193850
Αριθμός τεύχους
2287
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 49
Ημερομηνία Έκδοσης
21/12/1974
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Ηράκλειον κρήτης
Ε?' ΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟ Α τ ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ·— Φ1όΔΟ3.€)Γ1_£ — ΟΙΚΟΝΟΜ ΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΡ0ΣΦΓΠΚΩΪ» ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΙί υπευθυνωσ επι της υλησ: ιλακαριοσ σινανιδησ
νΤΝΌΠΤΐΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΕ
ΠΕΖΟ ΛΟΓΟ.
Μετά την «ΙΙαοάίκχσι» άπό τής
Ατ-,μιοΐΛογίας χοϋ Κόσμον υπό των
ΤΤ;Μυτοπλάστων> ή άνβρωπότητα
(ϊ^Γΐια5(2'ύνι9ΐ7κε βταιδιακά άπό τόν
(-)Γόν χαί πε,ςιέπεσεν είς δια<ρθο ρά' καΐ έξασ6ένησε περισσότερον την Πνευματικήν της ζωή χ αί την .ΤΓΓΐήγα-Υε "έ άκ,ςάτητη οοπή π,οός τό κακόν μέ απομάκρυνσιν της 6- /.ο ·>.αί περισσότερο άπό τόν Πλά
"Εμφντος δμοος Ί|τχική όρμή
·/■ ιτοίσε π;άντα. τόν άν&ρυι.το άτε
ν,'ΐο.'τίΐ εντονα πρός τό άπειρον
■/αί ψάχνονϊτα νά διακρίνη τόνΠλά
πτην τοΐ'- Μέ άπόστασι δμως ποΰ
τόν χώριζε, δέν κατ(ί>ρθΐ(ι)νε νά δια
γρ[χ] την πραγματικότητα καί κα
τέϊΞυγε σέ Ιατρεία κτιβμάτων καί
"Οπο>; πάλιΕνεν ετσι ισ·.Λ'εχα>; μέ
άνταγίΐινιεμοϋς γιά έπιχράτΓ.σι, ή
ανθ;ωπότητα περιέ.ιεσε σέ δεινή
Οί αι, πού άπό τιιμέΥα σέ ίιμέ.ρα γι
νότανε άβέδαια ικαί σκοτεινή. Ή
(μλανθροπία δμως τοϋ θεοϋ, πού
ουδέποτε έεταικκ νά παρακολουθή
τα παραστοαττ£ματο: τοΰ πλάομα
τος τού, χίορΐς νά περιορίση την
έλενθερί ποΰ τοΰ χάρκτε, εύδόκ.ιοε
νά παοασκϊνάση τήν' σιοτηρία τού
διά Πίΐτριαρχ,ών κ.αί Πιρο<ρητών τοΰ μοναι· άναγνωρίζοντος τόν Πλάστη Ίσραηλιτικοΰ λαοΰ, άλλά, χωρίς νά έγκαταλΕΪψη όλότελα καί τα άλλα εθνη, πού τυλιγμένα σέ σκοτενό πέπλο πλάνης καί δια φθοράς ένεφάνιΐ,αν φωτ ε ινα αΐν-ύ ματα ά διακτίνο.ν τό θείον, όπως μας 6ε,&αιώνε, & ό Ίερός Εί-αγγε λιστής Λουκάς (Πραξ. ιδ' 16) «"Ος (δ θεός) έν ταίς παοωχημέ νες γενεαίς εΓαθΐ πάντα τα εθνη Λοη·?νεσιθιαι ταίς όδαΐς αυτών», χω ρίς ίίμως νά είναι άπαλλαγμ>ενα
καΐ αύτά) άπό τα στίνματα τής
ατελείας·
Αύτοΰ τοϋ «ίδους ■/ΜχτάσταΛΐ έ-
πεκρατοϋίτε στήν άνθριυπότητα ο>
στε: Οί Ρομαϊοι νά ανέμενον την
Κρόνιον εποχήν. Οί Ίοιδαϊοι τόν
Μεσαίαν τής Γράφη;. Οί πιρόγο-
νοί, μας νά έκδηλώνον'ται διά τοϋ
([ΐ/.οο'όΐΓου Σοικπάτονς: «Αναμέ¬
νομεν εω; αν έξ ούρανοΰ άαεσταλ
ιιε'νος ρλί&η ·διδά?ειν ήιμάς πώς δεί
ί)ιακ"ϊπθαι πρός Θεοΰς καί άνθρώ
.ιονς καί έλπί<Τ:οαεν ότι ή ήμέρα αί;τη ήξβ, ού διά μακιροΰ»· Καί οί Ρϋκμαΐοι διά τού ΒιργίΛαυ ν' άνα κοάιζονν': «'Ελθέ λοιπόν τού Ούρα νού άπόγονε. "Ο προσγγελθείς χρόνος έγγίζπ. "Ιδε ό κόσίμος κυ ιΐιαίνεται. Τα πάντα σκιρτώ>σιν «ς
την έλευσιν σου». Αΰτοΰ τού εί¬
δον; άναμονή έπε/ρατοΰσε στήν
άνθριοπάτητα, άπω; '"Ιπα;με·
Καί ήλθ* «τό πλήρωμα χρόνον»,
δταν' μπροστά άπό δι0 χιλιάδε;
χρόνια λα,μπερό άστέρι ϊπεοϊιμανε
τό σ.-τήλ,αιο τή; Βηθλεϊμ, δποιι έ
πραγματοποιεϊτο ό .τρόρρηιπ τού
Ιΐίοφήτη Ήσβϊα. «Παιδίον έγεν
νήθη ήαϊν υίό; *αί εδόθη ημίν, ού
ή άρχή εγεννήθη επί τού ώμου αΰ
τοΰ. Καί καλείται τύ ονομα αύτοΰ
μεγάλης (,ονλή; αγγΐλος. Θαιμα
στός σι'ιβουλος. ^εός έξονσια-
(ττης· "Αρχων -'ιρήνης. Πατήρ τοΰ
μτλλοντος αιώνος» (Ήσαίας θ'
ι;—<ΐ4). Εύ3όκτ;<*εν ή φιλανθρο>πία τού
ϋ νά δώση την οωτήριβ λύσι.
"Οχι τώρα μέ εκλεκτον»; άπό τα
πλάσματά τον, άλλά μέ ένανθρώ-
.τισι τον θείον Λόγον, ποΰ γεννή
Οηκε <τάν 6ρ.;<τας στό σπηλαι0 τής Βηθλ^εέμ διά νά γεψιιρώση τα χά οϊμα. άνάμεσα στόν Πλάστη καί τό Πλάσμα τον ιμέ νέα Δια'θήκη καί έκτελεστή της την έ,>:κ/.τρσία τοΰ
Χρΐστοϋ-
Αύτό τό Κοσμοσωτήριο γεγονός
των Χριστουγέννων .τανηγινοίςου
με καθ.; χρόνο. Καί σ' αύτό άατι*
ρώνο) τόν άκόλουθο »4ΐνο μόν-
Πτολειμαΐς Δεκέμβριος 1974
Η ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΙ ΤΟΤ ΘΕΙ
ΟΤ ΛΟΓΟΤ
ΧΡΙΣΤΟΤΓΕΝΝΑ
—II
—
1. ΔΗΜΙΟΤΡΓΙΑ — ΠΑΡΑΒΑ
ΣΙΣ
Ι) Τοΰ Σΰμ.·ταντος Ληιμιονογός
ό πλάπττ,ης ό πατέρας. "Εστησε κό
σμονς άτειρονς σ' άπέραντονς αί
βέρας.
2) Πλανήτη γιά τύν ανθρωπο
τήν γή μας εχει πλάσει. Μέ πλού
σία τήν στόλισε τ' άγαιθά) ν' άπο
λαύση·
3) Έσννδεσε την σφαϊρα της
μέ κόσμον; στοΰς αΐθέρας. Καί
τοοφοδότας δρισε καΐ ήλΐο 'Μ' ά
4) Τήν χάρισε στύν άνθρωπο
μέ «λα τα καλά της· Αυτόν κατέ"
στη σ" άρχοντα σ' ίίλα τα άγαθά
της.
5) Τόν προίκισβ μέ λογιχό καί
αν^ΰμα ν' έρΐυνάει· Στά άδυτα νά
είσχιορή καί νά τα κατσκτάει·
6) Καί <τύντρο<το τοΰ χάρισε νά ?Χ1 στή ζωή τού γι,ναΐκα, άπ' τα κάκκαλα καί βάϊρτισ τ.'; ί δική τού. 7) Άπ' τα άγαθά ποΰ τοΰδωϊΤε, στή γή γιά νά κατέχη· "Ολα νά είν' έλενθερα κι' άπ' ?να τους ν" απέχη. 8) Δοκιμασία ήτανε νά "6ή την άντοχή τον Πάση θά εχ,' ύπομονή σ' αύτη τ>)ν έντολή Τού.
9) Ό όαίμονας ό δόλιο; σάν φί
δι παρεμδαίνϊΐ, την έντολή, ό άν
βςιΐ'>πο; παραβαίνει-
10) Στοϋ Π?Λΐστη παρατή·ρησι
άπό φιλανθρωπία. "Αλλη, άντί με
τάνοια άστοχη, &ρίβκ)"τ' αίτία·
(Σννεχίζεται)
Μέ τίς διόπτρες τού «Κόσμου»
« ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ »
«Έν Βηθλεέμ τή πόλει, οί ού-
ρανοί άγάλλονται, χαίρει ή Κτή-
σις όλη»... ί
— Άνίδεοι οί πιτσιρίκοι γιά
όοα ουμβαίνουν στήν άνθρωπότη-
τα, τρέχουν άπό τήν μιά στήν
άλλη πόρτα γιά νά φέρουν στούο
Χριστιανούς τό χαρμόσυνον τής
γεννήσεως μήνυμα.
«Έκ τής Περσίας έρχονται
τρείς μάγοι μέ τα δώρα...»
— Ποϋ νά φαντασθοϋν οί άθάιοι
αύτοι πιτσιρίκοι ότι οί ϊδιοι τώ-
ρα έκεϊνοι ούρανοϊ δέν άγάλλον-
ι αι. άλλά αντιθέτως, κλαϊνε κσΐ
μάλιστα νοερά όπως τούς κατάν-
τησαν οί αοϊρες των Μίνγκ καί
των Φάντομς. "Οτι ή ϊδια έκείνπ
Υή πού πάτησαν τοΰ θεανθρώ-
που τα πόδια καί τα ιδία έκεϊνα
ι
Ιοημεΐα άπό τα όποία έδίδαΕε
{
την άγάπη καί τήν ειρήνη, έχουν '
τώρα μεταβληθή, σέ τόπους μί-.
οους μέ χαρακώματα καί πυρο-1
δολεία πού σκορπίίουν στούα
άνθρώπους τόν όλεθοον καϊ τήν
καταστροφή.
Ποϋ νά ψαντασθούν ο! μικροί Ι
όγνοί μας φίλοι πώς ϋστερα άπό
δύο χιλιάδες χρόνια οί άνθρωποι
οχι μόνον θά ξεχνοΰοαν τήν δι¬
δασκαλίαν Τού. άλλά ότι θά 6ε-
δήλωναν καί αύτούς άκόμη τούς
Άγιους Τόπους στούς όποίους
Έκεϊνος γεννήβηκε, έΖησε, ά-
γιασε, δίδαΕε καί οταυρώθηκε.
Καί προχωροϋν πάντα χαρού-
μενα καί μέ τή γνωοτή παιδική
τους αφελεία ουνεχώς μας ρω-
τοΰν:
— Καλέ. νά τα πούμε:
— Νά τα πήτε παιδία, νά τα
πήτε. Κι' όταν έσεϊς τελειώσετε
θ' άνοίΕουμε καΐ τό ράδιο γιά
νά άκούσουμε καί τούς άλλσυς...
— Ποιούς δλλους καλέ;
— Τα σύγχρονα τάγματα των
άγγέλων τού ΚϊσσιντΖερ πού ρί-
χνουν βροχή τίς βόμβες Ναπάλμ
καί καίνε στή γή. των άνθρώπων
τίς σάρκες.
Καί οί μικροί συνεχίίουν «καί
επί γής Βρήνη έν άνθρώποις...
ά δ ι κ ί α .
ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΩΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΑΟΦΟΥ
Δ1 «ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ.
Ήρ.»ε ώ Λλυχρωτής γιά νά σώ
ηΕΐ· τόν κόαμο «πό την άδΐ'κίοι,
τ»)ν' ν1»ειιτιά, τί(ν έκμετάυ^ικΗ)·.·
Χαρήτε άνθ·ρχό.τοι, άνοϊξτε τήν
οας, δσοι διψάτε γιά την
^ δικαιοσννη καί ειρήνη,
ε την στο Βασνλιά τής Δι-
-ίοιιοσύνης καί Εϊρήνης·
Σκεφθήτε τίς ΰποσχέθϊΐ; Τού
Μ-ά καΐ τα εργα Τού βτήν έπίγεια
^ΐ')ή Τού καί νοιώστε 6α8ιά γιατ!
ί(!>θ: ΐ>ιω «τή γή..· Ήρβε γιά γκρέ
σάπιων κατίβττ|}Αεν(ον τής
Τοι« κοί δλων' των επο-
Ξαναγεννηθήτε λαοΐ χλείνοντας
στήν έκκλησιά τής καρδίας <η.ς τό θείο μήνι-μα τής άλλαγής τοΰ κόσμον.·· κβί τώρα στήν έ^ΧΊ ς! μας! Ό ΧοΜΤΓΟ; ποΰ σημερα ται, «ίνα., Μοναδικός! Ή ί 5έν παροχχτίαισίε δμοιό Τού!.· Προσκΐ'νηστε Τον, λατρτψτε Τον άκολουθήστε δσο τό ιδ·^νατάν τις έντολές Τού οίαϊ .-τ·έ<Γτε μέ ΜΜ>δια
«...καί έ.τί γής 'ίή
γύρω μ' ένα μαρμάρινο τετρά-
γωνο. Τό θαυματουργό άγίασμα
έρρεε άπό ένα πλατύ στόμιο σέ
μιά μαρμάρινη φιάλη, καί άπ'
αυτήν έτρεχε άπό πολλά άνοίγ-
ματα, άπό ότου τό έπαρναν οί
πιστοί. "Οοο περίσσευε,
γε άπό ειδικό όχετό, πού άνοι-
γε κάτω άπό τή φιάλη. Άπό τίς
δύο πλευρές τοϋ Άγιάσματος
άλλες δύο κλίμακες όδηγούσαν
στό κέντρο τοϋ ναού. Τέσσερις
στοές υπήρχαν γύρω άπ' αυτόν
καί άλλες τόσες άψίδες πάνω
άπ' αύτές, πού στήριίαν τό με-
γάλο τροϋλο. Ό τροϋλος έλαμπε
άπό τό χριτσό των ψηφιδωτών
σάν ούρανός κατάφωτος όπό
φλόγες μέ τή βρεφοκραΓθΰσα
Παναγία οτό κέντρο. Οί τοϊχο» ή-
ταν κι' αύτοι σκεπασμένοι όπό
μάρμαρα, πού λαμποκοποϋσαν.
Δεύτερος κτίτωρ τοϋ ναοϋ
άναφέρεται ό Ίουοτινιανός, πού
θεραπεύτηκε άπό λιθίαση μέ τό
αγίασμα τής πηγής. "Ηδη πρίν
άπό τήν έποχή τού, φαίνεται;
πώς ό ναός τοϋ Λέοντος είχε
πΐοει άπό σεισμούς κα'ι οτή θέ¬
ση τού, όπως άναφέρουν τα «Πά-
τρια Κωνσταντινουπόλεως», ύ-
πήρχε μονάχα ένα «μικρόν εύκτή-
ριον». Στή θέση αύτοΰ τοϋ εύ-
κτηρίου, άπό τα περισσεύματα
των οίκοδομικών υλικών τής Ά-
γίας Σοφίας, έχτισε ό Ίουοτι¬
νιανός, οτό τριακοστό τρίτο έ-
τος τής βασιλείας τού, δηλαδή
τό 560, τό δικό τού μεγάλο ναό,
πού ό Προκόπιος τόν θεωρεϊ αάν
ένα άπό τα λαμπρότερα Ίερά
τού ΒυΖαντίου. «Αυτόν δέ τόν
νεών», λέγει, «ουδέ όνόμεαιν
έπαΕίοις συλλαβεϊν ράδιον, ού¬
δε διανοία οκιαγροφήσαι, ουδέ
διαψιθυρίοαι τώ λόγω' τοσούτον
δέ
μονον ειπείν άποχρήσει, ώς
των ίερών κάλλει τε καί μεγέθει
ύπεραίρει τα πλεϋστα».
Άπό τήν έποχή τοϋ Ίουοτι-
νιανοϋ ε:ως τα χρόνια Είρήνης
τής Άθηναίας,, πολλοί σεισμοί,
αλλά κσί πολλές έπιδρομές πο-
Λεμιων κ,α'ι ιολιορκιες, έγιναν
αίτία νά καταστραφοϋν ναοί, πα-
λάτια καί ολλα κτίοματα, όσα
βρίσκονταν έΕω άπό τα τείχη.
Ανάμεσα σ' αύτά είχε πφανι-
οθεϊ. όπως φαίνεται, καί ό ναός
τής Πηγής, άφθΰ, διακόοια πε-
νήντα χρόνια ϋστερα άπό τήν
άνοικοδόμηση τοϋ Ίουστινιανοϋ,
τρίτη κτιτόρισσά τού άναφέρεται
ή Ειρήνη η Άθηναία (780 —
800). πού στόλισε μάλιοτα τό
ναό μέ τίς είκόνες τής Θεοτόκου
κα'ι τοϋ Σωτήρος, πού εϊχαν κα-
ταστρέψει οί είκονομάχοι, καί
πρόσθεσε καί τίς προοωπογρα-
φίες. τή δική της καί τού γιοϋ
τρ.ς Κωνοταντίνου Στ'.
Κτιτόρισοα, τετάρτη κατά σει-
ρά, θεωρειται καί ή βααίλισσο
©εοδώρα, πού έχανε τήν αναστη¬
λώση των είκόνων, έπειδή προί-
κισε τό Άγίαομα μέ κτήματα
καί άλλα δώρα. Τέταρτος όμως
κτίτωρ είναι στήν πραγματικότη-
τα ό Βασίλειος Α' ό Μακεδών,
ποϋ βρήκε ιό ναο έρειποιμένο
Σάββατον εκεμ ρ.ου 1974 Ετος 49ον Άρ,θ. φύλλου 2287 ΤΙΜΗ ΦΤΛΛΟΤ ΔΡΑΧΜ. 3ΙΜΟΚΤΤΠΉΣ - 2ΚΔΟΤΗΣ -^-:ΔΕΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΙΕΟΣ ΣΩΚΡΑ~_1 ΧΑΡϊ ΣΙΝΔΝΙΔΗ- — ΑΘΗΝΑΙ—*ΤΗΑ. 3229.7Ό8 — ΤραφΛ*> Νί»ης 26.—
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
«ΟΤΕ ΗΛΘΕ ΤΟ ΠΛΗΡΟΜΑ ΤΟΤ ΧΡΟΝΟΤ, (Γα/.τ. Δ' 4)
Στιχούργημα
ΠΑ ΤΗΝ ΕΝΑΝΘΡΩΠΙΣΙ. ΤΟΤ ΘΕΙΟΤ ΛΟΓΟΤ
Τού ΑΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛ* Ι-ΔΗ συν)χου (Γρ) τέως) Δήμου Πτολεμαίδος
47ον
Ό Κωνσταντίνος ό Πορφυρο-
γέννητος περιγρόφει μέ
χρώματα τή στέψη τού στό Έ-
βδομον καί μας μεταφέρει τίς
εύχές πού άνέκραίαν κατά τήν
τελετή δρχοντες, λαός καί στρσ-
τός:
«Είσάκουσον ό θεός, σέ πα¬
ρακαλούμεν!, έπόκουσον, ό θε¬
ός Λέοντι 2ωή. Είσάκουοον, ό
Θεόο Λέων βοσιλεύει. Θεέ φιλάν
θρωπε, Λέοντα βασιλέα τό πράγ-
μα τό δημόσιον αίτεϊ ό στρατός
Λέαντα βασιλέίο οιτετ. Λέονττα
οί νόμοι έκδέχονται. Λέοντα τό
παλάτιον έκδέχεται.
αυται εύχαί τοϋ Παλατίου
αύται έντεύΕεις τοϋ στρατοπέδου
αυται ευχαΙ τής Συγκλήτου
αυται εύχα'ι τοϋ λαού.
Λέοντα ό κόσμος άναμένει
Λέοντα ό στρατός έκδέχεται
ιό κοινόν καλόν, Λέων, έλθέτω
γο κοινόν άγαθόν, Λέων, βασι-
λεύσει.
είσάκουσον, ό θεός, οέ παρα¬
καλούμεν.
Λέων αϋγουστε, ού νίκας, ού
εύσεβής, ού σεβαστός.»
Σύμφωνα μέ τήν περιγραφή
τοϋ Καλλίστου Ξανθοπούλου, ά-
πομόνωσε ό Λέων τήν πηγή μέ
οτέρεους τοίχους, πού είχαν τό¬
σο βόθος μέσα στή γή, όσο κα'ι
ϋψος πάνω άπ' αυτήν. Άπό τήν
έπιφάνεια τής γής κατέβαινε κα-
νείς στό άγίασμα μέ εϊκοσι πέντε
μορμάρινο σκαλοπάτια, πού υπήρ¬
χαν σέ κάθε μιά άπό τίς δύο
πλευρές, βαρεία κα'ι νότια, τοϋ
κυρίως ναού.
Ή πηγή όντιστοιχοϋσε στή μέ-
ση τοΰ ναοΰ — «άένναα ψυχρά
τε καί διειδή προβαλλομένη τα
ρεϊβρσ — φραγμένη γύρω —
»♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦«
πάλι άπό σεισυό, καί τόν άνοι- ··»»·■·♦♦♦♦♦♦·♦♦»♦
κοδόμησε λαμπρότερο παρθ πο-
τέ. Ό ϊδιος έχτισε στήν περιο-
χή τού κοί τα Πηγαϊα ή των Πη-
γών λεγόμενα Παλάτισ, πού έ¬
χουν όλοκληοωτικά άφανισθεϊ ά¬
πό τίς παραμονές κιόλας τής Ά-
λώσεαις. ΊΗταν λίγο βορειότερα
άπό τό Άγϊασμα. στό σημεϊο, ό-
που άρχίΖει ή πεδιάδα, πού οί
Βυζαντινοί τήν όνόμαΖαν ΈΕω
Φιλοπάτιον καί πού άπλώνεται
μπροοτά στά χερσαϊα τείχη, ώς
τα ύψώματα τοϋ Κοσμιδίου (Ε
Υ'θύπ).
Πέμπτος καί έκτος κτίτορες
άναφέρονται οί ούτοκράτορες
Λέων ό Σοφός καί Ρωμανός ό
Λεκαπηνός, πού άνακαίνισαν το
ναό, ϋστερα άπό βαρβαρικές έ-
πιδρομές. Σέ όλο αυτό τό διά-
οτημα, άπό τόν Λέοντα Α' ώς
τήν Άλωση, οί Αύτοκράτορες
μέ την άκολουθία τους τόν έπι-
σκέπτονταν μερικές φορές τό
χρόνο. Στά κατηχουμενεΐα ύπήρ-
χε «στενάς τρίκλινος», όπου ύ-
ποδέχονταν μέ πολλήν έπισημό-
τατα τον
όρχοντες, κα'ι παρέθεταν γεϋμα
αετά τή λειτουργίσ, ένώ οί Δή-
υοι εψαΧΚαν δοΕάΖοντας τήν
Πανανία. Ύπήρχε καί ενός «κοι¬
τών», όπου άναπαύονταν.
Τα
θαύματα. όοα άναφέρει ό Νικη-
Φόρος Κάλλιστος ϊανθόπουλος
καί άλλοι βυίαντινοί ίστορικοί,
άταν άπειράριθμα. Την έποχή ό¬
μως τής Φραγκοκρα τίας, όταν
οί στουροφόροι, μαζί μέ τα άλ¬
λα Ίερά τής ΌρθοδοΕίας, έπά-
ιπσαν καί τό ναό τής Πηγής,
τα θαύματα, λέει ό Ξανθόπου-
λος, εσταμάτησαν. Καί Εανάρχι-
σαν μόνο ϋοτερ' άπό τήν άπε-
λευθέρωση τοϋ 1261.
Σ^ΝΕΧΙΖΕΤΑΤ
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
>♦♦♦♦♦♦» «^♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ*»»»»»»»»»»»*»»»»»»!
ΖΗΤΟ ΤΟ ΕΒΝΟΣ
ΥΜΗΟΙ ΤΗΣ 4ΗΜ0ΚΡΛ1ΙΑΙ
', ', Άπ' τα 6άθη των αιώνιον,
■ · Δημοκρατία, Εεκ.νόα
; ; κρατάς άΗίνα στό ένα χέρι
ί · καί στό άλλο σάλπιγγα κρατδο
; ; τούς θρόνους πού στό αϊμα πάνω,
'< '. είχαν στηθεϊ ρίχνεις μ' όργή, ; ; κ' ϋστερα άρχίζεις καί σαλπίζεις ! '. μέ βροντολάλητη φωνή: ; ; «Έλα λαέ στή θέληο! σου, ! ^ οτήσε στή θέσι τους έσύ» Έσύ σαι ή μόνη κυβερνήτρα, άληθινή, γλυκειά, τρανή. ΐΓ :ί: Άπό τα 6άθη των αϊώνων, Δημοκρατία, Εεκινας ■ ! κ:αΐ στήν πατρίδα σου τήν πρώτη, ;; άλοργοτάειδη γυρνάς Πατριάρχη καί τούς !! σάν ένας ήλιος π' άνατέλλει, άπό μελωδικά βουνά '; καϊ κάνεις έξαίρνα κ' άνθίζουν, έλπίδες μέσα μας< Εανά. !! Χαϊρε, προγσν.<ή 6εά μας, χαϊρε μητέρα τού φωτός,;; • πά διά σου δίδυμα είναι σένα, ** ' Ι τό δίκιο κι' ό πολ;τισμός. " '· **>.
>♦♦♦»♦♦♦
Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΦΑΤΝΗΣ
Κανε.1; 9εός δέν ϊγ:ννήθη .ποτέ των άγαβών ζώον, ήτο ό ιίός τοΰ
άς μίαν φάτνην. Αλλά διά τουτο
ακριβώς οί τα,τίΐνοΐ ιδέν' είχον πό
τέ θεόν είς τόν κόσμον αυτόν.
Κάιτω άπό τό <τκήπτοον θεών φθδερών, ΰπΓρΓΐτάνιον κα'ι σχλη θών, μία άνθρΐιΐ,τότης α·/λάβα. τι· (ΐιλων ,κ'αί ήκάμπτων θ?λήσ>ε(ι)' ν
ψων.3 περίτρομα 6λτ-ΐματα πρός
τόν ουρανόν κενόν άπό αγάπην ά
πό ■σπιιπάθειανι άπό τρνφε,ρότητα·
Κι' ιέ'ξαιφν,α μίαν ι|η'χράν νύκτα
τοΰ Δεκεαιβρίο,υ οί ούρανοϊ άπέκτη
σαν μει&ίαμη,. "Εν άστρον ξεκόλ
λησε «πό τό διά'δτ,αα τής νυκτός
καί ήλθε νά καοφοθή στή «ΐτέγη
ενός σταΰλου τής Βηθλβίμ.
Μέοα είς τόν σταϋλον αυτόν έ
πάω ιειΐς τα άχνρα μιάς φάτνης
κάτο) ά,τό τήν θερμήν άναπνοήν
των αγαθών ζώον, μία πτω,χή κό
ρη τής Ναζαρέτ "ίχε ΐρ/!·ρει είς τόν
κόσμον έν 6ρ.έφος πού την τααεινό
τητα τής γεννήσεως τού δέν είχε
γνωρίσΐι καντνα άλλο δ^έ,φος ,ττω
χής μητέρος. Καΐ τό δρέφος αΰτό
ήτο ?νας &ε<5ς. Ό θοίλος τοΰ κρί οι· ·διηγεΐται τήν σύλληψιν τοΰ 6ρέ>φους αύτοΰ πού άμοιάζει μέ ε
να ωραίον θαϋμα·
Μίυ,ν (ϊκοτεινήν νύκτα, ϋπο)ς αΰ
την1 τής γεννήσεως τού, τρείς 6α
σανισμίνοι. άνθρωποι διωγμένοι ά
πό την πόλιν των κακών >.υ. σ-/λη
οών 6 α ο·ί<»ν τιυν, ενας λεποός, ΐ· νας άνάπηε«ς καί μία πόρνη έστα μάτηβαν ϋστερα άτό μια,κρυνόν καί τραχΐν δρόμον *ίς την έρημον π,5 διάι5»· Ό κακάς άνεμος Τούς ε- δ·ερ.νε μέ μανίαν, ή παγωμένη 6ρο χή τοΰς έμΛυστιζ,ε χυιρίς ελ.εος καΐ μέσα είς τήν' ψιχήν των ήτο άπλιο μένον τό σκότος τή; άρνήο-ειη; καΐ τής ένκαταλ:ίψεως. Ό λε.τρός τό τε εί.τ£ είς τόν ήνάιπηρον: Δέν ΰ πάρχει θϊός καί 'δι' έμάς άδ&λ,φέ μο.^; .Ο άνάπηοος εΐπε είς τήν πόρνην: Δέν ύπάρχει καΐ διά μάς εύσ.τλαχνία άδϊλφή μου; Καί ή ,τόρνη πού ή άγά,τη 3ίχ« γίνΐει ή δυοτιιχία της καί ή έντροπή της εί .τε «ίς τοΰς άλλους δΐο: Δέν τ·πάο χει συγχώρησις ■διά τοΰς άμορτω λ.οΰς άδεν.τρο» μου; Καΐ οί 3 στρι- μο>γ,ιι«νοι δ ενας κοντά ΐίς τόν άλ
λον ΐίπαν: Α/λλοίμονσν δέν
σει θϊός, ·δέν {«τάΐρχει ΐύσπλαχνία
δέν' ίαάρχίΐ σνγχώιρησις καί τα
. των ήρχισαν νά τρέχοι·ν
·3ίς τό ύγοόν χώμα· Τό άλ
λο ποωΐ —διηγεϊτα, ή παράδοσις
— βνας λειικός κρϊνος είχε
«εί είς τό μέρος όπου είχαν στα-
λάξει τα βάκρνα τοϋ λϊ.ιροΰ, τού
αναπήρου καί τής πόρνης. Καί έ¬
ξαφνα μεβα. εί; τό όρθρινόν φώ;
έ ά λό
έν'ας
μέ
άπό τα λΐυκον ανβος, κατέβη άπό
τού; ούρανοΰς εκοψε τό μυστικόν
κοίνον καΐ έχάθη μέ νοργόν πέτα
γμα Άς τα 6άβη τοΰ ορίζοντος.
Τήν ίδίοτν ήμέναν είς ίνα φτωχόν
σ.τιτάκι τής Ναξαρέτ μία πτωχή
νέα εδέχετο άπό τα χερια έν'ός αγ
γ·ελου τό σνμβολιαόν άνβος. Καί
άίΐό τήν άνα,τνοην τού ή κόρη τή;
Ναζαρέτ είχε αισθανθή οτ, γίνε-
ται Μητέρα. Τό 6ρ5φος πού έγεν
ΚΑΤΙΝΑ Χ· ΧΑΡΟΠΟΤΛΟΤ
ΙΟΑΝΝΙΝΑ
νήθη είς τόν οταΰλον τή; Βηθί?,2
έμ μέαβ ίίς τήν φάτν'ην των άλό
γων κάτω άπό τα θερμά
κρίνοΐ' τού μιστικοΰ κρίνου ποΰ εί
χε ι^ΐ'τρώσει ά,τι') τα δάικ,ρια τοθ
ΑΡ.τϊθί τοϋ ανάπηρον καί τής ,-ΐόο
ντ;. Καΐ άπό «;:είνην την στιγμήν
έν'ας θεός εγεννήθη διά τοΰς τα-
πεινοΰς τού; πάσχοντα;, τοΰ έγκα
ταΛηλειμ,μένονς .καά τού; πεοιορρο
νη.μιένο^ς·
Καί άπό τήν <ττιγμήν έκιείνην ό τρομεράς κοα άξενο; ούρανός έγέ μ'<τ?. άπό αγάπην, <ϊ.τό μίΐδ.'αμα. Θεοΐ ήλθαν θεοΐ έ.ιέρα<ταν. θεοί τρομειροί, ίτ.τΐρή<ρανΌι καί σκληροί' τοΰς κατεπΐιε ή άθυσσας. Ό θεός ποΰ γ."ννήθη μέσα είς την φάτνην δέν βά αποθάνη ποτιί. βά μείνη ό αίώνιος θεός των άν Θρώ5ΐο)ν αίώνιος ιόπως ό .τόνος ή δυστυχίαν καί τα 'δάκρυα άπό τα όποΐα (Πΐ'ν'ελήφβη· Καί ή ήα.'ρα τής Φάτνης θά «Ιναι ίίς τύν αίώ να ή Μεγάιλη Ήμίρα τής άνθρω ,τότητας. + ΠΑΤΛΟΣ ΝΙΡΒΑΝΑΣ Φροντίδι Χ. ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Σήμερα Χριοτούγεννα, τί χσρά μεγάλη! καί τή φάτνη τού Χριστού προ- σκυνοϋμε πάλι. Ό Χριστός μας σήμερα στή σπη- λιά εγεννήθη, μέ χαρά Τόν άνυμνοΰν των πι- στών τα πλήθη,. όλη ή πλάση άγάλλετσι καί μ' άγάπη ψάλλει τοΰ Χριστού τόν έρχομό, τί χα- . . ρά μεγάλη! ΔΗΜ. ΑΡΧ. ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΟΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΙΥΝΗ ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕΣ ΚΑί ΛΟΙΠΟί ΔΙ ΑΚΡΪΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΟ- ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ ΠΡΟ ΚΑΙ Μ ΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ. ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΝ Υπό τοθ Μικροσιάτου ίατροϋ ΧΡ ΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Α. ΘΕΟΔΩΡ1ΔΟΥ ΘΕΟΦΛΑΚΤΟΙ' βΐοφίιλα/.τος ! ο; Λοοντίδης. 15. Ίωαννίόης κτλ. τοΰ ιΚ(»ν)τίνον, έκ Τσίτης Άργυ ιμέ αρχηγόν τόν άείμνηστον έπίσης ί?ου.τιόλ'ε(ι>ςτοϋ Πόντον, οί κάτοικοι | Μητροπιοιλίτην Τρα,τκζούντος ΧΡΤ
τής οποίας μέ τό άπαράμιλλο σθΐ ΣΑΝΘΟΝ·
νο;, την άδάμαβτον ί.τιμονήν' καί Μετά την Μικρασιατικήν σ.μφο
την άλύγιοτον έμιμονήν εί; τα ΰδα ,ράν, κατκΊα,νγΐν είς Μοΐκεδονίαν
νιικά τή; ΦιΛής, τήν Πίστιν κ·αί καί εγκατεστάθη «ς Θεσσίχλονίκην
έ.-Ηΐγγειλματι,κίΤ>;. Τό 1928 επε-
στρατεΰθη υπό τοΰ Μεγάιλοι» Κπ' αύτοΰ Γενι¬
κάς Διοικητήν θράκη; καί Άνατο
λικής Μακιεδον'ίας, χάρις ύέ εί;
την <σο>((~ρ(ι>να πολιτικήν αντοΰ,
την ιεΐ»θύτητ<ί τοΰ Λόγοτ' τό μειλί χιον τοΰ χ«ίρσκ.τήρος καί τό άδα μάντιον τοΰ ήθους τοΐ', κατώρθοι σεν νά επιτύχη «ί; την ίε-^άν άπο στολήν τον. 'Ετιμήθη πολλάκις μέ τό άξίω μα τοϋ Δημοτικοϋ Συμβούλου καί τοΰ Προέδρου τοϋ Δημοτικοϋ Συμβουλίου τής συμπρωτευούσης. Θεοφύλακτος Κων. Θεοφύλακτος, 'ΥπήρΕεν ό ίδρυτής τής ΕύΕείνου »»»»Φ»#0»0»»00θ»»»»»»··»·· ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΑΝΙΣΤΟΡΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ «ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑ» Μέ τήν εύκαιρία των μεγάλων Χριστιανικήν έορτών των Χριστουγέννων κα'ι τοϋ άνατέλλοντος Νέου έτους, κυκλοφορεΐ ένα κομψό βιβλιαράκι τού συνεργάτη μας κ. Σωκράτη Γ. Κλαδδ, μέ τόν τίτλο «Ένα Μοναστήρι τοϋ Πόντου άν,οτορεϊται στϊα πλαγιέ^ τοϋ Μπέλλες. ΠΑΝΑ¬ ΓΙΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑ». Στό καινούριο αύτό βιβλίο τού, ό συγγραφεύς Πόντιος ό ϊδιος, κάμνει στήν άρχή σύντομη άναδρομή στήν πρώτη έμφάνιση καϊ τήν μετέπειτα επί αίώνας άκμή των έλλή- νων τοϋ Πόντου καΐ άναφέρεται στήν διάδοση τού Χρι- στιαν.ομοϋ κα τήν ιδρύση καϊ λειτουργία των μεγάλων έκεϊ Μονών, πού άν.στοροΰνται σήμερα στήν Έλλάδα. Χάρις στά Μοναστήρια αύτά ό έλληνισμός, ή Χριστιανική θρησκεία καϊ ή έκπαίδευση διεσώθησαν άλώβητσι στόν Πόντο κα'ι μέ τήν άνιστόρησή τους στήν Έλλάδα, συνεχί- 2ουν τόν μεγάλο έθνικοθρησκευτικό 'ρόλο τους καΐ στό μέλλον. Λόγω τοϋ ένδιαφέροντος τό οποίον παρουσιόέει τό υ¬ πό κυκλοφορίαν καΐ μέ πολλάς φωτογραφίας βιβλίαράκι αύτό τού κ. Σ. Κλαδά, θά δώσωμεν άπό τό σημερινό φύλ λο μας καϊ είς κατόπιν συνεχείας, ωρισμένα άποσπάσμα- τα αύτοϋ, μέ φροντίδα συνδέσεως των γιά τήν ίστορική τους ένότητα. Η ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Χριστουγεννιάτικες Στροωές! "Ας διο)ξοτ·με τα πάιθη καί τα μίση ή σκέψη κάς άς πάϊΐ στ' "Αγια μέρη χαρμόβι·να ήχοϋν·: οί καμπάνες καί στράφτιει τής έλ.·τίδας τό Ά στίρι· Ό "Ηλιο; .-τώ φωτόλοΐ'στος οοθί ζει. όλόχα'ρα πίτοΰνε τα πουλώκιαι τα ·δίντρ" άνασαλεύουν τα κ^.αδιά τους κα Α,άμπονν τα ν«·ρ« μεσ' τα ρ·.« κια. Καΐ με0' άπό τή φάτνη Ινας ϋμν'ος ακούεται.. -Άγάπη;—Καλο)σύνη; *αΐ πΐλήβος άγγβλούοια οτή γή φέρ νούν τό <ρως νιού λβχταροΰίμΐ τής Είρ,ή ,νης ΧΑΡ.ίΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ Ίατρός - έκ Τσίτης Άργυρουπό- λεως τού Πόντου. την Πατρίδα, ήσαν κατ' έξοχήν' άνθροι.τος τοιν Γραμμάτο)ν· 'Λπόιροιτος τού ονομαστοΰ (Γνμνασ!ον) Τοα- ζοϋντος καί Πτι-χιονχος των Ία τρικών Σχολ.ών τΛν Παν'επιοτημί ών Αθηνών καΐ Παρισίο>ν.
Μετά τάς άρίοτας βτοι'δάς αύ¬
τοΰ επανελθών ι;; την ,ιράγματι
κλε·ινήν πο<οτενουσην των1 Κομνη νών, Ίατρός περιωπής πλέονι θε τει τόν εαυτόν τού είς τήν ϋπηοΓ σίαν τοΰ συνό).ου τόσον άπό Επι ο"ττ;μονι.κής πλ·εν<οάς όσον1 καί Κοι νωνικής, διαπςι;ψα)ς ιείς άμτροτέ- ρα;. 'Τπ,ήρξεν έκιλεκτόν τέκνον τοϋ ν.τοδονλον Ελληνισμόν, γαλου χτΐθείς μέ την .-ΐροσδοκίαν καί τα νάιιατα τή; Άνεξαοτησία; τοϋ Πόντον κοα τής δτνμιονργία; τής Μεγάλ.η; 'ΕίαλΛθο;, τεθείς άμέσιος ΜαΙ έκ τών' πο<ότο)ν «ι; την διάθε σιν τοϋ Γενικόν Σινε5ιρίον των Έ)Λήν<υν Ποντία>ν (ί; ΒΑΤΟΤΜ,
ενβα ή προσίΛρινή έ'δ,ρα. τή; Έθνο
συνελ)σεως τιμηθΐΐ; μέ τό άςίωμα
τοΰ Άντιπροέδρον. Ηγωνίσθη
«Θ.εν'αρ<5ς τόν ωραίον άγώνα, μέ άλλονς έκλεκτοΰ; καί φιλογειοούς Ποντίονι; πατ^ιώτθίς ώς οί άείμνη στοι Λειονί&ας ΊαοΌνίδης Ή εφημερίς μας ευχεται είς τούς συνεργάτας, συνδρομητάς καΐ αναγνώστας της ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Λέσχης Θεσσαλονίκης, έπανιδρυ- τής τής Μερίμνης Ποντίων Κυρι ών καί Δεσποινίδιον καί ό έμπνευ κρίτα τοΰ Φοιτητοϋ. στής τής ιδρύσεως τοϋ Οικου Ά- Ο ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟΣ συγκατα- λέγεται μεταζύ των Ίδρυτών τού ΑΡΧΕΙΟΥ τοϋ ΠΟΝΤΟΥ. όπερ έδροβεύθη υπό τής Άκαδημίας Αθηνών. Ή ΕΥΪΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ Θεσσα λονίκης υπήρξεν τό έντευκτήριον καί τό όνειρον τού ώστε νά κατα στή αύτη περίλαμπρον Πνευματι¬ κόν Κέντρον καί δεύτερον Λαϊκόν Πανεπιοτήμιον τής ΒορεΙου Ελ¬ λάδος, πράγμα τό οποίον έπέτυ- χεν ούτος, χάρις είς τήν ισχυράν θέλησίν τού, τήν επιμονήν καί υ¬ πομονήν τού όλλά καί τήν πρόθυ- μον συνδρομήν των Καθηγητών τοϋ έκεϊ Πανεπιστημίου μας. "Εκτοτε έπίι/ονος ίδέα καί εύ- γενής φιλοδοΕία αύτοϋ ήτο, ή ί¬ δέα τής ιδρύσεως Οϊκου άπόρου Φοιτητοϋ καί όταν εϊδε νά πραγμα τοποιεΐται αυτή υπό τού Διοικ. Συμβουλίου τής ΕύΕείνου Λέσχης ή χαρά τού ήτο άπερίγραπτος. "Ηθελε άκόμη, ή Λέσχη νά έχη ίδιον έντυπον όργανον καί ιδιό¬ κτητον στέγην λέγων: Όλα θά γίνουν βαθμηδόν, δέ δομενου ότι ό Ποντιακός κόσμος είναι συναισθηματικός, φιλότιμος καί φιλόμουσος καί όλα θά τα κά νη. Ή Λέσχη άναγνωρίζουσα τάς πολυτίμους υπηρεσίας αύτοϋ άνε- Σννέχεια είς την 6ην σελίδα Α' Πρό τοϋ πρώτου ι δαΖαν είς τα Πανεπιοτήμια Κων- παγκοομίου ! σταντινουπόλεως. Αθηνών, τής πολέμου (1914-1918) ό Πόν- τος περιελάμβανε έΕ Εΐκκλησια- Εύρώπρ.ς καί Ρωοσίας. Τραπε?ιτικαί καί μεγάλαι έμπο στικάς Επαρχίας μέ έν ενεργεια [ ρικαί έπιχειρήσεις άπό τήν Σαμ- Μητροπολίτας ήτοι τής 1) Τρα- ψΟϋντα μέχρι τοϋ Βατούμ εύρί- πε2οϋντος, 2) Ροδοπόλεως, 3) σκονται στά χέρια Έλλήνων καί Χαλδίας, 4) Κολωνίας, 5) Νεο Έλλπ.νες διεΕήγαν τό έζαγωγικό καισαρείας καί 6) Άμασείας. Ή έμπόριο των περιφήμων καπνών Θεοδοσιούπολις πρός τα Νοτιοα- τής Πάφρας καί Σαμψοϋντος, καί '■ Ή παλαίφατος κα'ι κορυφαία Ι. Μονή τού Πόντου, Παναγία Σου- 1 ' μελά, πού καταυγάίει σήμερα τα Πανελλήνιο άπό τήν νέα έδρα της στ'ις κορυφές τού Βερμίου. ■ τ ' ι , ' νατολικά, άφελληνισθεϊσα έκ των των λεπτοκαρύων (φουντούκιο) μεταναατεύσεων καί εξισλαμισμόν υπήγετο είς τό Πατριαρχείον Ά- λεΕανδρείας. Καθ' όλην αυτήν τήν εποχήν οί "Ελληνες τού Πόντου κοι ιδία των ηόλεων, διεκρίνοντο διά τήν οίκονομική, κοινωνική καί πνευμα τική τους ύπεροχή καί έταζίδευαν είς τό έξωτερικό. Νέοι δέ έσπού της Κερασοΰντος Οί ίατροί ήσαν κατά κανόνα έλληνες καί έλληνες άσκοϋσαν έκεϊ τα ελευθερία έ- παγγέλματα έν τώ συνόλω τους σχεδόν. Ελειτούργουν τότε οτον Πον- το 1130 Ναοί, όρκετοί των 6ηο4 ών περικαλλείς κοι παλοιοί όπ6 (Συνέχεια είς τήν βην σελίδα) 7ΪΊ·
Ε?' ΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟ Α τ ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ·— Φ1όΔΟ3.€)Γ1_£ — ΟΙΚΟΝΟΜ ΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΡ0ΣΦΓΠΚΩΪ» ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΙί υπευθυνωσ επι της υλησ: ιλακαριοσ σινανιδησ
νΤΝΌΠΤΐΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΕ
ΠΕΖΟ ΛΟΓΟ.
Μετά την «ΙΙαοάίκχσι» άπό τής
Ατ-,μιοΐΛογίας χοϋ Κόσμον υπό των
ΤΤ;Μυτοπλάστων> ή άνβρωπότητα
(ϊ^Γΐια5(2'ύνι9ΐ7κε βταιδιακά άπό τόν
(-)Γόν χαί πε,ςιέπεσεν είς δια<ρθο ρά' καΐ έξασ6ένησε περισσότερον την Πνευματικήν της ζωή χ αί την .ΤΓΓΐήγα-Υε "έ άκ,ςάτητη οοπή π,οός τό κακόν μέ απομάκρυνσιν της 6- /.ο ·>.αί περισσότερο άπό τόν Πλά
"Εμφντος δμοος Ί|τχική όρμή
·/■ ιτοίσε π;άντα. τόν άν&ρυι.το άτε
ν,'ΐο.'τίΐ εντονα πρός τό άπειρον
■/αί ψάχνονϊτα νά διακρίνη τόνΠλά
πτην τοΐ'- Μέ άπόστασι δμως ποΰ
τόν χώριζε, δέν κατ(ί>ρθΐ(ι)νε νά δια
γρ[χ] την πραγματικότητα καί κα
τέϊΞυγε σέ Ιατρεία κτιβμάτων καί
"Οπο>; πάλιΕνεν ετσι ισ·.Λ'εχα>; μέ
άνταγίΐινιεμοϋς γιά έπιχράτΓ.σι, ή
ανθ;ωπότητα περιέ.ιεσε σέ δεινή
Οί αι, πού άπό τιιμέΥα σέ ίιμέ.ρα γι
νότανε άβέδαια ικαί σκοτεινή. Ή
(μλανθροπία δμως τοϋ θεοϋ, πού
ουδέποτε έεταικκ νά παρακολουθή
τα παραστοαττ£ματο: τοΰ πλάομα
τος τού, χίορΐς νά περιορίση την
έλενθερί ποΰ τοΰ χάρκτε, εύδόκ.ιοε
νά παοασκϊνάση τήν' σιοτηρία τού
διά Πίΐτριαρχ,ών κ.αί Πιρο<ρητών τοΰ μοναι· άναγνωρίζοντος τόν Πλάστη Ίσραηλιτικοΰ λαοΰ, άλλά, χωρίς νά έγκαταλΕΪψη όλότελα καί τα άλλα εθνη, πού τυλιγμένα σέ σκοτενό πέπλο πλάνης καί δια φθοράς ένεφάνιΐ,αν φωτ ε ινα αΐν-ύ ματα ά διακτίνο.ν τό θείον, όπως μας 6ε,&αιώνε, & ό Ίερός Εί-αγγε λιστής Λουκάς (Πραξ. ιδ' 16) «"Ος (δ θεός) έν ταίς παοωχημέ νες γενεαίς εΓαθΐ πάντα τα εθνη Λοη·?νεσιθιαι ταίς όδαΐς αυτών», χω ρίς ίίμως νά είναι άπαλλαγμ>ενα
καΐ αύτά) άπό τα στίνματα τής
ατελείας·
Αύτοΰ τοϋ «ίδους ■/ΜχτάσταΛΐ έ-
πεκρατοϋίτε στήν άνθριυπότητα ο>
στε: Οί Ρομαϊοι νά ανέμενον την
Κρόνιον εποχήν. Οί Ίοιδαϊοι τόν
Μεσαίαν τής Γράφη;. Οί πιρόγο-
νοί, μας νά έκδηλώνον'ται διά τοϋ
([ΐ/.οο'όΐΓου Σοικπάτονς: «Αναμέ¬
νομεν εω; αν έξ ούρανοΰ άαεσταλ
ιιε'νος ρλί&η ·διδά?ειν ήιμάς πώς δεί
ί)ιακ"ϊπθαι πρός Θεοΰς καί άνθρώ
.ιονς καί έλπί<Τ:οαεν ότι ή ήμέρα αί;τη ήξβ, ού διά μακιροΰ»· Καί οί Ρϋκμαΐοι διά τού ΒιργίΛαυ ν' άνα κοάιζονν': «'Ελθέ λοιπόν τού Ούρα νού άπόγονε. "Ο προσγγελθείς χρόνος έγγίζπ. "Ιδε ό κόσίμος κυ ιΐιαίνεται. Τα πάντα σκιρτώ>σιν «ς
την έλευσιν σου». Αΰτοΰ τού εί¬
δον; άναμονή έπε/ρατοΰσε στήν
άνθριοπάτητα, άπω; '"Ιπα;με·
Καί ήλθ* «τό πλήρωμα χρόνον»,
δταν' μπροστά άπό δι0 χιλιάδε;
χρόνια λα,μπερό άστέρι ϊπεοϊιμανε
τό σ.-τήλ,αιο τή; Βηθλεϊμ, δποιι έ
πραγματοποιεϊτο ό .τρόρρηιπ τού
Ιΐίοφήτη Ήσβϊα. «Παιδίον έγεν
νήθη ήαϊν υίό; *αί εδόθη ημίν, ού
ή άρχή εγεννήθη επί τού ώμου αΰ
τοΰ. Καί καλείται τύ ονομα αύτοΰ
μεγάλης (,ονλή; αγγΐλος. Θαιμα
στός σι'ιβουλος. ^εός έξονσια-
(ττης· "Αρχων -'ιρήνης. Πατήρ τοΰ
μτλλοντος αιώνος» (Ήσαίας θ'
ι;—<ΐ4). Εύ3όκτ;<*εν ή φιλανθρο>πία τού
ϋ νά δώση την οωτήριβ λύσι.
"Οχι τώρα μέ εκλεκτον»; άπό τα
πλάσματά τον, άλλά μέ ένανθρώ-
.τισι τον θείον Λόγον, ποΰ γεννή
Οηκε <τάν 6ρ.;<τας στό σπηλαι0 τής Βηθλ^εέμ διά νά γεψιιρώση τα χά οϊμα. άνάμεσα στόν Πλάστη καί τό Πλάσμα τον ιμέ νέα Δια'θήκη καί έκτελεστή της την έ,>:κ/.τρσία τοΰ
Χρΐστοϋ-
Αύτό τό Κοσμοσωτήριο γεγονός
των Χριστουγέννων .τανηγινοίςου
με καθ.; χρόνο. Καί σ' αύτό άατι*
ρώνο) τόν άκόλουθο »4ΐνο μόν-
Πτολειμαΐς Δεκέμβριος 1974
Η ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΙ ΤΟΤ ΘΕΙ
ΟΤ ΛΟΓΟΤ
ΧΡΙΣΤΟΤΓΕΝΝΑ
—II
—
1. ΔΗΜΙΟΤΡΓΙΑ — ΠΑΡΑΒΑ
ΣΙΣ
Ι) Τοΰ Σΰμ.·ταντος Ληιμιονογός
ό πλάπττ,ης ό πατέρας. "Εστησε κό
σμονς άτειρονς σ' άπέραντονς αί
βέρας.
2) Πλανήτη γιά τύν ανθρωπο
τήν γή μας εχει πλάσει. Μέ πλού
σία τήν στόλισε τ' άγαιθά) ν' άπο
λαύση·
3) Έσννδεσε την σφαϊρα της
μέ κόσμον; στοΰς αΐθέρας. Καί
τοοφοδότας δρισε καΐ ήλΐο 'Μ' ά
4) Τήν χάρισε στύν άνθρωπο
μέ «λα τα καλά της· Αυτόν κατέ"
στη σ" άρχοντα σ' ίίλα τα άγαθά
της.
5) Τόν προίκισβ μέ λογιχό καί
αν^ΰμα ν' έρΐυνάει· Στά άδυτα νά
είσχιορή καί νά τα κατσκτάει·
6) Καί <τύντρο<το τοΰ χάρισε νά ?Χ1 στή ζωή τού γι,ναΐκα, άπ' τα κάκκαλα καί βάϊρτισ τ.'; ί δική τού. 7) Άπ' τα άγαθά ποΰ τοΰδωϊΤε, στή γή γιά νά κατέχη· "Ολα νά είν' έλενθερα κι' άπ' ?να τους ν" απέχη. 8) Δοκιμασία ήτανε νά "6ή την άντοχή τον Πάση θά εχ,' ύπομονή σ' αύτη τ>)ν έντολή Τού.
9) Ό όαίμονας ό δόλιο; σάν φί
δι παρεμδαίνϊΐ, την έντολή, ό άν
βςιΐ'>πο; παραβαίνει-
10) Στοϋ Π?Λΐστη παρατή·ρησι
άπό φιλανθρωπία. "Αλλη, άντί με
τάνοια άστοχη, &ρίβκ)"τ' αίτία·
(Σννεχίζεται)
Μέ τίς διόπτρες τού «Κόσμου»
« ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ »
«Έν Βηθλεέμ τή πόλει, οί ού-
ρανοί άγάλλονται, χαίρει ή Κτή-
σις όλη»... ί
— Άνίδεοι οί πιτσιρίκοι γιά
όοα ουμβαίνουν στήν άνθρωπότη-
τα, τρέχουν άπό τήν μιά στήν
άλλη πόρτα γιά νά φέρουν στούο
Χριστιανούς τό χαρμόσυνον τής
γεννήσεως μήνυμα.
«Έκ τής Περσίας έρχονται
τρείς μάγοι μέ τα δώρα...»
— Ποϋ νά φαντασθοϋν οί άθάιοι
αύτοι πιτσιρίκοι ότι οί ϊδιοι τώ-
ρα έκεϊνοι ούρανοϊ δέν άγάλλον-
ι αι. άλλά αντιθέτως, κλαϊνε κσΐ
μάλιστα νοερά όπως τούς κατάν-
τησαν οί αοϊρες των Μίνγκ καί
των Φάντομς. "Οτι ή ϊδια έκείνπ
Υή πού πάτησαν τοΰ θεανθρώ-
που τα πόδια καί τα ιδία έκεϊνα
ι
Ιοημεΐα άπό τα όποία έδίδαΕε
{
την άγάπη καί τήν ειρήνη, έχουν '
τώρα μεταβληθή, σέ τόπους μί-.
οους μέ χαρακώματα καί πυρο-1
δολεία πού σκορπίίουν στούα
άνθρώπους τόν όλεθοον καϊ τήν
καταστροφή.
Ποϋ νά ψαντασθούν ο! μικροί Ι
όγνοί μας φίλοι πώς ϋστερα άπό
δύο χιλιάδες χρόνια οί άνθρωποι
οχι μόνον θά ξεχνοΰοαν τήν δι¬
δασκαλίαν Τού. άλλά ότι θά 6ε-
δήλωναν καί αύτούς άκόμη τούς
Άγιους Τόπους στούς όποίους
Έκεϊνος γεννήβηκε, έΖησε, ά-
γιασε, δίδαΕε καί οταυρώθηκε.
Καί προχωροϋν πάντα χαρού-
μενα καί μέ τή γνωοτή παιδική
τους αφελεία ουνεχώς μας ρω-
τοΰν:
— Καλέ. νά τα πούμε:
— Νά τα πήτε παιδία, νά τα
πήτε. Κι' όταν έσεϊς τελειώσετε
θ' άνοίΕουμε καΐ τό ράδιο γιά
νά άκούσουμε καί τούς άλλσυς...
— Ποιούς δλλους καλέ;
— Τα σύγχρονα τάγματα των
άγγέλων τού ΚϊσσιντΖερ πού ρί-
χνουν βροχή τίς βόμβες Ναπάλμ
καί καίνε στή γή. των άνθρώπων
τίς σάρκες.
Καί οί μικροί συνεχίίουν «καί
επί γής Βρήνη έν άνθρώποις...
ά δ ι κ ί α .
ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΩΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΑΟΦΟΥ
Δ1 «ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ.
Ήρ.»ε ώ Λλυχρωτής γιά νά σώ
ηΕΐ· τόν κόαμο «πό την άδΐ'κίοι,
τ»)ν' ν1»ειιτιά, τί(ν έκμετάυ^ικΗ)·.·
Χαρήτε άνθ·ρχό.τοι, άνοϊξτε τήν
οας, δσοι διψάτε γιά την
^ δικαιοσννη καί ειρήνη,
ε την στο Βασνλιά τής Δι-
-ίοιιοσύνης καί Εϊρήνης·
Σκεφθήτε τίς ΰποσχέθϊΐ; Τού
Μ-ά καΐ τα εργα Τού βτήν έπίγεια
^ΐ')ή Τού καί νοιώστε 6α8ιά γιατ!
ί(!>θ: ΐ>ιω «τή γή..· Ήρβε γιά γκρέ
σάπιων κατίβττ|}Αεν(ον τής
Τοι« κοί δλων' των επο-
Ξαναγεννηθήτε λαοΐ χλείνοντας
στήν έκκλησιά τής καρδίας <η.ς τό θείο μήνι-μα τής άλλαγής τοΰ κόσμον.·· κβί τώρα στήν έ^ΧΊ ς! μας! Ό ΧοΜΤΓΟ; ποΰ σημερα ται, «ίνα., Μοναδικός! Ή ί 5έν παροχχτίαισίε δμοιό Τού!.· Προσκΐ'νηστε Τον, λατρτψτε Τον άκολουθήστε δσο τό ιδ·^νατάν τις έντολές Τού οίαϊ .-τ·έ<Γτε μέ ΜΜ>δια
«...καί έ.τί γής 'ίή
γύρω μ' ένα μαρμάρινο τετρά-
γωνο. Τό θαυματουργό άγίασμα
έρρεε άπό ένα πλατύ στόμιο σέ
μιά μαρμάρινη φιάλη, καί άπ'
αυτήν έτρεχε άπό πολλά άνοίγ-
ματα, άπό ότου τό έπαρναν οί
πιστοί. "Οοο περίσσευε,
γε άπό ειδικό όχετό, πού άνοι-
γε κάτω άπό τή φιάλη. Άπό τίς
δύο πλευρές τοϋ Άγιάσματος
άλλες δύο κλίμακες όδηγούσαν
στό κέντρο τοϋ ναού. Τέσσερις
στοές υπήρχαν γύρω άπ' αυτόν
καί άλλες τόσες άψίδες πάνω
άπ' αύτές, πού στήριίαν τό με-
γάλο τροϋλο. Ό τροϋλος έλαμπε
άπό τό χριτσό των ψηφιδωτών
σάν ούρανός κατάφωτος όπό
φλόγες μέ τή βρεφοκραΓθΰσα
Παναγία οτό κέντρο. Οί τοϊχο» ή-
ταν κι' αύτοι σκεπασμένοι όπό
μάρμαρα, πού λαμποκοποϋσαν.
Δεύτερος κτίτωρ τοϋ ναοϋ
άναφέρεται ό Ίουοτινιανός, πού
θεραπεύτηκε άπό λιθίαση μέ τό
αγίασμα τής πηγής. "Ηδη πρίν
άπό τήν έποχή τού, φαίνεται;
πώς ό ναός τοϋ Λέοντος είχε
πΐοει άπό σεισμούς κα'ι οτή θέ¬
ση τού, όπως άναφέρουν τα «Πά-
τρια Κωνσταντινουπόλεως», ύ-
πήρχε μονάχα ένα «μικρόν εύκτή-
ριον». Στή θέση αύτοΰ τοϋ εύ-
κτηρίου, άπό τα περισσεύματα
των οίκοδομικών υλικών τής Ά-
γίας Σοφίας, έχτισε ό Ίουοτι¬
νιανός, οτό τριακοστό τρίτο έ-
τος τής βασιλείας τού, δηλαδή
τό 560, τό δικό τού μεγάλο ναό,
πού ό Προκόπιος τόν θεωρεϊ αάν
ένα άπό τα λαμπρότερα Ίερά
τού ΒυΖαντίου. «Αυτόν δέ τόν
νεών», λέγει, «ουδέ όνόμεαιν
έπαΕίοις συλλαβεϊν ράδιον, ού¬
δε διανοία οκιαγροφήσαι, ουδέ
διαψιθυρίοαι τώ λόγω' τοσούτον
δέ
μονον ειπείν άποχρήσει, ώς
των ίερών κάλλει τε καί μεγέθει
ύπεραίρει τα πλεϋστα».
Άπό τήν έποχή τοϋ Ίουοτι-
νιανοϋ ε:ως τα χρόνια Είρήνης
τής Άθηναίας,, πολλοί σεισμοί,
αλλά κσί πολλές έπιδρομές πο-
Λεμιων κ,α'ι ιολιορκιες, έγιναν
αίτία νά καταστραφοϋν ναοί, πα-
λάτια καί ολλα κτίοματα, όσα
βρίσκονταν έΕω άπό τα τείχη.
Ανάμεσα σ' αύτά είχε πφανι-
οθεϊ. όπως φαίνεται, καί ό ναός
τής Πηγής, άφθΰ, διακόοια πε-
νήντα χρόνια ϋστερα άπό τήν
άνοικοδόμηση τοϋ Ίουστινιανοϋ,
τρίτη κτιτόρισσά τού άναφέρεται
ή Ειρήνη η Άθηναία (780 —
800). πού στόλισε μάλιοτα τό
ναό μέ τίς είκόνες τής Θεοτόκου
κα'ι τοϋ Σωτήρος, πού εϊχαν κα-
ταστρέψει οί είκονομάχοι, καί
πρόσθεσε καί τίς προοωπογρα-
φίες. τή δική της καί τού γιοϋ
τρ.ς Κωνοταντίνου Στ'.
Κτιτόρισοα, τετάρτη κατά σει-
ρά, θεωρειται καί ή βααίλισσο
©εοδώρα, πού έχανε τήν αναστη¬
λώση των είκόνων, έπειδή προί-
κισε τό Άγίαομα μέ κτήματα
καί άλλα δώρα. Τέταρτος όμως
κτίτωρ είναι στήν πραγματικότη-
τα ό Βασίλειος Α' ό Μακεδών,
ποϋ βρήκε ιό ναο έρειποιμένο
Σάββατον εκεμ ρ.ου 1974 Ετος 49ον Άρ,θ. φύλλου 2287 ΤΙΜΗ ΦΤΛΛΟΤ ΔΡΑΧΜ. 3ΙΜΟΚΤΤΠΉΣ - 2ΚΔΟΤΗΣ -^-:ΔΕΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΙΕΟΣ ΣΩΚΡΑ~_1 ΧΑΡϊ ΣΙΝΔΝΙΔΗ- — ΑΘΗΝΑΙ—*ΤΗΑ. 3229.7Ό8 — ΤραφΛ*> Νί»ης 26.—
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
«ΟΤΕ ΗΛΘΕ ΤΟ ΠΛΗΡΟΜΑ ΤΟΤ ΧΡΟΝΟΤ, (Γα/.τ. Δ' 4)
Στιχούργημα
ΠΑ ΤΗΝ ΕΝΑΝΘΡΩΠΙΣΙ. ΤΟΤ ΘΕΙΟΤ ΛΟΓΟΤ
Τού ΑΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛ* Ι-ΔΗ συν)χου (Γρ) τέως) Δήμου Πτολεμαίδος
47ον
Ό Κωνσταντίνος ό Πορφυρο-
γέννητος περιγρόφει μέ
χρώματα τή στέψη τού στό Έ-
βδομον καί μας μεταφέρει τίς
εύχές πού άνέκραίαν κατά τήν
τελετή δρχοντες, λαός καί στρσ-
τός:
«Είσάκουσον ό θεός, σέ πα¬
ρακαλούμεν!, έπόκουσον, ό θε¬
ός Λέοντι 2ωή. Είσάκουοον, ό
Θεόο Λέων βοσιλεύει. Θεέ φιλάν
θρωπε, Λέοντα βασιλέα τό πράγ-
μα τό δημόσιον αίτεϊ ό στρατός
Λέαντα βασιλέίο οιτετ. Λέονττα
οί νόμοι έκδέχονται. Λέοντα τό
παλάτιον έκδέχεται.
αυται εύχαί τοϋ Παλατίου
αύται έντεύΕεις τοϋ στρατοπέδου
αυται ευχαΙ τής Συγκλήτου
αυται εύχα'ι τοϋ λαού.
Λέοντα ό κόσμος άναμένει
Λέοντα ό στρατός έκδέχεται
ιό κοινόν καλόν, Λέων, έλθέτω
γο κοινόν άγαθόν, Λέων, βασι-
λεύσει.
είσάκουσον, ό θεός, οέ παρα¬
καλούμεν.
Λέων αϋγουστε, ού νίκας, ού
εύσεβής, ού σεβαστός.»
Σύμφωνα μέ τήν περιγραφή
τοϋ Καλλίστου Ξανθοπούλου, ά-
πομόνωσε ό Λέων τήν πηγή μέ
οτέρεους τοίχους, πού είχαν τό¬
σο βόθος μέσα στή γή, όσο κα'ι
ϋψος πάνω άπ' αυτήν. Άπό τήν
έπιφάνεια τής γής κατέβαινε κα-
νείς στό άγίασμα μέ εϊκοσι πέντε
μορμάρινο σκαλοπάτια, πού υπήρ¬
χαν σέ κάθε μιά άπό τίς δύο
πλευρές, βαρεία κα'ι νότια, τοϋ
κυρίως ναού.
Ή πηγή όντιστοιχοϋσε στή μέ-
ση τοΰ ναοΰ — «άένναα ψυχρά
τε καί διειδή προβαλλομένη τα
ρεϊβρσ — φραγμένη γύρω —
»♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦«
πάλι άπό σεισυό, καί τόν άνοι- ··»»·■·♦♦♦♦♦♦·♦♦»♦
κοδόμησε λαμπρότερο παρθ πο-
τέ. Ό ϊδιος έχτισε στήν περιο-
χή τού κοί τα Πηγαϊα ή των Πη-
γών λεγόμενα Παλάτισ, πού έ¬
χουν όλοκληοωτικά άφανισθεϊ ά¬
πό τίς παραμονές κιόλας τής Ά-
λώσεαις. ΊΗταν λίγο βορειότερα
άπό τό Άγϊασμα. στό σημεϊο, ό-
που άρχίΖει ή πεδιάδα, πού οί
Βυζαντινοί τήν όνόμαΖαν ΈΕω
Φιλοπάτιον καί πού άπλώνεται
μπροοτά στά χερσαϊα τείχη, ώς
τα ύψώματα τοϋ Κοσμιδίου (Ε
Υ'θύπ).
Πέμπτος καί έκτος κτίτορες
άναφέρονται οί ούτοκράτορες
Λέων ό Σοφός καί Ρωμανός ό
Λεκαπηνός, πού άνακαίνισαν το
ναό, ϋστερα άπό βαρβαρικές έ-
πιδρομές. Σέ όλο αυτό τό διά-
οτημα, άπό τόν Λέοντα Α' ώς
τήν Άλωση, οί Αύτοκράτορες
μέ την άκολουθία τους τόν έπι-
σκέπτονταν μερικές φορές τό
χρόνο. Στά κατηχουμενεΐα ύπήρ-
χε «στενάς τρίκλινος», όπου ύ-
ποδέχονταν μέ πολλήν έπισημό-
τατα τον
όρχοντες, κα'ι παρέθεταν γεϋμα
αετά τή λειτουργίσ, ένώ οί Δή-
υοι εψαΧΚαν δοΕάΖοντας τήν
Πανανία. Ύπήρχε καί ενός «κοι¬
τών», όπου άναπαύονταν.
Τα
θαύματα. όοα άναφέρει ό Νικη-
Φόρος Κάλλιστος ϊανθόπουλος
καί άλλοι βυίαντινοί ίστορικοί,
άταν άπειράριθμα. Την έποχή ό¬
μως τής Φραγκοκρα τίας, όταν
οί στουροφόροι, μαζί μέ τα άλ¬
λα Ίερά τής ΌρθοδοΕίας, έπά-
ιπσαν καί τό ναό τής Πηγής,
τα θαύματα, λέει ό Ξανθόπου-
λος, εσταμάτησαν. Καί Εανάρχι-
σαν μόνο ϋοτερ' άπό τήν άπε-
λευθέρωση τοϋ 1261.
