193794
Αριθμός τεύχους
2277
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 49
Ημερομηνία Έκδοσης
12/10/1974
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Ε
Σάββατον 12 -Οκτώβριον 1974 'Έτο; 49ον _ Άρ,θ. φύλλον 2277 ΤΙΜΗ ΦΤΛΛΟΤ ΔΡΑΧΛΙ. 3ΙΛ0ΚΤΗΪ1ΕΙΣ -
Κ_
ΧΑΡ.
ΥΠΒΓβΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΠΣ
.-ΑβΗίίΑΙ — Τ8_.
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΝ
ΧΟΡΙΣ ΟΞΥΤΗΤΕΣ
Ή χώρα εοήλθε κοί επισήμως
πλέον σέ προεκλογική περίοδο.
Ό αγών γιά την κατόκτηση τής
έΕουσίας, μέ τόν δημοκρατικώτε-
ρο τρόπο πού ύπάρχει, Θά είναι
σκληρός — θέλομε νά έλπί&υμε
υπό την έννοια τοϋ εύγίΛοϋς ου
ναγωνισμοϋ.
Πράγματι, καιρός είναι νά επι
κρατήση κοί στήν Έλλόδσ ή εύ
γενής πολιτική αμλλα, ό συναγω-
νισμός γιά την άπό καί πρός
τα ,δ»ά<ρφα «(ρμματα προσέλκυ ση των ψηφοφορίαν διά των προ γραμμάτων καϊ των έργων καί ό- χι διά των όΕυτήτων των κενών λόγων καϊ τής βίας. Όλοι γνωρΚομε πόσο άκριβά έπλήρΐι»ε ή χώρα μας τίς πολι τικές όΕύτητες, όπό τό 1821 έ- ως σήμερα: Οί πολιτικέο άντιθέ- σεις έστειλαν στήν φυλσκή τόν .β$96δ;υρο Κολοκοτρώνη, έδολο- φό/Γοαν τόν Καποδίστρια, έστει- λαν στήιν φυλακή τόν Χαρίλαο Τρι κούπη (έδώ καί ή βασιλική αύθαι- ρεσία έπαιΕε τόν ρόλο της), άνα θεμάτισαν ιόν Ελευθερία ΒενιΖέ- λο καί τόν έΕώρισαν, εδημιούργη¬ σαν την Γνίικρασιατική τραγωδία, έοτειλαν στό άπόσπααμπ τούς «έ ξη», έφερον την Έλλάδα στό χεϊλος τής χαταοτροφής μετά την όπελεοθέρωοη κλπ., κλπ Τα πολιτικα μας ήθη υπήρξαν, άδικαιολόγητα πολλές φορές, οκλη ρύ οί πολιτικοί μας άγώνες άπό έντονοι έως άγριοι καί τα πάθη ά νυποχώρητα. Γιά ποίον λόγο δρα- γε; Ίσωο διότι είμεθα λοάς πού έκ φύσεως ρέπει πρός την πολιτι- κή ϊοως διόιιεϊμεθα συνοιοθημα- τικοί καί τό ουναίσθημα επι κράτει έναντι τής λογικής' ϊσως. άκόμα, διότι δέν έδιδάχθημεν τίποτε καί άπό την πολαιοτέρα ίστορία μας, ή όποία εϋγλωττα ομιλεί γιά τίς όλέθριες συνέπειες των πολιτικών άντιθέσεων στόν άρχαίο έλληνικό Ό έατρί^ Χρυσόοτομοςθεοδωρίδηα Πρόεδροα τοϋ Νοσοκομείου Λοιμω- δών Νόο«ν Αθηνών Μετ" ευχαριστήσεως πληροφο- δρου τοϋ Διοικητικοϋ Συμβουλίου ρούμεθα ότι, δΓ αποφάσεως τού Οπουργοϋ Κοινωνικών Ύπήρεσι- ών κ. Ανδρέα Κοκκέβη, δημοσιευ- θείσης είς την Εφημερίδα τής Κυ- κόσμο. Καθώς όδοεύουμε δμως καί πά-' βερνήσεως λ- πρός των1 κοιΊ/οβουλευτυομό της ίατρός καί τοκτικός συνεργά- ΌΟ ΠΠΡΠί*1 Λλπι /Α —■ >..α. —____Α._ (
τοϋ Δημοσίου Νοσοκομείου Λοιμω-
δών Νόσων Αθηνών.
Ό κ. θεοδωρίδης διετέλεοε επί
σειράν έτών Διευθυντής των μέγα
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΒΗΙΣΤΉΜβΝΕΕ ΚΑΙ ΛΟΙΟΟΙ ΔΙ ΑΚΡΜΒΚΤΒΣ ΒΚ ΤΟ1Τ ΑΛΥ3}«-
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝ(«Ιΐθν. ΒΙ*Ο ΚΑΊ ΜΚΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑΖΤΡΟΜΙΝ.
ΚΑΙ ΒΠΑΓΓ»ΜΑΏΚΗ Σ·ΤΑεΙΟΔι·»αί»ΠΑ ΤΟΝ
Υπό τού Μικβοεηατβυ ίεσρβϋ ΧΡΤΙΟΜΌΜατ* Α.
ΟΑΟΙ
σωμε, ότι τα πολιτικα μας ήθη
έπιβάλλεται νά ήμερέψουν, οί δέ
όΕύτητες νά έζοβελισθοϋν άπό την
πολιτική μας κονίστρα' διότι, άπό
αύτές, δέν κερδίΖει τελικά κανείς'
ή μάλλον κερδίΖουν πάντα οί
έχθροί τοϋ κοινοβουλευτισμοϋ.
Μία ματιά στίς χώρες έκεϊνες,
στίς οποίες άψογα λειτουργεϊ τό
κοινοβουλευτικό ούστημα διακυβερ
νήσεως (όπως π.χ. ή Αγγλία).
ό γνωστός Μικρασιά- λυτέρων Νοσοκομείων των "Αθη¬
νών, τοϋ Πειραιώς καί τής θεσ-
της μας κ. Χρυσόστομος Θεοδωρί- . σαλονίκης καί προσέφερεν είς ταϋ-
I
δης, άνέλσβεν κοθήκοντα Προέ-' τα πολυτίμους υπηρεσίας.
Κλπρονομΐά...
ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ
τΗοθΐ ή έπιθυμία νά γίνο> δά-
σκαλος.
Τό είτα έ'να (έοάδυ, «την ωρα
ΔΑΝΙΗΛΙΔΗΣ ΧαΓΟνσ ι,τος οί ιν.όν Γραφείον,
τοΰ Δτ,-μητρίου, έκ Μαδύτου τής Απεβίωσεν εί; Άρήνας τό 1961.
ΐς. Πάπα; καί
λεξανδρείας καί πά ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙΔΗΣ Ιωάννης
ση; Άφοική;. Έφοίτησεν άοχι- τοϋ Πανανιώτου έκ Τραπεζονντο;
, /.ώ; ίίς τα λαμπρά Κοινοτικά Έκ τοΰ Πόντον. Άπόφοιτος τού ίστο-
! παιδευτήρια τή; γενετείρας τον, οικοΰ Φροντιστηρίου τή; γενετεί-
I
τα όνομαστά Γαϊτανάκεια καί κατύ οας τού (Γνμνάσιον). Άριστοϋχος
ι πιν είς την Σχολήν τοΰ Στανρον τής Ίατρικής τοΰ Πανεπιστημίου
των Ίεροσολύμιον, έξ ής καί άπε Αθηνών. Κατά την διάρκειαν των
ψοίτησεν άριστοϋχος. φοιτητικών τον σποιδαιν διατελε¬
ί "Ολίγον πρό τή; άποα-οιτήσεώ; σε Βοηθάς είς τό Νσοκομεϊον Άγί
Ι τού, έχειροτονήθη Διάκονο; τής Ά άς Ελένης Αθηνών -/αί μετέπειτα
] γίας Πάλίοις καταταγείς εί; τού; εσωτερικάς Βοηθός είς τα Νοσο-
1 άδελφούς τής Άγιοταφική; Άδελ κομε'ϊον Άνδρέου Συγγροΰ διορι-
τό καινούργιο σκολιαρόπονλο, ίσα'' φότητο; καί αργότερον διωρίσθη σθείς ώς τακτικός Βοηθός τοΰ αύ
πολλά μπορεΤ νά μας διδάΕη. Καί | ^
νά υάς βεβαιωθή ότι, προσαρμο-
Ζόμενοι κι' εμείς πρός τα πολιτικα
ηθη έκείνων. σημαντικά θά ώφε-
ληθοϋμε.
Σήμερα περισσότερο, άπό ό-
ποτεδήποτε όλλοτε, ή χώρα μας έ
χει την άνάγκη τοϋ κοινοβουλευτι¬
σμόν τοϋ κοινοβουλευτισμοϋ έκεί
νού, όμως, πού είναι ύγ;ής καί
στον; γονεις μόν.
Παλιά σννήθεια κι' αυτή τής Σμύ
ρνης. Την ώρα τον φαγητοΰ, ποΰ
σνγκ.ρ>τρονότανε δλ.η ή φαμήλια
με τό σκολειό-
Πηγά κι' έγώ μαζύ τονς. "Ηθε-
λα πολύ νά δώ σπιτικό σκολειό άπό
κοντά, γιατί έγώ δέν είχα πάει
"/αί α" ετρωγε ή πίριέργεια-
Στό «σπιτικό» τής κυνα—Άγγε
λικής, μαζευύντουσηιν δλα τα μι-
Γραμματεύ; καί μελος τής θίκονο τοΰ Νοσοκομείον, κατόπιν διαγωνι
<τμοΰ, Μετά την σνμπλήρ(ι>σιν τής
Βοηθόν
μ
στό τραπέξι, λέγανε ί>λα τα περι-( υ,γϊι τή; "Αγιας Κατΐοίνας κι' άκό
στατικά τή; ήιιέρας, Ι μη έρχόντουσαν κι' άπό άλλου; μα
Ι Ή μητέρα ήθελε νά πή γιά τίς χαλάδες, γιατί είχε 6γάλει καλό
σ;:ανταλιές τίΛν παιδιών. Νά τα δνομα.
ματατρψε, στόν ,-τατέρα γιά νά τα "Ηταν ιενα χαμηλοτάδανο σπι-
, νουθετίππ. Γιά την άκρίβεια, πώς τάκι τριγυρισμένο άπό άγιοκλήμα-
, χάλασε την παγκανότα καί δέν ε- τα. "Οχι πολΰ εΰούχωρο, ήΐκιρνε
χει μεταλίκι. Καί κανένα ξόφποσο δμως κάμποσον; μπάγκονς καί κ«
παράπονο γιά τα πεθεοικά..
Ό πατέρα; πάλι διηγότανϊ τ
να—δυό μπακετάκια.
Πάνω σ' αύτά εΓδα νά κάθονν-
>„ _ . . , . ν^ .κιΐίΐ,ΐΛ, ,ιιιλι υιιγυκινί ι ιιΐίΐυι ο ι«ιχ« ιιοιι τα καοουν-
Λειτουργει αψονα που αναδεικνύει >■> - - - — ■ » « . .
ΚΙ * * ' υνυικ.ικ.νυι.1 ^ αχ,σφΡρισια τού τσαρσιου. Παντα ται ήσνχα—ήσνχα τα μικρά σκο-
τους ίκανούς καί έχέφρονας καί κεσάηα είχε τό μαγαζί, γιά νά μή λιαοόπο.Λα -/αί ν' άν.οΰνε μέ ποοσο
πού ήμερεύει τα πολιτικα ήθη καί Ι
δέν τα έΕαγριώνει. θά τόν έχωμε
αυτόν τόν κοινοβουλευτισμό; Εάν ' Ο! αντοε; στούς καφενέδ'ες δλο προινή ποοσε^χή, πού λογαριαζό-
ναί, τόσο τό καλύτερο γιά την ' "α<ι υαθαίνανε κανρνα νέο πού έν- τανρ άπό τα ποωτα μαθήιιατα. .-..,_ , . ι διέφεοε τούς σκλαβωμένους "Ελλ.η Την ΐποδρχθηκε ή κονα—Άγγε Ελλάδα και τους πολτας της" εάν' ^ - ^ ' '.,', < < * < 1 Ι νέ;. Λικη, ιιε χαμογ*λα και χαδια για πολλά. Ή περισσότεοη δ- χή τή δασκάλοι τού;. μ«ς κοτ«6?ντα τοΰ πατερα ήτανε Τό ποίοινό έκεϊνο, ποΰ πήγε ή για τα αιιονια «πολιτικα». Μαρίτσα, ετοιμαι_οντουσαν για την Άπό τό ερχόμενο φύλλο θ' άρχίσει νά δημοοιευεται ' «ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ· (τέταρτο μέρος τοϋ μελετήματο*: «Στις Παρυφές Ι Έπταλόφου») τοϋ διακεκριμένου συνεργάτου μαα κ. ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΥ »ΦΦ»θ»»»»»»θθθΦ»»θ···»»»»θθθθ»θ»Φ·Φ»·«>»··ε)«)»
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Η "ΜΙΣΤΙ: ΤΙΤ ΒΕΙΥ
Τοϋ συνεργάτου μα^ κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου
θητίία; τού ώ; έπιβήμου
τοΰ Καθηγητού, αειμνήστου ΓΕΩΡ
ΓΙΟΤ ΦΏΤΕΙΝΟΤ μετέβη είς
Παοισίου; δι' εύουτεοας σπονδάς.
Έκεϊ Λροσελήφθη ώς Βοηθός τιΐ,ν'μιά βάρβαρη νομαδική φυλή, πού
Έργαστηρίο>ν τοΰ Νοσοκομπ'ου καταγότανε άπό τή Μογγολία, μέ
τού
είς τό
τιιημα τού
ΠΑΠΑΣ καί ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕ-
ΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ έκ
Μαδύτου Άνατολικής Θράκης.
ΣΛΙΝ ΛΟΤΤ
Μεντεσέν ντε; Οπιτό ΜΙΛΙΑΝ.,
Παρέυίΐνεν εί; τό τμήμα τούτο πέ
ραν τής διετίας τεληοποιονμενος,
έπανΓλ.θών δέ είς Αθήνας, διορί
σθη Επιμελητάς τον Δεραατολογι
κου Ιατρείον τον θεραπεντηρίον
"Αθηνών ΕΤΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ καί
μ·~τά την αποχώρησιν τον Διενθνν
τον Χριστοφόρον Δονκα, διωρίσθη
ιΔενθνντής τον Τμήματος τούτου.
Μετά την λήξιν τή; θητεία; του
ώ; Διευθ.ντοΰ τοΰ τμήματος τοΰ
ΕΤΑΓΓΕΛΙΣΜΟΤ. διωρίσθη Δ.
[υθυντής τοϋ Δερματολογικον Ια¬
τρείον τοΰ ΠΙΚΠΑ "Αθηνών. Με
τα ταυτα ανεκηρύχθη Διδάκτωρ τού
Στά κρνφά (ρέρνανε παλιολλαδί νά ?εθαρεψει. Την έ'βαλε κντά σ'
τικε; έφημερίδες πού γινόντουσαν ενα άλλο κοριτσάκι, πού ήθερα πώς
| άνάρπαστΐ;. καθοΐ-τανε καρσί μας κι' ήτανε ά- ου Ίεροσολύμων. Μετ" εΰδόκιμον
Πανεπιστημίου Αθηνών μέ βαθμόν
αρίστα (194Λ). "θταν άνέλαβεν
,ς Έπιτροπής τού Πατριαρχεί τί1ν Διεύθυνσιν τοΰ
2.'·γγρου ο Καθηγητης αειανηστο;
δχι, τότε σημαίνει δτι τίποτε δέν
μας έήίδαξε τό παρελθόν. Ή
δημοκρατία καί ό κοινοβουλευτι
ομάς είναι όδήριτη άνάγκη νά Ζή τηοόττουλο, πού είχε καπνοπωλίίο Άμεσος πήρ* καί κεινη τή θέση ™ Ίεροσολνμων μετέβη είς Άλε- πιβτηιιονικο^ συνεργατη; τοΰ Νο-
, ^ ,..>.» . ..„ . , ΐ^..χ«^.........; .'.___»___-.α_ _;_ -ι σοκοιιποΐ' αυτού. Διετελεσρ ρπιαηΓ
ση, νά επικρατήση καί νά μοκροη-
μερεύση στήν Έλλάδα, διότι αυτή
ρ; ρ μς
ι- Ποίος βέν ηξϊοε τόν Κωστή Σω χώοιστες φ,λενάδες.
ή όλ ύ ί λί Άέ ή ί
| στό Φοαγκομαχαλά. Αΰτός ή(ΤΕρνε της στήν
, κατσηφιά Άθηναίικες έΐρηαεϋίδες. παραίτητη
Γιά νά μή πιαστΐΐ δμίος στά χέρια ποΰ καί πού, γιά ν
είναι τό ποΑίτευμα καί ό τρόπος κανενός τό φΰλλο, είχε ενα ξέχω ρίσματα.
διανονίαν τοι!, είς την Άδελφότη Παναγιώτης Φιοτεινός, εγένετο έ-
---------.....1- -----ργάτης τοΰ Νο-
Διετέλεσε έπίσης
Δερματολογικής Έ
παύονν ά νιθι- χΡ'Οθτονηθείς σννάμα είς Άρχωαν νοσετος και Αντιπροτδρο; τή;
δρίτην καί προαχθα; κατόπιν εί; ΔερματοΛΐγκή; Εταιριας^ Αθηνών.
.τι^Ί Γν^λΙ ΙίίΙΙΙΙ ||| 1/[υΐ| ^ » Γ ■;» ------'— , ^ ^
εδρα κρατώντας την ά ςάνδρειαν καί εγκατεστάθη εί; τό σοκομπον αυτού,
άοίδα, χτνπώνα; την, κλΐμα των Πατοιαρχπον ταύτης, ΙΙοοεδρο; της Λ
διακυβερνήσεως ηού άρμόίει στήν
χώρα καί στόν λαό της.
Παϋλος Κωνοτανινίδης
ρο γοαφιάκι ποΰ τού; έβαζε -/αί —"Οοθια δ?.α τα παιδία, αώνα Πρι»τοσύγγελον. Δράσας πολλα-
τήν διαδάζανε επί τόπον. ξε δννατά, ποοσεκχή! ΧιΤ); "/.αί παοασχών πλ.ίίστα; όσας
Άμα εγινα πιΛ σκολκτρόπνολο Μέ τό δεξί χέρ, -/αί τα τοία 6α πολντιμον; ίιπηρεσίας έκ.εϊσε, προή
χτνλάκια ένιομρνα. Έμπρό; .ιρώτ« Χ»1) «5 Μητροπολίτην Άξώμης έν
Ε Β Ρ Ο Σ
Ό ποταμός της θράιιης
Ύποστρατήγου έ.ά. ΑΓΓΕΛΟΥ ΓΕΡΜΙΔΗ
πήρα θέση στή κουβέντα «την ω-
ρα τοΰ τραπρζιοϋ>: κι' ελ^γα κι" έ
γώ τα πβριστατικά τή; ημέρας
μου. Βεβαία τα δικά μόν ήτανί
γύρω άπό τό σκολειό. Στά δέκα
λόγια ομος πού ε"λεγα τα έφτά ή'-
τανε παινέματα γιά τόν δάσκαλό
άρχηγό τους τόν Ρουγίλα, Εεκι-
νήσανε άπά την κοιλάδα τού Βό·-
γα καί πολεμώντας δγρια ύποτά-
Εανε τούς Άλανούς, τούς "Οστρο-
γότθους καί τούς Βησιγότθους,
δημιουργήσανε ένα κράτος λη-
στών. έπιδρομέων καί, άπειλών-
τας να είσβάλουν άπό τόν ποτα-
μό Δούνοβι στή βυ2αντινή αύτο-
κρατορία, ύποχρεώσανε τόν αύτο-
κράτορα Θεοδόσιο Β' νά τούς πλη
ρώνη φόρο. Μετά άπό 78 χρόνια,
ό διάδοχος τοϋ Ρουγίλα, ό Άττί-:
λας, συνέχιοε τίς ληστρικές έπι-
δρομές του πρός τα δυτικά κα'ι
εξηνάγκασε τίς δυό αύτοκρατορί-
ες τοΰ Ρωμαϊκοϋ κράτους: Άνα-
τολική κα'ι Δυτική, νά τοϋ πληρώ-
νουν έζευτελιστικά φόρο ύποτε-
λείας. Οί ίοτορικοί άποκαλέσανε
τόν περιβόητο άρχηγό των Οϋν-
νων,
θεού
τόν Άττίλα, «μάστιγα τοΰ
, γιά νά χαρακτηρίσουν οάν
Κατά τα ετη τή; κατοχής, διίφν
γεν μετά τής σ.ζύγου του είς Μέ
σην Άνατολ.ήν ένθα αμα τη άφί-
ξ:ι το. διωρίσθη υπό τοΰ Άνωτά
μέτωπο "Ολα μαϊί! «Πάτ-ν Λκτ-,σσι-νια καί κατόπιν διαποιμάν- Τ0ι> Τγειονομ^οϋ Συμβουλιον, Δι
έν τοίς ούοανοίς...» Στή ^ω; τής χε,ρενονση; τότε έπαρχί "'θνντή; τοΰ Αντιαφροδισια/οΰ ά
στιγμή γέα.σαν τή κάααοη οί „«- άς τού Σονδάν, ίδρετ'.ων πάντοτε νώνος, με τον βαθαον ΛοχαγοΟ.
ράτονες φωνονλε; των "παιδιών, είς ΧΑΡΤΟΤΜ, εξελέγη Μητροπο "-το ™ν ΑνΥΛο Στρατηγόν Ια-
προφέοοντας κουτσά στοαβά τίς λίτη; Λεονταπόλεος μέ έδραν την τοον ,5" ΛΙ^ *αι «νΖΡονως, 6α
. ;:,. " " ποχ,ν Ζαγαί:ίκ ένθα ποιαάνας ταύ ση ^ιδικής διαταγή; διωρίσθη οεις, έκκλησίες, μνημεια και λέη
Τό μεσημέρι σάν σκολάσανε ήρ την επί 25 ετη, έπέδειξεν σπαν(ον —σηγητης^και Γραμματεύς τοκ^Α λατοϋσε κάθε κινητή περιουσ.'α
Περάσανε χίλια έΕακόσια χρο μεταφέρανε οτήν Άνατολία γδυ-
νια, άπό την έποχή πού οί ΟΟννοι, τούς. άρρωοτους, πεινασμένουί;.
Τόσο μέ τίς έπιδρομές — τό Εανα-
γράφω — όοο καί μέ την όνομα-
σία πού οί ϊδιοι οί Τούρκοι έδώσα-
νε στή διοχωριστική γραμμή, πού
αύθαίρετα χαράΕανε, μεταζύ βορει
οανατολικής καί νοτιοδυτικής Κύ¬
πρου — δηλ. τουρκικής καί έλλη-
νικής — Ή όνομασία τους είναι:
Γραμμή Άττίλα Β».
Γιατί οί Τοΰρκοι τοΰ 1974 τολ-
μήσανε νά μιμηθοϋν τίς βάρβαρες
έπιδρομές των Ούννων καί νά...
τιμήσουν τού Άττίλα τό δνομα;
Μήπως γι6 νά θυμήσουν ατόν αίώ-
να μας πώς είναι άπόγονοι των
Χιούνγκ — Νού τής Μογγολίας,
πού Ζούσανε έκεϊ τόν δεύτερο πρό
Χριστοΰ αίώνα καί κατεβήκανε ϋ-
στερα στήν κοιλάδα τού Βόλγα
άπ' δπου. μ* την όνομασία Οΰννοι
ζεκινήοανε στά 375 μ.Χ. γιά τό...
έκπολιτιστικό τους έργο;
Κα'ι νοιώθουν, άντ'ι ντροπής,
περηφάνεια γιά την καταγωγή αυ¬
τή; Μώ... ποίος έχει τώρα διά-
ένα εΐδος θεομηνίας τις έπιδρομές θέσι νά κρίνη κα'ι νά κατηγορήση.
το*/ ο,-ό Βαλκάνιο κα'ι την Εύρώ-
πη, δπου πυρπολοϋσε πόλεις, χω¬
ρία, δάση, άγροτικές έγκαταστά-
| μου. Τό πρόσεξε αντό ό πατέτας
καί έ'να βράδν μοΰ εΐπε:
«Τόν άγαπδς πολύ, παιδί μόν
(Σννέχεια έκ προηγούμενον)
τΗταν τόσο ώραία ή παραποτά-
μια περιοχή τοΰ Έβρον, ιδιαιτέρα
στήν Άδριανούπολι, ώστε ό
Γερμανός Ίστορικός Χάμερ, ό ο¬
ποίος εγραψε την ιστορίαν τής
Όθιομανική; Αύτοκρατορία;, λέ¬
γει τα εξής γι' αυτόν, π€ριγράσ;ον
τας τίς φι,σικές ώμορφιέ; τής Ά
δριανονπόλεως: «...Τρεϊ; ποταμοί
περιβρέχοΐ'ν την Άδριανούπολι, ά¬
πό τού; οποίον; ό "Ε6οος κνλά τα
νερά τον άνάμεσα σέ ροδώνες καί
χυδωνιώνες, μέ τα άνθη καί τούς
•/αρποΰς των οποίον παράγετα, τό
άριστο ροδέλαιο, ποί> άμιλλάται με
τό Πεοσικό, τό άριστο ρδόστομα,
πού «Τναι έφάμιλλο μέ τό Αΐγυπτια
κό, τα κνδωνόπαστα, ποϋ προ6άλ-{
λοντα μέ τα τής Άμασείας καί
τα ζακχαρο'ιματα. πού είναι δμοια
μέ τα τής "Επιφανείας καί τοΰ Ι¬
κονίου. ■»,
Καί ό Ίγνάτιος Σαφάρογλον
στήν περιγραφή τού τής Άδρ)πύ-
λεοις τό 1760, έξι,,μνώντας τίς πά
ραποτάμιες ώμορφιές της, λέγει
τα εξής: «Περί τούς ποταμοΰς τού
τους καί μετα?ΰ αυτών, είναι πολ-
9τ στό σπίτι ή Μαρίτσα μέ κατα-
κόκκινα μάγουλα, ^αναμένη «πό
τό τρέξιμο κι' άπό τή χαρά
ζήλον καί
τα.
Την 21ην Ίον'.ίον
πανηγνριχής ψήςροι
1339 διά τή;
των έκλεκτό-
τόν δάσκαλό σον, δπο; 6λέπ«, Την ΰ.τοδεχτηχε άπό τό δρόμο πΑ1,ΠΤ
ή μητέρα μέ καλοσορίσματα καί ρων εζε/.εγη ΠΑΠΑ Σ κηι ΠΑΤΡΙ
έκείνη έξοχική τοποθεσία, ποΰ ή-
ταν στήν δεξιδ αχθή τοΰ "Εβρον,
άμέσως πρίν άπό την σνμθολή σ"
στήν όποία πηγαίναμε έκδρομές
τό καλ.οκ.αίρι καί ίδιαίτερα στί; 6
μποάβο, αύτό είναι τό καθήκον κά
παινια·
θ« παιδιοΰ. Ό δάσκαλό; είναι _
δεύτερο; γονιός. Αΐΐτό; άνοίγε( τα ΚαΑε τι
μάτια των παιδιον καί τα μαθαί- λο το σπ!τι
αυτόν τον παραποτάμου τού "Αρδα,' νει νά βλέποον μέ τό φός τής μά
θησης Αύτάς άγοινίζεται νά σάς
κάνει χρήσιμονς άνθρώπονί. Καί
Αύγουστον, έορ.τή τής Μεταμρίρό ενα πάσα πάνω σ' έμάς, ποΐι γιά
σεως τού Σοτήοο;,ό'πως θά άναφέ ν.ακιά μα; μοίρα, είααστε νπόδον
ΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔ1ΈΙΑΣ υπό
τί μνρίζει, οδ τό ονομα ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ό Β'
Τί μνοον ^ν °έ τω καταλόγω διαδοχής είναι
διές είνα, αύτρ; καλέ άπό τό σκο έ,ιατοστός δωδέκατος (112ος), ά-
λειό!!!
εξαίρετον δραστηριότη νωτάτο,. 'Τγίΐονομικοϋ Συμβουλι¬
ον· "Ηδη απεχώρησεν πάσης Δημο
σία; 'Τπηρεσία;, εξασκών μόνον
εϋδοκιμώτατα τα έ.τάγγελ.μ-α αυτόν.
Διακεκριμένος Δρρματο/.όγος -—
Άφροδισιολόγο; Αθηνών διατη-
ρών Ιατρείον επί τή; όδοΰ Γ' Σε
πτεμθρο^ 69 καί άνήρ έξόχων ήθι
κων καί πνευματικήν προσόντων.
Γαμβρό; επί θυγατρί, τοϋ διαπρβ
τε θ·-θ(τιλ.ώς ποιμάνας καί ενκλ.εώ;
Έκείνηβμως τής ξέφνγε τοεχά παραμείνας, ώς Πάπα; καί Πατρ', πον; Δικηγόρον τή; Σμύρνης
τη κι" άπό την πόρτα μοΰ φών'αξε, "0ΧΚ «= τόν θρόνον τοΰ Άγιον των Αθηνών Αντ.προεδρον
δΐίχνοντάς μόν την πλάκα πού κρα Μα?κο.·, πολλα θε επιτνχο)ν νπερ
και
τής
Βουλής καί 'Τπουργοΰ Κοινωνικής
πιό κάτω λνεπτο,αεοέστίρα. ι λοι στόν Τοΰρκο, κοατά την ψνχή τοΰσε θοιαμβευτικα:
ρω
Οί δύο δχθε; τοΰ "Εβρου συνδε μας Έλληνική, μαθαίνοντάς μας
όταν μέ ενα ώραϊο 12τοξο λίθινο την ίστορία τή; ,-ιατρίδας μας, πού
γεφΰρι, τό όποϊο ήταν γνιοστό μέ είναι ή πιό μΐγάλη χι' ή πιό
τό ονομα «Καινονργιο γεφΰρι» .-τού ξη.
είχε κτισθή τό 1839—1840, στήν Τα αάτια τοΰ πατέρα, θυμοϋμαι,
θέσι τοΰ παληού ξΰλινου, πού είχί τρέξανε στά τρλρυταΐα λόγια κσί
καταροεύσει δυό χρόνια ένιορίτε- τα
ρα, ΕΓχε μήκος 234 μέτρα καί πλά γιά νά μή τα δό.
τοΰ "Εθνους καί τόν πιστών τής
αφρικησ!
Ό Προιθιεράρχη; ΧΡΙΣΤΟΦΟ
ΡΟΣ, ΐιπήριξεν σπουόαία καί άξιο
καί ήθική
άπέριττος,
γρήγορα —· γρήγορα
/.ωτατοι και χοοιεστατοι μαχτσε-
δ ί
Δέν ηθελε ποτέ
σάν σκλάηΌι, γι'
τος 8 μέτρα καί κάτι, τό δέ κατά
στρομά του ήταν κυρτό ποός τα ά
νο) κατά τόν διαμήκη άξονά του εί; τόν πόνο τού κρυφό.
τρόπον ωστε τα μεσαϊα τόςιχ του Σέ μιά άπ' αύτές τίς οίκογενει
ήταν μεγαλΰτερα άπό τα άκραϊα, ακέ; κοι^βέντε; ήτανε, πού χωρ'ις
—Κΰτα! Κι<τα! Ή μαυρόπλακα ήτανε γεμάτη μεγάλα μικρά κακοφτιαγμένα κου λούοια. πρόσρκτος πνευματική —Ξέοεις τί είναι αύτά; μέ ρο')τη προσοπικότης, σε, έγώ μ'ίτη "Ολο τό χρόνο τόν πέρασε ή Είς πάνττις αγάπην καί καλωσύνην. Μαρίτσα στό«σπιτικό:> ζουγραφίζον ή δέ θ?α -/αί μόνον τής σεβαστής
δί φυσιογνωμίας τον, έπέβαλίν είς
σφόΖοντας καί σκλαβώνοντας τούς
άμαχους πληθυσμούς. Τα ληστρι¬
κά στίφη τοΰ Άττίλα ένίκηοε τέ-
λος ό Ρωμαϊος ϋπατος Άέτιος
στά Καταλανικά πεδία, — Καμ-
πανία Γαλλίας — βοηθούμενος καί
άπό τα στρατεύματα των γερμανι-
κών βααιλείων τής δυτικής αύτο-
κρατορίας. Άπό τότε — 451 μ.Χ.
— οί Οΰννοι διασκορηκιτήκανε κα'ι
χάθηκαν άπό την Ίστορία άναμι-
δποίς άλλιος τ* σι»νρ6αινε καί μέ ό καλά ν.αλά νά τό καταλάβο, πετά
λα τα άλλα γεφνρια τή; πόλείος, χτηκα κι' ε^α τα λόγια. νι
έκτό; άπό τό μεγάλο γρφνρι «Μι- «—Θά Υ'νο δάσκαλό; πατίρο,
χάλ — Κιοπροΰ» επί τοΰ ποτα+ιοΰ τό θελω πολΐ».
νά νοΐο')θο>ιμ·?
αύτό -χρατοΰσε τα? κουλουρακια, σκέτα και με _ _ _
πλα μπαστοννάκια, πού σιγά —σι πάντας μέγαν σεβασμόν και θαυ-
καθαρά μασμόν. _ ψ , _ , ...
, Ώς Έθνάρχης, φλογερό;, τολ.μη Τ0υ Νικόλαον, εν. Σμυρης. Απο-,
- -■- - οός, ένθουσιόδης ίμπνέων έαπιστο Φοι~? τίί; Εί^γγελικής Σχολής τ.λα. Αφορμη μοϋ δώοανε οί
ν8·'- Αλ<Ρ' Τούντζα. Στό μέσον τοΰ γεφοοι- ήταν καί τό πιά ΰι|»ηλό ση- καί στή πρός τόν κατάρ ροι-ν πλευρά τον, ΰπήρχε ενα; λίθι νά σέ καμαρο')σ(,) δάσκαλό χρεια- "*ς καί κήποι, στού; οποίον; είναι' νο; θολωτός έξώστης, κάτι σάν ζούμ·~νο στύν κόσμο ν αί στήν πα- νατοικία, καί σπίτια -/αί ευποπτα ' κιόσκι η τσαρδάκι, πού τό λέγανε τρίδα. νεοά άναβρυτΓ/ίά, διά τέρι|'ΐν καί «Κον,μπέ», πού σημαίνΐι θόλος, Είναι ΰμος πολύ γρήγορα παραμΐ'θίαν τΛν κατοίκων, ρχουν κατ' άλλον; «Ντονχουλιέ», πού ση τέτοια δνσκολ,α σχέδια. Ή νη δέν εχει κατάλ,ληλο σκολειό. Ο, α, ι, ν καί ε μα δέλ.τα, λόκληρο σάν σχολοΰσε Άγωνία μεγάλη νά πάει διαβασμέ έκεϊνος, άγκαλιάζοντάς με "Αμπο νΓ> στο σκολειό. Ταπίρνε άμέσως
τε γνιέ μου νά τ1 άξιώσει ό θεός "Τ1 ττ·' λίΥηνε κι> "{ττο τ<' νίιι1^ε Προνοίας, αειμνήστου ΑΝΤΩΝΙ- ΟΤ ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΘΗΝΟΓΕ- ΝΟΤΣ, ατε νιμιτευθείς την κατά χθέντες μέ τούς δλλους λαούς θνγατέςα αυτόν Τής Βαλκαν.κής Χερσονήσου καί (Λιναν) και γαμ . βρός έ.-ι' άδελφή τοΰ εξαίρετον έκ Της ΕυΡωπ[ι0· ΐς Λογοτέχνον καί αρίστου ( Μέ την έθνική μας περιπέτεια λειτουργοΰ, τοΰ Διενθτ·ν ρτήν κύπρο καί την ποράνομη είσ- τοΰ τού 'Τπονογείυ Κοινιονικών 'Τ ο . . Άντωνί- η ° αυτη των τουΡΚικων στρα- I τευμάτων τόν Ίούλιο τοϋ 1974, ι θυμήθηκα, θέλοντας καί μή τίς έ¬ πιδρομές των Οϋννων κοί τόν Άτ- κα- θεμιστοκλεους ου Άθηνογέους. ΝΙΚΟΛΑΊΔΗΣ Ήράκλίΐτο; "Αμποτε παιδί μόν, μοΰ α βήτα γά σύνην καί αισιοδοξίαν. Ω;' Λενί- Σμύρνης. Μετά την Μικρασιατικήν λοί μας ούμμαχοι- στό ΝΑΤΟ, οί τα σπίτ, ό τη;, λιτύ; καί άσν.ητικύς, σννεπής καταστροφήν εγκατεστάθη είς Ά- Το0 τό(χ> έ τ,ς 6όρβαρες λ.
ή Μαοίτσα ε!- δ,τ, ακραδάντως πιστεύει «αί θιΊνα; κηι ησχο^.ηθη με χρηματι-, _
η «ιαοιτσα > ' « » στηριακά; έογοιαία; δηαιουογήσα; πιδρομες τους εναντίον των α·/α-
; έογοισία; δημιουργήσα; πιδρομες τους εναντίον των ά·/ά-
χων Έλληνοκυπριακών πληθυσμών,
δπου κσταοτρέψανε μέ τή φωτία
γιά
δέ καί κάθρ χρήσιμον είς άπόλαν- μ,αίνε, φόρος διδίων, τόν όποίο έ-
σιν >:αί άνάπενσιν αντων, διάςρορα πλ.ήροιναν στό σημεΐο έκεϊνο, «σοι
άκαρπα δένδρα, εύσκιόφνλΛ.α εί; μεταφέοανε στήν πόλι γεοργικά
τα πλ.άγια των ποταμών είς περι- προϊόντα (κάτι δηλαδή σάν τα δι-
διάβασιν αυτών καί πολ.νάριθμ.ι κά μας παληά Φνλάκεια Δημοτι-
δέν&ςα καρπερά, οπον βρθουσιν ά κου φόρου) καί κατ' δλ.λ.ονς «Τα-
πό παντοκον καί ποτντοδαπών καο ρίσ» πού σημαίνει Ίστορία, γιατί
πών καί *>·χρώων καί εϊ·όσμ(·ιν ό- σέ μιά μαρμάρινη πλάκα, πού ήταν
.τιορον. Πέριξ τής Άδο (πόλεως έντοιχισμένη στό μέσο τοΰ έσο>τεοι
Ρίναι άμπέλια πάμπολλα καί πολ.ν- κου το.·, άνεγςά<ρ?το τό ίστορικό ών τό περίφημον προϊόν, | τής γεφύρας, μέ τα όνόματα των τό έξ αυτών μαΰρο κρησί κτητόροιν Σονλ.τάνων, Μαχμούτ (Παπά;—καρισί» λεγόμενον. Καί' καί Άβδούλ Μετζήτ. Τέτοιους ί- Με τό νά είναι ό περί την Άδο) πό ξώστες είχαν δλα τα γρ^νρια τής λιν τόπον εύάε·ρος, πανέμορφος καί Άδρ)πόλεος, έκτός άπό τα γεφν ή Υή λιπαρά, ΐΰθύς ο.-ιολ ή πρωτο ρια Μιχάλ Κιοπροϋ κ.αί Γιαλνίζ ■-(αίριο; ώρα τοΰ εαρο; λάμψη, ζω ως ΚυβΓρνητη;, άπτοητος γ.αι ακα ?να ^ τα καλυτέρα χρηματ,στηοια θε,τος, μΡγαλοψ.ιχο; και θαρ,ο((1ε- κα γ -β έ)Λνβέοο. ά. δ ο;, πρώτας παοεχων τα δειγκατα (1»23_ι921) κα1 κατόπιν άνεγνω τής αι.ταπαπνηίτ.-ος και αντοθ.σί- ρ,^ ώς έπ;στνμο; χοηματιστής καί τό σίδερο πολ.τείες καί χωρία. - , , . ας 'λ:' τ? 1ος ω' «Τ2ΐαοχης, βερ ·Α0ηνων. >ο Ήοάκλειτος Νικολαϊ έσφάΕανε καί κατοβασανίσανε <ι- ίυ ητανε τα τοα- μο>·;γος, δημιουογος και μεγαλονρ « ί,-ΐ^ί:-,, Ε·- Λ^λ ,.'.
«ιε ααθαινρ π δα- νΛ-
V
-, , , «
κους Σμ.ιοναιονς άνδρας.
'Λπεβίιοσεν είς Αθήνας.
γοαφίζρται δλη ή περί αύτην γή μέ
ποικίλα καί διάφοοα άνθη καί καλ
λ(,)3ΐίζεται ,μέ τα; χλόας καί τάς
πόας των χόρτων κπ'ι άναβλαστά-
νει τροφή χλοερά καί αλλα πολλ.ά
βοσκήματα διά ζώα καί τή άλ.ηθίία
"■'-αθηδύνει την δρασιν, δταν ό αν
^Οίοΐΐος άφ' ύψηλού μέρου; θεο-
!?εΐ τα περί αυτήν άμπέλια καί π€ (
Οΐβόλια, όποΰ εΓνα, δλα καταπράσι
να άπό δένδρα, ςυτά, χόρτα καί
τού; ρέοντας ποταμούς διά μέσον
ιίιτών, έξ ων θεραπεύεται τοΰ άν
θρο>πον ή μελαγχολία καί ή καρ-
°ίοι κατενραίνεται». '
θά θνμοΰνται άκόμα οί παλαιύτε
0°ι άπό τού; Άδριανονπολ.ίτβς καί
Αδριανονπολίττισσες, την ώραία
(Σιινεχζεται)
χαρα.
'Λλλ.ά τί πιό μεγάλη
σπιτικοθ Σκολειον
γοι-δάκια πού τούς μάθαινε ή δα
σκάλα. | ή ο'γγραςική ίκανότη; αντοί
Οί δασκάλε; στά «σπιτι/ά» λ^ς ε[να, λίαν σΓμαντική καί άξιόλο-
γό.
Ποιός ξέρει δμος, άν τό θέλ^, ό ':{ι1 ?'τανε ΦτιαΥμϊνες γι' αύτη τή γ0:/ Τά έργα αντοΰ χαρακτηρίζον ιγ^_ ^.^^.,^χ «χιτ.«,,Λ
θίός μπορΓΐ νά γίνει άργότερα... δοι7'?ια· Οι Μο π,ολ}ε? «νυπαντοες ται ίπ1 ,-,ολνιια&εία, πνενματ.χή δ. το0 .Ιωάννον έκ Σπάοτης τής Πι
Κόντε.α νά
τό «Κιο,
ανγεια, άσφαλε.α κρισΓως, βαθυτη σ|δία; Μικρδς >Ασία. Μεχά
Κόντε.α ά ρλίΐώσω τό «Κιοΐ ( γ, φ ς η
πεντζόγλειο», σάν βάλ.ανε τή Μ<ι- νε^ κατ" κανονα δεν ε'χανε παι-( τι σννρσεος, προτοτνπία καί τόλμη δ Φ^ε λόν πώ τό ξε έλί Ή βί την λιάδες πολλές γέρους, γυναϊκες καί παιδία, άτιμάσανε βιαία γυναϊ- κες καί κορίτσια μεγάλα καί μικρά, λεηλατήσανε περιουοίες, γκρεμί- σανε έκκλησίες καί άρπάΕανε σκλά ρίτσα στύ σπιτικό τής κονα —Αγ ή ρίτσα στύ σπιτικό τής κονα Αγ γελικής πού ήτανε στό στενό τοΰ Χί^-ισειίι τί)? μητρική; άγάπη; τίς ( ς, ρ μη λοιπόν πώς τό ξε- έπ'.χειρηαατολογίας. Ή βιογραφία άά ί τί)1-, Πατριάρχου λάκια της, δνό σφιχτά μπονρμίχδά ι*, θές δμως οί ψι·-| λον δράσπός τον. "Ετνχεν πολλών κια πλΐγμένα καί δεμένα μέ θαλασ 7-ικέ? άνάγκες, θές τής ζήση;, τούς κο^ άξιολ.όγων τιμητικών διακρίσε- κια πλΐγμέ κί δεμένα μέ θαλασ σιές κορδελίτσες. Στό χεράκι της δίν[ΐνρ δνναμη νά <ρτιάξοι>ν «σπιτι' ^ κα), παράσημον,
ά ή κο σκ°λει
ς ρς χρ ης
κρατοΰσε μιά μικρή καλ.αθουνίτσπ κο σκ°λειο:
μέ τό καφαλτί γιά τό διάλειμα. Τό
φύλαγκα τύν βάσταγε ή νενέ μα;,
πού είχε ανάλαβε] νά σννοδέψϊΐ
Άπεβίοισεν ίίς Αθήνας την 23
πολύ
Αύτά τα σκολειά βόλεναν πάρα γ,ν Ίονλίσν 1967 καί έκηδενθη μέ
τις μανες.
Μικηασιατικήν καταστροφήν έγκα 6ους τους πολλές χιλιάδες "Ελλη-
θίσταται μετά τής πατρικής οίκογε ' νοκυπρίων άμάχων, τούς όποίους
νείας τού είς Έλλάδα κα.1 τελικώς
είς Αθήνας. Τό 1927 εισήλθεν είς
τοϋς Τούρκους τού 1974 γιά τίς...
προγονικές αύτές εκδηλώσει::
τους; Δέν ενοιωσαν προσβολή γΓ
αύτές οϋτε οί μεγάλοι προστάτου
των μικρών καί των αδικουμένων,
πού μέ τα πανίσχυρα μέσα πού δια-
θέτουν, έπρεπε νά μην έπιτρέψουν
την έπιδρομή κατά τής Κύπρου
καί την καταπάτηοι τώ^ βασικών
άρχών καί νόμων τοϋ ΝΑΤΟ.
Φαίνεται δμχϋς πώς είναι άνω¬
θεν γραφτό νά χρησιμοποιηθή &λ-
λη μιά φορά στήν Ίστορία τής
ανθρωπότητος ή ενδοΕ,η μητέρα
τοϋ 'Ελληνοχριστιανικοϋ πολιτι-
ομού, ή αίωνία, ή άθάνστη Ελλάς,
γιά νά γίνουν πιό προσεκτικοί στίς
άποφάσεις καί στά έργα τους οί
μεγάλοι ύπέρμαχοι τοϋ ΔυτικοΟ
Πολιτισμοϋ διότι ή έθνική μας πε¬
ριπέτεια τής Κύπρου γίνεται α-
φορμή νά μελετηθοϋν θαθύτερα τα
αϊτια διά τα όποία έπιΓιΐώκεται ή
καταρράκωσι δλων των διεθνοϋς
κύρους οργανισμόν, όπως τό ΝΑ
ΤΟ. ό ΟΗΕ, τό Συμβούλιον Α¬
σφαλείας κ.ά. ώστε νά έπωφελη-
θοϋν σκότιαι παγκόσμιοι δυνάμε.ς
γά συντρίψοιιν τόν Έλληνοχριοτια
νικό πολιτισμό καί νά Ε,ανασταυρώ-
σουν τόν Χοιοτόν μας.
Βρίσκω πώς είναι άνάγκη, ίοτο-
ρική άνάγκη, νά συγκροτηθή το
ταχύτερο δυνατό ή Χριστιανική Ό-
μοσπονδία τής Εύρώπης. Αυτή θά
είναι ίκανή ν' αντιμετωπίση καί
συντρίψη τάς σκοτίους παγκοσμί¬
ους δυνάμεις.
Όκτώβρης 1974
ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΑΣ
Τδ Δημοσιογραφ ικόν σας όργανον
Ή Εφημερίς «Η ΚΡΙΤΙΚΗ.
ΕΚΥΚΛΟ ΦΟΡΗΣ€Ν
Διευθυντής Χαραλ. Ν. Κωνσταντόπουλος
Γραφεϊα: Πανεπιστημίου Μ τ ηλ. 32.20.836 - 94.62.796
•Η Έπιστήμη είς την ύπηρεοί αν σας διά την προστασίαν έναν¬
τι των κερδοσκόπων τής νοθείας κ.λ.π.
Ή διακήρυζις των δικαιωμότων των κβταναλωτών.
! τιμάς Πρωθιπουργοΰ έν ένρργεία,
Ποία μάνα, €ύκατάστστη καί δτ.τάναις τοΰ Κράτονς. Οΰτος γεν,
ςτωχειά, δέν προτιμονσε νά στρί!νΓ|θο1ς ρίς την ΆρχιεοΓοτπό'τον
/.η τό μικροπαίδι της σ' ενα τέτοιο ι Μάδντον τής Θοανιν.ής Χεοσονή-
μέοο;, παρά νά μπερδενεται οΰλη
την οοα άνάμεσα στά τΐονστάνιη
της, ή νά τή; γυρίζει στά σοκάκια;|
ΟΊ σ.ναφλήδε;, κόβαν* (Ιπό τή|
μπουκιά τονς, πού λέει ό λόγος,
γιά νά οίκονομήσουνε λάθε Σά/>
σον. έτίμΓίκν τό "Εθνος καί την
γενέτειράν το.ι.
ΛΙΙΜΗΤΡΙΛΔΗΣ Λάμπρος τού ...... ^___________
Νικόλαον, έκ Σμτρνης. Άπό(Γοι-| Μ|χΑΗΛ Ιθ". ΚΙΟΥΡΚΤΣΟΓΛΟΥ
> *ννν»νν >ν»νννννν»νννννννννν»ν»
ΓΕΩΡΠΟΥ Ι. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ
ΙτΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟ ΙΔΙΑΝ ΑΝΤΙΛΗΨΙΝ ΞΕΡΩ
ΚΑΙ ΟΣΑ ΑΠΘ ΑΛΛΟΥΣ ΕΗΑΘΑ ΠΑ ΤΘΝ ΠΑΠΑ - ΕΦΤΥΜ
« θεέ μου, κάμε νά γενή ό κόσμος αδελφάς, τό ματωμένα
χέρια του νά Εεπλυθούν οτό φώς ».
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΜΟΥ
(Σινέχπα έκ. προηγοι·μρνον)
τος τής
;λική; Σχολής. Προ!
βατο τό βδομαδιάτικο γιά τό «σπι
τικό» τού παιδιοΰ τονς.
Γι' αντά δλ.<ι τά «σπιτικά», καί | τη ρίογάσθη είς τά Χρηματιστηρια λειτουογούσανε κάμποσα, ήτανε. κά Γραφεϊα τον έ.τισήαου Χρηματι σελήφθη αρχικώς ώς ύπάλληλος Πολτ.κός Μηχανικός έκ Σπάρτης τής Τραπέζης Αθηνών καί ιιετέπει •ιαντα γειιάτα. Πολλές φορές δεν εΤχανε ποΰ νά καθίσοννί καί τα βάζανρ κατάχαμα στανροπόδι· (Συνεχίζεται) τής Πισιδίας την Σχολήν των ΕυΓλ,πίδοιν, όνο- μασθείς Άνθτ-πολοχαγός τοΰ Μηχα στοΰ Αθηνών ΣΤΑΤΡΟΤ ΦΟΤΝ ΤΗ καί κατόπιν τής άναγνορίσε- (ος καί διοοισμοΰ αΰτοΰ ώ; επισή¬ μου Χρηματιστοϋ Αθηνών, ΐδρυ σεν «Ίς Αθήνας ίδιον Χρηματιστη! (Συνέχεια είς την 6ηΥ αελίοα) νικου τό 1931. "Τπηρέτησεν ΜΙΑ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΤ ΠΑΠΑ — ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ — είς τόν Στρατόν "Οταν ό Π" Παναγιότης άπο φάσισε νά άναχοοήσει στήν Πόλη εστειλε αϊτηοη στήν Δημογίροντία νά τοΰ δοτνείοει ή Κοινότητα 75 λ.ί 0?ς (χάρτινες) γιά νά μεταδεϊ στήν Πόλη πρό; θεραπείαν. "Ισως νά ήταν σκόπιμη ή αΤτηοη γιά δό. νειο. Μέ την ενεργεια τον αύτη π θανό νά ϊ(θελ.ε νά διαψίΰοει τού; ψιθνρους γιά την οίκονομική τοΐ' άνεση μετά ·»ούς όμαδικούς έκτο- πισμούς, ή πιό σωστά, τίς όμαδι- κέ βφ.αγές τόν Αομενίιον τό 1915. Πάντως ή Δημογεροντία οννί- δρΐάζει στί; 9)22 "Ιούνιον 1919 (Ιποφασίζιει νά δοθούν ώς δώοο οί 75 λίρρς παχα—Παναγ.ι τη, γιατί επί 25 χρόνια προ<Τί'<τ.ερ« τίς νπηοεβίες τοΐ' στήν Κοινότητα ώς ίερέας της. Ή άπόφαβη αυτή, φέρει τόν αριθ. 27—1)9)22 1ου νίον 1919 καί είναι ■/< στόν Κώδικα τής Κ·. , ^ σκίν ποί< (ΐέί?ε, τό άριβμ. 383 Γ^νικά Άοχεία τοϋ Κράτονς. (Ζνν—!ζτ*αι) ένη Κ«
Σάββατον 12 -Οκτώβριον 1974 'Έτο; 49ον _ Άρ,θ. φύλλον 2277 ΤΙΜΗ ΦΤΛΛΟΤ ΔΡΑΧΛΙ. 3ΙΛ0ΚΤΗΪ1ΕΙΣ -
Κ_
ΧΑΡ.
ΥΠΒΓβΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΠΣ
.-ΑβΗίίΑΙ — Τ8_.
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΝ
ΧΟΡΙΣ ΟΞΥΤΗΤΕΣ
Ή χώρα εοήλθε κοί επισήμως
πλέον σέ προεκλογική περίοδο.
Ό αγών γιά την κατόκτηση τής
έΕουσίας, μέ τόν δημοκρατικώτε-
ρο τρόπο πού ύπάρχει, Θά είναι
σκληρός — θέλομε νά έλπί&υμε
υπό την έννοια τοϋ εύγίΛοϋς ου
ναγωνισμοϋ.
Πράγματι, καιρός είναι νά επι
κρατήση κοί στήν Έλλόδσ ή εύ
γενής πολιτική αμλλα, ό συναγω-
νισμός γιά την άπό καί πρός
τα ,δ»ά<ρφα «(ρμματα προσέλκυ ση των ψηφοφορίαν διά των προ γραμμάτων καϊ των έργων καί ό- χι διά των όΕυτήτων των κενών λόγων καϊ τής βίας. Όλοι γνωρΚομε πόσο άκριβά έπλήρΐι»ε ή χώρα μας τίς πολι τικές όΕύτητες, όπό τό 1821 έ- ως σήμερα: Οί πολιτικέο άντιθέ- σεις έστειλαν στήν φυλσκή τόν .β$96δ;υρο Κολοκοτρώνη, έδολο- φό/Γοαν τόν Καποδίστρια, έστει- λαν στήιν φυλακή τόν Χαρίλαο Τρι κούπη (έδώ καί ή βασιλική αύθαι- ρεσία έπαιΕε τόν ρόλο της), άνα θεμάτισαν ιόν Ελευθερία ΒενιΖέ- λο καί τόν έΕώρισαν, εδημιούργη¬ σαν την Γνίικρασιατική τραγωδία, έοτειλαν στό άπόσπααμπ τούς «έ ξη», έφερον την Έλλάδα στό χεϊλος τής χαταοτροφής μετά την όπελεοθέρωοη κλπ., κλπ Τα πολιτικα μας ήθη υπήρξαν, άδικαιολόγητα πολλές φορές, οκλη ρύ οί πολιτικοί μας άγώνες άπό έντονοι έως άγριοι καί τα πάθη ά νυποχώρητα. Γιά ποίον λόγο δρα- γε; Ίσωο διότι είμεθα λοάς πού έκ φύσεως ρέπει πρός την πολιτι- κή ϊοως διόιιεϊμεθα συνοιοθημα- τικοί καί τό ουναίσθημα επι κράτει έναντι τής λογικής' ϊσως. άκόμα, διότι δέν έδιδάχθημεν τίποτε καί άπό την πολαιοτέρα ίστορία μας, ή όποία εϋγλωττα ομιλεί γιά τίς όλέθριες συνέπειες των πολιτικών άντιθέσεων στόν άρχαίο έλληνικό Ό έατρί^ Χρυσόοτομοςθεοδωρίδηα Πρόεδροα τοϋ Νοσοκομείου Λοιμω- δών Νόο«ν Αθηνών Μετ" ευχαριστήσεως πληροφο- δρου τοϋ Διοικητικοϋ Συμβουλίου ρούμεθα ότι, δΓ αποφάσεως τού Οπουργοϋ Κοινωνικών Ύπήρεσι- ών κ. Ανδρέα Κοκκέβη, δημοσιευ- θείσης είς την Εφημερίδα τής Κυ- κόσμο. Καθώς όδοεύουμε δμως καί πά-' βερνήσεως λ- πρός των1 κοιΊ/οβουλευτυομό της ίατρός καί τοκτικός συνεργά- ΌΟ ΠΠΡΠί*1 Λλπι /Α —■ >..α. —____Α._ (
τοϋ Δημοσίου Νοσοκομείου Λοιμω-
δών Νόσων Αθηνών.
Ό κ. θεοδωρίδης διετέλεοε επί
σειράν έτών Διευθυντής των μέγα
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΒΗΙΣΤΉΜβΝΕΕ ΚΑΙ ΛΟΙΟΟΙ ΔΙ ΑΚΡΜΒΚΤΒΣ ΒΚ ΤΟ1Τ ΑΛΥ3}«-
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝ(«Ιΐθν. ΒΙ*Ο ΚΑΊ ΜΚΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑΖΤΡΟΜΙΝ.
ΚΑΙ ΒΠΑΓΓ»ΜΑΏΚΗ Σ·ΤΑεΙΟΔι·»αί»ΠΑ ΤΟΝ
Υπό τού Μικβοεηατβυ ίεσρβϋ ΧΡΤΙΟΜΌΜατ* Α.
ΟΑΟΙ
σωμε, ότι τα πολιτικα μας ήθη
έπιβάλλεται νά ήμερέψουν, οί δέ
όΕύτητες νά έζοβελισθοϋν άπό την
πολιτική μας κονίστρα' διότι, άπό
αύτές, δέν κερδίΖει τελικά κανείς'
ή μάλλον κερδίΖουν πάντα οί
έχθροί τοϋ κοινοβουλευτισμοϋ.
Μία ματιά στίς χώρες έκεϊνες,
στίς οποίες άψογα λειτουργεϊ τό
κοινοβουλευτικό ούστημα διακυβερ
νήσεως (όπως π.χ. ή Αγγλία).
ό γνωστός Μικρασιά- λυτέρων Νοσοκομείων των "Αθη¬
νών, τοϋ Πειραιώς καί τής θεσ-
της μας κ. Χρυσόστομος Θεοδωρί- . σαλονίκης καί προσέφερεν είς ταϋ-
I
δης, άνέλσβεν κοθήκοντα Προέ-' τα πολυτίμους υπηρεσίας.
Κλπρονομΐά...
ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ
τΗοθΐ ή έπιθυμία νά γίνο> δά-
σκαλος.
Τό είτα έ'να (έοάδυ, «την ωρα
ΔΑΝΙΗΛΙΔΗΣ ΧαΓΟνσ ι,τος οί ιν.όν Γραφείον,
τοΰ Δτ,-μητρίου, έκ Μαδύτου τής Απεβίωσεν εί; Άρήνας τό 1961.
ΐς. Πάπα; καί
λεξανδρείας καί πά ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙΔΗΣ Ιωάννης
ση; Άφοική;. Έφοίτησεν άοχι- τοϋ Πανανιώτου έκ Τραπεζονντο;
, /.ώ; ίίς τα λαμπρά Κοινοτικά Έκ τοΰ Πόντον. Άπόφοιτος τού ίστο-
! παιδευτήρια τή; γενετείρας τον, οικοΰ Φροντιστηρίου τή; γενετεί-
I
τα όνομαστά Γαϊτανάκεια καί κατύ οας τού (Γνμνάσιον). Άριστοϋχος
ι πιν είς την Σχολήν τοΰ Στανρον τής Ίατρικής τοΰ Πανεπιστημίου
των Ίεροσολύμιον, έξ ής καί άπε Αθηνών. Κατά την διάρκειαν των
ψοίτησεν άριστοϋχος. φοιτητικών τον σποιδαιν διατελε¬
ί "Ολίγον πρό τή; άποα-οιτήσεώ; σε Βοηθάς είς τό Νσοκομεϊον Άγί
Ι τού, έχειροτονήθη Διάκονο; τής Ά άς Ελένης Αθηνών -/αί μετέπειτα
] γίας Πάλίοις καταταγείς εί; τού; εσωτερικάς Βοηθός είς τα Νοσο-
1 άδελφούς τής Άγιοταφική; Άδελ κομε'ϊον Άνδρέου Συγγροΰ διορι-
τό καινούργιο σκολιαρόπονλο, ίσα'' φότητο; καί αργότερον διωρίσθη σθείς ώς τακτικός Βοηθός τοΰ αύ
πολλά μπορεΤ νά μας διδάΕη. Καί | ^
νά υάς βεβαιωθή ότι, προσαρμο-
Ζόμενοι κι' εμείς πρός τα πολιτικα
ηθη έκείνων. σημαντικά θά ώφε-
ληθοϋμε.
Σήμερα περισσότερο, άπό ό-
ποτεδήποτε όλλοτε, ή χώρα μας έ
χει την άνάγκη τοϋ κοινοβουλευτι¬
σμόν τοϋ κοινοβουλευτισμοϋ έκεί
νού, όμως, πού είναι ύγ;ής καί
στον; γονεις μόν.
Παλιά σννήθεια κι' αυτή τής Σμύ
ρνης. Την ώρα τον φαγητοΰ, ποΰ
σνγκ.ρ>τρονότανε δλ.η ή φαμήλια
με τό σκολειό-
Πηγά κι' έγώ μαζύ τονς. "Ηθε-
λα πολύ νά δώ σπιτικό σκολειό άπό
κοντά, γιατί έγώ δέν είχα πάει
"/αί α" ετρωγε ή πίριέργεια-
Στό «σπιτικό» τής κυνα—Άγγε
λικής, μαζευύντουσηιν δλα τα μι-
Γραμματεύ; καί μελος τής θίκονο τοΰ Νοσοκομείον, κατόπιν διαγωνι
<τμοΰ, Μετά την σνμπλήρ(ι>σιν τής
Βοηθόν
μ
στό τραπέξι, λέγανε ί>λα τα περι-( υ,γϊι τή; "Αγιας Κατΐοίνας κι' άκό
στατικά τή; ήιιέρας, Ι μη έρχόντουσαν κι' άπό άλλου; μα
Ι Ή μητέρα ήθελε νά πή γιά τίς χαλάδες, γιατί είχε 6γάλει καλό
σ;:ανταλιές τίΛν παιδιών. Νά τα δνομα.
ματατρψε, στόν ,-τατέρα γιά νά τα "Ηταν ιενα χαμηλοτάδανο σπι-
, νουθετίππ. Γιά την άκρίβεια, πώς τάκι τριγυρισμένο άπό άγιοκλήμα-
, χάλασε την παγκανότα καί δέν ε- τα. "Οχι πολΰ εΰούχωρο, ήΐκιρνε
χει μεταλίκι. Καί κανένα ξόφποσο δμως κάμποσον; μπάγκονς καί κ«
παράπονο γιά τα πεθεοικά..
Ό πατέρα; πάλι διηγότανϊ τ
να—δυό μπακετάκια.
Πάνω σ' αύτά εΓδα νά κάθονν-
>„ _ . . , . ν^ .κιΐίΐ,ΐΛ, ,ιιιλι υιιγυκινί ι ιιΐίΐυι ο ι«ιχ« ιιοιι τα καοουν-
Λειτουργει αψονα που αναδεικνύει >■> - - - — ■ » « . .
ΚΙ * * ' υνυικ.ικ.νυι.1 ^ αχ,σφΡρισια τού τσαρσιου. Παντα ται ήσνχα—ήσνχα τα μικρά σκο-
τους ίκανούς καί έχέφρονας καί κεσάηα είχε τό μαγαζί, γιά νά μή λιαοόπο.Λα -/αί ν' άν.οΰνε μέ ποοσο
πού ήμερεύει τα πολιτικα ήθη καί Ι
δέν τα έΕαγριώνει. θά τόν έχωμε
αυτόν τόν κοινοβουλευτισμό; Εάν ' Ο! αντοε; στούς καφενέδ'ες δλο προινή ποοσε^χή, πού λογαριαζό-
ναί, τόσο τό καλύτερο γιά την ' "α<ι υαθαίνανε κανρνα νέο πού έν- τανρ άπό τα ποωτα μαθήιιατα. .-..,_ , . ι διέφεοε τούς σκλαβωμένους "Ελλ.η Την ΐποδρχθηκε ή κονα—Άγγε Ελλάδα και τους πολτας της" εάν' ^ - ^ ' '.,', < < * < 1 Ι νέ;. Λικη, ιιε χαμογ*λα και χαδια για πολλά. Ή περισσότεοη δ- χή τή δασκάλοι τού;. μ«ς κοτ«6?ντα τοΰ πατερα ήτανε Τό ποίοινό έκεϊνο, ποΰ πήγε ή για τα αιιονια «πολιτικα». Μαρίτσα, ετοιμαι_οντουσαν για την Άπό τό ερχόμενο φύλλο θ' άρχίσει νά δημοοιευεται ' «ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ· (τέταρτο μέρος τοϋ μελετήματο*: «Στις Παρυφές Ι Έπταλόφου») τοϋ διακεκριμένου συνεργάτου μαα κ. ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΥ »ΦΦ»θ»»»»»»θθθΦ»»θ···»»»»θθθθ»θ»Φ·Φ»·«>»··ε)«)»
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Η "ΜΙΣΤΙ: ΤΙΤ ΒΕΙΥ
Τοϋ συνεργάτου μα^ κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου
θητίία; τού ώ; έπιβήμου
τοΰ Καθηγητού, αειμνήστου ΓΕΩΡ
ΓΙΟΤ ΦΏΤΕΙΝΟΤ μετέβη είς
Παοισίου; δι' εύουτεοας σπονδάς.
Έκεϊ Λροσελήφθη ώς Βοηθός τιΐ,ν'μιά βάρβαρη νομαδική φυλή, πού
Έργαστηρίο>ν τοΰ Νοσοκομπ'ου καταγότανε άπό τή Μογγολία, μέ
τού
είς τό
τιιημα τού
ΠΑΠΑΣ καί ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕ-
ΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ έκ
Μαδύτου Άνατολικής Θράκης.
ΣΛΙΝ ΛΟΤΤ
Μεντεσέν ντε; Οπιτό ΜΙΛΙΑΝ.,
Παρέυίΐνεν εί; τό τμήμα τούτο πέ
ραν τής διετίας τεληοποιονμενος,
έπανΓλ.θών δέ είς Αθήνας, διορί
σθη Επιμελητάς τον Δεραατολογι
κου Ιατρείον τον θεραπεντηρίον
"Αθηνών ΕΤΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ καί
μ·~τά την αποχώρησιν τον Διενθνν
τον Χριστοφόρον Δονκα, διωρίσθη
ιΔενθνντής τον Τμήματος τούτου.
Μετά την λήξιν τή; θητεία; του
ώ; Διευθ.ντοΰ τοΰ τμήματος τοΰ
ΕΤΑΓΓΕΛΙΣΜΟΤ. διωρίσθη Δ.
[υθυντής τοϋ Δερματολογικον Ια¬
τρείον τοΰ ΠΙΚΠΑ "Αθηνών. Με
τα ταυτα ανεκηρύχθη Διδάκτωρ τού
Στά κρνφά (ρέρνανε παλιολλαδί νά ?εθαρεψει. Την έ'βαλε κντά σ'
τικε; έφημερίδες πού γινόντουσαν ενα άλλο κοριτσάκι, πού ήθερα πώς
| άνάρπαστΐ;. καθοΐ-τανε καρσί μας κι' ήτανε ά- ου Ίεροσολύμων. Μετ" εΰδόκιμον
Πανεπιστημίου Αθηνών μέ βαθμόν
αρίστα (194Λ). "θταν άνέλαβεν
,ς Έπιτροπής τού Πατριαρχεί τί1ν Διεύθυνσιν τοΰ
2.'·γγρου ο Καθηγητης αειανηστο;
δχι, τότε σημαίνει δτι τίποτε δέν
μας έήίδαξε τό παρελθόν. Ή
δημοκρατία καί ό κοινοβουλευτι
ομάς είναι όδήριτη άνάγκη νά Ζή τηοόττουλο, πού είχε καπνοπωλίίο Άμεσος πήρ* καί κεινη τή θέση ™ Ίεροσολνμων μετέβη είς Άλε- πιβτηιιονικο^ συνεργατη; τοΰ Νο-
, ^ ,..>.» . ..„ . , ΐ^..χ«^.........; .'.___»___-.α_ _;_ -ι σοκοιιποΐ' αυτού. Διετελεσρ ρπιαηΓ
ση, νά επικρατήση καί νά μοκροη-
μερεύση στήν Έλλάδα, διότι αυτή
ρ; ρ μς
ι- Ποίος βέν ηξϊοε τόν Κωστή Σω χώοιστες φ,λενάδες.
ή όλ ύ ί λί Άέ ή ί
| στό Φοαγκομαχαλά. Αΰτός ή(ΤΕρνε της στήν
, κατσηφιά Άθηναίικες έΐρηαεϋίδες. παραίτητη
Γιά νά μή πιαστΐΐ δμίος στά χέρια ποΰ καί πού, γιά ν
είναι τό ποΑίτευμα καί ό τρόπος κανενός τό φΰλλο, είχε ενα ξέχω ρίσματα.
διανονίαν τοι!, είς την Άδελφότη Παναγιώτης Φιοτεινός, εγένετο έ-
---------.....1- -----ργάτης τοΰ Νο-
Διετέλεσε έπίσης
Δερματολογικής Έ
παύονν ά νιθι- χΡ'Οθτονηθείς σννάμα είς Άρχωαν νοσετος και Αντιπροτδρο; τή;
δρίτην καί προαχθα; κατόπιν εί; ΔερματοΛΐγκή; Εταιριας^ Αθηνών.
.τι^Ί Γν^λΙ ΙίίΙΙΙΙ ||| 1/[υΐ| ^ » Γ ■;» ------'— , ^ ^
εδρα κρατώντας την ά ςάνδρειαν καί εγκατεστάθη εί; τό σοκομπον αυτού,
άοίδα, χτνπώνα; την, κλΐμα των Πατοιαρχπον ταύτης, ΙΙοοεδρο; της Λ
διακυβερνήσεως ηού άρμόίει στήν
χώρα καί στόν λαό της.
Παϋλος Κωνοτανινίδης
ρο γοαφιάκι ποΰ τού; έβαζε -/αί —"Οοθια δ?.α τα παιδία, αώνα Πρι»τοσύγγελον. Δράσας πολλα-
τήν διαδάζανε επί τόπον. ξε δννατά, ποοσεκχή! ΧιΤ); "/.αί παοασχών πλ.ίίστα; όσας
Άμα εγινα πιΛ σκολκτρόπνολο Μέ τό δεξί χέρ, -/αί τα τοία 6α πολντιμον; ίιπηρεσίας έκ.εϊσε, προή
χτνλάκια ένιομρνα. Έμπρό; .ιρώτ« Χ»1) «5 Μητροπολίτην Άξώμης έν
Ε Β Ρ Ο Σ
Ό ποταμός της θράιιης
Ύποστρατήγου έ.ά. ΑΓΓΕΛΟΥ ΓΕΡΜΙΔΗ
πήρα θέση στή κουβέντα «την ω-
ρα τοΰ τραπρζιοϋ>: κι' ελ^γα κι" έ
γώ τα πβριστατικά τή; ημέρας
μου. Βεβαία τα δικά μόν ήτανί
γύρω άπό τό σκολειό. Στά δέκα
λόγια ομος πού ε"λεγα τα έφτά ή'-
τανε παινέματα γιά τόν δάσκαλό
άρχηγό τους τόν Ρουγίλα, Εεκι-
νήσανε άπά την κοιλάδα τού Βό·-
γα καί πολεμώντας δγρια ύποτά-
Εανε τούς Άλανούς, τούς "Οστρο-
γότθους καί τούς Βησιγότθους,
δημιουργήσανε ένα κράτος λη-
στών. έπιδρομέων καί, άπειλών-
τας να είσβάλουν άπό τόν ποτα-
μό Δούνοβι στή βυ2αντινή αύτο-
κρατορία, ύποχρεώσανε τόν αύτο-
κράτορα Θεοδόσιο Β' νά τούς πλη
ρώνη φόρο. Μετά άπό 78 χρόνια,
ό διάδοχος τοϋ Ρουγίλα, ό Άττί-:
λας, συνέχιοε τίς ληστρικές έπι-
δρομές του πρός τα δυτικά κα'ι
εξηνάγκασε τίς δυό αύτοκρατορί-
ες τοΰ Ρωμαϊκοϋ κράτους: Άνα-
τολική κα'ι Δυτική, νά τοϋ πληρώ-
νουν έζευτελιστικά φόρο ύποτε-
λείας. Οί ίοτορικοί άποκαλέσανε
τόν περιβόητο άρχηγό των Οϋν-
νων,
θεού
τόν Άττίλα, «μάστιγα τοΰ
, γιά νά χαρακτηρίσουν οάν
Κατά τα ετη τή; κατοχής, διίφν
γεν μετά τής σ.ζύγου του είς Μέ
σην Άνατολ.ήν ένθα αμα τη άφί-
ξ:ι το. διωρίσθη υπό τοΰ Άνωτά
μέτωπο "Ολα μαϊί! «Πάτ-ν Λκτ-,σσι-νια καί κατόπιν διαποιμάν- Τ0ι> Τγειονομ^οϋ Συμβουλιον, Δι
έν τοίς ούοανοίς...» Στή ^ω; τής χε,ρενονση; τότε έπαρχί "'θνντή; τοΰ Αντιαφροδισια/οΰ ά
στιγμή γέα.σαν τή κάααοη οί „«- άς τού Σονδάν, ίδρετ'.ων πάντοτε νώνος, με τον βαθαον ΛοχαγοΟ.
ράτονες φωνονλε; των "παιδιών, είς ΧΑΡΤΟΤΜ, εξελέγη Μητροπο "-το ™ν ΑνΥΛο Στρατηγόν Ια-
προφέοοντας κουτσά στοαβά τίς λίτη; Λεονταπόλεος μέ έδραν την τοον ,5" ΛΙ^ *αι «νΖΡονως, 6α
. ;:,. " " ποχ,ν Ζαγαί:ίκ ένθα ποιαάνας ταύ ση ^ιδικής διαταγή; διωρίσθη οεις, έκκλησίες, μνημεια και λέη
Τό μεσημέρι σάν σκολάσανε ήρ την επί 25 ετη, έπέδειξεν σπαν(ον —σηγητης^και Γραμματεύς τοκ^Α λατοϋσε κάθε κινητή περιουσ.'α
Περάσανε χίλια έΕακόσια χρο μεταφέρανε οτήν Άνατολία γδυ-
νια, άπό την έποχή πού οί ΟΟννοι, τούς. άρρωοτους, πεινασμένουί;.
Τόσο μέ τίς έπιδρομές — τό Εανα-
γράφω — όοο καί μέ την όνομα-
σία πού οί ϊδιοι οί Τούρκοι έδώσα-
νε στή διοχωριστική γραμμή, πού
αύθαίρετα χαράΕανε, μεταζύ βορει
οανατολικής καί νοτιοδυτικής Κύ¬
πρου — δηλ. τουρκικής καί έλλη-
νικής — Ή όνομασία τους είναι:
Γραμμή Άττίλα Β».
Γιατί οί Τοΰρκοι τοΰ 1974 τολ-
μήσανε νά μιμηθοϋν τίς βάρβαρες
έπιδρομές των Ούννων καί νά...
τιμήσουν τού Άττίλα τό δνομα;
Μήπως γι6 νά θυμήσουν ατόν αίώ-
να μας πώς είναι άπόγονοι των
Χιούνγκ — Νού τής Μογγολίας,
πού Ζούσανε έκεϊ τόν δεύτερο πρό
Χριστοΰ αίώνα καί κατεβήκανε ϋ-
στερα στήν κοιλάδα τού Βόλγα
άπ' δπου. μ* την όνομασία Οΰννοι
ζεκινήοανε στά 375 μ.Χ. γιά τό...
έκπολιτιστικό τους έργο;
Κα'ι νοιώθουν, άντ'ι ντροπής,
περηφάνεια γιά την καταγωγή αυ¬
τή; Μώ... ποίος έχει τώρα διά-
ένα εΐδος θεομηνίας τις έπιδρομές θέσι νά κρίνη κα'ι νά κατηγορήση.
το*/ ο,-ό Βαλκάνιο κα'ι την Εύρώ-
πη, δπου πυρπολοϋσε πόλεις, χω¬
ρία, δάση, άγροτικές έγκαταστά-
| μου. Τό πρόσεξε αντό ό πατέτας
καί έ'να βράδν μοΰ εΐπε:
«Τόν άγαπδς πολύ, παιδί μόν
(Σννέχεια έκ προηγούμενον)
τΗταν τόσο ώραία ή παραποτά-
μια περιοχή τοΰ Έβρον, ιδιαιτέρα
στήν Άδριανούπολι, ώστε ό
Γερμανός Ίστορικός Χάμερ, ό ο¬
ποίος εγραψε την ιστορίαν τής
Όθιομανική; Αύτοκρατορία;, λέ¬
γει τα εξής γι' αυτόν, π€ριγράσ;ον
τας τίς φι,σικές ώμορφιέ; τής Ά
δριανονπόλεως: «...Τρεϊ; ποταμοί
περιβρέχοΐ'ν την Άδριανούπολι, ά¬
πό τού; οποίον; ό "Ε6οος κνλά τα
νερά τον άνάμεσα σέ ροδώνες καί
χυδωνιώνες, μέ τα άνθη καί τούς
•/αρποΰς των οποίον παράγετα, τό
άριστο ροδέλαιο, ποί> άμιλλάται με
τό Πεοσικό, τό άριστο ρδόστομα,
πού «Τναι έφάμιλλο μέ τό Αΐγυπτια
κό, τα κνδωνόπαστα, ποϋ προ6άλ-{
λοντα μέ τα τής Άμασείας καί
τα ζακχαρο'ιματα. πού είναι δμοια
μέ τα τής "Επιφανείας καί τοΰ Ι¬
κονίου. ■»,
Καί ό Ίγνάτιος Σαφάρογλον
στήν περιγραφή τού τής Άδρ)πύ-
λεοις τό 1760, έξι,,μνώντας τίς πά
ραποτάμιες ώμορφιές της, λέγει
τα εξής: «Περί τούς ποταμοΰς τού
τους καί μετα?ΰ αυτών, είναι πολ-
9τ στό σπίτι ή Μαρίτσα μέ κατα-
κόκκινα μάγουλα, ^αναμένη «πό
τό τρέξιμο κι' άπό τή χαρά
ζήλον καί
τα.
Την 21ην Ίον'.ίον
πανηγνριχής ψήςροι
1339 διά τή;
των έκλεκτό-
τόν δάσκαλό σον, δπο; 6λέπ«, Την ΰ.τοδεχτηχε άπό τό δρόμο πΑ1,ΠΤ
ή μητέρα μέ καλοσορίσματα καί ρων εζε/.εγη ΠΑΠΑ Σ κηι ΠΑΤΡΙ
έκείνη έξοχική τοποθεσία, ποΰ ή-
ταν στήν δεξιδ αχθή τοΰ "Εβρον,
άμέσως πρίν άπό την σνμθολή σ"
στήν όποία πηγαίναμε έκδρομές
τό καλ.οκ.αίρι καί ίδιαίτερα στί; 6
μποάβο, αύτό είναι τό καθήκον κά
παινια·
θ« παιδιοΰ. Ό δάσκαλό; είναι _
δεύτερο; γονιός. Αΐΐτό; άνοίγε( τα ΚαΑε τι
μάτια των παιδιον καί τα μαθαί- λο το σπ!τι
αυτόν τον παραποτάμου τού "Αρδα,' νει νά βλέποον μέ τό φός τής μά
θησης Αύτάς άγοινίζεται νά σάς
κάνει χρήσιμονς άνθρώπονί. Καί
Αύγουστον, έορ.τή τής Μεταμρίρό ενα πάσα πάνω σ' έμάς, ποΐι γιά
σεως τού Σοτήοο;,ό'πως θά άναφέ ν.ακιά μα; μοίρα, είααστε νπόδον
ΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔ1ΈΙΑΣ υπό
τί μνρίζει, οδ τό ονομα ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ό Β'
Τί μνοον ^ν °έ τω καταλόγω διαδοχής είναι
διές είνα, αύτρ; καλέ άπό τό σκο έ,ιατοστός δωδέκατος (112ος), ά-
λειό!!!
εξαίρετον δραστηριότη νωτάτο,. 'Τγίΐονομικοϋ Συμβουλι¬
ον· "Ηδη απεχώρησεν πάσης Δημο
σία; 'Τπηρεσία;, εξασκών μόνον
εϋδοκιμώτατα τα έ.τάγγελ.μ-α αυτόν.
Διακεκριμένος Δρρματο/.όγος -—
Άφροδισιολόγο; Αθηνών διατη-
ρών Ιατρείον επί τή; όδοΰ Γ' Σε
πτεμθρο^ 69 καί άνήρ έξόχων ήθι
κων καί πνευματικήν προσόντων.
