193574
Αριθμός τεύχους
2245
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 48
Ημερομηνία Έκδοσης
2/3/1974
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΑΙΝΕΒΑτΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟλΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ — ΦΙΛΟ'ΛϋΓΙΚΐ - ΟΊΚΟΚΟ^ΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦϊΎΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΙΓΓϋΝ υπευθυνοσ επι της υλμσ: ΜΑΚΑΡΙΟϊ σινανιδηι
Σάββατον 2 Μαρτίου 1974 Έτος 48ον - Αριθ. Φύλλου 2245 - ΙΊΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1,60. ΙΔΙΟΚΤΗΤΆΣ 3ΚΔΟΤΗΣ — _ΪΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΔΝΙΛΒΣ—ΑβΗΝΑΙ — Τ1ΙΑ. 8229.ΤΘ8 —
ΑΝΛΜΝΗΣΕΙΣ ΠΟΛΕ.ΜΙΣΤΟΤ
Ή έαρΐνή επίθεσις των Ιταλών
ΐόν Μάρτιον 1941
'ίοθ συνεργάτου μας κ. 1_ΑΝ. Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Σ>μ.-τληροΰνται εφέτος τριάκον- ίσοπρδωναν ολοκλήρου: λόττον;, ι
τ,ι τοίιι ?τη άόπό -την ιστορικήν ή- πνρ.ιόλονν τα .[άντα. Οχιοά/στ.
μΗ,ιιν κ«θ' ήν ό Ιταλός δικτάτωρ θμοί διοικήσεως, παςιοτης.ητ','-, ,(
)Ιπ?νίτο Μουσολίνι έξαπέλυσεν είς τιν.ε(Γ<>>νικαί γ"αιιμα'ι άνρτινάσσσν-
τι) ε^'
ΐα έλλην ικό-ν μέτωπον τ ο ·_■!; τάν άέρα καΐ κατεκόπτοντο
λ ί
ιν ίαρινήν έίτθεσλ· τού. Είχον
τύφλωσιν είς ϊοΰς ή¬
ελ
ίε>0ρι πέντε μήν-?ς άπά τής ένό-^ γήτορας των ελληνικήν τμημάτ >>ν
ϊί(,ι: τοϋ εναντίον τής 'Ελ.λάδος κ ίί άδιναα.'αν ί,ττκτή: ν»ν μ? ι^ύ
«ιτακτητικοΰ πολέμου των φοσι- τα, πρός ασκηίτν τής βιοκήσε«»Γ
καί καθ' όλον +οΰτο τό %<}0 καί δ εύθννσιν τ<ιϋ άγω.ος. ΤΊ όιάστημα την συντρ βείσαν πάν έςτλέγΤΓο χ.αί ίδονείν·/ ό (■' των διεδέχθησαν άλλεπάλ χαρακτηρισμός: «κόλ.ασ.ις λαμπραί νίκαι τοϋ έλληνικοΰ «αυδ.άν παρέχη ιδέαν τής φρι/.ώ νΤρ(ΐτοϋ, αΐτινες προεκάλεσαν ποΛ δούς έκείνης πραγματικότητος ).ήν ανησυχίαν είς τόν σύμμαχον Τ.'>ν τρομακτικόν αυτόν κανονιο
των Ίταλών Γΐρμανόν δικτάτοοα (ίο.,ισιιόν δ;εδέχθη επίθεσις των Ί-
Άδάλ.ςτον Χίτλερ, δι' όν λόγον ό ταλικών Οομβαρδιστικών άεροπλά-
Μονβσολίνι, παραμερίσας τοΰς νηι τα όποϊα είς χανιηλόν νψος ·
τρατκοτικούς ηγέτας των φαΐίι- πτάμ-ϊνα ερρι.-ττον τάς βόμβας των
στικ.ών μεοαρχιο>ν/ άνέλαδεν αύτο αέ άπαισ'ους γδοΐπους κατά των
,ιι,χιοώπων την διεύθυνσιν των επι ι'λληνικήν χαρΐακο>μάτο>ν ή ρ.-ιολ<- κατά την "Ε-ιρινήν ίη 6όλοι-ν τάς θέσπς των αας 5:ά ν' άπυκύψουν ?ί παρεμιο Ό χειμών τοϋ 1941 ήτο βαοό- δ'σουν πάσαν εί; ι ά πρόσω αετπ πιτος άκόμη, τόν Μάρτιον, παχύ κίνησιν τιον. δέ οΓθώμα χιόνων εκάλυπτε τάς Μετά την τοιαύτην Μουσείον τού ΈλληνισμοΟ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΥΠΕΡ ΠΡΟΣΦΥΓΗΝ τήα Άνατολήα καί Παμποντιακόν Ήράιον Τού συν εργάτου μας κ. ΣΩΚΡ. ΚΛΑΔΑ Β' υπερβαϊνον τάς 600.000 δρσχ ΗΡΩΟΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ. Άνέ- Πρός ανέγερσιν τού Ήρώου πσρε καθεν οί 'Έλληνες τού Πόντου, άπό χωρήθη υπό τοϋ Δήμου Καλλιθέαο τής προσφυγής κα'ι έγκαταστάσεώο η μικρά κάπως πλατεϊα Άγίας 'ι- των είς την Έλλάδα είχον ένα λεούσης, διαμορφούμενη καταλλή- πόθον κα'ι έτρεφον ένα όνειρον. Νά λως. δοϋν γραμμένη αύθεντικά την ίστο Την όλην προσπάθειαν ένισχύει ρία των ήρωϊκών άγώνων των Πον ό τέως Διευθυντής Τεχνικών 'Υπη- τίων καί ειδικώτερον τής Άμισσοΰ, ρεσιών Δήμων κα'ι Κοινοτήτων τού τής Πόφρας, τής Σάντας κα'ι Λιβε ύπουργείου Έσωτερικών καί ήδη ρά κατά τής τουρκικής τυρανίας Γεν. Γραμματεύς τοϋ ύπουργείου καί των μπασιποίίούκων της, <αί Δημοαίων Εργων πολιτικάς μηχα νά άνεγείρουν Ήρώον γιά τούς ά νικός κα'ι Πόντιος την καταγωγήν γωνιστάς αυτούς. Είναι οί χιλιάδες κ. Ευάγγελος Καλκετενίδης κα'· των ήρώων πού πηραν τα όπλα έλπίΖεται βασίμως ότι τό έργον θά κατά τού τυράννου καί έπώλησαν ά αχθή συντόμως είς πέρας. κριβά την Ζωή τοϋς γιά την άνε Βεβαίως ύπάρχουν πολλαί έπι- Εαοτησία τοϋ Πόντου κα'ι τα έθνικά φύλάζεις κα'ι έπικρίσεις τόσον ίδιω ίδεώδη μαχόμενοι είς τα νώτα τού των διατυπωθείσας κα'ι δημοσία ο- Ο ΜΟϋο« τοϋ ΜανιάΙΙετι Καρά· κουηάκη £■«? την ΚαίΙαμπά- καν Β' <· ΕΚ καΝ)ΠΟΛΕΩΣ: Εύγενί Όνόματα σημαινόντων πρωτερ- δης Εϊ>γένιος 2) Κα6οι·νίδης Νικ
γατ'ΐιν τής σνμβολής ταύτης τών' 3) Βερνίκος Ε, Νιχ. Α.Ε. καί άλ
Ί0οσ(ΐύγο)ν είς την λεκάνην ττίς λοι.
Λττικής σιμπεριελά6«μεν κατά κα ΕΚ ΣΜΎΡΝΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ
τηγορίας είς την διανεμηθεισών ΜΕΡΩΝ Μ. ΑΣΙΑΣ: 1) 'Ωνα- ΒουρλόΓν καί 8-10 χιλιομ. τού επι ΑνδρωΘείς καί ένηλικιωθείς ό
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΛΗ
Είς απόστασιν 15 χιλιομ. των κουλάκης θά ακούεται τοϋ λοιπού.
■'.ιπλ τήν' είσοδον πρός ι»ΰς άκρο σης Άριστ. 2) Κονιαλίδης Χιι
ατάς αας κατάστασιν. 3) Λεοντάκης Μ. Πλειάδες ΕΠΕ . . _ . _ -. .
, Γ ", „ ,5 - , ,,, .υπεράνω τού άμαΕιτου δρομου που
Αναφέρομεν ομοις ενδεικτικως ναι α/.λοι. Ι Τ
τινί.ς έξ «ύτών κα'ι άπά ώρισμένις ΣΤΡΑΤΗΓΟΙ
νείου των Ββυρλών Σκάλας κοΐ ι Μανώλης ήλθε είς γάμον καί α¬
πέκτησε μετά τής συΖΰγου ονόματι
Ι κατηυθύνετο ιϊρός την Σμύρνην εκ
κΐιτηγοριας.
ΑΚΛΛΗΜΑΊ ΚΟΙ
Ίοοδαν!ί)ης Γεο>ργιος
Κω4(πόλεως, 2) Μαργαοίτης
έκ. ! τής δεΕισς πλευράς ευρίσκετο και
Κ | έΕακολουθεϊ νά ευρίσκεται ένα λο
ϋψους 50 — 60 μέτρων καί μέ
1) Βασίλειον Φίλων έκ Κιον)τό έκ. Κ ιον).πόλεως 3) Τζανετής Σο
λεως. 2) Ίωακείμογλον Γεώργιος φοκλής έκ Σμύρνης, 4) Χατζη.-ΐρο Ι βα^ν εκατόν περίπου στρεμμό
έκ Σιιΰηχ'η; 3) Μυλωνά; Γεώς- δρόμον Βίαϊ. έκ Σμύρνης, 5) ΙΙι . . . -
• "„ ! , «,, - πι . . ν· ' ί- των καλλιερνοσιμων επι τη κορυ-
γιο; εκ Σιιιονη; και άλ.λ.™. τακη; Πλούτον εκ Σμνονης <■) ι "*" "'. , Σοφίας έννέα τέκνα, έκ των όποί ών τα πέντε όρρενα. Καί τα έν νέα αύτά τέκνα τού έπροικοδοττι- θησαν δι έκτάσεων ευρισκομένων επί τοϋ λόφου καί των τεσοάρων τού πλευρων. Ο άνεμόμυλος είς ΚΑΘΗΓΗΤΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΉΜΙ Τσολάν.ος Κ«.·. έκ Σμύρνης. 7) φή τού όποίου είνε έκτισμένος ένας πλήρη δράσιν έφ όσον ο Μανώλης ΟΤ ΑΘΗΝΩΝ ΙΙπνλ-'δη; Άχ. έκ Πόντου, 8) Σ-^τεράστιος άνεμόμυλος έΕωπλισμέ Γ>Κ ΚΩΝ)ΠΟΛΕΩΣ: 1) Κρητι ρα((.5τ ν'οης "Εμμ. έκ Σπάρτης Π' νος άπό πάσης τεχνικής πλευράς,
καθ' όλας
,τάς ημέρας «οί ώρας καθ' άς ό
άνεμος ήτανε εύνοϊκός, καθώς καί
έκτιομένος ενας οίκίσκος (Κου-
κός Νικ. 2) Μιχαηλίδης — Νο·ά σιδίας Μ. Άσάις, ) Πετρόποιλο;' λεπ-Ουργών κανονικώς
οος Γεώργιος, 3) Λονρ'ιδης Όοέ Γεώργ, έκ Κούλων Μ. Άσίας 10) ,<,„*„— «.αί ώοας Ιϊοΐ"δοΐ>ρογλον Ήσαίας έκ Βαϊνδη
στής καί ά).λοι.
ΕΚ ΣΜΤΡΝΗΣ: 1) 2πέραν- οίον Μ. Άσ.'ας καΐ ά)Λοι.
τζας Στ. 2) Σνκονρτής Ιω. 3) Ά
ναστασιάδης Μιχ. κπί άλλοι. ! ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ
ΚΚ ΠΟΝΤΟΤ: 1) Καρολίδης 1) Μπακαλιυΐάσης Άναστ.
έν' -τ,
λος) άνέτου διαμονής μεθ' όλων
τουρκικου στρατοϋ καί παρενοχλοϋν
καί των Ποντιακών Σωμα
«ιιικοήμνους όρ-οσειράς τού Σ«ντέ ήν τής έπιθέσεώς των οί Ίταλο'.
/.ι, τής Τρε·μπεσίνας/ τοΰ Μποΰμπϊ έκίν>|σαν τόν όγκον Γοΰ πεξικ<ΐθ αι, τοΰ Τομόρι επί των οποίων πή τιυν κατά τή; άμυντικής μα; το.το ςριιενον άπτόητοι φρουροί οί "Ε'.- θεσίας, μέ ιήν .τ·;.-το'θησ ν ότι τό ληνες πολεμισται. έργον τού θά ήτο πλέον εύχεοέσΐν Κατόπιν τραχπάτων άγώνο>ν τον, άπλοϋ; πρρ'πατος ίσω;. έφ' 5
,ΐ(ύς τάς παν,σχύρους φασιστικά; σον τίποτε δέν θά ίίχεν άπομείνει
Μεραρχίας άλλά καί πρός τα Η.- (')Γθιην είς τα; γραμμάς μα-, τό
7"ΐα στοιχεϊα τής φύσεως,ό Έλλη δέ ήθ.κόν των άμΐΎοιΐρνιον μαγ.η-
Μ/ιΊς Στρατός, νικητήν άπ" άκρον των μας θά είχίν... έκμηδενισθή!
ίί; άκρον τοϋ έν Άλβανία μ«τώ- Ό.·τθ''α πλάνη! Όπόση τής ίαε
παρέμενε άκλόνητος καί ολο-
κνοίαοχος τή; άμυντι-
>:ιμ τού τοποθεσι'ας, σνντρίβων
τ;'(ς έπιμόνονς ννχθημέρονς, πυκ.νός
οόχου έλληνική; ψνχής άγνοια κοι
ίντοτίμησΐς!
Τ' άλλεπόΑί^ηλα ρπιθετικά
τα τον εχθηοΰ, τ' άντιιιετώπ σαν
/ιασώδεις έπιθετικάς προσπαθείας μ^ σταθροάν άποφασιστικότητα
αντίπαλον. Καί ταυτοχρόνως
κητά τάς παγεοάς νΰ
/τας μέ την σκαπάνην διά νά 6ελ·
τώνη τάς άμι·ντικάς θέ(Τ·ίΐς τού.
Αί έκ των μαχών καί των χρνο
ιιγι^αάττον απώλειαι τού Στ,,/α·
τοΓ· ιιας ήσαν πολΰ μεγάλαι, δια:
•Λο>; δέ ηύξάνοντο έκ των καθημερ·
εΰστοχα πυοά τοΰ όλ'γαρ'θμου άλ
λ' άπαρομίλλνθυ πυοοβολικοΰ μα^
καί τα δραστικά πυρά των πολυβό
λων αας, έκ θέσεων τάς οποίας Γ:
το αδύνατον νά φαντασθή ώς άν
ς ό Αντίπαλο;.
Ό ποώτος °Ε>Λην Σιττταγμα-
τάοχης, όστι; εδέχθη τό μεγαλΰ'ρ
νίιν έπιθέσεων τής έχθρικής άι:ο»'ρον 6άρος τής έχθρικής έπιθέσ-
."ίοοίιις. Ποσοστόν τεσσαράκοντα έ! ο>;, ό ηδη Στρατηγό; έν Άποστο"
.ίί τοίς εκατόν έκ τής άρχικής δυ, τε.'α ΚΕΤΣΕΑΣ Θηιιστοκλή;, ί-
νάμεος των Μεραρχιών μας εΐχε ι πρόλαβεν έκ τοϋ· σταθμοϋ δ'οικνι-
σεώς τον νά έκπέμψη τό ιστορικόν
σήμα: «Ά,μι·νθήτε των βεσειόν σα;
τες σοβαρώς τόν Κεμάλ, δταν τί>ν τείων καί τής Πανελληνίου Ένώοε
ίσφυροκόπουν νικηφοροι αί έλλη- ως αυτών. Δύο είναι αί βασικώτο
νικαί λόγχαι είς τό κέντρον τής ΡΟ1 άντιρρήσεις α) ότι ό παραχου
Μ. Άσίας τάς εύτυχεις καί ένδό ΡΠθείς υπό τοΰ Δήμου Καλλιβέσς
Εους έκείνας ημέρας.
χώρος είναι πόντη άκατάλληλος
Είχε τοιαύτην σημασίαν ό αγών και τ0 Ηρώον πρέπει νά στηθη είς
αύτάς των Ποντίων ώστε έμετλετή τΠν διαμορφουμένην Κεντρικήν πλο
θη σοβαρώς ή άπόβασις καί έλλη τεϊαν Καλλιθέας όπου θά μεταφερ
νίκων στρατιωτικών τμηματων έκεϊ °η καί τό Μνημεϊον τού Καλλιθεό
ΠαΓλος, 2) Οϊκονομίδης Αημοσθέ θράκης, 2) Εύίλπ'δης Χονβός έ/
νης, 3) Ένεπεκίδης Πολι·χρ. καί Κθ)ν')πό/ί(ος, 3) Ίασων'δη; Λρ
ών. έκ. Πόντου, 4) 'Ειψανονηλίδης
1) Τσονντί;- Έμμ. έκ Καισαρείας Μ. Άσίας δ)
Χο. 2) Πα.-ταδόπουλος Χρ. 3) Κυ Κύρκος Μιχ. έκ θοάκης, Κ) Δο-
αλλο .
ΕΚ ΘΡΛΚΗΣ:
ο«κίδης Στ. -/.η) ά/λοι.
£ άδης Άπ. έξ Άνατ.
ΕΞ ΑΛΛΩΝ ΜΕΡΩΝ Μ. ΑΣΙ 7) Γ-αδάσογλου Κων. έκ Κων)πό
ΑΣ: 1) Άνδροϋτσο; Χρ., 2) Είι λειος, 8) ΧοΰροΌγλου Β. έ, Ν!·»
αγελ'δη; Μαργορ'της, 3) Γοΰτα; πι>ς Μ. Άσία;, 9) Τσιγδίμογλοι
Μιχ. έχ. Σπάρτης Πισιδ'ας Μ. Ά
σα;, 10) Όρφανίδης Άπ. ί·/.
Σμύρ- Σμύρνη;, 11) Μανουηλίδης Φίλ.π
Άντ)δοο; Α.ιΠ. 2) Τσιρο,τ- .τος έκ θράκης, 12) Νικολαΐδης
άς Λ. έκ Σμύρνη; καά 3) Άγγε Στ. έκ. Πόντου, 13) Σολομωλίδη;
Σιιύρνη:, 14) Παπαθανά-
Άρχ.άγαθο; χ-αί άλλοι.
ΔΙΚΛΣΤΙΚΟΙ
1) Ππυλίδτ1; Κίιιων έκ
των άπαραιτήτων μιάς πολυμελούς
οικογενείας.
Ό άνεμόμυλος ούτος έξυπηρε-
τοΰσε όχι μόνον τους έν τώ λόφιο
ευρισκομένους καί κατοικούντας
άλλά καί όλος τάς οικογενείας τής
άγροτικής περιφερείας ή όποια
ήκουε είς τό όνομα Καλαμπάκα
Η περιφέρεια Καλαμπάκα άνέρχετο
είς πολλάς εκατοντάδας στρέμμα
τα πεφυτευμένα δΓ άμπελώνων
λίδτ;; Γ. έκ Κο>ν)πόλρ(ι>;
διά την άπό κοινου μετά των άν του Πρωος Δαβάκη καί β) ό τίτλος | /0 Έπικρπτεία;, 4) Γαλίτση; Άν ση; Άλ. έκ θράκη;, 16) Έξηντ,Ί
ταρτών πλευροκόπησιν τοϋ έχθροϋ Παιιποντιακόν συμφώνως και μέ ! τιί>ν. 'ΈΓρέτη; έ£ Αλατσάτων, 51 ρης Γεο')ογιο; έκ θράκη;, 16) Φ'
Παπιίδό.ιουλ.ο; Σόλων Είσαγγ. Έ λ.ανδρο; Στ. έκ θράκης 17) Λγ-.ιι
φετών έκ Μ. Άσ.'ας καί αλλοι ποΛ πριανίδη; Λάμ.-ΐοο; έκ Πόντου,
, 18) Μπερνάρη; Άντ. έκ Κυδοινι-
ίϊίν Μ. Άσία;, 21) Παπαπολίττ>;
Πρέσβυ; Σά66ας έκ. Σμύρνη; 22) Άρτ--
έκ Κων)πόλπο;, 2) Παππά: Γ. μ'άδη; Βησ. έχ. Σπάρτης Π'.σιδι
Πρέ.τί)υς έκ. Κων').-ΐόλο)Γ; 3) Λι«1 α; Μ. Άσίιις, 23) Μαοσέλ.ο;
έχτός μάχης, οί δέ άποαεί
ναντε; ιιαχηταί ήοαν κατάκοπαι,
ταλ.αιπι»ρηιιένοι, με ίματισμόν κσί'μέχρις εσχάτων»!
ίπόδησιν είς κακήν κατάστασιν. Ά
κοιιη καί τό σΐ"σσίτ:ον ήτο πεν:-
Καί άμέσως νστερον πασά τηλε
φτονική έπικοινοννία. μέ την πρώτην
χηόν λόγω διακοπής των όδικο>ν Ι γραμμήν διεκόπη. ό δέ "ιχ^νρ ς
σι·γκοΐΜΐ)νιών άπύ τάς χιόνας, ό
δέ άδυσώπητος έχθρό,- παντός πο-
λειιιστον, ή ψεΐρα/ έβασάνιζε τυ-
ραννικώ; τού; πάντας, διότ., ήτο
άδΰνατές ή άλλαγή καί πλύσις τής
λινοστολής. 'Τπό τοιαύτας συ·νθή-
ν.α;, διετυμπανίσ'Θη υπό τον φα<η- οβ Τύπον καί των ραδιοφωνι χο>ν σταθ-μών ή πρόθεσις τοϋ δικτά
τοοος Μουσσολίνι^ νά έξαπολ.ΰση
τού 'Ελληνικοϋ Στρατοΰ την
ηοιι.τωδώ; άποκληθεϊσαν «'Επίθε-' αείνε; όχυραί 6αθ«ϊται τάφροι καΙιΟυτων
σιν των ρόδο>ν», μ? την 6ε6ίΐιό'-τ, Ι ύ.ιοιί τής γής, έντός των δποίίον οί
τής διοικήσεως εγένετο δι' έφίπ
πων άγγελιαφόρΜν διατρεχόντων
έν μέσο) χαλαζης βαλίδιον τό ιτρ-
δίον τή; μάχης.