Σ^ΝΕΧΙΖΕΤΑΤ
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
>♦♦♦♦♦♦» «^♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ*»»»»»»»»»»»*»»»»»»!
ΖΗΤΟ ΤΟ ΕΒΝΟΣ
ΥΜΗΟΙ ΤΗΣ 4ΗΜ0ΚΡΛ1ΙΑΙ
', ', Άπ' τα 6άθη των αιώνιον,
■ · Δημοκρατία, Εεκ.νόα
; ; κρατάς άΗίνα στό ένα χέρι
ί · καί στό άλλο σάλπιγγα κρατδο
; ; τούς θρόνους πού στό αϊμα πάνω,
'< '. είχαν στηθεϊ ρίχνεις μ' όργή, ; ; κ' ϋστερα άρχίζεις καί σαλπίζεις ! '. μέ βροντολάλητη φωνή: ; ; «Έλα λαέ στή θέληο! σου, ! ^ οτήσε στή θέσι τους έσύ» Έσύ σαι ή μόνη κυβερνήτρα, άληθινή, γλυκειά, τρανή. ΐΓ :ί: Άπό τα 6άθη των αϊώνων, Δημοκρατία, Εεκινας ■ ! κ:αΐ στήν πατρίδα σου τήν πρώτη, ;; άλοργοτάειδη γυρνάς Πατριάρχη καί τούς !! σάν ένας ήλιος π' άνατέλλει, άπό μελωδικά βουνά '; καϊ κάνεις έξαίρνα κ' άνθίζουν, έλπίδες μέσα μας< Εανά. !! Χαϊρε, προγσν.<ή 6εά μας, χαϊρε μητέρα τού φωτός,;; • πά διά σου δίδυμα είναι σένα, ** ' Ι τό δίκιο κι' ό πολ;τισμός. " '· **>.
>♦♦♦»♦♦♦
Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΦΑΤΝΗΣ
Κανε.1; 9εός δέν ϊγ:ννήθη .ποτέ των άγαβών ζώον, ήτο ό ιίός τοΰ
άς μίαν φάτνην. Αλλά διά τουτο
ακριβώς οί τα,τίΐνοΐ ιδέν' είχον πό
τέ θεόν είς τόν κόσμον αυτόν.
Κάιτω άπό τό <τκήπτοον θεών φθδερών, ΰπΓρΓΐτάνιον κα'ι σχλη θών, μία άνθρΐιΐ,τότης α·/λάβα. τι· (ΐιλων ,κ'αί ήκάμπτων θ?λήσ>ε(ι)' ν
ψων.3 περίτρομα 6λτ-ΐματα πρός
τόν ουρανόν κενόν άπό αγάπην ά
πό ■σπιιπάθειανι άπό τρνφε,ρότητα·
Κι' ιέ'ξαιφν,α μίαν ι|η'χράν νύκτα
τοΰ Δεκεαιβρίο,υ οί ούρανοϊ άπέκτη
σαν μει&ίαμη,. "Εν άστρον ξεκόλ
λησε «πό τό διά'δτ,αα τής νυκτός
καί ήλθε νά καοφοθή στή «ΐτέγη
ενός σταΰλου τής Βηθλβίμ.
Μέοα είς τόν σταϋλον αυτόν έ
πάω ιειΐς τα άχνρα μιάς φάτνης
κάτο) ά,τό τήν θερμήν άναπνοήν
των αγαθών ζώον, μία πτω,χή κό
ρη τής Ναζαρέτ "ίχε ΐρ/!·ρει είς τόν
κόσμον έν 6ρ.έφος πού την τααεινό
τητα τής γεννήσεως τού δέν είχε
γνωρίσΐι καντνα άλλο δ^έ,φος ,ττω
χής μητέρος. Καΐ τό δρέφος αΰτό
ήτο ?νας &ε<5ς. Ό θοίλος τοΰ κρί οι· ·διηγεΐται τήν σύλληψιν τοΰ 6ρέ>φους αύτοΰ πού άμοιάζει μέ ε
να ωραίον θαϋμα·
Μίυ,ν (ϊκοτεινήν νύκτα, ϋπο)ς αΰ
την1 τής γεννήσεως τού, τρείς 6α
σανισμίνοι. άνθρωποι διωγμένοι ά
πό την πόλιν των κακών >.υ. σ-/λη
οών 6 α ο·ί<»ν τιυν, ενας λεποός, ΐ· νας άνάπηε«ς καί μία πόρνη έστα μάτηβαν ϋστερα άτό μια,κρυνόν καί τραχΐν δρόμον *ίς την έρημον π,5 διάι5»· Ό κακάς άνεμος Τούς ε- δ·ερ.νε μέ μανίαν, ή παγωμένη 6ρο χή τοΰς έμΛυστιζ,ε χυιρίς ελ.εος καΐ μέσα είς τήν' ψιχήν των ήτο άπλιο μένον τό σκότος τή; άρνήο-ειη; καΐ τής ένκαταλ:ίψεως. Ό λε.τρός τό τε εί.τ£ είς τόν ήνάιπηρον: Δέν ΰ πάρχει θϊός καί 'δι' έμάς άδ&λ,φέ μο.^; .Ο άνάπηοος εΐπε είς τήν πόρνην: Δέν ύπάρχει καΐ διά μάς εύσ.τλαχνία άδϊλφή μου; Καί ή ,τόρνη πού ή άγά,τη 3ίχ« γίνΐει ή δυοτιιχία της καί ή έντροπή της εί .τε «ίς τοΰς άλλους δΐο: Δέν τ·πάο χει συγχώρησις ■διά τοΰς άμορτω λ.οΰς άδεν.τρο» μου; Καΐ οί 3 στρι- μο>γ,ιι«νοι δ ενας κοντά ΐίς τόν άλ
λον ΐίπαν: Α/λλοίμονσν δέν
σει θϊός, ·δέν {«τάΐρχει ΐύσπλαχνία
δέν' ίαάρχίΐ σνγχώιρησις καί τα
. των ήρχισαν νά τρέχοι·ν
·3ίς τό ύγοόν χώμα· Τό άλ
λο ποωΐ —διηγεϊτα, ή παράδοσις
— βνας λειικός κρϊνος είχε
«εί είς τό μέρος όπου είχαν στα-
λάξει τα βάκρνα τοϋ λϊ.ιροΰ, τού
αναπήρου καί τής πόρνης. Καί έ¬
ξαφνα μεβα. εί; τό όρθρινόν φώ;
έ ά λό
έν'ας
μέ
άπό τα λΐυκον ανβος, κατέβη άπό
τού; ούρανοΰς εκοψε τό μυστικόν
κοίνον καΐ έχάθη μέ νοργόν πέτα
γμα Άς τα 6άβη τοΰ ορίζοντος.
Τήν ίδίοτν ήμέναν είς ίνα φτωχόν
σ.τιτάκι τής Ναξαρέτ μία πτωχή
νέα εδέχετο άπό τα χερια έν'ός αγ
γ·ελου τό σνμβολιαόν άνβος. Καί
άίΐό τήν άνα,τνοην τού ή κόρη τή;
Ναζαρέτ είχε αισθανθή οτ, γίνε-
ται Μητέρα. Τό 6ρ5φος πού έγεν
ΚΑΤΙΝΑ Χ· ΧΑΡΟΠΟΤΛΟΤ
ΙΟΑΝΝΙΝΑ
νήθη είς τόν οταΰλον τή; Βηθί?,2
έμ μέαβ ίίς τήν φάτν'ην των άλό
γων κάτω άπό τα θερμά
κρίνοΐ' τού μιστικοΰ κρίνου ποΰ εί
χε ι^ΐ'τρώσει ά,τι') τα δάικ,ρια τοθ
ΑΡ.τϊθί τοϋ ανάπηρον καί τής ,-ΐόο
ντ;. Καΐ άπό «;:είνην την στιγμήν
έν'ας θεός εγεννήθη διά τοΰς τα-
πεινοΰς τού; πάσχοντα;, τοΰ έγκα
ταΛηλειμ,μένονς .καά τού; πεοιορρο
νη.μιένο^ς·
Καί άπό τήν <ττιγμήν έκιείνην ό τρομεράς κοα άξενο; ούρανός έγέ μ'<τ?. άπό αγάπην, <ϊ.τό μίΐδ.'αμα. Θεοΐ ήλθαν θεοΐ έ.ιέρα<ταν. θεοί τρομειροί, ίτ.τΐρή<ρανΌι καί σκληροί' τοΰς κατεπΐιε ή άθυσσας. Ό θεός ποΰ γ."ννήθη μέσα είς την φάτνην δέν βά αποθάνη ποτιί. βά μείνη ό αίώνιος θεός των άν Θρώ5ΐο)ν αίώνιος ιόπως ό .τόνος ή δυστυχίαν καί τα 'δάκρυα άπό τα όποΐα (Πΐ'ν'ελήφβη· Καί ή ήα.'ρα τής Φάτνης θά «Ιναι ίίς τύν αίώ να ή Μεγάιλη Ήμίρα τής άνθρω ,τότητας. + ΠΑΤΛΟΣ ΝΙΡΒΑΝΑΣ Φροντίδι Χ. ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Σήμερα Χριοτούγεννα, τί χσρά μεγάλη! καί τή φάτνη τού Χριστού προ- σκυνοϋμε πάλι. Ό Χριστός μας σήμερα στή σπη- λιά εγεννήθη, μέ χαρά Τόν άνυμνοΰν των πι- στών τα πλήθη,. όλη ή πλάση άγάλλετσι καί μ' άγάπη ψάλλει τοΰ Χριστού τόν έρχομό, τί χα- . . ρά μεγάλη! ΔΗΜ. ΑΡΧ. ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΟΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΙΥΝΗ ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕΣ ΚΑί ΛΟΙΠΟί ΔΙ ΑΚΡΪΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΟ- ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ ΠΡΟ ΚΑΙ Μ ΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ. ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΝ Υπό τοθ Μικροσιάτου ίατροϋ ΧΡ ΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Α. ΘΕΟΔΩΡ1ΔΟΥ ΘΕΟΦΛΑΚΤΟΙ' βΐοφίιλα/.τος ! ο; Λοοντίδης. 15. Ίωαννίόης κτλ. τοΰ ιΚ(»ν)τίνον, έκ Τσίτης Άργυ ιμέ αρχηγόν τόν άείμνηστον έπίσης ί?ου.τιόλ'ε(ι>ςτοϋ Πόντον, οί κάτοικοι | Μητροπιοιλίτην Τρα,τκζούντος ΧΡΤ
τής οποίας μέ τό άπαράμιλλο σθΐ ΣΑΝΘΟΝ·
νο;, την άδάμαβτον ί.τιμονήν' καί Μετά την Μικρασιατικήν σ.μφο
την άλύγιοτον έμιμονήν εί; τα ΰδα ,ράν, κατκΊα,νγΐν είς Μοΐκεδονίαν
νιικά τή; ΦιΛής, τήν Πίστιν κ·αί καί εγκατεστάθη «ς Θεσσίχλονίκην
έ.-Ηΐγγειλματι,κίΤ>;. Τό 1928 επε-
στρατεΰθη υπό τοΰ Μεγάιλοι» Κπ' αύτοΰ Γενι¬
κάς Διοικητήν θράκη; καί Άνατο
λικής Μακιεδον'ίας, χάρις ύέ εί;
την <σο>((~ρ(ι>να πολιτικήν αντοΰ,
την ιεΐ»θύτητ<ί τοΰ Λόγοτ' τό μειλί χιον τοΰ χ«ίρσκ.τήρος καί τό άδα μάντιον τοΰ ήθους τοΐ', κατώρθοι σεν νά επιτύχη «ί; την ίε-^άν άπο στολήν τον. 'Ετιμήθη πολλάκις μέ τό άξίω μα τοϋ Δημοτικοϋ Συμβούλου καί τοΰ Προέδρου τοϋ Δημοτικοϋ Συμβουλίου τής συμπρωτευούσης. Θεοφύλακτος Κων. Θεοφύλακτος, 'ΥπήρΕεν ό ίδρυτής τής ΕύΕείνου »»»»Φ»#0»0»»00θ»»»»»»··»·· ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΑΝΙΣΤΟΡΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ «ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑ» Μέ τήν εύκαιρία των μεγάλων Χριστιανικήν έορτών των Χριστουγέννων κα'ι τοϋ άνατέλλοντος Νέου έτους, κυκλοφορεΐ ένα κομψό βιβλιαράκι τού συνεργάτη μας κ. Σωκράτη Γ. Κλαδδ, μέ τόν τίτλο «Ένα Μοναστήρι τοϋ Πόντου άν,οτορεϊται στϊα πλαγιέ^ τοϋ Μπέλλες. ΠΑΝΑ¬ ΓΙΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑ». Στό καινούριο αύτό βιβλίο τού, ό συγγραφεύς Πόντιος ό ϊδιος, κάμνει στήν άρχή σύντομη άναδρομή στήν πρώτη έμφάνιση καϊ τήν μετέπειτα επί αίώνας άκμή των έλλή- νων τοϋ Πόντου καΐ άναφέρεται στήν διάδοση τού Χρι- στιαν.ομοϋ κα τήν ιδρύση καϊ λειτουργία των μεγάλων έκεϊ Μονών, πού άν.στοροΰνται σήμερα στήν Έλλάδα. Χάρις στά Μοναστήρια αύτά ό έλληνισμός, ή Χριστιανική θρησκεία καϊ ή έκπαίδευση διεσώθησαν άλώβητσι στόν Πόντο κα'ι μέ τήν άνιστόρησή τους στήν Έλλάδα, συνεχί- 2ουν τόν μεγάλο έθνικοθρησκευτικό 'ρόλο τους καΐ στό μέλλον. Λόγω τοϋ ένδιαφέροντος τό οποίον παρουσιόέει τό υ¬ πό κυκλοφορίαν καΐ μέ πολλάς φωτογραφίας βιβλίαράκι αύτό τού κ. Σ. Κλαδά, θά δώσωμεν άπό τό σημερινό φύλ λο μας καϊ είς κατόπιν συνεχείας, ωρισμένα άποσπάσμα- τα αύτοϋ, μέ φροντίδα συνδέσεως των γιά τήν ίστορική τους ένότητα. Η ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Χριστουγεννιάτικες Στροωές! "Ας διο)ξοτ·με τα πάιθη καί τα μίση ή σκέψη κάς άς πάϊΐ στ' "Αγια μέρη χαρμόβι·να ήχοϋν·: οί καμπάνες καί στράφτιει τής έλ.·τίδας τό Ά στίρι· Ό "Ηλιο; .-τώ φωτόλοΐ'στος οοθί ζει. όλόχα'ρα πίτοΰνε τα πουλώκιαι τα ·δίντρ" άνασαλεύουν τα κ^.αδιά τους κα Α,άμπονν τα ν«·ρ« μεσ' τα ρ·.« κια. Καΐ με0' άπό τή φάτνη Ινας ϋμν'ος ακούεται.. -Άγάπη;—Καλο)σύνη; *αΐ πΐλήβος άγγβλούοια οτή γή φέρ νούν τό <ρως νιού λβχταροΰίμΐ τής Είρ,ή ,νης ΧΑΡ.ίΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ Ίατρός - έκ Τσίτης Άργυρουπό- λεως τού Πόντου. την Πατρίδα, ήσαν κατ' έξοχήν' άνθροι.τος τοιν Γραμμάτο)ν· 'Λπόιροιτος τού ονομαστοΰ (Γνμνασ!ον) Τοα- ζοϋντος καί Πτι-χιονχος των Ία τρικών Σχολ.ών τΛν Παν'επιοτημί ών Αθηνών καΐ Παρισίο>ν.
Μετά τάς άρίοτας βτοι'δάς αύ¬
τοΰ επανελθών ι;; την ,ιράγματι
κλε·ινήν πο<οτενουσην των1 Κομνη νών, Ίατρός περιωπής πλέονι θε τει τόν εαυτόν τού είς τήν ϋπηοΓ σίαν τοΰ συνό).ου τόσον άπό Επι ο"ττ;μονι.κής πλ·εν<οάς όσον1 καί Κοι νωνικής, διαπςι;ψα)ς ιείς άμτροτέ- ρα;. 'Τπ,ήρξεν έκιλεκτόν τέκνον τοϋ ν.τοδονλον Ελληνισμόν, γαλου χτΐθείς μέ την .-ΐροσδοκίαν καί τα νάιιατα τή; Άνεξαοτησία; τοϋ Πόντον κοα τής δτνμιονργία; τής Μεγάλ.η; 'ΕίαλΛθο;, τεθείς άμέσιος ΜαΙ έκ τών' πο<ότο)ν «ι; την διάθε σιν τοϋ Γενικόν Σινε5ιρίον των Έ)Λήν<υν Ποντία>ν (ί; ΒΑΤΟΤΜ,
ενβα ή προσίΛρινή έ'δ,ρα. τή; Έθνο
συνελ)σεως τιμηθΐΐ; μέ τό άςίωμα
τοΰ Άντιπροέδρον. Ηγωνίσθη
«Θ.εν'αρ<5ς τόν ωραίον άγώνα, μέ άλλονς έκλεκτοΰ; καί φιλογειοούς Ποντίονι; πατ^ιώτθίς ώς οί άείμνη στοι Λειονί&ας ΊαοΌνίδης Ή εφημερίς μας ευχεται είς τούς συνεργάτας, συνδρομητάς καΐ αναγνώστας της ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Λέσχης Θεσσαλονίκης, έπανιδρυ- τής τής Μερίμνης Ποντίων Κυρι ών καί Δεσποινίδιον καί ό έμπνευ κρίτα τοΰ Φοιτητοϋ. στής τής ιδρύσεως τοϋ Οικου Ά- Ο ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟΣ συγκατα- λέγεται μεταζύ των Ίδρυτών τού ΑΡΧΕΙΟΥ τοϋ ΠΟΝΤΟΥ. όπερ έδροβεύθη υπό τής Άκαδημίας Αθηνών. Ή ΕΥΪΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ Θεσσα λονίκης υπήρξεν τό έντευκτήριον καί τό όνειρον τού ώστε νά κατα στή αύτη περίλαμπρον Πνευματι¬ κόν Κέντρον καί δεύτερον Λαϊκόν Πανεπιοτήμιον τής ΒορεΙου Ελ¬ λάδος, πράγμα τό οποίον έπέτυ- χεν ούτος, χάρις είς τήν ισχυράν θέλησίν τού, τήν επιμονήν καί υ¬ πομονήν τού όλλά καί τήν πρόθυ- μον συνδρομήν των Καθηγητών τοϋ έκεϊ Πανεπιστημίου μας. "Εκτοτε έπίι/ονος ίδέα καί εύ- γενής φιλοδοΕία αύτοϋ ήτο, ή ί¬ δέα τής ιδρύσεως Οϊκου άπόρου Φοιτητοϋ καί όταν εϊδε νά πραγμα τοποιεΐται αυτή υπό τού Διοικ. Συμβουλίου τής ΕύΕείνου Λέσχης ή χαρά τού ήτο άπερίγραπτος. "Ηθελε άκόμη, ή Λέσχη νά έχη ίδιον έντυπον όργανον καί ιδιό¬ κτητον στέγην λέγων: Όλα θά γίνουν βαθμηδόν, δέ δομενου ότι ό Ποντιακός κόσμος είναι συναισθηματικός, φιλότιμος καί φιλόμουσος καί όλα θά τα κά νη. Ή Λέσχη άναγνωρίζουσα τάς πολυτίμους υπηρεσίας αύτοϋ άνε- Σννέχεια είς την 6ην σελίδα Α' Πρό τοϋ πρώτου ι δαΖαν είς τα Πανεπιοτήμια Κων- παγκοομίου ! σταντινουπόλεως. Αθηνών, τής πολέμου (1914-1918) ό Πόν- τος περιελάμβανε έΕ Εΐκκλησια- Εύρώπρ.ς καί Ρωοσίας. Τραπε?ιτικαί καί μεγάλαι έμπο στικάς Επαρχίας μέ έν ενεργεια [ ρικαί έπιχειρήσεις άπό τήν Σαμ- Μητροπολίτας ήτοι τής 1) Τρα- ψΟϋντα μέχρι τοϋ Βατούμ εύρί- πε2οϋντος, 2) Ροδοπόλεως, 3) σκονται στά χέρια Έλλήνων καί Χαλδίας, 4) Κολωνίας, 5) Νεο Έλλπ.νες διεΕήγαν τό έζαγωγικό καισαρείας καί 6) Άμασείας. Ή έμπόριο των περιφήμων καπνών Θεοδοσιούπολις πρός τα Νοτιοα- τής Πάφρας καί Σαμψοϋντος, καί '■ Ή παλαίφατος κα'ι κορυφαία Ι. Μονή τού Πόντου, Παναγία Σου- 1 ' μελά, πού καταυγάίει σήμερα τα Πανελλήνιο άπό τήν νέα έδρα της στ'ις κορυφές τού Βερμίου. ■ τ ' ι , ' νατολικά, άφελληνισθεϊσα έκ των των λεπτοκαρύων (φουντούκιο) μεταναατεύσεων καί εξισλαμισμόν υπήγετο είς τό Πατριαρχείον Ά- λεΕανδρείας. Καθ' όλην αυτήν τήν εποχήν οί "Ελληνες τού Πόντου κοι ιδία των ηόλεων, διεκρίνοντο διά τήν οίκονομική, κοινωνική καί πνευμα τική τους ύπεροχή καί έταζίδευαν είς τό έξωτερικό. Νέοι δέ έσπού της Κερασοΰντος Οί ίατροί ήσαν κατά κανόνα έλληνες καί έλληνες άσκοϋσαν έκεϊ τα ελευθερία έ- παγγέλματα έν τώ συνόλω τους σχεδόν. Ελειτούργουν τότε οτον Πον- το 1130 Ναοί, όρκετοί των 6ηο4 ών περικαλλείς κοι παλοιοί όπ6 (Συνέχεια είς τήν βην σελίδα) 7ΪΊ·
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 1974
θά εανοφανή κι' άπόψε τό χρυσαστέρι της Βηθλεέμ
καϊ θδναι πάλι ό ούρανός Ζοφερός άπό τόν τρόμο τού πο¬
λέμου κι έκείνοι οί ήρεμοι βοσκοί πού θά κατέβουν προ-
σκυνητές οτή φάτνη γιά νά ύμνήσουν τόν Θεό, θαρθουν
μέ αυλακωμένα τα πρόσωπα άπό την τραγικότητα τής έ-
ποχής μας κι' άντϊ στά χέρια τό πατροπσράδοτο ραβδϊ
τού ποίμένα, θά κρατοϋν τό αϋτόματο, κληρονομιά μιάς
ανθρωπότητος βουλιαγμένης στό ψέμμα καί τό έγκλημα.
"Εδώ σέ τοϋτα τ' άγια χώματα πού οί ούρανοί διαλέζα-
νε νά γεννηθη ό Μεσσίας καϊ έλαμψε ή καλωσύνη στό γλυ-
κύτατο πρόσωπο τού ΝαΖωραίου, φέρνοντας τόν ήλιο
τής άγάπης καφτερό κι' όλοφώτεινο στΐς σκοταδιασμέ-
νες ψυχές μας, δέν ύπάρχει έκείνη ή άλλοτινή ήρεμία,
τό είρηνικό χτές, ό κόσμος των χρυσών άναμνήσεων, άλ·
λά ένα Γίεδίο μάχης πού έξευτελιΈει την ανθρωπίνη υπάρ¬
ξη, μετατρέποντάς την σέ εύτελές άντικείμενο. Καΐ τί
τραγική είρωνεία!... Στά μέρη ποΰ πρωτοήρθε ό Θεός
τής Είρήνης, ό πόλεμος έστησε τώρα τό άντίσκηνό τού.
Χριστουγεννιάτικες στιγμές γεμάτες πόνο καϊ δάκρυ,
άντάμα μέ τό μίσος πού φέρνει την άπόγνωση, μέσα στήν
παγωνιά άπό την έλλειψη των καυσίμων, άνάμεσα στά
δράματα των πεινασμένων λαών καϊ των ταλαιπωρημέ-
νων στϊς στερήσεις των άνθρώπινων δικαιωμάτων. ΚΓ έ-
ού, άν τύχη καλή σοϋ πρόσφερε την εύκαιρία νά 2ής, νά
ύπάρχης σάν άν6ρώπινο όν μακρυά άπό την τραγικότη¬
τα τοΰ καιροϋ μας, θά δής καϊ τα φετεινά Χριστοόγεννα
σά μιά γιορτή πού θά χαρής δέντρα μέ φανταχτερά οτο-
λίδια άντίκρυ σέ παιδικά χαρούμενα χαμόγελα, άχνιστές
γαλοποϋλες, κάλλαντα σέ άθώα άγνά στοματάκια, γλέν-
τια όλονύχτια.
Τότε πρέπει ό νοϋς σας νά στραφή στή δυστυχία, σέ
βασανισμένα κορμ:ά πού πεινάνε, πονοϋν οτό κρεββσπ
κάποιου Νοσοκομείου, στοΰς πρόσφυγες άδελφούς σου
Κυπρίους καϊ νά μοιράσης την Εένοιαστη χαρά σου έκεί
πού είναι τό ύπέρτατο άνθρώπινο χρέος σου. "Ετσι θάχης
δώση τό σωστό νόημα τής γιορταστικής άτμόσφαιρας
των φωτεινών Χριστουγέννων, θάσαι σωστός κι' τού
στήν αποδώση τής έννοιας των Χριστουγέννων τοϋ 1974.
Γ.Μ.
Χριστουγεννιάτικο όνειρο
Περϊ μετονομασίος τήα Πλατείας
Κλαυθμώνοα καί ΐδρύσεα^ Βωμοϋ
Ό κ. Ιωάννης Άκριθάκης,
δημοτικαί σύμβουλος Άθηναίων
υπέβαλε πρός τό Συμβούλιον την
κατωτέρω πρότασιν:
Κύριε Πρόεδρε, *'" *
Παρακαλώ όπως, κατά την
πρώτην συνεδρίασιν τοΰ Δημο-
τικοϋ Συμβοιολίου Άθηναίων, εί-
οηγηθήτε έκ μέρους μου καϊ έ-
κτός των θεμάτων τής "Ημερη¬
σίας Διατάξεως, την μετονομα-
οίαν τής δ'σρρυθμιΖομενης Πλα-
τείας Κλαυθμώνος εις Πλατείαν
«ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ».
Ή μετονομαοία αυτή επιβάλ-
λεται διά πολλούς, απολύτως βα·
σίμους καί σοβαρούς λόγους:
α) Διότι είς την 'ΕΑλάδα καί
Ιδιαιτέρως είς την Πόλιν των
Αθηνών εγεννήθη, ανεπτύχθη
καί έλειτούργησεν ή Δημοκρα-
τίσ.
β) Διότι ή λέΕις Δημοκρατία
ήλεκτρίΖει καί συγκινεΐ δλους
τούς "Ελληνας, ιδιαιτέρως σήμε¬
ρον όπότε ό Ελληνικάς λαός,
διά τής ψήφου τού μέ συντριπτι-
κην πλειοψηφίαν έλυσεν οριστι¬
κώς τό, άπό πολλών έτών, ταλα-
νι7ον την χώραν πολιτειακόν Ζή-
τημα, άποφανθεΐς υπέρ τής Ά-
βασιλεύτου Δημοκρατίας.
Ή λέΕις -ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑς συ-
νεγείρει τούς νέους οί όποϊοι
μέ τό όραμά της άπεδύθησαν είς
τούς προσφάτους ήρωϊκούς των
αγώνας. *··*■ ■'
Ή λέξις αύτη συγκινεϊ ιδιαι¬
τέρως καί ημάς τούς παλαιούς
άγωνιστάς τής Δημοκρατικής ί-
δέας, οί όποϊοι, νέοι τότε, ορα-
ματισθήκαμε, μέ επί κεφαλής
τόν άείμνηστον πατέρα τής Δη¬
μοκρατίας "Αλέξανδρον Παπανα¬
στασίου, μίαν άληθινή ούσιαστι-
κή Δημοκρατία, Δημοκρατία ό-
λων των 'Ελλήνων, μετά την "Ε¬
θνικήν Καταστροφήν τού 1922,
την όποιαν προεκάλεσεν ό θρό-
νος καϊ οί περί αυτόν.
Οί νέοι μας σήμερα μέ την
όντίστασή τους, τίς θυσίες τουα
τα βασανιστιριά τους, τίς κα-
κουχίες τους, τίς έΕορίες τους
καί γενικά μέ τούς όγώνες
τους, κατόρθωσαν νά έκδιώΕουν
την προδοτική Χούντα τής 21ης
Απριλίου 1967, χθές δέ ό Ελ¬
ληνικάς λαός μέ την συντρκιτι-
κήν τού πλειοψηφίαν κατακρή-
μνισε γιά πάντα την Εενόδουλη
δυναοτεία.
Οί νέοι αύτοι, άλλά καί εμείς
πού άγωνιοτήκαμε γιά την Δη¬
μοκρατία, έχουμε την απαιτήση
άπό τό Δημοτικό Συμβούλιο Ά¬
θηναίων νά όνομάση την Κεν-
τρική Πλατεϊα Κλαυθμώνος, οέ
Πλατεϊα -ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ», στό
μέσον δέ αυτής, έν καιρώ, νά
Ή ψυχή έχει άνάγκη τό παρα-
μϋθι καί τόνειρο γιά ν' άνασά-
νει καί νά πλατύνει. ΚΓ ό καθέ-
νας τό νοιώθει αύτό οάν έρχων-
ται οί Εέχιορες μέρες. Κι' άνά-
μεσά τους η πιό Εεχωριστή είναι
ή μερά ή κάλλιο ή νύχτα των Χρι¬
στουγέννων.
Νύχτο γεμάτη θάματα ■' .,'
νύχτα σπορμένη μάγια. ·
Καί οτριμώχνονται οί θύμηοες
καί δυσκολεύεται κανείς νά τίς
βάλλει σέ τάΕη. ΚΓ οί πιό πολλές
είναι παιδικές θύμησες, θύμησες
τοϋ χωρίου. Ώ αύτό τό χωριό...
όπου τό κάθε τι αυτή τή νύχτα έ-
περνε συμπύκνωση μυατηριακή καί
γινόταν σύαβολο. ι . ί ■„'
Χάνεται λοιπόν ή Πολιτεία μέ
τα τεχνητά φώτα της άπό μπρός
μου, καϊ ΕανογυρίΖω στούς χώ-
ρυυς πού εΖηοα σάν ήμουν παιδί.
Τότε πού δέν είχαμε άνάγκη άπό
χάρτινες φάτνες ή άπό πλαοτικά
Χριστουγεννιάτικα δέντρα, γιρτί
είχαμε δέντρα πραγμσπκά στήν
αύλή μας. κΓ άληθινούς σταύλους
μέ γελάδια, πρόβστα καί πουλερι-
κά. ΚΓ όλο και κάποισ μωρομά-
να ι/έ τό βρέφος όκουμπισμένο
σέ άχυρόστρωμα πάσχιΖε ν' άρ-
μέ£η τίς κατσίκες ή τή γελάδα
κΓ ή £εστασιά έρχόταν άπ' τα
χνώτα των 2ωντανών κΓ άπ' τή
γαλήνη τής καρδίας κι' είχαν όλα
αύτά μαΖϊ κατι, ΰπ' τήν άτμόσφαι¬
ρα τού σπηλαίου...
Αύτά στριφογύριΖαν στό νού
μου όταν τό τρίχρονο άνεψάκι
μου, θαμπωμένο άπ" τή Χριοτουγεν-
νιάτικη διήγηση τής γιογιάς, μέ
πήρε άπ" τό χέρι καί μέ πήγε ώς
τή τ£αμόπορτα τοΰ μπαλκονιοϋ.
— Πσό είναι; Πσό είναι; ρώτα-
γε Ζωηρά, μέ τα μπερδεμένα λο-
γάκια τού, κοιτώντας ψηλά...
Ή νύχτα εϊτανε καθαρή, δισε-
κατομμύρια άστρα τρεμόπαιΖαν
στό στερέωνα. κΓ αύτό ήθελε νά
τοϋ πώ ποία άπ' όλα εϊτανε τό
άστέρι των μάγων.
— "Αν μπορεϊς βοέστο μόνος
σου τοϋ είπα.
Τότε κοίταΕε τάχα προσεκτικά,
καί μούκανε καταφχαριοτημένο.
— Έκεϊνο, έκεϊνο. . ένώ έδει-
χνε άπροσδιόριοτα στόν ούρανό.
— Νά λοιπόν πού τό βρήκες.
"Αν τό άγαπας θά σοϋ δείχνη καΐ
σένα τό δρόμο.
Τί ήταν νά τοϋ τό πώ αύτό τό
τελευταϊο. Τό πήρε τοίς μετρητοϊς,
κΓ άρχισε νά μονολογεί.
— Είναι δικό μου, δικό μου...
Ένώ συγχρόνως μέ τραβοϋσε κα¬
τά τήν Εώπορτα. Άναρωτιόμουν
ή παρόρμηση τοΰ μικροϋ εϊτανε
άναγερθη ό β ω μ ό ς των
πεσόντων διά την Δημοκρατίσ
κα ίτών θυμάτων τής Μικρασιατι-
κής Καταστροφής, θυμάτων τής
πολιτικής τοϋ Θρόνου.
Μετά τιμής
ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΚΡΙΘΑΚΗΣ
Δημοτικάς Σύμβουλος
όλότελα Εεκάρφωτη, ή μήπως είχε
κάποιο νόημα...
Χωρίς καλά καλά νά τό κατσ-
λάβω, βρεθήκαμε κι' οί δυό στό
δρόμο. Τό παιδί όλο καί κοιτοϋ-
οε κατά τό άστέρι τού, κΓ έδει-
χνε νά πιστεύει πώς εϊμαστσν οί
νεώτεροι μάγοι πού πέρναμε όδη-
γίες άπό ένα λομπερό όστρο. Βρι-
σκόυουν σέ άμηχανία, δέν ηΕερα
τί νά κάιιω. άλλά σιγά σιγά όρχι-
σα νά Εεδιαλύνω... Καθώς ή γιαγιά
εϊχε Ζωντανέψη μέσα τού τό Χρι¬
στουγεννιάτικο θρϋλο τό παιδί εϊ¬
χε πιοτέψει πώς μποροϋσε νά τόν
Ζήση, νά ψηλαφίση καί κεϊνο τ"
όληβινά πρόσωπα τής ίοτορίας.
θαπρεπε λοιπόν τώρα μέ τή σει-
ρά μου, νά στεργιώοω μέσα τού
τό Χριστουγεννιάτικο όνειρο, νά
τροφοδοτήοω τή ψευδαίσθησι πώς
θάγγιΖε άπόψε κΓ όλας τα σημά-
δια τής Βηθλεέμ...
"Ομως τί νάκανα; Οί πολυκα-
τοικίες γύρω μας συνωμοτοΰσαν
νά σκοτώσουν τό όνειρο, καί μεΐς
παοχι'Ζαμε νά τ' άναστήσουμε.. "Ο
θόρυβος των τροχοιρόρων έσβυ-
νε τούς ήχους τής καμπάναα καί
τίς ψαλμωδίες τής Άγιας Νύ-
χτας. "Αν εϊμαστε στό χωριό...
Δούλεψα ώστόσο τό μυαλό μου
καί κάτι βρήκα. Μονάχα δέν ήμου-
να σίγουρη γιά την... άποτελεσμα-
τικότητά τού.
Θυμήθηκα πώς σάν πέρναγα άπ'
τό γεφύρι της παραγειτονιάς, ά-
κουγα βελάσματα καί κακαρίομα-
τα, άπ" τό άγροτόσπιτο πού δέν
εϊχε άκόμα κατεδαφιστή, καί που-
ταν οκιασμένο κΓ άπαγγιωμένο ά¬
πό πανύψηλο δέντρα. Κάποιες φο-
ρές μάλιστα έπιανα κουβέντα μέ
τή μωρομάνα πού ηηγαινοερχόταν
οτήν αύλή, κι' είχαμε γίνει καί
λίγο φίλες. 'Ηταν φτωχειά, γλυ-
κειά καί σεμνη σάν Παναγιά. ΚΓ
ό άντοας της γνώριμός μου κι"
αύτός, άφοϋ ήταν ένας άπ' τούς
όδοκαθαριστές τής γειτονιάς μου.
Αύτοι λοιπόν άπόψε οί άνθρωποι
σάν νόταν ταγμένοι ν' άναστή-
σουν τό Χριοτουγεννιάτικο όνει¬
ρο. Τό Ζητοϋσε μέ λαχτάρα ένα
μικρά άγόρι, πού κάποια μερά θά-
ηαυε πιά ναναι παιδί...
Δέν έχασα καιρό. Άπ" τό πρώ-
το κιόλας μαγαΖί ψωνίσαμε τα
δώρα μας, όχι βεβαία «Σμύρναν
χρυσόν καί λίβανον» άλλά ότι πρω-
τοφάνταΕε στή ματιά τοϋ παιδι-
οϋ. Καί κρατώντας το πάντα άπ'
τό χέρι, βαδι'Ζαμε μέσα οτή νύ¬
χτα γιά τ' άγροτόσπιτο. Τό άστρο
— τό διέκρινα κΓ έγώ τώρα... —
εφεγγε άπό πάνω μας, καί τόνει-
οο χοροπηδοΰσε στήν καρδιά μας.
Φθπσομε στό γιοφύρι πού ένωνε
τίς δύο όχθες καί τώρα άλλο φώς
χλωμό καί κίτρινο πουρχόταν άπ'
τό παρόθυρο τοϋ φτωχικοϋ, μάς
τραβοϋσε κατά κεΐ σά μαγνήτης.
"Ηνοιωθα τό χεράκι τού παιδιοϋ
Ζεατό σπαρταριστό μέσ' τή παλά-
μη μου, νά μοϋ μαρτυράει τή παι-
δική άθώα λαχτάρα τού. Κοντο-
στάθηκα, 2υγιάστηκα γιά λίγο στή
'Τ.τό ΘΑΛΕΙΑΣ Β· ΤΣΑΡΝΑ
Εώπορτα τής αύλής, όμως δέν μπο-
ροϋσα πιά νά ύποχωρήσω. Ή
ιιυσπκη συνεννοήθη ποΰγινε λίγο
πρ'ιν ανάμεοα σέ μενά καί στό παι-
δί, με εϊχε δεσμεύσει. Ήταν μιά
αωστπ υποσχεθή. Και τό χέρι μου
άπλώθηκε στό σιδερένιο χεροϋλι
καΐ τό βρόντηΕε δυνατά.
'Κ «"Αγια οίκογένεια» μάς κα-
λοδέχτηκε, όπως καλοδέχωνται οί
άπλοΐ καί άγαθοί άνθρωποι. "Ε-
περνα τό βλέμμα μου άπ' τό θαμ-
ιιωμένο πρόσωπο τοϋ παιδιοϋ, καί
τώ γυρόφερνα στό έσωτερικό τού
οπιτιοϋ. Μιά φτωχική κάμαρη μ'
ένα χορταρένιο χαλί κατά γής, μιά
ψάθινη κούνια, ένα ήμερο σκυλί,
καί πλάϊ στήν κάμαρη ό σταϋλος,
υέ τή γελάδα, τή κατσίκα καί μιά
προβατίνα. Μυρουδιά φρέσκου ψω-
μιοϋ καί γαλατίλας ήταν διάχυτη.
Τό βρέφος άπ' τή κούνια τού μο-
σχομύριΖε κΓ αύτό καί κουνου-
οε χαρούμενα τα χεράκια τού. Ή
νί-α γυναϊκα εϊχε μιά λάμψη στό
πρόσωπο, πουρχόταν σέ άντίθεση
ή καλλίτερα πού έναρμονιΖόταν...
! υέ τό φτωχικό σκηνικό, κι' ό άν-
τρας της, ένα ήμερο άνθρωπάκι
ήταν ό "Ιωσήφ τοϋ τρίπτυχου, ά-
γρυπτος στή προστασία τους.
Τό άνεψάκι μου παράτησε τα
δώρα πλάϊ στή κούνια κι' έμοιαΖε
θσμπωμένο. Σίγουρα τό βρέφος
αύτό πού άνάδινε μίαν όμορφη
μυρουδιά, κΓ άκτινοβολοϋπς άπό
χαρά καί Ζωντάνια, θά άντιπρο-
οώπευε στή φαντασία τού τό θεϊο
βρέφος. Ή όλη άτμόσφαιρα καί
τό φυσικό άπρομελέτητο σκηνικό,
είχαν κάτι άπό την άτμόσφαιρα
τοϋ σπηλαίου... "Ημουν τόσο έπη-
ρεασμένη, πούχα καί γώ σχεδόν
πιοτέψει, ηώς βρισκόμουν έκεϊ
γιά νά προσκυνήσω αυτή τή μικρή
Ζωντανή θεότητα. Ψυχή μου συλ-
λογίοτηκα γιά δνα μονάχα δευτε-
ρόλεπτο πώς έχεις άνάγκη τό πα-
ραμϋθι καί τ" όνειρο γιά νά θρα-
φής καί γιά νά πλατύνης...
Όταν αέ λίγο Εαναγυρίσαμε
σπίτι, καί βρεθήκαμε καί πάλι
μπροοΤά στή χάρτινη φάτνη, τό
παιδί δέν έμοιαΖε νά τής δίνη καμ¬
μιά απολύτως σημασία.
— 'Εγώ είδσ τό Χιτοϋλη τό ά-
κουσα νά λέη σέ λίγο στή γιαγιά
τού, καθώς έγερνε τό κεφαλάκι
τού νυσταγμένο στά γόνατά της...
Τό κο,τοϋσα, κ Γ άναρωτιόμουν
γι' άλλη μιά φορά, οί μεγάλοι εί¬
ναι ποϋ συμπαρίστανται στά παι¬
δία, ή τα παιδία στούς μεγάλους;;;
ΘΑΛΕΙΑ Β. ΤΣΑΡΝΑ
Τα λουλούδια και ή ίστθρία
Ή έρωτική τοικ: σημασία
ΑΞΩΝ Α.Ε. ΑΝΩΝΥΗΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ-ΤΕΧΝίΚΗ ΕΤΑΙΡίΑ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1973 ("Ε τος 12ον)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Α. Πάγιον
Άκίνητα
"Ομήρου 8 3 604.310,70
Μεΐον άττοοβέσ. 1.0^3.523.— ;
Παρθενώνος 7—9
ΛΊεϊον αποσβέσεως
"Εττιπλα κσί Σκεύη 310 483.—
Μείον Ρποοβέσεις 283 921.—
Μηχαήματα (ί 8*9.534,70
1972
1*73
8.604.310,70
5:0.787,70 1 23Λ975.- 2.371.335.70
2,011.730.— 2 011.730.-
— 104 182.— ;.9Ο7.548.-
26.562.—
310 483.—
281.921.—
26 562.—
6 706.923,70
Μΐί'ν άποοβέσ. 2 69^ 68 — 4.100.654.70 2.659.234.- 4.047.689,70
Β. Κυκλοφορούν
Έγγυησεις είς μετρητά 6.9ΟΟ.— 6 900.—
Ύτιεργολάβοι — 19 812.—
Διαχειρισταί 109.076,30 4%.175 —
Χρεώστσι 765.ΟΟΟ.— 25)010.-
Έργοδόται 28 220,35 28 220,35
Λογαριαομοί άναλήψεων 779 7?1,7υ 779.771,70
Λογαριαομοί όπολΓ,ψεων 36.000.— 36 000 —
Φόροι Δημοσίου 109.768,70 737.689,70
Γ. Διαθέσιμον
Ταμείον 70.890,90 70.890,90
10 655.362,35 10.798.595,05
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1972
1973
Α. Μετοχικόν Κεφάλαιον
Μετοχικόν Κεφάλαιον
5Ο0Ο μετοχαΐ Χ 1003 εκάστη
δ.Ο,Ο,ΟΟΟ.—
5X00 000.-
Τακτικόν Άποθεματικόν
73.400.—
85.421.
Β Λογ)σμοί Άποτελεσμάτων
Φορολογηθέντα κέρδη
πσρελθουσων χρήσεων
481.431,35
709.831 05
Γ. Ύποχρεώσεις
Πιστωτοί
3.790.124.—
• 3 654.825.-
Συν)καί τΐΛηρωτέαι
844.225.-
844.225.-
Φόροι Δημοσίου
57.5!)Ο.—
79.8πΟ. -
Κρατήσπς υπέρ τρίτων
—
166.-
Μερίσματα πληρωτεα
20ΟΟ1Ο.-
£03.000.-
Οφειλόμεναι άποδοχαί
151 404.—
214.277.—
Ύπεργολάβοι
52.188.-
—
10.655.362,?5 10.798.595,05
ΛΝΑΛΤΣΙΣ ΛΟΓ) ΣΜΟΤ «ΑΠ ΟΤΈΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ»
ΧΡΕΩΣΙΣ
1972 1973
Διπάνσι Διευθύνσεως 211.941.20 202.119,20
Ζημία έκ πωλήσεως μηχσ·
'νημάτων — 30 933.—
Άποσβέσεις ώκινήτων 149.452.— 253.634 —
ΚέρΕη πρός δ,άθεσιν 333,453.— 240.420,70
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1972 1973
■Έσοδα εκμισθώσεως άκι-
νήτων
Άποτ)τσ έξ εκτελέσεως
Εργων
409 759.— 537.7ΟΟ.-
285.096,20 189 406,90
694 846,20 727.106,90
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΛΡΧ. 240420 70
694.846,20 727.106,90
Τακτικόν άτιοθεματικόν
Κράτησις 5 ο)ο
Κέρδη είς νέον
12.021,-
228.399,70
Ο ΓΕΝ
IX
Οϊ ΜΚΤΘΤΝΤΗΣ
ΣωΐΚΡΤΖΙΔΗΣ
240.420,70
Έν Αθήναις τή 31η Δεκεμβριού 1973
Ο 11ΡΟΕΔΡΟΣ ΑΙΟΙΚΗΤΙΚ ΟΤ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΤ Ο ΠΡΟΤΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΟΤ Λ ΟΓΙΣΤΗΡΙΟΤ
ΣΙΙΤΡΟΣ ΧΕΛΜΗΣ ΣΟΤΗΡΙΟΣ ΛΟΤΚΑΣ
Διευθύνσεις συμφώνως τω Νόμο
Ίδιοκτήττις — .Εκδότπς
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Προϊστάμενοτ: Τυπονροφείοϋ
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία: Σπαρτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ
►♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ»< ΧΡΤ2ΟΤΑΑ ΒΑΊΑΝΟΤ— ΚΤΡΙΑΖΟΠΟΤΛΟΤ Χ€ΐι>ι.υργός - Όδοντίατοος
ΒΗΛΑΡΑ 4
("Εναντι "Αγ. Κων)νου Όμονοίας)
Α,ΘΗΝΑΙ
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Ο»»
; ΣΙΤΣΑ ΚΑΡΑΤΣΚΑΚΗ] ,
Τρίο νέα της βιθλίσ ·
Ι 1) «ΜΠΑΎΡΟΝ» ρομαντι-!
;κή βιογραφϊα τού μεγέλου
>*Αγγλου ποιητή καί Φίλέλλη-
·νοο πού πέθανε στό πολιορκη-]
μένο Μεσολόγγι μέ τό καΐμό
της ελευθερίας τής Ελλάδος
[στά χείλη. Μέ 304 σβλίδες καί'
'σπάνΐα εϊκονογράφηση είναι έ-
·να έπίκαιρο βιθλίο γιά τόν 'Ελ
', ληνα. Χρυσουν μετάλλιον μετά
.κι/πέλλου άπό την «Άκαντεμί
'Εντερναοιονάλ ντέ Λουτές —
|Παρί».
2) «Τό σονέττο καί τα σονέτ!
τα μου». Μελέτη γιά τό σονέτ-]
το καί θθ σονέττα, δημοσιευμέ;
να κατά καιρούς αέ έλληνικά
καΐ Έ,ένα περιοδικά. Σελ. 128
ϋέ καλλιτεχνικό έΕώφυλλ·. Ι
3) «ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΑ». τό γε;
μάτο γοτΐΓεΙα μικροσκθπικό άρ]
χιπέλαγος, ή Π,ατρΙδα μου·. '
Μέσα σέ 416 σελίδες περι-]
γράφονται αύτά τα παναρχαίας
νηααά, «αί 'Εκατόνησοι· τοϋ 'Ε|
καταίου Άπόλλωνα καί τής Έ< κότης "Αρτεμης, ΐστσρικά καί< λαογραφικά μέ πολλή γλαφυρό^ τπτα και μεγάλη 6γά/ιπ. Είκό* νες καΐ χάρτεο· κοομοθν την* καλλΐτεχνική δκδοοη, πού τε-< λειώνει μέ τή συγκινητική κα>< ταοτροφή καί την θλιβερή έ·3 κατόμβη των Μοσχονηοίων. ^ Πρώτον βραβείον τοΰ ΠνΒυ* ματικοϋ Ίδρύμπτος «ΕΣΤ1Α< ΣΙνΓΥΡΝΜΣ·-. < Είναι πολλοί καί ποιητικοί οί θρϋλοι ποϋ άφοροϋν τα λουλοϋδια. "Εναα άπ' αύτούς λέει ότι, οτήν παληό έποχη, πού οί ώραΐες κυρίεο έοτελναν τούς ίππότες τους ν" σγωνισθοϋν γιά ένα ιδανικό προ- τοΰ κεοδίσουν την καρδιά τους. κάποιος ίππότης πήγε σ' ένα μσ- κρυνό νησί γιά νά μαΖέψη λίγα μπλέ λουλουδάκια γιά την έκλεκτή τού. Στό ταξεϊδι όμως τοΰ γυρι- ομοϋ, πνίγηκ."; σέ μιά τρικυμία. Τα λόγια πού μουρμούρισε πρίν Εε- ψυχήσει: "ίνΐή μέ λησμόνει!-», έδωσαν τό όνομα οτό λουλοϋδι αύτό, πού συμβολίΖει σήμερα την πρόσκλησι πρός τούς άτολμους έρωτευμένους. "Εντελώς διαφορετική οημαοία είχεν ώς σύμβολον ή λευκόκανθα, στά χρόνια τής άγγλικής βασιλι- κης δυναστείας των Τυδώρ. Ό βασιληάς Ριχσρδος Γ", εϊχε κρύ- ψει τό στέμμα κάτω άπό ένα τέ- τοιο θάμνο, όπου βρέθηκε μετά τό θάνατό τού. Τότε ό νικητηο τού καί κσινούργιος βασιληάς ΕρρΤκος Ζ" Τυδώρ ώρισε τή λευ- κάκανθα ώς βασΐλικό αημα. Καί τό σήμα αύτό διατηρήθηκε όσο κι' ή δυναστία των Τυδώρ. Ένας ποληός θρϋλος διηγεϊ- ται ότι ένα εϊδος κισαοϋ, πού φύ- τρωνε οτή Σκωτία, βοήθησε κά- ποτε τούς ίντοπίους ν' άποκρού- σουν μιά νυκτερινή έπίθεση Δα- νών. Καθώς οί έχθροί πλησίαίαν κρυφά στό σκωτικό στρατόπεδο, ένας άπό αύτούς σκόνταψε οέ μιά ρίΖα κιοσοϋ κι' έπεσε, 6γά- £οντας μιά φωνή. Οί Σκώτοι τόν άκουσαν, Εύπνησαν κΓ έδιωζαν τούς έπιδρομεϊς. Άλλα φυτά συνδέονται μέ άρχαϊα έθιμα καί συνήθειες. Η όνομασία π.χ. τής λεύκας σ' ό- λες τίς λατινικές γλώσσες προ- έρχεται άπ" τή λατινική λέΕι «πό- πουλουμ· (λαός), γιατί οί Ρωμαϊ- οι τή φύτευαν συνήθως στούς κοινόχρηστους χώρους. Τα πεύκα πρωτοχρηοιμοποιήθηκαν γιά νά ση- μειώνουν τα έίωχικά μονοπάτια. Ή ίτιά έχει ένα θρϋλο, πού ά- νάγεται στά χρόνια τής Παλαιάς Διαθήκης. Σύμφωνα μ" αυτόν, ό Δαυίδ εϊχε καθήσει κάποτε σ" δ- να άγρό κΓ έχυνε δάκρυα μετα· νοίας, τα όποϊα σχηματίσαν ένα ποταμάκι. Στήν όχθη τού φύτρω- σαν τρία δεντράκια: τρείς ϊτιές, πού συμβολί^ουν όπό τότε τή θλϊ- ψι καί τα δάκρυα. Μιά λαϊκή πρό- ληψι επιβάλη νά κρεμιέται ένα κλα δι ίτιάς δίπλα στό κρεββάτι τής λεχώνας ή τοϋ έτοιμοθάνατου, γιά νά φυλάη την ψυχή πού έρχε¬ ται ή πού φεύγει. "Η παιωνία συμδολί2ει τό θάρ- ρος. Γιατί, κατά την κινείική μυ- θολογϊα, όταν ή αύτοκράτειρα Βού διέταξε κάποτε τα λουλΛιδια τοϋ κήπου της ν" άνθΐσουν σέ μιά ώρισμένη μέρο, ύπάκουσαν όλα, έκτός τής ταιωνίας, η όποία τόλ- μησε ν' ανθίση άργότερα Ή σημοσΐα των λουλουδιών στόν κόσμο των έρωτευμένων έπι- τρέπει ν" άντικατασταθή μιά όλό- κληρη έρω'.'κή έπιστολή άπό ένα μπουκέτο κατάλληλα διαλεγμένο. Στήν άρχή τοϋ είδυλλίου, ό νέος στέλνει στήν ώραία τού ένα άνθι- σμένο κλωνάρι μυγδαλιάς, πού οη- μαίνει «Έλπίζω νά σός £ανασυ- ναντήσω, μ' άρέσει ή συντροφια σας». Κατόπιν λίγες νεραγκοΰλες: «Πόσο είσθε ώμορφη!». "Επειτα άπό ένα καυγαδάκι, μερικές όρ- τενσίες: «Γιατί είσθε τόσο εύμε- τάβλητη;». Λίγες πρίμουλες: «Μπο ρώ νά μάθω νά σας άγαπώ» καί κόκκινα τριαντάφυλλα: «Σας ά- γαπώ πολύ». Τέλος, αίγόκλημα μαΖ'ι κλωνάρια κισσοϋ: «Σοϋ ύ- πόσχομαι πίστι, οέ θέλω γιά γυ- ναίκα μου». Η τουλίπα σημαίνε' έρωτίΐκή όμολογίσ, τό ασπρο τριαντάφυλο άρνησι, ό μενεΕές μετριοφροσύνη ή ίρις θερμό πά- θος. Άλλά κα> στήν Περοία, τα λου-
λούδ.α έχου^ Τήν έρωτική
τους, καί μ,ά άνθοδεομη
όλόκληρο... ραβοσάκιΐ ή
τη αύτη μέθοδος «έπιοτ.
άς» όνομάΖεται
νλώσσα
ολογρ.
έπ,
θή πρό πολλών αίώνων
"Αλλα λουλούδια ή φυτό
έχουν συμβολική σημαοίο ?
. - . ' εΧ°ϋν
ομως ενδιαφερουοες ίδιοτη
φαρμακευτικές, θρεπτικές, βα ^
κές κλπ γά ί ο
κές, κλπ., γιά τίς οποίες καί
χ
σιμοποιουνται. Τα κλωνάρια τ-
ίριδος, Εερά καί ψιλοτριμμενα {
οεωροϋντο όνέκαθεν ώφέλιμα ν.
τό βήχα. Ή βερονίκη κι· η ^^
Κουράνα άντικαθιστοϋν άριοτα
τσάϊ. Οί σπόροι τής παπαρούνα;;
περιέχουν θοεπτικό λάδι, μπορο-
δέ ν" άντικαΓοστήσουν τα μυρωδι-
κά γαρύφαλλα σέ διάφορα γ»υκι.
σματα. Ό χυμός τής άγρ,ολινα.
ριας, άνσκατεμένος μέ γάλα, Προ.
σελκύει καί δηλητηρΐάΖει τίς μ0.
γες. Άπ" τις ρί2ες τού ύακίνθ<υ βγαίνει ένα εϊδος άμύλου. Κλω- νάρια μυρτιάς, κρεμασμένα ανα μεσα στά ροϋχα, διώχνουν τους οκώρους. Τα κρεμμύδια δίνουν μιά 6αφπ κιτρινωπή, κι" οί ρίΖες κίτρινης ίριδος ένα χρώμα μαϋρο. Οί καρποί τής σημύδας χρη. οιμοποιοϋνται γιά τή βυρσοδεψια, καί τής βελσνιδιάς γιά την κατο- οκευή μελάνης. Ό χυμός τής τσουκνίδας ατα· ματάει τή οίμορραγία τής μύτη; Οί μικροϊ κσρποί τοϋ πουρναριοθ είναι έμετικοί. Καί ή ψύχα τού κα· οτανου τριμένη μέσα οέ νερο, άντικαθιστά τό σαποϋνι. Τό Μεσαίωνα, πίοτευαν ότι τα τριαντάφυλλα γιάτρευαν τίς μέγα- λείτερες άρρώοτιες, κι' ότι ενας έτοιμοθάνατος, πού θά περνοϋοε τή νύχτα τού σ' ένα κήπο μέ άνθι- σμένες τριανταφυλλιές, θά Εανα- βρισκε τήν ύγεία τού, τή δυναμη καί τή Ζωτικότητά τού. ΙΙΤΟΡΙΕΙ ΤΗΣ ΖΩΗΙ ΜΙΑ ΜΑΡΤΥΣ "Ενα κλαμμα μωρου άκούστη- κε στό διπλανό κασόνι πού χρη- σίμευε γιά παιδικό κρεββάτι Ή λεχώνα χαμογέλασε μέ μητρική στοογή καί παρά τήν έξάνληοί της άρχισε νά να»·ουρίΖη τό νεογέννη- το. Ήταν γο πρώτο της παιδί, τό παιδι τοϋ έρωτά της Ό πατέρας τοϋ παιδιοϋ — ό φίλος της — καθόταν στήν καρέ- κλα τού μέ μιά μπουκάλα ρακί κι ένα ποτήρι στό χέρι. Κουτσόπινε κι' έρριχνε πότε - πότε ματιές οτή φιλενάδα τού. "Οταν εϊδε νά τήν παίρνη πιά ό ΰπνος, σηκώθηκε, βούλωσε τή μπουκάλα καϊ τήν έ- βαλε στήν τσέπη τού. Κατόπιν σημείωσε κάτι σ' ένα χαρτί, έβγα- λε άπ" τήν τσέπη τού ένα χιλιά- ρικο καί τ' άφησε κάτω άπ' το μα- Ειλάρι τής νέας μητέρας. "Υστε- ρα έξαφανίατηκε πατώντας στίς μύτες των ποδιών τού, άφοϋ έρ- ριΕε μιά φευγαλέα ματιά στό παι- δί τού. Τήν έγκατέλειιμε, ούτήν καί τδ παιδί τους μέ χίλια φράγκα, γιά νά πάη νά 2ηοη μέ τήν καινούργια Φιλενάδα τού. Κ" ή δυοτυχισμένη γυναϊκα, όταν Εύπνησε άργότερα χαί διόβασε τό οημείωμα, δεν εϊ¬ χε κάν τό κουράγιο νά κλάψη... Πρίν σαραντίση ή άτυχη γυναϊ¬ κα άρχισε ,/ά δουλεύη στά Εένα σπίτια πλένοντας ροϋχα... Άφηνε τό μωρό της σέ μιά πονετική γει- τόνιασα. Γιά τό φίλο της δέν ήξερε τί- ποτε αλλο παρά ότι συ2οϋσε μέ μιά οκληρή γυναϊκα πού τόν 6α- οάνιζε καί τοϋπαιρνε δλο τό μερο- κάματο. Ό ϊδιος γιά νά οίκονομόη τα λεφτά τοϋ κρασιοϋ τού έπαιΖε χαρτιά κΓ έπειδή ήΕερε νά κλέβη πάντα κέρδιΖε μερικά φράγκα. Δούλευε σκληρά ή δυστυχισμέ- νη μητέρα τή μερά καί τό βράδυ, παρά τήν κούρασί της, έκανε καί τις δουλειές τοϋ σπιτιοϋ της. Πά τό φίλο της πού τόσο άκαρδα τήν έγκατέλειψε, δέν αίοθανόταν μϊσος — τόν άγαποϋσε άκόμα — άλλά π ψυχή της ήταν γιομάτη πϊκρα γιά τήν κατάντια της. Βεβαία καί πρώτα δέν ήταν καμμιά εύτυχισμέ- νη καί πλούσια κοπέλλα. Δούλευε στά χωράφια τοϋ πατέρα της, σάν τό σκυλλί, απ" τό 'πρωι Ισαυε τδ βράδυ, όλλά έοϋσε κοντά στους δικούς της καί όταν γύρι£ε σπίτι της τήν περίμενε μια 2εστή σοΰ- »»♦·»·»♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦< Τόν Νΐκο — τό φίλο της — τον γνώρισε οέ κάποιο πανηγύρι και γιά χάρι τού έγκατέλειψε οπίτι καί οίκογένεια. Γιά χαρι τού ό γέρο πατέρας της δέν θέλει πιά νά τήν Εέρη καί γιά χάρι τού Εε- νοπλένει τώρα. Περάσανε χρόνια. Ή Ελένη έ- Εακολουθεϊ τή σκληρή βιοπάλη. Τό παιδάκι της είναι τώρα 6 — 7 χρονών. Τσαλαβουτόει ολη μερά ποίίοντας μόσα στίς λάσπες. Ή μητέρα τού είναι άκόμα ώραία κι' ό γειτονικός μπαλωματής, ό κύρ - Κώστας τής πρότεινε νά ένώσουν τα έσοδά τους καί νά ζήσουν μα- Ζϊ. Ή Ελένη όμως άρνήθηκε. Ό μπαλωματής ύποχώρησε, δεχόμε- νος καί στεφάνι. Μά ή "Ελένη πάλι άρνήθηκε. "Οχι βεβαία πώς έΕακολουθεϊ ν" άγοπά τόν Νϊκο οϋτε περιμένει τό βασιλόπουλο τοϋ παραμυθιοϋ. Άλλά άν απο¬ φασίση ποτέ νά παντρευτή, θά παντρευτή γιά νά Εεκουραστή άπ" τίς Εενοδουλειές. Λαχταρά νάχη ένα μικρά οπιτάκι, μέ κοτέτσι καί κάνα - δυό κατσίκες... Ό Φίλιπ¬ πος, ό μαραγκός τής ύποσχέθη- κε κάτι τέτοιο κι' ή Ελένη τή βρίσκει πολύ ένδιαφέρουοα τή λύ- σι αυτή. Στό μετα£ύ έΕακολουθεϊ νά Εενοπλένη καί νά μαθαίνη γράμματα στό γυιό της. Μιά μερά όμως, είχε μιό συ- νάντησι στό δρόμο πού όλλαΕε τό ρυθμό τής Ζωής της. Βρήκε Εαπλωμένο οτό πεΖοδρό- μιο τό Νϊκο νά ίητιανεύη. Ήταν χλωμός, σάν τό κερ'ι κΓ δνα κορι- τσάκι 3 — 4 χρονών φώναΖε πλάϊ τού σπαρακτικά: — «Πεινώ!...» Ή καρδιά τής "Ελένης σφί- χτηκε,κι' εσκυψε κοντά στόν πα¬ ληό φίλο :ης. — Νϊκο! τοϋ είπε. — Ελένη ι φώναΕε έκεϊνος. — Πώς κατάντησες έτσι, Νϊκο; — Είμαι άρρωστος, Ελένη. Μέ- χρι τό χειμώνα θά πεθάνω. — Μή σκέπτεσαι τέτοια πρά- γματα, Νϊκο. — Το Εέρω καλά, Ελένη. Τό είπαν κι' οί γιατροί. Μιά έρώτησι άνέβηκε στό στό- μα τής γυναίκας, άλλά δέν τόλ- μησε νά μιλήση. — 'Εκείνη πέθανε, ψιθύρισε ό όρρωστος, μαντεύοντας τή σκέψι της. Πέθανε καί μ' δφησε τή μι¬ κρή αυτή. Υπό Α. Ο. Ή Ελένη άνοιΕε την τοαντο της γιά νά τοϋ δώση όλο το με ροδοϋλι της. — Όχι, "Ελένη... Πά τό παι- οί άν μπορής νά κάνης τίποτα τραύλισε έκεϊνος. Είναι άθώο, δεν ψταίει αύτό... — Έχου;ιε καί μα2ί ένα άλλο παιδί, Νϊκο. Τό Εέχασες; — Πώς μπορώ νά Εεχάσω; — "Ελα, πάμε σπίτι νά το δης Τόν βοήθησε νά σηκωθή και τραβήΕανε σιγά - σιγά γιά τό υ- πόγειό της. Τό παιδάκι της επαι- Ζε στό δρόμο. Τό κοριτοάκι τοϋ Νίκου στάθηκε φοβιομένο σέ μισ γωνιά. Ό Νϊκος πλησίασε τό ό- γοράκι τού, αύτό όμως κρύφτη· κε οτά φουστάνια τής μητέρκ τού. — Μή φοβάσαι, Παννάκη. Πή- γαινε στό μπόμπα σου... Είναι ο μπαμπάς σου, τοΰ είπε ή Ελένη Ό μικρός γούρλωσε τα ματάκια τού. "Ύοτερα πληαίασε δειλά - δεί- λά τόν κακοντυμένο δνθρωπο Τό κοριτσάκι τού Νίκου πλιψέ· νο, καθαρό, κάθησε στό τραπέΖι καί βούτηΕε μέ λσχτάρα τό κου- τάλι τού στό πιάτο τής σούπαα. ° καβαλιέρος της ό Γιαννακός 'ΐταν όλο περιποιήσεις. Ό Νϊκος πιο έκεϊ παρακολουθοϋοε μελαγχολικ0 τήν Ελένη ποϋ έκοβε τό ψωΚ1 "Η Ελένη δέν μιλοϋοε .. Καί τι νά ποϋν; Τρείς μήνες πέρασαν. "Ο Νίκοο πέθανε στό σπίτι τής "Ελένης Μ° ό μαραγκός τής έκοψε πιά καί την καλημέρσ. Κι· ή φτωχ,ή γυναίκα έΕσκολοιι- θεϊ νά Εενοπλένη γιά τόν Γισννα· κη καί γιά τή ΛουίΖα, τό κοριτ"" κι τοϋ Νίκου καί τής «άλλπε* γιά τόν έαυτό της τό μαρτυΡιΚ0' τόν μ'όνο κΓ έρημο στόν κόσμ ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗ2Ε Άριστ. 2 αδβίδη ΑΡΧΑ-ΙΚΑ ΚΑ 2ΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΤΙΑΚΗ2 ΔΙΑΛΕΚΤΟΤ ΤΩΝ ΑΛΛΗΝ ΕΡ Μϊλέτη διά την ^ σιν τής Λροφοράς τών «^ κρών φωνηέντων, των 0'Φ γων καΐ τής δασείας είς ι ■* αρχαίαν γλώσσαν. ΊΐΩΛΟΤΝΤΑΙ δύο διά Παρισίους (μετςΐβάσεως - ν πιστροφής, άεροπορικωςί · φοοίαι €ΐς τα γραφεΓα μαί * - ί
θά εανοφανή κι' άπόψε τό χρυσαστέρι της Βηθλεέμ
καϊ θδναι πάλι ό ούρανός Ζοφερός άπό τόν τρόμο τού πο¬
λέμου κι έκείνοι οί ήρεμοι βοσκοί πού θά κατέβουν προ-
σκυνητές οτή φάτνη γιά νά ύμνήσουν τόν Θεό, θαρθουν
μέ αυλακωμένα τα πρόσωπα άπό την τραγικότητα τής έ-
ποχής μας κι' άντϊ στά χέρια τό πατροπσράδοτο ραβδϊ
τού ποίμένα, θά κρατοϋν τό αϋτόματο, κληρονομιά μιάς
ανθρωπότητος βουλιαγμένης στό ψέμμα καί τό έγκλημα.
"Εδώ σέ τοϋτα τ' άγια χώματα πού οί ούρανοί διαλέζα-
νε νά γεννηθη ό Μεσσίας καϊ έλαμψε ή καλωσύνη στό γλυ-
κύτατο πρόσωπο τού ΝαΖωραίου, φέρνοντας τόν ήλιο
τής άγάπης καφτερό κι' όλοφώτεινο στΐς σκοταδιασμέ-
νες ψυχές μας, δέν ύπάρχει έκείνη ή άλλοτινή ήρεμία,
τό είρηνικό χτές, ό κόσμος των χρυσών άναμνήσεων, άλ·
λά ένα Γίεδίο μάχης πού έξευτελιΈει την ανθρωπίνη υπάρ¬
ξη, μετατρέποντάς την σέ εύτελές άντικείμενο. Καΐ τί
τραγική είρωνεία!... Στά μέρη ποΰ πρωτοήρθε ό Θεός
τής Είρήνης, ό πόλεμος έστησε τώρα τό άντίσκηνό τού.
Χριστουγεννιάτικες στιγμές γεμάτες πόνο καϊ δάκρυ,
άντάμα μέ τό μίσος πού φέρνει την άπόγνωση, μέσα στήν
παγωνιά άπό την έλλειψη των καυσίμων, άνάμεσα στά
δράματα των πεινασμένων λαών καϊ των ταλαιπωρημέ-
νων στϊς στερήσεις των άνθρώπινων δικαιωμάτων. ΚΓ έ-
ού, άν τύχη καλή σοϋ πρόσφερε την εύκαιρία νά 2ής, νά
ύπάρχης σάν άν6ρώπινο όν μακρυά άπό την τραγικότη¬
τα τοΰ καιροϋ μας, θά δής καϊ τα φετεινά Χριστοόγεννα
σά μιά γιορτή πού θά χαρής δέντρα μέ φανταχτερά οτο-
λίδια άντίκρυ σέ παιδικά χαρούμενα χαμόγελα, άχνιστές
γαλοποϋλες, κάλλαντα σέ άθώα άγνά στοματάκια, γλέν-
τια όλονύχτια.
