193808
Αριθμός τεύχους
2279
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 49
Ημερομηνία Έκδοσης
26/10/1974
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Ηράκλειον Κρήτης
ΕΓ ΟΜΑΔΊΑΙΑ ΪΙϋΛϊΤ1£ΗΕΦΗΜΕΡΙΣ* — ΦΙΛΟΪΟΓΙ_£— 3ΙΚΌΝί?^ ΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡβΣΦΠΊΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΠΙΙί υπευθυνοσ επι ΤΗΣ υληΣ: μακαριοσ σινανιδησ
26 Όκτοώριου 1971
Ετο; 49ον _ Άρ(θ. (τνλ 2279 ΤΙΜΗ φτλλοτ δραχμ. 3ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ - 3ΚΔΟΤΗ- — Δ45ΤΘΤΝΊΉΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΣΩΚΡΑΉΕ. ΧΑΓΐ Σ3ΝΔΜΙ1ΔΗ21—ΑβΗΝΑΙ — ΤΗΔ. 5229.Τ08 — ΓραφεΙ·:· Νί—]ς ·*,—·
ΤΟ ΚΥΠΡΙΔΚΟΝ ΝΑ ΜΕΙΝΗ ΕΞΩ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΚΛΟΠΚΟΝ ΔΓΩΝΔ
.-«ι1
Ι, έθνικό θέμη, τύ Κιπριακό,
πρέπει νά γίνη άντικείμενο
έκιμετ'αλλεΐ'σεως μέ
τςόπο' διότι είναι άπρό-
—παντί»; δέ, σέ -/άθΕ πε
, δΜΤιμεν.ϊίς —οί βΐνέπει-
θά .-τοοκνψονν ίάν έμ,τλα-
•/ίι οτήν δίνη τής πί>ο«κλογικής δι
ΊΙ κρίσιμη <{αση, στην οΐΐο,α τό Κνπριακό .τ/ιν ση- ιιίτη, οί πντιξποτητες πυυ αν τπι.τ'ϊθΐν οί ευρισκόμενοι ση'νν ,',/ηίΤΐλή «ί'τήν επολιη, τού ί/λη- (ϊμοεθνεϊς μας δέν πρεπει ν« μάς θέτουν τόν ίνα άνΐιμίτο;· το τοθ άλλον, άλλά νά μά; όδη- νοΰν όλον; στόν ΐδιο δ«όιιο· καί .τ (>; τόν αυτόν στόχο. Οί δυκιμο
ο.ί'ί τού τώοα νά μή μας 5ιαι-
ροίν. άλλά νά μάς ένώνονν" διότι
τα έ'θνη, άπω; και τα άτομα, Ιξα
γνίζονται καί "ισχυοο'ΐοιοϋντα, άπό
τί; δοοαμασίες «ώ δέν κταβάλλον
ται δταν έχουν ίδανικό.
Βεβαίως, οί Τοΰοκοι είναι οί
τής «ττιγμής- δμως, γε-
ί.(< καλά, οποίος γελά τελενταϊος. "Ας μή ·κομπορ«ημονονν δέ οί γεί- τονες, ουτε νά τρέφουν μεγαλεπί- 6ολ.α δνειρα, διότι είναι μέν πολν πληθέστεροι, δχ( δμιος καί καλύ- τ·-ροι άπό τούς "Ελληνας. "Αλλ'Λ- στε, ή δύναμη ενός "Ειθνονς δέν Ιΐΐτριέται μέ τόν άριθμύ τού πλη Ονστιοΰ ται/, άλλά μέ την άςία τοΰ έμψυχον δνναμικοϋ τού- Τα κόμματα έ'χονν ·ύποχ«έ(οση νά άφήσουν τό Κυποΐακό ϊξο άπό τί,ν Λροεκλογική προπαγάνδα. Εί¬ ναι ?ν« θΐμπ, γιά τό ό.τοϊο 'ίλ.οι ο', "Ελληνες σνιΐα;ωνονν κοινάς ό .τόθος καί κοινάς ό σκοπός. "Ας μή δημοκοποΰμε επάνω σ' αντό. 'Τπάρβουν .-τολιτικά θέμΛτα, κοι- νοινικά, οίκονομικά καί πάσης ά), λης φύσεως θέματκ, επί των ό- .τςίων τα κόμματοι μποροϋν νά ά- α/ήσουν κρητική, νά καταρτιθέν πςογςάμματα, νά ψίξονν, νά χ.ι το.κρίνονν -λοΧ νά διοκρωνοΰν. "Ας μή ΰ.τάςιξη Γμιυ; όμοφωνία ώ; πΰό; τό Κνποιακό ποόδλημ,α- εΤ- ναι ,τρόίίληιια .ιοϋ τό ζή, τα αίσθά νιται καί τύ .-ΐληοώνει μέ θνσίες. δάκρυα καί πόνο όλόκληοος ό έ» 'Τπάρχονν πού μάς χιορίζοιν τούς "Ελληνας- "Ας υπάρχη κια έ'νι: πού ιιάς ένώ να. Καί αύΓό τό ίνα ά; είναι τό λεγαν Κα· Χρυσόπορτα 41ον Ό τελευτοϊοα πυργος των τει- χών, οτήν τικτή τήΰ Προποντίδος, βρίσκεται άνάμεοα άπό τή θέση,, δπου ήταν ή έκκλησία καί ή μο- νή τοϋ Άγιου Διομήδους, καΐ 6- πό τό σημεϊο, όπου τώ παράλ:α τείχη συναντιοΰνται μέ τα χεροαία. Είναι ό μαρμάρινοο πυργος(τουρκ. Μερμέρ Κόυλε), πού έχει δμω; μόνο τή 6άοη τού καμωμένη άπό μάρμαρο, καί πού χρονολογεϊται ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΑΟΦΟΥ Δ' «ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ- Εεις αύτό όδοντωτές. Τα τοιχώ- ματα αύτά τα όνόμαΖαν «παραπε- τόομοτα· καί «πτερά». Δεκαεννέα «διαταφρίσματα» δι- αιροϋσαν την τάφρο αέ άντίοτοι- άπό τόν ΙΓ' αίώνα. Οί Βυζαντινοί χά τμήματα καί ουγκρστοΰοαν ε- ό τόν χρηοιμοποιουσαν γιά φυλα:<η καί οί Τοΰρκοι γιά νομισματθι'.ο- πεϊο. Δίπλα τού είναι ή μικρή στρστιωτική πυλίς τοϋ Χριστοϋ (Μερμέρ κόυλε ή Νταμπαγκχα»έ Καπουσού= πόρτα τοϋ βυραοόε ψείου) καί ό μώλος τής βασιλι- κής άποβάθρας, τής «των Πηγιον άποβάθρας». Άπό την άποβσθρα αυτήν έβγαιναν οί αύτοκράτορες στήν ξηρά, γιά νά κάνουν την εϊσοδό τους στήν Πόλη άπό τή/ Χρυσήν Πύλην, την ΡΟΚΤΑ ΑΙΙ- βΕΑ, την πρώτη πύλη τοϋ «Κά στρου τοϋ Μεγάλου», πού την ε- Κν.ΤΓΐακό. Τό μβγάλ.ο έθνικό μας θέμα, τό όποΐο, άργά ή θά Εΐίρη την δικαίϋίσή Χυν, νά τό π,ροσέξωμε καί νά τό χρη- σιμαιοιήσωμε ώς πόλο ένότητος ή μών των ίδίων κοά ώ', δπλο πού (ΐΛορεΐ νά στραφή δχ( μόνο κατά των έχθοων τής Κύ,ιοου καί τής "Ελλάδος, άλλά καί των ύτοστηρι κτών των άντιπάλίον μας· Είναι δΰσδατο τό μονοτάτι τής ελευθερίας καΐ τής έθνικής δικαι ώσε<ος· καί, πολλές φορές, πρρνά άπό τύ πεδίο τή; μάχης καί τής θιισίας- Ά)Αά καί οί δυνσσται τοϋ Κυ.Τζιακοϋ λαού καί οί φίλθι τους δέν πρίπει νά λησμονοϋν, ότι ίι μεγαί.ιυσΰνη στά ρθνη δέν μπρικ ται μέ τό στρέμμα' μέ τής κ<Μ?^ι· άς τό πί'ριομα μετριέται" καί μέ τό αίμα —ΰποί; λέγει ό ποιητής μας. 1Ι(ίϋλ(;ς ΙΡβΙΚΥΗΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ Τού Άρχιμκχνδρίτου ΕΥΘΥΜ1ΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΓΑΛΟΥ ΚΗ' Ο ΠροφητάναΕ Δαβίδ, πρό χι- λίων περίπου χρόνων Γ,χαιρέτησε την κοσμοχαρμόσυνον Γέννηοιν τής βασιλικής άπογόνου τού, θυ- ατρός των Δαβιδιδών Ιωακείμ και Άννης, μέ τό προφητικόν οκιρτημα «Παρά Κυρίου εγένετο Αυτή καί έστι βαυμαστή έν όφθαλ- μοις ημών- (Ψαλμ. 117 23). Οί λόγοι ούτοι τοϋ ψαλμωδού Προ¬ φήτου καί Βασιλέως έφορμοΖόμε- νοι κατ' εξοχήν είς τόν Σωτήρα Χριοτόν, όρχίίουν νά τ.ραγματο- ποιοΰνται μέ την Γέννησιν τής Παναγίας Παρθένου, ήτιτ προορί- ίεται νά γίνη Μήτηρ τού! Μέ την Γέννησιν τής κεχαριτωμένης, πού υπήρξεν ή χαρά των άτέκνων γο- νέων της συμφιλιοΰμεβα οί έπίγει- ρι άνθρωποι μέ την Πατρ:δα μας, έκ τής οποίας έξεπέσα·.εν, τόν Ουρανόν. Ή νεογέννητος Κόρη εϊί/αι ή ζωσςι εικών τού Οεού. Ή ψυχή της είναι ή ωραιοτέρα έκ των ψυχών, πού ύπήρΕσ·^ καί θά ύπάρΕουν μετ' εκείνην τοϋ Ίησοΰ. Ως οί Άρχαίοι "Ελληνες πρόγο- νοι ημών, προσερχόμενοι μετά δώ- ρων (δωροφοροΰντες) έχαιρέτι- 2ον έκαστον νεογέννητον βρέιρος τόν χαιρετισμόν «Χαϊρε νέον δογματίΖων ό Άπ. Παϋλος, ότι μετσβιβάίεται είς όλους άδια- κρίτως τούς άνθρώπους, περι- γράφει την πρός Ρωμαίους έπι- οτολήν τού — τούς άχαταπαύ- οτους έκείνους αγώνας τοϋ έοω- ςρικοϋ τοϋ άνθριϋπου μ- Ίόν Νό¬ μον τοϋ Άγαθοϋ, άφ' ενός καί τόν Νόμον των · ίσχυροτάτων έπι- θυμιών καί 6ελγήτρων τοϋ Πονη- ροϋ, άφ' ετέρου. Ή νεογέννητος, όμως Αύτη Κόρη, κατ' απόλυτον εξαίρεσιν όλων των τέκνων τοϋ Αδαμ καί τής Εϋας, δέν ηθέλη¬ σε νά δεχθή: έν τή καρδία της ουδεμίαν άντίθεον, πονηρόν ε¬ πίδρασιν!.. Ουδέποτε οί πόθοι της έδιχάσβησαν μεταξύ τοϋ Θεοϋ Δη- μιουργοΰ καί των δημιουργημάτων τού. Τό πανάγιον παρθενικόν θώ¬ μα της παρέμεινε πάντοτε, άνευ οϊασδήποτε έκουοίου κηλιδος, κα- 6ώς ή ψυχή καί ή καρδία της, έν- τός τής οποίας ό Λόγος τού Θεοϋ θά λάβη ανθρωπίνην σάρκα, ήτις 6ά αποβή τό άπολυτρωτιχόν τίμη- μα τής Παγκοσμίου Άπολυτρώσε- ως, η τροφή των ψυχών επί τής Γής, ή πηγή όλων των έλπίδων μας καί πάσης ούρανίου μακαριό- ιητός μας. Ή άδαμαντίνπ ψυχή τής νεογεννήτου ταύτης Κόρης «υ των οίώνων είς τόν έν Ι ε- ρουααλήμ ή Ναζαρέτ λίκνον τής μονογενοΰς θυγατρός τού Ίωα- κείμ κα'ι "Αννης, μετ ευλαβούς ουγκιινήοεως, βαθέίας πίστεως καί όλοψύχου άγάπης, άπευθύνον- Τ£^ είς Αυτήν τόν Άρχανγελικόν ασπαομόν: -Χαϊρε κεχαριτωμένη Μαρία, ό Κύριος μετά Σοΰ». Ά- "οχωρισμένη άηϊ> όλας τάς θυ-
νατέρας των άνθρώπων, διά τόν
Κύριον, άπό τό Παναγίαν Πνεύ-
μα, τό άγιάΖον τούς έκλεκτούς,
άπό τής πρώτης στιγμής, τής κατ'
επαγγελίαν, θαυμαστής συλλήψε-
^ Της, ή θεόπαις Μαρία απε¬
δείχθη δτι ήτο προωριομένη , νά
διαφυλάξη τό απαράμιλλον χάρι-
°Μα τής παοθενικής της άγνότη-
τ°ί. μέ ένα άγιον βίον ■"«ου ημείς
°ϋτε νά ου Μάθωμεν δυνάμεθα
ε'ξ την πληρότητα των ένεργειών
κ°ί έκδηλώσεών τού, Ζώντες καί
κΡίνοντες μέ τα αίσθήμοτα κα'ι
κΡΐτήρια τής έφαμάρτου καί πο-
νΠΡας κατοστάσεώς μας, ώς αύ¬
τη διεμορφώθη, μετά την αρχαίαν
εκείνην πτώσιν κα'ι έξσ>ρείωσιν
τοϋ ανθρωπίνου γένους μας!
Η ανθρωπότης έατένοΖε πι-
κΡώς άπό τάς θλιβεράς φυσικάς
Κα'ι ηθικάς συνεπείας τής άρχαί-
°£ έκείνης πτώσεως — τού προ-
η°τορικοϋ άμαρτήματος - ύπερ-
6ρέφος», ιροσερχόμεθα διά μέ- καί μάλιστα μετά την θεοποιόν ε¬
κείνην έπισκίασιν καί άνάηλασιν
τού Εύαγγελιαμού, είναι άπρόσι-
τος είς όλας έκείνας τάς έπιδρά-
σεις πού μάς συνταράσσουν, είς
όλους τούς βρωμερούς πειρα-
σμούς, πού μέ την καταδίωξιν
των μάς κοταπονοΰν, είς όλας
τάς θυέλλας τής καρδίας, αΐτινες
μάς τραυμαιίΖουν, μάς ε-αταβάλ-
λουν καί μάς: άνατρέπουν!
Τοΰ Ίωακείμ καί τής "Αννης
ή θυγάτηρ διατηρεϊ μόνιμον την
άνσλλοίωτον γαλήνην, την πάντα
νούν ύπερέχουσαν τοΰ Παντοκρά-
τορος Θεοΰ! Ουδέν νέφος ύπερη-
φανείαο., ουδείς κλονισμός έμ-
παθείας συγχύΖουν την παραδει-
σιακήν μακαριότητα τής αταραξί-
ας τής καρδίας της. "Ισταται δεο-
μένη Μεσίτρια, υπέρ ημών, πρό
τοϋ θρόνου τής Χάριτος, πάντο-
τε μέ Ζέσιν. άλλά καί ύταραξίαν
Παντανάσσης, μέ μίαν οτσθερότη-
τα τελείας πεποιθήσεως είς την
αγάπην τού Θεοϋ πρός Αότήν, μέ
μίαν οίκειότητα Νύμφης ήγαπη-
Μέ την όνομασία αυτή — τό
Κάστρον τό Μέγα — άναφέρεται
συχνότερα άπό τοϋς χρονογρά-
φους τό χερσαϊο τεϊχος τού θεο-
δοσίου Β', πού αποτελεί ένα ου
στηματικό καί όλοκληρωμένο ά-
μυντικό συγκρότημα άπό
τμήματα. Τό πρώτο είναι ή τά-
φρος ή σούδα, πού έχει δεκαπέν-
τε έως εϊκοσι μέτρα πλάτος καί
πέντε έως έπτά μέτρα βαθος. Ή-
τεν χτισμιένη καί άπό τίς δύο
πλευρές της μέ δύο τοιχώματα,
χαμηλότερο τό έξωτερικό, κα'ι 0-
ΐ)>ηλότερο τό έσωτερικό, μέ έπάλ-
τσι τα νερά τής βροχης, στό σ>ι·
μεϊα πού τό έδαφος είναι κατηφο-
ρικό. ϊύλιντ γεφύρια, πού τα ά·
φαιροϋσαν αέ καιρούς πολιορκίας,
την έκάλυπταν μπροατά στίς δή-
μόοιες πύλες, καί φυσικά κα'ι στή
Χρυσόπορτα. Οί Τούρκαι τα άντ;
καταστήσανε μέ λίθινες γέφυρες.
Μιά άπόστοση άπό δώδεκο ώ;
δεκαπέντε μέτρα μεσολαβεί άι·ό
την τάφρο ώς τδ πρώτο χαμηλό
τεϊχος. Ή λουρίδα έδάφους πού
σχηματίΖεται έτσι, όνομαίόταν «πε-
ρίβολος» ή «έξωπαρατείχιον».
Άκολουθεί τό «έξω τεϊχος· (,',
προτείχισμα. ή «έξω κάστρον» ή
•-μικρόν τεϊχος») πού έχει όκτώ
μέτρα ΰψος καί δύο μέτρα πά-
χος. Αύτό ειχε ένενήντα δύο μι-
κρούς πύργους. άπό τούς όποΙ-
ους σώ&νται πενήντα έξη. Οί
τριάντα τέσσερις είναι τετράγω-
νοι, οί δεκαοκτώ οέ σχήμα μισο-
φέγγαρου καΐ οί τέσσερις έΕάγω
νοι.
Άλλος ένας «περίβολος. π
*περι6όλειον». πλάτους δεκαοκτώ
περίπου μέτρων, χωρίΖει τό «έξω>·
άπό τό «έσω» ή «μέγα» τεϊχοί
Αύτό τό «έσω τεϊχος» ήταν κυ
ρίως «τό Κάστρον τό Μέγα». Εί-
κος των τειχών άπό την Προπον-
τίδα ώς τόν Κεράτιον είναι εξη-
μιση περίπου χιλιόμετρα. Ένώ τό
τμήμα τοΰ Θεοδοσιανοΰ τείχους
άπό την Προποντίδα ώς τό Τεκ-
φούρ Σαράι, αύτό δηλαδή πού
σώΣεται οήμερο, έχει μήκος 5
532 μέτρα. Είναι γεμάτο άπό έπι-
γραφές, πού λένε την ίστορία τού
καί μιλοϋν γιά τούς άναστηλωτές
τού, τούς σύτοκράτορες Ίουοτϊ-
νον Β' (565 - 578), Λέοντα Γ
κα'ι Κωνσταντίνον Ε' (717 —
741), Κωναταντίνον Η' κα'ι Βα¬
σίλειον Β' (976 - 1025), κοί
προπάντων γιά τόν "Ιωάννην Η
Παλαιολόγον, πού έκανε μιά γεν-
κή έπισκευή άπό τό 1431 ώς τί,
1444, καί γιά τόν Κωνσταντίνον
Παλαιολόγον, τόν τελευταίον...
Σοβαρά έργο συντηρήσεως έ^
μαν καί οί σουλτάνοι Μωάμεθ Β',
ΒαγιαΖίτ Β' καί Μουράτ Δ'. Πεν-
τακόσια χρόνια άπό την Άλωσι
γέμισαν καί οί ούγχρονοι Τοΰρ-
κοι τα τείχη άπό μαρμάρινες πλά-
κες μέ έπιγραφές, πού άπαθανα-
τίΖουν τα κστορθώματα των πολ'-
ορκητών προγόνων τους τοϋ 1453.
Στόν πρώτο πεντάγωνο διώρο-
φο πύργο, πού τόν άνοικοδόμι
σαν ό Βασίλειος Β' καί ό Κων¬
σταντίνος Η', ύπάρχει αυτή ή έ-
τή τή φορά προστέθηκε τό έξώ- ι πιγραφή, πού δέν φαίνεται όμυ)ς
αιος, τρία ώι: τέσοερα μέτρα πά
χος, καί ένενήντα έξη, δλλθϋς
διώροφους καί αλλους τριώρο
φους πύργους, ϋψους δεκαπέντε
έ·Λ>ς εϊκοαι μέτρων (έβδομήντα
τόσσερις τετράγωνους, δνα πεντά-
γωνο, πέντε έξάγωνους, δύο ϊ
πτάγωνους κοί δεκατέσσερις όκτά-
γωνους).
Τό έ·σω τεϊχος χτίστηκε άπό τόν
έπαρχον Άνθέμιον στά 413. "Ο¬
λος οχεδόν ό πληθυσμός τής
Πόλης δοήθησε, καί οί Δήμοι τυϋ
">πποδρόμου διέθεσαν δεκάξη χ·-
λιάδες άνδρες. Στά 439 έγΐνε
καί ή προέκταση των παραλίων τει-
χών τοΰ Κθ)νσταντίνου, γιά νά
'ρθουν νά ουναντήσουν κΓ αύΓά
τό καινούργιο χεροαίο τείχος. Σγ4
οειομό τού
μέρος τοϋ
447 τό
τείχους
μεγαλύτερο
αύτοϋ έρει-
πώθηκε, καί ό Θεοδόσιος άνό-
6εσε ατόν έπαρχο τής Κωνσταντ:
νουπόλεως Κΰρον νά τό άνοικοδο-
μήοει. Τό έργο συντελέσθηκε μέ-
οα σέ δυό μονάχα μ,ηνες, καί αύ·
Συνέχεια οπό τό φύλ. άρ. 2208 ι χε γύρω στά ένδεκα μέτρα ϋ-
τειχος καΐ ή τάφρος. Πώς άντα-
μείφβηκε ό έπαρχος γιά τή θαυ-
μσστή έπιτυχία τού, είναι μιά άλ-
λη ίστορία.
Έπισκευές καί άναστηλώσεις ϋ
στερα άπό σεισμούς χρειάσθηκε
πολλές φορές να γίνουν. Πολύ
όργότερα χρειάσ3ηκε άκόμη νά
άνεγερ6οΰν νέα εντελώς τείχη,
γιά νά όχυοωθεϊ καί ή περιοχή
των Βλαχερνών. Τό συνολικό μή-
σήμερα, κρυμένη όπως είναι πί-
σω άπό ένα τούρκικο βυροοδε-
ψεϊο:
+ ΠΥΡΓΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Π1ΣΤΩΝ ΕΝ
ΧΩ. ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΩΝ ΕΥΣΕ-
ΒΕΙΣ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΡΩΜΕΩΝ +
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
»♦♦♦♦♦♦♦♦
(ΣυνεχίΖεται)
■♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ
ΕΛΕΝΗ ΜΑΓΕΙΡΟΥ
(ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΤ ΚΛΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΕΘΝΩΝ
ΟΙ ΤΟΤΡΚΟΙ
Οί ί.φημεοίδες έδημοοίευααν
ιήν φωτογραφία τής νέας ού τής
μητέρας τής Κύπρου μέ τα δύο
μικρά παιδία — καί οί τρείς φυ·
σιογνωμίες βιολογικά πολύτιμες,
κα6ώς φαίνεται, τοϋ κυπριοκοϋ
λαοϋ. Ή Ελένη Μαγείρου πρέ-
Γ(ει νά άποτελέσει όλόκληρο σΰμ-
6ολο γιά την άνάγκη δικαιοσύνης
άντίκρυ στή γενοχτονία πού -·
φάρμοσαν τα βάρβαρα στίφη τής
έπιχείρησης «Άττίλας 1» καί «Άτ-
τίλας 2» στήν έλληνική μεγαλό
νηοο: τού άνθρωποκυνηγιοΰ, τού
κτηνώδικου Οιασμοϋ γυναικών.
τοΰ φονικού, τής ληοτείας. Ή
Ελένη Μαγείρου κατέφυγε α γρ,
Λευκωσία αφήνοντας οπίσω της.
στό σπίτι της τής Κυρήνειας, νε-
κρούς τόν άντρα καί τόν ποτέρσ
πού κατάσφαξαν οί έπιδρομεϊς,
γιά νά ήμπορέσουν άνετα νά βιό-
σουν τή νεαρή γυναίκα.
Την 21 Αύγούστου πάλι έδν
μΐ>σίευαν τα φύλλα πληροφορΐα
ξένου άνταποκριτή άναφορικά μέ
νέα γυναίκα πού οί κτηνάνθρωπ^ι
είσβολεϊς την άνέβασαν οτόν ε¬
πάνω δροφο τής κατοικίας της.
γιά νά την διάσουν, εϊκοσι κτήν·>.
κστά σειρά.
Ή Τουρκία, εναντίον τής οποί¬
ος, ξεοηκώθηκε εύτυχώς ή Γιαν-
κόσμια κατακραυγή κα'ι άγανάκτη-
οη τοϋ δυτικοϋ κόσμου, καΐρός εί¬
ναι, έπειτα άπό την έξόντωοη των
άρμενίων (1900 - 1922), των
μΐκρασιατών έλλήνων (1914 -
1922: 800 χιλιάδες ψυχές κατα
κρεουργημένες, βασανισμένες κο!
βιασμένες) κα'ι την πρόσφατη γε-
νοκτονία στήν Κύπρο (χιλιάδες
οκοτωμένοι έλληνοκύπριοι, 200
χιλιάδες ξεοπιτωμένοι ηρόσφυ-
γοι), νά κηρυχθούν έχθροί τήα
άνΒρωπότητος κα'ι έκτός νόμου.
Ξαναίωντάνεψαν τίς βιαιοπραγίες
τού Άττίλα, πού τόν άνύψωσαν
σέ πάτρωνα των >στήν πορεία των
κατά τής Κύπρου. Χιλιάδες άθώα
Ζωντανά, διψασμένα κα'ι άπότιστα,
πεθοίνουν στά έγκαταλειμμένα χιο-
ράφια των ξεριΖωμένων έλληνο-
κυπρίων, περιβόλια μένουν άπό¬
τιστα, όπωρικά καί προϊόντα οα-
πί2ουν, πού θά έξάγοντσν τώρα
γιά νά ουγκομίσει ό έλληνοκύ-
πριος τόν καρπό τού χρονικοϋ
μόχθου τού. "Ως καί τούς σουπ-
δούς, πού φυλάγουν άπό την άρ-
πάγη τα ύπόστεγα τοϋ λιμανιού
τής Άμμοχώοτου καί θά φρόντι-
Ζαν γιά τό πότιομΌ των διψασμέ-
νων Ζώων, τούς έχουν άποκλει-
σμένους άπο τούς ουντρόφους
τοϋ είρηνευτικοϋ οώματος, δίχοις
νερό καί τροφή. Καί δέν ξεσηκώ-
μένης τού Παντάνακτος, άνευ άμ-|νεται ή Σουηδία εναντίον των, νά
φιβολιών! Ό "Υψιοτος πάλιν Παν-'οτείλε» ένα δύο πολεμικά σκάφη
τοκράτωρ χαίρει καί εύφραίνεται| στήν Άμμόχωοτο, νά χτυπήσει
<α στοχάΖεται ,νά παρο-ηρή καί ί τούς ίταμούς βαρβάρους! 6αι>μά2η την κορωνίδα αυτήν των! Σέ τούτο τό άναμεταξύ οί Τοϋρ-
δημιουργημότων τής άγόπης Τού, κοι κτηνάνθρωποι βιάΖουν τίς γυ-
ήτις ή νεογέννητος αύτη θεό- ναϊκες καί δέν έπιτρέπουν οτοϋϊ
(Συνέχεια είς την βη,ν σελίδα) ξεσπιτωμένους νά ποτίσουν κτή¬
ματά και ίωντανά. Ή άπσνθρω·
πία των τουρκεμένων, μωαμεθο
νών αυτών μικρααιατών, κλήρον^
μημένη στίς φλέβες των άπό έκα-
τόχρονα άρπαγής, άνθρωποκυνη-
γιοΰ καί σαδισμοΰ ένάντια οτη
χρκτπανική δύση, δέν έχει όρια.
Καί τουτο στόν είκοστόν αίώνα'
Αύτοι πού περιμένουν ότι, άν φθά
σει ή ώρα — ό μή γένοιτο — με-
γάλης σύρροξης, οί τοΰρκοι θά
έκτελέσουν τό ουμμαχικό καθή¬
κον των, θά ευρεθούν οίκτρά ξε-
γελασμ'ένοι. Όπως συνέβηκε ι ό
1940, ό τοΰρκος θά άκολουθήοει
ό,τι τού ύπαγορεύει τό άτομικό
τού συμφέρον — ούδετερότητσ ή,
όταν έλθει ή ώρα, προσχώρηση
στήν ίοχυρότερη μερίδα, δπο>α
καί είναι αυτή. Ό τοΰρκος, δπως
άπόδειξε, δέν γνωρίίει δοσμένο^
λόγο. Ξένος είναι πρός κάθε ή
θος άνθρωπιάς, κα'ι ώς άτομο καί
ώς σύνολο. Τεραστία είναι ή α-
πόσταοη, πού χωρίίει την ξεπε-
ρασμένη νοοτροπία κα'ι πράξη τού
ώμής βίας χα'ι ίταμής κατάκτηοπς
ξένων εδαφών, άπό την διεθνικά
καθιερωμένη τάση τού οημερινοϋ
κόσμου πρός είρηνική, δίκσιη λύ¬
ση των πολιτικών προβλημάτων.
Καί αύριο θά 2ητήσουν τή Θρσ-
κη καί τα νησιά μας. Ό κάθε έλ¬
ληνας έχει υποχρεωθή, άκολου-
θώντας τό παράδειγμα των έφο-
πλιστών, νά προσφέρει άπό τ^>
ύστέρημά τού γιά νά άποκτήσει ή
Ε Β Ρ Ο Σ
Ό ποταμός της Θράαης
Ύηοστρατήγου έ.ά. ΑΓΓΕΛΟΥ ΓΕΡΜΙΔΗ
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕθΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΙΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΚΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙ ΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΟ-
ΤΟΥ ΒΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΠΡΟ ΚΑΊ Μ ΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ.
ΕΠ1ΣΤΗΜΟΝ1ΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤ1ΚΗ ΣΤΑΛΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΝ
Ύηό τού Μικροαιά/ου ί«τρβϋ ΧΡ ΥΣΟΧΤΟΜΟΥ Α. ΘΕΟΔΟΡ5ΔΟΥ
ΜΕΛΙΣΣΙΙΝΟΣ Κιον)τίνος
τού ^Ίκ^λά!^ι■, έκ Μαγνησ.'ας Μι
κςάς Άλϊ:ι;. 'ΑΛ<Μΐ.οιτος τής άστι κης Σχολή; Μαγντ^ϊΐος >χϋ κατό
.τιν τής Κί-ίΐγγελικής Σχολής
ΙΙτυχιοτ-χο; τής
κή; τού Ηανεπιστημίοιι Αθηνών
χ.α'ι άργότεοον άηκττούχος
κτο>·; τή-ς (ίΐτής Σχολής (1892).
Μετό τάς σ.το.δάς ηϊτοΓ' μετέβη
είς Σαΰονην τνθα έξήσκηπίν ήι'
όλ.ίγαν χς>ονικόν διάστηυα, την "Ι
τοικήν Υχΐι ίι.τήοξίν ό ποώτος ό-
καί ίχοησιμοηοιησρν
Με
τα τι:0τ(1 μετρί,η εί; Μόναχον καΐ
Λπψίαν τή; Γ,ερμανίας δι' είοντέ
οσς <τπυυδάς. έργαβθ^ίς επί μ:ι- >· όν ί!: τα 'Εργαστήοια των Κα
.γ ΒΟΛΙΝΓΚΕΡ καί ΚΟΤ
ΠΦΕΡ· ΙΙ?ο«.τώσας έκετϊσε τα;
σ.τονδάς αυτού άοτ!ο)ς, επέστρεψεν
είς Άθι'ινας διοριίθείς ό'.ιρ<κ»ς Γ>ο
τ-θός τοί> Έργαστηοίου Ίστολογί-
σς καί Έμ6ρνολογί«ΐς ταΰ Καθη¬
γητού τής Άναιομίας ά'!!·μνήστοι·
Λονχά ΙΙιιπαϊα,άννου κ,αΐ έν σννε-
τα 'Επιαΐλητή; τή; Φνσιολογίας
τοΓ Κ(".ΐΥΐΊτ-ΐϋ Ρήγα Νικολαΐδου
είΐ τό
II
ινε.ιιστΓμυν Άϊηνών.
την τή; Ίατςικής Σχολής τού Πά
νεαιστΓ,μίου των Παρισίων '*βί Δι
ενβνντήν τοΰ Ί:ιτροδικαστικοϋ κι.ΐ
Παθολογοανατομικοΰ 'ΕοναστιΚ?ίον
τοθ Πειραιώς- ΆνέΛειξεν έπί<ΤΓ,ς τόν έκ Κονν)πόλε<ο; Ιατρόν Δημή τοιον Σά66α "Β/,ίνβε^ίου, δκιτε- λέσαντ,ι άρχικβ); Βοηθόν, 'Επιμε- λητήν κ<ιί 'Τφηγητήν τής ΙΙπθολο γικής Άνατομι·κή:, ϊίς διοπί>ε.ιή
Παθολογοονατόαον τής Ελλάδος
κοί σινεπεία τούτο.,· τακτικόν Κα¬
θηγητήν τή; ίδρα; ταύτης τοϋ Πά
νεπιστηιιίου Αθηνών καΐ ήδη Ό-
μότιμον.
"Απεβίωσεν είς Αθήνας κ.ατά
τό Δεκεμβριανάν κ^νΓ^ια τού 1944
(πό δν^μ^νεστάτης διά την χώραν
καΐ τάς Αθήνας σννθήκας.
δέ τό πίθας αυτού κοά ,τεςί τα τέ-
'η Ίανοναρίου 1945 ό μαθητή; (ΐυ
τοί· έκ Ναϊλή Μικρ'ϊς Άσίπς Ία-
τ;ός ΧυνσόατΛΐΐος θεοδιοκίδης,
είς έ.τιανπιόσι·νον όμιλίαν αυτού
είς τόν "Ιερόν Ναόν Ζωοδόχοι·
Πτ·γης
ανέφερεν
τή; βιογρ,ιφίας καί των πολλα
πλϋ)ν σοιετών τού δ.α.τι^Γ.τοΰς Μι-
έ.τιστύαονος, τού
'ΕΟνικού «νδρός, τοΰ
Τό 1909 έ'ςελργη παμψηφοί, ι διδασκ.άλον καί
'Τατ,γητή; τή; Ρδρα; τή; ΙΙαθολο' ;.αγενειά3χον
γικής Άνατομΐας τού Πανε.τκττη-
μ!ου ήτοι τής Ίστολογίας καί Εμ
Στί,ς δεξιές .τοοσβάοει; τοϋ γε
ο, ΐ'ριον <ι.ΰταΰ, έ'γινε μιά ννκκ/. στίς .-"ΐοίΐμονές τής ά.ΐί>^ει>θερώσ<(ι)ς τής Ά&ριοτνοΐ'πό/.εος «πό τόν 'Ελ ληνικό Στρατό, συγκενοι ;<ίΐί ου νελ)'|η-θτ·,'παν αίχμάλωτοι 2 Είίϊθίνοι τοίις ό.ιοίους ίθιινάτιιισαν την α?.- λη ήΊιιέρα οί Τοίρκοι, νσττρα άπό (Ρ3ΐκτά ΓιακΛΐνισΐίιριη. Κοϊ ή 'Εθνι κή Μνημοσίνη είς ενδ*·ι;ιν εύγνο) μοσϋνης καί τιΐίή; πρό; την θνσ;Λ των ήίΐιοικονν έκείνιον πιί.λ.λ.η·<αις)ΐ(όν ρδίοσε τ ό ονοικι τοΰ Λοχαγού στή γίφνρα, >Ί όαοί(ΐ πέ<_χ/σε· οτήν νέ (ότερη ΙΊολεμική μας Ίσΐο<)ϊα, μέ την όνομοΰαία «Γέφυρα Αοχαγοϋ Διαμάντη»· θιμάμαι, 12χρονο τότε άγόςι, έδώ γ.οχ 53 χρύνιβ, τα πρώτα έ- άιΐύ ποταμό "Ε6ρο, μό. ή λις ήταν άκόμυ. σκλ.α6<ομέν·ιν Τ ο 1921, ήταν ή πςώτη φορό. άπό τόσονς αίώνες (θ;ά τιτν ο€ΐα 560 χςιόνια), πού γινότον έ- ©Γοφάνεια τού 19"1 την κατάί>νσ( τού Στανροΰ
την γ?ΐί-£>α αυτή στύν π«γο),ΐι·νο
καί ,-τλημμνρισ,μένο "Ε6ρο. Κέ6αια
οί ,-ΐοωταγωνΐίττέ; τής λαμ.-ΐρή; έ-
κείνης τελετής, ίΐλοι οί τής προχ«>
ρ τι ϋεγ<ί?>.η «ϋτή θρησκ· ι-
Π/.ή μας γιο;τή μρ την κατάδνσι
τού Σταΐ'ηοί στόν "Εβρο κ αί φισι
μεγαλοπορ,τεΛτάτη.
Μιά τερά(ττια πομπή, ποίι ξ ρ κ ί-
νησ·: άπό την Μητρό.τολι καί άκο-
λοτ"θη<τε την μεγάλη κεντπική ά(ΐ- τη.ο;α τής πόΛπος, .τέρασε την γέ φ·ηα τού ποτο.μοι" Τοΰντζα πηοα τόν μργάλο Άλευοόμνλο τοΰ Φοιυν τονκλιάν καί κατευθΰνθηκε πρός τύ «ΚηΊνοΰηγιο γειτίιοι», την γέτΐ' «α τού Λοχαγοΰ Δκ/μάντη. Μ,τρο στά τα Έ*α.ττέρι·γα, πίσιο, επί κε ΤΓ.«λή; «ό Σεβσσμιώτατος Μητοο πολίτη; τής Άγιο»τάτης Μητρ)λε ο>ς Άδριανοι.τόλεω; ν.α'ι 'Τπέοτι-
>:αϊ "Εξαρχο; παντός Αίμιμόν
, δηλαδή δλη; τή; θοάκης, δ
άξέχαστος Δεσπότης μα; Παλνκ.αρ
πος, μέ τόν Διάκ.ο τού Γ. Μπκαοώ
νη καί ϋ,'.ο τόν κλήρ» τή; ,τό/.ίτος,
μέ ενα τεράστυο Χορό Ψαλ.τών, ε¬
πί κεςραλή; τοθ οποίον ήταν ό δε·
|ιός Ψ'άλτη; τής Μητρο.τόλεος
μος
ρΓΐΐένης τοτε η/.ικι«ς ν.'α το σννο Αθανασιος ΤΖαοντοΑα- Ακολοτ;
,; σχε&,ν χ-ς ^^ .χ^ φ·γε| θοί5;ιν ο< Πολιτι)ίέ ·Αοχέ. μέ σχεδ Λπό τόν Ηιοιθοϋν, νά γο:ρτάσονν αλλα θιο τ<)0το>
φνγει
να
Πολιτικϊ; Άοχές μέ
τόν "Τπατο Άρμοπτή Θράκης Χα·
ράλαμπο Βοζίκη καί τό Ποοσωπι
στήν άγαπηιμένη γΐνέτεινά| κό τή; Ά;μοστείας, ό
τονς, ά.ιό την όποία τοΰς ξε^ρί-ι τής Στρατιάς θράκης Άντιστρά
£(ιιΛε ό άνείπωτος χαλ.ασμός τού τηγο; Μτα(ρεράτος μέ τό 'Ε.τιτε-
1922. Καί οάν εϋλαδικό μνημόον) λ.εϊο τον, οί Δικασικές καί Έκπαι
νο ·γιά την άνά-ιανσι των ψυχών
τονς κ:« γιά νά ζιοντανέ<|κο τίς ( άνημ.νή(Τει; των έπιζώντων άκόμα ■ 'ΛδοιανονπολΐΤίον καί Άσριανον- μέ λίγα λό την ώ ε'κεινη τεΛετή. Είχι- γίνει καί τύ 1919 πιιρόμοια τελ.ε τή άπό την γέίτ.ρα ίκείνη στόν χώρσ μας ισχυρόν πολεμικόν στό- ' .-ΐολιτκτοών, άνα.ΐΓΐ.ηι·) μέ / λο. δύο φορές ίσχυρότερο άπό V- καί <"»πυ>ς την θνμάμπι
τόν στόλο των δολίων γειτόνων. |
Όμοια καί οτρατιωτική δύναμη.'
Τί θά μάς ώφελήσουν οί καταθέ-1
οεις στά ταμιευτήρια καί οτίς
τράπεζες, άν σέ δύο τρία χρό- ,'
νια δεχθοΰμε ατούς ξερότοπου';
τής ήπειρωτικής Ελλάδος κοι-
νούργιο κύμα θρακών κα'ι αίγαιο-
. ..... γείτονες οτό έπίκαιρο αϊτημα πού
πελαγιτων προσφύγων, όπως εγ'- , . ,
.ρς Άί>χές, άνά.ιεσιι στίς ό-
ποϊες, π^αγματικοί 'Εθνα.-τό<5τολοι τού στοργικού οι- Δ·.?τελεσε τίλ.ος Πρόεδρος τής Ίατρΐκής Έταιρεί α; Αθηνών κιτά την τΕτςαετίαν 1915—1919. ."Ετνχε πολί.ών καί άειολόγοϊν τιμητικών διακρΐοτων. Τίος τού Ιατρόν Σμύρνης, ά.ει- μνήστον Νικόλαον ΜΕλισσηνοΰ. Ά.τ.δίωσεν είς "Αθήνας τόν Λε κέμδριον 1944. * ** ΓΕΩΡΓΙΑΑΗΣ Γεώργιος τοδ Ινιι)ν·)τίνον, έκ ΔΓ.λ.Εΐόν<ον τής Ση- λΛ<&ρίας Άνατολική; θράκης· Ά- πόφοιτας τής θεολογικής Σχολ.ής ! τής Χάλ.κη; -/.μ Διδάκτιηρ τής Νο / μικής τού ΙΙανεπιστημίον ΙΙαρκΐί- ον, προσέτι δέ καί ΛιδώαοΗ} τόίν ΙΙε'.ιτικών 'Ετιστημών τού αυτού ΙΙανεπιστημία.;. Διετ'Λ:σε Νοιιάρ- χι;ς Δςά,μιις, Ήλείας, Λαρίστ,ς, ΙΜ.τΓ'.ήντς, ΘεσΉΐ./.ονίκτ;ς χ&Ι "Α¬ θηνών, άίρήσα; άρίστας έντνπώ- , <τ:ις καί δαθέα ίχνη τή; εύ;ρνετι- ι >.ής ι-.τέο των έν λόγω ΛΓν«;ς?Γ·-
ΚΩΧ)ΧΟ2 Χ. ΜΕΛΙΣ ΣΗΝΟΣ ών δ:σ6άσίώς τον. Διετέλεσε ;.τί-
Κκθηγητής Πσπ)μίον Αθηνών' σης ΓΡνικό; Κ'αμματεν; τ»-; 'Ελ-
έκ ΜαγνΓ.ΓΓΪα; Μικοά; Ά σία.;· Ι / ηνεδουνγαοικής 'Επιτρο.-ής χαί
| Γενικάς Γραμματεύς τοΰ 'Τπου.'-
6ριολογίας, τύ δέ 1Λ12 τακτικάς .,ε;ον Εσωτερικόν.
Καθηγητής τής Παθολογικής Αν.ι ν0; θ?ολογι>Λ, Φιλοσοο;ικά
τοαικής.
Υπήρξεν ό άνα-αο;(Γ«οτής
;
Ι Χομ:,κά, κιι'ι .τρυ.κισμένος μέ ση
καί μοντικά; άρετάς κα'ι σ.τάνιον ήθος
λ
μ; ρς ής
ό οίσιαστικός ίδρντής καί ©«-μιλιω ανεδείχθη έπΐφανής Δημόσιος ά-
τής τού κλάδον τούτον είς 'Ελλ.ά- νή:?/ τιμήσας την γενέτειράν τον.
δα, διά τή; πλήρους άνακαινίσίίος Σνγγς-ασ&ΰ; επιστημονικήν μολε-
τοΰ Έργαστηρίον τής ΙΙαβολογικής
Άνατοαικής κα'ι πλοντκτΜθΰ (ΐν-
τυϋ, αέ καταλ,λι'ιλονς ν,(ά βνγχρϋ-
νονς (ΐίθοισας ασκήσ-ον των φοι
τητών τής Ίατοικής, αέ εϋρύχω-
ρον Αμιΐιθέατρον, μέ Μθ"σεϊον &
Βιβλιοθήκην τής είδικότητο; ταύ
Τη?'
Τιγχάνει ό σ.γγραςρεΰς Λνο)
των τ£ΐάκοντα (30) άξιολύγων
,-τΓωτοτύπιον έπιστημονΐκών έργασι
ών καί μελετών, τό δέ περισΐτοΰ-
δαστον δίτομον καί όγκωδες σΰγ
γραμμα αυτού τής ΙΙαθολογική;
Άνατοαία; Α' τόμο; τό 1924 καί
Β' τό 1928, άπετέλι:σεν τό Ε.πιστέ
γαΓ'α ι τή; ολη.; λαμπράς έ.ιιστημο
νίκη; δςάσεο); καί* σηιιαντική; ά-
ποδόσεο»; αυτού, την βάσιν τή; Ί
ατρική- έκπαιδεί'βίως των φοιττΐ-
τών τής Ίατςικής καΐ των Ία-
τοών έν γι'νε, κ'ΐί πο/.ύταιον όδη-
γόν .ιάντων τούτοιν. Λιετέλεοε Κο
σμήτοερ τής Ίατοικής Σχολής κιι
τα δέ τό ετο; 1930—19.11 Πί.ι'ιτα
τότε, ό άϊρχιιστο; Γιανασ.άρχν,ς | νις τού 'Εβνικοΰ Πανε.τΐίττηιΐ'οι· Ά
μα; "Αλ. Ζονμετϊκος, οί .ιεριώνν-
μοί Καθηγηταί καί Διδασκάλου
Λα^ΐί.τονσιάδης, Δι.ιακοντίδης, Για
Γ)έ6αια! ρίμης. ή Διειθύντρια τού Ζα.τπεί
ου ΙΙ<ίρθεναγιογεΐου Ζηνοβϊα Νέ- (Συνέχεια εί; την 6ην' σ«λίδα) »♦»♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦»»♦♦ τικού κόσμου καί πνεύματος. Τσ γεγονότα άπόδειξαν ότι δέν όΌ- λεϊ νά ένταχθοΰν οί άνατολικο'ι νέ τό 1922: Ό τοΰρκος διοικητής τοθ έ.<- στροτευτικοϋ σώματος τής Κύ¬ πρου 'Εϊρούν έγινε στρατηγός. Ή Κύπρος όφείλει νά άπαιτήσει άπό . τείνει πρός είρηνική των εθνών, γιά νά χαρεϊ συνεννοηυη έπιτέ- λους ξέννοιαοτος ό άνθρωπος τη Ζωή, δίχως φανατισμοϋς κοί Στήν όπισθοδρομημένη ά- ρς όφελε νά άπαιτήσε, άπό τόν όργον,σμό ένωμένων εθνών νό δημ.ουργι,σει, εφαρμόΖοντας σιατκΙί χώΡπ των πθύ δέν ένν0ει νά τόν άνακηρύξει έγκληματία πο¬ λέμου. (Γιστί μόνο οί κρεμαομέ- νοι χιτλερικοί τής Νυρεμδέργης;) Έπίσης, παράλληλα μέ την απο¬ κατασταθή των προσφύγων στά οπίτια κοί κτήματά των, χρειάΖε- ται έπείγουσα συγκρατηθή «μαθ· ρης βίδλου», μέ φωτογραφίες παρ- μένες άπό ξένους ανταποκριτάς καϊ άναφερόμενες οέ βιαιοπρσγί- ες, άνθρωποκυνήγι, άρπαγή <αί βιασμούς γυναικών. Όλοι οί ύλ- ληνες όφείλουν νά προοφέροον γιά τή δαπάνη. Οί ουνεχιστές, έπειτα άπό 1550 χρόνια τοϋ έργου τοΰ 'Ατ- τιλο, τής «μάστιγας τοΰ ©εοΰ», καιρόο είναι, όπως έτονίοαμε οτήν σρχή, νά κηρυχθούν έχθροί καί έ*τός τής ανθρωπίνης κοινωνίας' πάντως, όπωσδήποτε, έξω τού δυ- σιατικΙί των πθύ δέν ένν0ει τίς άπαραίτητες κοινωνικές κα'ι αγροτικές μεταρρυβμίσεις, όμα- λές κάπως συνθήκες 2ωής εύρω- παίκοϋ δημοκρατικοΰ έπιπέδου, κάθε τόσο θό ξεπηδοϋν πολιτικοί ήγέτες, όπως ό σημερινάς Γηο πρωθυπουργός, πού στρέφουν την λανθάνουοα δυσαρέσκεια καί εν¬ εργεια πρός θεαματικές πράξεις φανατισμοϋ κοί ξεοπάσματα ώμής βίας είς βάρος ξένων εθνών. Άς πόρομε λθιπόν τα μέτρα μας πρίν, όπως φοβεοίΖουν οί έξαλλοι, κυ- νικο'ι δημο3ιογράφοι των, μάς ξανσσκλαβώσουν όλότελα όπα,ς τό 1071 — 1463 κα'ι μάς μετο- βάλουν οέ ύπο^ύγια Οί Ενωρέ- νες Πολιτεϊες δυστυχώς τούς δ- νοιξαν τόν δρόμο, ένώ ή Μεγ. Βρεταννία δέν ετόλμησε όπως Οηνών μέ .τολνμορςρον "/αί σημαντι κϊιν επίδοσιν καί απόδοσιν ύπέο τού Ίδηνματος. 'Τπήος?ν δια.τρρ.τή; 'Ε.-ΐιοτήμων καί ΚαθτΎΤ,τή; πς τΐγν Ιατρικήν Σχολήν τού ΙΙίΐνεπιστημίοιι Άθη- νοιν καί έξίΐί'.)ΕΤη; άνήη. 'Λνρδειξεν τόν «ΐ,ιον καί έκλ.ε- κτόν ίόν αντΓ·ύ ΙΩΛΧΝΗΧ Ια¬ τρόν καί διαπρεπή έπιστήμον:ι, π.οσέτι δέ καί "Εκτακτον Καθηγη Ό νέος Πόντιος πολιτ£ϋτής ειχε υποχρεωθή, νά προστατευ- σει, χρησιμοποιώντας τή στρατιω- τική της δύναμη στήν Κύπρο, τό μέλος τής κοινοπολιτείας της, ά- ποκρούοντας τόν τοΰρκον έπιδρο- μέα. Σέ τουτο τό άναμεταξύ οί μι- κρότερες τουλάχιστον χώρες πού τούς εδοκίμασαν οτήν Κύπρο — Φινλανδία, Αυστρία, Καναδας καί ολλες — άς κηρύξουν ήθική σταυ ροφορία κατά τής γειτονικής μ·ας Χώρας, τής διαδόχου των Ούννων Μόνο έτσι θά δικαιωθή ή Έ λένη Μαγείρου καΐ όλοι οί συμ- πατριώτες όμοιοπαθεϊς της: δταν ό πολιτισμένος κόσμος, έπίσημα καί πανηγυρικά, κολλήσει στό μέ- τωπο των τούρκων τό οτίγμα τού έχθροΰ τοϋ άνθρώπου — τοΰ ΰ· πανθρώπου. Όχι μόνο έχθροθ' ση καί είναι άγαπητός σ' δλους τού άνθρώπου, αλλά καί κάθε πλά- τους ουμπατριώτας τού. οί όποϊοι σματος τοΰ Θεοϋ. Καί όταν πατή- ' μέ την υποβολήν της ύποψηωιό- σει πόδι νά άδειάσουν οί έπιδρο-1 τητός τού, έχουν θέσει θέμα Πον- μεϊς τή μεγαλόνησο κα'ι νά ξανσ- τιακής φιλοτιμίας διά νά τόν άνα- των καί όί,Γθ·ρων, δημοσΐΐνθεΐσών εί; έπισΐηαονικά περιοοικά μέ θε ματα κιρίίο; Αύτοδιοικήσειος. ΦλογΓ.ρό; πατριώτης μέ περϊδλε -ττον 'ΕΘ-νχκήν δρ<ϊσΐν. Μετέσχ«ν τής "Εθνική; άντιστάσειος πίΐραοη μοφορηθείς υπό τού Στροττηγοδ Ντοίαϊτ Άϊζιενχάουεί καϊ υπό τής Άγγλικής Κ.ι6ερνήσεως- Ιδουτι- κόν μέλο; καί Σύμ6οτ.λος είς Σω ματεϊα μέ 'Εθνικοϋς τ?κοπούς, ώς τό Κέντρον Κιυν)«ελιτών, ό κύ κλος άπαφοίτον τή; Ίεράς Βίθ- λογικής Σχολ.ής Χάλκης κο'ι'πρόϊ δΓθς τού Θρακικοΰ Κέντρον. Άνρδειξεν τόν μονογενη υϊόν αυτού ΧΟΤΡΜΟΤΖΙΟΝ είς έ^αί οετον έαιστήμονα, «στις, άπθίροιτή Λις τοϋ Κολεγίου Αθηνών μετέ¬ βη >:ίς Ήνιομένας Πολιτείας τής
Άμερικής δι' εύρντέρας σΛθνδάς,
άν-Όφοιτήσας τοϋ Πανεπιστημίου
ΚΟΡΝΕΛ ν.αί κατόπιν υπηρετή¬
σας ώς Καβηγητή- των ϋίκονομι
κων Μαθτίμάτιον ίίς τα ΙΙανεπιστή
μια Π^ίνστον καί Νέας Τόρκης·
Ούτος ά^-οϋ διετέλίσε άνώτερο;
άτάλ.ληλος τού Όργανιιτμοΰ Ηνιο
μίνων 'Ειθνών (ΟΗΕ) τ·γχάν5ΐ
θίκονοιμολόγος τού 'Τ-
'Εξα>τεοικ<ον εχί»ν την τνθινην τής διοικήσεοις τής Διε- θνοΓ; θίκονομική; Πολιτικής, δτε δΐΕθνοι; φήιμης θ'ικονομολόγος. Απεβίωσεν :ΐς Αθήνας την Ιην (Σιτ.*χεια είς την 6ην σελίδα) — Είς τόν συνδυοσμόν τής Ε¬ νώσεως Κέντρου — Νέες Δυνά¬ μεις, τής Β' Περιφερείας Αθη¬ νών, περιλαυβάνεται καΐ ό Δικη- γόοος Αθηνών Ιωάννης Σταυρια- νιδης- — Άλλοτε Πρόεδρος τής Α¬ δελφότητος Ποντίων Αθηνών <αι ϋύμβουλος είς πολλά Ποντιακά Σωματεϊα ;ών Αθηνών, έχει επ: δείξει έξαιρετική πατριωτική δρ'Ί- γυρίσουν οί πρόσφυγοι στίς έοτί- ες καί —α κτήματά των, άποΖι- μιωνόμενοι άπό τόν έγκληματίο κατακτητή γιά τις Ζημιές πού ε¬ δοκίμασαν. ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ δείξουν ώς τόν εκλεκτόν γοικ: έκπρόσωπον είς την Νέαν Βουλήν Ό Σταυριανίδης Ιωάννης γεν- νήθηκε είς την Αθηνά άπό Ποντί- ράπτης, έργαΣόμενος μέ τόν Πα- τέρα τού είς τό κατάστημά τού καί παραλλι'ιλως σπούδα<"ε νομικά. Οταν τελείωοε τάς οπουδος τού διωρίοθηκε δικηγόρος Αθηνών κοι άηό τό 1970 εϊνοι ηαρ' Άρείω Πόγω. Είναι νομικός Σύμβουλος εκ: την Ομοσπονδίαν Ποτοποιών Ελ¬ λάδος είς 7ό Ταμείον Επικουρι- κης Άσφαλίσειος Ποτοποιών κο) άλλας επιχειρηοεις Ενα μικρο διάοτημα υπήρξε κοί Νομικός Σύμ¬ βουλος είς τόν Οργανισμόν Εκ¬ δόσεως Διδακτικών Βιβλίων εις αναπλήρωσιν τού αποθανόντος Ευ¬ α γγέλου Λεπτουργού. πλήν δνκ*: ό διορισμός τού δέν έγκρίθηχε κ γονεϊο. Σταδιοδρόμηοε κατ άπό τούς τότε Υπουργουτς τήΐ 4- πταετίος. διότι δέν τοίκ; ήτο βηι· αρχήν ώς ' θυμητόο.
ΕΓ ΟΜΑΔΊΑΙΑ ΪΙϋΛϊΤ1£ΗΕΦΗΜΕΡΙΣ* — ΦΙΛΟΪΟΓΙ_£— 3ΙΚΌΝί?^ ΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡβΣΦΠΊΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΠΙΙί υπευθυνοσ επι ΤΗΣ υληΣ: μακαριοσ σινανιδησ
26 Όκτοώριου 1971
Ετο; 49ον _ Άρ(θ. (τνλ 2279 ΤΙΜΗ φτλλοτ δραχμ. 3ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ - 3ΚΔΟΤΗ- — Δ45ΤΘΤΝΊΉΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΣΩΚΡΑΉΕ. ΧΑΓΐ Σ3ΝΔΜΙ1ΔΗ21—ΑβΗΝΑΙ — ΤΗΔ. 5229.Τ08 — ΓραφεΙ·:· Νί—]ς ·*,—·
ΤΟ ΚΥΠΡΙΔΚΟΝ ΝΑ ΜΕΙΝΗ ΕΞΩ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΚΛΟΠΚΟΝ ΔΓΩΝΔ
.-«ι1
Ι, έθνικό θέμη, τύ Κιπριακό,
πρέπει νά γίνη άντικείμενο
έκιμετ'αλλεΐ'σεως μέ
τςόπο' διότι είναι άπρό-
—παντί»; δέ, σέ -/άθΕ πε
, δΜΤιμεν.ϊίς —οί βΐνέπει-
θά .-τοοκνψονν ίάν έμ,τλα-
•/ίι οτήν δίνη τής πί>ο«κλογικής δι
ΊΙ κρίσιμη <{αση, στην οΐΐο,α τό Κνπριακό .τ/ιν ση- ιιίτη, οί πντιξποτητες πυυ αν τπι.τ'ϊθΐν οί ευρισκόμενοι ση'νν ,',/ηίΤΐλή «ί'τήν επολιη, τού ί/λη- (ϊμοεθνεϊς μας δέν πρεπει ν« μάς θέτουν τόν ίνα άνΐιμίτο;· το τοθ άλλον, άλλά νά μά; όδη- νοΰν όλον; στόν ΐδιο δ«όιιο· καί .τ (>; τόν αυτόν στόχο. Οί δυκιμο
ο.ί'ί τού τώοα νά μή μας 5ιαι-
ροίν. άλλά νά μάς ένώνονν" διότι
τα έ'θνη, άπω; και τα άτομα, Ιξα
γνίζονται καί "ισχυοο'ΐοιοϋντα, άπό
τί; δοοαμασίες «ώ δέν κταβάλλον
ται δταν έχουν ίδανικό.
Βεβαίως, οί Τοΰοκοι είναι οί
τής «ττιγμής- δμως, γε-
ί.(< καλά, οποίος γελά τελενταϊος. "Ας μή ·κομπορ«ημονονν δέ οί γεί- τονες, ουτε νά τρέφουν μεγαλεπί- 6ολ.α δνειρα, διότι είναι μέν πολν πληθέστεροι, δχ( δμιος καί καλύ- τ·-ροι άπό τούς "Ελληνας. "Αλλ'Λ- στε, ή δύναμη ενός "Ειθνονς δέν Ιΐΐτριέται μέ τόν άριθμύ τού πλη Ονστιοΰ ται/, άλλά μέ την άςία τοΰ έμψυχον δνναμικοϋ τού- Τα κόμματα έ'χονν ·ύποχ«έ(οση νά άφήσουν τό Κυποΐακό ϊξο άπό τί,ν Λροεκλογική προπαγάνδα. Εί¬ ναι ?ν« θΐμπ, γιά τό ό.τοϊο 'ίλ.οι ο', "Ελληνες σνιΐα;ωνονν κοινάς ό .τόθος καί κοινάς ό σκοπός. "Ας μή δημοκοποΰμε επάνω σ' αντό. 'Τπάρβουν .-τολιτικά θέμΛτα, κοι- νοινικά, οίκονομικά καί πάσης ά), λης φύσεως θέματκ, επί των ό- .τςίων τα κόμματοι μποροϋν νά ά- α/ήσουν κρητική, νά καταρτιθέν πςογςάμματα, νά ψίξονν, νά χ.ι το.κρίνονν -λοΧ νά διοκρωνοΰν. "Ας μή ΰ.τάςιξη Γμιυ; όμοφωνία ώ; πΰό; τό Κνποιακό ποόδλημ,α- εΤ- ναι ,τρόίίληιια .ιοϋ τό ζή, τα αίσθά νιται καί τύ .-ΐληοώνει μέ θνσίες. δάκρυα καί πόνο όλόκληοος ό έ» 'Τπάρχονν πού μάς χιορίζοιν τούς "Ελληνας- "Ας υπάρχη κια έ'νι: πού ιιάς ένώ να. Καί αύΓό τό ίνα ά; είναι τό λεγαν Κα· Χρυσόπορτα 41ον Ό τελευτοϊοα πυργος των τει- χών, οτήν τικτή τήΰ Προποντίδος, βρίσκεται άνάμεοα άπό τή θέση,, δπου ήταν ή έκκλησία καί ή μο- νή τοϋ Άγιου Διομήδους, καΐ 6- πό τό σημεϊο, όπου τώ παράλ:α τείχη συναντιοΰνται μέ τα χεροαία. Είναι ό μαρμάρινοο πυργος(τουρκ. Μερμέρ Κόυλε), πού έχει δμω; μόνο τή 6άοη τού καμωμένη άπό μάρμαρο, καί πού χρονολογεϊται ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΑΟΦΟΥ Δ' «ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ- Εεις αύτό όδοντωτές. Τα τοιχώ- ματα αύτά τα όνόμαΖαν «παραπε- τόομοτα· καί «πτερά». Δεκαεννέα «διαταφρίσματα» δι- αιροϋσαν την τάφρο αέ άντίοτοι- άπό τόν ΙΓ' αίώνα. Οί Βυζαντινοί χά τμήματα καί ουγκρστοΰοαν ε- ό τόν χρηοιμοποιουσαν γιά φυλα:<η καί οί Τοΰρκοι γιά νομισματθι'.ο- πεϊο. Δίπλα τού είναι ή μικρή στρστιωτική πυλίς τοϋ Χριστοϋ (Μερμέρ κόυλε ή Νταμπαγκχα»έ Καπουσού= πόρτα τοϋ βυραοόε ψείου) καί ό μώλος τής βασιλι- κής άποβάθρας, τής «των Πηγιον άποβάθρας». Άπό την άποβσθρα αυτήν έβγαιναν οί αύτοκράτορες στήν ξηρά, γιά νά κάνουν την εϊσοδό τους στήν Πόλη άπό τή/ Χρυσήν Πύλην, την ΡΟΚΤΑ ΑΙΙ- βΕΑ, την πρώτη πύλη τοϋ «Κά στρου τοϋ Μεγάλου», πού την ε- Κν.ΤΓΐακό. Τό μβγάλ.ο έθνικό μας θέμα, τό όποΐο, άργά ή θά Εΐίρη την δικαίϋίσή Χυν, νά τό π,ροσέξωμε καί νά τό χρη- σιμαιοιήσωμε ώς πόλο ένότητος ή μών των ίδίων κοά ώ', δπλο πού (ΐΛορεΐ νά στραφή δχ( μόνο κατά των έχθοων τής Κύ,ιοου καί τής "Ελλάδος, άλλά καί των ύτοστηρι κτών των άντιπάλίον μας· Είναι δΰσδατο τό μονοτάτι τής ελευθερίας καΐ τής έθνικής δικαι ώσε<ος· καί, πολλές φορές, πρρνά άπό τύ πεδίο τή; μάχης καί τής θιισίας- Ά)Αά καί οί δυνσσται τοϋ Κυ.Τζιακοϋ λαού καί οί φίλθι τους δέν πρίπει νά λησμονοϋν, ότι ίι μεγαί.ιυσΰνη στά ρθνη δέν μπρικ ται μέ τό στρέμμα' μέ τής κ<Μ?^ι· άς τό πί'ριομα μετριέται" καί μέ τό αίμα —ΰποί; λέγει ό ποιητής μας. 1Ι(ίϋλ(;ς ΙΡβΙΚΥΗΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ Τού Άρχιμκχνδρίτου ΕΥΘΥΜ1ΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΓΑΛΟΥ ΚΗ' Ο ΠροφητάναΕ Δαβίδ, πρό χι- λίων περίπου χρόνων Γ,χαιρέτησε την κοσμοχαρμόσυνον Γέννηοιν τής βασιλικής άπογόνου τού, θυ- ατρός των Δαβιδιδών Ιωακείμ και Άννης, μέ τό προφητικόν οκιρτημα «Παρά Κυρίου εγένετο Αυτή καί έστι βαυμαστή έν όφθαλ- μοις ημών- (Ψαλμ. 117 23). Οί λόγοι ούτοι τοϋ ψαλμωδού Προ¬ φήτου καί Βασιλέως έφορμοΖόμε- νοι κατ' εξοχήν είς τόν Σωτήρα Χριοτόν, όρχίίουν νά τ.ραγματο- ποιοΰνται μέ την Γέννησιν τής Παναγίας Παρθένου, ήτιτ προορί- ίεται νά γίνη Μήτηρ τού! Μέ την Γέννησιν τής κεχαριτωμένης, πού υπήρξεν ή χαρά των άτέκνων γο- νέων της συμφιλιοΰμεβα οί έπίγει- ρι άνθρωποι μέ την Πατρ:δα μας, έκ τής οποίας έξεπέσα·.εν, τόν Ουρανόν. Ή νεογέννητος Κόρη εϊί/αι ή ζωσςι εικών τού Οεού. Ή ψυχή της είναι ή ωραιοτέρα έκ των ψυχών, πού ύπήρΕσ·^ καί θά ύπάρΕουν μετ' εκείνην τοϋ Ίησοΰ. Ως οί Άρχαίοι "Ελληνες πρόγο- νοι ημών, προσερχόμενοι μετά δώ- ρων (δωροφοροΰντες) έχαιρέτι- 2ον έκαστον νεογέννητον βρέιρος τόν χαιρετισμόν «Χαϊρε νέον δογματίΖων ό Άπ. Παϋλος, ότι μετσβιβάίεται είς όλους άδια- κρίτως τούς άνθρώπους, περι- γράφει την πρός Ρωμαίους έπι- οτολήν τού — τούς άχαταπαύ- οτους έκείνους αγώνας τοϋ έοω- ςρικοϋ τοϋ άνθριϋπου μ- Ίόν Νό¬ μον τοϋ Άγαθοϋ, άφ' ενός καί τόν Νόμον των · ίσχυροτάτων έπι- θυμιών καί 6ελγήτρων τοϋ Πονη- ροϋ, άφ' ετέρου. Ή νεογέννητος, όμως Αύτη Κόρη, κατ' απόλυτον εξαίρεσιν όλων των τέκνων τοϋ Αδαμ καί τής Εϋας, δέν ηθέλη¬ σε νά δεχθή: έν τή καρδία της ουδεμίαν άντίθεον, πονηρόν ε¬ πίδρασιν!.. Ουδέποτε οί πόθοι της έδιχάσβησαν μεταξύ τοϋ Θεοϋ Δη- μιουργοΰ καί των δημιουργημάτων τού. Τό πανάγιον παρθενικόν θώ¬ μα της παρέμεινε πάντοτε, άνευ οϊασδήποτε έκουοίου κηλιδος, κα- 6ώς ή ψυχή καί ή καρδία της, έν- τός τής οποίας ό Λόγος τού Θεοϋ θά λάβη ανθρωπίνην σάρκα, ήτις 6ά αποβή τό άπολυτρωτιχόν τίμη- μα τής Παγκοσμίου Άπολυτρώσε- ως, η τροφή των ψυχών επί τής Γής, ή πηγή όλων των έλπίδων μας καί πάσης ούρανίου μακαριό- ιητός μας. Ή άδαμαντίνπ ψυχή τής νεογεννήτου ταύτης Κόρης «υ των οίώνων είς τόν έν Ι ε- ρουααλήμ ή Ναζαρέτ λίκνον τής μονογενοΰς θυγατρός τού Ίωα- κείμ κα'ι "Αννης, μετ ευλαβούς ουγκιινήοεως, βαθέίας πίστεως καί όλοψύχου άγάπης, άπευθύνον- Τ£^ είς Αυτήν τόν Άρχανγελικόν ασπαομόν: -Χαϊρε κεχαριτωμένη Μαρία, ό Κύριος μετά Σοΰ». Ά- "οχωρισμένη άηϊ> όλας τάς θυ-
νατέρας των άνθρώπων, διά τόν
Κύριον, άπό τό Παναγίαν Πνεύ-
μα, τό άγιάΖον τούς έκλεκτούς,
άπό τής πρώτης στιγμής, τής κατ'
επαγγελίαν, θαυμαστής συλλήψε-
^ Της, ή θεόπαις Μαρία απε¬
δείχθη δτι ήτο προωριομένη , νά
διαφυλάξη τό απαράμιλλον χάρι-
°Μα τής παοθενικής της άγνότη-
τ°ί. μέ ένα άγιον βίον ■"«ου ημείς
°ϋτε νά ου Μάθωμεν δυνάμεθα
ε'ξ την πληρότητα των ένεργειών
κ°ί έκδηλώσεών τού, Ζώντες καί
κΡίνοντες μέ τα αίσθήμοτα κα'ι
κΡΐτήρια τής έφαμάρτου καί πο-
νΠΡας κατοστάσεώς μας, ώς αύ¬
τη διεμορφώθη, μετά την αρχαίαν
εκείνην πτώσιν κα'ι έξσ>ρείωσιν
τοϋ ανθρωπίνου γένους μας!
Η ανθρωπότης έατένοΖε πι-
κΡώς άπό τάς θλιβεράς φυσικάς
Κα'ι ηθικάς συνεπείας τής άρχαί-
°£ έκείνης πτώσεως — τού προ-
η°τορικοϋ άμαρτήματος - ύπερ-
6ρέφος», ιροσερχόμεθα διά μέ- καί μάλιστα μετά την θεοποιόν ε¬
κείνην έπισκίασιν καί άνάηλασιν
τού Εύαγγελιαμού, είναι άπρόσι-
τος είς όλας έκείνας τάς έπιδρά-
σεις πού μάς συνταράσσουν, είς
όλους τούς βρωμερούς πειρα-
σμούς, πού μέ την καταδίωξιν
των μάς κοταπονοΰν, είς όλας
τάς θυέλλας τής καρδίας, αΐτινες
μάς τραυμαιίΖουν, μάς ε-αταβάλ-
λουν καί μάς: άνατρέπουν!
Τοΰ Ίωακείμ καί τής "Αννης
ή θυγάτηρ διατηρεϊ μόνιμον την
άνσλλοίωτον γαλήνην, την πάντα
νούν ύπερέχουσαν τοΰ Παντοκρά-
τορος Θεοΰ! Ουδέν νέφος ύπερη-
φανείαο., ουδείς κλονισμός έμ-
παθείας συγχύΖουν την παραδει-
σιακήν μακαριότητα τής αταραξί-
ας τής καρδίας της. "Ισταται δεο-
μένη Μεσίτρια, υπέρ ημών, πρό
τοϋ θρόνου τής Χάριτος, πάντο-
τε μέ Ζέσιν. άλλά καί ύταραξίαν
Παντανάσσης, μέ μίαν οτσθερότη-
τα τελείας πεποιθήσεως είς την
αγάπην τού Θεοϋ πρός Αότήν, μέ
μίαν οίκειότητα Νύμφης ήγαπη-
Μέ την όνομασία αυτή — τό
Κάστρον τό Μέγα — άναφέρεται
συχνότερα άπό τοϋς χρονογρά-
φους τό χερσαϊο τεϊχος τού θεο-
δοσίου Β', πού αποτελεί ένα ου
στηματικό καί όλοκληρωμένο ά-
μυντικό συγκρότημα άπό
τμήματα. Τό πρώτο είναι ή τά-
φρος ή σούδα, πού έχει δεκαπέν-
τε έως εϊκοσι μέτρα πλάτος καί
πέντε έως έπτά μέτρα βαθος. Ή-
τεν χτισμιένη καί άπό τίς δύο
πλευρές της μέ δύο τοιχώματα,
χαμηλότερο τό έξωτερικό, κα'ι 0-
ΐ)>ηλότερο τό έσωτερικό, μέ έπάλ-
τσι τα νερά τής βροχης, στό σ>ι·
μεϊα πού τό έδαφος είναι κατηφο-
ρικό. ϊύλιντ γεφύρια, πού τα ά·
φαιροϋσαν αέ καιρούς πολιορκίας,
την έκάλυπταν μπροατά στίς δή-
μόοιες πύλες, καί φυσικά κα'ι στή
Χρυσόπορτα. Οί Τούρκαι τα άντ;
καταστήσανε μέ λίθινες γέφυρες.
Μιά άπόστοση άπό δώδεκο ώ;
δεκαπέντε μέτρα μεσολαβεί άι·ό
την τάφρο ώς τδ πρώτο χαμηλό
τεϊχος. Ή λουρίδα έδάφους πού
σχηματίΖεται έτσι, όνομαίόταν «πε-
ρίβολος» ή «έξωπαρατείχιον».
Άκολουθεί τό «έξω τεϊχος· (,',
προτείχισμα. ή «έξω κάστρον» ή
•-μικρόν τεϊχος») πού έχει όκτώ
μέτρα ΰψος καί δύο μέτρα πά-
χος. Αύτό ειχε ένενήντα δύο μι-
κρούς πύργους. άπό τούς όποΙ-
ους σώ&νται πενήντα έξη. Οί
τριάντα τέσσερις είναι τετράγω-
νοι, οί δεκαοκτώ οέ σχήμα μισο-
φέγγαρου καΐ οί τέσσερις έΕάγω
νοι.
Άλλος ένας «περίβολος. π
*περι6όλειον». πλάτους δεκαοκτώ
περίπου μέτρων, χωρίΖει τό «έξω>·
άπό τό «έσω» ή «μέγα» τεϊχοί
Αύτό τό «έσω τεϊχος» ήταν κυ
ρίως «τό Κάστρον τό Μέγα». Εί-
κος των τειχών άπό την Προπον-
τίδα ώς τόν Κεράτιον είναι εξη-
μιση περίπου χιλιόμετρα. Ένώ τό
τμήμα τοΰ Θεοδοσιανοΰ τείχους
άπό την Προποντίδα ώς τό Τεκ-
φούρ Σαράι, αύτό δηλαδή πού
σώΣεται οήμερο, έχει μήκος 5
532 μέτρα. Είναι γεμάτο άπό έπι-
γραφές, πού λένε την ίστορία τού
καί μιλοϋν γιά τούς άναστηλωτές
τού, τούς σύτοκράτορες Ίουοτϊ-
νον Β' (565 - 578), Λέοντα Γ
κα'ι Κωνσταντίνον Ε' (717 —
741), Κωναταντίνον Η' κα'ι Βα¬
σίλειον Β' (976 - 1025), κοί
προπάντων γιά τόν "Ιωάννην Η
Παλαιολόγον, πού έκανε μιά γεν-
κή έπισκευή άπό τό 1431 ώς τί,
1444, καί γιά τόν Κωνσταντίνον
Παλαιολόγον, τόν τελευταίον...
Σοβαρά έργο συντηρήσεως έ^
μαν καί οί σουλτάνοι Μωάμεθ Β',
ΒαγιαΖίτ Β' καί Μουράτ Δ'. Πεν-
τακόσια χρόνια άπό την Άλωσι
γέμισαν καί οί ούγχρονοι Τοΰρ-
κοι τα τείχη άπό μαρμάρινες πλά-
κες μέ έπιγραφές, πού άπαθανα-
τίΖουν τα κστορθώματα των πολ'-
ορκητών προγόνων τους τοϋ 1453.
Στόν πρώτο πεντάγωνο διώρο-
φο πύργο, πού τόν άνοικοδόμι
σαν ό Βασίλειος Β' καί ό Κων¬
σταντίνος Η', ύπάρχει αυτή ή έ-
τή τή φορά προστέθηκε τό έξώ- ι πιγραφή, πού δέν φαίνεται όμυ)ς
αιος, τρία ώι: τέσοερα μέτρα πά
χος, καί ένενήντα έξη, δλλθϋς
διώροφους καί αλλους τριώρο
φους πύργους, ϋψους δεκαπέντε
έ·Λ>ς εϊκοαι μέτρων (έβδομήντα
τόσσερις τετράγωνους, δνα πεντά-
γωνο, πέντε έξάγωνους, δύο ϊ
πτάγωνους κοί δεκατέσσερις όκτά-
γωνους).
Τό έ·σω τεϊχος χτίστηκε άπό τόν
έπαρχον Άνθέμιον στά 413. "Ο¬
λος οχεδόν ό πληθυσμός τής
Πόλης δοήθησε, καί οί Δήμοι τυϋ
">πποδρόμου διέθεσαν δεκάξη χ·-
λιάδες άνδρες. Στά 439 έγΐνε
καί ή προέκταση των παραλίων τει-
χών τοΰ Κθ)νσταντίνου, γιά νά
'ρθουν νά ουναντήσουν κΓ αύΓά
τό καινούργιο χεροαίο τείχος. Σγ4
οειομό τού
μέρος τοϋ
447 τό
τείχους
μεγαλύτερο
αύτοϋ έρει-
πώθηκε, καί ό Θεοδόσιος άνό-
6εσε ατόν έπαρχο τής Κωνσταντ:
νουπόλεως Κΰρον νά τό άνοικοδο-
μήοει. Τό έργο συντελέσθηκε μέ-
οα σέ δυό μονάχα μ,ηνες, καί αύ·
Συνέχεια οπό τό φύλ. άρ. 2208 ι χε γύρω στά ένδεκα μέτρα ϋ-
τειχος καΐ ή τάφρος. Πώς άντα-
μείφβηκε ό έπαρχος γιά τή θαυ-
μσστή έπιτυχία τού, είναι μιά άλ-
λη ίστορία.
Έπισκευές καί άναστηλώσεις ϋ
στερα άπό σεισμούς χρειάσθηκε
πολλές φορές να γίνουν. Πολύ
όργότερα χρειάσ3ηκε άκόμη νά
άνεγερ6οΰν νέα εντελώς τείχη,
γιά νά όχυοωθεϊ καί ή περιοχή
των Βλαχερνών. Τό συνολικό μή-
σήμερα, κρυμένη όπως είναι πί-
σω άπό ένα τούρκικο βυροοδε-
ψεϊο:
+ ΠΥΡΓΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Π1ΣΤΩΝ ΕΝ
ΧΩ. ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΩΝ ΕΥΣΕ-
ΒΕΙΣ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΡΩΜΕΩΝ +
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
»♦♦♦♦♦♦♦♦
(ΣυνεχίΖεται)
■♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ
ΕΛΕΝΗ ΜΑΓΕΙΡΟΥ
(ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΤ ΚΛΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΕΘΝΩΝ
ΟΙ ΤΟΤΡΚΟΙ
Οί ί.φημεοίδες έδημοοίευααν
ιήν φωτογραφία τής νέας ού τής
μητέρας τής Κύπρου μέ τα δύο
μικρά παιδία — καί οί τρείς φυ·
σιογνωμίες βιολογικά πολύτιμες,
κα6ώς φαίνεται, τοϋ κυπριοκοϋ
λαοϋ. Ή Ελένη Μαγείρου πρέ-
Γ(ει νά άποτελέσει όλόκληρο σΰμ-
6ολο γιά την άνάγκη δικαιοσύνης
άντίκρυ στή γενοχτονία πού -·
φάρμοσαν τα βάρβαρα στίφη τής
έπιχείρησης «Άττίλας 1» καί «Άτ-
τίλας 2» στήν έλληνική μεγαλό
νηοο: τού άνθρωποκυνηγιοΰ, τού
κτηνώδικου Οιασμοϋ γυναικών.
τοΰ φονικού, τής ληοτείας. Ή
Ελένη Μαγείρου κατέφυγε α γρ,
Λευκωσία αφήνοντας οπίσω της.
στό σπίτι της τής Κυρήνειας, νε-
κρούς τόν άντρα καί τόν ποτέρσ
πού κατάσφαξαν οί έπιδρομεϊς,
γιά νά ήμπορέσουν άνετα νά βιό-
σουν τή νεαρή γυναίκα.
Την 21 Αύγούστου πάλι έδν
μΐ>σίευαν τα φύλλα πληροφορΐα
ξένου άνταποκριτή άναφορικά μέ
νέα γυναίκα πού οί κτηνάνθρωπ^ι
είσβολεϊς την άνέβασαν οτόν ε¬
πάνω δροφο τής κατοικίας της.
γιά νά την διάσουν, εϊκοσι κτήν·>.
κστά σειρά.
Ή Τουρκία, εναντίον τής οποί¬
ος, ξεοηκώθηκε εύτυχώς ή Γιαν-
κόσμια κατακραυγή κα'ι άγανάκτη-
οη τοϋ δυτικοϋ κόσμου, καΐρός εί¬
ναι, έπειτα άπό την έξόντωοη των
άρμενίων (1900 - 1922), των
μΐκρασιατών έλλήνων (1914 -
1922: 800 χιλιάδες ψυχές κατα
κρεουργημένες, βασανισμένες κο!
βιασμένες) κα'ι την πρόσφατη γε-
νοκτονία στήν Κύπρο (χιλιάδες
οκοτωμένοι έλληνοκύπριοι, 200
χιλιάδες ξεοπιτωμένοι ηρόσφυ-
γοι), νά κηρυχθούν έχθροί τήα
άνΒρωπότητος κα'ι έκτός νόμου.
