τό πόδι το.; στήν ,πςον.νμαία ό νόσμος τοΰς άρπαζε,! υαΐ τοΰς σηκώνει στά χ'οια, τοί; περιφέρει στήν .-τροκι.ιαίο:, στά κέντρα, στοΰ; δρέμονς τής Σμύρνης. Είναι τα λΐαυτάκκι τοΰ Κον,ντ:νριώτη, οί νι κητές τή; "Ελλτ;;, οί ΐλε υ θέλοντες των νησιίϋν τοϋ ΑΊγαίον. Είναι οί άπόγονοι τοΰ ]Κα' άρη καΐ τον Μιαουλη, είναι άκόμη.·.· τί άπό¬ γονοι των Σαλαμινο;αάχων. Στά μάτια μα; ■πα'ιρνονν μιθικές δια- στάσε.ς. "Ετσι τοΰς δλέπαμ*, ε τσι τοΰς αίσδο^όμαστ'Γ, δχι μόν'ον εμείς τα παιδία, μά καί οί μεγά- λ?| καΐ οί πιό σοδαροί μεγάλαι. ΟΊ νεώτεροι μά; καταλογίξθ-·ν ΰ.τεΓδολικό ιριομαντισμό τής έπο- χή; έ>.είνης. ΟΙ νεώτεροι είχον
τή τύχη νά γεννηιθοϋν στήν έλεύ-
0:;η πατρίδα χαί τοΰ; είναι άδύ-
ν'πιτον νά ιιποΐν στό νόηαα τή;
δοιλοίίΐς. Δέν μποοοΰν νά φαντα
σβοΰν τήν τεραστία σΓ,α'θία ποΰ
ΐΐχε γιά τοΰς ραγιάδες αύτό τό
ν.α:άι6ι, αύτό τό κοιιμάτι τής έλλη
νίκης γής.
Τό σννταρακτικό νίο κάνει ορτε
ρά άς τα 6ά9η τής Μικρασίας.
Ή καοδιά τής Ο(:μιοσύνης σκιρτά.
Καί τότε άπό τίς πόλεις νιί τα
χοςιά τού εσωτερικώ, ά>.όμη άπό
τί; πιό άπόμακ,οε; πεοιοχέ;, αν
θρωποι πού ποτέ τους δέν είχαν
ταξιδέ(,-ι, ξ:κι-οΰν γιά τό '^ονα
δικό τους ταιξίδι· Χωρικοΐ βρακο-
ςρόςοι μέ τί; το.τικές τοις ένδυμα
σί:ς κπ'ι αστοί μέ τα γιοοτινά τους
καί τα -/.αλ.οσιδερο:μίνα κόν.κινα
αέσια τού;, μέ την άνατολίτικη
ι,.ιηράν;(τή τους, ν.αταφθά^.ν στήν
Οί πετισσότεροι γιά πρώ
ςρορά. Λέν εχονν καν ξανα-
6οι·νά χά* «Πά. 6άθη τής άνοπολής.
Αφάνισαν όλον τόν άν&οωο πλη-
Οι·σμό άπό 17 ώς 45 χρόνων. Χ*
οχ'τές τίς μτςες τής χαρας χιλιΛ
δέ:, χιί.ιάοων ΛπορίβνισιΐΓνίς ηΐ
κογένεΐΐς βοηνοϋν άγα.ιι^Ηνα
Μά ή φρόνηοτι «ου άοφαλιστι·
κή δικ).Γίδ« 6οηθά τόν .ραΥΗΊ κατά
την μαχρβίΐιννη δο.λεία τού νά ί-
τιβκίκτη χάτο) Από τάν <η·τρι.·ΐτι χγ δγκο τοϋ άσιάτη «ατακτητή, τ(.'>;σ τύν' προδίδ·.-», τόν όγκατ.ιιλϊί
πει. Τα αίσθήόματά τού ξεχ,ΐιλί-
ν. Άδύλ'ατον νά σ;τγκ }αττ,βή.
Τού λάκ^ν ό δγγλος κι<>εονήτης
τού «Μηνΰτοοα» σινιστα σΐοΰς
.-Τι?οκρίτονις καί τοΰς έκποοσώπονς
τοΰ τύ.το^ νά κάνοιν κάθε δννατή
προΛ·τάβ:ια λχι πεςιοοίσονν αύτές
τίς έκϊ»Γ,λώσϊις —τίς χαιιαχτηρί-
ΐΐίΐ καθαρή τοέλλα—. 'Εξςμοιλο-
γείται πώς αν ό έχθθός έπιχΐιοή-
σρι καμμιά άπό τίς συν'ίιβεις έναν
τ!ον άάπλιον έπιθίΓι:ις ττν, δέν ε-
χρι τή δύναμη νά. μάς ποοστατέ-
ι|'η. Μά τ3ϋ κάκου. Ό ρα.ααός τα
.-τιι'ζρι ολα γιά δλα· Τό μαχαίρι £
χει φ'θάσει στό κάχκοιλο. Τό καλύ
τγοο -τού εχε, ά κάνη ό αγγ/ος
π'·οίαρχος εΓναι νά οταλη μι'ινν-
ιια στά (Μρεντικά τού, .τΓυ τώοα
-ανίσχιιοι νικητές ι3·υ6α!ζουν τίς
τι'χες τών' λαών, πώς έδίό, σπα?α
γιιένη άπό τα νύχιο ένά; άντ,μί-
ρπ.· θεριοϋ, χτυπά. ή έλλτ,νική καρ
διά τής 'Ιωνίις, στενάιζε, άλ.νσ-
(τοδ·:μενη ή Ίωνία καί .τεριμέ'.ει
τίι λητεςιά τη;.
"Ολ,ον αύτό τάν καιρό ή Σητ>3
ντ, ζή σ' ίνα π^αγμοπικό παςιλή
ΟΓαα. Σέ .-αρετώ^η χατάστοιση.
Καΐ Ιλ'ο) ή τιγ~τική μας τά?η πα-
Οαχολοιθεϊ μέ δ·εος τοϋς άγίϊνες
τού Έλενθερίον Βενιζέλου <πή διάσ/,ειΐ:η τής ε5;.ήνης γιά τα δί¬ καια των ΰποδαΰλιον καί τολμά νά έλπίξη, ό λαός ,μέ τή διαίσθη- σή τού συλλ-α.μβά'νει αην'μ™τα καί Γ'ιγναντεΐ:ι τα πέλαγα καί τ^αγο^ δα καΐ εΐ'χεταΐ, Βο'-,θα Παναγιά μας καί κάνε .μας καιρό νά φθάσουν τα δαπάςια τής Σμύρ 6ή Πε)λοί μιλοΰν ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ ή τή γλώσσα τοι·;. Μά ϊπςεπε νά ϋν αϋτό τό καράβι, νά προσκννή ο σουν αύτό τό καιαάδι. ΚαΙ φεύγον τας άποσποϋν ίνα >μικροΰτσικο έν
Οΐμιο άπ' τό σωιμα τού. "Ενα κομ
μάτ, ξΰλο άπό την έσιοτεοική τού
έπένοιση μιά τοϋττα ξαντό ά,ι' τα
κυ! όραματίξεται,
Νά κι δ «Ά'βίρωφ» πηο6ά)λ:ι μέ
Χα?ά
ί,'άν ενιιθΓΐτο 5ελ-ο;ίνι στής Σμύο
ντ; τα ερά.
Ή ·ψιχή των ςαγιάδιυν προεται
αάζεται νά δεχθή τό μεγάλο γεγο
νός. Άναμονή .τεντ: α!ώνων ανμ
ώ σ' ατ'τές τίς τρισεΛ·τ·,ι
>,ιαμένες μέηες. Ή ψνχή τί5ν 'Ελ
λήνων τής Σμΰονης καί όλό,κλη-
ς·τ)ς τής Ίιονίας <τέ χερονβική άνά τα<τη Πςοσαένει τό θαϊμα· Καΐ τό θά γίνη. .Καί θά σν-γκλονί- ση ολονς τος "Ελληνες καί Ο' άνα Νόμι2α πώς, άν τόΕερα, όλα ϋ-ϊ ν» μπορούσανε νά τσχτοποιηθοϋν.... | ΤΊ κουτή, εϊμουνο"...«(■>
_ «"Ισως μπορέσω /ά σέ βοη
9ήσω έγώ· είπο σκεφπκά άρχ:-
Ζοντας νά παίΖω τό παιχνίδι μου.
Μπήκε στό κρεββάτι καί, καθι-
,-τΓ,, μέ κύταΕε μέσο στά μάτια.
_ «Μέ ποιό τρόπο;·
(Συνεχίίεται)
ΕΚΥΚΑΟΦΟΡΗΣΕ Η «ΚΡΙΤΙΚΗ»
ΤΟΥ κ. ΧΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤ0Π0ΥΑ0Υ " '■'■■
ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΥΑΗ
-.α:
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
Ό νέος Μεγάλος Στερεοφωνικός Δΐσκοο
τής έταιρίας «ΠΟΛΥΦΩΝ» , , ,
;
προσφυπα
12 συγκλονιστικά τραγοώδια γιά τοΰς άνθρώπυυς πού
έχασαν τις πατρίδες τους στή Μικρασιατική Κατα-
στροφή.
Στίχοτ-ΚΩΣΤΑ ΚΟΦΙΝΙΩΤΗ
Μουσική: ΠΩΡΓΟΥ ΜΟΥΖΑΚΗ
ΙΙαντς«ΰτηκε την έ1οαρ:τη κο
τ?λλ.α Φήμη Δεδεγιάννη, Σμυρνα
>·κής καταγο>γή;, πού οί οίκογένει
έ; τοις ήσαν1 γνωστές άπό τή
Σμύονη γιατί εμεναν στόν ΐδιο
δράμο στό Φραγκομαχαλά καί ζοΰ
σε εύτυχισιιέν-α μαϊί της μέχρι
τήν τελευταία στιγμή τοϋ θανχί-
τευ τού. Τώοα ή Φήμη Μαυρουδή
θρηνεΐ άπαρηγόρητα τόν θάνατο
τοϋ λατ.Γευτοϋ τη; σι»ντρόφου.
Ό Γιάννης Μαυρουδή; άγαποΰ
σε Λΐαλ.ύ τή Σμύρνη ιμα;_ την ·;Ιχε
σάν θεά ν.αχ μιλοΰσε πάντοτε γι'
αυτήν, κάθε τ! δικό τη;, ήταν καί
δικό τι;.·, καί άγαποϋσε τοΰ; συμ
-ατ,οιώτες του σάν άληθινά τον ά
δέλφια! Κάιθε φωτογίθίρία της
πού είι^ίσκε ήταν γι' ούτον μιά Ί
ερή Είκόνα, κάΦε τι δικύ τη; τό
φι>λ·οϊ»σε σάν' κ.-ιμήιλιο·!
Ή κα,ρδιά του ήταν άνοιχτή γι
ά δλοι«ς τοΰ; άνθιρώ.τον; κ.αί πάν
τοτε ήταν μέ τό χαμόγελο στά χεί
λη. Ή γλυκβιά Σμυρνέϊκια όμιλί
α τοο, άν κοά μεγάλωσε
άπ' τήν άγαπημένη του
θ?:οπηι σάν τόν Γιάννη
δέν ΐεχνιοΰνται, οί καιλέ; τονς
πρώ^εις, ή χίΐλή τού; κατδιά ιερχί
τσ, στή μνημη αυτών πού ζοϋν καί
τόν' ζιοντανϊνοι,'Ύ ιμπροστά το»'?.
Ιίίθε ή ιΙ'υχή το^1 νά βοίσκϊτπι έ
κεϊ πού δέν νπά;χει .,τάνο; καί δα
κρι·. ,„
ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑιΚΙΔΟΤ
ΙΩΑΝΝΗ- ΜΑΥΡΟΥΔΗ!
Έχ. .-ΐαςαδςαμής ιττύ -τροηγκ)ΰ- | σ/.λά6υ>ι δικ'θΰς καί (ρί'.ονς. Άν- }
μενο ς·ι'ιλλο τής 'ΕφΓμ-ςίδος ιιιας
άο. 2292 τής 23η; 'Ιανο.αρίου
1975, παραλείψαμ.2 τα κάτϋ)θι λό
για:
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΤΡΟΤΔΗΣ
Ή άρχόντισσα Μητ.ίρα του ή
Έρριέττα — Άογυρώ Μαυρουδή
έ'παθε άμέσω; άμν'ηίτία ΐλαφρά ά
πό την ήμέρα πού ίτχασε τό πβώ-
το της άγόρι, τόν Τόσο, ό Πατέ¬
ρας τους, ό Παναγιώτης Μαΐβου
δή;ι ό άρχοντάνθιρίοπο;, ό καλοκά
γαθος, όγεμάτος στοργή γιά τα
παιδία του .καί λατρεία γιά τή γυ
ναίκα τον, δέν ζοϋσε τότΕ στό -κό
•σμο αύτό καί δέν πικράθηκε μέ τό
χοιιο τοϋ πρώτου του παΐιδιοϋ, ή
Μάννα, ή χρυσή αυτή Μάνν^β, μό¬
νη της σήκοχτε τό &άρο; τοΰ πύ-
καί δέν άντεςε.·. τα τρία κο·ρί
τσια τη; ήσαν μικρά καί μόνον ό
Γιάγκο; ό δεύτερο; γιός της στή
ριξ" τόν πύν'ο τη; -/.αί τήν εΐχΐ μέ
βα στήν άγκαλιά τρυ μέχοι την τε
λευταία τη; στιγαή σέ προχωοημέ
νη πιά ήλ.κιία. Ή Αρχόντιασα
Έροιέττα — Άργυρώ ΜαΐΊρουδή
ε!δ? τα παιδία τη; τ' ά))»α εϋτ-.χι
σμέν'α, καλοπαντρεμ-να εΓ5ε έγγύ
νια. Παιδία καί έγγόνια τήν λά-
τηεψαν κι' ά; ζοθσε έκ,είνη σ' ενα
δικό της κόσμο, πού άλλοτε "Ιχε
άναλαμπέ; τή; μνήμτ,; καί άλλοτε
ι, εφυγε .εΰτνχισμένη χο>-
η'ις νά -ο;ο>ση τύν πόνο άπ' τό χά
μό τοΰ Γιαννάκη της, πού πή.οε
τή θέσι τοΰ Πατέρα καί τοΰ .-ΐρο')
του άδελφοΰ σ' όλη τήν οίκογέ¬
νεια. 'Χ) Γιάννη; Μαυρουδή; εφυ
γε σέ ήλικία Κ8 ρτών, άπό Ηαφνι
κύ όπίΰθιο εμαραγμα ποΰ δμ<ος (Ταινεμενιχά γιατρίύτηκει άλλά πού σέ έ'νχι μήνα ή;θε τό άποτέ·λ·~ σμά του κα,ί τοΰ ά<τ·αίρεσε τή ζο>ή.
Τόν .τήοε μακριά ά,τ' τίς άδελφές
τού, τή γ,/ναίκα του, τοΰς γαμ-
6ρον; τού, τ' άνήψια του πού τόν
λάτρεναν καί ποΰ τώρα ν.λιαϊν'ε πι
γιατί ή οίκογένεια Μαυρουδή
καί είναι ενας κρϊκος άγά
παλαααοια τον, εα
ΤΟ ΑΙΜΟΒΟΡΟΝ ΤΣΙιΚΑΡ
ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ
Τσικάρ καί πρέπει όλα τους όπ*
έχουν καί φοροΰνε
νά βγοϋνε όλα στό λετ.τό
άν έχουν έστω <ο'ι σεπτό ένθθμιο νά δοθοΰνε. Αύτό πού οέ μιά 2ήση τοι.ς κειμή- λιο έχοϋν τά£ει μέ δαϋτσ π' έχουν ναί δεθεϊ Άπ' δλλσ αν έχουν γυμνωθεί ουδέ θά τούς πειράεη Ρακένδυτ' απομένουνΓ γυμνόπαδεο γυρίΖουν Κι' αν βέρσ δέν μπορεϊ νύ βγή δέν στέκο ό τοϋρκοο δεν όργεϊ οί τοέτεα δέν λυγίζουν. Σπαθιά χέ μιάΚ καί κόι3ίπ-αι τό δάκτυλο άντάμ^ τό χρύσηο νόβγη τούς όρχεΓ τό ώριο. δακτυλίδΓ έκεί στό σθύσε κ·' άψε στ" όμσ. Κι' άν δοθούν ιςττό οτόμα όλόχρυσο δόντί θά τούο προ 3άλη μέ .μιά σπαθιά ιιι' αύτό °«ι βγή· τό αϊμα τρέχει οάν πηγι'ι κΓ ό Τοϋρκος χαίρει όγάλλει. Μ' άλλοι δέν είναι άνθρωπον Τί τό Κοράνι κάνει; μέ δίχως λόγο οί γονεϊο νά κάνουν τα παιδία φονεϊς ιόν κόσμο Ζώων οτάνη. ΕΛΕΝΗ ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ ί-.τένδνση, μιά τοΰιτα ξαντό ΟΛ'_τά. φτε;ώση τί; έλπίδες δλων1 των ύ ,-ΓΓδούλον, άπό τή Βασιλίύονσο:, γ.ίά τίς άκτέ; τού ΙΙόντου ώς τα ΚαΙ τα στή τΓφάνει,α ι ά τήν έθνική δόςα. Καί ή χοηρά θά πλημμυριυη τί; καρδιές Καί μ" αύιό ι^.λαγμή'ο στόν κόρφο τοι;; ξαναγνρνοϊν σιω.ΐΓ.Γΐ στί τονρκοκρατοΰμενες πολιτείςς τον Ί~·ίι. άλαργινά χο>ί>ιά τοες τα τρΐ-
γι .ισμεΛ'α άπό τανρκικη άγ^ιάδ'ΐ.
'Εκεϊ άποβέτοιν ."ύλαβιχά αύτό τό
Οι,μητάρι πλάϊ στά ιείκονίσΐιατα,
κάνουν τό στα.ρό τονς κοί δοξά-
ζοιν τα Θεό. Αν·τή ήταν ή ρο;μιθι
σύνη τής Άνατολής.