Τότε πρέπει ό νοϋς σας νά στραφή στή δυστυχία, σέ
βασανισμένα κορμ:ά πού πεινάνε, πονοϋν οτό κρεββσπ
κάποιου Νοσοκομείου, στοΰς πρόσφυγες άδελφούς σου
Κυπρίους καϊ νά μοιράσης την Εένοιαστη χαρά σου έκεί
πού είναι τό ύπέρτατο άνθρώπινο χρέος σου. "Ετσι θάχης
δώση τό σωστό νόημα τής γιορταστικής άτμόσφαιρας
των φωτεινών Χριστουγέννων, θάσαι σωστός κι' τού
στήν αποδώση τής έννοιας των Χριστουγέννων τοϋ 1974.
Γ.Μ.
Χριστουγεννιάτικο όνειρο
Περϊ μετονομασίος τήα Πλατείας
Κλαυθμώνοα καί ΐδρύσεα^ Βωμοϋ
Ό κ. Ιωάννης Άκριθάκης,
δημοτικαί σύμβουλος Άθηναίων
υπέβαλε πρός τό Συμβούλιον την
κατωτέρω πρότασιν:
Κύριε Πρόεδρε, *'" *
Παρακαλώ όπως, κατά την
πρώτην συνεδρίασιν τοΰ Δημο-
τικοϋ Συμβοιολίου Άθηναίων, εί-
οηγηθήτε έκ μέρους μου καϊ έ-
κτός των θεμάτων τής "Ημερη¬
σίας Διατάξεως, την μετονομα-
οίαν τής δ'σρρυθμιΖομενης Πλα-
τείας Κλαυθμώνος εις Πλατείαν
«ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ».
Ή μετονομαοία αυτή επιβάλ-
λεται διά πολλούς, απολύτως βα·
σίμους καί σοβαρούς λόγους:
α) Διότι είς την 'ΕΑλάδα καί
Ιδιαιτέρως είς την Πόλιν των
Αθηνών εγεννήθη, ανεπτύχθη
καί έλειτούργησεν ή Δημοκρα-
τίσ.
β) Διότι ή λέΕις Δημοκρατία
ήλεκτρίΖει καί συγκινεΐ δλους
τούς "Ελληνας, ιδιαιτέρως σήμε¬
ρον όπότε ό Ελληνικάς λαός,
διά τής ψήφου τού μέ συντριπτι-
κην πλειοψηφίαν έλυσεν οριστι¬
κώς τό, άπό πολλών έτών, ταλα-
νι7ον την χώραν πολιτειακόν Ζή-
τημα, άποφανθεΐς υπέρ τής Ά-
βασιλεύτου Δημοκρατίας.
Ή λέΕις -ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑς συ-
νεγείρει τούς νέους οί όποϊοι
μέ τό όραμά της άπεδύθησαν είς
τούς προσφάτους ήρωϊκούς των
αγώνας. *··*■ ■'
Ή λέξις αύτη συγκινεϊ ιδιαι¬
τέρως καί ημάς τούς παλαιούς
άγωνιστάς τής Δημοκρατικής ί-
δέας, οί όποϊοι, νέοι τότε, ορα-
ματισθήκαμε, μέ επί κεφαλής
τόν άείμνηστον πατέρα τής Δη¬
μοκρατίας "Αλέξανδρον Παπανα¬
στασίου, μίαν άληθινή ούσιαστι-
κή Δημοκρατία, Δημοκρατία ό-
λων των 'Ελλήνων, μετά την "Ε¬
θνικήν Καταστροφήν τού 1922,
την όποιαν προεκάλεσεν ό θρό-
νος καϊ οί περί αυτόν.
Οί νέοι μας σήμερα μέ την
όντίστασή τους, τίς θυσίες τουα
τα βασανιστιριά τους, τίς κα-
κουχίες τους, τίς έΕορίες τους
καί γενικά μέ τούς όγώνες
τους, κατόρθωσαν νά έκδιώΕουν
την προδοτική Χούντα τής 21ης
Απριλίου 1967, χθές δέ ό Ελ¬
ληνικάς λαός μέ την συντρκιτι-
κήν τού πλειοψηφίαν κατακρή-
μνισε γιά πάντα την Εενόδουλη
δυναοτεία.
Οί νέοι αύτοι, άλλά καί εμείς
πού άγωνιοτήκαμε γιά την Δη¬
μοκρατία, έχουμε την απαιτήση
άπό τό Δημοτικό Συμβούλιο Ά¬
θηναίων νά όνομάση την Κεν-
τρική Πλατεϊα Κλαυθμώνος, οέ
Πλατεϊα -ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ», στό
μέσον δέ αυτής, έν καιρώ, νά
Ή ψυχή έχει άνάγκη τό παρα-
μϋθι καί τόνειρο γιά ν' άνασά-
νει καί νά πλατύνει. ΚΓ ό καθέ-
νας τό νοιώθει αύτό οάν έρχων-
ται οί Εέχιορες μέρες. Κι' άνά-
μεσά τους η πιό Εεχωριστή είναι
ή μερά ή κάλλιο ή νύχτα των Χρι¬
στουγέννων.
Νύχτο γεμάτη θάματα ■' .,'
νύχτα σπορμένη μάγια. ·
Καί οτριμώχνονται οί θύμηοες
καί δυσκολεύεται κανείς νά τίς
βάλλει σέ τάΕη. ΚΓ οί πιό πολλές
είναι παιδικές θύμησες, θύμησες
τοϋ χωρίου. Ώ αύτό τό χωριό...
όπου τό κάθε τι αυτή τή νύχτα έ-
περνε συμπύκνωση μυατηριακή καί
γινόταν σύαβολο. ι . ί ■„'
Χάνεται λοιπόν ή Πολιτεία μέ
τα τεχνητά φώτα της άπό μπρός
μου, καϊ ΕανογυρίΖω στούς χώ-
ρυυς πού εΖηοα σάν ήμουν παιδί.
Τότε πού δέν είχαμε άνάγκη άπό
χάρτινες φάτνες ή άπό πλαοτικά
Χριστουγεννιάτικα δέντρα, γιρτί
είχαμε δέντρα πραγμσπκά στήν
αύλή μας. κΓ άληθινούς σταύλους
μέ γελάδια, πρόβστα καί πουλερι-
κά. ΚΓ όλο και κάποισ μωρομά-
να ι/έ τό βρέφος όκουμπισμένο
σέ άχυρόστρωμα πάσχιΖε ν' άρ-
μέ£η τίς κατσίκες ή τή γελάδα
κΓ ή £εστασιά έρχόταν άπ' τα
χνώτα των 2ωντανών κΓ άπ' τή
γαλήνη τής καρδίας κι' είχαν όλα
αύτά μαΖϊ κατι, ΰπ' τήν άτμόσφαι¬
ρα τού σπηλαίου...
Αύτά στριφογύριΖαν στό νού
μου όταν τό τρίχρονο άνεψάκι
μου, θαμπωμένο άπ" τή Χριοτουγεν-
νιάτικη διήγηση τής γιογιάς, μέ
πήρε άπ" τό χέρι καί μέ πήγε ώς
τή τ£αμόπορτα τοΰ μπαλκονιοϋ.
— Πσό είναι; Πσό είναι; ρώτα-
γε Ζωηρά, μέ τα μπερδεμένα λο-
γάκια τού, κοιτώντας ψηλά...
Ή νύχτα εϊτανε καθαρή, δισε-
κατομμύρια άστρα τρεμόπαιΖαν
στό στερέωνα. κΓ αύτό ήθελε νά
τοϋ πώ ποία άπ' όλα εϊτανε τό
άστέρι των μάγων.
— "Αν μπορεϊς βοέστο μόνος
σου τοϋ είπα.
Τότε κοίταΕε τάχα προσεκτικά,
καί μούκανε καταφχαριοτημένο.
— Έκεϊνο, έκεϊνο. . ένώ έδει-
χνε άπροσδιόριοτα στόν ούρανό.
— Νά λοιπόν πού τό βρήκες.
"Αν τό άγαπας θά σοϋ δείχνη καΐ
σένα τό δρόμο.
Τί ήταν νά τοϋ τό πώ αύτό τό
τελευταϊο. Τό πήρε τοίς μετρητοϊς,
κΓ άρχισε νά μονολογεί.
— Είναι δικό μου, δικό μου...
Ένώ συγχρόνως μέ τραβοϋσε κα¬
τά τήν Εώπορτα. Άναρωτιόμουν
ή παρόρμηση τοΰ μικροϋ εϊτανε
άναγερθη ό β ω μ ό ς των
πεσόντων διά την Δημοκρατίσ
κα ίτών θυμάτων τής Μικρασιατι-
κής Καταστροφής, θυμάτων τής
πολιτικής τοϋ Θρόνου.
Μετά τιμής
ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΚΡΙΘΑΚΗΣ
Δημοτικάς Σύμβουλος
όλότελα Εεκάρφωτη, ή μήπως είχε
κάποιο νόημα...
Χωρίς καλά καλά νά τό κατσ-
λάβω, βρεθήκαμε κι' οί δυό στό
δρόμο. Τό παιδί όλο καί κοιτοϋ-
οε κατά τό άστέρι τού, κΓ έδει-
χνε νά πιστεύει πώς εϊμαστσν οί
νεώτεροι μάγοι πού πέρναμε όδη-
γίες άπό ένα λομπερό όστρο. Βρι-
σκόυουν σέ άμηχανία, δέν ηΕερα
τί νά κάιιω. άλλά σιγά σιγά όρχι-
σα νά Εεδιαλύνω... Καθώς ή γιαγιά
εϊχε Ζωντανέψη μέσα τού τό Χρι¬
στουγεννιάτικο θρϋλο τό παιδί εϊ¬
χε πιοτέψει πώς μποροϋσε νά τόν
Ζήση, νά ψηλαφίση καί κεϊνο τ"
όληβινά πρόσωπα τής ίοτορίας.
θαπρεπε λοιπόν τώρα μέ τή σει-
ρά μου, νά στεργιώοω μέσα τού
τό Χριστουγεννιάτικο όνειρο, νά
τροφοδοτήοω τή ψευδαίσθησι πώς
θάγγιΖε άπόψε κΓ όλας τα σημά-
δια τής Βηθλεέμ...
"Ομως τί νάκανα; Οί πολυκα-
τοικίες γύρω μας συνωμοτοΰσαν
νά σκοτώσουν τό όνειρο, καί μεΐς
παοχι'Ζαμε νά τ' άναστήσουμε.. "Ο
θόρυβος των τροχοιρόρων έσβυ-
νε τούς ήχους τής καμπάναα καί
τίς ψαλμωδίες τής Άγιας Νύ-
χτας. "Αν εϊμαστε στό χωριό...
Δούλεψα ώστόσο τό μυαλό μου
καί κάτι βρήκα. Μονάχα δέν ήμου-
να σίγουρη γιά την... άποτελεσμα-
τικότητά τού.
Θυμήθηκα πώς σάν πέρναγα άπ'
τό γεφύρι της παραγειτονιάς, ά-
κουγα βελάσματα καί κακαρίομα-
τα, άπ" τό άγροτόσπιτο πού δέν
εϊχε άκόμα κατεδαφιστή, καί που-
ταν οκιασμένο κΓ άπαγγιωμένο ά¬
πό πανύψηλο δέντρα. Κάποιες φο-
ρές μάλιστα έπιανα κουβέντα μέ
τή μωρομάνα πού ηηγαινοερχόταν
οτήν αύλή, κι' είχαμε γίνει καί
λίγο φίλες. 'Ηταν φτωχειά, γλυ-
κειά καί σεμνη σάν Παναγιά. ΚΓ
ό άντοας της γνώριμός μου κι"
αύτός, άφοϋ ήταν ένας άπ' τούς
όδοκαθαριστές τής γειτονιάς μου.
Αύτοι λοιπόν άπόψε οί άνθρωποι
σάν νόταν ταγμένοι ν' άναστή-
σουν τό Χριοτουγεννιάτικο όνει¬
ρο. Τό Ζητοϋσε μέ λαχτάρα ένα
μικρά άγόρι, πού κάποια μερά θά-
ηαυε πιά ναναι παιδί...
Δέν έχασα καιρό. Άπ" τό πρώ-
το κιόλας μαγαΖί ψωνίσαμε τα
δώρα μας, όχι βεβαία «Σμύρναν
χρυσόν καί λίβανον» άλλά ότι πρω-
τοφάνταΕε στή ματιά τοϋ παιδι-
οϋ. Καί κρατώντας το πάντα άπ'
τό χέρι, βαδι'Ζαμε μέσα οτή νύ¬
χτα γιά τ' άγροτόσπιτο. Τό άστρο
— τό διέκρινα κΓ έγώ τώρα... —
εφεγγε άπό πάνω μας, καί τόνει-
οο χοροπηδοΰσε στήν καρδιά μας.
Φθπσομε στό γιοφύρι πού ένωνε
τίς δύο όχθες καί τώρα άλλο φώς
χλωμό καί κίτρινο πουρχόταν άπ'
τό παρόθυρο τοϋ φτωχικοϋ, μάς
τραβοϋσε κατά κεΐ σά μαγνήτης.
"Ηνοιωθα τό χεράκι τού παιδιοϋ
Ζεατό σπαρταριστό μέσ' τή παλά-
μη μου, νά μοϋ μαρτυράει τή παι-
δική άθώα λαχτάρα τού. Κοντο-
στάθηκα, 2υγιάστηκα γιά λίγο στή
'Τ.τό ΘΑΛΕΙΑΣ Β· ΤΣΑΡΝΑ
Εώπορτα τής αύλής, όμως δέν μπο-
ροϋσα πιά νά ύποχωρήσω. Ή
ιιυσπκη συνεννοήθη ποΰγινε λίγο
πρ'ιν ανάμεοα σέ μενά καί στό παι-
δί, με εϊχε δεσμεύσει. Ήταν μιά
αωστπ υποσχεθή. Και τό χέρι μου
άπλώθηκε στό σιδερένιο χεροϋλι
καΐ τό βρόντηΕε δυνατά.
'Κ «"Αγια οίκογένεια» μάς κα-
λοδέχτηκε, όπως καλοδέχωνται οί
άπλοΐ καί άγαθοί άνθρωποι. "Ε-
περνα τό βλέμμα μου άπ' τό θαμ-
ιιωμένο πρόσωπο τοϋ παιδιοϋ, καί
τώ γυρόφερνα στό έσωτερικό τού
οπιτιοϋ. Μιά φτωχική κάμαρη μ'
ένα χορταρένιο χαλί κατά γής, μιά
ψάθινη κούνια, ένα ήμερο σκυλί,
καί πλάϊ στήν κάμαρη ό σταϋλος,
υέ τή γελάδα, τή κατσίκα καί μιά
προβατίνα. Μυρουδιά φρέσκου ψω-
μιοϋ καί γαλατίλας ήταν διάχυτη.
Τό βρέφος άπ' τή κούνια τού μο-
σχομύριΖε κΓ αύτό καί κουνου-
οε χαρούμενα τα χεράκια τού. Ή
νί-α γυναϊκα εϊχε μιά λάμψη στό
πρόσωπο, πουρχόταν σέ άντίθεση
ή καλλίτερα πού έναρμονιΖόταν...
! υέ τό φτωχικό σκηνικό, κι' ό άν-
τρας της, ένα ήμερο άνθρωπάκι
ήταν ό "Ιωσήφ τοϋ τρίπτυχου, ά-
γρυπτος στή προστασία τους.
Τό άνεψάκι μου παράτησε τα
δώρα πλάϊ στή κούνια κι' έμοιαΖε
θσμπωμένο. Σίγουρα τό βρέφος
αύτό πού άνάδινε μίαν όμορφη
μυρουδιά, κΓ άκτινοβολοϋπς άπό
χαρά καί Ζωντάνια, θά άντιπρο-
οώπευε στή φαντασία τού τό θεϊο
βρέφος. Ή όλη άτμόσφαιρα καί
τό φυσικό άπρομελέτητο σκηνικό,
είχαν κάτι άπό την άτμόσφαιρα
τοϋ σπηλαίου... "Ημουν τόσο έπη-
ρεασμένη, πούχα καί γώ σχεδόν
πιοτέψει, ηώς βρισκόμουν έκεϊ
γιά νά προσκυνήσω αυτή τή μικρή
Ζωντανή θεότητα. Ψυχή μου συλ-
λογίοτηκα γιά δνα μονάχα δευτε-
ρόλεπτο πώς έχεις άνάγκη τό πα-
ραμϋθι καί τ" όνειρο γιά νά θρα-
φής καί γιά νά πλατύνης...
Όταν αέ λίγο Εαναγυρίσαμε
σπίτι, καί βρεθήκαμε καί πάλι
μπροοΤά στή χάρτινη φάτνη, τό
παιδί δέν έμοιαΖε νά τής δίνη καμ¬
μιά απολύτως σημασία.
— 'Εγώ είδσ τό Χιτοϋλη τό ά-
κουσα νά λέη σέ λίγο στή γιαγιά
τού, καθώς έγερνε τό κεφαλάκι
τού νυσταγμένο στά γόνατά της...
Τό κο,τοϋσα, κ Γ άναρωτιόμουν
γι' άλλη μιά φορά, οί μεγάλοι εί¬
ναι ποϋ συμπαρίστανται στά παι¬
δία, ή τα παιδία στούς μεγάλους;;;
ΘΑΛΕΙΑ Β. ΤΣΑΡΝΑ
Τα λουλούδια και ή ίστθρία
Ή έρωτική τοικ: σημασία
ΑΞΩΝ Α.Ε. ΑΝΩΝΥΗΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ-ΤΕΧΝίΚΗ ΕΤΑΙΡίΑ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1973 ("Ε τος 12ον)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Α. Πάγιον
Άκίνητα
"Ομήρου 8 3 604.310,70
Μεΐον άττοοβέσ. 1.0^3.523.— ;
Παρθενώνος 7—9
ΛΊεϊον αποσβέσεως
"Εττιπλα κσί Σκεύη 310 483.—
Μείον Ρποοβέσεις 283 921.—
Μηχαήματα (ί 8*9.534,70
1972
1*73
8.604.310,70
5:0.787,70 1 23Λ975.- 2.371.335.70
2,011.730.— 2 011.730.-
— 104 182.— ;.9Ο7.548.-
26.562.—
310 483.—
281.921.—
26 562.—
6 706.923,70
Μΐί'ν άποοβέσ. 2 69^ 68 — 4.100.654.70 2.659.234.- 4.047.689,70
Β. Κυκλοφορούν
Έγγυησεις είς μετρητά 6.9ΟΟ.— 6 900.—
Ύτιεργολάβοι — 19 812.—
Διαχειρισταί 109.076,30 4%.175 —
Χρεώστσι 765.ΟΟΟ.— 25)010.-
Έργοδόται 28 220,35 28 220,35
Λογαριαομοί άναλήψεων 779 7?1,7υ 779.771,70
Λογαριαομοί όπολΓ,ψεων 36.000.— 36 000 —
Φόροι Δημοσίου 109.768,70 737.689,70
Γ. Διαθέσιμον
Ταμείον 70.890,90 70.890,90
10 655.362,35 10.798.595,05
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1972
1973
Α. Μετοχικόν Κεφάλαιον
Μετοχικόν Κεφάλαιον
5Ο0Ο μετοχαΐ Χ 1003 εκάστη
δ.Ο,Ο,ΟΟΟ.—
5X00 000.-
Τακτικόν Άποθεματικόν
73.400.—
85.421.
Β Λογ)σμοί Άποτελεσμάτων
Φορολογηθέντα κέρδη
πσρελθουσων χρήσεων
481.431,35
709.831 05
Γ. Ύποχρεώσεις
Πιστωτοί
3.790.124.—
• 3 654.825.-
Συν)καί τΐΛηρωτέαι
844.225.-
844.225.-
Φόροι Δημοσίου
57.5!)Ο.—
79.8πΟ. -
Κρατήσπς υπέρ τρίτων
—
166.-
Μερίσματα πληρωτεα
20ΟΟ1Ο.-
£03.000.-
Οφειλόμεναι άποδοχαί
151 404.—
214.277.—
Ύπεργολάβοι
52.188.-
—
10.655.362,?5 10.798.595,05
ΛΝΑΛΤΣΙΣ ΛΟΓ) ΣΜΟΤ «ΑΠ ΟΤΈΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ»
ΧΡΕΩΣΙΣ
1972 1973
Διπάνσι Διευθύνσεως 211.941.20 202.119,20
Ζημία έκ πωλήσεως μηχσ·
'νημάτων — 30 933.—
Άποσβέσεις ώκινήτων 149.452.— 253.634 —
ΚέρΕη πρός δ,άθεσιν 333,453.— 240.420,70
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1972 1973
■Έσοδα εκμισθώσεως άκι-
νήτων
Άποτ)τσ έξ εκτελέσεως
Εργων
409 759.— 537.7ΟΟ.-
285.096,20 189 406,90
694 846,20 727.106,90
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΛΡΧ. 240420 70
694.846,20 727.106,90
Τακτικόν άτιοθεματικόν
Κράτησις 5 ο)ο
Κέρδη είς νέον
12.021,-
228.399,70
Ο ΓΕΝ
IX
Οϊ ΜΚΤΘΤΝΤΗΣ
ΣωΐΚΡΤΖΙΔΗΣ
240.420,70
Έν Αθήναις τή 31η Δεκεμβριού 1973
Ο 11ΡΟΕΔΡΟΣ ΑΙΟΙΚΗΤΙΚ ΟΤ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΤ Ο ΠΡΟΤΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΟΤ Λ ΟΓΙΣΤΗΡΙΟΤ
ΣΙΙΤΡΟΣ ΧΕΛΜΗΣ ΣΟΤΗΡΙΟΣ ΛΟΤΚΑΣ
Διευθύνσεις συμφώνως τω Νόμο
Ίδιοκτήττις — .Εκδότπς
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Προϊστάμενοτ: Τυπονροφείοϋ
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία: Σπαρτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ
►♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ»< ΧΡΤ2ΟΤΑΑ ΒΑΊΑΝΟΤ— ΚΤΡΙΑΖΟΠΟΤΛΟΤ Χ€ΐι>ι.υργός - Όδοντίατοος
ΒΗΛΑΡΑ 4
("Εναντι "Αγ. Κων)νου Όμονοίας)
Α,ΘΗΝΑΙ
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Ο»»
; ΣΙΤΣΑ ΚΑΡΑΤΣΚΑΚΗ] ,
Τρίο νέα της βιθλίσ ·
Ι 1) «ΜΠΑΎΡΟΝ» ρομαντι-!
;κή βιογραφϊα τού μεγέλου
>*Αγγλου ποιητή καί Φίλέλλη-
·νοο πού πέθανε στό πολιορκη-]
μένο Μεσολόγγι μέ τό καΐμό
της ελευθερίας τής Ελλάδος
[στά χείλη. Μέ 304 σβλίδες καί'
'σπάνΐα εϊκονογράφηση είναι έ-
·να έπίκαιρο βιθλίο γιά τόν 'Ελ
', ληνα. Χρυσουν μετάλλιον μετά
.κι/πέλλου άπό την «Άκαντεμί
'Εντερναοιονάλ ντέ Λουτές —
|Παρί».
2) «Τό σονέττο καί τα σονέτ!
τα μου». Μελέτη γιά τό σονέτ-]
το καί θθ σονέττα, δημοσιευμέ;
να κατά καιρούς αέ έλληνικά
καΐ Έ,ένα περιοδικά. Σελ. 128
ϋέ καλλιτεχνικό έΕώφυλλ·. Ι
3) «ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΑ». τό γε;
μάτο γοτΐΓεΙα μικροσκθπικό άρ]
χιπέλαγος, ή Π,ατρΙδα μου·. '
Μέσα σέ 416 σελίδες περι-]
γράφονται αύτά τα παναρχαίας
νηααά, «αί 'Εκατόνησοι· τοϋ 'Ε|
καταίου Άπόλλωνα καί τής Έ< κότης "Αρτεμης, ΐστσρικά καί< λαογραφικά μέ πολλή γλαφυρό^ τπτα και μεγάλη 6γά/ιπ. Είκό* νες καΐ χάρτεο· κοομοθν την* καλλΐτεχνική δκδοοη, πού τε-< λειώνει μέ τή συγκινητική κα>< ταοτροφή καί την θλιβερή έ·3 κατόμβη των Μοσχονηοίων. ^ Πρώτον βραβείον τοΰ ΠνΒυ* ματικοϋ Ίδρύμπτος «ΕΣΤ1Α< ΣΙνΓΥΡΝΜΣ·-. < Είναι πολλοί καί ποιητικοί οί θρϋλοι ποϋ άφοροϋν τα λουλοϋδια. "Εναα άπ' αύτούς λέει ότι, οτήν παληό έποχη, πού οί ώραΐες κυρίεο έοτελναν τούς ίππότες τους ν" σγωνισθοϋν γιά ένα ιδανικό προ- τοΰ κεοδίσουν την καρδιά τους. κάποιος ίππότης πήγε σ' ένα μσ- κρυνό νησί γιά νά μαΖέψη λίγα μπλέ λουλουδάκια γιά την έκλεκτή τού. Στό ταξεϊδι όμως τοΰ γυρι- ομοϋ, πνίγηκ."; σέ μιά τρικυμία. Τα λόγια πού μουρμούρισε πρίν Εε- ψυχήσει: "ίνΐή μέ λησμόνει!-», έδωσαν τό όνομα οτό λουλοϋδι αύτό, πού συμβολίΖει σήμερα την πρόσκλησι πρός τούς άτολμους έρωτευμένους. "Εντελώς διαφορετική οημαοία είχεν ώς σύμβολον ή λευκόκανθα, στά χρόνια τής άγγλικής βασιλι- κης δυναστείας των Τυδώρ. Ό βασιληάς Ριχσρδος Γ", εϊχε κρύ- ψει τό στέμμα κάτω άπό ένα τέ- τοιο θάμνο, όπου βρέθηκε μετά τό θάνατό τού. Τότε ό νικητηο τού καί κσινούργιος βασιληάς ΕρρΤκος Ζ" Τυδώρ ώρισε τή λευ- κάκανθα ώς βασΐλικό αημα. Καί τό σήμα αύτό διατηρήθηκε όσο κι' ή δυναστία των Τυδώρ. Ένας ποληός θρϋλος διηγεϊ- ται ότι ένα εϊδος κισαοϋ, πού φύ- τρωνε οτή Σκωτία, βοήθησε κά- ποτε τούς ίντοπίους ν' άποκρού- σουν μιά νυκτερινή έπίθεση Δα- νών. Καθώς οί έχθροί πλησίαίαν κρυφά στό σκωτικό στρατόπεδο, ένας άπό αύτούς σκόνταψε οέ μιά ρίΖα κιοσοϋ κι' έπεσε, 6γά- £οντας μιά φωνή. Οί Σκώτοι τόν άκουσαν, Εύπνησαν κΓ έδιωζαν τούς έπιδρομεϊς. Άλλα φυτά συνδέονται μέ άρχαϊα έθιμα καί συνήθειες. Η όνομασία π.χ. τής λεύκας σ' ό- λες τίς λατινικές γλώσσες προ- έρχεται άπ" τή λατινική λέΕι «πό- πουλουμ· (λαός), γιατί οί Ρωμαϊ- οι τή φύτευαν συνήθως στούς κοινόχρηστους χώρους. Τα πεύκα πρωτοχρηοιμοποιήθηκαν γιά νά ση- μειώνουν τα έίωχικά μονοπάτια. Ή ίτιά έχει ένα θρϋλο, πού ά- νάγεται στά χρόνια τής Παλαιάς Διαθήκης. Σύμφωνα μ" αυτόν, ό Δαυίδ εϊχε καθήσει κάποτε σ" δ- να άγρό κΓ έχυνε δάκρυα μετα· νοίας, τα όποϊα σχηματίσαν ένα ποταμάκι. Στήν όχθη τού φύτρω- σαν τρία δεντράκια: τρείς ϊτιές, πού συμβολί^ουν όπό τότε τή θλϊ- ψι καί τα δάκρυα. Μιά λαϊκή πρό- ληψι επιβάλη νά κρεμιέται ένα κλα δι ίτιάς δίπλα στό κρεββάτι τής λεχώνας ή τοϋ έτοιμοθάνατου, γιά νά φυλάη την ψυχή πού έρχε¬ ται ή πού φεύγει. "Η παιωνία συμδολί2ει τό θάρ- ρος. Γιατί, κατά την κινείική μυ- θολογϊα, όταν ή αύτοκράτειρα Βού διέταξε κάποτε τα λουλΛιδια τοϋ κήπου της ν" άνθΐσουν σέ μιά ώρισμένη μέρο, ύπάκουσαν όλα, έκτός τής ταιωνίας, η όποία τόλ- μησε ν' ανθίση άργότερα Ή σημοσΐα των λουλουδιών στόν κόσμο των έρωτευμένων έπι- τρέπει ν" άντικατασταθή μιά όλό- κληρη έρω'.'κή έπιστολή άπό ένα μπουκέτο κατάλληλα διαλεγμένο. Στήν άρχή τοϋ είδυλλίου, ό νέος στέλνει στήν ώραία τού ένα άνθι- σμένο κλωνάρι μυγδαλιάς, πού οη- μαίνει «Έλπίζω νά σός £ανασυ- ναντήσω, μ' άρέσει ή συντροφια σας». Κατόπιν λίγες νεραγκοΰλες: «Πόσο είσθε ώμορφη!». "Επειτα άπό ένα καυγαδάκι, μερικές όρ- τενσίες: «Γιατί είσθε τόσο εύμε- τάβλητη;». Λίγες πρίμουλες: «Μπο ρώ νά μάθω νά σας άγαπώ» καί κόκκινα τριαντάφυλλα: «Σας ά- γαπώ πολύ». Τέλος, αίγόκλημα μαΖ'ι κλωνάρια κισσοϋ: «Σοϋ ύ- πόσχομαι πίστι, οέ θέλω γιά γυ- ναίκα μου». Η τουλίπα σημαίνε' έρωτίΐκή όμολογίσ, τό ασπρο τριαντάφυλο άρνησι, ό μενεΕές μετριοφροσύνη ή ίρις θερμό πά- θος. Άλλά κα> στήν Περοία, τα λου-
λούδ.α έχου^ Τήν έρωτική
τους, καί μ,ά άνθοδεομη
όλόκληρο... ραβοσάκιΐ ή
τη αύτη μέθοδος «έπιοτ.
άς» όνομάΖεται
νλώσσα
ολογρ.
έπ,
θή πρό πολλών αίώνων
"Αλλα λουλούδια ή φυτό
έχουν συμβολική σημαοίο ?
. - . ' εΧ°ϋν
ομως ενδιαφερουοες ίδιοτη
φαρμακευτικές, θρεπτικές, βα ^
κές κλπ γά ί ο
κές, κλπ., γιά τίς οποίες καί
χ
σιμοποιουνται. Τα κλωνάρια τ-
ίριδος, Εερά καί ψιλοτριμμενα {
οεωροϋντο όνέκαθεν ώφέλιμα ν.
τό βήχα. Ή βερονίκη κι· η ^^
Κουράνα άντικαθιστοϋν άριοτα
τσάϊ. Οί σπόροι τής παπαρούνα;;
περιέχουν θοεπτικό λάδι, μπορο-
δέ ν" άντικαΓοστήσουν τα μυρωδι-
κά γαρύφαλλα σέ διάφορα γ»υκι.
σματα. Ό χυμός τής άγρ,ολινα.
ριας, άνσκατεμένος μέ γάλα, Προ.
σελκύει καί δηλητηρΐάΖει τίς μ0.
γες. Άπ" τις ρί2ες τού ύακίνθ<υ βγαίνει ένα εϊδος άμύλου. Κλω- νάρια μυρτιάς, κρεμασμένα ανα μεσα στά ροϋχα, διώχνουν τους οκώρους. Τα κρεμμύδια δίνουν μιά 6αφπ κιτρινωπή, κι" οί ρίΖες κίτρινης ίριδος ένα χρώμα μαϋρο. Οί καρποί τής σημύδας χρη. οιμοποιοϋνται γιά τή βυρσοδεψια, καί τής βελσνιδιάς γιά την κατο- οκευή μελάνης. Ό χυμός τής τσουκνίδας ατα· ματάει τή οίμορραγία τής μύτη; Οί μικροϊ κσρποί τοϋ πουρναριοθ είναι έμετικοί. Καί ή ψύχα τού κα· οτανου τριμένη μέσα οέ νερο, άντικαθιστά τό σαποϋνι. Τό Μεσαίωνα, πίοτευαν ότι τα τριαντάφυλλα γιάτρευαν τίς μέγα- λείτερες άρρώοτιες, κι' ότι ενας έτοιμοθάνατος, πού θά περνοϋοε τή νύχτα τού σ' ένα κήπο μέ άνθι- σμένες τριανταφυλλιές, θά Εανα- βρισκε τήν ύγεία τού, τή δυναμη καί τή Ζωτικότητά τού. ΙΙΤΟΡΙΕΙ ΤΗΣ ΖΩΗΙ ΜΙΑ ΜΑΡΤΥΣ "Ενα κλαμμα μωρου άκούστη- κε στό διπλανό κασόνι πού χρη- σίμευε γιά παιδικό κρεββάτι Ή λεχώνα χαμογέλασε μέ μητρική στοογή καί παρά τήν έξάνληοί της άρχισε νά να»·ουρίΖη τό νεογέννη- το. Ήταν γο πρώτο της παιδί, τό παιδι τοϋ έρωτά της Ό πατέρας τοϋ παιδιοϋ — ό φίλος της — καθόταν στήν καρέ- κλα τού μέ μιά μπουκάλα ρακί κι ένα ποτήρι στό χέρι. Κουτσόπινε κι' έρριχνε πότε - πότε ματιές οτή φιλενάδα τού. "Οταν εϊδε νά τήν παίρνη πιά ό ΰπνος, σηκώθηκε, βούλωσε τή μπουκάλα καϊ τήν έ- βαλε στήν τσέπη τού. Κατόπιν σημείωσε κάτι σ' ένα χαρτί, έβγα- λε άπ" τήν τσέπη τού ένα χιλιά- ρικο καί τ' άφησε κάτω άπ' το μα- Ειλάρι τής νέας μητέρας. "Υστε- ρα έξαφανίατηκε πατώντας στίς μύτες των ποδιών τού, άφοϋ έρ- ριΕε μιά φευγαλέα ματιά στό παι- δί τού. Τήν έγκατέλειιμε, ούτήν καί τδ παιδί τους μέ χίλια φράγκα, γιά νά πάη νά 2ηοη μέ τήν καινούργια Φιλενάδα τού. Κ" ή δυοτυχισμένη γυναϊκα, όταν Εύπνησε άργότερα χαί διόβασε τό οημείωμα, δεν εϊ¬ χε κάν τό κουράγιο νά κλάψη... Πρίν σαραντίση ή άτυχη γυναϊ¬ κα άρχισε ,/ά δουλεύη στά Εένα σπίτια πλένοντας ροϋχα... Άφηνε τό μωρό της σέ μιά πονετική γει- τόνιασα. Γιά τό φίλο της δέν ήξερε τί- ποτε αλλο παρά ότι συ2οϋσε μέ μιά οκληρή γυναϊκα πού τόν 6α- οάνιζε καί τοϋπαιρνε δλο τό μερο- κάματο. Ό ϊδιος γιά νά οίκονομόη τα λεφτά τοϋ κρασιοϋ τού έπαιΖε χαρτιά κΓ έπειδή ήΕερε νά κλέβη πάντα κέρδιΖε μερικά φράγκα. Δούλευε σκληρά ή δυστυχισμέ- νη μητέρα τή μερά καί τό βράδυ, παρά τήν κούρασί της, έκανε καί τις δουλειές τοϋ σπιτιοϋ της. Πά τό φίλο της πού τόσο άκαρδα τήν έγκατέλειψε, δέν αίοθανόταν μϊσος — τόν άγαποϋσε άκόμα — άλλά π ψυχή της ήταν γιομάτη πϊκρα γιά τήν κατάντια της. Βεβαία καί πρώτα δέν ήταν καμμιά εύτυχισμέ- νη καί πλούσια κοπέλλα. Δούλευε στά χωράφια τοϋ πατέρα της, σάν τό σκυλλί, απ" τό 'πρωι Ισαυε τδ βράδυ, όλλά έοϋσε κοντά στους δικούς της καί όταν γύρι£ε σπίτι της τήν περίμενε μια 2εστή σοΰ- »»♦·»·»♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦< Τόν Νΐκο — τό φίλο της — τον γνώρισε οέ κάποιο πανηγύρι και γιά χάρι τού έγκατέλειψε οπίτι καί οίκογένεια. Γιά χαρι τού ό γέρο πατέρας της δέν θέλει πιά νά τήν Εέρη καί γιά χάρι τού Εε- νοπλένει τώρα. Περάσανε χρόνια. Ή Ελένη έ- Εακολουθεϊ τή σκληρή βιοπάλη. Τό παιδάκι της είναι τώρα 6 — 7 χρονών. Τσαλαβουτόει ολη μερά ποίίοντας μόσα στίς λάσπες. Ή μητέρα τού είναι άκόμα ώραία κι' ό γειτονικός μπαλωματής, ό κύρ - Κώστας τής πρότεινε νά ένώσουν τα έσοδά τους καί νά ζήσουν μα- Ζϊ. Ή Ελένη όμως άρνήθηκε. Ό μπαλωματής ύποχώρησε, δεχόμε- νος καί στεφάνι. Μά ή "Ελένη πάλι άρνήθηκε. "Οχι βεβαία πώς έΕακολουθεϊ ν" άγοπά τόν Νϊκο οϋτε περιμένει τό βασιλόπουλο τοϋ παραμυθιοϋ. Άλλά άν απο¬ φασίση ποτέ νά παντρευτή, θά παντρευτή γιά νά Εεκουραστή άπ" τίς Εενοδουλειές. Λαχταρά νάχη ένα μικρά οπιτάκι, μέ κοτέτσι καί κάνα - δυό κατσίκες... Ό Φίλιπ¬ πος, ό μαραγκός τής ύποσχέθη- κε κάτι τέτοιο κι' ή Ελένη τή βρίσκει πολύ ένδιαφέρουοα τή λύ- σι αυτή. Στό μετα£ύ έΕακολουθεϊ νά Εενοπλένη καί νά μαθαίνη γράμματα στό γυιό της. Μιά μερά όμως, είχε μιό συ- νάντησι στό δρόμο πού όλλαΕε τό ρυθμό τής Ζωής της. Βρήκε Εαπλωμένο οτό πεΖοδρό- μιο τό Νϊκο νά ίητιανεύη. Ήταν χλωμός, σάν τό κερ'ι κΓ δνα κορι- τσάκι 3 — 4 χρονών φώναΖε πλάϊ τού σπαρακτικά: — «Πεινώ!...» Ή καρδιά τής "Ελένης σφί- χτηκε,κι' εσκυψε κοντά στόν πα¬ ληό φίλο :ης. — Νϊκο! τοϋ είπε. — Ελένη ι φώναΕε έκεϊνος. — Πώς κατάντησες έτσι, Νϊκο; — Είμαι άρρωστος, Ελένη. Μέ- χρι τό χειμώνα θά πεθάνω. — Μή σκέπτεσαι τέτοια πρά- γματα, Νϊκο. — Το Εέρω καλά, Ελένη. Τό είπαν κι' οί γιατροί. Μιά έρώτησι άνέβηκε στό στό- μα τής γυναίκας, άλλά δέν τόλ- μησε νά μιλήση. — 'Εκείνη πέθανε, ψιθύρισε ό όρρωστος, μαντεύοντας τή σκέψι της. Πέθανε καί μ' δφησε τή μι¬ κρή αυτή. Υπό Α. Ο. Ή Ελένη άνοιΕε την τοαντο της γιά νά τοϋ δώση όλο το με ροδοϋλι της. — Όχι, "Ελένη... Πά τό παι- οί άν μπορής νά κάνης τίποτα τραύλισε έκεϊνος. Είναι άθώο, δεν ψταίει αύτό... — Έχου;ιε καί μα2ί ένα άλλο παιδί, Νϊκο. Τό Εέχασες; — Πώς μπορώ νά Εεχάσω; — "Ελα, πάμε σπίτι νά το δης Τόν βοήθησε νά σηκωθή και τραβήΕανε σιγά - σιγά γιά τό υ- πόγειό της. Τό παιδάκι της επαι- Ζε στό δρόμο. Τό κοριτοάκι τοϋ Νίκου στάθηκε φοβιομένο σέ μισ γωνιά. Ό Νϊκος πλησίασε τό ό- γοράκι τού, αύτό όμως κρύφτη· κε οτά φουστάνια τής μητέρκ τού. — Μή φοβάσαι, Παννάκη. Πή- γαινε στό μπόμπα σου... Είναι ο μπαμπάς σου, τοΰ είπε ή Ελένη Ό μικρός γούρλωσε τα ματάκια τού. "Ύοτερα πληαίασε δειλά - δεί- λά τόν κακοντυμένο δνθρωπο Τό κοριτσάκι τού Νίκου πλιψέ· νο, καθαρό, κάθησε στό τραπέΖι καί βούτηΕε μέ λσχτάρα τό κου- τάλι τού στό πιάτο τής σούπαα. ° καβαλιέρος της ό Γιαννακός 'ΐταν όλο περιποιήσεις. Ό Νϊκος πιο έκεϊ παρακολουθοϋοε μελαγχολικ0 τήν Ελένη ποϋ έκοβε τό ψωΚ1 "Η Ελένη δέν μιλοϋοε .. Καί τι νά ποϋν; Τρείς μήνες πέρασαν. "Ο Νίκοο πέθανε στό σπίτι τής "Ελένης Μ° ό μαραγκός τής έκοψε πιά καί την καλημέρσ. Κι· ή φτωχ,ή γυναίκα έΕσκολοιι- θεϊ νά Εενοπλένη γιά τόν Γισννα· κη καί γιά τή ΛουίΖα, τό κοριτ"" κι τοϋ Νίκου καί τής «άλλπε* γιά τόν έαυτό της τό μαρτυΡιΚ0' τόν μ'όνο κΓ έρημο στόν κόσμ ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗ2Ε Άριστ. 2 αδβίδη ΑΡΧΑ-ΙΚΑ ΚΑ 2ΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΤΙΑΚΗ2 ΔΙΑΛΕΚΤΟΤ ΤΩΝ ΑΛΛΗΝ ΕΡ Μϊλέτη διά την ^ σιν τής Λροφοράς τών «^ κρών φωνηέντων, των 0'Φ γων καΐ τής δασείας είς ι ■* αρχαίαν γλώσσαν. ΊΐΩΛΟΤΝΤΑΙ δύο διά Παρισίους (μετςΐβάσεως - ν πιστροφής, άεροπορικωςί · φοοίαι €ΐς τα γραφεΓα μαί * - ί
|σΤΊΣ 65 ΒΡΧ. ΘΑ ΑΙΑΜΟΡΦΟΒΗ
Η ΑΙΑΗΙΚΗ ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΑΑΑΙΟΥ
Τα μέτρα ποΰ έξήγγΐΐλί ό ύ-
,-ιο.'.'Υάς ΣΐΛ·τονκ:μοΰ κ· Π. Πά
ύις γιά τό λά&ι στίς 29
θΐΐοτοΰνται άπό τοϋς
υς των παραγωγήν σάν
/ίά, ένω έχονν διάφορο
γμΐ °» έκποόσχοποι των ί;α^τό-
ρίιΐν.
Οί έκ-ΐοόσωποι των έλαιοπαιοα
γιογών είναι ενχιΐΛΐσημένοι άπό
Τ;,ν τι;ιή τώ-ν ^ δρχ. τό κ.ιλό γιά
τό λ«δι οξύτητος μέχρι 1%. Ή τι
^ή αύτά χαραχτηιρίζεται σάν προ
οτατςιτική της παιςαγωγη;. Ίδιαί
τνηαΐ τονίσθηκε άπό τού; εκπ,οοσώ
,-ιονς των παραγωγόν ότι παοό
μοιι μέτρα εχί., πάρει καΐ ή Ί-
οπανίκ. ή οποίαι ανεκοίνωσε τιμη
ίΐτΓ,ηί^ως γιά τό λάδι 115 πεσσέ
τρ: τα κιλό (57,δ δοχ. περίπον) έ
νή .τγ?ι·οί ή τι,μή ήταν 58,5 πεσσέ
ΤΚ (20,5 σοχ.).
Οί έκ.τρόσϊο.101, ο*ια>ς· τίόν έ-μπό
Ρ(ον ίν.αιολάδον ύπαστηρίζονν ότι
μέ τα νέα ιΐ/έτρα €πιβαοννε.τ«·. ή
χβτανάλωση. Ποο6λρ.τ·~ται, ότι ή
νέ α τι,μή οτό χονδοΐαπόοιο θά δια
μορφωθή άνά^κσα <ττίς 58—60 οοχ. τό κιλό ϋταν πρίν' άπό την έ ϊαγγ-ελία τίόν μίτπων ήτον 47 __ 49 δρχ· Στήν κατανάλωση (λιανι ·/.!> έιΐίτά;ιο) π,ροβλέπ,Εται ότι ή τι
μή Οά περάση τίς 65 δρχ. σέ λί-
γρς μέρες. Γι' «ΰτό καί οί έΌ,-ΐοροι
χαρακτηρίζον >ν τα μιέτςα άψυιχολό
γητα γιοττί έπιβα,ρύνονν την κατα
νάλοση καί τίς ιιή έλπιοπαρα,γωγι
>:ές πεοιοχές πρός ϋφελος των έ
λι οπα,ραγωγών.
Οί εμποροι διαμοτ.ρτϋρονται για
τί ή κιβέ,ρνηση ίέν έ'χει ανακοινοί
σε, ά,κόμη την κλιμάχωση των τι
μών γιά τα λά&ια ιμεγαλυτέρων 6α
θμών οξύτητος καΐ ,μέ τόν τοόπο
αυτόν δέν μπορεί νά ανοίξη ή άγο
οά. Οί κα,ραγωγ,οΐ γιά τα λάδια
δλων' των βαθμών οξύτητος ζη-
τοϋν την τι,μή των 55 δρχ., ή όποί
α? ΰμως, δέν σΐΊμφέ,ςοι στό έμπό-
ριο, άφθϋ ήλιανική τιμή κλιμακώ
νεται άνάλγα: μέ τόν βαθμό ό§ντη
τς· 2τίς πίρκτσότε^ες μ,άλκΐτα
περ,ιοχές οί παραγωγοί διστάζουν
άκόμη νά παραδώσουν, μέ τΰν άνα
μονή αϋξήσεο)ς τών' τιμών.
Ό εμπορικάς κόσμος ύ,τοστηοί-
£ίΐ ότι μέ τα νία μέ,τρα θιγεται ά
.μεσα άλόχληρος ό κλάδος τοϋ έλατ
ι ΊΓΤορίοι·. Οί ε'μποιοοι ιδιαμαρτν.ρον
τιιι άχ<>μη γιατί τό κοάτος ίι,τιτρέ
.ι ι >.αί χρηματοθοτεϊ, μέ τή μεσο
/.α(>ηση τής Άγοοτι«.ής Τραπέζης
τιιΐις γνο;τγικοΰς συνεταιρΐΓιμούς
το'ν μή έλ.αιοπαραγηιγών περιοχήν
γιά την άγορά ιλαδιοϋ, τα ύποίο
διανέΊμονν στά μέλη το^ς. Οί <τυν ίταΐίηαμοί μ* τόν τρόπο αυτόν προ σ.ταΐθοΰν ν'ά πκριορίσουν την έπιβά Οΐ'νση' τού καταναλωτάς άπό την (ΐί'ξηση τής τιμής γιατί διαθέτουν Τι) λάδι μέ ιμικρή μόνο διαφο,ρά ά -ΐό την τι,μή στηρίξε,ω,ς · Ο ΤΡΟΠΟΣ ΦΟΡΟΛΟΠΑΣ "Ο έμ,τορικός χόσμος κια ίδιαΐ- τε·<)τι ή "Ενυ>ση "ΕμπόρΌΐν Ελαίου
.•χοοτείνει,τήν άλλαγή στόν τρόπο
ΪΛ[6αλής τής φο.ρολογίας· Σέ είδι
"/.ό ΰπάμνημα Λθύ υπέβαλε πρίν ά
πό την έξοτγγελία των μετρων ή
?νο>ση προτείνει ή φορολογία στό
λάδι (3% υπέρ τοϋ ΟΓΑ καΐ 1%
χαρτόσημο) νά έπιδάλλεται στόν
παραγωγό στά έιλαιοτρι&:ΐα κατά
την εκθλιψη τού
Πρρτείντται μάλιστα ή φα
νά έπι6ά).λεται στό σύνολ.ο τή; μι
ραγωγής & άφού άφαιςοθοΰν 300
κιλά κατά .παραιγοιγό γιά αύτοκα
τα.Λΐ1).(οβη. Ή φαρολ.ογία θά ε.ιι-
6άλλ«ται <τέ εΐδος &μ« τόν τρόαο «ΰτό θά δημιονργήση ίνα «υθμιστι κ.ό άπύθι?μα ποϋ θά μ.τοςή νά χρη σι,μο.-ΐοιήση σέ .τεριάδονς έλλειμμά τιον. ^ Τό Ιλαιεμπόριο ϋποστη^ίζει ότι μέ τή μο; Τή τή; φαρολογίας .ιοΰ προτΓί-:, £ά παταχθή ά.τοτελ*αμα τικά κοά ή άνΐΕΐθ.νη διακίνηση λα διοΰ- Δ^ο,ςοι άνεύθννοι διακινη τίς λαδιοθ μεταφί^οι·ν στά άστι- κά ν.έντ;α κα'ι διαθέτονν στήν κα τανάλωβη έϋπόοειμα χωρίς κανέ να ελνεγχ0 ύγειονομικό & φθοολο γικό. Τα πεοισσότΕ&α άπό τα λά δια αύτά είναι νοθε-.ιΐΕΎα καί π,:,"ΐ έχηνν σέ μεγάλας ποσότητε; σπο οέλαια "/.αί βιομηχανικά λάδια. Έ πίσης, άπό την άν·εύθιινη αυτή δια κινήση ξη,μιώνει -/αί τό θΓ,ιμόβιο γιατί δέν κοπαβάλλεται τό 3% υ¬ πέρ τού ΟΓΑ_ τό 1% χαρτόσημο .τ:ιηαγονγοΓ·; τό 2% χαρτόσημο ά- πά χονδρίΐμπο<)ο σέ χονδρέμ,-τοεο χαί 2% χα,ρτιάσηιαο άπό χονδρέμπο ρο σέ λιανέιμποοο (σύνολο 8%). Οί διάτροιροι άνεύθννοι διακ,ινητές έν,μΐταλλεύονται άκιριβώς οάτή την εμ,μεση ίρορολογική άπηλλαγή κα πιολοΰν τό λά&ι σέ χαμηλότερη τιμή. ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΣ Οί έκπρόσωποι των παοα-γωγών κα των έμΛΟΐΓΐτον πιστεΰοι·ν ότι ί[ να, σή'χερα δΰσκολη ή πςαγματο ποίηση έξαγιογών ,μέ τό ΰψος τοϋ πα,ρακρατήιμοηος ποΰ ίίΤχύει- (Πά ρ«κ:Γ>άτηιμ.α εΐι/αι ή διαθέση υπέρ
των -/ιςατικών άποΑςμάΐων έν'ος
.τοσοστού τοΰ λαδιοϋ ποϋ εΞάγει ό
εααοςο;)· Γιά λάδια μέ όξι'τητα
1% τό παρακοάτημα είναι σήμερα
28% καί π,ληρώνεται μέ τιμτ> 39
δρχ. Μέ τίς δκ&νεϊς τιμές στίς 66
δρχ. τό κιλό ό εμαοιρος δύσκοί^α
καλύπτΐΐ τα εξοδά τού γιά την
πραγματοποίηση ίςαγωγών στό
ση.μερινό ίψος τοϋ »-ταρακ.3«·τήμα-
τος. Γι' αί>Τό κοά πιστ,εύεται δτ, εί
ναι δύίΓνίολη ή πραγματο-ΐοίηση έ
ζαγιογών 15.000 τόν. οέ χϊ·μαι πού
άνετ.οίνιοσ: ή κΐ"6έιρν'η.ση[·
Άντίθΐΐτα καί οί δνο πλνειιρές
.τροτείνοΐ'ν νά επιτραπή ή έξαγω
γή μόνο α'ε έπιόνυμα δοχεία, τα
ό.τοΐα, δμως, θά διατηοοΰν σταιθε
ηή την .τοώτητα καί ε;τσι θά γίνε
ται γνωστό τό έλληνικό λάδι στή
διεθ'ή άγορά. ΊΙ τυποποίηση των
έξαγωγών σέ έπώννμα δοχεϊα θε
οιρεΐται άϊΐα«α!τητη πιοοϋπόθεση
γιά την διάδοση τοϋ ελληνικόν λα
διοΰ <ττή δΐΐθνή άγοοά. Οί έκ-τρόίΤίοποι των πηοΤΓίνονν γιά εφέτος τή λή τού ποσοστοθ τού παρακ,ρατή- ματος γιά την διευκόλυνση των έ ξαγωγών. "Ιδιαίτΐρρια προτείνεται τα πα,β'ακράτη,μα νά κυμαίνεται ά νά?^>γα μέ τίς τιμές εξωτερικόν &
νά πληρώνεται στόν παιραγωγό μέ
την τιμή ά,τκραλείας (53,50 οραχ.
εφέτος)·
Έπίσης, «ι έκπρόσοιποι τοΰ έμ
.τορίου πιστεύονν ότι, δέν ίΐπάρχονν
>:αί ά,ρκετές ποσότητες γιά έξαγω
γές. Ή έφετινή παραγωγή ΰπο>.ο
γίϊεται σέ 180.000 — 200-000
τόν. καΐ τα ικρατικ,ά άποθρματα σέ
70-000—90.000 τόν. Ή κατανά-
λωση ύπ€.λογί:.:ται σέ 150.000 —
160.000 τόν. καί οί παααγωγοί
κρατοΰν σάν άποθέματά τους γν-
ρο> στούς «0.000 τόν., όπότε μέ
νούν γιά ί'ςαγωγες μόνο 30-000
τόν. Οί εμ-ιοροι .-ΐιστεΰο,νν ότι καί
μέ διαμορφώση ίκανοποιητικών ττ
μών ή πραγματο.τοίηση των έξα-
γωγιον' ϊΐναι δύσκολη, γιατί οί πά
ραγικγοί καθι-στΰρονν την παράδο
ση τού πςοϊύντος καί μεγάλες πό
σόττιτΓ; τίς παραδίνοιιν στόν έπό
μενο χρόνο.
ΝΕ Α ΔΙΕΤΘΤΝΣΗ ΠΑ ΤΙΣ
ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΟΚ
ΣΤΟ ΤΠ. ΣΤΝΤ)ΣΜΟΤ
?1έ νομοθετικό διάταγαιι (ΐ'.τ'
άί,ιΘ. 218)74, ΦΕΚ 367)7.12.74)
σιΐνιστάτσι, στό ύποιΐργεϊο Σνντο
νισμοθ, Γενική ΔιετθΐΛτση Εύροκτα
ικής Σιινΐεργασίας καί Δίεθνών Οί
κονσμικών Σχ?Λ·:ΐι>ν στήν άςμ.οδιό
τητα τής οποίας ΰπάγεται ή μελέ
τη_ ή είσήγηση <καΐ ό ·,;:ιρισμός τών' θΐμάτων πού άναφέςονται στή ΣτΗΜΓωνία Σπνδ,έίΓΗως μετά τής ΕΟΚ καί στίς διεθνεϊς οΐκονο μικές σχίσεις- Μέχρι κατο,ρτίσεως νέον ΰργα νισμοΰ τοϋ ίΐπονςι·γείβ^ Σνντονι ομοϋ, είναι δινατόν μέ πςοιςδρικ.ίΐι διατάγμοττα νά καθοοίζεται ή όρ γάνωση των ΰπ,ηρεσιών' τοΰ ύπονρ γείον, νά συνιστώνται, ένοποιοΰν- ται ή ν.αταργονντα, κλάδοι τοΰ προσωτΓ/.οΰ τοϋ ίαουργείου κί-τ. II ΝΟΜΟΘΕΣΙΛ ΠΑ ΤΙΣ Η- ΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΓΚΑ ΤΑΣ ΤΑΣ ΕΙΣ Την παρέαδπση τών' ύπηρεσιων τού υπουργείον Απασχολήβεως, ΒιομΓ,χανίας καί Δημοσίας Τάξ«- ως γιά την έφαιςμογή τής κειμέ ντ)ς ί?γατικής χαα ήλΕκτρολογικής νο.μοθεσίαςι σχετικά μέ τοϋς ά&ει ούχονς έγκαταστάσεις, έζήτηισε ή ΓΣΕΕ. "Οπως ικατηγγέλθη ('ιπύ την ΙΙοαλιλήνιο Όμοσαονδία Ήλ.εκτρο τεχνιτών στήν ΓΣΕΕ, οί έργοδό τ·:ς τ&ν ·κ,λάδον δέν έπικολλονν τα εν'σημα τοϋ ΙΚΑ στά 6ι6λιά<}ια τΛν ήστραλισιμένιον, χρΐ}3ΐ.μοποιονν ώς 6οτ&οΰ: νεαρά άνειδίν.ευτα α το,μα καί Αέν τηροϋν τό άκριβές ώράριο εργασίας. Η ΑΙΙΟΦΑΣΗ ΛΛΝΕΙΟΔΟΤΗ ΣΕΩΣ ΤΩΝ ΛΓΡΟΤΩΧ Δέν ένδΐίκνυται ή τροποποιήση τής αποφάσεως τής·σχετικής μέ την δανειοδύτηση των άγ^οτών' γιάτήν άγορά γεω^γικών μηχανη μάηον (νπ' άοιθ· 749)1970 τής ΕΣΟΠ), τονίξεται σέ έγγραφο τοϋ {αουρ.γ«ίοι> Βιομηχάνίας π^ός
την Άγροτ. Τράπεζα) στό όποίο
άναφέρεται έπίσης ότι ή άπάφαση
αυτή εΙχ<: εύεργετικά άποτΐλεσμα τα «την άνάπτ.ιξη τής έλληνικής βιαμηχαν'ίας άγροτικών μηχανημά των, <ττί)ν έξοικονόιΐιηση σιΐίκιλλά γματος -/αί στή ,μείωση των τιμών των εισαγομένων ξένων μηχανη- αάτ(ι>νΐ τα όποϊα παράγονται «τήν'
'Ε?.λάοα
Τό Χρηματιστήριον
Κατά τόν παρελθόντα μήνσι το
Χρηματιστήριον Αθηνών παρου
σ!αο?ν άσυνήθη κίνησιν, τόίίον
είς τάς τιμάς, όσον καί είς τάς
συναλλαγάς. Λόγω δέ άκφΐόώ
τοϋ ένδιαφρροντος τοϋ φαινομέ
νο^· «ντοΰ, 3θαθίβταται σκόπιμος
μία σχετι>ή άνάιλνσις, (»στε οί
διάφθρθι άρμόδιοι τού Χρηαατι
στηηίον καί, των γραφείιον τα ό
ποία άσχολοϋνται μέ την παρακο
λη'ιθησιν τών' 6-ικτών καί των ί·
ξ?λίξεων «ίς αύτό, νά θελήσονν
νά τό έίμηνενσοΐ'-ν, διότι άφορά
ίίς την άςμοδιότητά των·
Τύ άσί'νηθ.?ς έν προ'/ειμένϊι),
δκν ό?ρείλ?ται τίς τόν σι·ν'ο.λικόν
όγκον των βυνολλαγών, άλλ' είς
την εξέλιξιν των τι,μών, ίίσον καί
τοϋ όγκον των <η·ναλλαγών κατά τόν ιιήνα Νοέ,αΰριον. Παρετηρί)- 6η? δηλαδή, κατά τα μέσα Νο&μ βρίου, καί ν.ατά την τελευταίαν ποοοκλ.ογική,ν έθδομάδα, μία ('ιπύ τομος «Γξηβις ϊίς τάς τιμάς ύσον καϊ τίς τάς «νναλλαγάς. Σνγκε κρι^μρνο)ς, κιατά την πρώτην ί'&δο μάδα τοΰ μηνόςι τόσον ό δείκτης όσον καϊ ό ογκος των σι>ναλλ(ΐγών
ιί>ρίσκοντ0 είς οπασιμότττα, γ.ι
νούμενα ό μέν δείκτης μετα'ςύ
τοϋ 895,1 αί δέ συναλλ,αγαν μετα
ξϋ 23—30 έκατ. &ρχ. ήμερησίιας·
Από την Δεηέραν, Γ>μο>;, 11η
Νοεμβριού, άοχίΐει ή υψωσις τοιν]
τιμών, άνέρχονται δέ οιδται κατά
5,3 ,μονάδας, ένί) αί σιη'ίΐλλαγα
άνι?Γχονται <ΐς 28,6 έκατ. δρχ Την έποζ,ΐιέντνν. Τρίτην 12ην Νοεμ βρίου, ό δείκτης τιμων άν'ήλθε κα τα 12 μονάδας καί αί σνναλλαγαί ειτθασιΐν ΐίς τα 42,4 έκοπ· δρ/. Την Τετάρτην, 13ην Νοεαβρίου, ΝθΓμβρίοΐ', ό δείκτη- τιμών όν θε κατακορι'φιος ν.ατά 34,1 μονά δπς, γ:Ι δέ συν(ΐιλλαγαί έ'φθΐίσ είς τα ίψος των 83,2 έκατ. όρχ. Άπό την Πέμπτην, 14ην τού μη νό;ι ό δείκτης τυμών κατί^χετ Ματά (!,3 μονάδ-ας, ένώ αί σιη'αλ λ.αγαΐ εί; τα 39,3 έκατ. δ-ηχ. "Ε κτοτρ, ό δ·;!κτης κατέρχ?ΐαι 6α &αιαάι)ςι διά νά κλείση είς τό τέ λ-ος τού μηνός εάς έπϋτεδον χαμηλό ερον άπό την π,ρο'ιτην Νοέμβριον Κατά τό τετοαήαεςον άπό 12ης μιίχοι 15τ)ς ΝθΡ,μ,βηίοτ', αί τιμαί ά νήλθον κατακορύφίος ακί οί συναλ ?-αγαί ηκολούθησαν την πορείαν τοΰ 6είκτο.·, κλύπτοΐ'ν &έ? διά τθ ΐν π;οεκιμρνω ΐτρηήαί,οον ποσόν δ,ραχμών 20β έ»ατ. περίπον, τό οποίον άντιστοιχεί :ίς 32% τοϋ σινόλου των οη'αλ/.αγών τού μη νός. **ά ήτο άκρως ενδιαφέρον έ άν εδίδετο ιμία έπίσηιμος έρμηνεία τού φαινόμενον τοΐτοι^ διότι ή μεγάλη πλειοψηιφα των συναλλασ σαμενων μα<>.λον άγνοεΐ τα αΐτιά
τού!
Ή κρίση στήν διεθνή ναυλαγορά
στρέφει τούο "Ελληναο έφοπλιστάο
σέ χερσαϊεο έπιχειρήσειο
ΜΕΙΩΣΙΣ ΕΜΒΑΙΜΑΤΟΗ
51 ^
—_—
ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΟΠΟΥΝ ΔΕΝΔΡΑ
ΑΠΘ ΤΟ ΕΛΑΤΟΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΟΣ
Δέν θά κατονν έ'λατα γιά χρι-
στουγεννιάτικα δένδοα άπό την
Πάρνηθα &ήλ<οσΐ2 ό ύφνπουογός Γεωργίας «.. Κλ· Γιαννονσης. Άν τίθετα, ή ΙΙάρνηβα ΐά φνλάσσεται' άπό 40 ,δασν/οΰς νπΓΟΛή/.ους ποΰ θά «κλείσονν» δλες τίς ποοσδάσεις! της «διά τύν <ρό6ον των λαθροϋλο τάμων». 'Επίσης, οί ϊδιοι, θά π«οι έρχι·>ντα| τα σημεΐα πωλήσεως
Των χριστουγεννιάττκων δέντςιον
"/οί ©ά έξετάΐονν μήπως ύπάρχονν
δέντρα ποΰ κόπηκα λαθραϊα-
Ο κ. ΰΐνΐ'πονργός άνακοίνοίσε
ό'τι εδιοσε την αδεία νά κοποθν 30.
000 ελΐαται τα δποΐα ^ίχαν π^οση
μανθή γιά τό σκοπό αύτό ά.ιό εί
δικά σιινεργεία τής δασικής ΰπη
θυσίας. Τα ελατα αΰτά προερχον
"•«τι άπό δάση τής περιοχής Λαμί
«ς, Κολα,μάτοο;, Κατερίνης, Το«ά
λων, Ενηυτανίας, Σπάρτης Ααρί
σης Κιαρπΐνησίοο, Χα/,,ν.ίδος, Κα
λαμπάκας, Καρδ'ίτσαςι Φονρνά και
Νανπάκτον.
Ή σχετΐλή άδει.ι δόθηκΐ γιατί
τα ελατα αύτά έ'πρ.επε οί·τως η άλ
λιος θά κοποΰν είτε γιά την διάνοι
ξη όδών, 'εΐτε γιά τό «άραίωμα-^
των δασών, είτε γιατί βοίσκονται
μέσκ σέ καλ.λιεογούμενες μϊ όπιο
ροφόοα δέντςια έκτάσ«ις. Ό '/.· ν-
φυπονργός παρετή,ρησε σχετικά ό
τι μόνο γιά τόν έπιστημονιαά :ται έκ των Η.
Π.Α·, τύ 47% έκ των χωρών τής
Εΰϊθ)παϊκής Οίκονομικής Κοινύτη
τος. 16% έξ Αύστραλίας κ«ί τό ΰ
πόλοιπον άπό διαφόρους χώρας
τί,; Εϋρώπης καί τού λοιπού νό
(Λίαν. Κατά τα ανωτέρω όκτάιιη
νόν, ή ισυνολική μείωσι; των έιιδα
σμάτων άνβρχεται είς 13%, ι'ις
τάς επί μέρονς, δμως. περιοχάς ή
δια<ροοοποίησι<ς «ίναι μεγάλη· Ον- τοις, άπό τάς χώρας τΓις ΕΟΚ τα μεταναστευτικά έαιδάσιιατοι έμει (ώθησαν κατά 16,4%> ένώ άπ« τάς
ΗΠΑ έμειώθησαν κατά 10.8% ναχ
έξ Αύστραλίας κατά 11.8%.
Ή σοβαρά >μι2ίωσι; των ιιετανα
στΐντικών έμβασμάτων έκ τή; Ε.
Ο.Κ. άντικατοπτρίξει την έπικρα
τοδσαν είς τάς χ<ί»ρας αύτάς Γκρε σιν, ή όποία πλήττει κατ' ευθείαν τονς είς την περιοχήν αυτήν έργα .ομένονς "Ελληνα; καί. κατ' άκο λο^θίαν, έπηιρεάξει τα έμβάσματά των πρός την πατρίδα. Τό γεγο- I νός τοϋτοι έν στ<νδν«ασμώ πρός την μείωσιν των ιςίσπράξΐων έκ τοϋ τονρισ'μοϋ, θά πρέπει νά ληφθή σοβαρώς ύπ' όψιν, τόσον διά τα τρρχον ετοςι ϋσον ναί διά τύ 1075, δ'ότι, παρά τάς αί,σιοδόξονς ά^α κονώσεις των άομοδίαϊν', ή μΐίο) σις αντη είς τα έμβάβματα των ιιε ττιναστών —&Χ)λι καί είς τάς εισ πρ/ώξει; έκτον τονρισμού^— Θά συ νεχισθή, διότι τα αΤτια είναι έΕω γενή καί άν?ξάρτητα τοΰ 'Ελληνι κου έλεγχοι·· Ή ΰψεσις είς την Ευρώπην έπιδεινοΰται, ό δέ άρι θμός των άν<έιργων ποοβλέπεται ό τ θά αυξηθή σημαντικώς κατά την προσέχη άνοιξιν. Ευνόητον όθεν είναι, δτι οί άνεργοι δέν θά εχοιτν χΡΠμα,τα διά τονριστικάς διακο- πάς, όντε καί οί "Ελληνες έ,ργά Τ(/ι εΐσοδήματα ν'ά άποστείλουν είς τάς οικογενείας των. Είς τού; ύπολ^ογισμούς, λοιπόν, καί τάς πάσης φύοΐως προδλέψπς διά τό έγγΰς μΐλΑον, όσον άψορά είς τάς άδήλονς είσπ,ράξεις τοο ί σοζν^γίον πληριομών τής Έλλ.άδος θί. πρέπϊΐ νά ληφθή σοβαρώς ύπ' όψιν ή έν λόγω δια,μορφωθείσα κα τάσταβις, διότι τα δύο αύτά κονδν λια —τουρισμό; καί μεταναστευτι κά έμβάσματα— άντιποσοιπενονν μέγα μίρος των αδήλων* πόιρΐον τής χο'ιρας· Κατά τό παρελθόν έ κάλνψαν τα 57% τοΰ σ·^νόλου των άδήλων εΙσπράξ··-"ων, κοιτά τό δεκά μηνον, δμως, Ίανουαρ;ον — Ό κτωβρίου τού τρέχοντος ετονς, τα δΰο αύτ,ά κονδύλια, καλνπτοι·ν μό Λ'ον τό 49%. Διάχντη είναι ή π«ποίθη'~ στούς ναντιλιακούς κύκλονς ότι τό π;2οσρχές έτος, λόγοι τής 8ιε- Ονοϋς ο'ικονοιιαής καθιξήβεΜς, Βά σημειωθή κάιμψη στίς θαλάσσιες ΙΐΓταφορέ; καί κατά συνεπεία καί ,ττώση στού; ναύλονς. Ή κιάιμ,ψη ίίαως αυτή δινατΐν νά μει-ω'θη' άπό τίς άπεοιό^ιστΕς 5υ νατότητος των άραβικών κρατών καί νενικώτρρα τό>ν' κρατών τοΰ
τρίτον κόσαου, τα όποία άπορρο
φοΰν σέ μ·εγά)^€ς ποσβτητες εύοω
παϊκά βιομηχανικά ποίόντα καί ν
λικά προοριζόμενα άα)' ενός μέν
γιά την οίκοδομική άνασυγκοότη
ση των χιοοών αυτών καί άφ' ίτέ
ρου γιά τήν {Αοποίηοη τοΰ προ
γράϊΐιαατος έκβιοιμηχανοποιήηεώς
τους.