Ξαναίωντάνεψαν τίς βιαιοπραγίες
τού Άττίλα, πού τόν άνύψωσαν
σέ πάτρωνα των >στήν πορεία των
κατά τής Κύπρου. Χιλιάδες άθώα
Ζωντανά, διψασμένα κα'ι άπότιστα,
πεθοίνουν στά έγκαταλειμμένα χιο-
ράφια των ξεριΖωμένων έλληνο-
κυπρίων, περιβόλια μένουν άπό¬
τιστα, όπωρικά καί προϊόντα οα-
πί2ουν, πού θά έξάγοντσν τώρα
γιά νά ουγκομίσει ό έλληνοκύ-
πριος τόν καρπό τού χρονικοϋ
μόχθου τού. "Ως καί τούς σουπ-
δούς, πού φυλάγουν άπό την άρ-
πάγη τα ύπόστεγα τοϋ λιμανιού
τής Άμμοχώοτου καί θά φρόντι-
Ζαν γιά τό πότιομΌ των διψασμέ-
νων Ζώων, τούς έχουν άποκλει-
σμένους άπο τούς ουντρόφους
τοϋ είρηνευτικοϋ οώματος, δίχοις
νερό καί τροφή. Καί δέν ξεσηκώ-
μένης τού Παντάνακτος, άνευ άμ-|νεται ή Σουηδία εναντίον των, νά
φιβολιών! Ό "Υψιοτος πάλιν Παν-'οτείλε» ένα δύο πολεμικά σκάφη
τοκράτωρ χαίρει καί εύφραίνεται| στήν Άμμόχωοτο, νά χτυπήσει
<α στοχάΖεται ,νά παρο-ηρή καί ί τούς ίταμούς βαρβάρους! 6αι>μά2η την κορωνίδα αυτήν των! Σέ τούτο τό άναμεταξύ οί Τοϋρ-
δημιουργημότων τής άγόπης Τού, κοι κτηνάνθρωποι βιάΖουν τίς γυ-
ήτις ή νεογέννητος αύτη θεό- ναϊκες καί δέν έπιτρέπουν οτοϋϊ
(Συνέχεια είς την βη,ν σελίδα) ξεσπιτωμένους νά ποτίσουν κτή¬
ματά και ίωντανά. Ή άπσνθρω·
πία των τουρκεμένων, μωαμεθο
νών αυτών μικρααιατών, κλήρον^
μημένη στίς φλέβες των άπό έκα-
τόχρονα άρπαγής, άνθρωποκυνη-
γιοΰ καί σαδισμοΰ ένάντια οτη
χρκτπανική δύση, δέν έχει όρια.
Καί τουτο στόν είκοστόν αίώνα'
Αύτοι πού περιμένουν ότι, άν φθά
σει ή ώρα — ό μή γένοιτο — με-
γάλης σύρροξης, οί τοΰρκοι θά
έκτελέσουν τό ουμμαχικό καθή¬
κον των, θά ευρεθούν οίκτρά ξε-
γελασμ'ένοι. Όπως συνέβηκε ι ό
1940, ό τοΰρκος θά άκολουθήοει
ό,τι τού ύπαγορεύει τό άτομικό
τού συμφέρον — ούδετερότητσ ή,
όταν έλθει ή ώρα, προσχώρηση
στήν ίοχυρότερη μερίδα, δπο>α
καί είναι αυτή. Ό τοΰρκος, δπως
άπόδειξε, δέν γνωρίίει δοσμένο^
λόγο. Ξένος είναι πρός κάθε ή
θος άνθρωπιάς, κα'ι ώς άτομο καί
ώς σύνολο. Τεραστία είναι ή α-
πόσταοη, πού χωρίίει την ξεπε-
ρασμένη νοοτροπία κα'ι πράξη τού
ώμής βίας χα'ι ίταμής κατάκτηοπς
ξένων εδαφών, άπό την διεθνικά
καθιερωμένη τάση τού οημερινοϋ
κόσμου πρός είρηνική, δίκσιη λύ¬
ση των πολιτικών προβλημάτων.
Καί αύριο θά 2ητήσουν τή Θρσ-
κη καί τα νησιά μας. Ό κάθε έλ¬
ληνας έχει υποχρεωθή, άκολου-
θώντας τό παράδειγμα των έφο-
πλιστών, νά προσφέρει άπό τ^>
ύστέρημά τού γιά νά άποκτήσει ή
Ε Β Ρ Ο Σ
Ό ποταμός της Θράαης
Ύηοστρατήγου έ.ά. ΑΓΓΕΛΟΥ ΓΕΡΜΙΔΗ
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕθΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΙΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΚΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙ ΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΟ-
ΤΟΥ ΒΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΠΡΟ ΚΑΊ Μ ΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ.
ΕΠ1ΣΤΗΜΟΝ1ΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤ1ΚΗ ΣΤΑΛΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΝ
Ύηό τού Μικροαιά/ου ί«τρβϋ ΧΡ ΥΣΟΧΤΟΜΟΥ Α. ΘΕΟΔΟΡ5ΔΟΥ
ΜΕΛΙΣΣΙΙΝΟΣ Κιον)τίνος
τού ^Ίκ^λά!^ι■, έκ Μαγνησ.'ας Μι
κςάς Άλϊ:ι;. 'ΑΛ<Μΐ.οιτος τής άστι κης Σχολή; Μαγντ^ϊΐος >χϋ κατό
.τιν τής Κί-ίΐγγελικής Σχολής
ΙΙτυχιοτ-χο; τής
κή; τού Ηανεπιστημίοιι Αθηνών
χ.α'ι άργότεοον άηκττούχος
κτο>·; τή-ς (ίΐτής Σχολής (1892).
Μετό τάς σ.το.δάς ηϊτοΓ' μετέβη
είς Σαΰονην τνθα έξήσκηπίν ήι'
όλ.ίγαν χς>ονικόν διάστηυα, την "Ι
τοικήν Υχΐι ίι.τήοξίν ό ποώτος ό-
καί ίχοησιμοηοιησρν
Με
τα τι:0τ(1 μετρί,η εί; Μόναχον καΐ
Λπψίαν τή; Γ,ερμανίας δι' είοντέ
οσς <τπυυδάς. έργαβθ^ίς επί μ:ι- >· όν ί!: τα 'Εργαστήοια των Κα
.γ ΒΟΛΙΝΓΚΕΡ καί ΚΟΤ
ΠΦΕΡ· ΙΙ?ο«.τώσας έκετϊσε τα;
σ.τονδάς αυτού άοτ!ο)ς, επέστρεψεν
είς Άθι'ινας διοριίθείς ό'.ιρ<κ»ς Γ>ο
τ-θός τοί> Έργαστηοίου Ίστολογί-
σς καί Έμ6ρνολογί«ΐς ταΰ Καθη¬
γητού τής Άναιομίας ά'!!·μνήστοι·
Λονχά ΙΙιιπαϊα,άννου κ,αΐ έν σννε-
τα 'Επιαΐλητή; τή; Φνσιολογίας
τοΓ Κ(".ΐΥΐΊτ-ΐϋ Ρήγα Νικολαΐδου
είΐ τό
II
ινε.ιιστΓμυν Άϊηνών.
την τή; Ίατςικής Σχολής τού Πά
νεαιστΓ,μίου των Παρισίων '*βί Δι
ενβνντήν τοΰ Ί:ιτροδικαστικοϋ κι.ΐ
Παθολογοανατομικοΰ 'ΕοναστιΚ?ίον
τοθ Πειραιώς- ΆνέΛειξεν έπί<ΤΓ,ς τόν έκ Κονν)πόλε<ο; Ιατρόν Δημή τοιον Σά66α "Β/,ίνβε^ίου, δκιτε- λέσαντ,ι άρχικβ); Βοηθόν, 'Επιμε- λητήν κ<ιί 'Τφηγητήν τής ΙΙπθολο γικής Άνατομι·κή:, ϊίς διοπί>ε.ιή
Παθολογοονατόαον τής Ελλάδος
κοί σινεπεία τούτο.,· τακτικόν Κα¬
θηγητήν τή; ίδρα; ταύτης τοϋ Πά
νεπιστηιιίου Αθηνών καΐ ήδη Ό-
μότιμον.
"Απεβίωσεν είς Αθήνας κ.ατά
τό Δεκεμβριανάν κ^νΓ^ια τού 1944
(πό δν^μ^νεστάτης διά την χώραν
καΐ τάς Αθήνας σννθήκας.
δέ τό πίθας αυτού κοά ,τεςί τα τέ-
'η Ίανοναρίου 1945 ό μαθητή; (ΐυ
τοί· έκ Ναϊλή Μικρ'ϊς Άσίπς Ία-
τ;ός ΧυνσόατΛΐΐος θεοδιοκίδης,
είς έ.τιανπιόσι·νον όμιλίαν αυτού
είς τόν "Ιερόν Ναόν Ζωοδόχοι·
Πτ·γης
ανέφερεν
τή; βιογρ,ιφίας καί των πολλα
πλϋ)ν σοιετών τού δ.α.τι^Γ.τοΰς Μι-
έ.τιστύαονος, τού
'ΕΟνικού «νδρός, τοΰ
Τό 1909 έ'ςελργη παμψηφοί, ι διδασκ.άλον καί
'Τατ,γητή; τή; Ρδρα; τή; ΙΙαθολο' ;.αγενειά3χον
γικής Άνατομΐας τού Πανε.τκττη-
μ!ου ήτοι τής Ίστολογίας καί Εμ
Στί,ς δεξιές .τοοσβάοει; τοϋ γε
ο, ΐ'ριον <ι.ΰταΰ, έ'γινε μιά ννκκ/. στίς .-"ΐοίΐμονές τής ά.ΐί>^ει>θερώσ<(ι)ς τής Ά&ριοτνοΐ'πό/.εος «πό τόν 'Ελ ληνικό Στρατό, συγκενοι ;<ίΐί ου νελ)'|η-θτ·,'παν αίχμάλωτοι 2 Είίϊθίνοι τοίις ό.ιοίους ίθιινάτιιισαν την α?.- λη ήΊιιέρα οί Τοίρκοι, νσττρα άπό (Ρ3ΐκτά ΓιακΛΐνισΐίιριη. Κοϊ ή 'Εθνι κή Μνημοσίνη είς ενδ*·ι;ιν εύγνο) μοσϋνης καί τιΐίή; πρό; την θνσ;Λ των ήίΐιοικονν έκείνιον πιί.λ.λ.η·<αις)ΐ(όν ρδίοσε τ ό ονοικι τοΰ Λοχαγού στή γίφνρα, >Ί όαοί(ΐ πέ<_χ/σε· οτήν νέ (ότερη ΙΊολεμική μας Ίσΐο<)ϊα, μέ την όνομοΰαία «Γέφυρα Αοχαγοϋ Διαμάντη»· θιμάμαι, 12χρονο τότε άγόςι, έδώ γ.οχ 53 χρύνιβ, τα πρώτα έ- άιΐύ ποταμό "Ε6ρο, μό. ή λις ήταν άκόμυ. σκλ.α6<ομέν·ιν Τ ο 1921, ήταν ή πςώτη φορό. άπό τόσονς αίώνες (θ;ά τιτν ο€ΐα 560 χςιόνια), πού γινότον έ- ©Γοφάνεια τού 19"1 την κατάί>νσ( τού Στανροΰ
την γ?ΐί-£>α αυτή στύν π«γο),ΐι·νο
καί ,-τλημμνρισ,μένο "Ε6ρο. Κέ6αια
οί ,-ΐοωταγωνΐίττέ; τής λαμ.-ΐρή; έ-
κείνης τελετής, ίΐλοι οί τής προχ«>
ρ τι ϋεγ<ί?>.η «ϋτή θρησκ· ι-
Π/.ή μας γιο;τή μρ την κατάδνσι
τού Σταΐ'ηοί στόν "Εβρο κ αί φισι
μεγαλοπορ,τεΛτάτη.
Μιά τερά(ττια πομπή, ποίι ξ ρ κ ί-
νησ·: άπό την Μητρό.τολι καί άκο-
λοτ"θη<τε την μεγάλη κεντπική ά(ΐ- τη.ο;α τής πόΛπος, .τέρασε την γέ φ·ηα τού ποτο.μοι" Τοΰντζα πηοα τόν μργάλο Άλευοόμνλο τοΰ Φοιυν τονκλιάν καί κατευθΰνθηκε πρός τύ «ΚηΊνοΰηγιο γειτίιοι», την γέτΐ' «α τού Λοχαγοΰ Δκ/μάντη. Μ,τρο στά τα Έ*α.ττέρι·γα, πίσιο, επί κε ΤΓ.«λή; «ό Σεβσσμιώτατος Μητοο πολίτη; τής Άγιο»τάτης Μητρ)λε ο>ς Άδριανοι.τόλεω; ν.α'ι 'Τπέοτι-
>:αϊ "Εξαρχο; παντός Αίμιμόν
, δηλαδή δλη; τή; θοάκης, δ
άξέχαστος Δεσπότης μα; Παλνκ.αρ
πος, μέ τόν Διάκ.ο τού Γ. Μπκαοώ
νη καί ϋ,'.ο τόν κλήρ» τή; ,τό/.ίτος,
μέ ενα τεράστυο Χορό Ψαλ.τών, ε¬
πί κεςραλή; τοθ οποίον ήταν ό δε·
|ιός Ψ'άλτη; τής Μητρο.τόλεος
μος
ρΓΐΐένης τοτε η/.ικι«ς ν.'α το σννο Αθανασιος ΤΖαοντοΑα- Ακολοτ;
,; σχε&,ν χ-ς ^^ .χ^ φ·γε| θοί5;ιν ο< Πολιτι)ίέ ·Αοχέ. μέ σχεδ Λπό τόν Ηιοιθοϋν, νά γο:ρτάσονν αλλα θιο τ<)0το>
φνγει
να
Πολιτικϊ; Άοχές μέ
τόν "Τπατο Άρμοπτή Θράκης Χα·
ράλαμπο Βοζίκη καί τό Ποοσωπι
στήν άγαπηιμένη γΐνέτεινά| κό τή; Ά;μοστείας, ό
τονς, ά.ιό την όποία τοΰς ξε^ρί-ι τής Στρατιάς θράκης Άντιστρά
£(ιιΛε ό άνείπωτος χαλ.ασμός τού τηγο; Μτα(ρεράτος μέ τό 'Ε.τιτε-
1922. Καί οάν εϋλαδικό μνημόον) λ.εϊο τον, οί Δικασικές καί Έκπαι
νο ·γιά την άνά-ιανσι των ψυχών
τονς κ:« γιά νά ζιοντανέ<|κο τίς ( άνημ.νή(Τει; των έπιζώντων άκόμα ■ 'ΛδοιανονπολΐΤίον καί Άσριανον- μέ λίγα λό την ώ ε'κεινη τεΛετή. Είχι- γίνει καί τύ 1919 πιιρόμοια τελ.ε τή άπό την γέίτ.ρα ίκείνη στόν χώρσ μας ισχυρόν πολεμικόν στό- ' .-ΐολιτκτοών, άνα.ΐΓΐ.ηι·) μέ / λο. δύο φορές ίσχυρότερο άπό V- καί <"»πυ>ς την θνμάμπι
τόν στόλο των δολίων γειτόνων. |
Όμοια καί οτρατιωτική δύναμη.'
Τί θά μάς ώφελήσουν οί καταθέ-1
οεις στά ταμιευτήρια καί οτίς
τράπεζες, άν σέ δύο τρία χρό- ,'
νια δεχθοΰμε ατούς ξερότοπου';
τής ήπειρωτικής Ελλάδος κοι-
νούργιο κύμα θρακών κα'ι αίγαιο-
. ..... γείτονες οτό έπίκαιρο αϊτημα πού
πελαγιτων προσφύγων, όπως εγ'- , . ,
.ρς Άί>χές, άνά.ιεσιι στίς ό-
ποϊες, π^αγματικοί 'Εθνα.-τό<5τολοι τού στοργικού οι- Δ·.?τελεσε τίλ.ος Πρόεδρος τής Ίατρΐκής Έταιρεί α; Αθηνών κιτά την τΕτςαετίαν 1915—1919. ."Ετνχε πολί.ών καί άειολόγοϊν τιμητικών διακρΐοτων. Τίος τού Ιατρόν Σμύρνης, ά.ει- μνήστον Νικόλαον ΜΕλισσηνοΰ. Ά.τ.δίωσεν είς "Αθήνας τόν Λε κέμδριον 1944. * ** ΓΕΩΡΓΙΑΑΗΣ Γεώργιος τοδ Ινιι)ν·)τίνον, έκ ΔΓ.λ.Εΐόν<ον τής Ση- λΛ<&ρίας Άνατολική; θράκης· Ά- πόφοιτας τής θεολογικής Σχολ.ής ! τής Χάλ.κη; -/.μ Διδάκτιηρ τής Νο / μικής τού ΙΙανεπιστημίον ΙΙαρκΐί- ον, προσέτι δέ καί ΛιδώαοΗ} τόίν ΙΙε'.ιτικών 'Ετιστημών τού αυτού ΙΙανεπιστημία.;. Διετ'Λ:σε Νοιιάρ- χι;ς Δςά,μιις, Ήλείας, Λαρίστ,ς, ΙΜ.τΓ'.ήντς, ΘεσΉΐ./.ονίκτ;ς χ&Ι "Α¬ θηνών, άίρήσα; άρίστας έντνπώ- , <τ:ις καί δαθέα ίχνη τή; εύ;ρνετι- ι >.ής ι-.τέο των έν λόγω ΛΓν«;ς?Γ·-
ΚΩΧ)ΧΟ2 Χ. ΜΕΛΙΣ ΣΗΝΟΣ ών δ:σ6άσίώς τον. Διετέλεσε ;.τί-
Κκθηγητής Πσπ)μίον Αθηνών' σης ΓΡνικό; Κ'αμματεν; τ»-; 'Ελ-
έκ ΜαγνΓ.ΓΓΪα; Μικοά; Ά σία.;· Ι / ηνεδουνγαοικής 'Επιτρο.-ής χαί
| Γενικάς Γραμματεύς τοΰ 'Τπου.'-
6ριολογίας, τύ δέ 1Λ12 τακτικάς .,ε;ον Εσωτερικόν.
Καθηγητής τής Παθολογικής Αν.ι ν0; θ?ολογι>Λ, Φιλοσοο;ικά
τοαικής.
Υπήρξεν ό άνα-αο;(Γ«οτής
;
Ι Χομ:,κά, κιι'ι .τρυ.κισμένος μέ ση
καί μοντικά; άρετάς κα'ι σ.τάνιον ήθος
λ
μ; ρς ής
ό οίσιαστικός ίδρντής καί ©«-μιλιω ανεδείχθη έπΐφανής Δημόσιος ά-
τής τού κλάδον τούτον είς 'Ελλ.ά- νή:?/ τιμήσας την γενέτειράν τον.
δα, διά τή; πλήρους άνακαινίσίίος Σνγγς-ασ&ΰ; επιστημονικήν μολε-
τοΰ Έργαστηρίον τής ΙΙαβολογικής
Άνατοαικής κα'ι πλοντκτΜθΰ (ΐν-
τυϋ, αέ καταλ,λι'ιλονς ν,(ά βνγχρϋ-
νονς (ΐίθοισας ασκήσ-ον των φοι
τητών τής Ίατοικής, αέ εϋρύχω-
ρον Αμιΐιθέατρον, μέ Μθ"σεϊον &
Βιβλιοθήκην τής είδικότητο; ταύ
Τη?'
Τιγχάνει ό σ.γγραςρεΰς Λνο)
των τ£ΐάκοντα (30) άξιολύγων
,-τΓωτοτύπιον έπιστημονΐκών έργασι
ών καί μελετών, τό δέ περισΐτοΰ-
δαστον δίτομον καί όγκωδες σΰγ
γραμμα αυτού τής ΙΙαθολογική;
Άνατοαία; Α' τόμο; τό 1924 καί
Β' τό 1928, άπετέλι:σεν τό Ε.πιστέ
γαΓ'α ι τή; ολη.; λαμπράς έ.ιιστημο
νίκη; δςάσεο); καί* σηιιαντική; ά-
ποδόσεο»; αυτού, την βάσιν τή; Ί
ατρική- έκπαιδεί'βίως των φοιττΐ-
τών τής Ίατςικής καΐ των Ία-
τοών έν γι'νε, κ'ΐί πο/.ύταιον όδη-
γόν .ιάντων τούτοιν. Λιετέλεοε Κο
σμήτοερ τής Ίατοικής Σχολής κιι
τα δέ τό ετο; 1930—19.11 Πί.ι'ιτα
τότε, ό άϊρχιιστο; Γιανασ.άρχν,ς | νις τού 'Εβνικοΰ Πανε.τΐίττηιΐ'οι· Ά
μα; "Αλ. Ζονμετϊκος, οί .ιεριώνν-
μοί Καθηγηταί καί Διδασκάλου
Λα^ΐί.τονσιάδης, Δι.ιακοντίδης, Για
Γ)έ6αια! ρίμης. ή Διειθύντρια τού Ζα.τπεί
ου ΙΙ<ίρθεναγιογεΐου Ζηνοβϊα Νέ- (Συνέχεια εί; την 6ην' σ«λίδα) »♦»♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦»»♦♦ τικού κόσμου καί πνεύματος. Τσ γεγονότα άπόδειξαν ότι δέν όΌ- λεϊ νά ένταχθοΰν οί άνατολικο'ι νέ τό 1922: Ό τοΰρκος διοικητής τοθ έ.<- στροτευτικοϋ σώματος τής Κύ¬ πρου 'Εϊρούν έγινε στρατηγός. Ή Κύπρος όφείλει νά άπαιτήσει άπό . τείνει πρός είρηνική των εθνών, γιά νά χαρεϊ συνεννοηυη έπιτέ- λους ξέννοιαοτος ό άνθρωπος τη Ζωή, δίχως φανατισμοϋς κοί Στήν όπισθοδρομημένη ά- ρς όφελε νά άπαιτήσε, άπό τόν όργον,σμό ένωμένων εθνών νό δημ.ουργι,σει, εφαρμόΖοντας σιατκΙί χώΡπ των πθύ δέν ένν0ει νά τόν άνακηρύξει έγκληματία πο¬ λέμου. (Γιστί μόνο οί κρεμαομέ- νοι χιτλερικοί τής Νυρεμδέργης;) Έπίσης, παράλληλα μέ την απο¬ κατασταθή των προσφύγων στά οπίτια κοί κτήματά των, χρειάΖε- ται έπείγουσα συγκρατηθή «μαθ· ρης βίδλου», μέ φωτογραφίες παρ- μένες άπό ξένους ανταποκριτάς καϊ άναφερόμενες οέ βιαιοπρσγί- ες, άνθρωποκυνήγι, άρπαγή <αί βιασμούς γυναικών. Όλοι οί ύλ- ληνες όφείλουν νά προοφέροον γιά τή δαπάνη. Οί ουνεχιστές, έπειτα άπό 1550 χρόνια τοϋ έργου τοΰ 'Ατ- τιλο, τής «μάστιγας τοΰ ©εοΰ», καιρόο είναι, όπως έτονίοαμε οτήν σρχή, νά κηρυχθούν έχθροί καί έ*τός τής ανθρωπίνης κοινωνίας' πάντως, όπωσδήποτε, έξω τού δυ- σιατικΙί των πθύ δέν ένν0ει τίς άπαραίτητες κοινωνικές κα'ι αγροτικές μεταρρυβμίσεις, όμα- λές κάπως συνθήκες 2ωής εύρω- παίκοϋ δημοκρατικοΰ έπιπέδου, κάθε τόσο θό ξεπηδοϋν πολιτικοί ήγέτες, όπως ό σημερινάς Γηο πρωθυπουργός, πού στρέφουν την λανθάνουοα δυσαρέσκεια καί εν¬ εργεια πρός θεαματικές πράξεις φανατισμοϋ κοί ξεοπάσματα ώμής βίας είς βάρος ξένων εθνών. Άς πόρομε λθιπόν τα μέτρα μας πρίν, όπως φοβεοίΖουν οί έξαλλοι, κυ- νικο'ι δημο3ιογράφοι των, μάς ξανσσκλαβώσουν όλότελα όπα,ς τό 1071 — 1463 κα'ι μάς μετο- βάλουν οέ ύπο^ύγια Οί Ενωρέ- νες Πολιτεϊες δυστυχώς τούς δ- νοιξαν τόν δρόμο, ένώ ή Μεγ. Βρεταννία δέν ετόλμησε όπως Οηνών μέ .τολνμορςρον "/αί σημαντι κϊιν επίδοσιν καί απόδοσιν ύπέο τού Ίδηνματος. 'Τπήος?ν δια.τρρ.τή; 'Ε.-ΐιοτήμων καί ΚαθτΎΤ,τή; πς τΐγν Ιατρικήν Σχολήν τού ΙΙίΐνεπιστημίοιι Άθη- νοιν καί έξίΐί'.)ΕΤη; άνήη. 'Λνρδειξεν τόν «ΐ,ιον καί έκλ.ε- κτόν ίόν αντΓ·ύ ΙΩΛΧΝΗΧ Ια¬ τρόν καί διαπρεπή έπιστήμον:ι, π.οσέτι δέ καί "Εκτακτον Καθηγη Ό νέος Πόντιος πολιτ£ϋτής ειχε υποχρεωθή, νά προστατευ- σει, χρησιμοποιώντας τή στρατιω- τική της δύναμη στήν Κύπρο, τό μέλος τής κοινοπολιτείας της, ά- ποκρούοντας τόν τοΰρκον έπιδρο- μέα. Σέ τουτο τό άναμεταξύ οί μι- κρότερες τουλάχιστον χώρες πού τούς εδοκίμασαν οτήν Κύπρο — Φινλανδία, Αυστρία, Καναδας καί ολλες — άς κηρύξουν ήθική σταυ ροφορία κατά τής γειτονικής μ·ας Χώρας, τής διαδόχου των Ούννων Μόνο έτσι θά δικαιωθή ή Έ λένη Μαγείρου καΐ όλοι οί συμ- πατριώτες όμοιοπαθεϊς της: δταν ό πολιτισμένος κόσμος, έπίσημα καί πανηγυρικά, κολλήσει στό μέ- τωπο των τούρκων τό οτίγμα τού έχθροΰ τοϋ άνθρώπου — τοΰ ΰ· πανθρώπου. Όχι μόνο έχθροθ' ση καί είναι άγαπητός σ' δλους τού άνθρώπου, αλλά καί κάθε πλά- τους ουμπατριώτας τού. οί όποϊοι σματος τοΰ Θεοϋ. Καί όταν πατή- ' μέ την υποβολήν της ύποψηωιό- σει πόδι νά άδειάσουν οί έπιδρο-1 τητός τού, έχουν θέσει θέμα Πον- μεϊς τή μεγαλόνησο κα'ι νά ξανσ- τιακής φιλοτιμίας διά νά τόν άνα- των καί όί,Γθ·ρων, δημοσΐΐνθεΐσών εί; έπισΐηαονικά περιοοικά μέ θε ματα κιρίίο; Αύτοδιοικήσειος. ΦλογΓ.ρό; πατριώτης μέ περϊδλε -ττον 'ΕΘ-νχκήν δρ<ϊσΐν. Μετέσχ«ν τής "Εθνική; άντιστάσειος πίΐραοη μοφορηθείς υπό τού Στροττηγοδ Ντοίαϊτ Άϊζιενχάουεί καϊ υπό τής Άγγλικής Κ.ι6ερνήσεως- Ιδουτι- κόν μέλο; καί Σύμ6οτ.λος είς Σω ματεϊα μέ 'Εθνικοϋς τ?κοπούς, ώς τό Κέντρον Κιυν)«ελιτών, ό κύ κλος άπαφοίτον τή; Ίεράς Βίθ- λογικής Σχολ.ής Χάλκης κο'ι'πρόϊ δΓθς τού Θρακικοΰ Κέντρον. Άνρδειξεν τόν μονογενη υϊόν αυτού ΧΟΤΡΜΟΤΖΙΟΝ είς έ^αί οετον έαιστήμονα, «στις, άπθίροιτή Λις τοϋ Κολεγίου Αθηνών μετέ¬ βη >:ίς Ήνιομένας Πολιτείας τής
Άμερικής δι' εύρντέρας σΛθνδάς,
άν-Όφοιτήσας τοϋ Πανεπιστημίου
ΚΟΡΝΕΛ ν.αί κατόπιν υπηρετή¬
σας ώς Καβηγητή- των ϋίκονομι
κων Μαθτίμάτιον ίίς τα ΙΙανεπιστή
μια Π^ίνστον καί Νέας Τόρκης·
Ούτος ά^-οϋ διετέλίσε άνώτερο;
άτάλ.ληλος τού Όργανιιτμοΰ Ηνιο
μίνων 'Ειθνών (ΟΗΕ) τ·γχάν5ΐ
θίκονοιμολόγος τού 'Τ-
'Εξα>τεοικ<ον εχί»ν την τνθινην τής διοικήσεοις τής Διε- θνοΓ; θίκονομική; Πολιτικής, δτε δΐΕθνοι; φήιμης θ'ικονομολόγος. Απεβίωσεν :ΐς Αθήνας την Ιην (Σιτ.*χεια είς την 6ην σελίδα) — Είς τόν συνδυοσμόν τής Ε¬ νώσεως Κέντρου — Νέες Δυνά¬ μεις, τής Β' Περιφερείας Αθη¬ νών, περιλαυβάνεται καΐ ό Δικη- γόοος Αθηνών Ιωάννης Σταυρια- νιδης- — Άλλοτε Πρόεδρος τής Α¬ δελφότητος Ποντίων Αθηνών <αι ϋύμβουλος είς πολλά Ποντιακά Σωματεϊα ;ών Αθηνών, έχει επ: δείξει έξαιρετική πατριωτική δρ'Ί- γυρίσουν οί πρόσφυγοι στίς έοτί- ες καί —α κτήματά των, άποΖι- μιωνόμενοι άπό τόν έγκληματίο κατακτητή γιά τις Ζημιές πού ε¬ δοκίμασαν. ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ δείξουν ώς τόν εκλεκτόν γοικ: έκπρόσωπον είς την Νέαν Βουλήν Ό Σταυριανίδης Ιωάννης γεν- νήθηκε είς την Αθηνά άπό Ποντί- ράπτης, έργαΣόμενος μέ τόν Πα- τέρα τού είς τό κατάστημά τού καί παραλλι'ιλως σπούδα<"ε νομικά. Οταν τελείωοε τάς οπουδος τού διωρίοθηκε δικηγόρος Αθηνών κοι άηό τό 1970 εϊνοι ηαρ' Άρείω Πόγω. Είναι νομικός Σύμβουλος εκ: την Ομοσπονδίαν Ποτοποιών Ελ¬ λάδος είς 7ό Ταμείον Επικουρι- κης Άσφαλίσειος Ποτοποιών κο) άλλας επιχειρηοεις Ενα μικρο διάοτημα υπήρξε κοί Νομικός Σύμ¬ βουλος είς τόν Οργανισμόν Εκ¬ δόσεως Διδακτικών Βιβλίων εις αναπλήρωσιν τού αποθανόντος Ευ¬ α γγέλου Λεπτουργού. πλήν δνκ*: ό διορισμός τού δέν έγκρίθηχε κ γονεϊο. Σταδιοδρόμηοε κατ άπό τούς τότε Υπουργουτς τήΐ 4- πταετίος. διότι δέν τοίκ; ήτο βηι· αρχήν ώς ' θυμητόο.
ΚΑΠΠΑΔΟΚΪΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΟΙ ΚΥΡΙΙΤΕΡΕΣ ΛΛΕΕΥΤϊΣ ΕΚΚΛΗΙΙΕΣ
ΣΤΗΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΒΑΛΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ Ν. ΚΑΙ Μ. ΤΙΕ·ΡΡΥ ·ΛΕ ΝΟΥΒΕΛ·
ΚΛΙΖ ΡΟΥΠΕΣΤΡ Ν ΤΕ ΚΑΠΠΑΝΤΟΣ.
Ζ ΕΓ-
Τού ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΪΔΗ
Ν. ΒΡΑΧΙΟΝΑΣ. Στύ Ν. τί· ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Εϋκολα μπο-
,μπανό τον σώζονται τα ίχη μιά; εί) ρεί ν' αντιληφθή κανείς ότι ή έκ-
κονογραφία;, την όποία παρομοιά κλησία αυτή είκονογρα<ρήθηκε άπό ζομε μέ την ΐπίαχεψτ. Άπό τα ί¬ να καϊ τό άλλο μέοος τών δυτικών όρβοο-τατών, επάνω στό τοίχο>μα,
είκονίζονται ό άγυο; «ΘΕΟΔΩ-
ΡΟΣ» στά δεξιά κι ίνα; άλλο:, ά
γιος, (ττρατιωτικά ντνμίνος, <ττ' ά ρι~ε<>ά. Στίς σκάφ«ς των τόξων
οκιρές δίσκο>ν περιβάλλονν τούς
ΰς μαρτύρων τής ΣεΌαστεί-
ύ δθ
ς
ας "Ολοι φορούν χλαμύδα, διευθε
τη}ΐ*νη στοϋς ωμους των έΛάνω ά
πό τό χιτώνιο· Τα μιαλλιά τίον εί¬
ναι κοντά. Στό Ν. τόξο διαδάζο
με τα όνόματα «(Α) ΣΑΚΕΡ...
(Σακερ.δών), (Α) ΟΤΑΛΕΡΙΟΣ
(Α) ΙΩΑΝΙΣ, (Α) ΚΤΡΗΛΟΣ
(Α) ΑΝΓΗΑΣ ' (Α) ΗΛΗΑΣ,
(Α) ΛΤΣΤΜΑΧΟΣ» (χαλασμέ-
νη ή ε'ικόνα τού <τέ μερικά μέρη). ίτό Λ. τόξο, τρείς δίσκοι διακρί νονται άκόμη στή Ν. πλαγιά τής σκώψης τού, «(Α) ΑΕ..ΟΣ (Άέ- τιος), (Α) ΚΑΝΤΙΔΟΣ» καί έ'- να ονομα ποΰ τϊλειώνει σέ ΙΤΙΑ ΝΟΣ. Ό τροΰλλος, άρκρτά 6α- θΰς έδώ, ?χασε τή διοτκόσμησή τού. Τό όριζόντιο πτΐπιροο, πού είνω <ττύ 6ψσς τής βάσΐώς τον καί 6λε π?ι πρός τό εδαφ-ος, είναι στολι- μέ κνκλονς, ποΰ πεοιβάλ- λουν δύο χονδροκαμιομένα φύλλα. "Επάνω στά βφαιρικά τρ-ίγωνα, ά- δύο καλλιτέχνες. Ό πιό ίκανός ά πό τοΰς δύο ξωγοώφισε τίς περισ¬ σοτέρας είκονογραφίες. Άπό τό δικό τον χέρι δγήκαν οί έρημϊτες άγιοι τού Β.Δ. διαμερίβματο, οί ίσταριβμένες σκηνές τού Ν.Δ. δια μερίσματος, οί πολυάριθμες φιγοΰ ρε; τών άγίων, όπιω; τών πέντε μαρτύρων τής Άρμενίας, των έ- πτά κοιμοίμένων τής 'Εφέσον, τοΰ Άδίιβου καί τού Γουρία, των προ φητών Ήλίβ καί Μιχαία. Τό άλλο χέοι, μέ μέτριο ταλέντο, ζωγρά- τούς μάρτυρ,ε·; τής Σεβαστίί α; καΐ τοΰ; προφήτε; τού Ν. τό¬ ξον. Μαζί μέ τόν ζωγράφο, άλλά ξε* καί ό τύπος τών έπιγραφών. Οί Λρώτες είναι καλλιτεχνικέ-ς, μέ ΰψηλά καί λε;ιτά γράμματα. Οί λέ ξεις πρθφήτη; καί αγιος είναι γραμμένε; όλόκληρε;. Στίς δεύ- τερες, οί λέξεις γράφονται μέ σνντομία καί τα γράμματα είναι κοντά καί δχι τόσο κομψά. Φαίνε- ται ότι οί μέτριες διακοσμήσεις έ¬ γιναν άργότερα καί είναι έπανάλη ψη μιάς προηγο.μένης, η μάλλον ένονρίτερα κι έμειναν οτή μέση κα τα τή διάρκίΐα τής εργασίας. Άπό γενική άποψη, ή έκκλησία αυτή &ρίσκεται πολύ κοντά στϊς έκκλησις μέ τίς κολόνες τής ,τερι Άναμνήσεις άπό μιά έκδρομι. ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ Β' Τό ίσωτείΐκό τού Β<υπιβτηρί ου πλουτίξεται μέ μωσαϊκά Βέϊαν τινής έποχής. Οί κολώνες είναι Κορινθιακοϋ <>νθμοϋ καί τά παρά-
θνρα πλαισιώνονται μέ διπλέ; άχ^Λ
δες- Ό θόλος τοΰ Βαπτιστηρίου
βται μέ ποικίλες είκόνιες δ-
πίος: ιό Χριστός Δικάξει, ή Γέννη
ση τών Άγγέιλοχν καί άλλες. *Έρ
γα τοϋ εκλεκτον Φλωρεντινοΰ ζω
γράφον Ι. Τσιαμαμπούε 1240 —
1302. Έπίση; θαυμάσαμε τά γλυ
πτά τή; Άγία; Μαρία; τής Μαγ
δοληνής καί τοΰ Άγιον Ιωάννου
τοΰ Βαπτιστή, τού Ν. Ντονατέλλο
1386—1466. Ο άργυρό; 6ο>μό;
τού Βαπτιστηρίον λέγονν πώς εί¬
ναι άπό τά καλλίτερα δείγματα
τής χρνσοχοίας. Φεύγοντας άπό τό
Βαπτιστήριο μπήκαμε στόν μ«γα-
λοπρεπή ΚαθεΛρικό Ναό τής Άγί
άς Μαρίας τών Ανθέων Ντέ Φιό
ρε. Είναι Γοτθικο — Τοσκανικοΰ
ρνθμοΰ. θεωρεϊται «έ μέγεθος ό
τρίτος τοΰ κόσμον. Ά^χισε ή ά-
νέγεμνλο· 'Εξαίρετο εργο γλυπτι-
κής τού διοκτήμον φλαμανδοϋ ά-
γαλματοποιοΰ Ιωάννου Μπολόν—
1&&3-—1608. (Οί Σα&ίν<αή>αν ά
ρχαΐος λατινικάς λαός πού είχε έγ
κατασταθή κοντά στή Ρωμη. Ό
Ρωμύλος ήταν ίδρυτή; καί
τος βασιλιάς τής Ρώμης). 3)
τόν Μενίλαο ποΰ κρατάει τόν Πά
τροκλο, 4) τόν Ήρακλή πού πα-
λιεύει μέ τόν κέντανρο. "Εργα τοΰ
Φλαμανδοΰ γλύπτη Τζιαμπολόνια
καί 5) τό μπρούτζινο άγαλμα
Περσέα. "Εργο χοτράκτη — γλύ¬
πτη Μπ. Τσελεντι. Ό Περσΐας ή
ταν ήρωας άπό τό "Αργος. 'Εσκό
τωσε τό τετράποδο τέρας Μέδου-
σα ή Γοργώ π«ύ εΓχε φιδίσιες τρί
χες καί εσωσε την σΐζυγό τού Άν
δρομέδαν. Καΐ παράλληλα εςω ά¬
πό τίς άψίδες €Τδαμε την κρήνη
τού Ποσειδώνα· "Εργο τοΰ γλύ-
πτη Βαρθολομαίον Άμμαννάτι. 'Ε
ης τόν Άποκεφαλισμό τοΰ Ό-
λοφέρνι άπό την Ίουδήθ, τοϋ
Μπάρντι Ντοναττέλο. (Ό Όλοφΐ
ά
ΚΩΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΤΔΗ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΊΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
σχετικη
γιά ν·
Ό κι'ριος Πεοικλής άνα&ητοΰ-
ε μέ τό μάτι τοΰς γνιοστοΰς τον
μέσα στό πλήθός καί σι«σταινε τό
γιό τβν μέ κ«μάρι, μέ φωνές καί
-—Ό γιό; μόν, ό Τώνης.
—Μπά!ό μπεμπής πού λε'γαμε!
-—Όλόκληρο;!
—Τί λές άδερφέ! Νά μή 6α-
βκαθής παιοί μόν. Έγώ σέ θνμά-
μαι μικ,ρό τόσο δά· Πόσο μεγάλω-
ρ!
Ό Τώνη; χαμογ-ελοϋσιε, χωρις
αχεδόν ν' άκούη τί τονλεγαν. Έ-
κείνος <εΙχΐ τά νοϋ τοι> άλλον. Πά
ρατηοοΐσΕ έκεϊ δλα γί-ρω τού πού
είχαν μείνει (τχ.εδόν όπως τά είχε
άφήσει, Ιδία δλα! Νά κι' δ κό-
ομος, θαρρείς, ό ίδιος! Λές «ά
τοΰς εβλεπε δλ.ονς αύτοΰς καϊ χθές
καί ποοχιθές! Άκονε μέ ήδονή την
κελαιδιβτή προφορά τή Σμνρνέϊ-
κιβ. πούχε τόσον καιρό νά την ά
κονση καί τά κρυσταλλένια γέλια.
Ή Μανικιουρίστα
Ή Φίτσα 'Αετονυχίδου, κοπέλλα ώμορφη, μέ
μόρφωσι καί συγκεντρώνουοα πολλά προσόντα
τή νκυνηγοϋγ οί άντρες, δούλευε πρό τριετιας ώς μανι
κιουριοτα σ' ένα καλό Κουρεϊο τής Πλατείας Όμονοίοτ
Ή Φίτσα, όλη την ήμέρα δέν σήκωνε κεφάλι, γιοτί εϊχε
πολλή πελατεία, εϊχε; πολλούς θαυμαστάς πού την κυνπ
γοϋσαν άπό πολύ καιρό, καβ' ένας μέ το σύστημά τού
καϊ καθ" ένας βάδιΖε μέ σκοπό νά την κατακτήση.
μογελοϋσε στά Περικλή πούχε βγειΊ Άπ' Τά Πθλλά ή Φίτσα, ΚΟΠΟΤε έδωσε 6001 στά λάν Γ.
της άνασηκιυμένο, έ'λεγες .τώ; σε
παρακαλονσε νά τό αιλήσης. ( Λ,
ώρισμένως, άν ίολεπε κανείς τή
μάνα καί την κόρη μαζί, θά σκο,
φτόταν πολλή ώρα ποία νά πριηι-
μήση). Σήκιονε τό φονστάνι τη,
γιά νά περπατάη ελευθέρα καί χά
ως δξιβ νά τί; ν;
Ή άλλη, ή
ζα. είχε κιόλα; φτάσε, στή σκάλα. ΟΠ|·Τ| Κ|· ο ϊ5ιος έ
ή κόρη, ή Λ ί ενός νεαρου δανδη τού Τέλη. ο οποίος ητανε άπό καλό
ή άλ άρκετά χρήματα άπ' τή δθυλρ
τό έ#γο τού ό Τζιόττο καί δ Τα-
λέντι. Τά έγκαίνια έγιναν τό 14361
άπό τόν Πάπα Εύγένιο 15ο. Ή
πρόσοψις τοΰ Ναοϋ σνμπληρώθη-
κζ τά 1887 άπό τόν άρχιτέκτονα τάν έ'φΐππο άνδριάντα τοΰ Κοσμά
Αίμίλιο ντέ Φάμ.τρι;. Στό έσιοτίοι Α/ των Μεδίκων. (Οί Μέδικοι, ά
ρνης ήταν <ττρατηγο; τοθ βασιλια Νιαβοιυχοδονόβορος. Τό άποκεφάλι οί ή Έ6ραία ήριοΐδα Ίονδήθ στή Υ^ωριση Ό πατέρας .π —Τώρα δπου νάναι θαρθη κι' Εηχονται μΕΟα ή Υη - και παιηνονν το μ.τανιο τονς στον ΒετιΛουα. 11ο/α; τη; ιια/.αιστινη; ™- — -, --· κοντά στή Σαμάρεια). κ«θώ; καί Παπάτο Χωοιο. —"Α, έ'κανε μόνο ό Τώνη;, μά τού έ'κρνδε μιά π*ριέργεια Αμ μφς κό τού εϊδαμε την Πΐίτά τοϋ Μι¬ χαήλ Άγγελον 'Επίσης την έ^αί ρΐτη τοιχογρηφία τοΟ ζωγοάφου ντΐ Μικελίνο ποϋ παριστάνε, δεξιά τόν άθάνατο ποιητή Δάντη καί ά- ριστερά σκηνές άπό την θεία Κω μωδία τού, 6πο>ς: την Κόλαση, τό
' τών Μεδί/ων. (Οί Μέδ.χο., ά *"Μ« τον «οιΛβ +»α «οιεογεια
ό τί; .τοώτες οίχογένειες τής Φλω τώ τ,, θε.α που δεν ίιχε γν«ο.«.
τντίας ήταν τραπεϊίτες. Ό θνρε κ«| Υ'« .~ν *βινο^ισ -α6είίί>1
ρεχοντας με μεγαλα πηδηματα, ε ' "«-""««.Ια
τσ,ι ποΰ ή φούστα της είχε άνε6ή Τθυ.
πάνω άπ' τά γόνατά της, άφήνονι .~. —.« , . ._ ···.·»'
τας νά φαίνονται οί γάαπες της { ° ΤέλίΚ "ου αγαπηθηκε απ τη Φ.τσο, στην άρχή Γής
ω: επάνω, σφιχτές. κανονικές, φέρθηκε τόσο καλά, πού ή κακομοίρα ή Φίτσα νομισε ότι
στρογγνλές. Στό τελενταΐο της πή % , γ- υιι
δτ>μα. καθώς εκανε ν άνεβή τα τ€ μια μερά θά την οτεφάνωνε, άλλά 6γήκε γελασμένη.
λει-ταΐο σκαλοπάτι, ο' ενα τίναγμα -λ Τόλη^ ιιΑλι/·. ,-.ό^^^^.. σ;..α. -__
» '-' ' εΛης μοΛΐς πέρασαν ουο μηνες, αργισε σινπ πι»α,
της ψονστας τη;, φανηκε ενα κομ Γ ^ ' ' "ν- «'γυ Οΐγα
σάρκα; πάνω άπ' τό γόνα- νά κόβη καϊ τής έοτελνε μόνο χρήματα νά περνάη καί τήο
πού θάβλε.ιε.
νατολικό καΐ δυτικό, άναγνοίρίξο- οχής των Κοράμων. Ή τεχνοτρο
- πία καί ή έκλογή των &εμάτων
στήν διακόσμηση, ή άρχιτεκτονική,
ή παράστα<τη των μαρτΰρων τή; με ενα 'έξαπτέρυγο κι ενα μορφο. ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ. Στερεϊται σήμΐρα άπό διακοσμη-' 15η; Νοεμ(>ρίου καί τής 13ης Δέ¬
ση, έκτός άπό μερικοΰς δίσκους ά
γίων, πού διατηροΰνται στίς σκά-
ψες τών τόξιον. Οί σκάφες τοϋ Β.
καί Ν. τόίον είναι άφιερ<ομέν·νς στος προφήτες καί τού Α. καί Δ. στοίις μάρτυριες. Στό Β. τόξο δια κρίνονται «ΗΛΙΑΣ Ο ΠΡΟΦ1Τ. ΜΙΧΕΑ Ο ΠΡΟ..·;». Στό Ν. τόΗο «Ο ΠΡΟΦΓΠΣ ΙΣ.Α. (Ήσαι <χ;), ΙΙΡΟΦΗΤ.. Μ. ΡΔΟΧΙΛΣ (Μαρδοχαϊο;), Ο ΠΡΟΦΙΤΙΣ I- ΟΝΑΣ κώ ό Ρ)Φ ΖΛΧΑΡΙΙ- ΑΣ» Στό Δ. τόξο, δπου οί δίσκοι ■είναι παλύ <κ6ησμένοι, διατδάξομε άκόμη τά όνόματα «Ο ΑΓΙΟ Σ ΜΕΡΚΟΤΡΙΟΣ κοά Ο ΑΓΙΟΣ ΙΙΣΙΔΟΡΟΣ». Στό Α. τόξο δύο οίσκοι διατηροΰντα! άκόμη. Οί ά'- γιοί. έδώ ?χου*ν αύστηοά πρόσο»πα μέ μακρυά μαύρα γένια· Φοροΰν χιτώνιο καΐ χλθιμύ&α κι επάνω ά¬ πό τα κοντά των μαλλιά ενα μι¬ κρά κωνικό σκοϋφο, π^ρσικοΰ τύ- που· Ό ενα; άπό αυτού;, «Ο Α- ΓΙΟ2 ΘΕΟΦΙΛΟΣ» μπορεΐ νά εί ναι άπό τοΐ'ς μάρτυρες τής Σεβα «ττιείας· άλλά γνωρίξοιιεν κι εν«ν όι)Αον Θεοφιλο στήν ΚαΛπαδοκία. ΣΤΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ κειυβρίον καί ό τΰπος τοΰ τοΐ', θΓμίζοτ.·ν πραγματικα αντες τίς ίκλησίίες. Ή κτυπητή όμοώτη τα πού ύπάρχίι μ*ταιξύ τών πρόσω πων τής έκκλησίας αυτής καί τών Καρανλίκ Κιλΐισέ, Έλμ«λί Κιλκτέ, Τσαρικλί Κιλκτέ, μάς έπιτρέ.—ι νά σκεφθοΰιιε ότι είναι σύγχρονες. Ω στόσο, οί ίίκονογραφίες τής οίας αυτής εχονν μιά πρ<οτοττνΐία στήν έ'μ.τνιείΐιση καί μερικά άρχαί- κά στοιχεία. Ή παιρουσία τών ίί- κόνο>ν τών έρημιτών καί οί σκηνές
άπό τή ζιοή τής Μαρίας ΑΙγυπτίας
έξηγοΰν μιά δογματική προσήλθϊση
στούς πατέρες τής 6-ρήμοΛ "Οσο
γιά τίς παραστάσεις τών μαρτύ
Καθαιρτήριο καί
Βγαίνοντας άπό
τόν Παράβεισο.
τόν Καθΐδρικό
ρο>ν τής Σεβαστείας καΐ τών
ών παίδων στήν κάμινο, αντές ται
ριάζουν ιστήν είκονογοαφία τής
ν.οιλάδα; Μπελίσιτρμα. Τέλος, γιό
την ίστορία τής Βιαχντινης τέ·
χνης κατά τόν ΙΙον αίώνα, μπο
ροΰμε νά ποΰμε ότι ή έκκλησία α
τή προσφέοει μ«ρικά &είγματ·α
Ναό πήγαμβ στήν πλατεΐα Βέκκιο
μέ τόν πανύψη'.ο πΰργο τοι·.. Εί-
να, όγκώδες κτίριο. "Εχει δμ(ος
άριαοΛΤκά σΰνολο καί πλαισιώνεται
αέ δυχ).ές καμάρες καί πολεμίστρες
Είναι σχέδιο τοϋ άρχιτέκτονα —
γλύπτη Άρνόλφο ντί Κάμπιο. Κτί
σθηκε κατά τοΰς χρόνον; 1298 —
1314. Τό έσωτερικό τού πολντίξε-
ται μέ διάφορα γλνπτά καί ϊίκο-
νογραφίες τών φημισμένων Ίτα-
λων ζςυγράφων: Λεονάρντο ντά
τού,
ό; των ήταν διακοσμτιμένος μέ Βυ
ζαντινά νομίσματα. 'Τπήρξαν κα¬
τά καιρούς πιστωτές των αύλικών σΕΙ ·'ΧοτΓε ^ν
τής Ενρώπης. "Τποστήοιζαν καί 6
ηθοΰσοτν τούκ: μεγάλους καλλιτέ , , ...
χνες). Στή σ^έχε,α έπισκ«ρθήκα. ανυπομονουσε να την ίδη.
... .Λ ΛνΛντ,>™ Π,',^ίτη,. Τλ ντί ~Ι|Λ? οεν '^»«"ε Χ»Ε=;
.[ 5ο «εϊνος ό "Ομηρος τούχ,ε 6άλει ψύλ
,τα λονς στ' αΰτιά καί τώρα σχεδον
1 1[>·
με τό
ρω-
σιμό τού αρχισε τό 1560 καΐ έτε-ι Χη(Τ!: ,
λείωσε τό 1580 άπό τοΰς άρχιτέ-! ,~ ,
κτοντς: Βαζάρι, Παρίγκι καί Μπου 'ν^ω μα °
νιοταλέντι. Έκεϊ ατιμάζεται ή
Στοα Τέχνη; Ούφφίτσι. Άπό τί;
μεγαλ.ύτερε; σνλλογέ; τέχνη; (Ζον , „
γραφΐκή, Γλυπτική, Γκοπελέν κτλ.) βνλλογιξοταν ο Τωνης, <η θανα, ές εστΐΐ?Λΐ νά τί; ήταν σπιτι. Κόπον Το έλειπαν. "Ε, δέν διο κάνει· θά τίς δοΰμιε «θ' άξίζει τόν τίς είκονογρ,αφίε;:τήν Άγία Οίκογένεια τοΰ Μιχαήλ Αγ για "'!* γελον. την "Ανο,.ξη καί τή Γέννη «.μ^η-, για μια ^.κρη ση τής Αφροδίτης τοΰ Σάντρο ", „. Μποτιτσέλλι, την Παναγία μέ τά ύ είναι Λί£α* μ«θνλιοτ«α. ολα μυριςαν ,^ν ^Ιν^.....„,_„..„ ... Μποτιτσέλλι, την Παναγία μέ τό Βίντσι, Μιχαήλ Άγγελον κλπ. Γύ1 θείον Βρέφο; τοΰ Φίλι.τπο Αίπιτι σ^0/·είο κι 0Λα '^ιχναν πως θσ- καΐ άλλ«. 'Επίση; εΤδαμε άρκετά ταν ,χανβ*α κοοιτσοπονλο που α/ι- Έλλην.κά καί Ρωμαϊκά άγάλμα- λο α:Γ0 δΜχα!'Ε? Χ1 απο 6ι6/"'' ο(.) στήν πλατεΐα ΰπάρχονν τρείς άρχιτέκτονε; Κιόνι καί Ταλέντι· Περιλ.ομδάνουν 1) την άπαγωγή τής Πολ.ιξένης. "Εργο τοΰ Πιο Φέντι. (Ή Πολτιξίνη ήταν άπό την Ισπανία 41—54 π·Χ. Την εί¬ χον άπαγάγει γιά νά την διαφθεί ροιιν. "Οταν ήρθε στήν "Ε)-λάδα βαπτίσθηκε χριστιανή καί μέ την άδελφή της όσία Ξανθίππη άφοσιώ τα- Φεύγοντας άπό την πινακοθήκη' ε τ, καί πηγαίνονταις πρός τό ξενοδο-' * ^ χείο γιά φαγητό περάσαμε άπό τό διόροφο σπίτι τού άθάνατου ποιη χ^ερε τιποτα. Οσο πλησίαζε ή ώρα πού θά το «λο σιόοοφο ατίτ, τοθ άθάνατου ποιη τή Δάντη. Στό ίσόγειο λειτουογοϋ Λλί'θο' κουνιοταν ποος τη σε έστιατάριο. (Συνεχί'ςεται) νο')τερης τεχνικής. Ή εϊκονογρά Φησή της πρέπη νά τεθή μεταξί των έτών 1006 καί 1060. (Σιινεχίζεται) Ήδογραφικά άνάλεκτα —1— ΣΜΤΡΝΕΙΚΙΑ ΗΘΟΓΡΑΦΙΑ «ΖΕ» ΤΑ ΧΑΝΤΡΑΚΙΑ ΠΟΤ ΓΤΑΛΙΖΟΤΝΕ «ΖΕ» λένε τα χαντηάκια σέ διά <ροριαι χρώματα πού γναΑ,ιζουνε κιιί άκτινο&ολοΰνε. Ή λέξη τΖέ» «Ιναι γαλλικιά κ«1 θά πή «ποιχτίδι τοΰ φωτός» δηλ. λάμνΠ- Μιά φορά, λέει, μιά Φραγκολ€ βαντίνα άνταμώθηκε μέ μιά φιληνά δα τση, Άρμένισα, <ττό Φράγκο— —μαχαλά τσή Σμύρνης (σά νά ποΰμε στήν όδό 'Ερμοϋ τής Αθή¬ νας). Καΐ λέει ή Άομένιασα: «Μπ»νξοΰο Μαρί» καί άπαντα ή Λε6αντίνα: «Μπονζούρ·, Μαρκουί, τί γυρεύει; άποδώ;» Λέει ή Ά^μένισσα, ποΰ δΐν ήξε ρε καλά έλλτ}ν4,κά: «Άστα, Μαρί μου, γκερίζει (γυρίζ(ο), γκερίζει ντέν εΐχε ΖΕ». Τηνέ άρωτά ή Μαρ ί: ΤθΟ Δρο; ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ «καί ποΰ τμτήες καί δέν είχε ΖΕ;» Τσή άπαντα ή Μαοκ-ουΐ: «Ήπήα Σολ.άρι, δέν είχε Ζε, ήπήα Ξενόπουλο, αμάν, ντέν «Τχε ΖΕ». Τσή λέει τότες ή Μθιρί: «Καλέ, δέν ήπήες στό Μπόρ—ιια·ρ <3(έ;» Καί λέει ή Μαρκουί: «Καί Μπόρ—Μαρ<τέ ήπήα ντέν εΙχ« ΖΕ Αίμαν επιειτα τυμήτηκα Άρμένικος μαγαζί Σιδρισαριάν, Ταμάμ (άκριβώ;) είχε ΖΕ». Καί τσή λέει, στό τέ,λο;, ή Μαρί: «Πάαιν€( τώρ.α, σπίτι σο^, νά ξαπλωθή; γιά νά συνέρχη;^- Σημείοΰμα.— Τα καταστήματα Ξενοποΐλου Τό Έλληνιχο 'ΑβτονβνΐχΛ ΑΣΠΡΕίΠΌΥΛΙΠΕΣ εκ προηγούμενον) Τό ρολόι χτΰπησε έφτά καί μα ία μ' αΐτό ακούσθηκε τό «γκόγκ». Ή Μαίρη μπήκ στό δωμάτιο, την ιδία στιγμή, μέ τό δίσκο. Ή "Ελεν σήκοχτε τό πλέξιμό της, ποΰ είχε πέσει κάτω, τ' δφησε πάνω στήν πολνθρόνα κι' «φ'υγε. Ή καμαριέ ρα έ'&αλε τό φαγητό μπροστά μου ής τ' άρχινι- καΐ πήρε σμένα μανίκια. •—Ι1λ.έκι?ι πολ.ΰ νρήγορα- ©ά τό τελειώσει- "Εχει πέντε μέ; τή;
μείνεχ καιρό; καΐ ■στόν πύργο. ΕΙ
α,ι μαγεία. τό χίΐψιώνα! θά πεοά
σετε ζμορφοι. Πηγά, γιά πρώτη
φορά, τόν πε^ασμένο Γενάρη, μα
ζί με την "Ελεν. Άπό τότε ό νοΰς
μου «Ιλο κεϊ τριγυρίζει. Σά; ζη-
ΰ».
—^Δέ θαρ·θ·6ΐ; μέ μδ;;
—Δέ τ)έλ»ει ό φίλο; μου νά μ' ά
φήσει. Παίρνω πάντα την δδειά
μου οιύτές τίς μέρες.
Γιατί πήνατε στόν πύργο;
—Γιά τίς έπισκευέ;. Είχε καεί
ή
Τ»)ς ΑΓΡΑΣ Ν, ^5ΡΟΣΟ^
Ή Μαίρη εφτανε βτήν πόρτα
πορτιτσα που τΐ(ν κρατουσε κ,.'.ει-
στή ενας τοΰρκος ΰπάλληλος- Οί
κυρίτς είχαν σηκωθή άπό
μπάνκονς κι' έτοιμάζονταν, οιώρ-
τού;1 τια!
μππατσα και τα Λαιμα, με ποΑ.ι»χ&ο>
μίς κομψές όμπρέλλες κα'ι οί πιό-
τρρε; δσπρες άσπρες σάν τό γά-
λα, παχουλές κι' ώραϊες. "Αντρες
πολλ.οί μέ τα ψαθάκιτι στό χέρι,
άλλοι μέ κάσκες κι' δλλοι μέ τα
τ-· . . ' ί. ■ σακκακια βγαλμενα. Νεοι με ανοι
Γιρισε και με κυτταξε κ·οΐ"νωντας ""ΛΛΙΑΐΛ·'"· "'"■ ·ε*< , ν ■ θωναν τά 6έλα το,ς καί τά μεγά|ταν εύτνχισμένη κι' δμως, τής έρ λ.α ψάθινα καπέλα τονς, άλλες ά- χονταν λ.ιπϋθιμιίς. Τέτοιο πράγμα λα,φρά ήλιοκαμένες μέ άνοιχτά τά'δίν τώχε ξαναπάθει- Ό Τώνη;, πού δι μποηοϋσε νά .τού άπό τό σφίξιμο τής καλτσοδέ πλΠΡωνε το νοικι της, επειδη την λυπότανε, την εϊχε £ε- τας, πριξύτανε -ρογγυλη. παχο«- μυαλίοει καί την εϊχε πάρει στό λαιμό τού, γιατί την ο™ )« ηιτηητη Τη ιττ-ηΆηΓ τπγ Γττη/.', · · ■ ι» ν ι υ- μάτησε άπ' τό Κουρεϊο πού δούλευε, άπ' τή πελατεία της, πού έβγα2ε τοΰ κόσμου τα λεφτά. Ή Φίτσα έμεινε μόνη κι' έσκεφτότανε, εάν έπρεπε νά ζαναπάη νά δουλέψη στό Κουρεϊο ώς μανικιουρίστα, για- τί τ' άφεντικό της, τής εϊχε παραγγείλει έκατό φορές να ζαναπάη νά δουλέψη πάλι, πού της κρατουσε τή θέσι α¬ δειανή, ή νά τα φτιάση μ' ένα γεροντοπαλλήκαρο, πρώην πελάτη της, πού την κυνηγοϋσε χρόνια τώρα, κι" εϊχε ξο- δέψη γι' αυτήν άρκετά χιλιάρικα. Ή σκέψις αυτή την βασάνισε δυό —τρείς μέρες, οπου ένα πρωΐ, λαβαίνει ένα γράμμα άπ' τό γεροντοπαλλήκαρο καΐ μέσα τής εϊχε βάλει ένα χιλιάρικο κολλαριστό καί τής έγραφε, ότι αν τόν δεχθή γιά φίλο της, θά έκανε χίλιες θυσίες γι' αυτήν. Δέν παρέλειψε νά τής δηλώση, ότι έ- σκόπευε καΐ νά την παντρευτή, νά την κάνη γενικό κλη- ρονόμο τού, νά κληρονομήση ότι εχει καί δέν εχει καί μο 2ί μ' ολ' αύτά καΐ τή μεγάλη τού σύνταξι, πού εφτανε τίς 15 χιλιάδες. Ή Φίτσα έν τώ μεταΕύ, πού είχε φθάσει σέ ήλικία κΓ εί- αα πού έκανε γιά δαύτην τό γεροντοπαλλήκαρο, έκατοε καί τοϋ 'γραψε ένα συγκινητικό γράμμα καί τοϋ παρήγ¬ γειλε νά έλθη άμέσως, γιατί βρισκότανε σέ κακά χάλια καί άπ' τα νεϋρα τα πολλά, εϊχε φτάσει στό σημεϊο ν' αυ¬ τοκτονήση. Ό γεροντάκος, μόλις έλαβε τό γράμα της, έτρεζε ά¬ μέσως κοντά της καΐ σάν καλάς πατέρας, ή σύΖυγος, ή αδελφάς, εφρόντισε νά την παρηγορήση. λή, άφράτη. Τό στήθο; της επα/.'. λε καί %επ«τιόταν, καθώς έ'σκυ6ε τρέχοντας· ,"Εφθαιθΐ; λαχανιασμένη[ έ'βγαλε την καπελίνα της μέ μ:ά αφελεία καί την κράτησε μαζί μέ τίς χαβλοΰδες στό έ'να χέρι, τίνα ζοντας τά ξονθά μαλλιά της πρός τ ά πίσω. Ό Τιόνης, άπό μέοα, μόλις εί- δ€ τή «καινονργια» τού ξαδέρφη, ζαφνιάσθηκε άπό μιά ενχάριστη εκπληξη. Αύτάς τή φατταζόταν κα νένα μικρά μαθητοΰδι, φθβιτσιάρι κο, ντροπαλ.ό καί τώρα Ιβλ^επε ί¬ να ν «κόμματο»! «Μπρά6ο! Νά μή βασκαθής παι δί μόν!», είπε μέσα τον. 'Εκείνη πάλι, 6έ6αιη πώς ελΐί κάπου ήταν ό ξάδερφός της, πλη σία<ΐ'ε μ* ενα γλι·κό καρδιοχτνπι κοιτάζοντας έρωτηματικά τό θεϊο της. Τά μπράτσα της, γυμνά ώς τόν υ>μο, στρογγι·λά, χι·.τά καί .τα
χο'.,λά, ^εσκέπαααν στή μασχάλη
τη; τή σκιά πού εκαναν οί ξανθές
καί σγονρές τριχίτσες, έκεϊ στήν
άπόκρι«φη γο>νιά τού κορμιοΰ της,
καθώς τά σήκωνε ν" άγκαλιάση
τό θεΐο της.
Γιατί τώρα, τόν έφίλησε τό θηο
της ή Λι'ζα, έκίϊνο τό πριυΐ; Λντό
δέν γινόταν ποτέ. Κι' σΐτή δέν ή-
ξε&ε! Είχε δμως δοεξη νά φΐλή-
ση κεϊνο τά πρ(,>ί, νά φΐλ.ήση δλο
τόν κόσμο!
—'Κατεργάρα.·, έκανε ό θεϊος.
«'Ε&ώ είναι..».
—Άλ.ήθεια; Κι' εψίχχνΐ λαχτα
ρώντας, μέ τόσο άνοιχτά τά μά-
Ή καρδιά της πηγαίνη νά
σπάση τώρα. Κατα?Λχ6αινε πώς ι,
τό κ?,φά).ι άρνητικά.
—"Οχι. "Εμ,ενΐ. 6ώ! Μαξί μα;.
χτά τό λαιμό καί μέ ασπρα φΛνελ
λέναα πανταλόνια, άσπς-α παπού-
τσια, κομψοί δλ.οι, κονβεντιάζον-
_ . ι τας ιιέ τίς δεσποινιδονλ>ες τίς κομ-
επρεπε να πα> ακομα. Ι ,β ^ ,. <. . , ■ »» . /-ν., . · ' ψες, ποΐίΐιοιαι,αν με καλοκαιρινό; —Μαιηη... Θελεις να πιασοννε * ,, < ' · « ολό/.ενικες νκφες, κοκετες σα ορυ σερές νεράϊδες, χαριτιομένες. Μι- Τριελλάθηκα- "Ενοΐίοσα δτι κάτι. τό δοιλ.θφόνο; /.ουσαν ολ.ες, με <ρωνι« στα Ί | ς ίέ'να μεγάλο μέρος- "Οταν επινε ή Κύνθια, δέν ήξεριε τί εκανε. "Ε6α Σολάοι καί Μπόρ—μαοσέ, (Μπόν ^ε φο>τ,ά νά τόν κάψε,ι! Δέν μπο
—-μαρσέ) ήτανε άπτά καλά κοί με &οΰσ;ε να τον κλτιρονομήσει.
Ήταν ετοίμη νά 6γε.ΐ. "Εκανε
στροφή καΐ μέ κντταξε στά μάτια.
—'"Οσο κι' Ισεϊς! Φτάνει νά μή
ταλαιπίΛοηθεί άλλο ό σέρ "Εντον
αρντ.
θά είχε πεί κι' αύτη ψέμματα'.....'?" '„ ,'' ~~ """.Τ*"" ,".""
, „ . ι^·-»- (ποοακι αν αργουσανε λιγο ακομα·
στήν αστννομια. Μισουσε την Κνν. " ...
θια. Έκτιμοϋσε 6αθειά τόν "Εν-' ._ , , , , , , ,
^Γ. £ · ·α·- > »Ι Εκεινη τη στιγμή, απο τον α-,
τουαρντ. Τον σε6οταν. ΑλΑα, ο-' , „ , ^ . - ^
„! ΙΚ » , πεναντι «βερχανε» δυο γυναικ,ε;
σα ηξερε, οσα «Ι&ε κι ακουσε, τον
Ή Φίτσα έ2ησε δυό χρόνια μα^ί τού. Στό διάστημα αύ·
τό την οτεφάνωσε κι' ένα πρωί ό γέρος πέθανε καί την
άφησε γενικό κληρονόμο τού.
Οταν τόν άγκά-! Γύρω άπ' τή Φίτσα, μαϋευτήκανε τώρα διάφοροι κατερ-
λιασε δμα>; ή θεία τον καί μέ θέο' Γ . . ,. _ .
μη άληβινή τονδωκε δνκ> πλατειά" ΥαΡαιΟ'- διάφοροι γαμπροι, φιλοι δικοι της καί τοϋ
συνέρθη άκόμα άπό την εκπληξη,
βγήχ.ε όξω κι' δσο προσπαθονσε
κΓ ηθελε νά ιτανή εϋθιμο; καί δι«' ^
χΐ'τικός, τόσο γίνΐ|κε οο6αρό; καί
ζεστά φιλιά
το^ μάγουλα, άλλαξε ό
ς
ο; κ,αϊ χαμογέλασί νοιώθιοντα;
στά διά ρϊτη, γιατί εϊχανε μυριστή ψητό.
Τώνης ίί-
ώ
άνα-
μικρά μικρά.
. —Επί τέλονς! έκανε ό Περι-
|κλής! Νάτε;! θά χάναμβ τό 6α-
ενοχοποιουσαν
Στ
κι ακοναε, τον 2£
, » - ι έογαιναν τρεχατες.
' ανοιγμα της ' , . .
•^, ^/:1. 'α' Η ^πτεΡα. η κΐ'(?ι·
. „ , , ,Η μητε
πορτα;, ετοίμη να την κλεισει, προ , ¥ί
* 5 ^ ' ' ' ¥ ι λις Ιδει/νε
συεσρ: ,
γάλα καταστήματα τής Σμύρνης.
Ο άναγνώστης νά μάς συγχωρή
γιά τά ήχητικά λογοπαίγνιο.
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Έκπαιδευτικά Βιβλία
ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΠΑΙΔΑΓΩΠΚΗ & ΨΥΧΟΛΟΠΚΗ
ΓΝΩΣΙΣ (Διά γονεϊς καί διδασκάλους)
Α' Έκδοσις
—Δέν εΙδ<ΐ. τόν κύριο Φάρλοου κεΐνο τό βράδυ! Έλειπα τρείς μέ $·ες. ΕΙχα γνρίσε, τ' άπόγεμα. ΕΙ- μουνα πολύ ταοαγμένη μέ τό θάνα το τοϋ σέρ Ρίτβαρ/ντ καί τοΰ Τύ μας. Δέ σκέφτηκα νά ρωτήσω άν έ,μενε άκόμα έδώ ό γιατρός. Άλ¬ λά, μπορεΐ νά ήταν στή διβλιοθή- κη μέ τόν σέρ "Εντουαρντ. "Ητα- νε κι' «λ>Λΐ μέσα.
Κάηκε κανένας; Ι "Εφυγε. Δέν καταλάβαινα τ [πό
—"Οχι. Μόνον έγκαύματα πά-^τα! Για,τί μέ τόση «ύκολία, λίγες
βάνε δλοι·
Την κύτταξα στά μάτια.
—Γιατί είπες: «Λέτε νά τή σκό' λοφόνο; Μήπος γιατί είχε «άλλο-
τωσε ό κύριρς;^ Ποίον έν*νοοΰσ*ς;' θι>; Μά, ποίος νά ήταν; «"Εφυγι
"'Εμεινε, γιά λίγο, σκεςρτική δι-'στίς δωδεχάμιση ακριβώς», εί.τε ή
στάςοντας. | "Ελεν. Γέλασα χωρί; νά τό θέλω.
μέρες πρίν, έτοιμαζότανε νά μοΰ
πε,ί τ' δνομα κείνοι·, πού νόμιυε δο
|
—-'Η φωνή της σι' Μέ τό δίκιο τού ό Ρόλαντ θά κάγ
ν,ανή. —Ποέπει κάποιο; νά την χαϊε γιά την ήλιθιότητά μου! ΤΗ
σκότυχϊε... —π-ήρε τό δίσκο, πού ταν άπιλοΰστατο. Ό Ντεμιέρ δ·έν
εσπρωξα άπό μπροστά μου. —άπ'. ειμπαιν·ε στό <τπίτι τους- Ό "Α/^ι- τού; τέσσερε;. (περτ ίίχ,ε φΰγει. Ό Φάρλοου έ'- ΥΠΟ Τθυ δΐακεκρψενθυ Εκ) ΚΟυ Κ. Π. Ι. ΧατΖηκωνσταντη ( _Τέσσεοες; άπόορησα Ποιοί ίΐ μενε μ«ζί τους. Ό Λέαλυ "Αντλεο Ό δια»ϊκριμένο; έκπαιδευτικύς κ· Π. Ι. Χατ^ηκωνσταντης, έξέδοι σιε σνγγραμμα επι στημονικόν καί διδακτικόν επί τού έν τίτλιο θεμα τος έκ σελίδων 223 Έν τέλει, ά- φΐερϋ'χνει κεφάλαια, διά τόν ρόλον τής ψυχαναλνσίεο); εί; την παιήα- γωγικήν, άναπτύσσιον τάς ιδίας των Φοόυντ, "Αντλερ καί Γιούγν. Όμολογώ, υτι, σπανϊιος είς την μαχοάν δηιιοσιογρααικήν, έπιστη- Μονικήν μου επίδοσιν, διεξήλθχι, μΐ τα τόσης πςοσοχής καί ίνδελεχεί αί. βιβλίον έπιστηιιονικόν — έκ- λαϊκεντικόν, ώς αντό τοΰ. άννώ- οττον' ιιον κατ' διριν, ίκπαι^εττικυθ κ. II. Ι. ΧατζτρΜονσταντή· 'Τπήρ- Εα .τοσσωΛΐχός <ρίλ«ς τοΰ Βορρενι, τού 'ΚΛανχοπούλου. τού "Αντλερ, τοΰ Φβόι·ντ καί τον Γιούγκ, άλλ.ιι χιιί τοί' Μπέρξον, τοΰ Καλλιάςο, τοθ Άνδνούτσονν τού Λογοθέτη Μοί παλλών άλλων, γιγάντων της ♦ιλοσος'ίας χιαϊ τής Παιδαγιογι- >>ς κα* γνυ>ρ«ξι·> κιιί τα γεγοαμμέ
»ιΐ Μοί τά οεσνγημένα. των ίδεών
«αί τ Αν ά,ιονεών των. Τονίζι», ΰ-
*»», τλ ωραίον τουτο βι6λίον, €Ϊναι
προϊόν Ααβυτάτης μελέτης καί .τε!
βας, β«ιη<»κ*>·τιχότητο; «αί άνθρ«)-
Λογνωσνιις, ·»|ηχικής χτιλλιεργείας
«αί Λν«ϊ»ατικής εκλΓ.ττννΛΓΐος.
Πρό .ταντός δέ, εΐνα, χσθρ*πτι·
«|Μ ζηλ«ν*ής Λαιοαγωγικής «εί-
ρας, γνώσεως ψιιχολογικής γονέ-
ων, .ταιδιών, περιδάλλΛντος, κοι.-
ν«)νια; καί Σχολείου· θα ίν-Τιδκό-
ξω νά γνωρί<τα> προσωπικως, τόν ι
(Τυγγροκρέα κ·
II.
Ι. Χατζηκων-
σταντήν, διά νά «ηι'ςητήσω μαξή
ναι αύτοι;
Δέ δίστασε.
—'Ό κύριος Μάριλεϋ,
—γιατι, ταχα, οχι
ήταν έγκαταστημένος στόν πύργο.
ό κύριος Ποίος έ'λειπε; Ό Μόρλεϋ! «Μπο-
ταν, σημεία τίνα τής, δλως Ιξαι- .ξνας γιατε ή Μαίρη. ΙΙοιί
ναι καί πέντε! Ό κνριος Φάρλοου μπορούσανε νά είναι; Μόνο στενοί
| φίλιοι. Ανηός κΓ δ Φάρλοου!
"I-
στό Γιοχά- ' σως μερικοί άκόμα, πό δέν ίίχα-
λόγον καΐ κατηρτι<σμένον έκπαιδδυ Τικόν. Οί γονεΐς, πρό πΗντός, θα, εΰρωσΐν θησιανρόν άνρκτίμητον €Ϊς τά βιβλίον τουτο, διά τό οποίον πρέπει νά «ύγνωμονοΰν τόν κ. ΙΙ.' Ι. Χατζηκιονσταντην, άφιερώοαν- τα, ώς φαίνεται, καί κόπον πολύν κχιί αγάπην περισσίιν καί αφοσίω¬ σιν ΰπερ,τνρισσήν, διά την ώφέλίΐ αν των παιδιών, την προλοπήν των κοί την απροσμέτρητον εΰερ- γεσίαν τής 'Ελληνικής καί, νενι- κώτε,ρον, τής ταλανιζομένη; έλληνι κης Κοινωνίας. έξ δλης καρδίας, μο.; έκααιδευτικόν - δ£ς πρΙν | νέ καμμιά σχέση μέ τό έγκλ-ημα. Ή Έλ*ν €ΐχε δίκιο! Άλλά. Μή πως ή Μαίρη ήξε,αε; Αδύνατον. κΐ'ρία Ελένη, μό πώς ·ήταν τριανταπεν σαοάντσ χρονώ, ένώ —είπα- μ?— ήταν σαρανταπεντάρα. Ό- μοοφογνναίκα δμω;! Παχονλή δ¬ σο χρειάζεται,άσπρη μέ πολΰ μαΰ- ρα καί ώραϊα μάτια κι' ίνα στόμα πού, καθώς ήταν τό πάνω χεϋ.ι Φίτσα έν τω μεταΕύ, πό είχε φθάσει σέ ήλικία κι' εϊ- ετρακόσα τά μυαλά, δέν έδωσε σημασία σέ κα· μαλακιά καί ζεστή άγκτιλιά καΐ νένα, άλλά κάλεσε κοντά της τόν Άγγελο, ένα συνάδελ- : μάτια τής δμοο-' . , ^. . -,, . _ φης θείας τον. "Ετσ, τόν παοάλα φο ΤΓ|ο:ι Π0υ δουλευανε μα-!
καιρία αυτή, επιασε «ύθόρμητα τό
πανι τού
Τ. ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΣ
μη ό
κεφαλάκι τής Λίξαςμέ Οικονομολογικά Βΐβλία
τίς παλάμες τον καΐ κόλλησΐ τά
χείλη τού στά δικά της.
(Σννείχίςεται)
Σίτσας Καραϊσκάκη: Παρουσιάση βιβλίων
ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ
ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΑΠΟ ΤΗΣ
ΑΛΩΣΕΩΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ ΑΦΙΞΕΩΣ ΤΟΥ ΟΘΩΝΟΣ
Υπό τοϋ Δρ. κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Α. ΝΙΚΟΛΕΤΌΠΟΥΛΟΥ
Μήμτως μοΰ τόχε πεΐ κι' αύτό ή Τότε θά τάλεγε δλα στήν άστννο-
Σ υγχαίοω,
τόν άγνχ,χΓτόν
σνγγροκτέα κ. Π. Ι. Χατζηκωνσταν
την.
ΣΤΕΦΛΧΟΣ Κ. Ι1ΑΧΟΤ —
ΛΙΠΠ1ΩΤΗΣ
ΜΙΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΕΣΗΕΑ)
Μέγας "Αοχων Οίκοι<μ. ΙΙατριαρ χείον Κων) πόλεως "Ελεν; Άλλά τ; χρ·ειαζότανε, τώ¬ ρα πιά, οί λεπτομέριεΐίς; Τό 6έ- 6αιο ήταν δτι <>ρισκότανε στήν
Αγγλία κείνη τή δραδ'.'ά. Κάνον
τας την άδιάφορη, «ίπα:
—Νομίζιο πώς ό κύριος Φάρλο
ου ?μενε στό Έδιμοοΰργο! ·
μισ. Τό ΐδιο κι* ό "Εντουαρντ.
Ή πόρτα άνοιξε άπότομα κι' ή
"Ελεν, γεμάτη χαρά, μοΰ φώναξε.:
(Σχήμα 14X20, σελ. 170, διη
γήματα δέκα πέντε, μέ γλοοσσά-
ριο στό τέλο; τνπιομένο τόν Δ>:-
κέαβριο τοϋ 1971, στό τυπογρα-
φείο "Όν «έλλ.ηνικοϋ βιβλίον»)·
Τό διήγημα, ποΰ επαξία ψέρε
τό ονομά τον, είναι άπύ τά πιό
δΰσκολα καί τά πιό άπαιτητικά ει¬
δή τής λογοτεχνίας. Άπαιτεί στήν
άρχή κλϊμα στή μέ<Γη θέοη τού προ6λήματος καί στό τέλος τή λύ¬ ση αύτοΰ- Ό Γκαΐτε έ'λεγε πώς κάλλιο νά είχε νά γράιρει ενα μυ- θιστόρημα παρά Ινα άρτιο διήγη¬ μα. Στό μνθιστόρημα μπορεϊ κα¬ νείς νά τεντωθ>εϊ καί νά άναπτΐ'-
χθεί, στό διήγη,ιια ομτος τοϋ λεί-
πει ό χώρος καί γι' αύτό όφείλϋ?ι
νά σνμπτυχ'θεΐ. "Οχι γιατί δέν ε¬
χει τ! νά πεΐ, μά γιατί πρέπει πολ
λά νά πεΐ μεσα σέ λίγα. Λέγει
πιό λίγα άπά δ,τι άπαττεΐ τό διή-
γημα κιαταισταλάζει στό λογοτεχνι
—Ή Φύλλις! Ήρβε ν"
οίει παιχνίδια γιά την "Εστίρ...
' - (Στ·νεχί'ςεται)
άγοοά ν·® σκίτσο. Άναφέροντας
φτάνει στή νο·.6έλα.