Γαμβρό; επί θυγατρί, τοϋ διαπρβ
τε θ·-θ(τιλ.ώς ποιμάνας καί ενκλ.εώ;
Έκείνηβμως τής ξέφνγε τοεχά παραμείνας, ώς Πάπα; καί Πατρ', πον; Δικηγόρον τή; Σμύρνης
τη κι" άπό την πόρτα μοΰ φών'αξε, "0ΧΚ «= τόν θρόνον τοΰ Άγιον των Αθηνών Αντ.προεδρον
δΐίχνοντάς μόν την πλάκα πού κρα Μα?κο.·, πολλα θε επιτνχο)ν νπερ
και
τής
Βουλής καί 'Τπουργοΰ Κοινωνικής
πιό κάτω λνεπτο,αεοέστίρα. ι λοι στόν Τοΰρκο, κοατά την ψνχή τοΰσε θοιαμβευτικα:
ρω
Οί δύο δχθε; τοΰ "Εβρου συνδε μας Έλληνική, μαθαίνοντάς μας
όταν μέ ενα ώραϊο 12τοξο λίθινο την ίστορία τή; ,-ιατρίδας μας, πού
γεφΰρι, τό όποϊο ήταν γνιοστό μέ είναι ή πιό μΐγάλη χι' ή πιό
τό ονομα «Καινονργιο γεφΰρι» .-τού ξη.
είχε κτισθή τό 1839—1840, στήν Τα αάτια τοΰ πατέρα, θυμοϋμαι,
θέσι τοΰ παληού ξΰλινου, πού είχί τρέξανε στά τρλρυταΐα λόγια κσί
καταροεύσει δυό χρόνια ένιορίτε- τα
ρα, ΕΓχε μήκος 234 μέτρα καί πλά γιά νά μή τα δό.
τοΰ "Εθνους καί τόν πιστών τής
αφρικησ!
Ό Προιθιεράρχη; ΧΡΙΣΤΟΦΟ
ΡΟΣ, ΐιπήριξεν σπουόαία καί άξιο
καί ήθική
άπέριττος,
γρήγορα —· γρήγορα
/.ωτατοι και χοοιεστατοι μαχτσε-
δ ί
Δέν ηθελε ποτέ
σάν σκλάηΌι, γι'
τος 8 μέτρα καί κάτι, τό δέ κατά
στρομά του ήταν κυρτό ποός τα ά
νο) κατά τόν διαμήκη άξονά του εί; τόν πόνο τού κρυφό.
τρόπον ωστε τα μεσαϊα τόςιχ του Σέ μιά άπ' αύτές τίς οίκογενει
ήταν μεγαλΰτερα άπό τα άκραϊα, ακέ; κοι^βέντε; ήτανε, πού χωρ'ις
—Κΰτα! Κι<τα! Ή μαυρόπλακα ήτανε γεμάτη μεγάλα μικρά κακοφτιαγμένα κου λούοια. πρόσρκτος πνευματική —Ξέοεις τί είναι αύτά; μέ ρο')τη προσοπικότης, σε, έγώ μ'ίτη "Ολο τό χρόνο τόν πέρασε ή Είς πάνττις αγάπην καί καλωσύνην. Μαρίτσα στό«σπιτικό:> ζουγραφίζον ή δέ θ?α -/αί μόνον τής σεβαστής
δί φυσιογνωμίας τον, έπέβαλίν είς
σφόΖοντας καί σκλαβώνοντας τούς
άμαχους πληθυσμούς. Τα ληστρι¬
κά στίφη τοΰ Άττίλα ένίκηοε τέ-
λος ό Ρωμαϊος ϋπατος Άέτιος
στά Καταλανικά πεδία, — Καμ-
πανία Γαλλίας — βοηθούμενος καί
άπό τα στρατεύματα των γερμανι-
κών βααιλείων τής δυτικής αύτο-
κρατορίας. Άπό τότε — 451 μ.Χ.
— οί Οΰννοι διασκορηκιτήκανε κα'ι
χάθηκαν άπό την Ίστορία άναμι-
δποίς άλλιος τ* σι»νρ6αινε καί μέ ό καλά ν.αλά νά τό καταλάβο, πετά
λα τα άλλα γεφνρια τή; πόλείος, χτηκα κι' ε^α τα λόγια. νι
έκτό; άπό τό μεγάλο γρφνρι «Μι- «—Θά Υ'νο δάσκαλό; πατίρο,
χάλ — Κιοπροΰ» επί τοΰ ποτα+ιοΰ τό θελω πολΐ».
νά νοΐο')θο>ιμ·?
αύτό -χρατοΰσε τα? κουλουρακια, σκέτα και με _ _ _
πλα μπαστοννάκια, πού σιγά —σι πάντας μέγαν σεβασμόν και θαυ-
καθαρά μασμόν. _ ψ , _ , ...
, Ώς Έθνάρχης, φλογερό;, τολ.μη Τ0υ Νικόλαον, εν. Σμυρης. Απο-,
- -■- - οός, ένθουσιόδης ίμπνέων έαπιστο Φοι~? τίί; Εί^γγελικής Σχολής τ.λα. Αφορμη μοϋ δώοανε οί
ν8·'- Αλ<Ρ' Τούντζα. Στό μέσον τοΰ γεφοοι- ήταν καί τό πιά ΰι|»ηλό ση- καί στή πρός τόν κατάρ ροι-ν πλευρά τον, ΰπήρχε ενα; λίθι νά σέ καμαρο')σ(,) δάσκαλό χρεια- "*ς καί κήποι, στού; οποίον; είναι' νο; θολωτός έξώστης, κάτι σάν ζούμ·~νο στύν κόσμο ν αί στήν πα- νατοικία, καί σπίτια -/αί ευποπτα ' κιόσκι η τσαρδάκι, πού τό λέγανε τρίδα. νεοά άναβρυτΓ/ίά, διά τέρι|'ΐν καί «Κον,μπέ», πού σημαίνΐι θόλος, Είναι ΰμος πολύ γρήγορα παραμΐ'θίαν τΛν κατοίκων, ρχουν κατ' άλλον; «Ντονχουλιέ», πού ση τέτοια δνσκολ,α σχέδια. Ή νη δέν εχει κατάλ,ληλο σκολειό. Ο, α, ι, ν καί ε μα δέλ.τα, λόκληρο σάν σχολοΰσε Άγωνία μεγάλη νά πάει διαβασμέ έκεϊνος, άγκαλιάζοντάς με "Αμπο νΓ> στο σκολειό. Ταπίρνε άμέσως
τε γνιέ μου νά τ1 άξιώσει ό θεός "Τ1 ττ·' λίΥηνε κι> "{ττο τ<' νίιι1^ε Προνοίας, αειμνήστου ΑΝΤΩΝΙ- ΟΤ ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΘΗΝΟΓΕ- ΝΟΤΣ, ατε νιμιτευθείς την κατά χθέντες μέ τούς δλλους λαούς θνγατέςα αυτόν Τής Βαλκαν.κής Χερσονήσου καί (Λιναν) και γαμ . βρός έ.-ι' άδελφή τοΰ εξαίρετον έκ Της ΕυΡωπ[ι0· ΐς Λογοτέχνον καί αρίστου ( Μέ την έθνική μας περιπέτεια λειτουργοΰ, τοΰ Διενθτ·ν ρτήν κύπρο καί την ποράνομη είσ- τοΰ τού 'Τπονογείυ Κοινιονικών 'Τ ο . . Άντωνί- η ° αυτη των τουΡΚικων στρα- I τευμάτων τόν Ίούλιο τοϋ 1974, ι θυμήθηκα, θέλοντας καί μή τίς έ¬ πιδρομές των Οϋννων κοί τόν Άτ- κα- θεμιστοκλεους ου Άθηνογέους. ΝΙΚΟΛΑΊΔΗΣ Ήράκλίΐτο; "Αμποτε παιδί μόν, μοΰ α βήτα γά σύνην καί αισιοδοξίαν. Ω;' Λενί- Σμύρνης. Μετά την Μικρασιατικήν λοί μας ούμμαχοι- στό ΝΑΤΟ, οί τα σπίτ, ό τη;, λιτύ; καί άσν.ητικύς, σννεπής καταστροφήν εγκατεστάθη είς Ά- Το0 τό(χ> έ τ,ς 6όρβαρες λ.
ή Μαοίτσα ε!- δ,τ, ακραδάντως πιστεύει «αί θιΊνα; κηι ησχο^.ηθη με χρηματι-, _
η «ιαοιτσα > ' « » στηριακά; έογοιαία; δηαιουογήσα; πιδρομες τους εναντίον των α·/α-
; έογοισία; δημιουργήσα; πιδρομες τους εναντίον των ά·/ά-
χων Έλληνοκυπριακών πληθυσμών,
δπου κσταοτρέψανε μέ τή φωτία
γιά
δέ καί κάθρ χρήσιμον είς άπόλαν- μ,αίνε, φόρος διδίων, τόν όποίο έ-
σιν >:αί άνάπενσιν αντων, διάςρορα πλ.ήροιναν στό σημεΐο έκεϊνο, «σοι
άκαρπα δένδρα, εύσκιόφνλΛ.α εί; μεταφέοανε στήν πόλι γεοργικά
τα πλ.άγια των ποταμών είς περι- προϊόντα (κάτι δηλαδή σάν τα δι-
διάβασιν αυτών καί πολ.νάριθμ.ι κά μας παληά Φνλάκεια Δημοτι-
δέν&ςα καρπερά, οπον βρθουσιν ά κου φόρου) καί κατ' δλ.λ.ονς «Τα-
πό παντοκον καί ποτντοδαπών καο ρίσ» πού σημαίνει Ίστορία, γιατί
πών καί *>·χρώων καί εϊ·όσμ(·ιν ό- σέ μιά μαρμάρινη πλάκα, πού ήταν
.τιορον. Πέριξ τής Άδο (πόλεως έντοιχισμένη στό μέσο τοΰ έσο>τεοι
Ρίναι άμπέλια πάμπολλα καί πολ.ν- κου το.·, άνεγςά<ρ?το τό ίστορικό ών τό περίφημον προϊόν, | τής γεφύρας, μέ τα όνόματα των τό έξ αυτών μαΰρο κρησί κτητόροιν Σονλ.τάνων, Μαχμούτ (Παπά;—καρισί» λεγόμενον. Καί' καί Άβδούλ Μετζήτ. Τέτοιους ί- Με τό νά είναι ό περί την Άδο) πό ξώστες είχαν δλα τα γρ^νρια τής λιν τόπον εύάε·ρος, πανέμορφος καί Άδρ)πόλεος, έκτός άπό τα γεφν ή Υή λιπαρά, ΐΰθύς ο.-ιολ ή πρωτο ρια Μιχάλ Κιοπροϋ κ.αί Γιαλνίζ ■-(αίριο; ώρα τοΰ εαρο; λάμψη, ζω ως ΚυβΓρνητη;, άπτοητος γ.αι ακα ?να ^ τα καλυτέρα χρηματ,στηοια θε,τος, μΡγαλοψ.ιχο; και θαρ,ο((1ε- κα γ -β έ)Λνβέοο. ά. δ ο;, πρώτας παοεχων τα δειγκατα (1»23_ι921) κα1 κατόπιν άνεγνω τής αι.ταπαπνηίτ.-ος και αντοθ.σί- ρ,^ ώς έπ;στνμο; χοηματιστής καί τό σίδερο πολ.τείες καί χωρία. - , , . ας 'λ:' τ? 1ος ω' «Τ2ΐαοχης, βερ ·Α0ηνων. >ο Ήοάκλειτος Νικολαϊ έσφάΕανε καί κατοβασανίσανε <ι- ίυ ητανε τα τοα- μο>·;γος, δημιουογος και μεγαλονρ « ί,-ΐ^ί:-,, Ε·- Λ^λ ,.'.
«ιε ααθαινρ π δα- νΛ-
V
-, , , «
κους Σμ.ιοναιονς άνδρας.
'Λπεβίιοσεν είς Αθήνας.
γοαφίζρται δλη ή περί αύτην γή μέ
ποικίλα καί διάφοοα άνθη καί καλ
λ(,)3ΐίζεται ,μέ τα; χλόας καί τάς
πόας των χόρτων κπ'ι άναβλαστά-
νει τροφή χλοερά καί αλλα πολλ.ά
βοσκήματα διά ζώα καί τή άλ.ηθίία
"■'-αθηδύνει την δρασιν, δταν ό αν
^Οίοΐΐος άφ' ύψηλού μέρου; θεο-
!?εΐ τα περί αυτήν άμπέλια καί π€ (
Οΐβόλια, όποΰ εΓνα, δλα καταπράσι
να άπό δένδρα, ςυτά, χόρτα καί
τού; ρέοντας ποταμούς διά μέσον
ιίιτών, έξ ων θεραπεύεται τοΰ άν
θρο>πον ή μελαγχολία καί ή καρ-
°ίοι κατενραίνεται». '
θά θνμοΰνται άκόμα οί παλαιύτε
0°ι άπό τού; Άδριανονπολ.ίτβς καί
Αδριανονπολίττισσες, την ώραία
(Σιινεχζεται)
χαρα.
'Λλλ.ά τί πιό μεγάλη
σπιτικοθ Σκολειον
γοι-δάκια πού τούς μάθαινε ή δα
σκάλα. | ή ο'γγραςική ίκανότη; αντοί
Οί δασκάλε; στά «σπιτι/ά» λ^ς ε[να, λίαν σΓμαντική καί άξιόλο-
γό.
Ποιός ξέρει δμος, άν τό θέλ^, ό ':{ι1 ?'τανε ΦτιαΥμϊνες γι' αύτη τή γ0:/ Τά έργα αντοΰ χαρακτηρίζον ιγ^_ ^.^^.,^χ «χιτ.«,,Λ
θίός μπορΓΐ νά γίνει άργότερα... δοι7'?ια· Οι Μο π,ολ}ε? «νυπαντοες ται ίπ1 ,-,ολνιια&εία, πνενματ.χή δ. το0 .Ιωάννον έκ Σπάοτης τής Πι
Κόντε.α νά
τό «Κιο,
ανγεια, άσφαλε.α κρισΓως, βαθυτη σ|δία; Μικρδς >Ασία. Μεχά
Κόντε.α ά ρλίΐώσω τό «Κιοΐ ( γ, φ ς η
πεντζόγλειο», σάν βάλ.ανε τή Μ<ι- νε^ κατ" κανονα δεν ε'χανε παι-( τι σννρσεος, προτοτνπία καί τόλμη δ Φ^ε λόν πώ τό ξε έλί Ή βί την λιάδες πολλές γέρους, γυναϊκες καί παιδία, άτιμάσανε βιαία γυναϊ- κες καί κορίτσια μεγάλα καί μικρά, λεηλατήσανε περιουοίες, γκρεμί- σανε έκκλησίες καί άρπάΕανε σκλά ρίτσα στύ σπιτικό τής κονα —Αγ ή ρίτσα στύ σπιτικό τής κονα Αγ γελικής πού ήτανε στό στενό τοΰ Χί^-ισειίι τί)? μητρική; άγάπη; τίς ( ς, ρ μη λοιπόν πώς τό ξε- έπ'.χειρηαατολογίας. Ή βιογραφία άά ί τί)1-, Πατριάρχου λάκια της, δνό σφιχτά μπονρμίχδά ι*, θές δμως οί ψι·-| λον δράσπός τον. "Ετνχεν πολλών κια πλΐγμένα καί δεμένα μέ θαλασ 7-ικέ? άνάγκες, θές τής ζήση;, τούς κο^ άξιολ.όγων τιμητικών διακρίσε- κια πλΐγμέ κί δεμένα μέ θαλασ σιές κορδελίτσες. Στό χεράκι της δίν[ΐνρ δνναμη νά <ρτιάξοι>ν «σπιτι' ^ κα), παράσημον,
ά ή κο σκ°λει
ς ρς χρ ης
κρατοΰσε μιά μικρή καλ.αθουνίτσπ κο σκ°λειο:
μέ τό καφαλτί γιά τό διάλειμα. Τό
φύλαγκα τύν βάσταγε ή νενέ μα;,
πού είχε ανάλαβε] νά σννοδέψϊΐ
Άπεβίοισεν ίίς Αθήνας την 23
πολύ
Αύτά τα σκολειά βόλεναν πάρα γ,ν Ίονλίσν 1967 καί έκηδενθη μέ
τις μανες.
Μικηασιατικήν καταστροφήν έγκα 6ους τους πολλές χιλιάδες "Ελλη-
θίσταται μετά τής πατρικής οίκογε ' νοκυπρίων άμάχων, τούς όποίους
νείας τού είς Έλλάδα κα.1 τελικώς
είς Αθήνας. Τό 1927 εισήλθεν είς
τοϋς Τούρκους τού 1974 γιά τίς...
προγονικές αύτές εκδηλώσει::
τους; Δέν ενοιωσαν προσβολή γΓ
αύτές οϋτε οί μεγάλοι προστάτου
των μικρών καί των αδικουμένων,
πού μέ τα πανίσχυρα μέσα πού δια-
θέτουν, έπρεπε νά μην έπιτρέψουν
την έπιδρομή κατά τής Κύπρου
καί την καταπάτηοι τώ^ βασικών
άρχών καί νόμων τοϋ ΝΑΤΟ.
Φαίνεται δμχϋς πώς είναι άνω¬
θεν γραφτό νά χρησιμοποιηθή &λ-
λη μιά φορά στήν Ίστορία τής
ανθρωπότητος ή ενδοΕ,η μητέρα
τοϋ 'Ελληνοχριστιανικοϋ πολιτι-
ομού, ή αίωνία, ή άθάνστη Ελλάς,
γιά νά γίνουν πιό προσεκτικοί στίς
άποφάσεις καί στά έργα τους οί
μεγάλοι ύπέρμαχοι τοϋ ΔυτικοΟ
Πολιτισμοϋ διότι ή έθνική μας πε¬
ριπέτεια τής Κύπρου γίνεται α-
φορμή νά μελετηθοϋν θαθύτερα τα
αϊτια διά τα όποία έπιΓιΐώκεται ή
καταρράκωσι δλων των διεθνοϋς
κύρους οργανισμόν, όπως τό ΝΑ
ΤΟ. ό ΟΗΕ, τό Συμβούλιον Α¬
σφαλείας κ.ά. ώστε νά έπωφελη-
θοϋν σκότιαι παγκόσμιοι δυνάμε.ς
γά συντρίψοιιν τόν Έλληνοχριοτια
νικό πολιτισμό καί νά Ε,ανασταυρώ-
σουν τόν Χοιοτόν μας.
Βρίσκω πώς είναι άνάγκη, ίοτο-
ρική άνάγκη, νά συγκροτηθή το
ταχύτερο δυνατό ή Χριστιανική Ό-
μοσπονδία τής Εύρώπης. Αυτή θά
είναι ίκανή ν' αντιμετωπίση καί
συντρίψη τάς σκοτίους παγκοσμί¬
ους δυνάμεις.
Όκτώβρης 1974
ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΑΣ
Τδ Δημοσιογραφ ικόν σας όργανον
Ή Εφημερίς «Η ΚΡΙΤΙΚΗ.
ΕΚΥΚΛΟ ΦΟΡΗΣ€Ν
Διευθυντής Χαραλ. Ν. Κωνσταντόπουλος
Γραφεϊα: Πανεπιστημίου Μ τ ηλ. 32.20.836 - 94.62.796
•Η Έπιστήμη είς την ύπηρεοί αν σας διά την προστασίαν έναν¬
τι των κερδοσκόπων τής νοθείας κ.λ.π.
Ή διακήρυζις των δικαιωμότων των κβταναλωτών.
! τιμάς Πρωθιπουργοΰ έν ένρργεία,
Ποία μάνα, €ύκατάστστη καί δτ.τάναις τοΰ Κράτονς. Οΰτος γεν,
ςτωχειά, δέν προτιμονσε νά στρί!νΓ|θο1ς ρίς την ΆρχιεοΓοτπό'τον
/.η τό μικροπαίδι της σ' ενα τέτοιο ι Μάδντον τής Θοανιν.ής Χεοσονή-
μέοο;, παρά νά μπερδενεται οΰλη
την οοα άνάμεσα στά τΐονστάνιη
της, ή νά τή; γυρίζει στά σοκάκια;|
ΟΊ σ.ναφλήδε;, κόβαν* (Ιπό τή|
μπουκιά τονς, πού λέει ό λόγος,
γιά νά οίκονομήσουνε λάθε Σά/>
σον. έτίμΓίκν τό "Εθνος καί την
γενέτειράν το.ι.
ΛΙΙΜΗΤΡΙΛΔΗΣ Λάμπρος τού ...... ^___________
Νικόλαον, έκ Σμτρνης. Άπό(Γοι-| Μ|χΑΗΛ Ιθ". ΚΙΟΥΡΚΤΣΟΓΛΟΥ
> *ννν»νν >ν»νννννν»νννννννννν»ν»
ΓΕΩΡΠΟΥ Ι. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ
ΙτΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟ ΙΔΙΑΝ ΑΝΤΙΛΗΨΙΝ ΞΕΡΩ
ΚΑΙ ΟΣΑ ΑΠΘ ΑΛΛΟΥΣ ΕΗΑΘΑ ΠΑ ΤΘΝ ΠΑΠΑ - ΕΦΤΥΜ
« θεέ μου, κάμε νά γενή ό κόσμος αδελφάς, τό ματωμένα
χέρια του νά Εεπλυθούν οτό φώς ».
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΜΟΥ
(Σινέχπα έκ. προηγοι·μρνον)
τος τής
;λική; Σχολής. Προ!
βατο τό βδομαδιάτικο γιά τό «σπι
τικό» τού παιδιοΰ τονς.
Γι' αντά δλ.<ι τά «σπιτικά», καί | τη ρίογάσθη είς τά Χρηματιστηρια λειτουογούσανε κάμποσα, ήτανε. κά Γραφεϊα τον έ.τισήαου Χρηματι σελήφθη αρχικώς ώς ύπάλληλος Πολτ.κός Μηχανικός έκ Σπάρτης τής Τραπέζης Αθηνών καί ιιετέπει •ιαντα γειιάτα. Πολλές φορές δεν εΤχανε ποΰ νά καθίσοννί καί τα βάζανρ κατάχαμα στανροπόδι· (Συνεχίζεται) τής Πισιδίας την Σχολήν των ΕυΓλ,πίδοιν, όνο- μασθείς Άνθτ-πολοχαγός τοΰ Μηχα στοΰ Αθηνών ΣΤΑΤΡΟΤ ΦΟΤΝ ΤΗ καί κατόπιν τής άναγνορίσε- (ος καί διοοισμοΰ αΰτοΰ ώ; επισή¬ μου Χρηματιστοϋ Αθηνών, ΐδρυ σεν «Ίς Αθήνας ίδιον Χρηματιστη! (Συνέχεια είς την 6ηΥ αελίοα) νικου τό 1931. "Τπηρέτησεν ΜΙΑ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΤ ΠΑΠΑ — ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ — είς τόν Στρατόν "Οταν ό Π" Παναγιότης άπο φάσισε νά άναχοοήσει στήν Πόλη εστειλε αϊτηοη στήν Δημογίροντία νά τοΰ δοτνείοει ή Κοινότητα 75 λ.ί 0?ς (χάρτινες) γιά νά μεταδεϊ στήν Πόλη πρό; θεραπείαν. "Ισως νά ήταν σκόπιμη ή αΤτηοη γιά δό. νειο. Μέ την ενεργεια τον αύτη π θανό νά ϊ(θελ.ε νά διαψίΰοει τού; ψιθνρους γιά την οίκονομική τοΐ' άνεση μετά ·»ούς όμαδικούς έκτο- πισμούς, ή πιό σωστά, τίς όμαδι- κέ βφ.αγές τόν Αομενίιον τό 1915. Πάντως ή Δημογεροντία οννί- δρΐάζει στί; 9)22 "Ιούνιον 1919 (Ιποφασίζιει νά δοθούν ώς δώοο οί 75 λίρρς παχα—Παναγ.ι τη, γιατί επί 25 χρόνια προ<Τί'<τ.ερ« τίς νπηοεβίες τοΐ' στήν Κοινότητα ώς ίερέας της. Ή άπόφαβη αυτή, φέρει τόν αριθ. 27—1)9)22 1ου νίον 1919 καί είναι ■/< στόν Κώδικα τής Κ·. , ^ σκίν ποί< (ΐέί?ε, τό άριβμ. 383 Γ^νικά Άοχεία τοϋ Κράτονς. (Ζνν—!ζτ*αι) ένη Κ«
Ταξειδιώτικες έντυπώσεις
ουνεργίτιδος ι,χις Κος ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
'ΕντιΐΛο>σεις άπό τα ταξ*ίδ| μόν στήν Άμ,ρρική - Άπό τό ήμερολύ-
γιό μΛυ, Σεπτβμβρ'.ος,
ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΖΟΤΓΚΛΑΣ
ΣΤΉ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΤ ΝΙΟΤ
ΤΧΕΡΣΚΤ
Μίαα στό κέντοο τοΰ Στέϊτ ΝΙ
ΟΤ ΤΖΕΡ Σ ΕΤ ύπάρχει ενα κομ
μάτι Ζούγχλας, δποις άλληιστε σέ
πολλά μΡ(>Τ! τής Άμρρικής. Είναι
κάτ, .τού δίνει όμορφιά στό μάτι,
αλλά κα'ι φό6ο γιατί βλέ,ΝΡΐς τα
θηρία άπά κβντά καθώς πρρνάρι ά¬
νάμεσά τονς τό ίδιο>τικό αΰτοκίνη
το, μέ κλριστές τίς πόρτες καί τα
παοάθνοα φνσικά, γιατί άν κανρΐς
τολμήση κια τ' ανοίξη, τότε.. όο-
μοϋνε τα θηοία μέσα καί..· Τό «υ
τοκίντ(Το στεκετσι γιά λίγο, ενα
λ*οντάρι μεγαλοπρεπέστατα άνε-
Λαίνει πάνιο στό αύτοκίνητο καί
ή «τύντροφός τού ή λέαινα πλ-αγιά
ζει νιοχελικά στό χώμα! Πιό κάτω
μι« δλλη λέαινα ρίναι πλαγιασμρ-
νη πάνω σ' ενα κομμένο δένδρο, ό
σΰντραφός της μέ τή μεγάλη χαί
τη άνάμεσα άπό καλαμιέ; παρακο
λονθεϊ μέ έρεννητικό βλέμμα τό
Ι.Χ. πού περιεχίΐ πολΰτιμη τροφή
«ν πεινάει! Ώραίο θέοψα, περνά
νέ δλα τα αύτοκίνητα άνάμεσά
τους χορίς αίηά νά ιτσ6οϋνται. θη
<·ία αλων των είδαίν: Τίγρεις, πάν θηρρς μέ άνοικτό τό στόμα ϊτοιμοι νά όρμήσοι·ν άκόμη καί στά κλίΐ- στά παράθτρα, πού άν κανεΐς υπο φρρει άπ' τή καρδιά τον, καλλίτε ρα νά μην έπιχειρήση νά πάη στήν ήρεμη αυτή Ζοΰγκλα, ίπποπόταμοι ρινόκεροι άπειλητικοί, άρκοϋδες μέ τα μικρά τονςκαί «τι άλλο άγριο Οηρίο ΰπάρχει άκόμα στή ξ(»ή, άλ λά «νάμεσά τους «Γναι καί καλοκ γαθα ζώα καί πουλιά: κΰκνοι, -τε λαργοί ράζ, παραδείσια πτηνά, π γώνια καί πολλά άλλα πού δέν £ ριο πώς τα λένε, έλέφαντες, έλι φάκια ζέβροι, αίγόχεοοι, ζαρκάδι άκόαη καί ό χιμπαντζή; πού άνά¬ μεσα στούς πεζ,ονς, έκεϊ πού δέ φό6ος άπ' τα θηρία, τρο' «ί άμέριμνος τό.·. πσγιοτό ταν! καμήλες μέ μία καί μέ δΰο καμποι ρες καί πολλά άλλα ήοεμα ζ<Τ>< πού σ' είιχαριστεϊ νά τα βλεπεις γιατί δέν τα φο6άσαι! Άλεπονδε; καφέ καί άσπρες πού κάθε γννα κα ζηλΐΰε, την ούρά τη; γιά γοΓ ;:Γ·κλο σάν κάτι τό φαινόμενο· Έ- γώ εύχαοστο); ξαναπηγαίνω στήν Άμερική γιατί ενοιοσα νά μέ π« ηιΓιάλλονν δλοι οί φίλοι τών παιδιοιν μόν αμεοικπνοί καί "Ελληνες ·μέ ά γάΐτη ν.(ά καλωσύνη, δέν ξεχνώ την Άμερική κι' άς εΤναι διαίΓθθΓ τικιά Αλ' ίίτι είναι ή Έλλαδίτσα «άς στό κλϊμα καΐ στό καιρό. ΕΧΟΤΝ ΩΡΑΙΑ ΕΘΙΜΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ: —"Οταν ενας νρος άγοιπά μιά κοπέλλα τής ποοσφρει ενα «διαμάν τι>, ρτσι ή κοπέλλα καταλαβαίνει
("τ, ό σκοπό; τον είναι ίερός.
—Κανεί; δέν πηγαίνει σ" άλ,λο
σπίτι άκάλεστος, οΰτε σΐ'γγενείς ου
τ·? φίλοι άν δέν τηλρφίονήίΐουν πρίν
πάνε η άν δεν τούς καλεσονν, Αϋ
τό τό «περνοϋσα άπ' εξω καί σκέ
Γρδηλ,α νά δώ τί κάνετε·» δέν ίσχΰει
στήν Άμερική, πράγμα πού 6εβαί
ο>ς είναι πολύ καλά γιατί ποτέ δέν
εχεις δνσάρεστ*ς έκπλήξεις η άνε-
πιθν>μ1ΐτον? έπισκέπτες.
—Τα λάντ; (μεσημεριανό (ταγη
τό), είναι στίς 12—1-30 καί είναι
κατά κανόνα ποόχειρο, ενα σάντον
ϊτς κλπ. Ποτέ δέν μαγειοβύοι/ν οί
νοικοκυρές γιατί καί οί δνδοες
τους κατά κανόνα δέν πάνε σπίτι
τον; γιά μεσημεριανό. Γνρίζονν ά-
4—6 σπίτι τον; η καί άογότε
ΕΝΘΥΜΟΥ ΤΗΗ ΚΊΊΙΡΟΝ
ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΤΗΣ ΠΑΛΗΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Ή πρώτη μας σκέψη την καθ*
μέρα, πρέπει νά είναι ή Κύπρος.
Ό στόχος κάθε σ·ζήτησης, πρέ
πει νά είναι ή Κύπρο;.
Ή πολιτική μας, πρέπει νά έχη
σαν όάση της, τήν Ήΰπρον. "Ετσι
θά υπάρχη συνεχής επαγρυπνήση;
γιά ενα θέμα πού πρέπει νά άποτε
λέση μάθημα γιά κάθΐ πιό πέρα
ένέ-ργεΐα στήν έζοτερική καί έσι»-
τερική μας πολιτική καί συνεχής
ύπόμνηση; τών κινδΰνιον πού άπει
λοΰν την χώρα μας άπό την Άνα
Γιατί ή Κύπρος, τό θανμάσιο
αΰτό Έλληντκό Νησί μέ τίς 520 χι
λιάδες των Έλλήνων, εγινε ό στό
χος τών διαφόρων κατακτητών λό
γο τοϋ πλούτου καί τής Στρατη
γικής το.; σημασίας.
Πέρασε τόσα δεινά καί τόσες
κατάκτησις πού μόνο ενας "Ελλη¬
νικάς Λσός θά μποορΰσβ νά ζήση
χ(ι>ρίς νά χάση την έθνική του συ
νείδησι,' χορίς νά υποστή τήν τρα
γική μοϊρα τοΰ έθνικοϋ θανατον.
Ή Κΰπρος ρμρινε Έλληνική μέ
σα στά δεινά καί τίς περιπέτειας
τη; γιά νά θνμίζη στόν κόσμο, πώς
οί "Ελληνες γνιορίζονν νά ζοΰν κα'ι
μέσα σέ θύελλες καί κααιγίδΐς χο>-
ρ'ις νά σβΰνοιιν μέσα στύν ώκεανό
κατο{?θ(1)(Ιε νά οιώ
ά
π6 4—6 σπίτ. τονς η και Λογο ^ ιΜο κατο{?θ(1)(Ιε νά οιώ
Οα, αναλόγως τής αποστασε.ος^ σπι Βενετσ.άνους ποΰ χράτα-
τιοϋ — γραφείον τους. Η οοα ■„„„ ,„. „„: η,Γ,^ίυτρ
τοϋ βραβυνοΡ φαγητον _ είναι στι:
5.30 καί «ύτά είν,α το «ανονιν.ο
. γαν
Κάστρα
6ιός
τοϋ ΔΗΜ. ΑΕΤΟΤΔΑΚΗ
θανατώθηκε μέ άπαγχονισμόν για
τί ό Κιουτσοΰκ τοϋ είχε υποσχεθή
ότι αΰτος τουλάχιστον δέν έποό-
«ιτο ν« καοατομηβή. Εκτός δμ,.,ς
Τοϋ Αθηναι ογοάφου , ΤΑΣΟΤ ΑΤΛΩΝΙΤΗ
πιστευθή πώς ή Άθή εύγενικούς του τρόπους, τό άνε
γές κατά τού Ελληνικόν πληθ.-
σμοΰ οτ'.ς κνριώτΐρες πόλεις
τή- μεΡ0·
πλατείες. στουο
γειιάτα «Ιτά σφαγίς. έρεί,τιη, διω μεσα ^ς
γιιούς, λεηλασίες .τάνω στά Νησί . _ . . ___ .·■
■ · ,ο,ο " τ - ■ δρόμους, στα δημοσία κέντρα. Η
μεχο, τα 1878 οταν οί Τοινοκοι που Κ ^
λησαν την Κτντς.ο στοΰς "Αγγλους. περίφημπ μαντάμ Σουσοΰ δέν εϊ-
Στά δέ ΐ:·23 μέ την σννθήκη τής ναι γέννημσ τήα φανταοίας τού
Λι,^άνης ή Τονοκία παραιτήθηκε
παντός δικαιώματό, της έ.ιί τής
Πρό οαραν.
ή ς μς
των έκτελέ-σειον, ό Τοι«κικος ο- να μος έπαψε πρό χρόνων... νό Εάντλητο πνεΰμσ τού καί την καυ-
ρσ,-ΐασε σέ λεηλασίες καί σφα παραγπ τύπους. Παράγει καϊ σή- στική τού σάτιρα. ΣοτίριΖε όλους
λ ηνικου τ η τ;ΠοταΙ Κυκλοφορούν | καί δλα, προπάντων τούς πολιτι-
Καί τ« χρόνια πέρασαν κάθε ώρα καί κάθε στιγμή άνά- | κούς, άλλά μέ τόσο λεπτό τρόπο,
ώστε γελούοαν καί τό θύματα τήο
σάτιράς τού'
"Ενα άπόγευμα οί Άθηναίοι
τόν είδον κατάπληκτοι νά επι¬
στρέψη άπό τα Φάληρο όρθόο σ'
ένα κάρο πού μετέφερε άχυρο,
ντυμένος μέ ώραϊο φράκο, μέ ψη-
λό καπέλλο στό κεφάλι... καί Ευ-
πόλυτοςί Άπό την ήμέρα έκείνη
δέν Εαναφόρεσε παπούτσια! Ή £υ-
πολυσιά, μποροϋμε νά ύποοτηρί-
Εουμε, πώς ύπήρΕε ή μόνη τού
λόΕσ!
Άκόμα καί την ήμέρα των γά
μων τού, όπως θά δοϋμε άργότε-
ρα, παρουσιάσθηκε στήν έκκληοία
παντός δικαιώματό, της έ.ιί τής
Κί«βο·. Ό δέ Τούοκικος πληθι- τα ΧΡονων °' ΑΘΠναϊο. δεν θα
σμός της, είχε τύ δίκαιον™ να δκι περίμεναν μιά προεκλογΐκή περίο-
λέξη μεταξΰ τής Άγγλικής χαΐ τής
Τουρκικής ίθαγενείας. "Εκτοτε ά-
για ν· άνακαλύψουν τόν Τρί
Τουρκικής ίθαγενείας. Εκτοτε ά . .
πά τα 1878 οί Τοΰοχοι δέν ϊοε,ξαν ««>τ&|. ^η^ρο ωοτοσο, ο. δ^φο-
τό παοαμικρό ένδιαφρρον γιά την ροι ούτοι τθποι, διοσκεδαστικοί ή
Κνπρον τής οποίας ή τι'χη ίχρίνε 6χ| αλλα δλο1 όξ,οι... ίδιαίτερηο
το περα γιά πε'ρίΐ ά,-ιό τοΰς νέονς ,
καταχτητίς της. τού; "Αγγλοι·;, "ροσοχης, περνουν απαρατήρη-
Γνωστή ή πολιτική τής Άγγλί- τοι. Κανένας δέν τούς προσέχει.
άς πάνω στά Κνπριαχό. Γνονστος Κανένας δέν τούς δίνει αημααΐα.
ό αγώνας των Κ'.νΤ-ρκον γιά την έ- .
λρυθερία και την «ύτοδ.άβεσί των. Κανί;νο<: μα<: δεν έΧει τ^ δΡεΕι "Ισιος όμος νά μην εΐνα, πολύ γνοι νά γελάση μαΖί ττκκ;. Εναι τόσα στή ή άνέντιμος πολιτική τής Γη· Τα Προβλήματα πού μας άπασχο- ά Άλβιόνος ή ό-τοία δταν εί ή ή οαιάς Άλβιόνος, ή ό.-τοία δταν εί- δε ότι χάνει τό .ιαιγνίδι της, στήν λουν νύχτα - μερά, είναι τόοε: ^Τχοσι χιλιάδες τΗταν πράγματϊ πολύ ώοηϊο καί ήξΓχαστο αΰτό τό θέαμα γιά ίίποι όν μάλιστα τόβλεπε γιά πρώτη ςτο ρά. Πολλέ; ψορές εϊδα τα άγρια θτνρίη στήν Άλεξά·νδρρι«, δταν ή μουν μιχρή, μρσα στά κλονβιά καί ΐ-ίμαι κάπως έξοικεκομενη μαζί ς, άλλά οητά είναι κάτι τό άλ- χ ^ ά ^αν τότε καί 6ίο νέ πουλή&ηκαν ξίδευε γιά τύ χαρέμι τοΰ νόν, δώρον τοΰ πορθητού τή; Κΰ πληρ*ς γεϋμα μαγε,ρρμρνο, και .^_ . μρτά άπολαμβάνουν την Τηλεοοα- ^υΜΙ'χ..* ' —Ή Τηλρόρασι έχει πολλά κα νάλια. νπάρχει μανρόασπρη κα'ι εγ χοιομη, ή έ'γχρωμη είναι σάν νά βλέπεις ■/ίΐνημστογράφο στό σπίτι σοι;, τό άπολάμβανα κι' έγώ αΰτό. —Ποάσινο καΐ νεοά γεμίζοι-ν ^^ ^ κατηφερ£ να ^η τα μάτια σον, κια ^εστο ν.;οο στο ^ πνριταποθήκη τοΰ πλοί απίτ, βννεχώς χειμωνα καλοκαιρι. , , ,____ . πΛ, „„« Κι'αρο, άνεμριξρ καΐ πάλι τούς οί καθημερινώς μας φροντίδες, εΐ- Τοΰοκους ποός άντιπερασπισμάν ναι τόοο σκληρή ή βιοπάλη μας, γιά νά αίαατοκνλήση μιά άκόμη φο . _ . .. . ', . ' · χτ < . . . ωστε κινδυνευουμε ολοι, από τού ρα το τραγικο Νησι και να απο- Τί?έψη την "Ενωσιν τον μέ την Έλ πρώτου μέχρι τού τελευταίου, ν' λάδιι, τής οποίας κατ' εύφημισμον όποκτήσουμε, ό καθένας μας, τή <Ανά σ σ» αύτο{.. 6(}ισκόνταν Μαρ!α ή Σ - οικογενείας χατηφερε ά ^ «ιίτ, «π-νεχως ^ —Προτοϋ η νεαρα μητες,α φρ- οη στόν χοσμο το μωοο της, σνγ -,εντοωνοντα, ο/.ες οί φ.λες^ της, σ· ένα φ.λ,κο σπιτ,, χωρτς αντη να τό ξρρει, «α. κανοιητ γιορτη ποος. μέ να ανατινσχθη το πλοΙο ρ, ^ χ ^ τιυίιν τί- ιιέλλοΐ'βα; Μητερας ν.αι , . , , „ τιμήν ιΐ| μ*™» ■- ' , ν ' , τόρθο»αα της ωραίας Κυποιοτοπονι τή; «ροβφροουν δο>ρα αξιας ^ για λης ^ Σκλά(.Ες Έλ),ηνίοε- π00.
τό μονρο. Ωραίο εθιμο και βυγενι
Έλ),ηνίοε- π00.
καί μόνον υπήρξεν σνμμαχος καί
φίλος. Μέ τόν τρόπον αύτό ή Αγ¬
γλία καί ή Άμερική μαζί, σέ ϋπου
δική τού λόΕα!
Άς άφήσουμε λοιπόν τούς τω-
γ ή μρή μζ
λη καί άνανδρη σιμπαιννία, εσπει' ρινούς μας τύπους στούς άθηναιο-
οαν θύελλες πάνω στό Νησί καί γραφους τοΰ μέλΑΟντος κ.' δα πή-
θΐρίζονν τωρ(ι τους κ.αρπους των.
"Τστερα τα γργονότα ποϊ· σνγ- δή.°ουμε σαοάντα ή καί περισσό-
κλόνισαν τόν Έληνισμΰ είναι γνω- τερα χρόνια πίσω, νά Εοναίή-
στά, δπος Γνιοστά είναι καί τα οουμε νοερα τή Ζ(1)η τών ε6δο.
τραγικά σφάλ.ματα τοΰ λεγόμενον ,
Έθνιχοΰ Κεντρο.·. Σφάλματα ποϋ μηντοπεντε χιλιάδων γκαγκαρεων.
σέ καμμιά περίπτοσι δέν 6ά ποέ- Είναι δπειροι οί τύποι της πα-
πει νά ξρχασοΰν, άλλά μέσα άπό
αι'τά .τρρ.τρι νά 6γοΰν σοστά συμ
.-ιεράσματα για να μην πάη χαμενο
τό αίμα τόσων άδικοχαμέν(ον άδίλ Ό Κόρδαμος, ό Σοκουλές, ή Μαν-
Φών μας, Μά εΓνα, κ«ί τό άλ,λο, ΤΟμ ΠροΟ. ό Γαμβέτας, ό Μιχά-
Αθήνας πού άφησαν Λ καθέ-
νας ένα ειδος Ιδικής τού έποχής.
—ι*. αι1·
τά 6ασικό ποΰ ποοκΰπτει άπό τα
κό εκ
ΚΛΙ ΤΩΡΑ
άτ[., ελει,ταία γεγονοτα
λης ό μυταράς γιά τόν όποϊο
ΤΟΤ ΓΤΡΙΣΜΟΤ ΜΟΤ ΣΤΗΝ
ΑΘΗΝΑ. ΑΠ' ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟ-
λενάδιον τη;. , , , , . ■ , , . „
Τ-Γ ΟΤΆ ·ιι("(ΤΤΙ καί τ'ϊν ΦΟ'κτή σκλαοια που; έξ αιτιας τού Κνπριακοιι
·;ιά μιά άκόμα φορά τό πραγματι- «Ύπόγειο Ποράδεισο
Μέ τρείς ξεσηκομούς πού πνί- -/ό της πρόσωπο. Τόν Άσιατικό
Ή Τονρκία
εδιιξε έΥΐνε κΓ ένας ψόνος μέσα στόν
ό Στραβο-
ν"',.„„* ... .«,. ολ ν γηκαν στά αίαα, προσπάθησαν οί -ής 6αρ6αρισμό καί τό άσβνστο
ΊΟ ΜΟΤ. Νεα Τοοκη 20 Στπ- ^ · _ 1608_1Τ6δ '„' , ^ χή Έλλαδα;. — κ.ά.π. '.
■εαβρίοι·, έξη ή ώρα 6ραδυ· Βρι- , ,ν , , Γ . « η» . . " ,
<:μι.ν , ·= ι ι ν νΓί?..νργ ν(ί άποκτησουν την ελευτ)ΐρι(ι τονς· επεκτατικες διαθεσεις και την α<κγ ου, που τρμδρ σκομαι στό άρροδρόμιο ΚΕΝΝΕΝ ΤΤ. Φη·γο σέ μισή ώρα γιά την Στά 1821 μέ τό ξέσπασμα τής σι τής έγγονουΑ,ας μόν. ξεπέταξα μέ την αγα πή μόν κ.αΐ τ άτραγοΰδια μόν. Φεΰ γοι τώρα ψορτωμένη μέ χιλιάδες άπέοαντη εκταοι: την Άμερική! Η Αμρρικη εχει παλλα γράμμα πρός δοτ'λεές πολλές, για οποίον δεν «Ί ι , ιν , , , , * * .....τανο για την ευμενεια ,. - . , , .< , «ι τ-- . ι τους (Π'νελαθε κα ^ενοδοχεια και τις πΛανο. Δι,τλα μου ολο ΐ,/.ληνες, αι , άλλά κι' αίτό έχει κου;·) Έληνικά! τή γλώβσα ποΰ^ ',^'1 μ' , , ολα... κλοπές καί γεννήθηκα! Τραγουδαΰσα πάντα ,υ~ ρα. λοιώτικβ, κάτ, τό θεαματικό. Οέλω νά ξαναγράψίο κάτι πον ϊσ«»ς δέν τό άπέδοσα καλά: ή Φλώ ριντα είναι μ«γά/.ο Στεϊτ, είναι τρίΊς ςρορές ή καί τρσσρρις πιό μρ γά).η Λπό τό Νιοΰ Τζέρσεν καί ρχει -κλρφτες καί έγκλημα- τίίς- Στό Πάμπανο Μπήτς τής Φλιί)(}ΐντας πεςάααμε τίς δκτκο»-τρς μας, ήταν ήσιγ.ο καί και ό κόσμος1 κνκλοΐροροΰσε πιό ε- λεύθερα, χωρίς κανένα κίνδννο. Ή .-ιεριοχή τοΰ Μαϊάμ( ρχει πολΰ έ:γ κλημα περισσότερο άπύ άλλα μερη γνατί ή πόλις τοΰ Μαϊάμι είναι ό λο μαθροι, Κοι·6οΐνρζοι καί πορτορι κανοί καί βεβαία δέν είναι μερος νά πάη κανείς.Άντιθέτοι; τό Μα'ιά μι ΜΛήτς «ίναι ώρ«.ιότατο, μέ τα κοσμοπολίτικα π>Λ.ζ πού εϊδα
ηΰξημρνα άπ'
ληίττεϊες· Πάντιος δέν παύει νά εί¬
ναι δμορφθ κι' άξέχαστο σ' οποίον
τό έπισκ,ειφθεϊ καί τό ζήσει. Τό
ΠόψΐΛανο Μπήτς είναι άκόμη .τιλ
ησυχο καί δέν ξεχνώ τόν ήρεμο Ά
τλ^αντικά πού άνοιγόταν μπροστά
μας. Φαίνεται πώς έπειδή εκανα
συνεχώς σύγκρισι μέ την Άθήνα
μας καί την Έλλάδα μας καί άν!
δεη άπό έγκλήματα καί κλεψιές,
γιά νά μή φοβαμαι·. ποΰ παρουσία
ζαν ήθίμη καί ήστ>χη τή ζωή τή;
Φλώριντας! Σκεφθήτε ότι σχεδόν
κάθε μ*ρα τραγουδοΰσα!
«άς χαμηλο')νον τα 6ο·^νά, νάβλεπα
τηλ1 Έλλάδα,
τό Λι»κα6ηττό
γλυκειά λιακάδα!».
Έλληνικές Έκκ)^ησίες
παλλές στή Φλώρ-ιντα, γιατ! ΰπάρ-
χοι>ν πολλές Έλληνικές οίκογένει-
ϊς, έκ*! πού εΐμαστε στό Πάμπ«
νο Μπήτ; δέν ύπήρχε. λ.η Πατρίδα μου την Άθήνα.
Τό νερό τής Άμερικής τό δινλί Ποάγματι, <ρύγαμε στί; 7 τό ζουν, άλλά σέ μερικά μέρη ρχει πιό 6οάδυ άπ' την Άμερική καί μετά πολλά άλατα άπό άλλ.α μεοη. "Ο- ό ώρες ξημέρικσε, στήν Έλλάδα σες Άμεοικανιίδε; πεοιποιοΰνται μας φθάσαμρ 9 πρίοινή. "Οτίΐ,ν άν τόν εαντά τογς εχονν καλό δρρμα τίκρυσα τάν ήλιο μας, τόν α>θινο
*', ' . · ' , , . Έ/ληνικης Επαναστασης, ο απαι
Αθήνα ιιας υστερα απο τεσσερις Γ , , "' „
^«■1 ^ „ ^ , μ - σιος δνναστης της Κύπρου Κιον-
μήνες παραμονης μου στο Νιον -, „ _._'- <.,_*_ Λ-1 _^. ,^ Τζέρβεϋ πού ήρθα γιά την γέννη κάνης ό μπόγιας, ό θεοδοοίου Ο τελειιταϊος, ό θεοδοοί· θά μάς άπασχολήσει πε- ν,ρατητη ταση της, να αναστηθή ρισοότερθι μποροϋμε νά πούμε ά- την "Οθομ-.ινική Αύτοκοαταοα σέ ύάρος τή; χώρας μας. «Τώρα πού μπήκαμε στό Φθινόπωρο» καί «Ή Ζηλοτυπία» — Ώ! άφήοτε με, είμαι τόσο λυπημένος, πού λές μοϋ πεθανε τή στιγμή αύτη ή μάννα μου! ! Έλατε! πέστε μας κανένα τραγούδι σας, κάτι δικό Νά οαο, είπω!! τί νά σδς είπω. -Ότι θέλετε!! — Τότε έπιτρέψατέ μου νά σας είπω τα αϊτια τής με. γάλης μου λύπης! — Θαυμασία! ! , ' —Λοιπόν! ! -Λοιπόν σήμερα άγαπημένες μου κυρίες κλείνουν δύ. κα χρόνια όπό την ήμέρα πού έννοιωσα την καρδιά μου δοσμένη σέ μίαν άλλη καρδιά, πού εϊχε τή δύναμι νά με κάνη σκλάβο της, ή όπως λένε τα μυθιστορήματα. 2ητιά- νο τής άγάπης της! Καί μία μερά σάν την σημερινή, πού τα φύλλα τών δέν- δρων χλωμιασμένα έπέφτα άπό τα δένδρα κΓ άνεμί^ον- ταν δώθε καί κεϊθε, καθώς προχωροϋσα νά φθάσω οτό συνηθισμένο μέρος πού πάντα μέ περίμενε ή άληομόνη- τη άγαπημένη μου καρδιά, συνάντησα τή φιλενάδα της τσονκ Πασάς, ξήτησε άπό τήν 'Τι Νά γιατί σέ καμμιά περίπτωσι, τού! Πέοασα *ΰ ψηλίι Πύλη τίΐν δ8εια ν" ά(εοπλ'στ1 Λέν όλόκληρο τόν Έλληνικά πληθΐΌμό Ι διαφεύγη άπό την σκριΐ>η μας το
τυγιηιιρνες μρρες κοντα στο παιδι ,'ν , , ,', , ,_ί ,„., , ΛΤ
* " '/ ' , Ηο,οό Χαι να :(ίι>α{ΤΤΙ απο χο ^Χ"1101 70| Ε/.ληνικο Νησι.
μου, τον αντρα. της , · , , κλ.ηρικούς καί 416 προκρίτους γιά, Νά γιατ! η κάθε ιια; ενεργεια καί ποϋ;
δίστακτα πώς δφηοε την έποχή Ι έΥκατελειΨε ΟστεΡα άπο λίγα
χρόνια ή γυναίκα τού, μ:π πραγμα-
τική καλλονή γιά νά ακολουθή¬
ση τόν ήθοποιό Δρακάκη.
οΰτε καί πρέπει νά 0 0εοδοσίου! Ποίος παληός
...
· Αθηνα.ος 5εν τόν θυμάτα. αργα
του Ελληνικου στοιχε,ου. ποεπει να έχη σαν στοχο της την Μυοτήρι0 ή καταγωγή τού.
Κ
Ή έγκρισις Ιφθασε στήν
διαρκή έπαγρύπνηβι γιά τήν βμν
ταν Ιουνιο του 1821, Τοτε ο Κιου' να μας, για τον εκΐροοισμο τι»ν
άναιινήσεις και πονο σ'ναμο που , „. , , ι , ,,
» ■ , £· Λί - τσουκ καλεσε όλον; τού; ανοντεοο), (ΐντιπαλιον μας.
ά(Γτισα τη μονακριοή αου, Μανου , ,- , , ",
) λ' ■ αύττι σ'αίτην τήν
Κανεις δέν θά μπορουσε νά πή
άπό πού κρατοΰσε ή σκούφιο του.
ς καί κληρικούς νά συγ
στήν Λεΐ/κοσία γιά
Νά γιστ θά π-ορπει ή προσοχή ψηλός, γιγαντόσωμος, μαυριδε-
τό ίνδιαίρ·ρρον ι»ας νά είναι , „, , .
1 ρος, βλογιοκομένος, κατσαρά κα-
καί την
'■ . νά ΰπογράψονν δήθεν κοινό εύχα-, στραμμενο πρός την Κΰπρο.
Χ" 'Όιστήριο γράμμα πρός τόν Σονλ Γιατί είναι σάρκ« άπύ την σόρ τάμαυρα μαλλιό, γαλανά μάτιο.
τάνο, γιά τήν εΰμενεια πού εδειχνε' κα μας, .τνεΰμα άπό τό πνεΰμα μ«ς Γλυκύς, γλυκύτατος! Γλυκό τό
χαμόγελό του, γλυκείς οί τρόπο·
του, γλυκυτάτη ή θροντερή φω·
νή του. Είναι ό μόνος τϋπος τής
παληας Αθήνας πού δέν δεχθή-
κε καρπαζά στήν άγορά, ή στήν
ναι τεμπελης. Άλλά γι αυτα
γονν.
σ* αιτούς τούς τέσεοις μήνες: «άς
χαμηλώναν τα 6οι·νά, νάβλεπα τήν
Έλλάδα, νάβλίπα τόν Λνκαβηττό
καί τήν γλ.υκειά λιακάδα»έ εΐχα δ!^.______________________
κιο; Έ^ήμΐσυ ή (">ρα. ΕΙμαι στό ά-
εροπλάνο μέσα, άο;ησα τα πιαδιά ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
μου καί τή χαοά μου- Τα μάτια
μόν είναι πλημμνρισμένα άπό δά-|
κρνα καί δέν εδλεπα πιά πώς τό
άεροπλάνο, τό μεγαθήριο αΰτό τής
Όλ.μπιακής Άεροπορίας
στό Διοικητήριο,' κάθε προσπαθεία,
μαχαίρι, έκτός ά Γι' αύτό τα σΰνθημά μας
πό 16 πού κατόρθωσαν νά διαφΰ- πρέπει νά είναι:
θά
Ι «ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΗΝ ΚΤΠΡΟ» όδό -Αθήνας, πρώτον γιατί άπό
Κιντοιανός ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΕΤΟΤΔΑΚΗΣ την πρώτη μέρα πού τον
------------------------------------------------------------εε ή λόΕα έγινε δημοφιλέοτατος
καί δεύτερον γιατί μέ ένα χαστοϋ-
.1
ΒιβλίακαΙ οί "Ανδρωττοΐ
κι του μποοοϋοε καί ταΰρος νό
χάση τίς αίσθήσεις τοοΙ
Ι Ό θεοδοοίου πρωτοεμφανίσβη-
κε στήν Άθήνα κατά τό 1877 καί
την Άμερική. "Ο '_Α_Γλα^ικό_^τ™Τ ι ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΔΑΟΓΡΑΦΙ, ύπήοξρ ποοιτοπόρος στήν ΐδονση όμέσως κατέπληΕε μέ τή μόρωωσί
ιου καί έγ,νε περιΖήτητος οτίς
παρέες έκείνης τής έποχής, γιά
ήν καλή τού τήν καρδιά, τούς
ήθ-μος πάλι, γαλητνιος σαν πβυ πή ΚΗ ΕΤΑΙΡΙΛ ΣΕΡΡΩΝ —ΜΕ στίς Σέρρες
γαινα. Μέσ' στό ολογνρο -οτάοι.ϊ ΛΕΝΙΚΟΤ— ΣΤΑΤΡΟΤ Π. ΚΟ'τοον μέ τήν.......................,
κάτιο απ τό ξαστερο ουρανο οιπο ΤΑΜΑΧΙΔίΐ. 2ΤΓΧΡΟΝΟΙ Λθ! «Εύξρίνοι· Λρσχης». Στόν ποόλογό Π
λρις πανοι απ' τις οποίες πεοναυσα Γ0ΤΕΧΝΑΙ ΚΑΙ ΠΝΕΤΜΑΤΙ-' τού τέλος ό Τριαντάψνλλος θίο Τ
τού ποντιακον
σνμπαράσταση
θ€ά
τής
με φαινοντονσαν σαν κεφαλακια
Ν©Ρ£}ΠΟΙ ΤΩΝ ΣΕΡ-
ΚΟΙ Ν©Ρ£}ΠΟΙ ΤΩΝ ΣΕΡ
καρφίτσες μέ τα φωτα τους. Δέν ρΩΝ ' Προσφορα μιας 55ετ!ας
θα το ξεχασω αυτο το θεαμα, και
ίίμως τό ξέχασα οταν άντίκρυσα
τόν ήλιο μας πού χαροΰμενος μέ
καλιοσόρισε στή δίύτερη καί μέγα
σάν τίς Έλληνί&ες.
Οί Άμερικανοί "Ελληνε;
πίοοινό μας ήλιο, δάκονσα, ή Πά
καί τοίδη μας, ή Άθήνα μας ό Πα<>ά
ξένοι εχονν καλή καρδιά καί τδδει δεισός μας. 'Η Άμερική είχ* μεί
ξαν το')ρα μέ τή Κνπρο μας, άλ).ο νπ ,τίπι» μόν καί τό σπίτι τών παι
πράγμα ή Κι«6έρνησις καί άλλο οί διών αον στή ννοστή μου πιι'ι Ά
ά.τλοί άνθροιπο, πού πονοϋνρ μέ μρηική. Ή σ.'γκίνησίς μου ήταν
τόν πόνο τής Κύπροΐ', είναι μέ τό γάλη ίίταν άντίκρι·σα την άδελφή
|ΐ*ρος των έλλήνων καί καταν.ρί- | μόν μέ τα παιδία της νά μέ περιμέ
νονν τού; τοΰρκους. Πρό ημερών νο>-ν μέ τόση άγάπη· Ή Άμερική
είχε φΰγει πιά άπό τόν νού μου, μό
όν ή θι'μησις τών παιδιών μου καί
τής έγγονούλας μόν πού μένει
στήν άγκαλιά τονς, ήταν κοντά
δλοι οί Έλ.ληνες τής Άιιεςιική;
καί πολλοί Αμ.ερικανοί
νά κοπή ή βοηθεία πρό; τήν Τονρ
κ<α· Καί το κατάφ*ραν δπιος άκον σαμε Απ' τή Τηλεόρασι χθές 6ρά όν. ΟΊ Έλληνικές Έκκλτισίε; τή; Άμίρική; κάνουν έ'ρανο γιά τή Κι' προ καί δίνουν καΐ οί ΆμΓρικανί- δίς ροΰχσ καί άλλα γιά τού; πρύσ •,υγας τή; Κύπρου. Δέν πρέπει λοιπόν νά τα 6άζ(ο με μέ τού; Έλληνοαικςηκανούς ή τοΰς Άμερικανοίι; κα'ι νά τούς κα- ταστρέφονμ* τα αΐτοκίνητά τονς κλπ. έδιό, κΓ ενα πρέπει νά ξε'ρον ν« δλο, οί "Ελληνες ότι στήν Ά- μΐρ*χή έχτιμάνε πολύ τούς "ί^λλη- νας γιατ! οί "Κλληνες είναι τίμιοι Λνθρ<,ίποι καί καλοί οίκογενειάρχαι χαί ποτέ δέν ίδο>σαν Αφοί,μή οτίς
Άμτρικανικί-ς Άρχίς, γΓ α»'τό κΓ
«"ταν ({θάσει Έλληνίδα ίκεϊ στήν
Άμερική π—'τρεΰετα, άαέσί·)ς, εί
αι πρριζήτητες οί Έλληνίδες κα
«►< *ΕΛ.ληνρς, δλοι μιλάντ μέ δέος γιά την Έλλάδα μιι;, γιά τ" άρ χαία μ«», γιά τόν πολιτισμό μας "Ολοι ο» "Ελληνες αιλήσι·χοι, {- ."τογϊϊς στούΐ: Νόμονς, κερδίζο·.ν τίμια τό νωμί τον; "Αν καμμιά έ- ϊα»ρ*~ι ί<πά(,>χει, .τολύ σποτνίως, μα
•αίνττειι Λμβσως στόν Έλληνικό
μόν.
Ή ζωή μου άρχισε τον παλαιά
της ριθμό μέ την νοσταλγία των
τΓσσάοιον εύτνχισμρνονν μηνών πού
πέρασα στήν άγκαλιά τών πιαόιών
μο,. ■
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΛΚΙΔΟΤ
ΚΓΤΒΟΧΔΔ
ΙΛ
ΝΤΑΟΥ ΠΕΝΤΕΛΗ
'( | Στόν Οίκοδομικόν Συνεταιοι- < >
"-μόν .Ο ΝΕΟΣ ΠΟΝΤΟΣ» *'·
, ', πωλεϊται οικόπεδον 1.600
πηχ. 170.000 δρχ. τηλ. Θ9.
13323.
(1913—19Β8) Ποόλογος Τοιαντ.
Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΛΗ Άνάτ.πο άπό
τόν ί>ον τόμον το>ν «Σερραϊκών
Χρονικών», Άθήνα 1970, 432 σε-
λίδες.
Ήπειρος, Μακεδονία, ^ράκη εί
ν«ι ό «Βορράς» μας. Καί αΰτό ση
μαϊνο ι πολλά. Οί βόρειες έπαρχί-
ρ; τής χώρας, άρχίζοντας άπό τό
1913, άνανεώνοΐΛ' άδιάκοπα τή
ίιιολογική
των νοτι'ονν. Ά¬
δοηίδης, έκδότης καί διενθνντής
τής <*Ελληνο6ελγικής καί πανευ οι.ιπαίκή; έπιθειορήσείος», έκθέτει τήν σταδιοδρομία τού Στ. Κοτα μανίδη πον, εφηβος μόλις τόν κηιι λο τής έχθρικής κατοχής, ν.τήοεί πρτοτοπόρος στήν καλλιτίχνική δρά ση σ,νομηλίκιον νρων, έκδοση μέ φρόκο, μέ κύλινδρο άστραφτε- μία πολΰ χαριτωμένη καί νόστιμη μικρούλα τού σχολιού. — Άδίκως πηγαίνετε, μοϋ εϊπε γελώντας! — Γιατί; — Ή "Αννα τώρα διασκεδάΖει μέ τό μνηστήρα της στήν έΕοχή!... — Ναί: — Ασφαλώς, μέ τό νέο πού τής διάλεξαν οί γονεϊς της! — Καί τό δέχτηκε έκείνη; — Μέ πολύ μεγάλη αύχαρίστησι!! — Τώρα; — Τώρα τήν πονεμένη σου καρδιά θά προσπαθήσω έγώ νά τήν παρηγορώ μέ τή θερμή μου καϊ μεγάλη άγάπη!... Νευριασμένον άπό τ' άπροσδόκητο καΐ τό τόλμημα τής γυναίκαο έκείνης πού —όπως μοϋ έλεγε ή φιλενάδα της — γλεντοϋσε μέ τό μνηστήρα της, τήν πήρα καί μιά καί δυό βρεθήκαμε στό έΕοχικό κέντρο πού πάντοτε περνοϋ- σα τίς βραδυνές μου ώρες μέ τήν Άννα! — Τί άλλο θέλετε κυρίες μου νά σας είπω; "Ηπιαμε τόσο κρασί, πού όμολογώ, ότι δέν Εέρω τί έκανα γυρμέ- νος στήν άγκαλιά τής Αγλαΐας. — Ποίας Αγλαΐας; — Τής φιλενάδας τής "Αννας! —Λθιπόν... — Λοιπόν! Δέν καταλαβαϊνετε; έγινα δικός της κι'... εγινε δική μου!! Κλαίγοντας ϋστερ άπό τό θείον έγκλη· ρό στό κεφάλι, μέ μονόκλ καί... Ευπόλυτος! "Οπως ήταν φυσικό ή έμφάνισί του αυτή στήν έκκλησία καί την ώραία νέα πού εϊχε διαλέΕει γιά σύντροφο τής 2ωής του καί τόν πατέρα της, ύπάλληλο τοΰ δήμου, πού τόν πλησίασε καταγανακτισμέ- νος γιά νά τοϋ κάνη τήν παρα- τήρησι: — Τί είν' αύτά γαμπρέ μου; Μάς έκανες ρεΖίλι Ι — Γιατί; — Καρνα6άλια έχουμε; — Γιατί; — Καλά τό φράκο, τό μονόκλ καί ό κύλιν^ρος. Δέν μποροϋσες νά φορέσης παποϋτσια; — Τί λές άγαπητέ μου πεθε- ρέ, άποκρίθηκε άπαθεστατος ό Θεοδοσίου. θέλεις λοιπόν ν' άο- χίσουν γιά μενά οί στενοχώριες τοϋ γάμου... άπό τα πόδια; — "Ετσι ηθέλησε τούς γάμους του Ευπόλητος! Ξυπόλυτο, τόν Ό Θεοδοσίου, μολονότι τήν ά- μα, πού αύτουργί^ ήταν έκείνη, μοϋ 2ητοϋοε νά διορθώ- γαποϋσε τρκλλά, δέχτηκε οτοϊκά σω τό οφάλμα μου, μέ τού γάμου τό οτεφάνι! ! τό σκληρό χτύπημα τής υοίρας | Αρνήθηκα να γ!νω εκτελεστής της υποδείξεως της καί τήν έπομένη τοϋ... έγκλήματος δύο αστυνομικαί μέ όδηγοϋσαν οτό τμήμα. Μόλις μπήκα μέσα στό άοτυνομικό κΓ άποπνικτικό τμή¬ μα, εύρέθηκα άνάμεσα άπό τήν Άγλαΐα καί τήν "Αννα, τού καί τήν δλλη μέρα δημοσίευε στίς έφημερίδες τήν άκόλουθη δή- λωσι: «Απωλεσθη ή λατρευτή σύΖυ- γος τοϋ σατιρικοΰ ποιητοϋ, διευ- θυντοϋ τοϋ «Μικροϋ Ρωμηοϋ· καί πού κρατώντας στά κρινένια της χεράκια ένα λευκό μαν- έλαιοχρωματιστοϋ κ. Θεοδοσίου, ' ΤηΛ|, σκούπΐ^ε τα δάκρυα της. φέρουσα μεθ' έαυτής τάς κλεϊ- ' __ δας τών ντουλαπίων καί συρτα- ρίων τής μέχρ. τής χθές οικίας να ' κλαίη καί στήν άγκαλιά της, 2ητώντας συγγνωμη ΔΗΜΩΔΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΟΙΗΣΙΣ Ό άγαπητός κ. Δ. Ψαθάς μέ τό ριοδικοΰ, όργάνωση έρασιτεχνικοΰ θιάσου κ.ά. ΰ ΧΡονοΥΡα«"ΐμά του ατα ΝΕΑ, 2.10.74 πάνω στό ΠΟΙΗΜΑ κά- πό τότρ ή «οάτσα» άι)>ήλ(οσε, ή
μοαφολογία της έ6ελτιώθηκΐ ση
μαντικά καί. βοηθώντας ή γενίκεν
ΧΡΗΣΤΟΤ ΕΤΕΛΠΙΔΗ: ΑΙ ΠΟΙΟυ ΤούΡκου· ποιητοϋ έκ τοϋ προ
ΓΊΣΘΟΣ ενας πρίγκηπας τή; ά χείρου, πού φαίνεται νάχη τή μορ-
μαρτίας Βιβλιοπωλεϊο «Δωδώνη» φή Πού δίδει σέ τέτοιοις ποιητάς
Ε.Κ. Λάγον Άσκληπιοΰ 3 —Ίι
ποκράτονς 17—Άθήνα 1972, 102
σελίδες.
γ Έλληνική θυμοσοφίπ, μέ κάνε·
ν ά μπώ στή συϊήτησι γιά τούς άν α
ΣΜΟΥ.
περίφημος αύτάς ποιητής, έ-
ση τών θαλασσινών λοττρών καί, Ό Κωνσταντινονπολίτης λογοτέ γνώστες τοϋ άγαπητοϋ μχις ΚΟ
(ίθλημάτκον, τα κοομιά έγιναν πιό · χνης είναι άδελφός τού γνιοστοϋ
('ίλκιμα, σνμμετρικίΐ καί καλλίγοαα] συγγραφέα Χρισοΰ Εύελπίδη πού
μ«. { μβς άφτσε προ»>σι γιά τόν «άλλον
Ή σνμβολή τών βορειον έλλή- κόσμο» καί πού τΐλευταΐο το»·, κα λεγειακά τραγουδά τή δόΕο τής
νων στήν αναπτύξη των γραμιιά- λά σνγκροτημίνο εργο ύπήρζε ό τό Πατρίδος τοϋ καί τού ΑΤΤΙΛΑ.
το.ν *[ναι έδώ καΐ χρόνια ύπολογι- μος «Κλειώ». Τού Χβήστου Εΰλ «αί δέν Ζτ.:ι παρά νά υποροϋσν-
σιμη. Βιβλία καί πρρ,οδικά σημειώιπίδη είχα παρο,-σιάσει πρίν άπό να Εεπάοτρε!με ένα . δυό εκατ0
νονν στην βορεια Ελλάδα
τραι τοβα χοονια τις «ΆγάπΓς»,
έ
πΔηνιΐΜΑΡΤ τ -
η ρ ^ηρη χ ς γΓς, .
κινήση. Ό τόμος πού ίπιμελήθηκε ] έφτά διηγήματα, άπό κάποιαν στή μυρΐ°
ό Σταύρος Κοταμανϊδης, καταγό| λη μόν. Τό ίσαμε σήμερ.ι εργο τοι· Γ0υν δέ ΗεΧωΡ«τα °' μεγάλοι
της. θερμώς παρακαλεΤται ό τυ-' Υ'- τό σφάλμα καί τήν φιλενάδα της, πού χαρούμενη για
χηρός όστις εΰρεν αυτήν, νά τήν ( τή σύλληψή μου, κοίταζε πρός τόν άστυνόμο, ένα κοιλα-
ρδ —πού προσπαθοϋσε νά μαντέψη άπό τα μάτια μου,
τή διάθεσί μου!...
— Προτιμώ τή φυλακή χίλιες φορές! εϊπα στόν άστυ¬
νόμο νευρικά! ! !
— θά σέ στείλω, μεϊνε ήσυχος! μοϋ εϊπε αύτάς ψυχρά
-ψυχρά.
Βγαίνοντας έξω άπό τό γραφεϊο τοϋ άστυνόμου, άπε-
χαΓρέτησα τήν Άννα, πού ταύτόχρονα, τής εύχήθηκα νά
2ήση καί καλή στέψι!
Γιά μιά στιγμή, ή Άννα μ' άρπαΕε άπό τό χέρι, 2ητών-
τας μου πληροφορίες, ποϋ καί πώς έμαβα τούς άρραβώ-
νες της.
— Ή φιλενάδα σου μοϋ τό εϊπε!
— Ψέυματα, αϊσχος!
Τότε ή Άγλαΐα, ξέσπασε στό κλάμμα, λέγοντας στ,ιν
κρατήση ώς αμοιβήν του καί νά
στείλη τάς κλείδας είς τα Ιδιό- ι
κτητα γραφεϊα τοϋ «Μικροϋ Ρω- >
μηοϋ».
Άλλά μέ τόν θαυμάσιο αύτό
τύπο τής παληας Αθήνας τόν χαρή
καν όλος ό κόσμος καί οί συμπα-
θοϋντες αυτόν φίλοι του τών έ-
παρχιών.
μρνο; απο ποντιους γονιους, παρον
σ;άζη πολλούς λογοτέχνες καί πνεν
ματικούς άνθρώπους των Σερρών.
"Επ^ιτα άπό σι''ντ&μο βιογραφικό
σημεί(·>μα, σΐΛΌδενόμενο άπό φωτο
γραφία, καί πληροφορίες άναφερό-
μενες στό έ'ογο τοΰ κάθε συγγρα-
έα, .ταραθρτρται άπόσπασμα ποιττ
τικο >'ί ,-τείΓ.ό καθώς καί, δπου χρ€ΐά
ζεται, άνάλ'.'ση τούτου ή εκείνον
άποτρλεϊτα, άπό ενα δράμα, μιά
άριθμοί. Νά μπορουσε νά σούβλ'
ποιητικ.ή σΐ'λλογή, δύο τόμονς διη 2ε 80.000 "Ελληνες, νά έπνιγε 50
Τοΰ κ, Δ. Γ ΠΑΝΤΕΛΙΑ
"Ελληνες οτόν πρώτο διωγμό. Στά
1915, 1.500.Ο0Ο ΆρμενΙους £α-
νά, καί μετά τήν άναπάντεχη επι-
τυχία των ι5ν Αϋγουστο—Σεπτέμ
βριο τοϋ 1922 γύρω στίς 200.000
"Ελληνες καί ΕεθεμέλιαΜαν 1.700.
000 "Ελλπνοο άπό τήν ΕΛΛΗΝ!
ΚΗ Μικοά Άοία.
Ό κόσμος προώδευσε. Βρήκαν
τήν πενικιλλίνη, βρήκαν τήν άτο·
μική ενεργεια. Προχώρηαε πιό πο¬
λύ ό κόσυος. ϊεκίνησαν κΓ έφίϊπ
σαν οί άνθοωποι, άχι οί Τοϋρκοι.
στήν Σελήνη καί συνεχίίοντας πλ.".
σιάΖουν νά οθάσουν σέ 2 —3 μήνεο
στήν Άφροδίτη ή καί οτόν "Αρη
ΞΥΠΝΗΣΕ ό κόσμος, μά οί Τοϋρ¬
κοι έυειναν οί ϊδιοι. Τούς τραβά
μόνο τό ΑΙΜΑ. Καί Εεκίνησαν κ·'
αύτοι μέοα στό 1974 γιά μιά κα τα
«ΑΤγισθος» είναι έλεύθερη ά
ά
μ° Χ'λΐ0δε<: άΠΐσΤΟυ<: γθς είναι έλεύθερη ά ναπαράσταση τής γύρω άπό τόν Αυτα ολα με νυρισαν πίσω 52 Άγαμέμνονα κα'ι την Κλνταιμνή- χρόνια. Πάσι δάκρυα άπό τότε. Πό στρα τραγτοδία πού, κατά την σοο πόνοο. Πόσος δαρμός. Πέρσ- τεχνών καί πνευματικήν άνθρ(ί)- π(»ν τοΰ προσφάτο»· παρίλθάντος, σνντομη παρονσίαση συνοδευομένη παρο.βιαι,ομένίον. Μέ ενδιαφέρον διαβάζομε γοδίας, ή έξιλεο>ση τής άνομίας,
υ·ι , αίσθητοποιημένη μέ τήν παράσταση
ό πατέρας τού Στ. Κοταμανίδη| τοϋ άφανισμένον άνακτόρο.; τι7λ·
Πέτρος, καταγόμενος άπό την Άμ Μνκηνών, Τα κείμενο πρριέχει άνα
μισό τοΰ Πόντον, άναπτύσσει δρά | γλ·φικές ποιητικές είκόνες καί μαο
ση γΰρω άπό τό θέατρο καί ΐίναι|τνρεϊ ίστορική διαίσθηση.
μάλιστα σι»γγραφέας ποντια-κΛν ήΙ
θογροχριών ύχ, μόνον «ιντύ, άλλά ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΟΡΟΣ
γΓ.ιιάτ(ον, ?να μνθιστόρημα («Φοιγ 000 γκιαούρηδες, νά σοόβλιΖε 80 ; ληψι' ν'α μιίι αποβασ'· Ποΰ όμως
κα») καί την μελ,έτη, συνοδενόμε Κα·, ιοθ καί άλλες 180 χιλιάδες ί Κ0' μέ Τι; ΣτΠν ώραία ΕΛΛΗΝΙΚΗ
νη άπό μεταφράση, «Άντρέ Σονα βρωμ0ρωμ10^ καί κάυποσεα ακό. ΚΥΠΡΟ. Γ,ατί; Μά... μόνο γιά
V
άρπάοουν καί νά σφάΕουν. Οί ό
στροναϋτες εστειλαν καί έφερα/
κι' οί ϊδιοι ψωτογραφίες καί χω·
μα καί πετρώματα άπό τή Σελήνη
Οί Τοϋρκοι 9ά μεταφέρουν στά χω
ριά των ΑΙΜΑ Έλληνικό, σάρκες-
Έλληνικές, θησαυρούς Έλλην-
κοϋς, ύφαντά καί πολύτιμια κοσμή
ματα καί μουχισμό Έλληνικά καί
μα2ί μιά καυχηοιά ΤΟΥΡΚΙΚΗ λί
γοντας ότι όλα αύτά τα πέτυχα·'
οτήν Έλληνική χιλιοτραγουδισμέ-
νη ΚΥΠΡΟ. Θά καυχηθοϋν Εανά
όπιος στά 1922. Καί θά ποϋν χωρίο
ντροπή: Αϊ σεϊς Εύρωπαϊοι καί 'Λ
μερικανοί, Έλατε νά ίδητε πώς
οφάέουν, πώς λεηλατοϋν, πώς ότι
δικείται τόν Αΐγισθο σφάίΐοντά;
τον ,γ,ά νά καταλήξη στήν «κά-
. ...
Οτω Κ0' τυι"ΚΠ Φ'λΐα· πθύ ^ έπέ
ά ά αταλήξη στήν «κά
. Κλείν^ται μέ τό «Ανάστα Τρεπε στα δυο αύτα εθνη να
έδώ καί έκεϊ άπό φοηογραφίες των σιμο:>· Είναι ή έξαί'λωση τής τοα σουν μιά γιά πάντα είρηνικά.
τού γουρουνιοΰ τή μϋτη κα'ι τ' αύ·
τιά νά τοϋ κόψης πάντα γουρούνι
6ά μείνη.
"Ετσι κι' οί Τοϋρκοι. Στά 1891
έοφθΕαν μόνο μέοα οτήν Πόλη π^
ρίπου 1ΟΟ.ΟΟΟ Άρμενίους. Στα
1014-1915 100 περίπου χιλιόδες
φιλενόδα της, πώς ή 2ήλεια της, τήν έκανε νά κάνη ό,τι
έκαμε, γιατί δέν ήθελε νά διαρκή ή άγάπη μας μέ την
-Καί;
"Αννα.
Τό άπόγευμα τής ημέρας έκείνης, τό σπίτι τής Άνναο
ηταν πενθογυρ:σμένο. Στή γωνία τοϋ δρόμου, ήταν κολ-
λημί.νο ένα «άγγελτήριο» θανάτου, πού έγραφε:
«Τήν προσφιλή μας θυγατέρα ΑΝΝΑΝ, θανοϋσα
ρον κηδεύομεν σϋρ όν κτλ.^».
— Φρίκη! !
