193843
Αριθμός τεύχους
2286
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 49
Ημερομηνία Έκδοσης
14/12/1974
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΑΝΕΕΑ^ΓΗΤΟΕ
14 Δεκεμ&ρίου 1974 "Ετος 49ον — Αριθ·
: ΟΜΑΔ'ΙΑΙΑ ΙΙΟΑΐΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ — ΦΙΛΟ"Α€ΓΙΚ- — ΟΙΚΟΝΟΜ ΚΗ ΚΑΙ-ΤΩΝ ΒΡ.ΟΣΦΓΓΙΚΙ11» ΣΓΜφΕΡΟΝΤΩΝ υπευθυνοσ επ'Γτησ υλησ= γΛακαριοσ σινανιδησ
ύλ. 2286 ΤΙΜΗ ΦΤΛΛΟΤ ΔΡΑΧΜ. 3ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ - 3ΚΔΟΤΗΣ « ΔΒΤθΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΣΩΚΡΑΈΗΕ ΧΑΡί ΣΙΝΛΝΙΔΗΣ— ΑΘΕΝΑΐ^^ΤΗΛΓδ229.Τ08 — ΐραψθΛί Νί»ης .&.—
ΝΟΤΗΣ ΚΑΙ ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ
Ινιν;χ.:ια ίκ τού προηγούμενον)
Αλλά ό φιλόσοφος ένδιαφέρεται
διά την πολιτείαν καΐ διά την
Ι-μιουργίαν ίδεωδών συνθηκών
νονώσεως κοϊ λειτουργίας αύ-
καί έτσι τόν ίδονισμόν τόν
,νδιιάΖει μέ την επί μέρους έ-
Ιυναν τού πραγματικοϋ, καί κα-
ίτεινει είς την διάλυσιν τής δυσ-
Ιρμονιας,
,ήν όποιαν έμφανίΖει
πραγματικότης, παρά τό γεγο-
^ ότι ό κόσμος αύτός των έφη-
ων σκοπών κσί τής παροδικό-
ς δέν έπιτρέπει την είς αύ-
προσήλωσιν.
Οί Στωϊκο'ι φιλόσοφοι πρεαπα-
νά συμβιβάσουν όλας τάς
Ιντιθεσεις καϊ έναντιότητας τοϋ
|οομου μέ την αγαθήν πρόνοιαν
ού Θεού. Δεδομένου ότι τα πάν-
|ο μικρά καί μεγάλα διέπει σοφώς
ι Λογος ή ή Είμορμένη, έγκειται
Ιια την φύσιν των πραγμάτων νά
[ροκυπτη ή άρμονία καί ή τελειό-
εκ των άντιθέσεων. Ή κακία
ανθρώπων καί 'τών κοινωνιών
Ιφισταται κατ' οίκονομίαν, διότι
ιυτο αποιτεϊ ή άρμονία καί τό κα-
Ιόν τοϋ συνόλου. Οϋτε ή τάΕις,
Ιϋτε ή άρμονία των άνθρωπίνων
Ιοινωνιών καταλϋονται άπό τό γε-
Ιονός ότι πλήν των καλών άνθρώ-
Ιιων ύπάρχουν καί αδικοι κα'ι κα-
Ιοι.
Ενώπιον τής παγκοσμίου ήθι-
Ιής καί φυσικής τάξεως, δέν πρέ-
Ιιει νά προσέχωμεν μόνον τα σκιε-
ρά σημεϊα καί νά παραβλέπομεν
Ιό φώς καί τα κάλλη πού άφθο-
|/οϋν είς την φύσιν, ή τα άναρί-
Βμητα παραδείγματα τής άλληλε-
Εαρτήσεως καί τής αλληλεγγύης
ιών άνθρώπων είς την κοινωνί-
ρν. Είναι δυνατόν τα θολά νερά
Ινός χειμμάρρου νά θολώσουν τόν
Ιπέραντον ωκεανόν καί ό άκάθαρ-
Ιος άήρ ενός δωματίου νά μολύνη
Ιόν καΒαρόν άέρα των βουνων
|<αί της άτμοσφοίρας; Ό στωϊκός Κλεάνθης λέγει χαρακτηριστικώς: ρΣυ δέ. ό οποίος παριστάς τόν ρατήγορον των έργων τής φύσε- δέν βλέπεις την τάξιν καί αρμονίαν τοϋ παντός καί μόνον ότι μεταΕύ μυριάδων άνθρώπων ΕΥΕΛΠΙΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ εγεννήθη κάποιος μέ έξ δά<τυ- λα, αύτό μόνον βλέπεις;·. Μιά άλλη μεγάλη φιλοσοφική διάνοια. ό νεοπλατωνικός Πλωτϊ- νος (205 - 270 μ.Χ.), ή θειοτέ- ρα μορφή μ·ετά τόν Πλάτωνα, θεω- ρεϊ ότι τό πάν άπέρρευσε άπό την ένότητα, άπό τό Έν, τόν Θε¬ όν, ό οποίος είναι ή πρωταρχική καί τελική αίτία καί πρός τόν ο¬ ποίον, ώς πρός πολικόν άοτέρα προοανατολίΖεται ή ψυχή. Έψ' ό¬ σον, τα πάντα είναι άπόρροια έκ τοϋ Θεοϋ τείνουν νά έπιστρέψουν είς αυτόν, όπως τα σώματα, τα όποϊα γεννώνται έκ τής νής, τρέ- φονται έΕ αυτής, κινοϋνται μέ τάς δυνάμεις πού λαμδάνουν έΕ αυ¬ τής καί τείνουν νά έπιστρέψουν είς αυτήν. Ό νόμος αύτός δημι- ουργεϊ την άρμονίαν τού κόομου. Άν καί ό κόσμος άπερρευσεν έκ «ής τελειότητος, είναι όμως Θε- ός έν έΕορία, ό οποίος έχοι την νοοταλγίαν τού έαυτοϋ τού. Είναι τρόπον τινά, καθαιρεθε'ις Θεός καί διά τούτο τείνει πρός την αποκα¬ τάστασιν τού. Αύτός είναι ό λόγος. διά τόν οποίον τό άγαθόν είναι τόσον πο- θητόν. Όσοι τό ποθοΰν οπευδουν πρός αύτό ι/έ πόθον δριμϋν κα'ι μέ άληθινόν έρω'τα. Τό μέγα έμ- πόδιον είς την πορείαν μας πρός τό άγαθόν κοί είς την έΕ αυτού προερχομένην απόλαυσιν είναι κά- τι τό Εένον πρός την αρετήν καί την ψυχήν, είναι ή ϋλη «ή μη¬ δεμίαν έχουσα αγαθήν μοίραν». Ή σύΖευΕίς μας μετά τής ϋλης δημιουργεϊ την δυσαρμονίαν, την αδικίαν, την άταΕίαν, την ασθέ¬ νειαν καί την πείναν καί έΕ αυ¬ τού τό μέγα έμπόδιον διά την ά- νοδόν μας πρός τόν Θεόν. Παρά ταύτα ή νοοταλγία τής έπιστροφής πρός την άληθινήν μας Πατρίδα δέν επιβάλλει κατ ά- —4 6 όν— Ή πύλη τής Πηγής όφείλει τ' όνομά της στό Άγίασμα καί τή μονή τής Ζωοδόχου Πηγής, πού βρίσκεται, σέ μικρή άπόσταση άπ' αύτην, κάποιι 220 μέτρα, έΕω άπό τα τείχη. Οί Τοϋρκοι προτιμοϋν νά την όνομάίουν Σιλιβρί Καπού, Πύλη τής Σηλυμβρίας, όπως την έλεγον καί οί δικοί μας λίγο πρίν άπό την "Αλωση, έπειδή άπ' αυ¬ τήν περνάει ό δρόμος γιά τή Ση- λύμθρια τής Θράκης, διατηροϋν ί- μως καί τό όνομα Μπαλουκλ'ι Κα- ποιΐσοΓι. πού άναφερεται κι' αύ- το οτή Ζωοδόχο Πηγή, όπως θά δοϋυε σέ λΐγο. Άπό την πύλη αυτή, καί όχι άπό τή Χρυσόπορτα. έλευθέρωσε, ;;πτπ την αύδεντικοτερη έκδοχή, την Πόλη ίιπδ τούς Φραγκους ό ΆλέΕιος Στρατηγόπουλος στά 126ί. Άπό την έσωτερική της πλευ· ρα. ό νότιος έΕάγωνος πυργος της έχει αυτή την έιτιγραφή: + ΑΝΕΚΑΙΝΙΣΘΗ Η ΘΕΟΣΟ- ΣΤΟΣ ΠΥΛΗ ΑΥΤΗ ΤΗΣ ΖΩΟΔΩ ΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΔΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ ΚΑΙ ΕϊΟΔΟΥ ΜΑΝΟΥΗΛ ΒΡΥ- ΕΝΝΙΟΥ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΑΡΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΥΣΕ- ΒΩΝ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΩΝ ΕΝ ΜΗΝΙ ΜΑΊΏ (ίνδικτιών)ος ει: ετει Βγαίνοντας άριστερά ύπήρχε άλλοτε ένας καγκελόφρακτος τά- φος, όπου ήταν θαμένες οί κεφα- λές τοϋ Άλή Πασά τοϋ Τεπελενλή, των τριών γιών τού καί τοϋ ανε¬ ψιού τού. Οί ταφόπετρες είχαν χρονολογία 1827 καί έπιγραφή μέ τό όνομα τοϋ περιβόητου Πασά ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΑΟΦΟΥ Δ1 .ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ.. στά χρόνια τοϋ Σουλτάν Μαχμούτ σαν τόν Άλή... Β'. Ό τάφος μεταφέρθηκε σέ άλ- Ό βορεινός, ό έπτάγωνος, πύρ- λο τόπο, όταν χρειάσθηκε άνοιχτεϊ ή παράλληλη πρός νά γος της πύλης έχει αυτή την έπι- τά γράφη: τείχη μεγάλη λεωφόρος άπό τό ' + ΠΥΡΓΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ Μορμαρά ώς τό Τεκφούρ Σαράϊ. Όταν έγινε ή άνακομιδή, οί γυ- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΕΝ ΧΩ ΑΥΤΟ- ΚΡΑΤΟΡΩΝ + ναϊκες των Τουρκαλβανών τής πε- Ι Καί ό πρώτος μετά την πύλη ριοχής μαΖεύτηκαν κα'ι μοιρολόγη-1 τοϋ έξωτείχους αυτήν έδώ: ♦ 1ϋ(6—ο·) Ιν Χώ ΑτΤΜαΆΤΟΪΟΒ ΤΟΥ 3Α.'ΛΙ0Λ0Π>Υ ΤΟΤ /Γ^ΗΒ* ΒΤΟΥΟ
τοπϊο πάντα διατηρεί την ηαραδει-
αένια τού όμορφιά, κο! οί πνοές
τού δάσους των κυπαριοσιών, πού
θρηνούν πάνω στό νεκρά μεγα-
λεϊο των αίώνων τού ΒυΖαντίου,
πάντα μεταρσιώνουν την ψυχή
μαΖί μέ τή χαρή τής Παναγίας.
Ή ίστορία τοϋ Άγιάαματος Εε-
κινά άπό ένα παμπαλαιο θρύλο,
πού μας τόν άνιστορεϊ ό λόγιος
ιοϋ ΙΔ' αίώνα Νικηφορος Κάλλι¬
στος Ξανθόπουλος.
Στά χρόνια τοϋ Μαρκιανοΰ καί
τής Πουλχερίας κάποιος φτωχός
δουλευτής έρχόταν όπό τή Θρά-
κη νά γυρέψει δουλειά στή Βα-
σιλεύουσα. Κάπου κοντά στή Χρυ¬
σή Πύλη σταμάτησε ό άνθρακιος
Μέ πολύ ώραϊα γράμματα είναι , έηιεικώς πάντα. ταυτα μέν ό όμφί κ' έψαχνε γιά κάποια πηγή, νά
χαραγμ·ένη επάνω σέ μαρμάρινη
πλάκα ή έπιγραφή τοϋ δευτέρου
μετά την πύλη έΕάγωνου πύργου
τοϋ έσωτείχους:
+ ΛΕΩΝ ΣΥΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤ1ΝΩ
ΣΚΗΠΤΟΥΧΟΙ ΤΟΝΔΕ ΗΓΕΙΡΑΝ
ΠΥΡΓΟΝ ΤΩΝ ΒΑΘΡΩΝ ΣΥί,ν
ΠΤΩΘΕΝΤΑ +
Καί στόν τρίτο πύργο τού έ-
Εωτείχους ύπσρχει αυτή ή έπιγρο-
ίφή:
ΙΩ(άννου) ΕΝ Χ(ριστ.)Ω ΑΥΤΟ-
ΚΡΑΤΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟ-
ΓΟΥ ΚΑΤΑ ΜΗΝΑ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ1.
ΕΤΟΥΟ
Άμέσως ϋοτερ' άπό τόν πύργο
αυτόν, άνάμεσα στόν τέταρτο καί
στόν πέμπτο πύργο τοϋ έσωτεί¬
χους, άνοίγεται ή τρίτη στρατιωτι-
κή πυλίς, καί άπέναντί της ό δρό¬
μος, πού όδηγεϊ στή Ζωοδόχο Πη-
γή·
«Ενταύθα έστι δάσος κυπαρίσ-
σων άμφιλσφές, λειμών έν άπα-
λαϊς ταίς άρούραις τεθηλώς όνθε-
οι, παράδεισος εύφορών τα ώραία,
τα τέμενος χώρος, αυτόν δέ τόν
νεών ουδέ όνόμασιν έπαΕίοις ουλ-
λαβεϊν ράδιον, ουδέ διανοία σκια-
γραφήσαι, ουδέ διοψιθυρίσαι τω
λόγω».
Έται περιγράφει ό Προκόπιος
τό τοπίο, πού περιβάλλει τό Ίερό
τής Ζωοδόχου στήν έποχή τού.
Καί ό Σκαρλάτος ΒυΖάντιος προσ-
6έτεΐ: «Χίλια τριακόσια ετη πα-
ρήλθον άφ' ότου έγραψεν ό Προ¬
κόπιος ταύτα, καί τίποτε σχεδόν
δέν παρήλλαΕεν έκ των τής περι-
γραφής του' δάσος σκιάΖει όλό-
γυρα τόν ναόν, ή Πηγή έΕακολου-
θεϊ βλύζουσα άθορύβως, καί τό ίε-
ροπρεπές τώ όντι τοϋ τόπου με-
ταβιβά2ει τάς αίσθήαεις των ευ-
λαβών είς τού Παραδείσου τάς ά-
πολσύσεις. Τα μεγαλοπρεπή μό¬
νον Παλάτιο των Πηγών, έν οϊς
ουχνάκις όιήγον τό έαρ οί Αύ-
τοκράτορες, εΕέλιπον πρό πολλού.
Άλλ' ή εύλάβεισ των Χριστιανών
πρός τό ιερόν τούτο καταγώγιον
είναι πάντοτε ή αυτή, καί ή ουρ-
ροή των προσκυνη'τών άένναος».
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝ1ΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕ7. ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙ ΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΟ-
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΠΡΟ ΚΑΊ Μ ΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑΙ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛ ΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔ1ΟΔΡΟΜ1Α ΤΩΝ
τοίς
τια·.
διακΣκοιμένυνς
Σμνρναίους 2ι,»κοάτην
των Ιωαννίνων, πού βρήκε τό | πηγή άψοφητί βλύΖουσα γαληνόν . Άλλά καί σήμερο, ύστερ' άπό
θάνατο άπό τό σπαθ'ι τού δημίου τό ύδωρ κοί πότιμον, ίεροπρεπή ι έναν άκόμη αίώνα, τό ίερό αύτό
οβήσει τή δΐψα τού. "Ενας τυ
φλός βρέθηκε τυχαϊα έκεϊ, κα'ι
συγχρόνως ό Λέων — αύτό ήταν
τ' όνομα τοϋ δουλευτή — όκου
οε φωνή όπ' τόν ούρανό, πού τόν
όδηγοϋαε νά βρεϊ την πηγή καί
τόν πρόστα2ε νά τρίψει τα μάτια
τοϋ τυωλοϋ μέ τό νερό της. "Ε¬
τσι έγινε. Κα'ι ό τυολός Εανα-
Ο.οήκε άμέσως τθ (θώς τού.
Ό Λέων αύτός μπήκε ά.ονότε-
ρα στπν ύπηρεσία τοϋ στ.οατοϋ,
κ" έφθασε νά γίνει ώρχηγός των
μονάδων τής Θράκης. Όταν. στίς
ΰρχές τοϋ 457, ό αυτοκράτωρ
Μσρκιανός απέθανε, ο στ.οατός
καί ή αύγκλητος τόν άναγόρευσαν
Βασιλέα στή θέση τού. Κα'ι ατο
διάατημα τής βασίλειος τού (467
— 474). θέλοντας νά δείΕει την
εύγνωμοαύνη τού στήν Πανογια
γιά τό θαϋμα της, έχτισε ό Λέων
Α' ό ΘρόΕ τόν πρώτο ναό «τής
Θεοτόκου έν τή Πηγή», πού την
έλεγον καί «Ζωοδοχον κα'ι -Ζωη-
φόρον Πηγήν». ,
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
Σ^ΝΕΧΙΖΕΤΑΤ
Ψαλ.τώφ, Ποα-
λον Πιττα>.όν, Χςήστον Άρώ-/η.·
»ί1 Δ'χ^β'νην Δεσποτόπονλον &
ζχος τής Νομικής τού Πά
Αθηνών ϊχων σ.μφοι
ΐητάς καί (ί'λους τού, τόν ΚίΚΤ.'
ΘΕΡΙΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟΝ καί ΚΛί
2 ΤΗΝ ΠΑΛΑΜΑΝ, ήτοι δίο --ίρο
«ι,).-τΓ/ότητα; οΐτινες εΑσμναν ως
Λ,ηό τού Μικιροσιάτου ίατροϋ ΧΡ ΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Α.
ΑΡΓΤΡΟΠΟΤΛΟΣ Μιχαήλ
τ<ν Δτιιητρ!ο^, έκ. Σμΰονης. Άς ι στοΐχος τής Είαγγελικής Σ Σ μνονης, έχον σιμμαθητάς ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦»♦♦♦♦»♦♦»»»»♦♦♦ ρουχα. Νηστεία μάς κρατούσε οΰ- τη τή σαρακοστή από κρέας καί νάγκην την βιαίαν αποχώρησιν ψάρ'· άλλα ΤΡ"ϊμερο μσς ήκανε μας έκ τής γής. Έιρ' όσον ευρι¬ σκόμεθα έπ' αυτής πρέπει νά Ζώ¬ μεν, έν δικαιοσύνη καί όσιότητι, διά νά ύπερνικώμεν τα κακά τής Ζωής. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Κλπρονομιά... ΤΗΣ χ. ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ Μ Α οιάΖεις κρίνο τοϋ ΜαΤου νεμώνη ιοϋ Γενάρη Ρ όδο τοϋ καλοκαιριοϋ όν εϋοσυον τού Άπρίλη Α νθος ταπεινό τοϋ άγροΰ. Αυτή ή όκροστοιχίδσ .ΐτανε Υραμμένη, μέ καλλιγραφικά γράμ- μοτα άπό την πιό καρδιακιά φιλι- νόδα τής Μαρίτσας στήν πρώτη οελίδα, οτό «λεϋκωμα» πού έκα- νε κείνη τή χρονιά. Σιγά - σιγά γέμιααν τα φύλλα εύχές και στιχάκια, άπό φι- καί συγγενεϊς, μεγάλους καί μικρούς. "Τ' άμέτρητα άλλου μή μετράς, Τα μετρητά σου μέτρα, οτήν τύχη μην πετάς, πέταΕε κάλλιο πέτρο...». Αύτά τής έγροψε ενός θειός Μα<; πού ήΕερε καλά γραμματάκια Κι ήτανε χρόνια άτΖέντης, μέ με- πείρα τής Ζωής. ~ Σέ λιγάκι θά περνοδιαβαίνουν τό οοκάκι μας κι' οί λιμοκον- ΤοΡοι, εϊπε η μητέρα, σμα είδε «λεύκωμα» τής Μαρίτσας. Φρό- νιΜα πράμστα κόρη μου, ή τιμή τι- δέν έχει καί χαράς τον ποϋ ΟΠ μένη καί δέν Εέρει πως νά τόν μαίέψει. Φτΰστε στόν κόρφο σας καί μακρυά άπ' τό σπιτικό μας, συμπλήρωσε μέ κάποιο φόβο. Μά δέν είχε δίκιο ή μητέρα ν' άνησυ- χεϊ. Ή Μαρίτσα μας ήτανε σεμνό κορίτσι καί δέν σήκωνε εύκολα μάτια νά μιλήοει ο" άρσενικό τώ- ρα πού μεγάλωσε. Πήγαινε φρό- νιμα - φρόνιμα στό σκολειό καί μόνο τσί Κυριακόδες συναντιότα- νε μέ τίς φιλινάδες τσης γιά νά ποϋνε τα δικά τους. ΚΓ δν ήτανε μάλιστα νά πάει κάπου πιό μακρυά, πήγαινα κι' έγώ ματΖύ, αμα δέν μποροϋσε νά πάει ή μητέρα. Ή όλήθεια ή'τανε πώς δέν μάς σκέτο νερόβραατο. Άφοϋ γινόντανε ή «γενική κα- στό αώμα, φώνα2ε έ¬ ναν - έναν χωριστά καί τόν έκλει- νε οτήν κρεββατοκόμαρα. — Τώρα κα'ι τάλλα σου «χρέη» παιδί μου ήλεγε σοβαρή. Ξέρεις, μεγάλωσες πιό, δέν είναι άνάγκη νά σοϋ τα πώ. Αύτά ήτανε τα χρέη τής ψυχής. "Ηπρεπε νά ποϋμε τό «πιστεύω», τό «πάτερ ημών» τρείς φορές καί νά κάνουμε δέκα μετάνοιες μπρο¬ στά στά είκονίσματα. Άφοϋ τε- λειώνανε κΓ αύτά τα χρέη, πέρ- ναμε γραμμή τούς μεγάλους γιά τό χειροφίλημα. — Πρώτα τόν παπουλή σου καί μετάνοια μή Εεχάσεις, άρμήνευε σιγανά ή μητέρα μέ άνηαυχία Πάντα τα Χριστούγεννα, άπό τή παραμονή, έρχούντανε ό παπου- λής όπό τόν Μπουρνόβα, νά πε- ράσει τή «καλή» μερά ματΖύ μαζ- Αύτό γινούντανε κάθε χρόνο άπό τόν καιρό πού πέβανε ή νενέ μας. Άπλωνε, θυμοϋμε, τό γέρικο ρο- Ζιασμένο χέρι τού μέ συγκινηθή στα παλάτια των ήγεμόνων, τα γε- ΟΙ ΜΕΓΑΑΟΙ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ Λουδοβϊκοβ; Βάν βνΐπε.ΐΓΟβεν 177©-1827 'Επιστρέφοντας άπό την "Αγ¬ γλία, ό Χάϋδν, γέρος πιό, σταμά¬ τησε γιά λίγο στήν Βόννη 'Εκεϊ, σέ μιά άπό τίς γιορτές ποϋ δόθη- καν πρός τιμήν τού, τού παρουσία- σαν ένα νεαρό μουσικό γιά τόν ό- ποϊο είχε ήδη άκούσει πολλά: τόν όργανΐστα τής Αύλής Λουδοβϊκο Βάν Μπετόβεν. Άκουσε £ργα τού καί τόσο ένθουσιάοτηκε, ώστε τόν κάλεαε νά πάη οτήν Βιέννη, νά τελειοποιηθή κοντά τού οτήν σϋν- θεσι. Γράμματα καί συστάσεις νεα- ρών διπλωματών τής Βιέννης, πού Ζοϋσαν οτήν Βόννη, τοϋ άνοι- Εαν γρήγορα τίς πόρτες των σπι- τιών τής άριοτοκρατίας. Τό θαυ- μάοιο παίΕιμό τού, ή δεΕιοτεχνία τού, ή φλογερή ίδιοσυγκρασία τού, ή βαθειά τού αίοβηματικό- της, οί συνθέσεις τού μέ τίς ο¬ ποίες Εάφνΐαϋε καί ένθουσίαΖε, τοϋ έζασφάλισαν έλεύθερη εϊσοδο κι' εμείς τό φιλούσαμε μέ σεβα- σμό, κάνοντας μπροστά τού μιά υοτέρησε άπό τίποτα ή μητέρα ι βαβειά ύπόκλιση. Τό ίδιο γινούν- μας. Λογική καί κουραγιό2α γυ· ναίκα, δέν ήκλεισε τό οπίτι μέ την άρρώστεια τού πατέρα, όπως θά κάνανε άλλες στή θέση της. - Καί ή σκιά τού φτάνει, έ- λεγε. Ό Θεός νά μή τό δώσει άν... τότε έχουνε καιρό νά στερη- θοϋνε. Τώρα πρέπει νά χαροϋν την ήλικία τους γιά νά μή μαρα- Ζόσουνε. Τίς Χριοτουγεννιάτικες κα'ι Άη- βασιλιάτικες μέρες τίς γιόρτασε ό- Τ1ν έχει... μή τό Εεχνός ποτέ σου ' πως πάντα. ούτό. την συμβούλευε μ' άνηου- - Δέν θά λείψη τίποτα, ήλεγε παρατηρώντας τό φεγγαροπρό- οωπο Τής κόρης της. Δέν θέλω να δοϋν τα μάτια μου αύτά πού Μασκαρεύω. Τσή γειτόνισσάς μας Π κόρη. όνομο κα'ι μή χωριό, είναι βράδυα πού τή βλέπω μ' έναν μαντράχαλο νά Κανει κόρτε στό ντουρσέκι. Αύτά Τα ΡεΖιλίκια νά μήν μ' άΕιώσεις Θ Θεέ Πής Κύρη» μου νά τα δώ... Άμ' νά μου πώς πάνε «κατά μάνσ κστά Ή μάνα τσή λεγάμενης, κ: τρέχει τσί χαρτοϋδες Και τοί καφετΖοΰδες γιατί ό προκο- μενος ό άντρας της είναι Εελογια- °μένος, £χει μσντηνούτα σπιτω- τανε καί στόν πστέρα καί στή μη¬ τέρα καί σ' όσους θείους καί θεί- ες βρισκόντουσαν στό σπίτι. Πο¬ τέ όμως δέν Εεχνοΰσε νά μάς στείλει, άπό νωρίς, στή νουνά μας νά πάρουμε συγχώρεοη. Άπό πο¬ λύ μικρά μάς ήπερνε άπό τό χε- ρόκι καί μάς πήγαινε ή ιδία. Ά- μα μεγαλώσαμε πηγαίναμε μέ προ- θυμία μόνοι. Είχε όμως κα'ι μιά άλλη χαρά ή «συγχωρήση» εύκατάστατη καί πολύ κουβορντοϋ- Πάντα μετά τό χειροφίλημα κα'ι τή ουγχώρεοη μάς ήβαΖε στή τΖέπη κάμποσα μεταλίκια. — Ν' άνάψτε κερί αϋριο πού θά μεταλάβετε μάς έλεγε φιλών- τος μας οταυρωτά. 'Εκεϊνα τα Χριστούγεννα ή μη¬ τέρα είχε τάΕιμο, γιά την 'γειά τοϋ πατέρα μας ν' άνάψει οϋλα τα καντήλια τής Άγιας Κατερί- νας. Γονατιστή δκουσε οΰλη τή λει- τουργία καί γονάτισε κι' έμάς οάν βγάλανε τάγια. Τα μάτια της τρέ- χανε όλη την ώρα καί δέν ήπαυε ψιλό χτένι, κόψιμο τα ι νά παρακαλά τή Χαρή τού Χριστοϋ, καί Εανάλεγε. Ό νοικοκύρης μας Ζή καί βασιλεύει, δέν θά κάνου¬ με γρουσουΖιές. Την παραμονή των Χριστουγέν- νων άνάστατο τό σπίτι Άπό τό άπόγευμα άρχίΖανε τα λουσίματα κι' ή κα€αριότητα μικρών καί με- γάλων. Θά μετολαβαίναμε τού Χριτττοϋ τή μερά πού Εημέρωνε, γι' αύτό ηπρεπε νά γίνει «είδική» καθαριότητα. «Σώμα καί ψυχή». έπαναλάμβανε ή μητέρα σάν φέρ- ναμε άντίρρΓϊση- Λούσιμο, χτένι- μάτα μουσική. Γρήγορα έγκατέ- λειψε τίς οπουδές τού κοντά στόν Χάϋδν, όταν καί οί δυό παρετήρη- σαν ότι οί νέοι δρόμοι πού ό μα- θητής ήθελε νά χαράΕη στήν μου- σική, όδηγοϋσαν μακρυά άπό τίς περιοχές τοϋ δοσκάλου. Ή ευτυχία φαινόταν νά είναι πλήρης δταν ό καλλιτέχνης έρω- τεύθηκε την νεαρή κόμισσσ Τ2ιου- λιέττα Γκουϊτσιάρντι, πού γι' αυ¬ τήν έγραψε την δεύτερη Συμφω- νία. Τή νέποχή έκείνη όμως συνέ- βη ένα γεγονός πού τόν άνησύ- χησε .Ή άκοή τού άρχισε νά πα¬ ρουσιάση διαταραχές καί οί για- τροϊ ήταν άνήμποροι μπροστά οτήν πάθησϊ τού. Δέν τοϋ άπέκρυψαν μάλιστα, ότι μέ τδν καιρό θά ε- πήρχετο πλήρης κωφότης. Μέσα στήν άπόγνωοί τού, ό 32χρονος Μπετόβεν άφησε φί- λους καί γνωστούς καί κατέφυγε μέσα στήν μοναΕιά τής φύσεως, στό Χάϊλιγκνατάντ, κοντά στή Βι- | έννη, μόνος μέ τόν έαυτό τού καί [ έννη, οτϊς 26 Μαρτίου τοϋ 1827, τής ΙΙολιτικής καί Μό,λις εφθασ.ν Αθήνας καί εγένετο <ροιτητή; τής Νομική; εδειξτν ζωηράν κλίσιν πρό; την Λογοτεχνίαν, δημοσιε,ΐ'- ιον έιμμέττοις ,μίταφράσεις Γα/..'α ών ποΐΓΐιάτιυν ναί ίδιαιτες,ο,; των Μισβΐ γ,α! Ραστιδόν καί οει λα δειλά άργότεςον, ίόικοΰ; τού στίχονς :ϊ; τα μοναδικόν τότε ΐ|ΐ λολογικόν βήμαι τγϊ> ΒΛΑΣΙΟΤ
ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΟΤ «Μή χάνεσαι*.
Ό μέγα; ούτος δτμοσιογρά<το; τή; έποχή; έκ,είνη; Γα6ριη>.ίΰη;,
έκιί?ίεΓε τόν Άργ ιόπονλον >
τοϊ> ΰπεδςιξΐν την οδόν ήν «δεί νά
άκολο ·0ήιτ} οδτης, λέγων είς < Τί τάς μεταφράσεις κ,ιί τότι.τ'ΐ διά την Άνατο νη σέ σνγκινεϊ· τόν: ; ηντλΓΐ οτν·:χω; ά.-ΐό τα; άστειςΐύτοΓ; .-ΐηγά; της πλονσίας ΰιβλιοθηκη; το"/. Ό ντσ;.ό; 'Αογνράποιλος ϋτ-ιν ήτο εί; την Εί-αγγελικήν Σχςλήν τή; Σμίρνης, κατέ.-.Λ.ησ:ν τού; χά θ-ηγηιτάς τού μέ τάς Λογοτεχνικάς έκε'·«~ις τού καί τάς λ ιτριωτικά; έκδηλώε'Π; τον- Είς τα θΓΐνία ιϊ κόμη, γΓάι!τ:Α τό πρώτον ποΐημά τον μέ τόν τίτλον «Όροροτνή καί Παραλλήλως πρ·'>; την νομικήν
τού εργασίαν δτμοσ ογεαφοϋσε
είς την παλαιιοτέΓαν κα άξι-λο-
γοιτέρην έιττ.μίρίδα τού Άλντρώ
το^ΐ Έλληνισμού Σμύρνης <Λ- ΜΑΛΘΕΙΑ» έκδο3:ϊσαν τα .-τ.,-Λ- τον τα 1838 ε·!; Σμύρνην καί κα τ έ.-ιν «τ,ό ζιοήν ενός ·σχεόόν αίώ %ε; ϊσ/ίησεν τό 1923 είς Αθήνας, ώ; υ;1 τίς την «ΑΡΜΟΝΙΛΝ->
,ιαΐ ΓΪ; ΐ>.λα; έΐΐΓ.μεςίδας καί φι
Ίζ~". ,Ί-χά περιοδικά τής Σαι>ρνη5ι
τής Κων),τόλ;ω; καί των Α3η-
νον.
ΕΙ; τώ γςΐΓΐίον τού ήσχολίίτο
-'ς.!,·)ς ·ιέ την Δικηγορ;κήν, την
Α' ογεΓΐ,ντί .ν, ·αέ την πολιτικήν,
τόν ."ΓρίφΓΐθν άνθόκηαόν τού είς
Κοιδ.,'.ιο *·Γλΐα·ι".ιστάν» καί είς
τι'-ν Λι'σχην των Κιντ,γΛν μέ την
7,λτζΛ έχον -τ'.άϊ τού τύν άχώρι
στ "ν νο^γι); τ;ν.
Ίί ,-ΐρώτη πό ττική σνΛ.λογή τού
Μι·/, ;.',λ 'Ληγι ;ε.τοι'λο> ΐίν^ι τα
«Τ,αγοίδια τε Γ Γένονς» άτινα έ
ξ.'ίιωο: τό 1913 ,μβ τό ψενδώννιιον
«Ρήγ^ς Ραγιά;» διά τόν φόδον
ι τίΓ,ν Τοι' γ/Λον. Τα τραγοΰδ.α ε,ύτά
είναι άπο,.αλυπτικά ιμιάς ψ.χή; γε
μάττ; Έθνισμόν. Είναι μιά λυπη
μένη ιιοισικη διά τό ϋ.τάδονλον Γέ
νος, τύ βο.τη,γμενο,ν εί; τα οτίοτά
δια τής 3κλ.α6ιάς, ποϋ τό φωτί-
ζοιν μόνοι αί άστραπαι των έλ.-ιί
διυν. είναι ενα βιβλίον μέ μίαν έκ.
ί)ϊνο)σιν πίστεως διά την α'ιιονιο
ΐι.τα τοΰ Ελληνικοΰ Γένοις. «Πά
νώοιο; ποτα,μό; τό Γένο;.·· μά κυ
λα τι πηγή στής αΐωνιότητος τα
6άθτ,»· Ή 'Εθνική ίδέα, όπως τής
εδιι>'»' τόν δικόν τη; παλμά ή ο;λ..ο
νιοαένη λαϊκή ψνχή τής ππλα.άς
τό 6α6ύ αΐσθημίΐ
την ΙΙατρΙδα έ,*πνέει τόν πβι
λήν χ αί μόνον,
σμα- μέ τό
νύχια σύρριΖα καί νά μπούν τα
ποστρικά μοσκομυρισμένα άσπρόρ-
νά γερέψει ό καλάς τής νοικο¬
κύρης. Σάν πήγαμε στό σπίτι ή
———2
την σκέψι τού γιά την τύχη καί
τό μέλλον τού. Άπό έκεϊ έοτειλε
στήν Τζιουλιέττα, σάν άποχαιρετι-
στήριο γράμμα, μιά σονάτα όπου
μέ την δική τού γλώσσα καί οί: τό-
νους γεμάτους άπάρνησι καί άπο-
χαιρετιστήριους άναστεναγμούς
(1ο μέρος), πονεμένες άναμνή-
σεις (2ο μέρος) καί άπόγνωσι
(3ο μέρος), έΕέθετε τα βάσανα
τής μοίρας τού. Πρόκειται' γιά την
περίφημη σονάτα, έργο 27, σέ
ντά δίεσι έλαασον πού ώνομάσθη-
κε άργότερα (χωρίς καμμιά σχέ-
σι) «Σονάτα υπό τό Σεληνόφως».
Τό φθινόπωρο τοθ 1802 Εανα-
γυρίζει στήν Βιέννη άποφασισμέ-
νος νά έπανασυνδέσπ; τής παλιές
σχέσεις, όσο καιρό ή κατάστασις
τής άκοής τού θά τοϋ έπέτρεπε
νά συμμετέχη οτήν κοιναινική καί
μουσική 2ωή τής Βιέννης.
Παρακινούμενος άπό την Μπετ-
τίνα Μπρεντάνο, ό Μπετόβεν έ¬
οτειλε στόν Γκαϊτε, τό 1311, την
σύνθεσί τού «Έγκμοντς. "Αρχισε
άλληλογραφία μεταΕύ τους: καί
συναντήθηκαν πολλές φορές στήν
λουτρόπολι Τέπλιτς. Άν καί δέν
δημιουργήθηκε οταθερή καί έγκάρ-
δια φιλία μεταΕύ των δύο μεγά-
λων πνευμάτων τής έποχής έκεί-
νης, γιατί οί χαρακτήρες τους, ό
βίος τους καί ή στάσις τους οτήν
2ωή ήταν ούσιαστικά διάφοροι, καί
οί δυό διατήρησαν την θύμισι των
έντυπώσεων άπό τίς συναντήσεως
τους έκεΤνες.
Έν τώ μεταΕύ, ό Μπετόβεν έ¬
χει τελείως κουφαθή καί ή έπι-
κοινωνία μέ τούς λίγους φίλουα
γίνεται γραπτώς. Πικραμένος καϊ
καχύποπτος, χάνεται συχνά γιά
πολύ καιρό κρυμμένος άπό την
περιέργεια τού κόσμου, μέοα σέ
μία άπό τίς κατοικίες πού είχε
συγχρόνως νοικιάσειΗ στά πρσά-
στιο τής Βιέννης.
Ό Μπετόβεν πέθσνε οτήν Βι-
2Ε*_
πολύ νωρίς γιά την Τεχνη, γιατί
είχε άκόμα τόσα πολλά νά δημι¬
ουργήση. Όλα έχουν είπωθή πά¬
νω στήν τέχνη τοϋ Μπετόβεν, άλ¬
λά τό κυριώτερο είναι ότι άντιπρο-
σωπεύει τόν κολοφώνα τής κλασ-
σικής Τέχνης τοϋ 18ου αίώνα.
Μεγάλωσε ι ά σχήματα καί τα τε-
λειοποίησε σέ τέτοιο βαθμό, ώστε
τα έκαμε σχεδόν όριοτικά. Κυρίως
όμως, είναι ό πρώτος πού έβγα-
λε την μουσική άπό τόν άριστο-
κρατικό προορισμό της καί την έ-
κανε νά άπευθύνεται πάνω άπό τό
κοινό τής μιάς βραδυάς σέ όλό-
κληρη την άνθρωπότητα. Είναι ό
πρώτος μεγάλος μουσικός πού αί-
σθάνθηκε τό φιλελεύθεοο καί δη-
μοκρατικό πνεϋμα τής έποχής
τού. Τό έργο τού διαιρεϊται σέ
τρείς περιόδους:
Μέχρι τό 1800: Συμφωνία Νο
1, κοντσέρτα γιά π.ιάνο Νο 1 καί
2, σονάτα «Παθητική».
1800 — 1814: «Φιντέλιο», σαμ-
φωνίες Νο 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8.
Κονταέρτα γιά πιάνο Νο 3, 4, 5,
κοντσέρτο γιά βιολί, σονάτα «Άπ-
πασσιονάτα».
1814 — 1826: Ένότη Συμφω¬
νία, Μίασα Σολέμνις, ιελευταίες
σονάτες, τελευταία κουαρτέττα.
Μπαγκατέλλες έργο 119 κα'ι 126.
Τό έργο τοϋ Μπετόβεν άποτε-
λεϊται άπό: δύο λειτουργίες, καν-
τάτες «Ό Χριστός στό ' Ορος των
Έλαιων», όρατόριο, «Φινέλιο», δ-
ώΓΤτ μα; λοιπύν ΛΝΑΤΟΛΪΙ..
"Εκτοτε ούτος έ'γινε καί ε'οεινε
είς ί>λην τού την ζίοήν ό τραγονδι
στή; τής Ανατολή;, ό άςροσιιομέ
νο; ίε,5·εύ·; είς την λνατςα'αν τη;
καί ό πιστος λάτρης είς τό δραμα
τή; Σμύρνη; καί τή; Ίωνία; κα.
οί'τω, ή Ανατολή ΰπήοξε ή μοναδι
κή Μοϋσ.ι τού.
Διδάκτωο τής Νομική; έΛιστρε
(^ει είς την γενέτίΐςάν τού Σμΰο
νην μέ την ορμήν των 24 έτών,
τύν .τχτηιοτικ'όν ^(:ανατισμόν και
τόν ά'έςα τή; έλενθεπίας δν άνέ-
πνει γε'λ' ΐ'.τι 5 έ:τη είς Άθήνας,Τδρν
σ:ν Δΐληγορικόν Γραφείον καϊ έξη
λίχΒη "1ς εν α, διακεκριαενον Δικη
.όρον τή; ΊηΛ.'α;. Μέ τα πλαύσια
((ΐπ:/.ά τον χαςιίσματα, μέ τί|ν άο
τ.'ιν επιστημονικήν κατάοτιαίν τον,
μέ την ίγνοχτιμενην τιαιότητά τον,
δΐί'κ!.!θη «μέσω; καί ?λα(!ιΓν ϊδιπι
τίραν θέσιν εί; τόν Νομικόν κό
σμόν τή; Σμύρνη,;·
Ή Νομική (Ίιθλιοθήχ-η τοϊ· ΜΙ
ΧΑΛΑΚΗ ϋπεοέδαινε τάς δύο (2)
χιλιάδας τόαους, έχτό; άπό χιλιά
δα; άλλον; μέ Πολιτικόν, Φιλολο
γικόν, Ιστορικόν καί Κοινωνικόν
.τεΓΐ:χόμ:νον.
Δ κηγόοο; τή; .-ιόλη»; καί ολ.ιον
σχτδόν των Προξενείων ίί; Σμύρ
νην- Βιδλιοψάγος, 6ι6λιολ.άτρη; &
ϊ!Τΐ'ιν Ρήγαν Ραγιάν <:ί; τό πο.'ι ιιά τού ί: *Βαγγελίστ;'α» όπερ ; το. ΐν.ιμοσιεύ&η είς τό περιοδικόν «ΚΟΓΤ;ιηρ> τής Σμνρντ)ς την παρα
μονήν τού Εΰαγγελκΐιιοΰ τού 1909.
"Αλλα .-Όΐήαατα τοϋ Ιδίου τό
«Κοιρυπάνι», ή «Π;οσενχή τοϋ
Στρατιιότη», τ' «Άνιστόοητα»
τα «Το<χγο>Ίδια τής Άνα.τολής»> ή
ποιητι,κή σ,λλογή «Πειρασμένα καΐ
καί τό περίφημον «ΓΚΙ-
ΟΤΛΙΣΤΑΝ» δλα αΰτά καΐ αλ
λα ,-ιολλά ά,ξιόλογα, είχε κλείοει
την Ανατολήν μέσα ί'ι; την ψυ¬
χήν τού-
Γνήσιος Άναταλίτη; ό ΜΙΧ·
ΑΡΓΤΡΟΠΟΤΛΟΣ (Ρήγα; Ρα
ίϊ βαθΐ'τοπ-α τάν ,-ΐερί
γιας)
φημον Άσιάτην ποιητήν τόν Πί^
σην ποιητήν Σααντή καί ήτο ό μό
νέ; •/ατάλληλο; διά νά μά; μυή
σει εις τα μυστικά Οβλγητρ.1 ι ής
ποιή<τει,)ς αύτοΰ. Ό ίδιο; εγιν; σιιιίιολον διά τοίις αγώνας της σκ.?.αί>θ)αένη; Φυλή; μα;, ενα; Ρΐ|
γας, ενα; νεώτεοος Ρήγα;, δχι ό
Φεη,ιίος, όλλά ό Σμΐ^ναϊο;· Πό
λύ έ.-τιτιχή; τυγχάνει ό χαςακτιιοι
Γ,'ΐ'); τοϋ νεώτερον Ποιητοΰ τής
Ίΐ'ΐνά'; Νίκαυ Τοντοχ'τζάκη ότι,
δ Άργΐ'ρό.τονλο; ήτο ό Παλαμάς
τής Ίωνίας.
Μετά τή Μικϊασιατικήν κατα
στροφήν έγνιατ-στάθη εί; ',ΑΟή-
(Λνέχεια είς την βην σελίδα)
περα σέ 3 πράΕεις, άπό την όποια
ύπάρχουν 4 είσαγωγές (3 μέ τό
δ'ομα Λεονώρα), είσαγωγή καί
μουσική γιά τα έργα «"Εγκμοντ».
Κοριολανός, «Τα έρείπια των Α¬
θηνών». Έννέα συμφωνίες (μέ τό
άφθαοτο άριστούργημα την 9η),
32 σονάτες γιά πιάνο, 10 σονά¬
τες γιά βιολί, πέντε γιά βιολον-
τσέλλο, πολλά Τρίο, Κουαρτέττα
δύο Κουϊντέτα, πολλά Λήντερ κ.ά
^?5?·—*!2·Ε**τ
γενναία έκείνη γυναίκα ήκρυψε ι μιά γουλιά γιά νά πάει ή ΆγίαίΕτε! έχετε μεΓαλάβει1 μή τό Εε
τόν πόνο της καί παρουσιάστηκε Κοινωνία κάτω. Μάς παρήγγειλε, χάστε!
ήρεμη καί χαρούμενη γιά την «κα-
Μέ τίς διόιιτρες τοϋ «ΚΟΣΜΟΥ»
Η 35ΕΤΙΑ
λή μερά», όπως κάθε χρόνο. Εϊ-
χε έτοιμο ο' ένα ρακοπότηρο μο-
σχάτο κρασ'ι κα'ι μάς ήδωσε άπό
τουλάχιστον δέκα φορές, προσέ-
Ετε νά μή φτϋοτε- καθόλου σήμε-
ρα, νά μή πέοτε κα'ι ματώστε κοί
νά μή πήτε άσκ;ημο λόγο, προοέ-
'Λναγνώστης τής στήλης σέ έ
'.στολή τού μά; γράς:·:ι:
«Β/βαια, ά.·τ.οτε)»εΐ ϋέγα έπίτεν
<μι των δημοσίιον νπαλλήλων ό εσιιός τή; τοιακονταπεντα=τίας παρά τό γεγονός ότι δι* αϋτοό εύ ογετονται οί ολίγοι εί; αριθμόν ι αί δή οί άνήκοντ€ς ϊίς την α' ακ τηγοςίαν ένώ άντι&έτο); ουδέν δ (ΐελο; θά έ'χονν ·:ΐτε διατηρηθή ό 9°σμιός είτε δχι οί άνήκοντ*; είς την 6' κατηγορίαν οΐτινες άτοτε λοΰν καί τόν όγκον των δημόσιον ύπαλ-λήλ.ων· Άσχέτως δμιος αυτού νομίζιο ϋ τι ή ΑΔΕΔΤ θά εποεπε νά λάδη ύπ" δψη της, πρό πάσης έ της ότι ίνας άριθμός διανϊκριμέ νο>ν άνωτέριον συναδίλφων
χώρησε έκ τής Ινεργοΰ ΰΐϊηρεσία
κατά τό ·διάστημβ τής δικτατοοίας
λαταλη,φθεί; άπό την 35ετίαν ζή
ς ήθικώς κσί οίκονοαΐ/.ώς
άπό άποστοάτους στοατηγούς
σννταγματάρχα;.
Κα'ι έ{-ωτώ τίγν ΑΑΕΔΤ ή όιο'ια.
καί Ιπέτνχε νά άποσ.ρθή
τό πρός απόδοσιν δικαιοσννης είς
άβρο'ιπον; ποϋ ήνάλίοσαν την ϊωή
τους είς την υπηρεσίαν τής πστρί
δος διάταγμα, άν άαο-κλή πράξιν
η ενεργεια της αυτή
πράξιν σνναδελίρικήν έναντι τής
κατηγοοίας των άδικιθέντων αύ
των συναδέλφων.
Σκόνταψαν οί άνθροιποι σέ μιά
άδιν.ία χαί έφθασε έΜ τέ
λ.ους τι στιγαή νά διακιωθοΰν κο*
άντί τό σι<νδικαλιστικό τονς δργα νο νά τονς σνμπαραβταθή καί νά τούς 6οηθή«η τούς πετά στόν και άδαν». —Αύτά μα; γςί'αίε, δ φίλος ά να','νώστης μας κ«1 εμείς άηό ίβ«>
χρέν>ση τα θετο.μ* νχ' δψη τής
Κιβερνήοεως κ.αί τής ΑΔΕΑΤ
Οί μέρες άπό τα Χριστούγεννα [ διότι δέν μ.τόοεσε νά όλοκληο,'όση
ϊσαμε τοϋ Άγιου - Βαοιλειοϋ ή¬
τανε σωστό άναοτάτωμα γιά με-
(Συνέχεια είς την βην σελίδα;
την σταδιοδρομίαν τού λόνο> /ατα
λήψεως των ανωτέρων καί άν
των —ό ρ γ α ν ι κ ώ ν—θέσι
πρός τόν σκοπόν έξτινέβεΐΐίς τρό
.-τού οικαιιίκκως των κατα(ρον*'>ς ά
6'κηθίντίην αίιτΰιν
Βαβίλης
14 Δεκεμ&ρίου 1974 "Ετος 49ον — Αριθ·
: ΟΜΑΔ'ΙΑΙΑ ΙΙΟΑΐΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ — ΦΙΛΟ"Α€ΓΙΚ- — ΟΙΚΟΝΟΜ ΚΗ ΚΑΙ-ΤΩΝ ΒΡ.ΟΣΦΓΓΙΚΙ11» ΣΓΜφΕΡΟΝΤΩΝ υπευθυνοσ επ'Γτησ υλησ= γΛακαριοσ σινανιδησ
ύλ. 2286 ΤΙΜΗ ΦΤΛΛΟΤ ΔΡΑΧΜ. 3ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ - 3ΚΔΟΤΗΣ « ΔΒΤθΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΣΩΚΡΑΈΗΕ ΧΑΡί ΣΙΝΛΝΙΔΗΣ— ΑΘΕΝΑΐ^^ΤΗΛΓδ229.Τ08 — ΐραψθΛί Νί»ης .&.—
ΝΟΤΗΣ ΚΑΙ ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ
Ινιν;χ.:ια ίκ τού προηγούμενον)
Αλλά ό φιλόσοφος ένδιαφέρεται
διά την πολιτείαν καΐ διά την
Ι-μιουργίαν ίδεωδών συνθηκών
νονώσεως κοϊ λειτουργίας αύ-
καί έτσι τόν ίδονισμόν τόν
,νδιιάΖει μέ την επί μέρους έ-
Ιυναν τού πραγματικοϋ, καί κα-
ίτεινει είς την διάλυσιν τής δυσ-
Ιρμονιας,
,ήν όποιαν έμφανίΖει
πραγματικότης, παρά τό γεγο-
^ ότι ό κόσμος αύτός των έφη-
ων σκοπών κσί τής παροδικό-
ς δέν έπιτρέπει την είς αύ-
προσήλωσιν.
Οί Στωϊκο'ι φιλόσοφοι πρεαπα-
νά συμβιβάσουν όλας τάς
Ιντιθεσεις καϊ έναντιότητας τοϋ
|οομου μέ την αγαθήν πρόνοιαν
ού Θεού. Δεδομένου ότι τα πάν-
|ο μικρά καί μεγάλα διέπει σοφώς
ι Λογος ή ή Είμορμένη, έγκειται
Ιια την φύσιν των πραγμάτων νά
[ροκυπτη ή άρμονία καί ή τελειό-
εκ των άντιθέσεων. Ή κακία
ανθρώπων καί 'τών κοινωνιών
Ιφισταται κατ' οίκονομίαν, διότι
ιυτο αποιτεϊ ή άρμονία καί τό κα-
Ιόν τοϋ συνόλου. Οϋτε ή τάΕις,
Ιϋτε ή άρμονία των άνθρωπίνων
Ιοινωνιών καταλϋονται άπό τό γε-
Ιονός ότι πλήν των καλών άνθρώ-
Ιιων ύπάρχουν καί αδικοι κα'ι κα-
Ιοι.
Ενώπιον τής παγκοσμίου ήθι-
Ιής καί φυσικής τάξεως, δέν πρέ-
Ιιει νά προσέχωμεν μόνον τα σκιε-
ρά σημεϊα καί νά παραβλέπομεν
Ιό φώς καί τα κάλλη πού άφθο-
|/οϋν είς την φύσιν, ή τα άναρί-
Βμητα παραδείγματα τής άλληλε-
Εαρτήσεως καί τής αλληλεγγύης
ιών άνθρώπων είς την κοινωνί-
ρν. Είναι δυνατόν τα θολά νερά
Ινός χειμμάρρου νά θολώσουν τόν
Ιπέραντον ωκεανόν καί ό άκάθαρ-
Ιος άήρ ενός δωματίου νά μολύνη
Ιόν καΒαρόν άέρα των βουνων
|<αί της άτμοσφοίρας; Ό στωϊκός Κλεάνθης λέγει χαρακτηριστικώς: ρΣυ δέ. ό οποίος παριστάς τόν ρατήγορον των έργων τής φύσε- δέν βλέπεις την τάξιν καί αρμονίαν τοϋ παντός καί μόνον ότι μεταΕύ μυριάδων άνθρώπων ΕΥΕΛΠΙΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ εγεννήθη κάποιος μέ έξ δά<τυ- λα, αύτό μόνον βλέπεις;·. Μιά άλλη μεγάλη φιλοσοφική διάνοια. ό νεοπλατωνικός Πλωτϊ- νος (205 - 270 μ.Χ.), ή θειοτέ- ρα μορφή μ·ετά τόν Πλάτωνα, θεω- ρεϊ ότι τό πάν άπέρρευσε άπό την ένότητα, άπό τό Έν, τόν Θε¬ όν, ό οποίος είναι ή πρωταρχική καί τελική αίτία καί πρός τόν ο¬ ποίον, ώς πρός πολικόν άοτέρα προοανατολίΖεται ή ψυχή. Έψ' ό¬ σον, τα πάντα είναι άπόρροια έκ τοϋ Θεοϋ τείνουν νά έπιστρέψουν είς αυτόν, όπως τα σώματα, τα όποϊα γεννώνται έκ τής νής, τρέ- φονται έΕ αυτής, κινοϋνται μέ τάς δυνάμεις πού λαμδάνουν έΕ αυ¬ τής καί τείνουν νά έπιστρέψουν είς αυτήν. Ό νόμος αύτός δημι- ουργεϊ την άρμονίαν τού κόομου. Άν καί ό κόσμος άπερρευσεν έκ «ής τελειότητος, είναι όμως Θε- ός έν έΕορία, ό οποίος έχοι την νοοταλγίαν τού έαυτοϋ τού. Είναι τρόπον τινά, καθαιρεθε'ις Θεός καί διά τούτο τείνει πρός την αποκα¬ τάστασιν τού. Αύτός είναι ό λόγος. διά τόν οποίον τό άγαθόν είναι τόσον πο- θητόν. Όσοι τό ποθοΰν οπευδουν πρός αύτό ι/έ πόθον δριμϋν κα'ι μέ άληθινόν έρω'τα. Τό μέγα έμ- πόδιον είς την πορείαν μας πρός τό άγαθόν κοί είς την έΕ αυτού προερχομένην απόλαυσιν είναι κά- τι τό Εένον πρός την αρετήν καί την ψυχήν, είναι ή ϋλη «ή μη¬ δεμίαν έχουσα αγαθήν μοίραν». Ή σύΖευΕίς μας μετά τής ϋλης δημιουργεϊ την δυσαρμονίαν, την αδικίαν, την άταΕίαν, την ασθέ¬ νειαν καί την πείναν καί έΕ αυ¬ τού τό μέγα έμπόδιον διά την ά- νοδόν μας πρός τόν Θεόν. Παρά ταύτα ή νοοταλγία τής έπιστροφής πρός την άληθινήν μας Πατρίδα δέν επιβάλλει κατ ά- —4 6 όν— Ή πύλη τής Πηγής όφείλει τ' όνομά της στό Άγίασμα καί τή μονή τής Ζωοδόχου Πηγής, πού βρίσκεται, σέ μικρή άπόσταση άπ' αύτην, κάποιι 220 μέτρα, έΕω άπό τα τείχη. Οί Τοϋρκοι προτιμοϋν νά την όνομάίουν Σιλιβρί Καπού, Πύλη τής Σηλυμβρίας, όπως την έλεγον καί οί δικοί μας λίγο πρίν άπό την "Αλωση, έπειδή άπ' αυ¬ τήν περνάει ό δρόμος γιά τή Ση- λύμθρια τής Θράκης, διατηροϋν ί- μως καί τό όνομα Μπαλουκλ'ι Κα- ποιΐσοΓι. πού άναφερεται κι' αύ- το οτή Ζωοδόχο Πηγή, όπως θά δοϋυε σέ λΐγο. Άπό την πύλη αυτή, καί όχι άπό τή Χρυσόπορτα. έλευθέρωσε, ;;πτπ την αύδεντικοτερη έκδοχή, την Πόλη ίιπδ τούς Φραγκους ό ΆλέΕιος Στρατηγόπουλος στά 126ί. Άπό την έσωτερική της πλευ· ρα. ό νότιος έΕάγωνος πυργος της έχει αυτή την έιτιγραφή: + ΑΝΕΚΑΙΝΙΣΘΗ Η ΘΕΟΣΟ- ΣΤΟΣ ΠΥΛΗ ΑΥΤΗ ΤΗΣ ΖΩΟΔΩ ΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΔΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ ΚΑΙ ΕϊΟΔΟΥ ΜΑΝΟΥΗΛ ΒΡΥ- ΕΝΝΙΟΥ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΑΡΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΥΣΕ- ΒΩΝ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΩΝ ΕΝ ΜΗΝΙ ΜΑΊΏ (ίνδικτιών)ος ει: ετει Βγαίνοντας άριστερά ύπήρχε άλλοτε ένας καγκελόφρακτος τά- φος, όπου ήταν θαμένες οί κεφα- λές τοϋ Άλή Πασά τοϋ Τεπελενλή, των τριών γιών τού καί τοϋ ανε¬ ψιού τού. Οί ταφόπετρες είχαν χρονολογία 1827 καί έπιγραφή μέ τό όνομα τοϋ περιβόητου Πασά ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΑΟΦΟΥ Δ1 .ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ.. στά χρόνια τοϋ Σουλτάν Μαχμούτ σαν τόν Άλή... Β'. Ό τάφος μεταφέρθηκε σέ άλ- Ό βορεινός, ό έπτάγωνος, πύρ- λο τόπο, όταν χρειάσθηκε άνοιχτεϊ ή παράλληλη πρός νά γος της πύλης έχει αυτή την έπι- τά γράφη: τείχη μεγάλη λεωφόρος άπό τό ' + ΠΥΡΓΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ Μορμαρά ώς τό Τεκφούρ Σαράϊ. Όταν έγινε ή άνακομιδή, οί γυ- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΕΝ ΧΩ ΑΥΤΟ- ΚΡΑΤΟΡΩΝ + ναϊκες των Τουρκαλβανών τής πε- Ι Καί ό πρώτος μετά την πύλη ριοχής μαΖεύτηκαν κα'ι μοιρολόγη-1 τοϋ έξωτείχους αυτήν έδώ: ♦ 1ϋ(6—ο·) Ιν Χώ ΑτΤΜαΆΤΟΪΟΒ ΤΟΥ 3Α.'ΛΙ0Λ0Π>Υ ΤΟΤ /Γ^ΗΒ* ΒΤΟΥΟ
τοπϊο πάντα διατηρεί την ηαραδει-
αένια τού όμορφιά, κο! οί πνοές
τού δάσους των κυπαριοσιών, πού
θρηνούν πάνω στό νεκρά μεγα-
λεϊο των αίώνων τού ΒυΖαντίου,
πάντα μεταρσιώνουν την ψυχή
μαΖί μέ τή χαρή τής Παναγίας.
Ή ίστορία τοϋ Άγιάαματος Εε-
κινά άπό ένα παμπαλαιο θρύλο,
πού μας τόν άνιστορεϊ ό λόγιος
ιοϋ ΙΔ' αίώνα Νικηφορος Κάλλι¬
στος Ξανθόπουλος.
Στά χρόνια τοϋ Μαρκιανοΰ καί
τής Πουλχερίας κάποιος φτωχός
δουλευτής έρχόταν όπό τή Θρά-
κη νά γυρέψει δουλειά στή Βα-
σιλεύουσα. Κάπου κοντά στή Χρυ¬
σή Πύλη σταμάτησε ό άνθρακιος
Μέ πολύ ώραϊα γράμματα είναι , έηιεικώς πάντα. ταυτα μέν ό όμφί κ' έψαχνε γιά κάποια πηγή, νά
χαραγμ·ένη επάνω σέ μαρμάρινη
πλάκα ή έπιγραφή τοϋ δευτέρου
μετά την πύλη έΕάγωνου πύργου
τοϋ έσωτείχους:
+ ΛΕΩΝ ΣΥΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤ1ΝΩ
ΣΚΗΠΤΟΥΧΟΙ ΤΟΝΔΕ ΗΓΕΙΡΑΝ
ΠΥΡΓΟΝ ΤΩΝ ΒΑΘΡΩΝ ΣΥί,ν
ΠΤΩΘΕΝΤΑ +
Καί στόν τρίτο πύργο τού έ-
Εωτείχους ύπσρχει αυτή ή έπιγρο-
ίφή:
ΙΩ(άννου) ΕΝ Χ(ριστ.)Ω ΑΥΤΟ-
ΚΡΑΤΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟ-
ΓΟΥ ΚΑΤΑ ΜΗΝΑ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ1.
ΕΤΟΥΟ
Άμέσως ϋοτερ' άπό τόν πύργο
αυτόν, άνάμεσα στόν τέταρτο καί
στόν πέμπτο πύργο τοϋ έσωτεί¬
χους, άνοίγεται ή τρίτη στρατιωτι-
κή πυλίς, καί άπέναντί της ό δρό¬
μος, πού όδηγεϊ στή Ζωοδόχο Πη-
γή·
«Ενταύθα έστι δάσος κυπαρίσ-
σων άμφιλσφές, λειμών έν άπα-
λαϊς ταίς άρούραις τεθηλώς όνθε-
οι, παράδεισος εύφορών τα ώραία,
τα τέμενος χώρος, αυτόν δέ τόν
νεών ουδέ όνόμασιν έπαΕίοις ουλ-
λαβεϊν ράδιον, ουδέ διανοία σκια-
γραφήσαι, ουδέ διοψιθυρίσαι τω
λόγω».
Έται περιγράφει ό Προκόπιος
τό τοπίο, πού περιβάλλει τό Ίερό
τής Ζωοδόχου στήν έποχή τού.
Καί ό Σκαρλάτος ΒυΖάντιος προσ-
6έτεΐ: «Χίλια τριακόσια ετη πα-
ρήλθον άφ' ότου έγραψεν ό Προ¬
κόπιος ταύτα, καί τίποτε σχεδόν
δέν παρήλλαΕεν έκ των τής περι-
γραφής του' δάσος σκιάΖει όλό-
γυρα τόν ναόν, ή Πηγή έΕακολου-
θεϊ βλύζουσα άθορύβως, καί τό ίε-
ροπρεπές τώ όντι τοϋ τόπου με-
ταβιβά2ει τάς αίσθήαεις των ευ-
λαβών είς τού Παραδείσου τάς ά-
πολσύσεις. Τα μεγαλοπρεπή μό¬
νον Παλάτιο των Πηγών, έν οϊς
ουχνάκις όιήγον τό έαρ οί Αύ-
τοκράτορες, εΕέλιπον πρό πολλού.
Άλλ' ή εύλάβεισ των Χριστιανών
πρός τό ιερόν τούτο καταγώγιον
είναι πάντοτε ή αυτή, καί ή ουρ-
ροή των προσκυνη'τών άένναος».
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝ1ΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕ7. ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙ ΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΟ-
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΠΡΟ ΚΑΊ Μ ΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑΙ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛ ΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔ1ΟΔΡΟΜ1Α ΤΩΝ
τοίς
τια·.
διακΣκοιμένυνς
Σμνρναίους 2ι,»κοάτην
των Ιωαννίνων, πού βρήκε τό | πηγή άψοφητί βλύΖουσα γαληνόν . Άλλά καί σήμερο, ύστερ' άπό
θάνατο άπό τό σπαθ'ι τού δημίου τό ύδωρ κοί πότιμον, ίεροπρεπή ι έναν άκόμη αίώνα, τό ίερό αύτό
οβήσει τή δΐψα τού. "Ενας τυ
φλός βρέθηκε τυχαϊα έκεϊ, κα'ι
συγχρόνως ό Λέων — αύτό ήταν
τ' όνομα τοϋ δουλευτή — όκου
οε φωνή όπ' τόν ούρανό, πού τόν
όδηγοϋαε νά βρεϊ την πηγή καί
τόν πρόστα2ε νά τρίψει τα μάτια
τοϋ τυωλοϋ μέ τό νερό της. "Ε¬
τσι έγινε. Κα'ι ό τυολός Εανα-
Ο.οήκε άμέσως τθ (θώς τού.
Ό Λέων αύτός μπήκε ά.ονότε-
ρα στπν ύπηρεσία τοϋ στ.οατοϋ,
κ" έφθασε νά γίνει ώρχηγός των
μονάδων τής Θράκης. Όταν. στίς
ΰρχές τοϋ 457, ό αυτοκράτωρ
Μσρκιανός απέθανε, ο στ.οατός
καί ή αύγκλητος τόν άναγόρευσαν
Βασιλέα στή θέση τού. Κα'ι ατο
διάατημα τής βασίλειος τού (467
— 474). θέλοντας νά δείΕει την
εύγνωμοαύνη τού στήν Πανογια
γιά τό θαϋμα της, έχτισε ό Λέων
Α' ό ΘρόΕ τόν πρώτο ναό «τής
Θεοτόκου έν τή Πηγή», πού την
έλεγον καί «Ζωοδοχον κα'ι -Ζωη-
φόρον Πηγήν». ,
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
Σ^ΝΕΧΙΖΕΤΑΤ
Ψαλ.τώφ, Ποα-
λον Πιττα>.όν, Χςήστον Άρώ-/η.·
»ί1 Δ'χ^β'νην Δεσποτόπονλον &
ζχος τής Νομικής τού Πά
Αθηνών ϊχων σ.μφοι
ΐητάς καί (ί'λους τού, τόν ΚίΚΤ.'
ΘΕΡΙΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟΝ καί ΚΛί
2 ΤΗΝ ΠΑΛΑΜΑΝ, ήτοι δίο --ίρο
«ι,).-τΓ/ότητα; οΐτινες εΑσμναν ως
Λ,ηό τού Μικιροσιάτου ίατροϋ ΧΡ ΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Α.
ΑΡΓΤΡΟΠΟΤΛΟΣ Μιχαήλ
τ<ν Δτιιητρ!ο^, έκ. Σμΰονης. Άς ι στοΐχος τής Είαγγελικής Σ Σ μνονης, έχον σιμμαθητάς ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦»♦♦♦♦»♦♦»»»»♦♦♦ ρουχα. Νηστεία μάς κρατούσε οΰ- τη τή σαρακοστή από κρέας καί νάγκην την βιαίαν αποχώρησιν ψάρ'· άλλα ΤΡ"ϊμερο μσς ήκανε μας έκ τής γής. Έιρ' όσον ευρι¬ σκόμεθα έπ' αυτής πρέπει νά Ζώ¬ μεν, έν δικαιοσύνη καί όσιότητι, διά νά ύπερνικώμεν τα κακά τής Ζωής. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Κλπρονομιά... ΤΗΣ χ. ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ Μ Α οιάΖεις κρίνο τοϋ ΜαΤου νεμώνη ιοϋ Γενάρη Ρ όδο τοϋ καλοκαιριοϋ όν εϋοσυον τού Άπρίλη Α νθος ταπεινό τοϋ άγροΰ. Αυτή ή όκροστοιχίδσ .ΐτανε Υραμμένη, μέ καλλιγραφικά γράμ- μοτα άπό την πιό καρδιακιά φιλι- νόδα τής Μαρίτσας στήν πρώτη οελίδα, οτό «λεϋκωμα» πού έκα- νε κείνη τή χρονιά. Σιγά - σιγά γέμιααν τα φύλλα εύχές και στιχάκια, άπό φι- καί συγγενεϊς, μεγάλους καί μικρούς. "Τ' άμέτρητα άλλου μή μετράς, Τα μετρητά σου μέτρα, οτήν τύχη μην πετάς, πέταΕε κάλλιο πέτρο...». Αύτά τής έγροψε ενός θειός Μα<; πού ήΕερε καλά γραμματάκια Κι ήτανε χρόνια άτΖέντης, μέ με- πείρα τής Ζωής. ~ Σέ λιγάκι θά περνοδιαβαίνουν τό οοκάκι μας κι' οί λιμοκον- ΤοΡοι, εϊπε η μητέρα, σμα είδε «λεύκωμα» τής Μαρίτσας. Φρό- νιΜα πράμστα κόρη μου, ή τιμή τι- δέν έχει καί χαράς τον ποϋ ΟΠ μένη καί δέν Εέρει πως νά τόν μαίέψει. Φτΰστε στόν κόρφο σας καί μακρυά άπ' τό σπιτικό μας, συμπλήρωσε μέ κάποιο φόβο. Μά δέν είχε δίκιο ή μητέρα ν' άνησυ- χεϊ. Ή Μαρίτσα μας ήτανε σεμνό κορίτσι καί δέν σήκωνε εύκολα μάτια νά μιλήοει ο" άρσενικό τώ- ρα πού μεγάλωσε. Πήγαινε φρό- νιμα - φρόνιμα στό σκολειό καί μόνο τσί Κυριακόδες συναντιότα- νε μέ τίς φιλινάδες τσης γιά νά ποϋνε τα δικά τους. ΚΓ δν ήτανε μάλιστα νά πάει κάπου πιό μακρυά, πήγαινα κι' έγώ ματΖύ, αμα δέν μποροϋσε νά πάει ή μητέρα. Ή όλήθεια ή'τανε πώς δέν μάς σκέτο νερόβραατο. Άφοϋ γινόντανε ή «γενική κα- στό αώμα, φώνα2ε έ¬ ναν - έναν χωριστά καί τόν έκλει- νε οτήν κρεββατοκόμαρα. — Τώρα κα'ι τάλλα σου «χρέη» παιδί μου ήλεγε σοβαρή. Ξέρεις, μεγάλωσες πιό, δέν είναι άνάγκη νά σοϋ τα πώ. Αύτά ήτανε τα χρέη τής ψυχής. "Ηπρεπε νά ποϋμε τό «πιστεύω», τό «πάτερ ημών» τρείς φορές καί νά κάνουμε δέκα μετάνοιες μπρο¬ στά στά είκονίσματα. Άφοϋ τε- λειώνανε κΓ αύτά τα χρέη, πέρ- ναμε γραμμή τούς μεγάλους γιά τό χειροφίλημα. — Πρώτα τόν παπουλή σου καί μετάνοια μή Εεχάσεις, άρμήνευε σιγανά ή μητέρα μέ άνηαυχία Πάντα τα Χριστούγεννα, άπό τή παραμονή, έρχούντανε ό παπου- λής όπό τόν Μπουρνόβα, νά πε- ράσει τή «καλή» μερά ματΖύ μαζ- Αύτό γινούντανε κάθε χρόνο άπό τόν καιρό πού πέβανε ή νενέ μας. Άπλωνε, θυμοϋμε, τό γέρικο ρο- Ζιασμένο χέρι τού μέ συγκινηθή στα παλάτια των ήγεμόνων, τα γε- ΟΙ ΜΕΓΑΑΟΙ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ Λουδοβϊκοβ; Βάν βνΐπε.ΐΓΟβεν 177©-1827 'Επιστρέφοντας άπό την "Αγ¬ γλία, ό Χάϋδν, γέρος πιό, σταμά¬ τησε γιά λίγο στήν Βόννη 'Εκεϊ, σέ μιά άπό τίς γιορτές ποϋ δόθη- καν πρός τιμήν τού, τού παρουσία- σαν ένα νεαρό μουσικό γιά τόν ό- ποϊο είχε ήδη άκούσει πολλά: τόν όργανΐστα τής Αύλής Λουδοβϊκο Βάν Μπετόβεν. Άκουσε £ργα τού καί τόσο ένθουσιάοτηκε, ώστε τόν κάλεαε νά πάη οτήν Βιέννη, νά τελειοποιηθή κοντά τού οτήν σϋν- θεσι. Γράμματα καί συστάσεις νεα- ρών διπλωματών τής Βιέννης, πού Ζοϋσαν οτήν Βόννη, τοϋ άνοι- Εαν γρήγορα τίς πόρτες των σπι- τιών τής άριοτοκρατίας. Τό θαυ- μάοιο παίΕιμό τού, ή δεΕιοτεχνία τού, ή φλογερή ίδιοσυγκρασία τού, ή βαθειά τού αίοβηματικό- της, οί συνθέσεις τού μέ τίς ο¬ ποίες Εάφνΐαϋε καί ένθουσίαΖε, τοϋ έζασφάλισαν έλεύθερη εϊσοδο κι' εμείς τό φιλούσαμε μέ σεβα- σμό, κάνοντας μπροστά τού μιά υοτέρησε άπό τίποτα ή μητέρα ι βαβειά ύπόκλιση. Τό ίδιο γινούν- μας. Λογική καί κουραγιό2α γυ· ναίκα, δέν ήκλεισε τό οπίτι μέ την άρρώστεια τού πατέρα, όπως θά κάνανε άλλες στή θέση της. - Καί ή σκιά τού φτάνει, έ- λεγε. Ό Θεός νά μή τό δώσει άν... τότε έχουνε καιρό νά στερη- θοϋνε. Τώρα πρέπει νά χαροϋν την ήλικία τους γιά νά μή μαρα- Ζόσουνε. Τίς Χριοτουγεννιάτικες κα'ι Άη- βασιλιάτικες μέρες τίς γιόρτασε ό- Τ1ν έχει... μή τό Εεχνός ποτέ σου ' πως πάντα. ούτό. την συμβούλευε μ' άνηου- - Δέν θά λείψη τίποτα, ήλεγε παρατηρώντας τό φεγγαροπρό- οωπο Τής κόρης της. Δέν θέλω να δοϋν τα μάτια μου αύτά πού Μασκαρεύω. Τσή γειτόνισσάς μας Π κόρη. όνομο κα'ι μή χωριό, είναι βράδυα πού τή βλέπω μ' έναν μαντράχαλο νά Κανει κόρτε στό ντουρσέκι. Αύτά Τα ΡεΖιλίκια νά μήν μ' άΕιώσεις Θ Θεέ Πής Κύρη» μου νά τα δώ... Άμ' νά μου πώς πάνε «κατά μάνσ κστά Ή μάνα τσή λεγάμενης, κ: τρέχει τσί χαρτοϋδες Και τοί καφετΖοΰδες γιατί ό προκο- μενος ό άντρας της είναι Εελογια- °μένος, £χει μσντηνούτα σπιτω- τανε καί στόν πστέρα καί στή μη¬ τέρα καί σ' όσους θείους καί θεί- ες βρισκόντουσαν στό σπίτι. Πο¬ τέ όμως δέν Εεχνοΰσε νά μάς στείλει, άπό νωρίς, στή νουνά μας νά πάρουμε συγχώρεοη. Άπό πο¬ λύ μικρά μάς ήπερνε άπό τό χε- ρόκι καί μάς πήγαινε ή ιδία. Ά- μα μεγαλώσαμε πηγαίναμε μέ προ- θυμία μόνοι. Είχε όμως κα'ι μιά άλλη χαρά ή «συγχωρήση» εύκατάστατη καί πολύ κουβορντοϋ- Πάντα μετά τό χειροφίλημα κα'ι τή ουγχώρεοη μάς ήβαΖε στή τΖέπη κάμποσα μεταλίκια. — Ν' άνάψτε κερί αϋριο πού θά μεταλάβετε μάς έλεγε φιλών- τος μας οταυρωτά. 'Εκεϊνα τα Χριστούγεννα ή μη¬ τέρα είχε τάΕιμο, γιά την 'γειά τοϋ πατέρα μας ν' άνάψει οϋλα τα καντήλια τής Άγιας Κατερί- νας. Γονατιστή δκουσε οΰλη τή λει- τουργία καί γονάτισε κι' έμάς οάν βγάλανε τάγια. Τα μάτια της τρέ- χανε όλη την ώρα καί δέν ήπαυε ψιλό χτένι, κόψιμο τα ι νά παρακαλά τή Χαρή τού Χριστοϋ, καί Εανάλεγε. Ό νοικοκύρης μας Ζή καί βασιλεύει, δέν θά κάνου¬ με γρουσουΖιές. Την παραμονή των Χριστουγέν- νων άνάστατο τό σπίτι Άπό τό άπόγευμα άρχίΖανε τα λουσίματα κι' ή κα€αριότητα μικρών καί με- γάλων. Θά μετολαβαίναμε τού Χριτττοϋ τή μερά πού Εημέρωνε, γι' αύτό ηπρεπε νά γίνει «είδική» καθαριότητα. «Σώμα καί ψυχή». έπαναλάμβανε ή μητέρα σάν φέρ- ναμε άντίρρΓϊση- Λούσιμο, χτένι- μάτα μουσική. Γρήγορα έγκατέ- λειψε τίς οπουδές τού κοντά στόν Χάϋδν, όταν καί οί δυό παρετήρη- σαν ότι οί νέοι δρόμοι πού ό μα- θητής ήθελε νά χαράΕη στήν μου- σική, όδηγοϋσαν μακρυά άπό τίς περιοχές τοϋ δοσκάλου. Ή ευτυχία φαινόταν νά είναι πλήρης δταν ό καλλιτέχνης έρω- τεύθηκε την νεαρή κόμισσσ Τ2ιου- λιέττα Γκουϊτσιάρντι, πού γι' αυ¬ τήν έγραψε την δεύτερη Συμφω- νία. Τή νέποχή έκείνη όμως συνέ- βη ένα γεγονός πού τόν άνησύ- χησε .Ή άκοή τού άρχισε νά πα¬ ρουσιάση διαταραχές καί οί για- τροϊ ήταν άνήμποροι μπροστά οτήν πάθησϊ τού. Δέν τοϋ άπέκρυψαν μάλιστα, ότι μέ τδν καιρό θά ε- πήρχετο πλήρης κωφότης. Μέσα στήν άπόγνωοί τού, ό 32χρονος Μπετόβεν άφησε φί- λους καί γνωστούς καί κατέφυγε μέσα στήν μοναΕιά τής φύσεως, στό Χάϊλιγκνατάντ, κοντά στή Βι- | έννη, μόνος μέ τόν έαυτό τού καί [ έννη, οτϊς 26 Μαρτίου τοϋ 1827, τής ΙΙολιτικής καί Μό,λις εφθασ.ν Αθήνας καί εγένετο <ροιτητή; τής Νομική; εδειξτν ζωηράν κλίσιν πρό; την Λογοτεχνίαν, δημοσιε,ΐ'- ιον έιμμέττοις ,μίταφράσεις Γα/..'α ών ποΐΓΐιάτιυν ναί ίδιαιτες,ο,; των Μισβΐ γ,α! Ραστιδόν καί οει λα δειλά άργότεςον, ίόικοΰ; τού στίχονς :ϊ; τα μοναδικόν τότε ΐ|ΐ λολογικόν βήμαι τγϊ> ΒΛΑΣΙΟΤ
ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΟΤ «Μή χάνεσαι*.