Ή πριυτοχρονιά τοΰ 19 δρίσκει
τή Σμύρνη πλημμυρισμένη στά
γαλανά έβνικά χρώματα. Άσυγ-
χςάτητος ό ένθοισιασμός δταν' ό
κυβερνήτη; Μανοονδή; τό .τοωί
τή; .τροτοχρονιά; επί κ-φαΧή;
τοΰ .τληριόματος κ.ατε·. θΰχετ'ΐι
στήν "Αγια Φωτεινή γιά την δοξο
>ΛγΙα· Ό Χο,σόστομος μόλι; ε-
ι5 ι .-τα'.:άλια τής Κν.τρου· ΚαΙ
'' , θη θά γ~μίσονν άπό .τροτ
γ
χει έπιστρέψει ά,τό την έξοοίοι-
Χο^οίΤτατεΐ. Αύτη τή ορεηά οέν εί
ναι μόνο ή καθιεροιαέντι τ:λετονρ
γική άκολονθία γιά τό νέον ετος.
Είναι μυστική κατ(ΐννκτική εϋχα-
ριστΐα γιά την νίκη των έλλτνί¬
κων δπλιυν, κ(ΐι Η-δόμνχη θή
θε οί &έν σνγχω.ροϋν
ίκεσία γιά τήν δική μα; λε,υτεριά.
Άμέσω; μετά καταπλιίει κι αγ
■κυροδολεϊ λίγο στ' άνειχτά, άν^ι
6ιϊ>ς άπ.έναντι άπό τα ΣΠΟΡ-
ΤΙΝΓΚ καί τό ΚΑΦΕ ΝΤΕ ΙΙΑ-
ΡΙ, ίνα ά)λο έλληνικό δαπόοι
λευκύ καί ό>ραϊο μέ τα σήματα τού
'Εουθρού Στα.ςοΰ. Είναι ή «Άμ
ςιτιοίτη>·.. Μα.; ψίρνΐει τα πρώτα
δο>;α τής είρήνης. 'Εφόδια σέ
Γραρμακευτικό >.αί νο3οκ.ομοιακό 0-
).;κό, ΰγειονομικ.ή περίθαλψη καΐ
ΪΓ'Τθΐκή <η·μπαράσταση. Νέε; συγ κινήσει; οταν τό ύγειονομικό σώ- μα καί τό σώμα έθελοντών άδελ- ιτών νοσοκό ιιυν μαζί μέ τόν ά;>χί
ατ;.ο Τσοννούκα, όκισχίζονν τού;
δρόμου; τής πολ.ειο; κ αί κατειθΰ
νι'οντα! στό Γςαικικό Νοσοκομ·εϊο.
Μή ξεχνάμε πώς όλο αύτό τό
ϋεχΐϊΐλισμα τή; χηρά;, δλες αϋτές
οί έκδηλώ.ατεις, γϊνοντηι κάτω ά
πά την άγρνπνη παρα-κολούθτ,ση
τού δ^νάστη. Τί κι' άν έ'χ.:ι γονατί
σί-ι χλτο) άπό τό 6άρο; τής ήττα;
τού; Λουφάζει καί παοαμοντείπ
"Ολο, μας ξέρομ,ε καϊ τό τρέμον-
■με, πώς διαθέτει άρ-/ι5Τή άγριότη
τα διά νά έξ,απολίση νέα διενά
στά κειράλια των άπίστων ΰ.τηαό
ολ' του. Νω.τές άκόμη οί σφαγέ;
και οί δΐϋ>γμοί τού 14· Ό εξαν-
δραπο-δισμός καί ή γεννοκΐονία
κατά τήν διάρχεια τού πόλεμον.
■"Εκεϊνα τα μαοτυαι/ά τάγματα
>Μ.ταναγκαστική; έργασία; στά
μας.
Μ ά τί
στοΰ; άνθροι.τον; την άμετρη χά
ρά.
"Ας σταματήσιομε ίίμιο; έδώ
τίς άνημνήσεις μας στϊς ώραϊες,
τίς μ>:γάλες, τίς εύτνχισμένε; μέ
τε; τή; Σμίρν*η;. Τί; Γ,μ;ρίς τού
θον·οι· πού φέςινει τι ανατολή τοΰ
1919. Είνα ιή χρονιά .τού άνεξίτη
λη μένει στήν Ινδοξη ίστορία τής
Ίωνίας. Είναι ή χρονιά .τού άρχί
ϊ~ι τό Μικρασιατικό "Εαο;.
"Οσο ξοΰμε ά; <ρ_:λάξωμ,ε 6ο- θειά στή μνιτμη τή θεία όμορφιά τοϋ έθινκοΰ μεγαλείον ποΰ μάς συ νε·/ΐλόνΐΡε· τότε· Τό έθΊκό αΐοθηηα ά/.('ιιη στά στάδιο τού Ιδεαλισμοΰ δέν εχει υποστή τήν άναπύφενκτη φθορά τής βίωσης. Και-τή λά6α ξεχειλίζιίΐ στίγν ακςατη άγνότητά τ·»ιι καί α,λογίνει τήν πίστη μας γιά αιάν ίδανική Έλλάδα- Θά πρέπει νά πιστέψη κανεί; πώ; άπ' αντύ τα άπόθεμα άντλή- σαιιε την ύπεοάνθοω.τη δτ'ναμ.η ποΰ χΓπάστηχε Λΐά έπιβιώσονμε καί μέ άλ,ώδητη τήν Ιθνική μα; Λτείδηϋη ν.ατά την μετέπειτα τρο αχτική μα; δοχιμασία. Ή πρόσφατη τραγοιδία τής Κύ π;οι> ξανάνοι^; καΐ τίς 'δικές μα;
παλιές πληγές· Πενήντα χοόνια λυ
<ο:|Ί.λίας. Ό Άττίλας δέν άλλα- |ε^ οΰτ.ε. ό κόσμος άλλσξε. Ή τύ- χη τόόν ιμικρών πάντα στή διά&ε- ση των ίσχ.οων. Εύχόμαστε στοΰ; δελφοΰς Κνπρίονς μέ τή βοηθεία τϋ θεού νά £;.-ΐ·~ράσουν τό μέγα .ο ν.ακό καί νά ζή,ιονν έλεΰθεςοι «Ι στήν πατςίδα τους, στό χώ¬ μα ποΰ γεννήθηκαν. Εμείς δέν τό πθΊέ'ςτσ,με.Γιά νά άπαλννΐωηε τόν πό.ο τού ξερριζωμοΰ συγκεντοιο- ^αστΕ όϊ τούτες τί; σννεστιά- β?ι; γιά ά ζήσιομε λίγε; στιγμές τό δοαμα τής χαμένΐης πατρ!- δα. ΆναπητοΙ σννδαιτιμόνες εΰχο ααι καί τού χρόνον δλ.οι γεςοί καί χαοοίμενοι νά κάψο>μ« πάλι τή
σιιυρνέΐκη δασιλόπιττα καί νά θττ
Μηθονμε πάλι, μίαν άλλτ> πτυχή ά
πό τή ζϋ)ή τή; αγαπημένην μας,
τής άσύγχριτης Σμί·οντ>ς-
♦»♦»♦♦♦♦♦♦♦ Η»»ΦΚ>»»< ♦♦♦♦♦♦♦♦#♦♦♦♦♦♦#♦♦♦♦♦♦♦4 ΔΗΜΗΤΡΗ 1- ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟί ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ 'Αθη.να — Δεκέμβριος 1973 - Σελΐδες 157 Βραβείον Έοτίας Νέας Σμύρνης Βραβείον Ενώσεως Σμυρναίων ΠΩΛΕΪΤΑΙ ΒΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ' Πωλεΐ ται παρά τώ συγγραφεΐ (Στρατηγοθ Πλοσι ήρα 55-Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282) ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΒΑΙΑΝΟΥ- ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ Χειρουργος — ΌδοντΙατρος ΒΜΛΑΡΑ « ("Εναντι 'Αγ. Κων)νου ΌμονοΙος) ΊΉΛ. 52Β 503 ♦♦♦Φ»»·»»»»»»»Φ»»»»·»» ΜΟΛ1Σ ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Ι Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ Γ •ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ. ΠνλεΤτα· στ· βΛλιβοβλειον τής «ΈοτΙοο· οδόο Σταδίου Τιμή τοθ βιβλΐου δροχ 50
Προσφυγική καί έθνική μνημοσύνη
Συτέχι'α έκ
σελίδας
^^ο^ ν.<ά εϊδονς της, μέ «ι·ν?Λειαν νά π.><χκρέοη άνίκτιμήτους οίας είς την έν γίνει οικονομικήν /.αί ί/π£ΐλιτιβτικήν πρόοδον Χώρας μας. τής Ιπί σειράν έτώΥ ΙΙρόϊ·δ&ος τού Βιομηχανικήν Τμ>Ί
μ/ιτος ~ί> ΕμποροΛιομηχανικοϋ
'Επιμ«λητ»)ρίου τής Ελλάδος, τυγ
χάνων σήμερον μόλος τού Διοθίη
τικοΰ Συμβουλιον τού Συνδεομου
'Βλλήνων Β ιομηχάνοΛ'.
Α
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ -αρί¬
στής τού Εναγγέλον. εκ Κι,ρκα-
γάτς Μικράς Άσίας. Νεώτίρος
αδελφάς τού ΟΜΗΡΟΤ. Άπάφοι
τος τής έ.τταταξίο; Άστικής Σχο
λής τής γενετείρας τού καί έν σν
νρχεία άποΐίοιτος τής Εύαγγελι-
ν.ής Σχολής Σαΰρνης. Μετά τοΰ
αδελφηύ τού "Ομήρου Γΐργάσθη-
σαν είς Σμύρνην καΐ εις θεσσα-
λονίκην' καΐ Αθήνας ώς ανωτέρω
«ενεγράφη καί σήμερον τυγχά-
οί Ίδουταΐ καί ά,τοκλειστικοί
μέτοχο, τής Α.Ε. «ΑΝΤΕΛΚΟ—
ΧΡΩΜΑΤΟΤΡΓΈΙΑ — ΑΘΗ¬
ΝΩΝ ΑΔΕΛΦΟΙ Ε. ΚΟΛΟΚΟ-
ΤΡΩΝΗ». Διετέλεσε έ.τΐ 17 συνα-
•πτά ετη Όίοετός Δήμαρχος Μο-
•Γχάτον, έκλ·:γόμενος λόγω τής ά-
γάπης καί ΐκτιμήσιεο>ς τοΰ λαού
τής πόλίως ταύτης 'διά μεγάλης
ιιτ,λε,ισψηφίας.
Τέλος δέον νά έξαρθή Ιδιαιτέ-
οως ή έπιδεικν.σμενη σΐ'μ-ταράστα
(ής των άνϊοτέρω ά&ελφών πρό-
τούς αναξιοπαθούντας Κιρκαγα-
τσιανοΰς συμπολίτας των τιμήσαΛ
τες καΐ τιμώντες πάν'τοτε έαντοΰς
καί την γ-νετειράν τιον.
Λ
ΧΗΝΟΠΟΤΛΟ Σ Κοησταντϊ-
νος τοϋ Θεοδώρου, έκ Σκοπόν Ά
νατολικής Θράκης. Πτνχιοϋίχος
τής Σχολής ΆρχιΤ€κτόνο>ν Μη-
Τ,ανικών τού 'Εθνικοϋ Λίετσοόείου
ΠολιΤΓχνείΌυ Αθηνών, έργοκτθεΐς
#πί μακρόν εύδοκίμως ώς έπαγγελ
ματίας-
Διακεκριμενος Άρχιτέκτοίν Μη
χανικύς Αθηνών διατηρών γ.ρα
<ρείον' επί τής άδοΰ Πανεπιστημίου 46 καί νεώτερος άδίλφός τοΰ έγ κριτου Πολιτικοΰ Μηχανικοΰ Α¬ θηνών ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΧΗΝΟΠΟΤ ΛΟΤ. Άε&ειξεν τα έκλεκτά τέκνα αύ τοΰ ΕΛΕΝΗΝ καί ΔΗΜΗΤΡΙ- ΟΝ έκ των άριστέων μαβτρών «^μνιασίου. *** ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΤΛΟΣ τοι επί 10 εισέτι διετέλει: τακτικός Καθηγητήν τοΰ Κολλεγί ο^ Αθηνών, μέ λίαν ίΰδόχιμον ΰ- πτ)?εσίαν, άπό τάν Μάρτιον δέ τοΰ 1965 μίχρι τό Ι?τος 1967 Συμ βοκλος τοϋ Παιδαγωγικοϋ Ίν'στι- τοντου Αθηνών τού 'Τπουργείου 'ΕΘνικής Παιδείας. Συγγραφεύς διακοσίων (200) καί άνιο μελετών, «άρθρων δοκιμί ών, κριτικών καί μεταφ<>άσ€ων με
τα*ν των οποίων*, ό 'Ελληνισμός
τής διασπο^άς καί ή Παιδεία τον,
ή Άναβίωσις τού Αρχαίον θεα¬
τρον, ή "Ελληνικήν «ίς την Μικράν
Ασίαν παρουσία, ή Παιδεία «ίς
τήν Το.ιρκίαν κτλ. ώς καΐ Σιητά
κτης τοΰ Λεξικοϋ τής 'Ελληνικής
γλώσσης Δ. Δημητράκομ καί 6ι*>λί
όν τό «Λνκύφος των άρχαίίυν»
<5ρα6εθέν υπό τής ομάδος τών' 12. Ό ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΑΝΟΣ τυγχάνει έξαίριετος ίπκττημονική φυσιογνωμία τοΰ Άλντρώτου 'Ελ λ.ηνισμοΰ, μέ πλουσίαν καί ποικί¬ λην Εθνικήν, (Κοινωνικήν καί Έ πισττ,μοικήν δράσιν καΐ κινρίως είς Κων)π>ολιν, έν σννρργασία πάντο
τ·~ μετά τοΰ Οικουμενικού Πατρι
αρχείου καί τοΰ Προξενείον τής
"Ελλάδος
ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Κωνσταντίνος
τοϋ Σάτ56α, έκ Τρονψή τής 'Επαρ
χίας (Κολωνίας καΐ Νικοπόλεως
τού Πόντον. Απόφοιτος τής έπτα
ταΐξίον σχολής τής γενετίίρας τον
<αΐ τής Κεντρικάς 'Επαρχιακής Σχολής τής Νικοπόλεος. Αρχι¬ κώς ειργάσθη ώς διδάσκαλος είς την γενίτπράν τον καί έν συνε- χεία έξαρίσθη είς τα ΐδόχ€ΐ>α
τής Τοι/ρκίας· Μετά τήν αποχώ¬
ρησιν των Ρώσων διετάχθησαν ν-
τό τών' Τουρκικών άρχών νά επι
στρέψο^ν είς τάς έστίας τιον καΐ
ίύρόντες τό χωρίον αυτών λεηλα-
τημένον νπό των Τούρκων ήναγκά
σθτ?σαν νά καταφνγουν πρός τήν
παραλίαν πόλιν Κειρασούντα, ίνα
έργαξόμίνοι α κ λ η ρ ώ ς επιζή
σονν. Έκ τής Κ·εοασούντος εφθα
σ:ν είς Κων)πόλιν1 δπον €ΐργάσθη
ώς ίδιωτικός ύπάλληλος.
Μετά την Μικρασιατικήν κατα
στροφήν (1924) σνλληφθΐίς νπό
των Τούρκων μετ" άλλων 'Ελλή-
νων, απηλάθη είς 'Ελλάδα τόν δέ
Νοέμβριον1 1924 εγκατεστάθη προ
σωρινώς μέν άλλά μονίμα>ς είς
τόν Συνοικισμόν Σκοπεντήριον
Καλλιθεας·
Δΐιετέλεσε ΣΰμβονΛος καΐ Γΐνι
κός Γραμματ€ύς τοΰ Ποντιακοΰ
ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ
ΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
βταντϊν'ος τοΰ Ίιοάννου, έκ Σ«-
ραντα Έκκλτκτιών Άνατολικής
θράκης. ΙΙττιχιοΰχος τής ΝΌμικής
(ού Πανεπιστημίου Αθηνών. Άρ
Κων- ΣθΛματείου ή «ΠΡΟΟΔΟΣ». Τό
1930 άν:γεςθέντο- τοϋ Κρατικοΰ
Σιη'οικισμοΰ είς ΚαλλιΘέαν ά.τε-
κατε<ττάθη πλέον μονίμως, ίδρΰ- σας τόν "Εξωραϊστικόν Σύλλογον 'Τπό τής αρίστης Μιχραστατι- Είς τ<χ .τλαίσια τής δραστη^ιό- κής Όργανώσείος ΕΣΤΙΑ ΦΙ- τητος τοΰ Διοικητικοΰ ΛΑΔΕΛΦΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙ- ου τού λάμπρου πράγματι Σωμα ΚΗΣ διοργανώθη χάριν των μα τείου τής σιμπρωΤίνονίτης, είναι Θητών' τού Σχολειό Νεας Φιλα- είς τό ΐνεργητικόν αυτού καί ή άρ δελφείας θεσσαλονίκης, μία ώραι τία οργάνωσις τής εορτής ταύτης οτάτη καί χαροϋμενη ΧΡΙΣΤΟΤ- καΐ ή διανομή των .-ΐλονσίιον όώ- ΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ έΟρτή. Κατ' αυτήν ό ρέκτης Πιρόε&ρος τής Έστίας κ. Γ. θεολογίδης, άνέ λυο>:ν δι' ολίγων τήν Εθνικήν,
Χριστιανικήν καί Κοινωνικήν ση
μασίαν τής εορτής «διά τόν Χριστι
ανισμόν καί τόν Ελληνισμόν έν γέ
ν'ει καί κατόπιν έπηκολούθησε-ν ά-
,ιαγγελία .ιοιημάτων υπό διαφό¬
ρων μαθητών καί ή έορτή εκλεισεν ί
μΐ τα καθιεριομένα κάλαντα καΐ
την διανομήν των δώρων είς τονς
μικροϋς μαθητάς.