'Λξκοματικοί καί άπιλϊται, ένΐ-
στερνίσθησαν τό άρρενωαόν σΤ)μι
τοϋ Διοικητοΰ τον καί παρέμεΐναν
άκλόνητοι είς τα θέσεις τοιν. Έν
μέσω τής γενοιιένη; τντό των ίχ
Πρός τόν σκοπόν αυτόν σανεκροτή
θησαν τάγματα Ποντίων άπό εθε¬
λοντάς στήν Άθήνα.
Βεβαίως έπιθυμία όλων των
Ποντίων ήτο καί είναι όπως υαΖΊ
μέ τούς ήρωας άγωνιστάς τιμηθοϋν
καί αί μυριάδες έκεϊνων οί όποίοι
εθυσιάσθησαν έν Πόντω είτε σφα-
γιασθέντες άγρίως υπό τού δημίου
είτε ύποκύψαντες είς τάς ταλαι
πωρίας καί τα δεινά τής έΕορίας
καί των έπαράτων «άμελέ ταπου-
ρή!». Γεγονός πάντως είναι ότι οί
άγωνισταί καί άντάρται τοϋ Πον-
του δέν έτιμήθησαν όσον έπρεπε
καί ό ήρωϊσμός καί ή θυσία των
δέν έτυχε καθολικής άναννωρίσε-
ως.
Δέν πρόκειται περί σφαγιασθέν-
των ή άλλως ύποκυψάντων είς 6α
οάνους καί ταλαιπωρίας, όπως ου
νέβα μέ εκατοντάδας χιλιάδας "Ελ
/ απόφασιν τοϋ πρόσθεν μνημο
νευοίΐένου Συνεδρίου άνήκει είς τό
Μνημείον τό οποίον όπωσδήποτε 9ϋ
άνενερθή έν Μακεδονίσν, κυψελην
των Ποντίων
"Ας έλπίσωυεν ότι μέ όλίγην κα
λήν κα'ι μακράν πάσης προοωπικής
φιλοδοΕίας θέλησιν, αί διαφοραί
θά έΕομαλυνθοϋν και θά έΕευρεθή
Π καλυτέρα λϋοις και διά την 9έ
σιν κοί διά την μορφήν καί διά τόν
λοί.
ΔΙΠΛΩΜΑΤΑΙ
1) Σγονρδαϊο; Άλ.
της Αλ. Ποέσ6ν<5 έκ Σμύρνη; έκ Σμύρνη; κ<·ί αλλοι πολλαί. Λόγοι τή; πληθώρας δμιος τ Καρακουλάκης ευρίσκεται έν τή Ζωή Αλλά ώς είνε φυσικόν ό θά νατος επεσκέφθη τόν οίκον Καρά κουλάκη. Ό λόφος διαμοιράΖετο' είς τάς έννέα οικογενείας ποΰ εν τώ μεταΕύ έδημιουργήβησαν καί » οίκίσκος κα'ι ό άνεμόμυλος δοτκ έ)σε}νε άΜίνητας έινθυμίΖων τόν άείμνηστον γενόρχην περιέρχεται είς τόν υϊόν του Γεώργιον Κάρα κουλάκην άποβάντα διά τής έργα τικότητος καί έντιμοτητος του με- γαλέμπορος έν Σμύρνη μέχρι τού έτους 1922. Είς τόν λόφον όμως υπήρχον καί αί ίδιοκτηοίαι των λοιπών τέκνων τοΰ ,Εμμ. Καρακουλάκη. "Υπήρ¬ χον 1) τό κτήμα τοϋ Χ''χελιώ- Σουλτανίνπς, ελαιόδενδρα^, όπωρο . τη, τοϋ Μ. Τενεκίδη, τοϋ Στεφ φόρων δένδρων συκεων — άμυγ ΚονταΕή γαμβρών του καί τού Άν δαλών - κυδωνιών και άχλαδίων δρέου. τοϋ Ίωάννη καί τοϋ Δημη- καί μέ κήπους είς τούς όποίους ευ τρίου Καρακουλάκη, υίών του. οίτ. ρισκες ότι ήθελες, καρπούΖια, πε- πόνια, άγγούρια, φασολάκια, άμπε λοφάσουλα, μπάμιες ντομάτες, άν- τίοϋρια, μανδανό, σέλινα καΐ ό, τι όλλο συμπεριλαμβάνεται είς την κηπευτικήν οικογένειαν. Ό λόφος είχε ιδικόν του άφθο νόν νερό καί μέ τα λειτουργοϋντα σπς καί ότι συντόμως θά καίη ή . ναΐδτ-τ — Φωτιάδης Έοιοβ κανδήλα μέ άσβεστον φλόγα ε:ς | νία ί::Ε- Ά) .ΔΓιη!?ιάδτ!. .'Εί?'0"- την βάσιν του διά νά γίνη τό ποοσκύνημα και ό τόπος προϋευχής καί άνομνήσεων των Ποντίων.. Πάν Βΐϊλόγλον Πςέσ6ν; έκ. Σιιύρνη; -/.αί άλληι. ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΜΑΤΙΑΙ λολόνιον'. Ποιητων, Ιατρών, Δικη _ . , . . ΕΚ ΚΟΝ)ΠΟΛΕΩΣ: 1) Μπο- γόοων ΙΙολ.τ,κ.ών Μηχαν,κών. |τμήματα των αμπελωνων η των κη Ό λόφος καθ' ολοκληρίαν ' οί πλοκαμοι φθανουν άλ.Λων κπ,τηγοριών Σνγγραφέθ)ν, ΕΠΓΧΕΙΡΚ- ΛΓ+ΐΓσιογοάφων, Λογοτεχνών, Φι- είς κάθε άγρόκτημα φρέατα (ππ γάδια) έΕυπηρετούντο τα ίδιόκτητα νες μετέβαινον κάθε καλοκαϊρι καί παρεθέριΖον. Ό πέμπτος υιός ονό¬ ματι Νικολάκης μεγαλύτερος δέν ή θέλησε νά λάβη μερίδιον έκ τής πά τρικής του περιουσίας παραχωρή- οας τό μερίδιον τού είς τάς άδελ φός τού. Ό οίκίσκος κα'ι ό άνεμόμυλος σώΖονται μέχρι της σήμερον καί έν θυμίΖουν τό μεγαλείον, μιάς Πά τριαρχικής οικογενείας, τής οποίος τίτλον τοϋ Μνημείου της πρωτευού ! δπσά/.η; Αθανασιάδης Λ.Ε. 2)Μη Άρχτ«κτόνοΛ·, Ήθοποΐίον, Σκην·ο]Πων ί (ταντοιργία Λ.Ε. «Τοία Δελτα» 31 Ι Τσιτσόπονλτ 'Τφασματειιτοο'κή Α.Ε. καί. άλλοι .τολλοί. νόν /·ρονί)ν τής Είσηγητι,κής ΕΚ ΣΜΤΡΧΗΣ: 1) Σαοακά α; μας παραπέιι.το·μίν τοΰς όκροα Σχην'οθετων Ζοιγράφων. οχεδόν μετά τού άνεμομύλου άνήκε Ι πόλεως τής Μελβούρνης τής Αύ Άγογοάιτων Γλνπτών, Μονσιχών, ε·,ε τόν άεί'ΐνηστον Μανώλη Καρά-1 οτραλίος. Τα τέκνο κοί αί νύυφαι Μονσ κοσι , θετών, Μονστν.οκριτι- | Κουλάκην, άνδρα διακρινόμενον δια ι κϋ' οί γαμβρό1 τοθ Εμμανουήλ Κα κων καί αλλοΛ- κα', τού πεοωρισαέ 11οθ6 ρο(; του> ,ή,, έργατιΚότητα, ροκουλάκη άπεβίωσαν όλοι κοί β-
τως άς έχομεν ύπ' όψιν ό π «οί <<αι κης Α.Ε. είσαγωγή; αντοκινήτιον, τα; εί; την πρό τή; ενάρξεως τί;; ροί ού μενετοί». τοιικτέρ καί λοιπών' μηχαντιιάτων, τελετής δ'ανε'ΐηθεϊσαν ;ίς αυτού; Κπί διά νά δώσωμεν ιδέαν τής '-* Πονοσαλόγλον Σ. καί Τίος Α κ.οτάστασι.ν πςό; γνώσιν των. 17 ιΤ"? 1 Μ ΧΤ —_.______·.'.. Τ*____ ΤΤ_ί___ ..ί_ 1..-.·.____Λ-~ 5 άπηχήσεως την όποιαν ή ανέγερσις Ήρώου των Ποντίων, ευρίσκει είς τάς καρδίας όλων των Ποντίων ο Ε. Έλλ. τοι-ργ;'Γι 3) λο; Ήλ>Γκτρινι-/.ή «ΑΘΑ _ ΗΛΕ
ΚΤΡΟΝΙΚΑ», 4) Βουτσνά; Κ
Το.ιη- ΤΤρρ»-· νά όμολογηθή —έστω
χ.'ΐί άργά μ?τά 50 χρόνια— ότι
πρόσφνγε; μετεφύτενσαν εί; την
Έλλάδα ό.που άναγκ.αστικώς κατέ
λήνων τής όλης Μ. Άσίας άπό των πουδήποτε τής "Ελλάδος καί άν ού ΤεχνικαΙ Έπιχιιηήσει; καί ,τολλο1 φνγον τόν πολϋ άνεπτι>γαενο.ν πο-
διωγμων τού 1914 μέχρι τής κα- Ρίσκονται παραθέτομεν κατωτέρω «λ/οί.
λ'Τισιιόν των ,ιοΰ εδωσε την
ταστροφής τού 1922, άλλά περί ! ™''™α ενός άπλού άγρότου τής πε Β< ΘΡΑΚΗΣ: 1) Λοξάδη Α γίδα τον στήν 'Κ.λτ,ν,κή Έπ.στή- ί Δ ί Ε ΓΟα(Γ<3τεΧν κτ1 2> Λομΰαοδος π-ι <ττα Γραμιιατα κπι ότι; Τρ- Ε- ΓΟα(Γ<3τεΧν κτ1 γνπσίων ήρώων μιμητών των όγωνι ' Ρ'φερείας Δράμας τού Χρίστου Τοί φ' -^^^ _ οτώντοϋ 1921, οί όποϊο. έΕηγέρθη ί Λομΰάρδθί 3) τό οποίον μοί άπέστε.λε πΌπαν«στ.ισίοι. Έαιι. Βιομηχανίο __„ .... _______......... _ ηγρη ί Ππα«τ.ισίοι αιι. Βιομηχα^ τ>9ΐΗών όβίδο.ν κατακλνσμιαία; ό- ααν κατά τοϋ τυράννου, έλαβον τα , προς δημοσίευσιν. Το ποίημα μέ «ΜΙΣΚΟ» 4)Μήχα; Κ. Βιομήχα-
ή; τοϋ έδάφους, είχον άπο όπλα, έΕολόθρευσαν όσους έ£ αύ τού£: αδοκ'μ°υε στίχους του παρέ νία ΑΒΕΖ Α.Ε. καί άλλοι πολλο,.
ϋτι δι' αυτή; 0ά σννετρίΰετο ι μαχηταί μ«ς. μαϋροι άπό τα χώασ
ό/οσγερώ; ή άαι>ντική μα; Ισχί< '" ""' —" " -------"~ "''"' '—ίίΤ"' " εις τό Μετωπον, μέ άμεσον ά^ο τρ/ κτιια την ύποδονλιοσιν τής Έλ λάύο; είς τόν Φα,σισμόν. Ητο αυτή ή ΰστάτη προσπά^?ι« τα κα'ι τού; κα.τνοΰ; των άννώριστοι, ι'ίμο οί ποό; δι'π·ας( ανέμενον τόν εχθρόν, μέ τό τοντρέκι στά χί καί τάς χκροιβομβίδα; έγγΰ5 τοι· Μουσσολίνι, την οποίαν καί ό τής θέσεώς των. Χιτ/ιρ, ενέκρινεν^ έλπίζων είς την] Τα πρωτα έ.τ.θετικά κΰματα τοΰ (ίτΓι·/(ΐτάστασιν τής ΰποιλήψεως τοΰ έχθροΰ έθραύσθησαν έκ τοϋ εύβτό δΐιιο/Λ; ήττίομένον άπό τοϋς "Ελ 1ν'<; σν,μμαχικοΰ τού Γττοατοϋ. Κατά την προσπάθεάν ττον όίει νην οί άντί,ιαλοί μας κατέστησαν ιακ.τικήν είς πληθο')ραν, ποικι- καί αρτιότητα μέσων, διαβέ :ε; έναντι τεσσάρων άρχ.ικώ κατόπιν πέντε 'Ελληνικών Με χον .-ΐυρός τοϋ πυρο6ο.λκοϋ καί των πολνβόλονν μσ;, μετηβληθέντα εί; ΰ.τερμ^γέθεις σοιροϋς νεκρών χσί τραιματιών. Ή λύσσα ο·μο>ς τοΰ
Μουσσολίνι, αυτοπροσώπως διενθΰ
νοντος τόν άγώνα τή; επιθέσει):.
μποροϋσαν καί έβάδισαν χει άδράν ε'κόνα ^^ μοριρής τού
πρός βέβαιον θάνατον, συγκρουόμε ΜνΠμείου ώς τό φαντάίεται ό α
ΕΚ
1) Κα.ιυτάνη
πή. Γτά Γοάμιιατα καί ότι; Τρ-
υ.ε; τή; νεωτέρα; Ελλάδος μίχρι
κπί τό ΐιοναδικό «ΝΟΜΠΕΛ» στόν
ποόσοουγα Σ εφέρη.
Π^οαίνοντες την όμιλίαν μα;
(ΡθονοΓιιεν ότι έπέστη ηδη ή κατάλ
νοι μέ καταπληκτικώς πολυαριθμώ ί ποοτολε^ καί δυνατόν νά βοηβή
τερα καί άρτίως όπλισμένα στίφη
τοϋ κατακτητοϋ.
Περί
των ήρωϊκών αυτών άγώ
νων δέν έγράφη μέχρι σήμερον
συοτηματική καί κάπως πλήρης με
λέτη. Αντιθέτως διά τα θύματα τής
έΕορίας καί τής τουρκικής άγρι
ότητος εγράφησαν καί έδημοσιεύ
θησαν πλείονα κάπως άπό Ποντί
ούς καί μή.
Αυτών των ήρώων κα'ι θυμάτων
«... ο . - . " το μεγαλοπρεπες Μνημεϊον £ητ
δεν εκαμ'ρθη ,τοο των τεραστία"· ιη«·ι«» «.ιμ
____ _.....,____ .... έκείνωνάπ.,.λεκον. Καί νέα, δννά|κα' ποθεί ό ποντιακός κόσμος.
Ο'ΐΟ'/κον, μεκομένης δτ>νάμεως χσ^μεις Λεζικον ΕΓρίπτοντο άδιακό.τίο; | Καί είναι μέν άληθές ότι κατά
90 τΐ'ρβόλ ί ά ί '
■τΐ'ρο6όλ(ι>ν( περί τάς είκοσιν
ν»ΠΓγκοοτηθιείσα; φασιστικάς *
Τος
τ (ι
'α?, ί<πέρ τα 400 πτ·ρο6όλα τταν διαμετρήματος, αΌρθονα άρμα '.ης καί πολλάς εκατοντάδας .άν<ον. Την δέν άρχηγίαν Τ("ν έ.τιβλητικίον έκείνιον δννάιιε· 0)ν άέλαβεν αύτοπροσώπ(ος δ δι- ν·τ'ΐΓ(ορ Μοι<σσολίν·, εί; τό προκ.Γ- Χωρημένον παρατηρητήριον Ρέχο 6α Κατά τα; παραμονάς ένάρ£ί· ΤΊ(; έπιβέσεως, επί πολλάς ήμ* ν.-τερίπταντο των έλληνικων είς την μάχην, ματαίονς προσπαθοί σα· ν' άνατρέψοΐ'ν τοϋς ήοωϊκοί; πολεμιστάς μας. Μέ την μορφήν καί τόν ρυθμόν αυτόν άλλά καί μ' έναλλασσομένας λ.υσσώ&ει; προσπαθεία; ήαέραν καί νύκτα, μέ άδιάκοπον συμμετο¬ χήν έκατοντάδοιν 6ομ6αρδι<ττικ.ων άεροπλάνων καί, τέλος, μέ διινα- ιιεις πεϊ,ικοϋ διαρκώς άνασ»«γκοο τοτυμένα;, ή Έαρινή "Επίθεσις τό Παμποντιακόν συνέδριον των ά νά την Έλλάδα Ποντιακών Σωμα τείων κατά Σεπτέμβριον τοϋ 1971. ούτινος πρόεδρος διετέλεσε ό β- Πόντιος κ. Ίσαάκ Λαυρεν τίδης καί άντιπρόεδρος ό γράφων, ελήφθη όμόφωνη απόφασις άνέγερ σεως Παμποντιακοϋ Μνημείου είς τόν χώρον τής Ι. Μ. Παναγίας ΠΟΝΤΟΤ: Ρό^ι Τονριστιχ.όν Σι<γκοότημα ' λτ»λο; στ'γμή επί τή σνμ--τληοώσει «ΣΚΑΡΛΕΤΑ ΜΠΙΤΣ» Πόοτο Ι δθετίας; άπό τή; _. , Χέλι, 2) Άργυοόπονλο; ΕΛΑΜ- ' τοϋ προσφυγικόν στοιχείου αρμοδιους που έχουν την ΚΟ _ ΕΛΛΑΣ _ ΑΜΕΡΙΚΗ την Έλλάδα όπως άφ' ενός έγκαταστάσεο·ς είς την έντιμότητα κα'ι την μεγάλην έγ- κυκλοπαιδικήν του μόρφωσιν. Ή παράδοσις άναφέρει ότι ό •(Εμμανουήλ Καρακουλάκης κατήγε το έκ τής νήσου Σάμος καί τό έπώνυμόν του ήτανε Συκωκάκης. "Ελαβε όμως τό έπώνυμόν Καρά κουλάκης διότι όταν έφθασε είς τα Βουρλά νεώτατος άπό την Σά- μον — πρασελήφθη είς την ύπη- ρεσίν κάποιου διασήμου πρακτικοϋ ί ατροΰ ονόματι Καρακουλάκ — έΕα ί σκών δέ ή μάλλον Βοηθών καί έκμα θών ώς έκ των έπανειλλημμένων έ- παφών μετά ασθενών τό ιατρικόν ε πάγγελμα καί άποβάς ό Μανώλης βοηθός πολύτιμος τοϋ Καρακουλάκ σιγά σιγά νά ακούεται ό Μα ευθύνην τής συνθέσεως καί τοϋ σχεδίου τοϋ Μνημείου. η ς φ ς ^ Α.Ε.> ΕϊίταγΜγαί μηναΛτιαάτων— ) διεΐηνθή δ ά.ιολογισμό; των πλον ,νώλης Συκωκάκης. όχι ώς Συκωκά
τηακτέο, 3) θεοδοσιάδη; Ι. Βιοτε σίων πεποανιιρνίον τού καί τής κης, άλλά ώς Καρακουλάκης, τοι
Τό ποίημα τοϋ αναγνώστου τοϋ Χν<ι «ΣΤΡΩΜΑΤΈΞ» καί άλλοι σνϋβολής τού ρ'ς την όλην "Προσφυγικοϋ Κόσμου. τής Δρά- ·™λλο·. ' νττικττν προσπάθειαν τής μας έχει ώς έΕής: ΕΞ ΑΛΛΩΝ ΜΕΡΩΝ Μ. ΑΣΙ Πατρίδος, άο;· έτερον δέ ... ΛΣ: 1) Γιαβάσογλον Κοινστ. Βιο θϋ είς αύτό ό οίτειλόιιενο; Η πρωτη στροφη παρατίθετα, ως ^,, Πλρχτ©ν 2) Άβράσογλον τιαής. έγράιρη υπό τού κ Τσατιρλίδη είς λ. Α.Ε. Αυτοκίνητον 3) Καχρι,ιιά Τό «ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΩ)ΠΟΛΙ- δλ ποντιακήν διάλεκτον έν συνεχεία δέ ν'ηγλον άδελιτοί «ΒΕΧΕΠ — ΜΕ ΤΩΝ» έχ.οινεν ώς χ.αταλληλώτατον ΡΙΝΟΣ» Α.Ε. 4) Φωστηρόποι·- , διά την επιτέλεσιν τοϋ διττοϋ τοΰ Μ' τόν διακεκριμένον Πα- επστηιιιακόν Λ'.δάσκαλοΥ κ. Δημ. μεταφέρεται ολόκληρον τό ποίημα είς την καθομιλουμένην διά νά νί λί): «ΒΙΑΜΑΞ» καί άλλοι πολλαί, τον „„ .«—..—α.. „-. .-λ ..λ „* ΕΜΠΟΡΟΙ — ΕΜΠΟΡΙΚΟΙ ! νεπί νη κατανητόν καί άπό μή Πονΐί ούς αναγνώστας τοϋ «Προσφυγι- κου Κόσμου». Α1 ΣΤΡΟΦΗ Άς λέγω σας πατριώτε μ. Κατ' έ- γώ ντά νουνί&ο λέγατο σ' δλτς τή Ποντίους κανέ- ναν κΓ χωρίέω Σ' όλουνούς οί γονέε μουν έφέκαν βεσιάτια τ' άποθαμέντς νά τιμοϋμε είχον ά- τ'ιν μουράτια ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ Τσάκωνα, όστι; οχι μόνον έμφο- ΕΚ ΚΩΝ)ΠΟΛΕΩΣ) Μνλιονί οβϊται υπό βαθντάτης στοργής καί η Υθαιιιιοιν Ίταλικά άερο.ΐιλάνα κο! τγ επί ?ν δεκαπενθήμίρον, υέ ^Οθι.ττον χιλιάδας προκηρύξεων δ ρήνα τοϋ γιγαντιαίου αγώνος α τ"> όί έά ύ ά Ίά
^'^ί™
V.".
,' ' ."- Σουμελά, επί τοϋ Βερμίου. Ή άπό κ-......--—-..-
των Ιταλών διήρκεσε μεχρι τη-, ^ , ____ Γ. . Κοίνον ταφιν άς χτιίομαι εμείς
συν Σουμελάν
Κι' όλον ό Ποντιοκαύκασος νά φαί
ν·κτό;
^ χς πρκηρύξεω ρήα τοϋ γγ γς
α τ">ν όποίοιν έκάλοΐΛτ τούς "Ελλη έ/.τοντε καταστάντα Ίστορικά ί»ψώ
ν": στρατιώτας νά «γκαταλείψοτ'ν ματο 731 κα' 717 τοΰ Μπούμπεσι
'1- τάξει; τ(,)ν καί νά... παραδο τα ΟΛθϊα 6 ίχθρός δέν κατίκεησε!