Άπό την άλλη πλευρά γ'ι επονα
λειτο·-ιρ·γία τής Αιώρυγος τού Σου
έζ θά έχη μέν σάν ά.τοτέλεσμ.ΐί νά
μειωθή ή ζητήση τιον φορτηγΛν
σκαφών κατά 5% καί των δεξαμ:
νοαλοίων κβτά 10%. ή άντίστιχος
διιως μ,είωιση τής σχετικής ναντι
λιακής κινήσεως δέν πρόκίΐτα, νά
έχη δυ-σμε;ν'εΐς έπιδράσεις επί τοϋ
κονδύλιον των άδήλων <ττ·ναλλα γματικών πόρων τής χώρας μας. Άντίθετα προβλέπεται αΰξη,,η τού ναυτιλιακοϋ συναλλ.άγμα'ος βασιζομένη: — Στήν στραφή τοΰ έΐ[οπ).ιστι ■/,οΰ κεφάλαιον σ·έ έλ/.ηνικές χεο σαϊες έπ·?νδύσεις, λόγω τής σημε ρινής πολιτικής σταθΐ^ότητος τή; χώρας μας καί τής άβϊβαιότητο; ποΰ έιπικοατεϊ στηΛ' διεθνή ναυλα γαρά- ΙΙράγματι ή άποκατάσταση των δημοκρατικών θεσμών σΐήν Έλλάδα ένθαρ,ρννει όπωσδήποτε τού; έ<τοπλιστές καί δη-μιονργεΐ τίς άπαιραίτητες προϋτοθίσΕΐς νά τττν έπένδνση κεφαλαίων <ττ»(ν 'Ελ λάδα. "Αλλωστε ή καλή άγορά τοϋ παρολθόντο; σννετέλϊσε στήν δή υιουργία σημαντικων άποθεμάτοιν κων σέ σι-νά>.λαγμ,α τα όποία θά
χρησιμ»9.,τοιηθοϋν γιά τόν σκοπό
(ΐΰτό.
— Στήν άνα,μενομένη αΰξηοι
των μισθών των ναυτικόν, ποΰ θά
γίνη όπ»>ο"δήποτε άπό 1ης Ιανου¬
άριον 1975.
— Στήν ανοδο τής *πισνε·.·αστι
κης δραστηριότητος στήν Έλλά
δα, ή όποία αύτομάτ(ος θά προνν
ψη άπό τήν έπαναλε>τουργία τί;;
Διώρυγος τού Σουέξ, λόγω τής
έπίκοαρης γεωγραφικής μας θεσ11
ως. .· :ιφί-,
— Στήν ανξηβη των άνΓφί^ια
ααών σέ τρόφιμα, >ιαύσιμα ναί "λ
λα ύλικά, άπό τήν Ελλάδι* των
έλληνΜίών νη ξίνων —λοίοιν.
'Ενα σλλο στοιχεϊο ποίι έπηρρί'ι
ξει 'θίτικά τήν διαμορφώση τον
ναντιλιακοΰ συναλλάγματος ",ιτω
καί. σέ δνσκολες π.Γιριόδου; τής ναυ
λαγοράςι είναι ή άπασχάληση έ
νός μεγάλον άριθμοϋ έλληνΐ; ών
σκαΐφών στήν κινεξική άγοοί'. Ό-
πωσΐδήποτε την στιγαή αυτή ί; Κ!
Λ'α, οί μεταφορές τής όποί»; ιϊχαν
απορροφήσει πρόσφατα ίλ'ι,νι/ά
σκάφη πού νπερί6αιναν τα εθο; ?
φαρμόζει μεΐϋ)ΐμίνο ρυθιιό σ'ίς
νανλώσ-εις ξένων πλοίιον. ΊΙ Αθλι
τική αυτή όφ»είλ>5ται, κατά τοΰς εί
_ ιοτήν άνα<τΰνταξη τοϋ οί·/ο της ποογράμματος. Οί κα λές ίίμος βάβεις σιινειργασίας Έλ λήνωιν' έφο.τλιοτών καϊ Κινέϊονν φοοτωτών, αί οποίες χρονολογοΰν τοι άπύ άρκετών έτών, συντελονν ώβτε καί σήμΐρα άκόμη νά άπ.ι- (τχολήται στί; κινεζινές ίνα; έντυ.τϊοσιαιιός άριθμός ΐ)_η νίκων σκατρών. Γεγονός παντός εί ναι ϋτι ή κατάχτταση θ(;έ·τ:| νίι θε (ι>3ήται π$ο<ΐωοινί> κ<ά οτνεπίίς χά τα τύ προσεχές ετος ή τ«ράστ>α
αύτη άγορά Θά έπαναδραστηρι.ο-
■ΐοιηθή καί τύ έλληνικό πλο'Ό Θά
γν(.»οίση καί πάλι τήν έ%'τατι(κι!ιτα
τη άπαΛίχόληση στήν Άπω Ανα¬
τολή.
ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΤΑΒΛΗ»Η ΤΟ
^.ΩΡΟ ΤΩΝ ΝΑΤΤΙΚΩΝ
Μέ άπόφαση τού ύπου^γοΰ Έμ
πριχής Ναυτιλία; κ. Παπαθόγκο)
να έγκιοίθηκε όπως τό προδλεπόμί
'ο άπό τίς συλλογικές σι-μβάστις
εργασίας δ*!>20 πρός τοΰς ναυτι-
/.οΐς έπ' ΐύκαΐρία των έορτόίν των
Χςτστονγέννων καί νέον ετοιις, κα
τοαλ.ηθή άπό τοΰς πλ.οιοκτήτες ά
νάλογα μέ τόν χιρόνο ναυτολογήοε
ώς τ?νς νόν την γενική ή άτομική
η'μβοΛη εργασίας.
Ή άπό<{οση τού κ. ύπονογοΰ άφοίί τοΐ-ς ύπΓ^:τοϋντες ή ύπηρε τήο.ιντε; ναιτινιούς των άτμοπλοϊ /.ών έ,τι'ίατηγών πλοίοιν, των άκτο πλχΐκ,ων φθ,ΐτηγών μίχ,ρι 500 κό ρω.', τών ."'τοελαιοκινήτονν καί Ι στιοτότων, των ρνμο.λκών λιμέ ν·ιο έ«·)τι:ι2ΐνοΓ»ι των ρνμονλκίιν τΛν βιοιηχανικΛν έπιχει,ρήσειον, των ναι ιγοσ,ωστικων, τοϋ ΰδροφό ί.)0 ' «'Λ;αφΐτ;ίττ;^, τώ' ριμονλκων /.οί λοιπίον ί.ακοκινήτων πλιοτών τ?"ι ΟΛΙΙ "/«ί των ρτμονλ.κών τής Νίίΐ; Άνιονί'αο^ Έταιρίας Διώρν γος Κοοίνθου. Λιόρον βικαιοΰν-ται έπίσης καί τα πλΐ'Λώματα των άλιεντι/.ών, ποΰ μισθοδοτοΰνται σέ δοαχμές, και3ώς καί οί ναιπικοΐ πού ϋπηρί τοιλ' σέ σπογγαλΐΓυτικά πλοϊα, πλήν των δι-των, έφ' όσον τα πλ.οΐ α αντά άί.ίεναν μέσα στό έλλ^ηνι- ν.ύ βαλάσσιο χώρο- Ή π,ςοδλεπομένη εκτακτη οίκο νομική ενισχύση θά >:ατα6λ.ηθή σέ·
μία δάση μέχρι τής 23ης Λεκιίμβ^!
οι·.
ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΟ ΑΠΟ
ΤΟ ΔΩΡΟ ΠΑ ΤΗΝ ΕΡ-
ΑΤΙΚΗ ΕΣΤΙΛ
ΕΪΕΤΑΣΘΗΚΑΝ
ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΓνΤΑΤΑ
ΤΟΝ ΕΞΑΓΩΓΕΩ.Ν
Ό ι^πουργό^ 'Εμπορίου κ. Ι-
Μποϋτος δέχδηκε τό προεδρείο
τοΰ Πανελλπνίου Συνδέσμου 'ΕΕα-
γωγέων, τό όποΤο τοϋ άνέπτυΕε
ωρισμένα εκκρεμή θέματα, πού
άπασχολοϋν τό έξαγωγικό έμπό-
ριθ.
Συγκεκριμένα οί έΕαγωγεΐο έ-
θεισαν ύπ' δψη τού κ. ύπουργοϋ
τα θέμχιτα: τήο άνσμορφώσεοχ:
τής ύπ" αριθ. 1574)70 αποφάσε¬
ως τής Νομσμάπκής Έπιτροπής
οερΐ έΕαγωγικών έπιτοκίων, τής
έίαγωγής αλεύρων κσί σιμιγδαλί-
ων.ι τής διευρύνσευκ: των προθε¬
σμιών έΕαγωγής προχρημστοδο-
τουμένων προϊόντων κα'ι έπιστρο-
φής χρηματοδοτήσεως, τής συστά-
σεως δευτεροβαθμίου έπιτροπής
γιά έπανεΕέταση άπορριφθεισών
αιτήσεων δικαιούχων συναλλαγμα-
τικής διαφοράς κλπ.
Ό κ. ύπουργός επεφυλάχθη νά
απαντήση στούς έΕαγωγεϊς, άφοϋ
μελετήση τα θέματα αύτά.
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΕΟΕΧ
ΛΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΝ
ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
Τό Παράρτημα Ήτιεϊρου - Κερ¬
κύρας τοϋ Έθνικού ΌργανισμοΟ
Έλληνικής Χειροτεχνίας, διά τοΰ
παρ' ούτω μηχανικοϋ έΕοπλισμοϋ,
έΕυπηρέτησε, κατά τόν περοσμέ-
νόν μήνσ, 32 έργαστήρια άργυρο-
χοίας τής περιοχής Ιωαννίνων,
τα όποία έπεΕειργάσθησαν 60 χι¬
λιόγραμμα άργύρου διά τήν κατα¬
σκευήν διαφόρων κοσμημάτων καί
αλλων σργυροχοϊκών άντικειμέ-
νων.
'ΕΕ άλλου, τό μόνιμον δειγμα-
τολογίκόν έκθετήριον τοϋ άναφε-
ρομένου Παραρτήματος τού ΕΟΕΧ
επεσκέφθησαν, τόν περασμένον
μήνα περ'ι τα 450 άτομα, μεταΕϋ
των οποίων καί πολλοί Εένοι, τα
όποϊα έΕεδήλωσαν ειδικόν ενδια¬
φέρον διά τα χειροτεχνικά καί 6ιο-
τεχνικά έκθέματα ήπειρωτΓκής τέ¬
χνην
Οί έργοδότες νποχηεοϋνται νά
πα,ρακιρατοϋν άπό τύ δώρο των μι
<τθωτων ποσό, ΐσο πρός τό κοττώτα το ήμερομίσθιο άνίΐδικεύτοσ έογά τη, υπέρ τής Έργατικής Έστίας, άν'α,φέί/Γτα, σέ άνακοίνοση τού Ό,ργανισμοΰ. Στήν ανακοινώση ποοστίβεται δτι τα ποσά αύτά μαξί μέ την έτη σία σΐ'νεισφορά τοϋ έργο,δότον ν- πϊρ τής Έργατικής "Εστίας —πό σό ίσο μϊ τό μισό ήμερομίσθιο πον καταβάλλΐται σέ -/.(ϋθε έργατο τεχντη ή 1)50 τοΰ άκαθαρίστον κα ταβαλλομενου μισβοϋ γιά κάιθε ύ ι πάλληλο— πρέπει νά κατατευΌίτν στήν Τραπέζα γιά λογα«ιασμό τής Εογατιχή; Έστίας τα μέν πρώτα — ίΐργατικής Ε'ισφοράς— μέχρι τής 23ης Ιανουάριον 1975, τα δέ δει'τιερα —'Εργοδτικής Ε'ισφοράς — μέχρι τέλχνς Φρβροναρίου ή πρώτη δόση καί μέχο! τέλο^ς Αν γούστου 1975 ή δ:ντερη· ΝΕΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Γενικάς Γραμματεύς τής Έμπο- ρικής Τραπέζης τής Ελλάδος το- ποθετήθηκε ό κ. Παϋλος ΧατΖη- παύλου. Μέ τή σχετική άπόφαοη τοϋ Διοικητικοϋ Συμβουλίου τής Τραπέζης, παρεχωρήθηοαν στόν κ. Χατζηπαύλου εύρεϊες άρμοδιότη- τες παρακολουθήσεως, έποπτείας καί συντονισμοϋ όλων των εργα¬ σιών. Φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ. Διοικήσεων 'Ανωνύ μων 'Εταιρειών κα'ι 'Εταιρειών Περιωρισμένης Ευθυ¬ νής δτι δι' αποφάσεως τοθ κ. Ύπουργοϋ "Εμπορίου ίύπ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευσείσης Ι :είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον 'Ανωνύ !!μων 'Εταιρειών), όρίίεται ότι δύνανται νά συνεχίσω- • αι δημοοιεύουσαι εγκύρως τάς Προοκλήσεις των Γε- • νίκων Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογισμούς των δια -τής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ- < ΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο Μδχρι τούδε διά της «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ· πρό τής ουγχωνεύσεώς της. οι οροι ΕΚΤΑΣΕΟΚ ΠΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ι·/αοσΐΕΐ'3ηκε στήν ε τής Κ·.ι6.;(ρνήσε<ι)ς (ΦΕΚ 3«8 Λ') τ'» Ν·Δ. 221)74 ποΰ ριΐθιμιζει θέμα τα βχετιχά μέτήν παραχωρήση ή ίκμΐσθωση εΗ,τοικιστικών έκτάσ:ο>ν
μί· σν.οπό τί^ν περκτ-ερειακή βιομη
χανιν.ή αναπτύξη.
Σνγκεκ-ρΐιμένα τό διάταγμα αύ¬
τό, ποΰ άντικαιθιστά καί σνμ.τλη
οώνει τό Ν.Δ- 203)69, προβλέπει
σΎοπτικά τα εξής:
Τό αρθοο 1 όρίζει ϋτι μέ κοινή
άπόααση των ίαονργών Συντονι-
οΐμον, Γεωργίας καϊ Βιομηχανι'ας
•/αι μετά πϊ'μςονη γν'υ>μη τοϋ Ε
ΟΊ" έπιτρέπ.εται ή παριχχώοηση
σ? νοϋΐκά ή 'ΐτνβικά πρόσίυπα, κοι
■· ι/_ριΊατο>ν ίκτάτεων, σι- πϊριοχές
ποίι έ.τοιν ίσθηκαν κατά την άγ'.ιοτι
κή νοιμοθεσίπ, γιά ιδρύση ή έπέκτα
ση κι'ιιθρ φΐ>σ·:<ϋς έπαρχιακών 6ιο μηχανικών ή διοτεχνικών έπιχειρή οεηνν 'Επιτοέπϊται ή παοαχιόρηση | τΓ»' ίδίων έκτάθΉον, άποκλ.ειστιν.ά ■/αί μόνο γιά την κ,ατασκρι,τι, των Ίναγκιαίων έγ>χιταστάσεων, γ.,Ί ϊ
δρνση ή έπέκταση κτιγνοτρθφΐκών
έκμεταλλεύβΐιαιν ή μονάδων ο, ν)
τοϋ ΒΟΤ? ίπιτί'έ.τεται ή έχμίσθω Δι?ι&ύνσε<ΐ)ς Δημοσίων Κτημάτων ση σέ νο;ιΐι-/ά ή φνσικά ποόσωπα, τού υπουργείον Οίκονομικών. έκτάσειον δ~»ς οί προηγονμεν-ς, γιά ίδρ.ση ί) έπεκταση κτηνοτρο φΐ;χών έ"χμετ<'//Λεύσε|ΐ)|.'/ ι") μονά¬ δων γιά στγκεντροίση καί διαθέση βοοειδών, κατα/ΛήλιΐΛ· γιά άν «.τα ραγωγή άπό φ·ορεϊ; παρεμδάσε- ω;· Τα δρθρο 4 έ-ξ αλλου τοϋ Ν.Δ. 221, «υθμίζει Οϊ,ματα σχ·ετικά μέ την έκποίηση ή έκμίσθωση δημοτι κων ή κοινοτικόν έκτάσεων, χο.ρίς δηιμοπρασία, τής πιό πάνω κατη γοηίας. Τό άρθρο Γ) ύρίζ~ι ότι τα πιύ -ιάνΐΊ ίσχύονν ναί επί έκτάσπον' ποϋ τελούν υπό τήν διοίκηση τής ΤΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΔΕΜΑΤΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΞΕΝΑΣ ΧΩΡΑΣ Κατά τόν μήνα Αύγουστον 1974, τό ειδικόν Ταχυδρομικόν ς & διαθέαείος δοοει- ^ Γραφείον όποοτολής δεμάτων εί- δών χειροτεχνίας είς τό εξωτερι¬ κόν — τό οποίον ιδρύθη καϊ λει- τουργεί πρωτοβουλία τοϋ Έθνικοϋ Όργανισμοϋ Έλληνικίΐα Χειροτε- δίιν, κατΓΛλή,λων γιά άν'απαπαγιο γή άπό φορεϊς παρεμβαοτως· | Τό νομοθίτπμα αϋτό ποοβλεπίΐ ι τοΰς δρονς καί ποθι'ποθέσεις τής παϊαχοςήσειυς, τα τής καταβολής τού τιμήδματοΐ τής κνηιότητας, μεταγραφής κλπ. Τό άρ·θοο 3 έξ άλλον τοΰ δια τάγ,αατος, ονθμΐζει θέματα σχετι λά μέ την έχ,ιιίαθωση, ΐποι/ιστικών εκτάσεων όρίζει δέ σννοπτικά τα εξής: Μέ άπόφαση τού ύπουργοϋ Γε οργίαι;, μ·:τά σνμφωνη γνώμη Κατά τό αοθρο 6, μποραΰν έξ α,λϋλου νά παοαχωρώντα, μέ τίμη ιια, κατόπιν αποφάσεως τού νομάρ χον, έχτάσεις μέχρι δ στρεμμά- τοιν', μή δαστκές δημόσιες ή κοινό Χθστες έποικΐΛτικές, σέ *τηνο- τρύφο.ς ή γεωργοκτηνοτρόφονς· Ι»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦΦ< Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΩΤΗ ΣΕ ΑΡΓΟΥΝΤΑ ΠΛΟΙΑ Ή παρωπλκσμένη παγκοσμίως έμπορική ναυτιλία εσημείωσε αϋ- Εηση τόν περασμένο Όκτώβριο κα τα 159.000 τόννους, περιλαμβά- νουοα οέ άργία 125 πλοϊα 933. 000. τόννων. Τήν πρώ^η θέση άπό πλευράς άριθμοϋ παρωπλισμένων σκαφών κατέχει ή Ελλάς μέ 162 πλοϊα, ένώ άπό πλευράς χωρητικότιτος των πλοίων της υπό έλληνική ση- μαία ναυτιλία κοτελάμιδανε τήν δεύτερη θέση μέ 151.000 τόννους Είδικώτερα τα άργοϋντα ελληνικά φορτηγά σκαφη ανήρχοντο σέ 34. 92.000 τόννων, ένώ τα ελληνικά δεζαμενόπλοια τα όποία «έδεααν» χνίας — εσημείωσε την άκόλου- όν κίναα,ν εις έΕαγωγαα χε.ροτε- λλείψει έΡναοίας, ανήρχοντο σέ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΙΣΑΓΩΓ ΕΣ ΓΙΑ ΕΚΠΡΟΘΕΣΜΟ ΕΚΤΞΛΩΝΙΣΜΟ Άπό αρμοδία πηγή εγνώσθη ότι οί πρώτες ΰλες βιομηχανίας καί τα ένδιάμεσα ύλικά αυτής, πού έκομίοθηκαν άπό 1.4.74 δέν πρό- κειται νά έπιβορυνθοΰν μέ ε'ιοφο ρές τήν περϊπτωση έκπροθέσμου έκτελωνισμοϋ των. Τό μέτρο τουτο, πού θά έφαρ- μο^εται κατά περίπτωση, άποτε λεϊ διευκόλυναη στό εϊσαγωγικά έμπόριο, τό όποϊο άντιμετώπισε λόγω των έκτάκτων περιστάσεων δυσχέρειες στόν διακανονισμό κα έκτελωνισμό των ηρώτων ύλών κα ένδιαμέσων βιομηχανικήν προϊόν των έν τος των τακτων προθεσμιών νημάτων κοί ειδών βιοτεχνίας αί λαϊκής τέχνης: Δέματα: 1.081 Βάρος, χιλιόγραμμα: 6.816 ΑΕία, δραχμαί: 13.512.439 Τα οταλέντα είς διαφόρους χώ- ας τής Εύρώπης, τής Άσίας, τής Αφρικής κα'ι των Ήνωμένων Πο- λπειών τής Άμερικής, χειροτεχνή- ματα καί καλλιτεχνικά προΐόντα 6ιοτεχν[ας καί λαϊκής τέχνης ή- οαν: υφαντά ειδή άμφιέσεως καί έπιστοώσεως, κεντήματα, διάφορα ιροΐθντα χειροπλεκτικής, μεταλ- λοπλαστικά. άργυροχρυσοχοϊκά, κο- ομήματα, κεραμικά, δερμάτινα, Ευ- λόγλυπτα, κομψοτεχνηματα έζ α λαβάστρου κ.ά. ύλών, κοόκλαι κοιΛολόγια καί ποικίλα άντικείμε να. Τα έν λόγω ταχυδρομικόν Γρα- αιεϊον είναι έγκατεστημένον κατι τήν οδόν Νίκης 33 (παρά τή πλατείαν Συντόγματος) καί λει- τουργεϊ κστά τάς εργασίμους ή- 59.000 τόννων. Ή είκόνα αυτή τής έλληνικής αυτιλίας πού τέλει υπό παρωπλι μό, είναι πλασματική ΰεδομένου ιτι πρέπει νά προοτεθή κοί μεγά- .ος άριθμός παρωπλισμένων σκα- ?ών τής Λιδερίας καί τοϋ Πανα- 5, υπό τίς σημαϊες των οποίων αλύπτεται σημαντικό ποσοστό έλ- ηνοκτήτου ναυτιλίας. •ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ» Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΟΙ ΝΟΥ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓ ΕΜΠΟΡΙΟΥ Μέ άπόφσση τοϋ ύπουργοϋ Έμ- πορίου κ. Ι. Μπούτου κοθωρίσθη- οαν οί ήμέρες καί ώρες τής έλευ θέρος εισοδου οτό υπουργειο άηό σήμερον μέχρι τής 15 5 1975 ώς έΕής; Δικηγόρων κάθε μερά 12. 30' — 14 15', κοινού Δευτέρα. Τετορτη, Παραοκευή 13—14.15", ώς ήμέρα δέ άκροοσεως τοϋ κοι- υέρας καί ώρας 7.30 π.μ. - 8 νοϋ άπό τόν ύηουργο ωρ»στηκί π, μ·μ· Τετάρτη καί 13 - 14 3Ο'.
Η ΑΙΑΗΙΚΗ ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΑΑΑΙΟΥ
Τα μέτρα ποΰ έξήγγΐΐλί ό ύ-
,-ιο.'.'Υάς ΣΐΛ·τονκ:μοΰ κ· Π. Πά
ύις γιά τό λά&ι στίς 29
θΐΐοτοΰνται άπό τοϋς
υς των παραγωγήν σάν
/ίά, ένω έχονν διάφορο
γμΐ °» έκποόσχοποι των ί;α^τό-
ρίιΐν.
Οί έκ-ΐοόσωποι των έλαιοπαιοα
γιογών είναι ενχιΐΛΐσημένοι άπό
Τ;,ν τι;ιή τώ-ν ^ δρχ. τό κ.ιλό γιά
τό λ«δι οξύτητος μέχρι 1%. Ή τι
^ή αύτά χαραχτηιρίζεται σάν προ
οτατςιτική της παιςαγωγη;. Ίδιαί
τνηαΐ τονίσθηκε άπό τού; εκπ,οοσώ
,-ιονς των παραγωγόν ότι παοό
μοιι μέτρα εχί., πάρει καΐ ή Ί-
οπανίκ. ή οποίαι ανεκοίνωσε τιμη
ίΐτΓ,ηί^ως γιά τό λάδι 115 πεσσέ
τρ: τα κιλό (57,δ δοχ. περίπον) έ
νή .τγ?ι·οί ή τι,μή ήταν 58,5 πεσσέ
ΤΚ (20,5 σοχ.).
Οί έκ.τρόσϊο.101, ο*ια>ς· τίόν έ-μπό
Ρ(ον ίν.αιολάδον ύπαστηρίζονν ότι
μέ τα νέα ιΐ/έτρα €πιβαοννε.τ«·. ή
χβτανάλωση. Ποο6λρ.τ·~ται, ότι ή
νέ α τι,μή οτό χονδοΐαπόοιο θά δια
μορφωθή άνά^κσα <ττίς 58—60 οοχ. τό κιλό ϋταν πρίν' άπό την έ ϊαγγ-ελία τίόν μίτπων ήτον 47 __ 49 δρχ· Στήν κατανάλωση (λιανι ·/.!> έιΐίτά;ιο) π,ροβλέπ,Εται ότι ή τι
μή Οά περάση τίς 65 δρχ. σέ λί-
γρς μέρες. Γι' «ΰτό καί οί έΌ,-ΐοροι
χαρακτηρίζον >ν τα μιέτςα άψυιχολό
γητα γιοττί έπιβα,ρύνονν την κατα
νάλοση καί τίς ιιή έλπιοπαρα,γωγι
>:ές πεοιοχές πρός ϋφελος των έ
λι οπα,ραγωγών.
Οί εμποροι διαμοτ.ρτϋρονται για
τί ή κιβέ,ρνηση ίέν έ'χει ανακοινοί
σε, ά,κόμη την κλιμάχωση των τι
μών γιά τα λά&ια ιμεγαλυτέρων 6α
θμών οξύτητος καΐ ,μέ τόν τοόπο
αυτόν δέν μπορεί νά ανοίξη ή άγο
οά. Οί κα,ραγωγ,οΐ γιά τα λάδια
δλων' των βαθμών οξύτητος ζη-
τοϋν την τι,μή των 55 δρχ., ή όποί
α? ΰμως, δέν σΐΊμφέ,ςοι στό έμπό-
ριο, άφθϋ ήλιανική τιμή κλιμακώ
νεται άνάλγα: μέ τόν βαθμό ό§ντη
τς· 2τίς πίρκτσότε^ες μ,άλκΐτα
περ,ιοχές οί παραγωγοί διστάζουν
άκόμη νά παραδώσουν, μέ τΰν άνα
μονή αϋξήσεο)ς τών' τιμών.
Ό εμπορικάς κόσμος ύ,τοστηοί-
£ίΐ ότι μέ τα νία μέ,τρα θιγεται ά
.μεσα άλόχληρος ό κλάδος τοϋ έλατ
ι ΊΓΤορίοι·. Οί ε'μποιοοι ιδιαμαρτν.ρον
τιιι άχ<>μη γιατί τό κοάτος ίι,τιτρέ
.ι ι >.αί χρηματοθοτεϊ, μέ τή μεσο
/.α(>ηση τής Άγοοτι«.ής Τραπέζης
τιιΐις γνο;τγικοΰς συνεταιρΐΓιμούς
το'ν μή έλ.αιοπαραγηιγών περιοχήν
γιά την άγορά ιλαδιοϋ, τα ύποίο
διανέΊμονν στά μέλη το^ς. Οί <τυν ίταΐίηαμοί μ* τόν τρόπο αυτόν προ σ.ταΐθοΰν ν'ά πκριορίσουν την έπιβά Οΐ'νση' τού καταναλωτάς άπό την (ΐί'ξηση τής τιμής γιατί διαθέτουν Τι) λάδι μέ ιμικρή μόνο διαφο,ρά ά -ΐό την τι,μή στηρίξε,ω,ς · Ο ΤΡΟΠΟΣ ΦΟΡΟΛΟΠΑΣ "Ο έμ,τορικός χόσμος κια ίδιαΐ- τε·<)τι ή "Ενυ>ση "ΕμπόρΌΐν Ελαίου
.•χοοτείνει,τήν άλλαγή στόν τρόπο
ΪΛ[6αλής τής φο.ρολογίας· Σέ είδι
"/.ό ΰπάμνημα Λθύ υπέβαλε πρίν ά
πό την έξοτγγελία των μετρων ή
?νο>ση προτείνει ή φορολογία στό
λάδι (3% υπέρ τοϋ ΟΓΑ καΐ 1%
χαρτόσημο) νά έπιδάλλεται στόν
παραγωγό στά έιλαιοτρι&:ΐα κατά
την εκθλιψη τού
Πρρτείντται μάλιστα ή φα
νά έπι6ά).λεται στό σύνολ.ο τή; μι
ραγωγής & άφού άφαιςοθοΰν 300
κιλά κατά .παραιγοιγό γιά αύτοκα
τα.Λΐ1).(οβη. Ή φαρολ.ογία θά ε.ιι-
6άλλ«ται <τέ εΐδος &μ« τόν τρόαο «ΰτό θά δημιονργήση ίνα «υθμιστι κ.ό άπύθι?μα ποϋ θά μ.τοςή νά χρη σι,μο.-ΐοιήση σέ .τεριάδονς έλλειμμά τιον. ^ Τό Ιλαιεμπόριο ϋποστη^ίζει ότι μέ τή μο; Τή τή; φαρολογίας .ιοΰ προτΓί-:, £ά παταχθή ά.τοτελ*αμα τικά κοά ή άνΐΕΐθ.νη διακίνηση λα διοΰ- Δ^ο,ςοι άνεύθννοι διακινη τίς λαδιοθ μεταφί^οι·ν στά άστι- κά ν.έντ;α κα'ι διαθέτονν στήν κα τανάλωβη έϋπόοειμα χωρίς κανέ να ελνεγχ0 ύγειονομικό & φθοολο γικό. Τα πεοισσότΕ&α άπό τα λά δια αύτά είναι νοθε-.ιΐΕΎα καί π,:,"ΐ έχηνν σέ μεγάλας ποσότητε; σπο οέλαια "/.αί βιομηχανικά λάδια. Έ πίσης, άπό την άν·εύθιινη αυτή δια κινήση ξη,μιώνει -/αί τό θΓ,ιμόβιο γιατί δέν κοπαβάλλεται τό 3% υ¬ πέρ τού ΟΓΑ_ τό 1% χαρτόσημο .τ:ιηαγονγοΓ·; τό 2% χαρτόσημο ά- πά χονδρίΐμπο<)ο σέ χονδρέμ,-τοεο χαί 2% χα,ρτιάσηιαο άπό χονδρέμπο ρο σέ λιανέιμποοο (σύνολο 8%). Οί διάτροιροι άνεύθννοι διακ,ινητές έν,μΐταλλεύονται άκιριβώς οάτή την εμ,μεση ίρορολογική άπηλλαγή κα πιολοΰν τό λά&ι σέ χαμηλότερη τιμή. ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΣ Οί έκπρόσωποι των παοα-γωγών κα των έμΛΟΐΓΐτον πιστεΰοι·ν ότι ί[ να, σή'χερα δΰσκολη ή πςαγματο ποίηση έξαγιογών ,μέ τό ΰψος τοϋ πα,ρακρατήιμοηος ποΰ ίίΤχύει- (Πά ρ«κ:Γ>άτηιμ.α εΐι/αι ή διαθέση υπέρ
των -/ιςατικών άποΑςμάΐων έν'ος
.τοσοστού τοΰ λαδιοϋ ποϋ εΞάγει ό
εααοςο;)· Γιά λάδια μέ όξι'τητα
1% τό παρακοάτημα είναι σήμερα
28% καί π,ληρώνεται μέ τιμτ> 39
δρχ. Μέ τίς δκ&νεϊς τιμές στίς 66
δρχ. τό κιλό ό εμαοιρος δύσκοί^α
καλύπτΐΐ τα εξοδά τού γιά την
πραγματοποίηση ίςαγωγών στό
ση.μερινό ίψος τοϋ »-ταρακ.3«·τήμα-
τος. Γι' αί>Τό κοά πιστ,εύεται δτ, εί
ναι δύίΓνίολη ή πραγματο-ΐοίηση έ
ζαγιογών 15.000 τόν. οέ χϊ·μαι πού
άνετ.οίνιοσ: ή κΐ"6έιρν'η.ση[·
Άντίθΐΐτα καί οί δνο πλνειιρές
.τροτείνοΐ'ν νά επιτραπή ή έξαγω
γή μόνο α'ε έπιόνυμα δοχεία, τα
ό.τοΐα, δμως, θά διατηοοΰν σταιθε
ηή την .τοώτητα καί ε;τσι θά γίνε
ται γνωστό τό έλληνικό λάδι στή
διεθ'ή άγορά. ΊΙ τυποποίηση των
έξαγωγών σέ έπώννμα δοχεϊα θε
οιρεΐται άϊΐα«α!τητη πιοοϋπόθεση
γιά την διάδοση τοϋ ελληνικόν λα
διοΰ <ττή δΐΐθνή άγοοά. Οί έκ-τρόίΤίοποι των πηοΤΓίνονν γιά εφέτος τή λή τού ποσοστοθ τού παρακ,ρατή- ματος γιά την διευκόλυνση των έ ξαγωγών. "Ιδιαίτΐρρια προτείνεται τα πα,β'ακράτη,μα νά κυμαίνεται ά νά?^>γα μέ τίς τιμές εξωτερικόν &
νά πληρώνεται στόν παιραγωγό μέ
την τιμή ά,τκραλείας (53,50 οραχ.
εφέτος)·
Έπίσης, «ι έκπρόσοιποι τοΰ έμ
.τορίου πιστεύονν ότι, δέν ίΐπάρχονν
>:αί ά,ρκετές ποσότητες γιά έξαγω
γές. Ή έφετινή παραγωγή ΰπο>.ο
γίϊεται σέ 180.000 — 200-000
τόν. καΐ τα ικρατικ,ά άποθρματα σέ
70-000—90.000 τόν. Ή κατανά-
λωση ύπ€.λογί:.:ται σέ 150.000 —
160.000 τόν. καί οί παααγωγοί
κρατοΰν σάν άποθέματά τους γν-
ρο> στούς «0.000 τόν., όπότε μέ
νούν γιά ί'ςαγωγες μόνο 30-000
τόν. Οί εμ-ιοροι .-ΐιστεΰο,νν ότι καί
μέ διαμορφώση ίκανοποιητικών ττ
μών ή πραγματο.τοίηση των έξα-
γωγιον' ϊΐναι δύσκολη, γιατί οί πά
ραγικγοί καθι-στΰρονν την παράδο
ση τού πςοϊύντος καί μεγάλες πό
σόττιτΓ; τίς παραδίνοιιν στόν έπό
μενο χρόνο.
ΝΕ Α ΔΙΕΤΘΤΝΣΗ ΠΑ ΤΙΣ
ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΟΚ
ΣΤΟ ΤΠ. ΣΤΝΤ)ΣΜΟΤ
?1έ νομοθετικό διάταγαιι (ΐ'.τ'
άί,ιΘ. 218)74, ΦΕΚ 367)7.12.74)
σιΐνιστάτσι, στό ύποιΐργεϊο Σνντο
νισμοθ, Γενική ΔιετθΐΛτση Εύροκτα
ικής Σιινΐεργασίας καί Δίεθνών Οί
κονσμικών Σχ?Λ·:ΐι>ν στήν άςμ.οδιό
τητα τής οποίας ΰπάγεται ή μελέ
τη_ ή είσήγηση <καΐ ό ·,;:ιρισμός τών' θΐμάτων πού άναφέςονται στή ΣτΗΜΓωνία Σπνδ,έίΓΗως μετά τής ΕΟΚ καί στίς διεθνεϊς οΐκονο μικές σχίσεις- Μέχρι κατο,ρτίσεως νέον ΰργα νισμοΰ τοϋ ίΐπονςι·γείβ^ Σνντονι ομοϋ, είναι δινατόν μέ πςοιςδρικ.ίΐι διατάγμοττα νά καθοοίζεται ή όρ γάνωση των ΰπ,ηρεσιών' τοΰ ύπονρ γείον, νά συνιστώνται, ένοποιοΰν- ται ή ν.αταργονντα, κλάδοι τοΰ προσωτΓ/.οΰ τοϋ ίαουργείου κί-τ. II ΝΟΜΟΘΕΣΙΛ ΠΑ ΤΙΣ Η- ΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΓΚΑ ΤΑΣ ΤΑΣ ΕΙΣ Την παρέαδπση τών' ύπηρεσιων τού υπουργείον Απασχολήβεως, ΒιομΓ,χανίας καί Δημοσίας Τάξ«- ως γιά την έφαιςμογή τής κειμέ ντ)ς ί?γατικής χαα ήλΕκτρολογικής νο.μοθεσίαςι σχετικά μέ τοϋς ά&ει ούχονς έγκαταστάσεις, έζήτηισε ή ΓΣΕΕ. "Οπως ικατηγγέλθη ('ιπύ την ΙΙοαλιλήνιο Όμοσαονδία Ήλ.εκτρο τεχνιτών στήν ΓΣΕΕ, οί έργοδό τ·:ς τ&ν ·κ,λάδον δέν έπικολλονν τα εν'σημα τοϋ ΙΚΑ στά 6ι6λιά<}ια τΛν ήστραλισιμένιον, χρΐ}3ΐ.μοποιονν ώς 6οτ&οΰ: νεαρά άνειδίν.ευτα α το,μα καί Αέν τηροϋν τό άκριβές ώράριο εργασίας. Η ΑΙΙΟΦΑΣΗ ΛΛΝΕΙΟΔΟΤΗ ΣΕΩΣ ΤΩΝ ΛΓΡΟΤΩΧ Δέν ένδΐίκνυται ή τροποποιήση τής αποφάσεως τής·σχετικής μέ την δανειοδύτηση των άγ^οτών' γιάτήν άγορά γεω^γικών μηχανη μάηον (νπ' άοιθ· 749)1970 τής ΕΣΟΠ), τονίξεται σέ έγγραφο τοϋ {αουρ.γ«ίοι> Βιομηχάνίας π^ός
την Άγροτ. Τράπεζα) στό όποίο
άναφέρεται έπίσης ότι ή άπάφαση
αυτή εΙχ<: εύεργετικά άποτΐλεσμα τα «την άνάπτ.ιξη τής έλληνικής βιαμηχαν'ίας άγροτικών μηχανημά των, <ττί)ν έξοικονόιΐιηση σιΐίκιλλά γματος -/αί στή ,μείωση των τιμών των εισαγομένων ξένων μηχανη- αάτ(ι>νΐ τα όποϊα παράγονται «τήν'
'Ε?.λάοα
Τό Χρηματιστήριον
Κατά τόν παρελθόντα μήνσι το
Χρηματιστήριον Αθηνών παρου
σ!αο?ν άσυνήθη κίνησιν, τόίίον
είς τάς τιμάς, όσον καί είς τάς
συναλλαγάς. Λόγω δέ άκφΐόώ
τοϋ ένδιαφρροντος τοϋ φαινομέ
νο^· «ντοΰ, 3θαθίβταται σκόπιμος
μία σχετι>ή άνάιλνσις, (»στε οί
διάφθρθι άρμόδιοι τού Χρηαατι
στηηίον καί, των γραφείιον τα ό
ποία άσχολοϋνται μέ την παρακο
λη'ιθησιν τών' 6-ικτών καί των ί·
ξ?λίξεων «ίς αύτό, νά θελήσονν
νά τό έίμηνενσοΐ'-ν, διότι άφορά
ίίς την άςμοδιότητά των·
Τύ άσί'νηθ.?ς έν προ'/ειμένϊι),
δκν ό?ρείλ?ται τίς τόν σι·ν'ο.λικόν
όγκον των βυνολλαγών, άλλ' είς
την εξέλιξιν των τι,μών, ίίσον καί
τοϋ όγκον των <η·ναλλαγών κατά τόν ιιήνα Νοέ,αΰριον. Παρετηρί)- 6η? δηλαδή, κατά τα μέσα Νο&μ βρίου, καί ν.ατά την τελευταίαν ποοοκλ.ογική,ν έθδομάδα, μία ('ιπύ τομος «Γξηβις ϊίς τάς τιμάς ύσον καϊ τίς τάς «νναλλαγάς. Σνγκε κρι^μρνο)ς, κιατά την πρώτην ί'&δο μάδα τοΰ μηνόςι τόσον ό δείκτης όσον καϊ ό ογκος των σι>ναλλ(ΐγών
ιί>ρίσκοντ0 είς οπασιμότττα, γ.ι
νούμενα ό μέν δείκτης μετα'ςύ
τοϋ 895,1 αί δέ συναλλ,αγαν μετα
ξϋ 23—30 έκατ. &ρχ. ήμερησίιας·
Από την Δεηέραν, Γ>μο>;, 11η
Νοεμβριού, άοχίΐει ή υψωσις τοιν]
τιμών, άνέρχονται δέ οιδται κατά
5,3 ,μονάδας, ένί) αί σιη'ίΐλλαγα
άνι?Γχονται <ΐς 28,6 έκατ. δρχ Την έποζ,ΐιέντνν. Τρίτην 12ην Νοεμ βρίου, ό δείκτης τιμων άν'ήλθε κα τα 12 μονάδας καί αί σνναλλαγαί ειτθασιΐν ΐίς τα 42,4 έκοπ· δρ/. Την Τετάρτην, 13ην Νοεαβρίου, ΝθΓμβρίοΐ', ό δείκτη- τιμών όν θε κατακορι'φιος ν.ατά 34,1 μονά δπς, γ:Ι δέ συν(ΐιλλαγαί έ'φθΐίσ είς τα ίψος των 83,2 έκατ. όρχ. Άπό την Πέμπτην, 14ην τού μη νό;ι ό δείκτης τυμών κατί^χετ Ματά (!,3 μονάδ-ας, ένώ αί σιη'αλ λ.αγαΐ εί; τα 39,3 έκατ. δ-ηχ. "Ε κτοτρ, ό δ·;!κτης κατέρχ?ΐαι 6α &αιαάι)ςι διά νά κλείση είς τό τέ λ-ος τού μηνός εάς έπϋτεδον χαμηλό ερον άπό την π,ρο'ιτην Νοέμβριον Κατά τό τετοαήαεςον άπό 12ης μιίχοι 15τ)ς ΝθΡ,μ,βηίοτ', αί τιμαί ά νήλθον κατακορύφίος ακί οί συναλ ?-αγαί ηκολούθησαν την πορείαν τοΰ 6είκτο.·, κλύπτοΐ'ν &έ? διά τθ ΐν π;οεκιμρνω ΐτρηήαί,οον ποσόν δ,ραχμών 20β έ»ατ. περίπον, τό οποίον άντιστοιχεί :ίς 32% τοϋ σινόλου των οη'αλ/.αγών τού μη νός. **ά ήτο άκρως ενδιαφέρον έ άν εδίδετο ιμία έπίσηιμος έρμηνεία τού φαινόμενον τοΐτοι^ διότι ή μεγάλη πλειοψηιφα των συναλλασ σαμενων μα<>.λον άγνοεΐ τα αΐτιά
τού!
Ή κρίση στήν διεθνή ναυλαγορά
στρέφει τούο "Ελληναο έφοπλιστάο
σέ χερσαϊεο έπιχειρήσειο
ΜΕΙΩΣΙΣ ΕΜΒΑΙΜΑΤΟΗ
51 ^
—_—
ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΟΠΟΥΝ ΔΕΝΔΡΑ
ΑΠΘ ΤΟ ΕΛΑΤΟΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΟΣ
Δέν θά κατονν έ'λατα γιά χρι-
στουγεννιάτικα δένδοα άπό την
Πάρνηθα &ήλ<οσΐ2 ό ύφνπουογός Γεωργίας «.. Κλ· Γιαννονσης. Άν τίθετα, ή ΙΙάρνηβα ΐά φνλάσσεται' άπό 40 ,δασν/οΰς νπΓΟΛή/.ους ποΰ θά «κλείσονν» δλες τίς ποοσδάσεις! της «διά τύν <ρό6ον των λαθροϋλο τάμων». 'Επίσης, οί ϊδιοι, θά π«οι έρχι·>ντα| τα σημεΐα πωλήσεως
Των χριστουγεννιάττκων δέντςιον
"/οί ©ά έξετάΐονν μήπως ύπάρχονν
δέντρα ποΰ κόπηκα λαθραϊα-
Ο κ. ΰΐνΐ'πονργός άνακοίνοίσε
ό'τι εδιοσε την αδεία νά κοποθν 30.
000 ελΐαται τα δποΐα ^ίχαν π^οση
μανθή γιά τό σκοπό αύτό ά.ιό εί
δικά σιινεργεία τής δασικής ΰπη
θυσίας. Τα ελατα αΰτά προερχον
"•«τι άπό δάση τής περιοχής Λαμί
«ς, Κολα,μάτοο;, Κατερίνης, Το«ά
λων, Ενηυτανίας, Σπάρτης Ααρί
σης Κιαρπΐνησίοο, Χα/,,ν.ίδος, Κα
λαμπάκας, Καρδ'ίτσαςι Φονρνά και
Νανπάκτον.
Ή σχετΐλή άδει.ι δόθηκΐ γιατί
τα ελατα αύτά έ'πρ.επε οί·τως η άλ
λιος θά κοποΰν είτε γιά την διάνοι
ξη όδών, 'εΐτε γιά τό «άραίωμα-^
των δασών, είτε γιατί βοίσκονται
μέσκ σέ καλ.λιεογούμενες μϊ όπιο
ροφόοα δέντςια έκτάσ«ις. Ό '/.· ν-
φυπονργός παρετή,ρησε σχετικά ό
τι μόνο γιά τόν έπιστημονιαά :ται έκ των Η.
Π.Α·, τύ 47% έκ των χωρών τής
Εΰϊθ)παϊκής Οίκονομικής Κοινύτη
τος. 16% έξ Αύστραλίας κ«ί τό ΰ
πόλοιπον άπό διαφόρους χώρας
τί,; Εϋρώπης καί τού λοιπού νό
(Λίαν. Κατά τα ανωτέρω όκτάιιη
νόν, ή ισυνολική μείωσι; των έιιδα
σμάτων άνβρχεται είς 13%, ι'ις
τάς επί μέρονς, δμως. περιοχάς ή
δια<ροοοποίησι<ς «ίναι μεγάλη· Ον- τοις, άπό τάς χώρας τΓις ΕΟΚ τα μεταναστευτικά έαιδάσιιατοι έμει (ώθησαν κατά 16,4%> ένώ άπ« τάς
ΗΠΑ έμειώθησαν κατά 10.8% ναχ
έξ Αύστραλίας κατά 11.8%.
Ή σοβαρά >μι2ίωσι; των ιιετανα
στΐντικών έμβασμάτων έκ τή; Ε.
Ο.Κ. άντικατοπτρίξει την έπικρα
τοδσαν είς τάς χ<ί»ρας αύτάς Γκρε σιν, ή όποία πλήττει κατ' ευθείαν τονς είς την περιοχήν αυτήν έργα .ομένονς "Ελληνα; καί. κατ' άκο λο^θίαν, έπηιρεάξει τα έμβάσματά των πρός την πατρίδα. Τό γεγο- I νός τοϋτοι έν στ<νδν«ασμώ πρός την μείωσιν των ιςίσπράξΐων έκ τοϋ τονρισ'μοϋ, θά πρέπει νά ληφθή σοβαρώς ύπ' όψιν, τόσον διά τα τρρχον ετοςι ϋσον ναί διά τύ 1075, δ'ότι, παρά τάς αί,σιοδόξονς ά^α κονώσεις των άομοδίαϊν', ή μΐίο) σις αντη είς τα έμβάβματα των ιιε ττιναστών —&Χ)λι καί είς τάς εισ πρ/ώξει; έκτον τονρισμού^— Θά συ νεχισθή, διότι τα αΤτια είναι έΕω γενή καί άν?ξάρτητα τοΰ 'Ελληνι κου έλεγχοι·· Ή ΰψεσις είς την Ευρώπην έπιδεινοΰται, ό δέ άρι θμός των άν<έιργων ποοβλέπεται ό τ θά αυξηθή σημαντικώς κατά την προσέχη άνοιξιν. Ευνόητον όθεν είναι, δτι οί άνεργοι δέν θά εχοιτν χΡΠμα,τα διά τονριστικάς διακο- πάς, όντε καί οί "Ελληνες έ,ργά Τ(/ι εΐσοδήματα ν'ά άποστείλουν είς τάς οικογενείας των. Είς τού; ύπολ^ογισμούς, λοιπόν, καί τάς πάσης φύοΐως προδλέψπς διά τό έγγΰς μΐλΑον, όσον άψορά είς τάς άδήλονς είσπ,ράξεις τοο ί σοζν^γίον πληριομών τής Έλλ.άδος θί. πρέπϊΐ νά ληφθή σοβαρώς ύπ' όψιν ή έν λόγω δια,μορφωθείσα κα τάσταβις, διότι τα δύο αύτά κονδν λια —τουρισμό; καί μεταναστευτι κά έμβάσματα— άντιποσοιπενονν μέγα μίρος των αδήλων* πόιρΐον τής χο'ιρας· Κατά τό παρελθόν έ κάλνψαν τα 57% τοΰ σ·^νόλου των άδήλων εΙσπράξ··-"ων, κοιτά τό δεκά μηνον, δμως, Ίανουαρ;ον — Ό κτωβρίου τού τρέχοντος ετονς, τα δΰο αύτ,ά κονδύλια, καλνπτοι·ν μό Λ'ον τό 49%. Διάχντη είναι ή π«ποίθη'~ στούς ναντιλιακούς κύκλονς ότι τό π;2οσρχές έτος, λόγοι τής 8ιε- Ονοϋς ο'ικονοιιαής καθιξήβεΜς, Βά σημειωθή κάιμψη στίς θαλάσσιες ΙΐΓταφορέ; καί κατά συνεπεία καί ,ττώση στού; ναύλονς. Ή κιάιμ,ψη ίίαως αυτή δινατΐν νά μει-ω'θη' άπό τίς άπεοιό^ιστΕς 5υ νατότητος των άραβικών κρατών καί νενικώτρρα τό>ν' κρατών τοΰ
τρίτον κόσαου, τα όποία άπορρο
φοΰν σέ μ·εγά)^€ς ποσβτητες εύοω
παϊκά βιομηχανικά ποίόντα καί ν
λικά προοριζόμενα άα)' ενός μέν
γιά την οίκοδομική άνασυγκοότη
ση των χιοοών αυτών καί άφ' ίτέ
ρου γιά τήν {Αοποίηοη τοΰ προ
γράϊΐιαατος έκβιοιμηχανοποιήηεώς
τους.
Άπό την άλλη πλευρά γ'ι επονα
λειτο·-ιρ·γία τής Αιώρυγος τού Σου
έζ θά έχη μέν σάν ά.τοτέλεσμ.ΐί νά
μειωθή ή ζητήση τιον φορτηγΛν
σκαφών κατά 5% καί των δεξαμ:
νοαλοίων κβτά 10%. ή άντίστιχος
διιως μ,είωιση τής σχετικής ναντι
λιακής κινήσεως δέν πρόκίΐτα, νά
έχη δυ-σμε;ν'εΐς έπιδράσεις επί τοϋ
κονδύλιον των άδήλων <ττ·ναλλα γματικών πόρων τής χώρας μας. Άντίθετα προβλέπεται αΰξη,,η τού ναυτιλιακοϋ συναλλ.άγμα'ος βασιζομένη: — Στήν στραφή τοΰ έΐ[οπ).ιστι ■/,οΰ κεφάλαιον σ·έ έλ/.ηνικές χεο σαϊες έπ·?νδύσεις, λόγω τής σημε ρινής πολιτικής σταθΐ^ότητος τή; χώρας μας καί τής άβϊβαιότητο; ποΰ έιπικοατεϊ στηΛ' διεθνή ναυλα γαρά- ΙΙράγματι ή άποκατάσταση των δημοκρατικών θεσμών σΐήν Έλλάδα ένθαρ,ρννει όπωσδήποτε τού; έ<τοπλιστές καί δη-μιονργεΐ τίς άπαιραίτητες προϋτοθίσΕΐς νά τττν έπένδνση κεφαλαίων <ττ»(ν 'Ελ λάδα. "Αλλωστε ή καλή άγορά τοϋ παρολθόντο; σννετέλϊσε στήν δή υιουργία σημαντικων άποθεμάτοιν κων σέ σι-νά>.λαγμ,α τα όποία θά
χρησιμ»9.,τοιηθοϋν γιά τόν σκοπό
(ΐΰτό.
— Στήν άνα,μενομένη αΰξηοι
των μισθών των ναυτικόν, ποΰ θά
γίνη όπ»>ο"δήποτε άπό 1ης Ιανου¬
άριον 1975.
— Στήν ανοδο τής *πισνε·.·αστι
κης δραστηριότητος στήν Έλλά
δα, ή όποία αύτομάτ(ος θά προνν
ψη άπό τήν έπαναλε>τουργία τί;;
Διώρυγος τού Σουέξ, λόγω τής
έπίκοαρης γεωγραφικής μας θεσ11
ως. .· :ιφί-,
— Στήν ανξηβη των άνΓφί^ια
ααών σέ τρόφιμα, >ιαύσιμα ναί "λ
λα ύλικά, άπό τήν Ελλάδι* των
έλληνΜίών νη ξίνων —λοίοιν.
'Ενα σλλο στοιχεϊο ποίι έπηρρί'ι
ξει 'θίτικά τήν διαμορφώση τον
ναντιλιακοΰ συναλλάγματος ",ιτω
καί. σέ δνσκολες π.Γιριόδου; τής ναυ
λαγοράςι είναι ή άπασχάληση έ
νός μεγάλον άριθμοϋ έλληνΐ; ών
σκαΐφών στήν κινεξική άγοοί'. Ό-
πωσΐδήποτε την στιγαή αυτή ί; Κ!
Λ'α, οί μεταφορές τής όποί»; ιϊχαν
απορροφήσει πρόσφατα ίλ'ι,νι/ά
σκάφη πού νπερί6αιναν τα εθο; ?
φαρμόζει μεΐϋ)ΐμίνο ρυθιιό σ'ίς
νανλώσ-εις ξένων πλοίιον. ΊΙ Αθλι
τική αυτή όφ»είλ>5ται, κατά τοΰς εί
_ ιοτήν άνα<τΰνταξη τοϋ οί·/ο της ποογράμματος. Οί κα λές ίίμος βάβεις σιινειργασίας Έλ λήνωιν' έφο.τλιοτών καϊ Κινέϊονν φοοτωτών, αί οποίες χρονολογοΰν τοι άπύ άρκετών έτών, συντελονν ώβτε καί σήμΐρα άκόμη νά άπ.ι- (τχολήται στί; κινεζινές ίνα; έντυ.τϊοσιαιιός άριθμός ΐ)_η νίκων σκατρών. Γεγονός παντός εί ναι ϋτι ή κατάχτταση θ(;έ·τ:| νίι θε (ι>3ήται π$ο<ΐωοινί> κ<ά οτνεπίίς χά τα τύ προσεχές ετος ή τ«ράστ>α
αύτη άγορά Θά έπαναδραστηρι.ο-
■ΐοιηθή καί τύ έλληνικό πλο'Ό Θά
γν(.»οίση καί πάλι τήν έ%'τατι(κι!ιτα
τη άπαΛίχόληση στήν Άπω Ανα¬
τολή.
ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΤΑΒΛΗ»Η ΤΟ
^.ΩΡΟ ΤΩΝ ΝΑΤΤΙΚΩΝ
Μέ άπόφαση τού ύπου^γοΰ Έμ
πριχής Ναυτιλία; κ. Παπαθόγκο)
να έγκιοίθηκε όπως τό προδλεπόμί
'ο άπό τίς συλλογικές σι-μβάστις
εργασίας δ*!>20 πρός τοΰς ναυτι-
/.οΐς έπ' ΐύκαΐρία των έορτόίν των
Χςτστονγέννων καί νέον ετοιις, κα
τοαλ.ηθή άπό τοΰς πλ.οιοκτήτες ά
νάλογα μέ τόν χιρόνο ναυτολογήοε
ώς τ?νς νόν την γενική ή άτομική
η'μβοΛη εργασίας.
Ή άπό<{οση τού κ. ύπονογοΰ άφοίί τοΐ-ς ύπΓ^:τοϋντες ή ύπηρε τήο.ιντε; ναιτινιούς των άτμοπλοϊ /.ών έ,τι'ίατηγών πλοίοιν, των άκτο πλχΐκ,ων φθ,ΐτηγών μίχ,ρι 500 κό ρω.', τών ."'τοελαιοκινήτονν καί Ι στιοτότων, των ρνμο.λκών λιμέ ν·ιο έ«·)τι:ι2ΐνοΓ»ι των ρνμονλκίιν τΛν βιοιηχανικΛν έπιχει,ρήσειον, των ναι ιγοσ,ωστικων, τοϋ ΰδροφό ί.)0 ' «'Λ;αφΐτ;ίττ;^, τώ' ριμονλκων /.οί λοιπίον ί.ακοκινήτων πλιοτών τ?"ι ΟΛΙΙ "/«ί των ρτμονλ.κών τής Νίίΐ; Άνιονί'αο^ Έταιρίας Διώρν γος Κοοίνθου. Λιόρον βικαιοΰν-ται έπίσης καί τα πλΐ'Λώματα των άλιεντι/.ών, ποΰ μισθοδοτοΰνται σέ δοαχμές, και3ώς καί οί ναιπικοΐ πού ϋπηρί τοιλ' σέ σπογγαλΐΓυτικά πλοϊα, πλήν των δι-των, έφ' όσον τα πλ.οΐ α αντά άί.ίεναν μέσα στό έλλ^ηνι- ν.ύ βαλάσσιο χώρο- Ή π,ςοδλεπομένη εκτακτη οίκο νομική ενισχύση θά >:ατα6λ.ηθή σέ·
μία δάση μέχρι τής 23ης Λεκιίμβ^!
οι·.
ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΟ ΑΠΟ
ΤΟ ΔΩΡΟ ΠΑ ΤΗΝ ΕΡ-
ΑΤΙΚΗ ΕΣΤΙΛ
ΕΪΕΤΑΣΘΗΚΑΝ
ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΓνΤΑΤΑ
ΤΟΝ ΕΞΑΓΩΓΕΩ.Ν
Ό ι^πουργό^ 'Εμπορίου κ. Ι-
Μποϋτος δέχδηκε τό προεδρείο
τοΰ Πανελλπνίου Συνδέσμου 'ΕΕα-
γωγέων, τό όποΤο τοϋ άνέπτυΕε
ωρισμένα εκκρεμή θέματα, πού
άπασχολοϋν τό έξαγωγικό έμπό-
ριθ.
Συγκεκριμένα οί έΕαγωγεΐο έ-
θεισαν ύπ' δψη τού κ. ύπουργοϋ
τα θέμχιτα: τήο άνσμορφώσεοχ:
τής ύπ" αριθ. 1574)70 αποφάσε¬
ως τής Νομσμάπκής Έπιτροπής
οερΐ έΕαγωγικών έπιτοκίων, τής
έίαγωγής αλεύρων κσί σιμιγδαλί-
ων.ι τής διευρύνσευκ: των προθε¬
σμιών έΕαγωγής προχρημστοδο-
τουμένων προϊόντων κα'ι έπιστρο-
φής χρηματοδοτήσεως, τής συστά-
σεως δευτεροβαθμίου έπιτροπής
γιά έπανεΕέταση άπορριφθεισών
αιτήσεων δικαιούχων συναλλαγμα-
τικής διαφοράς κλπ.
Ό κ. ύπουργός επεφυλάχθη νά
απαντήση στούς έΕαγωγεϊς, άφοϋ
μελετήση τα θέματα αύτά.
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΕΟΕΧ
ΛΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΝ
ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
Τό Παράρτημα Ήτιεϊρου - Κερ¬
κύρας τοϋ Έθνικού ΌργανισμοΟ
Έλληνικής Χειροτεχνίας, διά τοΰ
παρ' ούτω μηχανικοϋ έΕοπλισμοϋ,
έΕυπηρέτησε, κατά τόν περοσμέ-
νόν μήνσ, 32 έργαστήρια άργυρο-
χοίας τής περιοχής Ιωαννίνων,
τα όποία έπεΕειργάσθησαν 60 χι¬
λιόγραμμα άργύρου διά τήν κατα¬
σκευήν διαφόρων κοσμημάτων καί
αλλων σργυροχοϊκών άντικειμέ-
νων.
'ΕΕ άλλου, τό μόνιμον δειγμα-
τολογίκόν έκθετήριον τοϋ άναφε-
ρομένου Παραρτήματος τού ΕΟΕΧ
επεσκέφθησαν, τόν περασμένον
μήνα περ'ι τα 450 άτομα, μεταΕϋ
των οποίων καί πολλοί Εένοι, τα
όποϊα έΕεδήλωσαν ειδικόν ενδια¬
φέρον διά τα χειροτεχνικά καί 6ιο-
τεχνικά έκθέματα ήπειρωτΓκής τέ¬
χνην
Οί έργοδότες νποχηεοϋνται νά
πα,ρακιρατοϋν άπό τύ δώρο των μι
<τθωτων ποσό, ΐσο πρός τό κοττώτα το ήμερομίσθιο άνίΐδικεύτοσ έογά τη, υπέρ τής Έργατικής Έστίας, άν'α,φέί/Γτα, σέ άνακοίνοση τού Ό,ργανισμοΰ. Στήν ανακοινώση ποοστίβεται δτι τα ποσά αύτά μαξί μέ την έτη σία σΐ'νεισφορά τοϋ έργο,δότον ν- πϊρ τής Έργατικής "Εστίας —πό σό ίσο μϊ τό μισό ήμερομίσθιο πον καταβάλλΐται σέ -/.(ϋθε έργατο τεχντη ή 1)50 τοΰ άκαθαρίστον κα ταβαλλομενου μισβοϋ γιά κάιθε ύ ι πάλληλο— πρέπει νά κατατευΌίτν στήν Τραπέζα γιά λογα«ιασμό τής Εογατιχή; Έστίας τα μέν πρώτα — ίΐργατικής Ε'ισφοράς— μέχρι τής 23ης Ιανουάριον 1975, τα δέ δει'τιερα —'Εργοδτικής Ε'ισφοράς — μέχρι τέλχνς Φρβροναρίου ή πρώτη δόση καί μέχο! τέλο^ς Αν γούστου 1975 ή δ:ντερη· ΝΕΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Γενικάς Γραμματεύς τής Έμπο- ρικής Τραπέζης τής Ελλάδος το- ποθετήθηκε ό κ. Παϋλος ΧατΖη- παύλου. Μέ τή σχετική άπόφαοη τοϋ Διοικητικοϋ Συμβουλίου τής Τραπέζης, παρεχωρήθηοαν στόν κ. Χατζηπαύλου εύρεϊες άρμοδιότη- τες παρακολουθήσεως, έποπτείας καί συντονισμοϋ όλων των εργα¬ σιών. Φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ. Διοικήσεων 'Ανωνύ μων 'Εταιρειών κα'ι 'Εταιρειών Περιωρισμένης Ευθυ¬ νής δτι δι' αποφάσεως τοθ κ. Ύπουργοϋ "Εμπορίου ίύπ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευσείσης Ι :είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον 'Ανωνύ !!μων 'Εταιρειών), όρίίεται ότι δύνανται νά συνεχίσω- • αι δημοοιεύουσαι εγκύρως τάς Προοκλήσεις των Γε- • νίκων Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογισμούς των δια -τής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ- < ΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο Μδχρι τούδε διά της «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ· πρό τής ουγχωνεύσεώς της. οι οροι ΕΚΤΑΣΕΟΚ ΠΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ι·/αοσΐΕΐ'3ηκε στήν ε τής Κ·.ι6.;(ρνήσε<ι)ς (ΦΕΚ 3«8 Λ') τ'» Ν·Δ. 221)74 ποΰ ριΐθιμιζει θέμα τα βχετιχά μέτήν παραχωρήση ή ίκμΐσθωση εΗ,τοικιστικών έκτάσ:ο>ν
μί· σν.οπό τί^ν περκτ-ερειακή βιομη
χανιν.ή αναπτύξη.
Σνγκεκ-ρΐιμένα τό διάταγμα αύ¬
τό, ποΰ άντικαιθιστά καί σνμ.τλη
οώνει τό Ν.Δ- 203)69, προβλέπει
σΎοπτικά τα εξής:
Τό αρθοο 1 όρίζει ϋτι μέ κοινή
άπόααση των ίαονργών Συντονι-
οΐμον, Γεωργίας καϊ Βιομηχανι'ας
•/αι μετά πϊ'μςονη γν'υ>μη τοϋ Ε
ΟΊ" έπιτρέπ.εται ή παριχχώοηση
σ? νοϋΐκά ή 'ΐτνβικά πρόσίυπα, κοι
■· ι/_ριΊατο>ν ίκτάτεων, σι- πϊριοχές
ποίι έ.τοιν ίσθηκαν κατά την άγ'.ιοτι
κή νοιμοθεσίπ, γιά ιδρύση ή έπέκτα
ση κι'ιιθρ φΐ>σ·:<ϋς έπαρχιακών 6ιο μηχανικών ή διοτεχνικών έπιχειρή οεηνν 'Επιτοέπϊται ή παοαχιόρηση | τΓ»' ίδίων έκτάθΉον, άποκλ.ειστιν.ά ■/αί μόνο γιά την κ,ατασκρι,τι, των Ίναγκιαίων έγ>χιταστάσεων, γ.,Ί ϊ
δρνση ή έπέκταση κτιγνοτρθφΐκών
έκμεταλλεύβΐιαιν ή μονάδων ο, ν)
τοϋ ΒΟΤ? ίπιτί'έ.τεται ή έχμίσθω Δι?ι&ύνσε<ΐ)ς Δημοσίων Κτημάτων ση σέ νο;ιΐι-/ά ή φνσικά ποόσωπα, τού υπουργείον Οίκονομικών. έκτάσειον δ~»ς οί προηγονμεν-ς, γιά ίδρ.ση ί) έπεκταση κτηνοτρο φΐ;χών έ"χμετ<'//Λεύσε|ΐ)|.'/ ι") μονά¬ δων γιά στγκεντροίση καί διαθέση βοοειδών, κατα/ΛήλιΐΛ· γιά άν «.τα ραγωγή άπό φ·ορεϊ; παρεμδάσε- ω;· Τα δρθρο 4 έ-ξ αλλου τοϋ Ν.Δ. 221, «υθμίζει Οϊ,ματα σχ·ετικά μέ την έκποίηση ή έκμίσθωση δημοτι κων ή κοινοτικόν έκτάσεων, χο.ρίς δηιμοπρασία, τής πιό πάνω κατη γοηίας. Τό άρθρο Γ) ύρίζ~ι ότι τα πιύ -ιάνΐΊ ίσχύονν ναί επί έκτάσπον' ποϋ τελούν υπό τήν διοίκηση τής ΤΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΔΕΜΑΤΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΞΕΝΑΣ ΧΩΡΑΣ Κατά τόν μήνα Αύγουστον 1974, τό ειδικόν Ταχυδρομικόν ς & διαθέαείος δοοει- ^ Γραφείον όποοτολής δεμάτων εί- δών χειροτεχνίας είς τό εξωτερι¬ κόν — τό οποίον ιδρύθη καϊ λει- τουργεί πρωτοβουλία τοϋ Έθνικοϋ Όργανισμοϋ Έλληνικίΐα Χειροτε- δίιν, κατΓΛλή,λων γιά άν'απαπαγιο γή άπό φορεϊς παρεμβαοτως· | Τό νομοθίτπμα αϋτό ποοβλεπίΐ ι τοΰς δρονς καί ποθι'ποθέσεις τής παϊαχοςήσειυς, τα τής καταβολής τού τιμήδματοΐ τής κνηιότητας, μεταγραφής κλπ. Τό άρ·θοο 3 έξ άλλον τοΰ δια τάγ,αατος, ονθμΐζει θέματα σχετι λά μέ την έχ,ιιίαθωση, ΐποι/ιστικών εκτάσεων όρίζει δέ σννοπτικά τα εξής: Μέ άπόφαση τού ύπουργοϋ Γε οργίαι;, μ·:τά σνμφωνη γνώμη Κατά τό αοθρο 6, μποραΰν έξ α,λϋλου νά παοαχωρώντα, μέ τίμη ιια, κατόπιν αποφάσεως τού νομάρ χον, έχτάσεις μέχρι δ στρεμμά- τοιν', μή δαστκές δημόσιες ή κοινό Χθστες έποικΐΛτικές, σέ *τηνο- τρύφο.ς ή γεωργοκτηνοτρόφονς· Ι»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦΦ< Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΩΤΗ ΣΕ ΑΡΓΟΥΝΤΑ ΠΛΟΙΑ Ή παρωπλκσμένη παγκοσμίως έμπορική ναυτιλία εσημείωσε αϋ- Εηση τόν περασμένο Όκτώβριο κα τα 159.000 τόννους, περιλαμβά- νουοα οέ άργία 125 πλοϊα 933. 000. τόννων. Τήν πρώ^η θέση άπό πλευράς άριθμοϋ παρωπλισμένων σκαφών κατέχει ή Ελλάς μέ 162 πλοϊα, ένώ άπό πλευράς χωρητικότιτος των πλοίων της υπό έλληνική ση- μαία ναυτιλία κοτελάμιδανε τήν δεύτερη θέση μέ 151.000 τόννους Είδικώτερα τα άργοϋντα ελληνικά φορτηγά σκαφη ανήρχοντο σέ 34. 92.000 τόννων, ένώ τα ελληνικά δεζαμενόπλοια τα όποία «έδεααν» χνίας — εσημείωσε την άκόλου- όν κίναα,ν εις έΕαγωγαα χε.ροτε- λλείψει έΡναοίας, ανήρχοντο σέ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΙΣΑΓΩΓ ΕΣ ΓΙΑ ΕΚΠΡΟΘΕΣΜΟ ΕΚΤΞΛΩΝΙΣΜΟ Άπό αρμοδία πηγή εγνώσθη ότι οί πρώτες ΰλες βιομηχανίας καί τα ένδιάμεσα ύλικά αυτής, πού έκομίοθηκαν άπό 1.4.74 δέν πρό- κειται νά έπιβορυνθοΰν μέ ε'ιοφο ρές τήν περϊπτωση έκπροθέσμου έκτελωνισμοϋ των. Τό μέτρο τουτο, πού θά έφαρ- μο^εται κατά περίπτωση, άποτε λεϊ διευκόλυναη στό εϊσαγωγικά έμπόριο, τό όποϊο άντιμετώπισε λόγω των έκτάκτων περιστάσεων δυσχέρειες στόν διακανονισμό κα έκτελωνισμό των ηρώτων ύλών κα ένδιαμέσων βιομηχανικήν προϊόν των έν τος των τακτων προθεσμιών νημάτων κοί ειδών βιοτεχνίας αί λαϊκής τέχνης: Δέματα: 1.081 Βάρος, χιλιόγραμμα: 6.816 ΑΕία, δραχμαί: 13.512.439 Τα οταλέντα είς διαφόρους χώ- ας τής Εύρώπης, τής Άσίας, τής Αφρικής κα'ι των Ήνωμένων Πο- λπειών τής Άμερικής, χειροτεχνή- ματα καί καλλιτεχνικά προΐόντα 6ιοτεχν[ας καί λαϊκής τέχνης ή- οαν: υφαντά ειδή άμφιέσεως καί έπιστοώσεως, κεντήματα, διάφορα ιροΐθντα χειροπλεκτικής, μεταλ- λοπλαστικά. άργυροχρυσοχοϊκά, κο- ομήματα, κεραμικά, δερμάτινα, Ευ- λόγλυπτα, κομψοτεχνηματα έζ α λαβάστρου κ.ά. ύλών, κοόκλαι κοιΛολόγια καί ποικίλα άντικείμε να. Τα έν λόγω ταχυδρομικόν Γρα- αιεϊον είναι έγκατεστημένον κατι τήν οδόν Νίκης 33 (παρά τή πλατείαν Συντόγματος) καί λει- τουργεϊ κστά τάς εργασίμους ή- 59.000 τόννων. Ή είκόνα αυτή τής έλληνικής αυτιλίας πού τέλει υπό παρωπλι μό, είναι πλασματική ΰεδομένου ιτι πρέπει νά προοτεθή κοί μεγά- .ος άριθμός παρωπλισμένων σκα- ?ών τής Λιδερίας καί τοϋ Πανα- 5, υπό τίς σημαϊες των οποίων αλύπτεται σημαντικό ποσοστό έλ- ηνοκτήτου ναυτιλίας. •ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ» Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΟΙ ΝΟΥ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓ ΕΜΠΟΡΙΟΥ Μέ άπόφσση τοϋ ύπουργοϋ Έμ- πορίου κ. Ι. Μπούτου κοθωρίσθη- οαν οί ήμέρες καί ώρες τής έλευ θέρος εισοδου οτό υπουργειο άηό σήμερον μέχρι τής 15 5 1975 ώς έΕής; Δικηγόρων κάθε μερά 12. 30' — 14 15', κοινού Δευτέρα. Τετορτη, Παραοκευή 13—14.15", ώς ήμέρα δέ άκροοσεως τοϋ κοι- υέρας καί ώρας 7.30 π.μ. - 8 νοϋ άπό τόν ύηουργο ωρ»στηκί π, μ·μ· Τετάρτη καί 13 - 14 3Ο'.