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Ο
Ή 'Εφηιιερίς ημών
σα τό Δ.Σ. τής Έστίας ώς ν.αχ
τα μέλη ταύτης άτινα προσέ<}:·:ρον Γ.ύθορμήτως τα δώρα ταύτα καΐ ουτιο προσεφέρον ανακούφισιν καί χαράν είς τα έκ Μικρασιατών γο νέων Έ?.ληνόπουλα, ενχιεται είς τήν ανωτέρω ΕΣΤΙΑ ΦΙΑΑΔΕΛ ΦΕΩΝ, όπως συνεχίση τήν λαμ- πράν σταδιοδοομίαν της. Χ.Α.Θ· « Ή Παναγία ήΓουμερά » χικώς ενετάχβη είς τύ Δικαστικόν ή «Ν^α Ζωι>, άνεγερθέντος δέ
Τμήμα τής 'Εθνικής Τ^αΐτέζης
της Ελλάδος, ένθα ειργάσθη ε*-
δοκί(ΐως επί μακρά έ'τη·
Μττά την <π·νταξιοδότησίν τού έκ τής Τραπέζης όΐΐτέλίσε Λικη- γορος Αθηνών ελ" άοκιετόν χρό¬ νον. Άνέδεϊξεν' την έκλεκτήν θι·γίχτέ- ρα αυτού ΓΛΑΤΚΗλ7 Πτι·χκι»5χο της Φιλοκτοφικής Σχολής τοΰ Πά Αθηνών κοΐ λόγον, ίργαξομένην ηδη ώς 3ενα γόν είς Αθήνας. Α ΠΑΤΕΣΤΙΔΗΣ Πατέοτος τοίι Μιχαήλ, έκ Ναξλή Μικράς Άοί- «ς. Άπόφοιτος τού Άμϊρικαντκοΰ Καλλεγίου Μακχλάχιλαν Σμι'ρ- νης. Μίτέβη κατόπιν είς Ήνο)μέ νας Πολιτείας τής Άμιεφΐκής ίι' ανωτέρας οντουδάς, ά.τοςρ·οιτή<τας τής ΟδΌντΐΛτρικής Σχολής τού Πανεπιστηιαίου. Όδοπίατρος «ίς Ν 'Τάρκην άποβιιίκτας έκεία: Α ΜΑΝΟΣ Δημήτριος τού Πιρο- ^ρόμοι·, έκ Χάλ.κης Τής Κίον)πο/.Γ •'ΐς. Άριστοΰχος τής Άστικ.ής Σχολ.ής Χάλκης, τοΰ Λυκΐίου Σ ταυρσοραμίσυ Κ ι·>ν') πόλεως καί
τή; Φιλοσοφική; Σχολής τοϋ Πά
νεπιστημίου Αθηνών (1935), «ίς
ήν ε'φοίΤΓρσεν κατόπιν έπιλογής ού
το-ΰ ώς ΰποτρόφο^ τοϋ ΙΤαγκείθιυ
κ.ληροί)οτήματος.
Διετέλεβε έπέ 20 έτη (1935—
1955) τακτικάς 'Κσθηγητής- τοϋ
Ζωγραφείου ΓΛιμ· α<τίου καί τοΰ Κεντρικ«ΰ ΙΙαρθ·;ναγωγείου Κων) πόλεοις λίαν βύδοκίμως, παραλλι'ι- λο>ς δέ καί Καθηνητής τοΰ Διόα
Οίαλιείου τοΰ λειτοι ογήσαν'τος είς
Κων)πολιν κατόπιν άποφάσεοις
τού 'Τπουργεου Εξωτειρικών να
τής ΙΙαιδείας τής '
Άπό τό 1955 μ:χη, τα 19€5 ή
καί τοΰ Ίεροΰ Ναοϋ τοϋ Άγιον
Νικόλαον διετίλεσεν 'Ε.τίτρο.·ΐος
τού Ναού τοΐτου ΐπί 3 ετη.
Διετέλ«σε έπίβης ί'πάλληιλ.ος
τής Διευθύνσεως Άντοί/-λαγής τοΰ
'Τπουργει'ου Γειοργίας ένθα
έφερεν πολυτίμους υπηρεσίας, τό
'δέ 1938 διαλυθΐίσης τής
άς ταύτης, μετάγη «είς τό Γενικόν
λημείον τοΰ Κράτονς τοΰ 'Τπουρ
γείου των Οϊκονομικών, ένθα :ίρ
γάσθη εΰσυνειδήτιος καί άποδοτι-
κό>ς μέχρι τό 1953. Διετέλεσΐ επί
σης στενάς συνειργάτης τού έγκρί
τού ξευγους 'Οκταβίου καί Μέλ-
πο>ς Με.ρλιέ είς τήν συγκρότησιν'
τοΰ Μο.σείον Μικρασιατικών Κ€ΐ
μηλ!ο>ν παρασχών πολυτίμους νπη
ρ:σίας, ώς καΐ συνίργάτης τής
σΐΌτταθείσης είς Κα6άι).αν (1964)
Λαογοαφικής Έπιτροπής τής Ε¬
παρχίας Νικοπόλεως τοΰ Πόντον,
ήτις ώς γνωστόν έξέδιοσεν τό 6ι
βλίον ή <ΝΙΚΟΠΟΛΙΣ». Τό 1971 έγραψεν* καί τήν ίστοιρίαν τής γενετείρας τού ΤΡΟΤΨΗ ήν διέτειμεν *ίς τούς πατριώτας τού καί οϊς τάς διαφόρους Βι6λιοΘήκας. "Εγραψε κατά καιροΰς είς τήν Συνέχεια έκ τής 1ης Σελίδος με τα σχολεϊα τοϋ ποταμοϋ Τσ''- της, άρχίσαμε νά βάλο^με σέ έ- νέργεια τό 2ήτημσ τής Κεντρικήν Σχολής οτό Μοναστήρι τήΐ; Γου- μεράς. Καί έσκεφθήκσμε πολύ Πάκ; θά προφυλοχθοϋμε άπό την αντιδράση των κσλογήρων. που Μγοι τους καταλάβαιναν την σκο πιμότητο. Καί ή Μητρόπολη θό πρεπε νά προϊδεααθή νά μή μάο ιολεμήση τό σχέδιο. Κοϊ έχρειο- !όταν τουτο γιά πολλοϋς λόγους. Η Μητρόπολη θά έπάλυπτε την νόμιμη έπιδϊωζη. Δέν μποροϋσε νά επέμβη ή Τουρκική Άρχή καί άν άκόμα κάποιος δύστροπος οκε- πτόταν νά προοφύγη έκεϊ. "Ισχυ- αν άκόμα τα προνόμιπ. "Ολίγον καθυστερημένα, άλλά μέ την εύκαιρία τοϋ Δεκαπενταύ- γουστου (191)3) τής πανήγυρπς στό Μοναστήρι Γοιιμεράς, ώργο- νώσαμε Έθνικό μνημόσυνο όλω/ των πέριξ χωρίων στή μνήμη των θυμάτων έθνικών μαρτύρων. 'Ω- μίλησα στό μνημόσυνο άπό τή/ πόρτα τοΰ Ήγουμενείου, ή όποίσ έβλεπε πρός την μεγόλη τερα¬ νά ήσαν : Δημήτριος Γεωργιάδης καΐ Χρϊστος Προκοπίδης, έμποροι οτήν "Αρδασσα. Τής "Αδυσοας ε Σιαμής μέ τόν Ήλίαν Μελανο- φρύδην. Τής Αυλίανας ό Παπαν δρέας, τής Χαβίανας ό Γεώργιος Πουταχίδης έμπορος στή ν Άρ- δασσα. Αύτοι ήσαν οί δυναμικοί πού θά άντιοτέκονταν οέ κάθε πα- ραφωνία ένόντια στό έργο. Με- ρικοϊ άπό αύτούς είχαν παιδία πού σπουδαίον στήν Τραπεζούν- τα καί μπορούσανε νά είναι ύπο- ψήφιοι γιά Διδάσκαλοι στή Σχο- λή. Καΐ έτσι παρακάμπτοντοο καϊ τήν στενή έννοια τής προηγουμέ νης αποφάσεως τής Μητροπόλε¬ ως, έκάμαμε τήν έφαρμογή τοΰ δι κου μας σχεδίου δηλαδή ίδρύ- σαμε τήν Σχολή μέσα στό Μονα¬ στήρι κσί χρηοιμοποιήσαμε γιά δι δακτήριο τό νέον Ηγουμενεϊο, πού ήταν πολύ κατόλληλο. Μέ τήν συνεργασία όλων λε·- τούργησε τό Λύκειον τό 1913 και 1914 καί λίγο παραπέρα, ώσπου πλάκωσε ό πρώτος Μεγάλος Πό- λεμος καί έσόρωσε όλα κοί στό τέλος - τέλος ίερρίΖωσε καί στια σύλή, πού τήν καταπλημμύ- , ρισε ό κόσμος. "Υστερα άπό τόν λόγο τούς προκρίτους άπό τό χωρία — ήραν άντιπρόσωποι μέ πληρεΕού- σια, πού ήλθον μέ πρόσκληση όι- κή μος — καί κάνσμε τήν πρώΐΓ, ίδρυτική συνέλευση, πού άποφασί οαμε τήν ιδρύση τής Σχολής. Ε- βάλαμε καί τό όνομα «ΛΥΚΕΙΟΝ ΓΟΥΜΕΡΑΣ» Καθωρίσομε καί ς; μας «Προβφνγικός ! 'Επιτροπή. Ι Κόσμος> δια. τα ήθη καί Ιθιμα τής Ι Σ· αύτή τήν Έπ|τροηή βάλαϋς
πατρίδος τ^^
πατρίδος τ^^^.
Άνέδειξεν 2 θυγατε'ρας ήτο.
τάς ΕΤΔΟΚΙΑΝ και ΕΑΕΝΗΝ
αί οποίαι άποφοιτήαασαι ιΐριστοϋ-
χοι τού Γιμναβίου καί Άγγλυ<ής Σχολή; άπεκατεστάθησαν αρίστα, ό δέ ι-ίός αυτού ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ τυγχάνει πτΛΐχιοΰχος τής τικής Σχολής τοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών καί Καθηγητής των Μα 'θΓ,αιατικών είς τό Δημόσιον Γι·μνά σιβν θηλέων* Παλαίον Φαλήρον. ΧΡΤΣ. Α. «ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ Ίατρός, έκ Να·ζλή Μικράς ,Ασίας Κληρονομιά... (ΣΤΝΕΧΕΙΑ ίκ τής 1ης σελ ) ιιονΐ Δέ οκεφτηκε τί θά γινοΰτ-ί- νε ίια τό μάθαιν'ε ό πατέρας;θά τό βιγυοίβο» δ.το>ς τ.ιΰ πρέπει, για
νά μάθει νά τ:μά τίς μαχαλιότισ-
οε; κι' δχι νά |ελογιάξ;ι τα κορί-
τβια.
— Σ' αυτόν ιπορεϊς νά μιλή-
σεις, άςΛαχτηκε ή αητέρα α-ΐό τό
λόγο μου, γιά νά μοΰ καλμάο.π τί
θιτμο, άλλά κνταξρ, .τρύοθίσε, σ«ν
δντρας μέ φροντίση κι' δχι κοιτσο
βαχίστηκα. ΙΙαιδί ά.ιό φαμ'ιλια -/«
Αή 1}ΐ4αθ« πώς είναι, μίλα τού ΰ-
καί #ά σέ
Τήν' αλλη ιι?ρ«ι κι' όλας "
οί ι~νου κοά τόν
<ττ. .ποί> πήγαιν
ήτο σπιτι τον μετά τό Σχολειό.
1·" ιαστε μαχολιώτες, τοϋ γ[-
(>ατΓ,αΓνος όπο>ς μ' Ιχει άς.
, ή μητέ«ι'. μου.
■* ίτσ* ρίναι, μ' άπάντησΓ
τό 6Γμια τον, κντά-
: κατά .
■ιγ'π; τύν' ρωτώ.
άηαναά
τϊ|ν
λ* ξί«?ο γι'
.,
V
κ») καί <η< β», «Λτή κε τό θάρρος νά τοή κάνεις πατι- νάδες καί Λ<ά τσή στέλνεις κια; θέ?(ο νά μ' άπαντι'ισεις άντρί κια γιά νά λά6ο> τα μέτρα μόν·
θΐ'ΐιοΰμαι, τα τσακίοικα μάτια
τοΰ άγοριοϋ στοάψανε καί τα μά-
γουλά τού γινήχανε κατακόκκινα
σδν <τ<οτιά. Ή φοινή το'^ άκονβτη κε δραχντι άπό τόν κρατημένο θυ μό, μά τα λόγια τού ήτανε οταρά τα καί ,ταστρικά. —Τό θάρρος δέν μοΰ τόδωκε ή άδερςτή σου, σ' αύτό νά ίΓσαι σί- γουρος. Οϋτε είμαι άπό κείνους πού ρίχνοΐ'ν μάτι στά κορίτσια την τιμίων σπιτιών γιά νά παιζο γλεντήσοτ·ν'. Άλλά, μάθε το, μιά γιά πάντα, μιά κι' έσΰ άνοιξες πρώτος αυτή τή κοι<6ΐντα- Τήν ά- δερφή σου τήν άγαπάω καλ μιά μρρα θά την κάνιο γ.ναίκα μου. θά 'νχομοινα στό «πίτ, σας νά τα πώ, αΰτά ποί' λέ(« τοΰτη τή ότι γμή «έ σένΐα, μά ή θέση μου δέν μοΰ τό ϊπιτοέπει άκόμα. Φΐτος τ« λειών*> τήν Εύαγγελική κι" άπό
τοΰ χρόνον β' άναλάτκυ τό γοατρτΐ
ο τοΰ πατίιρα μοτ«. ΕΙμαι μοναχο-
γτιός μ,τορ-ϊϊ νά τό ξέρεις κι' ό
πίτερα; μόν μέ περιμένει πως καϊ
πώς νά τόν
(Συνεχίζϊται)
έκπροσώπους άπό τα χωρία. Τής
Τσίτης άντιπρόσωποι μαΖί μέ μέ-
Τό Λύκειο συνεκέντρωσε οτίς
δύο τάξεις τού (πρώτη κσί δευτέ
ρα Γυμνασίου) άπό τήν άρχή της
λειτουργίας τού τριάκοντα πέντε
μαθητάς άπ' όλη την έπαρχία καί
ιδία τα γύρω τής Μονής χωρία.
Ό γράφων υπήρξε σπουδαστής
τοϋ Λυκείου τούτου, ό δέ αδελ¬
φάς τού Στέφανος διετέλεσε πρώ
τος Λυκειάρχης, συνδιδάξας ϊ·ν
αύτω μετά τοϋ αειμνήστου Παν-
τελή Μελανοφρϋδη.
Σωκράτης Γ. Κλαδάς
(ΣυνεχίΖεται)
ΤΑ ΝΕΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΒΙ ΒΑΙΑ
"ΕΝΩΠΙΟΝ ΘΕΟΥ ΚΑί ΑΝΘΡΩΠΟΝ,,
Τού κ· ΒΑΣ ΙΛΕΙΟΤ ΚΑΛΑΜΠΑΛΗ
'Τπό τού Σμνρναίον λογοτέ-
χνου καϊ ποιητοΰ κ. Βαοιλείον Δ.
Καλάμ.ταλη έξεδόιθη μέ τόν άν'ω
τ·τλΌ 6ι6λίο τού, είς τό όποίο -τε-
ριε'χονται θέματα κοινωνιολογικά
καϊ άνθροιπιστικά, ποιήματα θ·λ.τ.
Πρόκειτα, περί ενός πολύ χρη
ο'ίμου 6ι6λίοΐ', τό ό.-ΐοΐο, όπως τραί
νεται, ΐχιτ/γ%ά.νει τόν στόχο τοϋ
συγγραφέως ·τοΰ -[ν'αι νά οδηγή¬
ση τόν άναννώστη τού «είς μίαν
διαδρομήν τής ανθρωπίνον ζωής
πού λέγεται ρουτίνα καί ποϋ βΐναι
ό διαρκώς· πε,ριστρεφόμενος τρο-
χός πέριξ ημών επί τής μητέρας
γής..».
Ή ποικιλία των' θεμάτων, ή επι
μελής «τεξεργασία τονς υπό τοϋ
σνγ-γραφέως, τό έλκΐ'στικό υο;ος
ΔΩΡΕΑΙ
Ή "Ενϋ>σΐς Μικ,ρασιατών Πϊ.ρ·
Κρήνης (ΤΣΕΣΜΕ) εΐτχαριστεΐ
τάς αδελφάς καί τα άΛΊγψια τής
οικογενείας ΓΊαννικάκη 'διά την κα
τάθεσιν είς τάν Ταμείον μας θρχ-
6ΟΟ, είς μνήμην τού αποβιώσαν¬
τος άιδίλφοϋ καί θείοιΐ των Δημ.
Για·νικάκη.
"Ομοίως την Καν Μαρίαν Δα¬
μασκόν διά την κατάθεσιν δι6λία καΐ τα α)λα σνναφή
δΓ^οσιεΰματα, συγκροτοϋν τή «Μ ι
ν,^ασιατική Βιβλιογραφία» καί «ί-
ναι, οιοπς καί άλλοτε τύ ?χω τον'ί
σει, τα μόνα στοιχεϊα, μέχρ ιτώ-
ρα, ποΰ θά ίιατηροΰν <πίς ιΐηχές των μεταγϊνεστέρων 'Ε>Λήνοιν τή
ιινημη τοϋ 'Ελληνισιμοΰ έκείνΌΧ', έ-
κτός 6έ6αια καΐ τής σοβαρής προσ
φοράς των' «τίς πνε.ιματικές ίίδία
επιστημ.
Ση>μειώνοντας τή μεγάλη σημα
σία την ηθικήν καί τήν πν«νματι-
κήν τής κινήσεο>ς αυτής, έπιδάλ-
λεται νά προσ«ξουμ.ε δΰο σχετικές
λεπτομέρειες' παρατηρήσεις ποί.λα
πλώς ΰπολογίσιμες.
