193787
Αριθμός τεύχους
2276
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 49
Ημερομηνία Έκδοσης
5/10/1974
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΤΟΝ
Σά66«Τον 5 Όκτωβρίου 1974 "Ετος 49ον—Αριθ. φύλλον 2276 ΤΙΜΗ ΦΤΛΛΟΤ ΔΡΑΧΜ.
_ΙΜ.ΦΕ2ΡΟΚΤ8Ιί
ΕΠΙ
-- ΔϋΤβΤΝΤΗΪ ΣΥϊ«*£ΕΪΪΣ
38ΒΡ;
-ΑβΗΝΑΙ - Τ*Δ. »»«*.—
Πρός Κοινοβουλευτισμόν
ΕΟΗΙΚΟΙ ΙΙΪίίΙΝΜΙ
£τό πρώτο άρθρο μας. υπό τόν
ίτλο «Πρός Κοινοβουλευτισμόν-
έτονίσαμε την υποχρεωθή πού έχε·
ή πολιτική ήγεσία νά προσφέρη
λαό ύποψηφίους βουλευτάς
προσωπικότητα μορφώση καί συ
νέπεια. Στό σημερινό άρθρο θά ύ-
π0γραμμίσωμε την υποχρεωθή πού
τό έκλογικά θώμα, δηλοδή ι
λαόο νά εκλεγή τούς άρίστους.
Πράγμοτι, οτόν πολιτικό 6ίο της
Ελλάδος ή 6ως τώρα οχέση μετα
ίύ εκλογέως καί έκλεγομένου προι
διωριΖετο άπό τόν τόνο: «Σοϋ δί-
νω την ψήφο, γιά νά μοϋ δώση:;
κ&τι·· Καί αύτό τό ·κάτι» είναι τό
κοινάκ όνομίΐΖόμενο «ρουοφέτι»,
ουνιστάμενο άπό μικροεΕυπηρέτηση
ίνας διορισμό σέ άσήμαντη θέοη
ή σέ μεγαλεπήβολο θώκο.
Μέ την εϊσοδό μας καϊ πάλι
οτόν κοινοβουλευτικό 6ίο, όφεί
λομε δλοι νά άπαλλαγοϋμε άπό τί~
κακές συνήθειες τού παρελθόντος
Νά ηαύαωμε νά θεωροϋμε τούς δου
λευτάς άχθοψόρους των προσωπι
κων αίτημάτων μας, έφ' όσον ού
τσ δέν έντάσσονται στό πλαϊσιο
των γενικωτέρας ουμφερόντων, τα
όποϊα πρέπει, βεβαίως, νά έξυπη-
ρετοΰνται καί ίκανοποιοϋνται. Ο:
βουλευταί άντιπροσωπεύουν τό δ
θνος — έπιτόσσουν όλα τα έλληνι
κά Συντάγματα, άπό τής ιδρύσεως
της νεοελληνικής Πολιτείας — κα;
δχι μόνο την περιφέρειο, στήν
όποία έκλέγονται. Συνεπώς, οί 6ου
λευταί δέν μπορεΐ, ώς άντιπράου)-
ποι τού "Εθνους. νά μεταβάλλων
ται σέ νεροκουβαλητές όποιουδήπο
τε ψηφοφόρου. Όφείλουν νά ά-
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΘΗΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΗΗΗΜΘΝΒΕ ΚΑΙ Α9Η3ΟΙ ΔΙ, ΑΚΜβΗΚΓΒΕ ΒΚ ΤΟΚ
ΤΟΤ ΗΛΑΗΜΚΛΟΥ, Π»Ο Κ» ΜΒΤΑ ΤΗΝ
Μ*Ι
Ύοό τού
πως είπε πρίν δύο χιλιάδες καί πλέ
όν χρόνια ό Σοφοκλής — «δέν ύ-
πάρχει πόλι πού νά άνήκει σέ δνα
μόνο όνθρωπο», είναι δίκαιο καΐ όρ
θό, νομίΖομε, νά θεωρηθή ότι δέν
είναι δυνοτό νά υπάρχη Δημοκρα
τία, στήν όποία ό βουλευτής θά
όναλίσκετοι οτήν εξυπηρετήση των
προσωπικών συμφερόντων ενός
καί μόνου προσώπου.
Οί ανωτέοω σκέψεις δέν άναφέ-
ρονται μόνο στή μή νόμιμα προοιι)-
πικά συμφέροντα, άλλά καί στά νό
μιμα. Διότι εάν τό αϊτημα τού πολί
τού είναι νόμιμο, θά ίκανοποιηθή
μαΖί μέ τα παρόμοια άλλα των βλ-
λων πολιτών. Είναι παράλογο καί
όντισυνταγματικό νά υπάρχη αϊτη¬
μα δμοιο δύο πολιτών καί νά ίκανο-
ποιήται μόνο τού ενός, τού δέ άλ-
λου άχι. Διότι, έτσι, ή περί ίσότη-
τος των 'Ελλήνων διάταΕη τοϋ Συν
τόγματος παραβιάΖεται.
"Οταν, λοιπόν, έχωμε την άΕϊω-
οη νά έκτίθενται ώς ύποψήφιοι βου
λευταί δνθρωποι πού άΕίζουν καί
άπό αύτούς νά έκλέγωνται οί δρι-
στοΓ όταν έχωμε την άΕίωση νά υ¬
πάρχη Δημοκρατία πραγματική καί
ό καθένας νά συμμετέχη οτήν άπό
λαυοη των αγαθών ποϋ προσφέρει
ήή Δημοκρατία, τότε έχομε δλοι
την υποχρεωθή νά οεβώμεθα τούς
θεσμούς τής Δημοκρατίας καί τούς
φορεϊς της, μία εκφράση καί έκ-
φανση, ένας παράγων τής οποίας
είναι ό άντιπρόσωπος τού λαοϋ —
ό βουλευτής. Άς μή Ζητάμε συνε- ι ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΝΙΚ. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Α.
ΕΙΣ Τβ ΕΚΛΕΚΤΟΝ ΤΕΚΝΟΝ ΤΒΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Α0ΘΣΤ0Α8Ν ΝΙΚ0Μ6Υ ΟΡΦΑΝΙΑΗΝ
ΑΝΤ1 ΕΤΗΣΙΟΥ ΜΗΗΜΟΠΝΟΪ Κ»Ι ΖΤΕΦΑΝβΥ ΕΚ Α*Φ»
Γτ^ΚΥΝΗΜΑ ΣΙΙΥΣ ΙΒΙΤΣ ΐΙΜΥΣ
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Τοβ
ΚΕ'
Ιιώρον τής Παρθένου
Μαρίας
ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ Απόστολος τού
Νικόλαον, έκ Σμύρνης. Τίος τού
σεμνοθ καί καλοκαγάθου Σμυρναί
ου άλενοεμπόρον καί κτηματίον ΝΙ
ΚΟΛΑΟΤ ΟΡΦΑΝΙΔΟΤ
γάντος €Ϊς 'Ελλάδα μετά την Μι¬
κρασιατικήν καταστροφήν καί κατό
πιν κάτοικον Νέ"·*; Φιλαδελφείας
Αθηνών.
Άριστοΰχος τής Ίατρικής τού
Πανεπιστημίο.; Άιθηνών μ*τεκπαι-
'δενθείς καί είδικενθείς είς την Χει
ρονργικήν είς Παρισίους.
σρ (Ίοηθύς των αειμνήστου Καθη-
γητών τής Χειρουργικήν Μιιρίνο.,
Γεοουλάνου καί Κων)τίνιη· Λού-
ροτ» ώς καί τού Σμι,ρναίον Χε-ιοονρ
γοθ καί Κλινικάρχον, αειμνήστου
Αποστόλου Ψαλτώφ είς την έν
Σμύρνη Κλινικήν αύτοι)· Διετίλε-
μητρίου Ήσαία, μή Ίατροΰ, έκ
Σ μύονης.
θεωρεϊται ή ώραιότης των γυναι-
κών τής ΝαΖαρέτ, των οποίων καί
αί περισσότεραι φέρουν τό όνο-
μά Της. Ό όρίίων τής Νουαρέτ
είναι στενός. Άλλ' όταν ανέλθη
τις ολίγον και φθάση είς τό ύψη-
λότερον, τό οποίον θωπεύει διη-
, νεκής αΰρα, μέρος τής πόλεως,
1 ήτις δεσπόΖει των ύψηλοτέρων
οίκιών, ή δποψις είναι λαμπρά.
Δυτικώς τής Νουαρέτ έκδιπλοΰν
Είς Κν&ωνίας ώργάνωσεν πλή- ται αί ώραϊαι γραμμαί τού "Ο-
ρες Γενικόν Νοσοκομείον έξ ΙόΟ ρους Κάρμηλος καταλήγουσαι είς
κλινών, π>εοιέθαλ·ψεν τάν πληθΐ'- απότομον αύχμηρότητα, ή όποία
σμόν τιον έξ^ αυτών άπόρων η ά- · φοίνεται νά βυθίΖεται είς τήν 9ά-
σθενονντίον, ϊδρνσε σνσσίτια καί τέ
λος έγκατέστησεν παραρτήματα
τού Ε.Ε. Σ. είς Πέργαμον, Άδρα
μνττιον, Δι*ελή κτλ,
δ>πλή κορυφή,
έκτυλίσσεται ή
ή όποία κυριαρ-
χεϊ τού ΜετΖέντρ, τα όρη τής
Μετά την Ελληνικήν κατοχήν Συχέμτης Σαμαρείας, μέ τούς ά-
τής γενετβίρας τού Σμύρνης, ώς ΥΚΗΐς τόπους τής έποχής των Πα-
έπίατρος πλέον, ετοποθετήθη είς τριαρχών "Αβραάμ, Ίσαάκ κα'ι
τό Ιον Στρατιοτικόν Νοσοκομείον Ίακώβ, παρέκει τα όρη Γελβονέ,
Σμύρνης καί κατόπιν είς τα 2ον & ή μικρα γραφ|κή όροσειρά, μέ την
3ον Σώαα Στρατοϋ, ώς Σύμδον-
λος Χειοο'.-ργύς, λαβών μέοος είς
όλας σχεδόν τάς στρατιωτικάς επι
χειρήσΐΐς τής Μικράς Άσίας.
όποιαν συνδέονται αί χαριτωμέ-
ναι ή τρομερά! άναμνήσεις τού
Σουλέμ καί τοϋ Ενδώρ, καί τα
Κατά τόν Ιούνιον τού 1922, ά- σφογγύλον, ή μάλλον ώοειδές
νέλα(ϊεν την ΔιεΐθΐΎσιν τού Χει- κοί κωνικόν Θαβώρ. Χάρις είς
ροιογικοϋ Τμήματος τού 2ου Στρα μίθν κοιλότητα, μεταΕύ των όρέ-
τιοτι-χοϋ Νοσοκομείον Σμύρνης, ο- ών Σουλέν καί Θοβώρ, διαφαίνε-
πεο διηύθυνε μέχρι τής παραμονής Ται ή κο,λάς τού Ίορδάνου κα'ι
τής καταλήψεως τής Σμύονης νπό τα ύψίπεδα τηα Περαίας ή Ύ-
το>ν Γουοκυ>ν κατοοθωσας νά επι- «- .-, . ^ .
"- ? περιορδανιας, σχηματιΖοντα αδια-
ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΚΙΣΣΙΓΚΕΡ
Ύπό τοθ έκλεκτοϋ προέδρου
λαίου τοΰ Πανός, έντός τοϋ όποί- τή(; ·Ενώσεως Κάτω Παναγίας Έ-
ου έλατρεύοντο ό Παν, αί Νύμ-
Μικράς ·Ασίας κ. Περι-
φαι καί ή Ήχώ τού Σπηλαίου, | κλή Παπαχατ&δάκη, μας απεστάλη
ή κάτωθι άνοικτή έπιστολή αυτού,
ήν ευχαρίστως δημοσιεύομεν:
ΈΕοχώτατε,
έχω τήν εξαιρετικήν τιμήν,
μέ άγάλματα μεγαλοπρεπη καί εϊ-
δωλα. "Αλλοτε πάλιν διεπεραιοϋ-
το είς τήν περιοχήν τής Τραχω-
νίτιδος. παρα τάς πηγάς τοΰ Ί-
} χ ή Ερη μπ
ορδάνου. Σήμερον ή Κο.σάρεια να οα(; ύπομνήσω μερικα θεμελιώ.
τού Φιλίππου ή Πανεάς είναι γνω
δή ίστορικά γεγονότα, τα όποϊα
στή ώς Μάνγ.ας. Πλησίον ταύτης ;οως πσχέ δεν εμαθατε ή εσεϊε
ό Άπ. Πέτρος έκαμε τήν περίφη- καί 0, δμΟ)θί οας β^οο- δια
μόν όμολογίαν. ότι ό Ιησούς εί- λόγους σκοπΐμότητος νά τα άγνοή-
ναι ό Υιός τοϋ θεοϋ (ίνίατθ. 16.|σετε κα; να τ0 ρ|ζετε είς τόν κά-
13 Μρκ. 8, 27) τοϋ Ζώντος! -"£ 1 λαθον τών όχρήστων. Όμως, τα
αυτής δέ κατήγετο καϊ ή υπό τοϋ
αοτά ίστορικά γεγονότα, έκδι-
Κυρίου θεραπευθεϊσα αίμορροοΰ-1 κοονται κα·, υάλιστα έκδίκησιν ά-
σα γυνή, τής οποίας τό όνομα, γρίαν. Ό ρούς τών ίστορικών γε-
ή Παράδοσις νομίΖει Βερονίκη ' γ0νότων δέν όπΐοθοδρομεί.
(Ματθ. 9, 20 έξ.). Ή πόλις αύτη | -η Ελλάς, έΕοχώτατε, έδώ <αί °*°™λάς γραμμήν. Τΰ δρη τοϋ Σαφέδ, 6ιοαση επι τού ατμόπλοιον «Πή- νε.όρ> χαί νά μεταφέρη είς Πϊι- Κθπον
ραιά, άπαν τό προσοκυκόν καί τό Προς
ύγ^ιονομικόν υλικόν τοϋ Νοσοκομεί άποκλίνοντα πρός την Μεσόγειον
ου τούτο.'. Μετά την Μικοασιατι- θάλασσαν, άποκρύπτουν την "Α-
/.ήν τραγιοδίαν καί καταστροφήν, Κραν αχΛ· άφίνουν νά δισγράφε-
έγκατασταθείς είς Αθήνας, συν- Τα, πρό τών οφθαλμ(Ι)ν ό
ειργάζετο στενώς μετα τών Άρχη
γών τής Έθνικής Έπαναστάσε<ος τοϋ 19'22, κριμνήστιον Στοατηνίόν ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΛΑΣΤΗΡΑ καί ΣΤΤΛΙΑΝΟΤ ΓΟΝΑΤΑ. Κόλ- πος τής Χάϊφα. Άληθώς μαγευτι- κός εϊν.αι ό κύκλος τής Νουαρέτ, καθώς άκόμη, πρός Βορράν, δια- βλέπει σχεδόν ό παρατηρητής έ- πώς «ροοσφέτια· καί ίκανοποίηση προσωπικών αίτημάτων άπό τούς βουλευτάς, διότι αύτό προδίδει έλ- οκοϋν μέ προοήλωση τα καθήκοντά λειψπ ουναισθήματος ευθυνής καί τους. "Οχι δμως νά καθίστανται προσωπικο'ι ύπηρέται. Κοί άν — δ πολιτική ύπονάπτυΕη. Παϋλος ΚωνσταντινίδΓΐς Ε Β Ρ Ο Σ Ό ποταμός τος βράιιης Ύποστρατήγου έ.ά. ΑΓΓΕΛΟΥ ΓΕΡΜΙΔΗ Σμυρναϊος Χειρουργός καί πρώην Ύπουργός 'Υγιεινής (κ- έπίσης Διενθυντής Χειρουογός τοϋ Γνοαικικοϋ ('Ελληνικοϋ) Νο- Τυγχάνει ό Ίδρυτής καΐ πρωτος πί τών κλιτύων τοϋ Όρους Έρ- Γενικός Διεν&υντής τού Νοσοκο- μών την Καισάρειαν τού Φιλίπ- μείου Ποοσφΰγιον Αθηνών, νυν που, τήν μάλλον άπομεμακρυσμέ- τοθ Ίπποκοατείου Νοσοκομείον. ' νην άπό τό πνεϋμα τού Έβραίομοϋ Τάν Δεκέμβριον τού 1923, έξελέ Κα) προκεχω ενην ος τον κό. γη Πληρε^ουσιος Αθηνοιν— Πει- . ,-„._,!-..,. οαιώς είς την Δ' των Έλλήνιον Έ °μθν των. Εθνικων _ ( Ελληνων εί- Σμύονης. θνοσΐΛ-έλευσιν καί τόν Ιούλιον τού δΐϋλολατρών) αϊχμήν της. Καί άπό τό μέρος τού Νότου, προαι- κσνε'ις όπισθεν τών βου την Κυβέρνησιν τοϋ αειμνήστου νών, ολιγώτερον, ήδη γελοστήν, ( δομεν είς γενικάς γραμμάς τήν Γλλ ΝΖ σοκοιιείοι,' Σμύρνης <ώ "Αγιος Χά ι 1924 εγένετο 'Τπουογύς Κοινωνι- ""ο τ0 ε οάλαμπος» καί τού Όλλανδικοϋ Νο ϊ κης Άντιλήίψεως καί Προνοίας είς σθάνεται τεργκέητ. Η μοϊρα όμως τής Ελλάδος τής εηεφυλαί,ε καί μια ΰλλη οε- λιδα τής ιοτοριας απο τις ενδο- £οτερες. "£να άλλο βτορικο ΟΧί που έστρεψε το ρεϋμα πρός Γή νίκη τοϋ δευτέρου παγκοσμίου πό λέμου, όταν ολόκληρη ή Εύρω- πη εϊταν σκλαβωμενη. 'Η μικρή Ελλαδα δεν επαέαρεψε. Οί ξεπε- ομένοι Πουριτανοι Λόρδοι τής, ύ- ποσχεθήκανε για μιά δεύτερη φο- ρα, να τής επιοτρέψουν την πο- λυβασανιομένη μεγαλόνηοο, ττ,ν Κύπρο, πού την είχαν αγορασμέ- νη μέ ΔΟΣΕΙΣ. Και όπως κοί στην πρώτη υπόσχεσι τού πρωτου παγκοσμίου^ ετοι και τώρα ψευδο- λογούσαν. 'Εδώ. στό σημείον αύ- ιο, Έξοχώτατε, θά πρεπει να δ'α- βασετε σέ ποιό στρατόπεδο, βρι- σκόταν η ψίλη οας, ή Τουρκια. ©ά πρέπει να τό μάθετε αύτό, τό¬ σο γιά τόν πρώτο παγκοσμιο, όσο καί γιά τόν δεύτερο. Και έφθά- σαμε στό 1974 και ένα άλλο ΟΧΙ και πάλι κΓτορικό, άκούστηκε α¬ πο τή μικρή Έλλάδα. Η μοϊρα της έπεφύλαξε καί νεώτερες Θερ- μοπύλες. Και πάλι θά φυλάξη τήν ΠΥΛΗ τής Εύρώπης και ό βάρβα- ρος δέν θά περάση. Καί τούτη τή φορά δέν θά εϊμαστε μόνοι. Αλλά, κύριε ύπουργε, θα πρέπει οτό σημείο αύτό, νά οάς κατατο· κείται είς τούς πρόποδας τού τέσσερις χιλιάδες χρόνια πού ύ- Έρμών καί είς ϋψος 330 περί- φίσταται καί ΖεΤ καί σάς παρέδω- που μέτρων, υπέρ τήν θάλασσαν. ' κε τ0 οημερινό πολιτισμό καί τίς έν μέσω, κατ' εξοχήν εύφόρου' όκατάβλητες ήθικές πνευματικές περιοχής, λόγω τών άφθόνων ύ-' άΕ,ίες, άρχικά κα'ι άπό λόγους Γεω δάτων. Αί έκδρομαί τοϋ Ιησού γοαφικούς καί Πατριωτικούς. (Είς έφθανον καί εις τα μέρη τής Σι- ' οίωνός όριστος καί Πατρός τε καί δώνος πλησιεστέρου έπινείου τής Μητρός τε), έτάχθη άπό τή ΜΟΙ- Γαλιλαίας πρόα τό μέρος τοϋ Λι- ΡΑ, νά φυλάττη «ΘΕΡΜΟΠΥ- 6άνου τής Συργας, καθώς καί είς ΛΕΣ». Τό τί σημαίνει αύτό, σάς τα μέρη τής Τυρού, όπου έδέσπο- παραπέμπω στόν άδέκαστο κριτή, Ζε τό παμπάλαιον ιερόν τοϋ ου- 'τήν ·|στορίο. Ή Γεωγραφική της ροφοινικικοϋ Μελγκάρθ καί όπου θέσις, τηνέ καθήλωσε φρουρά στή οί πέριξ λόφοι ήσαν γεμάτοι άπό ΘΥΡΑ - ΠΥΛΗ, μεταξύ τής βαρ- ίερό όλση καί άγάλματα τής πό- 'βάρου Άνοτολής καί τής πολιτι- λυθεϊοτικής είδωλολατρείας. Έν σμένης Λύσεως. "Αν υπάρχη, Κύ- πισω οε μερικά ίστορικά γεγονό τούτοις, άπό όλας. ταύτας τάς έ- ' Ριε Ύπουργέ, ό σημερινάς Πολι- Εορμήσεις, ό Ιησούς έσπευδε νά ' τισμός στήν Εύρώπη, αύτό τό ό- έπανέλθη είς τος πολυαγαπημένυς φείλει στή μικρή Έλλάδα. Στό τού όχθας τής Γενησαρέτ, όπου πρώτο ΟΧΙ, στό ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ, ήτο τό κέντρον τών οκέψεών Τού [ στίς βάρβαρες όρδές τής Άνα- καί όπου εύρισκε πίστιν καί ά- τολής. Σάς παραπέμπω καί έδώ γάπην. Εις τήν Γαλιλαίον, άλλω-] στήν ·|—ορίο νά διαβάσετε γιά ότε, κα'ι επί τοϋ όρους αυτής Θα- βώρ, συνωμίληοεν ό Ιησούς, κα¬ τά τήν μεταμόρφωσί Τού, μέ τόν Τνΐωϋσήν και τόν Ήλίαν, άποδει- κνύων, ούτω, τήν ύπερφυσικήν Τού επικοινωνίαν μέ τόν Ουρα¬ νόν. Άλλωοτε, έκ τοϋ Ούρανοΰ κατήλθε καί, πρός τόν Ουρανόν, ήλθε νά άναβιβάση τό ανθρώπι¬ νον γένος, τό οποίον κατρεκύλα είς τόν κατήφορον τής έξαχρειώ- σεως καί τής απωλείας τού!.. Εί- Καταδιιοχθείς υπό τ(όν Τούρκων, 1 Πρωθυπουργοΰ ΘΕΜΙΣΤΟΚΑΗ όπό τα θουνα τής Σαμαρείας, τήν ή έθλή ί Σ ΟΦΟΤΛΗ ί έ ί ί (Συνέχβια ζκ ηροηγουμ»νου) "Αλλοτε εξακ.ολουθεϊ ό "διός Περιηγητής, τα πλοϊα τής Αϊνου άνέπλεαν τόν ποταμό μέχρι την Άδρ)πολι, μετοφέροντα φορτία 80-350 στατήρων, δηλαδή 3'/2 — 15'/2 τόννους περίπου. Τώρα δμως τό άπό Αίνου μέχρι Φέρετ£ικ δια οτημα, μόνο μικρά πλοιάρια μέ μικρά βύθισμα, μποροϋν νά περά- σουν. Κατά τα μέσα τοϋ 19ου αίώνα, τό βάθος τού λιμένος τής Αΐνου οτίς έκβολές τοϋ "Εβρου μόλις έφθανε τα 70 έκατοστά τοϋ πέ¬ τρου. Τα πλοϊα περίμεναν οέ μι- κρή όπό τόν λιμένα άπόστασι νά γαληνέψη τελείως ή θάΧαασα, γιά νά γίνη ή ωορτοεκφόρτωσις τών έμπορευματων μέ σχεδίες, τίς ό- ποϊες κι' ό έλάχιστος άνεμος, Γις άνέτρεπε. 3ά μικρά πλοιάρια πού έρχόταν άπό τήν "Αδρ)πολι οτΓιν Αίνο, δέν μποροϋσαν νά υπερπη¬ δηθούν τα κύματα, ακόμα καί ό¬ ταν τό ρεΰμα ήταν άδύνοτο. Ό Σουλτάνος -Αβδούλ ΜετΖήτ(1839 -1861), στόν όποΤο υπέβαλον πά ράπονα οί έμποροι τής ρΑδρ)πόλε ως, στήν άρχή ένδιαφέρθηκε και διέταξε νά μελετηθοϋν τα διάφορα °χέδια, πού είχαν υποβληθή, μέ οκοπό νά γίνη ό 'Εβοος πλωτός οέ όλο τού τό μήκος καί ό λιμέ- νας τής Αϊνου εύπρόοπος σέ ^ε γαλύτερα πλοϊα. Ό τότε Διευθυν- τής των Λιμένων καί όδών, Γάλ- λος Μηχανικάς κ. ΠΟΥΑΡΕΛ σσχο λήθηκε μέ τίς προκαταρκτικές με λέτες καί υπέβαλε τα πορίσματά τού, στά όποϊα όμως ή Τουρκική Κυβέρνησις δέν έδωοε καμμιά ου νέΧειο. Οί οίκονομικές θυσίες, °τίς οποίες πρόθυμα ύποβλήθηκαν °' έμποροι τής Άδρ) πόλεως γιά την πραγματοποιηθή τοϋ έργου, ηΠΥαν χαμένες. Γιατί παρά τήν θέληοι τού Σουλτάνου, ότι τίπο- τε στό εξής δέν θά έμπόδιΖε τήν έλεύθερη ναυσιπλοΐα στόν Έβρο, εν εγινε τιποτε.. τής Γαλλία;, οί ποσότητες των σιτηρων( ποΰ έφθασαν στήν Αίνο μέ τήν ποτάμΐα άρτηρία τού "Ε¬ βρον τό 1847, άνήλθαν σέ 1% έ- κατομμύοιο χλγ. κι' δλες οί άγο- οές γινόταν στήν 'Αδρ)πολι */αί σέ μικρότερο ποσοστό στή Φιλιππου πολι. Ή πλνθημότης τού ποταμοΰ ηΰξανε στούς μήνες Όκτώβριο — Δεκέμβριο καί Μάϊο — Ίούνιο. Οί πάγοι τόν χειμώνα, τα όρμητιχά νερά στούς πρώτον; μήνες τής ά- νοίξ«ο>ς καί ή ελάττωσις τού τό κα
λοκαΐρι, περιώριζαν την π,λοτ>μότη
τα τού "Εβρον. Καί ή κατασκε-ή
τής σιδ. γραμμής τό 1872, εδίοσε
τό τελειωτικό κτύπημα κώ στίς
μεταφορές μέ τήν ποτάμια άοτη-
ρία τού "Ββρου καί στήν ΑΕνο, σαν
παράλιο έμπορικό κέντρο καί έπί-
νειο τής Άδρ)πόλεως. Τί πρώτες
τίς άντικατέστησαν οί ιμεταορορές
μέ τόν σιδηρόδρομο καί τήν δεντ«
ρη, ή γοργά. άναπτυχθείσα χαινονρ
για πόλις τού Δςδέ—Άγάτς, ή ση
μεοινή Άλεξ)πολις- Καί μέ τό χέ
ρασμα τών χρόνον καί τήν έλ//.ει-
ψι ένδιαφέροντος, ή πλοημότης
τού ποταιμοϋ, μέ τίς συνεχείς ποοσ
χώσεις, τα κατασκενασθέντα σέ
διάφορα σημεϊα χαμηλά γΐφύοια
ώς υπηρετήσας έθελοντής είς
Ελληνικόν Στρατόν, άνεχο')ρησεν
λάθρα έκ Σμύρνης διά Μντιλήνην
καί εκείθεν δι' Αθήνας. Προσεχώ
υησ«ν έκ των πρώτον είς τό Έθνι
χον Κίνημα θεσσαλονίκης τού με
| γάλου Κρητός ΕΛΕΤΘΕΡΙΟΤ ΒΕ,
ΝΙΖΕΛΟΤ.
Τόν Μάϊον τού 1917 ώς Λοχα-
γός Ίατρός, άνέλαβεν την Διεύ
θιΐνσιν τον πρώτον Χειρουργικον
έντός αυτοκίνητον, επί τον οποίον
έχειροόργησεν καί ένοσήλ-ενσεν
τοϋς πρώτονς ένδόξονς τρανματίας
μας τόιν έπιχειρή<Τΐ(ον τοΰ Στρα-' τοϋ Έθνικής Αμύνης, κατά τάς Πρωθυπουργοΰ ΘΕΜΙΣΤΟΚΑΗ Σ ΟΦΟΤΛΗ καί έν συνεχεία είς μελαγχολικήν καί θλιβεράν Ίου- π α - ΑΜΑΡΐτητ μτυλ δαίαν. άποξηραμμένην ώσάν άπό Πρωθνπονογου ΑΝΛ.ΡΕΟΤ ΜΙΧΑ , ΑΑΚΟΠΟΤΛΟΤ. καυστ,κον λ,βα έρημωσεως Ούτος προσέλαβεν είς τό Νοσο θ^άτου! Επί τών ημερών τής κομεΐον Προσφύγων Αθηνών δια- Παρθένου καί τοϋ ·|ησοϋ Χρι- κεκριμένονς επιστήμονας έκ Μι- στοϋ, έκτίσθησαν είς τήν Γαλι- και . Ι κρας Άσίας, τού Πόντον, τής λαίαν ή κύκλω αυτής, ή Τιβεριάς, μάχας Ραβινέ — Σκρά Είς τό Μακεδονικόν μέτωπον παρέμει- νε μέχρι τής άνα.κωχής ήτοι μέχοι τέλ^ους τού 1918, όπότε κατόπιν διαταγής, άνέλαβεν τήν άρχηγείαν κης καί τής Κωνσταντινονπόλειος ή Ιούλιος, ή Διοκαισάρεισ, ή καί αριθμόν τινά προσφύγων <τοιτη Καισόρεια. Ταύτα ήσαν έργα πομ- τών τής Ίατρικής πρός έκποίδευ- πώδη - .Ηοω?5ών_ ., ήποΤο, λ. πώδη τών Ήρωδών, οί όποϊοι έ- Ζήτουν, μέ τάς μεγαλοπρεπεϊς οί- των, νά άποδείξουν τόν σιν ήτοι: τούς Ιωάννην Γιαννακόπουλον, Ν ι κόλαον θεοδωρίδην, Δημήτριον Κα πνιάν. Αλέξανδρον Σιγμαλόγλον , θαυμασμόν των, πρός τα μέλη τής __Παναγιωτάκη, Κων)τϊνον Τςά-' οικογενείας τοϋ Αύγούστου, τών *υν, Διονύσιον ΧατζτιστατΌον, Ί οποίων τα όνόματα, μέχρι τής τε- ακίννην Πιττιάν, Κων)τΐνον Δαλα λευταίας είκοσοετίας τής δημιουρ- κίδην. Μιχαήλ Περπινιαν, Καίτην γίας το0 Κράτους τού Ίσροήλ θωίδον —- Φελιοπούλον, Γαβρ,ήλ ! κα, των ώργανωμένων κ.μπούτς Καρτέρην, Στ>·Λιανον Αποστολι
τής άποστολής τού Έλληνικοϋ Έ- δην Ίερ*μίαν Σνμεωνίδην, Ούρα
ριθοοΰ Σταυροϋ είς Κυδωνίας τής»ν1αν' ρα"γκα6ή, Δημήτριον Φελιύ-!
Τηα Γαλ'λα'α£:. κατα τραγικήν ει-
Ρωνείαν της τυχης, εχρησιμευον
Μικοάς Άσίας συνεργαζόμενος είς
ταύτην μ«τά των Μικρασιατών Ία-
τρίον Άριστομένους Φλώρον, Νι¬
κόλαον Ποασά, Σοιτηρίου Βροντιά
δου καί τοϋ τότε άξιωματικού Δή
πονλον, Ίάκωβον (Τϊ,άκ) Παπαδό παραδόξως ήλλοιωμένα νά σημαί-
πονλον. Ιωάννην Στεογίον καί νούν άθλίους συνοικισμούς ρυπα-
Χοικΐόστομον θεοδιορί'δην.
(Σννέχεια είς την 6ην' σ«λίδα)
ΤΟ ΠΡΘΠΑΤΟΡΙΚ§Ν λΜΑΡΤΗΜΙ.
Ι ρών καλυβών Βεδουΐνων. Δέν
φοίνεται νά εισήλθε ποτέ ό 'Ιη¬
σούς είς Τιβεριάδα, πόλιν άοε-
βεστάτην, κατοικουμίένην, κατά
μέγα μέρος άπό βδελυρούς είδωλο
λάτρας καί συνήθη διαμονήν τού
υιού τοϋ Ήρώδου Άντύπο. Ένίο-
Ή συζήτησις στήν σΐΛττροφιά εί
χε στόχο μερικοΰς Φαρισαίους, πού
είναι πολύ έπιεικεΐς σόν έαυτό τους
άλλά άτεγκτοι καί αύστηροί κριτές
; Γαλιλαίον, π«; την ΝοΖαρετ της
οποίας έλαβε χώραν ή πρώτη
προσγείωσίς Τού, όταν «Πνεϋμα
"Αγιον ήλθεν επί τήν ΐίεμνηστευ-
μένην Πσρθένον τής Νουαρέτ καί
Δύναμις Υψίστου τήν έπεσκίοσε
καί έσκήνωοεν έν ήμϊν» (Λουκ.
αυτήν καί ό Λόγος σάρΕ εγένετο
1, 33, Ιω. 1, 11) καί είς τό Θα-
βώριον "Ορος; της οποίας έλαβε
χώρον ή πρώτη Τού άπογείωσις,
πρό τής τριημέρου Άναστόσεώς
Τού καί τής είς Ούρανούς Άνα-
λήψεως τήν τεσσαρακοστήν ημέ¬
ραν. Άλλά περί ενός εκάστου
τούτων, μέ τήν σειράν είς τα προ¬
σέχη.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Μαραθώνες, Σαλαμϊνες καί θερμο
πύλες. Διαβάστε καί τόν Αίσχύ-
λο μας. Τό «μας» αύτό δέν είναι
Ελληνικό. Είναι αύτό τό «μας·
παγκόαμιο. Όπως ακριβώς παγ-
κόομιος εϊνα' κα'ι ό Αίσχύλος κα'ι
ό Όμηρος καί ό Πλάτων άλλά πε-
ρισσότερο γιά σάς τούς Πολιτι-
κούς ό Άριστοτέλης. Τόν τελευ¬
ταίον θά πρέπει νά τόν άηοστη-
θίοετε.
Μιά δεύτερη ίοτορική χρονιά, τό
δεύτερο ΟΧΙ, τό δεύτερο ΜΟΛΩΝ
ΛΑΒΕ, ξαϊϊ.ελέχθη. Καί πέσαν.
τότε δλοι επί τών έπάλξεων. Κα
τότε ό βάρβαρος μπήκε οτήν Εύ¬
ρώπη. Καί ό βάρβαρος κατακτη-
τής έφθασε μέχρι τής Βιέννης γιά
νά έκπολιτίση τήν Εύρώπη. Χρειά-
οτηκαν τετρακόσια τόσα χρόνια
γιά νά έκδιωχθή. Άλλά, εξεδιώ¬
χθη. Τότε καί άργότερα έφθάσαιιε
σέ ένα άγώνα δπου άρκετοί συμ-
πστριώται σας καί Εύρωπαίοι, πέ-
σανε μαχόμενοι γιά τήν Ελευθε¬
ρία τής Ελλάδος. Έδω μπορεϊτε
νά διοβάσατε τα πολύ παλαιά Πρα
κτικά τοϋ Κογκρέσσου σας. Στά
χρόνια έκεϊνα, έβοσίλευεν ή πολι-
τική έντιμώτης καί ή Κρατική ή-
θική. "Αγνωστα εϊταν τα Γουο-
Κληρονομιά...
ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ
"Οσο νάναι δμως τόν Χειμώνα
δέν τόν δεχοίτμαστε κα).ά, γιατ! ά
σοκάκια, τα «ξονοιζε» καί οημώνα
νέ νιορις—νωρίς. Ποίος γνωστι-
κός φαμελίτης γύρώε δξίο μέ τέ-
Σμύρνη δέν εϊχανε
τε, μολαυταϋτα άπεχωρίΖετο τής Στ{ιν άρχή χάνοψιε
ιδιαιτέρως προσφιλούς περιοχής
μα άρχινούσα-νε οί βςοχές στή1 τοιο «ψόφο». Μονάχα οί άλήτες
καί τους νερομνλονς με τα λο;α _Πβέπει νά εΤμαστε τό Ιδιο ά-
φράγαστά τοις, έξονδετερώθηκε
τϊλειος.
■Ωοαιότατοι λαχανόκηπο, και στις
δύο δχθες τοϋ "Εβρον, άπό τους γοις; ^^ γατ! σαν παιδ,ά,
όποίο.ς όνομαστοί ηταν έχεϊνοι ι σάν πλάβματα τοδ Τδιου θεοΰ εί-
τής δεξιάς δχθης, άαεσιος μετά το μα(?τε ά5έλφια καί δεύτερον γιατί
καινονργιο γΐφύρι καί άριστερα Γίμαστε 8λοι άνεξαιρέτως άιιαρτ03
τού δρόαον, πού- εφεονε στό Ποοα . ο- δη)Λδή άτίλεϊς' καί ύποκείμε
Κοαγάτς καί αύτοΰς έννο ' άλ Τ λέ
κο1 στ(Λζ
στον έαντό μας, είτε ό σεβαστός
δυό σο6αροί)ς λο.
γ,ατ! σαν παιδ,ά,
γοι>ς;
στειο Καοαγάτς καί αύτοΰς έννο-
σφάλματα. Τό λέγει σαφώς
ονσαμε αέ την όνομασία «Μπαχτσέ^. η Παλαια Λιαβήκη, δταν μιλά
δες». Άπό την περιοχή αύτη δια-. η πε(?ι χ(>- ποοπατοριΧο0 ('ιμαρτή.
φενγανε γιά τό Καραγάτς ('™υ'ματο- ά).χά »αί ό Χριστός, δταν
είχε ηδη καταλητρθη άπό τόν 'Εα^^ τό χαταχΜικο έκεϊνο «ό άνα-
ληνικό Στρατό στίς 14 Μαίου, μαρτητος πρωτ0ς τόν λίθον 6«λέ-
1920), μετά τό κίνημα τοΰ Τξα- "
φέρ Ταγιάρ, δσοι Άδριανονπολϊ- Ι __»Επιτρέψτε μΟυ νά δΐαφωνή-
τ«ς εΓχαν γνρίσει στήν πατρίδη <μο πετ^χτηχε 5 νεώτερος τής πά τονς μρτά την σννθηκολόγησι τής ρ -' Τουρκίας τόν Όκτϋ>6ρ;η τού 1918 ^
ρέας· Δέν μέ π«ίθει καθόλον ότι
χρησιμσποιοΰντες μύρΐα όσα τεχνα
σματα.
ήνθρο)πότης πρέπει νά
νια την
μ
πακοή τοΰ πρώτον ζεύγοι,ς. "'Εκα
* -νε^ι^'ετ?- .. ! ναν Ινα σφάλ^μα, γιά ό όποϊο καί
> τιμ<ι>ρήθηκαν σκληρότατα. Ημείς
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΑΥΓΩΝ ΚΑΙ ΛΑΡΔΙΟΥ
Άπό την οίκονομική έξ υπουρ ' λ(>ιώ_7 "δΓ#-χοψε ενα ς ""αλλος. Ά-
1 οί ύπόλοιποι τί ςρταϊμε;
Ι —-Έγώ βλεπω τα ποάγματα άλ
ι ψ ,
γών Έπιτροπή, ενεκρίθη η συνεχ-
τί θά συνέβαινε δταν εΰαζε ν.οντά τής άνατροφής τού ό Ιησούς <αί στόν Αδαμ την Ευα; "Ομως άλ.-' μετέβαινεν, επί λέμβου είς τήν λοΰ είναι τό σημείο πον ποέπει νά' γειτονικήν άκτήν, ώς είς Γεργε- προσέξοναε. Λε:γει ή Παλαιά Δια! οα κοί Πρός Βορράν είς Καισά- θήκη πώς μόλις ό Αδαμ -/.αί ή Εΰ ρειαν τήν φ,λ,ππου, ήτις ελέγετο α εψαγαν άπό τόν καραάν τού δέν Κα. Καιοάρεια Πανεάς ή Παν.άς δοοτ.· τής «γνώσεως τοΰ καλόν και τοϋ κακοΰ» ,ανοιξαν τα μάτια τονς καί είδαν πώς ήσαν «γνμνοί». Έ¬ δώ είναι ή ονσία τής υποθέσεως. Ό άνθριιχπος ώς τήν στιγμή πού ζοϋσε μέσ,! στήν μακαριότητα τοϋ| 'ίώο^ δέν εΙχ.« εύθύνες. ΕΤδατε( ή Πήνιον, λόγω παρσκειμένου σπη- Ο ΣΤΙΧΟΣ 52 ΧΡΘΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ Τού κ. ΚΩΣΤΑ ΚΟΦΙΝΙΩΤΗ σεϊς κανένα ζώο μέ εύθννες καί μέ( τύψεις, μέ <π·νείδησι καί μέ ήθι¬ κές έπιταγές; "Οταν δμ<ος ό άν-' βρωπος έν τή έξελίξει τον άνέβη' κε μερικά σκαλοπάτια άπο την | "Ενα Σακί ·:πόν ώμο μας Μάνα στό πλευρό μας ( Ή Σμύρνη μας καιγότανε πρωτσρχική τού κατάστασι πώς ήταν «γνμνός» λής, μέ αλλα δηλαδή άτε- «άμαρτωλός. Αυτή είναι η εννοια τού μνθου κι ι , , , ί. · - · »,,' Στάχτη οτο Σπιτικο μας αυτή, νομιςω, ικανοποιει τον αν- Α θρωπο ποΰ σκέφτεται καί θέλει" νά στηρίζη την σκέψι τού, τίς πρά. ξεις τού καί έν γένει τήν ζωή τον πάνω στήν άλήθεια. Καί ή άλή- 'Η Λευτεριά στή Σκέψη μας θεια «Ιναι κρνμμΐνη στά ίερά 6ι- 1ό Ματωμένο Λάβαρο μσς Ή Άνωνΐα μάς έπνιγε ό θάνατοο γελοΰσε 6λ!α, πού άλλ«)στε τό λένε.. "Αν έπομένως είτε μέ τήν νεία αυτήν είτε μέ όποΐίΐνδήποτε ΣτήΛ άλλην παραδίχθοϋμε πώς εϊμαστε —- , Παρηγοριά κρατοϋσε. αγ0ραοΤικής παρεμβάσεωί ' Οι άνδρα καί γνναΐκα, τό έκανρ ά- {ό ά δ ός εκανε το ποώτο ·,ευγα ατ:λεις, γινομαστε —παραξενη αν ^^ αγ0ραοΤικής παρεμβάσεί Οι άνδρα καί γνναΐκα, τό έκανρ ά •ώ ΐ ^ ^,^ ?"Φ^)' "ΐτούΚράτους, γ.ά τήν συγκβντρωοπ {κΡι6»ς με τόν σκοπό νά δ.ακον,- * «μμο των εκ6ο).α>ν τού Εβρον τού Ρ έ. ^ τ. ί1βος. -Αοα τό φάγωμα
"^ τού "Λεοναί ^
ρ
μ εο).α>ν τύ ρ Ρ έ
"^ του= πυρϊτονς που μαστιαινί τού "Λεοναί. Ι^,ττηηΙα της τού < *~ «-ηθν^μό της, ή Αίνος ήταν τρο ελήφθη γιά την προστασ,α της " τοΰς χρόνπνς τής κατασκεν-'έγχωρίου χοιροτροφιας. | __ γραμμής Άδρ)πόλεως| ·£Πίσης ενεκρίθη ή συγκεντρώση .κοΰ χαοποθ δέν μπορεΐ , Α).εξ)πόλειος (τότε Δεδέ >Α-'μέχρ) 15 έκατομ. τεμαχίων αύγώ1/, ί φ|χΟς, γιατί ό θεός είναι
,ς' —θεσσαλονίκης, τό σημαν . ωοι·ου παρογωγής, ώς καί ή ά καιος'καί πανάγαθος ώστε νά
'·' Οπ
έπίνειο τής Άδρ)πόλεο)ς
άναφ*ροι·ν πλ*ηρο(ρορ!€ς
χρηματοδότηοη γ.6 την ου
) άνα<ρ*οοι·ν πληροα;οο!€ς τότε Προσόν ΐίράχτορος νέχιοη τής συγκεντρώσεως. Καλά έπαναστατεϊτε καί οί ις, άπάντησε ό σεβαστός μας δί'- μή φοοτώση σέ άλλους τό φταίξιμο δλλων. Καί λετε νά μή εγνώριζε τινομία— τε,λειάτεροι, γιατί ζει ή παραλία στριμώχθηκε προσφυγιάς τ" άσκέρι πολιτεία καιγότανε τήν καρδιά μας μάτωνε σταματημο. πίσω άπο τα τζάμια, κα,θώς εϊμαστε κλεισμέ νοι βτή χάμαρη, τςαγοιδούσαμε μα λιστα κι' ίνα τραγουδάκι γιά το καλ.ό τής βροχής: Παναγιά. ,ί κάνε χιόνια καί νά ποτίζο-^ν τα λεμόνια, νά τα τροίμΕ τό Χειμώνα..» 'Η μητέρα γιά νά μάς καλμάρει, ιιάς ελεγε: «κάντε ί'.-τομονή, τώρα θά βγοΰνε η' οί σαλιάγκοι μέ τα πρωταβρόχια νά σεργιανίσουνε. Αύτό πίοιμένει κι' ή φτωχολογιά ντονρσεκια και χονχουλίζανε τσί χοΰφτες τους ξε παγιασμένοι, προσπαθώντας νά ζε σταθοΰνε. Σέ τέτοια κρΰα χειμωνιάτικα βρώδυα, μαιζτνόντονσαν οί Σμ»>ρ-
νιοί νωρίς — νωρίς στά σπίτια
τους καί κάνανε τίς ξακουστές βεγ
γέρος, άνάλογα μέ τό «ράγκο» κά
θε σ.·ντοοφι«ς. "Αλλοι τό στρώνα
νέ στό λαγκριντί, κοντάροντας τ'
άλ.ισφερίσια τής πιάτσας, άλλοι παί
ζανε τόμπολοτ, πάστρα, κι' ά/.λοι
χοντρό χαρτί, πού πεφτε χρήμα ά
ονο· Παγκανότες στίβα, χάρτι-
νάβγει παγανϋά γώ μάςεμα νά 6ο] νες καί χρνσές πολλές φορές. Τούς
λ.έιμει καμιά μαγειριά. Ζωντανοί, επερνε τό ξημέοοιμα, ωσπον άκον-
άϋζθχΐνε «ττό τσοι·κάλι κι' αύ| γανε, ότ, καιοό κι" άν ήκ
κα τσιτβιρίζονν, σαν νά λί- φ(,»νή τοϋ σαλεπτζή:
τον
τοΐ άδικα
νέ: «τί σας (ρταιξαμε οί καϋμένοι»
Μά σάν πιάνα-νε οί μπόρες, μ-έ 6ρον
τές κι' άστροπελέχια, χονούμαστε
στό ταβάνι σδν τα ποντίκια. Ξεθύ
μενε γιά λίγο δ καιρός τότε, μά
τίς πιό πολλάς φορές άρχιζε τό ψι
λ.οβρόχι καί ποϋ νά σταματήβει- Ά
σφαλοος γι' αύτά βγτρίε καί τό στοι
χάκι ποϋ μηνο ό νέος στή γιαβον
κλοΰ τον:
«Ήθελα ναο&ω τό βοά'δυ μ'
I-
πκκτε ψιλή βςοχή..·».
Κοιμιά
οί μπ,όρες στά πρω
ταπεινοφροσΪΛίη καί βλέπουμε στοϊ'ς.Τού Τούρκου τό μαχαϊρι.
άλλοις τόν έαντό μας.· Άλ/.ηι/όΐ- ♦
Ινα είναι βέδαιο: πώς
θ« κριθοΰ·με·
κρίνοντες Μέα' στά καράδια μπήκαμε
/ Μπουλούκιο φοβιομένα
Αύτά ε^ε ό σεβαστός μας φίλος Πίσω μας σπίτια άφήσαμε
κΓ έγώ δέν εχω παρά μεταφέρον Νεκροος Πού δέν τούς κλάψαμε,
1 "Ονειρα γκρεμισμένα!
* ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΙΩΤΗΣ
τας τα να υπογραψω.
Φ. ΟΤΛΚΕΡ
τοβρόχια ςρστΐούσανε σέ χοντρό χά
λάζι σάν καρύδι. Ξεχείλιζε τό με-
γάλο ποτάμι, ό Μέλητας, άπό τα
.-τολλά νερά καί σπούσανε τα χιοί·
γκιο-
"Ηβλεπες «ττό δρόμο τσί γκαμή-
λες άζτισμένες νά π,ορπατάνε τρε-
χατά κι' οί ·ντε6ετζήδες βλσστη-
μώντας νά Λροσπαθοϋν νά τίς 6ά
λονν στό ντάμι.
"Οσο ποοχωροϋτκ ό χειμώνος,
τόσο άγρίευε ό χα.^ός· Σάν ήπια-
ό ό
ή
νε κείνος ό όίέρας, ό ντελή βοριάς,
όπο>ς τόν λέ-γανε, ώς καί δέντρο
Τό Καί, όπως ουλα τα
«Ζεστό σαχλέπ, σιτζάκ—σιτζάκ
σαχλέπι καί σκέτο καί μέ γάλα
I-
χει, σαχλέπ».
Οί ξενύχτηδες περαστικοί, ουλοι
καλοί μουστερήδες, πίνανε νά ξε-
στοκοπηθούνε, στσΐ παστρικές κου
πες, τό ζίστό σαλέπι, που τό δ-
δειαζε κείνη τή στι,γμή, άπ' τή μπρ,
κάοα πού βραζε. Μοσχοβολοϋσε
τζρρντζε^εφίλ.η, κανέλλα καί άνθό-
νερο. Σο>στό μπάλσαμο ήτανε
νη τήν ο>ρα, πρό πάντων γιά τούς
χαμένονς...
Μασαλά — μασαλά, ήλεγε δλη
την ωοα ό σαλεπιτζής κουδουν'ιζον
τας τα. ποτήρια γιά νά μαξευτοΰν
οί μοικττερήδες.
Πότε καλοκαίρι, πότε χειμώνας
τα .τοώτα παιδικά χοόνια (ΐίΰγαν
γρήγορα, δμορφα κι' εύτυχισμένα.
τα.
Οί Τοϋρκοι είναι είσβολεϊς σΐήν
πατρίδα μας. Ή Βυίαντινή αύτο-
κρατορία είναι δική μας. Είναι 'Ελ-
ληνική. Οί Τούρκοι μέ τα μογγο
λικά χαρακτηριστικά, Εεκίνησαν
νομάδες, κατοικοκλέφτες κατακτη-
τές. άπό τα βάθη τής Άσίας.
Στερεωθήκανε στά βάθη τηα Μι-
κρασίας καί άρχίσανε τδν έπε-
κτατισμό τους. μέ κάθε εΐδους
βαρθαρότητα^ όπως ακριβώς καί
σήμερα οτήν Κύπρο. Πάνε άπό
τότε πεντακόσια τόσα χρόνια. Καί
σημειώσατε ακόμα μερικά πού δέν
τα γράφει ή ίοτορία, οϋτε ή ίδική
των, οϋτε τής Εύρώπης, ούτε καί
τής Άμερικής. Τουτο γιατι καί οί
τρείς Ίστορίες κοκκινίζουν άπό
ντροπή. Τα νράφει δμως ή 'Ελλη-
νική Ίστορίο κα'ι η γράφη τούτη,
πουργέ. Τριάντα δύο έκατομμύ-
ρια, 'Ελλήνα)ν Χριστιανών Όρθο-
γράφτηκε μέ τό αίμα. Κύριε Ύ-
δό£ων Βυζαντίνων, ΑΛΛΑΞΟΠΙ-
ΣΤΗΣΑΝ καί γίνηκαν Τοΰρκοι, ολ
λοι γιά νά σώσουν τό τομάρι των,
άλλοι γιά νά σώσουν τό κοριτο,
των άπό τα χαρέμια, άλλοι γιά
τό τσιφλίκι των, άλλοι γιά τό σπι-
τάκι των, άλλοι γιά τή δόυλίτσα
των. Σκότος καί μαυρίλα έπικρα-
τοϋσε τότε. Άμέτρητες έκκλησι-
ές γινήκανε Τ2αμιά, πάμπολλα
σχολεϊα κλείοτηκαν, φόροι άσή-
κωτοι καί κάθε εϊδους τυραννία
έπικρστοϋσε. Πλήρης γενοκτονία
πού χτύπησε καί τούς Άρμενί-
ους καί τούς Κούρδους. Καί ση¬
μειώσατε καί τή οοβαρή αυτή δή-
λωσι. Τρείς Πρωθυπουργοί Τοϋρ¬
κοι. βεβαιώσανε τούτο τό κατα-
πληκτικό. Ό Ντεμιρέλ, ό μακαρί-
της Μεντερές καί ένας τρίτος, εί-
πανε ότι: — Τό γνωρίζομεν πως
εϊμαστε Έλληνικής καταγωγής,
άλλά σήμερα εϊμαστε Τοϋρκοι.
Κύριε Ύπουργέ,
Ένα έκστομμύριο μικρά παιδία,
άγόρια, άρπαζανε άπό τίς άγκά-
λες τών μανάδων τους καί τα έΕισ
λαμίσανε κα'ι τα άναθρέψανε σέ
στρατόπεδα συγκεντρώσεως καί
ώργάνωσαν τούς φοβερούς Γενι-
τσάρους. Ένάμισυ έκατομμύριο ήρ-
θομε τό 1922 έδώ οτήν Ελλάδα,
κι' ένα έκατομμύριο έσφάγησαν
πού μεϊνανε στή Μικρασία κατά
τήν καταστροφή τού 1922. Οί πσ-
«ιτισμένοι Τοϋρκοι, τα ίερά όστά
ιύτών των υαρτύρων μας, τα που-
ήσανε σέ βιομηχανία Εύρωπαϊκή
αι τό καρόβι πού τα φόρτΐύσε
κατά τραγική είρωνία, προσήγγισε
στό λιμάνι τοϋ Πειραια, χωρίς νά
τό πάρωμε εϊδησι εμείς οί Μικρά-
οιάτες. "Εται έφθάσαμε στήν αν-
ταλλαγή των πληθυσμών καί στό
τέρμα καί τή λησμοσύνη τής ίστο-
ρικής δίκης. Κρατήσανε τό Πα-
ριαρχεϊο οτήν Κωνοταντινούπολι
μέ 120 χιλιάδες "Ελληνες τής Πό-
λης καί κρατήσαμε καί μεϊε 80 χι¬
λιάδες Τούρκους στή δυτική θρά-
κη. Σήμερα στήν Πόλη μείνανε
πλέον 10-12 χιλιάδες ΊΞλλη-
νες, ένώ οτή θράκη Εεπέρασαν
τίς έκατό χιλιάδες κα'ι Ζοϋνε ή-
συχοι καί εύχορκττημένοι καί ου¬
δείς τους ένοχλεϊ. Αυτή είναι ή
διοφορά Ελλάδος καί ΤουρκΙαο.
"Οσο δμιο·; καί νό θελήση ή
Τουρκία νά σιοντρίψη κα) νο έζα-
φσνίση κάθε τι το 'Ελληνικό, 6πό
Ποώτος έγώ, ηοβα σέ ήλικία
καΐ μέ γοάψανε στό σκολειό τοΰ
μαχαλά μας. Δέν τίτανεμακρυά, μο
νάχα δ^ό σοκάκια παρακάτω άπ
τύ σπίτι μας.
Τό Σκολειό αί<τό λειτουογοΰσΊ (Συνέχεια «άς την βη,ν οελίδα) την Έλληνικιίιτστη Μικραοΐα, αύ¬ τό δέν θά τό καταφέρη. Τα Ιστο¬ ρικά δεδομένα είναι ουντρΐΓτηκά. Ο Ελληνιονος ΒΟΑ. 6 Ελληνι· σμός έκδικείται. Όλα νο τα οΑ· λάζουν. δλα νό τό Τουρκέφονν. (Συνέχεκι (4ς τ#ρ %ηρ οελΐδα)
Σά66«Τον 5 Όκτωβρίου 1974 "Ετος 49ον—Αριθ. φύλλον 2276 ΤΙΜΗ ΦΤΛΛΟΤ ΔΡΑΧΜ.
_ΙΜ.ΦΕ2ΡΟΚΤ8Ιί
ΕΠΙ
-- ΔϋΤβΤΝΤΗΪ ΣΥϊ«*£ΕΪΪΣ
38ΒΡ;
-ΑβΗΝΑΙ - Τ*Δ. »»«*.—
Πρός Κοινοβουλευτισμόν
ΕΟΗΙΚΟΙ ΙΙΪίίΙΝΜΙ
£τό πρώτο άρθρο μας. υπό τόν
ίτλο «Πρός Κοινοβουλευτισμόν-
έτονίσαμε την υποχρεωθή πού έχε·
ή πολιτική ήγεσία νά προσφέρη
λαό ύποψηφίους βουλευτάς
προσωπικότητα μορφώση καί συ
νέπεια. Στό σημερινό άρθρο θά ύ-
π0γραμμίσωμε την υποχρεωθή πού
τό έκλογικά θώμα, δηλοδή ι
λαόο νά εκλεγή τούς άρίστους.
Πράγμοτι, οτόν πολιτικό 6ίο της
Ελλάδος ή 6ως τώρα οχέση μετα
ίύ εκλογέως καί έκλεγομένου προι
διωριΖετο άπό τόν τόνο: «Σοϋ δί-
νω την ψήφο, γιά νά μοϋ δώση:;
κ&τι·· Καί αύτό τό ·κάτι» είναι τό
κοινάκ όνομίΐΖόμενο «ρουοφέτι»,
ουνιστάμενο άπό μικροεΕυπηρέτηση
ίνας διορισμό σέ άσήμαντη θέοη
ή σέ μεγαλεπήβολο θώκο.
Μέ την εϊσοδό μας καϊ πάλι
οτόν κοινοβουλευτικό 6ίο, όφεί
λομε δλοι νά άπαλλαγοϋμε άπό τί~
κακές συνήθειες τού παρελθόντος
Νά ηαύαωμε νά θεωροϋμε τούς δου
λευτάς άχθοψόρους των προσωπι
κων αίτημάτων μας, έφ' όσον ού
τσ δέν έντάσσονται στό πλαϊσιο
των γενικωτέρας ουμφερόντων, τα
όποϊα πρέπει, βεβαίως, νά έξυπη-
ρετοΰνται καί ίκανοποιοϋνται. Ο:
βουλευταί άντιπροσωπεύουν τό δ
θνος — έπιτόσσουν όλα τα έλληνι
κά Συντάγματα, άπό τής ιδρύσεως
της νεοελληνικής Πολιτείας — κα;
δχι μόνο την περιφέρειο, στήν
όποία έκλέγονται. Συνεπώς, οί 6ου
λευταί δέν μπορεΐ, ώς άντιπράου)-
ποι τού "Εθνους. νά μεταβάλλων
ται σέ νεροκουβαλητές όποιουδήπο
τε ψηφοφόρου. Όφείλουν νά ά-
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΘΗΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΗΗΗΜΘΝΒΕ ΚΑΙ Α9Η3ΟΙ ΔΙ, ΑΚΜβΗΚΓΒΕ ΒΚ ΤΟΚ
ΤΟΤ ΗΛΑΗΜΚΛΟΥ, Π»Ο Κ» ΜΒΤΑ ΤΗΝ
Μ*Ι
Ύοό τού
πως είπε πρίν δύο χιλιάδες καί πλέ
όν χρόνια ό Σοφοκλής — «δέν ύ-
πάρχει πόλι πού νά άνήκει σέ δνα
μόνο όνθρωπο», είναι δίκαιο καΐ όρ
θό, νομίΖομε, νά θεωρηθή ότι δέν
είναι δυνοτό νά υπάρχη Δημοκρα
τία, στήν όποία ό βουλευτής θά
όναλίσκετοι οτήν εξυπηρετήση των
προσωπικών συμφερόντων ενός
καί μόνου προσώπου.
Οί ανωτέοω σκέψεις δέν άναφέ-
ρονται μόνο στή μή νόμιμα προοιι)-
πικά συμφέροντα, άλλά καί στά νό
μιμα. Διότι εάν τό αϊτημα τού πολί
τού είναι νόμιμο, θά ίκανοποιηθή
μαΖί μέ τα παρόμοια άλλα των βλ-
λων πολιτών. Είναι παράλογο καί
όντισυνταγματικό νά υπάρχη αϊτη¬
μα δμοιο δύο πολιτών καί νά ίκανο-
ποιήται μόνο τού ενός, τού δέ άλ-
λου άχι. Διότι, έτσι, ή περί ίσότη-
τος των 'Ελλήνων διάταΕη τοϋ Συν
τόγματος παραβιάΖεται.
"Οταν, λοιπόν, έχωμε την άΕϊω-
οη νά έκτίθενται ώς ύποψήφιοι βου
λευταί δνθρωποι πού άΕίζουν καί
άπό αύτούς νά έκλέγωνται οί δρι-
στοΓ όταν έχωμε την άΕίωση νά υ¬
πάρχη Δημοκρατία πραγματική καί
ό καθένας νά συμμετέχη οτήν άπό
λαυοη των αγαθών ποϋ προσφέρει
ήή Δημοκρατία, τότε έχομε δλοι
την υποχρεωθή νά οεβώμεθα τούς
θεσμούς τής Δημοκρατίας καί τούς
φορεϊς της, μία εκφράση καί έκ-
φανση, ένας παράγων τής οποίας
είναι ό άντιπρόσωπος τού λαοϋ —
ό βουλευτής. Άς μή Ζητάμε συνε- ι ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΝΙΚ. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Α.
ΕΙΣ Τβ ΕΚΛΕΚΤΟΝ ΤΕΚΝΟΝ ΤΒΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Α0ΘΣΤ0Α8Ν ΝΙΚ0Μ6Υ ΟΡΦΑΝΙΑΗΝ
ΑΝΤ1 ΕΤΗΣΙΟΥ ΜΗΗΜΟΠΝΟΪ Κ»Ι ΖΤΕΦΑΝβΥ ΕΚ Α*Φ»
Γτ^ΚΥΝΗΜΑ ΣΙΙΥΣ ΙΒΙΤΣ ΐΙΜΥΣ
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Τοβ
ΚΕ'
Ιιώρον τής Παρθένου
Μαρίας
ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ Απόστολος τού
Νικόλαον, έκ Σμύρνης. Τίος τού
σεμνοθ καί καλοκαγάθου Σμυρναί
ου άλενοεμπόρον καί κτηματίον ΝΙ
ΚΟΛΑΟΤ ΟΡΦΑΝΙΔΟΤ
γάντος €Ϊς 'Ελλάδα μετά την Μι¬
κρασιατικήν καταστροφήν καί κατό
πιν κάτοικον Νέ"·*; Φιλαδελφείας
Αθηνών.
Άριστοΰχος τής Ίατρικής τού
Πανεπιστημίο.; Άιθηνών μ*τεκπαι-
'δενθείς καί είδικενθείς είς την Χει
ρονργικήν είς Παρισίους.
σρ (Ίοηθύς των αειμνήστου Καθη-
γητών τής Χειρουργικήν Μιιρίνο.,
Γεοουλάνου καί Κων)τίνιη· Λού-
ροτ» ώς καί τού Σμι,ρναίον Χε-ιοονρ
γοθ καί Κλινικάρχον, αειμνήστου
Αποστόλου Ψαλτώφ είς την έν
Σμύρνη Κλινικήν αύτοι)· Διετίλε-
μητρίου Ήσαία, μή Ίατροΰ, έκ
Σ μύονης.
θεωρεϊται ή ώραιότης των γυναι-
κών τής ΝαΖαρέτ, των οποίων καί
αί περισσότεραι φέρουν τό όνο-
μά Της. Ό όρίίων τής Νουαρέτ
είναι στενός. Άλλ' όταν ανέλθη
τις ολίγον και φθάση είς τό ύψη-
λότερον, τό οποίον θωπεύει διη-
, νεκής αΰρα, μέρος τής πόλεως,
1 ήτις δεσπόΖει των ύψηλοτέρων
οίκιών, ή δποψις είναι λαμπρά.
Δυτικώς τής Νουαρέτ έκδιπλοΰν
Είς Κν&ωνίας ώργάνωσεν πλή- ται αί ώραϊαι γραμμαί τού "Ο-
ρες Γενικόν Νοσοκομείον έξ ΙόΟ ρους Κάρμηλος καταλήγουσαι είς
κλινών, π>εοιέθαλ·ψεν τάν πληθΐ'- απότομον αύχμηρότητα, ή όποία
σμόν τιον έξ^ αυτών άπόρων η ά- · φοίνεται νά βυθίΖεται είς τήν 9ά-
σθενονντίον, ϊδρνσε σνσσίτια καί τέ
λος έγκατέστησεν παραρτήματα
τού Ε.Ε. Σ. είς Πέργαμον, Άδρα
μνττιον, Δι*ελή κτλ,
δ>πλή κορυφή,
έκτυλίσσεται ή
ή όποία κυριαρ-
χεϊ τού ΜετΖέντρ, τα όρη τής
Μετά την Ελληνικήν κατοχήν Συχέμτης Σαμαρείας, μέ τούς ά-
τής γενετβίρας τού Σμύρνης, ώς ΥΚΗΐς τόπους τής έποχής των Πα-
έπίατρος πλέον, ετοποθετήθη είς τριαρχών "Αβραάμ, Ίσαάκ κα'ι
τό Ιον Στρατιοτικόν Νοσοκομείον Ίακώβ, παρέκει τα όρη Γελβονέ,
Σμύρνης καί κατόπιν είς τα 2ον & ή μικρα γραφ|κή όροσειρά, μέ την
3ον Σώαα Στρατοϋ, ώς Σύμδον-
λος Χειοο'.-ργύς, λαβών μέοος είς
όλας σχεδόν τάς στρατιωτικάς επι
χειρήσΐΐς τής Μικράς Άσίας.
όποιαν συνδέονται αί χαριτωμέ-
ναι ή τρομερά! άναμνήσεις τού
Σουλέμ καί τοϋ Ενδώρ, καί τα
Κατά τόν Ιούνιον τού 1922, ά- σφογγύλον, ή μάλλον ώοειδές
νέλα(ϊεν την ΔιεΐθΐΎσιν τού Χει- κοί κωνικόν Θαβώρ. Χάρις είς
ροιογικοϋ Τμήματος τού 2ου Στρα μίθν κοιλότητα, μεταΕύ των όρέ-
τιοτι-χοϋ Νοσοκομείον Σμύρνης, ο- ών Σουλέν καί Θοβώρ, διαφαίνε-
πεο διηύθυνε μέχρι τής παραμονής Ται ή κο,λάς τού Ίορδάνου κα'ι
τής καταλήψεως τής Σμύονης νπό τα ύψίπεδα τηα Περαίας ή Ύ-
το>ν Γουοκυ>ν κατοοθωσας νά επι- «- .-, . ^ .
"- ? περιορδανιας, σχηματιΖοντα αδια-
ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΚΙΣΣΙΓΚΕΡ
Ύπό τοθ έκλεκτοϋ προέδρου
λαίου τοΰ Πανός, έντός τοϋ όποί- τή(; ·Ενώσεως Κάτω Παναγίας Έ-
ου έλατρεύοντο ό Παν, αί Νύμ-
Μικράς ·Ασίας κ. Περι-
φαι καί ή Ήχώ τού Σπηλαίου, | κλή Παπαχατ&δάκη, μας απεστάλη
ή κάτωθι άνοικτή έπιστολή αυτού,
ήν ευχαρίστως δημοσιεύομεν:
ΈΕοχώτατε,
έχω τήν εξαιρετικήν τιμήν,
μέ άγάλματα μεγαλοπρεπη καί εϊ-
δωλα. "Αλλοτε πάλιν διεπεραιοϋ-
το είς τήν περιοχήν τής Τραχω-
νίτιδος. παρα τάς πηγάς τοΰ Ί-
} χ ή Ερη μπ
ορδάνου. Σήμερον ή Κο.σάρεια να οα(; ύπομνήσω μερικα θεμελιώ.
τού Φιλίππου ή Πανεάς είναι γνω
δή ίστορικά γεγονότα, τα όποϊα
στή ώς Μάνγ.ας. Πλησίον ταύτης ;οως πσχέ δεν εμαθατε ή εσεϊε
ό Άπ. Πέτρος έκαμε τήν περίφη- καί 0, δμΟ)θί οας β^οο- δια
μόν όμολογίαν. ότι ό Ιησούς εί- λόγους σκοπΐμότητος νά τα άγνοή-
ναι ό Υιός τοϋ θεοϋ (ίνίατθ. 16.|σετε κα; να τ0 ρ|ζετε είς τόν κά-
13 Μρκ. 8, 27) τοϋ Ζώντος! -"£ 1 λαθον τών όχρήστων. Όμως, τα
αυτής δέ κατήγετο καϊ ή υπό τοϋ
αοτά ίστορικά γεγονότα, έκδι-
Κυρίου θεραπευθεϊσα αίμορροοΰ-1 κοονται κα·, υάλιστα έκδίκησιν ά-
σα γυνή, τής οποίας τό όνομα, γρίαν. Ό ρούς τών ίστορικών γε-
ή Παράδοσις νομίΖει Βερονίκη ' γ0νότων δέν όπΐοθοδρομεί.
(Ματθ. 9, 20 έξ.). Ή πόλις αύτη | -η Ελλάς, έΕοχώτατε, έδώ <αί °*°™λάς γραμμήν. Τΰ δρη τοϋ Σαφέδ, 6ιοαση επι τού ατμόπλοιον «Πή- νε.όρ> χαί νά μεταφέρη είς Πϊι- Κθπον
ραιά, άπαν τό προσοκυκόν καί τό Προς
ύγ^ιονομικόν υλικόν τοϋ Νοσοκομεί άποκλίνοντα πρός την Μεσόγειον
ου τούτο.'. Μετά την Μικοασιατι- θάλασσαν, άποκρύπτουν την "Α-
/.ήν τραγιοδίαν καί καταστροφήν, Κραν αχΛ· άφίνουν νά δισγράφε-
έγκατασταθείς είς Αθήνας, συν- Τα, πρό τών οφθαλμ(Ι)ν ό
ειργάζετο στενώς μετα τών Άρχη
γών τής Έθνικής Έπαναστάσε<ος τοϋ 19'22, κριμνήστιον Στοατηνίόν ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΛΑΣΤΗΡΑ καί ΣΤΤΛΙΑΝΟΤ ΓΟΝΑΤΑ. Κόλ- πος τής Χάϊφα. Άληθώς μαγευτι- κός εϊν.αι ό κύκλος τής Νουαρέτ, καθώς άκόμη, πρός Βορράν, δια- βλέπει σχεδόν ό παρατηρητής έ- πώς «ροοσφέτια· καί ίκανοποίηση προσωπικών αίτημάτων άπό τούς βουλευτάς, διότι αύτό προδίδει έλ- οκοϋν μέ προοήλωση τα καθήκοντά λειψπ ουναισθήματος ευθυνής καί τους. "Οχι δμως νά καθίστανται προσωπικο'ι ύπηρέται. Κοί άν — δ πολιτική ύπονάπτυΕη. Παϋλος ΚωνσταντινίδΓΐς Ε Β Ρ Ο Σ Ό ποταμός τος βράιιης Ύποστρατήγου έ.ά. ΑΓΓΕΛΟΥ ΓΕΡΜΙΔΗ Σμυρναϊος Χειρουργός καί πρώην Ύπουργός 'Υγιεινής (κ- έπίσης Διενθυντής Χειρουογός τοϋ Γνοαικικοϋ ('Ελληνικοϋ) Νο- Τυγχάνει ό Ίδρυτής καΐ πρωτος πί τών κλιτύων τοϋ Όρους Έρ- Γενικός Διεν&υντής τού Νοσοκο- μών την Καισάρειαν τού Φιλίπ- μείου Ποοσφΰγιον Αθηνών, νυν που, τήν μάλλον άπομεμακρυσμέ- τοθ Ίπποκοατείου Νοσοκομείον. ' νην άπό τό πνεϋμα τού Έβραίομοϋ Τάν Δεκέμβριον τού 1923, έξελέ Κα) προκεχω ενην ος τον κό. γη Πληρε^ουσιος Αθηνοιν— Πει- . ,-„._,!-..,. οαιώς είς την Δ' των Έλλήνιον Έ °μθν των. Εθνικων _ ( Ελληνων εί- Σμύονης. θνοσΐΛ-έλευσιν καί τόν Ιούλιον τού δΐϋλολατρών) αϊχμήν της. Καί άπό τό μέρος τού Νότου, προαι- κσνε'ις όπισθεν τών βου την Κυβέρνησιν τοϋ αειμνήστου νών, ολιγώτερον, ήδη γελοστήν, ( δομεν είς γενικάς γραμμάς τήν Γλλ ΝΖ σοκοιιείοι,' Σμύρνης <ώ "Αγιος Χά ι 1924 εγένετο 'Τπουογύς Κοινωνι- ""ο τ0 ε οάλαμπος» καί τού Όλλανδικοϋ Νο ϊ κης Άντιλήίψεως καί Προνοίας είς σθάνεται τεργκέητ. Η μοϊρα όμως τής Ελλάδος τής εηεφυλαί,ε καί μια ΰλλη οε- λιδα τής ιοτοριας απο τις ενδο- £οτερες. "£να άλλο βτορικο ΟΧί που έστρεψε το ρεϋμα πρός Γή νίκη τοϋ δευτέρου παγκοσμίου πό λέμου, όταν ολόκληρη ή Εύρω- πη εϊταν σκλαβωμενη. 'Η μικρή Ελλαδα δεν επαέαρεψε. Οί ξεπε- ομένοι Πουριτανοι Λόρδοι τής, ύ- ποσχεθήκανε για μιά δεύτερη φο- ρα, να τής επιοτρέψουν την πο- λυβασανιομένη μεγαλόνηοο, ττ,ν Κύπρο, πού την είχαν αγορασμέ- νη μέ ΔΟΣΕΙΣ. Και όπως κοί στην πρώτη υπόσχεσι τού πρωτου παγκοσμίου^ ετοι και τώρα ψευδο- λογούσαν. 'Εδώ. στό σημείον αύ- ιο, Έξοχώτατε, θά πρεπει να δ'α- βασετε σέ ποιό στρατόπεδο, βρι- σκόταν η ψίλη οας, ή Τουρκια. ©ά πρέπει να τό μάθετε αύτό, τό¬ σο γιά τόν πρώτο παγκοσμιο, όσο καί γιά τόν δεύτερο. Και έφθά- σαμε στό 1974 και ένα άλλο ΟΧΙ και πάλι κΓτορικό, άκούστηκε α¬ πο τή μικρή Έλλάδα. Η μοϊρα της έπεφύλαξε καί νεώτερες Θερ- μοπύλες. Και πάλι θά φυλάξη τήν ΠΥΛΗ τής Εύρώπης και ό βάρβα- ρος δέν θά περάση. Καί τούτη τή φορά δέν θά εϊμαστε μόνοι. Αλλά, κύριε ύπουργε, θα πρέπει οτό σημείο αύτό, νά οάς κατατο· κείται είς τούς πρόποδας τού τέσσερις χιλιάδες χρόνια πού ύ- Έρμών καί είς ϋψος 330 περί- φίσταται καί ΖεΤ καί σάς παρέδω- που μέτρων, υπέρ τήν θάλασσαν. ' κε τ0 οημερινό πολιτισμό καί τίς έν μέσω, κατ' εξοχήν εύφόρου' όκατάβλητες ήθικές πνευματικές περιοχής, λόγω τών άφθόνων ύ-' άΕ,ίες, άρχικά κα'ι άπό λόγους Γεω δάτων. Αί έκδρομαί τοϋ Ιησού γοαφικούς καί Πατριωτικούς. (Είς έφθανον καί εις τα μέρη τής Σι- ' οίωνός όριστος καί Πατρός τε καί δώνος πλησιεστέρου έπινείου τής Μητρός τε), έτάχθη άπό τή ΜΟΙ- Γαλιλαίας πρόα τό μέρος τοϋ Λι- ΡΑ, νά φυλάττη «ΘΕΡΜΟΠΥ- 6άνου τής Συργας, καθώς καί είς ΛΕΣ». Τό τί σημαίνει αύτό, σάς τα μέρη τής Τυρού, όπου έδέσπο- παραπέμπω στόν άδέκαστο κριτή, Ζε τό παμπάλαιον ιερόν τοϋ ου- 'τήν ·|στορίο. Ή Γεωγραφική της ροφοινικικοϋ Μελγκάρθ καί όπου θέσις, τηνέ καθήλωσε φρουρά στή οί πέριξ λόφοι ήσαν γεμάτοι άπό ΘΥΡΑ - ΠΥΛΗ, μεταξύ τής βαρ- ίερό όλση καί άγάλματα τής πό- 'βάρου Άνοτολής καί τής πολιτι- λυθεϊοτικής είδωλολατρείας. Έν σμένης Λύσεως. "Αν υπάρχη, Κύ- πισω οε μερικά ίστορικά γεγονό τούτοις, άπό όλας. ταύτας τάς έ- ' Ριε Ύπουργέ, ό σημερινάς Πολι- Εορμήσεις, ό Ιησούς έσπευδε νά ' τισμός στήν Εύρώπη, αύτό τό ό- έπανέλθη είς τος πολυαγαπημένυς φείλει στή μικρή Έλλάδα. Στό τού όχθας τής Γενησαρέτ, όπου πρώτο ΟΧΙ, στό ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ, ήτο τό κέντρον τών οκέψεών Τού [ στίς βάρβαρες όρδές τής Άνα- καί όπου εύρισκε πίστιν καί ά- τολής. Σάς παραπέμπω καί έδώ γάπην. Εις τήν Γαλιλαίον, άλλω-] στήν ·|—ορίο νά διαβάσετε γιά ότε, κα'ι επί τοϋ όρους αυτής Θα- βώρ, συνωμίληοεν ό Ιησούς, κα¬ τά τήν μεταμόρφωσί Τού, μέ τόν Τνΐωϋσήν και τόν Ήλίαν, άποδει- κνύων, ούτω, τήν ύπερφυσικήν Τού επικοινωνίαν μέ τόν Ουρα¬ νόν. Άλλωοτε, έκ τοϋ Ούρανοΰ κατήλθε καί, πρός τόν Ουρανόν, ήλθε νά άναβιβάση τό ανθρώπι¬ νον γένος, τό οποίον κατρεκύλα είς τόν κατήφορον τής έξαχρειώ- σεως καί τής απωλείας τού!.. Εί- Καταδιιοχθείς υπό τ(όν Τούρκων, 1 Πρωθυπουργοΰ ΘΕΜΙΣΤΟΚΑΗ όπό τα θουνα τής Σαμαρείας, τήν ή έθλή ί Σ ΟΦΟΤΛΗ ί έ ί ί (Συνέχβια ζκ ηροηγουμ»νου) "Αλλοτε εξακ.ολουθεϊ ό "διός Περιηγητής, τα πλοϊα τής Αϊνου άνέπλεαν τόν ποταμό μέχρι την Άδρ)πολι, μετοφέροντα φορτία 80-350 στατήρων, δηλαδή 3'/2 — 15'/2 τόννους περίπου. Τώρα δμως τό άπό Αίνου μέχρι Φέρετ£ικ δια οτημα, μόνο μικρά πλοιάρια μέ μικρά βύθισμα, μποροϋν νά περά- σουν. Κατά τα μέσα τοϋ 19ου αίώνα, τό βάθος τού λιμένος τής Αΐνου οτίς έκβολές τοϋ "Εβρου μόλις έφθανε τα 70 έκατοστά τοϋ πέ¬ τρου. Τα πλοϊα περίμεναν οέ μι- κρή όπό τόν λιμένα άπόστασι νά γαληνέψη τελείως ή θάΧαασα, γιά νά γίνη ή ωορτοεκφόρτωσις τών έμπορευματων μέ σχεδίες, τίς ό- ποϊες κι' ό έλάχιστος άνεμος, Γις άνέτρεπε. 3ά μικρά πλοιάρια πού έρχόταν άπό τήν "Αδρ)πολι οτΓιν Αίνο, δέν μποροϋσαν νά υπερπη¬ δηθούν τα κύματα, ακόμα καί ό¬ ταν τό ρεΰμα ήταν άδύνοτο. Ό Σουλτάνος -Αβδούλ ΜετΖήτ(1839 -1861), στόν όποΤο υπέβαλον πά ράπονα οί έμποροι τής ρΑδρ)πόλε ως, στήν άρχή ένδιαφέρθηκε και διέταξε νά μελετηθοϋν τα διάφορα °χέδια, πού είχαν υποβληθή, μέ οκοπό νά γίνη ό 'Εβοος πλωτός οέ όλο τού τό μήκος καί ό λιμέ- νας τής Αϊνου εύπρόοπος σέ ^ε γαλύτερα πλοϊα. Ό τότε Διευθυν- τής των Λιμένων καί όδών, Γάλ- λος Μηχανικάς κ. ΠΟΥΑΡΕΛ σσχο λήθηκε μέ τίς προκαταρκτικές με λέτες καί υπέβαλε τα πορίσματά τού, στά όποϊα όμως ή Τουρκική Κυβέρνησις δέν έδωοε καμμιά ου νέΧειο. Οί οίκονομικές θυσίες, °τίς οποίες πρόθυμα ύποβλήθηκαν °' έμποροι τής Άδρ) πόλεως γιά την πραγματοποιηθή τοϋ έργου, ηΠΥαν χαμένες. Γιατί παρά τήν θέληοι τού Σουλτάνου, ότι τίπο- τε στό εξής δέν θά έμπόδιΖε τήν έλεύθερη ναυσιπλοΐα στόν Έβρο, εν εγινε τιποτε.. τής Γαλλία;, οί ποσότητες των σιτηρων( ποΰ έφθασαν στήν Αίνο μέ τήν ποτάμΐα άρτηρία τού "Ε¬ βρον τό 1847, άνήλθαν σέ 1% έ- κατομμύοιο χλγ. κι' δλες οί άγο- οές γινόταν στήν 'Αδρ)πολι */αί σέ μικρότερο ποσοστό στή Φιλιππου πολι. Ή πλνθημότης τού ποταμοΰ ηΰξανε στούς μήνες Όκτώβριο — Δεκέμβριο καί Μάϊο — Ίούνιο. Οί πάγοι τόν χειμώνα, τα όρμητιχά νερά στούς πρώτον; μήνες τής ά- νοίξ«ο>ς καί ή ελάττωσις τού τό κα
λοκαΐρι, περιώριζαν την π,λοτ>μότη
τα τού "Εβρον. Καί ή κατασκε-ή
τής σιδ. γραμμής τό 1872, εδίοσε
τό τελειωτικό κτύπημα κώ στίς
μεταφορές μέ τήν ποτάμια άοτη-
ρία τού "Ββρου καί στήν ΑΕνο, σαν
παράλιο έμπορικό κέντρο καί έπί-
νειο τής Άδρ)πόλεως. Τί πρώτες
τίς άντικατέστησαν οί ιμεταορορές
μέ τόν σιδηρόδρομο καί τήν δεντ«
ρη, ή γοργά. άναπτυχθείσα χαινονρ
για πόλις τού Δςδέ—Άγάτς, ή ση
μεοινή Άλεξ)πολις- Καί μέ τό χέ
ρασμα τών χρόνον καί τήν έλ//.ει-
ψι ένδιαφέροντος, ή πλοημότης
τού ποταιμοϋ, μέ τίς συνεχείς ποοσ
χώσεις, τα κατασκενασθέντα σέ
διάφορα σημεϊα χαμηλά γΐφύοια
ώς υπηρετήσας έθελοντής είς
Ελληνικόν Στρατόν, άνεχο')ρησεν
λάθρα έκ Σμύρνης διά Μντιλήνην
καί εκείθεν δι' Αθήνας. Προσεχώ
υησ«ν έκ των πρώτον είς τό Έθνι
χον Κίνημα θεσσαλονίκης τού με
| γάλου Κρητός ΕΛΕΤΘΕΡΙΟΤ ΒΕ,
ΝΙΖΕΛΟΤ.