πολλά
ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Αθηνά — Δεκέμβριος 1973 — Σελίδεο 157
Πωλεϊται παρά τώ συγγραφεϊ
(Στρατηγοϋ Πλαστήρα 55—Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282)
ΠΩΛΕΪΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
πολλοί «ματωμένο σννοικέσΐΛ»
σως απο καποΐα παρελκ.ση στον ."ν Έλ}αδι άπό
«ματωμένο γαμο> τοΰ Φΐντερίκο
Γκάρτσιπ Λόρκα ή γιατί τό αιιο
λέξη
Είς σελίδας 110, ό διαπρεπής
Τοαπεξιικός καί Οκονομολόγος κ.
Δημήτριος Α. Νικολ.ιετόπουλος εξ¬
έδωκε ιύποι; την έναίσιμον επί δι-
δακτορία διατριβήν τού εί; την
ΑΣΟΕΕ. Ή μελέτη αύτη οντιο;
πςωτότνπος καί τΕκμηρκομένη είς
ανώτατον ί»αθμόν, κατά τό άνθρω-
πίνως δυνατόν, τό γε νυν, έξετά
ξει την ίστορίαν τού Νομίσματο;
τή; άλώσειος μέ-
X01
τΠί άφίξεο»; τοΰ "Οθωνο;, πά
ρατιθιεμένης έν τέλει πλουσιωτάτης
στη Λίξη/ματαιωμενον παρονσιά Χσ1 αίθεντ,-/ίοτάτης βιβλιογοαφί-
ι,π μια καπως αχιονευτη χασμω-
δία-
άς.
ίίς τόσο το εσωτερικό τοΰ έρ¬
γον είναρ καλοχώνεντο.
Σε μιά γλώσσα ξελαγαρισμένη
—μιά πού ό σνγγραφέας είνί', πά
θιασμένος γλοισσοδιδάοκαλος, δ-
πον σταθεϊ κι' οπον 6ς. Γιατί έκίίνη ή ! ■
ίνάρετη καΐ θΊχοραλία ';ο>ή θά ά- < ; ναδεΰεται πάντα στύ ψνχικό τους · τοπίο άναϊητώντας πάντοτε τίς ' λέ ίξ πού Ιχει άνώγκη κά- ', ΰ Όμολογώ, δτι ανέγνωσα τό Ει¬ δικόν τουτο βιβλίον ώ; τερπνόν ίστόρημα, θελγον, σαγηνίΰον καί ;ώ; τό ενδιαφέρον μέ καί Τή; τελνενταίας παραγοά- φον τή; «λη; μελ.έτης. Είνα, ϊργον φιλοπονοτάτοι; »πι- έρειινητοΰ, πρωτοτύ· που α/.ϊ δύσκολον οίκονομικήδ έπι- »Ο»<0»»»Φ»»»»»0»»»Φ»»Φ» στήμης ακί δή τής Τραπιεζχκής, οί κονομολογικής ίστορίας- Αί ίδιότητες αυται, άλλιοστε, <<- νεγνωρόσθησαν όμοθύμως άπο τ, τοΰς κριτάς Καθηγητάς .τής Α·Σ Ο.Ε.Ε· καί τοΰς είδικούς μελετΐ|- τάς καί έ.ταίοντος τοΰ ίδιοτΰποΐ' τούτου κσί δυσχεροϋς κλάδον. Πιστεύω, ότι, ό κ. Δημήτριος Α. Νικολετόπουλος, παραλλήλως πρός τά; άναγνωρισθίσα; ήδη έξπι ά; ίκανότητάς τ(υ ώ; άνωτα λ Ί Τ τον έπιτελοΰς τής Ίονικής Τρα.ιι ξης θά εϋδοκιμηση έξ ίσον καί εις τό σνγγραφικόν έργοντής έπιστη- μης τού καί ποοβλέπω δτι θά τιιιή ση, μετ" ού πολύ καί έδραν Παντ- πιστημιακήν, ή όποία ΐν τώ πρόσω πω τού θά εύτνχήση καί θά άνθο- φορήση. Στέφανος Κ. Πάνου—ΛιππιώτΓ,ς Δυμοσιογράφος (ΕΣΗΕΑ) Μέγας "Αρχων Οΐκουμ. χεείου Κθίν)πόλως καλέ; γη Θρ ανθρωπος, ποΰ θέλει νά εϋδοκι ; Ι ή μήσει- Τά διηγήματα τοΰ ΙΙανλον Φλώ- ! ί Τό «ματαιωμένο Όυνοικίσιο^ τοΰ ΙΙαύλον Φλώρου περιέχει κια τά τοία αύτά εϊδη τοϋ λόγον, έστω νι αν τά τιτλθφθρεΐ δλ.α διηγήμα- τα Καί λαογραφΐκό — ήθικογρα φικό σκίτσο περιέχει ώς π.χ. «στ' άαπέλια βρέχει» καί διήγημα ό¬ πως περισσύτε<>α άπό τά κομμάτια
αύτά καί νονβέλα δπιος τύ ΐελΐν-
τ".ίο «ή νύφη τής άγίας Μαρκέλ-
λ.ας». Λοιπόν τό βιβλίο δέν γ!ν£-
ται άνιαρό «νεκα τής ^ ποο«λίας κείνη; τής χαριτο>μένης πολνΐτείας 1
τού· Είναι σάν νά κρατάμε ενα πά ■■« τ" ·.....-.-..λ — _?---- _· '
νίρι ι»έ διάφορα φρ·οΰτα καί δκι-
φορετικές γει·σεις.
Ό τίτλο; τοϋ βιβλίον ωδήγησε
σΤό άποτέλεσμα νά τό ποΰνΐ πάρα
!
ρου είναι άλ.ηθινά δουρλιώτικα χο> !
ρ*ς «ταλίδια, γιατί
γιατί τά Βουρλά τά ε'ΙησΉ, < α καΐ τά χάρηκα στίς καλ.ές ! τονς μερες. ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ ΙΔΕΛΦΟΙ ΕΑΕΙΟΕΡΙΙΛ» ΙΙροοιάι Κ ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΠΕ1ΝΙΡΛΙ ΤΡΩΤΕ ΚΑΛΑ' Μ Ε ΓΝΗΣΙΑ ΥΑ1ΚΑ ΚΑΙ ΕΙ* ! μέ ίνάογηα τ6 άληθινό κλϊμα έ- ); ΛΟΓΙΚΑΣ ΤΙΜΑΣ ΜΕΓΑ Ε« ΒΜΑ ΠΟΛΙΤΙΙΜΒΝΟ ΟΙΚΟ· ; κεινη; της χαριτο>μενης πολνΐτείας <; Χ μέ τά μαγευτκό της πίνειο, τή ! Σκάλα. Τό λέγω αύτό μέ π«ποί- ' θηση γιατί τά Βονρλΰ τά ΐίδα καΐ τά χάρηκα ΓΕΝΗΑΚΟ ΠΕΡ1ΒΑΛΛΟΝ. ΠΟΥΘίΝΑ ΔΕΝ ΗΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ *♦♦
ΟΙ ΚΥΡΙΙΤΕΡΕΣ ΛΛΕΕΥΤϊΣ ΕΚΚΛΗΙΙΕΣ
ΣΤΗΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΒΑΛΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ Ν. ΚΑΙ Μ. ΤΙΕ·ΡΡΥ ·ΛΕ ΝΟΥΒΕΛ·
ΚΛΙΖ ΡΟΥΠΕΣΤΡ Ν ΤΕ ΚΑΠΠΑΝΤΟΣ.
Ζ ΕΓ-
Τού ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΪΔΗ
Ν. ΒΡΑΧΙΟΝΑΣ. Στύ Ν. τί· ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Εϋκολα μπο-
,μπανό τον σώζονται τα ίχη μιά; εί) ρεί ν' αντιληφθή κανείς ότι ή έκ-
κονογραφία;, την όποία παρομοιά κλησία αυτή είκονογρα<ρήθηκε άπό ζομε μέ την ΐπίαχεψτ. Άπό τα ί¬ να καϊ τό άλλο μέοος τών δυτικών όρβοο-τατών, επάνω στό τοίχο>μα,
είκονίζονται ό άγυο; «ΘΕΟΔΩ-
ΡΟΣ» στά δεξιά κι ίνα; άλλο:, ά
γιος, (ττρατιωτικά ντνμίνος, <ττ' ά ρι~ε<>ά. Στίς σκάφ«ς των τόξων
οκιρές δίσκο>ν περιβάλλονν τούς
ΰς μαρτύρων τής ΣεΌαστεί-
ύ δθ
ς
ας "Ολοι φορούν χλαμύδα, διευθε
τη}ΐ*νη στοϋς ωμους των έΛάνω ά
πό τό χιτώνιο· Τα μιαλλιά τίον εί¬
ναι κοντά. Στό Ν. τόξο διαδάζο
με τα όνόματα «(Α) ΣΑΚΕΡ...
(Σακερ.δών), (Α) ΟΤΑΛΕΡΙΟΣ
(Α) ΙΩΑΝΙΣ, (Α) ΚΤΡΗΛΟΣ
(Α) ΑΝΓΗΑΣ ' (Α) ΗΛΗΑΣ,
(Α) ΛΤΣΤΜΑΧΟΣ» (χαλασμέ-
νη ή ε'ικόνα τού <τέ μερικά μέρη). ίτό Λ. τόξο, τρείς δίσκοι διακρί νονται άκόμη στή Ν. πλαγιά τής σκώψης τού, «(Α) ΑΕ..ΟΣ (Άέ- τιος), (Α) ΚΑΝΤΙΔΟΣ» καί έ'- να ονομα ποΰ τϊλειώνει σέ ΙΤΙΑ ΝΟΣ. Ό τροΰλλος, άρκρτά 6α- θΰς έδώ, ?χασε τή διοτκόσμησή τού. Τό όριζόντιο πτΐπιροο, πού είνω <ττύ 6ψσς τής βάσΐώς τον καί 6λε π?ι πρός τό εδαφ-ος, είναι στολι- μέ κνκλονς, ποΰ πεοιβάλ- λουν δύο χονδροκαμιομένα φύλλα. "Επάνω στά βφαιρικά τρ-ίγωνα, ά- δύο καλλιτέχνες. Ό πιό ίκανός ά πό τοΰς δύο ξωγοώφισε τίς περισ¬ σοτέρας είκονογραφίες. Άπό τό δικό τον χέρι δγήκαν οί έρημϊτες άγιοι τού Β.Δ. διαμερίβματο, οί ίσταριβμένες σκηνές τού Ν.Δ. δια μερίσματος, οί πολυάριθμες φιγοΰ ρε; τών άγίων, όπιω; τών πέντε μαρτύρων τής Άρμενίας, των έ- πτά κοιμοίμένων τής 'Εφέσον, τοΰ Άδίιβου καί τού Γουρία, των προ φητών Ήλίβ καί Μιχαία. Τό άλλο χέοι, μέ μέτριο ταλέντο, ζωγρά- τούς μάρτυρ,ε·; τής Σεβαστίί α; καΐ τοΰ; προφήτε; τού Ν. τό¬ ξον. Μαζί μέ τόν ζωγράφο, άλλά ξε* καί ό τύπος τών έπιγραφών. Οί Λρώτες είναι καλλιτεχνικέ-ς, μέ ΰψηλά καί λε;ιτά γράμματα. Οί λέ ξεις πρθφήτη; καί αγιος είναι γραμμένε; όλόκληρε;. Στίς δεύ- τερες, οί λέξεις γράφονται μέ σνντομία καί τα γράμματα είναι κοντά καί δχι τόσο κομψά. Φαίνε- ται ότι οί μέτριες διακοσμήσεις έ¬ γιναν άργότερα καί είναι έπανάλη ψη μιάς προηγο.μένης, η μάλλον ένονρίτερα κι έμειναν οτή μέση κα τα τή διάρκίΐα τής εργασίας. Άπό γενική άποψη, ή έκκλησία αυτή &ρίσκεται πολύ κοντά στϊς έκκλησις μέ τίς κολόνες τής ,τερι Άναμνήσεις άπό μιά έκδρομι. ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ Β' Τό ίσωτείΐκό τού Β<υπιβτηρί ου πλουτίξεται μέ μωσαϊκά Βέϊαν τινής έποχής. Οί κολώνες είναι Κορινθιακοϋ <>νθμοϋ καί τά παρά-
θνρα πλαισιώνονται μέ διπλέ; άχ^Λ
δες- Ό θόλος τοΰ Βαπτιστηρίου
βται μέ ποικίλες είκόνιες δ-
πίος: ιό Χριστός Δικάξει, ή Γέννη
ση τών Άγγέιλοχν καί άλλες. *Έρ
γα τοϋ εκλεκτον Φλωρεντινοΰ ζω
γράφον Ι. Τσιαμαμπούε 1240 —
1302. Έπίση; θαυμάσαμε τά γλυ
πτά τή; Άγία; Μαρία; τής Μαγ
δοληνής καί τοΰ Άγιον Ιωάννου
τοΰ Βαπτιστή, τού Ν. Ντονατέλλο
1386—1466. Ο άργυρό; 6ο>μό;
τού Βαπτιστηρίον λέγονν πώς εί¬
ναι άπό τά καλλίτερα δείγματα
τής χρνσοχοίας. Φεύγοντας άπό τό
Βαπτιστήριο μπήκαμε στόν μ«γα-
λοπρεπή ΚαθεΛρικό Ναό τής Άγί
άς Μαρίας τών Ανθέων Ντέ Φιό
ρε. Είναι Γοτθικο — Τοσκανικοΰ
ρνθμοΰ. θεωρεϊται «έ μέγεθος ό
τρίτος τοΰ κόσμον. Ά^χισε ή ά-
νέγεμνλο· 'Εξαίρετο εργο γλυπτι-
κής τού διοκτήμον φλαμανδοϋ ά-
γαλματοποιοΰ Ιωάννου Μπολόν—
1&&3-—1608. (Οί Σα&ίν<αή>αν ά
ρχαΐος λατινικάς λαός πού είχε έγ
κατασταθή κοντά στή Ρωμη. Ό
Ρωμύλος ήταν ίδρυτή; καί
τος βασιλιάς τής Ρώμης). 3)
τόν Μενίλαο ποΰ κρατάει τόν Πά
τροκλο, 4) τόν Ήρακλή πού πα-
λιεύει μέ τόν κέντανρο. "Εργα τοΰ
Φλαμανδοΰ γλύπτη Τζιαμπολόνια
καί 5) τό μπρούτζινο άγαλμα
Περσέα. "Εργο χοτράκτη — γλύ¬
πτη Μπ. Τσελεντι. Ό Περσΐας ή
ταν ήρωας άπό τό "Αργος. 'Εσκό
τωσε τό τετράποδο τέρας Μέδου-
σα ή Γοργώ π«ύ εΓχε φιδίσιες τρί
χες καί εσωσε την σΐζυγό τού Άν
δρομέδαν. Καΐ παράλληλα εςω ά¬
πό τίς άψίδες €Τδαμε την κρήνη
τού Ποσειδώνα· "Εργο τοΰ γλύ-
πτη Βαρθολομαίον Άμμαννάτι. 'Ε
ης τόν Άποκεφαλισμό τοΰ Ό-
λοφέρνι άπό την Ίουδήθ, τοϋ
Μπάρντι Ντοναττέλο. (Ό Όλοφΐ
ά
ΚΩΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΤΔΗ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΊΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
σχετικη
γιά ν·
Ό κι'ριος Πεοικλής άνα&ητοΰ-
ε μέ τό μάτι τοΰς γνιοστοΰς τον
μέσα στό πλήθός καί σι«σταινε τό
γιό τβν μέ κ«μάρι, μέ φωνές καί
-—Ό γιό; μόν, ό Τώνης.
—Μπά!ό μπεμπής πού λε'γαμε!
-—Όλόκληρο;!
—Τί λές άδερφέ! Νά μή 6α-
βκαθής παιοί μόν. Έγώ σέ θνμά-
μαι μικ,ρό τόσο δά· Πόσο μεγάλω-
ρ!
Ό Τώνη; χαμογ-ελοϋσιε, χωρις
αχεδόν ν' άκούη τί τονλεγαν. Έ-
κείνος <εΙχΐ τά νοϋ τοι> άλλον. Πά
ρατηοοΐσΕ έκεϊ δλα γί-ρω τού πού
είχαν μείνει (τχ.εδόν όπως τά είχε
άφήσει, Ιδία δλα! Νά κι' δ κό-
ομος, θαρρείς, ό ίδιος! Λές «ά
τοΰς εβλεπε δλ.ονς αύτοΰς καϊ χθές
καί ποοχιθές! Άκονε μέ ήδονή την
κελαιδιβτή προφορά τή Σμνρνέϊ-
κιβ. πούχε τόσον καιρό νά την ά
κονση καί τά κρυσταλλένια γέλια.
Ή Μανικιουρίστα
Ή Φίτσα 'Αετονυχίδου, κοπέλλα ώμορφη, μέ
μόρφωσι καί συγκεντρώνουοα πολλά προσόντα
τή νκυνηγοϋγ οί άντρες, δούλευε πρό τριετιας ώς μανι
κιουριοτα σ' ένα καλό Κουρεϊο τής Πλατείας Όμονοίοτ
Ή Φίτσα, όλη την ήμέρα δέν σήκωνε κεφάλι, γιοτί εϊχε
πολλή πελατεία, εϊχε; πολλούς θαυμαστάς πού την κυνπ
γοϋσαν άπό πολύ καιρό, καβ' ένας μέ το σύστημά τού
καϊ καθ" ένας βάδιΖε μέ σκοπό νά την κατακτήση.
μογελοϋσε στά Περικλή πούχε βγειΊ Άπ' Τά Πθλλά ή Φίτσα, ΚΟΠΟΤε έδωσε 6001 στά λάν Γ.
της άνασηκιυμένο, έ'λεγες .τώ; σε
παρακαλονσε νά τό αιλήσης. ( Λ,
ώρισμένως, άν ίολεπε κανείς τή
μάνα καί την κόρη μαζί, θά σκο,
φτόταν πολλή ώρα ποία νά πριηι-
μήση). Σήκιονε τό φονστάνι τη,
γιά νά περπατάη ελευθέρα καί χά
ως δξιβ νά τί; ν;
Ή άλλη, ή
ζα. είχε κιόλα; φτάσε, στή σκάλα. ΟΠ|·Τ| Κ|· ο ϊ5ιος έ
ή κόρη, ή Λ ί ενός νεαρου δανδη τού Τέλη. ο οποίος ητανε άπό καλό
ή άλ άρκετά χρήματα άπ' τή δθυλρ
τό έ#γο τού ό Τζιόττο καί δ Τα-
λέντι. Τά έγκαίνια έγιναν τό 14361
άπό τόν Πάπα Εύγένιο 15ο. Ή
πρόσοψις τοΰ Ναοϋ σνμπληρώθη-
κζ τά 1887 άπό τόν άρχιτέκτονα τάν έ'φΐππο άνδριάντα τοΰ Κοσμά
Αίμίλιο ντέ Φάμ.τρι;. Στό έσιοτίοι Α/ των Μεδίκων. (Οί Μέδικοι, ά
ρνης ήταν <ττρατηγο; τοθ βασιλια Νιαβοιυχοδονόβορος. Τό άποκεφάλι οί ή Έ6ραία ήριοΐδα Ίονδήθ στή Υ^ωριση Ό πατέρας .π —Τώρα δπου νάναι θαρθη κι' Εηχονται μΕΟα ή Υη - και παιηνονν το μ.τανιο τονς στον ΒετιΛουα. 11ο/α; τη; ιια/.αιστινη; ™- — -, --· κοντά στή Σαμάρεια). κ«θώ; καί Παπάτο Χωοιο. —"Α, έ'κανε μόνο ό Τώνη;, μά τού έ'κρνδε μιά π*ριέργεια Αμ μφς κό τού εϊδαμε την Πΐίτά τοϋ Μι¬ χαήλ Άγγελον 'Επίσης την έ^αί ρΐτη τοιχογρηφία τοΟ ζωγοάφου ντΐ Μικελίνο ποϋ παριστάνε, δεξιά τόν άθάνατο ποιητή Δάντη καί ά- ριστερά σκηνές άπό την θεία Κω μωδία τού, 6πο>ς: την Κόλαση, τό
' τών Μεδί/ων. (Οί Μέδ.χο., ά *"Μ« τον «οιΛβ +»α «οιεογεια
ό τί; .τοώτες οίχογένειες τής Φλω τώ τ,, θε.α που δεν ίιχε γν«ο.«.
τντίας ήταν τραπεϊίτες. Ό θνρε κ«| Υ'« .~ν *βινο^ισ -α6είίί>1
ρεχοντας με μεγαλα πηδηματα, ε ' "«-""««.Ια
τσ,ι ποΰ ή φούστα της είχε άνε6ή Τθυ.
πάνω άπ' τά γόνατά της, άφήνονι .~. —.« , . ._ ···.·»'
τας νά φαίνονται οί γάαπες της { ° ΤέλίΚ "ου αγαπηθηκε απ τη Φ.τσο, στην άρχή Γής
ω: επάνω, σφιχτές. κανονικές, φέρθηκε τόσο καλά, πού ή κακομοίρα ή Φίτσα νομισε ότι
στρογγνλές. Στό τελενταΐο της πή % , γ- υιι
δτ>μα. καθώς εκανε ν άνεβή τα τ€ μια μερά θά την οτεφάνωνε, άλλά 6γήκε γελασμένη.
λει-ταΐο σκαλοπάτι, ο' ενα τίναγμα -λ Τόλη^ ιιΑλι/·. ,-.ό^^^^.. σ;..α. -__
» '-' ' εΛης μοΛΐς πέρασαν ουο μηνες, αργισε σινπ πι»α,
της ψονστας τη;, φανηκε ενα κομ Γ ^ ' ' "ν- «'γυ Οΐγα
σάρκα; πάνω άπ' τό γόνα- νά κόβη καϊ τής έοτελνε μόνο χρήματα νά περνάη καί τήο
πού θάβλε.ιε.
νατολικό καΐ δυτικό, άναγνοίρίξο- οχής των Κοράμων. Ή τεχνοτρο
- πία καί ή έκλογή των &εμάτων
στήν διακόσμηση, ή άρχιτεκτονική,
ή παράστα<τη των μαρτΰρων τή; με ενα 'έξαπτέρυγο κι ενα μορφο. ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ. Στερεϊται σήμΐρα άπό διακοσμη-' 15η; Νοεμ(>ρίου καί τής 13ης Δέ¬
ση, έκτός άπό μερικοΰς δίσκους ά
γίων, πού διατηροΰνται στίς σκά-
ψες τών τόξιον. Οί σκάφες τοϋ Β.
καί Ν. τόίον είναι άφιερ<ομέν·νς στος προφήτες καί τού Α. καί Δ. στοίις μάρτυριες. Στό Β. τόξο δια κρίνονται «ΗΛΙΑΣ Ο ΠΡΟΦ1Τ. ΜΙΧΕΑ Ο ΠΡΟ..·;». Στό Ν. τόΗο «Ο ΠΡΟΦΓΠΣ ΙΣ.Α. (Ήσαι <χ;), ΙΙΡΟΦΗΤ.. Μ. ΡΔΟΧΙΛΣ (Μαρδοχαϊο;), Ο ΠΡΟΦΙΤΙΣ I- ΟΝΑΣ κώ ό Ρ)Φ ΖΛΧΑΡΙΙ- ΑΣ» Στό Δ. τόξο, δπου οί δίσκοι ■είναι παλύ <κ6ησμένοι, διατδάξομε άκόμη τά όνόματα «Ο ΑΓΙΟ Σ ΜΕΡΚΟΤΡΙΟΣ κοά Ο ΑΓΙΟΣ ΙΙΣΙΔΟΡΟΣ». Στό Α. τόξο δύο οίσκοι διατηροΰντα! άκόμη. Οί ά'- γιοί. έδώ ?χου*ν αύστηοά πρόσο»πα μέ μακρυά μαύρα γένια· Φοροΰν χιτώνιο καΐ χλθιμύ&α κι επάνω ά¬ πό τα κοντά των μαλλιά ενα μι¬ κρά κωνικό σκοϋφο, π^ρσικοΰ τύ- που· Ό ενα; άπό αυτού;, «Ο Α- ΓΙΟ2 ΘΕΟΦΙΛΟΣ» μπορεΐ νά εί ναι άπό τοΐ'ς μάρτυρες τής Σεβα «ττιείας· άλλά γνωρίξοιιεν κι εν«ν όι)Αον Θεοφιλο στήν ΚαΛπαδοκία. ΣΤΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ κειυβρίον καί ό τΰπος τοΰ τοΐ', θΓμίζοτ.·ν πραγματικα αντες τίς ίκλησίίες. Ή κτυπητή όμοώτη τα πού ύπάρχίι μ*ταιξύ τών πρόσω πων τής έκκλησίας αυτής καί τών Καρανλίκ Κιλΐισέ, Έλμ«λί Κιλκτέ, Τσαρικλί Κιλκτέ, μάς έπιτρέ.—ι νά σκεφθοΰιιε ότι είναι σύγχρονες. Ω στόσο, οί ίίκονογραφίες τής οίας αυτής εχονν μιά πρ<οτοττνΐία στήν έ'μ.τνιείΐιση καί μερικά άρχαί- κά στοιχεία. Ή παιρουσία τών ίί- κόνο>ν τών έρημιτών καί οί σκηνές
άπό τή ζιοή τής Μαρίας ΑΙγυπτίας
έξηγοΰν μιά δογματική προσήλθϊση
στούς πατέρες τής 6-ρήμοΛ "Οσο
γιά τίς παραστάσεις τών μαρτύ
Καθαιρτήριο καί
Βγαίνοντας άπό
τόν Παράβεισο.
τόν Καθΐδρικό
ρο>ν τής Σεβαστείας καΐ τών
ών παίδων στήν κάμινο, αντές ται
ριάζουν ιστήν είκονογοαφία τής
ν.οιλάδα; Μπελίσιτρμα. Τέλος, γιό
την ίστορία τής Βιαχντινης τέ·
χνης κατά τόν ΙΙον αίώνα, μπο
ροΰμε νά ποΰμε ότι ή έκκλησία α
τή προσφέοει μ«ρικά &είγματ·α
Ναό πήγαμβ στήν πλατεΐα Βέκκιο
μέ τόν πανύψη'.ο πΰργο τοι·.. Εί-
να, όγκώδες κτίριο. "Εχει δμ(ος
άριαοΛΤκά σΰνολο καί πλαισιώνεται
αέ δυχ).ές καμάρες καί πολεμίστρες
Είναι σχέδιο τοϋ άρχιτέκτονα —
γλύπτη Άρνόλφο ντί Κάμπιο. Κτί
σθηκε κατά τοΰς χρόνον; 1298 —
1314. Τό έσωτερικό τού πολντίξε-
ται μέ διάφορα γλνπτά καί ϊίκο-
νογραφίες τών φημισμένων Ίτα-
λων ζςυγράφων: Λεονάρντο ντά
τού,
ό; των ήταν διακοσμτιμένος μέ Βυ
ζαντινά νομίσματα. 'Τπήρξαν κα¬
τά καιρούς πιστωτές των αύλικών σΕΙ ·'ΧοτΓε ^ν
τής Ενρώπης. "Τποστήοιζαν καί 6
ηθοΰσοτν τούκ: μεγάλους καλλιτέ , , ...
χνες). Στή σ^έχε,α έπισκ«ρθήκα. ανυπομονουσε να την ίδη.
... .Λ ΛνΛντ,>™ Π,',^ίτη,. Τλ ντί ~Ι|Λ? οεν '^»«"ε Χ»Ε=;
.[ 5ο «εϊνος ό "Ομηρος τούχ,ε 6άλει ψύλ
,τα λονς στ' αΰτιά καί τώρα σχεδον
1 1[>·
με τό
ρω-
σιμό τού αρχισε τό 1560 καΐ έτε-ι Χη(Τ!: ,
λείωσε τό 1580 άπό τοΰς άρχιτέ-! ,~ ,
κτοντς: Βαζάρι, Παρίγκι καί Μπου 'ν^ω μα °
νιοταλέντι. Έκεϊ ατιμάζεται ή
Στοα Τέχνη; Ούφφίτσι. Άπό τί;
μεγαλ.ύτερε; σνλλογέ; τέχνη; (Ζον , „
γραφΐκή, Γλυπτική, Γκοπελέν κτλ.) βνλλογιξοταν ο Τωνης, <η θανα, ές εστΐΐ?Λΐ νά τί; ήταν σπιτι. Κόπον Το έλειπαν. "Ε, δέν διο κάνει· θά τίς δοΰμιε «θ' άξίζει τόν τίς είκονογρ,αφίε;:τήν Άγία Οίκογένεια τοΰ Μιχαήλ Αγ για "'!* γελον. την "Ανο,.ξη καί τή Γέννη «.μ^η-, για μια ^.κρη ση τής Αφροδίτης τοΰ Σάντρο ", „. Μποτιτσέλλι, την Παναγία μέ τά ύ είναι Λί£α* μ«θνλιοτ«α. ολα μυριςαν ,^ν ^Ιν^.....„,_„..„ ... Μποτιτσέλλι, την Παναγία μέ τό Βίντσι, Μιχαήλ Άγγελον κλπ. Γύ1 θείον Βρέφο; τοΰ Φίλι.τπο Αίπιτι σ^0/·είο κι 0Λα '^ιχναν πως θσ- καΐ άλλ«. 'Επίση; εΤδαμε άρκετά ταν ,χανβ*α κοοιτσοπονλο που α/ι- Έλλην.κά καί Ρωμαϊκά άγάλμα- λο α:Γ0 δΜχα!'Ε? Χ1 απο 6ι6/"'' ο(.) στήν πλατεΐα ΰπάρχονν τρείς άρχιτέκτονε; Κιόνι καί Ταλέντι· Περιλ.ομδάνουν 1) την άπαγωγή τής Πολ.ιξένης. "Εργο τοΰ Πιο Φέντι. (Ή Πολτιξίνη ήταν άπό την Ισπανία 41—54 π·Χ. Την εί¬ χον άπαγάγει γιά νά την διαφθεί ροιιν. "Οταν ήρθε στήν "Ε)-λάδα βαπτίσθηκε χριστιανή καί μέ την άδελφή της όσία Ξανθίππη άφοσιώ τα- Φεύγοντας άπό την πινακοθήκη' ε τ, καί πηγαίνονταις πρός τό ξενοδο-' * ^ χείο γιά φαγητό περάσαμε άπό τό διόροφο σπίτι τού άθάνατου ποιη χ^ερε τιποτα. Οσο πλησίαζε ή ώρα πού θά το «λο σιόοοφο ατίτ, τοθ άθάνατου ποιη τή Δάντη. Στό ίσόγειο λειτουογοϋ Λλί'θο' κουνιοταν ποος τη σε έστιατάριο. (Συνεχί'ςεται) νο')τερης τεχνικής. Ή εϊκονογρά Φησή της πρέπη νά τεθή μεταξί των έτών 1006 καί 1060. (Σιινεχίζεται) Ήδογραφικά άνάλεκτα —1— ΣΜΤΡΝΕΙΚΙΑ ΗΘΟΓΡΑΦΙΑ «ΖΕ» ΤΑ ΧΑΝΤΡΑΚΙΑ ΠΟΤ ΓΤΑΛΙΖΟΤΝΕ «ΖΕ» λένε τα χαντηάκια σέ διά <ροριαι χρώματα πού γναΑ,ιζουνε κιιί άκτινο&ολοΰνε. Ή λέξη τΖέ» «Ιναι γαλλικιά κ«1 θά πή «ποιχτίδι τοΰ φωτός» δηλ. λάμνΠ- Μιά φορά, λέει, μιά Φραγκολ€ βαντίνα άνταμώθηκε μέ μιά φιληνά δα τση, Άρμένισα, <ττό Φράγκο— —μαχαλά τσή Σμύρνης (σά νά ποΰμε στήν όδό 'Ερμοϋ τής Αθή¬ νας). Καΐ λέει ή Άομένιασα: «Μπ»νξοΰο Μαρί» καί άπαντα ή Λε6αντίνα: «Μπονζούρ·, Μαρκουί, τί γυρεύει; άποδώ;» Λέει ή Ά^μένισσα, ποΰ δΐν ήξε ρε καλά έλλτ}ν4,κά: «Άστα, Μαρί μου, γκερίζει (γυρίζ(ο), γκερίζει ντέν εΐχε ΖΕ». Τηνέ άρωτά ή Μαρ ί: ΤθΟ Δρο; ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ «καί ποΰ τμτήες καί δέν είχε ΖΕ;» Τσή άπαντα ή Μαοκ-ουΐ: «Ήπήα Σολ.άρι, δέν είχε Ζε, ήπήα Ξενόπουλο, αμάν, ντέν «Τχε ΖΕ». Τσή λέει τότες ή Μθιρί: «Καλέ, δέν ήπήες στό Μπόρ—ιια·ρ <3(έ;» Καί λέει ή Μαρκουί: «Καί Μπόρ—Μαρ<τέ ήπήα ντέν εΙχ« ΖΕ Αίμαν επιειτα τυμήτηκα Άρμένικος μαγαζί Σιδρισαριάν, Ταμάμ (άκριβώ;) είχε ΖΕ». Καί τσή λέει, στό τέ,λο;, ή Μαρί: «Πάαιν€( τώρ.α, σπίτι σο^, νά ξαπλωθή; γιά νά συνέρχη;^- Σημείοΰμα.— Τα καταστήματα Ξενοποΐλου Τό Έλληνιχο 'ΑβτονβνΐχΛ ΑΣΠΡΕίΠΌΥΛΙΠΕΣ εκ προηγούμενον) Τό ρολόι χτΰπησε έφτά καί μα ία μ' αΐτό ακούσθηκε τό «γκόγκ». Ή Μαίρη μπήκ στό δωμάτιο, την ιδία στιγμή, μέ τό δίσκο. Ή "Ελεν σήκοχτε τό πλέξιμό της, ποΰ είχε πέσει κάτω, τ' δφησε πάνω στήν πολνθρόνα κι' «φ'υγε. Ή καμαριέ ρα έ'&αλε τό φαγητό μπροστά μου ής τ' άρχινι- καΐ πήρε σμένα μανίκια. •—Ι1λ.έκι?ι πολ.ΰ νρήγορα- ©ά τό τελειώσει- "Εχει πέντε μέ; τή;
μείνεχ καιρό; καΐ ■στόν πύργο. ΕΙ
α,ι μαγεία. τό χίΐψιώνα! θά πεοά
σετε ζμορφοι. Πηγά, γιά πρώτη
φορά, τόν πε^ασμένο Γενάρη, μα
ζί με την "Ελεν. Άπό τότε ό νοΰς
μου «Ιλο κεϊ τριγυρίζει. Σά; ζη-
ΰ».
—^Δέ θαρ·θ·6ΐ; μέ μδ;;
—Δέ τ)έλ»ει ό φίλο; μου νά μ' ά
φήσει. Παίρνω πάντα την δδειά
μου οιύτές τίς μέρες.
Γιατί πήνατε στόν πύργο;
—Γιά τίς έπισκευέ;. Είχε καεί
ή
Τ»)ς ΑΓΡΑΣ Ν, ^5ΡΟΣΟ^
Ή Μαίρη εφτανε βτήν πόρτα
πορτιτσα που τΐ(ν κρατουσε κ,.'.ει-
στή ενας τοΰρκος ΰπάλληλος- Οί
κυρίτς είχαν σηκωθή άπό
μπάνκονς κι' έτοιμάζονταν, οιώρ-
τού;1 τια!
μππατσα και τα Λαιμα, με ποΑ.ι»χ&ο>
μίς κομψές όμπρέλλες κα'ι οί πιό-
τρρε; δσπρες άσπρες σάν τό γά-
λα, παχουλές κι' ώραϊες. "Αντρες
πολλ.οί μέ τα ψαθάκιτι στό χέρι,
άλλοι μέ κάσκες κι' δλλοι μέ τα
τ-· . . ' ί. ■ σακκακια βγαλμενα. Νεοι με ανοι
Γιρισε και με κυτταξε κ·οΐ"νωντας ""ΛΛΙΑΐΛ·'"· "'"■ ·ε*< , ν ■ θωναν τά 6έλα το,ς καί τά μεγά|ταν εύτνχισμένη κι' δμως, τής έρ λ.α ψάθινα καπέλα τονς, άλλες ά- χονταν λ.ιπϋθιμιίς. Τέτοιο πράγμα λα,φρά ήλιοκαμένες μέ άνοιχτά τά'δίν τώχε ξαναπάθει- Ό Τώνη;, πού δι μποηοϋσε νά .τού άπό τό σφίξιμο τής καλτσοδέ πλΠΡωνε το νοικι της, επειδη την λυπότανε, την εϊχε £ε- τας, πριξύτανε -ρογγυλη. παχο«- μυαλίοει καί την εϊχε πάρει στό λαιμό τού, γιατί την ο™ )« ηιτηητη Τη ιττ-ηΆηΓ τπγ Γττη/.', · · ■ ι» ν ι υ- μάτησε άπ' τό Κουρεϊο πού δούλευε, άπ' τή πελατεία της, πού έβγα2ε τοΰ κόσμου τα λεφτά. Ή Φίτσα έμεινε μόνη κι' έσκεφτότανε, εάν έπρεπε νά ζαναπάη νά δουλέψη στό Κουρεϊο ώς μανικιουρίστα, για- τί τ' άφεντικό της, τής εϊχε παραγγείλει έκατό φορές να ζαναπάη νά δουλέψη πάλι, πού της κρατουσε τή θέσι α¬ δειανή, ή νά τα φτιάση μ' ένα γεροντοπαλλήκαρο, πρώην πελάτη της, πού την κυνηγοϋσε χρόνια τώρα, κι" εϊχε ξο- δέψη γι' αυτήν άρκετά χιλιάρικα. Ή σκέψις αυτή την βασάνισε δυό —τρείς μέρες, οπου ένα πρωΐ, λαβαίνει ένα γράμμα άπ' τό γεροντοπαλλήκαρο καΐ μέσα τής εϊχε βάλει ένα χιλιάρικο κολλαριστό καί τής έγραφε, ότι αν τόν δεχθή γιά φίλο της, θά έκανε χίλιες θυσίες γι' αυτήν. Δέν παρέλειψε νά τής δηλώση, ότι έ- σκόπευε καΐ νά την παντρευτή, νά την κάνη γενικό κλη- ρονόμο τού, νά κληρονομήση ότι εχει καί δέν εχει καί μο 2ί μ' ολ' αύτά καΐ τή μεγάλη τού σύνταξι, πού εφτανε τίς 15 χιλιάδες. Ή Φίτσα έν τώ μεταΕύ, πού είχε φθάσει σέ ήλικία κΓ εί- αα πού έκανε γιά δαύτην τό γεροντοπαλλήκαρο, έκατοε καί τοϋ 'γραψε ένα συγκινητικό γράμμα καί τοϋ παρήγ¬ γειλε νά έλθη άμέσως, γιατί βρισκότανε σέ κακά χάλια καί άπ' τα νεϋρα τα πολλά, εϊχε φτάσει στό σημεϊο ν' αυ¬ τοκτονήση. Ό γεροντάκος, μόλις έλαβε τό γράμα της, έτρεζε ά¬ μέσως κοντά της καΐ σάν καλάς πατέρας, ή σύΖυγος, ή αδελφάς, εφρόντισε νά την παρηγορήση. λή, άφράτη. Τό στήθο; της επα/.'. λε καί %επ«τιόταν, καθώς έ'σκυ6ε τρέχοντας· ,"Εφθαιθΐ; λαχανιασμένη[ έ'βγαλε την καπελίνα της μέ μ:ά αφελεία καί την κράτησε μαζί μέ τίς χαβλοΰδες στό έ'να χέρι, τίνα ζοντας τά ξονθά μαλλιά της πρός τ ά πίσω. Ό Τιόνης, άπό μέοα, μόλις εί- δ€ τή «καινονργια» τού ξαδέρφη, ζαφνιάσθηκε άπό μιά ενχάριστη εκπληξη. Αύτάς τή φατταζόταν κα νένα μικρά μαθητοΰδι, φθβιτσιάρι κο, ντροπαλ.ό καί τώρα Ιβλ^επε ί¬ να ν «κόμματο»! «Μπρά6ο! Νά μή βασκαθής παι δί μόν!», είπε μέσα τον. 'Εκείνη πάλι, 6έ6αιη πώς ελΐί κάπου ήταν ό ξάδερφός της, πλη σία<ΐ'ε μ* ενα γλι·κό καρδιοχτνπι κοιτάζοντας έρωτηματικά τό θεϊο της. Τά μπράτσα της, γυμνά ώς τόν υ>μο, στρογγι·λά, χι·.τά καί .τα
χο'.,λά, ^εσκέπαααν στή μασχάλη
τη; τή σκιά πού εκαναν οί ξανθές
καί σγονρές τριχίτσες, έκεϊ στήν
άπόκρι«φη γο>νιά τού κορμιοΰ της,
καθώς τά σήκωνε ν" άγκαλιάση
τό θεΐο της.
Γιατί τώρα, τόν έφίλησε τό θηο
της ή Λι'ζα, έκίϊνο τό πριυΐ; Λντό
δέν γινόταν ποτέ. Κι' σΐτή δέν ή-
ξε&ε! Είχε δμως δοεξη νά φΐλή-
ση κεϊνο τά πρ(,>ί, νά φΐλ.ήση δλο
τόν κόσμο!
—'Κατεργάρα.·, έκανε ό θεϊος.
«'Ε&ώ είναι..».
—Άλ.ήθεια; Κι' εψίχχνΐ λαχτα
ρώντας, μέ τόσο άνοιχτά τά μά-
Ή καρδιά της πηγαίνη νά
σπάση τώρα. Κατα?Λχ6αινε πώς ι,
τό κ?,φά).ι άρνητικά.
—"Οχι. "Εμ,ενΐ. 6ώ! Μαξί μα;.
χτά τό λαιμό καί μέ ασπρα φΛνελ
λέναα πανταλόνια, άσπς-α παπού-
τσια, κομψοί δλ.οι, κονβεντιάζον-
_ . ι τας ιιέ τίς δεσποινιδονλ>ες τίς κομ-
επρεπε να πα> ακομα. Ι ,β ^ ,. <. . , ■ »» . /-ν., . · ' ψες, ποΐίΐιοιαι,αν με καλοκαιρινό; —Μαιηη... Θελεις να πιασοννε * ,, < ' · « ολό/.ενικες νκφες, κοκετες σα ορυ σερές νεράϊδες, χαριτιομένες. Μι- Τριελλάθηκα- "Ενοΐίοσα δτι κάτι. τό δοιλ.θφόνο; /.ουσαν ολ.ες, με <ρωνι« στα Ί | ς ίέ'να μεγάλο μέρος- "Οταν επινε ή Κύνθια, δέν ήξεριε τί εκανε. "Ε6α Σολάοι καί Μπόρ—μαοσέ, (Μπόν ^ε φο>τ,ά νά τόν κάψε,ι! Δέν μπο
—-μαρσέ) ήτανε άπτά καλά κοί με &οΰσ;ε να τον κλτιρονομήσει.
Ήταν ετοίμη νά 6γε.ΐ. "Εκανε
στροφή καΐ μέ κντταξε στά μάτια.
—'"Οσο κι' Ισεϊς! Φτάνει νά μή
ταλαιπίΛοηθεί άλλο ό σέρ "Εντον
αρντ.
θά είχε πεί κι' αύτη ψέμματα'.....'?" '„ ,'' ~~ """.Τ*"" ,".""
, „ . ι^·-»- (ποοακι αν αργουσανε λιγο ακομα·
στήν αστννομια. Μισουσε την Κνν. " ...
θια. Έκτιμοϋσε 6αθειά τόν "Εν-' ._ , , , , , , ,
^Γ. £ · ·α·- > »Ι Εκεινη τη στιγμή, απο τον α-,
τουαρντ. Τον σε6οταν. ΑλΑα, ο-' , „ , ^ . - ^
„! ΙΚ » , πεναντι «βερχανε» δυο γυναικ,ε;
σα ηξερε, οσα «Ι&ε κι ακουσε, τον
Ή Φίτσα έ2ησε δυό χρόνια μα^ί τού. Στό διάστημα αύ·
τό την οτεφάνωσε κι' ένα πρωί ό γέρος πέθανε καί την
άφησε γενικό κληρονόμο τού.
Οταν τόν άγκά-! Γύρω άπ' τή Φίτσα, μαϋευτήκανε τώρα διάφοροι κατερ-
λιασε δμα>; ή θεία τον καί μέ θέο' Γ . . ,. _ .
μη άληβινή τονδωκε δνκ> πλατειά" ΥαΡαιΟ'- διάφοροι γαμπροι, φιλοι δικοι της καί τοϋ
συνέρθη άκόμα άπό την εκπληξη,
βγήχ.ε όξω κι' δσο προσπαθονσε
κΓ ηθελε νά ιτανή εϋθιμο; καί δι«' ^
χΐ'τικός, τόσο γίνΐ|κε οο6αρό; καί
ζεστά φιλιά
το^ μάγουλα, άλλαξε ό
ς
ο; κ,αϊ χαμογέλασί νοιώθιοντα;
στά διά ρϊτη, γιατί εϊχανε μυριστή ψητό.
Τώνης ίί-
ώ
άνα-
μικρά μικρά.
. —Επί τέλονς! έκανε ό Περι-
|κλής! Νάτε;! θά χάναμβ τό 6α-
ενοχοποιουσαν
Στ
κι ακοναε, τον 2£
, » - ι έογαιναν τρεχατες.
' ανοιγμα της ' , . .
•^, ^/:1. 'α' Η ^πτεΡα. η κΐ'(?ι·
. „ , , ,Η μητε
πορτα;, ετοίμη να την κλεισει, προ , ¥ί
* 5 ^ ' ' ' ¥ ι λις Ιδει/νε
συεσρ: ,
γάλα καταστήματα τής Σμύρνης.
Ο άναγνώστης νά μάς συγχωρή
γιά τά ήχητικά λογοπαίγνιο.
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Έκπαιδευτικά Βιβλία
ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΠΑΙΔΑΓΩΠΚΗ & ΨΥΧΟΛΟΠΚΗ
ΓΝΩΣΙΣ (Διά γονεϊς καί διδασκάλους)
Α' Έκδοσις
—Δέν εΙδ<ΐ. τόν κύριο Φάρλοου κεΐνο τό βράδυ! Έλειπα τρείς μέ $·ες. ΕΙχα γνρίσε, τ' άπόγεμα. ΕΙ- μουνα πολύ ταοαγμένη μέ τό θάνα το τοϋ σέρ Ρίτβαρ/ντ καί τοΰ Τύ μας. Δέ σκέφτηκα νά ρωτήσω άν έ,μενε άκόμα έδώ ό γιατρός. Άλ¬ λά, μπορεΐ νά ήταν στή διβλιοθή- κη μέ τόν σέρ "Εντουαρντ. "Ητα- νε κι' «λ>Λΐ μέσα.
Κάηκε κανένας; Ι "Εφυγε. Δέν καταλάβαινα τ [πό
—"Οχι. Μόνον έγκαύματα πά-^τα! Για,τί μέ τόση «ύκολία, λίγες
βάνε δλοι·
Την κύτταξα στά μάτια.
—Γιατί είπες: «Λέτε νά τή σκό' λοφόνο; Μήπος γιατί είχε «άλλο-
τωσε ό κύριρς;^ Ποίον έν*νοοΰσ*ς;' θι>; Μά, ποίος νά ήταν; «"Εφυγι
"'Εμεινε, γιά λίγο, σκεςρτική δι-'στίς δωδεχάμιση ακριβώς», εί.τε ή
στάςοντας. | "Ελεν. Γέλασα χωρί; νά τό θέλω.
μέρες πρίν, έτοιμαζότανε νά μοΰ
πε,ί τ' δνομα κείνοι·, πού νόμιυε δο
|
—-'Η φωνή της σι' Μέ τό δίκιο τού ό Ρόλαντ θά κάγ
ν,ανή. —Ποέπει κάποιο; νά την χαϊε γιά την ήλιθιότητά μου! ΤΗ
σκότυχϊε... —π-ήρε τό δίσκο, πού ταν άπιλοΰστατο. Ό Ντεμιέρ δ·έν
εσπρωξα άπό μπροστά μου. —άπ'. ειμπαιν·ε στό <τπίτι τους- Ό "Α/^ι- τού; τέσσερε;. (περτ ίίχ,ε φΰγει. Ό Φάρλοου έ'- ΥΠΟ Τθυ δΐακεκρψενθυ Εκ) ΚΟυ Κ. Π. Ι. ΧατΖηκωνσταντη ( _Τέσσεοες; άπόορησα Ποιοί ίΐ μενε μ«ζί τους. Ό Λέαλυ "Αντλεο Ό δια»ϊκριμένο; έκπαιδευτικύς κ· Π. Ι. Χατ^ηκωνσταντης, έξέδοι σιε σνγγραμμα επι στημονικόν καί διδακτικόν επί τού έν τίτλιο θεμα τος έκ σελίδων 223 Έν τέλει, ά- φΐερϋ'χνει κεφάλαια, διά τόν ρόλον τής ψυχαναλνσίεο); εί; την παιήα- γωγικήν, άναπτύσσιον τάς ιδίας των Φοόυντ, "Αντλερ καί Γιούγν. Όμολογώ, υτι, σπανϊιος είς την μαχοάν δηιιοσιογρααικήν, έπιστη- Μονικήν μου επίδοσιν, διεξήλθχι, μΐ τα τόσης πςοσοχής καί ίνδελεχεί αί. βιβλίον έπιστηιιονικόν — έκ- λαϊκεντικόν, ώς αντό τοΰ. άννώ- οττον' ιιον κατ' διριν, ίκπαι^εττικυθ κ. II. Ι. ΧατζτρΜονσταντή· 'Τπήρ- Εα .τοσσωΛΐχός <ρίλ«ς τοΰ Βορρενι, τού 'ΚΛανχοπούλου. τού "Αντλερ, τοΰ Φβόι·ντ καί τον Γιούγκ, άλλ.ιι χιιί τοί' Μπέρξον, τοΰ Καλλιάςο, τοθ Άνδνούτσονν τού Λογοθέτη Μοί παλλών άλλων, γιγάντων της ♦ιλοσος'ίας χιαϊ τής Παιδαγιογι- >>ς κα* γνυ>ρ«ξι·> κιιί τα γεγοαμμέ
»ιΐ Μοί τά οεσνγημένα. των ίδεών
«αί τ Αν ά,ιονεών των. Τονίζι», ΰ-
*»», τλ ωραίον τουτο βι6λίον, €Ϊναι
προϊόν Ααβυτάτης μελέτης καί .τε!
βας, β«ιη<»κ*>·τιχότητο; «αί άνθρ«)-
Λογνωσνιις, ·»|ηχικής χτιλλιεργείας
«αί Λν«ϊ»ατικής εκλΓ.ττννΛΓΐος.
Πρό .ταντός δέ, εΐνα, χσθρ*πτι·
«|Μ ζηλ«ν*ής Λαιοαγωγικής «εί-
ρας, γνώσεως ψιιχολογικής γονέ-
ων, .ταιδιών, περιδάλλΛντος, κοι.-
ν«)νια; καί Σχολείου· θα ίν-Τιδκό-
ξω νά γνωρί<τα> προσωπικως, τόν ι
(Τυγγροκρέα κ·
II.
Ι. Χατζηκων-
σταντήν, διά νά «ηι'ςητήσω μαξή
ναι αύτοι;
Δέ δίστασε.
—'Ό κύριος Μάριλεϋ,
—γιατι, ταχα, οχι
ήταν έγκαταστημένος στόν πύργο.
ό κύριος Ποίος έ'λειπε; Ό Μόρλεϋ! «Μπο-
ταν, σημεία τίνα τής, δλως Ιξαι- .ξνας γιατε ή Μαίρη. ΙΙοιί
ναι καί πέντε! Ό κνριος Φάρλοου μπορούσανε νά είναι; Μόνο στενοί
| φίλιοι. Ανηός κΓ δ Φάρλοου!
"I-
στό Γιοχά- ' σως μερικοί άκόμα, πό δέν ίίχα-
λόγον καΐ κατηρτι<σμένον έκπαιδδυ Τικόν. Οί γονεΐς, πρό πΗντός, θα, εΰρωσΐν θησιανρόν άνρκτίμητον €Ϊς τά βιβλίον τουτο, διά τό οποίον πρέπει νά «ύγνωμονοΰν τόν κ. ΙΙ.' Ι. Χατζηκιονσταντην, άφιερώοαν- τα, ώς φαίνεται, καί κόπον πολύν κχιί αγάπην περισσίιν καί αφοσίω¬ σιν ΰπερ,τνρισσήν, διά την ώφέλίΐ αν των παιδιών, την προλοπήν των κοί την απροσμέτρητον εΰερ- γεσίαν τής 'Ελληνικής καί, νενι- κώτε,ρον, τής ταλανιζομένη; έλληνι κης Κοινωνίας. έξ δλης καρδίας, μο.; έκααιδευτικόν - δ£ς πρΙν | νέ καμμιά σχέση μέ τό έγκλ-ημα. Ή Έλ*ν €ΐχε δίκιο! Άλλά. Μή πως ή Μαίρη ήξε,αε; Αδύνατον. κΐ'ρία Ελένη, μό πώς ·ήταν τριανταπεν σαοάντσ χρονώ, ένώ —είπα- μ?— ήταν σαρανταπεντάρα. Ό- μοοφογνναίκα δμω;! Παχονλή δ¬ σο χρειάζεται,άσπρη μέ πολΰ μαΰ- ρα καί ώραϊα μάτια κι' ίνα στόμα πού, καθώς ήταν τό πάνω χεϋ.ι Φίτσα έν τω μεταΕύ, πό είχε φθάσει σέ ήλικία κι' εϊ- ετρακόσα τά μυαλά, δέν έδωσε σημασία σέ κα· μαλακιά καί ζεστή άγκτιλιά καΐ νένα, άλλά κάλεσε κοντά της τόν Άγγελο, ένα συνάδελ- : μάτια τής δμοο-' . , ^. . -,, . _ φης θείας τον. "Ετσ, τόν παοάλα φο ΤΓ|ο:ι Π0υ δουλευανε μα-!
καιρία αυτή, επιασε «ύθόρμητα τό
πανι τού
Τ. ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΣ
μη ό
κεφαλάκι τής Λίξαςμέ Οικονομολογικά Βΐβλία
τίς παλάμες τον καΐ κόλλησΐ τά
χείλη τού στά δικά της.
(Σννείχίςεται)
Σίτσας Καραϊσκάκη: Παρουσιάση βιβλίων
ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ
ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΑΠΟ ΤΗΣ
ΑΛΩΣΕΩΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ ΑΦΙΞΕΩΣ ΤΟΥ ΟΘΩΝΟΣ
Υπό τοϋ Δρ. κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Α. ΝΙΚΟΛΕΤΌΠΟΥΛΟΥ
Μήμτως μοΰ τόχε πεΐ κι' αύτό ή Τότε θά τάλεγε δλα στήν άστννο-
Σ υγχαίοω,
τόν άγνχ,χΓτόν
σνγγροκτέα κ. Π. Ι. Χατζηκωνσταν
την.
ΣΤΕΦΛΧΟΣ Κ. Ι1ΑΧΟΤ —
ΛΙΠΠ1ΩΤΗΣ
ΜΙΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΕΣΗΕΑ)
Μέγας "Αοχων Οίκοι<μ. ΙΙατριαρ χείον Κων) πόλεως "Ελεν; Άλλά τ; χρ·ειαζότανε, τώ¬ ρα πιά, οί λεπτομέριεΐίς; Τό 6έ- 6αιο ήταν δτι <>ρισκότανε στήν
Αγγλία κείνη τή δραδ'.'ά. Κάνον
τας την άδιάφορη, «ίπα:
—Νομίζιο πώς ό κύριος Φάρλο
ου ?μενε στό Έδιμοοΰργο! ·
μισ. Τό ΐδιο κι* ό "Εντουαρντ.
Ή πόρτα άνοιξε άπότομα κι' ή
"Ελεν, γεμάτη χαρά, μοΰ φώναξε.:
(Σχήμα 14X20, σελ. 170, διη
γήματα δέκα πέντε, μέ γλοοσσά-
ριο στό τέλο; τνπιομένο τόν Δ>:-
κέαβριο τοϋ 1971, στό τυπογρα-
φείο "Όν «έλλ.ηνικοϋ βιβλίον»)·
Τό διήγημα, ποΰ επαξία ψέρε
τό ονομά τον, είναι άπύ τά πιό
δΰσκολα καί τά πιό άπαιτητικά ει¬
δή τής λογοτεχνίας. Άπαιτεί στήν
άρχή κλϊμα στή μέ<Γη θέοη τού προ6λήματος καί στό τέλος τή λύ¬ ση αύτοΰ- Ό Γκαΐτε έ'λεγε πώς κάλλιο νά είχε νά γράιρει ενα μυ- θιστόρημα παρά Ινα άρτιο διήγη¬ μα. Στό μνθιστόρημα μπορεϊ κα¬ νείς νά τεντωθ>εϊ καί νά άναπτΐ'-
χθεί, στό διήγη,ιια ομτος τοϋ λεί-
πει ό χώρος καί γι' αύτό όφείλϋ?ι
νά σνμπτυχ'θεΐ. "Οχι γιατί δέν ε¬
χει τ! νά πεΐ, μά γιατί πρέπει πολ
λά νά πεΐ μεσα σέ λίγα. Λέγει
πιό λίγα άπά δ,τι άπαττεΐ τό διή-
γημα κιαταισταλάζει στό λογοτεχνι
—Ή Φύλλις! Ήρβε ν"
οίει παιχνίδια γιά την "Εστίρ...
' - (Στ·νεχί'ςεται)
άγοοά ν·® σκίτσο. Άναφέροντας
φτάνει στή νο·.6έλα.
πολλά
ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Αθηνά — Δεκέμβριος 1973 — Σελίδεο 157
Πωλεϊται παρά τώ συγγραφεϊ
(Στρατηγοϋ Πλαστήρα 55—Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282)
ΠΩΛΕΪΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
πολλοί «ματωμένο σννοικέσΐΛ»
σως απο καποΐα παρελκ.ση στον ."ν Έλ}αδι άπό
«ματωμένο γαμο> τοΰ Φΐντερίκο
Γκάρτσιπ Λόρκα ή γιατί τό αιιο
λέξη
Είς σελίδας 110, ό διαπρεπής
Τοαπεξιικός καί Οκονομολόγος κ.
Δημήτριος Α. Νικολ.ιετόπουλος εξ¬
έδωκε ιύποι; την έναίσιμον επί δι-
δακτορία διατριβήν τού εί; την
ΑΣΟΕΕ. Ή μελέτη αύτη οντιο;
πςωτότνπος καί τΕκμηρκομένη είς
ανώτατον ί»αθμόν, κατά τό άνθρω-
πίνως δυνατόν, τό γε νυν, έξετά
ξει την ίστορίαν τού Νομίσματο;
τή; άλώσειος μέ-
X01
τΠί άφίξεο»; τοΰ "Οθωνο;, πά
ρατιθιεμένης έν τέλει πλουσιωτάτης
στη Λίξη/ματαιωμενον παρονσιά Χσ1 αίθεντ,-/ίοτάτης βιβλιογοαφί-
ι,π μια καπως αχιονευτη χασμω-
δία-
άς.
ίίς τόσο το εσωτερικό τοΰ έρ¬
γον είναρ καλοχώνεντο.
Σε μιά γλώσσα ξελαγαρισμένη
—μιά πού ό σνγγραφέας είνί', πά
θιασμένος γλοισσοδιδάοκαλος, δ-
πον σταθεϊ κι' οπον 6ς. Γιατί έκίίνη ή ! ■
ίνάρετη καΐ θΊχοραλία ';ο>ή θά ά- < ; ναδεΰεται πάντα στύ ψνχικό τους · τοπίο άναϊητώντας πάντοτε τίς ' λέ ίξ πού Ιχει άνώγκη κά- ', ΰ Όμολογώ, δτι ανέγνωσα τό Ει¬ δικόν τουτο βιβλίον ώ; τερπνόν ίστόρημα, θελγον, σαγηνίΰον καί ;ώ; τό ενδιαφέρον μέ καί Τή; τελνενταίας παραγοά- φον τή; «λη; μελ.έτης. Είνα, ϊργον φιλοπονοτάτοι; »πι- έρειινητοΰ, πρωτοτύ· που α/.ϊ δύσκολον οίκονομικήδ έπι- »Ο»<0»»»Φ»»»»»0»»»Φ»»Φ» στήμης ακί δή τής Τραπιεζχκής, οί κονομολογικής ίστορίας- Αί ίδιότητες αυται, άλλιοστε, <<- νεγνωρόσθησαν όμοθύμως άπο τ, τοΰς κριτάς Καθηγητάς .τής Α·Σ Ο.Ε.Ε· καί τοΰς είδικούς μελετΐ|- τάς καί έ.ταίοντος τοΰ ίδιοτΰποΐ' τούτου κσί δυσχεροϋς κλάδον. Πιστεύω, ότι, ό κ. Δημήτριος Α. Νικολετόπουλος, παραλλήλως πρός τά; άναγνωρισθίσα; ήδη έξπι ά; ίκανότητάς τ(υ ώ; άνωτα λ Ί Τ τον έπιτελοΰς τής Ίονικής Τρα.ιι ξης θά εϋδοκιμηση έξ ίσον καί εις τό σνγγραφικόν έργοντής έπιστη- μης τού καί ποοβλέπω δτι θά τιιιή ση, μετ" ού πολύ καί έδραν Παντ- πιστημιακήν, ή όποία ΐν τώ πρόσω πω τού θά εύτνχήση καί θά άνθο- φορήση. Στέφανος Κ. Πάνου—ΛιππιώτΓ,ς Δυμοσιογράφος (ΕΣΗΕΑ) Μέγας "Αρχων Οΐκουμ. χεείου Κθίν)πόλως καλέ; γη Θρ ανθρωπος, ποΰ θέλει νά εϋδοκι ; Ι ή μήσει- Τά διηγήματα τοΰ ΙΙανλον Φλώ- ! ί Τό «ματαιωμένο Όυνοικίσιο^ τοΰ ΙΙαύλον Φλώρου περιέχει κια τά τοία αύτά εϊδη τοϋ λόγον, έστω νι αν τά τιτλθφθρεΐ δλ.α διηγήμα- τα Καί λαογραφΐκό — ήθικογρα φικό σκίτσο περιέχει ώς π.χ. «στ' άαπέλια βρέχει» καί διήγημα ό¬ πως περισσύτε<>α άπό τά κομμάτια
αύτά καί νονβέλα δπιος τύ ΐελΐν-
τ".ίο «ή νύφη τής άγίας Μαρκέλ-
λ.ας». Λοιπόν τό βιβλίο δέν γ!ν£-
ται άνιαρό «νεκα τής ^ ποο«λίας κείνη; τής χαριτο>μένης πολνΐτείας 1
τού· Είναι σάν νά κρατάμε ενα πά ■■« τ" ·.....-.-..λ — _?---- _· '
νίρι ι»έ διάφορα φρ·οΰτα καί δκι-
φορετικές γει·σεις.
Ό τίτλο; τοϋ βιβλίον ωδήγησε
σΤό άποτέλεσμα νά τό ποΰνΐ πάρα
!
ρου είναι άλ.ηθινά δουρλιώτικα χο> !
ρ*ς «ταλίδια, γιατί
γιατί τά Βουρλά τά ε'ΙησΉ, < α καΐ τά χάρηκα στίς καλ.ές ! τονς μερες. ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ ΙΔΕΛΦΟΙ ΕΑΕΙΟΕΡΙΙΛ» ΙΙροοιάι Κ ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΠΕ1ΝΙΡΛΙ ΤΡΩΤΕ ΚΑΛΑ' Μ Ε ΓΝΗΣΙΑ ΥΑ1ΚΑ ΚΑΙ ΕΙ* ! μέ ίνάογηα τ6 άληθινό κλϊμα έ- ); ΛΟΓΙΚΑΣ ΤΙΜΑΣ ΜΕΓΑ Ε« ΒΜΑ ΠΟΛΙΤΙΙΜΒΝΟ ΟΙΚΟ· ; κεινη; της χαριτο>μενης πολνΐτείας <; Χ μέ τά μαγευτκό της πίνειο, τή ! Σκάλα. Τό λέγω αύτό μέ π«ποί- ' θηση γιατί τά Βονρλΰ τά ΐίδα καΐ τά χάρηκα ΓΕΝΗΑΚΟ ΠΕΡ1ΒΑΛΛΟΝ. ΠΟΥΘίΝΑ ΔΕΝ ΗΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ *♦♦
§ ϋ ■ ,::%
Εκεί οπου σφυρηλατοΰνται τ άτράνταχτα βαθρα τού )
Πολιτισμοϋ μας
ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΜΠΟΔΟΣΑΚΗ
Η νέα μονάδα τής Όλυμπιάδος τής κλάσεως των 300
έκατ. άνεβάΖει τή γενική παραγωγή των λιπασμάτων κα-
τα 80% καί παρέχει μεγαλύτερη ποσότητα χρυσοϋ καΐ
αργύρου.
Ανάμεσα στ'ις πλουτοπαραγω-
γικες πηγέα τοϋ έλληνικοϋ χώ-
ρου, ή σημαντικώτερη, αν όχι καί
ή κορυφαία, είναι ό όρυκτός μας
πλοϋτος. Εύθέως δέ άνάλογες
πρός την βαρύτητά τού γιά την
έθνική μας οίκονομία είναι καί οί
τεράστιες δυσκολίες στήν άναΖή-
τηοη καί τή·/ άνόρυΕή τού. Ή μόν-
να γή κρύβει Ζηλότυπα τούς πο¬
λυτίμους θηοαυρούς της και τούς
αποκαλύπτει μονθχα υτούς τολ-
μηρούς ήρωες.
Μιά πρόοφατη ενημερωτική ά-
ποστολή 1ΟΟ1 μετθχων στα μεταλ-
λείσ Κασσάνόρας, πού ποαγματο-
ποιήθηκε στά πλαίσια τής σιενής
καί νόνιμης συνεργαοίας τοϋ τρι-
πτυχου: Διοίκησις — Μέτοχοι —
ΈογαΖόμενοι, μάς εχάρισε πολύ-
τιμες έυπειρίες: Έπιβλητικά βιο-
μηχανικά μεγαθήρια, σΰγχρονος
μηχανικάς έΕσπλισμός, άπέραντες
στοές πλημμυρισμένες άπό στρα-
τιές έργατών ηού άναστατώνουν
τα έγκστα τής γήςκ ή σποία κα-
λύπτει έ-κταση πολλών χιλιάδων
τετρ. μέτρων. Άρτιώτατα κατηρ-
τισμένο έπιστημονικό καί τεχνικό
προσωπικό άποφοίτων άνωτάτων
οχολών τοϋ έσωτερικοϋ κα'ι
τερικοϋ, κάπου 32 τόν αριθμόν,
ολοι τους οφριγηλοί νέοι, κάτω
των 40 έ τώ ν, ντόπιοι ©ρακομα-
κεδόνες, είναι ό έγκέφαλος τοΰ
μεγαθηρίου, πού έργάΖεται νυχθη¬
μερόν μέ την δσβεοτη φλόγα νά
δώση ό,τι καλύτερο στήν έθνική
μας οίκονομία καί νά φανή άντά-
Ειο των προοδοκιών τοϋ μεγάλου
οραματιστοϋ κα'ι δημιουργοΰ τής
Έλληνικής Βιομηχανίας, τοϋ Μπο-
δοσόκη Άθανοσιόδη. Ό επί κε¬
φαλής των έπιστημόνων στό έρ·
γοτάΕιο Στρατωνίου χημικάς μη¬
χανικάς κ. Τάκης Μιχαήλ, ό ϊδι-
ος εκεϊνος φέρελπις νέος πού μάς
ένημέρωσε καί πρό διετίας, μάς
δίνει ουμπληρωματικά στοιχεϊα,
πού ύπογραμμ&ουν την άλματώ-
δη πρόοδο τής βιομηχανίας.
Στό έργοτάΕιο Όλυμπιάδας, οί
μετοχοι άντικρύζουν μιά εντελώς
καινούργια βιομηχανία πού Εεφύ-
τρωσε καί γιγαντώθηκέ μέ γοργό
ρυθμό. μιά άληθινή άποκάλυψη.
Άνύμεσα στ' άλλα μεταλλεύματα
πεοιέχεται κα'ι χρυσός — Παρο-
Βέτω στό τέλος οτοιχεϊα καί των
2 εργοταΕΓων.
Όλες αΰτές οί διαπιστώαεις καί
ιδιαιτέρα οί ϊκανοποιητικές άμοι-
6ές τού μοχθοϋνιος προσωπικού
καί των έργατών, καθώς καί οί
δριστες συνθήκες διαβιώσεως —
Άνετα καΐ ύγιεινά οίκήματα, φω-
τιαμΟΓ, σχολειό, έστιατόρια, γήπε-
δα άθλητισυοϋ. κέντρα ψυχαγω-
Υίπς, παεδικές χαρες... μιά οω-
οτη πόλη, πού ή δαπάνη τους
δαρύνρι την έταιρεία, άκόμα ή
νραφικώτατη καί ύγιεινή περιοχή,
δλα αύτά μοϋ φέρνουν στή θύ-
μηση τόν έβνικό μας 'βάρδθ:
«Έχει στεφάνια ή δό£α άκόμα
(οτό πέπλο της τό ίερό,
•Απάτη,τοι τής δόΕας δρόμοι προσ-
(μένουν ήρωα τολμηρό»...
Άναμφιοβήτητα στό Πάνθεο των
ήρώων τού Μαραθώνα καί τής
Σαλαμίνας, των ΆλεΕανδρινών
και τού 1821... Πρέπει νά στέ-
κουν καί οί τολμηροί ήρωες τώ'-'
Γ|ΡΠνικών έργων, οί μεγάλοι όρ-
Χτεκτονες των πολιτιστικών πρα-
νματοποιησεων.
Στή νεοίλληνική Ιστορία ό
Μποδοσάκης 6ά διεκδικήση την τι¬
μήν τού τολμηρού είρηνικοϋ ή-
ρωος». Μακρόχρονη συναρπαοτι-
Κ|Ί Ίωή πού την ουνθέτουν, μέχρι
και σήμερα, μία συνεχής δημι-
άνηουχία. Έργασία έντα-
Τ|κή πού καλύπτει τα % τού 24ώ-
Ρ°υ, σέ συνδυασμό μέ μιά άλύγι-
°τη θέλησι, έπιμονή καί ύπομονή
ν(ά την ύλοποϊησι των μεγαλό-
σχεδίων τού. ΚαλπάΖει ά-
ηό έπιτυχία οέ έπιτυχία. Ύπερπη-
^α τα έμπόδια, καί έκεί πού οί
όντίπολοι είναι βεβαιοί νιά τόν
°ικονομικό τού μαρασμό. τόν ά-
κατάπληκτοι, σ' ένα άέ-
Τ|ο φτερούγισμα γιά νέους άθλους,
πού άνεβά^ουν την οίκονομική
οτάθμη τής Πατρίδας.
'ν'ιά τέτοα έκρηκτικη
ΤΟΤ κ, ΧΑΡ. ΚΑΠΑΝΤΑΗ
σάκη. Νέοι έλπιδοφόροι όρίΖον-
τες Εεπρόβολαν γΓ αυτόν, καθώς
καί τό 1,5 έκατομμ. των προσφύ¬
γων, ηού μέ τόση στοργή δέχτη-
κε ή μητρική άγκόλη. Στόν εύλο-
γημένο αύτό τόπο, δπου ή κάθε
μορφής έπιοτημονική έρευνα καί
ή πρόοδος τιμήθηκον, δσο πουθε-
νά άλλοϋ, ντόπιοι καί πρόσ(ου-
γες, όδελφωμένοι αέ μιά γιγόντια
άνορθωτική προσπαθεία, πολύ σύν-
τομα, μετέτρεψαν την έθνική συμ-
Φορά, οέ μιά πρωτόφαντη άνθησι
τοθ έθνικοθ κοί κοινωνικοΰ μας
βίου. Συνετελέσθη ούτό. πού ή
παγκόσμια κοινή γνώμη άπεκάλε-
σε «Ποοοφυγικό θαϋμα». Κΰΐ ήταν
αύτό ή φυσική συνεπεία της έδώ
ε*σδοχής τοθ όργανωτικοϋ έγκε-
φάλου. πού διαφέντεβε, επί αίώ-
νες, την πΛουτοφόρο Μικραοιατι-
κή γή σ' όλες τίς επί μέρους πτυ-
χές: στά Γράμματσ. τίς Έπιοτή-
μες, Τέχνες, έμπόριο, βιομηχανία,
Ναυτιλίο... Η άποχώρησή τού κα-
τοδίκασε σέ μαρασμό την άληομό-
νητη πατρίδσ σαν μιά δίκαιη τιμω-
ρΐα στόν οΕσλλο σωβινιομό τοϋ
κακου γεΓτονα...
Έδώ καί 52 χρόνια 6 μεγά-
λος άσκητής. χωρίς κύττερα καΐ
νησια καί κοινωνικά οκάνδαλα, εν¬
τελώς άθόρυβα, ρίχνει τους γό-
νιμους απόρους στίς άπέραντες
δκτθσεις τής χώρας, άπ' δπου ξε-
φυτρωσαν βιομηχανικές μονάδες
παγκοσμίου άκτινοβολίας Παράλ-
ληλο όμως μέ την ίλιγγιώδη πα-
ραγωγή συμθαδίΖει καί μιά σπά-
νιπ άρετή, ηού δίνει πνευματικό
πί.ρ.εχόμενο στόν πλοϋτο. Η
Άνθοωπιά. Τό Μποδοσόκειον πο-
λιτιστικόν ϊδρυμσ, οί ίκανοποιητι-
κοΐ μισθοί, τα σχολεϊα, τα οίκή-
ματη των εργαζομένων καί ή ά-
φιέμωσι μτγάλων ποοών γιά έθνι-
κούι;, κοινωνικούς καί πολιτιστι-
κούς σκοπούς είναι άλάθηια περί
αυτού τεκμήρια.
ΣΤΟΙΧΕΪΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ
ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΜΑΤΩΝ
Α1 εΡΓΟΤΑΞΙΟΝ ΣΤΡΑΤΩΝΙΟΥ
ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ
1. Σιδηροπυρίτης Στάνταρ τόν-
νοι 46.800. Πώλησις 13.130 άΕία
κοθαρά ΡΟΒ $ 136.680. Τό υπό¬
λοιπον 26.500 εχρησιμοποιήθη είς
τα συγγενή Εργοστάσια Λιπασμά¬
των καί έπ>ηρώθη.
Σιδηροπυρϊτης ΕΛΟΤΕ Παραγω-
γή 163.500 τόν. Πώλησις 54.800.
2. θειοϋχος Μόλυβδος Παραγ.
26.320 τόν. Δολ. $ 493.000.
Πώλησις έΕαγωγή 16.000 τ. Λί-
ρες Αγγλίας £ 2.020.000
Πώλησις Γαλλ. Έταιρεία Λαυρίου
12.000 τ. Δολλ. $ 13.70Ο.ΟΟΟ
3. Θειοϋχος ψευδάργυρος πα¬
ραγ. 33.500 τ.
ΈΕαγ. μέ τα αποθειιατικά 39.170
τ. Λ. Αγγλ. £ 2.472.800
Παοατήρ. Άνοδος έΕαγωγής οέ
σύγκριση μέ τό 1972= 30%.
Β' ΤΟ ΕΡΓΟΤΑΞΙΟ ΟΛΥΜΠΙΑ-
ΔΟΣ
Ή άνέγερτις άρχισε πρό 4ετί-
άς. Πολλές δυσχέρειες ωδήγησαν
στή σκέψη νά έγκστσλειφθή. Ή
Σοβαρά έπειοόδια έτοιμάζουν οί Τοϋριιοι είς ΧΟΡΝΓΕΙΤΛΙ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΙΚΗ
την Λευαωσίαν Κύπρου διά νά παρεμποδίοουν
επάνοδον Έλληνοιιυπρίων εις τάς οιαίας των
ΛΕΤΚΩΣΙΑ, 23— Είς άτα¬
κτον βυνεδρίασιν τό υπουργικόν
συμβούλιον έξέτασε χ&ές την έσω
τερικήν κατάο·τσοτν ώς και τα έ·
πεισόδια πού εδημιούργησαν προ
χθές την νύκτα είς την Λευκωσίαν
οί Τοΰρ.κοι. Άπεφβσίσθη α-αι>ς δο¬
θούν ανστΓ,οαί οδηγίαι είς τάς Ου
νάμεις Άοχρ^είας καί έντανοιν
την έπαγρνπνησίν τ(·>ν, διότι ΰπάο
χοι^ν πιληροφορί«ι ότι οί Τοϋρκοι
ποτί&ενται νά δτΐμιουργήσονν είς
την Λειχ/οσίαν νέα σοδαρά έπΕΐ-
σόδια.
Σκα,τός των είναι νά παοεμπο-
την έ.τΐστροίρήν πηλ/ών έ λ
ληνικών οικογένειαν *ϊς τάς οί κ ι
α; των, τού (τν,νοςενονν μέ την
τουρκικήν σννοικίαν.
Τα προχθεσινά έπεισόδια όιι'|η-
κεσαν πέραν τής μιάς ώρας. Σνγ
κεκριμένως, ηρχισαν την 10-4ό μ.
μ. καΐ συνρχίσθηκαν μέχοι τού μ?
σοννκτίου.
Πρώτοι ήνοιξαν ,-ιϋς) οί Τοϋοκοι
ποίον έγενικεύθη μετ" ολίγον κα-' πρωτοδουλίαι διά την ύ/Λποίτισιν | ληνοκύπςιοι καί
τα μήκος τής «πρασίνης γραμμής» τής άποφασ«ίος τής γενικάς συν ε-1 οί αίχμάλωτοι.
325 Τοΐ'ρκοκύπρι-
καί επί έκτάσΕως 6 ,-τερί.του μιλ.ί-
ων. 'Ετρα·ματίσθη ενας έθνοφρου
ρός. Τό πΰρ, ΐίλικώς, κατέπαισε
μέ την επέμβασιν τής Είρηνευτικής
Δυνάμεως.
ΔΙΑΔΗΛΩΣΙΣ
«Ό αγών, ό οποίος 0ά διεξα¬
χθή είς τα Ήνιομένα "Εθνη, μέ
έ.τικεφαιλής τόν ποόεδξον τής Δη¬
μοκρατίας; Αρχιεπίσκοπον Μακά-
ριον, είναι αγών ύιΐιίστης σημασί-
ας, διά τίγν έ'κδαειν τοϋ κνπρια-
κοΰ προδλνήματος. Είναι &έ6αιον,
ίίτι θά καταβ'.τΐθή κάθρ ,-τηοσπά-
θΐΐα, 6ιά νά εξασφαλισθή ?ν ψήφΐ
σμα, τό ότοϊον Οά .τεριλαμ&άνη ού
σιαστικάς θέσης, όσον άττορά τί|ν
ίπίλ» σιν τού κυποισχοϋ πηοβ/.ι'ιμα-
τος».
Τα άνυ>τέ.ρα> έδήλοσΐν ύ κ. Κλη
ρίδης, έξ άτρορμής τής διαδηλώσε
τος ποΰ ώργάνωσαν χθές είς Λευ
κο>σίαν ίΤκοβι καί πλ?ον όργανώ-
οταν άπεπ·:ιράθτ;σαν νά προωΟη-' σεις. Κ αί ποοσέβε<τεν: θτ.ΐν είς νέας θέσεις, έντός τής! «θέλιυ νά πιστβΰο) ΰτι μετά την έ'λληνικής σι-νοικίας. Ή έθνική Ι σ·.νήτησιν τού κνποιαχοΰ είς τα φρο-ρά άνταπέδοσε τα πϋο τό ό- Ήνυ>μένα "Εθνη, θά ληφθούν
λεύσεοες, διότι άν άπιλώς περιορι-
σθώμεν είς την εκδοοιν ενός ψη-
(ΐίσματος καΐ τουτο δέν νλοποιηθή,
τότρ άσφαιλως δέν θά έπιτύχωμίν
την λι'σιν τού προβλήματος, την ο¬
ποίαν ίίλοι αναμένομεν».
Ό κ Κλτ}ρίδης είπεν άκάμη ">-
τι «μεγαλ.ύτερον δπλον ποΰ διαθέ-
τοιιεν σήμερον, είναι ή ένότης με-
Τίΐξίι τώ,ν 'Ελληνοκΐ'ποίον καί ή
οτ.νί| συνεργασία μετά τής έλλη-
νική; κυΐίεηνήσεω;. Ο.ττ>·οδή.τοτι
έσο)ΤΓοική διχόνοια θά οδηγήση
είς την καταστροφήν τής κυπι,'ΐα
κή; ί·τοθρσ.εο>ς καί μόνον άνεΰθν-
α ποάσωπα ,είναι δινατόν νά
ποοσ.-αθοϋν νι'ι δΓ,ιιιουργήσοι*ν σιν
Οήκας Λιχονοί(ΐς είς την Κι'πηον*
Οί δΐ'ίδηλιοτίΐί, οί όποίοι ειΐε-
0«ν «πλακάτ» μέ συνθήματα,
6ησαν καί έπέδοκΜν είς τόν ποέ-
σ6ιν κ. Δούνταν ψήιτισμα, δκ'ι τοΰ
■οποίον εύχαριστοΰν την έλί.ηνικήν
κνβέρνησιν διά την πλήρη σνμπα-
άί της είς τόν κΐΐτριακόν
άγόίνα.
— Άπελύθησαν χθές 170 Έλ-
ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΕΙΣ ΠΑΡΑΓΟΓΘΥΣ
ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΠΜΩΝ ΚΑΠΝΩΝ 1973
Σήμερον, έξ άλλοι-, 6' άπολι;- 6ληθί' ^"^
θοδν ετε«ο, 180 "Ελληνας καί 276 Μ·ων καπνών
Είβοδηματική ένί<ΐχν<ΐη θά κατα ζ έ=αγιογί- τύπον, έ Τούοκοι, έ.νώ μεθαύριον Παρα¬ σκευήν ποοθλέπΈται ν' άΐρεθοΰν έ-1 λ,εΐ'&εροι ίσάοιβμοι αίχμάλαοτοι■ Ι Ό Άμερικανός γερονσιαστής ·/..' "Εντουαρντ Κέννεντι» θά έπισκε· " 1973, τα όποία δϊακινήθν, Μέ άπόφαση τού ν.τουργοΰ Σΐ'ν σιντόμως την Κύποον. Την πρόθεσιν τού αυτήν άπεκά- -·_ Ζολωτα, η μεση ε.σοδηματικη ενισχύση, κατα περιοχη -/χά. ποικι λία' ώ? '^ϊ <άν« -Άν Μακεδονία: Μποσή μπα ό κ. Κένν,=ντυ χατά την ό-1 __—=Α"_Τ;,^««;^^^ ~ θβ«κτ>.:
μιιλίαν τού είς τό οεϊπνον πού (ορ¬
γανωθή την παρελθονσαν Κ·.«ια-
κήν νπέο των Κντρίων προσΐ|ΰ- ,
γο.ν, είς την Ν. Τόοκτ,ν κ.αί είς
τό οποίον παρεκάθησαν, ώς γνυ>-
γλή 7,50 δοχ.