Ό μέγα; ούτος δτμοσιογρά<το; τή; έποχή; έκ,είνη; Γα6ριη>.ίΰη;,
έκιί?ίεΓε τόν Άργ ιόπονλον >
τοϊ> ΰπεδςιξΐν την οδόν ήν «δεί νά
άκολο ·0ήιτ} οδτης, λέγων είς < Τί τάς μεταφράσεις κ,ιί τότι.τ'ΐ διά την Άνατο νη σέ σνγκινεϊ· τόν: ; ηντλΓΐ οτν·:χω; ά.-ΐό τα; άστειςΐύτοΓ; .-ΐηγά; της πλονσίας ΰιβλιοθηκη; το"/. Ό ντσ;.ό; 'Αογνράποιλος ϋτ-ιν ήτο εί; την Εί-αγγελικήν Σχςλήν τή; Σμίρνης, κατέ.-.Λ.ησ:ν τού; χά θ-ηγηιτάς τού μέ τάς Λογοτεχνικάς έκε'·«~ις τού καί τάς λ ιτριωτικά; έκδηλώε'Π; τον- Είς τα θΓΐνία ιϊ κόμη, γΓάι!τ:Α τό πρώτον ποΐημά τον μέ τόν τίτλον «Όροροτνή καί Παραλλήλως πρ·'>; την νομικήν
τού εργασίαν δτμοσ ογεαφοϋσε
είς την παλαιιοτέΓαν κα άξι-λο-
γοιτέρην έιττ.μίρίδα τού Άλντρώ
το^ΐ Έλληνισμού Σμύρνης <Λ- ΜΑΛΘΕΙΑ» έκδο3:ϊσαν τα .-τ.,-Λ- τον τα 1838 ε·!; Σμύρνην καί κα τ έ.-ιν «τ,ό ζιοήν ενός ·σχεόόν αίώ %ε; ϊσ/ίησεν τό 1923 είς Αθήνας, ώ; υ;1 τίς την «ΑΡΜΟΝΙΛΝ->
,ιαΐ ΓΪ; ΐ>.λα; έΐΐΓ.μεςίδας καί φι
Ίζ~". ,Ί-χά περιοδικά τής Σαι>ρνη5ι
τής Κων),τόλ;ω; καί των Α3η-
νον.
ΕΙ; τώ γςΐΓΐίον τού ήσχολίίτο
-'ς.!,·)ς ·ιέ την Δικηγορ;κήν, την
Α' ογεΓΐ,ντί .ν, ·αέ την πολιτικήν,
τόν ."ΓρίφΓΐθν άνθόκηαόν τού είς
Κοιδ.,'.ιο *·Γλΐα·ι".ιστάν» καί είς
τι'-ν Λι'σχην των Κιντ,γΛν μέ την
7,λτζΛ έχον -τ'.άϊ τού τύν άχώρι
στ "ν νο^γι); τ;ν.
Ίί ,-ΐρώτη πό ττική σνΛ.λογή τού
Μι·/, ;.',λ 'Ληγι ;ε.τοι'λο> ΐίν^ι τα
«Τ,αγοίδια τε Γ Γένονς» άτινα έ
ξ.'ίιωο: τό 1913 ,μβ τό ψενδώννιιον
«Ρήγ^ς Ραγιά;» διά τόν φόδον
ι τίΓ,ν Τοι' γ/Λον. Τα τραγοΰδ.α ε,ύτά
είναι άπο,.αλυπτικά ιμιάς ψ.χή; γε
μάττ; Έθνισμόν. Είναι μιά λυπη
μένη ιιοισικη διά τό ϋ.τάδονλον Γέ
νος, τύ βο.τη,γμενο,ν εί; τα οτίοτά
δια τής 3κλ.α6ιάς, ποϋ τό φωτί-
ζοιν μόνοι αί άστραπαι των έλ.-ιί
διυν. είναι ενα βιβλίον μέ μίαν έκ.
ί)ϊνο)σιν πίστεως διά την α'ιιονιο
ΐι.τα τοΰ Ελληνικοΰ Γένοις. «Πά
νώοιο; ποτα,μό; τό Γένο;.·· μά κυ
λα τι πηγή στής αΐωνιότητος τα
6άθτ,»· Ή 'Εθνική ίδέα, όπως τής
εδιι>'»' τόν δικόν τη; παλμά ή ο;λ..ο
νιοαένη λαϊκή ψνχή τής ππλα.άς
τό 6α6ύ αΐσθημίΐ
την ΙΙατρΙδα έ,*πνέει τόν πβι
λήν χ αί μόνον,
σμα- μέ τό
νύχια σύρριΖα καί νά μπούν τα
ποστρικά μοσκομυρισμένα άσπρόρ-
νά γερέψει ό καλάς τής νοικο¬
κύρης. Σάν πήγαμε στό σπίτι ή
———2
την σκέψι τού γιά την τύχη καί
τό μέλλον τού. Άπό έκεϊ έοτειλε
στήν Τζιουλιέττα, σάν άποχαιρετι-
στήριο γράμμα, μιά σονάτα όπου
μέ την δική τού γλώσσα καί οί: τό-
νους γεμάτους άπάρνησι καί άπο-
χαιρετιστήριους άναστεναγμούς
(1ο μέρος), πονεμένες άναμνή-
σεις (2ο μέρος) καί άπόγνωσι
(3ο μέρος), έΕέθετε τα βάσανα
τής μοίρας τού. Πρόκειται' γιά την
περίφημη σονάτα, έργο 27, σέ
ντά δίεσι έλαασον πού ώνομάσθη-
κε άργότερα (χωρίς καμμιά σχέ-
σι) «Σονάτα υπό τό Σεληνόφως».
Τό φθινόπωρο τοθ 1802 Εανα-
γυρίζει στήν Βιέννη άποφασισμέ-
νος νά έπανασυνδέσπ; τής παλιές
σχέσεις, όσο καιρό ή κατάστασις
τής άκοής τού θά τοϋ έπέτρεπε
νά συμμετέχη οτήν κοιναινική καί
μουσική 2ωή τής Βιέννης.
Παρακινούμενος άπό την Μπετ-
τίνα Μπρεντάνο, ό Μπετόβεν έ¬
οτειλε στόν Γκαϊτε, τό 1311, την
σύνθεσί τού «Έγκμοντς. "Αρχισε
άλληλογραφία μεταΕύ τους: καί
συναντήθηκαν πολλές φορές στήν
λουτρόπολι Τέπλιτς. Άν καί δέν
δημιουργήθηκε οταθερή καί έγκάρ-
δια φιλία μεταΕύ των δύο μεγά-
λων πνευμάτων τής έποχής έκεί-
νης, γιατί οί χαρακτήρες τους, ό
βίος τους καί ή στάσις τους οτήν
2ωή ήταν ούσιαστικά διάφοροι, καί
οί δυό διατήρησαν την θύμισι των
έντυπώσεων άπό τίς συναντήσεως
τους έκεΤνες.
Έν τώ μεταΕύ, ό Μπετόβεν έ¬
χει τελείως κουφαθή καί ή έπι-
κοινωνία μέ τούς λίγους φίλουα
γίνεται γραπτώς. Πικραμένος καϊ
καχύποπτος, χάνεται συχνά γιά
πολύ καιρό κρυμμένος άπό την
περιέργεια τού κόσμου, μέοα σέ
μία άπό τίς κατοικίες πού είχε
συγχρόνως νοικιάσειΗ στά πρσά-
στιο τής Βιέννης.
Ό Μπετόβεν πέθσνε οτήν Βι-
2Ε*_
πολύ νωρίς γιά την Τεχνη, γιατί
είχε άκόμα τόσα πολλά νά δημι¬
ουργήση. Όλα έχουν είπωθή πά¬
νω στήν τέχνη τοϋ Μπετόβεν, άλ¬
λά τό κυριώτερο είναι ότι άντιπρο-
σωπεύει τόν κολοφώνα τής κλασ-
σικής Τέχνης τοϋ 18ου αίώνα.
Μεγάλωσε ι ά σχήματα καί τα τε-
λειοποίησε σέ τέτοιο βαθμό, ώστε
τα έκαμε σχεδόν όριοτικά. Κυρίως
όμως, είναι ό πρώτος πού έβγα-
λε την μουσική άπό τόν άριστο-
κρατικό προορισμό της καί την έ-
κανε νά άπευθύνεται πάνω άπό τό
κοινό τής μιάς βραδυάς σέ όλό-
κληρη την άνθρωπότητα. Είναι ό
πρώτος μεγάλος μουσικός πού αί-
σθάνθηκε τό φιλελεύθεοο καί δη-
μοκρατικό πνεϋμα τής έποχής
τού. Τό έργο τού διαιρεϊται σέ
τρείς περιόδους:
Μέχρι τό 1800: Συμφωνία Νο
1, κοντσέρτα γιά π.ιάνο Νο 1 καί
2, σονάτα «Παθητική».
1800 — 1814: «Φιντέλιο», σαμ-
φωνίες Νο 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8.
Κονταέρτα γιά πιάνο Νο 3, 4, 5,
κοντσέρτο γιά βιολί, σονάτα «Άπ-
πασσιονάτα».
1814 — 1826: Ένότη Συμφω¬
νία, Μίασα Σολέμνις, ιελευταίες
σονάτες, τελευταία κουαρτέττα.
Μπαγκατέλλες έργο 119 κα'ι 126.
Τό έργο τοϋ Μπετόβεν άποτε-
λεϊται άπό: δύο λειτουργίες, καν-
τάτες «Ό Χριστός στό ' Ορος των
Έλαιων», όρατόριο, «Φινέλιο», δ-
ώΓΤτ μα; λοιπύν ΛΝΑΤΟΛΪΙ..
"Εκτοτε ούτος έ'γινε καί ε'οεινε
είς ί>λην τού την ζίοήν ό τραγονδι
στή; τής Ανατολή;, ό άςροσιιομέ
νο; ίε,5·εύ·; είς την λνατςα'αν τη;
καί ό πιστος λάτρης είς τό δραμα
τή; Σμύρνη; καί τή; Ίωνία; κα.
οί'τω, ή Ανατολή ΰπήοξε ή μοναδι
κή Μοϋσ.ι τού.
Διδάκτωο τής Νομική; έΛιστρε
(^ει είς την γενέτίΐςάν τού Σμΰο
νην μέ την ορμήν των 24 έτών,
τύν .τχτηιοτικ'όν ^(:ανατισμόν και
τόν ά'έςα τή; έλενθεπίας δν άνέ-
πνει γε'λ' ΐ'.τι 5 έ:τη είς Άθήνας,Τδρν
σ:ν Δΐληγορικόν Γραφείον καϊ έξη
λίχΒη "1ς εν α, διακεκριαενον Δικη
.όρον τή; ΊηΛ.'α;. Μέ τα πλαύσια
((ΐπ:/.ά τον χαςιίσματα, μέ τί|ν άο
τ.'ιν επιστημονικήν κατάοτιαίν τον,
μέ την ίγνοχτιμενην τιαιότητά τον,
δΐί'κ!.!θη «μέσω; καί ?λα(!ιΓν ϊδιπι
τίραν θέσιν εί; τόν Νομικόν κό
σμόν τή; Σμύρνη,;·
Ή Νομική (Ίιθλιοθήχ-η τοϊ· ΜΙ
ΧΑΛΑΚΗ ϋπεοέδαινε τάς δύο (2)
χιλιάδας τόαους, έχτό; άπό χιλιά
δα; άλλον; μέ Πολιτικόν, Φιλολο
γικόν, Ιστορικόν καί Κοινωνικόν
.τεΓΐ:χόμ:νον.
Δ κηγόοο; τή; .-ιόλη»; καί ολ.ιον
σχτδόν των Προξενείων ίί; Σμύρ
νην- Βιδλιοψάγος, 6ι6λιολ.άτρη; &
ϊ!Τΐ'ιν Ρήγαν Ραγιάν <:ί; τό πο.'ι ιιά τού ί: *Βαγγελίστ;'α» όπερ ; το. ΐν.ιμοσιεύ&η είς τό περιοδικόν «ΚΟΓΤ;ιηρ> τής Σμνρντ)ς την παρα
μονήν τού Εΰαγγελκΐιιοΰ τού 1909.
"Αλλα .-Όΐήαατα τοϋ Ιδίου τό
«Κοιρυπάνι», ή «Π;οσενχή τοϋ
Στρατιιότη», τ' «Άνιστόοητα»
τα «Το<χγο>Ίδια τής Άνα.τολής»> ή
ποιητι,κή σ,λλογή «Πειρασμένα καΐ
καί τό περίφημον «ΓΚΙ-
ΟΤΛΙΣΤΑΝ» δλα αΰτά καΐ αλ
λα ,-ιολλά ά,ξιόλογα, είχε κλείοει
την Ανατολήν μέσα ί'ι; την ψυ¬
χήν τού-
Γνήσιος Άναταλίτη; ό ΜΙΧ·
ΑΡΓΤΡΟΠΟΤΛΟΣ (Ρήγα; Ρα
ίϊ βαθΐ'τοπ-α τάν ,-ΐερί
γιας)
φημον Άσιάτην ποιητήν τόν Πί^
σην ποιητήν Σααντή καί ήτο ό μό
νέ; •/ατάλληλο; διά νά μά; μυή
σει εις τα μυστικά Οβλγητρ.1 ι ής
ποιή<τει,)ς αύτοΰ. Ό ίδιο; εγιν; σιιιίιολον διά τοίις αγώνας της σκ.?.αί>θ)αένη; Φυλή; μα;, ενα; Ρΐ|
γας, ενα; νεώτεοος Ρήγα;, δχι ό
Φεη,ιίος, όλλά ό Σμΐ^ναϊο;· Πό
λύ έ.-τιτιχή; τυγχάνει ό χαςακτιιοι
Γ,'ΐ'); τοϋ νεώτερον Ποιητοΰ τής
Ίΐ'ΐνά'; Νίκαυ Τοντοχ'τζάκη ότι,
δ Άργΐ'ρό.τονλο; ήτο ό Παλαμάς
τής Ίωνίας.
Μετά τή Μικϊασιατικήν κατα
στροφήν έγνιατ-στάθη εί; ',ΑΟή-
(Λνέχεια είς την βην σελίδα)
περα σέ 3 πράΕεις, άπό την όποια
ύπάρχουν 4 είσαγωγές (3 μέ τό
δ'ομα Λεονώρα), είσαγωγή καί
μουσική γιά τα έργα «"Εγκμοντ».
Κοριολανός, «Τα έρείπια των Α¬
θηνών». Έννέα συμφωνίες (μέ τό
άφθαοτο άριστούργημα την 9η),
32 σονάτες γιά πιάνο, 10 σονά¬
τες γιά βιολί, πέντε γιά βιολον-
τσέλλο, πολλά Τρίο, Κουαρτέττα
δύο Κουϊντέτα, πολλά Λήντερ κ.ά
^?5?·—*!2·Ε**τ
γενναία έκείνη γυναίκα ήκρυψε ι μιά γουλιά γιά νά πάει ή ΆγίαίΕτε! έχετε μεΓαλάβει1 μή τό Εε
τόν πόνο της καί παρουσιάστηκε Κοινωνία κάτω. Μάς παρήγγειλε, χάστε!
ήρεμη καί χαρούμενη γιά την «κα-
Μέ τίς διόιιτρες τοϋ «ΚΟΣΜΟΥ»
Η 35ΕΤΙΑ
λή μερά», όπως κάθε χρόνο. Εϊ-
χε έτοιμο ο' ένα ρακοπότηρο μο-
σχάτο κρασ'ι κα'ι μάς ήδωσε άπό
τουλάχιστον δέκα φορές, προσέ-
Ετε νά μή φτϋοτε- καθόλου σήμε-
ρα, νά μή πέοτε κα'ι ματώστε κοί
νά μή πήτε άσκ;ημο λόγο, προοέ-
'Λναγνώστης τής στήλης σέ έ
'.στολή τού μά; γράς:·:ι:
«Β/βαια, ά.·τ.οτε)»εΐ ϋέγα έπίτεν
<μι των δημοσίιον νπαλλήλων ό εσιιός τή; τοιακονταπεντα=τίας παρά τό γεγονός ότι δι* αϋτοό εύ ογετονται οί ολίγοι εί; αριθμόν ι αί δή οί άνήκοντ€ς ϊίς την α' ακ τηγοςίαν ένώ άντι&έτο); ουδέν δ (ΐελο; θά έ'χονν ·:ΐτε διατηρηθή ό 9°σμιός είτε δχι οί άνήκοντ*; είς την 6' κατηγορίαν οΐτινες άτοτε λοΰν καί τόν όγκον των δημόσιον ύπαλ-λήλ.ων· Άσχέτως δμιος αυτού νομίζιο ϋ τι ή ΑΔΕΔΤ θά εποεπε νά λάδη ύπ" δψη της, πρό πάσης έ της ότι ίνας άριθμός διανϊκριμέ νο>ν άνωτέριον συναδίλφων
χώρησε έκ τής Ινεργοΰ ΰΐϊηρεσία
κατά τό ·διάστημβ τής δικτατοοίας
λαταλη,φθεί; άπό την 35ετίαν ζή
ς ήθικώς κσί οίκονοαΐ/.ώς
άπό άποστοάτους στοατηγούς
σννταγματάρχα;.
Κα'ι έ{-ωτώ τίγν ΑΑΕΔΤ ή όιο'ια.
καί Ιπέτνχε νά άποσ.ρθή
τό πρός απόδοσιν δικαιοσννης είς
άβρο'ιπον; ποϋ ήνάλίοσαν την ϊωή
τους είς την υπηρεσίαν τής πστρί
δος διάταγμα, άν άαο-κλή πράξιν
η ενεργεια της αυτή
πράξιν σνναδελίρικήν έναντι τής
κατηγοοίας των άδικιθέντων αύ
των συναδέλφων.
Σκόνταψαν οί άνθροιποι σέ μιά
άδιν.ία χαί έφθασε έΜ τέ
λ.ους τι στιγαή νά διακιωθοΰν κο*
άντί τό σι<νδικαλιστικό τονς δργα νο νά τονς σνμπαραβταθή καί νά τούς 6οηθή«η τούς πετά στόν και άδαν». —Αύτά μα; γςί'αίε, δ φίλος ά να','νώστης μας κ«1 εμείς άηό ίβ«>
χρέν>ση τα θετο.μ* νχ' δψη τής
Κιβερνήοεως κ.αί τής ΑΔΕΑΤ
Οί μέρες άπό τα Χριστούγεννα [ διότι δέν μ.τόοεσε νά όλοκληο,'όση
ϊσαμε τοϋ Άγιου - Βαοιλειοϋ ή¬
τανε σωστό άναοτάτωμα γιά με-
(Συνέχεια είς την βην σελίδα;
την σταδιοδρομίαν τού λόνο> /ατα
λήψεως των ανωτέρων καί άν
των —ό ρ γ α ν ι κ ώ ν—θέσι
πρός τόν σκοπόν έξτινέβεΐΐίς τρό
.-τού οικαιιίκκως των κατα(ρον*'>ς ά
6'κηθίντίην αίιτΰιν
Βαβίλης
*κ«5ρομ·ί στ·} Έ
|ΐιά θερινή
ξαιτερικό
)Σι·ν ,_ ε/ ηροηγονμενοΐ')
Στίς 12 τα μεσάν.χτπ
βίΐμι γιά Τι'ι Μαγιορκα. Κατά τόν
χλοϋν εΤχ,.,ιε έλβφρά σκαμ.-ιανεβά
β.ικιτα· ΊΙ Μαγιόοζι <ττό Ό.τανι κό άοχ'πίλγος βΐνε τό μεγαλύτερο νησί τ ήν Βιύ.ΐΩ.ΙίΜιΐν άπό τη τέσ βερ'ΐ Λλ/α ντ«<τΐΓί, ίίίΐοις: τή Μινόρ Υ.Ί., την Ί6ίθα, τή Φη·ρμαντέρ·Γ καΐ την Καβρέςα. Εχϊι έκτασ πβρίποιι ατως ή Εΐδοια. (Μαγιόρ χά 3500 χλμ. Είδοια 31.40 χλμ·) Τό ε.λαα;ός της εχει κολλοΰς λό φονς, άλλά οί κοιλάδος της είνα Είίςτορρς. 'Η ΟΓΐοοποά της άρχίζε «πό ΓιΟΟ μίτοα ΰα|Ός εος ) 800· Βα ός πλοΓτος ή γειοργία χ-αί ή κτη Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ μώνας στή Μαγιορκα». ΚατεΊα:νυ νετ^οψία. ΙΙαρήλ/.ηλα ή 6ιοι»η,χ« νία τη; κοττεργάζει δέοματα, χαρ τιά, νφάσματα & μπνρα· 'Ε.τίσης εχρι. όπΐι>οο(τός)η δέντοη, ιδιαιτέρα
μάλιστο χαβθΰπια καί «ιιχΐ'γδαλα.
Πρωτρύαισο ή Πάλμα- Στό ό
ρ
τού «όλπου τΓ.ς διαγοάΓρετΐιι μιά
έ5αίρετη παραλιακή λ'ωφόςος μέ
<ροινικύδϊντρ«.. Τύ μΐρ.ος της «1- ν«ι 6 χιλμ. καί τό πλάτος της 40 μρτοα. "Εχη μονσεϊα, 6ι6λιοθήκ*ς, πο-λιούς άνρ,μό,ανλοΐ'ς, ίστοοικά κτίί.)ΐα, μΓμΓΐα τού Μεσαίιονα, .τολ λά ξενοδοχεϊα, έοττιατόρια., κατα <ττΐ|.ματα ,οουχισιιοΰ κλπ· Κάτοικοι 250.000. Σρααντιχώτερο λιμάνι της τό Πόρτο Κρίστο. "Οπως άνα (ρ=ρει ή ίστορίο άπό τό νησί ϊπέ ρασαν κατά -/-χΐϊοι'ς: Φσίνι·κεςτ ΈλλΓ,Λ«"ς, Κηρχηδόνιοι, Ριομ.αίο·., ΒάνδαΧοι, Βυζαντινοί καί "Αρα ντβς ά,τό τα κελλιά χαι Λ<>οχΐ' _<ο>ν
τας πρός την εξοδο, μ.ττραχιι: <-■: ήν των τελετων- Έχεί π ιρ« πΜι- μιά .ταραστσσιΐ / Οί έκτελίστες ^ο.ο λιτεχνική. σ.;ν τοτιχγ; ε*νδνμ«σ.':ς. κιθάρϊς-, μανδολι'να κ«1 καστανιέ- ■*ίζ- Έχόρΐΐ-ν οι«θ·μικά καί τα τρ ι γοΰδια τονς ήχοΰσαν στ' αύτια μσς. Καί την τρίτη ρα 8)9 .-ΐήγ«ιμ? <ττά αερίφτ,μα ο.ΐι'ι λαια τον Ντέλ Χτράχ. "Ητανε (ιω Ταγιογημϊ'να. ΚατεβήκίΛμε σχότ.· Λιασχίσσμ>Ε βτοές· Περάσϊψ^ δια
δί,όμονς καί τελικά σ,τΟΛαμε Οί
ένα ήμΐκτ'λλιο χώιο ποΰ είχ^ -/««ι
σματα άαφΐθεατρικά. ΤΗταν γεμΐ'
τος άπό ξένοΛς. Σέ λίγο εσίν, πιΐν
τα <ρωτα καί τοίς Οαρκοίλϊς ιι? ποικιλόχρομο <ρ·ωτι<τμ.ό σιγογλ, - 6ες. 8 τό νέ τοπικό έκδρομικό στήν Ιΐάλμα στίς Κ) 9. Έχεΐ μάς ςτεοίμε μί Ίσπιχνίδα ξεναγό .τού ώμιλοΰσε γαλλικά· Στύ ϊσϊ μείναμί 6ΰο μϊηες Ο 7«ί 7)9. Ά'ΐον πήγ-ιμϊ στό ξενοδοχεϊ.ι Άλ'αονντένα όδό "Αβντα Ζέμ καί «'ΐίσ,/με άποσχενές :μας άναχωοήσαι,ιιρ γιά την περιήγηο"! τού "Επισκε ιρθή/σ,ΐ!'3 τόν Καθεδρικό Χαό. "Ε χει .ιέντρ καμπάνες. 'ίί αεγαλι'τε ρη κ·αιμπάν.χ .">.0()0 κιλά.
Μάς έντ.πωσ^ασαν: ή ΙΙΐλη τής
είσόδ»!1, τα έπίχρΐισα κηροπή,για
καί τα κ.εντηιιενα άμφΐα- Στή σν
ν/,χεΐΓΓ ε?δ·»με κιαί έκεϊ τό Πουέμ-
πλο τού νησιοϋ. Έπίσης τό σϊΐίτι
οπου εξησε κάποτε δ μ·~γάλος μας
ϊίογράφος Δομ. Θεοτον.ϋ.τυλος 'Ελ
κρέκο. Πας·άΡΛηλα τό Ρθιμαίκο θε
ατρο_ τή Ριομαϊκή Άγορά μέ τί;
μαριμάρινες προτομές τού Ίοιιλίου
Κα.'σα:ος, τοΰ Οέρωνος καί άλ?.«ς.
Τελΐ,κά σταματήίαμε στή γοσφική
Λμμονδερή άκτή "Ιλέτα· ΙΙολλοί
ές κ'χί κολτι,ιιθήτριες άπο
λάιιδαναν καβολικά τή θάλασσα
ρν<ο μικρά (Ιενΐινόπλοια διέγο.'ΚΓ'ιν θιειαματιχοί'ς νύκλους. 'Επιστρέφον τα; στό ^ενοθοχεΐο γιό. τό γΐΐ'μα, μας ·ςίπΐ ή ξεναγός οτ, τό νησί ε χει ξες». καί ι'ριο κλϊ ια καί 0:ι οεϊται ίδεώδες σμοϋ. Γι' αϋτό κά&? χηόνο εοχουν ται στό νησί ΛληΦος ,τεριιιγητές. 2ιγκΐΓκρι,ιιένα τό 1971 επέρασαν (/πά τό νη<τί 7 έκατο.,ιμύρι.α ξένοι Μειονεκτεί ομιος σ'ε ν·?ρό· Γι' αύ- ■τό οί κάτοικοι εκτκταν στέρννς μα^εΰοΐ"ν μέ πϋλ,λή ((οοντίδα 6ρό χινο νεϊό. Την άλλη μερά 7)9 έκ δράμι«.με στή Βιοιλ.ιιεμό.α. Στό μο ναστήοι δπου Λαοαθέρισαν ό άθά ναΐος μοι··σονργός Φρειδερίκος Σοπέν & ή δ:άστ»μη Γαλλίδα μυθι Γεο^γίας Σάνδη ποϋ τό .πηαγματικό της δνομα ή- ταν Αύγή Ντν.τέν. Τό μονοσιήρι μέ τόν Λνθοστολιστο κηπο το-·· κτί η%3 τό Ιΐον αίώνα. "Εχει θέα πατνβραματική καΐ πλαι^ιώνεται μέ κέδρον; κί χουρμά,δος· Βρίαν.εται οί ύψόμετρον 430 μέτρα. Άπέχει Από τό -χ«ντ^0 τής πό'τοις 68 χλμ. Στά περιποΐΓΐιένα ν.ελλιά τού ό .-τού έμειναν οί δνο ίραστές, άπό τόν Νοεμβςιο τού 1838 Εω; τύ τέ λος Μαίου 1839, εΐδαμε ·δΰο .τιά να. Έπίσης την Λροτομή τοθ ιον σου^γοϋ, την προΛοπογηθίίία -ιον τό ίκικιγρϊ τ€θ άςιερ.τίροΰ τού χ- ΟΐοΟ καί άρκ·ρτά σκίτσβ τή; Γ:(,υη γίας Σάνδη. Έκ-ϊ ό μο.ισικο — <τυνθ:τ"ς —κατά τοϋς βιογρά^οις— μια ΛΙπαλλάντα, ?να Σ;:έ(Ίτσο, την ΙΙίΐ λωνέιζα εργ0 Ί0, μα.οϋρκες καί 2·! | ο Σπλ.έντιντ. ΙΙςιιοιΊ6ιια «τοΰ ά-;οτελοϋν ά(.ι- στοιιργι'μιατα ροααντισμοϊν. 'Λ'λ»· απαΛ»(ο στα 'ΊρΓμα νερά τής ο-πηλιοις ένίϋ ταυ -οχρονα άκοι'αμ,ε ήχογραιφτιμίνοις άπό την Πολιονέζα τι,θ Σοπέν κα ά.τό τα ΙΙαραμύϋιη τι.0 Χδφ,ααν. ^έαμα ιΓίιφρόσΐΛ'ο κιΊ γ ο ητειτικό. ■Επιστρϊςροντας βτό ξενοδοχι?ϊο στα,ιιατήσψε στόν Μαναλόρ· (Ές, γοστάσιο τε-χνητών μσργα{ΐιταρι ών Όηκουϊντέα). Τα έκθέματα: σκονλαοΊκια, δαχτι&ίδια., 6ραχώ'.ι α, καί'φίτςες καΐ γενικά τα πί^ι δϊοιαια μέ μονές, διπλές καΐ "τι- πλές σειρές άπό μαργαοιτάριο, ?ι σαν τοπο'θΕτημΓΛ'α μέ ϊΛμέλίΐα αε γτάλιν?ς προθηκςς. ΟΙ καλλίγοαμ μες μινοφοςιοθαες πιολήτριες μ* τα φλογοβόλΛχ μώτια πού μιλοϊ'σαν γαλλικά ίίχαν ΓΪ6<>οΰς καί αίθέοι-
ο-ς τρό.-101'ς. Φεεΰγοντας άπό τό
έογοστάσιο Μανακόο ητανε
μέρι. Πήγαμε καί πάλι στό ϊ;νο
δοχείο. Φάγβμε αί ΰστεόα πήοαμ:
τη·εχάλα πρός τα μαγαζιά· Καί ΰ
ταν δναψαν τα <{ο)τα στούς όλοκά θαρους δρόμους άνε6ή.καμε οτό ϊκ,δρομιχό λεακρορίϊο καί σαμε ποός τό λιμάνι. "Τστερα Λ.·τύ μιά {ίκοσάλεπτον άναμονή^ έ.-ΐι(Ήι- στήκαμ.5 στό μικρά χα.1 όλόασπρο καράβι —Μποϋρκος—. ΟΙ πτρκτ «ύτ-ροι ϊπιδάτες ήβαν Ίσπανοί- Άπο.τλεύσαμε οτίς 10.30 μ·^.. Ή νΰχτα ήτοτν γλιναά- Ή Μεσόγειος ήίε|μη. Δέν .Γΐχαμε κοΰνημα. Πλ£ι· ρίσαιμε στό Άλικάντε στίς 7-30 το πρωί 9)9. Διάρχ«ια ταξιδιοΰ 9 ώ ρες. Τό Άλικάντε ίί Άλικάντη ίί νια πόλις τής Άν. Ίατανίοος. 'Η ταν άλλοτ3 άρχαίιι 'Ελληνική ά ποικΐβ. Τό λιμάνι της .-ΐαρουσιά- μεγάλ.η κινήση. "Βχει διϋλιση', οιο πετρειλαίου, ΰιομηχνίες χημι- κων πραΐόντιον "/ίοι.τνο6ιομ.Τ|χανί:ι κ,ια ύιραντοι>ργια
(6«ω6ακε«ά). Κάτοικοι 122.000
Άπ· 1960. Έκεϊ μάς περίμενε το
έκδρο,μικό μ«ς δχη,ιια ποΰ είχ-ε ερ
θ~ι ολο τή ΒερκελιίΛ'η μόνο μέ
τόν όί)ηγό· 'Α^ΓΌΰ τακτοποιήσα^ι
τίς ά.τ»σκεΐ'ΐς μας -|εκινήσαμ
Εϋθυμα
ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
"Ενας έθνολόγοα περιοδεύει
στή £ούγκλα τίς διάφορες άγρι-
ες φυλές. Τελικώ καταλήγει σέ
κάποιο μικρά χωριό, πού κατοικεί-
ται άπό μίσ άγνωστη φυλή.
— Μπορεϊτε νά μοθ δείΕετε έ¬
ναν όνθρωποφάγο;—λέγει στόν
άρχηγό τής φυλής.
ΚΓ έκεϊνος περίλυπος:
— Κρϊμα! Πρίν μιά ώρα φάγα-
με τόν τελευταϊο!
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝ1Α
Δύο γείτονες συναντώνται στό
δρόμο;
— Συγχαρητήρια! λέγει ό Ενός.
Ακουσα χθές την μικρή κόρη σου
νά κάνη μάθημα πιάνου. Σκοπεύ-
ει νά την κάνης πιανίστα;
—Μπά! προσπσθώ νά κόψη τή
συνήθεια νά 6ά2η τα δάκτυλά της
μέσα στή μύτη!
Άληθινέο
Παρμένο άπό την σύγχρονη ζωή
ΠΑ ΤΗ ΓΤΝΑΙΚΑ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ
ποός την ώραία πάλί τής 'Λνδαλοΐ/
(ΐίας τή, Γρανάδα ΰ.του στολίξτΐτα
μέ μντ^ιιεΪΛ <ΐπάνιας όμορ-φιάς ΠεΓνώντας την πόλι "Έλτσε «ιού ,τλαισιώνεται .μέ πλήθο; ιτοινικΐ) δεδρα, <ττα|ΐατίκταμ.ε γιά λίγο στ πόλι Μούρθια δπου ή όμώνυμος παοχία --τού ■βρίσκεται κοντά στόν ποτα,αό Σεγκούρα εχει πανϊπιστή μια καΐ έκκλησιΓς Άναγεννήσεως >μ ρΐ'θμοΰ μπαρόκ. (Ή λέξις μπα
οόχ. Ίταλικά ιμπαρόκο σημαίνει πά
ς σϊ ίίγκο χαλλιτεχνικύς ρι-
©μός μέ ποικίλα σχήματα) ■ Κατά
την διαδρομή είδαμε άνάμεσα σε
δυό 6ουνά ενα τεράστιο Σταυρό·
ΛΙΟΡΘΏΣΙΣ
Ά.-τύ τίς άναμνήσεις τοϋ κ. Β.
Πετροπούλου παοίλνείΓτΟησαν οί κα
Στό <ΐ·ΰλ. 2279)2<;)1Ο)74:Στΐ)ν π,λατ· ια των Εΰγενών — ΙΙιατπα Σινιοςία. Έχεί είχαμε τό παλάτι Βέκκιο. ς στό ιιΰλ- 2281)6)11) 74 στήν πρώτη ατήλη: Στή Μασΐτα.λία, νίτχτα ώρα 9μ μ. Διοτνι·χτε;:ί>σ:ιμε στό ξενοδο/.£ΐ
Μιά μικροϋλα χορεύτρια τοΰ 6α-
ριετέ, πού βγαίνει στό πρώτο νού-
μερο μέ έχει Εετρελλάνει, έδώ
καί κάμποοο καιρό τώρα πού πο-
ρακολοοθώ πρός χάριν της όλεχ.
τίς παραστάσεις. Είναι καοτανή,
λεπτή, μέ πράσινα μάτια καί χαρΐ-
τωμένη μυτιτσα. ΦορεΤ ένα χρυ-
σαφένιο μαγιώ, καί κρατώντας μιό
κόκκινη όμπρέλλα χορεύει μερικά
λεπτά σάν πεταλοϋδα, άνάλαφρη
καί πεταχτή. Έγώ κάθομαι κάθε
βράδυ στή δεύτερη σειρά, στό
κέντρο τής πλατείας, παρακολου-
θώ μ' ένα χσμόγελο τίς έμφσνί-
σεις της καί στό τέλος χειροκρο-
τώ καλυτέρα κι' άπ' την πιό εύ-
συνείδητη κλάκα. Καί στό διάλειμ-
μα μεταΕύ των δύο παραστάσε-
ων, πηγαίνω ώς τό πορτάκι των
παρασκηνίων καί μαΖί μέ τό σχε-
τικό φιλοδώρημα δίνω στό γκρούμ
ένα μπουκετάχΐ λουλούδια γιά τή
μικροϋλα χορεύτρια. "Υστερα, άν
δέν έχω νά κάνω τίποτα καλύτε-
ρο, παρακολουθή» κα'ι τό δεύτερο
μέρος τοϋ προγράμματος, πού δέν
εχει όμως καί τόσο ενδιαφέρον,
6κτός άπό τό φινάλε, όπου πα-
ρουσιό^εται κάποιος συμπαθέστα-
τος τύπος — ασφαλώς θά είναι
κανένας παλαίμαχος θεατρϊνος —
μεθυσμένος καί φιλοσοφεϊ γιά τη
2ωή, πίνοντας πότε - πότε κο!
καμμιά γουλιά άπό ένα μηουκύ-
λι πού κρατδ οτό χέρι.
Τό γεροντόκι έκεϊνο μοϋ έγινε
πολύ συμπαθητικό κΓ άποφάσιοα
νά τόν γνωρίσω καί νά τόν κερά-
σω κανένα ποτηράκι κρασί. Φυσι-
κά θά προσπαθοΰσα μέ τρόπο να
ψαρέψω και καμμιά πληρσφορία
γιά τή χορεύτρια, κι' ίσως νά τόν
παρακαλοϋσα νά μεσολαβήση γιά
μενά στή μικρή καλλιτέχνιδα. Γισ-
τί, Εέχασα νά σας πώ ότι πήρα την
άπόφασι άκόμα καί νά παντρευτώ
έκεϊνο τό χαριτωμένο πλασματάκι.
άν δέν κοτώρθωνα μέ άλλον τρό-
τή φιλαρέρκεια τής γυναίκας. | πό νά την πλησιάσω. "Εγραψα
Λ Οί γυναϊκες είναι περισσό-
τερο σταθερές στό μϊσος παρά
στόν έρωτα.
Λ Οί γυναϊκες πού είναι έπιει-
κεϊς πρός τόν έαυτό τους είναι
αύστηρότστες γιά τούς άλλους.
»*♦ Οί έπιδέ,Ειες γυναϊκες κά¬
νουν την άρετή τους νά μαραίνε-
Γαι καί ξανονθίΖει κάθε πρωϊ.
Λ Ή άρετή των γυναικών έχει
πολλούς συνηγόρους, άλλά πολύ
ολίγους μάρτυρας
Λ Πά μιά γυναϊκα τα ρομάνσα
πού Ζή είναι πιό διασκεδασικά
άπό τα ρομόντσα πού διαβάέει.
Λ Ό έρως δέν είναι παρά τύ-
ΧΠ-
Α Οί δνδρες δέν είναι είλικρι-
νεϊς όταν κατακρίνουν την φιλα-
ρόσκεια των γυναικών. "Αν οί γυ¬
ναϊκες έπαυαν νά είναι φιλάρε-
οκες, πρώτοι αύτοι θά τίς ίκέτευ-
αν νά Εαναγίνουν. Τόσο άνούσιος
θά τοΰς φαινόταν ό έρως χωρίς
Λ Οί γυναϊκες μοιάΖουν μέ τα
ίοπανικά σπίτια, πού έχουνε πολ-
λές πόρτες, άλλά λίγα παράθυ-
ρα. Πολύ εύκολώτερο είναι νά
μπή κανείς στήν καρδιά τους, άπό
τό νά ιδή τί γίνετοι μέσα σ' αυ¬
τή...
Λ Οί γυναϊκες προδίδουν γιά
τό τίποτε, άπό άπλή περιέργεια.
Λ Άμα τίς γυναϊκες τίς έγκα-
ταλείψουν οί άνδρες, παραδίδον-
ται στό Θεό. Ό Θεός είναι ό τε-
λευταϊος τους φίλος, οτάν οποίον
μένουν μέχρι τάφου πιστές.
Ό έρως τής γυναίκας αύΕά-
νει διά των θυσιών, τίς οποίες
κάνει οτόν φίλο της. Δέν συμ-
λοιπόν ένα γράμμα στο γέρο ή-
θοποιό καί τόν προσκαλοϋσα «νά
μοϋ κάνη την τιμή» νά δειπνή-
σουμε μαΖί τό ϊδιο βράδυ σ' ένα
καλό έστιατόριο. "Εστειλα την έ-
πιστολή μου υέ τό γκρούμ και πε-
ρίμενα την άπάντησι. Δέν άργη-
σε νδρθη. Ήταν σημειωμένη με
μολΰβι στό ιδιο τό χαρτί τοϋ δι-
κού μου γοάμματος: «Εύχαριστώ
γιά την εύγενική πρόσκλησι — έν
λεγε — όλλά δυοτυχώς μοϋ είναι
αδύνατον». Υπογραφή δέν ύπήρ-
χε. Προχώρησα πρός -ήν έξοδο
κΓ έπιασα φιλικά τό θυρωρό άπ'
τό μπράτσο.
— Καλησπέρα, φϊλε, τοϋ εϊπα
μ
χ:ά ή Γεωργία Σάνδη εγραψε τυ
6ι6λίο
"Ενα;
Στή δίύτερη στήλη: Έμποπικυύ
νισιιτικαΰ, ήΛεκτρισ;ιιοΰ καϊ, μηχανι
■Δϋη: 'Λ.-τό τα μοΐ'σϊία άξιόλογα
ΘΕΑΤΡΟΝ ΑΛΙΚΗΣ
Μειυρογένους»
(ΙΙΡΟΔΟΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ)
Γιά έναρκτν'ιριο ΐ;.>γο τής έ^Γ-
τεινής χειμεΓΐνης ,-τίριόδου 11171
—75, ό θίασος τή; χ- Άλίκης
άνέϋασε τό Ιστορικό
νιά βεα^ιιτικό εργο —Μαντώ Μα.·
οογένονς (ΙΙροδομένΓς Λαός) τοθ
κ. Πύργου Ροΰσσιυ, πού πλουτίϊε
ται μέ μονσική χαΐ τραγούδια τοό
μουσικοσννθέτη ■/· Μίκη θεοδωςχί
>.η. ΊΙ σκηνοβιΓσία
Μιχαηλίδη κοα ή σκηνογρα
τι ία ναί τα 4ΐ'α(νταχτερά κοστοί'μΐΊ
τού κ· Σπόρον Βσιλείο.·.
'Η ήί<ι>ίδα τής 'Ελληνική; 'Ε-
Μηντώ Μαιιρογέ
νον-ς ποΰ τό άρχικό της δνομα ή-
ταν Μαγδαλινή, εΐχε πατ«.ρα τύν
ιιεγαλίμ.·τορο χώ ςιλικό Νικόλου
Μιαρογένη, .-ΐοί· είχε έγκατασταθή
'ττήν Τεργέστη. ΊΙ κβταγιογή της
ήταν άπό την σημαιντΐ/κή
-·"■ ' Υϊ'νεια των Μαινογενών
στήν 'Ελ
• ' νπατέ,ια της, έταξίδε
ο νη<τϊ τής Τήνου Χ.αί χ πήγε στή Μι'»χονο, πατρίδ*ι ·"' ί; της. 'Εχθί μέ διχά γλ εΐχϊ εξοπλίατι δΰο ■ '■ τού; ληίΐτο- α»ί τή Μν-.Ί>
ος καί γεννι.ίΙ
ντνιχά κ«1 ο.'
νεκρότησε σώμα πεξοναιτών. Ή
3ι·ναμική καί μορφΐιίμένη αυτή γυ
ναί>.α δημιοΰαγηο: στόλον κ.αί μέ
Τη ναυτική δυναμη τοϋ ύδραίου Το
μ.ιιίζη πήρε μέρος στήν έπί&εση έ
ναντιον των Τούοκον τής Καρΰ-
στου. Έ,τίση; έβοήθησε τόν άγωνι
στ.ι Γρηγόηιο Σάλλιι στίς κάχες
της Φθιώτιδος κ»1 Λε6ά5ειας. Με
τα την άαελ'5ν&.;,οχοση, τής άπενε
μήθ>) ύ ίπ'τιμος 6αθμός τής άντι-
. Γεννήθηκε τό 1795 καί
στήν ΙΙάρο τό 1848 άπύ τυ
Την θάψανε στήν
αΰλή τή; ίστορικής έκκλησίας έκα
τοντ (ΐπΐ'λι α κή ς.
'Η κ. Άλίκη Βονγιοι·κλάκη μ έ
την <1κτινο6ολίο της καί μέ την α ςιάλογη θεατρική τη; αγο>γή είκαι
έκβαμβιοτική. Λιαμορψώνει μέ οΐ-
στοο τα παίξ,ιμό της· Παράλληλα
οί έκλεκτβΐ ήθο.ποιοί κ.κ. Μάνος
Κατ^άκης, Νικητάς: Ίσα.χίρογλοΐ'
"Ανν.τ. Ποϊτ,ιτζή καί Βι'ςκον Πάλ
λης, δίνοΐ'ν την χαλλίτ;ρη ϋ
τική τονς καί ύπογρ.αμμί£ου·ν σέ
(Κι>στο·ϊ'ς τόνους τού; ρόλους το_ς.
Γενικά είναι μιά κπλοδβμένη .τα
Ι,κισπσίς Λοΐ' κρατα το ένδιαςτέοον
τοΐ' θε.ατή.
ΧΑΡ· ΠΕΤΡΟΠΟΤΟΣ
βαίνει δμως τό ϊδιο καί μέ τούς καί τοϋβαλα στό χέρι ένα κατο-
άνδρες. "Η ήδονή τούς κουράΖει
καί ή έΕακολούθηοις της εύτυχΐ-
ας τους κάνει ν' άνιοϋν. Ή έπι-
θυμία τούς φλογίίει καί ή απόλαυ¬
σις όμως τούς ψυχραίνεΓ.
Λ Ο γυναϊκες έχουν τό προτέ-
ρημα νά έννοοϋν τίς φιλοφρονή-
σεις σ' δλες τίς γλώσσες τοϋ κό-
σμου.
ΣΤΗΝ ΕΓΙΙΔΡΟΜΗ ΤΩΝ
ΤΟΤΡ,ΚΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΤΠΡΟ
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ
ΤΟΤ ΙΙΑΛΛΗΚΑΡΓίΟΤ
Τοΰ <^ι·>Λ*είο^ «Όχυρό θάί.ασσα»
άπΐ> γράμμα
Πίοχθίς τό 6οάδι·
«τφο'δοά μι-γά/.η
πνηά δώ κ,είθε πέ<ρτανε ίίπλίυν πολ λ.Λν τι'ι ΕΪηη δολιά, 6ολιά όλόνυχτα όώθ,ε έκεϊ θε άλλη καί .τυρο,μάχημα, «(.λόγα, ά- ή «χ/ΐ|ΐι: μάχη , βροντίδι. Κι' αύτοΰ τα ξΓ,}ΐερώ-ΐ«τα π«μ.$ σ' έχθροΰ νά μποΐτμε τό τούρκικα φυλάκει» κάποια τοθ ςή νά 6ροΓιμ2. Τό μακελεΐό έκράτησε μία .τερίπου ώ ώρα πίσο> είχαμε κ<ά ιιϊχμα λώτους πάρει μ" αλλοί κείνο χ' δλόνΐ'χτο οτοΰ' σ>ιοτ(ιψοΰ την μπόρα
νεκρός ό Χτϊνος ε.-ΐεσε τό νπό
'Εδώ
τοΰ .ταρεα
τοΰ <ρνλακείον πάντοτε τόν βάι|>α,με νάχ»| <ιύ- τοι» τι μί) Ε- ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΤ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ κ. ΠΑΠΑΔΟΓΓΟΝΑ Τόν υπουργό Έμπορικής Ναυ- τιλίας κ. Α. Παποδόγγονο έπιοκέ- φθηκε χθές τ ό νέο διοικητικο συμβούλιο τής Ναυτιλιακής Λέσ- χης Πειραιώς μέ έπικεφολήο τόν Πρόεδρό της κ. Δεπάστα καί τόν συνεχάρη γιά την άνάληψίΐ των κα θηκόντων τού. Αύτάς συνηθισμένος, φαίνεται, υπό κότι τέτοια, ρώτησε σέ τί μπορεϊ νά μοϋ φανή χρήσιμος. — Μιά μικρή πληροφορία, τοϋ δήλωσα. Θέλιο νά μάθω υερικά πραγματα γιά τή μικρή χορεύιρια πού έμφανι'Ζεται στήν έναρΕι. Καί πρώτα - πρώτα, πώς τή λένε. — Τ" όνομά της, τό καλλιτεχνι- κό, είναι Λίλιαν Ζοϋ, τό πραγμα¬ τικό της δμως κανεϊς δέν τό Εέ· ρει. Έκεϊνο πού γνωρι'2ουμε γι' αυτήν είναι ότι παίρνει τόν πρώτο μιοθό καί δέν έχει κανένα φιλο. "Ερχεται πάντα τακτική στήν ώρα της καί όταν φεύγη δέν την συ- νοδεύει κανείς. — Μπορεις νά μοϋ πής, άγαπη- τέ μου, ποίος είναι ό γέρο καλλι- τέχνης πού βγαίνει στό φινάλε οτό νούμερο τοϋ μεθυσμένου; Ό συνομιλητής μου χαμογέλα- σε. — Χμ! Τό ψευδώνυμό τού εί¬ ναι Ζοκλέ, τό πραγματικό τού ό¬ μως δνομα δέν τό Εέρω. θάναι κανένας μισάνθρωπος. Μ' όσα έμαθα δέν έγινα καθό- λου σοφώτερος. Κράτησα όμως υ¬ πό σημειώση τό εύχάριστο γεγονός ότι ή Λίλιαν Ζοΰ δέν εϊχε <ρίλο καί τράβηΕα σιγά - οιγά γιά τό σπίτι μου. Την άλλη μερά εγραψα ο' ένα ώραίο γαλά&ο χαρτί μιά έπιστο- λή στή χορεύτρια. Τής παρουοια- ίόμουνα ώς ό άνθρωπος μέ τό καθημερινό μπουκέτο, τή βεβαίω- »'α ότι ήμουν τρελλός, μέ την τέ- χνη της καί στό τέλος διατύπωνα καΖϊνο, μά έκείνη δέν ήρθε. Άπελπισμένος την άλλη μερά τής Εανάγραψα καΐ τής βεβαίω- ί;α ότι την όγαποϋοα μ' όλη τή δύνσμι τής ψυχής μου, ότι έμαθα 5ιάφορα πρόγματα τής Ζωής της κΓ όκόμα ότι ό γέρο - Ζακλέ, ό νουμερίστας τοϋ μεθυσμένου, μοΰ ^ίλησε μέ τα καλυτέρα λόγια γι' αυτήν. Την ψευτιά τούτη την ί- 6αλα γιά νά τής κινήσω τό ενδια¬ φέρον. Τό βράδυ περίμενα στό κέντρο καί κατά τίς 11'/2 6λέπω νά μέ πλησιάζη ένο παιδόκι. Χωρίς νά μού πή τίποτε μοϋδωσε ενα ση- μειωματάκι κΓ έεαφανίστηκε πρίν προφτάσω νά τοϋ άποτεΐνω μίαν έ- ρώτησι. Τό σημείωμα ήταν άπ' τή χορεύτρια κΓ έλεγε: «-Αν θέλετε έλάτε αϋριο τό μεσημέρι στήν εϊ- οοδο τοϋ πάρκου τοϋ Λουξεμβούρ- γου». Άπ' τόν ένθουσιασμό μου δέν έκλεισα μάτι δλη τή νύχτα. Καί την άλλη μερά στίς 12 ακριβώς ισκόμουν στήν εϊσοδο τού κή- που. Δέν περίϋενα παραπάνω όπό 5 λεπτά καί είδα την ώραίσ χο¬ ρεύτρια νδρχεται. — Σάς λατρεύω! τή δεβαίωσα. Είσθε ή μόνη γυναϊκα πού... Μέ διέκοψε μ' ένα κρυστάλλι- νο γελάκι. — Σάς πορακαλώ νά τ' αφή- σειε αύτά. Δέν σας πιοτεύω δ,τι κΓ άν μοϋ πήτε. ΚΓ άν άποφάπι- σα νά σάς γνωρίσω, τούτο έγινε μόνο καί μόνο έπειδή εϊμαι πολύ περίεργη νά μάθω τί σάς είπε γιά μενά ό Ζακλέ. — Τα καλυτέρα λόγιο! — Πότε τόν εϊδατε; — Είναι τώρα δυό μερες. Σ' ένα μπάρ... — Ώραϊα! Καί τί θέλετε άπό ρένα; — Νά... σάς... όγαπώ δεσποι- νι'ς! Νοιώθω μεγάλη τρυφερότη- τα γιά οάς... καί 2ητώ νά γίνετε γυναϊκα μου... — Είσθε ενα τρελλόπαιδο, μοϋ εϊπε γελώντας. — Μην είσθε τόσο σκληρή... Θά γίνετε ή πιό εύτυχισμένη γυ- ναϊκα τοϋ κόομου. ΆνοιΕε την τσάντα της, έβγα- λε άπό μέσα ένα χαρτάκι καί μο- λύβι, σημείωσε κάτι καί μοϋ τό- δωσε. — Νά τό διαβάσετε ϋοτερα ά¬ πό 5 λεπτά. Ώρβουάρ, μοΰ φώ- ναΕε. — Φεύγετε; — Ναί... "Αν θέλετε όμως έ- 'Τπό Ε· ΒΟΓΙΑΤΖΙΙ λότε τό βρόδυ άπ' τό καμαρίνι μου. Θά δώσω έντολη νά σάς έ- ΠΓτρέψουν την εϊσοδο. Κι' έΕαφανίστηκε βιαοτικά. Σηκώθηκα κΓ έγώ καί την πα- ρακολούθησα μέ τό βλέμμα μου ώς πού χάθηκε στό βάθος. Ύστε- ρα εεδι'πλωοα τό χαρτάκι καί διά- βαοα: «Είμαι μητέρα κΓ έχω ένα μπέμ- πη πού τόν λατρεύω δσο τίποτα άλλο στόν κόσμο». Άρχισα νά γελώ μέ την καρδιά μου. Τό βρόδυ, άφοϋ παρακολούθη- σα τό πρώτο μέρος τοϋ προγράμ¬ ματος, πλησίασα στή μικρή πορτί- τσα των παρασκηνίων. Ό κέρβε- ρος φυλακάς, όταν τοϋ είπα τ' ονομά μου παραμέρισε νά περά- σω. ΜοϋδειΕε μάλιστα καί τό καμαρίνι τής άγαπημένης μου. Στήν πόρτα όμως διάδασα μιά ταμπελίτσα πού μέ κατατάραΕε: «Λίλιαν Ζοϋ — Ζάν Ζακλέ»-! Τί εσήμαινε αύτό; Ή άγαπημένη μου εϊχε κοινό καμαρίνι μ' έναν άν- τρα; Φίδια Ζώσανε την ψυχή μου. Τί; Μήπως ή Λίλιαν ήταν παντρε- μένη μέ τόν Ζακλέ; Μά δέν θά μού τόλεγε; "Επειτα ό θυρωρός δέ μέ βεβα;ΐϋσε τίς προάλλες ότι οϋτε κάν μιλιώντουσαν οί δυό τους; Χτύπησα την πόρτα. Άκούστη- κε μιά ωωνίτσα — ή φωνίτσα τής Λίλιαν: «άντρέ». "Εσπρωζα την πόρτα, μπήκα μέσα κι' έμεινα μέ τό στόμα όρθάνοιχτο άπ" την κα- ιάπληΕι! Ή άγαπημένη μου χο¬ ρεύτρια, ή Λίλιαν, ντυμένη σάν τόν Ζακλέ, μακιγιάριΖε τό πρό- σωπό της γιά νά έμφαν.στή στό φινάλε ώς μεθυσμένος κρασοπα- τέρας! Ή Λίλιαν καί ό Ζακλέ ή¬ ταν τό ϊδιο πρόσωπο!.. "Αρχισα νά γίνουμαι παπαρουνα γιά την ψευπά μου ότι μίλησα γι' αυτή μέ τόν νουμερίοτα στό μπάρ! Ή Λίλιαν μόλις μέ εϊδε έσκα- σε στά γέλοια. — Σάς συγχωρώ, μοϋ είπε καί μοϋδωσε τό χεράκι της. Τό πήρα καί τόσφιςα μέ θέρμη μέσα οτά δικό μου. — Μπορώ νά τό κρατήσω γιά πάντα; τή ριί-τηοα μέ τρεμοι,λια- στή φωνή. — Κι' ό μπεμπής μου; — Θά γίνη καί δικός μου. Τα λατρεύω τα παιδάκια. Ή Λίλιαν μέ κύτταΕε μ' ευννω- μοσύνη μέ τα λαμπερά της μάτια κι' ϋστερα — μά δέν σάς ένδια- φέρουν τα παρακάτω. ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ την ευχη να τη συναντήσω, μετά την παράστασι, στό καΖΓνο για νά οουπάρουμε μαΖί. ©ά μέ γνώριΖε άπό ένα γαρύφαλλο πού> θά είχα
στή μπουτουν έρσ μου.
"Εστειλα άπό νωρίς την έπι-
οτολή μου στό θέατρα κο) κατά
τίς 11 τή ύχτα πεΓιΙμενο οτό
Τοΰ Άρχιμανδρίτου
ΛΓ'
Συνέγεια έκ τού ρ
Ή Βάτος τού Χωρήβ καί τό έν
τή Βάτω πϋρ προεικόνιΖε την Πα¬
ναγίαν Παρθένον Μαρίσν καί την
έν τή Πσρθάνω σύλληψιν τού Θε-
οϋ λόγου ώς έρμηνεύουν οί άρ-
χαϊοι ερμηνευταί Γρηγόριος Να-
ΖιανΖηνός, Κύριλλος 'ΑλεΕανδρεί-
ας, Θεοδώρητος ό Κύρου καί Σευ-
ήροα Άντιοχείας! "Εμελλε, δη¬
λονότι, μετά 1.500 περίπου έτη
νά δεχθή είς την πάναγνον παρ¬
θενικήν κοιλίαν της τό πϋρ τής
Θεότητος, ήτοι τόν Υϊόν τοϋ Θε-
οϋ, χωρίς νά κατακαή μηδέ νά
υποστή καμμίαν βλάβην καί φθο-
ράν. Ή κοιλία, δηλονότι τής Παν-
αμώμου Κόρης Μαριάμ ήγιασμέ-
νη ούσα μετά την άπέλευσιν τοϋ
Άγίου Πνεύματος, κατά τόν Εύ-
αγγελισμόν «Πνεϋμα "Αγιον έκε-
λεύσεται επί σέ» (Λουκ. 1, 35)
έχώρησε καί έβάστασε τόν άχώ-
ρητον Υϊόν καί λόγον τού Θεοϋ.
'Εβάσταοε δέ αυτόν όχι άσώμα-
τον Θεόν, άλλά Θεόν ένωθέντα,
καθ' υπόστασιν, μέ την ανθρωπί¬
νην φύσιν καί γενόμενον τέλειον
άνθρωπον ίνα λύση την κατάραν
τής προμήτορος Εϋας καί άπαλλά-
Εη τό ανθρώπινον γένος άπό τό
προπστορικόν άμάρτημα καί άπό
τοΰ Σατανά και τής απωλείας τούς
όνυχας! Είναι δέ μέγιστον καί ά-
κοτάληπτον τό είς την νεαρωτά-
την Παρθένον Μαρίαν συντελεοθέν
Μυστήριον τοΰ Άπείρου καί Παν-
τοδυνάμου ©εοϋ, πώς δεκαπεντα-
ετοϋς Κόρης ή γαοτήρ ηδύνατο
νά δεχθή, νά χωρήση, νά βαστά-
ση τόν Θείον λόγον, ήτοι τό άΙ-
λον καί άστεκτον Θεϊκόν πύρ!..
Τό Μυστήριον τούτο τής οαρκώ-
σεως τού Υιού τοϋ Θεοϋ έν τή
Η ΠΑΧΊΙΑΡΚΙΑ
Στό προηγούμενο μιλήσαμε γε¬
νικώς περί των κακών πού προκα-
λοϋν οί έΕαντλητικές καί χωρίς
κανένα πραγματικό άποτέλεσμα
παράλογες καί άστοχες δίαιτες.
Σήμερα θά μιλήσωμε γιά τα αϊτια
τής παχυσαρκίας καί γιά την τα¬
κτική πού πρέπει ν' άκολουθή ό
κάθε παχύσαρκος γιά νά άποβάλη
ένα μέρος τοϋ ύπερβολικοϋ λί-
πους τόυ.
Τα αϊτια τής παχυσαρχίας είναι
ή πολυφαγία ή πολυποσία καί ή
καθιστική 2ωή Ή πολυφαγία ιδί¬
ως καί μάλιστα ή κατάχρησις οί-
νοπνευματωδών ποτών εύνοοΰν ά-
ναμφισβήτητα την παχυσαρκία.
Ό καθιστικός βίος, όφ' ετέρου
εύνοεϊ έπίσης την παχυσαρκία πού
παρατηρεϊται συχνότερα στούς
μονσχούς καί στούς ύπαλλήλους
των γραφείων. Ό ρόλος τής κλη-
ρονομικότητος είναι άναμφισβή-
τητος. Όλοι οί καταγόμενοι ά¬
πό παχυσάρκους έχουν σαφή προ-
διάθεσιν παχυσαρκίας. Ύπάρχουν
άκόμα καί ώρισμένες καταστάσεις
τοϋ όργανισμοΰ στίς οποίες όφεί-
λεται ή ύπερβολική παχυσαρκία
(έμμηνοληΕία, διαταραχή των ά-
δενικών έκκρίσεων, ώοθητική ά-
νεπάρκεια κτλ.).
Οί τροφές ποϋ προκαλοϋν ιδι¬
αιτέρως τό πάχος είναι: τα βού-
τυρα, τα λίπη, τό γάλα, ή σοκο-
λάτα, τα γλυκίσματα, ή ύπερβο-
λική χρήσις Ζαχάρεως, τα 2υμαρι-
κά, τό πολύ άλάτι καί τα οίνο-
πνευματώδη ποτά
Τα μενοϋ των παχυσάρκων πρέ¬
πει ν' άποτελοϋνται κυρίως άπό
χορταρικά, ώμές σαλάτες, κρέας
σχάρας ολίγον Ζαμπόν ,ψάρια ά-
δύνατα δηλ. γλώσσες, μαρίδες,
μικρά μπαρμπούνια καί τθίποϋρες,
άδύνστα τυριά, ολίγον ψωμί καί
φροϋτα.
Μέ την έοαρμογή μιάς τέτοιας
λογικής όπισχναντικής διαίτης, ό¬
χι μόνον έπιτυγχάνεται μιά μεγά¬
λη καταστροφή λίπους καί συνε-
πώς έλάττωσι τοϋ βάρους, άλλά
καί γενικώς ή ύγεία καλλιτερεύ-
ει. Ή δυσκοιλιότης καί οί ήπατι-
κές ένοχλήσεις βελτιοϋνταΓ ή
δύσπνοια κατά τάς άναβάσεις έΕ-
αφανίζεται καί ή άρθριτική προ-
διάθεαι μ ;όλα τ' δλλα κακά έπα-
κόλουθά της (ήμικρανίες, εκίεμα
ψαμμίασις κτλ.) άνακόπτεται.
Καί τώρα άς έΕετάσωυε το ?ή·
τημα κατά ποσόν συντελοϋν
δκ.
άφορες όσχήσεις κατά τής ηη
σαρκίας. Όταν έχη έπέλθει ηιή
τό άποτέλεσμα άπ' την άπιΟχναν.
τική δίαιτα δηλ. μέ την αποφύγη
μόνον - καθώς σάς έγραψα Πα
ραπάνω - ωρισμένων τροφων Κα·
όχι, μέ άνεπαρκή δ|
α τ ρ ο φ ή τότε πρέπει μ' έλα
φρές άσκήσαις δωματίου ή ύπο·
θρου νά διατηρηθοϋν τα άποτελέ-
■σματα τής διαίτης. Οί άσκήοε,ς
όμως αύτές δέν πρέπει νά φθή
νούν μέχρι κομάτου. Οί πορεϊες
είναι ή καλύτερη άσκησι. Άλλη
γιά νά είναι άποτελεσματικές
πρέπει νά είναι μακραί καί ταχεϊ-
αι, ούτως ώστε νά προκαλοϋν ά.
φθονο έφίδρωσι. Κατά τόν Χέκελ
μέ μιά πορεία 5 χιλιομέτρων γε.
νομένην μέ ταχύ βήμα, έπιτυγχά.
νεται άπώλεια βάρους 1 κιλοϋ. Σέ
δεύτερη μοϊρα άποτελεσμαΓίκότη.
τος έρχονται τα 'διάφορα οπόρ:
ή ίππασία, τό τέννις καΐ ή κωπη.
ΧαοΊα.
Καί τώρα άς μιλήσωμε καί για
τό έσωτερικά φάρμακα τα όποϊα
χορηγοϋνται πρός καταπολέμησιν
τής παχυσαρκίας. Όλα αύτά πε-
ριέχουν ίώδιο, ίωδιοϋχο κάλι καί
θυρεοειδή έκχυλίσματα, γι' αϋΤό
καί είναι έπικίνδυνα λόγω των
προκαλουμένων μεγάλων ά?ωτι-
κών άπωλειών έκ των οποίων προ-
καλοϋνται καρδιακές καί νευρικές
διαταραχές. Ή λήψις των πρέπει
νά γίνεται έπακριβώς κατά τίς ο-
δηγίες τοϋ θεράποντος ίατροϋ
καί υπό την συνεχή έπίβλεψί τού
κατά τό στάδιον τής θεραπείας.
' Πολλά τα παράΕενα άκόμα
φάρμακα άκούει κανείς γιά την
καταπολέμησι τής παχυσαρκίας:
όπως τό Εύδι, τα λεμόνισ, τα ί-
σχυρά καθόρσια κτλ. Όλα αύτά
είναι άνώφελα άλλά καί ή ύπερβο-
λική χρήσις των έπικίνδυνος γιά
την γενική ύγείσ.
Τό συμπέρασμα λοιπόν, είναι
ότι μόνο μέ μιά λογική δίαιτα φα-
γητοϋ, μ' ίλαφρές άσκήσεις, μέ
πορεϊες, καί μέ την λήψιν είδικών
σ' ώρισμιένες περιπτώσεις άνε-
γνωρισμένων φσρμάκων, την χρή
σιν καί τάς δόσεις των οποίων θα
οάς καθορίση ό γιατρός σας, δύ-
νασθε νά καταπολεμήσετε αποτε¬
λεσματικώς την παχυσαρκία σας
Ίατρός Δερματολόγος
Λ.
ΑΙ ΕΡΕΥΝΑΙ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ
ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΙΞΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ
γαστρί τής Θεοτόκου Παρθένου
Μαρίας προτυπωθέν υπό τής Βά-
του τοϋ Χωρήβ τονίίει καί ό σο-
φός καί δυνατάς τόν κάλαμον Θε-
όδοτος Άγκυρας είς λόγον τού
«Είς την Γέννησιν τοϋ Χριστοϋ»
όστις άνεγνώσθη είς την έν 'Ε-
φέσω Τρίτην Αγίαν Οικουμενικήν
Σύνοδον τό 431. «Πως Μωϋσής
είδε Θεόν" την φύσιν είδε τοϋ Θε¬
οϋ την αόρατον; Ούδαμώς' άνέ-
(ρικτος γάρ αύτη λογισι/οϊς άνθρω-
πίνοις. Πώς δέ είδεν: Είπέ. Είδεν
έκ τής Βάτου όναπτόμενον πϋρ,
καί την Βάτον ού φθεϊρον. Διατί
ούν άπιστεϊς τώ έκ Παρθένου γε-
νεννημένω καί την Παρθενίαν μή
φθείραντΐ; Τί γάρ θαυμασιώτερον,
είπέ, Βάτου μή καταφλεγομένης,
ή μήτρος Παρθενικής καθαρας των
άμαρτίας παθών; Ούκ οϊδας ότι
τα άρχαϊα μελέτη των νεωτέρων,
καί των νυν γενομένων έστί; τα
γάρ Μυστήρια προτυποϋνται διά
των παλαιών* διά τουτο Βάτος ά-
νάπτεται. πϋρ φαίνεται, καί τα πυ·
ρός ούκ ένεργεϊ, οϋτε μην κολά-
Ζει. "Αρα, έν τή Βάτω ούχόραη
την Παρθένον; αρα, έν τώ πυρί
ού βλέπεις την φιλανθρωπίαν τοϋ
παραγενομένου;».
Άλλά καί ή Ερυθρά Θάλασσα
την οποίαν διά θεϊκοϋ θαύματος
τό οποίον προεκάλεσεν ό Προφή-
της Μωϋσής διέβησαν άβρόχοις
ποσϊν οί Ισραηλιται προτ&πωσιν
αποτελεί κοϊ προεικόνισιν τής
Παρθένου Μαρίας καί τής παρ' αυ¬
τής σαρκώσεως τοϋ Θεοϋ λόγου
«Έν τή Ερυθρά Θαλάσση· λέγει
ό Αγ. Ιω. ό Δαμοσκηνός «τής
άπείρου γάμου νύμφης εικών διε¬
γράφη ποτέ».
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ι
Συμπληρούται έτος άπό τής
επιτυχούς γεωτρήσεως είς την θα-
λασοίαν περιοχήν Θάσου, όπου α¬
νευρέθησαν κοιτάσματα πετρελαί-
ου, ουδέν όμως, νέον 6ήμ·α έχει
γίνει πρός περαιτέρω προώθησιν
των σχετικών εργασιών καί γενι-
κώτερον, των έρευνών διά την α¬
νακάλυψιν ύδρογονανθράκων είς
την χώραν μας. Βεβαίως εμεσολά¬
βησαν τα γνωοτά γεγονότα τοϋ
παρελθόντος θέρους, άλλ' ύπάρ-
χει πάντοτε ή βοσική άνάγκη τής
ερεύνης των εγχωρίων πλουτοπα-
ρογωγικών πηγών, ώς καί τής ά-
£ιοποιήσεώς των, τώρα, όπότε ή
αύξησις τής τιμής τοϋ πετρελαί-
ου καθιστά πιεστικήν την ανάγκην
αύτην, αί άρμόδιαι υπηρεσίαι ό¬
μως, δέν έχουν άρχίοει γενικάς
διαπραγματεύσεις μέ ένδιαφερομέ-
νας έταιρειας.
Παραλλήλως θά πρέπει νά έχουν
συγκεντρωθή είς τό υπουργείον Βι
ομηχανίας σημαντικώτατα σΐΌΐχεϊα
άφοοώντα εί: τάς ερεύνας, αί ο¬
ποίαι κατά τό διάστημα των τελευ-
ταίων πέντε έ των διενεργή&ησαν
είς όλον σχεδόν τόν θαλάσσιον
Ελληνικόν χώρον. "Ας αρχίση
λοιπόν ή μελέτη αυτών είτε διά
τής δημιουργίας ενός έθνικοϋ <ρο- ρέως. είτε διά τής άναθέσεως είς είδικούς τεχνιχούς, διότι είναι έγ- κλημα, ό πλοΰτος αύτάς των στοι- χείων νά παραμένη άναξιοποίητος. Τό προέχον την στιγμήν αυτήν είναι ή έναρΕις έρευνών τόσον είς την Εηράν όσον καί είς -.άν θαλάσ¬ σιον χώρον, διότι ή άπώλεια χρό- νου είναι ειγ. βάρος μας. Εάν εί¬ ναι προτιμοτερα ή δημιουργίσ είδι- κοΰ έθνικοϋ φορέως έρευνών άς συστσθή ούτος καί άς αρχίση ε¬ ρεύνας. Εάν πόλι προτιμηθή ή παραχώ- ρησις δικαιωμάτων έρευνών είς ι¬ διώτας άς αρχίση ή διαδικασία διά την διαπραγμάτρυσιν των ό¬ ριον καί την άνάθεσιν των συμβά- σεων. Αλλά νά συνεδοιάΖουν έ- πιτροπαί μόνον καί μόνον διά την μελέτην των όρων συμβάσεως — ώς συμβαίνει - είναι έκτός πρα¬ γματικότητος. Προέχει ή έρευνα τού Έλληνικοϋ χώρου καί ή α£ιο· ποίησις των πλουτοπαραγωγικών τού πόρων. Τέλος, θά πρέπει νά όλοκληρω- θοϋν καί αί έρευναι δ:ά την δια- πίστωσιν των πραγμύτικών κοιτα- σμάτων τής περιοχής Θάσου διά νά γνωρίζωμεν ακριβώς τάς πλου- τοπαραγωγικάς μας πηγάς. ΤΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΔΕΜΑΤΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΞΕΝΑΣ ΧΩΡΑΣ Η κίνησις Σεπτεμβρίου έ.έ. Κατά τόν μήνα Σεπτέμβριον 1974, τό ειδικόν Τοχυδρομικον Γραφείον άποστολής δεμάτων εί- δών χειροτεχνίας είς τό έΕωτερι- κόν — τό οποίον ιδρύθη καί λει- τουργεϊ πρωτοβουλία τοϋ Έθνικοΰ Όργανισμοΰ Έλληνικής Χειροτε- χνίας — έσημείιοσε την ακόλου¬ θον κίνησιν είς έΕαγωγάς χειρ"· τεχνηματων καί είδών βιοτεχνίαο καί λαϊκής τέχνης: Δέματα: 775 Βάοος, χιλιόγραμμα: 5.186 ΆΕία, δραχμαί: 2.023.870 Τα σταλέντα είς διαφόρουα χώρους τής Εύρώπης, τήο Άσίαο. τής Άφρικής καί των Ηνωμένον Πολιτειών τής Άμερικάς χειροτε- χνήματο καί καλλιτεχνικί προίον- τα θιοτεχνίας καί λοίκής τέχνηο ήσαν: ύωαντά εϊδη άμφιέσεως "<αι έπιστρώσεως, κεντήματα, διάφορα προϊόντα χειροπλεκτικής. μεταλλο- πλοστίκά. άργυροχρυσοχοϊκά, κ0' σμήματα. κερομικά, δερμάτινσ, Ευ- λόγλυπτα. κομψοτεχνήμΌ.α έΕ °' λαβάστρου κ.δ. ύλών. κούκλσι, κομβολόγια καί ποικίλα άντικείμε- να. Τα έν λόγω ταχυδρομιον Γρα¬ φειον είναι έγικατεστημένον κστα την οδόν Νίκης 33 (παρά την πλα¬ τείαν Συντάγμστος) καί λειτουρΥ61 κατά τάς εργασίμους ήμέρσε κ0' ώρας 7.30 — π.ρ. - 8 μ-ε»-
|ΐιά θερινή
ξαιτερικό
)Σι·ν ,_ ε/ ηροηγονμενοΐ')
Στίς 12 τα μεσάν.χτπ
βίΐμι γιά Τι'ι Μαγιορκα. Κατά τόν
χλοϋν εΤχ,.,ιε έλβφρά σκαμ.-ιανεβά
β.ικιτα· ΊΙ Μαγιόοζι <ττό Ό.τανι κό άοχ'πίλγος βΐνε τό μεγαλύτερο νησί τ ήν Βιύ.ΐΩ.ΙίΜιΐν άπό τη τέσ βερ'ΐ Λλ/α ντ«<τΐΓί, ίίίΐοις: τή Μινόρ Υ.Ί., την Ί6ίθα, τή Φη·ρμαντέρ·Γ καΐ την Καβρέςα. Εχϊι έκτασ πβρίποιι ατως ή Εΐδοια. (Μαγιόρ χά 3500 χλμ. Είδοια 31.40 χλμ·) Τό ε.λαα;ός της εχει κολλοΰς λό φονς, άλλά οί κοιλάδος της είνα Είίςτορρς. 'Η ΟΓΐοοποά της άρχίζε «πό ΓιΟΟ μίτοα ΰα|Ός εος ) 800· Βα ός πλοΓτος ή γειοργία χ-αί ή κτη Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ μώνας στή Μαγιορκα». ΚατεΊα:νυ νετ^οψία. ΙΙαρήλ/.ηλα ή 6ιοι»η,χ« νία τη; κοττεργάζει δέοματα, χαρ τιά, νφάσματα & μπνρα· 'Ε.τίσης εχρι. όπΐι>οο(τός)η δέντοη, ιδιαιτέρα
μάλιστο χαβθΰπια καί «ιιχΐ'γδαλα.