Τόν Μάϊον τού 1917 ώς Λοχα-
γός Ίατρός, άνέλαβεν την Διεύ
θιΐνσιν τον πρώτον Χειρουργικον
έντός αυτοκίνητον, επί τον οποίον
έχειροόργησεν καί ένοσήλ-ενσεν
τοϋς πρώτονς ένδόξονς τρανματίας
μας τόιν έπιχειρή<Τΐ(ον τοΰ Στρα-' τοϋ Έθνικής Αμύνης, κατά τάς Πρωθυπουργοΰ ΘΕΜΙΣΤΟΚΑΗ Σ ΟΦΟΤΛΗ καί έν συνεχεία είς μελαγχολικήν καί θλιβεράν Ίου- π α - ΑΜΑΡΐτητ μτυλ δαίαν. άποξηραμμένην ώσάν άπό Πρωθνπονογου ΑΝΛ.ΡΕΟΤ ΜΙΧΑ , ΑΑΚΟΠΟΤΛΟΤ. καυστ,κον λ,βα έρημωσεως Ούτος προσέλαβεν είς τό Νοσο θ^άτου! Επί τών ημερών τής κομεΐον Προσφύγων Αθηνών δια- Παρθένου καί τοϋ ·|ησοϋ Χρι- κεκριμένονς επιστήμονας έκ Μι- στοϋ, έκτίσθησαν είς τήν Γαλι- και . Ι κρας Άσίας, τού Πόντον, τής λαίαν ή κύκλω αυτής, ή Τιβεριάς, μάχας Ραβινέ — Σκρά Είς τό Μακεδονικόν μέτωπον παρέμει- νε μέχρι τής άνα.κωχής ήτοι μέχοι τέλ^ους τού 1918, όπότε κατόπιν διαταγής, άνέλαβεν τήν άρχηγείαν κης καί τής Κωνσταντινονπόλειος ή Ιούλιος, ή Διοκαισάρεισ, ή καί αριθμόν τινά προσφύγων <τοιτη Καισόρεια. Ταύτα ήσαν έργα πομ- τών τής Ίατρικής πρός έκποίδευ- πώδη - .Ηοω?5ών_ ., ήποΤο, λ. πώδη τών Ήρωδών, οί όποϊοι έ- Ζήτουν, μέ τάς μεγαλοπρεπεϊς οί- των, νά άποδείξουν τόν σιν ήτοι: τούς Ιωάννην Γιαννακόπουλον, Ν ι κόλαον θεοδωρίδην, Δημήτριον Κα πνιάν. Αλέξανδρον Σιγμαλόγλον , θαυμασμόν των, πρός τα μέλη τής __Παναγιωτάκη, Κων)τϊνον Τςά-' οικογενείας τοϋ Αύγούστου, τών *υν, Διονύσιον ΧατζτιστατΌον, Ί οποίων τα όνόματα, μέχρι τής τε- ακίννην Πιττιάν, Κων)τΐνον Δαλα λευταίας είκοσοετίας τής δημιουρ- κίδην. Μιχαήλ Περπινιαν, Καίτην γίας το0 Κράτους τού Ίσροήλ θωίδον —- Φελιοπούλον, Γαβρ,ήλ ! κα, των ώργανωμένων κ.μπούτς Καρτέρην, Στ>·Λιανον Αποστολι
τής άποστολής τού Έλληνικοϋ Έ- δην Ίερ*μίαν Σνμεωνίδην, Ούρα
ριθοοΰ Σταυροϋ είς Κυδωνίας τής»ν1αν' ρα"γκα6ή, Δημήτριον Φελιύ-!
Τηα Γαλ'λα'α£:. κατα τραγικήν ει-
Ρωνείαν της τυχης, εχρησιμευον
Μικοάς Άσίας συνεργαζόμενος είς
ταύτην μ«τά των Μικρασιατών Ία-
τρίον Άριστομένους Φλώρον, Νι¬
κόλαον Ποασά, Σοιτηρίου Βροντιά
δου καί τοϋ τότε άξιωματικού Δή
πονλον, Ίάκωβον (Τϊ,άκ) Παπαδό παραδόξως ήλλοιωμένα νά σημαί-
πονλον. Ιωάννην Στεογίον καί νούν άθλίους συνοικισμούς ρυπα-
Χοικΐόστομον θεοδιορί'δην.
(Σννέχεια είς την 6ην' σ«λίδα)
ΤΟ ΠΡΘΠΑΤΟΡΙΚ§Ν λΜΑΡΤΗΜΙ.
Ι ρών καλυβών Βεδουΐνων. Δέν
φοίνεται νά εισήλθε ποτέ ό 'Ιη¬
σούς είς Τιβεριάδα, πόλιν άοε-
βεστάτην, κατοικουμίένην, κατά
μέγα μέρος άπό βδελυρούς είδωλο
λάτρας καί συνήθη διαμονήν τού
υιού τοϋ Ήρώδου Άντύπο. Ένίο-
Ή συζήτησις στήν σΐΛττροφιά εί
χε στόχο μερικοΰς Φαρισαίους, πού
είναι πολύ έπιεικεΐς σόν έαυτό τους
άλλά άτεγκτοι καί αύστηροί κριτές
; Γαλιλαίον, π«; την ΝοΖαρετ της
οποίας έλαβε χώραν ή πρώτη
προσγείωσίς Τού, όταν «Πνεϋμα
"Αγιον ήλθεν επί τήν ΐίεμνηστευ-
μένην Πσρθένον τής Νουαρέτ καί
Δύναμις Υψίστου τήν έπεσκίοσε
καί έσκήνωοεν έν ήμϊν» (Λουκ.
αυτήν καί ό Λόγος σάρΕ εγένετο
1, 33, Ιω. 1, 11) καί είς τό Θα-
βώριον "Ορος; της οποίας έλαβε
χώρον ή πρώτη Τού άπογείωσις,
πρό τής τριημέρου Άναστόσεώς
Τού καί τής είς Ούρανούς Άνα-
λήψεως τήν τεσσαρακοστήν ημέ¬
ραν. Άλλά περί ενός εκάστου
τούτων, μέ τήν σειράν είς τα προ¬
σέχη.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Μαραθώνες, Σαλαμϊνες καί θερμο
πύλες. Διαβάστε καί τόν Αίσχύ-
λο μας. Τό «μας» αύτό δέν είναι
Ελληνικό. Είναι αύτό τό «μας·
παγκόαμιο. Όπως ακριβώς παγ-
κόομιος εϊνα' κα'ι ό Αίσχύλος κα'ι
ό Όμηρος καί ό Πλάτων άλλά πε-
ρισσότερο γιά σάς τούς Πολιτι-
κούς ό Άριστοτέλης. Τόν τελευ¬
ταίον θά πρέπει νά τόν άηοστη-
θίοετε.
Μιά δεύτερη ίοτορική χρονιά, τό
δεύτερο ΟΧΙ, τό δεύτερο ΜΟΛΩΝ
ΛΑΒΕ, ξαϊϊ.ελέχθη. Καί πέσαν.
τότε δλοι επί τών έπάλξεων. Κα
τότε ό βάρβαρος μπήκε οτήν Εύ¬
ρώπη. Καί ό βάρβαρος κατακτη-
τής έφθασε μέχρι τής Βιέννης γιά
νά έκπολιτίση τήν Εύρώπη. Χρειά-
οτηκαν τετρακόσια τόσα χρόνια
γιά νά έκδιωχθή. Άλλά, εξεδιώ¬
χθη. Τότε καί άργότερα έφθάσαιιε
σέ ένα άγώνα δπου άρκετοί συμ-
πστριώται σας καί Εύρωπαίοι, πέ-
σανε μαχόμενοι γιά τήν Ελευθε¬
ρία τής Ελλάδος. Έδω μπορεϊτε
νά διοβάσατε τα πολύ παλαιά Πρα
κτικά τοϋ Κογκρέσσου σας. Στά
χρόνια έκεϊνα, έβοσίλευεν ή πολι-
τική έντιμώτης καί ή Κρατική ή-
θική. "Αγνωστα εϊταν τα Γουο-
Κληρονομιά...
ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ
"Οσο νάναι δμως τόν Χειμώνα
δέν τόν δεχοίτμαστε κα).ά, γιατ! ά
σοκάκια, τα «ξονοιζε» καί οημώνα
νέ νιορις—νωρίς. Ποίος γνωστι-
κός φαμελίτης γύρώε δξίο μέ τέ-
Σμύρνη δέν εϊχανε
τε, μολαυταϋτα άπεχωρίΖετο τής Στ{ιν άρχή χάνοψιε
ιδιαιτέρως προσφιλούς περιοχής
μα άρχινούσα-νε οί βςοχές στή1 τοιο «ψόφο». Μονάχα οί άλήτες
καί τους νερομνλονς με τα λο;α _Πβέπει νά εΤμαστε τό Ιδιο ά-
φράγαστά τοις, έξονδετερώθηκε
τϊλειος.
■Ωοαιότατοι λαχανόκηπο, και στις
δύο δχθες τοϋ "Εβρον, άπό τους γοις; ^^ γατ! σαν παιδ,ά,
όποίο.ς όνομαστοί ηταν έχεϊνοι ι σάν πλάβματα τοδ Τδιου θεοΰ εί-
τής δεξιάς δχθης, άαεσιος μετά το μα(?τε ά5έλφια καί δεύτερον γιατί
καινονργιο γΐφύρι καί άριστερα Γίμαστε 8λοι άνεξαιρέτως άιιαρτ03
τού δρόαον, πού- εφεονε στό Ποοα . ο- δη)Λδή άτίλεϊς' καί ύποκείμε
Κοαγάτς καί αύτοΰς έννο ' άλ Τ λέ
κο1 στ(Λζ
στον έαντό μας, είτε ό σεβαστός
δυό σο6αροί)ς λο.
γ,ατ! σαν παιδ,ά,
γοι>ς;
στειο Καοαγάτς καί αύτοΰς έννο-
σφάλματα. Τό λέγει σαφώς
ονσαμε αέ την όνομασία «Μπαχτσέ^. η Παλαια Λιαβήκη, δταν μιλά
δες». Άπό την περιοχή αύτη δια-. η πε(?ι χ(>- ποοπατοριΧο0 ('ιμαρτή.
φενγανε γιά τό Καραγάτς ('™υ'ματο- ά).χά »αί ό Χριστός, δταν
είχε ηδη καταλητρθη άπό τόν 'Εα^^ τό χαταχΜικο έκεϊνο «ό άνα-
ληνικό Στρατό στίς 14 Μαίου, μαρτητος πρωτ0ς τόν λίθον 6«λέ-
1920), μετά τό κίνημα τοΰ Τξα- "
φέρ Ταγιάρ, δσοι Άδριανονπολϊ- Ι __»Επιτρέψτε μΟυ νά δΐαφωνή-
τ«ς εΓχαν γνρίσει στήν πατρίδη <μο πετ^χτηχε 5 νεώτερος τής πά τονς μρτά την σννθηκολόγησι τής ρ -' Τουρκίας τόν Όκτϋ>6ρ;η τού 1918 ^
ρέας· Δέν μέ π«ίθει καθόλον ότι
χρησιμσποιοΰντες μύρΐα όσα τεχνα
σματα.
ήνθρο)πότης πρέπει νά
νια την
μ
πακοή τοΰ πρώτον ζεύγοι,ς. "'Εκα
* -νε^ι^'ετ?- .. ! ναν Ινα σφάλ^μα, γιά ό όποϊο καί
> τιμ<ι>ρήθηκαν σκληρότατα. Ημείς
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΑΥΓΩΝ ΚΑΙ ΛΑΡΔΙΟΥ
Άπό την οίκονομική έξ υπουρ ' λ(>ιώ_7 "δΓ#-χοψε ενα ς ""αλλος. Ά-
1 οί ύπόλοιποι τί ςρταϊμε;
Ι —-Έγώ βλεπω τα ποάγματα άλ
ι ψ ,
γών Έπιτροπή, ενεκρίθη η συνεχ-
τί θά συνέβαινε δταν εΰαζε ν.οντά τής άνατροφής τού ό Ιησούς <αί στόν Αδαμ την Ευα; "Ομως άλ.-' μετέβαινεν, επί λέμβου είς τήν λοΰ είναι τό σημείο πον ποέπει νά' γειτονικήν άκτήν, ώς είς Γεργε- προσέξοναε. Λε:γει ή Παλαιά Δια! οα κοί Πρός Βορράν είς Καισά- θήκη πώς μόλις ό Αδαμ -/.αί ή Εΰ ρειαν τήν φ,λ,ππου, ήτις ελέγετο α εψαγαν άπό τόν καραάν τού δέν Κα. Καιοάρεια Πανεάς ή Παν.άς δοοτ.· τής «γνώσεως τοΰ καλόν και τοϋ κακοΰ» ,ανοιξαν τα μάτια τονς καί είδαν πώς ήσαν «γνμνοί». Έ¬ δώ είναι ή ονσία τής υποθέσεως. Ό άνθριιχπος ώς τήν στιγμή πού ζοϋσε μέσ,! στήν μακαριότητα τοϋ| 'ίώο^ δέν εΙχ.« εύθύνες. ΕΤδατε( ή Πήνιον, λόγω παρσκειμένου σπη- Ο ΣΤΙΧΟΣ 52 ΧΡΘΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ Τού κ. ΚΩΣΤΑ ΚΟΦΙΝΙΩΤΗ σεϊς κανένα ζώο μέ εύθννες καί μέ( τύψεις, μέ <π·νείδησι καί μέ ήθι¬ κές έπιταγές; "Οταν δμ<ος ό άν-' βρωπος έν τή έξελίξει τον άνέβη' κε μερικά σκαλοπάτια άπο την | "Ενα Σακί ·:πόν ώμο μας Μάνα στό πλευρό μας ( Ή Σμύρνη μας καιγότανε πρωτσρχική τού κατάστασι πώς ήταν «γνμνός» λής, μέ αλλα δηλαδή άτε- «άμαρτωλός. Αυτή είναι η εννοια τού μνθου κι ι , , , ί. · - · »,,' Στάχτη οτο Σπιτικο μας αυτή, νομιςω, ικανοποιει τον αν- Α θρωπο ποΰ σκέφτεται καί θέλει" νά στηρίζη την σκέψι τού, τίς πρά. ξεις τού καί έν γένει τήν ζωή τον πάνω στήν άλήθεια. Καί ή άλή- 'Η Λευτεριά στή Σκέψη μας θεια «Ιναι κρνμμΐνη στά ίερά 6ι- 1ό Ματωμένο Λάβαρο μσς Ή Άνωνΐα μάς έπνιγε ό θάνατοο γελοΰσε 6λ!α, πού άλλ«)στε τό λένε.. "Αν έπομένως είτε μέ τήν νεία αυτήν είτε μέ όποΐίΐνδήποτε ΣτήΛ άλλην παραδίχθοϋμε πώς εϊμαστε —- , Παρηγοριά κρατοϋσε. αγ0ραοΤικής παρεμβάσεωί ' Οι άνδρα καί γνναΐκα, τό έκανρ ά- {ό ά δ ός εκανε το ποώτο ·,ευγα ατ:λεις, γινομαστε —παραξενη αν ^^ αγ0ραοΤικής παρεμβάσεί Οι άνδρα καί γνναΐκα, τό έκανρ ά •ώ ΐ ^ ^,^ ?"Φ^)' "ΐτούΚράτους, γ.ά τήν συγκβντρωοπ {κΡι6»ς με τόν σκοπό νά δ.ακον,- * «μμο των εκ6ο).α>ν τού Εβρον τού Ρ έ. ^ τ. ί1βος. -Αοα τό φάγωμα
"^ τού "Λεοναί ^
ρ
μ εο).α>ν τύ ρ Ρ έ
"^ του= πυρϊτονς που μαστιαινί τού "Λεοναί. Ι^,ττηηΙα της τού < *~ «-ηθν^μό της, ή Αίνος ήταν τρο ελήφθη γιά την προστασ,α της " τοΰς χρόνπνς τής κατασκεν-'έγχωρίου χοιροτροφιας. | __ γραμμής Άδρ)πόλεως| ·£Πίσης ενεκρίθη ή συγκεντρώση .κοΰ χαοποθ δέν μπορεΐ , Α).εξ)πόλειος (τότε Δεδέ >Α-'μέχρ) 15 έκατομ. τεμαχίων αύγώ1/, ί φ|χΟς, γιατί ό θεός είναι
,ς' —θεσσαλονίκης, τό σημαν . ωοι·ου παρογωγής, ώς καί ή ά καιος'καί πανάγαθος ώστε νά
'·' Οπ
έπίνειο τής Άδρ)πόλεο)ς
άναφ*ροι·ν πλ*ηρο(ρορ!€ς
χρηματοδότηοη γ.6 την ου
) άνα<ρ*οοι·ν πληροα;οο!€ς τότε Προσόν ΐίράχτορος νέχιοη τής συγκεντρώσεως. Καλά έπαναστατεϊτε καί οί ις, άπάντησε ό σεβαστός μας δί'- μή φοοτώση σέ άλλους τό φταίξιμο δλλων. Καί λετε νά μή εγνώριζε τινομία— τε,λειάτεροι, γιατί ζει ή παραλία στριμώχθηκε προσφυγιάς τ" άσκέρι πολιτεία καιγότανε τήν καρδιά μας μάτωνε σταματημο. πίσω άπο τα τζάμια, κα,θώς εϊμαστε κλεισμέ νοι βτή χάμαρη, τςαγοιδούσαμε μα λιστα κι' ίνα τραγουδάκι γιά το καλ.ό τής βροχής: Παναγιά. ,ί κάνε χιόνια καί νά ποτίζο-^ν τα λεμόνια, νά τα τροίμΕ τό Χειμώνα..» 'Η μητέρα γιά νά μάς καλμάρει, ιιάς ελεγε: «κάντε ί'.-τομονή, τώρα θά βγοΰνε η' οί σαλιάγκοι μέ τα πρωταβρόχια νά σεργιανίσουνε. Αύτό πίοιμένει κι' ή φτωχολογιά ντονρσεκια και χονχουλίζανε τσί χοΰφτες τους ξε παγιασμένοι, προσπαθώντας νά ζε σταθοΰνε. Σέ τέτοια κρΰα χειμωνιάτικα βρώδυα, μαιζτνόντονσαν οί Σμ»>ρ-
νιοί νωρίς — νωρίς στά σπίτια
τους καί κάνανε τίς ξακουστές βεγ
γέρος, άνάλογα μέ τό «ράγκο» κά
θε σ.·ντοοφι«ς. "Αλλοι τό στρώνα
νέ στό λαγκριντί, κοντάροντας τ'
άλ.ισφερίσια τής πιάτσας, άλλοι παί
ζανε τόμπολοτ, πάστρα, κι' ά/.λοι
χοντρό χαρτί, πού πεφτε χρήμα ά
ονο· Παγκανότες στίβα, χάρτι-
νάβγει παγανϋά γώ μάςεμα νά 6ο] νες καί χρνσές πολλές φορές. Τούς
λ.έιμει καμιά μαγειριά. Ζωντανοί, επερνε τό ξημέοοιμα, ωσπον άκον-
άϋζθχΐνε «ττό τσοι·κάλι κι' αύ| γανε, ότ, καιοό κι" άν ήκ
κα τσιτβιρίζονν, σαν νά λί- φ(,»νή τοϋ σαλεπτζή:
τον
τοΐ άδικα
νέ: «τί σας (ρταιξαμε οί καϋμένοι»
Μά σάν πιάνα-νε οί μπόρες, μ-έ 6ρον
τές κι' άστροπελέχια, χονούμαστε
στό ταβάνι σδν τα ποντίκια. Ξεθύ
μενε γιά λίγο δ καιρός τότε, μά
τίς πιό πολλάς φορές άρχιζε τό ψι
λ.οβρόχι καί ποϋ νά σταματήβει- Ά
σφαλοος γι' αύτά βγτρίε καί τό στοι
χάκι ποϋ μηνο ό νέος στή γιαβον
κλοΰ τον:
«Ήθελα ναο&ω τό βοά'δυ μ'
I-
πκκτε ψιλή βςοχή..·».
Κοιμιά
οί μπ,όρες στά πρω
ταπεινοφροσΪΛίη καί βλέπουμε στοϊ'ς.Τού Τούρκου τό μαχαϊρι.
άλλοις τόν έαντό μας.· Άλ/.ηι/όΐ- ♦
Ινα είναι βέδαιο: πώς
θ« κριθοΰ·με·
κρίνοντες Μέα' στά καράδια μπήκαμε
/ Μπουλούκιο φοβιομένα
Αύτά ε^ε ό σεβαστός μας φίλος Πίσω μας σπίτια άφήσαμε
κΓ έγώ δέν εχω παρά μεταφέρον Νεκροος Πού δέν τούς κλάψαμε,
1 "Ονειρα γκρεμισμένα!
* ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΙΩΤΗΣ
τας τα να υπογραψω.
Φ. ΟΤΛΚΕΡ
τοβρόχια ςρστΐούσανε σέ χοντρό χά
λάζι σάν καρύδι. Ξεχείλιζε τό με-
γάλο ποτάμι, ό Μέλητας, άπό τα
.-τολλά νερά καί σπούσανε τα χιοί·
γκιο-
"Ηβλεπες «ττό δρόμο τσί γκαμή-
λες άζτισμένες νά π,ορπατάνε τρε-
χατά κι' οί ·ντε6ετζήδες βλσστη-
μώντας νά Λροσπαθοϋν νά τίς 6ά
λονν στό ντάμι.
"Οσο ποοχωροϋτκ ό χειμώνος,
τόσο άγρίευε ό χα.^ός· Σάν ήπια-
ό ό
ή
νε κείνος ό όίέρας, ό ντελή βοριάς,
όπο>ς τόν λέ-γανε, ώς καί δέντρο
Τό Καί, όπως ουλα τα
«Ζεστό σαχλέπ, σιτζάκ—σιτζάκ
σαχλέπι καί σκέτο καί μέ γάλα
I-
χει, σαχλέπ».
Οί ξενύχτηδες περαστικοί, ουλοι
καλοί μουστερήδες, πίνανε νά ξε-
στοκοπηθούνε, στσΐ παστρικές κου
πες, τό ζίστό σαλέπι, που τό δ-
δειαζε κείνη τή στι,γμή, άπ' τή μπρ,
κάοα πού βραζε. Μοσχοβολοϋσε
τζρρντζε^εφίλ.η, κανέλλα καί άνθό-
νερο. Σο>στό μπάλσαμο ήτανε
νη τήν ο>ρα, πρό πάντων γιά τούς
χαμένονς...
Μασαλά — μασαλά, ήλεγε δλη
την ωοα ό σαλεπιτζής κουδουν'ιζον
τας τα. ποτήρια γιά νά μαξευτοΰν
οί μοικττερήδες.
Πότε καλοκαίρι, πότε χειμώνας
τα .τοώτα παιδικά χοόνια (ΐίΰγαν
γρήγορα, δμορφα κι' εύτυχισμένα.
τα.
Οί Τοϋρκοι είναι είσβολεϊς σΐήν
πατρίδα μας. Ή Βυίαντινή αύτο-
κρατορία είναι δική μας. Είναι 'Ελ-
ληνική. Οί Τούρκοι μέ τα μογγο
λικά χαρακτηριστικά, Εεκίνησαν
νομάδες, κατοικοκλέφτες κατακτη-
τές. άπό τα βάθη τής Άσίας.
Στερεωθήκανε στά βάθη τηα Μι-
κρασίας καί άρχίσανε τδν έπε-
κτατισμό τους. μέ κάθε εΐδους
βαρθαρότητα^ όπως ακριβώς καί
σήμερα οτήν Κύπρο. Πάνε άπό
τότε πεντακόσια τόσα χρόνια. Καί
σημειώσατε ακόμα μερικά πού δέν
τα γράφει ή ίοτορία, οϋτε ή ίδική
των, οϋτε τής Εύρώπης, ούτε καί
τής Άμερικής. Τουτο γιατι καί οί
τρείς Ίστορίες κοκκινίζουν άπό
ντροπή. Τα νράφει δμως ή 'Ελλη-
νική Ίστορίο κα'ι η γράφη τούτη,
πουργέ. Τριάντα δύο έκατομμύ-
ρια, 'Ελλήνα)ν Χριστιανών Όρθο-
γράφτηκε μέ τό αίμα. Κύριε Ύ-
δό£ων Βυζαντίνων, ΑΛΛΑΞΟΠΙ-
ΣΤΗΣΑΝ καί γίνηκαν Τοΰρκοι, ολ
λοι γιά νά σώσουν τό τομάρι των,
άλλοι γιά νά σώσουν τό κοριτο,
των άπό τα χαρέμια, άλλοι γιά
τό τσιφλίκι των, άλλοι γιά τό σπι-
τάκι των, άλλοι γιά τή δόυλίτσα
των. Σκότος καί μαυρίλα έπικρα-
τοϋσε τότε. Άμέτρητες έκκλησι-
ές γινήκανε Τ2αμιά, πάμπολλα
σχολεϊα κλείοτηκαν, φόροι άσή-
κωτοι καί κάθε εϊδους τυραννία
έπικρστοϋσε. Πλήρης γενοκτονία
πού χτύπησε καί τούς Άρμενί-
ους καί τούς Κούρδους. Καί ση¬
μειώσατε καί τή οοβαρή αυτή δή-
λωσι. Τρείς Πρωθυπουργοί Τοϋρ¬
κοι. βεβαιώσανε τούτο τό κατα-
πληκτικό. Ό Ντεμιρέλ, ό μακαρί-
της Μεντερές καί ένας τρίτος, εί-
πανε ότι: — Τό γνωρίζομεν πως
εϊμαστε Έλληνικής καταγωγής,
άλλά σήμερα εϊμαστε Τοϋρκοι.
Κύριε Ύπουργέ,
Ένα έκστομμύριο μικρά παιδία,
άγόρια, άρπαζανε άπό τίς άγκά-
λες τών μανάδων τους καί τα έΕισ
λαμίσανε κα'ι τα άναθρέψανε σέ
στρατόπεδα συγκεντρώσεως καί
ώργάνωσαν τούς φοβερούς Γενι-
τσάρους. Ένάμισυ έκατομμύριο ήρ-
θομε τό 1922 έδώ οτήν Ελλάδα,
κι' ένα έκατομμύριο έσφάγησαν
πού μεϊνανε στή Μικρασία κατά
τήν καταστροφή τού 1922. Οί πσ-
«ιτισμένοι Τοϋρκοι, τα ίερά όστά
ιύτών των υαρτύρων μας, τα που-
ήσανε σέ βιομηχανία Εύρωπαϊκή
αι τό καρόβι πού τα φόρτΐύσε
κατά τραγική είρωνία, προσήγγισε
στό λιμάνι τοϋ Πειραια, χωρίς νά
τό πάρωμε εϊδησι εμείς οί Μικρά-
οιάτες. "Εται έφθάσαμε στήν αν-
ταλλαγή των πληθυσμών καί στό
τέρμα καί τή λησμοσύνη τής ίστο-
ρικής δίκης. Κρατήσανε τό Πα-
ριαρχεϊο οτήν Κωνοταντινούπολι
μέ 120 χιλιάδες "Ελληνες τής Πό-
λης καί κρατήσαμε καί μεϊε 80 χι¬
λιάδες Τούρκους στή δυτική θρά-
κη. Σήμερα στήν Πόλη μείνανε
πλέον 10-12 χιλιάδες ΊΞλλη-
νες, ένώ οτή θράκη Εεπέρασαν
τίς έκατό χιλιάδες κα'ι Ζοϋνε ή-
συχοι καί εύχορκττημένοι καί ου¬
δείς τους ένοχλεϊ. Αυτή είναι ή
διοφορά Ελλάδος καί ΤουρκΙαο.
"Οσο δμιο·; καί νό θελήση ή
Τουρκία νά σιοντρίψη κα) νο έζα-
φσνίση κάθε τι το 'Ελληνικό, 6πό
Ποώτος έγώ, ηοβα σέ ήλικία
καΐ μέ γοάψανε στό σκολειό τοΰ
μαχαλά μας. Δέν τίτανεμακρυά, μο
νάχα δ^ό σοκάκια παρακάτω άπ
τύ σπίτι μας.
Τό Σκολειό αί<τό λειτουογοΰσΊ (Συνέχεια «άς την βη,ν οελίδα) την Έλληνικιίιτστη Μικραοΐα, αύ¬ τό δέν θά τό καταφέρη. Τα Ιστο¬ ρικά δεδομένα είναι ουντρΐΓτηκά. Ο Ελληνιονος ΒΟΑ. 6 Ελληνι· σμός έκδικείται. Όλα νο τα οΑ· λάζουν. δλα νό τό Τουρκέφονν. (Συνέχεκι (4ς τ#ρ %ηρ οελΐδα)
ΚΑΛΙ
ΜΗΑ'ΤΡΟΗ
Υ·*
τ—:,
-Πεε·*-
τί): ''Α««ντεμι
(Σννίχεια έκ προηγούμενον)
Προδοσία καΐ ίκ6ι«αμός σέ μιά
κρίβιμη στιγμή. θεέ μου, σκεπεται
ό ΜΛΟυρον, έδώ κανείς δέν νοιιίι-
θει δτι ποοκειται γιά την 'Ελλά-
δα. Μόνο ό Μάονος Μπότσαρης
ήτανε "Ελληνας .τού σκρνά άπό
ΰψίστη ήρωϊκή πράξη σάν εΐδε τό
δίπλωμ.α τού στρατηγοϋ, τό ξέσκι
σε μποοστά σΤά μάτια των άνδρων
τού γιά νά μην προκαλέσε( φθόνο
καϊ εριδες στίς γραμμές το-ς·
Ό Μπάϋρον ώογίσθηκε. Άπέλυ
σε τό <ττρατό καί κράτησε μόνο τή βωμβτοφιΛακή- Μερικοί άρχηγοί ε ΙΚΐναν πιστο'ι στό Μπάϋρον, ατως ό νέος Κίυνσταντίνος Μπότσαρης, όμως τό ε.Ίΐχ*!ρημα έναυάγησε. Έίαντλημένος καΐ «ΐοβερά Λπο- γοητευμενος γύρισε στό σπίτι τού ό Μπάϋρον. Έκείνη τή βραδιά π! νοντας ενα ποτό εοτεσε λιπόθτμος. Τρομε<)ή σύγχιση στό πεοιβάλλον τον. Ό γιατρός τοι> τοϋ πηρε αί-
μα. Μά δίν μποροΰσε νά κλείση
τίς <Γ-λέ6ες. Μόλις άνοιξε τα μά¬ τια τού λέγει στό δόκτορα Μίλιγ- κεν τόν γερμανό γιατρό πού έκάλε σαν έπίσης. "Ητανε αϋτός στήν ϋ- πηρεσία τής έλληνικής Κυβερνή¬ σεως. «Μην νομίσ#τε πώς τόσο την άγαπω τή ζωή! Τα χόρτασα ϋλα. θά εΰλογω τή στιγμή ποΰ θά την ά<ρήσω· Γιατί νά λΐ'Λτ»θώ; Τί χα- ρές μπορεί νά μοΰ φέρΡ| άκόμα; Λίγοι δνθοϋκποι έίχοι/νε ζήσει ίίσα έγώ. Την άπάλανση εχω δοκιμάσει σέ κάθε της μορ<ΐή. "Εκανα τα- ξίδια, χόρτασα την περιέργειά μου. "Εχασα ίίλα μοί· τώ ονειρα! Είθε μιά μερά νά πεθάνο) μέ τό σπαθί στό χέρι, όρμώντας πάνω ύς Τούρκους έναν γλήγορο, χο) Ον «"Οχι, άπάντησε, 8χ( δέν Θά έκεϊ περισσότ€ρη ήσι>χία άπό
δώ. Έξ άλλον δέν ίιοθα. έδώ γιά
νά ησνχάσκ).
ΜΑ'
"Οσον άφορά τό ζήτημα αΰτό
δέν είμαι οδτε απογοητευμένος, οί»
τε άποθαρημένος. Έ,τίσης άπόροι-
ψε μιά πρόσκληση Των ψίλων τού
νά πάγη γιά κάμποσον καιρό στήν
Κεφαλονιά. Καμμιά τον σκέΐ|>η πιά
δέν άφοροΰσε τόν έαυτό τοι· καί
την ύγεία τον. Ζοϋσε μέ τα ον^ιρο
τής ελευθερίας τής Ελλάδος. Έ¬
πίσης εγρ«φε στόν τραπεξίτη
Μπάρφ ποΰ τόν προσκαλοΰσε στήν
επαυλή τού στή ΖάκννΘο. Λέν μπο
ρώ νά άφήσω την Έλλά-δα τώρα.
Ώς πού δύναμαι νά στέκο θά μί-
νιο έδω. Δέν άξίζονν ενα έκατομμύ
ριο ψυχές όσον έγώ; Δέν άποκρί-
πτω τίς δνσκολίες, τις εριδες καί
τα σφάλματα των Έλλήνιον. Άλΰ
λά κάθΐ γντοστικός, ανθρωπος πρέ
πει νά τα παραιβλάΐιει.
Έν τω μεταξύ ό Όδυσσέας
Άνδροϋτσος στήν Άθήνα παρέαν
ρε μέ τό μέρος τΟυ τόν Στάνχοπ
καί τάν Τρελάβνν τούς άνθρωπον:
ποΰ εστειλε ό Μπάϋρον νά πάρονν
διάφορες πληροφορίες. Στόν τε-
μά,λιστα έδοισε γυναίκα
ρίς πόνους θάνατο
ΟΙ συγκιντισεις ίίμίος έ^ακολο
Θοΰσαν. Την νίίχτα ήρθε ή εϊίίψτη
οί μαζεντηκαν οί άντάρτες Σοι
λιώτες καί θέλαν νίι ίπιτεθοΰν
ο*τό κονάκι τού. Οί Γκάμπα,
χοπ καί Πέρυ αρ,-ταξαν τα ϋπλα
τους καϊ ώρμησαν νά εΐδοποιήσοον
τή .τυρο6ολ«ρχί<ι· ΟΙ άντάρτες σκότωσαν ενα Σουηδό «ξκοματιχό σάν Ι'τρίξρ νά βοηθήοτι τό ίρο ρό. ΙΙολεμικό συμβοΐ'λιο των άρ χΰ> τοϋ ΜεσολογγίοΓ. Οί Σουλιώ
τες ξητούσαν τρείς χιλιά·δες δολ
λάρια γιά νά άποοτρΌοϋν. Ό Μπά
ϋρον έ'δοισε τα χρήΊιοπα. "Ενα μέ
ρος των Σοΐ'λιωτών γνρισαν στό
Σοϋλι. Οί "Αγγλοι δμως έργάτες
των πυρομαχικών μετά τα έπεισό-
δια αύτά, δέν θέλησαν νά μείνοιιν
πιύ. σό Μεσολόγγι. "Εφυγαν «ι'
«ύτό ήτανε ίνα 6αρν πλήγμα γιά
τόν Μπάϋρον. "Ελεγε στόν Γκάμ-τα
άπογοητευιιένος. Άρχίξο» νά <{θ6ά μαι ότι έδώ χάνα> καιρό, χρήιια,
ύπομονή καί ύγεία γιά τίποτα καί
πάλι τίτοτα. Μά θά πεϊς, δέν πε
ρίμενα κι' άλλοιώς. Ή-ϊερα ότι 6
δράμος μας θ<ι ήτανε σπαρμένος με άπογοητίΰσεις, ρα&ιουργίΐς καί «χαριστίες. Ό Γκάμπα τόν σνμ- βούλευβ νά ςρΰγη στήν Άθήνα γιά νά φροντίσει γιά την ύγει'ηΐ τού· μ την μικρή τού άδελφη- "Εκανε τό πάν γιά τό άγγλικό δάνειο. Σνγ- καλεϊ ενα σιινέδριο στά Σάλωνα καί προσκαλεϊ τόν Μαυροκορδάτο καί τύν Μπάϋοον. "Ηθελε όπως ε- λεγε νά προκαλέση σε χοινή συμ πραξη αλων των άοχηγιόν τής άνα τολικής καί δΐ/Τικής Έλλ.άδος. "Ο σο κι' άν εγκωμία&ε ό Στάνχοπ στήν εφημερίδα τού τόν Άνδροΰ- τσο ό Μπάυρον δέν μποροίσρ νά ξεχάίίε, την προδοσί» τού στήν Κά ρνστο. "Ολο καί τού ϊητοϋσί χρή αατα πυρομαχικά καί άνδορς γιά νά σπάσει δπ<ος ελεγε τόν κλοιύ γν ΟΙ ΚΥΗΙΠΚΣ ΛΙ3ΤΤΚ ΗΚΛΗΙΙΕΙ ΣΤΪΗ ΗΜΚΡΒΒ ΤΛΣ Β»ΜΜΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΝ Ν. ΚΑΙ Μ. Τ16ΡΡΥ* ^νΕ ΝΟΥΒΕΛ' ΚΛΙΖ ΡΟΥΠίΣΤΡ Ν ΤΕ ΚΑΠΠΑΝΤΟΧ- Ζ ΒΓ- (Συνέχεια έκ προηγούμενον) Ν.Δ. ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΜΕΝΗ ΚΟ ΛΟΝΑ. Στήν άνατολική πλευρά της ήταν είκονογραφημενος ό ά- γιος θεόδωρος. Στίς άλλες πλευ ρές της δέν ύπάρχει ιια τίποτε. ΚΟΛΟΝΑ ΜΕΤΑΞΥ ΕΚΚΛΗΣ! ΑΣ ΚΑ) ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ. Στή βορεινή πλευρά της είκονίΖεται «Ι ΑΓίΑ ΕΦΕΜΙΑ» καί στή δυτική «Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΗΟΣ». Στόν χώοο πού διαλαμβάνεται μεταΕύ τοΰ όρθοστάτη τής είσό- δου τής βορεινής κόγχης καί τής Β.Α. προσαομοσμένης κολόνας, δι σκρΐνεται ενας διάκονος, μέ μιά ίατρική πυΕίδα στό άριοτερό τού χέρι. Στόν θόλο. πού στηρι'Ζεται στη Β Α. κεντρική κολόνα καί στήν πρός ανατολάς της προσαρμοσμέ- νη, βλέπομε τοϋς κορμούς τεσοά ρων γενειοφόρων μοναχών "Αλ- λοι Τ«0 ΙΟΑΝΙτΟΥ Α. ΑΟΥΙΟΑΚ δετερύο διαβάΖομε τα όνόματα «(Α) ΕΠΗΦΑ... (Έπιιράνιος),(Α) ΓΡΙ.ΗΟΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ. 3Α Η..ΟΣ» (Βασίλειος), καί στήν άλ λη πλευρά, κάτω άπό την Πανα- γία. «(Α) ΓΡΗΓΟΡΗΟΣ ΘΕΟΛΟ ΓΟΣ. (Α) ΙΩ. Ο ...ΥΣΟ. ΜΟΣ» (Ιωάννης ό Χρυσόστομος). Τα όνόματα δύο τελευταίων δέν μπο ροϋν νά διαβασθοΰν. ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ Β. ΚΟΓ ΧΗΣ. Ή δια<όσμηση τής άψιδω τής είοόδου της έχει έΕαφανισθή. Στό κοίλωμα τοϋ τόζου διατηρει ται μόνον ή προτσμή ενός πρεσβύ Ι τη άγίου, μέσα σέ δίσκο. Στό ήμι θόλιο τής <όγχης, ή θεοτόκος εϊ- I ναι καθκ>μένπ σέ μιά καθέδρο, ά-
νάμεσα σέ δύο άγγέλους, πού ύ-
ποκλίνονται μ' εύλάβεια. Η είκο-
να τής Παναγίας είναι σχεδόν έΕ
ολοκλήρου κατεστρσμενη. Πίσω ά
πό τούς άγγέλους στέκονται δυό
ΚΥΠΡΑΤΚΗ ΡΑΨΩΔΙΑ
Στ· άκρο£λεφαρο λικνίξεται ενα —«Τί θέλει στό νησί μόν ό 6άρ-
5άκρν Ι βαοος;» κρανγάζει
Τό κώνΐΐο τής Άττικής στά ιρυλλο] καί όλονς τούς θεούς κοντά της
κάρδκι ' κράζει καί τό λαό της,
Κι ό νού; γοργότερος άϊτός πετα | έναν λαό ΐΐού δέν
__ί.__ ,'._> _α. ~ηη™ηΑΜίνιη τον Χ»ώ Σάν τή θεά τονΓ
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
ΓΛΩΣΣΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Σάν τή Ηεά τοτ·ς
νιον ή ι|>ι>χή
δοθή στήν καταιγίδα πάλι
Πολλές φορές ό 6άο6αρος
στής Κνπρον έστάθη τ* άκρογ'άλι.
Τού Λανδόλου τοϋ Φράγκον τό ·/.?■
<τ/άλι σ' ενα χοντάρι καρφίομένο πανω νού πηός τα Κάμποσοι αίωνες κύλισαν άπό τα χρόνια τής σπαραχτικής κοατ>γής
τοϋ «έάλω ή πόλις»
ό άπβλάτης 6άρ6αοος δέν άλλα
Εε γραμμή
Τοϋ δίνοι^με τό χέρι μας ) στημένο
κι αύτάς τα δάχτυλα μάς σ.τάνει ' νά φοβηθοϋνε
καί σάν λι<σιάριοκο σκυλί δαγκάνει. οί άντρει.ομένοι Ναί... είναι άλήθεια μπλοκαρισμένοι, Τό φέσι καί τόν φερετζέ κατάργτ, καΐ τό κορμί τού άρχηγοΐ τους σε | Λίτραγκαντίν Μονάχα αΰτό.. ναί αΰτό μονάχα..· γδαομένο ζίοντανό Κκί νάτη πάλι μάτιοσε ή παλιά πάνο» άπό τα τπχιά άνάμ~σα ΐονς πληγή « _ πεταξε μέ τα γαμψό τον ννχοπόδιΐρο την νά φοόηθοΰν ε|υ<κ ό άϊτός. ' 4' καί νά παραδοθοΰν- ΤΟ ΓΛΟ2ΙΙΚΟΙΑΙΟΜΑ ΤΟΥ (ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ) Πρώτα πρώτα, γιά όσους ·ό άγνοοθν, έπιθυμώ νά άναφέρω ο τι ό βουρλιώτικος λαός όνόμα2ε ι στή; Φαααγ/.ούστας τα τε.χιά είχε ΤΙϊν όμπελσηολ.τείο τού: ό Βουρ- λάς. Τό τοπωνύμιο παρόγεται ά πό τό άνομο κόποιου δυΖαντίνου τοπάρχη Βρουλλιά. Δέν είναι ά- πίθανο τό τοπωνύμιο, στήν άλλπ μορφή τού: τα Βουρλά, νά όπο- δηλώνει «τα μέρη ή τα κτήματα» τοϋ Βρουλλιά (Βουρλά), καθώς πιστεύει ό φίλος συμπατριώτης Ν. Μηλιώρης. Προτιυώντας ώς τόσο τόν τύπο «Ό Βουρλάς», έχω ύ- Καί νάτοι πάλι τής Άποκάλυψης Μά ή ψιηι,τ τής Ρωμιοσύνττς ;ιΛντα πάψη τή γνώμη τού αλησμονήτου οί καβαλλάοηδες Μποοοτά μας πάλιν ή φοιχτή νη είκόνα Τότες, πού ιττάζαν αίμα οί ούρανοί' ο ■χ,'ά σπάραΐξαν οί πολιτεΐες ίτης 4 όρ&ή Τής κορασιάς Μαρίας τάσ.τΐΐο χέρι Τ£)ΰ ι: νά τοέμ,ει πέταξε στήν μΐτα καθηγητή μου Εμμανουήλ Δούκα, τέσσαρες όμοιοι ήσαν εϊκονο-1 αγιοι μέ άσπρα μαλλιά. "Ισως νά γραφημένοι στόν θόλο πού ένώνει Ι είναι δύο άπό τούς όποστόλους ή την ιδία κεντρική κολόνα μέ την τούς ΕύαγγεΑιστές. Στόν άριστε- πρός βορράν προσαρμοσμένη. Στό μέτωπο τής Ωραίας Πύ- λης βλέπομε τόν κορμό τοϋ Χρι- οτοϋ μέσα σ' ενα φωτεινό κύκλο. Γνίέ τό δεΗιό χέρι εύλογεΤ καί τό άρβστερό έχει άκουμπισμένο επά¬ νω στήν κλειστή Βίβλο. Άπό .ο ένο καί τό αλλο μέρος οί δύο άρ χάγγελοι Μιχαήλ καί Γαβριήλ, ντυμένοι μέ αύτοκρατορικές στο- λές, σπλώνουν καί τα δύο χέρια των πρός τόν Χριστό. ίτό κοίλω μα τής καμάρας τής Ωραίας Πύ- λης ήσαν είκονογραφημένες μέσα σέ δίσκους οί προτομές έΕ προφη των. Διαβά2ομε άκόμτη τό όνομα στό Μεσολόγγι. ΜΒ' Ό Μπάϋρον ΰμοις μόλα ταύτα , ήϊΐοε ότι κάτι εποεπε νά γίνη είδ'ι άλλως Θά χανύτανε ή έλλην.κή ύ-( Τθΰ Ησαία στό κέντΡ° τής βορει- Άποφάσισε νά πάγη στάνης πλαγίας. ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΚΕΝΤΡΙ- ΚΗΣ ΚΟΓΧΗΣ. Στό ήμιθόλιό της ήταν είκονογραφημένη μιά Δεηση Σάλωνα με τη σκεψη ότι ο/.ο, οί άοχ,ηγοΐ θά ήτανε έκεΐ. Έν τώ μετα^ΰ περνοΰσαν οί μ γ ήναποδιες πες στό Μεσολύγγι μέ " ι στενοχο>ριβς. Ό Κολοκοτρ(.')- ( ή όποία σήμερα είναι κατεστραμ-
νης καί ό Πετοόιυπεης ραδιονργον μένη στό μεγολτύερο μέρος της.
σαν κρνιι ά άπό την Πελοπόννησο, ι Ό Χριοτός κάθεται σέ μιά πλοϋ-
εστελναν έπιοτολές καί μηνΰματίΐ | σια κα0£ξ,ρα, οτολισμένη μέ πολύ
στόν Μπάϋρον νά εγκαταλείψη τή
Ρούιιελη καί τό Μαυροκοοδάτο καί
νά έλθη σ' αύτοΰς στήν Πελοπόνη
σο ποΰ τόν εΐχανε μ«γάλη άνάγκη.
Μά έκεΐνος τονις εγοαιτε μιά έ-
πιστολή γεμάτη άμερολττι|ιία καί εί
λικρίνεια:
«Λαιμβάνω την τιμή νά σάς α¬
παντήση στήν έπιστολή σας. Ή
μργαλντερή μου ίαιθνμία
πάντοτε νά σιμί>ιΓ)άσιο τίς άντιθί-
σεις καί νά <τνμΐ(ΐλιώσΐ'> τούς άρ.
(Σι,νεχΓΪρται)
Τό Έβτΐινι»* Άίηυνο|ΐί5ίΑ
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
"Αμα Εύπνησα εΐχε νυχτώοει
Τό πορτατίφ άναμμένο κι' ή πο-
λυθρόνα τής "Ελεν αδειανή. Ή
μον-αΕια μέ φόδισε. Σιϋθηκα. Ό
πονοκέφαλος εΐχε φύγει. Δέν έ-
νοιωθα πιά βάρος στό στομάχι.
Μόνο μιά όδυναμία έκανε τα πό
δια μου νά τρέμουν λίγο. "ΕβαΚα
τή ρόμπα τής "Ελεν καί βγήκα
στό διάδρομο. Κανένας. Κατέβη-
κα τίς σκάλες. Τα φώτα τοϋ λί-
6ινγκ—ρούμ σβησμένα. Έφτασα
στήν πόρτα τής βιβλιοθήκης. 'Ε-
τοιμάστηκα νά χτυπήοω. Μά, ή με
λαγχολική φωνή τοϋ "Εντουαρντ,
πού έρχότανε σιγσνή μέσ' άπ' τό
δωμάτιο, μέ σταμάτησε:
— Συμφωνώ μαΖί σας. Δέν αν-
τεχε άλλο ή καρδιά μου. Μά, δέν
μπορεΐτε νά μέ πείοετε ότι ή θε α
τής Κύνθιας, ϋοτερ' άπό τόσον
καιρό καί τέτοια ωρα, δέν τόν σχο
τωσε. Έπιμένω. Ό έρχομός της,
έκείνη τή νύχτα, εΐχε ώς οκοπό
τό βίαιο θάνστο τού πατέρα... "Η
τονε πιά έμπόδιο στά σχέδιά της
'Επρεπε νά λείψει. Η μακρόχρο
νη ποραμονή τοΰ Γουΐλλισμ έδώ,
την έκανε νά πάρη άλλου εΐδουο
άποφάσεις...
—... πού τίς πλήρωσε μέ τή 2ω
ή της! συμπλήρωοε ό γιατρός.
— Πρόλαβε, δμως νά σκοτώσει
τό γερόκο μου...
Ή φωνή τοϋ λόρδου έσπασε κ ι
ή σιωπή έπεσε, γιά μιά στιγμή, ά-
νόμεοά τους. Έτρεμα όλόκληρη
Δέ μ' είχε άπασχολήσει ποτέ (|
σκεψη πώς ή Κύνθια πρωτοοτάτιΐ
οε στό θάνοτο τοϋ σέρ Ρίτοαρντ
κα! τού Τόμας! Ο δόκτορας Φρέ
ιΖερ Εαναμίλησε:
— Άλήθεια, "Εντουαρντ. ποτέ
δέ σέ ρώτησα. Ποτεύεις πώς ό
ΑΪΡΑΣ Ν,
"Αλμπερτ...
Ό άλλας τόν έκοιμε:
— Άποκλείεται! Την άγαποΰσε
πολύ. "Αλλωστε, τόν είδε ή Αΰρα.
Άν ήταν αύτάς, θά τόν γνώριΖε!
— Μην τό νομι'Ζεις! έκανε ό γι
ατρός μέ πεποίθηση. Ή φαντασια
μάς παί£ει πολλά παιχνίδια! Κι'
ενα τρομοκρατημένο κορΐτοι, πού
άντιι/ετωπίΖει άδιάκοπα τόν πανι
κό καί χρειά2εται νευρολογική Οε
ραπεία...
Δέν ήθελα ν δκούσω άλλο. Γύ
ρισα τρέχοντας στήν κρεββατοκα-
μαρα. Λαχανιασμένη μπήκα οτο
δωμάτιο τής "Ελεν. Τό φώς σβη-
σμένο. Τ' άναψα. Στάθηκα όκίνη-
τη μή Εέροντας τί νά κάνω. "Ω-
στε... κόντευα νά τρελλαθώ;... Ό
γιατρός ήτσνε βέβαιος. Τόλεγε
μέ τέτοια πεποίθηση ι Ό τρόμος
μ" άγκάλιασε πάλι. Δέν ήΕερα τό
διαμέρισμα τοϋ σέρ Ρίτσαρντ. Μή
πως ήτανε τό διπλανό; Παράλυ-
σα 'Εκεϊ κότω στή σκάλα, μτιρο-
στά στήν εϊσοδο τοϋ λίβινγ*. —
ρούμ, είχε πέσει ό Τόμας... Πώς
δέν τό είχα σκεφτεϊ τόσον καιρό;
Άκουσα έπιρλα νά τρίΖουν. Κα-
ρέκλες νά μετατοπί2ουνται. Βα¬
ρεία γεροντικά βήματα νά πηγαι
νοόρχουνται. Κάποιος σιγύριΖε
στό διπλανό δωμάτιο! Στά σύνο-
ρα τοϋ πανικοΰ Εαναβρέθηκα όμέ
σως. Γύρισα στήν καμάρα μου.
' Εκλειοα την ένδιαμεση πόρτα
καί χτύπησα πολλές φορές τό κου
δούνι. Ωσπου νάρθει ή Μαίρη,
κόντεψα πραγματοικά νά τρελλα¬
θώ! Δέν πολεμοϋσα μ' έναν 2ων
τανό δολοφόνο μονάχα, μά κα'ι υέ
τα θύματα... Τα φαντάσματα... Τίς
σκιές...
(Συνεχίίεται)
τιμες πέτρες. Τό έρεισίνωτό της
έχει σχήμα λύρας καί τα πόδιυ
της στηρι'Ζονται σέ μιά έΕέδρα, δι
ακοσμημένη μέ τετρόγωνα σχέδια
καί ρόδακες. Ό Χριστός μέ τό δέ
Ειό χέρι εύλογεϊ καί μέ τό άριστε
ρό κρατά κλειστή τή Βίβλο επά¬
νω στό γόνατο. Άριστερά Τού
στέκεται ή Παναγϊα κσί δεζία ό Ι¬
ωάννης. Κα'ι ο! δϋο δχουν άπλω-
μένα τα χέρια πρός τόν Χριστό.
άπό τόν ·Οποίο χωρί£ονται μέ δύο
δίσκους, μέσα στούς όποίους εί¬
ναι 2ωγρσ<ριομένα τό πρόσωπσ τοϋ Πέτρου καί τοΰ Παύλου. Τα μαλλιά τοϋ Ίωάννη είναι κτενισμέ να προσεκτικά καί δέν άναρριπί- ϋονται άπό τόν άνεμο. Κάτω όπό τό γείσωμα, όπου διαβάΖομε τα ό¬ νόματα των αύτοκρατόρων Βασι- λείου καί Κων) νού, ό ήμικύλιν- δρος τής κόγχης ήταν οτολισμέ- νος μέ όρθιες είκόνες άγίων £.πι σκόπων. Τώρα δυστυχώς, διακρί- νονται τ'ά χνάρια μόνον των ώ- ραΐων προοώπων των. Άπό Β. πρός Ν. κο'ι άρχίΖοντας άπό τόν ρό βραχίονα κρατουν τή Βίβλο καί μπροοτά των άπό ενα θυμιατή ριο. Ή σύνθεση αυτή, μέ αύτέ»-. τίς λεπτομέρειες, δέν έχει τό τσϊ ρι της οτήν Καππάδοκία. οΰτε στις έκκλησίες πού περιγροφει ό Ζερφανιόν, οϋτε κα'ι αυτής τής κοιλάδος. Στόν ήμικύλινδρο τής κόγχης διοκρίνονται μερικές χα- λοομένες είκόνες άγίων έπισκό- πων, οί όποίοι άναγνωρίΖονται ά¬ πό τα ώμοφόριά των καί τα βιβλίο πού κρατοΰν στά χέρια. Οί είκονογραφΐες καί των δύο κογχών είναι τοϋ ίδίου άγιογρά- φου, πού είκονογράφησε τούς τέο σαρες μοναχούς τοϋ Β.Α. βόλου καθώς καί τούς μάρτυρες τής Περ οίας τής Β.Α. κεντρικής κολόνας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Είναι εϋκολο νά <π ταλάβη κανείς ότι, ή είκονογρά- φηση τής έκκλησίας αυτής έγινε άπό δύο είκονογράφους. Φαίνετοι δτι καί οί δύο ήσαν έΕοιρετικοι καλλιτέχνες καί είχον μοιρασ9ή τή διακόσμηση. Τα πρόσωπα των έρημιτών μοναχών, τής Θεοτόκου, είναι άπό τα καλυτέρα δείγμοτα τής ΒυΖαντινής τέχνης στήν έπο χή τοϋ Βασιλείου καί Κων)νού. Μερικά άρχοϊκά στοιχεϊα, όπως η παρόσταση των μαρτύρων τήτ Περσίας, τα όνόματα των άρχαγ- γέλων καί των προφητών, στά ό ποία δέν προηγοϋνται οί τίτλοι των καί τέλος, οί γραμματικοί τύ ποι καί ή άνόλυση τής άφιερωματι κης έπιγροφής μας έπιτρέπουν τοποθετήσωμε την είκονογράφηση τής έκκλησίας αυτής στό πρώτο μέρος τής βασίλειος τοΰ Βαοιλιςι'- ου Β' τοϋ Βουλγαροκτόνου κα'ι Κων)νού Η', δηλαδή στό τελευ- ταϊο τέταρτο τοϋ 10ου αίώνα. Ή έπιφύλαΕή ρσς, ότι μπορεϊ νά έ¬ γινε επί τής συμβασιλείας τοΰ Βο σιλεϊου Α' τοϋ Μακεδόνος καί Κων)νού ΣΤ' παραμένει φυθικά, άλλά μέ μικρές πιθανότητες. ι, * ■ (Συνεχί£εται) τής σοφής Μικρασίας. *Α'/>}.όδο;5ο.ι κοι<ρσάροι μέ τό δαι/.ι στό χέρι καΐ στά λνκίσια δόντια τό μαχαίρι τής Ίίονίας τή νύμφη τή τρισεύ- γιενη εσφαξαν κιιί τό χιλιόχρονο πολ.ιτισμό της ρημάδι ερριξαν Μιαός αίώνας πέρασε καί νάτοι πάλιν οί νέοι κ.ουρσάρο; Σάν τα τσακάλια δπονλα κρ.φά πατήσβνε κάποια νύχτα τό πόδι τους τό 6άα6αρο στηΛ· Κύ προ. Ξαφνιάστηκεν ή Άφροδίτη ή ΓΙα φία Ξιιφνιάστηκ*, μά δέν ςροδήθηχεν Όρθόστητη στέκει όργισμενη ά.ι' τοΰς >.ει»κοϊις άφρούς βγαλμενΓ,
ττύν «6ράχο τού Ρωμιον* στή Πά
φθ
γαλέρας τ' άναμένο ιό δαι,λί
καί πέταξαν στνό οϋρανό
χιλιά&ες εοτι/ιο, καί τρικι>ερά Χθ
ράσια τού νησιοϋ
πού τα τραδοΰσαν γιά τα οκλαίίο-
οί
πη,ι,αρα.
—«Τί θέλουν στό νησί μου
6αροι;»
φιονάζει ή Άφροδίτη ή Παφία
νά την άχονσει ό κόσμυς όλος.
Βαστά καημένη
καημούς
όπως τούς όάσταξες ώς τώριΐ
Σφίξε τα δόντια Έ>Αττνισμέ
Τ' άτσάλι στή φιοτιά σκληΰαίνει
τό δίκιο κι ό Θ:ός είναι μαζ! σον
θε νάρθει πάλι ή ροδαυγή
σομιώτη, στό γυμνσσιο Χρ.
Άρώνη. Κά.τοτε είχα νά γράψω
σύνθεση μέ 9έμο την πατρική μου
πολιτεία. Ό Δουκός έσβησε άπό
τόν τίτλο τή λέΕη «τα Βουρλά»
καί την άντικατέστησε μέ ι ό
«ό Βουρλάς», τονίίοντος ότι τό
δεύτερο τοπωνύμιο είναι τό όρ-
θό. Ό καθηγητής μου, έγκριτος
έλληνιστής, πού εϊχε συγγράψει
κοί συντοκτικό τής άρχαίας, εκ-
Ρίομιοσΰνη τούς φραζόταν έπ!σης μέ φανερόν σαρ-
κασμό άναφορικά μέ λέΕεις όπως.
ό ένήλιΕ, ό πρόσφυΕ. 'Εμιμειτο
μάλιστα την άρθρωση των τύπων
αυτών προφέροντας σφυριχτύ ιήν
τελευταία αυλλαβή, μέ έμφανή
άηδύνια.
ΣΙΤ2Α ΚΑΡΑΤΣΚΑΚΗ
ΓΕΩΡΓ. β. ΚΑΝΔΜΑΛΪΤΗ-Κώνεως ΗΑΝΤ. Η.
Κ» ΛΑΖΑΡΟΎ θ. ΛΑΣΑΡ1ΑΗ
κι ό χρι>σάς τής Μοίρας σου ήλ^ιος οκωπτική άποδοκιμαοΐα. Γιαυτο
θε νά 6γεϊ· ποτέ δέν θά γράψω τοϋς δυοτυ-
Πάλ.ι στίς Πλάτρες θά λαλήοο,Λί χως καθιερωμένους αυτούς τύ-
τ άτ;δόνια. · ποικ; κο; χρησιμοποιώ έκείνους τοϋ
Δούκα: ό πρόσφυγος, τοΰ προοφύ-
γου, οί πρόσφυγοι καΐ: ό ένήλι-
κος, τοϋ ένηλίκου, οί ένήλικοι.
ΜΙΛΑΝΟΦΡΥΔΗ Τα: ό πρόσφυΕ, ό άνήλιΕ καί τα
Ι ΣΤΟΡΙ Α
παρόμοια μοϋ
άνεκδιήγητο:
θυμίΖουν καί τό
τό καφεκοπτεϊον
1 σύμφωνα μ' αύτό θά έπρεπε νά
γράφομε καί... τό νομισματοκο-
_ΤΗΝΕΚΚΛ. ΕΠΑΡΧΙΑΧΑΛΔΙΑ^-ΠΟΝΤΟΥ πτείο! Απαρόδεκτη έπ,αης λέΕη
ΤΗΣ Ι. ΜΟΝΗΣ «ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ» *ίνα, -ή
οιεβνη καί οβμπληρα—1»λ» άαό τον
Ι. Α. ΑΒ ΡΑΜΑΝΤΗΝ (σ. Δημρβιβοχκαλοκ)
ΙΚΠΑΙΑΕΥΤΗΡΙΑ
ΟΥΛΙΑΣ ΧΑΤΖΗΚΟΝΙΤαΝΤΙΝΟΥ
ΑΙτΏΝΥΜΟΣ Β<ΛΑ1_1ϊτΤΙΚΗ ~ΓΑ1Ι>1Α
ΠΑΛΑΙΟΝ ΦΑΛΗΡΟΝ - ΚΑΛΑΜΑΚΙ
ΓΥΙϋΜΑΖΟΝ (ΠΜΑΚΤΙΚΟΝ - ΚΛΑ»ΝΟΝ)
Οθλ.
Τβρψιχόρης 20, τηλ. β*Μ 2β7
Ύψηλοντου 8, τηλ, «ΙΚλβΜ
Ο ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ ΜΑΣ, ΛΟΓΟ-
ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΥΣ κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΣΕ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΝ ΤΗΣ Υ.Ε.Ν.Ε.Δ.
Τό Σάί66ατο 14 Σεπτεμ. 1974Ϊ Μικοασιατικοϋ Έλ.ληνισμοΰ (ΐπό
/αί ώραν 20·ΟΟ' τι Τ.Ε.Ν.Ε.Δ. εί- τίς άπό αίόΥνες πατρογονικίς εστί-
χε προ6άλει τηλεοπτικώς σ.νέντειι ρς· Τα άνήκονστα ρκεϊνα έγκλι'ιμα-
ξιν τού δημοσιογοάφου καί συνερ τα τοΰ βαρβάρου είστ3ολέα, πηυ
γάτου της κ. Άντ. Σπηλιοποΰλου καί τιόρα αύτός τα σονεχίζει στην
μέ τόν ιατρόν, λογοτέχνη κ(ΐί συγ μαρτυρική Κύ,τςο.
γρα((έα κ. Δημ. Άρχιγένη. Ή συν
οιιιλία περιεστραφη γΰρο) άπό τό Την ίδιαν ημέραν κΛΪ ώραν, στόν
βιβλίο τοΰ κ. Άρχιγενη «Μαρτν- Ραδιοφοη'ΐκό Σταθμό Ένόόπλιον
οίες τΐπό τή ΛΤικοασιατική Κατα- Δι·νάμ€(ον, ό δημοσιογοάφος καί
στροφή» στό όποϊο ό σΐ'γγραφίΰς συνεργάτης τού κ. Άργύριος Ά.η-
ιιέ τα μελανο'ηερα χρώματα περι- γυριάδτ;; παρονσίασε καί σχολ.ίασε
γοάφει την δναματικήν έΐόντωσι παραστατικά τό Τδιο αύτό 6ι6λίο
καί τόν σνστηματικό ίεριξωμό τού τού κ. Άρχιγένη.
ΙΧΟΑΗ ΚΑΑΠΑΚΑ :
Γωνία Τί+ιοθέου — Δβμάρ-ως ^ .......
ΝΗΠΊΑΓΩΓΒΙΟΝ - ΑΗΜΟΤΙΚΟΝ -
ΓΎΜΝΑΣΙΟΝ - ΞΕΝΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ -
ΡΥΘΜΙΚΗ - ΓΎΜΝΑΣΤΊΚΗ
Ιδρυθείσα άπό τεσσαρακονταοκταετίος , ■
Αριθ. τηλ. 7651.886 καί 7651 866
Αί εγγραφαί κατ>ημερινώς 8.30—1 μ.μ. κ«1 6—7 μμ.
ΣΚΟΛΗ
ΠΑΠΛΔΟΠΟΥΛΟΥ-Μ. ΜΠΡΟΥΜΑ
ΕΪΑΘΚΙΟΝ
ΚΜ ΝΗΠ1ΑΓΩΓΕΙΟΝ
Ν. ήβιιβραίας
ΑΗΜΟΤΙΚΟΝ
Φαρεκ
Ν·*δμΐ}τ·ν Δίβοκτήριβν —
— Κνβι ΓλΛοσβι — Ρυήμική — Γυμνοστική
— Μ—ταφβρο μββιιτΛν «' σκιτβκινήτιον.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ - ΕΓΓΡΑΦΑΙ: Οδοχ: Μβραθώνος 104,
Κηφισιο (Σταβις Κανάιν)). ΤΗΛ. βθΤ5 38β.
(Συνέχεια έκ τού προηγουμένου)
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Ταυτα λοιπόν άκούσαντες παρ'
αυτού καί βεβαιωθέντες παρ' άλ-
λων άΕιοπίστων προσώπων είναι
αληθή κα'ι άπαιτοϋντα κατ' ανάγ¬
κην την προμήθειαν τής Έκκλη¬
σίας καί αντίληψιν κα'ι διάσωσιν
έκείνου τοϋ πεπρωκότος μοναστη
ρίου, δεϊν έγνωμεν γνώμη κοινή
καί συνοδική έπινεύσει πρός τό
αϊτημα αυτού, ώς νόμιμον, δίκαιον
καί άναγκαϊον. Τούτου χάριν καΐ
γράφοντες αποφοινόμεθα συνοδι-
κώς μετά των περί ημάς ίερω-
τάτων αρχιερέων καί ύπερτίμων
των έν Άγίω Πνεύμστι άγοπητών
ημών άδελφών κσί συλλειτουργών,
ίνα τό ρηθέν ιερόν καί σεβόσμιον
μοναστήριον, τό σεμνυνόμενον επί
τή ένδόΕω Γεννήσει τής 'Υπερα-
γεας ημών Θεοτόκου καί έπιλεγο-
μενον Γουμερσ, κείμενον επί τοϋ
ορους τής Ταίτης έν τή έπορχία
Χαλδίας υπάρχη τοϋ λοιπού καί
παρά πάντων γινώσκεται μετά τής
περιοχής αυτού καί των κήπων η¬
μέτερον Πατριαρχικόν, Σταυροπη-
γιακόν, ελεύθερον, άδούλωτον ά-
καταπάτητον παρά παντός προσω-
που ίερωμένου καί λοικοϋ καί παρ
αυτού τοϋ κατά τόπον Άρχιερε-
:ος Ίερωτάτου Μητροπολίτου Χαλ¬
δίας μηδενί μηδέν όφεϊλον διδό-
ναι, ειμή μονον κατ' έτος άνά
πέντε πουγγία είς τό Κοινόν τής
καθ' Ημάς τής Μεγόλης τοϋ
Χριστοϋ Έκκλησίας, υποκείμενον
δέ αυτή και προοηλωμένον διε-
Εαγόμενόν τε κα'ι διακυβερνώμε-
νον ύπ' αυτού, μνημονευομένου
έν αύτω τοϋ κανονικού Πατριορχι-
κου όνόματος έν πόσαις ταίς έορ-
ιαίς, ίεραϊς τελεταϊς καί έκκλη-
σιαοτικαϊς Άκολουθίαις, ώς νενο-
μισται. Οί δέ έν αυτώ άσκούμενο
όσιώτατοι πατέρες όφείλουν φυλστ-
τειν τα προ/όμιο τοϋ καθ' ημάς
Άγιωτάτου, Πατριαρχικοϋ, Άπο-
οτολικοϋ καί Οικουμενικού τούτου
Θρόνου άπαράτρεπτα καί άμετσποί-
ητα καί διάγειν σωφρόνως καί εύ-
τόκτως καί βιοϋν είρηνικώς τε
καί κατά πάντα άνεπιλήπτως κα-
τό τόν τύπον τού μοναδικοϋ έ-
παγγέλματος, πειθαρχεΐν τε καί
ύποτόσσεσθαι τώ τε ήδη όσιωτά-
τω όντι κοθηγουμένω αυτών Κυρ.
Γερμανώ καί τοίς μετά ταύτα 5ια-
δεΕαμένοις την ήγουμενείαν καί ε¬
πιστασίαν τοϋ Πατριαρχικοϋ ημών
τούτου καί Σταυροπηγιακοϋ μονα-
στηρίου καί συναγωνίζεσθαι καί
κοπιάν υπέρ τής συθΓΟσεως και
βελτιώσειος κα'ι αύΕήσεως τής με-
τανοίας αυτών καί δουλεύειν πι-
ιστώς, ώς τώ Κυρίω καί τοίς ύν-
θρώποις.
Οί δέ έκλεχθησόμενοι ύπ' πύ-
τών Ποτέρες, οί μάλλον δοκιμαί,
σεβόσμιοι, γηραιοί κα'ι άρετή δια-
λόμποντες έχωσι δι' είδήσεως καί
έγγράφου αδείας τοϋ κατά τόπον
Άρχιερέως δι' έκκλησιαστικών έν
ταλτηρίων γρομμάτων έΕομολογεϊν
κανονικώς είς τα άπ' άρχής καί
δέχεσβαι τούς λογιομούς των κο-
τοίκων εύσεβών κα'ι όρβοδόΕων
χριστιανών έν τοίς των μεταλλεί-
ων χωρίοις Τσίτη, Δέρραινσ, Ιε-
ρά, Κιουρτουνίω καί ΤΖαραχίω τοίς
παρά ταίς όχβαις τοϋ έκεϊ ποτα-
μοϋ καί διατηρείν μετά προσοχής
μεγάλης τοϋς ίερούς κανόνας τού
θείου τούτου λειτουργήματος. τής
πνευματικής πατρότητος, ίνα μή
γίνωνται κοινωνο'ι άλλοτρίων ό-
μαρτηματων.
Έπειδάν δέ χειροτονϊας χρεία
γένωνται, οφείλουσι προακαλεϊν
τόν κατά τόπον άρχιερέα καί κυ¬
ρίαρχον αυτής τής επαρχίας Ίε-
ρώτατον Μητροπολίτην Χαλδεΐας
έν τώ έκτελείν νομίμως καί άΕίως
τάς τοιαύτας χειροτονίας μετά πά
οης τής κινονικής παρατηρήσε-
ως. Ωσαύτως καί έν χρεία γε¬
νόμενοι ήγουμένου, έχωσι γνώμη
κοινή αίρείσθαι καί έκλέγειν έΕ
αυτών τόν μάλλον δόκιμον καί
άΕιον καί πιοτό ν οΐκονόμον, άμεμ
πτόν τε καί άνεπίληπτον κσί άρε¬
τή διαπρέποντα καί τούτον άπο-
καθιστάν ήγούμενον τή είδήσει κα'
έπικυρώσει τής Έκκλησίας, πρός
όν οφείλουσι πειβαρχεϊν καί πεί-
θεσθαι καί ουνογωνίζεσθαι μετ' ού
τοϋ είς διά... τοϋ ίεροϋ τούτου
μοναοτηρίου σωτηρίαν δέ αυτών
καί έν ειρήνη ησυχίαν.