ΣΥΛΛΕΚΤΗΣ
'♦♦♦♦'
>♦»·»♦♦♦♦♦♦»♦< »♦♦♦ μά2ουν, πώς ξεκοιλιάΖουν. Εϊμα- ΜΕΙΣ θά ρίχνουμε διαρκώς ότε οί Τοϋρκοι τής προόδου, Κύ ρ,ε Κίσσινγκερ. Εκλεισαν 52 χρόνια άπό τό- νοητή καντήλα τής άέναηο ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ. Υ,ά νά μή ο* | τε. άπό τό 1922. Δέν Εεχάσαμ.:. οη ΠΟΤΕ. Νό διατηρηθή άναμμέ θελήσαμε νά Εεχάσουμε. Μά... | νη εως ότου νά έλθη τό πλήρωμε δέν μάς άφησαν οΰτε ο: Τούρκαι , τοϋ χρόνου, τα παραμύθια νά Ηζ οΰτε οί καθοδηγηταί των καί οί νούν ΑΛΗΘΕΙΑ καί νά Εανανοιώ φίλοι των, και δικοί μας ΑΣΠΟΝ οουμε τίς δροσερές πνοές τού μυ' ΔΟΙ φίλοι. ΘΕΛΟΥΜΕ ΰστερα ρωμένου ΜΠΑΤΗ στήν άθό"α^ άπ' όλα αύτά τώρα νά διατηρή Ι Προκυμαία τής Σμύρνης, τή<: &* οουμε ΑΣΒΥΣΤΗ τήν έννοια τοϋ Ι πεϊες τής θαλάσσιας θύρας τοιι νλυκοϋ ΝΟΣΤΟΥ. Νά τραγου- δοΰμε Εανά τήν ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ, ό χι πιά νά τήν κλαϊμε. Τα δάκρυα δέν χρειόΖονται πιά. Τα δάκρυα άΕίΖουν γιά τοΰς Τούρκους. Ε- -· - α ΠΟΝΤΟΥ. οί Πόντιοι, τό τοϋ Πόντου τής "Ελλης οί ληνες τής θράκης καΐ τήο ΛΗΣ καί τό θεϊο δραμα τσ' γιας Σοφίας. ΠΟ"
ουνεργίτιδος ι,χις Κος ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
'ΕντιΐΛο>σεις άπό τα ταξ*ίδ| μόν στήν Άμ,ρρική - Άπό τό ήμερολύ-
γιό μΛυ, Σεπτβμβρ'.ος,
ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΖΟΤΓΚΛΑΣ
ΣΤΉ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΤ ΝΙΟΤ
ΤΧΕΡΣΚΤ
Μίαα στό κέντοο τοΰ Στέϊτ ΝΙ
ΟΤ ΤΖΕΡ Σ ΕΤ ύπάρχει ενα κομ
μάτι Ζούγχλας, δποις άλληιστε σέ
πολλά μΡ(>Τ! τής Άμρρικής. Είναι
κάτ, .τού δίνει όμορφιά στό μάτι,
αλλά κα'ι φό6ο γιατί βλέ,ΝΡΐς τα
θηρία άπά κβντά καθώς πρρνάρι ά¬
νάμεσά τονς τό ίδιο>τικό αΰτοκίνη
το, μέ κλριστές τίς πόρτες καί τα
παοάθνοα φνσικά, γιατί άν κανρΐς
τολμήση κια τ' ανοίξη, τότε.. όο-
μοϋνε τα θηοία μέσα καί..· Τό «υ
τοκίντ(Το στεκετσι γιά λίγο, ενα
λ*οντάρι μεγαλοπρεπέστατα άνε-
Λαίνει πάνιο στό αύτοκίνητο καί
ή «τύντροφός τού ή λέαινα πλ-αγιά
ζει νιοχελικά στό χώμα! Πιό κάτω
μι« δλλη λέαινα ρίναι πλαγιασμρ-
νη πάνω σ' ενα κομμένο δένδρο, ό
σΰντραφός της μέ τή μεγάλη χαί
τη άνάμεσα άπό καλαμιέ; παρακο
λονθεϊ μέ έρεννητικό βλέμμα τό
Ι.Χ. πού περιεχίΐ πολΰτιμη τροφή
«ν πεινάει! Ώραίο θέοψα, περνά
νέ δλα τα αύτοκίνητα άνάμεσά
τους χορίς αίηά νά ιτσ6οϋνται. θη
<·ία αλων των είδαίν: Τίγρεις, πάν θηρρς μέ άνοικτό τό στόμα ϊτοιμοι νά όρμήσοι·ν άκόμη καί στά κλίΐ- στά παράθτρα, πού άν κανεΐς υπο φρρει άπ' τή καρδιά τον, καλλίτε ρα νά μην έπιχειρήση νά πάη στήν ήρεμη αυτή Ζοΰγκλα, ίπποπόταμοι ρινόκεροι άπειλητικοί, άρκοϋδες μέ τα μικρά τονςκαί «τι άλλο άγριο Οηρίο ΰπάρχει άκόμα στή ξ(»ή, άλ λά «νάμεσά τους «Γναι καί καλοκ γαθα ζώα καί πουλιά: κΰκνοι, -τε λαργοί ράζ, παραδείσια πτηνά, π γώνια καί πολλά άλλα πού δέν £ ριο πώς τα λένε, έλέφαντες, έλι φάκια ζέβροι, αίγόχεοοι, ζαρκάδι άκόαη καί ό χιμπαντζή; πού άνά¬ μεσα στούς πεζ,ονς, έκεϊ πού δέ φό6ος άπ' τα θηρία, τρο' «ί άμέριμνος τό.·. πσγιοτό ταν! καμήλες μέ μία καί μέ δΰο καμποι ρες καί πολλά άλλα ήοεμα ζ<Τ>< πού σ' είιχαριστεϊ νά τα βλεπεις γιατί δέν τα φο6άσαι! Άλεπονδε; καφέ καί άσπρες πού κάθε γννα κα ζηλΐΰε, την ούρά τη; γιά γοΓ ;:Γ·κλο σάν κάτι τό φαινόμενο· Έ- γώ εύχαοστο); ξαναπηγαίνω στήν Άμερική γιατί ενοιοσα νά μέ π« ηιΓιάλλονν δλοι οί φίλοι τών παιδιοιν μόν αμεοικπνοί καί "Ελληνες ·μέ ά γάΐτη ν.(ά καλωσύνη, δέν ξεχνώ την Άμερική κι' άς εΤναι διαίΓθθΓ τικιά Αλ' ίίτι είναι ή Έλλαδίτσα «άς στό κλϊμα καΐ στό καιρό. ΕΧΟΤΝ ΩΡΑΙΑ ΕΘΙΜΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ: —"Οταν ενας νρος άγοιπά μιά κοπέλλα τής ποοσφρει ενα «διαμάν τι>, ρτσι ή κοπέλλα καταλαβαίνει
("τ, ό σκοπό; τον είναι ίερός.
—Κανεί; δέν πηγαίνει σ" άλ,λο
σπίτι άκάλεστος, οΰτε σΐ'γγενείς ου
τ·? φίλοι άν δέν τηλρφίονήίΐουν πρίν
πάνε η άν δεν τούς καλεσονν, Αϋ
τό τό «περνοϋσα άπ' εξω καί σκέ
Γρδηλ,α νά δώ τί κάνετε·» δέν ίσχΰει
στήν Άμερική, πράγμα πού 6εβαί
ο>ς είναι πολύ καλά γιατί ποτέ δέν
εχεις δνσάρεστ*ς έκπλήξεις η άνε-
πιθν>μ1ΐτον? έπισκέπτες.
—Τα λάντ; (μεσημεριανό (ταγη
τό), είναι στίς 12—1-30 καί είναι
κατά κανόνα ποόχειρο, ενα σάντον
ϊτς κλπ. Ποτέ δέν μαγειοβύοι/ν οί
νοικοκυρές γιατί καί οί δνδοες
τους κατά κανόνα δέν πάνε σπίτι
τον; γιά μεσημεριανό. Γνρίζονν ά-
4—6 σπίτι τον; η καί άογότε
ΕΝΘΥΜΟΥ ΤΗΗ ΚΊΊΙΡΟΝ
ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΤΗΣ ΠΑΛΗΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Ή πρώτη μας σκέψη την καθ*
μέρα, πρέπει νά είναι ή Κύπρος.
Ό στόχος κάθε σ·ζήτησης, πρέ
πει νά είναι ή Κύπρο;.
Ή πολιτική μας, πρέπει νά έχη
σαν όάση της, τήν Ήΰπρον. "Ετσι
θά υπάρχη συνεχής επαγρυπνήση;
γιά ενα θέμα πού πρέπει νά άποτε
λέση μάθημα γιά κάθΐ πιό πέρα
ένέ-ργεΐα στήν έζοτερική καί έσι»-
τερική μας πολιτική καί συνεχής
ύπόμνηση; τών κινδΰνιον πού άπει
λοΰν την χώρα μας άπό την Άνα
Γιατί ή Κύπρος, τό θανμάσιο
αΰτό Έλληντκό Νησί μέ τίς 520 χι
λιάδες των Έλλήνων, εγινε ό στό
χος τών διαφόρων κατακτητών λό
γο τοϋ πλούτου καί τής Στρατη
γικής το.; σημασίας.
Πέρασε τόσα δεινά καί τόσες
κατάκτησις πού μόνο ενας "Ελλη¬
νικάς Λσός θά μποορΰσβ νά ζήση
χ(ι>ρίς νά χάση την έθνική του συ
νείδησι,' χορίς νά υποστή τήν τρα
γική μοϊρα τοΰ έθνικοϋ θανατον.
Ή Κΰπρος ρμρινε Έλληνική μέ
σα στά δεινά καί τίς περιπέτειας
τη; γιά νά θνμίζη στόν κόσμο, πώς
οί "Ελληνες γνιορίζονν νά ζοΰν κα'ι
μέσα σέ θύελλες καί κααιγίδΐς χο>-
ρ'ις νά σβΰνοιιν μέσα στύν ώκεανό
κατο{?θ(1)(Ιε νά οιώ
ά
π6 4—6 σπίτ. τονς η και Λογο ^ ιΜο κατο{?θ(1)(Ιε νά οιώ
Οα, αναλόγως τής αποστασε.ος^ σπι Βενετσ.άνους ποΰ χράτα-
τιοϋ — γραφείον τους. Η οοα ■„„„ ,„. „„: η,Γ,^ίυτρ
τοϋ βραβυνοΡ φαγητον _ είναι στι:
5.30 καί «ύτά είν,α το «ανονιν.ο
. γαν
Κάστρα
6ιός
τοϋ ΔΗΜ. ΑΕΤΟΤΔΑΚΗ
θανατώθηκε μέ άπαγχονισμόν για
τί ό Κιουτσοΰκ τοϋ είχε υποσχεθή
ότι αΰτος τουλάχιστον δέν έποό-
«ιτο ν« καοατομηβή. Εκτός δμ,.,ς
Τοϋ Αθηναι ογοάφου , ΤΑΣΟΤ ΑΤΛΩΝΙΤΗ
πιστευθή πώς ή Άθή εύγενικούς του τρόπους, τό άνε
γές κατά τού Ελληνικόν πληθ.-
σμοΰ οτ'.ς κνριώτΐρες πόλεις
τή- μεΡ0·
πλατείες. στουο
γειιάτα «Ιτά σφαγίς. έρεί,τιη, διω μεσα ^ς
γιιούς, λεηλασίες .τάνω στά Νησί . _ . . ___ .·■
■ · ,ο,ο " τ - ■ δρόμους, στα δημοσία κέντρα. Η
μεχο, τα 1878 οταν οί Τοινοκοι που Κ ^
λησαν την Κτντς.ο στοΰς "Αγγλους. περίφημπ μαντάμ Σουσοΰ δέν εϊ-
Στά δέ ΐ:·23 μέ την σννθήκη τής ναι γέννημσ τήα φανταοίας τού
Λι,^άνης ή Τονοκία παραιτήθηκε
παντός δικαιώματό, της έ.ιί τής
Πρό οαραν.
ή ς μς
των έκτελέ-σειον, ό Τοι«κικος ο- να μος έπαψε πρό χρόνων... νό Εάντλητο πνεΰμσ τού καί την καυ-
ρσ,-ΐασε σέ λεηλασίες καί σφα παραγπ τύπους. Παράγει καϊ σή- στική τού σάτιρα. ΣοτίριΖε όλους
λ ηνικου τ η τ;ΠοταΙ Κυκλοφορούν | καί δλα, προπάντων τούς πολιτι-
Καί τ« χρόνια πέρασαν κάθε ώρα καί κάθε στιγμή άνά- | κούς, άλλά μέ τόσο λεπτό τρόπο,
ώστε γελούοαν καί τό θύματα τήο
σάτιράς τού'
"Ενα άπόγευμα οί Άθηναίοι
τόν είδον κατάπληκτοι νά επι¬
στρέψη άπό τα Φάληρο όρθόο σ'
ένα κάρο πού μετέφερε άχυρο,
ντυμένος μέ ώραϊο φράκο, μέ ψη-
λό καπέλλο στό κεφάλι... καί Ευ-
πόλυτοςί Άπό την ήμέρα έκείνη
δέν Εαναφόρεσε παπούτσια! Ή £υ-
πολυσιά, μποροϋμε νά ύποοτηρί-
Εουμε, πώς ύπήρΕε ή μόνη τού
λόΕσ!
Άκόμα καί την ήμέρα των γά
μων τού, όπως θά δοϋμε άργότε-
ρα, παρουσιάσθηκε στήν έκκληοία
παντός δικαιώματό, της έ.ιί τής
Κί«βο·. Ό δέ Τούοκικος πληθι- τα ΧΡονων °' ΑΘΠναϊο. δεν θα
σμός της, είχε τύ δίκαιον™ να δκι περίμεναν μιά προεκλογΐκή περίο-
λέξη μεταξΰ τής Άγγλικής χαΐ τής
Τουρκικής ίθαγενείας. "Εκτοτε ά-
για ν· άνακαλύψουν τόν Τρί
Τουρκικής ίθαγενείας. Εκτοτε ά . .
πά τα 1878 οί Τοΰοχοι δέν ϊοε,ξαν ««>τ&|. ^η^ρο ωοτοσο, ο. δ^φο-
τό παοαμικρό ένδιαφρρον γιά την ροι ούτοι τθποι, διοσκεδαστικοί ή
Κνπρον τής οποίας ή τι'χη ίχρίνε 6χ| αλλα δλο1 όξ,οι... ίδιαίτερηο
το περα γιά πε'ρίΐ ά,-ιό τοΰς νέονς ,
καταχτητίς της. τού; "Αγγλοι·;, "ροσοχης, περνουν απαρατήρη-
Γνωστή ή πολιτική τής Άγγλί- τοι. Κανένας δέν τούς προσέχει.
άς πάνω στά Κνπριαχό. Γνονστος Κανένας δέν τούς δίνει αημααΐα.
ό αγώνας των Κ'.νΤ-ρκον γιά την έ- .
λρυθερία και την «ύτοδ.άβεσί των. Κανί;νο<: μα<: δεν έΧει τ^ δΡεΕι "Ισιος όμος νά μην εΐνα, πολύ γνοι νά γελάση μαΖί ττκκ;. Εναι τόσα στή ή άνέντιμος πολιτική τής Γη· Τα Προβλήματα πού μας άπασχο- ά Άλβιόνος ή ό-τοία δταν εί ή ή οαιάς Άλβιόνος, ή ό.-τοία δταν εί- δε ότι χάνει τό .ιαιγνίδι της, στήν λουν νύχτα - μερά, είναι τόοε: ^Τχοσι χιλιάδες τΗταν πράγματϊ πολύ ώοηϊο καί ήξΓχαστο αΰτό τό θέαμα γιά ίίποι όν μάλιστα τόβλεπε γιά πρώτη ςτο ρά. Πολλέ; ψορές εϊδα τα άγρια θτνρίη στήν Άλεξά·νδρρι«, δταν ή μουν μιχρή, μρσα στά κλονβιά καί ΐ-ίμαι κάπως έξοικεκομενη μαζί ς, άλλά οητά είναι κάτι τό άλ- χ ^ ά ^αν τότε καί 6ίο νέ πουλή&ηκαν ξίδευε γιά τύ χαρέμι τοΰ νόν, δώρον τοΰ πορθητού τή; Κΰ πληρ*ς γεϋμα μαγε,ρρμρνο, και .^_ . μρτά άπολαμβάνουν την Τηλεοοα- ^υΜΙ'χ..* ' —Ή Τηλρόρασι έχει πολλά κα νάλια. νπάρχει μανρόασπρη κα'ι εγ χοιομη, ή έ'γχρωμη είναι σάν νά βλέπεις ■/ίΐνημστογράφο στό σπίτι σοι;, τό άπολάμβανα κι' έγώ αΰτό. —Ποάσινο καΐ νεοά γεμίζοι-ν ^^ ^ κατηφερ£ να ^η τα μάτια σον, κια ^εστο ν.;οο στο ^ πνριταποθήκη τοΰ πλοί απίτ, βννεχώς χειμωνα καλοκαιρι. , , ,____ . πΛ, „„« Κι'αρο, άνεμριξρ καΐ πάλι τούς οί καθημερινώς μας φροντίδες, εΐ- Τοΰοκους ποός άντιπερασπισμάν ναι τόοο σκληρή ή βιοπάλη μας, γιά νά αίαατοκνλήση μιά άκόμη φο . _ . .. . ', . ' · χτ < . . . ωστε κινδυνευουμε ολοι, από τού ρα το τραγικο Νησι και να απο- Τί?έψη την "Ενωσιν τον μέ την Έλ πρώτου μέχρι τού τελευταίου, ν' λάδιι, τής οποίας κατ' εύφημισμον όποκτήσουμε, ό καθένας μας, τή <Ανά σ σ» αύτο{.. 6(}ισκόνταν Μαρ!α ή Σ - οικογενείας χατηφερε ά ^ «ιίτ, «π-νεχως ^ —Προτοϋ η νεαρα μητες,α φρ- οη στόν χοσμο το μωοο της, σνγ -,εντοωνοντα, ο/.ες οί φ.λες^ της, σ· ένα φ.λ,κο σπιτ,, χωρτς αντη να τό ξρρει, «α. κανοιητ γιορτη ποος. μέ να ανατινσχθη το πλοΙο ρ, ^ χ ^ τιυίιν τί- ιιέλλοΐ'βα; Μητερας ν.αι , . , , „ τιμήν ιΐ| μ*™» ■- ' , ν ' , τόρθο»αα της ωραίας Κυποιοτοπονι τή; «ροβφροουν δο>ρα αξιας ^ για λης ^ Σκλά(.Ες Έλ),ηνίοε- π00.
τό μονρο. Ωραίο εθιμο και βυγενι
Έλ),ηνίοε- π00.
καί μόνον υπήρξεν σνμμαχος καί
φίλος. Μέ τόν τρόπον αύτό ή Αγ¬
γλία καί ή Άμερική μαζί, σέ ϋπου
δική τού λόΕα!
Άς άφήσουμε λοιπόν τούς τω-
γ ή μρή μζ
λη καί άνανδρη σιμπαιννία, εσπει' ρινούς μας τύπους στούς άθηναιο-
οαν θύελλες πάνω στό Νησί καί γραφους τοΰ μέλΑΟντος κ.' δα πή-
θΐρίζονν τωρ(ι τους κ.αρπους των.
"Τστερα τα γργονότα ποϊ· σνγ- δή.°ουμε σαοάντα ή καί περισσό-
κλόνισαν τόν Έληνισμΰ είναι γνω- τερα χρόνια πίσω, νά Εοναίή-
στά, δπος Γνιοστά είναι καί τα οουμε νοερα τή Ζ(1)η τών ε6δο.
τραγικά σφάλ.ματα τοΰ λεγόμενον ,
Έθνιχοΰ Κεντρο.·. Σφάλματα ποϋ μηντοπεντε χιλιάδων γκαγκαρεων.
σέ καμμιά περίπτοσι δέν 6ά ποέ- Είναι δπειροι οί τύποι της πα-
πει νά ξρχασοΰν, άλλά μέσα άπό
αι'τά .τρρ.τρι νά 6γοΰν σοστά συμ
.-ιεράσματα για να μην πάη χαμενο
τό αίμα τόσων άδικοχαμέν(ον άδίλ Ό Κόρδαμος, ό Σοκουλές, ή Μαν-
Φών μας, Μά εΓνα, κ«ί τό άλ,λο, ΤΟμ ΠροΟ. ό Γαμβέτας, ό Μιχά-
Αθήνας πού άφησαν Λ καθέ-
νας ένα ειδος Ιδικής τού έποχής.
—ι*. αι1·
τά 6ασικό ποΰ ποοκΰπτει άπό τα
κό εκ
ΚΛΙ ΤΩΡΑ
άτ[., ελει,ταία γεγονοτα
λης ό μυταράς γιά τόν όποϊο
ΤΟΤ ΓΤΡΙΣΜΟΤ ΜΟΤ ΣΤΗΝ
ΑΘΗΝΑ. ΑΠ' ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟ-
λενάδιον τη;. , , , , . ■ , , . „
Τ-Γ ΟΤΆ ·ιι("(ΤΤΙ καί τ'ϊν ΦΟ'κτή σκλαοια που; έξ αιτιας τού Κνπριακοιι
·;ιά μιά άκόμα φορά τό πραγματι- «Ύπόγειο Ποράδεισο
Μέ τρείς ξεσηκομούς πού πνί- -/ό της πρόσωπο. Τόν Άσιατικό
Ή Τονρκία
εδιιξε έΥΐνε κΓ ένας ψόνος μέσα στόν
ό Στραβο-
ν"',.„„* ... .«,. ολ ν γηκαν στά αίαα, προσπάθησαν οί -ής 6αρ6αρισμό καί τό άσβνστο
ΊΟ ΜΟΤ. Νεα Τοοκη 20 Στπ- ^ · _ 1608_1Τ6δ '„' , ^ χή Έλλαδα;. — κ.ά.π. '.
■εαβρίοι·, έξη ή ώρα 6ραδυ· Βρι- , ,ν , , Γ . « η» . . " ,
<:μι.ν , ·= ι ι ν νΓί?..νργ ν(ί άποκτησουν την ελευτ)ΐρι(ι τονς· επεκτατικες διαθεσεις και την α<κγ ου, που τρμδρ σκομαι στό άρροδρόμιο ΚΕΝΝΕΝ ΤΤ. Φη·γο σέ μισή ώρα γιά την Στά 1821 μέ τό ξέσπασμα τής σι τής έγγονουΑ,ας μόν. ξεπέταξα μέ την αγα πή μόν κ.αΐ τ άτραγοΰδια μόν. Φεΰ γοι τώρα ψορτωμένη μέ χιλιάδες άπέοαντη εκταοι: την Άμερική! Η Αμρρικη εχει παλλα γράμμα πρός δοτ'λεές πολλές, για οποίον δεν «Ί ι , ιν , , , , * * .....τανο για την ευμενεια ,. - . , , .< , «ι τ-- . ι τους (Π'νελαθε κα ^ενοδοχεια και τις πΛανο. Δι,τλα μου ολο ΐ,/.ληνες, αι , άλλά κι' αίτό έχει κου;·) Έληνικά! τή γλώβσα ποΰ^ ',^'1 μ' , , ολα... κλοπές καί γεννήθηκα! Τραγουδαΰσα πάντα ,υ~ ρα. λοιώτικβ, κάτ, τό θεαματικό. Οέλω νά ξαναγράψίο κάτι πον ϊσ«»ς δέν τό άπέδοσα καλά: ή Φλώ ριντα είναι μ«γά/.ο Στεϊτ, είναι τρίΊς ςρορές ή καί τρσσρρις πιό μρ γά).η Λπό τό Νιοΰ Τζέρσεν καί ρχει -κλρφτες καί έγκλημα- τίίς- Στό Πάμπανο Μπήτς τής Φλιί)(}ΐντας πεςάααμε τίς δκτκο»-τρς μας, ήταν ήσιγ.ο καί και ό κόσμος1 κνκλοΐροροΰσε πιό ε- λεύθερα, χωρίς κανένα κίνδννο. Ή .-ιεριοχή τοΰ Μαϊάμ( ρχει πολΰ έ:γ κλημα περισσότερο άπύ άλλα μερη γνατί ή πόλις τοΰ Μαϊάμι είναι ό λο μαθροι, Κοι·6οΐνρζοι καί πορτορι κανοί καί βεβαία δέν είναι μερος νά πάη κανείς.Άντιθέτοι; τό Μα'ιά μι ΜΛήτς «ίναι ώρ«.ιότατο, μέ τα κοσμοπολίτικα π>Λ.ζ πού εϊδα
ηΰξημρνα άπ'
ληίττεϊες· Πάντιος δέν παύει νά εί¬
ναι δμορφθ κι' άξέχαστο σ' οποίον
τό έπισκ,ειφθεϊ καί τό ζήσει. Τό
ΠόψΐΛανο Μπήτς είναι άκόμη .τιλ
ησυχο καί δέν ξεχνώ τόν ήρεμο Ά
τλ^αντικά πού άνοιγόταν μπροστά
μας. Φαίνεται πώς έπειδή εκανα
συνεχώς σύγκρισι μέ την Άθήνα
μας καί την Έλλάδα μας καί άν!
δεη άπό έγκλήματα καί κλεψιές,
γιά νά μή φοβαμαι·. ποΰ παρουσία
ζαν ήθίμη καί ήστ>χη τή ζωή τή;
Φλώριντας! Σκεφθήτε ότι σχεδόν
κάθε μ*ρα τραγουδοΰσα!
«άς χαμηλο')νον τα 6ο·^νά, νάβλεπα
τηλ1 Έλλάδα,
τό Λι»κα6ηττό
γλυκειά λιακάδα!».
Έλληνικές Έκκ)^ησίες
παλλές στή Φλώρ-ιντα, γιατ! ΰπάρ-
χοι>ν πολλές Έλληνικές οίκογένει-
ϊς, έκ*! πού εΐμαστε στό Πάμπ«
νο Μπήτ; δέν ύπήρχε. λ.η Πατρίδα μου την Άθήνα.
Τό νερό τής Άμερικής τό δινλί Ποάγματι, <ρύγαμε στί; 7 τό ζουν, άλλά σέ μερικά μέρη ρχει πιό 6οάδυ άπ' την Άμερική καί μετά πολλά άλατα άπό άλλ.α μεοη. "Ο- ό ώρες ξημέρικσε, στήν Έλλάδα σες Άμεοικανιίδε; πεοιποιοΰνται μας φθάσαμρ 9 πρίοινή. "Οτίΐ,ν άν τόν εαντά τογς εχονν καλό δρρμα τίκρυσα τάν ήλιο μας, τόν α>θινο
*', ' . · ' , , . Έ/ληνικης Επαναστασης, ο απαι
Αθήνα ιιας υστερα απο τεσσερις Γ , , "' „
^«■1 ^ „ ^ , μ - σιος δνναστης της Κύπρου Κιον-
μήνες παραμονης μου στο Νιον -, „ _._'- <.,_*_ Λ-1 _^. ,^ Τζέρβεϋ πού ήρθα γιά την γέννη κάνης ό μπόγιας, ό θεοδοοίου Ο τελειιταϊος, ό θεοδοοί· θά μάς άπασχολήσει πε- ν,ρατητη ταση της, να αναστηθή ρισοότερθι μποροϋμε νά πούμε ά- την "Οθομ-.ινική Αύτοκοαταοα σέ ύάρος τή; χώρας μας. «Τώρα πού μπήκαμε στό Φθινόπωρο» καί «Ή Ζηλοτυπία» — Ώ! άφήοτε με, είμαι τόσο λυπημένος, πού λές μοϋ πεθανε τή στιγμή αύτη ή μάννα μου! ! Έλατε! πέστε μας κανένα τραγούδι σας, κάτι δικό Νά οαο, είπω!! τί νά σδς είπω. -Ότι θέλετε!! — Τότε έπιτρέψατέ μου νά σας είπω τα αϊτια τής με. γάλης μου λύπης! — Θαυμασία! ! , ' —Λοιπόν! ! -Λοιπόν σήμερα άγαπημένες μου κυρίες κλείνουν δύ. κα χρόνια όπό την ήμέρα πού έννοιωσα την καρδιά μου δοσμένη σέ μίαν άλλη καρδιά, πού εϊχε τή δύναμι νά με κάνη σκλάβο της, ή όπως λένε τα μυθιστορήματα. 2ητιά- νο τής άγάπης της! Καί μία μερά σάν την σημερινή, πού τα φύλλα τών δέν- δρων χλωμιασμένα έπέφτα άπό τα δένδρα κΓ άνεμί^ον- ταν δώθε καί κεϊθε, καθώς προχωροϋσα νά φθάσω οτό συνηθισμένο μέρος πού πάντα μέ περίμενε ή άληομόνη- τη άγαπημένη μου καρδιά, συνάντησα τή φιλενάδα της τσονκ Πασάς, ξήτησε άπό τήν 'Τι Νά γιατί σέ καμμιά περίπτωσι, τού! Πέοασα *ΰ ψηλίι Πύλη τίΐν δ8εια ν" ά(εοπλ'στ1 Λέν όλόκληρο τόν Έλληνικά πληθΐΌμό Ι διαφεύγη άπό την σκριΐ>η μας το
τυγιηιιρνες μρρες κοντα στο παιδι ,'ν , , ,', , ,_ί ,„., , ΛΤ
* " '/ ' , Ηο,οό Χαι να :(ίι>α{ΤΤΙ απο χο ^Χ"1101 70| Ε/.ληνικο Νησι.
μου, τον αντρα. της , · , , κλ.ηρικούς καί 416 προκρίτους γιά, Νά γιατ! η κάθε ιια; ενεργεια καί ποϋ;
δίστακτα πώς δφηοε την έποχή Ι έΥκατελειΨε ΟστεΡα άπο λίγα
χρόνια ή γυναίκα τού, μ:π πραγμα-
τική καλλονή γιά νά ακολουθή¬
ση τόν ήθοποιό Δρακάκη.
οΰτε καί πρέπει νά 0 0εοδοσίου! Ποίος παληός
...
· Αθηνα.ος 5εν τόν θυμάτα. αργα
του Ελληνικου στοιχε,ου. ποεπει να έχη σαν στοχο της την Μυοτήρι0 ή καταγωγή τού.
Κ
Ή έγκρισις Ιφθασε στήν
διαρκή έπαγρύπνηβι γιά τήν βμν
ταν Ιουνιο του 1821, Τοτε ο Κιου' να μας, για τον εκΐροοισμο τι»ν
άναιινήσεις και πονο σ'ναμο που , „. , , ι , ,,
» ■ , £· Λί - τσουκ καλεσε όλον; τού; ανοντεοο), (ΐντιπαλιον μας.
ά(Γτισα τη μονακριοή αου, Μανου , ,- , , ",
) λ' ■ αύττι σ'αίτην τήν
Κανεις δέν θά μπορουσε νά πή
άπό πού κρατοΰσε ή σκούφιο του.
ς καί κληρικούς νά συγ
στήν Λεΐ/κοσία γιά
Νά γιστ θά π-ορπει ή προσοχή ψηλός, γιγαντόσωμος, μαυριδε-
τό ίνδιαίρ·ρρον ι»ας νά είναι , „, , .
1 ρος, βλογιοκομένος, κατσαρά κα-
καί την
'■ . νά ΰπογράψονν δήθεν κοινό εύχα-, στραμμενο πρός την Κΰπρο.
Χ" 'Όιστήριο γράμμα πρός τόν Σονλ Γιατί είναι σάρκ« άπύ την σόρ τάμαυρα μαλλιό, γαλανά μάτιο.
τάνο, γιά τήν εΰμενεια πού εδειχνε' κα μας, .τνεΰμα άπό τό πνεΰμα μ«ς Γλυκύς, γλυκύτατος! Γλυκό τό
χαμόγελό του, γλυκείς οί τρόπο·
του, γλυκυτάτη ή θροντερή φω·
νή του. Είναι ό μόνος τϋπος τής
παληας Αθήνας πού δέν δεχθή-
κε καρπαζά στήν άγορά, ή στήν
ναι τεμπελης. Άλλά γι αυτα
γονν.
σ* αιτούς τούς τέσεοις μήνες: «άς
χαμηλώναν τα 6οι·νά, νάβλεπα τήν
Έλλάδα, νάβλίπα τόν Λνκαβηττό
καί τήν γλ.υκειά λιακάδα»έ εΐχα δ!^.______________________
κιο; Έ^ήμΐσυ ή (">ρα. ΕΙμαι στό ά-
εροπλάνο μέσα, άο;ησα τα πιαδιά ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
μου καί τή χαοά μου- Τα μάτια
μόν είναι πλημμνρισμένα άπό δά-|
κρνα καί δέν εδλεπα πιά πώς τό
άεροπλάνο, τό μεγαθήριο αΰτό τής
Όλ.μπιακής Άεροπορίας
στό Διοικητήριο,' κάθε προσπαθεία,
μαχαίρι, έκτός ά Γι' αύτό τα σΰνθημά μας
πό 16 πού κατόρθωσαν νά διαφΰ- πρέπει νά είναι:
θά
Ι «ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΗΝ ΚΤΠΡΟ» όδό -Αθήνας, πρώτον γιατί άπό
Κιντοιανός ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΕΤΟΤΔΑΚΗΣ την πρώτη μέρα πού τον
------------------------------------------------------------εε ή λόΕα έγινε δημοφιλέοτατος
καί δεύτερον γιατί μέ ένα χαστοϋ-
.1
ΒιβλίακαΙ οί "Ανδρωττοΐ
κι του μποοοϋοε καί ταΰρος νό
χάση τίς αίσθήσεις τοοΙ
Ι Ό θεοδοοίου πρωτοεμφανίσβη-
κε στήν Άθήνα κατά τό 1877 καί
την Άμερική. "Ο '_Α_Γλα^ικό_^τ™Τ ι ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΔΑΟΓΡΑΦΙ, ύπήοξρ ποοιτοπόρος στήν ΐδονση όμέσως κατέπληΕε μέ τή μόρωωσί
ιου καί έγ,νε περιΖήτητος οτίς
παρέες έκείνης τής έποχής, γιά
ήν καλή τού τήν καρδιά, τούς
ήθ-μος πάλι, γαλητνιος σαν πβυ πή ΚΗ ΕΤΑΙΡΙΛ ΣΕΡΡΩΝ —ΜΕ στίς Σέρρες
γαινα. Μέσ' στό ολογνρο -οτάοι.ϊ ΛΕΝΙΚΟΤ— ΣΤΑΤΡΟΤ Π. ΚΟ'τοον μέ τήν.......................,
κάτιο απ τό ξαστερο ουρανο οιπο ΤΑΜΑΧΙΔίΐ. 2ΤΓΧΡΟΝΟΙ Λθ! «Εύξρίνοι· Λρσχης». Στόν ποόλογό Π
λρις πανοι απ' τις οποίες πεοναυσα Γ0ΤΕΧΝΑΙ ΚΑΙ ΠΝΕΤΜΑΤΙ-' τού τέλος ό Τριαντάψνλλος θίο Τ
τού ποντιακον
σνμπαράσταση
θ€ά
τής
με φαινοντονσαν σαν κεφαλακια
Ν©Ρ£}ΠΟΙ ΤΩΝ ΣΕΡ-
ΚΟΙ Ν©Ρ£}ΠΟΙ ΤΩΝ ΣΕΡ
καρφίτσες μέ τα φωτα τους. Δέν ρΩΝ ' Προσφορα μιας 55ετ!ας
θα το ξεχασω αυτο το θεαμα, και
ίίμως τό ξέχασα οταν άντίκρυσα
τόν ήλιο μας πού χαροΰμενος μέ
καλιοσόρισε στή δίύτερη καί μέγα
σάν τίς Έλληνί&ες.
Οί Άμερικανοί "Ελληνε;
πίοοινό μας ήλιο, δάκονσα, ή Πά
καί τοίδη μας, ή Άθήνα μας ό Πα<>ά
ξένοι εχονν καλή καρδιά καί τδδει δεισός μας. 'Η Άμερική είχ* μεί
ξαν το')ρα μέ τή Κνπρο μας, άλ).ο νπ ,τίπι» μόν καί τό σπίτι τών παι
πράγμα ή Κι«6έρνησις καί άλλο οί διών αον στή ννοστή μου πιι'ι Ά
ά.τλοί άνθροιπο, πού πονοϋνρ μέ μρηική. Ή σ.'γκίνησίς μου ήταν
τόν πόνο τής Κύπροΐ', είναι μέ τό γάλη ίίταν άντίκρι·σα την άδελφή
|ΐ*ρος των έλλήνων καί καταν.ρί- | μόν μέ τα παιδία της νά μέ περιμέ
νονν τού; τοΰρκους. Πρό ημερών νο>-ν μέ τόση άγάπη· Ή Άμερική
είχε φΰγει πιά άπό τόν νού μου, μό
όν ή θι'μησις τών παιδιών μου καί
τής έγγονούλας μόν πού μένει
στήν άγκαλιά τονς, ήταν κοντά
δλοι οί Έλ.ληνες τής Άιιεςιική;
καί πολλοί Αμ.ερικανοί
νά κοπή ή βοηθεία πρό; τήν Τονρ
κ<α· Καί το κατάφ*ραν δπιος άκον σαμε Απ' τή Τηλεόρασι χθές 6ρά όν. ΟΊ Έλληνικές Έκκλτισίε; τή; Άμίρική; κάνουν έ'ρανο γιά τή Κι' προ καί δίνουν καΐ οί ΆμΓρικανί- δίς ροΰχσ καί άλλα γιά τού; πρύσ •,υγας τή; Κύπρου. Δέν πρέπει λοιπόν νά τα 6άζ(ο με μέ τού; Έλληνοαικςηκανούς ή τοΰς Άμερικανοίι; κα'ι νά τούς κα- ταστρέφονμ* τα αΐτοκίνητά τονς κλπ. έδιό, κΓ ενα πρέπει νά ξε'ρον ν« δλο, οί "Ελληνες ότι στήν Ά- μΐρ*χή έχτιμάνε πολύ τούς "ί^λλη- νας γιατ! οί "Κλληνες είναι τίμιοι Λνθρ<,ίποι καί καλοί οίκογενειάρχαι χαί ποτέ δέν ίδο>σαν Αφοί,μή οτίς
Άμτρικανικί-ς Άρχίς, γΓ α»'τό κΓ
«"ταν ({θάσει Έλληνίδα ίκεϊ στήν
Άμερική π—'τρεΰετα, άαέσί·)ς, εί
αι πρριζήτητες οί Έλληνίδες κα
«►< *ΕΛ.ληνρς, δλοι μιλάντ μέ δέος γιά την Έλλάδα μιι;, γιά τ" άρ χαία μ«», γιά τόν πολιτισμό μας "Ολοι ο» "Ελληνες αιλήσι·χοι, {- ."τογϊϊς στούΐ: Νόμονς, κερδίζο·.ν τίμια τό νωμί τον; "Αν καμμιά έ- ϊα»ρ*~ι ί<πά(,>χει, .τολύ σποτνίως, μα
•αίνττειι Λμβσως στόν Έλληνικό
μόν.
Ή ζωή μου άρχισε τον παλαιά
της ριθμό μέ την νοσταλγία των
τΓσσάοιον εύτνχισμρνονν μηνών πού
πέρασα στήν άγκαλιά τών πιαόιών
μο,. ■
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΛΚΙΔΟΤ
ΚΓΤΒΟΧΔΔ
ΙΛ
ΝΤΑΟΥ ΠΕΝΤΕΛΗ
'( | Στόν Οίκοδομικόν Συνεταιοι- < >
"-μόν .Ο ΝΕΟΣ ΠΟΝΤΟΣ» *'·
, ', πωλεϊται οικόπεδον 1.600
πηχ. 170.000 δρχ. τηλ. Θ9.
13323.
(1913—19Β8) Ποόλογος Τοιαντ.
Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΛΗ Άνάτ.πο άπό
τόν ί>ον τόμον το>ν «Σερραϊκών
Χρονικών», Άθήνα 1970, 432 σε-
λίδες.
Ήπειρος, Μακεδονία, ^ράκη εί
ν«ι ό «Βορράς» μας. Καί αΰτό ση
μαϊνο ι πολλά. Οί βόρειες έπαρχί-
ρ; τής χώρας, άρχίζοντας άπό τό
1913, άνανεώνοΐΛ' άδιάκοπα τή
ίιιολογική
των νοτι'ονν. Ά¬
δοηίδης, έκδότης καί διενθνντής
τής <*Ελληνο6ελγικής καί πανευ οι.ιπαίκή; έπιθειορήσείος», έκθέτει τήν σταδιοδρομία τού Στ. Κοτα μανίδη πον, εφηβος μόλις τόν κηιι λο τής έχθρικής κατοχής, ν.τήοεί πρτοτοπόρος στήν καλλιτίχνική δρά ση σ,νομηλίκιον νρων, έκδοση μέ φρόκο, μέ κύλινδρο άστραφτε- μία πολΰ χαριτωμένη καί νόστιμη μικρούλα τού σχολιού. — Άδίκως πηγαίνετε, μοϋ εϊπε γελώντας! — Γιατί; — Ή "Αννα τώρα διασκεδάΖει μέ τό μνηστήρα της στήν έΕοχή!... — Ναί: — Ασφαλώς, μέ τό νέο πού τής διάλεξαν οί γονεϊς της! — Καί τό δέχτηκε έκείνη; — Μέ πολύ μεγάλη αύχαρίστησι!! — Τώρα; — Τώρα τήν πονεμένη σου καρδιά θά προσπαθήσω έγώ νά τήν παρηγορώ μέ τή θερμή μου καϊ μεγάλη άγάπη!... Νευριασμένον άπό τ' άπροσδόκητο καΐ τό τόλμημα τής γυναίκαο έκείνης πού —όπως μοϋ έλεγε ή φιλενάδα της — γλεντοϋσε μέ τό μνηστήρα της, τήν πήρα καί μιά καί δυό βρεθήκαμε στό έΕοχικό κέντρο πού πάντοτε περνοϋ- σα τίς βραδυνές μου ώρες μέ τήν Άννα! — Τί άλλο θέλετε κυρίες μου νά σας είπω; "Ηπιαμε τόσο κρασί, πού όμολογώ, ότι δέν Εέρω τί έκανα γυρμέ- νος στήν άγκαλιά τής Αγλαΐας. — Ποίας Αγλαΐας; — Τής φιλενάδας τής "Αννας! —Λθιπόν... — Λοιπόν! Δέν καταλαβαϊνετε; έγινα δικός της κι'... εγινε δική μου!! Κλαίγοντας ϋστερ άπό τό θείον έγκλη· ρό στό κεφάλι, μέ μονόκλ καί... Ευπόλυτος! "Οπως ήταν φυσικό ή έμφάνισί του αυτή στήν έκκλησία καί την ώραία νέα πού εϊχε διαλέΕει γιά σύντροφο τής 2ωής του καί τόν πατέρα της, ύπάλληλο τοΰ δήμου, πού τόν πλησίασε καταγανακτισμέ- νος γιά νά τοϋ κάνη τήν παρα- τήρησι: — Τί είν' αύτά γαμπρέ μου; Μάς έκανες ρεΖίλι Ι — Γιατί; — Καρνα6άλια έχουμε; — Γιατί; — Καλά τό φράκο, τό μονόκλ καί ό κύλιν^ρος. Δέν μποροϋσες νά φορέσης παποϋτσια; — Τί λές άγαπητέ μου πεθε- ρέ, άποκρίθηκε άπαθεστατος ό Θεοδοσίου. θέλεις λοιπόν ν' άο- χίσουν γιά μενά οί στενοχώριες τοϋ γάμου... άπό τα πόδια; — "Ετσι ηθέλησε τούς γάμους του Ευπόλητος! Ξυπόλυτο, τόν Ό Θεοδοσίου, μολονότι τήν ά- μα, πού αύτουργί^ ήταν έκείνη, μοϋ 2ητοϋοε νά διορθώ- γαποϋσε τρκλλά, δέχτηκε οτοϊκά σω τό οφάλμα μου, μέ τού γάμου τό οτεφάνι! ! τό σκληρό χτύπημα τής υοίρας | Αρνήθηκα να γ!νω εκτελεστής της υποδείξεως της καί τήν έπομένη τοϋ... έγκλήματος δύο αστυνομικαί μέ όδηγοϋσαν οτό τμήμα. Μόλις μπήκα μέσα στό άοτυνομικό κΓ άποπνικτικό τμή¬ μα, εύρέθηκα άνάμεσα άπό τήν Άγλαΐα καί τήν "Αννα, τού καί τήν δλλη μέρα δημοσίευε στίς έφημερίδες τήν άκόλουθη δή- λωσι: «Απωλεσθη ή λατρευτή σύΖυ- γος τοϋ σατιρικοΰ ποιητοϋ, διευ- θυντοϋ τοϋ «Μικροϋ Ρωμηοϋ· καί πού κρατώντας στά κρινένια της χεράκια ένα λευκό μαν- έλαιοχρωματιστοϋ κ. Θεοδοσίου, ' ΤηΛ|, σκούπΐ^ε τα δάκρυα της. φέρουσα μεθ' έαυτής τάς κλεϊ- ' __ δας τών ντουλαπίων καί συρτα- ρίων τής μέχρ. τής χθές οικίας να ' κλαίη καί στήν άγκαλιά της, 2ητώντας συγγνωμη ΔΗΜΩΔΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΟΙΗΣΙΣ Ό άγαπητός κ. Δ. Ψαθάς μέ τό ριοδικοΰ, όργάνωση έρασιτεχνικοΰ θιάσου κ.ά. ΰ ΧΡονοΥΡα«"ΐμά του ατα ΝΕΑ, 2.10.74 πάνω στό ΠΟΙΗΜΑ κά- πό τότρ ή «οάτσα» άι)>ήλ(οσε, ή
μοαφολογία της έ6ελτιώθηκΐ ση
μαντικά καί. βοηθώντας ή γενίκεν
ΧΡΗΣΤΟΤ ΕΤΕΛΠΙΔΗ: ΑΙ ΠΟΙΟυ ΤούΡκου· ποιητοϋ έκ τοϋ προ
ΓΊΣΘΟΣ ενας πρίγκηπας τή; ά χείρου, πού φαίνεται νάχη τή μορ-
μαρτίας Βιβλιοπωλεϊο «Δωδώνη» φή Πού δίδει σέ τέτοιοις ποιητάς
Ε.Κ. Λάγον Άσκληπιοΰ 3 —Ίι
ποκράτονς 17—Άθήνα 1972, 102
σελίδες.
γ Έλληνική θυμοσοφίπ, μέ κάνε·
ν ά μπώ στή συϊήτησι γιά τούς άν α
ΣΜΟΥ.
περίφημος αύτάς ποιητής, έ-
ση τών θαλασσινών λοττρών καί, Ό Κωνσταντινονπολίτης λογοτέ γνώστες τοϋ άγαπητοϋ μχις ΚΟ
(ίθλημάτκον, τα κοομιά έγιναν πιό · χνης είναι άδελφός τού γνιοστοϋ
('ίλκιμα, σνμμετρικίΐ καί καλλίγοαα] συγγραφέα Χρισοΰ Εύελπίδη πού
μ«. { μβς άφτσε προ»>σι γιά τόν «άλλον
Ή σνμβολή τών βορειον έλλή- κόσμο» καί πού τΐλευταΐο το»·, κα λεγειακά τραγουδά τή δόΕο τής
νων στήν αναπτύξη των γραμιιά- λά σνγκροτημίνο εργο ύπήρζε ό τό Πατρίδος τοϋ καί τού ΑΤΤΙΛΑ.
το.ν *[ναι έδώ καΐ χρόνια ύπολογι- μος «Κλειώ». Τού Χβήστου Εΰλ «αί δέν Ζτ.:ι παρά νά υποροϋσν-
σιμη. Βιβλία καί πρρ,οδικά σημειώιπίδη είχα παρο,-σιάσει πρίν άπό να Εεπάοτρε!με ένα . δυό εκατ0
νονν στην βορεια Ελλάδα
τραι τοβα χοονια τις «ΆγάπΓς»,
έ
πΔηνιΐΜΑΡΤ τ -
η ρ ^ηρη χ ς γΓς, .
κινήση. Ό τόμος πού ίπιμελήθηκε ] έφτά διηγήματα, άπό κάποιαν στή μυρΐ°
ό Σταύρος Κοταμανϊδης, καταγό| λη μόν. Τό ίσαμε σήμερ.ι εργο τοι· Γ0υν δέ ΗεΧωΡ«τα °' μεγάλοι
της. θερμώς παρακαλεΤται ό τυ-' Υ'- τό σφάλμα καί τήν φιλενάδα της, πού χαρούμενη για
χηρός όστις εΰρεν αυτήν, νά τήν ( τή σύλληψή μου, κοίταζε πρός τόν άστυνόμο, ένα κοιλα-
ρδ —πού προσπαθοϋσε νά μαντέψη άπό τα μάτια μου,
τή διάθεσί μου!...
— Προτιμώ τή φυλακή χίλιες φορές! εϊπα στόν άστυ¬
νόμο νευρικά! ! !
— θά σέ στείλω, μεϊνε ήσυχος! μοϋ εϊπε αύτάς ψυχρά
-ψυχρά.
Βγαίνοντας έξω άπό τό γραφεϊο τοϋ άστυνόμου, άπε-
χαΓρέτησα τήν Άννα, πού ταύτόχρονα, τής εύχήθηκα νά
2ήση καί καλή στέψι!
Γιά μιά στιγμή, ή Άννα μ' άρπαΕε άπό τό χέρι, 2ητών-
τας μου πληροφορίες, ποϋ καί πώς έμαβα τούς άρραβώ-
νες της.
— Ή φιλενάδα σου μοϋ τό εϊπε!
— Ψέυματα, αϊσχος!
Τότε ή Άγλαΐα, ξέσπασε στό κλάμμα, λέγοντας στ,ιν
κρατήση ώς αμοιβήν του καί νά
στείλη τάς κλείδας είς τα Ιδιό- ι
κτητα γραφεϊα τοϋ «Μικροϋ Ρω- >
μηοϋ».
Άλλά μέ τόν θαυμάσιο αύτό
τύπο τής παληας Αθήνας τόν χαρή
καν όλος ό κόσμος καί οί συμπα-
θοϋντες αυτόν φίλοι του τών έ-
παρχιών.
μρνο; απο ποντιους γονιους, παρον
σ;άζη πολλούς λογοτέχνες καί πνεν
ματικούς άνθρώπους των Σερρών.
"Επ^ιτα άπό σι''ντ&μο βιογραφικό
σημεί(·>μα, σΐΛΌδενόμενο άπό φωτο
γραφία, καί πληροφορίες άναφερό-
μενες στό έ'ογο τοΰ κάθε συγγρα-
έα, .ταραθρτρται άπόσπασμα ποιττ
τικο >'ί ,-τείΓ.ό καθώς καί, δπου χρ€ΐά
ζεται, άνάλ'.'ση τούτου ή εκείνον
άποτρλεϊτα, άπό ενα δράμα, μιά
άριθμοί. Νά μπορουσε νά σούβλ'
ποιητικ.ή σΐ'λλογή, δύο τόμονς διη 2ε 80.000 "Ελληνες, νά έπνιγε 50
Τοΰ κ, Δ. Γ ΠΑΝΤΕΛΙΑ
"Ελληνες οτόν πρώτο διωγμό. Στά
1915, 1.500.Ο0Ο ΆρμενΙους £α-
νά, καί μετά τήν άναπάντεχη επι-
τυχία των ι5ν Αϋγουστο—Σεπτέμ
βριο τοϋ 1922 γύρω στίς 200.000
"Ελληνες καί ΕεθεμέλιαΜαν 1.700.
000 "Ελλπνοο άπό τήν ΕΛΛΗΝ!
ΚΗ Μικοά Άοία.
Ό κόσμος προώδευσε. Βρήκαν
τήν πενικιλλίνη, βρήκαν τήν άτο·
μική ενεργεια. Προχώρηαε πιό πο¬
λύ ό κόσυος. ϊεκίνησαν κΓ έφίϊπ
σαν οί άνθοωποι, άχι οί Τοϋρκοι.
στήν Σελήνη καί συνεχίίοντας πλ.".
σιάΖουν νά οθάσουν σέ 2 —3 μήνεο
στήν Άφροδίτη ή καί οτόν "Αρη
ΞΥΠΝΗΣΕ ό κόσμος, μά οί Τοϋρ¬
κοι έυειναν οί ϊδιοι. Τούς τραβά
μόνο τό ΑΙΜΑ. Καί Εεκίνησαν κ·'
αύτοι μέοα στό 1974 γιά μιά κα τα
«ΑΤγισθος» είναι έλεύθερη ά
ά
μ° Χ'λΐ0δε<: άΠΐσΤΟυ<: γθς είναι έλεύθερη ά ναπαράσταση τής γύρω άπό τόν Αυτα ολα με νυρισαν πίσω 52 Άγαμέμνονα κα'ι την Κλνταιμνή- χρόνια. Πάσι δάκρυα άπό τότε. Πό στρα τραγτοδία πού, κατά την σοο πόνοο. Πόσος δαρμός. Πέρσ- τεχνών καί πνευματικήν άνθρ(ί)- π(»ν τοΰ προσφάτο»· παρίλθάντος, σνντομη παρονσίαση συνοδευομένη παρο.βιαι,ομένίον. Μέ ενδιαφέρον διαβάζομε γοδίας, ή έξιλεο>ση τής άνομίας,
υ·ι , αίσθητοποιημένη μέ τήν παράσταση
ό πατέρας τού Στ. Κοταμανίδη| τοϋ άφανισμένον άνακτόρο.; τι7λ·
Πέτρος, καταγόμενος άπό την Άμ Μνκηνών, Τα κείμενο πρριέχει άνα
μισό τοΰ Πόντον, άναπτύσσει δρά | γλ·φικές ποιητικές είκόνες καί μαο
ση γΰρω άπό τό θέατρο καί ΐίναι|τνρεϊ ίστορική διαίσθηση.
μάλιστα σι»γγραφέας ποντια-κΛν ήΙ
θογροχριών ύχ, μόνον «ιντύ, άλλά ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΟΡΟΣ
γΓ.ιιάτ(ον, ?να μνθιστόρημα («Φοιγ 000 γκιαούρηδες, νά σοόβλιΖε 80 ; ληψι' ν'α μιίι αποβασ'· Ποΰ όμως
κα») καί την μελ,έτη, συνοδενόμε Κα·, ιοθ καί άλλες 180 χιλιάδες ί Κ0' μέ Τι; ΣτΠν ώραία ΕΛΛΗΝΙΚΗ
νη άπό μεταφράση, «Άντρέ Σονα βρωμ0ρωμ10^ καί κάυποσεα ακό. ΚΥΠΡΟ. Γ,ατί; Μά... μόνο γιά
V
άρπάοουν καί νά σφάΕουν. Οί ό
στροναϋτες εστειλαν καί έφερα/
κι' οί ϊδιοι ψωτογραφίες καί χω·
μα καί πετρώματα άπό τή Σελήνη
Οί Τοϋρκοι 9ά μεταφέρουν στά χω
ριά των ΑΙΜΑ Έλληνικό, σάρκες-
Έλληνικές, θησαυρούς Έλλην-
κοϋς, ύφαντά καί πολύτιμια κοσμή
ματα καί μουχισμό Έλληνικά καί
μα2ί μιά καυχηοιά ΤΟΥΡΚΙΚΗ λί
γοντας ότι όλα αύτά τα πέτυχα·'
οτήν Έλληνική χιλιοτραγουδισμέ-
νη ΚΥΠΡΟ. Θά καυχηθοϋν Εανά
όπιος στά 1922. Καί θά ποϋν χωρίο
ντροπή: Αϊ σεϊς Εύρωπαϊοι καί 'Λ
μερικανοί, Έλατε νά ίδητε πώς
οφάέουν, πώς λεηλατοϋν, πώς ότι
δικείται τόν Αΐγισθο σφάίΐοντά;
τον ,γ,ά νά καταλήξη στήν «κά-
. ...
Οτω Κ0' τυι"ΚΠ Φ'λΐα· πθύ ^ έπέ
ά ά αταλήξη στήν «κά
. Κλείν^ται μέ τό «Ανάστα Τρεπε στα δυο αύτα εθνη να
έδώ καί έκεϊ άπό φοηογραφίες των σιμο:>· Είναι ή έξαί'λωση τής τοα σουν μιά γιά πάντα είρηνικά.
τού γουρουνιοΰ τή μϋτη κα'ι τ' αύ·
τιά νά τοϋ κόψης πάντα γουρούνι
6ά μείνη.
"Ετσι κι' οί Τοϋρκοι. Στά 1891
έοφθΕαν μόνο μέοα οτήν Πόλη π^
ρίπου 1ΟΟ.ΟΟΟ Άρμενίους. Στα
1014-1915 100 περίπου χιλιόδες
φιλενόδα της, πώς ή 2ήλεια της, τήν έκανε νά κάνη ό,τι
έκαμε, γιατί δέν ήθελε νά διαρκή ή άγάπη μας μέ την
-Καί;
"Αννα.
Τό άπόγευμα τής ημέρας έκείνης, τό σπίτι τής Άνναο
ηταν πενθογυρ:σμένο. Στή γωνία τοϋ δρόμου, ήταν κολ-
λημί.νο ένα «άγγελτήριο» θανάτου, πού έγραφε:
«Τήν προσφιλή μας θυγατέρα ΑΝΝΑΝ, θανοϋσα
ρον κηδεύομεν σϋρ όν κτλ.^».
— Φρίκη! !
ΣΥΛΛΕΚΤΗΣ
'♦♦♦♦'
>♦»·»♦♦♦♦♦♦»♦< »♦♦♦ μά2ουν, πώς ξεκοιλιάΖουν. Εϊμα- ΜΕΙΣ θά ρίχνουμε διαρκώς ότε οί Τοϋρκοι τής προόδου, Κύ ρ,ε Κίσσινγκερ. Εκλεισαν 52 χρόνια άπό τό- νοητή καντήλα τής άέναηο ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ. Υ,ά νά μή ο* | τε. άπό τό 1922. Δέν Εεχάσαμ.:. οη ΠΟΤΕ. Νό διατηρηθή άναμμέ θελήσαμε νά Εεχάσουμε. Μά... | νη εως ότου νά έλθη τό πλήρωμε δέν μάς άφησαν οΰτε ο: Τούρκαι , τοϋ χρόνου, τα παραμύθια νά Ηζ οΰτε οί καθοδηγηταί των καί οί νούν ΑΛΗΘΕΙΑ καί νά Εανανοιώ φίλοι των, και δικοί μας ΑΣΠΟΝ οουμε τίς δροσερές πνοές τού μυ' ΔΟΙ φίλοι. ΘΕΛΟΥΜΕ ΰστερα ρωμένου ΜΠΑΤΗ στήν άθό"α^ άπ' όλα αύτά τώρα νά διατηρή Ι Προκυμαία τής Σμύρνης, τή<: &* οουμε ΑΣΒΥΣΤΗ τήν έννοια τοϋ Ι πεϊες τής θαλάσσιας θύρας τοιι νλυκοϋ ΝΟΣΤΟΥ. Νά τραγου- δοΰμε Εανά τήν ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ, ό χι πιά νά τήν κλαϊμε. Τα δάκρυα δέν χρειόΖονται πιά. Τα δάκρυα άΕίΖουν γιά τοΰς Τούρκους. Ε- -· - α ΠΟΝΤΟΥ. οί Πόντιοι, τό τοϋ Πόντου τής "Ελλης οί ληνες τής θράκης καΐ τήο ΛΗΣ καί τό θεϊο δραμα τσ' γιας Σοφίας. ΠΟ"
ΛΥΞΗΘΟΥΝ Τΰ ΛΦΟΡΟΑΘΓΗΤΛΒΡΙΛ ΚΠΪΤ3
ϊ [ΗΙΠΤΟΙΤΙΙ
III
ΤΙ Ν2Ι1ΜΙΤΟΗ ΦΥΙΙΚΒΙ
ΠΡΩΣ9Π9Ν
Τ6 βασικά χαρακτηριοπκά τής
φορολογικής ηολιτικής πού έγκαι
νίοσε καί έφάρμοαε ή κυβέρνησπ,
διέγραψε ό ύ:ιουργός Οίκονομικών
κ. Ι. Πεσμα2όγλου οέ χθεσινή τού
συνομιλία μέ τούς οίκονομικούς συν
τόκτες. Στόχος τής πολιτικάς
αύτάς ή δημιουργία νέων σχέσεων
μεταΕύ φορολογουμένων καί κρά
τουο. «Θέλουμε, τόνισε μέ έμφαση;
ό κ ΠεσμαΖόγλου. νά άναποδογυοί
σουμε τίς σχέσεις πού είχον διο
μορφωθή την τελευταία 7ετίο,
καϊ νά δημ.χοργήοουμε νέες πού
νά στηρι'Ζωνται στήν είλικρίνεια
καϊ στήν έμπιστοσύνη μεταΕύ των
φορολογουμένων καί των φορολο-
γικών άργών»
Ό ύπουργός άνέφερε άκόμη ό¬
τι ευρίσκεται υπό πλήρη έπεΕεο-
γασία ό προϋπολογισμός τού '75
ό οποίος όπως είπε θό είναι π<" θαρχημένος μέ την έννοια δτι 96 έντάοσεται όργανικά στό γενιχο νομισματικό πρόγραμμα καϊ δτι κατό την κατάρτισή τού δίνετσι £μ φοση στϊς βασικές, κοινωνικής οη μαοίας, λειτουργίες τού, άπαντώ τας δέ σέ σχετική ερωτήση, ό κ. ΠεσμαΖόγλου έπεθεβαίωοε: — Τή άπόφαση όπως αύΕηθοϋν τα άφορολόγητα δρια καθώς καί οί έκπτώσεις ογο τό εΐσόδημα των μι σθωτών. "Εχει ήδη, άρχίσει ή σχετικη ηροεργασία, άλλά οί λεπτομέρει- τών βαοικώ' αυτών μεταβολών θά περιληφθοϋν μαΖί μέ δλλες ρυθμίσεις στό φορολογικό νομο- σχέδιο, πού Θ6 συνοδεύση την "α τάθεση τού προίίπολογισμοϋ τού 1975. Μέ τό νουοσχέδιο θά πραγμστο ποιηθοϋν μιά οειρά ρυθμίσεων στούς φορολογικούς κανόνες, οί ό ποϊες θά άλληλοΐσορροποΰνται με ταΕύ τους καί θά συνιτενίζωνται . ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΠΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Ό κ. ΠεσμαΖόγλου ένημέρωσε τούς άντιπροοώπους τού Τύπου γιά τίς άνακοινώοεις στίς οποίες προέ βη χθές σέ συγκεντρώση των δι — Ή κατάογηοη τοϋ Ν.Δ. 248) 1973 καϊ τού Α.Ν. 185)67 πού ποινικοποιοϋσαν τίς φορολογικές παραβάσεις. — Η έπανοφορά οτίς έφορίΓς ύποβεσεων πού έκκρεμοϋσαν σΐίι φορολογικά πρωτοδικεϊα. — Ή δυνατότητα ύποβολής 5η λώοεων χωρίς κυρώσεις. Μέ τα δύο τελευταία μέτρα ύ- πολογίζεται ότι οί μισές τουλόχι στον άπό τίς 91.50 ύποθέσεις πού έκκρεμοϋν σήμερα στά φορολονικά δικαστήρισ, θά λυθοϋν μέ εξωδίκως ρυθμίοεις. Τα μέτρα αύτά, συνέχισε ό κ Πεσμαζόγλου, τοποτοϋνταΐ σέ ένα εύρύτερο πλαίσιο φορολογικής πό λιτικής πού αποβλέπει: 1. Στήν καθιέρωση, βαθμιαϊα, όν τικειμενικών κριτηρίων κατά τό,' προσδιορισμό τής φορολογητέας 0 λης. Αύτό μπορεϊ νά γίνη π.χ. μέ τή συστηματική έΕακρίβωση, δια σταύρωση καί δημοσιευθή στοιχεί ών γιά τίς τιμές των άκινήτων ό- πό είδικές έπιτροπές στοίς οποίες άρχών. Πρέπει νά κατανοηθή, εΐπε ό κ Ι. Πεσμαζόγλου, ότι ή εκπληρώση τής άποστολής τοϋ συγχρόνου κρά τους σημαίνει άναγκοστικά την έ πέκταση τοϋ δημοσιονομικοϋ τρ μέα. Αύτό ^ϊναι άναγκαϊο, πρώτον γιά νά κατοχυρωθή καί ενισχυθή ή έθνική μας προστασία, δεύτερον γιά νά έΕασφαλισθή βελτιώση καί διευρυνθή ιδιαιτέρα σημαντικών ύ- πηρεοιών, όπως είναι ή έκπαύλευση δημοσία ύγείο κσί προστασία τοϋ περιβάλλοντος καί τρίτον, γιά νά ενισχυθή ή άναδιανεμητική λειτουρ γία τοϋ δημοσιονομικοϋ μηχανισμοθ πρός την κατευθυνθή τής έΕυψώ- «ΓΤΗΑΙΚΕΙ11Ι» ΕΡΓΑΙΙΑΙ Ι σεως των πραγματικών είσοδημά- των των οίκονομικώς άοθενεστέ ρων καί τή μείωση των οίκονο μικών άνισοτήτων. Η ΒΚΤΑΚΤΗ ΕΙΣΦΟΡΑ Τέλος ό ύπουργός άνέφερε δτι μετά τή δημοσιευθή τοϋ Ν.Δ. 44) 1974 περί έπιβολής έκτάκτου έφ' όπαΕ εϊσφαρδς επί των οικονομικωσ ίσχυροτέρων φυσικών καί νομικών Εδημοσιεύθη προσφάτως είς τάς εφημερίδας μία άγγελία, ή όποία δύναται νά χαρακτηρισθή ώς όρό σημον διά την Ελληνικήν αγοράν εργασίας. Συγκεκριμένως, διά πρώ την φοράν καλοϋνται γυναϊκες νά έργασθοϋν είς βαρείας βιομηχανί άς ώς έΕυγονοκολληταί, φλογοκό πται καί ήλεκτροσυγκολληταί. Διά τής άγελίας καλοϋνται πρός ταχΰρ ρυθμόν εκπαίδευσιν, είς τάς άνω τέρω είδικότητας, είς νεοϊδρυθετ- σαν σχολήν υπό τοϋ Όργανισμοΰ άπασχολήοεως Έργατικοϋ Δυναμι- κοϋ έν συνεργασία μετά ναυπηγικής βιομηχανίας. Ή όγγελία αυτή άποδεικνύει την υπάρχουσαν στενότητα εργασίας είς ωρισμένους κλάδους, διότι ένώ την εποχήν αυτήν ή ά'£ργία καί ή ύποαπασχόλησις είς την χώραν μας έχουν αύΕηθή, ύπάρχουν είδι κότητες, ώς αί ανωτέρω, διά τάς οποίας αίένδιαφερόμεναι έπιχειρή σεις προσφεύγουν είς τάς γυναίκας θά συμμετέχουν κι' έκπρόσωπο· προσώπων, άρχισε μέ γρήγορο ρυ- τών φορολογουμένων. Σημειωτέο/ δτι τό 60% των έπιδίκων ύποθέσε- ων στά φοροολογικά δικαστήρια ά φοροϋν μεταβιβάσεις άκινήτων. 2. Στή συοτηματική, όχι δμως .ι ποκλειοτική ή καταπιεστική, χρηοι μοποίηση ένδείΕεων δαπάνης κατά τόν έλεγχο των δηλουμένων είσοδη μάτων. 3. Στήν επιταχυνθή των έλέγ- χων καί τής εκκαθαρίσεως των έκκρεμοτήτων τοϋ παρελθόντος. Είναι ιδιαιτέρα σημαντική ή ένημε ρότης στίς φορολογικές σχέσεις. 4. Στήν άποφαοιοτική ενισχύση των φορολογικαί δικσστηρίων. Ό συνδυασμός τής μειώσεως των έ· πιδίκων ύποθέσεων μέ την αΰΕη- ση τοϋ άριθμοϋ των δικαστών καί την πληρέστερη ένημέρωσή τους στό πνεϋμα τής νέας φορολογικής πολιτικής θά δώση τή δυνατότητα νά κρίνωνται οί διαφορές μέ άντ κειμενικότητα καί ταχύτητα. ΟΙ ΝΕΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ "Ηδη μέ τα πρώτα μέτρα πού θμό ή βεβαίιοση τοϋ έκτόκτου αύ τοϋ έσόδου. Ήδη Έφορία Αθη¬ νών Άνωνϋμων 'Εταιριών έβεβαίαΐ οε τό ούνολο σχεδόν των περιπτώ σεων πού καλύπτει 814 έταιρίες μέ άπόδοση έσόδου 2.165 έκατ. δρχ. ΤΑ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΑ ΦΟΡΟ¬ ΛΟΓΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΟΤΗΤΟΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΩΝ— Τό υπουργείον Οίκονομικών, επι αίτήματος τού Ε, Β.Ε. Πειραιώς όπως, προκειιιρνου έκτελωνισμοΰ έμπορευαάτων ά,ταλ λαγοϋν οί εΐσαγοιγεϊς έκ τής ΰπο- χοεοκκιος ποοσκομίσρως άιοδεικτι κου φορολογικής ένημερότητος διά τάς μέχρι καί τού Αύγουστον 1974 καταστήσας ληξιποοθέσμους οφει¬ λάς των πρός τό Δηιιόσιον, εγνώ¬ ρισε τα άν.όλουθα: "Εκαστος έκ των άνωτέρο) ϊϊσα γωγέων δύναται νά ΰποόάλη σϊτη σιν είς τό Δηιιόσιον Ταμείον, είς τό οποίον έβεδαιώθησαν αί όφίΐ- λαί τού, πεοί διενκολννσεώς τού διά μηνιαίον δόσεων καί παροχήν ευθυντών των 'Εφορειών τής περιο καθιερώθηκαν, είπε ό κ. Πεσμαίΐό τού έν λόγω άποδεικτικ.οΰ, ή δποία χής διοικήσεως πρωτευούσης δπου γλου, ύπόρχει άλλαγή στίς σχέσεις θά εξετασθή παρά τού αρμόδιον όρ καί ένέπτυΕε τίς κατευθύνσεις τή.; μεταΕύ φορολογουμένων καί φο- γάνου .πρός έκδοσιν σχρτικής ά-το- φορολογικής πολιτικής πού έγκαι- ρολογικών άρχών. Είναι άνάγκη φάσεως. νιάσθηκε άπο την σημερινή κυβέρ- άποφασιστικά νά περιορίσουμε ·τά Ούτως, έφ* όσον υφίσταται ή ά νηση. ι παΖάρια». Πά νά γίνη αύτό άπαι νωτέρω δυνατότης, παοέλκ*, ή ιρο Άναφέρθηκε στήν άρχή στά ι·Α . τεϊται ή διαμορφώση μιάς σχέσε -ΐοποίησις τοΰ θεσμοϋ τοΰ άποδει τρα πού ελήφθησαν μέχρι τώρα καί ' ως είλικρινείας μεταΕύ των φορο κηκοΰ φορολογικής ένημερότητος, πού ήσαν: ' λογουμένων καί των φορολογικόν ώς πρός τό ανωτέρω σημείον. ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΣ ΕΙΗΠΤΟΣΕΙΣ λΠΟ ΤΙΣ ΕΚΑΟΓΕΣ "Επρεπε νό γίνουν τώρα οί έ< λογές; Πώς θά μορφοποιηθοϋν έν τέλει οί πολιτικές παρατάΕεις; Ποία θά είναι ή εκβαση αυτής τής πρώτης έκλογικής άναμετρήαεως, ΰστερα άπό τα ν άτέλειωτα έπτά χρόνια τοϋ σφετερισμοϋ τής άρ- Χής; Άν όλος ό κόσμος θέτει σ' αυτή την προεκλογική περίοδο πσ- ρόμοια έρωτήμστα, ό «ΟΙΚΟΝΟΜΙ ΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ· πού κυκλο φορεϊ την έβδομάδα αυτή θέτει έ¬ να δλλο έρώτημα: Πόσο θά σΓθΐχίσουν οί έκλογές καί πόσο θά έπηρεάση την άγορά ή ΧΡηματοδότησή τους; Άναφέρουμε άμέοως έδώ τό ά ποτέλεσμα τής έρεύνη^ πού ένήρ ΥΠσε στό κεφάλαιο αύτό ό συνερ Υάτης τοΰ «Οίκονομικοϋ Ταχυδρο μου· κ. Άντ. Παπαγιαννίδης: Μέ μέτριους ύπολογισμούς, 6 «τΖίρος· των έκλογών πρέπει νά κο μαίνεται κόπου στό μισό δισεκα τομμύριο δραχμές. Καί ή κρατική δαπάνη; Περί τίι 230 έκστομμϋρια δραχμές θά 3ο ρύνουν τόν κρατικό προϋπολογ:- σμό. Πολλά τα εΕοδα; Μην άνησυχή- ΐί?'· δημιο,υργοϋμε πόγιο κεφάλαιο πού αύτό τουλάχιστον δέν θά άπο σβεστή καί τόοο γρήγορα. Μέ την ;ϋκαιρία των έκλογών αυτών άνανεώνεται όλόκληρος ά μηχανογραφ.κός έΕοπλισμός τού ύπουργείου 'Εσωτερικών — πρδ γμα άπαραίτητο γιά την κατάρτ'- ση των έκλογικών καταλόγων, την ένημέρωσή τους κοί ιόσα δλ- λα. Τί θά κοστίση δμως στόν ι· ποψήφιο ή προβολή τού; Καί ά- φοϋ γιά ρθθ έδρες θά διαγωνι- σθοϋν. όπως ύπολογίζεται, 1 000 μέ 1.500 ύποψήφιοι, τί θά κοστί¬ ση στό ούνολο ή προεκλογική καμ πάνια: Κόπου 100 χιλάδες δραχμές γιά τόν καθένα, γιά προπαγανδι στικό φυλλάδια, ψηφοδέλτια, συν κεντρώσεις. "Αν καί προβλέπων ται περιπτώσεις ποΰ ή νίκη κοστίση άκόμη καί 500.000 δραχ υές ή ένα εκατομμύριο δρχ. Δύσκολο, λοιπόν, νά ύπολογι σθή όλη ή δοπανη. Ποίος δμως στήν πραγματικό τητα θά πληρώση; Οί έΕ Ίδίων κεφαλαίων; Οί κομματι- κοί μηχανβμοί ή οί ένισχυτέα πού πάντα μένουν οί ένισχύσεις θά τους μέσα οίον κύκλο των άηορ ρήτων: Θεσμικά πλαίοια προηγμένων δυτικών χωρών — άναφέρονται άπό τόν «Ο Τ.» — μέσα στά ό- ποϊα πλαίσια θά έΕαφανίΖεται τό άπόρρητο Μιά ύπόδειΕη τοΰ κ. ΠεσμαΖόγλθΊ γιά κρατική χρημα- τοδότηση των κομμάτων οτήν προ εκλογική έκστρατεία τους, άναφέ ρεται έπίσης. Άλλά όλα αύτά δέν ύπάρχει καιρός νά θεομοθετηθοΰν σ' αύ- τέίς τ)Ις βισστι^ές πρώτες μας έκλογές μετά την έπταετία. Καί δέν μάς μένει παρά νά περιμέ- νουμε γιά τίς προσεχεϊς έκλογι- κές άναμετρήσεις. Οί 'Ελληνες, λοιπόν, δέν έχουν παρά νά οτη- ριχθοϋν στό πολιτικό αίσθητήριο πού άπέκτησαν, δπως έλπίΖεται, μέσα στήν έπταετία. Ποιές, τώρσ, θά είναι οί έπι¬ πτώσεις των έκλογών στήν άγο¬ ρά, πού έμφανίΖει σταθερά ση- μεϊα χαλαρώσεακ;; θετικές βλέ- πει τίς έπιπτώσεις ό «Ο.Τ.», δν υπολογίση κανείς τούς καφέ- δες καί τα άνοψυκτικά πού θά προσφερθούν άπό τούς ύποψηφί- ους. Άλλ* αύτά θά τα δοϋμε καλύ τερα οτήν πράΕη. ότι είς ιδιαιτέρας σημασίας παρό γων, σχετικός πρός την προσπάθει αν άπασχολήσεως γυναικών, είναι ή υπάρχουσι διαφορά άμοιβής μετ α Εύ των δύο φύλων, τουτο δέ έ(.· φανίΖεται κα! είς την προοναφ- ρομένην αγγελίαν μέ την δήλωσιν, δτι τό ήμερουίσθιον θά είναι «περ που» ίσον πρός τό παρεχομένου είς τούς άνδρας. Λογικόν δέ εί¬ ναι, όφοϋ θεωροϋνται πλέον αί γι. ναϊκες ϊσαι πρός τούς άνδρΰς διά νά άπασχολοϋνται είς την βαρεία·· βιομηχανίαν, νά άναθεωρήσουν οί άρμόδιοι τα τ.ερϊ άμοιβής των δύο φύλων ίσχΰοντα καί νά έΕισώσοΐ'ν την αμοιβήν άνδρών καί γυναικών Ενδιαφέρον, έπίσης, θά έχη, τ.ν προκειμένον, ή ανακοίνωσις τού ο ριθμοϋ γυνα'κών, αί οποίαι έδήλω σαν συμμετοχήν είς την έν λόγω σχολήν, ό άριθμός δσων θά οπολο: τήσουν καί, τό σπουδαιότερον, ς· άριθμός αυτών αί οποίαι θά έργσ ΑΝΑΚλΤΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΕΘΙΪΙΚΘΥ ΜΑΣ ΕΙΣΟΑΗΜΑΤΟΣ Ή δημοκρατική έΕυγίανση στό ι τας κόποιες άνησυχίες στίς νο- συνδικαλιστικό κίνημα τής χώρας Ι μισματικές όρχές. δρχισε πρό ημερών μόλις. Τα κατώτατα δρια των ήμερομισθίων αύΕήθηκαν προχθές. Ή απαρχή όμως τής μεγάλης διαπραγματεύ- σεως των νέων ουλλογικών συμ- βσσεων δέν φαίνεται νά είναι τοϋ άμέοου παρόντος ΆΑλά ό διάλο- γος άρχίΖει μέσα στά νέα όργο· Ή έπελθοϋσα έτοι βελτιώση τοϋ έμπορικοϋ ίσο^υγίου, πού θά έχη τίς γενικές έπιπτώσεις της μεσο- προθέσμως μόνο, δέν παύει νά άποφέρη άμεσώτατα όφέλη στοϋς φορεϊς τής έΕαγωγικής βιομηχανί- ας καί τοϋ έΕαγωγικοϋ έμπορίου τούς ενδιαφερομένους όμεσα στή νωτικά πλαίσια πού δημιουργεί ό | διατηρήση τής σημερινής στόθμης ύπουργός Συντονισμοΰ κ. Ξ Ζο- λώτας, μέοα στήν έπιτροπή τι- μών καί είσοδημάτων, δπου ή ππ ρουαία των εκπροσωπών τής συν- δικαλιστικής ήγεσίας είναι λει- τουργικά άπαραίτητη. Στόν χρήσιμο διάλογο πού θ' αρχίση στά πλαίσια τής έπιτοο- πής αυτής, οί άπόψεις των εκ¬ προσωπών των μισθωτών, πάνω στή διαμορφώση τής οίκονομικής ουγκυρίας, μέ την προοπτική των διαρθρωτικών άλλαγών πού ΐία- κροπροθέσμως θά έπιδιώΕουν οί σθουν. Διότι τό ανωτέρω πρόγραμ έργαΖόμενες τάΕεις θά φωτίσουν μα είναι πρωτοποριακόν ώς πρό>: τα υπό συζητήση θέματα άπαραι-
τώρα, προκειμένου νά καλύψουν | τόν τομέα αυτόν της έπαγγελμαπ
τάς ανάγκας των. Έν δλλο, έπίσης κης άπασχολήοεως των γυναικών,
χαρακτηριστικόν φαινόμενον, είνοι ό οποίος, όμακ; δημιουργεϊ ηύΕημέ
παρατηρουμένη μεγάλη κινητικό- νας ύποχρεώσεις των έργοδοτ.ον
ώς πρός την κοινωνικήν μεταχείυι
σιν τής έργαΖομένης γυναικός" δ,ό
της τού άνδρικοϋ προσωπικού, η
όποία έλπίΖεται, Τσως, δτι διά τής
άπασχολήσεως γυναικείου πρόσω ' τι ή έφαρμογή νέων συστημά'Γω/
πικοϋ, θά μειωθή, έπειδή θεωρε. ; είς την 'Ελλάδα, πρέπει νά άκολου
ται ότι αί γυναίκες δέν θά μεττ
κινουνται ευκόλως άπό τόν ένα ίρ
γοδοτην είς τόν άλλον.
Ενδιαφέρον έχει νά σημειωθή,
θήται κα'ι άπό την ανάλογον δια
μόρφωσιν των κοινωνικών παροχώ /
καί τής μεταχειρίσεως τής γυναι¬
κός.
τήτως κι' άπό μίαν όλλη σκοπιά.
Άπό τή οτήλη αυτή είχαμε ύ-
ποδει'Εει την περασμένη μόλις έ¬
βδομάδα, την ϋπαρΕη αυτής τής
δλλης πλευρός. Άφορμή γΓ αύτό
ύπήρΕε ή διαπιστουμένη όπό τούς
τής Ελλάδος βελτιώση των όρων
τελευταίους δείκτες τής Τροπέ2πς
τοϋ έΕωτερικοϋ έμπορίου τής χώ¬
ρας, γεγονός πού — όπως τονί-
2ομε — όφείλεται στίς έΕοιρεπ-
κά χαμηλές τιμές τής προσφερα-
μένης στήν έλληνική άγορά έργο-
τικής δύναμης. Άπό την δποψη
αυτή, άν τό συνάλλαγμα πού τί-
Αί Έλληνικαι εξβγωγαι
'Ενδιαφέροντα οτοιχεϊα σχετικά
πρός την ποοείαν καί την ούνθε
σιν των 'Ελληνικών έΕαγωγών, κιι
τα τό πρώτον έΕάμηνον τοϋ τρέχο/
τος έτους, περιέχονται είς τα προ
οφάτως ανακοινωθέντα λεπτομεμή
στατιστικά ουναλλαγματικά δεδο
μενά υπό τής Τραπέζης τής 'Ελλα
δος.
Ούτω, κατά τό πρώτον έΕάμηνον
τοϋ 1974, αί έΕαγωγαί τής 'Ελλά
δος ηύΕήθησίΐν κατά 47,6%, άνελ
θοϋσσι είς 621 έκατομμύρια δολλα
ρίων, ένώ κατά την αντίστοιχον
περίοδον τοΰ παρελθόντος έτους ε:
τα 26.4%. Σημαντικήν μείωσιν ει·ς
την κατηγορίαν αυτήν έμφανίΖουν
οί «οίνοι - ποτά». άπό 20,4 έκατ
είς 14.2 έκ. δολλ.. ένώ αϋΕηαιν .ια
ρουοιάΖουν τό έσπεριδοειδή καί ή
όρυΖα. Ή άΕία των έΕαγωγών κα-
πνοϋ έχει αύΕηθή σημαντικώς, ά-
νέρχεται δέ είς 98,5 έκατ. δολλ.
έναντι 58.8 έκατ. δολλ.. καί άνπ
προσωπεύει τό 12% τοΰ συνόλου
των έΕαγωγών, έναντι 10,5% τοϋ
α' έΕαμήνου τοϋ παρελθόντος ί
τους.
Αί έΕαγωγαί προϊόντων πετρε
λαίου, τέλος, έχουν πενταπλασια-
τών μισθων, ένω οί φορείς τοϋ
άλλου κυκλώματος τής μετοπο.ή-
αεως πού στρέφεται στήν έσωτε-
ρική άγορά, προβάλλουν κι' αύτοι
ώς έπιχείρημα τοϋ παγώματος των
ημερομίσθιον την έλλιπή Ζητήση
πού δέν ένθαρρύνει την άνάπτυΕη
τής βιομηχανικής παραγωγής.
Μέσα στό φαϋλο αύτό κύκλο.
ή έπελθοϋσα συρίκνωση των πρα¬
γματικών μ,σθών θά έΕακολουθή-
ση νά έχη τίς πολλαπλασιαστικές
έπιδράσεις της είς βαρος των πε-
νεστέρων, άναστέλλοντας τίς δια-
δικασίες άνσκατανομής τού έθνι-
κοϋ είσοδήματος πού τή στιγμή
αυτή καθίοταται κύριος όρος έΕυ-
γειάνσεως τής οίκονομίας. Άντί-
θετα, ή συμμετοχή στήν άκολου-
θούμενη γρομμή, θά οτηρίΖη ϊσως
την άναμενόμενη εύνοϊκή συγκυ-
ρία σ' ένα είδος ντάμπινγκ, πού
θά ενισχύση περαιτέρω την ύπάρ-
χουσα οίκονομική διαρχία καί 0ά
ακολουθήση άπό τόν χώρο τοϋ
δμεσα έφικτοϋ τίς ποθούμενες 5ι-
αρθρωτικές άλλαγές.