Πρωτρύαισο ή Πάλμα- Στό ό
ρ
τού «όλπου τΓ.ς διαγοάΓρετΐιι μιά
έ5αίρετη παραλιακή λ'ωφόςος μέ
<ροινικύδϊντρ«.. Τύ μΐρ.ος της «1- ν«ι 6 χιλμ. καί τό πλάτος της 40 μρτοα. "Εχη μονσεϊα, 6ι6λιοθήκ*ς, πο-λιούς άνρ,μό,ανλοΐ'ς, ίστοοικά κτίί.)ΐα, μΓμΓΐα τού Μεσαίιονα, .τολ λά ξενοδοχεϊα, έοττιατόρια., κατα <ττΐ|.ματα ,οουχισιιοΰ κλπ· Κάτοικοι 250.000. Σρααντιχώτερο λιμάνι της τό Πόρτο Κρίστο. "Οπως άνα (ρ=ρει ή ίστορίο άπό τό νησί ϊπέ ρασαν κατά -/-χΐϊοι'ς: Φσίνι·κεςτ ΈλλΓ,Λ«"ς, Κηρχηδόνιοι, Ριομ.αίο·., ΒάνδαΧοι, Βυζαντινοί καί "Αρα ντβς ά,τό τα κελλιά χαι Λ<>οχΐ' _<ο>ν
τας πρός την εξοδο, μ.ττραχιι: <-■: ήν των τελετων- Έχεί π ιρ« πΜι- μιά .ταραστσσιΐ / Οί έκτελίστες ^ο.ο λιτεχνική. σ.;ν τοτιχγ; ε*νδνμ«σ.':ς. κιθάρϊς-, μανδολι'να κ«1 καστανιέ- ■*ίζ- Έχόρΐΐ-ν οι«θ·μικά καί τα τρ ι γοΰδια τονς ήχοΰσαν στ' αύτια μσς. Καί την τρίτη ρα 8)9 .-ΐήγ«ιμ? <ττά αερίφτ,μα ο.ΐι'ι λαια τον Ντέλ Χτράχ. "Ητανε (ιω Ταγιογημϊ'να. ΚατεβήκίΛμε σχότ.· Λιασχίσσμ>Ε βτοές· Περάσϊψ^ δια
δί,όμονς καί τελικά σ,τΟΛαμε Οί
ένα ήμΐκτ'λλιο χώιο ποΰ είχ^ -/««ι
σματα άαφΐθεατρικά. ΤΗταν γεμΐ'
τος άπό ξένοΛς. Σέ λίγο εσίν, πιΐν
τα <ρωτα καί τοίς Οαρκοίλϊς ιι? ποικιλόχρομο <ρ·ωτι<τμ.ό σιγογλ, - 6ες. 8 τό νέ τοπικό έκδρομικό στήν Ιΐάλμα στίς Κ) 9. Έχεΐ μάς ςτεοίμε μί Ίσπιχνίδα ξεναγό .τού ώμιλοΰσε γαλλικά· Στύ ϊσϊ μείναμί 6ΰο μϊηες Ο 7«ί 7)9. Ά'ΐον πήγ-ιμϊ στό ξενοδοχεϊ.ι Άλ'αονντένα όδό "Αβντα Ζέμ καί «'ΐίσ,/με άποσχενές :μας άναχωοήσαι,ιιρ γιά την περιήγηο"! τού "Επισκε ιρθή/σ,ΐ!'3 τόν Καθεδρικό Χαό. "Ε χει .ιέντρ καμπάνες. 'ίί αεγαλι'τε ρη κ·αιμπάν.χ .">.0()0 κιλά.
Μάς έντ.πωσ^ασαν: ή ΙΙΐλη τής
είσόδ»!1, τα έπίχρΐισα κηροπή,για
καί τα κ.εντηιιενα άμφΐα- Στή σν
ν/,χεΐΓΓ ε?δ·»με κιαί έκεϊ τό Πουέμ-
πλο τού νησιοϋ. Έπίσης τό σϊΐίτι
οπου εξησε κάποτε δ μ·~γάλος μας
ϊίογράφος Δομ. Θεοτον.ϋ.τυλος 'Ελ
κρέκο. Πας·άΡΛηλα τό Ρθιμαίκο θε
ατρο_ τή Ριομαϊκή Άγορά μέ τί;
μαριμάρινες προτομές τού Ίοιιλίου
Κα.'σα:ος, τοΰ Οέρωνος καί άλ?.«ς.
Τελΐ,κά σταματήίαμε στή γοσφική
Λμμονδερή άκτή "Ιλέτα· ΙΙολλοί
ές κ'χί κολτι,ιιθήτριες άπο
λάιιδαναν καβολικά τή θάλασσα
ρν<ο μικρά (Ιενΐινόπλοια διέγο.'ΚΓ'ιν θιειαματιχοί'ς νύκλους. 'Επιστρέφον τα; στό ^ενοθοχεΐο γιό. τό γΐΐ'μα, μας ·ςίπΐ ή ξεναγός οτ, τό νησί ε χει ξες». καί ι'ριο κλϊ ια καί 0:ι οεϊται ίδεώδες σμοϋ. Γι' αϋτό κά&? χηόνο εοχουν ται στό νησί ΛληΦος ,τεριιιγητές. 2ιγκΐΓκρι,ιιένα τό 1971 επέρασαν (/πά τό νη<τί 7 έκατο.,ιμύρι.α ξένοι Μειονεκτεί ομιος σ'ε ν·?ρό· Γι' αύ- ■τό οί κάτοικοι εκτκταν στέρννς μα^εΰοΐ"ν μέ πϋλ,λή ((οοντίδα 6ρό χινο νεϊό. Την άλλη μερά 7)9 έκ δράμι«.με στή Βιοιλ.ιιεμό.α. Στό μο ναστήοι δπου Λαοαθέρισαν ό άθά ναΐος μοι··σονργός Φρειδερίκος Σοπέν & ή δ:άστ»μη Γαλλίδα μυθι Γεο^γίας Σάνδη ποϋ τό .πηαγματικό της δνομα ή- ταν Αύγή Ντν.τέν. Τό μονοσιήρι μέ τόν Λνθοστολιστο κηπο το-·· κτί η%3 τό Ιΐον αίώνα. "Εχει θέα πατνβραματική καΐ πλαι^ιώνεται μέ κέδρον; κί χουρμά,δος· Βρίαν.εται οί ύψόμετρον 430 μέτρα. Άπέχει Από τό -χ«ντ^0 τής πό'τοις 68 χλμ. Στά περιποΐΓΐιένα ν.ελλιά τού ό .-τού έμειναν οί δνο ίραστές, άπό τόν Νοεμβςιο τού 1838 Εω; τύ τέ λος Μαίου 1839, εΐδαμε ·δΰο .τιά να. Έπίσης την Λροτομή τοθ ιον σου^γοϋ, την προΛοπογηθίίία -ιον τό ίκικιγρϊ τ€θ άςιερ.τίροΰ τού χ- ΟΐοΟ καί άρκ·ρτά σκίτσβ τή; Γ:(,υη γίας Σάνδη. Έκ-ϊ ό μο.ισικο — <τυνθ:τ"ς —κατά τοϋς βιογρά^οις— μια ΛΙπαλλάντα, ?να Σ;:έ(Ίτσο, την ΙΙίΐ λωνέιζα εργ0 Ί0, μα.οϋρκες καί 2·! | ο Σπλ.έντιντ. ΙΙςιιοιΊ6ιια «τοΰ ά-;οτελοϋν ά(.ι- στοιιργι'μιατα ροααντισμοϊν. 'Λ'λ»· απαΛ»(ο στα 'ΊρΓμα νερά τής ο-πηλιοις ένίϋ ταυ -οχρονα άκοι'αμ,ε ήχογραιφτιμίνοις άπό την Πολιονέζα τι,θ Σοπέν κα ά.τό τα ΙΙαραμύϋιη τι.0 Χδφ,ααν. ^έαμα ιΓίιφρόσΐΛ'ο κιΊ γ ο ητειτικό. ■Επιστρϊςροντας βτό ξενοδοχι?ϊο στα,ιιατήσψε στόν Μαναλόρ· (Ές, γοστάσιο τε-χνητών μσργα{ΐιταρι ών Όηκουϊντέα). Τα έκθέματα: σκονλαοΊκια, δαχτι&ίδια., 6ραχώ'.ι α, καί'φίτςες καΐ γενικά τα πί^ι δϊοιαια μέ μονές, διπλές καΐ "τι- πλές σειρές άπό μαργαοιτάριο, ?ι σαν τοπο'θΕτημΓΛ'α μέ ϊΛμέλίΐα αε γτάλιν?ς προθηκςς. ΟΙ καλλίγοαμ μες μινοφοςιοθαες πιολήτριες μ* τα φλογοβόλΛχ μώτια πού μιλοϊ'σαν γαλλικά ίίχαν ΓΪ6<>οΰς καί αίθέοι-
ο-ς τρό.-101'ς. Φεεΰγοντας άπό τό
έογοστάσιο Μανακόο ητανε
μέρι. Πήγαμε καί πάλι στό ϊ;νο
δοχείο. Φάγβμε αί ΰστεόα πήοαμ:
τη·εχάλα πρός τα μαγαζιά· Καί ΰ
ταν δναψαν τα <{ο)τα στούς όλοκά θαρους δρόμους άνε6ή.καμε οτό ϊκ,δρομιχό λεακρορίϊο καί σαμε ποός τό λιμάνι. "Τστερα Λ.·τύ μιά {ίκοσάλεπτον άναμονή^ έ.-ΐι(Ήι- στήκαμ.5 στό μικρά χα.1 όλόασπρο καράβι —Μποϋρκος—. ΟΙ πτρκτ «ύτ-ροι ϊπιδάτες ήβαν Ίσπανοί- Άπο.τλεύσαμε οτίς 10.30 μ·^.. Ή νΰχτα ήτοτν γλιναά- Ή Μεσόγειος ήίε|μη. Δέν .Γΐχαμε κοΰνημα. Πλ£ι· ρίσαιμε στό Άλικάντε στίς 7-30 το πρωί 9)9. Διάρχ«ια ταξιδιοΰ 9 ώ ρες. Τό Άλικάντε ίί Άλικάντη ίί νια πόλις τής Άν. Ίατανίοος. 'Η ταν άλλοτ3 άρχαίιι 'Ελληνική ά ποικΐβ. Τό λιμάνι της .-ΐαρουσιά- μεγάλ.η κινήση. "Βχει διϋλιση', οιο πετρειλαίου, ΰιομηχνίες χημι- κων πραΐόντιον "/ίοι.τνο6ιομ.Τ|χανί:ι κ,ια ύιραντοι>ργια
(6«ω6ακε«ά). Κάτοικοι 122.000
Άπ· 1960. Έκεϊ μάς περίμενε το
έκδρο,μικό μ«ς δχη,ιια ποΰ είχ-ε ερ
θ~ι ολο τή ΒερκελιίΛ'η μόνο μέ
τόν όί)ηγό· 'Α^ΓΌΰ τακτοποιήσα^ι
τίς ά.τ»σκεΐ'ΐς μας -|εκινήσαμ
Εϋθυμα
ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
"Ενας έθνολόγοα περιοδεύει
στή £ούγκλα τίς διάφορες άγρι-
ες φυλές. Τελικώ καταλήγει σέ
κάποιο μικρά χωριό, πού κατοικεί-
ται άπό μίσ άγνωστη φυλή.
— Μπορεϊτε νά μοθ δείΕετε έ¬
ναν όνθρωποφάγο;—λέγει στόν
άρχηγό τής φυλής.
ΚΓ έκεϊνος περίλυπος:
— Κρϊμα! Πρίν μιά ώρα φάγα-
με τόν τελευταϊο!
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝ1Α
Δύο γείτονες συναντώνται στό
δρόμο;
— Συγχαρητήρια! λέγει ό Ενός.
Ακουσα χθές την μικρή κόρη σου
νά κάνη μάθημα πιάνου. Σκοπεύ-
ει νά την κάνης πιανίστα;
—Μπά! προσπσθώ νά κόψη τή
συνήθεια νά 6ά2η τα δάκτυλά της
μέσα στή μύτη!
Άληθινέο
Παρμένο άπό την σύγχρονη ζωή
ΠΑ ΤΗ ΓΤΝΑΙΚΑ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ
ποός την ώραία πάλί τής 'Λνδαλοΐ/
(ΐίας τή, Γρανάδα ΰ.του στολίξτΐτα
μέ μντ^ιιεΪΛ <ΐπάνιας όμορ-φιάς ΠεΓνώντας την πόλι "Έλτσε «ιού ,τλαισιώνεται .μέ πλήθο; ιτοινικΐ) δεδρα, <ττα|ΐατίκταμ.ε γιά λίγο στ πόλι Μούρθια δπου ή όμώνυμος παοχία --τού ■βρίσκεται κοντά στόν ποτα,αό Σεγκούρα εχει πανϊπιστή μια καΐ έκκλησιΓς Άναγεννήσεως >μ ρΐ'θμοΰ μπαρόκ. (Ή λέξις μπα
οόχ. Ίταλικά ιμπαρόκο σημαίνει πά
ς σϊ ίίγκο χαλλιτεχνικύς ρι-
©μός μέ ποικίλα σχήματα) ■ Κατά
την διαδρομή είδαμε άνάμεσα σε
δυό 6ουνά ενα τεράστιο Σταυρό·
ΛΙΟΡΘΏΣΙΣ
Ά.-τύ τίς άναμνήσεις τοϋ κ. Β.
Πετροπούλου παοίλνείΓτΟησαν οί κα
Στό <ΐ·ΰλ. 2279)2<;)1Ο)74:Στΐ)ν π,λατ· ια των Εΰγενών — ΙΙιατπα Σινιοςία. Έχεί είχαμε τό παλάτι Βέκκιο. ς στό ιιΰλ- 2281)6)11) 74 στήν πρώτη ατήλη: Στή Μασΐτα.λία, νίτχτα ώρα 9μ μ. Διοτνι·χτε;:ί>σ:ιμε στό ξενοδο/.£ΐ
Μιά μικροϋλα χορεύτρια τοΰ 6α-
ριετέ, πού βγαίνει στό πρώτο νού-
μερο μέ έχει Εετρελλάνει, έδώ
καί κάμποοο καιρό τώρα πού πο-
ρακολοοθώ πρός χάριν της όλεχ.
τίς παραστάσεις. Είναι καοτανή,
λεπτή, μέ πράσινα μάτια καί χαρΐ-
τωμένη μυτιτσα. ΦορεΤ ένα χρυ-
σαφένιο μαγιώ, καί κρατώντας μιό
κόκκινη όμπρέλλα χορεύει μερικά
λεπτά σάν πεταλοϋδα, άνάλαφρη
καί πεταχτή. Έγώ κάθομαι κάθε
βράδυ στή δεύτερη σειρά, στό
κέντρο τής πλατείας, παρακολου-
θώ μ' ένα χσμόγελο τίς έμφσνί-
σεις της καί στό τέλος χειροκρο-
τώ καλυτέρα κι' άπ' την πιό εύ-
συνείδητη κλάκα. Καί στό διάλειμ-
μα μεταΕύ των δύο παραστάσε-
ων, πηγαίνω ώς τό πορτάκι των
παρασκηνίων καί μαΖί μέ τό σχε-
τικό φιλοδώρημα δίνω στό γκρούμ
ένα μπουκετάχΐ λουλούδια γιά τή
μικροϋλα χορεύτρια. "Υστερα, άν
δέν έχω νά κάνω τίποτα καλύτε-
ρο, παρακολουθή» κα'ι τό δεύτερο
μέρος τοϋ προγράμματος, πού δέν
εχει όμως καί τόσο ενδιαφέρον,
6κτός άπό τό φινάλε, όπου πα-
ρουσιό^εται κάποιος συμπαθέστα-
τος τύπος — ασφαλώς θά είναι
κανένας παλαίμαχος θεατρϊνος —
μεθυσμένος καί φιλοσοφεϊ γιά τη
2ωή, πίνοντας πότε - πότε κο!
καμμιά γουλιά άπό ένα μηουκύ-
λι πού κρατδ οτό χέρι.
Τό γεροντόκι έκεϊνο μοϋ έγινε
πολύ συμπαθητικό κΓ άποφάσιοα
νά τόν γνωρίσω καί νά τόν κερά-
σω κανένα ποτηράκι κρασί. Φυσι-
κά θά προσπαθοΰσα μέ τρόπο να
ψαρέψω και καμμιά πληρσφορία
γιά τή χορεύτρια, κι' ίσως νά τόν
παρακαλοϋσα νά μεσολαβήση γιά
μενά στή μικρή καλλιτέχνιδα. Γισ-
τί, Εέχασα νά σας πώ ότι πήρα την
άπόφασι άκόμα καί νά παντρευτώ
έκεϊνο τό χαριτωμένο πλασματάκι.
άν δέν κοτώρθωνα μέ άλλον τρό-
τή φιλαρέρκεια τής γυναίκας. | πό νά την πλησιάσω. "Εγραψα
Λ Οί γυναϊκες είναι περισσό-
τερο σταθερές στό μϊσος παρά
στόν έρωτα.
Λ Οί γυναϊκες πού είναι έπιει-
κεϊς πρός τόν έαυτό τους είναι
αύστηρότστες γιά τούς άλλους.
»*♦ Οί έπιδέ,Ειες γυναϊκες κά¬
νουν την άρετή τους νά μαραίνε-
Γαι καί ξανονθίΖει κάθε πρωϊ.
Λ Ή άρετή των γυναικών έχει
πολλούς συνηγόρους, άλλά πολύ
ολίγους μάρτυρας
Λ Πά μιά γυναϊκα τα ρομάνσα
πού Ζή είναι πιό διασκεδασικά
άπό τα ρομόντσα πού διαβάέει.
Λ Ό έρως δέν είναι παρά τύ-
ΧΠ-
Α Οί δνδρες δέν είναι είλικρι-
νεϊς όταν κατακρίνουν την φιλα-
ρόσκεια των γυναικών. "Αν οί γυ¬
ναϊκες έπαυαν νά είναι φιλάρε-
οκες, πρώτοι αύτοι θά τίς ίκέτευ-
αν νά Εαναγίνουν. Τόσο άνούσιος
θά τοΰς φαινόταν ό έρως χωρίς
Λ Οί γυναϊκες μοιάΖουν μέ τα
ίοπανικά σπίτια, πού έχουνε πολ-
λές πόρτες, άλλά λίγα παράθυ-
ρα. Πολύ εύκολώτερο είναι νά
μπή κανείς στήν καρδιά τους, άπό
τό νά ιδή τί γίνετοι μέσα σ' αυ¬
τή...
Λ Οί γυναϊκες προδίδουν γιά
τό τίποτε, άπό άπλή περιέργεια.
Λ Άμα τίς γυναϊκες τίς έγκα-
ταλείψουν οί άνδρες, παραδίδον-
ται στό Θεό. Ό Θεός είναι ό τε-
λευταϊος τους φίλος, οτάν οποίον
μένουν μέχρι τάφου πιστές.
Ό έρως τής γυναίκας αύΕά-
νει διά των θυσιών, τίς οποίες
κάνει οτόν φίλο της. Δέν συμ-
λοιπόν ένα γράμμα στο γέρο ή-
θοποιό καί τόν προσκαλοϋσα «νά
μοϋ κάνη την τιμή» νά δειπνή-
σουμε μαΖί τό ϊδιο βράδυ σ' ένα
καλό έστιατόριο. "Εστειλα την έ-
πιστολή μου υέ τό γκρούμ και πε-
ρίμενα την άπάντησι. Δέν άργη-
σε νδρθη. Ήταν σημειωμένη με
μολΰβι στό ιδιο τό χαρτί τοϋ δι-
κού μου γοάμματος: «Εύχαριστώ
γιά την εύγενική πρόσκλησι — έν
λεγε — όλλά δυοτυχώς μοϋ είναι
αδύνατον». Υπογραφή δέν ύπήρ-
χε. Προχώρησα πρός -ήν έξοδο
κΓ έπιασα φιλικά τό θυρωρό άπ'
τό μπράτσο.
— Καλησπέρα, φϊλε, τοϋ εϊπα
μ
χ:ά ή Γεωργία Σάνδη εγραψε τυ
6ι6λίο
"Ενα;
Στή δίύτερη στήλη: Έμποπικυύ
νισιιτικαΰ, ήΛεκτρισ;ιιοΰ καϊ, μηχανι
■Δϋη: 'Λ.-τό τα μοΐ'σϊία άξιόλογα
ΘΕΑΤΡΟΝ ΑΛΙΚΗΣ
Μειυρογένους»
(ΙΙΡΟΔΟΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ)
Γιά έναρκτν'ιριο ΐ;.>γο τής έ^Γ-
τεινής χειμεΓΐνης ,-τίριόδου 11171
—75, ό θίασος τή; χ- Άλίκης
άνέϋασε τό Ιστορικό
νιά βεα^ιιτικό εργο —Μαντώ Μα.·
οογένονς (ΙΙροδομένΓς Λαός) τοθ
κ. Πύργου Ροΰσσιυ, πού πλουτίϊε
ται μέ μονσική χαΐ τραγούδια τοό
μουσικοσννθέτη ■/· Μίκη θεοδωςχί
>.η. ΊΙ σκηνοβιΓσία
Μιχαηλίδη κοα ή σκηνογρα
τι ία ναί τα 4ΐ'α(νταχτερά κοστοί'μΐΊ
τού κ· Σπόρον Βσιλείο.·.
'Η ήί<ι>ίδα τής 'Ελληνική; 'Ε-
Μηντώ Μαιιρογέ
νον-ς ποΰ τό άρχικό της δνομα ή-
ταν Μαγδαλινή, εΐχε πατ«.ρα τύν
ιιεγαλίμ.·τορο χώ ςιλικό Νικόλου
Μιαρογένη, .-ΐοί· είχε έγκατασταθή
'ττήν Τεργέστη. ΊΙ κβταγιογή της
ήταν άπό την σημαιντΐ/κή
-·"■ ' Υϊ'νεια των Μαινογενών
στήν 'Ελ
• ' νπατέ,ια της, έταξίδε
ο νη<τϊ τής Τήνου Χ.αί χ πήγε στή Μι'»χονο, πατρίδ*ι ·"' ί; της. 'Εχθί μέ διχά γλ εΐχϊ εξοπλίατι δΰο ■ '■ τού; ληίΐτο- α»ί τή Μν-.Ί>
ος καί γεννι.ίΙ
ντνιχά κ«1 ο.'
νεκρότησε σώμα πεξοναιτών. Ή
3ι·ναμική καί μορφΐιίμένη αυτή γυ
ναί>.α δημιοΰαγηο: στόλον κ.αί μέ
Τη ναυτική δυναμη τοϋ ύδραίου Το
μ.ιιίζη πήρε μέρος στήν έπί&εση έ
ναντιον των Τούοκον τής Καρΰ-
στου. Έ,τίση; έβοήθησε τόν άγωνι
στ.ι Γρηγόηιο Σάλλιι στίς κάχες
της Φθιώτιδος κ»1 Λε6ά5ειας. Με
τα την άαελ'5ν&.;,οχοση, τής άπενε
μήθ>) ύ ίπ'τιμος 6αθμός τής άντι-
. Γεννήθηκε τό 1795 καί
στήν ΙΙάρο τό 1848 άπύ τυ
Την θάψανε στήν
αΰλή τή; ίστορικής έκκλησίας έκα
τοντ (ΐπΐ'λι α κή ς.
'Η κ. Άλίκη Βονγιοι·κλάκη μ έ
την <1κτινο6ολίο της καί μέ την α ςιάλογη θεατρική τη; αγο>γή είκαι
έκβαμβιοτική. Λιαμορψώνει μέ οΐ-
στοο τα παίξ,ιμό της· Παράλληλα
οί έκλεκτβΐ ήθο.ποιοί κ.κ. Μάνος
Κατ^άκης, Νικητάς: Ίσα.χίρογλοΐ'
"Ανν.τ. Ποϊτ,ιτζή καί Βι'ςκον Πάλ
λης, δίνοΐ'ν την χαλλίτ;ρη ϋ
τική τονς καί ύπογρ.αμμί£ου·ν σέ
(Κι>στο·ϊ'ς τόνους τού; ρόλους το_ς.
Γενικά είναι μιά κπλοδβμένη .τα
Ι,κισπσίς Λοΐ' κρατα το ένδιαςτέοον
τοΐ' θε.ατή.
ΧΑΡ· ΠΕΤΡΟΠΟΤΟΣ
βαίνει δμως τό ϊδιο καί μέ τούς καί τοϋβαλα στό χέρι ένα κατο-
άνδρες. "Η ήδονή τούς κουράΖει
καί ή έΕακολούθηοις της εύτυχΐ-
ας τους κάνει ν' άνιοϋν. Ή έπι-
θυμία τούς φλογίίει καί ή απόλαυ¬
σις όμως τούς ψυχραίνεΓ.
Λ Ο γυναϊκες έχουν τό προτέ-
ρημα νά έννοοϋν τίς φιλοφρονή-
σεις σ' δλες τίς γλώσσες τοϋ κό-
σμου.
ΣΤΗΝ ΕΓΙΙΔΡΟΜΗ ΤΩΝ
ΤΟΤΡ,ΚΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΤΠΡΟ
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ
ΤΟΤ ΙΙΑΛΛΗΚΑΡΓίΟΤ
Τοΰ <^ι·>Λ*είο^ «Όχυρό θάί.ασσα»
άπΐ> γράμμα
Πίοχθίς τό 6οάδι·
«τφο'δοά μι-γά/.η
πνηά δώ κ,είθε πέ<ρτανε ίίπλίυν πολ λ.Λν τι'ι ΕΪηη δολιά, 6ολιά όλόνυχτα όώθ,ε έκεϊ θε άλλη καί .τυρο,μάχημα, «(.λόγα, ά- ή «χ/ΐ|ΐι: μάχη , βροντίδι. Κι' αύτοΰ τα ξΓ,}ΐερώ-ΐ«τα π«μ.$ σ' έχθροΰ νά μποΐτμε τό τούρκικα φυλάκει» κάποια τοθ ςή νά 6ροΓιμ2. Τό μακελεΐό έκράτησε μία .τερίπου ώ ώρα πίσο> είχαμε κ<ά ιιϊχμα λώτους πάρει μ" αλλοί κείνο χ' δλόνΐ'χτο οτοΰ' σ>ιοτ(ιψοΰ την μπόρα
νεκρός ό Χτϊνος ε.-ΐεσε τό νπό
'Εδώ
τοΰ .ταρεα
τοΰ <ρνλακείον πάντοτε τόν βάι|>α,με νάχ»| <ιύ- τοι» τι μί) Ε- ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΤ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ κ. ΠΑΠΑΔΟΓΓΟΝΑ Τόν υπουργό Έμπορικής Ναυ- τιλίας κ. Α. Παποδόγγονο έπιοκέ- φθηκε χθές τ ό νέο διοικητικο συμβούλιο τής Ναυτιλιακής Λέσ- χης Πειραιώς μέ έπικεφολήο τόν Πρόεδρό της κ. Δεπάστα καί τόν συνεχάρη γιά την άνάληψίΐ των κα θηκόντων τού. Αύτάς συνηθισμένος, φαίνεται, υπό κότι τέτοια, ρώτησε σέ τί μπορεϊ νά μοϋ φανή χρήσιμος. — Μιά μικρή πληροφορία, τοϋ δήλωσα. Θέλιο νά μάθω υερικά πραγματα γιά τή μικρή χορεύιρια πού έμφανι'Ζεται στήν έναρΕι. Καί πρώτα - πρώτα, πώς τή λένε. — Τ" όνομά της, τό καλλιτεχνι- κό, είναι Λίλιαν Ζοϋ, τό πραγμα¬ τικό της δμως κανεϊς δέν τό Εέ· ρει. Έκεϊνο πού γνωρι'2ουμε γι' αυτήν είναι ότι παίρνει τόν πρώτο μιοθό καί δέν έχει κανένα φιλο. "Ερχεται πάντα τακτική στήν ώρα της καί όταν φεύγη δέν την συ- νοδεύει κανείς. — Μπορεις νά μοϋ πής, άγαπη- τέ μου, ποίος είναι ό γέρο καλλι- τέχνης πού βγαίνει στό φινάλε οτό νούμερο τοϋ μεθυσμένου; Ό συνομιλητής μου χαμογέλα- σε. — Χμ! Τό ψευδώνυμό τού εί¬ ναι Ζοκλέ, τό πραγματικό τού ό¬ μως δνομα δέν τό Εέρω. θάναι κανένας μισάνθρωπος. Μ' όσα έμαθα δέν έγινα καθό- λου σοφώτερος. Κράτησα όμως υ¬ πό σημειώση τό εύχάριστο γεγονός ότι ή Λίλιαν Ζοΰ δέν εϊχε <ρίλο καί τράβηΕα σιγά - οιγά γιά τό σπίτι μου. Την άλλη μερά εγραψα ο' ένα ώραίο γαλά&ο χαρτί μιά έπιστο- λή στή χορεύτρια. Τής παρουοια- ίόμουνα ώς ό άνθρωπος μέ τό καθημερινό μπουκέτο, τή βεβαίω- »'α ότι ήμουν τρελλός, μέ την τέ- χνη της καί στό τέλος διατύπωνα καΖϊνο, μά έκείνη δέν ήρθε. Άπελπισμένος την άλλη μερά τής Εανάγραψα καΐ τής βεβαίω- ί;α ότι την όγαποϋοα μ' όλη τή δύνσμι τής ψυχής μου, ότι έμαθα 5ιάφορα πρόγματα τής Ζωής της κΓ όκόμα ότι ό γέρο - Ζακλέ, ό νουμερίστας τοϋ μεθυσμένου, μοΰ ^ίλησε μέ τα καλυτέρα λόγια γι' αυτήν. Την ψευτιά τούτη την ί- 6αλα γιά νά τής κινήσω τό ενδια¬ φέρον. Τό βράδυ περίμενα στό κέντρο καί κατά τίς 11'/2 6λέπω νά μέ πλησιάζη ένο παιδόκι. Χωρίς νά μού πή τίποτε μοϋδωσε ενα ση- μειωματάκι κΓ έεαφανίστηκε πρίν προφτάσω νά τοϋ άποτεΐνω μίαν έ- ρώτησι. Τό σημείωμα ήταν άπ' τή χορεύτρια κΓ έλεγε: «-Αν θέλετε έλάτε αϋριο τό μεσημέρι στήν εϊ- οοδο τοϋ πάρκου τοϋ Λουξεμβούρ- γου». Άπ' τόν ένθουσιασμό μου δέν έκλεισα μάτι δλη τή νύχτα. Καί την άλλη μερά στίς 12 ακριβώς ισκόμουν στήν εϊσοδο τού κή- που. Δέν περίϋενα παραπάνω όπό 5 λεπτά καί είδα την ώραίσ χο¬ ρεύτρια νδρχεται. — Σάς λατρεύω! τή δεβαίωσα. Είσθε ή μόνη γυναϊκα πού... Μέ διέκοψε μ' ένα κρυστάλλι- νο γελάκι. — Σάς πορακαλώ νά τ' αφή- σειε αύτά. Δέν σας πιοτεύω δ,τι κΓ άν μοϋ πήτε. ΚΓ άν άποφάπι- σα νά σάς γνωρίσω, τούτο έγινε μόνο καί μόνο έπειδή εϊμαι πολύ περίεργη νά μάθω τί σάς είπε γιά μενά ό Ζακλέ. — Τα καλυτέρα λόγιο! — Πότε τόν εϊδατε; — Είναι τώρα δυό μερες. Σ' ένα μπάρ... — Ώραϊα! Καί τί θέλετε άπό ρένα; — Νά... σάς... όγαπώ δεσποι- νι'ς! Νοιώθω μεγάλη τρυφερότη- τα γιά οάς... καί 2ητώ νά γίνετε γυναϊκα μου... — Είσθε ενα τρελλόπαιδο, μοϋ εϊπε γελώντας. — Μην είσθε τόσο σκληρή... Θά γίνετε ή πιό εύτυχισμένη γυ- ναϊκα τοϋ κόομου. ΆνοιΕε την τσάντα της, έβγα- λε άπό μέσα ένα χαρτάκι καί μο- λύβι, σημείωσε κάτι καί μοϋ τό- δωσε. — Νά τό διαβάσετε ϋοτερα ά¬ πό 5 λεπτά. Ώρβουάρ, μοΰ φώ- ναΕε. — Φεύγετε; — Ναί... "Αν θέλετε όμως έ- 'Τπό Ε· ΒΟΓΙΑΤΖΙΙ λότε τό βρόδυ άπ' τό καμαρίνι μου. Θά δώσω έντολη νά σάς έ- ΠΓτρέψουν την εϊσοδο. Κι' έΕαφανίστηκε βιαοτικά. Σηκώθηκα κΓ έγώ καί την πα- ρακολούθησα μέ τό βλέμμα μου ώς πού χάθηκε στό βάθος. Ύστε- ρα εεδι'πλωοα τό χαρτάκι καί διά- βαοα: «Είμαι μητέρα κΓ έχω ένα μπέμ- πη πού τόν λατρεύω δσο τίποτα άλλο στόν κόσμο». Άρχισα νά γελώ μέ την καρδιά μου. Τό βρόδυ, άφοϋ παρακολούθη- σα τό πρώτο μέρος τοϋ προγράμ¬ ματος, πλησίασα στή μικρή πορτί- τσα των παρασκηνίων. Ό κέρβε- ρος φυλακάς, όταν τοϋ είπα τ' ονομά μου παραμέρισε νά περά- σω. ΜοϋδειΕε μάλιστα καί τό καμαρίνι τής άγαπημένης μου. Στήν πόρτα όμως διάδασα μιά ταμπελίτσα πού μέ κατατάραΕε: «Λίλιαν Ζοϋ — Ζάν Ζακλέ»-! Τί εσήμαινε αύτό; Ή άγαπημένη μου εϊχε κοινό καμαρίνι μ' έναν άν- τρα; Φίδια Ζώσανε την ψυχή μου. Τί; Μήπως ή Λίλιαν ήταν παντρε- μένη μέ τόν Ζακλέ; Μά δέν θά μού τόλεγε; "Επειτα ό θυρωρός δέ μέ βεβα;ΐϋσε τίς προάλλες ότι οϋτε κάν μιλιώντουσαν οί δυό τους; Χτύπησα την πόρτα. Άκούστη- κε μιά ωωνίτσα — ή φωνίτσα τής Λίλιαν: «άντρέ». "Εσπρωζα την πόρτα, μπήκα μέσα κι' έμεινα μέ τό στόμα όρθάνοιχτο άπ" την κα- ιάπληΕι! Ή άγαπημένη μου χο¬ ρεύτρια, ή Λίλιαν, ντυμένη σάν τόν Ζακλέ, μακιγιάριΖε τό πρό- σωπό της γιά νά έμφαν.στή στό φινάλε ώς μεθυσμένος κρασοπα- τέρας! Ή Λίλιαν καί ό Ζακλέ ή¬ ταν τό ϊδιο πρόσωπο!.. "Αρχισα νά γίνουμαι παπαρουνα γιά την ψευπά μου ότι μίλησα γι' αυτή μέ τόν νουμερίοτα στό μπάρ! Ή Λίλιαν μόλις μέ εϊδε έσκα- σε στά γέλοια. — Σάς συγχωρώ, μοϋ είπε καί μοϋδωσε τό χεράκι της. Τό πήρα καί τόσφιςα μέ θέρμη μέσα οτά δικό μου. — Μπορώ νά τό κρατήσω γιά πάντα; τή ριί-τηοα μέ τρεμοι,λια- στή φωνή. — Κι' ό μπεμπής μου; — Θά γίνη καί δικός μου. Τα λατρεύω τα παιδάκια. Ή Λίλιαν μέ κύτταΕε μ' ευννω- μοσύνη μέ τα λαμπερά της μάτια κι' ϋστερα — μά δέν σάς ένδια- φέρουν τα παρακάτω. ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ την ευχη να τη συναντήσω, μετά την παράστασι, στό καΖΓνο για νά οουπάρουμε μαΖί. ©ά μέ γνώριΖε άπό ένα γαρύφαλλο πού> θά είχα
στή μπουτουν έρσ μου.
"Εστειλα άπό νωρίς την έπι-
οτολή μου στό θέατρα κο) κατά
τίς 11 τή ύχτα πεΓιΙμενο οτό
Τοΰ Άρχιμανδρίτου
ΛΓ'
Συνέγεια έκ τού ρ
Ή Βάτος τού Χωρήβ καί τό έν
τή Βάτω πϋρ προεικόνιΖε την Πα¬
ναγίαν Παρθένον Μαρίσν καί την
έν τή Πσρθάνω σύλληψιν τού Θε-
οϋ λόγου ώς έρμηνεύουν οί άρ-
χαϊοι ερμηνευταί Γρηγόριος Να-
ΖιανΖηνός, Κύριλλος 'ΑλεΕανδρεί-
ας, Θεοδώρητος ό Κύρου καί Σευ-
ήροα Άντιοχείας! "Εμελλε, δη¬
λονότι, μετά 1.500 περίπου έτη
νά δεχθή είς την πάναγνον παρ¬
θενικήν κοιλίαν της τό πϋρ τής
Θεότητος, ήτοι τόν Υϊόν τοϋ Θε-
οϋ, χωρίς νά κατακαή μηδέ νά
υποστή καμμίαν βλάβην καί φθο-
ράν. Ή κοιλία, δηλονότι τής Παν-
αμώμου Κόρης Μαριάμ ήγιασμέ-
νη ούσα μετά την άπέλευσιν τοϋ
Άγίου Πνεύματος, κατά τόν Εύ-
αγγελισμόν «Πνεϋμα "Αγιον έκε-
λεύσεται επί σέ» (Λουκ. 1, 35)
έχώρησε καί έβάστασε τόν άχώ-
ρητον Υϊόν καί λόγον τού Θεοϋ.
'Εβάσταοε δέ αυτόν όχι άσώμα-
τον Θεόν, άλλά Θεόν ένωθέντα,
καθ' υπόστασιν, μέ την ανθρωπί¬
νην φύσιν καί γενόμενον τέλειον
άνθρωπον ίνα λύση την κατάραν
τής προμήτορος Εϋας καί άπαλλά-
Εη τό ανθρώπινον γένος άπό τό
προπστορικόν άμάρτημα καί άπό
τοΰ Σατανά και τής απωλείας τούς
όνυχας! Είναι δέ μέγιστον καί ά-
κοτάληπτον τό είς την νεαρωτά-
την Παρθένον Μαρίαν συντελεοθέν
Μυστήριον τοΰ Άπείρου καί Παν-
τοδυνάμου ©εοϋ, πώς δεκαπεντα-
ετοϋς Κόρης ή γαοτήρ ηδύνατο
νά δεχθή, νά χωρήση, νά βαστά-
ση τόν Θείον λόγον, ήτοι τό άΙ-
λον καί άστεκτον Θεϊκόν πύρ!..
Τό Μυστήριον τούτο τής οαρκώ-
σεως τού Υιού τοϋ Θεοϋ έν τή
Η ΠΑΧΊΙΑΡΚΙΑ
Στό προηγούμενο μιλήσαμε γε¬
νικώς περί των κακών πού προκα-
λοϋν οί έΕαντλητικές καί χωρίς
κανένα πραγματικό άποτέλεσμα
παράλογες καί άστοχες δίαιτες.
Σήμερα θά μιλήσωμε γιά τα αϊτια
τής παχυσαρκίας καί γιά την τα¬
κτική πού πρέπει ν' άκολουθή ό
κάθε παχύσαρκος γιά νά άποβάλη
ένα μέρος τοϋ ύπερβολικοϋ λί-
πους τόυ.
Τα αϊτια τής παχυσαρχίας είναι
ή πολυφαγία ή πολυποσία καί ή
καθιστική 2ωή Ή πολυφαγία ιδί¬
ως καί μάλιστα ή κατάχρησις οί-
νοπνευματωδών ποτών εύνοοΰν ά-
ναμφισβήτητα την παχυσαρκία.
Ό καθιστικός βίος, όφ' ετέρου
εύνοεϊ έπίσης την παχυσαρκία πού
παρατηρεϊται συχνότερα στούς
μονσχούς καί στούς ύπαλλήλους
των γραφείων. Ό ρόλος τής κλη-
ρονομικότητος είναι άναμφισβή-
τητος. Όλοι οί καταγόμενοι ά¬
πό παχυσάρκους έχουν σαφή προ-
διάθεσιν παχυσαρκίας. Ύπάρχουν
άκόμα καί ώρισμένες καταστάσεις
τοϋ όργανισμοΰ στίς οποίες όφεί-
λεται ή ύπερβολική παχυσαρκία
(έμμηνοληΕία, διαταραχή των ά-
δενικών έκκρίσεων, ώοθητική ά-
νεπάρκεια κτλ.).
Οί τροφές ποϋ προκαλοϋν ιδι¬
αιτέρως τό πάχος είναι: τα βού-
τυρα, τα λίπη, τό γάλα, ή σοκο-
λάτα, τα γλυκίσματα, ή ύπερβο-
λική χρήσις Ζαχάρεως, τα 2υμαρι-
κά, τό πολύ άλάτι καί τα οίνο-
πνευματώδη ποτά
Τα μενοϋ των παχυσάρκων πρέ¬
πει ν' άποτελοϋνται κυρίως άπό
χορταρικά, ώμές σαλάτες, κρέας
σχάρας ολίγον Ζαμπόν ,ψάρια ά-
δύνατα δηλ. γλώσσες, μαρίδες,
μικρά μπαρμπούνια καί τθίποϋρες,
άδύνστα τυριά, ολίγον ψωμί καί
φροϋτα.
Μέ την έοαρμογή μιάς τέτοιας
λογικής όπισχναντικής διαίτης, ό¬
χι μόνον έπιτυγχάνεται μιά μεγά¬
λη καταστροφή λίπους καί συνε-
πώς έλάττωσι τοϋ βάρους, άλλά
καί γενικώς ή ύγεία καλλιτερεύ-
ει. Ή δυσκοιλιότης καί οί ήπατι-
κές ένοχλήσεις βελτιοϋνταΓ ή
δύσπνοια κατά τάς άναβάσεις έΕ-
αφανίζεται καί ή άρθριτική προ-
διάθεαι μ ;όλα τ' δλλα κακά έπα-
κόλουθά της (ήμικρανίες, εκίεμα
ψαμμίασις κτλ.) άνακόπτεται.
Καί τώρα άς έΕετάσωυε το ?ή·
τημα κατά ποσόν συντελοϋν
δκ.
άφορες όσχήσεις κατά τής ηη
σαρκίας. Όταν έχη έπέλθει ηιή
τό άποτέλεσμα άπ' την άπιΟχναν.
τική δίαιτα δηλ. μέ την αποφύγη
μόνον - καθώς σάς έγραψα Πα
ραπάνω - ωρισμένων τροφων Κα·
όχι, μέ άνεπαρκή δ|
α τ ρ ο φ ή τότε πρέπει μ' έλα
φρές άσκήσαις δωματίου ή ύπο·
θρου νά διατηρηθοϋν τα άποτελέ-
■σματα τής διαίτης. Οί άσκήοε,ς
όμως αύτές δέν πρέπει νά φθή
νούν μέχρι κομάτου. Οί πορεϊες
είναι ή καλύτερη άσκησι. Άλλη
γιά νά είναι άποτελεσματικές
πρέπει νά είναι μακραί καί ταχεϊ-
αι, ούτως ώστε νά προκαλοϋν ά.
φθονο έφίδρωσι. Κατά τόν Χέκελ
μέ μιά πορεία 5 χιλιομέτρων γε.
νομένην μέ ταχύ βήμα, έπιτυγχά.
νεται άπώλεια βάρους 1 κιλοϋ. Σέ
δεύτερη μοϊρα άποτελεσμαΓίκότη.
τος έρχονται τα 'διάφορα οπόρ:
ή ίππασία, τό τέννις καΐ ή κωπη.
ΧαοΊα.
Καί τώρα άς μιλήσωμε καί για
τό έσωτερικά φάρμακα τα όποϊα
χορηγοϋνται πρός καταπολέμησιν
τής παχυσαρκίας. Όλα αύτά πε-
ριέχουν ίώδιο, ίωδιοϋχο κάλι καί
θυρεοειδή έκχυλίσματα, γι' αϋΤό
καί είναι έπικίνδυνα λόγω των
προκαλουμένων μεγάλων ά?ωτι-
κών άπωλειών έκ των οποίων προ-
καλοϋνται καρδιακές καί νευρικές
διαταραχές. Ή λήψις των πρέπει
νά γίνεται έπακριβώς κατά τίς ο-
δηγίες τοϋ θεράποντος ίατροϋ
καί υπό την συνεχή έπίβλεψί τού
κατά τό στάδιον τής θεραπείας.
' Πολλά τα παράΕενα άκόμα
φάρμακα άκούει κανείς γιά την
καταπολέμησι τής παχυσαρκίας:
όπως τό Εύδι, τα λεμόνισ, τα ί-
σχυρά καθόρσια κτλ. Όλα αύτά
είναι άνώφελα άλλά καί ή ύπερβο-
λική χρήσις των έπικίνδυνος γιά
την γενική ύγείσ.
Τό συμπέρασμα λοιπόν, είναι
ότι μόνο μέ μιά λογική δίαιτα φα-
γητοϋ, μ' ίλαφρές άσκήσεις, μέ
πορεϊες, καί μέ την λήψιν είδικών
σ' ώρισμιένες περιπτώσεις άνε-
γνωρισμένων φσρμάκων, την χρή
σιν καί τάς δόσεις των οποίων θα
οάς καθορίση ό γιατρός σας, δύ-
νασθε νά καταπολεμήσετε αποτε¬
λεσματικώς την παχυσαρκία σας
Ίατρός Δερματολόγος
Λ.
ΑΙ ΕΡΕΥΝΑΙ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ
ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΙΞΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ
γαστρί τής Θεοτόκου Παρθένου
Μαρίας προτυπωθέν υπό τής Βά-
του τοϋ Χωρήβ τονίίει καί ό σο-
φός καί δυνατάς τόν κάλαμον Θε-
όδοτος Άγκυρας είς λόγον τού
«Είς την Γέννησιν τοϋ Χριστοϋ»
όστις άνεγνώσθη είς την έν 'Ε-
φέσω Τρίτην Αγίαν Οικουμενικήν
Σύνοδον τό 431. «Πως Μωϋσής
είδε Θεόν" την φύσιν είδε τοϋ Θε¬
οϋ την αόρατον; Ούδαμώς' άνέ-
(ρικτος γάρ αύτη λογισι/οϊς άνθρω-
πίνοις. Πώς δέ είδεν: Είπέ. Είδεν
έκ τής Βάτου όναπτόμενον πϋρ,
καί την Βάτον ού φθεϊρον. Διατί
ούν άπιστεϊς τώ έκ Παρθένου γε-
νεννημένω καί την Παρθενίαν μή
φθείραντΐ; Τί γάρ θαυμασιώτερον,
είπέ, Βάτου μή καταφλεγομένης,
ή μήτρος Παρθενικής καθαρας των
άμαρτίας παθών; Ούκ οϊδας ότι
τα άρχαϊα μελέτη των νεωτέρων,
καί των νυν γενομένων έστί; τα
γάρ Μυστήρια προτυποϋνται διά
των παλαιών* διά τουτο Βάτος ά-
νάπτεται. πϋρ φαίνεται, καί τα πυ·
ρός ούκ ένεργεϊ, οϋτε μην κολά-
Ζει. "Αρα, έν τή Βάτω ούχόραη
την Παρθένον; αρα, έν τώ πυρί
ού βλέπεις την φιλανθρωπίαν τοϋ
παραγενομένου;».
Άλλά καί ή Ερυθρά Θάλασσα
την οποίαν διά θεϊκοϋ θαύματος
τό οποίον προεκάλεσεν ό Προφή-
της Μωϋσής διέβησαν άβρόχοις
ποσϊν οί Ισραηλιται προτ&πωσιν
αποτελεί κοϊ προεικόνισιν τής
Παρθένου Μαρίας καί τής παρ' αυ¬
τής σαρκώσεως τοϋ Θεοϋ λόγου
«Έν τή Ερυθρά Θαλάσση· λέγει
ό Αγ. Ιω. ό Δαμοσκηνός «τής
άπείρου γάμου νύμφης εικών διε¬
γράφη ποτέ».
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ι
Συμπληρούται έτος άπό τής
επιτυχούς γεωτρήσεως είς την θα-
λασοίαν περιοχήν Θάσου, όπου α¬
νευρέθησαν κοιτάσματα πετρελαί-
ου, ουδέν όμως, νέον 6ήμ·α έχει
γίνει πρός περαιτέρω προώθησιν
των σχετικών εργασιών καί γενι-
κώτερον, των έρευνών διά την α¬
νακάλυψιν ύδρογονανθράκων είς
την χώραν μας. Βεβαίως εμεσολά¬
βησαν τα γνωοτά γεγονότα τοϋ
παρελθόντος θέρους, άλλ' ύπάρ-
χει πάντοτε ή βοσική άνάγκη τής
ερεύνης των εγχωρίων πλουτοπα-
ρογωγικών πηγών, ώς καί τής ά-
£ιοποιήσεώς των, τώρα, όπότε ή
αύξησις τής τιμής τοϋ πετρελαί-
ου καθιστά πιεστικήν την ανάγκην
αύτην, αί άρμόδιαι υπηρεσίαι ό¬
μως, δέν έχουν άρχίοει γενικάς
διαπραγματεύσεις μέ ένδιαφερομέ-
νας έταιρειας.
Παραλλήλως θά πρέπει νά έχουν
συγκεντρωθή είς τό υπουργείον Βι
ομηχανίας σημαντικώτατα σΐΌΐχεϊα
άφοοώντα εί: τάς ερεύνας, αί ο¬
ποίαι κατά τό διάστημα των τελευ-
ταίων πέντε έ των διενεργή&ησαν
είς όλον σχεδόν τόν θαλάσσιον
Ελληνικόν χώρον. "Ας αρχίση
λοιπόν ή μελέτη αυτών είτε διά
τής δημιουργίας ενός έθνικοϋ <ρο- ρέως. είτε διά τής άναθέσεως είς είδικούς τεχνιχούς, διότι είναι έγ- κλημα, ό πλοΰτος αύτάς των στοι- χείων νά παραμένη άναξιοποίητος. Τό προέχον την στιγμήν αυτήν είναι ή έναρΕις έρευνών τόσον είς την Εηράν όσον καί είς -.άν θαλάσ¬ σιον χώρον, διότι ή άπώλεια χρό- νου είναι ειγ. βάρος μας. Εάν εί¬ ναι προτιμοτερα ή δημιουργίσ είδι- κοΰ έθνικοϋ φορέως έρευνών άς συστσθή ούτος καί άς αρχίση ε¬ ρεύνας. Εάν πόλι προτιμηθή ή παραχώ- ρησις δικαιωμάτων έρευνών είς ι¬ διώτας άς αρχίση ή διαδικασία διά την διαπραγμάτρυσιν των ό¬ ριον καί την άνάθεσιν των συμβά- σεων. Αλλά νά συνεδοιάΖουν έ- πιτροπαί μόνον καί μόνον διά την μελέτην των όρων συμβάσεως — ώς συμβαίνει - είναι έκτός πρα¬ γματικότητος. Προέχει ή έρευνα τού Έλληνικοϋ χώρου καί ή α£ιο· ποίησις των πλουτοπαραγωγικών τού πόρων. Τέλος, θά πρέπει νά όλοκληρω- θοϋν καί αί έρευναι δ:ά την δια- πίστωσιν των πραγμύτικών κοιτα- σμάτων τής περιοχής Θάσου διά νά γνωρίζωμεν ακριβώς τάς πλου- τοπαραγωγικάς μας πηγάς. ΤΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΔΕΜΑΤΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΞΕΝΑΣ ΧΩΡΑΣ Η κίνησις Σεπτεμβρίου έ.έ. Κατά τόν μήνα Σεπτέμβριον 1974, τό ειδικόν Τοχυδρομικον Γραφείον άποστολής δεμάτων εί- δών χειροτεχνίας είς τό έΕωτερι- κόν — τό οποίον ιδρύθη καί λει- τουργεϊ πρωτοβουλία τοϋ Έθνικοΰ Όργανισμοΰ Έλληνικής Χειροτε- χνίας — έσημείιοσε την ακόλου¬ θον κίνησιν είς έΕαγωγάς χειρ"· τεχνηματων καί είδών βιοτεχνίαο καί λαϊκής τέχνης: Δέματα: 775 Βάοος, χιλιόγραμμα: 5.186 ΆΕία, δραχμαί: 2.023.870 Τα σταλέντα είς διαφόρουα χώρους τής Εύρώπης, τήο Άσίαο. τής Άφρικής καί των Ηνωμένον Πολιτειών τής Άμερικάς χειροτε- χνήματο καί καλλιτεχνικί προίον- τα θιοτεχνίας καί λοίκής τέχνηο ήσαν: ύωαντά εϊδη άμφιέσεως "<αι έπιστρώσεως, κεντήματα, διάφορα προϊόντα χειροπλεκτικής. μεταλλο- πλοστίκά. άργυροχρυσοχοϊκά, κ0' σμήματα. κερομικά, δερμάτινσ, Ευ- λόγλυπτα. κομψοτεχνήμΌ.α έΕ °' λαβάστρου κ.δ. ύλών. κούκλσι, κομβολόγια καί ποικίλα άντικείμε- να. Τα έν λόγω ταχυδρομιον Γρα¬ φειον είναι έγικατεστημένον κστα την οδόν Νίκης 33 (παρά την πλα¬ τείαν Συντάγμστος) καί λειτουρΥ61 κατά τάς εργασίμους ήμέρσε κ0' ώρας 7.30 — π.ρ. - 8 μ-ε»-
χαλαρή τόν Σεπτέμβριο ή ζητήση των
είδών διατροφής καί ένδύσεως
Η χολάοωση της κοταναλωτι-
κης Ζητήσεως συνεχίσθηκε καί τόν
Σεπτέμβριο, όπως προκύπτει άπό
τούα δεϊκτες άΕίας λιανικών πωλή-
πού άνακοινώθηκαν χθές ά-
πό την Στατιστικήν Ύπηρεοία.
Χυγκεκριμένα, τόν Σεπτέμβριο
δείκτης τής άΕίας (τ2ίρου) σέ
τρέχουσες τμές— των λιανικών
πωλήσεων αύΕήθηκε σέ σύγκριση
μέ τόν ϊδιο μήνα τοϋ 1973, κατά
10°,ο, ένω ή όντίστοιχη υψώση τοϋ
τιμαρίθμου (δείκτη τιμών κατανα-
ήταν μεγαλύτερη καί άν-
ήλθε σέ 24,9%. Αύτό σημαίνει ότι
0 ογκος των λιανικών - πωλήσεων
Σεπτέμβριο, οέ οχέοη μέ τόν
ϊδιο μήνα τοϋ προηγουμένου έ-
τουο μειώθηκε κατά 12°/ο περίπου.
Στόν πίνακα έμφανίΖεται ή πο-
οο3τιαία αύΕηση τής άΕίας των
λιανικών πωλήσεων καί τοϋ τιμα¬
ρίθμου οτούς μήνες τοϋ τρέχοντος
έτους σέ σχέση μέ τούς άντιστοί-
χους μήνες τοϋ προηγουμένου έ- λήσεων ήταν μόνο 2,4%
και τοϋ
ιους:
τιμαρίθμου 21,3%!!
Ίονουάριος
Φεβρουάριος
Μάρτιος
Άπρίλιος
Μάιος
Ίούνος
Ιούλιος
Αύγουστος
Σεπτέμβριος
Λίαν. πώλ. Τιμάρ. Ή συρρίκνωση αυτή τοϋ όγκου
33,6% των πωλήσεων έΕηγεϊ καϊ την πα-
33,4% ρατεινομένη ύποτονικότητα τής ά-
33,4% γοράς, πού πολλαπλασιάΖει τα
28,7%
23,3%
20,5%
18,0%
21,6%
19,4%
12,6%
16,2%
10,0%
)32,6% χρηματοδοτικά προβλήματα των έ-
31,9%
30,2%
31,8%
28,3%
24,9%
Τόν Σεπτέμβριο σημειώθηκε ή
μεγαλύτερη συρρίκνωση στόν όγ-
κο λιανικών πωλήοεων, ή όποία
είναι όκόμη μεγαλύτερη στ'ις επί
μέρους κστηγορίες. 'Έτσΐ:
-Στά εϊδη διοτροφής ό δείκτης
λιανικών πωλήισεων ένεφάνισε τόν
Σεπτέμβριο αϋΕηση κατά 7,1% έ¬
νώ ό τψάριθμος στά εϊδη αύτά
αύΕήθηκε κατά 25%
— Στά εϊδη ένδύσεως - ύποδή-
σεως ή αϋΕηση των λιανικών πω-
πιχειρηαεων.
Ό γενικός δείκτης τιμών χον-
δρίκής τελικών προϊόντων τοϋ μη¬
νός Όκτωβρίου 1974 εσημείωσε
οέ σύγκριση πρός τό νπροηγούμε-
νο μήνα Σεητέμβριο αϋΕηση κατά
0,8%.
►♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦«Μ
Παρίλαικαι πιστώσεις
Είς την κατηγορίαν των «πλου-
αίων» κρατών, τα όποϊα παρέχουν
βοήθειαν κσί ενίσχυσιν πρός τάς
άναπτυσσομένας χώρας, προσετέ-
θησαν άπό εφέτος καί αί πετρε-
ΑαιοεΕαγωγικοί χώραι Ούτω, συμ¬
φώνως πρός στοιχεϊα τοϋ Όργα-
νισμοϋ Οίκονομικής Συνεργασίας
καί ΆναπτύΕεως, διά τό έννεάμη-
νον Ίανουαρίου — Σεπτεμβρίου
1974, τό σύνολον τής οίκονομι-
κής βοηθείας ,τήν όποιαν τα κρά-
τη ■ μέλη τοϋ Ο.Π.ΕΚ. ('Οργανι-
σμοϋ ΠετρελαιοεΕαγωγικών κρα¬
τών) παρέσχον πρός τάς άνοπτυσ-
οομένας χώρας, ανήλθεν είς β.
600 έκατ. δολλαρίων. Είς τθ πο¬
σόν αύτό δέν περιλαμβάνονται δά¬
νειον 3.100 έκατ. δολλ. πρός τό
Διεθνες Νομισματικόν Ταμείον
διά τάς πετρελαϊκάς διευχολύν-
οεις και δάνειον 1.000 έκ. δολλ.
πρός την Διεθνή Τράπεζαν. Έκ
των 8.6ΟΟ έκ. δολλ.. τά 6.200 έκ.
δολλ. άφοροϋν είς δάνεια μέσω
διμερών συμφωνιών, ένώ 2.400
εκ. δολλ. άποτελοϋν ενίσχυσιν
πρός πολυμερεΤς όργανισμούς, ό-
ιΐως είναι ή «Ίσλαμική Τραπέζα
ΑναπτύΕεως» (900 έκ. δολλ.), ή
« Ιντεαμέρκκαν ΤράπεΖα Άναπτϋ-
Εεως» (500 έκ. δολλ.), ή -Αρα-
6ική Τραπέζα διά την Άφρικήν»
(250 εκ. δολλ.) κλπ
Μέχρι τού 19713, ή οίκονομική
Βοηθεία, την όποιαν αί ανωτέρω
«πετρελαιοεΕαγωγικαί) χώραι πα-
ρεϊχον είς άλλας άναπτυσσομένας
ήτο ελαχίστη. Άπό τοϋ 1967 μέ¬
χρι τοϋ τέλους τού 1973, τό σύνο¬
λον τής τοιαύτης βοηθείας ανήλ¬
θεν είς 3.000 έκ. δολλ., έκ των
οποίων τά 83% ήσαν πρός την Αί¬
γυπτον, την Ίορδανίαν καί την
Συρίαν. Αί κυριώτεροι χώραι, αί
οποίαι παρεϊχον Οικονομικήν βοή¬
θειαν ήσαν τό Κουβέϊτ, ή Λιβύη
καί ή Σαουδική Άραθία. Άπό τού
1974, όμως, άλλάζει εντελώς ή
κατάστασις. Ή Περσία, κατά τό
έν προκεμένιρ έννεάμηνον τοϋ
1974 έχει έγκρίνει την χορήγησιν
πιοτώσεων συνολικοϋ ϋψους 2.
800 έκ. δολλ , άκολουθεϊται δέ
άπό την Σσουδικήν Άροβίαν μέ
πιστώσεις 2.400 έκ. δολλ. Τό
πλείστον των Σαουδαροβικών πι-
στώσεων έχει δοθή είς την Αίγυ¬
πτον (1.000 έκ. δολλ.) Ίνδίαν
(900 έκ. 5ολλ.), Πακιοτάν (643
έκ. δολλ.), Συρια (150 έκ. δολλ.)
Μαρόκκον (44 έκ. δολλ.) κλπ.
Τάς μεγαλειτέρας, δμως, δυνα-
τότητας, διά νά καταστή διεθνής
πηγή κεφαλαίων έχει ή Σαουδική
ίΆραβία, ή όποία ύπολογίίεται
ότι κατά τό 1974 θά έχη έσοδα
21.000 - 22.000 έκ. δολλ. έκ
πετρελαίου. Άπό τοϋ 1967, ή Σα¬
ουδική Άραβία, έχει άρχίσει νά
παράσχη οικονομικήν ενίσχυσιν
πρός Άραβικάς χώρας
ΒΙΟΜΗΝΑΝΙΚΑ ΜΕΤΕΒΗ - Β'
Τά προσφάτως ανακοινωθέντα δρχ., έναντι 95.582 έκ. δρχ. τοϋ
οτοιχεία διά την Ελληνικήν 6ιο- 1972 (αϋΕησις τοϋ παγίου ένεργη
μηχανίαν κατά τό 1973, βάσει τικού κατά τό 1972, έναντι τοϋ
των ίσολογιομών των Άνωνώμων προηγουμένου έτους ήτο 25% καί
Εταιρείαι ν Περιωρισμένης Εύθύ- κατά τό 1971 ήτο 17%). 7ά πά
νης, καί άλλων συμπληρωματικών για στοιχεϊα τοϋ ένεργητικοϋ των
πληροφοριών, δίδουν την είκόνο βιομηχανικήν έπιχειρήσεων άντι
τής Έλληνικής βιομηχανίαν καί προσωπεύουν τό 66,8% τοϋ συνό
άπό τής πλευρας τού άπασχολου λου τοϋ ενεργητικου των τω
9 ΕΛΛΙΣ ΒΥΤΑΡΚΗΣ^ΣΙΙΚΧΙΙΠ ΤΘ 1975
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ- Τά έλληνι , Τίς τελευταϊες ήμέρες, δμως, με καί έκείνων τνού θ άνευοεθοϋν
! κά έργοστάοια Ζαχάρεως θά κα ή τιμή τής Ζαχάρεως πέψτει στή μέ κατάλληλη καί έντατική έρευ-
λύψουν τό 1975 τίς άνάγκες τής , διεθνή άγορά και έφθασε τά 1. να·.
χώρας, πού άνέρχονται σέ 230. 150 δολλόρ.α τόν τόννο στό Λον- Αύτά ύπεγράμμισε ό ύπουργός
ι 000 τόννους Ζαχάρεως. ' δίνο άπό 1.500 δολλάρια πού ή- Βιομηχανίας καθηγητής κ. Κ.
Ι | ' ,
Ι Έτονίσθη άπό τόν πρόεδρο τής ταν τό Νοέμβριο. Οί τιμές τής Κονοφάγος, οέ όμιλία τού πρός
Ι Έλληνικής Βιομηχανίας Ζσχάρε ίαχάρεως στήν Εύρωπαϊκή Κοινό-' τούς άνθρακωρύχους
τοϋ Άλιθε-
. ί ως
μένου προσιοπ,κοϋ, τής κεφαλαι-, 1973. τό 67% τώ 1972. τό 68,5% δ, .ρ
ί ως κ. Α. ΒεΖίρογλου κατά την ' τητα έχουν όριαθή σέ 300 δολ ό ριου, όπου μετέβη προχθές καϊ
% ( '
ακης διορθρώσεως των έπιχειρή τώ 1971 καί τό 69,6% τω 1970.
σεων, των παγίων έγκαταστάσε- ] Συμφώνως πρός τά στοιχεϊα
ικεια συνεντεϋΕεως Τύπου,
καί προσέθεσε, ότι έκτός άπό
;. 'ΥπολογίΖεται ότι γιά τούς συνεώρτασε μαΖϊ τους τήν προοτά-
200.000 τόννους ή επιβαρυνθή ' τιδά τους Άγία Βαρβάρα.
ΓΤΛΗΡΗΣ Η ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΙΙΣ
ΑΓΟΡΑΣ ΣΕ ΖΑΧΑΡΙΙ
Πλήρης έπάρκεια Ζαχάρεως ύ-
πάρχει στήν άγορά, θά διατίθεται
δέ στήν κατανάλωση λιανικώς
στήν τιμή των 21,30 μέχρις 22,50
δρχ. τό κιλό, έκτός των 0,70 λε-
πτών γιά την συσκευασία σέ σακ-
κίδα.
Τουτο εδήλωσε ό ύπουργός Εμ-
πορίου κ. Ι. Μποΰτος, προσθέταν-
τας ότι ούδεμία άνατίμηση προ-
βλέπεται, κατά συνεπεία καμμιά
ανηουχία τοϋ κοινοϋ δικαιολογεϊ-
ται.
ΑΡΧΙΣΕ
II
ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΕΤ«ΤΝΗ ΤΩΝ ΠΛΟΙ
ΟΚΤΗΤΩΝ
Ό ύπυοργός Έμπορικής Ναυ-
τιλίας κ. Παπαδόγγονας, έκήρυ-
Εε χθές την έναρΕη των εργασιών
τής Διεθνοϋς Διασκέψεως τού Δι-
ακυβερνητικοϋ Ναυτιλιακοϋ Συμ-
βουλευτικοϋ Όργανισμοϋ ή όποία
ουνέρχεται οτό Εύγενίδειο Ίδρυ-
μσ, μέ ουμμετοχή 92 χωρών, γιά
νά καθορίση την εύθύνη των πλοι-
οκτητών κοτά την μεταφορά των
Λπιβατών καί των άποσκ.ευών των
Πρός τούς συνέδρους. τής Δια¬
σκέψεως ωμίλησε ό κ. Παπαδόγ-
γονας. ό όποϊοτ.:
—'ΕτόνιοΓ. ιδιαιτέρα την άνάγ-
κη τής καταλήΕεως σέ γενική συμ-
φωνία επί τής νέας Συμβάσεως.
— ΈΕέφρςισε την εύχή τής τα¬
χείας υίοθετήσεως τοϋ νέου καθε-
στώτος των θαλασσίων μεταφο-
ρών ούτως ώστε έκείνοι οί όποϊοι
θά ταΕιδεύουν διά θαλάσσης, είτε
διά λόγους έπαγγελματικοϋς, είτε
δι' όναψυχή, νά αίοθάνωνται έΕη-
σφαλισμένοι, άπό τόν λόγο ότι έν-
χει καταβληθή πάσα δυνατή προσ¬
παθεία γι στήν άσφάλεια καί την
δνεσή τους Εάν δέ παρά τίς προσ-
πάθειες συμβή βλάβη ή άπώλεια,
είτε σέ πρόσωπα είτε σέ περιου-
σία, θά καταβάλλεται εϋλογη άπο-
Ζημίωση σύμφωνα πρός την διεθνή
πρακτική καί νομοθεσία.
ών των κλπ. Συγκεκριμένως, κα .των ίσολογιομων, τά Εένα κεφά
τά τό 1973 άπησχολουντο, είς λαισ, εν συγκρίσει πρός τά Ιδία
την βιομηχανίαν, 238.260 πρόσω κεφάλαια των βιομηχανικών έπι-
πα. έναντι 210.993 τοϋ 1972 καί χειρήσεων, έχουν ώς έΕής: 1973
201,4%, 1972 208,5%, 1971
216.2% καί 1970 211,8%.
Ενδιαφέρον, έπίσης, παρυοσιά
Ζε ή σύγκρισις των ίδίων κεφα
την αϋΕηση της τευτλοκαλλιεργεί τού Γεωργικοΰ Ταμείου τής Κοινό-
174.580 τού 1970. ΠαρουσιάΖε-
ται, δηλαδή, αύΕησις κατά 7.8%
τδ παρελθόν έτος. Εναντι τοϋ
1972. ένώ ή αϋΕησις τοϋ άριθμοϋ
των εργαζομένων κατά τό 1972,
έναντι τοϋ 1971 ήτο 15% καί τοϋ ■ λαίων πρός τό πάγιον ένεργητι-
1971 έναντι τοϋ τού 1970 ήτο 9, κόν ή όποία είναι διά τό 1973
3%. Προκύπτει, δηλαδή, μία δια 49,8%. Δηλαδή τά 49,8% τοϋ πά
κύμανσις τοϋ άριθμου των άπα- | γίου ένεργητικοϋ των βιομηχανι
Ό κ. Κονοφάγος διεβεβαίωσε
άς κατά 110.000 στρέμματα γιά ' τητος θά φθάση τά 60 έκατ. δολ. ' τούς λιγνιτωρύχους, ότι τά ποο-
τήν έπιτυχία τοϋ στόχου αύτοϋ, ά ένώ γιά τό σύνολο των είσαγιο- βλήματά τους θ' αντιμετωπισθούν
κολουθοϋνται δύο κατευθύνοείς: γών των 1,4 έκατ. τόν. θά φθάση μέ βαθειά κατανοήση άπό την κυ-
Ή πρώτη άφορά την έπέκταση ' Γα 360 έκατ. δολλ. περίπου βέρνηση στά πλαίσια των οίκονο-
τής δυναμικότητος των Σαχαρουρ
γείων Πλατέως καί Λαρισης.
Ή δεύτερη την διευρυνθή τής ' λεσαν άντικείμενο καί των δια- ση. την ύψηλή άποδοτικότητα καί
περιόδου λειτουργίας των Ζαχα- ' πραγματεύσεων τής Κοινής Άγ3· τόν μοχθο των εργαζομένων, όπως
ρουργείων.
Οί είσαγωγές 2αχάρεως άπό τίς μικών δυνατοτήτων της χώρας,
χώρες τοϋ τρίτου κόσμου άπετα- καί έπεσήμανε την καλή όργάνω-
σχολουμένων είς την βιομηχανίαν
κατά την τελευταίαν τριετίαν. Τό
πάγιον ενεργητικόν των βιομηχα¬
νικών έπιχειρήσεων κατά τό
1973 άνήρχετο είς 118,385,9 έκ.
ών καλύπτεται όπό τά ιδία κεφά
λαια των έπιχειρήσεων. Διά τό
1972 ήτο 48,4%, διά τό 1971 ή
το 46,1% καί διά τό 1970 ήτο
46,1%.
Εξαγωγαι καθ υπόδειξιν
Η φετινή παραγωγή 2αχάρεως
άνήλθε σέ 172.000 τόννους έναν
τι άναγκών 220.000 τόννων.
μάς μέ 44 χώρες τής Αφρικης, και τόν μεγάλο ρόλο τους στήν
τής Άσίας καί τής Καραϊδική:;. άΕιοποίηση τοϋ ύπογειου πλϋύτου
Τό τελευταϊο Συμβούλιο των Ύ- τής χώρας,
πουργών ΈΕωτερικών τής Κοινό-
τητος κατέληΕε σέ συμφωνία γιά
Η ΕΟΚ ΖΗΤΗΣΕ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ' την υπογραφή συμφωνίας έλευ3έ·
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ
000 τ. ΖΑΧΑΡΕΩΣ
200. ρας Ζώνης έμπορίου μέ τίς παρα-
πάνω χώρες. Έκτός από τίς εί-
] σαγωγές ϊαχάρεως καί πρώτων ύ·
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΝΑΣΤΟΛΗ
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΝ Ν.Δ.
ΠΑ ΤΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΠΛΟΙΑ
ΕΊ; καθημερινά; σχεδύν άνα*/Μ>ιΙ
νώσει; τοΰ Εμπορικον κηί Βιομη
χανικοΰ 'Επιμ,:λητηρ!οΐ) Αθηνών
(ΕΒΕΑ) ανακοινούται ή έτίσκ;-
ψις εί; την διοίκησιν τού τοΰ ίμπο
ρικοϋ ακόλουθον καποια; ξένης
,τρεσβεία; έν Αθήναις· Καί σχε -
δόν στρρίοτΰπω; άναφέριεται ιΐ.;
τί]ν ανακοίνωσιν ΰτ, υπεδείχθη είς
τόν εμπορικόν ακόλουθον ή ,ταθη
τικότη; των έμπορικών <τυναλλ<}- γών τή; χώοα; τού μετά της Έλ ?.ά?>ο; & ή άνάγν.η ίί.τως πί οίς αΰ
τήν ;Ίσαγο)γσ1 Έλληνικων π-ρυϊόν
τονν ανξηθοΰν σημαντικώς.
ς, ή ένημέιρωσις αυτή
' ένα χρόνο θά ένταχθη ή
στήν Κ. Άγορά γιά τό δέμα κρασιών
Τό Σ·5χ6ούλιο Συνδέσεως 'Ελ.
λάδο.ς— Εΰρωπαϊκ,ης Κοινότητος
κατά την σύνο&ό τού την περασμε
νη Δ,ευτέοα στίς Βρν1έλλ·3ς άϊΐο-
(άσισε νά προχιορήση ή ενταξη
τίί; χώςας στήν κοινοτικήν οίνική
•"τολ.τιική ιμέσα βέ ένα χρόνο. Ή
ρνταξη <ττήν κβινστική οΐνικήν .το /ιτική ι&ά .-τοαγμο-τοποιηθή <ττά ■ΐλαίσια τή; έναςμονίσεως τής έ.λ '-ηνικής μέ την κοινοτική άγοοτική Λολιτΐκή. Γιά τό .τςόβλ-Γ,μα των κρασιών το πςακτορεΐο «'Εουρόπε» γάςρει "τι ή Ελλάς ξήτησε νά σνζητήση τις έξαγωγές των κρασιών μέχρι τήν ενταΐή της οτην κοινοτική ο'ι- νική πολιτική. Στό θέμα τής με ταδατικής π€ριόδου ή κοινότης ποότεινε την έφαριιογή ενός ένι "'ου συστήιματος γιά τίς έννέα χώ Ρες τα όποίο βά δασίζεται στήν πά Οαχώρηση πο<κχττώοςων .ιοός τήν Έλλάοα μέ την έφαρμογή των τιμών άναγωγής σέ χαμηί.ότερα έ 'Τί.—οα· Άντί&ετα ή ' Ελλάς ζήτησε τήν ^φαρμογή τοθ σι>στήιματος πού προ
6λεπει τό πρωτοκολλο 14 τής Συμ
ς των Αθηνών. Τό πρωτό-
14 προβλεπε, τήν έναρμάνι
τής έλληνικής μέ την κοινοτική
πολιτικήν άλλά. ταντόχρονα
Υιώ. τή μετ«6αίΐκή περίοδο πρ&6λε
πΕ| την παραχωρήση δασμολογι¬
ον ποσοστώαεων ά.·ΐό ώρισμένες
Χωρες τή; Κοινότητος· Συγκεκρι
άναιφέρει ότι:
1· Ή Δνηκή Γΐρμανία παρααο)
ϊ δαοίμολογ«κές ποσοστώσεις -τα
ες πρός έικεϊνες ποΰ ίσχύονν
γιά τί; εΐσαγωγές άπό άλλες
ς τής Κοινότητο γιά —65·
000 έκοητόλ.ιτ&α κραΌΐά πού προο
ίξ γιά αμεαο κατανάλωσηι—
έκατόλιτρα γιά κρασιά
γιά
2. Οί χώρ·ε; τής Μπενελούς έ-| τητος καί άψοϋ τό θέμα εξετασθή
φαρ.ϋόζοι·ν γιά τίς είσαγωγέ; άπό
την Έλ}.άδα τό ϊδιο καθΐτπώς τό
όποϊο ίσχύει καί γιά τίς είσοτγο) -
γές άπό την Γ&ρμια,νία, την Ίτα
λία καί τή Γαλλία.