Ταύτα απεφάνθη καί κεκύρωται
συνοδικούς, όσοι δέ των Χριστια¬
νών είτε τού άρχιερατικοϋ ·<αί ίερατικοϋ κατολόγου καί τοϋ πολι- πκοΓι ουστήματος τολμήσωσι καθ' οιονδήποτε τρόπον διασεϊσαι την Σταυροπηγιακήν χάριν, ελευθερί¬ αν καί άαυδοσίαν τοΰ ίεροϋ τού¬ του μοναοτηρίου καί έπηρεάσαι κα κοβούλως τούς έν αύτω άσκουμέ- νους όσιωτάτους ίερούς καί βλά¬ βην τινά ή Ζημίαν έΕ έπιβουλής καί συκοφαντίας ή άλλης οίαοδή- ποτε αίτίας προΕενήσαι τώ ίερώ τούτω μοναοτηρίω, οί τοιούτοι, ό- ποιοι αν ώσιν ώς κακότροποι καί κοινοβλαβεϊς καί πολέμιοι τοϋ θεί¬ ου τούτου καί ίεροϋ οκηνώματος, όφωρισμένοι υπάρχουσι άπό Θεοϋ Κυρίου Παντοκράτορος καί κατη- γορούμενοι κοί άσυγχώρητοι καί μετά θάνατον, άλυτοι καί τυμπα- νιαϊοι τοϋ πυρός τής γεέννης κα'ι τώ αίωνίω άναθέματι ύπόδικοι. Διά κα'ι είς την περί τούτου ένδειΕιν καί διηνέκή ασφάλειαν ε¬ γένετο τό παρόν ημέτερον Πα¬ τριαρχικόν καί Συνοδικόν έπικυ- ρωτικόν συγιλλιώδες έκ μεμβρά- νης γράμμα κοταστρωθέν καί έν τώ Ίερώ Κώδικι τής καθ' ημάς Μεγάλης τοΰ Χριστοϋ Έκκλησίας καί εδόθη τίς τό ρηθέν ιερόν <α'ι σεβάσμιον ημέτερον Πατριαρχικόν καί Σταυροπηγιακόν Μοναστήριον τής Ύπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου Γουμερα, έπιλεγόμενον, καί κείμενον επί τού όρους τής Τοίτης τής επαρχίας Χαλδείας έν ετει σωτηρίω χιλιοστώ όκτακοσιο στώ όγδοω κστά μήνα Μάρτιον επί Νεμήσεως δεκάτης πρώτης. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ελέω Θεοϋ Άρ- χιεπίσκοπος Κωνοταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης καί Οίκουμενικθς Πατριάρχης. Ό Καισαρείος Φιλό θεος, ό Έφέσου Διονύσιος. Ό Ή ρακλείας Μελέτιος, Ό ΚυΖίκου Μακάριος, Ό Νικομηδείσς Άθα- νάσιος, Ό Νικαίας Δανιήλ, Ό Δέρκων Γρηγόριος, ό Θέσκης Γε ρασιμος, Ό Νεοκαισαρείοκ; Μελέ¬ τιος, Ό Συλληβρίας Χρύοανθος, Ό Χαλδίας Σωφρόνιος. (_υν«χϊζεται) ' "Εηειτα άπό τή σύντομη είοα- γωγή, άς προχωρήσω οτό κύριο θέμα μου πού άναφέρεται σέ κάποιες λέΕεις τής βουρλιώτικης έντοπιολαλιας, καθώς κάθε τόοο μοϋ έρχοντσι ή μία ΰστερα άπό την άλλη στή μνήμη. Άφορμή (αν κάμεις αφαιρέση τοϋ μονίμου ένδιαφέροντός μου γιά τό θέμα πού μ' αύτό άσχο- λήθηκα κατά καιρούς) μοϋ δίνει οήμερα τό πρόσφατο βιβλίο τοϋ Ν ι κου Μηλιώρη «Στοιχεϊα τοϋ γλωσσικοϋ ιδιώματος των Βουρλών τής Μικράς Άοίας» στή οειρά των εκδόσεως τής "Ενώσεως Σμυρ ναίων. 'Εργασία τωόντι μνημεια- κή στό εϊδος, στό κεφάλαιο Βουρ¬ λάς, προϊόν πολύχρονης ερεύνας καί συστημοτοποίησης. Τό βιβλίο τό έχω ήδη οχολιάσει σέ περιοδ,- κό (άν θυμοϋμαι καλά: «Σταθμαί ή «Σμύρνα»). Σήμερα θά παρατ.ν ρήσω, Εαναφυλλομετρώντας το, ότι ό άριθμός των τουρκικών λέ Εεων πού χρησιμοποιοϋοαν αί συμπατριώτες μας, ίδιαΐτατα ό λαός, ύπήρΕε καταπληκτικά ση- μοντικός. Γιατί λ.χ. νά λέγει ο βουρλιώτης, ώς καί παλαιά! γραμ- ματιαμένοι καί εϋποροι, όπως λ.χ. ό παππούς μου (πού έγραφε δίχως όρθογραφικά λάβη): μάΕους (κα; όχι έπίτηδες), γιαμπανά (και όχι όδικο, τοϋ κόκου, μάταια), πισμά- νεψο (καί όχι μετάνιωσα) καί πολλά άλλα παρόμοια, ένώ οί άν- τίστοιχες έλληνικές λέΕεις ήσαν άρκετά κοινές κα'ι γνωστές; Μέ¬ σα σέ περιβάλλον κατ' έΕοχήν έλ ληνικό ώς πρός την άναλογία των πληθυσμών, τό φαινόμενο ΕενίΖει καί κεντρί^ει σέ έΕέταοη. Άλλά δέν είναι σήμερα σκοπός μου πα· ρόμοια έρευνο. Ό χρόνος πού διαθέτω, καθώς τα χρόνια κυλοϋν γοργά, είναι πολύτιμος, καί πα· ρόμοιες έργοσίες γιά μέ δέν ήμ- ποροϋν νά είναι παρά πάρεργα, μιά καί πρέπει νά άφοσιωθώ στή συνεχίση τού ίωνικοϋ μυθιοτορή- ματος πού άρχισα νά γράφω ι ό 1971 καί πού όφείλει νά είναι ε- τοιμο μέσα ετόν ερχόμενο χρόνο. Σήμερα θά περιοριστώ νά άνα φέρω έδώ κάποιες λέΕεις πού μοϋ έρχονται έπιτσχτικά στόν νού λο'ι πού δέν είναι άνάγκη νά είναι ά- ποκλειστικά βουρλιώτικες, λέΕεις δηλαδή, έν μ»έρει, πού έχρησιμο- ποιοϋνταν καί οτήν γενέτειρά μου καί γενέτειρο τής μητέρας μου Σμύρνη. Άπό μιάς άρχής παρο- τηρώ ότι δέν θά άσχοληθώ παρα μόνο μέ λέΕεις πού δέν ύπάρχουν μέσα στό βιβλίο τοϋ φίλου μου Νίκου Μηλιώρη, θεωρώντας περ,ι- τό νά -κομίσω γλαϋκα είς Αθή¬ νας». Μέ την εύκαιρία όμως αυτή θά σχολιάσω όρισμένα έτυμα καί όρισμένους φραστικοϋς τϋπους πού έγώ θυμούμαι μέ κάπως διο- φορετική μορφή άπό έκείνη τοϋ Μηλιώρη: "Ας άρχίσομε λοιπόν άπό τό τελευταϊο αύτό θέμα, πρ'ιν προχωρήσω σέ λέΕεις πού δέν ά- ναφέροντοι μέοα στήν έργασία τού. "Ο.τι στή σελ. 229, χαροκτηρί- 2ει «τροπή» τού ω σέ ου. δέν είναι, νομΚω, πραγματική τροπή. (Ό Μηλιώρης γράφει ο άντί ω). Τό ώμέγα, γιά νά ύπάρχει στήν όρχαία γράφη, οημαίνει ότι άνπ- προσώπευε άναντίρρητα φθόγγον Εεχωριοτόν άπό τό δμικρον. Κα- Φα Ον οου· τάλοιπα τού φθόγγου αύτοΰ νερά είναι οί λέΕεις αύτί (ω άουτίον, άφτίν, άφτί), αυγο ",'' όν, άουόν, αύγόν, αύγό — ήβ . πού δείχνουν ότι τό ώμέγα πρόγονοί μας τό πρόφεραν ηο,ν" άνοιχτό, λ.χ. όου. άου ή ω άνοιχτό στόμα. "Ετσι έο; καν καί στή νεότερη (δημοτιΚη) γλώσσα τα: άπάνου, κάτου ληνάρι κ.ά. Τό -μέ τής ύγείας σου» (Οελ 231) τό ενθυμούμαι καλά κα'ι οτήν τύπο: «μέ τουγειές σους (μέ ^ ύγειές σου). Τό άντίδωρο, πού το σημείωνα μέ τόν λατινικό φθόγγ0 Ο κοί στίς δύο μεοαϊες συλ/α βές: αϋίθεοο, έγώ τό θυμοομα, μόνο ώς: ΰθίδερο. Τό άντιοκαρ δώνω τό θυμοϋμαι μόνο ^ς σκαρδώνω. Τό «βαρούμενη. γυ. ναίκα (έγκυος): βαρεμένη _ οοχ: όμως το τελευταϊο τό έλε¬ γον στήν Σμύρνη. Βαρούμενη δέ/ εϊχα άκούσει οτόν Βουρλά. «Νά μέ πόρεις μπίνο» έλέγα¬ με εμείς, μικρά παιδία, καί άχι όπως σημειώνεται στήν έργαοίά Μηλιώρη, «τον σηκώνει στή μΠίνα τού». Αύτό τό ενθυμούμαι ποΛυ καλά. ΝομίΖω ότι ό τύπος «τσιγα- ρητό», όπως γράφεται στή οελ. 264, δέν είναι όρθός. Τό οωοτο είναι τσιγαριστό», διότι τό ρήμα είναι «τσιγαρίΖω». Άπό την οελ. 266 λείπει ή λέΕη «καμΊτσί» (τού καμιτοιοϋ), όπως έλεγον οί δουρ- λιώτες τό κομιτσίκι (μαστίγιο). Έ. πίσης, στή "σελ. 268, λείπει η λέΕη «καταχερίΖω», άποκλειστικα βουρλιώτικη, άν δέν μέ Εεγελα ή μνήμη (δέν την ενθυμούμαι και ώς σμυρναίϊκη), πού σημαίνει δέρ- νω, χτυπώ, Ευλοκοπώ). Τό ^κο ριόΖος, κοριό&κος» ' (Μηλ. οελ. 273) μού είναι δγνοχττο. Νομίίω ότι τό έλέγαμε — Βουρλάς και Σμύρνη: κουριόΖος, κουριόΖικος σλλϋκττε ή ίταλική λέΕη είναι «κου ριόΖο». Στή σελ. 274 βλέπω, στήν έ· Εήγηση τής λέΕης κουκουρόβολαι;, «καφέ κόκκοι». Ό ελληνικάς - καί γενικά ίωνικός — τύπος θά εί ταν «καφεδιοί κόκκοι». Τό «καφέ ί φόρεμα» καί τα παρόμοια είναι | τύποι καθαρά λεβαντίνικοι. Επί- ' σης θυμοϋμαι «ό κουκουρόβολος. (όχι —λας). — Την «λαλόδα» οελ. 277), γιά παπαρούνα, την έγνώρισα μόνο ώς «ό λαλές, αι λολέδες» στόν Βουρλά. Ή μαν τινούτα» οελ. 280), στήν Σμύρ¬ νη τουλάχιστο, έλεγόταν, σύμφω να ακριβώς μέ τό ίταλικό πρότυ- πο «μαντενούτα». Στήν σελ. 281 δέν συναντώ την «ματΖούρικια» (καρότσα) πού προφονώς είναι ταυτόσημη μέ την «τατάρικια» σελ 301) καί οσρσμπάνι» σελ. 294). Την προτελευταία λέΕη δέν τή» ενθυμούμαι, μέ έΕέπληΕε όμως εύ· χάριστα, διότι αυτή μέν ύποδηΛω· νει την ταταρική, ή δέ «ματΖούρι- κια» την μαντίουριονή προέλευση, όπως, άναφορικά μ' αυτήν, εΕη γώ οτό ίοτορικό μου μυθιστόρ.ι- μα γιά μεγάλα παιδία καί νέους «Τόν καιρό τού Παλαιολόγον. Δυσφορία μοΰ προκαλοϋσε όταν - ήμουν όπό άγόρι κιόλας άψηλο- σωμος — άναγκαΖόμουν, ελλείψει κανονικής κορότσας — στόν οτα- θμό άμαΕιών τοϋ Βουρλά, νά ά- νεβώ οέ ματζούρικια (τατάρικια), γιά νά κστεβώ στή Σκάλα ΚλοΖο- μενών όπου ΕεκαλοκαιριάΖαμε πάν- τοτε. Στή σελ. 295 λείπει ή λέΕη «ισείμπόρ» (μπουφές). Πιθανόν ό¬ μως νά την μεταχειρί&νταν μόνο σέ άοτικά σπίτια πού εΐχαν ό- πωσδήποτε σχέση ή συγγένεια με την Σμύρνη (ή αγγλικη λέΕη: σάϊντ μπόωρντ). Τό «σεκλετίΖομαι» (στενοχωρούμαι), στή σελ. 295, παράγεται άπό τό τούρκικα «σι- κλέτ» (βάρος). Άλλά εϊμαι 6ί- βαιος ότι καί βουρλιώτες και σμυρναϊοι έλεγον «σικλετίΖομσι» μέ ι πού οημαίνεΐ: σηκώνω κατι βαριά, θλίβομαι, νιώθω βάρος (Ψυ χικό). - Στήν σελ. 290 λείπει τό «πολιώρα» (μόλις πρίν άπ' ο λίγο, τωραδά) πού, άν δέν γε- λιέμαι, τό έλέγαμε κοϊ «ταπολιω- ρα». Τα «τΖιβοϊρικά (τούρκ.), Μ' σμήματα», τα Εαίρω ·τ2οβοερικά»· μου» (στολιδι μου, καθώς θά ε όπως καί, στό τραγούδι, «τΖοβαέμι λεγε ό γαλλόφωνος «μόν μπιΖού>-
"Η προέλευση δέν είναι
τούρκικη, όπως σημειώνετσι,
ρά ίταλική καί πιθσνότατα
γενοβέΖικο τύπο της (διάλεκτος;·
Κόσμημα= ιταλικαι τΖοϊέλλο ι""1
τέχνη κοσμηματοποιοϋ καί κοσμΐ"
ματοπωλεϊο: τ&ϊελλερία, όποι»
συναντοϋμε τή συλλαβή: ρι·
Τό «τσέτουλο» (σελ. 305), °
που ό Μηλιώρης δέν σημειώνθ
προέλευση, είναι πιθανότατο στ»
ρωμαιογεννημένο ΒυΖάντιο π0ϋ
παρέλαβε καί έΕελλήνισε πολιΐ*
ριθμες λατινικές λέΕεις, τό λαΤ1'
νικό «σκέντουλα». ιΚαΐ τό «φορν30
σώνης» (σελ. 307), τό εϊχα ό'
κούσει πάντοτε στήν πατρϊδα: Φ°Ρ'
μασόνος. Αύτά, γιά την ώρσ·
πρός τα σχόλια πού είχα νά *°
μω επάνω σ' όσα, μελετώντος τ*ν
μικρά τόμο Μηλιώρη, είχα
ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς τΠν βπν
ΜΗΑ'ΤΡΟΗ
Υ·*
τ—:,
-Πεε·*-
τί): ''Α««ντεμι
(Σννίχεια έκ προηγούμενον)
Προδοσία καΐ ίκ6ι«αμός σέ μιά
κρίβιμη στιγμή. θεέ μου, σκεπεται
ό ΜΛΟυρον, έδώ κανείς δέν νοιιίι-
θει δτι ποοκειται γιά την 'Ελλά-
δα. Μόνο ό Μάονος Μπότσαρης
ήτανε "Ελληνας .τού σκρνά άπό
ΰψίστη ήρωϊκή πράξη σάν εΐδε τό
δίπλωμ.α τού στρατηγοϋ, τό ξέσκι
σε μποοστά σΤά μάτια των άνδρων
τού γιά νά μην προκαλέσε( φθόνο
καϊ εριδες στίς γραμμές το-ς·
Ό Μπάϋρον ώογίσθηκε. Άπέλυ
σε τό <ττρατό καί κράτησε μόνο τή βωμβτοφιΛακή- Μερικοί άρχηγοί ε ΙΚΐναν πιστο'ι στό Μπάϋρον, ατως ό νέος Κίυνσταντίνος Μπότσαρης, όμως τό ε.Ίΐχ*!ρημα έναυάγησε. Έίαντλημένος καΐ «ΐοβερά Λπο- γοητευμενος γύρισε στό σπίτι τού ό Μπάϋρον. Έκείνη τή βραδιά π! νοντας ενα ποτό εοτεσε λιπόθτμος. Τρομε<)ή σύγχιση στό πεοιβάλλον τον. Ό γιατρός τοι> τοϋ πηρε αί-
μα. Μά δίν μποροΰσε νά κλείση
τίς <Γ-λέ6ες. Μόλις άνοιξε τα μά¬ τια τού λέγει στό δόκτορα Μίλιγ- κεν τόν γερμανό γιατρό πού έκάλε σαν έπίσης. "Ητανε αϋτός στήν ϋ- πηρεσία τής έλληνικής Κυβερνή¬ σεως. «Μην νομίσ#τε πώς τόσο την άγαπω τή ζωή! Τα χόρτασα ϋλα. θά εΰλογω τή στιγμή ποΰ θά την ά<ρήσω· Γιατί νά λΐ'Λτ»θώ; Τί χα- ρές μπορεί νά μοΰ φέρΡ| άκόμα; Λίγοι δνθοϋκποι έίχοι/νε ζήσει ίίσα έγώ. Την άπάλανση εχω δοκιμάσει σέ κάθε της μορ<ΐή. "Εκανα τα- ξίδια, χόρτασα την περιέργειά μου. "Εχασα ίίλα μοί· τώ ονειρα! Είθε μιά μερά νά πεθάνο) μέ τό σπαθί στό χέρι, όρμώντας πάνω ύς Τούρκους έναν γλήγορο, χο) Ον «"Οχι, άπάντησε, 8χ( δέν Θά έκεϊ περισσότ€ρη ήσι>χία άπό
δώ. Έξ άλλον δέν ίιοθα. έδώ γιά
νά ησνχάσκ).
ΜΑ'
"Οσον άφορά τό ζήτημα αΰτό
δέν είμαι οδτε απογοητευμένος, οί»
τε άποθαρημένος. Έ,τίσης άπόροι-
ψε μιά πρόσκληση Των ψίλων τού
νά πάγη γιά κάμποσον καιρό στήν
Κεφαλονιά. Καμμιά τον σκέΐ|>η πιά
δέν άφοροΰσε τόν έαυτό τοι· καί
την ύγεία τον. Ζοϋσε μέ τα ον^ιρο
τής ελευθερίας τής Ελλάδος. Έ¬
πίσης εγρ«φε στόν τραπεξίτη
Μπάρφ ποΰ τόν προσκαλοΰσε στήν
επαυλή τού στή ΖάκννΘο. Λέν μπο
ρώ νά άφήσω την Έλλά-δα τώρα.
Ώς πού δύναμαι νά στέκο θά μί-
νιο έδω. Δέν άξίζονν ενα έκατομμύ
ριο ψυχές όσον έγώ; Δέν άποκρί-
πτω τίς δνσκολίες, τις εριδες καί
τα σφάλματα των Έλλήνιον. Άλΰ
λά κάθΐ γντοστικός, ανθρωπος πρέ
πει νά τα παραιβλάΐιει.
Έν τω μεταξύ ό Όδυσσέας
Άνδροϋτσος στήν Άθήνα παρέαν
ρε μέ τό μέρος τΟυ τόν Στάνχοπ
καί τάν Τρελάβνν τούς άνθρωπον:
ποΰ εστειλε ό Μπάϋρον νά πάρονν
διάφορες πληροφορίες. Στόν τε-
μά,λιστα έδοισε γυναίκα
ρίς πόνους θάνατο
ΟΙ συγκιντισεις ίίμίος έ^ακολο
Θοΰσαν. Την νίίχτα ήρθε ή εϊίίψτη
οί μαζεντηκαν οί άντάρτες Σοι
λιώτες καί θέλαν νίι ίπιτεθοΰν
ο*τό κονάκι τού. Οί Γκάμπα,
χοπ καί Πέρυ αρ,-ταξαν τα ϋπλα
τους καϊ ώρμησαν νά εΐδοποιήσοον
τή .τυρο6ολ«ρχί<ι· ΟΙ άντάρτες σκότωσαν ενα Σουηδό «ξκοματιχό σάν Ι'τρίξρ νά βοηθήοτι τό ίρο ρό. ΙΙολεμικό συμβοΐ'λιο των άρ χΰ> τοϋ ΜεσολογγίοΓ. Οί Σουλιώ
τες ξητούσαν τρείς χιλιά·δες δολ
λάρια γιά νά άποοτρΌοϋν. Ό Μπά
ϋρον έ'δοισε τα χρήΊιοπα. "Ενα μέ
ρος των Σοΐ'λιωτών γνρισαν στό
Σοϋλι. Οί "Αγγλοι δμως έργάτες
των πυρομαχικών μετά τα έπεισό-
δια αύτά, δέν θέλησαν νά μείνοιιν
πιύ. σό Μεσολόγγι. "Εφυγαν «ι'
«ύτό ήτανε ίνα 6αρν πλήγμα γιά
τόν Μπάϋρον. "Ελεγε στόν Γκάμ-τα
άπογοητευιιένος. Άρχίξο» νά <{θ6ά μαι ότι έδώ χάνα> καιρό, χρήιια,
ύπομονή καί ύγεία γιά τίποτα καί
πάλι τίτοτα. Μά θά πεϊς, δέν πε
ρίμενα κι' άλλοιώς. Ή-ϊερα ότι 6
δράμος μας θ<ι ήτανε σπαρμένος με άπογοητίΰσεις, ρα&ιουργίΐς καί «χαριστίες. Ό Γκάμπα τόν σνμ- βούλευβ νά ςρΰγη στήν Άθήνα γιά νά φροντίσει γιά την ύγει'ηΐ τού· μ την μικρή τού άδελφη- "Εκανε τό πάν γιά τό άγγλικό δάνειο. Σνγ- καλεϊ ενα σιινέδριο στά Σάλωνα καί προσκαλεϊ τόν Μαυροκορδάτο καί τύν Μπάϋοον. "Ηθελε όπως ε- λεγε νά προκαλέση σε χοινή συμ πραξη αλων των άοχηγιόν τής άνα τολικής καί δΐ/Τικής Έλλ.άδος. "Ο σο κι' άν εγκωμία&ε ό Στάνχοπ στήν εφημερίδα τού τόν Άνδροΰ- τσο ό Μπάυρον δέν μποροίσρ νά ξεχάίίε, την προδοσί» τού στήν Κά ρνστο. "Ολο καί τού ϊητοϋσί χρή αατα πυρομαχικά καί άνδορς γιά νά σπάσει δπ<ος ελεγε τόν κλοιύ γν ΟΙ ΚΥΗΙΠΚΣ ΛΙ3ΤΤΚ ΗΚΛΗΙΙΕΙ ΣΤΪΗ ΗΜΚΡΒΒ ΤΛΣ Β»ΜΜΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΝ Ν. ΚΑΙ Μ. Τ16ΡΡΥ* ^νΕ ΝΟΥΒΕΛ' ΚΛΙΖ ΡΟΥΠίΣΤΡ Ν ΤΕ ΚΑΠΠΑΝΤΟΧ- Ζ ΒΓ- (Συνέχεια έκ προηγούμενον) Ν.Δ. ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΜΕΝΗ ΚΟ ΛΟΝΑ. Στήν άνατολική πλευρά της ήταν είκονογραφημενος ό ά- γιος θεόδωρος. Στίς άλλες πλευ ρές της δέν ύπάρχει ιια τίποτε. ΚΟΛΟΝΑ ΜΕΤΑΞΥ ΕΚΚΛΗΣ! ΑΣ ΚΑ) ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ. Στή βορεινή πλευρά της είκονίΖεται «Ι ΑΓίΑ ΕΦΕΜΙΑ» καί στή δυτική «Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΗΟΣ». Στόν χώοο πού διαλαμβάνεται μεταΕύ τοΰ όρθοστάτη τής είσό- δου τής βορεινής κόγχης καί τής Β.Α. προσαομοσμένης κολόνας, δι σκρΐνεται ενας διάκονος, μέ μιά ίατρική πυΕίδα στό άριοτερό τού χέρι. Στόν θόλο. πού στηρι'Ζεται στη Β Α. κεντρική κολόνα καί στήν πρός ανατολάς της προσαρμοσμέ- νη, βλέπομε τοϋς κορμούς τεσοά ρων γενειοφόρων μοναχών "Αλ- λοι Τ«0 ΙΟΑΝΙτΟΥ Α. ΑΟΥΙΟΑΚ δετερύο διαβάΖομε τα όνόματα «(Α) ΕΠΗΦΑ... (Έπιιράνιος),(Α) ΓΡΙ.ΗΟΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ. 3Α Η..ΟΣ» (Βασίλειος), καί στήν άλ λη πλευρά, κάτω άπό την Πανα- γία. «(Α) ΓΡΗΓΟΡΗΟΣ ΘΕΟΛΟ ΓΟΣ. (Α) ΙΩ. Ο ...ΥΣΟ. ΜΟΣ» (Ιωάννης ό Χρυσόστομος). Τα όνόματα δύο τελευταίων δέν μπο ροϋν νά διαβασθοΰν. ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ Β. ΚΟΓ ΧΗΣ. Ή δια<όσμηση τής άψιδω τής είοόδου της έχει έΕαφανισθή. Στό κοίλωμα τοϋ τόζου διατηρει ται μόνον ή προτσμή ενός πρεσβύ Ι τη άγίου, μέσα σέ δίσκο. Στό ήμι θόλιο τής <όγχης, ή θεοτόκος εϊ- I ναι καθκ>μένπ σέ μιά καθέδρο, ά-
νάμεσα σέ δύο άγγέλους, πού ύ-
ποκλίνονται μ' εύλάβεια. Η είκο-
να τής Παναγίας είναι σχεδόν έΕ
ολοκλήρου κατεστρσμενη. Πίσω ά
πό τούς άγγέλους στέκονται δυό
ΚΥΠΡΑΤΚΗ ΡΑΨΩΔΙΑ
Στ· άκρο£λεφαρο λικνίξεται ενα —«Τί θέλει στό νησί μόν ό 6άρ-
5άκρν Ι βαοος;» κρανγάζει
Τό κώνΐΐο τής Άττικής στά ιρυλλο] καί όλονς τούς θεούς κοντά της
κάρδκι ' κράζει καί τό λαό της,
Κι ό νού; γοργότερος άϊτός πετα | έναν λαό ΐΐού δέν
__ί.__ ,'._> _α. ~ηη™ηΑΜίνιη τον Χ»ώ Σάν τή θεά τονΓ
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
ΓΛΩΣΣΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Σάν τή Ηεά τοτ·ς
νιον ή ι|>ι>χή
δοθή στήν καταιγίδα πάλι
Πολλές φορές ό 6άο6αρος
στής Κνπρον έστάθη τ* άκρογ'άλι.
Τού Λανδόλου τοϋ Φράγκον τό ·/.?■
<τ/άλι σ' ενα χοντάρι καρφίομένο πανω νού πηός τα Κάμποσοι αίωνες κύλισαν άπό τα χρόνια τής σπαραχτικής κοατ>γής
τοϋ «έάλω ή πόλις»
ό άπβλάτης 6άρ6αοος δέν άλλα
Εε γραμμή
Τοϋ δίνοι^με τό χέρι μας ) στημένο
κι αύτάς τα δάχτυλα μάς σ.τάνει ' νά φοβηθοϋνε
καί σάν λι<σιάριοκο σκυλί δαγκάνει. οί άντρει.ομένοι Ναί... είναι άλήθεια μπλοκαρισμένοι, Τό φέσι καί τόν φερετζέ κατάργτ, καΐ τό κορμί τού άρχηγοΐ τους σε | Λίτραγκαντίν Μονάχα αΰτό.. ναί αΰτό μονάχα..· γδαομένο ζίοντανό Κκί νάτη πάλι μάτιοσε ή παλιά πάνο» άπό τα τπχιά άνάμ~σα ΐονς πληγή « _ πεταξε μέ τα γαμψό τον ννχοπόδιΐρο την νά φοόηθοΰν ε|υ<κ ό άϊτός. ' 4' καί νά παραδοθοΰν- ΤΟ ΓΛΟ2ΙΙΚΟΙΑΙΟΜΑ ΤΟΥ (ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ) Πρώτα πρώτα, γιά όσους ·ό άγνοοθν, έπιθυμώ νά άναφέρω ο τι ό βουρλιώτικος λαός όνόμα2ε ι στή; Φαααγ/.ούστας τα τε.χιά είχε ΤΙϊν όμπελσηολ.τείο τού: ό Βουρ- λάς. Τό τοπωνύμιο παρόγεται ά πό τό άνομο κόποιου δυΖαντίνου τοπάρχη Βρουλλιά. Δέν είναι ά- πίθανο τό τοπωνύμιο, στήν άλλπ μορφή τού: τα Βουρλά, νά όπο- δηλώνει «τα μέρη ή τα κτήματα» τοϋ Βρουλλιά (Βουρλά), καθώς πιστεύει ό φίλος συμπατριώτης Ν. Μηλιώρης. Προτιυώντας ώς τόσο τόν τύπο «Ό Βουρλάς», έχω ύ- Καί νάτοι πάλι τής Άποκάλυψης Μά ή ψιηι,τ τής Ρωμιοσύνττς ;ιΛντα πάψη τή γνώμη τού αλησμονήτου οί καβαλλάοηδες Μποοοτά μας πάλιν ή φοιχτή νη είκόνα Τότες, πού ιττάζαν αίμα οί ούρανοί' ο ■χ,'ά σπάραΐξαν οί πολιτεΐες ίτης 4 όρ&ή Τής κορασιάς Μαρίας τάσ.τΐΐο χέρι Τ£)ΰ ι: νά τοέμ,ει πέταξε στήν μΐτα καθηγητή μου Εμμανουήλ Δούκα, τέσσαρες όμοιοι ήσαν εϊκονο-1 αγιοι μέ άσπρα μαλλιά. "Ισως νά γραφημένοι στόν θόλο πού ένώνει Ι είναι δύο άπό τούς όποστόλους ή την ιδία κεντρική κολόνα μέ την τούς ΕύαγγεΑιστές. Στόν άριστε- πρός βορράν προσαρμοσμένη. Στό μέτωπο τής Ωραίας Πύ- λης βλέπομε τόν κορμό τοϋ Χρι- οτοϋ μέσα σ' ενα φωτεινό κύκλο. Γνίέ τό δεΗιό χέρι εύλογεΤ καί τό άρβστερό έχει άκουμπισμένο επά¬ νω στήν κλειστή Βίβλο. Άπό .ο ένο καί τό αλλο μέρος οί δύο άρ χάγγελοι Μιχαήλ καί Γαβριήλ, ντυμένοι μέ αύτοκρατορικές στο- λές, σπλώνουν καί τα δύο χέρια των πρός τόν Χριστό. ίτό κοίλω μα τής καμάρας τής Ωραίας Πύ- λης ήσαν είκονογραφημένες μέσα σέ δίσκους οί προτομές έΕ προφη των. Διαβά2ομε άκόμτη τό όνομα στό Μεσολόγγι. ΜΒ' Ό Μπάϋρον ΰμοις μόλα ταύτα , ήϊΐοε ότι κάτι εποεπε νά γίνη είδ'ι άλλως Θά χανύτανε ή έλλην.κή ύ-( Τθΰ Ησαία στό κέντΡ° τής βορει- Άποφάσισε νά πάγη στάνης πλαγίας. ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΚΕΝΤΡΙ- ΚΗΣ ΚΟΓΧΗΣ. Στό ήμιθόλιό της ήταν είκονογραφημένη μιά Δεηση Σάλωνα με τη σκεψη ότι ο/.ο, οί άοχ,ηγοΐ θά ήτανε έκεΐ. Έν τώ μετα^ΰ περνοΰσαν οί μ γ ήναποδιες πες στό Μεσολύγγι μέ " ι στενοχο>ριβς. Ό Κολοκοτρ(.')- ( ή όποία σήμερα είναι κατεστραμ-
νης καί ό Πετοόιυπεης ραδιονργον μένη στό μεγολτύερο μέρος της.
σαν κρνιι ά άπό την Πελοπόννησο, ι Ό Χριοτός κάθεται σέ μιά πλοϋ-
εστελναν έπιοτολές καί μηνΰματίΐ | σια κα0£ξ,ρα, οτολισμένη μέ πολύ
στόν Μπάϋρον νά εγκαταλείψη τή
Ρούιιελη καί τό Μαυροκοοδάτο καί
νά έλθη σ' αύτοΰς στήν Πελοπόνη
σο ποΰ τόν εΐχανε μ«γάλη άνάγκη.
Μά έκεΐνος τονις εγοαιτε μιά έ-
πιστολή γεμάτη άμερολττι|ιία καί εί
λικρίνεια:
«Λαιμβάνω την τιμή νά σάς α¬
παντήση στήν έπιστολή σας. Ή
μργαλντερή μου ίαιθνμία
πάντοτε νά σιμί>ιΓ)άσιο τίς άντιθί-
σεις καί νά <τνμΐ(ΐλιώσΐ'> τούς άρ.
(Σι,νεχΓΪρται)
Τό Έβτΐινι»* Άίηυνο|ΐί5ίΑ
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
"Αμα Εύπνησα εΐχε νυχτώοει
Τό πορτατίφ άναμμένο κι' ή πο-
λυθρόνα τής "Ελεν αδειανή. Ή
μον-αΕια μέ φόδισε. Σιϋθηκα. Ό
πονοκέφαλος εΐχε φύγει. Δέν έ-
νοιωθα πιά βάρος στό στομάχι.
Μόνο μιά όδυναμία έκανε τα πό
δια μου νά τρέμουν λίγο. "ΕβαΚα
τή ρόμπα τής "Ελεν καί βγήκα
στό διάδρομο. Κανένας. Κατέβη-
κα τίς σκάλες. Τα φώτα τοϋ λί-
6ινγκ—ρούμ σβησμένα. Έφτασα
στήν πόρτα τής βιβλιοθήκης. 'Ε-
τοιμάστηκα νά χτυπήοω. Μά, ή με
λαγχολική φωνή τοϋ "Εντουαρντ,
πού έρχότανε σιγσνή μέσ' άπ' τό
δωμάτιο, μέ σταμάτησε:
— Συμφωνώ μαΖί σας. Δέν αν-
τεχε άλλο ή καρδιά μου. Μά, δέν
μπορεΐτε νά μέ πείοετε ότι ή θε α
τής Κύνθιας, ϋοτερ' άπό τόσον
καιρό καί τέτοια ωρα, δέν τόν σχο
τωσε. Έπιμένω. Ό έρχομός της,
έκείνη τή νύχτα, εΐχε ώς οκοπό
τό βίαιο θάνστο τού πατέρα... "Η
τονε πιά έμπόδιο στά σχέδιά της
'Επρεπε νά λείψει. Η μακρόχρο
νη ποραμονή τοΰ Γουΐλλισμ έδώ,
την έκανε νά πάρη άλλου εΐδουο
άποφάσεις...
—... πού τίς πλήρωσε μέ τή 2ω
ή της! συμπλήρωοε ό γιατρός.
— Πρόλαβε, δμως νά σκοτώσει
τό γερόκο μου...
Ή φωνή τοϋ λόρδου έσπασε κ ι
ή σιωπή έπεσε, γιά μιά στιγμή, ά-
νόμεοά τους. Έτρεμα όλόκληρη
Δέ μ' είχε άπασχολήσει ποτέ (|
σκεψη πώς ή Κύνθια πρωτοοτάτιΐ
οε στό θάνοτο τοϋ σέρ Ρίτοαρντ
κα! τού Τόμας! Ο δόκτορας Φρέ
ιΖερ Εαναμίλησε:
— Άλήθεια, "Εντουαρντ. ποτέ
δέ σέ ρώτησα. Ποτεύεις πώς ό
ΑΪΡΑΣ Ν,
"Αλμπερτ...
Ό άλλας τόν έκοιμε:
— Άποκλείεται! Την άγαποΰσε
πολύ. "Αλλωστε, τόν είδε ή Αΰρα.
Άν ήταν αύτάς, θά τόν γνώριΖε!
— Μην τό νομι'Ζεις! έκανε ό γι
ατρός μέ πεποίθηση. Ή φαντασια
μάς παί£ει πολλά παιχνίδια! Κι'
ενα τρομοκρατημένο κορΐτοι, πού
άντιι/ετωπίΖει άδιάκοπα τόν πανι
κό καί χρειά2εται νευρολογική Οε
ραπεία...
Δέν ήθελα ν δκούσω άλλο. Γύ
ρισα τρέχοντας στήν κρεββατοκα-
μαρα. Λαχανιασμένη μπήκα οτο
δωμάτιο τής "Ελεν. Τό φώς σβη-
σμένο. Τ' άναψα. Στάθηκα όκίνη-
τη μή Εέροντας τί νά κάνω. "Ω-
στε... κόντευα νά τρελλαθώ;... Ό
γιατρός ήτσνε βέβαιος. Τόλεγε
μέ τέτοια πεποίθηση ι Ό τρόμος
μ" άγκάλιασε πάλι. Δέν ήΕερα τό
διαμέρισμα τοϋ σέρ Ρίτσαρντ. Μή
πως ήτανε τό διπλανό; Παράλυ-
σα 'Εκεϊ κότω στή σκάλα, μτιρο-
στά στήν εϊσοδο τοϋ λίβινγ*. —
ρούμ, είχε πέσει ό Τόμας... Πώς
δέν τό είχα σκεφτεϊ τόσον καιρό;
Άκουσα έπιρλα νά τρίΖουν. Κα-
ρέκλες νά μετατοπί2ουνται. Βα¬
ρεία γεροντικά βήματα νά πηγαι
νοόρχουνται. Κάποιος σιγύριΖε
στό διπλανό δωμάτιο! Στά σύνο-
ρα τοϋ πανικοΰ Εαναβρέθηκα όμέ
σως. Γύρισα στήν καμάρα μου.
' Εκλειοα την ένδιαμεση πόρτα
καί χτύπησα πολλές φορές τό κου
δούνι. Ωσπου νάρθει ή Μαίρη,
κόντεψα πραγματοικά νά τρελλα¬
θώ! Δέν πολεμοϋσα μ' έναν 2ων
τανό δολοφόνο μονάχα, μά κα'ι υέ
τα θύματα... Τα φαντάσματα... Τίς
σκιές...
(Συνεχίίεται)
τιμες πέτρες. Τό έρεισίνωτό της
έχει σχήμα λύρας καί τα πόδιυ
της στηρι'Ζονται σέ μιά έΕέδρα, δι
ακοσμημένη μέ τετρόγωνα σχέδια
καί ρόδακες. Ό Χριστός μέ τό δέ
Ειό χέρι εύλογεϊ καί μέ τό άριστε
ρό κρατά κλειστή τή Βίβλο επά¬
νω στό γόνατο. Άριστερά Τού
στέκεται ή Παναγϊα κσί δεζία ό Ι¬
ωάννης. Κα'ι ο! δϋο δχουν άπλω-
μένα τα χέρια πρός τόν Χριστό.
άπό τόν ·Οποίο χωρί£ονται μέ δύο
δίσκους, μέσα στούς όποίους εί¬
ναι 2ωγρσ<ριομένα τό πρόσωπσ τοϋ Πέτρου καί τοΰ Παύλου. Τα μαλλιά τοϋ Ίωάννη είναι κτενισμέ να προσεκτικά καί δέν άναρριπί- ϋονται άπό τόν άνεμο. Κάτω όπό τό γείσωμα, όπου διαβάΖομε τα ό¬ νόματα των αύτοκρατόρων Βασι- λείου καί Κων) νού, ό ήμικύλιν- δρος τής κόγχης ήταν οτολισμέ- νος μέ όρθιες είκόνες άγίων £.πι σκόπων. Τώρα δυστυχώς, διακρί- νονται τ'ά χνάρια μόνον των ώ- ραΐων προοώπων των. Άπό Β. πρός Ν. κο'ι άρχίΖοντας άπό τόν ρό βραχίονα κρατουν τή Βίβλο καί μπροοτά των άπό ενα θυμιατή ριο. Ή σύνθεση αυτή, μέ αύτέ»-. τίς λεπτομέρειες, δέν έχει τό τσϊ ρι της οτήν Καππάδοκία. οΰτε στις έκκλησίες πού περιγροφει ό Ζερφανιόν, οϋτε κα'ι αυτής τής κοιλάδος. Στόν ήμικύλινδρο τής κόγχης διοκρίνονται μερικές χα- λοομένες είκόνες άγίων έπισκό- πων, οί όποίοι άναγνωρίΖονται ά¬ πό τα ώμοφόριά των καί τα βιβλίο πού κρατοΰν στά χέρια. Οί είκονογραφΐες καί των δύο κογχών είναι τοϋ ίδίου άγιογρά- φου, πού είκονογράφησε τούς τέο σαρες μοναχούς τοϋ Β.Α. βόλου καθώς καί τούς μάρτυρες τής Περ οίας τής Β.Α. κεντρικής κολόνας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Είναι εϋκολο νά <π ταλάβη κανείς ότι, ή είκονογρά- φηση τής έκκλησίας αυτής έγινε άπό δύο είκονογράφους. Φαίνετοι δτι καί οί δύο ήσαν έΕοιρετικοι καλλιτέχνες καί είχον μοιρασ9ή τή διακόσμηση. Τα πρόσωπα των έρημιτών μοναχών, τής Θεοτόκου, είναι άπό τα καλυτέρα δείγμοτα τής ΒυΖαντινής τέχνης στήν έπο χή τοϋ Βασιλείου καί Κων)νού. Μερικά άρχοϊκά στοιχεϊα, όπως η παρόσταση των μαρτύρων τήτ Περσίας, τα όνόματα των άρχαγ- γέλων καί των προφητών, στά ό ποία δέν προηγοϋνται οί τίτλοι των καί τέλος, οί γραμματικοί τύ ποι καί ή άνόλυση τής άφιερωματι κης έπιγροφής μας έπιτρέπουν τοποθετήσωμε την είκονογράφηση τής έκκλησίας αυτής στό πρώτο μέρος τής βασίλειος τοΰ Βαοιλιςι'- ου Β' τοϋ Βουλγαροκτόνου κα'ι Κων)νού Η', δηλαδή στό τελευ- ταϊο τέταρτο τοϋ 10ου αίώνα. Ή έπιφύλαΕή ρσς, ότι μπορεϊ νά έ¬ γινε επί τής συμβασιλείας τοΰ Βο σιλεϊου Α' τοϋ Μακεδόνος καί Κων)νού ΣΤ' παραμένει φυθικά, άλλά μέ μικρές πιθανότητες. ι, * ■ (Συνεχί£εται) τής σοφής Μικρασίας. *Α'/>}.όδο;5ο.ι κοι<ρσάροι μέ τό δαι/.ι στό χέρι καΐ στά λνκίσια δόντια τό μαχαίρι τής Ίίονίας τή νύμφη τή τρισεύ- γιενη εσφαξαν κιιί τό χιλιόχρονο πολ.ιτισμό της ρημάδι ερριξαν Μιαός αίώνας πέρασε καί νάτοι πάλιν οί νέοι κ.ουρσάρο; Σάν τα τσακάλια δπονλα κρ.φά πατήσβνε κάποια νύχτα τό πόδι τους τό 6άα6αρο στηΛ· Κύ προ. Ξαφνιάστηκεν ή Άφροδίτη ή ΓΙα φία Ξιιφνιάστηκ*, μά δέν ςροδήθηχεν Όρθόστητη στέκει όργισμενη ά.ι' τοΰς >.ει»κοϊις άφρούς βγαλμενΓ,
ττύν «6ράχο τού Ρωμιον* στή Πά
φθ
γαλέρας τ' άναμένο ιό δαι,λί
καί πέταξαν στνό οϋρανό
χιλιά&ες εοτι/ιο, καί τρικι>ερά Χθ
ράσια τού νησιοϋ
πού τα τραδοΰσαν γιά τα οκλαίίο-
οί
πη,ι,αρα.
—«Τί θέλουν στό νησί μου
6αροι;»
φιονάζει ή Άφροδίτη ή Παφία
νά την άχονσει ό κόσμυς όλος.
Βαστά καημένη
καημούς
όπως τούς όάσταξες ώς τώριΐ
Σφίξε τα δόντια Έ>Αττνισμέ
Τ' άτσάλι στή φιοτιά σκληΰαίνει
τό δίκιο κι ό Θ:ός είναι μαζ! σον
θε νάρθει πάλι ή ροδαυγή
σομιώτη, στό γυμνσσιο Χρ.
Άρώνη. Κά.τοτε είχα νά γράψω
σύνθεση μέ 9έμο την πατρική μου
πολιτεία. Ό Δουκός έσβησε άπό
τόν τίτλο τή λέΕη «τα Βουρλά»
καί την άντικατέστησε μέ ι ό
«ό Βουρλάς», τονίίοντος ότι τό
δεύτερο τοπωνύμιο είναι τό όρ-
θό. Ό καθηγητής μου, έγκριτος
έλληνιστής, πού εϊχε συγγράψει
κοί συντοκτικό τής άρχαίας, εκ-
Ρίομιοσΰνη τούς φραζόταν έπ!σης μέ φανερόν σαρ-
κασμό άναφορικά μέ λέΕεις όπως.
ό ένήλιΕ, ό πρόσφυΕ. 'Εμιμειτο
μάλιστα την άρθρωση των τύπων
αυτών προφέροντας σφυριχτύ ιήν
τελευταία αυλλαβή, μέ έμφανή
άηδύνια.
ΣΙΤ2Α ΚΑΡΑΤΣΚΑΚΗ
ΓΕΩΡΓ. β. ΚΑΝΔΜΑΛΪΤΗ-Κώνεως ΗΑΝΤ. Η.
Κ» ΛΑΖΑΡΟΎ θ. ΛΑΣΑΡ1ΑΗ
κι ό χρι>σάς τής Μοίρας σου ήλ^ιος οκωπτική άποδοκιμαοΐα. Γιαυτο
θε νά 6γεϊ· ποτέ δέν θά γράψω τοϋς δυοτυ-
Πάλ.ι στίς Πλάτρες θά λαλήοο,Λί χως καθιερωμένους αυτούς τύ-
τ άτ;δόνια. · ποικ; κο; χρησιμοποιώ έκείνους τοϋ
Δούκα: ό πρόσφυγος, τοΰ προοφύ-
γου, οί πρόσφυγοι καΐ: ό ένήλι-
κος, τοϋ ένηλίκου, οί ένήλικοι.
ΜΙΛΑΝΟΦΡΥΔΗ Τα: ό πρόσφυΕ, ό άνήλιΕ καί τα
Ι ΣΤΟΡΙ Α
παρόμοια μοϋ
άνεκδιήγητο:
θυμίΖουν καί τό
τό καφεκοπτεϊον
1 σύμφωνα μ' αύτό θά έπρεπε νά
γράφομε καί... τό νομισματοκο-
_ΤΗΝΕΚΚΛ. ΕΠΑΡΧΙΑΧΑΛΔΙΑ^-ΠΟΝΤΟΥ πτείο! Απαρόδεκτη έπ,αης λέΕη
ΤΗΣ Ι. ΜΟΝΗΣ «ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ» *ίνα, -ή
οιεβνη καί οβμπληρα—1»λ» άαό τον
Ι. Α. ΑΒ ΡΑΜΑΝΤΗΝ (σ. Δημρβιβοχκαλοκ)
ΙΚΠΑΙΑΕΥΤΗΡΙΑ
ΟΥΛΙΑΣ ΧΑΤΖΗΚΟΝΙΤαΝΤΙΝΟΥ
ΑΙτΏΝΥΜΟΣ Β<ΛΑ1_1ϊτΤΙΚΗ ~ΓΑ1Ι>1Α
ΠΑΛΑΙΟΝ ΦΑΛΗΡΟΝ - ΚΑΛΑΜΑΚΙ
ΓΥΙϋΜΑΖΟΝ (ΠΜΑΚΤΙΚΟΝ - ΚΛΑ»ΝΟΝ)
Οθλ.
Τβρψιχόρης 20, τηλ. β*Μ 2β7
Ύψηλοντου 8, τηλ, «ΙΚλβΜ
Ο ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ ΜΑΣ, ΛΟΓΟ-
ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΥΣ κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΣΕ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΝ ΤΗΣ Υ.Ε.Ν.Ε.Δ.
Τό Σάί66ατο 14 Σεπτεμ. 1974Ϊ Μικοασιατικοϋ Έλ.ληνισμοΰ (ΐπό
/αί ώραν 20·ΟΟ' τι Τ.Ε.Ν.Ε.Δ. εί- τίς άπό αίόΥνες πατρογονικίς εστί-
χε προ6άλει τηλεοπτικώς σ.νέντειι ρς· Τα άνήκονστα ρκεϊνα έγκλι'ιμα-
ξιν τού δημοσιογοάφου καί συνερ τα τοΰ βαρβάρου είστ3ολέα, πηυ
γάτου της κ. Άντ. Σπηλιοποΰλου καί τιόρα αύτός τα σονεχίζει στην
μέ τόν ιατρόν, λογοτέχνη κ(ΐί συγ μαρτυρική Κύ,τςο.
γρα((έα κ. Δημ. Άρχιγένη. Ή συν
οιιιλία περιεστραφη γΰρο) άπό τό Την ίδιαν ημέραν κΛΪ ώραν, στόν
βιβλίο τοΰ κ. Άρχιγενη «Μαρτν- Ραδιοφοη'ΐκό Σταθμό Ένόόπλιον
οίες τΐπό τή ΛΤικοασιατική Κατα- Δι·νάμ€(ον, ό δημοσιογοάφος καί
στροφή» στό όποϊο ό σΐ'γγραφίΰς συνεργάτης τού κ. Άργύριος Ά.η-
ιιέ τα μελανο'ηερα χρώματα περι- γυριάδτ;; παρονσίασε καί σχολ.ίασε
γοάφει την δναματικήν έΐόντωσι παραστατικά τό Τδιο αύτό 6ι6λίο
καί τόν σνστηματικό ίεριξωμό τού τού κ. Άρχιγένη.
ΙΧΟΑΗ ΚΑΑΠΑΚΑ :
Γωνία Τί+ιοθέου — Δβμάρ-ως ^ .......
ΝΗΠΊΑΓΩΓΒΙΟΝ - ΑΗΜΟΤΙΚΟΝ -
ΓΎΜΝΑΣΙΟΝ - ΞΕΝΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ -
ΡΥΘΜΙΚΗ - ΓΎΜΝΑΣΤΊΚΗ
Ιδρυθείσα άπό τεσσαρακονταοκταετίος , ■
Αριθ. τηλ. 7651.886 καί 7651 866
Αί εγγραφαί κατ>ημερινώς 8.30—1 μ.μ. κ«1 6—7 μμ.
ΣΚΟΛΗ
ΠΑΠΛΔΟΠΟΥΛΟΥ-Μ. ΜΠΡΟΥΜΑ
ΕΪΑΘΚΙΟΝ
ΚΜ ΝΗΠ1ΑΓΩΓΕΙΟΝ
Ν. ήβιιβραίας
ΑΗΜΟΤΙΚΟΝ
Φαρεκ
Ν·*δμΐ}τ·ν Δίβοκτήριβν —
— Κνβι ΓλΛοσβι — Ρυήμική — Γυμνοστική
— Μ—ταφβρο μββιιτΛν «' σκιτβκινήτιον.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ - ΕΓΓΡΑΦΑΙ: Οδοχ: Μβραθώνος 104,
Κηφισιο (Σταβις Κανάιν)). ΤΗΛ. βθΤ5 38β.
(Συνέχεια έκ τού προηγουμένου)
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Ταυτα λοιπόν άκούσαντες παρ'
αυτού καί βεβαιωθέντες παρ' άλ-
λων άΕιοπίστων προσώπων είναι
αληθή κα'ι άπαιτοϋντα κατ' ανάγ¬
κην την προμήθειαν τής Έκκλη¬
σίας καί αντίληψιν κα'ι διάσωσιν
έκείνου τοϋ πεπρωκότος μοναστη
ρίου, δεϊν έγνωμεν γνώμη κοινή
καί συνοδική έπινεύσει πρός τό
αϊτημα αυτού, ώς νόμιμον, δίκαιον
καί άναγκαϊον. Τούτου χάριν καΐ
γράφοντες αποφοινόμεθα συνοδι-
κώς μετά των περί ημάς ίερω-
τάτων αρχιερέων καί ύπερτίμων
των έν Άγίω Πνεύμστι άγοπητών
ημών άδελφών κσί συλλειτουργών,
ίνα τό ρηθέν ιερόν καί σεβόσμιον
μοναστήριον, τό σεμνυνόμενον επί
τή ένδόΕω Γεννήσει τής 'Υπερα-
γεας ημών Θεοτόκου καί έπιλεγο-
μενον Γουμερσ, κείμενον επί τοϋ
ορους τής Ταίτης έν τή έπορχία
Χαλδίας υπάρχη τοϋ λοιπού καί
παρά πάντων γινώσκεται μετά τής
περιοχής αυτού καί των κήπων η¬
μέτερον Πατριαρχικόν, Σταυροπη-
γιακόν, ελεύθερον, άδούλωτον ά-
καταπάτητον παρά παντός προσω-
που ίερωμένου καί λοικοϋ καί παρ
αυτού τοϋ κατά τόπον Άρχιερε-
:ος Ίερωτάτου Μητροπολίτου Χαλ¬
δίας μηδενί μηδέν όφεϊλον διδό-
ναι, ειμή μονον κατ' έτος άνά
πέντε πουγγία είς τό Κοινόν τής
καθ' Ημάς τής Μεγόλης τοϋ
Χριστοϋ Έκκλησίας, υποκείμενον
δέ αυτή και προοηλωμένον διε-
Εαγόμενόν τε κα'ι διακυβερνώμε-
νον ύπ' αυτού, μνημονευομένου
έν αύτω τοϋ κανονικού Πατριορχι-
κου όνόματος έν πόσαις ταίς έορ-
ιαίς, ίεραϊς τελεταϊς καί έκκλη-
σιαοτικαϊς Άκολουθίαις, ώς νενο-
μισται. Οί δέ έν αυτώ άσκούμενο
όσιώτατοι πατέρες όφείλουν φυλστ-
τειν τα προ/όμιο τοϋ καθ' ημάς
Άγιωτάτου, Πατριαρχικοϋ, Άπο-
οτολικοϋ καί Οικουμενικού τούτου
Θρόνου άπαράτρεπτα καί άμετσποί-
ητα καί διάγειν σωφρόνως καί εύ-
τόκτως καί βιοϋν είρηνικώς τε
καί κατά πάντα άνεπιλήπτως κα-
τό τόν τύπον τού μοναδικοϋ έ-
παγγέλματος, πειθαρχεΐν τε καί
ύποτόσσεσθαι τώ τε ήδη όσιωτά-
τω όντι κοθηγουμένω αυτών Κυρ.
Γερμανώ καί τοίς μετά ταύτα 5ια-
δεΕαμένοις την ήγουμενείαν καί ε¬
πιστασίαν τοϋ Πατριαρχικοϋ ημών
τούτου καί Σταυροπηγιακοϋ μονα-
στηρίου καί συναγωνίζεσθαι καί
κοπιάν υπέρ τής συθΓΟσεως και
βελτιώσειος κα'ι αύΕήσεως τής με-
τανοίας αυτών καί δουλεύειν πι-
ιστώς, ώς τώ Κυρίω καί τοίς ύν-
θρώποις.
Οί δέ έκλεχθησόμενοι ύπ' πύ-
τών Ποτέρες, οί μάλλον δοκιμαί,
σεβόσμιοι, γηραιοί κα'ι άρετή δια-
λόμποντες έχωσι δι' είδήσεως καί
έγγράφου αδείας τοϋ κατά τόπον
Άρχιερέως δι' έκκλησιαστικών έν
ταλτηρίων γρομμάτων έΕομολογεϊν
κανονικώς είς τα άπ' άρχής καί
δέχεσβαι τούς λογιομούς των κο-
τοίκων εύσεβών κα'ι όρβοδόΕων
χριστιανών έν τοίς των μεταλλεί-
ων χωρίοις Τσίτη, Δέρραινσ, Ιε-
ρά, Κιουρτουνίω καί ΤΖαραχίω τοίς
παρά ταίς όχβαις τοϋ έκεϊ ποτα-
μοϋ καί διατηρείν μετά προσοχής
μεγάλης τοϋς ίερούς κανόνας τού
θείου τούτου λειτουργήματος. τής
πνευματικής πατρότητος, ίνα μή
γίνωνται κοινωνο'ι άλλοτρίων ό-
μαρτηματων.
Έπειδάν δέ χειροτονϊας χρεία
γένωνται, οφείλουσι προακαλεϊν
τόν κατά τόπον άρχιερέα καί κυ¬
ρίαρχον αυτής τής επαρχίας Ίε-
ρώτατον Μητροπολίτην Χαλδεΐας
έν τώ έκτελείν νομίμως καί άΕίως
τάς τοιαύτας χειροτονίας μετά πά
οης τής κινονικής παρατηρήσε-
ως. Ωσαύτως καί έν χρεία γε¬
νόμενοι ήγουμένου, έχωσι γνώμη
κοινή αίρείσθαι καί έκλέγειν έΕ
αυτών τόν μάλλον δόκιμον καί
άΕιον καί πιοτό ν οΐκονόμον, άμεμ
πτόν τε καί άνεπίληπτον κσί άρε¬
τή διαπρέποντα καί τούτον άπο-
καθιστάν ήγούμενον τή είδήσει κα'
έπικυρώσει τής Έκκλησίας, πρός
όν οφείλουσι πειβαρχεϊν καί πεί-
θεσθαι καί ουνογωνίζεσθαι μετ' ού
τοϋ είς διά... τοϋ ίεροϋ τούτου
μοναοτηρίου σωτηρίαν δέ αυτών
καί έν ειρήνη ησυχίαν.
Ταύτα απεφάνθη καί κεκύρωται
συνοδικούς, όσοι δέ των Χριστια¬
νών είτε τού άρχιερατικοϋ ·<αί ίερατικοϋ κατολόγου καί τοϋ πολι- πκοΓι ουστήματος τολμήσωσι καθ' οιονδήποτε τρόπον διασεϊσαι την Σταυροπηγιακήν χάριν, ελευθερί¬ αν καί άαυδοσίαν τοΰ ίεροϋ τού¬ του μοναοτηρίου καί έπηρεάσαι κα κοβούλως τούς έν αύτω άσκουμέ- νους όσιωτάτους ίερούς καί βλά¬ βην τινά ή Ζημίαν έΕ έπιβουλής καί συκοφαντίας ή άλλης οίαοδή- ποτε αίτίας προΕενήσαι τώ ίερώ τούτω μοναοτηρίω, οί τοιούτοι, ό- ποιοι αν ώσιν ώς κακότροποι καί κοινοβλαβεϊς καί πολέμιοι τοϋ θεί¬ ου τούτου καί ίεροϋ οκηνώματος, όφωρισμένοι υπάρχουσι άπό Θεοϋ Κυρίου Παντοκράτορος καί κατη- γορούμενοι κοί άσυγχώρητοι καί μετά θάνατον, άλυτοι καί τυμπα- νιαϊοι τοϋ πυρός τής γεέννης κα'ι τώ αίωνίω άναθέματι ύπόδικοι. Διά κα'ι είς την περί τούτου ένδειΕιν καί διηνέκή ασφάλειαν ε¬ γένετο τό παρόν ημέτερον Πα¬ τριαρχικόν καί Συνοδικόν έπικυ- ρωτικόν συγιλλιώδες έκ μεμβρά- νης γράμμα κοταστρωθέν καί έν τώ Ίερώ Κώδικι τής καθ' ημάς Μεγάλης τοΰ Χριστοϋ Έκκλησίας καί εδόθη τίς τό ρηθέν ιερόν <α'ι σεβάσμιον ημέτερον Πατριαρχικόν καί Σταυροπηγιακόν Μοναστήριον τής Ύπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου Γουμερα, έπιλεγόμενον, καί κείμενον επί τού όρους τής Τοίτης τής επαρχίας Χαλδείας έν ετει σωτηρίω χιλιοστώ όκτακοσιο στώ όγδοω κστά μήνα Μάρτιον επί Νεμήσεως δεκάτης πρώτης. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ελέω Θεοϋ Άρ- χιεπίσκοπος Κωνοταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης καί Οίκουμενικθς Πατριάρχης. Ό Καισαρείος Φιλό θεος, ό Έφέσου Διονύσιος. Ό Ή ρακλείας Μελέτιος, Ό ΚυΖίκου Μακάριος, Ό Νικομηδείσς Άθα- νάσιος, Ό Νικαίας Δανιήλ, Ό Δέρκων Γρηγόριος, ό Θέσκης Γε ρασιμος, Ό Νεοκαισαρείοκ; Μελέ¬ τιος, Ό Συλληβρίας Χρύοανθος, Ό Χαλδίας Σωφρόνιος. (_υν«χϊζεται) ' "Εηειτα άπό τή σύντομη είοα- γωγή, άς προχωρήσω οτό κύριο θέμα μου πού άναφέρεται σέ κάποιες λέΕεις τής βουρλιώτικης έντοπιολαλιας, καθώς κάθε τόοο μοϋ έρχοντσι ή μία ΰστερα άπό την άλλη στή μνήμη. Άφορμή (αν κάμεις αφαιρέση τοϋ μονίμου ένδιαφέροντός μου γιά τό θέμα πού μ' αύτό άσχο- λήθηκα κατά καιρούς) μοϋ δίνει οήμερα τό πρόσφατο βιβλίο τοϋ Ν ι κου Μηλιώρη «Στοιχεϊα τοϋ γλωσσικοϋ ιδιώματος των Βουρλών τής Μικράς Άοίας» στή οειρά των εκδόσεως τής "Ενώσεως Σμυρ ναίων. 'Εργασία τωόντι μνημεια- κή στό εϊδος, στό κεφάλαιο Βουρ¬ λάς, προϊόν πολύχρονης ερεύνας καί συστημοτοποίησης. Τό βιβλίο τό έχω ήδη οχολιάσει σέ περιοδ,- κό (άν θυμοϋμαι καλά: «Σταθμαί ή «Σμύρνα»). Σήμερα θά παρατ.ν ρήσω, Εαναφυλλομετρώντας το, ότι ό άριθμός των τουρκικών λέ Εεων πού χρησιμοποιοϋοαν αί συμπατριώτες μας, ίδιαΐτατα ό λαός, ύπήρΕε καταπληκτικά ση- μοντικός. Γιατί λ.χ. νά λέγει ο βουρλιώτης, ώς καί παλαιά! γραμ- ματιαμένοι καί εϋποροι, όπως λ.χ. ό παππούς μου (πού έγραφε δίχως όρθογραφικά λάβη): μάΕους (κα; όχι έπίτηδες), γιαμπανά (και όχι όδικο, τοϋ κόκου, μάταια), πισμά- νεψο (καί όχι μετάνιωσα) καί πολλά άλλα παρόμοια, ένώ οί άν- τίστοιχες έλληνικές λέΕεις ήσαν άρκετά κοινές κα'ι γνωστές; Μέ¬ σα σέ περιβάλλον κατ' έΕοχήν έλ ληνικό ώς πρός την άναλογία των πληθυσμών, τό φαινόμενο ΕενίΖει καί κεντρί^ει σέ έΕέταοη. Άλλά δέν είναι σήμερα σκοπός μου πα· ρόμοια έρευνο. Ό χρόνος πού διαθέτω, καθώς τα χρόνια κυλοϋν γοργά, είναι πολύτιμος, καί πα· ρόμοιες έργοσίες γιά μέ δέν ήμ- ποροϋν νά είναι παρά πάρεργα, μιά καί πρέπει νά άφοσιωθώ στή συνεχίση τού ίωνικοϋ μυθιοτορή- ματος πού άρχισα νά γράφω ι ό 1971 καί πού όφείλει νά είναι ε- τοιμο μέσα ετόν ερχόμενο χρόνο. Σήμερα θά περιοριστώ νά άνα φέρω έδώ κάποιες λέΕεις πού μοϋ έρχονται έπιτσχτικά στόν νού λο'ι πού δέν είναι άνάγκη νά είναι ά- ποκλειστικά βουρλιώτικες, λέΕεις δηλαδή, έν μ»έρει, πού έχρησιμο- ποιοϋνταν καί οτήν γενέτειρά μου καί γενέτειρο τής μητέρας μου Σμύρνη. Άπό μιάς άρχής παρο- τηρώ ότι δέν θά άσχοληθώ παρα μόνο μέ λέΕεις πού δέν ύπάρχουν μέσα στό βιβλίο τοϋ φίλου μου Νίκου Μηλιώρη, θεωρώντας περ,ι- τό νά -κομίσω γλαϋκα είς Αθή¬ νας». Μέ την εύκαιρία όμως αυτή θά σχολιάσω όρισμένα έτυμα καί όρισμένους φραστικοϋς τϋπους πού έγώ θυμούμαι μέ κάπως διο- φορετική μορφή άπό έκείνη τοϋ Μηλιώρη: "Ας άρχίσομε λοιπόν άπό τό τελευταϊο αύτό θέμα, πρ'ιν προχωρήσω σέ λέΕεις πού δέν ά- ναφέροντοι μέοα στήν έργασία τού. "Ο.τι στή σελ. 229, χαροκτηρί- 2ει «τροπή» τού ω σέ ου. δέν είναι, νομΚω, πραγματική τροπή. (Ό Μηλιώρης γράφει ο άντί ω). Τό ώμέγα, γιά νά ύπάρχει στήν όρχαία γράφη, οημαίνει ότι άνπ- προσώπευε άναντίρρητα φθόγγον Εεχωριοτόν άπό τό δμικρον. Κα- Φα Ον οου· τάλοιπα τού φθόγγου αύτοΰ νερά είναι οί λέΕεις αύτί (ω άουτίον, άφτίν, άφτί), αυγο ",'' όν, άουόν, αύγόν, αύγό — ήβ . πού δείχνουν ότι τό ώμέγα πρόγονοί μας τό πρόφεραν ηο,ν" άνοιχτό, λ.χ. όου. άου ή ω άνοιχτό στόμα. "Ετσι έο; καν καί στή νεότερη (δημοτιΚη) γλώσσα τα: άπάνου, κάτου ληνάρι κ.ά. Τό -μέ τής ύγείας σου» (Οελ 231) τό ενθυμούμαι καλά κα'ι οτήν τύπο: «μέ τουγειές σους (μέ ^ ύγειές σου). Τό άντίδωρο, πού το σημείωνα μέ τόν λατινικό φθόγγ0 Ο κοί στίς δύο μεοαϊες συλ/α βές: αϋίθεοο, έγώ τό θυμοομα, μόνο ώς: ΰθίδερο. Τό άντιοκαρ δώνω τό θυμοϋμαι μόνο ^ς σκαρδώνω. Τό «βαρούμενη. γυ. ναίκα (έγκυος): βαρεμένη _ οοχ: όμως το τελευταϊο τό έλε¬ γον στήν Σμύρνη. Βαρούμενη δέ/ εϊχα άκούσει οτόν Βουρλά. «Νά μέ πόρεις μπίνο» έλέγα¬ με εμείς, μικρά παιδία, καί άχι όπως σημειώνεται στήν έργαοίά Μηλιώρη, «τον σηκώνει στή μΠίνα τού». Αύτό τό ενθυμούμαι ποΛυ καλά. ΝομίΖω ότι ό τύπος «τσιγα- ρητό», όπως γράφεται στή οελ. 264, δέν είναι όρθός. Τό οωοτο είναι τσιγαριστό», διότι τό ρήμα είναι «τσιγαρίΖω». Άπό την οελ. 266 λείπει ή λέΕη «καμΊτσί» (τού καμιτοιοϋ), όπως έλεγον οί δουρ- λιώτες τό κομιτσίκι (μαστίγιο). Έ. πίσης, στή "σελ. 268, λείπει η λέΕη «καταχερίΖω», άποκλειστικα βουρλιώτικη, άν δέν μέ Εεγελα ή μνήμη (δέν την ενθυμούμαι και ώς σμυρναίϊκη), πού σημαίνει δέρ- νω, χτυπώ, Ευλοκοπώ). Τό ^κο ριόΖος, κοριό&κος» ' (Μηλ. οελ. 273) μού είναι δγνοχττο. Νομίίω ότι τό έλέγαμε — Βουρλάς και Σμύρνη: κουριόΖος, κουριόΖικος σλλϋκττε ή ίταλική λέΕη είναι «κου ριόΖο». Στή σελ. 274 βλέπω, στήν έ· Εήγηση τής λέΕης κουκουρόβολαι;, «καφέ κόκκοι». Ό ελληνικάς - καί γενικά ίωνικός — τύπος θά εί ταν «καφεδιοί κόκκοι». Τό «καφέ ί φόρεμα» καί τα παρόμοια είναι | τύποι καθαρά λεβαντίνικοι. Επί- ' σης θυμοϋμαι «ό κουκουρόβολος. (όχι —λας). — Την «λαλόδα» οελ. 277), γιά παπαρούνα, την έγνώρισα μόνο ώς «ό λαλές, αι λολέδες» στόν Βουρλά. Ή μαν τινούτα» οελ. 280), στήν Σμύρ¬ νη τουλάχιστο, έλεγόταν, σύμφω να ακριβώς μέ τό ίταλικό πρότυ- πο «μαντενούτα». Στήν σελ. 281 δέν συναντώ την «ματΖούρικια» (καρότσα) πού προφονώς είναι ταυτόσημη μέ την «τατάρικια» σελ 301) καί οσρσμπάνι» σελ. 294). Την προτελευταία λέΕη δέν τή» ενθυμούμαι, μέ έΕέπληΕε όμως εύ· χάριστα, διότι αυτή μέν ύποδηΛω· νει την ταταρική, ή δέ «ματΖούρι- κια» την μαντίουριονή προέλευση, όπως, άναφορικά μ' αυτήν, εΕη γώ οτό ίοτορικό μου μυθιστόρ.ι- μα γιά μεγάλα παιδία καί νέους «Τόν καιρό τού Παλαιολόγον. Δυσφορία μοΰ προκαλοϋσε όταν - ήμουν όπό άγόρι κιόλας άψηλο- σωμος — άναγκαΖόμουν, ελλείψει κανονικής κορότσας — στόν οτα- θμό άμαΕιών τοϋ Βουρλά, νά ά- νεβώ οέ ματζούρικια (τατάρικια), γιά νά κστεβώ στή Σκάλα ΚλοΖο- μενών όπου ΕεκαλοκαιριάΖαμε πάν- τοτε. Στή σελ. 295 λείπει ή λέΕη «ισείμπόρ» (μπουφές). Πιθανόν ό¬ μως νά την μεταχειρί&νταν μόνο σέ άοτικά σπίτια πού εΐχαν ό- πωσδήποτε σχέση ή συγγένεια με την Σμύρνη (ή αγγλικη λέΕη: σάϊντ μπόωρντ). Τό «σεκλετίΖομαι» (στενοχωρούμαι), στή σελ. 295, παράγεται άπό τό τούρκικα «σι- κλέτ» (βάρος). Άλλά εϊμαι 6ί- βαιος ότι καί βουρλιώτες και σμυρναϊοι έλεγον «σικλετίΖομσι» μέ ι πού οημαίνεΐ: σηκώνω κατι βαριά, θλίβομαι, νιώθω βάρος (Ψυ χικό). - Στήν σελ. 290 λείπει τό «πολιώρα» (μόλις πρίν άπ' ο λίγο, τωραδά) πού, άν δέν γε- λιέμαι, τό έλέγαμε κοϊ «ταπολιω- ρα». Τα «τΖιβοϊρικά (τούρκ.), Μ' σμήματα», τα Εαίρω ·τ2οβοερικά»· μου» (στολιδι μου, καθώς θά ε όπως καί, στό τραγούδι, «τΖοβαέμι λεγε ό γαλλόφωνος «μόν μπιΖού>-
"Η προέλευση δέν είναι
τούρκικη, όπως σημειώνετσι,
ρά ίταλική καί πιθσνότατα
γενοβέΖικο τύπο της (διάλεκτος;·
Κόσμημα= ιταλικαι τΖοϊέλλο ι""1
τέχνη κοσμηματοποιοϋ καί κοσμΐ"
ματοπωλεϊο: τ&ϊελλερία, όποι»
συναντοϋμε τή συλλαβή: ρι·
Τό «τσέτουλο» (σελ. 305), °
που ό Μηλιώρης δέν σημειώνθ
προέλευση, είναι πιθανότατο στ»
ρωμαιογεννημένο ΒυΖάντιο π0ϋ
παρέλαβε καί έΕελλήνισε πολιΐ*
ριθμες λατινικές λέΕεις, τό λαΤ1'
νικό «σκέντουλα». ιΚαΐ τό «φορν30
σώνης» (σελ. 307), τό εϊχα ό'
κούσει πάντοτε στήν πατρϊδα: Φ°Ρ'
μασόνος. Αύτά, γιά την ώρσ·
πρός τα σχόλια πού είχα νά *°
μω επάνω σ' όσα, μελετώντος τ*ν
μικρά τόμο Μηλιώρη, είχα
ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς τΠν βπν
40ο|ο ΣΕ 5ο)ο
ΥΠΟΧΡΕΟΤΙΚΕΪ ΚΛΤΙβΕίΕΙΣ
ΣΐΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ τής Νομισμα Ι ΠΡΩΤΟΝ: Μείωσις Ποσοστόν
τικήο Έπιτροπής τροποποιήθηκε Υποχρεωτικών Κατοθέσεως των
ή 1509)68 άπόφοσή της πού ,-.α- , Έμπορικών ΤραπεΖών παρά τή Τρα
θώριΖε τα των υποχρεωτικών χά πέΖη τής Ελλάδος,
ταθέσεων των εμπορικώ·/ τραπε- 1) Επί ΐδιωτικών κατοθέσεων ο-
ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΘΥΣ ΘΚΤΩβΡΐΟΥ ΘΑ
ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΔΟΘΗ ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΣΑ
ΟΦΕΙΛΟΜΕΝ ΕΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ
ΈΕεδόθη ή άπόφαση τής Νομι- έπιοτρεφομένων. συμφώνως πρός....... ....
οματ,κής Έπ,τροπής μέ την όποία ™ς δ,ατάΕε,ς τής ύπ' άρ.θ. 1574) *.^ς Βιομηχανικώς Άναπτύξεως
σματ.κης Επ,τροπης, με την οπο ___ ___ | αε ^^ φορΕα . οργανο μι(χ; χα
Βελτιώσεις οε οϋμβάσεις μ£ ξ*νονς έπενδυτάς
Την .-τίΐοτεραία τίόν τελευταίον
δηλώσεων τού νπουργοΰ Συντονι-
σμοϋ κ. Ξ. Ζολώτα γιά τόν νέο ρύ
λ.ο τής ΕΤΒΑ χαιρετίζαμί, άπό τή
στήλη αυτή, την άναμενόμενη άκό
μετατοο.τή τής Έλληνκιής Τρα
Ζών τήο Ελλάδος. Ό διοικητής ψεως καϊ δεσμευμένων προεΰλς:-
τηα Τραπέζης της Ελλάδος κ. Π. πετο
μέχρι σήμερον ουνολική α-
Παπαληγούρας προέβη χθές οέ ποχρεωτική παρά τή ΤραπέΖη τής
δηλώσεις, τό πλήρες κείμενο των . Ελλάδος κατάθεσις άνερχομένη
οποίων έχει ώς ακολούθως:
ες 40%. Έκ τού ποσοστοϋ τούτου
..Κατά τάς γενομένας υπό την των υποχρεωτικών κατοθέοεων ,ό
προεδρίαν τοϋ κ. Πρωθυπουργόν ήμ,συ ηχρεχρατεϊτο άτόκως καί τό
συα;έψεις επί τής οικονομικήν άλλο ήμισυ πρός 2%. "Ηδη τό ού
καταστάσεως καί των μέτρων νολον των υποχρεωτικών καταθέ
πού πρέπει νά ληφθούν πρός άντ, σεων τής κατηγορίας ταύτης πε
μετώπ.Όΐ'ν της, απεφασίσθη ή ό ριορίίονται προσωρινώς καί πρός
ναμόρφωσις τοϋ όλου συστήμςι· αντιμετώπισιν των προ6λημάτων
ος πιστοδοτήσεως τής οίκονουί- ρευστότητος των ΤρσπεΖών εις
ος. 5%. Ή οχετική κατ&θέοις 6ά εϊνοι
Έν συνεχεία, ό κ. ύπουργός άτοκος.
τοϋ Συντονισμού έΕήγγειλε τό πε 2) Επί των κατοθ6σεων Ταμιευ-
ι;|γρα;·<.οο των Θεσπισ9ησ(.^.ένων τηρίου, πλήν των υπό προειδοποίη μέτρων, των οποίων ή ύλοποίηοίς σιν, προεβλέπετο μέχρι σήμερα ύ- ήρχισε διά τής άπό 25ης Αύγού ποχρεωτική κατάθεσις άτοκος μέν ότου αποφάσεως τής Νομαματι κης Έπιτροπης: ποσοστοϋ άνερχομένου είς 5%, έ1/ τοκος δέ πρός 5,5% ποσοστοΰ ό- πέΖης. ΤΡΙΤΟΝ: Ρύθμισις τρεχουμ·ένων λογοριασμών τών Έμπορικών Τρα- πε2ών παρά τή ΤραπέΖη τής Έλλά ' δος. Είς τάς εμπορικάς ΤραπάέαΓ., προσωρινώς καί κατ' εξαίρεσιν, θά επιτραπή νά κάμουν χρήσιν των γσριασμών των τούτων, έφ' όσον βεβαίως κινοϋνται έντός τών άπο- διαφοράς τόκων» α .-, . . ._ .αγ .70 αποφάσεως αυτής, ποσών έ ρυθμιΖεται η απόδοση, στίς έΕαγω ^ _ψ ^ " '^' *" γικές έπιχειρήσεις, τών δεσμευ- 6έντων ποσών άπό έπιστροφή δια φοράς τόκων επί πραγματοποιη- θεσών έΕαγωγών τους. Τό πλήρες κείμενο τής άποφά σεως έχει ώς έΕής: ΠΕΡΙΤΤΕΣ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΛΕΕΙ Ο κ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ λώς έννοουμένης πολιτικής άναπτύ ξΐως. Έγγύηση μιάς εύκταίας κα τενβύνσεως στό κεφάλαιο αύτό, θά ήταν οί τεχνικές μελέτες καί τα σχέδια άςιοποιήσε<ος τού εθνικον1 πλοΰτοο πού θά κατήρτισε τό κρ;ι τικό αύτύ .-ΐισταιτικό ΐδρνμα. Κι' ην μης χή Η Νομπματική Επιτραπή, λα- αλλοδαποΰ ουμ6ούλου άπό την Ε ι βούσα ύπ' όωιν κλπ άπεωάσι α ■ « · π ι *- ο όψιν... κλπ., απι-ψουι ^νικη Ύπηρεσια Πετρελαιοειδων ■ Ή σκοπιμότης άπαοχολήσεως τ° σήμαινε, πώς θά είχαμ? έ'τσι >! όλ ά
σε.
». -τ· · ·* ■ ■ <: Α . Την αποδοσ,ν εις τας δικα. τ<> πρόπλασμα κάποιαν π&0-
γραμ'.ιατισμου η ότι 6α χκρασσον-
„ ·, .
ι ταν ετσι οί γ^νικες γραμμες μι«ί
"Ελλάδος (ΕΥΠΕ) έχει έκλείψει ό 0ιΛΟΎομι%ΐ[- στρατηγικής, στηριγμέ
πό έτών 5οθέντο<; ότ. υπάρχον ' νη- στην ^ τού μεγ;,-οι, οίκο έπιτι,οπής θά πρέπη νά έγγραςτή τή γαλλική κι/ΐέρνηση. 'Λλλά τό- τό γ·:γονός ότι ΙΘεσε ήδη στήν ήμε ι; άκ.ιίΐΓις ή δικτατορία —ίμπνν ηήσιπ διατάξη την άναβεώρηση, ή όιΐίνη αυσικά άπό τονς προστάτες καλυτέρα τή βελτιώση, τριών τούλα | χης— απερριψε μ!™ πηραγγελία ά χιστο (ϊ.μ'ίάσηον, εναντίον των ό- εοο.ιλάνο>ν Μιράζ, ποΰ είχε κάνη
φάσεων των νονισματικών άρχών, | των παρά τή ΤραπέΖη τής Έλλά Θέματα πετρέλαιον μέ αρτιες γνώ ' κοηκονικό κόστος. ποίον 6οΟ" ή κοινή γνώμη—τή συμ | πποηγοίμΐτνα στή Γαλλία, .ιοάγμα
χωρίς την επιβολήν είδικοϋ έπιτο- δος υφισταμένων Οπολοίπων τών Ι οε|ς Κ£)ί ΠΛΟυο|α έμπειρία Έπομέ ' '^ έθνική Αντιαροσωπεία πού θά βαση μέ τή Ι'εών—Πεζώ γιά την; ποΰ νΰχρ ινε τίς σχέσεις μέ τή χώ
κίου «τιμωρίας·. Τό κατα3ληθηαό ■ Ι-'άΧΡ' τούδε δεσμευθέντων, κατά ' " -'■—*—"= ~-'- ~- '■......-""■■« --' ' ?*-··<■"· «■«-------'"- «ν—ν τ..... -α ..„ ,,.ν, λ- τλ <;,.«..χ ,;, χ.^νο,.-. | ρχ νη στην ^χή τού μεγ;οι οίκο .ουχους εξαγωγιχάς έπ.χειρήσειο πολυόρι8μο1 -Ελληνες, είδικοί αε ' νομΐΜΰ όιρέλους μέ τό έλάχιστο Ι τιΤιν ππηπ τή Τηηπ£7ιί — η*-> *Ρλλ Α —. . . . .. .'_________* .. '_____
Έν τή ϋΕΤαξύ ή αρμοδία έ.-τιτςιυ
πή ένΘαροΐΓνσεο»ς των ζέν(»>ν έ.τεν
δύσειον, ποϋ προεδρΓΐΈΤιιΐ από τόν
Γενικ.ό Γοαιιματεα τοϋ ΰποι·ργείου
Σ ι/ντονισμοΰ κ. Δ. Ψηλό, έθΐτάζει
άθρόες προτάσεις έπίδοξων έπενδυ
των, άνακαλΕΪ άπό τις έλ>.ηνικές
καλένδες -/.ώ έπανεξετάζει σειρά
προτάσεοιν ποΰ είχαν
άπό τή δικτατορία, άρχίζει νεες δι
απςαγματ;ΰσεις καί έ-πιδίδετα, σέ
μαραθώνιε; σι>νεδριάσεις, μελ,€τών
τας την1 άναθεώρηση παλαιοτέρίον
επαχθών σι μδάσ?ων μέ ξ:νοι·; ό¬
μιλον:.
Στο τΓλπ'ταϊο (ΐύτό κεφάλ<ιιο σταβίου έ.ιιδιορθώσςως άερο.τλάν(,>ν
•ττόν τό.ιο ιιας καί ί'ιδιχά στήν Τα
νάγρα, εΐχε ώριμάσει πράγματι τό
1972. Φορείς τοϋ έργον αυτού άνα
6είχθηκαν τότε τρείς έταιρΕϊες: ή
Λόκχηντ. ή γαλλική Ντασοώ χά»,
ή Όλνμπιακή. ποΰ θά σννεργα,όν
τονσαν μέ τα 'Ελληικό Δημόσιο. Τό
ς τού εργου θά ήταν τής τάξε
ως των 55 έκίΐτομμ.ρίίον δολλπρί
όν. ποΰ θά άντιμίτιοπίξονταν άπό
κηινοΰ. Καί τότε ή άμεοιχανιχή χυ
ϋρηνηση έθεσε στή διαθέση τού
Έλληνικοδ Δημοσίου ενα ^άνειο 25
έχητομμνρίυν δολλτ,ρίων.
Ή Χτασσώ θά ?.ταιονε κι' αυτή
καί στό ΐνεηγητικΰ τή; άΓμόδια; ίνα δήν?ια 12 Γκατομμνο'ον ά,ιό
·1Ί
μενον υπό των έν λόγω
έπιτόκιον ποός την Τράπεζαν τής
Ελλάδος 6ά άνέρχεται είς 9%. Τό '
ποσοστόν τουτο δέν προοδιω- |
τάς διατάΕεις της ϋπ' αριθ. 83)
24)29.6.73 αποφάσεως αυτής,, πό
σών έΕ έπιστροφής διαφοράς τό¬
κων.
Ή απόδοσις τών ώς άνω ποαών
|
όωχώιϋβίο ιΖαϋςδίόν3τ ύηΣοόνττ θά ενεργηθή ώς ακολούθως:
ρίσβη αυθαιρέτως: Είναι περίποϋ : Τα δεσμευθέντα άπό 1.7.74 μέ-
Ίσον πρός τόν οταθμικόν μέσαν '. ΧΡ' τούδε ποοά θά καταβληθοϋν
Πρώτον περ'ι θέσεως έκτός οί- νερχομένου είς 1%. "Ηδη τό συνολ>
ε>
ουδήποτεόρου τής χρηματοδοτή- κόν ποσοστόν υποχρεωτικών κα
όρον τού κόοτους τού συνόλου
των ίδιωτίκών καταθέσεων, καί
είναι κατά μίαν ηοαοσπαίαν μο
νόδα μεγαλύτερον τού ■ είδικοϋ
έπιτοκίου άναπροεΕοφλήσεων. Θά
έχουν λοιπόν κσβε συμφέρον αί
Τράπεζαι, άκόμη καί έΐ. αυτού
τοϋ λόγου νά προτιμήσουν. έφ'
είς τούς δικαιούχους έξ ολοκλήρου
άμα τή κοινοποιήσει τής παρούσης.