Τό φυσικόν άεριον
Ή ανάπτυξις καί τα προβλήμσ
τσ ττν: άγορός φυσικοϋ άερίου εί
τήν Ευρώπην, απετέλεσαν τό άν
τικείμενον διασκέψεως, ή όποία
(οργανωθή υπό τής «Οικονομικάς
'ΕπΓτροπής διά τήν Ευρώπην.
τών Ήνωμένων Εθνών, είς Βε
λιγράδιον. Γόν πορελθόντα Μά¬
ϊον. Τα ουμπεράσματα τοϋ συνε-
δρίου αύτοϋ παρουσιάΖουν ενδια¬
φέρον, πορά τό γεγονός, ότι είς
τήν Έλλάδα — τήν μόνην χώραν
είς τήν Ευρώπην — δέν ύπάρχει
συστηματική εκμετάλλευσις τών
άερίων ύδρογονανθράκων (φμ-
σικών ή δλλων) ώς σοβαράς πη-
γη"ς ενεργείας. Ή άνακάλυψις
Τών φυοικών άερίων είς τήν πε¬
ριοχήν θάσου δημιουργεϊ τήν
Είς την διάσκεψιν ύπεγραμμί
σθη ότι ή ανάπτυξις τής άγοράς
φυσικών άερίων είς μίαν χώραν
είαρτάται άπό τόν βαθμόν άνα
πτύΕεως τής «βιομηχανίας αερί
Άνεφέρθη ώς παράδειγμα
ή Βρετοννίο, είς την οποίαν ή
άειοποίησις τού φυσικοϋ άερίου
οίκιακήν χρήσιν εγένετο τα
χέως λόγω τής υπάρξεως έκτε
αμένου καί μεγάλου δικτύου
Ιιανομής άερίου. Είς χώρας ό-
ιου δέν υφίσταται παρόμοιον δί-
ιτυον, άπαιτεϊται χρονικόν ' διά-
στημα 4 - 5 έτών διά την κατα¬
σκευήν τού.
Τό φυσικόν άέριον, όμως, δέν
έλπίδα ότι ίσως καί τα φυσικά
όέρια θά όποτελέοουν διά την
χώρον μ άς νέαν πηγήν ενεργεί¬
ας.
θά πρέπει νέ έΕετά£εται μεμονω
μένως - τονΚεται είς την έκθε-
Ι νεργειακης πολιτικής μιός χώ¬
ρας. Ως πρός αϋτό, ή Ελλάς
ευρίσκεται άκόμη είς τό στάδιον
τής επί μέρους άντιμετωπίσεως
όχι μόνον τών διαφόρων πηγών
ενεργείας, άλλά καί τών διαφό¬
ρων φάσεων (εκμετάλλευσις, έ-
·"· "«ββοντβι στό
-««..α -ού) Πα|δ£ία καί Βΐομηχανία
Προτάσεις γιά την
περιπτώσεων οίονεί
η». Ψ—. ^μ£.,™,Οκ-, ε- τών περΐπτώσεων οίον.. π
ρευνα κλπ.). Προσπάθειαι, αί ό- μθϋ έΕογωγή£; ουναλλό
ΠΛΪΠΙ Ι»·— ΤθΛλΛβ.-ι--. , «!Λ -Λ______
VI.
*« «
ποίαι κατεβλήθησαν είς τό παρελ
θόν διά τήν παραγωγήν όλων τών
πηγών ενεργείας είς ενιαίον φο-
ρέα, απέτυχον, μέ άποτέλεσμα
νά έχωμεν — ή μήπως οϋτ£ καί
αύτό έχομεν; — πολιτικήν έξη
λεχτριαμοϋ, πολιτικήν πετρελαί-
οι», πολιτικήν έρευνών διά τήν
ανακάλυψιν ύδρογονανθράκων,
άλλά νά μή υπάρχη ένεργειακή
πολιτική...
Είς τήν διάσκεψιν ύπεγραμμί-
ώς
σιν της διασκέψεως — άλλ'
μία έναλλακτίκή πηγή ενεργείας
καί νά άντιμετωπι'Ζεται έντός
τού γενικωτέρου πλαισίου τής έ-
οθη, έπίσης, τό γεγονός, ότι ή
Ζήτησις φυο.κοΰ άερίου είς πολ¬
λάς χώρας ύπερβαίνει τα ύπάρ-
χοντα διαθέοιμα καί οϋτως εξη¬
τάσθη τό πρόβλημα τών διαφό¬
ρων τρόπων διεθνοϋς μεταφοράς
πό τών πλοιοχτητών, μέσω τών
Συγκεκριμένα, ύποστηρΚε. ή γ,ά λογαριοομό τής
πρέπει νά γίνων- κρά καί μεσαίου
ται δεκτές αί αίτήσεις πλοιοκτη- μενόπλοια.
μι-
■■-.-. .™,^ΙΠ—όν, ρεσω των των γ,ά τήν ύπογογή σκαφών τους Ή έκοπΓ - · « -
νπολογήοεων βάσει τών προνοι/ιο · * γ ΡΠΕη °μως των °Ραβικων
δ ^ ! ^ ™° ^ 2687)53 "^^ « όή
κων διατόξεων τοϋ Ν.Δ.
«περϊ προστασίας κεφαλαίων
Ή άνάγκη τής σττογοΛίας των
Άντοτάτων' Σχολών κπί τής 6ιο-
ιΐιηχανίας ΙπΓτημάν'θη είς
όλί θ
ιερικου»
""'
πώνων
«* ν,νε, όφορμή
τών Ία
κυρί
Ελλάδος
Γ°
λοδαπής).
τοθ πσ,ός
τού, είτε διά πλοίων (μεταφορά
ύγροποιημένου φυσικοϋ άερίου)
- . . . λ · - ' πλοίου.
δια σωληνωσεων. Διότι ενα ι
μέγα μέρος τοΰ κόστους τοϋ φυ¬
σικοϋ άερίου διά τόν τελικόν κα-
Χνοία{: τού. Ή Μπιτσουμπίσι καί
στιγμή τού πλο/ου στό έΕωτερ,κό ή ΊσκιοβαΖίμα Χαρίμα τα δύο
χωρίςκαμμά υποχρεωθή τοϋ πλοι- μεγαλύτερα ναυπηγεϊα στήν Ία·
οκτήτου γ,ά τήν είοαγωγή τού ουν- πωνία έχουν ήδη κανει έπεκτά-
αλλαγματος ποθ τού έχε, τυχόν σεις στίς έγκαταστάσε,ς τους, μέ
γ.ά τήν αποκτήση τοϋ άποτέλεσμα νά διαγράφετα. κίν
δυνος πλεοναΖόντων ναυπηγικών
Ένώ επί πλέον ό πλο.οκτήτης κλινών μόσα οτά ϊδ,α τα νουπη-
έχει τό δικαίωυα νά γΡγ»/γ. «ι»., ,.,^λ. _...
έλευ- γ,κά συγκροτήμστα.
---------γ συγκροτήμστα.
τανολωτήν άντ,προσωπεύε, τα έ- θερως' τήν είσ°Χθείσα στήν χώρα -Εχτός άπό τούς 'Αραβες καί
" ' 0£ίσ °ε συνάΑλ λ
ξοδα μεταφοράς τού.
»♦♦♦♦»♦»»♦»< ►♦♦< ► »♦♦♦♦♦♦♦♦»♦»♦♦♦» >♦»♦♦♦»♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦·
►♦♦
«ΑΞΟΝ» ΑΝΩί,ΥΜΟΣ ΕΚΠΘΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡ.Α
ΓΕΝΙ,ΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΤ 1972 (Ε ΤΟΣ Πον)
σε συνάλλαγμα τοϋ πλοίου, οί "Ελληνες εφοπλισταί έχουν συμ-
οε περιπτώσει πωλήσεως τού ή βάλε, στό .μπούμ. των παραγγε-
άσφαλισ-κή δπο&,μΐωοη σέ λ,ών Υ,ά δεξαμενόπλο,α. Μήπως
τον όιμιλίαν καθηγητού τοϋ Πανε
πιστημίοι· Αθηνών, ή όποία πα-
ΟΐτϊχΓ την ενδιαφέρουσαν πρότα
σιν πρρΙ <ηγκροτήσε<ι>ς οίδικοϋ
σύμβουλον, άςαιοδίοΐ' δια τήν σνν
ρργΐΜΤίαν ταύτην. Είς τήν όμιλίαν
ανεπτύχθη τό πρόοΛτμα τής βελτι
(όσΐως τής άποδόαεο; τής άνωτά
της, κυρίοις τή; τ^χνικής, παιδεί
άς διά τής σινεογασίσς Άν)των
Σχολων καΐ βιομηχανικώς έπιχει
{τήσειον. Προτίί-Μετα,, ίίπως τό ώ;
ά'νοι σνα,δούλιον σνμμ·ετέχη ·:!■; την
χατά^τιστν τών' προγρο'μιμάτων δι
δασκαλία; των Άνωτάτων Σχο
ν καϊ καθορί'ίει τα έρειτητικά
. ιγραιμματα τή; διομηχανίας, τα
όποϊα θά έκτελοΰνται ύ.-ΐό των Πά
τής.
ον τουτο ^χ
ό.ότ, ή άλλαγή
το-,ν
>
; η χώραν
πρ«γμ«τι, δΐΛΤχερής. .γ , >
λιστα ή περ^το> ' 1>
λιστα ή
ρο>σι;
νικοϋ δ.ναμικοθ στό
έ
ΕΝΕΡΓΗΤ; ΧΟΝ
Λ' πλ " 1**1 19?2
α . ι Ιαγιον
Άκίνητα 1
"Ομήρου 8 3.604.110,70 3.604.31Ο.7Ο
Μειον άττοσβεοΕ,ς 934.071.- 2.670.239,70 1.083.523.- 2.520.787,
περίπτωση κατασροφής.
όμως οί επιχειρηματίας ούτές έ-
Έπίαης, ή ΤράπεΖα προτείνε, νά | πεκτάσε,ς ένέχουν καί ατο.χεϊα ύ-
ετασθή ά ί ό
νρ.τιστημιακων
'Τπογραμμίζετ-αι, ΐπκτης, ή ά
νάγκη όπως καί αί Ανώταται
Σχολαί λάδοΓν' άπό τή; πλενοάς
των μέτρα, τό. όποϊα Θά σνμδά-
λοιν ούσιαιχπκώς πρό; έπίτε-|ιν
τής συνεργασίας ταύτης· Μεταξύ
«τί μέοους ύ.τσδιΕΐκντομίΛ·ων
όν ,-νςοιλαμβάνονται, ή κατάο
τισις ΐύελίκτων εκπαιδευτικήν
μικτόν
οποίον —ώ;
φατον
α; ήλεκτρονικών__ ;
ξιοποίητον, λόγω
τή-
''ιΤίι
τ,,
τών
ω? τής
ίπιστημονιχ&ν όργαν^
τού επιχειρηματικοϋ τομέω-.
Ή έν προοί-,μίν»
βέν θά ποί.", νά
ορ,αβί^
ξυ των τίχντκων σχολω» -'-
ΰιομηχαν'ίας. 'Τπάρχοιν Τ'
π5ο6λήματ« λ
έ
οιν
χρή και δλλα
των ό,τοίον αί έπιχε,,ρήση_ '
θυναντο νά συνει^γασθοΰν »έ
σχετικάς Άνωτάτας νχολά.
^εινο τό οποίον γ>ενικώτ"
θά
χολά ^
τό οποίον, γ>ενικώτ.-ρον" ί'·
άϊεται εΐνσ,, τα «τοω'
Όταν ταίαο γίνη, Ζ
σμικσι
ΠσρΘενώνος 7—9 2.011.730.—
"Κπιττλα—Σκεθη 310,483.- 310.483.—
Μεϊον άττσσβέσεις 283 921.- 26.562.— 283.921.—
Μηχανήματα 6.889.534,70 6.889.534.70
Μείον άποσβέσεις 2698880 41906547
2,011.730.
26.562.
Μείονάποσβέσεις2.6ί«.88Ο,- 4.190.654,70 2.698.880.— 4 190.654,70
"Έξοδσ Ιδρύσεως
Μεϊον άποσβέοεις
Β·— Κυκλοφοροθν
;Ργγυήοεις είς μετρητά β.903.-
Υπεργολόβοι (προκαταβολαί) 4Η9.504.-
Αγορασταί διαμβρισμάτων 241 078
ΆγοραοταΊ διαμβρισμάτων
Διαχειρισταί
Χρεωστσι
'Κ·ρνοδόται
"Εργσ υπό εκτέλεσιν
Λογ)σμοί άναλήψεων
Προσωρινοί λογ)σμοί
Λογισμοί άπολήψεκν
Φόμοι Δημοσίου
Γ.— ΔιαΘέσιμον
Ταμείον
241 078 -
28.220.35
7.167.071,30
779 771,70
496.455.-
36.000.—
Δ.— Λογ)σ;αοί Τξ
Χρεωστικοι
Έγγυητικαί επιστολαί
70 890,90
18.195.077,65
1 041.710.-
19.236 787 65
6.900.-
109.076.30
765 000 -
28.220,35
779,771,70
30.000.-
109.768,70
70 890,90
10.655.302,35
1 041.710.—
Α. Μετοχικήν Κεφάλαιον
Άποθεματικά
λίετοχικόν κεφαλαίων
5000 μετοχαί Χ 1000 εκάστη
Β. Τακτικόν άποθεματικόν
Λογαριασμοί 'Αττοτελεσμάτων
Φορολογ. κέοδη παρελθ. χρήσ(ων
Γ. "Εσοία έξ ίκτελέσεων Ιργων
Λ. "Υποχρεώσίΐς
ΠρομηΡευταί
Πιστωταί
Συν)καί τ[λι)ρωτέαι
Φόροι Δημοσίου
Κρατήσεις υπέρ τρίτων
Τράπεζαι
Μερίσματσ πληρωτεα
Όφειλόμενσι άττοδοχαί
Διαχειρισταί
'Υκεργολάβοι
1971
5.0ΟΘΟΟΟ.-
56,627.—
661.206,35
7.049.167.—
96.621.-
3.41Ο651.—
896.746 -
449 106 80
53.583.-
107.754,-
20Ο 000.—
8«.ΟΟ1.—
127.614,50
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1972
5.ΟΓΟ 000. —
73 400. -
481.431,35
3.795.124 -
844.225.-
^7.590.-
200.0ί0.—
151.404.—
52.188.—
Ε.— Λογ)σμοί Τάξεως
Πιστωτικοί
Δικαιοϋχοι έγγ)κθν έπιστολών
11.697.072,35
ΛΝΑΛΤΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑ2ΜΟΤ ΑΠΟΤΕΛΕ2ΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ
18.195.077,65 10.655.362,35
1.041.710.— 1.Ο41.7ΙΟ.-
19 235.787,65 11.697.072,35
ΧΡΕΩΣΙΣ
1971
Δαπάναι διευθύνσεως 173.375,20
Ζημία ^κ πωλήσεως μηχ)των —
Απόσβεσις έξόδων ιδρύσεως 4.233.—
Άπισβέοεις άκκήτων 149.452.—
Κέρδη πρός διάθεσιν 75.539 80
1972
211.911,20
149.452.—
333 453.-
ΊΟ2.6ΟΟ.— 694.846,20
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ
Τακτικόν άποθεματικόν
Κράτη ής 5 ο)ο
Κέρδη είς νέον
ΙΠΣΤΛΣΙΣ
1972
ζξεταοθτ) άν είναι σκόπιμο:
ο) Σέ κάθε περίπτωση νηολο-
νήσεως πλοίου πού άποκτήθηκε,
έν όλω ή έν μέρει, μέ κροτικό
συνάλλαγμα ή δραχμές (ναυπήγη-
ση στήν Έλλάδα πλειοτηριασμός)
νά άναγράφεται οτήν οίκεία μερί-
δα τοϋ νηολογίου ρήτρα, ή όποία
θά υποχρεώνη τόν πλοιοκτήτη στήν
είσαγωγή τοϋ συναλλάγματος,
σπς περιπτώοεις έκποιήσεως, κα-
τοστροφής ("άσφαλιστική άποίημί-
ωοη) ή καί άλλαγής τής σΓμαίαο
τοϋ πλοίου.
β) Νά εφαρμοσθή τό μέτρο κοί
στίς περιπτώσεις άποκτήσεως πλοί¬
ων διά χορηγήσεως δανείου σέ
δραχμές, έΕοφλητέον σέ συνάλλα
γμο, ώς καί διά τής ποροχής τρα
εγγυήσεως. Καϊ τούτο
"Εσοδα έκ μισθώοεως
άκινήτων 402 600.— 409.750.-
Κέρόη έκ πωλήσεως μηχ)των — —
Άποτελέσμστα έξ εκτελέ¬
σεως έργων — 285,096,20
4Ο2.6ΟΟ.— 694.846,20
ΚΕΡ ΔΩΝ ΔΡΧ. 333453
16.773.-
316 680 —
333.453.-
Έν Αθήναις τή 31η Δεχίμδρίθι; 1972
Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΤΘΤΝΤΗΣΟ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΤ ΑΙΙΟΚΗ ΤΙΚΟΤ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΤΟ ΠΡΟΓ2ΤΑΜΕΝΟΣ ΤΟΤ Λ ΟΓΙΣΤΗΡΙΟΤ
Γ. ΣΕΜΕΡΤΖΤΛΗν -■-------------------
γιατί οτήν πράΕη παρουσιά&νται
περιπτώσεις κατά τίς οποίες πλοϊα
βεδαρυμένα μέ ύποθήκη καί ύπα-
γόμενσ στό Ν.Δ. 2687)53, έκ-
πλειστηριάίονται σέ δραχμές, μέ¬
ρος δέ τού έκπλειστηριόσματος ή
καί όλόκληρο τό ποσό κατατίθε-
ται στήν Έλλάδα, στό όνομα τών
ένυποθήκων δανειστών τής άλλο-
δαπής. Οί ένυπόθηκοι όμως δα-
νειοτα'ι έπικαλούμενοι τίς διατάΕεις
-τοϋ ανωτέρω Ν.Δ. 2ητοΰν άπό τήν
Τραπέζα τής Ελλάδος χορηγήση
συναλλάγματος γιά τήν μεταφορά
στό έΕωτερικό τοΰ «λαβείν».
σκάφη των 350.000 τόννων, σύν-
τομα όμως θά γίνουν τής μόδας
τα τάνκερς τών 600 καί 700 χιλιά¬
δων τόννων. Αϋτό δίνει άφορμή
στούς συντηρητικούς έπενόυτές νά
ύποστηρι'Ζουν ότι οί υψηλές τιμές
τοϋ πετρελαίου θά άποθερρϋνουν
τίς είσαγωγες τού κατά ποοοστό
ίκανό νά περιορίση τίς μεταφορι-
κές τού άνάγκες, μέ άποτέλεσμα
τήν καθι7ηση τών θαλασοϊων μετα-
φορών μέχρι τό 1980.
Οί Εύρωπαίοι ναυπηγοί, κατά
παράδοση άπσιαιόδοΕοι, άνησυχοϋν
γιά τίς ϋπάρχουσες προοπτικές.
' Εχουν συγκεκριμένα όπελπισθή
διότι ήλπισαν σέ συμφωνία μέ
■>ούς Ίάπωνες άντιπάλους τους
γιά τόν περιορισμό τής προσφο-
ράς νέων ναυπηγικών κλινών. Τό
ϊγρΐμμ, ροηριιασαέίο
πρός τάς έχάστοτ,ξ συνθήκας, τό
σον διά τάς σπουδάς των πρώτων
έτίΤιν, δσαν καί διά τάς μεταπτηχι
ακάς- Τονίζεται Μίσης, ότι ή επι
λή
«ά
ΑΙ
λογή των διοττ2ΐ6ών καί Ιηγααιών
ΓΑΙ ΚΑΠΝΩΝ.-
πςος στοιχεία τοΰ Έθνι,κοΰ
5να
Ή ανάπτυξις καί τα προβλήμσ
τσ ττν: άγορός φυσικοϋ άερίου εί
τήν Ευρώπην, απετέλεσαν τό άν
τικείμενον διασκέψεως, ή όποία
(οργανωθή υπό τής «Οικονομικάς
'ΕπΓτροπής διά τήν Ευρώπην.
τών Ήνωμένων Εθνών, είς Βε
λιγράδιον. Γόν πορελθόντα Μά¬
ϊον. Τα ουμπεράσματα τοϋ συνε-
δρίου αύτοϋ παρουσιάΖουν ενδια¬
φέρον, πορά τό γεγονός, ότι είς
τήν Έλλάδα — τήν μόνην χώραν
είς τήν Ευρώπην — δέν ύπάρχει
συστηματική εκμετάλλευσις τών
άερίων ύδρογονανθράκων (φμ-
σικών ή δλλων) ώς σοβαράς πη-
γη"ς ενεργείας. Ή άνακάλυψις
Τών φυοικών άερίων είς τήν πε¬
ριοχήν θάσου δημιουργεϊ τήν
Είς την διάσκεψιν ύπεγραμμί
σθη ότι ή ανάπτυξις τής άγοράς
φυσικών άερίων είς μίαν χώραν
είαρτάται άπό τόν βαθμόν άνα
πτύΕεως τής «βιομηχανίας αερί
Άνεφέρθη ώς παράδειγμα
ή Βρετοννίο, είς την οποίαν ή
άειοποίησις τού φυσικοϋ άερίου
οίκιακήν χρήσιν εγένετο τα
χέως λόγω τής υπάρξεως έκτε
αμένου καί μεγάλου δικτύου
Ιιανομής άερίου. Είς χώρας ό-
ιου δέν υφίσταται παρόμοιον δί-
ιτυον, άπαιτεϊται χρονικόν ' διά-
στημα 4 - 5 έτών διά την κατα¬
σκευήν τού.
Τό φυσικόν άέριον, όμως, δέν
έλπίδα ότι ίσως καί τα φυσικά
όέρια θά όποτελέοουν διά την
χώρον μ άς νέαν πηγήν ενεργεί¬
ας.
θά πρέπει νέ έΕετά£εται μεμονω
μένως - τονΚεται είς την έκθε-
Ι νεργειακης πολιτικής μιός χώ¬
ρας. Ως πρός αϋτό, ή Ελλάς
ευρίσκεται άκόμη είς τό στάδιον
τής επί μέρους άντιμετωπίσεως
όχι μόνον τών διαφόρων πηγών
ενεργείας, άλλά καί τών διαφό¬
ρων φάσεων (εκμετάλλευσις, έ-
·"· "«ββοντβι στό
-««..α -ού) Πα|δ£ία καί Βΐομηχανία
Προτάσεις γιά την
περιπτώσεων οίονεί
η». Ψ—. ^μ£.,™,Οκ-, ε- τών περΐπτώσεων οίον.. π
ρευνα κλπ.). Προσπάθειαι, αί ό- μθϋ έΕογωγή£; ουναλλό
ΠΛΪΠΙ Ι»·— ΤθΛλΛβ.-ι--. , «!Λ -Λ______
VI.
*« «
ποίαι κατεβλήθησαν είς τό παρελ
θόν διά τήν παραγωγήν όλων τών
πηγών ενεργείας είς ενιαίον φο-
ρέα, απέτυχον, μέ άποτέλεσμα
νά έχωμεν — ή μήπως οϋτ£ καί
αύτό έχομεν; — πολιτικήν έξη
λεχτριαμοϋ, πολιτικήν πετρελαί-
οι», πολιτικήν έρευνών διά τήν
ανακάλυψιν ύδρογονανθράκων,
άλλά νά μή υπάρχη ένεργειακή
πολιτική...
Είς τήν διάσκεψιν ύπεγραμμί-
ώς
σιν της διασκέψεως — άλλ'
μία έναλλακτίκή πηγή ενεργείας
καί νά άντιμετωπι'Ζεται έντός
τού γενικωτέρου πλαισίου τής έ-
οθη, έπίσης, τό γεγονός, ότι ή
Ζήτησις φυο.κοΰ άερίου είς πολ¬
λάς χώρας ύπερβαίνει τα ύπάρ-
χοντα διαθέοιμα καί οϋτως εξη¬
τάσθη τό πρόβλημα τών διαφό¬
ρων τρόπων διεθνοϋς μεταφοράς
πό τών πλοιοχτητών, μέσω τών
Συγκεκριμένα, ύποστηρΚε. ή γ,ά λογαριοομό τής
πρέπει νά γίνων- κρά καί μεσαίου
ται δεκτές αί αίτήσεις πλοιοκτη- μενόπλοια.
μι-
■■-.-. .™,^ΙΠ—όν, ρεσω των των γ,ά τήν ύπογογή σκαφών τους Ή έκοπΓ - · « -
νπολογήοεων βάσει τών προνοι/ιο · * γ ΡΠΕη °μως των °Ραβικων
δ ^ ! ^ ™° ^ 2687)53 "^^ « όή
κων διατόξεων τοϋ Ν.Δ.
«περϊ προστασίας κεφαλαίων
Ή άνάγκη τής σττογοΛίας των
Άντοτάτων' Σχολών κπί τής 6ιο-
ιΐιηχανίας ΙπΓτημάν'θη είς
όλί θ
ιερικου»
""'
πώνων
«* ν,νε, όφορμή
τών Ία
κυρί
Ελλάδος
Γ°
λοδαπής).
τοθ πσ,ός
τού, είτε διά πλοίων (μεταφορά
ύγροποιημένου φυσικοϋ άερίου)
- . . . λ · - ' πλοίου.
δια σωληνωσεων. Διότι ενα ι
μέγα μέρος τοΰ κόστους τοϋ φυ¬
σικοϋ άερίου διά τόν τελικόν κα-
Χνοία{: τού. Ή Μπιτσουμπίσι καί
στιγμή τού πλο/ου στό έΕωτερ,κό ή ΊσκιοβαΖίμα Χαρίμα τα δύο
χωρίςκαμμά υποχρεωθή τοϋ πλοι- μεγαλύτερα ναυπηγεϊα στήν Ία·
οκτήτου γ,ά τήν είοαγωγή τού ουν- πωνία έχουν ήδη κανει έπεκτά-
αλλαγματος ποθ τού έχε, τυχόν σεις στίς έγκαταστάσε,ς τους, μέ
γ.ά τήν αποκτήση τοϋ άποτέλεσμα νά διαγράφετα. κίν
δυνος πλεοναΖόντων ναυπηγικών
Ένώ επί πλέον ό πλο.οκτήτης κλινών μόσα οτά ϊδ,α τα νουπη-
έχει τό δικαίωυα νά γΡγ»/γ. «ι»., ,.,^λ. _...
έλευ- γ,κά συγκροτήμστα.
---------γ συγκροτήμστα.
τανολωτήν άντ,προσωπεύε, τα έ- θερως' τήν είσ°Χθείσα στήν χώρα -Εχτός άπό τούς 'Αραβες καί
" ' 0£ίσ °ε συνάΑλ λ
ξοδα μεταφοράς τού.
»♦♦♦♦»♦»»♦»< ►♦♦< ► »♦♦♦♦♦♦♦♦»♦»♦♦♦» >♦»♦♦♦»♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦·
►♦♦
«ΑΞΟΝ» ΑΝΩί,ΥΜΟΣ ΕΚΠΘΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡ.Α
ΓΕΝΙ,ΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΤ 1972 (Ε ΤΟΣ Πον)
σε συνάλλαγμα τοϋ πλοίου, οί "Ελληνες εφοπλισταί έχουν συμ-
οε περιπτώσει πωλήσεως τού ή βάλε, στό .μπούμ. των παραγγε-
άσφαλισ-κή δπο&,μΐωοη σέ λ,ών Υ,ά δεξαμενόπλο,α. Μήπως
τον όιμιλίαν καθηγητού τοϋ Πανε
πιστημίοι· Αθηνών, ή όποία πα-
ΟΐτϊχΓ την ενδιαφέρουσαν πρότα
σιν πρρΙ <ηγκροτήσε<ι>ς οίδικοϋ
σύμβουλον, άςαιοδίοΐ' δια τήν σνν
ρργΐΜΤίαν ταύτην. Είς τήν όμιλίαν
ανεπτύχθη τό πρόοΛτμα τής βελτι
(όσΐως τής άποδόαεο; τής άνωτά
της, κυρίοις τή; τ^χνικής, παιδεί
άς διά τής σινεογασίσς Άν)των
Σχολων καΐ βιομηχανικώς έπιχει
{τήσειον. Προτίί-Μετα,, ίίπως τό ώ;
ά'νοι σνα,δούλιον σνμμ·ετέχη ·:!■; την
χατά^τιστν τών' προγρο'μιμάτων δι
δασκαλία; των Άνωτάτων Σχο
ν καϊ καθορί'ίει τα έρειτητικά
. ιγραιμματα τή; διομηχανίας, τα
όποϊα θά έκτελοΰνται ύ.-ΐό των Πά
τής.
ον τουτο ^χ
ό.ότ, ή άλλαγή
το-,ν
>
; η χώραν
πρ«γμ«τι, δΐΛΤχερής. .γ , >
λιστα ή περ^το> ' 1>
λιστα ή
ρο>σι;
νικοϋ δ.ναμικοθ στό
έ
ΕΝΕΡΓΗΤ; ΧΟΝ
Λ' πλ " 1**1 19?2
α . ι Ιαγιον
Άκίνητα 1
"Ομήρου 8 3.604.110,70 3.604.31Ο.7Ο
Μειον άττοσβεοΕ,ς 934.071.- 2.670.239,70 1.083.523.- 2.520.787,
περίπτωση κατασροφής.
όμως οί επιχειρηματίας ούτές έ-
Έπίαης, ή ΤράπεΖα προτείνε, νά | πεκτάσε,ς ένέχουν καί ατο.χεϊα ύ-
ετασθή ά ί ό
νρ.τιστημιακων
'Τπογραμμίζετ-αι, ΐπκτης, ή ά
νάγκη όπως καί αί Ανώταται
Σχολαί λάδοΓν' άπό τή; πλενοάς
των μέτρα, τό. όποϊα Θά σνμδά-
λοιν ούσιαιχπκώς πρό; έπίτε-|ιν
τής συνεργασίας ταύτης· Μεταξύ
«τί μέοους ύ.τσδιΕΐκντομίΛ·ων
όν ,-νςοιλαμβάνονται, ή κατάο
τισις ΐύελίκτων εκπαιδευτικήν
μικτόν
οποίον —ώ;
φατον
α; ήλεκτρονικών__ ;
ξιοποίητον, λόγω
τή-
''ιΤίι
τ,,
τών
ω? τής
ίπιστημονιχ&ν όργαν^
τού επιχειρηματικοϋ τομέω-.
Ή έν προοί-,μίν»
βέν θά ποί.", νά
ορ,αβί^
ξυ των τίχντκων σχολω» -'-
ΰιομηχαν'ίας. 'Τπάρχοιν Τ'
π5ο6λήματ« λ
έ
οιν
χρή και δλλα
των ό,τοίον αί έπιχε,,ρήση_ '
θυναντο νά συνει^γασθοΰν »έ
σχετικάς Άνωτάτας νχολά.
^εινο τό οποίον γ>ενικώτ"
θά
χολά ^
τό οποίον, γ>ενικώτ.-ρον" ί'·
άϊεται εΐνσ,, τα «τοω'
Όταν ταίαο γίνη, Ζ
σμικσι
ΠσρΘενώνος 7—9 2.011.730.—
"Κπιττλα—Σκεθη 310,483.- 310.483.—
Μεϊον άττσσβέσεις 283 921.- 26.562.— 283.921.—
Μηχανήματα 6.889.534,70 6.889.534.70
Μείον άποσβέσεις 2698880 41906547
2,011.730.
26.562.
Μείονάποσβέσεις2.6ί«.88Ο,- 4.190.654,70 2.698.880.— 4 190.654,70
"Έξοδσ Ιδρύσεως
Μεϊον άποσβέοεις
Β·— Κυκλοφοροθν
;Ργγυήοεις είς μετρητά β.903.-
Υπεργολόβοι (προκαταβολαί) 4Η9.504.-
Αγορασταί διαμβρισμάτων 241 078
ΆγοραοταΊ διαμβρισμάτων
Διαχειρισταί
Χρεωστσι
'Κ·ρνοδόται
"Εργσ υπό εκτέλεσιν
Λογ)σμοί άναλήψεων
Προσωρινοί λογ)σμοί
Λογισμοί άπολήψεκν
Φόμοι Δημοσίου
Γ.— ΔιαΘέσιμον
Ταμείον
241 078 -
28.220.35
7.167.071,30
779 771,70
496.455.-
36.000.—
Δ.— Λογ)σ;αοί Τξ
Χρεωστικοι
Έγγυητικαί επιστολαί
70 890,90
18.195.077,65
1 041.710.-
19.236 787 65
6.900.-
109.076.30
765 000 -
28.220,35
779,771,70
30.000.-
109.768,70
70 890,90
10.655.302,35
1 041.710.—
Α. Μετοχικήν Κεφάλαιον
Άποθεματικά
λίετοχικόν κεφαλαίων
5000 μετοχαί Χ 1000 εκάστη
Β. Τακτικόν άποθεματικόν
Λογαριασμοί 'Αττοτελεσμάτων
Φορολογ. κέοδη παρελθ. χρήσ(ων
Γ. "Εσοία έξ ίκτελέσεων Ιργων
Λ. "Υποχρεώσίΐς
ΠρομηΡευταί
Πιστωταί
Συν)καί τ[λι)ρωτέαι
Φόροι Δημοσίου
Κρατήσεις υπέρ τρίτων
Τράπεζαι
Μερίσματσ πληρωτεα
Όφειλόμενσι άττοδοχαί
Διαχειρισταί
'Υκεργολάβοι
1971
5.0ΟΘΟΟΟ.-
56,627.—
661.206,35
7.049.167.—
96.621.-
3.41Ο651.—
896.746 -
449 106 80
53.583.-
107.754,-
20Ο 000.—
8«.ΟΟ1.—
127.614,50
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1972
5.ΟΓΟ 000. —
73 400. -
481.431,35
3.795.124 -
844.225.-
^7.590.-
200.0ί0.—
151.404.—
52.188.—
Ε.— Λογ)σμοί Τάξεως
Πιστωτικοί
Δικαιοϋχοι έγγ)κθν έπιστολών
11.697.072,35
ΛΝΑΛΤΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑ2ΜΟΤ ΑΠΟΤΕΛΕ2ΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ
18.195.077,65 10.655.362,35
1.041.710.— 1.Ο41.7ΙΟ.-
19 235.787,65 11.697.072,35
ΧΡΕΩΣΙΣ
1971
Δαπάναι διευθύνσεως 173.375,20
Ζημία ^κ πωλήσεως μηχ)των —
Απόσβεσις έξόδων ιδρύσεως 4.233.—
Άπισβέοεις άκκήτων 149.452.—
Κέρδη πρός διάθεσιν 75.539 80
1972
211.911,20
149.452.—
333 453.-
ΊΟ2.6ΟΟ.— 694.846,20
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ
Τακτικόν άποθεματικόν
Κράτη ής 5 ο)ο
Κέρδη είς νέον
ΙΠΣΤΛΣΙΣ
1972
ζξεταοθτ) άν είναι σκόπιμο:
ο) Σέ κάθε περίπτωση νηολο-
νήσεως πλοίου πού άποκτήθηκε,
έν όλω ή έν μέρει, μέ κροτικό
συνάλλαγμα ή δραχμές (ναυπήγη-
ση στήν Έλλάδα πλειοτηριασμός)
νά άναγράφεται οτήν οίκεία μερί-
δα τοϋ νηολογίου ρήτρα, ή όποία
θά υποχρεώνη τόν πλοιοκτήτη στήν
είσαγωγή τοϋ συναλλάγματος,
σπς περιπτώοεις έκποιήσεως, κα-
τοστροφής ("άσφαλιστική άποίημί-
ωοη) ή καί άλλαγής τής σΓμαίαο
τοϋ πλοίου.
β) Νά εφαρμοσθή τό μέτρο κοί
στίς περιπτώσεις άποκτήσεως πλοί¬
ων διά χορηγήσεως δανείου σέ
δραχμές, έΕοφλητέον σέ συνάλλα
γμο, ώς καί διά τής ποροχής τρα
εγγυήσεως. Καϊ τούτο
"Εσοδα έκ μισθώοεως
άκινήτων 402 600.— 409.750.-
Κέρόη έκ πωλήσεως μηχ)των — —
Άποτελέσμστα έξ εκτελέ¬
σεως έργων — 285,096,20
4Ο2.6ΟΟ.— 694.846,20
ΚΕΡ ΔΩΝ ΔΡΧ. 333453
16.773.-
316 680 —
333.453.-
Έν Αθήναις τή 31η Δεχίμδρίθι; 1972
Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΤΘΤΝΤΗΣΟ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΤ ΑΙΙΟΚΗ ΤΙΚΟΤ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΤΟ ΠΡΟΓ2ΤΑΜΕΝΟΣ ΤΟΤ Λ ΟΓΙΣΤΗΡΙΟΤ
Γ. ΣΕΜΕΡΤΖΤΛΗν -■-------------------
γιατί οτήν πράΕη παρουσιά&νται
περιπτώσεις κατά τίς οποίες πλοϊα
βεδαρυμένα μέ ύποθήκη καί ύπα-
γόμενσ στό Ν.Δ. 2687)53, έκ-
πλειστηριάίονται σέ δραχμές, μέ¬
ρος δέ τού έκπλειστηριόσματος ή
καί όλόκληρο τό ποσό κατατίθε-
ται στήν Έλλάδα, στό όνομα τών
ένυποθήκων δανειστών τής άλλο-
δαπής. Οί ένυπόθηκοι όμως δα-
νειοτα'ι έπικαλούμενοι τίς διατάΕεις
-τοϋ ανωτέρω Ν.Δ. 2ητοΰν άπό τήν
Τραπέζα τής Ελλάδος χορηγήση
συναλλάγματος γιά τήν μεταφορά
στό έΕωτερικό τοΰ «λαβείν».
σκάφη των 350.000 τόννων, σύν-
τομα όμως θά γίνουν τής μόδας
τα τάνκερς τών 600 καί 700 χιλιά¬
δων τόννων. Αϋτό δίνει άφορμή
στούς συντηρητικούς έπενόυτές νά
ύποστηρι'Ζουν ότι οί υψηλές τιμές
τοϋ πετρελαίου θά άποθερρϋνουν
τίς είσαγωγες τού κατά ποοοστό
ίκανό νά περιορίση τίς μεταφορι-
κές τού άνάγκες, μέ άποτέλεσμα
τήν καθι7ηση τών θαλασοϊων μετα-
φορών μέχρι τό 1980.
Οί Εύρωπαίοι ναυπηγοί, κατά
παράδοση άπσιαιόδοΕοι, άνησυχοϋν
γιά τίς ϋπάρχουσες προοπτικές.
' Εχουν συγκεκριμένα όπελπισθή
διότι ήλπισαν σέ συμφωνία μέ
■>ούς Ίάπωνες άντιπάλους τους
γιά τόν περιορισμό τής προσφο-
ράς νέων ναυπηγικών κλινών. Τό
ϊγρΐμμ, ροηριιασαέίο
πρός τάς έχάστοτ,ξ συνθήκας, τό
σον διά τάς σπουδάς των πρώτων
έτίΤιν, δσαν καί διά τάς μεταπτηχι
ακάς- Τονίζεται Μίσης, ότι ή επι
λή
«ά
ΑΙ
λογή των διοττ2ΐ6ών καί Ιηγααιών
ΓΑΙ ΚΑΠΝΩΝ.-
πςος στοιχεία τοΰ Έθνι,κοΰ
5να
θά
νά γίνεται κατά τοιο
χάσμσ όμως μέσα οτήν ίαπωνική
σγορά μειώνει τίς προοπτικές συν-
Γργασίος μέ τήν Εύρώπη.
τον τρόπον, ωστε νά παρέχετοι
δι" αυτών ούκπαστική βοηθεία ΐί
την αντιμετώπισιν πρακτικών π>3-
(ίλϊίΐιάτων, ιδιαιτέρως δέ ίκτίνΜΐ
τα όποΐη άνακν.ττοτ·ν κατά τήν
.τί>οο·α,;ιΐογήν τιον ξέν'ων μεθόδοη
καί τής τεχνολογίας είς τάς Έ).
ληνικ'άς σι,νθήκας.
Τα 'θιγόμ,ενα προΓιλήματα κα:
αί σχετικαί .-τροτάσπς αποτελονν1
άς.όλογον πο(ι)το6ουλίαν υπό τήν
.-τοοϋπόθ'εσιν, ομο>ς, ότι δέν θά μεί
νΐ) «.Γτη εί; τήν σφαίραν τής θεώ
οίας, άλλά Θά μεταβληθή <:ίς π,ρά
ξΐν. Καί κατά τό .παρελθόν έγιναν
ύποδείξειΐς έκ μέροι·;, κυρίοις, 6ιο
μηχάνων διά <η·νεργαισίαν μ,εταξΰ
τών έπιχειρήσΐων καΐ των Αναττά
τιολ' Σχελών, ά'.λ-ά «ραίνεται ότι ή
ύλοποίησι; πςοτάοεων εί; τήν χώ
ραν μα; είναι έργον ίνσκολώτα-
τον. .·
Ε!; την έν λόγω μελέτην τονί-
γ μη τοί
, ότι θά πρέπε, νά ληφθούν
.ατάλλτ}λο: νομοθ·:τικά μέτρα διά
την ενίσχυσιν τής συνεργασί«ς αύ
ΕΖΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΠΑΡΑΓΩΠΚΩΝ | των διά τήν προώθησιν τών Ζω-
Γ. ΣΕΜΒΡΤΖΙΛΗΣ
ΣΠΤΡΙΔΩΝ ΧΕΛΜΗΣ
ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΛΟΤΚΑΣ
«ΓΡΑΝΙΤΗΣ» ΑΝΩΝΥΗΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΕΧΝΙΚΟΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΉΝ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΤ 1972
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Αύτοκίνητα
1972
1971
8.209.150.-
8.2Ο9.15Ο,-
Μεϊον άττοοβέσ. 4.19» 991.- 4.0Ο159.- 4.199991.- |4.009 159.—
Μηχανήυατα 9.607 088.15 9.Ο43.3ΙΗ,15
ΙΛί'υν αττοσβέσ. 3.173.266.35 6.48^.821,80 3.173 266,35 6.470.051,80
'Εργαλ.-'Όργ. 4 756.650,80 4.671.921.80
Μίΐον άποσβέσ 2 319 535.05 2.<Ο7.115,75 2.349 5?5 05 2.322.386.75
15.1.ΟΟΟ.-
7.172.716,15
"ΕπΜΐλσ καί Σκεύη 465.886,50
Μείον σττοσβέσεις 84.136,60 411.74[),9Ο
Κυχλοφοροθν
Συμμετοχαΐ- Κοινοττραξίαι
ΈκκρίμεΓς Λ)ομοι
Χρεώγραφα είς εγγύησιν
Έργοδότσι 8.517.974,;}5
Φόροι Δημοσίου 10.589 617.—
Πιστώσεις έξωτερικοθ 2.2ί6.677 —
Διάφοροι χρεωστικοί λ)σμοί 36 5ί)0 844,50
'Εγνυήσεις είς μετρητά 334.251.50
Προσί-'ρινβί λ)αμοί 4 231.606,50
ΔιαΘέσιμον
Μετρηΐσ είς ταμείον 2)8.434,10
Λ)σμοί Τάξεως ΈνεργητικοΟ
Εγγυητικάς επιστολαί 13.133 235,--
2 υν)καί είς εγγύησ ν 2 28^.003 —
4!'δ 886.50
84.136.60
411.749,90
15ΟΟΟΟ.-
7.2^8.338,15
δ
99 291 2<ι2 45
,
3.928.780.25
10,8^6.8^9.—
2.467.464.—|
31 358.72Η 90|
334.251,50
4 251.6^6,50
152.4'ί5,3Ο
14.709 235.—
2.288.ΟΟΟ —
91.129 071,05
1972
Κεφάλαιον— Άποθεματικά
Μετοχικών Κεφάλαιον
4000 μετοχαί έκ δρχ. 315 εκάστη 1.260.003.—
Τακτικόν άποθεματικόν 5<)7 485.—
"Εκτακτον άποθεματικόν 319.(ΚΧ).—
Ειδικόν άποθεματικόν άρ 12 286.000.—
'Υποχοεώσεις
Συν)καί πληρωτέαι 7.389Ο47.?5
Προκατσβολαί ίργοδοτων 1.699.822,—
Άνοικτοί λ)ομοί 52.359 1ι5,50
Διάψοφοι πισιωτικοί λ)σμοϊ 16.509.262,15
Ίϊργοδόται 590.850,65
Λ)σμοί Άποτελεομάτων
Φορολογηθέντα κέρδη παρ. χρήσεων
Λ)σμοί Τάξεως ΙΙοχθητικοΰ
Έγγυοδόται . 13.133 235 —
ΔικαιοΟχοι ουν)κών είς εγγύησιν 2.288 Οθλ —
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1971
1.260 Γ,ΟΟ. -
497 2 Ο -
3Ι9.0Η).-
ΣΟΥΠΕΡ ΤΑΝΚΕΡ 75Ο.ΟΟΟ Τ.
ΝΑΥΠΗΓΟΥΝ ΟΙ ΑΡΑΒΕΣ
ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ
Οί πετρελαιοπαραγωγοί τής Μέ-
οης "Ανατολής σπεύδουν νά άπο-
κτήσουν ίδιοκτήτους στόλους δε-
εαμενοπλοίων. Ή πλέον πρόσφα-
τη προσπαθεία πρός τήν κστεύθυν-
ση αυτή άφορά τό Ίράν, τό ό-
ποϊο πρόκειται νά ιδρύση, μέ τήν
βοηθεία Ίταλών τεχνικών, τήν
πρώτη τού ναυπηγική μονάδα στό
Μπαντάρ 'Αμπάς. "Οπως δέ έγι-
νε γνωοτό ή πρώτη παραγωγή τής
μονάδος θά είναι τρία δεΕαμενό-
πλοιο τών 750.00Ο τόννο-ν τό κα-
θένα.
Σήμερα ή ΟΠΕΚ, ό Όργανισμός
ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ - Ό Εμπορικάς
Σύλλογος Πειραιώς 2ητεί τήν τα
χεϊαν έΕαγγελίαν υπό τής Κυ6ερ
νήσεως ρεαλιστικών βρσχυπροθέ
σμων μέτρων άνα2ωογονήσεως Τής
άγοράς καί ανακουφίσεως τών χει-
μαίομένων έπιχειρήσεων, ώς καί
τήν λήψιν καί άλλων μέτρων υπέρ
τών έμποροβιομηχανικών έπιχειρή¬
σεων.
'ΕΕ άλλου τα προεδρείσ
τής
ήρ ή Κ, ό Όργανισμός
286 Ο0^.— δηλαδή τών πετρελαιοπαραγωγών
2.277.4-2.-
46.Ό1 691,70
12.609.387,2.ϊ
165.123,60
2.949.284,90 2.754.824,35
14 709.235.-
2.288 003.-
ΧΡΕΩ2Ι2
ΑΝΑΛΤΣΙΣ ΛΟΓΑ ΡΙΑ Σ ΜΟΤ «ΑΠΟΤΕΛΕΣ ΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ,
«9 291.202,45 91429 071,05
Ζημίαι εξ έκμ)σεως Μηχ)κων
1972
1971
μέσω ν
440.210. - 155.886.—
Δαπάναι Λττοπερατωθέντων
έργων 439.336,40 67 688,10
Γε/ικά ί^οδα Διο,κήσεως 8 793.842,70 6.599.942.-
Κέρδη χρήσεως πρός
διάθεσιν 204.695,55 201.980,70
^ 878.034,65 7.028.49*.80
Κέρδη έξ εργολαβίαν
Κέρδη έξ έρνοληψιον
Κοινοπραξιών
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1972 1971
8 353.115.- 4.331.147,60
1.524.969,65 2.697.319.20
7 361.107,15 Ι ΧωΡων ΤΠε Άρσβίας, στερεϊται μι-
άς, άναλόγου πρός τίς δυνστότη-
τες πσραγωγής, συμμετοχής στό
χιϊκλωμα των θαλασσίων μεταφο-
ρών, γι' αύτό καί έχει άποφασί-
σει νό αύΕήση τόν όροβικό οτόλο
τών πετρελαιοφόρων άπό 1,3 έκσ-
τομμύρια. τόννους σέ τρία έκατομ-
μύρια τόννους.
"Ηδη οί άραβικές χώρεο έχουν
ιοποθετήσει παραγγελίεο γιά 12
δεξαμενόπλοιςι συνολικήε χωρητι
κότητος 1,7 έκατομμυρίο;/ τόννων
τα όποΐα θά παραληφθοϋν έντός
τών προσεχών τριών έιών. Τό
Κουβέϊτ. τό Ίράν καί ή Λιβύη
άγορά&υν πλοία τής τάΕεως τών
200 καί τών 300 χιλιάδων τόν
Πανελληνίου Ενώσεως Βιομηχά-
νων Κλωστοϋφαντουργών καί άλ¬
λων συναφών όργανώοεων υπέ¬
βαλον- είς τό υπουργείον Κ οΐνων.
Ύίΐηρεσιών τό αϊτημα τής κεφα-
λοποιήσεως άπασών τών όφειλών.
παλαιών καί νέων, πρός τό ΙΚΑ,
τό ΤΕΑΜΚ κλπ. άσφαλιστικούς
όογανισμούς άρμοδιότητος τοΰ ύ-
πουργείου τού καί τής καταβο-
λής τούτων είς 24 μηνιαίας δόσειο
άνευ προστίμου.
ΑΠΕΦΑΣΙΣΘΗ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΩΝ ΙΧΘΥΩΝ. - Τα
υπουργείον 'Εμπορίου απεφάσισε
τήν χορήγησιν άδειών είσαγωγής
κατεψυγμένων ίχθύων πρός κάλυ¬
ψιν τών άναγκών τής άγοράς.
Αί άδειαι θά άφοροϋν είς τήν
εισαγωγήν 1.6ΟΟ τόννων ίχθύων
καί θά χορηγηθοϋν μέχρι τής 17ης
τρέχοντος.
τίκών βιοτεχνικών προβλημάτων
κυρίως δέ, τών συνδεομένων μέ
τήν έπιτάχυνσιν τοΰ ρυθμοϋ άνα-
πτύξεως καί έκσυγχρονιομοΰ τών
μικρομεοαίων έπιχειρήσεων καί τής
έν γένει βιοτεχνίας.
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑ ΤΑΣ ΞΕ
ΝΑΣ ΕΠΕΝΔΤΣΕΙΣ.— Ή συ
στα6ΐΕΐ<τα έπιτροπή διά την διεςού
νησιν των δυνατοτήτον πραγματο
ποιήο:*); 6ιοατ(χανικιον έ-πενδικτε-
ίον είς την χώρ·αν μα; ι'α,ό άΡιλο
δαπών έπιχειρήσείον, κατά τήν δι
άρκειαν τιον Λροσςτάτων συσκέψε
ών τη; απεφάσισε τήν σύστασιν
είδική; γικί,μμοτεώ.; είς τό υπουρ
γ,εϊον Σ υντονισμοΰ, ή όποία θά ά
ναλάβη την .πρώτην ρπιστ/αανσΐΛ'
των 6ιο·;.ιτ|χανικων κλάδων είς
, , ε^αγωγαΐ ■,„
κατα την πίρίοδον ·Ιανο,·1ο1
ου—Νοέμβριον τού τ,ρέχοντο- ?
τΐ'ς ανήλθον είς 57.860 '
ξίας 140,5 έκατ. ΰαλλ·
ζεται, έν συγκρίαει ,-ΐρό;
στοιχον Λερίοδον τοΰ π^ίλθόντο,'
έτους αΰξηιτι; 38^% των έ|αχθ^
των καπνών κοΐ τή; άξίας των
τα 98,1%. Έκ Τής ανωτέρω -
τητος 45.630 τόν. ήοταν καπνά Ά
νατολτκαΰ τύ.του καί 12.220 τόνν-
ήσαν καπνά τύπου ΜΛέρλέ'. Ή με
ση τιμή άνά χιλιόγραμμον ήτ0 2.
421 δολλ. φόμπ.
ΑΙ ΙΛΡΤΣΕΙΣ ΝΕΩΝ ΒΙ0-
ΜΗΧΑΝΙΩΝ ΕΙΣ ΒΟΡ· ΕΛΛΑ
ΔΑ.— Ή επιθεώρησις 6ι«μηχοηί
α; κεντςικής καί δυτικής Μακεδο
νίας έχορήγησε κατά τόν .παοελ-
θόντα μήνα 347 έγκρίσεις Λροσω
ρινής άτίλοϋς είσαγωγής μηχανη
μάτων διά βιομηχανικά; καί 6ιο-
τεχνικάς έπιχειρήσεις σννολικής ά
ξίας 134, έκατ- δρχ. Ή αυτή {αη
?'3σία έχοοήγησΈΛ' 20 άδϊίιας έγκα
:αστάσΐα>; διαφόρων 6ιομηχανιών
άΐίας μηχανοιλογικοΰ έςοπλισμοΰ
'7,8 έκατ· 'δ&χ-
ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΪΣ
ΒΙΟΤΕΧΝΑΣ.— 'Τπό τού *Έ-
Ινικοϋ Όρ·γανισιμοϋ 'Ελληνιν.ής
ίειροτεχνίας; άνεκοινώθτι, ότι ή
Εθό τινος ληφθεϊοα απόφασις .τρ-
οΐ παρατάσεω; τής καταβολής ό
φειλοΐμιενων πτοός «ύτάν ■δόσειον,
έκ δαν'είιον χορηγηθέντων είς χ ι
ροτέχνας κια βιοτέχνας, μέχρι τί
■λοι ς τον έ'τους 1974, δέν έφαιοιω
ζεται αυτομάτως, άλλ' άπαιτίίτηι
ή άπιό μΕ.ρου; των ένδιαφεςομέ
νων ί'.τοδολή ποός τόν ΕΟΕΧ
Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ ΤΟΤ
ΕΒΕΑ·.— Ή Διοίκησις τοΰ Έμ
καί Βιο,μηχανικοϋ 'Εαιμε
έ
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΛΡΩΝ ΚΕΡΔ ΩΝ ΔΡΧ. 204.695,55
10,235.—
194 460,55
9 878.084,68 7.028.496,80
Είς τακτ κόν άτοθεματικόν
Εί·; >ορολογηθέντα κέρδη
παΡ- ΧΡήοεων
νων.
20ί.693,55
Εν "Αθήναις τή 31η Δεκεμβρ,Όυ 1972
Ό Πρόίδρος τοΰ Δ.Σ·
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Κ ΣΕΜΕΡΤΖΙΔΗ ν
Ό Προϊστάμεν'ος τού Λογιστηρι'ου
ΣΩΤΉΡΙΟΣ Ι ΛΟΤΚΑΣ
Τήν μερίδα τοσ λέοντος όμως
ών άραβικών ναυπηγήσεων διεκδι-
κοΰν τα Ιαπωνικά ναυπηγεϊα. Τα
ναυπηγεϊα Σασέμπο θά ναυπηγή-
σουν δνα τάνκερ 260.000 τόννων
γιά λογαριασμδ τής έταιρίας «Κου-
βέϊτ -Οϊλ Τόνκερ» καί ή Μιτσουμ-
πίσι ένο δεΕαμενόπλοιο γιά λογα-
ριασμό ΐοϋ ίδιου πλοιοκτήτη, 394.
000 τόννων. Ή Ίσκια6α2ίμα Χα-
ρϊμα κατασκευάΖει ένα τάνκερ
260.000 τόννων γιά τήν έταιρία
-Αρσμτι Μαρπάϊμ Πετρόλεοιιμ
Τρανσπόρτ», ή όποίσ συνεστήθη
άπό όκτώ άραδικά κράτη, ένώ ώ-
ριισμένες μικρόΥερες ναυπηγικές
μονάδες τής Ίαπωνίσχ; ναυπηγοΰν
Προϋποθέσεις δ ώ τήν χορήγη¬
σιν τών άδειών: σ) Υποβολή ύ-
πευθύνου δηλώσεωο, βάσει τού
Ν.Δ. 105)69, ότι οί ίχθύες θά εί¬
ναι τοχείας κσταψύεεως, β) "Υπο-
βολή δίκαιολογητικών κόστους, γ)
Κσταβολή, ως είσφορά υπέρ τοϋ
Δημοσίου, τής διαφοράς μεταξύ
τής τιμής κόστους πλέον τό κέρ-
δος καί τής ι,μής χονδρικής πω
λήσεως, ή όποία ίσχύει είς τήν ά
γοράν.
ΑΙ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΕΒΕΑ
— Τό Προεδρείον τού 'Εμπορ
κου καί Βιομηχονικοϋ 'Επιμελητη
ρίου "Αθηνών επεσκέφθη τόν ύ
Γουργόν 'Εμπορίου καί τόν ένημέ
ρωσεν επί γενικωτέρας θεμάτων
τα όποία άποαχολοϋν τό 'Επιμελη
τήριον καί τον έμποροβιομηχανικόν
κόσμον τής Χώρας. Ειδικώτερον
δέ, άνεπτύχθησαν είς τόν κ. Υ¬
πουργόν θέματα αφορώντα είς τήν
Έπιμελητηρισχήν Νομοθεσίαν, τό
Εμπορικόν Μητρώον, τάς Διεθνεϊς
'Εκθέσεις, τάς θεωρήσεις τιμολο-
τού; οποίον; ξέναι έπιενούσει; φαί
ν?τα, νά οίναι έ-χιοςρελΓΪ; διά τήν
'Ε&νϊκήν Οίχονου'αν.
Ή έ.τιτροπή άπ-εςράίτισρ τύν σχε
διασμόν νέου ιΐροτηιματολογίου διΛ
νά .είναι πλήρη τα ίαο&αλλόμονα
στοιχεΐα υπό τών ίπενδυτών· Τέ
λο;, σχετικά μέ την πολιτικήν ε
ναντι τών ξέΛ'ων κειφαλ^χίων ή έ
πιτρο,τή ■κρίνει, δτι «Ιναι αν.όχχ
μόν, υπο); δι" αυτής:
α-— 'Εςαβφιιλίζετΐι, ή 'Ελ/.η-
νική σιμαετοχή εί; τα; έπίνδΰσεις
Γόστε νά έ.Ήοτρΐλούται τής ξέντ,ς
έμ.τειρία; οί έγχώοιοι φορίίς.
6.— Τα ξέντ;; προελεύαεω; κε
φάλαια νά έπ>ενδύωνται είς ν'έου;
λητηρίοΐ' συνέρχεται τήν Παοα
σ>;ευήν διά νά εξετάση θ·έματα ά
φσ3(ΐ)ντα εί;:
Τήν άξιοποίηοΊν τοΰ χώοου τη;
Ελλάδος .είς τα Εμπορικόν Κ ν
τρον ΒρυξΓλλων.
Τόν ,τρσϋπολογισμόν τού Επ ιιε
λητηρίου διά τό 1975.
Τόν «τ.ντον'ισμόν των ένεργίΐίιν
διά την θέσπισιν υπό δλων των χο
ρο>ν τής ΕΟΚ κοινή; έπιμι:λΐ]τΐ)(.ιι
ακή; νομοθεσίας.
'Ε| άιλλου, σι-νεχίσθησαν αί αν
νοαιλίαι τής Διοικήσεως τον Ε.Β¬
Ε.Α. μετά τορ {>φυποι·ρ.γοΰ Σιη'το
νισ.ιιοΰ σχετικώς ,μέ την έ,ιαναδρα
στηριοποίησΐν τή; σνμφοηΐα; συν
διέσεο); 'Ελ/.άιδο;—ΕΟΚ χοχ τα
έξ «ύτή; προκνπτοντα π-ροδλήμα-
ΑΝΗΣΤΧΟΤΝ ΟΙ ΟΔΗΓΟΙ
ΤΩΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΤΧΩΝ
Άνησιιχία έκιρράζοπν αί διοιχή
σεις των ένώαεων όδηγών καί εισ
λ:ωφορ€ίων ποωτευού-
ύπύμνημά τους .πρό; την
φ έπ>τνδύωνται είς νέου ^ ύμνημά ους .πρός τήν
κλάδον;· Είς άνε.ιτυγμενσυς ήδη ^βέρνηση γιά την προσπαθεία
κλάδοι·;ι αί ξέναι ϊπενδΰσεις θά τ'"ν ϊ-διοκτητών λεωφοιοείων νά κα
πρέ.-3:ι νά έπιτρέπωνται υπό ώρι ταοΥη&ή τύ Ν.Δ. 48.5)74, τό όπ&ϊ
σμένας .ιροϋποθέΓΐει;. ο έντάβσει τού; όδηγούς στό ΕΚ
Υ·— Αί ξέναι έ:ιιχειρήσεις θά ΤΕΑ·
πρέπει νά άναλαιμ6άνον' έξαγιογι
ά ύώ ώ
χά; ύποχρεώσει;, ώστε νά έπιτυγ
χάνετβι καί ό ετεΐΐο; σκοπό; τοΰ
Ν .Δ. 2687, ήτοι ή διασφάλκτις
ιΞΪσαγωγής σΐ'ναι/^άγματο; εί; την
χώραν-
ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΗ ΣΤΑΣΗ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΦΩΤΑΕΡΙΟ
Οί σύνδεσμοι δυκτίου κοί έναλ-
ρα
δ.— Αί έν γένει .ταρεχόμοναι λαοσοΜένων συνεργείων Φωταερι-
διευκαλί·νσ.εις -τίς τάς ξέας ίπεν ου απεφάσισαν νά άναστείλουν τίς
δναεις; Λέ» π^η νά άαολήγο.ν τετράωρες στόσε,ς πού είχαν προ
εις την δημιουργίαν άνίσων καί
ί 6ά έ
γίων, κλπ.
Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΒΙΟ
ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ.
— Ή Διοικοϋσα Έπιτροπή τού Βι-
οτεχνικοϋ 'Επιμελητηρίου Αθη¬
νών είς σύσκεψιν της καθώρισε
πρόγρσμμα εύρέων δραστηριοτή-
είς 6άοος τής έγχ,οοίου δ,ομτ,χα "/ρα^ατ'ιαει "ετά τήν ανακοινώση
νίας ανταγωνιστικών σΐ'νθηκών. Τ0υ γεν. διευθυντού τοϋ Φωταερί-
ου ότι θά εξετάση τα οίτήματσ
•τ—·τ — ι Τ/ΌΤ1Τ-Τ
ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΩΝ ΜΗΧΑ ™ν έρΥα2ο^ένων Μέ πνεϋμα πού
ΝΗΜΑΤΩΝ.— Δι· άποΐράσεως °° έευπηρετοϋν τα συμφέροντά
τοδ ύπονργοο Συντονισμοΰ Ιπετρά τους.
πή ή ελευθέρα ίχσαγωγή μοταχει ________^^_____-
ςισμενων όδοποιηττκών' μηχανημό Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΕΩΣ
ΑΜΠΑΖΟΥΡ
μάτων αυτών είς τόν Πίνα.·κα'«Α»-' Τιίν Πέμπτην, 24ην λήΕαντος
ΙΤΑΛΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΠΟ μηνο<:· ^ΡΧ'°εν ή λειτουργία τήο
ΣΤΟΛΗ ΘΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗ έτηοίας εκθέσεως πρωτοτύπων φω
"Τ.τιό τοΰ Έμ τιστικών σωμάτων κσί διακοσμη-
;ανικοΰ 'Επιμε
Βιομηχανικοΰ Επιμ
λιγτηρίου Αθηνών ανεκοινώθη δ
τι ό Εμπορικάς Σί,μδουλος τής
•Ιτιχλικής πρι:στ3είας επεσκέφθη τα
ΕΒΕΑ ί άννΛξ
ΕΒΕΑ
άπάψεις έ
νΛαεν άπάψεις έ
πί τής πορρ,'α; των "Ελληνο __ Ί
η<ώ έ
η Ί
μοριχών άντο.λλαγο,·ν.
Οδτος έτόνι,σεν δτι ή Ιταλία
διαςρέ δά
ς σεν δτι ή Ιταλία
ένδιαςρέρεται διά τοχνολογικήν συ
ν€ργασν ΐδ
ν€ργασ;.αν,
ρειών κλπ·
έται.
Έν σνν-Εχεία άνΐφέρθη δτ, κατά
τον π?οσΓχή Μάρτιον θά επισκε¬
φθή την Έν.άδα έμ.·το£>,*ή α.τοτο
Λη Ιταλών έΛΐχειρηματιών ϊίσσ
τικων καταυγοστήρων «άμπα&ύρ·,
στήν κεντρικήν αίθουσαν τοϋ με-
γάρου τοϋ Έθνικοϋ Όργανισμού
Έλληνικής Χειροτεχνίος, (Μητρο¬
πόλεως 9).
Ή έν λόγω προβολή ώργσνώθη
υπό όμίλου βιοτεχνών καί χειρο-
τεχνών έ£ όλης τής Χώρας, μέ
την έπιμέλειαν τής είδικής χειρο-
τέχνιδος κ. Μαίρης ΜετοΕα, Θ6
λειτουργή δέ κστά τάς εργασίμους
------ ·="Μ/,ι:ιΐ)Γ|ματιων ϊισα
γωγε«μ καί έξαγιογρων άνΤιπ<)ο-' Πμέρας Κα1 ώρας 3 π.μ
σω,τΒυτικών χλάθον τού εμπόριον · καί 5-8 μ.μ.
— 1
ΚΩΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΤΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥθΙΣΤΟΡΗΜΑ
έκ προηγούμενον)
πό δρόμο στρι,μοιγαένη
■Το πλευρό τοΰ άντοός της καί μέ
Ι(Ί μάΤ·α στηλο>μένα κατ' ευθείαν
)Πτά· Άναΐρωτιόταν αν ήταν
|τα σ-γ*«"λά της· Είχε άρχίσΐΐ
■ά μ»1ν ^ΧΊ έμπιστοσύνη πιά στίς
; τη;- Μήπως όνΐ:ι,ρενό-
: «Μά είναι δινατό νά τόν εί
;θε ό Τώνης;», ελεγε μ;
ι της. Τόσο τής φαιόταν άπίθα-
,α πού σκέφ&τριε μιά φ&ρά τόν
της νά βεβαιωθή. Δέν τόλ
"Άια ϊφθασαν σπίτι, κλι=
Τή· καμάρα της νά σ,κεφθή. "Ε
[ι£ναν στό πάνο) πάτωμα ενός σπι
Βίι έκ,ΓΪ κοντά σέ μιά πάροδο
τής .-τροκνμαί'ας καί πάνω-κάτω,
[σιι> Αλ' το «Σπόρτΐν κλόίυΐ».