3- 'ΡΙ ΓοΛλία κί ή Ιταλία δή
λώνουν οτ,, προτίθενται νά .ταηα
χοοήσονν ποσοστώσεις πρός τήν
Έλλάδα οταν «νοίξουν ποσοστώ
ιτεις στίς άλλες χα>£?ες τής Κοινό
Ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ
ΤΟΤ ΚΕΒΑ ΠΑ ΤΟ '75
Ό χ. Γ. Κατζουιοάκης γενικάς
διεαθι-ντή; τοΰ Κέντρου Βιοτίχνι
κης Άναπτυξεως σέ σειρά σικτκέ
ψϊων πό εΐχ* μέ στελεχη των ίαη
,ροσιών ποοσδιώρκτε τί; άρχές καί
τί; βάσει; πάνιο στίς όποϊες θά γί
νη ό προγροταματισμός τοϋ ΚΕΒΑ
κατά τό 1975 ωστε: Νά καλυφθοϋν
μέ άνάλογες ύπΓ,ρεσίες δλ.ες οί ά
νάγκ.ες πού παρο·.<τιάξει οήμερα ή διοτεχνία καί νά υπάρξη συντονι «μένη καί ούσιαστική δράση τον ΚΕΒΑ. Έπίσης ό κ- Κατζουράκης άνέατιξε τούς στόχου; τοΰ ΚΕΒΑ στόν ύ.-τον-ργό Βιομηχανίας κ. Κ. Κονοφάγο >:αί τόν ΰφνπουργό κ·
Δ. Καραϊσκάκη·
Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΠΑΛΑΙΩΝ ΟΔΟ
ΠΟΙΗΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΗΜΑ
ΤΩΝ
Κατόπιν προτάσεως τού υπουρ
γον Εμπόριον κ. Ι· Μπουτόν, ΰπε
άφη άπόωαση τού υπουργόν Σνν
ΰ καΐ Πογραμματισμοϋ κ.
σΐό Σι;αί>ούλιο Σννδέσεω;·
4. Ή Γαλλία «έχεται έλεύθορα
εΐσαγωγές μοσχάτων κρασκδν Σά
μ«υ.
Ή "Ελλάς στό Σνμ&ούλιο τή;
Λ:ι·τέρας ξήτη«? την έφαρμογή
των παςπ,-τάνιΐ) .τοσοστώσεΐ'ΐν μέ
.ταρομοιες έπεκτάσει; ·»<αί στί; νέ ε; χώρε; τή; Κοινής Άγορδς. Οί έννέα ΰπΓ.ργοί έξέφςασαν^ δμως, λά ά ί ή έ.Ίΐτ(ΐλάξει: γιά τίτν των διατά?εων τοΰ 14 στήν μετα6ατική περίοδο καί ξτ ΤΓ,σαν την έφαρμογή ενιαίον σιι στιάματος γιά δλες τίς χώρες τής Κοινότητος. Τελικά τό πρόδλ.ημα έχε! παραπεμφθή γιά μελ^τη στήν Έπιτροπή Συνδέσεως, ή όποία οι·νέΐχεται έντό; των ημερών. τονιραΰ Π· Ποααληγούροι ,μέ τήν άποία ^1 ρύοοεται έλ^νθερη στό εξής ή «ίοα ""' προοριςονται για π«ιι>α7ΐ'>γ,| νι.>.,
6*μούτ δξο,,ς, άηόσταξη ή «ναμτ γωγή μεταχειρισμενων οδοποιητ.
ζή, .*.!»««·' ι κων μηχανηματων. ·
Ο ΤΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ ΤΙΙΟ-
ΨΗΦΙΟΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
ΤΩΝ ΕΦΟΠΛΙΣΤΩΝ
Τήν προσέχη Δεΐ'τέρα οί νέε;
δυνάμει; τοϋ έοροπλιβτικοϋ κόσμου
οί όποίε; άποτελοϋν την Όμάδα
Χανδρή, θά σ.νέλθουν στήν Ένω
ση 'Ε)-λήνων 'Εφοπλΐΐττων προκει
μένου νά κσθο,οισθοΰν οί λεπτομέ
ρειε; των νέων άρχαιο:σιών τή;
10ης Ίανουαρίου καί νά έπιλεγοΰν
οί νποψήφΐθ!. γιά τήν διοίκηση τοΰ
συνδικαλιστικοϋ όργανον των έφο
πλκπών-
"Οπως έγνώβθη, εχει προκρνθή
ή λύση τοΰ ένό; φηφοδελτίου μέ
48 ύποψηφίονς, άπό τού; οποίον;
θά έκλεγοϋν 24 πού θά άποτελέ-
τής νέα; διοικήσεως επί των ι'μπο
ρικών σχέσεον τής χώρας μα; μέ
τήν αλλοδαπήν είναι έπιβεβλημένη
δ.τχος ός'θή είναι καί ή ύπόδειίι;
πρό^ τόν ξένον εμπορικόν άκό'.ου
θον διά την αύξησιν των βΐστ'γ'ΐ)-
γων Έλληνικών π.ροϊόντων εί; την
χώραν τού· Τό πιρόδλημα, 8μ*>ς,
είναι κατά πόσον αί ΰποδείξεις ού
ταί είναι άπθτελ:σιμττΐικαί. Διόοι ν
ποδείξεις ή έκκλήβεις πρός τρί-
τοινς όπως άγοράσονν Έλληνικά
Λροϊόντα είναι άνευ ούσιαστική; ση
μοκτία;, εάν δέν συνοδεύωνται καί
μέ πράξει;·
"Ισο)ς ή διοίκησις τοΰ ΕΒΕΑ
θά έπρ.επε νά Λροσέξη ιδιαιτέρως
έ'να γεγονύ;, τό όποΐ'ον σνμβϊίνει
ό' ίγα; μόνον δ>:κάδα; μέτροιν άπό
τά γραφεΐα τη;. Είς τά καρροτσά
κια πωλοϋνΐαι εί; τό κοινόν φυστ!
κια, τήν εποχήν αυτήν, ένώ πρύτε
οον έπωλοΰντο ροδάκινα χαι μήλα.
Ή μέθοδο; αυτή τής διαθέσειυς
των έγχο)ρίων προϊόντιον, ή ίαοία
ΰπηγορεύθη άπό τά πλεονάσματα
λόγω έποχής, ΰπογραμμίζει έντό-
νο>ς μίαν δασικήν αρχήν τοΰ έμπο
οίου, είτε αύτό ρΓνα,
είτε έξαγωγικρν: "Οτι διά τήν
πραγματοποίησιν των πωλήσεων ά
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ — Ή Εύρωπαϊκή ' λών στή συμφωνία θά περιλαμβά·
Κο'νότης εζήτησε άπό τίς πσρα νεται καί ή παροχή οικονομικήν ι
γωγούς Ζαχόρεως χώρες νά τής καί τεχνικής βοηθείας πρός τίς ,
προσφέρουν τιμές γιά τήν άγορά . ύπανόπτυκτες χώρες, Λαθώς; καί ή
ναγκαΐο ;ίναι δπω; ό πωλητής μέ
τά προϊότα τού προσφέρη αύτά είς
τόν αγοραστήν άντΐ νά αναμένη
τόν άγοοαστήν νά προδή ιίς τάς
άγοράς τοι.. Ι"~$! -*Λ;" - «-Γ ^- ;
Άντί, λοιπόν, νά ύποδεικνύίΛμίν
απλώς είς τούς ξένους έμπορικοΰς
Ακολονθονς την ανάγκην νά άγο-
ράσονν περισσότερα 'Ελληνικά προ
ιόντα, προτιμότίρον θά ήτο νά δρ
γανωθοΰν 'ΕλΛηνικαί έμποιρικαί ά
ποστολαί, αί οποίαι νά άοχίσουν
περιοδείας είς όλας τάς άγοράς
χιν κόσαου, ίιά ν>Ί παρουσιάσοτν
να,ί νά πωλούν τα ποοϊόντη μσς-
ΚΙναι, Ι(Τϋ)ςι εύκολώτε.ρον νά νπο
δεικνύωωπν εί; αλλοιις τί ποέπει
νΑ άγοσάσοιιν, άλλά 5έν είναι ,ΐτΐο
τ^'ίίίματινόν· Καί τό ιιήνμμο. των
πωλητών φυστικιων καί μήλων «αί
ροδακίνων είναι καθαρόν: Ποοσ-
φέοονν είς τό κοινόν τό ποοϊόν ναί
δέν άναιιενουν άπό αύτό ν·ά τί. £ν
■θυμηθή.
Καί έπειδή ό λόγος π«ρϊ άπο-
στολών, κατά τά παρελθόν ή διοί
κησις τοΰ Σννδέσμον Έλλήνων
Βιαμηχάνοίν είχε προτείνει την συ
νεργασίαν τίδν όι-αφόρων <ρορε<ον διά την διίρεΰνησιν των δννατοτή τοιν τής νέας άγοράς των πετρε- λσιοεξαγωγικών χωρών τής Μέ σης Άνατολής. ΕΓχε προταθή, μά λιστα, ή άποστολ.ή ομάδος διά την σχετικήν Ιρενναν τής άγοοάς. "Ι βιος, θά είναι τώρα μιά εύκαιρία, 200.000 τόν. τοϋ προϊόντος. Τό σύνολο σχεδόν των είσαγωγών αυτών Ζαχάρεως θά διατεθοϋν γιά τήν καλύψη των βρεταννικών άναγκών. Οί είοαγωγές τής Ζα- χάρεως τής Κοινότητος πρόκειται' ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΟΥ νό έπιδοτηθοϋν άπό τό Εύοωπαι ΤΟΥ ΦΟΡΟΛΟΠΚΟΥ παροχή παραχωρήσεω/ γιά τίς εί- σαγωγές τής Κοινής Άγοράς άπό τίς χώρες αύτές. ΟΙ ΕΦΕΣΕΙΣ ΚΑΤΑ κό Γεωργικό Ταμεϊο, γιά νά μην επιβαρυνθή η κατανάλωση άπό τίς ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Ή ασκήση υπό τοϋ Δημοσίου μεγαλύτερες διεθνεϊς τιμές οέ! έφέσεως κατά όριστικης άποφά- σχέση μέ τίς κοινοτικές. σεως τοϋ Φορολογικοϋ Πρωτοδικεί- Οί ύπουργοί Γεωργίας τής Κοι-. ου, ή όποία άκυρώνει ή τροποποι- νής Άγοράς εϊχαν άποφασίσει ά εί τήν διοικητική πράΕη έπιβολής φόρου, άναστέλλει τήν ύποχρέω- οη έπιστροφής τής διαφοράς φό¬ ρου στόν φορολογούμενο μέχρι έκ- α<ΐ ενός μέν, της ερεύνης μια; νέ πό τίς άρχές Όκτωθρίου νά επι δοτήσουν τίς εΐσαγωγές ϊαχάρεως γιά τήν καλύψη τοϋ έλλείμματος τής Κοινόιηιοζ, πού προβλέπε- ται ότι θά φθάση τά 1,4 έκατ. τόν¬ νους τό 1974 — 75. Τό μεγάλο έλλειμμα στή Ζάχαρη όφείλεται στήν κατσττροφή τής παραγωγής Ζαχαροτεύτλων στή Βρεταννία καί τήν Ιταλία. Ή άπόφαση τής Κοι¬ νότητος γιά έπιδότηση των είσα- γωγών 2αχάρεως θεωρήθηκε σάν χειρονομία καλής θελήσεως πρός τή Βρεταννία, ή όποία έχει Ζητή- σει τήν έπαναδιαπραγμάτευση των όριον είοόδου της στήν Κοινή Ά¬ γορά. ' ·" ' "· Σύμφωνα μέ πληροφορίες ή Πανελλήνιος ' Ενωση Θαλασσίου Τουρισ|_οϋ ένεργεϊ γιά τήν υπο¬ γραφή τοϋ Νομ. Διατάγματος, μέ τό όποϊο πσρατείνεται ή άναοτο- λή των Ν.Δ. 469)70 καί 70)73 περί επαγγελματικήν τουριστικών πλοίων κα'ι πλοιαρίων. Ως γνωστό, ή άναστολή των δύο αυτών δ.αταγμάτων, συνδεο¬ μένη μ' ένα φορολογικό καθεστώς γιά τά μικρά τουρκστικά σκάφη καί τίς θαλαμηγούς ένδιαφέρει άμεσα τούς παράγοντες τοΰ θαλασσίου τουρισμοϋ. ΑΙΤΗΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΗΠΤΩΝ Την κεφαλαιοποίηση των όψει- λών των έργοληπτών δημοσίων έργων άπό ποφαλιστικές είσφορές καί δωρόοημα πρός τό ΙΚΑ Ζη¬ τεί ή οργανωθή τους — ΠΕΔΜΕ ΔΕ — μέ έγγραφό της πρός τόν δικάοεως τας έφέοεως. Ή άπόφαοη τοϋ Νομικοϋ Συμ-1 ύπουργο Κθιν. Ύπηρεσ,ων βουλίου τοϋ Κράτους κοινοποιή- θηκε άπό τόν ύπουργό Οίκονομι- κών στίς Έφορίες καί τά Ταμεϊα τοϋ Κράτους. ΘΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΜΑΣ «Ό λιγνίτης οήμερα μέ τήν αϋΕηση των τιμών πετρελαίου ά- ποδείχνεται πολύτιμος γιά τήν οί- κονομία μας. Ή κυβέρνηση προ¬ χώρει στήν πλήρη άΕιοποίηση των πηγών ενεργείας πού γνωρίίου- ΕΠΙΔΟΜΑ ΣΕ ΕΙΙΙΣΤΡΛΤΕΤ- ΘΕΝΤΕ2 ΔΓ,μο.σιεύθηκε στήν Έφη}ΐ.ερίδ<ι τής Κι<5·Γρνήσεως — φύλλο 1264 άά χον ΰπουογοΰ 'Λτα- σχι,λήσεω; μέ τήν όποία παρατεί γιά έ'να μήνα ή χορηγήση τής έζτάκτου οίκονομικής ένισχύ- σ"ΐος στοΰ; μή δικαιοΰχονς έφε δοικοΰ έπιδόματος έπκττρατευθέν- τας έφέδοοΐ'ς υπό τού Ο.Α-Ε Λ. Κ^»-.Μ1«^ΜΚ^^«->ίί^ί>».^»»-Μί^»^«
Τα μεγέθη τής βιομηχανίας
Ένδιαφέροντα στοιχεϊα διά τά
μεγέθη καί τήν δραστηριότητα τής
Έλληνικής βιομηχανίας κατά τό
1973, ανεκοινώθησαν προσφάτως,
άς άγοοάς, άλλά καί τό σπουδαιό Ιύπό ""Κ έταιρείας ΙΟΑΡ Ελλάς,
τερον, τής συνεοναη:ας 2 Μ θύά,-.ν . 6ασι2όμενα είς τήν ανάλυσιν των
των παραγωγικιόν κλάδων· Άνα-1 °Χετικών ισολογισμόν των βιομη-
μένομεν καΐ ελπίζομεν, ότι είς τάς Χ°νικών έπιχειρήσεων, αί οποίαι
άναγγελίας των «ι-στάσεο^ πρός έ*ουν Τ|ίν Μορφήν τής Άνωνύ-
τοϋς άλ,λθιδαπούς έμπορικούς άκο-
λ.ούθονς θά προστεθοϋν καί άνανοι
νώβίις αφορώσαι είς την σύβτασιν
"Ελληνικήν εμπορικήν άποστηλ ήν
είς την άλλοδαπήν-
Ή οιίνδίίσι Κρήτης - Πελοππονήσου
€ρέρυ μπώτ
Πριοτοβονλία τοϋ Νομάοχον Χά
νίων κ· Σπνρίδοινος Τσίρκα, τοΰ
οποίον μεταξν των βασικ.οιτέοοιν
στόχοη1 καί επιδιώξειον είναι καί
ή έντό; ταχυτάτου χοόνου έπίτε^-
ξι τή; συγκοινωνίαν^; συνδέσιως
τοΰ Κβστελλ.ίου, Κισάμου μετά
τήν Πελοπόννησο χχχ. όχημ'αταγιογο
πλοΐο (φέρρυ - μπώτ) έπραγματο
ποιήθη στίς 2δ Όκτο>6ρίον στήν
αίθα.'σα ειεΐ·:τών τή; Μητ,ρα.-τόλ^-
ω; Κισάμου καί Σελίνόυ οτύ Κα
σϊέΛλι εύρντάτη σΰσκεψι μ€τσξί)
των ταπικών καί ίιπηοεσιακών πά
ραγόντων Καστελλίου καί Χανίων
καί ΐκποοσώπρητ τής Άνωνΰμου
Νοηττιλια-κής 'Εναιρ·είας Κρήτης
(Α.Ν-Ε.Κ.).
Τήν έ'ναιρξιν τής έλευθέΰας συ¬
ζητήσεως, ή όποία
σεν, έκήοηξεν ό προ·;&ρεύων κ· Νο
νπογοσμμί-σας μετ*
ίδιαι
οουν τοΰς έχλ^κτορες, στή νέα φάιτέθ'ας έμςράσεως τήν α^μβολήν τής
ση, τοϋ νέοι; πρόεδρον τής Ενω έν λόγω συγκοινωνιακής γραμμής
ΟΤΙ,
σεως·
Σημίΐωτέον δτι εχει αποφασι¬
σθή όπως μ>ετα^ύ των ύποψηφίων
πε^ιληφθή, παοαμε,ριζομένων των
έντχ,π<ί)»ςοχν άπό τίς πρόσφατες διενέΕεις καί ό κ. Γεώργ. Ανδρέα δης, υιός τοϋ τέως πρόεδρον τής 'Ενώσρως. «Ις τήν περαιτέ<ο«) ανάπτυξιν όχι μόνον τοΰ δυτικόν ■διαμερίίτματοί τής μεγαλονήοου άλλά καί ό?Λχλ οου τής Κρήτης, ώς χαρκτηριστι κώς ετόνισεν. Διά την υλοποίησιν τή; εν λόγω έπιδώξεως, διευκοίνη 9Έ. περκχιτέιρκο τόσον προσωπικώς δ ΐδιος, όσον καΐ αί ϋπ" αυτόν άρμό διαι ώΐτηρ·-σία·ι τής Νομβρχίας, θά έξαντλήσονν κάθε δι^νατήν πί>οσ
πάθειαν.
Καταλήγων ό ■/.. Νο.ικίοχης ίξέ
τήν ΐύχήν δττ θά εύρη πλή¬
ρη άνταπόκρισιν «·ϊς την μετ" ίδιαι
ςου ένδιαφέροντος ύλοποηβιν τής
άναληφθίίσης έν λόγω πιθοσπαθεί-
ας κ.οά υτι θά καταστή δυνατή ή
σνν%ρότησις μιά; έπιτροπής έκ
των πλέον δραστηρίιον παοαγόντο)ν
τής περιοχής είς ήν νά μετέχη κ αι
είς έκπ,ρόσιοΛοςτή; ΑΝΕΚ.
Ακολούθως άνέπτυΐαν τάς άπό
|>:ις των ιίχετι-κώς με χον τρόπον
άντιμετωπίσςω; των ύςρισταμί'νλον
πριβλημάίον οί κ·κ. Γ· Σεϊμένης
δι«ηγόρο;ι έκπρόσαχπ&ς τή; ΑΝΕΚ
ό λιμενάρχη; Χοτνίων Π. Γιαννου
δάκης, μηχανικό; τοΰ Λιμενικοΰ
Ταμιείου Χανίων, Συντϊανάχης μέ
λος τής ΑΝΕΚ,. Ν. Φιθλάκη·;, ποο
ιστάμενο; τοΰ Σταθμόν Γ. 'Ερεύ
νης Χανίοινι Μαρκαντιονάκης χαΐ
Χατζηϊωάννου τοΰ Λιμενικοΰ Τα
μείου, Μαρής, Τσιγκο^νάκης δικα
στικός έπιαελητής, ό τέως Δι'ιμας.
χος κοα νυν άντιδήμθιρχος Καστελ
λίον Λυγιδάκης καί άλλο, οΐτινες
όμοθΰμως έδήλοκταν τήν σνμπαρά
στάσιν των 2Ϊς την ,τροσπάθειαν
τού κ. Νομάρχου·
μου Έταιρείας ή τής Έταιρείας.
Ούτως, αί πωλήσεις των 1.759 έ¬
πιχειρήσεων κατά τό παρελθόν έ¬
έκ. δρχ., έναντι 6.008,5 έκ. δρχ.
τού 1972. Ό κλάδος των κλω-
στοίίφαντουργικών βιομηχανιών
κατέχει τήν πρώτην θέσιν είς τόν
πίνακα των καθαρών κερδών μέ
1.872 έκατ. δρχ., άκολουθοΰν δέ
αί βασικαϊ μεταλλουργικαί έπιχει-
ρήσεις μέ 1.374,3 έκατ. δρχ. καί
αί βιομηχανίαν παραγωγών πετρε¬
λαίου μέ 1.108,5 έκατ. δρχ.
Ή άποδοτικότης των επιχειρή-
σεως — ή σχέσις των καθαρών
τος άνήλθον είς 144.406,8 έκα- κερδών πρός ϊ δ ι α κεφάλαια —
τομμύρια δραχμών, έναντι 99.515 ΐ|το κατά τό 1973 18,8%, παρου-
έκ. δρχ. τοϋ 1972. Παρουσιάίε- σιάΖει, δηλαδή, σημαντικήν αϋΕηΐ
ται, δηλαδή, μία αϋΕησις κατά
45%' ένώ τώ 1952, ή αύΕησις ;-
ναντι τοΰ προηγουμένου έτους ή¬
το 23,3%, καί ή αϋΕησις τώ 1971
έναντι τοϋ 1970 ήτο 16,8%. Ή
παρατηρουμένη σημαντική αϋΕη¬
σις κατά τό παρελθόν έτος όφεί-
λεται. κυρίως. είς τήν αϋΕηοιν
των τιμών. Αί 288 / βιομηχανίαι
τοϋ κλάδου διατροφής καλύπτουν
τό 13,6% τοϋ συνόλου των πωλή¬
σεων μέ κύκλον εργασιών 19.
7133.2 έκ. δρχ., άκολουθοΰν δέ
αί 251 κλωστουφαντουργικα'ι έπι-
χειρήσεις μέ 19.412.5 έκ. δρχ.
Είς τήν τρίτην θέσιν ευρίσκον¬
ται αί 191 έπιχειρήσεις τοϋ κλά¬
δου χημικών βιομηχανιών μέ 14.
169,6 έκ. δρχ., καί είς την τε¬
τάρτην θέσιν αί 11 βασικαί υεταλ-
λουργικαί έπιχειρήσεις μέ 13.
725,5 έκ. δρχ.
Τά μικτά κέρδη των έταιρειών
άνήλθον, κατά τό 1973. είς 38.
334,8 έκ. δρχ. έναντι 25.806.3
έκ. δρχ. τοϋ 1972, παοουσιάΖε-
τσι, δηλαδή, αϋΕησις κατά 48.9%.
Τά καθαρά κέρδη παρουοιάΖουν
αϋΕηοιν, έναντι τοϋ 1972 κατά
84%, άνέρχονται δέ είς 11.063,5
σιν έναντι τού 1972, όπότε ήτο
13,4%, ένψ κατά τό 1971 ήτο
12,6% καί τό 1970 15 1%. Εν¬
διαφέρον, έπίσης, παρουσιάζει ή
σύγκρισις των καθαρών κερδών
πρός τό σύνολον των κεφαλαίων
(ίδίων καί Εένων) έν συγκρίσει
ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ΟΔΗΓΩΝ ΚΑΙ
ΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΩΝ
Εγκριθή»; ή χορηγήση 10 έκ.
δ·2χ. άπό τό ΟΑΕΔ, μέ άπόααση
τοΓ· υπουργόν Άπβσχολήσεως, γιά
τή" έκτ.ιχτη έπιδότηση των όδη
γο>ν καί ΓΪοαρακτάοων λειοφορεί-
ων πού δέν έογάσθΓ,καν λόγιο τής
έπιτάςεως των λεωι^οοείων κατά
την έπιστράτευσι τού Ία^λίου.
Στή ,σχετική άπόφαση ποΰ δή
μοσι.ενθτ',λ.ε στήν Εφημερίδα τής
Κιδτονήσεως —φνλ-λο 1268— ό-
?ί;-ται τό ποσόν τοϋ ήμερησίον έ
πιδόματος σέ 120 δρχ. κ.αί ό τρό
."ής τής διανεαής τοΐ' άπό τίς έ-
πιιγγΓλματι-,',έ ς αί το«ι νητ ιστικές
ό_>γανώ(7'εις·
Στήν άτόφαίτη επίσης άναφές·3
τα ότι στήν περίπτωση ποΰ τό πό
οί) των 10 έκστ. δρχ. δέν έπαρκέ
ση γιά τήν έ-τιδότηστ>, ύποχρεοϋν
ται οί έργοδότες νά καλύψονν τά
ί.-ΐί πλ:ον ποσόν.
Τέλος, ώς πρός τήν σύγκρισιν
των κερδών πρός τάς πωλήσεις,
σημειοϋται, δτι τά μ:κτά κέρδη
πρός τά καθαρά κέρδη Ούτω, διά άνιπροαωπεύουν τό 26,5% τοϋ
τό 1973 ή απόδοσις αύτη είναι συνόλου των πωλήοεων. ένώ τά
6,2%,
4,3%.
ένω διά τό 1972
είναι καθαρά κέρδη άντιπροσωπεύουν
! τό 7,6%.
ΑϋΙΙΗΚΙΙ ΙΗΙΜΙΝ
Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων 'Ανωνύ
μων ΈταιρϊΊών κοί Έταιρειών Περιωρισμένης Εύθύ-
νηο δτι δΓ αποφάσεως τού κ. 'Υπουργοΰ Έμπορίου
;ύπ" αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευοείσης
είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ
μων Έταιρειών), όρίΖεται ότι δύνανται νά συνεχίσω-
σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκλήσεις των Γε-
νικών Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογισμούς των δια
τής οικονομικήν μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ-
ΓΙΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ·, ώς εγένετο
μέχρι τούδε διά της «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆ- πρό
τής €Ηίγχτΰν8ύσεώς της.
.*.
είδών διατροφής καί ένδύσεως
Η χολάοωση της κοταναλωτι-
κης Ζητήσεως συνεχίσθηκε καί τόν
Σεπτέμβριο, όπως προκύπτει άπό
τούα δεϊκτες άΕίας λιανικών πωλή-
πού άνακοινώθηκαν χθές ά-
πό την Στατιστικήν Ύπηρεοία.
Χυγκεκριμένα, τόν Σεπτέμβριο
δείκτης τής άΕίας (τ2ίρου) σέ
τρέχουσες τμές— των λιανικών
πωλήσεων αύΕήθηκε σέ σύγκριση
μέ τόν ϊδιο μήνα τοϋ 1973, κατά
10°,ο, ένω ή όντίστοιχη υψώση τοϋ
τιμαρίθμου (δείκτη τιμών κατανα-
ήταν μεγαλύτερη καί άν-
ήλθε σέ 24,9%. Αύτό σημαίνει ότι
0 ογκος των λιανικών - πωλήσεων
Σεπτέμβριο, οέ οχέοη μέ τόν
ϊδιο μήνα τοϋ προηγουμένου έ-
τουο μειώθηκε κατά 12°/ο περίπου.
Στόν πίνακα έμφανίΖεται ή πο-
οο3τιαία αύΕηση τής άΕίας των
λιανικών πωλήσεων καί τοϋ τιμα¬
ρίθμου οτούς μήνες τοϋ τρέχοντος
έτους σέ σχέση μέ τούς άντιστοί-
χους μήνες τοϋ προηγουμένου έ- λήσεων ήταν μόνο 2,4%
και τοϋ
ιους:
τιμαρίθμου 21,3%!!
Ίονουάριος
Φεβρουάριος
Μάρτιος
Άπρίλιος
Μάιος
Ίούνος
Ιούλιος
Αύγουστος
Σεπτέμβριος
Λίαν. πώλ. Τιμάρ. Ή συρρίκνωση αυτή τοϋ όγκου
33,6% των πωλήσεων έΕηγεϊ καϊ την πα-
33,4% ρατεινομένη ύποτονικότητα τής ά-
33,4% γοράς, πού πολλαπλασιάΖει τα
28,7%
23,3%
20,5%
18,0%
21,6%
19,4%
12,6%
16,2%
10,0%
)32,6% χρηματοδοτικά προβλήματα των έ-
31,9%
30,2%
31,8%
28,3%
24,9%
Τόν Σεπτέμβριο σημειώθηκε ή
μεγαλύτερη συρρίκνωση στόν όγ-
κο λιανικών πωλήοεων, ή όποία
είναι όκόμη μεγαλύτερη στ'ις επί
μέρους κστηγορίες. 'Έτσΐ:
-Στά εϊδη διοτροφής ό δείκτης
λιανικών πωλήισεων ένεφάνισε τόν
Σεπτέμβριο αϋΕηση κατά 7,1% έ¬
νώ ό τψάριθμος στά εϊδη αύτά
αύΕήθηκε κατά 25%
— Στά εϊδη ένδύσεως - ύποδή-
σεως ή αϋΕηση των λιανικών πω-
πιχειρηαεων.
Ό γενικός δείκτης τιμών χον-
δρίκής τελικών προϊόντων τοϋ μη¬
νός Όκτωβρίου 1974 εσημείωσε
οέ σύγκριση πρός τό νπροηγούμε-
νο μήνα Σεητέμβριο αϋΕηση κατά
0,8%.
►♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦«Μ
Παρίλαικαι πιστώσεις
Είς την κατηγορίαν των «πλου-
αίων» κρατών, τα όποϊα παρέχουν
βοήθειαν κσί ενίσχυσιν πρός τάς
άναπτυσσομένας χώρας, προσετέ-
θησαν άπό εφέτος καί αί πετρε-
ΑαιοεΕαγωγικοί χώραι Ούτω, συμ¬
φώνως πρός στοιχεϊα τοϋ Όργα-
νισμοϋ Οίκονομικής Συνεργασίας
καί ΆναπτύΕεως, διά τό έννεάμη-
νον Ίανουαρίου — Σεπτεμβρίου
1974, τό σύνολον τής οίκονομι-
κής βοηθείας ,τήν όποιαν τα κρά-
τη ■ μέλη τοϋ Ο.Π.ΕΚ. ('Οργανι-
σμοϋ ΠετρελαιοεΕαγωγικών κρα¬
τών) παρέσχον πρός τάς άνοπτυσ-
οομένας χώρας, ανήλθεν είς β.
600 έκατ. δολλαρίων. Είς τθ πο¬
σόν αύτό δέν περιλαμβάνονται δά¬
νειον 3.100 έκατ. δολλ. πρός τό
Διεθνες Νομισματικόν Ταμείον
διά τάς πετρελαϊκάς διευχολύν-
οεις και δάνειον 1.000 έκ. δολλ.
πρός την Διεθνή Τράπεζαν. Έκ
των 8.6ΟΟ έκ. δολλ.. τά 6.200 έκ.
δολλ. άφοροϋν είς δάνεια μέσω
διμερών συμφωνιών, ένώ 2.400
εκ. δολλ. άποτελοϋν ενίσχυσιν
πρός πολυμερεΤς όργανισμούς, ό-
ιΐως είναι ή «Ίσλαμική Τραπέζα
ΑναπτύΕεως» (900 έκ. δολλ.), ή
« Ιντεαμέρκκαν ΤράπεΖα Άναπτϋ-
Εεως» (500 έκ. δολλ.), ή -Αρα-
6ική Τραπέζα διά την Άφρικήν»
(250 εκ. δολλ.) κλπ
Μέχρι τού 19713, ή οίκονομική
Βοηθεία, την όποιαν αί ανωτέρω
«πετρελαιοεΕαγωγικαί) χώραι πα-
ρεϊχον είς άλλας άναπτυσσομένας
ήτο ελαχίστη. Άπό τοϋ 1967 μέ¬
χρι τοϋ τέλους τού 1973, τό σύνο¬
λον τής τοιαύτης βοηθείας ανήλ¬
θεν είς 3.000 έκ. δολλ., έκ των
οποίων τά 83% ήσαν πρός την Αί¬
γυπτον, την Ίορδανίαν καί την
Συρίαν. Αί κυριώτεροι χώραι, αί
οποίαι παρεϊχον Οικονομικήν βοή¬
θειαν ήσαν τό Κουβέϊτ, ή Λιβύη
καί ή Σαουδική Άραθία. Άπό τού
1974, όμως, άλλάζει εντελώς ή
κατάστασις. Ή Περσία, κατά τό
έν προκεμένιρ έννεάμηνον τοϋ
1974 έχει έγκρίνει την χορήγησιν
πιοτώσεων συνολικοϋ ϋψους 2.
800 έκ. δολλ , άκολουθεϊται δέ
άπό την Σσουδικήν Άροβίαν μέ
πιστώσεις 2.400 έκ. δολλ. Τό
πλείστον των Σαουδαροβικών πι-
στώσεων έχει δοθή είς την Αίγυ¬
πτον (1.000 έκ. δολλ.) Ίνδίαν
(900 έκ. 5ολλ.), Πακιοτάν (643
έκ. δολλ.), Συρια (150 έκ. δολλ.)
Μαρόκκον (44 έκ. δολλ.) κλπ.
Τάς μεγαλειτέρας, δμως, δυνα-
τότητας, διά νά καταστή διεθνής
πηγή κεφαλαίων έχει ή Σαουδική
ίΆραβία, ή όποία ύπολογίίεται
ότι κατά τό 1974 θά έχη έσοδα
21.000 - 22.000 έκ. δολλ. έκ
πετρελαίου. Άπό τοϋ 1967, ή Σα¬
ουδική Άραβία, έχει άρχίσει νά
παράσχη οικονομικήν ενίσχυσιν
πρός Άραβικάς χώρας
ΒΙΟΜΗΝΑΝΙΚΑ ΜΕΤΕΒΗ - Β'
Τά προσφάτως ανακοινωθέντα δρχ., έναντι 95.582 έκ. δρχ. τοϋ
οτοιχεία διά την Ελληνικήν 6ιο- 1972 (αϋΕησις τοϋ παγίου ένεργη
μηχανίαν κατά τό 1973, βάσει τικού κατά τό 1972, έναντι τοϋ
των ίσολογιομών των Άνωνώμων προηγουμένου έτους ήτο 25% καί
Εταιρείαι ν Περιωρισμένης Εύθύ- κατά τό 1971 ήτο 17%). 7ά πά
νης, καί άλλων συμπληρωματικών για στοιχεϊα τοϋ ένεργητικοϋ των
πληροφοριών, δίδουν την είκόνο βιομηχανικήν έπιχειρήσεων άντι
τής Έλληνικής βιομηχανίαν καί προσωπεύουν τό 66,8% τοϋ συνό
άπό τής πλευρας τού άπασχολου λου τοϋ ενεργητικου των τω
9 ΕΛΛΙΣ ΒΥΤΑΡΚΗΣ^ΣΙΙΚΧΙΙΠ ΤΘ 1975
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ- Τά έλληνι , Τίς τελευταϊες ήμέρες, δμως, με καί έκείνων τνού θ άνευοεθοϋν
! κά έργοστάοια Ζαχάρεως θά κα ή τιμή τής Ζαχάρεως πέψτει στή μέ κατάλληλη καί έντατική έρευ-
λύψουν τό 1975 τίς άνάγκες τής , διεθνή άγορά και έφθασε τά 1. να·.
χώρας, πού άνέρχονται σέ 230. 150 δολλόρ.α τόν τόννο στό Λον- Αύτά ύπεγράμμισε ό ύπουργός
ι 000 τόννους Ζαχάρεως. ' δίνο άπό 1.500 δολλάρια πού ή- Βιομηχανίας καθηγητής κ. Κ.
Ι | ' ,
Ι Έτονίσθη άπό τόν πρόεδρο τής ταν τό Νοέμβριο. Οί τιμές τής Κονοφάγος, οέ όμιλία τού πρός
Ι Έλληνικής Βιομηχανίας Ζσχάρε ίαχάρεως στήν Εύρωπαϊκή Κοινό-' τούς άνθρακωρύχους
τοϋ Άλιθε-
. ί ως
μένου προσιοπ,κοϋ, τής κεφαλαι-, 1973. τό 67% τώ 1972. τό 68,5% δ, .ρ
ί ως κ. Α. ΒεΖίρογλου κατά την ' τητα έχουν όριαθή σέ 300 δολ ό ριου, όπου μετέβη προχθές καϊ
% ( '
ακης διορθρώσεως των έπιχειρή τώ 1971 καί τό 69,6% τω 1970.
σεων, των παγίων έγκαταστάσε- ] Συμφώνως πρός τά στοιχεϊα
ικεια συνεντεϋΕεως Τύπου,
καί προσέθεσε, ότι έκτός άπό
;. 'ΥπολογίΖεται ότι γιά τούς συνεώρτασε μαΖϊ τους τήν προοτά-
200.000 τόννους ή επιβαρυνθή ' τιδά τους Άγία Βαρβάρα.
ΓΤΛΗΡΗΣ Η ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΙΙΣ
ΑΓΟΡΑΣ ΣΕ ΖΑΧΑΡΙΙ
Πλήρης έπάρκεια Ζαχάρεως ύ-
πάρχει στήν άγορά, θά διατίθεται
δέ στήν κατανάλωση λιανικώς
στήν τιμή των 21,30 μέχρις 22,50
δρχ. τό κιλό, έκτός των 0,70 λε-
πτών γιά την συσκευασία σέ σακ-
κίδα.
Τουτο εδήλωσε ό ύπουργός Εμ-
πορίου κ. Ι. Μποΰτος, προσθέταν-
τας ότι ούδεμία άνατίμηση προ-
βλέπεται, κατά συνεπεία καμμιά
ανηουχία τοϋ κοινοϋ δικαιολογεϊ-
ται.
ΑΡΧΙΣΕ
II
ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΕΤ«ΤΝΗ ΤΩΝ ΠΛΟΙ
ΟΚΤΗΤΩΝ
Ό ύπυοργός Έμπορικής Ναυ-
τιλίας κ. Παπαδόγγονας, έκήρυ-
Εε χθές την έναρΕη των εργασιών
τής Διεθνοϋς Διασκέψεως τού Δι-
ακυβερνητικοϋ Ναυτιλιακοϋ Συμ-
βουλευτικοϋ Όργανισμοϋ ή όποία
ουνέρχεται οτό Εύγενίδειο Ίδρυ-
μσ, μέ ουμμετοχή 92 χωρών, γιά
νά καθορίση την εύθύνη των πλοι-
οκτητών κοτά την μεταφορά των
Λπιβατών καί των άποσκ.ευών των
Πρός τούς συνέδρους. τής Δια¬
σκέψεως ωμίλησε ό κ. Παπαδόγ-
γονας. ό όποϊοτ.:
—'ΕτόνιοΓ. ιδιαιτέρα την άνάγ-
κη τής καταλήΕεως σέ γενική συμ-
φωνία επί τής νέας Συμβάσεως.
— ΈΕέφρςισε την εύχή τής τα¬
χείας υίοθετήσεως τοϋ νέου καθε-
στώτος των θαλασσίων μεταφο-
ρών ούτως ώστε έκείνοι οί όποϊοι
θά ταΕιδεύουν διά θαλάσσης, είτε
διά λόγους έπαγγελματικοϋς, είτε
δι' όναψυχή, νά αίοθάνωνται έΕη-
σφαλισμένοι, άπό τόν λόγο ότι έν-
χει καταβληθή πάσα δυνατή προσ¬
παθεία γι στήν άσφάλεια καί την
δνεσή τους Εάν δέ παρά τίς προσ-
πάθειες συμβή βλάβη ή άπώλεια,
είτε σέ πρόσωπα είτε σέ περιου-
σία, θά καταβάλλεται εϋλογη άπο-
Ζημίωση σύμφωνα πρός την διεθνή
πρακτική καί νομοθεσία.
ών των κλπ. Συγκεκριμένως, κα .των ίσολογιομων, τά Εένα κεφά
τά τό 1973 άπησχολουντο, είς λαισ, εν συγκρίσει πρός τά Ιδία
την βιομηχανίαν, 238.260 πρόσω κεφάλαια των βιομηχανικών έπι-
πα. έναντι 210.993 τοϋ 1972 καί χειρήσεων, έχουν ώς έΕής: 1973
201,4%, 1972 208,5%, 1971
216.2% καί 1970 211,8%.
Ενδιαφέρον, έπίσης, παρυοσιά
Ζε ή σύγκρισις των ίδίων κεφα
την αϋΕηση της τευτλοκαλλιεργεί τού Γεωργικοΰ Ταμείου τής Κοινό-
174.580 τού 1970. ΠαρουσιάΖε-
ται, δηλαδή, αύΕησις κατά 7.8%
τδ παρελθόν έτος. Εναντι τοϋ
1972. ένώ ή αϋΕησις τοϋ άριθμοϋ
των εργαζομένων κατά τό 1972,
έναντι τοϋ 1971 ήτο 15% καί τοϋ ■ λαίων πρός τό πάγιον ένεργητι-
1971 έναντι τοϋ τού 1970 ήτο 9, κόν ή όποία είναι διά τό 1973
3%. Προκύπτει, δηλαδή, μία δια 49,8%. Δηλαδή τά 49,8% τοϋ πά
κύμανσις τοϋ άριθμου των άπα- | γίου ένεργητικοϋ των βιομηχανι
Ό κ. Κονοφάγος διεβεβαίωσε
άς κατά 110.000 στρέμματα γιά ' τητος θά φθάση τά 60 έκατ. δολ. ' τούς λιγνιτωρύχους, ότι τά ποο-
τήν έπιτυχία τοϋ στόχου αύτοϋ, ά ένώ γιά τό σύνολο των είσαγιο- βλήματά τους θ' αντιμετωπισθούν
κολουθοϋνται δύο κατευθύνοείς: γών των 1,4 έκατ. τόν. θά φθάση μέ βαθειά κατανοήση άπό την κυ-
Ή πρώτη άφορά την έπέκταση ' Γα 360 έκατ. δολλ. περίπου βέρνηση στά πλαίσια των οίκονο-
τής δυναμικότητος των Σαχαρουρ
γείων Πλατέως καί Λαρισης.
Ή δεύτερη την διευρυνθή τής ' λεσαν άντικείμενο καί των δια- ση. την ύψηλή άποδοτικότητα καί
περιόδου λειτουργίας των Ζαχα- ' πραγματεύσεων τής Κοινής Άγ3· τόν μοχθο των εργαζομένων, όπως
ρουργείων.
Οί είσαγωγές 2αχάρεως άπό τίς μικών δυνατοτήτων της χώρας,
χώρες τοϋ τρίτου κόσμου άπετα- καί έπεσήμανε την καλή όργάνω-
σχολουμένων είς την βιομηχανίαν
κατά την τελευταίαν τριετίαν. Τό
πάγιον ενεργητικόν των βιομηχα¬
νικών έπιχειρήσεων κατά τό
1973 άνήρχετο είς 118,385,9 έκ.
ών καλύπτεται όπό τά ιδία κεφά
λαια των έπιχειρήσεων. Διά τό
1972 ήτο 48,4%, διά τό 1971 ή
το 46,1% καί διά τό 1970 ήτο
46,1%.
Εξαγωγαι καθ υπόδειξιν
Η φετινή παραγωγή 2αχάρεως
άνήλθε σέ 172.000 τόννους έναν
τι άναγκών 220.000 τόννων.
μάς μέ 44 χώρες τής Αφρικης, και τόν μεγάλο ρόλο τους στήν
τής Άσίας καί τής Καραϊδική:;. άΕιοποίηση τοϋ ύπογειου πλϋύτου
Τό τελευταϊο Συμβούλιο των Ύ- τής χώρας,
πουργών ΈΕωτερικών τής Κοινό-
τητος κατέληΕε σέ συμφωνία γιά
Η ΕΟΚ ΖΗΤΗΣΕ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ' την υπογραφή συμφωνίας έλευ3έ·
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ
000 τ. ΖΑΧΑΡΕΩΣ
200. ρας Ζώνης έμπορίου μέ τίς παρα-
πάνω χώρες. Έκτός από τίς εί-
] σαγωγές ϊαχάρεως καί πρώτων ύ·
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΝΑΣΤΟΛΗ
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΝ Ν.Δ.
ΠΑ ΤΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΠΛΟΙΑ
ΕΊ; καθημερινά; σχεδύν άνα*/Μ>ιΙ
νώσει; τοΰ Εμπορικον κηί Βιομη
χανικοΰ 'Επιμ,:λητηρ!οΐ) Αθηνών
(ΕΒΕΑ) ανακοινούται ή έτίσκ;-
ψις εί; την διοίκησιν τού τοΰ ίμπο
ρικοϋ ακόλουθον καποια; ξένης
,τρεσβεία; έν Αθήναις· Καί σχε -
δόν στρρίοτΰπω; άναφέριεται ιΐ.;
τί]ν ανακοίνωσιν ΰτ, υπεδείχθη είς
τόν εμπορικόν ακόλουθον ή ,ταθη
τικότη; των έμπορικών <τυναλλ<}- γών τή; χώοα; τού μετά της Έλ ?.ά?>ο; & ή άνάγν.η ίί.τως πί οίς αΰ
τήν ;Ίσαγο)γσ1 Έλληνικων π-ρυϊόν
τονν ανξηθοΰν σημαντικώς.
ς, ή ένημέιρωσις αυτή
' ένα χρόνο θά ένταχθη ή
στήν Κ. Άγορά γιά τό δέμα κρασιών
Τό Σ·5χ6ούλιο Συνδέσεως 'Ελ.
λάδο.ς— Εΰρωπαϊκ,ης Κοινότητος
κατά την σύνο&ό τού την περασμε
νη Δ,ευτέοα στίς Βρν1έλλ·3ς άϊΐο-
(άσισε νά προχιορήση ή ενταξη
τίί; χώςας στήν κοινοτικήν οίνική
•"τολ.τιική ιμέσα βέ ένα χρόνο. Ή
ρνταξη <ττήν κβινστική οΐνικήν .το /ιτική ι&ά .-τοαγμο-τοποιηθή <ττά ■ΐλαίσια τή; έναςμονίσεως τής έ.λ '-ηνικής μέ την κοινοτική άγοοτική Λολιτΐκή. Γιά τό .τςόβλ-Γ,μα των κρασιών το πςακτορεΐο «'Εουρόπε» γάςρει "τι ή Ελλάς ξήτησε νά σνζητήση τις έξαγωγές των κρασιών μέχρι τήν ενταΐή της οτην κοινοτική ο'ι- νική πολιτική. Στό θέμα τής με ταδατικής π€ριόδου ή κοινότης ποότεινε την έφαριιογή ενός ένι "'ου συστήιματος γιά τίς έννέα χώ Ρες τα όποίο βά δασίζεται στήν πά Οαχώρηση πο<κχττώοςων .ιοός τήν Έλλάοα μέ την έφαρμογή των τιμών άναγωγής σέ χαμηί.ότερα έ 'Τί.—οα· Άντί&ετα ή ' Ελλάς ζήτησε τήν ^φαρμογή τοθ σι>στήιματος πού προ
6λεπει τό πρωτοκολλο 14 τής Συμ
ς των Αθηνών. Τό πρωτό-
14 προβλεπε, τήν έναρμάνι
τής έλληνικής μέ την κοινοτική
πολιτικήν άλλά. ταντόχρονα
Υιώ. τή μετ«6αίΐκή περίοδο πρ&6λε
πΕ| την παραχωρήση δασμολογι¬
ον ποσοστώαεων ά.·ΐό ώρισμένες
Χωρες τή; Κοινότητος· Συγκεκρι
άναιφέρει ότι:
1· Ή Δνηκή Γΐρμανία παρααο)
ϊ δαοίμολογ«κές ποσοστώσεις -τα
ες πρός έικεϊνες ποΰ ίσχύονν
γιά τί; εΐσαγωγές άπό άλλες
ς τής Κοινότητο γιά —65·
000 έκοητόλ.ιτ&α κραΌΐά πού προο
ίξ γιά αμεαο κατανάλωσηι—
έκατόλιτρα γιά κρασιά
γιά
2. Οί χώρ·ε; τής Μπενελούς έ-| τητος καί άψοϋ τό θέμα εξετασθή
φαρ.ϋόζοι·ν γιά τίς είσαγωγέ; άπό
την Έλ}.άδα τό ϊδιο καθΐτπώς τό
όποϊο ίσχύει καί γιά τίς είσοτγο) -
γές άπό την Γ&ρμια,νία, την Ίτα
λία καί τή Γαλλία.
3- 'ΡΙ ΓοΛλία κί ή Ιταλία δή
λώνουν οτ,, προτίθενται νά .ταηα
χοοήσονν ποσοστώσεις πρός τήν
Έλλάδα οταν «νοίξουν ποσοστώ
ιτεις στίς άλλες χα>£?ες τής Κοινό
Ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ
ΤΟΤ ΚΕΒΑ ΠΑ ΤΟ '75
Ό χ. Γ. Κατζουιοάκης γενικάς
διεαθι-ντή; τοΰ Κέντρου Βιοτίχνι
κης Άναπτυξεως σέ σειρά σικτκέ
ψϊων πό εΐχ* μέ στελεχη των ίαη
,ροσιών ποοσδιώρκτε τί; άρχές καί
τί; βάσει; πάνιο στίς όποϊες θά γί
νη ό προγροταματισμός τοϋ ΚΕΒΑ
κατά τό 1975 ωστε: Νά καλυφθοϋν
μέ άνάλογες ύπΓ,ρεσίες δλ.ες οί ά
νάγκ.ες πού παρο·.<τιάξει οήμερα ή διοτεχνία καί νά υπάρξη συντονι «μένη καί ούσιαστική δράση τον ΚΕΒΑ. Έπίσης ό κ- Κατζουράκης άνέατιξε τούς στόχου; τοΰ ΚΕΒΑ στόν ύ.-τον-ργό Βιομηχανίας κ. Κ. Κονοφάγο >:αί τόν ΰφνπουργό κ·
Δ. Καραϊσκάκη·
Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΠΑΛΑΙΩΝ ΟΔΟ
ΠΟΙΗΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΗΜΑ
ΤΩΝ
Κατόπιν προτάσεως τού υπουρ
γον Εμπόριον κ. Ι· Μπουτόν, ΰπε
άφη άπόωαση τού υπουργόν Σνν
ΰ καΐ Πογραμματισμοϋ κ.
σΐό Σι;αί>ούλιο Σννδέσεω;·
4. Ή Γαλλία «έχεται έλεύθορα
εΐσαγωγές μοσχάτων κρασκδν Σά
μ«υ.
Ή "Ελλάς στό Σνμ&ούλιο τή;
Λ:ι·τέρας ξήτη«? την έφαρμογή
των παςπ,-τάνιΐ) .τοσοστώσεΐ'ΐν μέ
.ταρομοιες έπεκτάσει; ·»<αί στί; νέ ε; χώρε; τή; Κοινής Άγορδς. Οί έννέα ΰπΓ.ργοί έξέφςασαν^ δμως, λά ά ί ή έ.Ίΐτ(ΐλάξει: γιά τίτν των διατά?εων τοΰ 14 στήν μετα6ατική περίοδο καί ξτ ΤΓ,σαν την έφαρμογή ενιαίον σιι στιάματος γιά δλες τίς χώρες τής Κοινότητος. Τελικά τό πρόδλ.ημα έχε! παραπεμφθή γιά μελ^τη στήν Έπιτροπή Συνδέσεως, ή όποία οι·νέΐχεται έντό; των ημερών. τονιραΰ Π· Ποααληγούροι ,μέ τήν άποία ^1 ρύοοεται έλ^νθερη στό εξής ή «ίοα ""' προοριςονται για π«ιι>α7ΐ'>γ,| νι.>.,
6*μούτ δξο,,ς, άηόσταξη ή «ναμτ γωγή μεταχειρισμενων οδοποιητ.
ζή, .*.!»««·' ι κων μηχανηματων. ·
Ο ΤΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ ΤΙΙΟ-
ΨΗΦΙΟΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
ΤΩΝ ΕΦΟΠΛΙΣΤΩΝ
Τήν προσέχη Δεΐ'τέρα οί νέε;
δυνάμει; τοϋ έοροπλιβτικοϋ κόσμου
οί όποίε; άποτελοϋν την Όμάδα
Χανδρή, θά σ.νέλθουν στήν Ένω
ση 'Ε)-λήνων 'Εφοπλΐΐττων προκει
μένου νά κσθο,οισθοΰν οί λεπτομέ
ρειε; των νέων άρχαιο:σιών τή;
10ης Ίανουαρίου καί νά έπιλεγοΰν
οί νποψήφΐθ!. γιά τήν διοίκηση τοΰ
συνδικαλιστικοϋ όργανον των έφο
πλκπών-
"Οπως έγνώβθη, εχει προκρνθή
ή λύση τοΰ ένό; φηφοδελτίου μέ
48 ύποψηφίονς, άπό τού; οποίον;
θά έκλεγοϋν 24 πού θά άποτελέ-
τής νέα; διοικήσεως επί των ι'μπο
ρικών σχέσεον τής χώρας μα; μέ
τήν αλλοδαπήν είναι έπιβεβλημένη
δ.τχος ός'θή είναι καί ή ύπόδειίι;
πρό^ τόν ξένον εμπορικόν άκό'.ου
θον διά την αύξησιν των βΐστ'γ'ΐ)-
γων Έλληνικών π.ροϊόντων εί; την
χώραν τού· Τό πιρόδλημα, 8μ*>ς,
είναι κατά πόσον αί ΰποδείξεις ού
ταί είναι άπθτελ:σιμττΐικαί. Διόοι ν
ποδείξεις ή έκκλήβεις πρός τρί-
τοινς όπως άγοράσονν Έλληνικά
Λροϊόντα είναι άνευ ούσιαστική; ση
μοκτία;, εάν δέν συνοδεύωνται καί
μέ πράξει;·
"Ισο)ς ή διοίκησις τοΰ ΕΒΕΑ
θά έπρ.επε νά Λροσέξη ιδιαιτέρως
έ'να γεγονύ;, τό όποΐ'ον σνμβϊίνει
ό' ίγα; μόνον δ>:κάδα; μέτροιν άπό
τά γραφεΐα τη;. Είς τά καρροτσά
κια πωλοϋνΐαι εί; τό κοινόν φυστ!
κια, τήν εποχήν αυτήν, ένώ πρύτε
οον έπωλοΰντο ροδάκινα χαι μήλα.
Ή μέθοδο; αυτή τής διαθέσειυς
των έγχο)ρίων προϊόντιον, ή ίαοία
ΰπηγορεύθη άπό τά πλεονάσματα
λόγω έποχής, ΰπογραμμίζει έντό-
νο>ς μίαν δασικήν αρχήν τοΰ έμπο
οίου, είτε αύτό ρΓνα,
είτε έξαγωγικρν: "Οτι διά τήν
πραγματοποίησιν των πωλήσεων ά
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ — Ή Εύρωπαϊκή ' λών στή συμφωνία θά περιλαμβά·
Κο'νότης εζήτησε άπό τίς πσρα νεται καί ή παροχή οικονομικήν ι
γωγούς Ζαχόρεως χώρες νά τής καί τεχνικής βοηθείας πρός τίς ,
προσφέρουν τιμές γιά τήν άγορά . ύπανόπτυκτες χώρες, Λαθώς; καί ή
ναγκαΐο ;ίναι δπω; ό πωλητής μέ
τά προϊότα τού προσφέρη αύτά είς
τόν αγοραστήν άντΐ νά αναμένη
τόν άγοοαστήν νά προδή ιίς τάς
άγοράς τοι.. Ι"~$! -*Λ;" - «-Γ ^- ;
Άντί, λοιπόν, νά ύποδεικνύίΛμίν
απλώς είς τούς ξένους έμπορικοΰς
Ακολονθονς την ανάγκην νά άγο-
ράσονν περισσότερα 'Ελληνικά προ
ιόντα, προτιμότίρον θά ήτο νά δρ
γανωθοΰν 'ΕλΛηνικαί έμποιρικαί ά
ποστολαί, αί οποίαι νά άοχίσουν
περιοδείας είς όλας τάς άγοράς
χιν κόσαου, ίιά ν>Ί παρουσιάσοτν
να,ί νά πωλούν τα ποοϊόντη μσς-
ΚΙναι, Ι(Τϋ)ςι εύκολώτε.ρον νά νπο
δεικνύωωπν εί; αλλοιις τί ποέπει
νΑ άγοσάσοιιν, άλλά 5έν είναι ,ΐτΐο
τ^'ίίίματινόν· Καί τό ιιήνμμο. των
πωλητών φυστικιων καί μήλων «αί
ροδακίνων είναι καθαρόν: Ποοσ-
φέοονν είς τό κοινόν τό ποοϊόν ναί
δέν άναιιενουν άπό αύτό ν·ά τί. £ν
■θυμηθή.
Καί έπειδή ό λόγος π«ρϊ άπο-
στολών, κατά τά παρελθόν ή διοί
κησις τοΰ Σννδέσμον Έλλήνων
Βιαμηχάνοίν είχε προτείνει την συ
νεργασίαν τίδν όι-αφόρων <ρορε<ον διά την διίρεΰνησιν των δννατοτή τοιν τής νέας άγοράς των πετρε- λσιοεξαγωγικών χωρών τής Μέ σης Άνατολής. ΕΓχε προταθή, μά λιστα, ή άποστολ.ή ομάδος διά την σχετικήν Ιρενναν τής άγοοάς. "Ι βιος, θά είναι τώρα μιά εύκαιρία, 200.000 τόν. τοϋ προϊόντος. Τό σύνολο σχεδόν των είσαγωγών αυτών Ζαχάρεως θά διατεθοϋν γιά τήν καλύψη των βρεταννικών άναγκών. Οί είοαγωγές τής Ζα- χάρεως τής Κοινότητος πρόκειται' ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΟΥ νό έπιδοτηθοϋν άπό τό Εύοωπαι ΤΟΥ ΦΟΡΟΛΟΠΚΟΥ παροχή παραχωρήσεω/ γιά τίς εί- σαγωγές τής Κοινής Άγοράς άπό τίς χώρες αύτές. ΟΙ ΕΦΕΣΕΙΣ ΚΑΤΑ κό Γεωργικό Ταμεϊο, γιά νά μην επιβαρυνθή η κατανάλωση άπό τίς ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Ή ασκήση υπό τοϋ Δημοσίου μεγαλύτερες διεθνεϊς τιμές οέ! έφέσεως κατά όριστικης άποφά- σχέση μέ τίς κοινοτικές. σεως τοϋ Φορολογικοϋ Πρωτοδικεί- Οί ύπουργοί Γεωργίας τής Κοι-. ου, ή όποία άκυρώνει ή τροποποι- νής Άγοράς εϊχαν άποφασίσει ά εί τήν διοικητική πράΕη έπιβολής φόρου, άναστέλλει τήν ύποχρέω- οη έπιστροφής τής διαφοράς φό¬ ρου στόν φορολογούμενο μέχρι έκ- α<ΐ ενός μέν, της ερεύνης μια; νέ πό τίς άρχές Όκτωθρίου νά επι δοτήσουν τίς εΐσαγωγές ϊαχάρεως γιά τήν καλύψη τοϋ έλλείμματος τής Κοινόιηιοζ, πού προβλέπε- ται ότι θά φθάση τά 1,4 έκατ. τόν¬ νους τό 1974 — 75. Τό μεγάλο έλλειμμα στή Ζάχαρη όφείλεται στήν κατσττροφή τής παραγωγής Ζαχαροτεύτλων στή Βρεταννία καί τήν Ιταλία. Ή άπόφαση τής Κοι¬ νότητος γιά έπιδότηση των είσα- γωγών 2αχάρεως θεωρήθηκε σάν χειρονομία καλής θελήσεως πρός τή Βρεταννία, ή όποία έχει Ζητή- σει τήν έπαναδιαπραγμάτευση των όριον είοόδου της στήν Κοινή Ά¬ γορά. ' ·" ' "· Σύμφωνα μέ πληροφορίες ή Πανελλήνιος ' Ενωση Θαλασσίου Τουρισ|_οϋ ένεργεϊ γιά τήν υπο¬ γραφή τοϋ Νομ. Διατάγματος, μέ τό όποϊο πσρατείνεται ή άναοτο- λή των Ν.Δ. 469)70 καί 70)73 περί επαγγελματικήν τουριστικών πλοίων κα'ι πλοιαρίων. Ως γνωστό, ή άναστολή των δύο αυτών δ.αταγμάτων, συνδεο¬ μένη μ' ένα φορολογικό καθεστώς γιά τά μικρά τουρκστικά σκάφη καί τίς θαλαμηγούς ένδιαφέρει άμεσα τούς παράγοντες τοΰ θαλασσίου τουρισμοϋ. ΑΙΤΗΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΗΠΤΩΝ Την κεφαλαιοποίηση των όψει- λών των έργοληπτών δημοσίων έργων άπό ποφαλιστικές είσφορές καί δωρόοημα πρός τό ΙΚΑ Ζη¬ τεί ή οργανωθή τους — ΠΕΔΜΕ ΔΕ — μέ έγγραφό της πρός τόν δικάοεως τας έφέοεως. Ή άπόφαοη τοϋ Νομικοϋ Συμ-1 ύπουργο Κθιν. Ύπηρεσ,ων βουλίου τοϋ Κράτους κοινοποιή- θηκε άπό τόν ύπουργό Οίκονομι- κών στίς Έφορίες καί τά Ταμεϊα τοϋ Κράτους. ΘΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΜΑΣ «Ό λιγνίτης οήμερα μέ τήν αϋΕηση των τιμών πετρελαίου ά- ποδείχνεται πολύτιμος γιά τήν οί- κονομία μας. Ή κυβέρνηση προ¬ χώρει στήν πλήρη άΕιοποίηση των πηγών ενεργείας πού γνωρίίου- ΕΠΙΔΟΜΑ ΣΕ ΕΙΙΙΣΤΡΛΤΕΤ- ΘΕΝΤΕ2 ΔΓ,μο.σιεύθηκε στήν Έφη}ΐ.ερίδ<ι τής Κι<5·Γρνήσεως — φύλλο 1264 άά χον ΰπουογοΰ 'Λτα- σχι,λήσεω; μέ τήν όποία παρατεί γιά έ'να μήνα ή χορηγήση τής έζτάκτου οίκονομικής ένισχύ- σ"ΐος στοΰ; μή δικαιοΰχονς έφε δοικοΰ έπιδόματος έπκττρατευθέν- τας έφέδοοΐ'ς υπό τού Ο.Α-Ε Λ. Κ^»-.Μ1«^ΜΚ^^«->ίί^ί>».^»»-Μί^»^«
Τα μεγέθη τής βιομηχανίας
Ένδιαφέροντα στοιχεϊα διά τά
μεγέθη καί τήν δραστηριότητα τής
Έλληνικής βιομηχανίας κατά τό
1973, ανεκοινώθησαν προσφάτως,
άς άγοοάς, άλλά καί τό σπουδαιό Ιύπό ""Κ έταιρείας ΙΟΑΡ Ελλάς,
τερον, τής συνεοναη:ας 2 Μ θύά,-.ν . 6ασι2όμενα είς τήν ανάλυσιν των
των παραγωγικιόν κλάδων· Άνα-1 °Χετικών ισολογισμόν των βιομη-
μένομεν καΐ ελπίζομεν, ότι είς τάς Χ°νικών έπιχειρήσεων, αί οποίαι
άναγγελίας των «ι-στάσεο^ πρός έ*ουν Τ|ίν Μορφήν τής Άνωνύ-
τοϋς άλ,λθιδαπούς έμπορικούς άκο-
λ.ούθονς θά προστεθοϋν καί άνανοι
νώβίις αφορώσαι είς την σύβτασιν
"Ελληνικήν εμπορικήν άποστηλ ήν
είς την άλλοδαπήν-
Ή οιίνδίίσι Κρήτης - Πελοππονήσου
€ρέρυ μπώτ
Πριοτοβονλία τοϋ Νομάοχον Χά
νίων κ· Σπνρίδοινος Τσίρκα, τοΰ
οποίον μεταξν των βασικ.οιτέοοιν
στόχοη1 καί επιδιώξειον είναι καί
ή έντό; ταχυτάτου χοόνου έπίτε^-
ξι τή; συγκοινωνίαν^; συνδέσιως
τοΰ Κβστελλ.ίου, Κισάμου μετά
τήν Πελοπόννησο χχχ. όχημ'αταγιογο
πλοΐο (φέρρυ - μπώτ) έπραγματο
ποιήθη στίς 2δ Όκτο>6ρίον στήν
αίθα.'σα ειεΐ·:τών τή; Μητ,ρα.-τόλ^-
ω; Κισάμου καί Σελίνόυ οτύ Κα
σϊέΛλι εύρντάτη σΰσκεψι μ€τσξί)
των ταπικών καί ίιπηοεσιακών πά
ραγόντων Καστελλίου καί Χανίων
καί ΐκποοσώπρητ τής Άνωνΰμου
Νοηττιλια-κής 'Εναιρ·είας Κρήτης
(Α.Ν-Ε.Κ.).
Τήν έ'ναιρξιν τής έλευθέΰας συ¬
ζητήσεως, ή όποία
σεν, έκήοηξεν ό προ·;&ρεύων κ· Νο
νπογοσμμί-σας μετ*
ίδιαι
οουν τοΰς έχλ^κτορες, στή νέα φάιτέθ'ας έμςράσεως τήν α^μβολήν τής
ση, τοϋ νέοι; πρόεδρον τής Ενω έν λόγω συγκοινωνιακής γραμμής
ΟΤΙ,
σεως·
Σημίΐωτέον δτι εχει αποφασι¬
σθή όπως μ>ετα^ύ των ύποψηφίων
πε^ιληφθή, παοαμε,ριζομένων των
έντχ,π<ί)»ςοχν άπό τίς πρόσφατες διενέΕεις καί ό κ. Γεώργ. Ανδρέα δης, υιός τοϋ τέως πρόεδρον τής 'Ενώσρως. «Ις τήν περαιτέ<ο«) ανάπτυξιν όχι μόνον τοΰ δυτικόν ■διαμερίίτματοί τής μεγαλονήοου άλλά καί ό?Λχλ οου τής Κρήτης, ώς χαρκτηριστι κώς ετόνισεν. Διά την υλοποίησιν τή; εν λόγω έπιδώξεως, διευκοίνη 9Έ. περκχιτέιρκο τόσον προσωπικώς δ ΐδιος, όσον καΐ αί ϋπ" αυτόν άρμό διαι ώΐτηρ·-σία·ι τής Νομβρχίας, θά έξαντλήσονν κάθε δι^νατήν πί>οσ
πάθειαν.
Καταλήγων ό ■/.. Νο.ικίοχης ίξέ
τήν ΐύχήν δττ θά εύρη πλή¬
ρη άνταπόκρισιν «·ϊς την μετ" ίδιαι
ςου ένδιαφέροντος ύλοποηβιν τής
άναληφθίίσης έν λόγω πιθοσπαθεί-
ας κ.οά υτι θά καταστή δυνατή ή
σνν%ρότησις μιά; έπιτροπής έκ
των πλέον δραστηρίιον παοαγόντο)ν
τής περιοχής είς ήν νά μετέχη κ αι
είς έκπ,ρόσιοΛοςτή; ΑΝΕΚ.
Ακολούθως άνέπτυΐαν τάς άπό
|>:ις των ιίχετι-κώς με χον τρόπον
άντιμετωπίσςω; των ύςρισταμί'νλον
πριβλημάίον οί κ·κ. Γ· Σεϊμένης
δι«ηγόρο;ι έκπρόσαχπ&ς τή; ΑΝΕΚ
ό λιμενάρχη; Χοτνίων Π. Γιαννου
δάκης, μηχανικό; τοΰ Λιμενικοΰ
Ταμιείου Χανίων, Συντϊανάχης μέ
λος τής ΑΝΕΚ,. Ν. Φιθλάκη·;, ποο
ιστάμενο; τοΰ Σταθμόν Γ. 'Ερεύ
νης Χανίοινι Μαρκαντιονάκης χαΐ
Χατζηϊωάννου τοΰ Λιμενικοΰ Τα
μείου, Μαρής, Τσιγκο^νάκης δικα
στικός έπιαελητής, ό τέως Δι'ιμας.
χος κοα νυν άντιδήμθιρχος Καστελ
λίον Λυγιδάκης καί άλλο, οΐτινες
όμοθΰμως έδήλοκταν τήν σνμπαρά
στάσιν των 2Ϊς την ,τροσπάθειαν
τού κ. Νομάρχου·
μου Έταιρείας ή τής Έταιρείας.
Ούτως, αί πωλήσεις των 1.759 έ¬
πιχειρήσεων κατά τό παρελθόν έ¬
έκ. δρχ., έναντι 6.008,5 έκ. δρχ.
τού 1972. Ό κλάδος των κλω-
στοίίφαντουργικών βιομηχανιών
κατέχει τήν πρώτην θέσιν είς τόν
πίνακα των καθαρών κερδών μέ
1.872 έκατ. δρχ., άκολουθοΰν δέ
αί βασικαϊ μεταλλουργικαί έπιχει-
ρήσεις μέ 1.374,3 έκατ. δρχ. καί
αί βιομηχανίαν παραγωγών πετρε¬
λαίου μέ 1.108,5 έκατ. δρχ.
Ή άποδοτικότης των επιχειρή-
σεως — ή σχέσις των καθαρών
τος άνήλθον είς 144.406,8 έκα- κερδών πρός ϊ δ ι α κεφάλαια —
τομμύρια δραχμών, έναντι 99.515 ΐ|το κατά τό 1973 18,8%, παρου-
έκ. δρχ. τοϋ 1972. Παρουσιάίε- σιάΖει, δηλαδή, σημαντικήν αϋΕηΐ
ται, δηλαδή, μία αϋΕησις κατά
45%' ένώ τώ 1952, ή αύΕησις ;-
ναντι τοΰ προηγουμένου έτους ή¬
το 23,3%, καί ή αϋΕησις τώ 1971
έναντι τοϋ 1970 ήτο 16,8%. Ή
παρατηρουμένη σημαντική αϋΕη¬
σις κατά τό παρελθόν έτος όφεί-
λεται. κυρίως. είς τήν αϋΕηοιν
των τιμών. Αί 288 / βιομηχανίαι
τοϋ κλάδου διατροφής καλύπτουν
τό 13,6% τοϋ συνόλου των πωλή¬
σεων μέ κύκλον εργασιών 19.
7133.2 έκ. δρχ., άκολουθοΰν δέ
αί 251 κλωστουφαντουργικα'ι έπι-
χειρήσεις μέ 19.412.5 έκ. δρχ.
Είς τήν τρίτην θέσιν ευρίσκον¬
ται αί 191 έπιχειρήσεις τοϋ κλά¬
δου χημικών βιομηχανιών μέ 14.
169,6 έκ. δρχ., καί είς την τε¬
τάρτην θέσιν αί 11 βασικαί υεταλ-
λουργικαί έπιχειρήσεις μέ 13.
725,5 έκ. δρχ.
Τά μικτά κέρδη των έταιρειών
άνήλθον, κατά τό 1973. είς 38.
334,8 έκ. δρχ. έναντι 25.806.3
έκ. δρχ. τοϋ 1972, παοουσιάΖε-
τσι, δηλαδή, αϋΕησις κατά 48.9%.
Τά καθαρά κέρδη παρουοιάΖουν
αϋΕηοιν, έναντι τοϋ 1972 κατά
84%, άνέρχονται δέ είς 11.063,5
σιν έναντι τού 1972, όπότε ήτο
13,4%, ένψ κατά τό 1971 ήτο
12,6% καί τό 1970 15 1%. Εν¬
διαφέρον, έπίσης, παρουσιάζει ή
σύγκρισις των καθαρών κερδών
πρός τό σύνολον των κεφαλαίων
(ίδίων καί Εένων) έν συγκρίσει
ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ΟΔΗΓΩΝ ΚΑΙ
ΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΩΝ
Εγκριθή»; ή χορηγήση 10 έκ.
δ·2χ. άπό τό ΟΑΕΔ, μέ άπόααση
τοΓ· υπουργόν Άπβσχολήσεως, γιά
τή" έκτ.ιχτη έπιδότηση των όδη
γο>ν καί ΓΪοαρακτάοων λειοφορεί-
ων πού δέν έογάσθΓ,καν λόγιο τής
έπιτάςεως των λεωι^οοείων κατά
την έπιστράτευσι τού Ία^λίου.
Στή ,σχετική άπόφαση ποΰ δή
μοσι.ενθτ',λ.ε στήν Εφημερίδα τής
Κιδτονήσεως —φνλ-λο 1268— ό-
?ί;-ται τό ποσόν τοϋ ήμερησίον έ
πιδόματος σέ 120 δρχ. κ.αί ό τρό
."ής τής διανεαής τοΐ' άπό τίς έ-
πιιγγΓλματι-,',έ ς αί το«ι νητ ιστικές
ό_>γανώ(7'εις·
Στήν άτόφαίτη επίσης άναφές·3
τα ότι στήν περίπτωση ποΰ τό πό
οί) των 10 έκστ. δρχ. δέν έπαρκέ
ση γιά τήν έ-τιδότηστ>, ύποχρεοϋν
ται οί έργοδότες νά καλύψονν τά
ί.-ΐί πλ:ον ποσόν.
Τέλος, ώς πρός τήν σύγκρισιν
των κερδών πρός τάς πωλήσεις,
σημειοϋται, δτι τά μ:κτά κέρδη
πρός τά καθαρά κέρδη Ούτω, διά άνιπροαωπεύουν τό 26,5% τοϋ
τό 1973 ή απόδοσις αύτη είναι συνόλου των πωλήοεων. ένώ τά
6,2%,
4,3%.
ένω διά τό 1972
είναι καθαρά κέρδη άντιπροσωπεύουν
! τό 7,6%.
ΑϋΙΙΗΚΙΙ ΙΗΙΜΙΝ
Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων 'Ανωνύ
μων ΈταιρϊΊών κοί Έταιρειών Περιωρισμένης Εύθύ-
νηο δτι δΓ αποφάσεως τού κ. 'Υπουργοΰ Έμπορίου
;ύπ" αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευοείσης
είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ
μων Έταιρειών), όρίΖεται ότι δύνανται νά συνεχίσω-
σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκλήσεις των Γε-
νικών Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογισμούς των δια
τής οικονομικήν μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ-
ΓΙΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ·, ώς εγένετο
μέχρι τούδε διά της «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆ- πρό
τής €Ηίγχτΰν8ύσεώς της.
.*.
Ό άπολογισμός τής εβδομάδος
Τά κ«6ϊφνη(τικ« μετρα διά την
της πα/ραγονγής 6άμ6α-
κος, «λαιηλά&ον, έσπεριδοίΐδών
κλπ. εϋαηοααν των οίκονομικών
έξϊλίξεων τής παρΓλθούσης 'Λδο-
μάΛος. Α 3}|
Αί λοιπαί οικονομικαί εξέλιξις
στνοψίξονται ό>ς εξής:
—Ό καθηγητής Ξ· Ζολώτας
ώρκίσθη ώς διοικητής τής
Ιης τής Ελλάδος.
—Ενεκρίθη ή εέσαγωγή, μέσω
κλήρινγκ, έκ τής Σοδιετικής Έ
νώσεως, οααοακερών ΰφαομάτων
άξία; 150.000 δολλ·
—-Τα βακχαροιιργεϊα τής «Βιο
μηχαίας Σακχάρβως Α.Ε.» κατειρ
γάσθησαν 1,4 έκ. τόν· σακχαροτει
τλων καί παφήγαγον 171-960 τόν
σακχάρεως.
—Ηυξήθη είς 55.000 έκατ. δρ
τό συνολικόν ΰψος των έντόκω'
είς την Έφημ
ρίδα τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Α'
3^1)16-11.74) Ν.Δ. διά τού όποί
οί- καθ&ρίζονται αί έπιτρεπόμ,εναι
χημικαί οΰσίαΐ είς τά καλλννπκά
—Εδόθησαν υπό τοϋ ύπουργε
όν Οικονομικήν οδηγίαι διά την έ
τραρμογήν τού Ν.Δ. 331)74 περΐ
<ρορολογι.κών κινήτοων διά την ένί σχυσιν τής 6ιο·μηχανικ% —Ηυξήθησαν κατά 5.531 έκ· βρχ. «ί ,τ,αρά τραπέζαις καταθέ- σεις ΰδιωτων. —"Ανεκοινώθη υπό τού ΟΛΠ ιό πρόγφαμμα έπενδύσεων δια τό 1975 βυνολικοΰ 412 έκ, δρχ. —Ενεκρίθη ή «Ισαγωγή κερών ύφασμάτων ά^ίας 12€ 755 δολλ. έκ Ρου,μανίας. —Αφιχθη Καναδική έμπορική αποσταλή ενδιαφερομένη διά την τοϋ Ν.Δ. 2687)53- —Άναθβωροΰντοα τά μβτα Λρομηβείας των κρατικών όρ γανιαμών διά τό Ιτο* 1975. —Έκ.τΓ)όσο)ποι τής Διεθνοϋς Τραπέζης μ*λ=τοϋν την χρημοτο δότΓ,σΐν των έργων άποχετείη?ως θ εσοαλο νίκης. —Έ,μειώθησαν τα «ς χρισόν καί σννάλλαγμα άποθρματα τής τής Ελλάδος χατά 15,6 έκ· δολλ·, κατά τύ 15-θήμερον 1— 15 Νοέμβριον, 1974. —Τό Ξενοιδοχειακόν Έπιμελη τήριον υπέβαλεν αίτηματα. διά την καθιέρωσιν είδικών άπαλλαγών δι άτάς ξ:νοδοχειοτκάς έπιχειρήΐΓεις. —Απεφασίσθη ή έξαγωγή 15. 000 τόν. έλαιολάδοι; είς δαρέλια- —"Ανεκοινώθη, ότι θά έκ νέου ·»ό βέμα τής έξαγωγής ά λεύρων- . , —Ε4ς τό Χρηματιστήριον Α¬ θηνών, κατά την παρελθούσαν έ βδσμά&α, αί τιμαί εκλ/εισαν είς υλ «ώτερα έπί.τ;ε·δ<χ Ιναντι της ,τροηγτηι ιιένης εβδομάδος. Ό γενικάς δεί κτης εκλεκτεν :ίς τά 874,00 ενα' τ, 915,04 τής προηγουμένης Παρο βκευης 22)11. Αί σιτναλλαγαί τή εβδομάδος άνήλθον είς 100 ίκ δρχ. Κατά τόν μήνα Νοέμβριον, αί τιμαί διεχυμάνθησαν σημαντικαί τατα· Οντως, ένώ ό γ·τνιχός δεί κτη; τιμών ήτο ττΙν 31)10 είς τά 879,3 «νήλθε κατά την τ€λευταίαν προρχλογικήν έβδομάΰα είς 940,6 καί ^χ.λϊΐσΒν, ώς άναφέρ'ται, τίς τα 874. Παρουσιάζεται, 6ηλα ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ Των μ>ετόχων της έν Παλαιά) Φα
λήοω έδρενούσης Α.Ε. νπό την έ
πωνυμίαν ΕΚΠΑΙΔΕΤΤΗΡΙΛ
I-
ΟΤΛΙΑ Σ ΧΑΤΖΗΚΩΝ ΣΤΑΝΤΙ
ΝΟΤ ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΤ
ΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ.