'. α)
—-Άνατ. Μαχεδιθνία
ς: Ι. Γ
'ρακη:
•ς &
στόν, δ Άοχ,επίσκοπο; Μ«κά».ος "' *Ψ»υ«ι, -™~ι». *· * ..«»,«*
.,„: ?„.„„ οηηπ λ™,,, ι -ου Για/.εσι. Εο;ορ»ας Σταυρου-
καί ετεοα 2.
—Ό κ. Ντχκτάς έφθασε χθές
είς Λονδίνον, διά σι·νομιλίας μέ
την βοεταννικήν κν(')έρνησιν. Ώς
έ6ήλ-οκ5ε, δέν είναι εάσέτ, 6έ6αιος
άν Οά μεταβή είς την Ν. Τόοκην
διά. νά μετάσχη είς την συ'ςήτησιν
επί τοΰ κυ.τηιαχοϋ·
] πόλεως: Σοϋ Γΐίώχα'ι. Έφορίας
. Χουσ&ι^όλεως: Ι καί
II
τ'ςειμπέ-
«ΑΟΚΧΗΝΤ»: ΜΙΑ ΚΡΙΣΙΜΗ
ΠΑ ΤΗΝ ΕΑΑΑΑΑ ΣΥΜΒΑΣΗ
ΤελευταΤες απολύτως έίακρι-
δωμένες πληροφορϊες άναφέρουν
ότι ή σύμβαση μέ την άμερικανι-
κΓ| έταιρία Λόκχηντ προωθοϋντυι
έσπευσμένα πρός βελτιώση καί υ¬
πογραφή. Ή έκ γενικών γραμμα
τέων έπιτροπή έπελήφθη καί παΑι
τοϋ έργου οτό ύπουργεϊο Συντο-
νισμοϋ καί άρχιοε πραγματικάς ά
γώνας δρόμου γιά την περαιτέ¬
ρω διευκρίνιαη των όρων πού ή
άσάφειά τους δέν επέτρεψε στοΰς
ύπουργούς τής προηγουμένης κυ¬
βερνήσεως, την τελευταία μέρσ
τής θητείας τους. νά ύρογράψουν
τή σύμβαση αυτή.
Ή έθνική. όπως λέγεται, άναγ-
καιότης νά υπογραφή ή σύμβαση,
συγκρούεται έτοι μέ την έθνική
έπίοης εύθύνη τής ύπογραφής ε¬
νός κειμένου, πού δέν διασφαλι-
Ζει οοο θάπρεπε τα έθνικά συμ-
φέροντα.
Ή στήλη αυτή είναι ύηοχρεω-
μένη, γιά τό λόγο αύτό, -σέ μιά
διευκρίνιση των όρων τοΰ ύπάρ-
χοντος μέχρι τή στιγμή αυτή σχε-
δίου συμβάσεως.
Α. "Ενα άπό τα σημεία π.χ.
πού δέν επέτρεψε την παρελθού-
σα Δευτέρα την υπογραφή τής
συμβάσεως, είναι ότι ή άμερικανι-
κή πλευρά έπιμένει στή διατηρή¬
ση επί μία πενταετία τής πλειό·
ψηφίας στό διοικητικό συμδούλιο
τής ίδρυθησομένης μέ τή σύμβαση
ειαιρίας.
Β. Ή σύμβαση παρετηρείτο, έ£
άλλου, ότι προσφέρει στόν έτε-
. . . .. ' ι ρο των συμβαλλομένων, σιή Λόκ-
έντονος επιμονη τού κ. Μποδο- , ^
σόκη ύπερίσχυσε καί τώρα έμωα- Χ"**, οίκονομικά ώφέλη δυσανά-
νίΖεται μία νέα μονάδα τής τάΕε-' λογα πρός τίς έπενδύσεις πού γ.
ιδία θόπρεπε νά κάνη ατό υπό ι
δρυση έργοστάσιο, έΕασφαλίΖοντάς
της οίκονομικά πλεονεκτήματα,
πού μποροΰν νά άποκτήοουν πολι-
τ,κή σημασία.
Γ. Ή Λόκχηντ θά ουμμετέχη
στό μετοχικό κεφάλαιο τοϋ υπό ι¬
δρύση έργοΊτασίου μέ 4,5 μόνο
έκατομμύρια δολλόρια, ένώ τό ό-
λο έργο άπαιτεϊ συνολικές έπεν-
εύσεις 120 έκατομμυρίων δολλα-
ρίων.
Δ. Τό δλο έργο χρηματοδοτεϊ-
ως των 300.000.000 δοχ. μέ ά-
φθονο μεταλλεύματα εμπλουτι-
σμένα μέ πολϋ μεγαλύτερες ποοό-
ιητες οέ χρυσό καί άργυρο.
Μεταλλεύματα: Μικτόν θειοϋ-
χον, Γαληνίτης, Σφαελίτηο, Σιδη¬
ροπυρϊτης. ΣυνεχίΣονται μελέτες
άΕιοποιήσεως γιά τάν προσφο-
ρώτερο διαχωρισμό των εύγενών
μετάλλων: χρυσοΰ καί Αργύρου.
Ή αυξήση τής παραγωγής μέ
την προσθήκη τής Όλυμπιάδος θά
υπερβή τό 80%.
ΧΑΡ. ΚΑ1ΙΑΝΤΑΗΣ
τό δαιμόνιο καί την όόάμοατη
φυσι.
ιόνιο καί την όόό
6Ρμή των θρυλικών Άργοναυ-
τών, ήταν άδύνατο νά εύρη την
ηλήρη εκφράση της, κάτω άπό τίς
οκοταδικές ουνθήκες τού τουρκ:-
κ°ϋ βαρβαρισμοΰ, τοϋ μέχρι μα·
κομπλεΕικοϋ, καί άμείλικτου
κτη παντός έλληνικοϋ καί
δ'ώ
η
κ°θε προοδευτικής προσπάθειας.
Η Μικραοιατική συμφορά τού
9-2 έπεσφράγισε όριστικά τή
^ καί τή δόξο τοϋ Μποδο-
ΑβΗΟΪΙΕΤΪΕΙΪ
Φέρεται είς γνώσ»ν των ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύ ;:
«μων Έταιρειών καί 'Εταιρειϊϋν Περιωρισμένης Εύθύ- \
-νπε δτι δι' 6ποφάσεως τού κ. Ύπουργού Έμπορίοο :: προκειΤοΓπεΡί ,ίπερβολήςΓή Έλ-
;:ύπ' αριθ. 66378)4126 της 16)12)65, δημοσ.ευσείσης ,. λπν(κ. Κυ6έρνηοη έχε, δΐκαίωμα
αθ 960)231265 ΦΕΚ (Δελτίον'Ανωνύ
:;εΐςτόύπ' άΡ.θ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτ.ον Ανωνυ ;; οτηρι2όμΐ:νο οτήν ύπο ου2ήτποπ
; μων Έτα.ρε.ών), όρίΖετα. δτ. δύνανται νά συνεχίσω- ;; ο.μ6αση ν. .πιτρ.πη ή γ. μήν
; σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γε- ;; .
• · ..-.. ?.....ι«Ί/ι>...... ~η τπιΊο Ίπηλονιουούο των δια ' '
; σι δημ γρ πιτρπη
! Ινικών Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογισμούς των δια ;; άεροπλά,
: Ιτής οίκονοι...κής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ- ;; ύπόστεγ
ΚΟΣΜΟΣ εέ
: τής οή μ ύπόστεγο _
; ΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ. ως εγένετο
::μέχρι τούδε δ,ά της .ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ. πρό ; | γ.
: :τής συγχωνβΰσβώς τηο.
ται μέ άμερικανικό δάνειο 25 έ- κή πλευρά ύποχρεοϋται νά μην ι
κατομμυρΐων δολλαρίων πρός το δρύση άλλο όμοειδές έργοστάσιο
Έλληνικό Δημόσιο καί έΕασφα- σέ όμορο χώρα. Τί θά γίνη, λο:-
λίίονται περαιτέρω δυνατότητες
αυνάψεως άμερικανικών δανείων,
πρόγμα που έπιτρέπει στήν άμε-
ρ,κανική πλευρά δυνατότητες παν-
τοιοτρόπων πιέοεων.
Ε. Άπό την πλευρά τοϋ Έλλη-
κετός έλεγχος επί των δαπανών
χρηματοδοτήσεως των ύποαναδό-
χων έταιριών ΒεοτινγκχάουΖ καί
■Οοτιν, πού σναλσμβάνουν άντι-
νικοΰ Δημοσίου δέν ύπάρχει άρ-
υτοίχως τα έργα ήλεκτρονικοϋ μη-
πόν, όταν επιτακτικές άνάγκες ε
πιβάλουν μιά κατάσταση πού δόν
θά είναι απολύτως ούμφωνη πρός
τό έλληνικό ουμφέροντα;
Πόνω σ' αύτό θά πρέπει νά το-
νισθοϋν τα άκόλουθα: Δέν είναι
πολλές οί Γργατώρες πού έγγυό·
ται νά φέρνη στό έργοστάσιο τής;
Τανάγρσς ή άμερικανική πλευρά
ούτές δμως οί 500 χιλιάδες έρ
γατώρες τό χρόνο είναι τό έλά-
χιστο. Τρ ίίέγιστο θά είναι βεβαί-
χανισμοϋ καί τα έργα πολιτικών ως έπιθυμητό όταν άποφέρη 6-
μηχανικών στό υπό άνέγερση έρ- κινδύνως γιά τα έλληνικά συμφέ-
γοστάσιο, ότσι ώστε ή Λόκχηντ ροντα ουμπληρωματικά κέρδη. Ή
νά έμφανίίεται ώς κύριος άνάδο- εγγύηση έν προκειμένω τής «Λό.<- χος, μέ συμμετοχή πού δέν μπο- χηντ» είναι κάτι πολυσήμαντο: σέ ρεί νά ύπολογιοθή έπακριβώς. ΣΤ. Ή έλληνική πλευρά συμ- μισό δολλάριο άπολογίΖεται ή ά- ποίημίωση γιά κάθε έργατώρα πού μετέχει στήν έπιχείρηση διά τής στό έργοστάσιο ή Λόκχηντ. Καΐ ΕΤΒΑ, πού προσφέρει 40 έκο- , δέν θά κατορθώση νά προσφέρη τομμύρια δολλάρια οτό υπό άνέ- σέ 6 δολλάρια ύπολογίίεται το νεροη έργοατάσιο, δηλαδή μέ 15 κέρδος τοϋ έργοστασίου άπό κό επι πλέον έκατομμύρια πάνω άπό θε έργατώρπ πού θά προσφέρη τό προσφερόμενο άμερικαντκό δά¬ νειο. Έτσι, ή πλεονεκτική θέση τής άμερικανικής πλευράς οτό Δ.Σ. τής υπό σύσταση έταιρίας έΕασφα· λί2ει στήν τελευταία αυτή δυνα- πρός την πραγματική συμμετοχή τότητες πιέσεων δυσανάλογες της στή διαμορφώση των άπο- φάσεων. ΚΓ αύτό βεβαία έχει τε¬ ραστία σημασία, γιά ένα τουλάχ.- στον κεφαλαιώδες θέμα: "Οπως άποκαλύψαμε σέ προη- γούμενο σημείωμα όπ' αύτη τη στήλη, η άμερικανική πλευρά εγ· γυήθηκε ότι θά προσφέρη 500 χιλιόδες έργατώρες ετησίως, πρό- γμα πού σημαίνει ότι ύποχρεοϋ¬ ται νά προοφέρη άνάλογο εργο στό υπό άνέγερση έργοστάσιο. Θά ψέρνη, δηλβδή, άεροπλάνα Εένων κρατών — καΐ φυσικά κρατών τού ΝΑΤΟ — μεταβάλλοντας έν τέλτ). τό έργοστάσιο σέ βάση τού στρατιωτικοϋ αύτοϋ όργανισμοϋ, ά¬ πό τόν όποϊο απεχώρησε ή Ελ¬ λάς. Αύτό δέν πσρέλειψε νά τό σημειώση ό Εένος Τύπος. Καί ό πως άναφέραμε άλλοτε, ή «Γκάρ- ντιαν» αημείωνε μέ χιοϋμορ ή είρωνεία ότι ή Ελλάς πού δέν Εή- λωσε ώς τώρα τίς μεγάλες άμε- ρικανικές 6άσεις άπό τό έδαφός της, δημιουογεϊ τώρα μέ την Λόκ¬ χηντ μία άκόμη μικρότερη. Άπό ελληνικής πλευράς ελέχθη ότι ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΛιΓΡΟΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΧΙΑ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ Α.ΒΙ.Σ. Α.Ε. Κατ' απόφασιν τοΐ» Διοικητικόϋ νμδουλίθ'^ ν.αί σιιιινοινος τοίς ά&θρο:ς 27, 28 καί 33 τοΰ Ίσχΰον τος καταστατικόν καλοννται οί κ. κ. μέτοχΐ! τής έ'Τίαοείας είς "Ε¬ κτακτον Γενικήν Σννελενσιν την 20ήν ΝθΕμδςίον 1974, ί;μ?οαν τίις εβδομάδος Τ'τάςτην καί ίόςιαν 12 ην μεσιμδρινήν, έν τοίς γραφείοις τή; έτιχΐ(!?''(ΐς έν Αθήναις καί έν τή ό5ω Διπλά'ςη άρ. (ι. ΒΒΜΑΤΛ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΛΤΛΞΕΩ2 1. Λήψις άπο·ψάσει·>ς πε<;ί αύ- ξήσεοις τοϋ μετοχι>.οΰ κευ,αλαίον
τής έτσιηείκ.;.
2. Τοοποποίησΐ; την α(ΐθηου ό
τοδ ίσχνοντος κατασΐατικοό-
Ή παοάστασις καΐ ή σνμ.ιιτο-
λια καΐ Ι. Γιακάς' 'Εφορί«ις Δρά
μας: Μοχαλάδες «αί Μασχα/Λ.δά
κ.αι Έ(ΐθ(>ίας Κα&άλ.ας: Τζειιπέ-
λια, Στανρονπόλερις Μπίίσμάς 25
δρχ. 6) Λ»ιπές περιοχές: Μπα-
σμάς 17,50 δρχ.
—Κεντρική — Διτική Μακεδο¬
νία: Καμπά. κοινιάκ, Σαμψοΰς καί
μνριοδ«τα Σμύρνης 7,50 δρχ. Μπα
σμάς 17,50 δ<>χ.
—θεσσαιλία — Φθιωτιοοφωκίς
—Βοΐίοταί: Μαϋρα 'Ελασσόνος,
ΖιχνοιινρωδάτΛΐ, χαμπά κοχιλάκ καί
μυρωδάτα Σμύρνης 7,50 δρχ- Μαϋ
ςα. Θ:<κιλί·ας κβί Τζεμπέλια έ'έα- γώγιμα 4 δρχ- — Αίτο>λοα«αρνΛν£α — "Ηπει-
ρος: Μαϋρα Άγρινϊοι· 10 δραχμ.
κοΐ μπιασμας 17,50 δρχ. Μυρωοά
τα Σμννης καί χαμπά κονλάκ 7,
50 δρχ.
—ΙΙελθΛΟννησος: Μ«ΰι>α έξα-
γώγιμο 4 δοχ. κ<ά κίψπά κον-λά 7,50 δοχ· -—Νήσοι: α) Σάμος: Μυριυδα τα Σμύρνης 13 δςχ. 6) Λοιπές: ά κονλάκ 7, 50 δρχ· Ή είσοδηματική ένίβχιβη θά καταδληθή στοΰς διακιονχους πα- οαγιογοίις πρίν άπό τό τέλος Σγ- πτεμβρίον. Δέν έπιτρέπεται νά συμ ιΐ'ηφισθή ή ένίσχνση μέ τυχόν ό<τπ λές των δικαιονχοιν στήν Άγροτι κή Τραπέζα, έκτός άπό την περ,ί- πτωση πού οί πας>αγο>γοί πήραν δα
νιειο γιά τόν ϊδιο σκοπό, γιά τόν
δποϊο δίνεται ή είσοδη}ΐ«τική ένί-
σχνση.
Βιομηχανικοι κίνδυνοι
Ή πιιύσΐ{ατος δΐοΐπίστωσις ίίς
τάς Ήνιιμένας ΙΙολιτείας τής Ά
μεοιχής καί τής Εύϊώπης, ότι ώ-
οισμρνα χημικά προϊόντα, κατά την
διαοικαοί.ιν τής πιαρβγιογής τοιν,
είναι δΐ"λ'ατόν νά άποτελοίν αϊτια
δΓ,μιουργϊα; κα'.ιν.ίνου, ((έοει είς
την έπικΜΐούτητα τό θέμ<ι τΛν ά γνώστων κίνδυνον, είς τοΰς όποί- ονς «Ιναι έκτΕθΕΐμρνο! οί εογα'ςό- μενοι εής ωρισμένα; ΰιααηχανίας, καθώς ν,ίΐί α) λα άτομα πιθανώς. Συγκεκριμένως, άναφέοετιιι εί τόν όιΐθνή Τύπον δτι πολλαί πειά ώ ΐις καρκίνον τού ήπατος χή τίς την Γενικήν Σννέλενβιν γ? οοι ίΐάζοντηι είς έοναζομίγους εί νήσεται σ.Μ<ρώνως πρός τάς ίσχν τί'ν 6>^ηχανίαν παοαγωγή; χλιο
ουσα5 διατάξεις των άρθρων 29 Ο"»1*1»1 ^"λυβ^νλίου (τ,,ν γν,..-
οτίίΤας διατάξεις των άρθρων 29 |
καί 30 τοϋ ίσχί'οντος καταβτατι-
κοΰ τής έταιρΕΪας, δς δέον όπως
εχοισιν νπ' όψιν ΐοιν οί κ.κ. μετο
χοι σιμμορτΓΐτνμενοι έπακΦ>Φ»
ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»»ΦΦ»Φ»»Φ
Σύμφωνα μέ έναν άλλο όρο τού
σχεδίου συμβάσεως, ή όμερικανι-
ή άμερικανική πλευρά. ΓΓ αύτό
καί έν ονόματι των συμφέροντας
τής υπό ιδρύση έπιχειρήσεως εί¬
ναι δυνατές οί πιέσεις.
ΘίΕαμε ώς έδώ μιά μόνο πλευ¬
ρά τοϋ μέγιοτου αύτοϋ θέματος
Ή άλλη πλευρά είναι βεβαίως ότ,
ή χώρα χρειάΖεται άπαραιτήτω»;
ένα έργοστάσιο έπιοκευής άερο
πλάνων, άνταποκρινόμενο πλήρως
σέ άνάγκες, πού ενδεχομένους νά
γίνουν καί επιτακτικές. Καί γρή-
γορα μάλιστα Άλλά τό σχέδιο
αύτό συμβάσεως μέ την Λόκχηντ,
άπ' όσο βγαίνει άπό τίς έλλειπεϊ·;
όπωσδήποτε πληροφορίες πού ήρ-
θαν μέχρι οτιγμής στή δημοσιό-
τητα, είναι άναμφισβήτητο δτι
προσφέρει μιά πολύ συγκεχυμένη
είκόνα των διασφαλίσεων των έλ·
ληνικών συμφερόντων — πού ό¬
πωσδήποτε στήν περατώση αυτή
είναι κυρίοις έθνικά Τό γεγονός
ότι οί ύπουργοί τής προηγουμέ¬
νης κυβερνήσεως δέν θέλησαν νά
βάλουν την υπογραφή τους κάτιυ
αυτής την περασμένη μόλις έ-
άπό τό κείμενο τής συμβάσεως
βδομόδα, προσφέρει μιά άπόδειΕη
ότι τό θέμσ είναι σοβαρώτατο.
Την κρίσιμη αυτή στιγμή μάλητα
ηού έπιταχύνονται οί ρυθμοί των
διοδικασιών ηού μάς όδηγοϋν αέ
μιά πλήρη ένταΕη πλέον στόν εύ-
ρωπαϊκό χώρο, ή έπανεΕέταση τοθ
θέματος προσλαμβάνει καίρια ση¬
μασία.
■Οταν οί παράγοντες τής δικτα-
τορΐας διεχειρίίοντο τό θέμα και
μέ τή συμμετοχή τής γαλλικής
έταιρίας Ντασσώ, δταν καί γαλ-
λικό δάνειο προεβλέπετο οτήν Έλ
Αάδα γιά τή στήριΕη τής προσπα
θείας αυτής, οί Γόλλοι είχον ύ
παναχωρήσει καί τό γαλλικό δά¬
νειο δέν εδόθη στήν Έλλάδα γιά
την άνέγερση τοϋ έργοστασίου ' εμβρίου.
Τό Πατριωτικόν Ίδρυμα Κ.Π.Α.
Προκηρύσσει
Τακτικόν μειοδοτικόν διαγωνισμόν
τικόν διαγωνισμόν προμηθείας υ¬
ποδήματα) ν νοσηλευτικοϋ κλπ. προ¬
σωπικού 'Υπηρεσιών αύτοϋ.
Ό διαγωνισμός θά διενεργηθή
ενταύθα την Μην Νοεμβριού 1974
ημέραν Πέμπτην καί ώραν 11.00
ενώπιον τής Έπιτροπής Προμηθει-
ών τοϋ ΠΙΚΠΑ καί είς -ά Κεντρι-
τρικά ΓΓαφεία όδός Τσόχα άρ. 5.
Πληροφορίαι παρέχονται καθ1 ε¬
κάστην καί ώραν 11.00 — 13.00
παρά τώ Τμήματι Προμηθειών τής
Δ)νσεοις Οί^ονομικών Τπτ)ρεσιών,
ών, όδός Τσόχα άρ. 5 Άμηελόκη-
ποι (Τηλ. 6462489).
ΕΚ ΤΟΥ ΠΙΚΠΑ Λ ,
(τού γνο-
στοΰ
II.
Β·Κ), τό δέ υπουργείον
Έηγασ.'ας το>ν ΗΙΙΑ χαθώρισεν,
ότι άπό τοΰ .ταρελθόντος Άποΐλι
ου τα έπιτρε.ιόμενα άνώτατα δρια
περι,Εκτικότητος βιννλιχλωριδίοι
(πτίότης νλτ;ς διά την παοαγο>νήν
τού 11. Β. Κ.) είς τού; χώρονς το>ν
εργοστασίον θά είναι 50 αέρη ά-
νά έκατομμνριον (ΡΡΜ) και άπό
τής ένά()ξρ(ΐ)ς τοί» προσεχούς έ'-
το.ς €ά είνο,ι ί:να μρρος άνά έκ)
μνριον· Σημειωτέον, ότι πρό τής
ίφ<ιθμογής των νέ(ον κανονισμών ΐό έπιτηεπόμρνον όριον περιεκτικό- τητος χλοιριονχου βιννλίον ήτο 500 μέρη (ΡΡΜ) άνά έκατοστόν. Τό χλιοριοϋχον παλ.υνιδύλιον εί¬ ναι ή πρώτη {ίλη σειράς ολοκλήρου πλαστικών προϊόντοον, τα όποϊα ε- ΊΙ ανωτέρω άπό((θΐσις εχει προ καλέσει σοβαράς δυσχερείας είς .ήν βιομηχανίαν πίθι^αγωγής ΙΙΒΚ [ίς ΗΠΑ χαίδΐΐΐτνποΰτα ι ή γνο') , δτι αί οίκονοαικαί έπιπτώσεις Οά ιϊνοι σο6ας>ώταταΐ' άφ' έτερον,
ομως, αί ένδίίξεις διά την συσχέ
π σιν τοΰ χλοριούχον δινυλίου καί
Γθΰ καρκίνου είς το ΰς έργαζομί-
νους, είναι ές ϊσο^ σοβα,ραί. Άλ-
?.ή ή διαπ'ιστοσις αύτη δημιονίργε,ϊ
<ρθ6ονς, δτι καί άλλαι όογανικαί χημικι:;ί ένώσεις τής κατηγορία; των χλ(οριι·Μΐένιον νδουγονανθοά- Λθ>ν είναι δχΛα,τόν νά ίχοΐΛ· καοκι
νογόνονς έ.-τι.ττώσΕΐ; ιίς τηΰ; έογ,ι
ϊυμένονς διά την παοαγωγι,ν τιον-
Τό γεγονός αύτό, τής νέας πε
<,<ι.ττο'κτε"ί·>ς, δηλαδή,
ών» ΐχ τής βιομττχανικής δραστη-
■,ΊΟτητος, πρόκιειται Γσίος νά δημι¬
ουργήση προβλήματα τόσον διά
την ποοστασίαν τίόν έργαςομέν(,»ν
—καί ΐσως κβί των κατα.να/.(ι)Τ(ΐ)ν
— άλλά καί είς αήν 6ιοαηχοηηκ»Ίν
και την γενικωτεραν οικονομικήν
(Ίνάπτυςιν. Διότι καί ερει/ναι θά
διείαχθοϋν μακηοχρόνια, καί μέ·
τρα ποοστασίας θά ληφθούν, μέ συ
νΜΠίΐν την αΰξτ^σιν το0 κόστους
των παραγοιιένονν είδων, την πιθηι
νήν διακοπήν τής .τα,ραγωγής ώ-
ρισμένοιν πρα'ιύντωιν καϊ τΐ|ν τσαο
φίγν είς δλλα προΐόντα όλιγώτϊρον
έπικίνδυνα. Ή €ίαα7ωγή, έπίσης,
νεων προΐόντον θά έπι&ραδύνεται
λόγιο τής μακροτέρας χρονικής δι
χούν εύρντάτσς χοήόσεις είς δλους| αρκε-ίας των έοη·νιον,αί οποίαι θά
Γθύς τομ,ΞΪς τής οίκονομίας καί ή| ά.ταιτοΰνται διά την διαπίστωοιν
,ταγ>·.όσμιος πα·ραγο)ή το^· νπερδαί- τής «ασφαλείας» τοϋ νέον πιροϊον
νει τα 9 έκ>ατομμίρια τόννον;. | τος.
Προχπροτης
Εις τάς «μικράς» είδήσεις των όποία είδικαί έπιτροπαϊ μελέτης υ
εφημερίδων, εδημοσιεύθη προσφά χον ύπ' όψει των, όταν ένέκμι
τως ότι διά κοινής αποφάσεως ναν την πρώτην φοράν, την εν
των ύπουργών Συντονιομού - Προ λόγω έπένδυσιν καί επί τή βάσει
>'τΦΦΦ»»»Φ»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ
στήν Ταναγρα, μόνο ότπν ή δικτα-
τορία ύπαναχωρώντας Εαφνικά, ά-
κύρωσε μιά παραγγελία 50 «Μι-
ρά2», πού θά μάς παρέδιδε ή γαλ-
λική πολεμική βιομηχανία. Τώρα
ιό πρόγματα άλλαΕαν στήν Έλλά¬
δα. Άλλά ν:' αύτό ακριβώς ό πο-
ριοριοτικός γιά τίς έλληνικές δισ-
πραγμοτευτικές δυνστόιητες κλο,-
ός πού προετοίμασε ή δικτατορία,
δέν είναι άνεκτό οτενεύη τίο
δυνατότητες έπιλογής των δημο-
κρατικών κυβερνήσεων τού τό-
που.
Άοχέτως όμ·ως των διπλωματι-
κών χειρισμών πού θά χρειαστή
νά γίνουν πρός αυτή την κατευ¬
θυνθή, τό θέμα των οικονομικωσ
όρων μέ τούς όποίους νομιμοποιεϊ-
ται νά μιλα ή στήλη αυτή, ένέχει
τόση σημαοία ώστε νά έπιβάλ-
λεται μιά άπόφαοη: ή διευκρίνιση
των δρων αυτών θά πρέπει νά
γραμματισμοϋ, Οικονομικήν καί
Βιομηχανίας ανεκλήθη ή αδεία διά
την εγκατάστασιν ναυπηγείου είς
περιοχήν τής Κορινθίας. Ή από¬
φασις αύτη έρχεται νά άνακαλέση
σχετικήν έγκρισιν, χορηγηθεϊαν υ¬
πό των ίδίων ύπουργών 30 μό¬
λις ημέρας ενωρίτερον, αφεώρα
δέ είς έπένδυσιν έγκ,ριΒεϊσαν κα,
απορριφθείσαν δύο φοράς έντός
των τελευταίων τριών ετώ.ν
ΆνεΕαρτήτως τής συγκεκριμε-
νης έπενδύσεως, τό γεγονός τούτο
— τής άνακολουθίας, δηλοδή, των
ίδίων αρμοδίων προσώπων, τα ο
ποία έγκρίνουν, καί μετά παρέλευ
σιν μηνός, άνοκαλοϋν την ιδίαν
των απόφασιν — δίδει αφορμήν είς
σκέψεις σχετικάς πρός τόν τρό¬
πον καί τα κριτήρια, βάσει των ό
ποίων έΕετάΖονται καϊ έγκρίνονται
α! διάφοροι αίτήσεις έπενδύσεων
εις την Έλλάδα. Διότι, κατά τάς
ημέρας τής έγκρίοεως τής ανωτέ¬
ρω έπενδύσεως, άνει-.οινούντο τα
προχωρήοη βεβαία τάχιστα. Οί κριτήρια, βάσει των οποίων θά έΕη
όποφάσεις όμως θά πρέπει νά λ·ι- τάΖοντο αί σχετικαί αίτήσεις έπεν
φθοϋν άπό την πρώτη κοινοβου-
λευτική κυβέρνηοη πού βά αναλά¬
βη στά χέρια της τίς τύχες τή·:
χώρας, τόχιστα, μετά την 17η Νο-
δύοεων, ή δέ σχετική δημοσίευσιν
εκάλυπτεν έντυπωοιαχόν χώρον εί'
τάς σελίδας των εφημερίδων. Εύ-
λόγως δέ γεγν^ίιψρτ-ΜΐκΜ έρωτ
^ετοίά1 ίφός τα κριτήρια, τ
ποίων κριτηρίων την όνεκάλεσσν.
Έκτός εάν παρέλειψαν νά λάβοΐπ/
την πρώτην φοράν ωρισμένα έ£
αυτών ύπ' όψιν καί τα... άνεκάλυ
ψαν έκ των ύστέρων. Ποίος δέ ό
λόγος τής άνακοινώσεως λεπτομβ
ροϋς σειράς κριτηρίων, δταν τού
τα άγνοοϋνται ύπ' αυτών των ίδί
ών, οί όποίοι θά έπρεπε νά τα
χρησιμοποιοΰν. ΈΕ άλλου, τό ίστο
ρικόν καί αί σχετικαί παλινδρομή
σεις τής ειδικής έν προκειμένω
ποβέσεως είχον άπασχολήσει κα
ά πολύ τόν Τύπον κατά τό πά
ελθόν, ήσαν δέ αρκούντως γνω-
στά είς τό κοινόν, καί πολύ περισ
σότερον είς τους άρμοδίους.
ΈΕ όλων των ανωτέρω, είναι
δυνατόν νά σκεφθή τις ότι ή προ
χειρότης ή η άνακολουθία είναι Ι
σως μεταΕύ των.. κριτηρίων, τα
οποϊα δέν περιελήφθησαν είς τα
δοθέντα είς την δημοοιότητα κρι
τήρια έπενδύοεων. Πρός έΕοσφολι
σιν τής σοβαρότητος των άρμαόί
ών κρατικών ύπηρεσιών, άσφολιίκ
έπι^όλλετοι ηερεσσοτέρα προσοχή,
έστω «οί εις 6άοος τής τόχε ι χ:
εγκριοεως η άνοκοινο>σευχ: των
σχετικών αποφάοεων
Εκεί οπου σφυρηλατοΰνται τ άτράνταχτα βαθρα τού )
Πολιτισμοϋ μας
ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΜΠΟΔΟΣΑΚΗ
Η νέα μονάδα τής Όλυμπιάδος τής κλάσεως των 300
έκατ. άνεβάΖει τή γενική παραγωγή των λιπασμάτων κα-
τα 80% καί παρέχει μεγαλύτερη ποσότητα χρυσοϋ καΐ
αργύρου.
Ανάμεσα στ'ις πλουτοπαραγω-
γικες πηγέα τοϋ έλληνικοϋ χώ-
ρου, ή σημαντικώτερη, αν όχι καί
ή κορυφαία, είναι ό όρυκτός μας
πλοϋτος. Εύθέως δέ άνάλογες
πρός την βαρύτητά τού γιά την
έθνική μας οίκονομία είναι καί οί
τεράστιες δυσκολίες στήν άναΖή-
τηοη καί τή·/ άνόρυΕή τού. Ή μόν-
να γή κρύβει Ζηλότυπα τούς πο¬
λυτίμους θηοαυρούς της και τούς
αποκαλύπτει μονθχα υτούς τολ-
μηρούς ήρωες.
Μιά πρόοφατη ενημερωτική ά-
ποστολή 1ΟΟ1 μετθχων στα μεταλ-
λείσ Κασσάνόρας, πού ποαγματο-
ποιήθηκε στά πλαίσια τής σιενής
καί νόνιμης συνεργαοίας τοϋ τρι-
πτυχου: Διοίκησις — Μέτοχοι —
ΈογαΖόμενοι, μάς εχάρισε πολύ-
τιμες έυπειρίες: Έπιβλητικά βιο-
μηχανικά μεγαθήρια, σΰγχρονος
μηχανικάς έΕσπλισμός, άπέραντες
στοές πλημμυρισμένες άπό στρα-
τιές έργατών ηού άναστατώνουν
τα έγκστα τής γήςκ ή σποία κα-
λύπτει έ-κταση πολλών χιλιάδων
τετρ. μέτρων. Άρτιώτατα κατηρ-
τισμένο έπιστημονικό καί τεχνικό
προσωπικό άποφοίτων άνωτάτων
οχολών τοϋ έσωτερικοϋ κα'ι
τερικοϋ, κάπου 32 τόν αριθμόν,
ολοι τους οφριγηλοί νέοι, κάτω
των 40 έ τώ ν, ντόπιοι ©ρακομα-
κεδόνες, είναι ό έγκέφαλος τοΰ
μεγαθηρίου, πού έργάΖεται νυχθη¬
μερόν μέ την δσβεοτη φλόγα νά
δώση ό,τι καλύτερο στήν έθνική
μας οίκονομία καί νά φανή άντά-
Ειο των προοδοκιών τοϋ μεγάλου
οραματιστοϋ κα'ι δημιουργοΰ τής
Έλληνικής Βιομηχανίας, τοϋ Μπο-
δοσόκη Άθανοσιόδη. Ό επί κε¬
φαλής των έπιστημόνων στό έρ·
γοτάΕιο Στρατωνίου χημικάς μη¬
χανικάς κ. Τάκης Μιχαήλ, ό ϊδι-
ος εκεϊνος φέρελπις νέος πού μάς
ένημέρωσε καί πρό διετίας, μάς
δίνει ουμπληρωματικά στοιχεϊα,
πού ύπογραμμ&ουν την άλματώ-
δη πρόοδο τής βιομηχανίας.
Στό έργοτάΕιο Όλυμπιάδας, οί
μετοχοι άντικρύζουν μιά εντελώς
καινούργια βιομηχανία πού Εεφύ-
τρωσε καί γιγαντώθηκέ μέ γοργό
ρυθμό. μιά άληθινή άποκάλυψη.
Άνύμεσα στ' άλλα μεταλλεύματα
πεοιέχεται κα'ι χρυσός — Παρο-
Βέτω στό τέλος οτοιχεϊα καί των
2 εργοταΕΓων.
Όλες αΰτές οί διαπιστώαεις καί
ιδιαιτέρα οί ϊκανοποιητικές άμοι-
6ές τού μοχθοϋνιος προσωπικού
καί των έργατών, καθώς καί οί
δριστες συνθήκες διαβιώσεως —
Άνετα καΐ ύγιεινά οίκήματα, φω-
τιαμΟΓ, σχολειό, έστιατόρια, γήπε-
δα άθλητισυοϋ. κέντρα ψυχαγω-
Υίπς, παεδικές χαρες... μιά οω-
οτη πόλη, πού ή δαπάνη τους
δαρύνρι την έταιρεία, άκόμα ή
νραφικώτατη καί ύγιεινή περιοχή,
δλα αύτά μοϋ φέρνουν στή θύ-
μηση τόν έβνικό μας 'βάρδθ:
«Έχει στεφάνια ή δό£α άκόμα
(οτό πέπλο της τό ίερό,
•Απάτη,τοι τής δόΕας δρόμοι προσ-
(μένουν ήρωα τολμηρό»...
Άναμφιοβήτητα στό Πάνθεο των
ήρώων τού Μαραθώνα καί τής
Σαλαμίνας, των ΆλεΕανδρινών
και τού 1821... Πρέπει νά στέ-
κουν καί οί τολμηροί ήρωες τώ'-'
Γ|ΡΠνικών έργων, οί μεγάλοι όρ-
Χτεκτονες των πολιτιστικών πρα-
νματοποιησεων.
Στή νεοίλληνική Ιστορία ό
Μποδοσάκης 6ά διεκδικήση την τι¬
μήν τού τολμηρού είρηνικοϋ ή-
ρωος». Μακρόχρονη συναρπαοτι-
Κ|Ί Ίωή πού την ουνθέτουν, μέχρι
και σήμερα, μία συνεχής δημι-
άνηουχία. Έργασία έντα-
Τ|κή πού καλύπτει τα % τού 24ώ-
Ρ°υ, σέ συνδυασμό μέ μιά άλύγι-
°τη θέλησι, έπιμονή καί ύπομονή
ν(ά την ύλοποϊησι των μεγαλό-
σχεδίων τού. ΚαλπάΖει ά-
ηό έπιτυχία οέ έπιτυχία. Ύπερπη-
^α τα έμπόδια, καί έκεί πού οί
όντίπολοι είναι βεβαιοί νιά τόν
°ικονομικό τού μαρασμό. τόν ά-
κατάπληκτοι, σ' ένα άέ-
Τ|ο φτερούγισμα γιά νέους άθλους,
πού άνεβά^ουν την οίκονομική
οτάθμη τής Πατρίδας.
'ν'ιά τέτοα έκρηκτικη
ΤΟΤ κ, ΧΑΡ. ΚΑΠΑΝΤΑΗ
σάκη. Νέοι έλπιδοφόροι όρίΖον-
τες Εεπρόβολαν γΓ αυτόν, καθώς
καί τό 1,5 έκατομμ. των προσφύ¬
γων, ηού μέ τόση στοργή δέχτη-
κε ή μητρική άγκόλη. Στόν εύλο-
γημένο αύτό τόπο, δπου ή κάθε
μορφής έπιοτημονική έρευνα καί
ή πρόοδος τιμήθηκον, δσο πουθε-
νά άλλοϋ, ντόπιοι καί πρόσ(ου-
γες, όδελφωμένοι αέ μιά γιγόντια
άνορθωτική προσπαθεία, πολύ σύν-
τομα, μετέτρεψαν την έθνική συμ-
Φορά, οέ μιά πρωτόφαντη άνθησι
τοθ έθνικοθ κοί κοινωνικοΰ μας
βίου. Συνετελέσθη ούτό. πού ή
παγκόσμια κοινή γνώμη άπεκάλε-
σε «Ποοοφυγικό θαϋμα». Κΰΐ ήταν
αύτό ή φυσική συνεπεία της έδώ
ε*σδοχής τοθ όργανωτικοϋ έγκε-
φάλου. πού διαφέντεβε, επί αίώ-
νες, την πΛουτοφόρο Μικραοιατι-
κή γή σ' όλες τίς επί μέρους πτυ-
χές: στά Γράμματσ. τίς Έπιοτή-
μες, Τέχνες, έμπόριο, βιομηχανία,
Ναυτιλίο... Η άποχώρησή τού κα-
τοδίκασε σέ μαρασμό την άληομό-
νητη πατρίδσ σαν μιά δίκαιη τιμω-
ρΐα στόν οΕσλλο σωβινιομό τοϋ
κακου γεΓτονα...
Έδώ καί 52 χρόνια 6 μεγά-
λος άσκητής. χωρίς κύττερα καΐ
νησια καί κοινωνικά οκάνδαλα, εν¬
τελώς άθόρυβα, ρίχνει τους γό-
νιμους απόρους στίς άπέραντες
δκτθσεις τής χώρας, άπ' δπου ξε-
φυτρωσαν βιομηχανικές μονάδες
παγκοσμίου άκτινοβολίας Παράλ-
ληλο όμως μέ την ίλιγγιώδη πα-
ραγωγή συμθαδίΖει καί μιά σπά-
νιπ άρετή, ηού δίνει πνευματικό
πί.ρ.εχόμενο στόν πλοϋτο. Η
Άνθοωπιά. Τό Μποδοσόκειον πο-
λιτιστικόν ϊδρυμσ, οί ίκανοποιητι-
κοΐ μισθοί, τα σχολεϊα, τα οίκή-
ματη των εργαζομένων καί ή ά-
φιέμωσι μτγάλων ποοών γιά έθνι-
κούι;, κοινωνικούς καί πολιτιστι-
κούς σκοπούς είναι άλάθηια περί
αυτού τεκμήρια.
ΣΤΟΙΧΕΪΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ
ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΜΑΤΩΝ
Α1 εΡΓΟΤΑΞΙΟΝ ΣΤΡΑΤΩΝΙΟΥ
ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ
1. Σιδηροπυρίτης Στάνταρ τόν-
νοι 46.800. Πώλησις 13.130 άΕία
κοθαρά ΡΟΒ $ 136.680. Τό υπό¬
λοιπον 26.500 εχρησιμοποιήθη είς
τα συγγενή Εργοστάσια Λιπασμά¬
των καί έπ>ηρώθη.
Σιδηροπυρϊτης ΕΛΟΤΕ Παραγω-
γή 163.500 τόν. Πώλησις 54.800.
2. θειοϋχος Μόλυβδος Παραγ.
26.320 τόν. Δολ. $ 493.000.
Πώλησις έΕαγωγή 16.000 τ. Λί-
ρες Αγγλίας £ 2.020.000
Πώλησις Γαλλ. Έταιρεία Λαυρίου
12.000 τ. Δολλ. $ 13.70Ο.ΟΟΟ
3. Θειοϋχος ψευδάργυρος πα¬
ραγ. 33.500 τ.
ΈΕαγ. μέ τα αποθειιατικά 39.170
τ. Λ. Αγγλ. £ 2.472.800
Παοατήρ. Άνοδος έΕαγωγής οέ
σύγκριση μέ τό 1972= 30%.
Β' ΤΟ ΕΡΓΟΤΑΞΙΟ ΟΛΥΜΠΙΑ-
ΔΟΣ
Ή άνέγερτις άρχισε πρό 4ετί-
άς. Πολλές δυσχέρειες ωδήγησαν
στή σκέψη νά έγκστσλειφθή. Ή
Σοβαρά έπειοόδια έτοιμάζουν οί Τοϋριιοι είς ΧΟΡΝΓΕΙΤΛΙ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΙΚΗ
την Λευαωσίαν Κύπρου διά νά παρεμποδίοουν
επάνοδον Έλληνοιιυπρίων εις τάς οιαίας των
ΛΕΤΚΩΣΙΑ, 23— Είς άτα¬
κτον βυνεδρίασιν τό υπουργικόν
συμβούλιον έξέτασε χ&ές την έσω
τερικήν κατάο·τσοτν ώς και τα έ·
πεισόδια πού εδημιούργησαν προ
χθές την νύκτα είς την Λευκωσίαν
οί Τοΰρ.κοι. Άπεφβσίσθη α-αι>ς δο¬
θούν ανστΓ,οαί οδηγίαι είς τάς Ου
νάμεις Άοχρ^είας καί έντανοιν
την έπαγρνπνησίν τ(·>ν, διότι ΰπάο
χοι^ν πιληροφορί«ι ότι οί Τοϋρκοι
ποτί&ενται νά δτΐμιουργήσονν είς
την Λειχ/οσίαν νέα σοδαρά έπΕΐ-
σόδια.
Σκα,τός των είναι νά παοεμπο-
την έ.τΐστροίρήν πηλ/ών έ λ
ληνικών οικογένειαν *ϊς τάς οί κ ι
α; των, τού (τν,νοςενονν μέ την
τουρκικήν σννοικίαν.
Τα προχθεσινά έπεισόδια όιι'|η-
κεσαν πέραν τής μιάς ώρας. Σνγ
κεκριμένως, ηρχισαν την 10-4ό μ.
μ. καΐ συνρχίσθηκαν μέχοι τού μ?
σοννκτίου.
Πρώτοι ήνοιξαν ,-ιϋς) οί Τοϋοκοι
ποίον έγενικεύθη μετ" ολίγον κα-' πρωτοδουλίαι διά την ύ/Λποίτισιν | ληνοκύπςιοι καί
τα μήκος τής «πρασίνης γραμμής» τής άποφασ«ίος τής γενικάς συν ε-1 οί αίχμάλωτοι.
325 Τοΐ'ρκοκύπρι-
καί επί έκτάσΕως 6 ,-τερί.του μιλ.ί-
ων. 'Ετρα·ματίσθη ενας έθνοφρου
ρός. Τό πΰρ, ΐίλικώς, κατέπαισε
μέ την επέμβασιν τής Είρηνευτικής
Δυνάμεως.
ΔΙΑΔΗΛΩΣΙΣ
«Ό αγών, ό οποίος 0ά διεξα¬
χθή είς τα Ήνιομένα "Εθνη, μέ
έ.τικεφαιλής τόν ποόεδξον τής Δη¬
μοκρατίας; Αρχιεπίσκοπον Μακά-
ριον, είναι αγών ύιΐιίστης σημασί-
ας, διά τίγν έ'κδαειν τοϋ κνπρια-
κοΰ προδλνήματος. Είναι &έ6αιον,
ίίτι θά καταβ'.τΐθή κάθρ ,-τηοσπά-
θΐΐα, 6ιά νά εξασφαλισθή ?ν ψήφΐ
σμα, τό ότοϊον Οά .τεριλαμ&άνη ού
σιαστικάς θέσης, όσον άττορά τί|ν
ίπίλ» σιν τού κυποισχοϋ πηοβ/.ι'ιμα-
τος».
Τα άνυ>τέ.ρα> έδήλοσΐν ύ κ. Κλη
ρίδης, έξ άτρορμής τής διαδηλώσε
τος ποΰ ώργάνωσαν χθές είς Λευ
κο>σίαν ίΤκοβι καί πλ?ον όργανώ-
οταν άπεπ·:ιράθτ;σαν νά προωΟη-' σεις. Κ αί ποοσέβε<τεν: θτ.ΐν είς νέας θέσεις, έντός τής! «θέλιυ νά πιστβΰο) ΰτι μετά την έ'λληνικής σι-νοικίας. Ή έθνική Ι σ·.νήτησιν τού κνποιαχοΰ είς τα φρο-ρά άνταπέδοσε τα πϋο τό ό- Ήνυ>μένα "Εθνη, θά ληφθούν
λεύσεοες, διότι άν άπιλώς περιορι-
σθώμεν είς την εκδοοιν ενός ψη-
(ΐίσματος καΐ τουτο δέν νλοποιηθή,
τότρ άσφαιλως δέν θά έπιτύχωμίν
την λι'σιν τού προβλήματος, την ο¬
ποίαν ίίλοι αναμένομεν».
Ό κ Κλτ}ρίδης είπεν άκάμη ">-
τι «μεγαλ.ύτερον δπλον ποΰ διαθέ-
τοιιεν σήμερον, είναι ή ένότης με-
Τίΐξίι τώ,ν 'Ελληνοκΐ'ποίον καί ή
οτ.νί| συνεργασία μετά τής έλλη-
νική; κυΐίεηνήσεω;. Ο.ττ>·οδή.τοτι
έσο)ΤΓοική διχόνοια θά οδηγήση
είς την καταστροφήν τής κυπι,'ΐα
κή; ί·τοθρσ.εο>ς καί μόνον άνεΰθν-
α ποάσωπα ,είναι δινατόν νά
ποοσ.-αθοϋν νι'ι δΓ,ιιιουργήσοι*ν σιν
Οήκας Λιχονοί(ΐς είς την Κι'πηον*
Οί δΐ'ίδηλιοτίΐί, οί όποίοι ειΐε-
0«ν «πλακάτ» μέ συνθήματα,
6ησαν καί έπέδοκΜν είς τόν ποέ-
σ6ιν κ. Δούνταν ψήιτισμα, δκ'ι τοΰ
■οποίον εύχαριστοΰν την έλί.ηνικήν
κνβέρνησιν διά την πλήρη σνμπα-
άί της είς τόν κΐΐτριακόν
άγόίνα.
— Άπελύθησαν χθές 170 Έλ-
ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΕΙΣ ΠΑΡΑΓΟΓΘΥΣ
ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΠΜΩΝ ΚΑΠΝΩΝ 1973
Σήμερον, έξ άλλοι-, 6' άπολι;- 6ληθί' ^"^
θοδν ετε«ο, 180 "Ελληνας καί 276 Μ·ων καπνών
Είβοδηματική ένί<ΐχν<ΐη θά κατα ζ έ=αγιογί- τύπον, έ Τούοκοι, έ.νώ μεθαύριον Παρα¬ σκευήν ποοθλέπΈται ν' άΐρεθοΰν έ-1 λ,εΐ'&εροι ίσάοιβμοι αίχμάλαοτοι■ Ι Ό Άμερικανός γερονσιαστής ·/..' "Εντουαρντ Κέννεντι» θά έπισκε· " 1973, τα όποία δϊακινήθν, Μέ άπόφαση τού ν.τουργοΰ Σΐ'ν σιντόμως την Κύποον. Την πρόθεσιν τού αυτήν άπεκά- -·_ Ζολωτα, η μεση ε.σοδηματικη ενισχύση, κατα περιοχη -/χά. ποικι λία' ώ? '^ϊ <άν« -Άν Μακεδονία: Μποσή μπα ό κ. Κένν,=ντυ χατά την ό-1 __—=Α"_Τ;,^««;^^^ ~ θβ«κτ>.:
μιιλίαν τού είς τό οεϊπνον πού (ορ¬
γανωθή την παρελθονσαν Κ·.«ια-
κήν νπέο των Κντρίων προσΐ|ΰ- ,
γο.ν, είς την Ν. Τόοκτ,ν κ.αί είς
τό οποίον παρεκάθησαν, ώς γνυ>-
γλή 7,50 δοχ.
'. α)
—-Άνατ. Μαχεδιθνία
ς: Ι. Γ
'ρακη:
•ς &
στόν, δ Άοχ,επίσκοπο; Μ«κά».ος "' *Ψ»υ«ι, -™~ι». *· * ..«»,«*
.,„: ?„.„„ οηηπ λ™,,, ι -ου Για/.εσι. Εο;ορ»ας Σταυρου-
καί ετεοα 2.
—Ό κ. Ντχκτάς έφθασε χθές
είς Λονδίνον, διά σι·νομιλίας μέ
την βοεταννικήν κν(')έρνησιν. Ώς
έ6ήλ-οκ5ε, δέν είναι εάσέτ, 6έ6αιος
άν Οά μεταβή είς την Ν. Τόοκην
διά. νά μετάσχη είς την συ'ςήτησιν
επί τοΰ κυ.τηιαχοϋ·
] πόλεως: Σοϋ Γΐίώχα'ι. Έφορίας
. Χουσ&ι^όλεως: Ι καί
II
τ'ςειμπέ-
«ΑΟΚΧΗΝΤ»: ΜΙΑ ΚΡΙΣΙΜΗ
ΠΑ ΤΗΝ ΕΑΑΑΑΑ ΣΥΜΒΑΣΗ
ΤελευταΤες απολύτως έίακρι-
δωμένες πληροφορϊες άναφέρουν
ότι ή σύμβαση μέ την άμερικανι-
κΓ| έταιρία Λόκχηντ προωθοϋντυι
έσπευσμένα πρός βελτιώση καί υ¬
πογραφή. Ή έκ γενικών γραμμα
τέων έπιτροπή έπελήφθη καί παΑι
τοϋ έργου οτό ύπουργεϊο Συντο-
νισμοϋ καί άρχιοε πραγματικάς ά
γώνας δρόμου γιά την περαιτέ¬
ρω διευκρίνιαη των όρων πού ή
άσάφειά τους δέν επέτρεψε στοΰς
ύπουργούς τής προηγουμένης κυ¬
βερνήσεως, την τελευταία μέρσ
τής θητείας τους. νά ύρογράψουν
τή σύμβαση αυτή.
Ή έθνική. όπως λέγεται, άναγ-
καιότης νά υπογραφή ή σύμβαση,
συγκρούεται έτοι μέ την έθνική
έπίοης εύθύνη τής ύπογραφής ε¬
νός κειμένου, πού δέν διασφαλι-
Ζει οοο θάπρεπε τα έθνικά συμ-
φέροντα.
Ή στήλη αυτή είναι ύηοχρεω-
μένη, γιά τό λόγο αύτό, -σέ μιά
διευκρίνιση των όρων τοΰ ύπάρ-
χοντος μέχρι τή στιγμή αυτή σχε-
δίου συμβάσεως.
Α. "Ενα άπό τα σημεία π.χ.
πού δέν επέτρεψε την παρελθού-
σα Δευτέρα την υπογραφή τής
συμβάσεως, είναι ότι ή άμερικανι-
κή πλευρά έπιμένει στή διατηρή¬
ση επί μία πενταετία τής πλειό·
ψηφίας στό διοικητικό συμδούλιο
τής ίδρυθησομένης μέ τή σύμβαση
ειαιρίας.
Β. Ή σύμβαση παρετηρείτο, έ£
άλλου, ότι προσφέρει στόν έτε-
. . . .. ' ι ρο των συμβαλλομένων, σιή Λόκ-
έντονος επιμονη τού κ. Μποδο- , ^
σόκη ύπερίσχυσε καί τώρα έμωα- Χ"**, οίκονομικά ώφέλη δυσανά-
νίΖεται μία νέα μονάδα τής τάΕε-' λογα πρός τίς έπενδύσεις πού γ.
ιδία θόπρεπε νά κάνη ατό υπό ι
δρυση έργοστάσιο, έΕασφαλίΖοντάς
της οίκονομικά πλεονεκτήματα,
πού μποροΰν νά άποκτήοουν πολι-
τ,κή σημασία.
Γ. Ή Λόκχηντ θά ουμμετέχη
στό μετοχικό κεφάλαιο τοϋ υπό ι¬
δρύση έργοΊτασίου μέ 4,5 μόνο
έκατομμύρια δολλόρια, ένώ τό ό-
λο έργο άπαιτεϊ συνολικές έπεν-
εύσεις 120 έκατομμυρίων δολλα-
ρίων.
Δ. Τό δλο έργο χρηματοδοτεϊ-
ως των 300.000.000 δοχ. μέ ά-
φθονο μεταλλεύματα εμπλουτι-
σμένα μέ πολϋ μεγαλύτερες ποοό-
ιητες οέ χρυσό καί άργυρο.
Μεταλλεύματα: Μικτόν θειοϋ-
χον, Γαληνίτης, Σφαελίτηο, Σιδη¬
ροπυρϊτης. ΣυνεχίΣονται μελέτες
άΕιοποιήσεως γιά τάν προσφο-
ρώτερο διαχωρισμό των εύγενών
μετάλλων: χρυσοΰ καί Αργύρου.
Ή αυξήση τής παραγωγής μέ
την προσθήκη τής Όλυμπιάδος θά
υπερβή τό 80%.
ΧΑΡ. ΚΑ1ΙΑΝΤΑΗΣ
τό δαιμόνιο καί την όόάμοατη
φυσι.
ιόνιο καί την όόό
6Ρμή των θρυλικών Άργοναυ-
τών, ήταν άδύνατο νά εύρη την
ηλήρη εκφράση της, κάτω άπό τίς
οκοταδικές ουνθήκες τού τουρκ:-
κ°ϋ βαρβαρισμοΰ, τοϋ μέχρι μα·
κομπλεΕικοϋ, καί άμείλικτου
κτη παντός έλληνικοϋ καί
δ'ώ
η
κ°θε προοδευτικής προσπάθειας.
Η Μικραοιατική συμφορά τού
9-2 έπεσφράγισε όριστικά τή
^ καί τή δόξο τοϋ Μποδο-
ΑβΗΟΪΙΕΤΪΕΙΪ
Φέρεται είς γνώσ»ν των ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύ ;:
«μων Έταιρειών καί 'Εταιρειϊϋν Περιωρισμένης Εύθύ- \
-νπε δτι δι' 6ποφάσεως τού κ. Ύπουργού Έμπορίοο :: προκειΤοΓπεΡί ,ίπερβολήςΓή Έλ-
;:ύπ' αριθ. 66378)4126 της 16)12)65, δημοσ.ευσείσης ,. λπν(κ. Κυ6έρνηοη έχε, δΐκαίωμα
αθ 960)231265 ΦΕΚ (Δελτίον'Ανωνύ
:;εΐςτόύπ' άΡ.θ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτ.ον Ανωνυ ;; οτηρι2όμΐ:νο οτήν ύπο ου2ήτποπ
; μων Έτα.ρε.ών), όρίΖετα. δτ. δύνανται νά συνεχίσω- ;; ο.μ6αση ν. .πιτρ.πη ή γ. μήν
; σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γε- ;; .
• · ..-.. ?.....ι«Ί/ι>...... ~η τπιΊο Ίπηλονιουούο των δια ' '
; σι δημ γρ πιτρπη
! Ινικών Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογισμούς των δια ;; άεροπλά,
: Ιτής οίκονοι...κής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ- ;; ύπόστεγ
ΚΟΣΜΟΣ εέ
: τής οή μ ύπόστεγο _
; ΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ. ως εγένετο
::μέχρι τούδε δ,ά της .ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ. πρό ; | γ.
: :τής συγχωνβΰσβώς τηο.
ται μέ άμερικανικό δάνειο 25 έ- κή πλευρά ύποχρεοϋται νά μην ι
κατομμυρΐων δολλαρίων πρός το δρύση άλλο όμοειδές έργοστάσιο
Έλληνικό Δημόσιο καί έΕασφα- σέ όμορο χώρα. Τί θά γίνη, λο:-
λίίονται περαιτέρω δυνατότητες
αυνάψεως άμερικανικών δανείων,
πρόγμα που έπιτρέπει στήν άμε-
ρ,κανική πλευρά δυνατότητες παν-
τοιοτρόπων πιέοεων.
Ε. Άπό την πλευρά τοϋ Έλλη-
κετός έλεγχος επί των δαπανών
χρηματοδοτήσεως των ύποαναδό-
χων έταιριών ΒεοτινγκχάουΖ καί
■Οοτιν, πού σναλσμβάνουν άντι-
νικοΰ Δημοσίου δέν ύπάρχει άρ-
υτοίχως τα έργα ήλεκτρονικοϋ μη-
πόν, όταν επιτακτικές άνάγκες ε
πιβάλουν μιά κατάσταση πού δόν
θά είναι απολύτως ούμφωνη πρός
τό έλληνικό ουμφέροντα;
Πόνω σ' αύτό θά πρέπει νά το-
νισθοϋν τα άκόλουθα: Δέν είναι
πολλές οί Γργατώρες πού έγγυό·
ται νά φέρνη στό έργοστάσιο τής;
Τανάγρσς ή άμερικανική πλευρά
ούτές δμως οί 500 χιλιάδες έρ
γατώρες τό χρόνο είναι τό έλά-
χιστο. Τρ ίίέγιστο θά είναι βεβαί-
χανισμοϋ καί τα έργα πολιτικών ως έπιθυμητό όταν άποφέρη 6-
μηχανικών στό υπό άνέγερση έρ- κινδύνως γιά τα έλληνικά συμφέ-
γοστάσιο, ότσι ώστε ή Λόκχηντ ροντα ουμπληρωματικά κέρδη. Ή
νά έμφανίίεται ώς κύριος άνάδο- εγγύηση έν προκειμένω τής «Λό.<- χος, μέ συμμετοχή πού δέν μπο- χηντ» είναι κάτι πολυσήμαντο: σέ ρεί νά ύπολογιοθή έπακριβώς. ΣΤ. Ή έλληνική πλευρά συμ- μισό δολλάριο άπολογίΖεται ή ά- ποίημίωση γιά κάθε έργατώρα πού μετέχει στήν έπιχείρηση διά τής στό έργοστάσιο ή Λόκχηντ. Καΐ ΕΤΒΑ, πού προσφέρει 40 έκο- , δέν θά κατορθώση νά προσφέρη τομμύρια δολλάρια οτό υπό άνέ- σέ 6 δολλάρια ύπολογίίεται το νεροη έργοατάσιο, δηλαδή μέ 15 κέρδος τοϋ έργοστασίου άπό κό επι πλέον έκατομμύρια πάνω άπό θε έργατώρπ πού θά προσφέρη τό προσφερόμενο άμερικαντκό δά¬ νειο. Έτσι, ή πλεονεκτική θέση τής άμερικανικής πλευράς οτό Δ.Σ. τής υπό σύσταση έταιρίας έΕασφα· λί2ει στήν τελευταία αυτή δυνα- πρός την πραγματική συμμετοχή τότητες πιέσεων δυσανάλογες της στή διαμορφώση των άπο- φάσεων. ΚΓ αύτό βεβαία έχει τε¬ ραστία σημασία, γιά ένα τουλάχ.- στον κεφαλαιώδες θέμα: "Οπως άποκαλύψαμε σέ προη- γούμενο σημείωμα όπ' αύτη τη στήλη, η άμερικανική πλευρά εγ· γυήθηκε ότι θά προσφέρη 500 χιλιόδες έργατώρες ετησίως, πρό- γμα πού σημαίνει ότι ύποχρεοϋ¬ ται νά προοφέρη άνάλογο εργο στό υπό άνέγερση έργοστάσιο. Θά ψέρνη, δηλβδή, άεροπλάνα Εένων κρατών — καΐ φυσικά κρατών τού ΝΑΤΟ — μεταβάλλοντας έν τέλτ). τό έργοστάσιο σέ βάση τού στρατιωτικοϋ αύτοϋ όργανισμοϋ, ά¬ πό τόν όποϊο απεχώρησε ή Ελ¬ λάς. Αύτό δέν πσρέλειψε νά τό σημειώση ό Εένος Τύπος. Καί ό πως άναφέραμε άλλοτε, ή «Γκάρ- ντιαν» αημείωνε μέ χιοϋμορ ή είρωνεία ότι ή Ελλάς πού δέν Εή- λωσε ώς τώρα τίς μεγάλες άμε- ρικανικές 6άσεις άπό τό έδαφός της, δημιουογεϊ τώρα μέ την Λόκ¬ χηντ μία άκόμη μικρότερη. Άπό ελληνικής πλευράς ελέχθη ότι ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΛιΓΡΟΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΧΙΑ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ Α.ΒΙ.Σ. Α.Ε. Κατ' απόφασιν τοΐ» Διοικητικόϋ νμδουλίθ'^ ν.αί σιιιινοινος τοίς ά&θρο:ς 27, 28 καί 33 τοΰ Ίσχΰον τος καταστατικόν καλοννται οί κ. κ. μέτοχΐ! τής έ'Τίαοείας είς "Ε¬ κτακτον Γενικήν Σννελενσιν την 20ήν ΝθΕμδςίον 1974, ί;μ?οαν τίις εβδομάδος Τ'τάςτην καί ίόςιαν 12 ην μεσιμδρινήν, έν τοίς γραφείοις τή; έτιχΐ(!?''(ΐς έν Αθήναις καί έν τή ό5ω Διπλά'ςη άρ. (ι. ΒΒΜΑΤΛ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΛΤΛΞΕΩ2 1. Λήψις άπο·ψάσει·>ς πε<;ί αύ- ξήσεοις τοϋ μετοχι>.οΰ κευ,αλαίον
τής έτσιηείκ.;.
2. Τοοποποίησΐ; την α(ΐθηου ό
τοδ ίσχνοντος κατασΐατικοό-
Ή παοάστασις καΐ ή σνμ.ιιτο-
λια καΐ Ι. Γιακάς' 'Εφορί«ις Δρά
μας: Μοχαλάδες «αί Μασχα/Λ.δά
κ.αι Έ(ΐθ(>ίας Κα&άλ.ας: Τζειιπέ-
λια, Στανρονπόλερις Μπίίσμάς 25
δρχ. 6) Λ»ιπές περιοχές: Μπα-
σμάς 17,50 δρχ.
—Κεντρική — Διτική Μακεδο¬
νία: Καμπά. κοινιάκ, Σαμψοΰς καί
μνριοδ«τα Σμύρνης 7,50 δρχ. Μπα
σμάς 17,50 δ<>χ.
—θεσσαιλία — Φθιωτιοοφωκίς
—Βοΐίοταί: Μαϋρα 'Ελασσόνος,
ΖιχνοιινρωδάτΛΐ, χαμπά κοχιλάκ καί
μυρωδάτα Σμύρνης 7,50 δρχ- Μαϋ
ςα. Θ:<κιλί·ας κβί Τζεμπέλια έ'έα- γώγιμα 4 δρχ- — Αίτο>λοα«αρνΛν£α — "Ηπει-
ρος: Μαϋρα Άγρινϊοι· 10 δραχμ.
κοΐ μπιασμας 17,50 δρχ. Μυρωοά
τα Σμννης καί χαμπά κονλάκ 7,
50 δρχ.
—ΙΙελθΛΟννησος: Μ«ΰι>α έξα-
γώγιμο 4 δοχ. κ<ά κίψπά κον-λά 7,50 δοχ· -—Νήσοι: α) Σάμος: Μυριυδα τα Σμύρνης 13 δςχ. 6) Λοιπές: ά κονλάκ 7, 50 δρχ· Ή είσοδηματική ένίβχιβη θά καταδληθή στοΰς διακιονχους πα- οαγιογοίις πρίν άπό τό τέλος Σγ- πτεμβρίον. Δέν έπιτρέπεται νά συμ ιΐ'ηφισθή ή ένίσχνση μέ τυχόν ό<τπ λές των δικαιονχοιν στήν Άγροτι κή Τραπέζα, έκτός άπό την περ,ί- πτωση πού οί πας>αγο>γοί πήραν δα
νιειο γιά τόν ϊδιο σκοπό, γιά τόν
δποϊο δίνεται ή είσοδη}ΐ«τική ένί-
σχνση.
Βιομηχανικοι κίνδυνοι
Ή πιιύσΐ{ατος δΐοΐπίστωσις ίίς
τάς Ήνιιμένας ΙΙολιτείας τής Ά
μεοιχής καί τής Εύϊώπης, ότι ώ-
οισμρνα χημικά προϊόντα, κατά την
διαοικαοί.ιν τής πιαρβγιογής τοιν,
είναι δΐ"λ'ατόν νά άποτελοίν αϊτια
δΓ,μιουργϊα; κα'.ιν.ίνου, ((έοει είς
την έπικΜΐούτητα τό θέμ<ι τΛν ά γνώστων κίνδυνον, είς τοΰς όποί- ονς «Ιναι έκτΕθΕΐμρνο! οί εογα'ςό- μενοι εής ωρισμένα; ΰιααηχανίας, καθώς ν,ίΐί α) λα άτομα πιθανώς. Συγκεκριμένως, άναφέοετιιι εί τόν όιΐθνή Τύπον δτι πολλαί πειά ώ ΐις καρκίνον τού ήπατος χή τίς την Γενικήν Σννέλενβιν γ? οοι ίΐάζοντηι είς έοναζομίγους εί νήσεται σ.Μ<ρώνως πρός τάς ίσχν τί'ν 6>^ηχανίαν παοαγωγή; χλιο
ουσα5 διατάξεις των άρθρων 29 Ο"»1*1»1 ^"λυβ^νλίου (τ,,ν γν,..-
οτίίΤας διατάξεις των άρθρων 29 |
καί 30 τοϋ ίσχί'οντος καταβτατι-
κοΰ τής έταιρΕΪας, δς δέον όπως
εχοισιν νπ' όψιν ΐοιν οί κ.κ. μετο
χοι σιμμορτΓΐτνμενοι έπακΦ>Φ»
ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»»ΦΦ»Φ»»Φ
Σύμφωνα μέ έναν άλλο όρο τού
σχεδίου συμβάσεως, ή όμερικανι-
ή άμερικανική πλευρά. ΓΓ αύτό
καί έν ονόματι των συμφέροντας
τής υπό ιδρύση έπιχειρήσεως εί¬
ναι δυνατές οί πιέσεις.
ΘίΕαμε ώς έδώ μιά μόνο πλευ¬
ρά τοϋ μέγιοτου αύτοϋ θέματος
Ή άλλη πλευρά είναι βεβαίως ότ,
ή χώρα χρειάΖεται άπαραιτήτω»;
ένα έργοστάσιο έπιοκευής άερο
πλάνων, άνταποκρινόμενο πλήρως
σέ άνάγκες, πού ενδεχομένους νά
γίνουν καί επιτακτικές. Καί γρή-
γορα μάλιστα Άλλά τό σχέδιο
αύτό συμβάσεως μέ την Λόκχηντ,
άπ' όσο βγαίνει άπό τίς έλλειπεϊ·;
όπωσδήποτε πληροφορίες πού ήρ-
θαν μέχρι οτιγμής στή δημοσιό-
τητα, είναι άναμφισβήτητο δτι
προσφέρει μιά πολύ συγκεχυμένη
είκόνα των διασφαλίσεων των έλ·
ληνικών συμφερόντων — πού ό¬
πωσδήποτε στήν περατώση αυτή
είναι κυρίοις έθνικά Τό γεγονός
ότι οί ύπουργοί τής προηγουμέ¬
νης κυβερνήσεως δέν θέλησαν νά
βάλουν την υπογραφή τους κάτιυ
αυτής την περασμένη μόλις έ-
άπό τό κείμενο τής συμβάσεως
βδομόδα, προσφέρει μιά άπόδειΕη
ότι τό θέμσ είναι σοβαρώτατο.
Την κρίσιμη αυτή στιγμή μάλητα
ηού έπιταχύνονται οί ρυθμοί των
διοδικασιών ηού μάς όδηγοϋν αέ
μιά πλήρη ένταΕη πλέον στόν εύ-
ρωπαϊκό χώρο, ή έπανεΕέταση τοθ
θέματος προσλαμβάνει καίρια ση¬
μασία.
■Οταν οί παράγοντες τής δικτα-
τορΐας διεχειρίίοντο τό θέμα και
μέ τή συμμετοχή τής γαλλικής
έταιρίας Ντασσώ, δταν καί γαλ-
λικό δάνειο προεβλέπετο οτήν Έλ
Αάδα γιά τή στήριΕη τής προσπα
θείας αυτής, οί Γόλλοι είχον ύ
παναχωρήσει καί τό γαλλικό δά¬
νειο δέν εδόθη στήν Έλλάδα γιά
την άνέγερση τοϋ έργοστασίου ' εμβρίου.
Τό Πατριωτικόν Ίδρυμα Κ.Π.Α.
Προκηρύσσει
Τακτικόν μειοδοτικόν διαγωνισμόν
τικόν διαγωνισμόν προμηθείας υ¬
ποδήματα) ν νοσηλευτικοϋ κλπ. προ¬
σωπικού 'Υπηρεσιών αύτοϋ.
Ό διαγωνισμός θά διενεργηθή
ενταύθα την Μην Νοεμβριού 1974
ημέραν Πέμπτην καί ώραν 11.00
ενώπιον τής Έπιτροπής Προμηθει-
ών τοϋ ΠΙΚΠΑ καί είς -ά Κεντρι-
τρικά ΓΓαφεία όδός Τσόχα άρ. 5.
Πληροφορίαι παρέχονται καθ1 ε¬
κάστην καί ώραν 11.00 — 13.00
παρά τώ Τμήματι Προμηθειών τής
Δ)νσεοις Οί^ονομικών Τπτ)ρεσιών,
ών, όδός Τσόχα άρ. 5 Άμηελόκη-
ποι (Τηλ. 6462489).
ΕΚ ΤΟΥ ΠΙΚΠΑ Λ ,
(τού γνο-
στοΰ
II.
Β·Κ), τό δέ υπουργείον
Έηγασ.'ας το>ν ΗΙΙΑ χαθώρισεν,
ότι άπό τοΰ .ταρελθόντος Άποΐλι
ου τα έπιτρε.ιόμενα άνώτατα δρια
περι,Εκτικότητος βιννλιχλωριδίοι
(πτίότης νλτ;ς διά την παοαγο>νήν
τού 11. Β. Κ.) είς τού; χώρονς το>ν
εργοστασίον θά είναι 50 αέρη ά-
νά έκατομμνριον (ΡΡΜ) και άπό
τής ένά()ξρ(ΐ)ς τοί» προσεχούς έ'-
το.ς €ά είνο,ι ί:να μρρος άνά έκ)
μνριον· Σημειωτέον, ότι πρό τής
ίφ<ιθμογής των νέ(ον κανονισμών ΐό έπιτηεπόμρνον όριον περιεκτικό- τητος χλοιριονχου βιννλίον ήτο 500 μέρη (ΡΡΜ) άνά έκατοστόν. Τό χλιοριοϋχον παλ.υνιδύλιον εί¬ ναι ή πρώτη {ίλη σειράς ολοκλήρου πλαστικών προϊόντοον, τα όποϊα ε- ΊΙ ανωτέρω άπό((θΐσις εχει προ καλέσει σοβαράς δυσχερείας είς .ήν βιομηχανίαν πίθι^αγωγής ΙΙΒΚ [ίς ΗΠΑ χαίδΐΐΐτνποΰτα ι ή γνο') , δτι αί οίκονοαικαί έπιπτώσεις Οά ιϊνοι σο6ας>ώταταΐ' άφ' έτερον,
ομως, αί ένδίίξεις διά την συσχέ
π σιν τοΰ χλοριούχον δινυλίου καί
Γθΰ καρκίνου είς το ΰς έργαζομί-
νους, είναι ές ϊσο^ σοβα,ραί. Άλ-
?.ή ή διαπ'ιστοσις αύτη δημιονίργε,ϊ
<ρθ6ονς, δτι καί άλλαι όογανικαί χημικι:;ί ένώσεις τής κατηγορία; των χλ(οριι·Μΐένιον νδουγονανθοά- Λθ>ν είναι δχΛα,τόν νά ίχοΐΛ· καοκι
νογόνονς έ.-τι.ττώσΕΐ; ιίς τηΰ; έογ,ι
ϊυμένονς διά την παοαγωγι,ν τιον-
Τό γεγονός αύτό, τής νέας πε
<,<ι.ττο'κτε"ί·>ς, δηλαδή,
ών» ΐχ τής βιομττχανικής δραστη-
■,ΊΟτητος, πρόκιειται Γσίος νά δημι¬
ουργήση προβλήματα τόσον διά
την ποοστασίαν τίόν έργαςομέν(,»ν
—καί ΐσως κβί των κατα.να/.(ι)Τ(ΐ)ν
— άλλά καί είς αήν 6ιοαηχοηηκ»Ίν
και την γενικωτεραν οικονομικήν
(Ίνάπτυςιν. Διότι καί ερει/ναι θά
διείαχθοϋν μακηοχρόνια, καί μέ·
τρα ποοστασίας θά ληφθούν, μέ συ
νΜΠίΐν την αΰξτ^σιν το0 κόστους
των παραγοιιένονν είδων, την πιθηι
νήν διακοπήν τής .τα,ραγωγής ώ-
ρισμένοιν πρα'ιύντωιν καϊ τΐ|ν τσαο
φίγν είς δλλα προΐόντα όλιγώτϊρον
έπικίνδυνα. Ή €ίαα7ωγή, έπίσης,
νεων προΐόντον θά έπι&ραδύνεται
λόγιο τής μακροτέρας χρονικής δι
χούν εύρντάτσς χοήόσεις είς δλους| αρκε-ίας των έοη·νιον,αί οποίαι θά
Γθύς τομ,ΞΪς τής οίκονομίας καί ή| ά.ταιτοΰνται διά την διαπίστωοιν
,ταγ>·.όσμιος πα·ραγο)ή το^· νπερδαί- τής «ασφαλείας» τοϋ νέον πιροϊον
νει τα 9 έκ>ατομμίρια τόννον;. | τος.
Προχπροτης
Εις τάς «μικράς» είδήσεις των όποία είδικαί έπιτροπαϊ μελέτης υ
εφημερίδων, εδημοσιεύθη προσφά χον ύπ' όψει των, όταν ένέκμι
τως ότι διά κοινής αποφάσεως ναν την πρώτην φοράν, την εν
των ύπουργών Συντονιομού - Προ λόγω έπένδυσιν καί επί τή βάσει
>'τΦΦΦ»»»Φ»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ
στήν Ταναγρα, μόνο ότπν ή δικτα-
τορία ύπαναχωρώντας Εαφνικά, ά-
κύρωσε μιά παραγγελία 50 «Μι-
ρά2», πού θά μάς παρέδιδε ή γαλ-
λική πολεμική βιομηχανία. Τώρα
ιό πρόγματα άλλαΕαν στήν Έλλά¬
δα. Άλλά ν:' αύτό ακριβώς ό πο-
ριοριοτικός γιά τίς έλληνικές δισ-
πραγμοτευτικές δυνστόιητες κλο,-
ός πού προετοίμασε ή δικτατορία,
δέν είναι άνεκτό οτενεύη τίο
δυνατότητες έπιλογής των δημο-
κρατικών κυβερνήσεων τού τό-
που.
Άοχέτως όμ·ως των διπλωματι-
κών χειρισμών πού θά χρειαστή
νά γίνουν πρός αυτή την κατευ¬
θυνθή, τό θέμα των οικονομικωσ
όρων μέ τούς όποίους νομιμοποιεϊ-
ται νά μιλα ή στήλη αυτή, ένέχει
τόση σημαοία ώστε νά έπιβάλ-
λεται μιά άπόφαοη: ή διευκρίνιση
των δρων αυτών θά πρέπει νά
γραμματισμοϋ, Οικονομικήν καί
Βιομηχανίας ανεκλήθη ή αδεία διά
την εγκατάστασιν ναυπηγείου είς
περιοχήν τής Κορινθίας. Ή από¬
φασις αύτη έρχεται νά άνακαλέση
σχετικήν έγκρισιν, χορηγηθεϊαν υ¬
πό των ίδίων ύπουργών 30 μό¬
λις ημέρας ενωρίτερον, αφεώρα
δέ είς έπένδυσιν έγκ,ριΒεϊσαν κα,
απορριφθείσαν δύο φοράς έντός
των τελευταίων τριών ετώ.ν
ΆνεΕαρτήτως τής συγκεκριμε-
νης έπενδύσεως, τό γεγονός τούτο
— τής άνακολουθίας, δηλοδή, των
ίδίων αρμοδίων προσώπων, τα ο
ποία έγκρίνουν, καί μετά παρέλευ
σιν μηνός, άνοκαλοϋν την ιδίαν
των απόφασιν — δίδει αφορμήν είς
σκέψεις σχετικάς πρός τόν τρό¬
πον καί τα κριτήρια, βάσει των ό
ποίων έΕετάΖονται καϊ έγκρίνονται
α! διάφοροι αίτήσεις έπενδύσεων
εις την Έλλάδα. Διότι, κατά τάς
ημέρας τής έγκρίοεως τής ανωτέ¬
ρω έπενδύσεως, άνει-.οινούντο τα
προχωρήοη βεβαία τάχιστα. Οί κριτήρια, βάσει των οποίων θά έΕη
όποφάσεις όμως θά πρέπει νά λ·ι- τάΖοντο αί σχετικαί αίτήσεις έπεν
φθοϋν άπό την πρώτη κοινοβου-
λευτική κυβέρνηοη πού βά αναλά¬
βη στά χέρια της τίς τύχες τή·:
χώρας, τόχιστα, μετά την 17η Νο-
δύοεων, ή δέ σχετική δημοσίευσιν
εκάλυπτεν έντυπωοιαχόν χώρον εί'
τάς σελίδας των εφημερίδων. Εύ-
λόγως δέ γεγν^ίιψρτ-ΜΐκΜ έρωτ
^ετοίά1 ίφός τα κριτήρια, τ
ποίων κριτηρίων την όνεκάλεσσν.
Έκτός εάν παρέλειψαν νά λάβοΐπ/
την πρώτην φοράν ωρισμένα έ£
αυτών ύπ' όψιν καί τα... άνεκάλυ
ψαν έκ των ύστέρων. Ποίος δέ ό
λόγος τής άνακοινώσεως λεπτομβ
ροϋς σειράς κριτηρίων, δταν τού
τα άγνοοϋνται ύπ' αυτών των ίδί
ών, οί όποίοι θά έπρεπε νά τα
χρησιμοποιοΰν. ΈΕ άλλου, τό ίστο
ρικόν καί αί σχετικαί παλινδρομή
σεις τής ειδικής έν προκειμένω
ποβέσεως είχον άπασχολήσει κα
ά πολύ τόν Τύπον κατά τό πά
ελθόν, ήσαν δέ αρκούντως γνω-
στά είς τό κοινόν, καί πολύ περισ
σότερον είς τους άρμοδίους.
ΈΕ όλων των ανωτέρω, είναι
δυνατόν νά σκεφθή τις ότι ή προ
χειρότης ή η άνακολουθία είναι Ι
σως μεταΕύ των.. κριτηρίων, τα
οποϊα δέν περιελήφθησαν είς τα
δοθέντα είς την δημοοιότητα κρι
τήρια έπενδύοεων. Πρός έΕοσφολι
σιν τής σοβαρότητος των άρμαόί
ών κρατικών ύπηρεσιών, άσφολιίκ
έπι^όλλετοι ηερεσσοτέρα προσοχή,
έστω «οί εις 6άοος τής τόχε ι χ:
εγκριοεως η άνοκοινο>σευχ: των
σχετικών αποφάοεων
ΠΕΡ'ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΠΡΟΟΑΕΪΊΊΚΑ
ΤΟ ΕΑΑΕΙΜΜΑ ΤΟΥ ΙΣΟΖΥΠΟΥ
Μέβα στό 7μηνο ΊανουαρΊ'ου — ένώ τό μέν τουριστικό συνάλλαγμα
Ίοΐ'λίου έ.ε. τό έμ.τορειγιατικό ελ παρονβίασε μιά άνεπαίβθητη κόμ-
Λειμμα τού Ίσσζυγίου διαμορφίόθη Ψη (άπό 256 σε 254 έκατ.), τα δέ
χε «πό έπίπεδο των 1.710,6 έκα- αεταναστει,-τικά έμδάσματα σημείω
τομμυρίων δολλαρίων, έναντι 1. οαν μιά σημαντικώτερη κάμνη ά-
πό 383,7 έχατ. σέ 350,5.