Τα ύπόλοιπα των κατά τα άνω
οεως βάσικών κλάδων τής οίκο· ταθέσεων τής κατηγορίας ταύτ,ις όσον δυνανται· τιΐν κατά τάς πά
νομίαΐς καί συγκεκριμένως: α) άπό 6% περιορίΖεται είς 0,5% καί Ραοοοιακά{; μεθόδους, χρηματοοό
Ι',άιν 6:ομηχανικών( 6ιοτεχνικών . τό έπιτόκιον τό οποίον θά άπολπμ τησίν των·
κα'ι μεταλλευτικών έπιχειρήσεων βάνουν διά την υποχρεωτικήν ταύ
την κατάθε^ν αί έμπορικαί Τρά
μισματικα'ι αρχαί έπιφυλόααουν εί;
διά την πραγματοποίησιν παρα-
γωγικών έπενδύσεων, β) τοϋ έξςι
γωγικοΰ έμπορίσυ, γ) τών βιομη
μηχανικών βιοτεχνικών κα'ι λοι-
πών έπιχειρήσεων δι' έΕαγωγάς , εαυτάς τό δικαίωμα τής ά
έναντι φορτωτικών εγγράφων ή
άνοίγματος ένεγγύων πιστώσεων,
δ) τού καπνεμπορίου.
Δεύτερον περί καθυρισμοϋ ί<ο νοποιητικοϋ ορίου διά την χρημα εΕοφλήσεως Χαρτοφυλακίου Έμηο Τά μέτρα ταύτα, άν καί είχον ά<Ροΰ Π ΤΡάπε2α πεΖα. αύΕάνε, άπό 5.5% είς 7,5%. έηε'Ύ°ντ° Χ°Ρα·<Γηρα, έλήφθησϋν 13) Έπ,βυμώ νά τσνκκο οτ, αί νο ! ,^ λάδος συνεδουλεύθη τάς μεγαλυ¬ τέρας έκ των έμπορικών Τραπε- 2ών, τούς Διοικητάς των οποίων έκάλεσα άκόμη καί χθές πρό τής όρΐστικής λήψεως των μέτρων Γ-ί". δεσμευθέντων ποοών τό όποία, ύπ' αριθ. 6)17)26.11.73 καί 31)1)6. 6.74 άποφόοεων, θά απεδίδοντο διά διμηνιαίων δόοεων μέχρι τής 31.12.74, θά άποδοθοϋν είς τό τέ λος τού τρέχοντος μηνός Σεπτεμ βρίου, τα δέ ύπόλοιπα των 5ε- _Α ' σμευθέντων ποσών, τα όποία, κα τα τάς προαναφερθείαας άποφά- οεις, θά έδει νά άποδοθοϋν αυτοίς κατά τό προσεχές έτος 1975, θά άποδοθοϋν είς τό τέλος τοϋ μηνός Όκτωβρίου έ.έ·. Β' Την διακοπήν τοϋ λοιπού πά σης περαιτέρω δεσμεύσεως επί των μογής των ποσοστων τών ύποχρε- τικών καταθέσεων αναλόγως τών έξελι'Εεων πού θά σημειωθοϋν. ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Έπιτόκιον άναπρο ιοδότησιν των λοιπων δροστηριο τητων. Είναι όμως φανερόν ότι ή υπό ρικών ΤραπεΖών. 1) Ό ίσχύων προΕεοφλιχός τό- κος άνέρχεται, ώς γνωστόν, είς ' συνεδρίασιν. Κατά την συνεδρί¬ ασιν αί έν λόγω Τράπεζαι; άφοϋ είχον λάθει λεπτομερείς γνώσιν. *.αί ουίητήσει άπό εβδομάδος ιό μέτρα, έΕέφρασαν την απόλυτον ικανοποίησιν των, εδήλωσαν δέ των ΤραπεΖών έφαρμογή τής πό 11%. Κατ' άΕαίρεσιν όμως καί προ ότ, δ|α τών σχετικών αποφάσεων λιτικής αυτής έχει ώς προϋπόθε- | σωρινώς, πρός αντιμετώπισιν προ τ-ς Νομισμ£,ηκΓΐ(; ΈπΐΓροπής, ά σιν την ρύθμισιν τών άνακυψάν- ^ βλημότων ρευστότητος ειδικώς τών ποκτοΰν ολο τα άπαιτούμενα πε των, όηως' είναι φυσικόν, προβλη έμπορικών ΤραπεΖών, άπεφασίοθη θώρια δ|α να εφαρμόσουν τάς έ μάτων ρευστότητος. Πρέπει αί ( όπως τα χαρτοφυλάκιο τών Τραπε- ξαγγελίας τής Κυβερνήσεως κ,ϋί Τράπεζαι νά έχουν ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ 2ών τούτων προεξοφλοΰνται·πρός άναδειχθή άπό τϊ; άναιιρνόμενίς < ήδη έκλογές θά εΤχ? μέ τόν τού.-ο ώ ά νως, οί ύπηρεσίες τοΰ Άμεριχα- νοϋ συμβούλου κ. Μόρομαν, μπο· ροϋν άνετα νά καλυφθούν άπω κειμένου, ώς κνρί«ρχο σώμα τούς Έλληνες τεχνικούς τού υπουρ όν, νά χαράξη όριστικά τή μακρο γείου Βιομηχανίας. πρόθεσμη πολιτική οίκονϊΐΐίχής ά- Στίς δηλώσεις αύτέ", προέβη ναπτύξΓως τής χώρας. χθές ό ύπουργός Βιομηχανίας κ. ' „ Ε/.αφρώς διαο;ορ·Ετική άπόχρωση ϊδςι· ς αΐτοκ)τίον στό Βόλο, τή σι>ι;6αση μέ την Ώσιά
νικ καί τί; οτμβάσπς μέ τόν Πάπ
πας· Στό ένεργητικό τή; επιτρο¬
πήν πρέ.τει νά έγγραφή ομοίως καί
κάτι αλ.λο: τό έθνιχό καί κοη<ονι κό αΤτημα τής :ΐρο«τασίας τού πε ριΓ)άλλοντος —ώς άπαγόρΐνση τού ε!)ϋ>σαν στύ θ:μα οί ΰπουργικές δή πλουτισμοϋ ποΰ ητοΓθώνετι είς 6ά
βρή
ι'τή
ηθμό νά διαν.ο.τϊ)
χαΐ ή συντργασ.'α γιά ό έργοπτά-
οιο άρροπλ.άνιον. Τό θέμα τού έργο
στησίο^ ένκαταλεί(ΐ:θηκε. Τό άμερι
κιινικό ένδιατρέρον δμ<·»ς, εμεινε ζιο τΐϋά —χι' Τσιος γι' αντό ακριβώς 'ϋοηρό— καί μετά την ϊξοδό μας α,ιό τό ΝΑΤΟ. ΤοΊςα, μέ τίς δια,τραγματεύσει; οΐΰ «Λόκχηντ» καί έλληνικού Χ. Πρωτοπαπας, μετά την έρευνο )ώση, ·Η άνεπαρκεΐα τίί- ϊδι(οτι' ρ0ς σημαντικώτερον αξιών πού διενήργησε σχετικά μέ τόν έιιί χη- ,-ΐο(.)-ο(1ονλίας, στό κεφάλαιο κ? -τλήρη άπήχηση στίς γνωστές ά Λτπιοσίον πετύχαμρ ,τ,ςάγματι μερ>
συμδάσει ούμ'δουλο τοϋ υπουργείον, τί,- πολιτιχης έπενδύσεων —καί εξ ποφάσεις της γιά την ΑΕ ΣΤΡΑΝ >ές δελτιώσει; τόν υ.ιον τής 2ν;ι
Άμερικανό κ. Μόρσμαν. Πρόσθεσι- αύτοϋ τού λόγου άναγκαιότητα πιι την ΑΓΕΤ καί σέ άλλες τρείς άκό (ίάσΓ'ος: τό έλληνικά δημόσιο θά
ότι προσελήφθη μέ είσήγηση τής ί?Εμ6ολή; τής ΕΤΒΑ—δέν καθορί μη, ποϋ, κατά τίς ΐ-πάρχουσες πλη' σ-.ιιιιετάιΐχη κατά 51% βτ.Ί μετοχι
τότε δ.ευδύνσεως ΕΥΠΕ, μέ άπό σθηκε ώ κστ' ά^χίΐν δΓδο^έλΤί °> ι:ί; πάντα άπό τό δάν:ιο
τόν Φεβρουάριο 1968, γ.ά την μό- ^^-^ ανταποκριθή; τής ίδιωτι τε
χρΐ 31.12.70 περίοδο. Ή σύμβυ- κης ποο)το6ον.λίας στή δΓ,μιονργία Ονντ ι ήδη 6ή·αατ« :ι?ός τίς κορν- 2·"> :'"';τομμ.ν;ί(υν ,-οΰ Οά π.ιι
ση άνανεώθηκε δύο φορές μέχρ1 βιομηχανιών τΕχικής αίχ;.ιής —ώς φΐς των ΰ,['ηλών έ.τενδύσ:1ιν, μπο- Οη '!·τ') άμΓΓΐκκνική Τράπεζίΐ μέ
τόν Ίούλιο 1974 καί άπό την ή Ανε.τάρχι-ια τών άπιιηαίτητων γιά ρεί '.ά αναι λόγο, ΐχ',νγή; άπό τα την έγγιίηση τι";; κιΰερν.',σε;>ς τών
μερομηνία αυτή καί πάλι μέχρι τέ
τό σκο:Τ(') αι'Γϋί>
νρο πλα.σιο
ής τοϋ νόμεν, Ήνΐ>μ:ν(ον Παλιτπών.
Ή κυδεονητιχή Οίίίληση, ό «μ ώ 2Β87. Μκ'ι πλνεοά τ'ϋ πλαισίου πύ, Μ·"";;Ηι') των {ντολοί.το)ν, Γ.ονετά
, μένη άπό έ.ΐίίγουσες άνάγκες Ατι τοΰ είνιιι, αν δέν άπατώμαστί, ή ά π'ινηΐχών ΰρτον πού έ.τ,έχι>χε ή έλλη
Πρωτοηαπας δήλωσε, ότι τό θεμα μ?τω;ΐ;σ;(ος τ{ίς συγκ.οίας, 'οε- ποτρ.-γή ίπεν)(ον σέ μονάδες Λντ;ι | νίκη .-τλε.ηά. ν.τά5χονν κΐί δΰο πού
λος Δεκεμβριού 1974. Τέλος, ό κ.
Πρωτοπαπας δήλωσε, ότι τό θέμα
Μόραμαν θ' άντιμετωπισθή είτε ά- σκό.τΓ,σΕ απλώς στή δΓ.μιουργία γοηατικί-ς όμοειδήν ελληνιχων έ- <)ά ιιτο;οΓ.σαν ν ά Ο-Γωρτ,Οοΰν εύνοϊ μεσα είτε βραχυπρόθεσμα κατά των άπαρίΐίτΓ,τιον όογανοηικών Λΐγ.:ιρήσπ>ιν. ΙΙολΰ .-τερισσότΕρο, ο ν"·! γιά όποιαδν,.τοτε άλλη διομηχα
την λήΕη τής συμβάσεως στά τέ- πλαισίιυν γιά την .ιληρέστερη κατά. τιΐν οί Τίλειιταίες αύτές διανιιο.ν, νι'». εχνύς άπό πολΓμική: ή άμερι-
λη Δεκεμβριού έ.έ·. άνάλογα μέ το τ" δινκτ^ν άϊιο.τοίηση τοϋ δυτι>::> .-ΐρρί(·δο νηίσΓος, Γίπίος ενμβαίνει κιινιν.ή πλενρά ν.-τοχρεώνετ.'ϋ νά
τί θά είναι πιό σύμφορο
. . γε(.μανικοθ έπενό.τιχοϋ ενδιαφέρον αί την πληθώρα τιον μεγάλον — μην εγκαταστήση δλλη όμοίΐδή 6ιο
μόσιο.
τος, .τού έαιτο.τίιος δ.Γπίστοισε την 7.-Λ .τεριττών εν .-τολλοίς— Τ9ν;ι-
σέ ομορο ποός την Έλ.λά
Αί «νέαι διευκολύνσεις»
διά νά δύνανται νά τα διαθέσουν.
Πρός πραγματοποίησιν τής στοι
των νομισματικών άρχών εν τη ι
8%· ΙπράΕει.
2) Τό μέτρον αποβλέπει προδή- Ι
χειώδους αυτής προϋποθέσεως, έ- λως είς τό νά δημιουργήση ίδιω- Ι Βεβαιότατα δέν όλοκληροϋται
λήφθησαν χθές υπό τής Νομισματι (τικοοικονομικοϋ χαρακτήρος κίνη- διά τών ληφθέντων μέτρων ή 6<α κης Έπιτροπης καί κοινοποιουνται σήμερον πρός απάσας τάς Τραπέ- ζας, τα κατωτέρω άναφερόμενα μύ τρα: τρα είς τάς εμπορικάς Τραπέίας ώστε αύται νά στραφοϋν πρός όρ θαδόΕους πηγάς χρηματοδοτήσεώς των έκ μέρους τής Κεντρικής Τρα μόρφωσις τοϋ ολου πιστοδοτικοΰ μας συστήματος, νομίΖω όμως ότι συνετελέσθη τό πρώτον πρός την όρθήν ι-οτεύθυνσιν βήμα». ΚοΒυιΐτ8ρ8ΐ ι) γεωργικη παρονωγη Οί καιρικές συνθηκες πού έΓ3- κράτησον κπτό τόν περασμένο Ά πρίλιο, μέ θερμοκρασίες σ' όλόκη ρη την χώρα κατώτερες τοϋ κανονι κου καί μέ ύγρασία ανωτέρω άπ' ΰ, τι συνήθως, δέν φαίνεται ότι εύνό ήσαν ιδιαιτέρως την πορεία ής γεωργικής παραγωγής, ή όποία ^ν τούτοις έμφανίΖεται μεγαλυτέρα της περυαινής. Συγκεκριυένβ, οί ουνεχείς 5ρο χες καί οί χαμηλές θερμοκρασίες τής φτεινής άνοίΕεως έπηρέασΰι/ δυσμενώς, ούμφωνα μέ στοιχει^ τού ύπουργείου Γεωργίας, τίς έαρ1 νές καλλιέργειες τοϋ όραβοσίτϋυ καί τοΰ βάμβακος κα'ι άνέστειλα^ "ι ό Εεστάχυασμα τών σιτηρών, πα· ρεμποδίζοντας συγχρόνως την χρή °η τών Ζιζανιοκτόνων. Έπίσης, κα θεστέρησαν την προετοιμασία τών καπνοαγρών καί τών άκαλύπτω»· καπνοφυτών, πού πρόκειται νά μεγ ταφυτευθοΰν ΈΕ άλλου, ή άστά τοϋ καιροϋ κα'ι ή ύπερβολική ύγραοία τοϋ έδάφους άνέστειλαν, τόν περασμένο Άπρίλιο, την σπο Ρά τοϋ βάμβακος γιά 15 ήμέρες περίπου. Έν τούτοις, ή καλλιερ Υουμένη εφέτος μέ βάμβακα έ.κτα °Π έφανίζεται κατό 5% ηύΕημένη αρινων γεωμήλων, στήν περιοχή _ποιητική. Εφέτος, έφ' όσον τελι- Θεσσαλίας. Γενικώς όμως ή προιί , κά οί καιρικές συνθηκες τό έπιτρε μη πατάτα πσει καλά στήν Μεσση ' ψουν άναμένεται πλουοία πσραγ'θ- νία καί οί τιμές τοϋ προϊόντος οτά ,γή έλαιολαδου. Θά πρέπει έπίσηο «Νέιι.ς πΐΓΤΛτικάς διενκολύνσπς» -τιιός τι'ι ν.οάτη - μρλ.η τού καθιεπώ ν εί τό Δΐίθνές Νομισματικόν Ταμεί όν (Δ.Ν,Τ.) διά την Αντιμετώπισιν των δνσχεχΐΐών εί; τα ΐσοϊΰγια πληρο>μών τοιν. Είς πρόσφατον ά
κικοΓνώσιν τοΰ Ταμείον άναφε'ρΓ-
"αι. δτι α! διενκολΰνσεις αύται, ά
.τιιτελοΰν μίαν σημαντικήν κ<ΐινητο μίαν είς τι'ιν μρχρι τούδε πρακτικήν τού Δ.Ν.Τ.. βάσει τής οποίας αί χυρηγοϋμεναι πιστιόσεις ήσαν κυ- <;ί(ος δθ)δ?καμήνου διαρκείας. Λ! νέαι θά είνα, τοιετοΰς διαρκείας, Οά έ'χο.ν δέ ώ- σκοπόν νά παρά¬ σχουν την Αναγκαίαν βοήθειαν •·τοό; τάς άναπτΐ'σσοιιένας, κιιρίο);, χώρας, διά νά αντιμετωπίσουν τα συναλλαγματικά τιον π{?ο6λήματ<ι έκ τής παρούσης διεθΛθΰς Σνμφώνο)ς πρός την Ανακοίνω- πιν, αί «νέα, διενκολύνσεις» θά χο ρηγοΰνται εί" πεοιπτο'χτεις, κατά τάς όποίαΓ ή οικονομ!», μιά-ς χώ- οας παΓθΛΤΐάΪΓ,ει: α) Σοδαοά έλ- λείμματα είς τό ίσοζύγιον ιιών της. λόγο διαρθρο^τικών άνω μαλιών είς την παραγωγήν καί τό εμπόριον της καί 0) μεγάλας αϋξή σεις τιμών. "Λλλη περίπτωσις χορηγήσε(ι>ς
των έν λόγο δΐΕυκολϊΛ'σΐίον είναι
ϋταν τό μόνιμον παθητικόν τοΰ ϊ-
ο> ",ι-γίου πληρωμών μιάς χώρας
την εφαρμογήν άνο-
νπαο?η καί την προθνμία το^ ό κ. πτικοιν έ.τιχειρήσεΐ'ΐν, .τού ύα,είλονΊ διι κράτος, ενώ έ; άλλου άναλαμ
ΰπουργύς Συντονισ;.ιυΰ κατά την ται στήν ίγκ.λτ-.ματιχά άλόγιστη έ ' »π την ί>ποχ_)ΐ';οσιι ν« ϊ'ξιπ·ι··}.Ί
τελ.ΐΐ'ταία έπίσκεψή τον στή Δηική --τςνδντική μανί(ι τής δικταχουίας. ΐη στό υπό Τδουση έργοστάοτο 500
ΓεΓμανί,ι. ί^Ινι/ι (ΐανερό, φ.σικά, Παρ' ϋλ.α αύτά, μιά ά,-ΐό τίς χιλιάοες έργατώρες έτησίθ3ς.
<ίτ, στήν κρ'ισιμη καί Λποφασιστική πρός αΐ'ζήτηση πςοτάσίΐς, είναι «ύ' "Ετσι, ένώ Αφ' ενός έ?ασφαλί- αΰτή .τερίθ'δο τό σνγχιριαχό καί τό τή ενός ίλδετικοΐ' οίκον, πού, ϋχοις ΐΙον<ιε την άμΐριχανιχή ί.τένδνση, Οεσμιχό, άχι μόνο Οά μ.ιοροϋσε άλ άνακοη ώθηκε, ποησφέρεται νά εί-' σι·νάπτοντας ενα άκρι6ά δάπο στήν λί'ι ν.αί θά έπρΓ.τε νά (τνζενχθονν θιΐγάγη ■ΊΟΟ έκατομμΰοια δολλάςια άιι^οιχανική αγοοά, τό έλληνικά κατά τόν κ;ιλύτεηο τρόπο κι' αντό γιά νά ιιετ«τρ?ψη μιά ΐδιόκτη'ή'αί·τό έογοστάσιο —έλληνικό άφοΰ στικων των νεοιν διηκολννσεοιν εί για να ^^ν ,-χαοεμποδιστονν οί δηό το^ Ακτή τή; Σιθιονίας στή Χαλ εχονμι σ' αϋτό 51% σ.μμετοχή— νοι ότι αυται θα .-ιαρεχο)νται υπο μ01 τή, Αναπτύ1«ος πρός όοθές κιδική σέ τονηιστική πο/.ιτεία 6ν-*', μετατρρπεται ούσιαστικά σέ ξένη έκ των κιοίων μοι ή Αναπτύ1«ο; πρός ττ|ν προϋπόθεσιν, υτι η εοιαφεοημε κο.χΕνθύνσεις στό μέλλον. Η Λ·ααικύτητος 30 χιλιάδ, κλινών. Τό>, (Ίάηη έπιδιορθώσεο)ς άμεςικανικών.
τό 1952 καί παπά τόν νόμο, μιά δ- νητιχή.
νη χιοοα Ηα έχη χαταοτισει^ προ- , Φνσικά, τάχιστα —καί κατά πά θίαα πού θαπρεπε νά έγερθή, Αντι. ίσραηλινών καί άλλων άερο.-ιλάνΐον,
/οαμμα δια την αντιμετωπισιν σα ,ιιβ,^νότητα έντός τής τρεχοΰ- ΗΗιοζ, είναι πώς ό ξένος αύτάς οί. άν ή άποδοχή αυτών τών 500 χι-
τα>ν ΛνσχεοΕκον και την εφαρμογη οχ^, εβδομάδος—βά πρέπει νά Αι α κος έ'χει στΐιν ίδιοκτησία τοιι —δ- λιάδ:ον έογατίορών ίίναι ίιποχρεω-
σ-γκεκριμενη; οικονομικής πολιτι- μ^νίονται ν^Ε- Εξαγγελίες τοϋ κα πω; έπίσης άνακοινώθηχ·;—· άπό ' τυίή γιά την Έλλάδα καί δχι δ
κης, με σοκπόν την έπαναφορά τής θηγητοϋ κ. Ζολώτα, .τού "θά κα9ο "' *""" --' —~'- -'- -■-- -'■ £ ------'
,ήκονομιας της είς την ύρθήν πορεί 0;ση Τα κριτήοια ,", τα πλαίσια —
αν /αι την έξάλειψιν των έλλειμμά τόν Τε>.ΕΙ,ΤαΙο δηο προτιμοΰν οί ύ-
τον είς τό Ίσοξύγιον πληρωμήν πηοεσ;ε; τοι-, {«ο·^γ«ίι· Σι-ντονι-
ΠροΜ.έπεται ότι τό Δ,Ν.Τ. θά εξε βμο0_ μέσπ οτίι ό;οία θ ακινηθή
ταΐη με ιδιαιτέραν προσοχήν ^τά δι η έ(ραημογή το0 νόμον 2687 περί
Αλλοδα,τοΰ χείρα
λόκληρη έλληνική άκτή. Τό μεϊϊον,
έν τούτοις, θέμα, στά πεδίο δπου
τή στιγμή αυτή δίδεται ή μάχη
τής προσελκι'σεως τοΰ εενου έδια
ιί?ροντος, είναι οί ςένες έ.-ΐΓνδύ-
σεις πού έχοι·ν σχέση μέ την έθνι
____, ___ ._„__Γ__, __ __, ,. κή Ασφάλεια.
εφαρμογήν διά νά εΐομαλύνη τάς λική μα. άκόμη Ευρωπαϊκή Κοινύ Άπό τίς πρώτες ηδη μέρΓς τής
σιηαλλαγματιχάς της δυσχερείας τητα, λόγο) των προνομίίον πού πσ έξόδο.) τής χώρας άπό τόν στοατι
καί νά Γ,ελτιωση την οικονομικήν ρέχει στούς |ένοι, ί
άφυρα μέτρα, τα όποία ή ίνδιαφε- ένθαρρύνσεως τού Αλλ
ςομενη χωρα προγραμματιζει ποός λαίοι1) λίαν προσ(ριλί,ς
της κ:ιταστασιν.
στη (τι
' ωτικό ουνασ.τ,ισμά τοϋ ΝΑΤΟ, ό
Σύμφωια μέ τίς ύπάρχοισες ή- «ΠΚ.» εΐχε έ.τισημάνει την προσο
* 6η πλνηροφορίες, τα νέα αύτά πλαί χη στήν Αναγκαιότητα νά ξαναδοϋ
Αι νεαι πιστο)τικ«ι διενχολυνβεις σΐα χαράσσονται σάν μιά προσπά-' με, άν νπό τονς νέονς ορυνς ίθνι
είς ουδεμίαν πείπτωσιν θά ίαεο- 0;ια διευθύνσεως τού χώρου μέσα'κής ζιοή; θάπρεπε ν ά έπανεξετα-
6αίνονν χά τρία ετη, θά είναι δι σΤον όποϊο θά πρέπει νά υπάρξη' «θή τό θ?μα τής συμβάσεως μας
δννατόν να άνέλθουν είς 1407^ τού πληρέστερος σεβασμός τών έλληνι ' μέ την άμίρικανική έταιρία κατα-
μεριδιον τής χιυρας παριΐ τό Διε- κων σ."μφερόάντ[υν, πράγμα άπολύ σκΐνής άεςιπλάνων, την «Λόκχηντ»
θνες Λομισματικον Ταμΐϊον. Ίο < τω- κατανοητό σήμερα άπό τούς Κι' αύΐό, γιιτί ενα έργοστάσιο έ πιτόκιόν τιον θά Ανέρχετα, είς 4% ςίνοι,, οιΛΓΟιμιλητές μας, άφοΰ —'.τισκει-ή; άεοοπλάνων, έξοπλισμ^ο διά τό πρώτον έ'τος, ν.αί θά αϋξά ,^ως δήλωσε τονλάχιστον ό χ. Ζο' μέ την Αμεςικανική τ·?χνική, Οά πςο νεται κατά 0,;>% ετησίως. | λώτας— στή Δυτική Εύρώπη είναι δίκαζε καί τίς πηγές έ(νοδιασμοΰ
( έμπεδωμένη πλέον ή γνώμη ότι τα μας σέ ί,Τ»άμενο πολ,εμικό ΰλιχό,
Αί ΑνίΜτέρο) πιστιοτικαί διευκο- ύ.-τεο6ολικύ. ποονόμια δέν όδηγοΰν' πράγμα Ασνμαορο ΰπύ'τοΰς νέονς
/.ννσεις αφορουν, κυριως, εις τας σ£
άναπτνσσομένας χο'ίρας, άλλά θά ν-Γ
ε.τοΓ.τΕ, ΐσως, νά καταβλ.ηθή προ?-|
πάθεια έκ μέροις τής Ελλάδος ό¬
πως καϊ αυτή έπιοςρεληθή.
, κα1 ΑδιατάρβκτΓς συ-'όοο.ς ΐθνικής ϊωής.
Ι
ς ής ής.
Ι Ί'ύ βέμα τής κατασκευής ίργο
Οί διαπραγματεΰσεις μέ τή «Λό
κχηντ» βαίνονν βεβαία πρός τό τέ
λος τοις. Οί εκτακτι-ς άνάγκες
τής χώρας ΰστερα άπό την ίδιαϊόν
τοις δυσχερή κατάσταση ποΰ δημι
ιιΐ'ογήθηκε μέ την έπελθοθσα έθνι
κή κρίση αύτές έπετάχ.νον. Πιστεύ
ονμε ΰικος οΤ) ποτέ δέν «Γναι Αο-
γά γιά βε/.τιώσεις, κνρίτο; δταν συ
σχετισθοϋν οί βελτιώσεις αύτές μέ
τα κριτήοα, ή τα πλαίσια έφαρμο
γής τοϋ νόμου 268Τ ποΰ πρόκειται
νά έξαγγείλη ό ύπουργός Συντονι
ομού έντός τών προσεχών ημερών,
Φππκά ή Ντασσώ εζήτησε όπως
άν·Γγερθή στό υπό σ.-ξήτηση έργο
στάσιο άερο.τλάνων καί ενα ΰπόστε
γο γιά την έπιδιόρθοιση τών γαλ
λικών ά;ςοπλάνων πού χρησιμο.τοι-
εϊται άπό την άεροπορία μας. Μη
πιος 6μ(ι>ς θά μποροϋσε νά προκλη
θή καί πάλι ενα ούσιαστικό ένδια
((.έρον τής γαλλικής αυτής εταιρί¬
αι
Φορολογική δικαιοσύνη
ουΕησίΐ τού δόκου επί 70 έκατ. έλαιοδέ^
Ή κί'. ησις των Φορολογικόν Δι
κασττιρίων κατά τό 1973 διά .τρώ:η
^οράν, ,-ταοουσιαξομένη υπό τή; Έ
Ονιν.ής 2τατιστικής 'Τπηρεσίας, έ
παναοτέρϊΐ είς την έ,τικαιρότητα τύ
ά.τό μ άκρου χρόνον υπάρχον πού-
(ίλυιια τής άπυνομής (ρορο/.ογικής
ιι· Οϋτως, είς τα Β Φορολογικά Έ.
(+ετεία εισήχθησαν τώ 1973, 16· |
.">02 ι'ι.-οθέσεις, ενώ είς άλλα σι·νο|
λικώ; Π ΈφετΓΪα τή; χώρας είσή
χθησαν, κατά την ίδιαν περίοδον,
18.7.")1 ΰποθέσας. 'Λντιστοιχούν,
δηλαδή, είς εκάστην Φορολογικόν
χέρια τοϋ παραγωγοϋ άνήλθαν. νά σημειωθή ότι κατά την φετεινη ·( πτυξιαχής πολιτικής.
στίς 5.10 δρχ. τό κ?λο. Στούς 5 ^ περίοδο έφυτεύθησαν 1,3 έκατ. »♦♦♦♦»♦»»♦♦♦♦»»»♦♦»♦»♦♦♦»»♦♦»♦♦»♦»♦♦»♦♦♦♦»♦♦♦♦
πατατοπαρανωγούς ναμβύς τής χώ νέα δενδρύλλια γιά παραγωγή έ
ρας ή έαρινή παραγωγή πατάτας > λαιολόδου' κοί 450.000 γιά πσρο-
ε.φθασε εφέτος τούς 145,6 χιλ. τον γωγή έλαιων. Εφέτος προβλίπί;·
νους επί 70.300 στρςμμάτων οη- ( ται νά διενεργηθή ή καταπολέμησ.η
μειώνοντας μία ποσοτική
κατά 13% ρερίπου. Ή μέση στρεμ' δρων. Ιδιαιτέρως, έπίσης, εύνοή
ματική άπό^οση αύίήθηκε ότο θη ή κτηνοτροφία όπίΊ τίς 3ρο
1959 κιλά σέ 2.062. Συνολικά ,] χές τής άνοίΕεως, οί οποίες επέ-
έκτσση τής έαρινής καλλιέργειαν τρεψαν την όνάπτυΕη πλουσίας αύ
πατάτας ύπολογίΖεται άπό τό υ- τοφυοϋς βλάστησις γιά βοσκή. Οί
πουργείο Γεωργίας, σέ 200.000 μέλισσες, μόνο, πού έμποδ'ατηκαν
στρέμματα καί ή παραγωγή οέ 31ο ν° βοσκήσουν, έλαβον συμπληριυ
ΟΟο τόννους. Ι ματικιϊ Ζάχαρη στΐς κυψέλες τους
Ή παραγωγή τομάτας στή Θ^ί |
κη, Μακεδονία καί Θεοαα>α έμφα ( Ο ΟΟΣΑ ΠΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
νίίεται έφέ,ος όψιμη, λόγω τώ; ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
καιρικών συνθηκών, ένώ ή κατά Ίδιαίτερο ενδιαφέρον γιά τή·/
στασση τών όπωροφόρων δένδρ·ον Έλλάδα άνσμένεται νά έχη ή συ-
παρουσιάΖεταΐ καθυστερημένη, ου νερχομένη -όν προσέχη Νοέμβρο,
νέ δυσχεράνσεως τής γονιμοποιή διάσκεψη τοϋ ΟΟΣΑ, επί διϋπουρ-
σεως τών πυρηνοκάρπων καί γιγα^ γικοϋ έπιπέδου στό Παρίσι, μέ θο-
τοκάρπων. Πάντως, ή παραγωγή ε μα την πρόστασία τοϋ φυσικού π<: ωέτος άναμένεται σημοντικά ηύίη μένη. Οί άμτΐελώνες έΕελίσσονται ικανοποιπτικά, πλήν τοϋ Ν. Ήλΐ. °τό ϋψος τών 1,55 έκοτ. οτρεμμά ■ ος. όπου έσημειώθηκαν μικρές Ζ<~ των: Ι μιές άπό χαλάΖι. Στήν Κρήτη ιια Ο καιρός. όμως, τελικώς δέν ρετηρήθπ άνομβρία, ή όποία όπως έπηρέασε. παρό την άρχική δυσμε δέν έπηρέααε τό σταφύλια νΠ τού έ,Εέλ.Εη, την πορεία τής τίς άλλες καλλιέργεισς καί την <πΐ οπορας 2αχαροτεύτλων, ή όποία (νοτροοία. εγινε επί 280.000 οτρεμμάτων εσΠμείι».ΐ3ε μία άνοδο κατά 13%, ι. Γ, Ι Άντίθετα, οί βροχές καί οί ψύ της φρτεινής άνοίΕεοις εύνό· Ι ν°ντι τοϋ 1973. Αντιθέτως οί χά- ηοον την παραγωγή όσπρίων <ο>
ΚΠλές θερμοκασίες τού πρώτου [ των κτηνοτροψικών ψυχανθών κα
ε·έρους τού Απριλίου έπέδρασαν ' την κατάσταοη τών έλαιοδένδρων.
άνοσταλτικά στήν άνάπτυΕη τών ί ή όποία κρίνετα. ιδιαιτέρως ίκ«νι·
ριβάλλοντος καί τούτο γιατί μο-
τα£ύ άλλων θ' άσχοληθή ειδικώς
μέ την διασυνοριακή ρύπανοη. Ή
Έλλάδα, ή όποία δέχεται τό ς;
πίγεια καί ύπόγεια νερά τών τα¬
χέως άναπτι.'σσομένων γειτονικών
χωρών καί περιβάλλεται άπό μυ
θάλαοσα κα'ι μία άτμόσφαιρα, πού
διαοχίΖονται όπό πάμπολλο μέσα
διεθνών - μεταφορών πϊστεύεται
ότι θά έπιδείΕη μεγάλη προσοχή
οτίς συ2ητήσεις πού θά γίνουν
στό Παρίοι τόν προσέχη Νοέμ-
βριο. Ήδη οί προετοιμ'ασίες όρ
χιοαν.
πηοκεΐ|-ιενω στοιχεκον
καρδιωτικά.
διχαιοσιην,ς. Τα σιμπεράσμα·» δρ Έΐρετεϊον 2.7150 ΰ.τοθέσεις ένώ είς
έκ τής α.τλής σ,γκοίσεος τών έν τα άλλ((. ή άντιοτοιχίιι είναι Ι.71'5.
εΤναι άπο- 'Λλλά καί ώς πρός τάς έκδοθείσας
Ι άποςράσ-Εΐς υπό των Έφετείοιν, πά
Σνγκεκριμένως, κατά τό 1373, ' υατηρείτα, σημαντική Οιαιρορά.
είσήχθησαν 138.500 φορολογικαί ύ Κατά τό 1973, αί έκδοθίίσαι άπο-
ποθέσεις είς τα 25 Φορολογικά' φασεις υπό το>ν Φορολογικόν Έ-
Ποοιτοδικεία τή; χώρας. Δηλαδή κΤετείιυν, άνήλθον είς 8.078, ένώ αί
άντιστοιχοϋν ό·54Ο νποθέσεις άνά άπθίτάσει τίόν άλλων 'Εφετείιον ή-
Πρωτοδιχΐΐον. Ή άναλογία ν.τοθέ- σαν 13.935.
σετον είς τα άλλα ΠριοτοδικΓία τής Ι Ή σημαντική αντη καθυστέρη«ις
χώηας ήτο 1.427 δι' έκαστον (156 είς την απονομήν τή; ς:ορολογικής
95ϋ συνολικώς ύποθέσει; είς 58 Ι Δΐκαιοσύνη; καί ή ύποχρέωσις τοΰ
Πθίυτοδικεϊα). Ό 6γκ-ος, δηλαδή, ΐΓοηολογουμενοι· ο.τιο; καταβάλη
τών ϋ,τοθέσεων είς τα φορολογικά ποσοστόν τοϋ προσδιορισθέντο; ι
δικαστήρια είναι τετρα,τλάσιος των ρο.·, διά νά έχη δικα·ωμα πρσφυ
δλλων δικαστηρίων. Άποτέλ<:σμα' γής είς τό Φαρολογικόν Δικαστήοι τούτου —ό>; έπίσης κα'ι τού ότι αί όν, προκαλοϋν όχ, μόνον την ταλαι
φορολογικαί ύ.τοθέσςις είναι προισ Λ«)ρίαν τοΰ ένδιαςρίρομένον, άλλά
σότερον πολύπλοκοι είνα, ότι κατά καί την σημαντικήν ΰλικήν βλάβην
τί) 1973 εξεδόθησαν ίαό των Φο τον, διότι είς περίπτωσιν κατά την
ρολογιζών ΙΙρ(,>τοδικ;-[ων'.">»;·340 ά όποιαν ούτος δικαιιοθή, ή άξία τών
ποο;άσεις, παηέμεν,ον δέ ίκκρεμεί; χοημάτιον τον, τα όποϊα κατέβαλε
8|>.166 ύ.τοθέσ^ις. Τούτο σημαίνει,' διά νά ίκδικασθή ή υπόθεσις τον
δτι αί ΰποθεσει; τού 1973 δέν -θά θά έχη έ^ανεμισθή.
εχουν ΐκκαθαςισθή οί'τε καί '/.ατά'
τα τρέχον ετος —εάν γίνη δεκτόν | Τό σπουδαιότερον, όμως, σι·μ.τέ
δτι ό ρυθμός έκδόσειος άποίΐάσεων οασμα £κ των άνοτέοιιι, λόγω κν-
θά παραμείνη ό ΐδιος— είς αύτάς' ο:ω; τοθ μ^■γ(^?.ο^ άοιθμοϋ τών ν-
δϊ προστίθεται αί νέαι νποθρσεις ποθςσειυν, είναι ή νοοτρ.τι'α τού
1974. Δι' άπλή; Αριθ·;ιητικής, λ.οι-. Δημόσιον —των ((ουολογικιόν δη-
πόν, άποδεικνΐ'εται, ότι ή καθυστί λαδή όογάνιον— «τι δλοι οί φοο
ρήσις «ίναι τονλάχιστον διετής, διά λογούμενοι Θεωροΰνται «κατ' άρ-
τήν ψάσιν τής ποιυτοδίκο.; διαδικα χήν» ώς άνίΐλ.ικρινίϊς. Εάν άλλά
σ-αϊ· Ι ^1 αύτη ή νηοτροπία, Ισιος ε.τιτα
Άλλά καί ίίς τό δεντερο6άθμιονι χυνθή καί 6ελτιο>βή ή άπονομη <ρο, στάδιον, ή κατάστασις είναι ή Ιδί ρολογικής Δικαιοσννης. ί ΙΔΙΩΤΙΚΑΙ ΤΕΧΝϋίΑΙ & ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ ΤΑΛΙΛΑΙ ΑΝΕΓΝΠΓΊΣΜΕΝΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΕΙΡΑΙΩΓ 4ί (ΟΜΟΝΟΙΑ) - ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 525.138-543,403 1954 1974 20 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΟΔΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΓΦΟΡΑΕ ΕΙΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΚΝ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΓΙΝ Αειτουρνοΰντα ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΤΜΚΜΑΤΑ • ΜΕΓΗ ΙΧΟΛΗ ΕΧΕΑΙΑΕΤΩΝ ΓΕΝΙΚΗΝ ΣΧΕΔΙΑΕΕΏΝ, Τργων αρμοίιότΓΐτος ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΚΟΐ1 <α> ΑΡΜΤΞΚΤΟΝΟΣ
• ΜΕΣΗ ΙΧΟΛΗ ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ.
"Εργν άρμδ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΥ ΗΛΪΚΤΡΟΛΟΓΟ
"Εργων άρμοδιοτητος ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΥ - ΗΛΪΚΤΡΟΛΟΓΟΥ.
Αί 6; 4νω·ΜΕΣΜ ΣΧΟΛΑΙ ΙΧΕΔ1ΑΙΤΩΝ εΐνπ, 3.τοίς
ινά; καϊ. &τογ(υμ;ιτιάς Λρα;.
Τα μοθήματα διεςάγοντίΐ κατΛ τ4·
'
• ΜΕΕΗ ΙΧΟΛΗ ΕΡΓΟλΗΓΩΝ ΜΗ Χ Α Ν ΟΛ Ο ΓΩΝ,
■:οΐ-ΐν σομο5ιότητος ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΥ
• ΜΕΕΗ ΙΧΟΛΗ ΕΡΓΟΔΗΓΕΝ Η ΑΕΚ Τ Ρ Ο Λ Ο Γίϊ Ν.
Εον^ν άρμοδιώτητος ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΥ.
Αί Σχο/,Βί ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΝ «αί ΗΛΠΚΤΡΟΛΟΓΩΝ"
δΐΓςσγονται κατά τας (.σ^ερινάς ώρας.
Ν
4·:τοΕς ^οιτ-σ^^; κα: τσ μαθήματ»
• ΜΕΣΗ ΣΧΟΛΗ ΗΑΕΚΤΡΟΝΙΚΟΝ. -Εργ.ν βρμβδ.οτνβς ΗΛΕΚΤΡΟΝ,ΚΟΥ.
• ΜΕΕΗ ΕΧΟΛΗ ΕΡΓΟΔΗΓΟΝ ΜΕΤΛ Α Α ΕΙ Ο Λ Ο Γ ΏΝ.
.οτητος ΜΕΤΑΑΛΕ!ΟΛΟΓΟΥ.
Α( Σχολαί ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΠΝ «ιΐ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΛΟΓΩΝ
όΐίξαγον,τοι κατά τα; προιϊιΑς, άιοηίμ»Γίν»ς κοι
γΚπι -^· --
·4 μβ·ήμο«β
τιχηικμ ΙΧΟΛΗ ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
τεχνικη ιχοαη Η ΑΕΚΤΡ Ο Τ ΣΧΝΙ ΤΩΝ
Αί Σχολαί ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤηΝ κ=1 ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ ιΐ,βι Νυκτε-», 4 «τοϋ; ,ο,τή,Εω; (.1 τ.
μοθηματα διιξαγονται καΐα τάς έσ*ιριά; Λ?ι:.
• κατπτιρα ιχοαη ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ (Αρρενων - Οηλέον).
Αι1 ο-ίοφοίτοι; Αημοτικοθ Σχολποι; κ»ι μαθητάς Α. χ αί Β - Τάξει); Γ. ,ινασιου. Λιιτομΐροιαι ι!; τον
(«ΝΟΜΙΙΜΟΜ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΚΑΝΟΝΙΖΜΟΝ μέ περισσοτέρας πληροφορίας, άποοτίλλεται
Η.νο»ι«βν «,α
ς .ο; μ...
Τΐχ»,«π»
ΠΓΟ^ΟΧΗ εί, την ΑΐΓυβυιβιν — Ο4ο; ΠΕΙΡΜΠ^ 4» (ΟΜΟΝΟΙΛι-ΑΘΗΝΑΙ
Τηΐέ».: 525.18». ?48 40Η
ΠΑΚΧΙΤΑΙ ΑΝΑ·ΟΑΗ ΙΤΓΑΤΙΥΙΙΠΙ ΛΟΓΠ ΙΠΟΥαΟΝ
ΥΠΟΧΡΕΟΤΙΚΕΪ ΚΛΤΙβΕίΕΙΣ
ΣΐΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ τής Νομισμα Ι ΠΡΩΤΟΝ: Μείωσις Ποσοστόν
τικήο Έπιτροπής τροποποιήθηκε Υποχρεωτικών Κατοθέσεως των
ή 1509)68 άπόφοσή της πού ,-.α- , Έμπορικών ΤραπεΖών παρά τή Τρα
θώριΖε τα των υποχρεωτικών χά πέΖη τής Ελλάδος,
ταθέσεων των εμπορικώ·/ τραπε- 1) Επί ΐδιωτικών κατοθέσεων ο-
ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΘΥΣ ΘΚΤΩβΡΐΟΥ ΘΑ
ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΔΟΘΗ ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΣΑ
ΟΦΕΙΛΟΜΕΝ ΕΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ
ΈΕεδόθη ή άπόφαση τής Νομι- έπιοτρεφομένων. συμφώνως πρός....... ....
οματ,κής Έπ,τροπής μέ την όποία ™ς δ,ατάΕε,ς τής ύπ' άρ.θ. 1574) *.^ς Βιομηχανικώς Άναπτύξεως
σματ.κης Επ,τροπης, με την οπο ___ ___ | αε ^^ φορΕα . οργανο μι(χ; χα
Βελτιώσεις οε οϋμβάσεις μ£ ξ*νονς έπενδυτάς
Την .-τίΐοτεραία τίόν τελευταίον
δηλώσεων τού νπουργοΰ Συντονι-
σμοϋ κ. Ξ. Ζολώτα γιά τόν νέο ρύ
λ.ο τής ΕΤΒΑ χαιρετίζαμί, άπό τή
στήλη αυτή, την άναμενόμενη άκό
μετατοο.τή τής Έλληνκιής Τρα
Ζών τήο Ελλάδος. Ό διοικητής ψεως καϊ δεσμευμένων προεΰλς:-
τηα Τραπέζης της Ελλάδος κ. Π. πετο
μέχρι σήμερον ουνολική α-
Παπαληγούρας προέβη χθές οέ ποχρεωτική παρά τή ΤραπέΖη τής
δηλώσεις, τό πλήρες κείμενο των . Ελλάδος κατάθεσις άνερχομένη
οποίων έχει ώς ακολούθως:
ες 40%. Έκ τού ποσοστοϋ τούτου
..Κατά τάς γενομένας υπό την των υποχρεωτικών κατοθέοεων ,ό
προεδρίαν τοϋ κ. Πρωθυπουργόν ήμ,συ ηχρεχρατεϊτο άτόκως καί τό
συα;έψεις επί τής οικονομικήν άλλο ήμισυ πρός 2%. "Ηδη τό ού
καταστάσεως καί των μέτρων νολον των υποχρεωτικών καταθέ
πού πρέπει νά ληφθούν πρός άντ, σεων τής κατηγορίας ταύτης πε
μετώπ.Όΐ'ν της, απεφασίσθη ή ό ριορίίονται προσωρινώς καί πρός
ναμόρφωσις τοϋ όλου συστήμςι· αντιμετώπισιν των προ6λημάτων
ος πιστοδοτήσεως τής οίκονουί- ρευστότητος των ΤρσπεΖών εις
ος. 5%. Ή οχετική κατ&θέοις 6ά εϊνοι
Έν συνεχεία, ό κ. ύπουργός άτοκος.
τοϋ Συντονισμού έΕήγγειλε τό πε 2) Επί των κατοθ6σεων Ταμιευ-
ι;|γρα;·<.οο των Θεσπισ9ησ(.^.ένων τηρίου, πλήν των υπό προειδοποίη μέτρων, των οποίων ή ύλοποίηοίς σιν, προεβλέπετο μέχρι σήμερα ύ- ήρχισε διά τής άπό 25ης Αύγού ποχρεωτική κατάθεσις άτοκος μέν ότου αποφάσεως τής Νομαματι κης Έπιτροπης: ποσοστοϋ άνερχομένου είς 5%, έ1/ τοκος δέ πρός 5,5% ποσοστοΰ ό- πέΖης. ΤΡΙΤΟΝ: Ρύθμισις τρεχουμ·ένων λογοριασμών τών Έμπορικών Τρα- πε2ών παρά τή ΤραπέΖη τής Έλλά ' δος. Είς τάς εμπορικάς ΤραπάέαΓ., προσωρινώς καί κατ' εξαίρεσιν, θά επιτραπή νά κάμουν χρήσιν των γσριασμών των τούτων, έφ' όσον βεβαίως κινοϋνται έντός τών άπο- διαφοράς τόκων» α .-, . . ._ .αγ .70 αποφάσεως αυτής, ποσών έ ρυθμιΖεται η απόδοση, στίς έΕαγω ^ _ψ ^ " '^' *" γικές έπιχειρήσεις, τών δεσμευ- 6έντων ποσών άπό έπιστροφή δια φοράς τόκων επί πραγματοποιη- θεσών έΕαγωγών τους. Τό πλήρες κείμενο τής άποφά σεως έχει ώς έΕής: ΠΕΡΙΤΤΕΣ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΛΕΕΙ Ο κ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ λώς έννοουμένης πολιτικής άναπτύ ξΐως. Έγγύηση μιάς εύκταίας κα τενβύνσεως στό κεφάλαιο αύτό, θά ήταν οί τεχνικές μελέτες καί τα σχέδια άςιοποιήσε<ος τού εθνικον1 πλοΰτοο πού θά κατήρτισε τό κρ;ι τικό αύτύ .-ΐισταιτικό ΐδρνμα. Κι' ην μης χή Η Νομπματική Επιτραπή, λα- αλλοδαποΰ ουμ6ούλου άπό την Ε ι βούσα ύπ' όωιν κλπ άπεωάσι α ■ « · π ι *- ο όψιν... κλπ., απι-ψουι ^νικη Ύπηρεσια Πετρελαιοειδων ■ Ή σκοπιμότης άπαοχολήσεως τ° σήμαινε, πώς θά είχαμ? έ'τσι >! όλ ά
σε.
». -τ· · ·* ■ ■ <: Α . Την αποδοσ,ν εις τας δικα. τ<> πρόπλασμα κάποιαν π&0-
γραμ'.ιατισμου η ότι 6α χκρασσον-
„ ·, .
ι ταν ετσι οί γ^νικες γραμμες μι«ί
"Ελλάδος (ΕΥΠΕ) έχει έκλείψει ό 0ιΛΟΎομι%ΐ[- στρατηγικής, στηριγμέ
πό έτών 5οθέντο<; ότ. υπάρχον ' νη- στην ^ τού μεγ;,-οι, οίκο έπιτι,οπής θά πρέπη νά έγγραςτή τή γαλλική κι/ΐέρνηση. 'Λλλά τό- τό γ·:γονός ότι ΙΘεσε ήδη στήν ήμε ι; άκ.ιίΐΓις ή δικτατορία —ίμπνν ηήσιπ διατάξη την άναβεώρηση, ή όιΐίνη αυσικά άπό τονς προστάτες καλυτέρα τή βελτιώση, τριών τούλα | χης— απερριψε μ!™ πηραγγελία ά χιστο (ϊ.μ'ίάσηον, εναντίον των ό- εοο.ιλάνο>ν Μιράζ, ποΰ είχε κάνη
φάσεων των νονισματικών άρχών, | των παρά τή ΤραπέΖη τής Έλλά Θέματα πετρέλαιον μέ αρτιες γνώ ' κοηκονικό κόστος. ποίον 6οΟ" ή κοινή γνώμη—τή συμ | πποηγοίμΐτνα στή Γαλλία, .ιοάγμα
χωρίς την επιβολήν είδικοϋ έπιτο- δος υφισταμένων Οπολοίπων τών Ι οε|ς Κ£)ί ΠΛΟυο|α έμπειρία Έπομέ ' '^ έθνική Αντιαροσωπεία πού θά βαση μέ τή Ι'εών—Πεζώ γιά την; ποΰ νΰχρ ινε τίς σχέσεις μέ τή χώ
κίου «τιμωρίας·. Τό κατα3ληθηαό ■ Ι-'άΧΡ' τούδε δεσμευθέντων, κατά ' " -'■—*—"= ~-'- ~- '■......-""■■« --' ' ?*-··<■"· «■«-------'"- «ν—ν τ..... -α ..„ ,,.ν, λ- τλ <;,.«..χ ,;, χ.^νο,.-. | ρχ νη στην ^χή τού μεγ;οι οίκο .ουχους εξαγωγιχάς έπ.χειρήσειο πολυόρι8μο1 -Ελληνες, είδικοί αε ' νομΐΜΰ όιρέλους μέ τό έλάχιστο Ι τιΤιν ππηπ τή Τηηπ£7ιί — η*-> *Ρλλ Α —. . . . .. .'_________* .. '_____
Έν τή ϋΕΤαξύ ή αρμοδία έ.-τιτςιυ
πή ένΘαροΐΓνσεο»ς των ζέν(»>ν έ.τεν
δύσειον, ποϋ προεδρΓΐΈΤιιΐ από τόν
Γενικ.ό Γοαιιματεα τοϋ ΰποι·ργείου
Σ ι/ντονισμοΰ κ. Δ. Ψηλό, έθΐτάζει
άθρόες προτάσεις έπίδοξων έπενδυ
των, άνακαλΕΪ άπό τις έλ>.ηνικές
καλένδες -/.ώ έπανεξετάζει σειρά
προτάσεοιν ποΰ είχαν
άπό τή δικτατορία, άρχίζει νεες δι
απςαγματ;ΰσεις καί έ-πιδίδετα, σέ
μαραθώνιε; σι>νεδριάσεις, μελ,€τών
τας την1 άναθεώρηση παλαιοτέρίον
επαχθών σι μδάσ?ων μέ ξ:νοι·; ό¬
μιλον:.
Στο τΓλπ'ταϊο (ΐύτό κεφάλ<ιιο σταβίου έ.ιιδιορθώσςως άερο.τλάν(,>ν
•ττόν τό.ιο ιιας καί ί'ιδιχά στήν Τα
νάγρα, εΐχε ώριμάσει πράγματι τό
1972. Φορείς τοϋ έργον αυτού άνα
6είχθηκαν τότε τρείς έταιρΕϊες: ή
Λόκχηντ. ή γαλλική Ντασοώ χά»,
ή Όλνμπιακή. ποΰ θά σννεργα,όν
τονσαν μέ τα 'Ελληικό Δημόσιο. Τό
ς τού εργου θά ήταν τής τάξε
ως των 55 έκίΐτομμ.ρίίον δολλπρί
όν. ποΰ θά άντιμίτιοπίξονταν άπό
κηινοΰ. Καί τότε ή άμεοιχανιχή χυ
ϋρηνηση έθεσε στή διαθέση τού
Έλληνικοδ Δημοσίου ενα ^άνειο 25
έχητομμνρίυν δολλτ,ρίων.
Ή Χτασσώ θά ?.ταιονε κι' αυτή
καί στό ΐνεηγητικΰ τή; άΓμόδια; ίνα δήν?ια 12 Γκατομμνο'ον ά,ιό
·1Ί
μενον υπό των έν λόγω
έπιτόκιον ποός την Τράπεζαν τής
Ελλάδος 6ά άνέρχεται είς 9%. Τό '
ποσοστόν τουτο δέν προοδιω- |
τάς διατάΕεις της ϋπ' αριθ. 83)
24)29.6.73 αποφάσεως αυτής,, πό
σών έΕ έπιστροφής διαφοράς τό¬
κων.
Ή απόδοσις τών ώς άνω ποαών
|
όωχώιϋβίο ιΖαϋςδίόν3τ ύηΣοόνττ θά ενεργηθή ώς ακολούθως:
ρίσβη αυθαιρέτως: Είναι περίποϋ : Τα δεσμευθέντα άπό 1.7.74 μέ-
Ίσον πρός τόν οταθμικόν μέσαν '. ΧΡ' τούδε ποοά θά καταβληθοϋν
Πρώτον περ'ι θέσεως έκτός οί- νερχομένου είς 1%. "Ηδη τό συνολ>
ε>
ουδήποτεόρου τής χρηματοδοτή- κόν ποσοστόν υποχρεωτικών κα
όρον τού κόοτους τού συνόλου
των ίδιωτίκών καταθέσεων, καί
είναι κατά μίαν ηοαοσπαίαν μο
νόδα μεγαλύτερον τού ■ είδικοϋ
έπιτοκίου άναπροεΕοφλήσεων. Θά
έχουν λοιπόν κσβε συμφέρον αί
Τράπεζαι, άκόμη καί έΐ. αυτού
τοϋ λόγου νά προτιμήσουν. έφ'
είς τούς δικαιούχους έξ ολοκλήρου
άμα τή κοινοποιήσει τής παρούσης.
Τα ύπόλοιπα των κατά τα άνω
οεως βάσικών κλάδων τής οίκο· ταθέσεων τής κατηγορίας ταύτ,ις όσον δυνανται· τιΐν κατά τάς πά
νομίαΐς καί συγκεκριμένως: α) άπό 6% περιορίΖεται είς 0,5% καί Ραοοοιακά{; μεθόδους, χρηματοοό
Ι',άιν 6:ομηχανικών( 6ιοτεχνικών . τό έπιτόκιον τό οποίον θά άπολπμ τησίν των·
κα'ι μεταλλευτικών έπιχειρήσεων βάνουν διά την υποχρεωτικήν ταύ
την κατάθε^ν αί έμπορικαί Τρά
μισματικα'ι αρχαί έπιφυλόααουν εί;
διά την πραγματοποίησιν παρα-
γωγικών έπενδύσεων, β) τοϋ έξςι
γωγικοΰ έμπορίσυ, γ) τών βιομη
μηχανικών βιοτεχνικών κα'ι λοι-
πών έπιχειρήσεων δι' έΕαγωγάς , εαυτάς τό δικαίωμα τής ά
έναντι φορτωτικών εγγράφων ή
άνοίγματος ένεγγύων πιστώσεων,
δ) τού καπνεμπορίου.
Δεύτερον περί καθυρισμοϋ ί<ο νοποιητικοϋ ορίου διά την χρημα εΕοφλήσεως Χαρτοφυλακίου Έμηο Τά μέτρα ταύτα, άν καί είχον ά<Ροΰ Π ΤΡάπε2α πεΖα. αύΕάνε, άπό 5.5% είς 7,5%. έηε'Ύ°ντ° Χ°Ρα·<Γηρα, έλήφθησϋν 13) Έπ,βυμώ νά τσνκκο οτ, αί νο ! ,^ λάδος συνεδουλεύθη τάς μεγαλυ¬ τέρας έκ των έμπορικών Τραπε- 2ών, τούς Διοικητάς των οποίων έκάλεσα άκόμη καί χθές πρό τής όρΐστικής λήψεως των μέτρων Γ-ί". δεσμευθέντων ποοών τό όποία, ύπ' αριθ. 6)17)26.11.73 καί 31)1)6. 6.74 άποφόοεων, θά απεδίδοντο διά διμηνιαίων δόοεων μέχρι τής 31.12.74, θά άποδοθοϋν είς τό τέ λος τού τρέχοντος μηνός Σεπτεμ βρίου, τα δέ ύπόλοιπα των 5ε- _Α ' σμευθέντων ποσών, τα όποία, κα τα τάς προαναφερθείαας άποφά- οεις, θά έδει νά άποδοθοϋν αυτοίς κατά τό προσεχές έτος 1975, θά άποδοθοϋν είς τό τέλος τοϋ μηνός Όκτωβρίου έ.έ·. Β' Την διακοπήν τοϋ λοιπού πά σης περαιτέρω δεσμεύσεως επί των μογής των ποσοστων τών ύποχρε- τικών καταθέσεων αναλόγως τών έξελι'Εεων πού θά σημειωθοϋν. ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Έπιτόκιον άναπρο ιοδότησιν των λοιπων δροστηριο τητων. Είναι όμως φανερόν ότι ή υπό ρικών ΤραπεΖών. 1) Ό ίσχύων προΕεοφλιχός τό- κος άνέρχεται, ώς γνωστόν, είς ' συνεδρίασιν. Κατά την συνεδρί¬ ασιν αί έν λόγω Τράπεζαι; άφοϋ είχον λάθει λεπτομερείς γνώσιν. *.αί ουίητήσει άπό εβδομάδος ιό μέτρα, έΕέφρασαν την απόλυτον ικανοποίησιν των, εδήλωσαν δέ των ΤραπεΖών έφαρμογή τής πό 11%. Κατ' άΕαίρεσιν όμως καί προ ότ, δ|α τών σχετικών αποφάσεων λιτικής αυτής έχει ώς προϋπόθε- | σωρινώς, πρός αντιμετώπισιν προ τ-ς Νομισμ£,ηκΓΐ(; ΈπΐΓροπής, ά σιν την ρύθμισιν τών άνακυψάν- ^ βλημότων ρευστότητος ειδικώς τών ποκτοΰν ολο τα άπαιτούμενα πε των, όηως' είναι φυσικόν, προβλη έμπορικών ΤραπεΖών, άπεφασίοθη θώρια δ|α να εφαρμόσουν τάς έ μάτων ρευστότητος. Πρέπει αί ( όπως τα χαρτοφυλάκιο τών Τραπε- ξαγγελίας τής Κυβερνήσεως κ,ϋί Τράπεζαι νά έχουν ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ 2ών τούτων προεξοφλοΰνται·πρός άναδειχθή άπό τϊ; άναιιρνόμενίς < ήδη έκλογές θά εΤχ? μέ τόν τού.-ο ώ ά νως, οί ύπηρεσίες τοΰ Άμεριχα- νοϋ συμβούλου κ. Μόρομαν, μπο· ροϋν άνετα νά καλυφθούν άπω κειμένου, ώς κνρί«ρχο σώμα τούς Έλληνες τεχνικούς τού υπουρ όν, νά χαράξη όριστικά τή μακρο γείου Βιομηχανίας. πρόθεσμη πολιτική οίκονϊΐΐίχής ά- Στίς δηλώσεις αύτέ", προέβη ναπτύξΓως τής χώρας. χθές ό ύπουργός Βιομηχανίας κ. ' „ Ε/.αφρώς διαο;ορ·Ετική άπόχρωση ϊδςι· ς αΐτοκ)τίον στό Βόλο, τή σι>ι;6αση μέ την Ώσιά
νικ καί τί; οτμβάσπς μέ τόν Πάπ
πας· Στό ένεργητικό τή; επιτρο¬
πήν πρέ.τει νά έγγραφή ομοίως καί
κάτι αλ.λο: τό έθνιχό καί κοη<ονι κό αΤτημα τής :ΐρο«τασίας τού πε ριΓ)άλλοντος —ώς άπαγόρΐνση τού ε!)ϋ>σαν στύ θ:μα οί ΰπουργικές δή πλουτισμοϋ ποΰ ητοΓθώνετι είς 6ά
βρή
ι'τή
ηθμό νά διαν.ο.τϊ)
χαΐ ή συντργασ.'α γιά ό έργοπτά-
οιο άρροπλ.άνιον. Τό θέμα τού έργο
στησίο^ ένκαταλεί(ΐ:θηκε. Τό άμερι
κιινικό ένδιατρέρον δμ<·»ς, εμεινε ζιο τΐϋά —χι' Τσιος γι' αντό ακριβώς 'ϋοηρό— καί μετά την ϊξοδό μας α,ιό τό ΝΑΤΟ. ΤοΊςα, μέ τίς δια,τραγματεύσει; οΐΰ «Λόκχηντ» καί έλληνικού Χ. Πρωτοπαπας, μετά την έρευνο )ώση, ·Η άνεπαρκεΐα τίί- ϊδι(οτι' ρ0ς σημαντικώτερον αξιών πού διενήργησε σχετικά μέ τόν έιιί χη- ,-ΐο(.)-ο(1ονλίας, στό κεφάλαιο κ? -τλήρη άπήχηση στίς γνωστές ά Λτπιοσίον πετύχαμρ ,τ,ςάγματι μερ>
συμδάσει ούμ'δουλο τοϋ υπουργείον, τί,- πολιτιχης έπενδύσεων —καί εξ ποφάσεις της γιά την ΑΕ ΣΤΡΑΝ >ές δελτιώσει; τόν υ.ιον τής 2ν;ι
Άμερικανό κ. Μόρσμαν. Πρόσθεσι- αύτοϋ τού λόγου άναγκαιότητα πιι την ΑΓΕΤ καί σέ άλλες τρείς άκό (ίάσΓ'ος: τό έλληνικά δημόσιο θά
ότι προσελήφθη μέ είσήγηση τής ί?Εμ6ολή; τής ΕΤΒΑ—δέν καθορί μη, ποϋ, κατά τίς ΐ-πάρχουσες πλη' σ-.ιιιιετάιΐχη κατά 51% βτ.Ί μετοχι
τότε δ.ευδύνσεως ΕΥΠΕ, μέ άπό σθηκε ώ κστ' ά^χίΐν δΓδο^έλΤί °> ι:ί; πάντα άπό τό δάν:ιο
τόν Φεβρουάριο 1968, γ.ά την μό- ^^-^ ανταποκριθή; τής ίδιωτι τε
χρΐ 31.12.70 περίοδο. Ή σύμβυ- κης ποο)το6ον.λίας στή δΓ,μιονργία Ονντ ι ήδη 6ή·αατ« :ι?ός τίς κορν- 2·"> :'"';τομμ.ν;ί(υν ,-οΰ Οά π.ιι
ση άνανεώθηκε δύο φορές μέχρ1 βιομηχανιών τΕχικής αίχ;.ιής —ώς φΐς των ΰ,['ηλών έ.τενδύσ:1ιν, μπο- Οη '!·τ') άμΓΓΐκκνική Τράπεζίΐ μέ
τόν Ίούλιο 1974 καί άπό την ή Ανε.τάρχι-ια τών άπιιηαίτητων γιά ρεί '.ά αναι λόγο, ΐχ',νγή; άπό τα την έγγιίηση τι";; κιΰερν.',σε;>ς τών
μερομηνία αυτή καί πάλι μέχρι τέ
τό σκο:Τ(') αι'Γϋί>
νρο πλα.σιο
ής τοϋ νόμεν, Ήνΐ>μ:ν(ον Παλιτπών.
Ή κυδεονητιχή Οίίίληση, ό «μ ώ 2Β87. Μκ'ι πλνεοά τ'ϋ πλαισίου πύ, Μ·"";;Ηι') των {ντολοί.το)ν, Γ.ονετά
, μένη άπό έ.ΐίίγουσες άνάγκες Ατι τοΰ είνιιι, αν δέν άπατώμαστί, ή ά π'ινηΐχών ΰρτον πού έ.τ,έχι>χε ή έλλη
Πρωτοηαπας δήλωσε, ότι τό θεμα μ?τω;ΐ;σ;(ος τ{ίς συγκ.οίας, 'οε- ποτρ.-γή ίπεν)(ον σέ μονάδες Λντ;ι | νίκη .-τλε.ηά. ν.τά5χονν κΐί δΰο πού
λος Δεκεμβριού 1974. Τέλος, ό κ.
Πρωτοπαπας δήλωσε, ότι τό θέμα
Μόραμαν θ' άντιμετωπισθή είτε ά- σκό.τΓ,σΕ απλώς στή δΓ.μιουργία γοηατικί-ς όμοειδήν ελληνιχων έ- <)ά ιιτο;οΓ.σαν ν ά Ο-Γωρτ,Οοΰν εύνοϊ μεσα είτε βραχυπρόθεσμα κατά των άπαρίΐίτΓ,τιον όογανοηικών Λΐγ.:ιρήσπ>ιν. ΙΙολΰ .-τερισσότΕρο, ο ν"·! γιά όποιαδν,.τοτε άλλη διομηχα
την λήΕη τής συμβάσεως στά τέ- πλαισίιυν γιά την .ιληρέστερη κατά. τιΐν οί Τίλειιταίες αύτές διανιιο.ν, νι'». εχνύς άπό πολΓμική: ή άμερι-
λη Δεκεμβριού έ.έ·. άνάλογα μέ το τ" δινκτ^ν άϊιο.τοίηση τοϋ δυτι>::> .-ΐρρί(·δο νηίσΓος, Γίπίος ενμβαίνει κιινιν.ή πλενρά ν.-τοχρεώνετ.'ϋ νά
τί θά είναι πιό σύμφορο
. . γε(.μανικοθ έπενό.τιχοϋ ενδιαφέρον αί την πληθώρα τιον μεγάλον — μην εγκαταστήση δλλη όμοίΐδή 6ιο
μόσιο.
τος, .τού έαιτο.τίιος δ.Γπίστοισε την 7.-Λ .τεριττών εν .-τολλοίς— Τ9ν;ι-
σέ ομορο ποός την Έλ.λά
Αί «νέαι διευκολύνσεις»
διά νά δύνανται νά τα διαθέσουν.
Πρός πραγματοποίησιν τής στοι
των νομισματικών άρχών εν τη ι
8%· ΙπράΕει.
2) Τό μέτρον αποβλέπει προδή- Ι
χειώδους αυτής προϋποθέσεως, έ- λως είς τό νά δημιουργήση ίδιω- Ι Βεβαιότατα δέν όλοκληροϋται
λήφθησαν χθές υπό τής Νομισματι (τικοοικονομικοϋ χαρακτήρος κίνη- διά τών ληφθέντων μέτρων ή 6<α κης Έπιτροπης καί κοινοποιουνται σήμερον πρός απάσας τάς Τραπέ- ζας, τα κατωτέρω άναφερόμενα μύ τρα: τρα είς τάς εμπορικάς Τραπέίας ώστε αύται νά στραφοϋν πρός όρ θαδόΕους πηγάς χρηματοδοτήσεώς των έκ μέρους τής Κεντρικής Τρα μόρφωσις τοϋ ολου πιστοδοτικοΰ μας συστήματος, νομίΖω όμως ότι συνετελέσθη τό πρώτον πρός την όρθήν ι-οτεύθυνσιν βήμα». ΚοΒυιΐτ8ρ8ΐ ι) γεωργικη παρονωγη Οί καιρικές συνθηκες πού έΓ3- κράτησον κπτό τόν περασμένο Ά πρίλιο, μέ θερμοκρασίες σ' όλόκη ρη την χώρα κατώτερες τοϋ κανονι κου καί μέ ύγρασία ανωτέρω άπ' ΰ, τι συνήθως, δέν φαίνεται ότι εύνό ήσαν ιδιαιτέρως την πορεία ής γεωργικής παραγωγής, ή όποία ^ν τούτοις έμφανίΖεται μεγαλυτέρα της περυαινής. Συγκεκριυένβ, οί ουνεχείς 5ρο χες καί οί χαμηλές θερμοκρασίες τής φτεινής άνοίΕεως έπηρέασΰι/ δυσμενώς, ούμφωνα μέ στοιχει^ τού ύπουργείου Γεωργίας, τίς έαρ1 νές καλλιέργειες τοϋ όραβοσίτϋυ καί τοΰ βάμβακος κα'ι άνέστειλα^ "ι ό Εεστάχυασμα τών σιτηρών, πα· ρεμποδίζοντας συγχρόνως την χρή °η τών Ζιζανιοκτόνων. Έπίσης, κα θεστέρησαν την προετοιμασία τών καπνοαγρών καί τών άκαλύπτω»· καπνοφυτών, πού πρόκειται νά μεγ ταφυτευθοΰν ΈΕ άλλου, ή άστά τοϋ καιροϋ κα'ι ή ύπερβολική ύγραοία τοϋ έδάφους άνέστειλαν, τόν περασμένο Άπρίλιο, την σπο Ρά τοϋ βάμβακος γιά 15 ήμέρες περίπου. Έν τούτοις, ή καλλιερ Υουμένη εφέτος μέ βάμβακα έ.κτα °Π έφανίζεται κατό 5% ηύΕημένη αρινων γεωμήλων, στήν περιοχή _ποιητική. Εφέτος, έφ' όσον τελι- Θεσσαλίας. Γενικώς όμως ή προιί , κά οί καιρικές συνθηκες τό έπιτρε μη πατάτα πσει καλά στήν Μεσση ' ψουν άναμένεται πλουοία πσραγ'θ- νία καί οί τιμές τοϋ προϊόντος οτά ,γή έλαιολαδου. Θά πρέπει έπίσηο «Νέιι.ς πΐΓΤΛτικάς διενκολύνσπς» -τιιός τι'ι ν.οάτη - μρλ.η τού καθιεπώ ν εί τό Δΐίθνές Νομισματικόν Ταμεί όν (Δ.Ν,Τ.) διά την Αντιμετώπισιν των δνσχεχΐΐών εί; τα ΐσοϊΰγια πληρο>μών τοιν. Είς πρόσφατον ά
κικοΓνώσιν τοΰ Ταμείον άναφε'ρΓ-
"αι. δτι α! διενκολΰνσεις αύται, ά
.τιιτελοΰν μίαν σημαντικήν κ<ΐινητο μίαν είς τι'ιν μρχρι τούδε πρακτικήν τού Δ.Ν.Τ.. βάσει τής οποίας αί χυρηγοϋμεναι πιστιόσεις ήσαν κυ- <;ί(ος δθ)δ?καμήνου διαρκείας. Λ! νέαι θά είνα, τοιετοΰς διαρκείας, Οά έ'χο.ν δέ ώ- σκοπόν νά παρά¬ σχουν την Αναγκαίαν βοήθειαν •·τοό; τάς άναπτΐ'σσοιιένας, κιιρίο);, χώρας, διά νά αντιμετωπίσουν τα συναλλαγματικά τιον π{?ο6λήματ<ι έκ τής παρούσης διεθΛθΰς Σνμφώνο)ς πρός την Ανακοίνω- πιν, αί «νέα, διενκολύνσεις» θά χο ρηγοΰνται εί" πεοιπτο'χτεις, κατά τάς όποίαΓ ή οικονομ!», μιά-ς χώ- οας παΓθΛΤΐάΪΓ,ει: α) Σοδαοά έλ- λείμματα είς τό ίσοζύγιον ιιών της. λόγο διαρθρο^τικών άνω μαλιών είς την παραγωγήν καί τό εμπόριον της καί 0) μεγάλας αϋξή σεις τιμών. "Λλλη περίπτωσις χορηγήσε(ι>ς
των έν λόγο δΐΕυκολϊΛ'σΐίον είναι
ϋταν τό μόνιμον παθητικόν τοΰ ϊ-
ο> ",ι-γίου πληρωμών μιάς χώρας
την εφαρμογήν άνο-
νπαο?η καί την προθνμία το^ ό κ. πτικοιν έ.τιχειρήσεΐ'ΐν, .τού ύα,είλονΊ διι κράτος, ενώ έ; άλλου άναλαμ
ΰπουργύς Συντονισ;.ιυΰ κατά την ται στήν ίγκ.λτ-.ματιχά άλόγιστη έ ' »π την ί>ποχ_)ΐ';οσιι ν« ϊ'ξιπ·ι··}.Ί
τελ.ΐΐ'ταία έπίσκεψή τον στή Δηική --τςνδντική μανί(ι τής δικταχουίας. ΐη στό υπό Τδουση έργοστάοτο 500
ΓεΓμανί,ι. ί^Ινι/ι (ΐανερό, φ.σικά, Παρ' ϋλ.α αύτά, μιά ά,-ΐό τίς χιλιάοες έργατώρες έτησίθ3ς.
<ίτ, στήν κρ'ισιμη καί Λποφασιστική πρός αΐ'ζήτηση πςοτάσίΐς, είναι «ύ' "Ετσι, ένώ Αφ' ενός έ?ασφαλί- αΰτή .τερίθ'δο τό σνγχιριαχό καί τό τή ενός ίλδετικοΐ' οίκον, πού, ϋχοις ΐΙον<ιε την άμΐριχανιχή ί.τένδνση, Οεσμιχό, άχι μόνο Οά μ.ιοροϋσε άλ άνακοη ώθηκε, ποησφέρεται νά εί-' σι·νάπτοντας ενα άκρι6ά δάπο στήν λί'ι ν.αί θά έπρΓ.τε νά (τνζενχθονν θιΐγάγη ■ΊΟΟ έκατομμΰοια δολλάςια άιι^οιχανική αγοοά, τό έλληνικά κατά τόν κ;ιλύτεηο τρόπο κι' αντό γιά νά ιιετ«τρ?ψη μιά ΐδιόκτη'ή'αί·τό έογοστάσιο —έλληνικό άφοΰ στικων των νεοιν διηκολννσεοιν εί για να ^^ν ,-χαοεμποδιστονν οί δηό το^ Ακτή τή; Σιθιονίας στή Χαλ εχονμι σ' αϋτό 51% σ.μμετοχή— νοι ότι αυται θα .-ιαρεχο)νται υπο μ01 τή, Αναπτύ1«ος πρός όοθές κιδική σέ τονηιστική πο/.ιτεία 6ν-*', μετατρρπεται ούσιαστικά σέ ξένη έκ των κιοίων μοι ή Αναπτύ1«ο; πρός ττ|ν προϋπόθεσιν, υτι η εοιαφεοημε κο.χΕνθύνσεις στό μέλλον. Η Λ·ααικύτητος 30 χιλιάδ, κλινών. Τό>, (Ίάηη έπιδιορθώσεο)ς άμεςικανικών.
τό 1952 καί παπά τόν νόμο, μιά δ- νητιχή.
νη χιοοα Ηα έχη χαταοτισει^ προ- , Φνσικά, τάχιστα —καί κατά πά θίαα πού θαπρεπε νά έγερθή, Αντι. ίσραηλινών καί άλλων άερο.-ιλάνΐον,
/οαμμα δια την αντιμετωπισιν σα ,ιιβ,^νότητα έντός τής τρεχοΰ- ΗΗιοζ, είναι πώς ό ξένος αύτάς οί. άν ή άποδοχή αυτών τών 500 χι-
τα>ν ΛνσχεοΕκον και την εφαρμογη οχ^, εβδομάδος—βά πρέπει νά Αι α κος έ'χει στΐιν ίδιοκτησία τοιι —δ- λιάδ:ον έογατίορών ίίναι ίιποχρεω-
σ-γκεκριμενη; οικονομικής πολιτι- μ^νίονται ν^Ε- Εξαγγελίες τοϋ κα πω; έπίσης άνακοινώθηχ·;—· άπό ' τυίή γιά την Έλλάδα καί δχι δ
κης, με σοκπόν την έπαναφορά τής θηγητοϋ κ. Ζολώτα, .τού "θά κα9ο "' *""" --' —~'- -'- -■-- -'■ £ ------'
,ήκονομιας της είς την ύρθήν πορεί 0;ση Τα κριτήοια ,", τα πλαίσια —
αν /αι την έξάλειψιν των έλλειμμά τόν Τε>.ΕΙ,ΤαΙο δηο προτιμοΰν οί ύ-
τον είς τό Ίσοξύγιον πληρωμήν πηοεσ;ε; τοι-, {«ο·^γ«ίι· Σι-ντονι-
ΠροΜ.έπεται ότι τό Δ,Ν.Τ. θά εξε βμο0_ μέσπ οτίι ό;οία θ ακινηθή
ταΐη με ιδιαιτέραν προσοχήν ^τά δι η έ(ραημογή το0 νόμον 2687 περί
Αλλοδα,τοΰ χείρα
λόκληρη έλληνική άκτή. Τό μεϊϊον,
έν τούτοις, θέμα, στά πεδίο δπου
τή στιγμή αυτή δίδεται ή μάχη
τής προσελκι'σεως τοΰ εενου έδια
ιί?ροντος, είναι οί ςένες έ.-ΐΓνδύ-
σεις πού έχοι·ν σχέση μέ την έθνι
____, ___ ._„__Γ__, __ __, ,. κή Ασφάλεια.
εφαρμογήν διά νά εΐομαλύνη τάς λική μα. άκόμη Ευρωπαϊκή Κοινύ Άπό τίς πρώτες ηδη μέρΓς τής
σιηαλλαγματιχάς της δυσχερείας τητα, λόγο) των προνομίίον πού πσ έξόδο.) τής χώρας άπό τόν στοατι
καί νά Γ,ελτιωση την οικονομικήν ρέχει στούς |ένοι, ί
άφυρα μέτρα, τα όποία ή ίνδιαφε- ένθαρρύνσεως τού Αλλ
ςομενη χωρα προγραμματιζει ποός λαίοι1) λίαν προσ(ριλί,ς
της κ:ιταστασιν.
στη (τι
' ωτικό ουνασ.τ,ισμά τοϋ ΝΑΤΟ, ό
Σύμφωια μέ τίς ύπάρχοισες ή- «ΠΚ.» εΐχε έ.τισημάνει την προσο
* 6η πλνηροφορίες, τα νέα αύτά πλαί χη στήν Αναγκαιότητα νά ξαναδοϋ
Αι νεαι πιστο)τικ«ι διενχολυνβεις σΐα χαράσσονται σάν μιά προσπά-' με, άν νπό τονς νέονς ορυνς ίθνι
είς ουδεμίαν πείπτωσιν θά ίαεο- 0;ια διευθύνσεως τού χώρου μέσα'κής ζιοή; θάπρεπε ν ά έπανεξετα-
6αίνονν χά τρία ετη, θά είναι δι σΤον όποϊο θά πρέπει νά υπάρξη' «θή τό θ?μα τής συμβάσεως μας
δννατόν να άνέλθουν είς 1407^ τού πληρέστερος σεβασμός τών έλληνι ' μέ την άμίρικανική έταιρία κατα-
μεριδιον τής χιυρας παριΐ τό Διε- κων σ."μφερόάντ[υν, πράγμα άπολύ σκΐνής άεςιπλάνων, την «Λόκχηντ»
θνες Λομισματικον Ταμΐϊον. Ίο < τω- κατανοητό σήμερα άπό τούς Κι' αύΐό, γιιτί ενα έργοστάσιο έ πιτόκιόν τιον θά Ανέρχετα, είς 4% ςίνοι,, οιΛΓΟιμιλητές μας, άφοΰ —'.τισκει-ή; άεοοπλάνων, έξοπλισμ^ο διά τό πρώτον έ'τος, ν.αί θά αϋξά ,^ως δήλωσε τονλάχιστον ό χ. Ζο' μέ την Αμεςικανική τ·?χνική, Οά πςο νεται κατά 0,;>% ετησίως. | λώτας— στή Δυτική Εύρώπη είναι δίκαζε καί τίς πηγές έ(νοδιασμοΰ
( έμπεδωμένη πλέον ή γνώμη ότι τα μας σέ ί,Τ»άμενο πολ,εμικό ΰλιχό,
Αί ΑνίΜτέρο) πιστιοτικαί διευκο- ύ.-τεο6ολικύ. ποονόμια δέν όδηγοΰν' πράγμα Ασνμαορο ΰπύ'τοΰς νέονς
/.ννσεις αφορουν, κυριως, εις τας σ£
άναπτνσσομένας χο'ίρας, άλλά θά ν-Γ
ε.τοΓ.τΕ, ΐσως, νά καταβλ.ηθή προ?-|
πάθεια έκ μέροις τής Ελλάδος ό¬
πως καϊ αυτή έπιοςρεληθή.