Συμφώνως τώ νομώ «αι τό άρ
•θοον 22 τοϋ καταστατικοϋ καλοϋν
ται οί κκ· Μετοχοι τής Άνωνύ- Ι προσαρμογής οτΐς ουμβατικές μας
μου 'Εταιρείσς ΕΚΠΑΙΔΕΤΤΗ, ύποχρεώσεις έναντι τής Κοινότη-
ΡΙΑ ΙΟΤΛΙΑΣ ΧΑΤΖΗΚΩΝ- τος.
ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ ΟΡΙΣΜΕΝΑ
ΘΕΜΑΤΑ ΕΙΣΑΓΩΓΟΝ
"Υοτερα άπό την έπαναδραοτη-
ριοποίηση τής Συμφωνίας Συνδέ
σεως Ελλάδος — ΕΟΚ, θά έπα-
νεχισθή ώς τό τέλος τής έξογω-
γικής περιόδου.
Κατόπιν σύτού οί έσπεριδοπα-
σαγωγών, ώστε νά γίνη απαρχή
ΣΤΑΝΤΙΝΟΤ είς Τακτικήν Γενι
κήν Συνέλευσιν την 31ην Δεεχμ
Είδικώ*τερσ, σϋμφωνα μέ σχετι-
κές πληροφορίες, θά έπανεΕετα-
βρίου 1974 ήμέ<>αν Τρίτην καί ώ σθη τό καθεστώς τοϋ είσαγωγικοϋ
έμα
τα δυαστημικών πτήσεων, άπεκάλυ
ψε <τε διάλεξή τού <ττό "Ιδρυιμα Εύγ^νί&οι^ ότι τό 1976 θά έ,κτοξευ θή στό Διάστημα μιά σετρά άπό τηλεπικοινιονιακοΰς δορυφόοονς, οί όποϊοι θά έπιοημαίνο^ν, μεταξύ άλλων, τό άκριβές οτίγμα των πλοίων. ι;ρ θά προσφβρουν στούς ενδιαφερομένους νά συμβληθοϋν μέ τό συστΓΗΐια, καΐ άλλες τηλεπι- ακινωνιακές ϋπηρεσίες, χρήσιμες γιά ιθέματα ασφαλείας τής παγκο αμίον ναιτιλίας. Γιά την ύλοποίηση τοΰ σχεδίου θά ,σνσταθοϋν δύο είδικοϊ έπίγ€ΐοι σταθμοί, πού θά έπικοινωνοϋν μέ τοΰς νέους & ετους 1973)1974· 2) "Εγκρισι: ίσολογισμοϋ χρή¬ σεως 1)7)73 Ρίος 30)6)1974 χαί τή; προτεινομενης διανοιμής κ;ρ δών. 3) Απαλλαγή των μελων τοϋ Διοικητικοΰ Σιιμδουλίου καΐ των έλεγκτών άπό πάσης ευθυνής άπο όιά την χρήβιν 1973) 1974 · %ί '«» ' 4) 'Εκλ.ογή νέον Διοικητικοΰ ΣυμβσιΛίου. 5) 'Εκλογή δΐο τακτικών καί ϊ σαοίθμων άνα.πληοωματικών έλεγ κτών, διά την χρήσιν 1974)1975 καί καθορισμός τής άμοιβής αύ- των. Αύξησις τού τιμαρίθμου Ανεκοινώθησαν προσφάτως τά οτοιχεία τοϋ τιμαρίθμου διά τόν ■Οκτώβριον τού τρέχοντος έτους καΐ εγένοντο συγκρίσεις μέ τόν Σεπτέμβριον Λόγω τής σημασίας τοϋ δείκτου τιμών κατανολωτοΰ —τοϋ τιμαρίθμου— ενδιαφέρον πά ρουσιάΖουν ωρισμένα συγκριτικά στοιχεϊα διά τό δωδεκάμηνον μέ¬ χρι τοϋ Όκτωβρίου 1974, ώς και διά την διετίαν οπό Όκτωβρίου 1972 - Όκτωβρίου 1974. Ούτως, ό γενικάς δείκτης έ¬ ναντι τοϋ "Οκτωβρίου τοϋ 1973 ηυξήθη κατά 20,8%, ένω διά τό Όκτωβρίου Όκτωβρίου 1973 ή αύξησις τού δεικτύου λια- νκών πωλήσεων ήτο 23.2%. Έν- τός, δηλαδή, δύο έτών, τό κόστος τής Ζωής, συμφώνως πρός τά έ- δωδεκάμηνον άπό 1972 μέχρι τέλους στοιχεϊα, άνήλθε κατά πιοημο 48.8% Είς τούς επί υέρους, δμως, δεί- κτας παρουσιάΖονται ωρισμέναι διαφοραί. Συγκεκριμένως, ό είδι- κός δείκτης διατροφής διά τό δω δεκάμηνον μέχρι τού παρελθόντος. "(λτωβρίου παρουοιάίει αύξησιν κατά 20% ένιρ διά την διετίαν ή αύξησις είναι 57,3%. Ό δείκτης διατροφής £χει μεγαλειτέρον βα- ρϋτητα άπό τούς επί μέρους δεί- κτος, καί άντιπροσωπεϋει, είς την γενικήν σύνθεσιν τού δείκτου τά 38% Ό δείκτης οίνοπνευυατωδων ποτών καί καπνοΰ. αντιθέτως, πα- ρουσιό^ει πολύ μικροτέραν αϋξη- οτν. ή οπθία δι άτό δωίεκάμηνον άνέρχετοι είς 10,9%, καί διά την διετέον φθάνει τά 21.8% Ο εεδ*ός δείκτης ένδθοεακ: - οηοδήοεως ηυξήθη κατό 14,0% δια τό δωδεκάμηνον. ένψ διά την διτΗαν ή αύξηοκ τού ήτο 44.2% Είς τόν τομέα αυτόν, ή εξέλιξις τοΰ δείκτου κατά τά τελευταία δύο ετη παρουσιάΖεται άνώμαλος. 00- τιος, ένψ κατά την περίοδον "Ο¬ κτωβρίου 1972 - Οκτωβρίου 1973 παρουσιάΖεται αϋξηαις 26%, κατά 6) "Εγκρισις άμοιβών κ«] μι σθών των διενθ'./ντών ώς καί πο- σοστών των μ«λών τού Διοικητι <οϋ Σ>μ6ονλίου·
Οί έπιθΐΗΐοΰντες έκ των κ.κ. Με
όχων νά μετάσχουν είς την Σ'ΐνέ
όφείλουν νά οαχταθέσουν
άς μετοχάς των παρά τώ Τσμϊίω
Παρακαταθηκων καί Δανείων ή
.ταρά τινι των εν Ελλάδι άνωνύ
,οιν Τροσΐεξιτικών Έταιρειών καί
νά προσαγάγουν είς τά Γρονφ€ΐα
τής έταιρείας τάς σχ€τικάς όπο-
οείξεις κατατ)έσεο)ς τούτων ώς καί
τά τι«χόν πληρεξούσιο των άντι-
πςοσώπϊον πέντε (5)τουλάχιστον ή
ς ποό τής οριζομένης ώς ίίνω
διά την συνεδρίασιν τής Γενικής
; ήμερομηνίας, καί έν
γένε, «ηιμιμορφωθώσιν πρός τάς
διατώξεις τοΰ Καταστατικού·
Έν Αθήναις τή 5—12—1974
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
νεξετασθοϋν ωρισμένα θέματα εί-, ραγωγοί ίητοθν νά ληφθοϋν μέ-
τρα γιά την όπορρόφηση τής πα-
ραγωγής καϊ την παροχή των δι-
ευκολύνσεων γιά την αντιμετω¬
πίση των στοιχειωδών υποχρεώσε¬
ων τους. "Επίσης, οί έσπεριδοκαλ-
λιεργητές διαμαρτύρονται γιά τόν
βραδύ ρυθμό των έξαγωγών καί
/ήν εκμεταλλευθή πού ύφΐοταν-
ται όπό τούς έξαγωγεϊς, λόγω
τής μεγόλης προσφοράς τοϋ προϊ-
όντος. Οί παραγωγοί, γιό νά πε-
τύχουν την πωλήση των έσπερι-
δοειδών, έκτός άπό τίς πολλα-
πλές παροχωρήοεις τους, άναγκά-
Ζοντοι νά δεχθοϋν τό άντίκρυ-
ομα σέ δίγραμμη έπιταγή, μειω-
μένη κατά 20 λεπτά τό κιλό, μέ
την ύποχρεωτική δήλωση ότι μέ
τό ποοό αύτό μετέχουν οτά έ-
ξοδα κοπής τού προϊόντος, ένώ
πελευθέρωση τής είσαγωγης ωρι¬
σμένων άπό τά εϊδη πού ύπάγον-
προσεχή έβδομάδσ, θά συμπληρω¬
θή ό πνακας των είδών, τά ό-
σμούς) άπό χωρες τής Κοινής Ά-
γοράς.
Τέλος, κατά την ιδία σύσκεψη
θά έπανεΕετασθοΰν καί τά ληφθέν¬
τα τόν περοομένο Μόρτιο έκτακτο
ξεις: α) παραγωγικότητας τής
βιομηχανικής εργασίας: ύποχώρη-
σε στό έπίπεδο 114.6 τόν Ίούλιο
1974 όπό 121,2 τοϋ Μαίου. β)
Ή αυξήση των τιμών βιομηχανι-
κών προϊόΛτων ήταν ταχύτερη κα¬
τά 2,5% τόν Σεπτέμβριο έναντι
τοϋ Ίουνίου 1974. γ) Οί τιμές
των εγχωρίων σέ έπίπεδο χονδρι-
κής πωλήσεως, έναντι των εισα¬
γομένων έμφανί^ουν τόν Αϋγου-
στο κάμψη κατά 2% έναντι τού "Ι¬
ουλίου 1974. δ) Οί τιμές των
βιομηχανικών προϊόντων σέ αύγ-
κριση πρός τίς είσαγόμενες πρώ-
τες ΰλες, αυΕήθηκαν κατά 15,4%
ταχυτέρα κατά τό τρίτο τρίμηνο
έ.έ. τοϋ πρό έτους κόστους κοί
κατά 3,1% έναντι τοϋ προηγουμέ-
νου τριμήνου '
Τέλος τά στοιχεϊα τοϋ "Ιουλίου
έμφανι'Ζσυν πτωτική άπόκλιση στήν
σχέση μεταξύ τοΰ ρυθμοϋ αυξή¬
σεως των έΕαγωγών βιομηχανι-
"Εοοδα καΐ Ιξοδα τού Ε.Ι.Ρ.Τ.
μοσιότητα τά
του
δραστηοιότητά τού- Ό
στα σΐν,ητήται ή βδξησι; τί. ,
φο5άς αυτής, τότε ή πλήρη; .ζ€'?
ρωσι; τού κοίνον καθίστβτα, - ^
βλτ,μέη.
Έδημοσιενθησαν υπό τής ·Εθνι, κ,ιστικώς ΓΪσ<ροράς κης Στατιστικής 'Τπηρ«σίας, τά τούς "ΕλΑηνας> νά δίδη ^ΐ-"
έξοομηνιοιϊα στοΊχεϊα τά άφ-ορώντα ·>**'*'^-πη-τ™ »« χ. _&-·
είς τά έσοδοΐ τοΰ ΈΘνικοΰ Ίδρύ
ματος Ραδιο<ρ<ι)ΐνίας Τηλεοράβεως καΐ έξ αυτών ΐΐναι ένδια.φέρου<τα ή παρακολοί'θησις των διαφόρων κατηγοριών έσόδων, άλλα καί ή ονναγωγή οΤιμπεραΜΐάτων σχετι¬ κών μέ τά οΐκονομικά των δημοσί μ>ν Όργαντσμών, γ:νικώτερον.
Οΰτω, τά εσοδα τοϋ ΕΙΡΤ κα
τά τό πρώτον εξάμηνον τοϋ τρέ¬
χοντος ?το*'ς ηυξήθησαν κατα 22,
69ί, άνήρχντο δέ είς 311,5 έκατ·
δ-ΡΖ-, έναντι 253^) έκ. δρχ. τού άν
τισαίχου εξαμήνου τοϋ παρελθόν
"αί
την
ά
ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΩ
ΔΕΙΑΜΕΝΗ
ΑΠΟΚΤΑ Ο Ο
Πλωτή δεξομενή,
τος έ'τονς. Έξ αυτών, αί συνδοο ίκανότητος 28.000 τόννων θό
μαί καλΰπτονν, κατά τό πρώτον έ|Π0ΚΤη ουντόμως 0 -ο ' °"
ξάμττνον τοΰ 1974, τό 56 39ό τού _ '-'ΡΥανιομός
συνό/Λΐ·, άνερχόμενα είς 173,6 έκ..|Λιμενοα ΠειΡαιώς. Τούτο άνεκ0|
δρχ·, ένώ «ατά τό -τροηγοΰμ«ναν, νώθη χθές άπό τόν ΟΛΠ καί ε
ετος αί σ^δρομαί Ικάλνπτον τό νε ευμενώς δεκτό μεταξύ
«^1:™..^™:^™^:! νουτ,λ,οκών κύκλων
των
με την ιιιωσιν της σ,.μ,μί τοχης
τοϋ
μ η ης μ,μ χης ς
των συνδρ-ομων εί; τά εσοδα τού κο' 'διαίτερα των ναυπιγοεπισκευα
Ιδρύματος, αύξάνεται ή σνμμετο
χή των λοι,τών έσόδ<ον, τά όποϊο άποτελοΰνται κ.υρ;ως έκ των διαφη στών τοϋ Περάματος. "Ως γνωστόν, ή λειτουργία καί οτά τιμολόγια ή διαφορά έμφα- κων προϊόντων καΐ αυξήσεως τοϋ μέπ-ρα περιορισμοϋ των είσαγωγών. ' νί&τοι ώς κσταβληθεϊσα οτόν ( ουνόλου των έξαγωγών τής χώ- Τά μέτρσ αύτά συνβσταντο σέ με- Ι παραγωγό. τατόξεις πολλών είδών σέ δυομε- νέστερους είσσγωγικούς πίνακες, Διευβύνβεις συμφώνως τΰ5 Νόμα — 'Βκδοτττς ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ΚοτεπκΙο Ναναρχου Βσ—τη 55 Προίβτβμβνοε Τυπονρβτρείου ΡΑΒΡ^ΤΜΑ ΓΑΒΡίΜΑΙΔΗΪ Μακιη5τ— Σηομιάκου 1· ΑΜΦΙΑΛΗ ♦♦♦♦#♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦4 θά ήτο διαφωτιστική —εάν υπήρ¬ χεν— ώς πρός τάς έπιδράσεις επί τοϋ κόστους τής Ζωής των δια¬ φόρων κατηγοριών δαπανών. Αί «μεταφορα'ι - έπικοινωνίαι» τό τελευταίον έτος ή αϋξηο.ς εί- ΠύΕήθηοαν κατά τό τελευταίον έ ναι 14,0%. είς την στέγαοιν, ή αύ¬ ξησις τού δείκτου είναι μεγαλειτέ- ρα κατά τό τλευταϊον έτος, καΐ τος κατά 30,4%, καΐ κστά την διε- τίαν 50,5%. Τέλος, ό δείκτης «διαφορά» παρουσιάΖει αύξησιν φθάνει, διά τό δωδεκάμηνον μέχρ. | κατα 17·3%· ένώ δια Ύ*" διετίαν τοϋ παρελθόντος Όκτωβρίου τά ( Π αύεησ.ς ήτο 44,7%. Δέον νά ση¬ μειωθή, ότι άπό την διαμόρφωσιν τού δείκτου έλλείπουν τά δίδακτρα των φρονπστηρίων, αί δαπάναι δι" έπισκευάς αύτοκινήτων καΐ βλ-' Αων είδών. Πρόκειται περί δαπα- νών, αί οποίαι, κατά τά τελευταία έτη έχουν άποκτήσει σημαντικήν βαρύτητα διά τόν καταναλωτήν. Η ΧΕΡΣΑΙΑ ΣΤΝΔΕΣΗ ΡΙ- ΟΤ—ΑΝΤΤΡΡΙΟΤ 27,6%. Παροτηρεϊται, δηλαδή, ότι ή αύξησις των ένοικίων καθυστέ- ρηαε κατά έν περίπου έτος, λόγψ ακριβώς των χρονικών όρίων των ένοικίων. Πάντως, διά την προα- ναφερθεΐσαν διετίαν, ή αύξησις ήτο 37,8%. Ό δείκτης διά τόν «έξοπλισμόν κατοικίας καί δι" έφόδια νοικοκυ- ριοϋ», παρουσιάΖει αύξησιν 17,6% κατά τό τελευταίον έτος, ένψ είς τό προηγούμενον ήτο 23%, καί κατά την διετίαν 44,7%. Ή αύξησις τοϋ δείκτου «ύγεία - άτομική καθαριότης», κατά τά δω- Ζητήσεως, πού ώργάνωοε γιά τό ' 5εν ίκανοποιηθοϋν τά ανωτέρω δεκάμηνον μέχρι τού παρελθόντςο θέμα αυτό τό Τεχνικό Έπιμελητή- ' αίτήματα καΐ αν δέν γίνη άνοοτο- Ή χερσαία σύνδεση Ρίου - Άν- στήν αυξήση των προκαταβολών ώς 200% επί τής άξίας .τσϊφ· (γιά ωρισμένα μή βαοικά ειδή) καί στήν έπιμήκυνση τοϋ χρόνου πα- ρακρατήσεως των χρημστικών προ¬ καταβολών. Ώς πρός τίς είσαγωγές και- νούργιων έπιβατικών αΰτοκινήτων, άναμένεΥαι ότι θά υπάρξη είδική ρυθμίση. ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΕΙΣ Πρωτες ΰλες καί ένδιάμεσα ύ- λικά βιομηχανίας, πού κομίσθηκαν άπό 1η 'Απριλου 1974 ή θά κομι- σθοϋν ώς τίς 31 Δεκεμβριού 1974, δέν πρόκειται νά έπιβαρυνθοϋν μέ είοφορές, σέ περίπτωοη έκπροθέ- σμου έκτελωνισμοϋ τους. Σύμφω- να μέ σχετικές πληροφορίες, έχει υπογραφή καί ή σχετική άπόφα- ση. Τό μέτρο αύτό, πού θά έφαρ- μό^εται κατά περίπτωση, αποβλέ¬ πει στήν διευκόλυνοη τοϋ είοαγω- γικοϋ έμπορίου, τό όποϊο, λόγω των έκτόκτων περιοτάσεων, άντι- μετώπιοε δυσχέρειες οτόν διοκα- νονισμό καί έκτελωνισμό των ει¬ σαγομένων έμπορευμάτων, μέσα στίς τακτές προθεσμίεα, ποϋ προ- βλέπουν οί ίσχύουσες διατάξεις. Πρέπει νά σημειωθή, ότι ή είσ- φορά λόγω έκπροθέσμου έκτελω¬ νισμοϋ είναι 2% επί τής άξίας «τσίφ» γιά κάθε μήνα καθυστερή- σεως, πού μπορεϊ νά φθάση ώς 25% κατ' άνώτατο όριο. Πά νά τύχουν τής εξυπηρετή¬ σεως αυτής οί ένδιαφερόμενοι έμ- ποροι πρέπει νά ύποβάλουν σχε¬ τικές αίτήσεις στό ύπουργεϊο Έμ¬ πορίου. ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ ΒΑΜΒΑΚΟΣ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ ΑΡΤΑΣ ΖΗΤΟΥΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΑΡΤΑ, 6 Δεκεμβριού. — Οί βαμβακοπαραγωγοί τής πεδιάδος τής Άρτας, μέ ύπόμνημά τους 1 πρός την Κυδέρνηση 2ητοϋν την παρέμβαση τοϋ πρωθυπουργοϋ καί τοϋ ύπουργού Γεωργίας γιά τή οτήριξη τής τιμής τοϋ βάμβα- κος οτΐς 20 δραχμές καΐ την αϋ· ξηση τής έπιδοτήσεως οέ β δρα¬ χμές κατά κιλό. Οί καλλιεργητές, ϋστερα άπό την όλοκληριϋτική καταστροφη τής παραγωγής τους άπά τίς δυσμε- νεϊς καιρικές συνθήκες, βρίσκον- ται σέ πλήρη όδυνσμία νά έκπλη- ρώσουν τίς ύποχρεώσεις τους πρός την Άγροτική ΤράπεΖα καί τούς Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Κατώτερος κατά 6.7% έμτρανί- 2εται ό δγκος τής βιομηχανικής ποραγωγής, τόν Αϋγουστο 1974, σέ σχέση μέ εκείνον τοϋ 1973, σύμφωνα μέ τούς δείκτες πού κα- τορτι'Ζει καΐ δημοσιεύει στό τελευ- τοϊο δελτίο τού, ό Σύνδεσμος ' Ελ¬ λήνων Βιομηχανίαν. Οί λοιποί δεϊ- κτες έμφανίίουν τίς εξής έξελί- ρας. ΑΤΞΗΣΗ ΖΗΤΟΤΝ ΟΙ ΣΤι- ΤΑΞΙΟΤΧΟΙ Διαμοιρτύρεται ή Πανίλλήνιθς Όμοσπον'δία σννταξιούχων γιά την άνατίμηση τοϋ έλαιολάδου καί τής ζαχάρεως χαί ζητά ά-τό την κυδέρνηση την άμεβη καί άνάλογη αθξτϊση των μΐοτθών καί συντάζε ιον «,αΐ την διασφάλιση τής άγορα σηικης άξίας αυτών παγίως· μ* τή αύτόματο τιμαριθμική άνοα,οο σαρμογή τους. Αί μεταβιβάα,ς άκινήτον μίσεων είς τά «αδιοφωνικά καί τη πέε»ΠΤΠε δεξαμενής στόν Πειραια λεοπτικά δίκτυα. Λΰτω, τά ϊσοίχχ άποτελοϋσε βασικό αίτημα των " αύτά τ^ήθηβαν κ.ατά 35% κατά| σχολουμένων μέ (τίς έπ,σκε,,ρ, την υ.το έξέτασιο πορίοδον καί ά Ι . υΜ; νήλθον είς 135,9 έκ. δρχ. άντιποο χ δέ τό 43,7% των έσοδων, °Τ° τήα έπαναΑε'τουρνίας τής Δι. ένώ κατά τό α' εξάμηνον τού ώρυγος τού Σουέζ. 1973 άντιπροσωπείουν τό 39,7%· Ενδιαφέρον παςουσιάζει ή γεωγραφικά ·δ*.αμιερί(ίματα τής χο>
ρας κατανοιμή των έσόδων. Ή περι
οχή τού νοαοΰ Άττικής, καλύπτει
τά 65% τοΰ σννάλθΛ των. Καί έ-
νδ καλΐΕττ-ει τό 46,7% των συνδοο
μών, ■χ'αλώττει τό 98^% των δια
φτ)αίσρων. Τό γεγονός τουτο υπο
δτι ή διαφήμησις μέσω τής
τηλεοράσεως καί τοΰ ραδιοφώνου
γίνοτσι επί έθνικής 6άσεως καί
ότι αί τοπικαί έπιχειρήσεις ή δέν
ένδιαφέροντιαι νά Λρο&ληθοϋν μέ
σω των τοπικιώνσταθμών ή' δέν
δύνανται νά καταβάλονν τό ΰψη
λόν -,.όστος, ή, τέλος, τύ ΕΙΡΤ
δέν φροντίζει νά προωθήση την
διαφήαηον των τοπικών έπιχειρή
σειον μέσο) των τσ,ιικών σταθμών.
Διότ, είναι .πράγματι άδιανόητον
τά λοιπά εσο&α (Ικτός συνόρο-
μών)ι διά την Πελοπόννησον καί
"Ηπειρον νά είναι 11-000 δραχμαΐ
δι" ολόκληρον τό εξάμηνον. Βεβαί
ως, ΰπάρχΐΐ δκορεσμός τοΰ χρόνου
διαφημίσεως, άλλά τουλάχιστον οί
το.ιικοί ραδιοφωνικοί σταθμοι θά
δύνοτνται νά διαιφτ,μϊξονν τοπικάς
επιχείρησις.
Άλΐά πέραν ά.10 τή ανάλυσιν
Είς τά προσφότως δημοσιευθέν- οις είς την περιοχήν πρωτευού-
τα στο,χεια. υπο τής Έθν,κής σης, κατά τό πρώτον εξάμηνον χδν |οό6ων το0 -Τοούματος, γίν
Στατιστικής "Υπηρεσίας, τά σχετι- τού τρέχοντος έτους, όπου αί νώντ,αι ωρισμέναι σκέψεις διά την
κά πρός τάς μεταβιβάοεις άκινή- μεταβιβάσεις άκινήτων άντιπρο-
των κατά τό πρώτον εξάμηνον οωπεύουν τό 26.6% τοϋ συνόλου.
τιρρίου είναι έπ.βεβλΐιμένη, έτόνι- δ.αφόρους πιατωτέο καί ή χρεο-
σαν οί όμιληταΐ τής δημοσίας συ- . κοπίο του(: θεωρεΙταΐ βέβαιη αν
Όκτωβρίου, ήτο 16,6%, ένώ διά ^ριο Ελλάδος, χθές.
την διετίαν άνέρχετοι είς 49,4%.
Την μεγολειτέραν αύξησιν έκ των
Την συζητήση παρηκολούθησαν
οί ύπουργοΐ "Αμύνης καί Δημ. "£ρ-
έπί μέρους δεικτών (έκτός τής γων κ.κ. "Αβέρωφ καί Στράτος
διατροφής) παρουσιόζει ό δείκτης . καΐ ό βουλευτής κ. Διον. Λιβανός.
«έκπαίδευσις - μόρφωσις - άνοψυ-
χή», ό οποίος διά τό τελευταίον
έτος παρουσιόΖει ανοδον κατά
30,5% καί δια την διετίαν 53,0%.
Ειδικώτερον, κατά τόν παρελθόν-
τα Σεπτέμβριον, ηαρουσιάίεται
αύξησις τοϋ δείκτου τούτου κστά
10,3%, όφελομένη κυρίως είς την
αύξησιν των διδάκτρων των ίδιω-
τικών σχολείων. Καί είς τό σημεί¬
ον οϋτό, μία ανάλυσις των επί μέ¬
ρους οτοιχείων τοϋ δείκτου έκ μέ¬
ρους τής Στατιστικής Υπηρεσίας
Ό κ. "Αβέρωφ εδήλωσε ότι ή Κυ-
βέρνηοη θά παρακολουθήση τά όλο
θέμα καί θά μελετήση τά πόρισμο
τής δημοσίας συΖηττρεως.
Προηγουμένως ό άντιπρόεδρος
τοϋ Τ.Ε.Ε. κ. Μπόδρσς ύπεγρόμ-
μισε την άναγκαιότητα τής χερ-
σαίας συνδέοεως Ρίου — Άντιρ-
ρίθυ, τονίίοντος δτι πληθυομός
700.000 κατοίκων τής χώρας, πού
διακινεϊτοι διά τής όδού αυτής,
ταλσιπωρεϊται υπό τίς σημερινές
ουνθήκεο συγκοινωνίας.
λή των χρεών.
Προβλήμστα, όμως, άντιμετωπί-
Ζουν καί οί έσπεριδοκαλλιεργητές,
οί όποϊοι. ϋστερα άπό τίς άλλε-
πόλληλες καταστροφές των δλλων
καλλιεργειών τους, στήριξαν τίς
έλπίδες τους στά έσπεριδοειδή. Ή
φετεινή παραγωγή, κατά θετικές
έκτιμήσεις, άνέρχετσι σέ 18Ο.ΟΟΟ
τόννους, όλλά παρ' δλο ότι δια-
νύεται ήδη τό δεύτερο ήμισυ τής
έξαγωγικής περιόδου, μόνο 7.000
τόννοι έχουν έξαχθή μέχρι σήμε-
ρο (3.000 τόννοι άπό τά συσκευα-
οτήρια τής "Αρτας καί 4.ΟΟΟ τόν¬
νοι όπά τά συσκευοοτήρια Τής Μα-
κεδονίας). Καί όπως προβλέπεται,
ό ϊδιος ρυθμός έξαγωγών θά ου-
τοϋ τρέχοντος έτους, παρουσιάΖει
ενδιαφέρον ή σύγκρισις των επί
μέρους, κατά κατηγορίαν καί πε¬
ρίοδον, δεδομένων. Ούτως, ό ά-
ριθμός τοΰ συνόλου των μεταβι-
βασθέντων άκινήτων κστά τό πρώ¬
τον εξάμηνον τοϋ 1974 εμειώθη
κατά 26,9% άπό 169.570 κατά
τό πρώτον εξάμηνον τοΰ 1973,
είς 124.225. Ή άξία τοΟ συνό¬
λου των μεταβιβασθέντων άκινή¬
των εμειώθη κατά 20.6% — άπό
23.037,7 έκατ. δρχ. είς 18 279,7
έκατ. δρχ. Ό φαρός, διά την ιδί¬
αν περίοδον, εμειώθη κατά 27,5%
— είς 1.256 έκατ. δρχ., άπό 1.
734.3 έκατ. δρχ. — άντιστοιχεϊ
δέ κατά τό πρώτον εξάμηνον τοϋ
τρέχοντος &τους, ό φόρος μεταβι¬
βάσεως είς τό 6,8% τής άξίας των
άκινήτων, ένώ κατά τό πρώτον
εξάμηνον τού 1973 ή άντιστοιχία 5% καί τής άξίας κατά 36,3%
άνέρχοντσι δέ είς 33.080. συνολι¬
κής άΕίας 8.901,9 έκατ. δρχ., έ¬
νώ κατά τό πρώτον εξάμηνον τού
πορελθόντος έτους αί μεταβιβά-
οεις άκινήτων είς την περιοχήν
Πρωτευούσης ανήρχοντο είς 84.
596, άντεπροσώπευον δέ τό 49%
τοϋ συνόλου των μεταβιβάσεων καί
ή άξία των άνήρχετο εις 15.855,4
έκοτ. δρχ. ΠαρουσιάΖεται δ,Ίλαδή
μία μείωσις τοϋ άριθμοϋ των με¬
ταβιβάσεων κατά 61.4% καΐ τής
άξίας των μεταβιβασθέντων άκινή¬
των κστά 43,8%. Ειδικώτερον, κα¬
τά κατηγορίαν άκινήτων, τά συγ¬
κριτικά στοιχεϊα διά τό α' εξάμη¬
νον τοϋ 1974 παρουσιάζοντα! ώς
εξής: 1) Οίκόπεδσ: 14.728 με¬
ταβιβάσεις, συνολικής άξίας 2.
298 έκατ. δρχ., μείωσις τοϋ άρι¬
θμοϋ των μεταβιβάσεων κατύ 50,
άνάγκηνδημοσΐΓύσ>εως »α! των έ-
ξόδων. Διότι ό'ταν ό οίοσδή.τοτε
"Ελιλτ;ν, ό οποίος θά συστήση μι
αν εταιρείαν Πεηιωρίσμένης Εύθύ
νης μέ κεφάλαιον 200.000 μολις
δραχμών, .είναι ΰποχρεωμένος έκ
τον νόμο.) νά δημοσιεύη τόν ίσολο
γισμόν τής έταιρ-είας αυτής, θά έ
πς>ε.τ-: »αί ό δημόσιος όργανισμός,
ό οποίος μάλιστα είσπράττει βναγ
ήτο 7.5%.
Έκ τοϋ συνόλου των 124.225
άκινήτων των μεταβιβασθέντων
κατά τό πρώτον εξάμηνον τού τρέ¬
χοντος έτους, 34.203 ήσαν οίκό-
πεδσ. 6.108 οίκοδομαί, 29.052
διαμερίσματα καΐ 54.862 άγρο-
κτήματα. "Εναντι τής άντιστοίχου
περιόδου τοϋ παρελθόντος έτους,
πσρουσιάΖεται μείωσις, είς όλας
τάς κατηγορίας των άκινήτων ώς
ακολούθως: Οίκόπεδα 29%, οίκο¬
δομαί 32,2%, διαμερίσματα 25,
8% καί άγροκτήματα 33,4%. Ή
άξία των παρουσιάέεται ώς εξής:
α) Οίκόπεδα, μείίωίσιίςίί ίίί3ί,Τ
α) Οίκόπεδα, μείωσις 34,8, άνερ-
χομένη είς 3.5ΐρ,6 έκατ. δρχ.,
μειωμένη κατά 26,2%, γ) διαμε-
ρΐσμχττσ, 8.557 έκατ. δρχ., μείω-
σις 35,3% κο> γ) άγροκτήματα, 4.
505,9 έκατ. δρχ., αύξησις κατά
5,9%.
Ή μέση άξία των διαφόρων κα¬
τηγοριών άκινήτων παρουσιάΖει
ίδιαίτερο ενδιαφέρον, συγκρινο¬
μένη πρός την μέσην αξίαν τού
πρώτου εξαμήνου τοΰ πορελθόν¬
τος έτους. Συγκεκριμένως, ή μέ¬
ση όξία των οίκοπέδων μεισΰται
είς 102.600 δρχ., άπό 104.800
δρχ. τοϋ άντιστοίχου εξαμήνου τοϋ
1973. Των οίκοδομών ή μέση ά¬
ξία αύξάνεται είς 278.000 δρχ ,
άπό 238.ΟΟΟ δραχμών, ένώ των
διαυερισμάτων ή μέση άξία παρα-
μένει σχεδόν είς τό ίδιον επίπεδον
2ή Οίκοδομαί: 1.702. συνολικης
άξίας 752 εκ. δρχ., μείωσις των
μετοβιβόσεων κατά 61.7% καί τής
άξίας κατά 50,7%. 3) Διαμερίσμα-
τα: 15.604 (μείωσις 42,2%) συ¬
νολικής άξίας 5.588,6 έκατ. δρχ.
(μείωσις 36,3%). 4) Άγροκτή¬
ματα: 1.046 (μείωσις 95%, συ¬
νολικής άξία:: 263 έκ. δρχ. (μεί-
ωσις 86,4%).
Τέλος, ή μέση άξία άνά άκι'νη-
τον διά την περιοχήν πρωτευού¬
σης έχει ώς εξής: Οίκόπεδα 156.
ΟΟΟ δρχ. έναντι 119.000 τοϋ 1973,
οίκοδομαί 442.000 δρχ., έναντι
346.000 τοϋ 1973, διαμερίσματα
358.ΟΟΟ δρχ.. έναντι 325.ΟΟΟ
δρχ. τού 1973 καί άγροκτήματα
262.000 δρχ., έναντι 85.000 δρχ.
τοΰ 1973.
ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΩΧΘΕΝΤΕΣ Δ. Τ-
ΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΤΟ ΔΩΡΟ
ΘΑ ΠΑΡΟΤΝ
Όλόκληοο τό δχόρο Χριστουγέν
ών ©ά πά,ρονν καΐ οί ύπάλληλοι
τοΰ Δημοσίου καί των ΝΠΔΔ, οί
όποϊοι Ιχαν οκοχθή βτήν περίοΰο
τής δικτατορία; καί έποτνήλθαν ή
δή στίς θέσεις τους δ.'νάμει τοϋ
Ν·Δ. 76)1974.
ική άπόςραση υπέγραψε ό
ός Οίκονο,αικών κ. Εύάγγ.
των 295.000 δρχ. καΐ των άγρο- Χριστ^ηεννω
ή έ άξί ύξά
Δεβλετΐ)γλου_ στήν όποία καί άνα-
φέρ.εται &τΛ ώς πρός την κατηγο
^ία αυτή των ΰ
6ληθή είς τό
Ή ανακοινώση γιά την μελλον-
τική αποκτήση τής νέας δεξομενής
δγινε μέ την εύκαιρίας τής εγκρί
σεως, όπό τό διοικητικό συμδούλιο
τοϋ ΟΛΠ, τοΰ προγράμματος εη.
ενδύσεων τοϋ Όργανιομοϋ κατά
τό έτοός 1975.
Τό πρόγρσμμα προβλέπει γιά
τό προσεχές έτος κονδύλιο ϋψους
412.569.000 δραχμών, πού θά δια
τεθοϋν οέ έργα μηχανικοϋ έξοπλι-
ομοϋ καί άπολλστριώσεις χώρων.
Στό νέο έξοπλισμό τού ΟΛΠ,
έκτός άπό την πλωτή δεΕαμενή
των 28.000 τόννων, περιλαμδα-
νονται 50 όχήματα στοιβασίας, 3
κινητοΐ γερανοί, 10 ρυμουλκούμε-
να όχήματα, 2 ρυμουλκά ίσχύος
500 Ιππων τό κσθένα, άλλα 4
μικρότερα, 4 φορτηγίδες των 100
τόνων κ.ά.
Έξ άλλου, είδικά γιά τό 1975
προβλέπεται έναρξη διαδικασιών
γιά προμήθεια νέων μηχανημάτων'
καΐ λοιπού έξοηλισμοϋ, συνολικού
ϋψους δαπάνης 399 έκατομμυ-
ρΐων δραχμών.
Τέλος άξίίΐει νά σημειωθή, ότι
τό εγκριθέν πρόγρσμμα έπενδύ¬
σεων τοϋ ΟΛΠ προβλέπει σημαν-
τική αυξήση των έπενδύσεων τοϋ
Όργανισμοϋ γιά τά έτη 1976 καί
1977. Συγκεκριμένσ, τά ποσα
πού θά έπενδυθοϋν θά είναι 634
έκατομμύρια δραχμές τό 1977
Η ΙΑΠΩΝΙΑ ΜΠΟΡΕΓ
ΝΑ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΡΑΣΙΑ
«Εύρίιτστες προοπτικές ^πο-
θετήσεως έλληνικών κρασιών πα·
ρουοιάίει ή Ίσπωνική άγορσ, είτε
είς φιάλες. είτε σέ χύμα, είναι
δέ εύνοϊκά διατεθειμένη γιά τη
διεύρυναη των συναλλαγών με τη
χώρα μας, αρκεϊ ή έλληνικη πα¬
ραγωγή κρασιών νά προσαρμοσθή
πρός τίς μεθόδους, πού έφαρμό-
Ζουν άλλες άνταγωνίστριες χώ·
ρες». Τά ανωτέρω δήλωσε ^ Γε¬
νικάς Διευθυντής τοΰ Συμθουλίου
Προωθήσεως Έξαγωγών κ.
Ν
Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΠΛΟΙΩΝ
Μέ θέματα ούσίος, όπως τής
έννοίας τοϋ μεταφορέως, τής συμ
βάσεως μετςφορας, τοϋ πλοίου,
των έπιβατών, των άποσκευών καί
τοϋ άντικειμένου τό όποϊο καλύ¬
πτει ή μεταφορά, άσχολεϊται άηό
την περασμένη Δευτέρα στήν Ά-
θήνα ή Διεθνής Διάσκεψη επί
τής ευθυνής των πλοιοκτητών γιά
«ήν μεταφορά των έπιβατών καί
των άποσκευών τους.
Τά βέματα τά όποία ουΖητούν-
ται καλύπτουν επίσης την έφαρμο
νή τής καταρτιΖομένης συμβάσε¬
ως, την εύθύνη τοϋ μεταφορέως,
οέ περίπτωση θανάτου ή τρσυμα-
τισμοϋ επιβάτου καί απωλείας ή
βλάβης των άποσκευών τού, την
τύχη των άπολεσθέντων τιμαλφών
καΐ όλλων πολυτΐμων άντικειμένων
ώς καί την έκτοση τής άστικής εύ
θύνης τοΰ πλοιοκτήτου σέ περι-
πτώσεις έπελεύσεως των άτυχημά
των, Ζημιών ή όπωλειών.
Ή έλλπνίκή άντιπροσωπεία, χω
ρίς νά παραγνωρι'Ζη τό δικαίωμα
τοϋ επιβάτου νά τυγχάνη τής δε-
ούοης προστασίας, ασφαλείας κα'ι
καλύψεως γενικά των κινδύνων
στούς όποίους έκτίθεται λόγω τοΰ ι
τοξίδίου, ύπεστήριξε την άνάγκη
έξσσφολίσεως τοϋ πλοίου άπό οί α
δήποτε παράλογη άξία»η καΐ ά- ° κ· Π Ε Σ Μ Α Τ Ζ Ο Γ Λ Ο Υ
παίτηση τοϋ επιβάτου.
Σημειωτέον ότι τά όποτελέσμο-
τα τής μέχρι σήμερα ιμηφοφορίας
επί κάθε θέματος, εύνοοΰν τίς ύ-
ποοτηριίόμενες υπό τής Ελλά¬
δος θέσεις.
Πεπελάσης, πού ύπογράμμισε επί¬
σης ότι παρά τίς ύφιστάμενε; δυ-
νστότητες, τό 1973 έξήχθπσαν
στήν Ίαπωνϊα μόνο 9.708 φια-
λες έλληνικών κρασιών.
Στό μεταξύ, σέ εκθέση τού εμ-
πορικοΰ μας άκολούθου στό Τό-
κιο, άναφέρεται, μεταξύ άλλων,
ότι ή κατανάλωση κρασιών στήν
"Ιαπωνϊα αύξάνει σημαντικά. ότι
είσάγονται πολλοί τύποι γνωστών
ξένων κρσοιών καί ότι. έκτός των
έμφισλωμένων, είσάγονται ίπίσηα
οημαντικές ποσότητες σέ χθΜσ·
πού άναμιγνύονται μέ τούς
ρίους.
ων
τό δώρον
, άνεξαρτή-
Α Π Ε Ρ Γ Ι Α
ΜΗΧΑΝΟΞΥΛΟΥΡΓΩΝ
Σέ άπεργία δισρκείος κατήλθαν
οί μηχανοξυλουργοί τοϋ ξυλουργι
κου τμήμστος τοϋ έργοστασίου
-Όργανοχημική. — "Αρτης 10,
>— μέ αίτήματα: την αυ¬
τών ήμερομιοθίων, την βελτί
κτημστων ή μέση άξία αύξάνεται τω- Τ0ο βτι 0^ν ίμισθοδοτήθησαν ' ωση των όρων ύγιεινής στούς χώ
είς τάς 82.000 δρχ. άπό 58.ΟΟ0 ολόκληρον τό χρονικόν διάστημα ρους τής εργασίας καί την έπσνα
ι 16474 μέχρι 151274 υπό την
δρχ.
ι 16.4.74 μέχρι 15.12-74, υπό την
.αροϋπόθεσ,ν δτ. διχαιοϋνται μισθοΰ
[
«υ άπολυθέντος έργα
.αροϋπόθεσ,ν δτ. διχαιοϋνται μισθοΰ
Σημαντική, δμωο, είναι ή μειω- χατα την 16η Δ«»~ιτ5ο'κΗ,· 1974». [τοτεχνίτη Πανογια-οποθλου.
ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ
Γιά τό οίκονομικό πρό6λημα
τής χώρας μας σέ συσχέτησι με
την προοπτική έντάξεως στπν
Εύρωπαϊκή Κοινότητο, συΖπτΠσε
ό βουλευτής Αθηνών κσί πρώην
ύπουργός Οίκονομικών κ. ωαν
ΠεσματΖόγλου μέ την Κοινοβουλε"
τική όμάδα τοϋ ΧριστιανσδημοκΡ0
τικοϋ κόμματος τής Όμοσπονδι-
σκής Γερμανίας καθώς καΐ μέ
Γερμανό πρέσβυ κ. "Ονκεν.
Ό κ. Ιωάν. ΠεσμστΖόγλου
πέμεινε στήν άνάγκη προωθήσεωε
τής Εύρωπαϊκής ένότητος κοί στήν
ευρύτερη σημασία τής ένερΥ0
παρουσίας τής Ελλάδος σέ Μ10
' Ηνωμένη Εύρώπη.
τόν
ε-
Τά κ«6ϊφνη(τικ« μετρα διά την
της πα/ραγονγής 6άμ6α-
κος, «λαιηλά&ον, έσπεριδοίΐδών
κλπ. εϋαηοααν των οίκονομικών
έξϊλίξεων τής παρΓλθούσης 'Λδο-
μάΛος. Α 3}|
Αί λοιπαί οικονομικαί εξέλιξις
στνοψίξονται ό>ς εξής:
—Ό καθηγητής Ξ· Ζολώτας
ώρκίσθη ώς διοικητής τής
Ιης τής Ελλάδος.
—Ενεκρίθη ή εέσαγωγή, μέσω
κλήρινγκ, έκ τής Σοδιετικής Έ
νώσεως, οααοακερών ΰφαομάτων
άξία; 150.000 δολλ·
—-Τα βακχαροιιργεϊα τής «Βιο
μηχαίας Σακχάρβως Α.Ε.» κατειρ
γάσθησαν 1,4 έκ. τόν· σακχαροτει
τλων καί παφήγαγον 171-960 τόν
σακχάρεως.
—Ηυξήθη είς 55.000 έκατ. δρ
τό συνολικόν ΰψος των έντόκω'
είς την Έφημ
ρίδα τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Α'
3^1)16-11.74) Ν.Δ. διά τού όποί
οί- καθ&ρίζονται αί έπιτρεπόμ,εναι
χημικαί οΰσίαΐ είς τά καλλννπκά
—Εδόθησαν υπό τοϋ ύπουργε
όν Οικονομικήν οδηγίαι διά την έ
τραρμογήν τού Ν.Δ. 331)74 περΐ
<ρορολογι.κών κινήτοων διά την ένί σχυσιν τής 6ιο·μηχανικ% —Ηυξήθησαν κατά 5.531 έκ· βρχ. «ί ,τ,αρά τραπέζαις καταθέ- σεις ΰδιωτων. —"Ανεκοινώθη υπό τού ΟΛΠ ιό πρόγφαμμα έπενδύσεων δια τό 1975 βυνολικοΰ 412 έκ, δρχ. —Ενεκρίθη ή «Ισαγωγή κερών ύφασμάτων ά^ίας 12€ 755 δολλ. έκ Ρου,μανίας. —Αφιχθη Καναδική έμπορική αποσταλή ενδιαφερομένη διά την τοϋ Ν.Δ. 2687)53- —Άναθβωροΰντοα τά μβτα Λρομηβείας των κρατικών όρ γανιαμών διά τό Ιτο* 1975. —Έκ.τΓ)όσο)ποι τής Διεθνοϋς Τραπέζης μ*λ=τοϋν την χρημοτο δότΓ,σΐν των έργων άποχετείη?ως θ εσοαλο νίκης. —Έ,μειώθησαν τα «ς χρισόν καί σννάλλαγμα άποθρματα τής τής Ελλάδος χατά 15,6 έκ· δολλ·, κατά τύ 15-θήμερον 1— 15 Νοέμβριον, 1974. —Τό Ξενοιδοχειακόν Έπιμελη τήριον υπέβαλεν αίτηματα. διά την καθιέρωσιν είδικών άπαλλαγών δι άτάς ξ:νοδοχειοτκάς έπιχειρήΐΓεις. —Απεφασίσθη ή έξαγωγή 15. 000 τόν. έλαιολάδοι; είς δαρέλια- —"Ανεκοινώθη, ότι θά έκ νέου ·»ό βέμα τής έξαγωγής ά λεύρων- . , —Ε4ς τό Χρηματιστήριον Α¬ θηνών, κατά την παρελθούσαν έ βδσμά&α, αί τιμαί εκλ/εισαν είς υλ «ώτερα έπί.τ;ε·δ<χ Ιναντι της ,τροηγτηι ιιένης εβδομάδος. Ό γενικάς δεί κτης εκλεκτεν :ίς τά 874,00 ενα' τ, 915,04 τής προηγουμένης Παρο βκευης 22)11. Αί σιτναλλαγαί τή εβδομάδος άνήλθον είς 100 ίκ δρχ. Κατά τόν μήνα Νοέμβριον, αί τιμαί διεχυμάνθησαν σημαντικαί τατα· Οντως, ένώ ό γ·τνιχός δεί κτη; τιμών ήτο ττΙν 31)10 είς τά 879,3 «νήλθε κατά την τ€λευταίαν προρχλογικήν έβδομάΰα είς 940,6 καί ^χ.λϊΐσΒν, ώς άναφέρ'ται, τίς τα 874. Παρουσιάζεται, 6ηλα ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΤΝΕΛΕΤΣΕΩΣ Των μ>ετόχων της έν Παλαιά) Φα
λήοω έδρενούσης Α.Ε. νπό την έ
πωνυμίαν ΕΚΠΑΙΔΕΤΤΗΡΙΛ
I-
ΟΤΛΙΑ Σ ΧΑΤΖΗΚΩΝ ΣΤΑΝΤΙ
ΝΟΤ ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΤ
ΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ.
Συμφώνως τώ νομώ «αι τό άρ
•θοον 22 τοϋ καταστατικοϋ καλοϋν
ται οί κκ· Μετοχοι τής Άνωνύ- Ι προσαρμογής οτΐς ουμβατικές μας
μου 'Εταιρείσς ΕΚΠΑΙΔΕΤΤΗ, ύποχρεώσεις έναντι τής Κοινότη-
ΡΙΑ ΙΟΤΛΙΑΣ ΧΑΤΖΗΚΩΝ- τος.
ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ ΟΡΙΣΜΕΝΑ
ΘΕΜΑΤΑ ΕΙΣΑΓΩΓΟΝ
"Υοτερα άπό την έπαναδραοτη-
ριοποίηση τής Συμφωνίας Συνδέ
σεως Ελλάδος — ΕΟΚ, θά έπα-
νεχισθή ώς τό τέλος τής έξογω-
γικής περιόδου.
Κατόπιν σύτού οί έσπεριδοπα-
σαγωγών, ώστε νά γίνη απαρχή
ΣΤΑΝΤΙΝΟΤ είς Τακτικήν Γενι
κήν Συνέλευσιν την 31ην Δεεχμ
Είδικώ*τερσ, σϋμφωνα μέ σχετι-
κές πληροφορίες, θά έπανεΕετα-
βρίου 1974 ήμέ<>αν Τρίτην καί ώ σθη τό καθεστώς τοϋ είσαγωγικοϋ
έμα
τα δυαστημικών πτήσεων, άπεκάλυ
ψε <τε διάλεξή τού <ττό "Ιδρυιμα Εύγ^νί&οι^ ότι τό 1976 θά έ,κτοξευ θή στό Διάστημα μιά σετρά άπό τηλεπικοινιονιακοΰς δορυφόοονς, οί όποϊοι θά έπιοημαίνο^ν, μεταξύ άλλων, τό άκριβές οτίγμα των πλοίων. ι;ρ θά προσφβρουν στούς ενδιαφερομένους νά συμβληθοϋν μέ τό συστΓΗΐια, καΐ άλλες τηλεπι- ακινωνιακές ϋπηρεσίες, χρήσιμες γιά ιθέματα ασφαλείας τής παγκο αμίον ναιτιλίας. Γιά την ύλοποίηση τοΰ σχεδίου θά ,σνσταθοϋν δύο είδικοϊ έπίγ€ΐοι σταθμοί, πού θά έπικοινωνοϋν μέ τοΰς νέους & ετους 1973)1974· 2) "Εγκρισι: ίσολογισμοϋ χρή¬ σεως 1)7)73 Ρίος 30)6)1974 χαί τή; προτεινομενης διανοιμής κ;ρ δών. 3) Απαλλαγή των μελων τοϋ Διοικητικοΰ Σιιμδουλίου καΐ των έλεγκτών άπό πάσης ευθυνής άπο όιά την χρήβιν 1973) 1974 · %ί '«» ' 4) 'Εκλ.ογή νέον Διοικητικοΰ ΣυμβσιΛίου. 5) 'Εκλογή δΐο τακτικών καί ϊ σαοίθμων άνα.πληοωματικών έλεγ κτών, διά την χρήσιν 1974)1975 καί καθορισμός τής άμοιβής αύ- των. Αύξησις τού τιμαρίθμου Ανεκοινώθησαν προσφάτως τά οτοιχεία τοϋ τιμαρίθμου διά τόν ■Οκτώβριον τού τρέχοντος έτους καΐ εγένοντο συγκρίσεις μέ τόν Σεπτέμβριον Λόγω τής σημασίας τοϋ δείκτου τιμών κατανολωτοΰ —τοϋ τιμαρίθμου— ενδιαφέρον πά ρουσιάΖουν ωρισμένα συγκριτικά στοιχεϊα διά τό δωδεκάμηνον μέ¬ χρι τοϋ Όκτωβρίου 1974, ώς και διά την διετίαν οπό Όκτωβρίου 1972 - Όκτωβρίου 1974. Ούτως, ό γενικάς δείκτης έ¬ ναντι τοϋ "Οκτωβρίου τοϋ 1973 ηυξήθη κατά 20,8%, ένω διά τό Όκτωβρίου Όκτωβρίου 1973 ή αύξησις τού δεικτύου λια- νκών πωλήσεων ήτο 23.2%. Έν- τός, δηλαδή, δύο έτών, τό κόστος τής Ζωής, συμφώνως πρός τά έ- δωδεκάμηνον άπό 1972 μέχρι τέλους στοιχεϊα, άνήλθε κατά πιοημο 48.8% Είς τούς επί υέρους, δμως, δεί- κτας παρουσιάΖονται ωρισμέναι διαφοραί. Συγκεκριμένως, ό είδι- κός δείκτης διατροφής διά τό δω δεκάμηνον μέχρι τού παρελθόντος. "(λτωβρίου παρουοιάίει αύξησιν κατά 20% ένιρ διά την διετίαν ή αύξησις είναι 57,3%. Ό δείκτης διατροφής £χει μεγαλειτέρον βα- ρϋτητα άπό τούς επί μέρους δεί- κτος, καί άντιπροσωπεϋει, είς την γενικήν σύνθεσιν τού δείκτου τά 38% Ό δείκτης οίνοπνευυατωδων ποτών καί καπνοΰ. αντιθέτως, πα- ρουσιό^ει πολύ μικροτέραν αϋξη- οτν. ή οπθία δι άτό δωίεκάμηνον άνέρχετοι είς 10,9%, καί διά την διετέον φθάνει τά 21.8% Ο εεδ*ός δείκτης ένδθοεακ: - οηοδήοεως ηυξήθη κατό 14,0% δια τό δωδεκάμηνον. ένψ διά την διτΗαν ή αύξηοκ τού ήτο 44.2% Είς τόν τομέα αυτόν, ή εξέλιξις τοΰ δείκτου κατά τά τελευταία δύο ετη παρουσιάΖεται άνώμαλος. 00- τιος, ένψ κατά την περίοδον "Ο¬ κτωβρίου 1972 - Οκτωβρίου 1973 παρουσιάΖεται αϋξηαις 26%, κατά 6) "Εγκρισις άμοιβών κ«] μι σθών των διενθ'./ντών ώς καί πο- σοστών των μ«λών τού Διοικητι <οϋ Σ>μ6ονλίου·
Οί έπιθΐΗΐοΰντες έκ των κ.κ. Με
όχων νά μετάσχουν είς την Σ'ΐνέ
όφείλουν νά οαχταθέσουν
άς μετοχάς των παρά τώ Τσμϊίω
Παρακαταθηκων καί Δανείων ή
.ταρά τινι των εν Ελλάδι άνωνύ
,οιν Τροσΐεξιτικών Έταιρειών καί
νά προσαγάγουν είς τά Γρονφ€ΐα
τής έταιρείας τάς σχ€τικάς όπο-
οείξεις κατατ)έσεο)ς τούτων ώς καί
τά τι«χόν πληρεξούσιο των άντι-
πςοσώπϊον πέντε (5)τουλάχιστον ή
ς ποό τής οριζομένης ώς ίίνω
διά την συνεδρίασιν τής Γενικής
; ήμερομηνίας, καί έν
γένε, «ηιμιμορφωθώσιν πρός τάς
διατώξεις τοΰ Καταστατικού·
Έν Αθήναις τή 5—12—1974
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
νεξετασθοϋν ωρισμένα θέματα εί-, ραγωγοί ίητοθν νά ληφθοϋν μέ-
τρα γιά την όπορρόφηση τής πα-
ραγωγής καϊ την παροχή των δι-
ευκολύνσεων γιά την αντιμετω¬
πίση των στοιχειωδών υποχρεώσε¬
ων τους. "Επίσης, οί έσπεριδοκαλ-
λιεργητές διαμαρτύρονται γιά τόν
βραδύ ρυθμό των έξαγωγών καί
/ήν εκμεταλλευθή πού ύφΐοταν-
ται όπό τούς έξαγωγεϊς, λόγω
τής μεγόλης προσφοράς τοϋ προϊ-
όντος. Οί παραγωγοί, γιό νά πε-
τύχουν την πωλήση των έσπερι-
δοειδών, έκτός άπό τίς πολλα-
πλές παροχωρήοεις τους, άναγκά-
Ζοντοι νά δεχθοϋν τό άντίκρυ-
ομα σέ δίγραμμη έπιταγή, μειω-
μένη κατά 20 λεπτά τό κιλό, μέ
την ύποχρεωτική δήλωση ότι μέ
τό ποοό αύτό μετέχουν οτά έ-
ξοδα κοπής τού προϊόντος, ένώ
πελευθέρωση τής είσαγωγης ωρι¬
σμένων άπό τά εϊδη πού ύπάγον-
προσεχή έβδομάδσ, θά συμπληρω¬
θή ό πνακας των είδών, τά ό-
σμούς) άπό χωρες τής Κοινής Ά-
γοράς.
Τέλος, κατά την ιδία σύσκεψη
θά έπανεΕετασθοΰν καί τά ληφθέν¬
τα τόν περοομένο Μόρτιο έκτακτο
ξεις: α) παραγωγικότητας τής
βιομηχανικής εργασίας: ύποχώρη-
σε στό έπίπεδο 114.6 τόν Ίούλιο
1974 όπό 121,2 τοϋ Μαίου. β)
Ή αυξήση των τιμών βιομηχανι-
κών προϊόΛτων ήταν ταχύτερη κα¬
τά 2,5% τόν Σεπτέμβριο έναντι
τοϋ Ίουνίου 1974. γ) Οί τιμές
των εγχωρίων σέ έπίπεδο χονδρι-
κής πωλήσεως, έναντι των εισα¬
γομένων έμφανί^ουν τόν Αϋγου-
στο κάμψη κατά 2% έναντι τού "Ι¬
ουλίου 1974. δ) Οί τιμές των
βιομηχανικών προϊόντων σέ αύγ-
κριση πρός τίς είσαγόμενες πρώ-
τες ΰλες, αυΕήθηκαν κατά 15,4%
ταχυτέρα κατά τό τρίτο τρίμηνο
έ.έ. τοϋ πρό έτους κόστους κοί
κατά 3,1% έναντι τοϋ προηγουμέ-
νου τριμήνου '
Τέλος τά στοιχεϊα τοϋ "Ιουλίου
έμφανι'Ζσυν πτωτική άπόκλιση στήν
σχέση μεταξύ τοΰ ρυθμοϋ αυξή¬
σεως των έΕαγωγών βιομηχανι-
"Εοοδα καΐ Ιξοδα τού Ε.Ι.Ρ.Τ.
μοσιότητα τά
του
δραστηοιότητά τού- Ό
στα σΐν,ητήται ή βδξησι; τί. ,
φο5άς αυτής, τότε ή πλήρη; .ζ€'?
ρωσι; τού κοίνον καθίστβτα, - ^
βλτ,μέη.
Έδημοσιενθησαν υπό τής ·Εθνι, κ,ιστικώς ΓΪσ<ροράς κης Στατιστικής 'Τπηρ«σίας, τά τούς "ΕλΑηνας> νά δίδη ^ΐ-"
έξοομηνιοιϊα στοΊχεϊα τά άφ-ορώντα ·>**'*'^-πη-τ™ »« χ. _&-·
είς τά έσοδοΐ τοΰ ΈΘνικοΰ Ίδρύ
ματος Ραδιο<ρ<ι)ΐνίας Τηλεοράβεως καΐ έξ αυτών ΐΐναι ένδια.φέρου<τα ή παρακολοί'θησις των διαφόρων κατηγοριών έσόδων, άλλα καί ή ονναγωγή οΤιμπεραΜΐάτων σχετι¬ κών μέ τά οΐκονομικά των δημοσί μ>ν Όργαντσμών, γ:νικώτερον.
Οΰτω, τά εσοδα τοϋ ΕΙΡΤ κα
τά τό πρώτον εξάμηνον τοϋ τρέ¬
χοντος ?το*'ς ηυξήθησαν κατα 22,
69ί, άνήρχντο δέ είς 311,5 έκατ·
δ-ΡΖ-, έναντι 253^) έκ. δρχ. τού άν
τισαίχου εξαμήνου τοϋ παρελθόν
"αί
την
ά
ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΩ
ΔΕΙΑΜΕΝΗ
ΑΠΟΚΤΑ Ο Ο
Πλωτή δεξομενή,
τος έ'τονς. Έξ αυτών, αί συνδοο ίκανότητος 28.000 τόννων θό
μαί καλΰπτονν, κατά τό πρώτον έ|Π0ΚΤη ουντόμως 0 -ο ' °"
ξάμττνον τοΰ 1974, τό 56 39ό τού _ '-'ΡΥανιομός
συνό/Λΐ·, άνερχόμενα είς 173,6 έκ..|Λιμενοα ΠειΡαιώς. Τούτο άνεκ0|
δρχ·, ένώ «ατά τό -τροηγοΰμ«ναν, νώθη χθές άπό τόν ΟΛΠ καί ε
ετος αί σ^δρομαί Ικάλνπτον τό νε ευμενώς δεκτό μεταξύ
«^1:™..^™:^™^:! νουτ,λ,οκών κύκλων
των
με την ιιιωσιν της σ,.μ,μί τοχης
τοϋ
μ η ης μ,μ χης ς
των συνδρ-ομων εί; τά εσοδα τού κο' 'διαίτερα των ναυπιγοεπισκευα
Ιδρύματος, αύξάνεται ή σνμμετο
χή των λοι,τών έσόδ<ον, τά όποϊο άποτελοΰνται κ.υρ;ως έκ των διαφη στών τοϋ Περάματος. "Ως γνωστόν, ή λειτουργία καί οτά τιμολόγια ή διαφορά έμφα- κων προϊόντων καΐ αυξήσεως τοϋ μέπ-ρα περιορισμοϋ των είσαγωγών. ' νί&τοι ώς κσταβληθεϊσα οτόν ( ουνόλου των έξαγωγών τής χώ- Τά μέτρσ αύτά συνβσταντο σέ με- Ι παραγωγό. τατόξεις πολλών είδών σέ δυομε- νέστερους είσσγωγικούς πίνακες, Διευβύνβεις συμφώνως τΰ5 Νόμα — 'Βκδοτττς ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ΚοτεπκΙο Ναναρχου Βσ—τη 55 Προίβτβμβνοε Τυπονρβτρείου ΡΑΒΡ^ΤΜΑ ΓΑΒΡίΜΑΙΔΗΪ Μακιη5τ— Σηομιάκου 1· ΑΜΦΙΑΛΗ ♦♦♦♦#♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦4 θά ήτο διαφωτιστική —εάν υπήρ¬ χεν— ώς πρός τάς έπιδράσεις επί τοϋ κόστους τής Ζωής των δια¬ φόρων κατηγοριών δαπανών. Αί «μεταφορα'ι - έπικοινωνίαι» τό τελευταίον έτος ή αϋξηο.ς εί- ΠύΕήθηοαν κατά τό τελευταίον έ ναι 14,0%. είς την στέγαοιν, ή αύ¬ ξησις τού δείκτου είναι μεγαλειτέ- ρα κατά τό τλευταϊον έτος, καΐ τος κατά 30,4%, καΐ κστά την διε- τίαν 50,5%. Τέλος, ό δείκτης «διαφορά» παρουσιάΖει αύξησιν φθάνει, διά τό δωδεκάμηνον μέχρ. | κατα 17·3%· ένώ δια Ύ*" διετίαν τοϋ παρελθόντος Όκτωβρίου τά ( Π αύεησ.ς ήτο 44,7%. Δέον νά ση¬ μειωθή, ότι άπό την διαμόρφωσιν τού δείκτου έλλείπουν τά δίδακτρα των φρονπστηρίων, αί δαπάναι δι" έπισκευάς αύτοκινήτων καΐ βλ-' Αων είδών. Πρόκειται περί δαπα- νών, αί οποίαι, κατά τά τελευταία έτη έχουν άποκτήσει σημαντικήν βαρύτητα διά τόν καταναλωτήν. Η ΧΕΡΣΑΙΑ ΣΤΝΔΕΣΗ ΡΙ- ΟΤ—ΑΝΤΤΡΡΙΟΤ 27,6%. Παροτηρεϊται, δηλαδή, ότι ή αύξησις των ένοικίων καθυστέ- ρηαε κατά έν περίπου έτος, λόγψ ακριβώς των χρονικών όρίων των ένοικίων. Πάντως, διά την προα- ναφερθεΐσαν διετίαν, ή αύξησις ήτο 37,8%. Ό δείκτης διά τόν «έξοπλισμόν κατοικίας καί δι" έφόδια νοικοκυ- ριοϋ», παρουσιάΖει αύξησιν 17,6% κατά τό τελευταίον έτος, ένψ είς τό προηγούμενον ήτο 23%, καί κατά την διετίαν 44,7%. Ή αύξησις τοϋ δείκτου «ύγεία - άτομική καθαριότης», κατά τά δω- Ζητήσεως, πού ώργάνωοε γιά τό ' 5εν ίκανοποιηθοϋν τά ανωτέρω δεκάμηνον μέχρι τού παρελθόντςο θέμα αυτό τό Τεχνικό Έπιμελητή- ' αίτήματα καΐ αν δέν γίνη άνοοτο- Ή χερσαία σύνδεση Ρίου - Άν- στήν αυξήση των προκαταβολών ώς 200% επί τής άξίας .τσϊφ· (γιά ωρισμένα μή βαοικά ειδή) καί στήν έπιμήκυνση τοϋ χρόνου πα- ρακρατήσεως των χρημστικών προ¬ καταβολών. Ώς πρός τίς είσαγωγές και- νούργιων έπιβατικών αΰτοκινήτων, άναμένεΥαι ότι θά υπάρξη είδική ρυθμίση. ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΕΙΣ Πρωτες ΰλες καί ένδιάμεσα ύ- λικά βιομηχανίας, πού κομίσθηκαν άπό 1η 'Απριλου 1974 ή θά κομι- σθοϋν ώς τίς 31 Δεκεμβριού 1974, δέν πρόκειται νά έπιβαρυνθοϋν μέ είοφορές, σέ περίπτωοη έκπροθέ- σμου έκτελωνισμοϋ τους. Σύμφω- να μέ σχετικές πληροφορίες, έχει υπογραφή καί ή σχετική άπόφα- ση. Τό μέτρο αύτό, πού θά έφαρ- μό^εται κατά περίπτωση, αποβλέ¬ πει στήν διευκόλυνοη τοϋ είοαγω- γικοϋ έμπορίου, τό όποϊο, λόγω των έκτόκτων περιοτάσεων, άντι- μετώπιοε δυσχέρειες οτόν διοκα- νονισμό καί έκτελωνισμό των ει¬ σαγομένων έμπορευμάτων, μέσα στίς τακτές προθεσμίεα, ποϋ προ- βλέπουν οί ίσχύουσες διατάξεις. Πρέπει νά σημειωθή, ότι ή είσ- φορά λόγω έκπροθέσμου έκτελω¬ νισμοϋ είναι 2% επί τής άξίας «τσίφ» γιά κάθε μήνα καθυστερή- σεως, πού μπορεϊ νά φθάση ώς 25% κατ' άνώτατο όριο. Πά νά τύχουν τής εξυπηρετή¬ σεως αυτής οί ένδιαφερόμενοι έμ- ποροι πρέπει νά ύποβάλουν σχε¬ τικές αίτήσεις στό ύπουργεϊο Έμ¬ πορίου. ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ ΒΑΜΒΑΚΟΣ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ ΑΡΤΑΣ ΖΗΤΟΥΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΑΡΤΑ, 6 Δεκεμβριού. — Οί βαμβακοπαραγωγοί τής πεδιάδος τής Άρτας, μέ ύπόμνημά τους 1 πρός την Κυδέρνηση 2ητοϋν την παρέμβαση τοϋ πρωθυπουργοϋ καί τοϋ ύπουργού Γεωργίας γιά τή οτήριξη τής τιμής τοϋ βάμβα- κος οτΐς 20 δραχμές καΐ την αϋ· ξηση τής έπιδοτήσεως οέ β δρα¬ χμές κατά κιλό. Οί καλλιεργητές, ϋστερα άπό την όλοκληριϋτική καταστροφη τής παραγωγής τους άπά τίς δυσμε- νεϊς καιρικές συνθήκες, βρίσκον- ται σέ πλήρη όδυνσμία νά έκπλη- ρώσουν τίς ύποχρεώσεις τους πρός την Άγροτική ΤράπεΖα καί τούς Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Κατώτερος κατά 6.7% έμτρανί- 2εται ό δγκος τής βιομηχανικής ποραγωγής, τόν Αϋγουστο 1974, σέ σχέση μέ εκείνον τοϋ 1973, σύμφωνα μέ τούς δείκτες πού κα- τορτι'Ζει καΐ δημοσιεύει στό τελευ- τοϊο δελτίο τού, ό Σύνδεσμος ' Ελ¬ λήνων Βιομηχανίαν. Οί λοιποί δεϊ- κτες έμφανίίουν τίς εξής έξελί- ρας. ΑΤΞΗΣΗ ΖΗΤΟΤΝ ΟΙ ΣΤι- ΤΑΞΙΟΤΧΟΙ Διαμοιρτύρεται ή Πανίλλήνιθς Όμοσπον'δία σννταξιούχων γιά την άνατίμηση τοϋ έλαιολάδου καί τής ζαχάρεως χαί ζητά ά-τό την κυδέρνηση την άμεβη καί άνάλογη αθξτϊση των μΐοτθών καί συντάζε ιον «,αΐ την διασφάλιση τής άγορα σηικης άξίας αυτών παγίως· μ* τή αύτόματο τιμαριθμική άνοα,οο σαρμογή τους. Αί μεταβιβάα,ς άκινήτον μίσεων είς τά «αδιοφωνικά καί τη πέε»ΠΤΠε δεξαμενής στόν Πειραια λεοπτικά δίκτυα. Λΰτω, τά ϊσοίχχ άποτελοϋσε βασικό αίτημα των " αύτά τ^ήθηβαν κ.ατά 35% κατά| σχολουμένων μέ (τίς έπ,σκε,,ρ, την υ.το έξέτασιο πορίοδον καί ά Ι . υΜ; νήλθον είς 135,9 έκ. δρχ. άντιποο χ δέ τό 43,7% των έσοδων, °Τ° τήα έπαναΑε'τουρνίας τής Δι. ένώ κατά τό α' εξάμηνον τού ώρυγος τού Σουέζ. 1973 άντιπροσωπείουν τό 39,7%· Ενδιαφέρον παςουσιάζει ή γεωγραφικά ·δ*.αμιερί(ίματα τής χο>
ρας κατανοιμή των έσόδων. Ή περι
οχή τού νοαοΰ Άττικής, καλύπτει
τά 65% τοΰ σννάλθΛ των. Καί έ-
νδ καλΐΕττ-ει τό 46,7% των συνδοο
μών, ■χ'αλώττει τό 98^% των δια
φτ)αίσρων. Τό γεγονός τουτο υπο
δτι ή διαφήμησις μέσω τής
τηλεοράσεως καί τοΰ ραδιοφώνου
γίνοτσι επί έθνικής 6άσεως καί
ότι αί τοπικαί έπιχειρήσεις ή δέν
ένδιαφέροντιαι νά Λρο&ληθοϋν μέ
σω των τοπικιώνσταθμών ή' δέν
δύνανται νά καταβάλονν τό ΰψη
λόν -,.όστος, ή, τέλος, τύ ΕΙΡΤ
δέν φροντίζει νά προωθήση την
διαφήαηον των τοπικών έπιχειρή
σειον μέσο) των τσ,ιικών σταθμών.
Διότ, είναι .πράγματι άδιανόητον
τά λοιπά εσο&α (Ικτός συνόρο-
μών)ι διά την Πελοπόννησον καί
"Ηπειρον νά είναι 11-000 δραχμαΐ
δι" ολόκληρον τό εξάμηνον. Βεβαί
ως, ΰπάρχΐΐ δκορεσμός τοΰ χρόνου
διαφημίσεως, άλλά τουλάχιστον οί
το.ιικοί ραδιοφωνικοί σταθμοι θά
δύνοτνται νά διαιφτ,μϊξονν τοπικάς
επιχείρησις.
Άλΐά πέραν ά.10 τή ανάλυσιν
Είς τά προσφότως δημοσιευθέν- οις είς την περιοχήν πρωτευού-
τα στο,χεια. υπο τής Έθν,κής σης, κατά τό πρώτον εξάμηνον χδν |οό6ων το0 -Τοούματος, γίν
Στατιστικής "Υπηρεσίας, τά σχετι- τού τρέχοντος έτους, όπου αί νώντ,αι ωρισμέναι σκέψεις διά την
κά πρός τάς μεταβιβάοεις άκινή- μεταβιβάσεις άκινήτων άντιπρο-
των κατά τό πρώτον εξάμηνον οωπεύουν τό 26.6% τοϋ συνόλου.
τιρρίου είναι έπ.βεβλΐιμένη, έτόνι- δ.αφόρους πιατωτέο καί ή χρεο-
σαν οί όμιληταΐ τής δημοσίας συ- . κοπίο του(: θεωρεΙταΐ βέβαιη αν
Όκτωβρίου, ήτο 16,6%, ένώ διά ^ριο Ελλάδος, χθές.
την διετίαν άνέρχετοι είς 49,4%.
Την μεγολειτέραν αύξησιν έκ των
Την συζητήση παρηκολούθησαν
οί ύπουργοΐ "Αμύνης καί Δημ. "£ρ-
έπί μέρους δεικτών (έκτός τής γων κ.κ. "Αβέρωφ καί Στράτος
διατροφής) παρουσιόζει ό δείκτης . καΐ ό βουλευτής κ. Διον. Λιβανός.
«έκπαίδευσις - μόρφωσις - άνοψυ-
χή», ό οποίος διά τό τελευταίον
έτος παρουσιόΖει ανοδον κατά
30,5% καί δια την διετίαν 53,0%.
Ειδικώτερον, κατά τόν παρελθόν-
τα Σεπτέμβριον, ηαρουσιάίεται
αύξησις τοϋ δείκτου τούτου κστά
10,3%, όφελομένη κυρίως είς την
αύξησιν των διδάκτρων των ίδιω-
τικών σχολείων. Καί είς τό σημεί¬
ον οϋτό, μία ανάλυσις των επί μέ¬
ρους οτοιχείων τοϋ δείκτου έκ μέ¬
ρους τής Στατιστικής Υπηρεσίας
Ό κ. "Αβέρωφ εδήλωσε ότι ή Κυ-
βέρνηοη θά παρακολουθήση τά όλο
θέμα καί θά μελετήση τά πόρισμο
τής δημοσίας συΖηττρεως.
Προηγουμένως ό άντιπρόεδρος
τοϋ Τ.Ε.Ε. κ. Μπόδρσς ύπεγρόμ-
μισε την άναγκαιότητα τής χερ-
σαίας συνδέοεως Ρίου — Άντιρ-
ρίθυ, τονίίοντος δτι πληθυομός
700.000 κατοίκων τής χώρας, πού
διακινεϊτοι διά τής όδού αυτής,
ταλσιπωρεϊται υπό τίς σημερινές
ουνθήκεο συγκοινωνίας.
λή των χρεών.