'Η πρώτη: παρά τίς καταόλη-
;ςς Λθοσπάθειες, παιρά τόν ά,ρ-
κιετά σοβαρόν" αριθμόν των έκδο-
Θεντων ·ζατά τή λήξασα .τεντηκον
ταετία βιβλίων, νπάρχει έν τού¬
τοις πληθώςα μικρασιατικών περι
οχών μιχ,ροϋ ή μεγάλου έλληνικοϋ
πληθυσμοϋ, γιά τίς οποίες 6έν ε-
χει έκδσθεΐ μέχρι σήμερα ενα 6ι-
6λίσ, δέν' έ'χει 'δτιμοσι:υθή καί ε¬
να ,τληροφοιριακάν' άρ>θρο·
Ή δΐύτεοη, πάνω στό θΐμα τοϋ
το λεπτομέρεια, δπίος καΐ σ' άλλη
πρρίπτο>ση τό εχο> έπίσης σημειώ
σει, είναι ότι, τό βασικό κίν-ητρο,
γιά τούς μικρ·ασιάτες λογίους 6έ-
βαια, συγνραφής καΐ οηαοσιενσε-
ως μιάς εργασίας άναφίρομένηςσέ
^άποια μικ,ρασιατιχ,ήν π·:ιοιοχή ύ-
τηρξε συναισθηματικό· μιά νο-
ιταλγική παρόρμ.ηστ)· ό πάθος νά
-ιοοβάλη ό καθένας μας τή γενέ-
τ.ειοά το·./ ή έπιόίω-ξή τού ν'ά δια
τηοηθή, καθώς είπα καΐ πιό πάνα>,
η μνήμη τοΰ τόπον τον, των π>ρογό
νων τοι·, στούς ενύοξονς έκιείνους
κάποτε, άλλά καί μαρτνρικούς συ
χνά, τόπονς. Τό γεγονός τουτο τό
τελευταία, εΰνόητο ίίναι ότι έξ'.ττα
κούει καί όρισμέ-ν'ες έπιπτιόσπς
καί ένδΐχομέι,ιως προκαλεϊ κάποι-
€ς έπιφυλάξεις σ' όριομένσυς αΰ-
στηρονς μελεΐητές, άναφερόμενίς
στήν π^στότητα καΐ στήν πληρότη
τα των παρεχομένων πλΓ,οοφορι-
ών. Οί έπιφυλάξεις αύτες ϊοχος αχ
Ιχονν τή θέση τονς. Παρά ταύτα
,-τοίπςι νά λογαριάσοΐ"με έκεϊνο τό
ίδιιχίτε<ρο, καί στήν κάθε πε,τί.ττο) ση καί γιενικά, τό έξαιρετικά σπου δαίο· Μάς παρέχονται πληοοφορί ες γιά τονς έλληνας κατοίκονςμιάς πεοιοχής, γιά την ίστορία καΐ τή ζωή το.ς' αυτών ποϋ ή έθνικ.ή χαΐ με, ενα γοητεντικό, -/τικά σ^ναρ.ταστικά ενα κνοιολε- λογοτεχνικό π:ξογ·ράφημα. Άνιαίντικές έ'τσΐι λεΛΤομ·:ρεια- κές, χωρίς περισσολογία, ζιοντα- νεμμένες στήν γραφική παραστα- τικότητά των, μέ έξάροεις, ποϋ φτάνονν καΐ σέ μεταφνσΐκές άκό- μη .-οροεκτάσ'ϊΐς, είναι οί -ιεριγρα- φές των νησιών, τοϋ φ·.ιοακοΰ πε- ριβάλλονπος, των 'διαφόρίον κτι- σμάτων, έκκλησιών, σχολείων, τής ξωής των ι|ΐαράδιον, των γειμι τζήδων, των ξωμάχων, τών' νοικο κν,ραίιονί, των κοντραμπατζήδων, των διαφόρων τνπων τέλος, ποΰ μάς τους παρουσιάϊ-π 'έξατομικεν- μένους μέ τή δι·ναμικήν' άγάπη της κοά τήν πληθωρικήν συγγρα- <ρική ένεογητικότητά της. Πλον- σιο, στό ρυθμόν αύτό, τό λεξιλό- γιό της κατά τήν άπαρίθμηση των μυριστικών <ρ^τώνι των ψαοιών', των μαλακίων. Στά κτίσματα, στϊς έκκληβίες, στά μοναοτήοια, στά ξωκκλήσια, οί Λ«ριγραφές είναι δοσμένες μέ τήν ίδιαίτ^ρη χαρακτηριστική επι μονή καί άναλυτικότητα, ,τοΰ προ θίχοιταΕ γεν.κά καί γιατ; έκτός ά πό τή γφαφικότητα, τήν αίσθητι- χήν άξία τιον^ τα θεο>ρεϊ σάν κέν
τρ>α μέ παλαιότατη παςάδοση, τής
έθνικής καί κοινωνικάς ξωής τοΰ
χρκττιανικού λαοΰ των Μοσχονη-
σώον'.
Τό ϊδιβ καΐ στίς λαογραφικές
παρα'δόβεις, δοσμϊνες κι' αύτές
μέ τό λογοτςχνικό νφος, τό πιό
ταιριασαΐνο οτό θέμα καί παν γε-
μΐζοι·ν πι>κνά πολλές οϊλίδες τού
6ιβ,λί3ΐ', έπιμένει καί σ' αύτην τήν
περατώση, <ττή σνΐδ€ση των πά¬ λαι οτέριον καιρών' μέ τος νετοτέ- ρους, βεβαιιοτικό τής έλληνικής δΐάρκειας. Καί μιά .τού ό λόγος γιά τή λαονραφική προσφορά τοϋ βιβλίον, άς αςοστεθή ότι, καθώς καταλαβαίνοι,με, ό παρΐχόμενος λαονραφικός πλοΰτος είναι πρα- γματικά Ικπληκτικό; σέ εκταση καί οΐσιαστικές λε.ττομέρειες. Τό συαπέρασιμα λοιπόν άπό δ- λα τα πα?απάν(ο είναι _ πώς τα «Μοσχονήΰΐο» τής Κυρίας Σ ί- τσας Κα;αϊσκάκη «ίαι ενα 6ι&λίο .πολ σημαν'τικό, άπόκτημα ιδιαιτέ¬ ρα άΐιόλογο, τα ^ανατονίζ», τής Μικρασιατικής Βιδλιογραφίας, πού έπιβάλλεται νά τό έκτιμήσου- με άνάλογα γιά τή θετική .τ,ροσφο ρά τού στίς «Μικρασιατικές Σ.ιου &έρ>. Άπό τής τελενταίας αυτής
απόψεως καΐ ακριβώς γιά τονς λό
γους τής εκτιμήσεως μας πρός
την αξίαν το.·, νομίξιο πώς μάς δί
δεται τό δικαίωμα νά προσθίσου
με καί μερικές παρατηρήσεις μας'
.τρόκειται γιά όρισμένα στοιχΐϊα.
-ταλ.ιτιστική άν'έλιξη άνακόπηκε ά- πού αν υπήρχαν θά όιευκολνν'ανε
.ιό τίς ρί'ςες
της, α-τότομα καί τρα
γικά. Είναι η μοΐρα τοΰ Μικρασια
τικοΰ Ελληνισμόν, ποϋ προί5άλε-
ται εΐπ
Ά(ίθ(·μή γιά τονς στοχασμοϋς
αΰεούς, μου είωαε τό διά€α.σμα έ
νός διβλίοΐ', άπό τα άξιολογώτ·:-
ρα κείαενα τής .τρόσφατης διετί-
ος, τοπη^ετονμενο φνσικά μέσα
υτούς στόχοΐ'ς των Μικραισιατικών
Σπουδών: «Τα Μοσχανήσια» τής
Κνρίας Σίτσας Καραϊσκάκη. Ά-
φαρά τόν 'ΕλΛη,'νϊσμόν τής συστά
δας τιον νησιών έκεΐ στή μχκρασι
ατική θάλασσα παν εκτείνεται
μποοστά άπό τό Άϊβαλί. Άϊτοτί-
λεϊ εϋτύχημα συνε.τώς, πού 6ρ«θη
κ.ε ό άνθιρίοπος γιά νά μάς δώση,
σέ ιιιάν πολύ έπιτυχημένη κατά τό
πλείστον προσπαθεία, .-τολ/νές καί
άΐιόλονες ίστορι/ές πληροφορίες:
νά μάς .".€ρινοά·<4'η τή ξ«ή χ«ί τόν πολιτισικΊν των 'Ελλήνων, .τού πρίν άπό ο.ίών·-ς νατοικοϋσαν στά νησ.ά αύτά τής Αίολίας, νά οικο- δομησει τήν' -Λατάλληλη σέ όμαρ- ψιά καί ύ.Γ»β/ ιιτικότητα θάση, γιά τή διατηρήση κατά τό ίλληνικύν μέλλον τής μνήμης των. Στό έξώκρυλλο ·στόν τίτλο «Μο σχο·ήο·ια^> ύπάρχει καΐ ή άκόλονθη
Λ.μπλή^ακτη:
.τολν τόν όποιονδήντοτε άναγνώ-
στη χαί μάλιστα τόν κάπως εΐόι-
κ,ειΐμένο μελετητή" θά -ΐίθΰΓέδιδαν
στό βίβλ'ιο αΰτό μίαν έπαρκέστ;-
ρη επιστημονικήν πληοότητα:
"Οπου πρόκειται γιά ίστθιρικές
.τλτ>οοοςρρίες άπό πηγές, δέν άνια-
γοά'ίρονται οί σχετικές πα.ρα.τομ-
.τές_ μέ δλα τα σχετικά βιβλιογρα
Φΐκά στοιχ^ϊα. 'Επίσης καί στή Βι
βλιογραφία των σελ. 407—408
χρήσιμο, Θά ήταν νά έσημειώνον-
το πλήρη τα 6ι<6λιογρα<ρ<κά στοι χεϊα. Τό ίδιο χρήοτμο θά ήταν, γιά τος λόγον; πό ν πςοανέ<ρ»οα, εν'α εύρίτήριο των κυρίων όνομάτων καί των το,-ιωνΐΗΐι,ών, καθώς καϊ ? να γλ.<οσσάριον των ίδιοιματικών' λίξεων τοΰ μοοαονησιώτικο^ γ σικού ίδιώματος. Άλλά, πάνο> σ'
αΰτά| άπό 'δώ καί .τέρα, θά επ,ρε
πε νά άνοιχτοϋμε σέ πολύ €ΰ,ρΐ»τε
ρους πρ·ο6λτ)ματσμούς, άναφερομί
ούς στήν ολη κινήση τών' «Μικρά
σιατικών Σπονδών» καί στίς έκ«
στοτε επί μςροι»; εκδηλοί)σεις.
«Τα Μοσχονήσια» τή; Κν,ρίας
Σ ίτσας Καραϊσκάκη είναι ασφα¬
λώς ενα γεγονός γιά τίς «Μικρά
σιατικές Σπονδές» καί άποτίλοϋν
πρό πάντων, έντασβόμενα μέσα
«Τό γεμάτο γοητεία μικροσκο- στίς τραγικές συνέπειες τής Μι¬
κρασιατικήν τραγο>δίας, μιά πρά-
ξη ψυχής.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
.-ΐικό άρχι.τέλαγος τής Αίολίας' Η
ΠΑΤΡΙΑΑ ΜΟΤ».
'Η προσθήκη αυτή μάς κατατο
πί^ει Λραγματικά περί Των κινή-
τρων καί έδώ, αυτής πού έγοαψε
τό βιβλίο' περί των προθέσεών
της κατά τή <η·γκ,:κριμένη περι- Ή νοατυλγία γιά τόν τόαον δ¬ που γεννήθηκβ καί οπον πέρασε τα .ιρώτα χρόνια τής ζοιής της, οί μνήαες, άνεξάλϊΐπτες, ςωηοότα- τες καί γλυκοθύιιητες αάντα, άπό τα χρόνια έκεϊνα, γεμίξαν« πιεστι κά, τό ήθικό, τό ψυχικό, τό .τν:υ ματικό της είναι" ό πόνος της, πό νος θαθύς γιά ο,τι χραγικά χάθη κΐ' πληγές άνεποΰλτοτες. Πλημμυ ρίζαΜΕ κΛ'ριολεκτκιά δλα τοϋτα ά¬ πό μέσα της· Καΐ ^εσπάσανε. Είναι ενας λυρισιιός αύτό πού διαχέίται κ'^ρίως καί άπό τίς 400 τόσιες σελίδίς τού βιβλίον τοντου' πού τό επιβάλλει γενικά καΐ οικαι ολογημένα" «τού σι·γκΐΛ'εΐ τόν δποι Ποιουπήρχαν ίίμως καΐ τα εμψν τα καί κα)λΐ€ργηαένα έφόΐδια στή συγγραψϊα, γιά νά όημιοχιργηθή τό άποτέλεσμα αύτό. 'Η Κνρία Σίτσα Καραϊσκάκη, τό ξαίοομε ά πό άλλ«, παλαιότερο. δημοσιενμα- τά της, ίίνι μιά ποιήτρια, μιά λο- γοτέχνισσα, δοκιμασμενη μέ έπι- τεύγματα καΐ στόν πεξόν καί στόν ?μμετρο λόγο. Τή 6έ6<ιιη δεξιοτε χνία τηί, τα σνναφή προσόντα της, άπό τής άντόψ;ο>ς αυτής, εί¬
ναι #κείνα πού ξ€χωρίζονμε κώ
στά τελε-ταϊο όιβλίο της, ποΰ μάς
άπασχολεΐ. Χαρα"/ίτηρίξ£Γαι τούτο
άπό έναν έντονον παλμόν ανθρω¬
πίνης ξεστασιάς -/αί άπό Ενα ίδιαί
τερο πιροσω.τικό ϋφος· "Ισως μά
λιστα ,τερι<σσότειρο ά.-τό 'εν'α ίστορι κο δοκίμιο κοΐ μίαν «στο) προσε- γαένη λαογρτχφική συλλογή,, μπο- ροΰμ€ κάλλιστα νά τό ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΠΑΣ ΝΑΥΠΗΓΟΪΗΛΟΥΡΓΩΝ Γιά 11η πμέρα συνεχίΖουν την όπεργία τους οί ναυπηγοζυλουρ- γοί Πειραιώς μέ αίτημα τήν αϋ£η οη των άποδοχών τους κατά 2Ο'·)/ο. Σέ σχετική ανακοινώση των ά περγών καί τοΰ σωματείου τους καταγγέλλεται ό έργοδότης τους Κ.Π. Μακρής, ό οποίος μέ άγγε- λία τού οτίς έφημερέδεο Ζητΐϊ προσωπικό υέ ήμερομίοβιο 1.000 δρχ., ένώ οί άπεργοί διεκδικοϋν αϋ£ηση των ήμερομισθίων τους των 350 δρχ κατά 20%. Σήμερα οί άπεργοί πραγμοτο- ποιοϋν συγκεντρώση — ώρα 12 — στό Έργατιχό Κέντρο Πειρα.- ώς. Μετά τήν συγκέντρυση βά επισκεφθούν τούς άρχηγούς των πολιτικών κομμάτων κλπ. παρό- γοντες άπό τούς όποίους θά Ζη- τήσουν συμποράσταση. ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΑΠΝΟΥ "Επετράπη ή καλλιεέργεια έξη- γωγίμων ποικιλιών καπνοΰ στά χωρία Νέα Φιλοδέλφεια Θεσσαλο¬ νίκης, Κτημένης Καρδίτσης, Δύο βουνά καί Αγ. Στέφανος Λαμί- ας, Μοναοτηράκι Άργολίδος, Χω τοόσης Άρκαδίας, Άντικίων καί Σοφικοϋ Κορινθίας. ΕΓΚλΙΝΙΧ ΗΕΟΥ ΚλΤλΣΤΗΜλΤΟ! . ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ Την Κυριακήν 1!)«ν Ίανοιαρί- ου έ.ϊ., ή Τςάπεζα ΙΙίστπος έγκαι νίασε τό ν.;ο ΚατάυτηαΓΐ είς τήν ΚΟΖΑΝΗΝ επί τή; Λδοΰ Βενιξέ λου 39. Τό νέαν Κατάοπημα τής Κοζά¬ νης είναι τό 56ον τής Τραπέζης ξίς ολόκληρον την .χώραν χαί μα ν"ι μέ τό Κατάστημα ΑΛΕΞΑΝ- ΔΡΟΤΠΟΛΕΩΣ πού θά λειτοιν νήση έντός ολίγον ό άριθμός των Καταστημάτιον είς την Βόρειον "Ελ.λάιδα θά φθάση τα 15. Καταλαμβάνει χώρον 500 τ.μ. π-ερίπο^' καΐ ίίναι έξωπλισμένο μέ όλα τα βύγχοονα τραπεζικά σι·στή ματα διά τήν ταχυτέραν ΐξυπηρέ- ττ}σι,ν τής πΐλιατείας. '-ον; Είς τα τος παςέστησαν πλήθο"'1σ κληαένων έξ Αθηνών ο/ κης καί τού Νομοϋ ΚοξάνΓ- Τοΰς προσκ.εκλτ[)·-- " νησ,ε ό Δυευθΰν(ι>ν'
Τραπρζης κ. Γιάννης ζ ^ „
πονλος τονίσας την έμ,ιΐΛ <1>°Τό·
μί· την οποίαν τό ,Κοιν^ Λ°η>
λει τήν Τράπεζαν,
ποΐθι' έπετρε^>ΐ νά
το>δώς οί έργασίες της.
χεία ελαοον τό<ν λόγο ό Κ Κοζάνης κ- τοΰ γον Κοζάνης κ. Κυ?ξό.-ΐο.χΛ0-1^ ό Δΐίνθχιντής τοΰ νέου κ^" ^ ' μα,τος χ. Γκατξόφλιας. α<Πΐ1' ΕΝΟΤΗΣ ΚΑΙ ΛΙΧΑΣΜΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΥΕΛΠΙΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ Ό κόσμος καΐ ο,τι έπλάσθη ΐίς τόν κόσμον αυτόν, πού μάς περι- βάλλει, έξυπηρετοϋν τοΰς σκο- πονς τής θείας άγάπης καΐ πικιρά τήν ύπαρξιν των άντ-ιν&μιών, τής Φνσαρμονίας, τής ά·δικίαςι τού πό νού καί τοϋ θανατον, παρά τάς κραυγάς τής άνθριοπίνης άπελπισί- ας, δεοδμένον ότι ό /κόσμος κνβερ ντϊται υπό τής θείας άγάπης τα πάντα εχονν τ:λικώς μίαν αγαθήν εκιδασιν. Διότι, όπως όλα, καί αί Θλίψεις προέιρχονται καΐ «5πα>ς λέ
γει ό Παΰλος τα παθήματα τοϋ
παρόντος καιροΰ δέν εχονν καμμί
αν αξίαν έν* συγκρίσει πρός τήν
δόξαν πού θά μάς άποκαλί,κρθή.