, κα1 ΑδιατάρβκτΓς συ-'όοο.ς ΐθνικής ϊωής.
Ι
ς ής ής.
Ι Ί'ύ βέμα τής κατασκευής ίργο
Οί διαπραγματεΰσεις μέ τή «Λό
κχηντ» βαίνονν βεβαία πρός τό τέ
λος τοις. Οί εκτακτι-ς άνάγκες
τής χώρας ΰστερα άπό την ίδιαϊόν
τοις δυσχερή κατάσταση ποΰ δημι
ιιΐ'ογήθηκε μέ την έπελθοθσα έθνι
κή κρίση αύτές έπετάχ.νον. Πιστεύ
ονμε ΰικος οΤ) ποτέ δέν «Γναι Αο-
γά γιά βε/.τιώσεις, κνρίτο; δταν συ
σχετισθοϋν οί βελτιώσεις αύτές μέ
τα κριτήοα, ή τα πλαίσια έφαρμο
γής τοϋ νόμου 268Τ ποΰ πρόκειται
νά έξαγγείλη ό ύπουργός Συντονι
ομού έντός τών προσεχών ημερών,
Φππκά ή Ντασσώ εζήτησε όπως
άν·Γγερθή στό υπό σ.-ξήτηση έργο
στάσιο άερο.τλάνων καί ενα ΰπόστε
γο γιά την έπιδιόρθοιση τών γαλ
λικών ά;ςοπλάνων πού χρησιμο.τοι-
εϊται άπό την άεροπορία μας. Μη
πιος 6μ(ι>ς θά μποροϋσε νά προκλη
θή καί πάλι ενα ούσιαστικό ένδια
((.έρον τής γαλλικής αυτής εταιρί¬
αι
Φορολογική δικαιοσύνη
ουΕησίΐ τού δόκου επί 70 έκατ. έλαιοδέ^
Ή κί'. ησις των Φορολογικόν Δι
κασττιρίων κατά τό 1973 διά .τρώ:η
^οράν, ,-ταοουσιαξομένη υπό τή; Έ
Ονιν.ής 2τατιστικής 'Τπηρεσίας, έ
παναοτέρϊΐ είς την έ,τικαιρότητα τύ
ά.τό μ άκρου χρόνον υπάρχον πού-
(ίλυιια τής άπυνομής (ρορο/.ογικής
ιι· Οϋτως, είς τα Β Φορολογικά Έ.
(+ετεία εισήχθησαν τώ 1973, 16· |
.">02 ι'ι.-οθέσεις, ενώ είς άλλα σι·νο|
λικώ; Π ΈφετΓΪα τή; χώρας είσή
χθησαν, κατά την ίδιαν περίοδον,
18.7.")1 ΰποθέσας. 'Λντιστοιχούν,
δηλαδή, είς εκάστην Φορολογικόν
χέρια τοϋ παραγωγοϋ άνήλθαν. νά σημειωθή ότι κατά την φετεινη ·( πτυξιαχής πολιτικής.
στίς 5.10 δρχ. τό κ?λο. Στούς 5 ^ περίοδο έφυτεύθησαν 1,3 έκατ. »♦♦♦♦»♦»»♦♦♦♦»»»♦♦»♦»♦♦♦»»♦♦»♦♦»♦»♦♦»♦♦♦♦»♦♦♦♦
πατατοπαρανωγούς ναμβύς τής χώ νέα δενδρύλλια γιά παραγωγή έ
ρας ή έαρινή παραγωγή πατάτας > λαιολόδου' κοί 450.000 γιά πσρο-
ε.φθασε εφέτος τούς 145,6 χιλ. τον γωγή έλαιων. Εφέτος προβλίπί;·
νους επί 70.300 στρςμμάτων οη- ( ται νά διενεργηθή ή καταπολέμησ.η
μειώνοντας μία ποσοτική
κατά 13% ρερίπου. Ή μέση στρεμ' δρων. Ιδιαιτέρως, έπίσης, εύνοή
ματική άπό^οση αύίήθηκε ότο θη ή κτηνοτροφία όπίΊ τίς 3ρο
1959 κιλά σέ 2.062. Συνολικά ,] χές τής άνοίΕεως, οί οποίες επέ-
έκτσση τής έαρινής καλλιέργειαν τρεψαν την όνάπτυΕη πλουσίας αύ
πατάτας ύπολογίΖεται άπό τό υ- τοφυοϋς βλάστησις γιά βοσκή. Οί
πουργείο Γεωργίας, σέ 200.000 μέλισσες, μόνο, πού έμποδ'ατηκαν
στρέμματα καί ή παραγωγή οέ 31ο ν° βοσκήσουν, έλαβον συμπληριυ
ΟΟο τόννους. Ι ματικιϊ Ζάχαρη στΐς κυψέλες τους
Ή παραγωγή τομάτας στή Θ^ί |
κη, Μακεδονία καί Θεοαα>α έμφα ( Ο ΟΟΣΑ ΠΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
νίίεται έφέ,ος όψιμη, λόγω τώ; ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
καιρικών συνθηκών, ένώ ή κατά Ίδιαίτερο ενδιαφέρον γιά τή·/
στασση τών όπωροφόρων δένδρ·ον Έλλάδα άνσμένεται νά έχη ή συ-
παρουσιάΖεταΐ καθυστερημένη, ου νερχομένη -όν προσέχη Νοέμβρο,
νέ δυσχεράνσεως τής γονιμοποιή διάσκεψη τοϋ ΟΟΣΑ, επί διϋπουρ-
σεως τών πυρηνοκάρπων καί γιγα^ γικοϋ έπιπέδου στό Παρίσι, μέ θο-
τοκάρπων. Πάντως, ή παραγωγή ε μα την πρόστασία τοϋ φυσικού π<: ωέτος άναμένεται σημοντικά ηύίη μένη. Οί άμτΐελώνες έΕελίσσονται ικανοποιπτικά, πλήν τοϋ Ν. Ήλΐ. °τό ϋψος τών 1,55 έκοτ. οτρεμμά ■ ος. όπου έσημειώθηκαν μικρές Ζ<~ των: Ι μιές άπό χαλάΖι. Στήν Κρήτη ιια Ο καιρός. όμως, τελικώς δέν ρετηρήθπ άνομβρία, ή όποία όπως έπηρέασε. παρό την άρχική δυσμε δέν έπηρέααε τό σταφύλια νΠ τού έ,Εέλ.Εη, την πορεία τής τίς άλλες καλλιέργεισς καί την <πΐ οπορας 2αχαροτεύτλων, ή όποία (νοτροοία. εγινε επί 280.000 οτρεμμάτων εσΠμείι».ΐ3ε μία άνοδο κατά 13%, ι. Γ, Ι Άντίθετα, οί βροχές καί οί ψύ της φρτεινής άνοίΕεοις εύνό· Ι ν°ντι τοϋ 1973. Αντιθέτως οί χά- ηοον την παραγωγή όσπρίων <ο>
ΚΠλές θερμοκασίες τού πρώτου [ των κτηνοτροψικών ψυχανθών κα
ε·έρους τού Απριλίου έπέδρασαν ' την κατάσταοη τών έλαιοδένδρων.
άνοσταλτικά στήν άνάπτυΕη τών ί ή όποία κρίνετα. ιδιαιτέρως ίκ«νι·
ριβάλλοντος καί τούτο γιατί μο-
τα£ύ άλλων θ' άσχοληθή ειδικώς
μέ την διασυνοριακή ρύπανοη. Ή
Έλλάδα, ή όποία δέχεται τό ς;
πίγεια καί ύπόγεια νερά τών τα¬
χέως άναπτι.'σσομένων γειτονικών
χωρών καί περιβάλλεται άπό μυ
θάλαοσα κα'ι μία άτμόσφαιρα, πού
διαοχίΖονται όπό πάμπολλο μέσα
διεθνών - μεταφορών πϊστεύεται
ότι θά έπιδείΕη μεγάλη προσοχή
οτίς συ2ητήσεις πού θά γίνουν
στό Παρίοι τόν προσέχη Νοέμ-
βριο. Ήδη οί προετοιμ'ασίες όρ
χιοαν.
πηοκεΐ|-ιενω στοιχεκον
καρδιωτικά.
διχαιοσιην,ς. Τα σιμπεράσμα·» δρ Έΐρετεϊον 2.7150 ΰ.τοθέσεις ένώ είς
έκ τής α.τλής σ,γκοίσεος τών έν τα άλλ((. ή άντιοτοιχίιι είναι Ι.71'5.
εΤναι άπο- 'Λλλά καί ώς πρός τάς έκδοθείσας
Ι άποςράσ-Εΐς υπό των Έφετείοιν, πά
Σνγκεκριμένως, κατά τό 1373, ' υατηρείτα, σημαντική Οιαιρορά.
είσήχθησαν 138.500 φορολογικαί ύ Κατά τό 1973, αί έκδοθίίσαι άπο-
ποθέσεις είς τα 25 Φορολογικά' φασεις υπό το>ν Φορολογικόν Έ-
Ποοιτοδικεία τή; χώρας. Δηλαδή κΤετείιυν, άνήλθον είς 8.078, ένώ αί
άντιστοιχοϋν ό·54Ο νποθέσεις άνά άπθίτάσει τίόν άλλων 'Εφετείιον ή-
Πρωτοδιχΐΐον. Ή άναλογία ν.τοθέ- σαν 13.935.
σετον είς τα άλλα ΠριοτοδικΓία τής Ι Ή σημαντική αντη καθυστέρη«ις
χώηας ήτο 1.427 δι' έκαστον (156 είς την απονομήν τή; ς:ορολογικής
95ϋ συνολικώς ύποθέσει; είς 58 Ι Δΐκαιοσύνη; καί ή ύποχρέωσις τοΰ
Πθίυτοδικεϊα). Ό 6γκ-ος, δηλαδή, ΐΓοηολογουμενοι· ο.τιο; καταβάλη
τών ϋ,τοθέσεων είς τα φορολογικά ποσοστόν τοϋ προσδιορισθέντο; ι
δικαστήρια είναι τετρα,τλάσιος των ρο.·, διά νά έχη δικα·ωμα πρσφυ
δλλων δικαστηρίων. Άποτέλ<:σμα' γής είς τό Φαρολογικόν Δικαστήοι τούτου —ό>; έπίσης κα'ι τού ότι αί όν, προκαλοϋν όχ, μόνον την ταλαι
φορολογικαί ύ.τοθέσςις είναι προισ Λ«)ρίαν τοΰ ένδιαςρίρομένον, άλλά
σότερον πολύπλοκοι είνα, ότι κατά καί την σημαντικήν ΰλικήν βλάβην
τί) 1973 εξεδόθησαν ίαό των Φο τον, διότι είς περίπτωσιν κατά την
ρολογιζών ΙΙρ(,>τοδικ;-[ων'.">»;·340 ά όποιαν ούτος δικαιιοθή, ή άξία τών
ποο;άσεις, παηέμεν,ον δέ ίκκρεμεί; χοημάτιον τον, τα όποϊα κατέβαλε
8|>.166 ύ.τοθέσ^ις. Τούτο σημαίνει,' διά νά ίκδικασθή ή υπόθεσις τον
δτι αί ΰποθεσει; τού 1973 δέν -θά θά έχη έ^ανεμισθή.
εχουν ΐκκαθαςισθή οί'τε καί '/.ατά'
τα τρέχον ετος —εάν γίνη δεκτόν | Τό σπουδαιότερον, όμως, σι·μ.τέ
δτι ό ρυθμός έκδόσειος άποίΐάσεων οασμα £κ των άνοτέοιιι, λόγω κν-
θά παραμείνη ό ΐδιος— είς αύτάς' ο:ω; τοθ μ^■γ(^?.ο^ άοιθμοϋ τών ν-
δϊ προστίθεται αί νέαι νποθρσεις ποθςσειυν, είναι ή νοοτρ.τι'α τού
1974. Δι' άπλή; Αριθ·;ιητικής, λ.οι-. Δημόσιον —των ((ουολογικιόν δη-
πόν, άποδεικνΐ'εται, ότι ή καθυστί λαδή όογάνιον— «τι δλοι οί φοο
ρήσις «ίναι τονλάχιστον διετής, διά λογούμενοι Θεωροΰνται «κατ' άρ-
τήν ψάσιν τής ποιυτοδίκο.; διαδικα χήν» ώς άνίΐλ.ικρινίϊς. Εάν άλλά
σ-αϊ· Ι ^1 αύτη ή νηοτροπία, Ισιος ε.τιτα
Άλλά καί ίίς τό δεντερο6άθμιονι χυνθή καί 6ελτιο>βή ή άπονομη <ρο, στάδιον, ή κατάστασις είναι ή Ιδί ρολογικής Δικαιοσννης. ί ΙΔΙΩΤΙΚΑΙ ΤΕΧΝϋίΑΙ & ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ ΤΑΛΙΛΑΙ ΑΝΕΓΝΠΓΊΣΜΕΝΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΕΙΡΑΙΩΓ 4ί (ΟΜΟΝΟΙΑ) - ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 525.138-543,403 1954 1974 20 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΟΔΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΓΦΟΡΑΕ ΕΙΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΚΝ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΓΙΝ Αειτουρνοΰντα ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΤΜΚΜΑΤΑ • ΜΕΓΗ ΙΧΟΛΗ ΕΧΕΑΙΑΕΤΩΝ ΓΕΝΙΚΗΝ ΣΧΕΔΙΑΕΕΏΝ, Τργων αρμοίιότΓΐτος ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΚΟΐ1 <α> ΑΡΜΤΞΚΤΟΝΟΣ
• ΜΕΣΗ ΙΧΟΛΗ ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ.
"Εργν άρμδ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΥ ΗΛΪΚΤΡΟΛΟΓΟ
"Εργων άρμοδιοτητος ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΥ - ΗΛΪΚΤΡΟΛΟΓΟΥ.
Αί 6; 4νω·ΜΕΣΜ ΣΧΟΛΑΙ ΙΧΕΔ1ΑΙΤΩΝ εΐνπ, 3.τοίς
ινά; καϊ. &τογ(υμ;ιτιάς Λρα;.
Τα μοθήματα διεςάγοντίΐ κατΛ τ4·
'
• ΜΕΕΗ ΙΧΟΛΗ ΕΡΓΟλΗΓΩΝ ΜΗ Χ Α Ν ΟΛ Ο ΓΩΝ,
■:οΐ-ΐν σομο5ιότητος ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΥ
• ΜΕΕΗ ΙΧΟΛΗ ΕΡΓΟΔΗΓΕΝ Η ΑΕΚ Τ Ρ Ο Λ Ο Γίϊ Ν.
Εον^ν άρμοδιώτητος ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΥ.
Αί Σχο/,Βί ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΝ «αί ΗΛΠΚΤΡΟΛΟΓΩΝ"
δΐΓςσγονται κατά τας (.σ^ερινάς ώρας.
Ν
4·:τοΕς ^οιτ-σ^^; κα: τσ μαθήματ»
• ΜΕΣΗ ΣΧΟΛΗ ΗΑΕΚΤΡΟΝΙΚΟΝ. -Εργ.ν βρμβδ.οτνβς ΗΛΕΚΤΡΟΝ,ΚΟΥ.
• ΜΕΕΗ ΕΧΟΛΗ ΕΡΓΟΔΗΓΟΝ ΜΕΤΛ Α Α ΕΙ Ο Λ Ο Γ ΏΝ.
.οτητος ΜΕΤΑΑΛΕ!ΟΛΟΓΟΥ.
Α( Σχολαί ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΠΝ «ιΐ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΛΟΓΩΝ
όΐίξαγον,τοι κατά τα; προιϊιΑς, άιοηίμ»Γίν»ς κοι
γΚπι -^· --
·4 μβ·ήμο«β
τιχηικμ ΙΧΟΛΗ ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
τεχνικη ιχοαη Η ΑΕΚΤΡ Ο Τ ΣΧΝΙ ΤΩΝ
Αί Σχολαί ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤηΝ κ=1 ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ ιΐ,βι Νυκτε-», 4 «τοϋ; ,ο,τή,Εω; (.1 τ.
μοθηματα διιξαγονται καΐα τάς έσ*ιριά; Λ?ι:.
• κατπτιρα ιχοαη ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ (Αρρενων - Οηλέον).
Αι1 ο-ίοφοίτοι; Αημοτικοθ Σχολποι; κ»ι μαθητάς Α. χ αί Β - Τάξει); Γ. ,ινασιου. Λιιτομΐροιαι ι!; τον
(«ΝΟΜΙΙΜΟΜ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΚΑΝΟΝΙΖΜΟΝ μέ περισσοτέρας πληροφορίας, άποοτίλλεται
Η.νο»ι«βν «,α
ς .ο; μ...
Τΐχ»,«π»
ΠΓΟ^ΟΧΗ εί, την ΑΐΓυβυιβιν — Ο4ο; ΠΕΙΡΜΠ^ 4» (ΟΜΟΝΟΙΛι-ΑΘΗΝΑΙ
Τηΐέ».: 525.18». ?48 40Η
ΠΑΚΧΙΤΑΙ ΑΝΑ·ΟΑΗ ΙΤΓΑΤΙΥΙΙΠΙ ΛΟΓΠ ΙΠΟΥαΟΝ
ΕΞΕΤΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΟΕΜΑ
ΤΟΠ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΝ
Μέ όπόφαση τού ύηουργ*οϋ Βιο- παντήσεις στά έρωτήματα πού προ ναι ότι ή χώρα βρίσκεται υπό πίε
μηχανίοο κ. Χ. Πρωτοπαπά συγκρο έβαλε κστά καιρους ή έλληνική κοι ση. Είναι άνάγχη αυτή τή στιγμή
τεϊται όκταμελής Όμάδα Έργασί
ος γιά τή μελέτη θεμάτων σχετικών
μέ τίς έρευνες γιά άνεύρεση κοι
τασμστων ύδρογονανθράκων. Ή Ό
μάδα άπορτίσθηκε ώς εξής: Κυρ.
Ζάχος, καθηγητής Πολυτεχνείου,
πρόεδρος, μέλη δέ οί Κ. Δωρής,
Νομικός Σύμβουλος Κράτους, Ά Άνταποκρίνεται τό Οψος τών έπεν
ναστ. Μεταξάς, Γεν. Δ) ντής Μεταλ , δυθέντων κεφαλαίων στίς συμβατι ^α
λείων Ύπ. Βιομηχανίας, Ιω. Μπορ κές της ύποχρεσεις; Πώς θά πι- επ'
νή γνώμη, 6ν θά πρέπει νά όμολο νά έξασφαλισθοϋν νέες έπενδύ-
γηθή δτι τα έρωτήματα αύτά ήταν σεις. Όπως έπίσης τα πρός έπέν
άρκετά σοβαρά: Ποιό, ποροδείγμα δυ°Π κεφάλοιο τής άλλοδοπής πρέ
τος χάριν ήταν τό ϋψοα των κε πει να αποφέρουν συνάλλαγμα γιά
τραλαΐων πού ή Ώσεάνικ έπρεπε τΠν καλυψη τού ίσοΖυγϊου πληρω
νά έπενδύση μέχρι τής στιγμής ^ων· Θα τηρίϊσωμε, λοιπόν, τίς συμ
Ελλάς καί Κοινή Άγορά
Αί σχέσεως μετοξύ Ελλάδος χαι
Εϋρωπαϊκής Οίκονομικής Κοινότη¬
τος ευρίσκονται πάλιν είς τό προ-
σκήνιον, μέ την πρόσφατον επί¬
σκεψιν Έλλήνων ύπουργών είς
Βρυξέλλας κα'ι τάς σχετικάς άνα·
κοινώσεις διά την «άναθέρμανσιν»
τής Συμφωνίας Συνδέσεως. Έν
όψει των έν προκειμένον άναμενο-
μένων έξελίξεων, ή μελέτη των
οίκονομικών αυναλλογών τής Ελ¬
λάδος μετά των έννέα χωρών τής
ΕΟΚ παρουσιάΖει ιδιαίτερον ενδια¬
φέρον. Ούτω, συμφώνως πρός τα
αυτής στίς γεωτρήαε.ς τής θάσου; βοσει£: πού ύπεγράφηοαν, καί κα- —οιχεΤο τή<; Τραπέζης τής Έλλά- * Αι/τηπηι#η!ιιρ-τηι —λ ·*·.■·«.— _. —... ±.__.. Τ_ ΤΠλ/ ΟΙθΩΚεΐΩ ΤΤϊί* ΡΜΤΤΟΡΤ1ΠΡ " Δ λ Ιϊηη 3ΐ·Α —Α ΑΓΛι ·—..»>* ■ Ι — >.»■ ιΛλιλλ
διάρκεια τής έπταετίας. Αλ
έπαγρυπνοΰμε παραλλήλως
ς τηρήσεως τών δρων τών
νόβος. Δ) ντής Ύπουργ. Βιομηχα στοποιήση τό δημόσιο ότι ή έκμε- σ"μβοσεων καί υπό τόν έτερον τών
νίος Παν. Κονίδης, Δ) ντής Ύπ. | τόλλευση θά γίνη επί όρθολογιστι εκαστοτε συμβαλλομένων μέ τό
κών βόσεων; Δημόσιο. Βεβαία ή σύμβαση μέ
"Αντ! τών άπαντήσεων στά έρω- τήν Ωσεονικ δέν είναι άπό τίς πλέ
τήμστο αύτά άναγνώσαμε χθές ότι ον έπωφελείς. Άλλά ή σύμβαση εί
Βιομηχανίας, Παν. Καλόφωνος, Με
ταλλειολόγος Ύπουργ. Βιομηχανί-
αο. Δημ. Καλοδούκας, Οίκονομο-
λόγος Τραπέζης Ελλάδος καί Γ. ' ή Ωσεάνικ προέβαλε νέα αίτήματα νο' συντεταγμένη κατά τέτοιο τρό
Λεμπερίδης, Γεν. Δ)ντής Ύπουργ. έναντι τοϋ έλληνικοϋ Δημοσίου: νά πο ώστε κα' °' έκ ΜέΡ°υ<: τΠθ<α- ΣυντονισμοΟ. Ι παραταθή επί διετίαν ή περίοδος ταπστΠσει(:: ™ν όρων, νά μή ου "Έργο τής Όμάδος είναι ή έπε [των έρευνών της καί νά τής έκχω- νεποΥετα|. σοβαρές είς βάρος της ξεργασία θεμάτων σχετικών α) ' ρηθοϋν έκτάσεις στήν βορείως τής συνεπειε<:· Δεν ύπάρχουν ποινικυς μέ τήν εκτελέση συμβάσεων γιά πά Θάσου ήπειρωτική άκτή γιά νέες ραχώρηση τοϋ δικαιώματος έρεύ γεωτρήσεις. νης καϊ εκμεταλλεύσεως ύδρογο-, νανθράκων, β) μέ τήν εξετάση αί τήσεων σχετικών μέ τροποποιήση δρων Ισχυουοών συμβάσεων, γ) μέ τήν εξετάση νέων αιτήσεων. ΝΕΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ Άκόμη καί ή διαιτησία έ- , πί τών άναφυωμένων διαφόρων τέτοιους όρους, λοιπόν, τό μό- "Έγραφε ή απαντήση πού έλαβε νο πού μας μένει είναι νά διαπρα ό άρχηγός τής άντιπροσωπείας τής γματευόμοοτε σκληρά τα νέα αίτή- "Ωσεάνικ άπό τόν ύπουργό κ. Πρω ματα τής έταιρίας. τοπαπα: μόνο σέ νέες συμφωνίες μποροϋν νά στηριχθοϋν ένδεχομέ Ή ανακοινώση αυτή πού δόθηκε χθές άπό τό γραφεϊα Τύπου τοϋ ύπουργείου Βιομηχανίας είναι βε¬ βαία άρκετά σαφής κι' άπό μόνη της. Προσλαμβάνει ώστόσο μιά Ι- διαίτερη σημαοία τό γεγονός δτι τό κείμενο ούτό δίνεται στή δημο σιότητα 24 ώρες ακριβώς άπό τή σύσκεψη πού συγκροτήθηκε προ- χθές οτό Ιδιο ύπουργεϊο μέ τή ουμμετοχή μιδς πολυτελοϋς άντι-| κα' έπιΖήμια γιά τήν Έλλάδα; προαωπείας τής Ώσεάνικ, ή όποία επεσκέφθη τόν κ. Πρωτοπαπά γιά νά τόν κατατοπίση επί τής πορεί άς τών εργασιών της στή Θάσο καΐ νά τοθ Ζητήση νέες. . έκχωρή- ΠΛΗΘΟΣ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ Τί διακινδυνεύει ή Ώσεάνικ άν νως νέες έκχωρήσεις. "Η άπάντη δέν ίκανοποιηθοϋν τα α'ιτήμστα δος, διά τό εξάμηνον ΊανουάρΓός — Ίούνιος τοϋ τρέχοντος έτους, αί Έλληνικαί είσαγωγαί έκ τής Κοινής Άγοράς ανήρχοντο είς 1. 138,3 έκστ. δολλσρίων, άντεπρο¬ σώπευον δέ τό 47,7% τοϋ συνό¬ λου τών είοαγωγών τής χώρας. "Έναντι τοϋ άντιοτοίχου περυσι- νοϋ εξαμήνου, αί έν λόγω είσα- γωγαί παρουσιόΖουν αύξησιν κατά 22,1%, ένώ αί συνολικαί είσαγω- γαϊ έχουν αυξηθή, διά τήν ιδίαν περίοδον, κστά 31,7%. Κοτά χώ¬ ρας, ή Δυτ. Γερμανία κατσλσμβά- νει την πρώτην θέσιν μέ 380,6 έκστ. δολλ. (ή 34%), άκολουθου- μένη υπό τής Γαλλίας, μέ 212,7 έκατ. δολλ. (18,7%). Ή Βρεταν- νία ευρίσκεται είς τήν τρίτην θέ¬ σιν μέ 202,(3 έκατ. δολλ. (17, 7%) καί είς τήν τετάρτην θέσιν ή Ιταλία, μέ 182,7 έκατ. δολλ. Ή Όλλανδία είναι είς τήν πέμ¬ πτην θέσιν μέ 76,7 έκατ. δολλ., άκολουθουμένη, είς τήν έκτην θέ¬ σιν, υπό τοϋ Βελγίου — Λουξεμ- βούργου, μέ 67,8 έκατ. δολλ. Τέ- 40.3% τού συνόλου των έΕαγω- γών τής ■Ελλάδος. Τό μεγαλύτε¬ ρον μέρος των 'Ελληνικών εξα¬ γωγήν άπορσοφάται υπό τής Δυτ. Γερμσνΐας, πρός την οποίαν κα- τευθύνονται τα 43.7% τού συνό¬ λου των έξογωγών τής χώρας πρός την ΕΟΚ (δηλαδή 139,3 έκατ. δολλ.). Είς την δευτέραν θέσιν, άπό α¬ πόψεως Ελληνικήν έξαγωγών, εύ- ρίσκεται ή "Ιταλία, μέ 52,6 έκατ. (ή 16,5%), όκολουθουμένη υπό τής Γαλλίας, μέ 40,4 έκατ. δολλ. (12,7%), τής Όλλανδίος μέ 35,2 έκατ. δολλ., Βρεταννίας μέ 27,2 έκατ. δολλ., καϊ τοϋ Βελγίου — Λουξεμβούργου μέ 20,7 έκατ. δολ. Αί έξαγωγαί πρός Δανΐαν — Ίρ- λανδίαν άντιηροσωπεύουν μόλις 3 έκατ. δολλ. Οϋτω, τό εμπορικόν ίσοΖύγιον τής Ελλάδος καί τών έννέα κρα- Μερικά μέτρα έλεγχομένη ρευστότητα Ένα σύνολο θετικών μέτρων μισμοτικής Έπιτροπής αύξάνεται ένισχυτικών τής δημιουργούμε· κατά 10% τό χορηγούμενο συναλ- νης συγκυρίας απετέλεσαν οί ά- λαγμα στούς Έλληνες σπουδα- ποφάσεις τής έξ ύπουργών επι- στές πού φοιτοΰν σέ άνώτατα έκ- τροπής κοι τής Νομισματικής Έ· παιδευτικά :δρύματα τοϋ έξωτέρι- πιτροπής, πού συνήλθε στήν τα- κου. κτική συνεδοίασή της στήν Τρά- Τέλος, ή Νομισματική Επιτρο¬ πεία τής "Ελλάδος. Τα μέτρπ πού άποφασίσθηκαν άπό τούς ύπουργούς τών οίκονο- μικών υπουργείων, ένώ άναφέ- ρονταν σέ £πί μέρους' θέματα τής τρέχουσας οίκονομικής Ζωής, άν- ταποκρίνονται στή γενικώτερη ά- νάγκη δημιουργίας έλεγχομένης ρευστότητος, σκοπός τής οποίας πή ενέκρινε άπόφοση περί χορΐ, γήσεως τρσπεΖιτικών δανείων αί- κατοίκους τών περιοχών Έβρο " Ροδόπης, Ξάνθης, Δωδεκανήος Λέσβου, Χίου καί Σάμου πρός έ ξυπηρέτηση όφειλών τους πού λή. γουν μέχρι 31.12.74. Αί Έλληνικαί ίΐσαγωγαί Τό εξωτερικόν εμπόριον τής 'Ελ λάδος κατά τό πρώτον εξάμηνον ση αυτή έκανε αϊσθηση χθές. Ό- ι τΠε Υια νέες έκχωρήσεις στήν ή- ' λος, ή ίίανίσ, μέ 12,8 έκστ. δολλ. μολογουμένως άλλος άέρας φυσά πειρωτική άκτή καί σέ νέες θα- καί ή Ίρλσνδίο, μέ 2,6 έκατ. δολ. λόσσιες Ζώνες; Υπό τίς σημερι- συμπληρώνουν τόν σχετικόν πίνα- πλέον στό ύπουργείο Βιομηχανίας. Γιατί, όμως, ό κ. Πρωτοποπάς δέν προβαίνει αύτάς σέ άναθεώρηση ή στή βελτιώση μιάς συμβάσεως ή όποία εκρίθη γεν.κά ώς άποικιακή σμεύει ** ελλΠνικο Δημόσιο νά μπνον το0' πορελθοντο<: ετου£;> τό
νές συνθήκες υπό τίς οποίες πλή-
θος προσφορών μδς γ ι νο ντα ι γιά
δέν δε-
Αί έξογωγοί τής Ελλάδος πρός
τάς έννέα χώρας τής Κοινότητος
καλ(._ουν
Καλώς πληροφορημένοι κύκλοι
ύπηρεΐσιακοϊ παράγοντες τοϋ ύπουρ¬
γείου έδιναν χθές τίς άκόλουθες
διασαφήσεις επί τοϋ θέματος:
Τό θέμα τής Ώσεάνικ συνεΖη-
(προχθές) κάτω άπό
περιστάοεις υπό τίς οποίες ή Κυ
*Η προχθεσινή ανακοινώση τοΰ [ βέρνηση είναι ύποχρεωμένη νά τη-
ΟπουργεΙου, άμέσως μετά τή συνάν ι ρήση τίς διεθνεϊς συμβάσεις, οί
τηοη ούτή, ή όποία κράτησε περί . οποίες ΰπεγράφησαν κατά τήν διάρ
που ώς τό μεσημέρι, δέν έδωσε ά-; κεια τής δικτατορίας. Τό θέμα εϊ-
χ. πρώτον
μην υπογράψη νέες συμβάσεις 38.7% τοϋ συνόλου των έξαγω-
στϊς διεκδικούμενες άπό την Ώ- γών τής χώρας καί άνέρχονται
σεάνικ Ζώνες. Ξέρουμε ότι δέν ε'ε 318.5 έκατ. δολλ.. έναντι 224,
θά συνέφερε κάτι τέτοιο στήν ά-
μερικάνικη έταιρϊα. Θά μποροϋσα-
με όμως νά διαπραγματευθοϋμε
μαΖί της τό Ζήτημα: υπό τόν όρο
ότι σέ μιά ένδεχόμενη νέα σύμ¬
βαση μαΖί τηο θά ήταν ούΕημένα
τα δικαιώματα τοϋ έλληνικοϋ Δη¬
μοσίου. Καί ' φυσικσ ό έλεγχός
μας.
των
είναι ή έν μέτρω άναΖωπύρωση | τοΰ τρέχοντο(; βτους παρουσιάΖει
τής άγορός, ή ένθάρρυνση τής (σημαντ,κάς μεταβολάς, τόσον είς
άγοραστικότητος τού κοινοϋ μέ | τον Ρυθμ6ν αυξήσεως των σχετι-
ηροοπτική την εξουδετερώση των ϊ κών μεγεθών, όσον καί είς την
πού είχε δια- σύνθεσιν των'διαφόρων κονδυλί-
Ζει, κατά τό πρώτον εξάμηνον τοϋ
τρέχοντος έτους, έλλειμμα 819.7
. πιστώσει στήν τελευταία συνεδρία-
έκατ. δολλ., έναντι έλλείμματος
σή της. τής παρελθούσης Τρίτης,
π υπό τν κ. Ζολώτα οίκονομετρι-
708 έκατ. δολλ. τοϋ περυσινοθ
εξαμήνου.
. κή έπιτροπή παρακολουθήσεως των
δεικτών.
Οί ένισχυτικοί τής όγοραστικό-
τητος των εργαζομένων τής ύπσί-
.. , . . ._ .^.,. τητος των εργαζομένων τής ύπσ
Α οδηλοι εισπραξεις της Ελλα- α _. . . _ _ .
• λ λ.. .....__ =. ^. . θρου θα πΡέπει Π-Χ· να θεωρηθου
δος άπό τάς χώρας τής Εύρωπαι
κης Κοινότητος άνέρχονται είς
333 6 έκατ. δολλ., άποτελούμε-
ναι κυρίως έξ έμβασμάτων μτετα-
ναοτών (138,1 έκατ. δολλ.) καί
τουριστικόν συνάλλαγμα (77,5 έ¬
κατ. δολλ.). "Έναντι αυτών, αί
δδηλοι πληρωμοί τής Ελλάδος,
άνέρχονται είς 139,4 έκατ. δολ.,
έκ των οποίων 38,3 έκατ. δολλ.
οί άκόλουθες άποφάσεις τής Συν-
τονιοτικής Έπιτροπής:
Ι Ή χορηγήση τής είσοδηματικήα
ένισχύσεως τών παραγωγών μέ
δύο δρσχμές άνά κιλό παραγομέ
νού συσπόρου βάμβακοπ καί ή όρ-
οη τών περιορισμόν στόν κα9ο-
ρισμό τής τιμής βαμβακόπιττας κσι
βαμβακελαίου, πράγμα ποϋ σημαΓ-
_ " νει άπελευθέρωαη τής τιμής τοΰ
ύπο-
κατά
άντ,προσα,πεύουν .ταξ,δ.ωτ,κάς δα βαμβακοοποροϋ που
τιάνας» (τουρισμός - σπουδαί» Έλ λογίίεται
λήνων είς τάς χώρας τής ΕΟΚ,
καί 26,6 έκατ. δολλ. άντιπροσω-
πεύουν δαπάνας έπενδύσεων (τό- ε^α«πκ των" βαμβακοπαραγω-
μία δραχμή επί πλέον, γιά νά αύ-
άντιοτοίχως ή ενισχύση τοϋ
γών, πού θά ανέλθη έτσι σέ 3
ουσπόρου βσμ-
κα
1 έναντι 224.1 έκατ. δολλ. τοϋ
άντιοτοίχου εξαμήνου τοϋ παρελ-
θόντος έτους. όπότε έκόλυπτον <ό | έτους ήτο 548,7 έκατ, δολλ. κους δανείων). Τό ίσοΖύγιον τών άδήλων συναλλαγών άνέρχεται είς δολλάρια 194,2 έκατ., ούτω δέ β^^. τό έλλειμμα των τρεχουσών ουναλ ·Η άποφαοιοθεϊσα έ£ λαγών μεταξυ "Ελλάδος καί ΕΟΚ τοργηση το0 δασμο0 επ! το0 6,. διά τό πρώτον εξάμηνον τοϋ τρέ- σαγομένοι) β^—-. ^ έπιτρέ. χοντος έτους ανήλθεν είς 625,5 ψη νά δΐαμορφωνεται ή τιμή του έκατ. δολλ., ένώ κατό τήν άνπ- οέ άν_οτοιχΙα προς τις διεθνεί<; οτοιχον περίοδον τοϋ παρελθόντος τιμε<: π ροτασεισ ιηη εζαγ^ γ ε 3 ν ΠΑ ΕΞΟΜαΛΪΝΣΗ ΓΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΜΡ ΕϊΡΟΠΑΤΚυΦΙίίΗ ΑΓΟΡΑ Προτάοεις, γιά την έξομάλυνσο : πεβλήθησαν άντισταθμιστικαί είσφο τών σχέσεων τής Ελλάδος μέ την ιΚοινή Άγορό, μέχρι τής πλήρους έντάξεώς της, περιλαμβάνονται σε ύπόμνημα τοϋ Πανελληνίου Συνδέ ομού Έεαγωγέων, πού υπεβλήθη στήν κυβέρνηοη. Είδικώτερα, ό Σύνδεσμος προ- τεΐνει στήν κυβέρνηση νά άρχί ση διαβουλεύσεις στούς κόλπους τοϋ Συμβθυλίου Συνδέσεως Έλλά ραί έλληνικών' οΐνων είς τήν Κοι νήν Άγορΰν, μέ τό δικαιολογητικόν ότι αί πραγματοποιούμεναι έξαγιο- γαί ευρίσκονται κάτω τών ένδεικτι· κών τιμών τών οΐνων είς τήν Εύρω- παϊκήν Κοινότητα. "Ομοίως, έπιβάλ λεται κατάργησις τής αποφάσεως τής Έπιτροπής τής ΕΟΚ τής 3ης Δεκεμβριού 1974, διά τής οποίας εξουσιοδοτήθη ή "ιταλία, ή Δυτι- δος καί Κο,νης 'Αγοράς, σκοπός ( κη Γερμανίο καί ή Γαλλι·α των οποίω ό όέ ό των οποίων, όπως όναφέρεται στό ύπόμνημα, Οά είναι: «Πρώτον: Ή εξαίρεσις τής Έλ λάδος έκ τοΓι κανονισμοϋ ύπ' αριθ. 2707)72, ό οποίος έντάσσει την χώραν μας, είς την κατηγορίαν τών χωρών έκείνων, έναντι τών οποίων έφαρμόΖουν προστατευτικά μέτρα αφορώντα είς τάς ένδακοινοτικάς άνταλλαγάς οΐνων, τής κατηγορ· άς 22,05 Σ τοϋ κοινοτικόν δασμο λογίου, προελεύσεως "Ελλάδος. Τέταρτον: Τέλος, έν τώ πλοι- οίω εκδηλώσεως εύνοϊκής μετα- ΓΕΩΡΓΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙ2 Ποσό 22 έκ«τ. δρχ διατίθεται Απογραφή γεωργίας Σέ περίπτωση πτώσεως τής τι- ^ ' μής κάτω ενός όρίου, θά υπάρξη παρέμβαση πρός διατηρήση οτα- θεροϋ τοϋ είσοδήματος τοϋ παρα- γωγοΰ. Άποφαρίσθηκε άκόμη ή έπιδό- τηοη τών παραγωγών ελαιών έ- Ένδιατρέρον καί πολλές σκίψει;! ,ττοισαι συνολικώς 1,134.820 0Τ9· φετεινής εσοδείας, μέ 16 έκατομ- ποοκαλοϋν τα συγκριτικά σττοιχεϊα, ή τό 3,17% τής καλλιεργουμρνης μύρια δραχμές γιά νά καλυφθή τα σχετικά πρό; τάς γεωργικά; γής. 2) Άπό 10—29 στρ., 384. -τσ| ή έφετεινπ παραγωγή ϋψους χαί κτηνοτοοιριχά; έκμεταλλεύσ,ις , 320 έκμ, -««λίπτο-ααι 7ΟΜ86Ο -ααι .7-ΟΜ-86Ο της Ελ.λ-αδος, συμφωνως πρός την··στρ. η το 19,6%. 3) Αλο 30—49 απογραφήν «Γεωργίας καί Κτηνο- στρ·# 209.640, χαλνπτουσα, 7.924. η . λ, ά. 5 χιλιάδων τόννων. Μ απογραφή «Γεωργας καί Κηνο στρ# 209.640, χαλνπτουσα, 7.924. τροφίαςν τού 1971, ή όποία εδημο 740 στρ., 22% 4) Άπό όΟ—99 έπιδότηση χορηγείται για νά διευ- σιεύθη προσφάτως, ί-ό τής Έθνι'στρ., 30%. 5) Άπό 100—199 ήτο. κολϋνη τούς παραγωγούς στή συλ- γιά την καταόολή έπιδοματικής έ- κης Στατιστικης Υπηρεσίας τής 49-760 καλνπτονσαι 1Ο.926.ΟΟΟ λογή έλαιοκάρπου. νισχύσεο^ς στούς πκρ«ιγο>νοι3ί, οί "Ελλάδος. Ι στρ., 15,4%. 6) Άπό 200—499 Ή Συντονιστική Έπιτροπή ά-
Οδτω, μεταξύ 1961 καί 1971 έ-ίστρ., 8.840, καλύπτουσαι 2.432.580 οχολουμένη έξ άλλου μέ τή διαπι-
ιώθη καί ό άριθμός τών γεωργι στρ. 7% 7) Άπό 500 στρ. καΐ α- „,.„„.;,„„ νηλοηότητο τή<· ά ων των είσαγωγών. Αί είσαγωγαί, κατά τό πρώτον εξάμηνον, συμφώνως πρός τα στοιχεϊα τής Τραπέζης τής "Ελ¬ λάδος, ηυξήθησαν κατά 31,8%, ά- νελθοΰσαι είς 2.336 έκατομμύρια δολλαρίων, ένώ κατά τήν αντί¬ στοιχον περίοδον τοϋ παρελθόν- τος έτους ή αύξησις ήτο 62%. Άλλά καί είς τάς κατηγορίας τών εισαγομένων έμπορευμάτων, παρουσιάζοντα! άλλαγαί, κατά τήν τρέχουσαν περίοδον. Ούτως, αί είσαγωγαί τροφίμων, κατά τό ύπο πεύουν τδ 13.8% τοϋ συνόλου εξέτασιν εξάμηνον, άντιπροσω- τών είσαγωγών μας, όνέρχοντα. δέ είς 308 έκατ. δολλ.. ένώ κα¬ τά τήν αντίστοιχον περίοδον τού 1973 άντεπροσώπευον τα 16,4%. Σημαντικήν μείωσιν, λόγω τής ά- παγορεύοεως είσαγωγής των, πα- ρουσιόΖουν τα κρέατα καί τα Ζών τα Ζώα. τών οποίων α! είσαγωγαί κατήλθον είς τα 30.4 έκατ. δολ.. έναντι 115.6 έκατ. δολλ. τής άντιοτοίχου περυσινής περιόδου. "Αντιθέτως, τα δημητριακά, αί Ζωοτροφαί καί τα φυτικά ελαια παρουσιοΖουν σημαντικήν αύξησιν, έναντι τοϋ παοελθόντος έτους. Μεγάλην αύξησιν (κατά 200% περίπου) παοουσιόΖουν τα καύσι- μα, τα όποϊα αντιπροσωπεύση 428,9 έκατ. δολλ. ή τό 18.4% τών είσαγωγών, ένώ κατό τό παρελ¬ θόν έτος τό ποσοστόν τούτο ήτο μόνον 8.2%. Μείωσιν, ώς πρός τήν συμμετοχήν των είς τάς εί- σαγωγάς παρουσιόΖουν αί πρώται Ολαι, ή άξία τών οποίων ανήλθεν είς 433.8 έκατ. δολλ. (18,6%) κατά τό υπό εξέτασιν εξάμηνον, ένω κατά τό αντίστοιχον τοϋ πα- μι- ρελθόντος έτους έκάλυπτον τα 8%. 19.3% καί κστά τό πρώτον έξ μηνον τοθ 1972 αντεπροσώπευε^ τα 20,5%. Καί τών κεφαλσιουχικών αγα. θών αί είσσγωγα! παρουσιάζων κάμψιν, αντιπροσωπείαν δέ - μέ 661,9 έκατ. δολλ. — τό 28 3" ένώ κατά τό πρώτον εξάμηνον ΓΟΰ 1973 άντεπροσώπευον τό 32 6 Τέλος, καί τα βιομηχανικά εϊδη καταναλώσεως (μέ 488,2 ε<ατ δολλ.) παρουσιάΖουν καί αύτό κροτέραν συμμετοχήν είς τάς σαγωγάς, καλύπτουν δέ τό 20,9 έναντι 23,5% τοϋ πρώτου νού τοϋ παρελθόντος έτους. Ή σύνθεσις τών Έλληνικών εί- σαγωγών κατό χώρας ή περιοχάς παρουσιόΖει μείωσιν τοϋ ποσοστόν προελεύσεως έκ τής Εύρωπαϊκής Οίκονομικής Κοινότητος. Αί ειοο. γωγαί αύται καλύπτουν τό 39,4υ,ο ένώ κατά τό αντίστοιχον εξάμη¬ νον τού παρρλθόντος έτους άνιε- προσώπευον τα 43,6% καί κατα τό πρώτον εξάμηνον τοϋ 1972 ε- κάλυπτον τα 44,7%. Αί είσαγωγαί έκ τής Βρετσννίας παραμένουν εις τα ιδία έπίπεδα — 8,7%, έναντι "Αντιθέτως, αί είσαγωγαί έξ "Ηρω¬ μένων Πολιτειών ανήρχοντο εις 8,2% τοϋ περυσινοϋ εξαμήνου. 16,8% τοϋ συνόλου τών Έλληνι- κών είσαγωγών, ένώ πέρυοι τκά· λυπτον τα 13,2%. Ενδιαφέρον παρουσιάΖει καί ή σύγκρισις τών μεταβολών τοί· όγ· κου καί τής άξίας τών Έλληνι- κών είσαγωγών. Ούτω, κατά το διάστημσ Ίανουαρίου — Μαίου τού τρέχοντος έτους, ό όγκος των είσαγωγών ηυξήθη κατά 9,9%, ε- νώ κστά τό αντίστοιχον πεντάμη- νόν τοϋ 1973 είχεν αυξηθή κατά 25.20%. "Αντιθέτως, ή άξία τών είοαγωγών κατά τό πεντόμηνον τοϋ τρέχοντος έτους ηυξήθη κα¬ τά 41.9%. ένώ κατά τήν αντίστοι¬ χον περίοδον τοΰ παρελθοντοο έ¬ τους είχεν αυξηθή μόνον κατά 9, όποίοι παοέδωσαν πράσινες εληές Ι τό 1973 για έπε^εργοσία καί έξα- μειώθη "' στωμένη χαλαρότητσ τής άγοράς γωγή. Την σχετικη άν-τοφαση εΛαδε κων εκμεταλλευσεων και αι καλλιβρ ν·(ο, 8ι8Ο, χαλιυττουσαι σινολι/ώς -_β_ απο<οαοεις διά ών οποίων ή Εύρωπα.κή Κοινότης δύνατα. νά ι χειρίσεω(: ^ Ελλάδος έκ μέ- λάβη προοτατευτικά μέτρα, έμποδί ρ0υς τής Κοινότητος, σκόπιμος Ζουσα τήν εισαγωγήν όπωρολαχα νίκων είς τάς άγοράς τής ΕΟΚ. Συγχρόνως θό έδει νά 2ητηθή ό¬ πως ή Έλλός επανέλθη είς κα9ε στώς, τό οποίον ϊσχυσε μέχρι τοϋ 1969. βάσει τοϋ όποίου άπελάμβα νέ είδικής προνομιακής μεταχει- ρΐσεως ή είσαγωγή φρουτολαχανι- κών είς τήν Κοινήν Αγοράν. Δεύτερον: Ή ρητή κατάργησις τού συστήματος τής ΕΟΚ, περί έ- φορμογής ελαχίστων τιμών διά τόν ελληνικόν τοματοπολτόν, καϊ ή πλήρης άποδέσμευσις τών έλληνι κών έξογωγών τοματοπολτοϋ άπό παντός περιοριοριστικοϋ μέτρου, άφορώντος είς τάς είσαγωγάς το μοτοπολτοϋ, έκ «τρίτο>ν χωρών».
Τρίτον: Ή άναστολή τοϋ κανο
νισμοϋ 816)70, διά τοϋ όποίου έ
θά ήτο ή κατάργησις διά τα είσα-
γόμενα είς τήν Εύρωπαϊκήν Κοι-
νότητα έλληνικά Ζυμαρικά τού 60
% τοΰ μεταβλητοϋ στοιχείου τής
έπιβαλλομένηο άντισταθμιστικής
είσφοράς. Τουτο θά ηδύνατο νά
έπεκτοθή καΐ έτερα προϊόντα τής
όμάδος τών μετοποιημένων γεωρ
γικών προϊόντων.
Πέμπτον: Παραλλήλως καί μέ¬
χρι τής έντάξεως τής χώρας μας
είς τήν Κοινήν "Αγοράν, έπιβάλλε
ται ή επέκτασις τής Συμφωνίας
Συνδέσεως, ώς -σήμερον ίσχύει,
είς τάς τρείς χώρα - νέα μέλη τής
Εύρωπαϊκής Κοινότητος: Αγγλί¬
αν, Δονίον καί Ίρλανδίαν, πρός
τόν σκοπόν προωθήσεως τών έλ¬
ληνικών έξαγωγών είς τάς χώρας
αύτάς».
ΑΜ.ΣΙΕΥΣΕΙΣ ΙΣΙΑΙΓΙΣΗΝ
Φέρεται β4« γνίδσ·ν των Αϊιοτ. Διοικήοβων 'Ανωνύ ;;
ίμων Έταιρ^ιΦν κα. ΈταιρειΑν Περιωρκτμένης Εύθύ- ;;
ντ— ότι δι' όποφόχκοχ ττ» κ. ΎπουργοΟ ΈμπορΙου !
ύη' 6ργΘ. 96378)4126 ττΐο τβ)12)θ5. δημοσιβαθεΐθηο Ι!
εΗ: το Οτι αριθ. 980)2312 65 ♦ΕΚ. (Δελτίον 'Ανωνύ !
μων Έταιρειών), όρΐΣεται δπ δόναντχυ νά ουνεχΓσω- < σι δημιοσιεϋουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς τών Γ ε- < νίκων Συνελεύσεων καΐ τούς Ίαολογισμούς των δια ; τη< θΙκοΑΗΜκής μοο εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ- ' ΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ». ώς εγ*ν—ο ; μ*χρι τοθοε διά ττ>ς «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ· πρά
τής σνγχων«όσεώς τη<. ♦♦♦»♦♦»»♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦»·♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦ ή οίκονομική έξ ΰπουργών 'Επιτρο γοΰμεναι έκτάσεις. Ένώ αί γειορ- πή, κατόπιν είσηγήσεος τού ύποι,ρ γικα έκμεταλλεύσεις ήσαν κατά τό γοϋ Γεωργίας κ· Δημ. ΙΙαπασπύ- 1961 1.139.379, τώ 1971 άνήοχον οου- ι το είς 1.036.600 —παρουσιάζεται —Σέ 2.580.ΟΟΟ-ΟΟΟ δρχ- άνήλ.-' δηλαδή, μείωσις κατά 9%. Αντη θε τό σννολικό .τόσο των 6ς>αχυπρο όφείλεται είς τήν αύξησιν τοΰ ά-
θέσμων καί με<ίοπροΟέσμουν δανεί- οιθμοΰ τών μεγαλειτέρον καλλιεο ών, μέ τα ό-τοία ή ΑΤΕ χςηματοδό γειων (άπό 100 στρέμματα κα ά τησε τήν Γεωργία κατά τύν πίρα- νο>) καί είς τήν μείωσιν τοϋ άρι-
σμένο μήνα Αΰγουστο. Μέ τα δάνε( Ομού των μικρών. Μείοίσις, έ.-ιίόης
α αύτά άντιμετωπίσθηκυιν έποχια- παρουσιάξεται κα «ίς τάς καΐλιερ
κές άνάγκες τής γεωργίας, τής γου'μένας έκτάσεις, αί οποίαι ήλατ
κτηνοτροφίας, δαπάνες έκτελέσε- τώθησαν είς τήν δεκαετίαν 1961
ως εργοον κλπ. Ι 1971 άπό 36,7 έκατομμύρια στρέμ
—Ό κ. Κων. Δρακάκης, λ»οϊ * ματα είς 35,8 έκατ. στρ.
στάμενος τής υπηρεσίας Φυσικής Σοδαρωτάτη, ομως, κα άντικα-
Παοαγωγής, γ€ω.τόνος, όοίβθηκε τοπτρίξουσα τήν πλήοη άποτυχίαν
μέ άπόφαση τοϋ ΰπουργού Γεοίργι τής κτηνοτροφικής πολ.ιτικής, ή ό-
ας κ. Δ. Παπασπύρου άναΛλνης·ίοτής ποία έφηρμόσθη, είναι ή μείωση
γενικάς διεκ&υντής Γεοιργικής Πά τών κτηνοτροφικών έκμεταλλεύσε-
ραγωγής τοϋ ύπουργεϊου Γεωργίας, οιν, αί οποίαι π«ριωρίσθησαν κατά
—^'Ενεκρίθη ή μελέτη γιά την 37% — άπό 16.069 τώ 1961, είς
κατασκευή -ψυγείου — συσκευαστη 10.100 τώ 1971. Καί αί γεωργικαΐί
ρίου γβωμήλων στήν Άμυύίιάύα. δενδ·ροκομικαί έκμετα>Λεύσεις ιμει
προϋπολογισμοϋ δαπάνης νψους 12. ώθησαν κατά 28,5%— άπό 783 τώ
805.118 δραχμών. Ή ΚΤΔΕΓΙ θά 1961, είς 560 τώ 1971.
προβή στήν άμεση δημοκρατικαί! "Αναλόγως τοϋ μεγέθους των, αί
τών οίκοδομικών εργασιών τυΰ ΐρ- γεοοργικαί έκμεταλλεύσεις ταξινο-
§80 060 ΟΤΟ 2
0 060 ΟΤΟ 2 5^ί
Ένδ.αφέρουσα, τέλος, είναι ή ά αϊΡονταΐ ο1
νά γεωγροχτικόν διαμέοισμα σύγ
πού λόΥω
είοαγωγών,
πληθωρισμοϋ είχον
γου. Σχετική άΐτόφαση ύπέγρα'ψε ύ
ύπουργός1 Γεωργίας.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ
ΘΑ ΕϊΕΤΑΣΘΗ ΤΟ ΟΕΜΑ
ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΚΡΕΑΤΩΝ
ΤΟ ΘΕΜΑ τής έγκρίσεως είσα-
μοΰντα( ώς έ5ής συμφώνως πρός
τα προαναφερόμενα στατιστικά
στοιχεϊα: 1) Άπό 1—9 στρέμμα¬
τα, 225.820 έκμεταλλεύσεις, καλύ·
ΕΥΡΕΙΑ ΣΥΣΚΕΨΗ
ΠΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑ
ΝΑΥΠΗΓΕΙΩΝ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ
Ή μεταφορά τών ναυπηγε;ω^
κρίσις τής μέσης εκτάσεως πρός επιβληθή τόν Μάρτιο τού 1974.
εκμετάλλευσιν. Ούτω, τό μικρότε- "Ελήφθη έτσι ή άπόφαση νά έπανέλ
ί>ον μέσον μέγεθος γεοργικής έκμε θουν στούς πρό τής 9 Μαρτίου
ταλλεύσεως ευρίσκεται είς τήν "Η 1974 είσογωγικούς πίνσκες όρι-
πΐΐ
ληνικής Έπιτροπής Ναυτιλιακής
Συνεργοσίας τοϋ Λονδίνον, μειώ
θηκαν κατά 50% τα έπασφάλκττρα
πού εΤχαν επιβληθή, έξ αίτίας των
γεγονότων στήν Κϋπρο, γιά τό
πλοϊα πού προσεγγίΖουν καί στού':
Έλληνικούς λιμένες. Οί προοπά
θειες συνεχίΖονται γιά τήν πλήρη
καταργήση τοϋ έπασφαλίστρου.
ση έ.τιτροπής άπό καθηγητάς - ·λο
στολόγους, ή δποία θά έξετάζη τό
ν.όστο; τών είσαγομέων άπό τό έ-
ξίοτερικό φαρμάκονν, πρϋκειμέ-.ου
νά καθορίξωνται οί τιμές διαβέσε-
ώς τους βτήν ϊσωτερικη κατιχνά-
λωση.
ΣΗίνΙΑΝΤΙΚΕΣ ,ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ
ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡ1ΕΣ
ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΓΑΓΚΡΕΜΠ
ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ, πού ξεπερνοϋν
τα 20 έκστ. δραχμών, πραγματο-
ποίησαν οί '·00 περίπου έλληνικές
έπιχειρήσεις, πού ελαδσν μέρος
στήν Γενική Έμπορική "Εκθέση
Ζάγκρεμπ τής Γιουγκοσλαβίας:,
στήν όποία μετέσχε ή Ελλάς, με
ρίμνη τοϋ Συμβουλίου Προωθήσε¬
ως Έξαγωγών. Τό ποσό αύτό —
τονίίεται σέ ανακοινώση τοΰ Σ.
Π.Ε. — άναμένεται ότι τελικά Οά
ανέλθη σέ 40 περίπου έκατομμύ-
ρια δραχμών, δεδομένου δτι ο! ου
νεχιΖόμενες διαπρσγματεύσεις ιιε-
ξύ Έλλήνων έκθετών καί ξένων
άγοραοτών διογράφοντοι εϋνοϊκές.
Στήν εκθέση τού Ζόγκρεμπ έα
βαν μέρος εφέτος περισσότερες ά-
πό 36 χώρες.
κλπ. "Επιμήκυνε σέ 24 μήνες τόν
δωδεκόμηνο μέχρι τοϋ πορόντος
χρόνο έξοφλήσεως.
— Προκειμένου περί κσταναλω-
τικών τραπεΖιτικών δανείων γιά
άγορά είδών διαρκείας μειοϋται έ¬
πίσης ή προκαταβολή υπό τών δα-
νει^ομένων σέ 20% καί ό χρόνος
έξοφλήσεως όνέρχεται οέ 24 μή¬
νες.
Ή Νομισματική Έπιτροπή άπο-
φάσισε έπίσης τή χρημστοδότηση
τών ξενοδοχεισχών έπιχειρήοεων
καί ταξιδιωτικών γραφείων πρός
κάλυψιν τών είς κεφάλαιον κινή¬
σεως άναγκών των, κατά τήν πε-
ρίοδο 1974 — 1975. Τό σύνολο
τών δανείων αυτών θά καλύψη πο¬
σό 500 περίπου έκοτομμυρίων δρα ) ',
χμών.
— Μέ δλλη άπόφοση τής Νο· Ι' '
"Ο στίxο^
ΤΑ ΜΑΤΑΚΙΑ ΜΟΥ
μοθ εϊτανε γραφΐό
στόν κόσμο τόν ,
στό Μ.-τόγραδετς νά χτυπηθώ
γιά λίγο νά πεθάνω.
Σαράντα δύο τραΰματα
πέσανε στό κορμί μου,
δλο τό αΐμα μοϋ 'φυγε
κι' ?φτ>ειρε τή ξωή μου. ι
Οί δλμοι τό κορμάκι μου
τό κάνανε κομμάτια,
δυό βλήματα φαρμακερά
μέ χτνπησαν στά μάτια.
Τό φώς μοϋ ά,φαιρέσανε
καί ήλιο πιά δέν είδα
καί περπατώ στά σκοτεινά
γιά την γλυκειά Πατρίδα.
Κόσμο άκούω καί μιλά
μά δέν τονε κυττάξω
κι' άπό τα 6άθη τής καρδίας
κλαίω κι* άναστε/νάζω.
Τό χέθι καΐ τα πόδι μυυ
είναι κι' αύτά κομμάτια,
μά δέν μοϋ στοιχίξοννε αύτά
όπως τα δυό μου μάτια.
Νύχτα έ'χω πάντα στή ζωή_
ήλιος γιά μέ δέν βγαίνει
καί μίνει ή ναρδούλα μοο
πάντοτε κλειδωμένη.
Μέσ' στό σκοτάδι
πάντα συλλογισμένος
πώς γιά την Έλλάδα χτιΐττισα
κι' εΐμαι εύχαρκττημένος.
"Ομοις τιμή μόν το
γιά τή γλνκειά Πατρίδα
τ' ότ, εχασα τα μάτια μου
καί κόσμο πιά δέν εΐδα.
Κ' ετσι βαδίζω σκοτεινά
μέ μιά μονάχα έλ.τίδα
τό δτι εχω πίστη στό θεό
καί στή γλυκειά Πατρίδα.
Γ. ΚΡΕΩΝΙΛΗΣ
Δέν άνήκουν οί πιό πάνω στίχοι
στήν περιοχή τής μεγάλης τέχνης.
Άλλά ή άμεσότητα τής ύπέρτατη;
θυσίας όπως κυκλοφορεΐ άν-ήμο α
νάμεσά μας χοιρίς ταμπέλΐα, «·ίνα·
καί θά μείνη πάντα πιό ψηλή Λ-
πό χάθε Παρνασσό, γιατί ή θναία
στά Ιδανικό καί στήν Λευτεριά, τί]
δική σου καί των αλλων, εΐνα. ή
ΰφιστη τελειώση. "Αν ό Γ. Κρεω
νίδη; εχασε τό φώ; των ματιών
τού ήταν γιά. νά εξασφαλίση 'ΐ
Έλλάδα μας τα γαλονά της μάπα
καί νά μπορή νά στενίςη τό μάλ¬
λον καί τα πεπρωμένα της.
Εϊτ« Κυναίγειρος, εΤτ» Κων)-
νος Παλαιολόγος. ίΐτε Καιρσλης,
είτε Βελισσαρίοι·, είτε Κρεωνίδης;
είτε Αύξεντίου «είναι ή ιδία · Λ-
κατάλυτη ψυχή των Σαλαίΐίνων»
πού χίλΐ€ς βρύσεως χύνεται χαί Χ'
λιες γλώσσες κρένει» κατά τόν1 Ε
θνικό μας ποιητή τήν άφθιτη δό
ξα τών
►♦·♦♦♦»♦»
|ν εύκαιρίας τηλ. τα- < πογραφβίου 257.426 ώραι: 7-10 ; ' μμ. ΠΩΛΕΙΤΑΙ: Μόσκοβιτς 1.500 κ. ! νές. Δεχόμεθα λε—σμερή· έλεγχο. <', Πε»στηρίθυ. ! Τηλ. τνπογροφ«ίου «.33.847. ΕΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Ό Α' τόμος τής »4 |«ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΙΧΤΟΡΙΑΣ- [ τοθ Παύλου Κωνοταντινίδπ Σελίδας 256, δραχμβς 120 άντ,καταδολη) Χωρϊς όλλην Απΐβάρυνσΐ Γρσψστβ είς τί>ν διεύθυνσι τοθ αυγγροφέωο :
Λ6 Συγγροβ 3Θ0 ΚαλΑίθέαν - ΑΘΗΝΩΝ ;
τί* \
ς . |;
έΦ. ενός έτουο χ.λ. β.οσο καινουρ Σημβίωοκ:: ' Ο δεύτβρος τόμβς εθρίακβτβι επί τοθ ;;
έ Δ ί
.!...........
Φ»»ΦΦ»ΦΦ»ΦΦ'
ΤΟΠ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΝ
Μέ όπόφαση τού ύηουργ*οϋ Βιο- παντήσεις στά έρωτήματα πού προ ναι ότι ή χώρα βρίσκεται υπό πίε
μηχανίοο κ. Χ. Πρωτοπαπά συγκρο έβαλε κστά καιρους ή έλληνική κοι ση. Είναι άνάγχη αυτή τή στιγμή
τεϊται όκταμελής Όμάδα Έργασί
ος γιά τή μελέτη θεμάτων σχετικών
μέ τίς έρευνες γιά άνεύρεση κοι
τασμστων ύδρογονανθράκων. Ή Ό
μάδα άπορτίσθηκε ώς εξής: Κυρ.
Ζάχος, καθηγητής Πολυτεχνείου,
πρόεδρος, μέλη δέ οί Κ. Δωρής,
Νομικός Σύμβουλος Κράτους, Ά Άνταποκρίνεται τό Οψος τών έπεν
ναστ. Μεταξάς, Γεν. Δ) ντής Μεταλ , δυθέντων κεφαλαίων στίς συμβατι ^α
λείων Ύπ. Βιομηχανίας, Ιω. Μπορ κές της ύποχρεσεις; Πώς θά πι- επ'
νή γνώμη, 6ν θά πρέπει νά όμολο νά έξασφαλισθοϋν νέες έπενδύ-
γηθή δτι τα έρωτήματα αύτά ήταν σεις. Όπως έπίσης τα πρός έπέν
άρκετά σοβαρά: Ποιό, ποροδείγμα δυ°Π κεφάλοιο τής άλλοδοπής πρέ
τος χάριν ήταν τό ϋψοα των κε πει να αποφέρουν συνάλλαγμα γιά
τραλαΐων πού ή Ώσεάνικ έπρεπε τΠν καλυψη τού ίσοΖυγϊου πληρω
νά έπενδύση μέχρι τής στιγμής ^ων· Θα τηρίϊσωμε, λοιπόν, τίς συμ
Ελλάς καί Κοινή Άγορά
Αί σχέσεως μετοξύ Ελλάδος χαι
Εϋρωπαϊκής Οίκονομικής Κοινότη¬
τος ευρίσκονται πάλιν είς τό προ-
σκήνιον, μέ την πρόσφατον επί¬
σκεψιν Έλλήνων ύπουργών είς
Βρυξέλλας κα'ι τάς σχετικάς άνα·
κοινώσεις διά την «άναθέρμανσιν»
τής Συμφωνίας Συνδέσεως. Έν
όψει των έν προκειμένον άναμενο-
μένων έξελίξεων, ή μελέτη των
οίκονομικών αυναλλογών τής Ελ¬
λάδος μετά των έννέα χωρών τής
ΕΟΚ παρουσιάΖει ιδιαίτερον ενδια¬
φέρον. Ούτω, συμφώνως πρός τα
αυτής στίς γεωτρήαε.ς τής θάσου; βοσει£: πού ύπεγράφηοαν, καί κα- —οιχεΤο τή<; Τραπέζης τής Έλλά- * Αι/τηπηι#η!ιιρ-τηι —λ ·*·.■·«.— _. —... ±.__.. Τ_ ΤΠλ/ ΟΙθΩΚεΐΩ ΤΤϊί* ΡΜΤΤΟΡΤ1ΠΡ " Δ λ Ιϊηη 3ΐ·Α —Α ΑΓΛι ·—..»>* ■ Ι — >.»■ ιΛλιλλ
διάρκεια τής έπταετίας. Αλ
έπαγρυπνοΰμε παραλλήλως
ς τηρήσεως τών δρων τών
νόβος. Δ) ντής Ύπουργ. Βιομηχα στοποιήση τό δημόσιο ότι ή έκμε- σ"μβοσεων καί υπό τόν έτερον τών
νίος Παν. Κονίδης, Δ) ντής Ύπ. | τόλλευση θά γίνη επί όρθολογιστι εκαστοτε συμβαλλομένων μέ τό
κών βόσεων; Δημόσιο. Βεβαία ή σύμβαση μέ
"Αντ! τών άπαντήσεων στά έρω- τήν Ωσεονικ δέν είναι άπό τίς πλέ
τήμστο αύτά άναγνώσαμε χθές ότι ον έπωφελείς. Άλλά ή σύμβαση εί
Βιομηχανίας, Παν. Καλόφωνος, Με
ταλλειολόγος Ύπουργ. Βιομηχανί-
αο. Δημ. Καλοδούκας, Οίκονομο-
λόγος Τραπέζης Ελλάδος καί Γ. ' ή Ωσεάνικ προέβαλε νέα αίτήματα νο' συντεταγμένη κατά τέτοιο τρό
Λεμπερίδης, Γεν. Δ)ντής Ύπουργ. έναντι τοϋ έλληνικοϋ Δημοσίου: νά πο ώστε κα' °' έκ ΜέΡ°υ<: τΠθ<α- ΣυντονισμοΟ. Ι παραταθή επί διετίαν ή περίοδος ταπστΠσει(:: ™ν όρων, νά μή ου "Έργο τής Όμάδος είναι ή έπε [των έρευνών της καί νά τής έκχω- νεποΥετα|. σοβαρές είς βάρος της ξεργασία θεμάτων σχετικών α) ' ρηθοϋν έκτάσεις στήν βορείως τής συνεπειε<:· Δεν ύπάρχουν ποινικυς μέ τήν εκτελέση συμβάσεων γιά πά Θάσου ήπειρωτική άκτή γιά νέες ραχώρηση τοϋ δικαιώματος έρεύ γεωτρήσεις. νης καϊ εκμεταλλεύσεως ύδρογο-, νανθράκων, β) μέ τήν εξετάση αί τήσεων σχετικών μέ τροποποιήση δρων Ισχυουοών συμβάσεων, γ) μέ τήν εξετάση νέων αιτήσεων. ΝΕΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ Άκόμη καί ή διαιτησία έ- , πί τών άναφυωμένων διαφόρων τέτοιους όρους, λοιπόν, τό μό- "Έγραφε ή απαντήση πού έλαβε νο πού μας μένει είναι νά διαπρα ό άρχηγός τής άντιπροσωπείας τής γματευόμοοτε σκληρά τα νέα αίτή- "Ωσεάνικ άπό τόν ύπουργό κ. Πρω ματα τής έταιρίας. τοπαπα: μόνο σέ νέες συμφωνίες μποροϋν νά στηριχθοϋν ένδεχομέ Ή ανακοινώση αυτή πού δόθηκε χθές άπό τό γραφεϊα Τύπου τοϋ ύπουργείου Βιομηχανίας είναι βε¬ βαία άρκετά σαφής κι' άπό μόνη της. Προσλαμβάνει ώστόσο μιά Ι- διαίτερη σημαοία τό γεγονός δτι τό κείμενο ούτό δίνεται στή δημο σιότητα 24 ώρες ακριβώς άπό τή σύσκεψη πού συγκροτήθηκε προ- χθές οτό Ιδιο ύπουργεϊο μέ τή ουμμετοχή μιδς πολυτελοϋς άντι-| κα' έπιΖήμια γιά τήν Έλλάδα; προαωπείας τής Ώσεάνικ, ή όποία επεσκέφθη τόν κ. Πρωτοπαπά γιά νά τόν κατατοπίση επί τής πορεί άς τών εργασιών της στή Θάσο καΐ νά τοθ Ζητήση νέες. . έκχωρή- ΠΛΗΘΟΣ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ Τί διακινδυνεύει ή Ώσεάνικ άν νως νέες έκχωρήσεις. "Η άπάντη δέν ίκανοποιηθοϋν τα α'ιτήμστα δος, διά τό εξάμηνον ΊανουάρΓός — Ίούνιος τοϋ τρέχοντος έτους, αί Έλληνικαί είσαγωγαί έκ τής Κοινής Άγοράς ανήρχοντο είς 1. 138,3 έκστ. δολλσρίων, άντεπρο¬ σώπευον δέ τό 47,7% τοϋ συνό¬ λου τών είοαγωγών τής χώρας. "Έναντι τοϋ άντιοτοίχου περυσι- νοϋ εξαμήνου, αί έν λόγω είσα- γωγαί παρουσιόΖουν αύξησιν κατά 22,1%, ένώ αί συνολικαί είσαγω- γαϊ έχουν αυξηθή, διά τήν ιδίαν περίοδον, κστά 31,7%. Κοτά χώ¬ ρας, ή Δυτ. Γερμανία κατσλσμβά- νει την πρώτην θέσιν μέ 380,6 έκστ. δολλ. (ή 34%), άκολουθου- μένη υπό τής Γαλλίας, μέ 212,7 έκατ. δολλ. (18,7%). Ή Βρεταν- νία ευρίσκεται είς τήν τρίτην θέ¬ σιν μέ 202,(3 έκατ. δολλ. (17, 7%) καί είς τήν τετάρτην θέσιν ή Ιταλία, μέ 182,7 έκατ. δολλ. Ή Όλλανδία είναι είς τήν πέμ¬ πτην θέσιν μέ 76,7 έκατ. δολλ., άκολουθουμένη, είς τήν έκτην θέ¬ σιν, υπό τοϋ Βελγίου — Λουξεμ- βούργου, μέ 67,8 έκατ. δολλ. Τέ- 40.3% τού συνόλου των έΕαγω- γών τής ■Ελλάδος. Τό μεγαλύτε¬ ρον μέρος των 'Ελληνικών εξα¬ γωγήν άπορσοφάται υπό τής Δυτ. Γερμσνΐας, πρός την οποίαν κα- τευθύνονται τα 43.7% τού συνό¬ λου των έξογωγών τής χώρας πρός την ΕΟΚ (δηλαδή 139,3 έκατ. δολλ.). Είς την δευτέραν θέσιν, άπό α¬ πόψεως Ελληνικήν έξαγωγών, εύ- ρίσκεται ή "Ιταλία, μέ 52,6 έκατ. (ή 16,5%), όκολουθουμένη υπό τής Γαλλίας, μέ 40,4 έκατ. δολλ. (12,7%), τής Όλλανδίος μέ 35,2 έκατ. δολλ., Βρεταννίας μέ 27,2 έκατ. δολλ., καϊ τοϋ Βελγίου — Λουξεμβούργου μέ 20,7 έκατ. δολ. Αί έξαγωγαί πρός Δανΐαν — Ίρ- λανδίαν άντιηροσωπεύουν μόλις 3 έκατ. δολλ. Οϋτω, τό εμπορικόν ίσοΖύγιον τής Ελλάδος καί τών έννέα κρα- Μερικά μέτρα έλεγχομένη ρευστότητα Ένα σύνολο θετικών μέτρων μισμοτικής Έπιτροπής αύξάνεται ένισχυτικών τής δημιουργούμε· κατά 10% τό χορηγούμενο συναλ- νης συγκυρίας απετέλεσαν οί ά- λαγμα στούς Έλληνες σπουδα- ποφάσεις τής έξ ύπουργών επι- στές πού φοιτοΰν σέ άνώτατα έκ- τροπής κοι τής Νομισματικής Έ· παιδευτικά :δρύματα τοϋ έξωτέρι- πιτροπής, πού συνήλθε στήν τα- κου. κτική συνεδοίασή της στήν Τρά- Τέλος, ή Νομισματική Επιτρο¬ πεία τής "Ελλάδος. Τα μέτρπ πού άποφασίσθηκαν άπό τούς ύπουργούς τών οίκονο- μικών υπουργείων, ένώ άναφέ- ρονταν σέ £πί μέρους' θέματα τής τρέχουσας οίκονομικής Ζωής, άν- ταποκρίνονται στή γενικώτερη ά- νάγκη δημιουργίας έλεγχομένης ρευστότητος, σκοπός τής οποίας πή ενέκρινε άπόφοση περί χορΐ, γήσεως τρσπεΖιτικών δανείων αί- κατοίκους τών περιοχών Έβρο " Ροδόπης, Ξάνθης, Δωδεκανήος Λέσβου, Χίου καί Σάμου πρός έ ξυπηρέτηση όφειλών τους πού λή. γουν μέχρι 31.12.74. Αί Έλληνικαί ίΐσαγωγαί Τό εξωτερικόν εμπόριον τής 'Ελ λάδος κατά τό πρώτον εξάμηνον ση αυτή έκανε αϊσθηση χθές. Ό- ι τΠε Υια νέες έκχωρήσεις στήν ή- ' λος, ή ίίανίσ, μέ 12,8 έκστ. δολλ. μολογουμένως άλλος άέρας φυσά πειρωτική άκτή καί σέ νέες θα- καί ή Ίρλσνδίο, μέ 2,6 έκατ. δολ. λόσσιες Ζώνες; Υπό τίς σημερι- συμπληρώνουν τόν σχετικόν πίνα- πλέον στό ύπουργείο Βιομηχανίας. Γιατί, όμως, ό κ. Πρωτοποπάς δέν προβαίνει αύτάς σέ άναθεώρηση ή στή βελτιώση μιάς συμβάσεως ή όποία εκρίθη γεν.κά ώς άποικιακή σμεύει ** ελλΠνικο Δημόσιο νά μπνον το0' πορελθοντο<: ετου£;> τό
νές συνθήκες υπό τίς οποίες πλή-
θος προσφορών μδς γ ι νο ντα ι γιά
δέν δε-
Αί έξογωγοί τής Ελλάδος πρός
τάς έννέα χώρας τής Κοινότητος
καλ(._ουν
Καλώς πληροφορημένοι κύκλοι
ύπηρεΐσιακοϊ παράγοντες τοϋ ύπουρ¬
γείου έδιναν χθές τίς άκόλουθες
διασαφήσεις επί τοϋ θέματος:
Τό θέμα τής Ώσεάνικ συνεΖη-
(προχθές) κάτω άπό
περιστάοεις υπό τίς οποίες ή Κυ
*Η προχθεσινή ανακοινώση τοΰ [ βέρνηση είναι ύποχρεωμένη νά τη-
ΟπουργεΙου, άμέσως μετά τή συνάν ι ρήση τίς διεθνεϊς συμβάσεις, οί
τηοη ούτή, ή όποία κράτησε περί . οποίες ΰπεγράφησαν κατά τήν διάρ
που ώς τό μεσημέρι, δέν έδωσε ά-; κεια τής δικτατορίας. Τό θέμα εϊ-
χ. πρώτον
μην υπογράψη νέες συμβάσεις 38.7% τοϋ συνόλου των έξαγω-
στϊς διεκδικούμενες άπό την Ώ- γών τής χώρας καί άνέρχονται
σεάνικ Ζώνες. Ξέρουμε ότι δέν ε'ε 318.5 έκατ. δολλ.. έναντι 224,
θά συνέφερε κάτι τέτοιο στήν ά-
μερικάνικη έταιρϊα. Θά μποροϋσα-
με όμως νά διαπραγματευθοϋμε
μαΖί της τό Ζήτημα: υπό τόν όρο
ότι σέ μιά ένδεχόμενη νέα σύμ¬
βαση μαΖί τηο θά ήταν ούΕημένα
τα δικαιώματα τοϋ έλληνικοϋ Δη¬
μοσίου. Καί ' φυσικσ ό έλεγχός
μας.
των
είναι ή έν μέτρω άναΖωπύρωση | τοΰ τρέχοντο(; βτους παρουσιάΖει
τής άγορός, ή ένθάρρυνση τής (σημαντ,κάς μεταβολάς, τόσον είς
άγοραστικότητος τού κοινοϋ μέ | τον Ρυθμ6ν αυξήσεως των σχετι-
ηροοπτική την εξουδετερώση των ϊ κών μεγεθών, όσον καί είς την
πού είχε δια- σύνθεσιν των'διαφόρων κονδυλί-
Ζει, κατά τό πρώτον εξάμηνον τοϋ
τρέχοντος έτους, έλλειμμα 819.7
. πιστώσει στήν τελευταία συνεδρία-
έκατ. δολλ., έναντι έλλείμματος
σή της. τής παρελθούσης Τρίτης,
π υπό τν κ. Ζολώτα οίκονομετρι-
708 έκατ. δολλ. τοϋ περυσινοθ
εξαμήνου.
. κή έπιτροπή παρακολουθήσεως των
δεικτών.
Οί ένισχυτικοί τής όγοραστικό-
τητος των εργαζομένων τής ύπσί-
.. , . . ._ .^.,. τητος των εργαζομένων τής ύπσ
Α οδηλοι εισπραξεις της Ελλα- α _. . . _ _ .
• λ λ.. .....__ =. ^. . θρου θα πΡέπει Π-Χ· να θεωρηθου
δος άπό τάς χώρας τής Εύρωπαι
κης Κοινότητος άνέρχονται είς
333 6 έκατ. δολλ., άποτελούμε-
ναι κυρίως έξ έμβασμάτων μτετα-
ναοτών (138,1 έκατ. δολλ.) καί
τουριστικόν συνάλλαγμα (77,5 έ¬
κατ. δολλ.). "Έναντι αυτών, αί
δδηλοι πληρωμοί τής Ελλάδος,
άνέρχονται είς 139,4 έκατ. δολ.,
έκ των οποίων 38,3 έκατ. δολλ.