Προβλήμστα, όμως, άντιμετωπί-
Ζουν καί οί έσπεριδοκαλλιεργητές,
οί όποϊοι. ϋστερα άπό τίς άλλε-
πόλληλες καταστροφές των δλλων
καλλιεργειών τους, στήριξαν τίς
έλπίδες τους στά έσπεριδοειδή. Ή
φετεινή παραγωγή, κατά θετικές
έκτιμήσεις, άνέρχετσι σέ 18Ο.ΟΟΟ
τόννους, όλλά παρ' δλο ότι δια-
νύεται ήδη τό δεύτερο ήμισυ τής
έξαγωγικής περιόδου, μόνο 7.000
τόννοι έχουν έξαχθή μέχρι σήμε-
ρο (3.000 τόννοι άπό τά συσκευα-
οτήρια τής "Αρτας καί 4.ΟΟΟ τόν¬
νοι όπά τά συσκευοοτήρια Τής Μα-
κεδονίας). Καί όπως προβλέπεται,
ό ϊδιος ρυθμός έξαγωγών θά ου-
τοϋ τρέχοντος έτους, παρουσιάΖει
ενδιαφέρον ή σύγκρισις των επί
μέρους, κατά κατηγορίαν καί πε¬
ρίοδον, δεδομένων. Ούτως, ό ά-
ριθμός τοΰ συνόλου των μεταβι-
βασθέντων άκινήτων κστά τό πρώ¬
τον εξάμηνον τοϋ 1974 εμειώθη
κατά 26,9% άπό 169.570 κατά
τό πρώτον εξάμηνον τοΰ 1973,
είς 124.225. Ή άξία τοΟ συνό¬
λου των μεταβιβασθέντων άκινή¬
των εμειώθη κατά 20.6% — άπό
23.037,7 έκατ. δρχ. είς 18 279,7
έκατ. δρχ. Ό φαρός, διά την ιδί¬
αν περίοδον, εμειώθη κατά 27,5%
— είς 1.256 έκατ. δρχ., άπό 1.
734.3 έκατ. δρχ. — άντιστοιχεϊ
δέ κατά τό πρώτον εξάμηνον τοϋ
τρέχοντος &τους, ό φόρος μεταβι¬
βάσεως είς τό 6,8% τής άξίας των
άκινήτων, ένώ κατά τό πρώτον
εξάμηνον τού 1973 ή άντιστοιχία 5% καί τής άξίας κατά 36,3%
άνέρχοντσι δέ είς 33.080. συνολι¬
κής άΕίας 8.901,9 έκατ. δρχ., έ¬
νώ κατά τό πρώτον εξάμηνον τού
πορελθόντος έτους αί μεταβιβά-
οεις άκινήτων είς την περιοχήν
Πρωτευούσης ανήρχοντο είς 84.
596, άντεπροσώπευον δέ τό 49%
τοϋ συνόλου των μεταβιβάσεων καί
ή άξία των άνήρχετο εις 15.855,4
έκοτ. δρχ. ΠαρουσιάΖεται δ,Ίλαδή
μία μείωσις τοϋ άριθμοϋ των με¬
ταβιβάσεων κατά 61.4% καΐ τής
άξίας των μεταβιβασθέντων άκινή¬
των κστά 43,8%. Ειδικώτερον, κα¬
τά κατηγορίαν άκινήτων, τά συγ¬
κριτικά στοιχεϊα διά τό α' εξάμη¬
νον τοϋ 1974 παρουσιάζοντα! ώς
εξής: 1) Οίκόπεδσ: 14.728 με¬
ταβιβάσεις, συνολικής άξίας 2.
298 έκατ. δρχ., μείωσις τοϋ άρι¬
θμοϋ των μεταβιβάσεων κατύ 50,
άνάγκηνδημοσΐΓύσ>εως »α! των έ-
ξόδων. Διότι ό'ταν ό οίοσδή.τοτε
"Ελιλτ;ν, ό οποίος θά συστήση μι
αν εταιρείαν Πεηιωρίσμένης Εύθύ
νης μέ κεφάλαιον 200.000 μολις
δραχμών, .είναι ΰποχρεωμένος έκ
τον νόμο.) νά δημοσιεύη τόν ίσολο
γισμόν τής έταιρ-είας αυτής, θά έ
πς>ε.τ-: »αί ό δημόσιος όργανισμός,
ό οποίος μάλιστα είσπράττει βναγ
ήτο 7.5%.
Έκ τοϋ συνόλου των 124.225
άκινήτων των μεταβιβασθέντων
κατά τό πρώτον εξάμηνον τού τρέ¬
χοντος έτους, 34.203 ήσαν οίκό-
πεδσ. 6.108 οίκοδομαί, 29.052
διαμερίσματα καΐ 54.862 άγρο-
κτήματα. "Εναντι τής άντιστοίχου
περιόδου τοϋ παρελθόντος έτους,
πσρουσιάΖεται μείωσις, είς όλας
τάς κατηγορίας των άκινήτων ώς
ακολούθως: Οίκόπεδα 29%, οίκο¬
δομαί 32,2%, διαμερίσματα 25,
8% καί άγροκτήματα 33,4%. Ή
άξία των παρουσιάέεται ώς εξής:
α) Οίκόπεδα, μείίωίσιίςίί ίίί3ί,Τ
α) Οίκόπεδα, μείωσις 34,8, άνερ-
χομένη είς 3.5ΐρ,6 έκατ. δρχ.,
μειωμένη κατά 26,2%, γ) διαμε-
ρΐσμχττσ, 8.557 έκατ. δρχ., μείω-
σις 35,3% κο> γ) άγροκτήματα, 4.
505,9 έκατ. δρχ., αύξησις κατά
5,9%.
Ή μέση άξία των διαφόρων κα¬
τηγοριών άκινήτων παρουσιάΖει
ίδιαίτερο ενδιαφέρον, συγκρινο¬
μένη πρός την μέσην αξίαν τού
πρώτου εξαμήνου τοΰ πορελθόν¬
τος έτους. Συγκεκριμένως, ή μέ¬
ση όξία των οίκοπέδων μεισΰται
είς 102.600 δρχ., άπό 104.800
δρχ. τοϋ άντιστοίχου εξαμήνου τοϋ
1973. Των οίκοδομών ή μέση ά¬
ξία αύξάνεται είς 278.000 δρχ ,
άπό 238.ΟΟΟ δραχμών, ένώ των
διαυερισμάτων ή μέση άξία παρα-
μένει σχεδόν είς τό ίδιον επίπεδον
2ή Οίκοδομαί: 1.702. συνολικης
άξίας 752 εκ. δρχ., μείωσις των
μετοβιβόσεων κατά 61.7% καί τής
άξίας κατά 50,7%. 3) Διαμερίσμα-
τα: 15.604 (μείωσις 42,2%) συ¬
νολικής άξίας 5.588,6 έκατ. δρχ.
(μείωσις 36,3%). 4) Άγροκτή¬
ματα: 1.046 (μείωσις 95%, συ¬
νολικής άξία:: 263 έκ. δρχ. (μεί-
ωσις 86,4%).
Τέλος, ή μέση άξία άνά άκι'νη-
τον διά την περιοχήν πρωτευού¬
σης έχει ώς εξής: Οίκόπεδα 156.
ΟΟΟ δρχ. έναντι 119.000 τοϋ 1973,
οίκοδομαί 442.000 δρχ., έναντι
346.000 τοϋ 1973, διαμερίσματα
358.ΟΟΟ δρχ.. έναντι 325.ΟΟΟ
δρχ. τού 1973 καί άγροκτήματα
262.000 δρχ., έναντι 85.000 δρχ.
τοΰ 1973.
ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΩΧΘΕΝΤΕΣ Δ. Τ-
ΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΤΟ ΔΩΡΟ
ΘΑ ΠΑΡΟΤΝ
Όλόκληοο τό δχόρο Χριστουγέν
ών ©ά πά,ρονν καΐ οί ύπάλληλοι
τοΰ Δημοσίου καί των ΝΠΔΔ, οί
όποϊοι Ιχαν οκοχθή βτήν περίοΰο
τής δικτατορία; καί έποτνήλθαν ή
δή στίς θέσεις τους δ.'νάμει τοϋ
Ν·Δ. 76)1974.
ική άπόςραση υπέγραψε ό
ός Οίκονο,αικών κ. Εύάγγ.
των 295.000 δρχ. καΐ των άγρο- Χριστ^ηεννω
ή έ άξί ύξά
Δεβλετΐ)γλου_ στήν όποία καί άνα-
φέρ.εται &τΛ ώς πρός την κατηγο
^ία αυτή των ΰ
6ληθή είς τό
Ή ανακοινώση γιά την μελλον-
τική αποκτήση τής νέας δεξομενής
δγινε μέ την εύκαιρίας τής εγκρί
σεως, όπό τό διοικητικό συμδούλιο
τοϋ ΟΛΠ, τοΰ προγράμματος εη.
ενδύσεων τοϋ Όργανιομοϋ κατά
τό έτοός 1975.
Τό πρόγρσμμα προβλέπει γιά
τό προσεχές έτος κονδύλιο ϋψους
412.569.000 δραχμών, πού θά δια
τεθοϋν οέ έργα μηχανικοϋ έξοπλι-
ομοϋ καί άπολλστριώσεις χώρων.
Στό νέο έξοπλισμό τού ΟΛΠ,
έκτός άπό την πλωτή δεΕαμενή
των 28.000 τόννων, περιλαμδα-
νονται 50 όχήματα στοιβασίας, 3
κινητοΐ γερανοί, 10 ρυμουλκούμε-
να όχήματα, 2 ρυμουλκά ίσχύος
500 Ιππων τό κσθένα, άλλα 4
μικρότερα, 4 φορτηγίδες των 100
τόνων κ.ά.
Έξ άλλου, είδικά γιά τό 1975
προβλέπεται έναρξη διαδικασιών
γιά προμήθεια νέων μηχανημάτων'
καΐ λοιπού έξοηλισμοϋ, συνολικού
ϋψους δαπάνης 399 έκατομμυ-
ρΐων δραχμών.
Τέλος άξίίΐει νά σημειωθή, ότι
τό εγκριθέν πρόγρσμμα έπενδύ¬
σεων τοϋ ΟΛΠ προβλέπει σημαν-
τική αυξήση των έπενδύσεων τοϋ
Όργανισμοϋ γιά τά έτη 1976 καί
1977. Συγκεκριμένσ, τά ποσα
πού θά έπενδυθοϋν θά είναι 634
έκατομμύρια δραχμές τό 1977
Η ΙΑΠΩΝΙΑ ΜΠΟΡΕΓ
ΝΑ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΡΑΣΙΑ
«Εύρίιτστες προοπτικές ^πο-
θετήσεως έλληνικών κρασιών πα·
ρουοιάίει ή Ίσπωνική άγορσ, είτε
είς φιάλες. είτε σέ χύμα, είναι
δέ εύνοϊκά διατεθειμένη γιά τη
διεύρυναη των συναλλαγών με τη
χώρα μας, αρκεϊ ή έλληνικη πα¬
ραγωγή κρασιών νά προσαρμοσθή
πρός τίς μεθόδους, πού έφαρμό-
Ζουν άλλες άνταγωνίστριες χώ·
ρες». Τά ανωτέρω δήλωσε ^ Γε¬
νικάς Διευθυντής τοΰ Συμθουλίου
Προωθήσεως Έξαγωγών κ.
Ν
Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΠΛΟΙΩΝ
Μέ θέματα ούσίος, όπως τής
έννοίας τοϋ μεταφορέως, τής συμ
βάσεως μετςφορας, τοϋ πλοίου,
των έπιβατών, των άποσκευών καί
τοϋ άντικειμένου τό όποϊο καλύ¬
πτει ή μεταφορά, άσχολεϊται άηό
την περασμένη Δευτέρα στήν Ά-
θήνα ή Διεθνής Διάσκεψη επί
τής ευθυνής των πλοιοκτητών γιά
«ήν μεταφορά των έπιβατών καί
των άποσκευών τους.
Τά βέματα τά όποία ουΖητούν-
ται καλύπτουν επίσης την έφαρμο
νή τής καταρτιΖομένης συμβάσε¬
ως, την εύθύνη τοϋ μεταφορέως,
οέ περίπτωση θανάτου ή τρσυμα-
τισμοϋ επιβάτου καί απωλείας ή
βλάβης των άποσκευών τού, την
τύχη των άπολεσθέντων τιμαλφών
καΐ όλλων πολυτΐμων άντικειμένων
ώς καί την έκτοση τής άστικής εύ
θύνης τοΰ πλοιοκτήτου σέ περι-
πτώσεις έπελεύσεως των άτυχημά
των, Ζημιών ή όπωλειών.
Ή έλλπνίκή άντιπροσωπεία, χω
ρίς νά παραγνωρι'Ζη τό δικαίωμα
τοϋ επιβάτου νά τυγχάνη τής δε-
ούοης προστασίας, ασφαλείας κα'ι
καλύψεως γενικά των κινδύνων
στούς όποίους έκτίθεται λόγω τοΰ ι
τοξίδίου, ύπεστήριξε την άνάγκη
έξσσφολίσεως τοϋ πλοίου άπό οί α
δήποτε παράλογη άξία»η καΐ ά- ° κ· Π Ε Σ Μ Α Τ Ζ Ο Γ Λ Ο Υ
παίτηση τοϋ επιβάτου.
Σημειωτέον ότι τά όποτελέσμο-
τα τής μέχρι σήμερα ιμηφοφορίας
επί κάθε θέματος, εύνοοΰν τίς ύ-
ποοτηριίόμενες υπό τής Ελλά¬
δος θέσεις.
Πεπελάσης, πού ύπογράμμισε επί¬
σης ότι παρά τίς ύφιστάμενε; δυ-
νστότητες, τό 1973 έξήχθπσαν
στήν Ίαπωνϊα μόνο 9.708 φια-
λες έλληνικών κρασιών.
Στό μεταξύ, σέ εκθέση τού εμ-
πορικοΰ μας άκολούθου στό Τό-
κιο, άναφέρεται, μεταξύ άλλων,
ότι ή κατανάλωση κρασιών στήν
"Ιαπωνϊα αύξάνει σημαντικά. ότι
είσάγονται πολλοί τύποι γνωστών
ξένων κρσοιών καί ότι. έκτός των
έμφισλωμένων, είσάγονται ίπίσηα
οημαντικές ποσότητες σέ χθΜσ·
πού άναμιγνύονται μέ τούς
ρίους.
ων
τό δώρον
, άνεξαρτή-
Α Π Ε Ρ Γ Ι Α
ΜΗΧΑΝΟΞΥΛΟΥΡΓΩΝ
Σέ άπεργία δισρκείος κατήλθαν
οί μηχανοξυλουργοί τοϋ ξυλουργι
κου τμήμστος τοϋ έργοστασίου
-Όργανοχημική. — "Αρτης 10,
>— μέ αίτήματα: την αυ¬
τών ήμερομιοθίων, την βελτί
κτημστων ή μέση άξία αύξάνεται τω- Τ0ο βτι 0^ν ίμισθοδοτήθησαν ' ωση των όρων ύγιεινής στούς χώ
είς τάς 82.000 δρχ. άπό 58.ΟΟ0 ολόκληρον τό χρονικόν διάστημα ρους τής εργασίας καί την έπσνα
ι 16474 μέχρι 151274 υπό την
δρχ.
ι 16.4.74 μέχρι 15.12-74, υπό την
.αροϋπόθεσ,ν δτ. διχαιοϋνται μισθοΰ
[
«υ άπολυθέντος έργα
.αροϋπόθεσ,ν δτ. διχαιοϋνται μισθοΰ
Σημαντική, δμωο, είναι ή μειω- χατα την 16η Δ«»~ιτ5ο'κΗ,· 1974». [τοτεχνίτη Πανογια-οποθλου.
ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ
Γιά τό οίκονομικό πρό6λημα
τής χώρας μας σέ συσχέτησι με
την προοπτική έντάξεως στπν
Εύρωπαϊκή Κοινότητο, συΖπτΠσε
ό βουλευτής Αθηνών κσί πρώην
ύπουργός Οίκονομικών κ. ωαν
ΠεσματΖόγλου μέ την Κοινοβουλε"
τική όμάδα τοϋ ΧριστιανσδημοκΡ0
τικοϋ κόμματος τής Όμοσπονδι-
σκής Γερμανίας καθώς καΐ μέ
Γερμανό πρέσβυ κ. "Ονκεν.
Ό κ. Ιωάν. ΠεσμστΖόγλου
πέμεινε στήν άνάγκη προωθήσεωε
τής Εύρωπαϊκής ένότητος κοί στήν
ευρύτερη σημασία τής ένερΥ0
παρουσίας τής Ελλάδος σέ Μ10
' Ηνωμένη Εύρώπη.
τόν
ε-
ΚΩΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΙΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥθΙΣΤΟΡΗΜΑ
έκ προηγοπμένο·.,)
κχι(ΓΓω?'
Ρ, εβουάρ, λοιπόν καΐ καλω
ν τα
■,,.- κνριος εφυγε «ρονριόζος.
) "Ομηίος, μόλις άποιμακούν
ό γέρος, στάθηκε καί τόν
,·τγι=ρ άπό πιοτό καθώς .τήγαινε
{(ττ:ρ:ι γύρισε στόν Τώνη.
__Π-ρεργος τά·τοςι λοιπόν, αύ
, (, άνθρωπος! Άκόμα δέ σέ
Ι^οισ-ρ καί άμέ,σω; νά σέ παρου
ίΰΐ] στή γνναίκα τοι·.·. Πάει φι
^(,ΐί.ί νά τα φάη τό -Αειΐάλι τού.
Ο Τώνης *ε*α:ις πώς αύ-
ό τίντος εχει <ρίλ·: μόν μιά γυ •['/ιι ποΰ 'μποροίβε νά ήταν κόοη τίος ■/.{' έγγονή τού καί ομορ ^, καλλονή! Κι' ό'ιιιος —έδώ £ν ι τα περίεργο!— δέ φοβάται, Γην ζτ>εΐ»2ΐ! Την άφήνει έλεύ
>-αί μάς φωνάζει νά την γνω
' Γτ - γ,:ι αί·, νά ττ>; κάνονμε συν
ΙτΓθΐμά! '-Τδΐς; "Ε, έγώ ναμουνα
ν (!ά τώκανα αϋτύ.
Ο Τώνης θέ/.ηο: νά τόν ππ,ρά
_-ΐ}τιινετ«ι πως ί>£ εχει να φοοη
ή ά ι ό βένα.·
.__Έχεις δ'ικιο, ίί,τ,, »α! νά πή;,
ι./ά θά <τέ ·δοί>με καί σ·Ιν:ι.
_Μά έγώ, 'δέν εχυ> νά την ο,λερ
— ϋ μπο.?Εϊς. Παντί»;, έ'χε νπ'
ι,; σον ότι δέν είναι εΰκολη. Μή
|ν?ς .ττιιδεύττ-,κα έγώ καί δέν κατά
Ίφ-ο ι τίποτα! Καί νά σοΰ ιδίνη εύ
|χαι?ίίί ό Υ·έρος· Είδ·;;.
—Μά τί είν' αύτό; ά «γέρος»
—Χμ·- Έδώ τα μπλέξαμε. Τόν
■γιτ·_ιϊω καιρό χι' ί';ι.Μς —τό πι
Ιβτενιις;— δέν ξρρω καλά καλά
(τί είναι! Κι* αύτάς κι' ή γυναίκα
|τ(ΐ είναι ενα μ·. στ ί; 310! Είν' ένας
γος τι'αος. Έμπο;εύεται,
:ι'.:ι .τύτε χάνεται, χι' Γνστε
|ρ ι να τονε πάιλι. Μόνο τό πώ; παν
|τ'.'°ί'τΓ/.ε νά σοΰ -τώ, θά κα.τοώ.ά
|(ιΐ,: τί άνθοωπο; ε'ναι.
—Γάλλος είναι; ρώτησε ό Τώ
Νν>ι;·
— Αύτός, όπως μοΰ είτε, γεννή
ηκ? στή Μακειδονία, άπό -τατέρα
|φράγκο καί μητέρα Έλληνίδα. Έμ
ιότ'ΐν κα.τνά ε·ΰς..· Φι;ΰγει κι' εοχετ'
|ίδώ. Έδώ 6λ.ε.ιεις εχει γιά νά ζή
ν πολλοί άκόαη. Στάν εϋρωπα
πάλεμο έ(ρ·γε στή Γαλλία καΐ
με τήν άνακωχή, νάτονε -τάλι ήρ
|Θγ, "/.αί ποώτα-—πρώτα στά γοα
ΙηΕΪο τ.)ϋ μπόμπα γιά δοιν.ειές. Έ
Ιν.ή τον γνώρκχα κΓ έγώ· ΙΙαυά
|τά χοον'Ί/ια τού, όμως, είναι ίΰχα
Καί τό β.τοΐι5αιότΕςο είναι
Ι.το'ις, αν καί Φράγκα;, ©έν χωνΐύει
Ι τοϊ·ς Φραγκαλεβαντίνονς αυτού;
Ι ποΐίχο.,μ' έ&ώ. Μιά μερά, λ.οιπύν
|—γιά νά <τοΰ πώ καί πώς -ΐαντρεύ 'Τ|Έ— εϊμαστε, έδώ καί δυό χρό νιιι, έγώ κι' αύτάς στό σαλόνι τοΰ «Κι,-αΐιιερ», όπότε μπαίνει ί'νας ν .τη/.ι-χαγό; ιμέ μιά δμορφη νέα γυ «'./.α στό πλάι τον. ΕΓχ: αυτή ή Ι κο.τέλα κάτι τό έξαιρετικό άπάνιο της, έναν άέρα πριγκηπέσσαςι μέ τΐ| μεγα,λό-τ,ρε.πη κορμοστασιά της. Ήταν νέα, κααμιά €Ϊκοσι-ΐεντα- ρκι χρονών. "Ομορφη! "Αγαλμα! Ζή).εψα κεϊνον τόν κορδιομένον ΰ- πολοχαγό ποΰ καμάρχονε γιατί «αν μαζίτον-Ό γέρο Άλτιόνσος μό λις την εισί μέσ' άπό τα γναλιά Τον σκύβει καί μού λέει στ' αντί: <Χά γυναίκα! Τέτοια μιά γνναίκα 'θαθελα νά πάρω έγώ!». Τόν κοί τοξα σαστισμενος. «Μά μονσιού Λλφόνς1, τοϋ λρω- Αυτή ιτίναι κό ΟΊ σον». «"Εμ, άν είναι νά παν- Τί>εντής, νά πάρης κάτι ποΰ ν' άξί
ζή, μοΰ λεει. Άλλιώς-..»!
—·Τή πήρε, τέλος πόντον;
—-Βεβαία. Τώπε καΐ τώκαμε-
Τυ χρήμα δλέπεις..· Κατάφερε νά
τή γνωοίοη χλ' έ^τειδή κατάλαδε
·τ<ί>ς δέ μποροΰθΐ νά τήν κάνη μαι
τ'.;σσα τού, τής προτείνει μιά μερά
νίι την πάρη γυναίκα τού. Έκείνη
Υί/.ασε, φυσικά, στήν άρχή- "Τστε
Ρ ' όμ,ίος τό έ^έτασε άπό δώ κι' ά
.τί) ν.ΐϊ καί τιελικά δέχθηκε καί νά
*>0 .τώ δέν επεσε &5ιο, γιατί τί ή
τα·ί; Μιά .κακοτοΐλ-α φαίνεται ή
Τ''νε, καθώς Ιμα&α άργοτδ,ρα, λί
VI)
δύσκολη, πού κανείς δέν ήξ.ερε
οΐ'τε ξέρε, άπό ποϋ κρατάει η σκοΰ
ίια της.
—Ξένη είναι;
—"Οχι, ντόπια, δικιά μιις,
-αυονιά, μά βοϋ «Ιπα, γυναίκα-
μιστήριο! Κανείς δέν ξέρει χ,ι' ου
τ? κι' έκείνη ά,φήνιει νά τή; ξεφύγη
ταοτα· Κι' &>ως είναι Σμνρνιά,
Ί («νεται άπ' τή .προφορά της, άπ'
τ»' λ-όγια της. Πολύ εξι-πνη, μο1 Σμύρνη ήταν μα'ςεμένη έ*ίϊ·
Ο άφρός τοϋ καλοΰ κόσμον, Το
?Εχείλισμα τή; κομψότητας καί
Τίίς όμορ<ριας. Ή μπάντα τοΰ — τρατηγείου επαιζε <τέ μιά γιονια ίνα είθιμο οαλσάκι πού οί γλι«οί τοΐ' τόνοι άνεμοσκορπίξονταν γΰ ί-'" χαρον'μ,ε<να στό κ«νό, καθως τ°ΰς πετοϋο: τό άλαφνό άεγο;.
—Τί τρέχοι;
—Καλέ τί
Η ΙΙέπη, ή γυναίκα τοΰ Άλίΐόν
σου, έχεί ποϋ καθόταν, εμϊΐν* ξε
ρή, κατάχλο>μη σΐή θέση της, χω
αίς νά κοι-νηθτ), μέ τα χέρια δτο
να, κοεμασμένα καί τό κΕΐράλι γε(,
ιιεΎο στό στήβος, ξώριοσε στό κά
θΐΓ-^ά της λιπό(Ηιμη, ΐ.τοιμη νά αω
οιασβή χά'αο. Ό Τώνης μέ τ^ν
"Ομηςο ϊτρεΐαν. Βοήθησαν τόν
άτρ« της νά την άναση,κώσ,ηι την
Ιε,λούνησαν, τίποτα! Πον,λοί 'εΓχαν
ζεΐ/θή γτ'ΐρω καί τα γκαοσόνια
οί«ίμέ>ι;αν τίς καοέκλ:ς·
—'Λίγο αίθέοα, ιΙτε κάποιο;.
'Ο "Ομηρος άρ.τας,; τα χέοια
της, τάτΓΐψε ΰ,Λ'ατά, τής εδοεςε
τό ι^έτωπο, .τού ελαμ,ταν έ.-τάνι.)
τού χοντρΐ; στάλες από ίδρώτα κι
έτσι,' σιγά—σιγά ή γνναίχα άνοι
^ε τα μάτΐα της. Κοίτκξε γ.'ΐ-ο)
της μέ άπαπία τόν κόσμο .ιοϋ ήτιιν
'ςρμΕνος. "Ο Τώνης είχε πα,οομε
ρίσ:, πλάγια κι' ^ίχε άνακ:ιτ(ΐτη'
) μέ τοϊ;ς πι;ςι:ργονς, πού αηχι
ζαν τώς·α νά σκοραΐϊονται άπά δι
ά^ριση. Ό Άλφόνσος τςάδτίξε τή
;:αρένλα, ταυ δί.τλα βτή, γννι,·';-α
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ■
ΟΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΕΣ ΛΟΗΕΥΤΕΣ ΕΚΚΙ1ΗΣΙΕΣ
ΣΤΠΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΤΗΣ ΚΒΡΒΐΛΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ Ν. ΚΑΙ Μ. ΤΙΕΡΡΥ ·ΛΕ ΝΟΥΒΕΛ
ΚΛΙΖ ΡΟΥΠΕΣΤΡ Ν ΤΕ ΚΑΠΠΑΝΤΟΣ»
Ζ ΕΓ-
—-Τί ?χ«θεςι «γάπή ιιο»>;
— Α, τι^τοτα τό σοβιοό, ιΐ'θΰρι
σ·ι ϊ,κείνη. Μιά ζαλΛδα. Μοί- ,ιροα
ογ τόοα. Δέν είναι τίποτα. ΙΙώ;
κάνετε έ'τσ, ο/.οι <τας! Ποϋ είναι 6 "Ομ-ηρος; Έκεϊνος πλησίασε· Ήρθε ν.Γ ό Τώνης_ -/άθησαν κι' ό ΆλΓρόνσος τόν σΰστησ·: στή γιναίκα το-. "Η πιε ιεν,-ΐ ποτήρι νερό, ,μά ήταν ακό μη ζαλισιιένη καϊ χλωμή. Τα χέ ρια της καί τα χείλια της ?τρ?μαν. Προσπαθούσι νά χαμογε^βη, μά ςρηινόταν πώς όέν μποροϋσΐ. Ση κώθηκαν νά φύγονν. * ** "Οταν έμειναν 'μόνο, οί νίοι, τα σοΰσουρο γΰρω ςρούντο>σε. Πολλοί
καί πολλέ; κοιτοΰσαν ποός τό τρα
πίξι πού τώρα κάθονταν ό "Ομη
ρος ιΐέ τόν Τώνη.
—Λοιπόνι νά σέ πειράξϋ) τώρα
>.ι' έγώ μέ τή σειρά μου; είπ·ς δ
Τώνης στόν "Ομη;ο·
—"Α, όχι, φίΧ; μοί». Δέν εχεις
δίκιο. Ξέρο) τί θές νά πής. "Οτι
με >?Ιδ'2 καί συγκινή9ηκ?·. "Ε, Μα
κάρι νάτανε γιά μένη. Μά οχι. Εί
ναι τό φΓσικό της. Λιποθνμάει μΐ
τό τίποτα. Ε!ναι πολνΰ ΐύαίοθητη
Ώβα,'α γτιναίκη) άλλά «μή μοϋ α
πτο.». Καί είδίς, τί άριστοτεχικά
δάερίται; Είναι δμο,ρφη, Αλ.λά αμα
θέλει γίνεται σιοστή ζιογςαί ιά.
—Δέ μοϋ λές πώς εΐααι ψάφιος
γι' αυτήν.
—Μα οχι, <τ!λε μο;·. ΆπΛώς 8αν.μάΐρ> τα ωραίο- Βεβαία όΐν
τό κρνβο) .ιώς μ* άρίονςι, ναί... "Ο
χι, οα(·)ς. 'κΓΙί πώς εΤ.}κιι ψΟΓΓιος
γι' τΰτήν! Έγώι τα ξέιθΐΐ;, &έν
ιίίμαι γιά αίσθήματα καί ϊρωτες.
Αϋτά τό κάνεις έσΰ. Σέ θυμάμαι
κι' άπό τα σχολειό- "Ολο έρωτο-
χτιπτχιιένο; «ου ήσουνα. "Ολο ά
γτ.τοΰσες· « Η |·υχή μου γνρ*ύειτό
Ίδανικό τη;»! Φσσ; ! Τα θ.μάσαι;
Τέλος πάντων.
"Ετειναν λ!γη ώησ άκ»μ« κου
βεντιάΐοντας, πειοάίοντας ό ?-
να; τόν αλλο κ<ιί θανμάζοντα; τ άν ώραιόκοσμο ποΰ εΐχ; την ,μ·:γάλη βεράντα τον καί τέλ.ο;ι άποιτάσισαν νά φύγουν. —Θθιςθης αΰριο; <)ώτησε ο "Ο ιιηρο;· Ρανκδοΰ έδω. Μάλιστα, έγώ θά μάθω καί τί άπόγινε μέ την κνρία Μπαρώ. ΙΙρέ-τει·.· —Ρωτδς κι' έκ αέ,ρου; μου, σέ παςακα,λώ, το.λάχιστο γιά τόν τΰ πό. Λ "Οταν μετά την λιποθι,μία της ή Πρπη βρεθηκΐ στή κάμαί.'ά της_ εμεινΐ σάν άποχαινιοαένη- Δέ μπο ροϋσε νά ,σκεφθή τί,-ιοτα· ΛΟτό, πού τή; οα·νέ6η οταν είδ·: τόν Τιό νη, την είχε τόσο σιτνταϊάΐει, πού τή; οταμάτησε τύ μι·αλό. "Οταν ακοισ.5, πρώτα άπ' τόν αντοα της πάκ θάρχόταν μαζί μέ τόν "Ομη- ρο κι' «ό γιά; τοΰ Ίιοανίοη, πού ηςθε προχθέ; άπ' τό Παρίσι», τα χασε! Δέ μποροΰσΐ νά τό πιστέ ψη! Ήταν ποτε ιδι<νατό. Ποτέ δέν Τό φανταξόταν αύΐό. Είχε τό σο πολϋ <τι»νηθίσΕΐ μέ την άπουσία το^', μέ την έλ^λειψή τού, πού τόν είχε πιά ξ·:χάσει σχε·5όν. Καί τώ- οα, μέ μιά λέ?η πού ήκουσε·.. Άμα τόν εΐδε νά μπαίνη μέ τόν "Ομηρο στή ΰΐράντα, τή; <α νν,-χε πώς ενα πελώριο χίρι τράδη ξε μιά θεόρ<ιτη αύλαία κοά έ'λαμ ψαν π.'σοι τηά στό ανοιγμά της, μέ μιάς, παλαές λά;μψεις ίύτνχίας, παλιές άνα,ανήσεις γλυκές κι' ενοι (·>σ·! ρίγη »τό κοο,μί της- "Τστερα
αίτές οί λάμψεις, σιγά σιγά τής
φάνηκ* πώς εφενγαν, μάκςαινοτν
στό 6ά9ος, χάνονταν σ' ενα σκοτά
δι... Τότ.ε λιπο&ΰμησε· "Αμα συν
ήοβε κπί τό είδ<ε μπροστά της, χω ρί; έκεϊνος νά την άναγνοίρίξη, ο ταν τ-ής τόν οι'βτησαν —τί είί'ο ία— δταν βνοιιο,σε τα χείλη τον βτά δάκτυλά της_ ώσθάνθη·/,: νά γεμίζη τό κεφάλι της άπά ενα τσονχτερό κρί>0 ποΰ τό ενοιο>6ε
στό μέτω.ιά της· θά τή; έρχόταν
πάλι ή κρίση κι' ε(ψνγ«· Ήθελε νά
πεί-τοιτήση, νά κο.νηθή. νά Λεισ3ή
πώς ήταν ξύπνια. πώς δέν όνει-
—Αύτά λέει χι'
Μέ
ρειότανί.
(Συνεχίξεται)
ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΙΙΣΕ
Άριστ. Σαδβίδη
ΑΡΧΑ-ΙΚΑ ΦΘΟΓΤΟΛΟΠ
ΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΙΙΟΝ
ΤΙΑΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΤ &
ΤΩΝ ΑΛΛ12Ν ΝΕΩΤΕΡΩΝ.
Μϊλέτη διά την διαπίστω-
σιν τής προφοοδς των μα¬
κρών φωνηέντιον/ των διφθόγ
γο>ν καί τής δασείας ής την
αρχαίαν γλώσσαν.
(Σννέχεια έκ προηγούμενον)
Ή μεγάλη αϊθουσα είναι άΕιο-
ηρόσεκτη γιά τίς βαθειές καμαρω-
τές φάτνες της, πού χωρί2ονται
άναμεταΕύ των μέ χονδρά πιλά-
οτροα. Ή Β. φότνη, μοναδική
για τα όδοντωτά στολίδια γύρω
άπό τήν περιφέρεια τοϋ τόΕου της,
εχει τίς ιδιες διαστάσεις μέ τήν
άπέναντι πόρτα κι ενα σταυρό χα-
ραγμένο οτό τΰμπανό της Ή ό¬
ροφή τής α'ιθουςΐας είναι έπίπεδη
καί χωρίίεται άπό τα τοιχώματα
μ' ένα φαρδύ διάίωμα, οί διαστά¬
σεις τοϋ όποίου έχουν ύπολογι-
οθή γιά νά πλαισιώσουν τό κεντρι
κό στόλισμα τής όροφής, δηλαδή,
μιά οειρά άπό άνάγλυφους έλλη-
νικούς σταυρούς, έγγεγραμμένους
διαγώνια μέσα σέ σκαφτούς ρόμ-
6ους. Ή αϊθουσα αυτή, καθώς εί¬
ναι κάθετα τοποβετημένη, στόν
όρι2όντιο προθάλομο καί κεντρω-
μένη άπό τή Β. φάτνη, φαίνεται
ότι ήταν μιά αϊθουσα συνεδριά-
οεων. Στή θάση των τοιχωμάτων
τής καΐ σέ ϋψος 50 έκατοοτο-
μέτρων, ό βράχος είναι πιό καθα-
ρός, σάν νά ήταν τοποθετημένος
έκεϊ πρωτύτερα ένας πάγκος.
Ή δεΕιά πόρτα είσάγει σ' ένα
διάδρομο τοϋ ίδίου πλάτους μέ
αυτήν, ό οποίος συνδέεται πρός
Β. μέ τήν έκκλησία καί Α. μέ τό
παρεκχλήσιο.
Ή έκκλησία είναι άρκετά με¬
γάλη κι έπειδή δέν φαντίΖεται ά¬
πό πουθενά, είναι σκοτεινή, καϊ
γι' αύτό λέγεται «Καρανλίκ καλέ
κιλισεσί» (έκκληαία τοϋ σκοτεινοϋ
φρουρίου). "Εχει τό σχήμα τοϋ
έγγεγρομμένου οταυρού, μέ τρείς
κόγχες κα'ι κεντρικό τροϋλλο, ό
οποίος στη,οίΖεται σέ τέσσαρες τε-
τράγωνες κολόνες μέ χονδροειδή
έπίκρανα. Τό σύνολό της θυμίΖει
τίς ποώτες Καππαδοκικές έκκλη-
σίες, στόν τύπο τού έγγεγραμμέ-
νου σταυροϋ, όπως ή έκκλησία
Κιλιτσλάρ, ή προτίμηση δμως της
τετράγωνης κολόνας στό κεντοι-
κό τετράγωνο παραμένει ϊδιο χα-
.οακτηριοτικό τής περιοχής Χα¬
σάν — νταγί. Στά τοιχωματά της
δέν ύπάρχουν λαΕευτά οτολίδια,
έκτός όπό μιά στρογγυλή φάτνη
στό μεοημβρινό καί μιά όρθογώ-
νια στό βορινό. Στό μεσημβρινό
καί δυτικό τοίχωμά της είναι λα-
ζεμμένες δύο πόρτες. Ή πρώτη
τήν συνδέει μέ τόν διάδρομο πού
άνοφέραμε καί ή δλλη μέ τόν προ
θάλαμο. Οί τοιχογραφίες πού οτό
λι£αν άλλοτε τό έσωτερικό της
δέν ύπάρχουν πιά καί σέ ωρισμέ¬
να μέρη βλέπομε μερικά άοπρα
οημάδια μόνον άπό έπιχρίσματα.
Άντίθετα μέ τήν έκκλησία, ό
διάδρομος πού όδηγεϊ σέ αυτή,
καθώς καί τό παρεκκλήσιο, είναι
στολισμένα μέ περίτεχνα λαΕευτά
σχέδια.
Στόν διάδρομο, επάνω άπό έ¬
να όριΖόντιο διάζωμα, πού άπέχει
δύο μέτρα περίπου άπό τό έδα-
φος, τό τοίχωμα εχει διαιρεθή μέ
δύο πιλάστρια σέ τρία τμήματα.
Σέ κάθε τμήμα είναι λαζεμμένη
μιά τυφλή καμάρα ή δύο δίδυμες.
Ή όροφή εχει διαιρεθή έπίσης σέ
άνάγλυφα καί σκαφτά ρομβοειδή
πεδία κατ' έναλλαγή. Μέσα σέ
κάθε σκαφτό ρόμβο είναι έγγε
γραμμένος διαγώνια ένας άνάγλυ
φός ελληνικάς σταύρος κι επάνω
σέ κάθε άνάγλυφο είναι σχεδια-
σμένος μέ τόν ϊδιο τρόπο ένας
Ζωγραφιστός.
Την ιδία διακόσμηοη βλέπομε
καί στήν όροφή τού παρεκκλησίου,
μέ μόνη τή διαφορά τα 2ωγραφι-
στά σχέδια διατηροϋνται έκεϊ σέ
καλύτερη κατάσταση. Στά δύο τοι-
χώματά τού, δύο συμμετρικό πι-
λάοτρια χωρίίουν τήν έπιφάνεια
σέ τρία όρθογώνια βαθουλωτά έ-
πίπεδα. Στό κεντρικό έπίπεδο έ-
νια άνάγλυφο Χ αποτελεί τό μονα-
δικό στολίδι κα'ι στά πλαγινά, μιά
τυφλή καμάρα πλαισιώνει τή Ζω-
γραφιστή σιλουέττα ενός κυπαρισ-
σιού.
Ή πρωτοτυπία τοϋ μοναστικοΰ
αύτοϋ ουγκροτήματος έγκειται στά
γλυπτά στολίδια των όροφών, στά
Ζωγραφιστά δένδρα μέσα σέ τυφ-
λές καμάρες, τα όποϊα δεν έχουν
τό άντίστοιχό των στίς περιοχές
πού έρευνήθηκαν όπό τόν Ζερφα-
νιόν.
ι'Απέναντι άπό τήν έκκλησία
ν Ι <; οτροφή. αυτή, στήν όλλη πλαγιά τοϋ διέ-·.;, , δρου βράχου, βλέπομε μιά όρθο- ' * Τοΰ ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΪΔΗ δύο παρόθυρα, τό ένα επάνω στό άλλο. Πρόκειται άοφαλοκ; γιά έ¬ να έρημητήριο, πού δέν έξερευ- νήδηκε ποτέ. Στήν Ιδία δε£ιά όχθη τοϋ πο- ταμοΰ κοί λίγο παραπάνω πρός τό Ίχλόρα βρίσκεται ή έκκλησία ■Έγρί τάς·' (Παναγίος) πού πε- ριγράψαμε. "Υοτερα άπό την έκ- κληοία αυτή, μερικά παρεκκλήσια καί πολυάριθμες αϊθουσες, πού εί ναι λαΕεμμένες οτίς δύο πλευρές τής χαράδρας, δέν έχουν έσωτε- ρική διακόσμηση. Όσο προχωροϋ- με πρός τα επάνω, ή κοιλόδα γί- νεται πιό στενή καί ό ποταμός πέφτει όρμητικά, οχηματίΖοντας «ιαδοχικούς καταρράκτεα Πρέ- πει νά σκαρφαλώσωμε τούς ήλιό- λουατους βράχους τής άριστερής δχθης γιά νά συναντήσωμε τα πρώτα σπίτια τοϋ Ίχλάρα. Μρο- στά σ' ένα άπό αύτά εϊδομε μιά ατήλη άπό πωρόλιθο, επάνω ατήν όποία ύπήρχε ή έΕής έπιγραφή: «ΣΕΛΕΥΚΟΣ ΜΑ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΙ». Ι (Συνεχί^εται) Καρδιά τού άλιίτη ΣΤΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜ Άκουμπισμένος στήν πόρτα τοΰ άπόμερου οπιτιοΰ, ό άλήτης μ'λοϋ- σε μέ τή φτωχή γυναίκα τοΰ £υ- λοκόπου. — "Ετσι πάντα γυρίΖεις; τόν ρώτησε έκείνη. — Ναί... Χρόνια τώρα τα 6ή- ματά μου όκολουθοϋν καινούργι- ουα δρόμους άποκρίθηκε έκεϊνος. Αύτη είναι ή 2ωή μου... "Εχει βε¬ βαία τα κακά της εχει όμυος και τίς χαρές της. — Άλήθεια; ψιθύρισε ή γυναϊ- Τή στιγμή έκείνη άκούστηκε ά- Γ,ό μέσα ή φωνή ενός παιδιού. — Κάθισε έδώ λίγο, άν σοΰ ά- ρέση... ΚΓ έτρεΕε μέσα, ένώ αύτόο κά¬ θισε οτο σκαλοπάτι. Ήταν ένας γέρος μέ δοπρη γενειόδα, οκυ- φτός, μέ ϋαρωμένο μέτωπο. Ό άνθρωπος αύτός εϊχε γιά σύντρο- φό τού την άτυχία. Τα μάτια τού δμως δέν έδειχναν κανένα μίσος γτά την τύχη τού. Άπεναντίας φαι- νόντουοαν γ^υκά. γυναίκας. — Ποϋ είναι ό μπαμπάς;... — Θά γυρίση σέ λϊγο... — Καί τί βά μοΰ φέρη; ρωτοϋ- σε τό παιδί μέ παράπονο. — Θά σοϋ φέρη ενα ώραΐο παι- χνίδι! — Τί ποιχνίδι, μαμά; "Ενα κου- π μέ στρατιωτάκια; — Ναί, παιδί μου! Τό παιδί σώπασε. Ή γυναϊκα τότε ξαναγύρισε στό γέρο. — Τί εχει τό παιδί σου, κυρά μου; την ρώτησε. — Είναι όρρωστο, άπάντησε έ¬ κείνη. Θάθελε κρέας, καλή τρο- φή... Δέν μποροϋμε δμως νά τοθ δώσουμε τίποτε άπ' αύτά. Ό πα· τέρας τού κερδί2ει τόοο λίγα, που μόλις γιά τό ψωμί φτάνουν... Ύ πολόγιίε πώς θδπιανε μιά πιό κα λή δουλειά τίς ήμέρες αύτές. Εί χε υποσχεθή στό παιδί γιά τό Χριστούγεννα ένα κουτϊ στρατιω¬ τάκια. Μά δέν πέτυχε τή δουλειά αυτή. Κι' αθριο είναι τα Χριστού¬ γεννα κα'ι τό παιδί μας δέ θαχη τό δώρο τού. — Κοιμήσου, παιδί μου... ά-[ — Χριστούγεννα;... Αθριο;... έ.- κουγόταν άπό μέσα ή φωνή τής Τό 'Ελληνιχό Αστννομόώ Μνθιστό?ηρα ΑΣΠΡΕΣΤΟΥΛΙΠΞ Της (Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον) Δέν 'διχ.άΐονται οί θα,ιιενοι!» —«Δέν ;Ιναι ή ΚϊινΘια!..» ■ψιθι' ρισα· «Τό παλτό δέν είναι άπώ·δει ξη». ή αστΐΛΌμια. Πήγαινε1 άδερφοΰλα μόν νά έτοι μαστεϊς. θά σε π.Εριαένω». τίς σπάλβς μέ μέγα λη δνσκολία. Τα .τόδια μου δέ μέ ■Λ;ατοϋσιν· ΤΗοθα έδΛ κι' ά'ρχισα νά ντΰνονμαι σάν αϋτόιματο. Ή Κύν€ια ξεκλείδωσε καί μπήκε με ποοσ·"χτικά. —«Τί ε·παθες; Είσσι άορωστη;,>
—■«Κοντιεύω νά τςΈλλναθώ»! 'ϊέ
σπασα. «Βιοή,κανε τό πτώψκι βου!·.
Ό "Εντοναηντ γνώρισε τή γοΰνα
σο·ι<. Κι' έγώ ποέπει νά δο> τϊ(ν
πεθθ".ιενη! Δέ τό.λ;αησ;ι νά τοΰ πώ
.-ώ; εΐοαι πιό ζιοντανή άπά μέν<ι! Ν. ΔΡΟΣΟΥ γέλασε είρωνΐζά καί μ' άπάντησε Πώς έγινκ κά,τοιο μεγάλο Μέ .κύτταξε στά μάτια κι' έ'μπ ν'ξ ιι* άνοιχτό <ττ(.μη· "Τστ.ςςτι ε σκασε στά γέλιπ. —«Λ?ν εγινε >ΛΛ·ίν:ί λιίθος, Φιν.
λι;. Η ιστοαγγαλισμ*νη γυναίκα
εΐμαι έγώ».
Ξοαλ.ώθην.ε στά κρεβίίάτι γελών
τας καί 'μιλ.οίσε δτ'νατό, σά νήτκν:
.μόνη της· —«Δέν πρέπει νά χα-
θεϊ ή ^εϋκαιρία! "Οσο τα οκ*φ.τον
μαι... Είναι τέλειο! ^ανμάοιο!
Μοναδικό»! Ή Κΰνθια ΜακΚήν
νοιν στς,αγγαλκτμένη». "Ολοι θά πι
στεΐ·οΐΛ'.ϊ δή δέν ΰπάρχ.ω πιά! Κι
έγώ 'θά &ρίσκοιμαι στήν Άργϊντι
νή, <πά Μεξικό, στήν Αύστραλία· "Οτου τ' άπ·οι(Μνά άε.ροπορικά δρο μολ-όγια μέ στε'ιλοννε πιά γρήΎ°' ρια .ν>. .— Στάθηκε μιά στιγμή σιλ
λογιομΐνη.—· «Δέ θαχει προλάίίει
ή άστυνομία·· "Ισος, αύτάς νά μή
εχει
ΊΧΐ άκόμα!-.».
μ, τα μονόί.ογό της,
πού ·είχε άςκχίσιει νά γίνεται, γιά
μενά, άσννάρττΓτος.
—«Μην όνειρεύεσαι. θά τ[ανε<ιω θεϊ σέ λίγο ή άλήθεια»· ■—«Έσύ θά τή πιστατοιήβεις! Θά πεϊς πώ; ιεΓμα,ι. έγώ..·». —«Αί γ[>:ται! Νά ν.άνο) ότι σέ
είδτ,ι τα ,-ιαραδίχτΓ.,κα. Άλλά, αύ
τ·ό είναι άδύνατο!>·
—«Κι' ς, -ίναι δννατό» έ.-ιέ
κΓ αμχισ: νά μέ 6οη
«πό ντύσιμο· Τραθή
αενε.
Οάει
χτητ.σ <'πό κοντά τη;. —«2τό ξανσλέω. Αϋτό, ποϊ· μοΰ ζηΤ"·ς, δέ γίνεται! Δέν μπο'.ΐο» νά &ώ μίαν άγνωστη γι<ναίκα και νά πί» .τώς είσαι σύ.·». —«"Αγνωστη;» άπόρησε- «Δέν τα πιστΕνο)!..». —«Δίν είναι άνάγκη· Δώσ·5 τα χαοακτΓ,ηιοτικά τή; Ροΐθ·..». λατάλαδα. Άνατρίχια -—«Ό νΑλμ.τε5τ!...» Σάν ϋπνιοτισμένη κατε'Οηκα. Ό "Κντο. αιντ μέ περίμενε. Άμίλ.η τοι ίίτάσα,ι.ιε στή Σκώτ.Λΐντ. Γυ άρντ. Μπή>.α σ' ίνα γραφεϊο. Ά
πέναντ ,μου, σιήν αλλη α,κρη, ένσς
ιςύγενικός ντετ.Εκτι6· Άνάμεσά μας
τό γοΰνινο .-ΐαλτά τής Κύνθιας!..
Μοΰ φέρβΓιχε μέ μεγάλη λ^ε.ττότη
τα- Μοί ζήτησε λεπτομερειες γιά
τα χαρακτηοιστικά της, τα σημά
δια ΤΓ,ς. Μέ ρώτησε αν ύποπτευό
μοινα κανένα! ·Η ταρίΐχή μου ν
τανΓ δ:κ(ΐιολογΓ;μένη στά μάτια
τον. Ή Ροΰθ κι' ή Κΰνθια μοιά
ζανε. Τα ιδία ιμαλ^/νΐά, τα ϊδιο άνά
στι 'ίίί% τό ίδι» δέη,μα... Ή Στάν
λειί ή'τανε πιό άδύνατη· «Πόσο 6ο
ρύς είναι ό πεθα,μΞνος!.» ΙΙολλέ
φορέ; τοΰτα τα λόγ α ήρθοτνς στή
της, μπορώ νά τα κάνω όλα αύ-
τθ».
Μώ οτό μεταΕύ τό χιόνι έπεφτε
πι>κνό... Γιά ν' αγοράση αύτά πού
ήθελε καί νά ξαναγυρίση στό σηίτι
τοΰ Ευλοκόπου, χρειαΖόταν δυό
ώρες... Καί πάκι θδβριοκε πάλι
τό δρόμο, πού θά. τόν είχε σκεπά-
σει τα χιΰνι;
— "Ελα, δντρα μου, μην άπελ-
πί2εσαι... Θδχης περιοαότερη τύ¬
χη μεθαύριο .. είπε ή γυναϊκα
ατόν Ευλοκόπο.
Έκεϊνος καθόταν κοντά οτή
φωτία, λυπημένος.
— Στενοχωριέμαι πιό πολύ, για-
τί εϊχα υποσχεθή στό παιδί τό
δωρο τού...
— Τό Εέρω... Μά τί νά κάνης
άφοϋ δέν έχεις...
Οί δυό ούΖυγοι σώπαοαν γιά
λίγο. Μιά σιαιπή γεμάτη αγωνίο
εϊχε άπλωθή στό φτωχικό σπιτάχι.
Ό Ευλοκόπος σέ μιά στιγμή £Ϊ
πε πάλι:
— Σέ λίγο θά Ευπνήση τό παι
δι μας... Δέν θά μάς ζητήση ϊοιχς
Κι ή φωνοθλα τού έαθυσε ο
ένα λυγμό.
ϊαφνικό, ένα χτύπημα άκούοτη-
κε στήν πόρτα.
— Ποίος είναι μέ τέτοιον και¬
ρό, είπε ό Ευλοκόπος.
Καί παίρνοντος τή λόμπο τρά
6ηΕε πρός την πόρτα.
— Άνοϊχτε, καλοί μου άνβρω-
ποι... Είν' ό Χριοτοώλης!
ΚΓ οταν ή πόρτα άνοιΕε, πορου-
σιάστηκε ό γέρο - άλήτης φορτω-
μένος μέ πακέτα...
Σέ λίγο, γιορταίαν οτό φτωχι-
κό σπϊτι τοϋ Ευλοκόπου. Γύρω στό
τραπέ2ι βασίλευε ή χαρά. Ό γέρο
- όλήτης είχε φέρει χριοτόψωμα.
τρόφιμα, παιχνίδια. Τό παιδάκι
μόλις είδε τό κουτϊ μέ τούς κοκκι-
νόχρυοους οτρατιώτες πετάχτηκε
άπό τό κρεβατάκι τού, πήρε θέσι
<οντά στό τραπέίι κοί χαρούμενο, αήκωσε τα μστόκια τού οτό γέρο - αλήτη κα'ι τού φώναΕε: «Σ' άγα- πώ πολύ, καλέ μου Χριστούλη!...» ΚΓ ό γέρο - άλήτης, βλέπον- τας την ευτυχία πού εϊχε οκορπί- τίποτα... Θά συλλογιστή δμιως δ.π σει γύρω τού, έννοιωθε μιά άπέ- τοϋ είχαμε υποσχεθή... Αύτό θά ραντη εύχαρίατησι. μο.'! Παίς τά'ϊ.:ρε ή Κύν- Βια; Ε'χε δοηθήσει τόν 'Αλμ.τερτ; Τςεΐς άλήθειε;, μόνο, ·;Ιπα κεΐ ,ιι~σα: Τό παλτό ή'τανε τή; Κύν θιιΐς- Ό άντρας μου δέν ήταν« ά δε;φός τοΰ "Εντο'.ιαρντ. Δέν ηξε ρα ,λ?πτομί·ρεΐι:ς γιά την .τυρκα- τα <η μάδια· πτΊργο τότε! Μπροστά στό άπαίσιο πτώμα τής δΐ'βτυχιαμ/νης Ροΰθ, κόντ:ψα νά λιγίσω! Ό ντετέκτιβ 6ιάστηκε νά μέ συνοδέψει οτ'α Δέν ταντότητα γιά, Δεν ~ού «Τμοιινα στόν κανε ό άλήτης. — Δέν τό ζέρεις; Ό γέρος κούνησε τό κεφάλι τού. Οί μέρες γΓ αυτόν ήταν δλεο όμοιες. Περπατοϋσε άδιάκοπα, έ- λεγε τα ιδία λόγια στίς πόρτες των σπιτιών, ίητιανεύοντας κα'ι κοιμόταν δπου τύχαινε. Τί τόν έν· διέφεραν οί γιορτάσιμες ήμέρες; Ένώ ό άλήτης έκανε τίς οκέ- ψεις αύτές, ή γυναίκα εϊχε μπή πάλι στό σπίτι. ϊαναγύρισε φέρ- νοντας λίγο ψωμί. — Νά, πάρε! τοϋ εϊπε. ΔόΕα σοι ό Θεός, αύτό δέν μάς έλειψε ποτέ... Ξέρεις όμως πώς άπόψε θαχουμε χιόνι; — Ναί, εϊπε ό γέρος, εύχαρι- οτώντας την γιά τό ψωμί. Καί σέ λίγο πρόσθεσε: — Τό χιόνι δέν μέ τρομάΖει... Καληνύχτα, καλή μου γυναϊκα κΓ ό Θεός νά σάς φυλάη!... Κι' άπομακρύνθηκε άπό τό Εε- μοναχιασμένο έκεϊνο σπίτι. Σέ λίγο αρχιοε νά φυσάη πα- γωμένος άέρας. Μαϋρα σύννεφα είχαν σκεπάσει τόν ούρανό. Ό άλήτης· πήρε τό μονοπάτι, θυθισμένος στίς σκέψεις τού. Συλλογι^όταν τό φτωχικό σπι- τάκι τής καλής γυναίκας. Δέν ή- ταν βεβαία πιό εύτυχισμένοι έ- κεϊνοι άπ' αυτόν... Κ Γ όμως, οϋ- τε κΓ αύτός ήταν πάντα άλήτης... εύτυχιομένες μέ- αύτός οίκογένεια μοϋ σπαράΕη τήν καρδιά... Θεέ μου! Τί φτώχεια! Άλλοτε γιορ- τάΖαμε τα Χριστούγεννα... Μά ε¬ φέτος τίποτα! Τή στιγμή έκείνη μιά ιρωνούλα άκούστηκε: — Μαμά!... Μαμα!... Ή μητέρα έτρεΕε ά^έσως κον¬ τά στό παιδί. — Δέν έφερε, μαμα, τίποτα; ρώτησε έκεϊνο. — "Οχι, χρυοό μου, όχι... Αϋ- ριο... — "Ολο αϋριο μοϋ λές, μαμά... Κ Γ δταν ήρθε ή ώρα νά κοιμη- 6οϋν έατρωσαν οτό γέρο - άλήτη) ένα στρώμα άπό άχυρο. Πρ'ιν Εη· ι;ερώση, έκΓϊνος σηκώθηκε. Στά- 6πκε κι' όφουγκράστηκρ. "Ολοι κοιμόντουσαν γύρω τού. Σκέφθηκε τήν ευτυχία πού είχε ο·<οοπίαει σ' έκείνο τό φτωχόοπι- το. Τέτοια χαρά. τέτοια ίκανοποί- ησι εϊχε χρόνια πολλά νά τήν νοιώοη... Δέν ήθελε ν' ακούση εύ- χαριστίες. Κι' έφυγε άθόρυβα μέ¬ σα οτό χιόνι, τραδώντας πρός τό δγνωστο... ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ Τα Βιβλία και οί "Ανθρωποΐ ΙΩΑΝ Ν ΑΣ ΤΣΑΤΣΟΤ: Ο Λ- ΔΕΡΦΟΣ ΜΟΤ ΓΙΩΡΓΟΣ 2Ε ΦΕΡΗΣ βιβλιοπωλείον τής Εστι γιά τής στραγγα.λΐισμίνης. —«Τή σκότωβες κι' αυτή;..» Μέ κίτταξε χατάιιατα μέ μιά —«"Οχι έγώ..·». —«ΙΙοιός τότε; Ποώς μπηροΰ σε νά σκοτο'χτει τή Ρούθ κα.1 ν' ά φήσει έσένα;». "Ανοι?ε τή ντοιλά,τα έβγαλ.ε τα ."ΐΛλτά κι' έ:να κα.τί)-ο μου. Μοί· τα ίτόριτβε. "Τστ:ρσ, ·δίνοντάς μου την τσάνται καΐ τα γάντια, "Τπόγραψα ν.ι' έ'φνγα! Ή άποστο λή μοΐ'?Ιχ/Ε τε?.ειώσει!-.. Ό "Εντουαρντ μέ περίμενε- 'Λ ,μίλ.ητσι καΐ πάλι γυρίσαμε. Ή σι ο.τή μόν τοΰδιοοΓ την άπάντησηι πού γϊρενε! Μ' έ<Γεπε ώς έ'5ω (Ιπ τΐϊν πόρτοι καί μοϋ ϊήτησε σνγνώ μη γιά την ταλαυτωρα·.· —«Δέ θά τό ςΕχάσω χα/.ή μου άδερφθύλα...»· "Ενοκβσα βαθπά, κείνη τή στιγ μή, πόσο πολύ άχάριστη εΐμοννα! Δέν εϊχα τό θάοςος νά τάν κυττά ξιο..· Ή Φύλλις σταμάτηβε άπότομα. 'Έ :ρι·Λ| ε τό πρόσωπό της μέσα στά χέρια της καί ξέσπασε σέ δ^ νατά κλάμιματα. Τήν άφη<ΐα νά σιτές&·|· Τό μεγάλο ρολόι μέ τούς έννιά χτιαΌΐςτουι εσπασε την ά,,τύιλιτη γα?.ήνη, πού κνβε<) νοϊσε τα πάντΐι κείνη τή στιγμή. Ξύπντ>σε μέσα μοί· την άνησυχία.
"Αν κι' εϊχα σι·ρτώο"ει την πόρτα,
φοδόμοινα την ςαφνιχή ΐμφάν.ισιι
τής Κίνθιας. Η Φύλλις
τα κεη.άλι καΐ μέ κΰτταξε.
—^Λιέν έ'οχεται ποτέ ποίν άπ' τα
μεσάν^χτα! ϊΐπε άογά καί κουρα
σμένα.· "ΤίνΓα άναστένα?ε, σκ»ύ-
πισε δσα 'δάν.ρια είχον άπο,μείνει
στά μάτια της καί σννέχισε:
—«Τό δωμάτιο ήτανε σιγυρισμέ
νο. Ή Κννθια όρθή στή μιεσόπορ-
τα.
φαίνεται πώς ή Μαίρη»
άρχισε. Άλλά νοιώθοντα; ,-ΐώς ο
λα ήτανε μέ τό μεςος της, χομο
Ικίΐο.τοιημένη· «Έπιτέλονς-^
φ<ί)να|ε. Άπόχτησα έναν ,-ΐολιτι- μο συνεργάτην. (ΣΐΛΐ:χίζεται) ΠΡΟΣΦΥΠΑ Ό νέος Μεγάλος Στερεοφωνικός Δίσκος της έταιρίας «ΠΟΛΥΦΩΝ» 1 ΠΡΟΣΦΥΠΑ ;; 12 συγκλονιστικά τραγούδια γιά τοΰς άνθρώπυυς πού ;έχασαν τίς πατρίδες τους στή Μικρασιατική Κατα- ΚΟφ,Ν|ΩΤΗ |. ^ ΜΟΥΖΑΚΗ γώνια πορτα, κλεισμενη με μια ι «^ υυλόπετρα κι επάνω άπό αυτή, | * Είχε γνωρίοει ρες. Είχε κι' καί σπίτι... Μά άπό τότε είχαν περάσει πολλά χρόνια... Πένθη, καταστρο- φές είχαν καταστρέψει τήν όμορ- φη 2ωή τού. Κακή μοϊρα τόν έρριΕε στούς δρόμους. Έγκατέλειψε τήν πα- τρίδα τού, χωρίς πεντάρα. Ήταν άποφοοισμένος νά έργαστή. Μά ποίος θάδινε δουλειά σέ μιά σκυ- φτή άπό λύπες ράχη ή σέ χέρια πού έτρεμαν; Γελοϋσαν μα2ί τού δταν τούς ελεγε πώς μποροϋσε νά δουλέψη... "Ετοι, χρόνια τώρα 6άδι2ε χω- ρίς σκοπό. "Επειτα συνήθισε στήν άλήτικη 2ωή. Ζητιάνευε στ'ις πόρ¬ τες. Άλλοΰ τοϋδιναν ψωμί, τυρ'ι ι λίγο κρασί. Άλλοϋ τοϋδιναν αί λεπτά. Τα χρήματα τα φύλαγε. Όταν μά2ευε λίγα, τ' δλλαζε μέ νομί- σματα μεγαλύτερης άΕίας καί τα φύλαγε κΓ σύτά. Έτσι τώρα εϊ- ε ατήν ταέπη τού άρκετά... Χρι¬ στούγεννα! Χριστούγεννα! Αυτή ή λέΕη στριφογύρι2ε στό μυαλό τοϋ γέρο - άλήτη. Άπόψε θαφτανε στήν πόλι, δπου θά Ζη· τοϋσε άσυλο σέ κανένα σπίτι. Θά τοϋδιναν βεβαία τήν αδεία κάπου νά κοιμηθή. Καί θά κοιυόταν έ- ρημος, ένώ ό άλλος κόσμος θά προετοιμαΖόταν γιά τή Χριστουγεν- νιάτικη γιορτή. Μά κι' άλλοι δέν θά περνοϋσαν πιό εύτυχισυένα Χριστούγεννα άπ' αυτόν... Στό σπίτι τής γυναίκας μέ τό παιδί, ΐσως νά κοιμόντουσαν μοναχα μέ λίγο ψωμί... «Τούς δυοτυχισμένους!» σκέ φτηκε ό γέρος - άλήτης. Σαφνικά στάθηκε καί μιά σκέψι πέρασε ά¬ πό τό μυαλό τού. "Αν ήθελε αύ¬ τός, μποροϋσε άπόψε νά τούς κά¬ νη εύτυχισμένους. Μήπακ: δέν εϊ- χε στή τοέπη τού όλόκληρη πε- ριουσία;... Μήπως δέν μποροϋσε νά τοϋο αγοράση καί χριστόψωμα κα'ι γαλοπούλα ψητή, καί ένο κου- τί μέ οτρατιωτάκια; -Ναί, σκέφτηκε ώ γέρο ■ άλη- άς 1!>73, 371
Σποιδαϊ". 6σρ.(τϊ>μαντο,
κτικότατ, (ίαθιστόχαστο χ«.ι ένδίΐ
κτικό τής ΐστορικής μοίιςας μας
αύτό τό βιβλίω. Τα πιάνιο οτά χί
ι» ι οί νΑ τό ξανα.πΐιάνιι>. Νά? χθές
ν.'Μ <τή}ΐ,Εΐ>α ίανη ϊιάδασα, άνώιεσα
σ' α,λλες ζ,λλρς, τίς σΓλίδ·?ς ίίπον
άνιστορίϊ ή άδελφή τού ποιηιΐή τίς
δ;-ημο:τικές καΐ δαριές άπό μελλού
μ.νη τραγικότητοι καί όδύνη ήμε-
ρ-ς τοΰ Νοέμ(>ρη 1920, -τ.οίν καΐ
βστε.α άπό τίς μοιραίως έκλογές,
τί ιιεγαιλ.υτερο πσλιτικό
τ»ΰ 'Ελει'). Ηενιΐελοι·. Κϋί στοχά
ζομαι .τόσο. επειτ'Χ άπά .ΤΈνηντατρσ
σερ'ΐ όλόκληρα χρόνι^ι οί Τδιοι συν
τελεστές, ίι κατά;α τοΰ
(στήν Κΰπρο τούτη τή (ΐθίΐά),
προΓ·δΐ'θ(ρίζοι·ν τούς ίδιον; όλέθρονς
κια ;αναο;ί'ρνο'-ν τόν «Άττίλη»
στά (?>ς ποοχθές εύτυχισμρνο νησί
τής Άφ;θί)ίτη;, γεγονός πού σέ
κάν,~ι νά χάνεις κάθε ίλπίδα γκ'ι
τήν .τορΕΪα τοθ κόσμοτ* μ·ας·
Τ ό Γΐι&λί» (ΐίτά είναι ή .μέσα ά
πά σ.τιάνια, «τνγκινητική ά&ε)-(τική
άγάπη καί στοργή γλαφι ρή. εκθέ¬
ση καί έρμηνεία ιτοΰ <ίιοβιναισθή- ,,αιιτος καί τοΰ ι|;νχισμοΰ τοΰ ποιητή χωρο; δέν ίτχοϊ, και (ΐνΒ'.ΧΊ.τιοι:. Ό Λ'οιοριστιένος μοΰ επιτρέ.τει νά έπεν.ταιθό) σέ ).·ι πτομέ.ειες, νά σχολιάσι·> συναρτή
σεις, νά δκιτ-πιόσο άτομικές, πιά
.-τροσιοπικές έντνπώσεις ν.αχ ά,να-
ιανΓ,Πίΐς .-τού σ' αί-τές μέ πα,ρακι
νεΐ ή άπό μικρά παι δι γνωοιμία
μόν με τήν οίκογένεια ιτοΰ -τοιηΐτή
Στέλ. Σειρεριάδη στήν άληβμόνη
τη Σ>:άλα Κ λ ηζΓ αενών τοΰ ΐων;-
κοΰ Βο>ρ/ά. Οί <τρλίδες ΰ'που π·ϊ· Γ. Σ';φ Τα (ΐπο3.-ΐάσματ<ι άπό τα γριτ,ι.ματα τοΰ άδελ((Όν εντο- νης δρομοιτικότητιις, είναι ή αμεση Λ,αοοισία έςα'.οετικά εναΐσθητης άλλά συνάμα >.αί δινατή; ψυχής
-τού άγωνίζεται, αύτοενδοσκοποί·με
νη κ α αντο-Τ'ιθαρχονμενη, νά εΰ
ιει ■/ :ί νά πταγματώσει τόν έαιτό
ής α?σα στήν τέχνη — τήν ποίη
ιη. Ή έ,τ'αΌνη ασκήση γΰοο άπό
ή ^ίαρύτητα τής λέ§ης (πόσο τήν
μιο>θϋ>!) πίοτΐΊπώ'νιει άνα·γλυ<ρτκά ■ιά ζάθ* λογοτέχνη τό πρώτιστο οιτο χρεος ευθυνής. Οί έξηγή- σεις καΐ οί σέ παλλά σημεϊτι 6α 3ισί χαΐ ποιητικοΐ στοχασμοί πού Τσάτσον σι·^.ιληρώνον τήν έΗομολόγηση ι Γ .τοιητή "/..ά σνγροτοΰν έ'τοι δρα ιο.τικόν διάλογο -τού γιά νέονς ίδι ιάτατα λογοτΕχνε; άποτιελεί χρήσι ιιη μύηση οΐό θεμελιακό ψνχολογι ό καί αΐσθητικά πςόβλημα τής τέ χνη; άν&οο)πιάς. Άλλά δσο άτομι κά >.''ΐ1 άν τυχόν ρστάθτρίαν τα κί
νητ.(£ γιά τήν σ.γγτα€ρή τοΰ βι¬
βλίον αυτόν, τα γεγονά; ότι -τροβάλ
~ι την γένεση μιά; σημαντική;
-οιττικής ποοσΐ'Μΐικόττ)τας των
στιγχοόνο>ν ελληνικόν γραιμμάτων
επάνω οτό βάθο; σΐΎτα'ρακτΓ/αόν ί-
ί ρικών γεγονότων δτι
/■ ι την ε>.6εση τή; ποιητική;
οεί.ις τοϋ Γιώογον Σεο;έρη μέ τό
γίγνεσθ·αι όλόκληη,η; ταραγμένη
ίποχής άνεδάζει >τόν τόμο «Ό ι
5εο<ΐϋς μόν Γιώργος Σεο^εοτ,ς» στή στάθμη ποιλυτίμου τεκμηρίου οί τολευταϊες πολνώδυ νες ί|μ?'ρες καί ώοες τής ζιοής τοϋ ά5ελ^ροϋ -τοιητή είναι σνγκλονιστι κές, οχ, μόνο γιά μέ τόν -τροσοΜτι κά γνώριμο καϊ (τίλο: «Στή μέγα λη άβρώστεια άπο6άλλ·"ΐ κανείςδ,τι ν. χτάχτηίε στή ζο>ή· Γίνιται -τάλι
ιμ·/;ο ,ταιδΐ -τού ζητάει μίσα στ-ό
σκοτάδ, τή μάνα τού. Χαμογελοΰ
(Τρ σάν τοΰ Ισκ»να τή ρ_·τίδα πού
θιΊμιζε πόνο. Νά κοιταχταΰμ* άκό
μη στά υάτια, στά μϊγαλωμένα τον
μάι'ια- "Α-τλ.ωνε τό δεμίνο τον χέ
<_.ι γύρο) άπά τάν λαιμό μόν, καί μέ τρο:6οϊ(ΤΕ κοντά τού·, (σελ. 229). Καί «Η:;άδι άργά, κονρνιασμενη στή γικνιά τοΰ μουντοΰ σαλονιοδ τοΰ «Εΰαγγειλισμοΰ», πλάγι στήν «ϊθοισ,ί τής άνάνηψης, ακονα τ' ώ ρολόγ^ τα δάνουα τοΰ χρόνον. Ήρθε λοιπόν ή ιορα γιά τάν μέγα λο γ.ρισμό.·» (<-«:λ· 230). «Τώρα η.ιεμος πιά, μέ κοίταΐζε άκάμα μέ τα μι»"ό χαμόγϊλο -τού εΐχ* παιδί. Ό χρύνος σταμάτησε- άνώτερης ΰφής, τε,κμηρίου πολ.ιτΐ) (σελ· Γιά νά γραφεϊ τέτοΐο 6ι6λίο, έ χρειάσθηκε τα σΐΛταΙοιασμα στο χασμοΓι καί μεγάλ.ης κη,ρ·διά;. Χιί) ρ α άπΛ τήν γνήβια έλληνικότητά τον, εργο ίΐρ<Ίπα'ίκοΰ έπιπΕ^οι·. 1ΙΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ ΔΙΟΡ»ΩΣΗ Στά (τΰλλο τής 23 Νο?μ6οίον τγΓι «.ΙΙρ. Κόσμον·», σ.,λ. 6 ΙΙοτίν.ον «Τα <>ι(>λία καΐ οί άνθριι»
.τοΐ"-> παι.νιλείφ&ηικε Από την στοιχ·"ι
ο&:σία ή άκά/.ονθη μνεία σι»γγρα
:, ι κια τίτλον 6ι6λίον πού επρεπε
να ά·/.οκο*)ΐ}<3τ έτ·ιΤΐι άπό τό σχο λίασμα τοΰ 6ι6/.ίο· «<ι·;ν ός άπό τα τείχη-.·» τής Ίσ. Σεκιαρίδη -—Μα όί>^ο.6α:
ΦΛΕΑΝΑ ΜΑΡΟΧΤΣΕΛΛΙ:
ΠΑ ΕΜΑΣ ΣΤΓΧΡΟΝΟΤΣ
ΑΧΘΡΩΠΟΤΣ Λι-οικοΐ στίχοι εκ
θ'η «Τετοάδια. τή; Διεθνικής "Ε
νοισης τή; ποί-ησης» Ρωμη, μέ τήν
είκόνα τή; ποιήτρκι,ς καΐ σχίδια
τή; ιδία;, 126 σελίδες.
τό «χολίαΛΤμα τοϋ δι
δλίον. (Ή Έντ6;τ':ρ Πέσε Γκ.;ν
νι .τού μοΰ στέλ.νΕΐ τα βι/ΐλία αύ
τής τή; Γκδοτικής βπρας €ίναι ή
ιδία ποιήτρια( π.ρ«χΐι>ρτιμενης ήλι
κιίιις, καΐ έκδίδει ίταλό<{ο>'νο Λεριο
δικό στή Ρωμη)·
ΙΙΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Άθήνα — Δεκέμβριος 1973 - Σελίδες 157
Πωλεϊται παρά τώ συγγραφεί
(Στρατηγοϋ Πλαοτήρα 55 —Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΙΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥθΙΣΤΟΡΗΜΑ
έκ προηγοπμένο·.,)
κχι(ΓΓω?'
Ρ, εβουάρ, λοιπόν καΐ καλω
ν τα
■,,.- κνριος εφυγε «ρονριόζος.
) "Ομηίος, μόλις άποιμακούν
ό γέρος, στάθηκε καί τόν
,·τγι=ρ άπό πιοτό καθώς .τήγαινε
{(ττ:ρ:ι γύρισε στόν Τώνη.
__Π-ρεργος τά·τοςι λοιπόν, αύ
, (, άνθρωπος! Άκόμα δέ σέ
Ι^οισ-ρ καί άμέ,σω; νά σέ παρου
ίΰΐ] στή γνναίκα τοι·.·. Πάει φι
^(,ΐί.ί νά τα φάη τό -Αειΐάλι τού.
Ο Τώνης *ε*α:ις πώς αύ-
ό τίντος εχει <ρίλ·: μόν μιά γυ •['/ιι ποΰ 'μποροίβε νά ήταν κόοη τίος ■/.{' έγγονή τού καί ομορ ^, καλλονή! Κι' ό'ιιιος —έδώ £ν ι τα περίεργο!— δέ φοβάται, Γην ζτ>εΐ»2ΐ! Την άφήνει έλεύ
>-αί μάς φωνάζει νά την γνω
' Γτ - γ,:ι αί·, νά ττ>; κάνονμε συν
ΙτΓθΐμά! '-Τδΐς; "Ε, έγώ ναμουνα
ν (!ά τώκανα αϋτύ.
Ο Τώνης θέ/.ηο: νά τόν ππ,ρά
_-ΐ}τιινετ«ι πως ί>£ εχει να φοοη
ή ά ι ό βένα.·
.__Έχεις δ'ικιο, ίί,τ,, »α! νά πή;,
ι./ά θά <τέ ·δοί>με καί σ·Ιν:ι.
_Μά έγώ, 'δέν εχυ> νά την ο,λερ
— ϋ μπο.?Εϊς. Παντί»;, έ'χε νπ'
ι,; σον ότι δέν είναι εΰκολη. Μή
|ν?ς .ττιιδεύττ-,κα έγώ καί δέν κατά
Ίφ-ο ι τίποτα! Καί νά σοΰ ιδίνη εύ
|χαι?ίίί ό Υ·έρος· Είδ·;;.