Άναφορικά πρός τίς άδηλες
445,2 έκατομμνρίοχν τοΰ άντιοτοί-
χον 7μήνου τοΰ προηγοτμενου ε-
χ μή ρηγ
τους. Τό έλλειμμα άπό τίς τρέχου πλΓ,ρωμέ; πού αΰξήθηκαν κατά 81
οες συναλλαγές, έξ άλλον, εφθαβε έκ- δολλοάρια, αυξήση σημίίωσαν
τα, 9-61,1 έκατϋιμ,μύρια δολ,λάρια, ε δλες οί κατηγοιρίες τω<ν. Συγκεκρι ναντι των 855,7 έκατομ. τοϋ 1973. Σνγκβκριμένο, οί εί«αγι»γές τοϋ " " Τμήνοιι (στί; οποίες περιλβμ&άνον ται τόσο οί πληραιμέ; οβο καί οί εί σαγωγές επί πιστώβει) έφθασαν τα 2.663,1 έκατομυΰρια δολνλάοια, Ιναντι 2 109,4 έκαταμμύρια τον 7 μήνου 1973, δηλαδή παιρονσίασαν αυξήση κατά 544 έκατομμύρια δολ μενά τό τα,ξιδιωτιλό «φθαιβε τα 74 έκατ-, έναντι 64 τοΰ 7μήνου τοϋ 1973 (άπ' αθτά τα 27,5 ήταν σν«ν άλλαγμα πρός σποιδαστά;), τό μβταφορικό 7» έκ. (56 τό π&ρυσΐ- νό 7μηνο), 19 τα άσφάλιστρια (Π, 5), οί δαπάνες άπό έπενδύσεις (κυ ρίως τόκοι) 85,5 έκ., οί ύπηρεσί- ες Δημοσίου 44,3 έκ. καί οί άλ,λες κατηγορίες 74 έκατ. Ό άπολογισμός τής εβδομάδος Έξαγωγικαί πιστώσεις Ενα νέον πρόβλημα παρουοιό κίνδυνον πολιτικής καί οικονομικήν ϋεται κατά τ£ τελευταία έτη είς , όοταθείας. ιό διεθνές εμπόριον, τουτο δέ, Ή κατάργησις των ποινικών κυ λάρια, ένώ οί είσπράξεις άπό έξα Ρώσεων κατά των παρσβιτών των γωγές έφθασαν τα 952,5 έκατομ φορολογικαί δκΐτάξεων, ή παράτα μύοια οολλήοια, έναντι 664,2 τού 0({. πειουσινοΰ 7μηνου· έΕοφλήοεω£; των υποχρεώ ιουσινοΰ 7μηνου Άπό τίς είσαγωγές τή μεγαλύ οεων "Ρ°<: ΐύ 'Αοφαλιστικο Τομεϊα οη αΰξτ-,ση παρουσίασαν καύσιμα καϊ ή αύξησις των όρίων τής πού άπό 181 έχατομμύο·» δολλάριβ καταναλωτικ,1Γ, πίστεως, Γ3έοπθοαν ιο 7μηνο τού 1973 εΐϊθασιιν 513,4 έκαταμμνρια τό 7μηνο τού 1974, Των Οίκονοι/κών έΕελίΕεων τής πά Α, λο,παί θίκΟνομικαι είεΑ,Ε61<: ις των ταχυδρομικω/ τελών. — "Ηρχισεν ή θεώρησις τΐμολο δηλαδή έκάλ.υψαν τό μεγαλύτε-ρο ρελθούσπς ε';βδομάδος. μέοος τής αυξήσεως των ΕΪσαγω- γών. ΟΙ ΰπόλοιπες κατηγορίες ει¬ σαγομένων ν.ινήθηκαν ώ; έ?ής (σέ συνοψίΖοντα' ώς εξής· παρένθεχτη οί είσαγιογέ; τοΰ περυ — Ανεκοινώθη ότι μελεταται Π βινοΰ 7μήνου) : Κ«ραλιαιονχτκά 753 έκατομμΰρια (681). Ποώτες Ολες 501 έκατοιμ,μύρια (408). Βιομηχα- νικά κατανιαλ.ωτικά 554 έκατομμύ- γίων είσαγω/ής αύτοκινήτων. ρια (504) κ«ί τρόφιμα 325 μύρια (323)· Ώ; πρός τίς έξαγιυί;, τί; με- τ0<; ·■ προθεσμία έξαγωγή.ς βαμβα γαλώτίρε; αύξήσεις παρουσίασαν κόπιτταο τα δ.ομηχαν,κά Λοοτόντα καί ό κα _ Καθωρίοθη, 6τ) οικ.ΙτεΐτοΙ έν πνος, π«υ απεοωσαν ηυςημενο συν άλλαγμα σέ σχέση μέ τό 7μηνο κΡισκ: δια Τας ηροφορ-υ',οεις έμ τού 1973, κατά 138 κια 43 έκατομ πορευμάτων εισαγομένων βάσει ι μΰρια δολλάριο, άντιστοίχως. Συγ>;εκ.ριμένα, τα τοόίριμα κ«ί
ποτά άπέδο>σαν συνάλλκιγμα ΰψους
204 έκατομνρια (18.2), ό καπνός ' λώσεως οΐνων όνομασίας προελεύ
107 έκατομμνρια (05), οί πρώτες ϋ
λε; κ>αί τα ήμικ,ατειργασμένα προ
ιύντα 86 έκατομμΰρια (72), τα όρυ ~ Επετράπη ή είσαγωγή νω-
κτά μεταλλεύματα 53 ,Γι έκατομμύ-1 πών καΐ κατεψυγμένων
διωτικών άντολλαγων.
— Καθωρίοθησαν οί δροι έμφια
— Αί έξαν/ωγαί προϊόντων πετρε
λαίου κοτά το 7μηνον Ίσνουαρίου
— Ιουλίου 19Τ4 άνήλθον είς 124,
2 έκ. δολλ. έναντι 10,3 έκ. δολλ.
έναντι 10,3 έκ. δολλ. τής άντιστοί
χου περιόδου τοϋ 1973.
— Ό διοικητής τής "Εθνικής
Τροπέ2ης ωμίλησεν είς τούς όμο
γενεϊς των ΗΠΑ είς Ν. Υόρκην
κα'ι εζήτησε τήν έγγραφήν των είς
πολυετές όμολογιακόν δάνειον.
— Απεφασίσθη ή βελτίωσις τής
ένισχύσεως τυρών πρός εξαγωγήν.
— Συντομεύεται ή προθεαμία εί
οαγωγής μετόχων είς τό Χρηματι
στήριον "Αθηνών διά τάς έταιρείας
αί οποίαι θά ύποβάλουν αίτήσεις
μέχρι 30.10.1974.
— Παρετάθήσαν μέχρι τέλους
τοϋ τρέχοντος έτους αί προθεομίαι
άποταμιεύσεως έμπορευμάτων.
— Αφιχθη Ίαπωνική εμπαρική
αποστόλη διά διεύρυοιν τής οίκο-
ί>ια. (39,4), τα πρτρελαιοειδή 74,5
έκατομμύρια (15,7), τα βιομηχανι
κά — διοτεχνικά 397,5 έκατομμύ
(259.8) καί ά λοιπά ειδή 29,4
ύ
έχαομμύρια (30,1).
Στό άδηλ^ο Ισοζΰγιο οί έξι/.ίξεις
ποιοουσίασαν συ<νοπτικά τήν άκόλου θη είκόνα: Οί άδηλες είσπραξις συνολικά απέδωσαν 1.335 έκατ., ένώ οί α δηλες πληρ<υμές άπορηό<(ησαν 374 *Έτσι οί καθαροί αδηλοι πόροι ε- «θα<σ«ν τελικά στό ϊ.τίπεδο των 961 έκατ. δολλ«αρίων. Τα άντίστοι χά κσνδύλια τού 7μηνον 1973 ή· ταν: είσπρά?ει; 1.149 έκατ. δολλ. πληοωμέ; 293,4 καί καθαρό .τλεό νασμια άδήλϊον πόριον 856 έκατ. ,' ξοπλιομοϋ. Ή αυξήση των άδήλων πόρον προήλθε <τχεδόν άπολλειστικά άπύ τό ναυτιλΐ'ακό σινάλλαγμα, .τού έ'- πρός κονσερδοποίησιν. — Απεφασίσθη ή χορήγησις οί νομικης συνεργοοίας των δύο χω¬ ρών. — Εις τό Χρηματιστήριον Άθη ϊχθύων νών, αί τιμαί παρουσιάση/ μικράν βελτίιοσιν καί ό γενικάς δείκτης τι μών έκλεισεν είς τα 859,4 έναντι κονομικής έι'.σχύοεως εΪΓ τούς πά 853,0 τής προηγουμένης Παρα ραγωγούς προσίνων έλαιων. σκευής 4)10. Ή βελτίωσις ήτο με Φ&ασε τα 472.5 έκβτ. δολλ.άοιβ ε ναντι 317,4 τοΰ περνσινοΰ 7μήνου — "Ανεκοινώθη, δτι απεφασίσθη γαλειτέρα είς τάς έμποροβιομηχονι ή παροχή διευκολύνσεων είς τάς κ<^ μετοχάς 924,7 — 912,2 ένώ τεχνικάς έταιρείας αί οποίαι άνα ε'ε τ°ε τραπεζικάς ήτο μικροτέρα λαμβάνουν έργο είς την όλλοδα- 820,8 — 818,1. Αί συναλλογαΐ τής πήν. | εβδομάδος έκυμάνθησαν μεταξϋ Ι 130—140 έκ.ατ. δρχ. Είς τόν εξωτερικόν οικονομικόν τομέα, τα κυριώτερα γενονότα ή¬ σαν: Ή μελετωμένη τροποποίησις τής νομοθεσίας των οΐνων τής ΕΟΚ έπιοημαίνετα. είς πρόσφατον έκ¬ θεσιν τής ΟΥΚΤΑΝΤ (Διάσκεψις •ών Ηνωμεναι ν Εθνών διά τό Έμ πόριον καί την Ανάπτυξιν) υπο τόν τίτλον "-ΈΕαγα»γικαί Πιστώσεΐ!; ώς μέσον προωθήσεως των έΕα- νωγών των άναπτυσοομένων χω- ρών». Τό θέυα άφορά είς τάς έΕα- γωγάς βιομηχανικών προϊόντων έκ των άναπτυσσομένων χωρών καί είς τα προβλΓνμστα της χρηματοδο τήσεως τώ εξαγωγών αυτών έκ των διεθνών χρηματαγορών. Πολ¬ λαί άναπτικΐοόμενοι χώραι — τονί Ζετσι είς την έκθεσιν — έχουν προσφάταχ: άρχίσει έΕαγωγάς βιο μηχανικών προϊόντων καί ιδιαιτέ¬ ρως μηχανοΛογικοϋ έΕοπλισμοϋ. Αί έΕαγωγΓί, δμως, των εί δών αυτών, στηρίΖονται κυρίως είς τήν χορήγησιν ρεσοπροθέσμων πιστώ- σεων, ύρισμέναι δέ έκ των άνα- πτυσοομένων χωρών, έχουν ίδρύ- σει είδικούς όργανισμούς διά τήν έν προκειμένω χρηματοδότησιν. 'Αλλ' οί προσπάθειαι αύται δυσχε- ραίνονται άφ' ενός άπό τήν έλλει ψιν κεφαλαίων είς τάς άναπτυσ- σομένας χώρας καί άφ' ετέρου ά¬ πό τάς δυσκολίας, αί οποίαι άνα- κύπτουν έκ τής καθυστερήσεως Ός έκ τούτου — ύπογρσμμίΖε ται είς τήν έν λόγω έκθεσιν — προ κύπτει ή άνσγκη τής άντιμετωπί σειος ο) τής διεθνοΰς χρημοτοδο- τήοεως των έξαγωγών των προα- ναφερομένω/ χωρών καί β) τής ασφαλίσεως κοί άντασφαλίσεως έ¬ ναντι των πολιτικών καΐ έμπορι- κών κινδύνων, οί όποίοι είναι δυ νατόν νά έπηρεάσουν τάς έξσγω- γάς έκ των άναπτυσσομένων χω¬ ρών. Ήδη, τό θέμα τής ασφαλίσεως καί άντασφαλίσεως έξετάξεται υπό των Οίκονομ'κών "Επιτροπών τοϋ Ο.Η.Ε. διά τήν "Ασίαν καΐ "Απω Ανατολήν (ΕΚΑΦΕ) καϊ τής "Ε νώσεως Κρατών τής Νοτιοανατολι Κης Άοίας (ΑΣΕΑΝ). Διά τήν χρηματοδότησιν των έξαγωγικών πιστώσεων είς Νότιον "Αμερικήν λειτουργεϊ ένα πολυεθνικόν περιφε ρειακόν σύστημα, μελεταται δέ ό διεύρυνσίς τού ώς πρός τάς χώ¬ ρας προορισμοΰ των. Είς τήν ώς άνω έκθεσιν άναφέ ρεται, έπίσης, ότι ύπάρχουν προ- τάσεις όπως ή Παγκόσμιος Τρά- πεΖα αναλάβη νά οργανωθή καϊ π δανώς νά μετάσχη είς έν -κονσόο τσιουμ» χρηυατσδοτικών όργανι- σμών, τό οποίον θά ασχολήται μέ την χρηματοδότησιν των έξογω· ΪΚΥΡΩ6Η Η ΚΛΥΤΙΑΙΰΚΗ ΣΥΜΦΩ8Ν1 ΜΕΤδΞΥ ΕΛΛΑΔΟΣ - Λ. ΚΙΝΑΣ 'Εκυρώθη συμφωνία μεταΕύ Ελ¬ λάδος καί Λαϊκής Κίνας, περί θα- λασσίων μεταφορών καί εδημοσι¬ εύθη είς την «"Εφημερίδα τής Κυ¬ βερνήσεως» τό σχετικόν Νομοθε τικόν Διάταγμσ, είς τό οποίον πε- ριλσμβάνονται διατάΕεις άναφερό- μεναΐ: — Είς την ελευθερίαν των πλό- ων έμπορεκών πλοίων τα όποΐα φέρουν σημαίας των δύο χωρών καΐ έπιδίδονται είς την μεταφο¬ ράν έπιβατών ή έμπορεμάτων με- ταΕύ αυτών ή μεταΕύ εκατέρας τούτων κα! τρίτης χώρας. — Είς την αμοιβαίαν μετοχεί- ρισιν τοϋ μάλλον ευνοουμένου κράτους είς τα έμπορικά πλοΐα καί τα πληρώματσ αυτών, όσον όφορά την ουμμόρφωοιν πρός τους τελωνεισκούς, ύγειονομικούς καΐ λιμενικούς κανονισμούς, την άγ- κυροβολίαν έντός ή έκτάς λιμέ¬ νος, την αλλαγήν άγκυροβολίου, τάς προμηθείας τοϋ ακάφους κλπ. — Είς τάς λιμενικάς διευκο- λύνσεις διά την φόρτωσιν, εκ- ωόρτοίσιν καί άποθήκευσιν των φορτίων. — Είς την παροχήν βοηθείας είς τα κινδυνεύοντα έντός των χωρικών υδάτων πλοϊα των συμ¬ τής πληρωμης είς συνάλλαγμα τής γών των άνοπτυοσομένων χωρών. άΕίας των έΕαγομένων προϊόντων. | Ή συμβολή τηο Παγκοσμίου Τρα Επιπροσθέτως, αί έΕαγωγικαί αύ¬ ται χώραι — αί άναπτυσσόμεναι — πέΖης θεωρε'ται δτι θά υποβοηθή¬ ση σηματικώς πρός άντιμετώπι- άντιμετωπίίουν τόν γενικώτερον ' σιν τοϋ θέματος. Αναρμοδία» οδηγίαι! Είς όδηγίας τοϋ ύπουργείου 'Εμπορίου, σχετικάς πρόο τήν πλήρη άΕιοποίησιν τής εφετινής μεγάλης εσοδείας ροδακίνων, ά- «Στήχος των — Κατηργήθησαν οί δεομευτικοί περιοριομοί χρηματοδοτήσεως διά τήν εισαγωγήν μηχανολογικοϋ έ- — 'Εζητήθη ή βελτίωσις της ένι σχύσεως των όρων των έΕαγωγών αί μειωμένο προβλέψεις διά τήν χαμηλότερον παγκόσμιον παραγω βιομηχανικών προϊόντων. | γήν σίτου κατά 8—15 έκατ. τόν. Η ΜΕΓΑΑΗ ΣΤΡΟΦΗ ΠΡΟΣ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΟΓΙΚΟΤΗΤΟΣ Εϋνοική όπωσδήποτε προϋπόθε- ση έπανοατήσΕίος τή; οίκονομική; Ισορροπίας αποτελεί ή παρατηρον μένη τελευταία σνμπίΓΐΐτη των είσα γο)γών· Ή τάση αυτή, πού εκδη- λώθηκε τόν ΊονΑιο γιά νά τονισθή περισότερο άκόμη τάν παρελθόντα ΑΟγουστο, δίνει <χτ1ς νομισματοπι- στωτιχές άρχές τής χώρας «άνά σιι», ΐτσι ά'κττε. καί μέ την αυξήση των έξαγο>γά»ν — άπο 1.2ΟΟ έκα
τσμμύρΐα δολλάρια τό 1973, οέ
1.700 τα 1974, νά ποοδιαγράφεται
πλέον μιά έλπίδα
Δέν θά δαΛ'ειζώμαστε πιά γιά
νά τρώμ-ε. Κι' άν άναζητοϋμε πι-
στώσιει; καί δάνεια άπό τό έξ<οτε θικό, σύτό θά γίνεται γιά τήν ά- νά.τιι.^η των έγχιορίων παραγοιγι «ών πόριΐ)ν. Μιά τελειιταία άπόφΐι ση τή; Ναμισματιχής Έπιτροπής έπαληθεΰει ότι αυτή είναι ή τάση τής κυβερνητικής πολιτικής. Κα- ταργίϊται κ«ΐ ή άπαγόρεΐ"ση είσα γαιγή; κ«<Γ<αλαιοι>χικ.ών αγαθών ά-
ξίας μεγαλύτερης το»ν 500 χιλιά¬
δων δολλίΐοίων. Μιά άκόμη πράξη
πανικοΰ μπροστά στίς άκατάσχε-
τες πληθιυριστικές πιέσεις τοΰ 1973
έπανορθίόνεται, τή στιγμή Ακριβώς
ποΰ γίνεται τό πβν γιά νά τον<οθή ο έ*αγωγικό; χαρακτήιρας τής 6ιο μηχανίας μας. Κ»" ώστόοκ), τιί>ρ<ι πλέον πού τί¬ θενται οί 6άσ¥ΐ; μιά; οϊκονομικής άναπτνξιβως μέ μι·κρότ*ρο —κατά τα δυνατόν— κοινο>νικό κόστος, θά
πρέπει νά τεθή τό έ,ρώτημα: Δί-ν
ϊΐναιμήπιος κιαιρός νά βκεφθοΰμε ό
τ, τό σύστημα· πρψοδοτήβεως των
έξαγοιγών βιομηχανικήν προϊόντον
θά
κάποτε νά άναβει,>ρτ|θή;
Τύ πρό6ληιια ϊτέθη πράγμιιτι τε
πρός μειλίτη καϊ
μέ μιά ένδιαφϊροτκκι ίνγαιοία τού
καθηγητού κ. Χρ>>σταν Άθανασυ-
πούλοιι, .τον φέρ« τόν τίτλο «Έλ
λάς χαΐ Εύρώπη τό 1980».
«Ασφαλώς, γράι»ει ύ καθηγη-
τής κ. Χρ Άθαναούποο'λος, τα δι
ά τής αποφάσεως τής Ν.Ε. 1574)
1970 β'σ.-ιιθΓβΐντΊΐ χίνητρα έ^ιγιυ-
γΛν ετ»ιι|(ΐν <1πο<ιι«ιιστικΐ>ν ρόλον
ιίς την ταχείαν α·»"<£η<τιν των έξ-ι- ν,ιιν.Τ,ν 6ιιι»ιτιχανΐ)<ιον ιοθΐαι έν .ταροδυ», ότι τα προ κατα μέσον όρον «ϊς τήν έξάγοΐΌαν 6ιο τρών γιά τήν αυξήση τής παραγο) ή ί ί μηχανικήν επιχείρησιν ενα «πρίμ» 20% επί τής τ,μολογικής άξίας γικότητο; τής εργασίας στίς έλ.λη ναφέρονται τα ουνεταιριστικών όργανώοεων διά την πλήρη άξιοποίηοιν τής ποσό¬ τητος ροδακίνων, ή όποία ήθελε συγκεντρα>θή ύπ" αυτών, πρέπει,
πέραν των έξαγωγών, νά είναι
ή διάθεσις τού προϊόντος είς τήν
εσωτερικήν αγοράν κοί τήν κον-
σερθοποιίαν, δοθέντος ότι ή ανά¬
πτυξις τοΰ τομέως τής βιομηχα-
νίας κονσερβων θό αποτελέση τήν
άσφαλιστικήν δικλείδα διά τήν ά-
ξιοποίηοιν τής όλονέν αύξανομέ-
νης παραγωγής».
Τό κείμενον σύτό, μόνον τήν
προχειρότητα καί τήν έλαφρότη-
τα των διαφόρων κυβερνήτι κων ύ-
πηρεσιών άντικατοπτρίίει, διότι μέ
θέματα γεωργικής πολιτικάς άλλά
καί βιομηχανΐκής, καΐ έτερον ύ
πουργεϊον άσχολεϊται, έστω κα'ι
έμμέσως. Είναι, βεβαίως, σεβα¬
στόν, δτι τό προέχον έν προκει-
μένω είναι η διάθεσις τής παρα¬
γωγής των ροδακίνων, άλλά τό
νά δίδωνται συστάσεις καΐ οδη¬
γίαι, αί οποίαι θά έχουν έπιπτώ-
σεις είς τάς βιομηχανικάς έξα-
γωγάς γεωργικών προϊόντων, εΐ-
ναι τουλάχιστον
Είναι, άσφβλώς,
προχε·ρολογία.
γνιοστόχ, δτι
τό κύριον πρόβλη'μα των έΕαγο-
τα>ν έ|αγωγών. Διά μίαν ίπιχ,εί- δνομα μόνο ϊίν,α, έλληνικές) έπιχει
ρήσιν ή όποία είναι ήδη διευνώς άν ρήβεις.
τανωνκπική (δπο>ς αί πλίίσται] «Άπό τό 1974, <τημειώνίΐ ό κα των ξένον βιομηχανιών έν "Ελλά θηγητής κ. Χ. Άθανα·σάπουλο;, δι), τό πρίμ τοΰ 20% ΐΐναι σκαν ( πρέπει νά άνατρέψωμ«ν τόν προσα δαλο>δώς ΰν)τηλόν. Διε,ρ<·)τάτ<ιι δέ νατολισμόν μας. Νά καταργήσο)- κανίί; διατί νά καταβάλλεται μϊα μέν τό ταχύτερον δυνατόν τα κ!νη τόσον ύψηλή προμήτ>εια διά τήν €ΐ, τοα ποΰ άποδλέπουν είς τήν αύξη
σροίΐν ξένου συναλλάγματος». Ι σιν τής παργωγή; καί νά τα ύπο-
"Αξιοσημείιοτη ή παρατήρηση'καταστήσωμεν μέ κίνητρα τα όποϊ
αύτή' έστω καί μόνο έπειδή όδηγεΐ α Γΐιοβλέπυον είς την αύξησιν τή;
σέ ώίτέλιμες σκέψεις, πού δέν ά(τή · παραγωγικότητο;^.
νον άνεξήγητα τό γεγονός ότι ό1!
παρά λίγο χαίριος τρανματισμό; | Ή άποψη αύτη αλλωστε
τή; οίκονομίας τής χώρας καί ή α τα, σ' Ινα κεφΐαλαιώδίς στοιχεϊο
κρα σνρίκνο)ση τής άγοραστική; τή; έλ.ληνική- πρ«γ,ι;βτικότητος σή
δυνάμε«ος τ(Τ>ν έργαζο,μένων δέν πά μερά: στή, «τενότητα τής άγοράς
ρεαποδίστηκε άπ' την άλλίΐγή τής εργασίας, ποΰ όφείλΓται στήν πλη
δβμής τού εμπορικον ίσοζυγίου πού
παρατηοεϊται άπό τό 1968 ώ; τό
1972. ΟΙ έξαγιογές βιομηχανικήν
είδών^ οί οποίες ν-άλι,ιπταν πράγμια-
Τι τό 1966 τό 14,5% των εϊσαγω-
γών, ύπεφκάλι^Ηΐν πράγματι μέσον,
σέ τρία χρόνκι τό 22% των είσα
γωγών μας, ένώ, έξ άλλου, οί έ-,
γόητ; ής εργασίας στίς έλ.λη
νικές (καί κυ,&ίοος σ' αύτές πό κατ' Κενων κονσερβών ροδακίνων εί
ξ'ίγωγές 6ιομηχανικών είδών, σέ
βυσμιακΐ) άποίψίλωση τής έλληνι-
■κής νπαίθοοΐ'. Δέν νπάοχουν πιά
άρκετά περιθώρια αντιλήψεως αν¬
θρωπίνου δυναμικοϋ γιά τή βιομη
χ'ανία. θά πρέπει, λοιπόν, ν* αύξή
«ουμ* την παραγωγή —καί τί; έξ
«.γωγές μας— «ύξάνοντας τή; πά
θαγίοκότητια μέ νέα προτοθητικά,
τή; προσπάθειας αυτής, &εσμικά
ίίτι
των
κ<Ί μας στήν κοινιονική εύημιερία:. Άλλά γι' θά ύπάριξοΐ'ν φι·σικά, άντιρρήσεις «.ΐτό άκ,ριιδώς τό τ)έμα τίθετα, πλέ Τα έπιχΐΐρήματα ομίο; τοΰ άπ!αρα όν οαφώς δοον άφορά τήν άκολου 6'ιαχτΐου τής μι-στικότητο; των ε· πολιτική: άναμφιοδήτητα πιχειρήσεοιν είναι πλέον έ*τός τό θά είναι σοτήρια γιά τα οίκονομι που καί χρόνον, άπό τή στιγμή πού ή άποκατάσταση όντε δέκα έλλ.ηνικές βιομηχανίΐς ίσοζ·γίων. Κι' ασχέτω; δέν θά μποροΰσαν νά ν.ινηθοϋν, ου άν οί αδηλοι πόροι —ποΰ εφέτος Τε κάν επί ενα μήνα, χωρίς τή στύ νψος ουμπαοάσταοη των πκττιοδοτιχών ίδρυμάτων τή; χώρας. « Η ύπαρξις καί ό ρύλο; των πιστωδοτικών ίδρνμάτων —σημει ώνει ό καβηγητής κ. χ. Άθανασό ποτ«λος— όφείλονται €·ς τάς κα- ταθέσει; όλον των Έλλήνω. Εί¬ ναι, συνεΛώ;, έπιόελημένον νά έν {►«(φερθή τό Κράτο;, καί δι' αύ- τοΰ «ί Τράπεζαι, διά τό πώς χρη σιμαποιοντα, τα κεψάλαιια τή; λα ικής άποταμυεύσεως υπό των έπι- χειοηματιών—δαν«ιστών>.
των 2.400 έκατομμινίθίν οολλαρί-
οιν— μπορεΐ νά ·όδηγοΰν σέ μέτςπ
ες αίβιόδοξες προπτικέ;, τύ πρό
6λημα παραμένη άκίραιο. Γιατί ο*
δδτ,λοι πόοοι, πού ένθαρ.ρύνονν την
κιιταναλοτικύτητα πάν<ο άπό τή δνναμικότητα τής πιαραγωγική; μη χιινής, αΰξάνο»ν Ιμμεσα την άνι- τιϋν ΐσοζυγίιον. Ηά ί'Λήμχε ίίμως μιά διέ'ϊιιίνιις στύν (|αΰλσ αί·τύ κΰκλο άν, άντί των πρΛμοδοτήσεων των έξανωγιον άκολοχ-θονσαμε μιά .τολιτικί) κινή ναι ότι ωρισμέναι ποικιλίσι («Έλ- μέρτα·) δέν είναι κατάλληλοι διά κονσερβοποίηοιν καί ότι είδικαί ποικιλίαι άπαιτούντοι διά τήν πα¬ ραγωγήν καλής ποιότητος κονσερ¬ βών. Ή συλλήβδην, λοιπόν. διά¬ θεσις ροδσκίνων πρός τάς βιομη- χανίας καΐ κονσερβοποΙησ;ν, θά υποβοηθήση είς τήν απορρόφησιν τής παρσγωγής, θά δημιουργήση, δμως, προβλήματα είς Ος έξαγω- γάς κονσερβων καί είς την διε- θνή φήμην διά την ποιότητά των. "Ιοως όμως νά διατεθούν αί κον- οέρβαι αύται — όπερ καΐ πιθανώ¬ τατον — είς τήν εσωτερικήν αγο¬ ράν, είς τήν οποίαν διατίθενται οχεδόν ό,τι δέν κοθίστοται δυνα¬ τόν νά έξαχθή — ώς εάν ό "Ελ¬ λην καταναλωτής θεωρήται δευτέ- ρας κατηγορίας άτομον!.. Αύτά δέ ουμβαίνουν, ένώ τό υπουργείον Γεωργίας άσχολείτσι καί μελετά τούς καλλιτέρους τρό- πους διά νά εξασφαλίση τήν πα¬ ραγωγήν κονσερβων είς ποσότη¬ τας, ποιότητά, ποικιλίαν καί συ¬ σκευασίαν, αναλόγως των άπαι- τήσεων τής διεθνοΰς άγορας. "Ασφαλώς, είς τήν σημερινήν εποχήν τα διάφορο θέμαια έμπί- πτουν είς τήν άρμοδιότητα πολ- λών φορέων καί ή άνάγκη συν- τονισμοϋ καί συνεργασίας μετά¬ ξια των καθίοταται μεγαλυτέρσ. Μεταξύ δέ των λόγων Ιδρύσεως τοΰ ύπουργείου Συντονισμού, ήτο ακριβώς καί ή ίκανοποίησις τής άνάγκης αυτής είς τήν κατάρτι- σιν τής κυβερνητικής πολιτικής. Είς τόν τομέα, δμως, τής έφαρ- μογής τής πολιτικής αυτής, ή ά- νάγκη έξακολουθεϊ νά υπάρχη καί ώς φαίνεται είναι περισσότερον έκδηλος σήμερον. "Αντί, λοιπόν, οί διάφοροι «τε- χνοκράται» οί «προγραμμοτί&ν- τες» τήν οίκονομίαν μακροχρονί- ως νά άφιερώνουν τόν πολύτιμον χρόνον των είς τήν εκποίησιν... 15ετών καί άλλων μακροπροθέ- ομων θεωρητικών προγραμματων, θά ήτο καλλίτερον νά κατήρχοντο άπό τα... νέφη των ύψηλών αυ¬ τών οτόχων καΐ νά ήσχολοϋντο μέ τα πλέον πεΖά καί ϋωτικώτστα αύτό θέματα... ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΞΕ- ΝΟΔΟΧΚΙΑΚΩΝ ΕΙΙΙΧΕΙ- ΡΗΣΕΩΝ Ρυθμίζεται . ως πΛη- τό θέμα τή; σννε- χίσεως τής έκταμιει-οειος διά την χρηματοδότησιν ξενοδοχειακών ί- "ΐιχπρήοειον, τιον οποίον ή κατι·- σκενή των ξενοδοχείον δέν έχιι Ε ΥΚΛΟΦΟΡΗΣξ Ό Α' τόμος τής •ΕΑΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ· τοϋ Παύλου Κωνσταν-πνίδη 256, δραχμέα 120 'Αποστέλλεται (έπ' άντικατσοολή) όπσυδητίοτε τής Έλλάδοο χωρίς άλλην έπιβσρυνσι Γράψατβ εκ; ττ|ν διεύθυνσι τοϋ αυγγραφβώς : Αϋωφόρος Συγγρσθ 360 Καλλιθ6πν - ΑβΗΜΟΝ Σημα'ωσκ:: ' Ο δεύτβρος τόμ" εύρίβκβτεπ επί τού ηιβΐττηρίου. ς εγνώσθη ότι μέ προσωπικήν παρέμβασιν τοΰ υπουρ γοΰ ΣτΛττονισμοΰ κ. Ξ. Ζολώτα «ί τράπεϊ,α, θά χορηγοΰν κατά .τγοι- τκοσιν <ΐι.'μπληρϋ>ματικά δάνεια εί;
-ά; ξενοδοχβιακάς έπιχειρήσει; δι
ά την όλοκλ.ήριυσιν τής κατασκευάς
τό>ν αονάδοιν τιον.
Σνμπληριοματικώς εγνώσθη .',ΐι
ν.ριτηριον διά την χορήγησιν τθ,ν
δανείκΗ- θά <1ποτελέση τόσον ή φά σις είς την οποίαν ευρίσκονται αί εργασίαι διά την ανέγερσιν τυΰ ξε νοδοχείοΐ', όσον καΐ —κνοίως— ή σκοπιμύτης την όποιαν έξυπηρΐτε ή όλοκλήριυσις τής κοιτασκ>Γυή;
τβΐ' (ή λειτουργία τού γενικώτε-
ρ,ον).
Μέ 6άσιν τα έν λόγω κριτήί/ΐσ
τα ΰπουργεϊον Συντονισμοΰ κ<ιί ί Νομιοματική Έπιτροπή θά έξετά- οολ' αίτήσεις των ενδιαφερομένων έο;' όσον οί τελεπαΐοι δεϋαίως ε- χοι·ν ΰπογράψει ηδη ^Ις τό παρέλα¬ βον, δανειακάς σι·μ6ά<τεκ· Έν τί) μεταξύ άναμένεται νά έκ δοθή απόφασις τή; ΝομΐΛματικής Έπιτ.ροπής, μέ την όποιαν Θά α κυρών.ετοι ή άπό τού παρελθόντος Μάρτιον ίσχνονσα απόφασις διά τήν διακοπήν τής χρηματοδοτήσε- ο>; πρό; τάς ξενοδοχειαχάς έπιχει
ρή(Κΐ.ς, δι' έκείνας έκ τούτοιν, πού
θά κριθή ότι πληροΰν τούς όρους
διά τήν συνέχισιν τής χρηματοδο
τήβεοις των μονάδ<ον των, 6άσε των προαναφερβέντων κριτηρίων. "Ηδη έγνώβθη ότι πίναξ μέ όνά ματα έπι-χειρήβεων, ποϋ π,ληροΰν τοΰς βχετικού; όρον;, προωθήθη ύ πό τοΰ υπουργείον Συντονισμοϋ είς την Νοιμισματικήν Έποιτροπήν. Μόλκ: Δημ. Ί. - ΑΣΤΡΟΑΟΓ»Ι Πο>λ€ϊτβι ν( δλο τα Κεντρικέ ΒΛλ«ο-
πωλεΐο (Σταδίου - Ίπποκρ^τοκις κλπ»)
ΕΙΔΙΚΑ ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΝ
ΤΟΥ ΑΡΑΒΟΣΙΤΟΥ
Είς τό υπουργείον Γεωργίας ε¬
γνώσθη ότι οί ποραγωγοί διαθέ-
τουν έσπευσμένως άραβόσιτον είς
τό εμπόριον μέ τήν τιμήν των 4
δρχ. κατά κιλόν έναντι των 4,70
δραχ. τής κρατικής παρεμβάσεως.
Κατόπιν τούτου, τό υπουργείον
θεωρεϊ καθήκον τού νά επισημον η
ι είς τούς παραγωγούς άραβοσίτου,
| ότι διά τής εσπευσμένης αυτής δια
Ι θέσεως τού προϊόντος των παοα
Ι βλάπτουν τα ιδία αυτών ουμφέ-
ροντα καί δημιουργοϋν κλϊμα ά-
ποθσρρύνσεως έναντι τής άραβοσι
τοκαλλιεργείας έκ τής ποίας ά-
ναμένεται ή κάλυψις άπναγκών τής
άνοπτυσσομένης κτηνοτροφίας. Είς
τήν σχετικήν ανακοίνωσιν τοϋ ύ¬
πουργείου ύπσγρσμμίΖεται ότι, τό
κράτος, ίνα έντεΐνη τήν παραγωγι
κήν προσπάθειαν των καλλιεργη-
τών άραβοσίτου, καθώρισε έφέ-
, τος ανωτέραν κατά 70 λεπτά τι¬
μήν παρεμβάσεως έναντι τής τοι¬
αύτης τοΰ έτους 1973. Πρός διευ-
κόλυνσιν των πσραγωγών συγκρο
τοϋνται ήδη άπό 15ης τρέχοντος
είδικά ουνεργείσ κρατικής συγκεν
τρώοεως τοϋ άροβοσίτου. Ούτω,
ούδεμία δικαιολογία υφίσταται δ·6
βαλλομένων χωρών.
— Είς την αναγνώρισιν των πι-
στοποιητικών νηολογήσεως, χω¬
ρητικότητος καΐ λοιπών ναυτιλια-
κών εγγράφων, ώς καί των δελ-
τίων ταυτότητος των πληρωμάτων,
άτινα έκδίδουν αί άρμόδιαι αρχαί
τοϋ ετέρου κράτους, κατά τούς
έν αυτώ ίοχύοντες νόμους καί
κανονισμούς.
— Είς την άπολλαγήν έκ τοϋ
φόρου εΐσοδήματος επί των έοό-
δων έκ τής διενεργείας μεταφο¬
ρών φορτϊου ή έπιβατών είς τούς
Λιμένος τοϋ ετέρου κράτους.
ι ί·
Ή ανωτέρω σαμφωνία πούει
οχύουσα έξ μήνας μετά τήν
οιονδήποτε στιγμήν λήψιν Κ0Τα
γελίας αυτής έκ υέρους τοϋ ένό
κράτους.
ΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΑ|
Τόν Πρόεδρον τοϋ Έμηορ,κο0
καί Βιομηχανικοϋ Επιμελητηρίω
"Αθηνών κ. Χρ. Πανάγον ^
σκεφθή ό εμπορικάς
τής έδώ πρεσβείας τής /αϊκ-
-Κίνας κ. Μπίγκ θιέν.
Κατά τήν συνάντησιν συνε?π.
τήθησαν θέματα διευρύνσεως τών
των δύο χωρών.
ΗΛΕΚΤΡ)ΚΛΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ
ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ
ΔΙΑΚΗΡΤΞΕΩΣ
ΜΤΣΤΙΚΗΣ
ΛΗΜΟΠΡΑΣΙΑΣ
Ή Δ)νσις Τεχνικών Τπηοεσι-
ών ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΤ
Προκΐ)ού<κΐει μυστικόν μειοδοτι¬ κόν διαγωνιομόν δ·1 ένσφοαγί- στο>ν προβφορών διά ποσοστ)ϋ έκ
λ τ ώ σ ε (ο ς επί των τιαών
μετ" εί'λόγου δρίου επί των τι-
μο>ν τοΰ εγκεκριμένου τιμαλογίου
τή; 'Τπηρεσίας διά την άνάδ^ξιν
μειοδότον έογασιων ΉλεκτρΐΛής
έγκαταστάσειος Λημοτικοϋ Σχολεί
ου Μανδρακίου Νισύ^ου Ποο'ιπο-
λογισμοΰ δραχμών 130.000 ναΐ Μα
τιθεμένης πιστώσϊως δριχμΛν
130 Ο00.
Η δημοποασία ΐνεργηθήσίΐαι
την 9τΛ' Νοεμβριού 1974 ημέραν
οτ
ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΠΟΣΤΕΓ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙα
ΝΟΜΑΡΧΙ ΡΟΔΟΠΗΣ
Δ)ΝΣΙΣ ΤΕΧΝ-
ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. 39596
ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ
ΛΙΑΚΗΡΤΞΕΩΣ
"Ο Νομάρχη; Ροδόπης, .10ΓΙ/ί|.
ρύσοει ότι. έν,τίθεται είς δημόσιον
μειαδοτικόν διαγωνισμόν δι" έν
σφραγίστο>ν προσφορών διά .10%
στοΰ έκπτώσιειος μετ" εύλόγοι- ,;„;
ου επί των τιμών τον εγκεκοιμ<.Μ1, τιμολογίον :<αί προϋπολογιπι|Γ,,-, σν<μφώνω; πρός τάς διάταξης τ,,,-, Ν .Δ- 1266)72 «Περί χ/λ. των Δημοσίων " τού είς εκτέλεσιν αυτόν, εκδοθέν το; ύπ' αριθ. 56)1973 Π. Δ)τιι- ή έ-Ατέλεσις των εργασιών ς ΐιποστέγου εί; ίο
ρα λήξιως έπιδόσειο; προσ?υοών)
ρΐς τό έν Ρόδω Γρατιείον τής Λ)ν
σϊ·υ>; Τεχνιχών 'Τπηρεσιών Ν
Λιοδ)σοιΐ.
Δεΐκτοί μόνον διπλωματοϋχοι έρ
γολάβοι Δημοοίων "Εργων, δυνάμε
νοι νά λάΰουν μέρος είς την ^η-
μαπιρασίαν.
'Εγγύησι; συιιμ*τΟχής δρα/«ηί
26.000 (ΐπει.·θυνομένη στήν Σχολι
κήν Έφορείαν Νισνρου.
Πληροφρίαι κοθ' εκάστην είς
τό έν Ρόδιυ Γραφείον τής Δ)νσε-
ν.ιιί «; τα Γραφίΐον Μηχ)κοΰ Κώ.
Έν Ρόδυ) τή 17—10—1974
Ό Δ)ντής Τε,χνικών
Ν. Διι>δεκανησου
«. ΒΙΝΛΤΣΕΛΑΣ
ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΟΖΆΝΗΣ
Λ)ΝΣΤΣ ΤΕΧΝ. ΤΙΙΗΓΕΣΙΩΝ
ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ
ΔΙΑΚΗΡΤΞΕΩΣ
ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑΣ
Έκτίθιται -'; Δημόσιον μιΐοδο
τικόν διαγωνισμόν δι"
ιΐιιγιι
ριον καί άνίγέρσειο; νέον
οίίαι>, χιύνου κλιθάνον κοί άποθή-
κη; είς Κτιν)κόν Μικροβιολ.ογι-
κ.όν Σταθμόν διαγνώσεοι; ν.α< ']. ρεύνης Κομοτηνή;» πί—10- 9'Λ
Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ
ΠΑΝ. ΦΩΤΕΑΣ
ενσφραγι-',. ,. ν
Ι Ανάδειξις χορηγητων
προσΕ(ορ(όν Μ ποσοοτοϊ. έκ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
πτώσεως μετ" είιλόγου δρίου ή ε¬
κτέλεσις έ'ργα-σκΰν Διεΐ'θετήσεοις
κοίτη; ποταμοΰ Άλιάκμονος κ·ιί
παρσποτάμου Ποουόριτοα καί έ-
πενδύσεως τρανών ιΛVαχο^μάτα>ν
■·:ιά λιθοπληρώσεως (η·ρματο7.ι6ο)τί
ών εί; τό χωρίον Άλιάκμων καί
Κλήμα άντιστοίχως προϋπολογι¬
σμόν δαπάνης 500 000 δραχμών.
Ό διαγωνΐί5}ΐ.ός διενεργηθήσε-
ται την Πην ΝοΓμ&ρίο·» 1974 ήμέ
ραν Δεντέραν κο'ι ώραν 9 π.μ. (λή
ξις προσιΐορών·)ιί; τα έν Κοζάνη
τής Δ)νσε«ιϊ Τεχνικών
,ΤΤΌΓΕΙΟΝ ΚΟΙΝ. ΤΠ)ΣΙΩΝ
ΕΘΝ. ΠΑΙΛΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ
ΝΕΟΤ ιΚΟΣΜΟΤ
ΠΡΟΚΗΡΤΞΙΣ
Ό Έβνικό; Παιδικός
Κόσμου Αθηνών όδός Μί'·Ε
τίου Βασι)*ίου 14 ποοκηρΐ'ΟΓ' ι τα
κτικ.όν μειοδοτικόν διαγωνισμόν
δι' εγγράφων ν.αί
Δεκτοί είς τύν διαγων^<3}1όν έρ- γ(»λά6οι Δημοσίιον "Κργο,ν Α' τκ- τοΐς γραςτείοις τού Ίδρνματυ; ?2αν Νοεμβριού 1974 ημέραν ΙΌασκΕνήν κα* ώ; Τίχνικ.ών
Τπηρεσιών Νομαρχία; Κοζάνη;.
"Εν Κοξάνη τή 21—10--1974
Ό Δ)ντής Τέχνην "Τπηοσιδν
Νι>μαρχίας Κο'ςάνης
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι1ΗΤΤΑΣ
Νομ)κός Λ.Ε. επί 4ω Γ».
τούς παραγωγούς ώστε νά μην ε-!', ', "ώλβΤταΙ βΥο οιβλπ~-λεϊσν ' '
πλθϋ ή ε λέ δ ! ! ^ «'ΒτΤτΙσΕδδ '
πωφεληθοϋν τής επι πλέον δια-
φοράς τιμής τού προίόντος υπέρ
αυτών.
1
Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ ' '
•ΤΟ ΒΑΥΜΑ
ΤΟΝ
ίβ«·ίοΕ· δδόο Σταδίου Χ
Ι ~*Μ«1 «3 βιβλΐοο δρ-;. 50 ! !
^..................ι
τωθι ειδή:
1) Είδη ΠαντθΛτολείου & Κ
θαςιότητος — Εϊδη λαχονο.ίθ
πιολκίου — ΕΤδη
όν — Κοέατοί —
"Αοτοιΐ
2) Ώς ίπίσης διά την
σχεχ>ήν 65 ζε^τγών ίηοδημάτων 5ια
τα νήπια τοΰ Ί&ρΰματο;·
Των σχετικών ορο>ν δύνανται ν"
λ.ά6ουν γνώσιν οί βουλόμρνοι
τοίς γραφείοις τοϋ Ίδρύματο;
, , , , «οί
εκάστην εργάσιμον ημερ*1"
ωοαν. Ό διαγωνισμύς
επαναληφθή διά λόγον;
ριυν τιμιΤ,ν την 9ην
• 974 ήαέραν Δευτέραν εί;
Τόν τόπον καί χρόνον'
Έν Αθήναις τή 22-
Ό Πρύεδρος τή; Δ·
Κ ΤΣΕΚΕΡΗ2
1Ο—19'4
"ΤΗΛ,
ΤΟ ΕΑΑΕΙΜΜΑ ΤΟΥ ΙΣΟΖΥΠΟΥ
Μέβα στό 7μηνο ΊανουαρΊ'ου — ένώ τό μέν τουριστικό συνάλλαγμα
Ίοΐ'λίου έ.ε. τό έμ.τορειγιατικό ελ παρονβίασε μιά άνεπαίβθητη κόμ-
Λειμμα τού Ίσσζυγίου διαμορφίόθη Ψη (άπό 256 σε 254 έκατ.), τα δέ
χε «πό έπίπεδο των 1.710,6 έκα- αεταναστει,-τικά έμδάσματα σημείω
τομμυρίων δολλαρίων, έναντι 1. οαν μιά σημαντικώτερη κάμνη ά-
πό 383,7 έχατ. σέ 350,5.
Άναφορικά πρός τίς άδηλες
445,2 έκατομμνρίοχν τοΰ άντιοτοί-
χον 7μήνου τοΰ προηγοτμενου ε-
χ μή ρηγ
τους. Τό έλλειμμα άπό τίς τρέχου πλΓ,ρωμέ; πού αΰξήθηκαν κατά 81
οες συναλλαγές, έξ άλλον, εφθαβε έκ- δολλοάρια, αυξήση σημίίωσαν
τα, 9-61,1 έκατϋιμ,μύρια δολ,λάρια, ε δλες οί κατηγοιρίες τω<ν. Συγκεκρι ναντι των 855,7 έκατομ. τοϋ 1973. Σνγκβκριμένο, οί εί«αγι»γές τοϋ " " Τμήνοιι (στί; οποίες περιλβμ&άνον ται τόσο οί πληραιμέ; οβο καί οί εί σαγωγές επί πιστώβει) έφθασαν τα 2.663,1 έκατομυΰρια δολνλάοια, Ιναντι 2 109,4 έκαταμμύρια τον 7 μήνου 1973, δηλαδή παιρονσίασαν αυξήση κατά 544 έκατομμύρια δολ μενά τό τα,ξιδιωτιλό «φθαιβε τα 74 έκατ-, έναντι 64 τοΰ 7μήνου τοϋ 1973 (άπ' αθτά τα 27,5 ήταν σν«ν άλλαγμα πρός σποιδαστά;), τό μβταφορικό 7» έκ. (56 τό π&ρυσΐ- νό 7μηνο), 19 τα άσφάλιστρια (Π, 5), οί δαπάνες άπό έπενδύσεις (κυ ρίως τόκοι) 85,5 έκ., οί ύπηρεσί- ες Δημοσίου 44,3 έκ. καί οί άλ,λες κατηγορίες 74 έκατ. Ό άπολογισμός τής εβδομάδος Έξαγωγικαί πιστώσεις Ενα νέον πρόβλημα παρουοιό κίνδυνον πολιτικής καί οικονομικήν ϋεται κατά τ£ τελευταία έτη είς , όοταθείας. ιό διεθνές εμπόριον, τουτο δέ, Ή κατάργησις των ποινικών κυ λάρια, ένώ οί είσπράξεις άπό έξα Ρώσεων κατά των παρσβιτών των γωγές έφθασαν τα 952,5 έκατομ φορολογικαί δκΐτάξεων, ή παράτα μύοια οολλήοια, έναντι 664,2 τού 0({. πειουσινοΰ 7μηνου· έΕοφλήοεω£; των υποχρεώ ιουσινοΰ 7μηνου Άπό τίς είσαγωγές τή μεγαλύ οεων "Ρ°<: ΐύ 'Αοφαλιστικο Τομεϊα οη αΰξτ-,ση παρουσίασαν καύσιμα καϊ ή αύξησις των όρίων τής πού άπό 181 έχατομμύο·» δολλάριβ καταναλωτικ,1Γ, πίστεως, Γ3έοπθοαν ιο 7μηνο τού 1973 εΐϊθασιιν 513,4 έκαταμμνρια τό 7μηνο τού 1974, Των Οίκονοι/κών έΕελίΕεων τής πά Α, λο,παί θίκΟνομικαι είεΑ,Ε61<: ις των ταχυδρομικω/ τελών. — "Ηρχισεν ή θεώρησις τΐμολο δηλαδή έκάλ.υψαν τό μεγαλύτε-ρο ρελθούσπς ε';βδομάδος. μέοος τής αυξήσεως των ΕΪσαγω- γών. ΟΙ ΰπόλοιπες κατηγορίες ει¬ σαγομένων ν.ινήθηκαν ώ; έ?ής (σέ συνοψίΖοντα' ώς εξής· παρένθεχτη οί είσαγιογέ; τοΰ περυ — Ανεκοινώθη ότι μελεταται Π βινοΰ 7μήνου) : Κ«ραλιαιονχτκά 753 έκατομμΰρια (681). Ποώτες Ολες 501 έκατοιμ,μύρια (408). Βιομηχα- νικά κατανιαλ.ωτικά 554 έκατομμύ- γίων είσαγω/ής αύτοκινήτων. ρια (504) κ«ί τρόφιμα 325 μύρια (323)· Ώ; πρός τίς έξαγιυί;, τί; με- τ0<; ·■ προθεσμία έξαγωγή.ς βαμβα γαλώτίρε; αύξήσεις παρουσίασαν κόπιτταο τα δ.ομηχαν,κά Λοοτόντα καί ό κα _ Καθωρίοθη, 6τ) οικ.ΙτεΐτοΙ έν πνος, π«υ απεοωσαν ηυςημενο συν άλλαγμα σέ σχέση μέ τό 7μηνο κΡισκ: δια Τας ηροφορ-υ',οεις έμ τού 1973, κατά 138 κια 43 έκατομ πορευμάτων εισαγομένων βάσει ι μΰρια δολλάριο, άντιστοίχως. Συγ>;εκ.ριμένα, τα τοόίριμα κ«ί
ποτά άπέδο>σαν συνάλλκιγμα ΰψους
204 έκατομνρια (18.2), ό καπνός ' λώσεως οΐνων όνομασίας προελεύ
107 έκατομμνρια (05), οί πρώτες ϋ
λε; κ>αί τα ήμικ,ατειργασμένα προ
ιύντα 86 έκατομμΰρια (72), τα όρυ ~ Επετράπη ή είσαγωγή νω-
κτά μεταλλεύματα 53 ,Γι έκατομμύ-1 πών καΐ κατεψυγμένων
διωτικών άντολλαγων.
— Καθωρίοθησαν οί δροι έμφια
— Αί έξαν/ωγαί προϊόντων πετρε
λαίου κοτά το 7μηνον Ίσνουαρίου
— Ιουλίου 19Τ4 άνήλθον είς 124,
2 έκ. δολλ. έναντι 10,3 έκ. δολλ.
έναντι 10,3 έκ. δολλ. τής άντιστοί
χου περιόδου τοϋ 1973.
— Ό διοικητής τής "Εθνικής
Τροπέ2ης ωμίλησεν είς τούς όμο
γενεϊς των ΗΠΑ είς Ν. Υόρκην
κα'ι εζήτησε τήν έγγραφήν των είς
πολυετές όμολογιακόν δάνειον.
— Απεφασίσθη ή βελτίωσις τής
ένισχύσεως τυρών πρός εξαγωγήν.
— Συντομεύεται ή προθεαμία εί
οαγωγής μετόχων είς τό Χρηματι
στήριον "Αθηνών διά τάς έταιρείας
αί οποίαι θά ύποβάλουν αίτήσεις
μέχρι 30.10.1974.
— Παρετάθήσαν μέχρι τέλους
τοϋ τρέχοντος έτους αί προθεομίαι
άποταμιεύσεως έμπορευμάτων.
— Αφιχθη Ίαπωνική εμπαρική
αποστόλη διά διεύρυοιν τής οίκο-
ί>ια. (39,4), τα πρτρελαιοειδή 74,5
έκατομμύρια (15,7), τα βιομηχανι
κά — διοτεχνικά 397,5 έκατομμύ
(259.8) καί ά λοιπά ειδή 29,4
ύ
έχαομμύρια (30,1).
Στό άδηλ^ο Ισοζΰγιο οί έξι/.ίξεις
ποιοουσίασαν συ<νοπτικά τήν άκόλου θη είκόνα: Οί άδηλες είσπραξις συνολικά απέδωσαν 1.335 έκατ., ένώ οί α δηλες πληρ<υμές άπορηό<(ησαν 374 *Έτσι οί καθαροί αδηλοι πόροι ε- «θα<σ«ν τελικά στό ϊ.τίπεδο των 961 έκατ. δολλ«αρίων. Τα άντίστοι χά κσνδύλια τού 7μηνον 1973 ή· ταν: είσπρά?ει; 1.149 έκατ. δολλ. πληοωμέ; 293,4 καί καθαρό .τλεό νασμια άδήλϊον πόριον 856 έκατ. ,' ξοπλιομοϋ. Ή αυξήση των άδήλων πόρον προήλθε <τχεδόν άπολλειστικά άπύ τό ναυτιλΐ'ακό σινάλλαγμα, .τού έ'- πρός κονσερδοποίησιν. — Απεφασίσθη ή χορήγησις οί νομικης συνεργοοίας των δύο χω¬ ρών. — Εις τό Χρηματιστήριον Άθη ϊχθύων νών, αί τιμαί παρουσιάση/ μικράν βελτίιοσιν καί ό γενικάς δείκτης τι μών έκλεισεν είς τα 859,4 έναντι κονομικής έι'.σχύοεως εΪΓ τούς πά 853,0 τής προηγουμένης Παρα ραγωγούς προσίνων έλαιων. σκευής 4)10. Ή βελτίωσις ήτο με Φ&ασε τα 472.5 έκβτ. δολλ.άοιβ ε ναντι 317,4 τοΰ περνσινοΰ 7μήνου — "Ανεκοινώθη, δτι απεφασίσθη γαλειτέρα είς τάς έμποροβιομηχονι ή παροχή διευκολύνσεων είς τάς κ<^ μετοχάς 924,7 — 912,2 ένώ τεχνικάς έταιρείας αί οποίαι άνα ε'ε τ°ε τραπεζικάς ήτο μικροτέρα λαμβάνουν έργο είς την όλλοδα- 820,8 — 818,1. Αί συναλλογαΐ τής πήν. | εβδομάδος έκυμάνθησαν μεταξϋ Ι 130—140 έκ.ατ. δρχ. Είς τόν εξωτερικόν οικονομικόν τομέα, τα κυριώτερα γενονότα ή¬ σαν: Ή μελετωμένη τροποποίησις τής νομοθεσίας των οΐνων τής ΕΟΚ έπιοημαίνετα. είς πρόσφατον έκ¬ θεσιν τής ΟΥΚΤΑΝΤ (Διάσκεψις •ών Ηνωμεναι ν Εθνών διά τό Έμ πόριον καί την Ανάπτυξιν) υπο τόν τίτλον "-ΈΕαγα»γικαί Πιστώσεΐ!; ώς μέσον προωθήσεως των έΕα- νωγών των άναπτυσοομένων χω- ρών». Τό θέυα άφορά είς τάς έΕα- γωγάς βιομηχανικών προϊόντων έκ των άναπτυσσομένων χωρών καί είς τα προβλΓνμστα της χρηματοδο τήσεως τώ εξαγωγών αυτών έκ των διεθνών χρηματαγορών. Πολ¬ λαί άναπτικΐοόμενοι χώραι — τονί Ζετσι είς την έκθεσιν — έχουν προσφάταχ: άρχίσει έΕαγωγάς βιο μηχανικών προϊόντων καί ιδιαιτέ¬ ρως μηχανοΛογικοϋ έΕοπλισμοϋ. Αί έΕαγωγΓί, δμως, των εί δών αυτών, στηρίΖονται κυρίως είς τήν χορήγησιν ρεσοπροθέσμων πιστώ- σεων, ύρισμέναι δέ έκ των άνα- πτυσοομένων χωρών, έχουν ίδρύ- σει είδικούς όργανισμούς διά τήν έν προκειμένω χρηματοδότησιν. 'Αλλ' οί προσπάθειαι αύται δυσχε- ραίνονται άφ' ενός άπό τήν έλλει ψιν κεφαλαίων είς τάς άναπτυσ- σομένας χώρας καί άφ' ετέρου ά¬ πό τάς δυσκολίας, αί οποίαι άνα- κύπτουν έκ τής καθυστερήσεως Ός έκ τούτου — ύπογρσμμίΖε ται είς τήν έν λόγω έκθεσιν — προ κύπτει ή άνσγκη τής άντιμετωπί σειος ο) τής διεθνοΰς χρημοτοδο- τήοεως των έξαγωγών των προα- ναφερομένω/ χωρών καί β) τής ασφαλίσεως κοί άντασφαλίσεως έ¬ ναντι των πολιτικών καΐ έμπορι- κών κινδύνων, οί όποίοι είναι δυ νατόν νά έπηρεάσουν τάς έξσγω- γάς έκ των άναπτυσσομένων χω¬ ρών. Ήδη, τό θέμα τής ασφαλίσεως καί άντασφαλίσεως έξετάξεται υπό των Οίκονομ'κών "Επιτροπών τοϋ Ο.Η.Ε. διά τήν "Ασίαν καΐ "Απω Ανατολήν (ΕΚΑΦΕ) καϊ τής "Ε νώσεως Κρατών τής Νοτιοανατολι Κης Άοίας (ΑΣΕΑΝ). Διά τήν χρηματοδότησιν των έξαγωγικών πιστώσεων είς Νότιον "Αμερικήν λειτουργεϊ ένα πολυεθνικόν περιφε ρειακόν σύστημα, μελεταται δέ ό διεύρυνσίς τού ώς πρός τάς χώ¬ ρας προορισμοΰ των. Είς τήν ώς άνω έκθεσιν άναφέ ρεται, έπίσης, ότι ύπάρχουν προ- τάσεις όπως ή Παγκόσμιος Τρά- πεΖα αναλάβη νά οργανωθή καϊ π δανώς νά μετάσχη είς έν -κονσόο τσιουμ» χρηυατσδοτικών όργανι- σμών, τό οποίον θά ασχολήται μέ την χρηματοδότησιν των έξογω· ΪΚΥΡΩ6Η Η ΚΛΥΤΙΑΙΰΚΗ ΣΥΜΦΩ8Ν1 ΜΕΤδΞΥ ΕΛΛΑΔΟΣ - Λ. ΚΙΝΑΣ 'Εκυρώθη συμφωνία μεταΕύ Ελ¬ λάδος καί Λαϊκής Κίνας, περί θα- λασσίων μεταφορών καί εδημοσι¬ εύθη είς την «"Εφημερίδα τής Κυ¬ βερνήσεως» τό σχετικόν Νομοθε τικόν Διάταγμσ, είς τό οποίον πε- ριλσμβάνονται διατάΕεις άναφερό- μεναΐ: — Είς την ελευθερίαν των πλό- ων έμπορεκών πλοίων τα όποΐα φέρουν σημαίας των δύο χωρών καΐ έπιδίδονται είς την μεταφο¬ ράν έπιβατών ή έμπορεμάτων με- ταΕύ αυτών ή μεταΕύ εκατέρας τούτων κα! τρίτης χώρας. — Είς την αμοιβαίαν μετοχεί- ρισιν τοϋ μάλλον ευνοουμένου κράτους είς τα έμπορικά πλοΐα καί τα πληρώματσ αυτών, όσον όφορά την ουμμόρφωοιν πρός τους τελωνεισκούς, ύγειονομικούς καΐ λιμενικούς κανονισμούς, την άγ- κυροβολίαν έντός ή έκτάς λιμέ¬ νος, την αλλαγήν άγκυροβολίου, τάς προμηθείας τοϋ ακάφους κλπ. — Είς τάς λιμενικάς διευκο- λύνσεις διά την φόρτωσιν, εκ- ωόρτοίσιν καί άποθήκευσιν των φορτίων. — Είς την παροχήν βοηθείας είς τα κινδυνεύοντα έντός των χωρικών υδάτων πλοϊα των συμ¬ τής πληρωμης είς συνάλλαγμα τής γών των άνοπτυοσομένων χωρών. άΕίας των έΕαγομένων προϊόντων. | Ή συμβολή τηο Παγκοσμίου Τρα Επιπροσθέτως, αί έΕαγωγικαί αύ¬ ται χώραι — αί άναπτυσσόμεναι — πέΖης θεωρε'ται δτι θά υποβοηθή¬ ση σηματικώς πρός άντιμετώπι- άντιμετωπίίουν τόν γενικώτερον ' σιν τοϋ θέματος. Αναρμοδία» οδηγίαι! Είς όδηγίας τοϋ ύπουργείου 'Εμπορίου, σχετικάς πρόο τήν πλήρη άΕιοποίησιν τής εφετινής μεγάλης εσοδείας ροδακίνων, ά- «Στήχος των — Κατηργήθησαν οί δεομευτικοί περιοριομοί χρηματοδοτήσεως διά τήν εισαγωγήν μηχανολογικοϋ έ- — 'Εζητήθη ή βελτίωσις της ένι σχύσεως των όρων των έΕαγωγών αί μειωμένο προβλέψεις διά τήν χαμηλότερον παγκόσμιον παραγω βιομηχανικών προϊόντων. | γήν σίτου κατά 8—15 έκατ. τόν. Η ΜΕΓΑΑΗ ΣΤΡΟΦΗ ΠΡΟΣ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΟΓΙΚΟΤΗΤΟΣ Εϋνοική όπωσδήποτε προϋπόθε- ση έπανοατήσΕίος τή; οίκονομική; Ισορροπίας αποτελεί ή παρατηρον μένη τελευταία σνμπίΓΐΐτη των είσα γο)γών· Ή τάση αυτή, πού εκδη- λώθηκε τόν ΊονΑιο γιά νά τονισθή περισότερο άκόμη τάν παρελθόντα ΑΟγουστο, δίνει <χτ1ς νομισματοπι- στωτιχές άρχές τής χώρας «άνά σιι», ΐτσι ά'κττε. καί μέ την αυξήση των έξαγο>γά»ν — άπο 1.2ΟΟ έκα
τσμμύρΐα δολλάρια τό 1973, οέ
1.700 τα 1974, νά ποοδιαγράφεται
πλέον μιά έλπίδα
Δέν θά δαΛ'ειζώμαστε πιά γιά
νά τρώμ-ε. Κι' άν άναζητοϋμε πι-
στώσιει; καί δάνεια άπό τό έξ<οτε θικό, σύτό θά γίνεται γιά τήν ά- νά.τιι.^η των έγχιορίων παραγοιγι «ών πόριΐ)ν. Μιά τελειιταία άπόφΐι ση τή; Ναμισματιχής Έπιτροπής έπαληθεΰει ότι αυτή είναι ή τάση τής κυβερνητικής πολιτικής. Κα- ταργίϊται κ«ΐ ή άπαγόρεΐ"ση είσα γαιγή; κ«<Γ<αλαιοι>χικ.ών αγαθών ά-
ξίας μεγαλύτερης το»ν 500 χιλιά¬
δων δολλίΐοίων. Μιά άκόμη πράξη
πανικοΰ μπροστά στίς άκατάσχε-
τες πληθιυριστικές πιέσεις τοΰ 1973
έπανορθίόνεται, τή στιγμή Ακριβώς
ποΰ γίνεται τό πβν γιά νά τον<οθή ο έ*αγωγικό; χαρακτήιρας τής 6ιο μηχανίας μας. Κ»" ώστόοκ), τιί>ρ<ι πλέον πού τί¬ θενται οί 6άσ¥ΐ; μιά; οϊκονομικής άναπτνξιβως μέ μι·κρότ*ρο —κατά τα δυνατόν— κοινο>νικό κόστος, θά
πρέπει νά τεθή τό έ,ρώτημα: Δί-ν
ϊΐναιμήπιος κιαιρός νά βκεφθοΰμε ό
τ, τό σύστημα· πρψοδοτήβεως των
έξαγοιγών βιομηχανικήν προϊόντον
θά
κάποτε νά άναβει,>ρτ|θή;
Τύ πρό6ληιια ϊτέθη πράγμιιτι τε
πρός μειλίτη καϊ
μέ μιά ένδιαφϊροτκκι ίνγαιοία τού
καθηγητού κ. Χρ>>σταν Άθανασυ-
πούλοιι, .τον φέρ« τόν τίτλο «Έλ
λάς χαΐ Εύρώπη τό 1980».
«Ασφαλώς, γράι»ει ύ καθηγη-
τής κ. Χρ Άθαναούποο'λος, τα δι
ά τής αποφάσεως τής Ν.Ε. 1574)
1970 β'σ.-ιιθΓβΐντΊΐ χίνητρα έ^ιγιυ-
γΛν ετ»ιι|(ΐν <1πο<ιι«ιιστικΐ>ν ρόλον
ιίς την ταχείαν α·»"<£η<τιν των έξ-ι- ν,ιιν.Τ,ν 6ιιι»ιτιχανΐ)<ιον ιοθΐαι έν .ταροδυ», ότι τα προ κατα μέσον όρον «ϊς τήν έξάγοΐΌαν 6ιο τρών γιά τήν αυξήση τής παραγο) ή ί ί μηχανικήν επιχείρησιν ενα «πρίμ» 20% επί τής τ,μολογικής άξίας γικότητο; τής εργασίας στίς έλ.λη ναφέρονται τα ουνεταιριστικών όργανώοεων διά την πλήρη άξιοποίηοιν τής ποσό¬ τητος ροδακίνων, ή όποία ήθελε συγκεντρα>θή ύπ" αυτών, πρέπει,
πέραν των έξαγωγών, νά είναι
ή διάθεσις τού προϊόντος είς τήν
εσωτερικήν αγοράν κοί τήν κον-
σερθοποιίαν, δοθέντος ότι ή ανά¬
πτυξις τοΰ τομέως τής βιομηχα-
νίας κονσερβων θό αποτελέση τήν
άσφαλιστικήν δικλείδα διά τήν ά-
ξιοποίηοιν τής όλονέν αύξανομέ-
νης παραγωγής».
Τό κείμενον σύτό, μόνον τήν
προχειρότητα καί τήν έλαφρότη-
τα των διαφόρων κυβερνήτι κων ύ-
πηρεσιών άντικατοπτρίίει, διότι μέ
θέματα γεωργικής πολιτικάς άλλά
καί βιομηχανΐκής, καΐ έτερον ύ
πουργεϊον άσχολεϊται, έστω κα'ι
έμμέσως. Είναι, βεβαίως, σεβα¬
στόν, δτι τό προέχον έν προκει-
μένω είναι η διάθεσις τής παρα¬
γωγής των ροδακίνων, άλλά τό
νά δίδωνται συστάσεις καΐ οδη¬
γίαι, αί οποίαι θά έχουν έπιπτώ-
σεις είς τάς βιομηχανικάς έξα-
γωγάς γεωργικών προϊόντων, εΐ-
ναι τουλάχιστον
Είναι, άσφβλώς,
προχε·ρολογία.
γνιοστόχ, δτι
τό κύριον πρόβλη'μα των έΕαγο-
τα>ν έ|αγωγών. Διά μίαν ίπιχ,εί- δνομα μόνο ϊίν,α, έλληνικές) έπιχει
ρήσιν ή όποία είναι ήδη διευνώς άν ρήβεις.
τανωνκπική (δπο>ς αί πλίίσται] «Άπό τό 1974, <τημειώνίΐ ό κα των ξένον βιομηχανιών έν "Ελλά θηγητής κ. Χ. Άθανα·σάπουλο;, δι), τό πρίμ τοΰ 20% ΐΐναι σκαν ( πρέπει νά άνατρέψωμ«ν τόν προσα δαλο>δώς ΰν)τηλόν. Διε,ρ<·)τάτ<ιι δέ νατολισμόν μας. Νά καταργήσο)- κανίί; διατί νά καταβάλλεται μϊα μέν τό ταχύτερον δυνατόν τα κ!νη τόσον ύψηλή προμήτ>εια διά τήν €ΐ, τοα ποΰ άποδλέπουν είς τήν αύξη
σροίΐν ξένου συναλλάγματος». Ι σιν τής παργωγή; καί νά τα ύπο-
"Αξιοσημείιοτη ή παρατήρηση'καταστήσωμεν μέ κίνητρα τα όποϊ
αύτή' έστω καί μόνο έπειδή όδηγεΐ α Γΐιοβλέπυον είς την αύξησιν τή;
σέ ώίτέλιμες σκέψεις, πού δέν ά(τή · παραγωγικότητο;^.
νον άνεξήγητα τό γεγονός ότι ό1!
παρά λίγο χαίριος τρανματισμό; | Ή άποψη αύτη αλλωστε
τή; οίκονομίας τής χώρας καί ή α τα, σ' Ινα κεφΐαλαιώδίς στοιχεϊο
κρα σνρίκνο)ση τής άγοραστική; τή; έλ.ληνική- πρ«γ,ι;βτικότητος σή
δυνάμε«ος τ(Τ>ν έργαζο,μένων δέν πά μερά: στή, «τενότητα τής άγοράς
ρεαποδίστηκε άπ' την άλλίΐγή τής εργασίας, ποΰ όφείλΓται στήν πλη
δβμής τού εμπορικον ίσοζυγίου πού
παρατηοεϊται άπό τό 1968 ώ; τό
1972. ΟΙ έξαγιογές βιομηχανικήν
είδών^ οί οποίες ν-άλι,ιπταν πράγμια-
Τι τό 1966 τό 14,5% των εϊσαγω-
γών, ύπεφκάλι^Ηΐν πράγματι μέσον,
σέ τρία χρόνκι τό 22% των είσα
γωγών μας, ένώ, έξ άλλου, οί έ-,
γόητ; ής εργασίας στίς έλ.λη
νικές (καί κυ,&ίοος σ' αύτές πό κατ' Κενων κονσερβών ροδακίνων εί
ξ'ίγωγές 6ιομηχανικών είδών, σέ
βυσμιακΐ) άποίψίλωση τής έλληνι-
■κής νπαίθοοΐ'. Δέν νπάοχουν πιά
άρκετά περιθώρια αντιλήψεως αν¬
θρωπίνου δυναμικοϋ γιά τή βιομη
χ'ανία. θά πρέπει, λοιπόν, ν* αύξή
«ουμ* την παραγωγή —καί τί; έξ
«.γωγές μας— «ύξάνοντας τή; πά
θαγίοκότητια μέ νέα προτοθητικά,
τή; προσπάθειας αυτής, &εσμικά
ίίτι
των
κ<Ί μας στήν κοινιονική εύημιερία:. Άλλά γι' θά ύπάριξοΐ'ν φι·σικά, άντιρρήσεις «.ΐτό άκ,ριιδώς τό τ)έμα τίθετα, πλέ Τα έπιχΐΐρήματα ομίο; τοΰ άπ!αρα όν οαφώς δοον άφορά τήν άκολου 6'ιαχτΐου τής μι-στικότητο; των ε· πολιτική: άναμφιοδήτητα πιχειρήσεοιν είναι πλέον έ*τός τό θά είναι σοτήρια γιά τα οίκονομι που καί χρόνον, άπό τή στιγμή πού ή άποκατάσταση όντε δέκα έλλ.ηνικές βιομηχανίΐς ίσοζ·γίων. Κι' ασχέτω; δέν θά μποροΰσαν νά ν.ινηθοϋν, ου άν οί αδηλοι πόροι —ποΰ εφέτος Τε κάν επί ενα μήνα, χωρίς τή στύ νψος ουμπαοάσταοη των πκττιοδοτιχών ίδρυμάτων τή; χώρας. « Η ύπαρξις καί ό ρύλο; των πιστωδοτικών ίδρνμάτων —σημει ώνει ό καβηγητής κ. χ. Άθανασό ποτ«λος— όφείλονται €·ς τάς κα- ταθέσει; όλον των Έλλήνω. Εί¬ ναι, συνεΛώ;, έπιόελημένον νά έν {►«(φερθή τό Κράτο;, καί δι' αύ- τοΰ «ί Τράπεζαι, διά τό πώς χρη σιμαποιοντα, τα κεψάλαιια τή; λα ικής άποταμυεύσεως υπό των έπι- χειοηματιών—δαν«ιστών>.
των 2.400 έκατομμινίθίν οολλαρί-
οιν— μπορεΐ νά ·όδηγοΰν σέ μέτςπ
ες αίβιόδοξες προπτικέ;, τύ πρό
6λημα παραμένη άκίραιο. Γιατί ο*
δδτ,λοι πόοοι, πού ένθαρ.ρύνονν την
κιιταναλοτικύτητα πάν<ο άπό τή δνναμικότητα τής πιαραγωγική; μη χιινής, αΰξάνο»ν Ιμμεσα την άνι- τιϋν ΐσοζυγίιον. Ηά ί'Λήμχε ίίμως μιά διέ'ϊιιίνιις στύν (|αΰλσ αί·τύ κΰκλο άν, άντί των πρΛμοδοτήσεων των έξανωγιον άκολοχ-θονσαμε μιά .τολιτικί) κινή ναι ότι ωρισμέναι ποικιλίσι («Έλ- μέρτα·) δέν είναι κατάλληλοι διά κονσερβοποίηοιν καί ότι είδικαί ποικιλίαι άπαιτούντοι διά τήν πα¬ ραγωγήν καλής ποιότητος κονσερ¬ βών. Ή συλλήβδην, λοιπόν. διά¬ θεσις ροδσκίνων πρός τάς βιομη- χανίας καΐ κονσερβοποΙησ;ν, θά υποβοηθήση είς τήν απορρόφησιν τής παρσγωγής, θά δημιουργήση, δμως, προβλήματα είς Ος έξαγω- γάς κονσερβων καί είς την διε- θνή φήμην διά την ποιότητά των. "Ιοως όμως νά διατεθούν αί κον- οέρβαι αύται — όπερ καΐ πιθανώ¬ τατον — είς τήν εσωτερικήν αγο¬ ράν, είς τήν οποίαν διατίθενται οχεδόν ό,τι δέν κοθίστοται δυνα¬ τόν νά έξαχθή — ώς εάν ό "Ελ¬ λην καταναλωτής θεωρήται δευτέ- ρας κατηγορίας άτομον!.. Αύτά δέ ουμβαίνουν, ένώ τό υπουργείον Γεωργίας άσχολείτσι καί μελετά τούς καλλιτέρους τρό- πους διά νά εξασφαλίση τήν πα¬ ραγωγήν κονσερβων είς ποσότη¬ τας, ποιότητά, ποικιλίαν καί συ¬ σκευασίαν, αναλόγως των άπαι- τήσεων τής διεθνοΰς άγορας. "Ασφαλώς, είς τήν σημερινήν εποχήν τα διάφορο θέμαια έμπί- πτουν είς τήν άρμοδιότητα πολ- λών φορέων καί ή άνάγκη συν- τονισμοϋ καί συνεργασίας μετά¬ ξια των καθίοταται μεγαλυτέρσ. Μεταξύ δέ των λόγων Ιδρύσεως τοΰ ύπουργείου Συντονισμού, ήτο ακριβώς καί ή ίκανοποίησις τής άνάγκης αυτής είς τήν κατάρτι- σιν τής κυβερνητικής πολιτικής. Είς τόν τομέα, δμως, τής έφαρ- μογής τής πολιτικής αυτής, ή ά- νάγκη έξακολουθεϊ νά υπάρχη καί ώς φαίνεται είναι περισσότερον έκδηλος σήμερον. "Αντί, λοιπόν, οί διάφοροι «τε- χνοκράται» οί «προγραμμοτί&ν- τες» τήν οίκονομίαν μακροχρονί- ως νά άφιερώνουν τόν πολύτιμον χρόνον των είς τήν εκποίησιν... 15ετών καί άλλων μακροπροθέ- ομων θεωρητικών προγραμματων, θά ήτο καλλίτερον νά κατήρχοντο άπό τα... νέφη των ύψηλών αυ¬ τών οτόχων καΐ νά ήσχολοϋντο μέ τα πλέον πεΖά καί ϋωτικώτστα αύτό θέματα... ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΞΕ- ΝΟΔΟΧΚΙΑΚΩΝ ΕΙΙΙΧΕΙ- ΡΗΣΕΩΝ Ρυθμίζεται . ως πΛη- τό θέμα τή; σννε- χίσεως τής έκταμιει-οειος διά την χρηματοδότησιν ξενοδοχειακών ί- "ΐιχπρήοειον, τιον οποίον ή κατι·- σκενή των ξενοδοχείον δέν έχιι Ε ΥΚΛΟΦΟΡΗΣξ Ό Α' τόμος τής •ΕΑΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ· τοϋ Παύλου Κωνσταν-πνίδη 256, δραχμέα 120 'Αποστέλλεται (έπ' άντικατσοολή) όπσυδητίοτε τής Έλλάδοο χωρίς άλλην έπιβσρυνσι Γράψατβ εκ; ττ|ν διεύθυνσι τοϋ αυγγραφβώς : Αϋωφόρος Συγγρσθ 360 Καλλιθ6πν - ΑβΗΜΟΝ Σημα'ωσκ:: ' Ο δεύτβρος τόμ" εύρίβκβτεπ επί τού ηιβΐττηρίου. ς εγνώσθη ότι μέ προσωπικήν παρέμβασιν τοΰ υπουρ γοΰ ΣτΛττονισμοΰ κ. Ξ. Ζολώτα «ί τράπεϊ,α, θά χορηγοΰν κατά .τγοι- τκοσιν <ΐι.'μπληρϋ>ματικά δάνεια εί;
-ά; ξενοδοχβιακάς έπιχειρήσει; δι
ά την όλοκλ.ήριυσιν τής κατασκευάς
τό>ν αονάδοιν τιον.
Σνμπληριοματικώς εγνώσθη .',ΐι
ν.ριτηριον διά την χορήγησιν τθ,ν
δανείκΗ- θά <1ποτελέση τόσον ή φά σις είς την οποίαν ευρίσκονται αί εργασίαι διά την ανέγερσιν τυΰ ξε νοδοχείοΐ', όσον καΐ —κνοίως— ή σκοπιμύτης την όποιαν έξυπηρΐτε ή όλοκλήριυσις τής κοιτασκ>Γυή;
τβΐ' (ή λειτουργία τού γενικώτε-
ρ,ον).
Μέ 6άσιν τα έν λόγω κριτήί/ΐσ
τα ΰπουργεϊον Συντονισμοΰ κ<ιί ί Νομιοματική Έπιτροπή θά έξετά- οολ' αίτήσεις των ενδιαφερομένων έο;' όσον οί τελεπαΐοι δεϋαίως ε- χοι·ν ΰπογράψει ηδη ^Ις τό παρέλα¬ βον, δανειακάς σι·μ6ά<τεκ· Έν τί) μεταξύ άναμένεται νά έκ δοθή απόφασις τή; ΝομΐΛματικής Έπιτ.ροπής, μέ την όποιαν Θά α κυρών.ετοι ή άπό τού παρελθόντος Μάρτιον ίσχνονσα απόφασις διά τήν διακοπήν τής χρηματοδοτήσε- ο>; πρό; τάς ξενοδοχειαχάς έπιχει
ρή(Κΐ.ς, δι' έκείνας έκ τούτοιν, πού
θά κριθή ότι πληροΰν τούς όρους
διά τήν συνέχισιν τής χρηματοδο
τήβεοις των μονάδ<ον των, 6άσε των προαναφερβέντων κριτηρίων. "Ηδη έγνώβθη ότι πίναξ μέ όνά ματα έπι-χειρήβεων, ποϋ π,ληροΰν τοΰς βχετικού; όρον;, προωθήθη ύ πό τοΰ υπουργείον Συντονισμοϋ είς την Νοιμισματικήν Έποιτροπήν. Μόλκ: Δημ. Ί. - ΑΣΤΡΟΑΟΓ»Ι Πο>λ€ϊτβι ν( δλο τα Κεντρικέ ΒΛλ«ο-
πωλεΐο (Σταδίου - Ίπποκρ^τοκις κλπ»)
ΕΙΔΙΚΑ ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΝ
ΤΟΥ ΑΡΑΒΟΣΙΤΟΥ
Είς τό υπουργείον Γεωργίας ε¬
γνώσθη ότι οί ποραγωγοί διαθέ-
τουν έσπευσμένως άραβόσιτον είς
τό εμπόριον μέ τήν τιμήν των 4
δρχ. κατά κιλόν έναντι των 4,70
δραχ. τής κρατικής παρεμβάσεως.