Οί τελευταϊες άποφόσεις τής
Νομισματικής καί τής έΕ ύπουργών
Συντονιστικής 'Επιτροπής έδειΕυν
βεβαία ότι ή Κυβέρνηση λαμβάνει
σέρρευσε άπό τό έΕωτερικό ονό ι ύπ' όψη τίς τάσεις αύτές καί παίρ-
χρονικό διάοτημα Ίανουαρίου — , νει μέτρα είσοδηματικής ένιαχύσε-
χον αύΕηθή κατά 39,6%, άνήρχον- σθή, άνελθοϋσαι είς 65,5 έκ. δολλ.
το δέ είς 556 έκατ. δολλ. Τα βιο
μηχανικά καί βιατεχνικά προϊόντα
(είς τα όποϊα ύπάγονται καί τα προ
ϊόντα μρταλλουργί)ας άλουμίνιον
καί σιδηρον;κέλιον) κατέχουν την
πρώτην θέο>ν (335,5 έκατομμύρ.α
δολλ.) καί άντιπροσωπεύουν ι(ι
40% τοϋ συνόλου των έΕαγωγών
ένώ κατά τό α' έΕάμηνον τού
1973 ανήρχοντο είς 218,9 έκατ !
δολλ. καί έκόλυπτον τα 39,4% τοϋ γών ανερχομένας είς 288,3
συνόλου. Έκ των επί μέρους βιο °ολ. Αί ΗΠΑ μέ 171 έκ. δολ. καλύ
πτουν τα 20.8% των
άπό 12,6 έκ. δολλ., καλύπτουν δέ
τό 8% τοϋ συνόλου των έΕαγωγών,
έναντι τοϋ 2,3% τοϋ περυσινοΰ α'
έΕαμήνου.
Αύγούστου, λόγω των αύΕημένων
έΕαγωγών, ήταν κατά 43,7% περισ-
σότερο τοΰ πρώτου όκταμήνου τοϋ
1973, κι' άν οί είσαγωγές μεκϋ-
θηκαν άντιστοίχως κατά 22,1%,
λόγω έλλειποΰς άγοραστικής 'κα-
νότητος, τό προκυψαν συναλλαγμο-
τικό δφελος δέν βελτίωσε άμεοα
την τύχη των εργαζομένων.
Βεβαίως, οί μεσαϊες είσοδημα-
τικές τάΕεις — αύτές πού οέ ώρε^;
πανικοϋ είχον σπεύοει νά άποσύ-
ρουν τίς οίκονομίες τους άπό τα
Ταμιρυτήρια τών ΤραπεΖών, έπανέ
καμιμαν στίς θυρίδες καί οί τρα-
πείικές καταθέσεις μέσα σέ ουν-
τομώτατο χρονικό διάστημα αύΕή¬
θηκαν κατά 3 636 έκατομμύρια δρ.,
βοηθούσης τής νέας άτμοσφαίρος
πού επεκράτησε στόν τόπο. Τό
κυκλοφορούν νόμισμα έΕ άλλου
μειώθηκε άπο 84 περίπου δισεκα-
τομμύρια δραχμές στά τέλη Αύ¬
γούστου σέ 81 δισεκατομμύρια στίς
15 Σεπτεμβρίου. Ή άγορά δμως
Κατά χώρας ή περιοχάς, τό με έμεινε χαλαρή καΐ ή βιομηχανική
γαλείτερον μέρος των έΕαγωγών ' παραγωγή, αυτή κυρίως πού τρο-
άπορροφάται άπό τα κρότη - μέλ.· ' ψοδοτεϊ την καταναλωτική άγορά
τοϋ έσωτερικου, άμήχανη, λόγω
τής παρατεινομένης άΖητησίας, συ-
τής Εύρωπαϊκης Οίκονομικής Κο>
νότητος. Κπ/*ύπτουν τα κρότη αύ;ά , . ' .
1 κ νέχισε την >Όμψη της, προκαλων-
ως της παραγωγής τής ύπαίθρου
— μέτρα άμεσα άναγκαϊο, άφοϋ
καί τό πλαίσιο χής νέας πιστοδο-
τικής πολιτικής τής άγροτικής οί-
κονομιας μας δέν έχει άκόμη κα¬
θορισθή. Καί δλλες, έΕ άλλου ά-
ποφάοεις των δύο τούτων Επι¬
τροπών δείχνουν ότι καί μέτρα
απελευθερώσεως των είσαγωγών
όριομένων τουλάχιστον κατηγορι-
ών έμπορευμάτων άρχισαν νά λαμ-
βάνωνται, πραγμα πού δείχνει ότι
φοβερώτερος άπό μιά δυνάμενη
άλλωστε νά έλεγχθή — αϋΕηση
των έΕαγωγών πρέπει νά θεωρπ-
ται ό βαρύς παφλασμός τού κύ-
ματος τής ύφέσεως.
κίνδυνχκ νά επιφέρη παραυορφ»
τικά γιά τίς δ'αστρωματικές κοινα»-
νικές σχέοεις άποτελέοματα, όπως
ακριβώς κα'ι ή εύνοοϋσα την κεο-
δοσκοπία δανειοδοτική καί πιοτό
δοτική πολιτική τή-: έπταετίας έ·
πέφερε ατρέβλωση τής οίκονομικής
διαρθοώσεως τής χώρος. 'ΕΕ άλ¬
λου, ή έμμονή στήν ύπάρχουοα έ-
Εαιρετικά όνιση κατανομή τοϋ έ-
θνικοϋ είσοδήματος, προκολεϊ έν-
ταση τάσεως πολυτελοΰς διοβιώ-
σεως όρισμένων οτρωμάτων τΑν
πληβυσμών, έτσι πού καί οί αύ
στηρότεροι άκόμη φραγμοί σης
είοαγωγές νή διασπώνται έν .έ·
λει. όνατρέποντας την έπιθυμητή
συναλλαγματική ίοορροπία. Τό σύν-
θετο φαινόμενο τού ύφεσοπληθο:
ριομοϋ πού επι μένει καί οτήν πε¬
ρίοδο αυτή κατά την όποία κσ-
ταβάλλονται οοβαρές προσπάθειεο
νοικοκυρέματος τής οίκονομίας τής
χώρας, είνα1 άναμφισβήτητο ότι
θά πρέπει νά ερευνηθή καί άπά
την πλευρά 'ών εργαζομένων τής
χώρας. Πολύ περισσότερο πού κα-
τά τή διάρκεια τής έπταετίας, ή
παραγωγικότης τής έργαοίαο ού-
Εήθηκε τόσο, ώστε νά δικαιολο-
γή κοί νά έπιτρέπη μέτρα άνακα
τανομής, πέρα άπό την αϋΕηση
των κατωτάτων όρίων κατά ^0^■/^.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΤΟΝ ΘΕΣΜΟ
ΤΩΝ ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΝ
ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ
Ή έντονώτερη προβολή τού 3ε
ομού των τρεχουμένων λογαριο-
σμών καταθέοεων, απεφασίσθη κα
τα την τελευταία συνεδρίαση τοϋ
Συμβουλίου Διοίκήσεακ; τής Έθν
κης Τραπέζης.
Σύμφωνα μέ σχετική ανακοινοί
οη, οί λοναριασμο'ι αύτοι, οί όποϊοι
ρχουν έπιτόκιο 8%, παρουσιάΖου^
τόπλεονέκτημα τής χρησιμοποιήσε¬
ως κα'ι έπιταγής γιά τίς καθημερι
νές πληρωμές.
Γιά την μεγαλύτερη μάλιστα διά
δοση τοϋ θεσμοϋ αυτού όπεφοοί-
οθη, δπως ή μισθοδότηση τοϋ προ
σωπικοϋ τής 'Εθνικής Τραπέζης
πραγματοποιήται μέ τρεχούμενους
λογαριαομούς.
ΕΕ δλλου, γιά την καλύψη των
άναγκών τής Τραπέζης οέ προσα>πι
κό, ή διοίκηση απεφάσισε την προ-
κήρυΕη διαγωνισμού γιά την πρόσί
ληψη 300 νίων ύπαλλήλων. Ό δια
"Αν, δμως, ή είσροή συναλλά- γα)νισμός, πού θά διεΕαχθή συγχρό
γματος πού προήλθε μέσα στό πρώ-1 νως στήν Άθήνα κοί τα κυριώτερα
το όκτάμηνο τοϋ 1974 άπό τίς έ- έπαρχιακά κέντρα, θά κέντρα, 0<Ί Εαγωγές είναι πράγματι κατά 43, 7% ανώτερη τοϋ άντιστοίχου όκτα¬ μήνου τοΰ 1973, τότε δέν θά πρέ¬ πει νά ύπερτιμώνται καί οί φόβοι άναθερμάνσεως καί έπανεμφανίσε- ως πληθωριοιικών φαινομένων έκ μόνης τής σύΕήσεως των μισθων καί των ήμερομιισθίων. Άντίθετα, ή έπαχθής γιά τούς έργαΖομένους πραγματοποιηθή έντός έτους. Τέλος απεφασίσθη ή επιταχυνθή των εργασιών τής Είδικής Ύπηρε οίας 'ΕΕετάσεως Παραπόνων καί έν γένει άνωμαλιών τής τελευταί άς έπταετίας. Ή 'Υπηρεσία θά τέ¬ λη υπό την έποπτεία μελών τοϋ Διοικητικόν Συμβουλίου μέ πρόε¬ δρον τόν Άκοδημαϊκό κ. Μ. Στααι τό 35,1% τού συνόλου των έΕαγω μηχαν,κών οροϊόντων, την μεγαλε τέραν αϋΕησ,ν - είς έκ. δολλ. - κων έΕαγωγό.ν. ένώ αί χώρα. τΓκ παρουσιόΖουν τα τσιμέντα (31,3 έ Άνατολικής Εύρώπης καλύπτουν ναντι 6.1 τοϋ α' έΕαμήνου τοϋ τό 13,5%, μέ σύνολον 110,9 έκα'. άνακατανομή τοϋ είσοδήματος που νόπουλο, έπίτιμο πρόεδρο τοϋ Συμ επήλθε μέ τόν πληθωρισμό ύπάρχει [ βουλίου τής 'Επικρατείας. ιιιΐ|ΐιι<ΐί«1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙιΙΙΙΙιΙΙΙΙ Εργασίαι £ίς άλλοδαττήν Ή πεοιο/ή τής Μέσης Άνατολής 1973). τό οιδηρονικέλιον (30 έ δολλ. Ή Βρεταννία άπορροφδ γϊ. καί των κρατών τοϋ Πεοσ.κού Κοί. ναντι β), τα έτοιμα ένδύματα (22 3.3% των Έλληνικών έΕαγωγών. που ?χει καταστή, κατά τί τείηι ένώ αί χώραι τής Άφρικής καί ΛΛε ταϊα ετη, τό αντικείμενον ττίς δρα — 13.2) καί τα βαμβοκερά νήμι-· τα (39-23,2). σης Άνατολής άπορροφοϋν τό 18, στηοιότητος των Έλληνικών τεχνι Τα τρόφιμα — είς τα όποία πεοι 30//° έναντι τοϋ 12% τοΰ α' έΕα κων καί κατασκενασπκών ίταιρει λαμβάνονται καί τα γεωργικά ποο μήνου τού παρελθόντος έτους, λό ών, σκεψεις δέ εγένοντο κατά τό ϊόντα — καλύπτουν τό 21,2%, ένώ γω των έΕαγωγών πετρελαιοειδώ^ πρόσφατον παρελθόν υπό τοϋ Συν κατά τό παρελθόν έτος έκάλυπτον πρός τα κράτη αύτά. ΠΡ6ΤΑ.ΙΙΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΙΝ ίΖΑΓΘΓΙΙ Ϊ8Ν 188ΙΥ»δίΙ Συγκροτήση στυν ρυθμό των ι λες καταναλώσεως (36%), ένώ είσαγωγών, ταχεϊα άνοδος έΕα-| τα τρόφιμα αύΕήθηοαν κα'ι 11% γωγων καί έπιβράδυνση στούς ά- δήλους πόρους, είναι τα κύρια χά ρσκτηριστικά τοϋ ίσοΖυγίου πλη ρωμών. κατά τό πρώτο έΕάμηνο τοΰ τρέχοντος έτους, σύμφων μέ προσωρινά στοιχεϊα τής Τραπέζης τής τής Ελλάδος. Άναλυτικώτε ρα: — Οί είσαγωγές (πληρωμές καί έμπορικές πιστώσεις) άνήλ- θαν κοτά την περίοδο Ίανουα¬ ρίου - Ίουνίου 1974 οέ 2 336,3 έκατ. δολλ.. έναντι 1.772 έκατ. δολλ. τής ιδίας περιόδου τοϋ 1973. ήτοι αύΕήθησαν κατά 32%, ένώ πέρυσι είχαν αύΕηθή κατά 62%. Άπό τίς επί μέρους κατηγορί ες, την μεγολύτερη αϋΕηση κατό τα πρώτο έΕάμηνο παρουσίαοαν τα καύσιμα (197%, οί πρώτες ύ κατά 15% — Οί έΕαγωγές άνήλθον, τό πρώτο έΕάμηνο τού 1974, οέ 821 έκατ. δολλάρια, έναντι 555 έκατ. δολλ. κατά την ιδία περίοδο τοϋ 1973, ήτοι αύΕήθηκαν κατά 48%, έναντι 39% πέρυσι. Στήν αϋΕηση συνέβαλαν κατά βάση τα προϊόντα μεταποιήοεως πού αύΕήθηκαν κατά 65%, ένώ τα γεωργικά - κτηνοτροφικά αύΕήθη καν κατά 25%. — Τό τουριστικό συνάλλαγμα άνήλθε σέ 199.2 έκατ. δολλ., έ ναντι 184,9 πέρυσι, ήτοι αύΕήθη κε κατά 6% ένώ πέρυσι είχεν αύ Εηθή κατά 38%. Τό ναυτιλιακό συνάλλαγμα αύΕήθηκε κατά 57%, ένώ τό μεταναστευτικό μειώθηκε κατά 6%. δέσμου Έλλήν(ον Βιομηχάνων διά μίαν συντονισμένην καί καλώς όο- νανοιμένην προσπάθειαν ερεύνης τής αγοραίς αυτής, ή όποία τόσον μεγάλας δτ'νατότητας παρουσιάζη. Ή έν προκειμένω προσπάθε.α ε χρι μέχοι σήμ-ερον γίνει μόνον υπό τής ίδιωτικής πρωτοβονλίας, οίαδή ποτε δέ κ<ρατική εκδήλωσις €ΐς τόν τομέα αυτόν, περιελάμδανι- χυρίως «τονοιστικάς» έπισκέψεις, αί απόϊ αι περιωοίζοντο εί; δίξιώσΓ',ς «αί τελετάς. Ή όλη προσαάθεια διιο);, άντιμετωπίζει σειράν προδλημάτων τα όποία θά ποέπει κ&Ίΐοτε νά τΰ /οι·ν κβά κυβερνητικάς μερίμνης. Τό σποι,δαιότεοον είναι ή μή άσφά '■ λισις υπό τοϋ Κ^ο;σλαίου Άσφαλ! :· σ?οις Πιστώσεων (ΚΑΠ) των έρ γασιών τότν τεχνικών εταιρείαν, ε ναντι πολιτικών ν.ινδύνων, γεγονύς τό οποίον δυσχεραίνη κατά .τολΰ τάς δυνατότητας εργασιών των Έλληνικών έταιρειών είς την άλ λοδαπήν. Ή δυσχέρϊΐα όφείλεται είς τό ότι είς τόν άρχικόν κόν νόμον τοϋ ΚΑΠ δέν φθησαν οί άνωτέρο) κίνδννοι καί ι φυσικά ουδείς αομόδιος π'<ρίσκεται ητικών έπιστολων *ίς έταιρρί«ς διά την καλήν εκτέλεσιν των έργασι- ιον. τάς οποίας άναλαμ^άνονν, εί νοι άδύνατος κβί αποτελεί τουτο ϊν ά-κόμ,η πρόβλημα διά τττν δρα στηριότητα των Έλληνικων ίται· ρπών είς την ανωτέρω περιοχήν. Είς την περίπτωσιν αύτην, τό πρό βλημα καθίσταται δυσχ€#έστερον, λόγο) των σΐΎαλλαγματικων περιο ρισμών, οί όποϊοι, έπίσηε, δημιουρ γοϋν ?ίυσχ?ρείας καί είς την εξα¬ γωγήν τοΰ μηχανικόν έζοπλισμοΰ, των τίχνικών έταιρειων, έφ' όσον αύται είναι ΰποχρεωμέναι νά τόν χοησιμοποιήσουν ϊκτός ΈλλάΛ,,ς. «Άντικίνητρον*, έν ίίναι καί ή φοοολογική μεταχείρι σις των Έλλήνων έργαζομρνων είς τό εξωτερικόν, διότ, ένώ άλλο κρά τη δέν φορολογοϋν τοΰς εογαϊομε νους ΓΧτός τής χώρας διά διάστη μα πέραν των 3 μηνίόν, τό Έλλη νικόν Δημόσιον συνεχίξει νά φορο λογή τούς έργαξομένονς, μέ άποτε λεσμα νά χρησιμοποιοΰντοι είς τό εξωτερικόν υπό Έλληνικών έταιοπ ών άλλοδοποί τεχνικοί καί έργάτοα διότ, δι* αΰτους ή ποαγματική ύ- μοιόή «Γναι μεγαλειτέρα, άφοΰ οί "Ελληνες ϊΓναι ΰποχρειημένοι νά κατσ6άλοι>ν φόρον.
Νόμ«
ΜεΚΡ. ΖΙΝΑΝΙΔΜΧ
ΚατοΜΐο Ναυαρχαο Βόταη 5*
Πρ·*—6ε—νεκ Τυ~ίγροφκίου
ΓΑΒΡηΛ ΓΑΒΡ1ΠΛΙΔΗΖ
Κατοικία: Ιπαρ-ταΗε— 1ε)
ΑΜε)1ΑΛΗ
*♦♦»»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»»♦♦♦< .»♦♦»♦♦♦♦< ς νά άλλάςη την δημιουρ γηθείσαν κατάστασιν, Ή χορήγη- ΑΙΙΜΣΙΙΥΣίΙΣ ΙΙ·*·ΓΙΙΙΜΝ Φέρεται είς γνΰχΐ'ν τ&ν Αίβοτ. Διοικήσ6ων ' μων Έταιρριών κα( ΈταΐρειΛν Περιωρισν*ένηε: Εώθύ- ντΜ: στι δι' ΟποφΑαβωΐ τ-β κ. ΎπουργοΟ Έμπορ'ου ύπ' αριθ. 96378)4128 ττ)ς 16)12)66, είς τ* Οπ' αριθ. 980)23.12.68 #£-Κ. (Δβλτΐον μων Έππρβιων), ΟρΙΖβτσι Οτι δόν——υ. νά οί δηροοιεύουσαι 6γκύρακ τίκ ΠροσκλΛο~: νίκων Συνβλεόσβων κα ταΰο ΊαολσγΊομοΟβ ηον βιΰ τίο οΙκο^ονΐκΠο ιχχ: εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ* ΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΤΙΚΟΙ ΚΟΣΜΟΪ.. οκ *γ·νβτο | τοθββ δ.ά τί* -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΙ. προ ;ττ)ς συγχων&ΰσβακ: τηο. σις υπό Έλληνικών Τραπεζών έγγι· (, μ
ϊ [ΗΙΠΤΟΙΤΙΙ
III
ΤΙ Ν2Ι1ΜΙΤΟΗ ΦΥΙΙΚΒΙ
ΠΡΩΣ9Π9Ν
Τ6 βασικά χαρακτηριοπκά τής
φορολογικής ηολιτικής πού έγκαι
νίοσε καί έφάρμοαε ή κυβέρνησπ,
διέγραψε ό ύ:ιουργός Οίκονομικών
κ. Ι. Πεσμα2όγλου οέ χθεσινή τού
συνομιλία μέ τούς οίκονομικούς συν
τόκτες. Στόχος τής πολιτικάς
αύτάς ή δημιουργία νέων σχέσεων
μεταΕύ φορολογουμένων καί κρά
τουο. «Θέλουμε, τόνισε μέ έμφαση;
ό κ ΠεσμαΖόγλου. νά άναποδογυοί
σουμε τίς σχέσεις πού είχον διο
μορφωθή την τελευταία 7ετίο,
καϊ νά δημ.χοργήοουμε νέες πού
νά στηρι'Ζωνται στήν είλικρίνεια
καϊ στήν έμπιστοσύνη μεταΕύ των
φορολογουμένων καί των φορολο-
γικών άργών»
Ό ύπουργός άνέφερε άκόμη ό¬
τι ευρίσκεται υπό πλήρη έπεΕεο-
γασία ό προϋπολογισμός τού '75
ό οποίος όπως είπε θό είναι π<" θαρχημένος μέ την έννοια δτι 96 έντάοσεται όργανικά στό γενιχο νομισματικό πρόγραμμα καϊ δτι κατό την κατάρτισή τού δίνετσι £μ φοση στϊς βασικές, κοινωνικής οη μαοίας, λειτουργίες τού, άπαντώ τας δέ σέ σχετική ερωτήση, ό κ. ΠεσμαΖόγλου έπεθεβαίωοε: — Τή άπόφαση όπως αύΕηθοϋν τα άφορολόγητα δρια καθώς καί οί έκπτώσεις ογο τό εΐσόδημα των μι σθωτών. "Εχει ήδη, άρχίσει ή σχετικη ηροεργασία, άλλά οί λεπτομέρει- τών βαοικώ' αυτών μεταβολών θά περιληφθοϋν μαΖί μέ δλλες ρυθμίσεις στό φορολογικό νομο- σχέδιο, πού Θ6 συνοδεύση την "α τάθεση τού προίίπολογισμοϋ τού 1975. Μέ τό νουοσχέδιο θά πραγμστο ποιηθοϋν μιά οειρά ρυθμίσεων στούς φορολογικούς κανόνες, οί ό ποϊες θά άλληλοΐσορροποΰνται με ταΕύ τους καί θά συνιτενίζωνται . ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΠΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Ό κ. ΠεσμαΖόγλου ένημέρωσε τούς άντιπροοώπους τού Τύπου γιά τίς άνακοινώοεις στίς οποίες προέ βη χθές σέ συγκεντρώση των δι — Ή κατάογηοη τοϋ Ν.Δ. 248) 1973 καϊ τού Α.Ν. 185)67 πού ποινικοποιοϋσαν τίς φορολογικές παραβάσεις. — Η έπανοφορά οτίς έφορίΓς ύποβεσεων πού έκκρεμοϋσαν σΐίι φορολογικά πρωτοδικεϊα. — Ή δυνατότητα ύποβολής 5η λώοεων χωρίς κυρώσεις. Μέ τα δύο τελευταία μέτρα ύ- πολογίζεται ότι οί μισές τουλόχι στον άπό τίς 91.50 ύποθέσεις πού έκκρεμοϋν σήμερα στά φορολονικά δικαστήρισ, θά λυθοϋν μέ εξωδίκως ρυθμίοεις. Τα μέτρα αύτά, συνέχισε ό κ Πεσμαζόγλου, τοποτοϋνταΐ σέ ένα εύρύτερο πλαίσιο φορολογικής πό λιτικής πού αποβλέπει: 1. Στήν καθιέρωση, βαθμιαϊα, όν τικειμενικών κριτηρίων κατά τό,' προσδιορισμό τής φορολογητέας 0 λης. Αύτό μπορεϊ νά γίνη π.χ. μέ τή συστηματική έΕακρίβωση, δια σταύρωση καί δημοσιευθή στοιχεί ών γιά τίς τιμές των άκινήτων ό- πό είδικές έπιτροπές στοίς οποίες άρχών. Πρέπει νά κατανοηθή, εΐπε ό κ Ι. Πεσμαζόγλου, ότι ή εκπληρώση τής άποστολής τοϋ συγχρόνου κρά τους σημαίνει άναγκοστικά την έ πέκταση τοϋ δημοσιονομικοϋ τρ μέα. Αύτό ^ϊναι άναγκαϊο, πρώτον γιά νά κατοχυρωθή καί ενισχυθή ή έθνική μας προστασία, δεύτερον γιά νά έΕασφαλισθή βελτιώση καί διευρυνθή ιδιαιτέρα σημαντικών ύ- πηρεοιών, όπως είναι ή έκπαύλευση δημοσία ύγείο κσί προστασία τοϋ περιβάλλοντος καί τρίτον, γιά νά ενισχυθή ή άναδιανεμητική λειτουρ γία τοϋ δημοσιονομικοϋ μηχανισμοθ πρός την κατευθυνθή τής έΕυψώ- «ΓΤΗΑΙΚΕΙ11Ι» ΕΡΓΑΙΙΑΙ Ι σεως των πραγματικών είσοδημά- των των οίκονομικώς άοθενεστέ ρων καί τή μείωση των οίκονο μικών άνισοτήτων. Η ΒΚΤΑΚΤΗ ΕΙΣΦΟΡΑ Τέλος ό ύπουργός άνέφερε δτι μετά τή δημοσιευθή τοϋ Ν.Δ. 44) 1974 περί έπιβολής έκτάκτου έφ' όπαΕ εϊσφαρδς επί των οικονομικωσ ίσχυροτέρων φυσικών καί νομικών Εδημοσιεύθη προσφάτως είς τάς εφημερίδας μία άγγελία, ή όποία δύναται νά χαρακτηρισθή ώς όρό σημον διά την Ελληνικήν αγοράν εργασίας. Συγκεκριμένως, διά πρώ την φοράν καλοϋνται γυναϊκες νά έργασθοϋν είς βαρείας βιομηχανί άς ώς έΕυγονοκολληταί, φλογοκό πται καί ήλεκτροσυγκολληταί. Διά τής άγελίας καλοϋνται πρός ταχΰρ ρυθμόν εκπαίδευσιν, είς τάς άνω τέρω είδικότητας, είς νεοϊδρυθετ- σαν σχολήν υπό τοϋ Όργανισμοΰ άπασχολήοεως Έργατικοϋ Δυναμι- κοϋ έν συνεργασία μετά ναυπηγικής βιομηχανίας. Ή όγγελία αυτή άποδεικνύει την υπάρχουσαν στενότητα εργασίας είς ωρισμένους κλάδους, διότι ένώ την εποχήν αυτήν ή ά'£ργία καί ή ύποαπασχόλησις είς την χώραν μας έχουν αύΕηθή, ύπάρχουν είδι κότητες, ώς αί ανωτέρω, διά τάς οποίας αίένδιαφερόμεναι έπιχειρή σεις προσφεύγουν είς τάς γυναίκας θά συμμετέχουν κι' έκπρόσωπο· προσώπων, άρχισε μέ γρήγορο ρυ- τών φορολογουμένων. Σημειωτέο/ δτι τό 60% των έπιδίκων ύποθέσε- ων στά φοροολογικά δικαστήρια ά φοροϋν μεταβιβάσεις άκινήτων. 2. Στή συοτηματική, όχι δμως .ι ποκλειοτική ή καταπιεστική, χρηοι μοποίηση ένδείΕεων δαπάνης κατά τόν έλεγχο των δηλουμένων είσοδη μάτων. 3. Στήν επιταχυνθή των έλέγ- χων καί τής εκκαθαρίσεως των έκκρεμοτήτων τοϋ παρελθόντος. Είναι ιδιαιτέρα σημαντική ή ένημε ρότης στίς φορολογικές σχέσεις. 4. Στήν άποφαοιοτική ενισχύση των φορολογικαί δικσστηρίων. Ό συνδυασμός τής μειώσεως των έ· πιδίκων ύποθέσεων μέ την αΰΕη- ση τοϋ άριθμοϋ των δικαστών καί την πληρέστερη ένημέρωσή τους στό πνεϋμα τής νέας φορολογικής πολιτικής θά δώση τή δυνατότητα νά κρίνωνται οί διαφορές μέ άντ κειμενικότητα καί ταχύτητα. ΟΙ ΝΕΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ "Ηδη μέ τα πρώτα μέτρα πού θμό ή βεβαίιοση τοϋ έκτόκτου αύ τοϋ έσόδου. Ήδη Έφορία Αθη¬ νών Άνωνϋμων 'Εταιριών έβεβαίαΐ οε τό ούνολο σχεδόν των περιπτώ σεων πού καλύπτει 814 έταιρίες μέ άπόδοση έσόδου 2.165 έκατ. δρχ. ΤΑ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΑ ΦΟΡΟ¬ ΛΟΓΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΟΤΗΤΟΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΩΝ— Τό υπουργείον Οίκονομικών, επι αίτήματος τού Ε, Β.Ε. Πειραιώς όπως, προκειιιρνου έκτελωνισμοΰ έμπορευαάτων ά,ταλ λαγοϋν οί εΐσαγοιγεϊς έκ τής ΰπο- χοεοκκιος ποοσκομίσρως άιοδεικτι κου φορολογικής ένημερότητος διά τάς μέχρι καί τού Αύγουστον 1974 καταστήσας ληξιποοθέσμους οφει¬ λάς των πρός τό Δηιιόσιον, εγνώ¬ ρισε τα άν.όλουθα: "Εκαστος έκ των άνωτέρο) ϊϊσα γωγέων δύναται νά ΰποόάλη σϊτη σιν είς τό Δηιιόσιον Ταμείον, είς τό οποίον έβεδαιώθησαν αί όφίΐ- λαί τού, πεοί διενκολννσεώς τού διά μηνιαίον δόσεων καί παροχήν ευθυντών των 'Εφορειών τής περιο καθιερώθηκαν, είπε ό κ. Πεσμαίΐό τού έν λόγω άποδεικτικ.οΰ, ή δποία χής διοικήσεως πρωτευούσης δπου γλου, ύπόρχει άλλαγή στίς σχέσεις θά εξετασθή παρά τού αρμόδιον όρ καί ένέπτυΕε τίς κατευθύνσεις τή.; μεταΕύ φορολογουμένων καί φο- γάνου .πρός έκδοσιν σχρτικής ά-το- φορολογικής πολιτικής πού έγκαι- ρολογικών άρχών. Είναι άνάγκη φάσεως. νιάσθηκε άπο την σημερινή κυβέρ- άποφασιστικά νά περιορίσουμε ·τά Ούτως, έφ* όσον υφίσταται ή ά νηση. ι παΖάρια». Πά νά γίνη αύτό άπαι νωτέρω δυνατότης, παοέλκ*, ή ιρο Άναφέρθηκε στήν άρχή στά ι·Α . τεϊται ή διαμορφώση μιάς σχέσε -ΐοποίησις τοΰ θεσμοϋ τοΰ άποδει τρα πού ελήφθησαν μέχρι τώρα καί ' ως είλικρινείας μεταΕύ των φορο κηκοΰ φορολογικής ένημερότητος, πού ήσαν: ' λογουμένων καί των φορολογικόν ώς πρός τό ανωτέρω σημείον. ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΣ ΕΙΗΠΤΟΣΕΙΣ λΠΟ ΤΙΣ ΕΚΑΟΓΕΣ "Επρεπε νό γίνουν τώρα οί έ< λογές; Πώς θά μορφοποιηθοϋν έν τέλει οί πολιτικές παρατάΕεις; Ποία θά είναι ή εκβαση αυτής τής πρώτης έκλογικής άναμετρήαεως, ΰστερα άπό τα ν άτέλειωτα έπτά χρόνια τοϋ σφετερισμοϋ τής άρ- Χής; Άν όλος ό κόσμος θέτει σ' αυτή την προεκλογική περίοδο πσ- ρόμοια έρωτήμστα, ό «ΟΙΚΟΝΟΜΙ ΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ· πού κυκλο φορεϊ την έβδομάδα αυτή θέτει έ¬ να δλλο έρώτημα: Πόσο θά σΓθΐχίσουν οί έκλογές καί πόσο θά έπηρεάση την άγορά ή ΧΡηματοδότησή τους; Άναφέρουμε άμέοως έδώ τό ά ποτέλεσμα τής έρεύνη^ πού ένήρ ΥΠσε στό κεφάλαιο αύτό ό συνερ Υάτης τοΰ «Οίκονομικοϋ Ταχυδρο μου· κ. Άντ. Παπαγιαννίδης: Μέ μέτριους ύπολογισμούς, 6 «τΖίρος· των έκλογών πρέπει νά κο μαίνεται κόπου στό μισό δισεκα τομμύριο δραχμές. Καί ή κρατική δαπάνη; Περί τίι 230 έκστομμϋρια δραχμές θά 3ο ρύνουν τόν κρατικό προϋπολογ:- σμό. Πολλά τα εΕοδα; Μην άνησυχή- ΐί?'· δημιο,υργοϋμε πόγιο κεφάλαιο πού αύτό τουλάχιστον δέν θά άπο σβεστή καί τόοο γρήγορα. Μέ την ;ϋκαιρία των έκλογών αυτών άνανεώνεται όλόκληρος ά μηχανογραφ.κός έΕοπλισμός τού ύπουργείου 'Εσωτερικών — πρδ γμα άπαραίτητο γιά την κατάρτ'- ση των έκλογικών καταλόγων, την ένημέρωσή τους κοί ιόσα δλ- λα. Τί θά κοστίση δμως στόν ι· ποψήφιο ή προβολή τού; Καί ά- φοϋ γιά ρθθ έδρες θά διαγωνι- σθοϋν. όπως ύπολογίζεται, 1 000 μέ 1.500 ύποψήφιοι, τί θά κοστί¬ ση στό ούνολο ή προεκλογική καμ πάνια: Κόπου 100 χιλάδες δραχμές γιά τόν καθένα, γιά προπαγανδι στικό φυλλάδια, ψηφοδέλτια, συν κεντρώσεις. "Αν καί προβλέπων ται περιπτώσεις ποΰ ή νίκη κοστίση άκόμη καί 500.000 δραχ υές ή ένα εκατομμύριο δρχ. Δύσκολο, λοιπόν, νά ύπολογι σθή όλη ή δοπανη. Ποίος δμως στήν πραγματικό τητα θά πληρώση; Οί έΕ Ίδίων κεφαλαίων; Οί κομματι- κοί μηχανβμοί ή οί ένισχυτέα πού πάντα μένουν οί ένισχύσεις θά τους μέσα οίον κύκλο των άηορ ρήτων: Θεσμικά πλαίοια προηγμένων δυτικών χωρών — άναφέρονται άπό τόν «Ο Τ.» — μέσα στά ό- ποϊα πλαίσια θά έΕαφανίΖεται τό άπόρρητο Μιά ύπόδειΕη τοΰ κ. ΠεσμαΖόγλθΊ γιά κρατική χρημα- τοδότηση των κομμάτων οτήν προ εκλογική έκστρατεία τους, άναφέ ρεται έπίσης. Άλλά όλα αύτά δέν ύπάρχει καιρός νά θεομοθετηθοΰν σ' αύ- τέίς τ)Ις βισστι^ές πρώτες μας έκλογές μετά την έπταετία. Καί δέν μάς μένει παρά νά περιμέ- νουμε γιά τίς προσεχεϊς έκλογι- κές άναμετρήσεις. Οί 'Ελληνες, λοιπόν, δέν έχουν παρά νά οτη- ριχθοϋν στό πολιτικό αίσθητήριο πού άπέκτησαν, δπως έλπίΖεται, μέσα στήν έπταετία. Ποιές, τώρσ, θά είναι οί έπι¬ πτώσεις των έκλογών στήν άγο¬ ρά, πού έμφανίΖει σταθερά ση- μεϊα χαλαρώσεακ;; θετικές βλέ- πει τίς έπιπτώσεις ό «Ο.Τ.», δν υπολογίση κανείς τούς καφέ- δες καί τα άνοψυκτικά πού θά προσφερθούν άπό τούς ύποψηφί- ους. Άλλ* αύτά θά τα δοϋμε καλύ τερα οτήν πράΕη. ότι είς ιδιαιτέρας σημασίας παρό γων, σχετικός πρός την προσπάθει αν άπασχολήσεως γυναικών, είναι ή υπάρχουσι διαφορά άμοιβής μετ α Εύ των δύο φύλων, τουτο δέ έ(.· φανίΖεται κα! είς την προοναφ- ρομένην αγγελίαν μέ την δήλωσιν, δτι τό ήμερουίσθιον θά είναι «περ που» ίσον πρός τό παρεχομένου είς τούς άνδρας. Λογικόν δέ εί¬ ναι, όφοϋ θεωροϋνται πλέον αί γι. ναϊκες ϊσαι πρός τούς άνδρΰς διά νά άπασχολοϋνται είς την βαρεία·· βιομηχανίαν, νά άναθεωρήσουν οί άρμόδιοι τα τ.ερϊ άμοιβής των δύο φύλων ίσχΰοντα καί νά έΕισώσοΐ'ν την αμοιβήν άνδρών καί γυναικών Ενδιαφέρον, έπίσης, θά έχη, τ.ν προκειμένον, ή ανακοίνωσις τού ο ριθμοϋ γυνα'κών, αί οποίαι έδήλω σαν συμμετοχήν είς την έν λόγω σχολήν, ό άριθμός δσων θά οπολο: τήσουν καί, τό σπουδαιότερον, ς· άριθμός αυτών αί οποίαι θά έργσ ΑΝΑΚλΤΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΕΘΙΪΙΚΘΥ ΜΑΣ ΕΙΣΟΑΗΜΑΤΟΣ Ή δημοκρατική έΕυγίανση στό ι τας κόποιες άνησυχίες στίς νο- συνδικαλιστικό κίνημα τής χώρας Ι μισματικές όρχές. δρχισε πρό ημερών μόλις. Τα κατώτατα δρια των ήμερομισθίων αύΕήθηκαν προχθές. Ή απαρχή όμως τής μεγάλης διαπραγματεύ- σεως των νέων ουλλογικών συμ- βσσεων δέν φαίνεται νά είναι τοϋ άμέοου παρόντος ΆΑλά ό διάλο- γος άρχίΖει μέσα στά νέα όργο· Ή έπελθοϋσα έτοι βελτιώση τοϋ έμπορικοϋ ίσο^υγίου, πού θά έχη τίς γενικές έπιπτώσεις της μεσο- προθέσμως μόνο, δέν παύει νά άποφέρη άμεσώτατα όφέλη στοϋς φορεϊς τής έΕαγωγικής βιομηχανί- ας καί τοϋ έΕαγωγικοϋ έμπορίου τούς ενδιαφερομένους όμεσα στή νωτικά πλαίσια πού δημιουργεί ό | διατηρήση τής σημερινής στόθμης ύπουργός Συντονισμοΰ κ. Ξ Ζο- λώτας, μέοα στήν έπιτροπή τι- μών καί είσοδημάτων, δπου ή ππ ρουαία των εκπροσωπών τής συν- δικαλιστικής ήγεσίας είναι λει- τουργικά άπαραίτητη. Στόν χρήσιμο διάλογο πού θ' αρχίση στά πλαίσια τής έπιτοο- πής αυτής, οί άπόψεις των εκ¬ προσωπών των μισθωτών, πάνω στή διαμορφώση τής οίκονομικής ουγκυρίας, μέ την προοπτική των διαρθρωτικών άλλαγών πού ΐία- κροπροθέσμως θά έπιδιώΕουν οί σθουν. Διότι τό ανωτέρω πρόγραμ έργαΖόμενες τάΕεις θά φωτίσουν μα είναι πρωτοποριακόν ώς πρό>: τα υπό συζητήση θέματα άπαραι-
τώρα, προκειμένου νά καλύψουν | τόν τομέα αυτόν της έπαγγελμαπ
τάς ανάγκας των. Έν δλλο, έπίσης κης άπασχολήοεως των γυναικών,
χαρακτηριστικόν φαινόμενον, είνοι ό οποίος, όμακ; δημιουργεϊ ηύΕημέ
παρατηρουμένη μεγάλη κινητικό- νας ύποχρεώσεις των έργοδοτ.ον
ώς πρός την κοινωνικήν μεταχείυι
σιν τής έργαΖομένης γυναικός" δ,ό
της τού άνδρικοϋ προσωπικού, η
όποία έλπίΖεται, Τσως, δτι διά τής
άπασχολήσεως γυναικείου πρόσω ' τι ή έφαρμογή νέων συστημά'Γω/
πικοϋ, θά μειωθή, έπειδή θεωρε. ; είς την 'Ελλάδα, πρέπει νά άκολου
ται ότι αί γυναίκες δέν θά μεττ
κινουνται ευκόλως άπό τόν ένα ίρ
γοδοτην είς τόν άλλον.
Ενδιαφέρον έχει νά σημειωθή,
θήται κα'ι άπό την ανάλογον δια
μόρφωσιν των κοινωνικών παροχώ /
καί τής μεταχειρίσεως τής γυναι¬
κός.
τήτως κι' άπό μίαν όλλη σκοπιά.
Άπό τή οτήλη αυτή είχαμε ύ-
ποδει'Εει την περασμένη μόλις έ¬
βδομάδα, την ϋπαρΕη αυτής τής
δλλης πλευρός. Άφορμή γΓ αύτό
ύπήρΕε ή διαπιστουμένη όπό τούς
τής Ελλάδος βελτιώση των όρων
τελευταίους δείκτες τής Τροπέ2πς
τοϋ έΕωτερικοϋ έμπορίου τής χώ¬
ρας, γεγονός πού — όπως τονί-
2ομε — όφείλεται στίς έΕοιρεπ-
κά χαμηλές τιμές τής προσφερα-
μένης στήν έλληνική άγορά έργο-
τικής δύναμης. Άπό την δποψη
αυτή, άν τό συνάλλαγμα πού τί-
Αί Έλληνικαι εξβγωγαι
'Ενδιαφέροντα οτοιχεϊα σχετικά
πρός την ποοείαν καί την ούνθε
σιν των 'Ελληνικών έΕαγωγών, κιι
τα τό πρώτον έΕάμηνον τοϋ τρέχο/
τος έτους, περιέχονται είς τα προ
οφάτως ανακοινωθέντα λεπτομεμή
στατιστικά ουναλλαγματικά δεδο
μενά υπό τής Τραπέζης τής 'Ελλα
δος.
Ούτω, κατά τό πρώτον έΕάμηνον
τοϋ 1974, αί έΕαγωγαί τής 'Ελλά
δος ηύΕήθησίΐν κατά 47,6%, άνελ
θοϋσσι είς 621 έκατομμύρια δολλα
ρίων, ένώ κατά την αντίστοιχον
περίοδον τοΰ παρελθόντος έτους ε:
τα 26.4%. Σημαντικήν μείωσιν ει·ς
την κατηγορίαν αυτήν έμφανίΖουν
οί «οίνοι - ποτά». άπό 20,4 έκατ
είς 14.2 έκ. δολλ.. ένώ αϋΕηαιν .ια
ρουοιάΖουν τό έσπεριδοειδή καί ή
όρυΖα. Ή άΕία των έΕαγωγών κα-
πνοϋ έχει αύΕηθή σημαντικώς, ά-
νέρχεται δέ είς 98,5 έκατ. δολλ.
έναντι 58.8 έκατ. δολλ.. καί άνπ
προσωπεύει τό 12% τοΰ συνόλου
των έΕαγωγών, έναντι 10,5% τοϋ
α' έΕαμήνου τοϋ παρελθόντος ί
τους.
Αί έΕαγωγαί προϊόντων πετρε
λαίου, τέλος, έχουν πενταπλασια-
τών μισθων, ένω οί φορείς τοϋ
άλλου κυκλώματος τής μετοπο.ή-
αεως πού στρέφεται στήν έσωτε-
ρική άγορά, προβάλλουν κι' αύτοι
ώς έπιχείρημα τοϋ παγώματος των
ημερομίσθιον την έλλιπή Ζητήση
πού δέν ένθαρρύνει την άνάπτυΕη
τής βιομηχανικής παραγωγής.
Μέσα στό φαϋλο αύτό κύκλο.
ή έπελθοϋσα συρίκνωση των πρα¬
γματικών μ,σθών θά έΕακολουθή-
ση νά έχη τίς πολλαπλασιαστικές
έπιδράσεις της είς βαρος των πε-
νεστέρων, άναστέλλοντας τίς δια-
δικασίες άνσκατανομής τού έθνι-
κοϋ είσοδήματος πού τή στιγμή
αυτή καθίοταται κύριος όρος έΕυ-
γειάνσεως τής οίκονομίας. Άντί-
θετα, ή συμμετοχή στήν άκολου-
θούμενη γρομμή, θά οτηρίΖη ϊσως
την άναμενόμενη εύνοϊκή συγκυ-
ρία σ' ένα είδος ντάμπινγκ, πού
θά ενισχύση περαιτέρω την ύπάρ-
χουσα οίκονομική διαρχία καί 0ά
ακολουθήση άπό τόν χώρο τοϋ
δμεσα έφικτοϋ τίς ποθούμενες 5ι-
αρθρωτικές άλλαγές.
Οί τελευταϊες άποφόσεις τής
Νομισματικής καί τής έΕ ύπουργών
Συντονιστικής 'Επιτροπής έδειΕυν
βεβαία ότι ή Κυβέρνηση λαμβάνει
σέρρευσε άπό τό έΕωτερικό ονό ι ύπ' όψη τίς τάσεις αύτές καί παίρ-
χρονικό διάοτημα Ίανουαρίου — , νει μέτρα είσοδηματικής ένιαχύσε-
χον αύΕηθή κατά 39,6%, άνήρχον- σθή, άνελθοϋσαι είς 65,5 έκ. δολλ.
το δέ είς 556 έκατ. δολλ. Τα βιο
μηχανικά καί βιατεχνικά προϊόντα
(είς τα όποϊα ύπάγονται καί τα προ
ϊόντα μρταλλουργί)ας άλουμίνιον
καί σιδηρον;κέλιον) κατέχουν την
πρώτην θέο>ν (335,5 έκατομμύρ.α
δολλ.) καί άντιπροσωπεύουν ι(ι
40% τοϋ συνόλου των έΕαγωγών
ένώ κατά τό α' έΕάμηνον τού
1973 ανήρχοντο είς 218,9 έκατ !
δολλ. καί έκόλυπτον τα 39,4% τοϋ γών ανερχομένας είς 288,3
συνόλου. Έκ των επί μέρους βιο °ολ. Αί ΗΠΑ μέ 171 έκ. δολ. καλύ
πτουν τα 20.8% των
άπό 12,6 έκ. δολλ., καλύπτουν δέ
τό 8% τοϋ συνόλου των έΕαγωγών,
έναντι τοϋ 2,3% τοϋ περυσινοΰ α'
έΕαμήνου.
Αύγούστου, λόγω των αύΕημένων
έΕαγωγών, ήταν κατά 43,7% περισ-
σότερο τοΰ πρώτου όκταμήνου τοϋ
1973, κι' άν οί είσαγωγές μεκϋ-
θηκαν άντιστοίχως κατά 22,1%,
λόγω έλλειποΰς άγοραστικής 'κα-
νότητος, τό προκυψαν συναλλαγμο-
τικό δφελος δέν βελτίωσε άμεοα
την τύχη των εργαζομένων.
Βεβαίως, οί μεσαϊες είσοδημα-
τικές τάΕεις — αύτές πού οέ ώρε^;
πανικοϋ είχον σπεύοει νά άποσύ-
ρουν τίς οίκονομίες τους άπό τα
Ταμιρυτήρια τών ΤραπεΖών, έπανέ
καμιμαν στίς θυρίδες καί οί τρα-
πείικές καταθέσεις μέσα σέ ουν-
τομώτατο χρονικό διάστημα αύΕή¬
θηκαν κατά 3 636 έκατομμύρια δρ.,
βοηθούσης τής νέας άτμοσφαίρος
πού επεκράτησε στόν τόπο. Τό
κυκλοφορούν νόμισμα έΕ άλλου
μειώθηκε άπο 84 περίπου δισεκα-
τομμύρια δραχμές στά τέλη Αύ¬
γούστου σέ 81 δισεκατομμύρια στίς
15 Σεπτεμβρίου. Ή άγορά δμως
Κατά χώρας ή περιοχάς, τό με έμεινε χαλαρή καΐ ή βιομηχανική
γαλείτερον μέρος των έΕαγωγών ' παραγωγή, αυτή κυρίως πού τρο-
άπορροφάται άπό τα κρότη - μέλ.· ' ψοδοτεϊ την καταναλωτική άγορά
τοϋ έσωτερικου, άμήχανη, λόγω
τής παρατεινομένης άΖητησίας, συ-
τής Εύρωπαϊκης Οίκονομικής Κο>
νότητος. Κπ/*ύπτουν τα κρότη αύ;ά , . ' .
1 κ νέχισε την >Όμψη της, προκαλων-
ως της παραγωγής τής ύπαίθρου
— μέτρα άμεσα άναγκαϊο, άφοϋ
καί τό πλαίσιο χής νέας πιστοδο-
τικής πολιτικής τής άγροτικής οί-
κονομιας μας δέν έχει άκόμη κα¬
θορισθή. Καί δλλες, έΕ άλλου ά-
ποφάοεις των δύο τούτων Επι¬
τροπών δείχνουν ότι καί μέτρα
απελευθερώσεως των είσαγωγών
όριομένων τουλάχιστον κατηγορι-
ών έμπορευμάτων άρχισαν νά λαμ-
βάνωνται, πραγμα πού δείχνει ότι
φοβερώτερος άπό μιά δυνάμενη
άλλωστε νά έλεγχθή — αϋΕηση
των έΕαγωγών πρέπει νά θεωρπ-
ται ό βαρύς παφλασμός τού κύ-
ματος τής ύφέσεως.
κίνδυνχκ νά επιφέρη παραυορφ»
τικά γιά τίς δ'αστρωματικές κοινα»-
νικές σχέοεις άποτελέοματα, όπως
ακριβώς κα'ι ή εύνοοϋσα την κεο-
δοσκοπία δανειοδοτική καί πιοτό
δοτική πολιτική τή-: έπταετίας έ·
πέφερε ατρέβλωση τής οίκονομικής
διαρθοώσεως τής χώρος. 'ΕΕ άλ¬
λου, ή έμμονή στήν ύπάρχουοα έ-
Εαιρετικά όνιση κατανομή τοϋ έ-
θνικοϋ είσοδήματος, προκολεϊ έν-
ταση τάσεως πολυτελοΰς διοβιώ-
σεως όρισμένων οτρωμάτων τΑν
πληβυσμών, έτσι πού καί οί αύ
στηρότεροι άκόμη φραγμοί σης
είοαγωγές νή διασπώνται έν .έ·
λει. όνατρέποντας την έπιθυμητή
συναλλαγματική ίοορροπία. Τό σύν-
θετο φαινόμενο τού ύφεσοπληθο:
ριομοϋ πού επι μένει καί οτήν πε¬
ρίοδο αυτή κατά την όποία κσ-
ταβάλλονται οοβαρές προσπάθειεο
νοικοκυρέματος τής οίκονομίας τής
χώρας, είνα1 άναμφισβήτητο ότι
θά πρέπει νά ερευνηθή καί άπά
την πλευρά 'ών εργαζομένων τής
χώρας. Πολύ περισσότερο πού κα-
τά τή διάρκεια τής έπταετίας, ή
παραγωγικότης τής έργαοίαο ού-
Εήθηκε τόσο, ώστε νά δικαιολο-
γή κοί νά έπιτρέπη μέτρα άνακα
τανομής, πέρα άπό την αϋΕηση
των κατωτάτων όρίων κατά ^0^■/^.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΤΟΝ ΘΕΣΜΟ
ΤΩΝ ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΝ
ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ
Ή έντονώτερη προβολή τού 3ε
ομού των τρεχουμένων λογαριο-
σμών καταθέοεων, απεφασίσθη κα
τα την τελευταία συνεδρίαση τοϋ
Συμβουλίου Διοίκήσεακ; τής Έθν
κης Τραπέζης.
Σύμφωνα μέ σχετική ανακοινοί
οη, οί λοναριασμο'ι αύτοι, οί όποϊοι
ρχουν έπιτόκιο 8%, παρουσιάΖου^
τόπλεονέκτημα τής χρησιμοποιήσε¬
ως κα'ι έπιταγής γιά τίς καθημερι
νές πληρωμές.
Γιά την μεγαλύτερη μάλιστα διά
δοση τοϋ θεσμοϋ αυτού όπεφοοί-
οθη, δπως ή μισθοδότηση τοϋ προ
σωπικοϋ τής 'Εθνικής Τραπέζης
πραγματοποιήται μέ τρεχούμενους
λογαριαομούς.
ΕΕ δλλου, γιά την καλύψη των
άναγκών τής Τραπέζης οέ προσα>πι
κό, ή διοίκηση απεφάσισε την προ-
κήρυΕη διαγωνισμού γιά την πρόσί
ληψη 300 νίων ύπαλλήλων. Ό δια
"Αν, δμως, ή είσροή συναλλά- γα)νισμός, πού θά διεΕαχθή συγχρό
γματος πού προήλθε μέσα στό πρώ-1 νως στήν Άθήνα κοί τα κυριώτερα
το όκτάμηνο τοϋ 1974 άπό τίς έ- έπαρχιακά κέντρα, θά κέντρα, 0<Ί Εαγωγές είναι πράγματι κατά 43, 7% ανώτερη τοϋ άντιστοίχου όκτα¬ μήνου τοΰ 1973, τότε δέν θά πρέ¬ πει νά ύπερτιμώνται καί οί φόβοι άναθερμάνσεως καί έπανεμφανίσε- ως πληθωριοιικών φαινομένων έκ μόνης τής σύΕήσεως των μισθων καί των ήμερομιισθίων. Άντίθετα, ή έπαχθής γιά τούς έργαΖομένους πραγματοποιηθή έντός έτους. Τέλος απεφασίσθη ή επιταχυνθή των εργασιών τής Είδικής Ύπηρε οίας 'ΕΕετάσεως Παραπόνων καί έν γένει άνωμαλιών τής τελευταί άς έπταετίας. Ή 'Υπηρεσία θά τέ¬ λη υπό την έποπτεία μελών τοϋ Διοικητικόν Συμβουλίου μέ πρόε¬ δρον τόν Άκοδημαϊκό κ. Μ. Στααι τό 35,1% τού συνόλου των έΕαγω μηχαν,κών οροϊόντων, την μεγαλε τέραν αϋΕησ,ν - είς έκ. δολλ. - κων έΕαγωγό.ν. ένώ αί χώρα. τΓκ παρουσιόΖουν τα τσιμέντα (31,3 έ Άνατολικής Εύρώπης καλύπτουν ναντι 6.1 τοϋ α' έΕαμήνου τοϋ τό 13,5%, μέ σύνολον 110,9 έκα'. άνακατανομή τοϋ είσοδήματος που νόπουλο, έπίτιμο πρόεδρο τοϋ Συμ επήλθε μέ τόν πληθωρισμό ύπάρχει [ βουλίου τής 'Επικρατείας. ιιιΐ|ΐιι<ΐί«1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙιΙΙΙΙιΙΙΙΙ Εργασίαι £ίς άλλοδαττήν Ή πεοιο/ή τής Μέσης Άνατολής 1973). τό οιδηρονικέλιον (30 έ δολλ. Ή Βρεταννία άπορροφδ γϊ. καί των κρατών τοϋ Πεοσ.κού Κοί. ναντι β), τα έτοιμα ένδύματα (22 3.3% των Έλληνικών έΕαγωγών. που ?χει καταστή, κατά τί τείηι ένώ αί χώραι τής Άφρικής καί ΛΛε ταϊα ετη, τό αντικείμενον ττίς δρα — 13.2) καί τα βαμβοκερά νήμι-· τα (39-23,2). σης Άνατολής άπορροφοϋν τό 18, στηοιότητος των Έλληνικών τεχνι Τα τρόφιμα — είς τα όποία πεοι 30//° έναντι τοϋ 12% τοΰ α' έΕα κων καί κατασκενασπκών ίταιρει λαμβάνονται καί τα γεωργικά ποο μήνου τού παρελθόντος έτους, λό ών, σκεψεις δέ εγένοντο κατά τό ϊόντα — καλύπτουν τό 21,2%, ένώ γω των έΕαγωγών πετρελαιοειδώ^ πρόσφατον παρελθόν υπό τοϋ Συν κατά τό παρελθόν έτος έκάλυπτον πρός τα κράτη αύτά. ΠΡ6ΤΑ.ΙΙΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΙΝ ίΖΑΓΘΓΙΙ Ϊ8Ν 188ΙΥ»δίΙ Συγκροτήση στυν ρυθμό των ι λες καταναλώσεως (36%), ένώ είσαγωγών, ταχεϊα άνοδος έΕα-| τα τρόφιμα αύΕήθηοαν κα'ι 11% γωγων καί έπιβράδυνση στούς ά- δήλους πόρους, είναι τα κύρια χά ρσκτηριστικά τοϋ ίσοΖυγίου πλη ρωμών. κατά τό πρώτο έΕάμηνο τοΰ τρέχοντος έτους, σύμφων μέ προσωρινά στοιχεϊα τής Τραπέζης τής τής Ελλάδος. Άναλυτικώτε ρα: — Οί είσαγωγές (πληρωμές καί έμπορικές πιστώσεις) άνήλ- θαν κοτά την περίοδο Ίανουα¬ ρίου - Ίουνίου 1974 οέ 2 336,3 έκατ. δολλ.. έναντι 1.772 έκατ. δολλ. τής ιδίας περιόδου τοϋ 1973. ήτοι αύΕήθησαν κατά 32%, ένώ πέρυσι είχαν αύΕηθή κατά 62%. Άπό τίς επί μέρους κατηγορί ες, την μεγολύτερη αϋΕηση κατό τα πρώτο έΕάμηνο παρουσίαοαν τα καύσιμα (197%, οί πρώτες ύ κατά 15% — Οί έΕαγωγές άνήλθον, τό πρώτο έΕάμηνο τού 1974, οέ 821 έκατ. δολλάρια, έναντι 555 έκατ. δολλ. κατά την ιδία περίοδο τοϋ 1973, ήτοι αύΕήθηκαν κατά 48%, έναντι 39% πέρυσι. Στήν αϋΕηση συνέβαλαν κατά βάση τα προϊόντα μεταποιήοεως πού αύΕήθηκαν κατά 65%, ένώ τα γεωργικά - κτηνοτροφικά αύΕήθη καν κατά 25%. — Τό τουριστικό συνάλλαγμα άνήλθε σέ 199.2 έκατ. δολλ., έ ναντι 184,9 πέρυσι, ήτοι αύΕήθη κε κατά 6% ένώ πέρυσι είχεν αύ Εηθή κατά 38%. Τό ναυτιλιακό συνάλλαγμα αύΕήθηκε κατά 57%, ένώ τό μεταναστευτικό μειώθηκε κατά 6%. δέσμου Έλλήν(ον Βιομηχάνων διά μίαν συντονισμένην καί καλώς όο- νανοιμένην προσπάθειαν ερεύνης τής αγοραίς αυτής, ή όποία τόσον μεγάλας δτ'νατότητας παρουσιάζη. Ή έν προκειμένω προσπάθε.α ε χρι μέχοι σήμ-ερον γίνει μόνον υπό τής ίδιωτικής πρωτοβονλίας, οίαδή ποτε δέ κ<ρατική εκδήλωσις €ΐς τόν τομέα αυτόν, περιελάμδανι- χυρίως «τονοιστικάς» έπισκέψεις, αί απόϊ αι περιωοίζοντο εί; δίξιώσΓ',ς «αί τελετάς. Ή όλη προσαάθεια διιο);, άντιμετωπίζει σειράν προδλημάτων τα όποία θά ποέπει κ&Ίΐοτε νά τΰ /οι·ν κβά κυβερνητικάς μερίμνης. Τό σποι,δαιότεοον είναι ή μή άσφά '■ λισις υπό τοϋ Κ^ο;σλαίου Άσφαλ! :· σ?οις Πιστώσεων (ΚΑΠ) των έρ γασιών τότν τεχνικών εταιρείαν, ε ναντι πολιτικών ν.ινδύνων, γεγονύς τό οποίον δυσχεραίνη κατά .τολΰ τάς δυνατότητας εργασιών των Έλληνικών έταιρειών είς την άλ λοδαπήν. Ή δυσχέρϊΐα όφείλεται είς τό ότι είς τόν άρχικόν κόν νόμον τοϋ ΚΑΠ δέν φθησαν οί άνωτέρο) κίνδννοι καί ι φυσικά ουδείς αομόδιος π'<ρίσκεται ητικών έπιστολων *ίς έταιρρί«ς διά την καλήν εκτέλεσιν των έργασι- ιον. τάς οποίας άναλαμ^άνονν, εί νοι άδύνατος κβί αποτελεί τουτο ϊν ά-κόμ,η πρόβλημα διά τττν δρα στηριότητα των Έλληνικων ίται· ρπών είς την ανωτέρω περιοχήν. Είς την περίπτωσιν αύτην, τό πρό βλημα καθίσταται δυσχ€#έστερον, λόγο) των σΐΎαλλαγματικων περιο ρισμών, οί όποϊοι, έπίσηε, δημιουρ γοϋν ?ίυσχ?ρείας καί είς την εξα¬ γωγήν τοΰ μηχανικόν έζοπλισμοΰ, των τίχνικών έταιρειων, έφ' όσον αύται είναι ΰποχρεωμέναι νά τόν χοησιμοποιήσουν ϊκτός ΈλλάΛ,,ς. «Άντικίνητρον*, έν ίίναι καί ή φοοολογική μεταχείρι σις των Έλλήνων έργαζομρνων είς τό εξωτερικόν, διότ, ένώ άλλο κρά τη δέν φορολογοϋν τοΰς εογαϊομε νους ΓΧτός τής χώρας διά διάστη μα πέραν των 3 μηνίόν, τό Έλλη νικόν Δημόσιον συνεχίξει νά φορο λογή τούς έργαξομένονς, μέ άποτε λεσμα νά χρησιμοποιοΰντοι είς τό εξωτερικόν υπό Έλληνικών έταιοπ ών άλλοδοποί τεχνικοί καί έργάτοα διότ, δι* αΰτους ή ποαγματική ύ- μοιόή «Γναι μεγαλειτέρα, άφοΰ οί "Ελληνες ϊΓναι ΰποχρειημένοι νά κατσ6άλοι>ν φόρον.
Νόμ«
ΜεΚΡ. ΖΙΝΑΝΙΔΜΧ
ΚατοΜΐο Ναυαρχαο Βόταη 5*
Πρ·*—6ε—νεκ Τυ~ίγροφκίου
ΓΑΒΡηΛ ΓΑΒΡ1ΠΛΙΔΗΖ
Κατοικία: Ιπαρ-ταΗε— 1ε)
ΑΜε)1ΑΛΗ
*♦♦»»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»»♦♦♦< .»♦♦»♦♦♦♦< ς νά άλλάςη την δημιουρ γηθείσαν κατάστασιν, Ή χορήγη- ΑΙΙΜΣΙΙΥΣίΙΣ ΙΙ·*·ΓΙΙΙΜΝ Φέρεται είς γνΰχΐ'ν τ&ν Αίβοτ. Διοικήσ6ων ' μων Έταιρριών κα( ΈταΐρειΛν Περιωρισν*ένηε: Εώθύ- ντΜ: στι δι' ΟποφΑαβωΐ τ-β κ. ΎπουργοΟ Έμπορ'ου ύπ' αριθ. 96378)4128 ττ)ς 16)12)66, είς τ* Οπ' αριθ. 980)23.12.68 #£-Κ. (Δβλτΐον μων Έππρβιων), ΟρΙΖβτσι Οτι δόν——υ. νά οί δηροοιεύουσαι 6γκύρακ τίκ ΠροσκλΛο~: νίκων Συνβλεόσβων κα ταΰο ΊαολσγΊομοΟβ ηον βιΰ τίο οΙκο^ονΐκΠο ιχχ: εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ* ΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΤΙΚΟΙ ΚΟΣΜΟΪ.. οκ *γ·νβτο | τοθββ δ.ά τί* -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΙ. προ ;ττ)ς συγχων&ΰσβακ: τηο. σις υπό Έλληνικών Τραπεζών έγγι· (, μ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΚΑΙ
ΠΡΙΣΤΑΣΙΑΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΑΑΟΝΤΒΣ
Ή έπιτροηή παρακολουθήσεω-:
των συμβάσεων πετρελυίου, υπο
την προεδρία τού Γεν. Γραμματέςι
τού ύπουργείου Συντονισμού κ
Διομήδη Ψηλού, θά άσχοληθή σή
μερά καί πόλι μέ τή διαφορά πού
άνέκυψε μεταΕύ των διϋλιστηρίων
Λοτση καί ι ών έπιχειρήσεων Μπο
δοσάκη γιά τή χρήση γής στήν
περιοχή τής ' Ελευσίνος. Ή 5ιο
φορά αυτή, οθμφωνα μέ τελευταί
ες πληροφοοίες, όφείλεται στό άν
τιφσπκό Π(εριεχόμενο των συυ-
βάσεων, πούτό Δημόσιο ύπέγρα
ψε, την περ'οδο τής δικτατορίας
μέ τϊα δύο έπιχειρήσεις
Ώς γνακττό, τό διϋλιστήρια Λά
τση, ήταν έγκατεστημένα ηδη
στήν άκτή τής Ελευσίνος τό
1972. δταν, μέ μία νέα σύμβαση
μεταΕύ Λστση — Άνδρεάδη κα'ι
Δημοσίου 6πο<ρασίσθηκε ϊδρυοη ενός νέου διϋλιοτηρίου, μέ σαου δαραβικά κεφάλαια, γιά την κα¬ λύψη των έσωτερικών άναγκώ/ τής οίκονομίας μας σέ καύσιμο Στή σύμβαοη αυτή πού ύπογρά φηκε στΐς 2β Ιουλίου 1972, τό έλ ληνικό Δημόσιο άναλάμβανε την υποχρεωθή νό έΕασφαλίση στό νέο διϋλιστήριο τή χρήση 1.000 στρεμμάτων γής, πού Θ6 άποκό- πτονταιν άπό την πόλη τής Έλευ σΐνας, αλλων 1.000 στρεμμάτων παραθαλόσσιας περιοχής, τή χρά ση τού αΐγιαλοϋ σέ μιό όρισμέ/η έκταση καΐ την έπιχωμάτωση όλ λων 1.000 στρεμμάτων μέσα στή θάλασσα. Τό 197(3, ώστόσο, τό Ιδιο πά λι τό Δημόσιο υπέγραψε μέ τι- έπιχειρήσεις Μποδοσάκη μιά άλ- λη σύμβσση, ή όποία άκύρωνε έν μέρει τίς παραχωρήσεις πού εΐχα." γίνει στό συγκρότημα Λάτοη — Άνδρεάδη: μέ μία νέα παραχώ ρησΓ) πρός τίς πρώτες, κλείνον- ταν ένα μέρος τής θαλασσίας π ζ ριοχής πού είχε παραχωρηθή στήν Πετρόλα Ελλάς των Λάτσι; — Άνδρεάδη. ΟΙΥΤΑΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ Παρά τίς προσπάθειες γιά επ Ι τούς δημοσιογρόφους, μ* ένα έρώ τευΕη συμφωνίας μεταΕύ των δοθ οίκονομικών κολοσσών, ή διαφο ρά όΕύνθηκε σέ τέτοιο σημείο ώστε νά είναι άπαραίτητη πλέ¬ ον ή έπέμβαση τής σημερινής -υ βερνήσεως, ή όποία καλείται έ τσι νά λύση τί διαφορά υπέρ τού ενός ή τού άλλου των δύο άντ:- μαχομένων. Ή έΕσιρετικά λεπτή θέση τή:: κυβερνήσεως, ή όποία έννοεϊ νά τηρήση έπακριβώς τίς συμβάσεις πού, καλώς ή κακώς, υπεγράφη σαν κατό την έπταετία, γιά νά άν τιμετωπίση ύποβολιμαϊες φήμες πού διαδίδονται στό έΕωτερικό περί — όνυπάρκτων στήν πρπ- γμοτικότητα — προθέσεων έθν- κοποιήσεως μεγάλων έπιχειρήοε- ων. ύποχρέωσε κυβερνητικούς πά ράγοντες νά έδιαφερθοϋν όμεοο γιά την ύιόθεση αυτή. 'Εκτός των άλλων καί ό ύφυπουργός Οί κονομικών κ. Ι. Λιανόπουλος έπε χείρησε έπιτόπια έΕέταση τού προ βλήματος .Έπειδή, όμως, είχε ήδη επιληφθή τού θέματος ή τημα: Ή δικτατορία πράσφερε γή καί θάΚασσα στή βιομηχανία, χωρίς νά δίνη καμμιά οημασία στά προβλήματα τού περιβάλλον τος. Ποία είναι ή δική μας πολι τική; — «'Εγώ δέν προσφέρω γήν καί ύδωρ·, άπάντησε ό κ. Πρωτο παπάς, «ή βιομηχανία όμως είνιι σεβαοτός παρόγων άναπτύΕεως τού τόπου. όταν σέβεται την κει μένη έργατική νομοθε,σία καί τή νομοθεσία προστααίας τής δημο οίας ύγείας καί τού περιβάλλον- τος». ΒΕΛΤΙΩΣΙΝ ΕΜΦΑΝΙΖΕΙ ίΣΟΖΥΠΟΗ ί.ΑΗΡΩΜΒΝ ΚΑΤΑ Τ© ΠΡΩΤΟΝ ΕΞΑΜΗΝΟΝ ΤΟΥ 1974 Προτάσεις γ,ό την τοποθετηθή στά έΕωτερικό έπωνύμων τελικών βιο· μηχανικών προϊόντων — γεγονός πού θά ουμβάλη στήν περαιτέρω αϋ Εηση των έΕογωγών — διατυπώνει ή "Ενωση 'Ελλήνων ΈΕαγωγέω^ Έπωνύμων Βιομηχανικών Προίό/ των. Σέ σχετικη ανακοινώση τού προ έδρου τής Ενώσεως κ. Σ. Σοφιανο πούλου, άνπφέρονται είδικώτερα τα έΕής: Γιά την άνάπτυΕη των έΕαγω γών έπωνύμυν βιομηχανικών προ- ίόντων θά ποέπει: — Νά αύΕηθή τό ποσοστό τής Τό Ιδιο περίπου εΤχε τονίοει προβλεπομένης, υπό τού νόμου 4 καί ό ύφυπουργός Οικονομικαί κ. Λιακόπουλος στίς προχθεσινές τού δηλώσεις: "Εχομε άνόγκη οί κονομικής άναπτύΕεως ή άνάπτυ Εη όμως πρέπει νά είναι όχι μό νο βιομηχανική, άλλά καί πνευμα τική καί κοινωνική, άκόμη καί 6ιο λογική. 231)1962 άνευ δικαιολογητικών, πενταετία ή ίσχίκ: τού ΑΝ. 147} 1967 ώστε οί βιομηχανίες νά 5ϋ νηθοΰν νά όλοκληρώσουν τα έπεν δυτικά τους προγράμματσ. — Νά αύΕηθή τα άνώτατο δριο τού 24% πού ίσχύει γιά τίς έπι- στροφές έναντι τόκων επί τής ά- Είας των έΕαγωγών τής ύπ" αρι¬ θμόν 1574)1970 αποφάσεως τής Νομισματικής Έπιτροπής. — Νά έΕαιρεθοϋν τα έπώνυμα βιομηχανικά προϊόντα άπό τούς πρόσφατα θεοπισθέντες περιορ·- σμούς τής ίσχύος τής 1574)70 α¬ ποφάσεως τής Ν.Ε. — Νά μετάσχη καί τό κράτος οτΐς δαπάνες συγκεκριμένων διαφη φορολογικής άπσλλαγής άπό 4% σέ ' μιστικών προγραμμάτων έπωνύμων 10% επί των έΕαγωγών των επι βιομηχανικών στό έΕωτερικό, μέσω χειρήσεων, προκειμένου νά άντι- των είδικών φορέων (Σ.Π.Σ., «Έλ μετωπισθή ό όΕύτατος άνταγωνι- ληνικαί 'ΕΕαγωγαί» κλπ.). ομάς όμοειδων προϊόντων Εένων χωρών. — Νά δοθή δυνατότης σέ κάθε — Νά συνκεκριμενοποιηθή ή τε χνική τής άναγνωρΐσεως των έΕα- γομένων έπωνύμων βιομηχανικών "Η Κυβέρνηση, μέ πρόσφατεα | έπιχειρηματία πού τοποβετεϊ έπώνο προϊόντων άπό είδική έπιτροπή, άποφάοεις της, έδωοε τα πρώτα , μα βιομηχανικά προϊόντα στό έΕω δείγματα ότι έννοεϊ νά έφαρμό τερικό όπως έΕάγη σέ συνάλλα- ύπηρεσιακών παρσγόντων άρμο- ! οει στήν πράΕη τίς άρχές αύτές. Ι γμα ποσόν ϊοο πρός τό Ά τής ά δία έπιτροπή, ό ύφυπουργός Οί κονομικών περιορίσθηκε στίς γε νικές δηλώοεις πού δημοσιεύθη- καν χθές. Άπό τίς δηλώσεις αύ¬ τές είχε γίνει φανερό ότι ή κυ¬ βέρνηση ήταν άναγκασμένη νά θέση όρισμένα θέματα όρχής, δί δομένου ότι τό κύρια πρόβλημα στό θέμα των χρήσεων γής τής Ελευσίνος δέν είναι τόσο ή άν τίθεση των συμφερόντων δύο \ζ γάλων έπιχειρήσεων, όσο ή άντ:- θέση μεταΕύ τής πόλεως τής Έ λευσίνας καί τής βιομηχανικής 2ώ νης, πού την περισφίγγει, ύπο- βαθμίΖοντας την ραγδαία, κατά τρόπο πού νά καθιοτά άδΰνατη πλέον τή Ζωή των κατοϊκων τής περιοχής. ΑΛΛΑ ΠΡΟΒΛ"ίντΑΤΑ Ή απαγορεύση τής έΕ ύπουργών έπιτροπής γιό την άνέγερση τής βιομηχανίας τσιμέντου στά Μέ9α να, των διϋλιστηρίων τής ΣΤΡΑΝ στά Μέγαρι καί των Ναυπηγεϊ ών Άνατολικής Μεσογείου στό Λυχνάρι, ήταν τρία θετικώτατα μέτρα. Τό 6έμα όμως τής διαφο- ρδ» μεταΕύ Πετρόλα "Ελλάς κα'ι Μποδοοάκη έχει μία δλλη πλευ- ρά: ότι μέ τίς άπρογραμμάτιστες κοί ε,ύννοιοκρατικάς παραχωρή- σεις τής δικτατορίας όχι μόνο δή μιουργήθηκαν τετελεσμένα γεγο- νότα στά θέματα τής καταστρο- φής τού περιβάλλοντος, άλλά καί παρακώλυση τής όμαλής λειτουρ γίας των βιομηχανιών πού τάχο εύνοήθηκαν. Τί θά γίνη τώρα, πού τό Δη¬ μόσιο έχει ουμβατική απαιτήση ά Τό θέμα ετέθη ύπ' τή την 2ν πό την Πετρόλα Ελλάς θά παρα νοια χθές οτόν ύπουργό Βιομη- δώση τίς πρώτες ποσότητες καυ χανίας κ. Χρ. Πρωτοπαπά άπό οίμων τόν Ίανουάριο τοϋ 1975; Μιά άνιστόρητη βιογραφία τού Μεγάλου Αλεξάνδρου Ό άρχαϊος ελληνικάς κόσμος, μέ την άσόεστη αϊγλη τού, προσ- φτρει άδιάκοπα μέσα στήν ίστορι κή διαδρομή ύλικό γιά ποικίλες καλλιτεχνικές έμπνεύσεις, σέ άτομα ολοοίν των φνλών καί δλων των έ- θνοτήτων. Γιατί οί πηγές τού εί¬ ναι άνεξάντλητες, οί ίδέες τού μπο νούν νά ξωντανέψουν καί νά βροΰν άπήχηση σ' δλες τίς έποχές, οί μορ φές καί τα εργα τού προκαλοϋν τό θαυμασμό άκόμα καί μέσα στή δίνη καί τή σύγχιση τοϋ μηχανιστι κου αΐώνα μας. Ή πληροφορήση μας γιά» τούς καρπονς πού προέρχονται άπσ τούς σπόρονς τής έλληνικής αρχαιότη¬ τάς δέν είναι οϋτε συχνή, οϋτε έ- παρκής, οίτε ύπεύθυνη- Γνώμονας γιά την προβολή τους είναι τα έν τνπωσιακά στοιχεία πού περιέ-χουν καί ή έπικοιρότητα. Σέ σπάνιες περυττώοΐΐς γίνεται προσπαθεία γιά πληρέστερη ένημέρωση καί κ-ρι τική άποτίιιηση. Έτσι, τό εύρΰ κοι νά μένει άκατατόπιστο γιά τίς δια στάσεις τής ποικίλης «ρχαιοκαπη- λείας καί τής Λτψ.ώρητης νομής τοϋ ελληνικόν πλούτου, γιά τίς δια στρεβλώσεις καί βεβηλώσεις πού γίνοντα, σέ μορφές—σύμβολα τής ίστορίας μας άπό άμαθβίς, άφε- λεϊς, άδί<τταχτο<υς ή κακόβουλους. Μιά τέιοια πίρίπτωση έπισημαί νεται τελευταία μέ την εκδοση στήν αγγλικη γλώσσα ενός άκόμη βιβλί¬ ον» έμ,τνευσμένου άπό τόν Άλέξαν δρο τόν Μέγα. "Ενας είκοσοχτάχοονος συγγρα- φέας, ό Ράμπιν Φόξ, ισχυρίζετο! αέ πολΰ θράσος ότι ϊγραψε την διογραφία τού Μεγάλου Αλεξάν¬ δρου γιατί «διάδασε 1.472 6ι6λία καί άρθρα, σε- διάφορες γλώσρες, κι' άπ' αϋτά μονάχα.., δύο(!) δέν θεοιρεϊ αχρηίττα». Καί προσθέτει ότι «ή μελέτη γιά τόν Άλέξανδοο θά προχϋ>ρήσει μανάχα δταν οί ί-
στορικοί άφήσουν την €ραντασία
τους νσ έπινοεί έ/^ύθερα καί άδέ-
σμευτα άπό τίς εοευνες καί τίς με
λέτες πού εχοιιν ποοηγηβεϊ».
Μονάχα άπ' αύτη την άντίληψη
καταλαιβαίνει κανείς ευκολνα τοΰς
στόχους καί τίς δυνατότητίς τού
νεαροΰ συγγραφέα. 'Τποστηρίξει
«ύτές τίς «θέσεις» γιά νά μετριά-
σει τίς έντυπώσεις πού προκαλεί ή
ίστο(/ΐκι'ι τού άγνοι«.
Οί έξακόισιες περίπου σελίδες
τού 6ιΛλ!ου τού είναι γεμάτες άπό
κομμάτια των σΐ'γγραφέων πού κα
ταδικάξει, χορίς ν" άναφέοε, τίς
πηγές τους" κι απού καταφέρνει νά
ξεφ^ύγει άπό την κλοπή, τό κείμε
νό τού πάσχει άπό φοδερή ρητορι
κότητα καί σιιλλογιστικές αΰθαιρε-
σίες, πού στοιχειο&ετοΰν σφάλμα-
τα πραγματιστικά, γεωγραφικά,
ίδεολογικά.
Μέ πολ^λή αφελεία παραχολουθεί
καί άναλύει τήΛ, έκστρατεία τού
Αλεξάνδρου σάν περιπετεια. Τόν
έξερευνητή—κατοτκτηττι Βαυμάξει ό
Φόξ καί άποφεύγβι νά έξετάσε, την
ίστορική περίγυρο, τίς στ'νθήκες
πού διαιμόοφωσαν την προσωπικό-
τητα τού ήγεμόνα, τίς συνέπειες
τής εκστρατείας τού.
Ό στίχος είναι γνίοστός: «Ό
πόλεμος είναι γλυκός μόνο γιά κεί
νους τού δέν τόν εχοι/ν γ€υτεϊ>-
Ό Φόξ, έκπρόβοαος μιάς γενιάς
άγγλιον διανοοιιμένων γιά τούς ό-
ποίους ό πόλεμος δέν σημαίνει τί-
ποτα, μπορεί άδίστακτα νά πιστεύει
καί νά γράφει ίίτι ή έκστρατεία
τοΰ Αλεξάνδρου ήταν μιά ρομαντι
κή κι ενδοξη ΠΓριπέτβια- Ό νεα-
οός «βιογράφος» τοΰ Αλεξάνδρου
νωτέρω έκ 10% άπαλλαγης (ήτοι
ποσοστό 2% επί τοϋ ουνόλου των
έπωνύμων έΕαγωγών άνευ δικαιο
λογητικών). Οϋτω ό έΕαγωγεύς θά
δυνηθή νά καταβάλη προμήθειες σέ
πρόοωπα τα όποία δέν δύνανται νά
χαρηγήσουν τα σχετικά δικαιολογη
τικά. ένώ παράλληλα θά αποφευχθή
τυχόν κίνδυνος ύποτιμολογήσεως
πού πραγματοποιεϊται άπό ωρισμέ¬
νους επιχειρηματίας γιά την κάΑυ
ψη των ύπερόγκων δαπανών πού
άντιμετωπι'Ζουν κατά την διάδοαη
των προϊόντων τους στό έΕωτερ1
κό.
— Νά παρατοθή επί μία άκόμα
στήν όποία θά πρέπει νά λόβουν
μέρος άρμώδιοι κροτικοί παράγον
τες καί έκπρόσωποι των ένδιαφερο
μένων.