)1η' ?ις τούς_ Ίταλούς! Τό παρά, 'Εκεϊ (ηινετρίβη τό άνθος των
Κ «Ι
'■·' άλλά χαί παράλογον έν προ
. '1ιεν(1> είναι, ότι τάς προκηρύξ° ;
'Ην'α; σ<»νώδευον κατά κανόο 1 λνσσώδεις ρίψεις 6ομ6ών αί δ •/""ι χαί άστοχοί ήσαν αυταί καθ ^"Τά;, ■ '·έ; Τ(7)· ι; Ι. «ΐ δίΐγμα λίαν άφί περιποιήσειον τάς δποΐ νά έπιδαψιλεύσονν οί τοί,ς τνχον τ")ν έκείνας οί μαχηταί ιας --ής 23ης Μαρτ.'ον 19-Μ, η , Φ00^ °Μως αυτΠ δέν έτυχε περαι τέρω άΕιοποιήοεως οϋτε υπό κατ' ίδιαν Σωματείων οϋτε υπό" τής Πά νελληνίου Ενώσεως Ποντιακών Όργανώσεων. Έν τώ μεταΕύ όμως πρωτοβου- λία ωρισμένων Ποντίων τής περι Ιταλ.ικών Μεοαρχιών άλλά καί ή, ν.ΐ'ΓτόνοΐΈ επαρσι; τοϋ δικτάτορος | φερείας πρωτευούσης όνελήφθη Μπενίτο Μονσσολίνι, όστ·; έγκατ*- προσπαθεία ανεγέρσεως Ήρώου ιι.κ,,ν, Τή Ίν «ΰγήν τή; 9η; ίά "γράν, όιχιχλώδη χαί ίΐννήν. τΐτρακόσια ίτα'.ι ήιχ σαν νά &ί»λλιο"" „ "ά .τυρά εναντίον τής ; ντι/ης μας νοποθεσίας, καβ ο •/.κ π II Ι ;Λ «ι λο^ΐ'ε κατησχι^ιένο; τό Μέτωπον, υηννίβν έναντίην τοϋ άναμφισδητή τ(ι>; ήριοϊκού στρατόν του, ό οποίος
εάν ήττήθη. ήττήθη διότ, είχεν άν
Τιΐίρτωπον Στρατόν έμ.τνεό'ΐε·νο»'
άπό την Προαιωνίαν φυλετικήν
τον παράδοσιν^ τοϋ θνήσκειν υπέρ
τή; Έλενθεηία;, τόν απαράμιλλον
'Ελληνχ.όν Στρατό, ένώ έκεϊνος δι
εξήγεν άδικον κατακτητικόν άγώ¬
να, πρός τόν όαοϊβν κατά 6άθο.
δέν έ.πίστ€υε!
Την λαμπροτάτην αύτην σελίδ,ΐ
τή; Πολεμικ.ή; μας Ίστορία; Ιν-
θυμοίηΐενοι χ(ά πάλιν οί Πανέλλ.η
νες, κλίνοι·ν ρΰλαΛώς τό γόνν ένώ
των Ποντίων άγωνιοτων καί θυμά
των τού πολέμου έν τή περιοχή Ά
θηνών κα'ι ειδικώτερον έν Καλλι-
θέα. Δήμον μέ πολυάριθμον ποντια
κόν στοιχείον.
ται εκια παν
Κάθε τρανόν λιθάρναθε άς έν ή
Νομαρχία
Κι' ολίγον μικρόν ντό έν άς έν ή
Έπαρχία
Γραμμένον άς έν τ' όνομαν τς κά
θε πολιτείας
δή; Γ. 2) Κωνσταντνίδης Α. 3)
Διογενίδη; Γ. χ.αί άλλο1 πολλο'.
ΕΚ ΣΜΤΡΝΗΣ ΚΑΙ ΑΛ¬
ΛΩΝ ΜΕΡΩΝ Μ. ΑΣΙΑΣ: 1)
Σουγιουλ.τξόγλου Μ. Καπνέμπο-
οο;, 2) Σιχιαρίδη άδελφθ; 3) Σι
ιιειονίδη άδίλ.ς-ο ί Άοιθμομηχαναί
κ.λ«τ. καί άλλοι πολλαί. |
ΝΑΤΤΙΛΙΑ '
ΕΦΟΠΛΙΣΤΑΙ — ΕΜΠΟΡΙΚ1Ι
ουτοτρόπως τό έδώνυμον Συκωκά
κη, έλησμονήθη καί ό Μανώλης έ
λαβε τό έπώνυμόν Κσρακουλάκης,
λόγω τής μακράς καί επιτυχούς υ¬
πηρεσίας του. Ώς Μανώλης Καρα-
'♦♦♦♦»»♦'
>♦♦♦»»·♦·♦♦«■♦'
λαι. άλλά οί έγγονοι καί οί δισέγγο
νοι Ζοΰν καί ύπάρχουν συνεχίίον
τες την ωραίαν παράδοσιν είς δ-
λους τούς τομείς τής ίδιωτικής κα'ι
δημοσίας Ζωής.
Σημειωτέον ότι κάτωθι τοΰ λό¬
φου καί παραπλεύρως τοϋ δρό-
μου πρός την Σμύρνην ήσαν έκτι
σμένα πολλά οίκήματσ καί επί τής
παραλίας είς βάθος 50 μέτρων ύ-
πήρχε ίχθυόσκαλα (νταλιάνι) καί
οί Άδελφοί ΔιαλιαντΖή (άείμνη-
στοι) ήλίευον νταλιανίσια (κέφα-
λοι) ψάρια, πού άκόμη μολονότι
επέρασαν 52 χρόνια ενθυμούμαι
την νοοτιμάδα. των.
.. - ,
"Αλησμόνητα ώραϊα χρόνια ποϋ
προσωρινώς άπωλέσθησαν, διότι κά
ποτε οτό απώτερον μέλλον ή Ίστο
ρϊα είς τάς δέλτους της θά Εανα-
γράψη τόν έπαναπατρισμό των Μι
κρασιατών γενικώς είς τα έδάφη
πού έτάφησαν οί πρόγονοι μας.
Λάμπρος Κ. Λαμπρικίδης
>♦♦♦»»»♦♦♦♦»··»»♦♦♦♦♦♦♦
Γλυπτικα καΐ άρχιτεκτονικά
θαύματα τοΰ άρχαίου κόσμου
εκ.τιμήβεω; προ; τού; .-τροσφυγα;,
άλλά κα! |χε( ένδελ.^χώ; εγκνψη
είς την μελέτην τόσον εί; τάς τέ- Γ ^, Καβηγητοϋ Δοος ΑΛΦΟΝ ΣΟΤ ΧΑΙΛΜΑΝ μετά
ως πατ01δας αντων' όσον χαι εις 1ου νμ ' ^_ κητν,ΗνοπητΛΟΤ
τα πα,-τοειδή έν Ελλάδι έπιτείη-μα φρασις ΒΑΣ. ΚΟΤΖΗΝΟΠΟΤΛΟΤ
τα των. ( '
Ό κ. Δημ. Τσάκωνας έχει τόν
λόγον.
(Ό λόγος τού κ. Τσάκωνα είς τό
προσεχές).
Δ'
Τό μόνον άρχιΐ'ΡκτονΊκόν θαϊ>α.π
τής αρχαιότητος .-τού ή διαδρομή
των χιλιετηοίδιον τα άφησαν άνέ-
παφο καί σήμερα άκόαη ϋψώνρτ«ι
μέ τόν επιβλητικόν όγκον1 του μπο·< ί στά στά μάτια των άνθρωπον τίί; Τα πετροδ&σίματα, τα τσιμεντένια | Στήν μιά γωνιά νά στηθη Πόντιος έ.-τοχή; μας, είναι οί Πνραμ'δϊ" σθλάκια "Ας είναι τού Πόντου στράτες, πο- τάμια κα'ι ρυάκια Γιά κείνους πού πεθάνανε μακρυά στήν έΕορία Καί άταφοι μείνανε στούς δρόμους, τα χωράφια Γιά κείνους πού κρεμάοανε κάπου στήν Άμάσειο |Τά τσαγουλόπα άνάμεαα άς είναι τα , Κα' π<>ύ χόθηκαν γιά τού Πόντου
την άνεΕαρτησίαν
χωρία
(Ολόκληρον τό π οίημα μεταφερό , Γιά κείνου^ που παθάνανε στόν
μενον είς καθομ.λουμένην). °τρατ0 τής Τθυρκίθ(:
Χωρίς παπά καί σάβανο κα'ι δίχως
Σημειωτέον ότι Μνημεϊον Ποντί ' Συμπατριώται. Νά σάς πώ ένα λο
ών ανηγέρθη πρό διετίας έν Δρά
γισμό μου
κοινωνια
μα υπό τοϋ έκεΐ Συλλόγου Κομνη .Τό λέγω ο' όλους τούς Ποντίους. , Γ'' αύτθύς άς Κτί?Ομε ΤΟν Τά<Ρ° ΤΟν νοι καί τό Σωματείον Τριπολιτών Κανένα δέν ζεχωρίζω: ανήγειρε Ίδιον Μνημεϊον είς τό , Σ' όλους οί πατέρες μας αφήκαν Υιι Τ-οι««χτι άνά^τνγμα καί είς μί τι δι»ο σι·νεχεϊς ώρας '"τι: « Ιί καί έκοήξπ; των όβ< ΰλικήν β'αν»! άδιά^Λ ίδάφους, άνέσκαπτον κα? Κοιμητήριον Καλλιθέας. Ή ώς άνω προσπαθεία των Πον τίων Αθηνών υπό τόν άλλοτε προ εδρον τού Δημοτικοϋ Συμβουλίου πιον την σκ.ιων των πεσόντων μα Καλλ|θέα£; κ ΓεώργιΟν Κακουλίδη/ ντιτί) ιιας οΐτινες την έγραψαν μκ | , ..... , , ' ' » " · ,Ρ.' έκ Κερασοϋντος ηυρε ως εικός οπγ| το τιμ'ον αιμοι τ<ον, παρπκτχοντε-1 ^ οΓ-τω καί εί; τάς έπεργοιιένας γε· ΧΠθ.ν καί πορουσίασε μεγαλυτέ· -ΐάς τό ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ δι'δαγμχ παραγγελίαν Κοινό Νπ άναπαυθοϋν τα όστά τους ποϋ κεϊνται πέρα κεϊθε σκαλισμένος ' τής Αίγυπτον, ποϋ έχοησιμοποιούν Μέ τό Μαρτέν στό χέρι τού, μέ £ίπ- ! το ώ; τά«Γθΐ των 6ασιλέο>ν τη;
κάς ιρορεμένος Ι Οι π-υρομίδες, περισσστερες άπ>
„ . -χιν · ■ ■ Ι 80 {ηΐ'ών'οντο άπό τίς π)Λγιέ; τή.
Και στην δλλη γωνια να στηνεται > Η „ * - & ρ ·
| λΐβυκής έρημον εω; την δε-'"·
Ποντία ] π)Λ1^α τοΰ Νείλου καΐ εί; έκτασιν
ότητος πού όνομάζεται €θί
στοί Κήποι τής βασιλίοσης Σεμιρά
μιδο;» έ.τί τού ΕΪΗ(ράτου ποταΐΜ>«
πλησίον τής ΒαιδνλΛνο; δεν *εο.ι
Μέ ίουποϋνες, μέ λαχώρι, μέ τα- 30 πεοίπον χιλιόμετρον·. Τό αεν«
πλαν καί φλουρία λύτερον άρχιτεχτονικό θαϋμα άα'
„ . . ί . - . ' αντέ; είναι - πυραμί; τοϋ τχισιλί
Καΐ άπό πίαω σκεπαστε τους μέ , *, , , , .
1 ως Χεοπο; η οΛ«α κ.τιστηκε πεοι
πέτρινη πλάκα 2()00 χρ6νια τΧ -έ ^ ^,
Έκεί γράψτε όνόματα εύεργετών Ι φάνϊια μεγαλ.ύτερη άπό 50.000 τγ
Ποντίω/ ' τραγωνικά μέτρα Μ|>ών'€ται καί 5
Ποϋ έκτισαν τής Τραπείοϋντος τό φθανε είς νψος άλ^.οτε 14Κ μέτο < 1' 136 -α· δέ τη; είναι τετράγωνον τοϋ ό-ΐο οί Νά τιμδμε τούς πεθομένους. Τό εί Καί άν κανειί: πηναίνε' χαν πάντα πόθο Τάφον κοινόν άς κτίΖουμε εμείς στήν Σουμελά 'ς νικά την ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΒΕΡΝΑΡΛΟΣ φαίνεται έκεΤ απάνω ραν επιτυχίαν. Εσχηματίσθη ήδη. ] "Ας είναι γραμμένο τόνομα κάθε πορά τώ Δήμω Καλλιθέος άπό κρα . πολιτείας τικήν έπιχορήγησιν κυρίως καί άπο καί τα ψιλά πετράδια άς είναι ι ά είσφοράς ίδιωτών Ποντίων, ποσόν Ι . χωρία τρίδα άς φέρη λίγο χώμπ Μπορεϊ νά τόν άκολουθάνε, γιατί τάφο 2ητάν άκόμο Μ' εύλάβεια νά τό ρίΕη στόν Κοινό Τάφο ΚΓ οποίος πάγη στήν Σουμελά, ν' άνάψη ένα κεράκι *Ενα μεγάλο βράχο βαλτέ γιό κε μεγάλο Σχολειό Στήν μέση στήστε τόν Σταυρό μέ άετό καθημένο Καί τ' δνομα των Κομνηνών άπά- καθένα; 50 στατήριον είχον - νω του χαραγμένο θετηθή ό ενας επάνω στόν άλ/.ο ή πλενρά είναι 227 μέτρα. που 2 3()0.(>Ο0 όγκόλιθοι, βάςη·;
τί.ιοτε άλλο ,-ταρά μόνον
τό όνομά τού καί οί περιγρα<ρές των έ>Ληνων' καί ρωμαίων σνννθΛ
ςρέων. Είναι δμιος άμαχόολον εάν
αύτοι οί λεγόμεν'οι «κή.-ιοι τή; "^ι
ιιράμιδος; έκτίσθηκαν άπό την
Σεμίραμι', την θρνλ«κή ίδρύτρια
τή; Βαδνλώνο; κα· τωτ· μεγαλί-
πρε.τών άνακτοοικών κτισμάτων ή
χατά τόν Βερόνον; άπό τόν βαοι
λέα τής Συρίας Νϊμπονκαντνί-
τσάρ χάριν τή; μηδικής συζνγο"
του, κατά τόν 6ον ,-τ.Χ. αίώνα. Οί
θανμαστοί αίτοί κήποι φαίνεται ή-
τι €?χαν τκισθή άμΐΓΗθεατοικά, ε> ι
νω σέ τετράγωνον έπί«δο, περμε
τροτ» 480 τετραγ. μέρτίην καί ύψο
νετο έ.τάνιο άπό μεγά)οτ·; βόλον:
Μεσα στοί·; βόλον; ίκνιν χοτο
μεγαλοΛρεπ?στατα δκι
τα ό.τοίιι ύ.τι, ί.τάνω ί
χαλύ—οντο Αλο μολυ6»νΐϊςβτέγ*ς,
γιά νά προστατεύωντω Λπό τα ν-
τεραστία βτοωιια·»α χ»)
Καί δταν έλθη ό χειμώνος μέ τό "°.λΛ; δ λ410-· ^ίστε; καί χάση;
... - α,νσεως έργάτες ϊίγαν ίςαναγκα
πολυ το κρυο ,_ Γ, ? ,. . 1ΑΛΛΛΛ »
σθή σε άγγαρεκι. Ανα 100.000 ά
Νά τούς βάλη κάτω άπό τα φτερά τομ,( ^γ^^.^ έπ, 3 μτ>Νες ~>
τού, σάν δικά τού πουλιά ^οϊ^, οτ4 6Ουνά τής Άραβίας όν
Καί δταν έλθη ή άνοιΕι κΓ ή ώρα κόλιθους καΐ νά τοϋς μ*τατ{έροιη'
τής Ζέστης στόν Νεϊιλο καί Αχ' έκεΐ τούς ρ ·
"Ας τούς βάλη κάτω άπό τα φτερά μοΐ'λ*»™ επάνω στό πλατϋ ρενμ
του καί νά τούς κάνη ΐσκιο.
ΣΩΚΗΆΤΉΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ
Πρόεδρος Αδελφότητος Ποντίων
ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ
τού, μέ πλοιάρΐ'ΐ καί έκ€Ϊ νά τούΐ
σ»·οσωρεύουν. Ή άγγαρε'κι «ιύα»
έδάσταδε 10 χρόνια ειο; ότον τ^
γιγαντιαϊο αϋτό κτίβμο νά
ση.
Άπό ?να α>.λο βανμα τής
ματο; των κήηον !<αί άπό την {»- γρασία των (ΐί·/.α/*υ)ν τοϋ διαπάτιξιπν τό χώμα. Ί<>
ούργημα «ντό άπό μακρι<ά παΐ"> <ιι αζε την βίαν ονό-; καταποαισινοΐ' δοΊΎθύ. Γιά νά πάρη μιά Ιδία *α· ν'εί; δ; ρί£η ·'· στο»ς χά·1. •^, - Μκβλ λ<ι στή λάγκο Μο α; ή τοϋ; χήποη«ς τ· (χήηος τοΰ θρόνον) ~ μ τίς Απότομτς τι«»«νβΛλαγιί; ι/άζ. (Πόλις —ή νοτι© ΓΙ*<' Σνν«χΐια ιΐς την $η
Σάββατον 2 Μαρτίου 1974 Έτος 48ον - Αριθ. Φύλλου 2245 - ΙΊΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1,60. ΙΔΙΟΚΤΗΤΆΣ 3ΚΔΟΤΗΣ — _ΪΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΔΝΙΛΒΣ—ΑβΗΝΑΙ — Τ1ΙΑ. 8229.ΤΘ8 —
ΑΝΛΜΝΗΣΕΙΣ ΠΟΛΕ.ΜΙΣΤΟΤ
Ή έαρΐνή επίθεσις των Ιταλών
ΐόν Μάρτιον 1941
'ίοθ συνεργάτου μας κ. 1_ΑΝ. Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Σ>μ.-τληροΰνται εφέτος τριάκον- ίσοπρδωναν ολοκλήρου: λόττον;, ι
τ,ι τοίιι ?τη άόπό -την ιστορικήν ή- πνρ.ιόλονν τα .[άντα. Οχιοά/στ.
μΗ,ιιν κ«θ' ήν ό Ιταλός δικτάτωρ θμοί διοικήσεως, παςιοτης.ητ','-, ,(
)Ιπ?νίτο Μουσολίνι έξαπέλυσεν είς τιν.ε(Γ<>>νικαί γ"αιιμα'ι άνρτινάσσσν-
τι) ε^'
ΐα έλλην ικό-ν μέτωπον τ ο ·_■!; τάν άέρα καΐ κατεκόπτοντο
λ ί
ιν ίαρινήν έίτθεσλ· τού. Είχον
τύφλωσιν είς ϊοΰς ή¬
ελ
ίε>0ρι πέντε μήν-?ς άπά τής ένό-^ γήτορας των ελληνικήν τμημάτ >>ν
ϊί(,ι: τοϋ εναντίον τής 'Ελ.λάδος κ ίί άδιναα.'αν ί,ττκτή: ν»ν μ? ι^ύ
«ιτακτητικοΰ πολέμου των φοσι- τα, πρός ασκηίτν τής βιοκήσε«»Γ
καί καθ' όλον +οΰτο τό %<}0 καί δ εύθννσιν τ<ιϋ άγω.ος. ΤΊ όιάστημα την συντρ βείσαν πάν έςτλέγΤΓο χ.αί ίδονείν·/ ό (■' των διεδέχθησαν άλλεπάλ χαρακτηρισμός: «κόλ.ασ.ις λαμπραί νίκαι τοϋ έλληνικοΰ «αυδ.άν παρέχη ιδέαν τής φρι/.ώ νΤρ(ΐτοϋ, αΐτινες προεκάλεσαν ποΛ δούς έκείνης πραγματικότητος ).ήν ανησυχίαν είς τόν σύμμαχον Τ.'>ν τρομακτικόν αυτόν κανονιο
των Ίταλών Γΐρμανόν δικτάτοοα (ίο.,ισιιόν δ;εδέχθη επίθεσις των Ί-
Άδάλ.ςτον Χίτλερ, δι' όν λόγον ό ταλικών Οομβαρδιστικών άεροπλά-
Μονβσολίνι, παραμερίσας τοΰς νηι τα όποϊα είς χανιηλόν νψος ·
τρατκοτικούς ηγέτας των φαΐίι- πτάμ-ϊνα ερρι.-ττον τάς βόμβας των
στικ.ών μεοαρχιο>ν/ άνέλαδεν αύτο αέ άπαισ'ους γδοΐπους κατά των
,ιι,χιοώπων την διεύθυνσιν των επι ι'λληνικήν χαρΐακο>μάτο>ν ή ρ.-ιολ<- κατά την "Ε-ιρινήν ίη 6όλοι-ν τάς θέσπς των αας 5:ά ν' άπυκύψουν ?ί παρεμιο Ό χειμών τοϋ 1941 ήτο βαοό- δ'σουν πάσαν εί; ι ά πρόσω αετπ πιτος άκόμη, τόν Μάρτιον, παχύ κίνησιν τιον. δέ οΓθώμα χιόνων εκάλυπτε τάς Μετά την τοιαύτην Μουσείον τού ΈλληνισμοΟ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΥΠΕΡ ΠΡΟΣΦΥΓΗΝ τήα Άνατολήα καί Παμποντιακόν Ήράιον Τού συν εργάτου μας κ. ΣΩΚΡ. ΚΛΑΔΑ Β' υπερβαϊνον τάς 600.000 δρσχ ΗΡΩΟΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ. Άνέ- Πρός ανέγερσιν τού Ήρώου πσρε καθεν οί 'Έλληνες τού Πόντου, άπό χωρήθη υπό τοϋ Δήμου Καλλιθέαο τής προσφυγής κα'ι έγκαταστάσεώο η μικρά κάπως πλατεϊα Άγίας 'ι- των είς την Έλλάδα είχον ένα λεούσης, διαμορφούμενη καταλλή- πόθον κα'ι έτρεφον ένα όνειρον. Νά λως. δοϋν γραμμένη αύθεντικά την ίστο Την όλην προσπάθειαν ένισχύει ρία των ήρωϊκών άγώνων των Πον ό τέως Διευθυντής Τεχνικών 'Υπη- τίων καί ειδικώτερον τής Άμισσοΰ, ρεσιών Δήμων κα'ι Κοινοτήτων τού τής Πόφρας, τής Σάντας κα'ι Λιβε ύπουργείου Έσωτερικών καί ήδη ρά κατά τής τουρκικής τυρανίας Γεν. Γραμματεύς τοϋ ύπουργείου καί των μπασιποίίούκων της, <αί Δημοαίων Εργων πολιτικάς μηχα νά άνεγείρουν Ήρώον γιά τούς ά νικός κα'ι Πόντιος την καταγωγήν γωνιστάς αυτούς. Είναι οί χιλιάδες κ. Ευάγγελος Καλκετενίδης κα'· των ήρώων πού πηραν τα όπλα έλπίΖεται βασίμως ότι τό έργον θά κατά τού τυράννου καί έπώλησαν ά αχθή συντόμως είς πέρας. κριβά την Ζωή τοϋς γιά την άνε Βεβαίως ύπάρχουν πολλαί έπι- Εαοτησία τοϋ Πόντου κα'ι τα έθνικά φύλάζεις κα'ι έπικρίσεις τόσον ίδιω ίδεώδη μαχόμενοι είς τα νώτα τού των διατυπωθείσας κα'ι δημοσία ο- Ο ΜΟϋο« τοϋ ΜανιάΙΙετι Καρά· κουηάκη £■«? την ΚαίΙαμπά- καν Β' <· ΕΚ καΝ)ΠΟΛΕΩΣ: Εύγενί Όνόματα σημαινόντων πρωτερ- δης Εϊ>γένιος 2) Κα6οι·νίδης Νικ
γατ'ΐιν τής σνμβολής ταύτης τών' 3) Βερνίκος Ε, Νιχ. Α.Ε. καί άλ
Ί0οσ(ΐύγο)ν είς την λεκάνην ττίς λοι.