Κατόπιν τούτου, τό υπουργείον
θεωρεϊ καθήκον τού νά επισημον η
ι είς τούς παραγωγούς άραβοσίτου,
| ότι διά τής εσπευσμένης αυτής δια
Ι θέσεως τού προϊόντος των παοα
Ι βλάπτουν τα ιδία αυτών ουμφέ-
ροντα καί δημιουργοϋν κλϊμα ά-
ποθσρρύνσεως έναντι τής άραβοσι
τοκαλλιεργείας έκ τής ποίας ά-
ναμένεται ή κάλυψις άπναγκών τής
άνοπτυσσομένης κτηνοτροφίας. Είς
τήν σχετικήν ανακοίνωσιν τοϋ ύ¬
πουργείου ύπσγρσμμίΖεται ότι, τό
κράτος, ίνα έντεΐνη τήν παραγωγι
κήν προσπάθειαν των καλλιεργη-
τών άραβοσίτου, καθώρισε έφέ-
, τος ανωτέραν κατά 70 λεπτά τι¬
μήν παρεμβάσεως έναντι τής τοι¬
αύτης τοΰ έτους 1973. Πρός διευ-
κόλυνσιν των πσραγωγών συγκρο
τοϋνται ήδη άπό 15ης τρέχοντος
είδικά ουνεργείσ κρατικής συγκεν
τρώοεως τοϋ άροβοσίτου. Ούτω,
ούδεμία δικαιολογία υφίσταται δ·6
βαλλομένων χωρών.
— Είς την αναγνώρισιν των πι-
στοποιητικών νηολογήσεως, χω¬
ρητικότητος καΐ λοιπών ναυτιλια-
κών εγγράφων, ώς καί των δελ-
τίων ταυτότητος των πληρωμάτων,
άτινα έκδίδουν αί άρμόδιαι αρχαί
τοϋ ετέρου κράτους, κατά τούς
έν αυτώ ίοχύοντες νόμους καί
κανονισμούς.
— Είς την άπολλαγήν έκ τοϋ
φόρου εΐσοδήματος επί των έοό-
δων έκ τής διενεργείας μεταφο¬
ρών φορτϊου ή έπιβατών είς τούς
Λιμένος τοϋ ετέρου κράτους.
ι ί·
Ή ανωτέρω σαμφωνία πούει
οχύουσα έξ μήνας μετά τήν
οιονδήποτε στιγμήν λήψιν Κ0Τα
γελίας αυτής έκ υέρους τοϋ ένό
κράτους.
ΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΑ|
Τόν Πρόεδρον τοϋ Έμηορ,κο0
καί Βιομηχανικοϋ Επιμελητηρίω
"Αθηνών κ. Χρ. Πανάγον ^
σκεφθή ό εμπορικάς
τής έδώ πρεσβείας τής /αϊκ-
-Κίνας κ. Μπίγκ θιέν.
Κατά τήν συνάντησιν συνε?π.
τήθησαν θέματα διευρύνσεως τών
των δύο χωρών.
ΗΛΕΚΤΡ)ΚΛΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ
ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ
ΔΙΑΚΗΡΤΞΕΩΣ
ΜΤΣΤΙΚΗΣ
ΛΗΜΟΠΡΑΣΙΑΣ
Ή Δ)νσις Τεχνικών Τπηοεσι-
ών ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΤ
Προκΐ)ού<κΐει μυστικόν μειοδοτι¬ κόν διαγωνιομόν δ·1 ένσφοαγί- στο>ν προβφορών διά ποσοστ)ϋ έκ
λ τ ώ σ ε (ο ς επί των τιαών
μετ" εί'λόγου δρίου επί των τι-
μο>ν τοΰ εγκεκριμένου τιμαλογίου
τή; 'Τπηρεσίας διά την άνάδ^ξιν
μειοδότον έογασιων ΉλεκτρΐΛής
έγκαταστάσειος Λημοτικοϋ Σχολεί
ου Μανδρακίου Νισύ^ου Ποο'ιπο-
λογισμοΰ δραχμών 130.000 ναΐ Μα
τιθεμένης πιστώσϊως δριχμΛν
130 Ο00.
Η δημοποασία ΐνεργηθήσίΐαι
την 9τΛ' Νοεμβριού 1974 ημέραν
οτ
ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΠΟΣΤΕΓ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙα
ΝΟΜΑΡΧΙ ΡΟΔΟΠΗΣ
Δ)ΝΣΙΣ ΤΕΧΝ-
ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. 39596
ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ
ΛΙΑΚΗΡΤΞΕΩΣ
"Ο Νομάρχη; Ροδόπης, .10ΓΙ/ί|.
ρύσοει ότι. έν,τίθεται είς δημόσιον
μειαδοτικόν διαγωνισμόν δι" έν
σφραγίστο>ν προσφορών διά .10%
στοΰ έκπτώσιειος μετ" εύλόγοι- ,;„;
ου επί των τιμών τον εγκεκοιμ<.Μ1, τιμολογίον :<αί προϋπολογιπι|Γ,,-, σν<μφώνω; πρός τάς διάταξης τ,,,-, Ν .Δ- 1266)72 «Περί χ/λ. των Δημοσίων " τού είς εκτέλεσιν αυτόν, εκδοθέν το; ύπ' αριθ. 56)1973 Π. Δ)τιι- ή έ-Ατέλεσις των εργασιών ς ΐιποστέγου εί; ίο
ρα λήξιως έπιδόσειο; προσ?υοών)
ρΐς τό έν Ρόδω Γρατιείον τής Λ)ν
σϊ·υ>; Τεχνιχών 'Τπηρεσιών Ν
Λιοδ)σοιΐ.
Δεΐκτοί μόνον διπλωματοϋχοι έρ
γολάβοι Δημοοίων "Εργων, δυνάμε
νοι νά λάΰουν μέρος είς την ^η-
μαπιρασίαν.
'Εγγύησι; συιιμ*τΟχής δρα/«ηί
26.000 (ΐπει.·θυνομένη στήν Σχολι
κήν Έφορείαν Νισνρου.
Πληροφρίαι κοθ' εκάστην είς
τό έν Ρόδιυ Γραφείον τής Δ)νσε-
ν.ιιί «; τα Γραφίΐον Μηχ)κοΰ Κώ.
Έν Ρόδυ) τή 17—10—1974
Ό Δ)ντής Τε,χνικών
Ν. Διι>δεκανησου
«. ΒΙΝΛΤΣΕΛΑΣ
ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΟΖΆΝΗΣ
Λ)ΝΣΤΣ ΤΕΧΝ. ΤΙΙΗΓΕΣΙΩΝ
ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ
ΔΙΑΚΗΡΤΞΕΩΣ
ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑΣ
Έκτίθιται -'; Δημόσιον μιΐοδο
τικόν διαγωνισμόν δι"
ιΐιιγιι
ριον καί άνίγέρσειο; νέον
οίίαι>, χιύνου κλιθάνον κοί άποθή-
κη; είς Κτιν)κόν Μικροβιολ.ογι-
κ.όν Σταθμόν διαγνώσεοι; ν.α< ']. ρεύνης Κομοτηνή;» πί—10- 9'Λ
Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ
ΠΑΝ. ΦΩΤΕΑΣ
ενσφραγι-',. ,. ν
Ι Ανάδειξις χορηγητων
προσΕ(ορ(όν Μ ποσοοτοϊ. έκ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
πτώσεως μετ" είιλόγου δρίου ή ε¬
κτέλεσις έ'ργα-σκΰν Διεΐ'θετήσεοις
κοίτη; ποταμοΰ Άλιάκμονος κ·ιί
παρσποτάμου Ποουόριτοα καί έ-
πενδύσεως τρανών ιΛVαχο^μάτα>ν
■·:ιά λιθοπληρώσεως (η·ρματο7.ι6ο)τί
ών εί; τό χωρίον Άλιάκμων καί
Κλήμα άντιστοίχως προϋπολογι¬
σμόν δαπάνης 500 000 δραχμών.
Ό διαγωνΐί5}ΐ.ός διενεργηθήσε-
ται την Πην ΝοΓμ&ρίο·» 1974 ήμέ
ραν Δεντέραν κο'ι ώραν 9 π.μ. (λή
ξις προσιΐορών·)ιί; τα έν Κοζάνη
τής Δ)νσε«ιϊ Τεχνικών
,ΤΤΌΓΕΙΟΝ ΚΟΙΝ. ΤΠ)ΣΙΩΝ
ΕΘΝ. ΠΑΙΛΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ
ΝΕΟΤ ιΚΟΣΜΟΤ
ΠΡΟΚΗΡΤΞΙΣ
Ό Έβνικό; Παιδικός
Κόσμου Αθηνών όδός Μί'·Ε
τίου Βασι)*ίου 14 ποοκηρΐ'ΟΓ' ι τα
κτικ.όν μειοδοτικόν διαγωνισμόν
δι' εγγράφων ν.αί
Δεκτοί είς τύν διαγων^<3}1όν έρ- γ(»λά6οι Δημοσίιον "Κργο,ν Α' τκ- τοΐς γραςτείοις τού Ίδρνματυ; ?2αν Νοεμβριού 1974 ημέραν ΙΌασκΕνήν κα* ώ; Τίχνικ.ών
Τπηρεσιών Νομαρχία; Κοζάνη;.
"Εν Κοξάνη τή 21—10--1974
Ό Δ)ντής Τέχνην "Τπηοσιδν
Νι>μαρχίας Κο'ςάνης
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι1ΗΤΤΑΣ
Νομ)κός Λ.Ε. επί 4ω Γ».
τούς παραγωγούς ώστε νά μην ε-!', ', "ώλβΤταΙ βΥο οιβλπ~-λεϊσν ' '
πλθϋ ή ε λέ δ ! ! ^ «'ΒτΤτΙσΕδδ '
πωφεληθοϋν τής επι πλέον δια-
φοράς τιμής τού προίόντος υπέρ
αυτών.
1
Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ ' '
•ΤΟ ΒΑΥΜΑ
ΤΟΝ
ίβ«·ίοΕ· δδόο Σταδίου Χ
Ι ~*Μ«1 «3 βιβλΐοο δρ-;. 50 ! !
^..................ι
τωθι ειδή:
1) Είδη ΠαντθΛτολείου & Κ
θαςιότητος — Εϊδη λαχονο.ίθ
πιολκίου — ΕΤδη
όν — Κοέατοί —
"Αοτοιΐ
2) Ώς ίπίσης διά την
σχεχ>ήν 65 ζε^τγών ίηοδημάτων 5ια
τα νήπια τοΰ Ί&ρΰματο;·
Των σχετικών ορο>ν δύνανται ν"
λ.ά6ουν γνώσιν οί βουλόμρνοι
τοίς γραφείοις τοϋ Ίδρύματο;
, , , , «οί
εκάστην εργάσιμον ημερ*1"
ωοαν. Ό διαγωνισμύς
επαναληφθή διά λόγον;
ριυν τιμιΤ,ν την 9ην
• 974 ήαέραν Δευτέραν εί;
Τόν τόπον καί χρόνον'
Έν Αθήναις τή 22-
Ό Πρύεδρος τή; Δ·
Κ ΤΣΕΚΕΡΗ2
1Ο—19'4
"ΤΗΛ,
ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΑΓΣΚΑΚΉ
ΜΠΑ'ΨΡΟΝ
Πδθανε γιά >ήν Έλλάδα
Τ6 όμώνυμο έργο της. Βραβεϊο της «/Ακσντεμι Έντερνί.σιο-
Γ ντέ Λοονες-Πβρί. χρυσουν μετολιον ρετβ κυτνίλλου).
Ι νιια έκ προηγούμενον)
Γ'- ΜΗ'
,,Ρβε
είναι
ιά την ίταλική Ριβιέ
χίλιε; φορές ώραιύτε
Γ'. αιΗά τά μέρη έδώ. Μά ό
Τ,οον γτ'Οισε Χα* τον ^Υ*1 β"
0,ΙΕί! Μπορεϊ οί άλλοι νά
, όταν θέλουν πίσο> στήιν ί-
Ριδιέρα, έγώ δμως βά μεί
-, ('ίτ, καί νά γίνη. "Εχω κά
τον έαντό μου συμβόλαιον.
ίΕ τά σϊΐιρούνια <η' άλογό ■ άο;ησε πίσω τό σννοδό >χ έδώ δέν είχε κανένα ποΰ
. καταλαβαίνει! Ήτανε όλο
■*ις
"καθένα; Έλληνας ή ξένος
,,τβνε μόνο τόν έαυτό τον.
; ό Μχάϋρον ή^ερε δτι δ-
ηίμεροθεΐ σέ μιά ίδέα μέ-
τέλ.ος μοναχός τού.
Ιάντα
Ε.τειτα τί ώα,ε.λοΰν αύτοι πυΰ
μοώΊ ποΰ μιλοΰνί μόνο,
|/ινηγοΰν θίσεις;
ανθοω.τος περνα κια διαίχα-
μένε( άθάνατη καί
στό οε·μα των και-
|ιο>ς η
την τύχη μα; η την ατυχια
■χ ιιιλά κανείς στό μέ/λον, άλ
[ι·ι τ ήν ΐδέα .τού θά ζήση πάνοι
|τοι σκιπτότανε ό Μπάϋοον
ιηηγοροΰσε ό ίδιος τόν ΐιιν-
ν Γνοισε κΓ εκιανε νϋμα
Ι Γ/άμπα νά πλησιάση. Αύτάς
|ι αγοι δαϋσε ενα λαϊκό τοα-
Υχι τή; Ρομάνια· Μά γιατί α¬
ίς τώρα αύτό τό τραγοϋδι;
ίκαταλάβαινε, δέν διαισθανό-
1 αύτάς ό νέος, ότι έδώ ήτανε
Ιένοι άπό μιά μοίρα κι' δτι
Βάβγαιναν ξονντανοί άπό τό
Γ αύτά τής μάχης;
Μθ'
ό Μ-τάϋρον άρχισε νά μιλΛ
| γιά τόν άγώνα. "Οτι ελειπ·ε
ητανε ή έπαφή μέ τόν εχ-
ΐΜόλΐς δρχιξαν πάλι οί έπι-
Ισεις 'θά κατασαλάγιαζαν οί
καί Τ« μίση. Μόνο ή θέα
μποροϋοτε νά έπιτν-
Ι)ν ένύτητα. Ώς τά τώρα ή
1; δέν έ'κανε παλλά πράγμα-
ΰτο τά χρόνο βά δείξη
Ικανή. Τώρα βά τραβήζη
ίληθινά τήν προσοχή των έ-
1 τής Εϋρο>πης.
1 διαφορά των άπόψεοιν κ«Ί
των δ ..ταμείον είναι κα
|/.α νά ύ.τοστηρίίονν τόν ά-
τής Ελλάδος· Γιατί καθώς
■α< θέλοτ'ν (ΐύτίς νά δισφυ- ν τήν ούδετεί,ιότητά το>ν.
τι; έπιχειοήσεις τού χρονοι·
ι τεθεϊ ό θεμέλιος λίθος τής
τής Έλλ.άδος.
|ίται λοιπόν ίνα θαυμάσιο πε
>οδον μποοστά μα;! ϊλεγε
(ΐΓτμένος στόν Γκιάμαα.
τον καιρό ή δύναμη των
ν θά έλαττοιθή άπό τήν έλ
όομή.
1'| < ήαφος είναι κατάλ-ληλο κα'ι ιιντιστικη καλλιέογεια καΐ θά δώσονν γλήγορα κια Λΐλονσια τοΰς καοποΐις τοϋ πολι τισμοΰ. ΕΓμαι τή; ίίχίβ; ότι ή Τουρκία είναι μιά μάζα σαπισμένη καί θά διαλυθή. Αύτό τό βλέπει χωρίς αλ λα καΐ ό .πρωθνπουργός Κάνιγγ στήν Αγγλία. Ν' Γιά ίσορροπία πρέπε, νά δημι¬ ουργηθή μιά Ε)Λάθα σ' αυτόν τόν χώοο. Οί ϊλληνίς εχοιιν θάρρος. Φνσιν.ά δέν μ,τορεί κανείς νά πα¬ ρομοιωθή τοίις κλέφχες μέ τό Μιλ τιαδη καί τό θεμ,ιστοκλή. Τό μεγαλείο τής έποχής έκεί- νης δέν Ιαναγυρ'ιζει. "Ας μή γε- λιόμ«στ^. Ό παληός κόσμος οέν γυίίνε, πίσω. Μά καί αιιά σπίθα άπό ίκείνο το παληό .τνεϋμα είναι άρκετή νά κά νη θαύματα. Ό άγΛας μα; κράτει τό πνιϋ μα τής ελενθερίαί ξιοντοΓνό εστο •καΐ σάν μιά ,-τονεμένη άνάμνηοη σ' ενΐι πρότνπο δέ,ν μπορονμε πο- τΐ νά τό άναστήσο.με σ' δλη τού τή Τό πρόγραμμα «Ενώσεως Κέντρου Ν. Δ.» ιιαλύπτει δλα τα ζωτιιιά έθνιιιά θέματα ιιαί άπτεται της ιιοινωνιαής δομης της χώρας είς γενιαάς γραμμάς Ο Μ.τλϋρον σώ.τασε. "Ιπ,-τπαν 'Η πολιτική παράταξις «"Ενο- ση Κέντρον» — Νέί; Δννάμεις* έ- ξέδωσεν τό πρόγςαμ^ιά τη; έν 6- ψ:ι των έκλογών τής 17ης Νοεμ 6οίον. Τό πρόγραμ,μα τής <Ε.Κ. —Ν.Δ.,ί καλύπτει ολ.α τα ϊωτικά έθνικά θέματα καί άπτετα* τή; κοι νωνικής δομή; τής χώρας. Είς τό πρόγραμμα τοΰ κάμματος μεταξ άλλων τανίζονται: 1. Πολι- τειακή άρχή είναι καί θά παραμεί νη ή Άβαισίληιτη Κοινοθοκλϊντι- κη Δημακιθοττία. 2. Στό νίο πολί- τειμα ό 'Ε9νικός Στρατός θό ύ- πόκειται στήν πολιτική έξονσία. 3. Γλώοσα τοϋ "Εθνους σέ δλ^:ς τίς εκδηλώσει; τού θά είναι ή δή ιιοτική. 4. Άνν:τοχώρητη έπιδίωΕη είναι ή κάθονρση τοϋ δημοσ^ο^ 6ί- ου καί έπ:6ολή κνςωβεικν στοΰς υ- πειθϋνους τής κοταλύσίτος των λα ικών έλβυθεριών, στοΰς 6ασανι- στή γή. Τάλογα γίρισαιν πίσο
καΐ τοέχανε μέ άνασηκωμένη τή
χαίτη πρός τό δρόμο τοΰ γνρι-
σμοϋ· Πονθενά νά προφυΛαχτοΰν
"Επιρεπε μέ κόαο νά κρατοΰν ταλο
γα γιατί άπό τίς μάζε; τοΰ νεοοΰ
και τό σκοτάδι δέν μποροθσε κα
νείς νά ξεδΐ/αλύνη τό
κή; τραγιοδί-^;. Κα,μμιά
ση δέν Είναι δυνατόν νά ματαιώ¬
ση την ί.τιδολή τιον νομίμοιν κ^^ώ
σεων. Τό πλήοες κείμενον τηϋ πι^ο
γράμματος δηιιοσιεύομεν κατωτέ¬
ρω:
1. ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΙΙ
ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΗΜΟ-
ΚΡΑΤΙΛ
ΆντικιΕΐμενική επιδιώξη τοϊ
κόμματο; «-"Ενιοση Κέντρου Νέις
ά
1>άλληλα, ή ήγεσία τοϋ κόμματος
καϊ τα δργανα διοικήσεως σέ ολη
την διάρθρωσή τους θά άναδεΐκνν
μέ γνήσΐί; δημοκρατικέ;
διαδικ,ασίε;.
2. ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ
ΚΤΠΡΟΣ
Μέ ,τρούπόθεση την πλήρη κα-
τυχΐ-ρωση τής έθνικής άνεξαοτησί
άς τής χώρας καί την αποκατα¬
σταθή τοϋ γόητρον της αί διεθνή
κλίμακα, άποόλέπομε σέ μίαν ίσό-
τιμη σΐ'νεργαΐτία μέ δλους τοΰς λ·α
ούς καί σέ μιά ένεργό σΐιΐι;α.ετοχί'
οτήν κινήση τής Εύς·ωπαικης
νοποιήσεως. Λΐέλο; οργονικό τής
ένιαίας Κιθϋί-της, ό Ελλάς ^ΐι ε¬
ξασφαλίση τούς ιί/ιΐγν ιΐονς "οοιΐ.
τή; οίκονομικοκοιν )ν·χή; π·.«κ'.δο·.
- . ·ι. 1ο λο,ιμα φι
νά γίνη τ.ϊ'ιιτη.τιιοο- στί|
δτ)μιουργίοι είιρωπαικών θεσικΰν ,δη
μοκρατική; άλληλεγγύτι;, πού πα-
<>άλληλα μέ τί; έγγ.ι'ιοεις τ,,ί δή
μοκςατικοΓ' πολ.ιτεύματος, Ο.Ί λει-
τονργοϋν ιος άποτελεσιιαΐπός μη-
χανισμύ; προστασία; .'ϊπο δνν«<αι- κές μειοψηφίες. Αύτονιΐ ΐ,^η άςχή τής έξωτίρικής ,χας .τολπινιν εί¬ ναι σήμερα ή πλίυ-ι: π'.>')σταπί«
τής έθνική; άνε. «ρτησ'ι*- κσί τη:
έδοφικής άκεραιότΐ)" ς τής Κύ-
προν.
Ή Ελλάς άνήκει ?τ, Λιτι·-.ύ
>.όσμο καί ε'ιδικώτερα στό Δντικο
Δυνάμΐΐς» είναι ή θΐιμελίωση τών| εϋρο»παΐκό χώρο. Παρά/.ληλ.α ίί-
προύποθέσεοίν γιά μιά Έλλάδα ' μω;, καλλιεργεΐ σχέσει; φιλία;.
'Η βροχή μ«στίγωνε τοΰς καδιι
λάοηδε; <ττό πρόσαχπο κι' ήτα,νε ά δύνατο καί μιά λέ^η νά ποΰνε. ΝΑ' Τάλογα αρχισαν νά τρέχοΐ'ν. Οί άστραπές φώτιξαν τό μαΰρο τής θαλάσσας καΐ ούρλιαζ-αν οί κεραυ νοί κάτω άπό τόν χαμηλνό ονρανύ 'Η διαθέση τοΰ Μπάϋρον άλάλα ζ·ε μέσα σ' αύτη τήν πάλη των στοιχείων. Αυτή ή ώρα τή; ψύσΓ>ς!
ποΰ εσπασε τά δεσμά της καί ά-ΐ
τούς νάμοιις της εΐχε τή-
τής δικ.ής τον ύποΓθϊης. 'Ε-
δω στάθηκαν άπέναντι στή σιπια
οοιτίνα τά σηαιείκ τής ((/.ογΐις καΐ
κάθε κερ<ιΐυνός Ιβαζε τύ οί'»λτιμά- τουμ: Ελευθερία η θανατος- Μέσα στή μοναξιά τού υύρανοίι που είχε θυμώσε, μέ τή γή 6ηηκ>
πάλι δτι στειοήθηκε τόσον; μήνας
μέσα στόν στάσιμο κια
γέρα τή: «,αδιοΐ'ογίας κκί τής έ¬
ριδος.
"Οσο πιύ άγρι» ή καταιγίδα τύ
ου έ'νοιωθε τόν έαντο τού τηαδη
γμένο άπύ τήν σκοτεινή τογ μοίοα.
Άν δέν μ.τοροΰσε τώρα
νά ένιόση τοΰς έ'λ^ηνΓ; καί νά τούς
οδηγήση στή νίκη, ίσως νά τό μπο
οοΰσε νεκούς.
'Από τό Ημερολόγιον
Ι των άναμνήσεων τού κ. Λάμπρου Κ. Λαμπρικίδη
ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΑΥΡΙΝΑΚΟΓΛΟΥ ή ΜΑΝΑΡΑΣ
έκ Βουρλών Σμύρνης
άπό τό έπάγγίλιχα 6ρέ Λάμπρο:
Εϋτΐ'χιό; .τού εχιετε τού; γιατρούς.
Έγώ βεβαία δέν τόν άψηνα άναο-
πάντητον διότι τοϋ άνέπτυσσα την
μεγάλην αποστολήν των διδασκά-
λων καί των ιατρών ε.ί; την κοινιο
νίαν. —Χωρίς δασκάλου; καί ία-
τοοΰς ή κοινωνία θά ήτανε άγρίο,
ς Μιχαήλ
ινάκογλον ή Μανάρας έγβν
|[>)Θιι ι; -τα Βουρλά τής Σμύρνης.
Ί (ΐνάστημα γίγαντος, έμφάνι-
Ιάνδροπρ^πή, σοοματικήν διά-
|, άοτίαν καί οννάΐία πολύ
ΐ:· ΙΙοοήρχετο άπό γονείς
ιτίας, έντίμους — εύκαταστά
Ικαί ά'ξιοπρεπεϊ; ΐίς δλοις των
Ικδηλώσίει;. Λόγω δέ καί τή;
Ιας καί σεμνότητος πού διέκρι
|ύ; γονεϊς τού, ο>λι οί άπόγο-
Ιων καί άρρενες καί θήλεις
ρταλέγοντο ,μεταξΰ των πλ.έ-
'ιΐ-τητών καί σι'μπαθών μελών
-ίυιολιώτικης -/οινωνίας. Ώς
φΐισικόν ό άείμνηστος Μι·
Μανάρα; λόγυ) των κληρο-
(Τ>ν το,υ .τροδιαθέσεων κα'ι
Ιέΐαιριπική; εύφνίας τού ητα
Ί'Οΐΐήτητος ε,&ίς τάς συναν.α
μιά Ί,ουγκλα και αρρωστη.
Καί
Μανάρας συμφοινονσε καί άνεγνιό
ριζε την μεγάλην καί ίυεογετικήν
σι,αδολήν τ*)ν *ίς την ανάπτυξιν
κια προαγωγήν τής κοινονίας καί
τού Κράτους- "Αλλ.οτε μοΰ ελεγε>
«Τό εΛάγγρελμα δέν κάμει τόν αν
θοιοπον. Πολλοΐ καί έπιστι'ιμοντς
καί άΗιιοματοΰχοι σνλλαμδάνονται
άσχΓ,μονοίντιες. Μίαν ψοράν ίνα;
φθ'ομακοποιό; συνελήφθη την νν-
χταν νά κλέβη άπύ γειτονικήν οϊ·
/.οδομήν άσδέστη- "Ητανε άνθρι·
ά; διηγοιμνο; σι<ητών καί Ι.τος αύτός, μολονότι επιστήμων;- .~.--.-. ν · .. _ __ *'ί *ε»#· τη·"» Λ —νυτηΛΓϊ ε νίιΐ 1 Ι Ο>Λ / Ρ"
|ορο>ν δίαφόρους τερπνας μ
τορίας, άπνποφθέγματα — ά
Ρτα καί λογοπαίγνια. Ιυσον
ριστος ήταν« ώστε ςεκινώντας
τό σπίτι το^ τό ποίυί διά να
έλθη είς τό μαγαζί τού έφβα-
καθνστερημένος, ί.ογω
ΙΕΰχαρίστον τόνον ποί· ϊδιδεν
[ώ πέρασμά τον στά διερχόμε
"•γαζιά καί καφενεία κατά τήν
Ιιαμήν τον.
Ι"Γ>'Χτ;σα νά είμαι συνεργάτης
ΐχαί καθηιιιειρινός στνομιλητής
Ιδία τόν λόγον δτι αι άσχολ-ί
ϊς «Τχανε αχϊσεις μέ τοΰς ί·
έργοδότος. Έχεϊνο; μέν σι,ν
°ς είς Άλευροπωλεΐον, έγώ
έπι-
||σιν. Ήτο λοιπόν ίπόμενον νά
επί πολλάς ώ-
|Τής ημέρας καί Ιτσι νά μοΰ
[ΐ*ι ή εΰκαιρία νά πλοντίζο)
ις μου άπύ την πείραν
^αΐ την πλ,νμάθειάν τού. Π.χ.
τ°ί'ς διδασκάλους, έ'λεγε, διό
Ίνα άπόφοιτο; τοϋ Διόασκα
τΠς Εύαγγελικής Σχολής·
οί δ ι δασκάλοι πρέπει νά ά
δέ διπλαβίω; άπό τού; άλ·
| μισθθ)τούς*. Γιατί κ- Μανάρα
Διότι γελιόντας καί
άπαντοΰσε, έ'χετε
υπολήψεως κατά τύ ήμισυ.
Τ"ς λέγουν «Σάν δάσκαλ.ο;
Οχι τού απήντησα έγώ. ΙΙολλ,ές
ιτορές ελ,εγε .εύτράπελε; ίστορίε;,
πού τόν καθιστοίισαν «ίς τάς στ"νι
ναστροφάς πολύ ευχάριστον. Γενι-
κά ό άείμνηστος Μανάοας ίίς την
άλη<τμόνητη Πατρίδα μας αποτε¬ λούσι τόν ευχάριστον σύντροφον είς τάς σνναναστροφά; μαα μέ άλ. λον; σχμπατοιώτας μα; δ,τω; τού; αλησμόνητον; Πανανάκη, Τσολαι- νόν, Δημήίριον Καλλιγέρην, Δη- μήτοιον Τζιτζιιριάν, Λαμπρόν Άλ- μ,τάντην, Στέλιον Τθϊχτατζήν ν,ιιχ άλλους παλ^.ούς- Ό άείμνηστος Μανάρας κατα τήν καταστροφήν τοΰ 1922 διασοι θείς εγκατεστάθη είς τό Κιατον Κορινθίας, δπου έδημιοΰργη(Τΐν μι ( τα παλ.λών μ?λΛν τή; οΐκογενεί'ΐ; ' ΣτανρινάκογλΛν, καί τοΰ μονογε-,' νού; υ'ιοΰ τού Μιχαήλ γραφείον έμ'3 πορικών ο^ναλ.λαγών άγοράς κα'ι Ι έπεϊεογασίας ξηοών στ^φίδυιν. Μάλιστα υπήρξε καί ίκανώτατος; άντιπρόσίοπος των μεγαλ.ε,απόρων, Άδελφών Στ. Κων)δή έν Ηρα¬ κλείω Κρήτης· Αύτά τα ό·λίγα έθ?εο>ρησα
είχον καθήκον νά τά δώσω είς τήν;
δϊ-,μοσιότητα των σι·μπατριι·>τών
μας Βονολιιοτών ώσάν ιιντίμόσι·-
νσν, υπέρ τή; μνήμη; τού επί τή
σιαπλτ-οο'χτεει πεντήκοντα δΰο έ-
τών άπό τής π<;οσφυγής μας εί; ,τραγιι·ατικά άνεξάρτητη, γιά μιά πολιτική, οίκονομι-κή και νοινωνι- κή δημοκρατία καί γιά ενα σύγ- χρονο καΐ ύπεΰθυνο δημοσιο 6ίο. Γιά την έπίτεΐίζη τοΰ άντικειμενι- κοΰ αύτοϋ σκα,τοϋ τό κόμιμα, στη ριζόμενο στήν μακρά τού παράδο ση, στό δημιουργικό οΐστρο των πού άποτελοϋν τήν πριοτο- τον καί στί; άγωνιστικέ; δυ νάμει; τή; έπταβτϊ'ας, ποΰ είναι οί καινούργιοι τού τίτλοι, θά έπι- χειρήση ριζική πολατική, οΐκονοαι- κή καί κοινωνική άλλαγή· Πιοτό στό «τνεΰμα τουτο, τύ κόμ μα, θά οργανωθή κ«ΐ Θά λειτονο- γήση ώς κόμμα άρχών μέ πλήρη δημοκρατι-κή συμμετοχή τής λαϊ- €ΐρήνης, οικονομικη- κπι .ινενμιιτι κης συνεργασϊοι; >ί: τίς ίνατολι-
κές χώρες καί Ίδΐα'τι.·<.α >1 τίυς
Βαλκανικούς γείτονες.
3. ΑΒΑΣΙΛΕΤΤΗ ΚΟΙΝΟΒΟΤ
ΛΒΤΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Πολιτειαική άρχή μας είνα, κα'ι
δρών κια γνναικών καΐ Κ'καίιο'θ
ψήφον στούς νέον; ά.τό ήλικίας
18 έτών.
—Εσαγωγή νέων 6εσ;ιών πού
Θά ποοστατεύουν τίς πολιτικάς 'χ-
ποφάσεις άπό μονόπλευρο^ τεχνο-
κρατικοΰς έπηρεασαοΰς, καί νέιον
άτομικών καί κοινωνικών δικαιωαά
των πού ν' άνταποκρινωνται στίς
σύγχρονε; σι·νθήκίς.
—Περισσότεριο ένεργός, συμμε-
τοχική καί -δηαιο.γική πρέπει νά
καταστή ή Δτϊμοχρατια. Ή δημο-
κοττία δέν λειτονργεϊ μέ ';ιν
ση τηϊ δικαιόματος τον έκ· <νγ·κ·ιΰ σώματο; μέ μιά φορά κάόι τέσσε ρα χρόν:«, οίτ·ε μόνο μέ τό νομο θετικό ή ίλ,εγκτικό εργο τήο Βο°- λής. Γιά τόν λόγο αύτό χοειάζ<- ται νά γίνουν πιερισσότερο ένεργ.χ καί άπιχρασιστικά τά συ/^λ.ογικά δο γανα •/.ιθώ; καΐ οί όργανισμοι', Λ- πό τήν τοπική αύτοδιοίκηση ?ιος τ<· δργανα, τά ΓργαΤι- κά κ,ίί έ.ταγγελματικά σωματεία κ.αθώ: και τού; σινεταιι,Ίσμυΰς. "Οσο ιιεγαλύΐερο πεδίο άομοδιό- τητας καί έλεγχον θά άν:ιγνωρί- ζεται σ' αυτού; τοΰς όργανισμοΰς, τόσο σινεχής καί κ«βολική θά ίί- ναι ή λειτουργία, ο.·.-τώς καί ή άσφόλεια τή; δΐίΛΐΗ'.ιΜίας. Γιά νά έπιτελέσονν τουτο "Ό σν; μαντικό εργο οί βεσμοί τής δημο¬ κρατίας, πρέπει ν' άπαλλαγοΰν άπο κάθε άστυνομική, ·κ..βερνητική κω αομμ,ατική κηδί,μονία καί νά κατο- χΐ'ρτοβή ή αϋτονμία τοις. 4. Ο ΕβΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ Τ ΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΤ ΣΙΑ Στό ν?ο πολίτη·.·'» ■') Έθν·ιν.ός Στ,_>ατός θά ϋποκειται στήν πολι¬
τική έξουοία. Οί "Ενοπλες Δι·νά-
«Οί Μαλλοϋιιες»
κή θητεία θά πΐριορισθή στά έπι-
πεδα των άλλων εϋς>ωπα.'ικών χω-'
ρών, χιορίς όμο)ς νά ΰποδννϋμω-)
θή ή άμνντική ίκανύτητα τοϋ "Ε
θνονς.
5. ΔΙΟΙΚΗΣΗ — ΑΙΙΟΚΕΝ-
θά παραμείνη ή ά6ασίλ.εντη κοινο, μεις ποοέρχονται άπό τό λαό, άντ'ι
Δημοκρατία. Στή οΰν|νονν στόν λαό καί θά ύπηρετοΰν
τού νέον πολιτΐνωατος θά έ-
πιδιώ!»σ.ιμ.ε νά υπάρξη π*ςισσότε-
άτακλειστικά τό λαό διά μέσαν
τής κυβερνήσεως πού έκλέγει ό
ρη Ατιμικρατία. "θσα υπέστη ή χώ λαό;. Γιά νά έκληρώσονν στό άκε
αα ιιας όιφείλονται στό δτ, δέν ΐ·
λειτούργησε ούσιαστικά καί όρθά ή
ΔημΛκρατία. Τό άννϋοχα>ρητο τοί
το αΤτημα τοϋ κόμματος σημαί-
νει:
—Ίσότιμη βομμετοχή των Έλ
κης
Οί άρχρς, ή πολιτι-; λήνων στήν πολιτική ζιοή, χο>οι;
οαιο την έθνική τοιις αποστόλη,
τού στίς σημερινέ; περίστασις εί
ν(α κρίσιμη, θά ένισχνθοΰν έπω; έ
πιβάλλίται, χωρίς τούτο νά σημαι-
νει δτ, τό κόμιια μας παραιτεϊται
άπό την έπιδίο>?η 'νυ.· βαθμιαίου
διεθνοϋς άφοπλ.ισμοΰ, γιά νά ποοα
κή γρααμή ν,'Λ τό πρόγραμμά του'εΐδικοΰς νόμο'-ς κοί άπαγοοεΰσεις,'. χθή τό μέγα θέμα τή; τιγκύσμιας
θά καθορίξωνται πάντοτε άπό τα' ποΰ νοθενονν τόν Οι;μοσιο Οιο. ] ειρήνη;· Εύθύ; ώ; παρέλθει ή ση
αρμοδία σιλλογικά δρ.γανα. Πα-| -—'Τσύτητ.ί, δικαιι,ι^άτων, άν- μερινή έθνική κρίση, ή στρατιωπ
Τό ή|*ς?α ά,ιύ αικρό δεσποινι^ά-
ριο δεκαπέντε μέ δεκάίη χροΓ>ν,
ποΰ καιθότανε καμμιά έκατοστί μέ-
τπα πειό κάτιο άπό τό σπίτι μόν,
στή γειτονιά μου. "Ητανε μιά ώ-
ραιοτάτη δεσποινιδούλα, ιιέ διτό
μενάλα καστανά μάτιο έξυπνότα-
τα, μέ ώραι κεφαλάκι καί σωματά-
;, γιατι και το
περπάτημά τη;, τό γέλιο της, ή
όμιλ.ία της, ήσαν ύπέροχα, μιΛ παι
ΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΓΚνΕΧ δούλα - δεσποινιδούλα χαριτωμένη,
ΤΡΩΣΝ Ι μέ χίλιε; δυό χάρες Δέν περάσηνε
_ . ., , . . Ι άπό τότε παρά τρίο μόνον χρόντα
Ποαγματική θα είναι ή άποψίν
τρωσι, καί ή αύτοδιοίκηση ώστε η και ^ »*ι)ιθΤΙ αίΐτ{1 παιδονλα, μας
χορϊτσι,
προσόντα,
τήν θαύμαζε, ά-
π:ρω):έρεια νά άναπτυχθή οΐκονομι Ιγινε ενα γαργαλιστικό
κά. κοινων,κά χαέ πολιτ.στικα. Γιά
τήν πραγματοποιηθή αυτού
που πολύς
μέ
σκοποΰ 'θά ίδρνθοΰν είδικά συμ
βονλια πρριφερειακή; άναπτύςίως, κόμα κι' οί (ταρμακομύτ€ς οί φιλε
6ά έκσΐ'γχρονισθή ή διοικητική μι,-
χανή να· »' άνι ψωθή νλικά να ή-
θι>:ά ή στά&μη των δημοσίων ύτ.·ϊλ °ες, «οεθήκαμε φάτσα μέ φάτσα
λήλων. ( σέ μιά στρο<τή μιανής γωνιάς τής 6. ΕΞΤΙΑΝΣΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗ¬ ΣΕΩΣ γ^ιτονιάς μας καί κοντοστάθιρΐΓ , πρό; στιγμήν καί τήν κύτταξα 3-4 Ή Διοίκηση θά έ^νγιανθή κα' φρές καλά-καλ.ά, γιά νά δώ, τ; χ5 9ά οργανωθή απάνω όϊ νέες 6ά- σεις. Κυριοι στοχοι τής Ένωσιν ς Κέντρον Νέων Αννάμεων στόν το μέα τούτον είναι: α. Νά χαταογι,Οοΐν οί νομοι που ψηψιστηκαν απο τη Οί- κτατορία ,μέ σκοπό τόν έξανδοα.το- τισμό των δτ)μοσίων ν.-ιαλλήλων είχε σι*μβή; Τό φρέσκο καί ώραϊο ^^ ^ αύτήν την άλϊοχ( έμςρανισι. Σκέπτομαι .ττρός μυαλό μου. στιγμήν, ψάχνω στά αλλοτε εΙδα Τι καί νά κατοχνρωθή ή μονιμότης, ή κοοίτσΐ Γ)τανε τό ϊδιΟΐ άλλ άνε;αρττ[σία καί ήθική αΰτοτέλειά , , , ν τονς, V αποκατασταθή τι διαταοα στ1ν εμφανισ.ν τού μάς ί χθ·εϊσ τάξη στόν κρατικό όργανι- κάποια άλλαγή, δχι εύχάριστη, κά σμο· 6. Ν ά γίνη σΛ·νΕίδηση δλα')ν των ποία άλλαγή ποΰ την άδικοΰσε, ιι ι ι Κοατικών Λειτοι-Γ,γών δτ, προορι- ·™' τ>·ν ^"εδαλε και τή; στεροΰσε
σμό; τονς εΐνα, νά έζνπηρετονν τή χάρι καί τό φνσικό της ώραίο
τόν πολίτη, νά ί>.ανοποιοί-ν άμεσος Τήν κ._ττάς(1) χ,άά-καλά καί ά-
τα δίκαια αιτήματά τού. Ι ,
γ. Νά δ.σμορφωθοΰν καί ν ά έ- ™καλ««τω επί τέλον; τό τροτον,
φαραόζωνται μέ κριτήοια άντικε.- τί ήταν' έκείνο πού 'τήν άσκήμιξε,
μεν,κά, σ.γχοονισμένε; διαδικασι-
ες γιά τήν πρόσληψη, τήν έπΐίγ-
γ,ελματ,κή έξίλιξη καΐ την άδιάκο ροΰσε τι1
,·ίΟικο0σε> πο{) της
Τι
αί"°'' -
.τη άνοτνέωση των στελ.ΐχών τής Ιον) τό άπαίσιο χτένισμα των μαλ
ΔιοικήθΓΐο;. χιΛν της. Χτ(νιζότανε, τρόπο; τού
δ. Νά έξασφαλ.ισθή κ(ΐί κατοχν- ,
ρωθή ή οίκονο,μική άνεςαοτησία λε"'ειν· άντι να ποΰμε πεοουκωνο-
και τό κοινιονικό κΰρο; των δη,αο-,
σίων ΰ.ταλλ.ήλ.ιον καί των ΰ.ιαλλή-
λων δηιμοσίων Όργανισμών. Ι
Μέ τα μέτρα αύτά, καί ή Διοί
κηση θά έξνγιανθή καί ό .πολίτης
θ' αποκτήση έμ.ιιστοσΰνη καί |
βσσμό πρός τα «ογανά της.
II
Α Τ Ε Ρ Α
«Ο καφές καί οί μαντικές
τού ίδιότητες
ΜΙΑ ΣΥΣΤΑΣΙΣ
Ψήνετε τόν καφέ κατά τόν
συνηθισμένο τρόπο, κα'ι μέ μόνη
τή διαφορα, πού πρέπει νά τόν
βράαετε περισσότερο.
Αφοϋ τόν χύσετε στό φλυτΖύ-
νι, τόν άνακατεύτε καλά μερικές
φορές, διά ν άλειφθοΰν τα πλά-
για τοΰ φλυτΖανιοϋ. Κατά τό άνα-
κάτεμα, βαστάτε λιγο γυρτό πρός
τα πλάγισ τό φλυτΖάνι κα'ι τό γυ-
ρίΖετε.
Κατόπιν τό άναποδογυρίΖετε
στό πιατάκι, μέ τόν πάτο πρός τα
επάνω.
Τό άφήνετε μερικά λεπτά γιά
νά στραγγίΕη τό νερό άπό τό
κατακόθι καΐ γιά νά στεγνώσουν
ολίγον τα σχήματα τα όποΐα έχουν
σχηματισθή μέ τήν άφαίρεαι τοϋ
νεροϋ.
Πρέπει νά έχετε ύπ' όψιν σαο,
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦•♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ»
Σχολαστ,κός σάν δάσκα- τήν ιτι^ϊενον αγαπητήν μας Μ:-
3 Ιί
ΐίν
αι
«ΚουτοδάσκαίΛς είσαι;
θ
ποϋ
γάλην ΙΙατρίοα.
ΛΑΜΠ. Κ- ΛΑλΠΙΡΙΚΙΔΗΣ-
ΣΙΤΣΑ Κ>.ΡΑ ΓΣΚΑΚΚ «
_____.^________ *'
Ι Τρία νέα της βιβλία < ■ ; 1) «ΜΠΑΎ-ΡΟΜ» ρομαντ'ι·! '· ' κή βιογραφία τού μεγίλου! ! "Αγγλου ποίτ(τή καΐ Φιλέλλττ-ί ', ντΧ ποΰ πέδανε στό πολιορκη-; ; ι/ένο Γνίεσολόγγΐ μέ τ6 καΐμδ; | τάο ελευθέριος τής Ελλάδος' · στά χείλη. Μέ 304 οβλίδετ; καΐ!', σπάνια είκονογράτρηση είναι ί-', νο έπίκσιρο 6ιβλίο γιά τόν Έλ;; ληνο. Χρνοοϋν μετάλλίθ^ μετά;; κϋπέλλαϋ βπδ τήν «'Ακαντεμί | Έντερνασιοναλ ντέ Λοιττέο —; | Πορί». ' | 2) «Τό οθνέττο καί τά οονέτ! ! το ρου». Μελέτη γιά τ6 σονέτ-Ι', το καΐ ίβ οονέττα, δττυοσιευνε; | νο κατα καιρσύο οέ 8λληνικ6|; ■αί Εένα περιοδικα. Σελ. 128 <; ιιέ καλλιτεχνικό έΕώφυλλβ. < >
3) «ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΑ», τό γε;;
μάτο γοη'εϊα μικροοιθιικδ ύθ',',
χιπέλαγος^ ή Πατρίδα μου-. ',
Μέσα οέ 416 οελίδες περι-! '
γράφονται αϋτίι τα ηονάρχαια];
νπσιά, «αί ·Εκατδνπσοι· τοθ Έ];
κσταίου 'Απόλλωνα καΐ τής Έ<; κάτης "Αρτβμης, ϊοτορικά κα)< >
λοογραφικά μέ πολλή γλαφυρό!',
τητο καΐ μεγάλη άγάπτν Είκό! |
νες καί χάρτες κοσμοϋν την;;
χολλιτεχνική δκδοοηα ποϋ τε-;;
λίΐώνει μέ τή συγχινπτική κα-< · ταοτροφή Καί την βλιθερή έ-< . κοτόμβη τβν ΜοοχοναοΙων. [ Πρώτον βραβείον τοΰ Πνευ) | Ι υατΐκοθ Ίδρΰασπκ ; ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ». ΚΩΣΤΗ ΚΑΡΑΒΙΑ «Μιά Φαντασία» σκιοτά άπό χ,αρά ότι τό φλυτ?άνι μαντεύεται άπό τό χεροϋλι τού πρός τά δεζιά, ■ εως ότου φθάοουμε πάλιν πρός τ' άριοτερά. Όσον τά σχήματα είναι πλη- σιέστερα πρός τό χεροϋλι όπό τό μέρος τό οποίον πίνουμε, τόσον ή πραγματοποίησίς τους είναι πιό πρόσφατος. "Οοον άπομακρυνό- μαστε, τόσον ή πραγματοποίησίς τους είναι περισσότερον μακρυνή. Ή προμόντευσις καί άν τηρη- θοΰν άκόμα αί ανωτέρω άπαραί- τητοι οδηγίαι δύναται νά έχη τρι¬ ών μορφών έζηγήσεις: 1ον) Πραγματοποίησιν πλήρη .. όταν οί είκόνες είναι καθαραί. | 2ον) ΠραγματΓθποίηαιν μερικήν,. . δταν οί είκόνες εϊνοι ολιγότερον 'Η νύχτα άπλώνει σιγά - σιγά τά φτερά της κα'ι άλαργεύει, πλη- σιάζει ή άοποοντυμένη αύγή ποϋ 'ρχεται ν' άσημώση τη φύσι, κΓ έγώ κάθομαι μέ τήν πέννα στό ' χέρι, χωρις νά μπορώ νά εϋρω ' τά λόγια πού θέλει ή ψυχή μου γιά νά οάς απαντήση στό τελευ- ' τοίο σας γραμματάκι. Ι Καί τούτο γιατ'ι ό λογισμός μου άπλώνει τά φτερά τού, πετάει, φεύγει δλο χορά, γιά νά σάς φέρη κάποιο μήνυμς όπόκρυφο τής ψυ¬ χής μου, κάποιον άντίλαλο τής εύγνωμοσύνης μου. καθαραί. 3ον) Καμίαν πραγματοποίη¬ σιν, . όταν οί είκόνες δέν είναι διόλοο κοθαραί. ' Μ. ΔΕΛΦΙΚΟΣ ΦΩΝΑΖΕ ΠΟΛΤ Πετάει νά βρή την δγνωστη παρθένα, πού μέ τό γλυκό της τρα- γούδι προσπαθή οάν μιά μικρή ά- δελφοϋλα νά πορηγορήση τήν άν- ταριασμένη μου καρδιά, καί νά διαλύση τήν πυκνή κσταχνιά πού οκεπάΖει τήν ψυχή μου, θέλει νά τήν βρή γιά νά πέση οτά γόνατά ι της καί νά προσκυνήοη τήν παρ¬ θένα της ψυχή πού άφοσιώνεται ____στόν πόνο τοϋ αγνώστου της φί- λου καί τόν έγκαρδιώνει. Μ' έρωτάτΕ1 τί είναι έκεινο πού βασανίΖει τίς σκέψεις μου. , ' Άργότερα όταν εκτιμήοετε όρ- Ενας κυριο; μέ πολυ δν.ατή , , κουντως τόν χαρακτήρα μου κα'ι (Γ(ονή μιλαει απο το τη?^φο)ν'ο χαι . εμοαθυνετε οτήν ψυχή μου θά κ.ανει τροιιερη ιρασαρία. Ι ' σας ηαρουσιοσω αύτήν σάν τόν Άπό τό διπλανό γοαιΐείο ενα; γείτονά; τού στέλνε, τί, δακτΛο- σιμώνε, να 6αοιλέψη πίσω αΠ· τ0 γράφο τού νά δή τί Οΐμ6αί»ι. Ι 6ουνο Καί είναι τριγυριομενο(; α. —Μιλ,ά μ' έναν κύριο <ττ6ν πό χρυσά κουρελόκια συννέφων Πειραια, τού λέει γυρίξονΤα; ή Υ,ά νά μπόρέσετε νά τήν κοιτάίε- δαν.τυλογράττος ] τε μέ άθάμπτωτα μάτια. —Γιά δνομα τοΰ θίθΰ!·.. Καί Τώρα μόνον οας λέγω ότι ένας γκιτί δέν μεταχειρίξεται τό τηλέ- φωνο ό Χριστιανός! ΕΤΘΤΜΑ "Ενας πρώην παληατξής, πού έπλούτισε /ατά τά διάστημα τοΰ πολέμου, ενεφανίσθη σέ κάποιο χορύ μέ σμόκιν. —Φοράς σμόκιν; Τύν' ρώτησε κάποιο ς πού τύν ήξερε άπ' τήν κα λή. —Καί βεβαία, —Μά αύτύ τό σμόκιν, είναι ποο πολεμικό. —Ακριβώς γι' αύτύ τύ λόγο τύ φορώ. Γιά ν' άποδείξω, ότι φο ρούσα φράκ© καί πρίν άπό τσν πό λεμο.'*^·*5*^* Πού Σάν τον ιιόχθον τό σΐτ.οί Τό χτν.τάς γιά προκοπή Χαίρετοτι όλη ή π/.άση μόνη συντροφιά την σκέιμη μου πέτττπ οίοάνιο δάκον. Πατέςα 'Βσύ δέν πέθανε; Πατέρα άγαπι,ιιένε την ΐ'τιυχή ιιον την ψιχή Ζε» ή άγνή 2) όν ή μορΐΐ,ή. Κάιθε 6ήαο ποίι χτνπά Στοϋ σ.τιτιού κάθε γι«νιά Πώ; πέ ιΐέρνει στήν καρδιά καί μέ βουρκωμένα μάτια άφίνω τήν φαντασία μου νά τρέχη. Ποϋ;... Σας βεβαιώ δέν ξέρω. Είναι μερ'κές στιγμές τοϋ βί- ου καί μερικές λεπτομέρειες τής Ζωής τίς οποίες δέν Εέρει κανεϊς ν' άφηγηθή. "Ενα μόνο γνωρίΖω Άντιχρύζω τή μοο^ή Σου Στοϋ οΰρανοΰ τα σίινν,Γΐΐα Τό χαμόγελο ν" άνθίζει Ενλογία νά ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΙΙΟΤΛΟΤ . 4ί.<Α ΓΙΑΝΝΕΝΛ ότι μιά παράδοξος πάλη γίνεται ΘΤΜΑΤΑ ΚΤΗΝΩΔΙΑΣ ΤΩΝ ΤΟΤΡΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩ- μόσα στϊς σκέψεις μου, μέσα στή φαντασία μοϋ μεταΕύ τής ψυχής μου κα'ι τής καρδίας μου. ΤΩΝ ΒΙΛΣΜΟΣ ΝΕΑΡΩΝ ΝΟΚΤΠΡΙΩΝ ΕΛΛΗ- Σάς έκούρασα καλή μου φίλη. Βοοειοανατολικά άπό την Λειν.ω- Άλλά ή γεμάτη καλωσύνη ψυχή σία 6 χιλ. κρατονμενσ σέ στάνη σας δέν π.στεύω νά μή συγχωρήση Ι 207 νι·νωκοπβ.δα άπό τσί.ς Τούρ- Ι κοι· ; εισοολείς. τόν φτωχό της φίλο, καί δέν ηι- Ι οτεύω νά πάψη ν' άφίνη τίς με-: Μερονΰχτ, μέ τ' ίί.τλο σ,οδέοα λωδίες της νά χύνονται σάν τής ' τα *οοί™'« Τ" -ταίονοννε .τέρα. Ι Τα βιαζουν ο «νας κι ο αλλος άνθισμένης λεμον.άς τό μθρο στό | β7ΐα^^- τ5)ν γονιων τονς με- έρημονήσι τής ψυχής τού. Δέν πλέκω φράοεις γιά νά στο- λίσω ούτοπ'ες αυτή τήν στιγμή Ή ψυχή μου οδς παρατηρεϊ όπως ένας διαβάτης παγωμένος καρφώ- νει τίς φλόγες των ματιών τού στϊς φλόγες τοϋ τΖακιοΰ πού τόν έδέχθηοαν γ,α φιλοΕενία. Και θά ε;μαι πολύ άχάριστος αν τήν ψυχή πού μέ φιλοΕένησε τήν πικρόν;) ποτέ. Σάς βεβαιώ δτι όσο έχουν φόθο ή μπαμπακοϋ- λες τοΰ χιονιοϋ πού πέφτουν στην ψηλότερη κρφή ενός βουνοϋ νά μολυνθοϋν άπό τήν πνοή ενός ε- τοιμοθάνατο.;. αλλο τόσο μπορεϊ νά πικράνη ή φαντασία μου τής ψυχής σου τόν άντίλαλο πού νοιώ- θω βαθειά μου. Μέ όλους τούς άγνούς στοχα- σμούς μου. ΑΡΑΜΗΣ ΠΩΛΕΙΤΑΙ: Μόσκοβιτς 1.500 κ. έφ. ενός έτους χιλ. 8.000 καινουρ νές. Δεχόμεθα λεπτομερή έλεγχο. Τθλ. τυπβγραφείου 32.33.847. γονιων τους με- γάί.ος Τά μπα.λο·ι>κια κορίνουνε πάθη,
ή τιμή κάθε νέα; έχάθη·
Στά αΐσχρά καΐ άκόρρστα κτήνη
άναισθήττ>σαν νειέ; κι' είχον μεί
νέ,
κατ,αγή; έκειθά ξεσχισμέν€;,
ματο/ΛΛΐστες, χτπποδαομγνε;.
"Αιλλετ δώθε καΐ κεϊθε δπου λ^ά-
τύ μποι/οΰν.ι τίς βοήκε. Κι' άν μά
τό άδί'νΓαο θήλ.υ τούς κάν?ι,
μ' ενα /ηϋρδο μ,πορεί νά Τά 6γάνη,
άλλοΊ στό παρθεΛο κοομί
ΚΓ
τονς
μπονλοκιά έξεσποϋσ' ή όυμή τονς.
"Ενα; πίσω στόν άλλο στύ πτιϋμα
ποΰ άναίσθητο ήτιιν στύ χώμα.
Ε. ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΪ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Είς καλ,αίΐϊθητον τεΰχος εκυκλο¬
φόρησεν «Ή άοχοία έπιγραματική
ποίηση καί οί σνλλογε·; έπιγραμ-
μάτο>ν» τον κ. Βα,σιλείοιι Ι. Λαζα-
νά. (Άνατύπωσι; έκ τοΰ περιοδι¬
κόν «ΙΙαρνασσός»)
— Οκ. Νικ. "Ι. Ζορμπά;, ΐκν
κλοφύδησε είς καλαίσθητον τ·ϊΰχος
τό 6ι6λαον τού υπό τόν τίτλον '<Ά γνωστόν πατρός καϋμός μυοτικός μέ λυώνει άργά — άργά καί ϋπουλα. Μιά μεγάλη άγάπη έδιάβηκε βισστικά τό άκρο- γυάλι τής 2ωής μου άφίνοντας είς τό πέρασμά της βαρεία πατήματα στήν άμμουδιά πού δέν φθάνει κα¬ νένα κϋμα νά τά σβύση. Ή καρδιά μου έχει γίνει έρεί- πιο. "Ενας σεισμός κατέοτρεψε τ' όλόχρυσο παλάτι πού ήτανε κτι- σμένο σ' αύτήν, τά έκανε συντρί- ' ι ] μι, ποϋ είναι άδύνατο οτό έρει- < πιό τού νά φωλιάση αλλη ψυχή. Ι Μοϋ 2ητάτε νά σδς γράψω άπό ] τήν τωρινήν μου Ζωήν όπό τό πε- ' [ ,η - . , . Γ . , ' ,· ■ .... . : 12 συγκλονιστικα τραγούδια για τους άνθρώπυυς πού ριοάΑΑον ι/ου Τπν τΐι)Ωΐνήν υου ' . Ζωήν... Άλλά τί νά αάς γράψω γι' κ ι αύτήν; - ·,' · ? "Ωρίΐ; καί άλλες ώρες κάθο¬ μαι όλομόνσχος στό άγαπημένο ; τανε κΓ εφτιαχνε τα μαλλάχιη της σάν άφάνα, σάν άκατάστατο θυμάρι, σάν ν ά βλέπη χαντνας σκαντζόχερα έν δράοει, ή άχινό. Χτένισμα κατά τό μοντέρνο, τό κα λονμενο τής τρελλής τά μαλ)ιά, μέ ασχημα χομένα τό μιλΚάκια της τα καστανά, άκαταάρωτα χαΐ τρα6ηγμένα σέ χοιρίστρα μέ δι·ό τοΰφε;, σαχλαμάρα δηλαδή. Πγολ τό χτε:νισμα κ£πΜας όνομα καΐ ιιή τρ«Ηοηθοποιοϋ τού ξένον Κι- νηματογράφου καί τό πήραν γιά μόδα καί κόψανε καί χαλάσανε τό ώραΐο χτένισμα των μαλλιών Τ3νς μάς παροι,χτιάζονται τώρα, μέ χτένισμα, σάν νά φοράνε τήν Πε ρούκα τοϋ Σαρλώ, ή τήν Πϊρονκα τοΰ Κώστα Χατζηχρήστον, πού την ο;οράει, γιά νά μά; παρουσιάση τόν βλάχο θύμιο 2ον) Φόρεσε καί φόρεσαν κάτι καπελλάκια... μά χδ- τι καπελλάκια, σωστές άναποδογυ- οισμέν«ς γλάστρε;, η γιαουρτοκε- σέδ";. Πώς λοιπόν; αΰτά τά ώραία νιναικεία κεφαλάκια νά φιγονρά· οουνε γιά έλκυστικά, γιά (Iιγο^ηα τα κιιί νά προκαλέοουν την περιερ γεια των άντρών καί δή τώγ νεα- ρών μας δανδήδων; άντί καλοΰ, προκαλοϋν την άπαίχθεια, τό σαρκα στικά γέλιο, την κοροϊδία καί ο¬ ποίος τίς βλέπη! .. τίς λυπάτ^ι γιά τήν κατάντια τονς καί άποοτρέ φεΐ τά μάηα, οπω; ελεγαν οί γραα ιιατκτμενοι πατέρΐ; μας. 3) Φορέ- σανε γιά ςρορέαατα! «τά έργατιχά πανταλόνια, των οίκοδόμων καΐ σα χλ.άρα μόδα, νά φαίνωνται δηλαδή λσ,τωμένα καί παληά καί φαρδνά - φρδυά σάν καμπάνες καί μακριά ά σοι'ρνωντι καί νά σκον.ιί-θΐ/ν τοΰς δρόαονς. Μερικά πανταλόνια φαίνονται νά καταλήγοιιν σέ ςέφτια δίχίος γΰρισμα, δίχω; ναναι γαξω μ^να. Μπράδο γοϋστο; βλακώδες καί άτΐΓασθητικό. Φαντασθήτί έ- όν υπήρχαν ΨΙΛΟΙ τί θά γινότα- νε λέ», τά σχήματος καί κοιΐη'ματος- Άντί νά φορέσονν κ«τι κομψύ κι' επάνω τού:,άς μην είναι τής τί νά φορέσο',,ν κάτι κομψό κι' ώ¬ ραϊο επάνω τονς, α; μην είναι τή; παρούσης Μόδα;, κάτι τύ κομψό, ποΰ θά τοΰς δείξε, τό ώραΐο τους , την εύκαμψία τονς, τήν θη '.νκότητά τους, μέ ωραίον; γιακά δες καί ώραϊα μανίκια καί νά τ^έ ςρτη ώραϊα έπάνοί τού;, είτε ώ; κ"ρ σιλέ, είτε ώς ρεγκλάν, σκέτα, ή αέ ώραίο γαρνίρισμα, .τού έ'τσι θά ςραί νο>ται ώοαϊ«ες κομψές καί κοκέτΓς.
Ή ώραία δεσποιιδοΰλα μας, ή γει
τόνισσά μα;, είχε κατοθώσει νά
φαίνεται τόσο δσχημη, ποΰ δλοι διε
ριοτωνο: "Εχει γοΰστο αύτό τό ώ¬
ραίο στό πρόστοπο κορίτσι; .. κντ
τάξεται καθόλοα στ όν καθρέφτη;
τα μάτια τη; βλ^πουνε κανονικά;
ή βλέπει άλ^,οιώτικα; μήποις γκα
βίϊΐΐ; γιατ! αν ε6λεπ« κανονινά,
θά καταλάβαιε τήν μεταβολ.ή τής σι
λουέττας της, τήν μεταβολή στήν
όμορφιά της, γιατί κατώρθωσε σι-
γά-σιγά καί χωρίς νά τά θέλη, νά
φτιάση ενα κεφάλι Μεδούσης, μέ
άκατάστατα ριγμένα τραγόααλλα,
πού φαίνονται πάντο άχτένιστα κι"
άκούρευτα. ΊΙ ο'ιτία ίίλων αυτών,εί
ναι ή ξεμναλίστρα Μόδα, πού θυ-
σιάζει πολλές φορές όμορφιά προ
σο')ποι· καί κομψότητος σώματος·
Στή Μόδα ναταλογίζο^με καί τό ά
παίσιο βάψιμο των χειλιών, πού ·
μϊταχειρίϊονται τώρα τελευταίως-
Τό δεσποινιδάριό μας, τή γειτο
ιοπουλα μας, τήν σταμάτησα ενα
πρωϊνύ καί τής έκανα παράπονα,
τού μάς στέρησ* τό ωραίον, τό νά
τήν δλέπουμε ώραία καί γλυκειά
καί φρέσκια, σάν τό Τριαντάφυλλο
τ' Άπρίλη·
Στάθηκε καί μέ κΰτταξε, μοΰ
χαμογέλ.ασε καί μ' εύχαρίστησε γιά
τά ώοαϊα καί σωστά λόγια ποΰ τής
είπα καί μοΰ ΰποσχέθηκε, δτι θά με
τπβάλη τά πάντα άπ' την έμφάνισί
της, γιατ! τί; σινμβυλές μόν, τίς
6ρήκε σιοστές καί λογικές.
—Μέ πήραν στό λαιμό τους τά
(Γΐγονρίνια, ό Κινηματογράφος, οί
ταινίες τού /αί οί φίλες καΐ γω·
μου βραχάκ! τής άκρογ,αλ,άς, μέ Ι.........ΐ-ιι
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
Ό νέοο Μεγάλοο Στερεοφωνικός Δΐσκος
τής έταιρίσς «ΠΟΛΥΦΩΝ»
ΠΡΟΣΦΥΠΑ .
^ ΚΩΣΤΑ ΧΟΦΙΝΙΩΤΗ
Μ°ϋσ'^: ΠΩΡΓ"ΟΥ ΜΟΥΖΑΚΗ
στές μου, πού πάντα μοϋ ϊλεγαν,
δτι κι' αύτό μοΰ πάϊΐ χι' έκεϊνο μόν
ταιριάζει καί μέ κάνουν κονχλα,
άλλά (ά«τές μέ τά λόγια τοι»ς καί
τάς παροτρύνσεις τους, μέ κβτα-
σκευάσανε πανούκλα.
Τ. ΑΣΤΕΡΗΣ — Ραφτόπουλος
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦«♦♦♦♦♦♦ο
ΑΝΑΛΟΓΩΣ...
Ό ΙΙολΐ'/ρατίδας, ίΪΛ<<«τα/^ίς ';>ς ποέσβυς στόν βασι/^α τή; Περ
σί(ΐς, ίρι,ιτήθηχε, Λν ίρχόταν Λί-
τοβονλιος, ή έχ μέρο<·ς τοβ λαοθ. —"Αν έΛΐτνχοι δ.τι ζ~ά>,
τηβεν, έρχομαι έχ μίρονς το6
ού "Αν δχι4 ϊρχομαι
ΜΠΑ'ΨΡΟΝ
Πδθανε γιά >ήν Έλλάδα
Τ6 όμώνυμο έργο της. Βραβεϊο της «/Ακσντεμι Έντερνί.σιο-
Γ ντέ Λοονες-Πβρί. χρυσουν μετολιον ρετβ κυτνίλλου).
Ι νιια έκ προηγούμενον)
Γ'- ΜΗ'
,,Ρβε
είναι
ιά την ίταλική Ριβιέ
χίλιε; φορές ώραιύτε
Γ'. αιΗά τά μέρη έδώ. Μά ό
Τ,οον γτ'Οισε Χα* τον ^Υ*1 β"
0,ΙΕί! Μπορεϊ οί άλλοι νά
, όταν θέλουν πίσο> στήιν ί-
Ριδιέρα, έγώ δμως βά μεί
-, ('ίτ, καί νά γίνη. "Εχω κά
τον έαντό μου συμβόλαιον.
ίΕ τά σϊΐιρούνια <η' άλογό ■ άο;ησε πίσω τό σννοδό >χ έδώ δέν είχε κανένα ποΰ
. καταλαβαίνει! Ήτανε όλο
■*ις
"καθένα; Έλληνας ή ξένος
,,τβνε μόνο τόν έαυτό τον.
; ό Μχάϋρον ή^ερε δτι δ-
ηίμεροθεΐ σέ μιά ίδέα μέ-
τέλ.ος μοναχός τού.
Ιάντα
Ε.τειτα τί ώα,ε.λοΰν αύτοι πυΰ
μοώΊ ποΰ μιλοΰνί μόνο,
|/ινηγοΰν θίσεις;
ανθοω.τος περνα κια διαίχα-
μένε( άθάνατη καί
στό οε·μα των και-
|ιο>ς η
την τύχη μα; η την ατυχια
■χ ιιιλά κανείς στό μέ/λον, άλ
[ι·ι τ ήν ΐδέα .τού θά ζήση πάνοι
|τοι σκιπτότανε ό Μπάϋοον
ιηηγοροΰσε ό ίδιος τόν ΐιιν-
ν Γνοισε κΓ εκιανε νϋμα
Ι Γ/άμπα νά πλησιάση. Αύτάς
|ι αγοι δαϋσε ενα λαϊκό τοα-
Υχι τή; Ρομάνια· Μά γιατί α¬
ίς τώρα αύτό τό τραγοϋδι;
ίκαταλάβαινε, δέν διαισθανό-
1 αύτάς ό νέος, ότι έδώ ήτανε
Ιένοι άπό μιά μοίρα κι' δτι
Βάβγαιναν ξονντανοί άπό τό
Γ αύτά τής μάχης;
Μθ'
ό Μ-τάϋρον άρχισε νά μιλΛ
| γιά τόν άγώνα. "Οτι ελειπ·ε
ητανε ή έπαφή μέ τόν εχ-
ΐΜόλΐς δρχιξαν πάλι οί έπι-
Ισεις 'θά κατασαλάγιαζαν οί
καί Τ« μίση. Μόνο ή θέα
μποροϋοτε νά έπιτν-
Ι)ν ένύτητα. Ώς τά τώρα ή
1; δέν έ'κανε παλλά πράγμα-
ΰτο τά χρόνο βά δείξη
Ικανή. Τώρα βά τραβήζη
ίληθινά τήν προσοχή των έ-
1 τής Εϋρο>πης.
1 διαφορά των άπόψεοιν κ«Ί
των δ ..ταμείον είναι κα
|/.α νά ύ.τοστηρίίονν τόν ά-
τής Ελλάδος· Γιατί καθώς
■α< θέλοτ'ν (ΐύτίς νά δισφυ- ν τήν ούδετεί,ιότητά το>ν.
τι; έπιχειοήσεις τού χρονοι·
ι τεθεϊ ό θεμέλιος λίθος τής
τής Έλλ.άδος.
|ίται λοιπόν ίνα θαυμάσιο πε
>οδον μποοστά μα;! ϊλεγε
(ΐΓτμένος στόν Γκιάμαα.
τον καιρό ή δύναμη των
ν θά έλαττοιθή άπό τήν έλ
όομή.
1'| < ήαφος είναι κατάλ-ληλο κα'ι ιιντιστικη καλλιέογεια καΐ θά δώσονν γλήγορα κια Λΐλονσια τοΰς καοποΐις τοϋ πολι τισμοΰ. ΕΓμαι τή; ίίχίβ; ότι ή Τουρκία είναι μιά μάζα σαπισμένη καί θά διαλυθή. Αύτό τό βλέπει χωρίς αλ λα καΐ ό .πρωθνπουργός Κάνιγγ στήν Αγγλία. Ν' Γιά ίσορροπία πρέπε, νά δημι¬ ουργηθή μιά Ε)Λάθα σ' αυτόν τόν χώοο. Οί ϊλληνίς εχοιιν θάρρος. Φνσιν.ά δέν μ,τορεί κανείς νά πα¬ ρομοιωθή τοίις κλέφχες μέ τό Μιλ τιαδη καί τό θεμ,ιστοκλή. Τό μεγαλείο τής έποχής έκεί- νης δέν Ιαναγυρ'ιζει. "Ας μή γε- λιόμ«στ^. Ό παληός κόσμος οέν γυίίνε, πίσω. Μά καί αιιά σπίθα άπό ίκείνο το παληό .τνεϋμα είναι άρκετή νά κά νη θαύματα. Ό άγΛας μα; κράτει τό πνιϋ μα τής ελενθερίαί ξιοντοΓνό εστο •καΐ σάν μιά ,-τονεμένη άνάμνηοη σ' ενΐι πρότνπο δέ,ν μπορονμε πο- τΐ νά τό άναστήσο.με σ' δλη τού τή Τό πρόγραμμα «Ενώσεως Κέντρου Ν. Δ.» ιιαλύπτει δλα τα ζωτιιιά έθνιιιά θέματα ιιαί άπτεται της ιιοινωνιαής δομης της χώρας είς γενιαάς γραμμάς Ο Μ.τλϋρον σώ.τασε. "Ιπ,-τπαν 'Η πολιτική παράταξις «"Ενο- ση Κέντρον» — Νέί; Δννάμεις* έ- ξέδωσεν τό πρόγςαμ^ιά τη; έν 6- ψ:ι των έκλογών τής 17ης Νοεμ 6οίον. Τό πρόγραμ,μα τής <Ε.Κ. —Ν.Δ.,ί καλύπτει ολ.α τα ϊωτικά έθνικά θέματα καί άπτετα* τή; κοι νωνικής δομή; τής χώρας. Είς τό πρόγραμμα τοΰ κάμματος μεταξ άλλων τανίζονται: 1. Πολι- τειακή άρχή είναι καί θά παραμεί νη ή Άβαισίληιτη Κοινοθοκλϊντι- κη Δημακιθοττία. 2. Στό νίο πολί- τειμα ό 'Ε9νικός Στρατός θό ύ- πόκειται στήν πολιτική έξονσία. 3. Γλώοσα τοϋ "Εθνους σέ δλ^:ς τίς εκδηλώσει; τού θά είναι ή δή ιιοτική. 4. Άνν:τοχώρητη έπιδίωΕη είναι ή κάθονρση τοϋ δημοσ^ο^ 6ί- ου καί έπ:6ολή κνςωβεικν στοΰς υ- πειθϋνους τής κοταλύσίτος των λα ικών έλβυθεριών, στοΰς 6ασανι- στή γή. Τάλογα γίρισαιν πίσο
καΐ τοέχανε μέ άνασηκωμένη τή
χαίτη πρός τό δρόμο τοΰ γνρι-
σμοϋ· Πονθενά νά προφυΛαχτοΰν
"Επιρεπε μέ κόαο νά κρατοΰν ταλο
γα γιατί άπό τίς μάζε; τοΰ νεοοΰ
και τό σκοτάδι δέν μποροθσε κα
νείς νά ξεδΐ/αλύνη τό
κή; τραγιοδί-^;. Κα,μμιά
ση δέν Είναι δυνατόν νά ματαιώ¬
ση την ί.τιδολή τιον νομίμοιν κ^^ώ
σεων. Τό πλήοες κείμενον τηϋ πι^ο
γράμματος δηιιοσιεύομεν κατωτέ¬
ρω:
1. ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΙΙ
ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΗΜΟ-
ΚΡΑΤΙΛ
ΆντικιΕΐμενική επιδιώξη τοϊ
κόμματο; «-"Ενιοση Κέντρου Νέις
ά
1>άλληλα, ή ήγεσία τοϋ κόμματος
καϊ τα δργανα διοικήσεως σέ ολη
την διάρθρωσή τους θά άναδεΐκνν
μέ γνήσΐί; δημοκρατικέ;
διαδικ,ασίε;.
2. ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ
ΚΤΠΡΟΣ
Μέ ,τρούπόθεση την πλήρη κα-
τυχΐ-ρωση τής έθνικής άνεξαοτησί
άς τής χώρας καί την αποκατα¬
σταθή τοϋ γόητρον της αί διεθνή
κλίμακα, άποόλέπομε σέ μίαν ίσό-
τιμη σΐ'νεργαΐτία μέ δλους τοΰς λ·α
ούς καί σέ μιά ένεργό σΐιΐι;α.ετοχί'
οτήν κινήση τής Εύς·ωπαικης
νοποιήσεως. Λΐέλο; οργονικό τής
ένιαίας Κιθϋί-της, ό Ελλάς ^ΐι ε¬
ξασφαλίση τούς ιί/ιΐγν ιΐονς "οοιΐ.
τή; οίκονομικοκοιν )ν·χή; π·.«κ'.δο·.
- . ·ι. 1ο λο,ιμα φι
νά γίνη τ.ϊ'ιιτη.τιιοο- στί|
δτ)μιουργίοι είιρωπαικών θεσικΰν ,δη
μοκρατική; άλληλεγγύτι;, πού πα-
<>άλληλα μέ τί; έγγ.ι'ιοεις τ,,ί δή
μοκςατικοΓ' πολ.ιτεύματος, Ο.Ί λει-
τονργοϋν ιος άποτελεσιιαΐπός μη-
χανισμύ; προστασία; .'ϊπο δνν«<αι- κές μειοψηφίες. Αύτονιΐ ΐ,^η άςχή τής έξωτίρικής ,χας .τολπινιν εί¬ ναι σήμερα ή πλίυ-ι: π'.>')σταπί«
τής έθνική; άνε. «ρτησ'ι*- κσί τη:
έδοφικής άκεραιότΐ)" ς τής Κύ-
προν.
Ή Ελλάς άνήκει ?τ, Λιτι·-.ύ
>.όσμο καί ε'ιδικώτερα στό Δντικο
Δυνάμΐΐς» είναι ή θΐιμελίωση τών| εϋρο»παΐκό χώρο. Παρά/.ληλ.α ίί-
προύποθέσεοίν γιά μιά Έλλάδα ' μω;, καλλιεργεΐ σχέσει; φιλία;.
'Η βροχή μ«στίγωνε τοΰς καδιι
λάοηδε; <ττό πρόσαχπο κι' ήτα,νε ά δύνατο καί μιά λέ^η νά ποΰνε. ΝΑ' Τάλογα αρχισαν νά τρέχοΐ'ν. Οί άστραπές φώτιξαν τό μαΰρο τής θαλάσσας καΐ ούρλιαζ-αν οί κεραυ νοί κάτω άπό τόν χαμηλνό ονρανύ 'Η διαθέση τοΰ Μπάϋρον άλάλα ζ·ε μέσα σ' αύτη τήν πάλη των στοιχείων. Αυτή ή ώρα τή; ψύσΓ>ς!
ποΰ εσπασε τά δεσμά της καί ά-ΐ
τούς νάμοιις της εΐχε τή-
τής δικ.ής τον ύποΓθϊης. 'Ε-
δω στάθηκαν άπέναντι στή σιπια
οοιτίνα τά σηαιείκ τής ((/.ογΐις καΐ
κάθε κερ<ιΐυνός Ιβαζε τύ οί'»λτιμά- τουμ: Ελευθερία η θανατος- Μέσα στή μοναξιά τού υύρανοίι που είχε θυμώσε, μέ τή γή 6ηηκ>
πάλι δτι στειοήθηκε τόσον; μήνας
μέσα στόν στάσιμο κια
γέρα τή: «,αδιοΐ'ογίας κκί τής έ¬
ριδος.
"Οσο πιύ άγρι» ή καταιγίδα τύ
ου έ'νοιωθε τόν έαντο τού τηαδη
γμένο άπύ τήν σκοτεινή τογ μοίοα.
Άν δέν μ.τοροΰσε τώρα
νά ένιόση τοΰς έ'λ^ηνΓ; καί νά τούς
οδηγήση στή νίκη, ίσως νά τό μπο
οοΰσε νεκούς.
'Από τό Ημερολόγιον
Ι των άναμνήσεων τού κ. Λάμπρου Κ. Λαμπρικίδη
ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΑΥΡΙΝΑΚΟΓΛΟΥ ή ΜΑΝΑΡΑΣ
έκ Βουρλών Σμύρνης
άπό τό έπάγγίλιχα 6ρέ Λάμπρο:
Εϋτΐ'χιό; .τού εχιετε τού; γιατρούς.
Έγώ βεβαία δέν τόν άψηνα άναο-
πάντητον διότι τοϋ άνέπτυσσα την
μεγάλην αποστολήν των διδασκά-
λων καί των ιατρών ε.ί; την κοινιο
νίαν. —Χωρίς δασκάλου; καί ία-
τοοΰς ή κοινωνία θά ήτανε άγρίο,
ς Μιχαήλ
ινάκογλον ή Μανάρας έγβν
|[>)Θιι ι; -τα Βουρλά τής Σμύρνης.
Ί (ΐνάστημα γίγαντος, έμφάνι-
Ιάνδροπρ^πή, σοοματικήν διά-
|, άοτίαν καί οννάΐία πολύ
ΐ:· ΙΙοοήρχετο άπό γονείς
ιτίας, έντίμους — εύκαταστά
Ικαί ά'ξιοπρεπεϊ; ΐίς δλοις των
Ικδηλώσίει;. Λόγω δέ καί τή;
Ιας καί σεμνότητος πού διέκρι
|ύ; γονεϊς τού, ο>λι οί άπόγο-
Ιων καί άρρενες καί θήλεις
ρταλέγοντο ,μεταξΰ των πλ.έ-
'ιΐ-τητών καί σι'μπαθών μελών
-ίυιολιώτικης -/οινωνίας. Ώς
φΐισικόν ό άείμνηστος Μι·
Μανάρα; λόγυ) των κληρο-
(Τ>ν το,υ .τροδιαθέσεων κα'ι
Ιέΐαιριπική; εύφνίας τού ητα
Ί'Οΐΐήτητος ε,&ίς τάς συναν.α
μιά Ί,ουγκλα και αρρωστη.
Καί
Μανάρας συμφοινονσε καί άνεγνιό
ριζε την μεγάλην καί ίυεογετικήν
σι,αδολήν τ*)ν *ίς την ανάπτυξιν
κια προαγωγήν τής κοινονίας καί
τού Κράτους- "Αλλ.οτε μοΰ ελεγε>
«Τό εΛάγγρελμα δέν κάμει τόν αν
θοιοπον. Πολλοΐ καί έπιστι'ιμοντς
καί άΗιιοματοΰχοι σνλλαμδάνονται
άσχΓ,μονοίντιες. Μίαν ψοράν ίνα;
φθ'ομακοποιό; συνελήφθη την νν-
χταν νά κλέβη άπύ γειτονικήν οϊ·
/.οδομήν άσδέστη- "Ητανε άνθρι·
ά; διηγοιμνο; σι<ητών καί Ι.τος αύτός, μολονότι επιστήμων;- .~.--.-. ν · .. _ __ *'ί *ε»#· τη·"» Λ —νυτηΛΓϊ ε νίιΐ 1 Ι Ο>Λ / Ρ"
|ορο>ν δίαφόρους τερπνας μ
τορίας, άπνποφθέγματα — ά
Ρτα καί λογοπαίγνια. Ιυσον
ριστος ήταν« ώστε ςεκινώντας
τό σπίτι το^ τό ποίυί διά να
έλθη είς τό μαγαζί τού έφβα-
καθνστερημένος, ί.ογω
ΙΕΰχαρίστον τόνον ποί· ϊδιδεν
[ώ πέρασμά τον στά διερχόμε
"•γαζιά καί καφενεία κατά τήν
Ιιαμήν τον.