Στήν άνακοίνωοη προοτίθεται ό¬
τι μέ την άνάπτυΕη των έΕαγωγών
έπωνύμων βιομηχανικών προϊόν¬
των, έπιτυγχάνεται α) στσθερότης
στίς έΕαγωγές, γιατί, μόλις αύτά
έπιβληθοϋν διεθνώς, άπλώνεται ου
νεχώς διαθέση τους στίς όγορές
τού έΕωτερικοϋ, β) αϋΕηση τού
ποσοστοϋ τής προστιθεμένης άΕί
άς, σέ άντίθεση μέ τίς έΕαγόμενες
πρώτες ϋλες, τα ήμικατεργασμένα
καί κατειργασμένα βιομηχανικά ή
άγροτικά προϊόντα καί γ) ύψηλό
ουναλλαγμστικό έσοδο.
♦♦♦♦»♦♦♦♦»♦♦»♦♦♦♦»♦«♦♦♦♦♦♦♦♦♦»Φ»»0»»»*»»»»»θ»»
Ο άπολογισμός τής εβδομάδος
Τά υέτρα τής Κυβερνήσεως διά Εεων τής παρελθούσης εβδομάδος
την τόνωοιν τής άγοράς. ή άροιο Αί λοιπαί οικονομικαί έΕελίΕεις
των περιοριομών είς .τάς είσαγω- αυνοιυίΖονται ώς έΕής:
γάς ωρισμένων είδών καί ή έπανο — 'Εμειώθησαν κατά 19.3% οί
φορά των έθνικών γενικών συλλο άφίΕεις τουριστών κατά τό έπτάμη
γικών συμβάσεων εργασίας, ώς έ- νόν Ίανουαρίου — Ιουλίου 1974,
πίσης καί ή κατάργησις τοϋ παρεμ ώνήλθον δέ είς 1.466.800 έναντ.
βατισμοϋ είς την αγοράν εργασίας 1 817.300.
έδέσποσαν των οίκονουικων έ£ελί
►♦♦♦«
λησμονεί —η θεωρεΐ άσήααντο—
— Ούδεμία τροποποίησις %
υπάρξη είς την σύυβααιν έρευνών
τής Όσεάνκ, εδήλωσεν ό ύπουίι
' γός Βιομηχανίας.
τό γεγονός δτ, τά φιλόδοξα σχέ- ' ~ Ή παραγωγή βόμβακος υπο
διά τον προκάλεσαν τό θάνατο έ- λογίζεται είς 340.000 τόννους. Τό
νός έκατομμυοίου άνθρο>πίνων ύ- άηοθέματα βάμβακος ήταν την 1.
πάρξε«ον καί τό €πονλημη» περισσο ε.74 45.710 τόν. καί αί έΕαγωγα!
τέρων άκόμη σχλά«οιν. Άκόμη ξε όνήλθον διά τό οκτάμηνον Ίανουα
χνά*. «τι ψημκτμένες πολ.τεϊες δ ρ,ου _ -Αύνούοτου 1974 ε1ς 24
χνά*. «τι
δ-
364 τόν.
πιος οί Γτηοες, η Μιλητος, η Περ-
σέπολις, λεηλατήθηκαν καί κατα-
στράφηκαν γιά νά ίκανοποιηθοϋν ~ "Επετράπη ή είσαγωγή μηχα
οί στοατιώτες τού Άλεξάνδοοι- κι νολογικοϋ έΕοπλισμου άΕίας άνα)
δτι μετά τό θάνατό τού έπαχολον των 500.000 δολλ., άνευ πιστωιι-
θησε στήν Έλλάδα μιά μακρά πε- κων καί συναλλοκτικών περιορ -
ρίοδος καταστροφικων πολέμου, ' ομών
Οί συγγραφεϊς πού μ.βοποιοθν , _ -Ανεκοινώθη τό νέον πρό-
μργάλίς μορς>ές τής ίστορίας απο
λαμβάνουν πολλές έλευθεοίες' δέν
γραμμα Δημοσίων 'Επενδύσεων.
μποοοΰν, δαιος, εντελώς άσύδοτα' " Έν«Φ*·| -1 έΕαγωγή 15.000
νά παραχαράσσονν καί νά βεβηλώ- Τ0ν· χαλυβδοφύλλων είς Νοτιοσλευ
νούν τά ίστορικά δεδομενα- 'αν·
Αύτό ποΰ δέν άπέφυγε ό κι'ριος _ ·Αντιμετωπί2ει ή επί 40 εισί
Φόξ. Καί ή έρμηνεία τού όνόματός τι ήμέρα(; παράτασις τής προθο-
τοι. στή γλώσσα μας μάς τρώει έεοφλήσεως των ουναλλαγμ,
τό χέρι νά τό γράψουμε: Τί ~·<«"· Γ ΤΗ χέρι νά τό γράψουμε: Τί γηρεύ _ ή.., άλεπορ (Φόξ) στό («'χρχαϊο Τ1Κ^ν 18.7-27.8.84. μας) παζάρι; Ι — Μετεφέρθη είς τό υπουργείον ΔΗΜΗΤΡΌΣ Ι. ΓΑΒΡΙΗΛ & Σ<α Ε. Π. Ε. 4ος ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ ΤΗΣ 30ης ΙΟΥΝΙΟΥ 1974 (Χρήσις 1.7.73 - 30.6.74) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Αΰτοκίνητσ Μηχονήμστα "Κγκαταστάοεις 'Βιτιτΐλα — Σκεύη 1973 1974 38 8<*4 — 4*4.793.— 91.552— 113.482.— — 101.738.— 136 230.— 176 019 — ί·1 846.032.- Έμτιορϊύματα Γ"ν Ύλικά συσκευασ(Γ)ς Χριωσται Παραγγ&λίαι έξωτερικοθ Γρσμμ6τια εΐσττρσκτέβ Προοωρινοί λονΐσμοί 1.543.179 - 3 7Ο0.989.- 781652.— 6.444.741.- 3 914 001.— — 3.962.737 — — 14.279.— — 31.800.— •ΒμπορΕύματα έττί παρακσταθήκη — 20 000.— Έμτιορεύματα παρώ τρίτοις — 2.252.689.— 14 713.147 — Ταμείον 289.953.- 129 936.- Έταιρικόν Κεφάλαιον Τακτικόν Άττοθεματικόν Είοφηροϊ έταίρων ΠιστωταΙ Χρεωσται „ Προσωρινοί λογ)ομ^ί Γραμμάτια πληρωτεα Τράπεζαι — Χορηγήοεις Λογ)σμο1 συνεταίρων Ήμπορεύματα παρακ)ντα "Εμπορεύματα παρΛ Τρίτοις Άμοιβαί τρίτων Φόροι Δημοσίου καΐ Τρίτων "Αποσβέοεις Προκαταβολαί πελατων 'Υποχρεώσεις υπέρ τρ(των Κέρδη χρήσεως 8.544 539.— 15.689.115.-ί ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ -ΖΗΜΙΑΙ & ΚΕΡΔΗ» Γίνικά ϊξοδα Δαπάναι ίξαγωγων Άμοιβαί προσωπικού Άμοιβαί Τρίτων Φθροι Δημ. Τρίτων Άτιοοβίσεις Κίβδη χρήσεως Ό Διοχειριστής ΔΗΜ. ΓΑΒΡΙΗΛ 1.712.476— 832.014- 262.41;.— 1.106.015 — 119.511.— 52.282.— — 411.96·.- — 159 725.- — 57.275- 2.619.211.— 692.097.— 954.489.— 954 489.— 2.77Ρ.495.— Μικτόν κέμδος έκ πωλήσεων καΐ έξαγωγων ΠΒΤΡΟΣ ΚΤΠΡΙΩΤΕΛΗΣ '"ίμπορίβυ ή Ύπηρεσία Προβολή<: Ελληνικήν προϊόντων. Ι — Κοθωρίσβη ρίς 20 δρχ. κατα κιλόν ή τιμή διοθέσεως τοϋ κρατι κου σογιελαίου. — Περιωριθθησαν κοτά 30% καί έπιοτροφοί έκ διαφοράς τόκων διά τάς έΕαγωγάς οΐνων. — Καθωρίσθησαν αί προθεσμί:. έπανεΕαγωγής έτοίμων είδών κοί υλικών συοκευασίας. — Καθωρίοθηιςΐαν υπό τοϋ ύ πουργείου Οίκονομικών αί περιπτώ οεις άτελοϋς παραλαβής μηχανι κου έΕοπλιομοϋ (έγκύκλιος Δ 5807)1175)Πολ. 417)19.9.74). — Έθεδηλώθη Ρουμανικόν εν¬ διαφέρον διά την διεύρυνσιν τής συνεργασίας είς τούς τομείς πε- τρελαίου, τουρισμοϋ καί εκμεταλ¬ λεύσεως δαοών. — Τό κόστος είσαγωγής πετρε λαίου κατά τό α' έΕάμηνον τοϋ τρέ χοντος έτους ανήλθεν είς 406 έ¬ κατ. δολλ. έναντι 1131,5 έκατ δολλ. τής άντιστοίχου περίοδον τοϋ παρελθόντος έτους. — Συνεστήθη ομάς εργασίας, ή όποία θά μελετήση, έ£ ύπσρχής, τάς συμβάσει τοϋ Δημοσίου μέ Εέ- νας έταιρείας διά την διενέργειαν έρευνών πρός ανακάλυψιν ύδρογο νανθράκων. — Ένεκρίθί» ή έΕαγωγή 100.000 τόν. αλεύρων καί 20.000 τόν. σι μιγδαλίων. — 'Εμειώθησαν κατά β.283 έκ. ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1973 1974 200 ΟΟΟ.— 200 000.— 8.078.— 8 078.— 208 078.— 210 00Π.- Ι'ΒΤΟΟΟ.— 4 1)05.800 - 2.3<;!'.1=·')3___ — 3.5ι'5.'218. - 1.ΟΚ1.941.— 4 344.3Κ9.- 74 576.— Μ.79Ο — 421.41!).- 888.02».- — 242 234.— — 20.(00 - — 2 252.689.- — 34.ΟΘΟ.— 66.446.— 448 946.- — 57.275 — 14.526.548 599.435.- __ 367.747.— — 692.097.- 954.489.— 954.489.— β. 544.539 — 15.689.115.— 2.779.495. - 3 573.7(0 - 3.673.700.- Έν Πειραιεί τή 30.8.1974 2.779.495.— 3.57Μ.70Ο.— Ό Λογιστής ΔΗΜ. ΓΑΒΡΙΗΛ δρχ., αί ίδιωτικαί καταθέσεις είς τάς εμπορικάς τραπέϊας. —Αί έΕαγωγοί ροδακίνων άνήλ θβν είς 102.130 τόν. άΕίας 26 έκ. δολλ. ίναγτι 88.523 τόν. άξίαί ΗΑΡΕΜΠΟΑΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΞΕΚΕΣ ΕΠΕΝΒΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΑΑΑΑΑ: Ποτέ ϊσως άλλοτε στήν Έλλάδα δέν ύπήρΕε, σέ τόσο λίγο χρόνο, τόσο μεγάλη πίεση Εένων προσφο ρών γιά βιομηχανικές έπενδύσεις. Οί ύπηρεσίκς των υπουργείων, ή είδική έκ Γενικών Γρομματέων 'Ζ πιτροπή γιά την ένθάρρυνση τοΰ Εένου ένδιαφέροντος, καί ή ΕΤΒΑ δέχονται καθημερινά καταιγιομο προτάσεων. Ό Οϊκος Μιτσούι καί ή Μιτσουμπίοι άπό την Ίαπωνία, ή ίσπανική Ίμπέρικα, ή γερμανική Στίμπελ "Ελτρομ, άπασχολοΰν τίς μέρες αύτές τίς άρμόδιες έλληνι- κές ύπηρεσίες. "Αλλες έπισκέψεις Γερμανών έπενδυτών αναμένονται την έρχόμενη έβδομόδα. 'Ωστόοο, μιά ίδιαίτερτ ανταποκριθή άπο τή Ζυρίχη άνέφερε ότι: «ΤραπεΖικοί καί χρηματιστικο'ι κύκλοι τής Ελβετίας μένουν μέ την έντύπωση ότι οί Ήνωμένε;: Πολιτείες προσπαθοΰν νά άποθαρ ρύνουν ένδεχόμενες σοβαρές ε- πενδύσεις στήν Έλλάδα καί ότι, υπό τό πρίαμα αύτό, δέν αίσιοδο Εοϋν ότι ή έλληνική κυβέρνηση θά επιτύχη στήν έπιδίωΕή της νά προ σελκύση σημαντικ άκεφάλαια γιά έργα μοκράς πνοής στήν Έλλά- δα». «Οί έν λόνω κύκλοι, πού βεβαι ώνουν άκόμη ότι άνάλογες έντυ¬ πώσεις έχουν σχηματίσει κα'ι χρη ματιστικοί παράγοντες άλλων χω¬ ρών τής Δυτικής Εύρώπης, διευ- κρινϊΖουν — ουνεχί^ει ή άνταπόκρι ση— ότι ή σμερικανική αυτή έκδή λωση έχει προφανώς όργανωμένη μορφή, είναι συνδυασμός επισή¬ μων καί ίδιωτικών πρωτοβουλιών, καί, μολονότι έμφανίέεται σάν μιά άποψη στηριζομένη άποκλειστικά σέ οίκονομικο - τεχνικά δεδομένα, είναι φανερά τά πολιτικά κίνητρά της». ΣΥΝΗΘΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗ Άρμόδιος κυβερνητικάς παρά γων, χειριΖόμενος τά θέματα των Εένων έπενδύσεων στήν Έλλάδα, άνέφερε, όταν ρωτήθηκε επί τοϋ θέματος αύτοϋ, ότι δέν είναι οϋτε έκπληκτική οϋτε πρωτοφανής ή τακτική αυτή όρι ;μένων χρηματι- στικών κύκλων τοϋ έΕωτερικοϋ σέ περιόδους διεθνών κρίσεων, όπως ούτή άπό την όποία πέρασε καί περνά ή χώρα μας, μετα τό πρα£;- κόπημα στήν Κύπρο. Μιά άρκετά σαφής ένδειΕη, ο- παληθεούυσα την άποψη αυτή, εί¬ ναι πράγματι τό γεγονός ότι ή Κλάϊτον Κορπορέησον τοή Σικά¬ γου, ή όποία, μέσω διαφόρων έλ βετικών καί όλλανδικών τραπε?ι κων συγκροτημάτων, έπενδύει κε- φάλαια άμερικανικών έπιχειρήσε¬ ων καί ίδιωτών — ϋψους 400 έως 650 έκατομμυρίων έλβετικών φρά γκων ετησίως— είδοποίησε, στίς 2 Σεπτεμβρίου, τή χρηματαγορά τής Ζυρίχης ότι «επί τοϋ παρόν¬ τος δέν ένδιαφέρεται γιά έπενδύ σεις στήν ΈΛλάδας» ,ένώ «κατά σύμπτωσιν» στίς 21 "Ιουλίου τρυ- πεΖικό γραφείο τής Ελβετίας «το ποθετοϋσε» στήν Τουρκία άΕιόλο- γα ποοά άμερικανικής προελεύσε ως τής Κλαίητον Κορπορέησον τοϋ Σικάγου. Πνεται έτσι περιφανές τό γεγο νός ότι όριομένα κέντρα πολυεθνι κων έταιριών, πού έδρεύουν στίς Ήνωμένες Πολιτεϊες προσποθοϋν πράγματι νά ένισχύοουν μέ τόν τρόπο τους τίς έστίες διεθνοϋς ά ναταραχής, πού έΕυπηρετοΰν τούο έπίσημους χειρισμούς τής έΕωτε- ρικής πολιτικής τής Ούάσιγκτον. Σημαντικό γεγονός αποτελεί, έ£ όλλου, ότι ή γραμμή αυτή, πού <α ράσσεται στή Νέα 'Υόρκη, μεταδί δεται καί στίς θυγατρικές ή έΕαρ τώμενες εύρωπαϊκές έταιρίες, πού ύποχρεώνονται νά άποδεχθοϋν τίς άποφάσεις τοϋ «κέντρου». Χαροκτηριστική στό σημείο αύ¬ τό είναι ή ύπαναχώρηση τής δυτι κογερμσνικής Βίντερσαλ Άλγκε μάϊνε ΓκέΖελσαφτ τοϋ Κάσελ. Ή έταιρία αυτή ένώ εΤχε άποφασίσει άρχικά νά συμβάλη μέ τό ποσόν των 15 έκατομμυρίων δολλαρίων στήν έπένδυση, πού ή βρεταννοα- ' μερικανική Χαλλιμπάρτον Κόμπανυ ; επρόκειτο νά κάνη στήν πρώτη φά ση των έργων άΕιοποιήσεως τώ^ πετρελσίων τής Θάσου, άναίρεοε Εαφνικά τίς προσφορές της. Οί σχετικές συνεννοήσεις είχον διε Εαχθή τόν Ίούλιο, καί ή άπόφαση τής γερμανικής έταιρίας νά ουμμε τάσχη στήν έπένδυση άνοκοινώθη κε στίς άρχές Αύγούστου. Στίς 18 Αύγούστου, όμως, ύπαναχώρη σε, άνακοίνωσε ότι ή έκ μέρους της χρηματοδότηση δέν πρέπει νό θεωρήται ώς γεγονός, κι' ότι «τό θέμα συ£ητ~ϊται». "Αφησε όμως- ταυτόχρονα νά εννοηθή ότι ή ύπα ναχώρησή της ήταν άποτέλεσμο άντιδράοεων «όρισμένων παραγόν των ισταμένων έκτός τής έταιρί¬ ας» Θά ήταν δυνατό νά παρατηρη- θή, βεβαίως, ότι ώς τίς 18 Αύγού ότου ή Ελλάς είχε έκφρόσει την άπόφαοή της νά χρησιμοποιήση αύ στηρώς τή διπλωματική όδό γιά τή διευθετηθή τοϋ Κυπριακοϋ, καί έπουένως εϊχε γίνει πλέον φανε¬ ρό ότι δέν θά υπήρχαν κίνδυνοι περιπλοκών οτό Αίγαϊο, άν οί κίν δυνοι αύτοι δέν ύποθάλπονταν ά¬ πό τρίτους. Ποιοί ένδιαφέρονταν, λοιπόν, γιά τή δημιουργία «άτμο- οφαίρας» κινδύνων ώστε νά προ¬ κληθή ή ύπαναχώρηση τής δυτικο γερμανικής έταιρίας; Ποιοί ήταν ] «οί έκτός τής έταιρίας ίστάμενοι»; Άλλά καί η Σοσιετέ ντέ Μπάνκ Σουίς, πού έχει άνοικτή έντολή άπό περσικά συμφέροντα έκπροσω πούμενα άπό τό έδρεϋον στή Νέα 'Υόρκη ϊδρυμα Παχλεβί, είχε προ βή σέ βολιδοσκοπήσεις γιά νά 5ια κριβώση τό έπωφελές ένδεχομέ- νων έπενδύσεων στήν Έλλάδα. Ή Σοσιετέ ντέ ΜπάνκΣουϊς μετεδί- βασε πράγματι τίς κατ' αρχήν εύ- νοίκές έκτιμήσεις της στή Νέα Ύόρκη. Άπό όπου, όμως, ελήφθη οαν δύο διαφορετικές άπαντήρειη μέσα σέ μία κοί μόνη έβδομάδο Ή πρώτη οτίς 19 Αύγούστου ν ταν έγκριτική, ένώ ή δεύτερη στίς 27 Αύγούστου, άπέκλειε οα- φώς όποιασδήποτε φύσεως έπεν¬ δύσεις στήν Έλλάδα. ΤΙ ΤΕΚΤΑΙΝΕΤΑΙ; Ό κυβερνητικάς παράγων, ύπ1 όψιν τοϋ όποίου ετέθησαν οί ώς άνω πληροφορίες, ετόνισε: — Δυνατόν νά τεκταίνονται πολ λά. Σάς βεβαιώ, όμως. ότι «3Χο. ρότατα συμφέροντα άντιοτρατεύον ται στίς ύπαγορεύσεις των «κέν- τρων». Καί ύπάρχουν σοβαρώτατοι τομεϊς πού έκφεύγουν άπό τίς γ,0 ρασκηνιακώς έπιδιωκόμενες πειθα ρχίες. άν τέτοιες πράγματι ύπάρ χούν. Πιθανόν νά έπιΖητήται ή συγκροτήση τοϋ εύρωπαϊκοϋ ένδια φέροντος γιά την Έλλάδα. Άλλά νουίΖω ότι είναι θργά. Σημαίν0ν. τες αμερικανικόν οίκοι δίνουν πρ^ τοι τό παράδειγμα τής έκτροπής υπό την χαρασσόμενη γραμμή. Πολλαί μή εύρωπαϊκοΙ οίκοι είναι φανερό ότι ένδιαφερονται νά δια- σπάσουν τά δασμολογικά τείχη τής ΕΟΚ καί είναι Φυσικό νά έπι^η- τοϋν έπενδύσεις στη χωρ α μα~ που σέ λίγο θά είναι μέλος τής ε^ ρωπαϊκής κοινότητος. ΓΓ αύτό καί είμαστε πρ χΐκκτικοί στΐς διαπρα- γματεύσεις. Δέν διαφεύγει πιοτεύ ουμε τής προσοχής ότι προωβεϊται διαρκώς άπο την Κυβέρνηση ό ξ- λεγχος των συναφθεισων καΐ των συναπτομένων συμβάσεων περί έγ καταστάσεως βιομηχανιών οτην Έλλάδα μέ κριτήριο πάντα τό με- γαλύτερο σεβασμό των έλληνικώ'/ συμφερόντων. "Εχουμε σήμερα εύρύτατες ζυνατότητες έπιλογής ϊεκινάμε, έπίσης ,άπό τό γεγονος ότι τά μεγάλα άραβοαμερικανικά καί έλβετοομερικανικά συμφέρον¬ τα άψηφοϋνσ ήμερα τίς έπιβαλλό μενες άνωθεν πειθαρχίες. Φθάνει ν' άναφερθοϋμε σέ μία μόνο άπό τίς προτάσεως πού μάς έγιναν: 300—400 έκατομμύρια δολλάρια γιά νά έγκοτασταθοϋν στήν Άνα τολική Κρήτη —καί μάλιστα χωρίς έπανεΕαγωγη κεφαλαίου— ενα τέ ραστιο διϋλ«τήριο δυναμικότητος 12 έκατομμυρίων τόννων καί μονά δες πετροχημικής βιομηχανίας, ό λα έκατό τοίς έκατό έΕαγωγικά. ΝομίΖουμε ότι είναι κάτι. Καί ώ¬ στόσο μελεταμε πάντα την πρότα- ση. Ένδιαφέρουσες δανειοδοτικές προτάσεις μάς γίνονται, έ£ άλλου, άπό πηγές άρα6οαμερικανικών κα'ι έλβετοαμερικανικών ουμφερόντων. Δύο δάνεια πεντακοοίων καί τρια κοσίων έκατομμυρίων δολλαρίων άντιστοίχως, μας έχουν προταθη. Καί μάλιστα μέ τό συμφέρον επι τόκιο των 8%. Ή κατάσταση, λοι- πόν, μιλάει άπό μόνη της. 19,7 έκατ. δολλ. τής περυοινης περιόδου. —Μελετδτα' ή ύποχρεωτική συμμετοχή ι ών εγχωρίων βιομη¬ χανιών είς την Έκθεσιιν θεσσα¬ λονίκης. — Έγκατεστάθησαν αί αϊρεταί διοικήσεις είς Έμπορικά καί Έ- παγγελματικά Έπιμελητήρια. — Απεφασίσθη ή είσοδηματική ενίσχυσις των 6αμβακοπαραγω· γών. — Είς τό Χρηματιστήριον Αθη¬ νών συνεχισθή ή πτώσις των τι- μών λόγω τής έντόνου προσφοραί τίτλων. Αί τιμαί έπλησίασαν τό ε¬ πίπεδον τής 19ης Ιουλίου 1974 καί είς πολλάς περιπτώσει έκλει σαν χαμηλότερον. ., Ό γενικάς δείκτης τιμών έκλε1 σεν είς τά 658,6 έναντι 836,3 της 19)7)74, ό δείκτης ΤραπεΖών έκλεισεν είς τα 846,2 έναντι 78,1 τής 19)7)74 καϊ ό δείκτης έμπο ροβιομηχσνικα'ν μετοχων έκλεισεν είς τά 879,6 έναντι 913,3. Αί σϋ ναλλαγαί έκυμόνθησαν μεταΕύ 170-180 έκ. δρχ. — Είς τόν εξωτερικόν οίκονομι κόν τομέα, τά κυριώτερα γεγονό- τα ήσαν, Ή διαπίστωσις τής σο βαρότητος τής διεθνοϋς οίκονομι κης καταστάσεως υπό τοϋ Διε¬ θνοϋς Νομισματικοϋ Ταμείου, ή αϋΕησις τοϋ έλλείμματος τοϋ έμ- πορικοϋ ίσοΖυγίου των ΗΠΑ και ή ύποτίμησις τού νομίσματος τής Αύστραλίας, Νέας Ζηλανδίας, Χι- λής καί Ν. Βιετνάμ. ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΑΔΟΣ - ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ Όύπουργός Έμπορίου κ. Άθ Κανελλόπουλος δέχθηκε τόν πρε- Ιβευτή τής Ρουμανίας κ. Μπράν καί, ά φού συΖήτησε μετ' αυτού επί των έμπορικών σχέσεων των ούο χωρών, ύτ.έθσλε μνημόνο σχετικα μέ τίς δυνατότητες οίκονομικής οο νεργασίας ατούς τομείς πετρε- λαίου, μεταλλευμάτων, βιομηχα- νίας, εκμεταλλεύσεως δασών κα' τουρισμοο. ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΠΡΟΒΛΕ1ΙΕΤΑΙ Η ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΙΣ ΚΑΤΣΙ- ΜΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΕΤΟΣ.— Συμφωνίας πρός στοι- χεϊα αρμοδίων ίιπηρεσιίον ή κατα νάλωσις ν.ανσίμοιν νατά τό προσε χές ετος 1975 νπολογίζεται δτι θά είναι μειωμενη κατά 8% έναντι τοΰ 1973. θά ανέλθη δέ βίς 7210. 000 τόν. έναντι 7,860,000 τόνν. ·<>Γι
παρελθόντος ετους.
Έκ τής ανωτέρω ποσότητος τόίν
7-21Ο.ΟΟΟ τόνν. ή Ιδιωτική να'ια
νάλωσις θά άποοοοφήση 5.370,000
τόνν. και τό Δημόσιον καί ή ΔΕΙΙ
1.840-000 τόνν.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΑΙ
Τό Δημοσιογραφικόν σος όργανον
•Η Εφημερίς «Η ΚΡΙΤΙΚΗ,
ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΝ
Διευθυντάς Χαραλ. Ν. Κωνσταντόπουλβς
Γροφεϊα: Πανεπιστημίου 3β τηλ. 32.20.&3* - 04-82.796
Ή Έπιστήμη ·ϊς την ύΐιηρεοίαν ορς διά την-προστασίαν έναν¬
τι των κβρδοσκόπων τής νοθβίος κ.λ.π.
Ή διακήρυΕις των δικαιωμάτων τβν καταναλωτών.
ΥΠΟΤΡΟΦΙΕΣ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΣΤΗΝ ΜΕΓλΔΗ ΒγΕΪΙΝΝΙΑ
Τό Βρεταννικόν Συμβούλιον ά
νεκοίνωοε 07ΐ δέχεται αίιήσεις χο¬
ρηγήσεως ύποτροφιών σέ Έλλη-
νες πολίτες πού έχουν πανεπιοτη-
μιακόν ή ίοότ'·_;ο πτυχίο καί πού
οκοπεύουν νά άκολουθήσουν δή-
μόσιο ή έπιοτημονικό στάδιο στήν
Έλλάδα. Οί έν λόγω ύποτροφ:ε<; χορηγοϋνται γιά κάθε εϊδος σπου- δών όπως π.χ. Κλασοικές Έπι- στήμες, Λογοτεχνία, Καλές Τέ- χνες, Φυσικές Έπιστήμες, Ίατρι- κή καί Έκπαίδευση. Προτιμώνται ύποψήφιοι ήλικίας 25 έως 35 έ- τών. Οί ύποτροφίες περιλαμβά- νουν την δαπάνη διδάκτρων, 6ϊ- βλίων, στέγης καί συντηρήσεως καθώς καί τά έΕοδα μεταβόσεως οτό Ήνωμένο Βοοίλειο καί έπι- στροφής. Ή διάρκεια των υπο· τροφιών είναι συνήθως ενός άκσ δημαϊκοϋ έτους, άρχομένου άπό τοϋ Όκτωβοίου 1975, άν καί σ* έΕαιρετικές περιπτώοεις δύνατα· νά παραταθή. Εφέτος μίο έκ των ύποτροφιών χορηγεϊται γιά δύο έ- ΠΩΑΟΤΝΤΑΙ δύο εΐσιτήρια διά Παρισίους (μεταβάσεως καί έ- πιστροφής, άϊροποριχώς). Πληρο¬ φορίαι €Ϊς τά γρα<ρεία μας. '......^? Η ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ Φέρπται ώς γνώατν τΛν κ·,, ε> συν—ίγ-τβν, 6ναγν»οτβν,;;
συγγροφβων καί ««Λοτβν οπ ;;
!διά την οημοσΐευοιν αίασβήΓ10]'
τβ <φπ·ικΓ(ς βιθλίαυ ·*: την έ>< ■ φημερϊδα μαε ύηαπΛτω ή **: αύτττν σπαστολτΐ 6ντ:τ<—λ ταθ «ρΓν~«*** ]', - πλέον ααΐνοα *;; αποστ*λλ—ι ε*: τον 6"· βς το ι δβμΐα ΒημοσΙβυ—ς κριτντη: —Ι γίνβται *αν η *φηι βεν λαμθόνη, ε—το τβ τσ. τό ΟντΙτΐπΤΟΜί τθυ νού βιβλΐοϋ. ΤαΠτα πρόΐ «♦Ο ΠΩΛΕΙΤΑΙ: Μία σκούπα ΠροΥ" κρές είς τιμήν εύκαιρίας τηλ. τυ- πογραφείου 267.426 ιοραι: 7 —10 ΠΩΛΕΙΤΑΙ: Μόσκοβιτς 1500 κ. έφ. ενός έτσυς χιλ. 6.000 καινουρ νές. Δεχόμεθα λεπτσμερή Τηλ. τυπογραφείου 32.13.847-
ΠΡΙΣΤΑΣΙΑΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΑΑΟΝΤΒΣ
Ή έπιτροηή παρακολουθήσεω-:
των συμβάσεων πετρελυίου, υπο
την προεδρία τού Γεν. Γραμματέςι
τού ύπουργείου Συντονισμού κ
Διομήδη Ψηλού, θά άσχοληθή σή
μερά καί πόλι μέ τή διαφορά πού
άνέκυψε μεταΕύ των διϋλιστηρίων
Λοτση καί ι ών έπιχειρήσεων Μπο
δοσάκη γιά τή χρήση γής στήν
περιοχή τής ' Ελευσίνος. Ή 5ιο
φορά αυτή, οθμφωνα μέ τελευταί
ες πληροφοοίες, όφείλεται στό άν
τιφσπκό Π(εριεχόμενο των συυ-
βάσεων, πούτό Δημόσιο ύπέγρα
ψε, την περ'οδο τής δικτατορίας
μέ τϊα δύο έπιχειρήσεις
Ώς γνακττό, τό διϋλιστήρια Λά
τση, ήταν έγκατεστημένα ηδη
στήν άκτή τής Ελευσίνος τό
1972. δταν, μέ μία νέα σύμβαση
μεταΕύ Λστση — Άνδρεάδη κα'ι
Δημοσίου 6πο<ρασίσθηκε ϊδρυοη ενός νέου διϋλιοτηρίου, μέ σαου δαραβικά κεφάλαια, γιά την κα¬ λύψη των έσωτερικών άναγκώ/ τής οίκονομίας μας σέ καύσιμο Στή σύμβαοη αυτή πού ύπογρά φηκε στΐς 2β Ιουλίου 1972, τό έλ ληνικό Δημόσιο άναλάμβανε την υποχρεωθή νό έΕασφαλίση στό νέο διϋλιστήριο τή χρήση 1.000 στρεμμάτων γής, πού Θ6 άποκό- πτονταιν άπό την πόλη τής Έλευ σΐνας, αλλων 1.000 στρεμμάτων παραθαλόσσιας περιοχής, τή χρά ση τού αΐγιαλοϋ σέ μιό όρισμέ/η έκταση καΐ την έπιχωμάτωση όλ λων 1.000 στρεμμάτων μέσα στή θάλασσα. Τό 197(3, ώστόσο, τό Ιδιο πά λι τό Δημόσιο υπέγραψε μέ τι- έπιχειρήσεις Μποδοσάκη μιά άλ- λη σύμβσση, ή όποία άκύρωνε έν μέρει τίς παραχωρήσεις πού εΐχα." γίνει στό συγκρότημα Λάτοη — Άνδρεάδη: μέ μία νέα παραχώ ρησΓ) πρός τίς πρώτες, κλείνον- ταν ένα μέρος τής θαλασσίας π ζ ριοχής πού είχε παραχωρηθή στήν Πετρόλα Ελλάς των Λάτσι; — Άνδρεάδη. ΟΙΥΤΑΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ Παρά τίς προσπάθειες γιά επ Ι τούς δημοσιογρόφους, μ* ένα έρώ τευΕη συμφωνίας μεταΕύ των δοθ οίκονομικών κολοσσών, ή διαφο ρά όΕύνθηκε σέ τέτοιο σημείο ώστε νά είναι άπαραίτητη πλέ¬ ον ή έπέμβαση τής σημερινής -υ βερνήσεως, ή όποία καλείται έ τσι νά λύση τί διαφορά υπέρ τού ενός ή τού άλλου των δύο άντ:- μαχομένων. Ή έΕσιρετικά λεπτή θέση τή:: κυβερνήσεως, ή όποία έννοεϊ νά τηρήση έπακριβώς τίς συμβάσεις πού, καλώς ή κακώς, υπεγράφη σαν κατό την έπταετία, γιά νά άν τιμετωπίση ύποβολιμαϊες φήμες πού διαδίδονται στό έΕωτερικό περί — όνυπάρκτων στήν πρπ- γμοτικότητα — προθέσεων έθν- κοποιήσεως μεγάλων έπιχειρήοε- ων. ύποχρέωσε κυβερνητικούς πά ράγοντες νά έδιαφερθοϋν όμεοο γιά την ύιόθεση αυτή. 'Εκτός των άλλων καί ό ύφυπουργός Οί κονομικών κ. Ι. Λιανόπουλος έπε χείρησε έπιτόπια έΕέταση τού προ βλήματος .Έπειδή, όμως, είχε ήδη επιληφθή τού θέματος ή τημα: Ή δικτατορία πράσφερε γή καί θάΚασσα στή βιομηχανία, χωρίς νά δίνη καμμιά οημασία στά προβλήματα τού περιβάλλον τος. Ποία είναι ή δική μας πολι τική; — «'Εγώ δέν προσφέρω γήν καί ύδωρ·, άπάντησε ό κ. Πρωτο παπάς, «ή βιομηχανία όμως είνιι σεβαοτός παρόγων άναπτύΕεως τού τόπου. όταν σέβεται την κει μένη έργατική νομοθε,σία καί τή νομοθεσία προστααίας τής δημο οίας ύγείας καί τού περιβάλλον- τος». ΒΕΛΤΙΩΣΙΝ ΕΜΦΑΝΙΖΕΙ ίΣΟΖΥΠΟΗ ί.ΑΗΡΩΜΒΝ ΚΑΤΑ Τ© ΠΡΩΤΟΝ ΕΞΑΜΗΝΟΝ ΤΟΥ 1974 Προτάσεις γ,ό την τοποθετηθή στά έΕωτερικό έπωνύμων τελικών βιο· μηχανικών προϊόντων — γεγονός πού θά ουμβάλη στήν περαιτέρω αϋ Εηση των έΕογωγών — διατυπώνει ή "Ενωση 'Ελλήνων ΈΕαγωγέω^ Έπωνύμων Βιομηχανικών Προίό/ των. Σέ σχετικη ανακοινώση τού προ έδρου τής Ενώσεως κ. Σ. Σοφιανο πούλου, άνπφέρονται είδικώτερα τα έΕής: Γιά την άνάπτυΕη των έΕαγω γών έπωνύμυν βιομηχανικών προ- ίόντων θά ποέπει: — Νά αύΕηθή τό ποσοστό τής Τό Ιδιο περίπου εΤχε τονίοει προβλεπομένης, υπό τού νόμου 4 καί ό ύφυπουργός Οικονομικαί κ. Λιακόπουλος στίς προχθεσινές τού δηλώσεις: "Εχομε άνόγκη οί κονομικής άναπτύΕεως ή άνάπτυ Εη όμως πρέπει νά είναι όχι μό νο βιομηχανική, άλλά καί πνευμα τική καί κοινωνική, άκόμη καί 6ιο λογική. 231)1962 άνευ δικαιολογητικών, πενταετία ή ίσχίκ: τού ΑΝ. 147} 1967 ώστε οί βιομηχανίες νά 5ϋ νηθοΰν νά όλοκληρώσουν τα έπεν δυτικά τους προγράμματσ. — Νά αύΕηθή τα άνώτατο δριο τού 24% πού ίσχύει γιά τίς έπι- στροφές έναντι τόκων επί τής ά- Είας των έΕαγωγών τής ύπ" αρι¬ θμόν 1574)1970 αποφάσεως τής Νομισματικής Έπιτροπής. — Νά έΕαιρεθοϋν τα έπώνυμα βιομηχανικά προϊόντα άπό τούς πρόσφατα θεοπισθέντες περιορ·- σμούς τής ίσχύος τής 1574)70 α¬ ποφάσεως τής Ν.Ε. — Νά μετάσχη καί τό κράτος οτΐς δαπάνες συγκεκριμένων διαφη φορολογικής άπσλλαγής άπό 4% σέ ' μιστικών προγραμμάτων έπωνύμων 10% επί των έΕαγωγών των επι βιομηχανικών στό έΕωτερικό, μέσω χειρήσεων, προκειμένου νά άντι- των είδικών φορέων (Σ.Π.Σ., «Έλ μετωπισθή ό όΕύτατος άνταγωνι- ληνικαί 'ΕΕαγωγαί» κλπ.). ομάς όμοειδων προϊόντων Εένων χωρών. — Νά δοθή δυνατότης σέ κάθε — Νά συνκεκριμενοποιηθή ή τε χνική τής άναγνωρΐσεως των έΕα- γομένων έπωνύμων βιομηχανικών "Η Κυβέρνηση, μέ πρόσφατεα | έπιχειρηματία πού τοποβετεϊ έπώνο προϊόντων άπό είδική έπιτροπή, άποφάοεις της, έδωοε τα πρώτα , μα βιομηχανικά προϊόντα στό έΕω δείγματα ότι έννοεϊ νά έφαρμό τερικό όπως έΕάγη σέ συνάλλα- ύπηρεσιακών παρσγόντων άρμο- ! οει στήν πράΕη τίς άρχές αύτές. Ι γμα ποσόν ϊοο πρός τό Ά τής ά δία έπιτροπή, ό ύφυπουργός Οί κονομικών περιορίσθηκε στίς γε νικές δηλώοεις πού δημοσιεύθη- καν χθές. Άπό τίς δηλώσεις αύ¬ τές είχε γίνει φανερό ότι ή κυ¬ βέρνηση ήταν άναγκασμένη νά θέση όρισμένα θέματα όρχής, δί δομένου ότι τό κύρια πρόβλημα στό θέμα των χρήσεων γής τής Ελευσίνος δέν είναι τόσο ή άν τίθεση των συμφερόντων δύο \ζ γάλων έπιχειρήσεων, όσο ή άντ:- θέση μεταΕύ τής πόλεως τής Έ λευσίνας καί τής βιομηχανικής 2ώ νης, πού την περισφίγγει, ύπο- βαθμίΖοντας την ραγδαία, κατά τρόπο πού νά καθιοτά άδΰνατη πλέον τή Ζωή των κατοϊκων τής περιοχής. ΑΛΛΑ ΠΡΟΒΛ"ίντΑΤΑ Ή απαγορεύση τής έΕ ύπουργών έπιτροπής γιό την άνέγερση τής βιομηχανίας τσιμέντου στά Μέ9α να, των διϋλιστηρίων τής ΣΤΡΑΝ στά Μέγαρι καί των Ναυπηγεϊ ών Άνατολικής Μεσογείου στό Λυχνάρι, ήταν τρία θετικώτατα μέτρα. Τό 6έμα όμως τής διαφο- ρδ» μεταΕύ Πετρόλα "Ελλάς κα'ι Μποδοοάκη έχει μία δλλη πλευ- ρά: ότι μέ τίς άπρογραμμάτιστες κοί ε,ύννοιοκρατικάς παραχωρή- σεις τής δικτατορίας όχι μόνο δή μιουργήθηκαν τετελεσμένα γεγο- νότα στά θέματα τής καταστρο- φής τού περιβάλλοντος, άλλά καί παρακώλυση τής όμαλής λειτουρ γίας των βιομηχανιών πού τάχο εύνοήθηκαν. Τί θά γίνη τώρα, πού τό Δη¬ μόσιο έχει ουμβατική απαιτήση ά Τό θέμα ετέθη ύπ' τή την 2ν πό την Πετρόλα Ελλάς θά παρα νοια χθές οτόν ύπουργό Βιομη- δώση τίς πρώτες ποσότητες καυ χανίας κ. Χρ. Πρωτοπαπά άπό οίμων τόν Ίανουάριο τοϋ 1975; Μιά άνιστόρητη βιογραφία τού Μεγάλου Αλεξάνδρου Ό άρχαϊος ελληνικάς κόσμος, μέ την άσόεστη αϊγλη τού, προσ- φτρει άδιάκοπα μέσα στήν ίστορι κή διαδρομή ύλικό γιά ποικίλες καλλιτεχνικές έμπνεύσεις, σέ άτομα ολοοίν των φνλών καί δλων των έ- θνοτήτων. Γιατί οί πηγές τού εί¬ ναι άνεξάντλητες, οί ίδέες τού μπο νούν νά ξωντανέψουν καί νά βροΰν άπήχηση σ' δλες τίς έποχές, οί μορ φές καί τα εργα τού προκαλοϋν τό θαυμασμό άκόμα καί μέσα στή δίνη καί τή σύγχιση τοϋ μηχανιστι κου αΐώνα μας. Ή πληροφορήση μας γιά» τούς καρπονς πού προέρχονται άπσ τούς σπόρονς τής έλληνικής αρχαιότη¬ τάς δέν είναι οϋτε συχνή, οϋτε έ- παρκής, οίτε ύπεύθυνη- Γνώμονας γιά την προβολή τους είναι τα έν τνπωσιακά στοιχεία πού περιέ-χουν καί ή έπικοιρότητα. Σέ σπάνιες περυττώοΐΐς γίνεται προσπαθεία γιά πληρέστερη ένημέρωση καί κ-ρι τική άποτίιιηση. Έτσι, τό εύρΰ κοι νά μένει άκατατόπιστο γιά τίς δια στάσεις τής ποικίλης «ρχαιοκαπη- λείας καί τής Λτψ.ώρητης νομής τοϋ ελληνικόν πλούτου, γιά τίς δια στρεβλώσεις καί βεβηλώσεις πού γίνοντα, σέ μορφές—σύμβολα τής ίστορίας μας άπό άμαθβίς, άφε- λεϊς, άδί<τταχτο<υς ή κακόβουλους. Μιά τέιοια πίρίπτωση έπισημαί νεται τελευταία μέ την εκδοση στήν αγγλικη γλώσσα ενός άκόμη βιβλί¬ ον» έμ,τνευσμένου άπό τόν Άλέξαν δρο τόν Μέγα. "Ενας είκοσοχτάχοονος συγγρα- φέας, ό Ράμπιν Φόξ, ισχυρίζετο! αέ πολΰ θράσος ότι ϊγραψε την διογραφία τού Μεγάλου Αλεξάν¬ δρου γιατί «διάδασε 1.472 6ι6λία καί άρθρα, σε- διάφορες γλώσρες, κι' άπ' αϋτά μονάχα.., δύο(!) δέν θεοιρεϊ αχρηίττα». Καί προσθέτει ότι «ή μελέτη γιά τόν Άλέξανδοο θά προχϋ>ρήσει μανάχα δταν οί ί-
στορικοί άφήσουν την €ραντασία
τους νσ έπινοεί έ/^ύθερα καί άδέ-
σμευτα άπό τίς εοευνες καί τίς με
λέτες πού εχοιιν ποοηγηβεϊ».
Μονάχα άπ' αύτη την άντίληψη
καταλαιβαίνει κανείς ευκολνα τοΰς
στόχους καί τίς δυνατότητίς τού
νεαροΰ συγγραφέα. 'Τποστηρίξει
«ύτές τίς «θέσεις» γιά νά μετριά-
σει τίς έντυπώσεις πού προκαλεί ή
ίστο(/ΐκι'ι τού άγνοι«.
Οί έξακόισιες περίπου σελίδες
τού 6ιΛλ!ου τού είναι γεμάτες άπό
κομμάτια των σΐ'γγραφέων πού κα
ταδικάξει, χορίς ν" άναφέοε, τίς
πηγές τους" κι απού καταφέρνει νά
ξεφ^ύγει άπό την κλοπή, τό κείμε
νό τού πάσχει άπό φοδερή ρητορι
κότητα καί σιιλλογιστικές αΰθαιρε-
σίες, πού στοιχειο&ετοΰν σφάλμα-
τα πραγματιστικά, γεωγραφικά,
ίδεολογικά.
Μέ πολ^λή αφελεία παραχολουθεί
καί άναλύει τήΛ, έκστρατεία τού
Αλεξάνδρου σάν περιπετεια. Τόν
έξερευνητή—κατοτκτηττι Βαυμάξει ό
Φόξ καί άποφεύγβι νά έξετάσε, την
ίστορική περίγυρο, τίς στ'νθήκες
πού διαιμόοφωσαν την προσωπικό-
τητα τού ήγεμόνα, τίς συνέπειες
τής εκστρατείας τού.
Ό στίχος είναι γνίοστός: «Ό
πόλεμος είναι γλυκός μόνο γιά κεί
νους τού δέν τόν εχοι/ν γ€υτεϊ>-
Ό Φόξ, έκπρόβοαος μιάς γενιάς
άγγλιον διανοοιιμένων γιά τούς ό-
ποίους ό πόλεμος δέν σημαίνει τί-
ποτα, μπορεί άδίστακτα νά πιστεύει
καί νά γράφει ίίτι ή έκστρατεία
τοΰ Αλεξάνδρου ήταν μιά ρομαντι
κή κι ενδοξη ΠΓριπέτβια- Ό νεα-
οός «βιογράφος» τοΰ Αλεξάνδρου
νωτέρω έκ 10% άπαλλαγης (ήτοι
ποσοστό 2% επί τοϋ ουνόλου των
έπωνύμων έΕαγωγών άνευ δικαιο
λογητικών). Οϋτω ό έΕαγωγεύς θά
δυνηθή νά καταβάλη προμήθειες σέ
πρόοωπα τα όποία δέν δύνανται νά
χαρηγήσουν τα σχετικά δικαιολογη
τικά. ένώ παράλληλα θά αποφευχθή
τυχόν κίνδυνος ύποτιμολογήσεως
πού πραγματοποιεϊται άπό ωρισμέ¬
νους επιχειρηματίας γιά την κάΑυ
ψη των ύπερόγκων δαπανών πού
άντιμετωπι'Ζουν κατά την διάδοαη
των προϊόντων τους στό έΕωτερ1
κό.
— Νά παρατοθή επί μία άκόμα
στήν όποία θά πρέπει νά λόβουν
μέρος άρμώδιοι κροτικοί παράγον
τες καί έκπρόσωποι των ένδιαφερο
μένων.
Στήν άνακοίνωοη προοτίθεται ό¬
τι μέ την άνάπτυΕη των έΕαγωγών
έπωνύμων βιομηχανικών προϊόν¬
των, έπιτυγχάνεται α) στσθερότης
στίς έΕαγωγές, γιατί, μόλις αύτά
έπιβληθοϋν διεθνώς, άπλώνεται ου
νεχώς διαθέση τους στίς όγορές
τού έΕωτερικοϋ, β) αϋΕηση τού
ποσοστοϋ τής προστιθεμένης άΕί
άς, σέ άντίθεση μέ τίς έΕαγόμενες
πρώτες ϋλες, τα ήμικατεργασμένα
καί κατειργασμένα βιομηχανικά ή
άγροτικά προϊόντα καί γ) ύψηλό
ουναλλαγμστικό έσοδο.
♦♦♦♦»♦♦♦♦»♦♦»♦♦♦♦»♦«♦♦♦♦♦♦♦♦♦»Φ»»0»»»*»»»»»θ»»
Ο άπολογισμός τής εβδομάδος
Τά υέτρα τής Κυβερνήσεως διά Εεων τής παρελθούσης εβδομάδος
την τόνωοιν τής άγοράς. ή άροιο Αί λοιπαί οικονομικαί έΕελίΕεις
των περιοριομών είς .τάς είσαγω- αυνοιυίΖονται ώς έΕής:
γάς ωρισμένων είδών καί ή έπανο — 'Εμειώθησαν κατά 19.3% οί
φορά των έθνικών γενικών συλλο άφίΕεις τουριστών κατά τό έπτάμη
γικών συμβάσεων εργασίας, ώς έ- νόν Ίανουαρίου — Ιουλίου 1974,
πίσης καί ή κατάργησις τοϋ παρεμ ώνήλθον δέ είς 1.466.800 έναντ.
βατισμοϋ είς την αγοράν εργασίας 1 817.300.
έδέσποσαν των οίκονουικων έ£ελί
►♦♦♦«
λησμονεί —η θεωρεΐ άσήααντο—
— Ούδεμία τροποποίησις %
υπάρξη είς την σύυβααιν έρευνών
τής Όσεάνκ, εδήλωσεν ό ύπουίι
' γός Βιομηχανίας.
τό γεγονός δτ, τά φιλόδοξα σχέ- ' ~ Ή παραγωγή βόμβακος υπο
διά τον προκάλεσαν τό θάνατο έ- λογίζεται είς 340.000 τόννους. Τό
νός έκατομμυοίου άνθρο>πίνων ύ- άηοθέματα βάμβακος ήταν την 1.
πάρξε«ον καί τό €πονλημη» περισσο ε.74 45.710 τόν. καί αί έΕαγωγα!
τέρων άκόμη σχλά«οιν. Άκόμη ξε όνήλθον διά τό οκτάμηνον Ίανουα
χνά*. «τι ψημκτμένες πολ.τεϊες δ ρ,ου _ -Αύνούοτου 1974 ε1ς 24
χνά*. «τι
δ-
364 τόν.
πιος οί Γτηοες, η Μιλητος, η Περ-
σέπολις, λεηλατήθηκαν καί κατα-
στράφηκαν γιά νά ίκανοποιηθοϋν ~ "Επετράπη ή είσαγωγή μηχα
οί στοατιώτες τού Άλεξάνδοοι- κι νολογικοϋ έΕοπλισμου άΕίας άνα)
δτι μετά τό θάνατό τού έπαχολον των 500.000 δολλ., άνευ πιστωιι-
θησε στήν Έλλάδα μιά μακρά πε- κων καί συναλλοκτικών περιορ -
ρίοδος καταστροφικων πολέμου, ' ομών
Οί συγγραφεϊς πού μ.βοποιοθν , _ -Ανεκοινώθη τό νέον πρό-
μργάλίς μορς>ές τής ίστορίας απο
λαμβάνουν πολλές έλευθεοίες' δέν
γραμμα Δημοσίων 'Επενδύσεων.
μποοοΰν, δαιος, εντελώς άσύδοτα' " Έν«Φ*·| -1 έΕαγωγή 15.000
νά παραχαράσσονν καί νά βεβηλώ- Τ0ν· χαλυβδοφύλλων είς Νοτιοσλευ
νούν τά ίστορικά δεδομενα- 'αν·
Αύτό ποΰ δέν άπέφυγε ό κι'ριος _ ·Αντιμετωπί2ει ή επί 40 εισί
Φόξ. Καί ή έρμηνεία τού όνόματός τι ήμέρα(; παράτασις τής προθο-
τοι. στή γλώσσα μας μάς τρώει έεοφλήσεως των ουναλλαγμ,
τό χέρι νά τό γράψουμε: Τί ~·<«"· Γ ΤΗ χέρι νά τό γράψουμε: Τί γηρεύ _ ή.., άλεπορ (Φόξ) στό («'χρχαϊο Τ1Κ^ν 18.7-27.8.84. μας) παζάρι; Ι — Μετεφέρθη είς τό υπουργείον ΔΗΜΗΤΡΌΣ Ι. ΓΑΒΡΙΗΛ & Σ<α Ε. Π. Ε. 4ος ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ ΤΗΣ 30ης ΙΟΥΝΙΟΥ 1974 (Χρήσις 1.7.73 - 30.6.74) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Αΰτοκίνητσ Μηχονήμστα "Κγκαταστάοεις 'Βιτιτΐλα — Σκεύη 1973 1974 38 8<*4 — 4*4.793.— 91.552— 113.482.— — 101.738.— 136 230.— 176 019 — ί·1 846.032.- Έμτιορϊύματα Γ"ν Ύλικά συσκευασ(Γ)ς Χριωσται Παραγγ&λίαι έξωτερικοθ Γρσμμ6τια εΐσττρσκτέβ Προοωρινοί λονΐσμοί 1.543.179 - 3 7Ο0.989.- 781652.— 6.444.741.- 3 914 001.— — 3.962.737 — — 14.279.— — 31.800.— •ΒμπορΕύματα έττί παρακσταθήκη — 20 000.— Έμτιορεύματα παρώ τρίτοις — 2.252.689.— 14 713.147 — Ταμείον 289.953.- 129 936.- Έταιρικόν Κεφάλαιον Τακτικόν Άττοθεματικόν Είοφηροϊ έταίρων ΠιστωταΙ Χρεωσται „ Προσωρινοί λογ)ομ^ί Γραμμάτια πληρωτεα Τράπεζαι — Χορηγήοεις Λογ)σμο1 συνεταίρων Ήμπορεύματα παρακ)ντα "Εμπορεύματα παρΛ Τρίτοις Άμοιβαί τρίτων Φόροι Δημοσίου καΐ Τρίτων "Αποσβέοεις Προκαταβολαί πελατων 'Υποχρεώσεις υπέρ τρ(των Κέρδη χρήσεως 8.544 539.— 15.689.115.-ί ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ -ΖΗΜΙΑΙ & ΚΕΡΔΗ» Γίνικά ϊξοδα Δαπάναι ίξαγωγων Άμοιβαί προσωπικού Άμοιβαί Τρίτων Φθροι Δημ. Τρίτων Άτιοοβίσεις Κίβδη χρήσεως Ό Διοχειριστής ΔΗΜ. ΓΑΒΡΙΗΛ 1.712.476— 832.014- 262.41;.— 1.106.015 — 119.511.— 52.282.— — 411.96·.- — 159 725.- — 57.275- 2.619.211.— 692.097.— 954.489.— 954 489.— 2.77Ρ.495.— Μικτόν κέμδος έκ πωλήσεων καΐ έξαγωγων ΠΒΤΡΟΣ ΚΤΠΡΙΩΤΕΛΗΣ '"ίμπορίβυ ή Ύπηρεσία Προβολή<: Ελληνικήν προϊόντων. Ι — Κοθωρίσβη ρίς 20 δρχ. κατα κιλόν ή τιμή διοθέσεως τοϋ κρατι κου σογιελαίου. — Περιωριθθησαν κοτά 30% καί έπιοτροφοί έκ διαφοράς τόκων διά τάς έΕαγωγάς οΐνων. — Καθωρίσθησαν αί προθεσμί:. έπανεΕαγωγής έτοίμων είδών κοί υλικών συοκευασίας. — Καθωρίοθηιςΐαν υπό τοϋ ύ πουργείου Οίκονομικών αί περιπτώ οεις άτελοϋς παραλαβής μηχανι κου έΕοπλιομοϋ (έγκύκλιος Δ 5807)1175)Πολ. 417)19.9.74). — Έθεδηλώθη Ρουμανικόν εν¬ διαφέρον διά την διεύρυνσιν τής συνεργασίας είς τούς τομείς πε- τρελαίου, τουρισμοϋ καί εκμεταλ¬ λεύσεως δαοών. — Τό κόστος είσαγωγής πετρε λαίου κατά τό α' έΕάμηνον τοϋ τρέ χοντος έτους ανήλθεν είς 406 έ¬ κατ. δολλ. έναντι 1131,5 έκατ δολλ. τής άντιστοίχου περίοδον τοϋ παρελθόντος έτους. — Συνεστήθη ομάς εργασίας, ή όποία θά μελετήση, έ£ ύπσρχής, τάς συμβάσει τοϋ Δημοσίου μέ Εέ- νας έταιρείας διά την διενέργειαν έρευνών πρός ανακάλυψιν ύδρογο νανθράκων. — Ένεκρίθί» ή έΕαγωγή 100.000 τόν. αλεύρων καί 20.000 τόν. σι μιγδαλίων. — 'Εμειώθησαν κατά β.283 έκ. ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1973 1974 200 ΟΟΟ.— 200 000.— 8.078.— 8 078.— 208 078.— 210 00Π.- Ι'ΒΤΟΟΟ.— 4 1)05.800 - 2.3<;!'.1=·')3___ — 3.5ι'5.'218. - 1.ΟΚ1.941.— 4 344.3Κ9.- 74 576.— Μ.79Ο — 421.41!).- 888.02».- — 242 234.— — 20.(00 - — 2 252.689.- — 34.ΟΘΟ.— 66.446.— 448 946.- — 57.275 — 14.526.548 599.435.- __ 367.747.— — 692.097.- 954.489.— 954.489.— β. 544.539 — 15.689.115.— 2.779.495. - 3 573.7(0 - 3.673.700.- Έν Πειραιεί τή 30.8.1974 2.779.495.— 3.57Μ.70Ο.— Ό Λογιστής ΔΗΜ. ΓΑΒΡΙΗΛ δρχ., αί ίδιωτικαί καταθέσεις είς τάς εμπορικάς τραπέϊας. —Αί έΕαγωγοί ροδακίνων άνήλ θβν είς 102.130 τόν. άΕίας 26 έκ. δολλ. ίναγτι 88.523 τόν. άξίαί ΗΑΡΕΜΠΟΑΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΞΕΚΕΣ ΕΠΕΝΒΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΑΑΑΑΑ: Ποτέ ϊσως άλλοτε στήν Έλλάδα δέν ύπήρΕε, σέ τόσο λίγο χρόνο, τόσο μεγάλη πίεση Εένων προσφο ρών γιά βιομηχανικές έπενδύσεις. Οί ύπηρεσίκς των υπουργείων, ή είδική έκ Γενικών Γρομματέων 'Ζ πιτροπή γιά την ένθάρρυνση τοΰ Εένου ένδιαφέροντος, καί ή ΕΤΒΑ δέχονται καθημερινά καταιγιομο προτάσεων. Ό Οϊκος Μιτσούι καί ή Μιτσουμπίοι άπό την Ίαπωνία, ή ίσπανική Ίμπέρικα, ή γερμανική Στίμπελ "Ελτρομ, άπασχολοΰν τίς μέρες αύτές τίς άρμόδιες έλληνι- κές ύπηρεσίες. "Αλλες έπισκέψεις Γερμανών έπενδυτών αναμένονται την έρχόμενη έβδομόδα. 'Ωστόοο, μιά ίδιαίτερτ ανταποκριθή άπο τή Ζυρίχη άνέφερε ότι: «ΤραπεΖικοί καί χρηματιστικο'ι κύκλοι τής Ελβετίας μένουν μέ την έντύπωση ότι οί Ήνωμένε;: Πολιτείες προσπαθοΰν νά άποθαρ ρύνουν ένδεχόμενες σοβαρές ε- πενδύσεις στήν Έλλάδα καί ότι, υπό τό πρίαμα αύτό, δέν αίσιοδο Εοϋν ότι ή έλληνική κυβέρνηση θά επιτύχη στήν έπιδίωΕή της νά προ σελκύση σημαντικ άκεφάλαια γιά έργα μοκράς πνοής στήν Έλλά- δα». «Οί έν λόνω κύκλοι, πού βεβαι ώνουν άκόμη ότι άνάλογες έντυ¬ πώσεις έχουν σχηματίσει κα'ι χρη ματιστικοί παράγοντες άλλων χω¬ ρών τής Δυτικής Εύρώπης, διευ- κρινϊΖουν — ουνεχί^ει ή άνταπόκρι ση— ότι ή σμερικανική αυτή έκδή λωση έχει προφανώς όργανωμένη μορφή, είναι συνδυασμός επισή¬ μων καί ίδιωτικών πρωτοβουλιών, καί, μολονότι έμφανίέεται σάν μιά άποψη στηριζομένη άποκλειστικά σέ οίκονομικο - τεχνικά δεδομένα, είναι φανερά τά πολιτικά κίνητρά της». ΣΥΝΗΘΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗ Άρμόδιος κυβερνητικάς παρά γων, χειριΖόμενος τά θέματα των Εένων έπενδύσεων στήν Έλλάδα, άνέφερε, όταν ρωτήθηκε επί τοϋ θέματος αύτοϋ, ότι δέν είναι οϋτε έκπληκτική οϋτε πρωτοφανής ή τακτική αυτή όρι ;μένων χρηματι- στικών κύκλων τοϋ έΕωτερικοϋ σέ περιόδους διεθνών κρίσεων, όπως ούτή άπό την όποία πέρασε καί περνά ή χώρα μας, μετα τό πρα£;- κόπημα στήν Κύπρο. Μιά άρκετά σαφής ένδειΕη, ο- παληθεούυσα την άποψη αυτή, εί¬ ναι πράγματι τό γεγονός ότι ή Κλάϊτον Κορπορέησον τοή Σικά¬ γου, ή όποία, μέσω διαφόρων έλ βετικών καί όλλανδικών τραπε?ι κων συγκροτημάτων, έπενδύει κε- φάλαια άμερικανικών έπιχειρήσε¬ ων καί ίδιωτών — ϋψους 400 έως 650 έκατομμυρίων έλβετικών φρά γκων ετησίως— είδοποίησε, στίς 2 Σεπτεμβρίου, τή χρηματαγορά τής Ζυρίχης ότι «επί τοϋ παρόν¬ τος δέν ένδιαφέρεται γιά έπενδύ σεις στήν ΈΛλάδας» ,ένώ «κατά σύμπτωσιν» στίς 21 "Ιουλίου τρυ- πεΖικό γραφείο τής Ελβετίας «το ποθετοϋσε» στήν Τουρκία άΕιόλο- γα ποοά άμερικανικής προελεύσε ως τής Κλαίητον Κορπορέησον τοϋ Σικάγου. Πνεται έτσι περιφανές τό γεγο νός ότι όριομένα κέντρα πολυεθνι κων έταιριών, πού έδρεύουν στίς Ήνωμένες Πολιτεϊες προσποθοϋν πράγματι νά ένισχύοουν μέ τόν τρόπο τους τίς έστίες διεθνοϋς ά ναταραχής, πού έΕυπηρετοΰν τούο έπίσημους χειρισμούς τής έΕωτε- ρικής πολιτικής τής Ούάσιγκτον. Σημαντικό γεγονός αποτελεί, έ£ όλλου, ότι ή γραμμή αυτή, πού <α ράσσεται στή Νέα 'Υόρκη, μεταδί δεται καί στίς θυγατρικές ή έΕαρ τώμενες εύρωπαϊκές έταιρίες, πού ύποχρεώνονται νά άποδεχθοϋν τίς άποφάσεις τοϋ «κέντρου». Χαροκτηριστική στό σημείο αύ¬ τό είναι ή ύπαναχώρηση τής δυτι κογερμσνικής Βίντερσαλ Άλγκε μάϊνε ΓκέΖελσαφτ τοϋ Κάσελ. Ή έταιρία αυτή ένώ εΤχε άποφασίσει άρχικά νά συμβάλη μέ τό ποσόν των 15 έκατομμυρίων δολλαρίων στήν έπένδυση, πού ή βρεταννοα- ' μερικανική Χαλλιμπάρτον Κόμπανυ ; επρόκειτο νά κάνη στήν πρώτη φά ση των έργων άΕιοποιήσεως τώ^ πετρελσίων τής Θάσου, άναίρεοε Εαφνικά τίς προσφορές της. Οί σχετικές συνεννοήσεις είχον διε Εαχθή τόν Ίούλιο, καί ή άπόφαση τής γερμανικής έταιρίας νά ουμμε τάσχη στήν έπένδυση άνοκοινώθη κε στίς άρχές Αύγούστου. Στίς 18 Αύγούστου, όμως, ύπαναχώρη σε, άνακοίνωσε ότι ή έκ μέρους της χρηματοδότηση δέν πρέπει νό θεωρήται ώς γεγονός, κι' ότι «τό θέμα συ£ητ~ϊται». "Αφησε όμως- ταυτόχρονα νά εννοηθή ότι ή ύπα ναχώρησή της ήταν άποτέλεσμο άντιδράοεων «όρισμένων παραγόν των ισταμένων έκτός τής έταιρί¬ ας» Θά ήταν δυνατό νά παρατηρη- θή, βεβαίως, ότι ώς τίς 18 Αύγού ότου ή Ελλάς είχε έκφρόσει την άπόφαοή της νά χρησιμοποιήση αύ στηρώς τή διπλωματική όδό γιά τή διευθετηθή τοϋ Κυπριακοϋ, καί έπουένως εϊχε γίνει πλέον φανε¬ ρό ότι δέν θά υπήρχαν κίνδυνοι περιπλοκών οτό Αίγαϊο, άν οί κίν δυνοι αύτοι δέν ύποθάλπονταν ά¬ πό τρίτους. Ποιοί ένδιαφέρονταν, λοιπόν, γιά τή δημιουργία «άτμο- οφαίρας» κινδύνων ώστε νά προ¬ κληθή ή ύπαναχώρηση τής δυτικο γερμανικής έταιρίας; Ποιοί ήταν ] «οί έκτός τής έταιρίας ίστάμενοι»; Άλλά καί η Σοσιετέ ντέ Μπάνκ Σουίς, πού έχει άνοικτή έντολή άπό περσικά συμφέροντα έκπροσω πούμενα άπό τό έδρεϋον στή Νέα 'Υόρκη ϊδρυμα Παχλεβί, είχε προ βή σέ βολιδοσκοπήσεις γιά νά 5ια κριβώση τό έπωφελές ένδεχομέ- νων έπενδύσεων στήν Έλλάδα. Ή Σοσιετέ ντέ ΜπάνκΣουϊς μετεδί- βασε πράγματι τίς κατ' αρχήν εύ- νοίκές έκτιμήσεις της στή Νέα Ύόρκη. Άπό όπου, όμως, ελήφθη οαν δύο διαφορετικές άπαντήρειη μέσα σέ μία κοί μόνη έβδομάδο Ή πρώτη οτίς 19 Αύγούστου ν ταν έγκριτική, ένώ ή δεύτερη στίς 27 Αύγούστου, άπέκλειε οα- φώς όποιασδήποτε φύσεως έπεν¬ δύσεις στήν Έλλάδα. ΤΙ ΤΕΚΤΑΙΝΕΤΑΙ; Ό κυβερνητικάς παράγων, ύπ1 όψιν τοϋ όποίου ετέθησαν οί ώς άνω πληροφορίες, ετόνισε: — Δυνατόν νά τεκταίνονται πολ λά. Σάς βεβαιώ, όμως. ότι «3Χο. ρότατα συμφέροντα άντιοτρατεύον ται στίς ύπαγορεύσεις των «κέν- τρων». Καί ύπάρχουν σοβαρώτατοι τομεϊς πού έκφεύγουν άπό τίς γ,0 ρασκηνιακώς έπιδιωκόμενες πειθα ρχίες. άν τέτοιες πράγματι ύπάρ χούν. Πιθανόν νά έπιΖητήται ή συγκροτήση τοϋ εύρωπαϊκοϋ ένδια φέροντος γιά την Έλλάδα. Άλλά νουίΖω ότι είναι θργά. Σημαίν0ν. τες αμερικανικόν οίκοι δίνουν πρ^ τοι τό παράδειγμα τής έκτροπής υπό την χαρασσόμενη γραμμή. Πολλαί μή εύρωπαϊκοΙ οίκοι είναι φανερό ότι ένδιαφερονται νά δια- σπάσουν τά δασμολογικά τείχη τής ΕΟΚ καί είναι Φυσικό νά έπι^η- τοϋν έπενδύσεις στη χωρ α μα~ που σέ λίγο θά είναι μέλος τής ε^ ρωπαϊκής κοινότητος. ΓΓ αύτό καί είμαστε πρ χΐκκτικοί στΐς διαπρα- γματεύσεις. Δέν διαφεύγει πιοτεύ ουμε τής προσοχής ότι προωβεϊται διαρκώς άπο την Κυβέρνηση ό ξ- λεγχος των συναφθεισων καΐ των συναπτομένων συμβάσεων περί έγ καταστάσεως βιομηχανιών οτην Έλλάδα μέ κριτήριο πάντα τό με- γαλύτερο σεβασμό των έλληνικώ'/ συμφερόντων. "Εχουμε σήμερα εύρύτατες ζυνατότητες έπιλογής ϊεκινάμε, έπίσης ,άπό τό γεγονος ότι τά μεγάλα άραβοαμερικανικά καί έλβετοομερικανικά συμφέρον¬ τα άψηφοϋνσ ήμερα τίς έπιβαλλό μενες άνωθεν πειθαρχίες. Φθάνει ν' άναφερθοϋμε σέ μία μόνο άπό τίς προτάσεως πού μάς έγιναν: 300—400 έκατομμύρια δολλάρια γιά νά έγκοτασταθοϋν στήν Άνα τολική Κρήτη —καί μάλιστα χωρίς έπανεΕαγωγη κεφαλαίου— ενα τέ ραστιο διϋλ«τήριο δυναμικότητος 12 έκατομμυρίων τόννων καί μονά δες πετροχημικής βιομηχανίας, ό λα έκατό τοίς έκατό έΕαγωγικά. ΝομίΖουμε ότι είναι κάτι. Καί ώ¬ στόσο μελεταμε πάντα την πρότα- ση. Ένδιαφέρουσες δανειοδοτικές προτάσεις μάς γίνονται, έ£ άλλου, άπό πηγές άρα6οαμερικανικών κα'ι έλβετοαμερικανικών ουμφερόντων. Δύο δάνεια πεντακοοίων καί τρια κοσίων έκατομμυρίων δολλαρίων άντιστοίχως, μας έχουν προταθη. Καί μάλιστα μέ τό συμφέρον επι τόκιο των 8%. Ή κατάσταση, λοι- πόν, μιλάει άπό μόνη της. 19,7 έκατ. δολλ. τής περυοινης περιόδου. —Μελετδτα' ή ύποχρεωτική συμμετοχή ι ών εγχωρίων βιομη¬ χανιών είς την Έκθεσιιν θεσσα¬ λονίκης. — Έγκατεστάθησαν αί αϊρεταί διοικήσεις είς Έμπορικά καί Έ- παγγελματικά Έπιμελητήρια. — Απεφασίσθη ή είσοδηματική ενίσχυσις των 6αμβακοπαραγω· γών. — Είς τό Χρηματιστήριον Αθη¬ νών συνεχισθή ή πτώσις των τι- μών λόγω τής έντόνου προσφοραί τίτλων. Αί τιμαί έπλησίασαν τό ε¬ πίπεδον τής 19ης Ιουλίου 1974 καί είς πολλάς περιπτώσει έκλει σαν χαμηλότερον. ., Ό γενικάς δείκτης τιμών έκλε1 σεν είς τά 658,6 έναντι 836,3 της 19)7)74, ό δείκτης ΤραπεΖών έκλεισεν είς τα 846,2 έναντι 78,1 τής 19)7)74 καϊ ό δείκτης έμπο ροβιομηχσνικα'ν μετοχων έκλεισεν είς τά 879,6 έναντι 913,3. Αί σϋ ναλλαγαί έκυμόνθησαν μεταΕύ 170-180 έκ. δρχ. — Είς τόν εξωτερικόν οίκονομι κόν τομέα, τά κυριώτερα γεγονό- τα ήσαν, Ή διαπίστωσις τής σο βαρότητος τής διεθνοϋς οίκονομι κης καταστάσεως υπό τοϋ Διε¬ θνοϋς Νομισματικοϋ Ταμείου, ή αϋΕησις τοϋ έλλείμματος τοϋ έμ- πορικοϋ ίσοΖυγίου των ΗΠΑ και ή ύποτίμησις τού νομίσματος τής Αύστραλίας, Νέας Ζηλανδίας, Χι- λής καί Ν. Βιετνάμ. ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΑΔΟΣ - ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ Όύπουργός Έμπορίου κ. Άθ Κανελλόπουλος δέχθηκε τόν πρε- Ιβευτή τής Ρουμανίας κ. Μπράν καί, ά φού συΖήτησε μετ' αυτού επί των έμπορικών σχέσεων των ούο χωρών, ύτ.έθσλε μνημόνο σχετικα μέ τίς δυνατότητες οίκονομικής οο νεργασίας ατούς τομείς πετρε- λαίου, μεταλλευμάτων, βιομηχα- νίας, εκμεταλλεύσεως δασών κα' τουρισμοο. ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΠΡΟΒΛΕ1ΙΕΤΑΙ Η ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΙΣ ΚΑΤΣΙ- ΜΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΕΤΟΣ.— Συμφωνίας πρός στοι- χεϊα αρμοδίων ίιπηρεσιίον ή κατα νάλωσις ν.ανσίμοιν νατά τό προσε χές ετος 1975 νπολογίζεται δτι θά είναι μειωμενη κατά 8% έναντι τοΰ 1973. θά ανέλθη δέ βίς 7210. 000 τόν. έναντι 7,860,000 τόνν. ·<>Γι
παρελθόντος ετους.
Έκ τής ανωτέρω ποσότητος τόίν
7-21Ο.ΟΟΟ τόνν. ή Ιδιωτική να'ια
νάλωσις θά άποοοοφήση 5.370,000
τόνν. και τό Δημόσιον καί ή ΔΕΙΙ
1.840-000 τόνν.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΑΙ
Τό Δημοσιογραφικόν σος όργανον
•Η Εφημερίς «Η ΚΡΙΤΙΚΗ,
ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΝ
Διευθυντάς Χαραλ. Ν. Κωνσταντόπουλβς
Γροφεϊα: Πανεπιστημίου 3β τηλ. 32.20.&3* - 04-82.796
Ή Έπιστήμη ·ϊς την ύΐιηρεοίαν ορς διά την-προστασίαν έναν¬
τι των κβρδοσκόπων τής νοθβίος κ.λ.π.
Ή διακήρυΕις των δικαιωμάτων τβν καταναλωτών.
ΥΠΟΤΡΟΦΙΕΣ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΣΤΗΝ ΜΕΓλΔΗ ΒγΕΪΙΝΝΙΑ
Τό Βρεταννικόν Συμβούλιον ά
νεκοίνωοε 07ΐ δέχεται αίιήσεις χο¬
ρηγήσεως ύποτροφιών σέ Έλλη-
νες πολίτες πού έχουν πανεπιοτη-
μιακόν ή ίοότ'·_;ο πτυχίο καί πού
οκοπεύουν νά άκολουθήσουν δή-
μόσιο ή έπιοτημονικό στάδιο στήν
Έλλάδα. Οί έν λόγω ύποτροφ:ε<; χορηγοϋνται γιά κάθε εϊδος σπου- δών όπως π.χ. Κλασοικές Έπι- στήμες, Λογοτεχνία, Καλές Τέ- χνες, Φυσικές Έπιστήμες, Ίατρι- κή καί Έκπαίδευση. Προτιμώνται ύποψήφιοι ήλικίας 25 έως 35 έ- τών. Οί ύποτροφίες περιλαμβά- νουν την δαπάνη διδάκτρων, 6ϊ- βλίων, στέγης καί συντηρήσεως καθώς καί τά έΕοδα μεταβόσεως οτό Ήνωμένο Βοοίλειο καί έπι- στροφής. Ή διάρκεια των υπο· τροφιών είναι συνήθως ενός άκσ δημαϊκοϋ έτους, άρχομένου άπό τοϋ Όκτωβοίου 1975, άν καί σ* έΕαιρετικές περιπτώοεις δύνατα· νά παραταθή. Εφέτος μίο έκ των ύποτροφιών χορηγεϊται γιά δύο έ- ΠΩΑΟΤΝΤΑΙ δύο εΐσιτήρια διά Παρισίους (μεταβάσεως καί έ- πιστροφής, άϊροποριχώς). Πληρο¬ φορίαι €Ϊς τά γρα<ρεία μας. '......^? Η ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ Φέρπται ώς γνώατν τΛν κ·,, ε> συν—ίγ-τβν, 6ναγν»οτβν,;;
συγγροφβων καί ««Λοτβν οπ ;;
!διά την οημοσΐευοιν αίασβήΓ10]'
τβ <φπ·ικΓ(ς βιθλίαυ ·*: την έ>< ■ φημερϊδα μαε ύηαπΛτω ή **: αύτττν σπαστολτΐ 6ντ:τ<—λ ταθ «ρΓν~«*** ]', - πλέον ααΐνοα *;; αποστ*λλ—ι ε*: τον 6"· βς το ι δβμΐα ΒημοσΙβυ—ς κριτντη: —Ι γίνβται *αν η *φηι βεν λαμθόνη, ε—το τβ τσ. τό ΟντΙτΐπΤΟΜί τθυ νού βιβλΐοϋ. ΤαΠτα πρόΐ «♦Ο ΠΩΛΕΙΤΑΙ: Μία σκούπα ΠροΥ" κρές είς τιμήν εύκαιρίας τηλ. τυ- πογραφείου 267.426 ιοραι: 7 —10 ΠΩΛΕΙΤΑΙ: Μόσκοβιτς 1500 κ. έφ. ενός έτσυς χιλ. 6.000 καινουρ νές. Δεχόμεθα λεπτσμερή Τηλ. τυπογραφείου 32.13.847-
ΤΑ ΑΞΙΟΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
Κί.1 ΟΙ ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ ΑΥΤΟΝ
, ΟΙ Μ
Ι λ, «ν.<». * ής δημοσίας *.οής —ι Έπαν<«ττάσει; ι παρατηρεϊται περι , άτινα υπό ; συνθήκας λειτουργία; - Ποΐτ?ί«ς. ποσώς δέν θά ήδν- '' τ,ιϋΓθ: ν' άναλάβοσιν ήγΕτι , ' (|(,/.οι·ς είς ταύτην, άλλά τού ντίον θά περιωρίζοντο εί; δΐντε 1,ανχαζ τοιούτους, αναλόγως πρός ^(,ντικόν επίπεδον, τόν χαρα α"καί την δυναμικότητα αύ- φοονοϋμεν δτι άποτελεϊ άς'υ. νά .τισεύωμεν δτι τά μέν άξιώ- χαί οί 'βαθμοί άνήκουσιν εί; ποαγμ«τικώ; «ΙΚΑΝΟΤΣ», "δέ πολίμικά μετάλλια είς τού; ιδΓδειγμί·νω; «ΓΈΝΝΑΙΟΤΣ», ΐΟϋ πεδίοο τή; μάχης. Ήμπς η,χ~- ΙΚΛΝΟΤΣ θεωρούμεν - "ΠλΛηνας εκείνονς, οί όποίοι τιόν ϊδίων ίκανοτήτων των ή- ι, τιτ,ν διοικητικόν, ήθικών καί προσόντων Τ(»ν μ? την ΰπ' αυτών ά ^ττιησομένην άσυνήθη παραγίογι δραστηριότητα, προβάλλουσιν τού: τΐ'»ν, έ'ναντι των άλλον <τυ -/.ιμον τιον. Γ ■[[ τοιαύτη ποοθολή των προσιό ϋ,,,ν τοι'·τ<·>ν είναι ϊκείνη, ή ύποία
|·Τ, "ιι/.ίΐίίο; ποσδίδ*ι είς τούτους
4Ποΰ6άδισμα.> εί; τα Γιςιώμοτα
ι-,- -τολιτείας, άναλόγί»; τοΰ ΰπ'αύ
Ιί,ν άν.αλονθοπιένου λειτουργήμα-
:ν αυτή,
ΊΙιιίίς δέν ποόκειται νά προΛώ-
ί είς την λεπτομερή ανάπτυξιν
Ιϋν κττοιχείων Τά όποϊα πι·νθέτουν
το.' χαρακτήρος, την
Ι,αγγίλματιχήν — γενικωτέραν
(ΐτά τιυιν καί την δυναμικότητα
,· ικανών ποοσιίνκον, των φνσιο
Ιογι/Λς ϊξελι?ίμων, διότι φρονού
|ίν ότι τί άομόδιοι κρατικαί παρά-
5-γ; άντιλαμβάνονται καλύτερον
,ια, όπερ περικλείονν αί ά-
διατυπούμεναι λακωνικαί
|οπ(τι; .-·:οί τοϋ ήθονς καί τής έ-
ισείος αυτών.
Εΐ>χής έργον θά ήτο ή Έλλιγνι-
ιί| ΙΙολιτεία νά έπλαισιοϋτο υπό
Ιοκ,ύτοιν πρόσωπον, διαπρεπών φν
ΙιογνοΗΐιόϊν δια.τνεομένων έν ταύ-
■/(ά 6.τό νγιόν κοινωνικήν άρ-
Ιίίιν. Τοιαΰτα πρόσωπα ύπάοχοι,βιν
Εκ ολίγα έν τή Έλληνιχή χπνο-
Ια. Βεβαίως ταυτα δέν φέρουσι
επκρΐπκά τινά επί τού μετα')που
Ιον, ίνα τνγχάνη ευχερής ή άνα-
νώρισίς τιον, ώς τό τοιούτον συμ
αι'νϊ, μέ την άμεσον αναγνώρισιν
|ί>ν παικτών τής ένδεκάδος ποδο-
ραιρικής ομάδος ή των σνναγωνι
|3μένων άθλητών στίβοΐ' κλπ,
"Ομως τά 'ικανά ποόσωπα παοέ-
ουν «ΣΑΦΕΙΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ»
|τά πρός τά άνο καί πρός τά κάτω
ιεοΊ των εξαιρετικήν Ίκανοτήτων
|ων, αίτινες ύποπίπτουσιν εί; την
[ντίϊ.ηψιν των τε ποοϊσταμένονν, συ
δέλφων καί ΰφισταμένιον των η
Ρ»ν ιιετ' αυτών συναλλασσομένων
πρόσωπον.