«Λογίξ'ομαι γάρ ότ, ονκ άξια τα
παθήματα τοΰ νυν καιροΰ πρός
τήν μέλλουσαν δόξαν άποο'.αλυίρθή
νχχι ΐίς ημάς». ,Προισθέτ^ι δέ είς
τό 8ον κεφάλαιον τής πρός Ρτομαί
ούς έπιστολής τού την δι«6·36α!ιο-
σιν οτ, ό ανθρωπος ιδέν ημπορεί
ποτέ νά έκπτση εντελώς άπό την
ασφάλειαν, τής οποίας άπολαύίΐ
ζών έν τή άγάπη τοΰ Θεοΰ. «Τοίς
άγαπώσι τόν Θ;όν πάν'τα συνερ-
γίϊ είς άγαθόν».
"Εχοντες λοιπόν ώς γνώμονα
καί κριτήριον τόν λόγον τοΰ Θεού
θά προσπαθήσω·μεν νά διεκτδνσω
μέν έν τινι μέτροι ϊίς τό μυστήρι
όν πού περιβάλλει μέ τήν αίνιγμα
τικήν τού σιωπήν τήν τραγικότη
τα τής ξιοής καΐ τίς συγκλονιστι-
κές συγκρούσεις των άν'θρωπίνίον
παθών καί νά ίδωμεν τί κρύπτεται
ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΤΗΛΗ
τού ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΓΛΥΤΣΟΥ
ΑΙΝΟΣ ΕΙΣ ΤΟ «ΠΗΔΑΛΙΟΝ.
ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΚΟΡΑΛΙΟΝ
Λ
Πάνθεον 'Ύμνων Ίερών,
'Η εΰμολπος κινύρο.
Δείκτης χοράρχου καί χορών
Απόλλωνος ή Λυρα!
Λ
Λαμπράς ή πολυπύρσευτος,
Ίδανικόν βιβλίον,
Ό φαρός ό πολύφωτος
Ναού τό μεγαλείον!
Λ
ΟΓακοστρόφος Όλύμπιος
υπογραφή Ο ΙΔΙΟΣ
ΤΟΥ ΣΤΙΧΟΥ ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΣ
Στεφ. ΓΛΥΤΣΟΣ
Λ
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΤΕΦΑΝΟΝ ΓΛΥΤΣΟΝ
ΕΚ ΚΟΥΚΛΟΥΤΖΑ ΣΜΥΡΝΗΣ
Ό Σεβασμιώτατος Μητροπολί-
της Φλωρίνης κ.κ. Αυγουστίνο!;
διά τοϋ ύπ' αριθ. 1530)20.8.1974
έγγράφου πρός τόν συνταΕιούχον
διδάσκαλον καί ίεροψάλτην κ.
Στέφανον ΓΛΥΤΣΟΝ, άπένεψεν
είς αυτόν, τιμής ένεκεν, τόν τί¬
τλον τού έπιτίμου Πρωτοψάλτοο,
έχοντος τήν άδειαν νά ψάλλη είο
πάσας τάς ένορίας τής Μητρο¬
πόλεως Φλωρίνης, Πρεσπών καί
'Εορδαίας.
'Η τιμητική αύτή διάκρισις, δι'
ήν ή (εφημερίς τής Φλωρίνης)
ΦΩΝΗ» συγχαίρει θερμώς τόν κ.
Γλυτσόν, άπονέμεται διά τάς υ¬
πό τοΰ κ. Γλυτσοϋ προσφερθεί-
οας επί ήμιου αίώνσ, «φιλοτίμους
υπηρεσίας πρός τε τό "Εθνος καί
τήν 'Εκκληοίαν ώς διδασκάλου
καϊ ίεροψάλτου είς τάς διαφόρους
ένορίος τής Περιφερείας μας, κα·
τό τάς χαλεπάς ημέρας τοϋ "Εθ¬
νους», ώς επί λέΕει άναφέρετο
είς τό ανωτέρω έγγραφον.
Αύτά άναφέρει ή εφημερίς
Φλωρίνης «ΦΩΝΗ» είς τό μέ η-
μερομ. 20.12.74 φύλλον της.Καί;
ή ημετέρα εφημερίς συγχαίρει
τόν παλαίμαχον αυτόν διδάσκα¬
λον τοΰ "Εθνους κοί Πρωτοψάλ-
την τής Όρθοδοζου Έκκλησίας,
ποϋ μέ τήν αρτίαν τού κλοσική/
μόρφωσιν είς τε τα γράμματα καί
τήν Βυζαντινήν μουσικήν προσέ-
ιτερεν πολλό... Τέκνον τού Κου-
κλουτ^ά, άνθοϋντος περιχώρου
τής Σμύρνης καί μορφωθείς είς
τήν Εύαγγελικήν Σχολήν Σμύρ¬
νης, διακρίνεται διά τήν αγάπην
πρός τα ίδανικά τοϋ "Εθνους κοί
τα εύγενή πς·τροπαράδοτα.
Δ ι δόκτωρ
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
όπισθ:ν' των *ιασπαστι·χών
νότητος τού σνμπαντος δν·
πού πα.3εμ.6άλλονται, ώς
μα, είς τήν άνοδικήν πο^άν
πνειματικής μα,ς ζίοής χ^ ^
ίίναι & προνπ«θέσίΐς τή; εΛΙ(Π
φής τών' όντων είς τήν ένότητ0 ϊ!
τώ θεώ.
Η ΔΙΑΣΠΑΣΙΣ ΕΙΣ χ0
ΠΝΕΤΜΑΤΙΚΟΝ ΣΤΜΠΑΧ
Ή ποώτη .ρωγμή εγινε Η; „
πνειιματικόνι <ΐί(μπανι ίεΐς τήν ,-,-„ ματικήν ένότητα τοΰ Ουρανόν, ,1α ^ουσία τοΰ θεοΰ, οταν ό Σατ^ ό 'Εοσφόρος, τό τελείαν καί &! πάγλου καλλονής έκεΐο Χεϊοι^ 6εϊ,μ άπό ύπεοαξίαν & πλεονεξίαν κατέπεσε καί εξεδηλώθη. "Ο,τι γράφει ό ποοφή,της Ί-^ χιή,λ διά τόν ίκισιλέα τής Τυρόν άποδίδεται σι·μ6ολικής είς τόν Έ ωσφορον ότι ήτο «τό άποσφιιάνι. σαα όιιοιώσειος καί στέφανος ·η) /ούς» ό γεννηθΐίς άμωμος ηά ;ν τή τιυφή τοΰ παραδει^^ το{, Θεοΰ». 'Καϊ ό προφήτης Ήσαίας .υ,,ι. γρώιτχον την1 πτώσιν τοΰ ύ.τ^α. νού καί έγωϊστοΰ &ασιλέυ)ς τή; ΒαδτΛώνος μάς δίδει την είχόνα τού Ικπεσόντος Σατόν, ό ΰποίο; έφαντάσθη τόν εαυτόν τοι> θ-όν
καΐ άπό άγγελος φωτός μετεπεοϊί
■είς άγγελον σκότους διατΐ}ρήία;
τήν όνσμασίαν το·ΰ "Εοισίρόροιι 6ΐ|
λα'δή τοϋ έθίθινοϋ άστέρος .-τού ά
ναγγΐλλει την ανατολήν τού Ή/ί
ου, είς ανάμνησιν τοΰ πιροτέοοί
ΰιρους άπό τό οποίον 'έξί.-ηιτε
«Πώς έξέπεσεν έκ τοϋ οϊ'οιαυί
ό έίοσφάρος, ό πρωί άνατέλλων,
σΐΛττρίβη είς τήν γήν ό άπκστρ),
λων πρός πάνΊα τα εθνη.
«Σύ δέ είπας έν τή ίΐιανοιιι
σου" ής τό ουρανόν άναοϊισομιιι,
ίπάνο) των αστέρων» τοΰ οί'κηοΐ'
Θήσω τόν θρόνον μου, καβιαι εν ή
οει ύψηλ^ώ... Άναβήσομαι ί.ταο
των νεφών, έ'σομαι ομοιος τιο ί'
ψίστω».
Άπό άλαξονιείαν έπανεοτάτιι-
σεν κατά τοϋ θεοΰ ό Σατάν /αί
σ>ι>μϊΐονς·αισίΊρας ιχαί αλλαυς άγγέ·
/Λνς άποΛέσθη.
'Έχασε την δόξαν κ«ί τύ ιιε·/η
λεϊον τού καΐ έγινε «ό άρχων τή;
έξουσίας τοϋ αέρος, τοΰ πνΐΊΐα-
τος τοΰ νυν ένειργοΰντος έν τοίς
υίοϊς τής άπειβείας» κατά τόν Ά
πόστολον Παΰλον'.
"Εκτοτε παύει νά καταπολίμΓ|,
χοοφίς άνάπα.λαν, τόν Θεόν καί
τα παιδία τοΰ Θεοϋ. Είναι ό κι' ά
ριθ. 1 έχθρός τής ένάτητος των
ό'ντων καί τοΰ σΰμπαντος Ή άρχή
τού είναι «διαίο·ει καί 6ασίλει«ϊ
Ώς έκ τούτου, όπως γράφε1 '°
Παϋλος Γίς τούς 'Εφεσίους «όν/
έ'στιν ημίν ή πάλη πρός αίμα »
σάιρκαν, άλλά πρός τάς αρχάς,
πρός τάς εξουο-ίας, πρός τοΰς '/ο
σμοκςάτορας τοΰ σκότους τοΰ οίοι
νος τούτου, πρός τα πνειιματιζΗ
τής πονηρίας έν τοίς έποι·ραίοι;»
Ή σπο,ρά τοΰ ιμίσο1^ πού έ»ΧΡΙ"
ρ.εί ό Σατάν' μεταξΰ των άνθθώ-
πων τούς κάμνε, νά είναι μανια-
κοΐ είς πληρότητα μεταξύ των ο-
ιμοίϋ>ν το)ν. Τήν επίδρασιν τοϋ μί
σους αυτού τήν βλέπομεν1 εις τ*
πολιτικά καί Ι&νικά μίστ), «> α
ιιίση των κοινχονικών τάξεοιν, ής
τα φν?,:τιχ.ά μίση, είς τα ίδεολο-
γικά μίση άνάλογα πρός τα πα¬
λαιά θοησκευτικά μίση· Ή «λ°'
στα,σία τοΰ Σατάν κατά τοΰ βί¬
ον τόν εθε^τε έκτός τής κοιννιτν'ιι-
τών ό'ντοίν καΐ έκτός τής το·=*ιι)-
τής δημιουργίας. 'Κάθε επί μ?5°ν'
ΰπα,ρ-ξις σχετίζεται πρό τόν βίον,
ό οποίος είναι τό θεμέλιον
παγκιοσμίου ένότητος των
καΐ τού όποίου ή βοφία, ή
καί ή άγαθότης ένών^ι την π
πλότητα αυτών είς μίαν
Ή συν.ςκτική δύναμις πάσης χ^]
κτίσ.:ιο,ς είναι ή άγάπη· Άγσπό ο
Θεός τα πλάσματά το^ κα1_άΥΥΕ|
λοι καί άνθροιποι ζοΰν έν τή <$& δοιότητι τής άγάπης τοΰ θεόν Άπό την κοινωνίαν αυτήν τής γάπης άπέσπασε τόν εαυτόν χ ^ ό Διάβολος καΐ ώς έκ τούτον «_' ΐχθρός τού θεοϋ ,καΐ των ά^ζ, άντιτίθεται είς την όμο'^ αν αυτών αγάπην καί •ν'ιμος έγκατάβτασνς τού είναι ή βασιλεία τοΰ γν τον είναι νά υποδ«ανλΐί-.η τη· χόνοιαν καί νά σνμπαιοασυρη ^ τήν' καταβτροφήν %α! δλλβί ξ€ΐς. 'Εξω άπό τάς ο%^ΐ1ί καί όντίον νπάρχε* τό χα&ς δηγίΰ είς τό μϊσος καΐ χ«°? έκεί απού έλλείπει ή Λνοχη κοινιονία τής άγάπης, «^υ λεϋει ή δι·σαρμονία και ^ Ό κόσμος μετά τού ολομ>1< χ·"τα( είς σύγ,κ^ονβιν ο έχβ,ρός τοΰ άνβοω-τίνο^ αρχιον τού κόσμον, τούτον, ο τάν καί αί στρατιαΐ αύτου^ δροΰν είς τα παρασκήνια τού λ λοσμίθσ δράματος, «ίνα* ό τής 6αισιλείας τού τη; """ 1 δικαιοσννης καί άγΐ Ε. ΛΙΒΕΡΙΑΔΗ2
Συτέχι'α έκ
σελίδας
^^ο^ ν.<ά εϊδονς της, μέ «ι·ν?Λειαν νά π.><χκρέοη άνίκτιμήτους οίας είς την έν γίνει οικονομικήν /.αί ί/π£ΐλιτιβτικήν πρόοδον Χώρας μας. τής Ιπί σειράν έτώΥ ΙΙρόϊ·δ&ος τού Βιομηχανικήν Τμ>Ί
μ/ιτος ~ί> ΕμποροΛιομηχανικοϋ
'Επιμ«λητ»)ρίου τής Ελλάδος, τυγ
χάνων σήμερον μόλος τού Διοθίη
τικοΰ Συμβουλιον τού Συνδεομου
'Βλλήνων Β ιομηχάνοΛ'.
Α
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ -αρί¬
στής τού Εναγγέλον. εκ Κι,ρκα-
γάτς Μικράς Άσίας. Νεώτίρος
αδελφάς τού ΟΜΗΡΟΤ. Άπάφοι
τος τής έ.τταταξίο; Άστικής Σχο
λής τής γενετείρας τού καί έν σν
νρχεία άποΐίοιτος τής Εύαγγελι-
ν.ής Σχολής Σαΰρνης. Μετά τοΰ
αδελφηύ τού "Ομήρου Γΐργάσθη-
σαν είς Σμύρνην καΐ εις θεσσα-
λονίκην' καΐ Αθήνας ώς ανωτέρω
«ενεγράφη καί σήμερον τυγχά-
οί Ίδουταΐ καί ά,τοκλειστικοί
μέτοχο, τής Α.Ε. «ΑΝΤΕΛΚΟ—
ΧΡΩΜΑΤΟΤΡΓΈΙΑ — ΑΘΗ¬
ΝΩΝ ΑΔΕΛΦΟΙ Ε. ΚΟΛΟΚΟ-
ΤΡΩΝΗ». Διετέλεσε έ.τΐ 17 συνα-
•πτά ετη Όίοετός Δήμαρχος Μο-
•Γχάτον, έκλ·:γόμενος λόγω τής ά-
γάπης καί ΐκτιμήσιεο>ς τοΰ λαού
τής πόλίως ταύτης 'διά μεγάλης
ιιτ,λε,ισψηφίας.
Τέλος δέον νά έξαρθή Ιδιαιτέ-
οως ή έπιδεικν.σμενη σΐ'μ-ταράστα
(ής των άνϊοτέρω ά&ελφών πρό-
τούς αναξιοπαθούντας Κιρκαγα-
τσιανοΰς συμπολίτας των τιμήσαΛ
τες καΐ τιμώντες πάν'τοτε έαντοΰς
καί την γ-νετειράν τιον.
Λ
ΧΗΝΟΠΟΤΛΟ Σ Κοησταντϊ-
νος τοϋ Θεοδώρου, έκ Σκοπόν Ά
νατολικής Θράκης. Πτνχιοϋίχος
τής Σχολής ΆρχιΤ€κτόνο>ν Μη-
Τ,ανικών τού 'Εθνικοϋ Λίετσοόείου
ΠολιΤΓχνείΌυ Αθηνών, έργοκτθεΐς
#πί μακρόν εύδοκίμως ώς έπαγγελ
ματίας-
Διακεκριμενος Άρχιτέκτοίν Μη
χανικύς Αθηνών διατηρών γ.ρα
<ρείον' επί τής άδοΰ Πανεπιστημίου 46 καί νεώτερος άδίλφός τοΰ έγ κριτου Πολιτικοΰ Μηχανικοΰ Α¬ θηνών ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΧΗΝΟΠΟΤ ΛΟΤ. Άε&ειξεν τα έκλεκτά τέκνα αύ τοΰ ΕΛΕΝΗΝ καί ΔΗΜΗΤΡΙ- ΟΝ έκ των άριστέων μαβτρών «^μνιασίου. *** ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΤΛΟΣ τοι επί 10 εισέτι διετέλει: τακτικός Καθηγητήν τοΰ Κολλεγί ο^ Αθηνών, μέ λίαν ίΰδόχιμον ΰ- πτ)?εσίαν, άπό τάν Μάρτιον δέ τοΰ 1965 μίχρι τό Ι?τος 1967 Συμ βοκλος τοϋ Παιδαγωγικοϋ Ίν'στι- τοντου Αθηνών τού 'Τπουργείου 'ΕΘνικής Παιδείας. Συγγραφεύς διακοσίων (200) καί άνιο μελετών, «άρθρων δοκιμί ών, κριτικών καί μεταφ<>άσ€ων με
τα*ν των οποίων*, ό 'Ελληνισμός
τής διασπο^άς καί ή Παιδεία τον,
ή Άναβίωσις τού Αρχαίον θεα¬
τρον, ή "Ελληνικήν «ίς την Μικράν
Ασίαν παρουσία, ή Παιδεία «ίς
τήν Το.ιρκίαν κτλ. ώς καΐ Σιητά
κτης τοΰ Λεξικοϋ τής 'Ελληνικής
γλώσσης Δ. Δημητράκομ καί 6ι*>λί
όν τό «Λνκύφος των άρχαίίυν»
<5ρα6εθέν υπό τής ομάδος τών' 12. Ό ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΑΝΟΣ τυγχάνει έξαίριετος ίπκττημονική φυσιογνωμία τοΰ Άλντρώτου 'Ελ λ.ηνισμοΰ, μέ πλουσίαν καί ποικί¬ λην Εθνικήν, (Κοινωνικήν καί Έ πισττ,μοικήν δράσιν καΐ κινρίως είς Κων)π>ολιν, έν σννρργασία πάντο
τ·~ μετά τοΰ Οικουμενικού Πατρι
αρχείου καί τοΰ Προξενείον τής
"Ελλάδος
ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Κωνσταντίνος
τοϋ Σάτ56α, έκ Τρονψή τής 'Επαρ
χίας (Κολωνίας καΐ Νικοπόλεως
τού Πόντον. Απόφοιτος τής έπτα
ταΐξίον σχολής τής γενετίίρας τον
<αΐ τής Κεντρικάς 'Επαρχιακής Σχολής τής Νικοπόλεος. Αρχι¬ κώς ειργάσθη ώς διδάσκαλος είς την γενίτπράν τον καί έν συνε- χεία έξαρίσθη είς τα ΐδόχ€ΐ>α
τής Τοι/ρκίας· Μετά τήν αποχώ¬
ρησιν των Ρώσων διετάχθησαν ν-
τό τών' Τουρκικών άρχών νά επι
στρέψο^ν είς τάς έστίας τιον καΐ
ίύρόντες τό χωρίον αυτών λεηλα-
τημένον νπό των Τούρκων ήναγκά
σθτ?σαν νά καταφνγουν πρός τήν
παραλίαν πόλιν Κειρασούντα, ίνα
έργαξόμίνοι α κ λ η ρ ώ ς επιζή
σονν. Έκ τής Κ·εοασούντος εφθα
σ:ν είς Κων)πόλιν1 δπον €ΐργάσθη
ώς ίδιωτικός ύπάλληλος.