Ι"Γ>'Χτ;σα νά είμαι συνεργάτης
ΐχαί καθηιιιειρινός στνομιλητής
Ιδία τόν λόγον δτι αι άσχολ-ί
ϊς «Τχανε αχϊσεις μέ τοΰς ί·
έργοδότος. Έχεϊνο; μέν σι,ν
°ς είς Άλευροπωλεΐον, έγώ
έπι-
||σιν. Ήτο λοιπόν ίπόμενον νά
επί πολλάς ώ-
|Τής ημέρας καί Ιτσι νά μοΰ
[ΐ*ι ή εΰκαιρία νά πλοντίζο)
ις μου άπύ την πείραν
^αΐ την πλ,νμάθειάν τού. Π.χ.
τ°ί'ς διδασκάλους, έ'λεγε, διό
Ίνα άπόφοιτο; τοϋ Διόασκα
τΠς Εύαγγελικής Σχολής·
οί δ ι δασκάλοι πρέπει νά ά
δέ διπλαβίω; άπό τού; άλ·
| μισθθ)τούς*. Γιατί κ- Μανάρα
Διότι γελιόντας καί
άπαντοΰσε, έ'χετε
υπολήψεως κατά τύ ήμισυ.
Τ"ς λέγουν «Σάν δάσκαλ.ο;
Οχι τού απήντησα έγώ. ΙΙολλ,ές
ιτορές ελ,εγε .εύτράπελε; ίστορίε;,
πού τόν καθιστοίισαν «ίς τάς στ"νι
ναστροφάς πολύ ευχάριστον. Γενι-
κά ό άείμνηστος Μανάοας ίίς την
άλη<τμόνητη Πατρίδα μας αποτε¬ λούσι τόν ευχάριστον σύντροφον είς τάς σνναναστροφά; μαα μέ άλ. λον; σχμπατοιώτας μα; δ,τω; τού; αλησμόνητον; Πανανάκη, Τσολαι- νόν, Δημήίριον Καλλιγέρην, Δη- μήτοιον Τζιτζιιριάν, Λαμπρόν Άλ- μ,τάντην, Στέλιον Τθϊχτατζήν ν,ιιχ άλλους παλ^.ούς- Ό άείμνηστος Μανάρας κατα τήν καταστροφήν τοΰ 1922 διασοι θείς εγκατεστάθη είς τό Κιατον Κορινθίας, δπου έδημιοΰργη(Τΐν μι ( τα παλ.λών μ?λΛν τή; οΐκογενεί'ΐ; ' ΣτανρινάκογλΛν, καί τοΰ μονογε-,' νού; υ'ιοΰ τού Μιχαήλ γραφείον έμ'3 πορικών ο^ναλ.λαγών άγοράς κα'ι Ι έπεϊεογασίας ξηοών στ^φίδυιν. Μάλιστα υπήρξε καί ίκανώτατος; άντιπρόσίοπος των μεγαλ.ε,απόρων, Άδελφών Στ. Κων)δή έν Ηρα¬ κλείω Κρήτης· Αύτά τα ό·λίγα έθ?εο>ρησα
είχον καθήκον νά τά δώσω είς τήν;
δϊ-,μοσιότητα των σι·μπατριι·>τών
μας Βονολιιοτών ώσάν ιιντίμόσι·-
νσν, υπέρ τή; μνήμη; τού επί τή
σιαπλτ-οο'χτεει πεντήκοντα δΰο έ-
τών άπό τής π<;οσφυγής μας εί; ,τραγιι·ατικά άνεξάρτητη, γιά μιά πολιτική, οίκονομι-κή και νοινωνι- κή δημοκρατία καί γιά ενα σύγ- χρονο καΐ ύπεΰθυνο δημοσιο 6ίο. Γιά την έπίτεΐίζη τοΰ άντικειμενι- κοΰ αύτοϋ σκα,τοϋ τό κόμιμα, στη ριζόμενο στήν μακρά τού παράδο ση, στό δημιουργικό οΐστρο των πού άποτελοϋν τήν πριοτο- τον καί στί; άγωνιστικέ; δυ νάμει; τή; έπταβτϊ'ας, ποΰ είναι οί καινούργιοι τού τίτλοι, θά έπι- χειρήση ριζική πολατική, οΐκονοαι- κή καί κοινωνική άλλαγή· Πιοτό στό «τνεΰμα τουτο, τύ κόμ μα, θά οργανωθή κ«ΐ Θά λειτονο- γήση ώς κόμμα άρχών μέ πλήρη δημοκρατι-κή συμμετοχή τής λαϊ- €ΐρήνης, οικονομικη- κπι .ινενμιιτι κης συνεργασϊοι; >ί: τίς ίνατολι-
κές χώρες καί Ίδΐα'τι.·<.α >1 τίυς
Βαλκανικούς γείτονες.
3. ΑΒΑΣΙΛΕΤΤΗ ΚΟΙΝΟΒΟΤ
ΛΒΤΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Πολιτειαική άρχή μας είνα, κα'ι
δρών κια γνναικών καΐ Κ'καίιο'θ
ψήφον στούς νέον; ά.τό ήλικίας
18 έτών.
—Εσαγωγή νέων 6εσ;ιών πού
Θά ποοστατεύουν τίς πολιτικάς 'χ-
ποφάσεις άπό μονόπλευρο^ τεχνο-
κρατικοΰς έπηρεασαοΰς, καί νέιον
άτομικών καί κοινωνικών δικαιωαά
των πού ν' άνταποκρινωνται στίς
σύγχρονε; σι·νθήκίς.
—Περισσότεριο ένεργός, συμμε-
τοχική καί -δηαιο.γική πρέπει νά
καταστή ή Δτϊμοχρατια. Ή δημο-
κοττία δέν λειτονργεϊ μέ ';ιν
ση τηϊ δικαιόματος τον έκ· <νγ·κ·ιΰ σώματο; μέ μιά φορά κάόι τέσσε ρα χρόν:«, οίτ·ε μόνο μέ τό νομο θετικό ή ίλ,εγκτικό εργο τήο Βο°- λής. Γιά τόν λόγο αύτό χοειάζ<- ται νά γίνουν πιερισσότερο ένεργ.χ καί άπιχρασιστικά τά συ/^λ.ογικά δο γανα •/.ιθώ; καΐ οί όργανισμοι', Λ- πό τήν τοπική αύτοδιοίκηση ?ιος τ<· δργανα, τά ΓργαΤι- κά κ,ίί έ.ταγγελματικά σωματεία κ.αθώ: και τού; σινεταιι,Ίσμυΰς. "Οσο ιιεγαλύΐερο πεδίο άομοδιό- τητας καί έλεγχον θά άν:ιγνωρί- ζεται σ' αυτού; τοΰς όργανισμοΰς, τόσο σινεχής καί κ«βολική θά ίί- ναι ή λειτουργία, ο.·.-τώς καί ή άσφόλεια τή; δΐίΛΐΗ'.ιΜίας. Γιά νά έπιτελέσονν τουτο "Ό σν; μαντικό εργο οί βεσμοί τής δημο¬ κρατίας, πρέπει ν' άπαλλαγοΰν άπο κάθε άστυνομική, ·κ..βερνητική κω αομμ,ατική κηδί,μονία καί νά κατο- χΐ'ρτοβή ή αϋτονμία τοις. 4. Ο ΕβΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ Τ ΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΤ ΣΙΑ Στό ν?ο πολίτη·.·'» ■') Έθν·ιν.ός Στ,_>ατός θά ϋποκειται στήν πολι¬
τική έξουοία. Οί "Ενοπλες Δι·νά-
«Οί Μαλλοϋιιες»
κή θητεία θά πΐριορισθή στά έπι-
πεδα των άλλων εϋς>ωπα.'ικών χω-'
ρών, χιορίς όμο)ς νά ΰποδννϋμω-)
θή ή άμνντική ίκανύτητα τοϋ "Ε
θνονς.
5. ΔΙΟΙΚΗΣΗ — ΑΙΙΟΚΕΝ-
θά παραμείνη ή ά6ασίλ.εντη κοινο, μεις ποοέρχονται άπό τό λαό, άντ'ι
Δημοκρατία. Στή οΰν|νονν στόν λαό καί θά ύπηρετοΰν
τού νέον πολιτΐνωατος θά έ-
πιδιώ!»σ.ιμ.ε νά υπάρξη π*ςισσότε-
άτακλειστικά τό λαό διά μέσαν
τής κυβερνήσεως πού έκλέγει ό
ρη Ατιμικρατία. "θσα υπέστη ή χώ λαό;. Γιά νά έκληρώσονν στό άκε
αα ιιας όιφείλονται στό δτ, δέν ΐ·
λειτούργησε ούσιαστικά καί όρθά ή
ΔημΛκρατία. Τό άννϋοχα>ρητο τοί
το αΤτημα τοϋ κόμματος σημαί-
νει:
—Ίσότιμη βομμετοχή των Έλ
κης
Οί άρχρς, ή πολιτι-; λήνων στήν πολιτική ζιοή, χο>οι;
οαιο την έθνική τοιις αποστόλη,
τού στίς σημερινέ; περίστασις εί
ν(α κρίσιμη, θά ένισχνθοΰν έπω; έ
πιβάλλίται, χωρίς τούτο νά σημαι-
νει δτ, τό κόμιια μας παραιτεϊται
άπό την έπιδίο>?η 'νυ.· βαθμιαίου
διεθνοϋς άφοπλ.ισμοΰ, γιά νά ποοα
κή γρααμή ν,'Λ τό πρόγραμμά του'εΐδικοΰς νόμο'-ς κοί άπαγοοεΰσεις,'. χθή τό μέγα θέμα τή; τιγκύσμιας
θά καθορίξωνται πάντοτε άπό τα' ποΰ νοθενονν τόν Οι;μοσιο Οιο. ] ειρήνη;· Εύθύ; ώ; παρέλθει ή ση
αρμοδία σιλλογικά δρ.γανα. Πα-| -—'Τσύτητ.ί, δικαιι,ι^άτων, άν- μερινή έθνική κρίση, ή στρατιωπ
Τό ή|*ς?α ά,ιύ αικρό δεσποινι^ά-
ριο δεκαπέντε μέ δεκάίη χροΓ>ν,
ποΰ καιθότανε καμμιά έκατοστί μέ-
τπα πειό κάτιο άπό τό σπίτι μόν,
στή γειτονιά μου. "Ητανε μιά ώ-
ραιοτάτη δεσποινιδούλα, ιιέ διτό
μενάλα καστανά μάτιο έξυπνότα-
τα, μέ ώραι κεφαλάκι καί σωματά-
;, γιατι και το
περπάτημά τη;, τό γέλιο της, ή
όμιλ.ία της, ήσαν ύπέροχα, μιΛ παι
ΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΓΚνΕΧ δούλα - δεσποινιδούλα χαριτωμένη,
ΤΡΩΣΝ Ι μέ χίλιε; δυό χάρες Δέν περάσηνε
_ . ., , . . Ι άπό τότε παρά τρίο μόνον χρόντα
Ποαγματική θα είναι ή άποψίν
τρωσι, καί ή αύτοδιοίκηση ώστε η και ^ »*ι)ιθΤΙ αίΐτ{1 παιδονλα, μας
χορϊτσι,
προσόντα,
τήν θαύμαζε, ά-
π:ρω):έρεια νά άναπτυχθή οΐκονομι Ιγινε ενα γαργαλιστικό
κά. κοινων,κά χαέ πολιτ.στικα. Γιά
τήν πραγματοποιηθή αυτού
που πολύς
μέ
σκοποΰ 'θά ίδρνθοΰν είδικά συμ
βονλια πρριφερειακή; άναπτύςίως, κόμα κι' οί (ταρμακομύτ€ς οί φιλε
6ά έκσΐ'γχρονισθή ή διοικητική μι,-
χανή να· »' άνι ψωθή νλικά να ή-
θι>:ά ή στά&μη των δημοσίων ύτ.·ϊλ °ες, «οεθήκαμε φάτσα μέ φάτσα
λήλων. ( σέ μιά στρο<τή μιανής γωνιάς τής 6. ΕΞΤΙΑΝΣΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗ¬ ΣΕΩΣ γ^ιτονιάς μας καί κοντοστάθιρΐΓ , πρό; στιγμήν καί τήν κύτταξα 3-4 Ή Διοίκηση θά έ^νγιανθή κα' φρές καλά-καλ.ά, γιά νά δώ, τ; χ5 9ά οργανωθή απάνω όϊ νέες 6ά- σεις. Κυριοι στοχοι τής Ένωσιν ς Κέντρον Νέων Αννάμεων στόν το μέα τούτον είναι: α. Νά χαταογι,Οοΐν οί νομοι που ψηψιστηκαν απο τη Οί- κτατορία ,μέ σκοπό τόν έξανδοα.το- τισμό των δτ)μοσίων ν.-ιαλλήλων είχε σι*μβή; Τό φρέσκο καί ώραϊο ^^ ^ αύτήν την άλϊοχ( έμςρανισι. Σκέπτομαι .ττρός μυαλό μου. στιγμήν, ψάχνω στά αλλοτε εΙδα Τι καί νά κατοχνρωθή ή μονιμότης, ή κοοίτσΐ Γ)τανε τό ϊδιΟΐ άλλ άνε;αρττ[σία καί ήθική αΰτοτέλειά , , , ν τονς, V αποκατασταθή τι διαταοα στ1ν εμφανισ.ν τού μάς ί χθ·εϊσ τάξη στόν κρατικό όργανι- κάποια άλλαγή, δχι εύχάριστη, κά σμο· 6. Ν ά γίνη σΛ·νΕίδηση δλα')ν των ποία άλλαγή ποΰ την άδικοΰσε, ιι ι ι Κοατικών Λειτοι-Γ,γών δτ, προορι- ·™' τ>·ν ^"εδαλε και τή; στεροΰσε
σμό; τονς εΐνα, νά έζνπηρετονν τή χάρι καί τό φνσικό της ώραίο
τόν πολίτη, νά ί>.ανοποιοί-ν άμεσος Τήν κ._ττάς(1) χ,άά-καλά καί ά-
τα δίκαια αιτήματά τού. Ι ,
γ. Νά δ.σμορφωθοΰν καί ν ά έ- ™καλ««τω επί τέλον; τό τροτον,
φαραόζωνται μέ κριτήοια άντικε.- τί ήταν' έκείνο πού 'τήν άσκήμιξε,
μεν,κά, σ.γχοονισμένε; διαδικασι-
ες γιά τήν πρόσληψη, τήν έπΐίγ-
γ,ελματ,κή έξίλιξη καΐ την άδιάκο ροΰσε τι1
,·ίΟικο0σε> πο{) της
Τι
αί"°'' -
.τη άνοτνέωση των στελ.ΐχών τής Ιον) τό άπαίσιο χτένισμα των μαλ
ΔιοικήθΓΐο;. χιΛν της. Χτ(νιζότανε, τρόπο; τού
δ. Νά έξασφαλ.ισθή κ(ΐί κατοχν- ,
ρωθή ή οίκονο,μική άνεςαοτησία λε"'ειν· άντι να ποΰμε πεοουκωνο-
και τό κοινιονικό κΰρο; των δη,αο-,
σίων ΰ.ταλλ.ήλ.ιον καί των ΰ.ιαλλή-
λων δηιμοσίων Όργανισμών. Ι
Μέ τα μέτρα αύτά, καί ή Διοί
κηση θά έξνγιανθή καί ό .πολίτης
θ' αποκτήση έμ.ιιστοσΰνη καί |
βσσμό πρός τα «ογανά της.
II
Α Τ Ε Ρ Α
«Ο καφές καί οί μαντικές
τού ίδιότητες
ΜΙΑ ΣΥΣΤΑΣΙΣ
Ψήνετε τόν καφέ κατά τόν
συνηθισμένο τρόπο, κα'ι μέ μόνη
τή διαφορα, πού πρέπει νά τόν
βράαετε περισσότερο.
Αφοϋ τόν χύσετε στό φλυτΖύ-
νι, τόν άνακατεύτε καλά μερικές
φορές, διά ν άλειφθοΰν τα πλά-
για τοΰ φλυτΖανιοϋ. Κατά τό άνα-
κάτεμα, βαστάτε λιγο γυρτό πρός
τα πλάγισ τό φλυτΖάνι κα'ι τό γυ-
ρίΖετε.
Κατόπιν τό άναποδογυρίΖετε
στό πιατάκι, μέ τόν πάτο πρός τα
επάνω.
Τό άφήνετε μερικά λεπτά γιά
νά στραγγίΕη τό νερό άπό τό
κατακόθι καΐ γιά νά στεγνώσουν
ολίγον τα σχήματα τα όποΐα έχουν
σχηματισθή μέ τήν άφαίρεαι τοϋ
νεροϋ.
Πρέπει νά έχετε ύπ' όψιν σαο,
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦•♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ»
Σχολαστ,κός σάν δάσκα- τήν ιτι^ϊενον αγαπητήν μας Μ:-
3 Ιί
ΐίν
αι
«ΚουτοδάσκαίΛς είσαι;
θ
ποϋ
γάλην ΙΙατρίοα.
ΛΑΜΠ. Κ- ΛΑλΠΙΡΙΚΙΔΗΣ-
ΣΙΤΣΑ Κ>.ΡΑ ΓΣΚΑΚΚ «
_____.^________ *'
Ι Τρία νέα της βιβλία < ■ ; 1) «ΜΠΑΎ-ΡΟΜ» ρομαντ'ι·! '· ' κή βιογραφία τού μεγίλου! ! "Αγγλου ποίτ(τή καΐ Φιλέλλττ-ί ', ντΧ ποΰ πέδανε στό πολιορκη-; ; ι/ένο Γνίεσολόγγΐ μέ τ6 καΐμδ; | τάο ελευθέριος τής Ελλάδος' · στά χείλη. Μέ 304 οβλίδετ; καΐ!', σπάνια είκονογράτρηση είναι ί-', νο έπίκσιρο 6ιβλίο γιά τόν Έλ;; ληνο. Χρνοοϋν μετάλλίθ^ μετά;; κϋπέλλαϋ βπδ τήν «'Ακαντεμί | Έντερνασιοναλ ντέ Λοιττέο —; | Πορί». ' | 2) «Τό οθνέττο καί τά οονέτ! ! το ρου». Μελέτη γιά τ6 σονέτ-Ι', το καΐ ίβ οονέττα, δττυοσιευνε; | νο κατα καιρσύο οέ 8λληνικ6|; ■αί Εένα περιοδικα. Σελ. 128 <; ιιέ καλλιτεχνικό έΕώφυλλβ. < >
3) «ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΑ», τό γε;;
μάτο γοη'εϊα μικροοιθιικδ ύθ',',
χιπέλαγος^ ή Πατρίδα μου-. ',
Μέσα οέ 416 οελίδες περι-! '
γράφονται αϋτίι τα ηονάρχαια];
νπσιά, «αί ·Εκατδνπσοι· τοθ Έ];
κσταίου 'Απόλλωνα καΐ τής Έ<; κάτης "Αρτβμης, ϊοτορικά κα)< >
λοογραφικά μέ πολλή γλαφυρό!',
τητο καΐ μεγάλη άγάπτν Είκό! |
νες καί χάρτες κοσμοϋν την;;
χολλιτεχνική δκδοοηα ποϋ τε-;;
λίΐώνει μέ τή συγχινπτική κα-< · ταοτροφή Καί την βλιθερή έ-< . κοτόμβη τβν ΜοοχοναοΙων. [ Πρώτον βραβείον τοΰ Πνευ) | Ι υατΐκοθ Ίδρΰασπκ ; ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ». ΚΩΣΤΗ ΚΑΡΑΒΙΑ «Μιά Φαντασία» σκιοτά άπό χ,αρά ότι τό φλυτ?άνι μαντεύεται άπό τό χεροϋλι τού πρός τά δεζιά, ■ εως ότου φθάοουμε πάλιν πρός τ' άριοτερά. Όσον τά σχήματα είναι πλη- σιέστερα πρός τό χεροϋλι όπό τό μέρος τό οποίον πίνουμε, τόσον ή πραγματοποίησίς τους είναι πιό πρόσφατος. "Οοον άπομακρυνό- μαστε, τόσον ή πραγματοποίησίς τους είναι περισσότερον μακρυνή. Ή προμόντευσις καί άν τηρη- θοΰν άκόμα αί ανωτέρω άπαραί- τητοι οδηγίαι δύναται νά έχη τρι¬ ών μορφών έζηγήσεις: 1ον) Πραγματοποίησιν πλήρη .. όταν οί είκόνες είναι καθαραί. | 2ον) ΠραγματΓθποίηαιν μερικήν,. . δταν οί είκόνες εϊνοι ολιγότερον 'Η νύχτα άπλώνει σιγά - σιγά τά φτερά της κα'ι άλαργεύει, πλη- σιάζει ή άοποοντυμένη αύγή ποϋ 'ρχεται ν' άσημώση τη φύσι, κΓ έγώ κάθομαι μέ τήν πέννα στό ' χέρι, χωρις νά μπορώ νά εϋρω ' τά λόγια πού θέλει ή ψυχή μου γιά νά οάς απαντήση στό τελευ- ' τοίο σας γραμματάκι. Ι Καί τούτο γιατ'ι ό λογισμός μου άπλώνει τά φτερά τού, πετάει, φεύγει δλο χορά, γιά νά σάς φέρη κάποιο μήνυμς όπόκρυφο τής ψυ¬ χής μου, κάποιον άντίλαλο τής εύγνωμοσύνης μου. καθαραί. 3ον) Καμίαν πραγματοποίη¬ σιν, . όταν οί είκόνες δέν είναι διόλοο κοθαραί. ' Μ. ΔΕΛΦΙΚΟΣ ΦΩΝΑΖΕ ΠΟΛΤ Πετάει νά βρή την δγνωστη παρθένα, πού μέ τό γλυκό της τρα- γούδι προσπαθή οάν μιά μικρή ά- δελφοϋλα νά πορηγορήση τήν άν- ταριασμένη μου καρδιά, καί νά διαλύση τήν πυκνή κσταχνιά πού οκεπάΖει τήν ψυχή μου, θέλει νά τήν βρή γιά νά πέση οτά γόνατά ι της καί νά προσκυνήοη τήν παρ¬ θένα της ψυχή πού άφοσιώνεται ____στόν πόνο τοϋ αγνώστου της φί- λου καί τόν έγκαρδιώνει. Μ' έρωτάτΕ1 τί είναι έκεινο πού βασανίΖει τίς σκέψεις μου. , ' Άργότερα όταν εκτιμήοετε όρ- Ενας κυριο; μέ πολυ δν.ατή , , κουντως τόν χαρακτήρα μου κα'ι (Γ(ονή μιλαει απο το τη?^φο)ν'ο χαι . εμοαθυνετε οτήν ψυχή μου θά κ.ανει τροιιερη ιρασαρία. Ι ' σας ηαρουσιοσω αύτήν σάν τόν Άπό τό διπλανό γοαιΐείο ενα; γείτονά; τού στέλνε, τί, δακτΛο- σιμώνε, να 6αοιλέψη πίσω αΠ· τ0 γράφο τού νά δή τί Οΐμ6αί»ι. Ι 6ουνο Καί είναι τριγυριομενο(; α. —Μιλ,ά μ' έναν κύριο <ττ6ν πό χρυσά κουρελόκια συννέφων Πειραια, τού λέει γυρίξονΤα; ή Υ,ά νά μπόρέσετε νά τήν κοιτάίε- δαν.τυλογράττος ] τε μέ άθάμπτωτα μάτια. —Γιά δνομα τοΰ θίθΰ!·.. Καί Τώρα μόνον οας λέγω ότι ένας γκιτί δέν μεταχειρίξεται τό τηλέ- φωνο ό Χριστιανός! ΕΤΘΤΜΑ "Ενας πρώην παληατξής, πού έπλούτισε /ατά τά διάστημα τοΰ πολέμου, ενεφανίσθη σέ κάποιο χορύ μέ σμόκιν. —Φοράς σμόκιν; Τύν' ρώτησε κάποιο ς πού τύν ήξερε άπ' τήν κα λή. —Καί βεβαία, —Μά αύτύ τό σμόκιν, είναι ποο πολεμικό. —Ακριβώς γι' αύτύ τύ λόγο τύ φορώ. Γιά ν' άποδείξω, ότι φο ρούσα φράκ© καί πρίν άπό τσν πό λεμο.'*^·*5*^* Πού Σάν τον ιιόχθον τό σΐτ.οί Τό χτν.τάς γιά προκοπή Χαίρετοτι όλη ή π/.άση μόνη συντροφιά την σκέιμη μου πέτττπ οίοάνιο δάκον. Πατέςα 'Βσύ δέν πέθανε; Πατέρα άγαπι,ιιένε την ΐ'τιυχή ιιον την ψιχή Ζε» ή άγνή 2) όν ή μορΐΐ,ή. Κάιθε 6ήαο ποίι χτνπά Στοϋ σ.τιτιού κάθε γι«νιά Πώ; πέ ιΐέρνει στήν καρδιά καί μέ βουρκωμένα μάτια άφίνω τήν φαντασία μου νά τρέχη. Ποϋ;... Σας βεβαιώ δέν ξέρω. Είναι μερ'κές στιγμές τοϋ βί- ου καί μερικές λεπτομέρειες τής Ζωής τίς οποίες δέν Εέρει κανεϊς ν' άφηγηθή. "Ενα μόνο γνωρίΖω Άντιχρύζω τή μοο^ή Σου Στοϋ οΰρανοΰ τα σίινν,Γΐΐα Τό χαμόγελο ν" άνθίζει Ενλογία νά ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡΟΙΙΟΤΛΟΤ . 4ί.<Α ΓΙΑΝΝΕΝΛ ότι μιά παράδοξος πάλη γίνεται ΘΤΜΑΤΑ ΚΤΗΝΩΔΙΑΣ ΤΩΝ ΤΟΤΡΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩ- μόσα στϊς σκέψεις μου, μέσα στή φαντασία μοϋ μεταΕύ τής ψυχής μου κα'ι τής καρδίας μου. ΤΩΝ ΒΙΛΣΜΟΣ ΝΕΑΡΩΝ ΝΟΚΤΠΡΙΩΝ ΕΛΛΗ- Σάς έκούρασα καλή μου φίλη. Βοοειοανατολικά άπό την Λειν.ω- Άλλά ή γεμάτη καλωσύνη ψυχή σία 6 χιλ. κρατονμενσ σέ στάνη σας δέν π.στεύω νά μή συγχωρήση Ι 207 νι·νωκοπβ.δα άπό τσί.ς Τούρ- Ι κοι· ; εισοολείς. τόν φτωχό της φίλο, καί δέν ηι- Ι οτεύω νά πάψη ν' άφίνη τίς με-: Μερονΰχτ, μέ τ' ίί.τλο σ,οδέοα λωδίες της νά χύνονται σάν τής ' τα *οοί™'« Τ" -ταίονοννε .τέρα. Ι Τα βιαζουν ο «νας κι ο αλλος άνθισμένης λεμον.άς τό μθρο στό | β7ΐα^^- τ5)ν γονιων τονς με- έρημονήσι τής ψυχής τού. Δέν πλέκω φράοεις γιά νά στο- λίσω ούτοπ'ες αυτή τήν στιγμή Ή ψυχή μου οδς παρατηρεϊ όπως ένας διαβάτης παγωμένος καρφώ- νει τίς φλόγες των ματιών τού στϊς φλόγες τοϋ τΖακιοΰ πού τόν έδέχθηοαν γ,α φιλοΕενία. Και θά ε;μαι πολύ άχάριστος αν τήν ψυχή πού μέ φιλοΕένησε τήν πικρόν;) ποτέ. Σάς βεβαιώ δτι όσο έχουν φόθο ή μπαμπακοϋ- λες τοΰ χιονιοϋ πού πέφτουν στην ψηλότερη κρφή ενός βουνοϋ νά μολυνθοϋν άπό τήν πνοή ενός ε- τοιμοθάνατο.;. αλλο τόσο μπορεϊ νά πικράνη ή φαντασία μου τής ψυχής σου τόν άντίλαλο πού νοιώ- θω βαθειά μου. Μέ όλους τούς άγνούς στοχα- σμούς μου. ΑΡΑΜΗΣ ΠΩΛΕΙΤΑΙ: Μόσκοβιτς 1.500 κ. έφ. ενός έτους χιλ. 8.000 καινουρ νές. Δεχόμεθα λεπτομερή έλεγχο. Τθλ. τυπβγραφείου 32.33.847. γονιων τους με- γάί.ος Τά μπα.λο·ι>κια κορίνουνε πάθη,
ή τιμή κάθε νέα; έχάθη·
Στά αΐσχρά καΐ άκόρρστα κτήνη
άναισθήττ>σαν νειέ; κι' είχον μεί
νέ,
κατ,αγή; έκειθά ξεσχισμέν€;,
ματο/ΛΛΐστες, χτπποδαομγνε;.
"Αιλλετ δώθε καΐ κεϊθε δπου λ^ά-
τύ μποι/οΰν.ι τίς βοήκε. Κι' άν μά
τό άδί'νΓαο θήλ.υ τούς κάν?ι,
μ' ενα /ηϋρδο μ,πορεί νά Τά 6γάνη,
άλλοΊ στό παρθεΛο κοομί
ΚΓ
τονς
μπονλοκιά έξεσποϋσ' ή όυμή τονς.
"Ενα; πίσω στόν άλλο στύ πτιϋμα
ποΰ άναίσθητο ήτιιν στύ χώμα.
Ε. ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΪ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Είς καλ,αίΐϊθητον τεΰχος εκυκλο¬
φόρησεν «Ή άοχοία έπιγραματική
ποίηση καί οί σνλλογε·; έπιγραμ-
μάτο>ν» τον κ. Βα,σιλείοιι Ι. Λαζα-
νά. (Άνατύπωσι; έκ τοΰ περιοδι¬
κόν «ΙΙαρνασσός»)
— Οκ. Νικ. "Ι. Ζορμπά;, ΐκν
κλοφύδησε είς καλαίσθητον τ·ϊΰχος
τό 6ι6λαον τού υπό τόν τίτλον '<Ά γνωστόν πατρός καϋμός μυοτικός μέ λυώνει άργά — άργά καί ϋπουλα. Μιά μεγάλη άγάπη έδιάβηκε βισστικά τό άκρο- γυάλι τής 2ωής μου άφίνοντας είς τό πέρασμά της βαρεία πατήματα στήν άμμουδιά πού δέν φθάνει κα¬ νένα κϋμα νά τά σβύση. Ή καρδιά μου έχει γίνει έρεί- πιο. "Ενας σεισμός κατέοτρεψε τ' όλόχρυσο παλάτι πού ήτανε κτι- σμένο σ' αύτήν, τά έκανε συντρί- ' ι ] μι, ποϋ είναι άδύνατο οτό έρει- < πιό τού νά φωλιάση αλλη ψυχή. Ι Μοϋ 2ητάτε νά σδς γράψω άπό ] τήν τωρινήν μου Ζωήν όπό τό πε- ' [ ,η - . , . Γ . , ' ,· ■ .... . : 12 συγκλονιστικα τραγούδια για τους άνθρώπυυς πού ριοάΑΑον ι/ου Τπν τΐι)Ωΐνήν υου ' . Ζωήν... Άλλά τί νά αάς γράψω γι' κ ι αύτήν; - ·,' · ? "Ωρίΐ; καί άλλες ώρες κάθο¬ μαι όλομόνσχος στό άγαπημένο ; τανε κΓ εφτιαχνε τα μαλλάχιη της σάν άφάνα, σάν άκατάστατο θυμάρι, σάν ν ά βλέπη χαντνας σκαντζόχερα έν δράοει, ή άχινό. Χτένισμα κατά τό μοντέρνο, τό κα λονμενο τής τρελλής τά μαλ)ιά, μέ ασχημα χομένα τό μιλΚάκια της τα καστανά, άκαταάρωτα χαΐ τρα6ηγμένα σέ χοιρίστρα μέ δι·ό τοΰφε;, σαχλαμάρα δηλαδή. Πγολ τό χτε:νισμα κ£πΜας όνομα καΐ ιιή τρ«Ηοηθοποιοϋ τού ξένον Κι- νηματογράφου καί τό πήραν γιά μόδα καί κόψανε καί χαλάσανε τό ώραΐο χτένισμα των μαλλιών Τ3νς μάς παροι,χτιάζονται τώρα, μέ χτένισμα, σάν νά φοράνε τήν Πε ρούκα τοϋ Σαρλώ, ή τήν Πϊρονκα τοΰ Κώστα Χατζηχρήστον, πού την ο;οράει, γιά νά μά; παρουσιάση τόν βλάχο θύμιο 2ον) Φόρεσε καί φόρεσαν κάτι καπελλάκια... μά χδ- τι καπελλάκια, σωστές άναποδογυ- οισμέν«ς γλάστρε;, η γιαουρτοκε- σέδ";. Πώς λοιπόν; αΰτά τά ώραία νιναικεία κεφαλάκια νά φιγονρά· οουνε γιά έλκυστικά, γιά (Iιγο^ηα τα κιιί νά προκαλέοουν την περιερ γεια των άντρών καί δή τώγ νεα- ρών μας δανδήδων; άντί καλοΰ, προκαλοϋν την άπαίχθεια, τό σαρκα στικά γέλιο, την κοροϊδία καί ο¬ ποίος τίς βλέπη! .. τίς λυπάτ^ι γιά τήν κατάντια τονς καί άποοτρέ φεΐ τά μάηα, οπω; ελεγαν οί γραα ιιατκτμενοι πατέρΐ; μας. 3) Φορέ- σανε γιά ςρορέαατα! «τά έργατιχά πανταλόνια, των οίκοδόμων καΐ σα χλ.άρα μόδα, νά φαίνωνται δηλαδή λσ,τωμένα καί παληά καί φαρδνά - φρδυά σάν καμπάνες καί μακριά ά σοι'ρνωντι καί νά σκον.ιί-θΐ/ν τοΰς δρόαονς. Μερικά πανταλόνια φαίνονται νά καταλήγοιιν σέ ςέφτια δίχίος γΰρισμα, δίχω; ναναι γαξω μ^να. Μπράδο γοϋστο; βλακώδες καί άτΐΓασθητικό. Φαντασθήτί έ- όν υπήρχαν ΨΙΛΟΙ τί θά γινότα- νε λέ», τά σχήματος καί κοιΐη'ματος- Άντί νά φορέσονν κ«τι κομψύ κι' επάνω τού:,άς μην είναι τής τί νά φορέσο',,ν κάτι κομψό κι' ώ¬ ραϊο επάνω τονς, α; μην είναι τή; παρούσης Μόδα;, κάτι τύ κομψό, ποΰ θά τοΰς δείξε, τό ώραΐο τους , την εύκαμψία τονς, τήν θη '.νκότητά τους, μέ ωραίον; γιακά δες καί ώραϊα μανίκια καί νά τ^έ ςρτη ώραϊα έπάνοί τού;, είτε ώ; κ"ρ σιλέ, είτε ώς ρεγκλάν, σκέτα, ή αέ ώραίο γαρνίρισμα, .τού έ'τσι θά ςραί νο>ται ώοαϊ«ες κομψές καί κοκέτΓς.
Ή ώραία δεσποιιδοΰλα μας, ή γει
τόνισσά μα;, είχε κατοθώσει νά
φαίνεται τόσο δσχημη, ποΰ δλοι διε
ριοτωνο: "Εχει γοΰστο αύτό τό ώ¬
ραίο στό πρόστοπο κορίτσι; .. κντ
τάξεται καθόλοα στ όν καθρέφτη;
τα μάτια τη; βλ^πουνε κανονικά;
ή βλέπει άλ^,οιώτικα; μήποις γκα
βίϊΐΐ; γιατ! αν ε6λεπ« κανονινά,
θά καταλάβαιε τήν μεταβολ.ή τής σι
λουέττας της, τήν μεταβολή στήν
όμορφιά της, γιατί κατώρθωσε σι-
γά-σιγά καί χωρίς νά τά θέλη, νά
φτιάση ενα κεφάλι Μεδούσης, μέ
άκατάστατα ριγμένα τραγόααλλα,
πού φαίνονται πάντο άχτένιστα κι"
άκούρευτα. ΊΙ ο'ιτία ίίλων αυτών,εί
ναι ή ξεμναλίστρα Μόδα, πού θυ-
σιάζει πολλές φορές όμορφιά προ
σο')ποι· καί κομψότητος σώματος·
Στή Μόδα ναταλογίζο^με καί τό ά
παίσιο βάψιμο των χειλιών, πού ·
μϊταχειρίϊονται τώρα τελευταίως-
Τό δεσποινιδάριό μας, τή γειτο
ιοπουλα μας, τήν σταμάτησα ενα
πρωϊνύ καί τής έκανα παράπονα,
τού μάς στέρησ* τό ωραίον, τό νά
τήν δλέπουμε ώραία καί γλυκειά
καί φρέσκια, σάν τό Τριαντάφυλλο
τ' Άπρίλη·
Στάθηκε καί μέ κΰτταξε, μοΰ
χαμογέλ.ασε καί μ' εύχαρίστησε γιά
τά ώοαϊα καί σωστά λόγια ποΰ τής
είπα καί μοΰ ΰποσχέθηκε, δτι θά με
τπβάλη τά πάντα άπ' την έμφάνισί
της, γιατ! τί; σινμβυλές μόν, τίς
6ρήκε σιοστές καί λογικές.
—Μέ πήραν στό λαιμό τους τά
(Γΐγονρίνια, ό Κινηματογράφος, οί
ταινίες τού /αί οί φίλες καΐ γω·
μου βραχάκ! τής άκρογ,αλ,άς, μέ Ι.........ΐ-ιι
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
Ό νέοο Μεγάλοο Στερεοφωνικός Δΐσκος
τής έταιρίσς «ΠΟΛΥΦΩΝ»
ΠΡΟΣΦΥΠΑ .
^ ΚΩΣΤΑ ΧΟΦΙΝΙΩΤΗ
Μ°ϋσ'^: ΠΩΡΓ"ΟΥ ΜΟΥΖΑΚΗ
στές μου, πού πάντα μοϋ ϊλεγαν,
δτι κι' αύτό μοΰ πάϊΐ χι' έκεϊνο μόν
ταιριάζει καί μέ κάνουν κονχλα,
άλλά (ά«τές μέ τά λόγια τοι»ς καί
τάς παροτρύνσεις τους, μέ κβτα-
σκευάσανε πανούκλα.
Τ. ΑΣΤΕΡΗΣ — Ραφτόπουλος
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦«♦♦♦♦♦♦ο
ΑΝΑΛΟΓΩΣ...
Ό ΙΙολΐ'/ρατίδας, ίΪΛ<<«τα/^ίς ';>ς ποέσβυς στόν βασι/^α τή; Περ
σί(ΐς, ίρι,ιτήθηχε, Λν ίρχόταν Λί-
τοβονλιος, ή έχ μέρο<·ς τοβ λαοθ. —"Αν έΛΐτνχοι δ.τι ζ~ά>,
τηβεν, έρχομαι έχ μίρονς το6
ού "Αν δχι4 ϊρχομαι
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
Βιβλία καΐ οί "Ανδρωποΐ
Γ. Ν. ΛΑΜΨΙΔΗ ΤΟΠΑΛ Ο- ευθεί άρχί&ντος στίς 25 Απρι-
ΣΜΑΝ - ΧΡΟΝΙΚΟ ΑΓΝΩ-
ΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΡΑΓΩΔΙ-
ΑΣ (1914 - 1924) Β' έκδο-
σο ΕΚΔΟΣΕΙΣ .ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΦΟΝΗ» Άθήνσ 1972, 324 σε-
λίδες σχήματος 24X18
λίου 1962 οτήν εφημερίδα - Ε-
λεύβερος λαός». Άπ' έκεϊ πρωτο-
πληροφορεϊται ό άναγνώστης ότι
αύτάς ό Τοπαλοσμάν εϊταν «ό κου-
τσός βαρκάρης τής Κεραοοϋντος·
πού «εκτελεί τό φρικτότερο όμα-
Ή έπιδρομή τού -Αττίλο τοΰ δικό έγκλημα·. Ό Ρομπεσπιέρ, ό
είκοστοϋ αίώνα στήν Κύπρο καθι-
οτά έξαιρετικά έπίκαιρο τό βι-
βλίο τοϋ Γεωργϊου Νεοκλ. Λαμψί-
δήμιος της Γαλλίας, εϊχε άρχικά
στοθεΐ απλάς ράφτης, ό Τοπαλο-
ομόν βαρκάρης: κα'ι οτοϋς δύο
. Τί Κύπρος, τί Παντός: οί γεί- ασημάντους αύτούς άνθρώπους οί
έΕαιρετικές καταοτάοεις υπήρξαν
όφορμή νά Εεσπάσουν τα σαδιστι-
τονές μος έχουν κληρονομήσει
την κακουργία άπό τούς προγό-
νοικ: των πού μέσα στά έκατό-
χρονα άλώνισαν την Μεσευρώπη
κά των όρμέμφυτα πού οέ όμα-
λές περιστάσεις θά είχον παρα-
καϊ την άνατολική Εύρώπη, λεηλα- ι μείνει στό σκοτόδι τοΰ ύποσυνει-
τώντας. βασανι'Ζοντας, άφανίΖον-
τας όνθρώπινες 2ωές, ληστεύον-
τας. -Γιαούρ κιοπέκ· είναι στά
μάτια των κάθε δνθρωπος πού
δέν πιοτεύει στόν Μωχαμέτη: τό
σύνθημα άνοίγει ελεύθερον τόν
δρόμο πρός κάθε έπιθετικό καί
σσδισπκό όρμέμφυτο. Να'ι μέν
άηό τό 1922 κ' έδώ εμεσολάβη¬
σαν οί λεηλασίες καΐ βιαιοπραγί-
ες είς βάρος των έλλήνων τής
Πόλης, άλλά ή έκτασή των δέν
άποτελούσε όκόμα ένδειζη τού
γεγονότος ότι οί γείτονές μας δέν
δήτου. Είδικά ώς πρός τούς ση-
μερινούς τούρκους τοΰ αίώνα μας,
φθάνεις στό σημεϊο νά άπορεΤς
πώς κατάφεραν νά άναπτϋΕουν την
θηριωδία των ώς τόν άνώτατο
βαθμό, έτσι ώστε νά διεκδικοϋν
τωόντι τόν τίτλο τοϋ άριστοτέχνη
οτήν έπινόηση κα'ι έφαρμογή των
οατανικωτέρων, φρικαλεοτέρων
βαοανιστηρίων.
Τό βιβλίο διαιρεϊται σέ δύο μέ-
ρη. Τό πρώτο περιλομβόνει την
περίοδο 1914 - 1918 κ-υι άρχί-
Προοφυγική καί έθνική μνημοσύνη
Ε Β Ρ Ο Σ
ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΕΡΓΑΤΑΙ
ίτικής Άξίας Δ' Τάσεως, τού Άο
γνροΰ Στανοοϋ Γεα>ργίον τού Α' Συνέχεια' έκ τής ίης σ?λίδος
καί τοΰ Διασνμιμιαχικοϋ. Μετά την οτοροί (ή μττέπειτα Κα Μτμοπού
αλ έ ί ά
Σννέχβια έκ τής 1ης σελίδος
Ιούνιον 1970.
Λ
ΜΟΤΜΤΖΙΔΗΣ Δημήτριος τού απόλυσιν αυτού έκ τοϋ στρατενμα λον, οτήν δορεά τής οποίας κατά
Κο)ν)τίνου, έξ Άργνρουπολεοις τος ώς Έφέοοου, ποοβελήφθη είς μέγιστο ποσοστό όφείλεται ή άγο-
Χαλδίας τοϋ Πόντον. Μετά τάς Τήν Έβνιν.ήν Τράπεζαν, μέ την Τ- ρά άπό την θρακική Έστία θεσ)
σπουδάς αυτού είς τήν γενέτειραν δρυσιν δέ τής Άγροτικής Τναπέ- νίκης τοΰ επί τής πλατείας Νανοι
νισμό τής Άδριανουπόλεως επει¬
σόδιον άπό τά όποϊα άναφέρω δύο,
άπό τα πιό χαρακτηριστικά.
Τό Ινα άναίτ-έρετα, στήν κατά:
τήν εναοξι τής 'Ελληνικής Έπανα
σττάσΐΐος τοϋ 1821 έκτέλεσι τοϋ Πά
ήσχαλήθη μέ εμπορικάς έπιχειρή- ζης άπεΛΛΟΧΓ&η είς ταύτττν, δπου ρίνον Έντ€υ*τηρίο.; της), ή περί | τριάνχου Κνρίλλου το* Στ', τού
σεις. Μέλος πατριαρχικής οίκογε- καί .ιιαιρέμεινε τ-λικώς μέχρι τής φημη Διευθύντρια τοϋ Έθνικού Οί *"* ί1-
νείας τού Πόντον, ανέπτυξεν μεγ! σννταξιοδοτήσεώς τού, έ*ργα<τθ«.ς κοτροφείου 'Αδριανοι^ΐόλεως Όλν στην Εθνικήν, Κοινωνικήν καΐ εύδοοαμώτατα ώς Διευθυντής *Τ- μπιάς ΛυμΛεριάδσυ, τόσοι καί τύ- Φιλ,αιθρωιπικήν δράσιν είς την συμ ποκατασττ,μάτων καί ώς ΠροΐΛτά- σοι αλλοι, .τού δέν μπορώ βεβαία ή ύ όυ- πρωτεύονσαν δπου ετύγχανε μόνι- μενος Τμήματος τοϋ Κεντρικού κα νά τούς θνμοϋμαι. μος κάτοικος. Είχεν την άτι,χίαν ταβτήματος τής Άγροτικής Τρα-ι Φο^·σκωμενος κι' άγριεμένος νά άποίλ^έση τόν μονογενή υϊόν αύ πέζης. | Έβρος, κατέοαιζε μαμ, μέ τα τοΰ είς τά πεδία τής τιμής καί τοΰ Διετέλεσβ Ιΐρόεδρο; Έστία; μητικά του ν&ρά καί τεραστία κομ καθήκοντος, κατά τόν Έλληνοϊτα Πλάκας μέ δεκάδας χιλιάδας σιτι μάτια πάγον, πραγματικούς όγκο- λικόν (Άλβανικόν) πόλεμον τού ζομένονς, Σύμιβουλος τού Ίππο-. πάγους. Καί κάτο άπό ένα 6α«.;ιά 1940 καί χάριν τής ίεράς μνήμης κρατείου Νοσοκομείον Αθηνών έ- σνννεφιααμένα ονρανό καί δριμύτα τού αλησμονήτου δλαστοΰ τον, έ- πί τετραετή θητεία (1948—1952),( το ψΰχος, «ίχΐθηκε αχό τόν Δε- κλτ-,αοδότησεν ολόκληρον τήν π*ι?ι- Άντιπρόο-ωπος τής Άγροτικής σπότη Πολύκα.ρπο άπό τόν θολωτό ονσϊαν αυτού χάριν φι,λανθρωπι- Τραπέζης είς τόν "Ελληνικόν Τα- έξώστη τής γ,εφύρα; καί πρός τα κων σκ-οπών. Οϋτω διέθεσεν τήν πητουργικόν Όργανισμόν, Μέλος κατάντ, της, στά άφρισμένα καί μ.εγάλην περιουσίαν αυτού έκ πεν τής Διαχ£ΐριστικής Έπιτροπης παγυ»μένα νερά τοϋ ποταμοΰ, 2νας τήκοντα χιλιάδων (50.000) χρν- Φράγματος Ίίοάννου Μ«ταξά, ώς τεςάστιθς όρειχάλκινος Σταιοάς καί Πρόεδρον τοϋ Καταναλωτικοί·· καί φισικά τηΌΐσθηκε άμεσος. Πλη Σννεταιιρισμού "Τπαλιλήλιον Άγοο θος τότ.ρ κολνμ.6ητών, πού περιμε; τικής Τραπέζης καί επί δωδεκαετί νάνε οτά διάμεσα των κεντρικήν τόξων άνοίγματα, ρίχθηκαν στόν έκαμαν άπό τότε Ούτε βήμα στήν 2ει μέ τήν εΕιστόρηση τής σύσκε- ψης πού Ιγινε τό 1914 στήν Κωνσταντινούπολη κα'ι έμελλε νά έΕαπολύοει δλη τή σειρά των δει- νών τοΰ μικρασιατικοΰ μας πληθυ- κατεύθυνση πρός τόν άνθρωπι- σμό. Την ένδειΕΠ, άλάθευτη, ά- ναμφισβήτητη, τήν έδωσε τό όρ- γιο τοϋ «Άττίλα» οτή μεγαλόνη- ι σο: φρικαλεότητες πού δέν ύστε- ι αν μέλος τοϋ Διοικητικόν Σ λίου τής Ενώσεως Σμ.«ναίων. Λ ΜΑΝΤΖΟΤΛΙΝΟΤ Άλεξάν- Πρωτοιοτ.'γγέλου τής Μητροπόλειος καί των Προκρίτων καί Δημογε-ςιόν των τής πόλ€ως· Οί Τοϋρκοι έκ- μανέντες γιά την κήρνξι τής 'Επα- ναστάσεως, σι»νέλα6αν κατόπιν δια ταγής τού Σονλτάνου στίς 2 Α¬ πριλίου τοϋ 1821, Κυριακή των Βαίων, τόν ήσυχάζοντα στήν γενέ τειρά τού πρώην Οίκουμενικό Πά ταριάοχη Κύριλλο τόν Στ', τόν Πρωτοσύγγελο καί τόν Γεντκό Γρομματέα τής Μητροπόλειος και τούς Προκρίτους καί Δημογέοον- τας τής πόλεως, 32 τόν άριθμό· Στίς 16 'ΑΛριλίον, Κυριακή τοϋ θωμά, άποκεςράλισαν τόν Πρτοτο- σύγγελο καί τους Δημογίίίοντας καί Π.ροκΐίτους καί τήν έπόμενη ήμέρα έκ,οέμασαν τόν Πατριάρχη κα'ι τοί'ς δύο φίλους τον. Τόν Πά Γ!?ιάρχη τόν έκρεμασαν άπύ ?να ποταμό λαί Αφαΰ έφθασαν κοντά, παράθνρ» τοϋ ΣΐΎοδικού τοϋ Μη- στο σηαειο <ριψειας αςχισαν τίς καταδύσεις γιά τού Διονυσίου, έκ Κων)πόλε- τόν ί>ροϋν, πράγμα πού ήταν 6έ-
ως. ΙΙτνχιοϋχος τής Νομικής τοΰ 6αια δίσκολο, μά όχι καί τό δυσκο
Πανεπιστημίου Αθηνών. Δικηγύ- λιότερο. Γιατί τό πιό δύσκολο ήταν
ρος των "Αθηνών. Ειργάσθη είς νά καταφέρη ό τνχερός ποϋ θά
την πνευματικήν επιστράτευσιν κα τόν εόςισκε, νά 6γή στήν οχθη
τά τόν Έλληνοϊταλικόν πόλεμον μέ τό Σταυρό στό χέρι· Καΐ ή
1940—1941. Μετέσχε τής κινήοε- προσπαθή έκείνη έςελίχθηκε σε
ο>ς διά τά δικαΐ(!>ματα τής γνναι πραγματική καί άγοια πάλη μετα
χός. Διετέλεσε Δημοτικάς Σύμβου ξύ των κολνμδητών, οί ό.τοίοι ό
λος Αθηνών 1949—1959. Έξε- ?νας .μετά τόν άλλο βιβ.ζόταν στά
προσώπησε τήν Έλΐλάδα βίς την παγωμένα νερά τοϋ ποταμοΰ, γιά
ΔΗΜΗΤ. ΚΩΝ. ΜΟΤΜΤΖΙΔΗΣ Επιτροπήν τής θέσεως Γυναικός νά 6γή σέ λίγο καί νά ξαναΰυθι-
' σμοϋ σύμφωνα μέ τό σχέδιο τοϋ έξ Άογν,ρουπόλείος τοΰ Πόντον ϊ'ις τόν Όργανιομόν Ήνοιμένων σθή χαί πάλι. Καί όταν τελικά σι·γ
' "Εθνώ (ΟΗΕ) 19591962 ί ώθ ή δξά όθ
ι.. ^. Τ. «. . , .„ '
πού άνιστορεϊ ό συγγραφέας τού Λίμαν φόν Σαντερς. Τα δευτερο σών λι(?ών Αγγλίας εις τον Εκ-
ή γ
"Εθνών (ΟΗΕ) 1959—1962 κβί κεντρώθησαν στή δεξιά όχθη, κον
ά τα Σεμινάρια Δικαΐο>μάτων τά στό φνλάκπο τής γεφύρας, τα
θώ ύ ΟΗΕ ί Β ά έ ά
άς τα Σεμάρα Διαΐο>μάτων τά στό φνλάκπο τής γεφύρας, τα
Τοπάλ Όομάν·. Ή Κύπρος, σή Ι μέρος τοΰ τόμου (σελ. 179 - ληνικόν 'Εραιθρόν Σταύρον πρός Το0 ανθρώποκ τού ΟΗΕ είς Βου- χαρμιά τονς άνέδιδαν άτμοίις ΐχό
μερά, έΕήντπ όλόκληρα χρόνια ε- 324) άναφέρεται στήν ανακωχή άνακοΰφ'σ'ν τής θλίψειος και τού κοι,ο^<π:ιον 1961 καί Στοκχόλμην ή λ' ί άώ (Όκτώβριος τού 1918) καί στήν έπειτα άπό σύντομη άναπαυλα συμπληρώση τοϋ άφανισμοϋ τής ποντιακής ρωμιοσύνης άπό τούς κεμαλικούς. Μεγάλη καί άκατα- νόητη τωόντι, ϋστερα άΓ,ό τόση θηριωδία των γειτόνων, ή μεγα- τών οτνανθρο)πιον του, κά¬ ς τήν διαθήκην αϋτοϋ , έκ των έν λόγιο χβημάτο)ν ή ΕΙΔΙΚΗ ΠΤΕΡΤΞ δ.ά χρ;ην Έ την περίθαλψιν των απορων ασθΐ τας 14ί)ν< ώ ί τά ρτίησιν τω μι νών, και κατα προτίμησιν των μι κρών παιδίων, είς μνήμην τοϋ άλη σμονήτου υιού τον. Ή άξία παν- χειςονομισ τού Ποντιαυ χςμ δίσμ(η Ελληνί&ων Έπιστηιιύνιον χι πενταροδεκάρες δπθ)ς ά&γότε λοψυχία τού έλληνισμοϋ να στέρ- οννΐ.*ίνη<κν &αθύτατα τ6 Πανελλή 1954—1907, μέλος τής Έκτελεστι ,οα, δταν τό ίθιαο Λήρε άλλη μοο- __ _ .^ _ __ _ _ββ _..^_ί_.ΐΐϋΒ *** . ^ *.* *τ *.. <^ ^» Τ 11 ι ΡνΤ Ι Ι Α ._ . ■ __ _ . — . — ._ μ^ . ._ _ _■_ ___ Εει, τό 1932, στήν «έλληνοτουρ κική φιλία»! Ποϋ είναι ή κύρωση ένάντια στό όργανωμένο, σατανικό τουτο εγκλημα πού έντροπιάΖει τόν πο- λιτισμένο δυτικόν κόσμο, άσυγκί- νητον θεατή, τής άνείπωτης όδύ- νης των άδελφών μας, περισσό- τερο παρά τούς βαρβάρους φονιά- δες καί βαοανιστές; Ποϋ ή έζι- λέωοη γιά τις σφαγές πού άωάνι νιον ΚΟΝ Κατά την έκδήλιυθιν ταύτην τού μεγάλον ϊΰεργέτον ΜΟΤΜΤΖΙ- ΔΟΤ, δέν εγένετο διάκρκτις των καΐ οντω, ή άξία μιμήσεως Έθνι-' κή χειρονομία αυτού περιέλαβεν 6- λόκληςον τά "Εθνος. Σύμπασα ή σον τό σρμεν,κό εθνος τής όθω- Ποντιακή οϊ,ογένεια τού Μεγάλον αυτού Γνεργεταυ, τοποθετΐΐ αυτόν είς τό Πάνθεον τής Ποντιακής Έ ξέδρας ιός «ΑΞΙΟΝ ΤΕΚΝΟΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΝ ΕΤΕΡΓΕΤΗΝ». μανικής αύτΌκρατορι'ας, γιά τίς έ- κατόμβες πΊς Ίωνίας τοΰ 1922; Όσο ύπήρΕε τότε έΕιλέωση, άλ- λο τόσο ύπάρχει σήμερα έΕιλέω- οη, πενήντα χρόνιο έπεΐ'Ό άπό τό ΤΟΤ ΙΙΟΝΤΟΤ ΤΟΤ ΒΘΝΟΤΣ -είς θεσ)νίκην την 4ην Μαίου 1961, είς τήν άκμήν τής 1922, γιά τίς φρικαλεότητες τοΰ [ δραστηριότητος καί τής ήλακίας ) τοο. Άδΐλ^ρός τού Παθολόγου καί 1 Κλινικάρχου θεσσαλονίκης ΑΡΙ- ΣΤΟΤΕΛΟΤΣ ΜΟΤΜΤΖΙΔΟΤ. *** ΧΑΤΖΗ1ΙΑΤΛΗΣ Νικόλαος τού Βασιλπ'ου, έκ Τσιο,λικίου Ά- ,'ίου Γει^ργίον περιφερείας Σμνο Άττίλα» στήν Κύπρο. Καί οί έ- πίσημοι έκπρόσωποι σύτοϋ τοϋ λαοϋ κακούργων καί 6ασανιστών τολμοϋν σήμερα νά παρουσιάίον- ται σέ διεθνικές όργανώσεις καί νά ύποστηρΚουν τά «δίκαια» των! Ι νη;. Άπόφοιτος τού Εμπορικον Τμήματος τής Εύαγγιελικής Σχο λής Σμύρνης. Μετά τήν άπαφοίτη σιν αυτού, προσελήψθη είς τόν Εί έγχείρημα των τούρκων μείνει ά- σαγιογικόν καΐ Εξαγωγικόν 01- Άλίμονο όμως γιά τό μέλλον τής ανθρωπότητος, άν τό πρόσφατο τιμώρητο. θά εϊταν ν" άπελπισθείς γιά τόν άνθρωπο καί τόν πολιτι- ομό του — όκόμα κα'ι γιά τά δι- χον Χατζή—Δαούτ Φαρκούχ, ενβα «Ιργάσθη άποδοτικως. Τήν Ιην Μαιρτίον 1920 κατετά γη ώς εθελοντάς είς τά τάξεις τοϋ καίωμά τού στήν 2ωή. Άλλά δέν Ελληνικοϋ Στρατοϋ καΐ μετέσχεν τής Μικρασιατικής εκστρατείας επ,τρέπετα, μοιρολατρικα να δεχομοστ€ έτσ. ώς άναπότρεπτες τής Μικρασιατικής εκστρατείας πειτα άπό την έγκαινίαση τής συ- στηματικής έΕόντωσης τοϋ έλλη- νιισμοΰ τοΰ Πόντου, προσθέτει ά- κόμα ένα στάδιο στήν άτελείωτη πορεία τού γένους μας πρός τόν Γολγοθα. Άποδεϊχνει 6τι μέσ' στά πενηνταδυό χρόνια, μέ όλη την κεμαλική μεταρρύθμιση, οί μου- σουλμάνοι γείτονές μας παραμέ- νουν βάρβαροι τά ήθος. Τό θλιβε- ρό είναι ότι ό ύλισμός ποϋ διέ¬ πει τήν πολιτική τοϋ δυτ'κοϋ κό- σμου τούς παραστάθηκε κα'ι τούτη τή φορά κάτω άπό τήν δημοκρα- τική, κατ' έπίφαση «φιλσνθρωπη» μορφή τής χώρας τοϋ ΤΖέφφερσον καί τοϋ Λίνκολν, όπως κατά τήν περίοδο 191)4 - 1918 .") κομπα- οτική μεγαλομανία τοϋ αύιοκράτο- ρα Γουλιέλμου καί, τά χρόνια άπό τό 1919 ώς τό 1922, η υποστη¬ ρίζη τής Γαλλίας των δικηγόρων ήγετών, άνιάΕιων των γερμανών οτρατηγών, στό έργο τοθ άδελ- φοκτόνου πολέμου τού 1914 — 1918 πού έσήμανε τό νκρέμισμα τού δυτικοΰ πολιτισμόν. Ό τόμος «Τοπάλ Όσμάν» είναι, στά όμμα¬ τα μου, τό παντοτινό «καιηγορώ» κατά τής θηριωδίας των γειτόνων μας, άλλά ουνάμα καί κατά τής άναισθησίας καί πώρωσης τής πο- λιτικής ήγεαίας των χρ-στιανικών χωρών. Είναι ή Βίβλος τής αν¬ θρωπίνης όδύνης, τής ελληνικής ίδιαίτατα, πού συνεχίΖειαι στήν Κύπρο, στό πεϊσμα τής κατοδίκης των χιτλερικών ήγετών στήν Νυ- ρεμβέργη, τής πανηγυρικής διοκή- ρυξης των δικαιωμάτων τοϋ άν- θρώπου καί τού καταστατΐΝΟϋ χάρ- τη τοϋ όργανισμοϋ ένωμένων ε¬ θνών. Τό βιβλίο τοϋ Γ. Ν. Λαμψίδη θά έπρεπε νά μεταφρσοθεϊ σέ Εένες γλώσοες καί νά σταλεϊ σέ ηολιτιστικές όργανώσεις, σέ πνευ- ματικά Ίδρύματα — άχαδημίες, πονεπιστήμια, άνώτατες οχολές — τής οίκουμένης, άλλά καί οτά άν- τιπροσωπευτικά σώματα, βουλές, γερουσίες των πολυτισμένων χω¬ ρών. Τούτο θά εϊταν έργο όληθινά έβνικό, ή εύγλωττότερη άπόδειζη δτι οί γείτονές μας ποραμένουν, παρά τά τυπικά έπιφαινόμενα, έ-κ- τός τοϋ πολιτισμένου κόσι.ου, έκ- τός ανθρωπίνης κοινωνίας καί έκ- τός νόμου. Δέν διαθέτω αρκετόν χώρο γιά νά έπαναλάβω εδώ όσα, μέ άφορμή τό δράμα τής Κύπρου, έ'γραψα οέ πρόσφατα δημοσιεύμα- τά μου καί συνεχίίω γράφοντας. Τό έπείγον οϊτημα, κοντολογίς, θά ειταν: πανηγυρική καταγγελία των ύπευθύνων τής άνείπωτης κακουργίας πού συντελέσθηκε, μέ τό άφάνταστα κυνικό, άλλά ένο- χοποιητικό έμβλημα -Άττίλας», στήν Κύπρο ώς έγκληματιών πο¬ λέμου καί ή επιδιώξη τής είσαγω- γής των σέ δίκη έν ονόματι των άνθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τό πρότυπο τής δίκης τής Νυρεμθέρ- γης. Θά εϊταν τούτο μαζί καί κά- ποια έζιλέωοη γιά τίς φρικαλεό¬ τητες, τήν γενοκτονία κατά τοϋ λαοϋ τοΰ έλληνικοϋ Πόντου, πού κατά τόσο τεκμηριωμένον τρόπο μας έξιοτόρησε ό Γεώογ.ος Νε· οκλ. Λομψίδης, συνοψίΖθντας στήν στυγερή μορφή τού τουρκοποντίου ληστή Τοπάλ Όσμσν τήν σϋγκλονι- στική θεωρία τής πορείος των ά- δελφών μας τοΰ Πόντου πρός τόν άφανισμό. Ό τόμος όφιερώνεται «στή μνή- μη έκείνων πού έπεσαν γιατ'ι ήσαν ελληνες», ηεριέχε. κοτατοπ,οτικόν ί λοού. Μεταφρασμένη α Εένες έγγόνια μας νά έπ.χειρήοομε ό,τι γεωγραφικόν χάρτη τοΰ Πόντου ' λώσσες, η θίβλος ούτ.Ί, άτράν- περνά άπό τό χέρι μας, γ.ίι νά έ- δπου τά τοπωνύμιο τά άναφερόμε- τοχτο τεκμήριο τής τουρκιχής βαρ- ξουδετερώσομε όσο γίνεται τόν να στόν διωγμό περιέχει άκόμα βαρότητος, πού δέν "χει ϊοοκ; ανομφισβήτητο κίνδυνο πού άπει- προοίμιο άπευθυνόμενο στόν άνα- γνώστη, έξοοέλιδη είσαγωγή καί, πρίν άπ αυτήν, φωτοτυπία τού τίτλου κοΙ τή<: 6ρχής τοϋ άνογνω· ομστος, δπως είχε πρωτοδημοοι- την πολύωρη καί άγωνιώδη προσ¬ παθεία μέσα στά νερά τού ποτα- Διετέιλεσε έπίοης, μέλος τής Έι>. μού. Άλλά καΐ τά τνχερά γιά τόν
κης Άντιπροσωπείας είς την τυχερό, ήταν άνά/.ογα. Γιατί είχε
Τρίτην Έπιτ,ροπήν τοϋ ΟΗΕ κατά τό δικαίονμα, άφοϋ φΐλήσεΐ τό χέ
17ην
ταύ Λεσπότη, νά περιφέρη τόν
νικα. Σιτε.λΐνστις αύτοϋ, Πρόε- | Σταυρό σέ δίσκο, μέσα στόν ό-
ί|ς μ()ν;μΟι, ρπ,τρο.Τή- Νό- .τοΐο οί εύσει>είς καί πιστοέ Χριοτι
του Λ»θνούς Σιμ6θ'.λίου Γυ ανοι' εοριχναν μεγάλα νομίβματα
όδ Σ
, «ΰ7η ναικών 1962, πρόεδρος τοϋ Συν-; άκόμα κσί χα,ρτονομίσματα καί ο-
ανδρος, δίσμ(η, -Ελληνί&ων Έπιστηιιύνιον χι πενταροδεκάρες δπθ)ς
ανελλή έλ Έλ
Ιδιαίτατα τό ΙΙΟΝΤΙΑ- κης Έ;Τ,τί,ΟαήΓ τού 'Εθνικοΰ Στ»ι φή μέ την ρίιΐ·ι ξύλινον
ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ. μοτΛίου Έλληνίδιον
-Εχει δημοσιεΰσει πολλάς μρλιέτας
Σταο-
κών
γ ώς π>οός τύν τό- των ,είς Πεοιοδικά καί Έψημεοί
πον τής προελη'σειος ή καί κατα 5ας.
γ(ρ)γής του, άλλά είς την διαθήκην "£γραψε ίπί(της συ>-λ.ογάς διη-
Ό "Ειδρος είνα, συνδεδ*μένος
Νο.μικών, "Ιστορι-' μέ πολλά τοαγΐλά γιά τόν Έλλη-
ΙΙοινικών καί Διεθνών θεμά-
γγ £γραψε ίπ(ης συ>-λ.ογάς διη
του διεκήονξε ότι, δέν πρέπει ν« γΓ;μίΓ·των διά τάς οποίας ετνχε τι-
ήτ)ίίί>χοτ·ν όοόσημα είς τήν καινήν μηΤικής δια«ρί<ΤΕω; υπό τίίς Ά Πατρίδα σχετικά μέ την άνακού- κςι5τ>μίόςτ Άθηνιον (1!)ό4).
τής ασθενείας καί τού πόνου
ΟΙΚΟΜΟΜΙΔΗΣ Κιον)τίνος
ί χικολάου, έκ Κιον).τόλεως.
τρο·πολιτικοΰ Μεγά,ρου καί τά πτώ
,αατα καί τΛν τριών, τά άφίσανε
κ^εμασμένα 3 ήμέρες, ένώ ό Τοιρ
κικός οχλος τά ΰβοιίε καί τά ί-
χλ,εύαϊε. Οί Δη,μογέροντες καί
ΙΙρόκηιτοι έσφάγησαν, άλλ.θι μπρο
στά στά σπίτια τους καί άλλοι σέ
διάφοςα σημεϊα τής .ιόλεως. Ό
Γενικάς Γραμματεύς τής Μητροπό
λειι>ς Δημ. Ζώτος λόγ<ο τοϋ νεα- ροΰ τής τιλικίος τού, δέν άποκτφα λίσ6η;.ε άμέσιος μαξί μέ τούς άλ¬ λον;. Οί Τοϋρκοι ,τίοσεπάθησαν μέ μύοιες οσ,ες ιαοσχέσεις καί πι έαεΐς νά τόν έξισλαμίσονν, άλ>.' ό
Δη'χήτριος Ζώτος, τούς άπαντούσε
στερεότυπα: «"Ε/-λτινης γεννήθηχ-α
καί "Ελληνας θέλω νά πεθάνω».
Καί "Ελληνας πίθανε καί ό νεα-
ρός έκεϊνος Έθνομάρτ.ρος, γιατί,
Γστε^α. άπό την άονησί τού, οί Τοΰ
ρκοι τόν άποκεΌτάλισαν κι' αυτόν.
Τά πτώματα δλο>ν των εκτελεσθέν
το>ν ρίχθηκαν κατά διαταγήν των
Τουρκικών Άρχών στόν πλι;·ιν·ρι-
σμένο τίς ήμέρες έ>:ε-ίνρς "Ε6ρο
καί τό ο,οικτύ καί άνόσιο αύτύ ΐ'..
γο, άνέλσ6αν καί εξετέλεσαν μέ·
άφάνταστη χαιρεκακία καί άκατανό
μαστες βρνσιές οί αίώνιοι 'Είβρσΐ-
οι τής πόλπ»ς. Ή πε{>ισπλλογή
των πτωμάτο>ν άπαγο^εΰθηκ·ε άπό
τίς Τονρκιές Άρχές.
(Συνεχίξεται)
Διάταγμα, τό οποίον έδημοσΐίύ
Οη προσφάτιυς βάσει τοϋ Ν·Δ·
2687)53 «π·ρ.ρί έπε.νδνσειι); καί
πρ^στααίας κεφαλαίι»ν Γ·»ωτερικοΰ->
έπιτρέπει είς άλλοδαπήν έταιρ?ί-
αν νά ιδρύση ναυπηγικόν μονάδα
είς την 'Ελλάδα. Τό γεγονός, αύτά
καθ' έαιτό, δέν θά είχεν ίδιαιτέ
ραν σημασίαν, διότι παρόμοιαι ά-
δεια( εχο>ν χορηγηθή πλείσται κα
τά τό παρελθόν. Έκεϊνο, 5μως, τό
οποίον γεννά έρωτηματικά είναι
ή παράγ^αφος 9 τού άρθι·»^ 3 ή
όποία προβλεπει οπίΐ)ς, ή σΐ'σταθη·
σομένη ξένη έταιρία, χρηβιμοποιή
όλλνθδαπόν προσοχιικόν, είς τάς α¬
νωτέρας τεχνικάς καί διοικητικά;
θέσεΐς, διά τά πέντε πρώτα έ'τη
τής λβιτουριγί·ας της καί χατά τά
άκόλουθα ποσοστά επί τού συνόλοο
τοϋ προσωπικού της: Άνώτεροι τε
χνικοί ύπάλληλοι(π£ρισσότεροι των
4) 20%, άρχιτεχνϊται - έπιμεληταί
20%. είδικειιμένοι εργάται 20%,
άνώτατοι διοικητικοί (περισοότί-
ροι των 4) 20%, κιαί διοικητικόν
προσωπικόν 10%.
Κατά τήν γνώμην των ^Ιδικών
παρατηρητών, τά άνιοτέοο) άνο!
γοΎ Οιάπλ<ιτον την θύραν δια την είσοδον άλλοδαπών έργατών ε.1 'Ελλάδα καί δημιουργούν την σκέ ψιν ιμηπως οί "Ελληνες εργάται είναι τόσον ολίγοι ή τόσον άνει- δίκεντοι ή αί άρμόδιαι Κρατινΐαί ΰ,τηρ.εσίαι είναι, έπίσης, τόσον·.· α νειδαευτοι, ώστί νά παραχο>ρουν
είς ξένας έταιρίία; πνον<>μ,α .
τά ανωτέρω άναφιρ6μ,Ενα· ι *>
ής τόν τομέα αυτόν ύπάυχε, '01'
Ελλάδι ά^ιόλογος 6ιομηχαν . 'ν
ράδοσ.ς θά ποεπε, δέ —κατά '"1
μήριον— νά υπάρχη καί Γ
ριθμός ρα, 6^ν
ς' λαμβάνεται καθόλον ύπ' όψιν
θέμα τής άξιοποιήσεως τίόν £;
λήνιον ^&γαζαμέν·<βν· Τά πεο,^,,' τικά ηΰτά διεικνΰονν δτι διος.ή,,,, καί ένρ«γειβ, χρειάξονται, Γ;; ^ λειτουργίαν τού κ·.6ερνητικον Το. μ;(ος ξένων έπενδύσε<ον- ΓΕΩΡΠΟΥ Ι. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ ΚΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟ ΙΔΙΑΝ ΑΝΤΙΛΗΨΙΝ ΞΕΡΗ ΚΑΙ ΟΣΑ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ ΕΚΑΘΑ ΠΑ ΤΘΝ ΠΑΠΑ-ΕΦΤΥΜ « Θεέ μου, κάμε νά γενή ό κόσμος αδελφάς, τά ματωμένα χέρια τού νά Εεπλυθοϋν στό φώς ». ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΜΟΥ Πρσσκύνημα στούς Άγίους Τοπους τεχνικής Έπιτροπής τοϋ Έθνικού θεάτρου 1946—1950 καί άπό τοϋ Μαίου 1964,. Τυγχάνει μέλος τή; Ένο')σεο>ς Συντάκτην Η.Ε.Α. καί
άξιοΑογος Δημοσιογράφος καί Λο-
γοτέχνης. ·
Λ ' '
ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ Ευάγγελος τοά
Νικόλαον, έκ Σμύρνης. Άπύφο:-
τος τής Εύαγγελικής Σχολής
Σμύρνης. Ήσχολήβη αρχικώς είς
Σμύρνην μέ τό Εμπόριον των Ά-
ποικιακών «αί κιατόπιν ΐδρι,ισεν έρ
γοστάσιον Βιομηχανίας σαπώνων
ΐ'ις Πειραια καί έν σννεχεία διετέ
λεσε Καθηγητής τής Έμπορικής
Διπλογριαφίας είς τήν Εύαγγελικήν'
Σχολήν Σμύρνης.
Διετέλεσε έπίσης έν Σμύρνη,
Γενικάς Διενθυντής τής Άλη-οο
διεμηχανίας ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΤΛΟΤ
καί μετ' ολίγον άνέλαδεν καί τ»|ν
ίδιοκτησίαν ταύτης.
ΝΙΚΟΛΑ Άνέδειξεν τόν κατά πάντα ί-
καί τέλος ξαίρετον νίόν αυτού ΔΗΜΗΤΡ1-
πρου θά πρέπει νά μάς έγκαρδιώ- είς Τό 3ον Πεζικόν Σύνταγμα ώς ΟΝ, διαπρεπή Δεριματολόγον —-;
Άξιιομ,ατικός Πληροφοριών, τι.ιιη- Άφροδισιο/.ύγον Αθηνών επί μα-
■δι-ά τού Μετα'λλεία^ Στρατιω κράν Έπιμεΐλ.ητήν τού Νοσοκομεί-
ον Α. Συγγρού, όιατηροΰντα Ία-
Σννέχεια έκ τής 1 ι,ς οιλίδος
παίς Μαριάμ, ήτις «ύπέρκειται καί
Ητνχιοΰχος τή; Νομικής τού Πά- έπερήρεν απάσας τάς θυγατέρας
νε.τιστημίου Αθηνών ασχοληθείς
καί ·διακοιθείς είς τήν Δημοσιο·
γ.Γαφίαν.
Διετέιλεο'ε Διε.θυντή; τής συν¬
τάξεως τής άπογιειματινής εφημε¬
ρίδος «ΕΘΝΟΣ* άπά τοΰ 1937
καί κριτικός θεάτρου τής αυτής ε¬
φημερίδος. Μετέφ'ρασεν πολλά θεα
τρικά έ'ργα, άνα6ι6ασθέντα ιϊπό
τους θιάσονς Κυδέλης, Κοτοποι'-
λη, Βεάκη, Κατερίνας καΐ Μον-
σούι>η.
μέλος τής Καλλι
Γΐτοφοίτηοίν του έκ τού Ούλαμού'
παρόμοιες άπαισιόδοΕες, ζοφερές ^έδ^(1>ν Αξιωματικών, τόνομιά-
προοπτικές. Τά δεδομένπ τοΰ έ-
σθη
Άνθνποιλοχαγός. Μετά
.καταστροφήν,
την
Εοντωτικοϋ όργίου των τούρκων ποθετήθη «ίς τό 34ον Σύνταγμα
κατά τοϋ μικρασιατικοΰ γένους Πεζικού. είς την Διεύθυνσιν Προσ
μας κα'ι τού πρόσφατου άπάνθρω-
που έγκλήματος κατά τής Κύ-
των άνθρώπων» (Παρ. 28, 24).
Ταύτην ό Θεϊος Δημιουργός, έ-
πεμελήθη -κατασκευάαας απολύ¬
τως κατά ιό πρότυπον τοΰ έ-
νανθρωπήσαντος θείου Υιού Του»
κατά τόν κολοσσόν των εκκλη¬
σιαστικήν Ρητόρων τοΰ Χριστια-
νικοϋ Μεσαίωνος Μποσουέτον! Ά¬
πό τής Γεννήσεως της Αύτη είναι
επί τής Γής «ή σκηνή ιού Ζών-
τος Θεοϋ!» Χάρις «ίς τήν ανατο¬
λήν τής πλη·σιφαοΰς ταύτης Σελή-
νης, κατά τό Ηθικόν Μεσονύκτι¬
ον τής Ίοτορΐας, ή νύ£ τής ά-
μαρτίας καί τής κατάρςκ άπομα-
κρύνεται καί ό ήλιος τής Χάρι¬
τος ήδη άνατέλλει! «Ή νύ£ προ-
έκοψε καί ή ήμέρα ήγγικε»! Οί
"Αγγελοι τοΰ Ούρανού θαυμάζουν
τήν Βασίλισσάν των καί έν άγαλ-
λιάσει θέτουν είς τήν διάθεσιν
τού μεγαλείου της έουτά. τά κα-
θαρά ταύτα πνεύματα τά πλήρη
πυρίνου ζήλου Θεοϋ, διαπιστώνον-
τα, ότι ό «'Υψιοτος θά καταστήση
τήν έ αυτού Μητέρα ταμιοΰχον δ-
λων των δωρεών Του κοΐ όλης εύ-
οπλαγχνϊας του διά τούς άνθρώ-
της
1922 ΐιπό τόν θρυλικόν
ΟΝ ΠΛΑΣΤΗΡΑΝ
σουν πρός κάποιαν μακρόπνοη
προσπαθεία μεγάλης κλίμοκας. Τα
μικρσσιατικά σωματεϊα καί τά
| τρεϊον επί τής όδού Μάονη 11 κοί
κυπριακά κάθε λογής: σύνδεσμοι κατευθυνθή ιδρύσεως παγκοσμίου τέως Προέδοου ^ τής Έλληνΐλή;
γιά τά δικαιώματα τού παιδιοΰ κα'ι ανωτάτου δικαστηρΐου νοτο τού
τής γυναίκας, πνευματικές καί νο- οργονωμένοα όμαδικοΰ εγκλήμα-
μικές όργανώσεις κ.ά. εύχήο έρ- τ°ε· ° όρνανομός ένωμένων έ-
γο θά εϊταν νά συμφωνοΰσαν έ- θνών θ0 ΐτμποροθσε νά γίνει ό
1928.
κή; Έταιρείας.
είς θεσσαιλονίκην τά
1ΙΑΙΙΑΝΑΣΤΑΣΙΟΤ Εμμα¬
νουήλ τού Νικόλαον, έκ Περάμου
κατά πολυπρόσωπη καί συνυφαομένη μέ
προϋ- τΠν άνασχετική πολιτικι'·; διαφό-
τής Άστικής Σχαλής τής γεν;τε
ρας τον-
Μετά τήν Μικρασιατικήν κατα
στροφήν, κατέφυγεν μετά τής οί
πάνω σέ σχέδιο κοινής ένέργει- πυρηνας τετοιου δικαστήριον άν τ-, ·ΕΛαρχ;ας Κνζίκον τή; Β.Ον-
ας μέ σκοπό τήν ϊδρυαη, άς εί- π συγκροτήση του δέν εϊιον τόσο νίας Μικράς Άσίας. Άπόφοπος
ποϋμε, -κέντρου άμυναν
τοΰ Άττίλα». Άπαρσίτητη
ποθεση θό εϊταν βεβαία ή έΕεύ- Ρων επί μέρους κρατών- πού έπι-
ρεση χρηματ»κών μέσων γιά τήν δροϋν ώς ψυγόκεντρες δυνάμεις. ' κογενείας τού &ρηδος είς Έλλά
__ , . .Γ . , . δα και επ·ίδοθη εις τον σκληρόν α
ποοβολή τοϋ αίτήυα- Πιθανό το οχεδιο τουτο νά είναι . -<■■·,> ■
πμοοοΛη τού υιτημα λ γα»να της οιοπαλης, αποφασκτμε-
τος. Οί πολυτάλαντοι ήφοπλιστές, -ολμηρό, χιμαιρικό. Ή ίδέα ό- νος όπως προκόψη καί άναδειχθή
είναι :κανή νά μεΓστοπίοει εί; Κοινωνικόν παςάγοντα. Άρχι
κΜ5 είργάο'θη ώς τεχνίτης Μακα
6αθμηδον "Χατώί;.