Λττικής σιμπεριελά6«μεν κατά κα ΕΚ ΣΜΎΡΝΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ
τηγορίας είς την διανεμηθεισών ΜΕΡΩΝ Μ. ΑΣΙΑΣ: 1) 'Ωνα- ΒουρλόΓν καί 8-10 χιλιομ. τού επι ΑνδρωΘείς καί ένηλικιωθείς ό
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΛΗ
Είς απόστασιν 15 χιλιομ. των κουλάκης θά ακούεται τοϋ λοιπού.
■'.ιπλ τήν' είσοδον πρός ι»ΰς άκρο σης Άριστ. 2) Κονιαλίδης Χιι
ατάς αας κατάστασιν. 3) Λεοντάκης Μ. Πλειάδες ΕΠΕ . . _ . _ -. .
, Γ ", „ ,5 - , ,,, .υπεράνω τού άμαΕιτου δρομου που
Αναφέρομεν ομοις ενδεικτικως ναι α/.λοι. Ι Τ
τινί.ς έξ «ύτών κα'ι άπά ώρισμένις ΣΤΡΑΤΗΓΟΙ
νείου των Ββυρλών Σκάλας κοΐ ι Μανώλης ήλθε είς γάμον καί α¬
πέκτησε μετά τής συΖΰγου ονόματι
Ι κατηυθύνετο ιϊρός την Σμύρνην εκ
κΐιτηγοριας.
ΑΚΛΛΗΜΑΊ ΚΟΙ
Ίοοδαν!ί)ης Γεο>ργιος
Κω4(πόλεως, 2) Μαργαοίτης
έκ. ! τής δεΕισς πλευράς ευρίσκετο και
Κ | έΕακολουθεϊ νά ευρίσκεται ένα λο
ϋψους 50 — 60 μέτρων καί μέ
1) Βασίλειον Φίλων έκ Κιον)τό έκ. Κ ιον).πόλεως 3) Τζανετής Σο
λεως. 2) Ίωακείμογλον Γεώργιος φοκλής έκ Σμύρνης, 4) Χατζη.-ΐρο Ι βα^ν εκατόν περίπου στρεμμό
έκ Σιιΰηχ'η; 3) Μυλωνά; Γεώς- δρόμον Βίαϊ. έκ Σμύρνης, 5) ΙΙι . . . -
• "„ ! , «,, - πι . . ν· ' ί- των καλλιερνοσιμων επι τη κορυ-
γιο; εκ Σιιιονη; και άλ.λ.™. τακη; Πλούτον εκ Σμνονης <■) ι "*" "'. , Σοφίας έννέα τέκνα, έκ των όποί ών τα πέντε όρρενα. Καί τα έν νέα αύτά τέκνα τού έπροικοδοττι- θησαν δι έκτάσεων ευρισκομένων επί τοϋ λόφου καί των τεσοάρων τού πλευρων. Ο άνεμόμυλος είς ΚΑΘΗΓΗΤΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΉΜΙ Τσολάν.ος Κ«.·. έκ Σμύρνης. 7) φή τού όποίου είνε έκτισμένος ένας πλήρη δράσιν έφ όσον ο Μανώλης ΟΤ ΑΘΗΝΩΝ ΙΙπνλ-'δη; Άχ. έκ Πόντου, 8) Σ-^τεράστιος άνεμόμυλος έΕωπλισμέ Γ>Κ ΚΩΝ)ΠΟΛΕΩΣ: 1) Κρητι ρα((.5τ ν'οης "Εμμ. έκ Σπάρτης Π' νος άπό πάσης τεχνικής πλευράς,
καθ' όλας
,τάς ημέρας «οί ώρας καθ' άς ό
άνεμος ήτανε εύνοϊκός, καθώς καί
έκτιομένος ενας οίκίσκος (Κου-
κός Νικ. 2) Μιχαηλίδης — Νο·ά σιδίας Μ. Άσάις, ) Πετρόποιλο;' λεπ-Ουργών κανονικώς
οος Γεώργιος, 3) Λονρ'ιδης Όοέ Γεώργ, έκ Κούλων Μ. Άσίας 10) ,<,„*„— «.αί ώοας Ιϊοΐ"δοΐ>ρογλον Ήσαίας έκ Βαϊνδη
στής καί ά).λοι.
ΕΚ ΣΜΤΡΝΗΣ: 1) 2πέραν- οίον Μ. Άσ.'ας καΐ ά)Λοι.
τζας Στ. 2) Σνκονρτής Ιω. 3) Ά
ναστασιάδης Μιχ. κπί άλλοι. ! ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ
ΚΚ ΠΟΝΤΟΤ: 1) Καρολίδης 1) Μπακαλιυΐάσης Άναστ.
έν' -τ,
λος) άνέτου διαμονής μεθ' όλων
τουρκικου στρατοϋ καί παρενοχλοϋν
καί των Ποντιακών Σωμα
«ιιικοήμνους όρ-οσειράς τού Σ«ντέ ήν τής έπιθέσεώς των οί Ίταλο'.
/.ι, τής Τρε·μπεσίνας/ τοΰ Μποΰμπϊ έκίν>|σαν τόν όγκον Γοΰ πεξικ<ΐθ αι, τοΰ Τομόρι επί των οποίων πή τιυν κατά τή; άμυντικής μα; το.το ςριιενον άπτόητοι φρουροί οί "Ε'.- θεσίας, μέ ιήν .τ·;.-το'θησ ν ότι τό ληνες πολεμισται. έργον τού θά ήτο πλέον εύχεοέσΐν Κατόπιν τραχπάτων άγώνο>ν τον, άπλοϋ; πρρ'πατος ίσω;. έφ' 5
,ΐ(ύς τάς παν,σχύρους φασιστικά; σον τίποτε δέν θά ίίχεν άπομείνει
Μεραρχίας άλλά καί πρός τα Η.- (')Γθιην είς τα; γραμμάς μα-, τό
7"ΐα στοιχεϊα τής φύσεως,ό Έλλη δέ ήθ.κόν των άμΐΎοιΐρνιον μαγ.η-
Μ/ιΊς Στρατός, νικητήν άπ" άκρον των μας θά είχίν... έκμηδενισθή!
ίί; άκρον τοϋ έν Άλβανία μ«τώ- Ό.·τθ''α πλάνη! Όπόση τής ίαε
παρέμενε άκλόνητος καί ολο-
κνοίαοχος τή; άμυντι-
>:ιμ τού τοποθεσι'ας, σνντρίβων
τ;'(ς έπιμόνονς ννχθημέρονς, πυκ.νός
οόχου έλληνική; ψνχής άγνοια κοι
ίντοτίμησΐς!
Τ' άλλεπόΑί^ηλα ρπιθετικά
τα τον εχθηοΰ, τ' άντιιιετώπ σαν
/ιασώδεις έπιθετικάς προσπαθείας μ^ σταθροάν άποφασιστικότητα
αντίπαλον. Καί ταυτοχρόνως
κητά τάς παγεοάς νΰ
/τας μέ την σκαπάνην διά νά 6ελ·
τώνη τάς άμι·ντικάς θέ(Τ·ίΐς τού.
Αί έκ των μαχών καί των χρνο
ιιγι^αάττον απώλειαι τού Στ,,/α·
τοΓ· ιιας ήσαν πολΰ μεγάλαι, δια:
•Λο>; δέ ηύξάνοντο έκ των καθημερ·
εΰστοχα πυοά τοΰ όλ'γαρ'θμου άλ
λ' άπαρομίλλνθυ πυοοβολικοΰ μα^
καί τα δραστικά πυρά των πολυβό
λων αας, έκ θέσεων τάς οποίας Γ:
το αδύνατον νά φαντασθή ώς άν
ς ό Αντίπαλο;.
Ό ποώτος °Ε>Λην Σιττταγμα-
τάοχης, όστι; εδέχθη τό μεγαλΰ'ρ
νίιν έπιθέσεων τής έχθρικής άι:ο»'ρον 6άρος τής έχθρικής έπιθέσ-
."ίοοίιις. Ποσοστόν τεσσαράκοντα έ! ο>;, ό ηδη Στρατηγό; έν Άποστο"
.ίί τοίς εκατόν έκ τής άρχικής δυ, τε.'α ΚΕΤΣΕΑΣ Θηιιστοκλή;, ί-
νάμεος των Μεραρχιών μας εΐχε ι πρόλαβεν έκ τοϋ· σταθμοϋ δ'οικνι-
σεώς τον νά έκπέμψη τό ιστορικόν
σήμα: «Ά,μι·νθήτε των βεσειόν σα;
τες σοβαρώς τόν Κεμάλ, δταν τί>ν τείων καί τής Πανελληνίου Ένώοε
ίσφυροκόπουν νικηφοροι αί έλλη- ως αυτών. Δύο είναι αί βασικώτο
νικαί λόγχαι είς τό κέντρον τής ΡΟ1 άντιρρήσεις α) ότι ό παραχου
Μ. Άσίας τάς εύτυχεις καί ένδό ΡΠθείς υπό τοΰ Δήμου Καλλιβέσς
Εους έκείνας ημέρας.
χώρος είναι πόντη άκατάλληλος
Είχε τοιαύτην σημασίαν ό αγών και τ0 Ηρώον πρέπει νά στηθη είς
αύτάς των Ποντίων ώστε έμετλετή τΠν διαμορφουμένην Κεντρικήν πλο
θη σοβαρώς ή άπόβασις καί έλλη τεϊαν Καλλιθέας όπου θά μεταφερ
νίκων στρατιωτικών τμηματων έκεϊ °η καί τό Μνημεϊον τού Καλλιθεό
ΠαΓλος, 2) Οϊκονομίδης Αημοσθέ θράκης, 2) Εύίλπ'δης Χονβός έ/
νης, 3) Ένεπεκίδης Πολι·χρ. καί Κθ)ν')πό/ί(ος, 3) Ίασων'δη; Λρ
ών. έκ. Πόντου, 4) 'Ειψανονηλίδης
1) Τσονντί;- Έμμ. έκ Καισαρείας Μ. Άσίας δ)
Χο. 2) Πα.-ταδόπουλος Χρ. 3) Κυ Κύρκος Μιχ. έκ θοάκης, Κ) Δο-
αλλο .
ΕΚ ΘΡΛΚΗΣ:
ο«κίδης Στ. -/.η) ά/λοι.
£ άδης Άπ. έξ Άνατ.
ΕΞ ΑΛΛΩΝ ΜΕΡΩΝ Μ. ΑΣΙ 7) Γ-αδάσογλου Κων. έκ Κων)πό
ΑΣ: 1) Άνδροϋτσο; Χρ., 2) Είι λειος, 8) ΧοΰροΌγλου Β. έ, Ν!·»
αγελ'δη; Μαργορ'της, 3) Γοΰτα; πι>ς Μ. Άσία;, 9) Τσιγδίμογλοι
Μιχ. έχ. Σπάρτης Πισιδ'ας Μ. Ά
σα;, 10) Όρφανίδης Άπ. ί·/.
Σμύρ- Σμύρνη;, 11) Μανουηλίδης Φίλ.π
Άντ)δοο; Α.ιΠ. 2) Τσιρο,τ- .τος έκ θράκης, 12) Νικολαΐδης
άς Λ. έκ Σμύρνη; καά 3) Άγγε Στ. έκ. Πόντου, 13) Σολομωλίδη;
Σιιύρνη:, 14) Παπαθανά-
Άρχ.άγαθο; χ-αί άλλοι.
ΔΙΚΛΣΤΙΚΟΙ
1) Ππυλίδτ1; Κίιιων έκ
των άπαραιτήτων μιάς πολυμελούς
οικογενείας.
Ό άνεμόμυλος ούτος έξυπηρε-
τοΰσε όχι μόνον τους έν τώ λόφιο
ευρισκομένους καί κατοικούντας
άλλά καί όλος τάς οικογενείας τής
άγροτικής περιφερείας ή όποια
ήκουε είς τό όνομα Καλαμπάκα
Η περιφέρεια Καλαμπάκα άνέρχετο
είς πολλάς εκατοντάδας στρέμμα
τα πεφυτευμένα δΓ άμπελώνων
λίδτ;; Γ. έκ Κο>ν)πόλρ(ι>;
διά την άπό κοινου μετά των άν του Πρωος Δαβάκη καί β) ό τίτλος | /0 Έπικρπτεία;, 4) Γαλίτση; Άν ση; Άλ. έκ θράκη;, 16) Έξηντ,Ί
ταρτών πλευροκόπησιν τοϋ έχθροϋ Παιιποντιακόν συμφώνως και μέ ! τιί>ν. 'ΈΓρέτη; έ£ Αλατσάτων, 51 ρης Γεο')ογιο; έκ θράκη;, 16) Φ'
Παπιίδό.ιουλ.ο; Σόλων Είσαγγ. Έ λ.ανδρο; Στ. έκ θράκης 17) Λγ-.ιι
φετών έκ Μ. Άσ.'ας καί αλλοι ποΛ πριανίδη; Λάμ.-ΐοο; έκ Πόντου,
, 18) Μπερνάρη; Άντ. έκ Κυδοινι-
ίϊίν Μ. Άσία;, 21) Παπαπολίττ>;
Πρέσβυ; Σά66ας έκ. Σμύρνη; 22) Άρτ--
έκ Κων)πόλπο;, 2) Παππά: Γ. μ'άδη; Βησ. έχ. Σπάρτης Π'.σιδι
Πρέ.τί)υς έκ. Κων').-ΐόλο)Γ; 3) Λι«1 α; Μ. Άσίιις, 23) Μαοσέλ.ο;
έχτός μάχης, οί δέ άποαεί
ναντε; ιιαχηταί ήοαν κατάκοπαι,
ταλ.αιπι»ρηιιένοι, με ίματισμόν κσί'μέχρις εσχάτων»!
ίπόδησιν είς κακήν κατάστασιν. Ά
κοιιη καί τό σΐ"σσίτ:ον ήτο πεν:-
Καί άμέσως νστερον πασά τηλε
φτονική έπικοινοννία. μέ την πρώτην
χηόν λόγω διακοπής των όδικο>ν Ι γραμμήν διεκόπη. ό δέ "ιχ^νρ ς
σι·γκοΐΜΐ)νιών άπύ τάς χιόνας, ό
δέ άδυσώπητος έχθρό,- παντός πο-
λειιιστον, ή ψεΐρα/ έβασάνιζε τυ-
ραννικώ; τού; πάντας, διότ., ήτο
άδΰνατές ή άλλαγή καί πλύσις τής
λινοστολής. 'Τπό τοιαύτας συ·νθή-
ν.α;, διετυμπανίσ'Θη υπό τον φα<η- οβ Τύπον καί των ραδιοφωνι χο>ν σταθ-μών ή πρόθεσις τοϋ δικτά
τοοος Μουσσολίνι^ νά έξαπολ.ΰση
τού 'Ελληνικοϋ Στρατοΰ την
ηοιι.τωδώ; άποκληθεϊσαν «'Επίθε-' αείνε; όχυραί 6αθ«ϊται τάφροι καΙιΟυτων
σιν των ρόδο>ν», μ? την 6ε6ίΐιό'-τ, Ι ύ.ιοιί τής γής, έντός των δποίίον οί
τής διοικήσεως εγένετο δι' έφίπ
πων άγγελιαφόρΜν διατρεχόντων
έν μέσο) χαλαζης βαλίδιον τό ιτρ-
δίον τή; μάχης.
'Λξκοματικοί καί άπιλϊται, ένΐ-
στερνίσθησαν τό άρρενωαόν σΤ)μι
τοϋ Διοικητοΰ τον καί παρέμεΐναν
άκλόνητοι είς τα θέσεις τοιν. Έν
μέσω τής γενοιιένη; τντό των ίχ
Πρός τόν σκοπόν αυτόν σανεκροτή
θησαν τάγματα Ποντίων άπό εθε¬
λοντάς στήν Άθήνα.
Βεβαίως έπιθυμία όλων των
Ποντίων ήτο καί είναι όπως υαΖΊ
μέ τούς ήρωας άγωνιστάς τιμηθοϋν
καί αί μυριάδες έκεϊνων οί όποίοι
εθυσιάσθησαν έν Πόντω είτε σφα-
γιασθέντες άγρίως υπό τού δημίου
είτε ύποκύψαντες είς τάς ταλαι
πωρίας καί τα δεινά τής έΕορίας
καί των έπαράτων «άμελέ ταπου-
ρή!». Γεγονός πάντως είναι ότι οί
άγωνισταί καί άντάρται τοϋ Πον-
του δέν έτιμήθησαν όσον έπρεπε
καί ό ήρωϊσμός καί ή θυσία των
δέν έτυχε καθολικής άναννωρίσε-
ως.
Δέν πρόκειται περί σφαγιασθέν-
των ή άλλως ύποκυψάντων είς 6α
οάνους καί ταλαιπωρίας, όπως ου
νέβα μέ εκατοντάδας χιλιάδας "Ελ
/ απόφασιν τοϋ πρόσθεν μνημο
νευοίΐένου Συνεδρίου άνήκει είς τό
Μνημείον τό οποίον όπωσδήποτε 9ϋ
άνενερθή έν Μακεδονίσν, κυψελην
των Ποντίων
"Ας έλπίσωυεν ότι μέ όλίγην κα
λήν κα'ι μακράν πάσης προοωπικής
φιλοδοΕίας θέλησιν, αί διαφοραί
θά έΕομαλυνθοϋν και θά έΕευρεθή
Π καλυτέρα λϋοις και διά την 9έ
σιν κοί διά την μορφήν καί διά τόν
λοί.
ΔΙΠΛΩΜΑΤΑΙ
1) Σγονρδαϊο; Άλ.
της Αλ. Ποέσ6ν<5 έκ Σμύρνη; έκ Σμύρνη; κ<·ί αλλοι πολλαί. Λόγοι τή; πληθώρας δμιος τ Καρακουλάκης ευρίσκεται έν τή Ζωή Αλλά ώς είνε φυσικόν ό θά νατος επεσκέφθη τόν οίκον Καρά κουλάκη. Ό λόφος διαμοιράΖετο' είς τάς έννέα οικογενείας ποΰ εν τώ μεταΕύ έδημιουργήβησαν καί » οίκίσκος κα'ι ό άνεμόμυλος δοτκ έ)σε}νε άΜίνητας έινθυμίΖων τόν άείμνηστον γενόρχην περιέρχεται είς τόν υϊόν του Γεώργιον Κάρα κουλάκην άποβάντα διά τής έργα τικότητος καί έντιμοτητος του με- γαλέμπορος έν Σμύρνη μέχρι τού έτους 1922. Είς τόν λόφον όμως υπήρχον καί αί ίδιοκτηοίαι των λοιπών τέκνων τοΰ ,Εμμ. Καρακουλάκη. "Υπήρ¬ χον 1) τό κτήμα τοϋ Χ''χελιώ- Σουλτανίνπς, ελαιόδενδρα^, όπωρο . τη, τοϋ Μ. Τενεκίδη, τοϋ Στεφ φόρων δένδρων συκεων — άμυγ ΚονταΕή γαμβρών του καί τού Άν δαλών - κυδωνιών και άχλαδίων δρέου. τοϋ Ίωάννη καί τοϋ Δημη- καί μέ κήπους είς τούς όποίους ευ τρίου Καρακουλάκη, υίών του. οίτ. ρισκες ότι ήθελες, καρπούΖια, πε- πόνια, άγγούρια, φασολάκια, άμπε λοφάσουλα, μπάμιες ντομάτες, άν- τίοϋρια, μανδανό, σέλινα καΐ ό, τι όλλο συμπεριλαμβάνεται είς την κηπευτικήν οικογένειαν. Ό λόφος είχε ιδικόν του άφθο νόν νερό καί μέ τα λειτουργοϋντα σπς καί ότι συντόμως θά καίη ή . ναΐδτ-τ — Φωτιάδης Έοιοβ κανδήλα μέ άσβεστον φλόγα ε:ς | νία ί::Ε- Ά) .ΔΓιη!?ιάδτ!. .'Εί?'0"- την βάσιν του διά νά γίνη τό ποοσκύνημα και ό τόπος προϋευχής καί άνομνήσεων των Ποντίων.. Πάν Βΐϊλόγλον Πςέσ6ν; έκ. Σιιύρνη; -/.αί άλληι. ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΜΑΤΙΑΙ λολόνιον'. Ποιητων, Ιατρών, Δικη _ . , . . ΕΚ ΚΟΝ)ΠΟΛΕΩΣ: 1) Μπο- γόοων ΙΙολ.τ,κ.ών Μηχαν,κών. |τμήματα των αμπελωνων η των κη Ό λόφος καθ' ολοκληρίαν ' οί πλοκαμοι φθανουν άλ.Λων κπ,τηγοριών Σνγγραφέθ)ν, ΕΠΓΧΕΙΡΚ- ΛΓ+ΐΓσιογοάφων, Λογοτεχνών, Φι- είς κάθε άγρόκτημα φρέατα (ππ γάδια) έΕυπηρετούντο τα ίδιόκτητα νες μετέβαινον κάθε καλοκαϊρι καί παρεθέριΖον. Ό πέμπτος υιός ονό¬ ματι Νικολάκης μεγαλύτερος δέν ή θέλησε νά λάβη μερίδιον έκ τής πά τρικής του περιουσίας παραχωρή- οας τό μερίδιον τού είς τάς άδελ φός τού. Ό οίκίσκος κα'ι ό άνεμόμυλος σώΖονται μέχρι της σήμερον καί έν θυμίΖουν τό μεγαλείον, μιάς Πά τριαρχικής οικογενείας, τής οποίος τίτλον τοϋ Μνημείου της πρωτευού ! δπσά/.η; Αθανασιάδης Λ.Ε. 2)Μη Άρχτ«κτόνοΛ·, Ήθοποΐίον, Σκην·ο]Πων ί (ταντοιργία Λ.Ε. «Τοία Δελτα» 31 Ι Τσιτσόπονλτ 'Τφασματειιτοο'κή Α.Ε. καί. άλλοι .τολλοί. νόν /·ρονί)ν τής Είσηγητι,κής ΕΚ ΣΜΤΡΧΗΣ: 1) Σαοακά α; μας παραπέιι.το·μίν τοΰς όκροα Σχην'οθετων Ζοιγράφων. οχεδόν μετά τού άνεμομύλου άνήκε Ι πόλεως τής Μελβούρνης τής Αύ Άγογοάιτων Γλνπτών, Μονσιχών, ε·,ε τόν άεί'ΐνηστον Μανώλη Καρά-1 οτραλίος. Τα τέκνο κοί αί νύυφαι Μονσ κοσι , θετών, Μονστν.οκριτι- | Κουλάκην, άνδρα διακρινόμενον δια ι κϋ' οί γαμβρό1 τοθ Εμμανουήλ Κα κων καί αλλοΛ- κα', τού πεοωρισαέ 11οθ6 ρο(; του> ,ή,, έργατιΚότητα, ροκουλάκη άπεβίωσαν όλοι κοί β-
τως άς έχομεν ύπ' όψιν ό π «οί <<αι κης Α.Ε. είσαγωγή; αντοκινήτιον, τα; εί; την πρό τή; ενάρξεως τί;; ροί ού μενετοί». τοιικτέρ καί λοιπών' μηχαντιιάτων, τελετής δ'ανε'ΐηθεϊσαν ;ίς αυτού; Κπί διά νά δώσωμεν ιδέαν τής '-* Πονοσαλόγλον Σ. καί Τίος Α κ.οτάστασι.ν πςό; γνώσιν των. 17 ιΤ"? 1 Μ ΧΤ —_.______·.'.. Τ*____ ΤΤ_ί___ ..ί_ 1..-.·.____Λ-~ 5 άπηχήσεως την όποιαν ή ανέγερσις Ήρώου των Ποντίων, ευρίσκει είς τάς καρδίας όλων των Ποντίων ο Ε. Έλλ. τοι-ργ;'Γι 3) λο; Ήλ>Γκτρινι-/.ή «ΑΘΑ _ ΗΛΕ
ΚΤΡΟΝΙΚΑ», 4) Βουτσνά; Κ
Το.ιη- ΤΤρρ»-· νά όμολογηθή —έστω
χ.'ΐί άργά μ?τά 50 χρόνια— ότι
πρόσφνγε; μετεφύτενσαν εί; την
Έλλάδα ό.που άναγκ.αστικώς κατέ
λήνων τής όλης Μ. Άσίας άπό των πουδήποτε τής "Ελλάδος καί άν ού ΤεχνικαΙ Έπιχιιηήσει; καί ,τολλο1 φνγον τόν πολϋ άνεπτι>γαενο.ν πο-
διωγμων τού 1914 μέχρι τής κα- Ρίσκονται παραθέτομεν κατωτέρω «λ/οί.