Σαφώς εί; ταύτα διαφαίνεται
πνεϋμα άνιοτέρας αντιλήψεως
Ιερί την ευσυνείδητον καί εΰορκον
_κτέ?.εσιν τού καθήκοντός των, δ-
Ιεη καί αποτελεί τόν χρυσουν κα-
|όνα διά την εύδόκιμον περαιτέρω
ξέλιξίν των.
Ωσαύτως είς τά πρόσοπα ταΰ-
διακρίνει τις τό πνεϋμα των
γτνών άρετών άμίλλης καί φιλο
Νοξία;, απηλλαγμένον πάσης μνη-
Ιιχακία; ακί υστερόβουλον ένεργεί
1;· Έφ' δσον οί εκάστοτε Ιθύνον¬
τες φιλοδοξοϋν νά δημιουργήσουν
|ί(ΐν ΕΛΛΑΔΑ εύνομονμένην καί
ύημεροϋσαν, ά^ίαν τής μεγάλης
καί των πεπρωμένον της,
Ιοονοϋμεν δτ, όφείλ.ονσι νά κατα¬
νάλωσιν ιδιαιτέραν προσοχήν καί
προσπάθειαν καί. πρό; την ίτγιά κα
Ιηί'θυνσιν —τή; όρθή; καί άμβρο/ ή
Ιτοΐ' κρίσεως έτησίας ή περιοδικής
|ών Δημοσίιον ϋπαλλήλων γενικώς,
καί των προσο'ιπων έκείνων, α-
Ιινα έπιδιώκουν ν' άναλάβωσιν ά-
Ιιιόματα έν τή Πολιτεία· Ή δικαία
|ώ δντι κρίσις των άνο>τέρω όμοΰ
τή; έκφρασθείση; καϊ πρα-
Ιμαιοποιουμένη; ήδη έπιθυμία; τής
1«0υΰσης 'Εθνικής Κυβερνήσεως,
|ήλον δτι τής προοιθήσεως τής
ι; είς υψηλόν επίπεδον, θάτ
Ιον η βράδιον θά άποφέροσι τού;
Ιναμενομένοΐίς καρπούς αίσιοδόξον
ροος τά πρόσι» σταθεράς ποςείας
ής Έλληνικής Κιβωτόν.
Φεΰ! Εάν παρά πάσαν προσδο-
|»αν είς την κρίσιν των κρατικών
/ών καί των έπιθυμοΐ<ντ<»ν Ι"1 (ΐναλάΰιοσιν οιονδήποτε άξίωμα ι» τή κοινωνία ύπ·εισέλθουν άδυνα [ιιαι —σνναισθηματισμοί έκ λό- ρ">ν δεσμών συγγενείας, φιλίας,
[ο/.ιτιν.ής νφής, ώ; καί κοινωνικαί
πνευματικαί σχέσει; ανάλογον Ι
ρωματείων, σννδέσμων, σύλλογον
όργανιόσεών τινοιν, φρονούμεν
[ιτι ταχέως θά παοαστώμεν καί πά
|ιν μάρτνοες τής Ήθικής Κάμψε
|"; τής Ίθννονση; τάξεω; καί δή
Γά τρόπον άπογητει/πκόν, κατά
' όποίοτν θά έπισυσσωρενθώσιν
την ταλαντενομένην Ελληνικήν
Τ°λιτείαν φατριασμοί πάση; (τύσε
άν<»στατϋ')σει;, πολιτικόν χά- ^» καί οικονομ ική αθλιότης καί ταύτα θά παρέχωσι γόνιμον ; δι' άσυνήθη δραστηριότη- |Γίι των καραδοκούντων άναρχικίονί οτνεπακόλονθον την δημιουργί¬ αν κλίματο; άβΐβαιότητο; περί ί)ν "Εθνικόν τνχών τή; χώρα;, Τα πράσοιπα, τα όποία άμέσοι; ^ ϊμμέσο); θά άσκήσωσι ψιχολογι πιέσϊΐς επί τΛν ΰπευθύνων τής ος των κρατικόν λειτουργόν προφανός παρά την οννείδη Ιιν Τ(ον, οιανδήποτε καί εάν κατέ- Χ°>σι θέσιν πρέπει νά γνο)ρίΊ;οσιν
"Τι διαπράττωσι «ΜΕΓΑ ΕΘΝΙ¬
ΚΟΝ ΟΛΙΣΘΗΜΑ» καί είς 6ά-
1' τή; ιδίας αυτών ΰποστάσε(»ς,
' ελίαν δυσαρέστους έπιπτο>σ€ΐ;
πι τή- εύρύθμου λειτουργίας τής
|"*ολιτείας.
Πολλάκις άναλογιζόμεθα κια λέ
"|*ίν πόσοι ΰπέρλαμποοι άστέρε;
:ιυ «λληνικοΰ πνεύματος καί πά
Ι "Ι» διακεκριμένης εύγενονς έκδη-
I
0)σ*(1>; διέρρευσαν εί; ήν άφάνει
Τπό κ. Δημητοίον ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ
αν. επί ύψστη έθνική ζημία, ύπαι
τιοτητι τόν σκοτίων σχεδιον τόν
επιτηδείων.
Τά κατάλοιπα τή; τονηκϊκή; κν
Παοχία; ή δονλοπρέπεια (ραγιαδι-
σμο;) καί ή κολακεία πρ?πει 6«·
θμιαίω; νά έχλείψωσι.
Έπιβά/.λετο, δθεν νά χαραχθή
ΤΓΙΗΣ Κυβερνητική γραμμή καί
επί τού ούσιώδου; τούτου άντικει-
μένο·.·, ήτι; ν' αποτελέση ΒΑΣΙ-
ΚΟΝ ΑΞΙΟΜΑ τής Πολιτείας δτι
«τά ύ,ξκόματα άνήχοιτν εί; τού;
I-
ΚΑΝΟΤΣ, οΐτινες διά τής προ-
σοπικότητος κύρονς, ην διαθέτον-
σιν καί τή; εύσννειδήτον έργώδους
παραγογικής προσφορά; ύπηρεσι-
ών συμ,βάλλουν έπο)φελώ; υπέρ τοϋ
ΓΕΝΙΚΟΤ ΕΘΝΙΚΟΤ ΣΤΝΟ-
ΛΟΪ.
Τό σιντελούμενον υπό των δια¬
πρεπών τούτ(ον φνσιογνωμιών μέ¬
γα εογον παρέχοι πλήρη έχέγγυα
άφ' ενός μέν διά την άπρόσκοπτον
λειτοιργίαν τής πολιτείας, άφ' ε¬
τέρου διά την άσφαλή άνευ τινος
ένδοιασμού πλήρη εξασφάλισιν τής
Ήθική; καί 'Εθνικής διαπαιδαγιο-
γήσεω; τή; Έλληνικής Νεολαίας,
ήτις θά παραδειγματίζηται καί θά
παροτρύνη ταύτην πρός εύγενεϊς
καί υψηλάς έπιδιώξεις έπ' ωφελεία
ταύτης καί τής φιλτάτης Πατρί¬
δος,
Άπό τά πρόσφατα λυπηρά γεγο-
νότα τού παρελ.θόντος θά έδει νά
φρονιματισθοίμεν καί νά έπιδείξω-
μεν πλήρη κατανόησιν καί σνμπαρά
στάσιν π^άς τήνκυβερνώσαν ΰγιά
τάξιν τοΰ έλληνικοΰ λαοΰ, πρό; α¬
ποτροπήν μελλοντικώ; τοιούτοη' έ-
πιζημίων όλισθήσεον.
Ωσαύτως πρέπίι νά γντορίζωμεν
δτι άπό τής ΕΘΝΙΚΗ Σ ΠΑΛΙΓ-
ΓΕΝΕΣΙΑΣ κοα επί παλαιοτέρων
έποχών ή Πατρίς μας άνΐδειξεν
ούκ ολίγας έξεχούσας προστοπικό-
τητας καί εξαιρετικήν έντιμότητος
τοΰ τε παλιτικού καί στρατκβτικοϋ
κόσμον, αίτινες διά των άγνών στι
6αρόν χειρών τον κατηύθννον λί¬
αν έπιδρξίω; καί αποτελεσματικώς
τό ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ Ε«ΝΟΣ πρός
τα πιεποομένα τού ΓΈΝΟΤΣ καί
τά; οποίας ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΝΘΤ-
ΜΟΤΜΕΘΑ καί ΤΙΜΩΜΕΝ μετ"
απέριττον σεβασμοΰ καί θανμοσμοϋ
δι' ίίσα δι' ήμά; τού; μεταγενεστέ
ρους καί διά την οριλ.τάτην ημών
ΠΑΤΡΙΔΑ έπραξαν.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΑΛΑΚΤΙΔΗΣ
ΕΤΗΣΙΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕ-
ΣΜΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΣΙΝΩΠΕΩΝ «Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ»
ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΑΠΟΥ ΦΩΚΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΙΝΩΠΗΣ
ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΑΙΣΚΑΚΗ
Τοπΐα άπό
Λτό τού Διοικητικοϋ Συμβονλί
■ ·ι' τού Στινδέσμον των άπανταχοΰ
Σινωπεων «Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ» διορ
γοτνώθη καί εφέτος την 22αν Σε-
πΤΕΐιδρίον ημέραν Κυριακήν, ή Πά
νηγυοική έτησία εκδήλωσις το5
ΣΐΛΓδέσμου, επί τή έορτή τοϋ Ά¬
γιον Φωκά 'Επισκόποιι Σινώπης,
διά καταννκτικής θβίας λειτοι-ργί-
ας μετ" άρτοκλασίας, είς τόν Μη-
τοοπολιτικόν Ναόν τοΰ Άγιον Νι
ν.ολάου Νικαίας·
Μετά την θείαν λειτονργαν έπη
κολ.ούθησεν δεξωσις είς τή-ν Προ-
σκοπικήν Έστίαν, δπον παρέστη¬
σαν ό έκπρόσωπος τοϋ Μητροπολί
τού Νικαίας Πανοσιολογιώτατος
κ. Φιλάοετος Άντΰπας, δ Δημας-
χών Νικαίας κ. Κουμάνταρος, ό
Διοικητής τοϋ Ε' Άστννομικοΰ
Τμήματος, ή Διη<θΰνοι,σα Άδελφή τοΰ Γενικοΰ Κρατικοϋ Νοσοκομεί¬ ον Αθηνών, ό ποιητής καί λογοτέ χνης κ. Γεώργιος Μετσόλ.ης, Πρό εδροι Άδελφών Σ(οματείων καί π/.ήθο; Σινωπέιιΐν. Ευθύς μετά την άφιξιν των επι¬ σήμων δΰο Σννεργΐία τής 'Επιτρο πής κυρίων καί δΕσποινίδίον τοϋ ΣΐΎδέομον, διένειμαν τόν "Αρτον καί άκολούθοις ή Παιδική Χοριο- δία τή; ΧΑΝ Νικαίας, υπό την Διεύθΐ'νσιν τοϋ μαέστρον κ, Δημη τρίου Καλκάνη, έι)κΐλ).εν προσπ·χήν μέ μελιοδικήν «ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ» — μυ- θιστόρτ>μα 1ί>7;> ΝΙΝΑΣ ΠΑΝ
ΝΑΚΙΔΟΤ
Ή πρώτη εκδοση τής δημοσιο-^
γράφον — λογτέχνιδο; κάς Νίνας!
Γιαννακίδον, είναι τρνφερό μυθι-
στύρημα ποΰ διεκτραγο)δεϊται μετα
ξύ Σμύρνης — Αθηνών, κατά καί
μ^τά την Μικρασιατική σνμ<ρορά· Δέν είναι μόνο τό διψασμένο εν¬ διαφέρον πού ξύπνησε στή Γιαννα κίδου άπό τά παιδικά της χρόνια' τή διαθέση, νά δεί — νά μάθει— νά περιγράψει την άγαπημένη της 'Ελληνική Σμύρνη,μέ τά πλουτοφό ρα παράλια καί την παραδοσιαχή Είναι | κρίση στά δσα διηγήματα στά μικράτα Ι τη; άκουσε άπό τή μάμμη της άρ- γότερα δέ σάν ώρίμασε, κι' δσα προσωπικά γνώρισΐ καϊ παρακολού' θησε ή ιδία Τά μετέφερε στό χαρ τί άτόφια, δίχιος νπερβολές —ώς, γίνεται σι,νήθος άπό διασταλτική σμυρνώτικη καπατσωσύνη. κ" ή άκριδοζνγιομένη της συγκίνηση σέ παρόμοΐΕς περιστά σεις. Έμελέτηαε σοστά καταστά-. σεις' εβγαλε σνμπεράσματα" άνέται μει σι«νειδήσεις' άκροάστηκε καρ-1 διέ;· Τέλος, άναζήτησε καί 6ρή-| κ« την εύτι»χία τής ζοής, άναστη: μένη, μέσα 'πό τίς φλόγες τού χά λασμού καί τοϋ όλέθοου Κυρίαρχος στόχο; τού μυθιστοοή ματος είναι ή Α'ΓΑΠΗ. Ίδανική | κι' αίώνια —μεγαλωμένη μαζί μέ τό μέστο>μα των άνθρωπον (την
κάθαοση·.) ένάντια στί; σι>μφορές,
καί στίς άντιξοότητες, θεριεμένη!
Τέτοιαν άληθινή άγάπη επλεξε μέ
σα στί; σελίδες τοΰ βιβλίου της ή
Νίνα Γιαννακίδον, μέ τή γνωστή
της εΰγένεια καί λεπτότητα. Μέ
τή βαθειά τη; έπίγνοιση ποός μιά
καινούργια ζωή, θεμελιωμένη πάνο
στή δοοαμασία·
Καί ή έπίγνωση τούτη, την ω¬
δήγησε νά σταθή στό α' τη; υυθι
στόρημα, τρκμιηριωμένη. Παρά τα
σ.γκλονιστικά γεγονότα τοΰ ξεκλ.η
ρισμοϋ των Σμυρνκοτών Έλλήνων
ό θρίαμβο; τή; άγάπη; —στερεθ|
παγής «διάσειστος— διατηρεϊ τόν
ΈλΛηνισμό, άμιγή ξένον έπιδράσε
ιον καί στοιχείον, όδηγώντας τον
στή διαιώνιση τής φυλής μας.
Ή Νίνα, ιιέσα στήν πλοκή τοΰ
ρομάντσου της (άρχίξε, στή Σμύ,ρ
νη καί καταλήγ*ι στήν Άθήνα) βρί
σκει τό μοχλό τής υπάρξεώς μας!
Άνάμεσα στού; αϊωνες, είναι τό
μνστιχό τή; άγάπη; δπου μά; δια
τηοΐϊ καί κάνε, τή ράτσα μας ν' ά
ναζεί χορί; έπΐμΐξίες·.·
Ή θεωρία τούτη καί μόνη, άξί
ξΐΐ πολλοΰ έπαίνους! "Αν καί δ
Μικρασιατικό; σύλλογος Νέας
Σμύρνης τή; άπένειμε πέρσν τόν
πςότον επαινο' κ* ή κριτική καλο
δέχθηκε την «Πονεμένη Άγάπη»
της, σάν ίστορικό συμπλήρωμα τής
Μικρασιατικής καταστροφή;.
Ή Γιαννακίδου θά προσφέρει
πολλές άκόμα σελ,ίδΐς στήν ΰπόθε
ση τής Έλληνική; Μικρασίας·
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΕΒΑΣΤΟΠΟΤ-
ΛΟΤ— ΒΟΓΙΑΤΖΗ
ΕΚΛΟΣΕΙΣ
Εί- τυ.ιογΓθφ"'·(~)ί καληίσθητον
καί φροντισμένο τόμον έκ^λοφόρ
σε τό βιβλίον τής Ρίτας Μηλιώρη
«Περιοχέ;» (ποιήματα).
ωραίαν
απόδο¬
σιν καί έτραγύδησε πατρκοτικά τρα
γούδια, ακολούθως δέ έλαβεν τόν
λόγον ό Πράεδρος τού Σννδέσμου
■όστις ηύαχρίστησεν ολονς τούς τι-
μήσαντες την εορτήν, ώς έπίσης
καί την τοπικήν Έφορίαν Προσκό
πων Νικαίας διά την παραχώρη¬
σιν τής αιθούσης, καθώς καί την
διεύθυνσιν τού παραρτήματος τή
ΧΑΝ Νικαίας διότι επέτρεψε νά
σνμμετάσχη εί; την έ,ορταστικήν
εκδήλωσιν, ή παιδική χορωδία τή;
ΧΑΝ Νικαία; καί έν συνεχεία εί¬
πεν τά εξής:
«Μέ την σημερινήν πανηγνρικήν
εκδήλωσιν ό Σννδεσμος Σινωπέ¬
ων είσέρχεται είς τό 22ον ετος τής
άνασνστάσεώς τον τά 1953 καί ά-
ν^ςρέρθη έν λεπτομερεία είς την
ζωήν, την δράσιν καί τό μαρτύριον
τοΰ Άγιον Φωκά όστις είναι καί ό
Πολνοΰχος τής Σινώπης, διά τού¬
το καί ανελλιπώς άπό τοΰ 1953 τε
λεϊται πανηγυρική εκδήλωσις υπό
τοϋ Σι/νδέσμου, κατά την ημέραν
αυτήν τιμωμένης οΰτο) τή; μνήμης
τού Άγίου.
Έν σιινεχεία άνεφέρθη είς την
επί 21 χρόνια δράσιν τού Συνδέ-
σμου, χάρις είς την οποίαν άνεβί
οσαν καί συνεχίζονται τά ώραϊα ε
θιμα καί αί παραδοσεις τής Σινώ
πης, έβοηθήθησν άποροι Σινιοπεϊ;
διά δεμάτων τροφίμοιν καί χρημα
τικών βοηθημάτον, έβοηθήθησαν
υ.) άποροι έπιμελεϊ; μαθηταί ελκοντες
την καταγογήν έκ Σ ινώπης, παρ€-
σχέθη ανελλιπώς μέχρι σήμερον
πλήρη; ίατροφαρ
θαλ.ψις εί; τού; απόρους ασθενει;
εγένοντο 21 έκδρομαί
:αί θαλάσσιαι καί ελαβί
- |
άπό τή; άψίξειός μα; έξέσπασεν
τό δραμα τής Κύπρου μας. Άνα
φερόμεθα μόνον εί; τρείς ένεργεί
α; «ίς:
οποίας προέθημ,εν
ΜΠΑ-ΨΡΟΗ
Πέβανε γιά ν ήν Έλλσδα
(Άπό τό *ικ·ν«μο Αργο ττιο. Βραββϊ· τηΧ Ι·Ακαντεμι Έντβρνΐ.βιο-
νάΛ ντέ Λο«τ6ς—Π·ί»ί· χρκβοϋν μβταλιον μβτ· κ«π#Λλου).
ΚΟΣΤΑ 2ΟΥΜΠΟΥΛ1ΔΗ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΊ ΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
(Σννέχεια έκ προηγοτνμένου) σεως πλήρΐονε ό ίδιος δέν είχε σχε (2ννέχεια έκ προηγούμενον)
τΗλθα έδώ μέ την πρόσκληση δόν καμμιά κυκλοφορία γιατί οί ι ι^,
τής 'Ελληνική; Κι·(Ίερνν]σεος καί "Ελληνες τότε οί περισσότεροι ή·
δτι δέν θά κινηθώ άπό δώ σαν άγράμματοι καί οί ξένοι δέν ή
άν δέν τά ζητήση ή έλληνική Κν ξεραν νά τή διαδάσονν.
ΜΔ'
Γι' αύτό άποφάσισε ό Μπάϋρον
έκτίνη ή ίδνα. ΕΙχε την πικρη λΗ-
τΕλειταϊες έκεϊνες μέρες, οα τής άγάπης καί ήβελε νά φνλά
άναρωτιόταν τί Ηχ*, ξη καί την χόοη της άπό μιά
βέρνιπη, περισσότερο μάλιστα ά- !
φού τοΰτα τα μέ;η, άπειλοθνται
περισσότ·ερο άπό τάν έχθρό. "Αν δ την εκδοθή μιάς εφημερίδας ή κάλ)
1 Ι /Ί — νΛ -* ίΓ*/*ί·ΛΤΤΙ Λ#νΐ »«/τ«Α *ψ Γ* {ΛΓιΛί* * η η Α 9 ΛΊ ΟΛ'ιϊι' θΚΛηί Ιί-|Λ| 0* ί\ ΎΤ Ο ίη *Λ £\*
τηση.
«Αύτά
μως ή προσωπική μόν παρονσία ά] λιο ενός ρδδομαδιαίου περιοδικό
ληθινά θά μποροϋβε νά φέρη κά- σέ τρείς γλώσσες.
ποία ωφελεία στό νά ένώσω δνο} Την ώνόμασε «Ελληνικό Τηλέ-
ή καί περισσότερα μέρη εΐμαι ε- γοαφο» καί εΐχε την έλπίδα νά έ-
τοιμος παντοΰ νά π-άγω ή ώς μεσι πιτύχη' μ' αυτή καλυτέρα στή δημο
τεύων άν γίνε ι άνάγκη ή ώς έγγν' τική τού προπαγάνδα.
ητής. Σ' αύτά τα ζητί|ματα δέν ι Τής εΰσλε ώς μότο: «"Αν πέσει
έχω οδτε Ιδκοτική ζι»ή, οΐ·τ^ καμ-ιι κανεΐ; στή σκλαβιά χάνει τή μισή
μιά .-ΐροσουΐική άντιπάθεια έναντι τού άρετή».
' Ό Μάγιεο δμοι; όπως χαί ^
Στάνχοπ ποΰ εβγαζαν τί; έφημερί
όν κανενό; παρά μόνον την είλικρι
νή έπιθυμία νά κερδίσω τό ίίνομα
τοΰ φίλον τή; πατρίδος σα; καί δέ; ήσαν άνίκανοι νά δούνε τί ή
τόν γενναίον κάτοικον της». ι τανε συμφέρον γιά τό ζήτημα τή
οστε τού φάνηκε γιά μιά στιγμή χη άγάπη, όπως εΙχ« σταβτι ή οική
πώ; αι»τό ποΰ άκοιχΐε ήταν ή άπαν της.
Ήταν δμο; ήσυχη- Δέν είχε νά
άμέ- φοβηθη τίιοτα, άφοΰ κανέναν δίν
εβλεπε ή Λίζα, κι' οΰτε ήξεοε χά
νέ»αν. Τόν κίνδΐΛο τού ξαδέρφον
τ[. Δέ ^όοεσε πάλι νά τό
καθορίση μέσ' στό μναλό της.
Ή καρδιά της χτιιποΰσε δυνατά
τώρα. "Εκανε μιά στιγμή νά ζτγτή
οΰτε τόν φαντάσθηχε ποτέ της. ΕΙ
χε πάθ«ι *άτι περίεργο, Μιά ψΰ-
ση τό γράμμα, νά διαβάβη μόνη ι χοΜΤη- Νομιζε πώς αύτό ποΰ ίπαθε
της έκ«ϊνο τα «δυό φιλάκια,..» ποΰ
γραφε - ^άδερφός της, μά δέ τόλ-
μησε. Κι' δμο)ς, τί άπλούστερο άπ'
αύτό;
Σ' δλο τό δρόμο, ΰστερα, ήταν
στενοχωρημένη, σάν άδιάθετη. Κά
; τι. κάτι είχε πά/.ι. Πάλι οί άόοι-
αύτή —τό ν' αγαπήση δηλαδή τόν
πρώτο τη; ξάδε^φο— ήτβν τόσο
φοβερό καί τόσο γνιοστό (τής φαι
ό ό
νόταν πώς τό
όλος ό κόομος)
ωστε πολν περισσότερο άπό χάθϊ
άλλον, ή κόρη τη; θά φνλαγόταν
μην τό πάθη! Αυτόν τόν συλλογι
ΜΓ'
Έλλάδος.
Ά.ιό την άλλ*η μεριά τόν στενοϊ Ζητοϋσαν μόνο ελευθερία τοΰ τν
χο>ροΰσε ό Μανροκορδάτο; γιατί ; που καί ετονίζον μόνο τί; Ίδέίς
τάχα εύνοοΰσε την πολατική των των καϊ τίς πεποιθήσεις των.
αντίπαλον τού στήν Άθήνα. ί Ό Μάγιερ εγραφε τόσο πολλά
Ό Μπάϋρον εννοιοθε τόν έαι;- εναντίον των εΰοωπαϊκών αύλών.
στες έπιθνμίί; της την έβασάνιζαν σμό, έννοεϊται, δέν τόν είχε κάνει
καί δέν ήξερε κι' αύτη τί ήθελε. Ι «έσκε.αμέν(ι)ς>, πού λένε, άφού πρό
ΓΟταν εφθτισαν σπίτι κλείστηκε' τα ποώτα δέν ύπήρχε ξάδερφος
την επιστροφήν μα; έν Κωνσταν'τό τού άπό δλονς έγκαταλελειμέ ποΰ άπίΐγορεττηκε η κυκλοφορία νη. "Εκλοημε «μος, μούσκεψε
νο, κακομεταχειρισμένο καί προδο-|τή; εφημερίδος «Ελληνικάς τηλέ- μ^^ρια της, μά'πάλι δέν
θυρα, βγήκε, ξανακλε!σθηκ€ καί' στά μναλό της άσυναίσθητα, μονά
ξαναπετάχτηκε εξο. Τής ήρθε νά' χο; τον, χωρίς νά τόν προκαλέση,
κ/.άψη —^περίεργο! καί τί θάλεγε{ (Πώ; μποροϋσε, τώρα ή κόρη της
κλαμέ- νά έρίοτεΐ'θη τόν ξάδίρςρό της χι
τινονπόλει. Ήξιώθημεν νά τελέ-
σιομεν, είς Μπαλουκλή δπου οί Τα
φοι των Πατριαρχών, Τρισάγιον
επί τού Τάφον τού Σινωπει»; Πά
τριάρχον Μαξίμοι> τοΰ Ε', τοδ
267ον Οικουμενικόν Πατριάρχου
καί τα οποίον κατανΐΛΐτικόν Τρισά
γιον έτελέσθη ίιπό τοΰ Μητροπολ
τού Τραχείας κ.κ. Τιμοθέου καί έ"
σννεχεία έπ>εσκέφθημεν εί; τα Φα
νάριον τό Πατριαρχείον δπου έγ
νόμεθα δεκτοί υπό τοΰ Οίκουμενι
κου Πατριάρχον κ.κ. Δημητρίου ό
οποίος μά; εδέχθη φιλοφρονέσταται
καί τοϋ οποίον εδέχθημεν, μέ θρη
σκευτικήν εύλάβΐΐαν, τάς εύλογί-
ας, έν σννεχεία δέ έπεσκέφθημεν
την Αγίαν Σοφίαν.
Οϋτω τό πρόγραμμα τή; μεγα-
λ-τερας έκδρομής τού Σννδέσμου
μας, είς την γενέτειράν μας Σι-
νώπην, έτηρήθη κατά γράμμα καί
ή έκδρομή μας έπέτνχ* κατά
100%.
Δυστυχί»; δμοις μετά μίαν έδδο
μάδα άπό τής άφίξεώ; μας καί συγ
κεκοιμένω; την 20ήν Ιουλίου 1974
έξέσπασε τό δράμα τής Κύπρου
μας μέ δλα τα φοβερά έπακόλονθα
άκόμη δέ 200.000 Έ/Ληνικό; πλη
θτσμό; δ ιόποϊος ευρίσκετο εί; άν¬
θησιν, ξερριζ.ώθηκε άπό τάς Ιστί
α; τού καί ζ*ί την ζωήν τού πρόσ
φυγος, ημείς δέ οί έκ Μ. Άσίας
κοά Πόντου ξερριζωθέντες πρό 52
έτών, εχομεν Ιδίαν αντίληψιν τοϋ
1
ή μ
γραφος> καί στά Ίόνια νησιά, αν
καί ό λόρδος άνώτατο; χι^ερνήτης
μόνο συνδετικός κρίκος ήτανε
νόν τό χοήμα.
ίΐο^
Γΐ,Ι»
σέρ "Ανταμ; μέ μιά έλλ.ηνίδα ήτα
νέ παντρεμένο; καί πολϋ φιλικάς
τά άπό τή... φοίτογραφία τού άκόμα!
ε, αύτά πιά δέν τό φαντάσθηκε πό
σε- Ι τέ!). "Οσο γιά την ταραχή τής
Πέρασε ετσι ή μερά, μά επί τέ Λίζας τίς ήμερες έκεϊν ες, δέν την
λονς, τό 6ρήκε! ' | έπρόσεξε κι' ετσι στίς άφελεΐς, δ-
Πήρε άπ* τά άλμπουμ τή φοιτο πως τίς νόμιζε κι' άπω; ήταν πρα
γραφία τού Τώνη καί κάθησε στό γματικώ;, έρωτήοει; της γιά τόν
Ό πληθυσμόν τοϋ Μεσολογγίου! πρό; την έλληνική έξέγερση.
τόν .-ταραχαλοϋσε γιά ενα δάνειο Ι Γι αύτό τοΰ εγραφε ο Μπαϋρον κ&ε66ατι της, άφοΰ εκλ«ισε καλά Τώνη, εύρισκε μιά φυσιχή κι' άπλή
πρό; άνοικοδόμηση των όχυο<»μά-|δτι τό μόνο πού εχει σχετικο με τί)ν πόρταί Τά χέρια της κα1 η περ,έργεια ενός παιδιοΰ· των τή; πόλης γιατί ϊτσι ήτανεΐ την εφημερίδα οτυτή είναι ότι δεν ναρδια τΤ)ς ^τρεμαΎ ^ ! — ..... στήν διαθέση τοϋ έχθροΰ, Έν τώ μεταξύ ό Μανροκορδαος ΐοΰ ενραφε: δίνει τά λεφτά γιά την εκδοση της. γ,α της χτ^ο0σαν# Τί περίεονα Ό Μάγιερ, παρ' δλο που ηθ*Λε αϊσθηματα ?ν0ιωσε κεϊνο τό 6ρά· την ελευθερία γιά τόν τύπο Ιπαιρ δ,,, θά τά θι,μάται πάντα. Πότε «Μυλόρδε, ή κάσα τοϋ Κράτους. νέ τά άρθρα των σνιντακτών τον εν0(ωβΕ π^ς κάτι άδειασε μέσα τη; ί ά αδ άλλά ί ά β ί ά |λίδζ τά τό δέν ρίναι μάνο αδεία, άλλά εχει καί τά εκοβε καί τά α|»αλίδιζε κατά τό παθτιτικό. Οί άρχοντες τής χώρας1" γοΰστΐ) τον καί παρονσίαζε μόνο τίς Ι πώς της ήταν τώοα ελαφρο πο{) χς ής χρς ^^ τό &ύλο^ τά ελαφρο πο{) ^ μα; καί οί καπ«ταναίοι θά σά; παΙ άπόψεις τού καί τί; ίδέες τού. , τοΟσε ι πότε 'αϊσθανόταν ιιιά κοβε __________ _Λ _ —_ . _* Π' —ΐΐ __ ___ ". !ί ΤΑ!* _< ' Ι >τ
ρονσιασθοϋν κα'ι θά σά; παρακαλέι
βοΐΛτ γιά μιά ποοκαταδολή πάνοι ι
ΜΕ'
«Ό Μάγιερ, εγρ-αορε ό λόρδος
σ' ενα δάνειο. Μή μά; έγκατπλεί- Μπάΐρον στόν κυ&ερνήτη Άνταμς,
είναι ό πιό τυραννικό; άπό τού;
ψετε σ αιηή την κριση μα;».
ρή μελ.αγχολία καί μιά άηδία γιά
τή ζωή τη;, ένώ συγχρόνως άγα-
ποΰσε κι' έπιθυμοΰσε τή ζο>ή. "Τ-
στερα πάλι, παραϊενεΐ'όταν πού έ-
νοιιοθε τέτοια άλλόκοτα κι' άντίθ€
τα σΐΛταισθήματα κι' δμο>ς τής ά-
ρεσε αυτή ή ψνχική κατάσταση
Μόνο δέν μποροϋσε νά καταλάΐ μικ.ςοΰς τνραννίσκονς- Είναι Έλ-
6η ό Μπάϋρον πού πήγαινε δλο έ- βετός τό γένος εγινε "Ελλην πολί
ν.εΐνο τό χρήμα; ^ της, παντρεντηκε έλληνίδα καί άλ _
'Κκτός τούτου πολλά δνσάρεστα λα^ε θρησκεία»^ Καλυτέρα θαστ«λ ^την όπο{^ 6ρισκότανε. θύμωνεμ'έ
<τυΛ/έ6αιναν τότε στά Μίσολύγγι, νέ γενικά τόν τύπο ό Μπάϋρον στά Τον 'αν,τ£ τη- που §^ ζήτησε νά ί- πού μεγάλωναν τή δυσαρέσκεια τοΰ διάβολο γιατ! δέν μποροϋσε νά τόν ^- τ^ γρ4μμα να διαβάση μέ τά Μπάϋρον. | άφήσει χορίς λονοκρισία· Βεβαία ίδΐ(1 της τα μά'τ(α .χείνο το « χα1 "Ενας Ιταλός ?κλεψε χίήματα. δέν ηλ.θ* στήν Έλλάδα γιά νά λο δι,ό ,ρΐλαχια στή μικρούλα καί κοι Τον άνακάλνψαν καί τάν καταδί- γοκοίνε, άρθρα. Χορις κεφι. εβλε- νουργ1α μου έξαδέρφη». Τί ώραϊα κασαν.Γιά τόν τρόπο τή; καταδίκη; π-? πώ; μέ τό οικό τού χρήμα τον ό Μπάϋρον απέκρουσε τά βάρ ( λεδε ό τύπος ένάντια στά σομφέ- χήνε λ^γΤ) «μικ.ρούλα»; Α 6αρα μέσα, πού τού πρότειναν. Οί| ροντά τού καί στά συμςρέροντα τή; κι τίϊν πείραζΐ.~ ^έν ήθελ άντίθετ^; γνώμες έφθασαν μέχρι χώρας ποΰ ήθελε νά βοηθήσει "Ε έ τδνραφΕ αύτα! Γιατί δμ(,,ζ να «μικ.ρούλα»; Αύτό λιγά ~ ε νά την | κι τίϊν πείραζΐ ^έν ήθελε νά την ; γνώμες έφθασαν μέχρι ( χώρας, ποΰ ήθελε νά βοηθήσει. "Ε λένε μικρουλαι η μάλλον δέν ήθε- αονομαχία; άνάμίσα στοΰ; ξένους νιωθε τόν έαντό τον κουρασμένο, λε |κε;νο; να την περνάη γιά «μι άξιωματικούς | άρρωστο καί έξαντλημένο "θλα άξιωματικούς. Μ' άλλο , χμ ποία δεινά περικλείει ό ξερριζο>μός ι τώθηκε ή πόλαν
καί ή προσφυγιά δι|τι τα υπέστη
μέν δλα, δταν άκόμη «ϊμεθα νή-
πια. Σι-μπαριστάμεθα ολοψύχως
εί; τό δράμα των άδελφών μας Κν
πρίων, ήδη δμως τό μέγα τούτον
"Εθνικόν θ-έμα καί δράμα ηχθη ε¬
νώπιον τοΰ Όργανισμοΰ Ήνωμέ-
ν(»ν "Εθνών, ευχόμεθα δέ έκ βά-
θους καρδίας όπο)ς πρυτανεύση είς
τόν ΟΗΕ ή λογική, ή ήθική καί τό
δίκαιον ίοστε νά σταματήσονν τα
δεινά των άδίλς-ών μας καί νά ά-
νατείλουν διά την Κύπρον μας καλ
λίτεοαι ημέραι.
Περσίνοιν κα'ι διερμηνεύων, ώς
Πρόεδρο; τοΰ Διοικητικόν Σνμδου·
λίον τοΰ Σιινδέσμου τιον άπαντα-
χοϋ Σινωπέων «Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ»,
τάς σκέψει; χαί τα βΐ'ναισθήματα
δλο>ν των μελών τοΰ Δ. Σ., ευχο-
μαι δπυ); ή χάρις τοΰ Άγίου Φ<ο κά διαφνλάττΐΐ πάντας 'Τμάς, ώς καί τού; άπανταχοΰ Σ ινοπεϊς, έν ύγεία, άξιοθώμεν δέ όπως κα'ι τό επόμενον ετος συγκεντριοθωμεν υ¬ πό καλλιτέρους ο'ιωνούς καί έορτά σο)μεν τιμώντες την μνήμην τού Άγιον καί Πολυούχον τή; Σινώ¬ πης», Ακολούθως ωμίλησεν ό ΙΙανοσι ολογιο'ιτατο; Άρχιμανδρίτη; κ.κ.' έκπροσ(»πών πλήρης ίατροφαρμακεντ,κή περί- | Φ'λάρετος Άντύπα;, 1 τον Σΐβασμΐ(»τατον Μητροπολίτην Νικαία;, όστι; συνεχάρη τό Διοικ. Συμβούλιον διά την σεμνήν θρη- σκεντικήν τελετήν, ίνα τιμηθή ή χερσαιτα μερος, δ Σννδεσμος, εί; δ?.α; σχε δόν τί; Έθνικά; καί Κοινοινικά; εκδηλώσει; τοΰ τόπον. Έφημερί- δες τοπικαί καί άλλαι εγραψαν κατ' επανάληψιν μέ τά εΰμενέστ* ρα σχόλια διά την δραστηριότητα τοϋ Σννδέσμου των Σινιοπέονν. Καθ" όλον δμως τό ώς άνω διά στημα άπό τή; άνασι,στάσεω; τοΰ Συνδέσμου μα; ΰπήρχε, μεταξΰ των σνμπατριοτόν μας, ό πόθος τής επισκέψεως μας είς την γενέ τπράν μας Σινίό.την, ούδΐί; δμοις ανελάμβανεν μίαν καλήν διοργάνω σιν ιιιάς μεγάλης έκδρομή; είς Σι νώπην, ήτις —έκδρομή— ώς άντι ).αμ6άνεσθε, ήτο κοπκίιδη; καί πλήρης εΰθυνών. Τό Διοικητικόν Συμβούλιον μή διστάσαν καί επί τοΰ θέματο; αίτοΰ κατόπιν μελέ- τη; πολλή;, ανήγγειλε κατά τόν έ ορτασμόν τοϋ Άγίου Φωκά τό 1973, δτι τό προσεχέ; ετο; —έφέ το; δηλαδή— καί έφ' δσον δλα θά πάνε καλά, θά πραγματοποιηθή ή μεγάλη έκδρομή εί; την γενέτει- ραν ίνα ίκανοποιηθή ό πόθο; πολ- λών συμπατριοτών μα;. Ή Διοί- | άρρωστο καί έξαντλημένο. "θλα έπεισόδιο ανάστα χαλάρωναν τί; δυνάμει; τον, άκο- ( μα καί ή καχή διατροφή ποΰ έπέ- ε1πε με το νο- Της κ(· ^ναστενα. πιό.ησιαη τ,όρα'κοιτάζοντας τή στά χέ .Ι|Γ.ί Ι| Αυΐ.Ι). ; ^* ΛΙΑν Ι| Λ«η.Ι| «ΜΛ. * ^ ~Χ^ . , ..ν» «^ Ερ ΠΙΟ ' ΤΐσΐΎ ΤΙ Τ(ΐ)Ι Ενα; ξένος άπό τό Μοριά πέ βαλε στόν έαυτό τον μέ τή δύσκο φΟ,τονρα({);α που θανε μέ σπασμοΰ; καί μαύρον; λε λη προμήθεια τή; πόλεο; σέ τρό- ςια Τη; Όξάδΐρφό; της την ΐ- κέδε; στό σ(7>μα. Διαδόθττκε δτι έ-;φιμα μόνο καί μόνο γιά νά δώσ«α 6λεπε "^ τά άθώο γλυ%ό χαμόγε-
πεσ- έπιδημία πανούκλας. Οί πο-( τό παράδειγμα στοΰς στρατ,ώτε;
λΐτε; ί,γαίνσν μ' ίνα μπαστοΰνι καί στοΰ; πολίτες. Ή άκατάπαυ-
χ-_ επαΎαλα4ΐ6ανε
λόγΐΛ Τ0υ της ?γραφε
στή - φιοτογοα-
Σ ιγά σιγά τής
στο χερι αν το/ιμουσαν να βγονν στη βροχη τού εφερε μελαγχολκι, στί) Ύ(?αμμα. Τα ματια της καθως
γιά τις πιό μεγάλε; άνάγκε; τονς ένώ τόσο λ.αχταρούσε τάν ήλ.ιο-
γιά νά άποτρέψοιιν τού; διαβάτες
νά τονς άγγίξο.ν.
ΕιΊτυχώς ήτανε μόνο ε-ίκασΪΓ;.
Μέ τόν Έλβετό δόκτωρ Μάγιερ
τόν έκδότη τής εφημερίδος «Έλλη
νικά Χρονικά» ε{χε ό Μπάϋρον επί
ση; πολλέ; στενοχώριες. Ή εφη¬
μερίδα τής οποίας τά εξοδα έκδό
Ή ιμόνη τον έλπίδα ήτανε τό σι>
νέδριο στά Σάλωνα. θά τοΰ εδι- φ^νΤ))ιΡ π4Ο, τα γίίλια
δέ ϊσο; την εΰκαιρία νά βγή άπό φου της ^ώνχονσαν στό χαρτί!
νά-.. ζοντάνενε ό ξάδεοφός της,
μεγάλωνε, τής γελοΰσε τώρα!.,
την άπΐλπισμένη θέση τον στό Με
σολόγγ, γιά νά ιπορεϊ νά ενεργή¬
ση πιό ελευθέρα.
(Συνεχίζεται)
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ βΕΜΑΤΑ
βί ΚΥΝίΤΙΜΪ ΙΑΞΕΤΤβ ΕΚΚ1Β1ΙΕΓ
ΙΠΙΙ ΗΗΦΙΚΗ ΤΗ ΜΙΙΜΒ
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛ1Ο ΤΩΝ Ν. ΚΑΙ Μ. ΤΙβΡΡΎ -ΛΕ ΜΟΥΒΕΛ'
ΚΛΙΖ ΡΟΥΠΕΣΤΡ Ν ΤΕ ΚΑΠΠΑΝΤΟΣ»
Ζ ΕΓ-
(Συνέχεια έκ προηγούμενον)
9. ΑΛΑ ΚΙΛΙΣΕ (ποικιλόχρο-
μη έκκλησία). Είναι μιά μεγάλη
λαξεντή μοναστηριακή έκκλησία,
πρό; Β. τοΰ χιοριοϋ Μπελίστιρμα.
Μπροπτά της άπλ(ίινεται μιά άρκβ
μνήμη τοϋ Άγίου Φίοκά καί άνε-Ιτά μεγάλη εκταση, ή όποία, μέ
φερθή εί; τά μέ θρησκευτικήν εύ-]τί; προσθήκες καί τα κτισίματα πού
λάβειαν τηρούμίνα υπό τοΰ Σννδέ
σμόν, εθιμα και παραδόσεις τή;
γενετείρας των καί προέβη είς συ
στάσεις καί παςοτρύνσεις ιδιαιτέ¬
ρως πρός την νεολαίαν, ίνα σννεχ'ι
ζωνται τά πατροπαράδοτα διά τό
καλόν καί των Σινωπέων καί τής
Κοινοινίας μα; γενικώτερον. Έν
σιΛ'εχεία ό ποιητής καί λ.ογοτέχνης
κ. Γεώργιο; Μετσόλη; άπήγγ;ιλε
μέ εξαιρετικήν απόδοσιν, προκαλέ¬
ση; τόν ένθουσιασμό άλλά καί την
βαθείαν συγκίνησιν δλοιν των πά
ρει·ρεθέντο>ν «ϊ; την εκδήλωσιν,
Άκολούθω; ή Παιδική Χορο>δία
τή; ΧΑΝ Νικαίας συνεπλήρωσε τό
πράγςαμμ,ά τη; μέ 4 άκόμη τρα-
γονδια μέ πρώτον «Η ΚΤΠΡΟΣ»
καί δλη πανηγνρική έκδήλο>σις ε-
κλεισε μέ τόν Εθνικόν "Τμνον, υ¬
πό τα (τρενιτκοδη χειοοκροτήματα
δλίον των παρει>ρισκομέν(ι)ν.
έ'καναν οί χωρικοί, εχει μεταβλη¬
θή σέ ανλή. Στή γλυπτή πρόσο-
ι|ιη τοϋ βράχου, έκτό; <ιπό τόν πν λι·Ίνα τή; έκκλησία;, τιπάρχουν καί ά/.λοι εΤσοδοι, ποΰ όδηγοΰν σέ διά φορε; αίθουσε;. Στίς αϊθουσες αΰ τέ; έγιναν έσοντερικέ; διαρρύθμι¬ σις κια προσθήκες άπό τού; χιορι κοΰς κηί χρησιμοποιοΰνται σάν άπο Τού ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΛΟΥΚΪΑΗ στάσεων. Άπό τίς δνο πλενρές τόν πλαισιώνοτιν δνο φαρδιές πα- ραστάδες (πι/.άστρια) καί άπό ε¬ πάνω, μιά σειρά άπό τυφλές καμά ρες, χοιρισμένες σέ δύο όμάδίς. Στά πλάγια, οί έπιφάνειες ήσαν χΐι>ρισμένες, μέ άνάγλ.ιφα διαζώ-
ματα καί παραστάδες, σέ τρείς πά
ράλληλες ζώνες, στολιβμένε; μέ
διάφορα λαξΐυτά πλονμίδια. Στι'ιν
πρώτη άπό κάτο) ζώνη, άνάγλνττα
τρίγωνα στεφανώνοι·ν τνφλές κα-
μάρες καί καμαρωτά πορτοπαράθν-
ρα. Τή δεύτερη ζώνη άποτελοΰν
τνφλές καμάρες, σχεδιασμένες μέ
διπλή γρσμμή καί την τρίτη, τυ-
φλές καμάρες καί πάλι, άλλά σέ
Πώ; τή; φάνηκε ! Τινάχθηκε
τρομαγμένη. τΗταν μιά παραίσθη-
ση. Χώθηκε στό κρεόβάτι της, σφίγ
γοντας τή φωτογραφία στό στή-
θο; της. Άμα εσβησε τά φώς, την
έφίλησε τρυο^*ρά καί την εχωσε κά
τω άπ' τό μάγονλό της. Έτσι ά-
ποκοιμήθηκε.
■ · ·
Ή Λίζα ήταν τδτε δεκαεφτά
χρονών. "Η μητέρα της, ποΰ δλη
την άγάπη ποΰ εΐχε τ) μεγάλη καρ
διά της την κρατοΰσε γιά την μο
νάκριβη κόρη της, την έφύλαγε
κι' άπ' τύν Τσκιο της. Μάλιστα άπό
τότί ποΰ πέθανε κι' ό πατέρας της
—'άρχιζε τότε καί ή «κρίοιμη ήλι-
κϊα»— δέν την άφηνε πο·θενά μό¬
νη. Την είχε τραβήζει κι' άπ' τό
σχολειό καί τή; είχε δασκάλίς .τού
ερχονταν στό σπίτι καΐ πολλές φο
ρέ; στό μάθημα παραστεκόταν κι*
Ώς τόσο ή Λίζα κοιμόταν καί ξυ
πνοϋσε μέ τή φωτογραφία τοΰ ξα
δέρφοι; της στά χέρια. Την είχε συ
νηθίσει, τής ήταν άπαραίτητη πιά.
Λές κι' είχε βρή σ' αυτή τή φωτο
γραφία την εκπληρώση όλων τόν
πόθων της. ΕΙχαν πάψ«ι πιά κι' οί
άγριες παοαφορέ; της καί καθό-
ταν ήσυχη τώρα ώρες όλόκληρες,
βλέποντας τόν ξάδενε μάλιστα μ' ενα παιγνιδιάρικο
παιδιάστικο νάζ! πού... δέν έννοοϋ
σε έκεϊνος ν' άλλάξη ΰφος.
—-"Ολο ετσι θά μέ κοιτάξης; εί
πε μιά μερά, μιλιόντα; μόνη της.
"Ολο τά ίδια; καί τρόμαξ* πού ά-
κουσέ τή φωνή τη; μέσα στήν ήσυ
χ!α τού μεσημεριοϋ.
«—Τρελλή πού είμαι!... Αϋτό
Θά γίνεται το')ρα;» μουρμούρισε.
«Θά μιλάω τώρα μέ τά·.»·
«Χαρτιά», πήγε νά πή, μά δέν
τά άπόσωσε. "Α, δχι! Δέν ήταν ε
να άπλό κι' άψχιχο χαρτί ή φωτο
γραφία τοΰ ξαδέρφου της. Ήταν
έκ*ί ό καλό;, ό ώραίος, ό άγαπη
μένος της ξάδεοφος πού τόν άγα
ποΰσε άπό τώρα τόσο. Γιατί νά μην
τοΰ μιλήβη; άν δέν μιλήση μ' αυ¬
τόν, μέ ποίον Θά μιλήση; μέ τους
ξένον;; μέ ποίον Θά γελάση; μέ
ποίον Θά παίξη; ποίον Θ' αγαπή¬
ση; Μήπως είχε κι' άλλον συγγε-
νή; Είχε άδερψό; άδερφή; ξαδέΰ
φη; Τίποτα! ΤΊποτα! ΤΗταν μονά
χη, όλομόναχη καί, νά τώρα που
τής επεφτ€, Ο.Τ.* τόν ούρανά πές,
ενας. Καί τί! "Ενας ξάδε♦♦♦♦< ι ■<♦♦»♦»♦·< 7«" ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΓΥΙ1ΝΑΣΙΙΝ |[Μ- Κ. ΠΑιΊΑΊΙΝΝΙΥ Καταχονζ^νοϋ 2 καί θεμιστοκλέονς Π (Οϊχημα Σχολ&ν 7αρνασσο^(, τηλ 6*1-502 Αί ΈγγοαφαΙ "Ηοχιβαν Σνσιηματική Δίίβσχαλί'α Αγγλικών έντβς τβύ Ηφογίάμματοϊ Διά τάς είσαγντΊκάς έξ'τάβας είς την Ι*ν Γυ μνββ»*9υ, αί 4-βϊαι θά διεξ«κ#«0ν άπό 23 — 25 —'β—εμββΐβ*, ψ&ψψτβΗ. κ·τ>* έκ4#ιην δω
- 2 «κμ. ηαί §-
Ή έκκλησία έχει τό σχήμα τον>
έγγεγραμμένου στακροΰ μέ κίντρι
κό τροϋλλο, ό οποίος στηρίζεται
σέ τέσσαοες έντοιχισμένες κολό-
νες, διά μέσον τ^σσάρίον σφαιρι-
κών τριγώνων. "Αλλοι τέσσαρες
τροΰλ).οι είνα, λαξεμμένοι επάνω
στοΰ; τέσαρε; βραχίονες. Τά σχή
ματα -κα'ι των πέντε τρούλλων εί·
ναι άκανόνιστα καί λίγο πολύ μοιά
μέ τό σχήμο τού αΰγοϋ. Τό
*,■ '.
( Σννέχεια έκ
Ή χαοιτωμένη καμαριέρα ήρθε
τρέχοντιι;. Τρόμαξε, ποΰ μέ εΐδε:
Τής ΑΥΡΑ2 Ν.
—Τί
τα;
σμβαίν*ι; Πάθατε
βάθο; τής έκκλησία; είναι 15 μέ-
τρα περίπου καί τό Ίβρό τη; άρ-
κετά μεγάλο. Καί τα τέσσαρα γοΊ
νιακά διαμερίσματα σκεπάζονται
μέ χαμαρωτούς θόλους,
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΕΚΚΛΗ¬
ΣΙΑ Σ. Τά τοιχιόματα τής έκκλη
οίας είναι άπογι<μν(ομένα άπό την είκονογράφησή το>ν. Ώο-ιόσο, μέ
νούν άκόμη με^ικές σκηνές ίστορι-
σμένες στόν θόλο τού Ν.Δ. διαμε-
ρίσματος καί μαρίκα άχνάρια, στά
τύμπανα τόν δραχιόνοιν. Μερικά
τόξα στίς σκάφες των εχονν δια-
τηρήσει σέ καλή κατάσταση τά
πρόσωπα τόν άγίοιν. Οί σκηνές εί
ναι είναι διασκοοπιβμένε; καί γι'
αύτό θά τίς περιγοάψίιχμε άκολου-
θώντας τή σειρά τή; το.ιοθ«σία;
των.
(Στ«νεχίζϊταΟ
αρντ κι' έσύ.
Μέ κύτταξε μ' εκπλτ|ξη.
— Σοΰ τό είπαό Δέν τό
(τυμά-
Ή "Ελεν είχε πιάσει τούς πάν
το-^ς καί προχωρούσε στά λάστιχα.
Την παρακολούθησα λίγη ωρα σιω
πηλή.
: —"Ελεν... πιστ«ύεις πώς ό "Αλ
"Ηξΐρα ότι τοΰ; εΐχα κουράσει' μπερτ δέν ξανασυναντήθηκε μέ την
δλους, άλΛά δέ γινόταν άλλοιός. ( Κύνθια καθόλου ένάμισυ χρόνο; Ά
Ρότησα γιά την "Ελεν. ΕΙχε τε-| πό κείνη τή βραδυά, πού ό "Εντου
λειώσει τή ζακέττα, την ερραψε
καί τή σιδέρωνε. Είχ« γίνει θαΰμα
σωστό! Άγορασμένη, λ.ές, άπ' τό
πιό άκ^ιβό κατάστημα. Τώρα θάρ
χιζε τή μπ).ούξα. Ήθελε νά την
τελειώσει μέχρι τά Χριστούγεννα-
Κοι»βεντιάζοντας, μουβγαλε τή ρό
μπα κοά μέ βοήθησε νά ξαναπέσω
στό κρετ>6άτι.
Ή "Ελεγ ήρθε κείνη τή στιγμή,
μέ τό μαλλί καί τίς βελόνες. Μοΰ
χαμογέλασε καί κάθισε. Φαινόταν
εύχαρ ιστημένη.
—θ' άριχίσω τά μανίκια, εΐπε·
"Αμα 6γεί τά πιό δύσκολο..
"Εσκπψε στού; πόντον; της κι
ή Μαίοη εφνγε
«... τ' άλλα γίνουνται ευκο-
σκέφτηκα, συμΛληρώνοντας
σαι; Βλεπότανε πολύ <η»χνά· Τά μάθαινα δλα, μά δέ μ' ένδιέφεραν πιά. Τό διαζύγιο «βγαινε στήν άρ χή τού νέου χρόνον. "Επαιρν€, 6έ βαια, πολλές προφνλάξεις γιά νά τόν συναντήσει, Φοβότανε, φαίνε- ται, τόν Ντεμιέρ... "Ήτανε πολύ πλούσιος καί τής χρειαζόταν! ΕΙ¬ χε χάσει πιά τ* άφθονα δώοα τοΰ σέρ Ρίτσαρντ! Τ! βλάκαςκ πού εΐμοι/να. Νόμι- ζα πώ; ή "Ελεν μουλεγε φνλαρίε; χιορίς νόημα! Μοΰ είχανε ξεφύγει τ ά «πιό δύσκολα». θύμοισα μέ τάν έαχτό μου, "Τστερα τόλφΐησα νά τής κάνω μίαν άκόμα ερωτήση: τή ίτηάση τής "Ελεν. Τί ητανε τά —Μόν εΐπε; πώ; ό Ντεμιέρ ύ- πιά δΰσκολο σ' αύτη την Ίστορία; Ι πόγραψε σάν μάρτυρας τή τ>ε6αίω
ό; ποοβολέας σέ κατα- ση τοΰ λόρδου. Ε1χ« πάψε, νά Η¬
Σ άν δυνατό
σκότεινηο σκηνή,
ήρθε μπρός στά
μάτια τής σκτψης μυ ό "Αλμπερτ.
«Μήπιο;·.· σκοτώθηκ<ε; Μήπως έ¬ σύ...> Κανένας δέν είχε μιλήβει
γιά σκοτιομό. Κανένα; δέ θά τό
ναι φίλος τού σέ« Ρίτσαρν»;
Δέν σταμάτηοε τή δονλειά της.
—Ποτέ δέν ήταν' -θθ τό εΐ-
ηα κι' αύτό. Άπό τότε, πού %α>οί
στηκαν στόν πύργο, δέν ξανασν-
σκεφτότανε άν δέν είχε προηγηθεΐ' ναντήθηκαν. Οδτε καί μετά τά βά
κάτι, πού νά τοδδινε τό δικαίωμα.
"Ωστε ήξ«ρε! Διέξοδο;, γιά κεϊ-
νον, ή Φνλλις! "Εφΐ'γε μαζί της
αφήνοντας την κατάσταση νά ξεμ
πλέξει μακρνά άπ' αυτόν!
νατο τής Γκοέι; Λκόμα! ΒέΛακι,
δέν Ιμαθε την άλήθεια. ΟΙ έψημτ
ρίδες γράναν* πώς ήτα» ότύχημα,
Κί.1 ΟΙ ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ ΑΥΤΟΝ
, ΟΙ Μ
Ι λ, «ν.<». * ής δημοσίας *.οής —ι Έπαν<«ττάσει; ι παρατηρεϊται περι , άτινα υπό ; συνθήκας λειτουργία; - Ποΐτ?ί«ς. ποσώς δέν θά ήδν- '' τ,ιϋΓθ: ν' άναλάβοσιν ήγΕτι , ' (|(,/.οι·ς είς ταύτην, άλλά τού ντίον θά περιωρίζοντο εί; δΐντε 1,ανχαζ τοιούτους, αναλόγως πρός ^(,ντικόν επίπεδον, τόν χαρα α"καί την δυναμικότητα αύ- φοονοϋμεν δτι άποτελεϊ άς'υ. νά .τισεύωμεν δτι τά μέν άξιώ- χαί οί 'βαθμοί άνήκουσιν εί; ποαγμ«τικώ; «ΙΚΑΝΟΤΣ», "δέ πολίμικά μετάλλια είς τού; ιδΓδειγμί·νω; «ΓΈΝΝΑΙΟΤΣ», ΐΟϋ πεδίοο τή; μάχης. Ήμπς η,χ~- ΙΚΛΝΟΤΣ θεωρούμεν - "ΠλΛηνας εκείνονς, οί όποίοι τιόν ϊδίων ίκανοτήτων των ή- ι, τιτ,ν διοικητικόν, ήθικών καί προσόντων Τ(»ν μ? την ΰπ' αυτών ά ^ττιησομένην άσυνήθη παραγίογι δραστηριότητα, προβάλλουσιν τού: τΐ'»ν, έ'ναντι των άλλον <τυ -/.ιμον τιον. Γ ■[[ τοιαύτη ποοθολή των προσιό ϋ,,,ν τοι'·τ<·>ν είναι ϊκείνη, ή ύποία
|·Τ, "ιι/.ίΐίίο; ποσδίδ*ι είς τούτους
4Ποΰ6άδισμα.> εί; τα Γιςιώμοτα
ι-,- -τολιτείας, άναλόγί»; τοΰ ΰπ'αύ
Ιί,ν άν.αλονθοπιένου λειτουργήμα-
:ν αυτή,
ΊΙιιίίς δέν ποόκειται νά προΛώ-
ί είς την λεπτομερή ανάπτυξιν
Ιϋν κττοιχείων Τά όποϊα πι·νθέτουν
το.' χαρακτήρος, την
Ι,αγγίλματιχήν — γενικωτέραν
(ΐτά τιυιν καί την δυναμικότητα
,· ικανών ποοσιίνκον, των φνσιο
Ιογι/Λς ϊξελι?ίμων, διότι φρονού
|ίν ότι τί άομόδιοι κρατικαί παρά-
5-γ; άντιλαμβάνονται καλύτερον
,ια, όπερ περικλείονν αί ά-
διατυπούμεναι λακωνικαί
|οπ(τι; .-·:οί τοϋ ήθονς καί τής έ-
ισείος αυτών.
Εΐ>χής έργον θά ήτο ή Έλλιγνι-
ιί| ΙΙολιτεία νά έπλαισιοϋτο υπό
Ιοκ,ύτοιν πρόσωπον, διαπρεπών φν
ΙιογνοΗΐιόϊν δια.τνεομένων έν ταύ-
■/(ά 6.τό νγιόν κοινωνικήν άρ-
Ιίίιν. Τοιαΰτα πρόσωπα ύπάοχοι,βιν
Εκ ολίγα έν τή Έλληνιχή χπνο-
Ια. Βεβαίως ταυτα δέν φέρουσι
επκρΐπκά τινά επί τού μετα')που
Ιον, ίνα τνγχάνη ευχερής ή άνα-
νώρισίς τιον, ώς τό τοιούτον συμ
αι'νϊ, μέ την άμεσον αναγνώρισιν
|ί>ν παικτών τής ένδεκάδος ποδο-
ραιρικής ομάδος ή των σνναγωνι
|3μένων άθλητών στίβοΐ' κλπ,
"Ομως τά 'ικανά ποόσωπα παοέ-
ουν «ΣΑΦΕΙΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ»
|τά πρός τά άνο καί πρός τά κάτω
ιεοΊ των εξαιρετικήν Ίκανοτήτων
|ων, αίτινες ύποπίπτουσιν εί; την
[ντίϊ.ηψιν των τε ποοϊσταμένονν, συ
δέλφων καί ΰφισταμένιον των η
Ρ»ν ιιετ' αυτών συναλλασσομένων
πρόσωπον.
Σαφώς εί; ταύτα διαφαίνεται
πνεϋμα άνιοτέρας αντιλήψεως
Ιερί την ευσυνείδητον καί εΰορκον
_κτέ?.εσιν τού καθήκοντός των, δ-
Ιεη καί αποτελεί τόν χρυσουν κα-
|όνα διά την εύδόκιμον περαιτέρω
ξέλιξίν των.
Ωσαύτως είς τά πρόσοπα ταΰ-
διακρίνει τις τό πνεϋμα των
γτνών άρετών άμίλλης καί φιλο
Νοξία;, απηλλαγμένον πάσης μνη-
Ιιχακία; ακί υστερόβουλον ένεργεί
1;· Έφ' δσον οί εκάστοτε Ιθύνον¬
τες φιλοδοξοϋν νά δημιουργήσουν
|ί(ΐν ΕΛΛΑΔΑ εύνομονμένην καί
ύημεροϋσαν, ά^ίαν τής μεγάλης
καί των πεπρωμένον της,
Ιοονοϋμεν δτ, όφείλ.ονσι νά κατα¬
νάλωσιν ιδιαιτέραν προσοχήν καί
προσπάθειαν καί. πρό; την ίτγιά κα
Ιηί'θυνσιν —τή; όρθή; καί άμβρο/ ή
Ιτοΐ' κρίσεως έτησίας ή περιοδικής
|ών Δημοσίιον ϋπαλλήλων γενικώς,
καί των προσο'ιπων έκείνων, α-
Ιινα έπιδιώκουν ν' άναλάβωσιν ά-
Ιιιόματα έν τή Πολιτεία· Ή δικαία
|ώ δντι κρίσις των άνο>τέρω όμοΰ
τή; έκφρασθείση; καϊ πρα-
Ιμαιοποιουμένη; ήδη έπιθυμία; τής
1«0υΰσης 'Εθνικής Κυβερνήσεως,
|ήλον δτι τής προοιθήσεως τής
ι; είς υψηλόν επίπεδον, θάτ
Ιον η βράδιον θά άποφέροσι τού;
Ιναμενομένοΐίς καρπούς αίσιοδόξον
ροος τά πρόσι» σταθεράς ποςείας
ής Έλληνικής Κιβωτόν.
Φεΰ! Εάν παρά πάσαν προσδο-
|»αν είς την κρίσιν των κρατικών
/ών καί των έπιθυμοΐ<ντ<»ν Ι"1 (ΐναλάΰιοσιν οιονδήποτε άξίωμα ι» τή κοινωνία ύπ·εισέλθουν άδυνα [ιιαι —σνναισθηματισμοί έκ λό- ρ">ν δεσμών συγγενείας, φιλίας,
[ο/.ιτιν.ής νφής, ώ; καί κοινωνικαί
πνευματικαί σχέσει; ανάλογον Ι
ρωματείων, σννδέσμων, σύλλογον
όργανιόσεών τινοιν, φρονούμεν
[ιτι ταχέως θά παοαστώμεν καί πά
|ιν μάρτνοες τής Ήθικής Κάμψε
|"; τής Ίθννονση; τάξεω; καί δή
Γά τρόπον άπογητει/πκόν, κατά
' όποίοτν θά έπισυσσωρενθώσιν
την ταλαντενομένην Ελληνικήν
Τ°λιτείαν φατριασμοί πάση; (τύσε
άν<»στατϋ')σει;, πολιτικόν χά- ^» καί οικονομ ική αθλιότης καί ταύτα θά παρέχωσι γόνιμον ; δι' άσυνήθη δραστηριότη- |Γίι των καραδοκούντων άναρχικίονί οτνεπακόλονθον την δημιουργί¬ αν κλίματο; άβΐβαιότητο; περί ί)ν "Εθνικόν τνχών τή; χώρα;, Τα πράσοιπα, τα όποία άμέσοι; ^ ϊμμέσο); θά άσκήσωσι ψιχολογι πιέσϊΐς επί τΛν ΰπευθύνων τής ος των κρατικόν λειτουργόν προφανός παρά την οννείδη Ιιν Τ(ον, οιανδήποτε καί εάν κατέ- Χ°>σι θέσιν πρέπει νά γνο)ρίΊ;οσιν
"Τι διαπράττωσι «ΜΕΓΑ ΕΘΝΙ¬
ΚΟΝ ΟΛΙΣΘΗΜΑ» καί είς 6ά-
1' τή; ιδίας αυτών ΰποστάσε(»ς,
' ελίαν δυσαρέστους έπιπτο>σ€ΐ;
πι τή- εύρύθμου λειτουργίας τής
|"*ολιτείας.
Πολλάκις άναλογιζόμεθα κια λέ
"|*ίν πόσοι ΰπέρλαμποοι άστέρε;
:ιυ «λληνικοΰ πνεύματος καί πά
Ι "Ι» διακεκριμένης εύγενονς έκδη-
I
0)σ*(1>; διέρρευσαν εί; ήν άφάνει
Τπό κ. Δημητοίον ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ
αν. επί ύψστη έθνική ζημία, ύπαι
τιοτητι τόν σκοτίων σχεδιον τόν
επιτηδείων.
Τά κατάλοιπα τή; τονηκϊκή; κν
Παοχία; ή δονλοπρέπεια (ραγιαδι-
σμο;) καί ή κολακεία πρ?πει 6«·
θμιαίω; νά έχλείψωσι.
Έπιβά/.λετο, δθεν νά χαραχθή
ΤΓΙΗΣ Κυβερνητική γραμμή καί
επί τού ούσιώδου; τούτου άντικει-
μένο·.·, ήτι; ν' αποτελέση ΒΑΣΙ-
ΚΟΝ ΑΞΙΟΜΑ τής Πολιτείας δτι
«τά ύ,ξκόματα άνήχοιτν εί; τού;
I-
ΚΑΝΟΤΣ, οΐτινες διά τής προ-
σοπικότητος κύρονς, ην διαθέτον-
σιν καί τή; εύσννειδήτον έργώδους
παραγογικής προσφορά; ύπηρεσι-
ών συμ,βάλλουν έπο)φελώ; υπέρ τοϋ
ΓΕΝΙΚΟΤ ΕΘΝΙΚΟΤ ΣΤΝΟ-
ΛΟΪ.
Τό σιντελούμενον υπό των δια¬
πρεπών τούτ(ον φνσιογνωμιών μέ¬
γα εογον παρέχοι πλήρη έχέγγυα
άφ' ενός μέν διά την άπρόσκοπτον
λειτοιργίαν τής πολιτείας, άφ' ε¬
τέρου διά την άσφαλή άνευ τινος
ένδοιασμού πλήρη εξασφάλισιν τής
Ήθική; καί 'Εθνικής διαπαιδαγιο-
γήσεω; τή; Έλληνικής Νεολαίας,
ήτις θά παραδειγματίζηται καί θά
παροτρύνη ταύτην πρός εύγενεϊς
καί υψηλάς έπιδιώξεις έπ' ωφελεία
ταύτης καί τής φιλτάτης Πατρί¬
δος,
Άπό τά πρόσφατα λυπηρά γεγο-
νότα τού παρελ.θόντος θά έδει νά
φρονιματισθοίμεν καί νά έπιδείξω-
μεν πλήρη κατανόησιν καί σνμπαρά
στάσιν π^άς τήνκυβερνώσαν ΰγιά
τάξιν τοΰ έλληνικοΰ λαοΰ, πρό; α¬
ποτροπήν μελλοντικώ; τοιούτοη' έ-
πιζημίων όλισθήσεον.
Ωσαύτως πρέπίι νά γντορίζωμεν
δτι άπό τής ΕΘΝΙΚΗ Σ ΠΑΛΙΓ-
ΓΕΝΕΣΙΑΣ κοα επί παλαιοτέρων
έποχών ή Πατρίς μας άνΐδειξεν
ούκ ολίγας έξεχούσας προστοπικό-
τητας καί εξαιρετικήν έντιμότητος
τοΰ τε παλιτικού καί στρατκβτικοϋ
κόσμον, αίτινες διά των άγνών στι
6αρόν χειρών τον κατηύθννον λί¬
αν έπιδρξίω; καί αποτελεσματικώς
τό ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ Ε«ΝΟΣ πρός
τα πιεποομένα τού ΓΈΝΟΤΣ καί
τά; οποίας ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΝΘΤ-
ΜΟΤΜΕΘΑ καί ΤΙΜΩΜΕΝ μετ"
απέριττον σεβασμοΰ καί θανμοσμοϋ
δι' ίίσα δι' ήμά; τού; μεταγενεστέ
ρους καί διά την οριλ.τάτην ημών
ΠΑΤΡΙΔΑ έπραξαν.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΑΛΑΚΤΙΔΗΣ
ΕΤΗΣΙΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕ-
ΣΜΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΣΙΝΩΠΕΩΝ «Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ»
ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΑΠΟΥ ΦΩΚΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΙΝΩΠΗΣ
ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΑΙΣΚΑΚΗ
Τοπΐα άπό
Λτό τού Διοικητικοϋ Συμβονλί
■ ·ι' τού Στινδέσμον των άπανταχοΰ
Σινωπεων «Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ» διορ
γοτνώθη καί εφέτος την 22αν Σε-
πΤΕΐιδρίον ημέραν Κυριακήν, ή Πά
νηγυοική έτησία εκδήλωσις το5
ΣΐΛΓδέσμου, επί τή έορτή τοϋ Ά¬
γιον Φωκά 'Επισκόποιι Σινώπης,
διά καταννκτικής θβίας λειτοι-ργί-
ας μετ" άρτοκλασίας, είς τόν Μη-
τοοπολιτικόν Ναόν τοΰ Άγιον Νι
ν.ολάου Νικαίας·
Μετά την θείαν λειτονργαν έπη
κολ.ούθησεν δεξωσις είς τή-ν Προ-
σκοπικήν Έστίαν, δπον παρέστη¬
σαν ό έκπρόσωπος τοϋ Μητροπολί
τού Νικαίας Πανοσιολογιώτατος
κ. Φιλάοετος Άντΰπας, δ Δημας-
χών Νικαίας κ. Κουμάνταρος, ό
Διοικητής τοϋ Ε' Άστννομικοΰ
Τμήματος, ή Διη<θΰνοι,σα Άδελφή τοΰ Γενικοΰ Κρατικοϋ Νοσοκομεί¬ ον Αθηνών, ό ποιητής καί λογοτέ χνης κ. Γεώργιος Μετσόλ.ης, Πρό εδροι Άδελφών Σ(οματείων καί π/.ήθο; Σινωπέιιΐν. Ευθύς μετά την άφιξιν των επι¬ σήμων δΰο Σννεργΐία τής 'Επιτρο πής κυρίων καί δΕσποινίδίον τοϋ ΣΐΎδέομον, διένειμαν τόν "Αρτον καί άκολούθοις ή Παιδική Χοριο- δία τή; ΧΑΝ Νικαίας, υπό την Διεύθΐ'νσιν τοϋ μαέστρον κ, Δημη τρίου Καλκάνη, έι)κΐλ).εν προσπ·χήν μέ μελιοδικήν «ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ» — μυ- θιστόρτ>μα 1ί>7;> ΝΙΝΑΣ ΠΑΝ
ΝΑΚΙΔΟΤ
Ή πρώτη εκδοση τής δημοσιο-^
γράφον — λογτέχνιδο; κάς Νίνας!
Γιαννακίδον, είναι τρνφερό μυθι-
στύρημα ποΰ διεκτραγο)δεϊται μετα
ξύ Σμύρνης — Αθηνών, κατά καί
μ^τά την Μικρασιατική σνμ<ρορά· Δέν είναι μόνο τό διψασμένο εν¬ διαφέρον πού ξύπνησε στή Γιαννα κίδου άπό τά παιδικά της χρόνια' τή διαθέση, νά δεί — νά μάθει— νά περιγράψει την άγαπημένη της 'Ελληνική Σμύρνη,μέ τά πλουτοφό ρα παράλια καί την παραδοσιαχή Είναι | κρίση στά δσα διηγήματα στά μικράτα Ι τη; άκουσε άπό τή μάμμη της άρ- γότερα δέ σάν ώρίμασε, κι' δσα προσωπικά γνώρισΐ καϊ παρακολού' θησε ή ιδία Τά μετέφερε στό χαρ τί άτόφια, δίχιος νπερβολές —ώς, γίνεται σι,νήθος άπό διασταλτική σμυρνώτικη καπατσωσύνη. κ" ή άκριδοζνγιομένη της συγκίνηση σέ παρόμοΐΕς περιστά σεις. Έμελέτηαε σοστά καταστά-. σεις' εβγαλε σνμπεράσματα" άνέται μει σι«νειδήσεις' άκροάστηκε καρ-1 διέ;· Τέλος, άναζήτησε καί 6ρή-| κ« την εύτι»χία τής ζοής, άναστη: μένη, μέσα 'πό τίς φλόγες τού χά λασμού καί τοϋ όλέθοου Κυρίαρχος στόχο; τού μυθιστοοή ματος είναι ή Α'ΓΑΠΗ. Ίδανική | κι' αίώνια —μεγαλωμένη μαζί μέ τό μέστο>μα των άνθρωπον (την
κάθαοση·.) ένάντια στί; σι>μφορές,
καί στίς άντιξοότητες, θεριεμένη!
Τέτοιαν άληθινή άγάπη επλεξε μέ
σα στί; σελίδες τοΰ βιβλίου της ή
Νίνα Γιαννακίδον, μέ τή γνωστή
της εΰγένεια καί λεπτότητα. Μέ
τή βαθειά τη; έπίγνοιση ποός μιά
καινούργια ζωή, θεμελιωμένη πάνο
στή δοοαμασία·
Καί ή έπίγνωση τούτη, την ω¬
δήγησε νά σταθή στό α' τη; υυθι
στόρημα, τρκμιηριωμένη. Παρά τα
σ.γκλονιστικά γεγονότα τοΰ ξεκλ.η
ρισμοϋ των Σμυρνκοτών Έλλήνων
ό θρίαμβο; τή; άγάπη; —στερεθ|
παγής «διάσειστος— διατηρεϊ τόν
ΈλΛηνισμό, άμιγή ξένον έπιδράσε
ιον καί στοιχείον, όδηγώντας τον
στή διαιώνιση τής φυλής μας.
Ή Νίνα, ιιέσα στήν πλοκή τοΰ
ρομάντσου της (άρχίξε, στή Σμύ,ρ
νη καί καταλήγ*ι στήν Άθήνα) βρί
σκει τό μοχλό τής υπάρξεώς μας!
Άνάμεσα στού; αϊωνες, είναι τό
μνστιχό τή; άγάπη; δπου μά; δια
τηοΐϊ καί κάνε, τή ράτσα μας ν' ά
ναζεί χορί; έπΐμΐξίες·.·
Ή θεωρία τούτη καί μόνη, άξί
ξΐΐ πολλοΰ έπαίνους! "Αν καί δ
Μικρασιατικό; σύλλογος Νέας
Σμύρνης τή; άπένειμε πέρσν τόν
πςότον επαινο' κ* ή κριτική καλο
δέχθηκε την «Πονεμένη Άγάπη»
της, σάν ίστορικό συμπλήρωμα τής
Μικρασιατικής καταστροφή;.
Ή Γιαννακίδου θά προσφέρει
πολλές άκόμα σελ,ίδΐς στήν ΰπόθε
ση τής Έλληνική; Μικρασίας·
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΕΒΑΣΤΟΠΟΤ-
ΛΟΤ— ΒΟΓΙΑΤΖΗ
ΕΚΛΟΣΕΙΣ
Εί- τυ.ιογΓθφ"'·(~)ί καληίσθητον
καί φροντισμένο τόμον έκ^λοφόρ
σε τό βιβλίον τής Ρίτας Μηλιώρη
«Περιοχέ;» (ποιήματα).
ωραίαν
απόδο¬
σιν καί έτραγύδησε πατρκοτικά τρα
γούδια, ακολούθως δέ έλαβεν τόν
λόγον ό Πράεδρος τού Σννδέσμου
■όστις ηύαχρίστησεν ολονς τούς τι-
μήσαντες την εορτήν, ώς έπίσης
καί την τοπικήν Έφορίαν Προσκό
πων Νικαίας διά την παραχώρη¬
σιν τής αιθούσης, καθώς καί την
διεύθυνσιν τού παραρτήματος τή
ΧΑΝ Νικαίας διότι επέτρεψε νά
σνμμετάσχη εί; την έ,ορταστικήν
εκδήλωσιν, ή παιδική χορωδία τή;
ΧΑΝ Νικαία; καί έν συνεχεία εί¬
πεν τά εξής:
«Μέ την σημερινήν πανηγνρικήν
εκδήλωσιν ό Σννδεσμος Σινωπέ¬
ων είσέρχεται είς τό 22ον ετος τής
άνασνστάσεώς τον τά 1953 καί ά-
ν^ςρέρθη έν λεπτομερεία είς την
ζωήν, την δράσιν καί τό μαρτύριον
τοΰ Άγιον Φωκά όστις είναι καί ό
Πολνοΰχος τής Σινώπης, διά τού¬
το καί ανελλιπώς άπό τοΰ 1953 τε
λεϊται πανηγυρική εκδήλωσις υπό
τοϋ Σι/νδέσμου, κατά την ημέραν
αυτήν τιμωμένης οΰτο) τή; μνήμης
τού Άγίου.
Έν σιινεχεία άνεφέρθη είς την
επί 21 χρόνια δράσιν τού Συνδέ-
σμου, χάρις είς την οποίαν άνεβί
οσαν καί συνεχίζονται τά ώραϊα ε
θιμα καί αί παραδοσεις τής Σινώ
πης, έβοηθήθησν άποροι Σινιοπεϊ;
διά δεμάτων τροφίμοιν καί χρημα
τικών βοηθημάτον, έβοηθήθησαν
υ.) άποροι έπιμελεϊ; μαθηταί ελκοντες
την καταγογήν έκ Σ ινώπης, παρ€-
σχέθη ανελλιπώς μέχρι σήμερον
πλήρη; ίατροφαρ
θαλ.ψις εί; τού; απόρους ασθενει;
εγένοντο 21 έκδρομαί
:αί θαλάσσιαι καί ελαβί
- |
άπό τή; άψίξειός μα; έξέσπασεν
τό δραμα τής Κύπρου μας. Άνα
φερόμεθα μόνον εί; τρείς ένεργεί
α; «ίς:
οποίας προέθημ,εν
ΜΠΑ-ΨΡΟΗ
Πέβανε γιά ν ήν Έλλσδα
(Άπό τό *ικ·ν«μο Αργο ττιο. Βραββϊ· τηΧ Ι·Ακαντεμι Έντβρνΐ.βιο-
νάΛ ντέ Λο«τ6ς—Π·ί»ί· χρκβοϋν μβταλιον μβτ· κ«π#Λλου).
ΚΟΣΤΑ 2ΟΥΜΠΟΥΛ1ΔΗ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΊ ΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
(Σννέχεια έκ προηγοτνμένου) σεως πλήρΐονε ό ίδιος δέν είχε σχε (2ννέχεια έκ προηγούμενον)
τΗλθα έδώ μέ την πρόσκληση δόν καμμιά κυκλοφορία γιατί οί ι ι^,
τής 'Ελληνική; Κι·(Ίερνν]σεος καί "Ελληνες τότε οί περισσότεροι ή·
δτι δέν θά κινηθώ άπό δώ σαν άγράμματοι καί οί ξένοι δέν ή
άν δέν τά ζητήση ή έλληνική Κν ξεραν νά τή διαδάσονν.
ΜΔ'
Γι' αύτό άποφάσισε ό Μπάϋρον
έκτίνη ή ίδνα. ΕΙχε την πικρη λΗ-
τΕλειταϊες έκεϊνες μέρες, οα τής άγάπης καί ήβελε νά φνλά
άναρωτιόταν τί Ηχ*, ξη καί την χόοη της άπό μιά
βέρνιπη, περισσότερο μάλιστα ά- !
φού τοΰτα τα μέ;η, άπειλοθνται
περισσότ·ερο άπό τάν έχθρό. "Αν δ την εκδοθή μιάς εφημερίδας ή κάλ)
1 Ι /Ί — νΛ -* ίΓ*/*ί·ΛΤΤΙ Λ#νΐ »«/τ«Α *ψ Γ* {ΛΓιΛί* * η η Α 9 ΛΊ ΟΛ'ιϊι' θΚΛηί Ιί-|Λ| 0* ί\ ΎΤ Ο ίη *Λ £\*
τηση.