Κϊ.τε στόν άντ.οα της πώς ήθε-
1^- νά μείνη μάνη καί πώς δέ θέλει
ΙΤ;-ΐοτα· Ξαπλώθηνε σ' ενα ντιδάνι
'.τ.ι στίς παλάμ.ες της. "Ολα έκ,εϊ
Ινα τλ ποάματα πού εολε.τε γΰρω
|της, έκ3ίνη ή χάιμίορά της, μέ τίς
ιές μν·2ον&ιές καί την άποπνι
■/τση ζε<π~< άτμόσψαιρα, τής σκέ .-ίιιΐαν σάν ενα π»·κνό, άδιαπέοιι- σΤ<> πί.ιλο, τάπε,;ασμ.'να της. Άρ
χιο: νά μονολογή:
«ΉρΘϊ! Νέος κι' ώτιϊος! "Ι
ις ν.ι' έτωτειτμένος άκόμα μαα
μόν.- Κι' έγώ;»·
ίιιιςιν' άπον.αιμοομένη. "Ε6αλε
όλα τά δ-νατά της νά Θυμηθή τά
.ισλιά, τά μακρννά π,ερασμένα
τη;. Μέ κλ,ειστά μάτια πού τά ε
σΓτ-ιγγΐ γιά νά δώση πιότερη δΰνα
μη (Ττή μνήιμη της, νά τριπώση
<;τά δάι9η των χρόνον πού πέρα¬ σαν, μέ κό-το σφίγγοντας τό μέτω /ό της μπό;·~σε νά φτάση —πίίί! ^ μακ^ά! πόσ"ΐ χρόνια πίσω! —στά μικτάτα τη,ς.Μέ >Λει<ττά μά τια, μά μέ τα αάτια τής υ/νχής τι:, τά6επΕ τώ; α ν.αθβρά, ^ύτνχι σιιενα, ώοαϊπ- Ήταν τόση ή εύτυ •μι σ' αΰτές τ'.ς άναμ.νήσεις της Λθΰ δέν το^ψΐΓΪσε ποτέ νά άναταίρά 'ήη τή ησυχη γοητεία τους. Άπό- (ΐε^γ- πάντα V άνασκαλεΰη τίς /αιι;νες αΰτέ; χαθές τής ζοιής ίης' ααί νά τώρα, πού άνΓδαιναν «την έ.τΐφάνεια ναΐ τής σπάραζαν την καρδιά. "Εκλαιε τώαα. Αίεθα νόταν μιά πε,οιφρόνΓ,ση γιά τάν' έαιτό της. Πώς νά τόν ίδη τώρα; ΙΙώς νά τόν αντικρύση; Ίδρικμένη, μοΰλια, άπό την ά γιονία πΓΰ τής εςρερνοτν αΰτές σκέ ιΙΐΕΐς, δέν είχε τή δΰναμη ν'ά σηκιο θή. Ό άντςιας της σέ λίγο χτΰπη θε τήν πόρτα της. —θά μπορέση,ς νά 6γής, Πέπη; -Όχι! Λέ &ατρωγε τίποτα. Δέν ηθΐλε τι.τιιτα. "Εμιεινε άκίνητη· Τό στό μα της ήταν πΐκΐά Ο άντρας της —επρε.τΐΓ νά <ΐυ νιιι'τήστ) κάποιον— 6γή»: καΐ ,.α τέΐιηχκ στό δρόμο· Ο 6ςόντος ποί καιν>ε ή («ιοπά
ξώ.τοττα μέ τόκλεβιμο, την ίάφνι
(κτε. Στ}κώθτ[κε· "Ενοιοθε ξαλά-
ί>α καΐ *είγη· "Ερριξε μιά ματιά
(Ττύν καθθίθρτη καΐ τοόμαξε· Είχε
(Ίδΐ'νατίαει σέ λίγη ίόοα μέσα θαο
πίί;, κι' δπιος ήταν χολληιμένες
κάτι τρί^ι~ς των 'μαύςκον μαλλιών'
της στό ί&ροομένο μέτοΜΐο, καΐ τά
χλωμά μί.γουλνά της, εδινε τύ.ν έν
τν,τωση μιάζ γνναί»ας άπΐλπισμέ
νης, χα.μένης.
"Εσ·κυιΙ·ιε άπ-' τό παράθυρο· Ο
«ντρας της εστριβε τή γίονιά. Φώ
τα, ξωή καΐ χαρά πλ.ημμύρ ιζαν
τά θορι>6ώ&η κέντ,ρα πού βούϊζαν
(Τχεδόν, χάτιο άπ' τά παράθ-<)ά της. Πόιΐτο ξένα τής ίιταν τώοα ίί λα αύτά! 'Έκλεισε τό π«ράθνρ.ο καί πήγ* σάν ύπνωτισμένη, ·μέ τά δλίμμα. προστιλωμένα σ' ενα σημεΐο, σ' ε¬ να ίδιότ,ροπο Κπιπλο- Άνοιςε «να σΐ'ρτάρι, πής·: εν'α κλειδάκι κι' ά νοιξε μ' έκεϊνο ενα άλλο κονιΐρό σνρτάρι. "Ε6γαλε μέ τρεμάμενα χες:α μιά μικ3η δελούδινη κασίτί να. Γονάτισε μποό; <ττό ντιδάνι, καί βυό δάκρνα ,κύλησαν σάν μΛο άια κ»ί λα.μ.τίρι<ταν πάνο στό Βελοϋδο τοϋ κουτιοΰ. "Αμα τό αν'οιξε ίνα .λεπτό, άπα>Λ άρ<ιΐμα ξΰ άαό μέ<~, άπό κάτι π,;α ματάκια —κορδέλλες, γράμματα, μικρές >~ί-/όνες. ςχοτογηο,φίϊς—
ποΰ ήταν' μεβα & .ιοϋ τ»5πιανε ?να
ενα >.οα τα φιλοϋθί μέ πάθος, μέ
πεςιπάθεια, άλ.λα πίΐοά^ορα, ν.ι'
άλλο ά.τ'·.λάι στοργικά, μέ τηεμ'ί-
μενα. χείλ^η, β«ν νά «ρ-οβόταν μην
τα μολν'-νη· Τα οάκρυά της ?"-
φτ3ν ζεστάΐ κάντα, πάνιω στά ά-
σπρα της χέοια. "Εκίχιΐί .ιικρά,
σιωπΓ,λά καί οί λι·γμο! φοΰσκίονοτν
τό στήθ-ος της. Τα τα,κτοποιοϋσε
προσεκτικά μέ σταςγή. Λιάΐϊαίε
τα γ,ο,ίμμ.ατα κπί φι,λοϋσε τίς φ(·>-
τογ.ιαφ.'ες· Στον .ιάτο τής χασε
τινάς ήτ.ιν ενα τετράδιο ψιλ.ό, ντυ
ιι;νο μ· ε!να πράσινο χαρτί. Στήν
έτιχέττα τού, άσπρη, (Λ'μμετίΐκή
Ίαί ιμέ λεπτά, κομψά γςκϊμιιατα,
γοαμμέΛτη ή λίξη «Ένθι'μιον>·>.
"Ανοιξ: τα τετςάδιο μ' ίνα στε
νχγμό ποΰ την ά·νακονφισρ. Κ"/ι-ΐ
μ:στι ήταν ?να κομμάτι τής ζωής
της· Στήν πρώτη οτλίδα, δυό —
τρία τρύλλα άπό άσπρο ρόδο αού-
χαν πατι,ν.ωθή, άφιναν μιά σκοτιο
μένη μι·ρ«>5ιά καί τοί^τηκαν μό-
λις πέσανί. Μάζεψε .-τοοσεκτικά τα
κο,μματάκια -/αί τάδαλϊ μέσα. "Τ
ο,α^ κά9ησε άν'απαυτικά καΐ διά
«Τετάρτη 14 Όκτυ>6ρίου 1905.
Σίιμι-ρ εδι-ιξα στήν Κυρία τό άλ
λο, τό ικαινοΰργιο μο^< ήμερολόγιο· Τουτο τό κ,ςατο) γιά μενά. "Οσο ήταν γιά τόν Τών-η δέν τάγοαψα σέ κεϊνο. Ό καϋμ?νος, είναι άηρω στος! "Αχ, νά κοίθόμα—ε σάν ν.κί πέρσι μαζίι στό ίδιο θρανΐο, θύ μουλεγε τώοα καί θά^ϊρα· «Δει;τέη.α 2 Νοεμ&ρίου. Σήμε- ρα .τήςαμε τούς έλέγχους, δλο & ριστα, ήηθε κι' -ό Τών'ης! Είναι καλά πιά. "Οσα γραπτά «χονμρ: έ μ·:ΐς "δια μέ τ' άγύ5ΐαι τού τάδω κα νά τ' άντιγράνΐ'η *-τού ελει,τε τό σες ϋ,μροες. Τόν καϋαένο τόν Τώ ντ>, τόν άγαπάω·.
«Αΰτό τό Τι-τ,τό-διο θά είναι δι
κό μόν ·*ΐΓά. θά γράςρο) μέσ.χ δ,τι
θέλΐ'). Τα μνστιχά μ ου. Δέ βά τό
&λ?πη «μως κανείς- θά τό φυλά¬
ξη.
«1!) Νοέμβριον, ΙΙέμ.ιτη. Είνιπ
ππσματάρης, ίίμως, κια κιικός ού
τος ό Τώνης! Γιιιτ! μοΰ πάτησε
τό τόπι μο^ κοά μοΰ τώσκασε! "Ε
κλανιι.·.
«ΙΓαρασκενή. Ό Τι!»νης ιμοΰδιο-
σε αΐγ&οα το ιδικό τού τάπι, *;ν«
μεγάλο κιιί χτοχματιστό. 'Εγώ όέν
ήθρλα νά τό πάοω έκΓΪνος έπέιιε
νέ. « Αν δέ τό πάοτ^ς», μούπε «θά
«8 Ιανουάριον 19ΟΙ>. Νέον "Ε
τος! Πόσο τώχα πεθυμήση τό σχο
λείο τόσες μέιοες τώρα, πού είχα
με γιορτές! 'Ηρθα, δμως, καί
6·_)ήκα την ούλή χοιρισιμένη.·. Ώ
οαία! Χτίσα··; ενα τοίχο στή μέ
ση & τιόρα τ" άγάρια θά παίΐ,οννρ
μον'άχο τους, χοιηιστά, στή δική
τους τήν αύλή... Κρϊμο».
*
'Εδώ αρχιϊε αλλη σΓιλίδα· Τά
γράμματα είναι τώρα κοριτσίστι-
κα, δχι παιδικά. Είναι δμορφα,σι·μ
μετρικά, πλαγιαστά, ιμακροι^λά,
λ.ές καί γέρνουνε κι' αύτά έρωτΐυ
μενά ιμέ πά)θος μ.τροοτά σ' «εκεί¬
νον».. Κάιμποσα ροδόφν,λλα κι' έ
δ.ώ, ά?Λά κόκκινα, κατακκόκινα ά
πό ρόδ0 έκατόιρνλλ.ο. Άμα ταγρ«
ψε ή Εύτίρπη ήτοΛτ πιά μεγάλη ■—·
16 χρονοΥν— καί πάνο) στίι μέγα
λύτερη ενταση τής άγάπης της,
άλ,λά καί τής άγωνΐας τη., γιατ!
ό Τώνης ελ^ι.·»: .κεΐνον τόν καιΛ νώ. μώ9ω. Τ{?ελλαινόμουνα.
—«Γιατ! τή «κότοσε;»
τοΰς ώμους.
—«Δέν ξέρω! "Εμ«9ες αν τύν
πιάσανε ;~·>
Ή κοι:δίά μοί» οχρίχτηκ,Γ. Μά
, Οι·μήβ~<« τό ντετέκτι6: «'Τπο.-ΐτ5ί.Εστι; κοτνένα γιά τό έ'γ κλημα;» "Αν βρισκότανε στά χέ- οια τής ΟιατΐΛ'Γμίηις, δέ θά χρεια ζόταν έκείνη ή ερωτήση. —«Δέν ήκουσα τίποτα τέτοιο!.. Γιατί τή <ΐκότακτε;» —^Σοΰ ειπα, δέν §έρο)! Μ.το- ;,εϊ νά τσακωθήκανε·..;>
"Ετ^ειια όλόκληοη, μά τό ;ιι-α
Χύ μόν άρχιζε νά 5?κ.οθαρίζει:
—«Τόν >:[&:; μετά τό (ρονικό!
Πί>ς
τόν τρόπο, ποΐ' τή
ακότιοσε; Εγώ δέ σοϋ }ΐ!λησα γιά
στραγγάλ ι σμα!. -.»
Μέ κντταξε χαμογελώντας εί-
—«Βλέ.ιω μέ χ<ιρά μου πώς ή «>-νεργ.!σία μας σέ ξύπν'ηαε! Άλ
λ,ιά.· 'Εν'διαφέπεοαι νά μάθ>?ις για
τί σκοτώθηκε ή Ρούθ, ποΰ δέν
την πολισιμπαθοϋσες καί δέ νοιά
ϊεσαι καθόλον γιά τά δύο «το<ιγι κά» βύμιατα...·!» —«-...τοϋ <τκότο)σες έσύ!» σνμ . *Κι' αύτό μοί· τό είπϊ;· Δέ 6?^ποι·ν οί άνβροποι τή ννχτιΐ. «Πώς ήξερες δτι ήτανε σκοτεινά στό μ^γάλο χώλλ καί στό διάδ<)ο μο;» ΤεντώΒηίκ κι' εκλεισε τά μά¬ τια. —«Τά χώλλ δέν είχε φως. Τό α>Λ0 τδσΰηοτ: ή Ρούθ!·. Μόνο τό
πορτατίφ τού ΡίτσαρνΊ ήταν ά-
ναιΐΑΐένο, δποις πάντα, τίς νΰχτες.
Τόν Τόμας ποτέ δέ <τκ£<ρτηζα νά τύν σκοτώσω. "Ητανε κοντά βτό λ.άκκο τού. "Ενας γε,ροβλάκκις, ποΰ ξόδίψε τή ζ(ι)ή τον λατρ.ενον- τας τόν άπαίσιο άφέντη τονι! Μά, ετσι, .-τού τα κατάφερε..· Αν ξοΰ σε, ΐΐτως, τώρα, νά μην όν-ειρε,.0- μοινα ταξίδια! "Οσο γιά τόν Ρί τσαοντ... Μή μοΰ :π5Ϊς δτι λν.ιήθη κ$ ν.ανένας γιά τό βάνατό τού· Ου το ό "Εντοναοντ.. Σ τοιχτ)ΐιατίζιο γι* αύτό!» Νόμισα δτι μιλοΰσα μέ φίδι! "Ενοιωβα τό φαομάχι τον νά κν- ΤΛ,ς ΑΪΡΑΣ Ν, στή η·υλ.«κή! Την 'ε'παθα. στόν "Εντοναρντ δτι θά κοι μάμουνα ν.εϊνο τό &οάδυ μέ τόν πά τέοα τον, δ.τιος είχα κάνει πολλές φορές μέχ?ι τότ;! Πίστει,α πως εΐχπ πα'ςει κα?ά τό παιχνίδι μου! Τί άανβλα, ποΰ φέτθηκα!» —"Α ς;ιΐ; .τιά— « Ηταν έκδιαίττής. ! "Επρϊπε νά ι/^ άα'τή ό .-ΐαλιάνθροχ'τος! Ναί! Εί¬ χα εΊ'θει νά τόν σκοτώσω!» Ό (ρέ5ος ίμ' ε'χε παραλύσει. Πό τέ δέν τήν' είχα δεί σέ τέτοια νςν οική κατάσταση. ΙΙροσπάθησα νά την ήοεμήσο, άλ.λά, κείνη, ε).Ξγε άσταμάιτητη. Κι' <"ταν ?6γα.λ>: πιά
δλη την άγανάχτηση τής ψνχής
της, ξάτλί'ΧΤε στήν πολιι&ρόνα καί
5έ μίλτ,σε γιά πολλή ίΐ>οα. Βρισκό
αοννα σ' άλ-λόκοτη θέστ)· Δέν εΤχα
άκ('μα σΐΛτιδητοποιήσΐΐ τίπβτα.
Οντε την ένοχή μόν! Νόμιζα -τώς
τίχα βοηθήσει τόν' "Αιΐ'ΐιρρτ στίς
ς ο)Γι?ς τον κι' ή9ελα νά
την αίτία ποΰ τόν έ'κανε δο-
λογόνο.
Τό εσωτερικώ τηλέκρ<ι)νο μ* ε6γα λε άπ' τό άδιέξοδο. Ήταν ό "Εν το.αρντ. Δέ &ά χτνπονσε τό «γκύ γ·/θ μέχ',η την τιαίρα τής κηδείας. Μέ ρώτησε άν ϊνυιιοθα κ,ιλά· "Άν ΐ*8ιελη νά <ράω στό δομάτιό μόν. ΤοΓ» ότι ιθαμεν'.ι στό τι δλη μέοα καί πίστ:να πώς θά κατόρβτιΛ"α νά κοιμηθώ λίγες ώ ρ·ες! Κατάλαβε την ααραχή μοί·. Ζήτηοε άκόμα μιά <ρι>ρά σνγγνώ
μη...· Ξίσ.τασα σέ κλάαματα κι' ε
κλΐΓιισα, τό τίΐλέφιονΓ. "Ακονσα τή
φονή τής ιΚΰνθιας, ήσνχη, &Χ)μ ο
πως πάντα διθΓταχτικ.ή:
—«Γδΰσον κιαί πέσε στό κοεδ-
6άτι !/>
Μέ ΟοήθΓ,σε κ.ρεμώντας τά οοΰ
χά μου στή ντο.λάπα. "Τστε,ρα ςε
κι?ιε!δ(οσε την πόρτα κι' Ετρεςε
στό διοωάτιό της- "Οταν ό σερβι
τό?ο; ϊ<μυγ·ε, γύρισε καί ιστιρώθη ■λζ στό φαΐ! Δέν πειν'οΰσα. Την ά φησα νά τά φάει δλα! "Ομο>ς, 'δέν εΊχε άδικο γιά τόν
σέρ Ρίτσαοτ. "Ασχετο άν δέν πά
ο:ι&εχόμοννα τί. έγκλημοπικςς της
σκέψεις. ΖήΙ'^ΐ'ΐ τό γιό τον. Ώστό
σο, «ντός δρήκε —·σά μοναδική
ύση στό έσωτερικό τον ποόδλημα
—- τόν άταίριαστο κι' άπαράδεχτο
-οείνο γάμο! Κι' αλλα πολλά μέ
κάνανε νά <τκέ(Γτοιμπ.ι ετσι. Δέ' λάει βτίς φλέβες μόν. Τά λόγια ι παίζοι»ν" .ρόλο <ττήν ίστορία, ,τοΰ δγήκανε άπ' τό στόμα μου χωρίς βά σομ διηγηθώ. "Αλ»λνθκντε, θέλον Ό κ. Νϊκοο Μπαρμπαγιάννης, άνώτερος ύπάλληλος τού ύπουρ- γείου Παιδείας, θητεύει στήν ποίηση όρκετά χρόνισ. Οί στίχοι τού, πάντα προσεγμένοι καί κα- λοθαλμένοι, παρουσιό^ουν άνε- πιτήδευτα τίς σκέψειο κα'ι τό «πιοτεύω» τοϋ ποιητή καί, γι' αύτό, μέ τήν είλικρίνεια πού τούς χαρακτηρίΖει, προσελκύουν τό ενδιαφέρον καί τήν ουμπά- θεια τοϋ άναγνώοτη. Δείγμα τής προσφάτης εργα¬ σίας τοϋ κ. Νίκου Μπαρμπαγιάν- ν ηεϊναι ή ποιητική συλλογή υ¬ πό τόν τίτλο «Μοϊρα καί διαβά- της» (Αθήναι, 1974), οί στίχοι τής οποίας χαρίΖουν εύφρόσυνες στιγμές σέ όσους τούς διαβά- 2ουν. ΓιαΥί οί στίχοι αύτοι κυ- λανε άβίαστα, όπως τό λαγαρό νερό τών ρυακιών, πού χύνον- ται στόν ποταμό, συνθέτουν όρ· μονικά ποιήματα πού τά χαρα- κτηρίΖει μουαικότητα, καθάριο νόημα καί εύπρέπεια. Καί τί άλ¬ λο περισσότερο, τάχα, θά μπο- ροϋσε ν' άΕιώση κανε'ις άπό ένα ποιητή στήν έποχή μας, πού, ώς πρός τήν ποίηση, χαρακτηρίΖε- τσι άπό τος μέν «έγκεφαλική-, άπό τος δέ άκαταλαβίστικη, νε- φελώδης καί σκοτεινή! Ή ποίηση τοϋ κ. Νίκου Μπαρ- μπαγιάννη, όπλή οτήν μορφή κα'ι ' κατανοητή οτό περιεχόμενό της ' -τέρπει ογια καί διδάσκει». Παύλος Κωνσταντινίδης —«Είσαι πιό άχάοιστη άπ' ο,τι 'Εσί> τοΰς έ'κανες
δ/ι,οι;; νά μην τόν ονμπαθοϋνε. Κι'
ΰμως, (ΐντός σοϋ π,ρόσφερε δσ,-ι
τοΓ ζητοϋσες».
ΙΙετάχττικιε όςΌή σά σούστα· Τά
μάτια ΤΓς βγάζανε σπίθΐς. Ή άγα
νάχττση την επνιξε. Βράχνιασ·;
τή (Γΐονή της.
—«Τόν παλιά'.ΙΘρονιο! Τόν έκ
6ιαστή! Τόν άτιμο.-. θάπτ-επε νά
τόν σκοτώσω μά πρόλαβε καί πέ
θανε μόνος τού! Μέ κορόιδενί τό
0α. γρόνια μέ τή διαθήκη τον. Μ'
αφηνε νά πκττετ;·» πώς, μ«τά τό
ν, δέ θά τολμοϋσε νά μέ
"Βντοναρντ. θά τοί-
.-ταιρν'α δλη την .τεριο·-<ΐίο!"Ομίι)ς νΐά μάβιο την άλήιθεια άπ' τό σιιιιβθιλαιογράφο τού Έδιμ. (Ιούργου! "Εχασα ε?η χρόνια τής ΐωής μου γιά τό τίποτα! "Εδιΐϋξα άπό κοντά μο·.; τόν "Εντοναρντ γι ά τό χατήοι τον! Μ' ύποχοέωβε νά ξεκαθαρίση) τή θέβη μόν την π,ςώτη νύχτα τού γάμοΐ' μας- Άλ λοιω; θά τδχανα 6λα κα θά 6·ε πώς ή θέση της ήταν'.ϊ πολΰ
δύσκο,λη. Μά ή έλπίδ'α νά τοξιδέ
ψε, μέ τό διαβατήριο τής Ρον'θ,
την £κ«νε άλλον άνθιροπο! "Ολο
τ' άπόγεμα μοϋ μιλοΰσεκ σά να,μα
σΤί διό χα,λϊζ φϊιλες! Σά νά μην
ΐίχΐ μεσολα'ΰήσει τίποτα μετ,ϊ?υ
μας "Η|·ερα δτι δέ μοίίλεγε οΰτ?
μιά ν,τερβολή. Κι' οιτο π' αν σοϊ'
φανεϊ παράιΞενο, τή λνπήθηκα!·.
"Ήτανε νόθα. Ή μητέρβ της
δοΐ'λίψε σκληρά γιά νά την μέγα
λώσει.
των Μσ.κΚήνναν! Ή Κύνθια, ό
χτάχρονη τότο, μαγεύττρΊε απ' την
όμοοφιά ναί τόν πλοΰτο τού πΰς τού βερ Ρί
τσαρντ, έ'βαλε τέλος στήν' προιγμα
τικότητα.
(Συνεχίζεται)
σειρά Σιέρρα Νεβάδα όπου έχει
ύψόμετρον 3.480 μέτρα καί ή
κορυφή της λέγεται Μουλιαθέν
ήτανε χιονιομένη. Κατά την χει-
μερινή περίοδο γίνουνται παγο-
δρομίες. Κατηφορίίοντας πρός
τή Γρανάδα εϊδαμε πολλούς γύ-
φτους, τρωγλοδίτες καί τοιγγά-
νους. Οί οίκογένειές τους πού
Οπηρετοϋσαν ίτούς "Αραβες έ¬
μειναν άπό την έποχή των Μαυ-
ριτανών. (Μαυριτανοί ή Μώροι
ήσαν Μουοουλμάνοι τής Άφρι-
κής όπου ήοθαν σέ έπιμιΕία μέ
τούς "Αραδες). Στό κέντρο τής
Γρανάδας φθόσαμε άπόγευμα.
Μείναμ-ε 9 καί 10)9 στό Εενο-
δοχεϊο Μέλια οτήν όδό Άνγκελ
Γκάνιβετ. Ή Γρανάδα, πού ση-
μαίνει Άραβικά ρόδι, βρίσκεται
σε ύψόμετρο 700 μέτρα στίς
δουνοπλαγιές τής όροσειράς Σι¬
έρρα Νεβάδα. Κάτοικοι 200.000.
"Εχει έδρα Άρχιεπισκοπής, πά-
νεπιστήμιο κα'ι βιομηχανίες: Ζά·
χαρι καπνό, λινάρι κσί καννάβι.
Στήν όμώνυμη έπαρχία καλλιερ-
γούνται δημητριακά κα'ι οί κά
μποι της είναι πολ παραγωγικοί.
'Επίσης λένουν 6τι εχει τό κα-
λύτερο νερό τής Ίσπανίας. Ή
Γρανάδα ήταν πρωτεύουσα τοϋ
/Χαλιφάτου καί τό κέντρο τής
Άραβικής δεσποτείας. Ίδρυτής
τοϋ βααιλείου τής Γρανάδας ή¬
ταν ό Μωχάμετ "Ιμπν αλ Άχ-
μάρ ό Α' (1203 - 1273). Ό¬
πως γνωρίζουμε όπό την ίστο¬
ρία, οί Άραβες επέρασαν στήν
Ίβηρική Χερσόνησο τό 711 μ.Χ.
Διοικητής των Άρόβων ήταν τότε
ό "Αμπντ άλ Ραχμάν "Ιμπν Άμ-
πντάλλα. Οί Άραβες άφού έ-
σάρωσαν τούς Βησιγότθους (λα-
ός Γερμανικής καταγωγής). έ-
προχώρησαν έως την πόλι Πουα-
τιέ τής Γαλλίας. Στή μάχη ομως
πού έγινε στα περίχωρα τού Που-
πό τό 1232 έως τό 1492. Στερ-
νός σουλτάνος ήταν ό Μποαμπν-
τίλ Μωχάμετ ΙΑ' πού παρέδωσε
τό τελευταΤο προπύργιο τής Γρα¬
νάδας στόν Φερδινάρδο τόν Κα-
θολικό.
Τό πρωϊ 10)9 ϋστερα άπό τό
πρόγευμα έπισκευβήκαμε τά δύο
μονοδικά στόν κόσμο άνάκτορα
τής Γρανάδας: την Άλάμπρα καί
τό Χενεραλίφε. Ή λέξις Αλάμ¬
πρα (άραθιιά "Αλ - Χαμρα) οη-
μαίνει ή 'Ερυθρά ή Κόχκινος Πύρ
γος. Τά άνάκτορα πού είναι χτι-
Εύτυχισμένεο ρέρες
ΗΜΑΣΤϊ πάρα πολύ φτωχοί
τότε. Μά όταν δουλευα δκουγα
ατήν καμάρα μου τό χαρούμενο
τραγοΰδι τής Λουκίας κοί ή καρδιά
μου πλημμύριζε άπό τρυφερότη τα.
Περιμένοντας τό παιδόκι της ή
Λουκία τραγαυδούσε γιά κάθε χε-
λιδόνι. γιά κάθε λουλοϋδι. Κοί
ίέοταινε τβ πόδια της μέ μιά
κουβέρτσ γιά νά μην κρυώνη.
— Άργότερα όταν γεννηθή τό
π-αιδί, τότε 0' άνάψουμε τή σόμπα
γιά νά τό 2εστάνουμε! τής έλεγα.
Κουράγιο, ογάπη μου!
Ή Λουκία μοϋ χαμογελοϋσε
εύτυχισμένη γιά τό ποιδ'ι πού πε-
ρίμενε καί ολο έρραβε, έρραβε
άπό τώρα π ι ρουχαλάκια τού. Τί
όμορφα πού ήταν τ" άσπρα τηΰ
χεράκια!
Καί πώς έτρεχαν πάνω στά
πλήκτρα τοΰ πιάνου.
— Θά παίΖω πάντα γιά σένσ
μοϋλεγε, όταν θά παντρευτοϋμε.
σου!
«Αύτό είναι τρέλλα, μάς έλε¬
γον οί άλλο1, νά παντρευτήτε στά
εϊκοσι σσς χρόνια! Εϊστε τόςΐο
νέοι, έχετε κοιρό μπροστά σας!...»
Εμείς όΐ-ως είχαμε την εύτυ- καί τήν άγωνία στήν ιμυχή.
Άνακοίνωσια
τοϋ Κέντρου Μικρασιατ. Σπουδών
σμένα μέ πέτρα καί πηλό θεώ- 'Εσύ θά δουλεύης κΓ έγω θά οά
'ραΰνται άριστϊ.'υργήμοττα της βοηθώ. Θά εϊμαι ή έμπνεύστριά
Μουσουλμανικής τέχνης τοΰ 1ι4ου
σίώνα. 'ΕΕωτερικά δέν παρουσιά-
Ζουν ενδιαφέρον. ΌμοιάΖουν μέ
6αρύ καί άμορφο οίκοδόμημα.
Άνηφορίίοντας μέσα όπό τό άλ-
σος μέ τά πανύψηλα δέντρα, άν-
τικρύσαμε τό μεγάλη πόρτο τοϋ
κάστρου μέ τό οίκόσημο Καρό-
λου τού Ε' καί λίγο πό πέρα τήν
πηγή τού πού πλαισιώνεται μέ
τρείς βρύσες: τή Χενέλ, Ντάρ-
ρο κα'ι Μπέϊρο. ΣυμβολίίΖουν
τούς τρείς ποταμούς τής Γρανά¬
δας. "Εργον τοϋ Ίσπανοϋ άρ-
χιτέκτονος Πέτρου ντέ Ματσού-
κα. Τελικά μπήκαμε στό άνάκτα-
ρο άπ ότή ν Πύλη τής Δικα'οσύ-
νης. Εϊχε αχήμα πέταλον άλόγου.
Στή θέση τής κλειδοριάς εϊδα¬
με σκαλισμένο κάποιο χέρι πού
ουμβολί^ει όπως λέγουν τίς πέν-
τε έντολές άπό τό Κοράνι: τή
νηστεία, τήν έλεημοσύνη, τήν
ιιροοευχή, τό ταΕίδι οτή Μέκκα
καί τήν πίστη στήν ένιαία ύπαρ-
Εη τοϋ Θεοϋ. Στή συνέχεια περά-
σαμε τήν πόρτα τοϋ κρασιοϋ.
Μάς έντυπωσίασε τό χτϋσιμό της
μέ τίς δύο προσόψεις. Τήν όνό-
μασαν
Στήν τροπεΖαρία μέ περίμενε
ή Λουκία στήν άλλη δκρη τού
τραπεΖιοϋ.
— Καλημέρα, άγόπη μου, λέει
άκόμα ή γλυκειά φωνή της, τόσο
άπομακρυανένη άπό τόν τόνο έ¬
κεϊνο τής όλλοτε, δταν μαγείρευε
ή ιδία καί τρώγομε μέ τόση όρεξι.
Τώρα, βλέπετε, έχουμε τό
Γιάννη πού μάς οερβίρει μέ ΰφος
άδιάφορο καί αύοτηρό.
— Χέρεις, Παϋλο, εϊπα οτόν
Πέτρο νά μέ περιμένη στίς δύο
κάτω μέ τ' ούτοκίνητο...
— Θά βνής τόοο γρήγορα;
— "Εχω (.αντεβοϋ μέ τή ράφτρα
μου γιά νά προβάρω ίνα μοντέλο
παπισινό.
— Πολύ καλά, μά θά μποροϋοες
νά πάς πεΖή, μιά καί ή μερά εϊν'
ώραία, γιατί κΓ έγώ οπς δύο έ-
χω συμβούλιο καί στίς τρείς πρέ-
πει νά πάω στή Λέοχη. θά μοΰ
χρεια^όταν τ' αύτοκίνητο.
— Μά ά^όπη μου...
— Καλά 6ά πάω έγώ πεΖή
Τί καταθλιπτική, άλήθεια, αυ¬
τή ή άτμόαφαιρα. Σέ λίγο ή Λου¬
κία φεύγει. Μένω όλομόναχοα
στήν εύρύχωρη καί κρύα τραπε-
Ζαρία, μόνος μέ τό τσιγάρο μου
χία, ενα άναθό πού φαίνεται νά -«<: δύο ουναντιόμαστε στήν μην έχη κι'ι τόση άΕία... "Ετσι τό | π0Ρτα· (ΣυνεχίΣεται) Φ»»ΦΦΦ»»»»Φ»»ΦΦ»ΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦ»»»+»»»»Φ»ΦΦΦΦΦ«>»Φ
Γ Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ
Τό θαϋ§ια τών Περιστερβων
ΠΑΙΔΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
"Ενα 6ι6λ!ο μέ ίστορίες γιά
.ταιδιά, ποΰ είναι σι γχρονα '/.αΐ τρ
χνη κίλθαιρή, δέν είναι σινηθισμέ
νο καΐ είίκολο πράγμα. Γι' αΰτό
καί δέν ψρίσκεται συχνά. 'Εννοώ
ευα 6ι£λίο ποΰ νά έχη τή δυνιαμη
νά μιλ^ήση οτήν καρδιά τοΰ παι¬
διοΰ «ι' ό'χ, γιά νά τού πή μιά ί-
στορία μόνο, ή νά τοΰ προσΓρέιρη
ενα 'δίδαγμα·Νά νπο&άλ,λη στόπαι
δι σιινακτθτιΐωιτικές κατ,ιστάπίΐς
πιάνο οτεκόταν σιωπηλό σέ υιά
γωνιά. Γιατί τά λεφτά ήταν λίγα
κι" έτσι τά μικρά χέρια τής Λουκί
άς σιγά - σιγά μαραίνονταν. Τί
πόνος στήν καρδιά, όταν τ' ά-
κοομποϋοε στά δικά μου κα'ι μ£
ρωτοϋοε μέ τρεμάμενη φωνή:
— Σ' άρέσουν άκόμσ, Παΰλο;
Σήμερα εϊμαι λίγο κουρασμένη,
γιατί δούλεψα πολύ. Ώ ι Παϋλο,
τί ώραία πού είναι ν' άγαπιόμα-
στε!...
Τά χείλη μου φιλοΰοαν τά }■
γιο αύτά χέρια πού εϊχαν άρχίοει
νά ρυτιδώνωνται, νά χάνουν την
λάμψι τους, κΓ ή έπιδερμίδα τους
γινόταν όλοένα καί πιό σκληρή.
— Κουράγιο άγαπημένη μου,
τής ψιθύριΖα τότε, κουράγιο, αϋ-
ριο θά δής όλα θά πδνε καλά...
Τί τό ώραίο θά μποροϋσαν νά
δοϋν «αϋριο» τά φωτεινά μάτια
τής Λουκίας; ΤΊ πιό βαθύ άπό ·ή
χαρά νά νοιώθη τόν έαυτό της
μητέρα καί νάχη τό οπιτάκι της;
Μιά Κυριακή λίγο πρ'ιν γεννη-
θή ό Άλέκος χάρις οέ κάτι οίκο-
νομίες κι' ι,τ,ειδή ήταν δνοιξι πή-
ραμε τό μικρό τραϊνο κα'ι τραβή-
Τραβώ, κυρτωμένος, μά δέν
έχω κάνει παρά λίγα βήματο, β-
ταν τή νοιώθω νά πιάνη τό μπρό-
τσο μου. Τής πιάνω τό χέρι κι'
αίσθάνομαι νά τρέμη, όπως άλ¬
λοτε, όταν ήταν ετοίμη νά κλάψη.
Θά9ελε νά τήν παρηγορήσω, άλ-
λά πώς; Μιά παράΕενη ιδέα
μοϋρχεται.
— Λουκίο' φωνά2ω οχεδόν χα-
ρούμενα, τί Οάλεγες άν γιά ν'
άλλάΕουμε λίγο τό δρομολόγιό
μς:ς καί οί δύο πηγαίνομε έκεϊ,
στήν παλιά έΕοχή μας; Θυμάσαΐ;
Πανε ζ'ΐΑοαι χρόνια!
— Ώ! ναϊ, Παυλο. Ήταν τό-
σος ήλιος, όπως οήμερα, όταν
καθίσομε κότω άπ' τό μικρά πλά-
τανο κι' ήταν δλα άνθισμένα για-
τί ήταν άνοιΕι. Μά τώρα είναι
φθινόπωρο...
... Καί νά, τραβάμε τώρα γιά
τό ποταμάκι, δπου είνε τό μικρά
δάσος μ·έ τά πλατάνια. Νάτος ό
δικός μας πλάτανος, μεγάλος, μέ
φύλλωμο χρυσοκίτρινο.
— Σάν τά μαλλιά οου, ψιθυρί-
Σει ή Λουκία εχει κι' αύτάς λίγο
γεράσει!...
Ι Εσμε γιά τήν έΕοχί. 'Εκεϊ φάγαμε 'Εκεί, κοντά στό κάτω μέρος
·
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
Ό νέος Μεγάλος Στερεοφωνικός Δίσκοο
της έταιρίίίς «ΠΟΛΥΦΩΝ»
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
.2 συγκλονιοτικώ τραγοάδ.α γ.ό τούς άνθρώπυυς πού
έχασαν τίς πατρίδες τους στή Μικρασ.ατική Κατα-
στροφή.
Στΐχοΐι ΚΩΣΤΑ ΚΟΦΙΝΙΩΤΗ
Μουσική: ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΟΥΖΑΚΗ
ΆΕιότιμε κύριε Διευθυντά,
Παρακαλώ θερμώς νά δημοσι¬
ευθή είς τήν εφημερίδα σας ή ε¬
ξής ανακοίνωσις:
Ή "Εκθεσις τοϋ Κέντρου Μι-
κρααιατίκών Σπουδών «Ό Τε-
λευταϊος 'Ελληνισμός τής Μι¬
κράς Άσίας», ή όποία είχε πραγ¬
ματοποιηθή μέ τήν γνωστήν με¬
γάλην επιτυχίαν, είς τό Πνευμα¬
τικόν Κέντρον τοϋ Δήμου Άθη-
ναίων, έπαναλαμδάνεται άπό τήν
18ην Δεκεμβριού, ήΐίέραν Τε¬
τάρτην, ώραν 5.30 μ.μ., είς τήν
αίθουσαν «"Ενωσις Σμυρναίων
Νίκαιας - Πειραιώς», όδός 23ης
Οκτωβρίου - Ικονίου.
'Η "Εκθεσις θά περιλαμθάνει:
α) 95 πίνακες (πανώ). μέ
1.000 περίπου φωτογραφίες καί
70 μεγενθύνσεις φωτογραφιών,
(τοπία, πολιτεϊες, χωρία, πρό-
σωππ καθηγητάς κα'ι μαθητάς,
άπό όλες τίς Μικρασιαϊικέα Έ-
παρχίες). Είς πλήθος φωτογρα¬
φιών ύπογραμίΖεται ή πνευματι-
κότης τοϋ 'Ελληνιομοϋ τής Μι-
κρασίας. Ιδιαιτέρως προβάλλον-
ται οί φωτογραφίες μέ σχολειό,
καθηγητάς, μαθητάς καί Μικρά-
σιάτας έν γένει, οί όποίοι ώς
δλλοι Διδάσκαλοι τοϋ Γένους διε¬
κρίθησαν διά τό ήθος των καί
τήν πνευματικήν προσφοράν των.
β) 37 χάρτες καί σκαριφήμα-
τα άπ' τήν Χαρτογραφικήν Υ¬
πηρεσίαν τοϋ Κέντρου Μικρασια-
τικών Σπουδών.
γ) Κειμήλια τά όποϊα συγκεν-
τρώθηκαν άπό τό Κ.Μ.Σ.: Κώ-
δικες, έγγραφα καί 67 χειρόγρα-
φες μελέτες Μικραοιατών.
δ) "Ενα τμήμα μουσικό - 6ι-
βλιογραφικό, στό όποϊο παρου-
σιάΖονται δίσκοι, μουαικά όργα-
να καί άνέκδοτες μελέτες γιά
τή Λαϊκή Μουσική των Ελλήνων
τής Μικράς Άσίαα , ^
Ή "Εκθεσις θά είναι άνοικτή
9.00 - 1 τό πρωΐ καί 5 - 8 τό
άπόγευμα;, έκτός άπό Δευτέρα
καί Πέμπτη πρωϊ καί Σάββατο
καί Κυριακή άπόγευμα. 'Επίσης
θά παραμείνη κλειστή τάς ημέ¬
ρας των έορτών 24, 25, 26, 31
Δεκεμβριού καί 1 καί 6 Ίανουα-
ρίου.
Εύχαριστώ έκ των προτέρων
Διατελώ μετά τιμής
Ο. ΜΕΡΛΙΕ
μέ την άπλότητα τοΰ μύθο^ κοά νά
τό »δηγή στίς ((ηλές κορι^ές τής
διιδαχής μ.έ ήοΐτμη άν<υτνΌή Λθί ά »') μονο,-τάτια πού τά στολίζει μέ τήν άιΐθΌνη ΛνθίΧΐορία της ή ποί ηση. Γιά νά κερδίση τό νόν πά τήν κιαρδιά τοΰ παιδιοΰ αύτό τύ (1ι 6λίο ·Λα γιά νά αό κερδίση, ϊσος γιά πάντα, ή καλή τεχνη- Τέτοιο είναι τό Οι&λίο τοΰ Γιο'>ο
γον Μ. ΙΙολιτάρχη «Τό θαΰμα των
πειριστεριών». Είναι ενα μικρό, «α
λοτνπο>μ;ν0 6ι&λίο μέ τέσσερα ί)ι
τ;γιτ,μ·σίτα, καρπΓυς εύαιοθησ,'ας καί
κοιλαιθ'Οησίας ρεγάλης, ποΰ μαοτυ
ροϋν αγαπη ισα^ια τόσο στο παι
δι οσο ν.:ά >στν,ν τέχνη τοΰ λόγον.
*Έί?γο άνβιοώ.ιιοκ .τού
την άφελότητα τής κβιρδιάς, την
καλωσύνη την άγέιραστα πά ι δική,
καί τήν ώριμότητα τοΰ τ:χνίτη.
ν'Γ(ι>στύς ό ■/.· Γ· ΙΙηλιτάοχης καί
ά.τό άλλα τού έ'ργα, μ,^θιστορύμα
τα, Διηγήμαιτα, δοκίμισ, γιά πρώ
τη ((,οί;ά νιμίζθ) ,ι,οοατψεριι παιδικό
{►ιήγημα. Καί ιείνα, ν' άπορή κα
νεΐς ~Τ,ς ά,ργησε αντή ή ψυχή, ή
6αιθντατα άκθοώ.-τινη κι' ά.τλή,
πού, (ί.τ(·>ς φιάνεται κι' άπό τό ερ
γο τον γώ μεγάλας, μά κΐ' άπό
την πρώτη στιγμή ποΰ θά τόν γνο)
τής «ρισείος, απυ τα νχ
λιιϊΛίσίΐατα των .-τοΐ'λιΛν "αί άπι'»
τού νχύ.οϋ (Ινθριόπο.· τή γν.οοιμία·
Στό πιΐώτο διήγπμ.Ί «Τά θκΰ-
μα.·.»< ιμάς δίνεται μέ γο,ργή διή γηση, τό ώϊίμασαια ενός παιδιοΰ κ«ι! ή κ,οριιφα!» ώρ«, ίίταν τά πϊ- ριστ.'ιρια. α' ενα όνειρικύ σιμδολι σμό χάνοιη' τό θαΰμα. το»<ς κοί σιό ζοιιν. Πόσο ύποβλητικά ιιαορεί νά λΐΐτο-.-ργήση αύτό το Ίδεατό π:τι- στατικό στήν ,-ταιδικ.ή ·>|η'χή, άφοΰ
καΐ στή δικΐί| μας σχληρνϋενη ψν-
χή (Ιοίσκει. τά π40 άγνά κατάιλοιπα
καΐ τά κάνει νά ϊριδίζοιν!
Στό ίϊι?ντειοο διήγτ^ια ταυτίνΗ
«Τό παιδί καί αό πονλϊ»
να καΐ τά διιό κσί ίσόμοιρα γιά
νά μάς πή πόσο εϋγενικός καοπός
είναι ή αναπόνι α !
'Η «Άγαπημένη 6άιλασσΓο>, ποΰ
μΐιλώη μ.,'στητιακά, όδηγεϊ μϊ τ<λ' πιό εύάγίογο τ,ρόπο στήν εννοια τής άσύλλυηπτης κι' ίίιμως ύ.ταρκτής Πλαττονικής «Ίδ'?ας». Δέ <"τ, γίν:ται πιό πετνχτμένη Λναγο γή τού παιδιοΰ άπό την ί',λη τού ό ςατοϋ κόσμον στόν κύσμο τών 1?~ ών. "Ετσι, μέ την άχλή ίστοι. ία έ Λ'ύς παιδιοΰ π/θύ ιμοΐιράζει τό θανμα σμό τού άνάμιεσα <}' ενια ζωγράφο τή; &άλα,σ(τας ·κα! σ' Ινα θαλα-σ- σχνό πού '6άθ;λε νά ζωγοαφίζη, ίντιπιίινεται στόν ιιικοό άναγνώ- στη ή έ'ννοια τού χρέου; ποΰ εχΓΐ θ^ άν9,ρΐ').το: νά (Ίιώ'.'η μ.'σα οτ;>ν αισθήτα κόηΐο την οΪΌΛα τού
ύπεραισ'&Γ,τοΰ. Νά κ:ιτατ:ίνη δηλα
δή πρός τήν 1δ>5ολογία.
ΓΓό 6ι6λίο νλείνει μέ τά «Σπίτι
μέ τά Λοιλοΰδια» ?να διή,γημα
πιλημμ.ρισμίνο ά.-ΐό λονλ,ούδια κι'
μέ πολλή δρεΕι καί ήπιαμε καί λί·
γο πράγμα πού έ'κανε τή Λουκία
νά γελόη σάν τρελλή άπό ευτυχία
"Επειτα τροδήΕαμε κοντά οτό πο-
τομάκι καί έκεί ή Λουκία μ' άγκά-
διοοε μέ πάθος, λέγοντάς μου
πόοο ήταν εύτυχισμένη. Σ' ένα
κορμό δέντρου χαράΕαμε καί ''
άρχικά μας, καθώς καί τοΰ πσι-
διοϋ μας.
Τί άνοησία νά τά σκέφτωμε
ολ' αύτά σήμερα! Είναι νά γελάς!
Μά τότε ρ.μαστε είκοσι χρόνων
καί ήμοστε εύτυχισμένοι... γιατ'ι
Σούσαμε τίς μέρες τής χρυσής
νιάτης μας, πού δέν τίς Εανα-
βρίσκουμε ποτέ πιά!
'Απόμε.νε γιά λίγο άκίνητος
μέ ϋφος τελετουργικό καί υπο-
κλίθηκε γιά νά μοϋ πή:
— Τό πρωϊνό είν' έτοιμο κύ¬
ριε...
— Καλά, Γιάννη, άπάντησα
οτενοχωρημένος, πές στήν κυρία
πώς έρχομα; άμέσως.
Τί ένοχΑπτικός πού είνε αύτάς
ό ανθρωπος. Ό Γιάννης, ό ύπη-
ρέτης «στυλί·» είναι μιά μανίσ τής
Λουκίας στό νέο μου σπίτι.
, ,,„...„ ,,. ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
'Αθήνα — Δεκέμβριος 1973 — Σελιδες 157
Πωλεϊται παρά τώ ουγγραφεϊ
(Στρατηγοϋ Πλαστήρα 55—Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282)
ΠΩΛΕΪΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
οίσης τόν "διο, άγαπά σάν ν' άνα
πνέη, πώς άογησε νά αιλήση άπ'
εν&είας στό παιοί. Καί είναι νά
νοιώθη ν.ανείς εΰγνωμοσΰνη στάν
άνθρωπο αύτό ποΰ χαμηλ.ώνΐϊΐ τό¬
σο τήν τΓχτ/ική τοα1 ,τοΰ γονστίϊει
στό (Ίνάστημα τοΰ μικροΰ παιδιοΰ
μέ τύιτη άφοσΐιοση, γιά νά τό <τη ν.ι»ση πάνο> στήν .-τλατειά -/οί δτ1
νπτή άγκιαλιά τον, ν.αί νά τού δεί
ςη τόν ούρανά τής άγάπης.
"Ηοωές τοι> είναι τά παιδία πού
μεγα>λ.ο>νουν άπό τήν ήλικία τής ά
ί>ωύτΓ.τας καί τής άμΐροληψίας,
στήν ήλικί«. Γτοΰ κόπο^ κ<χί τοΰ ν.ιν δΰν'ον. τά παιδία ποΰ ώριμάζονν στήν' ,τίΜρα και στήν άνάγκη τής δωιής. "Ηιθΐοες δμως πού δια τηοοΰν. κι' οταν μεγαλώνονν, σάν όδηγούς στήν ποςΐία τής ξιοής, τί; «ροηεινές τονς άναμνήσεις, πού 5έ παύονν ν' άκοϋν τοΰς μνοτι κούς ήχον·ς ποΰ ,τριοτάν.ουσαν άπό ΐιαό άγάπη.Άπά σιγκίνηση κι' άπό "Ο μικι?ός άνάπηΛος Γιάνν'η;, ό τίρωάς τον, γνωρίζει την άνθινη κα?διά τού άνθρωπον κι' δταν τή χάνει ξε<τπά σέ λυ- γμοΰς. "Εχει δνιιος σττ<ριχθή στή ζωή, γιατί τό άνθος τής άγάπΓ,ς θανματοιργεί μνστικά· Κι' έδί) δή λαδή γίνεται πάλι εν« θαΰμα στόν ι|>ι·χικό χώ,ρο, μ' άαοτέλεσμα
είναι τά διηνήματα αύτά
τού Γ- Πολιτάρχη, ά.-τά περίσσεν-
μα κίΐριδιδς κβί Τέχνης π,ηοσψερμέ
να· Σάν παιδαγιογάς ποΰ ξέοε.ι δ
τι μέ τήν κάς διά κι' δχι μέ τή γνώ
ση διδάσκε, κανείς καΐ σάν ταπει
νός έ^γάτης τής τέ·χνης τοΰ λόγο.;,
ποΰ θέ'λει άπΰ αΐτήν νά ξεκινβ ό
άνθριο.τος γιά τά νψίΛεβα τής ή
τού κορμου μόλις φαίνεται ένο
σημάδι. Σκύβουμε καί οί δυό μέ
κάποια άγωνία καί Εεχωρίίουμε
μονάχα ένα γράμμα ένα Α.
— Άλέκος! ψιθυρίίει ή Λου¬
κία καί δοχρύϋει...
'Εμείς δέν είμαστε πιά τίπο¬
τα. Μονάχα ό Άλέκος ύπάρχει
μπροστά μας, πάνω οτό δρόμο
μας πού πρόκειται νά τελειώση.
«Έκείνος», ό Άλέκος, ό γυιάς
μας πού είνε τώρα εϊκοσι χρονών
καί περνάει τίς μέρες τής εύτυ-
χισμένης νειότης τού, — όπως
άλλοτε έγώ μέ τή Λουκία. Στό
γυιό μας τώρα άνήκει όλη ή
2ωή. Νοιώθουμε καί οί δυό μας
έναν πόνο μέσα μας καί νοσταλ-
γοϋμε τήν έποχή έκείνη πού ή-
μαστε καί μεϊς νέοι. Είνε μιά
νοσταλγία όσίγαστη άγιάτρευτη.
Κάτω άπ' τόν πλάτανο, ή Λου¬
κία κι'έγώ κυτταίόμαοτε πολλήν
ώρα. Τά μάτια μας γεμίΖουν δα-
κρυα καί τά χείλη μας ένώνονται
σ' ένα άπαλό τρυφερό φιλί — τά
φιλί τών άνθρώπων πού έΖησαν
κα'ι πού τούς ένώνει πιά ή στοργή.
Α. θ.
Οί Καμπάνες τής χαράς καί τής Άγάπης, θά κτυ- <'. πήσουν χαρμόσυνα σέ λίγο γιά νά άναγγείλουν την < Θείαν Γέννησιν τοϋ Θείου Βρέφους. Ή Διοίκησις τοϋ Συλλόγου «ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΙ ' · ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ» εϋχεται είς όλα τά Μέλη της ΚΑΛΑ < ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ καί μέ τήν είσοδον τοϋ Νέου έτους ; Υγείαν, Ευτυχίαν, Χαράν καί ΕΙΡΗΝΗΝ 3!σ' ολόκληρον τήν 'Ανθρωπότητα. Έκ τής Διοικήσεως · >
►♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦•♦♦♦♦»»«
>♦♦♦♦»♦»♦♦»»♦♦♦
♦♦»♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦.
>♦♦< ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ο θικής, τόν βυγχα!«ω καΐ τόν «ΰχα ριοτω. Κ. ΛΟΤΚΑΚΗΣ 14ΒΗΣΙ-Υ ΣΟΑΟοΜΟΡΙΙΔΗ ΣΑΛΥΡΝΗΣ 2 τδΐιοι. ΕΕΧΙδΤθ 833 Καΐ 4£3 Πωλεϊται ίΤέ τα Β^φτΤθΚεϊ α ΚαΊ ΟΤφΙι τφ συγγρηφεΐ ' Ά- - '®ή*αι ύφ) ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ «ΜίΦβΙ ΕίίΟΕΡαίΙΙ Δροσιά Άττικής Κ ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΠΕΙΝΙΡΛΙ ΤΜ>ΤΕ ΚΑΛΑ, ΕΔΕΣΜΑΊΑ Μ Ε ΓΝΗΣΙΑ ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙ*
ΛΟΓΙΚΑΣ ΤΙΜΑΣ ΜΕΣΑ ΕΙΣ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝ'β Ο1Κ·-
Γΐ3»ΙΑΚθ ΠΗΡΙΒΆΛΛΟΝ.
ΠΟΫΟΕΝΑ ΑΕΜ Ε04ΑΙ ΚΔΑΥΤΕΡΑ
ΦΦΦΦΦΦΦΦΦ«)ΦΦ»»»+»ΟΦΦΦ< '♦♦♦♦♦»♦)♦♦♦♦♦♦<
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΤΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥθΙΣΤΟΡΗΜΑ
έκ προηγούμενον)
πό δρόμο στρι,μοιγαένη
■Το πλευρό τοΰ άντοός της καί μέ
Ι(Ί μάΤ·α στηλο>μένα κατ' ευθείαν
)Πτά· Άναΐρωτιόταν αν ήταν
|τα σ-γ*«"λά της· Είχε άρχίσΐΐ
■ά μ»1ν ^ΧΊ έμπιστοσύνη πιά στίς
; τη;- Μήπως όνΐ:ι,ρενό-
: «Μά είναι δινατό νά τόν εί
;θε ό Τώνης;», ελεγε μ;
ι της. Τόσο τής φαιόταν άπίθα-
,α πού σκέφ&τριε μιά φ&ρά τόν
της νά βεβαιωθή. Δέν τόλ
"Άια ϊφθασαν σπίτι, κλι=
Τή· καμάρα της νά σ,κεφθή. "Ε
[ι£ναν στό πάνο) πάτωμα ενός σπι
Βίι έκ,ΓΪ κοντά σέ μιά πάροδο
τής .-τροκνμαί'ας καί πάνω-κάτω,
[σιι> Αλ' το «Σπόρτΐν κλόίυΐ».
Κϊ.τε στόν άντ.οα της πώς ήθε-
1^- νά μείνη μάνη καί πώς δέ θέλει
ΙΤ;-ΐοτα· Ξαπλώθηνε σ' ενα ντιδάνι
'.τ.ι στίς παλάμ.ες της. "Ολα έκ,εϊ
Ινα τλ ποάματα πού εολε.τε γΰρω
|της, έκ3ίνη ή χάιμίορά της, μέ τίς
ιές μν·2ον&ιές καί την άποπνι
■/τση ζε<π~< άτμόσψαιρα, τής σκέ .-ίιιΐαν σάν ενα π»·κνό, άδιαπέοιι- σΤ<> πί.ιλο, τάπε,;ασμ.'να της. Άρ
χιο: νά μονολογή:
«ΉρΘϊ! Νέος κι' ώτιϊος! "Ι
ις ν.ι' έτωτειτμένος άκόμα μαα
μόν.- Κι' έγώ;»·
ίιιιςιν' άπον.αιμοομένη. "Ε6αλε
όλα τά δ-νατά της νά Θυμηθή τά
.ισλιά, τά μακρννά π,ερασμένα
τη;. Μέ κλ,ειστά μάτια πού τά ε
σΓτ-ιγγΐ γιά νά δώση πιότερη δΰνα
μη (Ττή μνήιμη της, νά τριπώση
<;τά δάι9η των χρόνον πού πέρα¬ σαν, μέ κό-το σφίγγοντας τό μέτω /ό της μπό;·~σε νά φτάση —πίίί! ^ μακ^ά! πόσ"ΐ χρόνια πίσω! —στά μικτάτα τη,ς.Μέ >Λει<ττά μά τια, μά μέ τα αάτια τής υ/νχής τι:, τά6επΕ τώ; α ν.αθβρά, ^ύτνχι σιιενα, ώοαϊπ- Ήταν τόση ή εύτυ •μι σ' αΰτές τ'.ς άναμ.νήσεις της Λθΰ δέν το^ψΐΓΪσε ποτέ νά άναταίρά 'ήη τή ησυχη γοητεία τους. Άπό- (ΐε^γ- πάντα V άνασκαλεΰη τίς /αιι;νες αΰτέ; χαθές τής ζοιής ίης' ααί νά τώρα, πού άνΓδαιναν «την έ.τΐφάνεια ναΐ τής σπάραζαν την καρδιά. "Εκλαιε τώαα. Αίεθα νόταν μιά πε,οιφρόνΓ,ση γιά τάν' έαιτό της. Πώς νά τόν ίδη τώρα; ΙΙώς νά τόν αντικρύση; Ίδρικμένη, μοΰλια, άπό την ά γιονία πΓΰ τής εςρερνοτν αΰτές σκέ ιΙΐΕΐς, δέν είχε τή δΰναμη ν'ά σηκιο θή. Ό άντςιας της σέ λίγο χτΰπη θε τήν πόρτα της. —θά μπορέση,ς νά 6γής, Πέπη; -Όχι! Λέ &ατρωγε τίποτα. Δέν ηθΐλε τι.τιιτα. "Εμιεινε άκίνητη· Τό στό μα της ήταν πΐκΐά Ο άντρας της —επρε.τΐΓ νά <ΐυ νιιι'τήστ) κάποιον— 6γή»: καΐ ,.α τέΐιηχκ στό δρόμο· Ο 6ςόντος ποί καιν>ε ή («ιοπά
ξώ.τοττα μέ τόκλεβιμο, την ίάφνι
(κτε. Στ}κώθτ[κε· "Ενοιοθε ξαλά-
ί>α καΐ *είγη· "Ερριξε μιά ματιά
(Ττύν καθθίθρτη καΐ τοόμαξε· Είχε
(Ίδΐ'νατίαει σέ λίγη ίόοα μέσα θαο
πίί;, κι' δπιος ήταν χολληιμένες
κάτι τρί^ι~ς των 'μαύςκον μαλλιών'
της στό ί&ροομένο μέτοΜΐο, καΐ τά
χλωμά μί.γουλνά της, εδινε τύ.ν έν
τν,τωση μιάζ γνναί»ας άπΐλπισμέ
νης, χα.μένης.
"Εσ·κυιΙ·ιε άπ-' τό παράθυρο· Ο
«ντρας της εστριβε τή γίονιά. Φώ
τα, ξωή καΐ χαρά πλ.ημμύρ ιζαν
τά θορι>6ώ&η κέντ,ρα πού βούϊζαν
(Τχεδόν, χάτιο άπ' τά παράθ-<)ά της. Πόιΐτο ξένα τής ίιταν τώοα ίί λα αύτά! 'Έκλεισε τό π«ράθνρ.ο καί πήγ* σάν ύπνωτισμένη, ·μέ τά δλίμμα. προστιλωμένα σ' ενα σημεΐο, σ' ε¬ να ίδιότ,ροπο Κπιπλο- Άνοιςε «να σΐ'ρτάρι, πής·: εν'α κλειδάκι κι' ά νοιξε μ' έκεϊνο ενα άλλο κονιΐρό σνρτάρι. "Ε6γαλε μέ τρεμάμενα χες:α μιά μικ3η δελούδινη κασίτί να. Γονάτισε μποό; <ττό ντιδάνι, καί βυό δάκρνα ,κύλησαν σάν μΛο άια κ»ί λα.μ.τίρι<ταν πάνο στό Βελοϋδο τοϋ κουτιοΰ. "Αμα τό αν'οιξε ίνα .λεπτό, άπα>Λ άρ<ιΐμα ξΰ άαό μέ<~, άπό κάτι π,;α ματάκια —κορδέλλες, γράμματα, μικρές >~ί-/όνες. ςχοτογηο,φίϊς—
ποΰ ήταν' μεβα & .ιοϋ τ»5πιανε ?να
ενα >.οα τα φιλοϋθί μέ πάθος, μέ
πεςιπάθεια, άλ.λα πίΐοά^ορα, ν.ι'
άλλο ά.τ'·.λάι στοργικά, μέ τηεμ'ί-
μενα. χείλ^η, β«ν νά «ρ-οβόταν μην
τα μολν'-νη· Τα οάκρυά της ?"-
φτ3ν ζεστάΐ κάντα, πάνιω στά ά-
σπρα της χέοια. "Εκίχιΐί .ιικρά,
σιωπΓ,λά καί οί λι·γμο! φοΰσκίονοτν
τό στήθ-ος της. Τα τα,κτοποιοϋσε
προσεκτικά μέ σταςγή. Λιάΐϊαίε
τα γ,ο,ίμμ.ατα κπί φι,λοϋσε τίς φ(·>-
τογ.ιαφ.'ες· Στον .ιάτο τής χασε
τινάς ήτ.ιν ενα τετράδιο ψιλ.ό, ντυ
ιι;νο μ· ε!να πράσινο χαρτί. Στήν
έτιχέττα τού, άσπρη, (Λ'μμετίΐκή
Ίαί ιμέ λεπτά, κομψά γςκϊμιιατα,
γοαμμέΛτη ή λίξη «Ένθι'μιον>·>.
"Ανοιξ: τα τετςάδιο μ' ίνα στε
νχγμό ποΰ την ά·νακονφισρ. Κ"/ι-ΐ
μ:στι ήταν ?να κομμάτι τής ζωής
της· Στήν πρώτη οτλίδα, δυό —
τρία τρύλλα άπό άσπρο ρόδο αού-
χαν πατι,ν.ωθή, άφιναν μιά σκοτιο
μένη μι·ρ«>5ιά καί τοί^τηκαν μό-
λις πέσανί. Μάζεψε .-τοοσεκτικά τα
κο,μματάκια -/αί τάδαλϊ μέσα. "Τ
ο,α^ κά9ησε άν'απαυτικά καΐ διά
«Τετάρτη 14 Όκτυ>6ρίου 1905.
Σίιμι-ρ εδι-ιξα στήν Κυρία τό άλ
λο, τό ικαινοΰργιο μο^< ήμερολόγιο· Τουτο τό κ,ςατο) γιά μενά. "Οσο ήταν γιά τόν Τών-η δέν τάγοαψα σέ κεϊνο. Ό καϋμ?νος, είναι άηρω στος! "Αχ, νά κοίθόμα—ε σάν ν.κί πέρσι μαζίι στό ίδιο θρανΐο, θύ μουλεγε τώοα καί θά^ϊρα· «Δει;τέη.α 2 Νοεμ&ρίου. Σήμε- ρα .τήςαμε τούς έλέγχους, δλο & ριστα, ήηθε κι' -ό Τών'ης! Είναι καλά πιά. "Οσα γραπτά «χονμρ: έ μ·:ΐς "δια μέ τ' άγύ5ΐαι τού τάδω κα νά τ' άντιγράνΐ'η *-τού ελει,τε τό σες ϋ,μροες. Τόν καϋαένο τόν Τώ ντ>, τόν άγαπάω·.
«Αΰτό τό Τι-τ,τό-διο θά είναι δι
κό μόν ·*ΐΓά. θά γράςρο) μέσ.χ δ,τι
θέλΐ'). Τα μνστιχά μ ου. Δέ βά τό
&λ?πη «μως κανείς- θά τό φυλά¬
ξη.
«1!) Νοέμβριον, ΙΙέμ.ιτη. Είνιπ
ππσματάρης, ίίμως, κια κιικός ού
τος ό Τώνης! Γιιιτ! μοΰ πάτησε
τό τόπι μο^ κοά μοΰ τώσκασε! "Ε
κλανιι.·.
«ΙΓαρασκενή. Ό Τι!»νης ιμοΰδιο-
σε αΐγ&οα το ιδικό τού τάπι, *;ν«
μεγάλο κιιί χτοχματιστό. 'Εγώ όέν
ήθρλα νά τό πάοω έκΓΪνος έπέιιε
νέ. « Αν δέ τό πάοτ^ς», μούπε «θά
«8 Ιανουάριον 19ΟΙ>. Νέον "Ε
τος! Πόσο τώχα πεθυμήση τό σχο
λείο τόσες μέιοες τώρα, πού είχα
με γιορτές! 'Ηρθα, δμως, καί
6·_)ήκα την ούλή χοιρισιμένη.·. Ώ
οαία! Χτίσα··; ενα τοίχο στή μέ
ση & τιόρα τ" άγάρια θά παίΐ,οννρ
μον'άχο τους, χοιηιστά, στή δική
τους τήν αύλή... Κρϊμο».
*
'Εδώ αρχιϊε αλλη σΓιλίδα· Τά
γράμματα είναι τώρα κοριτσίστι-
κα, δχι παιδικά. Είναι δμορφα,σι·μ
μετρικά, πλαγιαστά, ιμακροι^λά,
λ.ές καί γέρνουνε κι' αύτά έρωτΐυ
μενά ιμέ πά)θος μ.τροοτά σ' «εκεί¬
νον».. Κάιμποσα ροδόφν,λλα κι' έ
δ.ώ, ά?Λά κόκκινα, κατακκόκινα ά
πό ρόδ0 έκατόιρνλλ.ο. Άμα ταγρ«
ψε ή Εύτίρπη ήτοΛτ πιά μεγάλη ■—·
16 χρονοΥν— καί πάνο) στίι μέγα
λύτερη ενταση τής άγάπης της,
άλ,λά καί τής άγωνΐας τη., γιατ!
ό Τώνης ελ^ι.·»: .κεΐνον τόν καιΛ νώ. μώ9ω. Τ{?ελλαινόμουνα.
—«Γιατ! τή «κότοσε;»
τοΰς ώμους.
—«Δέν ξέρω! "Εμ«9ες αν τύν
πιάσανε ;~·>
Ή κοι:δίά μοί» οχρίχτηκ,Γ. Μά
, Οι·μήβ~<« τό ντετέκτι6: «'Τπο.-ΐτ5ί.Εστι; κοτνένα γιά τό έ'γ κλημα;» "Αν βρισκότανε στά χέ- οια τής ΟιατΐΛ'Γμίηις, δέ θά χρεια ζόταν έκείνη ή ερωτήση. —«Δέν ήκουσα τίποτα τέτοιο!.. Γιατί τή <ΐκότακτε;» —^Σοΰ ειπα, δέν §έρο)! Μ.το- ;,εϊ νά τσακωθήκανε·..;>
"Ετ^ειια όλόκληοη, μά τό ;ιι-α
Χύ μόν άρχιζε νά 5?κ.οθαρίζει:
—«Τόν >:[&:; μετά τό (ρονικό!
Πί>ς
τόν τρόπο, ποΐ' τή
ακότιοσε; Εγώ δέ σοϋ }ΐ!λησα γιά
στραγγάλ ι σμα!. -.»
Μέ κντταξε χαμογελώντας εί-
—«Βλέ.ιω μέ χ<ιρά μου πώς ή «>-νεργ.!σία μας σέ ξύπν'ηαε! Άλ
λ,ιά.· 'Εν'διαφέπεοαι νά μάθ>?ις για
τί σκοτώθηκε ή Ρούθ, ποΰ δέν
την πολισιμπαθοϋσες καί δέ νοιά
ϊεσαι καθόλον γιά τά δύο «το<ιγι κά» βύμιατα...·!» —«-...τοϋ <τκότο)σες έσύ!» σνμ . *Κι' αύτό μοί· τό είπϊ;· Δέ 6?^ποι·ν οί άνβροποι τή ννχτιΐ. «Πώς ήξερες δτι ήτανε σκοτεινά στό μ^γάλο χώλλ καί στό διάδ<)ο μο;» ΤεντώΒηίκ κι' εκλεισε τά μά¬ τια. —«Τά χώλλ δέν είχε φως. Τό α>Λ0 τδσΰηοτ: ή Ρούθ!·. Μόνο τό
πορτατίφ τού ΡίτσαρνΊ ήταν ά-
ναιΐΑΐένο, δποις πάντα, τίς νΰχτες.
Τόν Τόμας ποτέ δέ <τκ£<ρτηζα νά τύν σκοτώσω. "Ητανε κοντά βτό λ.άκκο τού. "Ενας γε,ροβλάκκις, ποΰ ξόδίψε τή ζ(ι)ή τον λατρ.ενον- τας τόν άπαίσιο άφέντη τονι! Μά, ετσι, .-τού τα κατάφερε..· Αν ξοΰ σε, ΐΐτως, τώρα, νά μην όν-ειρε,.0- μοινα ταξίδια! "Οσο γιά τόν Ρί τσαοντ... Μή μοΰ :π5Ϊς δτι λν.ιήθη κ$ ν.ανένας γιά τό βάνατό τού· Ου το ό "Εντοναοντ.. Σ τοιχτ)ΐιατίζιο γι* αύτό!» Νόμισα δτι μιλοΰσα μέ φίδι! "Ενοιωβα τό φαομάχι τον νά κν- ΤΛ,ς ΑΪΡΑΣ Ν, στή η·υλ.«κή! Την 'ε'παθα. στόν "Εντοναρντ δτι θά κοι μάμουνα ν.εϊνο τό &οάδυ μέ τόν πά τέοα τον, δ.τιος είχα κάνει πολλές φορές μέχ?ι τότ;! Πίστει,α πως εΐχπ πα'ςει κα?ά τό παιχνίδι μου! Τί άανβλα, ποΰ φέτθηκα!» —"Α ς;ιΐ; .τιά— « Ηταν έκδιαίττής. ! "Επρϊπε νά ι/^ άα'τή ό .-ΐαλιάνθροχ'τος! Ναί! Εί¬ χα εΊ'θει νά τόν σκοτώσω!» Ό (ρέ5ος ίμ' ε'χε παραλύσει. Πό τέ δέν τήν' είχα δεί σέ τέτοια νςν οική κατάσταση. ΙΙροσπάθησα νά την ήοεμήσο, άλ.λά, κείνη, ε).Ξγε άσταμάιτητη. Κι' <"ταν ?6γα.λ>: πιά
δλη την άγανάχτηση τής ψνχής
της, ξάτλί'ΧΤε στήν πολιι&ρόνα καί
5έ μίλτ,σε γιά πολλή ίΐ>οα. Βρισκό
αοννα σ' άλ-λόκοτη θέστ)· Δέν εΤχα
άκ('μα σΐΛτιδητοποιήσΐΐ τίπβτα.