λ'Τισιιόν των ,ιοΰ εδωσε την
ταστροφής τού 1922, άλλά περί ! ™''™α ενός άπλού άγρότου τής πε Β< ΘΡΑΚΗΣ: 1) Λοξάδη Α γίδα τον στήν 'Κ.λτ,ν,κή Έπ.στή- ί Δ ί Ε ΓΟα(Γ<3τεΧν κτ1 2> Λομΰαοδος π-ι <ττα Γραμιιατα κπι ότι; Τρ- Ε- ΓΟα(Γ<3τεΧν κτ1 γνπσίων ήρώων μιμητών των όγωνι ' Ρ'φερείας Δράμας τού Χρίστου Τοί φ' -^^^ _ οτώντοϋ 1921, οί όποϊο. έΕηγέρθη ί Λομΰάρδθί 3) τό οποίον μοί άπέστε.λε πΌπαν«στ.ισίοι. Έαιι. Βιομηχανίο __„ .... _______......... _ ηγρη ί Ππα«τ.ισίοι αιι. Βιομηχα^ τ>9ΐΗών όβίδο.ν κατακλνσμιαία; ό- ααν κατά τοϋ τυράννου, έλαβον τα , προς δημοσίευσιν. Το ποίημα μέ «ΜΙΣΚΟ» 4)Μήχα; Κ. Βιομήχα-
ή; τοϋ έδάφους, είχον άπο όπλα, έΕολόθρευσαν όσους έ£ αύ τού£: αδοκ'μ°υε στίχους του παρέ νία ΑΒΕΖ Α.Ε. καί άλλοι πολλο,.
ϋτι δι' αυτή; 0ά σννετρίΰετο ι μαχηταί μ«ς. μαϋροι άπό τα χώασ
ό/οσγερώ; ή άαι>ντική μα; Ισχί< '" ""' —" " -------"~ "''"' '—ίίΤ"' " εις τό Μετωπον, μέ άμεσον ά^ο τρ/ κτιια την ύποδονλιοσιν τής Έλ λάύο; είς τόν Φα,σισμόν. Ητο αυτή ή ΰστάτη προσπά^?ι« τα κα'ι τού; κα.τνοΰ; των άννώριστοι, ι'ίμο οί ποό; δι'π·ας( ανέμενον τόν εχθρόν, μέ τό τοντρέκι στά χί καί τάς χκροιβομβίδα; έγγΰ5 τοι· Μουσσολίνι, την οποίαν καί ό τής θέσεώς των. Χιτ/ιρ, ενέκρινεν^ έλπίζων είς την] Τα πρωτα έ.τ.θετικά κΰματα τοΰ (ίτΓι·/(ΐτάστασιν τής ΰποιλήψεως τοΰ έχθροΰ έθραύσθησαν έκ τοϋ εύβτό δΐιιο/Λ; ήττίομένον άπό τοϋς "Ελ 1ν'<; σν,μμαχικοΰ τού Γττοατοϋ. Κατά την προσπάθεάν ττον όίει νην οί άντί,ιαλοί μας κατέστησαν ιακ.τικήν είς πληθο')ραν, ποικι- καί αρτιότητα μέσων, διαβέ :ε; έναντι τεσσάρων άρχ.ικώ κατόπιν πέντε 'Ελληνικών Με χον .-ΐυρός τοϋ πυρο6ο.λκοϋ καί των πολνβόλονν μσ;, μετηβληθέντα εί; ΰ.τερμ^γέθεις σοιροϋς νεκρών χσί τραιματιών. Ή λύσσα ο·μο>ς τοΰ
Μουσσολίνι, αυτοπροσώπως διενθΰ
νοντος τόν άγώνα τή; επιθέσει):.
μποροϋσαν καί έβάδισαν χει άδράν ε'κόνα ^^ μοριρής τού
πρός βέβαιον θάνατον, συγκρουόμε ΜνΠμείου ώς τό φαντάίεται ό α
ΕΚ
1) Κα.ιυτάνη
πή. Γτά Γοάμιιατα καί ότι; Τρ-
υ.ε; τή; νεωτέρα; Ελλάδος μίχρι
κπί τό ΐιοναδικό «ΝΟΜΠΕΛ» στόν
ποόσοουγα Σ εφέρη.
Π^οαίνοντες την όμιλίαν μα;
(ΡθονοΓιιεν ότι έπέστη ηδη ή κατάλ
νοι μέ καταπληκτικώς πολυαριθμώ ί ποοτολε^ καί δυνατόν νά βοηβή
τερα καί άρτίως όπλισμένα στίφη
τοϋ κατακτητοϋ.
Περί
των ήρωϊκών αυτών άγώ
νων δέν έγράφη μέχρι σήμερον
συοτηματική καί κάπως πλήρης με
λέτη. Αντιθέτως διά τα θύματα τής
έΕορίας καί τής τουρκικής άγρι
ότητος εγράφησαν καί έδημοσιεύ
θησαν πλείονα κάπως άπό Ποντί
ούς καί μή.
Αυτών των ήρώων κα'ι θυμάτων
«... ο . - . " το μεγαλοπρεπες Μνημεϊον £ητ
δεν εκαμ'ρθη ,τοο των τεραστία"· ιη«·ι«» «.ιμ
____ _.....,____ .... έκείνωνάπ.,.λεκον. Καί νέα, δννά|κα' ποθεί ό ποντιακός κόσμος.
Ο'ΐΟ'/κον, μεκομένης δτ>νάμεως χσ^μεις Λεζικον ΕΓρίπτοντο άδιακό.τίο; | Καί είναι μέν άληθές ότι κατά
90 τΐ'ρβόλ ί ά ί '
■τΐ'ρο6όλ(ι>ν( περί τάς είκοσιν
ν»ΠΓγκοοτηθιείσα; φασιστικάς *
Τος
τ (ι
'α?, ί<πέρ τα 400 πτ·ρο6όλα τταν διαμετρήματος, αΌρθονα άρμα '.ης καί πολλάς εκατοντάδας .άν<ον. Την δέν άρχηγίαν Τ("ν έ.τιβλητικίον έκείνιον δννάιιε· 0)ν άέλαβεν αύτοπροσώπ(ος δ δι- ν·τ'ΐΓ(ορ Μοι<σσολίν·, εί; τό προκ.Γ- Χωρημένον παρατηρητήριον Ρέχο 6α Κατά τα; παραμονάς ένάρ£ί· ΤΊ(; έπιβέσεως, επί πολλάς ήμ* ν.-τερίπταντο των έλληνικων είς την μάχην, ματαίονς προσπαθοί σα· ν' άνατρέψοΐ'ν τοϋς ήοωϊκοί; πολεμιστάς μας. Μέ την μορφήν καί τόν ρυθμόν αυτόν άλλά καί μ' έναλλασσομένας λ.υσσώ&ει; προσπαθεία; ήαέραν καί νύκτα, μέ άδιάκοπον συμμετο¬ χήν έκατοντάδοιν 6ομ6αρδι<ττικ.ων άεροπλάνων καί, τέλος, μέ διινα- ιιεις πεϊ,ικοϋ διαρκώς άνασ»«γκοο τοτυμένα;, ή Έαρινή "Επίθεσις τό Παμποντιακόν συνέδριον των ά νά την Έλλάδα Ποντιακών Σωμα τείων κατά Σεπτέμβριον τοϋ 1971. ούτινος πρόεδρος διετέλεσε ό β- Πόντιος κ. Ίσαάκ Λαυρεν τίδης καί άντιπρόεδρος ό γράφων, ελήφθη όμόφωνη απόφασις άνέγερ σεως Παμποντιακοϋ Μνημείου είς τόν χώρον τής Ι. Μ. Παναγίας ΠΟΝΤΟΤ: Ρό^ι Τονριστιχ.όν Σι<γκοότημα ' λτ»λο; στ'γμή επί τή σνμ--τληοώσει «ΣΚΑΡΛΕΤΑ ΜΠΙΤΣ» Πόοτο Ι δθετίας; άπό τή; _. , Χέλι, 2) Άργυοόπονλο; ΕΛΑΜ- ' τοϋ προσφυγικόν στοιχείου αρμοδιους που έχουν την ΚΟ _ ΕΛΛΑΣ _ ΑΜΕΡΙΚΗ την Έλλάδα όπως άφ' ενός έγκαταστάσεο·ς είς την έντιμότητα κα'ι την μεγάλην έγ- κυκλοπαιδικήν του μόρφωσιν. Ή παράδοσις άναφέρει ότι ό •(Εμμανουήλ Καρακουλάκης κατήγε το έκ τής νήσου Σάμος καί τό έπώνυμόν του ήτανε Συκωκάκης. "Ελαβε όμως τό έπώνυμόν Καρά κουλάκης διότι όταν έφθασε είς τα Βουρλά νεώτατος άπό την Σά- μον — πρασελήφθη είς την ύπη- ρεσίν κάποιου διασήμου πρακτικοϋ ί ατροΰ ονόματι Καρακουλάκ — έΕα ί σκών δέ ή μάλλον Βοηθών καί έκμα θών ώς έκ των έπανειλλημμένων έ- παφών μετά ασθενών τό ιατρικόν ε πάγγελμα καί άποβάς ό Μανώλης βοηθός πολύτιμος τοϋ Καρακουλάκ σιγά σιγά νά ακούεται ό Μα ευθύνην τής συνθέσεως καί τοϋ σχεδίου τοϋ Μνημείου. η ς φ ς ^ Α.Ε.> ΕϊίταγΜγαί μηναΛτιαάτων— ) διεΐηνθή δ ά.ιολογισμό; των πλον ,νώλης Συκωκάκης. όχι ώς Συκωκά
τηακτέο, 3) θεοδοσιάδη; Ι. Βιοτε σίων πεποανιιρνίον τού καί τής κης, άλλά ώς Καρακουλάκης, τοι
Τό ποίημα τοϋ αναγνώστου τοϋ Χν<ι «ΣΤΡΩΜΑΤΈΞ» καί άλλοι σνϋβολής τού ρ'ς την όλην "Προσφυγικοϋ Κόσμου. τής Δρά- ·™λλο·. ' νττικττν προσπάθειαν τής μας έχει ώς έΕής: ΕΞ ΑΛΛΩΝ ΜΕΡΩΝ Μ. ΑΣΙ Πατρίδος, άο;· έτερον δέ ... ΛΣ: 1) Γιαβάσογλον Κοινστ. Βιο θϋ είς αύτό ό οίτειλόιιενο; Η πρωτη στροφη παρατίθετα, ως ^,, Πλρχτ©ν 2) Άβράσογλον τιαής. έγράιρη υπό τού κ Τσατιρλίδη είς λ. Α.Ε. Αυτοκίνητον 3) Καχρι,ιιά Τό «ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΩ)ΠΟΛΙ- δλ ποντιακήν διάλεκτον έν συνεχεία δέ ν'ηγλον άδελιτοί «ΒΕΧΕΠ — ΜΕ ΤΩΝ» έχ.οινεν ώς χ.αταλληλώτατον ΡΙΝΟΣ» Α.Ε. 4) Φωστηρόποι·- , διά την επιτέλεσιν τοϋ διττοϋ τοΰ Μ' τόν διακεκριμένον Πα- επστηιιιακόν Λ'.δάσκαλοΥ κ. Δημ. μεταφέρεται ολόκληρον τό ποίημα είς την καθομιλουμένην διά νά νί λί): «ΒΙΑΜΑΞ» καί άλλοι πολλαί, τον „„ .«—..—α.. „-. .-λ ..λ „* ΕΜΠΟΡΟΙ — ΕΜΠΟΡΙΚΟΙ ! νεπί νη κατανητόν καί άπό μή Πονΐί ούς αναγνώστας τοϋ «Προσφυγι- κου Κόσμου». Α1 ΣΤΡΟΦΗ Άς λέγω σας πατριώτε μ. Κατ' έ- γώ ντά νουνί&ο λέγατο σ' δλτς τή Ποντίους κανέ- ναν κΓ χωρίέω Σ' όλουνούς οί γονέε μουν έφέκαν βεσιάτια τ' άποθαμέντς νά τιμοϋμε είχον ά- τ'ιν μουράτια ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ Τσάκωνα, όστι; οχι μόνον έμφο- ΕΚ ΚΩΝ)ΠΟΛΕΩΣ) Μνλιονί οβϊται υπό βαθντάτης στοργής καί η Υθαιιιιοιν Ίταλικά άερο.ΐιλάνα κο! τγ επί ?ν δεκαπενθήμίρον, υέ ^Οθι.ττον χιλιάδας προκηρύξεων δ ρήνα τοϋ γιγαντιαίου αγώνος α τ"> όί έά ύ ά Ίά
^'^ί™
V.".
,' ' ."- Σουμελά, επί τοϋ Βερμίου. Ή άπό κ-......--—-..-
των Ιταλών διήρκεσε μεχρι τη-, ^ , ____ Γ. . Κοίνον ταφιν άς χτιίομαι εμείς
συν Σουμελάν
Κι' όλον ό Ποντιοκαύκασος νά φαί
ν·κτό;
^ χς πρκηρύξεω ρήα τοϋ γγ γς
α τ">ν όποίοιν έκάλοΐΛτ τούς "Ελλη έ/.τοντε καταστάντα Ίστορικά ί»ψώ
ν": στρατιώτας νά «γκαταλείψοτ'ν ματο 731 κα' 717 τοΰ Μπούμπεσι
'1- τάξει; τ(,)ν καί νά... παραδο τα ΟΛθϊα 6 ίχθρός δέν κατίκεησε!
)1η' ?ις τούς_ Ίταλούς! Τό παρά, 'Εκεϊ (ηινετρίβη τό άνθος των
Κ «Ι
'■·' άλλά χαί παράλογον έν προ
. '1ιεν(1> είναι, ότι τάς προκηρύξ° ;
'Ην'α; σ<»νώδευον κατά κανόο 1 λνσσώδεις ρίψεις 6ομ6ών αί δ •/""ι χαί άστοχοί ήσαν αυταί καθ ^"Τά;, ■ '·έ; Τ(7)· ι; Ι. «ΐ δίΐγμα λίαν άφί περιποιήσειον τάς δποΐ νά έπιδαψιλεύσονν οί τοί,ς τνχον τ")ν έκείνας οί μαχηταί ιας --ής 23ης Μαρτ.'ον 19-Μ, η , Φ00^ °Μως αυτΠ δέν έτυχε περαι τέρω άΕιοποιήοεως οϋτε υπό κατ' ίδιαν Σωματείων οϋτε υπό" τής Πά νελληνίου Ενώσεως Ποντιακών Όργανώσεων. Έν τώ μεταΕύ όμως πρωτοβου- λία ωρισμένων Ποντίων τής περι Ιταλ.ικών Μεοαρχιών άλλά καί ή, ν.ΐ'ΓτόνοΐΈ επαρσι; τοϋ δικτάτορος | φερείας πρωτευούσης όνελήφθη Μπενίτο Μονσσολίνι, όστ·; έγκατ*- προσπαθεία ανεγέρσεως Ήρώου ιι.κ,,ν, Τή Ίν «ΰγήν τή; 9η; ίά "γράν, όιχιχλώδη χαί ίΐννήν. τΐτρακόσια ίτα'.ι ήιχ σαν νά &ί»λλιο"" „ "ά .τυρά εναντίον τής ; ντι/ης μας νοποθεσίας, καβ ο •/.κ π II Ι ;Λ «ι λο^ΐ'ε κατησχι^ιένο; τό Μέτωπον, υηννίβν έναντίην τοϋ άναμφισδητή τ(ι>; ήριοϊκού στρατόν του, ό οποίος
εάν ήττήθη. ήττήθη διότ, είχεν άν
Τιΐίρτωπον Στρατόν έμ.τνεό'ΐε·νο»'
άπό την Προαιωνίαν φυλετικήν
τον παράδοσιν^ τοϋ θνήσκειν υπέρ
τή; Έλενθεηία;, τόν απαράμιλλον
'Ελληνχ.όν Στρατό, ένώ έκεϊνος δι
εξήγεν άδικον κατακτητικόν άγώ¬
να, πρός τόν όαοϊβν κατά 6άθο.
δέν έ.πίστ€υε!
Την λαμπροτάτην αύτην σελίδ,ΐ
τή; Πολεμικ.ή; μας Ίστορία; Ιν-
θυμοίηΐενοι χ(ά πάλιν οί Πανέλλ.η
νες, κλίνοι·ν ρΰλαΛώς τό γόνν ένώ
των Ποντίων άγωνιοτων καί θυμά
των τού πολέμου έν τή περιοχή Ά
θηνών κα'ι ειδικώτερον έν Καλλι-
θέα. Δήμον μέ πολυάριθμον ποντια
κόν στοιχείον.
ται εκια παν
Κάθε τρανόν λιθάρναθε άς έν ή
Νομαρχία
Κι' ολίγον μικρόν ντό έν άς έν ή
Έπαρχία
Γραμμένον άς έν τ' όνομαν τς κά
θε πολιτείας
δή; Γ. 2) Κωνσταντνίδης Α. 3)
Διογενίδη; Γ. χ.αί άλλο1 πολλο'.
ΕΚ ΣΜΤΡΝΗΣ ΚΑΙ ΑΛ¬
ΛΩΝ ΜΕΡΩΝ Μ. ΑΣΙΑΣ: 1)
Σουγιουλ.τξόγλου Μ. Καπνέμπο-
οο;, 2) Σιχιαρίδη άδελφθ; 3) Σι
ιιειονίδη άδίλ.ς-ο ί Άοιθμομηχαναί
κ.λ«τ. καί άλλοι πολλαί. |
ΝΑΤΤΙΛΙΑ '
ΕΦΟΠΛΙΣΤΑΙ — ΕΜΠΟΡΙΚ1Ι
ουτοτρόπως τό έδώνυμον Συκωκά
κη, έλησμονήθη καί ό Μανώλης έ
λαβε τό έπώνυμόν Κσρακουλάκης,
λόγω τής μακράς καί επιτυχούς υ¬
πηρεσίας του. Ώς Μανώλης Καρα-
'♦♦♦♦»»♦'
>♦♦♦»»·♦·♦♦«■♦'
λαι. άλλά οί έγγονοι καί οί δισέγγο
νοι Ζοΰν καί ύπάρχουν συνεχίίον
τες την ωραίαν παράδοσιν είς δ-
λους τούς τομείς τής ίδιωτικής κα'ι
δημοσίας Ζωής.
Σημειωτέον ότι κάτωθι τοΰ λό¬
φου καί παραπλεύρως τοϋ δρό-
μου πρός την Σμύρνην ήσαν έκτι
σμένα πολλά οίκήματσ καί επί τής
παραλίας είς βάθος 50 μέτρων ύ-
πήρχε ίχθυόσκαλα (νταλιάνι) καί
οί Άδελφοί ΔιαλιαντΖή (άείμνη-
στοι) ήλίευον νταλιανίσια (κέφα-
λοι) ψάρια, πού άκόμη μολονότι
επέρασαν 52 χρόνια ενθυμούμαι
την νοοτιμάδα. των.
.. - ,
"Αλησμόνητα ώραϊα χρόνια ποϋ
προσωρινώς άπωλέσθησαν, διότι κά
ποτε οτό απώτερον μέλλον ή Ίστο
ρϊα είς τάς δέλτους της θά Εανα-
γράψη τόν έπαναπατρισμό των Μι
κρασιατών γενικώς είς τα έδάφη
πού έτάφησαν οί πρόγονοι μας.