«Αύτά
μως ή προσωπική μόν παρονσία ά] λιο ενός ρδδομαδιαίου περιοδικό
ληθινά θά μποροϋβε νά φέρη κά- σέ τρείς γλώσσες.
ποία ωφελεία στό νά ένώσω δνο} Την ώνόμασε «Ελληνικό Τηλέ-
ή καί περισσότερα μέρη εΐμαι ε- γοαφο» καί εΐχε την έλπίδα νά έ-
τοιμος παντοΰ νά π-άγω ή ώς μεσι πιτύχη' μ' αυτή καλυτέρα στή δημο
τεύων άν γίνε ι άνάγκη ή ώς έγγν' τική τού προπαγάνδα.
ητής. Σ' αύτά τα ζητί|ματα δέν ι Τής εΰσλε ώς μότο: «"Αν πέσει
έχω οδτε Ιδκοτική ζι»ή, οΐ·τ^ καμ-ιι κανεΐ; στή σκλαβιά χάνει τή μισή
μιά .-ΐροσουΐική άντιπάθεια έναντι τού άρετή».
' Ό Μάγιεο δμοι; όπως χαί ^
Στάνχοπ ποΰ εβγαζαν τί; έφημερί
όν κανενό; παρά μόνον την είλικρι
νή έπιθυμία νά κερδίσω τό ίίνομα
τοΰ φίλον τή; πατρίδος σα; καί δέ; ήσαν άνίκανοι νά δούνε τί ή
τόν γενναίον κάτοικον της». ι τανε συμφέρον γιά τό ζήτημα τή
οστε τού φάνηκε γιά μιά στιγμή χη άγάπη, όπως εΙχ« σταβτι ή οική
πώ; αι»τό ποΰ άκοιχΐε ήταν ή άπαν της.
Ήταν δμο; ήσυχη- Δέν είχε νά
άμέ- φοβηθη τίιοτα, άφοΰ κανέναν δίν
εβλεπε ή Λίζα, κι' οΰτε ήξεοε χά
νέ»αν. Τόν κίνδΐΛο τού ξαδέρφον
τ[. Δέ ^όοεσε πάλι νά τό
καθορίση μέσ' στό μναλό της.
Ή καρδιά της χτιιποΰσε δυνατά
τώρα. "Εκανε μιά στιγμή νά ζτγτή
οΰτε τόν φαντάσθηχε ποτέ της. ΕΙ
χε πάθ«ι *άτι περίεργο, Μιά ψΰ-
ση τό γράμμα, νά διαβάβη μόνη ι χοΜΤη- Νομιζε πώς αύτό ποΰ ίπαθε
της έκ«ϊνο τα «δυό φιλάκια,..» ποΰ
γραφε - ^άδερφός της, μά δέ τόλ-
μησε. Κι' δμο)ς, τί άπλούστερο άπ'
αύτό;
Σ' δλο τό δρόμο, ΰστερα, ήταν
στενοχωρημένη, σάν άδιάθετη. Κά
; τι. κάτι είχε πά/.ι. Πάλι οί άόοι-
αύτή —τό ν' αγαπήση δηλαδή τόν
πρώτο τη; ξάδε^φο— ήτβν τόσο
φοβερό καί τόσο γνιοστό (τής φαι
ό ό
νόταν πώς τό
όλος ό κόομος)
ωστε πολν περισσότερο άπό χάθϊ
άλλον, ή κόρη τη; θά φνλαγόταν
μην τό πάθη! Αυτόν τόν συλλογι
ΜΓ'
Έλλάδος.
Ά.ιό την άλλ*η μεριά τόν στενοϊ Ζητοϋσαν μόνο ελευθερία τοΰ τν
χο>ροΰσε ό Μανροκορδάτο; γιατί ; που καί ετονίζον μόνο τί; Ίδέίς
τάχα εύνοοΰσε την πολατική των των καϊ τίς πεποιθήσεις των.
αντίπαλον τού στήν Άθήνα. ί Ό Μάγιερ εγραφε τόσο πολλά
Ό Μπάϋρον εννοιοθε τόν έαι;- εναντίον των εΰοωπαϊκών αύλών.
στες έπιθνμίί; της την έβασάνιζαν σμό, έννοεϊται, δέν τόν είχε κάνει
καί δέν ήξερε κι' αύτη τί ήθελε. Ι «έσκε.αμέν(ι)ς>, πού λένε, άφού πρό
ΓΟταν εφθτισαν σπίτι κλείστηκε' τα ποώτα δέν ύπήρχε ξάδερφος
την επιστροφήν μα; έν Κωνσταν'τό τού άπό δλονς έγκαταλελειμέ ποΰ άπίΐγορεττηκε η κυκλοφορία νη. "Εκλοημε «μος, μούσκεψε
νο, κακομεταχειρισμένο καί προδο-|τή; εφημερίδος «Ελληνικάς τηλέ- μ^^ρια της, μά'πάλι δέν
θυρα, βγήκε, ξανακλε!σθηκ€ καί' στά μναλό της άσυναίσθητα, μονά
ξαναπετάχτηκε εξο. Τής ήρθε νά' χο; τον, χωρίς νά τόν προκαλέση,
κ/.άψη —^περίεργο! καί τί θάλεγε{ (Πώ; μποροϋσε, τώρα ή κόρη της
κλαμέ- νά έρίοτεΐ'θη τόν ξάδίρςρό της χι
τινονπόλει. Ήξιώθημεν νά τελέ-
σιομεν, είς Μπαλουκλή δπου οί Τα
φοι των Πατριαρχών, Τρισάγιον
επί τού Τάφον τού Σινωπει»; Πά
τριάρχον Μαξίμοι> τοΰ Ε', τοδ
267ον Οικουμενικόν Πατριάρχου
καί τα οποίον κατανΐΛΐτικόν Τρισά
γιον έτελέσθη ίιπό τοΰ Μητροπολ
τού Τραχείας κ.κ. Τιμοθέου καί έ"
σννεχεία έπ>εσκέφθημεν εί; τα Φα
νάριον τό Πατριαρχείον δπου έγ
νόμεθα δεκτοί υπό τοΰ Οίκουμενι
κου Πατριάρχον κ.κ. Δημητρίου ό
οποίος μά; εδέχθη φιλοφρονέσταται
καί τοϋ οποίον εδέχθημεν, μέ θρη
σκευτικήν εύλάβΐΐαν, τάς εύλογί-
ας, έν σννεχεία δέ έπεσκέφθημεν
την Αγίαν Σοφίαν.
Οϋτω τό πρόγραμμα τή; μεγα-
λ-τερας έκδρομής τού Σννδέσμου
μας, είς την γενέτειράν μας Σι-
νώπην, έτηρήθη κατά γράμμα καί
ή έκδρομή μας έπέτνχ* κατά
100%.
Δυστυχί»; δμοις μετά μίαν έδδο
μάδα άπό τής άφίξεώ; μας καί συγ
κεκοιμένω; την 20ήν Ιουλίου 1974
έξέσπασε τό δράμα τής Κύπρου
μας μέ δλα τα φοβερά έπακόλονθα
άκόμη δέ 200.000 Έ/Ληνικό; πλη
θτσμό; δ ιόποϊος ευρίσκετο εί; άν¬
θησιν, ξερριζ.ώθηκε άπό τάς Ιστί
α; τού καί ζ*ί την ζωήν τού πρόσ
φυγος, ημείς δέ οί έκ Μ. Άσίας
κοά Πόντου ξερριζωθέντες πρό 52
έτών, εχομεν Ιδίαν αντίληψιν τοϋ
1
ή μ
γραφος> καί στά Ίόνια νησιά, αν
καί ό λόρδος άνώτατο; χι^ερνήτης
μόνο συνδετικός κρίκος ήτανε
νόν τό χοήμα.
ίΐο^
Γΐ,Ι»
σέρ "Ανταμ; μέ μιά έλλ.ηνίδα ήτα
νέ παντρεμένο; καί πολϋ φιλικάς
τά άπό τή... φοίτογραφία τού άκόμα!
ε, αύτά πιά δέν τό φαντάσθηκε πό
σε- Ι τέ!). "Οσο γιά την ταραχή τής
Πέρασε ετσι ή μερά, μά επί τέ Λίζας τίς ήμερες έκεϊν ες, δέν την
λονς, τό 6ρήκε! ' | έπρόσεξε κι' ετσι στίς άφελεΐς, δ-
Πήρε άπ* τά άλμπουμ τή φοιτο πως τίς νόμιζε κι' άπω; ήταν πρα
γραφία τού Τώνη καί κάθησε στό γματικώ;, έρωτήοει; της γιά τόν
Ό πληθυσμόν τοϋ Μεσολογγίου! πρό; την έλληνική έξέγερση.
τόν .-ταραχαλοϋσε γιά ενα δάνειο Ι Γι αύτό τοΰ εγραφε ο Μπαϋρον κ&ε66ατι της, άφοΰ εκλ«ισε καλά Τώνη, εύρισκε μιά φυσιχή κι' άπλή
πρό; άνοικοδόμηση των όχυο<»μά-|δτι τό μόνο πού εχει σχετικο με τί)ν πόρταί Τά χέρια της κα1 η περ,έργεια ενός παιδιοΰ· των τή; πόλης γιατί ϊτσι ήτανεΐ την εφημερίδα οτυτή είναι ότι δεν ναρδια τΤ)ς ^τρεμαΎ ^ ! — ..... στήν διαθέση τοϋ έχθροΰ, Έν τώ μεταξύ ό Μανροκορδαος ΐοΰ ενραφε: δίνει τά λεφτά γιά την εκδοση της. γ,α της χτ^ο0σαν# Τί περίεονα Ό Μάγιερ, παρ' δλο που ηθ*Λε αϊσθηματα ?ν0ιωσε κεϊνο τό 6ρά· την ελευθερία γιά τόν τύπο Ιπαιρ δ,,, θά τά θι,μάται πάντα. Πότε «Μυλόρδε, ή κάσα τοϋ Κράτους. νέ τά άρθρα των σνιντακτών τον εν0(ωβΕ π^ς κάτι άδειασε μέσα τη; ί ά αδ άλλά ί ά β ί ά |λίδζ τά τό δέν ρίναι μάνο αδεία, άλλά εχει καί τά εκοβε καί τά α|»αλίδιζε κατά τό παθτιτικό. Οί άρχοντες τής χώρας1" γοΰστΐ) τον καί παρονσίαζε μόνο τίς Ι πώς της ήταν τώοα ελαφρο πο{) χς ής χρς ^^ τό &ύλο^ τά ελαφρο πο{) ^ μα; καί οί καπ«ταναίοι θά σά; παΙ άπόψεις τού καί τί; ίδέες τού. , τοΟσε ι πότε 'αϊσθανόταν ιιιά κοβε __________ _Λ _ —_ . _* Π' —ΐΐ __ ___ ". !ί ΤΑ!* _< ' Ι >τ
ρονσιασθοϋν κα'ι θά σά; παρακαλέι
βοΐΛτ γιά μιά ποοκαταδολή πάνοι ι
ΜΕ'
«Ό Μάγιερ, εγρ-αορε ό λόρδος
σ' ενα δάνειο. Μή μά; έγκατπλεί- Μπάΐρον στόν κυ&ερνήτη Άνταμς,
είναι ό πιό τυραννικό; άπό τού;
ψετε σ αιηή την κριση μα;».
ρή μελ.αγχολία καί μιά άηδία γιά
τή ζωή τη;, ένώ συγχρόνως άγα-
ποΰσε κι' έπιθυμοΰσε τή ζο>ή. "Τ-
στερα πάλι, παραϊενεΐ'όταν πού έ-
νοιιοθε τέτοια άλλόκοτα κι' άντίθ€
τα σΐΛταισθήματα κι' δμο>ς τής ά-
ρεσε αυτή ή ψνχική κατάσταση
Μόνο δέν μποροϋσε νά καταλάΐ μικ.ςοΰς τνραννίσκονς- Είναι Έλ-
6η ό Μπάϋρον πού πήγαινε δλο έ- βετός τό γένος εγινε "Ελλην πολί
ν.εΐνο τό χρήμα; ^ της, παντρεντηκε έλληνίδα καί άλ _
'Κκτός τούτου πολλά δνσάρεστα λα^ε θρησκεία»^ Καλυτέρα θαστ«λ ^την όπο{^ 6ρισκότανε. θύμωνεμ'έ
<τυΛ/έ6αιναν τότε στά Μίσολύγγι, νέ γενικά τόν τύπο ό Μπάϋρον στά Τον 'αν,τ£ τη- που §^ ζήτησε νά ί- πού μεγάλωναν τή δυσαρέσκεια τοΰ διάβολο γιατ! δέν μποροϋσε νά τόν ^- τ^ γρ4μμα να διαβάση μέ τά Μπάϋρον. | άφήσει χορίς λονοκρισία· Βεβαία ίδΐ(1 της τα μά'τ(α .χείνο το « χα1 "Ενας Ιταλός ?κλεψε χίήματα. δέν ηλ.θ* στήν Έλλάδα γιά νά λο δι,ό ,ρΐλαχια στή μικρούλα καί κοι Τον άνακάλνψαν καί τάν καταδί- γοκοίνε, άρθρα. Χορις κεφι. εβλε- νουργ1α μου έξαδέρφη». Τί ώραϊα κασαν.Γιά τόν τρόπο τή; καταδίκη; π-? πώ; μέ τό οικό τού χρήμα τον ό Μπάϋρον απέκρουσε τά βάρ ( λεδε ό τύπος ένάντια στά σομφέ- χήνε λ^γΤ) «μικ.ρούλα»; Α 6αρα μέσα, πού τού πρότειναν. Οί| ροντά τού καί στά συμςρέροντα τή; κι τίϊν πείραζΐ.~ ^έν ήθελ άντίθετ^; γνώμες έφθασαν μέχρι χώρας ποΰ ήθελε νά βοηθήσει "Ε έ τδνραφΕ αύτα! Γιατί δμ(,,ζ να «μικ.ρούλα»; Αύτό λιγά ~ ε νά την | κι τίϊν πείραζΐ ^έν ήθελε νά την ; γνώμες έφθασαν μέχρι ( χώρας, ποΰ ήθελε νά βοηθήσει. "Ε λένε μικρουλαι η μάλλον δέν ήθε- αονομαχία; άνάμίσα στοΰ; ξένους νιωθε τόν έαντό τον κουρασμένο, λε |κε;νο; να την περνάη γιά «μι άξιωματικούς | άρρωστο καί έξαντλημένο "θλα άξιωματικούς. Μ' άλλο , χμ ποία δεινά περικλείει ό ξερριζο>μός ι τώθηκε ή πόλαν
καί ή προσφυγιά δι|τι τα υπέστη
μέν δλα, δταν άκόμη «ϊμεθα νή-
πια. Σι-μπαριστάμεθα ολοψύχως
εί; τό δράμα των άδελφών μας Κν
πρίων, ήδη δμως τό μέγα τούτον
"Εθνικόν θ-έμα καί δράμα ηχθη ε¬
νώπιον τοΰ Όργανισμοΰ Ήνωμέ-
ν(»ν "Εθνών, ευχόμεθα δέ έκ βά-
θους καρδίας όπο)ς πρυτανεύση είς
τόν ΟΗΕ ή λογική, ή ήθική καί τό
δίκαιον ίοστε νά σταματήσονν τα
δεινά των άδίλς-ών μας καί νά ά-
νατείλουν διά την Κύπρον μας καλ
λίτεοαι ημέραι.
Περσίνοιν κα'ι διερμηνεύων, ώς
Πρόεδρο; τοΰ Διοικητικόν Σνμδου·
λίον τοΰ Σιινδέσμου τιον άπαντα-
χοϋ Σινωπέων «Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ»,
τάς σκέψει; χαί τα βΐ'ναισθήματα
δλο>ν των μελών τοΰ Δ. Σ., ευχο-
μαι δπυ); ή χάρις τοΰ Άγίου Φ<ο κά διαφνλάττΐΐ πάντας 'Τμάς, ώς καί τού; άπανταχοΰ Σ ινοπεϊς, έν ύγεία, άξιοθώμεν δέ όπως κα'ι τό επόμενον ετος συγκεντριοθωμεν υ¬ πό καλλιτέρους ο'ιωνούς καί έορτά σο)μεν τιμώντες την μνήμην τού Άγιον καί Πολυούχον τή; Σινώ¬ πης», Ακολούθως ωμίλησεν ό ΙΙανοσι ολογιο'ιτατο; Άρχιμανδρίτη; κ.κ.' έκπροσ(»πών πλήρης ίατροφαρμακεντ,κή περί- | Φ'λάρετος Άντύπα;, 1 τον Σΐβασμΐ(»τατον Μητροπολίτην Νικαία;, όστι; συνεχάρη τό Διοικ. Συμβούλιον διά την σεμνήν θρη- σκεντικήν τελετήν, ίνα τιμηθή ή χερσαιτα μερος, δ Σννδεσμος, εί; δ?.α; σχε δόν τί; Έθνικά; καί Κοινοινικά; εκδηλώσει; τοΰ τόπον. Έφημερί- δες τοπικαί καί άλλαι εγραψαν κατ' επανάληψιν μέ τά εΰμενέστ* ρα σχόλια διά την δραστηριότητα τοϋ Σννδέσμου των Σινιοπέονν. Καθ" όλον δμως τό ώς άνω διά στημα άπό τή; άνασι,στάσεω; τοΰ Συνδέσμου μα; ΰπήρχε, μεταξΰ των σνμπατριοτόν μας, ό πόθος τής επισκέψεως μας είς την γενέ τπράν μας Σινίό.την, ούδΐί; δμοις ανελάμβανεν μίαν καλήν διοργάνω σιν ιιιάς μεγάλης έκδρομή; είς Σι νώπην, ήτις —έκδρομή— ώς άντι ).αμ6άνεσθε, ήτο κοπκίιδη; καί πλήρης εΰθυνών. Τό Διοικητικόν Συμβούλιον μή διστάσαν καί επί τοΰ θέματο; αίτοΰ κατόπιν μελέ- τη; πολλή;, ανήγγειλε κατά τόν έ ορτασμόν τοϋ Άγίου Φωκά τό 1973, δτι τό προσεχέ; ετο; —έφέ το; δηλαδή— καί έφ' δσον δλα θά πάνε καλά, θά πραγματοποιηθή ή μεγάλη έκδρομή εί; την γενέτει- ραν ίνα ίκανοποιηθή ό πόθο; πολ- λών συμπατριοτών μα;. Ή Διοί- | άρρωστο καί έξαντλημένο. "θλα έπεισόδιο ανάστα χαλάρωναν τί; δυνάμει; τον, άκο- ( μα καί ή καχή διατροφή ποΰ έπέ- ε1πε με το νο- Της κ(· ^ναστενα. πιό.ησιαη τ,όρα'κοιτάζοντας τή στά χέ .Ι|Γ.ί Ι| Αυΐ.Ι). ; ^* ΛΙΑν Ι| Λ«η.Ι| «ΜΛ. * ^ ~Χ^ . , ..ν» «^ Ερ ΠΙΟ ' ΤΐσΐΎ ΤΙ Τ(ΐ)Ι Ενα; ξένος άπό τό Μοριά πέ βαλε στόν έαυτό τον μέ τή δύσκο φΟ,τονρα({);α που θανε μέ σπασμοΰ; καί μαύρον; λε λη προμήθεια τή; πόλεο; σέ τρό- ςια Τη; Όξάδΐρφό; της την ΐ- κέδε; στό σ(7>μα. Διαδόθττκε δτι έ-;φιμα μόνο καί μόνο γιά νά δώσ«α 6λεπε "^ τά άθώο γλυ%ό χαμόγε-
πεσ- έπιδημία πανούκλας. Οί πο-( τό παράδειγμα στοΰς στρατ,ώτε;
λΐτε; ί,γαίνσν μ' ίνα μπαστοΰνι καί στοΰ; πολίτες. Ή άκατάπαυ-
χ-_ επαΎαλα4ΐ6ανε
λόγΐΛ Τ0υ της ?γραφε
στή - φιοτογοα-
Σ ιγά σιγά τής
στο χερι αν το/ιμουσαν να βγονν στη βροχη τού εφερε μελαγχολκι, στί) Ύ(?αμμα. Τα ματια της καθως
γιά τις πιό μεγάλε; άνάγκε; τονς ένώ τόσο λ.αχταρούσε τάν ήλ.ιο-
γιά νά άποτρέψοιιν τού; διαβάτες
νά τονς άγγίξο.ν.
ΕιΊτυχώς ήτανε μόνο ε-ίκασΪΓ;.
Μέ τόν Έλβετό δόκτωρ Μάγιερ
τόν έκδότη τής εφημερίδος «Έλλη
νικά Χρονικά» ε{χε ό Μπάϋρον επί
ση; πολλέ; στενοχώριες. Ή εφη¬
μερίδα τής οποίας τά εξοδα έκδό
Ή ιμόνη τον έλπίδα ήτανε τό σι>
νέδριο στά Σάλωνα. θά τοΰ εδι- φ^νΤ))ιΡ π4Ο, τα γίίλια
δέ ϊσο; την εΰκαιρία νά βγή άπό φου της ^ώνχονσαν στό χαρτί!
νά-.. ζοντάνενε ό ξάδεοφός της,
μεγάλωνε, τής γελοΰσε τώρα!.,
την άπΐλπισμένη θέση τον στό Με
σολόγγ, γιά νά ιπορεϊ νά ενεργή¬
ση πιό ελευθέρα.
(Συνεχίζεται)
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ βΕΜΑΤΑ
βί ΚΥΝίΤΙΜΪ ΙΑΞΕΤΤβ ΕΚΚ1Β1ΙΕΓ
ΙΠΙΙ ΗΗΦΙΚΗ ΤΗ ΜΙΙΜΒ
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛ1Ο ΤΩΝ Ν. ΚΑΙ Μ. ΤΙβΡΡΎ -ΛΕ ΜΟΥΒΕΛ'
ΚΛΙΖ ΡΟΥΠΕΣΤΡ Ν ΤΕ ΚΑΠΠΑΝΤΟΣ»
Ζ ΕΓ-
(Συνέχεια έκ προηγούμενον)
9. ΑΛΑ ΚΙΛΙΣΕ (ποικιλόχρο-
μη έκκλησία). Είναι μιά μεγάλη
λαξεντή μοναστηριακή έκκλησία,
πρό; Β. τοΰ χιοριοϋ Μπελίστιρμα.
Μπροπτά της άπλ(ίινεται μιά άρκβ
μνήμη τοϋ Άγίου Φίοκά καί άνε-Ιτά μεγάλη εκταση, ή όποία, μέ
φερθή εί; τά μέ θρησκευτικήν εύ-]τί; προσθήκες καί τα κτισίματα πού
λάβειαν τηρούμίνα υπό τοΰ Σννδέ
σμόν, εθιμα και παραδόσεις τή;
γενετείρας των καί προέβη είς συ
στάσεις καί παςοτρύνσεις ιδιαιτέ¬
ρως πρός την νεολαίαν, ίνα σννεχ'ι
ζωνται τά πατροπαράδοτα διά τό
καλόν καί των Σινωπέων καί τής
Κοινοινίας μα; γενικώτερον. Έν
σιΛ'εχεία ό ποιητής καί λ.ογοτέχνης
κ. Γεώργιο; Μετσόλη; άπήγγ;ιλε
μέ εξαιρετικήν απόδοσιν, προκαλέ¬
ση; τόν ένθουσιασμό άλλά καί την
βαθείαν συγκίνησιν δλοιν των πά
ρει·ρεθέντο>ν «ϊ; την εκδήλωσιν,
Άκολούθω; ή Παιδική Χορο>δία
τή; ΧΑΝ Νικαίας συνεπλήρωσε τό
πράγςαμμ,ά τη; μέ 4 άκόμη τρα-
γονδια μέ πρώτον «Η ΚΤΠΡΟΣ»
καί δλη πανηγνρική έκδήλο>σις ε-
κλεισε μέ τόν Εθνικόν "Τμνον, υ¬
πό τα (τρενιτκοδη χειοοκροτήματα
δλίον των παρει>ρισκομέν(ι)ν.
έ'καναν οί χωρικοί, εχει μεταβλη¬
θή σέ ανλή. Στή γλυπτή πρόσο-
ι|ιη τοϋ βράχου, έκτό; <ιπό τόν πν λι·Ίνα τή; έκκλησία;, τιπάρχουν καί ά/.λοι εΤσοδοι, ποΰ όδηγοΰν σέ διά φορε; αίθουσε;. Στίς αϊθουσες αΰ τέ; έγιναν έσοντερικέ; διαρρύθμι¬ σις κια προσθήκες άπό τού; χιορι κοΰς κηί χρησιμοποιοΰνται σάν άπο Τού ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΛΟΥΚΪΑΗ στάσεων. Άπό τίς δνο πλενρές τόν πλαισιώνοτιν δνο φαρδιές πα- ραστάδες (πι/.άστρια) καί άπό ε¬ πάνω, μιά σειρά άπό τυφλές καμά ρες, χοιρισμένες σέ δύο όμάδίς. Στά πλάγια, οί έπιφάνειες ήσαν χΐι>ρισμένες, μέ άνάγλ.ιφα διαζώ-
ματα καί παραστάδες, σέ τρείς πά
ράλληλες ζώνες, στολιβμένε; μέ
διάφορα λαξΐυτά πλονμίδια. Στι'ιν
πρώτη άπό κάτο) ζώνη, άνάγλνττα
τρίγωνα στεφανώνοι·ν τνφλές κα-
μάρες καί καμαρωτά πορτοπαράθν-
ρα. Τή δεύτερη ζώνη άποτελοΰν
τνφλές καμάρες, σχεδιασμένες μέ
διπλή γρσμμή καί την τρίτη, τυ-
φλές καμάρες καί πάλι, άλλά σέ
Πώ; τή; φάνηκε ! Τινάχθηκε
τρομαγμένη. τΗταν μιά παραίσθη-
ση. Χώθηκε στό κρεόβάτι της, σφίγ
γοντας τή φωτογραφία στό στή-
θο; της. Άμα εσβησε τά φώς, την
έφίλησε τρυο^*ρά καί την εχωσε κά
τω άπ' τό μάγονλό της. Έτσι ά-
ποκοιμήθηκε.
■ · ·
Ή Λίζα ήταν τδτε δεκαεφτά
χρονών. "Η μητέρα της, ποΰ δλη
την άγάπη ποΰ εΐχε τ) μεγάλη καρ
διά της την κρατοΰσε γιά την μο
νάκριβη κόρη της, την έφύλαγε
κι' άπ' τύν Τσκιο της. Μάλιστα άπό
τότί ποΰ πέθανε κι' ό πατέρας της
—'άρχιζε τότε καί ή «κρίοιμη ήλι-
κϊα»— δέν την άφηνε πο·θενά μό¬
νη. Την είχε τραβήζει κι' άπ' τό
σχολειό καί τή; είχε δασκάλίς .τού
ερχονταν στό σπίτι καΐ πολλές φο
ρέ; στό μάθημα παραστεκόταν κι*
Ώς τόσο ή Λίζα κοιμόταν καί ξυ
πνοϋσε μέ τή φωτογραφία τοΰ ξα
δέρφοι; της στά χέρια. Την είχε συ
νηθίσει, τής ήταν άπαραίτητη πιά.
Λές κι' είχε βρή σ' αυτή τή φωτο
γραφία την εκπληρώση όλων τόν
πόθων της. ΕΙχαν πάψ«ι πιά κι' οί
άγριες παοαφορέ; της καί καθό-
ταν ήσυχη τώρα ώρες όλόκληρες,
βλέποντας τόν ξάδενε μάλιστα μ' ενα παιγνιδιάρικο
παιδιάστικο νάζ! πού... δέν έννοοϋ
σε έκεϊνος ν' άλλάξη ΰφος.
—-"Ολο ετσι θά μέ κοιτάξης; εί
πε μιά μερά, μιλιόντα; μόνη της.
"Ολο τά ίδια; καί τρόμαξ* πού ά-
κουσέ τή φωνή τη; μέσα στήν ήσυ
χ!α τού μεσημεριοϋ.
«—Τρελλή πού είμαι!... Αϋτό
Θά γίνεται το')ρα;» μουρμούρισε.
«Θά μιλάω τώρα μέ τά·.»·
«Χαρτιά», πήγε νά πή, μά δέν
τά άπόσωσε. "Α, δχι! Δέν ήταν ε
να άπλό κι' άψχιχο χαρτί ή φωτο
γραφία τοΰ ξαδέρφου της. Ήταν
έκ*ί ό καλό;, ό ώραίος, ό άγαπη
μένος της ξάδεοφος πού τόν άγα
ποΰσε άπό τώρα τόσο. Γιατί νά μην
τοΰ μιλήβη; άν δέν μιλήση μ' αυ¬
τόν, μέ ποίον Θά μιλήση; μέ τους
ξένον;; μέ ποίον Θά γελάση; μέ
ποίον Θά παίξη; ποίον Θ' αγαπή¬
ση; Μήπως είχε κι' άλλον συγγε-
νή; Είχε άδερψό; άδερφή; ξαδέΰ
φη; Τίποτα! ΤΊποτα! ΤΗταν μονά
χη, όλομόναχη καί, νά τώρα που
τής επεφτ€, Ο.Τ.* τόν ούρανά πές,
ενας. Καί τί! "Ενας ξάδε♦♦♦♦< ι ■<♦♦»♦»♦·< 7«" ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΓΥΙ1ΝΑΣΙΙΝ |[Μ- Κ. ΠΑιΊΑΊΙΝΝΙΥ Καταχονζ^νοϋ 2 καί θεμιστοκλέονς Π (Οϊχημα Σχολ&ν 7αρνασσο^(, τηλ 6*1-502 Αί ΈγγοαφαΙ "Ηοχιβαν Σνσιηματική Δίίβσχαλί'α Αγγλικών έντβς τβύ Ηφογίάμματοϊ Διά τάς είσαγντΊκάς έξ'τάβας είς την Ι*ν Γυ μνββ»*9υ, αί 4-βϊαι θά διεξ«κ#«0ν άπό 23 — 25 —'β—εμββΐβ*, ψ&ψψτβΗ. κ·τ>* έκ4#ιην δω
- 2 «κμ. ηαί §-
Ή έκκλησία έχει τό σχήμα τον>
έγγεγραμμένου στακροΰ μέ κίντρι
κό τροϋλλο, ό οποίος στηρίζεται
σέ τέσσαοες έντοιχισμένες κολό-
νες, διά μέσον τ^σσάρίον σφαιρι-
κών τριγώνων. "Αλλοι τέσσαρες
τροΰλ).οι είνα, λαξεμμένοι επάνω
στοΰ; τέσαρε; βραχίονες. Τά σχή
ματα -κα'ι των πέντε τρούλλων εί·
ναι άκανόνιστα καί λίγο πολύ μοιά
μέ τό σχήμο τού αΰγοϋ. Τό
*,■ '.
( Σννέχεια έκ
Ή χαοιτωμένη καμαριέρα ήρθε
τρέχοντιι;. Τρόμαξε, ποΰ μέ εΐδε:
Τής ΑΥΡΑ2 Ν.
—Τί
τα;
σμβαίν*ι; Πάθατε
βάθο; τής έκκλησία; είναι 15 μέ-
τρα περίπου καί τό Ίβρό τη; άρ-
κετά μεγάλο. Καί τα τέσσαρα γοΊ
νιακά διαμερίσματα σκεπάζονται
μέ χαμαρωτούς θόλους,
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΕΚΚΛΗ¬
ΣΙΑ Σ. Τά τοιχιόματα τής έκκλη
οίας είναι άπογι<μν(ομένα άπό την είκονογράφησή το>ν. Ώο-ιόσο, μέ
νούν άκόμη με^ικές σκηνές ίστορι-
σμένες στόν θόλο τού Ν.Δ. διαμε-
ρίσματος καί μαρίκα άχνάρια, στά
τύμπανα τόν δραχιόνοιν. Μερικά
τόξα στίς σκάφες των εχονν δια-
τηρήσει σέ καλή κατάσταση τά
πρόσωπα τόν άγίοιν. Οί σκηνές εί
ναι είναι διασκοοπιβμένε; καί γι'
αύτό θά τίς περιγοάψίιχμε άκολου-
θώντας τή σειρά τή; το.ιοθ«σία;
των.
(Στ«νεχίζϊταΟ
αρντ κι' έσύ.
Μέ κύτταξε μ' εκπλτ|ξη.
— Σοΰ τό είπαό Δέν τό
(τυμά-
Ή "Ελεν είχε πιάσει τούς πάν
το-^ς καί προχωρούσε στά λάστιχα.
Την παρακολούθησα λίγη ωρα σιω
πηλή.
: —"Ελεν... πιστ«ύεις πώς ό "Αλ
"Ηξΐρα ότι τοΰ; εΐχα κουράσει' μπερτ δέν ξανασυναντήθηκε μέ την
δλους, άλΛά δέ γινόταν άλλοιός. ( Κύνθια καθόλου ένάμισυ χρόνο; Ά
Ρότησα γιά την "Ελεν. ΕΙχε τε-| πό κείνη τή βραδυά, πού ό "Εντου
λειώσει τή ζακέττα, την ερραψε
καί τή σιδέρωνε. Είχ« γίνει θαΰμα
σωστό! Άγορασμένη, λ.ές, άπ' τό
πιό άκ^ιβό κατάστημα. Τώρα θάρ
χιζε τή μπ).ούξα. Ήθελε νά την
τελειώσει μέχρι τά Χριστούγεννα-
Κοι»βεντιάζοντας, μουβγαλε τή ρό
μπα κοά μέ βοήθησε νά ξαναπέσω
στό κρετ>6άτι.
Ή "Ελεγ ήρθε κείνη τή στιγμή,
μέ τό μαλλί καί τίς βελόνες. Μοΰ
χαμογέλασε καί κάθισε. Φαινόταν
εύχαρ ιστημένη.
—θ' άριχίσω τά μανίκια, εΐπε·
"Αμα 6γεί τά πιό δύσκολο..
"Εσκπψε στού; πόντον; της κι
ή Μαίοη εφνγε
«... τ' άλλα γίνουνται ευκο-
σκέφτηκα, συμΛληρώνοντας
σαι; Βλεπότανε πολύ <η»χνά· Τά μάθαινα δλα, μά δέ μ' ένδιέφεραν πιά. Τό διαζύγιο «βγαινε στήν άρ χή τού νέου χρόνον. "Επαιρν€, 6έ βαια, πολλές προφνλάξεις γιά νά τόν συναντήσει, Φοβότανε, φαίνε- ται, τόν Ντεμιέρ... "Ήτανε πολύ πλούσιος καί τής χρειαζόταν! ΕΙ¬ χε χάσει πιά τ* άφθονα δώοα τοΰ σέρ Ρίτσαρντ! Τ! βλάκαςκ πού εΐμοι/να. Νόμι- ζα πώ; ή "Ελεν μουλεγε φνλαρίε; χιορίς νόημα! Μοΰ είχανε ξεφύγει τ ά «πιό δύσκολα». θύμοισα μέ τάν έαχτό μου, "Τστερα τόλφΐησα νά τής κάνω μίαν άκόμα ερωτήση: τή ίτηάση τής "Ελεν. Τί ητανε τά —Μόν εΐπε; πώ; ό Ντεμιέρ ύ- πιά δΰσκολο σ' αύτη την Ίστορία; Ι πόγραψε σάν μάρτυρας τή τ>ε6αίω
ό; ποοβολέας σέ κατα- ση τοΰ λόρδου. Ε1χ« πάψε, νά Η¬
Σ άν δυνατό
σκότεινηο σκηνή,
ήρθε μπρός στά
μάτια τής σκτψης μυ ό "Αλμπερτ.
«Μήπιο;·.· σκοτώθηκ<ε; Μήπως έ¬ σύ...> Κανένας δέν είχε μιλήβει
γιά σκοτιομό. Κανένα; δέ θά τό
ναι φίλος τού σέ« Ρίτσαρν»;
Δέν σταμάτηοε τή δονλειά της.
—Ποτέ δέν ήταν' -θθ τό εΐ-
ηα κι' αύτό. Άπό τότε, πού %α>οί
στηκαν στόν πύργο, δέν ξανασν-
σκεφτότανε άν δέν είχε προηγηθεΐ' ναντήθηκαν. Οδτε καί μετά τά βά
κάτι, πού νά τοδδινε τό δικαίωμα.
"Ωστε ήξ«ρε! Διέξοδο;, γιά κεϊ-
νον, ή Φνλλις! "Εφΐ'γε μαζί της
αφήνοντας την κατάσταση νά ξεμ
πλέξει μακρνά άπ' αυτόν!
νατο τής Γκοέι; Λκόμα! ΒέΛακι,
δέν Ιμαθε την άλήθεια. ΟΙ έψημτ
ρίδες γράναν* πώς ήτα» ότύχημα,
6
ΣΐΙΥΣ »Ρ8ΤΣ ΤΜΟΥΣ
Τού
ΕΥ·ΥΜ!θν ΕΞΛΕΥβΒΡΙΑ_ΟΥ
ΚΣΤ' Ζητήση άπό τόν Παντοδύναμον
Πρό τής Πορθένου τής Νουαρέτ θεόν ή τέκνον ή θάνατον. Ότε
Ό Παντοκράτωρ Δημιουργή καί συνεπλήρωνε την τεσσορακονθήμε
Πλάστης θεύς έΕορι'Ζων -"όν πρωτό ρον νηστείαν καί γονυπετή όδιά
πλαστον 2εΰγος των όνθρώπων λειτπτον μετα δακρύων προσευχήν
έκ τού Παροόείσου τής Έδέμ, είς τού ό πιστός τού θεοϋ όνθρωπος
την κοιλάδα ταύτην τής φθοράς, Ίωακεϊμ συνταρακτικόν τι συνέ-
τοϋ θανάτου καί τού κλαυβμώνς εύ βη είς την έν τώ κατά την Ίε-
απλαχνίσθη πρό των άπαρηγορήτων ρουσαλήμ καί έγγύς τοϋ Ναού τού
θρήνων κοί όδυρμών των Γεναρ- Σολομώντος οϊκω άναμένουσαν αύ
χών μας Αδαμ καί Εϋας καί έδωκε τόν σύζυγον τού "Ανναν. Νηστεύ
είς αύτούς την γλυκεϊον έλπίδα, ούσα καί αυτή, μή κοιμωμένη
την έλπιφόοον υπόσχεσιν, τό γνω καί όγωνιώσα διά τόν επί τέσ-
οτόν Πρωτοευαγγέλιον τοϋ Βιβλίου οαρας Γ^δηι δεκάδας ημερών άφαν-
της Γενέσεως «Ό Υιός τής Παρθέ τον σύντροφον τού βίου αυτής έ-
νου θά ουντρίψη την κεφαλήν τοϋ ζέρχεται μέ την αύγή είς τόν κή-
δφεως τοϋ μολύναντος την Ζωήν πον τής οικίας των καί βλέπει,
βαο με την άμαρτίσν καί δηλητη επί τής, έν τώ δένδρω φωλεάς,
ριθσαντος την ευτυχίαν σος μέ την Ζεΰγος πτηνών νό τιτιδίΖουν καί
άχάριστον πορακοήν καί άνταρσί χαρωπά νά περιθάλπουν κα'ι τρέ-
αν κατά τοϋ θελήματός μου»! "Ε- φ0υν τό όπτερον νεογνόν τέκνον
Προσφϋγικη καί έθνική μνημοσύνη
Σι/νέχ(ΐα έκ τής ι ής σελίδος
μέχρι τού 1950, αποστρατευθείς τή
αίτήσει τού ώς Άνισννταγματάρ-
χης. Τα 1936 προταθείς υπό τής
υπηρεσίας, προσελήφθη υπό τοΰ Ί
ωάννον Μΐταςά ώς ύπασπιστής
ΔΡΕΟΤ καί άλλους παράγοντος.
'Κτιμήθη μέ πλείστα παρασηαα κιιί
μετάλλια, μεταξύ των οποίαν τόν
Πολεμικόν Σταΐ'οόν καί τό Άρι-
στεϊον Άνδρείας,
Μετά ταυτα άνηκληθεί; είς τα
κτοτε αί γενεαί των άνθρώπων ό-
λων των πλάτων καί μηκών τής
Γής, πού προέρχονται έκ τοϋ ενός
τούτου πρωτοπλάστου Ζεύγους κα'ι
Εΰας 6£ησαν καί απέθανον μέ την
έλπίδα τής Πορθένου αυτής γυναι
κός, ό παρθενικός γόνος τής ο¬
ποίας ό μυστηριώδης θά όπελύτρω
νβ μυστηριωδώς τό τραγιεόν αν¬
θρώπινον γέος έκ τοϋ στόματος
τοϋ άρχαίου δφεως καί θά άπο-
καθίοταται αύτό είς την πρωτόπλα
στον αξιοπρέπειαν κα'ι μακαριότη
τα. Ό περιούοιος λαός, τοϋ Θεοϋ
ό άρχαϊος Ίσραήλ πρός τό1 οποίον
έΕαιρετικώς ό Θεός καθιέρωσε οχέ
σεις Πατρός καί τέκνων κα'· άπεκά
λυπτε τάς βουλάς τού καί τα σχέ-
διά τού, διά των θεοπνεύστων
Πατριαρχών καί Προφηιών τού
διετήρησε, διά μέσου τώ/ αιώνιον
πσρ' δλας τάς περιπετείας τού την
προσδοκίαν τής άπό Θεοϋ άποστο
λής τοϋ Μεασίου ύίοϋ της Παρθέ-
νου!
Χαί διά των προφητών τού, επι
χίλια έτη προεφήτευεν, ότι ή Παρ
θίνος αύτη έκ φυλής Ίούδα καί έΕ
οΐκου καί πατρυιάς Δαβίδ τοϋ προ
φητάνακτος θά κατάγεται άνύμ-
φευτος δέ δνανδρος κο: δσπορος
θά γεννήση ώς άνθρωπον τόν Υϊόν
τοϋ θεοΰ τόν Εμμανουήλ κα'ι ού¬
τω θά είναι καί πάλιν ·υεθ ημών
ό Θεάς» τέως ώργισμένος κα'ι εχ¬
θράς ημών ών!...
Καί έπειδή πάν δ,τι ό Θεός λέ
γει είναι ίπαράτρεπτος, άλάνθα-
οτος καί τιρσγματική άλήθεια, ή
θεία Βουλή καί Γ) προφητεία ή
θεόπνευστος, επραγματοποιήθη καΐ
άπό την άΦΓ>νή δίωΕιν <"■! την μά χαιραν τοΰ Ίδουμαίου Μεγάλου .Ηρώδου τοΟ Βρεφοκτόνου διεσώ- θησαν είς Γαλιλαίον, ι ό κατ' αρ¬ χάς ο! Δαβιδίδαι καί Βηθλεεμίται Ίωακεϊμ κοί Άννα μετά των ποι μνίων των έχοντες συγγενείς τόν τέκτονα (Ε,υλουργόν) Ίωοήφ (ά δελφάν ή τοΟ Ίωακείμ ή τής "Αν¬ νης) καϊ τόν Ίερέα τοΰ Ναού Ζα χαρίαν μετά τής συζύγου τού 'Ε λισάβετ, πεοί ών μάς πληροφορεϊ καί τό κατά Λουκά Ευαγγέλιον (κεφ. 1ον). Συμπεραίνομεν δέ, βόοει των εύαγγελικών τούτων στοιχείων καί των μετά την Βαθυλώνε;ον Α'ιχμα λωσίαν παραδόσεων, δτι ό Ίωακείμ μέν κατήγετο κατ' ευθείαν άπό Δα βίδ, ή σύΖυγός τού δέ "Αννα, θυ γάτηρ τοΰ ίερέως Ματθάν τοϋ Μακ καβαίου (Άαμοναίν) εϊχε κα'ι βα¬ σιλικόν αϊμα έκ Δαβίδ καί Άρχιε- ρατικόν άπό Άαρών τής ίερατικής φυλής ΛευΙ. Μετά την πρώτην εί- κοσαετίσν τ.->ϋ έγγάμου σϋΖυγικοϋ
των βίου. ό εύγενής ποιμήν αίγο
προβάτων Ίωακείμ καί * καλοκά
γοθος καί έλεήμων σύΖυγός τού
Άννα. άπεδείχθησαν στεϊροι, ά-
γονοι, άτεκνοι. .
Διά τούς Ισραηλίτας ή άτεκνίο
των έγγόμων Ζευγών εθεωρείτο
κατάρα Θεοϋ. άκαθαροία καί κατά
στάσις έπονείδιστος κα'ι άΕιοκατα
φρόνητος. Διά τούτο την 25ην Ίου
λίου τοϋ έτους 16 πρό Χριοτοϋ, κα
τα τάς πληροφορίας τού Άποκρύ
φού Εύαγγελίου τοΰ Ίακώβου, έ-
νώ ό σεβάσμιος πρίγκηψ τοϋ οϊκου
Δαβίδ Ίωα<είμ προσήλθεν είς τόν Βωμόν τοϋ Ναοϋ κομίζων διπλά τα σφάγια πρός θυσίαν καί όλοκαύ τωοιν άηώθησε τούτον ίκανότατα ό πρωθιερεύς των θυσιών καί σκλη ρότατα ώνείδησεν αυτόν διά την άτεκνίαν αυτού. Προσβληθείς δημο οία ό εύλαβέστατος Δαθιδίδης Ιω οκείμ κα'ι τραυμοτισθείς ·:ίς τα καί ρια άποχειρετίΖει την θρηνοϋοαν άπαρηγόρητα σύζυγον τού "Αννα, δηλών ότι θά μεταβή είς την έρη μόν Χοροθ πέραν τής Ίεριχούς βίς τό Σπήλαιον τού Προφήτου Κλίο καί νηστεύων άπό τροφής «αί ύδατος τεοσορακονθήμβρον θό των. Τούτο ύπέμνησεν είς την στείραν κα'ι ατεκνον "Ανναν, τό ότι είς αυτήν ηρνήθη ή Θεία Πρό νοια δ,τι καί είς αυτά τα πτηνά δαψιλώς έδώρησε! Όρμά, λοιπόν, έν άπογνώσει είς τό ένδότερον τής οικίας της, ένδύεται ι ήν νυμ- φικήν της στολήν την όποιαν έ- φύλασσε νά φορέση κατά τόν έ- ορτασμόν τής μητρότητος πού επι είκοσιν έτη παρέμεινεν ό ιρλογε- ρός άνεκπλήρωτος ηόθοτ. της καί έλθοϋσα κάτωθεν τοϋ δένδ,οου τής φωλεάς των πτηνών έθρήνει γοε- ρώς καί άπαρηγόρητος και ώδύ- ρετο σπαραΕικαρδίως προσευχομΐ νη είς τόν Παντοκράτορα 'ΕΕου- οιαστήν τής τύχης των άνθρώπων, ώδύρετο διά την άτεκνίαν της, ώ δύρετο διά την μή επάνοδον τοΰ συέύγου της κα'ι ίκέτευε τόν Παν¬ τοδύναμον διά την λύσιν των δε- σμών τής στειρώσεως κσί άγονίας καί επάνοδον τοϋ έΕαφανιαθέντος καλοϋ συμβίου της. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ «♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Ο τού, ότε έκεϊνος ανέλαβε τό 'Τ- | Στοάτενμα, παρέμεινεν δι· όλί- πονργείον Στρατιωτικών επί τής , γο.ς μήνας ώς Σύμβονλος το»« 'Τ Κοινοβοιλεντικής Κν6εονήσεο>ς Κ.Ιπονργοϊ» Έθνικ.ής Αμύνης καί έν
ΔΕΜΕΡΤΖΗ. Τόν Νοέμβριον 1937 1 συνεχεία κληθ:ίς ώργάνωσε τόν
επανήλθεν είς τύ οπλον τού. Τό ΑΟΟΑ τόν ίδρντικόν Νόμον καϊ
1938 ΰπηρρτησε ώς Λοχαγός Μη- . δπου παρέμεινεν επί δεκαετίαν. Πό
χανικοϋ είς την επίβλεψιν τού όχν ' λιτενθείς υπό τάν υπέροχον ΓΕΩΡ
ροΰ ΡΟΤΙΙΕΛ. Ι ΓΙΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΤ, όστις τόν
Τό 1939 ώς Διοικητής Μονάδος περιέ·5αλεν μέ Ιδιαιτέραν έκτίιιη-
Μηχανικοΰ, διηύθννε την όχύρο>σιν σιν καί αγάπην, έ^λ.έγη ποώτος ά
ής περιοχής των Άλβανικών συ ναπληροιματικός Βονλεντής Άθη-
όριον (Βίτσι—ΙΙρέσπα). Τάν Δέ ; νών κατά τάς εκλογάς 1964, λα-
κέμβοιον τοΰ 1939 επανελθών είς 6ών 30-000 στανροΰς προτιμήσ::-
Άθήνας, εκλήθη είς σννεργαβίαν !
μετά τοΰ *Ι(ι»άννοι< Μεταξά επί θε ς Διετέλεσε Γενικάς Διενθι-ντής τού μάτων Αμύνης, >Λτά τάς άνΐμε.υ ΟΤΕ καί κατά γενικήν άναγνΐιΥ,Μ-
μένας έπιθ?σεις τοΰ ΜΟΤΣΟΛΙ- σιν, σννετέλεσε σοβαρώς «ίς τήν
ΝΙ. | σημεκοθτίσαν άλματο')δη πρόοδον
Είχεν έπίσης ειδικήν σννάντησιν
μετά τοΰ ηοωος τής Πίνδο^' Σνντα
γματάρχον Δα'βάκη, τόν οποίον ένη
των Τηλεπικηινωνιιϋν τής
8ος,
'42ς Πολιτικάς Μηχανικάς τού
μέρωσε διά τό σ^ντελεσθέν έργον Ι Ε.Μ.Π. Αθηνών, εμελέτησεν καί
όχνρώσεως τής διαβάσεως Κρου έπέβλεψεν χιλιάδας ιδιωτικήν έ'ρ-
σταλλοπηγή — Καστοριά η Φλώ γων, ώς Εργολήπτης δέ, έ£ετέλ<· •ρινα, Τό 1940 νπηρέτησεν είς τό' σεν επιτυχώς πολλά Δημοσία "Ερ Σύνταγαα Σ ιδηροδρόμων ^ίσσα γα. λονίκης καί έν σννεχεία ώς Δι<η-| Διετέλεσε έπίσης κατά καιροϋς, κητής τοΰ ανεξάρτητον λόχου Σι Πρόεδρος ή Σύμβονλος πολλών δηροδρόμων Άγιον Ίωάννον Ρέν- Σωματείων. τη, οπου μέ την κήρυξιν τοΰ πολέ Έδημοσίευσε πολλάς μελέτας μόν, ενήργησεν έπιτνχώς τήν κινη καί άρθρα Φιλολογικοΰ, Έπιστημο τοποίησιν των Σιδηροδρόμων καί έν σ.νεχεία ευρέθη τίς τα μέτιοπον τής Άλβανίας (περιοχή Πόγρα- δετς) ώς Διοικητής Λόχου Μηχανι κου. Μετά την έπί&εσιν των Γερμα νών διηί'0ι<νε την ναρκοθέτησιν των έν. Γιοΐ'γκοσλαβίας όδικών άρ τηοιών κα'ι την εκτέλεσιν τοϋ δί¬ κτυον καταστοοΊτών, πρός επιβρά¬ δυνσιν τοΟ έχθοοϋ· Κατά τήν κα τοχήν υπήρξεν ίδοντής καί μέλος τής Κεντοικής Έπιτροπής τής 'Ε- θνιν.ής Όργανώσειος Άντιστάσείος νικοΰ, Κοινωνικον καί Πολιτικοΰ πίριεχομένου χαΐ έδωσε κατά και- οοίις πολλάς Ανάλογον; διαλέξπς. 'Εσχάτο); μετέφοασεν είς τήν Έλ ληνικήν, τό κλασσικόν ιστορικόν ε[>γον τού "Αγγλοι" Γκίμπον «Πα-
οακμή καΐ Πτώσι; τή; Ρ(»μΛϊκι~ι;
Αύτοκρατορίας*, τοΰ όαοίον έπίν.ει
ται ή έ'κδοσΐ; είς πέντε Τόμονς.
Άνέδειξεν τάν εκλεκτόν νίόν
αΐτοΰ ΙΩΑΝΝΗΝ ΓΙτνχιοϋχον Μα
θηματικόν τού Πανεπιστημίου Ά-
Οηνων καί ταλαντοΰχον Μουσιχο-
«Η ΣΙΝΑΣΟΣ:
'Επανεξίδόθη είς φωτοτνπίαν τό
σ.τάνιον 6ι6).ίον τοΰ άειμνήαου Ια
τοοΰ "Ιω. Σαρσντίδη — Άρχε-
λάο>' «Ή Σινασός» είς τό όιΐ',ιον
πεοιγοάφεται ή ίστοοία καί ή ιίνά
πτΐ'ίις τής κωμοπόλεως ταύτης, ώς
ν.αί των Έλλττνοηθοδόξων έ.-τίΐο
ων ττκ Καισαοείας — Ίκονίοι —
Καπ-ταδοκίας, Μ. Άσίοο.
Την άνατυπωσιν έπιμελήθη ό κ
Σταΰροο Έλευθεριάδης, τοΰ ι'«3υ-
.^λιστικοΰ κόσιιου τής Ελλάδος,
καταγοιιένου έκ Σ ινασον. δ<ττις •/(•λ ανέλαβε έξ όλθλλ"όρου τήν δα ^άνην. Τό ποοϊόν έκ τής πιΆήσΐθιΐ τοΓ» (",ιβλίου τούτου Οά διατεθή πρός £ νίσχι>ίτιν τοΰ Ταμείον των εν Κι)^,»
ν^ρίω Άττικής Παιδικών Κοτα
σκηνο)σεοιν των οργανουμένων ϋ
πό τοΰ φιλανβρωπικ.ον σοματ.-ίοΐ'
Λ"Ά Νέα Σινασός».
Νικόλαον, έκ Σμύρνης,
τος τοΰ Πρακτικοΰ Λυκπ'ον Κ. Γι
ΑΝΝΙΚΗ Σμύρνης (πρώην Έλλη
νογεςμανΐΛθΰ Λνκ.είον).
Μετά τήν Μικρασιατικήν κατα-
ΤΡΙΑΙΝΑ καί μέλος τής Κ.Ε. Ι <τ.·νθέτην. τού ΠΑΣ (Όμοσπονδίας των Έ-1 θνικών Ό:γ«νώσε<ον Άντιστάσε- ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ Ηλίας ως). Ή δράσις αϋτοΰ είς την αντί¬ στασιν υπήρξε πολνσχιδής καί ση μαντική. ΙΙερί τα τέλη τής κατο- χής προδοθείς >:αί καταδικασθείς έ
ρήμην είς θάνατον υπό των Γερμα
νών, κατοερθϋΐσΓ νά διαφύγη.
Κατά τόν Δεκέμβριον 194! διε-
τέλ^εσεν 'Τποδιοικητής Τάγματος
Έθνοφΐ'λακής καί έν σΐΎρχεία μ«-
τέβη είς Βοεταννικήν Στρατηγι-
κήν Σχολήν έν Ιταλία καί έπανελ
θών είς 'Ελλάδα, ώργάνωσε τό
Τμήιια γεφυρών τής Σχολής Μη
ΓΕΩΡΓ. θ. ΚΑΝΔΗΛΑίΤΤΗ-Κόνββκ: ΠΑΝΤ. Η. ΜΕΛΑΝΟΦΡΥΔΗ
ΚΑΙ ΛΑΖΑΡΟΥ θ. ΛΑΖΑΡΙΔΗ
Ι Σ ΤΟΡ Ι Α
ΣΤΗΝ ΕΚΚΛ. ΕΠΑΡΧΙΑ ΧΑΛΔΙΑ2 - ΠΟΝΤΟΥ
ΤΗΣ Ι. ΜΟΝΗΣ «ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ»
Διασκευα σμένη κ αί οομπληρωμβνη άπό τόν
1. Α. ΑΒ ΡΑΝΙΑΝΤΗΝ (β. Δημοδιδασκαλον)
(Σννέχεια έκ προηγούμενον) ί ταύτην αποκατάστασιν, δι' ημϊΐε-
ΣΙΓΙΛΛΙΟΝ ' ς<ο Πατριαρχικοΰ καί Συνοδι/υΰ ΠΕΡΙ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑΣ ΤΗΣ σιγιλλιώδοις έκ μίμβράνης γράμ- ΜΟΝΗΣ ΣΤΟ ΚΑ^ΕΣΤΩΣ ματος κάί διοικεϊσθαι τοίντεΰθί-' ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΚΗΣ ,, κοινο6ια-/.ο>ς υπό κοινοβιάρχας της
ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΣ ήγοιμένοις έκαστον έαι-τών, εχειν
ελέω θεοΰ Άρχιεπίσκοπος Κωνστα" δέ καί έκ τοΰ προχείρον και πΐίθβε
τινουπόλεως, Νέας Ρ<ί>αης και χ,οΓ; άγρν.τνον έπόπτην καί έπιτρο
Οίκονμενικός Πατ-ριάοχης πήν τήν αυτόν Ίεοότητιχ χ.ιί ιονς
Εισί ·ιέν καί άλλα πολλά τα την μετά ταυτα διαδόχονς αϋτοθ πι,ος
Πατριαρχικήν διατρανοποιοΰντα με μέν τόν ημέτερον Σταΐ(;οπήγιον
γσλειότϊΐτα, τούτων δέ πρηρχα έξαρχικώς, έν δέ ταίς ένυρίιις «ν
■/.αι την άνιοτάτην κατέχει χώραν τοΰ κι-ριαρχικώς διαορυθμι-ον τα
ή υπέρ τής εύσταθ*ίας των ίερών πρός τό εδσχΐ}μον τήν κατάστασιν
κπτα.γιονΊΐι>ν Φ.>υντίς κιχί τι πΐ(Η αΐτιον κα'ι διά τής προσεχονς <»ΐ'· τής εύρύθμου αυτών κυβερνήσεως τοΰ επόπτας καί άγρύ.τνον π«·;·α ενδεικνυομένη αδιάλειπτος μέρι- τηοήσεως διαπλάττΓ,ται ή καλή διοί Ι ανα. Έν αυτοίς γάρ οί τής άσκτ, κησΐς τάξεως κατά τοΰς έκ.τεθΓ,σε σεοις έκδιδάσκονται μνσται, όπως ομένοι,ς εφεξής- Τούτον χάριν η θΓοφιλής βίος των άποδεξαμι'νιον , Με*ριότης ημών έπικλινείς έχουσα τούδε τοΰ βίον τήν ματαιότίίτα τάς άκοάς πρός τάς τοιαύτας "ΐτ>ι
καί πρός τό άνο) πολίτειμα έπ^ιγο σεις ατΣ τής ενσταθείας των Τ··-
μένο)ν βιό καί ημίν τοίς έλι;<'> &ε ρών Κίχτπγοκγίιον κ.αί τού ένθέο.)
ου τήν προστασίαν ίίναλεκ; θώσι & πολυτεύιΐ'ΐτης των μοναζόντων, ?ϊ-
τήν Οικουμενικού θρόνου κληρω λρο τι αλλο έφΐεμένη καί υπέρ ΐοι'»
θ·ΓΪσι περιωπήν μέλλει κατά χρέ- το·.· διηνεκή καταβαλλ.ομένη τιιν
ος καί πάσα έαμέριμνος οπο·.δή κο ποόνοιαν. άπεδέ^ατο προσηνώς Αι
ταβάλλεται. άπιος τα σννημμένί αν ν.αί ευμενώς τήν προσενίχ'ίΓΪ-
τοντο) ίερά καταγώγια χ.ιι πάντ οαν αίττισιν, ώς εΰλογον καί οίλαι
τα θεϊα σκηνώματα κατιιγορίας ο[ όν, θεώ τε φίλην καί άνθρώπο.ς
α: νυν διατηροΰντ,ιι άνώτρρα καί ρ.ιηινετήν. Καί δή γράφοντες >.»
τα τοϋ βίον των έν αυτοίς μυνα<- νοδικως κετά των περί ημάς Ίεοω- ϊόντοιν έξασ-κήνα, ϋΐθφΐ.'-ώς μ?τά τάτο>ν Άοχιεροιν καί ύπερτί|ΐο>ν.
ζοινής σνμπνοίας καί όμονοίας. των έν Άγίω Πνίύματι άγίΐπητών
Έφ' ώ κα'ι .-ύιιενώς οίδεν επι- ιΉιών άδελφων καί σΐ'λλειτονρνών
νεΰϊΐν ή μετριότΐ|ς ημών ποός ιάς άπθκΓθΐνόιιεθα. ίνα, πρώτον τα ι*
ϋπ;·ο αυτών αίτήσεις κ.«θά και ή οά καί σεβάσιμα καταγώγια, Τύ £"
Λη επί τοΰ παρόντος. Κ«ι γάρ ήδ" ημέτερον Πατριαρχικόν καί Σταν
εγένετο γνίοστόν τή ημετέρα ιιετρι' μ'ΐπηγιακόν, τιμώμενον επί τή έν
('τητι προκαθημένη οννοδιχώ; άπό δόξω Γεννήσει τής 'Τπεραγίας Δ«
ιι'· γράμμα τού Ίε.ροντάτι.Ί.ι Μηιροί σποίνης ημών θεοτόκον καί έπιλε
.ιολίτον Χαλδείας καί Χερριάνων! γομενον Γονμεο«. κ«ί τα ετέρα τρι
καί ύπερτίμου έν Αγίω Πνενμ-ιτι,Ι α ίνοοιακά, τού "Αγ. Γ «οργίου
άγαπητού ημών άδίλφθΰ κ»α σνλ' Χοΐ'το.οίί, τοϋ Αγ. Γεο)ργίοΐ" Χά
λειτο.ργοΰ Κίρ Σιλβέστςοιι καί' λινατά καί τηΰ Τιιιίον Προδρυμ.»·
ά.τύ ζώσης φωνής τοΰ ενταύθα ιϊρ' τό γυναικ.ίϊον ιΤισι κ<ιί λέγωνται ι'< τιιος παραγενομένου Όοιιοτάτον, πό τού νυν καί είς τόν εφεξής ά >·ιιρ Γες;μανοΰ ήγουμένου τοί· κατά παντα χίιόνον καί παρά πάτων γι
την επαρχίαν αύτην κ-ιμένοι" ίε-' νάκτκί,ινται «ΚΟΙΝΟΒΙΑ ΜΟΝΛ-
οοΓ' καί σΐβασμίον ημέτερον Πά- ΣΤΗΡΙΑ» καί διαμέιονταν είς τό
Λαογραφΐιια τση
τοΰ Δρος ΔΗΜ.
ΟΙ ΣΚΟΛΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
Τού Σταυροϋ
στροφήν ειργάσθη αρχικώς, είς Τ'ι«θχικου καί Στανςο.τηγιακοΰ. διηνεκές άμιγή καί καθαρά πάσι,;
ΆλεξάΛ-δρειαν τής Αίγυπτον ποοσ
ληφθείς ώς ταάλληλο; τής 'Εμπο
οικής 'Εταιοείας Βάμβακος ΡΩ-
ΜΑΝΟΣ — ΚΑΝΑΛΑΣ καί μί
τέππτσ άνεχ(ί>ρησΓν δι" Αθήνας
ένθα καί εγκατεστάθη όρκΓτικώ;.
ΈνταΓ'θα ήσχολήθη μέ Χρηματιστη
ριακά; έογασίας, σι>νεργσξάμρνης
χοτνικοΰ, κατασκενάσας καί την'( μετά τοϋ αδελφόν τον επισημον
πρώτην .μεταλλικήν Σιδηροδρομι
κήν γ?φ.·ραν τού Ίσθμοϋ καί κα
τόπ.ν ΰπηρέτησεν ώ; Έπιτ*λή;
τοΰ ΓΕΣ καί Λιενθι·ντή; "Εργων
Μι,χανικοϋ Καβάλας.
Κατά την περίοδον τού Συαιμο
οιτοπολέμου, έν σννεργασία μέ ρπί
λεκ.τα στελεχη, σννέίιαλεν σημαντι
κως είς την Εθνικήν άνάτασιν,
συναντηθείς μέ τονς άειμνήστους
ΝΙΚ. ΠΛΑΣΤΗΡΑΝ, »ΕΜ. ΣΟ
ΦΟΤΛΗΝ. ΓΕΩΡΓΙΟΝ ΠΑΠΑΝ
Χρηματιστοΰ Άθηνιδν, άειμντ'νστον
Μοναστηρίον τή; Γεννήσεως τής ϊδιοοουθμίας, ίδιοβουλίας τε καί
"Τπεραγίας ημών Δεσποίνης Β«ο-( καταχρήσεοΐς άλλης μιγαδικής παν
τόχον, έπιλεγομρνου Γο·.μ;»ά. ότι των των έν αυτοίς οντων καί των
τό Αι «ληφθέν αύτό μονασ, »',..·ιυν εισετι κατ' ερωτα θείον μοναύικού
καί τό εν τή αύτη έπαοχία χρί« ί-' πολιτεΰματος προσρλενσομένΐίν μο
νο.ιακά, τοϋ Άγιον ιΓεωογίον Χου ναχών κατά τούς μοναχικονς δοονς
τοΐ'ρά, τοΰ Άγιον Γριοργίον Χαλι- έν ένί οϊκω οίκονντιον κοινως υπό
ναρά άνδοεϊα οντα καί το ττερονί τόν αυτόν τρεφομένο)ν καί κεκτη-
τοΓι Άγίου Προδρόμον γΐΛτα.κηον Ι μένΐον άπαντα κοινά, τράπεζαν,
νπάρχ(ΛΓ καί ρπιλίγύμενον Γιήιιε- Ι βρώματα, ,τάματα, διατοικ(άς,
ΛΑΜΠΡΟΤ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΤ. '-'"· τ«·ι? ^ν κ.αλώς οικονομ·)ι'νε' μάτια. χοήματα κλπ. ετι δέ και
νπ καί διεξαγόμενα, άπο τινος δέ, κάσσ,ιν μίοτν. Μηδενός ίδιόν τι έχον
ο;θύνω τοΰ μισοΛαλοι,, πσ- τος, άλλά μηδέ όλω; λέγειν ίδιον
Διετέλεσΐ έκφΐοντιτής καί άντι-
;:ριστής τοΰ Xρηματιστηρίο^ Άθη
νων καί ήδη σΐΛ'ταξιοΰχος είς Ά- οαΐνθείση; τής έν αυτοίς άςμονίας τι εχειν, μέχρι καί τοϋ ελάχιστον,
βήναί. γαι Τ'ν">ν είς ίδιορονθμίας καί φΐ άλ-λ'ώσιν άκτήμονες καί σ^νδιαϊται
λαιτίας παρεκτραπέντοιν έν Ιδία-1 άπό των κοινών των ίερών Κοινο
Άνέδει^Γν την μονογενή θνγα-
τέρα αυτόν ΑΘΗΝΑΝ Καθηγήτρι
αν τής Άγγλικής Φιλ ολογίας, έρ
γαζομένην είς Αθήνας.
<ί">ηϊα τού κοινή σννοίσοντο;
άνίιιμαλίαν ούκ όλ.ίγον π
εί;
άπεναντίας καί των καθηκόντων
ΙΟΑΝΝΟΓ Α. ΒΚΡΗΑΡΔΟΓ — Ταξιάρχσυ ΠΑ.
ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης
4κικτ]ς μα^η
λλν χοθ
Πίνδου μ
1940-41,
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Ή Δ. Έπιτροπή τής Δωρεαα
-ΠΡΟΙΚΕΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΟΛΥΖΩ Ι¬
ΔΟΥ» προκεψένου νά προικίση διά
δρχ. 15.000 κατά τό τρέχον έτοα
μίαν νεάνιδα όρφανήν ή μη κα'ι ά-
πορον, κοταγομένην έξ οικογενείας
/ιροσφυγούσης είς τήν 'Ελλάδα έΕ
Άνατολικής ©ράκης, προοκαλεϊ
πάσαν ένδιαφερομένην Οποψηφίαν,
άνω των 17 έτών, νά υποβάλη είς
τό Γραφείον αυτής, ώε κάτωθι,
σχετικήν οίτηοιν μέ τό άκριβές ο¬
νοματεπώνυμον της καί τήν διεύ¬
θυνσιν τής κατοικίας της καί μέ
τα έΕής δικα·ολογητικά: ο) Πιοτό- '
ποιητικόν περί έλληνικής ίθαγενεί '
άς της, β) Π'ατοποιητικόν άπορί
άς. γ) Βεθαίωσιν τού έφομερίου
καί ενός διδασκάλου τοΰ τόπου ,
τής οημερινης κατοικίας της έν
Ελλάδι περί τοϋ ότι ή ϋποψι'α εί¬
ναι Χριστιανή ΌρθόδοΕος, άγα-
μος καί καλών ήθών καί δ) Βεβαί
ώσιν Δή μου ή Κοινότητος ή Προ-
σφυγικοϋ Σωματείου ή τριών μαρτύ
ρων καταγομένων έκ τοΟ τόπου
τής καταγωγής τής ύποψηφίας,
μετά βεβαιώσεως τής ύπογραφής
των υπό τοΟ Άοτυνομικοΰ Τμήμα-
τος τής κατοικίας των περί τοϋ
ότι ή ύποψηφία όντως κατάγεται
έΕ οίκογενείος προερχομένης έκ
τοϋ χωρίου των τής Άν&τολικής
θράκης.
Ή αίτησις καί τα δικαιολογητι-
κά δέον νά ύποβληθοϋν ένιός ενός
μηνός άπό σήμερον είς τα Γραφεϊ
όν τοϋ Προέδρου τής Δ. Έπιτρο¬
πής κ. Άρ. Κωνσταντινίδου, δικη
γόρου, όδός Άκοδημίας 77 ε' δ
ροφος. Αθήναι Τ. 142.
Έν Αθήναις τή 1.10.1974
Ό Πρόεδρον τής Δ' Έπιτροπής
ΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Είς χοιιψόν καί κα).αίσθη1:ον τεϋ
χος έκ1^xλοφόρησεν ή μ^λέτη υπό
τόν τίτλον «Κύπρο; άδονλιοτη» *ον
χ. Χρήστου Σωκρ. Σολομωνίδη-
(Συνέχεια έκ προηγο.ιμένον) .
Τό ευχόμεθα άπαντες, τό ευχε-
τ ιι σϊκτσοκιβς ή 'Ελληνική ψΐ"χή
•/.αί οί είς τό Μετοαον μαχόμ*νοι,|
κ.αί δσους ή Πατρίς εταξε νά προσ
φέ-οονν επί τοΰ παρόντος τάς ϋπη-;
ρεσία; τιον εί; τό εσωτερικόν. Τό
είίχονται καί τό πιστεν·ονν.
Ζήτο) ή "Ελλάς
Ε. ΣΤΝΟΔΙΝΟΣ
10) ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΤ ΑΙΙΟ-
ΣΤΡΑΤΟΤ ΑΝΤΙΣΤΝΤΑΓΜΑΪ
ΤΑΡΧΟΤ ΠΕ2ΙΚΟΤ ΡΗΓΟ-
ΠΟΤΛΟΤ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΤ
Έν Κΐ'παοισσΐα τή 10)2)1941
Άγαπητέ φίλε Κο')στα Δαβάχη,
Άφθΰ ό θεός, ό οποίος πάντοτε
ίπ^οστάτευοε την 'Ελλάδα, ήθέλε-
σε νά ξήσης γιά νά προσφέρης τάς
υπηρεσίας σον είς την χώραν αυ¬
τήν, ή όποία εχει άκόμη ανάγκην,
δΐν ξέοω διά πόσον καιρόν, των ή
οιο'κιον σον καί των γενικών περί
διοικήσεως ίκανοτήτων σον, εΰχο-
ιιαι ό μεγάλος αύτάς ^εός, νά σέ
>:ρατή έφίξής ύγιά καί άκμαίον,·
διότι αίσθάνομαι δτι ή ξωτικότης
ΰον είναι τόαον μεγάλη, ώστε πολ
■· ' μέλλεΐς νά έπιτελέσης νπέρ τής
Πατρίδος μας.
Μέ αγάπην
ΑΝ. ΡΗΓΟΠΟΤΛΟΣ
11.) ΑΛΛΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ.
Τ.Τ. 712 τή 26)11)40
Σεβαστέ μο.- κ. Συνταγματάρχα,
Τποβάλλο) τα σέβη μόν.
Ό πρό ήιι?ρών άναγγελθείς είς
τάς έφ·ημερίδας τραιματισμός σας
-ίς τό πεδίον τής τιμής, ώς καί ή
ήοίοικωτάτη σας δράσις εναντίον
τιν άτ.Ίμον έχθροΰ μα;, σννεκίνη
σ- κ.αί ένεθοι·σίασε πάντα;
Ημείς δέ, οί σνμπατριώται σα;
κά ειδικώτερον οί άξιο)ματικοί, ΰ-
πΓ·ρτφαν:νόμεθα διά τα καΐορθώ-
αατά σας καί θά σι·νεχίσωμ€ν η¬
μείς οί νεώτεροι, εί δννατόν, μέ
τα πύτά κατορθώματα.
θά ήθελα νά μάθω πως πάει ή
νγεία σας.
Μετά σ ΰασμοθ καί άγάπης
Δ. ΨΑΡΟΓΙΑΝΝΗΣ
ΕΤΓΝΩΜΟΣΤΝΗ
Έγράι|»αμεν ηδη ος την παρού¬
σαν ιστορίαν περί τή; άγνή; θρη
σχευτικότητος τοϋ Σννταγματάρ-
χο.ι Δαβάκη, ώ; μιά; έκ των κυ¬
ριωτέρων άρετών τον. "Οταν, λοι
πάν, διεκοιιίσθη εί; τα; Αθήνας
καί ευρίσκετο πλέον εί; τό στάδι¬
ον τή; άναρρώβϊως, ή πρώτη τού
σκέψις ήτο νά εκφράση τήν εΰγνω
μοσννην τον πρός τόν θεόν, τήν
Παναγίαν καί τού; Άγιον;, διά
την βοηθεία των πρός έπίτενξι
τής περιλάμπρου νίκης τής Πίν¬
δου, άποστέλλων είς τοϋς ναοΰό
τής περιοχής των έπικών τον άγώ
νιυν διάφορα άφιερώματα.
Δέν ήτο πλοΰσιος ό Δαβάκης ά-
'» νλική; άπόψεο);. Μέ μόνον τόν
ώ; Αξιωματικόν μισθόν τον καί
τα; έκ των σνγγρ.ΐφών τον περιιο
ρισμενα; προσόδο.ς, ηδυνήθη καί
αύτάς νά ζή άξιοπρρ.ιώς ίί; την
κ.ο.νωνίαν, καί τού; λατρεντοΰ; τον
στρατιώτας νά φΐλοδωρή, καί τού;
άδ·-λφον; τοι· νά σπονδάζη, κατοο
θιόσας μάλιστα νά αποστείλη ?να
ίξ αυτών εί; Παρισίον; —τόν ία
τρόν— πρός τελειο.-ΐοίησιν των
σπονδών τον·
Άλλ* εϊχε ψι·χικόν πλούτον άμΰ
Οητον καί τόσον, ώστε ήτο ίκανός
νά κάμη θανματα, προκεΐιμένου νά
εκφράση την πρό; τό θείον εύγνω
μοσννην τού, ή προκειμένον νά έκ
πληρώση καθήκον ιερόν κσί άπα-
ράβατον.
θά άπέμενεν, ϊσίος, νηστικός ή
θά καθίστα έτι πενιχρότερον τό
αυνήθ(ο; λιτόν γεϋμα τον διά νά
ανταποκριθή; Αΰτό ήτο δεντερακη»
σης (τημασίας διά τόν Δαβάκην,
σι·νηθισμένον εί; τα; στΐρήοος ά¬
πό τής έποχής πού ήτο γνμνασιό-
παις εί; τάς Αθήνας κοί μετά τοΰ
θείον τον Μιχαήλ, φοιτητοΰ τότε
των Φνσικομαθηματικών είς τό Πά
νεπιστήιιιον, έδαίΐάνίον 50 λεπτά ή
μερησ.Ίο; διά τό φαγητόν Τ<")ν, ί= ταωγον δέ διά λόγοις οίκονομία; οίθινον άρτον, πού τόν εστελλον «ίς αυτού; καθ" έβδομάδα έκ τού χωρίου των. Τοιούτος δ ψυχικάς πλοντος τοΠ νικητοϋ τής Πίνδον. Άλλά καί ή είιγνωμοσύνη των κατοίκων τού Έπταχωοίου καί τής Φούρκας πρός τόν Έλευθερο)τήν των, ώς άπεκά λονν τάν Δαβάκην, θά μ.ίνη αίω- νία. Είς τάς επιστολάς τ<ον. πο>
παοαθέτομεν κατωτέρω, υπάρχον,
έκφράσεις άθανάτον άφοσιώσΓίος.
'Τπάριχουν σ.γκινητικά αΐσθήματα
παιδιών πρός πατέρα.
Έπταχώρι 8 Ίαουαρίου 1941
Γενναΐε Σιινταγματάρχα,
Μόλι; χθέ; επιστρέψας έξ Άλ
Γιανίας καί μάλιστα έξ ελαχίστης
άποστάσεω; άπό τής Κλ«-ισονρας,
ρύρήκα τήν επιστολήν ηας, είς τήν
οποίαν καί σας άπαντώ άμεσος.
Χάηηκα πολϋ, όπιος χάρηκε καΐ
δλο τό Έπταχώρι, διότι απεκατε¬
στάθη ΐι νγεία σας. Καί ήμιϊς δλοι
καλά εΗΑαστε.
Σχετικώς μέ την εντολήν σα;,
σάς γράφιο.
Τα άφιές τοΰ κα
πνοΰ καί ταμπάκον καί των τοιοι'-
τον των πνει,ματικών χαριπμάτων τ(ι>ν.άνοικεί(ον τή καθαρά καί νηφα
πηγήν καί έξαπήσαντο ένθ^ρμως λίω πολιτΓία των μοναιζότιον.
ί.τικνρωθήναι τήν Κοινοβιακην | (Σλεχίζεται)
»»♦>♦♦»♦♦»»»»»♦♦♦♦♦♦»♦♦»♦»♦♦<»♦♦♦♦♦»»»»♦»»♦♦♦♦♦. ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΧΡΤΣ, Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ τώ μοναχικώ χαρακτή..... Τοϋτα οί Ίατρός, εκ Ναζλή Μικράς Άσίας τ>Ρ 'Ί "ΰτοΰ Ίερότης καί τ". Όσιό
της αΰτοΰ μετά των έν τοίς Ίεροΐς
σκηνώμασι μοναξόντων, κατανοήσαν
τες καί καλώς έπιγνόντες, ώς ην
μή πάσα ίδιορρνθμία έκποδίϋν γί-
νηται καί τα τής διοικήσεοίς είς
Κοινοβιακήν τάξιν μεταρρυθμισθή
κινδννεύονσιν ού μικρόν ύποστήναι
κίνδννον τα Ίερά Καταγώγια, π<;ο σδραμον πρός τήν καθ" ημάς τοϋ Χριστοΰ Έκκλησσίαν τήν ό-/.ένο- Τελοϋντες τήν προσέχη Κυρια κήν 20 Όκτωβρίου έ έ. καί ώραν 9ην είς τό/ Ιερόν Ναόν Αγ. Ιωάννου Θεολόγου - Μονής Αγ. Ιωάννου Θεολόγου (Οίκιομός Πά πάγου) Μημομόαυνον κίς μνήμην τής μητρός, αδελφής, θείας καί μάμης Έλισάβετ Σινανίδου - Ούλ- κέρογλου, παρακαλούμεν τούς επι θυμοϋντας όπως προσέλθωσι καί ένώσωσι μεθ' ημών τάς πρός τόν "Υψιστον δεήσεις των, υπέρ ανα¬ παύσεως τής ψυχής αυτής Τα τέκνα: Φώτιος κσ'· Γαλατεία Ούλκέρογλου. Οί άδελφοί: Μακάριος καί Έλέ νη Σινανίδοο, Σωκράτης καί Άντι γόνη Σινανίδου, ΦιλοΕένη Σινανί¬ δου. Ή έγγονή Έλισάβετ Φ. Ούλκέ¬ ρογλου. Οί άνεψιοί: Γεώργιος καί Νίκη Λασκαρίδου, Νικόλαος καί Άντιγό νη Λασκαρίδου, Νίκη καί Χαράλαμ πος Σινανίδης. ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ Γ. ΤΣΑΚΑΛΟΝ Ό Σύνδεσμος των Έλλήνων Λογοτεχνών ώργάνωσε διά Κ.,ρια κήν 13 "Οκτώβριον 1974 >.αί Λ-
ρα 11 π.μ. είς τόν κινηματογράφον
«Άρκαδία» τής Τριπόλεως, τιμη
τική εκδήλωσιν διά τό λογοτεχνι-
κόν έργον τού Γεώργιον Τσάκα-
}<}·'. Κατ' αυτήν Οά όμιλήσουν ό Πηότδρο; τοΰ Συνδ.;σμον Λογοτε¬ χνών Ηλ. Σιΐό.τουλο; κα'ι ό σν- εογάτπ; μης Χρήστος Σολομιονί- 5ϊ)ς. Κ-^ίμενπ τοΰ σ;γγρ(;<Γ;:{,)ς θά έ;ιι>Λίενση ή ίιθοποιός τού Έθνι-
;:οΓι θεατρον Έλίνη ΝΓντδάκ.η.
♦♦♦♦»♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»
ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΙΣ
"Ενοικιασταί έ.τιπλομένον δια-
μ'ρισμα έξ ενός δωμάτιον, χώλλ
"ι. είς πολΓχατοικίαν τής όδοΰ
Άριστοτέλους. Πληροφορίαι είς τα
ΐ μας.