οί άκόλουθες άποφάσεις τής Συν-
τονιοτικής Έπιτροπής:
Ι Ή χορηγήση τής είσοδηματικήα
ένισχύσεως τών παραγωγών μέ
δύο δρσχμές άνά κιλό παραγομέ
νού συσπόρου βάμβακοπ καί ή όρ-
οη τών περιορισμόν στόν κα9ο-
ρισμό τής τιμής βαμβακόπιττας κσι
βαμβακελαίου, πράγμα ποϋ σημαΓ-
_ " νει άπελευθέρωαη τής τιμής τοΰ
ύπο-
κατά
άντ,προσα,πεύουν .ταξ,δ.ωτ,κάς δα βαμβακοοποροϋ που
τιάνας» (τουρισμός - σπουδαί» Έλ λογίίεται
λήνων είς τάς χώρας τής ΕΟΚ,
καί 26,6 έκατ. δολλ. άντιπροσω-
πεύουν δαπάνας έπενδύσεων (τό- ε^α«πκ των" βαμβακοπαραγω-
μία δραχμή επί πλέον, γιά νά αύ-
άντιοτοίχως ή ενισχύση τοϋ
γών, πού θά ανέλθη έτσι σέ 3
ουσπόρου βσμ-
κα
1 έναντι 224.1 έκατ. δολλ. τοϋ
άντιοτοίχου εξαμήνου τοϋ παρελ-
θόντος έτους. όπότε έκόλυπτον <ό | έτους ήτο 548,7 έκατ, δολλ. κους δανείων). Τό ίσοΖύγιον τών άδήλων συναλλαγών άνέρχεται είς δολλάρια 194,2 έκατ., ούτω δέ β^^. τό έλλειμμα των τρεχουσών ουναλ ·Η άποφαοιοθεϊσα έ£ λαγών μεταξυ "Ελλάδος καί ΕΟΚ τοργηση το0 δασμο0 επ! το0 6,. διά τό πρώτον εξάμηνον τοϋ τρέ- σαγομένοι) β^—-. ^ έπιτρέ. χοντος έτους ανήλθεν είς 625,5 ψη νά δΐαμορφωνεται ή τιμή του έκατ. δολλ., ένώ κατό τήν άνπ- οέ άν_οτοιχΙα προς τις διεθνεί<; οτοιχον περίοδον τοϋ παρελθόντος τιμε<: π ροτασεισ ιηη εζαγ^ γ ε 3 ν ΠΑ ΕΞΟΜαΛΪΝΣΗ ΓΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΜΡ ΕϊΡΟΠΑΤΚυΦΙίίΗ ΑΓΟΡΑ Προτάοεις, γιά την έξομάλυνσο : πεβλήθησαν άντισταθμιστικαί είσφο τών σχέσεων τής Ελλάδος μέ την ιΚοινή Άγορό, μέχρι τής πλήρους έντάξεώς της, περιλαμβάνονται σε ύπόμνημα τοϋ Πανελληνίου Συνδέ ομού Έεαγωγέων, πού υπεβλήθη στήν κυβέρνηοη. Είδικώτερα, ό Σύνδεσμος προ- τεΐνει στήν κυβέρνηση νά άρχί ση διαβουλεύσεις στούς κόλπους τοϋ Συμβθυλίου Συνδέσεως Έλλά ραί έλληνικών' οΐνων είς τήν Κοι νήν Άγορΰν, μέ τό δικαιολογητικόν ότι αί πραγματοποιούμεναι έξαγιο- γαί ευρίσκονται κάτω τών ένδεικτι· κών τιμών τών οΐνων είς τήν Εύρω- παϊκήν Κοινότητα. "Ομοίως, έπιβάλ λεται κατάργησις τής αποφάσεως τής Έπιτροπής τής ΕΟΚ τής 3ης Δεκεμβριού 1974, διά τής οποίας εξουσιοδοτήθη ή "ιταλία, ή Δυτι- δος καί Κο,νης 'Αγοράς, σκοπός ( κη Γερμανίο καί ή Γαλλι·α των οποίω ό όέ ό των οποίων, όπως όναφέρεται στό ύπόμνημα, Οά είναι: «Πρώτον: Ή εξαίρεσις τής Έλ λάδος έκ τοΓι κανονισμοϋ ύπ' αριθ. 2707)72, ό οποίος έντάσσει την χώραν μας, είς την κατηγορίαν τών χωρών έκείνων, έναντι τών οποίων έφαρμόΖουν προστατευτικά μέτρα αφορώντα είς τάς ένδακοινοτικάς άνταλλαγάς οΐνων, τής κατηγορ· άς 22,05 Σ τοϋ κοινοτικόν δασμο λογίου, προελεύσεως "Ελλάδος. Τέταρτον: Τέλος, έν τώ πλοι- οίω εκδηλώσεως εύνοϊκής μετα- ΓΕΩΡΓΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙ2 Ποσό 22 έκ«τ. δρχ διατίθεται Απογραφή γεωργίας Σέ περίπτωση πτώσεως τής τι- ^ ' μής κάτω ενός όρίου, θά υπάρξη παρέμβαση πρός διατηρήση οτα- θεροϋ τοϋ είσοδήματος τοϋ παρα- γωγοΰ. Άποφαρίσθηκε άκόμη ή έπιδό- τηοη τών παραγωγών ελαιών έ- Ένδιατρέρον καί πολλές σκίψει;! ,ττοισαι συνολικώς 1,134.820 0Τ9· φετεινής εσοδείας, μέ 16 έκατομ- ποοκαλοϋν τα συγκριτικά σττοιχεϊα, ή τό 3,17% τής καλλιεργουμρνης μύρια δραχμές γιά νά καλυφθή τα σχετικά πρό; τάς γεωργικά; γής. 2) Άπό 10—29 στρ., 384. -τσ| ή έφετεινπ παραγωγή ϋψους χαί κτηνοτοοιριχά; έκμεταλλεύσ,ις , 320 έκμ, -««λίπτο-ααι 7ΟΜ86Ο -ααι .7-ΟΜ-86Ο της Ελ.λ-αδος, συμφωνως πρός την··στρ. η το 19,6%. 3) Αλο 30—49 απογραφήν «Γεωργίας καί Κτηνο- στρ·# 209.640, χαλνπτουσα, 7.924. η . λ, ά. 5 χιλιάδων τόννων. Μ απογραφή «Γεωργας καί Κηνο στρ# 209.640, χαλνπτουσα, 7.924. τροφίαςν τού 1971, ή όποία εδημο 740 στρ., 22% 4) Άπό όΟ—99 έπιδότηση χορηγείται για νά διευ- σιεύθη προσφάτως, ί-ό τής Έθνι'στρ., 30%. 5) Άπό 100—199 ήτο. κολϋνη τούς παραγωγούς στή συλ- γιά την καταόολή έπιδοματικής έ- κης Στατιστικης Υπηρεσίας τής 49-760 καλνπτονσαι 1Ο.926.ΟΟΟ λογή έλαιοκάρπου. νισχύσεο^ς στούς πκρ«ιγο>νοι3ί, οί "Ελλάδος. Ι στρ., 15,4%. 6) Άπό 200—499 Ή Συντονιστική Έπιτροπή ά-
Οδτω, μεταξύ 1961 καί 1971 έ-ίστρ., 8.840, καλύπτουσαι 2.432.580 οχολουμένη έξ άλλου μέ τή διαπι-
ιώθη καί ό άριθμός τών γεωργι στρ. 7% 7) Άπό 500 στρ. καΐ α- „,.„„.;,„„ νηλοηότητο τή<· ά ων των είσαγωγών. Αί είσαγωγαί, κατά τό πρώτον εξάμηνον, συμφώνως πρός τα στοιχεϊα τής Τραπέζης τής "Ελ¬ λάδος, ηυξήθησαν κατά 31,8%, ά- νελθοΰσαι είς 2.336 έκατομμύρια δολλαρίων, ένώ κατά τήν αντί¬ στοιχον περίοδον τοϋ παρελθόν- τος έτους ή αύξησις ήτο 62%. Άλλά καί είς τάς κατηγορίας τών εισαγομένων έμπορευμάτων, παρουσιάζοντα! άλλαγαί, κατά τήν τρέχουσαν περίοδον. Ούτως, αί είσαγωγαί τροφίμων, κατά τό ύπο πεύουν τδ 13.8% τοϋ συνόλου εξέτασιν εξάμηνον, άντιπροσω- τών είσαγωγών μας, όνέρχοντα. δέ είς 308 έκατ. δολλ.. ένώ κα¬ τά τήν αντίστοιχον περίοδον τού 1973 άντεπροσώπευον τα 16,4%. Σημαντικήν μείωσιν, λόγω τής ά- παγορεύοεως είσαγωγής των, πα- ρουσιόΖουν τα κρέατα καί τα Ζών τα Ζώα. τών οποίων α! είσαγωγαί κατήλθον είς τα 30.4 έκατ. δολ.. έναντι 115.6 έκατ. δολλ. τής άντιοτοίχου περυσινής περιόδου. "Αντιθέτως, τα δημητριακά, αί Ζωοτροφαί καί τα φυτικά ελαια παρουσιοΖουν σημαντικήν αύξησιν, έναντι τοϋ παοελθόντος έτους. Μεγάλην αύξησιν (κατά 200% περίπου) παοουσιόΖουν τα καύσι- μα, τα όποϊα αντιπροσωπεύση 428,9 έκατ. δολλ. ή τό 18.4% τών είσαγωγών, ένώ κατό τό παρελ¬ θόν έτος τό ποσοστόν τούτο ήτο μόνον 8.2%. Μείωσιν, ώς πρός τήν συμμετοχήν των είς τάς εί- σαγωγάς παρουσιόΖουν αί πρώται Ολαι, ή άξία τών οποίων ανήλθεν είς 433.8 έκατ. δολλ. (18,6%) κατά τό υπό εξέτασιν εξάμηνον, ένω κατά τό αντίστοιχον τοϋ πα- μι- ρελθόντος έτους έκάλυπτον τα 8%. 19.3% καί κστά τό πρώτον έξ μηνον τοθ 1972 αντεπροσώπευε^ τα 20,5%. Καί τών κεφαλσιουχικών αγα. θών αί είσσγωγα! παρουσιάζων κάμψιν, αντιπροσωπείαν δέ - μέ 661,9 έκατ. δολλ. — τό 28 3" ένώ κατά τό πρώτον εξάμηνον ΓΟΰ 1973 άντεπροσώπευον τό 32 6 Τέλος, καί τα βιομηχανικά εϊδη καταναλώσεως (μέ 488,2 ε<ατ δολλ.) παρουσιάΖουν καί αύτό κροτέραν συμμετοχήν είς τάς σαγωγάς, καλύπτουν δέ τό 20,9 έναντι 23,5% τοϋ πρώτου νού τοϋ παρελθόντος έτους. Ή σύνθεσις τών Έλληνικών εί- σαγωγών κατό χώρας ή περιοχάς παρουσιόΖει μείωσιν τοϋ ποσοστόν προελεύσεως έκ τής Εύρωπαϊκής Οίκονομικής Κοινότητος. Αί ειοο. γωγαί αύται καλύπτουν τό 39,4υ,ο ένώ κατά τό αντίστοιχον εξάμη¬ νον τού παρρλθόντος έτους άνιε- προσώπευον τα 43,6% καί κατα τό πρώτον εξάμηνον τοϋ 1972 ε- κάλυπτον τα 44,7%. Αί είσαγωγαί έκ τής Βρετσννίας παραμένουν εις τα ιδία έπίπεδα — 8,7%, έναντι "Αντιθέτως, αί είσαγωγαί έξ "Ηρω¬ μένων Πολιτειών ανήρχοντο εις 8,2% τοϋ περυσινοϋ εξαμήνου. 16,8% τοϋ συνόλου τών Έλληνι- κών είσαγωγών, ένώ πέρυοι τκά· λυπτον τα 13,2%. Ενδιαφέρον παρουσιάΖει καί ή σύγκρισις τών μεταβολών τοί· όγ· κου καί τής άξίας τών Έλληνι- κών είσαγωγών. Ούτω, κατά το διάστημσ Ίανουαρίου — Μαίου τού τρέχοντος έτους, ό όγκος των είσαγωγών ηυξήθη κατά 9,9%, ε- νώ κστά τό αντίστοιχον πεντάμη- νόν τοϋ 1973 είχεν αυξηθή κατά 25.20%. "Αντιθέτως, ή άξία τών είοαγωγών κατά τό πεντόμηνον τοϋ τρέχοντος έτους ηυξήθη κα¬ τά 41.9%. ένώ κατά τήν αντίστοι¬ χον περίοδον τοΰ παρελθοντοο έ¬ τους είχεν αυξηθή μόνον κατά 9, όποίοι παοέδωσαν πράσινες εληές Ι τό 1973 για έπε^εργοσία καί έξα- μειώθη "' στωμένη χαλαρότητσ τής άγοράς γωγή. Την σχετικη άν-τοφαση εΛαδε κων εκμεταλλευσεων και αι καλλιβρ ν·(ο, 8ι8Ο, χαλιυττουσαι σινολι/ώς -_β_ απο<οαοεις διά ών οποίων ή Εύρωπα.κή Κοινότης δύνατα. νά ι χειρίσεω(: ^ Ελλάδος έκ μέ- λάβη προοτατευτικά μέτρα, έμποδί ρ0υς τής Κοινότητος, σκόπιμος Ζουσα τήν εισαγωγήν όπωρολαχα νίκων είς τάς άγοράς τής ΕΟΚ. Συγχρόνως θό έδει νά 2ητηθή ό¬ πως ή Έλλός επανέλθη είς κα9ε στώς, τό οποίον ϊσχυσε μέχρι τοϋ 1969. βάσει τοϋ όποίου άπελάμβα νέ είδικής προνομιακής μεταχει- ρΐσεως ή είσαγωγή φρουτολαχανι- κών είς τήν Κοινήν Αγοράν. Δεύτερον: Ή ρητή κατάργησις τού συστήματος τής ΕΟΚ, περί έ- φορμογής ελαχίστων τιμών διά τόν ελληνικόν τοματοπολτόν, καϊ ή πλήρης άποδέσμευσις τών έλληνι κών έξογωγών τοματοπολτοϋ άπό παντός περιοριοριστικοϋ μέτρου, άφορώντος είς τάς είσαγωγάς το μοτοπολτοϋ, έκ «τρίτο>ν χωρών».
Τρίτον: Ή άναστολή τοϋ κανο
νισμοϋ 816)70, διά τοϋ όποίου έ
θά ήτο ή κατάργησις διά τα είσα-
γόμενα είς τήν Εύρωπαϊκήν Κοι-
νότητα έλληνικά Ζυμαρικά τού 60
% τοΰ μεταβλητοϋ στοιχείου τής
έπιβαλλομένηο άντισταθμιστικής
είσφοράς. Τουτο θά ηδύνατο νά
έπεκτοθή καΐ έτερα προϊόντα τής
όμάδος τών μετοποιημένων γεωρ
γικών προϊόντων.
Πέμπτον: Παραλλήλως καί μέ¬
χρι τής έντάξεως τής χώρας μας
είς τήν Κοινήν "Αγοράν, έπιβάλλε
ται ή επέκτασις τής Συμφωνίας
Συνδέσεως, ώς -σήμερον ίσχύει,
είς τάς τρείς χώρα - νέα μέλη τής
Εύρωπαϊκής Κοινότητος: Αγγλί¬
αν, Δονίον καί Ίρλανδίαν, πρός
τόν σκοπόν προωθήσεως τών έλ¬
ληνικών έξαγωγών είς τάς χώρας
αύτάς».
ΑΜ.ΣΙΕΥΣΕΙΣ ΙΣΙΑΙΓΙΣΗΝ
Φέρεται β4« γνίδσ·ν των Αϊιοτ. Διοικήοβων 'Ανωνύ ;;
ίμων Έταιρ^ιΦν κα. ΈταιρειΑν Περιωρκτμένης Εύθύ- ;;
ντ— ότι δι' όποφόχκοχ ττ» κ. ΎπουργοΟ ΈμπορΙου !
ύη' 6ργΘ. 96378)4126 ττΐο τβ)12)θ5. δημοσιβαθεΐθηο Ι!
εΗ: το Οτι αριθ. 980)2312 65 ♦ΕΚ. (Δελτίον 'Ανωνύ !
μων Έταιρειών), όρΐΣεται δπ δόναντχυ νά ουνεχΓσω- < σι δημιοσιεϋουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς τών Γ ε- < νίκων Συνελεύσεων καΐ τούς Ίαολογισμούς των δια ; τη< θΙκοΑΗΜκής μοο εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ- ' ΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ». ώς εγ*ν—ο ; μ*χρι τοθοε διά ττ>ς «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ· πρά
τής σνγχων«όσεώς τη<. ♦♦♦»♦♦»»♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦»·♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦ ή οίκονομική έξ ΰπουργών 'Επιτρο γοΰμεναι έκτάσεις. Ένώ αί γειορ- πή, κατόπιν είσηγήσεος τού ύποι,ρ γικα έκμεταλλεύσεις ήσαν κατά τό γοϋ Γεωργίας κ· Δημ. ΙΙαπασπύ- 1961 1.139.379, τώ 1971 άνήοχον οου- ι το είς 1.036.600 —παρουσιάζεται —Σέ 2.580.ΟΟΟ-ΟΟΟ δρχ- άνήλ.-' δηλαδή, μείωσις κατά 9%. Αντη θε τό σννολικό .τόσο των 6ς>αχυπρο όφείλεται είς τήν αύξησιν τοΰ ά-
θέσμων καί με<ίοπροΟέσμουν δανεί- οιθμοΰ τών μεγαλειτέρον καλλιεο ών, μέ τα ό-τοία ή ΑΤΕ χςηματοδό γειων (άπό 100 στρέμματα κα ά τησε τήν Γεωργία κατά τύν πίρα- νο>) καί είς τήν μείωσιν τοϋ άρι-
σμένο μήνα Αΰγουστο. Μέ τα δάνε( Ομού των μικρών. Μείοίσις, έ.-ιίόης
α αύτά άντιμετωπίσθηκυιν έποχια- παρουσιάξεται κα «ίς τάς καΐλιερ
κές άνάγκες τής γεωργίας, τής γου'μένας έκτάσεις, αί οποίαι ήλατ
κτηνοτροφίας, δαπάνες έκτελέσε- τώθησαν είς τήν δεκαετίαν 1961
ως εργοον κλπ. Ι 1971 άπό 36,7 έκατομμύρια στρέμ
—Ό κ. Κων. Δρακάκης, λ»οϊ * ματα είς 35,8 έκατ. στρ.
στάμενος τής υπηρεσίας Φυσικής Σοδαρωτάτη, ομως, κα άντικα-
Παοαγωγής, γ€ω.τόνος, όοίβθηκε τοπτρίξουσα τήν πλήοη άποτυχίαν
μέ άπόφαση τοϋ ΰπουργού Γεοίργι τής κτηνοτροφικής πολ.ιτικής, ή ό-
ας κ. Δ. Παπασπύρου άναΛλνης·ίοτής ποία έφηρμόσθη, είναι ή μείωση
γενικάς διεκ&υντής Γεοιργικής Πά τών κτηνοτροφικών έκμεταλλεύσε-
ραγωγής τοϋ ύπουργεϊου Γεωργίας, οιν, αί οποίαι π«ριωρίσθησαν κατά
—^'Ενεκρίθη ή μελέτη γιά την 37% — άπό 16.069 τώ 1961, είς
κατασκευή -ψυγείου — συσκευαστη 10.100 τώ 1971. Καί αί γεωργικαΐί
ρίου γβωμήλων στήν Άμυύίιάύα. δενδ·ροκομικαί έκμετα>Λεύσεις ιμει
προϋπολογισμοϋ δαπάνης νψους 12. ώθησαν κατά 28,5%— άπό 783 τώ
805.118 δραχμών. Ή ΚΤΔΕΓΙ θά 1961, είς 560 τώ 1971.
προβή στήν άμεση δημοκρατικαί! "Αναλόγως τοϋ μεγέθους των, αί
τών οίκοδομικών εργασιών τυΰ ΐρ- γεοοργικαί έκμεταλλεύσεις ταξινο-
§80 060 ΟΤΟ 2
0 060 ΟΤΟ 2 5^ί
Ένδ.αφέρουσα, τέλος, είναι ή ά αϊΡονταΐ ο1
νά γεωγροχτικόν διαμέοισμα σύγ
πού λόΥω
είοαγωγών,
πληθωρισμοϋ είχον
γου. Σχετική άΐτόφαση ύπέγρα'ψε ύ
ύπουργός1 Γεωργίας.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ
ΘΑ ΕϊΕΤΑΣΘΗ ΤΟ ΟΕΜΑ
ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΚΡΕΑΤΩΝ
ΤΟ ΘΕΜΑ τής έγκρίσεως είσα-
μοΰντα( ώς έ5ής συμφώνως πρός
τα προαναφερόμενα στατιστικά
στοιχεϊα: 1) Άπό 1—9 στρέμμα¬
τα, 225.820 έκμεταλλεύσεις, καλύ·
ΕΥΡΕΙΑ ΣΥΣΚΕΨΗ
ΠΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑ
ΝΑΥΠΗΓΕΙΩΝ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ
Ή μεταφορά τών ναυπηγε;ω^
κρίσις τής μέσης εκτάσεως πρός επιβληθή τόν Μάρτιο τού 1974.
εκμετάλλευσιν. Ούτω, τό μικρότε- "Ελήφθη έτσι ή άπόφαση νά έπανέλ
ί>ον μέσον μέγεθος γεοργικής έκμε θουν στούς πρό τής 9 Μαρτίου
ταλλεύσεως ευρίσκεται είς τήν "Η 1974 είσογωγικούς πίνσκες όρι-
πΐΐ
ληνικής Έπιτροπής Ναυτιλιακής
Συνεργοσίας τοϋ Λονδίνον, μειώ
θηκαν κατά 50% τα έπασφάλκττρα
πού εΤχαν επιβληθή, έξ αίτίας των
γεγονότων στήν Κϋπρο, γιά τό
πλοϊα πού προσεγγίΖουν καί στού':
Έλληνικούς λιμένες. Οί προοπά
θειες συνεχίΖονται γιά τήν πλήρη
καταργήση τοϋ έπασφαλίστρου.
ση έ.τιτροπής άπό καθηγητάς - ·λο
στολόγους, ή δποία θά έξετάζη τό
ν.όστο; τών είσαγομέων άπό τό έ-
ξίοτερικό φαρμάκονν, πρϋκειμέ-.ου
νά καθορίξωνται οί τιμές διαβέσε-
ώς τους βτήν ϊσωτερικη κατιχνά-
λωση.
ΣΗίνΙΑΝΤΙΚΕΣ ,ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ
ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡ1ΕΣ
ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΓΑΓΚΡΕΜΠ
ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ, πού ξεπερνοϋν
τα 20 έκστ. δραχμών, πραγματο-
ποίησαν οί '·00 περίπου έλληνικές
έπιχειρήσεις, πού ελαδσν μέρος
στήν Γενική Έμπορική "Εκθέση
Ζάγκρεμπ τής Γιουγκοσλαβίας:,
στήν όποία μετέσχε ή Ελλάς, με
ρίμνη τοϋ Συμβουλίου Προωθήσε¬
ως Έξαγωγών. Τό ποσό αύτό —
τονίίεται σέ ανακοινώση τοΰ Σ.
Π.Ε. — άναμένεται ότι τελικά Οά
ανέλθη σέ 40 περίπου έκατομμύ-
ρια δραχμών, δεδομένου δτι ο! ου
νεχιΖόμενες διαπρσγματεύσεις ιιε-
ξύ Έλλήνων έκθετών καί ξένων
άγοραοτών διογράφοντοι εϋνοϊκές.
Στήν εκθέση τού Ζόγκρεμπ έα
βαν μέρος εφέτος περισσότερες ά-
πό 36 χώρες.
κλπ. "Επιμήκυνε σέ 24 μήνες τόν
δωδεκόμηνο μέχρι τοϋ πορόντος
χρόνο έξοφλήσεως.
— Προκειμένου περί κσταναλω-
τικών τραπεΖιτικών δανείων γιά
άγορά είδών διαρκείας μειοϋται έ¬
πίσης ή προκαταβολή υπό τών δα-
νει^ομένων σέ 20% καί ό χρόνος
έξοφλήσεως όνέρχεται οέ 24 μή¬
νες.
Ή Νομισματική Έπιτροπή άπο-
φάσισε έπίσης τή χρημστοδότηση
τών ξενοδοχεισχών έπιχειρήοεων
καί ταξιδιωτικών γραφείων πρός
κάλυψιν τών είς κεφάλαιον κινή¬
σεως άναγκών των, κατά τήν πε-
ρίοδο 1974 — 1975. Τό σύνολο
τών δανείων αυτών θά καλύψη πο¬
σό 500 περίπου έκοτομμυρίων δρα ) ',
χμών.
— Μέ δλλη άπόφοση τής Νο· Ι' '
"Ο στίxο^
ΤΑ ΜΑΤΑΚΙΑ ΜΟΥ
μοθ εϊτανε γραφΐό
στόν κόσμο τόν ,
στό Μ.-τόγραδετς νά χτυπηθώ
γιά λίγο νά πεθάνω.
Σαράντα δύο τραΰματα
πέσανε στό κορμί μου,
δλο τό αΐμα μοϋ 'φυγε
κι' ?φτ>ειρε τή ξωή μου. ι
Οί δλμοι τό κορμάκι μου
τό κάνανε κομμάτια,
δυό βλήματα φαρμακερά
μέ χτνπησαν στά μάτια.
Τό φώς μοϋ ά,φαιρέσανε
καί ήλιο πιά δέν είδα
καί περπατώ στά σκοτεινά
γιά την γλυκειά Πατρίδα.
Κόσμο άκούω καί μιλά
μά δέν τονε κυττάξω
κι' άπό τα 6άθη τής καρδίας
κλαίω κι* άναστε/νάζω.
Τό χέθι καΐ τα πόδι μυυ
είναι κι' αύτά κομμάτια,
μά δέν μοϋ στοιχίξοννε αύτά
όπως τα δυό μου μάτια.
Νύχτα έ'χω πάντα στή ζωή_
ήλιος γιά μέ δέν βγαίνει
καί μίνει ή ναρδούλα μοο
πάντοτε κλειδωμένη.
Μέσ' στό σκοτάδι
πάντα συλλογισμένος
πώς γιά την Έλλάδα χτιΐττισα
κι' εΐμαι εύχαρκττημένος.
"Ομοις τιμή μόν το
γιά τή γλνκειά Πατρίδα
τ' ότ, εχασα τα μάτια μου
καί κόσμο πιά δέν εΐδα.
Κ' ετσι βαδίζω σκοτεινά
μέ μιά μονάχα έλ.τίδα
τό δτι εχω πίστη στό θεό
καί στή γλυκειά Πατρίδα.
Γ. ΚΡΕΩΝΙΛΗΣ
Δέν άνήκουν οί πιό πάνω στίχοι
στήν περιοχή τής μεγάλης τέχνης.
Άλλά ή άμεσότητα τής ύπέρτατη;
θυσίας όπως κυκλοφορεΐ άν-ήμο α
νάμεσά μας χοιρίς ταμπέλΐα, «·ίνα·
καί θά μείνη πάντα πιό ψηλή Λ-
πό χάθε Παρνασσό, γιατί ή θναία
στά Ιδανικό καί στήν Λευτεριά, τί]
δική σου καί των αλλων, εΐνα. ή
ΰφιστη τελειώση. "Αν ό Γ. Κρεω
νίδη; εχασε τό φώ; των ματιών
τού ήταν γιά. νά εξασφαλίση 'ΐ
Έλλάδα μας τα γαλονά της μάπα
καί νά μπορή νά στενίςη τό μάλ¬
λον καί τα πεπρωμένα της.
Εϊτ« Κυναίγειρος, εΤτ» Κων)-
νος Παλαιολόγος. ίΐτε Καιρσλης,
είτε Βελισσαρίοι·, είτε Κρεωνίδης;
είτε Αύξεντίου «είναι ή ιδία · Λ-
κατάλυτη ψυχή των Σαλαίΐίνων»
πού χίλΐ€ς βρύσεως χύνεται χαί Χ'
λιες γλώσσες κρένει» κατά τόν1 Ε
θνικό μας ποιητή τήν άφθιτη δό
ξα τών
►♦·♦♦♦»♦»
|ν εύκαιρίας τηλ. τα- < πογραφβίου 257.426 ώραι: 7-10 ; ' μμ. ΠΩΛΕΙΤΑΙ: Μόσκοβιτς 1.500 κ. ! νές. Δεχόμεθα λε—σμερή· έλεγχο. <', Πε»στηρίθυ. ! Τηλ. τνπογροφ«ίου «.33.847. ΕΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Ό Α' τόμος τής »4 |«ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΙΧΤΟΡΙΑΣ- [ τοθ Παύλου Κωνοταντινίδπ Σελίδας 256, δραχμβς 120 άντ,καταδολη) Χωρϊς όλλην Απΐβάρυνσΐ Γρσψστβ είς τί>ν διεύθυνσι τοθ αυγγροφέωο :
Λ6 Συγγροβ 3Θ0 ΚαλΑίθέαν - ΑΘΗΝΩΝ ;
τί* \
ς . |;
έΦ. ενός έτουο χ.λ. β.οσο καινουρ Σημβίωοκ:: ' Ο δεύτβρος τόμβς εθρίακβτβι επί τοθ ;;
έ Δ ί
.!...........
Φ»»ΦΦ»ΦΦ»ΦΦ'
Κρίσεις γιά τό βιβλίο «Μαρτυρίεο
ΤΟΥ κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΟΜΙΛΕΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
ΝΙΚΑΙΑΣ κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ
^έ δαθειά συγκίνησι έδιάβααα
|τό βιβλίον τοϋ κ. Δημ. Άρχιγένη
Ι ί/ΐορτυρίες» άπό τή Μικρασιατική
ταοτροφή*- Τό διάβασα μέ μάτια
. ^ημμυρισμένα άπό δάκρυα καί υέ
Ι ψυχήν τραυματισμένην άπό τό μα-
|ναίρι τΠε έθνικής συμφοράς.
■Ανήκουστα μαρτύρια περιγρά
Ιβονταΐ· Φρικιαστικοί βανδαλισμοί.
Ιρηριωδίαι πού προκαλοϋν αποτρο¬
πιασμόν
Πρέπει κανεϊς νά διαβάοη αύτό
|τό βιβλίο διά νά ήμπορέοη νά άντι-
)θή τό μέγεθος τής γενοκτονί-
| αθ, τΠν έκτασιν τής τρογωδίας τοϋ Ι
Ιγένους, την πώρωσιν τοϋ τουρκικοϋ |
στοιχείου, την άχαρακτήρ,στο,
οκληρότητα των Μεγ. Δυνάμεων
Αί άφηγήσεις των μαρτύρων τής
έθνικής περιπετείας ουγκλονιστι·
καί.
Μία εικών κολόσεως άναπηδά
όπό τάς σελίδας τού δραματικόν
τούτου βιβλίου, τό οποίον θά εί¬
ναι μια άδυοώπητος φωνή κατηγο
ρίας τού Έλληνισμοΰ κατά των
Τούρκων ές άεί.
Λαμπράς ό ένυπάρχων είς τό
βιβλίον ϋμνος πρός τόν μέγαν Έ-
θνομάρτυρα Χρυσόστομον, έΕαίρε
τοι καί αί άλληγορικαί πσραοτάσεις
πού έφιλοτέχνησε τόσο καλλιτεχνι
κά ό ίδιος ό συγγραφεύς.
+ ό Μητροπολίτης Νικαίας
ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Μ. ΚΑΡΥΛΛΟΣ
τέως Δήμαρχος Νέας Σμύρνης καί Επίτιμος Πρόεδρος
«Έστίας Νέας Σμύρνης»
| Πρός τόν Κύριον ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΝ
Συγγραφέα — Ιατρόν
| φίλτατε ίατρέ,
Άκόμη συγκινημένος καί βαθειά
| ίκανοποιημένος γιά τό πολύτιμο
|Δώρο Σου, τό νέο περισπούδαστο
Ιοαγγροφικό σου έργο «Μαρτυρίες
Ι όπό τή Μικροσιατική Καταοτροφή»
|μέ την τόσο λεπτή κα'ι εύγενική
| σου άφιέρωόη πού κατοδεικνύε. ό
|πως πάντα τ όν Άνθρωπο μέ την
Ι χρυσή καρδιά καί πηγαία άγάπη.
Σέ άπεκάλεσα καί δημοσία άλλο
ι τε, αάν σιδηρά πολύμορφη άνθρώ
Ι πίνη 'ΥπαρΕη», μέ την έπιστήμη,
Ι την καλλιτεχνία, την μουοική, την
Ιϋωγροφική, την ποίηση, πού μέ τα
Ισπανία αύτά συγκεντρωτικά προ-
Ισόντα μέ άδολη ψυχή, αύθορμητι-
|σμό καί άθεοάπευτη νοσταλγία, ύ-
Ιμνείς καί δοΕολογεϊς δίκαια την
οΕιοΖήλευτη καί άγαπημένη μας
πρωτεύουοα τού τέως άλυτρώτου
Μικρασιατικού 'Ελληνισμοϋ, την έν
δοΕή μΌς Σμύρνη, γιά την όποί-α ά
φιέρωσες άληθινά καί την Ζωήν
σου.
Οί «Μαρτυρίες» Σου, ώς σύγ
γραμμα, θά παραμείνη ένα αύθεν-
τικό, άδιάψεΐ'στο ντοκουμέντο καί
αύτό των άνατριχιαστικών λεπτο-
μερειών των φρικτών είκόνων τοΓ1
μαρτυρίου καϊ θυσίας των μυριά-
δων όδελφών μας καί γενικώτερα
τής έθνικής μας συμφοράς.
Σοϋ άνήκει ό Δημόσιος Έπαι-
νος καί τα συγχαρητήρια όλων μας.
Σέ εύχαριοτώ άπό καρδίας
Μέ πολλήν έκτίμηση καί άγάπη
Ύμέτερος
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΑΡΥΛΛΟΣ
Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΤΑΚΤΙΚΟΥ ΒΟΗΘΟΥ - ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ
ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ
ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ κ. Γ. ΤΟΥΡΛΙΔΗ
Τό βιβλίον «Μαρτυρίες άπό την
Μικρασιατικήν Καταστροφήν» κυ¬
ριολεκτικώς άπορροφά κα'ι συγκ·-
νεί έκ των άπεριγράπτων μαρτυρι
ών τα όποϊο υπέστη ό έλληνισμός
τής Μικράς Άσίας καί ιδιαιτέρως
τής Ίωνίας καϊ τής Ίωνικής νύ,.·
φης, τής Σμύρνης.
Βιβλία ώς αύτό, παραδίδουν ά
ληστον είς την ιστορίαν τό μαρτύ
ριον, όλλά και την μεγαλο ψυχίαν
τού Νεωτέρου 'Ελληνισμοϋ. Προ
βληματι'Ζουν διά την στάσιν τής δι
εθνοϋς διπλωματίας καί προΐκίΖουν
ίδεολογικώς τό "Εθνος διά νέας ί-
στορικάς έΕορμήσέις.
Ή μεγόλη άΕια τού βιβλίου αύ
τού έγκειται είς τό γεγονός τής
άνοφοράς των ϊστορικών γεγονό-
των έΕ αύτοπτών μαρτύρων κοί, κα
τό συνέπειαν, τό μέγιστον προσόν
αυτού είναι ή ΑΛΗΘΕΙΑ.
Τό έργα σύτό τού κ. Δημ. Άρ
χιγένη, συνδεθέν μέ τα ίστοριχά
γεγονότα τής Μικράς Άσίας, θά
παραμείνη αλησμόνητον είς τάς ψυ
χάς των νεωτέρων 'Ελλήνων.
Γ. ΤΟΥΡΛΙΔΗΣ
Τακτικάς Βοηθός — Καθηγητής
έν τώ 'Εθνικώ Πανεπιστημίω
ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η κ. ΑΝΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
"Ενα ίστορικό άριστούργημα —
ντοκουμέντο — μέ αύθεντικές μαρ¬
τυρίες, γραμμένο άπό τόν Δόκτο-
ρα Δημήτριο Άρχιγένη, εϊδε τε¬
λευταία τό ©ως τής δημοσιότητος
μέ τίτλο -ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ..
Γραμμένο σέ γλώσσα άπλή, οτήν
τοπική διόλεκτο τής τραγικής μας
Σμύρνης, αποτελεί μίαν άδιάψευ-
οτη μαρτυρία — πικρή άλήθεια —
γιά την θηριωδία των άνθρώπων.
Κάθε σειρά τού καί μιά τραγική
λεπτομέρεια, προβληματίίει ασφα¬
λώς κόθε ανθρωπίνη ψυχή καί την
ουγκινεϊ βαθύτατα, την έκπλήσσει.
Αύτό τό κατωρθώνει θαυμασία ό
συγγραφεύς μέ τίς άπερίγραπτα ό·
λοΖώντανες αύθεντικές περιγραφές
τού. Καί αυτή είναι καί μεγάλη τού
έπιτυχία.
Όσοι έΖησαν στήν προγματικό-
τητα τίς τραγικές αύτές ώρες, 6-
οοι βρέθηκαν άπό μία κοκή μοϊρα,
έκεϊ μέσα στήν κόλασι τής φωτιάς
πού άνελέητα τούς έΖωνε άπό παν-
τοΰ, δσοι είδον μπροστά οτά όρ
θάνοιχτα άπό φρίκη καί όγωνία
μότια τους, τα όσα φοβερά συνέ¬
βησαν στόν πρωτάκουστο έκεϊνο
ΕερριΖωμό, υέ φρίκη θά ΕαναΖή-
σουν νοερώς τίς τραγικές έκεϊνες
ώρες.
Καί οί νεώτεροι, διαβάΖοντας
μία - μία σειρά μέ όλες τίς τραγι
κές λεπτομέρειες τού ΕερριΖωμοϋ
των πατέρων τους, θά πρέπει νά
μένουν άφωνοι, σάν σέ βουβή θερ-
μή προσευχή, ποτέ νά μή Εαναγίνη
τέτοιο κοκό.
ΑΝΝΑ Β. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
ΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. Γ. ΚΑΒΑΔΕΛΛΑ
"Αριστες οί έντυπώσεις άπό τό
έργο «ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ» τού πολυσύν-
θετου Δόκτορος Ι. Άρχιγένη, ία-
τροϋ, λαογράφου, κσλλιτέχνη, Ζω-
γρόφου, ποιητή, μουσικού, πού
δικαίως βραβεύθηκε άπό την Έ-
οτία Νέας Σμύρνης.
"Εργο θαυμάσιο, πρωτότυπο που
ασφαλώς χρειάσθηκε πολύς χρό-
νος, έπιμέλεια, πεϊσμα καί ύπο-
μονή, άλλά καί πολλή άγάπη πρός
την ίστορική άλήθεια, γιά νά μπο-
ρέση νά συγκεντρώση αύτές τίς
ίστορήσεις ούτοπτών μαρτύριον
τόσον αύθεντικές καί άδιάψευστες
τού άκραιφνοϋς έλληνισμοΰ κα'ι
■ής χριστίανοσύνης τής Μικραοί-
ος, πού πιστός στά είωθότα έ6υ-
οίασε τα πάντα γιά την πίστι τού
πρός τόν Χριοτό καί την άγόπη
τού πρός την Μεγάλη Μητέρα την
Αίωνία Έλλάδα, στοιχεϊα άκρά-
δαντα, πού ώπλισαν την πέννα τού
ουγγραφέα, γιά νά χαράΕη άνε-
Είτηλα λίγες γραμμές στήν πλά<α τΠΰ αίωνιότητας. Έργο γραμμένο μέ λόγια άπλά, °έ γλώσσα τοπικής διαλέκτου, πού ·»»♦»♦»·»·♦' δίνει άκόμα, πιό πολύ, μιά γλσ- φυρότητα. "Εργο πλημμυρισμένο άπό φιλο- πατρία, άγόπη κα'ι νοσταλγία γιά τίς «ΆΕέχαστες Πατρίδες». "Εργο πού δίνει άδρές είκόνες πόνου καί αγωνίας την ώρα τοϋ διωγμοϋ καί τοϋ όποχωρισμοϋ ά¬ πό τα άγαπημένα πρόσακια, τα σπίτια, τίς έκκλησιές, τούς τά- φους των πατέρων τους, τή γή πού γεννηθήκανε. Έργο διάχυτο άπό θλϊψι, φόβο, άπελπισία, κατατρεγμό. Έργο πού συναρπάΖει καί κα- ταπλήσσει, πού κάθε τού λέΕις καί κάθε τού γραμμή συγκινεϊ, συγκρατεϊ καί ίωντανεύει τίς τρα¬ γικές ώρες τοϋ ΕερριΖωμοϋ. Δικαία λοιπόν ή θράβευοις τοϋ έργου σύτοϋ, έρχεται σάν άνα- γνώριαις στήν μεγάλη προσπαθεία τοϋ ουγγραφέα νά προσθέση κι' αύτός λίγες άγνωστες σελίδες καί νά ρίΕη ένα άκόμη φώς οτό κε- φάλαιο αύτό τής ίοτορίας, πού μέ τόση έπιτυχία τό κατώρθωσε. ΓΕΩΡΓ. ΚΩΝ. ΚΑΒΑΔΕΛΛΑΣ »»«)ΦΜΦ»ΦΦΦΦ>>ΦΦΦΦ< ΚΟΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ Ν Ι Ο Β Η ΣΜΥΡΝΑΤΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 5 Β1 Στό πίσω μέρος τού «Κεντρι- κοϋ Παρθεναγωγείου» οτή Σμύρ¬ νη, ο' ένα δίπατο σπίτι, έμεναν δυό γυναϊκες — ή θεία κι' ή έΕα δέρφη τού Τώνη. Μάνα καί κόρη. Ή κυρία Ελένη -έτσι λεγό- ταν ή θεία- ήταν πλουσιοκόριτσο μϊάς παλιδς οικογενείας άπό τα ΚριτΖαλιά — λίγο πιό πέρα άπό τό Νυμφαίο. 'Εδώ καί τριάντα χρό- νια, μίαν δνοιΕη, εΐχε πάει στά ΚριτΖαλιά, στό σπϊτι τους, ό πρώ τος της Εάδερφος, ό Περικλής— ό πατέρας τού Τώνη. Έκεϊ δέ θυ μάται τώρα κι' αυτή καλά καλά πώς έγινε —ήταν καί μικρή τότε, δεκόΕη σχεδόν χρονών — άγαπή- θηκαν τα παιδία. Άθώα! σάν παι διά! Τόοο μάλιστα πού παροφέρον ταν χωρίς νά τό καταλαβαίνουν κι· έμπρός οτούς άλλους άκόμα, ώσπου μιά μερά ό πατέρας της τα μυρίστηκε καί μέ τρόπο έοτειλε τό νΠερικλή οτή Σμύρνη άπό χεϊ ποΰρθε! «Άκοϋς έκεΤ πρώτα Εοδέρφιο! Χάλασε ό κόομος παιδί μου!» Ή Ελένη — Έλενίτσα την έλε γαν τότε— έκλαψε, τώβαλε μαρα Ζ πού τής πήρανε τόν ώραϊο £ά- δερφο κγ έπεσε άρρΐϋστη. Οϋτε τα Εόρκια, όμως, οϋτε τα μάγια, οϋτε τα διαβάσματα τής κάνανε τίποτα καί στό τέλος ένας για- τρός τούς έπεισε πώς ή μόνη για τρειά τοϋ κοοιτσιοϋ είναι ή... πα^ τρειά! Ή Έλενίτσα μόλις τώυα- θε πώς την παντρολογοΰσαν πή- γε νά σκοτωθή, νά πάρη φσρμά- κι' άλλά στό τέλος —τί νδκονε; — παντρετύηκε. Την επήρε ένας κτηματΐας άπό τή Μανησιά, πλού σιος, μέ σπίτι στόν μεγάλο δρόμο τοϋ οταθμοϋ, μέ τσιφλίκια, μέ άμ πέλια, μέ όλα τ' άγαθά, πού φο- ροθσε κόθε καλοκαϊρι ένα φαρδύ κουστούμι άπό λευκή σετακρούτα κΓ ένα μεγόλο ψάθινο κσπέλο «πά ναμά». Ό Περικλής άμα τώμαθε λυπή θηκε πολύ κΓ αύτός πού έχανε την δμορφη Εαδέρφη τού καί τώρ οιΕε στό ρεμπελιό καί στό πιοτό άκόμα. Σιγά σιγά. όμως, κΓ δσο περ- νούσαν τα χρόνια, έπηΕε κα'ι το μυαλό, κατοκάθησε καί τό πάθος τού, παντρεύτηκε κγ αύτός, κγ ά πό τότε, καθώς Ζοϋσαν καί ο' δλ λες πόλεις, δέν Εαναεϊδε την Εα δέρφη τού, παρά μιά δυό φορές Πέρασαν κι' άλλα χρόνια. Στό μεταΕύ αύτό πέθανε ή γυναΐκα τοϋ Γερικλή καί λίγο άργότερα πέ θανε κι' ό δντρας τής Ελένης. Ή κυρία Ελένη μέ την κόρη της, πού την εϊχε άποκτήσει πολλά χρό νια ϋστερ' άπ' τα γάμο της, ήρθε κι' έγκαταστάθηκε στή Σμύρνη καί τότε, ϋστερ' άπό τριάντα χρό νιο Εαναειδωθήκαν πάλι τα Εαδέρ φια. Ήλικιωμένοι πιά τώρα! Άπ' την παλιά, την παράφορη παιδιχή άγάπη τους, είχε μείνεϊ άκόμα ατή στάχτη μιά τρυφερότητα γιά τόν έαυτό τους καί μιά οτοργή γιά τή μικρή ΛίΖσ, την κόρη τής κυ- ρίας Ελένης. Ό Τώνης δέ γνώριΖε καθόλου τή θεία τού ούτή, οϋτε βεβαία καί την Εαδέρφη τού. Τότε πού ήταν ατό σπίτι, πρίν άκόμα φύγη γιά τό έΕωτερικό, σπάνια άκουε νά γί νεται λόγος γιά τή θεία Ελένη. Μιά ίδέα είχε μόνο πώς βρισκό- ταν μιά τέτοια θεία, καί μάλιστα όχι πρώτη θεία, άλλά Εαδέρφη τού πατέρα τού, «τρέχα γύρευε τώ- οαΙ - Ή ΛίΖα. κι' αυτή δέν ήΕερε φυ αικά τόν δεύτερο Εάδερφό της, τόν Τώνη. "Οταν ήρθαν στήν Σμύ | Ο ..Χλ.ΜιΊΣ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΤΜΓΙΙΙλΣ ρνη, γνώρισε γιά πρώτη φορά τό θεϊο της κι' έμαθε πώς ήταν στό Παοίσι ένα Εάδερφος της. Χάρη- κε τότε γιατί είχε Εάδερφο πού θάΕερε καλά γαλλικά νά μιλάνε! ("Ως έκεί έφθανε τό μυαλό της!) ΕδειΕε μάλιστα τή φωτογραφία τού καί οτή δασκάλα της. 'Εκείνη άμα την εϊδε δέ μπόρεσε νά κρα τηθή. «'Ωραϊος νέος! 'Ομορφο παλ- ληκάρι! Χαριτωμένος Ι». Ή ΛίΖα α καημενη. ποϋ αύτές τίς λεπτομέρειες δέν τίς είχε προ σέΕει Εεχωριοτά, όταν πήγε σπίτι κάθησε καί πρόσεΕε, άλλοιώτικα τώρα, τή φωτογραφία, τή μελέτη σε καΐ οτό τέλος χάρηκε πού 9ά- χε επί τέλους κγ αυτή έναν «ω- ραίο καί χαριτωμένον δπως είχε πή ή δασκάλσ της, Εάδερφο νά βγαίνουν μαΖί. "Εκανε καί κόμιιο σα κοριτσίσπκα δνειρα βλέποντας τή φωτογραφία κ' ϋστερ' άπό πολ λή ώρα. άφοϋ πρόσεΕε πώς δέν την έβλεπε κανείς, την έφίλησε κρυφά, κοκκίνησε, την κρέμοοε μέ προσοχή στόν τοίχο κι- έφυγε τρεχάτη, τρομαγμένη! Τής φάνη- κε πώς την έβλεπε ό ϊδιος ό ζά- δερφός της άπό τό χαρτϋ Πέρασε καιρός. Κάπου κάπου, όταν είχε ή ΛίΖα όρεΕη πολλή ή πολλά νεϋρα ,τάβαΖε μέ... τή φω τογραφία τοϋ Εοδέρφου της! Δέν εύρισκε άλλον έκεϊ μέσα οτό ά- δειο σπίτι καί Εεκρεμοϋσε τή <ρω τογραφία. «"Ολο έτσι θά κοιτάς έσύ; δλο θά γελάς; Σοβαρέψου κα'ι λιγάκι. Τί Εάδερφος εΐσαΐ;», έλεγε κα'ι γελοϋσε μόνη της μέ τα ποιδιάστι κα αύτά καμώματά της. "Υστερα έκανε κάμποσους μορφασμούς — τοϋβγαΖε τή γλώσσα, τοϋκλεινε τό μάτι— καί στό τέλος τόν... φι λοϋσε —«γιά νά μή μείνη παρσπο νεμένος» καί την έκρυβε στό συρ- τάρι. Μετά κόμποσο καιρό την Εο νάβγαΖε πάλι, την Εανακρεμοΰοε, ώσπου μιά υέρα μέ την πρόφαση πώς σκονίΖεται στόν τοϊχο, την έ- κλεισε όριστικά σ' ένα δλμπουμ, γιά νά την Εεχάσει. Μά πάλι δέν εΤχε ήσυχάσει. Ήταν καιρός τώρα πού ή Λί2α ήθελε κάτι. Κάτι είχε μά δέν ήΕε οε κι' αυτή οϋτε τί ήθελε οϋτε τί εϊχε. Κάτι άλλόκοτες έπιθυμίες, άόριστες πού δέν μποροϋσε νά τίς καθορίση, νά τίς Εεχωρίοη, καί νά τίς άπολάψη. ΆναστέναΖε δίχως λόγο. χωρίς νδχη τίποτα! Πότε γινόταν ψυχρή καί πότε διαχυτι- κή. Πότε έκλαιε χωρίς λόγο καί πότε εύθυμοθσε σέ 6αθμό τρέλ- λας. Είχε έναν άόριστο πόθο πού την έτρωγε δσο δέν τόν ίκανοποι οϋσε... Κάποτε πό ύείχε μείνει χω ρίς νά τό καταλάβη Ευπνητή στό 'κρεββάτι της ώς τό πρωί κοιτάΖον- τας τό σκοτεινό ταβάνι, ψιθύριοε άπελπισμένη. «Μά τί £χω; Τί μοϋ λείπει έειί τέλους; Κάτι έχω, θεέ μου;» Έτσι, πέρασαν δυό χρόνια. ά¬ πό τότε πό κατέβηκαν κΓ έγκατο στάθηκαν στή Σμύρνη. Μιά μερά ό θεϊος Περικλής τούς άνάγγειλε πώς ό Τώνης οέ κάνα μήνα θά γύριΖε. Είχε τελειώ σει τίς σπουδές τού, πού εϊχε δια κόψει μέ τόν πόλεμο καί τοϋγρα- φε πώς έρχόταν καί μάλιοτσ έ- στελνε «τα σέβη τού στή θεία καί δυό φιλάκια στήν καινούργια κα'ι μικρούλα τού έΕαδέρφη»! Όταν τδκουοε αύτό τδ τελευ- ταΐο ή ΛίΖα, ένοιωσε κάτι πού τής φούσκωσε τα στήθια. Τό κορμί της τό πέρασε, θαρρεϊς, μιά ήλε κτρική σπίθα. «Τίς δώσει κεφαλή μου ύδωρ καί όφθαλμοϊς μου πηγήν δακρύ- ων καί κλαύσομαι τόν Λαόν μου, τής Ίωνίας, ημέρας καί Νυκτός!! ΈΕακολουθώ νά πιοτεύω. ότι άγεωγράφητυι καί άνιοτόρητοι α- πεθιβάσθηοαν στή Μ. Άσία άλλά καί έμπαθώς πολιτικολογούντες!! Οί ίσχυροί τής ημέρας αποβλέ¬ ποντες είς την εφαρμογήν των δ- ρων τής συνθήκης τοϋ Μούδρου, έδικαιοϋντο νά καταλάβουν οιαν¬ δήποτε περιοχήν, τής πάλαι ποτέ Όθωμανικής Αύτοκρατορίας, οιά την επιβολήν των άρων τής συν¬ θήκης καί έΕασφάλισιν των δια¬ φόρων προνομίων κα'ι συμφερόν- των τωνΙ Ό ' Ελληνικάς Λαός έμπνεό- μενος άπά την ιεράν ιδέαν τής απελευθερώσεως ύποδούλων ά- δελφών, παντοιοτρόπως δοκιμαΖο- μένων άπό τούς Άγαρηνούς, ευ¬ ρέθη ώς πρόθυμον δργσνον ή μέ¬ σον έπιβολής, έναντι τής καμφθεί- σης Όθωμανικής Αύτοκρατορίας! Προηγούμενα ήμως γεγονότα καταλλήλως καί σατανικώα χρησι¬ μοποιηθέντα άπό τάς «μυστικάς όρ- γονώσεις των ήρωίκών μας συμ- μάχων», οΐτινες διελάλουν ότι μά- χονται διά τάς ελευθερίας των μι- κρών Λαών, εδημιούργησαν ένα τεράστιο ηθικόν χάσμα μεταΕύ η¬ μών των 'Ελλήνων! ! ! Συνεκλόνααν την εμπιστοσύνην επί των ήθικών άΕιών τής χώρας μας, πολιτικών καί στρατιωτικών, καί μας διήρεσαν είς δύο άλληλο- μισουμένας παρατάΕεις κατηγοροϋ- σα καί συκοφαντοΰαα ή μία την άλλην, είς βαθμόν απίστευτον. "Ετσι επήλθεν ό Έθνικός διχα- σμός καί υπό τοιούτον πνεϋμα καί τοιαϋτα οίσθήματα άπεβιβάοθημεν είς την Ίωνίαν, λησμονήσαντες την Εθνικήν Ιστορίαν μας, ήτοι: βιαίας έΕισλαμίσεις, σφαγάς καί άπαγχονισμούς των προκρίτων μας, έκτοπίσεις καί έκδιώΕεις ό- μογενών άπό τάς πατρικάς των έ- στίας, βεβηλώσεις των Ναών μας, καταπάτησιν των ίερών κα'ι όαίων μας καί μέ "Υπατον τής Ελλάδος Άρμοστήν (τόν Στεργιάδην), έ- νομίσσμεν οί δύσμοιροι, ότι επήλ¬ θεν ή ίερά οτιγμή τής ένσωματώ- σεως τής Ίωνίας μέ την μητέρα Πατρίδα, κα'ι έπιπολαίως πανηγυ- ρίΖαμε γιά τό φαινομενικό έπίτευ- γμα. Διηρημένοι δμως κα'ι δλληλομι- σούμενοι, πώς ήτο δυνατόν νά προκόψωμεν; Άποτυχόντες οικτρώς δέν άνε- Ζητήσαμεν ψυχρά κα'ι άντικειμενι- κά τα κύρια αϊτια τής άποτυχίας μας. Κα'ι έτοι έπανεπαύθημεν ά- γνοήοαντες τούς κυρίους κα'ι βα- οικούς συντελεστάς τής άποτυ χίος μας, άκόμη δέ καί τό κάτωθι ύβριστικόν ανακοινωθέν τοϋ Τούρ- κου Δικτάτορος: «"Ελληνες, σταθήτε επί τέλους νά δώσητε μίαν μάχην, ένθυμηθεϊ- τε την ιστορίαν σας»!! ! Δυοτυχώς δμως, δέν ανεφάνη άκόμη ό άντικειμενικός έκεϊνος ι-, στορικός ό οποίος μελετών άνεπη- ρεάοτως κα'ι άνευ ούδεμιάς προκα¬ ταλήψεως την τότε κατάστασιν κα'ι λαμβάνων ύπ' όψιν τάς ταπεινώ- σεις καί τούς έΕευτελισμούς τούς όποίους ύπεϊοτημεν, ώς Κράτος, "Εθνοο καΐ ώς Λαός. άπό τούς τότε ήρωϊκοϋς μας συμμα- χους (ομαδικάς άποτάΕεις καί αύ- τεπαγγέλτους άποστρατείας άΕιω- ματικών, συχνάς άλλαγάς Κυβερ- νήσεων, την δυσφήμησιν πάσης ή- θικής πολιτικής κα'ι στρατιωτικής άΕίας, όλαι αυταί αί έκδηλώσεις έν τώ συνόλω των εδημιούργησαν μίαν πικρίαν καί απογοήτευσιν είς τάς ψυχάς όλων των "Ελλήνων, των οποίων κατεπστεϊτο κα'ι έ- στραγγαλίΖετο ή εθνική των φιλο- τιμία) ήσαν καθ' ημάς οί κύριοι ουντελεσταί τοϋ Έθνικοΰ διχα- σμοΰ καί τοϋ δημιουργηθέντος μί- σους μεταΕύ ημών των 'Ελλήνων, οίτινες υπό τοιαύτας συνθήκας ά- πεβιβάσθημεν είς την αλησμόνη¬ τον ΙΩΝΙΑΝ, δπου επί χιλιετηρί- δας ήκμασεν ένας πολιτισμός κα'. δπου άνεδείχθησαν σοφοϊ παγκο¬ σμίου κύρους. Πώς ήτο λοιπόν δυ νατόν νά προκόψωμεν υπό τοιαύ¬ τας συνθήκας; πολιτικολογούντες έκ των εφημερίδων, δεδομένου ό¬ τι καί αύτός ό Γάλλος Άρχιστρα- τηγος Σαράϊγ έγραφε: Τό άποτέλεσμα είναι, δτι έ- πληρώσαμεν τόσον άκριβά την δράσιν των άποκρύφων μυστικών δυνάμεων ι ών ήρωϊκών μας συμ- μάχων, ώστε νά παρέλκη πάσα άλλη έΕιοτόρησι άπό την έπιγρομ- μστικήν έπικεφαλίδα «Μικρασιατι- κή Τραγωδία». Καί ήδη, καθ' ημάς σκοπός μας πρέπει νά είναι ή δημιουργία μιάς ανωτέρας Δικαιοσύνης, υπό την ευρύτερον της έννοιαν, είς τάς αρχάς τού Δ·καίοα καί τής Άρε- τής, επί άνθρωπιστικών κα'ι ίστο- ρικών βάσεων, μέσα στό χάος τοϋ μεταπολεμικοΰ κόσμου, πού άρνεϊ- ται τάς παοοδόσεις καί την Ι¬ στορίαν τού, καί νά άναζωογονη- θή ή Ίστορική Μνήμη, όλων ημών των ' Ελλήνων, τοσούτω άδικηθέν- των, άπό ίσχυρούς τής ημέρας, ώς συμβαίνΓ.ι καί σήμερον μέ την μαρτυρικήν μας Κύπρον. — Καί μέ αυτήν την Κεντρικήν ιδέαν νά διαπαιδσγωγήσωμεν την Νέαν μας "ενεάν, διά νά καταστή μίαν ήμέ- Κρίσεις γ:ά τό βιβλίο της Σιτσος Καρα.σκάκη οι»ς ώμ*>
ρικανικές έφημερίδες «Αθηναι· κοί «Βήμα- οτό ΝΤϋΤ-
ΠΙΤ. Ήμερομηνία 22 καΐ 29 Αύγουστου άντιοτοϊχΐυς.
«ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ-
Βγάλαμϊ το λαιμό μας νά φω-
νάζονμε γιά τόν φιλόοοφο Φρίν-
τριχ Νίτσε: «Άνάθεμά τον «ού
είπε. δτι πέθανε ό θεάς!». Κι' αύ
τος ρννοονΛβ την ΠΙΣΤΗ ΣΤΙΣ
ΗΘΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ. Στίς άξίες
τού Χοιστιοτνισμοϋ, ποϋ δυσττ'χώς
δλοι τίί άνηγνωρίζο.με, χωοίς ό-
μως καί νά τίς διώνουμε.
Πού νά ζοΰσε σήμερα ό Νίτσε
νά. εδλεπε· τούς «χριστιανικούς λα-
οίις» γιά τούς όποίον>ς ή Έλλάδα
εχυσε πολύ αίμα, νά την θνσιάξονν
υπέρ της άλλόδοξης Τουρκίας
στήν Κύπρο, αΐαος την έβυσίαζαν
στή Μικροσία έν ψυχρώ γιά τα.
πολΛϋΐρόσω,ια
τους!
Ασφαλώς πώ δυνατά θά ακονά
ξει «ΠΕΘΑΝΕ Ο ΘΕΟΣ, ΕΛΑ-
ΤΕ ΣΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΤ».
Την ανοιχτην (ΐύτή πληγή μας
χι ϊΛώ μαχρι·ά την ίξνοεν ή {χλ(-
*τή σνγγο«φ*ί>ς ΣΙΤΣΑ ΚΑΡΑ
ΙΣΚΛΚΗ μέ τό χαινούριο
γερτήριό της 6ν6λίο «Τα
νήβια τής Μ. Άσίας» ποΰ διχ< πήρε τό .ιρώτο 6ραβεϊο τον· ματικοϋ Ίδρύματος τή; ΕΣ Ν. ΣΜΤΡΝΗΣ στίς 255 19741 Έγώ τής γράφω μόνο μέ όλη μου την είλικοίνεια: <*Εγώ, ποί' δλοι εδω μοΰ φιλονν τα χέρι, ήθελα νΛ ήιιουνα κοντά σας γιά νά φιλήοιο ό "διός τό χέ¬ ρι, ποϋ εγραψε αύτό τό 6ι6λίο». Κλαίγω τοΰς "Ελληνες, πβΰ δέν Ιχοιτν διαβάσει τέτοια 6ι6λία μέ ψι>χή καΐ πνεΰαα ζωής εθνικοθρη-
σκευτικών καί άνθρωπιστικών παλ
αών.
Αίδ. ΖΑΝΟΣ ΓΟΤΓΟΤΤΑΣ
ϋΕΤΚΟΙΤ, ΜΙΟΗ
ΜΟΙΡΟΛΟΓΙΑ ΜΑΝΑΔΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Τί θά γίνη τό νησί μας
ποϋ ό πόνος τδχει ζώσει
καί τό κλάμα ν.αί ή θλίψη;
Τί φονές άπεγνωσμένϊς
«ντττχοΰνε μές τ' αύτιά μας!
Συμτρορά μας 6ρηκ€ πάλι
μαραθηκαν τα λουλούδια
καί τό γέλιο εχει σβύβεΐ.
Κι' άμανρώσαν τα χωράφια
καί τα δέντρα ξεραθήκαν
καί μέ δίχως φύλλα γέονουν
τα κλωνιά τους λ.τΛτημένα.
Καί χαλάσαν οί σοδιές μας
καί τα ίονα μας ψοφίβαν
κ' ροημώσανε οί δρόμοι.
Τ! έ^είπια τοιγύρω!...
Πόσοι άργε νά χαθήχαν!
πόσους ρίξαν στά πηγάδια
μέ «οιμμεν' αύτιά καί χέρια-
Τρομερή δοκιμασία.
Κ' άντικρνσαμε είκόνες
φάδου, τρόμου μά καΐ φρίκης
ποΰ ατό νού μας χαραγμένες
γιά κοαοό 6αθιά θίι μ«ίνον·ν.
Ν α!, τα σπίτια μας ρημάξαν
καί μάς χήραν τ' άγαθά μας
κ' άτιμάσανε
μέ τή 6ία δπως
Μά άς πάψει πιά τό μΐσος
καί ή εχθρά ποϋ μας δέον**
καί άς δώσαυμε τα χέρια
γιά συμφέρον δχι 6λλων...
Πάνε πιά οί μΛΰρες μΐρες
κ' ή μεγάλη μας Μητέρα
μάς άγκάλιασε μ' άγάπη
μέ στοργή καΐ μέ συμπόνια
καί πρασμένουμ* τϊνν ώρα
πού τό Δίκαιο βά λάμψει
καΐ θά 6ρεΐ ^ανά γαλή-νη
ή ταλαίιωρός μας Κύπρος.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΙ'
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΠΕΩΡΠΟΥ Ι. ΠΑΝΤΒΛΙΔΗ
ΝΕΡΙΧΑ ΠΡΑΓίΙΑΤΑ ιτ9Υ ΑΜ ΙΑΙΑΝ ΜΙΠΑΜΦΙΝ ΞΕΡΩ
ΚΑΙ Ι» ΑΑ· ΑΑΑΙΤΣ ΜΜΑ ΠΑ Τ9Η «ΑΛΑ - Ε·>ΤΤΜ
Τελοϋντες σήμερον 6ην Όκτω
βρίου έ.έ. καί ώραν 9.30 π.μ. είς
τόν Ιερόν Ναόν Άγίου Κων)νού
Όμονοίας Άρχιεροτικόν Τεσσαρα-
κονθήμερον Μνημόσυνον είς μνή-
ραν ίκανή νά διεκδικήση την Με-| μην τής προσφιλοϋς συΖύγου, 9υ
γάλην καί Ιστορικήν της Κληρο- γατρος Αδελφής καί θείας ημών Έ
.. . Ι λένης Κουγιουντάκη —Μουρατίδου,
Μεταφεραμε στή Μ. Άσια, το Ι
κομρατικό πάθος, την κομματ,κή παρακαλούμεν δλους τούς συγγε-
έμπάθεια, έτοποθετήσαμε πρόσω- νε·ε *αί φίλους δπως προσέλθωσι
Σωπτά κ.αοαβάνια
οί Τοϋρκ.θι κινούσαν
τοΰς δόλιους στήν νπαιθρο
αί τοΰς όδηγοΰσαν
ιιέ πρόσχημα δήβεν
τού έκτοπισμοΰ.
Εκεϊ-θε αψοβόροι
κ^-νισμοΰ.
νομΐαν.
πά κσί πράγματα υπεράνω τής Ί-
δέας τής Πατρίδος κα'ι σ' δλες τίς
έκδηλώσεις μας έπρυτάνευε ό φα-
νατισμός πρός τα πρόσωπα! Ό
άτομισμός καΐ ή Ίδιοτέλεια σέ
συνδυαομό μέ την κομματικήν ε¬
κάστου τοποθέτησιν, ύπήρΕαν τα
κύρια γνωρίοματα των Έλευθέρων
'Ελλήνων, πού απεβιβάσθησαν
στή Μ. Άσία. ό πληθυσμός τής
οποίας ήτο τάντοτε άνίδεος άπό
τα κομματικά πάθη!!
"Ετσι την πάθαμε καί χάσαμε
μιά Χώρα πού άνέκαθεν ήτο Έλ-
ληνική καί τώρα... έΕισλαμίαθηκε!
Άλλά «Τίς δώσει κεφαλή μου
ύδωρ κα'ι όφθαλμοϊς μου πηγήν
δακρύων καί κλαύσομαι τόν Λαόν
μου, τής Ίωνίας ημέρας καί Νυ¬
κτός.
Σ)βριος 1974 "Ιων Εύπατρίδης
ΤΟ ΓλΟΣΣΙΚΟ ΙΛΙΒΜΑ ΤΟΥ ΒΟΥΡΛΑ
(Συνέχεια έκ τής 2ας σελίδος)
μάνει. "Ας προχωρήοομε τώρα
ναναστροφή έπειτα άπό τό δεϊπνο.
Δέν είμαι βέθαιος άν στόν Βουρ-
καί ένώοωσι μεθ' ημών τάς πρός
τόν "Υψιστον δεήσεις των.
Ό σύίυγος, ή Μήτηρ, ο! 6δελ-
φοι', οί άνεψιοί.
>Φ< στίς λέΕεις πού δέν συναπάντησσ Ι λά μετοχειρίζονταν τό προβέγγε- '' ρο. — «ΡοφούΖια» ή «ροφού2ικες ' οτάμπες» έλέγαμε, κιόλας μάθη- Ι1 έκειμέσα. Στήν Ίωνία έλέγαμε: βραδινιά- τικο, κυριακότικο (μέ έννοια έ- πιρρήματος) καί όχι μέ την κα- τάληΕη —τικα, όπως οί έλλαδι- κοί. Έπίσης οί βουρλιώτες έλε- τές των τριών τελευταίων τά£ε- , ών τοϋ δημοτικοϋ στήν Σμύρνη καί γραμματοσυλλέκτες, τα κοινά. τα δίχως ίδιαίτερη άΕία ή κα ] ' βλομμένα γραμματόσημα. (Ή λέ-! ■ γαν «δέν ήΕαίρω». (Εύρίσκω ά· νόητη τή γράφη «είΕεύρω» των , ξη θά προέρχεται πιθανότατα άπό καθαρευουοιάνων. Τό ήΕαίρω προ- τό γαλλικό ρήμα «ρεφυλέ»). Τό έρχεται μάλλον άπό τό: έΕαίρω. | «ρουσικάκι» εϊταν είδος μπλούΖας, « Θεέ μου, κάμε νύ γβνή" ό κόσμοχ: άδβλφός, τα ματωμένα χέρια τού νά ζβπλυθοθν στό φώς ». ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΜΟΥ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ Ι1Η»ΙΙ ΕΙΕΤΚΠΙΙ9 Αροσιά Ά Κ ΠΗΓΗ ΤΟΝ ΗΑΔΑ, ΒάβθΜΜΤ* «Ε ΓΛΛΧΑ ΥΔ1ΜΑ ΚΑΤ ΗΣ Γπβ_4 Β- -»Α 0ΟΑ!Τυΐ«ε1ΙΙΙ ΟβΚΟ- Δ" «ΜΑ1 ΚΑΑΥΤ~Α •♦♦•♦♦♦♦♦♦♦•ι (Συνέχεια έκ προηγονμένου) Ώς Άρχιερατικός 'Επίτροπος, άντιπροσώπευε, μέ τα Πατριαρχικά προνόμια, τόν Μητροπολίτη στό Διθ'.κητυκό Συμθούλιο τοϋ καζά ( = Μεδζλίσ—ι—ίδαςέ). Ήταν ά ψΰς καί άψίχολος τόν χαρακτήρα. Ποό πάντοιν ήταν τοαχ?ιά ή σνμ- | πεοιφορά τού πρός τίς γνναΐκες καί την φτοχολογιά, άν καί ό ϊδιος εΓχε ΰ.ιοφέρε! πολ/,ές στερήσεις στήν ζωή τού, αιο)ς μοΰ έδιηγόταν ή μητερα μου. Ήταν πολύτεκνος. Είχε άποκτήσει 9 παιδία, β άγό- Ομως τό 1919 ή ήταν πενταμελής, ρια, 3 κόρες. οίκογέν€ΐά τού Τα πέντε παιδία τον εΐχαν άποκα Τό πιό μι/ρό δμως παιδί τού, τό άηδόνι τοϋ Κε«κίν, μέ έ- αελίοδική φαινή, τό δά·γ τα 1910 σκνλί. Δέν ΰποψιά- πώς ήταν λιΛσασμένο, κι' ετσι ό άτυχος Ίπποκράτης, 6ρήκε φρικτό 6άνατο λυσσόδηκτος —χα- μένο μουσικό ταλέντο τής Άνατο- λής—. Λέγαιιε πώς τό 1919 ή οί- ■/.ογένεια τού Παπά—Παναγιώτη είϊΐ περιοριστεϊ σέ πέντε μέλη. Τό 1900 ί)σαν 13 μέλη. Καί ήταν ό ός της τότε, εν·(ΐς ήροκις 6ιο παλαιστής, δποις 'αοϋ ?λεγε ή μη- τεοα μου. Τό 1919 είχε άποχτήσει οίκονοαική άνεση. Ψιθΐ'ρΓςόταν πώς τό 1915 κατά τοϋ; δήθεν έκ-; τοπισμούς, καί Νποαγματικά γενι¬ κάς σφαγές, τόνν Άρμίνίων, Άρμρ νιοι ν'ίτονές τού καί άλλοι γνω¬ σταί τον, τού έμπιστεντηκαν τα τι μαφλη τοι·ς καί άλλα πολύτιμα κι νητά περιονσιακά στοιχεϊα τους (χαλιά, κι/αμια κλ.π.). Οί μικοές κόρες τού μοντέονιζαν. ΕΓχαν μά- θει νά παίΐοΐΛΓ λαοϋτο ( = οΰτι). Ό λεπτάς φθόγγος έψιλον, προ- φερόμενος όρχικά μέ κλειστό σχε δόν στόμα, άκουόταν τελικά σχε- δόν οάν ι — γιώτα). ι Μπερικέτι (τουρκ.) εσήμαινε: άφθονία, πλούτη. Έκείνη ή λέΕη πού κινδυνεύει νά χαθεϊ, άν δέν έχάθηκε κιόλας — ή «μονοκόμμα- τη. = τό μακρύ, πρόχειρο φόρε- μα τής σπιτονοικοκυράς πού έγι- νε δυοτυχώς «ρόμπ ντε σάμπρ», δέν θά έχει άκόμα έκλείψει άπό τή θύμηση ->ών σμυρναίων γυναι-
κών. Ό παζβάντης δέν πιστεύω
νά είναι, οΰτε είναι τούρκικης
προέλευσης, δπως σημειώνει ό Μη
λιώρης. Τό άνάγω μάλλον στό ί-
ταλικό (γενοβέΖικο): πασσά άβάν-
τι! πού σημαίνεΐ: προχώρεσε, πέ¬
ρασε! (προστακτική). Οί βουρλιώ-
Δυό μεγάλα άδέρφιαντους ήταν έγ>
κατεστημένα στήν Πόλη. "Ετσι κι' ι
αύτές καί τοΰς γονεϊς τονς δέν τες θά τό είχον πρωτοσκούσει ά-
χοροΰσε ό τόπος. Σχεδιάζίΐ λοι-'πό τούς ίταλούς νυχτοφύλακες ή
πάν ό ποτ,τα Παναγιώτης νά (ΐνγει
στήν Πόλη καί νά έγκατασταθΐΐ
μόνιμα έκίϊ. Όταν εαρτασε τό
1919 ό ίερέας Εΐ'θύμιος, τού έκ-
μυστηοεύθηκε την ά,-ΐόφασή τού
καί τόν έπεισε νά μή σννίχίσρι τό
τηξίδι τουστήν "Αγκύρα. Τού είπε
πώς κι* άν άκόμα δέν έγκαταστα-
&ρϊ μόνι,μα στήν Πόλη καί έ,-ιιστρέ
ψει στό Κεσκίν, ή Κοινότητα εί¬
ναι πλούσια καί μπορή άνετα νά
συντηρήσει διιό ί«ρεϊς. —Είχε ή
Κοινότητα σαράντα καταστι'ιμοιτα
στήν άγορά, καί ετήσιβ εσοδα στ^ο
λικά, ώς τέσσερις χιλιάδες μ-τακα
νότες, δηλαδή χάρτινες λίρες, ποΰ
ίσοδί,-ναμοϋσαν τότε πρός 500 καί
πλέον χρυσές λίρες. "Ετσι πείστη
κε ό παπά — 'Εφτύμ νά μ«ίνει στό
χωροφύλακες τής γενοβσκρατίας
καί άπό τότε τό διατήρησαν.
Τί έμορψη λέΕη «τό προβέγ-
γερο»: συναναστροφή στό σπίτι
πρίν άπό τό βραδινό φαγητό, ε¬
πάνω κάτω ώρα 7 — 10, κατ
άντίθεοη πρός την «βεγγέρα·: συ-
ϊσως ρούσικης (ρωσικης) τεχνο-
τροπίας ή προέλευσης, ρωσικοϋ
τρόπου. — Ποίος «παλαιάς» ίωνας
δέν θυμάται τό «συνάμενος κου-
νάμενος»!.
'Ωραία δημοτιχή λέΕη τής Ίω¬
νίας θεωρώ τό «άτελος» (άτε-
λής, λειψός, δχι αυμπληρωμένος).
Την μεταχειρίΖομαι μέσα οτά κεί-
μενά μου, γενικά. Ή μητέρα μου,
αίσθητικά καί γλωσοικά μορφωμέ-
νη, συχνά την χρησιμοποιοϋσε.
Τό «κοινό», πανάρχαιη λέξη, εΐταν
ή κοινότητα, τό κοινοτικό συμβού-
λιο (στόν Βουρλά' δέν ενθυμού¬
μαι εάν καί οτήν Σμύρνη). — Ή
«τετιέρα» (βραοτήρας μαγειρίου
γιά Ζεστό νερό), προφανώς άπό
τό γαλλικό: τεϊέρ (τσαγιέρα), εί-
ταν έν χρήσει στήν Σμύρνη, άλ¬
λά καί σέ βουρλιωτικα μεγαλοα-
οτικά οτιίτια. — «ΆγαπΙ2ω· (με-
τοβατικό ρήμα) έλεγε ό βουρλιώ-
της γιά «έρωτεϋομαι». — «Μπάς
καί» εσήμαινε μήπως. — Όταν
ένθυμηθώ κσί άλλα έτυμα, θά Εα-
ναγυρίσω στά θέμα.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΟΡΟΣ
Κεσκίν
(Συνεχίζεται)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΑΙ
Τ ό Διτμοοιογραφικόν σος όργανον
Ή Εφημερίς ^ι ΚΡΠΊΚΗ-
ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΝ
Διςυθυντίκ; Χαραλ. Ν. ΚίθΎστσντότιουλος
Γραφεϊα: Παν«πιοτη>ι(ου ββ τηλ. 99.30.Θ3Β — 84.62.706
Ή ■Βιιστήμτ) βίε την ϋηηρεοίαν σος διά την οροοταοίαν ένβν-
τι τ*ν κκροοσκώπΜν τήβ νρθβίατ; κ.λ.π.
Ή διβκήρκζις των δικαιωμστΜν τε»ν κ«τ—μνλ*»τέ»ν.
»»»»θ»>φ
ΣΙΤΕΑ
ΤρΐΒ ν·α —β «βλδ>
Ο
«τη βϊονραφία τού
ΐλθυ ποβΤττϊ κΐΐ
ντκ πσύ π*θΤϊν* στ*
ι Μβοαλογγι μέ τ6
της έλβυθερΙσΛ ττΐε ΈΑλάβος^
αητδ χ8ίλη. Μί 304 ο·Μδεχ «αί
οηάνια βίκονογροφηοη βΓν~ §·< νβ κπΐκαιρο βιβλίο για τον 'Ελ ληνο. Χρυσαθν μβταλλ—ε ρβτο κυπΑΛλαυ βπΛ τή* «ΆκαντβΜ>1
ιονσ—ονβΑ π* Λα~ίς — < Πορΐ. Α) «ΤΟ σονβττο «ΟΙ τα οον«τ< τα ραιι». Μελετη τι6 το Οβντπ··! ι—Ι ββ οονεττα. να κατο καερούο ο* ■λλπνικα' καί ξενα πειριοβ-β. Ζολ. 128] καΙλιτεχνιτ.ό 3) «Λ4ΟΧΧΟΝΗ-ΙΑ·, τό **! μάτο —ί)-»ο νΛρκχΜΟΐΜΔ β~ χη*λον<—4 Ι) ΠστρΒο ι»"- ' Μ*οα σ« 416 ΟβλίδεΚ ππ—-' γράφονται αύτσ τώ ηανάρχαια «αί 'ΈΛστβνηροι» τοθ Έ κο—οίαυ Άπολλιβνα καί της ϊ κστττς "Αρτ·]—. V— ορικβ καΐ Γκα ο# πολλή γλοτρυρβ τητα καί ρεγθλα Αγάηη, 9κο «οί χάρττκ εοομοΰν τΐρ· καλλιτβχνεχΑ (ΜΙοοη, πού νβ- λενίινβι μ· τή ουτιανΓ,τικη κο- ΐαΙ «V βλιβ«ρτ) ε>
Πρώτον βραββίον ταθ ΠΥβυ
► ιιτΓτ—βθ 'ΙαρΟματβΕ «ΕΧΤ]Α
[ΝΕΑΙ
Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ
ΤΗΣ ΤΠΑΙΘΡΟΤ
Τούς λήστευαν πρώτα
καί τοΰς ίκτελοϋσαν
μ' όπλή πολυβόλου
νεκροί κεΐ κυλοΰσαν
σέ άπόμερους κάμπους
λαγκάιδια, γωνιές
βουνίσια
φρικτές ερημιές.
...
Καί άτα<ρα μίναν κοομιά σκορπισμΐνα τα πτώμΛτα έκβϊθε στά ερμα άφησμίνα - Ίν άφθονα ζοΰσαν άγρίμια ϋεριά ■/.(ΐί γίναν όρνέον 6οοά; μιά. σωριά. ΕΛΕΝΗ ΛΛ Σ ΚΑ ΡΙΔΟΤ »0<ΦΘ>·'
Περί προσκλήοεως των Μετόχων
τής Άνωνύμου 'Εταιρείας «ΒΙΟ-
ΜΗΧΑΝΙΑ ΠΛΑΣΤΙΚΩΓΜ ΥΛΩΝ
ΠΛΑΣΤΙΚΑ» Α.Ε. είς έκτακτον Γε¬
νικήν Συνέλευσιν.