Οντε την ένοχή μόν! Νόμιζα -τώς
τίχα βοηθήσει τόν' "Αιΐ'ΐιρρτ στίς
ς ο)Γι?ς τον κι' ή9ελα νά
την αίτία ποΰ τόν έ'κανε δο-
λογόνο.
Τό εσωτερικώ τηλέκρ<ι)νο μ* ε6γα λε άπ' τό άδιέξοδο. Ήταν ό "Εν το.αρντ. Δέ &ά χτνπονσε τό «γκύ γ·/θ μέχ',η την τιαίρα τής κηδείας. Μέ ρώτησε άν ϊνυιιοθα κ,ιλά· "Άν ΐ*8ιελη νά <ράω στό δομάτιό μόν. ΤοΓ» ότι ιθαμεν'.ι στό τι δλη μέοα καί πίστ:να πώς θά κατόρβτιΛ"α νά κοιμηθώ λίγες ώ ρ·ες! Κατάλαβε την ααραχή μοί·. Ζήτηοε άκόμα μιά <ρι>ρά σνγγνώ
μη...· Ξίσ.τασα σέ κλάαματα κι' ε
κλΐΓιισα, τό τίΐλέφιονΓ. "Ακονσα τή
φονή τής ιΚΰνθιας, ήσνχη, &Χ)μ ο
πως πάντα διθΓταχτικ.ή:
—«Γδΰσον κιαί πέσε στό κοεδ-
6άτι !/>
Μέ ΟοήθΓ,σε κ.ρεμώντας τά οοΰ
χά μου στή ντο.λάπα. "Τστε,ρα ςε
κι?ιε!δ(οσε την πόρτα κι' Ετρεςε
στό διοωάτιό της- "Οταν ό σερβι
τό?ο; ϊ<μυγ·ε, γύρισε καί ιστιρώθη ■λζ στό φαΐ! Δέν πειν'οΰσα. Την ά φησα νά τά φάει δλα! "Ομο>ς, 'δέν εΊχε άδικο γιά τόν
σέρ Ρίτσαοτ. "Ασχετο άν δέν πά
ο:ι&εχόμοννα τί. έγκλημοπικςς της
σκέψεις. ΖήΙ'^ΐ'ΐ τό γιό τον. Ώστό
σο, «ντός δρήκε —·σά μοναδική
ύση στό έσωτερικό τον ποόδλημα
—- τόν άταίριαστο κι' άπαράδεχτο
-οείνο γάμο! Κι' αλλα πολλά μέ
κάνανε νά <τκέ(Γτοιμπ.ι ετσι. Δέ' λάει βτίς φλέβες μόν. Τά λόγια ι παίζοι»ν" .ρόλο <ττήν ίστορία, ,τοΰ δγήκανε άπ' τό στόμα μου χωρίς βά σομ διηγηθώ. "Αλ»λνθκντε, θέλον Ό κ. Νϊκοο Μπαρμπαγιάννης, άνώτερος ύπάλληλος τού ύπουρ- γείου Παιδείας, θητεύει στήν ποίηση όρκετά χρόνισ. Οί στίχοι τού, πάντα προσεγμένοι καί κα- λοθαλμένοι, παρουσιό^ουν άνε- πιτήδευτα τίς σκέψειο κα'ι τό «πιοτεύω» τοϋ ποιητή καί, γι' αύτό, μέ τήν είλικρίνεια πού τούς χαρακτηρίΖει, προσελκύουν τό ενδιαφέρον καί τήν ουμπά- θεια τοϋ άναγνώοτη. Δείγμα τής προσφάτης εργα¬ σίας τοϋ κ. Νίκου Μπαρμπαγιάν- ν ηεϊναι ή ποιητική συλλογή υ¬ πό τόν τίτλο «Μοϊρα καί διαβά- της» (Αθήναι, 1974), οί στίχοι τής οποίας χαρίΖουν εύφρόσυνες στιγμές σέ όσους τούς διαβά- 2ουν. ΓιαΥί οί στίχοι αύτοι κυ- λανε άβίαστα, όπως τό λαγαρό νερό τών ρυακιών, πού χύνον- ται στόν ποταμό, συνθέτουν όρ· μονικά ποιήματα πού τά χαρα- κτηρίΖει μουαικότητα, καθάριο νόημα καί εύπρέπεια. Καί τί άλ¬ λο περισσότερο, τάχα, θά μπο- ροϋσε ν' άΕιώση κανε'ις άπό ένα ποιητή στήν έποχή μας, πού, ώς πρός τήν ποίηση, χαρακτηρίΖε- τσι άπό τος μέν «έγκεφαλική-, άπό τος δέ άκαταλαβίστικη, νε- φελώδης καί σκοτεινή! Ή ποίηση τοϋ κ. Νίκου Μπαρ- μπαγιάννη, όπλή οτήν μορφή κα'ι ' κατανοητή οτό περιεχόμενό της ' -τέρπει ογια καί διδάσκει». Παύλος Κωνσταντινίδης —«Είσαι πιό άχάοιστη άπ' ο,τι 'Εσί> τοΰς έ'κανες
δ/ι,οι;; νά μην τόν ονμπαθοϋνε. Κι'
ΰμως, (ΐντός σοϋ π,ρόσφερε δσ,-ι
τοΓ ζητοϋσες».
ΙΙετάχττικιε όςΌή σά σούστα· Τά
μάτια ΤΓς βγάζανε σπίθΐς. Ή άγα
νάχττση την επνιξε. Βράχνιασ·;
τή (Γΐονή της.
—«Τόν παλιά'.ΙΘρονιο! Τόν έκ
6ιαστή! Τόν άτιμο.-. θάπτ-επε νά
τόν σκοτώσω μά πρόλαβε καί πέ
θανε μόνος τού! Μέ κορόιδενί τό
0α. γρόνια μέ τή διαθήκη τον. Μ'
αφηνε νά πκττετ;·» πώς, μ«τά τό
ν, δέ θά τολμοϋσε νά μέ
"Βντοναρντ. θά τοί-
.-ταιρν'α δλη την .τεριο·-<ΐίο!"Ομίι)ς νΐά μάβιο την άλήιθεια άπ' τό σιιιιβθιλαιογράφο τού Έδιμ. (Ιούργου! "Εχασα ε?η χρόνια τής ΐωής μου γιά τό τίποτα! "Εδιΐϋξα άπό κοντά μο·.; τόν "Εντοναρντ γι ά τό χατήοι τον! Μ' ύποχοέωβε νά ξεκαθαρίση) τή θέβη μόν την π,ςώτη νύχτα τού γάμοΐ' μας- Άλ λοιω; θά τδχανα 6λα κα θά 6·ε πώς ή θέση της ήταν'.ϊ πολΰ
δύσκο,λη. Μά ή έλπίδ'α νά τοξιδέ
ψε, μέ τό διαβατήριο τής Ρον'θ,
την £κ«νε άλλον άνθιροπο! "Ολο
τ' άπόγεμα μοϋ μιλοΰσεκ σά να,μα
σΤί διό χα,λϊζ φϊιλες! Σά νά μην
ΐίχΐ μεσολα'ΰήσει τίποτα μετ,ϊ?υ
μας "Η|·ερα δτι δέ μοίίλεγε οΰτ?
μιά ν,τερβολή. Κι' οιτο π' αν σοϊ'
φανεϊ παράιΞενο, τή λνπήθηκα!·.
"Ήτανε νόθα. Ή μητέρβ της
δοΐ'λίψε σκληρά γιά νά την μέγα
λώσει.
των Μσ.κΚήνναν! Ή Κύνθια, ό
χτάχρονη τότο, μαγεύττρΊε απ' την
όμοοφιά ναί τόν πλοΰτο τού πΰς τού βερ Ρί
τσαρντ, έ'βαλε τέλος στήν' προιγμα
τικότητα.
(Συνεχίζεται)
σειρά Σιέρρα Νεβάδα όπου έχει
ύψόμετρον 3.480 μέτρα καί ή
κορυφή της λέγεται Μουλιαθέν
ήτανε χιονιομένη. Κατά την χει-
μερινή περίοδο γίνουνται παγο-
δρομίες. Κατηφορίίοντας πρός
τή Γρανάδα εϊδαμε πολλούς γύ-
φτους, τρωγλοδίτες καί τοιγγά-
νους. Οί οίκογένειές τους πού
Οπηρετοϋσαν ίτούς "Αραβες έ¬
μειναν άπό την έποχή των Μαυ-
ριτανών. (Μαυριτανοί ή Μώροι
ήσαν Μουοουλμάνοι τής Άφρι-
κής όπου ήοθαν σέ έπιμιΕία μέ
τούς "Αραδες). Στό κέντρο τής
Γρανάδας φθόσαμε άπόγευμα.
Μείναμ-ε 9 καί 10)9 στό Εενο-
δοχεϊο Μέλια οτήν όδό Άνγκελ
Γκάνιβετ. Ή Γρανάδα, πού ση-
μαίνει Άραβικά ρόδι, βρίσκεται
σε ύψόμετρο 700 μέτρα στίς
δουνοπλαγιές τής όροσειράς Σι¬
έρρα Νεβάδα. Κάτοικοι 200.000.
"Εχει έδρα Άρχιεπισκοπής, πά-
νεπιστήμιο κα'ι βιομηχανίες: Ζά·
χαρι καπνό, λινάρι κσί καννάβι.
Στήν όμώνυμη έπαρχία καλλιερ-
γούνται δημητριακά κα'ι οί κά
μποι της είναι πολ παραγωγικοί.
'Επίσης λένουν 6τι εχει τό κα-
λύτερο νερό τής Ίσπανίας. Ή
Γρανάδα ήταν πρωτεύουσα τοϋ
/Χαλιφάτου καί τό κέντρο τής
Άραβικής δεσποτείας. Ίδρυτής
τοϋ βααιλείου τής Γρανάδας ή¬
ταν ό Μωχάμετ "Ιμπν αλ Άχ-
μάρ ό Α' (1203 - 1273). Ό¬
πως γνωρίζουμε όπό την ίστο¬
ρία, οί Άραβες επέρασαν στήν
Ίβηρική Χερσόνησο τό 711 μ.Χ.
Διοικητής των Άρόβων ήταν τότε
ό "Αμπντ άλ Ραχμάν "Ιμπν Άμ-
πντάλλα. Οί Άραβες άφού έ-
σάρωσαν τούς Βησιγότθους (λα-
ός Γερμανικής καταγωγής). έ-
προχώρησαν έως την πόλι Πουα-
τιέ τής Γαλλίας. Στή μάχη ομως
πού έγινε στα περίχωρα τού Που-
πό τό 1232 έως τό 1492. Στερ-
νός σουλτάνος ήταν ό Μποαμπν-
τίλ Μωχάμετ ΙΑ' πού παρέδωσε
τό τελευταΤο προπύργιο τής Γρα¬
νάδας στόν Φερδινάρδο τόν Κα-
θολικό.
Τό πρωϊ 10)9 ϋστερα άπό τό
πρόγευμα έπισκευβήκαμε τά δύο
μονοδικά στόν κόσμο άνάκτορα
τής Γρανάδας: την Άλάμπρα καί
τό Χενεραλίφε. Ή λέξις Αλάμ¬
πρα (άραθιιά "Αλ - Χαμρα) οη-
μαίνει ή 'Ερυθρά ή Κόχκινος Πύρ
γος. Τά άνάκτορα πού είναι χτι-
Εύτυχισμένεο ρέρες
ΗΜΑΣΤϊ πάρα πολύ φτωχοί
τότε. Μά όταν δουλευα δκουγα
ατήν καμάρα μου τό χαρούμενο
τραγοΰδι τής Λουκίας κοί ή καρδιά
μου πλημμύριζε άπό τρυφερότη τα.
Περιμένοντας τό παιδόκι της ή
Λουκία τραγαυδούσε γιά κάθε χε-
λιδόνι. γιά κάθε λουλοϋδι. Κοί
ίέοταινε τβ πόδια της μέ μιά
κουβέρτσ γιά νά μην κρυώνη.
— Άργότερα όταν γεννηθή τό
π-αιδί, τότε 0' άνάψουμε τή σόμπα
γιά νά τό 2εστάνουμε! τής έλεγα.
Κουράγιο, ογάπη μου!
Ή Λουκία μοϋ χαμογελοϋσε
εύτυχισμένη γιά τό ποιδ'ι πού πε-
ρίμενε καί ολο έρραβε, έρραβε
άπό τώρα π ι ρουχαλάκια τού. Τί
όμορφα πού ήταν τ" άσπρα τηΰ
χεράκια!
Καί πώς έτρεχαν πάνω στά
πλήκτρα τοΰ πιάνου.
— Θά παίΖω πάντα γιά σένσ
μοϋλεγε, όταν θά παντρευτοϋμε.
σου!
«Αύτό είναι τρέλλα, μάς έλε¬
γον οί άλλο1, νά παντρευτήτε στά
εϊκοσι σσς χρόνια! Εϊστε τόςΐο
νέοι, έχετε κοιρό μπροστά σας!...»
Εμείς όΐ-ως είχαμε την εύτυ- καί τήν άγωνία στήν ιμυχή.
Άνακοίνωσια
τοϋ Κέντρου Μικρασιατ. Σπουδών
σμένα μέ πέτρα καί πηλό θεώ- 'Εσύ θά δουλεύης κΓ έγω θά οά
'ραΰνται άριστϊ.'υργήμοττα της βοηθώ. Θά εϊμαι ή έμπνεύστριά
Μουσουλμανικής τέχνης τοΰ 1ι4ου
σίώνα. 'ΕΕωτερικά δέν παρουσιά-
Ζουν ενδιαφέρον. ΌμοιάΖουν μέ
6αρύ καί άμορφο οίκοδόμημα.
Άνηφορίίοντας μέσα όπό τό άλ-
σος μέ τά πανύψηλα δέντρα, άν-
τικρύσαμε τό μεγάλη πόρτο τοϋ
κάστρου μέ τό οίκόσημο Καρό-
λου τού Ε' καί λίγο πό πέρα τήν
πηγή τού πού πλαισιώνεται μέ
τρείς βρύσες: τή Χενέλ, Ντάρ-
ρο κα'ι Μπέϊρο. ΣυμβολίίΖουν
τούς τρείς ποταμούς τής Γρανά¬
δας. "Εργον τοϋ Ίσπανοϋ άρ-
χιτέκτονος Πέτρου ντέ Ματσού-
κα. Τελικά μπήκαμε στό άνάκτα-
ρο άπ ότή ν Πύλη τής Δικα'οσύ-
νης. Εϊχε αχήμα πέταλον άλόγου.
Στή θέση τής κλειδοριάς εϊδα¬
με σκαλισμένο κάποιο χέρι πού
ουμβολί^ει όπως λέγουν τίς πέν-
τε έντολές άπό τό Κοράνι: τή
νηστεία, τήν έλεημοσύνη, τήν
ιιροοευχή, τό ταΕίδι οτή Μέκκα
καί τήν πίστη στήν ένιαία ύπαρ-
Εη τοϋ Θεοϋ. Στή συνέχεια περά-
σαμε τήν πόρτα τοϋ κρασιοϋ.
Μάς έντυπωσίασε τό χτϋσιμό της
μέ τίς δύο προσόψεις. Τήν όνό-
μασαν
Στήν τροπεΖαρία μέ περίμενε
ή Λουκία στήν άλλη δκρη τού
τραπεΖιοϋ.
— Καλημέρα, άγόπη μου, λέει
άκόμα ή γλυκειά φωνή της, τόσο
άπομακρυανένη άπό τόν τόνο έ¬
κεϊνο τής όλλοτε, δταν μαγείρευε
ή ιδία καί τρώγομε μέ τόση όρεξι.
Τώρα, βλέπετε, έχουμε τό
Γιάννη πού μάς οερβίρει μέ ΰφος
άδιάφορο καί αύοτηρό.
— Χέρεις, Παϋλο, εϊπα οτόν
Πέτρο νά μέ περιμένη στίς δύο
κάτω μέ τ' ούτοκίνητο...
— Θά βνής τόοο γρήγορα;
— "Εχω (.αντεβοϋ μέ τή ράφτρα
μου γιά νά προβάρω ίνα μοντέλο
παπισινό.
— Πολύ καλά, μά θά μποροϋοες
νά πάς πεΖή, μιά καί ή μερά εϊν'
ώραία, γιατί κΓ έγώ οπς δύο έ-
χω συμβούλιο καί στίς τρείς πρέ-
πει νά πάω στή Λέοχη. θά μοΰ
χρεια^όταν τ' αύτοκίνητο.
— Μά ά^όπη μου...
— Καλά 6ά πάω έγώ πεΖή
Τί καταθλιπτική, άλήθεια, αυ¬
τή ή άτμόαφαιρα. Σέ λίγο ή Λου¬
κία φεύγει. Μένω όλομόναχοα
στήν εύρύχωρη καί κρύα τραπε-
Ζαρία, μόνος μέ τό τσιγάρο μου
χία, ενα άναθό πού φαίνεται νά -«<: δύο ουναντιόμαστε στήν μην έχη κι'ι τόση άΕία... "Ετσι τό | π0Ρτα· (ΣυνεχίΣεται) Φ»»ΦΦΦ»»»»Φ»»ΦΦ»ΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦ»»»+»»»»Φ»ΦΦΦΦΦ«>»Φ
Γ Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ
Τό θαϋ§ια τών Περιστερβων
ΠΑΙΔΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
"Ενα 6ι6λ!ο μέ ίστορίες γιά
.ταιδιά, ποΰ είναι σι γχρονα '/.αΐ τρ
χνη κίλθαιρή, δέν είναι σινηθισμέ
νο καΐ είίκολο πράγμα. Γι' αΰτό
καί δέν ψρίσκεται συχνά. 'Εννοώ
ευα 6ι£λίο ποΰ νά έχη τή δυνιαμη
νά μιλ^ήση οτήν καρδιά τοΰ παι¬
διοΰ «ι' ό'χ, γιά νά τού πή μιά ί-
στορία μόνο, ή νά τοΰ προσΓρέιρη
ενα 'δίδαγμα·Νά νπο&άλ,λη στόπαι
δι σιινακτθτιΐωιτικές κατ,ιστάπίΐς
πιάνο οτεκόταν σιωπηλό σέ υιά
γωνιά. Γιατί τά λεφτά ήταν λίγα
κι" έτσι τά μικρά χέρια τής Λουκί
άς σιγά - σιγά μαραίνονταν. Τί
πόνος στήν καρδιά, όταν τ' ά-
κοομποϋοε στά δικά μου κα'ι μ£
ρωτοϋοε μέ τρεμάμενη φωνή:
— Σ' άρέσουν άκόμσ, Παΰλο;
Σήμερα εϊμαι λίγο κουρασμένη,
γιατί δούλεψα πολύ. Ώ ι Παϋλο,
τί ώραία πού είναι ν' άγαπιόμα-
στε!...
Τά χείλη μου φιλοΰοαν τά }■
γιο αύτά χέρια πού εϊχαν άρχίοει
νά ρυτιδώνωνται, νά χάνουν την
λάμψι τους, κΓ ή έπιδερμίδα τους
γινόταν όλοένα καί πιό σκληρή.
— Κουράγιο άγαπημένη μου,
τής ψιθύριΖα τότε, κουράγιο, αϋ-
ριο θά δής όλα θά πδνε καλά...
Τί τό ώραίο θά μποροϋσαν νά
δοϋν «αϋριο» τά φωτεινά μάτια
τής Λουκίας; ΤΊ πιό βαθύ άπό ·ή
χαρά νά νοιώθη τόν έαυτό της
μητέρα καί νάχη τό οπιτάκι της;
Μιά Κυριακή λίγο πρ'ιν γεννη-
θή ό Άλέκος χάρις οέ κάτι οίκο-
νομίες κι' ι,τ,ειδή ήταν δνοιξι πή-
ραμε τό μικρό τραϊνο κα'ι τραβή-
Τραβώ, κυρτωμένος, μά δέν
έχω κάνει παρά λίγα βήματο, β-
ταν τή νοιώθω νά πιάνη τό μπρό-
τσο μου. Τής πιάνω τό χέρι κι'
αίσθάνομαι νά τρέμη, όπως άλ¬
λοτε, όταν ήταν ετοίμη νά κλάψη.
Θά9ελε νά τήν παρηγορήσω, άλ-
λά πώς; Μιά παράΕενη ιδέα
μοϋρχεται.
— Λουκίο' φωνά2ω οχεδόν χα-
ρούμενα, τί Οάλεγες άν γιά ν'
άλλάΕουμε λίγο τό δρομολόγιό
μς:ς καί οί δύο πηγαίνομε έκεϊ,
στήν παλιά έΕοχή μας; Θυμάσαΐ;
Πανε ζ'ΐΑοαι χρόνια!
— Ώ! ναϊ, Παυλο. Ήταν τό-
σος ήλιος, όπως οήμερα, όταν
καθίσομε κότω άπ' τό μικρά πλά-
τανο κι' ήταν δλα άνθισμένα για-
τί ήταν άνοιΕι. Μά τώρα είναι
φθινόπωρο...
... Καί νά, τραβάμε τώρα γιά
τό ποταμάκι, δπου είνε τό μικρά
δάσος μ·έ τά πλατάνια. Νάτος ό
δικός μας πλάτανος, μεγάλος, μέ
φύλλωμο χρυσοκίτρινο.
— Σάν τά μαλλιά οου, ψιθυρί-
Σει ή Λουκία εχει κι' αύτάς λίγο
γεράσει!...
Ι Εσμε γιά τήν έΕοχί. 'Εκεϊ φάγαμε 'Εκεί, κοντά στό κάτω μέρος
·
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
Ό νέος Μεγάλος Στερεοφωνικός Δίσκοο
της έταιρίίίς «ΠΟΛΥΦΩΝ»
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
.2 συγκλονιοτικώ τραγοάδ.α γ.ό τούς άνθρώπυυς πού
έχασαν τίς πατρίδες τους στή Μικρασ.ατική Κατα-
στροφή.
Στΐχοΐι ΚΩΣΤΑ ΚΟΦΙΝΙΩΤΗ
Μουσική: ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΟΥΖΑΚΗ
ΆΕιότιμε κύριε Διευθυντά,
Παρακαλώ θερμώς νά δημοσι¬
ευθή είς τήν εφημερίδα σας ή ε¬
ξής ανακοίνωσις:
Ή "Εκθεσις τοϋ Κέντρου Μι-
κρααιατίκών Σπουδών «Ό Τε-
λευταϊος 'Ελληνισμός τής Μι¬
κράς Άσίας», ή όποία είχε πραγ¬
ματοποιηθή μέ τήν γνωστήν με¬
γάλην επιτυχίαν, είς τό Πνευμα¬
τικόν Κέντρον τοϋ Δήμου Άθη-
ναίων, έπαναλαμδάνεται άπό τήν
18ην Δεκεμβριού, ήΐίέραν Τε¬
τάρτην, ώραν 5.30 μ.μ., είς τήν
αίθουσαν «"Ενωσις Σμυρναίων
Νίκαιας - Πειραιώς», όδός 23ης
Οκτωβρίου - Ικονίου.
'Η "Εκθεσις θά περιλαμθάνει:
α) 95 πίνακες (πανώ). μέ
1.000 περίπου φωτογραφίες καί
70 μεγενθύνσεις φωτογραφιών,
(τοπία, πολιτεϊες, χωρία, πρό-
σωππ καθηγητάς κα'ι μαθητάς,
άπό όλες τίς Μικρασιαϊικέα Έ-
παρχίες). Είς πλήθος φωτογρα¬
φιών ύπογραμίΖεται ή πνευματι-
κότης τοϋ 'Ελληνιομοϋ τής Μι-
κρασίας. Ιδιαιτέρως προβάλλον-
ται οί φωτογραφίες μέ σχολειό,
καθηγητάς, μαθητάς καί Μικρά-
σιάτας έν γένει, οί όποίοι ώς
δλλοι Διδάσκαλοι τοϋ Γένους διε¬
κρίθησαν διά τό ήθος των καί
τήν πνευματικήν προσφοράν των.
β) 37 χάρτες καί σκαριφήμα-
τα άπ' τήν Χαρτογραφικήν Υ¬
πηρεσίαν τοϋ Κέντρου Μικρασια-
τικών Σπουδών.
γ) Κειμήλια τά όποϊα συγκεν-
τρώθηκαν άπό τό Κ.Μ.Σ.: Κώ-
δικες, έγγραφα καί 67 χειρόγρα-
φες μελέτες Μικραοιατών.
δ) "Ενα τμήμα μουσικό - 6ι-
βλιογραφικό, στό όποϊο παρου-
σιάΖονται δίσκοι, μουαικά όργα-
να καί άνέκδοτες μελέτες γιά
τή Λαϊκή Μουσική των Ελλήνων
τής Μικράς Άσίαα , ^
Ή "Εκθεσις θά είναι άνοικτή
9.00 - 1 τό πρωΐ καί 5 - 8 τό
άπόγευμα;, έκτός άπό Δευτέρα
καί Πέμπτη πρωϊ καί Σάββατο
καί Κυριακή άπόγευμα. 'Επίσης
θά παραμείνη κλειστή τάς ημέ¬
ρας των έορτών 24, 25, 26, 31
Δεκεμβριού καί 1 καί 6 Ίανουα-
ρίου.
Εύχαριστώ έκ των προτέρων
Διατελώ μετά τιμής
Ο. ΜΕΡΛΙΕ
μέ την άπλότητα τοΰ μύθο^ κοά νά
τό »δηγή στίς ((ηλές κορι^ές τής
διιδαχής μ.έ ήοΐτμη άν<υτνΌή Λθί ά »') μονο,-τάτια πού τά στολίζει μέ τήν άιΐθΌνη ΛνθίΧΐορία της ή ποί ηση. Γιά νά κερδίση τό νόν πά τήν κιαρδιά τοΰ παιδιοΰ αύτό τύ (1ι 6λίο ·Λα γιά νά αό κερδίση, ϊσος γιά πάντα, ή καλή τεχνη- Τέτοιο είναι τό Οι&λίο τοΰ Γιο'>ο
γον Μ. ΙΙολιτάρχη «Τό θαΰμα των
πειριστεριών». Είναι ενα μικρό, «α
λοτνπο>μ;ν0 6ι&λίο μέ τέσσερα ί)ι
τ;γιτ,μ·σίτα, καρπΓυς εύαιοθησ,'ας καί
κοιλαιθ'Οησίας ρεγάλης, ποΰ μαοτυ
ροϋν αγαπη ισα^ια τόσο στο παι
δι οσο ν.:ά >στν,ν τέχνη τοΰ λόγον.
*Έί?γο άνβιοώ.ιιοκ .τού
την άφελότητα τής κβιρδιάς, την
καλωσύνη την άγέιραστα πά ι δική,
καί τήν ώριμότητα τοΰ τ:χνίτη.
ν'Γ(ι>στύς ό ■/.· Γ· ΙΙηλιτάοχης καί
ά.τό άλλα τού έ'ργα, μ,^θιστορύμα
τα, Διηγήμαιτα, δοκίμισ, γιά πρώ
τη ((,οί;ά νιμίζθ) ,ι,οοατψεριι παιδικό
{►ιήγημα. Καί ιείνα, ν' άπορή κα
νεΐς ~Τ,ς ά,ργησε αντή ή ψυχή, ή
6αιθντατα άκθοώ.-τινη κι' ά.τλή,
πού, (ί.τ(·>ς φιάνεται κι' άπό τό ερ
γο τον γώ μεγάλας, μά κΐ' άπό
την πρώτη στιγμή ποΰ θά τόν γνο)
τής «ρισείος, απυ τα νχ
λιιϊΛίσίΐατα των .-τοΐ'λιΛν "αί άπι'»
τού νχύ.οϋ (Ινθριόπο.· τή γν.οοιμία·
Στό πιΐώτο διήγπμ.Ί «Τά θκΰ-
μα.·.»< ιμάς δίνεται μέ γο,ργή διή γηση, τό ώϊίμασαια ενός παιδιοΰ κ«ι! ή κ,οριιφα!» ώρ«, ίίταν τά πϊ- ριστ.'ιρια. α' ενα όνειρικύ σιμδολι σμό χάνοιη' τό θαΰμα. το»<ς κοί σιό ζοιιν. Πόσο ύποβλητικά ιιαορεί νά λΐΐτο-.-ργήση αύτό το Ίδεατό π:τι- στατικό στήν ,-ταιδικ.ή ·>|η'χή, άφοΰ
καΐ στή δικΐί| μας σχληρνϋενη ψν-
χή (Ιοίσκει. τά π40 άγνά κατάιλοιπα
καΐ τά κάνει νά ϊριδίζοιν!
Στό ίϊι?ντειοο διήγτ^ια ταυτίνΗ
«Τό παιδί καί αό πονλϊ»
να καΐ τά διιό κσί ίσόμοιρα γιά
νά μάς πή πόσο εϋγενικός καοπός
είναι ή αναπόνι α !
'Η «Άγαπημένη 6άιλασσΓο>, ποΰ
μΐιλώη μ.,'στητιακά, όδηγεϊ μϊ τ<λ' πιό εύάγίογο τ,ρόπο στήν εννοια τής άσύλλυηπτης κι' ίίιμως ύ.ταρκτής Πλαττονικής «Ίδ'?ας». Δέ <"τ, γίν:ται πιό πετνχτμένη Λναγο γή τού παιδιοΰ άπό την ί',λη τού ό ςατοϋ κόσμον στόν κύσμο τών 1?~ ών. "Ετσι, μέ την άχλή ίστοι. ία έ Λ'ύς παιδιοΰ π/θύ ιμοΐιράζει τό θανμα σμό τού άνάμιεσα <}' ενια ζωγράφο τή; &άλα,σ(τας ·κα! σ' Ινα θαλα-σ- σχνό πού '6άθ;λε νά ζωγοαφίζη, ίντιπιίινεται στόν ιιικοό άναγνώ- στη ή έ'ννοια τού χρέου; ποΰ εχΓΐ θ^ άν9,ρΐ').το: νά (Ίιώ'.'η μ.'σα οτ;>ν αισθήτα κόηΐο την οΪΌΛα τού
ύπεραισ'&Γ,τοΰ. Νά κ:ιτατ:ίνη δηλα
δή πρός τήν 1δ>5ολογία.
ΓΓό 6ι6λίο νλείνει μέ τά «Σπίτι
μέ τά Λοιλοΰδια» ?να διή,γημα
πιλημμ.ρισμίνο ά.-ΐό λονλ,ούδια κι'
μέ πολλή δρεΕι καί ήπιαμε καί λί·
γο πράγμα πού έ'κανε τή Λουκία
νά γελόη σάν τρελλή άπό ευτυχία
"Επειτα τροδήΕαμε κοντά οτό πο-
τομάκι καί έκεί ή Λουκία μ' άγκά-
διοοε μέ πάθος, λέγοντάς μου
πόοο ήταν εύτυχισμένη. Σ' ένα
κορμό δέντρου χαράΕαμε καί ''
άρχικά μας, καθώς καί τοΰ πσι-
διοϋ μας.
Τί άνοησία νά τά σκέφτωμε
ολ' αύτά σήμερα! Είναι νά γελάς!
Μά τότε ρ.μαστε είκοσι χρόνων
καί ήμοστε εύτυχισμένοι... γιατ'ι
Σούσαμε τίς μέρες τής χρυσής
νιάτης μας, πού δέν τίς Εανα-
βρίσκουμε ποτέ πιά!
'Απόμε.νε γιά λίγο άκίνητος
μέ ϋφος τελετουργικό καί υπο-
κλίθηκε γιά νά μοϋ πή:
— Τό πρωϊνό είν' έτοιμο κύ¬
ριε...
— Καλά, Γιάννη, άπάντησα
οτενοχωρημένος, πές στήν κυρία
πώς έρχομα; άμέσως.
Τί ένοχΑπτικός πού είνε αύτάς
ό ανθρωπος. Ό Γιάννης, ό ύπη-
ρέτης «στυλί·» είναι μιά μανίσ τής
Λουκίας στό νέο μου σπίτι.
, ,,„...„ ,,. ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
'Αθήνα — Δεκέμβριος 1973 — Σελιδες 157
Πωλεϊται παρά τώ ουγγραφεϊ
(Στρατηγοϋ Πλαστήρα 55—Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282)
ΠΩΛΕΪΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
οίσης τόν "διο, άγαπά σάν ν' άνα
πνέη, πώς άογησε νά αιλήση άπ'
εν&είας στό παιοί. Καί είναι νά
νοιώθη ν.ανείς εΰγνωμοσΰνη στάν
άνθρωπο αύτό ποΰ χαμηλ.ώνΐϊΐ τό¬
σο τήν τΓχτ/ική τοα1 ,τοΰ γονστίϊει
στό (Ίνάστημα τοΰ μικροΰ παιδιοΰ
μέ τύιτη άφοσΐιοση, γιά νά τό <τη ν.ι»ση πάνο> στήν .-τλατειά -/οί δτ1
νπτή άγκιαλιά τον, ν.αί νά τού δεί
ςη τόν ούρανά τής άγάπης.
"Ηοωές τοι> είναι τά παιδία πού
μεγα>λ.ο>νουν άπό τήν ήλικία τής ά
ί>ωύτΓ.τας καί τής άμΐροληψίας,
στήν ήλικί«. Γτοΰ κόπο^ κ<χί τοΰ ν.ιν δΰν'ον. τά παιδία ποΰ ώριμάζονν στήν' ,τίΜρα και στήν άνάγκη τής δωιής. "Ηιθΐοες δμως πού δια τηοοΰν. κι' οταν μεγαλώνονν, σάν όδηγούς στήν ποςΐία τής ξιοής, τί; «ροηεινές τονς άναμνήσεις, πού 5έ παύονν ν' άκοϋν τοΰς μνοτι κούς ήχον·ς ποΰ ,τριοτάν.ουσαν άπό ΐιαό άγάπη.Άπά σιγκίνηση κι' άπό "Ο μικι?ός άνάπηΛος Γιάνν'η;, ό τίρωάς τον, γνωρίζει την άνθινη κα?διά τού άνθρωπον κι' δταν τή χάνει ξε<τπά σέ λυ- γμοΰς. "Εχει δνιιος σττ<ριχθή στή ζωή, γιατί τό άνθος τής άγάπΓ,ς θανματοιργεί μνστικά· Κι' έδί) δή λαδή γίνεται πάλι εν« θαΰμα στόν ι|>ι·χικό χώ,ρο, μ' άαοτέλεσμα
είναι τά διηνήματα αύτά
τού Γ- Πολιτάρχη, ά.-τά περίσσεν-
μα κίΐριδιδς κβί Τέχνης π,ηοσψερμέ
να· Σάν παιδαγιογάς ποΰ ξέοε.ι δ
τι μέ τήν κάς διά κι' δχι μέ τή γνώ
ση διδάσκε, κανείς καΐ σάν ταπει
νός έ^γάτης τής τέ·χνης τοΰ λόγο.;,
ποΰ θέ'λει άπΰ αΐτήν νά ξεκινβ ό
άνθριο.τος γιά τά νψίΛεβα τής ή
τού κορμου μόλις φαίνεται ένο
σημάδι. Σκύβουμε καί οί δυό μέ
κάποια άγωνία καί Εεχωρίίουμε
μονάχα ένα γράμμα ένα Α.
— Άλέκος! ψιθυρίίει ή Λου¬
κία καί δοχρύϋει...
'Εμείς δέν είμαστε πιά τίπο¬
τα. Μονάχα ό Άλέκος ύπάρχει
μπροστά μας, πάνω οτό δρόμο
μας πού πρόκειται νά τελειώση.
«Έκείνος», ό Άλέκος, ό γυιάς
μας πού είνε τώρα εϊκοσι χρονών
καί περνάει τίς μέρες τής εύτυ-
χισμένης νειότης τού, — όπως
άλλοτε έγώ μέ τή Λουκία. Στό
γυιό μας τώρα άνήκει όλη ή
2ωή. Νοιώθουμε καί οί δυό μας
έναν πόνο μέσα μας καί νοσταλ-
γοϋμε τήν έποχή έκείνη πού ή-
μαστε καί μεϊς νέοι. Είνε μιά
νοσταλγία όσίγαστη άγιάτρευτη.
Κάτω άπ' τόν πλάτανο, ή Λου¬
κία κι'έγώ κυτταίόμαοτε πολλήν
ώρα. Τά μάτια μας γεμίΖουν δα-
κρυα καί τά χείλη μας ένώνονται
σ' ένα άπαλό τρυφερό φιλί — τά
φιλί τών άνθρώπων πού έΖησαν
κα'ι πού τούς ένώνει πιά ή στοργή.
Α. θ.
Οί Καμπάνες τής χαράς καί τής Άγάπης, θά κτυ- <'. πήσουν χαρμόσυνα σέ λίγο γιά νά άναγγείλουν την < Θείαν Γέννησιν τοϋ Θείου Βρέφους. Ή Διοίκησις τοϋ Συλλόγου «ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΙ ' · ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ» εϋχεται είς όλα τά Μέλη της ΚΑΛΑ < ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ καί μέ τήν είσοδον τοϋ Νέου έτους ; Υγείαν, Ευτυχίαν, Χαράν καί ΕΙΡΗΝΗΝ 3!σ' ολόκληρον τήν 'Ανθρωπότητα. Έκ τής Διοικήσεως · >
►♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦•♦♦♦♦»»«
>♦♦♦♦»♦»♦♦»»♦♦♦
♦♦»♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦.
>♦♦< ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ο θικής, τόν βυγχα!«ω καΐ τόν «ΰχα ριοτω. Κ. ΛΟΤΚΑΚΗΣ 14ΒΗΣΙ-Υ ΣΟΑΟοΜΟΡΙΙΔΗ ΣΑΛΥΡΝΗΣ 2 τδΐιοι. ΕΕΧΙδΤθ 833 Καΐ 4£3 Πωλεϊται ίΤέ τα Β^φτΤθΚεϊ α ΚαΊ ΟΤφΙι τφ συγγρηφεΐ ' Ά- - '®ή*αι ύφ) ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ «ΜίΦβΙ ΕίίΟΕΡαίΙΙ Δροσιά Άττικής Κ ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΠΕΙΝΙΡΛΙ ΤΜ>ΤΕ ΚΑΛΑ, ΕΔΕΣΜΑΊΑ Μ Ε ΓΝΗΣΙΑ ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙ*
ΛΟΓΙΚΑΣ ΤΙΜΑΣ ΜΕΣΑ ΕΙΣ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝ'β Ο1Κ·-
Γΐ3»ΙΑΚθ ΠΗΡΙΒΆΛΛΟΝ.
ΠΟΫΟΕΝΑ ΑΕΜ Ε04ΑΙ ΚΔΑΥΤΕΡΑ
ΦΦΦΦΦΦΦΦΦ«)ΦΦ»»»+»ΟΦΦΦ< '♦♦♦♦♦»♦)♦♦♦♦♦♦<
Προοψυγικη καί έθι/ική μνημοσύνη
έκ τής 1ης <*>.ιδος
κήρυΕεν τόν ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟΝ ε¬
πίτιμον Πρόεδρον αυτής. Ό ΘΕ
ΟΦΥΛΑΚΤΟΣ είναι έκεϊνος. δ-
στκ: κατόπιν πρακτικοΰ παρέδω¬
σεν είς τόν άείμνηστον Μητροπο
ΑΙτην Θεσσαλονίκης ΓΕΝΝΑΔΙ-
ΟΝ, τό "Ιερόν Ευαγγέλιον τής
Μονής Γουμερά τοϋ Πόντου τής
τιμωμένης επί τή ένδόξω γεννή-
σει τής Ύπεραγίας θεοτόκου ώς
κ αί έτερον τού Καθεδρικοϋ Ναού
Ύποπαντής τοϋ Χριστου τής κώ-
μης Τσίτης τού Πόντου, έπενδε-
δυμένα αμφότερα δι' έπιχρύσου
άργθρου καί άτινα παρεδόθησαν
πρός χρήσιν καί φύλαξιν είς τόν
Ιερόν Ναόν τού Άγίου Αημη-
τριου Θεσσαλονίκης υπό τούς δ-
ρους δτι, άποδοθοϋν ταύτα είς
τήν "Ελληνικήν "Ορθόδοξον λα¬
τρείαν καί είς τήν Ιεράν Μονήν
Γουμερα, εάν όψέποτε επιτευχθή
τουτο καί νά γίνεται κατ' έτος,
ή καθιερωμένη έπέτειος τής Μο¬
νής, 15ην Αύγοάστου καί είς μνή
μην ταύτης, πανηγυρική- λειτουρ
γίσ.
Τό Ευαγγέλιον τής Ίερας Μο¬
νής παρελήφθη ήδη υπό τοϋ Προέ
δρου τής όμωνύμου "Αδελφότητος
Ποντίων Δικηγόρου κ. Σωκρά-
τοος Γ. Κλαδά καί θά κατατεθή
κατά τα έγκαίνια ταύτης τήν 23ην
'/ουνίου 1975.
^ Λατρεία τού ΘΕΟΦΤΛΑ.ΚΤΟΤ
ήτο, ή διατήρησις των Πσντιακών
Ήθών, Εθιμον %α Παραί>ό<Τϊων'. 'Τπηο>ξεν άσπι,λος καΐ άφθαρτος,
ψνχΐιψένος άγωνιστής των 'Εθνι
κων, Κοινωνικωσ, Μορφωτικών
ΚΛ.1 Κοινοτικόν .τραγιμάτων τής
Πατρίδος.
"Εστϊησεν τό φωτεινόν καί λαμ
ΟΡΦΑΝΙΔΟΤ Μαρία τού Σο
φοκλέοτις, έκ ΠορΜττάσεος Ανα-
τολικής θράκης. Πτυχιοΰχος τΛ%
Νομικής τού Πανεπιστημίου Άθη
νών. Δικηγόοος Αθηνών κτιΐ μετέ
πειτα Στιμβολαιογράιφος Νέας "Ι
πρόν τούτο άστρ-ον τοϋ Πόντου, ά
φοΰ έτίμη<τεν εαυτόν, την οίκογέ νειάν τού «αί την μεγάλην καί ένά ρ:τον Ποντιαχήν Οίκογένίΐαν· Άν'έδειξεν τήν κατά πάντα Ινα ρετον καί έκλεκτήν θι/γατίρα αύ τοϋ ΑΝΝΑΝ, είς διακεκριμ^νην Όφθαλμολύγον τής θεσσαλονί κης, διατηροϋσαν ιδίαν ΟΦΘΑΛ- ΜΟΛΟΓΙΚΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗΝ επί τής όδοΰ Άγίου Δημητρίου 145- Άπεβίωσε είς θε<τ) νίκην την 12ην Αύγοΰστου 1961. ΔΒΒΛΕΤΟΓΛΟΤ Κων) τινος τοΰ Νικαλάου, έκ Μουταλάσκης (Ταλάς) τής Κακταρβίας Καππα- δοχίας Μικράς Άσίας. Άπόφοι τος τής Ά<ττικής Σχολής τής γ.2 ινετείρας τού· Μιετά την Μικ{?α<ττα τικήν καταστροφήν κατέφυγεν «ίς "Αθήνας καί ειργάσθη μετά των ά βελορών τοιι ώς Χρηματομεσίτης Αθηνών. Άνεδειξεν τάς θυγατέοας αΰ τοΰ ΣΟΦΙΑΝ καί ΔΕΣΠΟΙ- ΝΑΝ .ττυχιούχοτ.-ς τού Ώδβίου Ά θηνών αϊτιν-ς έργάξονται «ϊς Ά θήνας ώς Καθηγήτοιαι τού Πιά- ν'ου. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ Ιωάννης τού Σοςροκλέονς1, εκ Περ ι στάσεως Ά νατολικής θηάκης. Πτι<χιοϋχος τής Νομικής τού Πανεπιστημίου Αθηνών· Δικηγόρος "Αθηνών. Ά νέδειξε.ν την μέν θυγατέρα αύτοΰ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΝ σίκοκνράν< τόν ■δέ υϊόν τού ΣΟΦΟΚΛΗΝ Πτχ^ι οϋχον καί Διδάκτορα των Φυσικών ΕπΐΓίτημών των Αμερικανικόν Πΐίνε.τιστημίων ΝΊΌΤ ΧΑΙΒΕΝ καί ιΓΕΗΛ καί έν συνεπεία είς τό ΡΟΚΦΕΛΕΡ ΣΕΝΤΕΡ τής Νέ άς 'Τόρκης^ ώς έρ«ννητήν. ς "Αθηνών ιοαι τφη Σνμδολαι ογοάιτο; Αθηνών 6δός Ρίίου 5· ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ Π,^λάδης τού ΣοφοκλίΌΐ'ς, έκ Πεςηστάσεως Ά νατολικής θράκης. Πτυχιοΰχος τή; Ά.νχοτάτης Γεωπονικής Σχο λής Αθηνών. Γεωαΐόνος ένταχθεΐς αρχικώς (ί; την υπηρεσίαν τής Άγροτι^ή; Τραπέζης τής "Ελλά¬ δος. Νιΰ^ τυγχάνει Γ-εωαόνος τού Μπενακείου ΦυτοΛαθολογικοϋ Ίν (Ττιτούτου ΐΐς Κης>«τιάν'· Σνγγρα
ψεΰς ποι/λών άξιολόγων έντιστημο
νίκων εργασιών τής εΐδικότητός
τού οτίμοσιενθεισων είς Έλληνικά
καί Ξενα περιοδικά. Άνέδειξεν
την θυγατέρα αντοϋ Αγλαϊαν Πτν
χιοΰχον' τής Φιλοσοφικής Σχολής
τοϋ Πανεπιστημίου Άθηνών' «Ιδι
χ,ενθ'~ί9α.ν είς την Άρχαιολογίαν
καί ήδη Καθηγή,τριαν τής Φιλολο
γίας εί; τό Άμ,ερικαινικόν Κολλβ
γιον θηλέων (ΠΓΡΣ ΚΟΛ-
ΛΒΤΖ).
ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ Στυλιανός τού
ΣσςροκΛέους, εκ Φαναρίου Κων
πόλεως· Ζωγράχτ-ος καί Σκηνογ©ά
φός θεατρον· Έξεθεσίν' άξτόλο-
γα έ'ργα αύτοΰ Ζωγοα,θ/ΐίίής, τόσον
είς Έ>Λάιδα όσον καί είς τό Έξω
τερικόν καί σκηνογράφησεν ττλβϊ
στα δαα θεατρικά εργα.
Διατηοοϊ Άτελιέ Ζωγραφική
είς την οδόν 'Ερμοΰ 64 Αθηνών
ΤΖΟΒΑΡΗΣ Φι,λήμων τού Ί
ω»άννον, εκ Στενημάχοι· 'Λνατολι
γης Ρωμνίάας της Βουλγαρίας·
Πτυχιοΰχος τη; Σχολης Αρχιτε-
κτόν'ων τοϋ Έβνικοΰ Μίτσοβεϊου
Πολυτεχνείου Αθηνών. Κατά τό
χρονικόν διόκττημα 1935—40 ειρ
γάοιθη ώς «λβνθερος Άρχιτέκτων
έπαγγελματίας. 'Εστρατεϋθη
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
κ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ Ι. ΧΑΤΖΗ ΣΑΡΑΝΤΟΥ
Ή Γένν'ηβις τοΓ' Χοιστοΰ έπρα
νματΡ.ιοίησε ίίίεϊνο Τό οποίον όνει
ρο.τόλτ,ταν μίγά'λθι μεταίρτ.'9μι-
σταί μ.2γάλοι ,τςοφηται κοά μέγα
λοι ήροιες: την άνύι(·«,)οι τοϋ άν
θρώπον «ίς τττν' γαλήνη, την εύγε
νεκιν, την αγάπην, τόν καθαρμόν
τού ΟΛ·θρώ.·ΐον< άπό τόν ονπον των οοακιών, των παθών ακί τού μίσους Ή Φάτνη των άλόγιον ΰπϊ<τήααν€ την ανατολήν τού νεο-ί κόσμον έ»τί των έφειπϊων τοϋ πιαλαιοΰ· Μετα ξύ τού άνάρχου ΠαςιεΙλθόντος, κοί τού άπειρον Μέλλοντος, μεταιξύ της κακ% Χθε; & τή; ίΰ?ιλπιδος Αυριον, άννψοΰται, πάνσε.-ΐτθν καΐ άνϊξάντλητον 6ρόσημ«ν, ή Φάτνη τή; Βηθλειεμ. ΒΕναιΐ ήμέρα χαρδς, δι" δλα τα 'Βθνη ή ήμέρα των Χρτστουγέν- ναχν, διότι Έκεΐνος ίΐναι αΐτός ποί' τα εξήγαγε άπό την άνινΐαρ ξίαν ΐίς την οποίαν τα έκράτει ή 6αρ6αρότης των1. Πανηγυ,ρίζει ό 'Ελληνιοιμός άλόκληρο; την ήμε ραν αύτην 'διά τόν ρόλον τόν ό- ,τοίθν έ.τεφύλα?·εν είς αυτόν ή Πρό νοκχ, όρίσασα όπως χ,ρησιμεύστι ώς ά.·ιό<ττολος τή; νίας διδασκαλί άς κΐαθ" όλον τόν κόσμον1. Διότι μό νόν οταν Λαοοι^σιάσ&τΐσαν εί; τόν Ναόν τή; Ίε.-·οι·σαλήμ οί "Ελλη¬ ν:·;, ό Ιησούς ώμολόνησεν «ί; τοϋς μαθητάς τού «ότι νυν έίοξά σθη ό -.ίός τού άνθρωπον*. Εϊκοσι βχΐδόν αίώνε; παοήλθον εκτοτϊ θ£αί τα κηρύγματα 'Εκΐίνου έχαλι·6ρώθησαν είς τόν ίστοκρικόν άκμονα, ή άξία των άληθειών τού ανεδείχθη άκι'6'δηλος είς τό Μαθαρ τήριον τών δοκιμασιων καί ή δι5« σκαλία τού άπέδιοκιε τού; άνομενο μέν'ου; πλουσίονς καρπούς. Ή άντ>ρ<οπότηςι Λάσχοι«σα, 6νθι «μένη «1; την αγωνίαν, .τσιλαίοι^ σα πρό; την απόγνωσιν, θά άκον ση μέ ·σνγκίντ}σιν τό οχίι>Λ:σμα τής
επί γή; ειρήνη;, τό οποίον εοάλπι
σΓν πρό δΐο χινΥιάι&ιον έτών ή έν
τη τρατντι των άλόγιον ζώον γεν
νησίς τού Χριστοϋ.
Ή «τημερινή ήμέρα είναι ήμ',οα
χαρα; ,χαΐ έλπίδος, διότι δ,τι άνέ
τειΑεν άπότό πτωχίόν σπήλβιον
δέν ίδιΐσε ουτε θά δΰση ποτέ. Ή
εΐρήν'η, ή Δικαιοσΰνη «αί ή ΕΛ-
Λ.ς «ίναι αί άσύντρΐΛΤαι δυνάμεις
αί οποίαι φωτίζουν τόν κόσμον καί
πρσαναγγέλλουν την νίκην τού ορω
τος κατά τού σκότου;..·
ΞΕΝ. Ι. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΣ
'Επίτιμο; Δικηγύρο;
ΣΤΗ ΒΥΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
ΔΧΜΙΟΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
καί οτυλοβάτου τής Δημοκρατίας
ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Πέίασε κ«ί εφέτος ή έορτή
τού Άγίου 'Ελε'-βερίο;·, έορτή τοϋ
Μογάλ.ου μας ΕΘΝΑΡΧΟΤ, Ε-
ΛΕΤΘΕΡΙΟΤ ΒΕΝΙΖΕΛΟΤ, ό
Δτίΐιοΐ'θγήσας την Μεγάλην μας
ΕΛΛΑΔΑ, τών -τεντε θαλασοων
καί των δνο 'ΗΛείρ<ιίν, μέ τό σπινθηροδόλον τού πνεΐρα, παοα λ<χβών την μικράν καΐ έντομον Έλ λάδα, άπό τής Μελούνας. τί)ν ε- τόν Έλληνοϊτα>.ικόν πόλεμον 1940
Τόν "Ιανουάριον τού 1943
διωρίσθη ώς εκτακτος Άρχιτέ
κτων Β' (Νομομηχανικόν Α') είς
τό νΐοϊδουθέν 'Τςριοτοπ.ιρΐ'είον Ά
νοικοδομήσεως.
Άπό τοϋ 1953 ΰπηοετεί είς τό
'Τποιιργεϊον Κοινωνικάς 'Τπηρε<τι ών είς διαφόρους τ»μ«ϊς καί άπό τοϋ 1968 ύηηρετεΐ ώς Διευβυντής —Προίστάμ·:νος Μΐλετών τοΰ αύ τοΰ 'Τποΐίογείον· Κατά την δτ>μο
σιοϋποτλιληλικήν ύπηιρεσίαν τού, άν
τιμετώπισεν καΐ άντιμετωπίζίΐ ν,υ
ς θίέματα στεγαστικά, νοσηλευ
έν γέΊνει καΐ Λροστα<τίας βρεφονηΛΐακής καί γεροντικής ήλι κίας. Μετέ<τχ·:ν πλείστων ίπιτροπών .τρός άνπμετώπΜίιν γενικίι3τέθίι)ν ζητημάτονν τής Χώρ«ς, ώς καί είς ! Επιτοοπάς ^ορίσϊκος Άρχιτεκτονι- κών διαγωινισμών. Έκ παραίΛήλου ήσχολήθη, μέ πάσης φύσεως κτιρια·κά Ίδιωτικά έργα, ώς μέ πολι·κατου£ίας, κινη ματογ^άτρους, σταθμούς αΰτοκινή το>ν_ έγκαταβτάσεις γη.τέδων κτλ.
"Έτί-χεν Α' Βρα&είου (1936) είς
τόν' Αρχιτεκτονικόν διαγωνισμόν
τοΰ Μογάοου Γρα(ρ.είων τοΰ Πα-
νρπιστημίου "Αθηνών·
Άπό τοϋ 1972 τυγχάνει μέλος
τού Σί.μ<βονλίοχ' τής Διεθνοΰς Συ νομοσπονδίας Μηχ)κών Νοσηλευ τηρίων) έργασθεΐς διά τήν όργά νωσιν καί μετέσχε «ίς Διεθνή Συ ν£&ρια τής Σι«νομοσν·ΐονδίας. Έν διεφέρθη ζωηρώς 'χαχ συνεκέντ<ρω σεν λσογ^αφικά θεμΛτα τής Πα¬ τρίδος τού, Λ»γγρά'ψας καΐ άξιό λόγον γλο)σσά(>ιον ταύτης, άπαν
ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ
ΜΙΣΑΛΟΔΟΞΙΑ
Στό .πίσω κάθισμα ήταν μιά
κυοία ικαί ενας κύριος .τού συξτ,
τοθσαν τόσο δυνατά, ώστε σχΐδόν
ολο τό αύτοκίνητο τ°ΰς άκοΐ'γε α
νετα.
Είπαν πολ»>Λ καί ποικίλα· Σχο
λίασαν τα άποτελέοματα των έζλο
γών, εκριναν την κν6έ(ρνησι, κατέ
κριν'αν την Λικτατορία, (■χαναν
ποο&/.ΐψεις γιά τό Δημοψήφισμα
καί έφθαοαν στ!;··, εϊδήσεις.
—Διάβασις γιά τό δνστύχημα
των Όλλανδικιον Άεοο.το-ρικών
Γοαιιμών; λτγει ό άνδρας σχεδόν
γελαΛτός καί χαρονμ«νος. Οί επι
6άτε; πηγαιναν γώ την Μέκκα
»αί βρέθηκαν στόν αλλο χόσμοΐ
—Καλά ν'ά πά'θονν, άπάντησε
ή γι>ναίκα. ΤΗταν Μουσουλμάνοι··
Ειίκοστός αίώνα; άπό γεννήσε
ω; Χριστοΰ ό όποϊο; έτίνα?ε στόν
άέιρα ολρς αύτές τί; γελοϊε; διαφο
ρέ; οταν εΐπε ότι δέν ύαάρχει (ηΑ
κρίσις μ£ταξΰ 'Ελλήνων καί "Ιου
δαίων, μεταξύ δούλων & έλευθί-
ρωνι μεταξύ άν'δρών καί γυναικών.
Οταν πρίν άπό λίγες μερες γιορ
•άσαμε την είκοστήν εκτην έπετειο
;ής Διακη^ύξΐως των Δικαιιομά
ων τοΰ Άνθρώπου!
Καί καλά ετσι νά σκέφτονται οί
τ(ι>ν τούτων καταχωρη'θέντων είς
τό Άρχοΐον τού Λαιογραφικοϋ και
Γλ<>>οΐ[Λκοϋ θτκτατ'ρού τής θράκης.
Τίος τού Άλευροδιομηχάνοι,' ά
ειμνήστου ΙΩΑΝΝΟΤ καί τή; ΦΑ
ΝΗΣ ΤΖΟΒΑΡΗ, ό;μ<ροτέρων ά ποφοίτων των Ζαφιρείον Διδασκα λείων τής Φΐλί,-ΐΛο.ίΐόλ.εως Βουλ¬ γαρίας, εΐΐγαίΐθέντων' έθνατρεπώ; ί'.τέρ τού Έλληνικοϋ στοιχ'ίου τής περιοχής. νΕτυχί τιμητικών διακρί.σιεων, τό δέ 1962 έτιιιή,θη διά τοΰ Χρναοΰ Σταυροΰ ΓΕΩΡ- ΓΙΟΤ τού Α'. "Ο Φ.λήμων ΤΖΟΒΑΡΗΣ τυγ χάνει ■διακΓΑρΐΐΐένος 'Αοχιτέκτων καί έν γένει "Επιστήμων τής είδι ν.ότητός τού καί εξαίρετον στέλε χος των Τεχνικώς 'Τπηρεσιών τοΰ | "Υπουργείον Κοινωνικήν 'Τ.πηρεσι | ών, τιμών πάντοτε εαυτόν, την υ πηρϊσίαν καί την γενέτειράν τού Στεινήιιαχον'. ΧΡΤΣ· Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ Ίατ6αλάνε δ(τι .ταράλαβαν άπό
τοΰς προηγούμενους, χων ποτέ, χωρίς νά ρί
ξοτ·ν κάτω την ποαμάτεια τους καΐ
νά διαλέξοΊν "Λβχ νά |ειο;.ορτωθούν
μάνο την καλή, την χρήσιμη, την
6'μορφη·
Την Τδια Λραμάτεια φορτώνου
μρ οτούς νέο-'ς κι' «Γναι σάν νά
πλάθονμ·ϊ τα παιδοά μας κατ' είκό
να καΐ ομοίωσιν των προγόνων
τού; πού «^.ησαν πρίν άπό έκατό
γενηές·..
Φ. ΟΤΛΚΕΡ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Τό βράδυ τα παιδία μέ τα
φαναράκισ δγαίνανε νά ποϋνε
τα Κάλαντα στίο πόρτες των
σπιτιών οτή Λάρνακα, στή Λε-
μεοσό καί στήν Άνοφωτιά. Καί
οί νοικοκυράδεο έδιναν στά παι¬
δία αύτά Εεροτήανα (τηγανίτες),
παΕιμόδια, κουλούρια, άμύγδαλα,
καρύδια, σταφίδετ;, οουτζούκια
(μουστόππτο Εερή),, άναρί (μυ-
τΖήθρα) καί χαντούμι (μανούρι).
Μα^ τό ίοτόρισε ό Άντώνης
Σαλιάρης στό 1961 πού τότες
ήτανε 73 χρονώ καί κάτοικοΰ
Νεαπόλεως Νικαίαο. Γεννήθηκε
οτή ν "Αναφωτιά τής Κύπρου.
Διδάκτωρ ΔΗΙνΤ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
■"-=»'«ί~'-"«
Τ Ρ Α Ν Ι Τ Η Σ,, ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΕΧΝΙΚΟΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 3 1ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΤ 1973
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Αιότοκίνητα
ΜεΓον άττοσβέσ.
1973
1972
8 209.150.-
8 199.991.-
4 199 991.— 4.009.159.— 4 199.991 — 4.009.159 —
Μηχανήμστα 8.357.386,55
9,657.088,15
Μεΐον άτΐοοβέσ. 2 980 114 — 5.3/7.272,55 3.173 266,35 6 483 821.80
Έργαλί.ΐα—δργα
4.717.936.80
4.756 650.80
ΜεΓον άτιοσβέσ. 2.349.535,05 2 "68.401,75 2 349.535,05 2.407.115,75
"Κηιπλσ καΐ σκεόη 495.886,50
Μεϊον άποοβέοεις 84.136,61)
411.749,90
495 886,50
84.136,60
411.749,90
Κυκλοφορούν
Συμμετοχαί— Κοινοπραξίαι 150.000.—
Έκκρεμεϊς λον)σμοί 13 146.460 65
Χρεώγραφα είς εγγύησιν- ί>20 000.—
Έργοδότσι 5 091.974,25
Φόροι Δημοσίου 10.589,617.—
Πιοτώσεις έξωτερικοϋ 2.327.202,50
Διάφοροι χρεωστικοι
λογ)σμοί 40 ΟβΟ.649,50
Έγγυήοεις είς μετρητα ·Η.?4.251,50
Προσωρινοί λον)ομοί 4.251.606,50
Διαθέσιμον
Μ3τρητ6 είς Ταμείον 658.742 40
ΛογΙσμοί Τάξεως 'Ενεργητικοΰ
'Εγγυητικαϊ επιστολαί 12.879.235.—
Συν)καί είς εγγύησιν 2.288.0Θ0.—
10».464.522.50
150X03. -
7.172.716,15
520.000 -
8 517 974,25
10389.617.—
2 256.677.—
36.556.844,50
334.251,50
4.251.606.50
208.434,10
13.133.235.—
2 288.000.—
99.291.202.45
1973
Κεφάλαιον — Άποθεματικά
Μετοχικόν Κεφάλαιον
4ΟΓΟ μετοχαί έκ δρχ 315 εκάστη 1.260 000 —
Τακτικόν άποθεματικόν 522 210.—
"Εκτακτον άποθεματικόν . 319.ΟΟΟ.—
Ειδικόν άποθεματικόν άρ. 12 286,000.-
Ύποχρβώσεις
Σον)καί πληρωτέαι 5.330.163,15
Προκαταβολαί έργοδοτων 772.088 —
Άνοικτοί λογ)σμοί 60.?75.110,5Ο
Διάφοροι τιιστωτικοΐ λογ. 17.303.704,15
Έργοδόται —
Λογ)σμοΐ Άποτελεσμάτων
Φορολογηθεντο κέρδη
παρελθούσης χρήσεως
Λογ)ομοί Τάξεως Παθητικοΰ
'Εγγυοδόται 12 879 235.—
Δικαιοθχοι συν) κων είς εγγύησιν 2.288.ΟΟΟ.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1972
1.260 ΟΟΟ.-
507.485.—
319.000.—
286.ΟΟΟ. —
7.389.047,25
1.699.822.-
52.35').115,50
16 509.362.15
590.850,66
3.229.011,70 2.949.284,90
13.133.235.—
2.288 Ο00.-
τίϊν ωραίαν ιμας καί Μέγα
λην 'Ε>.Ρ.άοα, ιεϊς την άλτρτμόνη-
τόν μας καΐ ώο.αίαν Κωνσταντίνου
πόλιν μαςτ μέχρι των .-ΐαοαλίων
τής Αίολικής γής τή ωραίαν μ«ς
Σμύρνην Καί είχεν καί ή ·ψυχή
καί τό πνενμα τθ" τεθή >;ίς την ύ
πηοεσΧαν τοΰ Μεγάλου Τού -τά-
θους: Τοΰ πάθονς τής Δημιουργί
άς. ΤπήρΙε, άλιόκληρος, .τολιτικύν
πά,θθίς..·
Άπό ιοαΛ'ίνα δέν είχ,ε άγαπηθή
πε^ισοότερον ή Άρχή. Καί άπό
κανένα δέν έγκατελείπετο
τ.:ρον. Διότ, οΰδέ.τοτε την
σε κτκο.τόν· Πάντα την Ε·θεώοει μέ
σον: Μέσον Ίστορικής Δημιονογί
άς.
Είς τοΰς άνθρωπον; τή; ενερ¬
γείας είναι ή θέλησις ή όποία άξι
οποιεϊ τό .τνεϋμα. Καί είς την ,τιε-
ρκοπήν τοϋ πνειματος άντεπ·ε%ρί
ν.3το ή δύναμις τής Ψυχή; τού, ή
Γ.ενναιότης, ή Τάλ^τΐ·
Μόνον τό "Επος, φαντάζο;α:α
κα'ι ό θρΰλος, ΐά κατθιρ·θώσοι.Λ' μί
αν ημέραν νά εΰοουν έκφςάσε
καί <Πίμ6ολα άντάξια των κατοο &ο>αάτων τού, 'διά νά ά.τ«ικονίσο'ον
τάς αλλεπαλλήλους φ'άβει;, τή
τόσον πολνκι-αάντου καί γονίμου
ξΐοής τού·
Μοο<ταί, ώς ό ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ έξαιςετικαί, μάς κάμνουν νά σκρ πτώμεθα, μήπιος ίχουν κατά τό αάλλον ή ήττον 'δίκαιον οί φοο- νοϋντες, ότι αί ίστορικαΐ καταστά σεις δέν όφείλονται είς άντικΐιμε νιν.ούς δροι,ς καί. είς σινΛογικά. αί τια, άλ^λ.ά είναι άποτέλ.ιεοιμ« τής έπενεργείαςι άνιοτέρων' πνπ··ματι- *ών δΐ"νάμεων, ένσαρκίομιένων είς σ.ιανίας παοσπικότητας, πού άπο καλύπτουν την θιείαν τού άνθρω πίνοι.· γβνους φύσιν. "Οταν εχαμον πρό όφθαλμών, ποίαν έδ<οκΓν τρο-πήν είς την Ί- στορ·ικήν πορείαν τοϋ "Εθνους ή μών εξέλιξιν, τι μεγαλεπίβολος τού 3εν'ιξέλου διάνοια, δέν ήμπαοοΰ- μεν παρά νά δεχθώμεν ότι, άν ό' άπόλυτος, (>αθεία πάντοις καί ά
ποψασιστΐΓ/ίή είναι ή σντιβολή των
προναμιούχιαν άνθρωπίνων αξιών,
επί τής .ιορείας των γεγονότίον
καί τής τΰχης των ?Λών.
Άπό τοϋ 1910, άφότοι* μ."σττός
ήδη είς σνγκρότηστν καί πείραν,
ίς τόλμην καί φρόνησιν άπό τοϋς
σθεναοούς τού είς την μεγαλόνη-
σον αγώνας, ανέλαβε τα ήνία τής
ιδιακυθερνήαεως τοϋ 'ΕλειΌέρον
Κράιτους, ·κάθε τής Ίστοιρία? μας
σιελίς «Ιναι γΐιμάτη άπό τάς άστρσ
πά; τής Διανοίας του? άπό την ά
&άι;ιαστον θέλησίν τού, καί τό με
γάλο πνευστόν έργον τολ
"Εκιτοτε, υπό την θεςι,ιιουργύν
τού πνοήν, ή ΕΛΛΑΣ έβάδισΐ μέ
6ήμα γοργόν πρός την ριζικήν Ά
ναγέννησιν, την αναγέννησιν την
Πνετ,ιμΛτικήν, την ψυχικήν, την
Πολιτικήνΐ την ΟΙικονΌμ/ΐκήν κ.αί
Κοινωνικήν καί ήγγισεν είς τό ά
πόγειον τού Μεγαλείοι· της·
Δέν ελλ"ΐ·ψαν, «ίνα, άληθές καί
πρό αϋτοϋ, παφήγοροι άναλχψΛαί,
φανερώνουοι 6τι ■διετηροΰν'το άκό
μη άσβεστον υπό τό ψυχρόν τής
γδνικής άποκαρδιιόβεως περί6λημ«
τα άθάνστα τής Φυλής ξώπι,ρα·
Αί ήοοηκαί έξορμήοεις καί άν
δςαγαθία, τοϋ Μακεδονικοϋ άγώ
νος_ αί Ίδεολ.ογικαΐ κινήσεις, ώς
ό Δηιμοτικιβμός, ή συγκ,ρόττκτη νέ
ο>ν πολιτικών1 ύμάδιον έ,ικροροημε
νων άπό ΰγι.εστέρας ροπάς, τό κί
νημΛ τοΰ Γουδί, ήσαι; σημεϊα έκιδη
λωτικά τής λανθανούσης τοθ'Ελλη
νιοιμοϋ ζωτικότη.τος, άλλ^ά συγχρό-
νιος πΛοσπάθ·2ΐ«ι άσταθείς καί άο
ρυθ,μοι, μή εχον>σαι την δύναμιν νά
πνλών τής Βασιλίδος των Πόλε
ων καί πέραν άκβμη, είς τα 6άθη
των Μικρασιατικών πεδίωνι δ.α
νά πλάσση νέονς θιΰλους ήςωϊ
σ}«Γ)ν ίίαί αύτοθνσίας.