στί,) καί τεσσάοων λαμπάδοιν πρό
τγ; "Ωραίας Πνλη;· καί, εάν ή ά
ξία κ.ρίνηται ύπερβολικ.ή, άς είναι
δνο κανδήλαι: μία γιά την ε'ικόνα
τής Παναγίας καΐ μία γιά τήν εί-
κόνα τή; Άγίας Παρασκενής.
Τό μεγαλντεςό σας δμως άφΐέ-
ρ(·>μα, κατά την γνώμην μοί· καί
τίγν γνώμην τοΰ γράφοντος τήν έ-
.τ.στολήν μόν δημοδιδασκάλον Δημ.
Τααπακοπούλον, θά ήτο μία πατρι
>:ή σας έν καιρώ προσπαθεία νά ά
ποκτήση τό Έπταχωρ ι δημόσιον
δρόμον έκ Μόδ<ρης διά Πεντάλο- φον, διότι άπό έκεϊ είναι τα κέν τρα έφοδιασμοΰ καί καταναλώσε¬ ως τού. (Συνεχίξεται) ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΦΩΝΗΣ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΗΣ 4.ΓΓΛΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ -ΣΟΥΜ- ΕΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟ! ΕΙΝΑΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΔΕΙΝΑ ΑΡΜΕΝΟΠΑίΔΩΝ Έκδρασμός έκ τής ξαάαοίο είς τήν παραΑία Έλληνικού ουνοι κισμοϋ μεταΕυ Άγίας Μαρίνης κα', Κεμέρ - Καγιά ΤραπεΖοϋντος δέκα τεσσάρων μικρών κοριτσινν καί ά- γοριών. Μικρά παιδάκια άδολα άθώα άγγελούδια άπό τής μάννας τα φτωχά τήν τρυφερή άγκάλη νά χαραχτοϋν τήν φοβερή βαρβάρων τήν σφραγίδα μ' άπαίσια παγίδα ώμότητος με-,'άλη. Κορίτσια άγόρια πτώματα τα Εέβροσε γο κϋμα φρικτά οτήν 6έα τα κορμιά μύριες κακώσκις νάχουν πρίν πεταχθοΰν μές τό νερό άπ' τίς όρδές βανδάλων κακούργων πιό μεγάλων π" οί Ζοϋγκλες δέν θά λόχουν. ΕΛΕΝΗ ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ —Γ.— 8._ ΟΙ ΜΠΟΤΝΑΡΜΠΑΣΛΗ- ΔΕΣ ΟΙ ΝΟΙΚΟΚΤΡΗΔΟΙ Τό Μποννπ,ομπασ, είχε καλο'ι Ρωμνιοί νοικοκύρηδοι, μέ μεγάλ«ς χτηματικέ; περιοι,βίες καί μαγαξιά μέσ' στά χωριό. Οί πιό δ,ιχτνλο- δειχτονμενοι ήτανε: —Οί Κα,ραντοΛ'ηδοι, "Αντρίκος ■/.ίί Δημητρός, μπακάλ.ηδοι- Αύτοι εΤχαν- καί μΰλΛ) ποΰ ήάλεθί άλεύρι, μά καί μποι ;άτο, δΓ,λαδή; μηχανή ποΰ τό κοσ>.ίνιζε καλά.
—Οί Μπ.ϊνήδετ ή Μ.ΐΓΪνύγλη-
δοι, Σθφοκλής, ΊΙςακλής, Σω-
κράτη; καί Στράτος, εΐχανε καφε
νέδε; μέ ταβέονε;·
—Οί Μπον'ντούρηδοι, ό Δημη-
τοός πού 'χε χάνι, κι' ό Κωστής
ποΰ 'χε μπακάλικο.
—Οί Χαραλαμπάκηδοι, δ Δημη
τ;ός μπακάλικο, ό Παντΐλής, μπα
κάλιχο κι' ό Γιάνκος, μέσ' στό χιο
ριό χάνι σκεπαστύ, δπον ή'μποροι>-
σανε νά στέκον'νται μέσα καί πε
νήντα καμήλες. Αυτού ήπααίνανε
γ.' ήξεκονραζον'ντοστε οί καμήλες
τα καραβάνια, .τοΰ ήεοχού'ντοστε
ο;ορτο>μένες έαπορέματα άπτήν Ά
νατολή γιά νά τα πάν* στή Σμνρ
νη.
Στσί Άποκριές, μέσ' στό Μπον
νάρμπασι, ήβάζανε καμήλες νά πά
λεύοννε, μέ στοιχήματα. Οί κάμη
λες πού ήπαλεΰανε ήτανε δ.ό κ'
εΤχαν? δειιένο τό μοΰτσοννο μέ φΐ
μύ γιά νά μην άλΑηλοδαγκάν" ''
νται. Κ' έκΐίνε; πιά ήπαλεύανε μέ
τό λαιμό τίος. Άπτό πολ.ΰ παλε-
κιό, ή καμήλα, ποϋ ήκονραζού'ντα
νέ, ήφενγε —αίτή 'τανε πού ηχα
ντ—. Κ1 ή αλλη τότες τηνέ κνντι-
γοΰσ' άποπίσω —αι'τή 'τανε πον
ήκέ,οδιζε.
—Τα Στίλάκια ή οί Στελαίκΐ!-
δοι, ό Νικολής καπνοκατσηρματ'ςή;
καί καπνοέμπορας, ό Δημητρός πού
'χε μπαχάλικο καί ταβέρνα, ό Χά
οάλαμπος, μπακάλικο, ό Ξενοφών,
μπακάλικο κι' ό Χριστοφής.
—Ό Καραντινιά; πού 'χε δνό
' αδόμυλοι κ.αί ΐίτανε καί τζελέπη;
(ζοοέμπορας).
ΟΓιλοι αύτοι οί νοικοκύρηδοι εΤ-
χανε καί χτή,ματα πού ήβγάζανε ;ό
δια. κυδώνια καί καρύδια. Αύτά "'η
,-τααίνανε μέ τσοί Αρα'μπάδες στό
Νταρλήκιοϊ στή σκόλη τοΰ Σταυ-
ροΰ, βπου ήγενοΰ'ντανί τό παζάρι
στά τσαρσί έκεϊ τοΰ χο>ριοΰ, κ' ή¬
βγάζανε στό ίκάν'το (πλειβτηρια-
σμό) τήν οκά τού κάθε φοοντον.
9.— ΤΑ ΠΑΝΕΤΡΙΑ ΣΤΟ
ΜΠΟΤΝΑΡΜΠΑΣΤ.
Στό Μπο-νάομπασι ίιγενοΰ'ντο-
βτε τοία πανείρια. Τύ ενα ήτανε
στσί 21 Μαίου, σκόλη τ' "Αη Κο>
σταντίνον καΐ τσή Άνιας "Ελέ¬
νης, πανείρι τσή μ«γάλης έκκλη-
σιάς τοΰ χιοριοϋ- Τό άλ,λο. στσί 27
Μαίου, σκόλη τοΰ "Αη θαράπη,
πανείρι τσή μικρή; έκκλησιάς. Καΐ
τό τρίτο στσί 14 Σεπτεμβρίου σκό
λη τοΰ Σταυροΰ καί «πανείρι τώ
ροδιώνε». Την ήαέρα έτούτη ήγε
νού'ντιινε έπίσημη λειτονργιά στή
μικρή έκκλησιά τοΰ "Αη θαράπη,
γιατί αυτή 'τανε τρογυρισμένη ά¬
πό πρεβόγια γ·;μάτα ροδιές. Τό
σωστό δμως πανείρι τώ ροδιώνε
Ίγ:νον'ντανε στό ΝαρλήκιοΤ, γει-
τονευούμενο χο>ριό, ποΰ 'χε καί έκ
κΛησιά στή χαρή τού Σταυροΰ.
Αύτό τό πανείρι ήτανε καί έμπο-
ρικό. 'Ωστόσο, τήν ήμέρα έτούτη,
τό ΜποΐΎάρ^μπασι ήτρα.βοϋσ·- πιύ-
τερο κόσ-αο, κοιλ.λίτε{)θ καί πιό πλοΰ
σιο, γιατί τό χωριό αύτό ήτανε μα
γεντικό καί μέ ώραίες καί πολλές
καφςνεδοταβέρνες. Κι' άκόμης, δ-
χ, μακριά το·_·, κατά τό Ίσικλάρι,
ήτανε ό τάφθς τού "Αη θαράπη,
ποΰ πολύς >:όαμο; ήταζοΰ'ντανε νά
πά' νά ποοσκννήση.
10— ΤΟ ΠΑΝΕΙΡΙ ΤΩ ΡΟ-
ΛΙΩΝΕ ΣΤΟ ΜΠΟΤΝΑΡΜ
ΠΑΣΙ.
Στή σκόλ.η τού Στανοοΰ, ή μι
κρή ρχκλησιά τοΰ "Αη θαρί'ιπ», δέν
ήχίοροϋσε τόν πολΐι κόσμο πού 'χε
♦♦♦•♦♦♦♦♦♦♦♦»»»ι
►♦♦♦♦
; ΙΙΤΣΑ Κ/>ΡΑΊΣΚΑΚΗ ' ',
; Τρΐα νβο τηε βνθλία
; 1) -ΙβΠΑ'ΛΡΟΝ- ρσμαντι-
|κή βιογρσφία τού μεγίλου
"Αγγλσυ —.-τή καί ΦιΜλλπ-
νοε ποΰ πέθανβ στό πολιορκη-
!ι»ίνο Μβσολάγγι μέ τό καϊμό
τ/κ: έλευθβρίαι: τής Ελλάδος
στά χβίλη. Ινΐε 304 οβλίδες καί
σπάνια εΐκονογράφηση είναι Ι¬
να έπίκαιρο βιβλίο γιά τάν "Ελ
ληνα. Χρυσουν μετάλλ,ο/ μετά
κυπέλλου άπό τήν «Άκαντεμί
Έντεονασιονάλ ντέ Λοοτές —
Παοί».
2) «Τό οονέττο καί τα σονέτ
τα υου». Γνΐίλέτη γιά τό σονέτ-
τβ καί 8β σονέττα, δημοοιευμβ
να κατά καιρούς σέ έλληνικά
καί Ε*να πβριοδικά. Σελ. 12β
υε καλλιτεχνικό έΕώφυλλ·. 1
3) -ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΑ», τό γβ
μάτο γοη.'ίΐο μικροσκ">ΐικό αρ
χιπέλαγος, ή Ποτρίδο μου-
Μέσα ο* 41 β σπλίδβς πεφι-]
γράφοντοι αύτά τα πανάρχαια;
νησιά, «ο, Έκατάνησοε. τοΟ Έ
κσταίου ΆποΑλωνα και της Έ
κάτης ■Αρτβμης, Ιστορικά κα·
λαογραφικά με πολλή γλαφυρό
τητο κα< υβγαλη άγάππ, ΕΙκό ν—; καί χάρτβε κοαμοθν την] καλλιτβχνβχή εκβοση, ποο τ*-< μ* τή αυγκινητική κο- (αΙ την θλιβερή ε- ενβν Βε10θχυντ|θΐνΐε, βραβείον τού Πναυ Ι»—αοβ Ίδρΰματος «ΙΙΤ1Α ΝΕΑΙ ΙΜΥΡΝΗΙ». ?ρχε·- νά λειΟιργιστή( πιά ήστεκού'ντανε δξ(,', , "ίιό- 'ήά^"^^ Α τότΓς ήθελε νά γνρίσο,^^. λη είκόνα τοΰ "Αγιον Τφ . ,^νά πτήν έκκλησιά. Ή είκόν'α -" ''' φού λοιπον ητελεν' ή )ε τότΓς ήθελε νά ί^ •ι. ■'·'« Α- ειχον« ρί σΓ,μιιιαενα τα χέρια Τοϋ ·, τό Εΐνχγγέλ,ο ποΰ ήχο«το* σΓ,μωμένο ητανε καί ΐ0 γύο' άπτό πρόσωπό το> ,„■
ήτανε καί !ΐαν;:ειδ.εοό,
ό Άγιο; ήτανε μ:λαμψ0-" ., ■
όΐΜΟς 5γή ή λιτανεία ά.ιτήν ί"'";ίι
σία. (ίοακάδες ψι·χΜμ|να ^ ..«-(ι
ρια τοΰ χιοριοΰ ήστρο,νανρ'··'''"11;!·
στ ήν πόρτα τσή έκκλησι4°. "Λ'ιί):
γκ:άδες το>ς — - —'- " τι""
ποπάνο) οί παπάδες κ'
τηνέ σηκώνανε δνό
βέντες. Ή λιτανεία η.ια1()ν
ρο καί, σάν ήγνριξε νά μ:,,
έκκλΓσιά, ήξαναπερνούσ<ινε άποπάν' άπτσοί γκράδε; καί είκόνα. Καί, τότες πιά ληκάρια, ήπαονανε άποκά'τι,Γ "'■■ μπιστόγια τως πού 'χανε ' Ι(' κ' ήρίχνανε στόν άγέρα άρή^.' ν' άκοιστοϋνε .μπιστογιίς Π,'··"" καρίστικο ρνθΐιμο στά χοο'"'''' έκεϊνα " ^α! Τώρβ. ήπ,ρεπε ν' άγιαστο»,νΕ . ■ τα πρΐβόγια ποΰ ήξαπ^,ινοό' ''* στε σ' ονλο τό γύρο άπΤήν Ι, σία. Γιαταντό, ό κόσμο; Τ0ι-, ριοΰ ήπαΐρνε τόν παπά" ντναένΓ άκόμης μέ τα δμφια, ματ·ς[ , . τό διάκο ποΰ ήκρατονσρ τ;, βαδάκι μέ ν^ρά γιά τόν (',νι, ' , κ' ήβγαίνανε στά πρρρβόγ,η.' ·Ε"' λοιπόν ποΰ ό παπάς θά ν1 η60 ' τήν πρώτη ροδιά μέ τέασροα δια άπάν(ι), ματζεμένα σά έκίί 'κανε καί τόν άγιασμό. Κ' Ι στερις, μέ τα μο-.ισκΓμέν,ινρ βα(Π λικό, ήοάντιζε στόν άγει,.π τ6ν 4 γ,α,ίτμό κατά τσί τέσσκ^- μί?ιί; σά στανρό γιά ν' άγΐ((στοννΓ ' κι' οδλα τα πρεβόγια. (Σννεχίαται) Δρ. ΔΗΜ. Ι. ♦♦♦♦♦♦♦♦♦οο»»»». Η ΚΥΠΡΘΣ ΣΤΗΝ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Έπίκ.αιοος €ΐναι, γιά ΰσηι>;
θυμοΰν νά γνωοίσουν στενότΓοα
τήν μεγαλόνησο, ό πρόσφατος ν»»
ψός τόμος μέ καλλιτέχνου ίξ,ό,
λο (ρκδοση 1972) τοϋ ΙΤαινοτ
Φλώρον (σελίδας 195 άτό τί; ί.
ποϊες οί 90 άναφέρονται οτήν Κί
ποο). Τίτλος «ΚΤΠΡΟΣ — ΒΑ
ΣΙΛΕΤΟΤΣΑ— ΑΙΓΑΙΟΛΜμ
φολογία, ίστορία, άρχαιολογία, .τι
ριηγητισμός, κ.οινοινία -/αί γλ.ωα»
κ.ό ίδίομίί. Χωρίς νά λεί.τει 6γ6ιπ
καί τό πρόβλημα τής σ'μ6ίθΜτη;
χριστιανών καί μονσοιν.ιιάνον: ί
σνγγραφέας σ.ινθέτει ιιέ ΰ/.η τού-
τα τήν €ίκόνα τοΰ σΐΎΟλον ποΰ ζο
τατοπίζει πλέρια τόν άναγνώστη.
Τό ΰπόλοιπο πέρος τον· βιβλίον .Τί
ριέχε, έντν.τίΟΓΓΓίς άπό τήν οηιι:»
νή Κο)νσταντινούπολη ((!:> σελίδί;)
τήν "Εφεσο, τήν Άλιχαηναοό
τό κ.εφάλαιο «Σίφνος τό νησί έιι
κάλτψη>. Τό βιβλίο ενοίσχετηι στά
μ·εγάλα κεντρικά 6·.6λιπ.ιι·ι/.?ί(ΐ
στό βιβλιοπωλεΐο Πασσαδαίον, Πί
τησίίον 368.
ΔΙΟΡΘΩΣΗ
Στό «Γλωσσικό ίδίιομα τοί
Βονρλά» («Π.Κ.» 5 Όκτ. σελ.!)
παρακαλω νά διορθοιθοϋν τα Ίώ·
λονθα λάθη στοί,χειοθεπα::
Σελ. 2 στήλη 2 έπάνι.): Το «ϊν-
τίδιορο, ποΰ τα σημεκόνπ (ύ·1ονο
?ϊται: ό .Μηλιώρης) μέ τόν ).ατι«
κό φθόγγο κλπ.
Άμέσίος «την έπόμενη σ;ράβη:
Τό άνασκαρδώνω (καί ""'" ιίνΙ1'
σκαοδών(υ).
Σελ. 3 στήλη 2: Τό γα'-.λιζόίί
μα άπά τό όποϊο προέο/;ται ο ο·
ρος «ροφθύϊια» ή «οο(ίΌν;
στάμπες» τής Σμύρνης είναι:
ξέ πού σημαίννι: όρνοϋμω.
πτο> (δχι: ρεφυλέ, δπω:
θηκε κατά λάθος). Πρόκειηι
γραμ'ΐατοσήιιων παρακητιανων .ι*
δέν έζητιοΰνταν ή ποΰ ιΐιοθθ^11"
τιιν.
Εΰχαριστώ
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟ-
ΠΩΛΟΤΝΤΑΙ δύο ά
διά Παρισίους (μεταβάσεω;
■πιστροφή;, άεροπορικώς)·
φορίαι είς τα γρα<ρεία μα.5- Η ;; ΜΟΛΙΣ ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣ£{ Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ «ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΙΤΕΡΙΟΝ· Πωλβίται στό βιβλκ>πωλεί"ν
τής .Εστίας. όδος Στοδί011
Τιμή -ηΰ βιβλίου δραχ· 5°
►♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ»
εκτκλοφορησβ
Άριστ.
ΛΡΧΑ-Ι-ΚΑ Φ
Κ Α ΪΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΪ
ΤΙΑΚΗΪ ΔΙΑΛΒΚΤΟΤ
ΤΟΝ ΑΛΛΙ,Ν ΤΕΡ
Μελέτη &.Α την
χο&ν φ*β·—ίΥνκβ·*, τε»ν 6^
γβν καί τ^ης δαα«<·ξ ει' άρχαίατ γλώσσα1».
ΣΐΙΥΣ »Ρ8ΤΣ ΤΜΟΥΣ
Τού
ΕΥ·ΥΜ!θν ΕΞΛΕΥβΒΡΙΑ_ΟΥ
ΚΣΤ' Ζητήση άπό τόν Παντοδύναμον
Πρό τής Πορθένου τής Νουαρέτ θεόν ή τέκνον ή θάνατον. Ότε
Ό Παντοκράτωρ Δημιουργή καί συνεπλήρωνε την τεσσορακονθήμε
Πλάστης θεύς έΕορι'Ζων -"όν πρωτό ρον νηστείαν καί γονυπετή όδιά
πλαστον 2εΰγος των όνθρώπων λειτπτον μετα δακρύων προσευχήν
έκ τού Παροόείσου τής Έδέμ, είς τού ό πιστός τού θεοϋ όνθρωπος
την κοιλάδα ταύτην τής φθοράς, Ίωακεϊμ συνταρακτικόν τι συνέ-
τοϋ θανάτου καί τού κλαυβμώνς εύ βη είς την έν τώ κατά την Ίε-
απλαχνίσθη πρό των άπαρηγορήτων ρουσαλήμ καί έγγύς τοϋ Ναού τού
θρήνων κοί όδυρμών των Γεναρ- Σολομώντος οϊκω άναμένουσαν αύ
χών μας Αδαμ καί Εϋας καί έδωκε τόν σύζυγον τού "Ανναν. Νηστεύ
είς αύτούς την γλυκεϊον έλπίδα, ούσα καί αυτή, μή κοιμωμένη
την έλπιφόοον υπόσχεσιν, τό γνω καί όγωνιώσα διά τόν επί τέσ-
οτόν Πρωτοευαγγέλιον τοϋ Βιβλίου οαρας Γ^δηι δεκάδας ημερών άφαν-
της Γενέσεως «Ό Υιός τής Παρθέ τον σύντροφον τού βίου αυτής έ-
νου θά ουντρίψη την κεφαλήν τοϋ ζέρχεται μέ την αύγή είς τόν κή-
δφεως τοϋ μολύναντος την Ζωήν πον τής οικίας των καί βλέπει,
βαο με την άμαρτίσν καί δηλητη επί τής, έν τώ δένδρω φωλεάς,
ριθσαντος την ευτυχίαν σος μέ την Ζεΰγος πτηνών νό τιτιδίΖουν καί
άχάριστον πορακοήν καί άνταρσί χαρωπά νά περιθάλπουν κα'ι τρέ-
αν κατά τοϋ θελήματός μου»! "Ε- φ0υν τό όπτερον νεογνόν τέκνον
Προσφϋγικη καί έθνική μνημοσύνη
Σι/νέχ(ΐα έκ τής ι ής σελίδος
μέχρι τού 1950, αποστρατευθείς τή
αίτήσει τού ώς Άνισννταγματάρ-
χης. Τα 1936 προταθείς υπό τής
υπηρεσίας, προσελήφθη υπό τοΰ Ί
ωάννον Μΐταςά ώς ύπασπιστής
ΔΡΕΟΤ καί άλλους παράγοντος.
'Κτιμήθη μέ πλείστα παρασηαα κιιί
μετάλλια, μεταξύ των οποίαν τόν
Πολεμικόν Σταΐ'οόν καί τό Άρι-
στεϊον Άνδρείας,
Μετά ταυτα άνηκληθεί; είς τα
κτοτε αί γενεαί των άνθρώπων ό-
λων των πλάτων καί μηκών τής
Γής, πού προέρχονται έκ τοϋ ενός
τούτου πρωτοπλάστου Ζεύγους κα'ι
Εΰας 6£ησαν καί απέθανον μέ την
έλπίδα τής Πορθένου αυτής γυναι
κός, ό παρθενικός γόνος τής ο¬
ποίας ό μυστηριώδης θά όπελύτρω
νβ μυστηριωδώς τό τραγιεόν αν¬
θρώπινον γέος έκ τοϋ στόματος
τοϋ άρχαίου δφεως καί θά άπο-
καθίοταται αύτό είς την πρωτόπλα
στον αξιοπρέπειαν κα'ι μακαριότη
τα. Ό περιούοιος λαός, τοϋ Θεοϋ
ό άρχαϊος Ίσραήλ πρός τό1 οποίον
έΕαιρετικώς ό Θεός καθιέρωσε οχέ
σεις Πατρός καί τέκνων κα'· άπεκά
λυπτε τάς βουλάς τού καί τα σχέ-
διά τού, διά των θεοπνεύστων
Πατριαρχών καί Προφηιών τού
διετήρησε, διά μέσου τώ/ αιώνιον
πσρ' δλας τάς περιπετείας τού την
προσδοκίαν τής άπό Θεοϋ άποστο
λής τοϋ Μεασίου ύίοϋ της Παρθέ-
νου!
Χαί διά των προφητών τού, επι
χίλια έτη προεφήτευεν, ότι ή Παρ
θίνος αύτη έκ φυλής Ίούδα καί έΕ
οΐκου καί πατρυιάς Δαβίδ τοϋ προ
φητάνακτος θά κατάγεται άνύμ-
φευτος δέ δνανδρος κο: δσπορος
θά γεννήση ώς άνθρωπον τόν Υϊόν
τοϋ θεοΰ τόν Εμμανουήλ κα'ι ού¬
τω θά είναι καί πάλιν ·υεθ ημών
ό Θεάς» τέως ώργισμένος κα'ι εχ¬
θράς ημών ών!...
Καί έπειδή πάν δ,τι ό Θεός λέ
γει είναι ίπαράτρεπτος, άλάνθα-
οτος καί τιρσγματική άλήθεια, ή
θεία Βουλή καί Γ) προφητεία ή
θεόπνευστος, επραγματοποιήθη καΐ
άπό την άΦΓ>νή δίωΕιν <"■! την μά χαιραν τοΰ Ίδουμαίου Μεγάλου .Ηρώδου τοΟ Βρεφοκτόνου διεσώ- θησαν είς Γαλιλαίον, ι ό κατ' αρ¬ χάς ο! Δαβιδίδαι καί Βηθλεεμίται Ίωακεϊμ κοί Άννα μετά των ποι μνίων των έχοντες συγγενείς τόν τέκτονα (Ε,υλουργόν) Ίωοήφ (ά δελφάν ή τοΟ Ίωακείμ ή τής "Αν¬ νης) καϊ τόν Ίερέα τοΰ Ναού Ζα χαρίαν μετά τής συζύγου τού 'Ε λισάβετ, πεοί ών μάς πληροφορεϊ καί τό κατά Λουκά Ευαγγέλιον (κεφ. 1ον). Συμπεραίνομεν δέ, βόοει των εύαγγελικών τούτων στοιχείων καί των μετά την Βαθυλώνε;ον Α'ιχμα λωσίαν παραδόσεων, δτι ό Ίωακείμ μέν κατήγετο κατ' ευθείαν άπό Δα βίδ, ή σύΖυγός τού δέ "Αννα, θυ γάτηρ τοΰ ίερέως Ματθάν τοϋ Μακ καβαίου (Άαμοναίν) εϊχε κα'ι βα¬ σιλικόν αϊμα έκ Δαβίδ καί Άρχιε- ρατικόν άπό Άαρών τής ίερατικής φυλής ΛευΙ. Μετά την πρώτην εί- κοσαετίσν τ.->ϋ έγγάμου σϋΖυγικοϋ
των βίου. ό εύγενής ποιμήν αίγο
προβάτων Ίωακείμ καί * καλοκά
γοθος καί έλεήμων σύΖυγός τού
Άννα. άπεδείχθησαν στεϊροι, ά-
γονοι, άτεκνοι. .
Διά τούς Ισραηλίτας ή άτεκνίο
των έγγόμων Ζευγών εθεωρείτο
κατάρα Θεοϋ. άκαθαροία καί κατά
στάσις έπονείδιστος κα'ι άΕιοκατα
φρόνητος. Διά τούτο την 25ην Ίου
λίου τοϋ έτους 16 πρό Χριοτοϋ, κα
τα τάς πληροφορίας τού Άποκρύ
φού Εύαγγελίου τοΰ Ίακώβου, έ-
νώ ό σεβάσμιος πρίγκηψ τοϋ οϊκου
Δαβίδ Ίωα<είμ προσήλθεν είς τόν Βωμόν τοϋ Ναοϋ κομίζων διπλά τα σφάγια πρός θυσίαν καί όλοκαύ τωοιν άηώθησε τούτον ίκανότατα ό πρωθιερεύς των θυσιών καί σκλη ρότατα ώνείδησεν αυτόν διά την άτεκνίαν αυτού. Προσβληθείς δημο οία ό εύλαβέστατος Δαθιδίδης Ιω οκείμ κα'ι τραυμοτισθείς ·:ίς τα καί ρια άποχειρετίΖει την θρηνοϋοαν άπαρηγόρητα σύζυγον τού "Αννα, δηλών ότι θά μεταβή είς την έρη μόν Χοροθ πέραν τής Ίεριχούς βίς τό Σπήλαιον τού Προφήτου Κλίο καί νηστεύων άπό τροφής «αί ύδατος τεοσορακονθήμβρον θό των. Τούτο ύπέμνησεν είς την στείραν κα'ι ατεκνον "Ανναν, τό ότι είς αυτήν ηρνήθη ή Θεία Πρό νοια δ,τι καί είς αυτά τα πτηνά δαψιλώς έδώρησε! Όρμά, λοιπόν, έν άπογνώσει είς τό ένδότερον τής οικίας της, ένδύεται ι ήν νυμ- φικήν της στολήν την όποιαν έ- φύλασσε νά φορέση κατά τόν έ- ορτασμόν τής μητρότητος πού επι είκοσιν έτη παρέμεινεν ό ιρλογε- ρός άνεκπλήρωτος ηόθοτ. της καί έλθοϋσα κάτωθεν τοϋ δένδ,οου τής φωλεάς των πτηνών έθρήνει γοε- ρώς καί άπαρηγόρητος και ώδύ- ρετο σπαραΕικαρδίως προσευχομΐ νη είς τόν Παντοκράτορα 'ΕΕου- οιαστήν τής τύχης των άνθρώπων, ώδύρετο διά την άτεκνίαν της, ώ δύρετο διά την μή επάνοδον τοΰ συέύγου της κα'ι ίκέτευε τόν Παν¬ τοδύναμον διά την λύσιν των δε- σμών τής στειρώσεως κσί άγονίας καί επάνοδον τοϋ έΕαφανιαθέντος καλοϋ συμβίου της. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ «♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Ο τού, ότε έκεϊνος ανέλαβε τό 'Τ- | Στοάτενμα, παρέμεινεν δι· όλί- πονργείον Στρατιωτικών επί τής , γο.ς μήνας ώς Σύμβονλος το»« 'Τ Κοινοβοιλεντικής Κν6εονήσεο>ς Κ.Ιπονργοϊ» Έθνικ.ής Αμύνης καί έν
ΔΕΜΕΡΤΖΗ. Τόν Νοέμβριον 1937 1 συνεχεία κληθ:ίς ώργάνωσε τόν
επανήλθεν είς τύ οπλον τού. Τό ΑΟΟΑ τόν ίδρντικόν Νόμον καϊ
1938 ΰπηρρτησε ώς Λοχαγός Μη- . δπου παρέμεινεν επί δεκαετίαν. Πό
χανικοϋ είς την επίβλεψιν τού όχν ' λιτενθείς υπό τάν υπέροχον ΓΕΩΡ
ροΰ ΡΟΤΙΙΕΛ. Ι ΓΙΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΤ, όστις τόν
Τό 1939 ώς Διοικητής Μονάδος περιέ·5αλεν μέ Ιδιαιτέραν έκτίιιη-
Μηχανικοΰ, διηύθννε την όχύρο>σιν σιν καί αγάπην, έ^λ.έγη ποώτος ά
ής περιοχής των Άλβανικών συ ναπληροιματικός Βονλεντής Άθη-
όριον (Βίτσι—ΙΙρέσπα). Τάν Δέ ; νών κατά τάς εκλογάς 1964, λα-
κέμβοιον τοΰ 1939 επανελθών είς 6ών 30-000 στανροΰς προτιμήσ::-
Άθήνας, εκλήθη είς σννεργαβίαν !
μετά τοΰ *Ι(ι»άννοι< Μεταξά επί θε ς Διετέλεσε Γενικάς Διενθι-ντής τού μάτων Αμύνης, >Λτά τάς άνΐμε.υ ΟΤΕ καί κατά γενικήν άναγνΐιΥ,Μ-
μένας έπιθ?σεις τοΰ ΜΟΤΣΟΛΙ- σιν, σννετέλεσε σοβαρώς «ίς τήν
ΝΙ. | σημεκοθτίσαν άλματο')δη πρόοδον
Είχεν έπίσης ειδικήν σννάντησιν
μετά τοΰ ηοωος τής Πίνδο^' Σνντα
γματάρχον Δα'βάκη, τόν οποίον ένη
των Τηλεπικηινωνιιϋν τής
8ος,
'42ς Πολιτικάς Μηχανικάς τού
μέρωσε διά τό σ^ντελεσθέν έργον Ι Ε.Μ.Π. Αθηνών, εμελέτησεν καί
όχνρώσεως τής διαβάσεως Κρου έπέβλεψεν χιλιάδας ιδιωτικήν έ'ρ-
σταλλοπηγή — Καστοριά η Φλώ γων, ώς Εργολήπτης δέ, έ£ετέλ<· •ρινα, Τό 1940 νπηρέτησεν είς τό' σεν επιτυχώς πολλά Δημοσία "Ερ Σύνταγαα Σ ιδηροδρόμων ^ίσσα γα. λονίκης καί έν σννεχεία ώς Δι<η-| Διετέλεσε έπίσης κατά καιροϋς, κητής τοΰ ανεξάρτητον λόχου Σι Πρόεδρος ή Σύμβονλος πολλών δηροδρόμων Άγιον Ίωάννον Ρέν- Σωματείων. τη, οπου μέ την κήρυξιν τοΰ πολέ Έδημοσίευσε πολλάς μελέτας μόν, ενήργησεν έπιτνχώς τήν κινη καί άρθρα Φιλολογικοΰ, Έπιστημο τοποίησιν των Σιδηροδρόμων καί έν σ.νεχεία ευρέθη τίς τα μέτιοπον τής Άλβανίας (περιοχή Πόγρα- δετς) ώς Διοικητής Λόχου Μηχανι κου. Μετά την έπί&εσιν των Γερμα νών διηί'0ι<νε την ναρκοθέτησιν των έν. Γιοΐ'γκοσλαβίας όδικών άρ τηοιών κα'ι την εκτέλεσιν τοϋ δί¬ κτυον καταστοοΊτών, πρός επιβρά¬ δυνσιν τοΟ έχθοοϋ· Κατά τήν κα τοχήν υπήρξεν ίδοντής καί μέλος τής Κεντοικής Έπιτροπής τής 'Ε- θνιν.ής Όργανώσειος Άντιστάσείος νικοΰ, Κοινωνικον καί Πολιτικοΰ πίριεχομένου χαΐ έδωσε κατά και- οοίις πολλάς Ανάλογον; διαλέξπς. 'Εσχάτο); μετέφοασεν είς τήν Έλ ληνικήν, τό κλασσικόν ιστορικόν ε[>γον τού "Αγγλοι" Γκίμπον «Πα-
οακμή καΐ Πτώσι; τή; Ρ(»μΛϊκι~ι;
Αύτοκρατορίας*, τοΰ όαοίον έπίν.ει
ται ή έ'κδοσΐ; είς πέντε Τόμονς.
Άνέδειξεν τάν εκλεκτόν νίόν
αΐτοΰ ΙΩΑΝΝΗΝ ΓΙτνχιοϋχον Μα
θηματικόν τού Πανεπιστημίου Ά-
Οηνων καί ταλαντοΰχον Μουσιχο-
«Η ΣΙΝΑΣΟΣ:
'Επανεξίδόθη είς φωτοτνπίαν τό
σ.τάνιον 6ι6).ίον τοΰ άειμνήαου Ια
τοοΰ "Ιω. Σαρσντίδη — Άρχε-
λάο>' «Ή Σινασός» είς τό όιΐ',ιον
πεοιγοάφεται ή ίστοοία καί ή ιίνά
πτΐ'ίις τής κωμοπόλεως ταύτης, ώς
ν.αί των Έλλττνοηθοδόξων έ.-τίΐο
ων ττκ Καισαοείας — Ίκονίοι —
Καπ-ταδοκίας, Μ. Άσίοο.
Την άνατυπωσιν έπιμελήθη ό κ
Σταΰροο Έλευθεριάδης, τοΰ ι'«3υ-
.^λιστικοΰ κόσιιου τής Ελλάδος,
καταγοιιένου έκ Σ ινασον. δ<ττις •/(•λ ανέλαβε έξ όλθλλ"όρου τήν δα ^άνην. Τό ποοϊόν έκ τής πιΆήσΐθιΐ τοΓ» (",ιβλίου τούτου Οά διατεθή πρός £ νίσχι>ίτιν τοΰ Ταμείον των εν Κι)^,»
ν^ρίω Άττικής Παιδικών Κοτα
σκηνο)σεοιν των οργανουμένων ϋ
πό τοΰ φιλανβρωπικ.ον σοματ.-ίοΐ'
Λ"Ά Νέα Σινασός».
Νικόλαον, έκ Σμύρνης,
τος τοΰ Πρακτικοΰ Λυκπ'ον Κ. Γι
ΑΝΝΙΚΗ Σμύρνης (πρώην Έλλη
νογεςμανΐΛθΰ Λνκ.είον).
Μετά τήν Μικρασιατικήν κατα-
ΤΡΙΑΙΝΑ καί μέλος τής Κ.Ε. Ι <τ.·νθέτην. τού ΠΑΣ (Όμοσπονδίας των Έ-1 θνικών Ό:γ«νώσε<ον Άντιστάσε- ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ Ηλίας ως). Ή δράσις αϋτοΰ είς την αντί¬ στασιν υπήρξε πολνσχιδής καί ση μαντική. ΙΙερί τα τέλη τής κατο- χής προδοθείς >:αί καταδικασθείς έ
ρήμην είς θάνατον υπό των Γερμα
νών, κατοερθϋΐσΓ νά διαφύγη.
Κατά τόν Δεκέμβριον 194! διε-
τέλ^εσεν 'Τποδιοικητής Τάγματος
Έθνοφΐ'λακής καί έν σΐΎρχεία μ«-
τέβη είς Βοεταννικήν Στρατηγι-
κήν Σχολήν έν Ιταλία καί έπανελ
θών είς 'Ελλάδα, ώργάνωσε τό
Τμήιια γεφυρών τής Σχολής Μη
ΓΕΩΡΓ. θ. ΚΑΝΔΗΛΑίΤΤΗ-Κόνββκ: ΠΑΝΤ. Η. ΜΕΛΑΝΟΦΡΥΔΗ
ΚΑΙ ΛΑΖΑΡΟΥ θ. ΛΑΖΑΡΙΔΗ
Ι Σ ΤΟΡ Ι Α
ΣΤΗΝ ΕΚΚΛ. ΕΠΑΡΧΙΑ ΧΑΛΔΙΑ2 - ΠΟΝΤΟΥ
ΤΗΣ Ι. ΜΟΝΗΣ «ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ»
Διασκευα σμένη κ αί οομπληρωμβνη άπό τόν
1. Α. ΑΒ ΡΑΝΙΑΝΤΗΝ (β. Δημοδιδασκαλον)
(Σννέχεια έκ προηγούμενον) ί ταύτην αποκατάστασιν, δι' ημϊΐε-
ΣΙΓΙΛΛΙΟΝ ' ς<ο Πατριαρχικοΰ καί Συνοδι/υΰ ΠΕΡΙ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑΣ ΤΗΣ σιγιλλιώδοις έκ μίμβράνης γράμ- ΜΟΝΗΣ ΣΤΟ ΚΑ^ΕΣΤΩΣ ματος κάί διοικεϊσθαι τοίντεΰθί-' ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΚΗΣ ,, κοινο6ια-/.ο>ς υπό κοινοβιάρχας της
ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΣ ήγοιμένοις έκαστον έαι-τών, εχειν
ελέω θεοΰ Άρχιεπίσκοπος Κωνστα" δέ καί έκ τοΰ προχείρον και πΐίθβε
τινουπόλεως, Νέας Ρ<ί>αης και χ,οΓ; άγρν.τνον έπόπτην καί έπιτρο
Οίκονμενικός Πατ-ριάοχης πήν τήν αυτόν Ίεοότητιχ χ.ιί ιονς
Εισί ·ιέν καί άλλα πολλά τα την μετά ταυτα διαδόχονς αϋτοθ πι,ος
Πατριαρχικήν διατρανοποιοΰντα με μέν τόν ημέτερον Σταΐ(;οπήγιον
γσλειότϊΐτα, τούτων δέ πρηρχα έξαρχικώς, έν δέ ταίς ένυρίιις «ν
■/.αι την άνιοτάτην κατέχει χώραν τοΰ κι-ριαρχικώς διαορυθμι-ον τα
ή υπέρ τής εύσταθ*ίας των ίερών πρός τό εδσχΐ}μον τήν κατάστασιν
κπτα.γιονΊΐι>ν Φ.>υντίς κιχί τι πΐ(Η αΐτιον κα'ι διά τής προσεχονς <»ΐ'· τής εύρύθμου αυτών κυβερνήσεως τοΰ επόπτας καί άγρύ.τνον π«·;·α ενδεικνυομένη αδιάλειπτος μέρι- τηοήσεως διαπλάττΓ,ται ή καλή διοί Ι ανα. Έν αυτοίς γάρ οί τής άσκτ, κησΐς τάξεως κατά τοΰς έκ.τεθΓ,σε σεοις έκδιδάσκονται μνσται, όπως ομένοι,ς εφεξής- Τούτον χάριν η θΓοφιλής βίος των άποδεξαμι'νιον , Με*ριότης ημών έπικλινείς έχουσα τούδε τοΰ βίον τήν ματαιότίίτα τάς άκοάς πρός τάς τοιαύτας "ΐτ>ι
καί πρός τό άνο) πολίτειμα έπ^ιγο σεις ατΣ τής ενσταθείας των Τ··-
μένο)ν βιό καί ημίν τοίς έλι;<'> &ε ρών Κίχτπγοκγίιον κ.αί τού ένθέο.)
ου τήν προστασίαν ίίναλεκ; θώσι & πολυτεύιΐ'ΐτης των μοναζόντων, ?ϊ-
τήν Οικουμενικού θρόνου κληρω λρο τι αλλο έφΐεμένη καί υπέρ ΐοι'»
θ·ΓΪσι περιωπήν μέλλει κατά χρέ- το·.· διηνεκή καταβαλλ.ομένη τιιν
ος καί πάσα έαμέριμνος οπο·.δή κο ποόνοιαν. άπεδέ^ατο προσηνώς Αι
ταβάλλεται. άπιος τα σννημμένί αν ν.αί ευμενώς τήν προσενίχ'ίΓΪ-
τοντο) ίερά καταγώγια χ.ιι πάντ οαν αίττισιν, ώς εΰλογον καί οίλαι
τα θεϊα σκηνώματα κατιιγορίας ο[ όν, θεώ τε φίλην καί άνθρώπο.ς
α: νυν διατηροΰντ,ιι άνώτρρα καί ρ.ιηινετήν. Καί δή γράφοντες >.»
τα τοϋ βίον των έν αυτοίς μυνα<- νοδικως κετά των περί ημάς Ίεοω- ϊόντοιν έξασ-κήνα, ϋΐθφΐ.'-ώς μ?τά τάτο>ν Άοχιεροιν καί ύπερτί|ΐο>ν.
ζοινής σνμπνοίας καί όμονοίας. των έν Άγίω Πνίύματι άγίΐπητών
Έφ' ώ κα'ι .-ύιιενώς οίδεν επι- ιΉιών άδελφων καί σΐ'λλειτονρνών
νεΰϊΐν ή μετριότΐ|ς ημών ποός ιάς άπθκΓθΐνόιιεθα. ίνα, πρώτον τα ι*
ϋπ;·ο αυτών αίτήσεις κ.«θά και ή οά καί σεβάσιμα καταγώγια, Τύ £"
Λη επί τοΰ παρόντος. Κ«ι γάρ ήδ" ημέτερον Πατριαρχικόν καί Σταν
εγένετο γνίοστόν τή ημετέρα ιιετρι' μ'ΐπηγιακόν, τιμώμενον επί τή έν
('τητι προκαθημένη οννοδιχώ; άπό δόξω Γεννήσει τής 'Τπεραγίας Δ«
ιι'· γράμμα τού Ίε.ροντάτι.Ί.ι Μηιροί σποίνης ημών θεοτόκον καί έπιλε
.ιολίτον Χαλδείας καί Χερριάνων! γομενον Γονμεο«. κ«ί τα ετέρα τρι
καί ύπερτίμου έν Αγίω Πνενμ-ιτι,Ι α ίνοοιακά, τού "Αγ. Γ «οργίου
άγαπητού ημών άδίλφθΰ κ»α σνλ' Χοΐ'το.οίί, τοϋ Αγ. Γεο)ργίοΐ" Χά
λειτο.ργοΰ Κίρ Σιλβέστςοιι καί' λινατά καί τηΰ Τιιιίον Προδρυμ.»·
ά.τύ ζώσης φωνής τοΰ ενταύθα ιϊρ' τό γυναικ.ίϊον ιΤισι κ<ιί λέγωνται ι'< τιιος παραγενομένου Όοιιοτάτον, πό τού νυν καί είς τόν εφεξής ά >·ιιρ Γες;μανοΰ ήγουμένου τοί· κατά παντα χίιόνον καί παρά πάτων γι
την επαρχίαν αύτην κ-ιμένοι" ίε-' νάκτκί,ινται «ΚΟΙΝΟΒΙΑ ΜΟΝΛ-
οοΓ' καί σΐβασμίον ημέτερον Πά- ΣΤΗΡΙΑ» καί διαμέιονταν είς τό
Λαογραφΐιια τση
τοΰ Δρος ΔΗΜ.
ΟΙ ΣΚΟΛΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
Τού Σταυροϋ
στροφήν ειργάσθη αρχικώς, είς Τ'ι«θχικου καί Στανςο.τηγιακοΰ. διηνεκές άμιγή καί καθαρά πάσι,;
ΆλεξάΛ-δρειαν τής Αίγυπτον ποοσ
ληφθείς ώς ταάλληλο; τής 'Εμπο
οικής 'Εταιοείας Βάμβακος ΡΩ-
ΜΑΝΟΣ — ΚΑΝΑΛΑΣ καί μί
τέππτσ άνεχ(ί>ρησΓν δι" Αθήνας
ένθα καί εγκατεστάθη όρκΓτικώ;.
ΈνταΓ'θα ήσχολήθη μέ Χρηματιστη
ριακά; έογασίας, σι>νεργσξάμρνης
χοτνικοΰ, κατασκενάσας καί την'( μετά τοϋ αδελφόν τον επισημον
πρώτην .μεταλλικήν Σιδηροδρομι
κήν γ?φ.·ραν τού Ίσθμοϋ καί κα
τόπ.ν ΰπηρέτησεν ώ; Έπιτ*λή;
τοΰ ΓΕΣ καί Λιενθι·ντή; "Εργων
Μι,χανικοϋ Καβάλας.
Κατά την περίοδον τού Συαιμο
οιτοπολέμου, έν σννεργασία μέ ρπί
λεκ.τα στελεχη, σννέίιαλεν σημαντι
κως είς την Εθνικήν άνάτασιν,
συναντηθείς μέ τονς άειμνήστους
ΝΙΚ. ΠΛΑΣΤΗΡΑΝ, »ΕΜ. ΣΟ
ΦΟΤΛΗΝ. ΓΕΩΡΓΙΟΝ ΠΑΠΑΝ
Χρηματιστοΰ Άθηνιδν, άειμντ'νστον
Μοναστηρίον τή; Γεννήσεως τής ϊδιοοουθμίας, ίδιοβουλίας τε καί
"Τπεραγίας ημών Δεσποίνης Β«ο-( καταχρήσεοΐς άλλης μιγαδικής παν
τόχον, έπιλεγομρνου Γο·.μ;»ά. ότι των των έν αυτοίς οντων καί των
τό Αι «ληφθέν αύτό μονασ, »',..·ιυν εισετι κατ' ερωτα θείον μοναύικού
καί τό εν τή αύτη έπαοχία χρί« ί-' πολιτεΰματος προσρλενσομένΐίν μο
νο.ιακά, τοϋ Άγιον ιΓεωογίον Χου ναχών κατά τούς μοναχικονς δοονς
τοΐ'ρά, τοΰ Άγιον Γριοργίον Χαλι- έν ένί οϊκω οίκονντιον κοινως υπό
ναρά άνδοεϊα οντα καί το ττερονί τόν αυτόν τρεφομένο)ν καί κεκτη-
τοΓι Άγίου Προδρόμον γΐΛτα.κηον Ι μένΐον άπαντα κοινά, τράπεζαν,
νπάρχ(ΛΓ καί ρπιλίγύμενον Γιήιιε- Ι βρώματα, ,τάματα, διατοικ(άς,
ΛΑΜΠΡΟΤ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΤ. '-'"· τ«·ι? ^ν κ.αλώς οικονομ·)ι'νε' μάτια. χοήματα κλπ. ετι δέ και
νπ καί διεξαγόμενα, άπο τινος δέ, κάσσ,ιν μίοτν. Μηδενός ίδιόν τι έχον
ο;θύνω τοΰ μισοΛαλοι,, πσ- τος, άλλά μηδέ όλω; λέγειν ίδιον
Διετέλεσΐ έκφΐοντιτής καί άντι-
;:ριστής τοΰ Xρηματιστηρίο^ Άθη
νων καί ήδη σΐΛ'ταξιοΰχος είς Ά- οαΐνθείση; τής έν αυτοίς άςμονίας τι εχειν, μέχρι καί τοϋ ελάχιστον,
βήναί. γαι Τ'ν">ν είς ίδιορονθμίας καί φΐ άλ-λ'ώσιν άκτήμονες καί σ^νδιαϊται
λαιτίας παρεκτραπέντοιν έν Ιδία-1 άπό των κοινών των ίερών Κοινο
Άνέδει^Γν την μονογενή θνγα-
τέρα αυτόν ΑΘΗΝΑΝ Καθηγήτρι
αν τής Άγγλικής Φιλ ολογίας, έρ
γαζομένην είς Αθήνας.
<ί">ηϊα τού κοινή σννοίσοντο;
άνίιιμαλίαν ούκ όλ.ίγον π
εί;
άπεναντίας καί των καθηκόντων
ΙΟΑΝΝΟΓ Α. ΒΚΡΗΑΡΔΟΓ — Ταξιάρχσυ ΠΑ.
ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης
4κικτ]ς μα^η
λλν χοθ
Πίνδου μ
1940-41,
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Ή Δ. Έπιτροπή τής Δωρεαα
-ΠΡΟΙΚΕΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΟΛΥΖΩ Ι¬
ΔΟΥ» προκεψένου νά προικίση διά
δρχ. 15.000 κατά τό τρέχον έτοα
μίαν νεάνιδα όρφανήν ή μη κα'ι ά-
πορον, κοταγομένην έξ οικογενείας
/ιροσφυγούσης είς τήν 'Ελλάδα έΕ
Άνατολικής ©ράκης, προοκαλεϊ
πάσαν ένδιαφερομένην Οποψηφίαν,
άνω των 17 έτών, νά υποβάλη είς
τό Γραφείον αυτής, ώε κάτωθι,
σχετικήν οίτηοιν μέ τό άκριβές ο¬
νοματεπώνυμον της καί τήν διεύ¬
θυνσιν τής κατοικίας της καί μέ
τα έΕής δικα·ολογητικά: ο) Πιοτό- '
ποιητικόν περί έλληνικής ίθαγενεί '
άς της, β) Π'ατοποιητικόν άπορί
άς. γ) Βεθαίωσιν τού έφομερίου
καί ενός διδασκάλου τοΰ τόπου ,
τής οημερινης κατοικίας της έν
Ελλάδι περί τοϋ ότι ή ϋποψι'α εί¬
ναι Χριστιανή ΌρθόδοΕος, άγα-
μος καί καλών ήθών καί δ) Βεβαί
ώσιν Δή μου ή Κοινότητος ή Προ-
σφυγικοϋ Σωματείου ή τριών μαρτύ
ρων καταγομένων έκ τοΟ τόπου
τής καταγωγής τής ύποψηφίας,
μετά βεβαιώσεως τής ύπογραφής
των υπό τοΟ Άοτυνομικοΰ Τμήμα-
τος τής κατοικίας των περί τοϋ
ότι ή ύποψηφία όντως κατάγεται
έΕ οίκογενείος προερχομένης έκ
τοϋ χωρίου των τής Άν&τολικής
θράκης.
Ή αίτησις καί τα δικαιολογητι-
κά δέον νά ύποβληθοϋν ένιός ενός
μηνός άπό σήμερον είς τα Γραφεϊ
όν τοϋ Προέδρου τής Δ. Έπιτρο¬
πής κ. Άρ. Κωνσταντινίδου, δικη
γόρου, όδός Άκοδημίας 77 ε' δ
ροφος. Αθήναι Τ. 142.
Έν Αθήναις τή 1.10.1974
Ό Πρόεδρον τής Δ' Έπιτροπής
ΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Είς χοιιψόν καί κα).αίσθη1:ον τεϋ
χος έκ1^xλοφόρησεν ή μ^λέτη υπό
τόν τίτλον «Κύπρο; άδονλιοτη» *ον
χ. Χρήστου Σωκρ. Σολομωνίδη-
(Συνέχεια έκ προηγο.ιμένον) .
Τό ευχόμεθα άπαντες, τό ευχε-
τ ιι σϊκτσοκιβς ή 'Ελληνική ψΐ"χή
•/.αί οί είς τό Μετοαον μαχόμ*νοι,|
κ.αί δσους ή Πατρίς εταξε νά προσ
φέ-οονν επί τοΰ παρόντος τάς ϋπη-;
ρεσία; τιον εί; τό εσωτερικόν. Τό
είίχονται καί τό πιστεν·ονν.
Ζήτο) ή "Ελλάς
Ε. ΣΤΝΟΔΙΝΟΣ
10) ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΤ ΑΙΙΟ-
ΣΤΡΑΤΟΤ ΑΝΤΙΣΤΝΤΑΓΜΑΪ
ΤΑΡΧΟΤ ΠΕ2ΙΚΟΤ ΡΗΓΟ-
ΠΟΤΛΟΤ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΤ
Έν Κΐ'παοισσΐα τή 10)2)1941
Άγαπητέ φίλε Κο')στα Δαβάχη,
Άφθΰ ό θεός, ό οποίος πάντοτε
ίπ^οστάτευοε την 'Ελλάδα, ήθέλε-
σε νά ξήσης γιά νά προσφέρης τάς
υπηρεσίας σον είς την χώραν αυ¬
τήν, ή όποία εχει άκόμη ανάγκην,
δΐν ξέοω διά πόσον καιρόν, των ή
οιο'κιον σον καί των γενικών περί
διοικήσεως ίκανοτήτων σον, εΰχο-
ιιαι ό μεγάλος αύτάς ^εός, νά σέ
>:ρατή έφίξής ύγιά καί άκμαίον,·
διότι αίσθάνομαι δτι ή ξωτικότης
ΰον είναι τόαον μεγάλη, ώστε πολ
■· ' μέλλεΐς νά έπιτελέσης νπέρ τής
Πατρίδος μας.
Μέ αγάπην
ΑΝ. ΡΗΓΟΠΟΤΛΟΣ
11.) ΑΛΛΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ.
Τ.Τ. 712 τή 26)11)40
Σεβαστέ μο.- κ. Συνταγματάρχα,
Τποβάλλο) τα σέβη μόν.
Ό πρό ήιι?ρών άναγγελθείς είς
τάς έφ·ημερίδας τραιματισμός σας
-ίς τό πεδίον τής τιμής, ώς καί ή
ήοίοικωτάτη σας δράσις εναντίον
τιν άτ.Ίμον έχθροΰ μα;, σννεκίνη
σ- κ.αί ένεθοι·σίασε πάντα;
Ημείς δέ, οί σνμπατριώται σα;
κά ειδικώτερον οί άξιο)ματικοί, ΰ-
πΓ·ρτφαν:νόμεθα διά τα καΐορθώ-
αατά σας καί θά σι·νεχίσωμ€ν η¬
μείς οί νεώτεροι, εί δννατόν, μέ
τα πύτά κατορθώματα.
θά ήθελα νά μάθω πως πάει ή
νγεία σας.
Μετά σ ΰασμοθ καί άγάπης
Δ. ΨΑΡΟΓΙΑΝΝΗΣ
ΕΤΓΝΩΜΟΣΤΝΗ
Έγράι|»αμεν ηδη ος την παρού¬
σαν ιστορίαν περί τή; άγνή; θρη
σχευτικότητος τοϋ Σννταγματάρ-
χο.ι Δαβάκη, ώ; μιά; έκ των κυ¬
ριωτέρων άρετών τον. "Οταν, λοι
πάν, διεκοιιίσθη εί; τα; Αθήνας
καί ευρίσκετο πλέον εί; τό στάδι¬
ον τή; άναρρώβϊως, ή πρώτη τού
σκέψις ήτο νά εκφράση τήν εΰγνω
μοσννην τον πρός τόν θεόν, τήν
Παναγίαν καί τού; Άγιον;, διά
την βοηθεία των πρός έπίτενξι
τής περιλάμπρου νίκης τής Πίν¬
δου, άποστέλλων είς τοϋς ναοΰό
τής περιοχής των έπικών τον άγώ
νιυν διάφορα άφιερώματα.
Δέν ήτο πλοΰσιος ό Δαβάκης ά-
'» νλική; άπόψεο);. Μέ μόνον τόν
ώ; Αξιωματικόν μισθόν τον καί
τα; έκ των σνγγρ.ΐφών τον περιιο
ρισμενα; προσόδο.ς, ηδυνήθη καί
αύτάς νά ζή άξιοπρρ.ιώς ίί; την
κ.ο.νωνίαν, καί τού; λατρεντοΰ; τον
στρατιώτας νά φΐλοδωρή, καί τού;
άδ·-λφον; τοι· νά σπονδάζη, κατοο
θιόσας μάλιστα νά αποστείλη ?να
ίξ αυτών εί; Παρισίον; —τόν ία
τρόν— πρός τελειο.-ΐοίησιν των
σπονδών τον·
Άλλ* εϊχε ψι·χικόν πλούτον άμΰ
Οητον καί τόσον, ώστε ήτο ίκανός
νά κάμη θανματα, προκεΐιμένου νά
εκφράση την πρό; τό θείον εύγνω
μοσννην τού, ή προκειμένον νά έκ
πληρώση καθήκον ιερόν κσί άπα-
ράβατον.
θά άπέμενεν, ϊσίος, νηστικός ή
θά καθίστα έτι πενιχρότερον τό
αυνήθ(ο; λιτόν γεϋμα τον διά νά
ανταποκριθή; Αΰτό ήτο δεντερακη»
σης (τημασίας διά τόν Δαβάκην,
σι·νηθισμένον εί; τα; στΐρήοος ά¬
πό τής έποχής πού ήτο γνμνασιό-
παις εί; τάς Αθήνας κοί μετά τοΰ
θείον τον Μιχαήλ, φοιτητοΰ τότε
των Φνσικομαθηματικών είς τό Πά
νεπιστήιιιον, έδαίΐάνίον 50 λεπτά ή
μερησ.Ίο; διά τό φαγητόν Τ<")ν, ί= ταωγον δέ διά λόγοις οίκονομία; οίθινον άρτον, πού τόν εστελλον «ίς αυτού; καθ" έβδομάδα έκ τού χωρίου των. Τοιούτος δ ψυχικάς πλοντος τοΠ νικητοϋ τής Πίνδον. Άλλά καί ή είιγνωμοσύνη των κατοίκων τού Έπταχωοίου καί τής Φούρκας πρός τόν Έλευθερο)τήν των, ώς άπεκά λονν τάν Δαβάκην, θά μ.ίνη αίω- νία. Είς τάς επιστολάς τ<ον. πο>
παοαθέτομεν κατωτέρω, υπάρχον,
έκφράσεις άθανάτον άφοσιώσΓίος.
'Τπάριχουν σ.γκινητικά αΐσθήματα
παιδιών πρός πατέρα.
Έπταχώρι 8 Ίαουαρίου 1941
Γενναΐε Σιινταγματάρχα,
Μόλι; χθέ; επιστρέψας έξ Άλ
Γιανίας καί μάλιστα έξ ελαχίστης
άποστάσεω; άπό τής Κλ«-ισονρας,
ρύρήκα τήν επιστολήν ηας, είς τήν
οποίαν καί σας άπαντώ άμεσος.
Χάηηκα πολϋ, όπιος χάρηκε καΐ
δλο τό Έπταχώρι, διότι απεκατε¬
στάθη ΐι νγεία σας. Καί ήμιϊς δλοι
καλά εΗΑαστε.
Σχετικώς μέ την εντολήν σα;,
σάς γράφιο.
Τα άφιές τοΰ κα
πνοΰ καί ταμπάκον καί των τοιοι'-
τον των πνει,ματικών χαριπμάτων τ(ι>ν.άνοικεί(ον τή καθαρά καί νηφα
πηγήν καί έξαπήσαντο ένθ^ρμως λίω πολιτΓία των μοναιζότιον.
ί.τικνρωθήναι τήν Κοινοβιακην | (Σλεχίζεται)
»»♦>♦♦»♦♦»»»»»♦♦♦♦♦♦»♦♦»♦»♦♦<»♦♦♦♦♦»»»»♦»»♦♦♦♦♦. ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΧΡΤΣ, Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ τώ μοναχικώ χαρακτή..... Τοϋτα οί Ίατρός, εκ Ναζλή Μικράς Άσίας τ>Ρ 'Ί "ΰτοΰ Ίερότης καί τ". Όσιό
της αΰτοΰ μετά των έν τοίς Ίεροΐς
σκηνώμασι μοναξόντων, κατανοήσαν
τες καί καλώς έπιγνόντες, ώς ην
μή πάσα ίδιορρνθμία έκποδίϋν γί-
νηται καί τα τής διοικήσεοίς είς
Κοινοβιακήν τάξιν μεταρρυθμισθή
κινδννεύονσιν ού μικρόν ύποστήναι
κίνδννον τα Ίερά Καταγώγια, π<;ο σδραμον πρός τήν καθ" ημάς τοϋ Χριστοΰ Έκκλησσίαν τήν ό-/.ένο- Τελοϋντες τήν προσέχη Κυρια κήν 20 Όκτωβρίου έ έ. καί ώραν 9ην είς τό/ Ιερόν Ναόν Αγ. Ιωάννου Θεολόγου - Μονής Αγ. Ιωάννου Θεολόγου (Οίκιομός Πά πάγου) Μημομόαυνον κίς μνήμην τής μητρός, αδελφής, θείας καί μάμης Έλισάβετ Σινανίδου - Ούλ- κέρογλου, παρακαλούμεν τούς επι θυμοϋντας όπως προσέλθωσι καί ένώσωσι μεθ' ημών τάς πρός τόν "Υψιστον δεήσεις των, υπέρ ανα¬ παύσεως τής ψυχής αυτής Τα τέκνα: Φώτιος κσ'· Γαλατεία Ούλκέρογλου. Οί άδελφοί: Μακάριος καί Έλέ νη Σινανίδοο, Σωκράτης καί Άντι γόνη Σινανίδου, ΦιλοΕένη Σινανί¬ δου. Ή έγγονή Έλισάβετ Φ. Ούλκέ¬ ρογλου. Οί άνεψιοί: Γεώργιος καί Νίκη Λασκαρίδου, Νικόλαος καί Άντιγό νη Λασκαρίδου, Νίκη καί Χαράλαμ πος Σινανίδης. ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ Γ. ΤΣΑΚΑΛΟΝ Ό Σύνδεσμος των Έλλήνων Λογοτεχνών ώργάνωσε διά Κ.,ρια κήν 13 "Οκτώβριον 1974 >.αί Λ-
ρα 11 π.μ. είς τόν κινηματογράφον
«Άρκαδία» τής Τριπόλεως, τιμη
τική εκδήλωσιν διά τό λογοτεχνι-
κόν έργον τού Γεώργιον Τσάκα-
}<}·'. Κατ' αυτήν Οά όμιλήσουν ό Πηότδρο; τοΰ Συνδ.;σμον Λογοτε¬ χνών Ηλ. Σιΐό.τουλο; κα'ι ό σν- εογάτπ; μης Χρήστος Σολομιονί- 5ϊ)ς. Κ-^ίμενπ τοΰ σ;γγρ(;<Γ;:{,)ς θά έ;ιι>Λίενση ή ίιθοποιός τού Έθνι-
;:οΓι θεατρον Έλίνη ΝΓντδάκ.η.
♦♦♦♦»♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»
ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΙΣ
"Ενοικιασταί έ.τιπλομένον δια-
μ'ρισμα έξ ενός δωμάτιον, χώλλ
"ι. είς πολΓχατοικίαν τής όδοΰ
Άριστοτέλους. Πληροφορίαι είς τα
ΐ μας.
στί,) καί τεσσάοων λαμπάδοιν πρό
τγ; "Ωραίας Πνλη;· καί, εάν ή ά
ξία κ.ρίνηται ύπερβολικ.ή, άς είναι
δνο κανδήλαι: μία γιά την ε'ικόνα
τής Παναγίας καΐ μία γιά τήν εί-
κόνα τή; Άγίας Παρασκενής.
Τό μεγαλντεςό σας δμως άφΐέ-
ρ(·>μα, κατά την γνώμην μοί· καί
τίγν γνώμην τοΰ γράφοντος τήν έ-
.τ.στολήν μόν δημοδιδασκάλον Δημ.
Τααπακοπούλον, θά ήτο μία πατρι
>:ή σας έν καιρώ προσπαθεία νά ά
ποκτήση τό Έπταχωρ ι δημόσιον
δρόμον έκ Μόδ<ρης διά Πεντάλο- φον, διότι άπό έκεϊ είναι τα κέν τρα έφοδιασμοΰ καί καταναλώσε¬ ως τού. (Συνεχίξεται) ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΦΩΝΗΣ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΗΣ 4.ΓΓΛΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ -ΣΟΥΜ- ΕΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟ! ΕΙΝΑΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΔΕΙΝΑ ΑΡΜΕΝΟΠΑίΔΩΝ Έκδρασμός έκ τής ξαάαοίο είς τήν παραΑία Έλληνικού ουνοι κισμοϋ μεταΕυ Άγίας Μαρίνης κα', Κεμέρ - Καγιά ΤραπεΖοϋντος δέκα τεσσάρων μικρών κοριτσινν καί ά- γοριών. Μικρά παιδάκια άδολα άθώα άγγελούδια άπό τής μάννας τα φτωχά τήν τρυφερή άγκάλη νά χαραχτοϋν τήν φοβερή βαρβάρων τήν σφραγίδα μ' άπαίσια παγίδα ώμότητος με-,'άλη. Κορίτσια άγόρια πτώματα τα Εέβροσε γο κϋμα φρικτά οτήν 6έα τα κορμιά μύριες κακώσκις νάχουν πρίν πεταχθοΰν μές τό νερό άπ' τίς όρδές βανδάλων κακούργων πιό μεγάλων π" οί Ζοϋγκλες δέν θά λόχουν. ΕΛΕΝΗ ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ —Γ.— 8._ ΟΙ ΜΠΟΤΝΑΡΜΠΑΣΛΗ- ΔΕΣ ΟΙ ΝΟΙΚΟΚΤΡΗΔΟΙ Τό Μποννπ,ομπασ, είχε καλο'ι Ρωμνιοί νοικοκύρηδοι, μέ μεγάλ«ς χτηματικέ; περιοι,βίες καί μαγαξιά μέσ' στά χωριό. Οί πιό δ,ιχτνλο- δειχτονμενοι ήτανε: —Οί Κα,ραντοΛ'ηδοι, "Αντρίκος ■/.ίί Δημητρός, μπακάλ.ηδοι- Αύτοι εΤχαν- καί μΰλΛ) ποΰ ήάλεθί άλεύρι, μά καί μποι ;άτο, δΓ,λαδή; μηχανή ποΰ τό κοσ>.ίνιζε καλά.
—Οί Μπ.ϊνήδετ ή Μ.ΐΓΪνύγλη-
δοι, Σθφοκλής, ΊΙςακλής, Σω-
κράτη; καί Στράτος, εΐχανε καφε
νέδε; μέ ταβέονε;·
—Οί Μπον'ντούρηδοι, ό Δημη-
τοός πού 'χε χάνι, κι' ό Κωστής
ποΰ 'χε μπακάλικο.
—Οί Χαραλαμπάκηδοι, δ Δημη
τ;ός μπακάλικο, ό Παντΐλής, μπα
κάλιχο κι' ό Γιάνκος, μέσ' στό χιο
ριό χάνι σκεπαστύ, δπον ή'μποροι>-
σανε νά στέκον'νται μέσα καί πε
νήντα καμήλες. Αυτού ήπααίνανε
γ.' ήξεκονραζον'ντοστε οί καμήλες
τα καραβάνια, .τοΰ ήεοχού'ντοστε
ο;ορτο>μένες έαπορέματα άπτήν Ά
νατολή γιά νά τα πάν* στή Σμνρ
νη.
Στσί Άποκριές, μέσ' στό Μπον
νάρμπασι, ήβάζανε καμήλες νά πά
λεύοννε, μέ στοιχήματα. Οί κάμη
λες πού ήπαλεΰανε ήτανε δ.ό κ'
εΤχαν? δειιένο τό μοΰτσοννο μέ φΐ
μύ γιά νά μην άλΑηλοδαγκάν" ''
νται. Κ' έκΐίνε; πιά ήπαλεύανε μέ
τό λαιμό τίος. Άπτό πολ.ΰ παλε-
κιό, ή καμήλα, ποϋ ήκονραζού'ντα
νέ, ήφενγε —αίτή 'τανε πού ηχα
ντ—. Κ1 ή αλλη τότες τηνέ κνντι-
γοΰσ' άποπίσω —αι'τή 'τανε πον
ήκέ,οδιζε.
—Τα Στίλάκια ή οί Στελαίκΐ!-
δοι, ό Νικολής καπνοκατσηρματ'ςή;
καί καπνοέμπορας, ό Δημητρός πού
'χε μπαχάλικο καί ταβέρνα, ό Χά
οάλαμπος, μπακάλικο, ό Ξενοφών,
μπακάλικο κι' ό Χριστοφής.
—Ό Καραντινιά; πού 'χε δνό
' αδόμυλοι κ.αί ΐίτανε καί τζελέπη;
(ζοοέμπορας).
ΟΓιλοι αύτοι οί νοικοκύρηδοι εΤ-
χανε καί χτή,ματα πού ήβγάζανε ;ό
δια. κυδώνια καί καρύδια. Αύτά "'η
,-τααίνανε μέ τσοί Αρα'μπάδες στό
Νταρλήκιοϊ στή σκόλη τοΰ Σταυ-
ροΰ, βπου ήγενοΰ'ντανί τό παζάρι
στά τσαρσί έκεϊ τοΰ χο>ριοΰ, κ' ή¬
βγάζανε στό ίκάν'το (πλειβτηρια-
σμό) τήν οκά τού κάθε φοοντον.
9.— ΤΑ ΠΑΝΕΤΡΙΑ ΣΤΟ
ΜΠΟΤΝΑΡΜΠΑΣΤ.
Στό Μπο-νάομπασι ίιγενοΰ'ντο-
βτε τοία πανείρια. Τύ ενα ήτανε
στσί 21 Μαίου, σκόλη τ' "Αη Κο>
σταντίνον καΐ τσή Άνιας "Ελέ¬
νης, πανείρι τσή μ«γάλης έκκλη-
σιάς τοΰ χιοριοϋ- Τό άλ,λο. στσί 27
Μαίου, σκόλη τοΰ "Αη θαράπη,
πανείρι τσή μικρή; έκκλησιάς. Καΐ
τό τρίτο στσί 14 Σεπτεμβρίου σκό
λη τοΰ Σταυροΰ καί «πανείρι τώ
ροδιώνε». Την ήαέρα έτούτη ήγε
νού'ντιινε έπίσημη λειτονργιά στή
μικρή έκκλησιά τοΰ "Αη θαράπη,
γιατί αυτή 'τανε τρογυρισμένη ά¬
πό πρεβόγια γ·;μάτα ροδιές. Τό
σωστό δμως πανείρι τώ ροδιώνε
Ίγ:νον'ντανε στό ΝαρλήκιοΤ, γει-
τονευούμενο χο>ριό, ποΰ 'χε καί έκ
κΛησιά στή χαρή τού Σταυροΰ.
Αύτό τό πανείρι ήτανε καί έμπο-
ρικό. 'Ωστόσο, τήν ήμέρα έτούτη,
τό ΜποΐΎάρ^μπασι ήτρα.βοϋσ·- πιύ-
τερο κόσ-αο, κοιλ.λίτε{)θ καί πιό πλοΰ
σιο, γιατί τό χωριό αύτό ήτανε μα
γεντικό καί μέ ώραίες καί πολλές
καφςνεδοταβέρνες. Κι' άκόμης, δ-
χ, μακριά το·_·, κατά τό Ίσικλάρι,
ήτανε ό τάφθς τού "Αη θαράπη,
ποΰ πολύς >:όαμο; ήταζοΰ'ντανε νά
πά' νά ποοσκννήση.
10— ΤΟ ΠΑΝΕΙΡΙ ΤΩ ΡΟ-
ΛΙΩΝΕ ΣΤΟ ΜΠΟΤΝΑΡΜ
ΠΑΣΙ.
Στή σκόλ.η τού Στανοοΰ, ή μι
κρή ρχκλησιά τοΰ "Αη θαρί'ιπ», δέν
ήχίοροϋσε τόν πολΐι κόσμο πού 'χε
♦♦♦•♦♦♦♦♦♦♦♦»»»ι
►♦♦♦♦
; ΙΙΤΣΑ Κ/>ΡΑΊΣΚΑΚΗ ' ',
; Τρΐα νβο τηε βνθλία
; 1) -ΙβΠΑ'ΛΡΟΝ- ρσμαντι-
|κή βιογρσφία τού μεγίλου
"Αγγλσυ —.-τή καί ΦιΜλλπ-
νοε ποΰ πέθανβ στό πολιορκη-
!ι»ίνο Μβσολάγγι μέ τό καϊμό
τ/κ: έλευθβρίαι: τής Ελλάδος
στά χβίλη. Ινΐε 304 οβλίδες καί
σπάνια εΐκονογράφηση είναι Ι¬
να έπίκαιρο βιβλίο γιά τάν "Ελ
ληνα. Χρυσουν μετάλλ,ο/ μετά
κυπέλλου άπό τήν «Άκαντεμί
Έντεονασιονάλ ντέ Λοοτές —
Παοί».
2) «Τό οονέττο καί τα σονέτ
τα υου». Γνΐίλέτη γιά τό σονέτ-
τβ καί 8β σονέττα, δημοοιευμβ
να κατά καιρούς σέ έλληνικά
καί Ε*να πβριοδικά. Σελ. 12β
υε καλλιτεχνικό έΕώφυλλ·. 1
3) -ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΑ», τό γβ
μάτο γοη.'ίΐο μικροσκ">ΐικό αρ
χιπέλαγος, ή Ποτρίδο μου-
Μέσα ο* 41 β σπλίδβς πεφι-]
γράφοντοι αύτά τα πανάρχαια;
νησιά, «ο, Έκατάνησοε. τοΟ Έ
κσταίου ΆποΑλωνα και της Έ
κάτης ■Αρτβμης, Ιστορικά κα·
λαογραφικά με πολλή γλαφυρό
τητο κα< υβγαλη άγάππ, ΕΙκό ν—; καί χάρτβε κοαμοθν την] καλλιτβχνβχή εκβοση, ποο τ*-< μ* τή αυγκινητική κο- (αΙ την θλιβερή ε- ενβν Βε10θχυντ|θΐνΐε, βραβείον τού Πναυ Ι»—αοβ Ίδρΰματος «ΙΙΤ1Α ΝΕΑΙ ΙΜΥΡΝΗΙ». ?ρχε·- νά λειΟιργιστή( πιά ήστεκού'ντανε δξ(,', , "ίιό- 'ήά^"^^ Α τότΓς ήθελε νά γνρίσο,^^. λη είκόνα τοΰ "Αγιον Τφ . ,^νά πτήν έκκλησιά. Ή είκόν'α -" ''' φού λοιπον ητελεν' ή )ε τότΓς ήθελε νά ί^ •ι. ■'·'« Α- ειχον« ρί σΓ,μιιιαενα τα χέρια Τοϋ ·, τό Εΐνχγγέλ,ο ποΰ ήχο«το* σΓ,μωμένο ητανε καί ΐ0 γύο' άπτό πρόσωπό το> ,„■
ήτανε καί !ΐαν;:ειδ.εοό,
ό Άγιο; ήτανε μ:λαμψ0-" ., ■
όΐΜΟς 5γή ή λιτανεία ά.ιτήν ί"'";ίι
σία. (ίοακάδες ψι·χΜμ|να ^ ..«-(ι
ρια τοΰ χιοριοΰ ήστρο,νανρ'··'''"11;!·
στ ήν πόρτα τσή έκκλησι4°. "Λ'ιί):
γκ:άδες το>ς — - —'- " τι""
ποπάνο) οί παπάδες κ'
τηνέ σηκώνανε δνό
βέντες. Ή λιτανεία η.ια1()ν
ρο καί, σάν ήγνριξε νά μ:,,
έκκλΓσιά, ήξαναπερνούσ<ινε άποπάν' άπτσοί γκράδε; καί είκόνα. Καί, τότες πιά ληκάρια, ήπαονανε άποκά'τι,Γ "'■■ μπιστόγια τως πού 'χανε ' Ι(' κ' ήρίχνανε στόν άγέρα άρή^.' ν' άκοιστοϋνε .μπιστογιίς Π,'··"" καρίστικο ρνθΐιμο στά χοο'"'''' έκεϊνα " ^α! Τώρβ. ήπ,ρεπε ν' άγιαστο»,νΕ . ■ τα πρΐβόγια ποΰ ήξαπ^,ινοό' ''* στε σ' ονλο τό γύρο άπΤήν Ι, σία. Γιαταντό, ό κόσμο; Τ0ι-, ριοΰ ήπαΐρνε τόν παπά" ντναένΓ άκόμης μέ τα δμφια, ματ·ς[ , . τό διάκο ποΰ ήκρατονσρ τ;, βαδάκι μέ ν^ρά γιά τόν (',νι, ' , κ' ήβγαίνανε στά πρρρβόγ,η.' ·Ε"' λοιπόν ποΰ ό παπάς θά ν1 η60 ' τήν πρώτη ροδιά μέ τέασροα δια άπάν(ι), ματζεμένα σά έκίί 'κανε καί τόν άγιασμό. Κ' Ι στερις, μέ τα μο-.ισκΓμέν,ινρ βα(Π λικό, ήοάντιζε στόν άγει,.π τ6ν 4 γ,α,ίτμό κατά τσί τέσσκ^- μί?ιί; σά στανρό γιά ν' άγΐ((στοννΓ ' κι' οδλα τα πρεβόγια. (Σννεχίαται) Δρ. ΔΗΜ. Ι. ♦♦♦♦♦♦♦♦♦οο»»»». Η ΚΥΠΡΘΣ ΣΤΗΝ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Έπίκ.αιοος €ΐναι, γιά ΰσηι>;
θυμοΰν νά γνωοίσουν στενότΓοα
τήν μεγαλόνησο, ό πρόσφατος ν»»
ψός τόμος μέ καλλιτέχνου ίξ,ό,
λο (ρκδοση 1972) τοϋ ΙΤαινοτ
Φλώρον (σελίδας 195 άτό τί; ί.
ποϊες οί 90 άναφέρονται οτήν Κί
ποο). Τίτλος «ΚΤΠΡΟΣ — ΒΑ
ΣΙΛΕΤΟΤΣΑ— ΑΙΓΑΙΟΛΜμ
φολογία, ίστορία, άρχαιολογία, .τι
ριηγητισμός, κ.οινοινία -/αί γλ.ωα»
κ.ό ίδίομίί. Χωρίς νά λεί.τει 6γ6ιπ
καί τό πρόβλημα τής σ'μ6ίθΜτη;
χριστιανών καί μονσοιν.ιιάνον: ί
σνγγραφέας σ.ινθέτει ιιέ ΰ/.η τού-
τα τήν €ίκόνα τοΰ σΐΎΟλον ποΰ ζο
τατοπίζει πλέρια τόν άναγνώστη.
Τό ΰπόλοιπο πέρος τον· βιβλίον .Τί
ριέχε, έντν.τίΟΓΓΓίς άπό τήν οηιι:»
νή Κο)νσταντινούπολη ((!:> σελίδί;)
τήν "Εφεσο, τήν Άλιχαηναοό
τό κ.εφάλαιο «Σίφνος τό νησί έιι
κάλτψη>. Τό βιβλίο ενοίσχετηι στά
μ·εγάλα κεντρικά 6·.6λιπ.ιι·ι/.?ί(ΐ
στό βιβλιοπωλεΐο Πασσαδαίον, Πί
τησίίον 368.
ΔΙΟΡΘΩΣΗ
Στό «Γλωσσικό ίδίιομα τοί
Βονρλά» («Π.Κ.» 5 Όκτ. σελ.!)
παρακαλω νά διορθοιθοϋν τα Ίώ·
λονθα λάθη στοί,χειοθεπα::
Σελ. 2 στήλη 2 έπάνι.): Το «ϊν-
τίδιορο, ποΰ τα σημεκόνπ (ύ·1ονο
?ϊται: ό .Μηλιώρης) μέ τόν ).ατι«
κό φθόγγο κλπ.
Άμέσίος «την έπόμενη σ;ράβη:
Τό άνασκαρδώνω (καί ""'" ιίνΙ1'
σκαοδών(υ).
Σελ. 3 στήλη 2: Τό γα'-.λιζόίί
μα άπά τό όποϊο προέο/;ται ο ο·
ρος «ροφθύϊια» ή «οο(ίΌν;
στάμπες» τής Σμύρνης είναι:
ξέ πού σημαίννι: όρνοϋμω.
πτο> (δχι: ρεφυλέ, δπω:
θηκε κατά λάθος). Πρόκειηι
γραμ'ΐατοσήιιων παρακητιανων .ι*
δέν έζητιοΰνταν ή ποΰ ιΐιοθθ^11"
τιιν.
Εΰχαριστώ
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟ-
ΠΩΛΟΤΝΤΑΙ δύο ά
διά Παρισίους (μεταβάσεω;
■πιστροφή;, άεροπορικώς)·
φορίαι είς τα γρα<ρεία μα.5- Η ;; ΜΟΛΙΣ ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣ£{ Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ «ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΙΤΕΡΙΟΝ· Πωλβίται στό βιβλκ>πωλεί"ν
τής .Εστίας. όδος Στοδί011
Τιμή -ηΰ βιβλίου δραχ· 5°
►♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ»
εκτκλοφορησβ
Άριστ.
ΛΡΧΑ-Ι-ΚΑ Φ
Κ Α ΪΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΪ
ΤΙΑΚΗΪ ΔΙΑΛΒΚΤΟΤ
ΤΟΝ ΑΛΛΙ,Ν ΤΕΡ
Μελέτη &.Α την
χο&ν φ*β·—ίΥνκβ·*, τε»ν 6^
γβν καί τ^ης δαα«<·ξ ει' άρχαίατ γλώσσα1».