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΥΛΩΝ
«ΠΛΑΣΤΙΚΑ Α.Ε.»
Συμφώνως τώ καταστατικφ καί
τή άπαφάσει τού Διοικητικόν Συμ-
βουλίου τής 'Εταιρείας καλοϋνται
οί κ.κ. μέτοχοι τής έν Αθήναις έ-
δρευούσης Άνωνύμου Βιομηχαν;-
κής Έταιρείος «Βιομηχανία Πλαστι
κων Ύλών ΠΛΑΣΤΙΚΑ Α.Ε.» δπιος
προσέλθουν είς τα ένταϋθα καί επί
τής όδού Σαλαμινίας (πάροδος Π.
Ράλλη) 17 Γραφεϊα τής Έταιρείας
την 9ην Νοεμβριού 1974 ημέραν
Σάββατο καί ώραν 6 μ.μ. πρός συν
κράτησιν έκτάκτου Γενικής Συνε¬
λεύσεως τής οποίας θέμοτα έσον¬
ται τα κάτωθι:
1) Μεταφορά τής έταιρείας καί
έΕουσιοδότησΐΓ. διά τάς ενεργείας
άπαιτηθησομένων πρός τουτο πρά-
Εεων.
2) "Εγκρισις πωλήσεως οίκοπέ-
δου — Κτιρίων τής 'Εταιρείος.
3) Άνακοινώσεις.
Οί κ.κ. μέτοχοι ίνα μετασχου/
τής Συνελεύσεως υποχρεούνται νά
συμμορφωθοϋν πρός τάς σχετικάς
διατάΕεις τοϋ Ν. 2190 καί τού
Καταστατικού τής 'Εταιρείας.
Έν Αθήναις τή 28.9.1974
ΤΟ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
Ό ν*ο* ΜβγάΑικ ΣτνρΒσ
Δίοκεχ:
τγ)(: βττ_ρ|— «41ΟΛΥΦΟΝ-
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
αυγκλ<Μ/ΐεηε_ ηραγαθθιο γ»3 τοϋς (Μ&αηυυ·. Πί ιβτρθ" τακ *—ή βε—αο*οτιε«ή Κβτ» ΚϋΧΎΑ ΚΟΦΙΝΙΟΤΗ ΓΙΟΡΓΟΥ ϊττχ-
ΤΟΥ κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΟΜΙΛΕΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
ΝΙΚΑΙΑΣ κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ
^έ δαθειά συγκίνησι έδιάβααα
|τό βιβλίον τοϋ κ. Δημ. Άρχιγένη
Ι ί/ΐορτυρίες» άπό τή Μικρασιατική
ταοτροφή*- Τό διάβασα μέ μάτια
. ^ημμυρισμένα άπό δάκρυα καί υέ
Ι ψυχήν τραυματισμένην άπό τό μα-
|ναίρι τΠε έθνικής συμφοράς.
■Ανήκουστα μαρτύρια περιγρά
Ιβονταΐ· Φρικιαστικοί βανδαλισμοί.
Ιρηριωδίαι πού προκαλοϋν αποτρο¬
πιασμόν
Πρέπει κανεϊς νά διαβάοη αύτό
|τό βιβλίο διά νά ήμπορέοη νά άντι-
)θή τό μέγεθος τής γενοκτονί-
| αθ, τΠν έκτασιν τής τρογωδίας τοϋ Ι
Ιγένους, την πώρωσιν τοϋ τουρκικοϋ |
στοιχείου, την άχαρακτήρ,στο,
οκληρότητα των Μεγ. Δυνάμεων
Αί άφηγήσεις των μαρτύρων τής
έθνικής περιπετείας ουγκλονιστι·
καί.
Μία εικών κολόσεως άναπηδά
όπό τάς σελίδας τού δραματικόν
τούτου βιβλίου, τό οποίον θά εί¬
ναι μια άδυοώπητος φωνή κατηγο
ρίας τού Έλληνισμοΰ κατά των
Τούρκων ές άεί.
Λαμπράς ό ένυπάρχων είς τό
βιβλίον ϋμνος πρός τόν μέγαν Έ-
θνομάρτυρα Χρυσόστομον, έΕαίρε
τοι καί αί άλληγορικαί πσραοτάσεις
πού έφιλοτέχνησε τόσο καλλιτεχνι
κά ό ίδιος ό συγγραφεύς.
+ ό Μητροπολίτης Νικαίας
ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Μ. ΚΑΡΥΛΛΟΣ
τέως Δήμαρχος Νέας Σμύρνης καί Επίτιμος Πρόεδρος
«Έστίας Νέας Σμύρνης»
| Πρός τόν Κύριον ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΝ
Συγγραφέα — Ιατρόν
| φίλτατε ίατρέ,
Άκόμη συγκινημένος καί βαθειά
| ίκανοποιημένος γιά τό πολύτιμο
|Δώρο Σου, τό νέο περισπούδαστο
Ιοαγγροφικό σου έργο «Μαρτυρίες
Ι όπό τή Μικροσιατική Καταοτροφή»
|μέ την τόσο λεπτή κα'ι εύγενική
| σου άφιέρωόη πού κατοδεικνύε. ό
|πως πάντα τ όν Άνθρωπο μέ την
Ι χρυσή καρδιά καί πηγαία άγάπη.
Σέ άπεκάλεσα καί δημοσία άλλο
ι τε, αάν σιδηρά πολύμορφη άνθρώ
Ι πίνη 'ΥπαρΕη», μέ την έπιστήμη,
Ι την καλλιτεχνία, την μουοική, την
Ιϋωγροφική, την ποίηση, πού μέ τα
Ισπανία αύτά συγκεντρωτικά προ-
Ισόντα μέ άδολη ψυχή, αύθορμητι-
|σμό καί άθεοάπευτη νοσταλγία, ύ-
Ιμνείς καί δοΕολογεϊς δίκαια την
οΕιοΖήλευτη καί άγαπημένη μας
πρωτεύουοα τού τέως άλυτρώτου
Μικρασιατικού 'Ελληνισμοϋ, την έν
δοΕή μΌς Σμύρνη, γιά την όποί-α ά
φιέρωσες άληθινά καί την Ζωήν
σου.
Οί «Μαρτυρίες» Σου, ώς σύγ
γραμμα, θά παραμείνη ένα αύθεν-
τικό, άδιάψεΐ'στο ντοκουμέντο καί
αύτό των άνατριχιαστικών λεπτο-
μερειών των φρικτών είκόνων τοΓ1
μαρτυρίου καϊ θυσίας των μυριά-
δων όδελφών μας καί γενικώτερα
τής έθνικής μας συμφοράς.
Σοϋ άνήκει ό Δημόσιος Έπαι-
νος καί τα συγχαρητήρια όλων μας.
Σέ εύχαριοτώ άπό καρδίας
Μέ πολλήν έκτίμηση καί άγάπη
Ύμέτερος
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΑΡΥΛΛΟΣ
Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΤΑΚΤΙΚΟΥ ΒΟΗΘΟΥ - ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ
ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ
ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ κ. Γ. ΤΟΥΡΛΙΔΗ
Τό βιβλίον «Μαρτυρίες άπό την
Μικρασιατικήν Καταστροφήν» κυ¬
ριολεκτικώς άπορροφά κα'ι συγκ·-
νεί έκ των άπεριγράπτων μαρτυρι
ών τα όποϊο υπέστη ό έλληνισμός
τής Μικράς Άσίας καί ιδιαιτέρως
τής Ίωνίας καϊ τής Ίωνικής νύ,.·
φης, τής Σμύρνης.
Βιβλία ώς αύτό, παραδίδουν ά
ληστον είς την ιστορίαν τό μαρτύ
ριον, όλλά και την μεγαλο ψυχίαν
τού Νεωτέρου 'Ελληνισμοϋ. Προ
βληματι'Ζουν διά την στάσιν τής δι
εθνοϋς διπλωματίας καί προΐκίΖουν
ίδεολογικώς τό "Εθνος διά νέας ί-
στορικάς έΕορμήσέις.
Ή μεγόλη άΕια τού βιβλίου αύ
τού έγκειται είς τό γεγονός τής
άνοφοράς των ϊστορικών γεγονό-
των έΕ αύτοπτών μαρτύρων κοί, κα
τό συνέπειαν, τό μέγιστον προσόν
αυτού είναι ή ΑΛΗΘΕΙΑ.
Τό έργα σύτό τού κ. Δημ. Άρ
χιγένη, συνδεθέν μέ τα ίστοριχά
γεγονότα τής Μικράς Άσίας, θά
παραμείνη αλησμόνητον είς τάς ψυ
χάς των νεωτέρων 'Ελλήνων.
Γ. ΤΟΥΡΛΙΔΗΣ
Τακτικάς Βοηθός — Καθηγητής
έν τώ 'Εθνικώ Πανεπιστημίω
ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η κ. ΑΝΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
"Ενα ίστορικό άριστούργημα —
ντοκουμέντο — μέ αύθεντικές μαρ¬
τυρίες, γραμμένο άπό τόν Δόκτο-
ρα Δημήτριο Άρχιγένη, εϊδε τε¬
λευταία τό ©ως τής δημοσιότητος
μέ τίτλο -ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ..
Γραμμένο σέ γλώσσα άπλή, οτήν
τοπική διόλεκτο τής τραγικής μας
Σμύρνης, αποτελεί μίαν άδιάψευ-
οτη μαρτυρία — πικρή άλήθεια —
γιά την θηριωδία των άνθρώπων.
Κάθε σειρά τού καί μιά τραγική
λεπτομέρεια, προβληματίίει ασφα¬
λώς κόθε ανθρωπίνη ψυχή καί την
ουγκινεϊ βαθύτατα, την έκπλήσσει.
Αύτό τό κατωρθώνει θαυμασία ό
συγγραφεύς μέ τίς άπερίγραπτα ό·
λοΖώντανες αύθεντικές περιγραφές
τού. Καί αυτή είναι καί μεγάλη τού
έπιτυχία.
Όσοι έΖησαν στήν προγματικό-
τητα τίς τραγικές αύτές ώρες, 6-
οοι βρέθηκαν άπό μία κοκή μοϊρα,
έκεϊ μέσα στήν κόλασι τής φωτιάς
πού άνελέητα τούς έΖωνε άπό παν-
τοΰ, δσοι είδον μπροστά οτά όρ
θάνοιχτα άπό φρίκη καί όγωνία
μότια τους, τα όσα φοβερά συνέ¬
βησαν στόν πρωτάκουστο έκεϊνο
ΕερριΖωμό, υέ φρίκη θά ΕαναΖή-
σουν νοερώς τίς τραγικές έκεϊνες
ώρες.
Καί οί νεώτεροι, διαβάΖοντας
μία - μία σειρά μέ όλες τίς τραγι
κές λεπτομέρειες τού ΕερριΖωμοϋ
των πατέρων τους, θά πρέπει νά
μένουν άφωνοι, σάν σέ βουβή θερ-
μή προσευχή, ποτέ νά μή Εαναγίνη
τέτοιο κοκό.
ΑΝΝΑ Β. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
ΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. Γ. ΚΑΒΑΔΕΛΛΑ
"Αριστες οί έντυπώσεις άπό τό
έργο «ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ» τού πολυσύν-
θετου Δόκτορος Ι. Άρχιγένη, ία-
τροϋ, λαογράφου, κσλλιτέχνη, Ζω-
γρόφου, ποιητή, μουσικού, πού
δικαίως βραβεύθηκε άπό την Έ-
οτία Νέας Σμύρνης.
"Εργο θαυμάσιο, πρωτότυπο που
ασφαλώς χρειάσθηκε πολύς χρό-
νος, έπιμέλεια, πεϊσμα καί ύπο-
μονή, άλλά καί πολλή άγάπη πρός
την ίστορική άλήθεια, γιά νά μπο-
ρέση νά συγκεντρώση αύτές τίς
ίστορήσεις ούτοπτών μαρτύριον
τόσον αύθεντικές καί άδιάψευστες
τού άκραιφνοϋς έλληνισμοΰ κα'ι
■ής χριστίανοσύνης τής Μικραοί-
ος, πού πιστός στά είωθότα έ6υ-
οίασε τα πάντα γιά την πίστι τού
πρός τόν Χριοτό καί την άγόπη
τού πρός την Μεγάλη Μητέρα την
Αίωνία Έλλάδα, στοιχεϊα άκρά-
δαντα, πού ώπλισαν την πέννα τού
ουγγραφέα, γιά νά χαράΕη άνε-
Είτηλα λίγες γραμμές στήν πλά<α τΠΰ αίωνιότητας. Έργο γραμμένο μέ λόγια άπλά, °έ γλώσσα τοπικής διαλέκτου, πού ·»»♦»♦»·»·♦' δίνει άκόμα, πιό πολύ, μιά γλσ- φυρότητα. "Εργο πλημμυρισμένο άπό φιλο- πατρία, άγόπη κα'ι νοσταλγία γιά τίς «ΆΕέχαστες Πατρίδες». "Εργο πού δίνει άδρές είκόνες πόνου καί αγωνίας την ώρα τοϋ διωγμοϋ καί τοϋ όποχωρισμοϋ ά¬ πό τα άγαπημένα πρόσακια, τα σπίτια, τίς έκκλησιές, τούς τά- φους των πατέρων τους, τή γή πού γεννηθήκανε. Έργο διάχυτο άπό θλϊψι, φόβο, άπελπισία, κατατρεγμό. Έργο πού συναρπάΖει καί κα- ταπλήσσει, πού κάθε τού λέΕις καί κάθε τού γραμμή συγκινεϊ, συγκρατεϊ καί ίωντανεύει τίς τρα¬ γικές ώρες τοϋ ΕερριΖωμοϋ. Δικαία λοιπόν ή θράβευοις τοϋ έργου σύτοϋ, έρχεται σάν άνα- γνώριαις στήν μεγάλη προσπαθεία τοϋ ουγγραφέα νά προσθέση κι' αύτός λίγες άγνωστες σελίδες καί νά ρίΕη ένα άκόμη φώς οτό κε- φάλαιο αύτό τής ίοτορίας, πού μέ τόση έπιτυχία τό κατώρθωσε. ΓΕΩΡΓ. ΚΩΝ. ΚΑΒΑΔΕΛΛΑΣ »»«)ΦΜΦ»ΦΦΦΦ>>ΦΦΦΦ< ΚΟΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ Ν Ι Ο Β Η ΣΜΥΡΝΑΤΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 5 Β1 Στό πίσω μέρος τού «Κεντρι- κοϋ Παρθεναγωγείου» οτή Σμύρ¬ νη, ο' ένα δίπατο σπίτι, έμεναν δυό γυναϊκες — ή θεία κι' ή έΕα δέρφη τού Τώνη. Μάνα καί κόρη. Ή κυρία Ελένη -έτσι λεγό- ταν ή θεία- ήταν πλουσιοκόριτσο μϊάς παλιδς οικογενείας άπό τα ΚριτΖαλιά — λίγο πιό πέρα άπό τό Νυμφαίο. 'Εδώ καί τριάντα χρό- νια, μίαν δνοιΕη, εΐχε πάει στά ΚριτΖαλιά, στό σπϊτι τους, ό πρώ τος της Εάδερφος, ό Περικλής— ό πατέρας τού Τώνη. Έκεϊ δέ θυ μάται τώρα κι' αυτή καλά καλά πώς έγινε —ήταν καί μικρή τότε, δεκόΕη σχεδόν χρονών — άγαπή- θηκαν τα παιδία. Άθώα! σάν παι διά! Τόοο μάλιστα πού παροφέρον ταν χωρίς νά τό καταλαβαίνουν κι· έμπρός οτούς άλλους άκόμα, ώσπου μιά μερά ό πατέρας της τα μυρίστηκε καί μέ τρόπο έοτειλε τό νΠερικλή οτή Σμύρνη άπό χεϊ ποΰρθε! «Άκοϋς έκεΤ πρώτα Εοδέρφιο! Χάλασε ό κόομος παιδί μου!» Ή Ελένη — Έλενίτσα την έλε γαν τότε— έκλαψε, τώβαλε μαρα Ζ πού τής πήρανε τόν ώραϊο £ά- δερφο κγ έπεσε άρρΐϋστη. Οϋτε τα Εόρκια, όμως, οϋτε τα μάγια, οϋτε τα διαβάσματα τής κάνανε τίποτα καί στό τέλος ένας για- τρός τούς έπεισε πώς ή μόνη για τρειά τοϋ κοοιτσιοϋ είναι ή... πα^ τρειά! Ή Έλενίτσα μόλις τώυα- θε πώς την παντρολογοΰσαν πή- γε νά σκοτωθή, νά πάρη φσρμά- κι' άλλά στό τέλος —τί νδκονε; — παντρετύηκε. Την επήρε ένας κτηματΐας άπό τή Μανησιά, πλού σιος, μέ σπίτι στόν μεγάλο δρόμο τοϋ οταθμοϋ, μέ τσιφλίκια, μέ άμ πέλια, μέ όλα τ' άγαθά, πού φο- ροθσε κόθε καλοκαϊρι ένα φαρδύ κουστούμι άπό λευκή σετακρούτα κΓ ένα μεγόλο ψάθινο κσπέλο «πά ναμά». Ό Περικλής άμα τώμαθε λυπή θηκε πολύ κΓ αύτός πού έχανε την δμορφη Εαδέρφη τού καί τώρ οιΕε στό ρεμπελιό καί στό πιοτό άκόμα. Σιγά σιγά. όμως, κΓ δσο περ- νούσαν τα χρόνια, έπηΕε κα'ι το μυαλό, κατοκάθησε καί τό πάθος τού, παντρεύτηκε κγ αύτός, κγ ά πό τότε, καθώς Ζοϋσαν καί ο' δλ λες πόλεις, δέν Εαναεϊδε την Εα δέρφη τού, παρά μιά δυό φορές Πέρασαν κι' άλλα χρόνια. Στό μεταΕύ αύτό πέθανε ή γυναΐκα τοϋ Γερικλή καί λίγο άργότερα πέ θανε κι' ό δντρας τής Ελένης. Ή κυρία Ελένη μέ την κόρη της, πού την εϊχε άποκτήσει πολλά χρό νια ϋστερ' άπ' τα γάμο της, ήρθε κι' έγκαταστάθηκε στή Σμύρνη καί τότε, ϋστερ' άπό τριάντα χρό νιο Εαναειδωθήκαν πάλι τα Εαδέρ φια. Ήλικιωμένοι πιά τώρα! Άπ' την παλιά, την παράφορη παιδιχή άγάπη τους, είχε μείνεϊ άκόμα ατή στάχτη μιά τρυφερότητα γιά τόν έαυτό τους καί μιά οτοργή γιά τή μικρή ΛίΖσ, την κόρη τής κυ- ρίας Ελένης. Ό Τώνης δέ γνώριΖε καθόλου τή θεία τού ούτή, οϋτε βεβαία καί την Εαδέρφη τού. Τότε πού ήταν ατό σπίτι, πρίν άκόμα φύγη γιά τό έΕωτερικό, σπάνια άκουε νά γί νεται λόγος γιά τή θεία Ελένη. Μιά ίδέα είχε μόνο πώς βρισκό- ταν μιά τέτοια θεία, καί μάλιστα όχι πρώτη θεία, άλλά Εαδέρφη τού πατέρα τού, «τρέχα γύρευε τώ- οαΙ - Ή ΛίΖα. κι' αυτή δέν ήΕερε φυ αικά τόν δεύτερο Εάδερφό της, τόν Τώνη. "Οταν ήρθαν στήν Σμύ | Ο ..Χλ.ΜιΊΣ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΤΜΓΙΙΙλΣ ρνη, γνώρισε γιά πρώτη φορά τό θεϊο της κι' έμαθε πώς ήταν στό Παοίσι ένα Εάδερφος της. Χάρη- κε τότε γιατί είχε Εάδερφο πού θάΕερε καλά γαλλικά νά μιλάνε! ("Ως έκεί έφθανε τό μυαλό της!) ΕδειΕε μάλιστα τή φωτογραφία τού καί οτή δασκάλα της. 'Εκείνη άμα την εϊδε δέ μπόρεσε νά κρα τηθή. «'Ωραϊος νέος! 'Ομορφο παλ- ληκάρι! Χαριτωμένος Ι». Ή ΛίΖα α καημενη. ποϋ αύτές τίς λεπτομέρειες δέν τίς είχε προ σέΕει Εεχωριοτά, όταν πήγε σπίτι κάθησε καί πρόσεΕε, άλλοιώτικα τώρα, τή φωτογραφία, τή μελέτη σε καΐ οτό τέλος χάρηκε πού 9ά- χε επί τέλους κγ αυτή έναν «ω- ραίο καί χαριτωμένον δπως είχε πή ή δασκάλσ της, Εάδερφο νά βγαίνουν μαΖί. "Εκανε καί κόμιιο σα κοριτσίσπκα δνειρα βλέποντας τή φωτογραφία κ' ϋστερ' άπό πολ λή ώρα. άφοϋ πρόσεΕε πώς δέν την έβλεπε κανείς, την έφίλησε κρυφά, κοκκίνησε, την κρέμοοε μέ προσοχή στόν τοίχο κι- έφυγε τρεχάτη, τρομαγμένη! Τής φάνη- κε πώς την έβλεπε ό ϊδιος ό ζά- δερφός της άπό τό χαρτϋ Πέρασε καιρός. Κάπου κάπου, όταν είχε ή ΛίΖα όρεΕη πολλή ή πολλά νεϋρα ,τάβαΖε μέ... τή φω τογραφία τοϋ Εοδέρφου της! Δέν εύρισκε άλλον έκεϊ μέσα οτό ά- δειο σπίτι καί Εεκρεμοϋσε τή <ρω τογραφία. «"Ολο έτσι θά κοιτάς έσύ; δλο θά γελάς; Σοβαρέψου κα'ι λιγάκι. Τί Εάδερφος εΐσαΐ;», έλεγε κα'ι γελοϋσε μόνη της μέ τα ποιδιάστι κα αύτά καμώματά της. "Υστερα έκανε κάμποσους μορφασμούς — τοϋβγαΖε τή γλώσσα, τοϋκλεινε τό μάτι— καί στό τέλος τόν... φι λοϋσε —«γιά νά μή μείνη παρσπο νεμένος» καί την έκρυβε στό συρ- τάρι. Μετά κόμποσο καιρό την Εο νάβγαΖε πάλι, την Εανακρεμοΰοε, ώσπου μιά υέρα μέ την πρόφαση πώς σκονίΖεται στόν τοϊχο, την έ- κλεισε όριστικά σ' ένα δλμπουμ, γιά νά την Εεχάσει. Μά πάλι δέν εΤχε ήσυχάσει. Ήταν καιρός τώρα πού ή Λί2α ήθελε κάτι. Κάτι είχε μά δέν ήΕε οε κι' αυτή οϋτε τί ήθελε οϋτε τί εϊχε. Κάτι άλλόκοτες έπιθυμίες, άόριστες πού δέν μποροϋσε νά τίς καθορίση, νά τίς Εεχωρίοη, καί νά τίς άπολάψη. ΆναστέναΖε δίχως λόγο. χωρίς νδχη τίποτα! Πότε γινόταν ψυχρή καί πότε διαχυτι- κή. Πότε έκλαιε χωρίς λόγο καί πότε εύθυμοθσε σέ 6αθμό τρέλ- λας. Είχε έναν άόριστο πόθο πού την έτρωγε δσο δέν τόν ίκανοποι οϋσε... Κάποτε πό ύείχε μείνει χω ρίς νά τό καταλάβη Ευπνητή στό 'κρεββάτι της ώς τό πρωί κοιτάΖον- τας τό σκοτεινό ταβάνι, ψιθύριοε άπελπισμένη. «Μά τί £χω; Τί μοϋ λείπει έειί τέλους; Κάτι έχω, θεέ μου;» Έτσι, πέρασαν δυό χρόνια. ά¬ πό τότε πό κατέβηκαν κΓ έγκατο στάθηκαν στή Σμύρνη. Μιά μερά ό θεϊος Περικλής τούς άνάγγειλε πώς ό Τώνης οέ κάνα μήνα θά γύριΖε. Είχε τελειώ σει τίς σπουδές τού, πού εϊχε δια κόψει μέ τόν πόλεμο καί τοϋγρα- φε πώς έρχόταν καί μάλιοτσ έ- στελνε «τα σέβη τού στή θεία καί δυό φιλάκια στήν καινούργια κα'ι μικρούλα τού έΕαδέρφη»! Όταν τδκουοε αύτό τδ τελευ- ταΐο ή ΛίΖα, ένοιωσε κάτι πού τής φούσκωσε τα στήθια. Τό κορμί της τό πέρασε, θαρρεϊς, μιά ήλε κτρική σπίθα. «Τίς δώσει κεφαλή μου ύδωρ καί όφθαλμοϊς μου πηγήν δακρύ- ων καί κλαύσομαι τόν Λαόν μου, τής Ίωνίας, ημέρας καί Νυκτός!! ΈΕακολουθώ νά πιοτεύω. ότι άγεωγράφητυι καί άνιοτόρητοι α- πεθιβάσθηοαν στή Μ. Άσία άλλά καί έμπαθώς πολιτικολογούντες!! Οί ίσχυροί τής ημέρας αποβλέ¬ ποντες είς την εφαρμογήν των δ- ρων τής συνθήκης τοϋ Μούδρου, έδικαιοϋντο νά καταλάβουν οιαν¬ δήποτε περιοχήν, τής πάλαι ποτέ Όθωμανικής Αύτοκρατορίας, οιά την επιβολήν των άρων τής συν¬ θήκης καί έΕασφάλισιν των δια¬ φόρων προνομίων κα'ι συμφερόν- των τωνΙ Ό ' Ελληνικάς Λαός έμπνεό- μενος άπά την ιεράν ιδέαν τής απελευθερώσεως ύποδούλων ά- δελφών, παντοιοτρόπως δοκιμαΖο- μένων άπό τούς Άγαρηνούς, ευ¬ ρέθη ώς πρόθυμον δργσνον ή μέ¬ σον έπιβολής, έναντι τής καμφθεί- σης Όθωμανικής Αύτοκρατορίας! Προηγούμενα ήμως γεγονότα καταλλήλως καί σατανικώα χρησι¬ μοποιηθέντα άπό τάς «μυστικάς όρ- γονώσεις των ήρωίκών μας συμ- μάχων», οΐτινες διελάλουν ότι μά- χονται διά τάς ελευθερίας των μι- κρών Λαών, εδημιούργησαν ένα τεράστιο ηθικόν χάσμα μεταΕύ η¬ μών των 'Ελλήνων! ! ! Συνεκλόνααν την εμπιστοσύνην επί των ήθικών άΕιών τής χώρας μας, πολιτικών καί στρατιωτικών, καί μας διήρεσαν είς δύο άλληλο- μισουμένας παρατάΕεις κατηγοροϋ- σα καί συκοφαντοΰαα ή μία την άλλην, είς βαθμόν απίστευτον. "Ετσι επήλθεν ό Έθνικός διχα- σμός καί υπό τοιούτον πνεϋμα καί τοιαϋτα οίσθήματα άπεβιβάοθημεν είς την Ίωνίαν, λησμονήσαντες την Εθνικήν Ιστορίαν μας, ήτοι: βιαίας έΕισλαμίσεις, σφαγάς καί άπαγχονισμούς των προκρίτων μας, έκτοπίσεις καί έκδιώΕεις ό- μογενών άπό τάς πατρικάς των έ- στίας, βεβηλώσεις των Ναών μας, καταπάτησιν των ίερών κα'ι όαίων μας καί μέ "Υπατον τής Ελλάδος Άρμοστήν (τόν Στεργιάδην), έ- νομίσσμεν οί δύσμοιροι, ότι επήλ¬ θεν ή ίερά οτιγμή τής ένσωματώ- σεως τής Ίωνίας μέ την μητέρα Πατρίδα, κα'ι έπιπολαίως πανηγυ- ρίΖαμε γιά τό φαινομενικό έπίτευ- γμα. Διηρημένοι δμως κα'ι δλληλομι- σούμενοι, πώς ήτο δυνατόν νά προκόψωμεν; Άποτυχόντες οικτρώς δέν άνε- Ζητήσαμεν ψυχρά κα'ι άντικειμενι- κά τα κύρια αϊτια τής άποτυχίας μας. Κα'ι έτοι έπανεπαύθημεν ά- γνοήοαντες τούς κυρίους κα'ι βα- οικούς συντελεστάς τής άποτυ χίος μας, άκόμη δέ καί τό κάτωθι ύβριστικόν ανακοινωθέν τοϋ Τούρ- κου Δικτάτορος: «"Ελληνες, σταθήτε επί τέλους νά δώσητε μίαν μάχην, ένθυμηθεϊ- τε την ιστορίαν σας»!! ! Δυοτυχώς δμως, δέν ανεφάνη άκόμη ό άντικειμενικός έκεϊνος ι-, στορικός ό οποίος μελετών άνεπη- ρεάοτως κα'ι άνευ ούδεμιάς προκα¬ ταλήψεως την τότε κατάστασιν κα'ι λαμβάνων ύπ' όψιν τάς ταπεινώ- σεις καί τούς έΕευτελισμούς τούς όποίους ύπεϊοτημεν, ώς Κράτος, "Εθνοο καΐ ώς Λαός. άπό τούς τότε ήρωϊκοϋς μας συμμα- χους (ομαδικάς άποτάΕεις καί αύ- τεπαγγέλτους άποστρατείας άΕιω- ματικών, συχνάς άλλαγάς Κυβερ- νήσεων, την δυσφήμησιν πάσης ή- θικής πολιτικής κα'ι στρατιωτικής άΕίας, όλαι αυταί αί έκδηλώσεις έν τώ συνόλω των εδημιούργησαν μίαν πικρίαν καί απογοήτευσιν είς τάς ψυχάς όλων των "Ελλήνων, των οποίων κατεπστεϊτο κα'ι έ- στραγγαλίΖετο ή εθνική των φιλο- τιμία) ήσαν καθ' ημάς οί κύριοι ουντελεσταί τοϋ Έθνικοΰ διχα- σμοΰ καί τοϋ δημιουργηθέντος μί- σους μεταΕύ ημών των 'Ελλήνων, οίτινες υπό τοιαύτας συνθήκας ά- πεβιβάσθημεν είς την αλησμόνη¬ τον ΙΩΝΙΑΝ, δπου επί χιλιετηρί- δας ήκμασεν ένας πολιτισμός κα'. δπου άνεδείχθησαν σοφοϊ παγκο¬ σμίου κύρους. Πώς ήτο λοιπόν δυ νατόν νά προκόψωμεν υπό τοιαύ¬ τας συνθήκας; πολιτικολογούντες έκ των εφημερίδων, δεδομένου ό¬ τι καί αύτός ό Γάλλος Άρχιστρα- τηγος Σαράϊγ έγραφε: Τό άποτέλεσμα είναι, δτι έ- πληρώσαμεν τόσον άκριβά την δράσιν των άποκρύφων μυστικών δυνάμεων ι ών ήρωϊκών μας συμ- μάχων, ώστε νά παρέλκη πάσα άλλη έΕιοτόρησι άπό την έπιγρομ- μστικήν έπικεφαλίδα «Μικρασιατι- κή Τραγωδία». Καί ήδη, καθ' ημάς σκοπός μας πρέπει νά είναι ή δημιουργία μιάς ανωτέρας Δικαιοσύνης, υπό την ευρύτερον της έννοιαν, είς τάς αρχάς τού Δ·καίοα καί τής Άρε- τής, επί άνθρωπιστικών κα'ι ίστο- ρικών βάσεων, μέσα στό χάος τοϋ μεταπολεμικοΰ κόσμου, πού άρνεϊ- ται τάς παοοδόσεις καί την Ι¬ στορίαν τού, καί νά άναζωογονη- θή ή Ίστορική Μνήμη, όλων ημών των ' Ελλήνων, τοσούτω άδικηθέν- των, άπό ίσχυρούς τής ημέρας, ώς συμβαίνΓ.ι καί σήμερον μέ την μαρτυρικήν μας Κύπρον. — Καί μέ αυτήν την Κεντρικήν ιδέαν νά διαπαιδσγωγήσωμεν την Νέαν μας "ενεάν, διά νά καταστή μίαν ήμέ- Κρίσεις γ:ά τό βιβλίο της Σιτσος Καρα.σκάκη οι»ς ώμ*>
ρικανικές έφημερίδες «Αθηναι· κοί «Βήμα- οτό ΝΤϋΤ-
ΠΙΤ. Ήμερομηνία 22 καΐ 29 Αύγουστου άντιοτοϊχΐυς.
«ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ-
Βγάλαμϊ το λαιμό μας νά φω-
νάζονμε γιά τόν φιλόοοφο Φρίν-
τριχ Νίτσε: «Άνάθεμά τον «ού
είπε. δτι πέθανε ό θεάς!». Κι' αύ
τος ρννοονΛβ την ΠΙΣΤΗ ΣΤΙΣ
ΗΘΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ. Στίς άξίες
τού Χοιστιοτνισμοϋ, ποϋ δυσττ'χώς
δλοι τίί άνηγνωρίζο.με, χωοίς ό-
μως καί νά τίς διώνουμε.
Πού νά ζοΰσε σήμερα ό Νίτσε
νά. εδλεπε· τούς «χριστιανικούς λα-
οίις» γιά τούς όποίον>ς ή Έλλάδα
εχυσε πολύ αίμα, νά την θνσιάξονν
υπέρ της άλλόδοξης Τουρκίας
στήν Κύπρο, αΐαος την έβυσίαζαν
στή Μικροσία έν ψυχρώ γιά τα.
πολΛϋΐρόσω,ια
τους!
Ασφαλώς πώ δυνατά θά ακονά
ξει «ΠΕΘΑΝΕ Ο ΘΕΟΣ, ΕΛΑ-
ΤΕ ΣΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΤ».
Την ανοιχτην (ΐύτή πληγή μας
χι ϊΛώ μαχρι·ά την ίξνοεν ή {χλ(-
*τή σνγγο«φ*ί>ς ΣΙΤΣΑ ΚΑΡΑ
ΙΣΚΛΚΗ μέ τό χαινούριο
γερτήριό της 6ν6λίο «Τα
νήβια τής Μ. Άσίας» ποΰ διχ< πήρε τό .ιρώτο 6ραβεϊο τον· ματικοϋ Ίδρύματος τή; ΕΣ Ν. ΣΜΤΡΝΗΣ στίς 255 19741 Έγώ τής γράφω μόνο μέ όλη μου την είλικοίνεια: <*Εγώ, ποί' δλοι εδω μοΰ φιλονν τα χέρι, ήθελα νΛ ήιιουνα κοντά σας γιά νά φιλήοιο ό "διός τό χέ¬ ρι, ποϋ εγραψε αύτό τό 6ι6λίο». Κλαίγω τοΰς "Ελληνες, πβΰ δέν Ιχοιτν διαβάσει τέτοια 6ι6λία μέ ψι>χή καΐ πνεΰαα ζωής εθνικοθρη-
σκευτικών καί άνθρωπιστικών παλ
αών.
Αίδ. ΖΑΝΟΣ ΓΟΤΓΟΤΤΑΣ
ϋΕΤΚΟΙΤ, ΜΙΟΗ
ΜΟΙΡΟΛΟΓΙΑ ΜΑΝΑΔΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Τί θά γίνη τό νησί μας
ποϋ ό πόνος τδχει ζώσει
καί τό κλάμα ν.αί ή θλίψη;
Τί φονές άπεγνωσμένϊς
«ντττχοΰνε μές τ' αύτιά μας!
Συμτρορά μας 6ρηκ€ πάλι
μαραθηκαν τα λουλούδια
καί τό γέλιο εχει σβύβεΐ.
Κι' άμανρώσαν τα χωράφια
καί τα δέντρα ξεραθήκαν
καί μέ δίχως φύλλα γέονουν
τα κλωνιά τους λ.τΛτημένα.
Καί χαλάσαν οί σοδιές μας
καί τα ίονα μας ψοφίβαν
κ' ροημώσανε οί δρόμοι.
Τ! έ^είπια τοιγύρω!...
Πόσοι άργε νά χαθήχαν!
πόσους ρίξαν στά πηγάδια
μέ «οιμμεν' αύτιά καί χέρια-
Τρομερή δοκιμασία.
Κ' άντικρνσαμε είκόνες
φάδου, τρόμου μά καΐ φρίκης
ποΰ ατό νού μας χαραγμένες
γιά κοαοό 6αθιά θίι μ«ίνον·ν.
Ν α!, τα σπίτια μας ρημάξαν
καί μάς χήραν τ' άγαθά μας
κ' άτιμάσανε
μέ τή 6ία δπως
Μά άς πάψει πιά τό μΐσος
καί ή εχθρά ποϋ μας δέον**
καί άς δώσαυμε τα χέρια
γιά συμφέρον δχι 6λλων...
Πάνε πιά οί μΛΰρες μΐρες
κ' ή μεγάλη μας Μητέρα
μάς άγκάλιασε μ' άγάπη
μέ στοργή καΐ μέ συμπόνια
καί πρασμένουμ* τϊνν ώρα
πού τό Δίκαιο βά λάμψει
καΐ θά 6ρεΐ ^ανά γαλή-νη
ή ταλαίιωρός μας Κύπρος.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΙ'
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΠΕΩΡΠΟΥ Ι. ΠΑΝΤΒΛΙΔΗ
ΝΕΡΙΧΑ ΠΡΑΓίΙΑΤΑ ιτ9Υ ΑΜ ΙΑΙΑΝ ΜΙΠΑΜΦΙΝ ΞΕΡΩ
ΚΑΙ Ι» ΑΑ· ΑΑΑΙΤΣ ΜΜΑ ΠΑ Τ9Η «ΑΛΑ - Ε·>ΤΤΜ
Τελοϋντες σήμερον 6ην Όκτω
βρίου έ.έ. καί ώραν 9.30 π.μ. είς
τόν Ιερόν Ναόν Άγίου Κων)νού
Όμονοίας Άρχιεροτικόν Τεσσαρα-
κονθήμερον Μνημόσυνον είς μνή-
ραν ίκανή νά διεκδικήση την Με-| μην τής προσφιλοϋς συΖύγου, 9υ
γάλην καί Ιστορικήν της Κληρο- γατρος Αδελφής καί θείας ημών Έ
.. . Ι λένης Κουγιουντάκη —Μουρατίδου,
Μεταφεραμε στή Μ. Άσια, το Ι
κομρατικό πάθος, την κομματ,κή παρακαλούμεν δλους τούς συγγε-
έμπάθεια, έτοποθετήσαμε πρόσω- νε·ε *αί φίλους δπως προσέλθωσι
Σωπτά κ.αοαβάνια
οί Τοϋρκ.θι κινούσαν
τοΰς δόλιους στήν νπαιθρο
αί τοΰς όδηγοΰσαν
ιιέ πρόσχημα δήβεν
τού έκτοπισμοΰ.
Εκεϊ-θε αψοβόροι
κ^-νισμοΰ.
νομΐαν.
πά κσί πράγματα υπεράνω τής Ί-
δέας τής Πατρίδος κα'ι σ' δλες τίς
έκδηλώσεις μας έπρυτάνευε ό φα-
νατισμός πρός τα πρόσωπα! Ό
άτομισμός καΐ ή Ίδιοτέλεια σέ
συνδυαομό μέ την κομματικήν ε¬
κάστου τοποθέτησιν, ύπήρΕαν τα
κύρια γνωρίοματα των Έλευθέρων
'Ελλήνων, πού απεβιβάσθησαν
στή Μ. Άσία. ό πληθυσμός τής
οποίας ήτο τάντοτε άνίδεος άπό
τα κομματικά πάθη!!
"Ετσι την πάθαμε καί χάσαμε
μιά Χώρα πού άνέκαθεν ήτο Έλ-
ληνική καί τώρα... έΕισλαμίαθηκε!
Άλλά «Τίς δώσει κεφαλή μου
ύδωρ κα'ι όφθαλμοϊς μου πηγήν
δακρύων καί κλαύσομαι τόν Λαόν
μου, τής Ίωνίας ημέρας καί Νυ¬
κτός.
Σ)βριος 1974 "Ιων Εύπατρίδης
ΤΟ ΓλΟΣΣΙΚΟ ΙΛΙΒΜΑ ΤΟΥ ΒΟΥΡΛΑ
(Συνέχεια έκ τής 2ας σελίδος)
μάνει. "Ας προχωρήοομε τώρα
ναναστροφή έπειτα άπό τό δεϊπνο.
Δέν είμαι βέθαιος άν στόν Βουρ-
καί ένώοωσι μεθ' ημών τάς πρός
τόν "Υψιστον δεήσεις των.
Ό σύίυγος, ή Μήτηρ, ο! 6δελ-
φοι', οί άνεψιοί.
>Φ< στίς λέΕεις πού δέν συναπάντησσ Ι λά μετοχειρίζονταν τό προβέγγε- '' ρο. — «ΡοφούΖια» ή «ροφού2ικες ' οτάμπες» έλέγαμε, κιόλας μάθη- Ι1 έκειμέσα. Στήν Ίωνία έλέγαμε: βραδινιά- τικο, κυριακότικο (μέ έννοια έ- πιρρήματος) καί όχι μέ την κα- τάληΕη —τικα, όπως οί έλλαδι- κοί. Έπίσης οί βουρλιώτες έλε- τές των τριών τελευταίων τά£ε- , ών τοϋ δημοτικοϋ στήν Σμύρνη καί γραμματοσυλλέκτες, τα κοινά. τα δίχως ίδιαίτερη άΕία ή κα ] ' βλομμένα γραμματόσημα. (Ή λέ-! ■ γαν «δέν ήΕαίρω». (Εύρίσκω ά· νόητη τή γράφη «είΕεύρω» των , ξη θά προέρχεται πιθανότατα άπό καθαρευουοιάνων. Τό ήΕαίρω προ- τό γαλλικό ρήμα «ρεφυλέ»). Τό έρχεται μάλλον άπό τό: έΕαίρω. | «ρουσικάκι» εϊταν είδος μπλούΖας, « Θεέ μου, κάμε νύ γβνή" ό κόσμοχ: άδβλφός, τα ματωμένα χέρια τού νά ζβπλυθοθν στό φώς ». ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΜΟΥ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ Ι1Η»ΙΙ ΕΙΕΤΚΠΙΙ9 Αροσιά Ά Κ ΠΗΓΗ ΤΟΝ ΗΑΔΑ, ΒάβθΜΜΤ* «Ε ΓΛΛΧΑ ΥΔ1ΜΑ ΚΑΤ ΗΣ Γπβ_4 Β- -»Α 0ΟΑ!Τυΐ«ε1ΙΙΙ ΟβΚΟ- Δ" «ΜΑ1 ΚΑΑΥΤ~Α •♦♦•♦♦♦♦♦♦♦•ι (Συνέχεια έκ προηγονμένου) Ώς Άρχιερατικός 'Επίτροπος, άντιπροσώπευε, μέ τα Πατριαρχικά προνόμια, τόν Μητροπολίτη στό Διθ'.κητυκό Συμθούλιο τοϋ καζά ( = Μεδζλίσ—ι—ίδαςέ). Ήταν ά ψΰς καί άψίχολος τόν χαρακτήρα. Ποό πάντοιν ήταν τοαχ?ιά ή σνμ- | πεοιφορά τού πρός τίς γνναΐκες καί την φτοχολογιά, άν καί ό ϊδιος εΓχε ΰ.ιοφέρε! πολ/,ές στερήσεις στήν ζωή τού, αιο)ς μοΰ έδιηγόταν ή μητερα μου. Ήταν πολύτεκνος. Είχε άποκτήσει 9 παιδία, β άγό- Ομως τό 1919 ή ήταν πενταμελής, ρια, 3 κόρες. οίκογέν€ΐά τού Τα πέντε παιδία τον εΐχαν άποκα Τό πιό μι/ρό δμως παιδί τού, τό άηδόνι τοϋ Κε«κίν, μέ έ- αελίοδική φαινή, τό δά·γ τα 1910 σκνλί. Δέν ΰποψιά- πώς ήταν λιΛσασμένο, κι' ετσι ό άτυχος Ίπποκράτης, 6ρήκε φρικτό 6άνατο λυσσόδηκτος —χα- μένο μουσικό ταλέντο τής Άνατο- λής—. Λέγαιιε πώς τό 1919 ή οί- ■/.ογένεια τού Παπά—Παναγιώτη είϊΐ περιοριστεϊ σέ πέντε μέλη. Τό 1900 ί)σαν 13 μέλη. Καί ήταν ό ός της τότε, εν·(ΐς ήροκις 6ιο παλαιστής, δποις 'αοϋ ?λεγε ή μη- τεοα μου. Τό 1919 είχε άποχτήσει οίκονοαική άνεση. Ψιθΐ'ρΓςόταν πώς τό 1915 κατά τοϋ; δήθεν έκ-; τοπισμούς, καί Νποαγματικά γενι¬ κάς σφαγές, τόνν Άρμίνίων, Άρμρ νιοι ν'ίτονές τού καί άλλοι γνω¬ σταί τον, τού έμπιστεντηκαν τα τι μαφλη τοι·ς καί άλλα πολύτιμα κι νητά περιονσιακά στοιχεϊα τους (χαλιά, κι/αμια κλ.π.). Οί μικοές κόρες τού μοντέονιζαν. ΕΓχαν μά- θει νά παίΐοΐΛΓ λαοϋτο ( = οΰτι). Ό λεπτάς φθόγγος έψιλον, προ- φερόμενος όρχικά μέ κλειστό σχε δόν στόμα, άκουόταν τελικά σχε- δόν οάν ι — γιώτα). ι Μπερικέτι (τουρκ.) εσήμαινε: άφθονία, πλούτη. Έκείνη ή λέΕη πού κινδυνεύει νά χαθεϊ, άν δέν έχάθηκε κιόλας — ή «μονοκόμμα- τη. = τό μακρύ, πρόχειρο φόρε- μα τής σπιτονοικοκυράς πού έγι- νε δυοτυχώς «ρόμπ ντε σάμπρ», δέν θά έχει άκόμα έκλείψει άπό τή θύμηση ->ών σμυρναίων γυναι-
κών. Ό παζβάντης δέν πιστεύω
νά είναι, οΰτε είναι τούρκικης
προέλευσης, δπως σημειώνει ό Μη
λιώρης. Τό άνάγω μάλλον στό ί-
ταλικό (γενοβέΖικο): πασσά άβάν-
τι! πού σημαίνεΐ: προχώρεσε, πέ¬
ρασε! (προστακτική). Οί βουρλιώ-
Δυό μεγάλα άδέρφιαντους ήταν έγ>
κατεστημένα στήν Πόλη. "Ετσι κι' ι
αύτές καί τοΰς γονεϊς τονς δέν τες θά τό είχον πρωτοσκούσει ά-
χοροΰσε ό τόπος. Σχεδιάζίΐ λοι-'πό τούς ίταλούς νυχτοφύλακες ή
πάν ό ποτ,τα Παναγιώτης νά (ΐνγει
στήν Πόλη καί νά έγκατασταθΐΐ
μόνιμα έκίϊ. Όταν εαρτασε τό
1919 ό ίερέας Εΐ'θύμιος, τού έκ-
μυστηοεύθηκε την ά,-ΐόφασή τού
καί τόν έπεισε νά μή σννίχίσρι τό
τηξίδι τουστήν "Αγκύρα. Τού είπε
πώς κι* άν άκόμα δέν έγκαταστα-
&ρϊ μόνι,μα στήν Πόλη καί έ,-ιιστρέ
ψει στό Κεσκίν, ή Κοινότητα εί¬
ναι πλούσια καί μπορή άνετα νά
συντηρήσει διιό ί«ρεϊς. —Είχε ή
Κοινότητα σαράντα καταστι'ιμοιτα
στήν άγορά, καί ετήσιβ εσοδα στ^ο
λικά, ώς τέσσερις χιλιάδες μ-τακα
νότες, δηλαδή χάρτινες λίρες, ποΰ
ίσοδί,-ναμοϋσαν τότε πρός 500 καί
πλέον χρυσές λίρες. "Ετσι πείστη
κε ό παπά — 'Εφτύμ νά μ«ίνει στό
χωροφύλακες τής γενοβσκρατίας
καί άπό τότε τό διατήρησαν.
Τί έμορψη λέΕη «τό προβέγ-
γερο»: συναναστροφή στό σπίτι
πρίν άπό τό βραδινό φαγητό, ε¬
πάνω κάτω ώρα 7 — 10, κατ
άντίθεοη πρός την «βεγγέρα·: συ-
ϊσως ρούσικης (ρωσικης) τεχνο-
τροπίας ή προέλευσης, ρωσικοϋ
τρόπου. — Ποίος «παλαιάς» ίωνας
δέν θυμάται τό «συνάμενος κου-
νάμενος»!.
'Ωραία δημοτιχή λέΕη τής Ίω¬
νίας θεωρώ τό «άτελος» (άτε-
λής, λειψός, δχι αυμπληρωμένος).
Την μεταχειρίΖομαι μέσα οτά κεί-
μενά μου, γενικά. Ή μητέρα μου,
αίσθητικά καί γλωσοικά μορφωμέ-
νη, συχνά την χρησιμοποιοϋσε.
Τό «κοινό», πανάρχαιη λέξη, εΐταν
ή κοινότητα, τό κοινοτικό συμβού-
λιο (στόν Βουρλά' δέν ενθυμού¬
μαι εάν καί οτήν Σμύρνη). — Ή
«τετιέρα» (βραοτήρας μαγειρίου
γιά Ζεστό νερό), προφανώς άπό
τό γαλλικό: τεϊέρ (τσαγιέρα), εί-
ταν έν χρήσει στήν Σμύρνη, άλ¬
λά καί σέ βουρλιωτικα μεγαλοα-
οτικά οτιίτια. — «ΆγαπΙ2ω· (με-
τοβατικό ρήμα) έλεγε ό βουρλιώ-
της γιά «έρωτεϋομαι». — «Μπάς
καί» εσήμαινε μήπως. — Όταν
ένθυμηθώ κσί άλλα έτυμα, θά Εα-
ναγυρίσω στά θέμα.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΟΡΟΣ
Κεσκίν
(Συνεχίζεται)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΑΙ
Τ ό Διτμοοιογραφικόν σος όργανον
Ή Εφημερίς ^ι ΚΡΠΊΚΗ-
ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΝ
Διςυθυντίκ; Χαραλ. Ν. ΚίθΎστσντότιουλος
Γραφεϊα: Παν«πιοτη>ι(ου ββ τηλ. 99.30.Θ3Β — 84.62.706
Ή ■Βιιστήμτ) βίε την ϋηηρεοίαν σος διά την οροοταοίαν ένβν-
τι τ*ν κκροοσκώπΜν τήβ νρθβίατ; κ.λ.π.
Ή διβκήρκζις των δικαιωμστΜν τε»ν κ«τ—μνλ*»τέ»ν.
»»»»θ»>φ
ΣΙΤΕΑ
ΤρΐΒ ν·α —β «βλδ>
Ο
«τη βϊονραφία τού
ΐλθυ ποβΤττϊ κΐΐ
ντκ πσύ π*θΤϊν* στ*
ι Μβοαλογγι μέ τ6
της έλβυθερΙσΛ ττΐε ΈΑλάβος^
αητδ χ8ίλη. Μί 304 ο·Μδεχ «αί
οηάνια βίκονογροφηοη βΓν~ §·< νβ κπΐκαιρο βιβλίο για τον 'Ελ ληνο. Χρυσαθν μβταλλ—ε ρβτο κυπΑΛλαυ βπΛ τή* «ΆκαντβΜ>1
ιονσ—ονβΑ π* Λα~ίς — < Πορΐ. Α) «ΤΟ σονβττο «ΟΙ τα οον«τ< τα ραιι». Μελετη τι6 το Οβντπ··! ι—Ι ββ οονεττα. να κατο καερούο ο* ■λλπνικα' καί ξενα πειριοβ-β. Ζολ. 128] καΙλιτεχνιτ.ό 3) «Λ4ΟΧΧΟΝΗ-ΙΑ·, τό **! μάτο —ί)-»ο νΛρκχΜΟΐΜΔ β~ χη*λον<—4 Ι) ΠστρΒο ι»"- ' Μ*οα σ« 416 ΟβλίδεΚ ππ—-' γράφονται αύτσ τώ ηανάρχαια «αί 'ΈΛστβνηροι» τοθ Έ κο—οίαυ Άπολλιβνα καί της ϊ κστττς "Αρτ·]—. V— ορικβ καΐ Γκα ο# πολλή γλοτρυρβ τητα καί ρεγθλα Αγάηη, 9κο «οί χάρττκ εοομοΰν τΐρ· καλλιτβχνεχΑ (ΜΙοοη, πού νβ- λενίινβι μ· τή ουτιανΓ,τικη κο- ΐαΙ «V βλιβ«ρτ) ε>
Πρώτον βραββίον ταθ ΠΥβυ
► ιιτΓτ—βθ 'ΙαρΟματβΕ «ΕΧΤ]Α
[ΝΕΑΙ
Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ
ΤΗΣ ΤΠΑΙΘΡΟΤ
Τούς λήστευαν πρώτα
καί τοΰς ίκτελοϋσαν
μ' όπλή πολυβόλου
νεκροί κεΐ κυλοΰσαν
σέ άπόμερους κάμπους
λαγκάιδια, γωνιές
βουνίσια
φρικτές ερημιές.
...
Καί άτα<ρα μίναν κοομιά σκορπισμΐνα τα πτώμΛτα έκβϊθε στά ερμα άφησμίνα - Ίν άφθονα ζοΰσαν άγρίμια ϋεριά ■/.(ΐί γίναν όρνέον 6οοά; μιά. σωριά. ΕΛΕΝΗ ΛΛ Σ ΚΑ ΡΙΔΟΤ »0<ΦΘ>·'
Περί προσκλήοεως των Μετόχων
τής Άνωνύμου 'Εταιρείας «ΒΙΟ-
ΜΗΧΑΝΙΑ ΠΛΑΣΤΙΚΩΓΜ ΥΛΩΝ
ΠΛΑΣΤΙΚΑ» Α.Ε. είς έκτακτον Γε¬
νικήν Συνέλευσιν.
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΥΛΩΝ
«ΠΛΑΣΤΙΚΑ Α.Ε.»
Συμφώνως τώ καταστατικφ καί
τή άπαφάσει τού Διοικητικόν Συμ-
βουλίου τής 'Εταιρείας καλοϋνται
οί κ.κ. μέτοχοι τής έν Αθήναις έ-
δρευούσης Άνωνύμου Βιομηχαν;-
κής Έταιρείος «Βιομηχανία Πλαστι
κων Ύλών ΠΛΑΣΤΙΚΑ Α.Ε.» δπιος
προσέλθουν είς τα ένταϋθα καί επί
τής όδού Σαλαμινίας (πάροδος Π.
Ράλλη) 17 Γραφεϊα τής Έταιρείας
την 9ην Νοεμβριού 1974 ημέραν
Σάββατο καί ώραν 6 μ.μ. πρός συν
κράτησιν έκτάκτου Γενικής Συνε¬
λεύσεως τής οποίας θέμοτα έσον¬
ται τα κάτωθι:
1) Μεταφορά τής έταιρείας καί
έΕουσιοδότησΐΓ. διά τάς ενεργείας
άπαιτηθησομένων πρός τουτο πρά-
Εεων.
2) "Εγκρισις πωλήσεως οίκοπέ-
δου — Κτιρίων τής 'Εταιρείος.
3) Άνακοινώσεις.
Οί κ.κ. μέτοχοι ίνα μετασχου/
τής Συνελεύσεως υποχρεούνται νά
συμμορφωθοϋν πρός τάς σχετικάς
διατάΕεις τοϋ Ν. 2190 καί τού
Καταστατικού τής 'Εταιρείας.
Έν Αθήναις τή 28.9.1974
ΤΟ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
Ό ν*ο* ΜβγάΑικ ΣτνρΒσ
Δίοκεχ:
τγ)(: βττ_ρ|— «41ΟΛΥΦΟΝ-
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
αυγκλ<Μ/ΐεηε_ ηραγαθθιο γ»3 τοϋς (Μ&αηυυ·. Πί ιβτρθ" τακ *—ή βε—αο*οτιε«ή Κβτ» ΚϋΧΎΑ ΚΟΦΙΝΙΟΤΗ ΓΙΟΡΓΟΥ ϊττχ-
•φ-
Κληρονομιά...
έκ τής ι ής
καιρό πού ήρθε -στό μαχαλά μας
πολλά χοόνια# μά δέν εΐχε πολ.ΰ
ΙΙρίν βίΐΛκοντανε στά Μπογιατζή
Λ*κο. 'ΕίΐίΙ πν«'»τόγινε στά 1836.
ΜετΛ ρνα χοόνο, χτίστηκε τό και
νούργιο, βτή συνοικίαι τής "Αγιας
Κατερίνας, σ' ίνα οίκόΐίτεόο τού
Γοαικικοΰ Νοσοκομείον, πού πρόσ-
φεοε γιά τό σκοπό αΰτό, καί μέ.
ίξοδα τής Σοφίας Κιονπετζόγλοιι.
Τό νέο αύτό σκολειό ήτανε Σχο-
λαρχεϊο καΐ ποός τιμή τής δωρή-
τοιας τό ώνόμασαν «Κιονπετζόγλει
ος Σχολή».
Σ' αύτό τό Σκολ.ειό πρυντοπή-
γα, σκολ,ιαρόιπουλο φοδισμενο όπως
ίίλα τα παιδία, ποίι πηγαίνουν γιά
πρώτη φσρά Σχολιϊο-
Μοϋ έτοιμάσοτνε έναν πελώριο
φύλαγκα ■/.αί μεσα μιά μακρόστε-
νη μαΰρη πλάκα. Άπό £να σπαγ
γάκι κρεμοιίντανε τό μαξιλαράκι,
λα· Τό μεγάλο τρεχοβόλημα /αι
κονντονρντισμό τόν κάνα,με α.ιια
σκολνονσαμε. ΙΙετούσαμε το <ΐύλαγ κα, έβγαινε γρήγορα—γλήγορα παδιά καΐ χαλοϋσε ό κόσμος μί τό κυνηγητό καί τό κρυφτό «Τσιπουρίο ! ρδγα!» ακονγαν στά σοκάκι<χ ποΰ περνονβαν κάβε άπυ- γ€ΐΐμα, οί δοινλεντάδες, πον γΐ'ρνον σαν στά σπίτια τους άπό τό μεροκά μαΤο. Σάν μελίσια τα παιδία κν- νηγιόντοι·σαν νά πιάσε( τό ενα τάλ λο. Όλα δμως σταματούσανε σάν ηπερνε νά δραδνάσει. Κάβε μάνα εβγαινε στή πόρτα αύστηρή —αύ στηρή καΐ μάζευε τα παιδία της· —-'Ελάτε τρτάνϊΐ πιό, μ.χϊεντεϊ- τε, όνάψανε οί λάμπες κι' αι'ριο ΐχετε σοκλειό, φώναξιβ, χτιπωντας τα χέρια, γιά ν' άκουστεί με'σ ι σ"ο μονοφώνι των παιδιων. Αύτό τό «παράγγελμα> μάζειι
πού είχε έτοιμάσε, ή μητέρα, γιά χαί τό πιό τσαχπίνικο παιδί μεσα-
νά τή στεγνώνω καϊ δίπλα έ'ν« μι Κανόνας άγραφος ήτανε αΰτό»,
κρό σφονγγαράκι νά τό βρέχω νά σαν άνάβανε οί λάμπες τα παιδία
τή καθαρίζω. Δυό μεγάλα κοντΰ- [ κοα πρό πάντ<υν τα σκολιαρόποιΛα, αν σπάσει τα ενα νά εχω τάλ'ήπρεπ* νάναι μέσα στά σπίτια καί ενα παρδαλό άναγνωσματά- μ,ιρονμτισμένα στά βτβλία. λια. λο ν ρι μί λογιών—λογιών ζουγρααΊές. Ό φόδο; πού εΐχα την πρώτη μερά πιέ.ρασ€ γρήγθρα καί ή χαρά τοϋ σκολειοΰ γέμιξε σιγά—σιγά τή παιδική μοι> ψνχή.
'Ωστόσο δλο καΐ δνσκολενόμοννα
τόν πρώτο χρύνο. Περισσότερο για
τί μοΰλειπε ή Μαρίτσα. "Εχασα τή
σνντροφιά τη; κι' ενοιωθα παοαζα |
λισμένος. Τή δΐύτερη χρονιά ήπια
σα φιλίες μέ τάλλα παιδία κσί την
ξεχνοΰσα.
Μέσα στό μάθημα καιθοΐμαστ,:
άμίλητοι κι' άκούγαμε τό δάσκαλο
προσπαθώντας νά καταλάβοιτμε υ-
"Ομορφοι καιροί ήτσνε έκεϊνοι.
Άπό μικρά τα παιδία είχανε ίοκ-
νικά καί σε6όντοι·σαν τίς όιακρί-
οεις.
Τό Σχολειό ήτανε σάν την εκ
κλησία κι' ό δάσκαλο ς σάν τόν π
πά. Τοΰτα τα δι>ό εϊχανε ξίχωρι
στή θέση στή ζωή, όχι μονάχα τώ
παιδιων άλλά καί των μεγάλον.
Σεδασμός μεγάλος στύ πρύσωπ
τοϋ παπά, τού «γέροντχο· όπως τόν
έλεγαν καί τού "δάσκαλον.
2" αύτούς τοίις δνό παοάδινε ό
γονώς τό παώί τού, νά τ' οδηγή
σει στοϋ Θεοϋ τή στράτα. Μά κι
Πρός ΤΟΥ Κ. Κίσσιγκερ ΠθθσφϋΥΙΚή Καΐ έθνΐκή μνημθσϋνη Λαογραφΐυά τσή Σμύρνης
• ε " 1 τοΰ Δρος ΔΗΜ. Τ λ ϊ>ν-τ.—
Συνέχε'α έκ τής 1ης σελίδος
τό ΥΠΕΔΑΦΟΣ ποτέ δέν θά μπο-
ρέοουν να τα άλλόΕουν. Τα
άρχαιολογικα εύρήματα θά είναι
πάντοτε 'ΕΛληνικά. Και τα Μου-
σεϊα των θα γεμί^ουν μέ Ελληνι-
καλά τα πρόγματα καί βλέηετε
τάς όΓίροβλέπτους συνεπεία»;. Δέν
υπολογισστε καλα τόν εύνοούμε
νό οας.
τοϋ εμπιστευ
Γε
ΦιΛαδελφείας Αθηνών, τής Νέας ξίως την άείμνηστον ΑΘΗΝΑΝ
'ϋρνϋραίαι, Άττικής, τής Τοΰμπας ΜΕΣΟΛΩΡΑ.
■/.<ύ Άγίας Φωτεινής <^εσ·σαλονί- , Προικισμένη μέ εξαίρετον ήθος, κης, ώς καί έτρρων προσφυγικήν εύρεϊαν μόρφιοσιν, ευγένειαν ψν· 7. - ΟΙ -5- ΤΟ ΜΠΟΥΝΑΡΜΠΑΣΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΟΥ ΚΙ Σννέχίΐα. έκ τής ιης σελίδος λικόν Κολλέγιον Άδελςτών Νοσο- 'ώτί τή; νπουργίας αυτόν έγενε κόμων τοΰ Λονδίνου. το ή Οασική έργασία τής Πίριθάλ Διιτίλεσε Προισταμίνη Άδελφή ιΐιιοίς, Στεγάονως καί Άποκατα- καί έν ουνιχεία διδασκονσα τής Βάσει ποίων δεδομένων στάσεως των Προσφύγων της Έ- Σχολής τοΰ Ε.Ε.Σ. καί κατόπιν Γτευθήκατε νά φυλάξη ϋνικής συμφοράς τοϋ 1922, άποδώ Διευθύνουσα αυτής, ώς έπίσης Γι Θερμοπύλας, Βάσει τού πρώτου ! οασα σημαντικά εύεργετικά άαοτε- νίκη Διενθύνο^οα καί Γενική 'Επι- κές άρχαιότητες καί "Ελληνικές έ- ! παγκοσμίου Γθλέμου ή μήπως Γοϋ ' λέσματα, ώς ή δημιονργία τής Νέ θεωρητής τοϋ Σώματος Άδελφών π,γραφές. Ή Γή τα δ,αφυλάττε, ί δευτέρου ή καί τής ε,ρην,κής πε- . «= -^ν Αθηνών, τή; Νέας τού Ε-Ε.Σ.^ άντ,καταστήσασ? επα τόσο στοργικό. Όλα τα άρχαϊα ρ,οδου, πού διώχνανε τόν έκτο γαλήνια ήσυχάΖουν, διαφυλόττουν ) οας Στόλο, ή βάσει τοϋ μήκωνος την ΈλληνικότΓϊτά των. καί άνσ- ' του ύκνοφόρου (χασίς), πού θα μένουν την ήμέρα τής μεγάλης ^ έκπολιτίοη την Εύρωπαική καί την ,,,,νοικισιιών εϊ; Αθήναι, Πειραια, χής καί άοίστους τρόπους καί επι- δια θέση στό βυΖαντινά χρόνια 1 Θεσσαλονίκην, Βόλον, Χαλκίδα καί δεί^ασα όμολογονμένως σπανίας ήτανε τό χωριό «Τα Περίκλυστα» αλλ.αχοϋ. Ό "Ορφανίδης ήτο ό ί- διδακτικάς και διοικητικάς Ίκανό Η τουρκικια όνομασία Μπουνάο- Λρντης καί τού Κεντρικόν Νοσοκο τητας, επίδοσιν καί Απόδοσιν άξιό- μΠα0| ^ π- Κεφαλό6ρυσο καί „ ιιείον Προσφύγων θεσσαλονίκης, λόγον, επεβλήθη είς την σι·νείδησιν . ■ Έ-Ι ομο,ς δπον έθανματούργη- των εκάστοτε οιδασκομένο.ν μάθη ελλην,κ,ά .Περικλυστα. θο πή, τα σεν ούτος, ήτο ό τομενς τ<ί>ν τότε τριών της καί τό διδακτικόν προ- τρογυρισμένο. άπό νερά.
Προσφύγων Φοιτητιόν των οποίων σοχτικύν τής Σχολής καί περιεόλή "Ητανε χτιομένο οτή ρι£ο6ου-
νπήι>?£ν ό άοχικός προστάτης. Αν θη υπό άλ.ηθοϋς άγάπης καί σεδα νιά τού «Νίφ - ντάγ» (Νυμφαίου
ταηφθείς την ίερότητα τής άπο- σμοϋ, υπό τών γνωρισάντων ταυ- όρους), πρός τα άνατολικά τσή
• στολής του καί την ανάγκην άνα- την Νοσοκομίΐακών καί Ίατρικών Σμύρνης καί έντεκα χιλιόμετρα
- δβίξεως νβων έπιστημόνων είς την χύκλιον τής Χώρας μας. ,,ακου&. Κπί ν,π νό πππ,ν«- έ-
ΟΙ ΣΚΟΛΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
Τοϋ Σταυροϋ
Τό Μπουονάμπασι ήτανε ένα ώ
ραϊο χωριό μέ πολλά μπουνάρια
(πηγές), καί, λένε, πώς, στήν
η η ρ
Άναστόαεως. | Αμερικανική νεότητο;
Κύριε Ύπουργε, ι Και έχάοατε τον έκλεκτό λαό,
Άποφασί2οντας τό μέλλον τής τόν περιούαιο Λαο τοϋ Κυρίου.
Κύπρου, σάν Πολιτικός καί σάν Ι Έχάοατε την 'Ελλάδα καί δέν έ-
Καθηγητής, θα έπρεπε νά διαβά- ' χετε πλέον καμμίαν πνευματικό-
ϋατε την ίστορία τής Κύπρου. Τό- Ι τητα οτις πραΕεις οας. Μό εμείς
τε θά βλέπστε δτι ή Κύπρος. έ- δεν άφισσμε αφυλοκτες τίς Πύλες
σα μάς ελεγε μέ τόση ύπομονή. | οί ϊδιοι οί γονεϊς σ' αί'τοϋρ κατα-
Στά διαλείματα όμως βγάϊαμε φενγαν* σέ κάθε δύσκολη στιγμι'
.τό άχτι μας στίς σκκντί/,λιές. Ζα-[ τή; ζωής.
6ά—ξαβά δγαίνανε, άπό τή τσέπη' Τό δάσκαλο βάζανε μεσολαδητή
τής ποδιάς, οί άσΰούρες. Τότε πιά,γιά μιά μεγάλη παρακοή παιδιοΐ'
ξεχνούσίΐμε καί τα γράμματα καί' πρός γονιό. Τό ύάσκαλο ρίοτονσα
τό «μάθημα τής σιωπής» καί τίς ι νέ γιά τα παράξενα φερσίμ ιτα
σνμβονλές τής μητε'ρας «νά καθοΰ! τών νεων... Ό «γέροντας» ήπρεπΓ
στε νδν πετραδάκια». Οί καμουτσιίνά μεσολα6ή<τει στά μολωμένα άν ές παίρνανε καί δίνανε γιά νά γν' τοόγυνα, νά δώσ*ι όρμήνειες σ' ϋ- ρίζει άσταμάτητα ή σβοι'οα. "Οση' λυα τα οίκογενειακά, κρνφά κι' άπό ώρα δέν γνρναγε γινόντο,ΛΤαν ενα κρνφο, πρό πάντων <ίέ παντρειίς. -ι "Αν δέν παίρνανε θΌ>ρο, κρυφα και φανερα με,Αετη-ϊ Λν δεν παίρνανε τη γνωμη τον
μαχα. { δέ τέλεκονε κανρνα προξενειό, οσο
Άλλες πάλι παρέες ίδρωκοπον' /Γ αν τό κρίνανβ οί ίδιοι οί γονιοί.
<ταν£ μέ τίς μπίλι«ς ή τα πεντόόο-; (Σνεχίζετιιι) Αύτοι πού ωεύγουν ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΑΝΤ. ΤΖΙΖΗ τό γένος Γ. ΠΕΣΜΑΝΤΖΟΓΛΟτΊ δώ καΐ τέσσερις χιλιάδες χρόνια, είναι 'Ελληνική. Πατρίδα μιάς θε- άς τών όρχαίων προγόνων ιιογ;. Τής Αφροδίτης. Τα Μουσεϊα της γεμάτα 'Ελληνικότητα. Τίποτα τό Τουρκικόν. Μέσα οτούς τόσους κα τακτητές πού περόοονε άπό την Κύπρο, περασε καί ό Τοϋρκος. Εϊταν 6 στυγνώτερος. Καί εϊταν ξένος πρός την Κύπρο. Μά έχε έκατό χιλιάδες Τουρκοκυπρίους Ναί. τούς άναγνωρίΖομε. Καί μά λιστα είναι βεβαιωμένο δτι είναι παλαιοί δικοί μας, έζισλαμισθέν- τες. Κανένας τους δέν έχει τα Μογγολικά χαρακτηριοτικά. Κύριε Ύπουργέ, Θά ήθέλατε οεϊς οί Άμερικα- νοί, τα εϊκοσι δύο έκατομμύρια τών συμπαθών μαύρων σας, νά άποτελέσουν Εεχωριστή Κοινότητα καί χωριστό Κρατίδιο, παραχωρών- τας την έκτασι δυό τριών Πολι- τ;ιών σας, γιίΐ νά όποτελέσουν την ιδικήν των Ρατρίδσ! Φυσικά, δέν τό θέλετε. Τότε, Κΰριε Ύπουρ¬ γέ, κατά ποίον λογικήν τό θέ¬ λετε νά γίνη στήν Κύπρο; Κατά ποίον Διεθνές Δίκαιον; Θά μάς πήτε διά λόγους Στρατηγικούς καί διά λόγους σκοπιμότητος. Καί σως καί διά λόγους έκπολιτιοτι- κούς, άπό μέρος τών Τούρκων. Ομως, έδώ, δέν τα ύπολογίσατε δε των Θερμοπυλών. Εμείς οί ληνες καί ηόλι θά τίς φυλαΕ,ωμε. Μοναχά όταν θά πέοη καί ό τε λευταίος "Ελλην επί τών έπάλζε- ' χώραν καί μάλιστα ίκ τού προσφυ Ένι·μφεύθη τόν διαπρεπή επι την σκεπά£ει. Στόν σύζυγον της τόν τ. Βουλευ . . ι την κ. Αντώνιον Τ2ιΖή καί στά Άπώλεια μιδς κόρης τής Σμύρ χρόνο έγινε καΐ γιαγιά, άλλά ή όρ παιδία της δίνομε τό θερμά μας νη^ μας πού έκλαψε δλη ή Σμυρ ναΐκή καί Άθηναϊκή Κοινωνία για τί ή ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΑΝΤ. ΤΖΙΖΗ - ΠΕΣΜΑΝΤΖΟΓΛΟΥ ήταν πραγμα- τικά βγγελος στή ψυχή καί οτή μορφή. Κόρη τής γνωοτής πλουσιωτά- τηο οικογενείας τής Σμύρνης Γε- ωργίου Πεσμαντζόγλου, μέ τό ύρ- χοντικό τους στό Καί, καΐ σύΖυ- γο<; τοϋ Μικρασιάτη Βουλευτού κοί Προέδρου δλων των Προσφύ¬ γων κ. Άντωνίου ΤΖιΖή, έΖησε, μακρυά άπό τό πατρικό της σπίτι πάντοτε πλούσια καί εύτυχισμένη. "Εφυγε κοριτσάκι άπό τή Σμύρ νη, στήν έΕοδο τού μοιραίου 1922 γιατί δταν άπεδήμησε πρός τόν ΐΚύριον στίς 22 Αϋγούστου 1974, ήταν πενήντα έπτά έτών. Παντρεύ τηκε τόν έκ Μικράς Άσίας Δικη γόρον ,μέ τεραστίαν μόρφωσιν άλ λά καί μέ αίσθήματα άνθρωπιστι- κά, κ. "Αντώνιον Γ. ΤΖιΖή καί άπέ κτησαν ενσ κοριτσάκι, πρίν λίγο ρώστεια πού κόβει τή Ζωή στά δύ- , συλλυπητήρια. ο. δέν την δφησε νά χαρή τα με¬ γάλα της χρόνια καί την άγάπη τών δικών της. Δέν έμεινε νά χά ρή τό παιδΛ<ό χαμόγελο τοΰ έγγο νού της! "Εφυγε σάν δγγελος, έ- φυγε ϋοτερα άπό έξήμισυ μήνες φρικτοϋ μαρτορίου πόνων! Κα- νείς δέν την Εεχνάει, δλοι πονοϋν γιά τό χαμό της, δοοι την γνώρι- οαν έστω καί μία φορά. Ήταν ά¬ πό τίς γυναΐκες πού τό άγγελικό τους χαμόγελο σκλαβώνει άπό μι¬ άς άρχής, ήταν πραγματικάς άγ- γελος σ' αύτη τή μάταιη 2ωή. "Εφυγε καί δφησε δλα της τα άγαθά, άλλά καί τό πολυτιμότερο την ατοργή τού έκλεκτού συΖύγου ' ■ της πού άπαρηγόρητος κλαίει το , χαμό της. Γυναΐκες σάν τή ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΤΖΙΖΗ ΠΕΣΜΑΝΤΖΟΓΛΟΥ δέν Εε χνιοϋνται, μένουν πάντοτε ζωντα νές οτή μνήμη όλων. Άς είναι έλαφρύ τό χώμα πού ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ μακρυά. Καί, γιά νά πάαινες έ- ων τότε μοναχά θά περάσουν οί γόντος είς Έλλάδα, Έλληνισμού στημονα καί έξαίοετον άνδρα, Κα Κει' ίΐ"αιΡνες Τθν καροτσόδρομο βάρβαρο.. Σεϊς ρίΕατε τούς Κυ- ' τϋς Μικράς Άσίας, τού Πόντομ θηγητήν τής Παθολογικής Άνατο απτ0 -ΧαΑκα-μπουναρι» τση Σμυ πριους μέσα στόν τούρκικα 6όρ- ι 'ΛΙίί τ^ θ°βκης μετά μεγίστης μικής καί Διευθυντήν τοΰ 6ορο σάν βορά γιά τούς βαρβά-'''τρθθΐ'μίας' Χα<-)α;.κ"' Ίκανοποιήσε ρίου τής Παθολογικής Άνατομικής άνάμεσα στόν κά'μπο τού Μπουρ ρους. Κύριε Ύπουργέ, Διαβάστε τα Πρακτικά τοϋ Κογ- κρέσσου σας. Έπίσης καί τα γρο- πτά τοΰ Τσώρτσιλ. Γράφουν έκεϊ μέσα. «Τοΰ λοιπού δέν θά λέμε πο- λέμησαν σάν "Ηρωες. Θά λέμε πολέμησαν σάν Έλληνες». Καί τό ϊδιο θά πολεμήσωμε καί τώρα άν θά χρειασθή. Θά τρίΖουν τα όοτά τοΰ Ούΐλ- σωνος καί τα όοτά τοΰ μεγάλου (ττόμον θεοδιορίδον καί καθίστα » "Ετνχε πολλών τιμητικών δια Φραγκλίνου Ρου26ελτ. Οί δύο αύ- ναις τοθ Κράτους, έστέγασεν πολ τοί μεγάλοι σας Πρόεδροι, ώδήγη- ' λοίι; έξ αυτών ίίς Προσφι·7«°ύς σαν την Άμερική οτούς δύο παγ-' Συνοικισμόν; καί διώρισεν πλεί- οΰ Έργαστη Ρνπε- '° δρόμος αύτάς ήπερνούοε -----γ- - „, „-. = ■-- -----------,-- ν.....,;, ..^^.^,.Λ.ις Άνατομικής άνάμεσα οτόν κά'μπο τοϋ Μπουρ οις εδέχετο τάς είσηγήσεις τοΰ τό τού Νοσοκομείον τού ΕΕ.Σ. ΔΗ νόβα τό γεμότονε έγιές καί συ- τε Πρόεδρον τής Όμποσπονδίας ΜΗΤΡΙΟΝ 2ΑΒΒΑ ΕΛΕΤΘΕ- κ,ές, δπου ήσταυρωνού'ντανε μέ Π,οσφνγ,,ν Φο.τητών κ. Χρνσο- ΡΙΟΤ έκ Κων)πόλεως. τον καροτοόδρθμο Ναρλήκ,οϊ - Μπουνάρμπασι, όπότες, ή'μπαινες ."-". οτό δεΕί κομάτι τού δρόμου αυτού νού καί ήφτανες στό χωριό. Στό (Διεθνές) καί ό Χρνσοϋς Σταν- 1894, οί κάτοικοί του ήτανε 1500, ρός τοϋ ΕΕ.Σ. Τνγχάνίΐ έπίσης πού οί μισοί ήτανε Ρωμνιοί κι' οί ιιέλ.ος τοΰ Διοικητικόν Συμβουλιον άλλοι μισοί Τοϋρκοι μέ λίγοι Ό¬ του Διεθνοϋς Συνδέσμον Άδελφών βραϊοι. Πρίν άπτήν κατοστροφή Νοσοκόμων. "Ηδη εχει άποσα,ιρθή τοΰ 1922 0, ΚΟΤ01Κοί του ήτανε τής ενεργοϋ υπηρεσίας, με τον τί¬ τλον τής Επίτιμον Γενικής Επι θε. θ)θητοΰ. Οντοί ϊδρυσεν ούτος τό όνομα- Τα)ν οποίων, ατύν τότε Συσοίτιον τών Προσςρύ ΦΛΟΡΕΝΣ γων Φοιτητων είς τό οποίον έσιτί πλ,έον τών 600 Πρσιρύγων τό Μετάλλιον τή ΝΑΤΤΙΝΓΚΕ Ι·Λ φοιτητων ημερησίως, παρέσχεν μη ι νιαίον έπίδομα 300 δραχμών είς 600 καί π/^ον ποόσφνγας φοιτη- τάς, εχορήγησεν έπιστημονικά σνγ νράμματα καί βιδλ.ία είς τούς άνω τέρω εντελώς Διορΐάν ήτοι δαπά- κοσμίους πολέμους, μέ τό ίδανι- κόν τής «ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ-. Τί τραγική είρωνΐα οτ' άλήθεια, πρόσφυγας φοιτητάς ώς 6οη Οούς Ιατρών είς τα νκριστάμενα τότε Νοσοκομεϊα Αθηνών. Τύν Ιούλιον τοΰ 1925 διαλυθεί- σης τότε Τής Δ' των Έλλήνων γιά τα σημερινά δεδομένα άλλά , Ε&νοσνν€λεύσεο)ς, επανήλθεν είς καί τί προδοσία! Ι Αύτοι μέ τα ίδανικά των καί τό πνευματικόν τους παρελθόν, πού ι την Διενθννσιν τοϋ Νοσοκομείον Προσφύγων Αθηνών τό μετιονομα σθέν αργότερον είς Ίπποκράτειον τόσο προδοθηκε, αύτοι θά τραβή- ] ^"σοκομεϊον καί παρέμεινεν ώς Γε ζουν τό βρόγχο τής θηλιάς τοϋ """* "" '"' "' "~Λ" πολιτικοΰ σας λσιμοϋ καί τοϋ πό- ' λιτιστικοΰ σας μέλλοντος. ! όπότε άπεχώοηπεν αύτοϋ ύ- ποβαλών παραίτησιν^ προνειμένου Λυπηθήτε την Άμερική σας, Κύ- ( γον Ύέ ΕΕώ ύ ^ νά πολιτενθή καί πάλιν. Μετ" όλί- καί πάλιν Βουλειτής 3000, πού οί 1200 ήτανε Ρωμνι- είκόνα. Τηνέ πήρανε τότες Οί πάδες, καί, στήν ενρ καί Γ μέρος δπου πβρέθηκ' ή χτίσανε ένα οά ντουλαπάκι ήβάλανε μίαν είκόνα τοϋ · κ' ένα καντηλάκ, γ,ά νά πμΓ νέ νά τ· άνάβουνε οί ν___ Οίι Δέν ήάργησ' ό καιρός 1900 χτίΖετα, μέο· οτή λόκκ() - τή καί κοντπ στήν εϋρεοη μία7' κρή, μά όμορφη έκκλησίτοα 0' χαρή τοθ "Αγιου. Μέσ' στόν α·* γυρο ήτανε, ή εύρεση, τό όγΙαο " καί πολλές ίπές. Ήφυτευτήκανε όμως ϋστερις καί κεπαρίσοια κ είχε χτιστή τρογύρω άψηλό ντΟϋ 6άρι, γιατί τό μέρος αύτό ή μοναζεμένο. Λόγο πού τα πολλά νερά, χωριό εϊχε πολλά κουνούπια κγ παροίυσμός (έλονοοία) δέν ήλε" πε. Κγ όπο.οι ύποφέρνανε άητήν' άρρώστεια έτούτη, ήπααίνανε κ· ήπροσκυνούσανε την εύρεση κ' ,·. κρεμά^ανε απάνω στήν άγιαομένή ίτιά μιά κλωοτή όσο τό μπόϊ Τ01, γιά νά τώς ιρύη άποπάνω τως άΕεκόλλητη άρρώστια. Κ1 ύστερις ήπίνανε νερό άπτό δγιασμα, Πι1υ ήτανε πιό κεϊ κ' ήβρέχανε καί τό κούτελό τως. Τα πρεβόνια τρογύρω ήτανε γ= μάτα ροδιές, κυδωνιές, καρυδιέο Το βραϊοι. οί, οί 1700 Τοϋρκοι κι' οί 100 Ο ' ά'μπουρνεγιέ- (δαμαοκηνιές) καί δέντρα όπό άλλα φροϋτα. ΣΙΔΗΡΟΠΟΤΛΟΣ Εύγένιος Οί Τοΰρκοι εϊχανε δυό μιναρέ- Ροδιέε· δ"ω=· ήφβουρούσανε. τού Κυοιάκον, έκ Τραπεζυϋντος δες δηλ. δυό τίαμιά, οί Όβραϊοι, τΐίθ Πόντοο. Πτνχιοϋχος τής Ία- τή χάβρα τως κι' οί Ρωμνιοί, δυό τρικής τοΰ Πανεπιστημίου Αθη- έκκλησιές, την παγιά καί την και τοπ κα' Υλυκιά ρώγα. Αύτά ήτανι νό>ν είδικευθνίς είς την Παθολογί
όν. Κατ' αρχάς ειργάσθη ώς Ία
τρός είς κάτο) Πορόϊα Σερρών καί
μο
Οι
Χ
εϊχε κάτι μεγάλα ρόδια ψιλόφλο,^
δα μτέ μεγάλη κόκκινη ψιλοκούκου
τα καντηνάρια ρόδια, πού ήλέανε
Ή παγιά έκκλησιά ήτανε ό "Α | (κ°'ντή, άραβοτουρκ. = κα ντής
κατόπιν εγκατεστάθη είς θεσσα/.ο ης Κων°ταντϊνος κ.' η Άγ.α £-
νίκην. Διετέλεσε επί σειράν έτών Αένη πού χτίστηκε στό 1762 καί
μέλος τού Διοικητικοΰ Συμδουλίου Μέσ' οτόν αύλόγυρό τση εϊχε τό
τής Εΰξείνου Λέσχης θεσ)νικης, Δημοτικό σκογιό. Ή καινούργια,
Συγγραφεύς μελετην τής είδικό- πάλι, ήτανε ό "Αης Θαράπης (Θε
τητός τού ώς καί γενικοΰ Ιατοοκοι ρόπων) πού ήχτίστηκε στό 19ΟΟ Μ0001 έχει γράιμει τόσα ώραϊα
νωνικοΰ περιεχόμενον καί άρθριον £κε; Π0|^
είς έπιστημονικά περιοδικά και είς
τόν Ήμερήσιον Τύπον τής σι<μας>Μ
τευαύσης. "Εδο)σε πολλάς επιστη¬
-
μια -ν - εικονα
μονικάς διάλεξις εις πνενματικά
Σωιιατεϊα τής θΐσσαλονίκης καί
Ε ΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
Ό Α' τόμος τής
Χ-ΕΛΑΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
τοϋ Παύλου Κωνσταντινιδη
Σελίδβς 266, δραχμόϊ: 120
ΆηοστέλΑεται (έπ' άντικατοοολή) όπουδήποτε τής ■
'ΕΛλάδος χωρΐς δλλην απΛάρυναι
Γρόψατε βκ: την δβύβυνοι τού συγγραφέως :
Λΐωφόρσς ΣυγγροΟ 3βΟ Καλλιθέπν - ΑΘΗΝΩΝ
Σημβίωσκ:: ' Ο δεύτθρος τόμος ευρίσκεται επ! τοϋ
ΓκβστηΒρίου. ♦ < ■ · Ι?ι, ριε Ύπουργέ των Εξωτερικών ταύ Αθηνών τού Κόμματος των Φιλε | λευθέρων γενόμενος 'Τπονργύς τής _ [ ι 'Τγιεινής τής Κν6ερνήσ«ως Θ. Σο!Τής Μακεδονίας. Αθήναι, όδός Ναυάρχου Νικοδή-' «τούλη (1947—1948) ήτο, τής Κυ ΆνέδειΕεν τόν εκλεκτόν νίόν αύ- μου 30. | φρονήσεως σι»νεργασίας τών Κομ- το0 ΚΤΡΙΑΚΟΝ Πτνχιονχον καί , μάτων Φιλελενθερων καί Λαϊκών.' κατόπιν Διδάκτορα τής Ίατρικής | "Υπήρξε μέλος τής Έλληνικής καί· τ0-3 Άοιστοτελρίου Πανεπιβτημίοα τής Γα/.λικής Χειρονργικής Έται-| θεσσαλονίκης είδικ·ει>θέντα ΐΐς
ρείας. "Ετνχε επαξίως πολλών καί'τήν Άκτινολογίαν — Άκτινοθερα
άξιολόγοιν τιμητικών διακρ!σ*ων (' πεντικήν και Πνρην.κήν Ιατρικήν.