οί έλληνοαμερικανοί κοί οί εϋπο-
μ.κρασ,άτες καί κύπρο. δέν βουνα. Ο,τ. δημ.ουργ.κό έγ.νε ε-
&σνοποιΐ:ις
ροι
θά έμενον '.σΐικ; όδιάφοροι όντί- ως τώρα, στήν ίδέα όφείλεται. θι»σεν νά εξελιχθή είς Βιομήχα-
κρυ σέ άνάλογη έκκληοη τοϋ κέν- Η Έλλάδα ώς κράτος 6ς κάμει νόν καί είς ενα άπό τά έπίλεκτα μέ
τρου. Πρώτο μέλημα τής κεντρ,- την πολιτ,κή της. Εμείς, μ'κρασιά- *^5 ΐΧί^Α^τΖ^ ι
κης αυτής όργάνωοης θά εϊταν τες και κυπρ.οι, επειοθήκαμε ότι Γτρόεδρος τής Έλληνική; Μακα-
Π έκδοοη Μούρης βίβλίΜ πού θά φιλική συνεννοήθη μέ τούς τούρ- ρονοποιητικής Έταιοίίας «ΜΙ-
ηερ,λάμβανε τά τεκμήρ,α ιβν >ους είνα, πλέον ούτοπ,ο. Εκά- ^ΐ^ΐ "ΪΓ
τουρκικών ψρικαλεοτήτων άηό μομε άρκετήν υπομονή, αιωνες
τούς πρώτους οίώνες έως τό έγ- τώρα κοί δεκάχρονα. Κα'ι χρέος
κατά ,οθ έλληνο-^πρ^ακού έχομε άντίκρυ οτά παιδία καί τά
στήν ανθρωπίνη Ιστορία ίοοβάθμιο λεί τό μέλλον τοϋ έθνους άπό
Γ.ροηγούμενο. θά άποτ«·λούοε τό την άνατολική πλευρά τοϋ Αίγαί-
6διάοειστο έηιχείρημα γ *> ένέρ-. ου.
γεια πογκόσμιας ολκής πρός τήν
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΟΡΟΣ.
στασιον μακαρονίίυν εί
ΠρόεΛρος χαί μέγας
τοδ άρίστοι· Σι-λί.όγου Πεοαμίων
Κυζικηνων.
Δραστήριος — Ίκανός —- Άλ-
τ,ςοιϊστής — "Εντιμος είς τάς σν
ναλλαγάς τού καί ένθ-ερμος Έθνι
5ΐό·ς άνήρ, μεταδίδιον τόν πατριω¬
τικόν ένθοτ<σιαομόν τού καΐ την δη.ϋο.ργικήν πνοκ'ιν τού είς τούς σιηεΐγάτας τον καί είς πάντας τοΰς σνγγενεϊς καί (τίιλ.οιις τον. ΧΡΤΣ- Α. ΘΕΟΔΩΡΙΛΗΣ Ίατρό;, έκ Ναζλή Μικρά; Άσΐ πους! Αυτή ή νεογέννητος Κόρη είναι άληβώς διά τήν άνθρωπότη- τα ή Συμφιιώτρα Πορθένος, τό όργανον τής έκπληρώσεως τοϋ Προφητΐκοϋ Πρωτευαγγελίου τοϋ Θεοϋ, πρός τούς έΕοριΖομένους έκ τοϋ Παραδείσου Πρωτοπλά- στους Γενάρχας τοϋ Γένους μας: •Ό Υιός τής Παρθένου θά συν- τρίψη τήν κεφαλήν τοϋ όφεως, όστις σάς έΕηπάτησε»! Αύτη ή νεογέννητος καί έσπαργανωμένη θυγάτηρ τοϋ Ίωακείμ καί τής Άννης είναι ή δόΕα τής Ίερου- σαλήμ καί ή χαρά σύμπαντος τοϋ λαοϋ τοϋ Θεοϋ Ίσραήλ, τής Έκ- κληαίας, δηλονότι τού Χριοτοΰ! Ή νεογέννητος Αύτη Κόρη είναι ή πηγή έ£ ής θά πηγάση ή λύτρω¬ σις καί ή αποκατάστασις τής τι¬ μής καί αξιοπρεπείας τοϋ Ανθρω¬ πίνου Γένους, τό οποίον Αύτη θά συμφιλιώοη μέ τόν 'Υπέρτατον Κύ ριον καί Κριτήν! | ΧαΤρε, λοιπόν εύλογημένη θυ¬ γάτηρ των δικαίων βασιλογόνων καί Θεοποτόρων Ίωσκείυ καί Άν¬ νης! «Ή γέννησίς σου χαράν έ- μήνυσε πάση τή Οίκουμένη»!.. (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) (Συνέχεια έκ προηγούμενον) ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΕΣ ΕΝθΤΜΗ- ΣΕΙΣ ΣΤΝΑΝΤΗΣιΗ ΜΕ ΤΟΤΣ ΑΡ ΜΕΝΙΟΤΣ ΓΙ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΤ Τ1ΙΟΜΝΗΜΑ ΣΤΑ ΙΙΑΤΡΙΑΡ- ΧΕΙΑ Ως γνϋΐστό, μ>Γτά άπό την άνα
κιοχή τοϋ 1918, ή κατάσταση στήν
Τονροίία ήταν χαώδης· "Οποις
παντοϋ, έτσι καί στήν περιοχή τού
Κεσκίν, τήν ϋπαιθρο έλνιισίνονταν
ληστρικές σ; α,ιιορίες- Οί χριστια
νοΐ στό έσιοτερικό τής Μ· Άσίας
έξητοϊσαν άπό τίς Στρατιωτικές
Άρχές των Σνμαιάχων, πού εΐχαν
έγκΛτοκτταθεϊ .στήν Πόλη, νά στεί
λο.ν στρατιοετικά κλιιμάκια γιά
την ποοστασία τους. 'Επειδή ιϊχα
με άκούσει στό Κεσκίν πώς τέτοιο
κλιμάκιο ήοθε κου «τήν Άγ,κνρα,
οί Λημογεροντίες Ριυμιών κια Άο
μενίον απεφάσισαν νά ΰπο6άλο»»ν
κοινόν μπόμνημα στά ΙΙατρια<)χε;α τονς γιά νά ένεογήσουν «τίς άρμΰ βιες Συμμαχικές Άρχές νά στεϊ λουν καί στό Κ:<τκίν στρατκοτικο κλΐαάκιο. "Ετΐι ό Παπά - Έφτϋμ καί 6 γράφων μίαν ήιιέρα τού Ι¬ ούνιον 1919 πήγπμε στό Ά,ομενι κά Παοθεναγιογεΐο στήν αΰλή τή, Άςμενΐλής έκχλησία; καί σέ μια μικρή αΐθουσα τοΰ ίσογείου, έκαθή σσμε μέ τόν Δερδέρη ( = Άπρμενο παπά) καϊ τόν δ)ντή τού σχο- λείοι· τσν; καί έσνντάξαμί τό κοι νά ύπόμνηκα στή τονρκική, ποΐ' οί Αρμένιοι θά τό μττάφραξαν στήν άομενική καί οί Ρα»μιοί στήν έλληνική γιά νά τό ί'πθι&άλει ή κά θε μιά Κοινότητα στό οΐκείο ΙΙα- τοι«.ρχε:ίο ΤΙΙΟΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΙΙατριώτης μας έγκατεστημένος στόν Βύρω¬ να Αθηνών, πού επισκεφθή·/( Την Πόλη πρίν ά,-ιό 20 χρόνια μ<ϊ; ;. πληροίτάρησε, πώς ολα τά σχα^ χά μέ τόν Παπά - Έφτί^ιι ίγγπΓΐ ο;:<. κλπ., τό Οϊκοΐ'μ.ενικό Νατοιοο χεϊο τά έ'στειλε έν καιρώ στό 6- .-ΐοιργεϊο Έ^ο)τε,ρ;κών· Ή πλη (τοοία θέλει εξακρίβιοση)· ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΝΕΡΓΜΕ^' ΤΟΤ ΠΑΠΑ—ΕΦΤΤΜ ΩΣ ρ. ΧΙΕΡΑΤΙΚΟΤ ΕΠΙΤΡΟΙΙΟΤ Ή πρώτη τον φροντίδα ήτ ιν νά διενε^γήσΐϊΐ έκλογές Δηιιογπ_ΐι τίας. Ή ΰςιστώμενη είχε ίκλιγΓϊ πρίν άπό την άνακωχή· Είσηγιί- ται: Σι·νε·6ριάοεις κατά δρισιιίνιι κανονωίά χρονικά διαστήματα· Κι· ριόσ"ΐς στούς άδικαιολόγητα ('αοο σιάξοντες άπό τίς σννεδρίες Ενη ποίη»η τΛν διαφόρων τομέον τή: Κοινότηταςν Δκ«ϊΐ.λ«ξη τού χοι,· ματοκιβωτίτη1 τού ενιαίον Ί&ιΐίιιιΐ' στό Σΐ'νοδικύ. Την κατοχή την κλειδκον υπό τού Άιρχιεοστι/οΓι Έπιτς)όπου· Τό άνοιγμά τον .ι ι ροισία έπΐτροπής τής Δημογίηυντι ας· ΜόνΌ 1000 γρόσια νά >■.»«-
τοΰν στά χέρια τους οί ταμίες των
Κοι.νοτικών όργανώ<τεων. Όί.Γ; τίς λοιπές οσπράξει; νά •/.«ταθ,· τοι-ν π; τό ένιαίο Κοινοτιχύ Τι'- μεϊο. Αΰτό οϋσΐβστικά περιέίχετ'ΐι στήν κατοχή το^. "Εχετ τό π λετημένο πρόγραμμά του ό Έφτύμ. —Οί άποφάσεις αΰτές είναι /α ταχΐιιρη.αένες βτόν υπ" άιριθ- 383 Κ(ί)δικα τής Κοινότητας Δΐνέ/ — Μαδενί στίς ·σελ. 153—-137 ατΐ,ν τοιρκ.ική μέ έλΛηνικά γράμιι ιτ,ι Τις έγρα,ψε Ιδιοχείριος ό .Ήαιι— χιερατικός 'Επίτροπος. (ΣννεχίϊετιιιΙ Εκδηλώσει τήο Ένώσ. Σμυρναίων γιό τήν Κύπρο Τής συνεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝ ΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ "Ολοι εί "Βλ·ληνες αίσθανόμα- ο~τε τόν πόνο τής μαρτυρικής Με- γαλονήσου ποΰ έδώ καί πολ-/.ους 4ΐήν£·ς στενάϊΐΐ άπ' τίς 6αρ6αρό- τητες των άπογόνιαν τού Λττίλα, άλλά εμείς οί παληοί Πρόβαυγες, οί Μικοα-σιάτες τόν νοιωθιυμε άκό μη πιό πολΰ τόν πόνο των άδελ¬ φών μας Κνπρίιον, γιατί χΓ εμείς ύποφέρσμε, γιατί κι' έμΐϊς στε,νά- ξαιμε, γιατί κι' έ+ιεΐς κλάψαιμε πι- κρά ιιακρυά άπό τό άγαπημένο μας Χώμα! Μάς άγκάλιασε στορ- γικά η Μητέρα Έλλάδα καί μάς ιλιγόστεψε τόν καϋμό μας, μά τώ- (Κΐ μέ τήν Κύπρο μ«; ζιυντάνεψε οτήν καρδιά μας ή άγανάκτησι γιά τόν τάχα κατακτητή... τόν νποιιλο Τοΰρκο, ποϋ τρώ>Ε| τό νομί στό
γόνατο, τύν <5άυ6αρο ΐχθρό- Μ' αυτόν τόν πόν« <ττή καοδιά ή ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ. τό σπίτι μας, τό σπίτι των Σμνρν·)ΐ- ων, ώργάνωσϊ γιά τούς άδελφούς μας Κ'.αρίου.ς τό δράδυ τής 21 το£χ., «τή στέγη τη;, όδός Καού τση 3, έκδήλο*σι: «ΑΝΑΜΝΗ- 2ΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΤΠΡΟ-> μέ
τόν εξαίρετον όμιλητή,ν Καθηγη¬
τήν χ· Μϋ,ρϊνον Ξηρέαν ό οποίος
Ιχει τό χάοισμα νά ζωντ(ΐνενει πά
ροοστατικά δσα Ιχει δεί. Ή όμιλία
τού ίταν έξαιρετιική χα'ι οί άκροα
ταΐ εδλ^επαν νοερά τήν Μεγαλύνη
σο δμ.ο.2<ρη δποις ήταν πρίν την τνραννία της!, στόν ίύτνχισμένο κιαιρό ποϋ οί έπισκέπτες της χαι- ράντονσαν τά νε<}ά τη;, χον της, τήν όμορφιά της. άπ,αγελία στήν άνάμνησι τής Κύ προν μας. Σνγκινητικές ήταν καΐ οί άναανηστικές εΐκόνες άπό τήν Κύπρο. Καί μέ τήν ,προβολή έγ- χριόμιυν διαφανειών τελΐίωσε ή ώ- ραιοτάτη αυτή έκδήλωσι γιά τή Κύπ$ο μας. Ή αίθο,.σα τής Στέ- γης μας ήταν γ,εμάτη άπό έκλε- κτό κόσμο τής Σμύρνης μας κα'ι τής Αθήνας μας. Άδέλςρια μας Κνπριοι σάς άγαπούμε κα'ι νοιώ- θο>με αλοι μας τόν πόνο σας, κα'ι
παρακαλοϋμε γιά σάς τόν θεό
μας.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΤ
ΕΙΣ ΔΙΑΣΚΕΨΙΝ ΡΑΜΠΑΤθΑ
ΝΑΥΑΓΗΙΗ ΥΦΙΣΤΑΝΕΝΗ
ΕΝΟΤΗΣ ΤΩΝ ΑΡΑΒΩΝ;
ΒΗΡΤΤΟΣ, 25.— Ό ήγέτης
τιόν Παλαιστινίον άνταρτών Για-
σέρ Άραφάτ, άναμένει καί πέμ
πτον πόλεμον είς την Μέσην Άνα
τολήν, ένώ ίίς Ραιμπάτ ή Συρια
κατηγορεί τάς ΗΠΑ δτι έπιδιώ-
κουν διευθέτησιν τού Μεσανστολι
κου κατά τά Ιδικά το>νσι^μφέ,ροντα·
Ή Δαμασκός ζητεί άπό τάς ά-
ραθικάς χώρας νά εΛΐ6άλοι·ν έκ
νέου άπαγόοει,χτιν έξαγωγών πε
τρελαίον, εάν μέχρι τέλοΐ'ς τού έ'-
τονς τά Ίσραήλ δέν έχη άποχορή
σ°ι άπό την χερσόνησον τού Σινά
καΐ τά ύψώματα τού Γκολάν·
Ή σκ).ήρΐΑΓσις των Παλαιστινί
ών καί των Σίφων, άν μή τί αλ-
λο, σημαίνίΐ ότι είς την διάσκεψιν
κοοΐ'φής τής Ραμπάτ, πού άρχίζει
αίίςιον, δέν ύπάρχουν έλπίδες επι
τεύξεως άραβικής ένότητος. |
Ή ΑΙγυπτος, ή Σονδική Άρα
6ία καί ή Ίορδανία πιέξονν τάς
άλλας άρα6ι:·.&ς κυδερνήβεΐς νά ά
πο&εχθούν τήν φόομοιιλαν Κίσσιγ
κερ διά τήν &αθμιαίαν άποχ'όρη-
σϊν των Ίσραηλινών άπό τά
χόμίνα άραδικά έδάφη-
Τρ.εϊς «ίν«ι αί έπίσημοι έκδτιλώ ΕΟΡΤΑΙ
ις διά την 28ην Όκβί:
σεις διά τήν 28ην ■Οκτώβριον:
Τής Άκαδημίας Αθηνών, τοΰ Πά
νεπιστημίον Αθηνών κίχί ταύ Φι-
λαλογικοΰ Σν/^>όγου Πα,ρνασσοΰ.
Ό έορτασμός τής έθνικής έπετεί
όν είς τόν «ΙΙαρνιχσόν», θά γίνη
τήν 27ην Όκτ(»6ρίον ήμέ<3αν Κυ¬ ριακήν κ «ι ώραν 845 εσπερινήν είς τήν μεγάλην αίθουσαν αΰτοϋ. Κατά τήν ώς δνο εκδήλωσιν, μετ1 «ϊσήγησιν τοΰ Προέ&ρον τοΰ «Παρ νασσον», Άκαιδημαϊκού κ. Ιωάν¬ νου θεοδωρακοπούλοΐ/, θά έκφοι- νήση τόν πανηγν,ρικόν τής ημέρας ό έκ των μ,ελών τής Έφαρείας τοϋ Σύλλογον πρώην 'Τπουργός »| καί λογοτέχνης χ. Χρήστος Σολο Ι μωνίδης, μέ θέμα «Μέ τά Φτερά Είς τούς έορτάΖοντας σήμερον, εορτήν τοϋ Άγίου Δημητρίου, ύ- κλεκτούς συνεργάτας τής εφημε¬ ρίδος μας κ.κ. Δημ. Άρχιγένην καί Δημ. Μαμωνίδην, ή εφημερίς μας εϋχεται ολοψύχως χρόνσ πολλά Γ.,*; Τ(Λ· ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΤ Την Κυριακήν "ίθ "Οκτώβριον Ι γιναν τά έγκσίνια τοϋ τετάρτην Καταστή,ματος τίίς Τραπέζης Πί- σεοΐ; είς Οίσοαλονίκην, επί τπί όδοϋ Μοναστηρίου άρ· 89· "Εχθ'Λτ περάσει 16 χρόνκι ιίτΌ τότε πού ή Τραπέζα Πίστίίο: ΐγνα τ^στάθη είς την θεσσαλονίκΐιν, Ο- πον τής επεφυλάχθη έγχάροκι ί'- ποδρχή έκ. μέ·ρονς τοϋ σννα'·' '"· σίϊμενου κοινοΰ. Τό θανμάσιο πνεΰμα οννεθΥ1101 άς καί ή πίστις των σνναλϊ.αοθ"- μένων πρός την Τράπεζαν, ώθη¬ σαν την Διοίκησή της στήν ΤΛονβι τοϋ τέταρτον αυτού Κ«τασημιΓΙ τος σέ Ίδιάκτητο χ»ρο, πον νΛ λαμβάνη 950 ,-κηίπ^ τετηαγ">νι-
κά μέτρ«.
Τό Κατάστημα είναι ί§ωπλ:3μ{
νο μέ Χρηματοθυρίδα γιά καταίί
σεις -/ουθ' ολο τό είκοσιτετράωι.'^'
καί θυρίδες θησαυροφυλαν.ίιν,
είς δέ τό ΰ.τόγειο ΰπάρχίΐ αν Τ°-
χώρος σταθμεΐ^Ρως αΰτοκινήτΐ|ΐν·
Είς τόν Άγιασμόν παοέβτΐ<*ην πλήιθος προσκεκλημένιον τοΰς 3ΤΙ)Ι ούς προσεφώνησε ό Διευθιτ>'ί)
Σύμβουλος τής Τραπέζης "· ΤΛ"
νης Σ ■ Κοκττόπουλο^.
Μετά τόν Άγιαο-μόν
0τσ€ Λεξίο)σις·
ΠΟΛΊΤΑΙ- Μία ακϋΰηα Προν
κρές βίτ; τιμίτν βυκαΐρίος τηλ τυ
| πογροφείου Μ
ρμ-
"
ρ
Ή καλλιτέχνις κ- "Αννα ΙΙαπι τής Νίκης». Ή ολη έκσήλτοσΐς θά
κωνσταντίνου — Πολύτιμον, σννέ δκιρκέσει 45 λεπτά. Εϊσοδος έλ.εν
6σΑε *'' έκείνη μέ τί)ν ώοαία της< θέρα. ■«^,..... · ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. ΣΤΑΥΡΙΑΝΙΔΗΣ Δικηγόροο παρ' 'Αρείψ ΠάγΨ Ύποψήφιος Β' Περιφερείας Αθηνών τής Ενώσεως Κέντρου - Νέες Δυνάμει Δέχεται τούς φίλους τον ιείς τό γροιφΐείον τοι>
Αριστείδου 3, ώρες 12—2 καί 5—7. Τηλ. 3218645
Βιβλία καΐ οί "Ανδρωποΐ
Γ. Ν. ΛΑΜΨΙΔΗ ΤΟΠΑΛ Ο- ευθεί άρχί&ντος στίς 25 Απρι-
ΣΜΑΝ - ΧΡΟΝΙΚΟ ΑΓΝΩ-
ΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΡΑΓΩΔΙ-
ΑΣ (1914 - 1924) Β' έκδο-
σο ΕΚΔΟΣΕΙΣ .ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΦΟΝΗ» Άθήνσ 1972, 324 σε-
λίδες σχήματος 24X18
λίου 1962 οτήν εφημερίδα - Ε-
λεύβερος λαός». Άπ' έκεϊ πρωτο-
πληροφορεϊται ό άναγνώστης ότι
αύτάς ό Τοπαλοσμάν εϊταν «ό κου-
τσός βαρκάρης τής Κεραοοϋντος·
πού «εκτελεί τό φρικτότερο όμα-
Ή έπιδρομή τού -Αττίλο τοΰ δικό έγκλημα·. Ό Ρομπεσπιέρ, ό
είκοστοϋ αίώνα στήν Κύπρο καθι-
οτά έξαιρετικά έπίκαιρο τό βι-
βλίο τοϋ Γεωργϊου Νεοκλ. Λαμψί-
δήμιος της Γαλλίας, εϊχε άρχικά
στοθεΐ απλάς ράφτης, ό Τοπαλο-
ομόν βαρκάρης: κα'ι οτοϋς δύο
. Τί Κύπρος, τί Παντός: οί γεί- ασημάντους αύτούς άνθρώπους οί
έΕαιρετικές καταοτάοεις υπήρξαν
όφορμή νά Εεσπάσουν τα σαδιστι-
τονές μος έχουν κληρονομήσει
την κακουργία άπό τούς προγό-
νοικ: των πού μέσα στά έκατό-
χρονα άλώνισαν την Μεσευρώπη
κά των όρμέμφυτα πού οέ όμα-
λές περιστάσεις θά είχον παρα-
καϊ την άνατολική Εύρώπη, λεηλα- ι μείνει στό σκοτόδι τοΰ ύποσυνει-
τώντας. βασανι'Ζοντας, άφανίΖον-
τας όνθρώπινες 2ωές, ληστεύον-
τας. -Γιαούρ κιοπέκ· είναι στά
μάτια των κάθε δνθρωπος πού
δέν πιοτεύει στόν Μωχαμέτη: τό
σύνθημα άνοίγει ελεύθερον τόν
δρόμο πρός κάθε έπιθετικό καί
σσδισπκό όρμέμφυτο. Να'ι μέν
άηό τό 1922 κ' έδώ εμεσολάβη¬
σαν οί λεηλασίες καΐ βιαιοπραγί-
ες είς βάρος των έλλήνων τής
Πόλης, άλλά ή έκτασή των δέν
άποτελούσε όκόμα ένδειζη τού
γεγονότος ότι οί γείτονές μας δέν
δήτου. Είδικά ώς πρός τούς ση-
μερινούς τούρκους τοΰ αίώνα μας,
φθάνεις στό σημεϊο νά άπορεΤς
πώς κατάφεραν νά άναπτϋΕουν την
θηριωδία των ώς τόν άνώτατο
βαθμό, έτσι ώστε νά διεκδικοϋν
τωόντι τόν τίτλο τοϋ άριστοτέχνη
οτήν έπινόηση κα'ι έφαρμογή των
οατανικωτέρων, φρικαλεοτέρων
βαοανιστηρίων.
Τό βιβλίο διαιρεϊται σέ δύο μέ-
ρη. Τό πρώτο περιλομβόνει την
περίοδο 1914 - 1918 κ-υι άρχί-
Προοφυγική καί έθνική μνημοσύνη
Ε Β Ρ Ο Σ
ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΕΡΓΑΤΑΙ
ίτικής Άξίας Δ' Τάσεως, τού Άο
γνροΰ Στανοοϋ Γεα>ργίον τού Α' Συνέχεια' έκ τής ίης σ?λίδος
καί τοΰ Διασνμιμιαχικοϋ. Μετά την οτοροί (ή μττέπειτα Κα Μτμοπού
αλ έ ί ά
Σννέχβια έκ τής 1ης σελίδος
Ιούνιον 1970.
Λ
ΜΟΤΜΤΖΙΔΗΣ Δημήτριος τού απόλυσιν αυτού έκ τοϋ στρατενμα λον, οτήν δορεά τής οποίας κατά
Κο)ν)τίνου, έξ Άργνρουπολεοις τος ώς Έφέοοου, ποοβελήφθη είς μέγιστο ποσοστό όφείλεται ή άγο-
Χαλδίας τοϋ Πόντον. Μετά τάς Τήν Έβνιν.ήν Τράπεζαν, μέ την Τ- ρά άπό την θρακική Έστία θεσ)
σπουδάς αυτού είς τήν γενέτειραν δρυσιν δέ τής Άγροτικής Τναπέ- νίκης τοΰ επί τής πλατείας Νανοι
νισμό τής Άδριανουπόλεως επει¬
σόδιον άπό τά όποϊα άναφέρω δύο,
άπό τα πιό χαρακτηριστικά.
Τό Ινα άναίτ-έρετα, στήν κατά:
τήν εναοξι τής 'Ελληνικής Έπανα
σττάσΐΐος τοϋ 1821 έκτέλεσι τοϋ Πά
ήσχαλήθη μέ εμπορικάς έπιχειρή- ζης άπεΛΛΟΧΓ&η είς ταύτττν, δπου ρίνον Έντ€υ*τηρίο.; της), ή περί | τριάνχου Κνρίλλου το* Στ', τού
σεις. Μέλος πατριαρχικής οίκογε- καί .ιιαιρέμεινε τ-λικώς μέχρι τής φημη Διευθύντρια τοϋ Έθνικού Οί *"* ί1-
νείας τού Πόντον, ανέπτυξεν μεγ! σννταξιοδοτήσεώς τού, έ*ργα<τθ«.ς κοτροφείου 'Αδριανοι^ΐόλεως Όλν στην Εθνικήν, Κοινωνικήν καΐ εύδοοαμώτατα ώς Διευθυντής *Τ- μπιάς ΛυμΛεριάδσυ, τόσοι καί τύ- Φιλ,αιθρωιπικήν δράσιν είς την συμ ποκατασττ,μάτων καί ώς ΠροΐΛτά- σοι αλλοι, .τού δέν μπορώ βεβαία ή ύ όυ- πρωτεύονσαν δπου ετύγχανε μόνι- μενος Τμήματος τοϋ Κεντρικού κα νά τούς θνμοϋμαι. μος κάτοικος. Είχεν την άτι,χίαν ταβτήματος τής Άγροτικής Τρα-ι Φο^·σκωμενος κι' άγριεμένος νά άποίλ^έση τόν μονογενή υϊόν αύ πέζης. | Έβρος, κατέοαιζε μαμ, μέ τα τοΰ είς τά πεδία τής τιμής καί τοΰ Διετέλεσβ Ιΐρόεδρο; Έστία; μητικά του ν&ρά καί τεραστία κομ καθήκοντος, κατά τόν Έλληνοϊτα Πλάκας μέ δεκάδας χιλιάδας σιτι μάτια πάγον, πραγματικούς όγκο- λικόν (Άλβανικόν) πόλεμον τού ζομένονς, Σύμιβουλος τού Ίππο-. πάγους. Καί κάτο άπό ένα 6α«.;ιά 1940 καί χάριν τής ίεράς μνήμης κρατείου Νοσοκομείον Αθηνών έ- σνννεφιααμένα ονρανό καί δριμύτα τού αλησμονήτου δλαστοΰ τον, έ- πί τετραετή θητεία (1948—1952),( το ψΰχος, «ίχΐθηκε αχό τόν Δε- κλτ-,αοδότησεν ολόκληρον τήν π*ι?ι- Άντιπρόο-ωπος τής Άγροτικής σπότη Πολύκα.ρπο άπό τόν θολωτό ονσϊαν αυτού χάριν φι,λανθρωπι- Τραπέζης είς τόν "Ελληνικόν Τα- έξώστη τής γ,εφύρα; καί πρός τα κων σκ-οπών. Οϋτω διέθεσεν τήν πητουργικόν Όργανισμόν, Μέλος κατάντ, της, στά άφρισμένα καί μ.εγάλην περιουσίαν αυτού έκ πεν τής Διαχ£ΐριστικής Έπιτροπης παγυ»μένα νερά τοϋ ποταμοΰ, 2νας τήκοντα χιλιάδων (50.000) χρν- Φράγματος Ίίοάννου Μ«ταξά, ώς τεςάστιθς όρειχάλκινος Σταιοάς καί Πρόεδρον τοϋ Καταναλωτικοί·· καί φισικά τηΌΐσθηκε άμεσος. Πλη Σννεταιιρισμού "Τπαλιλήλιον Άγοο θος τότ.ρ κολνμ.6ητών, πού περιμε; τικής Τραπέζης καί επί δωδεκαετί νάνε οτά διάμεσα των κεντρικήν τόξων άνοίγματα, ρίχθηκαν στόν έκαμαν άπό τότε Ούτε βήμα στήν 2ει μέ τήν εΕιστόρηση τής σύσκε- ψης πού Ιγινε τό 1914 στήν Κωνσταντινούπολη κα'ι έμελλε νά έΕαπολύοει δλη τή σειρά των δει- νών τοΰ μικρασιατικοΰ μας πληθυ- κατεύθυνση πρός τόν άνθρωπι- σμό. Την ένδειΕΠ, άλάθευτη, ά- ναμφισβήτητη, τήν έδωσε τό όρ- γιο τοϋ «Άττίλα» οτή μεγαλόνη- ι σο: φρικαλεότητες πού δέν ύστε- ι αν μέλος τοϋ Διοικητικόν Σ λίου τής Ενώσεως Σμ.«ναίων. Λ ΜΑΝΤΖΟΤΛΙΝΟΤ Άλεξάν- Πρωτοιοτ.'γγέλου τής Μητροπόλειος καί των Προκρίτων καί Δημογε-ςιόν των τής πόλ€ως· Οί Τοϋρκοι έκ- μανέντες γιά την κήρνξι τής 'Επα- ναστάσεως, σι»νέλα6αν κατόπιν δια ταγής τού Σονλτάνου στίς 2 Α¬ πριλίου τοϋ 1821, Κυριακή των Βαίων, τόν ήσυχάζοντα στήν γενέ τειρά τού πρώην Οίκουμενικό Πά ταριάοχη Κύριλλο τόν Στ', τόν Πρωτοσύγγελο καί τόν Γεντκό Γρομματέα τής Μητροπόλειος και τούς Προκρίτους καί Δημογέοον- τας τής πόλεως, 32 τόν άριθμό· Στίς 16 'ΑΛριλίον, Κυριακή τοϋ θωμά, άποκεςράλισαν τόν Πρτοτο- σύγγελο καί τους Δημογίίίοντας καί Π.ροκΐίτους καί τήν έπόμενη ήμέρα έκ,οέμασαν τόν Πατριάρχη κα'ι τοί'ς δύο φίλους τον. Τόν Πά Γ!?ιάρχη τόν έκρεμασαν άπύ ?να ποταμό λαί Αφαΰ έφθασαν κοντά, παράθνρ» τοϋ ΣΐΎοδικού τοϋ Μη- στο σηαειο <ριψειας αςχισαν τίς καταδύσεις γιά τού Διονυσίου, έκ Κων)πόλε- τόν ί>ροϋν, πράγμα πού ήταν 6έ-
ως. ΙΙτνχιοϋχος τής Νομικής τοΰ 6αια δίσκολο, μά όχι καί τό δυσκο
Πανεπιστημίου Αθηνών. Δικηγύ- λιότερο. Γιατί τό πιό δύσκολο ήταν
ρος των "Αθηνών. Ειργάσθη είς νά καταφέρη ό τνχερός ποϋ θά
την πνευματικήν επιστράτευσιν κα τόν εόςισκε, νά 6γή στήν οχθη
τά τόν Έλληνοϊταλικόν πόλεμον μέ τό Σταυρό στό χέρι· Καΐ ή
1940—1941. Μετέσχε τής κινήοε- προσπαθή έκείνη έςελίχθηκε σε
ο>ς διά τά δικαΐ(!>ματα τής γνναι πραγματική καί άγοια πάλη μετα
χός. Διετέλεσε Δημοτικάς Σύμβου ξύ των κολνμδητών, οί ό.τοίοι ό
λος Αθηνών 1949—1959. Έξε- ?νας .μετά τόν άλλο βιβ.ζόταν στά
προσώπησε τήν Έλΐλάδα βίς την παγωμένα νερά τοϋ ποταμοΰ, γιά
ΔΗΜΗΤ. ΚΩΝ. ΜΟΤΜΤΖΙΔΗΣ Επιτροπήν τής θέσεως Γυναικός νά 6γή σέ λίγο καί νά ξαναΰυθι-
' σμοϋ σύμφωνα μέ τό σχέδιο τοϋ έξ Άογν,ρουπόλείος τοΰ Πόντον ϊ'ις τόν Όργανιομόν Ήνοιμένων σθή χαί πάλι. Καί όταν τελικά σι·γ
' "Εθνώ (ΟΗΕ) 19591962 ί ώθ ή δξά όθ
ι.. ^. Τ. «. . , .„ '
πού άνιστορεϊ ό συγγραφέας τού Λίμαν φόν Σαντερς. Τα δευτερο σών λι(?ών Αγγλίας εις τον Εκ-
ή γ
"Εθνών (ΟΗΕ) 1959—1962 κβί κεντρώθησαν στή δεξιά όχθη, κον
ά τα Σεμινάρια Δικαΐο>μάτων τά στό φνλάκπο τής γεφύρας, τα
θώ ύ ΟΗΕ ί Β ά έ ά
άς τα Σεμάρα Διαΐο>μάτων τά στό φνλάκπο τής γεφύρας, τα
Τοπάλ Όομάν·. Ή Κύπρος, σή Ι μέρος τοΰ τόμου (σελ. 179 - ληνικόν 'Εραιθρόν Σταύρον πρός Το0 ανθρώποκ τού ΟΗΕ είς Βου- χαρμιά τονς άνέδιδαν άτμοίις ΐχό
μερά, έΕήντπ όλόκληρα χρόνια ε- 324) άναφέρεται στήν ανακωχή άνακοΰφ'σ'ν τής θλίψειος και τού κοι,ο^<π:ιον 1961 καί Στοκχόλμην ή λ' ί άώ (Όκτώβριος τού 1918) καί στήν έπειτα άπό σύντομη άναπαυλα συμπληρώση τοϋ άφανισμοϋ τής ποντιακής ρωμιοσύνης άπό τούς κεμαλικούς. Μεγάλη καί άκατα- νόητη τωόντι, ϋστερα άΓ,ό τόση θηριωδία των γειτόνων, ή μεγα- τών οτνανθρο)πιον του, κά¬ ς τήν διαθήκην αϋτοϋ , έκ των έν λόγιο χβημάτο)ν ή ΕΙΔΙΚΗ ΠΤΕΡΤΞ δ.ά χρ;ην Έ την περίθαλψιν των απορων ασθΐ τας 14ί)ν< ώ ί τά ρτίησιν τω μι νών, και κατα προτίμησιν των μι κρών παιδίων, είς μνήμην τοϋ άλη σμονήτου υιού τον. Ή άξία παν- χειςονομισ τού Ποντιαυ χςμ δίσμ(η Ελληνί&ων Έπιστηιιύνιον χι πενταροδεκάρες δπθ)ς ά&γότε λοψυχία τού έλληνισμοϋ να στέρ- οννΐ.*ίνη<κν &αθύτατα τ6 Πανελλή 1954—1907, μέλος τής Έκτελεστι ,οα, δταν τό ίθιαο Λήρε άλλη μοο- __ _ .^ _ __ _ _ββ _..^_ί_.ΐΐϋΒ *** . ^ *.* *τ *.. <^ ^» Τ 11 ι ΡνΤ Ι Ι Α ._ . ■ __ _ . — . — ._ μ^ . ._ _ _■_ ___ Εει, τό 1932, στήν «έλληνοτουρ κική φιλία»! Ποϋ είναι ή κύρωση ένάντια στό όργανωμένο, σατανικό τουτο εγκλημα πού έντροπιάΖει τόν πο- λιτισμένο δυτικόν κόσμο, άσυγκί- νητον θεατή, τής άνείπωτης όδύ- νης των άδελφών μας, περισσό- τερο παρά τούς βαρβάρους φονιά- δες καί βαοανιστές; Ποϋ ή έζι- λέωοη γιά τις σφαγές πού άωάνι νιον ΚΟΝ Κατά την έκδήλιυθιν ταύτην τού μεγάλον ϊΰεργέτον ΜΟΤΜΤΖΙ- ΔΟΤ, δέν εγένετο διάκρκτις των καΐ οντω, ή άξία μιμήσεως Έθνι-' κή χειρονομία αυτού περιέλαβεν 6- λόκληςον τά "Εθνος. Σύμπασα ή σον τό σρμεν,κό εθνος τής όθω- Ποντιακή οϊ,ογένεια τού Μεγάλον αυτού Γνεργεταυ, τοποθετΐΐ αυτόν είς τό Πάνθεον τής Ποντιακής Έ ξέδρας ιός «ΑΞΙΟΝ ΤΕΚΝΟΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΝ ΕΤΕΡΓΕΤΗΝ». μανικής αύτΌκρατορι'ας, γιά τίς έ- κατόμβες πΊς Ίωνίας τοΰ 1922; Όσο ύπήρΕε τότε έΕιλέωση, άλ- λο τόσο ύπάρχει σήμερα έΕιλέω- οη, πενήντα χρόνιο έπεΐ'Ό άπό τό ΤΟΤ ΙΙΟΝΤΟΤ ΤΟΤ ΒΘΝΟΤΣ -είς θεσ)νίκην την 4ην Μαίου 1961, είς τήν άκμήν τής 1922, γιά τίς φρικαλεότητες τοΰ [ δραστηριότητος καί τής ήλακίας ) τοο. Άδΐλ^ρός τού Παθολόγου καί 1 Κλινικάρχου θεσσαλονίκης ΑΡΙ- ΣΤΟΤΕΛΟΤΣ ΜΟΤΜΤΖΙΔΟΤ. *** ΧΑΤΖΗ1ΙΑΤΛΗΣ Νικόλαος τού Βασιλπ'ου, έκ Τσιο,λικίου Ά- ,'ίου Γει^ργίον περιφερείας Σμνο Άττίλα» στήν Κύπρο. Καί οί έ- πίσημοι έκπρόσωποι σύτοϋ τοϋ λαοϋ κακούργων καί 6ασανιστών τολμοϋν σήμερα νά παρουσιάίον- ται σέ διεθνικές όργανώσεις καί νά ύποστηρΚουν τά «δίκαια» των! Ι νη;. Άπόφοιτος τού Εμπορικον Τμήματος τής Εύαγγιελικής Σχο λής Σμύρνης. Μετά τήν άπαφοίτη σιν αυτού, προσελήψθη είς τόν Εί έγχείρημα των τούρκων μείνει ά- σαγιογικόν καΐ Εξαγωγικόν 01- Άλίμονο όμως γιά τό μέλλον τής ανθρωπότητος, άν τό πρόσφατο τιμώρητο. θά εϊταν ν" άπελπισθείς γιά τόν άνθρωπο καί τόν πολιτι- ομό του — όκόμα κα'ι γιά τά δι- χον Χατζή—Δαούτ Φαρκούχ, ενβα «Ιργάσθη άποδοτικως. Τήν Ιην Μαιρτίον 1920 κατετά γη ώς εθελοντάς είς τά τάξεις τοϋ καίωμά τού στήν 2ωή. Άλλά δέν Ελληνικοϋ Στρατοϋ καΐ μετέσχεν τής Μικρασιατικής εκστρατείας επ,τρέπετα, μοιρολατρικα να δεχομοστ€ έτσ. ώς άναπότρεπτες τής Μικρασιατικής εκστρατείας πειτα άπό την έγκαινίαση τής συ- στηματικής έΕόντωσης τοϋ έλλη- νιισμοΰ τοΰ Πόντου, προσθέτει ά- κόμα ένα στάδιο στήν άτελείωτη πορεία τού γένους μας πρός τόν Γολγοθα. Άποδεϊχνει 6τι μέσ' στά πενηνταδυό χρόνια, μέ όλη την κεμαλική μεταρρύθμιση, οί μου- σουλμάνοι γείτονές μας παραμέ- νουν βάρβαροι τά ήθος. Τό θλιβε- ρό είναι ότι ό ύλισμός ποϋ διέ¬ πει τήν πολιτική τοϋ δυτ'κοϋ κό- σμου τούς παραστάθηκε κα'ι τούτη τή φορά κάτω άπό τήν δημοκρα- τική, κατ' έπίφαση «φιλσνθρωπη» μορφή τής χώρας τοϋ ΤΖέφφερσον καί τοϋ Λίνκολν, όπως κατά τήν περίοδο 191)4 - 1918 .") κομπα- οτική μεγαλομανία τοϋ αύιοκράτο- ρα Γουλιέλμου καί, τά χρόνια άπό τό 1919 ώς τό 1922, η υποστη¬ ρίζη τής Γαλλίας των δικηγόρων ήγετών, άνιάΕιων των γερμανών οτρατηγών, στό έργο τοθ άδελ- φοκτόνου πολέμου τού 1914 — 1918 πού έσήμανε τό νκρέμισμα τού δυτικοΰ πολιτισμόν. Ό τόμος «Τοπάλ Όσμάν» είναι, στά όμμα¬ τα μου, τό παντοτινό «καιηγορώ» κατά τής θηριωδίας των γειτόνων μας, άλλά ουνάμα καί κατά τής άναισθησίας καί πώρωσης τής πο- λιτικής ήγεαίας των χρ-στιανικών χωρών. Είναι ή Βίβλος τής αν¬ θρωπίνης όδύνης, τής ελληνικής ίδιαίτατα, πού συνεχίΖειαι στήν Κύπρο, στό πεϊσμα τής κατοδίκης των χιτλερικών ήγετών στήν Νυ- ρεμβέργη, τής πανηγυρικής διοκή- ρυξης των δικαιωμάτων τοϋ άν- θρώπου καί τού καταστατΐΝΟϋ χάρ- τη τοϋ όργανισμοϋ ένωμένων ε¬ θνών. Τό βιβλίο τοϋ Γ. Ν. Λαμψίδη θά έπρεπε νά μεταφρσοθεϊ σέ Εένες γλώσοες καί νά σταλεϊ σέ ηολιτιστικές όργανώσεις, σέ πνευ- ματικά Ίδρύματα — άχαδημίες, πονεπιστήμια, άνώτατες οχολές — τής οίκουμένης, άλλά καί οτά άν- τιπροσωπευτικά σώματα, βουλές, γερουσίες των πολυτισμένων χω¬ ρών. Τούτο θά εϊταν έργο όληθινά έβνικό, ή εύγλωττότερη άπόδειζη δτι οί γείτονές μας ποραμένουν, παρά τά τυπικά έπιφαινόμενα, έ-κ- τός τοϋ πολιτισμένου κόσι.ου, έκ- τός ανθρωπίνης κοινωνίας καί έκ- τός νόμου. Δέν διαθέτω αρκετόν χώρο γιά νά έπαναλάβω εδώ όσα, μέ άφορμή τό δράμα τής Κύπρου, έ'γραψα οέ πρόσφατα δημοσιεύμα- τά μου καί συνεχίίω γράφοντας. Τό έπείγον οϊτημα, κοντολογίς, θά ειταν: πανηγυρική καταγγελία των ύπευθύνων τής άνείπωτης κακουργίας πού συντελέσθηκε, μέ τό άφάνταστα κυνικό, άλλά ένο- χοποιητικό έμβλημα -Άττίλας», στήν Κύπρο ώς έγκληματιών πο¬ λέμου καί ή επιδιώξη τής είσαγω- γής των σέ δίκη έν ονόματι των άνθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τό πρότυπο τής δίκης τής Νυρεμθέρ- γης. Θά εϊταν τούτο μαζί καί κά- ποια έζιλέωοη γιά τίς φρικαλεό¬ τητες, τήν γενοκτονία κατά τοϋ λαοϋ τοΰ έλληνικοϋ Πόντου, πού κατά τόσο τεκμηριωμένον τρόπο μας έξιοτόρησε ό Γεώογ.ος Νε· οκλ. Λομψίδης, συνοψίΖθντας στήν στυγερή μορφή τού τουρκοποντίου ληστή Τοπάλ Όσμσν τήν σϋγκλονι- στική θεωρία τής πορείος των ά- δελφών μας τοΰ Πόντου πρός τόν άφανισμό. Ό τόμος όφιερώνεται «στή μνή- μη έκείνων πού έπεσαν γιατ'ι ήσαν ελληνες», ηεριέχε. κοτατοπ,οτικόν ί λοού. Μεταφρασμένη α Εένες έγγόνια μας νά έπ.χειρήοομε ό,τι γεωγραφικόν χάρτη τοΰ Πόντου ' λώσσες, η θίβλος ούτ.Ί, άτράν- περνά άπό τό χέρι μας, γ.ίι νά έ- δπου τά τοπωνύμιο τά άναφερόμε- τοχτο τεκμήριο τής τουρκιχής βαρ- ξουδετερώσομε όσο γίνεται τόν να στόν διωγμό περιέχει άκόμα βαρότητος, πού δέν "χει ϊοοκ; ανομφισβήτητο κίνδυνο πού άπει- προοίμιο άπευθυνόμενο στόν άνα- γνώστη, έξοοέλιδη είσαγωγή καί, πρίν άπ αυτήν, φωτοτυπία τού τίτλου κοΙ τή<: 6ρχής τοϋ άνογνω· ομστος, δπως είχε πρωτοδημοοι- την πολύωρη καί άγωνιώδη προσ¬ παθεία μέσα στά νερά τού ποτα- Διετέιλεσε έπίοης, μέλος τής Έι>. μού. Άλλά καΐ τά τνχερά γιά τόν
κης Άντιπροσωπείας είς την τυχερό, ήταν άνά/.ογα. Γιατί είχε
Τρίτην Έπιτ,ροπήν τοϋ ΟΗΕ κατά τό δικαίονμα, άφοϋ φΐλήσεΐ τό χέ
17ην
ταύ Λεσπότη, νά περιφέρη τόν
νικα. Σιτε.λΐνστις αύτοϋ, Πρόε- | Σταυρό σέ δίσκο, μέσα στόν ό-
ί|ς μ()ν;μΟι, ρπ,τρο.Τή- Νό- .τοΐο οί εύσει>είς καί πιστοέ Χριοτι
του Λ»θνούς Σιμ6θ'.λίου Γυ ανοι' εοριχναν μεγάλα νομίβματα
όδ Σ
, «ΰ7η ναικών 1962, πρόεδρος τοϋ Συν-; άκόμα κσί χα,ρτονομίσματα καί ο-
ανδρος, δίσμ(η, -Ελληνί&ων Έπιστηιιύνιον χι πενταροδεκάρες δπθ)ς
ανελλή έλ Έλ
Ιδιαίτατα τό ΙΙΟΝΤΙΑ- κης Έ;Τ,τί,ΟαήΓ τού 'Εθνικοΰ Στ»ι φή μέ την ρίιΐ·ι ξύλινον
ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ. μοτΛίου Έλληνίδιον
-Εχει δημοσιεΰσει πολλάς μρλιέτας
Σταο-
κών
γ ώς π>οός τύν τό- των ,είς Πεοιοδικά καί Έψημεοί
πον τής προελη'σειος ή καί κατα 5ας.
γ(ρ)γής του, άλλά είς την διαθήκην "£γραψε ίπί(της συ>-λ.ογάς διη-
Ό "Ειδρος είνα, συνδεδ*μένος
Νο.μικών, "Ιστορι-' μέ πολλά τοαγΐλά γιά τόν Έλλη-
ΙΙοινικών καί Διεθνών θεμά-
γγ £γραψε ίπ(ης συ>-λ.ογάς διη
του διεκήονξε ότι, δέν πρέπει ν« γΓ;μίΓ·των διά τάς οποίας ετνχε τι-
ήτ)ίίί>χοτ·ν όοόσημα είς τήν καινήν μηΤικής δια«ρί<ΤΕω; υπό τίίς Ά Πατρίδα σχετικά μέ την άνακού- κςι5τ>μίόςτ Άθηνιον (1!)ό4).
τής ασθενείας καί τού πόνου
ΟΙΚΟΜΟΜΙΔΗΣ Κιον)τίνος
ί χικολάου, έκ Κιον).τόλεως.
τρο·πολιτικοΰ Μεγά,ρου καί τά πτώ
,αατα καί τΛν τριών, τά άφίσανε
κ^εμασμένα 3 ήμέρες, ένώ ό Τοιρ
κικός οχλος τά ΰβοιίε καί τά ί-
χλ,εύαϊε. Οί Δη,μογέροντες καί
ΙΙρόκηιτοι έσφάγησαν, άλλ.θι μπρο
στά στά σπίτια τους καί άλλοι σέ
διάφοςα σημεϊα τής .ιόλεως. Ό
Γενικάς Γραμματεύς τής Μητροπό
λειι>ς Δημ. Ζώτος λόγ<ο τοϋ νεα- ροΰ τής τιλικίος τού, δέν άποκτφα λίσ6η;.ε άμέσιος μαξί μέ τούς άλ¬ λον;. Οί Τοϋρκοι ,τίοσεπάθησαν μέ μύοιες οσ,ες ιαοσχέσεις καί πι έαεΐς νά τόν έξισλαμίσονν, άλ>.' ό
Δη'χήτριος Ζώτος, τούς άπαντούσε
στερεότυπα: «"Ε/-λτινης γεννήθηχ-α
καί "Ελληνας θέλω νά πεθάνω».
Καί "Ελληνας πίθανε καί ό νεα-
ρός έκεϊνος Έθνομάρτ.ρος, γιατί,
Γστε^α. άπό την άονησί τού, οί Τοΰ
ρκοι τόν άποκεΌτάλισαν κι' αυτόν.
Τά πτώματα δλο>ν των εκτελεσθέν
το>ν ρίχθηκαν κατά διαταγήν των
Τουρκικών Άρχών στόν πλι;·ιν·ρι-
σμένο τίς ήμέρες έ>:ε-ίνρς "Ε6ρο
καί τό ο,οικτύ καί άνόσιο αύτύ ΐ'..
γο, άνέλσ6αν καί εξετέλεσαν μέ·
άφάνταστη χαιρεκακία καί άκατανό
μαστες βρνσιές οί αίώνιοι 'Είβρσΐ-
οι τής πόλπ»ς. Ή πε{>ισπλλογή
των πτωμάτο>ν άπαγο^εΰθηκ·ε άπό
τίς Τονρκιές Άρχές.
(Συνεχίξεται)
Διάταγμα, τό οποίον έδημοσΐίύ
Οη προσφάτιυς βάσει τοϋ Ν·Δ·
2687)53 «π·ρ.ρί έπε.νδνσειι); καί
πρ^στααίας κεφαλαίι»ν Γ·»ωτερικοΰ->
έπιτρέπει είς άλλοδαπήν έταιρ?ί-
αν νά ιδρύση ναυπηγικόν μονάδα
είς την 'Ελλάδα. Τό γεγονός, αύτά
καθ' έαιτό, δέν θά είχεν ίδιαιτέ
ραν σημασίαν, διότι παρόμοιαι ά-
δεια( εχο>ν χορηγηθή πλείσται κα
τά τό παρελθόν. Έκεϊνο, 5μως, τό
οποίον γεννά έρωτηματικά είναι
ή παράγ^αφος 9 τού άρθι·»^ 3 ή
όποία προβλεπει οπίΐ)ς, ή σΐ'σταθη·
σομένη ξένη έταιρία, χρηβιμοποιή
όλλνθδαπόν προσοχιικόν, είς τάς α¬
νωτέρας τεχνικάς καί διοικητικά;
θέσεΐς, διά τά πέντε πρώτα έ'τη
τής λβιτουριγί·ας της καί χατά τά
άκόλουθα ποσοστά επί τού συνόλοο
τοϋ προσωπικού της: Άνώτεροι τε
χνικοί ύπάλληλοι(π£ρισσότεροι των
4) 20%, άρχιτεχνϊται - έπιμεληταί
20%. είδικειιμένοι εργάται 20%,
άνώτατοι διοικητικοί (περισοότί-
ροι των 4) 20%, κιαί διοικητικόν
προσωπικόν 10%.
Κατά τήν γνώμην των ^Ιδικών
παρατηρητών, τά άνιοτέοο) άνο!
γοΎ Οιάπλ<ιτον την θύραν δια την είσοδον άλλοδαπών έργατών ε.1 'Ελλάδα καί δημιουργούν την σκέ ψιν ιμηπως οί "Ελληνες εργάται είναι τόσον ολίγοι ή τόσον άνει- δίκεντοι ή αί άρμόδιαι Κρατινΐαί ΰ,τηρ.εσίαι είναι, έπίσης, τόσον·.· α νειδαευτοι, ώστί νά παραχο>ρουν
είς ξένας έταιρίία; πνον<>μ,α .
τά ανωτέρω άναφιρ6μ,Ενα· ι *>
ής τόν τομέα αυτόν ύπάυχε, '01'
Ελλάδι ά^ιόλογος 6ιομηχαν . 'ν
ράδοσ.ς θά ποεπε, δέ —κατά '"1
μήριον— νά υπάρχη καί Γ
ριθμός ρα, 6^ν
ς' λαμβάνεται καθόλον ύπ' όψιν
θέμα τής άξιοποιήσεως τίόν £;
λήνιον ^&γαζαμέν·<βν· Τά πεο,^,,' τικά ηΰτά διεικνΰονν δτι διος.ή,,,, καί ένρ«γειβ, χρειάξονται, Γ;; ^ λειτουργίαν τού κ·.6ερνητικον Το. μ;(ος ξένων έπενδύσε<ον- ΓΕΩΡΠΟΥ Ι. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ ΚΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟ ΙΔΙΑΝ ΑΝΤΙΛΗΨΙΝ ΞΕΡΗ ΚΑΙ ΟΣΑ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ ΕΚΑΘΑ ΠΑ ΤΘΝ ΠΑΠΑ-ΕΦΤΥΜ « Θεέ μου, κάμε νά γενή ό κόσμος αδελφάς, τά ματωμένα χέρια τού νά Εεπλυθοϋν στό φώς ». ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΜΟΥ Πρσσκύνημα στούς Άγίους Τοπους τεχνικής Έπιτροπής τοϋ Έθνικού θεάτρου 1946—1950 καί άπό τοϋ Μαίου 1964,. Τυγχάνει μέλος τή; Ένο')σεο>ς Συντάκτην Η.Ε.Α. καί
άξιοΑογος Δημοσιογράφος καί Λο-
γοτέχνης. ·
Λ ' '
ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ Ευάγγελος τοά
Νικόλαον, έκ Σμύρνης. Άπύφο:-
τος τής Εύαγγελικής Σχολής
Σμύρνης. Ήσχολήβη αρχικώς είς
Σμύρνην μέ τό Εμπόριον των Ά-
ποικιακών «αί κιατόπιν ΐδρι,ισεν έρ
γοστάσιον Βιομηχανίας σαπώνων
ΐ'ις Πειραια καί έν σννεχεία διετέ
λεσε Καθηγητής τής Έμπορικής
Διπλογριαφίας είς τήν Εύαγγελικήν'
Σχολήν Σμύρνης.
Διετέλεσε έπίσης έν Σμύρνη,
Γενικάς Διενθυντής τής Άλη-οο
διεμηχανίας ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΤΛΟΤ
καί μετ' ολίγον άνέλαδεν καί τ»|ν
ίδιοκτησίαν ταύτης.
ΝΙΚΟΛΑ Άνέδειξεν τόν κατά πάντα ί-
καί τέλος ξαίρετον νίόν αυτού ΔΗΜΗΤΡ1-
πρου θά πρέπει νά μάς έγκαρδιώ- είς Τό 3ον Πεζικόν Σύνταγμα ώς ΟΝ, διαπρεπή Δεριματολόγον —-;
Άξιιομ,ατικός Πληροφοριών, τι.ιιη- Άφροδισιο/.ύγον Αθηνών επί μα-
■δι-ά τού Μετα'λλεία^ Στρατιω κράν Έπιμεΐλ.ητήν τού Νοσοκομεί-
ον Α. Συγγρού, όιατηροΰντα Ία-
Σννέχεια έκ τής 1 ι,ς οιλίδος
παίς Μαριάμ, ήτις «ύπέρκειται καί
Ητνχιοΰχος τή; Νομικής τού Πά- έπερήρεν απάσας τάς θυγατέρας
νε.τιστημίου Αθηνών ασχοληθείς
καί ·διακοιθείς είς τήν Δημοσιο·
γ.Γαφίαν.
Διετέιλεο'ε Διε.θυντή; τής συν¬
τάξεως τής άπογιειματινής εφημε¬
ρίδος «ΕΘΝΟΣ* άπά τοΰ 1937
καί κριτικός θεάτρου τής αυτής ε¬
φημερίδος. Μετέφ'ρασεν πολλά θεα
τρικά έ'ργα, άνα6ι6ασθέντα ιϊπό
τους θιάσονς Κυδέλης, Κοτοποι'-
λη, Βεάκη, Κατερίνας καΐ Μον-
σούι>η.
μέλος τής Καλλι
Γΐτοφοίτηοίν του έκ τού Ούλαμού'
παρόμοιες άπαισιόδοΕες, ζοφερές ^έδ^(1>ν Αξιωματικών, τόνομιά-
προοπτικές. Τά δεδομένπ τοΰ έ-
σθη
Άνθνποιλοχαγός. Μετά
.καταστροφήν,
την
Εοντωτικοϋ όργίου των τούρκων ποθετήθη «ίς τό 34ον Σύνταγμα
κατά τοϋ μικρασιατικοΰ γένους Πεζικού. είς την Διεύθυνσιν Προσ
μας κα'ι τού πρόσφατου άπάνθρω-
που έγκλήματος κατά τής Κύ-
των άνθρώπων» (Παρ. 28, 24).
Ταύτην ό Θεϊος Δημιουργός, έ-
πεμελήθη -κατασκευάαας απολύ¬
τως κατά ιό πρότυπον τοΰ έ-
νανθρωπήσαντος θείου Υιού Του»
κατά τόν κολοσσόν των εκκλη¬
σιαστικήν Ρητόρων τοΰ Χριστια-
νικοϋ Μεσαίωνος Μποσουέτον! Ά¬
πό τής Γεννήσεως της Αύτη είναι
επί τής Γής «ή σκηνή ιού Ζών-
τος Θεοϋ!» Χάρις «ίς τήν ανατο¬
λήν τής πλη·σιφαοΰς ταύτης Σελή-
νης, κατά τό Ηθικόν Μεσονύκτι¬
ον τής Ίοτορΐας, ή νύ£ τής ά-
μαρτίας καί τής κατάρςκ άπομα-
κρύνεται καί ό ήλιος τής Χάρι¬
τος ήδη άνατέλλει! «Ή νύ£ προ-
έκοψε καί ή ήμέρα ήγγικε»! Οί
"Αγγελοι τοΰ Ούρανού θαυμάζουν
τήν Βασίλισσάν των καί έν άγαλ-
λιάσει θέτουν είς τήν διάθεσιν
τού μεγαλείου της έουτά. τά κα-
θαρά ταύτα πνεύματα τά πλήρη
πυρίνου ζήλου Θεοϋ, διαπιστώνον-
τα, ότι ό «'Υψιοτος θά καταστήση
τήν έ αυτού Μητέρα ταμιοΰχον δ-
λων των δωρεών Του κοΐ όλης εύ-
οπλαγχνϊας του διά τούς άνθρώ-
της
1922 ΐιπό τόν θρυλικόν
ΟΝ ΠΛΑΣΤΗΡΑΝ
σουν πρός κάποιαν μακρόπνοη
προσπαθεία μεγάλης κλίμοκας. Τα
μικρσσιατικά σωματεϊα καί τά
| τρεϊον επί τής όδού Μάονη 11 κοί
κυπριακά κάθε λογής: σύνδεσμοι κατευθυνθή ιδρύσεως παγκοσμίου τέως Προέδοου ^ τής Έλληνΐλή;
γιά τά δικαιώματα τού παιδιοΰ κα'ι ανωτάτου δικαστηρΐου νοτο τού
τής γυναίκας, πνευματικές καί νο- οργονωμένοα όμαδικοΰ εγκλήμα-
μικές όργανώσεις κ.ά. εύχήο έρ- τ°ε· ° όρνανομός ένωμένων έ-
γο θά εϊταν νά συμφωνοΰσαν έ- θνών θ0 ΐτμποροθσε νά γίνει ό
1928.
κή; Έταιρείας.
είς θεσσαιλονίκην τά
1ΙΑΙΙΑΝΑΣΤΑΣΙΟΤ Εμμα¬
νουήλ τού Νικόλαον, έκ Περάμου
κατά πολυπρόσωπη καί συνυφαομένη μέ
προϋ- τΠν άνασχετική πολιτικι'·; διαφό-
τής Άστικής Σχαλής τής γεν;τε
ρας τον-
Μετά τήν Μικρασιατικήν κατα
στροφήν, κατέφυγεν μετά τής οί
πάνω σέ σχέδιο κοινής ένέργει- πυρηνας τετοιου δικαστήριον άν τ-, ·ΕΛαρχ;ας Κνζίκον τή; Β.Ον-
ας μέ σκοπό τήν ϊδρυαη, άς εί- π συγκροτήση του δέν εϊιον τόσο νίας Μικράς Άσίας. Άπόφοπος
ποϋμε, -κέντρου άμυναν
τοΰ Άττίλα». Άπαρσίτητη
ποθεση θό εϊταν βεβαία ή έΕεύ- Ρων επί μέρους κρατών- πού έπι-
ρεση χρηματ»κών μέσων γιά τήν δροϋν ώς ψυγόκεντρες δυνάμεις. ' κογενείας τού &ρηδος είς Έλλά
__ , . .Γ . , . δα και επ·ίδοθη εις τον σκληρόν α
ποοβολή τοϋ αίτήυα- Πιθανό το οχεδιο τουτο νά είναι . -<■■·,> ■
πμοοοΛη τού υιτημα λ γα»να της οιοπαλης, αποφασκτμε-
τος. Οί πολυτάλαντοι ήφοπλιστές, -ολμηρό, χιμαιρικό. Ή ίδέα ό- νος όπως προκόψη καί άναδειχθή
είναι :κανή νά μεΓστοπίοει εί; Κοινωνικόν παςάγοντα. Άρχι
κΜ5 είργάο'θη ώς τεχνίτης Μακα
6αθμηδον "Χατώί;.
οί έλληνοαμερικανοί κοί οί εϋπο-
μ.κρασ,άτες καί κύπρο. δέν βουνα. Ο,τ. δημ.ουργ.κό έγ.νε ε-
&σνοποιΐ:ις
ροι
θά έμενον '.σΐικ; όδιάφοροι όντί- ως τώρα, στήν ίδέα όφείλεται. θι»σεν νά εξελιχθή είς Βιομήχα-
κρυ σέ άνάλογη έκκληοη τοϋ κέν- Η Έλλάδα ώς κράτος 6ς κάμει νόν καί είς ενα άπό τά έπίλεκτα μέ
τρου. Πρώτο μέλημα τής κεντρ,- την πολιτ,κή της. Εμείς, μ'κρασιά- *^5 ΐΧί^Α^τΖ^ ι
κης αυτής όργάνωοης θά εϊταν τες και κυπρ.οι, επειοθήκαμε ότι Γτρόεδρος τής Έλληνική; Μακα-
Π έκδοοη Μούρης βίβλίΜ πού θά φιλική συνεννοήθη μέ τούς τούρ- ρονοποιητικής Έταιοίίας «ΜΙ-
ηερ,λάμβανε τά τεκμήρ,α ιβν >ους είνα, πλέον ούτοπ,ο. Εκά- ^ΐ^ΐ "ΪΓ
τουρκικών ψρικαλεοτήτων άηό μομε άρκετήν υπομονή, αιωνες
τούς πρώτους οίώνες έως τό έγ- τώρα κοί δεκάχρονα. Κα'ι χρέος
κατά ,οθ έλληνο-^πρ^ακού έχομε άντίκρυ οτά παιδία καί τά
στήν ανθρωπίνη Ιστορία ίοοβάθμιο λεί τό μέλλον τοϋ έθνους άπό
Γ.ροηγούμενο. θά άποτ«·λούοε τό την άνατολική πλευρά τοϋ Αίγαί-
6διάοειστο έηιχείρημα γ *> ένέρ-. ου.
γεια πογκόσμιας ολκής πρός τήν
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΟΡΟΣ.
στασιον μακαρονίίυν εί
ΠρόεΛρος χαί μέγας
τοδ άρίστοι· Σι-λί.όγου Πεοαμίων
Κυζικηνων.
Δραστήριος — Ίκανός —- Άλ-
τ,ςοιϊστής — "Εντιμος είς τάς σν
ναλλαγάς τού καί ένθ-ερμος Έθνι
5ΐό·ς άνήρ, μεταδίδιον τόν πατριω¬
τικόν ένθοτ<σιαομόν τού καΐ την δη.ϋο.ργικήν πνοκ'ιν τού είς τούς σιηεΐγάτας τον καί είς πάντας τοΰς σνγγενεϊς καί (τίιλ.οιις τον. ΧΡΤΣ- Α. ΘΕΟΔΩΡΙΛΗΣ Ίατρό;, έκ Ναζλή Μικρά; Άσΐ πους! Αυτή ή νεογέννητος Κόρη είναι άληβώς διά τήν άνθρωπότη- τα ή Συμφιιώτρα Πορθένος, τό όργανον τής έκπληρώσεως τοϋ Προφητΐκοϋ Πρωτευαγγελίου τοϋ Θεοϋ, πρός τούς έΕοριΖομένους έκ τοϋ Παραδείσου Πρωτοπλά- στους Γενάρχας τοϋ Γένους μας: •Ό Υιός τής Παρθένου θά συν- τρίψη τήν κεφαλήν τοϋ όφεως, όστις σάς έΕηπάτησε»! Αύτη ή νεογέννητος καί έσπαργανωμένη θυγάτηρ τοϋ Ίωακείμ καί τής Άννης είναι ή δόΕα τής Ίερου- σαλήμ καί ή χαρά σύμπαντος τοϋ λαοϋ τοϋ Θεοϋ Ίσραήλ, τής Έκ- κληαίας, δηλονότι τού Χριοτοΰ! Ή νεογέννητος Αύτη Κόρη είναι ή πηγή έ£ ής θά πηγάση ή λύτρω¬ σις καί ή αποκατάστασις τής τι¬ μής καί αξιοπρεπείας τοϋ Ανθρω¬ πίνου Γένους, τό οποίον Αύτη θά συμφιλιώοη μέ τόν 'Υπέρτατον Κύ ριον καί Κριτήν! | ΧαΤρε, λοιπόν εύλογημένη θυ¬ γάτηρ των δικαίων βασιλογόνων καί Θεοποτόρων Ίωσκείυ καί Άν¬ νης! «Ή γέννησίς σου χαράν έ- μήνυσε πάση τή Οίκουμένη»!.. (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) (Συνέχεια έκ προηγούμενον) ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΕΣ ΕΝθΤΜΗ- ΣΕΙΣ ΣΤΝΑΝΤΗΣιΗ ΜΕ ΤΟΤΣ ΑΡ ΜΕΝΙΟΤΣ ΓΙ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΤ Τ1ΙΟΜΝΗΜΑ ΣΤΑ ΙΙΑΤΡΙΑΡ- ΧΕΙΑ Ως γνϋΐστό, μ>Γτά άπό την άνα
κιοχή τοϋ 1918, ή κατάσταση στήν
Τονροίία ήταν χαώδης· "Οποις
παντοϋ, έτσι καί στήν περιοχή τού
Κεσκίν, τήν ϋπαιθρο έλνιισίνονταν
ληστρικές σ; α,ιιορίες- Οί χριστια
νοΐ στό έσιοτερικό τής Μ· Άσίας
έξητοϊσαν άπό τίς Στρατιωτικές
Άρχές των Σνμαιάχων, πού εΐχαν
έγκΛτοκτταθεϊ .στήν Πόλη, νά στεί
λο.ν στρατιοετικά κλιιμάκια γιά
την ποοστασία τους. 'Επειδή ιϊχα
με άκούσει στό Κεσκίν πώς τέτοιο
κλιμάκιο ήοθε κου «τήν Άγ,κνρα,
οί Λημογεροντίες Ριυμιών κια Άο
μενίον απεφάσισαν νά ΰπο6άλο»»ν
κοινόν μπόμνημα στά ΙΙατρια<)χε;α τονς γιά νά ένεογήσουν «τίς άρμΰ βιες Συμμαχικές Άρχές νά στεϊ λουν καί στό Κ:<τκίν στρατκοτικο κλΐαάκιο. "Ετΐι ό Παπά - Έφτϋμ καί 6 γράφων μίαν ήιιέρα τού Ι¬ ούνιον 1919 πήγπμε στό Ά,ομενι κά Παοθεναγιογεΐο στήν αΰλή τή, Άςμενΐλής έκχλησία; καί σέ μια μικρή αΐθουσα τοΰ ίσογείου, έκαθή σσμε μέ τόν Δερδέρη ( = Άπρμενο παπά) καϊ τόν δ)ντή τού σχο- λείοι· τσν; καί έσνντάξαμί τό κοι νά ύπόμνηκα στή τονρκική, ποΐ' οί Αρμένιοι θά τό μττάφραξαν στήν άομενική καί οί Ρα»μιοί στήν έλληνική γιά νά τό ί'πθι&άλει ή κά θε μιά Κοινότητα στό οΐκείο ΙΙα- τοι«.ρχε:ίο ΤΙΙΟΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΙΙατριώτης μας έγκατεστημένος στόν Βύρω¬ να Αθηνών, πού επισκεφθή·/( Την Πόλη πρίν ά,-ιό 20 χρόνια μ<ϊ; ;. πληροίτάρησε, πώς ολα τά σχα^ χά μέ τόν Παπά - Έφτί^ιι ίγγπΓΐ ο;:<. κλπ., τό Οϊκοΐ'μ.ενικό Νατοιοο χεϊο τά έ'στειλε έν καιρώ στό 6- .-ΐοιργεϊο Έ^ο)τε,ρ;κών· Ή πλη (τοοία θέλει εξακρίβιοση)· ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΝΕΡΓΜΕ^' ΤΟΤ ΠΑΠΑ—ΕΦΤΤΜ ΩΣ ρ. ΧΙΕΡΑΤΙΚΟΤ ΕΠΙΤΡΟΙΙΟΤ Ή πρώτη τον φροντίδα ήτ ιν νά διενε^γήσΐϊΐ έκλογές Δηιιογπ_ΐι τίας. Ή ΰςιστώμενη είχε ίκλιγΓϊ πρίν άπό την άνακωχή· Είσηγιί- ται: Σι·νε·6ριάοεις κατά δρισιιίνιι κανονωίά χρονικά διαστήματα· Κι· ριόσ"ΐς στούς άδικαιολόγητα ('αοο σιάξοντες άπό τίς σννεδρίες Ενη ποίη»η τΛν διαφόρων τομέον τή: Κοινότηταςν Δκ«ϊΐ.λ«ξη τού χοι,· ματοκιβωτίτη1 τού ενιαίον Ί&ιΐίιιιΐ' στό Σΐ'νοδικύ. Την κατοχή την κλειδκον υπό τού Άιρχιεοστι/οΓι Έπιτς)όπου· Τό άνοιγμά τον .ι ι ροισία έπΐτροπής τής Δημογίηυντι ας· ΜόνΌ 1000 γρόσια νά >■.»«-
τοΰν στά χέρια τους οί ταμίες των
Κοι.νοτικών όργανώ<τεων. Όί.Γ; τίς λοιπές οσπράξει; νά •/.«ταθ,· τοι-ν π; τό ένιαίο Κοινοτιχύ Τι'- μεϊο. Αΰτό οϋσΐβστικά περιέίχετ'ΐι στήν κατοχή το^. "Εχετ τό π λετημένο πρόγραμμά του ό Έφτύμ. —Οί άποφάσεις αΰτές είναι /α ταχΐιιρη.αένες βτόν υπ" άιριθ- 383 Κ(ί)δικα τής Κοινότητας Δΐνέ/ — Μαδενί στίς ·σελ. 153—-137 ατΐ,ν τοιρκ.ική μέ έλΛηνικά γράμιι ιτ,ι Τις έγρα,ψε Ιδιοχείριος ό .Ήαιι— χιερατικός 'Επίτροπος. (ΣννεχίϊετιιιΙ Εκδηλώσει τήο Ένώσ. Σμυρναίων γιό τήν Κύπρο Τής συνεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝ ΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ "Ολοι εί "Βλ·ληνες αίσθανόμα- ο~τε τόν πόνο τής μαρτυρικής Με- γαλονήσου ποΰ έδώ καί πολ-/.ους 4ΐήν£·ς στενάϊΐΐ άπ' τίς 6αρ6αρό- τητες των άπογόνιαν τού Λττίλα, άλλά εμείς οί παληοί Πρόβαυγες, οί Μικοα-σιάτες τόν νοιωθιυμε άκό μη πιό πολΰ τόν πόνο των άδελ¬ φών μας Κνπρίιον, γιατί χΓ εμείς ύποφέρσμε, γιατί κι' έμΐϊς στε,νά- ξαιμε, γιατί κι' έ+ιεΐς κλάψαιμε πι- κρά ιιακρυά άπό τό άγαπημένο μας Χώμα! Μάς άγκάλιασε στορ- γικά η Μητέρα Έλλάδα καί μάς ιλιγόστεψε τόν καϋμό μας, μά τώ- (Κΐ μέ τήν Κύπρο μ«; ζιυντάνεψε οτήν καρδιά μας ή άγανάκτησι γιά τόν τάχα κατακτητή... τόν νποιιλο Τοΰρκο, ποϋ τρώ>Ε| τό νομί στό
γόνατο, τύν <5άυ6αρο ΐχθρό- Μ' αυτόν τόν πόν« <ττή καοδιά ή ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ. τό σπίτι μας, τό σπίτι των Σμνρν·)ΐ- ων, ώργάνωσϊ γιά τούς άδελφούς μας Κ'.αρίου.ς τό δράδυ τής 21 το£χ., «τή στέγη τη;, όδός Καού τση 3, έκδήλο*σι: «ΑΝΑΜΝΗ- 2ΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΤΠΡΟ-> μέ
τόν εξαίρετον όμιλητή,ν Καθηγη¬
τήν χ· Μϋ,ρϊνον Ξηρέαν ό οποίος
Ιχει τό χάοισμα νά ζωντ(ΐνενει πά
ροοστατικά δσα Ιχει δεί. Ή όμιλία
τού ίταν έξαιρετιική χα'ι οί άκροα
ταΐ εδλ^επαν νοερά τήν Μεγαλύνη
σο δμ.ο.2<ρη δποις ήταν πρίν την τνραννία της!, στόν ίύτνχισμένο κιαιρό ποϋ οί έπισκέπτες της χαι- ράντονσαν τά νε<}ά τη;, χον της, τήν όμορφιά της. άπ,αγελία στήν άνάμνησι τής Κύ προν μας. Σνγκινητικές ήταν καΐ οί άναανηστικές εΐκόνες άπό τήν Κύπρο. Καί μέ τήν ,προβολή έγ- χριόμιυν διαφανειών τελΐίωσε ή ώ- ραιοτάτη αυτή έκδήλωσι γιά τή Κύπ$ο μας. Ή αίθο,.σα τής Στέ- γης μας ήταν γ,εμάτη άπό έκλε- κτό κόσμο τής Σμύρνης μας κα'ι τής Αθήνας μας. Άδέλςρια μας Κνπριοι σάς άγαπούμε κα'ι νοιώ- θο>με αλοι μας τόν πόνο σας, κα'ι
παρακαλοϋμε γιά σάς τόν θεό
μας.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΤ
ΕΙΣ ΔΙΑΣΚΕΨΙΝ ΡΑΜΠΑΤθΑ
ΝΑΥΑΓΗΙΗ ΥΦΙΣΤΑΝΕΝΗ
ΕΝΟΤΗΣ ΤΩΝ ΑΡΑΒΩΝ;
ΒΗΡΤΤΟΣ, 25.— Ό ήγέτης
τιόν Παλαιστινίον άνταρτών Για-
σέρ Άραφάτ, άναμένει καί πέμ
πτον πόλεμον είς την Μέσην Άνα
τολήν, ένώ ίίς Ραιμπάτ ή Συρια
κατηγορεί τάς ΗΠΑ δτι έπιδιώ-
κουν διευθέτησιν τού Μεσανστολι
κου κατά τά Ιδικά το>νσι^μφέ,ροντα·
Ή Δαμασκός ζητεί άπό τάς ά-
ραθικάς χώρας νά εΛΐ6άλοι·ν έκ
νέου άπαγόοει,χτιν έξαγωγών πε
τρελαίον, εάν μέχρι τέλοΐ'ς τού έ'-
τονς τά Ίσραήλ δέν έχη άποχορή
σ°ι άπό την χερσόνησον τού Σινά
καΐ τά ύψώματα τού Γκολάν·
Ή σκ).ήρΐΑΓσις των Παλαιστινί
ών καί των Σίφων, άν μή τί αλ-
λο, σημαίνίΐ ότι είς την διάσκεψιν
κοοΐ'φής τής Ραμπάτ, πού άρχίζει
αίίςιον, δέν ύπάρχουν έλπίδες επι
τεύξεως άραβικής ένότητος. |
Ή ΑΙγυπτος, ή Σονδική Άρα
6ία καί ή Ίορδανία πιέξονν τάς
άλλας άρα6ι:·.&ς κυδερνήβεΐς νά ά
πο&εχθούν τήν φόομοιιλαν Κίσσιγ
κερ διά τήν &αθμιαίαν άποχ'όρη-
σϊν των Ίσραηλινών άπό τά
χόμίνα άραδικά έδάφη-
Τρ.εϊς «ίν«ι αί έπίσημοι έκδτιλώ ΕΟΡΤΑΙ
ις διά την 28ην Όκβί:
σεις διά τήν 28ην ■Οκτώβριον:
Τής Άκαδημίας Αθηνών, τοΰ Πά
νεπιστημίον Αθηνών κίχί ταύ Φι-
λαλογικοΰ Σν/^>όγου Πα,ρνασσοΰ.
Ό έορτασμός τής έθνικής έπετεί
όν είς τόν «ΙΙαρνιχσόν», θά γίνη
τήν 27ην Όκτ(»6ρίον ήμέ<3αν Κυ¬ ριακήν κ «ι ώραν 845 εσπερινήν είς τήν μεγάλην αίθουσαν αΰτοϋ. Κατά τήν ώς δνο εκδήλωσιν, μετ1 «ϊσήγησιν τοΰ Προέ&ρον τοΰ «Παρ νασσον», Άκαιδημαϊκού κ. Ιωάν¬ νου θεοδωρακοπούλοΐ/, θά έκφοι- νήση τόν πανηγν,ρικόν τής ημέρας ό έκ των μ,ελών τής Έφαρείας τοϋ Σύλλογον πρώην 'Τπουργός »| καί λογοτέχνης χ. Χρήστος Σολο Ι μωνίδης, μέ θέμα «Μέ τά Φτερά Είς τούς έορτάΖοντας σήμερον, εορτήν τοϋ Άγίου Δημητρίου, ύ- κλεκτούς συνεργάτας τής εφημε¬ ρίδος μας κ.κ. Δημ. Άρχιγένην καί Δημ. Μαμωνίδην, ή εφημερίς μας εϋχεται ολοψύχως χρόνσ πολλά Γ.,*; Τ(Λ· ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΤ Την Κυριακήν "ίθ "Οκτώβριον Ι γιναν τά έγκσίνια τοϋ τετάρτην Καταστή,ματος τίίς Τραπέζης Πί- σεοΐ; είς Οίσοαλονίκην, επί τπί όδοϋ Μοναστηρίου άρ· 89· "Εχθ'Λτ περάσει 16 χρόνκι ιίτΌ τότε πού ή Τραπέζα Πίστίίο: ΐγνα τ^στάθη είς την θεσσαλονίκΐιν, Ο- πον τής επεφυλάχθη έγχάροκι ί'- ποδρχή έκ. μέ·ρονς τοϋ σννα'·' '"· σίϊμενου κοινοΰ. Τό θανμάσιο πνεΰμα οννεθΥ1101 άς καί ή πίστις των σνναλϊ.αοθ"- μένων πρός την Τράπεζαν, ώθη¬ σαν την Διοίκησή της στήν ΤΛονβι τοϋ τέταρτον αυτού Κ«τασημιΓΙ τος σέ Ίδιάκτητο χ»ρο, πον νΛ λαμβάνη 950 ,-κηίπ^ τετηαγ">νι-
κά μέτρ«.
Τό Κατάστημα είναι ί§ωπλ:3μ{
νο μέ Χρηματοθυρίδα γιά καταίί
σεις -/ουθ' ολο τό είκοσιτετράωι.'^'
καί θυρίδες θησαυροφυλαν.ίιν,
είς δέ τό ΰ.τόγειο ΰπάρχίΐ αν Τ°-
χώρος σταθμεΐ^Ρως αΰτοκινήτΐ|ΐν·
Είς τόν Άγιασμόν παοέβτΐ<*ην πλήιθος προσκεκλημένιον τοΰς 3ΤΙ)Ι ούς προσεφώνησε ό Διευθιτ>'ί)
Σύμβουλος τής Τραπέζης "· ΤΛ"
νης Σ ■ Κοκττόπουλο^.
Μετά τόν Άγιαο-μόν
0τσ€ Λεξίο)σις·
ΠΟΛΊΤΑΙ- Μία ακϋΰηα Προν
κρές βίτ; τιμίτν βυκαΐρίος τηλ τυ
| πογροφείου Μ
ρμ-
"
ρ
Ή καλλιτέχνις κ- "Αννα ΙΙαπι τής Νίκης». Ή ολη έκσήλτοσΐς θά
κωνσταντίνου — Πολύτιμον, σννέ δκιρκέσει 45 λεπτά. Εϊσοδος έλ.εν
6σΑε *'' έκείνη μέ τί)ν ώοαία της< θέρα. ■«^,..... · ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. ΣΤΑΥΡΙΑΝΙΔΗΣ Δικηγόροο παρ' 'Αρείψ ΠάγΨ Ύποψήφιος Β' Περιφερείας Αθηνών τής Ενώσεως Κέντρου - Νέες Δυνάμει Δέχεται τούς φίλους τον ιείς τό γροιφΐείον τοι>
Αριστείδου 3, ώρες 12—2 καί 5—7. Τηλ. 3218645