—Μά τί είν' αύτό; ά «γέρος»
—Χμ·- Έδώ τα μπλέξαμε. Τόν
■γιτ·_ιϊω καιρό χι' ί';ι.Μς —τό πι
Ιβτενιις;— δέν ξρρω καλά καλά
(τί είναι! Κι* αύτάς κι' ή γυναίκα
|τ(ΐ είναι ενα μ·. στ ί; 310! Είν' ένας
γος τι'αος. Έμπο;εύεται,
:ι'.:ι .τύτε χάνεται, χι' Γνστε
|ρ ι να τονε πάιλι. Μόνο τό πώ; παν
|τ'.'°ί'τΓ/.ε νά σοΰ -τώ, θά κα.τοώ.ά
|(ιΐ,: τί άνθοωπο; ε'ναι.
—Γάλλος είναι; ρώτησε ό Τώ
Νν>ι;·
— Αύτός, όπως μοΰ είτε, γεννή
ηκ? στή Μακειδονία, άπό -τατέρα
|φράγκο καί μητέρα Έλληνίδα. Έμ
ιότ'ΐν κα.τνά ε·ΰς..· Φι;ΰγει κι' εοχετ'
|ίδώ. Έδώ 6λ.ε.ιεις εχει γιά νά ζή
ν πολλοί άκόαη. Στάν εϋρωπα
πάλεμο έ(ρ·γε στή Γαλλία καΐ
με τήν άνακωχή, νάτονε -τάλι ήρ
|Θγ, "/.αί ποώτα-—πρώτα στά γοα
ΙηΕΪο τ.)ϋ μπόμπα γιά δοιν.ειές. Έ
Ιν.ή τον γνώρκχα κΓ έγώ· ΙΙαυά
|τά χοον'Ί/ια τού, όμως, είναι ίΰχα
Καί τό β.τοΐι5αιότΕςο είναι
Ι.το'ις, αν καί Φράγκα;, ©έν χωνΐύει
Ι τοϊ·ς Φραγκαλεβαντίνονς αυτού;
Ι ποΐίχο.,μ' έ&ώ. Μιά μερά, λ.οιπύν
|—γιά νά <τοΰ πώ καί πώς -ΐαντρεύ 'Τ|Έ— εϊμαστε, έδώ καί δυό χρό νιιι, έγώ κι' αύτάς στό σαλόνι τοΰ «Κι,-αΐιιερ», όπότε μπαίνει ί'νας ν .τη/.ι-χαγό; ιμέ μιά δμορφη νέα γυ «'./.α στό πλάι τον. ΕΓχ: αυτή ή Ι κο.τέλα κάτι τό έξαιρετικό άπάνιο της, έναν άέρα πριγκηπέσσαςι μέ τΐ| μεγα,λό-τ,ρε.πη κορμοστασιά της. Ήταν νέα, κααμιά €Ϊκοσι-ΐεντα- ρκι χρονών. "Ομορφη! "Αγαλμα! Ζή).εψα κεϊνον τόν κορδιομένον ΰ- πολοχαγό ποΰ καμάρχονε γιατί «αν μαζίτον-Ό γέρο Άλτιόνσος μό λις την εισί μέσ' άπό τα γναλιά Τον σκύβει καί μού λέει στ' αντί: <Χά γυναίκα! Τέτοια μιά γνναίκα 'θαθελα νά πάρω έγώ!». Τόν κοί τοξα σαστισμενος. «Μά μονσιού Λλφόνς1, τοϋ λρω- Αυτή ιτίναι κό ΟΊ σον». «"Εμ, άν είναι νά παν- Τί>εντής, νά πάρης κάτι ποΰ ν' άξί
ζή, μοΰ λεει. Άλλιώς-..»!
—·Τή πήρε, τέλος πόντον;
—-Βεβαία. Τώπε καΐ τώκαμε-
Τυ χρήμα δλέπεις..· Κατάφερε νά
τή γνωοίοη χλ' έ^τειδή κατάλαδε
·τ<ί>ς δέ μποροΰθΐ νά τήν κάνη μαι
τ'.;σσα τού, τής προτείνει μιά μερά
νίι την πάρη γυναίκα τού. Έκείνη
Υί/.ασε, φυσικά, στήν άρχή- "Τστε
Ρ ' όμ,ίος τό έ^έτασε άπό δώ κι' ά
.τί) ν.ΐϊ καί τιελικά δέχθηκε καί νά
*>0 .τώ δέν επεσε &5ιο, γιατί τί ή
τα·ί; Μιά .κακοτοΐλ-α φαίνεται ή
Τ''νε, καθώς Ιμα&α άργοτδ,ρα, λί
VI)
δύσκολη, πού κανείς δέν ήξ.ερε
οΐ'τε ξέρε, άπό ποϋ κρατάει η σκοΰ
ίια της.
—Ξένη είναι;
—"Οχι, ντόπια, δικιά μιις,
-αυονιά, μά βοϋ «Ιπα, γυναίκα-
μιστήριο! Κανείς δέν ξέρει χ,ι' ου
τ? κι' έκείνη ά,φήνιει νά τή; ξεφύγη
ταοτα· Κι' &>ως είναι Σμνρνιά,
Ί («νεται άπ' τή .προφορά της, άπ'
τ»' λ-όγια της. Πολύ εξι-πνη, μο1 Σμύρνη ήταν μα'ςεμένη έ*ίϊ·
Ο άφρός τοϋ καλοΰ κόσμον, Το
?Εχείλισμα τή; κομψότητας καί
Τίίς όμορ<ριας. Ή μπάντα τοΰ — τρατηγείου επαιζε <τέ μιά γιονια ίνα είθιμο οαλσάκι πού οί γλι«οί τοΐ' τόνοι άνεμοσκορπίξονταν γΰ ί-'" χαρον'μ,ε<να στό κ«νό, καθως τ°ΰς πετοϋο: τό άλαφνό άεγο;.
—Τί τρέχοι;
—Καλέ τί
Η ΙΙέπη, ή γυναίκα τοΰ Άλίΐόν
σου, έχεί ποϋ καθόταν, εμϊΐν* ξε
ρή, κατάχλο>μη σΐή θέση της, χω
αίς νά κοι-νηθτ), μέ τα χέρια δτο
να, κοεμασμένα καί τό κΕΐράλι γε(,
ιιεΎο στό στήβος, ξώριοσε στό κά
θΐΓ-^ά της λιπό(Ηιμη, ΐ.τοιμη νά αω
οιασβή χά'αο. Ό Τώνης μέ τ^ν
"Ομηςο ϊτρεΐαν. Βοήθησαν τόν
άτρ« της νά την άναση,κώσ,ηι την
Ιε,λούνησαν, τίποτα! Πον,λοί 'εΓχαν
ζεΐ/θή γτ'ΐρω καί τα γκαοσόνια
οί«ίμέ>ι;αν τίς καοέκλ:ς·
—'Λίγο αίθέοα, ιΙτε κάποιο;.
'Ο "Ομηρος άρ.τας,; τα χέοια
της, τάτΓΐψε ΰ,Λ'ατά, τής εδοεςε
τό ι^έτωπο, .τού ελαμ,ταν έ.-τάνι.)
τού χοντρΐ; στάλες από ίδρώτα κι
έτσι,' σιγά—σιγά ή γνναίχα άνοι
^ε τα μάτΐα της. Κοίτκξε γ.'ΐ-ο)
της μέ άπαπία τόν κόσμο .ιοϋ ήτιιν
'ςρμΕνος. "Ο Τώνης είχε πα,οομε
ρίσ:, πλάγια κι' ^ίχε άνακ:ιτ(ΐτη'
) μέ τοϊ;ς πι;ςι:ργονς, πού αηχι
ζαν τώς·α νά σκοραΐϊονται άπά δι
ά^ριση. Ό Άλφόνσος τςάδτίξε τή
;:αρένλα, ταυ δί.τλα βτή, γννι,·';-α
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ■
ΟΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΕΣ ΛΟΗΕΥΤΕΣ ΕΚΚΙ1ΗΣΙΕΣ
ΣΤΠΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΤΗΣ ΚΒΡΒΐΛΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ Ν. ΚΑΙ Μ. ΤΙΕΡΡΥ ·ΛΕ ΝΟΥΒΕΛ
ΚΛΙΖ ΡΟΥΠΕΣΤΡ Ν ΤΕ ΚΑΠΠΑΝΤΟΣ»
Ζ ΕΓ-
—-Τί ?χ«θεςι «γάπή ιιο»>;
— Α, τι^τοτα τό σοβιοό, ιΐ'θΰρι
σ·ι ϊ,κείνη. Μιά ζαλΛδα. Μοί- ,ιροα
ογ τόοα. Δέν είναι τίποτα. ΙΙώ;
κάνετε έ'τσ, ο/.οι <τας! Ποϋ είναι 6 "Ομ-ηρος; Έκεϊνος πλησίασε· Ήρθε ν.Γ ό Τώνης_ -/άθησαν κι' ό ΆλΓρόνσος τόν σΰστησ·: στή γιναίκα το-. "Η πιε ιεν,-ΐ ποτήρι νερό, ,μά ήταν ακό μη ζαλισιιένη καϊ χλωμή. Τα χέ ρια της καί τα χείλια της ?τρ?μαν. Προσπαθούσι νά χαμογε^βη, μά ςρηινόταν πώς όέν μποροϋσΐ. Ση κώθηκαν νά φύγονν. * ** "Οταν έμειναν 'μόνο, οί νίοι, τα σοΰσουρο γΰρω ςρούντο>σε. Πολλοί
καί πολλέ; κοιτοΰσαν ποός τό τρα
πίξι πού τώρα κάθονταν ό "Ομη
ρος ιΐέ τόν Τώνη.
—Λοιπόνι νά σέ πειράξϋ) τώρα
>.ι' έγώ μέ τή σειρά μου; είπ·ς δ
Τώνης στόν "Ομη;ο·
—"Α, όχι, φίΧ; μοί». Δέν εχεις
δίκιο. Ξέρο) τί θές νά πής. "Οτι
με >?Ιδ'2 καί συγκινή9ηκ?·. "Ε, Μα
κάρι νάτανε γιά μένη. Μά οχι. Εί
ναι τό φΓσικό της. Λιποθνμάει μΐ
τό τίποτα. Ε!ναι πολνΰ ΐύαίοθητη
Ώβα,'α γτιναίκη) άλλά «μή μοϋ α
πτο.». Καί είδίς, τί άριστοτεχικά
δάερίται; Είναι δμο,ρφη, Αλ.λά αμα
θέλει γίνεται σιοστή ζιογςαί ιά.
—Δέ μοϋ λές πώς εΐααι ψάφιος
γι' αυτήν.
—Μα οχι, <τ!λε μο;·. ΆπΛώς 8αν.μάΐρ> τα ωραίο- Βεβαία όΐν
τό κρνβο) .ιώς μ* άρίονςι, ναί... "Ο
χι, οα(·)ς. 'κΓΙί πώς εΤ.}κιι ψΟΓΓιος
γι' τΰτήν! Έγώι τα ξέιθΐΐ;, &έν
ιίίμαι γιά αίσθήματα καί ϊρωτες.
Αϋτά τό κάνεις έσΰ. Σέ θυμάμαι
κι' άπό τα σχολειό- "Ολο έρωτο-
χτιπτχιιένο; «ου ήσουνα. "Ολο ά
γτ.τοΰσες· « Η |·υχή μου γνρ*ύειτό
Ίδανικό τη;»! Φσσ; ! Τα θ.μάσαι;
Τέλος πάντων.
"Ετειναν λ!γη ώησ άκ»μ« κου
βεντιάΐοντας, πειοάίοντας ό ?-
να; τόν αλλο κ<ιί θανμάζοντα; τ άν ώραιόκοσμο ποΰ εΐχ; την ,μ·:γάλη βεράντα τον καί τέλ.ο;ι άποιτάσισαν νά φύγουν. —Θθιςθης αΰριο; <)ώτησε ο "Ο ιιηρο;· Ρανκδοΰ έδω. Μάλιστα, έγώ θά μάθω καί τί άπόγινε μέ την κνρία Μπαρώ. ΙΙρέ-τει·.· —Ρωτδς κι' έκ αέ,ρου; μου, σέ παςακα,λώ, το.λάχιστο γιά τόν τΰ πό. Λ "Οταν μετά την λιποθι,μία της ή Πρπη βρεθηκΐ στή κάμαί.'ά της_ εμεινΐ σάν άποχαινιοαένη- Δέ μπο ροϋσε νά ,σκεφθή τί,-ιοτα· ΛΟτό, πού τή; οα·νέ6η οταν είδ·: τόν Τιό νη, την είχε τόσο σιτνταϊάΐει, πού τή; οταμάτησε τύ μι·αλό. "Οταν ακοισ.5, πρώτα άπ' τόν αντοα της πάκ θάρχόταν μαζί μέ τόν "Ομη- ρο κι' «ό γιά; τοΰ Ίιοανίοη, πού ηςθε προχθέ; άπ' τό Παρίσι», τα χασε! Δέ μποροΰσΐ νά τό πιστέ ψη! Ήταν ποτε ιδι<νατό. Ποτέ δέν Τό φανταξόταν αύΐό. Είχε τό σο πολϋ <τι»νηθίσΕΐ μέ την άπουσία το^', μέ την έλ^λειψή τού, πού τόν είχε πιά ξ·:χάσει σχε·5όν. Καί τώ- οα, μέ μιά λέ?η πού ήκουσε·.. Άμα τόν εΐδε νά μπαίνη μέ τόν "Ομηρο στή ΰΐράντα, τή; <α νν,-χε πώς ενα πελώριο χίρι τράδη ξε μιά θεόρ<ιτη αύλαία κοά έ'λαμ ψαν π.'σοι τηά στό ανοιγμά της, μέ μιάς, παλαές λά;μψεις ίύτνχίας, παλιές άνα,ανήσεις γλυκές κι' ενοι (·>σ·! ρίγη »τό κοο,μί της- "Τστερα
αίτές οί λάμψεις, σιγά σιγά τής
φάνηκ* πώς εφενγαν, μάκςαινοτν
στό 6ά9ος, χάνονταν σ' ενα σκοτά
δι... Τότ.ε λιπο&ΰμησε· "Αμα συν
ήοβε κπί τό είδ<ε μπροστά της, χω ρί; έκεϊνος νά την άναγνοίρίξη, ο ταν τ-ής τόν οι'βτησαν —τί είί'ο ία— δταν βνοιιο,σε τα χείλη τον βτά δάκτυλά της_ ώσθάνθη·/,: νά γεμίζη τό κεφάλι της άπά ενα τσονχτερό κρί>0 ποΰ τό ενοιο>6ε
στό μέτω.ιά της· θά τή; έρχόταν
πάλι ή κρίση κι' ε(ψνγ«· Ήθελε νά
πεί-τοιτήση, νά κο.νηθή. νά Λεισ3ή
πώς ήταν ξύπνια. πώς δέν όνει-
—Αύτά λέει χι'
Μέ
ρειότανί.
(Συνεχίξεται)
ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΙΙΣΕ
Άριστ. Σαδβίδη
ΑΡΧΑ-ΙΚΑ ΦΘΟΓΤΟΛΟΠ
ΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΙΙΟΝ
ΤΙΑΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΤ &
ΤΩΝ ΑΛΛ12Ν ΝΕΩΤΕΡΩΝ.
Μϊλέτη διά την διαπίστω-
σιν τής προφοοδς των μα¬
κρών φωνηέντιον/ των διφθόγ
γο>ν καί τής δασείας ής την
αρχαίαν γλώσσαν.
(Σννέχεια έκ προηγούμενον)
Ή μεγάλη αϊθουσα είναι άΕιο-
ηρόσεκτη γιά τίς βαθειές καμαρω-
τές φάτνες της, πού χωρί2ονται
άναμεταΕύ των μέ χονδρά πιλά-
οτροα. Ή Β. φότνη, μοναδική
για τα όδοντωτά στολίδια γύρω
άπό τήν περιφέρεια τοϋ τόΕου της,
εχει τίς ιδιες διαστάσεις μέ τήν
άπέναντι πόρτα κι ενα σταυρό χα-
ραγμένο οτό τΰμπανό της Ή ό¬
ροφή τής α'ιθουςΐας είναι έπίπεδη
καί χωρίίεται άπό τα τοιχώματα
μ' ένα φαρδύ διάίωμα, οί διαστά¬
σεις τοϋ όποίου έχουν ύπολογι-
οθή γιά νά πλαισιώσουν τό κεντρι
κό στόλισμα τής όροφής, δηλαδή,
μιά οειρά άπό άνάγλυφους έλλη-
νικούς σταυρούς, έγγεγραμμένους
διαγώνια μέσα σέ σκαφτούς ρόμ-
6ους. Ή αϊθουσα αυτή, καθώς εί¬
ναι κάθετα τοποβετημένη, στόν
όρι2όντιο προθάλομο καί κεντρω-
μένη άπό τή Β. φάτνη, φαίνεται
ότι ήταν μιά αϊθουσα συνεδριά-
οεων. Στή θάση των τοιχωμάτων
τής καΐ σέ ϋψος 50 έκατοοτο-
μέτρων, ό βράχος είναι πιό καθα-
ρός, σάν νά ήταν τοποθετημένος
έκεϊ πρωτύτερα ένας πάγκος.
Ή δεΕιά πόρτα είσάγει σ' ένα
διάδρομο τοϋ ίδίου πλάτους μέ
αυτήν, ό οποίος συνδέεται πρός
Β. μέ τήν έκκλησία καί Α. μέ τό
παρεκχλήσιο.
Ή έκκλησία είναι άρκετά με¬
γάλη κι έπειδή δέν φαντίΖεται ά¬
πό πουθενά, είναι σκοτεινή, καϊ
γι' αύτό λέγεται «Καρανλίκ καλέ
κιλισεσί» (έκκληαία τοϋ σκοτεινοϋ
φρουρίου). "Εχει τό σχήμα τοϋ
έγγεγρομμένου οταυρού, μέ τρείς
κόγχες κα'ι κεντρικό τροϋλλο, ό
οποίος στη,οίΖεται σέ τέσσαρες τε-
τράγωνες κολόνες μέ χονδροειδή
έπίκρανα. Τό σύνολό της θυμίΖει
τίς ποώτες Καππαδοκικές έκκλη-
σίες, στόν τύπο τού έγγεγραμμέ-
νου σταυροϋ, όπως ή έκκλησία
Κιλιτσλάρ, ή προτίμηση δμως της
τετράγωνης κολόνας στό κεντοι-
κό τετράγωνο παραμένει ϊδιο χα-
.οακτηριοτικό τής περιοχής Χα¬
σάν — νταγί. Στά τοιχωματά της
δέν ύπάρχουν λαΕευτά οτολίδια,
έκτός όπό μιά στρογγυλή φάτνη
στό μεοημβρινό καί μιά όρθογώ-
νια στό βορινό. Στό μεσημβρινό
καί δυτικό τοίχωμά της είναι λα-
ζεμμένες δύο πόρτες. Ή πρώτη
τήν συνδέει μέ τόν διάδρομο πού
άνοφέραμε καί ή δλλη μέ τόν προ
θάλαμο. Οί τοιχογραφίες πού οτό
λι£αν άλλοτε τό έσωτερικό της
δέν ύπάρχουν πιά καί σέ ωρισμέ¬
να μέρη βλέπομε μερικά άοπρα
οημάδια μόνον άπό έπιχρίσματα.
Άντίθετα μέ τήν έκκλησία, ό
διάδρομος πού όδηγεϊ σέ αυτή,
καθώς καί τό παρεκκλήσιο, είναι
στολισμένα μέ περίτεχνα λαΕευτά
σχέδια.
Στόν διάδρομο, επάνω άπό έ¬
να όριΖόντιο διάζωμα, πού άπέχει
δύο μέτρα περίπου άπό τό έδα-
φος, τό τοίχωμα εχει διαιρεθή μέ
δύο πιλάστρια σέ τρία τμήματα.
Σέ κάθε τμήμα είναι λαζεμμένη
μιά τυφλή καμάρα ή δύο δίδυμες.
Ή όροφή εχει διαιρεθή έπίσης σέ
άνάγλυφα καί σκαφτά ρομβοειδή
πεδία κατ' έναλλαγή. Μέσα σέ
κάθε σκαφτό ρόμβο είναι έγγε
γραμμένος διαγώνια ένας άνάγλυ
φός ελληνικάς σταύρος κι επάνω
σέ κάθε άνάγλυφο είναι σχεδια-
σμένος μέ τόν ϊδιο τρόπο ένας
Ζωγραφιστός.
Την ιδία διακόσμηοη βλέπομε
καί στήν όροφή τού παρεκκλησίου,
μέ μόνη τή διαφορά τα 2ωγραφι-
στά σχέδια διατηροϋνται έκεϊ σέ
καλύτερη κατάσταση. Στά δύο τοι-
χώματά τού, δύο συμμετρικό πι-
λάοτρια χωρίίουν τήν έπιφάνεια
σέ τρία όρθογώνια βαθουλωτά έ-
πίπεδα. Στό κεντρικό έπίπεδο έ-
νια άνάγλυφο Χ αποτελεί τό μονα-
δικό στολίδι κα'ι στά πλαγινά, μιά
τυφλή καμάρα πλαισιώνει τή Ζω-
γραφιστή σιλουέττα ενός κυπαρισ-
σιού.
Ή πρωτοτυπία τοϋ μοναστικοΰ
αύτοϋ ουγκροτήματος έγκειται στά
γλυπτά στολίδια των όροφών, στά
Ζωγραφιστά δένδρα μέσα σέ τυφ-
λές καμάρες, τα όποϊα δεν έχουν
τό άντίστοιχό των στίς περιοχές
πού έρευνήθηκαν όπό τόν Ζερφα-
νιόν.
ι'Απέναντι άπό τήν έκκλησία
ν Ι <; οτροφή. αυτή, στήν όλλη πλαγιά τοϋ διέ-·.;, , δρου βράχου, βλέπομε μιά όρθο- ' * Τοΰ ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΪΔΗ δύο παρόθυρα, τό ένα επάνω στό άλλο. Πρόκειται άοφαλοκ; γιά έ¬ να έρημητήριο, πού δέν έξερευ- νήδηκε ποτέ. Στήν Ιδία δε£ιά όχθη τοϋ πο- ταμοΰ κοί λίγο παραπάνω πρός τό Ίχλόρα βρίσκεται ή έκκλησία ■Έγρί τάς·' (Παναγίος) πού πε- ριγράψαμε. "Υοτερα άπό την έκ- κληοία αυτή, μερικά παρεκκλήσια καί πολυάριθμες αϊθουσες, πού εί ναι λαΕεμμένες οτίς δύο πλευρές τής χαράδρας, δέν έχουν έσωτε- ρική διακόσμηση. Όσο προχωροϋ- με πρός τα επάνω, ή κοιλόδα γί- νεται πιό στενή καί ό ποταμός πέφτει όρμητικά, οχηματίΖοντας «ιαδοχικούς καταρράκτεα Πρέ- πει νά σκαρφαλώσωμε τούς ήλιό- λουατους βράχους τής άριστερής δχθης γιά νά συναντήσωμε τα πρώτα σπίτια τοϋ Ίχλάρα. Μρο- στά σ' ένα άπό αύτά εϊδομε μιά ατήλη άπό πωρόλιθο, επάνω ατήν όποία ύπήρχε ή έΕής έπιγραφή: «ΣΕΛΕΥΚΟΣ ΜΑ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΙ». Ι (Συνεχί^εται) Καρδιά τού άλιίτη ΣΤΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜ Άκουμπισμένος στήν πόρτα τοΰ άπόμερου οπιτιοΰ, ό άλήτης μ'λοϋ- σε μέ τή φτωχή γυναίκα τοΰ £υ- λοκόπου. — "Ετσι πάντα γυρίΖεις; τόν ρώτησε έκείνη. — Ναί... Χρόνια τώρα τα 6ή- ματά μου όκολουθοϋν καινούργι- ουα δρόμους άποκρίθηκε έκεϊνος. Αύτη είναι ή 2ωή μου... "Εχει βε¬ βαία τα κακά της εχει όμυος και τίς χαρές της. — Άλήθεια; ψιθύρισε ή γυναϊ- Τή στιγμή έκείνη άκούστηκε ά- Γ,ό μέσα ή φωνή ενός παιδιού. — Κάθισε έδώ λίγο, άν σοΰ ά- ρέση... ΚΓ έτρεΕε μέσα, ένώ αύτόο κά¬ θισε οτο σκαλοπάτι. Ήταν ένας γέρος μέ δοπρη γενειόδα, οκυ- φτός, μέ ϋαρωμένο μέτωπο. Ό άνθρωπος αύτός εϊχε γιά σύντρο- φό τού την άτυχία. Τα μάτια τού δμως δέν έδειχναν κανένα μίσος γτά την τύχη τού. Άπεναντίας φαι- νόντουοαν γ^υκά. γυναίκας. — Ποϋ είναι ό μπαμπάς;... — Θά γυρίση σέ λϊγο... — Καί τί βά μοΰ φέρη; ρωτοϋ- σε τό παιδί μέ παράπονο. — Θά σοϋ φέρη ενα ώραΐο παι- χνίδι! — Τί ποιχνίδι, μαμά; "Ενα κου- π μέ στρατιωτάκια; — Ναί, παιδί μου! Τό παιδί σώπασε. Ή γυναϊκα τότε ξαναγύρισε στό γέρο. — Τί εχει τό παιδί σου, κυρά μου; την ρώτησε. — Είναι όρρωστο, άπάντησε έ¬ κείνη. Θάθελε κρέας, καλή τρο- φή... Δέν μποροϋμε δμως νά τοθ δώσουμε τίποτε άπ' αύτά. Ό πα· τέρας τού κερδί2ει τόοο λίγα, που μόλις γιά τό ψωμί φτάνουν... Ύ πολόγιίε πώς θδπιανε μιά πιό κα λή δουλειά τίς ήμέρες αύτές. Εί χε υποσχεθή στό παιδί γιά τό Χριστούγεννα ένα κουτϊ στρατιω¬ τάκια. Μά δέν πέτυχε τή δουλειά αυτή. Κι' αθριο είναι τα Χριστού¬ γεννα κα'ι τό παιδί μας δέ θαχη τό δώρο τού. — Κοιμήσου, παιδί μου... ά-[ — Χριστούγεννα;... Αθριο;... έ.- κουγόταν άπό μέσα ή φωνή τής Τό 'Ελληνιχό Αστννομόώ Μνθιστό?ηρα ΑΣΠΡΕΣΤΟΥΛΙΠΞ Της (Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον) Δέν 'διχ.άΐονται οί θα,ιιενοι!» —«Δέν ;Ιναι ή ΚϊινΘια!..» ■ψιθι' ρισα· «Τό παλτό δέν είναι άπώ·δει ξη». ή αστΐΛΌμια. Πήγαινε1 άδερφοΰλα μόν νά έτοι μαστεϊς. θά σε π.Εριαένω». τίς σπάλβς μέ μέγα λη δνσκολία. Τα .τόδια μου δέ μέ ■Λ;ατοϋσιν· ΤΗοθα έδΛ κι' ά'ρχισα νά ντΰνονμαι σάν αϋτόιματο. Ή Κύν€ια ξεκλείδωσε καί μπήκε με ποοσ·"χτικά. —«Τί ε·παθες; Είσσι άορωστη;,>
—■«Κοντιεύω νά τςΈλλναθώ»! 'ϊέ
σπασα. «Βιοή,κανε τό πτώψκι βου!·.
Ό "Εντοναηντ γνώρισε τή γοΰνα
σο·ι<. Κι' έγώ ποέπει νά δο> τϊ(ν
πεθθ".ιενη! Δέ τό.λ;αησ;ι νά τοΰ πώ
.-ώ; εΐοαι πιό ζιοντανή άπά μέν<ι! Ν. ΔΡΟΣΟΥ γέλασε είρωνΐζά καί μ' άπάντησε Πώς έγινκ κά,τοιο μεγάλο Μέ .κύτταξε στά μάτια κι' έ'μπ ν'ξ ιι* άνοιχτό <ττ(.μη· "Τστ.ςςτι ε σκασε στά γέλιπ. —«Λ?ν εγινε >ΛΛ·ίν:ί λιίθος, Φιν.
λι;. Η ιστοαγγαλισμ*νη γυναίκα
εΐμαι έγώ».
Ξοαλ.ώθην.ε στά κρεβίίάτι γελών
τας καί 'μιλ.οίσε δτ'νατό, σά νήτκν:
.μόνη της· —«Δέν πρέπει νά χα-
θεϊ ή ^εϋκαιρία! "Οσο τα οκ*φ.τον
μαι... Είναι τέλειο! ^ανμάοιο!
Μοναδικό»! Ή Κΰνθια ΜακΚήν
νοιν στς,αγγαλκτμένη». "Ολοι θά πι
στεΐ·οΐΛ'.ϊ δή δέν ΰπάρχ.ω πιά! Κι
έγώ 'θά &ρίσκοιμαι στήν Άργϊντι
νή, <πά Μεξικό, στήν Αύστραλία· "Οτου τ' άπ·οι(Μνά άε.ροπορικά δρο μολ-όγια μέ στε'ιλοννε πιά γρήΎ°' ρια .ν>. .— Στάθηκε μιά στιγμή σιλ
λογιομΐνη.—· «Δέ θαχει προλάίίει
ή άστυνομία·· "Ισος, αύτάς νά μή
εχει
ΊΧΐ άκόμα!-.».
μ, τα μονόί.ογό της,
πού ·είχε άςκχίσιει νά γίνεται, γιά
μενά, άσννάρττΓτος.
—«Μην όνειρεύεσαι. θά τ[ανε<ιω θεϊ σέ λίγο ή άλήθεια»· ■—«Έσύ θά τή πιστατοιήβεις! Θά πεϊς πώ; ιεΓμα,ι. έγώ..·». —«Αί γ[>:ται! Νά ν.άνο) ότι σέ
είδτ,ι τα ,-ιαραδίχτΓ.,κα. Άλλά, αύ
τ·ό είναι άδύνατο!>·
—«Κι' ς, -ίναι δννατό» έ.-ιέ
κΓ αμχισ: νά μέ 6οη
«πό ντύσιμο· Τραθή
αενε.
Οάει
χτητ.σ <'πό κοντά τη;. —«2τό ξανσλέω. Αϋτό, ποϊ· μοΰ ζηΤ"·ς, δέ γίνεται! Δέν μπο'.ΐο» νά &ώ μίαν άγνωστη γι<ναίκα και νά πί» .τώς είσαι σύ.·». —«"Αγνωστη;» άπόρησε- «Δέν τα πιστΕνο)!..». —«Δίν είναι άνάγκη· Δώσ·5 τα χαοακτΓ,ηιοτικά τή; Ροΐθ·..». λατάλαδα. Άνατρίχια -—«Ό νΑλμ.τε5τ!...» Σάν ϋπνιοτισμένη κατε'Οηκα. Ό "Κντο. αιντ μέ περίμενε. Άμίλ.η τοι ίίτάσα,ι.ιε στή Σκώτ.Λΐντ. Γυ άρντ. Μπή>.α σ' ίνα γραφεϊο. Ά
πέναντ ,μου, σιήν αλλη α,κρη, ένσς
ιςύγενικός ντετ.Εκτι6· Άνάμεσά μας
τό γοΰνινο .-ΐαλτά τής Κύνθιας!..
Μοΰ φέρβΓιχε μέ μεγάλη λ^ε.ττότη
τα- Μοί ζήτησε λεπτομερειες γιά
τα χαρακτηοιστικά της, τα σημά
δια ΤΓ,ς. Μέ ρώτησε αν ύποπτευό
μοινα κανένα! ·Η ταρίΐχή μου ν
τανΓ δ:κ(ΐιολογΓ;μένη στά μάτια
τον. Ή Ροΰθ κι' ή Κΰνθια μοιά
ζανε. Τα ιδία ιμαλ^/νΐά, τα ϊδιο άνά
στι 'ίίί% τό ίδι» δέη,μα... Ή Στάν
λειί ή'τανε πιό άδύνατη· «Πόσο 6ο
ρύς είναι ό πεθα,μΞνος!.» ΙΙολλέ
φορέ; τοΰτα τα λόγ α ήρθοτνς στή
της, μπορώ νά τα κάνω όλα αύ-
τθ».
Μώ οτό μεταΕύ τό χιόνι έπεφτε
πι>κνό... Γιά ν' αγοράση αύτά πού
ήθελε καί νά ξαναγυρίση στό σηίτι
τοΰ Ευλοκόπου, χρειαΖόταν δυό
ώρες... Καί πάκι θδβριοκε πάλι
τό δρόμο, πού θά. τόν είχε σκεπά-
σει τα χιΰνι;
— "Ελα, δντρα μου, μην άπελ-
πί2εσαι... Θδχης περιοαότερη τύ¬
χη μεθαύριο .. είπε ή γυναϊκα
ατόν Ευλοκόπο.
Έκεϊνος καθόταν κοντά οτή
φωτία, λυπημένος.
— Στενοχωριέμαι πιό πολύ, για-
τί εϊχα υποσχεθή στό παιδί τό
δωρο τού...
— Τό Εέρω... Μά τί νά κάνης
άφοϋ δέν έχεις...
Οί δυό ούΖυγοι σώπαοαν γιά
λίγο. Μιά σιαιπή γεμάτη αγωνίο
εϊχε άπλωθή στό φτωχικό σπιτάχι.
Ό Ευλοκόπος σέ μιά στιγμή £Ϊ
πε πάλι:
— Σέ λίγο θά Ευπνήση τό παι
δι μας... Δέν θά μάς ζητήση ϊοιχς
Κι ή φωνοθλα τού έαθυσε ο
ένα λυγμό.
ϊαφνικό, ένα χτύπημα άκούοτη-
κε στήν πόρτα.
— Ποίος είναι μέ τέτοιον και¬
ρό, είπε ό Ευλοκόπος.
Καί παίρνοντος τή λόμπο τρά
6ηΕε πρός την πόρτα.
— Άνοϊχτε, καλοί μου άνβρω-
ποι... Είν' ό Χριοτοώλης!
ΚΓ οταν ή πόρτα άνοιΕε, πορου-
σιάστηκε ό γέρο - άλήτης φορτω-
μένος μέ πακέτα...
Σέ λίγο, γιορταίαν οτό φτωχι-
κό σπϊτι τοϋ Ευλοκόπου. Γύρω στό
τραπέ2ι βασίλευε ή χαρά. Ό γέρο
- όλήτης είχε φέρει χριοτόψωμα.
τρόφιμα, παιχνίδια. Τό παιδάκι
μόλις είδε τό κουτϊ μέ τούς κοκκι-
νόχρυοους οτρατιώτες πετάχτηκε
άπό τό κρεβατάκι τού, πήρε θέσι
<οντά στό τραπέίι κοί χαρούμενο, αήκωσε τα μστόκια τού οτό γέρο - αλήτη κα'ι τού φώναΕε: «Σ' άγα- πώ πολύ, καλέ μου Χριστούλη!...» ΚΓ ό γέρο - άλήτης, βλέπον- τας την ευτυχία πού εϊχε οκορπί- τίποτα... Θά συλλογιστή δμιως δ.π σει γύρω τού, έννοιωθε μιά άπέ- τοϋ είχαμε υποσχεθή... Αύτό θά ραντη εύχαρίατησι. μο.'! Παίς τά'ϊ.:ρε ή Κύν- Βια; Ε'χε δοηθήσει τόν 'Αλμ.τερτ; Τςεΐς άλήθειε;, μόνο, ·;Ιπα κεΐ ,ιι~σα: Τό παλτό ή'τανε τή; Κύν θιιΐς- Ό άντρας μου δέν ήταν« ά δε;φός τοΰ "Εντο'.ιαρντ. Δέν ηξε ρα ,λ?πτομί·ρεΐι:ς γιά την .τυρκα- τα <η μάδια· πτΊργο τότε! Μπροστά στό άπαίσιο πτώμα τής δΐ'βτυχιαμ/νης Ροΰθ, κόντ:ψα νά λιγίσω! Ό ντετέκτιβ 6ιάστηκε νά μέ συνοδέψει οτ'α Δέν ταντότητα γιά, Δεν ~ού «Τμοιινα στόν κανε ό άλήτης. — Δέν τό ζέρεις; Ό γέρος κούνησε τό κεφάλι τού. Οί μέρες γΓ αυτόν ήταν δλεο όμοιες. Περπατοϋσε άδιάκοπα, έ- λεγε τα ιδία λόγια στίς πόρτες των σπιτιών, ίητιανεύοντας κα'ι κοιμόταν δπου τύχαινε. Τί τόν έν· διέφεραν οί γιορτάσιμες ήμέρες; Ένώ ό άλήτης έκανε τίς οκέ- ψεις αύτές, ή γυναίκα εϊχε μπή πάλι στό σπίτι. ϊαναγύρισε φέρ- νοντας λίγο ψωμί. — Νά, πάρε! τοϋ εϊπε. ΔόΕα σοι ό Θεός, αύτό δέν μάς έλειψε ποτέ... Ξέρεις όμως πώς άπόψε θαχουμε χιόνι; — Ναί, εϊπε ό γέρος, εύχαρι- οτώντας την γιά τό ψωμί. Καί σέ λίγο πρόσθεσε: — Τό χιόνι δέν μέ τρομάΖει... Καληνύχτα, καλή μου γυναϊκα κΓ ό Θεός νά σάς φυλάη!... Κι' άπομακρύνθηκε άπό τό Εε- μοναχιασμένο έκεϊνο σπίτι. Σέ λίγο αρχιοε νά φυσάη πα- γωμένος άέρας. Μαϋρα σύννεφα είχαν σκεπάσει τόν ούρανό. Ό άλήτης· πήρε τό μονοπάτι, θυθισμένος στίς σκέψεις τού. Συλλογι^όταν τό φτωχικό σπι- τάκι τής καλής γυναίκας. Δέν ή- ταν βεβαία πιό εύτυχισμένοι έ- κεϊνοι άπ' αυτόν... Κ Γ όμως, οϋ- τε κΓ αύτός ήταν πάντα άλήτης... εύτυχιομένες μέ- αύτός οίκογένεια μοϋ σπαράΕη τήν καρδιά... Θεέ μου! Τί φτώχεια! Άλλοτε γιορ- τάΖαμε τα Χριστούγεννα... Μά ε¬ φέτος τίποτα! Τή στιγμή έκείνη μιά ιρωνούλα άκούστηκε: — Μαμά!... Μαμα!... Ή μητέρα έτρεΕε ά^έσως κον¬ τά στό παιδί. — Δέν έφερε, μαμα, τίποτα; ρώτησε έκεϊνο. — "Οχι, χρυοό μου, όχι... Αϋ- ριο... — "Ολο αϋριο μοϋ λές, μαμά... Κ Γ δταν ήρθε ή ώρα νά κοιμη- 6οϋν έατρωσαν οτό γέρο - άλήτη) ένα στρώμα άπό άχυρο. Πρ'ιν Εη· ι;ερώση, έκΓϊνος σηκώθηκε. Στά- 6πκε κι' όφουγκράστηκρ. "Ολοι κοιμόντουσαν γύρω τού. Σκέφθηκε τήν ευτυχία πού είχε ο·<οοπίαει σ' έκείνο τό φτωχόοπι- το. Τέτοια χαρά. τέτοια ίκανοποί- ησι εϊχε χρόνια πολλά νά τήν νοιώοη... Δέν ήθελε ν' ακούση εύ- χαριστίες. Κι' έφυγε άθόρυβα μέ¬ σα οτό χιόνι, τραδώντας πρός τό δγνωστο... ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ Τα Βιβλία και οί "Ανθρωποΐ ΙΩΑΝ Ν ΑΣ ΤΣΑΤΣΟΤ: Ο Λ- ΔΕΡΦΟΣ ΜΟΤ ΓΙΩΡΓΟΣ 2Ε ΦΕΡΗΣ βιβλιοπωλείον τής Εστι γιά τής στραγγα.λΐισμίνης. —«Τή σκότωβες κι' αυτή;..» Μέ κίτταξε χατάιιατα μέ μιά —«"Οχι έγώ..·». —«ΙΙοιός τότε; Ποώς μπηροΰ σε νά σκοτο'χτει τή Ρούθ κα.1 ν' ά φήσει έσένα;». "Ανοι?ε τή ντοιλά,τα έβγαλ.ε τα ."ΐΛλτά κι' έ:να κα.τί)-ο μου. Μοί· τα ίτόριτβε. "Τστ:ρσ, ·δίνοντάς μου την τσάνται καΐ τα γάντια, "Τπόγραψα ν.ι' έ'φνγα! Ή άποστο λή μοΐ'?Ιχ/Ε τε?.ειώσει!-.. Ό "Εντουαρντ μέ περίμενε- 'Λ ,μίλ.ητσι καΐ πάλι γυρίσαμε. Ή σι ο.τή μόν τοΰδιοοΓ την άπάντησηι πού γϊρενε! Μ' έ<Γεπε ώς έ'5ω (Ιπ τΐϊν πόρτοι καί μοϋ ϊήτησε σνγνώ μη γιά την ταλαυτωρα·.· —«Δέ θά τό ςΕχάσω χα/.ή μου άδερφθύλα...»· "Ενοκβσα βαθπά, κείνη τή στιγ μή, πόσο πολύ άχάριστη εΐμοννα! Δέν εϊχα τό θάοςος νά τάν κυττά ξιο..· Ή Φύλλις σταμάτηβε άπότομα. 'Έ :ρι·Λ| ε τό πρόσωπό της μέσα στά χέρια της καί ξέσπασε σέ δ^ νατά κλάμιματα. Τήν άφη<ΐα νά σιτές&·|· Τό μεγάλο ρολόι μέ τούς έννιά χτιαΌΐςτουι εσπασε την ά,,τύιλιτη γα?.ήνη, πού κνβε<) νοϊσε τα πάντΐι κείνη τή στιγμή. Ξύπντ>σε μέσα μοί· την άνησυχία.
"Αν κι' εϊχα σι·ρτώο"ει την πόρτα,
φοδόμοινα την ςαφνιχή ΐμφάν.ισιι
τής Κίνθιας. Η Φύλλις
τα κεη.άλι καΐ μέ κΰτταξε.
—^Λιέν έ'οχεται ποτέ ποίν άπ' τα
μεσάν^χτα! ϊΐπε άογά καί κουρα
σμένα.· "ΤίνΓα άναστένα?ε, σκ»ύ-
πισε δσα 'δάν.ρια είχον άπο,μείνει
στά μάτια της καί σννέχισε:
—«Τό δωμάτιο ήτανε σιγυρισμέ
νο. Ή Κννθια όρθή στή μιεσόπορ-
τα.
φαίνεται πώς ή Μαίρη»
άρχισε. Άλλά νοιώθοντα; ,-ΐώς ο
λα ήτανε μέ τό μεςος της, χομο
Ικίΐο.τοιημένη· «Έπιτέλονς-^
φ<ί)να|ε. Άπόχτησα έναν ,-ΐολιτι- μο συνεργάτην. (ΣΐΛΐ:χίζεται) ΠΡΟΣΦΥΠΑ Ό νέος Μεγάλος Στερεοφωνικός Δίσκος της έταιρίας «ΠΟΛΥΦΩΝ» 1 ΠΡΟΣΦΥΠΑ ;; 12 συγκλονιστικά τραγούδια γιά τοΰς άνθρώπυυς πού ;έχασαν τίς πατρίδες τους στή Μικρασιατική Κατα- ΚΟφ,Ν|ΩΤΗ |. ^ ΜΟΥΖΑΚΗ γώνια πορτα, κλεισμενη με μια ι «^ υυλόπετρα κι επάνω άπό αυτή, | * Είχε γνωρίοει ρες. Είχε κι' καί σπίτι... Μά άπό τότε είχαν περάσει πολλά χρόνια... Πένθη, καταστρο- φές είχαν καταστρέψει τήν όμορ- φη 2ωή τού. Κακή μοϊρα τόν έρριΕε στούς δρόμους. Έγκατέλειψε τήν πα- τρίδα τού, χωρίς πεντάρα. Ήταν άποφοοισμένος νά έργαστή. Μά ποίος θάδινε δουλειά σέ μιά σκυ- φτή άπό λύπες ράχη ή σέ χέρια πού έτρεμαν; Γελοϋσαν μα2ί τού δταν τούς ελεγε πώς μποροϋσε νά δουλέψη... "Ετοι, χρόνια τώρα 6άδι2ε χω- ρίς σκοπό. "Επειτα συνήθισε στήν άλήτικη 2ωή. Ζητιάνευε στ'ις πόρ¬ τες. Άλλοΰ τοϋδιναν ψωμί, τυρ'ι ι λίγο κρασί. Άλλοϋ τοϋδιναν αί λεπτά. Τα χρήματα τα φύλαγε. Όταν μά2ευε λίγα, τ' δλλαζε μέ νομί- σματα μεγαλύτερης άΕίας καί τα φύλαγε κΓ σύτά. Έτσι τώρα εϊ- ε ατήν ταέπη τού άρκετά... Χρι¬ στούγεννα! Χριστούγεννα! Αυτή ή λέΕη στριφογύρι2ε στό μυαλό τοϋ γέρο - άλήτη. Άπόψε θαφτανε στήν πόλι, δπου θά Ζη· τοϋσε άσυλο σέ κανένα σπίτι. Θά τοϋδιναν βεβαία τήν αδεία κάπου νά κοιμηθή. Καί θά κοιυόταν έ- ρημος, ένώ ό άλλος κόσμος θά προετοιμαΖόταν γιά τή Χριστουγεν- νιάτικη γιορτή. Μά κι' άλλοι δέν θά περνοϋσαν πιό εύτυχισυένα Χριστούγεννα άπ' αυτόν... Στό σπίτι τής γυναίκας μέ τό παιδί, ΐσως νά κοιμόντουσαν μοναχα μέ λίγο ψωμί... «Τούς δυοτυχισμένους!» σκέ φτηκε ό γέρος - άλήτης. Σαφνικά στάθηκε καί μιά σκέψι πέρασε ά¬ πό τό μυαλό τού. "Αν ήθελε αύ¬ τός, μποροϋσε άπόψε νά τούς κά¬ νη εύτυχισμένους. Μήπακ: δέν εϊ- χε στή τοέπη τού όλόκληρη πε- ριουσία;... Μήπως δέν μποροϋσε νά τοϋο αγοράση καί χριστόψωμα κα'ι γαλοπούλα ψητή, καί ένο κου- τί μέ οτρατιωτάκια; -Ναί, σκέφτηκε ώ γέρο ■ άλη- άς 1!>73, 371
Σποιδαϊ". 6σρ.(τϊ>μαντο,
κτικότατ, (ίαθιστόχαστο χ«.ι ένδίΐ
κτικό τής ΐστορικής μοίιςας μας
αύτό τό βιβλίω. Τα πιάνιο οτά χί
ι» ι οί νΑ τό ξανα.πΐιάνιι>. Νά? χθές
ν.'Μ <τή}ΐ,Εΐ>α ίανη ϊιάδασα, άνώιεσα
σ' α,λλες ζ,λλρς, τίς σΓλίδ·?ς ίίπον
άνιστορίϊ ή άδελφή τού ποιηιΐή τίς
δ;-ημο:τικές καΐ δαριές άπό μελλού
μ.νη τραγικότητοι καί όδύνη ήμε-
ρ-ς τοΰ Νοέμ(>ρη 1920, -τ.οίν καΐ
βστε.α άπό τίς μοιραίως έκλογές,
τί ιιεγαιλ.υτερο πσλιτικό
τ»ΰ 'Ελει'). Ηενιΐελοι·. Κϋί στοχά
ζομαι .τόσο. επειτ'Χ άπά .ΤΈνηντατρσ
σερ'ΐ όλόκληρα χρόνι^ι οί Τδιοι συν
τελεστές, ίι κατά;α τοΰ
(στήν Κΰπρο τούτη τή (ΐθίΐά),
προΓ·δΐ'θ(ρίζοι·ν τούς ίδιον; όλέθρονς
κια ;αναο;ί'ρνο'-ν τόν «Άττίλη»
στά (?>ς ποοχθές εύτυχισμρνο νησί
τής Άφ;θί)ίτη;, γεγονός πού σέ
κάν,~ι νά χάνεις κάθε ίλπίδα γκ'ι
τήν .τορΕΪα τοθ κόσμοτ* μ·ας·
Τ ό Γΐι&λί» (ΐίτά είναι ή .μέσα ά
πά σ.τιάνια, «τνγκινητική ά&ε)-(τική
άγάπη καί στοργή γλαφι ρή. εκθέ¬
ση καί έρμηνεία ιτοΰ <ίιοβιναισθή- ,,αιιτος καί τοΰ ι|;νχισμοΰ τοΰ ποιητή χωρο; δέν ίτχοϊ, και (ΐνΒ'.ΧΊ.τιοι:. Ό Λ'οιοριστιένος μοΰ επιτρέ.τει νά έπεν.ταιθό) σέ ).·ι πτομέ.ειες, νά σχολιάσι·> συναρτή
σεις, νά δκιτ-πιόσο άτομικές, πιά
.-τροσιοπικές έντνπώσεις ν.αχ ά,να-
ιανΓ,Πίΐς .-τού σ' αί-τές μέ πα,ρακι
νεΐ ή άπό μικρά παι δι γνωοιμία
μόν με τήν οίκογένεια ιτοΰ -τοιηΐτή
Στέλ. Σειρεριάδη στήν άληβμόνη
τη Σ>:άλα Κ λ ηζΓ αενών τοΰ ΐων;-
κοΰ Βο>ρ/ά. Οί <τρλίδες ΰ'που π·ϊ· Γ. Σ';φ Τα (ΐπο3.-ΐάσματ<ι άπό τα γριτ,ι.ματα τοΰ άδελ((Όν εντο- νης δρομοιτικότητιις, είναι ή αμεση Λ,αοοισία έςα'.οετικά εναΐσθητης άλλά συνάμα >.αί δινατή; ψυχής
-τού άγωνίζεται, αύτοενδοσκοποί·με
νη κ α αντο-Τ'ιθαρχονμενη, νά εΰ
ιει ■/ :ί νά πταγματώσει τόν έαιτό
ής α?σα στήν τέχνη — τήν ποίη
ιη. Ή έ,τ'αΌνη ασκήση γΰοο άπό
ή ^ίαρύτητα τής λέ§ης (πόσο τήν
μιο>θϋ>!) πίοτΐΊπώ'νιει άνα·γλυ<ρτκά ■ιά ζάθ* λογοτέχνη τό πρώτιστο οιτο χρεος ευθυνής. Οί έξηγή- σεις καΐ οί σέ παλλά σημεϊτι 6α 3ισί χαΐ ποιητικοΐ στοχασμοί πού Τσάτσον σι·^.ιληρώνον τήν έΗομολόγηση ι Γ .τοιητή "/..ά σνγροτοΰν έ'τοι δρα ιο.τικόν διάλογο -τού γιά νέονς ίδι ιάτατα λογοτΕχνε; άποτιελεί χρήσι ιιη μύηση οΐό θεμελιακό ψνχολογι ό καί αΐσθητικά πςόβλημα τής τέ χνη; άν&οο)πιάς. Άλλά δσο άτομι κά >.''ΐ1 άν τυχόν ρστάθτρίαν τα κί
νητ.(£ γιά τήν σ.γγτα€ρή τοΰ βι¬
βλίον αυτόν, τα γεγονά; ότι -τροβάλ
~ι την γένεση μιά; σημαντική;
-οιττικής ποοσΐ'Μΐικόττ)τας των
στιγχοόνο>ν ελληνικόν γραιμμάτων
επάνω οτό βάθο; σΐΎτα'ρακτΓ/αόν ί-
ί ρικών γεγονότων δτι
/■ ι την ε>.6εση τή; ποιητική;
οεί.ις τοϋ Γιώογον Σεο;έρη μέ τό
γίγνεσθ·αι όλόκληη,η; ταραγμένη
ίποχής άνεδάζει >τόν τόμο «Ό ι
5εο<ΐϋς μόν Γιώργος Σεο^εοτ,ς» στή στάθμη ποιλυτίμου τεκμηρίου οί τολευταϊες πολνώδυ νες ί|μ?'ρες καί ώοες τής ζιοής τοϋ ά5ελ^ροϋ -τοιητή είναι σνγκλονιστι κές, οχ, μόνο γιά μέ τόν -τροσοΜτι κά γνώριμο καϊ (τίλο: «Στή μέγα λη άβρώστεια άπο6άλλ·"ΐ κανείςδ,τι ν. χτάχτηίε στή ζο>ή· Γίνιται -τάλι
ιμ·/;ο ,ταιδΐ -τού ζητάει μίσα στ-ό
σκοτάδ, τή μάνα τού. Χαμογελοΰ
(Τρ σάν τοΰ Ισκ»να τή ρ_·τίδα πού
θιΊμιζε πόνο. Νά κοιταχταΰμ* άκό
μη στά υάτια, στά μϊγαλωμένα τον
μάι'ια- "Α-τλ.ωνε τό δεμίνο τον χέ
<_.ι γύρο) άπά τάν λαιμό μόν, καί μέ τρο:6οϊ(ΤΕ κοντά τού·, (σελ. 229). Καί «Η:;άδι άργά, κονρνιασμενη στή γικνιά τοΰ μουντοΰ σαλονιοδ τοΰ «Εΰαγγειλισμοΰ», πλάγι στήν «ϊθοισ,ί τής άνάνηψης, ακονα τ' ώ ρολόγ^ τα δάνουα τοΰ χρόνον. Ήρθε λοιπόν ή ιορα γιά τάν μέγα λο γ.ρισμό.·» (<-«:λ· 230). «Τώρα η.ιεμος πιά, μέ κοίταΐζε άκάμα μέ τα μι»"ό χαμόγϊλο -τού εΐχ* παιδί. Ό χρύνος σταμάτησε- άνώτερης ΰφής, τε,κμηρίου πολ.ιτΐ) (σελ· Γιά νά γραφεϊ τέτοΐο 6ι6λίο, έ χρειάσθηκε τα σΐΛταΙοιασμα στο χασμοΓι καί μεγάλ.ης κη,ρ·διά;. Χιί) ρ α άπΛ τήν γνήβια έλληνικότητά τον, εργο ίΐρ<Ίπα'ίκοΰ έπιπΕ^οι·. 1ΙΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ ΔΙΟΡ»ΩΣΗ Στά (τΰλλο τής 23 Νο?μ6οίον τγΓι «.ΙΙρ. Κόσμον·», σ.,λ. 6 ΙΙοτίν.ον «Τα <>ι(>λία καΐ οί άνθριι»
.τοΐ"-> παι.νιλείφ&ηικε Από την στοιχ·"ι
ο&:σία ή άκά/.ονθη μνεία σι»γγρα
:, ι κια τίτλον 6ι6λίον πού επρεπε
να ά·/.οκο*)ΐ}<3τ έτ·ιΤΐι άπό τό σχο λίασμα τοΰ 6ι6/.ίο· «<ι·;ν ός άπό τα τείχη-.·» τής Ίσ. Σεκιαρίδη -—Μα όί>^ο.6α:
ΦΛΕΑΝΑ ΜΑΡΟΧΤΣΕΛΛΙ:
ΠΑ ΕΜΑΣ ΣΤΓΧΡΟΝΟΤΣ
ΑΧΘΡΩΠΟΤΣ Λι-οικοΐ στίχοι εκ
θ'η «Τετοάδια. τή; Διεθνικής "Ε
νοισης τή; ποί-ησης» Ρωμη, μέ τήν
είκόνα τή; ποιήτρκι,ς καΐ σχίδια
τή; ιδία;, 126 σελίδες.
τό «χολίαΛΤμα τοϋ δι
δλίον. (Ή Έντ6;τ':ρ Πέσε Γκ.;ν
νι .τού μοΰ στέλ.νΕΐ τα βι/ΐλία αύ
τής τή; Γκδοτικής βπρας €ίναι ή
ιδία ποιήτρια( π.ρ«χΐι>ρτιμενης ήλι
κιίιις, καΐ έκδίδει ίταλό<{ο>'νο Λεριο
δικό στή Ρωμη)·
ΙΙΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Άθήνα — Δεκέμβριος 1973 - Σελίδες 157
Πωλεϊται παρά τώ συγγραφεί
(Στρατηγοϋ Πλαοτήρα 55 —Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
Οροσφνγική κβί ίθνική μνημοσύνη
Συνίχεια έκ τή> ι ής βεϋοος
νας, ί5ρΐ>βας καΐ πάλιν (ικηγορι
κόν Ιςη.τίϊον επί τής ίΆοϋ Βου-
λής 1.Ί- 'Τ.τήρξε διακεκριμένος
Δικηγό.,ος Σμύρνης καί Αθηνών.
Τό 1928 έκλέγ:ται Βοιλευτης
Αθηνών καί έν βι«νεχ,εία προτάσει
τοΰ Ελευθερίου Βενιζέλον άναδει
κνύεται ΆντΐΛρόεδρος τής Βου.
λής των Έλλ.ήνων.
Ό 'Αρ>γιρόποιλος ήγαπήθη ώς
στ.'άνιος χα;ακτήο κιαί έν γενίι ώς
έξαίρ,ε.τος άνήρ, ώς Ποιητής κα
το;ιθώσας μέ τοΰς έΊμπνευσμένους
«τίχους τοι< νά περιλάβη είς τα τροτγοί'δια το^ι τήν αγάπην κ«1 τήν λατρείαν δηά τό σκαλ.βωμένον τμή μ,α τού Γένους μας, την άθάν<αη Έλ.λ.ηνική Μικρά Ά<τία καί γενι- κώτερον την Έλ,λάδα, ώς πολιτε-. όμενος διότι είχε θέσει τόν εαυ¬ τόν τού μέ πραγματικήν αύταπάρ νησιν είς την εξυπηρέτησιν των έντολέ,'ον τ<ηι προσατύγιων καί τοΰ γενικοΰ καλοΰ τής χώρας μας, οί δέ άγώνες τού έντός τής Βουλης ήσαν ίντονοι καΐ άποτελε<τματικ<)ί, ώς Δικηγύρος διότι, μέ ζηλεντήν ευγένειαν καί σεμνότητα ΰπιηρέτεα πιάντοτε είς τόν ναόν τής θεμιδος καί τίλος ώς άνθςωπος, διά την ηθικήν καί ψυχικήν τού ώραιότη τα, ευγένειαν %α άνωτερότηΐ | σία Ίωνική κολώνα ίρμτΓισθη έκ τού Ναόν τής θείας τέχνης. "Ο ΐάνατος, άρπα^ε την όλόλίΐ'λη νιχήν τοΰ έμπνίυσμένου Τραγο διστοΰ τής Άνατολ.ής τοϋ φ-'.ογ ροϊ· ΡΗΓΑ ΡΑΓΙΑ· "' "Ολοι έκλαυβα/ν τόν μέγαν .τ<ι τριώτην, τόν εθνικόν Ιδεολόγον, τόν «γνόν οΛαπανέα τ«δν γρ«μμο ■ν. τόν άσΰγκ'ριτο βάρδον. 'ίήν «λλην >Ήιιέρανΐ 'Ιεράςχαι
'Τποι,ιργοί., Άνώτατο, Κρατικο
Λειτουργοί καί άνθρωποι των
Γραμμάτοιν, έπιστήμονες καί χαλ
λιτέχναι «αί πολύς κόσμος άπό ϋ
λας τάς τά§εις παρηκολούθησαν
τήν κηδίίαν τον, γενομένην Δημο
σία δαπάνη. Ή Έλληνική Πολι-
τεία έτίμησεν αυτόν μέ πολλαπλά
καί σημαντικά παράσημα, διά τάς
άνιΡκτιμήτους υπηρεσίας άς προσέ-
φεςεν είς τό "Εθνος καί είς τα
Γοάμματα, ή Άκαδημία των Α¬
θηνών έδρά&ευσεν τα τραγούόια
τού καϊ ή Έταιρ,εία Έλλήνων Λο
γοτεχνών τόν άνεκήρυξεν Πρόε¬
δρον αί-τής. "Έκτοτε θρηνοΰν αυ¬
τόν ή Πολιτεία, ή Έπιστήμη, ή
Μοϋσα καί περισσότερον δλιον ή
ΣΜΤΡΝΗ, 'θρηνοΰσα τό άΐιον
τέκνον αυτής, τόν υπέροχον ΜΙ
ΧΑΗΛ ΔΗΜΗΤΡΙΟΤ ΑΡΓΤΡΟ
ΠΟΤΛΟΝ·
Κληρονομιά.
τή; σκέψεως τού άλ,λά καί διά την Άπεθίωσε είς Αθήνας την 4ην
άπλόττττα τής λ ζή Ίί 9
τής ίίλης τού ζωής-
Ή "Ενιοσις Σμυρναίων, τό
1938 ώργάνωσεν είς τήν αίθουσαν
τοΰ Παονασσοΰ τα φιλολογικά τού
πενηντάχρονα, ό δέ Δικηγορικάς
Σύλλογος Αθηνών έτίμησΐν το
1948, τα έίηντάχρονα τής άξιολό
γου δικηγορι-κής δράσεώς τού, μέ-
άιιιλητάς διά τα πενηντάχρονα
τοΰς Ίπποκ^άτην Καραβίαν, λΐη
τρο,τολίτην Μυτιλήνης ΙΑΚΩ-
ΒΟΝ, τόν καθηγητήν καί ποιητήν
Στέλιΐοιν Σεφεριάδην μιχ τούς λθ|
γοτέχνας Σίλδιον καί Τέλον "Α
γραν, διά δέ τα έξηντάχρονα τούς
ιδιαπρεπείς Δικηγόςους κοά Λογο
τέχνας Σπ· Μένεγαν, "Αντώνιον
Άιθηνογένην, Σπΰρ. Θεοδωρόποι
λον καί Χρήστον Σ ολομωνίδιιν.
ΤΗτο ό τέταρτος ήός τοΰ έκλε
χτοϋ ΦαΓιμακοποιοϋ Σμύρνης ΔΗ
ΜΗΤΡΙΟΤ ΑΡΓΤΡΟΠΟΤΛΟΪ
Ίουνίου 194,9.
Α
ΟΪ
διατηρή,σκντο'ς Ινα άπό τα σημαν
τι>χότερα Φαομαχ,'ϊα τής Σμύρνης
τό «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΝ» είς τ0
τρίστατον τής Αγ. Φτυτεινής (τα
όνομαστά Γναλάδικα) · Τό ςρα;)μα
ΜΟΤΜΤΖΙΔΗΣ θεόδωρος τοΰ
Κ<ιίν)τίνου, έξ Άργΐ^βουπόλεως Χαλδίας τοΰ Πόντου. Μετά τάς απονδάς αΐ'τοϋ είς την γ·ενέτειπ«ν καί είς θεσσαλονίκην, ήσχολήθη μέ εμπορικάς έ.ιιχεΐΓΐήσεις σννερ γαζόμΓνος μετά τοϋ άδελςροΰ το; ΛΗΜΗΤΡΙΟΤ σνυπήξαντες ιιά λιστα καί άνώννμον έ,μπορικήν έ τβιρείαν «Άδελφοί Κ. Μοΐ'μτξ δου». Μέλος πατριαρχικής οίκογ νείας το-ΰ Πόντον, ανέπτυξεν όξι λόγον Κοινωνικήν δρασιν, δορί) σας μέχρ, τούδε 2 αΰτοκίνητ^ ά (Τθενοφόρα είς τόν Έ Σννέχεια έκ τής 1τ(ς οελίδας γάλους καί μικροικ: στήν σΕέχσ- στη πατρίδα. Τα Σκολειό κλειισΥά κοί τα σπίτισ όλο έτοιμασίεο. Τή θυμοΰμαι τή μητέρα μαο τέ- τοιε<: μέρες, πάντα άνασκουμπω- μένη νά μτιαίνει κοί νά βγαίνει κι' όλο νά μουρμουρι'Ζει γιά κ ότι. "Α- μα ήμαατε μικρά μπερδεύομε στά ποδάριο τη€ κΓ ήτανε άδύνστο νά περάσει μερά πού νά μή μάς κα- ταχερίσει... Μά τή χρονιά έκείνη ήτανε πο- λύ άλλοιώτικα τα πρόματο. "Οσο κι' άν ήκσνε κουρόγιο, γιά νά δί- νει κοΐ στούς άλλουο, όλο καί πή- γαινε οτίς παραγωνιές καί κρυφό- κλαιγε. Έγώ στό μαγαΖϊ ηαραΖα- ,ισμένος δέν ήβλεπα μπροστά μου άμα γύρι^α στό σπίτι. Ή Μαρίτσα ή καϋμένη προσπαθοϋσε νά δώσει !ωή μά δέν τα κατάφερνε. Ό ποτέρ(χ όλο καί νοιο^όντανε γιά τή δουλειά καί όλο καί κάτι δέν τοϋ άρεσε. Δέν ήμαοτε όπως άλ- λες χρονιέα κΓ αυτό μάς κακο- φαινούντσνε ολονών. "Ωσπου, την προπαραμονή τό μεσημέρι, μόλις κστσαμε νά φαμε χτύπησε ή πόρ τα. Ή Μαρίτσα πού 'τρεΕε ν' ά νοίΕει μπήγει μιά χαρούμενη φω λιά νοικοκυρά Εύπνη'σε μέσο τη^: — Μαρουδή μου τί καλά κάνατε πού ήρχατε. Γρήγορα νά Υά έτοι μόσουμε ούλα όπως τα ξέρουμε Η χρονιά νά μάς έρθει μέ τό κά¬ νη. φρ ς η Έ οχ'θοόν Σταύρον, δωρεάν έξ ΙόΟ 000 δραχμών «ίς ΠΑΝΑΓΙΑΝ ΣΟΤΜΕΛΑ, έτέραν δέ δωρεάν έκ 50.000 5ραχμών είς τόν Ιερόν Ναόν τοΰ 'Ωραιοκάστρου *ίίίσσα- λ.ονί,κης καί άλλα μικρότΐρα. .ιοσα είς διάφαρα Ίδρύματα τής ο"ΐ·μ- πρωτενοΰβης. Ή έν γένει Κοινω νίκη καί φιλανθ(Μοπι.κή δράσις τού ΘΒΟΔΩΡΟΤ ΜΟΤΜΤΖΙΔΟΤ τι- κρϊον τού πατρός τού, ήτο τό έν Ι μα τόν άνδρα κα! αποτελεί φωτεί ΠΑΝΝΑΚΑΚΙΔΗΣ Ιωάννης τοί Εΰστρατίου, έκ Μυριοφύτον Άνατολικής θράκης. Πτνχιοϋχος της Φαςαακε·.<τικης Σχολής τού " ' ' Ι Ί"™^*- -'^ν "'"*"" 'ΟΜΛ """ Ι»».**·»· V γ τει-κτήριον των 'Επστημόνων, Λο ' νόν παρά&ειγμα πρός μίμηοιν. γοτρχνών, Ποιητών καί έν γεν;: των άνθρώπων των Γραμμάτων. Οί άδελφοί αΰτοϋ Ίπποκράτης καί Φιλοποίμην ήσαν Ιατροί, οί δέ Νικόλαος και Τάσίΐος Φαρμακο ποιοί, οί δέ άδελφαί Εύθαλία, Άρ ΤΓμις καί Σόφια, ή τελευταία νι<ι φευθεϊσ'α τόν Σμνοναϊον Ποιητήν "Αγγίλον Σ ΐΊμηριο')την. Τό Σά&6ατον τής 4ης Ίοννίοι; 1949, ή σχεδόν αίϋ)νό6ιος, άλ-ύγι στος καί ΰψίκορμος δρΰς Σμύρνης έπεσεν αιφνιδίως τη; — Μαμά τρέχα νά δής ποιοί ήρ χανε! Ή θεία ή Μαρουδή καϊ τα παιδία. Άγκαλιέο, φιλιό, δάκρυα οθλα ματίύ άνακατευτήκονε κα δώκανε ίωή στό σπίτι. Άμέσως πήρε κουράγιο ή μητέρα κΓ ή πα- καί τό Φαρμακείον τον καταφυγών ικσΐ κρ·.ιπττόμ.ενος ;ίς Κων)λιν. Με τα την Μι,κρασιατικήν καταστρο¬ φήν λετ)ιλατη9είσης τής είς Β1 ΓΑΝ περια.χτίας τού, ^ϊργάΐςετο ά φανώς είς Κω)πόλιν .τρός ώδη Οιοπορισμόν. Τό 1925 φ γε «ίς Έλλάδα απού έντός όλίγο δααςίσθτι Φαρμα,κοποιός τού Λαϊ κου Φαρμακείον Καισο^ιανής καί έν σννεχεία ε·ίς Λαϊκόν Φαρμακει όν Νι?ας Ίωνίας & τέλος ώς Πρό ιστάιμενος το·ϋ Φαρμακείον τον Δή μ«σίου Νοσοκομείου ΑΓΙΑ ΟΛΓΛ Νέα,ς Ίωνίας Άττικής. Ό ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑ Πανεπιστημίου τής Κοιν)πόλεο>ς. ΚΙΔΗΣ υπήρξαν έκλε,κτός έπιστη
ΈγκατασταθεΙς ΐίς την πόλιν τής μων καί άνήρ( προσέτι, δέ κα).ο.κα
Μικράς Άσίας επί τοΰ Έλλησπύν γαθος καί κοινωνικάς παράγων,
τον ΒΙΓΑΝ, ϊδουσεν ίδιον Φάη- έκτιμώϋενος βαθύτοτα υπό των
μακηον έ·>.εϊσε, προκειμένον δμο>ς σιμπατςιωτών καί φίλων το^Γ-
νά αποφύγη την <ττρατευσιν χαι Ά.-ΐε6ίο>σεν βίς Νέαν Φιλαθέλ
την κατάταξιν αυτού είς τάς τα- φιειαν Αθηνών τό 1952·
ξκις τοϋ Τουρκικόν Στρατού, έγκ«' ΧΡΤΣ. Α. ΘΕΟΔΩΡΙΛΗΣ
λό.
Οί δυό νοικοκυράδες βάλανε οΰ-
λα τους τα δυνατά. Μπορεϊ νά
θέλανε μέ την πολύ δουλειά νά
Εεχόσουνε τή φουρτοϋνα τήο άρ-
ρώοτειας τοϋ νοικοκύρη καί νά
δώσουνε μιά όμορφη είκόνα οέ
κεϊνον καί τα παεδιά τουτ:.
Άνήμερα την πρωτοχρονιά τό
σπίτι «πετοϋσε» άπό πάστρα καί
μοσκοβολοϋσε κανέλλα καί καρε-
φύλλι. Κάνανε οΰλα τα πολιά άν-
τέντα όπως τα βρήκανε άπό τό
γονιό τους.
Άποβραδύς εΐχε παραγγείλει,
κρυφά, ή μητέρα οτόν Μήτσο τόν
καροτοιέρη, νό είναι πρωϊ - πρωί
μέ την καρότσα τού άπ' όΕω άπό
την πόρτσ μας. Μέ χίλισ βάσανσ
ήκανε τή γνώμη τοΰ πατέρα καί
τόν σήκωσε. Τόν έντυσε μέ τα
καλά τού καί τόν πιάσανε άπό τή
μιά έκείνη καί σπό την άλλη ή ά-
δερφή τού ή Μαρουδή καί σιγά -
σιγά τόν πήγανε Ισαμε την Εώπορ-
τα. 'Από κεί τόν σήκωσε μέσα
«ΤΙΜΗ ΠΑΝΤΙ ΤΩ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩ ΤΟ ΑΓΑΘΟΧ»
Η ι. ΗΗΤΡΟΠΟΑΙΣ ΝΙΚΑΙΑΣ ΒΡΑΒέΥΈΐ ΜΑΘΗΤΗΝ
ΔΙ" ΕΞΑΙΡΕΤΟΝ ΠΡΑΞΙΝ ΤΟΤ
Είς τύ Γιμνάσιον "Αρρενων Νι Τμημα Πειραιώς ·μί) δεχθε.ϊς νι
καίας έπ;αγματατοιήθη σεμνή τε
λετή κατά την οποίαν έτιμήθη ί
π» τής Ι. Μητροπόλεως Νικαίας
ό μαΐθητή; τής Α' τάξεως Άθ< νάσισς Ίντϊιρτζόγλοί· δι" έξαίρ τον καΐ θεάρίστον πράξιν τού. Παροισ.'α τού κ- Γιιμνασιάρχο των καθηγητήν καί των γον'έων τοΰ μαθητοΰ ό ΐκπρόσωπος τοί Σ Γβαστμιωτάτου 'Μητοοπολι'του Ν καίας Γ,ενικός Άρχιειρατικός Έ πίτροπος άφοΰ επήνεσε τήν θεάρε στον π,ρά?·ιν ·>.αί προέτρεψε τοΰς
μαιεηΐίάς ν' άκολονθοΰν είς την
τής ζιοής των τόν δρόμον
τής άρετήςι εκάλεσε πλησίον τού
τόν μαθητήν καί άνέγνωσε τόν ε
παινον των έξαιρέτων πράξ;ων.
«Ή Ίεςώ Μητρόπολις Νικαίας
.τεμίύς ήιθικών' άμοιβών) τόν ε-
παινον έξαιρέτων πράξίων άπονέ
μει τώ Άθαναισίω Ίντζι,οτζόγλου,
κατο.'κω Νικαίας, έπβγγέλματος
ιμαθητοϋ τής Α' τάσεως τοΰ Γυ
,μτασίου Άρρ«νων Νικαίας^ διότι
τή 1η "Οκτωιο^ρίοο 1974 άνεϋρεν
ν τή οδώ χρηματοιθήκην πειριέ-
;οιτοη' 45ΟΟΟ δραχμάς καί 70
ΗΠΑ τάς οποίας
λάβη τα νόμιμα ·εΡηετρα παρτ
τού άπολέσαντος «ΰτά ΓΓίοργίοι
Καραβάγια, ΐΐΐχομένη όπως ό φ
λάν9.ρωπος Κύριος ήμίόν Ίησοΰ
Χριστάς «π*ευλοιγή αυτόν καί χαρ
ξηται α,ΐιτώ πλούσια τα έλέη 'λώ
τοΰς οίκτιρμοΰς Τοι·, συεχίζη δέ
τάς θεαρέστους αύτοΰ πράξεις γι
νόμενος τύπος καί ύπογραμμός
τοίς πάσι.
Νίκαια τή 3η Δεκμβρίου 1974
Μετ' ενχών διαπΰρίον καί άγάπης
Ο ιΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Ο ΝΙΚΛΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
'Τπό τα ζωηρά καί ένθουσιώδη
χειροκροτήματα των μαθητών καί
των Καθηγητήν ό έκπρύσχοπος
τής "Ι· Μητροπόλεως ήσπάσθη
καΐ ηύλόγησε τύν Ινάρετον μάθη
την
μετά
6"ίου.
τοΰ έαέδωκ,ε τόν «παινον
συμβολικον 6ρα
Χριστοϋ Θρηακ,είας
δΐι».εν ίίς τό ΙΓ' Αστυνομικόν|
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦0ΦΦΦΟΦ4»♦♦♦»»♦♦♦»♦♦♦»
Εύγε είς τόν (μαθητήν·
Τιμ,ή διά τού; γονεΐς, τιμή διά
τό βχολεΐθΛ' τού, τιμή διά την μα
Οητιώσαν νεολαίαν, τιμή διά τήν
πα.τοίδα πού νοΛοινχεΐ ϊκνα μέ τα
υψτ,λά ίδανικά τή; Άγϊας τοΰ
Χ Θ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΤΠΟΒΟΛΗΣ ΙΙΡΟΣΦΟΡΩΧ
ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ ΕΡΓΩΝ
Ή "Ενωσις Σπάρτης Μικράς
Άσίας καί πΐΓθΐχιίνρΜν, ,τροκειμέ-
νου νά έκτϊλέση επέκτασιν τοΰ έν
Ν· Ίωνία (Αλατσάτων 21) κτιρί
συ τη; προϋπολογισμοϋ .τβρίπου
800-000 δραχμων, καλεί τοΰς έν
διαφε,ρομένους έργολήπτας ίδιωτι-
;κΤ>ν εργιον όπως ύποδάλλονν προ
σφοράς διά την έκτέλ€<ην τού ερ γου. Πληροφορίαι: Είς τα Γραφεΐα τής 'Ενώβεα>ς ("Αλατσάτων 21 ■—
ττ»λ. 2770978) άπό 12 εως 21 Δέ
κεμ&ρίαιι 1974 καί άπό ώρας 6 00
7-ΟΟ μ.μ·
Έκ τοϋ Δ. Σ.
. Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑ
ΠΑΡΙΣΙΩΝ ΤΙΜΑ ΤΟΝ Κ
ΝΗ ΜΑΝΙΚΑ
Παν.
Α.Γ-Ρ.
στά γερά τού μπράτσα ό Μήτισος
κοί τόν κάθησε στήν καρότσα. Ιο· ί
πίσω οϋλα τα παιδία, δυό εμείς |
καί τα τρία Εοδέρφια μας. "Αμα
φτάσαμε στήν πόρτα τοϋ αύλόγυ-
ρου τής Άγίας Κατερίνας, τότε
μονσχα άνοιΕε τό στόμα τού ό
πατέρας.
-ΣΤομάτα έδώ να - Μήτσο.
ΙΟΑΙίΙίΟΓ Α, ΒΕΡΗΑΡΔΟΓ - Ταξιάρχβυ ΠΑ,
δαβακηΓπιναοσ
Πλήρης κερίγοαφή τί)ς έιςικί); μάχΐ]ς ττ)ς Πίνδου μετά
--'— έξιοι^ρήοεως ολοκλήρου τοθ «ολέμου 1940-41,
(Σινέχ-εια έκ πςοηγονμένου)
Είς τα Ιταλικόν νοσοκομείον 6
.__ μ-. _ . δης. Ητο, κατ ακολουθίαν ακιν
Ισαμε εδω ηκονσ κουράγιο, παρα . " , ,, , , ■ „.