Λάμπρος Κ. Λαμπρικίδης
>♦♦♦»»»♦♦♦♦»··»»♦♦♦♦♦♦♦
Γλυπτικα καΐ άρχιτεκτονικά
θαύματα τοΰ άρχαίου κόσμου
εκ.τιμήβεω; προ; τού; .-τροσφυγα;,
άλλά κα! |χε( ένδελ.^χώ; εγκνψη
είς την μελέτην τόσον εί; τάς τέ- Γ ^, Καβηγητοϋ Δοος ΑΛΦΟΝ ΣΟΤ ΧΑΙΛΜΑΝ μετά
ως πατ01δας αντων' όσον χαι εις 1ου νμ ' ^_ κητν,ΗνοπητΛΟΤ
τα πα,-τοειδή έν Ελλάδι έπιτείη-μα φρασις ΒΑΣ. ΚΟΤΖΗΝΟΠΟΤΛΟΤ
τα των. ( '
Ό κ. Δημ. Τσάκωνας έχει τόν
λόγον.
(Ό λόγος τού κ. Τσάκωνα είς τό
προσεχές).
Δ'
Τό μόνον άρχιΐ'ΡκτονΊκόν θαϊ>α.π
τής αρχαιότητος .-τού ή διαδρομή
των χιλιετηοίδιον τα άφησαν άνέ-
παφο καί σήμερα άκόαη ϋψώνρτ«ι
μέ τόν επιβλητικόν όγκον1 του μπο·< ί στά στά μάτια των άνθρωπον τίί; Τα πετροδ&σίματα, τα τσιμεντένια | Στήν μιά γωνιά νά στηθη Πόντιος έ.-τοχή; μας, είναι οί Πνραμ'δϊ" σθλάκια "Ας είναι τού Πόντου στράτες, πο- τάμια κα'ι ρυάκια Γιά κείνους πού πεθάνανε μακρυά στήν έΕορία Καί άταφοι μείνανε στούς δρόμους, τα χωράφια Γιά κείνους πού κρεμάοανε κάπου στήν Άμάσειο |Τά τσαγουλόπα άνάμεαα άς είναι τα , Κα' π<>ύ χόθηκαν γιά τού Πόντου
την άνεΕαρτησίαν
χωρία
(Ολόκληρον τό π οίημα μεταφερό , Γιά κείνου^ που παθάνανε στόν
μενον είς καθομ.λουμένην). °τρατ0 τής Τθυρκίθ(:
Χωρίς παπά καί σάβανο κα'ι δίχως
Σημειωτέον ότι Μνημεϊον Ποντί ' Συμπατριώται. Νά σάς πώ ένα λο
ών ανηγέρθη πρό διετίας έν Δρά
γισμό μου
κοινωνια
μα υπό τοϋ έκεΐ Συλλόγου Κομνη .Τό λέγω ο' όλους τούς Ποντίους. , Γ'' αύτθύς άς Κτί?Ομε ΤΟν Τά<Ρ° ΤΟν νοι καί τό Σωματείον Τριπολιτών Κανένα δέν ζεχωρίζω: ανήγειρε Ίδιον Μνημεϊον είς τό , Σ' όλους οί πατέρες μας αφήκαν Υιι Τ-οι««χτι άνά^τνγμα καί είς μί τι δι»ο σι·νεχεϊς ώρας '"τι: « Ιί καί έκοήξπ; των όβ< ΰλικήν β'αν»! άδιά^Λ ίδάφους, άνέσκαπτον κα? Κοιμητήριον Καλλιθέας. Ή ώς άνω προσπαθεία των Πον τίων Αθηνών υπό τόν άλλοτε προ εδρον τού Δημοτικοϋ Συμβουλίου πιον την σκ.ιων των πεσόντων μα Καλλ|θέα£; κ ΓεώργιΟν Κακουλίδη/ ντιτί) ιιας οΐτινες την έγραψαν μκ | , ..... , , ' ' » " · ,Ρ.' έκ Κερασοϋντος ηυρε ως εικός οπγ| το τιμ'ον αιμοι τ<ον, παρπκτχοντε-1 ^ οΓ-τω καί εί; τάς έπεργοιιένας γε· ΧΠθ.ν καί πορουσίασε μεγαλυτέ· -ΐάς τό ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ δι'δαγμχ παραγγελίαν Κοινό Νπ άναπαυθοϋν τα όστά τους ποϋ κεϊνται πέρα κεϊθε σκαλισμένος ' τής Αίγυπτον, ποϋ έχοησιμοποιούν Μέ τό Μαρτέν στό χέρι τού, μέ £ίπ- ! το ώ; τά«Γθΐ των 6ασιλέο>ν τη;
κάς ιρορεμένος Ι Οι π-υρομίδες, περισσστερες άπ>
„ . -χιν · ■ ■ Ι 80 {ηΐ'ών'οντο άπό τίς π)Λγιέ; τή.
Και στην δλλη γωνια να στηνεται > Η „ * - & ρ ·
| λΐβυκής έρημον εω; την δε-'"·
Ποντία ] π)Λ1^α τοΰ Νείλου καΐ εί; έκτασιν
ότητος πού όνομάζεται €θί
στοί Κήποι τής βασιλίοσης Σεμιρά
μιδο;» έ.τί τού ΕΪΗ(ράτου ποταΐΜ>«
πλησίον τής ΒαιδνλΛνο; δεν *εο.ι
Μέ ίουποϋνες, μέ λαχώρι, μέ τα- 30 πεοίπον χιλιόμετρον·. Τό αεν«
πλαν καί φλουρία λύτερον άρχιτεχτονικό θαϋμα άα'
„ . . ί . - . ' αντέ; είναι - πυραμί; τοϋ τχισιλί
Καΐ άπό πίαω σκεπαστε τους μέ , *, , , , .
1 ως Χεοπο; η οΛ«α κ.τιστηκε πεοι
πέτρινη πλάκα 2()00 χρ6νια τΧ -έ ^ ^,
Έκεί γράψτε όνόματα εύεργετών Ι φάνϊια μεγαλ.ύτερη άπό 50.000 τγ
Ποντίω/ ' τραγωνικά μέτρα Μ|>ών'€ται καί 5
Ποϋ έκτισαν τής Τραπείοϋντος τό φθανε είς νψος άλ^.οτε 14Κ μέτο < 1' 136 -α· δέ τη; είναι τετράγωνον τοϋ ό-ΐο οί Νά τιμδμε τούς πεθομένους. Τό εί Καί άν κανειί: πηναίνε' χαν πάντα πόθο Τάφον κοινόν άς κτίΖουμε εμείς στήν Σουμελά 'ς νικά την ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΒΕΡΝΑΡΛΟΣ φαίνεται έκεΤ απάνω ραν επιτυχίαν. Εσχηματίσθη ήδη. ] "Ας είναι γραμμένο τόνομα κάθε πορά τώ Δήμω Καλλιθέος άπό κρα . πολιτείας τικήν έπιχορήγησιν κυρίως καί άπο καί τα ψιλά πετράδια άς είναι ι ά είσφοράς ίδιωτών Ποντίων, ποσόν Ι . χωρία τρίδα άς φέρη λίγο χώμπ Μπορεϊ νά τόν άκολουθάνε, γιατί τάφο 2ητάν άκόμο Μ' εύλάβεια νά τό ρίΕη στόν Κοινό Τάφο ΚΓ οποίος πάγη στήν Σουμελά, ν' άνάψη ένα κεράκι *Ενα μεγάλο βράχο βαλτέ γιό κε μεγάλο Σχολειό Στήν μέση στήστε τόν Σταυρό μέ άετό καθημένο Καί τ' δνομα των Κομνηνών άπά- καθένα; 50 στατήριον είχον - νω του χαραγμένο θετηθή ό ενας επάνω στόν άλ/.ο ή πλενρά είναι 227 μέτρα. που 2 3()0.(>Ο0 όγκόλιθοι, βάςη·;
τί.ιοτε άλλο ,-ταρά μόνον
τό όνομά τού καί οί περιγρα<ρές των έ>Ληνων' καί ρωμαίων σνννθΛ
ςρέων. Είναι δμιος άμαχόολον εάν
αύτοι οί λεγόμεν'οι «κή.-ιοι τή; "^ι
ιιράμιδος; έκτίσθηκαν άπό την
Σεμίραμι', την θρνλ«κή ίδρύτρια
τή; Βαδνλώνο; κα· τωτ· μεγαλί-
πρε.τών άνακτοοικών κτισμάτων ή
χατά τόν Βερόνον; άπό τόν βαοι
λέα τής Συρίας Νϊμπονκαντνί-
τσάρ χάριν τή; μηδικής συζνγο"
του, κατά τόν 6ον ,-τ.Χ. αίώνα. Οί
θανμαστοί αίτοί κήποι φαίνεται ή-
τι €?χαν τκισθή άμΐΓΗθεατοικά, ε> ι
νω σέ τετράγωνον έπί«δο, περμε
τροτ» 480 τετραγ. μέρτίην καί ύψο
νετο έ.τάνιο άπό μεγά)οτ·; βόλον:
Μεσα στοί·; βόλον; ίκνιν χοτο
μεγαλοΛρεπ?στατα δκι
τα ό.τοίιι ύ.τι, ί.τάνω ί
χαλύ—οντο Αλο μολυ6»νΐϊςβτέγ*ς,
γιά νά προστατεύωντω Λπό τα ν-
τεραστία βτοωιια·»α χ»)
Καί δταν έλθη ό χειμώνος μέ τό "°.λΛ; δ λ410-· ^ίστε; καί χάση;
... - α,νσεως έργάτες ϊίγαν ίςαναγκα
πολυ το κρυο ,_ Γ, ? ,. . 1ΑΛΛΛΛ »
σθή σε άγγαρεκι. Ανα 100.000 ά
Νά τούς βάλη κάτω άπό τα φτερά τομ,( ^γ^^.^ έπ, 3 μτ>Νες ~>
τού, σάν δικά τού πουλιά ^οϊ^, οτ4 6Ουνά τής Άραβίας όν
Καί δταν έλθη ή άνοιΕι κΓ ή ώρα κόλιθους καΐ νά τοϋς μ*τατ{έροιη'
τής Ζέστης στόν Νεϊιλο καί Αχ' έκεΐ τούς ρ ·
"Ας τούς βάλη κάτω άπό τα φτερά μοΐ'λ*»™ επάνω στό πλατϋ ρενμ
του καί νά τούς κάνη ΐσκιο.
ΣΩΚΗΆΤΉΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ
Πρόεδρος Αδελφότητος Ποντίων
ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ
τού, μέ πλοιάρΐ'ΐ καί έκ€Ϊ νά τούΐ
σ»·οσωρεύουν. Ή άγγαρε'κι «ιύα»
έδάσταδε 10 χρόνια ειο; ότον τ^
γιγαντιαϊο αϋτό κτίβμο νά
ση.
Άπό ?να α>.λο βανμα τής
ματο; των κήηον !<αί άπό την {»- γρασία των (ΐί·/.α/*υ)ν τοϋ διαπάτιξιπν τό χώμα. Ί<>
ούργημα «ντό άπό μακρι<ά παΐ"> <ιι αζε την βίαν ονό-; καταποαισινοΐ' δοΊΎθύ. Γιά νά πάρη μιά Ιδία *α· ν'εί; δ; ρί£η ·'· στο»ς χά·1. •^, - Μκβλ λ<ι στή λάγκο Μο α; ή τοϋ; χήποη«ς τ· (χήηος τοΰ θρόνον) ~ μ τίς Απότομτς τι«»«νβΛλαγιί; ι/άζ. (Πόλις —ή νοτι© ΓΙ*<' Σνν«χΐια ιΐς την $η
ΗβΣ ΗΤΑΝ ΩΣ ΠΟΛΙΣ Η ΝΕΑϋθΛΙΓ "ΤΟ ΝΕΒ ΣίΧΙΡ,,
ΤΠΟ ΤΟΤ ΓΕΟΡΠΟΤ ΚΟΤΚΙΔΗ (ΝΒΑΠΟΑΙΤΟΤ)
ίερώτστον μεταφράσας είς ι όν
Τουρκικόν τύπον έκδοϋναι τόν λαμ
πρόν εκείνον κοί ώφελιμώτατον τού
Έθνοφελοϋς κ. Λέοντος Μελό Γε-
ροοτόθην όπως παράσχη τούς άλ-
λοθρόους πατριώτας αυτού όνάγνω
σμο τρανώτστον όμα καί έπωφελέ-
στατον.
Άλλ' οϋτε των γραμμάτων δια
ΙΣΤ'
Πρώτη Επιστολήν
Αί έπιστολές τού Δασκόλου
οωοβ' Φ)βρΙ"ου δ
1872 Σεπτ. 4
Τώ φΐλογενεϊ κ. Λεόντι Μελά (συγ-
γροφ. τού Γεροστ.)
είς Αθήνας
Φιλογενέστατε Άνήρ.
Πρό καιροϋ ουναιοθανόμην την
ΜεγΙοτην Νππιαγωγείου ανάγκην
κοί μάλιοτο διά τούς Μικρασιατι-
κούς όμογενεϊς.
Τούς κακή τή μοίρα όπολέσαν-
τες την Ιεράν των Προγόνων
γλώσσαν καί ήδη τό βαρβαρόφω-
νον άπορρίψαι επιθυμούντας, καί
επί τούτω άπό πενταετίας προέ-
τρεπόν τινάς των πατριωτών μου
πρός ούστασιν ενός τουλάχιστον
Νηπιαγωγείου άφοϋ ή κοινότης η¬
μών συντηροϋσα δύο Δημοτικά καί
δύο Παρθεναγωγεία καί έν Ελληνι¬
κόν μετά δύο κλάσεων Γυμνασίου
έΕαρτιάσαι καί πρός συντήρησιν μέ¬
χρις ού άνάγκη τα παιδαγωγικά η¬
μών μετά Παλλούοης καρδίας έδρα
μόν πρός φίλον τινά συνιοτών την
τε ανάγνωσιν τούτων καί την πρα¬
γματοποίησιν των διδασκομένων
δι' ϊδίος αύτοΰ δαπάνης.
Άλλ' έπειδή παρ' ημίν, κυρίοις
ειπείν, πλούσιοι έλλείπουαι καί έ-
πομένως άδυνατοϋν διαθέοαι μεγά-
λα ποσά ό φίλος ηθέλησε νά πλη-
ροφορηθή επί τινι μισθώ δυνατόν
Ινα προοκληθή έκ τού ΆρσακεΙου
Παρθεναγωγείου όπως κατά τού¬
το προβή είς την έΕ Ιδίας δαπάνης
πραγματοποίησιν τοΰ έθνοφελεστά-
του τούτου Σχολείου.
Πρός τίνα λοιπόν ηδυνάμην προσ
δράμη καταλληλότερον ειμή πρός
σέ τόν εύεργέτην τού "Εθνους και
θερμότατον έργω τε καί λόγω συ-
νήγορον των Νηπιαγωγείων καί Χρι
στισνικής καί Έλληνικής έν γένε·
άνατροφής τής Έλληνικής νεολαί-
ας τής μελλούσης ταύτης έλπΐδΌς
της πατρίδος; Πέποιθα λοιπόν ότι
ουδόλως άπαΕιώση λάβη ύπ' όψιν
την ταπεινήν μου ταύτην παράκλη¬
σιν καί άπαντήσαι εί δύνάσθε προι
κήσαι ειμή δι" είδικής διευθυντρί
άς Νηπαγωγείου, β' επί τίνι μιοθώ
καί ούτως εϊοασθε ό θεμελιαπής
τής παρ' ημίν καλής άνατροφής
κσϊ τής έπανακτήσεως τής μητρώας
Ίεράς γλώσσας.
Φ. Άριστόθουλος
Έν Νεαπόλει τής Καππαδοκίας
διδομένων όντων οϋτε τής ανα¬
γνώσεως κοινής παρά τής Γνΐικρα-
σιατικής όμογενείας τό φύσει κε¬
νόν δ ιδασκαλικόν αύτοΰ Θαλάντιον
έπεθαρύνθη διά χρέους 150 λιρών
πρός μεγίστην δυστυχίαν της πολυ
μελοϋς οικογενείας. Άλλά καί ού
τως, οϋτε άποδειλιοσας μετέφρα
σα και τόν οϋτε ώφελιμώτερον Χρι-
στόφορον τοϋ αύτοϋ άπ' έλέσθη δ-
τι εύρήση γενναϊον τινά προ-
οτάτην τής νέας ταύτης εκδόσεως
Ινα ειμή τούτον πειθών παμπαντή ά
παντώσιν φέρη εαυτόν τι καί την
«ολυμελή οικογένειαν έουταΰ. Έ
π'ι τούτω οΰν λαμβάνειν την τόλ¬
μην είς την άΚένωτην πηγήν των
μεγολοδωρεών τόν Μέγαν Εύερ
γέτην σύμπαντος τού Έλληνιομοΰ
πεποιθώς ότι καί ή άπδπειρα αύ
τη τοΰ 'Ελληνικοΰ "Εθνους 'ή μάλ¬
λον κατοβληθεϊσα μή τιθεμένη έν
τοϊς άποκλήροις εύρήση χάριν πό
ρά τώ ένδόΕω πατρί καί εύεργέτη.
Φ. Άριοτόβουλος
Έν Νεαπόλει τής Καππαδοκίας
Τρίτη 'Επιστολή
ρωοε' ΙΟβρίου Κ'
1875 Δεκεμ. 20
Είς Κων) πόλιν
ΕΠΑΡΧΙΛ ΚΑΙΖΑΡΕΙΑΣ ΚΑΠΠΑΑΟΚΙΑΣ
ΠΡΟΚΟΠίΟΝ (ΟΥΡΚΟΥΠ)
Τ·β συνεργάτου μα; κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΒϊΙΣΌΓΛΟΤ
(ΣυνέχίΙΤι έκ προηγουμένοτ·) γνν>αϊκ<; κ«ί ά·α6αν κεριά καϊ 0ι· Βββαιωαένη παράδοσις υπήρχεν μιάμ'ατα βιά νά μή πάθοι<ν είιλογίι διά τόν τρόπον τής εΰρέοεω; τβΐΊ τα παιδία τους. Ευαγγέλιον αέ χρνσά γράμματα Έπίσης τόν "Αγιον' Σάδβαν έ- γραμμένον έπ^ περγαμη-.'ήΐ, μετα:- τίμιον οί Χριστιανοί τού χιυριο.' ξύ των Φαραβιτών, "Υπήρξε παρά καί οί τούρκαι των πέ·ρΐξ χι»ρίο>ν
δοσις ότι τό Ευαγγέλιον ευρέθη τουρκικών κ«τά την ημέραν τή;
είς τα ΙρεΪ3«π[ μιάς έκκλησία; χο> εορτής τού Ιφερναν' σφαχτά διιΐ
ρίς νά ««ιθορίσοτ'ν τόνομα αυτής, νά θνσιάσουν.
πιιρ' ενός δοσκοϋ τούοκου ένώ ο-, Τα, Χριστούγίννα έώρταζαν τα-
6Όσκε τα γίδια τού. Τό Χθπάδτ τού νηγνριτικο>τατα. Μετέβαινον άπό ϊ
πάντοΐε κατά τάς μεβημδρινάς κ.» νωρίς είς τήν' εκκλησίαν μέ προσ-
λοκα'ρη'άς (οοας συν ε κ* τρών*™ φοράς σφραγισμενα; μέ ςρίαν των Χιστοι·γρννο>ν
τού εϊάθητο είς τό ίδιον σημείον ,-ιρίν τού φαγητον, μετά την άπιι-
τή; στάνης ν.α'ι ουδέποτε άλλοτε λύσιν τή; έκκλησίας έγύρι'ζαν εί;
την θέσιν της, καί άν τυχόν άλλη τα; οικίας τού; καί έτροιναν'. *1 >ΐ
ίίθχετο κοντά της την έδιοχν. παιδία μετρβαιναν είς τάς οϊ'/ί'ΐς
Τούτο τού κίν'ηπ* την περιέργειαν τΛν σιΡγγενών καί γειτόνων τονς
τού καί μίαν ήαέοαν ίλαδε μίιιν κηί έφίλονν τάς χείρας των ήλικι-
άίίνα καί εσκαψε τό μέ·ρο; έκείνο. ωμέν'ον. Οί προεστοί καί οί γέρ·>ν
Εδγαλε τα χώιιατα καί έντός θή τε·; μετέβαινον είς τάς οικίας τώ^
κης εϊίς'εν τό μέ χριιτά γράιιματα ίερέων διά νά χαιρετήσουν λέγον·
Τω έΕοχωτάτω κ. Γεωργίω ΖαρίφΓ,
'ΕνδοΕώτατε Εύεργέτα,
Αί άπειραι εύεργεσίαι τής ύμε
τέρας ένδόΕου έΕοχωτάτης εισίν ε
πί τοτοϋτον, ώστε ούδεμία ύπάρ '
χει τού Έλληνισμοϋ γωνία έν ή ού
θαυμάζεται καί ύμνήται τό σεβαστόν
όνομα Γ. Ζαρίφη. Είς έν των τής
έν Χάλκη ©εολογικής Σχολής μα (
θητών άλλ' ό έλάχιστος άπά είκο ,
η ς μ χρ γ
Εϋ.ιγγέλον κα! μέ Έλ.λη'ικά γράιι τες: Κα<,>; ήοτεν τζαί δ Πάσκας
ματα. Τό έφερεν εί: τό χοχη'ον το" —ληθώτικα ήρτε, άληθ.νά ήλϊ^.
1 τό παρέδωσεν είς τόν Τοϋοκον —Χοστός άτέχτη/ Χριστός έγεν-
Πρόεδρον, όστι; τό έστειλεν είς τα νήθη, ληθώτικα άτέχτη( αληθιν
Φάοασα καί εκείθεν τΓχεΝ' σταλτ) έτέχθη.
εί; τόν Μη-ροπολίτην τής Καισα- Την ημέραν των Χριστουγρννο
οείκς. <>>■"■ τα υέλη τής οικογενείας, π κ
ΤΓι περισσότρρα .Ήΐηρκκλήβια εί τρειιένοι, έλίΐιθεοο', έ.ΤΛεπε νά
χον Άγΐασιιούς τα όνομαστότερ,ι σνγκιντοοβοΓΓν είς την οικίαν
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΔ
ΚΑΤΩ ΑΠΑ ΧΑΛΑΡΗ ΤΟ ΥΡ,ΚΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΐΑ. ΙνίΘΛΔθ-
ΒΛΑΧΙΑ. ΦΑΝΑΡΙΟΤΕΣ ΗΓΕΜΟΜΕΣ.
τούτον ήπαν: τού Χοι·σΐίσταμ(ΐ.