Μετά την Μικρασιατικήν κατα
στροφήν (1924) σνλληφθΐίς νπό
των Τούρκων μετ" άλλων 'Ελλή-
νων, απηλάθη είς 'Ελλάδα τόν δέ
Νοέμβριον1 1924 εγκατεστάθη προ
σωρινώς μέν άλλά μονίμα>ς είς
τόν Συνοικισμόν Σκοπεντήριον
Καλλιθεας·
Δΐιετέλεσε ΣΰμβονΛος καΐ Γΐνι
κός Γραμματ€ύς τοΰ Ποντιακοΰ
ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ
ΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
βταντϊν'ος τοΰ Ίιοάννου, έκ Σ«-
ραντα Έκκλτκτιών Άνατολικής
θράκης. ΙΙττιχιοΰχος τής ΝΌμικής
(ού Πανεπιστημίου Αθηνών. Άρ
Κων- ΣθΛματείου ή «ΠΡΟΟΔΟΣ». Τό
1930 άν:γεςθέντο- τοϋ Κρατικοΰ
Σιη'οικισμοΰ είς ΚαλλιΘέαν ά.τε-
κατε<ττάθη πλέον μονίμως, ίδρΰ- σας τόν "Εξωραϊστικόν Σύλλογον 'Τπό τής αρίστης Μιχραστατι- Είς τ<χ .τλαίσια τής δραστη^ιό- κής Όργανώσείος ΕΣΤΙΑ ΦΙ- τητος τοΰ Διοικητικοΰ ΛΑΔΕΛΦΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙ- ου τού λάμπρου πράγματι Σωμα ΚΗΣ διοργανώθη χάριν των μα τείου τής σιμπρωΤίνονίτης, είναι Θητών' τού Σχολειό Νεας Φιλα- είς τό ΐνεργητικόν αυτού καί ή άρ δελφείας θεσσαλονίκης, μία ώραι τία οργάνωσις τής εορτής ταύτης οτάτη καί χαροϋμενη ΧΡΙΣΤΟΤ- καΐ ή διανομή των .-ΐλονσίιον όώ- ΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ έΟρτή. Κατ' αυτήν ό ρέκτης Πιρόε&ρος τής Έστίας κ. Γ. θεολογίδης, άνέ λυο>:ν δι' ολίγων τήν Εθνικήν,
Χριστιανικήν καί Κοινωνικήν ση
μασίαν τής εορτής «διά τόν Χριστι
ανισμόν καί τόν Ελληνισμόν έν γέ
ν'ει καί κατόπιν έπηκολούθησε-ν ά-
,ιαγγελία .ιοιημάτων υπό διαφό¬
ρων μαθητών καί ή έορτή εκλεισεν ί
μΐ τα καθιεριομένα κάλαντα καΐ
την διανομήν των δώρων είς τονς
μικροϋς μαθητάς.
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Ο
Ή 'Εφηιιερίς ημών
σα τό Δ.Σ. τής Έστίας ώς ν.αχ
τα μέλη ταύτης άτινα προσέ<}:·:ρον Γ.ύθορμήτως τα δώρα ταύτα καΐ ουτιο προσεφέρον ανακούφισιν καί χαράν είς τα έκ Μικρασιατών γο νέων Έ?.ληνόπουλα, ενχιεται είς τήν ανωτέρω ΕΣΤΙΑ ΦΙΑΑΔΕΛ ΦΕΩΝ, όπως συνεχίση τήν λαμ- πράν σταδιοδοομίαν της. Χ.Α.Θ· « Ή Παναγία ήΓουμερά » χικώς ενετάχβη είς τύ Δικαστικόν ή «Ν^α Ζωι>, άνεγερθέντος δέ
Τμήμα τής 'Εθνικής Τ^αΐτέζης
της Ελλάδος, ένθα ειργάσθη ε*-
δοκί(ΐως επί μακρά έ'τη·
Μττά την <π·νταξιοδότησίν τού έκ τής Τραπέζης όΐΐτέλίσε Λικη- γορος Αθηνών ελ" άοκιετόν χρό¬ νον. Άνέδεϊξεν' την έκλεκτήν θι·γίχτέ- ρα αυτού ΓΛΑΤΚΗλ7 Πτι·χκι»5χο της Φιλοκτοφικής Σχολής τοΰ Πά Αθηνών κοΐ λόγον, ίργαξομένην ηδη ώς 3ενα γόν είς Αθήνας. Α ΠΑΤΕΣΤΙΔΗΣ Πατέοτος τοίι Μιχαήλ, έκ Ναξλή Μικράς Άοί- «ς. Άπόφοιτος τού Άμϊρικαντκοΰ Καλλεγίου Μακχλάχιλαν Σμι'ρ- νης. Μίτέβη κατόπιν είς Ήνο)μέ νας Πολιτείας τής Άμιεφΐκής ίι' ανωτέρας οντουδάς, ά.τοςρ·οιτή<τας τής ΟδΌντΐΛτρικής Σχολής τού Πανεπιστηιαίου. Όδοπίατρος «ίς Ν 'Τάρκην άποβιιίκτας έκεία: Α ΜΑΝΟΣ Δημήτριος τού Πιρο- ^ρόμοι·, έκ Χάλ.κης Τής Κίον)πο/.Γ •'ΐς. Άριστοΰχος τής Άστικ.ής Σχολ.ής Χάλκης, τοΰ Λυκΐίου Σ ταυρσοραμίσυ Κ ι·>ν') πόλεως καί
τή; Φιλοσοφική; Σχολής τοϋ Πά
νεπιστημίου Αθηνών (1935), «ίς
ήν ε'φοίΤΓρσεν κατόπιν έπιλογής ού
το-ΰ ώς ΰποτρόφο^ τοϋ ΙΤαγκείθιυ
κ.ληροί)οτήματος.
Διετέλεβε έπέ 20 έτη (1935—
1955) τακτικάς 'Κσθηγητής- τοϋ
Ζωγραφείου ΓΛιμ· α<τίου καί τοΰ Κεντρικ«ΰ ΙΙαρθ·;ναγωγείου Κων) πόλεοις λίαν βύδοκίμως, παραλλι'ι- λο>ς δέ καί Καθηνητής τοΰ Διόα
Οίαλιείου τοΰ λειτοι ογήσαν'τος είς
Κων)πολιν κατόπιν άποφάσεοις
τού 'Τπουργεου Εξωτειρικών να
τής ΙΙαιδείας τής '
Άπό τό 1955 μ:χη, τα 19€5 ή
καί τοΰ Ίεροΰ Ναοϋ τοϋ Άγιον
Νικόλαον διετίλεσεν 'Ε.τίτρο.·ΐος
τού Ναού τοΐτου ΐπί 3 ετη.
Διετέλ«σε έπίβης ί'πάλληιλ.ος
τής Διευθύνσεως Άντοί/-λαγής τοΰ
'Τπουργει'ου Γειοργίας ένθα
έφερεν πολυτίμους υπηρεσίας, τό
'δέ 1938 διαλυθΐίσης τής
άς ταύτης, μετάγη «είς τό Γενικόν
λημείον τοΰ Κράτονς τοΰ 'Τπουρ
γείου των Οϊκονομικών, ένθα :ίρ
γάσθη εΰσυνειδήτιος καί άποδοτι-
κό>ς μέχρι τό 1953. Διετέλεσΐ επί
σης στενάς συνειργάτης τού έγκρί
τού ξευγους 'Οκταβίου καί Μέλ-
πο>ς Με.ρλιέ είς τήν συγκρότησιν'
τοΰ Μο.σείον Μικρασιατικών Κ€ΐ
μηλ!ο>ν παρασχών πολυτίμους νπη
ρ:σίας, ώς καΐ συνίργάτης τής
σΐΌτταθείσης είς Κα6άι).αν (1964)
Λαογοαφικής Έπιτροπής τής Ε¬
παρχίας Νικοπόλεως τοΰ Πόντον,
ήτις ώς γνωστόν έξέδιοσεν τό 6ι
βλίον ή <ΝΙΚΟΠΟΛΙΣ». Τό 1971 έγραψεν* καί τήν ίστοιρίαν τής γενετείρας τού ΤΡΟΤΨΗ ήν διέτειμεν *ίς τούς πατριώτας τού καί οϊς τάς διαφόρους Βι6λιοΘήκας. "Εγραψε κατά καιροΰς είς τήν Συνέχεια έκ τής 1ης Σελίδος με τα σχολεϊα τοϋ ποταμοϋ Τσ''- της, άρχίσαμε νά βάλο^με σέ έ- νέργεια τό 2ήτημσ τής Κεντρικήν Σχολής οτό Μοναστήρι τήΐ; Γου- μεράς. Καί έσκεφθήκσμε πολύ Πάκ; θά προφυλοχθοϋμε άπό την αντιδράση των κσλογήρων. που Μγοι τους καταλάβαιναν την σκο πιμότητο. Καί ή Μητρόπολη θό πρεπε νά προϊδεααθή νά μή μάο ιολεμήση τό σχέδιο. Κοϊ έχρειο- !όταν τουτο γιά πολλοϋς λόγους. Η Μητρόπολη θά έπάλυπτε την νόμιμη έπιδϊωζη. Δέν μποροϋσε νά επέμβη ή Τουρκική Άρχή καί άν άκόμα κάποιος δύστροπος οκε- πτόταν νά προοφύγη έκεϊ. "Ισχυ- αν άκόμα τα προνόμιπ. "Ολίγον καθυστερημένα, άλλά μέ την εύκαιρία τοϋ Δεκαπενταύ- γουστου (191)3) τής πανήγυρπς στό Μοναστήρι Γοιιμεράς, ώργο- νώσαμε Έθνικό μνημόσυνο όλω/ των πέριξ χωρίων στή μνήμη των θυμάτων έθνικών μαρτύρων. 'Ω- μίλησα στό μνημόσυνο άπό τή/ πόρτα τοΰ Ήγουμενείου, ή όποίσ έβλεπε πρός την μεγόλη τερα¬ νά ήσαν : Δημήτριος Γεωργιάδης καΐ Χρϊστος Προκοπίδης, έμποροι οτήν "Αρδασσα. Τής "Αδυσοας ε Σιαμής μέ τόν Ήλίαν Μελανο- φρύδην. Τής Αυλίανας ό Παπαν δρέας, τής Χαβίανας ό Γεώργιος Πουταχίδης έμπορος στή ν Άρ- δασσα. Αύτοι ήσαν οί δυναμικοί πού θά άντιοτέκονταν οέ κάθε πα- ραφωνία ένόντια στό έργο. Με- ρικοϊ άπό αύτούς είχαν παιδία πού σπουδαίον στήν Τραπεζούν- τα καί μπορούσανε νά είναι ύπο- ψήφιοι γιά Διδάσκαλοι στή Σχο- λή. Καΐ έτσι παρακάμπτοντοο καϊ τήν στενή έννοια τής προηγουμέ νης αποφάσεως τής Μητροπόλε¬ ως, έκάμαμε τήν έφαρμογή τοΰ δι κου μας σχεδίου δηλαδή ίδρύ- σαμε τήν Σχολή μέσα στό Μονα¬ στήρι κσί χρηοιμοποιήσαμε γιά δι δακτήριο τό νέον Ηγουμενεϊο, πού ήταν πολύ κατόλληλο. Μέ τήν συνεργασία όλων λε·- τούργησε τό Λύκειον τό 1913 και 1914 καί λίγο παραπέρα, ώσπου πλάκωσε ό πρώτος Μεγάλος Πό- λεμος καί έσόρωσε όλα κοί στό τέλος - τέλος ίερρίΖωσε καί στια σύλή, πού τήν καταπλημμύ- , ρισε ό κόσμος. "Υστερα άπό τόν λόγο τούς προκρίτους άπό τό χωρία — ήραν άντιπρόσωποι μέ πληρεΕού- σια, πού ήλθον μέ πρόσκληση όι- κή μος — καί κάνσμε τήν πρώΐΓ, ίδρυτική συνέλευση, πού άποφασί οαμε τήν ιδρύση τής Σχολής. Ε- βάλαμε καί τό όνομα «ΛΥΚΕΙΟΝ ΓΟΥΜΕΡΑΣ» Καθωρίσομε καί ς; μας «Προβφνγικός ! 'Επιτροπή. Ι Κόσμος> δια. τα ήθη καί Ιθιμα τής Ι Σ· αύτή τήν Έπ|τροηή βάλαϋς
πατρίδος τ^^
πατρίδος τ^^^.
Άνέδειξεν 2 θυγατε'ρας ήτο.
τάς ΕΤΔΟΚΙΑΝ και ΕΑΕΝΗΝ
αί οποίαι άποφοιτήαασαι ιΐριστοϋ-
χοι τού Γιμναβίου καί Άγγλυ<ής Σχολή; άπεκατεστάθησαν αρίστα, ό δέ ι-ίός αυτού ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ τυγχάνει πτΛΐχιοΰχος τής τικής Σχολής τοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών καί Καθηγητής των Μα 'θΓ,αιατικών είς τό Δημόσιον Γι·μνά σιβν θηλέων* Παλαίον Φαλήρον. ΧΡΤΣ. Α. «ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ Ίατρός, έκ Να·ζλή Μικράς ,Ασίας Κληρονομιά... (ΣΤΝΕΧΕΙΑ ίκ τής 1ης σελ ) ιιονΐ Δέ οκεφτηκε τί θά γινοΰτ-ί- νε ίια τό μάθαιν'ε ό πατέρας;θά τό βιγυοίβο» δ.το>ς τ.ιΰ πρέπει, για
νά μάθει νά τ:μά τίς μαχαλιότισ-
οε; κι' δχι νά |ελογιάξ;ι τα κορί-
τβια.
— Σ' αυτόν ιπορεϊς νά μιλή-
σεις, άςΛαχτηκε ή αητέρα α-ΐό τό
λόγο μου, γιά νά μοΰ καλμάο.π τί
θιτμο, άλλά κνταξρ, .τρύοθίσε, σ«ν
δντρας μέ φροντίση κι' δχι κοιτσο
βαχίστηκα. ΙΙαιδί ά.ιό φαμ'ιλια -/«
Αή 1}ΐ4αθ« πώς είναι, μίλα τού ΰ-
καί #ά σέ
Τήν' αλλη ιι?ρ«ι κι' όλας "
οί ι~νου κοά τόν
<ττ. .ποί> πήγαιν
ήτο σπιτι τον μετά τό Σχολειό.
1·" ιαστε μαχολιώτες, τοϋ γ[-
(>ατΓ,αΓνος όπο>ς μ' Ιχει άς.
, ή μητέ«ι'. μου.
■* ίτσ* ρίναι, μ' άπάντησΓ
τό 6Γμια τον, κντά-
: κατά .
■ιγ'π; τύν' ρωτώ.
άηαναά
τϊ|ν
λ* ξί«?ο γι'
.,
V
κ») καί <η< β», «Λτή κε τό θάρρος νά τοή κάνεις πατι- νάδες καί Λ<ά τσή στέλνεις κια; θέ?(ο νά μ' άπαντι'ισεις άντρί κια γιά νά λά6ο> τα μέτρα μόν·
θΐ'ΐιοΰμαι, τα τσακίοικα μάτια
τοΰ άγοριοϋ στοάψανε καί τα μά-
γουλά τού γινήχανε κατακόκκινα
σδν <τ<οτιά. Ή φοινή το'^ άκονβτη κε δραχντι άπό τόν κρατημένο θυ μό, μά τα λόγια τού ήτανε οταρά τα καί ,ταστρικά. —Τό θάρρος δέν μοΰ τόδωκε ή άδερςτή σου, σ' αύτό νά ίΓσαι σί- γουρος. Οϋτε είμαι άπό κείνους πού ρίχνοΐ'ν μάτι στά κορίτσια την τιμίων σπιτιών γιά νά παιζο γλεντήσοτ·ν'. Άλλά, μάθε το, μιά γιά πάντα, μιά κι' έσΰ άνοιξες πρώτος αυτή τή κοι<6ΐντα- Τήν ά- δερφή σου τήν άγαπάω καλ μιά μρρα θά την κάνιο γ.ναίκα μου. θά 'νχομοινα στό «πίτ, σας νά τα πώ, αΰτά ποί' λέ(« τοΰτη τή ότι γμή «έ σένΐα, μά ή θέση μου δέν μοΰ τό ϊπιτοέπει άκόμα. Φΐτος τ« λειών*> τήν Εύαγγελική κι" άπό
τοΰ χρόνον β' άναλάτκυ τό γοατρτΐ
ο τοΰ πατίιρα μοτ«. ΕΙμαι μοναχο-
γτιός μ,τορ-ϊϊ νά τό ξέρεις κι' ό
πίτερα; μόν μέ περιμένει πως καϊ
πώς νά τόν
(Συνεχίζϊται)
έκπροσώπους άπό τα χωρία. Τής
Τσίτης άντιπρόσωποι μαΖί μέ μέ-
Τό Λύκειο συνεκέντρωσε οτίς
δύο τάξεις τού (πρώτη κσί δευτέ
ρα Γυμνασίου) άπό τήν άρχή της
λειτουργίας τού τριάκοντα πέντε
μαθητάς άπ' όλη την έπαρχία καί
ιδία τα γύρω τής Μονής χωρία.