Οΰτο) ό Νοϋς έθαιματοΰ3γη<τϊ μίαν1 άκόμη φοράν- "Ανευ αυτόν, ή 'Ελλάς ©ά εφθι νέ άδόξως, έντός των παλαιών ά σφ.κτικών της όρίων. Διότ, άς μή λησι*ονοΰ}ΐϊν, ότι δχι μόνον ή ε?ο δος τής χώρας άπό την οι>δ,:τερύτη
τα κατά τόν' Παγκόσμιον Πόλεμον,
άλλά καΐ ή σνμμ^τοχή της είς την
Βαλκΐχνικήν <τνμμαχί<χν καί τούς Βαλκανικοΰς αολεμους, τής οποίας την άναγκαιότητα, -τρός άπόοΐισιν τοϋ τονρκικοϋ νΐ·γοϋ, είχον διίδη προηγουμένως καί άλλοι έξέχον- τες κοά διακεκ^ιμενοι .τολιτικοΐ άν&ρες_ «,δίως δ Τρι/ούπης, δέν' ε τυχε τό 1912 ομόθυμον έπιδοχιμα σίας' κα δέν θά επραγματοποιείτο, άν ό ελληνικάς λαός δέν ε-ίχε μΐ τακ.α)-έοη π<κ> ολίγοι1 χρόνουι, ώς
νά τόν ώθει άνιοτέηα κοΐ άγαθϊ>
π,ιόνοια, τό έπίλεκτον τής Κρήτης
τέκνον, δπο>ς τά'ξη αύτό τό πηδά
σαφιεϊς καί σταθεράς
«ίς την ομαδικήν
τοϋ λαοϋ ψ-νΥθλογίαν καί «ίς τοΰ
Έλληνιομοΰ τάς έ.τιδιώ^εις κοιί νά
άνασύρουν οριστικώς την χώραν
άπό την ταπείνωσιν, πρός τήν' Πί
στιν κκί την Δημιοτιογίαν. Ή νύ
οος είχεν ήδη ποοσ6άλη αΰτά ταΰ
τα τα κεντρα τοϋ εθνικοΰ όογανι
οσμοΰ' καί πολλά ήσαν οί .-τιστεύ-
αντες ότι ή ΈλληνΊκή Φυλή, έξην
λιο τοϋ 'Εθνϊκοϋ
Ό νοΰς, είπον, έθαιματοι'^γηβε
Καΐ. δέν έι9αι·ματονργησεν μό
νόν επί διπλωματικόν,πεδίοι» καί
είς την όργάνοισιν καί την δ ι εξα¬
γωγήν τίον εθνικοη' Γξ
Έθατματοΐ"θΎησεν καί είς κώ9ιϊ
σφαίραν ενεργείας.
Ό ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ρδωσΐν, εί;
τάν γενναϊον ελληνικόν λαόν' την
είκάνα ·,ιιιάς άληθοΰς προτΰποϊ' δι
πκήσεως καί Εύνομία-ς, χ(ά ίπε-
&αψίλ:ισεν ε!ς αυτόν τα άγαθά
τής άληθοΰς ΛικαιοσιΊνη; καί τής
ΙΙατρι-κής τού Κρότον; οτοργής.
Διά νά φέρη είς πέρας ό ΒΕΝΙ
ΖΕΛΟΣ τό έργον τής Έθ.ν.κής ά
ναδΓιΐπο.ιργίας, ηναγκάσθη νά άπο
διιθή είς μακοοΰς καί <τχλΓ;ρους ά γώνας. θεΜελιώδεις άντιθίθεΐς ώς πςός τόν προορισμόν «αί την έ:ν νοιαν των 'Ελευθέροχν' βεσμών, άν τιθΐΜΓεις οΐκονομικών σιμφερόν τίον κατά των ρηξικ*λΐΰθων τού μεταρρν»θαίσ.-ων, αντιθέσει; άντι λήι|>εων οσον' άφοιρά τάς έθνικάς
έ.τιδιώξεις καί τάς άκολονΐ9ητέας
πρός π' ήν
στιγιμήν έπέστρεφεν είς την χώ
ραν, κομιστής τής πρό όλίγου υπο
γραφείστις σννθήκης, ήτις καθιέ
ρωνο τα ίίρια τής Μεγάλης μα;
ΕΛΛΑΔΟΣ, «Ίρια εϋτερα καΐ των
πλέον παρατόλμ<«ν έ'θΛΤ/.ών μας ό νείςων. "Ας μή άποροΰμεν καί άς μή κ.ακίξομεν κανένα..· Δέν είναι άν θόσπαρτος ό 'δρόμος των ,μεγάλίον Δημιουργίαν-.· Καί οί Γδιοι, ύποθέτω τό αΐσθά νονται, ποίν είσέλιθουν ΐΐς αύτοΛ'. Τί μέ τουτο; Ό π"ποορισμός των τοΰς καλεϊ νά Γτόν άκολονθήσουν, φέροντες ένάνάγκη άγογγύστως έ.τί των ώ ιμων καί τάν σταύρον τού ιιαρτ·./- ρίου· "Ετσι τόν ήθ£θλούθη!!Τε μέχ,ρ, τέ λους, θαιρραλέ<ι)ς καί μεγαλόκαρ- δος, ό 'Ε.τιφανίστορος των Πολι τικών τοΰ τόπον μας άνδρών, καί εοβυσεν είς την ξένην δχι μέ τό πΜιράπονον1 είς τα χείλη, άλλά μέ την εντολήν τή; λήθης των γενο μένο»ν καί τής έμπεδώο-εο)ς άδια ταράκτου «ίς τό μέλλον σημπνοί- ας. .. Γ. Η· ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ Σ ΟΧΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΛΛΛΑ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΜΟ Πρός θεο^ πρός θεοΰ ό'χ, έκδί- 104.464.522.50 99.291.2Ο2,<5 ΑΝΑΛΤΣΙΣ ΛΟΓ) ΣΜΟΤ <ΆΠ ΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ» ΧΡΕΩΣΙΣ 1973 1972 Ζημία έξ έχμ)σεως Μηχ)κών μέσων 430.549.25 440 210 - Δαπάναι άπο-ερατωθέντων ε"ργων — 439.386,40 ΓενικάΕξοδα Διοικήσεως 6.732.797,95 8.793.842,70 Κέρδη χρήσεως πρός διά¬ θεσιν 294 451,80 204.895,55 Κέρδη έξ έργοληψιών Κέρδη έξ έργοληψιθν κοινοττραξ. Κέρδη έκ πωλήσεως όργάνου 7.457.799.— 9.878.Θ84.65 ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΔΡΧ. 294.451,80 14.725.- ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1973 1972 7.436,513.- 8.353.115.- — 1,524 969,65 21.286.- 7.457.799.— 9.878 084,65 τλημένη άπό μακραίατνας τείαςι .είχεν ηδη περιέλθη είς άνε πανάρθωτον παρακμήν. Καΐ είς αύτάς δέ τάς ήγετιδα; πολιτικάς τάξεις, είχεν ένσταλλα ι χθή τό πνεΰμα τής ιμοιρολατρικής [ έγκαιρτερήθΕΜς καί τής άπαισιοΰο ξίας, διά τάς Λεραιτέροι τΰχας τής πορείας τοϋ "Εΐθνονς- ΤΩ! ποία τραγική πλαΛ'η! Τί δέν έδωκεν ό Λράγματι πεοι • ούσιο; αύτός λαός, ό παρέχων να. ι χά τούς ίπιπολαίονς νΐαιρατηρητάς αείγματα όργανικής -χαταπτώσε ως- Τ! δέν ίδίοκεν ευθύς μετ" όλί γον, οταν ή Πνοή τής Μεγαλοςρτΐ άς τοϋ ΒΕΝΙΖΕΛΟΤ άνεξω.τιν/η ' σεν τίς τα στήθη τού την ιρλόγα των Εΰγεν'ών 'Οιρματν καί των με γάλίον έργων τοι·. "ΑλκιμΛς καί Λρ,ριγηλός άνη γέρθη διά νά ,τεριάγη Νικηφάρον την κνανόλ/εΐΛίον .κατά ξηράν καί θάλασσαν, είς τα πλέον μακ,ρΐΛ'ά δρόσημια των 'Εθνικ.ών Όνείρων, είς την "Ηπειρον καί την Μα«εδο νίαν χλΙ τή θοάοογν, μέχ<ϊΐ τ»ν ΕΙς τακτικόν άποθεματικόν Είς φορολογηθέννα κέρδη παρελθούσης χρήσεως 279.726,60 Ο ΓΚ.ΝΙΚΟΪ ΔΙΕΤΘΤΝΤΗΣ ΧΕΛΜΗΣ 294.451.80 "Εν Αθήναις τή 31η Δεκεμβριού 1973 Ο ΙΙΡΟΕΔΡΟΣ Δ·Σ. Ο ΠΡΟ Ι ΣΤΑΜΕΝΟΣ ΛΟΓΙ ΣΤΗΡΙΟΤ ΓΕΩΡΓ. ΣΕΜΕΡΤΖΙΔΗΣ ΣΟΤ ΛΟΤΚΑΣ μά σοφρίόνηση μόνο μή λάχη κι' ό αίών να* αύτός αθλιότητος πιό τρισάθλιος τύχετ, νά λάχη. Νάν γνωστά τα φρικτά τα άπάν- θςωπα νάν οί μάοτνηες σ' αίμα π" έχύθη σέ σφαγή σέ ψρικτή 6αρδαρότητα σέ βιάσεις σέ κτήνους τα ή'θη· Νά βρεθή λνσι; μιά γιά τα άγ9ή τοΰ χααοϋ άνθςωαότητα
μή ξανά καΐ γενοΰν τέτοια λά'9η
Ε· ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΤ
ΥΦΑΣΜΑΤΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑ
Ενεκρίθη ή χορηγήση άδειών
είσαγωγής βαμβακερών ύφασμά-
των άπό την Ρουμανία μέχρι κα-
λύψεως τού ποσοΰ 126.735 δολ-
λσρίων.
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤ1ΚΟ
|Στή Βηθλεέμ γεννιέται άπόψ' ένα παιδϊ
{κάποιος Θεός μέσα σέ φάτνης την απλότητα
ΐκι' είναι χαστοϋκι στήν ανθρωπίνη χλιδή
)καΐ είρωνϊα οτή ματαιόδοΕη άνθρωπότητα.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΤΑΡΑΓΚασ
ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΟΦΙΣ
Μέ μεγάλη έπιτυχίσ εδόθη έοχά
τως δεξίωσι υπό τής Τραπέ2ης
Πίστεως, ,.ιέ τήν ευκαιρίαν τής
ενάρξεως λειτουργίας τού νέου
Καταστήματός της επί τής όδοϋ
Πατριάρχου Ίωακείμ 2, "Αθήναι.
Τό πολυτεΑές ούτό Κοτάστημα
ευρίσκεται σέ δεσπό'Ιουσα θέσι
τής Πλατείας Κολωνακιοιι καί έ-
χει έγκατασταθεϊ στό ύπογειο, ϊ-
σόγειο καί μεσόροφο ίοιοκτήτου
ακινήτου συνολικοϋ έμ6οδοϋ 450
τ.μ. περίποο. Είναι έξωπλισμένο
μέ θυρίδες
Χρηματοθυρίόα καί μέ όλο τα ι
χρονα μέσα τραπεΖικής τεχνι^Ι
γιά τήν εξυπηρετήση τής πελατΕ,.Ι
άς τού σέ ολες τίς ·:ραπε&κετ;|
έργασίες.
Την άρχιτεκτονική έπιμελειαΙ
τοϋ Καταοτήμοτος ανέλαβε ο ΐ.|
Κωνσταντίνος Μανουηλίδης,
καλλιτέχνις Κα Φρόσω ΜιχαλεοΙ
έχει διακοομήσει τό Κατάοτημα|
μέ γλυπτό της. Την κοταοκε»
τοϋ όλου κιιρίου είχεν οναλάθε. Ι
ή τεχνική έταιρία ΦΟΡΕΥΣ Α Ε
►♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
ΠΑΝΑΠΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Όγκώ&ες (σελίδες 194) κχιΐ μέ
αρίστην τινΐογΰαφικήν Ιμφάνισιν'
έαυκ,λοφόρησε τό νέτν βιβλίον τού
συνεριφάτου μας κ Νίκου Μηλιώ-
ρη, υπό τόν τίτλον «Μιχρασιατι
• κές; έπιφυλλίδ·:ς».*·"-'--..
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ
ΑΝΟΜΟΙΟΒΑΡΗ
ΙΥΛΟΚΙΒΩΤΙΑ .
Οί έσπεριδοκαλλιεργηταί Άργθ
λίδος κσταγγέλλουν ότι οί έξαγω
γεΐς χρησιμοποιοϋν παρανόμως ά-
νομοιοβαρή ζυλοκιβώτια μέ άπο-
τέλεομα τήν κλοπή των παρογω-
γών καί Ζητοϋν νά γίνη άπό τίς
άρμόδιες ύπηθεσίες σχετικός Ι-
λεγχος.
(Συνέχεια έκ τής 4ης βείχδος)
τής έποχής τοϋ ΒυΖαντίου, 2 Γυ
μνάσια άνεγνωρισμένα ώς ίσότιμα
μέ τα έν Ελλάδι τοιαΰτα (τό πε
ρίφημον Φροντιστήριον Τραπε2οϋν
τος κα'ι τό Γυμνάοιον Άμισοϋ) 8
ήμιγυμνάσια κα'ι 1047 κατωτέρα
Σχολεϊα, καί άρκετά Παρθεναγω
γεϊα. Μεταξύ των Σχολών καί τό
παλαιόν Φροντιστήριον "Αργυρου-
πόλεως, ημιγυμνάσιον μέχρι τής
προτελευταίας τάξεως καί τό Λύ
κειον τής Παναγίας Γουμερδ.
Αί Ι. Μοναι τοϋ Πόντου άνήρ
χοντο σέ 22, έκ των οποίων, αί
τρείς περί τήν ΤραπεΖοϋνται
Σταυροπηγιακαί, ήτοι ή κορυωαία
Παναγία ή Σουμελα, ή τοϋ Άγί
ου "Ιωάννου ΒσΖελώνος, ή τοϋ
Αγ. Γεωργίου Περιστερεώτα κα'ι
ή είς τα ένδότερα έν τή έπαρχία
Χαλδίας Παναγία Γουμερα, άνι
στοροϋνται ήδη έν Ελλάδι.
Περί τοϋ άκριβοϋς άριθμοΰ έλ
ληνικοΰ πληθυσμοϋ τοϋ Πόντου,
ώς άλλωοτε καί περί τοΰ άριθμού
τοϋ έν γένει ύποδούλου έλληνι
σμοϋ, δέν ύπάρχουν απολύτως θε-
τικά στοιχεΐα. Πολλαί αί δεκάδες
χιλιάδων Ποντίων πού κατέφυγον
είς Ρωσσίαν καί παλαιότερον καί
κατά τήν αποχώρηση των Ρώσσων
κατά τάς αρχάς τοϋ 1918 μετά
διετή παρ' αυτών κατοχή μεγά¬
λου μέρους τοϋ Άνατολικοϋ
Πόντου, συμπεριλαμβανομένων
τής ΤραπεΖοϋντος καί τής "Αργυ-
ρουπόλεως.
Οί έν έϋορία ή άλλως έξοντω
θέντες έλληνες τής Τριπόλεως,
Κερασοΰντος, Πάφρας, Άμισοϋ
κλπ. είναι ίσως όσοι καί οί έπιΖή
σαντες καί καταφυγόντες πρό καί
μετά την συνθήκην άνταλλαγής
των πληθυσμών οτήν 'Ελλάδα.
Στήν Τραπεϊοϋντα καί άλλας
πόλεις έΕεδίδοντο 'Ελληνικαί 'Ε-
φημερίδες καί έτυπώνοντο βιβλία.
"Ελειτούργουν "Αδελφότητες καί
Ιδρύματα, μέ εύρεϊα κοινωνική
δράοη καί φιλαρμονικαί καί Μου
σικά συγκροτήματα ήσαν ώργα
νωμένα.
Πάντως ό ελληνικάς Ποντια-
κός πληθυσμός περιλαμβανομένων
καί των έν Καυκάσω καί Ν. Ρωσ¬
σία, υπερέβαινε πρό των καταστρο-
φών τάς επτακοσίας πεντήκοντα
χιλιάδας ψυχών.
Σήμερον στήν "Ελλσδα τό Πον ί
τιοκό στοιχεϊο πληθυνόμενο καί
προκόπτον αυνεχώς δίδει έντονον
τήν παρουσία τού καθ" όλη τήν
Μακεδονία καί Θράκη καί έπαρ,-
κώς είς Αθήνας κα'ι Πειραια, έν
σωματωθέν δέ είς τό ενιαίον χά
λύβδινον εθνικόν κορμόν, α^·
πρωταγωνιστεϊ μαΖή μέ τον αΜο
προοφυγικό κόσμο σέ όλα τα ρ:
δία τής έθνικής, κοινωνικής ο
κονομικής καί πνευματικής δρα
σεως.
Διατηροϋν δμως οί Πόντιοι κο
μετά τήν μετοικεσία τους και ιι
κατάσταση στήν 'Ελλάδα τας πα·
τρώας παραδόαεις, έθιμα και ο.
νηθείας, πού άπαρτίΖουν το Πό.
τιακόν ίδεώδες, ώς καί τα" ιδιοΖο.
τα χαρακτηριστικά των. Συνεχι
2ουν, δπου βιοϋν ώς συμπαγεί
όγκοι, τό γλωσσικό τους ίδίωμα
άναπτύσσουν τήν Ποντιακη γρομ
ματεία, καλλιεργοϋν τό Ποντια»
θέατρο καί σκορποϋν παντοϋ τή'
μαγεία καί άπόλαυση τής Ποντιο
κης Λύρσς καί έπιδεικνύουν τη»
λαμπρότητα των ποντιοκών χο·
ρών, πού κατεγράφησαν οτόν κθ
κλο των καλυτέρων έθνικών χο·
ρών.
"Επί πλέον οί Πόντιοι Ίδρυοον
καί διατηροϋν στήν "Ελλάδα πολ
λές όργανώσεις, Συλλόγοικ, Σ"
ματεϊσ καί Ιδρύματα εύρείαα κ»
νωνικής καί πνευματικής δρο^εΐΛ
μέ ίδιόκτητα μέγαρα. Καί ακομΐ
άνεγείρουν μνημεία καί ήρώα χ
μνήμην των θυμάτων καί άγωνι-
στών τοϋ Πόντου καί άνιοτορούν
τα μεγάλα καί ίστορικά ΜονουτΠ
ριά των.
Γνωστά είναι τό Μέγαρον τού
Συλλόγου «Άργοναΰται — Κομνΐ·
νοϊ· στήν Καλλιθέσ "Αθηνών, *
"Ενώσεως Ποντίων Νικαίαο *°
ρυδαλλοϋ, τής "Ενώσεως Ποντίιί'
Πειραιώς, καί τα Γραφεία και
Αί-
θουσαι τής Παμποντιακήο Ενω("; |
ως στό κέντρον τής Αθήνας
Στήν Θεσοαλονίκη έχομεν
Αίθουσαν — Γραφεϊα τής
Ευ£ει-
νού Λέσχης επί τής παραλίαν, τ
Πνευματικόν Κέντρον Παναγιαε |
Σουμελα, τόν Φάρο Ποντίιον
τήν "Αδελφότητα Κρυμναίων ο
Καλαμαριά.
Στήν Θεσσαλονίκη είναι
τα Διαμερίαματα τής Μέριμνοί:
Ποντίων Κυρίων καί τό πολυορ"
φο Μϋγαρο τοϋ Οϊκου 'Ακρίτσ ®°'
τητοϋ.
Τέλος ίδιόκτητα Μέγαρίΐ δια«
τουν ή ΕϋΗεινος Λέσχη Ναούοπ<: ό Μορφωτικός Σύλλογος νοί Δράμας, ή Εΰξεινος Σερρών καί άλλα Ποντιακά τεϊα, πού λειτουργοΰν σ' δλο Μακεδονία καί Θράκη. (ΣυνεχίΖεται) ΛέσχΠ ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. κλαλασ Μόλια έίεδόθπ Δημ. Ί. Μαγκριωτη "ΠΜΕΥΜΑΤΙΣΜϋΣ ■ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ, Πωλεϊτβι 8ίο 4λο τα Κ©ντρικό Βιβλιο- πωλεϊο (Σταδίου - ΊπΓΐοκράτουΓ κλπ.)
έκ τής 1ης <*>.ιδος
κήρυΕεν τόν ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟΝ ε¬
πίτιμον Πρόεδρον αυτής. Ό ΘΕ
ΟΦΥΛΑΚΤΟΣ είναι έκεϊνος. δ-
στκ: κατόπιν πρακτικοΰ παρέδω¬
σεν είς τόν άείμνηστον Μητροπο
ΑΙτην Θεσσαλονίκης ΓΕΝΝΑΔΙ-
ΟΝ, τό "Ιερόν Ευαγγέλιον τής
Μονής Γουμερά τοϋ Πόντου τής
τιμωμένης επί τή ένδόξω γεννή-
σει τής Ύπεραγίας θεοτόκου ώς
κ αί έτερον τού Καθεδρικοϋ Ναού
Ύποπαντής τοϋ Χριστου τής κώ-
μης Τσίτης τού Πόντου, έπενδε-
δυμένα αμφότερα δι' έπιχρύσου
άργθρου καί άτινα παρεδόθησαν
πρός χρήσιν καί φύλαξιν είς τόν
Ιερόν Ναόν τού Άγίου Αημη-
τριου Θεσσαλονίκης υπό τούς δ-
ρους δτι, άποδοθοϋν ταύτα είς
τήν "Ελληνικήν "Ορθόδοξον λα¬
τρείαν καί είς τήν Ιεράν Μονήν
Γουμερα, εάν όψέποτε επιτευχθή
τουτο καί νά γίνεται κατ' έτος,
ή καθιερωμένη έπέτειος τής Μο¬
νής, 15ην Αύγοάστου καί είς μνή
μην ταύτης, πανηγυρική- λειτουρ
γίσ.
Τό Ευαγγέλιον τής Ίερας Μο¬
νής παρελήφθη ήδη υπό τοϋ Προέ
δρου τής όμωνύμου "Αδελφότητος
Ποντίων Δικηγόρου κ. Σωκρά-
τοος Γ. Κλαδά καί θά κατατεθή
κατά τα έγκαίνια ταύτης τήν 23ην
'/ουνίου 1975.
^ Λατρεία τού ΘΕΟΦΤΛΑ.ΚΤΟΤ
ήτο, ή διατήρησις των Πσντιακών
Ήθών, Εθιμον %α Παραί>ό<Τϊων'. 'Τπηο>ξεν άσπι,λος καΐ άφθαρτος,
ψνχΐιψένος άγωνιστής των 'Εθνι
κων, Κοινωνικωσ, Μορφωτικών
ΚΛ.1 Κοινοτικόν .τραγιμάτων τής
Πατρίδος.
"Εστϊησεν τό φωτεινόν καί λαμ
ΟΡΦΑΝΙΔΟΤ Μαρία τού Σο
φοκλέοτις, έκ ΠορΜττάσεος Ανα-
τολικής θράκης. Πτυχιοΰχος τΛ%
Νομικής τού Πανεπιστημίου Άθη
νών. Δικηγόοος Αθηνών κτιΐ μετέ
πειτα Στιμβολαιογράιφος Νέας "Ι
πρόν τούτο άστρ-ον τοϋ Πόντου, ά
φοΰ έτίμη<τεν εαυτόν, την οίκογέ νειάν τού «αί την μεγάλην καί ένά ρ:τον Ποντιαχήν Οίκογένίΐαν· Άν'έδειξεν τήν κατά πάντα Ινα ρετον καί έκλεκτήν θι/γατίρα αύ τοϋ ΑΝΝΑΝ, είς διακεκριμ^νην Όφθαλμολύγον τής θεσσαλονί κης, διατηροϋσαν ιδίαν ΟΦΘΑΛ- ΜΟΛΟΓΙΚΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗΝ επί τής όδοΰ Άγίου Δημητρίου 145- Άπεβίωσε είς θε<τ) νίκην την 12ην Αύγοΰστου 1961. ΔΒΒΛΕΤΟΓΛΟΤ Κων) τινος τοΰ Νικαλάου, έκ Μουταλάσκης (Ταλάς) τής Κακταρβίας Καππα- δοχίας Μικράς Άσίας. Άπόφοι τος τής Ά<ττικής Σχολής τής γ.2 ινετείρας τού· Μιετά την Μικ{?α<ττα τικήν καταστροφήν κατέφυγεν «ίς "Αθήνας καί ειργάσθη μετά των ά βελορών τοιι ώς Χρηματομεσίτης Αθηνών. Άνεδειξεν τάς θυγατέοας αΰ τοΰ ΣΟΦΙΑΝ καί ΔΕΣΠΟΙ- ΝΑΝ .ττυχιούχοτ.-ς τού Ώδβίου Ά θηνών αϊτιν-ς έργάξονται «ϊς Ά θήνας ώς Καθηγήτοιαι τού Πιά- ν'ου. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ Ιωάννης τού Σοςροκλέονς1, εκ Περ ι στάσεως Ά νατολικής θηάκης. Πτι<χιοϋχος τής Νομικής τού Πανεπιστημίου Αθηνών· Δικηγόρος "Αθηνών. Ά νέδειξε.ν την μέν θυγατέρα αύτοΰ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΝ σίκοκνράν< τόν ■δέ υϊόν τού ΣΟΦΟΚΛΗΝ Πτχ^ι οϋχον καί Διδάκτορα των Φυσικών ΕπΐΓίτημών των Αμερικανικόν Πΐίνε.τιστημίων ΝΊΌΤ ΧΑΙΒΕΝ καί ιΓΕΗΛ καί έν συνεπεία είς τό ΡΟΚΦΕΛΕΡ ΣΕΝΤΕΡ τής Νέ άς 'Τόρκης^ ώς έρ«ννητήν. ς "Αθηνών ιοαι τφη Σνμδολαι ογοάιτο; Αθηνών 6δός Ρίίου 5· ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ Π,^λάδης τού ΣοφοκλίΌΐ'ς, έκ Πεςηστάσεως Ά νατολικής θράκης. Πτυχιοΰχος τή; Ά.νχοτάτης Γεωπονικής Σχο λής Αθηνών. Γεωαΐόνος ένταχθεΐς αρχικώς (ί; την υπηρεσίαν τής Άγροτι^ή; Τραπέζης τής "Ελλά¬ δος. Νιΰ^ τυγχάνει Γ-εωαόνος τού Μπενακείου ΦυτοΛαθολογικοϋ Ίν (Ττιτούτου ΐΐς Κης>«τιάν'· Σνγγρα
ψεΰς ποι/λών άξιολόγων έντιστημο
νίκων εργασιών τής εΐδικότητός
τού οτίμοσιενθεισων είς Έλληνικά
καί Ξενα περιοδικά. Άνέδειξεν
την θυγατέρα αντοϋ Αγλαϊαν Πτν
χιοΰχον' τής Φιλοσοφικής Σχολής
τοϋ Πανεπιστημίου Άθηνών' «Ιδι
χ,ενθ'~ί9α.ν είς την Άρχαιολογίαν
καί ήδη Καθηγή,τριαν τής Φιλολο
γίας εί; τό Άμ,ερικαινικόν Κολλβ
γιον θηλέων (ΠΓΡΣ ΚΟΛ-
ΛΒΤΖ).
ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ Στυλιανός τού
ΣσςροκΛέους, εκ Φαναρίου Κων
πόλεως· Ζωγράχτ-ος καί Σκηνογ©ά
φός θεατρον· Έξεθεσίν' άξτόλο-
γα έ'ργα αύτοΰ Ζωγοα,θ/ΐίίής, τόσον
είς Έ>Λάιδα όσον καί είς τό Έξω
τερικόν καί σκηνογράφησεν ττλβϊ
στα δαα θεατρικά εργα.
Διατηοοϊ Άτελιέ Ζωγραφική
είς την οδόν 'Ερμοΰ 64 Αθηνών
ΤΖΟΒΑΡΗΣ Φι,λήμων τού Ί
ω»άννον, εκ Στενημάχοι· 'Λνατολι
γης Ρωμνίάας της Βουλγαρίας·
Πτυχιοΰχος τη; Σχολης Αρχιτε-
κτόν'ων τοϋ Έβνικοΰ Μίτσοβεϊου
Πολυτεχνείου Αθηνών. Κατά τό
χρονικόν διόκττημα 1935—40 ειρ
γάοιθη ώς «λβνθερος Άρχιτέκτων
έπαγγελματίας. 'Εστρατεϋθη
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
κ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ Ι. ΧΑΤΖΗ ΣΑΡΑΝΤΟΥ
Ή Γένν'ηβις τοΓ' Χοιστοΰ έπρα
νματΡ.ιοίησε ίίίεϊνο Τό οποίον όνει
ρο.τόλτ,ταν μίγά'λθι μεταίρτ.'9μι-
σταί μ.2γάλοι ,τςοφηται κοά μέγα
λοι ήροιες: την άνύι(·«,)οι τοϋ άν
θρώπον «ίς τττν' γαλήνη, την εύγε
νεκιν, την αγάπην, τόν καθαρμόν
τού ΟΛ·θρώ.·ΐον< άπό τόν ονπον των οοακιών, των παθών ακί τού μίσους Ή Φάτνη των άλόγιον ΰπϊ<τήααν€ την ανατολήν τού νεο-ί κόσμον έ»τί των έφειπϊων τοϋ πιαλαιοΰ· Μετα ξύ τού άνάρχου ΠαςιεΙλθόντος, κοί τού άπειρον Μέλλοντος, μεταιξύ της κακ% Χθε; & τή; ίΰ?ιλπιδος Αυριον, άννψοΰται, πάνσε.-ΐτθν καΐ άνϊξάντλητον 6ρόσημ«ν, ή Φάτνη τή; Βηθλειεμ. ΒΕναιΐ ήμέρα χαρδς, δι" δλα τα 'Βθνη ή ήμέρα των Χρτστουγέν- ναχν, διότι Έκεΐνος ίΐναι αΐτός ποί' τα εξήγαγε άπό την άνινΐαρ ξίαν ΐίς την οποίαν τα έκράτει ή 6αρ6αρότης των1. Πανηγυ,ρίζει ό 'Ελληνιοιμός άλόκληρο; την ήμε ραν αύτην 'διά τόν ρόλον τόν ό- ,τοίθν έ.τεφύλα?·εν είς αυτόν ή Πρό νοκχ, όρίσασα όπως χ,ρησιμεύστι ώς ά.·ιό<ττολος τή; νίας διδασκαλί άς κΐαθ" όλον τόν κόσμον1. Διότι μό νόν οταν Λαοοι^σιάσ&τΐσαν εί; τόν Ναόν τή; Ίε.-·οι·σαλήμ οί "Ελλη¬ ν:·;, ό Ιησούς ώμολόνησεν «ί; τοϋς μαθητάς τού «ότι νυν έίοξά σθη ό -.ίός τού άνθρωπον*. Εϊκοσι βχΐδόν αίώνε; παοήλθον εκτοτϊ θ£αί τα κηρύγματα 'Εκΐίνου έχαλι·6ρώθησαν είς τόν ίστοκρικόν άκμονα, ή άξία των άληθειών τού ανεδείχθη άκι'6'δηλος είς τό Μαθαρ τήριον τών δοκιμασιων καί ή δι5« σκαλία τού άπέδιοκιε τού; άνομενο μέν'ου; πλουσίονς καρπούς. Ή άντ>ρ<οπότηςι Λάσχοι«σα, 6νθι «μένη «1; την αγωνίαν, .τσιλαίοι^ σα πρό; την απόγνωσιν, θά άκον ση μέ ·σνγκίντ}σιν τό οχίι>Λ:σμα τής
επί γή; ειρήνη;, τό οποίον εοάλπι
σΓν πρό δΐο χινΥιάι&ιον έτών ή έν
τη τρατντι των άλόγιον ζώον γεν
νησίς τού Χριστοϋ.
Ή «τημερινή ήμέρα είναι ήμ',οα
χαρα; ,χαΐ έλπίδος, διότι δ,τι άνέ
τειΑεν άπότό πτωχίόν σπήλβιον
δέν ίδιΐσε ουτε θά δΰση ποτέ. Ή
εΐρήν'η, ή Δικαιοσΰνη «αί ή ΕΛ-
Λ.ς «ίναι αί άσύντρΐΛΤαι δυνάμεις
αί οποίαι φωτίζουν τόν κόσμον καί
πρσαναγγέλλουν την νίκην τού ορω
τος κατά τού σκότου;..·
ΞΕΝ. Ι. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΣ
'Επίτιμο; Δικηγύρο;
ΣΤΗ ΒΥΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
ΔΧΜΙΟΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
καί οτυλοβάτου τής Δημοκρατίας
ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Πέίασε κ«ί εφέτος ή έορτή
τού Άγίου 'Ελε'-βερίο;·, έορτή τοϋ
Μογάλ.ου μας ΕΘΝΑΡΧΟΤ, Ε-
ΛΕΤΘΕΡΙΟΤ ΒΕΝΙΖΕΛΟΤ, ό
Δτίΐιοΐ'θγήσας την Μεγάλην μας
ΕΛΛΑΔΑ, τών -τεντε θαλασοων
καί των δνο 'ΗΛείρ<ιίν, μέ τό σπινθηροδόλον τού πνεΐρα, παοα λ<χβών την μικράν καΐ έντομον Έλ λάδα, άπό τής Μελούνας. τί)ν ε- τόν Έλληνοϊτα>.ικόν πόλεμον 1940
Τόν "Ιανουάριον τού 1943
διωρίσθη ώς εκτακτος Άρχιτέ
κτων Β' (Νομομηχανικόν Α') είς
τό νΐοϊδουθέν 'Τςριοτοπ.ιρΐ'είον Ά
νοικοδομήσεως.
Άπό τοϋ 1953 ΰπηοετεί είς τό
'Τποιιργεϊον Κοινωνικάς 'Τπηρε<τι ών είς διαφόρους τ»μ«ϊς καί άπό τοϋ 1968 ύηηρετεΐ ώς Διευβυντής —Προίστάμ·:νος Μΐλετών τοΰ αύ τοΰ 'Τποΐίογείον· Κατά την δτ>μο
σιοϋποτλιληλικήν ύπηιρεσίαν τού, άν
τιμετώπισεν καΐ άντιμετωπίζίΐ ν,υ
ς θίέματα στεγαστικά, νοσηλευ
έν γέΊνει καΐ Λροστα<τίας βρεφονηΛΐακής καί γεροντικής ήλι κίας. Μετέ<τχ·:ν πλείστων ίπιτροπών .τρός άνπμετώπΜίιν γενικίι3τέθίι)ν ζητημάτονν τής Χώρ«ς, ώς καί είς ! Επιτοοπάς ^ορίσϊκος Άρχιτεκτονι- κών διαγωινισμών. Έκ παραίΛήλου ήσχολήθη, μέ πάσης φύσεως κτιρια·κά Ίδιωτικά έργα, ώς μέ πολι·κατου£ίας, κινη ματογ^άτρους, σταθμούς αΰτοκινή το>ν_ έγκαταβτάσεις γη.τέδων κτλ.
"Έτί-χεν Α' Βρα&είου (1936) είς
τόν' Αρχιτεκτονικόν διαγωνισμόν
τοΰ Μογάοου Γρα(ρ.είων τοΰ Πα-
νρπιστημίου "Αθηνών·
Άπό τοϋ 1972 τυγχάνει μέλος
τού Σί.μ<βονλίοχ' τής Διεθνοΰς Συ νομοσπονδίας Μηχ)κών Νοσηλευ τηρίων) έργασθεΐς διά τήν όργά νωσιν καί μετέσχε «ίς Διεθνή Συ ν£&ρια τής Σι«νομοσν·ΐονδίας. Έν διεφέρθη ζωηρώς 'χαχ συνεκέντ<ρω σεν λσογ^αφικά θεμΛτα τής Πα¬ τρίδος τού, Λ»γγρά'ψας καΐ άξιό λόγον γλο)σσά(>ιον ταύτης, άπαν
ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ
ΜΙΣΑΛΟΔΟΞΙΑ
Στό .πίσω κάθισμα ήταν μιά
κυοία ικαί ενας κύριος .τού συξτ,
τοθσαν τόσο δυνατά, ώστε σχΐδόν
ολο τό αύτοκίνητο τ°ΰς άκοΐ'γε α
νετα.
Είπαν πολ»>Λ καί ποικίλα· Σχο
λίασαν τα άποτελέοματα των έζλο
γών, εκριναν την κν6έ(ρνησι, κατέ
κριν'αν την Λικτατορία, (■χαναν
ποο&/.ΐψεις γιά τό Δημοψήφισμα
καί έφθαοαν στ!;··, εϊδήσεις.
—Διάβασις γιά τό δνστύχημα
των Όλλανδικιον Άεοο.το-ρικών
Γοαιιμών; λτγει ό άνδρας σχεδόν
γελαΛτός καί χαρονμ«νος. Οί επι
6άτε; πηγαιναν γώ την Μέκκα
»αί βρέθηκαν στόν αλλο χόσμοΐ
—Καλά ν'ά πά'θονν, άπάντησε
ή γι>ναίκα. ΤΗταν Μουσουλμάνοι··
Ειίκοστός αίώνα; άπό γεννήσε
ω; Χριστοΰ ό όποϊο; έτίνα?ε στόν
άέιρα ολρς αύτές τί; γελοϊε; διαφο
ρέ; οταν εΐπε ότι δέν ύαάρχει (ηΑ
κρίσις μ£ταξΰ 'Ελλήνων καί "Ιου
δαίων, μεταξύ δούλων & έλευθί-
ρωνι μεταξύ άν'δρών καί γυναικών.
Οταν πρίν άπό λίγες μερες γιορ
•άσαμε την είκοστήν εκτην έπετειο
;ής Διακη^ύξΐως των Δικαιιομά
ων τοΰ Άνθρώπου!
Καί καλά ετσι νά σκέφτονται οί
τ(ι>ν τούτων καταχωρη'θέντων είς
τό Άρχοΐον τού Λαιογραφικοϋ και
Γλ<>>οΐ[Λκοϋ θτκτατ'ρού τής θράκης.
Τίος τού Άλευροδιομηχάνοι,' ά
ειμνήστου ΙΩΑΝΝΟΤ καί τή; ΦΑ
ΝΗΣ ΤΖΟΒΑΡΗ, ό;μ<ροτέρων ά ποφοίτων των Ζαφιρείον Διδασκα λείων τής Φΐλί,-ΐΛο.ίΐόλ.εως Βουλ¬ γαρίας, εΐΐγαίΐθέντων' έθνατρεπώ; ί'.τέρ τού Έλληνικοϋ στοιχ'ίου τής περιοχής. νΕτυχί τιμητικών διακρί.σιεων, τό δέ 1962 έτιιιή,θη διά τοΰ Χρναοΰ Σταυροΰ ΓΕΩΡ- ΓΙΟΤ τού Α'. "Ο Φ.λήμων ΤΖΟΒΑΡΗΣ τυγ χάνει ■διακΓΑρΐΐΐένος 'Αοχιτέκτων καί έν γένει "Επιστήμων τής είδι ν.ότητός τού καί εξαίρετον στέλε χος των Τεχνικώς 'Τπηρεσιών τοΰ | "Υπουργείον Κοινωνικήν 'Τ.πηρεσι | ών, τιμών πάντοτε εαυτόν, την υ πηρϊσίαν καί την γενέτειράν τού Στεινήιιαχον'. ΧΡΤΣ· Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ Ίατ6αλάνε δ(τι .ταράλαβαν άπό
τοΰς προηγούμενους, χων ποτέ, χωρίς νά ρί
ξοτ·ν κάτω την ποαμάτεια τους καΐ
νά διαλέξοΊν "Λβχ νά |ειο;.ορτωθούν
μάνο την καλή, την χρήσιμη, την
6'μορφη·
Την Τδια Λραμάτεια φορτώνου
μρ οτούς νέο-'ς κι' «Γναι σάν νά
πλάθονμ·ϊ τα παιδοά μας κατ' είκό
να καΐ ομοίωσιν των προγόνων
τού; πού «^.ησαν πρίν άπό έκατό
γενηές·..
Φ. ΟΤΛΚΕΡ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Τό βράδυ τα παιδία μέ τα
φαναράκισ δγαίνανε νά ποϋνε
τα Κάλαντα στίο πόρτες των
σπιτιών οτή Λάρνακα, στή Λε-
μεοσό καί στήν Άνοφωτιά. Καί
οί νοικοκυράδεο έδιναν στά παι¬
δία αύτά Εεροτήανα (τηγανίτες),
παΕιμόδια, κουλούρια, άμύγδαλα,
καρύδια, σταφίδετ;, οουτζούκια
(μουστόππτο Εερή),, άναρί (μυ-
τΖήθρα) καί χαντούμι (μανούρι).
Μα^ τό ίοτόρισε ό Άντώνης
Σαλιάρης στό 1961 πού τότες
ήτανε 73 χρονώ καί κάτοικοΰ
Νεαπόλεως Νικαίαο. Γεννήθηκε
οτή ν "Αναφωτιά τής Κύπρου.
Διδάκτωρ ΔΗΙνΤ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
■"-=»'«ί~'-"«
Τ Ρ Α Ν Ι Τ Η Σ,, ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΕΧΝΙΚΟΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 3 1ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΤ 1973
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Αιότοκίνητα
ΜεΓον άττοσβέσ.
1973
1972
8 209.150.-
8 199.991.-
4 199 991.— 4.009.159.— 4 199.991 — 4.009.159 —
Μηχανήμστα 8.357.386,55
9,657.088,15
Μεΐον άτΐοοβέσ. 2 980 114 — 5.3/7.272,55 3.173 266,35 6 483 821.80
Έργαλί.ΐα—δργα
4.717.936.80
4.756 650.80
ΜεΓον άτιοσβέσ. 2.349.535,05 2 "68.401,75 2 349.535,05 2.407.115,75
"Κηιπλσ καΐ σκεόη 495.886,50
Μεϊον άποοβέοεις 84.136,61)
411.749,90
495 886,50
84.136,60
411.749,90
Κυκλοφορούν
Συμμετοχαί— Κοινοπραξίαι 150.000.—
Έκκρεμεϊς λον)σμοί 13 146.460 65
Χρεώγραφα είς εγγύησιν- ί>20 000.—
Έργοδότσι 5 091.974,25
Φόροι Δημοσίου 10.589,617.—
Πιοτώσεις έξωτερικοϋ 2.327.202,50
Διάφοροι χρεωστικοι
λογ)σμοί 40 ΟβΟ.649,50
Έγγυήοεις είς μετρητα ·Η.?4.251,50
Προσωρινοί λον)ομοί 4.251.606,50
Διαθέσιμον
Μ3τρητ6 είς Ταμείον 658.742 40
ΛογΙσμοί Τάξεως 'Ενεργητικοΰ
'Εγγυητικαϊ επιστολαί 12.879.235.—
Συν)καί είς εγγύησιν 2.288.0Θ0.—
10».464.522.50
150X03. -
7.172.716,15
520.000 -
8 517 974,25
10389.617.—
2 256.677.—
36.556.844,50
334.251,50
4.251.606.50
208.434,10
13.133.235.—
2 288.000.—
99.291.202.45
1973
Κεφάλαιον — Άποθεματικά
Μετοχικόν Κεφάλαιον
4ΟΓΟ μετοχαί έκ δρχ 315 εκάστη 1.260 000 —
Τακτικόν άποθεματικόν 522 210.—
"Εκτακτον άποθεματικόν . 319.ΟΟΟ.—
Ειδικόν άποθεματικόν άρ. 12 286,000.-
Ύποχρβώσεις
Σον)καί πληρωτέαι 5.330.163,15
Προκαταβολαί έργοδοτων 772.088 —
Άνοικτοί λογ)σμοί 60.?75.110,5Ο
Διάφοροι τιιστωτικοΐ λογ. 17.303.704,15
Έργοδόται —
Λογ)σμοΐ Άποτελεσμάτων
Φορολογηθεντο κέρδη
παρελθούσης χρήσεως
Λογ)ομοί Τάξεως Παθητικοΰ
'Εγγυοδόται 12 879 235.—
Δικαιοθχοι συν) κων είς εγγύησιν 2.288.ΟΟΟ.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1972
1.260 ΟΟΟ.-
507.485.—
319.000.—
286.ΟΟΟ. —
7.389.047,25
1.699.822.-
52.35').115,50
16 509.362.15
590.850,66
3.229.011,70 2.949.284,90
13.133.235.—
2.288 Ο00.-
τίϊν ωραίαν ιμας καί Μέγα
λην 'Ε>.Ρ.άοα, ιεϊς την άλτρτμόνη-
τόν μας καΐ ώο.αίαν Κωνσταντίνου
πόλιν μαςτ μέχρι των .-ΐαοαλίων
τής Αίολικής γής τή ωραίαν μ«ς
Σμύρνην Καί είχεν καί ή ·ψυχή
καί τό πνενμα τθ" τεθή >;ίς την ύ
πηοεσΧαν τοΰ Μεγάλου Τού -τά-
θους: Τοΰ πάθονς τής Δημιουργί
άς. ΤπήρΙε, άλιόκληρος, .τολιτικύν
πά,θθίς..·
Άπό ιοαΛ'ίνα δέν είχ,ε άγαπηθή
πε^ισοότερον ή Άρχή. Καί άπό
κανένα δέν έγκατελείπετο
τ.:ρον. Διότ, οΰδέ.τοτε την
σε κτκο.τόν· Πάντα την Ε·θεώοει μέ
σον: Μέσον Ίστορικής Δημιονογί
άς.
Είς τοΰς άνθρωπον; τή; ενερ¬
γείας είναι ή θέλησις ή όποία άξι
οποιεϊ τό .τνεϋμα. Καί είς την ,τιε-
ρκοπήν τοϋ πνειματος άντεπ·ε%ρί
ν.3το ή δύναμις τής Ψυχή; τού, ή
Γ.ενναιότης, ή Τάλ^τΐ·
Μόνον τό "Επος, φαντάζο;α:α
κα'ι ό θρΰλος, ΐά κατθιρ·θώσοι.Λ' μί
αν ημέραν νά εΰοουν έκφςάσε
καί <Πίμ6ολα άντάξια των κατοο &ο>αάτων τού, 'διά νά ά.τ«ικονίσο'ον
τάς αλλεπαλλήλους φ'άβει;, τή
τόσον πολνκι-αάντου καί γονίμου
ξΐοής τού·
Μοο<ταί, ώς ό ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ έξαιςετικαί, μάς κάμνουν νά σκρ πτώμεθα, μήπιος ίχουν κατά τό αάλλον ή ήττον 'δίκαιον οί φοο- νοϋντες, ότι αί ίστορικαΐ καταστά σεις δέν όφείλονται είς άντικΐιμε νιν.ούς δροι,ς καί. είς σινΛογικά. αί τια, άλ^λ.ά είναι άποτέλ.ιεοιμ« τής έπενεργείαςι άνιοτέρων' πνπ··ματι- *ών δΐ"νάμεων, ένσαρκίομιένων είς σ.ιανίας παοσπικότητας, πού άπο καλύπτουν την θιείαν τού άνθρω πίνοι.· γβνους φύσιν. "Οταν εχαμον πρό όφθαλμών, ποίαν έδ<οκΓν τρο-πήν είς την Ί- στορ·ικήν πορείαν τοϋ "Εθνους ή μών εξέλιξιν, τι μεγαλεπίβολος τού 3εν'ιξέλου διάνοια, δέν ήμπαοοΰ- μεν παρά νά δεχθώμεν ότι, άν ό' άπόλυτος, (>αθεία πάντοις καί ά
ποψασιστΐΓ/ίή είναι ή σντιβολή των
προναμιούχιαν άνθρωπίνων αξιών,
επί τής .ιορείας των γεγονότίον
καί τής τΰχης των ?Λών.
Άπό τοϋ 1910, άφότοι* μ."σττός
ήδη είς σνγκρότηστν καί πείραν,
ίς τόλμην καί φρόνησιν άπό τοϋς
σθεναοούς τού είς την μεγαλόνη-
σον αγώνας, ανέλαβε τα ήνία τής
ιδιακυθερνήαεως τοϋ 'ΕλειΌέρον
Κράιτους, ·κάθε τής Ίστοιρία? μας
σιελίς «Ιναι γΐιμάτη άπό τάς άστρσ
πά; τής Διανοίας του? άπό την ά
&άι;ιαστον θέλησίν τού, καί τό με
γάλο πνευστόν έργον τολ
"Εκιτοτε, υπό την θεςι,ιιουργύν
τού πνοήν, ή ΕΛΛΑΣ έβάδισΐ μέ
6ήμα γοργόν πρός την ριζικήν Ά
ναγέννησιν, την αναγέννησιν την
Πνετ,ιμΛτικήν, την ψυχικήν, την
Πολιτικήνΐ την ΟΙικονΌμ/ΐκήν κ.αί
Κοινωνικήν καί ήγγισεν είς τό ά
πόγειον τού Μεγαλείοι· της·
Δέν ελλ"ΐ·ψαν, «ίνα, άληθές καί
πρό αϋτοϋ, παφήγοροι άναλχψΛαί,
φανερώνουοι 6τι ■διετηροΰν'το άκό
μη άσβεστον υπό τό ψυχρόν τής
γδνικής άποκαρδιιόβεως περί6λημ«
τα άθάνστα τής Φυλής ξώπι,ρα·
Αί ήοοηκαί έξορμήοεις καί άν
δςαγαθία, τοϋ Μακεδονικοϋ άγώ
νος_ αί Ίδεολ.ογικαΐ κινήσεις, ώς
ό Δηιμοτικιβμός, ή συγκ,ρόττκτη νέ
ο>ν πολιτικών1 ύμάδιον έ,ικροροημε
νων άπό ΰγι.εστέρας ροπάς, τό κί
νημΛ τοΰ Γουδί, ήσαι; σημεϊα έκιδη
λωτικά τής λανθανούσης τοθ'Ελλη
νιοιμοϋ ζωτικότη.τος, άλλ^ά συγχρό-
νιος πΛοσπάθ·2ΐ«ι άσταθείς καί άο
ρυθ,μοι, μή εχον>σαι την δύναμιν νά
πνλών τής Βασιλίδος των Πόλε
ων καί πέραν άκβμη, είς τα 6άθη
των Μικρασιατικών πεδίωνι δ.α
νά πλάσση νέονς θιΰλους ήςωϊ
σ}«Γ)ν ίίαί αύτοθνσίας.
Οΰτο) ό Νοϋς έθαιματοΰ3γη<τϊ μίαν1 άκόμη φοράν- "Ανευ αυτόν, ή 'Ελλάς ©ά εφθι νέ άδόξως, έντός των παλαιών ά σφ.κτικών της όρίων. Διότ, άς μή λησι*ονοΰ}ΐϊν, ότι δχι μόνον ή ε?ο δος τής χώρας άπό την οι>δ,:τερύτη
τα κατά τόν' Παγκόσμιον Πόλεμον,
άλλά καΐ ή σνμμ^τοχή της είς την
Βαλκΐχνικήν <τνμμαχί<χν καί τούς Βαλκανικοΰς αολεμους, τής οποίας την άναγκαιότητα, -τρός άπόοΐισιν τοϋ τονρκικοϋ νΐ·γοϋ, είχον διίδη προηγουμένως καί άλλοι έξέχον- τες κοά διακεκ^ιμενοι .τολιτικοΐ άν&ρες_ «,δίως δ Τρι/ούπης, δέν' ε τυχε τό 1912 ομόθυμον έπιδοχιμα σίας' κα δέν θά επραγματοποιείτο, άν ό ελληνικάς λαός δέν ε-ίχε μΐ τακ.α)-έοη π<κ> ολίγοι1 χρόνουι, ώς
νά τόν ώθει άνιοτέηα κοΐ άγαθϊ>
π,ιόνοια, τό έπίλεκτον τής Κρήτης
τέκνον, δπο>ς τά'ξη αύτό τό πηδά
σαφιεϊς καί σταθεράς
«ίς την ομαδικήν
τοϋ λαοϋ ψ-νΥθλογίαν καί «ίς τοΰ
Έλληνιομοΰ τάς έ.τιδιώ^εις κοιί νά
άνασύρουν οριστικώς την χώραν
άπό την ταπείνωσιν, πρός τήν' Πί
στιν κκί την Δημιοτιογίαν. Ή νύ
οος είχεν ήδη ποοσ6άλη αΰτά ταΰ
τα τα κεντρα τοϋ εθνικοΰ όογανι
οσμοΰ' καί πολλά ήσαν οί .-τιστεύ-
αντες ότι ή ΈλληνΊκή Φυλή, έξην
λιο τοϋ 'Εθνϊκοϋ
Ό νοΰς, είπον, έθαιματοι'^γηβε
Καΐ. δέν έι9αι·ματονργησεν μό
νόν επί διπλωματικόν,πεδίοι» καί
είς την όργάνοισιν καί την δ ι εξα¬
γωγήν τίον εθνικοη' Γξ
Έθατματοΐ"θΎησεν καί είς κώ9ιϊ
σφαίραν ενεργείας.
Ό ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ρδωσΐν, εί;
τάν γενναϊον ελληνικόν λαόν' την
είκάνα ·,ιιιάς άληθοΰς προτΰποϊ' δι
πκήσεως καί Εύνομία-ς, χ(ά ίπε-
&αψίλ:ισεν ε!ς αυτόν τα άγαθά
τής άληθοΰς ΛικαιοσιΊνη; καί τής
ΙΙατρι-κής τού Κρότον; οτοργής.
Διά νά φέρη είς πέρας ό ΒΕΝΙ
ΖΕΛΟΣ τό έργον τής Έθ.ν.κής ά
ναδΓιΐπο.ιργίας, ηναγκάσθη νά άπο
διιθή είς μακοοΰς καί <τχλΓ;ρους ά γώνας. θεΜελιώδεις άντιθίθεΐς ώς πςός τόν προορισμόν «αί την έ:ν νοιαν των 'Ελευθέροχν' βεσμών, άν τιθΐΜΓεις οΐκονομικών σιμφερόν τίον κατά των ρηξικ*λΐΰθων τού μεταρρν»θαίσ.-ων, αντιθέσει; άντι λήι|>εων οσον' άφοιρά τάς έθνικάς
έ.τιδιώξεις καί τάς άκολονΐ9ητέας
πρός π' ήν
στιγιμήν έπέστρεφεν είς την χώ
ραν, κομιστής τής πρό όλίγου υπο
γραφείστις σννθήκης, ήτις καθιέ
ρωνο τα ίίρια τής Μεγάλης μα;
ΕΛΛΑΔΟΣ, «Ίρια εϋτερα καΐ των
πλέον παρατόλμ<«ν έ'θΛΤ/.ών μας ό νείςων. "Ας μή άποροΰμεν καί άς μή κ.ακίξομεν κανένα..· Δέν είναι άν θόσπαρτος ό 'δρόμος των ,μεγάλίον Δημιουργίαν-.· Καί οί Γδιοι, ύποθέτω τό αΐσθά νονται, ποίν είσέλιθουν ΐΐς αύτοΛ'. Τί μέ τουτο; Ό π"ποορισμός των τοΰς καλεϊ νά Γτόν άκολονθήσουν, φέροντες ένάνάγκη άγογγύστως έ.τί των ώ ιμων καί τάν σταύρον τού ιιαρτ·./- ρίου· "Ετσι τόν ήθ£θλούθη!!Τε μέχ,ρ, τέ λους, θαιρραλέ<ι)ς καί μεγαλόκαρ- δος, ό 'Ε.τιφανίστορος των Πολι τικών τοΰ τόπον μας άνδρών, καί εοβυσεν είς την ξένην δχι μέ τό πΜιράπονον1 είς τα χείλη, άλλά μέ την εντολήν τή; λήθης των γενο μένο»ν καί τής έμπεδώο-εο)ς άδια ταράκτου «ίς τό μέλλον σημπνοί- ας. .. Γ. Η· ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ Σ ΟΧΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΛΛΛΑ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΜΟ Πρός θεο^ πρός θεοΰ ό'χ, έκδί- 104.464.522.50 99.291.2Ο2,<5 ΑΝΑΛΤΣΙΣ ΛΟΓ) ΣΜΟΤ <ΆΠ ΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ» ΧΡΕΩΣΙΣ 1973 1972 Ζημία έξ έχμ)σεως Μηχ)κών μέσων 430.549.25 440 210 - Δαπάναι άπο-ερατωθέντων ε"ργων — 439.386,40 ΓενικάΕξοδα Διοικήσεως 6.732.797,95 8.793.842,70 Κέρδη χρήσεως πρός διά¬ θεσιν 294 451,80 204.895,55 Κέρδη έξ έργοληψιών Κέρδη έξ έργοληψιθν κοινοττραξ. Κέρδη έκ πωλήσεως όργάνου 7.457.799.— 9.878.Θ84.65 ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΔΡΧ. 294.451,80 14.725.- ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1973 1972 7.436,513.- 8.353.115.- — 1,524 969,65 21.286.- 7.457.799.— 9.878 084,65 τλημένη άπό μακραίατνας τείαςι .είχεν ηδη περιέλθη είς άνε πανάρθωτον παρακμήν. Καΐ είς αύτάς δέ τάς ήγετιδα; πολιτικάς τάξεις, είχεν ένσταλλα ι χθή τό πνεΰμα τής ιμοιρολατρικής [ έγκαιρτερήθΕΜς καί τής άπαισιοΰο ξίας, διά τάς Λεραιτέροι τΰχας τής πορείας τοϋ "Εΐθνονς- ΤΩ! ποία τραγική πλαΛ'η! Τί δέν έδωκεν ό Λράγματι πεοι • ούσιο; αύτός λαός, ό παρέχων να. ι χά τούς ίπιπολαίονς νΐαιρατηρητάς αείγματα όργανικής -χαταπτώσε ως- Τ! δέν ίδίοκεν ευθύς μετ" όλί γον, οταν ή Πνοή τής Μεγαλοςρτΐ άς τοϋ ΒΕΝΙΖΕΛΟΤ άνεξω.τιν/η ' σεν τίς τα στήθη τού την ιρλόγα των Εΰγεν'ών 'Οιρματν καί των με γάλίον έργων τοι·. "ΑλκιμΛς καί Λρ,ριγηλός άνη γέρθη διά νά ,τεριάγη Νικηφάρον την κνανόλ/εΐΛίον .κατά ξηράν καί θάλασσαν, είς τα πλέον μακ,ρΐΛ'ά δρόσημια των 'Εθνικ.ών Όνείρων, είς την "Ηπειρον καί την Μα«εδο νίαν χλΙ τή θοάοογν, μέχ<ϊΐ τ»ν ΕΙς τακτικόν άποθεματικόν Είς φορολογηθέννα κέρδη παρελθούσης χρήσεως 279.726,60 Ο ΓΚ.ΝΙΚΟΪ ΔΙΕΤΘΤΝΤΗΣ ΧΕΛΜΗΣ 294.451.80 "Εν Αθήναις τή 31η Δεκεμβριού 1973 Ο ΙΙΡΟΕΔΡΟΣ Δ·Σ. Ο ΠΡΟ Ι ΣΤΑΜΕΝΟΣ ΛΟΓΙ ΣΤΗΡΙΟΤ ΓΕΩΡΓ. ΣΕΜΕΡΤΖΙΔΗΣ ΣΟΤ ΛΟΤΚΑΣ μά σοφρίόνηση μόνο μή λάχη κι' ό αίών να* αύτός αθλιότητος πιό τρισάθλιος τύχετ, νά λάχη. Νάν γνωστά τα φρικτά τα άπάν- θςωπα νάν οί μάοτνηες σ' αίμα π" έχύθη σέ σφαγή σέ ψρικτή 6αρδαρότητα σέ βιάσεις σέ κτήνους τα ή'θη· Νά βρεθή λνσι; μιά γιά τα άγ9ή τοΰ χααοϋ άνθςωαότητα
μή ξανά καΐ γενοΰν τέτοια λά'9η
Ε· ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΤ
ΥΦΑΣΜΑΤΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑ
Ενεκρίθη ή χορηγήση άδειών
είσαγωγής βαμβακερών ύφασμά-
των άπό την Ρουμανία μέχρι κα-
λύψεως τού ποσοΰ 126.735 δολ-
λσρίων.
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤ1ΚΟ
|Στή Βηθλεέμ γεννιέται άπόψ' ένα παιδϊ
{κάποιος Θεός μέσα σέ φάτνης την απλότητα
ΐκι' είναι χαστοϋκι στήν ανθρωπίνη χλιδή
)καΐ είρωνϊα οτή ματαιόδοΕη άνθρωπότητα.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΤΑΡΑΓΚασ
ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΟΦΙΣ
Μέ μεγάλη έπιτυχίσ εδόθη έοχά
τως δεξίωσι υπό τής Τραπέ2ης
Πίστεως, ,.ιέ τήν ευκαιρίαν τής
ενάρξεως λειτουργίας τού νέου
Καταστήματός της επί τής όδοϋ
Πατριάρχου Ίωακείμ 2, "Αθήναι.
Τό πολυτεΑές ούτό Κοτάστημα
ευρίσκεται σέ δεσπό'Ιουσα θέσι
τής Πλατείας Κολωνακιοιι καί έ-
χει έγκατασταθεϊ στό ύπογειο, ϊ-
σόγειο καί μεσόροφο ίοιοκτήτου
ακινήτου συνολικοϋ έμ6οδοϋ 450
τ.μ. περίποο. Είναι έξωπλισμένο
μέ θυρίδες
Χρηματοθυρίόα καί μέ όλο τα ι
χρονα μέσα τραπεΖικής τεχνι^Ι
γιά τήν εξυπηρετήση τής πελατΕ,.Ι
άς τού σέ ολες τίς ·:ραπε&κετ;|
έργασίες.
Την άρχιτεκτονική έπιμελειαΙ
τοϋ Καταοτήμοτος ανέλαβε ο ΐ.|
Κωνσταντίνος Μανουηλίδης,
καλλιτέχνις Κα Φρόσω ΜιχαλεοΙ
έχει διακοομήσει τό Κατάοτημα|
μέ γλυπτό της. Την κοταοκε»
τοϋ όλου κιιρίου είχεν οναλάθε. Ι
ή τεχνική έταιρία ΦΟΡΕΥΣ Α Ε
►♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
ΠΑΝΑΠΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Όγκώ&ες (σελίδες 194) κχιΐ μέ
αρίστην τινΐογΰαφικήν Ιμφάνισιν'
έαυκ,λοφόρησε τό νέτν βιβλίον τού
συνεριφάτου μας κ Νίκου Μηλιώ-
ρη, υπό τόν τίτλον «Μιχρασιατι
• κές; έπιφυλλίδ·:ς».*·"-'--..
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ
ΑΝΟΜΟΙΟΒΑΡΗ
ΙΥΛΟΚΙΒΩΤΙΑ .
Οί έσπεριδοκαλλιεργηταί Άργθ
λίδος κσταγγέλλουν ότι οί έξαγω
γεΐς χρησιμοποιοϋν παρανόμως ά-
νομοιοβαρή ζυλοκιβώτια μέ άπο-
τέλεομα τήν κλοπή των παρογω-
γών καί Ζητοϋν νά γίνη άπό τίς
άρμόδιες ύπηθεσίες σχετικός Ι-
λεγχος.
(Συνέχεια έκ τής 4ης βείχδος)
τής έποχής τοϋ ΒυΖαντίου, 2 Γυ
μνάσια άνεγνωρισμένα ώς ίσότιμα
μέ τα έν Ελλάδι τοιαΰτα (τό πε
ρίφημον Φροντιστήριον Τραπε2οϋν
τος κα'ι τό Γυμνάοιον Άμισοϋ) 8
ήμιγυμνάσια κα'ι 1047 κατωτέρα
Σχολεϊα, καί άρκετά Παρθεναγω
γεϊα. Μεταξύ των Σχολών καί τό
παλαιόν Φροντιστήριον "Αργυρου-
πόλεως, ημιγυμνάσιον μέχρι τής
προτελευταίας τάξεως καί τό Λύ
κειον τής Παναγίας Γουμερδ.
Αί Ι. Μοναι τοϋ Πόντου άνήρ
χοντο σέ 22, έκ των οποίων, αί
τρείς περί τήν ΤραπεΖοϋνται
Σταυροπηγιακαί, ήτοι ή κορυωαία
Παναγία ή Σουμελα, ή τοϋ Άγί
ου "Ιωάννου ΒσΖελώνος, ή τοϋ
Αγ. Γεωργίου Περιστερεώτα κα'ι
ή είς τα ένδότερα έν τή έπαρχία
Χαλδίας Παναγία Γουμερα, άνι
στοροϋνται ήδη έν Ελλάδι.
Περί τοϋ άκριβοϋς άριθμοΰ έλ
ληνικοΰ πληθυσμοϋ τοϋ Πόντου,
ώς άλλωοτε καί περί τοΰ άριθμού
τοϋ έν γένει ύποδούλου έλληνι
σμοϋ, δέν ύπάρχουν απολύτως θε-
τικά στοιχεΐα. Πολλαί αί δεκάδες
χιλιάδων Ποντίων πού κατέφυγον
είς Ρωσσίαν καί παλαιότερον καί
κατά τήν αποχώρηση των Ρώσσων
κατά τάς αρχάς τοϋ 1918 μετά
διετή παρ' αυτών κατοχή μεγά¬
λου μέρους τοϋ Άνατολικοϋ
Πόντου, συμπεριλαμβανομένων
τής ΤραπεΖοϋντος καί τής "Αργυ-
ρουπόλεως.
Οί έν έϋορία ή άλλως έξοντω
θέντες έλληνες τής Τριπόλεως,
Κερασοΰντος, Πάφρας, Άμισοϋ
κλπ. είναι ίσως όσοι καί οί έπιΖή
σαντες καί καταφυγόντες πρό καί
μετά την συνθήκην άνταλλαγής
των πληθυσμών οτήν 'Ελλάδα.
Στήν Τραπεϊοϋντα καί άλλας
πόλεις έΕεδίδοντο 'Ελληνικαί 'Ε-
φημερίδες καί έτυπώνοντο βιβλία.
"Ελειτούργουν "Αδελφότητες καί
Ιδρύματα, μέ εύρεϊα κοινωνική
δράοη καί φιλαρμονικαί καί Μου
σικά συγκροτήματα ήσαν ώργα
νωμένα.
Πάντως ό ελληνικάς Ποντια-
κός πληθυσμός περιλαμβανομένων
καί των έν Καυκάσω καί Ν. Ρωσ¬
σία, υπερέβαινε πρό των καταστρο-
φών τάς επτακοσίας πεντήκοντα
χιλιάδας ψυχών.
Σήμερον στήν "Ελλσδα τό Πον ί
τιοκό στοιχεϊο πληθυνόμενο καί
προκόπτον αυνεχώς δίδει έντονον
τήν παρουσία τού καθ" όλη τήν
Μακεδονία καί Θράκη καί έπαρ,-
κώς είς Αθήνας κα'ι Πειραια, έν
σωματωθέν δέ είς τό ενιαίον χά
λύβδινον εθνικόν κορμόν, α^·
πρωταγωνιστεϊ μαΖή μέ τον αΜο
προοφυγικό κόσμο σέ όλα τα ρ:
δία τής έθνικής, κοινωνικής ο
κονομικής καί πνευματικής δρα
σεως.
Διατηροϋν δμως οί Πόντιοι κο
μετά τήν μετοικεσία τους και ιι
κατάσταση στήν 'Ελλάδα τας πα·
τρώας παραδόαεις, έθιμα και ο.
νηθείας, πού άπαρτίΖουν το Πό.
τιακόν ίδεώδες, ώς καί τα" ιδιοΖο.
τα χαρακτηριστικά των. Συνεχι
2ουν, δπου βιοϋν ώς συμπαγεί
όγκοι, τό γλωσσικό τους ίδίωμα
άναπτύσσουν τήν Ποντιακη γρομ
ματεία, καλλιεργοϋν τό Ποντια»
θέατρο καί σκορποϋν παντοϋ τή'
μαγεία καί άπόλαυση τής Ποντιο
κης Λύρσς καί έπιδεικνύουν τη»
λαμπρότητα των ποντιοκών χο·
ρών, πού κατεγράφησαν οτόν κθ
κλο των καλυτέρων έθνικών χο·
ρών.
"Επί πλέον οί Πόντιοι Ίδρυοον
καί διατηροϋν στήν "Ελλάδα πολ
λές όργανώσεις, Συλλόγοικ, Σ"
ματεϊσ καί Ιδρύματα εύρείαα κ»
νωνικής καί πνευματικής δρο^εΐΛ
μέ ίδιόκτητα μέγαρα. Καί ακομΐ
άνεγείρουν μνημεία καί ήρώα χ
μνήμην των θυμάτων καί άγωνι-
στών τοϋ Πόντου καί άνιοτορούν
τα μεγάλα καί ίστορικά ΜονουτΠ
ριά των.
Γνωστά είναι τό Μέγαρον τού
Συλλόγου «Άργοναΰται — Κομνΐ·
νοϊ· στήν Καλλιθέσ "Αθηνών, *
"Ενώσεως Ποντίων Νικαίαο *°
ρυδαλλοϋ, τής "Ενώσεως Ποντίιί'
Πειραιώς, καί τα Γραφεία και
Αί-
θουσαι τής Παμποντιακήο Ενω("; |
ως στό κέντρον τής Αθήνας
Στήν Θεσοαλονίκη έχομεν
Αίθουσαν — Γραφεϊα τής
Ευ£ει-
νού Λέσχης επί τής παραλίαν, τ
Πνευματικόν Κέντρον Παναγιαε |
Σουμελα, τόν Φάρο Ποντίιον
τήν "Αδελφότητα Κρυμναίων ο
Καλαμαριά.
Στήν Θεσσαλονίκη είναι
τα Διαμερίαματα τής Μέριμνοί:
Ποντίων Κυρίων καί τό πολυορ"
φο Μϋγαρο τοϋ Οϊκου 'Ακρίτσ ®°'
τητοϋ.
Τέλος ίδιόκτητα Μέγαρίΐ δια«
τουν ή ΕϋΗεινος Λέσχη Ναούοπ<: ό Μορφωτικός Σύλλογος νοί Δράμας, ή Εΰξεινος Σερρών καί άλλα Ποντιακά τεϊα, πού λειτουργοΰν σ' δλο Μακεδονία καί Θράκη. (ΣυνεχίΖεται) ΛέσχΠ ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. κλαλασ Μόλια έίεδόθπ Δημ. Ί. Μαγκριωτη "ΠΜΕΥΜΑΤΙΣΜϋΣ ■ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ, Πωλεϊτβι 8ίο 4λο τα Κ©ντρικό Βιβλιο- πωλεϊο (Σταδίου - ΊπΓΐοκράτουΓ κλπ.)