τοΓγ Ε Πανλϊτξη, στόν αγρόν τό
Φτάλιυ, τή; ΙΤαναίας στό Κάτσι,
τη; Παναγίας τοΓ' Βι>άγο·, Τ"ό
"Εζ Γρηγόοη/ τής "Ε Γάτ«ρης ά¬
πό τό άγίασμα τούτου ε.τινον αί
γΐ'ναΐκες δα ά φέροι*ν γάλα. Της
"Ε Σο<]ίιι:, διά νά θρραπενονται οί Γχρθαλιιοί. Τα άγιάημπτα τής ΓΤ<ιναγίας χ<«1 ΣθΓίΐάς διά τό' ματό.-τονο, τού Γρ.ι μεγαλντέροι· άδρλττοϊι διά νά έοη- τάσοΐ'ν ίίλοι μαζύ τοϋ Χριστοΰ τόν Πάσκα. Όλο τό δοδεκαήμρρον μ» τα τα ΧριστηιΊγεννα συν'ίχιξαν τα: έπισκέψει; καί τάς διασκϊδάσίΐ; μέ τραγοΐ'δα. Αί γυναϊκες δέν ή°- γάξοντο δλον' τό χρονικόν μα τιον εορτ«>ν.
Έπίσης εώρτιιϊαν
τού Άγίο'
γορίοι· τοί·; πόνοΐ1: τ (όν μασταιν
τ(όν γι<ν«ικιόν, τοθ Προδρόιιοΐ1 διά την (ττεί'.'οίΐιν τΛν γΐ'ν'αικών. ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΙΙΟ ΤΑΣ ΚΣΟ ΛΈΙΑΣ ΤΩ ΠΡΩΤΩΧ ΚΛ ΡΠΩΧ Μετά τό άλώνιπιια οί γείοργοί τό ,-τρΛτο άλΐ'ΐνκΛμένο σιτΛρι μετί ΐ(τς>ον είς την εκκλησίαν, ό παπΛς
τό έδιάΤκιΐε ίιιποός Η; τ ό άγιον
βήΐκι κ(ΐ! μ<ετ άτήν απόλυσιν ττίς εκκλησία; τα έμοίραζαν είς τόν /ο αυον . -την όλην σαετίας σχεδόν διατελώ διδάσκων ι τ;)ν ί-ποδείαν' ρχάλουν τόν ίερία είς έν τή τής πατρίδος μου σχολή την οικίαν τω καί δά6αϊρ Άγια- τήν έοτερημένην τής γλώσσης των ' ""όν. Τα .τοιότα Στατρύλια τα Δευτέρα 'Επιστολή ρωογ' "Ιουλ. λ' 1873 Ιούλ. 30 Είς Κων) πόλιν Τώ έϊοχωτάτω καί εύεργετικωτάτω Κ. Χρηστάκη έφέντη Ζωγράφω "ΕΕοχώτοτε, Πρϊν είκοσαεννεαετίας περίπου είς την έν Κοντοσκαλίω Πατριαρχι¬ κήν οικίαν τοϋ όοιδίμου ποτρός η¬ μών τού σεβασμίου έκείνου Πα- τριαρχικοϋ Βίκτωρος έσύχναίον με¬ τά τού τότε έν τή Ίερά 'Εκκλη- οίο τής 'Ελπίδος 'Λρχί 'ίερατικώς Προϊοταμένω πρώην Χολεπίου θεο κτίστου είσήχθην είς την έν Χάλκη θεολογικήν Σχολήν. Γντετά δέ τό πέρας έπτά έτών σποϋδών αύτοϋ θεωρήσας τό υψη¬ λόν τής Ίερωσύνης άΕίωμα πολύ ύ περτέρου των έαυτοθ ασθενών δυ- νόμεων έπανήλθον είς την Πατρί· δα αύτοΰ κα'ι νυμφευθείς επί δεκα- επταετίαν ήδη έΕακολουθώ διδά¬ σκων έν τώ έαυτοϋ Ποτρίδι καί ά- Βασιλείου καί Γρηγορίου νεολαία αυτής. Άλλ' τρομεράς λιμός διε τής ή μάλλοντριετής συνέχει ι όν ταπεινόν μέν άλλ' ήσυχον ροΰν τοϋ διδασκαλικοϋ μου θίου έπιβαρύ νσς όφώση κενόν διδασκαλίαν 6ο λάντιόν μου διά χρέους υπέρ τρια- κοσίων λιρών. Ό γλισχρότατος διδασκαλικός μισθός οϋτε έΕσρκεϊ πρός άπότιοη τούτον ύπε-ρόγκου δι' εμέ ποσοϋ. 'Ε παιτείν ού δύναμαι τό δέ μέλλον τής δεκαμελοϋς οικογενείας μου κατατρομά2ει με. Έν τή άπελπισίο μου οΰν κσταφεύγω πρός την έκ τύπωσιν των την παρούσαν ταπει¬ νήν αναφοράν συνοδευόντων πονη- μάτων τοϋ μακαρίτου θείου μου Θεο κτίστου Χαλεπίου άτινα ήλπιίον έκ- δοϋναι είς άλλας περιστάσεις, άλ λά φαίνετα1 ότι ώς παιδί μέ περι έθαλψεν ό θεϊος μου. Ούτω καί τα πονήματο αύτοϋ έμελλον γενέσθαι αύθις καταφύγιόν μου. "Ην ούν εύ εργετικώτατε Άνήρ άναλσβόι/τα ήν προστασίαν τούτων άγαπηνθή- ιονται γένεσθε πατήρ φιλόστοργος ικτυπώσεως τής δέ τής Βίδλου ώς στέ πατήρ τής ήθικής καί πνευματι κης άναμορφώσεως όλου τού "Ε¬ θνους ημών ουδέν μέν δόΕης προσ- θέσετε είς τόν ήδη υπέρ πεπληρω¬ μένον υπέρ δόΕης άφθίτου κατά¬ λογον των εύεργεσιών άπολαυόν τί; τα άμπέλια μέ ναλάθι μετέφερεν τήν ημέραν τή- Μετ(Μΐορ(ΐώί1*ι:<Ίς είς τήν' έκνλησί- πν. Τα έδιάίΐα-ίν ό ιερεύς καί τα έ!μοιραίαν είς τόν κόσμον. Είς τα; πηγά; των άγιασιιών ϊΓρ'·'ο<Ί'αν Γιρνιι (άδορνέ;) τα ?- ιι'ι γνναϊκε; και έδαλον εί; τα ε!κηνοστάσ*α, διότι ίθεώ- Στέφανον. Παραμονή τή; Πο'·ιτο χί'ονιάς τα παιδία άπό δέκα εΐ"ς διόδεκα έτήν εδγαιναν1 διά τα ■/.(< λαντα κα' μάζεναν κο·λούρια /.(".ι διαφόρων; ξηρούς καρπούς τοί·; Λ ποίονς έτοίμ«ζον αί γνναΐκες, τα δέ κονλούρια τα έλεγαν κετέΐα ίί λειμ^τερά. Στά κάλαντα εψαλλον τόν ν- ιινον τοΰ Άγιον Βασίλειον αοκ.ετίΐ μακροσκελές μέ Βν£αντινόν »γ· θμόν. ΙΙαρακάτ(» παραθέτομεν ιιγ- ρικοϋς στίχονς: |· "Αγιε Βασίλειε όσιε φύλαξον' καί σώσον την πο'ιινην σου Αστοον ανεφάνη;, Βασίλειε έν τή Καισαοεία μητροπόλει. Βασίλειος ό Μέγα; αρχιερεί1; όλον τοϋτον τόν κόσμον έςρώτιπε. ι 5 τί; παραδοννάδιε; χώρε; (Μολλαδία καί Βλαχία), όπον οί πολιτικέ; σννθήκε; εύνοούσανε κά- πω; όλον; τού; κάτοικον; (χώρες πού δρισκόντονσαν κάτω άπό τήν έπικνοιαρχία τής Τουρκίας ήδη ά¬ πό τόν 16ο αί. μέχρι Τό 1859, λά μέ έσωτερική αίτοδιοίκηση, καΐ εΓχαν' επί κεφαλής τους, άπό τό 1712 μέχρι τό 1821, Φαναριώτε; ςωογενεϊς μα;, σάν ίκπροσώπον; τοΰ Σονλτάνον, μέ τόν τίτλ.ο «-γε ιιόνα»), ή θέση τού έκεϊ άπόδημου Έλληνισμοϋ ήτανε καλή, γιατί αί» τηί οί "Ελληνε; ήγεμόν'ε; ύποδοη- θοΰσαν, όπω; ήταν* φισικό, τήν έΗάπλωση καί αναπτύξη των έλλη ν κων γραμμάτων (σχηλεϊα έλληνι κά (Τχεδόν σέ όλη τή χώρα, τνπο- γραφεϊα, έπιτόπια ' εκδοση έλ-λην.- κών βιβλίον, έλεύθερη κυκλοφορή έλληνικοΰ τύπον —όπως, καί κνρί ο;, ή «ΕΦΗΜΕΡΙΣ» τή; Βιέν¬ νη;— έλληνικό θέατρο, κ-αί, πάνω άπ' όλ«, ΰποχρεωτική σϋνταξη των επισήμων εγγράφων στήν έλλτΐνι- κή), ένώ αύτά τα πράγματα ήσι- νε τότε αγνωστα, έν όλο> η έν μέ-
οει, στό έσωτερικό τή; καθαντό ό-
θο>μανικής αντοκρατυρίας, ίόσαμε
την εκδοθή τού Χάττ - ί - ΧουμΛ
γιούν, δηλαδή τοϋ σονλτανικοΰ δι
αγγέλματος τοϋ 1856, πού άναγνώ
ριζτ ωρισμένα δικαιώματα στ»; μή
ιιουσουλμανικέ; μειονότητες τής ό
θωιιανκή; αύτοκρατορία:.
"Έτσι στή Μολδοδλαχία, κάτω
Από μιά σχετική ελευθερία σκέψης,
άκμασαν άρκετοΐ "Ελληνες φιλόλο-
γοι καί λογοτέχνες, πού, οί κυριώ
τεοοί τους, είναι οί ?|ής: Ίώση-
πος Μοισιόδαξ, Π. Κοδρικάς, Ν.
Λούκας. Λ. Φωτιάδης, Ρ. Φεραϊ
ο: ο Βελεστινλής, Βενιαμίν ό Λέ
«διός. Ά. Χριστόπουλος, Κ. Βαρ
δαλ.άχος, Ί. Καρατζάς Στ. Δσΰν
κα: καί άλλοι.
"Ιδού άποσπάσματα άπό τα ερ
γα μερικών' άπό αύτούς πού εΰνο-
ιηίσανε τή δημοτική:
—Ίίίισηπο; Μοισιόδα'ί. Γεννή-
θηκε στήν Τσερναδόδα τής
νίας. 1725—1785. Φιλόσοφθς, παι
Λανιογός. δημοτικιστή; νεωτερι-
στής. Διδάσκαλος τοϋ Γένους. Άν
τίπαλο; τοϋ Βούλγαρι γιά την έξ
αοχαΐστική στάσι τού. Άκολ.ούθη-
η? τό Δί,ορόθεο τα Λέσδιο. Ιδού
αερικά άποσπάσαατα άπά τα εργα
Τού κ. ΓΙΑΚΩΒΟΥ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
πό ιιία άνδοαποδώδη σμικρολογία
νά καταφρονοϋνται τα καλα παρα
δείνιιατα. Καί τάχα δέν επρεπε^ ί:
Ελλάς, άντί ν'ά κτατοίδει τό αν¬
θ©; τής ήλικίας των νίων μέ την
στου<τνότητα τής γραμιιατιχή; λ?- πτολογίας καί μεοικών ολίγον σχα- ΑαστικΛν νπομΛ'ηαάτων. άντί νά λατρεύει, ώς λέγετια, τυψλιΐ) τώ ποδί, τήν ύπόληψη κα', τό όνομα ένόί αρχαίον φιλοσόςρον, αντι να άρκεϊται μόνο εί; τα Ιδία, μάλιστ,χ οΰτε «ι; τα ιδία, έπειδή. καί κα- βώς καί ανωτέρω προείπα, τα πε οισσότερα σνγγράμματα των άρ- χαίων' τα ύστερεϊταΐ, νά μιμήται την Εύρώπη, όπού παντοιοτρόποι: αγωνίζεται, όπο>; περκκτότεοο νϊ
έξακοιδώσει νά έξομαλίσει και να
σι>ντέμει τό δρόμο την μαθημάτων
όπού άπροκαλνπτι»; καί ελευθέριος
φιλοσοφεΐ, καί ώς καλή ιιέλισσα
τρυγά τό αέλι τής ωφελείας άπό
-* ΑΠΟ ΤΗίν ΤΣΤΟΡΙΑΝ ΤΗΣ ΤΣΙΤΗΣ
:' Ι1ΕΑΦΙΪΙ ΙΥΙΒΙΙ'ΙΣ
ΙΠ1ΙΙΗΙΠΙΙ 111'ΙίΙ
ΜΕ ΕΝΑ Φ.ΡΜ-ΤΈΚΤ.ΣΘΗΣΑΝ ΤΡΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.
ΜΕ Τού κ. ΓΕΟΡΠΟΥ ΣΟΥΜΕΛΐΔΟγ
Ό καθεδοικό; ναός τής Τβίτπς
τιμώμίνος στήν μνήμη τής 'Τπο-
παντής τού Χριστοΰ έκτίσθη τύ
1729. Λίγα δηματα άπ' αυτόν εσω
ζετο τό έρευκομένο έξωκκλήσι το.ν
Άγίιον Στίργίον καί Βάκρον Βν
ζαντ'.νής έποχής που καί ή έν^α
Κοι«ερνάντων άπό τό δνομα τοι-
άξ Ί ίτν Ί&ότητα δ-
ψαν καί ώς μοί διηγεϊτο ό πατ'.°
μου, όστις ήτο καί μαθητής Το'['·'
ό Άγαθάγγελος φοβηθείς, μ^'
,τ,ροσδληθοΰν καί τα δύο άγό,''
τού καί η πρεσβυτέρα τού .-ιαο ■"
δών τούτους μετέβη εί; τό Το*0ν
—δγλάκ, τό νψηλότερο 6οι-νο ,·!
Χόψας καί τούς εγκατεστήσαν '·'"
ταν τό χωριό χοησίμ,υε ώ; Ιδοα , την θέσιν «Παλ»«αλ*α», μέχοΐ; :
" τοΰ Φυλακίον τοΰ θέματο; Χαλδί | τον παρεΑθη η Αο,μαΑη; λΟ(Ιο. 1()
1 α- Τήν εκδοχήν αυτήν ένισχύει ιδιος είτα επέστρεψεν εις τίι χ(%,
': τό'γεγονό; ότι μέχρ. τή; άνταλλ-τ όν, είς το καθήκον_ τον, όπ,,1ς „;
'' γή- στήν "ένοοία αύτη έσώζετο ίό παρίστατο, τοις πασχοι«σ, χηΐ(η
&ότητα, δ-
ζουλάς) είς τό χωρτό μοι>
ί ώ ί δ
γ.
έπώννμον Λοκούρ, πού σιν·ήνΐησ·ι
ώ; Γαλλικόν,
"Οταν έποικίσθη τό χιορίό, μ
μάλλον τό στρατιιοτιν.ό τουτο Φι·-
λάκιο άπό τού; Φυγάδε; των πα-
οίον'δήποτε καλ.όχυ.μο '"^<>·^ οπουι ραλ!ων εδημιουργήθη ή άνάγκη 'ΐ
π«νταχόθεν καί ώς αύτη αφ έαν-, Λ,ενροσϊ(1)- νπον. Πρός τουτο όμος
τή; έρανίζεται, ηγοι-ν Βρετανν >ι ' ήπα1τείτο',ρ,ημάνι. Καί όταν κάπο
άπό Γάλλον;, ΓάλΛ.01 άπό Ίτα- Τδαν τα χο>οιά. Ί
νοί άπό Γερμανο-;, Γερμανοί άπό
Ριόσους καί οντο) καί έξη;: "Ε.
καί ά; παύσει, διά τόν Κύριο, α;
παύσει μί(ι ύπόληψις, όποϋ τής ά-
φαιρεϊ τό Τδο κριτήριο καί μία ά
μέλεια, όπού τή γιιμνώνει, ώς καί
άπό τα ιδία κτηματα! "Εχει, εχει
χρεϊα ή Ελλάς άπό την Εύρώπη.
Έπειδή τή^σή>ρον, ή μίαπλημι· ^ 'παρ^σΓν"' μΓ"τό Υδίο φιρμά-
προμηθει^οΰν, ό Μολλά; τοΰ χο>-
ριοϋ, ό Χασάν εϋρεθείς έκεϊ δι' ύ-
ποθέσει; τον έπλη.ροα;ορήθη τό «ν
χάοιστο νέο, κα6άλλο στό γαϊδ ι >
οάκι τον ξεκίνησί γιά νά είδοποι
ήση τού; χριστιανόν; γ«ίτονάς τον
ό
τό 6ράδν καί
έφτασ* στο χιοριο
ήλιον. Κατα
Ίονλιαν'ός ό ΙΙιιριδάτη;
θέλει νά άπέλ^θη είς Καισά{ΐειοιν
Τρείς αρτους λαμδάν*ι είς τάς' «Μήτε
χείρας τού
καί σι>ναντά τόν τύοαννον.
"Οταν' είδε τα δτοοα μικράτερα
άγρ.ονενστήσα; ό τίρχιννος.
«ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΓΈΝΝΗ
ότι δια μερικά
ρεϊ καί ή άλλη νστερΐΐται ώ; καί
τα άξιολογότερα τής μαθήσωες».
«ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΓΈΩΓΡΑΦΙΑΣ»
:<Έγώ διά λόγοτ'ς, τού; όποίοι·; έπιφέ^ω, έκοιν'α νά ΐ|ι<φάνο) τήν παρούσαν σχιγγοίΐφήν έν τώ άπλώ υςρει, σώζο>ν όμω; άεί τοίι; ώρισμε
νού; όρον; τΛν πραγμάτοη-, οίτι¬
νες ήσαν έν χρήσει παρά τοϊ; αρ¬
χαίοις, καί μεθαριμόζίο άεί τό ά-
πλονν δφο; επί τό σεανότ«ρον ή τό
ελάχιστον επί τό πρεπο>δέστερον τή
άνά χείρας πραγματενομένη ΰλη».
«ΙΣΟΚΡΑΤΟΤΣ" πρό; Νικοκλε
α. (Μεταφράση).
«"Οσοι, ώ Νικόκλει;, παρρησιά
ζονται έμποό; σου με δώρα, μέ φαί
νεται πλέον νά πραΥιματεύωνται
τήν μεγαλοπρέπειαν σον παρά νά
δεικνύωσι τήν νπ.ακοήν ή τήν φιλι
κήν διάθεσν# τήν οποίαν
πρός σε. Τάπητες, ϊπποι, κειμήλια
αλλ.α εργα τή; περσσοτεχνίας των
άνθρωπον, πάντα είναι μία
κή, μία έσκεπασμένη έμπβοία τής
έλευθεριότητός σου».
Οονΐλ' ί>τι είχον θεςκιπείτικήν' ίδιότηΙ Γενή σκιοτατρ καί χα'ρετε
τα μι' τα ίχρη<ιιιο,το'οΐ'ν δ-ι' ίΐλατ | Λ Χριστό; τόν κι'κτυον τάς ά<τθενεΐα; τα ιιρτέφερον ν.αΐ είς αλ.λα χο>ρία καϊ τα έ.κίνλοτ"·
(ό; «άριιακον, ν.ίΐί οί Τοηοκοι τ.ΐ
χοησ ιιατοιοϋσαν' Λ; ο, άραακον
Ώς .τεΓΚτηότρςιον Οροαπριτικάς Ο'
(,)οηϋ(ταν τι'/ς άβορι''η; τή; Τοαχ -
ρονς χι.ιρίον Τουρκικόν απέχον Ι.',
χιλιόμίτρα των Φαράσων.
Τή 4ην Λρκριιθρίοι· έώοταϊον
την μννιιην τή; Άγι'α; Βαρδάςχι;
μέ ιιενάλην καταννκτικότητα, διότι
τήν είχον ιος ιατρόν τής εί'λογίας
(ό "Λϊ<>; (ϊηοίη;) τή; ενλογία;
Εις τό ΐοικκλήσιο τη; πηγαινε αί
Εάν άναδΛ είς την Πΐρσί(('
καί καταλάδ») Καισάρειαν,
εχιο νά χαλάσο την πόλιν τού
καί τα ιύάρια (εΓκιγή) μοναστήρΛϊ
Σύνοδον1 έποϊκεν ό "Αγιος,
ι'κ'ος τού δδνμον κατέλαβεν.
Εΰορν τήν Αγίαν θεομήτορ,,
ιιρσο τοΰ ναόν ίσταμρνη.
Θέλει νά πέμν|Τ| είς Περσών
ν'ά άποκ<ε(ταλίση τόν τύρηννον καί άνακαλ,εΐ τόν Μερκονηιον τόν άπό έτών κατακείιιενον. (Στ·νϊχί£ετηι) Ο ΑΠΟΪ ΕΥΓΕΙίΙβΣ Ο ΠΟΑΙΟΥΧΟΣ ΤΗΠΕΖΟΤΝΤΟΣ ΚΟΙ ΟΙ ΕΚ ΠΒΗΤΟΥ ΑΠΟΪ ΜΑΡΤΙΟΣ: Έορταίουν. ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Ό νεομάρτυς Συμεών ό Τραπε- γωνιΖόμενος, καθ' όσον έπιτρέπου λ τος εθνους εθεώρει εαυτόν καθυ- οιν οί άοθενεϊς αύτοϋ δυνάμεις υ¬ πέρ τής πνευματικής καί ήθικής άναπλάσεως τό μόνον αυτής και λαμπρότατον γνώρισμσ τήν ιεράν τώνπρογόνων γλώσσαν, άγωνί?εται ήδη πρός έπανάκτηοιν τής ίεράς ταύτης προγονικής κληρονομίας. Έ πειδή δέ ού μόνον περί τής μελ¬ λούσης γενεάς ώφειλε καταβληθή ναι ό πθς αγών άλλά κα'ι άπό τής παρούσης γενεάς των τελείων άν δρών ήδη ληφθήναι πρόνοια έν τή Ι άσθενεία αύτοϋ έθεώρησε καθήκον Ι ποβεβλημένον είς τήν όφειλομέ νην υμιν άπειρον τιμήν αιώνιον ε¬ θνικήν ευγνωμοσύνην, άλλ' ήδη κα'ι ώς άτομικώς σωθείς καί μετά ήσύ- χου αύθις πνεύματος ένασχοληαό- μενος είς τόν όν προωθεϊτο πνευ ματικόν άγώνα υψώση ταπεινώς ίκετικά βλέμματα πρός τόν ύψιστον υπέρ τής άμεταπτώτου εύδαιμονίας τοϋ Μεγάλου Εύεργέτου καί Πα¬ τρός. Φ. Άριστόβουλος Έν Νεαπόλει τής Καππαδοκίας 1) Οί Άγιοι Μάρτυρες Εύτρό Ζούντιος, πού μαρτύρησε στιιν Πό πιος, Κλεόνικος καί Βασιλίσκος ά λη στά 1653. πό τήν Άμάσεια, τήν πατρίδα, ώς Οί Όοιοι Βαρνόβας Σωφρόνιος γνωστόν τού μεγάλου γεωγράφου καί Χριστόφορος. Είναι οί ' Αγιοι, τής αρχαιότητος Στράβωνα. Αί ά- πού ώραματίοθηκαν τήν Ποναγία οδτιδανά .τάθη. όπον «τιτρώνοΐ'ν ά' (2ι·νίχίξϊτ«ι) »ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦ»ΦΦΦΦ»»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦ»ΦΦ "Η Ορπσκ«3υτικτη Τής Σΐ'νεργάτιδό; μα; χ. ΝίΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΤ "Οποι; χάθε χρόνο έτσ; χι' γ ΕΝΩΣΙΣ ΜΤΡΝΑΐ ; ή ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΤΡΝΑΐ- Ο κλπρωτόα νά ασπάζεται την κυανόλευκον σημαίαν Τοΰ κ. 2ΕΝΟΦΟΝΤ0Σ Ι. ΧΑΓΖΗΣΑΡΑΝΤΟΤ Κατεχόμενος άπό (ΐίσθήματα πχ τρική; ΰπιβρηιτανείας, επ* εύκοι.ο·'α τής όρκωμοσίας κ«ί τοΰ δετπρρονι τΊοΰ μόν ώς ναντου τον ΠολεμιχοΓ' Ναιτικοϋ. »ιοί έγεννήθησα ωβκπΐϊ ναι σκέψις, την δημοσίρι·σιν τώ-ν οποίων δέν θεο>οο> αβκοπ(/ν. ίδ'α
σήμερον οτγ - άπολαι·στικί> άντίλη
ψις .τεοί ϊ(ΐ)ή; κινδι»νεύει νά κατ'»
λύση πάσας τάς π*ν'ι>μίιιτικάς ά£ί-
α?'