Ό γράφων υπήρξε σπουδαστής
τοϋ Λυκείου τούτου, ό δέ αδελ¬
φάς τού Στέφανος διετέλεσε πρώ
τος Λυκειάρχης, συνδιδάξας ϊ·ν
αύτω μετά τοϋ αειμνήστου Παν-
τελή Μελανοφρϋδη.
Σωκράτης Γ. Κλαδάς
(ΣυνεχίΖεται)
ΤΑ ΝΕΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΒΙ ΒΑΙΑ
"ΕΝΩΠΙΟΝ ΘΕΟΥ ΚΑί ΑΝΘΡΩΠΟΝ,,
Τού κ· ΒΑΣ ΙΛΕΙΟΤ ΚΑΛΑΜΠΑΛΗ
'Τπό τού Σμνρναίον λογοτέ-
χνου καϊ ποιητοΰ κ. Βαοιλείον Δ.
Καλάμ.ταλη έξεδόιθη μέ τόν άν'ω
τ·τλΌ 6ι6λίο τού, είς τό όποίο -τε-
ριε'χονται θέματα κοινωνιολογικά
καϊ άνθροιπιστικά, ποιήματα θ·λ.τ.
Πρόκειτα, περί ενός πολύ χρη
ο'ίμου 6ι6λίοΐ', τό ό.-ΐοΐο, όπως τραί
νεται, ΐχιτ/γ%ά.νει τόν στόχο τοϋ
συγγραφέως ·τοΰ -[ν'αι νά οδηγή¬
ση τόν άναννώστη τού «είς μίαν
διαδρομήν τής ανθρωπίνον ζωής
πού λέγεται ρουτίνα καί ποϋ βΐναι
ό διαρκώς· πε,ριστρεφόμενος τρο-
χός πέριξ ημών επί τής μητέρας
γής..».
Ή ποικιλία των' θεμάτων, ή επι
μελής «τεξεργασία τονς υπό τοϋ
σνγ-γραφέως, τό έλκΐ'στικό υο;ος
ΔΩΡΕΑΙ
Ή "Ενϋ>σΐς Μικ,ρασιατών Πϊ.ρ·
Κρήνης (ΤΣΕΣΜΕ) εΐτχαριστεΐ
τάς αδελφάς καί τα άΛΊγψια τής
οικογενείας ΓΊαννικάκη 'διά την κα
τάθεσιν είς τάν Ταμείον μας θρχ-
6ΟΟ, είς μνήμην τού αποβιώσαν¬
τος άιδίλφοϋ καί θείοιΐ των Δημ.
Για·νικάκη.
"Ομοίως την Καν Μαρίαν Δα¬
μασκόν διά την κατάθεσιν δι6λία καΐ τα α)λα σνναφή
δΓ^οσιεΰματα, συγκροτοϋν τή «Μ ι
ν,^ασιατική Βιβλιογραφία» καί «ί-
ναι, οιοπς καί άλλοτε τύ ?χω τον'ί
σει, τα μόνα στοιχεϊα, μέχρ ιτώ-
ρα, ποΰ θά ίιατηροΰν <πίς ιΐηχές των μεταγϊνεστέρων 'Ε>Λήνοιν τή
ιινημη τοϋ 'Ελληνισιμοΰ έκείνΌΧ', έ-
κτός 6έ6αια καΐ τής σοβαρής προσ
φοράς των' «τίς πνε.ιματικές ίίδία
επιστημ.
Ση>μειώνοντας τή μεγάλη σημα
σία την ηθικήν καί τήν πν«νματι-
κήν τής κινήσεο>ς αυτής, έπιδάλ-
λεται νά προσ«ξουμ.ε δΰο σχετικές
λεπτομέρειες' παρατηρήσεις ποί.λα
πλώς ΰπολογίσιμες.
'Η πρώτη: παρά τίς καταόλη-
;ςς Λθοσπάθειες, παιρά τόν ά,ρ-
κιετά σοβαρόν" αριθμόν των έκδο-
Θεντων ·ζατά τή λήξασα .τεντηκον
ταετία βιβλίων, νπάρχει έν τού¬
τοις πληθώςα μικρασιατικών περι
οχών μιχ,ροϋ ή μεγάλου έλληνικοϋ
πληθυσμοϋ, γιά τίς οποίες 6έν ε-
χει έκδσθεΐ μέχρι σήμερα ενα 6ι-
6λίσ, δέν' έ'χει 'δτιμοσι:υθή καί ε¬
να ,τληροφοιριακάν' άρ>θρο·
Ή δΐύτεοη, πάνω στό θΐμα τοϋ
το λεπτομέρεια, δπίος καΐ σ' άλλη
πρρίπτο>ση τό εχο> έπίσης σημειώ
σει, είναι ότι, τό βασικό κίν-ητρο,
γιά τούς μικρ·ασιάτες λογίους 6έ-
βαια, συγνραφής καΐ οηαοσιενσε-
ως μιάς εργασίας άναφίρομένηςσέ
^άποια μικ,ρασιατιχ,ήν π·:ιοιοχή ύ-
τηρξε συναισθηματικό· μιά νο-
ιταλγική παρόρμ.ηστ)· ό πάθος νά
-ιοοβάλη ό καθένας μας τή γενέ-
τ.ειοά το·./ ή έπιόίω-ξή τού ν'ά δια
τηοηθή, καθώς είπα καΐ πιό πάνα>,
η μνήμη τοΰ τόπον τον, των π>ρογό
νων τοι·, στούς ενύοξονς έκιείνους
κάποτε, άλλά καί μαρτνρικούς συ
χνά, τόπονς. Τό γεγονός τουτο τό
τελευταία, εΰνόητο ίίναι ότι έξ'.ττα
κούει καί όρισμέ-ν'ες έπιπτιόσπς
καί ένδΐχομέι,ιως προκαλεϊ κάποι-
€ς έπιφυλάξεις σ' όριομένσυς αΰ-
στηρονς μελεΐητές, άναφερόμενίς
στήν π^στότητα καΐ στήν πληρότη
τα των παρεχομένων πλΓ,οοφορι-
ών. Οί έπιφυλάξεις αύτες ϊοχος αχ
Ιχονν τή θέση τονς. Παρά ταύτα
,-τοίπςι νά λογαριάσοΐ"με έκεϊνο τό
ίδιιχίτε<ρο, καί στήν κάθε πε,τί.ττο) ση καί γιενικά, τό έξαιρετικά σπου δαίο· Μάς παρέχονται πληοοφορί ες γιά τονς έλληνας κατοίκονςμιάς πεοιοχής, γιά την ίστορία καΐ τή ζωή το.ς' αυτών ποϋ ή έθνικ.ή χαΐ με, ενα γοητεντικό, -/τικά σ^ναρ.ταστικά ενα κνοιολε- λογοτεχνικό π:ξογ·ράφημα. Άνιαίντικές έ'τσΐι λεΛΤομ·:ρεια- κές, χωρίς περισσολογία, ζιοντα- νεμμένες στήν γραφική παραστα- τικότητά των, μέ έξάροεις, ποϋ φτάνονν καΐ σέ μεταφνσΐκές άκό- μη .-οροεκτάσ'ϊΐς, είναι οί -ιεριγρα- φές των νησιών, τοϋ φ·.ιοακοΰ πε- ριβάλλονπος, των 'διαφόρίον κτι- σμάτων, έκκλησιών, σχολείων, τής ξωής των ι|ΐαράδιον, των γειμι τζήδων, των ξωμάχων, τών' νοικο κν,ραίιονί, των κοντραμπατζήδων, των διαφόρων τνπων τέλος, ποΰ μάς τους παρουσιάϊ-π 'έξατομικεν- μένους μέ τή δι·ναμικήν' άγάπη της κοά τήν πληθωρικήν συγγρα- <ρική ένεογητικότητά της. Πλον- σιο, στό ρυθμόν αύτό, τό λεξιλό- γιό της κατά τήν άπαρίθμηση των μυριστικών <ρ^τώνι των ψαοιών', των μαλακίων. Στά κτίσματα, στϊς έκκληβίες, στά μοναοτήοια, στά ξωκκλήσια, οί Λ«ριγραφές είναι δοσμένες μέ τήν ίδιαίτ^ρη χαρακτηριστική επι μονή καί άναλυτικότητα, ,τοΰ προ θίχοιταΕ γεν.κά καί γιατ; έκτός ά πό τή γφαφικότητα, τήν αίσθητι- χήν άξία τιον^ τα θεο>ρεϊ σάν κέν
τρ>α μέ παλαιότατη παςάδοση, τής
έθνικής καί κοινωνικάς ξωής τοΰ
χρκττιανικού λαοΰ των Μοσχονη-
σώον'.
Τό ϊδιβ καΐ στίς λαογραφικές
παρα'δόβεις, δοσμϊνες κι' αύτές
μέ τό λογοτςχνικό νφος, τό πιό
ταιριασαΐνο οτό θέμα καί παν γε-
μΐζοι·ν πι>κνά πολλές οϊλίδες τού
6ιβ,λί3ΐ', έπιμένει καί σ' αύτην τήν
περατώση, <ττή σνΐδ€ση των πά¬ λαι οτέριον καιρών' μέ τος νετοτέ- ρους, βεβαιιοτικό τής έλληνικής δΐάρκειας. Καί μιά .τού ό λόγος γιά τή λαονραφική προσφορά τοϋ βιβλίον, άς αςοστεθή ότι, καθώς καταλαβαίνοι,με, ό παρΐχόμενος λαονραφικός πλοΰτος είναι πρα- γματικά Ικπληκτικό; σέ εκταση καί οΐσιαστικές λε.ττομέρειες. Τό συαπέρασιμα λοιπόν άπό δ- λα τα πα?απάν(ο είναι _ πώς τα «Μοσχονήΰΐο» τής Κυρίας Σ ί- τσας Κα;αϊσκάκη «ίαι ενα 6ι&λίο .πολ σημαν'τικό, άπόκτημα ιδιαιτέ¬ ρα άΐιόλογο, τα ^ανατονίζ», τής Μικρασιατικής Βιδλιογραφίας, πού έπιβάλλεται νά τό έκτιμήσου- με άνάλογα γιά τή θετική .τ,ροσφο ρά τού στίς «Μικρασιατικές Σ.ιου &έρ>. Άπό τής τελενταίας αυτής
απόψεως καΐ ακριβώς γιά τονς λό
γους τής εκτιμήσεως μας πρός
την αξίαν το.·, νομίξιο πώς μάς δί
δεται τό δικαίωμα νά προσθίσου
με καί μερικές παρατηρήσεις μας'
.τρόκειται γιά όρισμένα στοιχΐϊα.
-ταλ.ιτιστική άν'έλιξη άνακόπηκε ά- πού αν υπήρχαν θά όιευκολνν'ανε
.ιό τίς ρί'ςες
της, α-τότομα καί τρα
γικά. Είναι η μοΐρα τοΰ Μικρασια
τικοΰ Ελληνισμόν, ποϋ προί5άλε-
ται εΐπ
Ά(ίθ(·μή γιά τονς στοχασμοϋς
αΰεούς, μου είωαε τό διά€α.σμα έ
νός διβλίοΐ', άπό τα άξιολογώτ·:-
ρα κείαενα τής .τρόσφατης διετί-
ος, τοπη^ετονμενο φνσικά μέσα
υτούς στόχοΐ'ς των Μικραισιατικών
Σπουδών: «Τα Μοσχανήσια» τής
Κνρίας Σίτσας Καραϊσκάκη. Ά-
φαρά τόν 'ΕλΛη,'νϊσμόν τής συστά
δας τιον νησιών έκεΐ στή μχκρασι
ατική θάλασσα παν εκτείνεται
μποοστά άπό τό Άϊβαλί. Άϊτοτί-
λεϊ εϋτύχημα συνε.τώς, πού 6ρ«θη
κ.ε ό άνθιρίοπος γιά νά μάς δώση,
σέ ιιιάν πολύ έπιτυχημένη κατά τό
πλείστον προσπαθεία, .-τολ/νές καί
άΐιόλονες ίστορι/ές πληροφορίες:
νά μάς .".€ρινοά·<4'η τή ξ«ή χ«ί τόν πολιτισικΊν των 'Ελλήνων, .τού πρίν άπό ο.ίών·-ς νατοικοϋσαν στά νησ.ά αύτά τής Αίολίας, νά οικο- δομησει τήν' -Λατάλληλη σέ όμαρ- ψιά καί ύ.Γ»β/ ιιτικότητα θάση, γιά τή διατηρήση κατά τό ίλληνικύν μέλλον τής μνήμης των. Στό έξώκρυλλο ·στόν τίτλο «Μο σχο·ήο·ια^> ύπάρχει καΐ ή άκόλονθη
Λ.μπλή^ακτη:
.τολν τόν όποιονδήντοτε άναγνώ-
στη χαί μάλιστα τόν κάπως εΐόι-
κ,ειΐμένο μελετητή" θά -ΐίθΰΓέδιδαν
στό βίβλ'ιο αΰτό μίαν έπαρκέστ;-
ρη επιστημονικήν πληοότητα:
"Οπου πρόκειται γιά ίστθιρικές
.τλτ>οοοςρρίες άπό πηγές, δέν άνια-
γοά'ίρονται οί σχετικές πα.ρα.τομ-
.τές_ μέ δλα τα σχετικά βιβλιογρα
Φΐκά στοιχ^ϊα. 'Επίσης καί στή Βι
βλιογραφία των σελ. 407—408
χρήσιμο, Θά ήταν νά έσημειώνον-
το πλήρη τα 6ι<6λιογρα<ρ<κά στοι χεϊα. Τό ίδιο χρήοτμο θά ήταν, γιά τος λόγον; πό ν πςοανέ<ρ»οα, εν'α εύρίτήριο των κυρίων όνομάτων καί των το,-ιωνΐΗΐι,ών, καθώς καϊ ? να γλ.<οσσάριον των ίδιοιματικών' λίξεων τοΰ μοοαονησιώτικο^ γ σικού ίδιώματος. Άλλά, πάνο> σ'
αΰτά| άπό 'δώ καί .τέρα, θά επ,ρε
πε νά άνοιχτοϋμε σέ πολύ €ΰ,ρΐ»τε
ρους πρ·ο6λτ)ματσμούς, άναφερομί
ούς στήν ολη κινήση τών' «Μικρά
σιατικών Σπονδών» καί στίς έκ«
στοτε επί μςροι»; εκδηλοί)σεις.
«Τα Μοσχονήσια» τή; Κν,ρίας
Σ ίτσας Καραϊσκάκη είναι ασφα¬
λώς ενα γεγονός γιά τίς «Μικρά
σιατικές Σπονδές» καί άποτίλοϋν
πρό πάντων, έντασβόμενα μέσα
«Τό γεμάτο γοητεία μικροσκο- στίς τραγικές συνέπειες τής Μι¬
κρασιατικήν τραγο>δίας, μιά πρά-
ξη ψυχής.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
.-ΐικό άρχι.τέλαγος τής Αίολίας' Η
ΠΑΤΡΙΑΑ ΜΟΤ».