, δυνος' και, τελος πάντων, ήτο αξι
πάνω δέν μπορώ κΓ αύτό τόκονο [ οξ ανθρωπιστ.κής μυτταχ,ειρίσεως.
γιά νά μή χαλάσω την κορδιά τής | Παρά ταύτα ομως, οί Ιταλοί ύ
γυναίκας μου καί τή γιορτή πού γειονομιχοί Ά^ωματιχοί, ένεο
1 γοΰντες προφανώς κατ' έπιταγήν
είναι σήμερσ. Άντε παιδία, πή- ι τ.γ άνωτέρϋχν τωΥ/ έκ&.ναν τόν
. Ητο δηλαδή -τμισοπεθαμέ- Δαβάκης παρέμει- μέχρ',τής 19
νος άνθρωπος», κ-αθώς έχαρακτή ής Ίανοιαρίου 1943, ότε ,αετεφέρ
ρισε την κατάστασιν τού καΐ ό 'Τ θη έκ Λ'έου είς τάς φιλακάς Καλ
ποστοάτηγος, Παν.αγ. Μπασακί- λιθέας.
γαίνεται έσεϊς στήν έκκληισιά μέ¬
σα κι' έγώ θά σας περιμένω μέ¬
σα στήν καρότσα.
Ο χ. ΧΡ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ
μι^νΐϋ ^^1.(;υ^ϊ ιχιψνιυιιυξ. ι ;ϊΐς τού ιουρκικου ζτρατου, έγκ<«' λί'Γ'ϋ. Α. ϊίϋυΔϋίΊΔΗ.2; Ι ίιϊις 5ίοί α Μία όλάκληοος έκ γρανίτου γνη ' τέλίΐι;>εν ΰποχρΐωτικώς την πόλιν Ίοπτρός, έκ Ναζλή Μικράς Άσίας πάν άγαθόν.
•χΦΜΜΐΜεεεεει*»*»»*···*»·»»».*»*»»»»»"-»*"»»""»1——« »«ιι»«»ΐϋ«Μΐι««»
Ό συνεργάτης μας κ· Χρήστος
Σολομωνίδης νοσηλενύμόνος ρξ
έγχΐΐρίσειος καταρ<οάκτου δέν έοι>
τάξει ουτΕ δέχετο;, έπισκέψεις, ου
τε καΐ θά δυνηθή νά οτείλη ή ν:ά
άπαντή,ση είς ίύχετήρια. Εύχαρι-
στεί διά τοϋ .-ταρόντος τοϋ άποστο
ί*3Ϊ; 5ί«1 άντετίιχετα» είς αυτού;
Δα6άκι>ν ώς «διακο,μιστέονί».
Οί ήττη,μένοι τής Πίνδου έξεδι
κονντο αίσχρώς τόν νικητήν των!
Λ
Μετά τινάς ημέρας, τήν παρα¬
μονήν τοΰ Νϊο'-> "Ετονς τού 1943,
■ό ίατ^ός Δα6άκης ηδυνήθη, κατό
πιν' πολλοϋ κόπον, νά εΛΐτύχη άπό
τοΰς Ίταλούς την άδειαν όπως έ
πισκειφθη τόν αδελφόν του' με,τέ-
6η δέ τό·?: είς τό νοσοκομείον μέ
την σύζυγον τοΰ Σ ννταγματάο-
χου· Ή Όννάντησίς των ήτο πολΰ
σνγκινητιν,ή. Κατ' αυτήν, ό Δα6ά
κης έξέφραοΐν' είς τόν αδελφόν
τού τϊγν ύπόνοιαν ότι «είς την σύλ
Τήν επομένην, 2Οήν Ιανουάρι¬
ον, περί ώραν 8ην πρωϊνήν, ό Επι
σμην.χγός Μχακοϋρος έτηλ>:φώνη
σεν «; τόν ιατρόν ΔαβάκΓ,ν' ότι ό
Σι·ντοτγματάοχης ε,ΰρίσκετο υπό
σ.νοδ,είαν Ίταλών είς τόν σιδηρο
δρομικόν σταθμόν Πελοποννήσου,
έτοιμαξόμεΛ'ος νά αναχωρήση διά
Πάτρας.
Ό ίατρός ε,σπεΐΌϊν άμέσως ιείς
τόν σταθμόν μετά τής <πνύγου τού >.αί τής Κνρίας τού Συνταγματάρ
χοι- έκεϊ δέ, μετά μεγάλης οινκο
λίας τοίς έπετρά,-ΐη νά ίδουν τόν
Δα6άχην καί τό έφοδιάσοιν μέ
χςή·ματα καί διάφορα τρόφιμα δι
ά τό ταξείδιον- "Εμειναν συν'ομι-
λοϋντες .είς τό ΰ.τόστ,εγον τοϋ στα
θμοΰ περί τα 13' λεπτά τής ώρας.
Ό Σ ννταγματάρχης διετήρει
καθ" ίίλην την διάρκειαν τής σιναν
ν'τήσ:ίΐ)ς, την ψυχραιμίαν τού" μό
ληψίν το_- δέν ήσαν Αμέτοχοι καί ( νυν δέ κατά τήν στιγμήν τοΰ τε-
*'Ι71 *.«,.__ ^,—Λ.Λ.~.____Ι.. Ι ίβ·τηι'ηι. Α-.η~~.______~.-. >Κ*___
"Ελληνας ραδιοϋογοι .'»·
!♦♦♦
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
197^
Πάγιον
Γήιτεδα 1.509.307.-
Κτιρια 185.539.—
"Επιπλο: καΐ
Σκειόη 326.80!) —
-Μεϊονάποοβ. 83.274- 243.5Ξ5 —
"Εγκστ)τάσεις 48.000 —
— Μείον άπο-
σβέσεις 3.878 — 44.122.—
Μεταψορικά
Μέαα 1855.662.—
— Μεϊον άπο-
σβέοεις 353 4Γ2.— 1.502.2«. -
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΙΟΙίΛΜ Χ4ΤΖΗΚΩΜΤΤΑΝΤΙΜ0Υ Α. Ε.
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ ΤΗΣ 30ής ΙΟΤΝΙΟΤ 1974 ΧΡΉΣΙΣ 1)7)1973 — 30)6)1974
Ι
1974
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1.509.307. -
471.739.—
557.273.-
216.947.—
121.314.-
10.386.—
340.326.—
110.928.—
Καθοτρά θέσις
Μετοχικόν Κεφάλαιον
ίΜετοχσ· 5 000 Χ
1.00Ό 5.003 000 -
δ.ΟΟΟΟίΟ.-
ι ·υυν ^·υυ^ υυυ — ·_».ν~* *λ ν. —
Τακτικόν άτιοθΕμ. 1Ο0.000.— ό.ΙΟΟ.ΟΟΟ.— 270 000.— 5.27Ο.ΟΟΟ.—
2.775.148 —
641.140.- 2.134.008.-
'Έξθ'ϊα ίδρύσ. 125.416.— 125.416.-
— ,Μεϊον άπο·
οβεοεις 40.000.- 85.416.- 3 570.559.— 8Ο.ΟΟΟ.— 45.416.- 2.630.678.-
Κυκλοφοροθν
Χρεώοται 1.080 002.—
Βγγύσεις 4 4ϊ>0, —
Γραμμώτια παρά Τραπέζας 32,Ο8->.—
"Εξοδα έττομένων χρήσεων 63.5(«ΐ,—
Γραμμάτια έν καθυστερήσει 4.0υο — 2.Ο84.1ΟΟ.—
2.164.011.—
40.150,—
100.000.—
30.043.—
19.585.- 2.353.789.—
Διαθέσιμον
Ταμείον 2 576.7Γ.Γ»,9Ο
Γραμμάτια είσπροκΐέα Ι.ϊΟ'.- 2.578.439,90
3.639.905,50
94 770.— 3.734 6'5,5Ο
8.232.698,90
Προβλέψεις
Διαφοροι προβλέψεις
αρθροο 9 Κ.Ν. 2190)1920 233.646.—
Βραχυπρόθεσμοι Ύποχρεώσεις
Πιστωταί 168.612.—
Γρσμμ. πληρωτεα 813 542.—
Άσφαλιοτ. Ταμεΐα 316.453,60
Ύποχρεώσεις πρός
τρίτους 214.964,10
Φόροι καΐ Ο.Γ.Α.
Δημοσίου 223.901.—
Μερίσματα πληρ. 300.000.—
Άμοιβαί καί ττο·
σοοτά Δ) κου Συμ-
βουλίου 6ΟΟ.ΟΟΟ.— 2 637.472,70
Κέρδη καί Ζημίαι
"Υπόλοιπον κερδών
είς νέον 2ϋ1.580.20
233.646.-
118.412,50
875 124 —
656.841,40
96.519,10
160.937,-
2.ΚΟ.Ο0Ο.—
900 000.— 4.937.834.-
283.708,50
άποχαιριετισμοϋ έδάκρν
Ο.
—Κουράγιο, Κώστα! τ0ο ει.τ.ε
ιρέμων έκ ουγχινήσϊως ό άδελφ-
ψός τού, ένώ αί Κυρίαι μετά 6ίας
συνεκράτοιν τούς λυγμονς τιον,
βλέποι,σα, τούς άνυπομόναυς Ίτα
Λθΰς νά τούς περικυκλαόνουν' μέ
χονδροειδή κινήματα-
—Δέν άνησυχώ γιά μεν«, Γιάν
νη μυν, άπήνττ}αεν ό Συνταγμα-
τάριχης· άνΓ,συχώ γιά σάς!
Αύται ήταν αί τελευταίαι τού λέ
ςεις. "Επέβη
τοΰ σιδηρόδρομον
μ>ετά τιν'α λεπτά
κα ανεχώρησε
της ώρας-
Εις τόν σταθμόν των Αθηνών,
παρουσιάσθη ενώπιον τού Δοδακη
Άρχηνός των Ίταλων καραμπι
νιέρον κ,αί μέ πολύν σεβασμόν τοΰ
ανεκοίνωσε ϋτι εχϊΐ δώσει διατα
6άς νά τόν περιποιηθοΰν ίδιαιτέ-
ς, τόσον είς τα Πάτρ<ις, όσον /.αί είς την Ιταλίαν. (Συνεχ;':ετα;) ΓΡΑΝΙΤΗΣ ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΕΧΝ. ΚΑΤΑΣΚΕΤΩΝ (Άρ· Μητρ. 'Τπο.ιργείου ιυ οίκ. 173) ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ «αν Μετόχων της είς Τακτικήν Γεν. Συνέλευσιν Άπσφό,αιει τοΰ Διοικητικοΰ Συμ βουλίου καί σταφώνως τώ Κατα στστικώ καλοΰνται οί χ.κ· Μέτο χοι τής Άν'ωνϋμου Έταιρίας Τε χνικών Κατασκει·ών «ΓΡΑΝΙ¬ ΤΗΣ» είς Τακτικήν Γί/νικήν Συ νέιλευσιν την 4ην Ίανο.αρίου 1975 ημέραν Σάββατον καί ώραν 09 είς τα έ'ταϋθα καΐ επί τής ό δοΰ Όμήςιου άρ. 8 γραφεϊα τής Έταιρίας, γρο«ί·"ϊθν Διοικητικοΰ Σιαβοιλίου πρός σιιζήτησιν καί λ.ήψιν αποφάσαων επί των κάποθι θεμάτων: ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 1) 'Τποβολή καί άκ,ρόασις των έκθέσεων τού Δ. Σιμ<5ονλίου καΐ των έλεγκτών επί τοΰ Ίσολογι- σμοΰ τής Έταιρικής χρτ;,σε(ος 1 Ίανο'.αρίου 1972—31 Δεκεμβριού 1972. 2) 'Τποβολή καί έγκρισις τοΰ "Ισολογισμόν τής Έταιρικής χρή σεο)ς 1 Ίανουαρίου 1972 —31 Δέ κε,ιιβρίου 1972 μετά των έπ' αυτών έλθέσείον' τοί' Δι»ικητικοΟ Συμβοα.· λίοι» καΐ των Έλεγκτών· 3) "Απαλλαγή των μολών τοΰ Διοικητικοΰ Σΐιμ&ουλίου καί των έλίγκτών άπό πάσης ευθυνής άπο ζημιώσεως επί τού Ίσολογισμοΰ καί τής έν γένει διαχειρίσεως τής ώς ανω χρήκως. 4) Έκλογή δνο τακτικών έλεγ κτών καί δΰο άνα:ϊληρωιματικών δι ά την! χρήσιν 1973 καί καθορισμός τής άμοιβής αυτών. Οί έκ των -/.κ,. Μετόχον έπιθυ μοΰντες νά μετάσχωσι τής Γεν. Σ υνελι:ύσε<ι>ς δέον όπως συμφώ
νως τώ Καταστατικω νά καταθ.;
σσι τάς μετοχάς αυτών είς τό Τα
μεΐον τής Έταιρίας ή παρά τώ
Ταμείο> Παρακαταθήκην καί Δα
Λΐείων ή παο" οιαδήποτε έν Έλλ.ά
δι Άνωνι.ιιω Τραπεϊι-Αή Έταιρία
καΐ νά προακομίσωσι τα σχετικά
άποδεικτικά εγγςαφα είς τα γρα
φεΐα τής Έταιρίας πίντε ημέρας
πιςό τής Γ>:νικής Σιι-νελεΰσ«ος.
Έν Αθήναις τή 9—12—1974
ΤΟ ΔΙΟΙΚ· ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
Ό ποιητής Γιάννηο Μανίκος
σεκλήθη άπό την Διεθνη
μια που εδρευει στό Παρίοι
παραστή είε τήν Εοτίαν Ρ0/ΡΡ
ΙΝΤΕΚΝΑΤΙΟΝΑί ΟΕ ρΑΚ,δ
Είδ>κήν τελετήν τής Κυρ,α^
15_12-74 κατά την όποιαν θ·
τω απονεμηθή Δίπλωμα καί Μ
λιον τής Παγκοσμίου ΈνώοΕΐϋ
Τεχνών καί γραμμάτων, άπό τόν
Διοικητικόν Πρόεδρον τής ^
εθνούς Άκαδημίος κ. ΜΑ^ΕΑυ
0ΟΝ5ΤΑΝΤΙΝ.
Ο κ. Μανίκας αναχωρεί την Πέμ
πτην είς τό Παρίοι».
ΑΝΑΛΤΣΙΣ
1Ο.7ΟΤ 188.30
ΛΟΓΑΡΙΛΣΜΟΤ <ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ^ ΧΡΕΩΣ1Σ 1973 "Κξοδα Διοικήσεως (ΓενικΑ ?ξοδα, Κόμιστρα, ΆσφαλίοτικΛ Ταμεΐα, Άμοιβαί Ιρίτων. εξο¬ δα λεαουρ.; 3 100.510,80 Άμοιβαί προσω¬ πικού 6.Ο75.52Ο.— Ένοίκία 815.821.— Άποσβέσεις «αγίων στοιχείων 480.574.— Άποσβέσίΐς έιισφα- λϋν άπααήοεων 352 332.-10.824.817,80 1974 Κέρδη Χρήσεως 1.485.481,20 4 079.056,70 7.425 310.— 1.176 424,— 467.899.- — 13.148.689.70 3.319.198.30 "Εσοδα έκ διδάκτρων 8.232.698,90 ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1973 ϋί4 12.310.299.— 16 467.888 — 10.700 188,50 12.3)0.299.- 16 467.888.- ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΜΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΕΚ ΔΡΑΧΜΩΝ 3-580.778,50 12.310 299.- 16.467.868- Κέρδη χρήσεως 1974 "Υπόλοιπον Χρήσεως 1973 Τακτικόν Άποθεματικόν Μέριομα μικτόν μετά φόρου 5,000 Χ 420 Άμοιβαϊ καί ποσοστά Δ)κου Συμβουλίου Φόροι καί Ο.Γ.Α. Δημοσίου Φόρος Ο.Γ.Α. 3.319.198,30 261 580,20 3 580 778,50 17Ο.ΘΟΟ.- 2.1ΟΟ Ο00 — 900 000, - 122.Ο7Ο.- 106.146.- 15.924.- ΕΠΕΣΚΕΦΘΗ ΤΟΝ ΑΣ0ΕΝΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΜΑΣ ΣΙΝΑΝΙΔΛΝ ΣΤΟ Κ.Α.Τ. Ό συμπαθής λογοτέχνης — ποιητής κ. Γιάννης Μανίκας επι¬ σκεφθή είς τό ΚΑΤ τόν όσθενή Διευθυντή τής εφημερίδος μαο κύριον Σωκράτην Σινανίδην, συ- νομίλησεν μαΖύ τού κσί τοϋ εύχή- θη ταχείαν άνάρρωση. "Η έ-πίσκε- ιμις τσΰ κ. Μανίκα συνεκίνησε βαθύτστα τόν σεβάσμιον διευθυν¬ τήν τοΰ «Προσφυγικόν Κόσμου». ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΤΛΛΟ- ΓΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΤ ΑΤΤΙΚΗΣ Ό Έ.τΐμορφωτιχός Σΐλλογος Ήραχλρίον Άττικής όργανώνει γιιά την «Κνπριακή Λογοτΐΐχνία» τήν Κτριακή 15 Δεκεμβριού 1974 κοιί ώρπ 11 -τμ. .τειματική έκδήλιο αν, στό Α' Δηαοτικό Ν. Ήρακλεί ου. "Ομιλητής ό λογτέχνης ■/.■ Παϋ λος Φι'^ώρος- ^ά πςολογίσοιη' ό κΰπριος λογο τέχνν,ς κ. Μελής Νικολαΐδης καί ό -τρόεδρος τοΰ σ,λλόγου κ. Φίλι.τ Λος Πολίτης καΐ βά άπαγγείλουν κοά θά διαβάσουν ποιήματιχ καΐ ίενα ή κνρία Φοίβη Μ.τοτέλ.λη καί ή δίς Μαΐρη Ίγγλέζη. Την εκδηλώση προσεκλήθη νά χαις·;τ[ση ή Α-Ε- ό πρεσβεΐ'τής τής Κυτριακής Δημοκρατίας κ· Νικ. Κρανιδιώτης. ΓΡΑΝΙΤΗΣ ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΕΧΝ. ΚΑΤΑΣΚΕΤΩΝ (Άρ· Μητρ- 'Τπο.ργείου Έμπορί ου οίκ. 173) ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ των Μετόχοιν της είς Τακτικήν Γεν. Συνέλευσιν ΆπΓ^άσει τού Διοικητικοΰ Συμ 6ονλίοι· ικώ σι,μφώνι·>ς τίό Κατ(ΐ-
στατικώ καλοΰνται οί κ.κ. Μέτο
χοι τής Άνωνΰμου Έταιρίας Τε
χνικ,ώιν' Κατασκευών «ΓΡΑΝΙ
ΤΗΣ» είς Τακτικήν Γενικήν Σν
νέλενσιν τήν 7ΐ]ν Ίανοναρίοο
1975 τμ;οαν Τρίτην καί ώραν 9
ί ην είς τα ένταίθα καί επί τής ό
δοΰ Ομήρου άρ· 8 γραφεϊα τής
Έταιρίας, γραφείον1. Διοικητικοϋ
Σιμβοιλίου πρός (Τιξήτησιν καί λή
ψιν ά.ιοφάσειον επί των κάτιοιθι θε
μάτων:
ΘΕΜΑΤΑ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) 'Τποδολή καΐ άκρόασις των
έκθέσεων τοΰ Δ- Σιμβουλίου καϊ
των Έλεγκτών επί τοΰ Ίσοολγι-
σμΓϋ τής Έταιηικής χςήσ:ως 1
Ίανουαρίου 1973—31 Δεκεμβριού
1973.
2) 'Τ.τοβολή καί έγκρισις τοΰ
Ίοολογισμοΰ τής Έταιρικής χρή
(Τε,ος 1 Ίανουαρίου 1973—31 Δ«
κεμβρίο>υ 1973 μετά των έπ' αύτοΰ
Ιίνθέσΐίΐον τοΰ Διοικητικοΰ Συμ
χουλίου καί των ελεγκτών'.
3) Απαλλαγή των μελών τοΰ
Διοικητικοΰ Σνμδαιλίου -καί των
έλεγκτών άπό .τάσης ίΰθίνης άπο
ζΓ,μιώο"ειος επί τοΰ "Ισολογισμόν
καΐ τής έν γένει ,δια^ι.ρίσεως τής
ώς άνω χρήσ«ι>ς·
4) Έκλογή δΐ·ο τακτικών έλ·:γ
κτίάν >.αί δΰο άναϋληρωματικών
διά τήν' χρήσιν 1974 καί καθορι
σμός τής άμοιβής αυτών,
5) 'Ε,τΐλΐρωσις έκλογής μέλους
Ι ΔιοικΓ-τικοϋ Σνωδουλίου .είς άντι-
! κατάΐΐτασιν τπηπ.—.»£..»— ------'■
Α Ξ Ω Ν ~ *~
ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ
ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ
(Άρ. Μητρ. ·Τπουργ:ίου ·Ε,μιο.
ρίου οίχ· 299)
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Τώ' Μετοχήν της είς Τακτικήν
Γεν Συνέλευσιν
ει τοΰ Διοικητικοΰ 2·,α
καΐ σι-μτρώνως τώ Κατο-
στατιχώ «αλοϋνται οί κ.κ. Μέτοχοι
τής Άνοινΐ'μον Έμ.·ταρικής __ χ.
χνικής Έταιρία» «Α3ΩΝ» εί; Τα
κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν την
4η' Ίανοναρίιυ 1975 ήμίοαν
Σά66ατον χαί ώραν 12-00 «ίςά
ενταύθα καΐ επί τής όδοΰ Όμήςοιι
8 γς'αφΐΐα τής Έταιρίας, γρα?ίΐ
όν Διοικητικόν Σνμβουλίον πρό;
σν^ήτΓσιν χπ' λήψιν ά,τοτράσειον ί-
πί των *άτι·:ι9ι ε·~μάτων:
ΘΕΜΑΤΑ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) 'Τπο&οΆή καί άκιοόασι; των
έκθε.Γίεων τοΰ Δ. Σιμβονλίον ■/(.'
των έλεγκτών επί τοΰ "Ισολογι¬
σμόν τής Έταιρικής χρήσεως ι
Ίανοιαρίου 1972—31 Δεκέμβριον
1972.
2) 'Τπα&ολή χλι «γκρισις τοΊ
Ίσολογισμοΰ τής Έταιρικής χοή
α-ως 1 Ίαν'ουαρίου 1972—31 Δέ
κεμβρίου 1972 μετά των επ" αντοΐ
έκθέσεων τοΰ Διοικητιχοϋ Σι ι
βσιλίου καΐ των έλεγκτών.
Απαλλαγή των μελών - >ϋ
ΔιοικττικΌϋ Σνμ(>ουλίου καί των
έι^εγκτών άπό πάσης ευθυνής ά.ιο
ζτταιώσεΐ">; επί τοΰ Ίσολογιομυΰ
καΐ τής έν γέ·ν1ει διαχειρίσεως τή:
ώς άνω χοήο,εως.
4) Έκλογή όύο τακτικών καί
δύο άναπληοίοματικών έλεγκτίιν
διά τήν χρήσιν 1973 καί καθορι-
ός τής άμοιδής αΐτών.
ΟΙ έκ των κ·κ· Μετόχων έπιθ.'
μοΰντες νά μπάσχοκτι τής Γεν
Σν'ελ<:ΰσεϋ)ς δέον συμφώνως τώ Καταστατικω νά καταθέσϋΐσι τα: μετοχάς αυτών είς τό Ταμείον τή; Έταιοίας ή .ταρά τώ Ταμείιο Πιι ρακαταθΓ,κ·ών καΐ Δανείον ή Λαι.' οίαδήποτυ έν Ελλάδι Άνωνΰμι ι Τρα,τεϊική Έττας.'α καί νά προα- κομίσιοσι τα οχετικά άποδεικτιχιι εγγςιαφα είς τα γραφεϊο τής Έ ταιραίς πέντε ημέρας π·ρό τής Γ: νίκης Συνελεύσεως. Έν ΆθήνΙαις τή 29—11—1974 ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ •Υπόλοιπον είς νέον 3.292.Ο7Ο.- 288 708,50 11 ΛΙΕΤίτΤΝΟΪΣΑ ΣΤΜΒΟΤΛΟ3" ΙΙΙΐνΚΟΠ?Τ ΧΧΤΖΗΚΟΝΣΤΑΧΤΙΝΟΤ 3.580.778 50 Εν Καλαμακίω τή 30η Ίουνίου 1974 II ΠΡΟΕΛΡΟΣ ΤΟΤ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΤ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΤ ΤΟΤΛΙΑ ΧΑΤΖΗΚΩΝΣΤΑΝΤΙΧΟΤ Ο ΠΡΟΤΣΤΑΜΕΝΟΣ ΛΟΓΙΣΤΗΡΙΟΤ ΧΡΗΣΤΟΣ Λ. ΑΓΓΈΛΟΠΟΤΛΟΣ ΟΧΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΡΑΤΗΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ Μέ έγγραφο τοθ ΓενικοΟ Λογι- στηρίου πρός τίς τελωνειοκές άρχές άναφέρεται ότι 8 ήμέρες πρό καί 5 μετά τήν διενέργεια τού Δημέψηφϊσματος δέν ένερ- γεϊται προσωπική κράτηοις γιά χρέη πρός τό Δημοσιο. κατάστασιν παοαιτηθέντος τοιού τού. 6) Άναεωσις θητείας Δ.Σ· λό γο λήιξεως αυτής. Οί έκ των κ.κ· Μετοχήν επι Ον .μοΰντες να μετάισχιοσι τής Γεν. Σνν·ελεΰσεως διέον οΐμφώνως τώ Καταστατικώ νά καταθέσωσι τάς ρ:τοχάς αύτιό>' ε·ις το Ταμείον
τής Έταιςίας ι", παρα Τω Ταμΐί(,,
Παρακαταθη«Τ)ν καί Δανείον ή
παρ" οιαδήποτε έν "Ελλάδι Άνω
νύμω Τραπεζική Έταιρία καί νά
προσκο,μ,Ισωσι τα σχετικά άποδει-
κτικά Ιγγηαφα είς τα γραφεϊα τής
Έταιςίας πέντε ημέρας πρό τής
Γενικής Σ >νελεα.3εο>ς.
Έν Αθήναις τή 12—12—1974
ΤΟ ΔΙΟΙΚ· ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
Λ Ξ Ω Ν
ΑΝΩΧΤΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ --
ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ
(Άρ. Μητρ. Τπουργοίου "Εμπό¬
ριον οίκ- 299)
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Τί>ν' Μετόχιον της ,είς Τακτΐ'/ήν
Γεν Σ υνέλενοΊν
πϊο^άοιει τοΰ Διοικητικοΰ Σιιι
6ο.λίου καί σιμφώνως τώ Κ(ΐτα
στατικώ καλοΰνται οί κ.κ· ΛΙέτο
Χθι τής Άνοχννμου Έμπορικής Τί
χνιτ)ς Έταΐί.'ας ΑΞΩΝ «ς Τοντι
κήν Γενΐλήν Συνέλευσιν την ϊι,ν
Ιανοιαρίου 1975 ήμέραΛ' Τρίτ>)ν
κ.αί ώς &έον σ.ιμ<ρώνα)ς Τί" ΚαταστατικΛ νά καταθέσωσι τα' μετοχάς αυτών ΐίς τό Ταμεΐο^' τής Έταιρίας ή παρά τώ Ταμείω Π« ραχατα'θτ-,κόΥν καΐ Δανείων ι) π"" οιαδήποτε έν Ελλάδι 'Ανωνΰμ'" Τ,ραπεξική Έταιρία καΐ νά προσζ» μίοχοσι τα βχετικά άποδίΐκτικά ε Υ γς.αφα είς τα γρα'φτϊσ της Ετα' ρίας πέντΐϊ ημέρας πρό τής ΓίΛ"·· κης Σ υντλϊΰσεως. Έν Αθήναις τή 3—12—19'4 ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ί
Συνίχεια έκ τή> ι ής βεϋοος
νας, ί5ρΐ>βας καΐ πάλιν (ικηγορι
κόν Ιςη.τίϊον επί τής ίΆοϋ Βου-
λής 1.Ί- 'Τ.τήρξε διακεκριμένος
Δικηγό.,ος Σμύρνης καί Αθηνών.
Τό 1928 έκλέγ:ται Βοιλευτης
Αθηνών καί έν βι«νεχ,εία προτάσει
τοΰ Ελευθερίου Βενιζέλον άναδει
κνύεται ΆντΐΛρόεδρος τής Βου.
λής των Έλλ.ήνων.
Ό 'Αρ>γιρόποιλος ήγαπήθη ώς
στ.'άνιος χα;ακτήο κιαί έν γενίι ώς
έξαίρ,ε.τος άνήρ, ώς Ποιητής κα
το;ιθώσας μέ τοΰς έΊμπνευσμένους
«τίχους τοι< νά περιλάβη είς τα τροτγοί'δια το^ι τήν αγάπην κ«1 τήν λατρείαν δηά τό σκαλ.βωμένον τμή μ,α τού Γένους μας, την άθάν<αη Έλ.λ.ηνική Μικρά Ά<τία καί γενι- κώτερον την Έλ,λάδα, ώς πολιτε-. όμενος διότι είχε θέσει τόν εαυ¬ τόν τού μέ πραγματικήν αύταπάρ νησιν είς την εξυπηρέτησιν των έντολέ,'ον τ<ηι προσατύγιων καί τοΰ γενικοΰ καλοΰ τής χώρας μας, οί δέ άγώνες τού έντός τής Βουλης ήσαν ίντονοι καΐ άποτελε<τματικ<)ί, ώς Δικηγύρος διότι, μέ ζηλεντήν ευγένειαν καί σεμνότητα ΰπιηρέτεα πιάντοτε είς τόν ναόν τής θεμιδος καί τίλος ώς άνθςωπος, διά την ηθικήν καί ψυχικήν τού ώραιότη τα, ευγένειαν %α άνωτερότηΐ | σία Ίωνική κολώνα ίρμτΓισθη έκ τού Ναόν τής θείας τέχνης. "Ο ΐάνατος, άρπα^ε την όλόλίΐ'λη νιχήν τοΰ έμπνίυσμένου Τραγο διστοΰ τής Άνατολ.ής τοϋ φ-'.ογ ροϊ· ΡΗΓΑ ΡΑΓΙΑ· "' "Ολοι έκλαυβα/ν τόν μέγαν .τ<ι τριώτην, τόν εθνικόν Ιδεολόγον, τόν «γνόν οΛαπανέα τ«δν γρ«μμο ■ν. τόν άσΰγκ'ριτο βάρδον. 'ίήν «λλην >Ήιιέρανΐ 'Ιεράςχαι
'Τποι,ιργοί., Άνώτατο, Κρατικο
Λειτουργοί καί άνθρωποι των
Γραμμάτοιν, έπιστήμονες καί χαλ
λιτέχναι «αί πολύς κόσμος άπό ϋ
λας τάς τά§εις παρηκολούθησαν
τήν κηδίίαν τον, γενομένην Δημο
σία δαπάνη. Ή Έλληνική Πολι-
τεία έτίμησεν αυτόν μέ πολλαπλά
καί σημαντικά παράσημα, διά τάς
άνιΡκτιμήτους υπηρεσίας άς προσέ-
φεςεν είς τό "Εθνος καί είς τα
Γοάμματα, ή Άκαδημία των Α¬
θηνών έδρά&ευσεν τα τραγούόια
τού καϊ ή Έταιρ,εία Έλλήνων Λο
γοτεχνών τόν άνεκήρυξεν Πρόε¬
δρον αί-τής. "Έκτοτε θρηνοΰν αυ¬
τόν ή Πολιτεία, ή Έπιστήμη, ή
Μοϋσα καί περισσότερον δλιον ή
ΣΜΤΡΝΗ, 'θρηνοΰσα τό άΐιον
τέκνον αυτής, τόν υπέροχον ΜΙ
ΧΑΗΛ ΔΗΜΗΤΡΙΟΤ ΑΡΓΤΡΟ
ΠΟΤΛΟΝ·
Κληρονομιά.
τή; σκέψεως τού άλ,λά καί διά την Άπεθίωσε είς Αθήνας την 4ην
άπλόττττα τής λ ζή Ίί 9
τής ίίλης τού ζωής-
Ή "Ενιοσις Σμυρναίων, τό
1938 ώργάνωσεν είς τήν αίθουσαν
τοΰ Παονασσοΰ τα φιλολογικά τού
πενηντάχρονα, ό δέ Δικηγορικάς
Σύλλογος Αθηνών έτίμησΐν το
1948, τα έίηντάχρονα τής άξιολό
γου δικηγορι-κής δράσεώς τού, μέ-
άιιιλητάς διά τα πενηντάχρονα
τοΰς Ίπποκ^άτην Καραβίαν, λΐη
τρο,τολίτην Μυτιλήνης ΙΑΚΩ-
ΒΟΝ, τόν καθηγητήν καί ποιητήν
Στέλιΐοιν Σεφεριάδην μιχ τούς λθ|
γοτέχνας Σίλδιον καί Τέλον "Α
γραν, διά δέ τα έξηντάχρονα τούς
ιδιαπρεπείς Δικηγόςους κοά Λογο
τέχνας Σπ· Μένεγαν, "Αντώνιον
Άιθηνογένην, Σπΰρ. Θεοδωρόποι
λον καί Χρήστον Σ ολομωνίδιιν.
ΤΗτο ό τέταρτος ήός τοΰ έκλε
χτοϋ ΦαΓιμακοποιοϋ Σμύρνης ΔΗ
ΜΗΤΡΙΟΤ ΑΡΓΤΡΟΠΟΤΛΟΪ
Ίουνίου 194,9.
Α
ΟΪ
διατηρή,σκντο'ς Ινα άπό τα σημαν
τι>χότερα Φαομαχ,'ϊα τής Σμύρνης
τό «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΝ» είς τ0
τρίστατον τής Αγ. Φτυτεινής (τα
όνομαστά Γναλάδικα) · Τό ςρα;)μα
ΜΟΤΜΤΖΙΔΗΣ θεόδωρος τοΰ
Κ<ιίν)τίνου, έξ Άργΐ^βουπόλεως Χαλδίας τοΰ Πόντου. Μετά τάς απονδάς αΐ'τοϋ είς την γ·ενέτειπ«ν καί είς θεσσαλονίκην, ήσχολήθη μέ εμπορικάς έ.ιιχεΐΓΐήσεις σννερ γαζόμΓνος μετά τοϋ άδελςροΰ το; ΛΗΜΗΤΡΙΟΤ σνυπήξαντες ιιά λιστα καί άνώννμον έ,μπορικήν έ τβιρείαν «Άδελφοί Κ. Μοΐ'μτξ δου». Μέλος πατριαρχικής οίκογ νείας το-ΰ Πόντον, ανέπτυξεν όξι λόγον Κοινωνικήν δρασιν, δορί) σας μέχρ, τούδε 2 αΰτοκίνητ^ ά (Τθενοφόρα είς τόν Έ Σννέχεια έκ τής 1τ(ς οελίδας γάλους καί μικροικ: στήν σΕέχσ- στη πατρίδα. Τα Σκολειό κλειισΥά κοί τα σπίτισ όλο έτοιμασίεο. Τή θυμοΰμαι τή μητέρα μαο τέ- τοιε<: μέρες, πάντα άνασκουμπω- μένη νά μτιαίνει κοί νά βγαίνει κι' όλο νά μουρμουρι'Ζει γιά κ ότι. "Α- μα ήμαατε μικρά μπερδεύομε στά ποδάριο τη€ κΓ ήτανε άδύνστο νά περάσει μερά πού νά μή μάς κα- ταχερίσει... Μά τή χρονιά έκείνη ήτανε πο- λύ άλλοιώτικα τα πρόματο. "Οσο κι' άν ήκσνε κουρόγιο, γιά νά δί- νει κοΐ στούς άλλουο, όλο καί πή- γαινε οτίς παραγωνιές καί κρυφό- κλαιγε. Έγώ στό μαγαΖϊ ηαραΖα- ,ισμένος δέν ήβλεπα μπροστά μου άμα γύρι^α στό σπίτι. Ή Μαρίτσα ή καϋμένη προσπαθοϋσε νά δώσει !ωή μά δέν τα κατάφερνε. Ό ποτέρ(χ όλο καί νοιο^όντανε γιά τή δουλειά καί όλο καί κάτι δέν τοϋ άρεσε. Δέν ήμαοτε όπως άλ- λες χρονιέα κΓ αυτό μάς κακο- φαινούντσνε ολονών. "Ωσπου, την προπαραμονή τό μεσημέρι, μόλις κστσαμε νά φαμε χτύπησε ή πόρ τα. Ή Μαρίτσα πού 'τρεΕε ν' ά νοίΕει μπήγει μιά χαρούμενη φω λιά νοικοκυρά Εύπνη'σε μέσο τη^: — Μαρουδή μου τί καλά κάνατε πού ήρχατε. Γρήγορα νά Υά έτοι μόσουμε ούλα όπως τα ξέρουμε Η χρονιά νά μάς έρθει μέ τό κά¬ νη. φρ ς η Έ οχ'θοόν Σταύρον, δωρεάν έξ ΙόΟ 000 δραχμών «ίς ΠΑΝΑΓΙΑΝ ΣΟΤΜΕΛΑ, έτέραν δέ δωρεάν έκ 50.000 5ραχμών είς τόν Ιερόν Ναόν τοΰ 'Ωραιοκάστρου *ίίίσσα- λ.ονί,κης καί άλλα μικρότΐρα. .ιοσα είς διάφαρα Ίδρύματα τής ο"ΐ·μ- πρωτενοΰβης. Ή έν γένει Κοινω νίκη καί φιλανθ(Μοπι.κή δράσις τού ΘΒΟΔΩΡΟΤ ΜΟΤΜΤΖΙΔΟΤ τι- κρϊον τού πατρός τού, ήτο τό έν Ι μα τόν άνδρα κα! αποτελεί φωτεί ΠΑΝΝΑΚΑΚΙΔΗΣ Ιωάννης τοί Εΰστρατίου, έκ Μυριοφύτον Άνατολικής θράκης. Πτνχιοϋχος της Φαςαακε·.<τικης Σχολής τού " ' ' Ι Ί"™^*- -'^ν "'"*"" 'ΟΜΛ """ Ι»».**·»· V γ τει-κτήριον των 'Επστημόνων, Λο ' νόν παρά&ειγμα πρός μίμηοιν. γοτρχνών, Ποιητών καί έν γεν;: των άνθρώπων των Γραμμάτων. Οί άδελφοί αΰτοϋ Ίπποκράτης καί Φιλοποίμην ήσαν Ιατροί, οί δέ Νικόλαος και Τάσίΐος Φαρμακο ποιοί, οί δέ άδελφαί Εύθαλία, Άρ ΤΓμις καί Σόφια, ή τελευταία νι<ι φευθεϊσ'α τόν Σμνοναϊον Ποιητήν "Αγγίλον Σ ΐΊμηριο')την. Τό Σά&6ατον τής 4ης Ίοννίοι; 1949, ή σχεδόν αίϋ)νό6ιος, άλ-ύγι στος καί ΰψίκορμος δρΰς Σμύρνης έπεσεν αιφνιδίως τη; — Μαμά τρέχα νά δής ποιοί ήρ χανε! Ή θεία ή Μαρουδή καϊ τα παιδία. Άγκαλιέο, φιλιό, δάκρυα οθλα ματίύ άνακατευτήκονε κα δώκανε ίωή στό σπίτι. Άμέσως πήρε κουράγιο ή μητέρα κΓ ή πα- καί τό Φαρμακείον τον καταφυγών ικσΐ κρ·.ιπττόμ.ενος ;ίς Κων)λιν. Με τα την Μι,κρασιατικήν καταστρο¬ φήν λετ)ιλατη9είσης τής είς Β1 ΓΑΝ περια.χτίας τού, ^ϊργάΐςετο ά φανώς είς Κω)πόλιν .τρός ώδη Οιοπορισμόν. Τό 1925 φ γε «ίς Έλλάδα απού έντός όλίγο δααςίσθτι Φαρμα,κοποιός τού Λαϊ κου Φαρμακείον Καισο^ιανής καί έν σννεχεία ε·ίς Λαϊκόν Φαρμακει όν Νι?ας Ίωνίας & τέλος ώς Πρό ιστάιμενος το·ϋ Φαρμακείον τον Δή μ«σίου Νοσοκομείου ΑΓΙΑ ΟΛΓΛ Νέα,ς Ίωνίας Άττικής. Ό ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑ Πανεπιστημίου τής Κοιν)πόλεο>ς. ΚΙΔΗΣ υπήρξαν έκλε,κτός έπιστη
ΈγκατασταθεΙς ΐίς την πόλιν τής μων καί άνήρ( προσέτι, δέ κα).ο.κα
Μικράς Άσίας επί τοΰ Έλλησπύν γαθος καί κοινωνικάς παράγων,
τον ΒΙΓΑΝ, ϊδουσεν ίδιον Φάη- έκτιμώϋενος βαθύτοτα υπό των
μακηον έ·>.εϊσε, προκειμένον δμο>ς σιμπατςιωτών καί φίλων το^Γ-
νά αποφύγη την <ττρατευσιν χαι Ά.-ΐε6ίο>σεν βίς Νέαν Φιλαθέλ
την κατάταξιν αυτού είς τάς τα- φιειαν Αθηνών τό 1952·
ξκις τοϋ Τουρκικόν Στρατού, έγκ«' ΧΡΤΣ. Α. ΘΕΟΔΩΡΙΛΗΣ
λό.
Οί δυό νοικοκυράδες βάλανε οΰ-
λα τους τα δυνατά. Μπορεϊ νά
θέλανε μέ την πολύ δουλειά νά
Εεχόσουνε τή φουρτοϋνα τήο άρ-
ρώοτειας τοϋ νοικοκύρη καί νά
δώσουνε μιά όμορφη είκόνα οέ
κεϊνον καί τα παεδιά τουτ:.
Άνήμερα την πρωτοχρονιά τό
σπίτι «πετοϋσε» άπό πάστρα καί
μοσκοβολοϋσε κανέλλα καί καρε-
φύλλι. Κάνανε οΰλα τα πολιά άν-
τέντα όπως τα βρήκανε άπό τό
γονιό τους.
Άποβραδύς εΐχε παραγγείλει,
κρυφά, ή μητέρα οτόν Μήτσο τόν
καροτοιέρη, νό είναι πρωϊ - πρωί
μέ την καρότσα τού άπ' όΕω άπό
την πόρτσ μας. Μέ χίλισ βάσανσ
ήκανε τή γνώμη τοΰ πατέρα καί
τόν σήκωσε. Τόν έντυσε μέ τα
καλά τού καί τόν πιάσανε άπό τή
μιά έκείνη καί σπό την άλλη ή ά-
δερφή τού ή Μαρουδή καί σιγά -
σιγά τόν πήγανε Ισαμε την Εώπορ-
τα. 'Από κεί τόν σήκωσε μέσα
«ΤΙΜΗ ΠΑΝΤΙ ΤΩ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩ ΤΟ ΑΓΑΘΟΧ»
Η ι. ΗΗΤΡΟΠΟΑΙΣ ΝΙΚΑΙΑΣ ΒΡΑΒέΥΈΐ ΜΑΘΗΤΗΝ
ΔΙ" ΕΞΑΙΡΕΤΟΝ ΠΡΑΞΙΝ ΤΟΤ
Είς τύ Γιμνάσιον "Αρρενων Νι Τμημα Πειραιώς ·μί) δεχθε.ϊς νι
καίας έπ;αγματατοιήθη σεμνή τε
λετή κατά την οποίαν έτιμήθη ί
π» τής Ι. Μητροπόλεως Νικαίας
ό μαΐθητή; τής Α' τάξεως Άθ< νάσισς Ίντϊιρτζόγλοί· δι" έξαίρ τον καΐ θεάρίστον πράξιν τού. Παροισ.'α τού κ- Γιιμνασιάρχο των καθηγητήν καί των γον'έων τοΰ μαθητοΰ ό ΐκπρόσωπος τοί Σ Γβαστμιωτάτου 'Μητοοπολι'του Ν καίας Γ,ενικός Άρχιειρατικός Έ πίτροπος άφοΰ επήνεσε τήν θεάρε στον π,ρά?·ιν ·>.αί προέτρεψε τοΰς
μαιεηΐίάς ν' άκολονθοΰν είς την
τής ζιοής των τόν δρόμον
τής άρετήςι εκάλεσε πλησίον τού
τόν μαθητήν καί άνέγνωσε τόν ε
παινον των έξαιρέτων πράξ;ων.
«Ή Ίεςώ Μητρόπολις Νικαίας
.τεμίύς ήιθικών' άμοιβών) τόν ε-
παινον έξαιρέτων πράξίων άπονέ
μει τώ Άθαναισίω Ίντζι,οτζόγλου,
κατο.'κω Νικαίας, έπβγγέλματος
ιμαθητοϋ τής Α' τάσεως τοΰ Γυ
,μτασίου Άρρ«νων Νικαίας^ διότι
τή 1η "Οκτωιο^ρίοο 1974 άνεϋρεν
ν τή οδώ χρηματοιθήκην πειριέ-
;οιτοη' 45ΟΟΟ δραχμάς καί 70
ΗΠΑ τάς οποίας
λάβη τα νόμιμα ·εΡηετρα παρτ
τού άπολέσαντος «ΰτά ΓΓίοργίοι
Καραβάγια, ΐΐΐχομένη όπως ό φ
λάν9.ρωπος Κύριος ήμίόν Ίησοΰ
Χριστάς «π*ευλοιγή αυτόν καί χαρ
ξηται α,ΐιτώ πλούσια τα έλέη 'λώ
τοΰς οίκτιρμοΰς Τοι·, συεχίζη δέ
τάς θεαρέστους αύτοΰ πράξεις γι
νόμενος τύπος καί ύπογραμμός
τοίς πάσι.
Νίκαια τή 3η Δεκμβρίου 1974
Μετ' ενχών διαπΰρίον καί άγάπης
Ο ιΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Ο ΝΙΚΛΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
'Τπό τα ζωηρά καί ένθουσιώδη
χειροκροτήματα των μαθητών καί
των Καθηγητήν ό έκπρύσχοπος
τής "Ι· Μητροπόλεως ήσπάσθη
καΐ ηύλόγησε τύν Ινάρετον μάθη
την
μετά
6"ίου.
τοΰ έαέδωκ,ε τόν «παινον
συμβολικον 6ρα
Χριστοϋ Θρηακ,είας
δΐι».εν ίίς τό ΙΓ' Αστυνομικόν|
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦0ΦΦΦΟΦ4»♦♦♦»»♦♦♦»♦♦♦»
Εύγε είς τόν (μαθητήν·
Τιμ,ή διά τού; γονεΐς, τιμή διά
τό βχολεΐθΛ' τού, τιμή διά την μα
Οητιώσαν νεολαίαν, τιμή διά τήν
πα.τοίδα πού νοΛοινχεΐ ϊκνα μέ τα
υψτ,λά ίδανικά τή; Άγϊας τοΰ
Χ Θ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΤΠΟΒΟΛΗΣ ΙΙΡΟΣΦΟΡΩΧ
ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ ΕΡΓΩΝ
Ή "Ενωσις Σπάρτης Μικράς
Άσίας καί πΐΓθΐχιίνρΜν, ,τροκειμέ-
νου νά έκτϊλέση επέκτασιν τοΰ έν
Ν· Ίωνία (Αλατσάτων 21) κτιρί
συ τη; προϋπολογισμοϋ .τβρίπου
800-000 δραχμων, καλεί τοΰς έν
διαφε,ρομένους έργολήπτας ίδιωτι-
;κΤ>ν εργιον όπως ύποδάλλονν προ
σφοράς διά την έκτέλ€<ην τού ερ γου. Πληροφορίαι: Είς τα Γραφεΐα τής 'Ενώβεα>ς ("Αλατσάτων 21 ■—
ττ»λ. 2770978) άπό 12 εως 21 Δέ
κεμ&ρίαιι 1974 καί άπό ώρας 6 00
7-ΟΟ μ.μ·
Έκ τοϋ Δ. Σ.
. Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑ
ΠΑΡΙΣΙΩΝ ΤΙΜΑ ΤΟΝ Κ
ΝΗ ΜΑΝΙΚΑ
Παν.
Α.Γ-Ρ.
στά γερά τού μπράτσα ό Μήτισος
κοί τόν κάθησε στήν καρότσα. Ιο· ί
πίσω οϋλα τα παιδία, δυό εμείς |
καί τα τρία Εοδέρφια μας. "Αμα
φτάσαμε στήν πόρτα τοϋ αύλόγυ-
ρου τής Άγίας Κατερίνας, τότε
μονσχα άνοιΕε τό στόμα τού ό
πατέρας.
-ΣΤομάτα έδώ να - Μήτσο.
ΙΟΑΙίΙίΟΓ Α, ΒΕΡΗΑΡΔΟΓ - Ταξιάρχβυ ΠΑ,
δαβακηΓπιναοσ
Πλήρης κερίγοαφή τί)ς έιςικί); μάχΐ]ς ττ)ς Πίνδου μετά
--'— έξιοι^ρήοεως ολοκλήρου τοθ «ολέμου 1940-41,
(Σινέχ-εια έκ πςοηγονμένου)
Είς τα Ιταλικόν νοσοκομείον 6
.__ μ-. _ . δης. Ητο, κατ ακολουθίαν ακιν
Ισαμε εδω ηκονσ κουράγιο, παρα . " , ,, , , ■ „.
, δυνος' και, τελος πάντων, ήτο αξι
πάνω δέν μπορώ κΓ αύτό τόκονο [ οξ ανθρωπιστ.κής μυτταχ,ειρίσεως.
γιά νά μή χαλάσω την κορδιά τής | Παρά ταύτα ομως, οί Ιταλοί ύ
γυναίκας μου καί τή γιορτή πού γειονομιχοί Ά^ωματιχοί, ένεο
1 γοΰντες προφανώς κατ' έπιταγήν
είναι σήμερσ. Άντε παιδία, πή- ι τ.γ άνωτέρϋχν τωΥ/ έκ&.ναν τόν
. Ητο δηλαδή -τμισοπεθαμέ- Δαβάκης παρέμει- μέχρ',τής 19
νος άνθρωπος», κ-αθώς έχαρακτή ής Ίανοιαρίου 1943, ότε ,αετεφέρ
ρισε την κατάστασιν τού καΐ ό 'Τ θη έκ Λ'έου είς τάς φιλακάς Καλ
ποστοάτηγος, Παν.αγ. Μπασακί- λιθέας.
γαίνεται έσεϊς στήν έκκληισιά μέ¬
σα κι' έγώ θά σας περιμένω μέ¬
σα στήν καρότσα.
Ο χ. ΧΡ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ
μι^νΐϋ ^^1.(;υ^ϊ ιχιψνιυιιυξ. ι ;ϊΐς τού ιουρκικου ζτρατου, έγκ<«' λί'Γ'ϋ. Α. ϊίϋυΔϋίΊΔΗ.2; Ι ίιϊις 5ίοί α Μία όλάκληοος έκ γρανίτου γνη ' τέλίΐι;>εν ΰποχρΐωτικώς την πόλιν Ίοπτρός, έκ Ναζλή Μικράς Άσίας πάν άγαθόν.
•χΦΜΜΐΜεεεεει*»*»»*···*»·»»».*»*»»»»»"-»*"»»""»1——« »«ιι»«»ΐϋ«Μΐι««»
Ό συνεργάτης μας κ· Χρήστος
Σολομωνίδης νοσηλενύμόνος ρξ
έγχΐΐρίσειος καταρ<οάκτου δέν έοι>
τάξει ουτΕ δέχετο;, έπισκέψεις, ου
τε καΐ θά δυνηθή νά οτείλη ή ν:ά
άπαντή,ση είς ίύχετήρια. Εύχαρι-
στεί διά τοϋ .-ταρόντος τοϋ άποστο
ί*3Ϊ; 5ί«1 άντετίιχετα» είς αυτού;
Δα6άκι>ν ώς «διακο,μιστέονί».
Οί ήττη,μένοι τής Πίνδου έξεδι
κονντο αίσχρώς τόν νικητήν των!
Λ
Μετά τινάς ημέρας, τήν παρα¬
μονήν τοΰ Νϊο'-> "Ετονς τού 1943,
■ό ίατ^ός Δα6άκης ηδυνήθη, κατό
πιν' πολλοϋ κόπον, νά εΛΐτύχη άπό
τοΰς Ίταλούς την άδειαν όπως έ
πισκειφθη τόν αδελφόν του' με,τέ-
6η δέ τό·?: είς τό νοσοκομείον μέ
την σύζυγον τοΰ Σ ννταγματάο-
χου· Ή Όννάντησίς των ήτο πολΰ
σνγκινητιν,ή. Κατ' αυτήν, ό Δα6ά
κης έξέφραοΐν' είς τόν αδελφόν
τού τϊγν ύπόνοιαν ότι «είς την σύλ
Τήν επομένην, 2Οήν Ιανουάρι¬
ον, περί ώραν 8ην πρωϊνήν, ό Επι
σμην.χγός Μχακοϋρος έτηλ>:φώνη
σεν «; τόν ιατρόν ΔαβάκΓ,ν' ότι ό
Σι·ντοτγματάοχης ε,ΰρίσκετο υπό
σ.νοδ,είαν Ίταλών είς τόν σιδηρο
δρομικόν σταθμόν Πελοποννήσου,
έτοιμαξόμεΛ'ος νά αναχωρήση διά
Πάτρας.
Ό ίατρός ε,σπεΐΌϊν άμέσως ιείς
τόν σταθμόν μετά τής <πνύγου τού >.αί τής Κνρίας τού Συνταγματάρ
χοι- έκεϊ δέ, μετά μεγάλης οινκο
λίας τοίς έπετρά,-ΐη νά ίδουν τόν
Δα6άχην καί τό έφοδιάσοιν μέ
χςή·ματα καί διάφορα τρόφιμα δι
ά τό ταξείδιον- "Εμειναν συν'ομι-
λοϋντες .είς τό ΰ.τόστ,εγον τοϋ στα
θμοΰ περί τα 13' λεπτά τής ώρας.
Ό Σ ννταγματάρχης διετήρει
καθ" ίίλην την διάρκειαν τής σιναν
ν'τήσ:ίΐ)ς, την ψυχραιμίαν τού" μό
ληψίν το_- δέν ήσαν Αμέτοχοι καί ( νυν δέ κατά τήν στιγμήν τοΰ τε-
*'Ι71 *.«,.__ ^,—Λ.Λ.~.____Ι.. Ι ίβ·τηι'ηι. Α-.η~~.______~.-. >Κ*___
"Ελληνας ραδιοϋογοι .'»·
!♦♦♦
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
197^
Πάγιον
Γήιτεδα 1.509.307.-
Κτιρια 185.539.—
"Επιπλο: καΐ
Σκειόη 326.80!) —
-Μεϊονάποοβ. 83.274- 243.5Ξ5 —
"Εγκστ)τάσεις 48.000 —
— Μείον άπο-
σβέσεις 3.878 — 44.122.—
Μεταψορικά
Μέαα 1855.662.—
— Μεϊον άπο-
σβέοεις 353 4Γ2.— 1.502.2«. -
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΙΟΙίΛΜ Χ4ΤΖΗΚΩΜΤΤΑΝΤΙΜ0Υ Α. Ε.
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ ΤΗΣ 30ής ΙΟΤΝΙΟΤ 1974 ΧΡΉΣΙΣ 1)7)1973 — 30)6)1974
Ι
1974
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1.509.307. -
471.739.—
557.273.-
216.947.—
121.314.-
10.386.—
340.326.—
110.928.—
Καθοτρά θέσις
Μετοχικόν Κεφάλαιον
ίΜετοχσ· 5 000 Χ
1.00Ό 5.003 000 -
δ.ΟΟΟΟίΟ.-
ι ·υυν ^·υυ^ υυυ — ·_».ν~* *λ ν. —
Τακτικόν άτιοθΕμ. 1Ο0.000.— ό.ΙΟΟ.ΟΟΟ.— 270 000.— 5.27Ο.ΟΟΟ.—
2.775.148 —
641.140.- 2.134.008.-
'Έξθ'ϊα ίδρύσ. 125.416.— 125.416.-
— ,Μεϊον άπο·
οβεοεις 40.000.- 85.416.- 3 570.559.— 8Ο.ΟΟΟ.— 45.416.- 2.630.678.-
Κυκλοφοροθν
Χρεώοται 1.080 002.—
Βγγύσεις 4 4ϊ>0, —
Γραμμώτια παρά Τραπέζας 32,Ο8->.—
"Εξοδα έττομένων χρήσεων 63.5(«ΐ,—
Γραμμάτια έν καθυστερήσει 4.0υο — 2.Ο84.1ΟΟ.—
2.164.011.—
40.150,—
100.000.—
30.043.—
19.585.- 2.353.789.—
Διαθέσιμον
Ταμείον 2 576.7Γ.Γ»,9Ο
Γραμμάτια είσπροκΐέα Ι.ϊΟ'.- 2.578.439,90
3.639.905,50
94 770.— 3.734 6'5,5Ο
8.232.698,90
Προβλέψεις
Διαφοροι προβλέψεις
αρθροο 9 Κ.Ν. 2190)1920 233.646.—
Βραχυπρόθεσμοι Ύποχρεώσεις
Πιστωταί 168.612.—
Γρσμμ. πληρωτεα 813 542.—
Άσφαλιοτ. Ταμεΐα 316.453,60
Ύποχρεώσεις πρός
τρίτους 214.964,10
Φόροι καΐ Ο.Γ.Α.
Δημοσίου 223.901.—
Μερίσματα πληρ. 300.000.—
Άμοιβαί καί ττο·
σοοτά Δ) κου Συμ-
βουλίου 6ΟΟ.ΟΟΟ.— 2 637.472,70
Κέρδη καί Ζημίαι
"Υπόλοιπον κερδών
είς νέον 2ϋ1.580.20
233.646.-
118.412,50
875 124 —
656.841,40
96.519,10
160.937,-
2.ΚΟ.Ο0Ο.—
900 000.— 4.937.834.-
283.708,50
άποχαιριετισμοϋ έδάκρν
Ο.
—Κουράγιο, Κώστα! τ0ο ει.τ.ε
ιρέμων έκ ουγχινήσϊως ό άδελφ-
ψός τού, ένώ αί Κυρίαι μετά 6ίας
συνεκράτοιν τούς λυγμονς τιον,
βλέποι,σα, τούς άνυπομόναυς Ίτα
Λθΰς νά τούς περικυκλαόνουν' μέ
χονδροειδή κινήματα-
—Δέν άνησυχώ γιά μεν«, Γιάν
νη μυν, άπήνττ}αεν ό Συνταγμα-
τάριχης· άνΓ,συχώ γιά σάς!
Αύται ήταν αί τελευταίαι τού λέ
ςεις. "Επέβη
τοΰ σιδηρόδρομον
μ>ετά τιν'α λεπτά
κα ανεχώρησε
της ώρας-
Εις τόν σταθμόν των Αθηνών,
παρουσιάσθη ενώπιον τού Δοδακη
Άρχηνός των Ίταλων καραμπι
νιέρον κ,αί μέ πολύν σεβασμόν τοΰ
ανεκοίνωσε ϋτι εχϊΐ δώσει διατα
6άς νά τόν περιποιηθοΰν ίδιαιτέ-
ς, τόσον είς τα Πάτρ<ις, όσον /.αί είς την Ιταλίαν. (Συνεχ;':ετα;) ΓΡΑΝΙΤΗΣ ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΕΧΝ. ΚΑΤΑΣΚΕΤΩΝ (Άρ· Μητρ. 'Τπο.ιργείου ιυ οίκ. 173) ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ «αν Μετόχων της είς Τακτικήν Γεν. Συνέλευσιν Άπσφό,αιει τοΰ Διοικητικοΰ Συμ βουλίου καί σταφώνως τώ Κατα στστικώ καλοΰνται οί χ.κ· Μέτο χοι τής Άν'ωνϋμου Έταιρίας Τε χνικών Κατασκει·ών «ΓΡΑΝΙ¬ ΤΗΣ» είς Τακτικήν Γί/νικήν Συ νέιλευσιν την 4ην Ίανο.αρίου 1975 ημέραν Σάββατον καί ώραν 09 είς τα έ'ταϋθα καΐ επί τής ό δοΰ Όμήςιου άρ. 8 γραφεϊα τής Έταιρίας, γρο«ί·"ϊθν Διοικητικοΰ Σιαβοιλίου πρός σιιζήτησιν καί λ.ήψιν αποφάσαων επί των κάποθι θεμάτων: ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 1) 'Τποβολή καί άκ,ρόασις των έκθέσεων τού Δ. Σιμ<5ονλίου καΐ των έλεγκτών επί τοΰ Ίσολογι- σμοΰ τής Έταιρικής χρτ;,σε(ος 1 Ίανο'.αρίου 1972—31 Δεκεμβριού 1972. 2) 'Τποβολή καί έγκρισις τοΰ "Ισολογισμόν τής Έταιρικής χρή σεο)ς 1 Ίανουαρίου 1972 —31 Δέ κε,ιιβρίου 1972 μετά των έπ' αυτών έλθέσείον' τοί' Δι»ικητικοΟ Συμβοα.· λίοι» καΐ των Έλεγκτών· 3) "Απαλλαγή των μολών τοΰ Διοικητικοΰ Σΐιμ&ουλίου καί των έλίγκτών άπό πάσης ευθυνής άπο ζημιώσεως επί τού Ίσολογισμοΰ καί τής έν γένει διαχειρίσεως τής ώς ανω χρήκως. 4) Έκλογή δνο τακτικών έλεγ κτών καί δΰο άνα:ϊληρωιματικών δι ά την! χρήσιν 1973 καί καθορισμός τής άμοιβής αυτών. Οί έκ των -/.κ,. Μετόχον έπιθυ μοΰντες νά μετάσχωσι τής Γεν. Σ υνελι:ύσε<ι>ς δέον όπως συμφώ
νως τώ Καταστατικω νά καταθ.;
σσι τάς μετοχάς αυτών είς τό Τα
μεΐον τής Έταιρίας ή παρά τώ
Ταμείο> Παρακαταθήκην καί Δα
Λΐείων ή παο" οιαδήποτε έν Έλλ.ά
δι Άνωνι.ιιω Τραπεϊι-Αή Έταιρία
καΐ νά προακομίσωσι τα σχετικά
άποδεικτικά εγγςαφα είς τα γρα
φεΐα τής Έταιρίας πίντε ημέρας
πιςό τής Γ>:νικής Σιι-νελεΰσ«ος.
Έν Αθήναις τή 9—12—1974
ΤΟ ΔΙΟΙΚ· ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
Ό ποιητής Γιάννηο Μανίκος
σεκλήθη άπό την Διεθνη
μια που εδρευει στό Παρίοι
παραστή είε τήν Εοτίαν Ρ0/ΡΡ
ΙΝΤΕΚΝΑΤΙΟΝΑί ΟΕ ρΑΚ,δ
Είδ>κήν τελετήν τής Κυρ,α^
15_12-74 κατά την όποιαν θ·
τω απονεμηθή Δίπλωμα καί Μ
λιον τής Παγκοσμίου ΈνώοΕΐϋ
Τεχνών καί γραμμάτων, άπό τόν
Διοικητικόν Πρόεδρον τής ^
εθνούς Άκαδημίος κ. ΜΑ^ΕΑυ
0ΟΝ5ΤΑΝΤΙΝ.
Ο κ. Μανίκας αναχωρεί την Πέμ
πτην είς τό Παρίοι».
ΑΝΑΛΤΣΙΣ
1Ο.7ΟΤ 188.30
ΛΟΓΑΡΙΛΣΜΟΤ <ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ^ ΧΡΕΩΣ1Σ 1973 "Κξοδα Διοικήσεως (ΓενικΑ ?ξοδα, Κόμιστρα, ΆσφαλίοτικΛ Ταμεΐα, Άμοιβαί Ιρίτων. εξο¬ δα λεαουρ.; 3 100.510,80 Άμοιβαί προσω¬ πικού 6.Ο75.52Ο.— Ένοίκία 815.821.— Άποσβέσεις «αγίων στοιχείων 480.574.— Άποσβέσίΐς έιισφα- λϋν άπααήοεων 352 332.-10.824.817,80 1974 Κέρδη Χρήσεως 1.485.481,20 4 079.056,70 7.425 310.— 1.176 424,— 467.899.- — 13.148.689.70 3.319.198.30 "Εσοδα έκ διδάκτρων 8.232.698,90 ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1973 ϋί4 12.310.299.— 16 467.888 — 10.700 188,50 12.3)0.299.- 16 467.888.- ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΜΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΕΚ ΔΡΑΧΜΩΝ 3-580.778,50 12.310 299.- 16.467.868- Κέρδη χρήσεως 1974 "Υπόλοιπον Χρήσεως 1973 Τακτικόν Άποθεματικόν Μέριομα μικτόν μετά φόρου 5,000 Χ 420 Άμοιβαϊ καί ποσοστά Δ)κου Συμβουλίου Φόροι καί Ο.Γ.Α. Δημοσίου Φόρος Ο.Γ.Α. 3.319.198,30 261 580,20 3 580 778,50 17Ο.ΘΟΟ.- 2.1ΟΟ Ο00 — 900 000, - 122.Ο7Ο.- 106.146.- 15.924.- ΕΠΕΣΚΕΦΘΗ ΤΟΝ ΑΣ0ΕΝΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΜΑΣ ΣΙΝΑΝΙΔΛΝ ΣΤΟ Κ.Α.Τ. Ό συμπαθής λογοτέχνης — ποιητής κ. Γιάννης Μανίκας επι¬ σκεφθή είς τό ΚΑΤ τόν όσθενή Διευθυντή τής εφημερίδος μαο κύριον Σωκράτην Σινανίδην, συ- νομίλησεν μαΖύ τού κσί τοϋ εύχή- θη ταχείαν άνάρρωση. "Η έ-πίσκε- ιμις τσΰ κ. Μανίκα συνεκίνησε βαθύτστα τόν σεβάσμιον διευθυν¬ τήν τοΰ «Προσφυγικόν Κόσμου». ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΤΛΛΟ- ΓΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΤ ΑΤΤΙΚΗΣ Ό Έ.τΐμορφωτιχός Σΐλλογος Ήραχλρίον Άττικής όργανώνει γιιά την «Κνπριακή Λογοτΐΐχνία» τήν Κτριακή 15 Δεκεμβριού 1974 κοιί ώρπ 11 -τμ. .τειματική έκδήλιο αν, στό Α' Δηαοτικό Ν. Ήρακλεί ου. "Ομιλητής ό λογτέχνης ■/.■ Παϋ λος Φι'^ώρος- ^ά πςολογίσοιη' ό κΰπριος λογο τέχνν,ς κ. Μελής Νικολαΐδης καί ό -τρόεδρος τοΰ σ,λλόγου κ. Φίλι.τ Λος Πολίτης καΐ βά άπαγγείλουν κοά θά διαβάσουν ποιήματιχ καΐ ίενα ή κνρία Φοίβη Μ.τοτέλ.λη καί ή δίς Μαΐρη Ίγγλέζη. Την εκδηλώση προσεκλήθη νά χαις·;τ[ση ή Α-Ε- ό πρεσβεΐ'τής τής Κυτριακής Δημοκρατίας κ· Νικ. Κρανιδιώτης. ΓΡΑΝΙΤΗΣ ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΕΧΝ. ΚΑΤΑΣΚΕΤΩΝ (Άρ· Μητρ- 'Τπο.ργείου Έμπορί ου οίκ. 173) ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ των Μετόχοιν της είς Τακτικήν Γεν. Συνέλευσιν ΆπΓ^άσει τού Διοικητικοΰ Συμ 6ονλίοι· ικώ σι,μφώνι·>ς τίό Κατ(ΐ-
στατικώ καλοΰνται οί κ.κ. Μέτο
χοι τής Άνωνΰμου Έταιρίας Τε
χνικ,ώιν' Κατασκευών «ΓΡΑΝΙ
ΤΗΣ» είς Τακτικήν Γενικήν Σν
νέλενσιν τήν 7ΐ]ν Ίανοναρίοο
1975 τμ;οαν Τρίτην καί ώραν 9
ί ην είς τα ένταίθα καί επί τής ό
δοΰ Ομήρου άρ· 8 γραφεϊα τής
Έταιρίας, γραφείον1. Διοικητικοϋ
Σιμβοιλίου πρός (Τιξήτησιν καί λή
ψιν ά.ιοφάσειον επί των κάτιοιθι θε
μάτων:
ΘΕΜΑΤΑ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) 'Τποδολή καΐ άκρόασις των
έκθέσεων τοΰ Δ- Σιμβουλίου καϊ
των Έλεγκτών επί τοΰ Ίσοολγι-
σμΓϋ τής Έταιηικής χςήσ:ως 1
Ίανουαρίου 1973—31 Δεκεμβριού
1973.
2) 'Τ.τοβολή καί έγκρισις τοΰ
Ίοολογισμοΰ τής Έταιρικής χρή
(Τε,ος 1 Ίανουαρίου 1973—31 Δ«
κεμβρίο>υ 1973 μετά των έπ' αύτοΰ
Ιίνθέσΐίΐον τοΰ Διοικητικοΰ Συμ
χουλίου καί των ελεγκτών'.
3) Απαλλαγή των μελών τοΰ
Διοικητικοΰ Σνμδαιλίου -καί των
έλεγκτών άπό .τάσης ίΰθίνης άπο
ζΓ,μιώο"ειος επί τοΰ "Ισολογισμόν
καΐ τής έν γένει ,δια^ι.ρίσεως τής
ώς άνω χρήσ«ι>ς·
4) Έκλογή δΐ·ο τακτικών έλ·:γ
κτίάν >.αί δΰο άναϋληρωματικών
διά τήν' χρήσιν 1974 καί καθορι
σμός τής άμοιβής αυτών,
5) 'Ε,τΐλΐρωσις έκλογής μέλους
Ι ΔιοικΓ-τικοϋ Σνωδουλίου .είς άντι-
! κατάΐΐτασιν τπηπ.—.»£..»— ------'■
Α Ξ Ω Ν ~ *~
ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ
ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ
(Άρ. Μητρ. ·Τπουργ:ίου ·Ε,μιο.
ρίου οίχ· 299)
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Τώ' Μετοχήν της είς Τακτικήν
Γεν Συνέλευσιν
ει τοΰ Διοικητικοΰ 2·,α
καΐ σι-μτρώνως τώ Κατο-
στατιχώ «αλοϋνται οί κ.κ. Μέτοχοι
τής Άνοινΐ'μον Έμ.·ταρικής __ χ.
χνικής Έταιρία» «Α3ΩΝ» εί; Τα
κτικήν Γενικήν Συνέλευσιν την
4η' Ίανοναρίιυ 1975 ήμίοαν
Σά66ατον χαί ώραν 12-00 «ίςά
ενταύθα καΐ επί τής όδοΰ Όμήςοιι
8 γς'αφΐΐα τής Έταιρίας, γρα?ίΐ
όν Διοικητικόν Σνμβουλίον πρό;
σν^ήτΓσιν χπ' λήψιν ά,τοτράσειον ί-
πί των *άτι·:ι9ι ε·~μάτων:
ΘΕΜΑΤΑ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) 'Τπο&οΆή καί άκιοόασι; των
έκθε.Γίεων τοΰ Δ. Σιμβονλίον ■/(.'
των έλεγκτών επί τοΰ "Ισολογι¬
σμόν τής Έταιρικής χρήσεως ι
Ίανοιαρίου 1972—31 Δεκέμβριον
1972.
2) 'Τπα&ολή χλι «γκρισις τοΊ
Ίσολογισμοΰ τής Έταιρικής χοή
α-ως 1 Ίαν'ουαρίου 1972—31 Δέ
κεμβρίου 1972 μετά των επ" αντοΐ
έκθέσεων τοΰ Διοικητιχοϋ Σι ι
βσιλίου καΐ των έλεγκτών.
Απαλλαγή των μελών - >ϋ
ΔιοικττικΌϋ Σνμ(>ουλίου καί των
έι^εγκτών άπό πάσης ευθυνής ά.ιο
ζτταιώσεΐ">; επί τοΰ Ίσολογιομυΰ
καΐ τής έν γέ·ν1ει διαχειρίσεως τή:
ώς άνω χοήο,εως.
4) Έκλογή όύο τακτικών καί
δύο άναπληοίοματικών έλεγκτίιν
διά τήν χρήσιν 1973 καί καθορι-
ός τής άμοιδής αΐτών.
ΟΙ έκ των κ·κ· Μετόχων έπιθ.'
μοΰντες νά μπάσχοκτι τής Γεν
Σν'ελ<:ΰσεϋ)ς δέον συμφώνως τώ Καταστατικω νά καταθέσϋΐσι τα: μετοχάς αυτών είς τό Ταμείον τή; Έταιοίας ή .ταρά τώ Ταμείιο Πιι ρακαταθΓ,κ·ών καΐ Δανείον ή Λαι.' οίαδήποτυ έν Ελλάδι Άνωνΰμι ι Τρα,τεϊική Έττας.'α καί νά προα- κομίσιοσι τα οχετικά άποδεικτιχιι εγγςιαφα είς τα γραφεϊο τής Έ ταιραίς πέντε ημέρας π·ρό τής Γ: νίκης Συνελεύσεως. Έν ΆθήνΙαις τή 29—11—1974 ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ •Υπόλοιπον είς νέον 3.292.Ο7Ο.- 288 708,50 11 ΛΙΕΤίτΤΝΟΪΣΑ ΣΤΜΒΟΤΛΟ3" ΙΙΙΐνΚΟΠ?Τ ΧΧΤΖΗΚΟΝΣΤΑΧΤΙΝΟΤ 3.580.778 50 Εν Καλαμακίω τή 30η Ίουνίου 1974 II ΠΡΟΕΛΡΟΣ ΤΟΤ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΤ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΤ ΤΟΤΛΙΑ ΧΑΤΖΗΚΩΝΣΤΑΝΤΙΧΟΤ Ο ΠΡΟΤΣΤΑΜΕΝΟΣ ΛΟΓΙΣΤΗΡΙΟΤ ΧΡΗΣΤΟΣ Λ. ΑΓΓΈΛΟΠΟΤΛΟΣ ΟΧΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΡΑΤΗΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ Μέ έγγραφο τοθ ΓενικοΟ Λογι- στηρίου πρός τίς τελωνειοκές άρχές άναφέρεται ότι 8 ήμέρες πρό καί 5 μετά τήν διενέργεια τού Δημέψηφϊσματος δέν ένερ- γεϊται προσωπική κράτηοις γιά χρέη πρός τό Δημοσιο. κατάστασιν παοαιτηθέντος τοιού τού. 6) Άναεωσις θητείας Δ.Σ· λό γο λήιξεως αυτής. Οί έκ των κ.κ· Μετοχήν επι Ον .μοΰντες να μετάισχιοσι τής Γεν. Σνν·ελεΰσεως διέον οΐμφώνως τώ Καταστατικώ νά καταθέσωσι τάς ρ:τοχάς αύτιό>' ε·ις το Ταμείον
τής Έταιςίας ι", παρα Τω Ταμΐί(,,
Παρακαταθη«Τ)ν καί Δανείον ή
παρ" οιαδήποτε έν "Ελλάδι Άνω
νύμω Τραπεζική Έταιρία καί νά
προσκο,μ,Ισωσι τα σχετικά άποδει-
κτικά Ιγγηαφα είς τα γραφεϊα τής
Έταιςίας πέντε ημέρας πρό τής
Γενικής Σ >νελεα.3εο>ς.
Έν Αθήναις τή 12—12—1974
ΤΟ ΔΙΟΙΚ· ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
Λ Ξ Ω Ν
ΑΝΩΧΤΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ --
ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ
(Άρ. Μητρ. Τπουργοίου "Εμπό¬
ριον οίκ- 299)
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Τί>ν' Μετόχιον της ,είς Τακτΐ'/ήν
Γεν Σ υνέλενοΊν
πϊο^άοιει τοΰ Διοικητικοΰ Σιιι
6ο.λίου καί σιμφώνως τώ Κ(ΐτα
στατικώ καλοΰνται οί κ.κ· ΛΙέτο
Χθι τής Άνοχννμου Έμπορικής Τί
χνιτ)ς Έταΐί.'ας ΑΞΩΝ «ς Τοντι
κήν Γενΐλήν Συνέλευσιν την ϊι,ν
Ιανοιαρίου 1975 ήμέραΛ' Τρίτ>)ν
κ.αί ώς &έον σ.ιμ<ρώνα)ς Τί" ΚαταστατικΛ νά καταθέσωσι τα' μετοχάς αυτών ΐίς τό Ταμεΐο^' τής Έταιρίας ή παρά τώ Ταμείω Π« ραχατα'θτ-,κόΥν καΐ Δανείων ι) π"" οιαδήποτε έν Ελλάδι 'Ανωνΰμ'" Τ,ραπεξική Έταιρία καΐ νά προσζ» μίοχοσι τα βχετικά άποδίΐκτικά ε Υ γς.αφα είς τα γρα'φτϊσ της Ετα' ρίας πέντΐϊ ημέρας πρό τής ΓίΛ"·· κης Σ υντλϊΰσεως. Έν Αθήναις τή 3—12—19'4 ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ί