"Οχι μακρυά άπτό χωριό, ήτα¬
νε μιά μεγάλη λάκκα οά ντερες
(ρέμα) γεμότος ίτιές καί στή ρί-
2α μιανής άπό 'φτές ήβρέθηκε ό
ίεροδίκης, νάρ, περοοτουρκ. =οό
δι, δηλ. τοϋ κα'ντή τα ρόδια)
(Συνεχβεται)
Σημείωμα. —
Γιά τό Ναρλήκιοϊ καί Μπουναρ-
και
παραστατικά πράματα ό κ. Νίκο;
Καραράς οτό βιβλίο του «Χωρ>ά
τοϋ Μπουρνόδα, Χατίηλόρι -Ναρ
λήκιοΐ, — Μπουνάρμποσι — Κου
κλουτίάς — Ναλντουκέν».
Διδάκτωρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Ι
♦♦♦ΦΦΦΦΦΦΟΟΦΦΦΦΦΦΦΦ»< >♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦
μεταξύ τών οποίων Ελληνικόν Τα
ξιάοχην μετά ξιφών, Χρυσουν
Σταύρον τοΰ Γεοργίοι· τού Α',
Χρ.σοϋν Σταύρον Άγίου Σα66α
Σερί>ίας, Άνο')τΓρον Ταςιάοχην
Λεγεώνος Τιμής, Άριστεϊον Άν
δρείας, Έ/Ληνικόν Πολεμικόν
Σταύρον δίς δι' αστέρων δάφνης,
τόν Γαλλικόν Πολεμικόν Σταύρον
καί πολλά άλλα Έλληνικά καί
Σνμμαχικά Μ·ετάλλια.
Ό ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΡΦΑΝΙ¬
ΔΗΣ διά τής πολνετονς καί καρ
ποφόρου δράσεώς του κατώρθωσε
; ' νά άναδειχθή είς μέγαν καί άξϊον
παράγοντα έν τή 'Επιστήμη, τή
Κοινοινία καί τή Πολιτεία, τιμή
αιζ ούτω απολύτως την Μικρασια
τικήν καταγωγήν τού καί την γενέ
τποάν του ΣΜΤΡΝΗΝ.
Απεβίωσεν την Ιΐην 'Οκτιοδρί
ου 1973 είς Αθήνας.
3ΐονοΛ ιατρικην;
ΦΡΟΗΤΙΣΤΗΡΙΠ
ΧΡΥΣΑΦΙΔΗ
*- ΙΑΤΡΟΥ ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΟΥ Τ. ΒΠΙΜΕΛΗΤΟΥ 0ΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΟΗΝΩΝ
ΙΟΛΩΝΟΣ 108 & ΧΑΡ. ΤΡΙΚΟΥΠΗ - ΤΗΛ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ 613.646 - ΓΡΑΜΜΑΤΕΎΣ 631.338 - ΑΘΗΝΑΙ
20
ΑΡΙΣΤΕΥΣΑΝΤΕΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΑΙ ΜΑΣ
Κοττά τάς Είσαγωγικάς Έξετάσεις
ΧΡΟΝΙΑ'
"Ετος
1956—57
1956—57
1957—58
1958—59
1958—59
1959—60
1959—60
1959—60
1959—60
1960—61
1961—62
1961—62
1961—62
1961—62
1961—62
1962—63
ΠΕΙΡΑΣ
'Όχι λόγια..!
• Όλιγομελη τμήμοπα
• "Απαράμιλλον προσωπικόν
ΠΡΟΧΟΧΗ!
1964—65
1964—65
1965—66
1965—66
1965—66
•1967—68
1967—68
1968—69
1968—69
1968—69
1969—70
1969—70
1970—71
1970—71
1970—71
1970—71
1970—71
1970—71
1971—72
1971—72
1972—73
1972—73
1972—73
1972—73
1973—74
1973—74
Σχολ*
Ίατριχή Αθηνών
» >
» »
Όδον-τκττρ. "Αθηνών
»
Ίατρική θεσσαλονίκης
» >
Στροπκοτική Ίατρική
Ίατρική "Αθηνών
ΣτραΛΐωτική Ίατρική
» »
Όδοντιατρ. "Αθηνών
Στρατιωτική Ίατρική
Φυσικοθεραιτείας
Στροττιωτική Ίατρική
Φυσ ικοθΐ ραιτε ίας
Στρατιωτική Ίατρική
» »
Φυσι κοθ ε ραττε ίας
Στρατιωτικτ) Ίατρική
Φυσι κοβεραπε ίας
Ίατριχή Αθηνών
» »
Στρατιωτική Ίατρική
Φυσ ι κοθε ραπε ίας
Φαρμακευτική
Φυσικοβεραπείας
Όνομοττε—ώνυμον
Σκαρτΐαλέζου η.
Σιαμόπουλος Β.
ΜακρΙδης Μ.
"Αναστασόττου·λος Δ.
Μαλλιος Κ.
Βαρόίκης Ιω.
Σιταράς Δ.
Τσιρώνης Κ.
Βαράκης Ιω.
Μαραμένοο Στ.
Κατσίκας Ηλ.
Μωραϊτης Ε.
Ροδοπούλον Ε.
Πουγούνιας "Ηλ.
Χριστοφορακης Γ.
Άτιολλωνόϊτοΐ Ζ,
Χαραλαμπάτκης Άρ.
Μουχτούρης Άθ.
Πατκχγεωργϊου 'Ελ.'
Ζαδιτσάνος Ξ.
Κωνσταντάκη ΑΙκ.
Μέλιοο Ε.
ΆσηρΙδης Στ.
λόλ Δ.
Σειρβ
Έττιτκχίβς
ΔΕΥΤΕΡΑ
ΤΡ Ι ΤΟΣ
ΤΡΙΤΟΣ
ΤΕΤΑΡΤΟΣ
ΠΡαΤΟΣ
ΠΡΩΤΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΟΙ
ΤΡΙΤΟΣ
Π ΕΜ Π ΤΟΣ
ΠΡΩΤΟΣ
Άρχηγός
ΔΕΥΤΕΡΟΣ
ΤΡΙ ΓΟΣ
ΤΡΙΤΗ
ΤΕΤΑΡΤΟΣ
ΠΕΜΠΤΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΟΣ
ΤΡΙΤΟΣ
ΠΕΜΠΤΟΣ
ΠΡΩΤΗ
ΔΕΥΤΕΡΟΣ
ΠΡΩΤΗ
ΔΕΥΤΕΡΑ
ΠΡΩΤΟΣ
ΠΡΩΤΟ1
Κοίλης Ε. Ί&χχν.
Γιαννότιουλος θ.
Πατϊοτγιάννης Γ. .
Πανότγου Παναγ.
Κου-λίτσα Εύαγγ.
Μπαφαλοθκος Δ.
Σουδατζής Μικ.
"Αργείτου Μαρία
Γιοδρής Νικ.
Ζουρδός Ιωάν.
Ξυνός Εύαγγ.
Μπότσης 'Αλ.
Κωστουλα Εϋ.
Ποισσωμένος Στέφ.
Κατσούλης Παναγ.
Τοιτβλογλου Ε.
ΚβΕραγεωργα Π.Ε.
Μπονατάκη Φ·Α.
Άθανοσοττοΰλου Π
ρχήν
ΤΕΤΑΡΤΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΟΣ
ΠΕΜΠΤΟ1
ΓΡ Ι ΤΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ
ΤΕΤΑΡΤΟΣ
ΠΡΩΤΟΣ
'ΤΡΙΤΗ
ΤΡΙΤΟΣ
ΕΚΤΟΣ
ΕΚΤΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ
ΠΡΩΊΌ2.
ΤΡΙΤΟΣ
ΠΕΜΠΤΗ
ΠΡΩΤΗ
ΠΡΠΤΗ
ΔΕΥΤΕΡΑ
ΤΑ ΜΟττΑ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ. ΕΙΔΙΚΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡίΑ ΙΑΤΡ.ΚΗΣ «ΧΡΥΣΑΦΙΔΗ»
ΚΛΕΤΘΕΡΙΟΤ Σάβδας τοΰ Δή
μΓ,τρίον, έξ Άργυροκάστρον Βο-
θΛ-ίου Ηπείρου έγκατασταθείς καί
! ν.ίΐφενθείς είς Κων)πόλιν. Άρι-
«ττοίχος τής Ίατρικής Σχολ.ής
τοϋ Ιΐανεπιστημίσΐ' των Βρνξελλών
τοΰ Βελνγίου, είδικευ&είς είς την
Ιϊαθαλογίαν.
Έξήσκησεν την "Ιατρικήν ίίς
Πές»αν καί Γαλατά τής Κοιν)πόλε
ι«; εύδοκιαώτατα. Έπιστρατευθείς
ι'πό τών Τούρκων, μετά τών αλλων
Λμογενών κατά τόν Α' Παγκόσμι
ιν Πόλεμον 1915—1918 καί άναγ
Κάτι
για
μετεκπαιδευθέντα διά Κρατικήν ύ-
ποτοοφίας είς τό Πυρηνικόν Κέν
τρον των Παρισίων καί ήδη 'Εαι
μςλητήν τής Ίατρικής ΦιΌΐκής τού
Άριστοτελ.ΐίο^ Πανεπιστημίου καί
Έπιμελητήν τοΰ θεαγενείου Άν-
τικαοκινικοΓ· Ίνστιτούτου Θεσσιχλο
νίκης καί την ΔΑΝΑΗΝ Πτυχιοΰ
χον τής Όδοντιατρικής Σχολής
τοθ Άριστοτελείου Πανεπιστημίου ■ ^ ι.
θεσ) νίκης έργαξομένην έκεΐσε.
• Τόν Άπρίλιο τοθ 1903 πέθα
ΦΩΤΕΙΝΟΠΟΤΛΟΣ ΣΟΦΟ- ν£ οτό Λονδϊνο ένας "Αγγλος
ΚΛΗΣ τοΰ Ιωάννου, ΐκ Σμύονης. έκατομμυρ1οϋχος, πού στή δ,αθή-
ΗσχολΐΚη εις Σιιυρνην αε Χρημα
Τοβ κόσμου τα π
εις Σιιυρνην αε Χρημα
ΚΙΊ τοϋ ώΡιΖε Υεν!*Π κληρον6μο την
τιστηριακας εργασίας και μετά
την Μικρασιατικήν καταστροφήν κα σύΖυγό τού, υπό τόν δρο νά . ξα-
τέφνγεν είς Αθήνας, διατηοών νοπαντρευθή έντός δύο μηνών. -"Ε
και σηια?ρον γραφείον Τςαπείομεσ,
τικόν επί τής δδοΰ "Αριστείδου 10 Τ°' " εγραφε ^ τελ<κ: '^ δια- —-12 Αθηνών. θήκης του ό περίεργος Άγγλος — ΧΡΤΣ. Α. «ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ 6ά εϊμαι τουλάχιστον βέβαιος δπ Ίατρός, έκ Ναζλ.ή ιΜκράς Άσίας ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ Είς τό φύλλον μας τής 22σς Αύγούοτου εδημοσιεύθη συνεργα- σία τοΰ ίατροϋ κ. Χρυσ. Θεοδωρί- δη υπό τόν τίτλον Προσφυγική κοί Έθνική Μνημοσύνη. κάποιος θά κλαίη γιά τό θάνατό μου». Έννοοΰσε δέ τό δευτέρα σύζυγο τής γυναίκας του! • Τα μόνα δίδυμα πού είχον μεταϋύ τους διαφορά... ενός έ- ' τους, ήσαν δύο κοριτοάκια άπό τό το ό πρωτότοκος υιός τοΰ Ιωάν¬ νου Ίασωνίδη, άντί τοϋ όρθοϋ: ό . έκτος κατά σειράν υιός, έγράφη εις ν·α τ,-τηρετήση είς την Τ- δέ δτι έΕετελέσθ πα α τών Τού γ«ιονομιχην νπηρεοααν τής τότε Ό ... ; . Λ θωμανικής Αύτοκρατορίας, ώς | Κων ενω °υΤ<Χ: συνελΠ<Ρθπ εντος Στοατιοηικός Ίατρός επί τών Τ0υ πλο'ου του Κα' έΕηφανίσθη Λοιμωδών Νοσημάτων, έδειναπά- Παρ αύτων Είς αύτό έκ παραδρομής άνε- Νεουντάσιν της Ρωσίας. Τό ένα γράφη ότι 6 ' Ι όσω ν Ίασωνίδης ή γεννήθηκε οτίς 12 τα μεοάνυχτα ημ, θησεν σημαντικώς. Κατά την Μι- ΣΗΜ. Σχετικώς μέ τόν άνωτέ- , κοασιατικήν καταστροφήν, άτροΰ ά ρω, μάς πληροφοροϋν συμπληρω- [ .ΐΕστειλε την οικογένειαν αύτοϋ είς ματικώς ότι μετά την έΕαφάνισίν | Αθήνας, παρέμεινεν έογαζόμενος του παρουσιάΖοντο είς τόν ύδελ- £5 γ οικογενείας ΤΟΛ Διακεκριμένος Πα Κ°' λεγΟνΤες °ΤΙ Οολόγος τής Κων)πόλΓως καί άκέ ΤΟΠΟ τίί(; ΚΡατήσεώς του μέ τή,/ , οαιος καί έξαίρετος άπό πάσης ά- υπόσχεσιν ότι ηδύναντο νά τόν πόψ?ος άνήο, έκτιμώμενος βαθΐτα άπελευθερώσουν. Ούτος πεισθείς τα υπό τοθ "Ελληνικόν στοιχείον είς τάς όπατηλάς αύτάς ύποσχέ- ταυΓΤ^· ! οεις κατέβαλε διάφορα ποσά μέ ·'Α-ν'ΛΗΜΗττ>νΓηΙ'ί!ΓΧ°ν '^'Τιΐν έλπίδα τής δ,ασώσεώς του,
αντου ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ διαπρεπή ε- Α11. ., . .. ,Γ
> α- ... οΑΑ όλαι αι ελπιδες
πιστημονα, αςροσιοθεντα άποκ.λει- ; ,
στικώς είς την Ιατρικην 'Επιστή ' ''
μην καί μάλιστα, είς τον σπάνιον *♦♦
κ«ί δύσκολον τομεα τής Παθολγι
κης Άνατομικής τού Εθνικον Πα
ν:πιστημίου Αθηνών καί Διευθνν
την τοϋ Παθολογικοΰ Άνατομείου
καί γενικώς είς κορνφαίαν έπιστη ] [
ιιονικήν προσωπικότητα τής Έλλά ' '
ίδος καί την ένάρετσν θνγατέρα '!
αυτού ΑΝΝΑΝ Άπόφοιτον τοϋ '
ό
ΜΟΑ1Σ Ε*<ΥΚΛΟΦΟΡΗΣ£ Γ. 14. ΠΟΑΪΤΑΡΧΗ «ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΙΤΕΡ1ΟΚ. της 31ης Δεκεμβριού 1908 καί τό δλλο την 1η πρωϊνή τής 1ης Ία- νουαρίου 1909. • Κόθε χρνο σκοτώνονται στήν Αύστραλία 1.000.000 καγκουρο). Άς μή νομισθή πάντως, ότι κον- τεύει νά άιρανισθή τα εϊδος. Ύ- ηάρχουν άκόμη 13.000.000 καγ- κουρώ στήν Αύστραλία, όσοι περί που είναι καί οί άνθρωποι! • Στήν πόλι Λάς Πιέντρας τοΰ Πορτορίκο, Ζτ ή παράΕενη οίκογέ νεια Γκομέζ. Ό πατέρας λέγε- τοι Άρτοΰρο καί ή σύΖυγός τού Άντελίνα. Δέν άρχίΖουν μόνο τα δικά τους όνόματα άπό -Α·, άλλώ καί τών 12 παιδιών τους, πού λ=- γονται Άρτοϋρο ΤΖούνιορ, 'Αουγ- κοϋστο, Άουγκοϋοα, Άΐντα, Άννι μπόλε, "Αραμς, Άντόνιο, Άλλιμ- • > Ι πέρτο, "Αλίς, Άντελίνα καί Άρτέ
> ! μιο.
Κο>ν)πό < λεοις καί δυτλωματοϋχον τής Γαλ ', λ.ικής Σχολής ΑΑΛΙΑΝΣ καί σύ 1 ϊνγον τοΰ άριστον Δημοσίου νπαλ'■ «Ο·»0ΦΦΘΟ* λήλον καί Προϊσταμένοι^ των Οί-| ' νονομικών 'Τπηρεσιων Κρατικών Νοσοκομείον Αθηνών ΣΤΑΜΑ- 1 ΤΤΟΤ ΔΕΛΙΔΟΤ. Ι ΚΑΡΑΊΩΣΗΦΙΔΟΤ Μαρία . ϊθΰ Νικοδήμϋ', έκ Κων)πόλεως· Άπόφοιτος τού είς θεοσαλονίκην , Αμερικανικόν Κολλεγίον «ΑΝΑ- . ΤΟΛΙΑΝ ΚΟΛΛΕΤΖ» καί τής Ά ' νωτέρας Σχολής Νοσοκόμων καί ί Έπισκεπτριών Άδελφών τού Έλ- ληνικοΰ 'Ερνθρον Στανροΰ μετ«κ παιδευθεϊσα είς τό ΜΠΕΝΤΦΟΡ! ΝΤ ΚΟΛΛΕΤΖ τοϋ Πανεπιστημί ου τού Λονδίνον καί είς τό Βασι-' Πωλι*ται στβ ττ>ε .'Βοτίας. 6δος Χταδΐου! !
Τιμή —0 0_έου δρα;ι. 90 '. '.
ΒΚΤΚΔΟΦΟΡΗΣΕ
ΑΡΧΑΙΚΑ ΦΘΟΓΓΟΛΟΠ
ΚΔ -ΊΌΓΧΗΑ ΪΉ.2 ΠΟ Μ
"ΠΔΚΗ2 ΔΙΑΛΕΚΤΌΤ Α
ΑΛΛΟΝ ΝΕΟΤΕΡΟΚ.
6_ τη
είς
κες νά όδηγοϋν αρματα. Οί Ρωι/αί
ες μάνιασαν τότε όπό τό θυμο
τους καί δρχισαν μιά διαμαρτυρία
ποϋ διήρκεσε 20 χρόνια! Πετροδο
λησαν τό Καπιτώλιο, έβριοαν τους
ουγκλητικούς, ώς ότου έπιτέλοικ:
μέ πρωτοβουλία τοΰ Μάρκου Κάτω
νος, οί γυναϊκες ξαναπέκτησα' το
δικαίωμα νά γίνωνται άρματηλαπ
δες.
• Ώραϊες γυναΐκες γιά τούς ί
θαγενεϊς τής Κουμάνας (επαρχίαι
τής Μεσηυβρινής Άμερικής) εί
ναι έκεΤνες πού έχουν άδύνατα μ ο
γουλα, μακρύ πρόσωπο καί πόδ'α
έΕαιρετικά παχειά.
• Στά όρεινά μέρη τής Σκω-
τίας, τα παιδία είναι ύγιέστατα κι'
αύτό, γιατί δέν τούς φοροϋν παπού
τσια πρίν άπό τα δεκατρία τους
• Ό περίφημος άστρονόμος Ί·
οοάκ Νεύτων, κατά τα μαθητικα
του χρόνια ήταν ό άμελέοτερος και
ό τελευταϊος μαθητής τής τάΕεως
του.
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
• Κόθε χρόνο, οτ>,ν "Ιταλία
τό βάρος τών αιτήσεων πού άπορ-
ρίπτονται, φθάνει τούς 465 τόν-
νους! Τα άγαθά τής γραφειοκρα-
τίας....
• Τόν περασι/ένον αίώνα ό
οκληρός Τσάκα, δασιλιδς τών Ζου
λοΰ, γιά νά δοκιμάση όν πράγμυ
τι ήταν πειθαρχικός ό λαός τού,
διέταζε 2.000 πολεμιστάς νά μποϋ/
στή θάλασσα καί νά προχωροϋν
χωρίς νά στοματήσουν. Κανείς
δέν άρνήίθηκε καί, φυσικά, όλο>
πνίγηκαν...
• Τό έτος 205 π.Χ., οί Ρωμαϊοι
άπαγόρευσαν μέ νόμο στϊς γυναί-
Η ΑΠΟΒΟΛΗ
Στό Δικαοτήριο:
— Ό πρώτος πού θά μέ διακό¬
ψη θπ βγή άμέσως εΕω, όπειλεί
ό πρόεδρος τοΰ δίκαοτηρίου.
— Νά μοϋ Ζήσης, κύριε προε-
δρε, φώναΕε τότε κάποιος δυνατα
καί έκανε νά βγή έίω. Ήταν ο
κατηγορούμενοςΙ
ΤΟ ΔΟΝΤΙ
Ό δάσκαλος εζήτησε την έν-
νοια τής έκφράσεως «έμπρόα 3°'
θύ καί πίσω ρέμα'. "Επειτα λέει
σέ ένα υαθητή:
—Δώσε μου ένα παράδειγμα·
Ό μικράς σκέπτεται λίγη ωρα
καί όποκρίνεται:
—Τό νά πονά τό δόντι μοί» και
νά πάω οτόν όδοντίατροΙ
Η ΕΥΑ
Ή πιό δυστυχισμένη
τοϋ κόσμου ήταν ή Εύσ, Υ«ατί °'
ταν τσοκωνόταν μέ τόν Αδαμ ύ'-
μποροϋσε νά τόν απειλήση δτι
έφϊυγε γιά νά πάη οτή μαμ° τΠ&
Κληρονομιά...
έκ τής ι ής
καιρό πού ήρθε -στό μαχαλά μας
πολλά χοόνια# μά δέν εΐχε πολ.ΰ
ΙΙρίν βίΐΛκοντανε στά Μπογιατζή
Λ*κο. 'ΕίΐίΙ πν«'»τόγινε στά 1836.
ΜετΛ ρνα χοόνο, χτίστηκε τό και
νούργιο, βτή συνοικίαι τής "Αγιας
Κατερίνας, σ' ίνα οίκόΐίτεόο τού
Γοαικικοΰ Νοσοκομείον, πού πρόσ-
φεοε γιά τό σκοπό αΰτό, καί μέ.
ίξοδα τής Σοφίας Κιονπετζόγλοιι.
Τό νέο αύτό σκολειό ήτανε Σχο-
λαρχεϊο καΐ ποός τιμή τής δωρή-
τοιας τό ώνόμασαν «Κιονπετζόγλει
ος Σχολή».
Σ' αύτό τό Σκολ.ειό πρυντοπή-
γα, σκολ,ιαρόιπουλο φοδισμενο όπως
ίίλα τα παιδία, ποίι πηγαίνουν γιά
πρώτη φσρά Σχολιϊο-
Μοϋ έτοιμάσοτνε έναν πελώριο
φύλαγκα ■/.αί μεσα μιά μακρόστε-
νη μαΰρη πλάκα. Άπό £να σπαγ
γάκι κρεμοιίντανε τό μαξιλαράκι,
λα· Τό μεγάλο τρεχοβόλημα /αι
κονντονρντισμό τόν κάνα,με α.ιια
σκολνονσαμε. ΙΙετούσαμε το <ΐύλαγ κα, έβγαινε γρήγορα—γλήγορα παδιά καΐ χαλοϋσε ό κόσμος μί τό κυνηγητό καί τό κρυφτό «Τσιπουρίο ! ρδγα!» ακονγαν στά σοκάκι<χ ποΰ περνονβαν κάβε άπυ- γ€ΐΐμα, οί δοινλεντάδες, πον γΐ'ρνον σαν στά σπίτια τους άπό τό μεροκά μαΤο. Σάν μελίσια τα παιδία κν- νηγιόντοι·σαν νά πιάσε( τό ενα τάλ λο. Όλα δμως σταματούσανε σάν ηπερνε νά δραδνάσει. Κάβε μάνα εβγαινε στή πόρτα αύστηρή —αύ στηρή καΐ μάζευε τα παιδία της· —-'Ελάτε τρτάνϊΐ πιό, μ.χϊεντεϊ- τε, όνάψανε οί λάμπες κι' αι'ριο ΐχετε σοκλειό, φώναξιβ, χτιπωντας τα χέρια, γιά ν' άκουστεί με'σ ι σ"ο μονοφώνι των παιδιων. Αύτό τό «παράγγελμα> μάζειι
πού είχε έτοιμάσε, ή μητέρα, γιά χαί τό πιό τσαχπίνικο παιδί μεσα-
νά τή στεγνώνω καϊ δίπλα έ'ν« μι Κανόνας άγραφος ήτανε αΰτό»,
κρό σφονγγαράκι νά τό βρέχω νά σαν άνάβανε οί λάμπες τα παιδία
τή καθαρίζω. Δυό μεγάλα κοντΰ- [ κοα πρό πάντ<υν τα σκολιαρόποιΛα, αν σπάσει τα ενα νά εχω τάλ'ήπρεπ* νάναι μέσα στά σπίτια καί ενα παρδαλό άναγνωσματά- μ,ιρονμτισμένα στά βτβλία. λια. λο ν ρι μί λογιών—λογιών ζουγρααΊές. Ό φόδο; πού εΐχα την πρώτη μερά πιέ.ρασ€ γρήγθρα καί ή χαρά τοϋ σκολειοΰ γέμιξε σιγά—σιγά τή παιδική μοι> ψνχή.
'Ωστόσο δλο καΐ δνσκολενόμοννα
τόν πρώτο χρύνο. Περισσότερο για
τί μοΰλειπε ή Μαρίτσα. "Εχασα τή
σνντροφιά τη; κι' ενοιωθα παοαζα |
λισμένος. Τή δΐύτερη χρονιά ήπια
σα φιλίες μέ τάλλα παιδία κσί την
ξεχνοΰσα.
Μέσα στό μάθημα καιθοΐμαστ,:
άμίλητοι κι' άκούγαμε τό δάσκαλο
προσπαθώντας νά καταλάβοιτμε υ-
"Ομορφοι καιροί ήτσνε έκεϊνοι.
Άπό μικρά τα παιδία είχανε ίοκ-
νικά καί σε6όντοι·σαν τίς όιακρί-
οεις.
Τό Σχολειό ήτανε σάν την εκ
κλησία κι' ό δάσκαλο ς σάν τόν π
πά. Τοΰτα τα δι>ό εϊχανε ξίχωρι
στή θέση στή ζωή, όχι μονάχα τώ
παιδιων άλλά καί των μεγάλον.
Σεδασμός μεγάλος στύ πρύσωπ
τοϋ παπά, τού «γέροντχο· όπως τόν
έλεγαν καί τού "δάσκαλον.
2" αύτούς τοίις δνό παοάδινε ό
γονώς τό παώί τού, νά τ' οδηγή
σει στοϋ Θεοϋ τή στράτα. Μά κι
Πρός ΤΟΥ Κ. Κίσσιγκερ ΠθθσφϋΥΙΚή Καΐ έθνΐκή μνημθσϋνη Λαογραφΐυά τσή Σμύρνης
• ε " 1 τοΰ Δρος ΔΗΜ. Τ λ ϊ>ν-τ.—
Συνέχε'α έκ τής 1ης σελίδος
τό ΥΠΕΔΑΦΟΣ ποτέ δέν θά μπο-
ρέοουν να τα άλλόΕουν. Τα
άρχαιολογικα εύρήματα θά είναι
πάντοτε 'ΕΛληνικά. Και τα Μου-
σεϊα των θα γεμί^ουν μέ Ελληνι-
καλά τα πρόγματα καί βλέηετε
τάς όΓίροβλέπτους συνεπεία»;. Δέν
υπολογισστε καλα τόν εύνοούμε
νό οας.
τοϋ εμπιστευ
Γε
ΦιΛαδελφείας Αθηνών, τής Νέας ξίως την άείμνηστον ΑΘΗΝΑΝ
'ϋρνϋραίαι, Άττικής, τής Τοΰμπας ΜΕΣΟΛΩΡΑ.
■/.<ύ Άγίας Φωτεινής <^εσ·σαλονί- , Προικισμένη μέ εξαίρετον ήθος, κης, ώς καί έτρρων προσφυγικήν εύρεϊαν μόρφιοσιν, ευγένειαν ψν· 7. - ΟΙ -5- ΤΟ ΜΠΟΥΝΑΡΜΠΑΣΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΟΥ ΚΙ Σννέχίΐα. έκ τής ιης σελίδος λικόν Κολλέγιον Άδελςτών Νοσο- 'ώτί τή; νπουργίας αυτόν έγενε κόμων τοΰ Λονδίνου. το ή Οασική έργασία τής Πίριθάλ Διιτίλεσε Προισταμίνη Άδελφή ιΐιιοίς, Στεγάονως καί Άποκατα- καί έν ουνιχεία διδασκονσα τής Βάσει ποίων δεδομένων στάσεως των Προσφύγων της Έ- Σχολής τοΰ Ε.Ε.Σ. καί κατόπιν Γτευθήκατε νά φυλάξη ϋνικής συμφοράς τοϋ 1922, άποδώ Διευθύνουσα αυτής, ώς έπίσης Γι Θερμοπύλας, Βάσει τού πρώτου ! οασα σημαντικά εύεργετικά άαοτε- νίκη Διενθύνο^οα καί Γενική 'Επι- κές άρχαιότητες καί "Ελληνικές έ- ! παγκοσμίου Γθλέμου ή μήπως Γοϋ ' λέσματα, ώς ή δημιονργία τής Νέ θεωρητής τοϋ Σώματος Άδελφών π,γραφές. Ή Γή τα δ,αφυλάττε, ί δευτέρου ή καί τής ε,ρην,κής πε- . «= -^ν Αθηνών, τή; Νέας τού Ε-Ε.Σ.^ άντ,καταστήσασ? επα τόσο στοργικό. Όλα τα άρχαϊα ρ,οδου, πού διώχνανε τόν έκτο γαλήνια ήσυχάΖουν, διαφυλόττουν ) οας Στόλο, ή βάσει τοϋ μήκωνος την ΈλληνικότΓϊτά των. καί άνσ- ' του ύκνοφόρου (χασίς), πού θα μένουν την ήμέρα τής μεγάλης ^ έκπολιτίοη την Εύρωπαική καί την ,,,,νοικισιιών εϊ; Αθήναι, Πειραια, χής καί άοίστους τρόπους καί επι- δια θέση στό βυΖαντινά χρόνια 1 Θεσσαλονίκην, Βόλον, Χαλκίδα καί δεί^ασα όμολογονμένως σπανίας ήτανε τό χωριό «Τα Περίκλυστα» αλλ.αχοϋ. Ό "Ορφανίδης ήτο ό ί- διδακτικάς και διοικητικάς Ίκανό Η τουρκικια όνομασία Μπουνάο- Λρντης καί τού Κεντρικόν Νοσοκο τητας, επίδοσιν καί Απόδοσιν άξιό- μΠα0| ^ π- Κεφαλό6ρυσο καί „ ιιείον Προσφύγων θεσσαλονίκης, λόγον, επεβλήθη είς την σι·νείδησιν . ■ Έ-Ι ομο,ς δπον έθανματούργη- των εκάστοτε οιδασκομένο.ν μάθη ελλην,κ,ά .Περικλυστα. θο πή, τα σεν ούτος, ήτο ό τομενς τ<ί>ν τότε τριών της καί τό διδακτικόν προ- τρογυρισμένο. άπό νερά.
Προσφύγων Φοιτητιόν των οποίων σοχτικύν τής Σχολής καί περιεόλή "Ητανε χτιομένο οτή ρι£ο6ου-
νπήι>?£ν ό άοχικός προστάτης. Αν θη υπό άλ.ηθοϋς άγάπης καί σεδα νιά τού «Νίφ - ντάγ» (Νυμφαίου
ταηφθείς την ίερότητα τής άπο- σμοϋ, υπό τών γνωρισάντων ταυ- όρους), πρός τα άνατολικά τσή
• στολής του καί την ανάγκην άνα- την Νοσοκομίΐακών καί Ίατρικών Σμύρνης καί έντεκα χιλιόμετρα
- δβίξεως νβων έπιστημόνων είς την χύκλιον τής Χώρας μας. ,,ακου&. Κπί ν,π νό πππ,ν«- έ-
ΟΙ ΣΚΟΛΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
Τοϋ Σταυροϋ
Τό Μπουονάμπασι ήτανε ένα ώ
ραϊο χωριό μέ πολλά μπουνάρια
(πηγές), καί, λένε, πώς, στήν
η η ρ
Άναστόαεως. | Αμερικανική νεότητο;
Κύριε Ύπουργε, ι Και έχάοατε τον έκλεκτό λαό,
Άποφασί2οντας τό μέλλον τής τόν περιούαιο Λαο τοϋ Κυρίου.
Κύπρου, σάν Πολιτικός καί σάν Ι Έχάοατε την 'Ελλάδα καί δέν έ-
Καθηγητής, θα έπρεπε νά διαβά- ' χετε πλέον καμμίαν πνευματικό-
ϋατε την ίστορία τής Κύπρου. Τό- Ι τητα οτις πραΕεις οας. Μό εμείς
τε θά βλέπστε δτι ή Κύπρος. έ- δεν άφισσμε αφυλοκτες τίς Πύλες
σα μάς ελεγε μέ τόση ύπομονή. | οί ϊδιοι οί γονεϊς σ' αί'τοϋρ κατα-
Στά διαλείματα όμως βγάϊαμε φενγαν* σέ κάθε δύσκολη στιγμι'
.τό άχτι μας στίς σκκντί/,λιές. Ζα-[ τή; ζωής.
6ά—ξαβά δγαίνανε, άπό τή τσέπη' Τό δάσκαλο βάζανε μεσολαδητή
τής ποδιάς, οί άσΰούρες. Τότε πιά,γιά μιά μεγάλη παρακοή παιδιοΐ'
ξεχνούσίΐμε καί τα γράμματα καί' πρός γονιό. Τό ύάσκαλο ρίοτονσα
τό «μάθημα τής σιωπής» καί τίς ι νέ γιά τα παράξενα φερσίμ ιτα
σνμβονλές τής μητε'ρας «νά καθοΰ! τών νεων... Ό «γέροντας» ήπρεπΓ
στε νδν πετραδάκια». Οί καμουτσιίνά μεσολα6ή<τει στά μολωμένα άν ές παίρνανε καί δίνανε γιά νά γν' τοόγυνα, νά δώσ*ι όρμήνειες σ' ϋ- ρίζει άσταμάτητα ή σβοι'οα. "Οση' λυα τα οίκογενειακά, κρνφά κι' άπό ώρα δέν γνρναγε γινόντο,ΛΤαν ενα κρνφο, πρό πάντων <ίέ παντρειίς. -ι "Αν δέν παίρνανε θΌ>ρο, κρυφα και φανερα με,Αετη-ϊ Λν δεν παίρνανε τη γνωμη τον
μαχα. { δέ τέλεκονε κανρνα προξενειό, οσο
Άλλες πάλι παρέες ίδρωκοπον' /Γ αν τό κρίνανβ οί ίδιοι οί γονιοί.
<ταν£ μέ τίς μπίλι«ς ή τα πεντόόο-; (Σνεχίζετιιι) Αύτοι πού ωεύγουν ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΑΝΤ. ΤΖΙΖΗ τό γένος Γ. ΠΕΣΜΑΝΤΖΟΓΛΟτΊ δώ καΐ τέσσερις χιλιάδες χρόνια, είναι 'Ελληνική. Πατρίδα μιάς θε- άς τών όρχαίων προγόνων ιιογ;. Τής Αφροδίτης. Τα Μουσεϊα της γεμάτα 'Ελληνικότητα. Τίποτα τό Τουρκικόν. Μέσα οτούς τόσους κα τακτητές πού περόοονε άπό την Κύπρο, περασε καί ό Τοϋρκος. Εϊταν 6 στυγνώτερος. Καί εϊταν ξένος πρός την Κύπρο. Μά έχε έκατό χιλιάδες Τουρκοκυπρίους Ναί. τούς άναγνωρίΖομε. Καί μά λιστα είναι βεβαιωμένο δτι είναι παλαιοί δικοί μας, έζισλαμισθέν- τες. Κανένας τους δέν έχει τα Μογγολικά χαρακτηριοτικά. Κύριε Ύπουργέ, Θά ήθέλατε οεϊς οί Άμερικα- νοί, τα εϊκοσι δύο έκατομμύρια τών συμπαθών μαύρων σας, νά άποτελέσουν Εεχωριστή Κοινότητα καί χωριστό Κρατίδιο, παραχωρών- τας την έκτασι δυό τριών Πολι- τ;ιών σας, γιίΐ νά όποτελέσουν την ιδικήν των Ρατρίδσ! Φυσικά, δέν τό θέλετε. Τότε, Κΰριε Ύπουρ¬ γέ, κατά ποίον λογικήν τό θέ¬ λετε νά γίνη στήν Κύπρο; Κατά ποίον Διεθνές Δίκαιον; Θά μάς πήτε διά λόγους Στρατηγικούς καί διά λόγους σκοπιμότητος. Καί σως καί διά λόγους έκπολιτιοτι- κούς, άπό μέρος τών Τούρκων. Ομως, έδώ, δέν τα ύπολογίσατε δε των Θερμοπυλών. Εμείς οί ληνες καί ηόλι θά τίς φυλαΕ,ωμε. Μοναχά όταν θά πέοη καί ό τε λευταίος "Ελλην επί τών έπάλζε- ' χώραν καί μάλιστα ίκ τού προσφυ Ένι·μφεύθη τόν διαπρεπή επι την σκεπά£ει. Στόν σύζυγον της τόν τ. Βουλευ . . ι την κ. Αντώνιον Τ2ιΖή καί στά Άπώλεια μιδς κόρης τής Σμύρ χρόνο έγινε καΐ γιαγιά, άλλά ή όρ παιδία της δίνομε τό θερμά μας νη^ μας πού έκλαψε δλη ή Σμυρ ναΐκή καί Άθηναϊκή Κοινωνία για τί ή ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΑΝΤ. ΤΖΙΖΗ - ΠΕΣΜΑΝΤΖΟΓΛΟΥ ήταν πραγμα- τικά βγγελος στή ψυχή καί οτή μορφή. Κόρη τής γνωοτής πλουσιωτά- τηο οικογενείας τής Σμύρνης Γε- ωργίου Πεσμαντζόγλου, μέ τό ύρ- χοντικό τους στό Καί, καΐ σύΖυ- γο<; τοϋ Μικρασιάτη Βουλευτού κοί Προέδρου δλων των Προσφύ¬ γων κ. Άντωνίου ΤΖιΖή, έΖησε, μακρυά άπό τό πατρικό της σπίτι πάντοτε πλούσια καί εύτυχισμένη. "Εφυγε κοριτσάκι άπό τή Σμύρ νη, στήν έΕοδο τού μοιραίου 1922 γιατί δταν άπεδήμησε πρός τόν ΐΚύριον στίς 22 Αϋγούστου 1974, ήταν πενήντα έπτά έτών. Παντρεύ τηκε τόν έκ Μικράς Άσίας Δικη γόρον ,μέ τεραστίαν μόρφωσιν άλ λά καί μέ αίσθήματα άνθρωπιστι- κά, κ. "Αντώνιον Γ. ΤΖιΖή καί άπέ κτησαν ενσ κοριτσάκι, πρίν λίγο ρώστεια πού κόβει τή Ζωή στά δύ- , συλλυπητήρια. ο. δέν την δφησε νά χαρή τα με¬ γάλα της χρόνια καί την άγάπη τών δικών της. Δέν έμεινε νά χά ρή τό παιδΛ<ό χαμόγελο τοΰ έγγο νού της! "Εφυγε σάν δγγελος, έ- φυγε ϋοτερα άπό έξήμισυ μήνες φρικτοϋ μαρτορίου πόνων! Κα- νείς δέν την Εεχνάει, δλοι πονοϋν γιά τό χαμό της, δοοι την γνώρι- οαν έστω καί μία φορά. Ήταν ά¬ πό τίς γυναΐκες πού τό άγγελικό τους χαμόγελο σκλαβώνει άπό μι¬ άς άρχής, ήταν πραγματικάς άγ- γελος σ' αύτη τή μάταιη 2ωή. "Εφυγε καί δφησε δλα της τα άγαθά, άλλά καί τό πολυτιμότερο την ατοργή τού έκλεκτού συΖύγου ' ■ της πού άπαρηγόρητος κλαίει το , χαμό της. Γυναΐκες σάν τή ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΤΖΙΖΗ ΠΕΣΜΑΝΤΖΟΓΛΟΥ δέν Εε χνιοϋνται, μένουν πάντοτε ζωντα νές οτή μνήμη όλων. Άς είναι έλαφρύ τό χώμα πού ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ μακρυά. Καί, γιά νά πάαινες έ- ων τότε μοναχά θά περάσουν οί γόντος είς Έλλάδα, Έλληνισμού στημονα καί έξαίοετον άνδρα, Κα Κει' ίΐ"αιΡνες Τθν καροτσόδρομο βάρβαρο.. Σεϊς ρίΕατε τούς Κυ- ' τϋς Μικράς Άσίας, τού Πόντομ θηγητήν τής Παθολογικής Άνατο απτ0 -ΧαΑκα-μπουναρι» τση Σμυ πριους μέσα στόν τούρκικα 6όρ- ι 'ΛΙίί τ^ θ°βκης μετά μεγίστης μικής καί Διευθυντήν τοΰ 6ορο σάν βορά γιά τούς βαρβά-'''τρθθΐ'μίας' Χα<-)α;.κ"' Ίκανοποιήσε ρίου τής Παθολογικής Άνατομικής άνάμεσα στόν κά'μπο τού Μπουρ ρους. Κύριε Ύπουργέ, Διαβάστε τα Πρακτικά τοϋ Κογ- κρέσσου σας. Έπίσης καί τα γρο- πτά τοΰ Τσώρτσιλ. Γράφουν έκεϊ μέσα. «Τοΰ λοιπού δέν θά λέμε πο- λέμησαν σάν "Ηρωες. Θά λέμε πολέμησαν σάν Έλληνες». Καί τό ϊδιο θά πολεμήσωμε καί τώρα άν θά χρειασθή. Θά τρίΖουν τα όοτά τοΰ Ούΐλ- σωνος καί τα όοτά τοΰ μεγάλου (ττόμον θεοδιορίδον καί καθίστα » "Ετνχε πολλών τιμητικών δια Φραγκλίνου Ρου26ελτ. Οί δύο αύ- ναις τοθ Κράτους, έστέγασεν πολ τοί μεγάλοι σας Πρόεδροι, ώδήγη- ' λοίι; έξ αυτών ίίς Προσφι·7«°ύς σαν την Άμερική οτούς δύο παγ-' Συνοικισμόν; καί διώρισεν πλεί- οΰ Έργαστη Ρνπε- '° δρόμος αύτάς ήπερνούοε -----γ- - „, „-. = ■-- -----------,-- ν.....,;, ..^^.^,.Λ.ις Άνατομικής άνάμεσα οτόν κά'μπο τοϋ Μπουρ οις εδέχετο τάς είσηγήσεις τοΰ τό τού Νοσοκομείον τού ΕΕ.Σ. ΔΗ νόβα τό γεμότονε έγιές καί συ- τε Πρόεδρον τής Όμποσπονδίας ΜΗΤΡΙΟΝ 2ΑΒΒΑ ΕΛΕΤΘΕ- κ,ές, δπου ήσταυρωνού'ντανε μέ Π,οσφνγ,,ν Φο.τητών κ. Χρνσο- ΡΙΟΤ έκ Κων)πόλεως. τον καροτοόδρθμο Ναρλήκ,οϊ - Μπουνάρμπασι, όπότες, ή'μπαινες ."-". οτό δεΕί κομάτι τού δρόμου αυτού νού καί ήφτανες στό χωριό. Στό (Διεθνές) καί ό Χρνσοϋς Σταν- 1894, οί κάτοικοί του ήτανε 1500, ρός τοϋ ΕΕ.Σ. Τνγχάνίΐ έπίσης πού οί μισοί ήτανε Ρωμνιοί κι' οί ιιέλ.ος τοΰ Διοικητικόν Συμβουλιον άλλοι μισοί Τοϋρκοι μέ λίγοι Ό¬ του Διεθνοϋς Συνδέσμον Άδελφών βραϊοι. Πρίν άπτήν κατοστροφή Νοσοκόμων. "Ηδη εχει άποσα,ιρθή τοΰ 1922 0, ΚΟΤ01Κοί του ήτανε τής ενεργοϋ υπηρεσίας, με τον τί¬ τλον τής Επίτιμον Γενικής Επι θε. θ)θητοΰ. Οντοί ϊδρυσεν ούτος τό όνομα- Τα)ν οποίων, ατύν τότε Συσοίτιον τών Προσςρύ ΦΛΟΡΕΝΣ γων Φοιτητων είς τό οποίον έσιτί πλ,έον τών 600 Πρσιρύγων τό Μετάλλιον τή ΝΑΤΤΙΝΓΚΕ Ι·Λ φοιτητων ημερησίως, παρέσχεν μη ι νιαίον έπίδομα 300 δραχμών είς 600 καί π/^ον ποόσφνγας φοιτη- τάς, εχορήγησεν έπιστημονικά σνγ νράμματα καί βιδλ.ία είς τούς άνω τέρω εντελώς Διορΐάν ήτοι δαπά- κοσμίους πολέμους, μέ τό ίδανι- κόν τής «ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ-. Τί τραγική είρωνΐα οτ' άλήθεια, πρόσφυγας φοιτητάς ώς 6οη Οούς Ιατρών είς τα νκριστάμενα τότε Νοσοκομεϊα Αθηνών. Τύν Ιούλιον τοΰ 1925 διαλυθεί- σης τότε Τής Δ' των Έλλήνων γιά τα σημερινά δεδομένα άλλά , Ε&νοσνν€λεύσεο)ς, επανήλθεν είς καί τί προδοσία! Ι Αύτοι μέ τα ίδανικά των καί τό πνευματικόν τους παρελθόν, πού ι την Διενθννσιν τοϋ Νοσοκομείον Προσφύγων Αθηνών τό μετιονομα σθέν αργότερον είς Ίπποκράτειον τόσο προδοθηκε, αύτοι θά τραβή- ] ^"σοκομεϊον καί παρέμεινεν ώς Γε ζουν τό βρόγχο τής θηλιάς τοϋ """* "" '"' "' "~Λ" πολιτικοΰ σας λσιμοϋ καί τοϋ πό- ' λιτιστικοΰ σας μέλλοντος. ! όπότε άπεχώοηπεν αύτοϋ ύ- ποβαλών παραίτησιν^ προνειμένου Λυπηθήτε την Άμερική σας, Κύ- ( γον Ύέ ΕΕώ ύ ^ νά πολιτενθή καί πάλιν. Μετ" όλί- καί πάλιν Βουλειτής 3000, πού οί 1200 ήτανε Ρωμνι- είκόνα. Τηνέ πήρανε τότες Οί πάδες, καί, στήν ενρ καί Γ μέρος δπου πβρέθηκ' ή χτίσανε ένα οά ντουλαπάκι ήβάλανε μίαν είκόνα τοϋ · κ' ένα καντηλάκ, γ,ά νά πμΓ νέ νά τ· άνάβουνε οί ν___ Οίι Δέν ήάργησ' ό καιρός 1900 χτίΖετα, μέο· οτή λόκκ() - τή καί κοντπ στήν εϋρεοη μία7' κρή, μά όμορφη έκκλησίτοα 0' χαρή τοθ "Αγιου. Μέσ' στόν α·* γυρο ήτανε, ή εύρεση, τό όγΙαο " καί πολλές ίπές. Ήφυτευτήκανε όμως ϋστερις καί κεπαρίσοια κ είχε χτιστή τρογύρω άψηλό ντΟϋ 6άρι, γιατί τό μέρος αύτό ή μοναζεμένο. Λόγο πού τα πολλά νερά, χωριό εϊχε πολλά κουνούπια κγ παροίυσμός (έλονοοία) δέν ήλε" πε. Κγ όπο.οι ύποφέρνανε άητήν' άρρώστεια έτούτη, ήπααίνανε κ· ήπροσκυνούσανε την εύρεση κ' ,·. κρεμά^ανε απάνω στήν άγιαομένή ίτιά μιά κλωοτή όσο τό μπόϊ Τ01, γιά νά τώς ιρύη άποπάνω τως άΕεκόλλητη άρρώστια. Κ1 ύστερις ήπίνανε νερό άπτό δγιασμα, Πι1υ ήτανε πιό κεϊ κ' ήβρέχανε καί τό κούτελό τως. Τα πρεβόνια τρογύρω ήτανε γ= μάτα ροδιές, κυδωνιές, καρυδιέο Το βραϊοι. οί, οί 1700 Τοϋρκοι κι' οί 100 Ο ' ά'μπουρνεγιέ- (δαμαοκηνιές) καί δέντρα όπό άλλα φροϋτα. ΣΙΔΗΡΟΠΟΤΛΟΣ Εύγένιος Οί Τοΰρκοι εϊχανε δυό μιναρέ- Ροδιέε· δ"ω=· ήφβουρούσανε. τού Κυοιάκον, έκ Τραπεζυϋντος δες δηλ. δυό τίαμιά, οί Όβραϊοι, τΐίθ Πόντοο. Πτνχιοϋχος τής Ία- τή χάβρα τως κι' οί Ρωμνιοί, δυό τρικής τοΰ Πανεπιστημίου Αθη- έκκλησιές, την παγιά καί την και τοπ κα' Υλυκιά ρώγα. Αύτά ήτανι νό>ν είδικευθνίς είς την Παθολογί
όν. Κατ' αρχάς ειργάσθη ώς Ία
τρός είς κάτο) Πορόϊα Σερρών καί
μο
Οι
Χ
εϊχε κάτι μεγάλα ρόδια ψιλόφλο,^
δα μτέ μεγάλη κόκκινη ψιλοκούκου
τα καντηνάρια ρόδια, πού ήλέανε
Ή παγιά έκκλησιά ήτανε ό "Α | (κ°'ντή, άραβοτουρκ. = κα ντής
κατόπιν εγκατεστάθη είς θεσσα/.ο ης Κων°ταντϊνος κ.' η Άγ.α £-
νίκην. Διετέλεσε επί σειράν έτών Αένη πού χτίστηκε στό 1762 καί
μέλος τού Διοικητικοΰ Συμδουλίου Μέσ' οτόν αύλόγυρό τση εϊχε τό
τής Εΰξείνου Λέσχης θεσ)νικης, Δημοτικό σκογιό. Ή καινούργια,
Συγγραφεύς μελετην τής είδικό- πάλι, ήτανε ό "Αης Θαράπης (Θε
τητός τού ώς καί γενικοΰ Ιατοοκοι ρόπων) πού ήχτίστηκε στό 19ΟΟ Μ0001 έχει γράιμει τόσα ώραϊα
νωνικοΰ περιεχόμενον καί άρθριον £κε; Π0|^
είς έπιστημονικά περιοδικά και είς
τόν Ήμερήσιον Τύπον τής σι<μας>Μ
τευαύσης. "Εδο)σε πολλάς επιστη¬
-
μια -ν - εικονα
μονικάς διάλεξις εις πνενματικά
Σωιιατεϊα τής θΐσσαλονίκης καί
Ε ΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
Ό Α' τόμος τής
Χ-ΕΛΑΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
τοϋ Παύλου Κωνσταντινιδη
Σελίδβς 266, δραχμόϊ: 120
ΆηοστέλΑεται (έπ' άντικατοοολή) όπουδήποτε τής ■
'ΕΛλάδος χωρΐς δλλην απΛάρυναι
Γρόψατε βκ: την δβύβυνοι τού συγγραφέως :
Λΐωφόρσς ΣυγγροΟ 3βΟ Καλλιθέπν - ΑΘΗΝΩΝ
Σημβίωσκ:: ' Ο δεύτθρος τόμος ευρίσκεται επ! τοϋ
ΓκβστηΒρίου. ♦ < ■ · Ι?ι, ριε Ύπουργέ των Εξωτερικών ταύ Αθηνών τού Κόμματος των Φιλε | λευθέρων γενόμενος 'Τπονργύς τής _ [ ι 'Τγιεινής τής Κν6ερνήσ«ως Θ. Σο!Τής Μακεδονίας. Αθήναι, όδός Ναυάρχου Νικοδή-' «τούλη (1947—1948) ήτο, τής Κυ ΆνέδειΕεν τόν εκλεκτόν νίόν αύ- μου 30. | φρονήσεως σι»νεργασίας τών Κομ- το0 ΚΤΡΙΑΚΟΝ Πτνχιονχον καί , μάτων Φιλελενθερων καί Λαϊκών.' κατόπιν Διδάκτορα τής Ίατρικής | "Υπήρξε μέλος τής Έλληνικής καί· τ0-3 Άοιστοτελρίου Πανεπιβτημίοα τής Γα/.λικής Χειρονργικής Έται-| θεσσαλονίκης είδικ·ει>θέντα ΐΐς
ρείας. "Ετνχε επαξίως πολλών καί'τήν Άκτινολογίαν — Άκτινοθερα
άξιολόγοιν τιμητικών διακρ!σ*ων (' πεντικήν και Πνρην.κήν Ιατρικήν.
"Οχι μακρυά άπτό χωριό, ήτα¬
νε μιά μεγάλη λάκκα οά ντερες
(ρέμα) γεμότος ίτιές καί στή ρί-
2α μιανής άπό 'φτές ήβρέθηκε ό
ίεροδίκης, νάρ, περοοτουρκ. =οό
δι, δηλ. τοϋ κα'ντή τα ρόδια)
(Συνεχβεται)
Σημείωμα. —
Γιά τό Ναρλήκιοϊ καί Μπουναρ-
και
παραστατικά πράματα ό κ. Νίκο;
Καραράς οτό βιβλίο του «Χωρ>ά
τοϋ Μπουρνόδα, Χατίηλόρι -Ναρ
λήκιοΐ, — Μπουνάρμποσι — Κου
κλουτίάς — Ναλντουκέν».
Διδάκτωρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Ι
♦♦♦ΦΦΦΦΦΦΟΟΦΦΦΦΦΦΦΦ»< >♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦
μεταξύ τών οποίων Ελληνικόν Τα
ξιάοχην μετά ξιφών, Χρυσουν
Σταύρον τοΰ Γεοργίοι· τού Α',
Χρ.σοϋν Σταύρον Άγίου Σα66α
Σερί>ίας, Άνο')τΓρον Ταςιάοχην
Λεγεώνος Τιμής, Άριστεϊον Άν
δρείας, Έ/Ληνικόν Πολεμικόν
Σταύρον δίς δι' αστέρων δάφνης,
τόν Γαλλικόν Πολεμικόν Σταύρον
καί πολλά άλλα Έλληνικά καί
Σνμμαχικά Μ·ετάλλια.
Ό ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΡΦΑΝΙ¬
ΔΗΣ διά τής πολνετονς καί καρ
ποφόρου δράσεώς του κατώρθωσε
; ' νά άναδειχθή είς μέγαν καί άξϊον
παράγοντα έν τή 'Επιστήμη, τή
Κοινοινία καί τή Πολιτεία, τιμή
αιζ ούτω απολύτως την Μικρασια
τικήν καταγωγήν τού καί την γενέ
τποάν του ΣΜΤΡΝΗΝ.
Απεβίωσεν την Ιΐην 'Οκτιοδρί
ου 1973 είς Αθήνας.
3ΐονοΛ ιατρικην;
ΦΡΟΗΤΙΣΤΗΡΙΠ
ΧΡΥΣΑΦΙΔΗ
*- ΙΑΤΡΟΥ ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΟΥ Τ. ΒΠΙΜΕΛΗΤΟΥ 0ΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΟΗΝΩΝ
ΙΟΛΩΝΟΣ 108 & ΧΑΡ. ΤΡΙΚΟΥΠΗ - ΤΗΛ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ 613.646 - ΓΡΑΜΜΑΤΕΎΣ 631.338 - ΑΘΗΝΑΙ
20
ΑΡΙΣΤΕΥΣΑΝΤΕΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΑΙ ΜΑΣ
Κοττά τάς Είσαγωγικάς Έξετάσεις
ΧΡΟΝΙΑ'
"Ετος
1956—57
1956—57
1957—58
1958—59
1958—59
1959—60
1959—60
1959—60
1959—60
1960—61
1961—62
1961—62
1961—62
1961—62
1961—62
1962—63
ΠΕΙΡΑΣ
'Όχι λόγια..!
• Όλιγομελη τμήμοπα
• "Απαράμιλλον προσωπικόν
ΠΡΟΧΟΧΗ!
1964—65
1964—65
1965—66
1965—66
1965—66
•1967—68
1967—68
1968—69
1968—69
1968—69
1969—70
1969—70
1970—71
1970—71
1970—71
1970—71
1970—71
1970—71
1971—72
1971—72
1972—73
1972—73
1972—73
1972—73
1973—74
1973—74
Σχολ*
Ίατριχή Αθηνών
» >
» »
Όδον-τκττρ. "Αθηνών
»
Ίατρική θεσσαλονίκης
» >
Στροπκοτική Ίατρική
Ίατρική "Αθηνών
ΣτραΛΐωτική Ίατρική
» »
Όδοντιατρ. "Αθηνών
Στρατιωτική Ίατρική
Φυσικοθεραιτείας
Στροττιωτική Ίατρική
Φυσ ικοθΐ ραιτε ίας
Στρατιωτική Ίατρική
» »
Φυσι κοθ ε ραττε ίας
Στρατιωτικτ) Ίατρική
Φυσι κοβεραπε ίας
Ίατριχή Αθηνών
» »
Στρατιωτική Ίατρική
Φυσ ι κοθε ραπε ίας
Φαρμακευτική
Φυσικοβεραπείας
Όνομοττε—ώνυμον
Σκαρτΐαλέζου η.
Σιαμόπουλος Β.
ΜακρΙδης Μ.
"Αναστασόττου·λος Δ.
Μαλλιος Κ.
Βαρόίκης Ιω.
Σιταράς Δ.
Τσιρώνης Κ.
Βαράκης Ιω.
Μαραμένοο Στ.
Κατσίκας Ηλ.
Μωραϊτης Ε.
Ροδοπούλον Ε.
Πουγούνιας "Ηλ.
Χριστοφορακης Γ.
Άτιολλωνόϊτοΐ Ζ,
Χαραλαμπάτκης Άρ.
Μουχτούρης Άθ.
Πατκχγεωργϊου 'Ελ.'
Ζαδιτσάνος Ξ.
Κωνσταντάκη ΑΙκ.
Μέλιοο Ε.
ΆσηρΙδης Στ.
λόλ Δ.
Σειρβ
Έττιτκχίβς
ΔΕΥΤΕΡΑ
ΤΡ Ι ΤΟΣ
ΤΡΙΤΟΣ
ΤΕΤΑΡΤΟΣ
ΠΡαΤΟΣ
ΠΡΩΤΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΟΙ
ΤΡΙΤΟΣ
Π ΕΜ Π ΤΟΣ
ΠΡΩΤΟΣ
Άρχηγός
ΔΕΥΤΕΡΟΣ
ΤΡΙ ΓΟΣ
ΤΡΙΤΗ
ΤΕΤΑΡΤΟΣ
ΠΕΜΠΤΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΟΣ
ΤΡΙΤΟΣ
ΠΕΜΠΤΟΣ
ΠΡΩΤΗ
ΔΕΥΤΕΡΟΣ
ΠΡΩΤΗ
ΔΕΥΤΕΡΑ
ΠΡΩΤΟΣ
ΠΡΩΤΟ1
Κοίλης Ε. Ί&χχν.
Γιαννότιουλος θ.
Πατϊοτγιάννης Γ. .
Πανότγου Παναγ.
Κου-λίτσα Εύαγγ.
Μπαφαλοθκος Δ.
Σουδατζής Μικ.
"Αργείτου Μαρία
Γιοδρής Νικ.
Ζουρδός Ιωάν.
Ξυνός Εύαγγ.
Μπότσης 'Αλ.
Κωστουλα Εϋ.
Ποισσωμένος Στέφ.
Κατσούλης Παναγ.
Τοιτβλογλου Ε.
ΚβΕραγεωργα Π.Ε.
Μπονατάκη Φ·Α.
Άθανοσοττοΰλου Π
ρχήν
ΤΕΤΑΡΤΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΟΣ
ΠΕΜΠΤΟ1
ΓΡ Ι ΤΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ
ΤΕΤΑΡΤΟΣ
ΠΡΩΤΟΣ
'ΤΡΙΤΗ
ΤΡΙΤΟΣ
ΕΚΤΟΣ
ΕΚΤΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ
ΠΡΩΊΌ2.
ΤΡΙΤΟΣ
ΠΕΜΠΤΗ
ΠΡΩΤΗ
ΠΡΠΤΗ
ΔΕΥΤΕΡΑ
ΤΑ ΜΟττΑ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ. ΕΙΔΙΚΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡίΑ ΙΑΤΡ.ΚΗΣ «ΧΡΥΣΑΦΙΔΗ»
ΚΛΕΤΘΕΡΙΟΤ Σάβδας τοΰ Δή
μΓ,τρίον, έξ Άργυροκάστρον Βο-
θΛ-ίου Ηπείρου έγκατασταθείς καί
! ν.ίΐφενθείς είς Κων)πόλιν. Άρι-
«ττοίχος τής Ίατρικής Σχολ.ής
τοϋ Ιΐανεπιστημίσΐ' των Βρνξελλών
τοΰ Βελνγίου, είδικευ&είς είς την
Ιϊαθαλογίαν.
Έξήσκησεν την "Ιατρικήν ίίς
Πές»αν καί Γαλατά τής Κοιν)πόλε
ι«; εύδοκιαώτατα. Έπιστρατευθείς
ι'πό τών Τούρκων, μετά τών αλλων
Λμογενών κατά τόν Α' Παγκόσμι
ιν Πόλεμον 1915—1918 καί άναγ
Κάτι
για
μετεκπαιδευθέντα διά Κρατικήν ύ-
ποτοοφίας είς τό Πυρηνικόν Κέν
τρον των Παρισίων καί ήδη 'Εαι
μςλητήν τής Ίατρικής ΦιΌΐκής τού
Άριστοτελ.ΐίο^ Πανεπιστημίου καί
Έπιμελητήν τοΰ θεαγενείου Άν-
τικαοκινικοΓ· Ίνστιτούτου Θεσσιχλο
νίκης καί την ΔΑΝΑΗΝ Πτυχιοΰ
χον τής Όδοντιατρικής Σχολής
τοθ Άριστοτελείου Πανεπιστημίου ■ ^ ι.
θεσ) νίκης έργαξομένην έκεΐσε.
• Τόν Άπρίλιο τοθ 1903 πέθα
ΦΩΤΕΙΝΟΠΟΤΛΟΣ ΣΟΦΟ- ν£ οτό Λονδϊνο ένας "Αγγλος
ΚΛΗΣ τοΰ Ιωάννου, ΐκ Σμύονης. έκατομμυρ1οϋχος, πού στή δ,αθή-
ΗσχολΐΚη εις Σιιυρνην αε Χρημα
Τοβ κόσμου τα π
εις Σιιυρνην αε Χρημα
ΚΙΊ τοϋ ώΡιΖε Υεν!*Π κληρον6μο την
τιστηριακας εργασίας και μετά
την Μικρασιατικήν καταστροφήν κα σύΖυγό τού, υπό τόν δρο νά . ξα-
τέφνγεν είς Αθήνας, διατηοών νοπαντρευθή έντός δύο μηνών. -"Ε
και σηια?ρον γραφείον Τςαπείομεσ,
τικόν επί τής δδοΰ "Αριστείδου 10 Τ°' " εγραφε ^ τελ<κ: '^ δια- —-12 Αθηνών. θήκης του ό περίεργος Άγγλος — ΧΡΤΣ. Α. «ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ 6ά εϊμαι τουλάχιστον βέβαιος δπ Ίατρός, έκ Ναζλ.ή ιΜκράς Άσίας ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ Είς τό φύλλον μας τής 22σς Αύγούοτου εδημοσιεύθη συνεργα- σία τοΰ ίατροϋ κ. Χρυσ. Θεοδωρί- δη υπό τόν τίτλον Προσφυγική κοί Έθνική Μνημοσύνη. κάποιος θά κλαίη γιά τό θάνατό μου». Έννοοΰσε δέ τό δευτέρα σύζυγο τής γυναίκας του! • Τα μόνα δίδυμα πού είχον μεταϋύ τους διαφορά... ενός έ- ' τους, ήσαν δύο κοριτοάκια άπό τό το ό πρωτότοκος υιός τοΰ Ιωάν¬ νου Ίασωνίδη, άντί τοϋ όρθοϋ: ό . έκτος κατά σειράν υιός, έγράφη εις ν·α τ,-τηρετήση είς την Τ- δέ δτι έΕετελέσθ πα α τών Τού γ«ιονομιχην νπηρεοααν τής τότε Ό ... ; . Λ θωμανικής Αύτοκρατορίας, ώς | Κων ενω °υΤ<Χ: συνελΠ<Ρθπ εντος Στοατιοηικός Ίατρός επί τών Τ0υ πλο'ου του Κα' έΕηφανίσθη Λοιμωδών Νοσημάτων, έδειναπά- Παρ αύτων Είς αύτό έκ παραδρομής άνε- Νεουντάσιν της Ρωσίας. Τό ένα γράφη ότι 6 ' Ι όσω ν Ίασωνίδης ή γεννήθηκε οτίς 12 τα μεοάνυχτα ημ, θησεν σημαντικώς. Κατά την Μι- ΣΗΜ. Σχετικώς μέ τόν άνωτέ- , κοασιατικήν καταστροφήν, άτροΰ ά ρω, μάς πληροφοροϋν συμπληρω- [ .ΐΕστειλε την οικογένειαν αύτοϋ είς ματικώς ότι μετά την έΕαφάνισίν | Αθήνας, παρέμεινεν έογαζόμενος του παρουσιάΖοντο είς τόν ύδελ- £5 γ οικογενείας ΤΟΛ Διακεκριμένος Πα Κ°' λεγΟνΤες °ΤΙ Οολόγος τής Κων)πόλΓως καί άκέ ΤΟΠΟ τίί(; ΚΡατήσεώς του μέ τή,/ , οαιος καί έξαίρετος άπό πάσης ά- υπόσχεσιν ότι ηδύναντο νά τόν πόψ?ος άνήο, έκτιμώμενος βαθΐτα άπελευθερώσουν. Ούτος πεισθείς τα υπό τοθ "Ελληνικόν στοιχείον είς τάς όπατηλάς αύτάς ύποσχέ- ταυΓΤ^· ! οεις κατέβαλε διάφορα ποσά μέ ·'Α-ν'ΛΗΜΗττ>νΓηΙ'ί!ΓΧ°ν '^'Τιΐν έλπίδα τής δ,ασώσεώς του,
αντου ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ διαπρεπή ε- Α11. ., . .. ,Γ
> α- ... οΑΑ όλαι αι ελπιδες
πιστημονα, αςροσιοθεντα άποκ.λει- ; ,
στικώς είς την Ιατρικην 'Επιστή ' ''
μην καί μάλιστα, είς τον σπάνιον *♦♦
κ«ί δύσκολον τομεα τής Παθολγι
κης Άνατομικής τού Εθνικον Πα
ν:πιστημίου Αθηνών καί Διευθνν
την τοϋ Παθολογικοΰ Άνατομείου
καί γενικώς είς κορνφαίαν έπιστη ] [
ιιονικήν προσωπικότητα τής Έλλά ' '
ίδος καί την ένάρετσν θνγατέρα '!
αυτού ΑΝΝΑΝ Άπόφοιτον τοϋ '
ό
ΜΟΑ1Σ Ε*<ΥΚΛΟΦΟΡΗΣ£ Γ. 14. ΠΟΑΪΤΑΡΧΗ «ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΙΤΕΡ1ΟΚ. της 31ης Δεκεμβριού 1908 καί τό δλλο την 1η πρωϊνή τής 1ης Ία- νουαρίου 1909. • Κόθε χρνο σκοτώνονται στήν Αύστραλία 1.000.000 καγκουρο). Άς μή νομισθή πάντως, ότι κον- τεύει νά άιρανισθή τα εϊδος. Ύ- ηάρχουν άκόμη 13.000.000 καγ- κουρώ στήν Αύστραλία, όσοι περί που είναι καί οί άνθρωποι! • Στήν πόλι Λάς Πιέντρας τοΰ Πορτορίκο, Ζτ ή παράΕενη οίκογέ νεια Γκομέζ. Ό πατέρας λέγε- τοι Άρτοΰρο καί ή σύΖυγός τού Άντελίνα. Δέν άρχίΖουν μόνο τα δικά τους όνόματα άπό -Α·, άλλώ καί τών 12 παιδιών τους, πού λ=- γονται Άρτοϋρο ΤΖούνιορ, 'Αουγ- κοϋστο, Άουγκοϋοα, Άΐντα, Άννι μπόλε, "Αραμς, Άντόνιο, Άλλιμ- • > Ι πέρτο, "Αλίς, Άντελίνα καί Άρτέ
> ! μιο.
Κο>ν)πό < λεοις καί δυτλωματοϋχον τής Γαλ ', λ.ικής Σχολής ΑΑΛΙΑΝΣ καί σύ 1 ϊνγον τοΰ άριστον Δημοσίου νπαλ'■ «Ο·»0ΦΦΘΟ* λήλον καί Προϊσταμένοι^ των Οί-| ' νονομικών 'Τπηρεσιων Κρατικών Νοσοκομείον Αθηνών ΣΤΑΜΑ- 1 ΤΤΟΤ ΔΕΛΙΔΟΤ. Ι ΚΑΡΑΊΩΣΗΦΙΔΟΤ Μαρία . ϊθΰ Νικοδήμϋ', έκ Κων)πόλεως· Άπόφοιτος τού είς θεοσαλονίκην , Αμερικανικόν Κολλεγίον «ΑΝΑ- . ΤΟΛΙΑΝ ΚΟΛΛΕΤΖ» καί τής Ά ' νωτέρας Σχολής Νοσοκόμων καί ί Έπισκεπτριών Άδελφών τού Έλ- ληνικοΰ 'Ερνθρον Στανροΰ μετ«κ παιδευθεϊσα είς τό ΜΠΕΝΤΦΟΡ! ΝΤ ΚΟΛΛΕΤΖ τοϋ Πανεπιστημί ου τού Λονδίνον καί είς τό Βασι-' Πωλι*ται στβ ττ>ε .'Βοτίας. 6δος Χταδΐου! !
Τιμή —0 0_έου δρα;ι. 90 '. '.
ΒΚΤΚΔΟΦΟΡΗΣΕ
ΑΡΧΑΙΚΑ ΦΘΟΓΓΟΛΟΠ
ΚΔ -ΊΌΓΧΗΑ ΪΉ.2 ΠΟ Μ
"ΠΔΚΗ2 ΔΙΑΛΕΚΤΌΤ Α
ΑΛΛΟΝ ΝΕΟΤΕΡΟΚ.
6_ τη
είς
κες νά όδηγοϋν αρματα. Οί Ρωι/αί
ες μάνιασαν τότε όπό τό θυμο
τους καί δρχισαν μιά διαμαρτυρία
ποϋ διήρκεσε 20 χρόνια! Πετροδο
λησαν τό Καπιτώλιο, έβριοαν τους
ουγκλητικούς, ώς ότου έπιτέλοικ:
μέ πρωτοβουλία τοΰ Μάρκου Κάτω
νος, οί γυναϊκες ξαναπέκτησα' το
δικαίωμα νά γίνωνται άρματηλαπ
δες.
• Ώραϊες γυναΐκες γιά τούς ί
θαγενεϊς τής Κουμάνας (επαρχίαι
τής Μεσηυβρινής Άμερικής) εί
ναι έκεΤνες πού έχουν άδύνατα μ ο
γουλα, μακρύ πρόσωπο καί πόδ'α
έΕαιρετικά παχειά.
• Στά όρεινά μέρη τής Σκω-
τίας, τα παιδία είναι ύγιέστατα κι'
αύτό, γιατί δέν τούς φοροϋν παπού
τσια πρίν άπό τα δεκατρία τους
• Ό περίφημος άστρονόμος Ί·
οοάκ Νεύτων, κατά τα μαθητικα
του χρόνια ήταν ό άμελέοτερος και
ό τελευταϊος μαθητής τής τάΕεως
του.
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
• Κόθε χρόνο, οτ>,ν "Ιταλία
τό βάρος τών αιτήσεων πού άπορ-
ρίπτονται, φθάνει τούς 465 τόν-
νους! Τα άγαθά τής γραφειοκρα-
τίας....
• Τόν περασι/ένον αίώνα ό
οκληρός Τσάκα, δασιλιδς τών Ζου
λοΰ, γιά νά δοκιμάση όν πράγμυ
τι ήταν πειθαρχικός ό λαός τού,
διέταζε 2.000 πολεμιστάς νά μποϋ/
στή θάλασσα καί νά προχωροϋν
χωρίς νά στοματήσουν. Κανείς
δέν άρνήίθηκε καί, φυσικά, όλο>
πνίγηκαν...
• Τό έτος 205 π.Χ., οί Ρωμαϊοι
άπαγόρευσαν μέ νόμο στϊς γυναί-
Η ΑΠΟΒΟΛΗ
Στό Δικαοτήριο:
— Ό πρώτος πού θά μέ διακό¬
ψη θπ βγή άμέσως εΕω, όπειλεί
ό πρόεδρος τοΰ δίκαοτηρίου.
— Νά μοϋ Ζήσης, κύριε προε-
δρε, φώναΕε τότε κάποιος δυνατα
καί έκανε νά βγή έίω. Ήταν ο
κατηγορούμενοςΙ
ΤΟ ΔΟΝΤΙ
Ό δάσκαλος εζήτησε την έν-
νοια τής έκφράσεως «έμπρόα 3°'
θύ καί πίσω ρέμα'. "Επειτα λέει
σέ ένα υαθητή:
—Δώσε μου ένα παράδειγμα·
Ό μικράς σκέπτεται λίγη ωρα
καί όποκρίνεται:
—Τό νά πονά τό δόντι μοί» και
νά πάω οτόν όδοντίατροΙ
Η ΕΥΑ
Ή πιό δυστυχισμένη
τοϋ κόσμου ήταν ή Εύσ, Υ«ατί °'
ταν τσοκωνόταν μέ τόν Αδαμ ύ'-
μποροϋσε νά τόν απειλήση δτι
έφϊυγε γιά νά πάη οτή μαμ° τΠ&