'Η προσθήκη αυτή μάς κατατο
πί^ει Λραγματικά περί Των κινή-
τρων καί έδώ, αυτής πού έγοαψε
τό βιβλίο' περί των προθέσεών
της κατά τή <η·γκ,:κριμένη περι- Ή νοατυλγία γιά τόν τόαον δ¬ που γεννήθηκβ καί οπον πέρασε τα .ιρώτα χρόνια τής ζοιής της, οί μνήαες, άνεξάλϊΐπτες, ςωηοότα- τες καί γλυκοθύιιητες αάντα, άπό τα χρόνια έκεϊνα, γεμίξαν« πιεστι κά, τό ήθικό, τό ψυχικό, τό .τν:υ ματικό της είναι" ό πόνος της, πό νος θαθύς γιά ο,τι χραγικά χάθη κΐ' πληγές άνεποΰλτοτες. Πλημμυ ρίζαΜΕ κΛ'ριολεκτκιά δλα τοϋτα ά¬ πό μέσα της· Καΐ ^εσπάσανε. Είναι ενας λυρισιιός αύτό πού διαχέίται κ'^ρίως καί άπό τίς 400 τόσιες σελίδίς τού βιβλίον τοντου' πού τό επιβάλλει γενικά καΐ οικαι ολογημένα" «τού σι·γκΐΛ'εΐ τόν δποι Ποιουπήρχαν ίίμως καΐ τα εμψν τα καί κα)λΐ€ργηαένα έφόΐδια στή συγγραψϊα, γιά νά όημιοχιργηθή τό άποτέλεσμα αύτό. 'Η Κνρία Σίτσα Καραϊσκάκη, τό ξαίοομε ά πό άλλ«, παλαιότερο. δημοσιενμα- τά της, ίίνι μιά ποιήτρια, μιά λο- γοτέχνισσα, δοκιμασμενη μέ έπι- τεύγματα καΐ στόν πεξόν καί στόν ?μμετρο λόγο. Τή 6έ6<ιιη δεξιοτε χνία τηί, τα σνναφή προσόντα της, άπό τής άντόψ;ο>ς αυτής, εί¬
ναι #κείνα πού ξ€χωρίζονμε κώ
στά τελε-ταϊο όιβλίο της, ποΰ μάς
άπασχολεΐ. Χαρα"/ίτηρίξ£Γαι τούτο
άπό έναν έντονον παλμόν ανθρω¬
πίνης ξεστασιάς -/αί άπό Ενα ίδιαί
τερο πιροσω.τικό ϋφος· "Ισως μά
λιστα ,τερι<σσότειρο ά.-τό 'εν'α ίστορι κο δοκίμιο κοΐ μίαν «στο) προσε- γαένη λαογρτχφική συλλογή,, μπο- ροΰμ€ κάλλιστα νά τό ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΠΑΣ ΝΑΥΠΗΓΟΪΗΛΟΥΡΓΩΝ Γιά 11η πμέρα συνεχίΖουν την όπεργία τους οί ναυπηγοζυλουρ- γοί Πειραιώς μέ αίτημα τήν αϋ£η οη των άποδοχών τους κατά 2Ο'·)/ο. Σέ σχετική ανακοινώση των ά περγών καί τοΰ σωματείου τους καταγγέλλεται ό έργοδότης τους Κ.Π. Μακρής, ό οποίος μέ άγγε- λία τού οτίς έφημερέδεο Ζητΐϊ προσωπικό υέ ήμερομίοβιο 1.000 δρχ., ένώ οί άπεργοί διεκδικοϋν αϋ£ηση των ήμερομισθίων τους των 350 δρχ κατά 20%. Σήμερα οί άπεργοί πραγμοτο- ποιοϋν συγκεντρώση — ώρα 12 — στό Έργατιχό Κέντρο Πειρα.- ώς. Μετά τήν συγκέντρυση βά επισκεφθούν τούς άρχηγούς των πολιτικών κομμάτων κλπ. παρό- γοντες άπό τούς όποίους θά Ζη- τήσουν συμποράσταση. ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΑΠΝΟΥ "Επετράπη ή καλλιεέργεια έξη- γωγίμων ποικιλιών καπνοΰ στά χωρία Νέα Φιλοδέλφεια Θεσσαλο¬ νίκης, Κτημένης Καρδίτσης, Δύο βουνά καί Αγ. Στέφανος Λαμί- ας, Μοναοτηράκι Άργολίδος, Χω τοόσης Άρκαδίας, Άντικίων καί Σοφικοϋ Κορινθίας. ΕΓΚλΙΝΙΧ ΗΕΟΥ ΚλΤλΣΤΗΜλΤΟ! . ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ Την Κυριακήν 1!)«ν Ίανοιαρί- ου έ.ϊ., ή Τςάπεζα ΙΙίστπος έγκαι νίασε τό ν.;ο ΚατάυτηαΓΐ είς τήν ΚΟΖΑΝΗΝ επί τή; Λδοΰ Βενιξέ λου 39. Τό νέαν Κατάοπημα τής Κοζά¬ νης είναι τό 56ον τής Τραπέζης ξίς ολόκληρον την .χώραν χαί μα ν"ι μέ τό Κατάστημα ΑΛΕΞΑΝ- ΔΡΟΤΠΟΛΕΩΣ πού θά λειτοιν νήση έντός ολίγον ό άριθμός των Καταστημάτιον είς την Βόρειον "Ελ.λάιδα θά φθάση τα 15. Καταλαμβάνει χώρον 500 τ.μ. π-ερίπο^' καΐ ίίναι έξωπλισμένο μέ όλα τα βύγχοονα τραπεζικά σι·στή ματα διά τήν ταχυτέραν ΐξυπηρέ- ττ}σι,ν τής πΐλιατείας. '-ον; Είς τα τος παςέστησαν πλήθο"'1σ κληαένων έξ Αθηνών ο/ κης καί τού Νομοϋ ΚοξάνΓ- Τοΰς προσκ.εκλτ[)·-- " νησ,ε ό Δυευθΰν(ι>ν'
Τραπρζης κ. Γιάννης ζ ^ „
πονλος τονίσας την έμ,ιΐΛ <1>°Τό·
μί· την οποίαν τό ,Κοιν^ Λ°η>
λει τήν Τράπεζαν,
ποΐθι' έπετρε^>ΐ νά
το>δώς οί έργασίες της.
χεία ελαοον τό<ν λόγο ό Κ Κοζάνης κ- τοΰ γον Κοζάνης κ. Κυ?ξό.-ΐο.χΛ0-1^ ό Δΐίνθχιντής τοΰ νέου κ^" ^ ' μα,τος χ. Γκατξόφλιας. α<Πΐ1' ΕΝΟΤΗΣ ΚΑΙ ΛΙΧΑΣΜΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΥΕΛΠΙΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ Ό κόσμος καΐ ο,τι έπλάσθη ΐίς τόν κόσμον αυτόν, πού μάς περι- βάλλει, έξυπηρετοϋν τοΰς σκο- πονς τής θείας άγάπης καΐ πικιρά τήν ύπαρξιν των άντ-ιν&μιών, τής Φνσαρμονίας, τής ά·δικίαςι τού πό νού καί τοϋ θανατον, παρά τάς κραυγάς τής άνθριοπίνης άπελπισί- ας, δεοδμένον ότι ό /κόσμος κνβερ ντϊται υπό τής θείας άγάπης τα πάντα εχονν τ:λικώς μίαν αγαθήν εκιδασιν. Διότι, όπως όλα, καί αί Θλίψεις προέιρχονται καΐ «5πα>ς λέ
γει ό Παΰλος τα παθήματα τοϋ
παρόντος καιροΰ δέν εχονν καμμί
αν αξίαν έν* συγκρίσει πρός τήν
δόξαν πού θά μάς άποκαλί,κρθή.
«Λογίξ'ομαι γάρ ότ, ονκ άξια τα
παθήματα τοΰ νυν καιροΰ πρός
τήν μέλλουσαν δόξαν άποο'.αλυίρθή
νχχι ΐίς ημάς». ,Προισθέτ^ι δέ είς
τό 8ον κεφάλαιον τής πρός Ρτομαί
ούς έπιστολής τού την δι«6·36α!ιο-
σιν οτ, ό ανθρωπος ιδέν ημπορεί
ποτέ νά έκπτση εντελώς άπό την
ασφάλειαν, τής οποίας άπολαύίΐ
ζών έν τή άγάπη τοΰ Θεοΰ. «Τοίς
άγαπώσι τόν Θ;όν πάν'τα συνερ-
γίϊ είς άγαθόν».
"Εχοντες λοιπόν ώς γνώμονα
καί κριτήριον τόν λόγον τοΰ Θεού
θά προσπαθήσω·μεν νά διεκτδνσω
μέν έν τινι μέτροι ϊίς τό μυστήρι
όν πού περιβάλλει μέ τήν αίνιγμα
τικήν τού σιωπήν τήν τραγικότη
τα τής ξιοής καΐ τίς συγκλονιστι-
κές συγκρούσεις των άν'θρωπίνίον
παθών καί νά ίδωμεν τί κρύπτεται
ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΤΗΛΗ
τού ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΓΛΥΤΣΟΥ
ΑΙΝΟΣ ΕΙΣ ΤΟ «ΠΗΔΑΛΙΟΝ.
ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΚΟΡΑΛΙΟΝ
Λ
Πάνθεον 'Ύμνων Ίερών,
'Η εΰμολπος κινύρο.
Δείκτης χοράρχου καί χορών
Απόλλωνος ή Λυρα!
Λ
Λαμπράς ή πολυπύρσευτος,
Ίδανικόν βιβλίον,
Ό φαρός ό πολύφωτος
Ναού τό μεγαλείον!
Λ
ΟΓακοστρόφος Όλύμπιος
υπογραφή Ο ΙΔΙΟΣ
ΤΟΥ ΣΤΙΧΟΥ ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΣ
Στεφ. ΓΛΥΤΣΟΣ
Λ
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΤΕΦΑΝΟΝ ΓΛΥΤΣΟΝ
ΕΚ ΚΟΥΚΛΟΥΤΖΑ ΣΜΥΡΝΗΣ
Ό Σεβασμιώτατος Μητροπολί-
της Φλωρίνης κ.κ. Αυγουστίνο!;
διά τοϋ ύπ' αριθ. 1530)20.8.1974
έγγράφου πρός τόν συνταΕιούχον
διδάσκαλον καί ίεροψάλτην κ.
Στέφανον ΓΛΥΤΣΟΝ, άπένεψεν
είς αυτόν, τιμής ένεκεν, τόν τί¬
τλον τού έπιτίμου Πρωτοψάλτοο,
έχοντος τήν άδειαν νά ψάλλη είο
πάσας τάς ένορίας τής Μητρο¬
πόλεως Φλωρίνης, Πρεσπών καί
'Εορδαίας.
'Η τιμητική αύτή διάκρισις, δι'
ήν ή (εφημερίς τής Φλωρίνης)
ΦΩΝΗ» συγχαίρει θερμώς τόν κ.
Γλυτσόν, άπονέμεται διά τάς υ¬
πό τοΰ κ. Γλυτσοϋ προσφερθεί-
οας επί ήμιου αίώνσ, «φιλοτίμους
υπηρεσίας πρός τε τό "Εθνος καί
τήν 'Εκκληοίαν ώς διδασκάλου
καϊ ίεροψάλτου είς τάς διαφόρους
ένορίος τής Περιφερείας μας, κα·
τό τάς χαλεπάς ημέρας τοϋ "Εθ¬
νους», ώς επί λέΕει άναφέρετο
είς τό ανωτέρω έγγραφον.
Αύτά άναφέρει ή εφημερίς
Φλωρίνης «ΦΩΝΗ» είς τό μέ η-
μερομ. 20.12.74 φύλλον της.Καί;
ή ημετέρα εφημερίς συγχαίρει
τόν παλαίμαχον αυτόν διδάσκα¬
λον τοΰ "Εθνους κοί Πρωτοψάλ-
την τής Όρθοδοζου Έκκλησίας,
ποϋ μέ τήν αρτίαν τού κλοσική/
μόρφωσιν είς τε τα γράμματα καί
τήν Βυζαντινήν μουσικήν προσέ-
ιτερεν πολλό... Τέκνον τού Κου-
κλουτ^ά, άνθοϋντος περιχώρου
τής Σμύρνης καί μορφωθείς είς
τήν Εύαγγελικήν Σχολήν Σμύρ¬
νης, διακρίνεται διά τήν αγάπην
πρός τα ίδανικά τοϋ "Εθνους κοί
τα εύγενή πς·τροπαράδοτα.
Δ ι δόκτωρ
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
όπισθ:ν' των *ιασπαστι·χών
νότητος τού σνμπαντος δν·
πού πα.3εμ.6άλλονται, ώς
μα, είς τήν άνοδικήν πο^άν
πνειματικής μα,ς ζίοής χ^ ^
ίίναι & προνπ«θέσίΐς τή; εΛΙ(Π
φής τών' όντων είς τήν ένότητ0 ϊ!
τώ θεώ.
Η ΔΙΑΣΠΑΣΙΣ ΕΙΣ χ0
ΠΝΕΤΜΑΤΙΚΟΝ ΣΤΜΠΑΧ
Ή ποώτη .ρωγμή εγινε Η; „
πνειιματικόνι <ΐί(μπανι ίεΐς τήν ,-,-„ ματικήν ένότητα τοΰ Ουρανόν, ,1α ^ουσία τοΰ θεοΰ, οταν ό Σατ^ ό 'Εοσφόρος, τό τελείαν καί &! πάγλου καλλονής έκεΐο Χεϊοι^ 6εϊ,μ άπό ύπεοαξίαν & πλεονεξίαν κατέπεσε καί εξεδηλώθη. "Ο,τι γράφει ό ποοφή,της Ί-^ χιή,λ διά τόν ίκισιλέα τής Τυρόν άποδίδεται σι·μ6ολικής είς τόν Έ ωσφορον ότι ήτο «τό άποσφιιάνι. σαα όιιοιώσειος καί στέφανος ·η) /ούς» ό γεννηθΐίς άμωμος ηά ;ν τή τιυφή τοΰ παραδει^^ το{, Θεοΰ». 'Καϊ ό προφήτης Ήσαίας .υ,,ι. γρώιτχον την1 πτώσιν τοΰ ύ.τ^α. νού καί έγωϊστοΰ &ασιλέυ)ς τή; ΒαδτΛώνος μάς δίδει την είχόνα τού Ικπεσόντος Σατόν, ό ΰποίο; έφαντάσθη τόν εαυτόν τοι> θ-όν
καΐ άπό άγγελος φωτός μετεπεοϊί
■είς άγγελον σκότους διατΐ}ρήία;
τήν όνσμασίαν το·ΰ "Εοισίρόροιι 6ΐ|
λα'δή τοϋ έθίθινοϋ άστέρος .-τού ά
ναγγΐλλει την ανατολήν τού Ή/ί
ου, είς ανάμνησιν τοΰ πιροτέοοί
ΰιρους άπό τό οποίον 'έξί.-ηιτε
«Πώς έξέπεσεν έκ τοϋ οϊ'οιαυί
ό έίοσφάρος, ό πρωί άνατέλλων,
σΐΛττρίβη είς τήν γήν ό άπκστρ),
λων πρός πάνΊα τα εθνη.
«Σύ δέ είπας έν τή ίΐιανοιιι
σου" ής τό ουρανόν άναοϊισομιιι,
ίπάνο) των αστέρων» τοΰ οί'κηοΐ'
Θήσω τόν θρόνον μου, καβιαι εν ή
οει ύψηλ^ώ... Άναβήσομαι ί.ταο
των νεφών, έ'σομαι ομοιος τιο ί'
ψίστω».
Άπό άλαξονιείαν έπανεοτάτιι-
σεν κατά τοϋ θεοΰ ό Σατάν /αί
σ>ι>μϊΐονς·αισίΊρας ιχαί αλλαυς άγγέ·
/Λνς άποΛέσθη.
'Έχασε την δόξαν κ«ί τύ ιιε·/η
λεϊον τού καΐ έγινε «ό άρχων τή;
έξουσίας τοϋ αέρος, τοΰ πνΐΊΐα-
τος τοΰ νυν ένειργοΰντος έν τοίς
υίοϊς τής άπειβείας» κατά τόν Ά
πόστολον Παΰλον'.
"Εκτοτε παύει νά καταπολίμΓ|,
χοοφίς άνάπα.λαν, τόν Θεόν καί
τα παιδία τοΰ Θεοϋ. Είναι ό κι' ά
ριθ. 1 έχθρός τής ένάτητος των
ό'ντων καί τοΰ σΰμπαντος Ή άρχή
τού είναι «διαίο·ει καί 6ασίλει«ϊ
Ώς έκ τούτου, όπως γράφε1 '°
Παϋλος Γίς τούς 'Εφεσίους «όν/
έ'στιν ημίν ή πάλη πρός αίμα »
σάιρκαν, άλλά πρός τάς αρχάς,
πρός τάς εξουο-ίας, πρός τοΰς '/ο
σμοκςάτορας τοΰ σκότους τοΰ οίοι
νος τούτου, πρός τα πνειιματιζΗ
τής πονηρίας έν τοίς έποι·ραίοι;»
Ή σπο,ρά τοΰ ιμίσο1^ πού έ»ΧΡΙ"
ρ.εί ό Σατάν' μεταξΰ των άνθθώ-
πων τούς κάμνε, νά είναι μανια-
κοΐ είς πληρότητα μεταξύ των ο-
ιμοίϋ>ν το)ν. Τήν επίδρασιν τοϋ μί
σους αυτού τήν βλέπομεν1 εις τ*
πολιτικά καί Ι&νικά μίστ), «> α
ιιίση των κοινχονικών τάξεοιν, ής
τα φν?,:τιχ.ά μίση, είς τα ίδεολο-
γικά μίση άνάλογα πρός τα πα¬
λαιά θοησκευτικά μίση· Ή «λ°'
στα,σία τοΰ Σατάν κατά τοΰ βί¬
ον τόν εθε^τε έκτός τής κοιννιτν'ιι-
τών ό'ντοίν καΐ έκτός τής το·=*ιι)-
τής δημιουργίας. 'Κάθε επί μ?5°ν'
ΰπα,ρ-ξις σχετίζεται πρό τόν βίον,
ό οποίος είναι τό θεμέλιον
παγκιοσμίου ένότητος των
καΐ τού όποίου ή βοφία, ή
καί ή άγαθότης ένών^ι την π
πλότητα αυτών είς μίαν
Ή συν.ςκτική δύναμις πάσης χ^]
κτίσ.:ιο,ς είναι ή άγάπη· Άγσπό ο
Θεός τα πλάσματά το^ κα1_άΥΥΕ|
λοι καί άνθροιποι ζοΰν έν τή <$& δοιότητι τής άγάπης τοΰ θεόν Άπό την κοινωνίαν αυτήν τής γάπης άπέσπασε τόν εαυτόν χ ^ ό Διάβολος καΐ ώς έκ τούτον «_' ΐχθρός τού θεοϋ ,καΐ των ά^ζ, άντιτίθεται είς την όμο'^ αν αυτών αγάπην καί •ν'ιμος έγκατάβτασνς τού είναι ή βασιλεία τοΰ γν τον είναι νά υποδ«ανλΐί-.η τη· χόνοιαν καί νά σνμπαιοασυρη ^ τήν' καταβτροφήν %α! δλλβί ξ€ΐς. 'Εξω άπό τάς ο%^ΐ1ί καί όντίον νπάρχε* τό χα&ς δηγίΰ είς τό μϊσος καΐ χ«°? έκεί απού έλλείπει ή Λνοχη κοινιονία τής άγάπης, «^υ λεϋει ή δι·σαρμονία και ^ Ό κόσμος μετά τού ολομ>1< χ·"τα( είς σύγ,κ^ονβιν ο έχβ,ρός τοΰ άνβοω-τίνο^ αρχιον τού κόσμον, τούτον, ο τάν καί αί στρατιαΐ αύτου^ δροΰν είς τα παρασκήνια τού λ λοσμίθσ δράματος, «ίνα* ό τής 6αισιλείας τού τη; """ 1 δικαιοσννης καί άγΐ Ε. ΛΙΒΕΡΙΑΔΗ2