πνειιιατική άξία εμπε¬
ρικλείεται Ης τϋ.ν ,τερί Πατοίδος
μεγαλΕΐι!>δη έννοιαν καί είε τόν .ΐ-
καταγ(ί)νι·στον ποός αύτην εοίοτα
των ορνσικών προσώποΛ· — ιρορέοιν
αίτή; Διά. την τόνωσιν δέ τής α-
: ταύτης κα; την άκόμη
σννδεσιν ιΛν πολι-
τών ποό^ την υπερτάτην περί Πά
τρ»·δος ΐδέα·ν# εύστόχιος ίθεοπίσθη
Ό άσπασμός τή; σημαίας μας
θά προσδίδη υπερτάτην αξίαν είς
την ιδέαν τή; Έλληνικής Πατρί¬
δος καί θά άποκαλνπτη πάντοτε
την άναγνιί>ρΐΛΐν τή; {ιπεμοοίπ | γιιατική; Μΐγά).η; Ελλάδος,
τω κληιχοτών πάσης κ<ιτηγορ!ας. ♦οονώ χαί πιστΕύω ότι ή «*ς τού έπιδΐωκοιιένον οιοποΰ έπι- τι<γχάνίτ«ι .τλπυίστεοον διά τής χαθιερώαιως, δμα τή ορκιομοσία, .■»ανολ«νκον {«πό τί»ν
γάλης είς στοχασμοϋς,ίί; τού; δρα
ματισμούς, είς τάς πραγματοποιή-
<τε.ις, εί; τα; διασφαλίσεις όντος «σρβαστής εί; τούς φίλοτ·ς καί τρο ιιερά; είς τοϋς έχθρρνς». ΞΕΝ. Ι ΧΑΤΖΗΣ3ΑΡΑΝΤΟΣ Κπίτιμος Δικηγόοος άπό τό χωριό Νικήτα, πού βρίσκε ται στήν Άμαστρι (Παφλαγονία). Ό Άγιος μάρτυς Πέτρος ό Σι νωπεύς. ΙΟΥΛΙΟΣ: Ό Όσιος Άθανάσιος ό έν Ά θω, ό Τραπε2ούνιτος. 'ΑΕίΖει νά σάς γνωρίσω. ότι τρείς φορές στό Αγιον Όρος ηροσκύνησα τόν τα φο τού καί καμάρωσα τό εύσταλές καί φουνταπό κυπαρίσσι, πού φύτευ σε στήν αύλή τής μονής, ό συν- τοπίτης μας Άγιος. τ:ίναι ό ίδρυτής τής παλαιότερης Μονής τοϋ Αγ. Όρους, τής Μεγίστης Λαύρας, κα'ι ό θεμελιωτής τοΰ Μοναχικοϋ βίου τής Άγιωνύμου Πολιτείας. Πρέπει νά επισκεφθή κανείς τό "Αγ. "Ο¬ ρος, γιά νά θαυμάση άπό κοντά τό μεγαλεϊο τής φύσεως καί τής πίστε ως καί τή δύναμι τής ΌρθοδοΕίας. Τό "Αγιο Όρος είναι ή βυΖαντινή Κιοωτός. Τόν μήνα Ίούλιο (10) γιορτάΖε ται καί ή μνήμη των Αγ. 40 Μαρ τύρων, πού φαρτύρησαν οτή Νικό- πολι τοϋ Πόντου. Ό "Αγιος μάρτυς Υάκινθος (3 Ι Ιουλίου) άπό τήν Άμαοτρι. Ι Εενία ό "Αγιος τοΰς ρώτησε ποίος ήταν ό οκοπός τής επισκέψεως των, είπαν, ότι Ζητοϋμε κάποιο Φω κά Χριστιανό καί έχομε έντολή τού άρχοντος νά τόν έκτελέσωμε Κι' ό "Αγιος τούς είπε «έγώ εϊμαι» καί μπορείτε νά μέ σκοτώοετε. Αύτοι δι οτασαν κα'ι δέν ήθελον νά οκοτώ σουν άνθρωπο, πού τόσο θερμα τούς φιλοΕένησε. Ό "Αγιος πάΑι επέμενε καί οί δήμιοι τόν άπεκεφό λισαν μέ μεγάλη θλίψι. ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ: (17) ΓιορτάΖει ό "Αγ. Γρηγό ριος έπίσκοπος Νεοκαιοαρείας. Σο φός Άγιος τής Έκκλησίας μας πού έπωνομόσθη «θαυματουργός» γιά τα πολλά θαύματά τού. Στίς 26 Νοεμβριού γιορτάΖεται ή μνήμη τοϋ Αγ Νίκωνος τοϋ Μετσ νοεϊτε. πού κατήγετο άπό τα περί χωρα τής Τραπείοϋντας. Είναι μιά φωτεινή δόΕα τοΰ Πόντου καί τής Λοκεδαίμονος ό "Αγιος Νίκων. Εί ναι ό πολιοϋχος τής Σπάρτης, τής οποίας οί κάτοικοι τοϋ έφτιαΕαν ένα κολλιμάρμαρο ναό άπό τούς ώ ραιότερους τής Ελλάδος καί τόν οποίον προσκύνησα μέ Εεχωριστή ΩΝ έτελεσε είς τόν Ναόν τοΰ Ά γίον Γεώργιον Καρύτση την 24 Φε δροναρ. μνημόσι·νον γιά τόν Προ) τομάρτνρα καί Πολιοϋχο τής Σμύ ρνη; μα; τόν "Ιερόν Πολνκαρπον, καί γιά τού; Μαρτυρήσαντας Μη¬ τροπολίτας μα; καί τού; Σφαγια σθέντας ά&ελφού; καί Πατέρε; μα;, κατά την Μικρασιαστικήν Καταστροφήν. Ό Μητροπολι'τη; Πάφον κ. Φώ τίος έλΐιτοΰργησΐ καί μετά την άρτοκλασι'αν έρμήνενσε πρώτον τί ιερόν ΕΤΑΓΓΈΛΙΟΝ καί μετά έ φερε ξιοντανό μπροστά μας τό μαρ τύριον τοΰ Ίεροΰ Πολνκάρποτ· κα· των Ίεραρχών μας Γηγορίου τού Πέμπτον, Χρνσοστόμον Σμύρνης. Κνδωνιών Γρηγορίου καί Μοσχονη σίιον ΆμΛροσίον. Στό τέλλος τής έκκ^.ησκιστικής τελετής, ό Σύμδονλος τής Ενώ¬ σεως Σμυρναίων καί Γνμνασιάρ χης τής Εύαγγελ.ική; Σχολή; Νέ α; Σμύρνη; κ. Μαρϊνος Ξηρέα;, ρήτιορ, έξε(Γ(!η·ησε τόν τανηγνρι- ν.ον λόγον τον. 'Ωραιότατα λ.όγια πού ρδγαιναν άπ' τή πονεμένη >(«'-
χή ενός παιδιοϋ τή; πικραμένη;
ΠατρίΛα; μας. Σνγκιτητικά λόγια
ποί' τ' άκούσαμε έμεϊ; οί λίγοι
Σμ·ρνηοί πού βρισκόμαστε έκτϊ
δότι, κι' αύτό τό λέγω μέ πικρία
λόγω τοϋ κακόν καιροΰ τή; ήμέ-
ρα; έκείνης, άφ' ενός δροχή κ«ί
κρνο, άλλά καί τή; τελευταία; Λ-
ποκρηάς πού ήταν, δικττνχώς, πολ
λο: λίγοι, οί πραγματικοί Σμνρ-
νηοί, παρευρέθησαν σ' αυτή τή
μνή μα; τελετή πού μάς θνσίξ
τό μαρτΰριο αυτών πού θνσιάβτη-
καν γιά μά; άλλάκα ί όλη τή 11α
τρίδα μας. Μιά ώραί«ι φράσι άπίι
τόν λόγο τοΰ κ. Ξηρέα: «οί εϋχές
κα', οί προσεΐκχές των μαρτύρων
μας, μάς έκαναν νά έπ'ζήσ(ομε κηί
νάρθοδμε έδώ στήν Έλλάδα κηΐ
νά εύδοκιμησΜμε καί νά συμβάλλω
ΐιε στά Γράμματη και στήν άνάπλα
σι τής Έλλάδας».
Μετά τόν λόγο τοΰ κ. Ξηρέα, ε¬
μείς οί λίγοι πού εΤμαστε, κάτω άπό
τή δροχή πήγαμε στό μνημεϊον τοϋ
Έθνομάρτνρος Μητροπολίτον Χρυ
σοστόμον Σ,μύρννς, στή Πλατεΐα
Μητροπόλεως, όπον ό Πρόεδρος
τής Ενώσεως Σμνρναίονν ν.. Νϊ-
κος Καραρα; κατέθεσε στέφανον
ένώ η Φιλαρμονικτττο ΰ Δήμον παι
άνΐυε τόν Εθνικόν μα; "Τμνον.
Παρευρέθησαν: ό Πρόεδρο; τής
"ΕνιίνσΕΐος Σμυρναίων κ. Νΐκο; Κα
ραρά;, καί οί Συμβουλαί κ.κ. Μα
ρϊνος Ξηρέ<ις, Ίσηγόνης, Ι. Χάπ πας, Ν. Άρώνης, Κέντρος, Μαρί.ϊ Καραντζοπούλον Τζών Βεϊνόγλου, ό Δρ. Δημ. Άρχ(γένης, η κ. Πολ.ί τον καί ή κ. Καλλιόπη Κεσσίσο· γλον — Κνριακίδου, καί μερικοί ίλΛοι, πολύ λίγοι. Νδμαστε κα! τού χρόνον καλά καί νά Εαναγιορτάσιομε όλοι οί Σμνρνηοί μαϊί τή θρησκεντική ■μα; αυτή γιορτή. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝλΆΚΙΔΟΤ χαρά καί ύπερηφάνεια. ΔΕΚΕΜΒΡ;ΙΟΣ: Ό "Οαιος πατήρ Ιωάννης Επί σκοπος Κολωνίας ό Ήσυχαστής. Καί τώρα έπιτρέψτε μου νά οτπ θώ περιασότερο στή μορφή τοϋ Αγ. Εύγενίου, τοΰ Πολιούχου τής Τρα πε2οϋντος έφ' όσον είχαμε κα'ι τή γιορτή τού στίς 21 Ίανουαρίου. Τό τροπάριο κα'ι τό κοντάκιο τού 16 άνακάλυψα τελευταία σέ ένα παλ;ό έκκλησιοστικό ήμερολόγιο τοϋ 1791. Είναι σέ ήχο δ' καί έχει, ώς έ£ής: Σήμερον ή εκκλησία στολίΖεται τοίς άσμασι καί ή οίκουμένη φαιδρύνεται τοίς θαύμασιν Ίερά γάρ τετράς κατά τής πλόνης ήνδρίσατο καί τόν Χριοτόν έκ πίστεως ώμολόγησε Διό οΰν αύτοι άμαρτημάτων αίτήσοσθε λύσιν των άνευφημούντων υμών τ'ιν μνείαν "Αγιοι. Βρήκα κα'ι τό κοντάκιο τοϋ Ά- γίου οέ ήχο β' (τούς άσφαλεϊς) ό που μιλάε καί γιά τούς άλλους 3 άγίους, των οποίων δ) τος ήταν ό "Αγ. Εύγένιος: Τούς εύσεβεϊς καί θεοφόρους Μάρτυρας, | τούς τα τής γής καταλιπόντας ά¬ παντα, συνελθόντες εύφημήσωμεν, άστέρας ώς φαιδρούς Εύγένιον, Κάνδιδον, Ούαλεριανόν ομού, συν τούτοις κα'ι Άχύλαν καταοτέ ψωμεν, χορείαν τιμώντες τήν τετράριθμον (Συνεχί^εται) 'Υππΐιθυνοι συμφώνως τώ νομώ 1896)1038 Ίδιοκτήτης - Εκϊότης ΣβΚ(». ΣΙΝΑΝΙΑΗΣ ΚατβικΙο Νβυθοχβυ Βοση 55 ΠΓ0ϊ9τάμεν*ς Τυπβγρο»»*1ου ΓΑ8ΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΑΙΑΗΣ Κοτοικίο: ΧπβρΓΟΝθυ ιβ ΑΜ4ΚΆΛΗ λΐιι 5ΐ3 ϊυΐ3οχ)§ ;1υ Λ»ρΧδτ) ι ιυκ Λ(ολ λθ0ΐ)1Ο Λ(Ο1 'λ<ι)1Λ3(ι Μοί} Λ(οσκ -βϊΙ .«οί ίΒδοώοδ -(οΐβΐιπίΐς λΙιι ηιρ. <ΙΉΧ{53Ν ΝΟΥ V V ΝΟΧ * ΛΟΧ»3ννΐν ΣΗΜΥΙΧ ΝΟΠ ΣΗ1 ΥΙ3ΧΙΟ1Ζ ΥΜ ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΒΑΊΑΝΟΥ- ΚΥΡΙΑ2ΟΠΟΥΛΟΥ Χειρουργός — Όδοντίατρος ΒΗΛΑΡΑ 4 ("Εναντι Αγ. Κων)νού Όμονοίας) ΤΗΛ. 526.503 ΑΘΗΝΑΙ νι έκτίσθησαν καί οί έκκλησις Κά τω Άμπρικάντοιν καί Ντεμερϊ,ή- κιοϊ. Σημειωτέον ότι οί Τοΰρκοι τή; Μεσοχαλδίας δέν είχον άπολύτοις καμ,μίαν σχέσιν μέ τού; άπό τό Τουρκεστάν Τοΰρκονς. 2. Ο ΜΟΤΦΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΧΟ- ΤΖΑΣ ΤΗΣ ΤΣΙΤΗΣ "Οταν ό Μητροπολίτης μας πε ριώδευε στά χωρία καί έρχόταν Χρι νοϊς καί θάψη τούς έξ αύτοιν" θνήσκοντας. Ή κακή όμω; έπληεε τόν άγαθάν λενίτην ·Χ(ΙΙ; μιά ντ»κτί άπεδίωσαν ή τε .ιο{; τέρα τον καί τα δύο τέκνα τοι, τα την ταιτήν των τριών στάτων προσώπίον τού, παραιτ» θνίς τήςι'κτηρεσϊα ς τού μετέβη Ε[. την Ί. Μ. Γουμε.ρα καί κ μεταξύ των Μοναχών τη; Λόγω τή; μορςρώσεώς τού, άγγελικής φωνή; τού καί (ϊ)ν τοχος τή; Βιζαντινή; Μοιόίχ ταχέως διεκ.ρίθη μεταξύ των ά φών τή; Μονής καϊ έκτιμηθε',ς λέγη Ήγούμενο; αυτής, πότε ΐ δώς δέν δύναμα, νά δεδαιώι "Εν μόνον γνωρίζω ότι ούτος τα τήν διάρκειαν τής Ήγονμ«;α; τον παρέλαβε πΐλ^ησίον τον τόν ίν. πατρός θείον μόν κατά κόσμον , κόλαον Τσαούσην, όν καταρτίθΒ; καλώς είς τα γράμμβτα νΛ την Βνζαντινήν Μουσικήν νεαρώτοτον μόλις 20 έτών. τόν έχειροτόν^ν Ίεροδιάκονον ονομάσας αυτόν Ά γαθάγγελον. Τοΰ τελευταίοι· Τ0{. τού τό μέν κατά κόσμον όνομ« ίδ θη είς τόν χαράσσοντα τάς γο<ιυ μάς ταυτα; υπό τής μάιιμης στήν Τσίτη, οί πρόκριτο, Τοΰοκοΐ τό δέ μοναχικόντον όνοιια Άγαβοιγ έπήγαιναν πρός έπίσκίψί τον. Τό ι γελο; ωσαύτως είς τόν ίδιον ίδιο εκαναν καί οί Χριστιανοί ταν έρχόταν στήν Τσίτη, καί έιτι/.τ ^ενεϊτο άπό τόν Μολαπτουραχμάν, πλούσιο Χότζα, άλλ' άπαίδεντο. Στίς συΐητήσεις μεταξύ Χριστι ανών καί Τούρκων ό Μουφτής, ό- σες φορές άνέφεοε τό όνομα τοϋ Χριστοΰ, ελεγε «Ίσά πεϊγαμπέρ ε φεντημίζ». (Ό Κύριός μας ό Προ φήτης Ιησούς). Αύτό δέν άρεσ* στόν Χότζαν. Γιατί νά λέγη τόν Ί ησοΰν έφεντημίξ (Κύριον μας) καί δέν λέγει έφενηνίξ «Κύριό; σας). Μιά φορά ό Μονφτή; πηγαίνιν τιις μέ μερικούς Χριστιανούς καί Τοΰρκονς στήν 6ρΐ·σι καί περνών- τας άπό χό έςο)κκλνήσι των "Αγίιον Σεργίου καί Βάκχου σήκοκΐ.ρ τό κοοακίδ, άπό την πόςτα καί μπή^ε μέσα. "Ββγαλε τα παποΰτσια τον τί κι αν τό έκκιλ.τκτάκι δέν βίχε κα τοΰ αειμνήστου θείου τού Ίανώ. 6ου. Ώς πρός τόν Ίάκωβον τόν Τυ. τενόν Ήγούμενον τής Ι. Μ. Γο« μερά ωσαύτως γν(ι>ρίζιο καλή; ,1α
ρά τοϋ έκ πατρός θείου μου Ίηχύ
6ου Τσαούση, τόν οποίον μετά τάν
θάνατον τοΰ θείου μόν Άγιιθαγγε
λου, έλαβεν υπό την προστασίαν
τον ό πρώτος καί τόν
όχι μόνον είς τό σχολείον τήςΤσ!
της, άλλά καί είς τό Φροντιστήοι
όν Ά.ργνρονπόλεοκ.
Μετά τήν άποπεράτοίσΐΎ
σπονδών τον έν Άργχ»ροΐ'ΛΟί.Γΐ,
τόν κατά κόσμον Κοσμαν Τσοοί1·
σην έχειροτόνησε διά τοΰ Άγιον
Χαλδίας Γερδασίου Σοι^1ιεΛίδοι' ί-
εροδιάκονον ονομάσας Ίάν.ΐιώον,
Κατά κακήν μοίραν τοΰ θείου μόν,
ό Γίροντάς τον δέν εξηβε .το)ί.
νένα πάτωμα καί έπροχο')ρησί πρός Προαισθανθεί; τόν θάνατόν την
την Άγία Τραπέζα. Γίνρίζοντα; τό ετο; 1889, τόν έγκατέστησΕϊ Ί
δλέπει τόν Χότ£α σκυθριοπό. «Νά ερομόναχον καί τό επόμενον £το;
μή σοΰ κακοφαίνεται Χότζα, οτϋ λέ 1890 άπεβίωσε.
εί, καί έδώ τόπος
ναι»' (Μεράκ έτμα
ίιιπατέτ γερί τιρ).
εί- ' Μετά !ν 2τος άπό τοϋ θανότοΐ'
ποΰ τα τοϋ Γέοοντός το' ό θεϊος μόν Ίο
κ(,>6ος ανεχώρησεν είς Κω)πολιν
2την παρέα έκείνη ήτο καί ό καί διωρίσθη έφημέριος εί; διαιΐό
Γερο —· θωμάς. "Οταν άποτβινό ρους Ένορίας καί έν τέλει π;
ταν σ' αντόν τόν άποκαλοΰσε «άπ:' τόν Ι.ν. τής Ζ(οολόχου Πηγή; Βί-
στον θθΗΐάν». (Τό πρωτο άπό τ<ι λονκλή. περιστατικά αύτά μοΰ τό διηγόταν Τό ?τος 1901 ό άοίδιμος Μητ?ο ό πατρρας μου, των δύο αλλιον πθιλίτης Χαλδίας κο4 Χερσονήο»» αΰτήκοο; μάρτν; ήμην ό "διός, αα Κυρός Γερδάσιος έπιστρ·έ({(' θητής τότε τού Δημοτικοΰ Σχολεί Κων)πόλεο)ς είς ττρ- Έ.ταρχία" Περί τού Μουφτή ελέγετο ότι δή θεν κατακράτησε ευαγγέλιον επί μεμδράνης, π··>ΰ ίίχε άνακαλύψ·!
χορικός. Τα ζήτημα, άν δέν άπατω
μαι, έφτασε κα;, μέχρι των Πατρ-ι
αρχείων.
ΑΔΕΛΦΙΚΗ ΣΤΜΒΙΩΣΙΣ ΚΑΙ
ΝΕΟΤΟΤΡΚΟΙ
Είναι γεγονός άναμορκτδήτητο ό¬
τι ή σνμδί(ι>σι Χριστιανών καί Τοΰ
ρκοιν άπό τοΰ 18ον αί. τουλάχιστον
χάρις στό προνομιακό καθεστώ.Ί
των μεταλλείον, ήταν άρμονικώτα
τη. χωρί; φανατισμούς μέ μιά λέ¬
ξι άδελφιχή.
Περί αυτής έγρα-ψα στό «ΜΑ-
ΚΕΛΟΝΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Ν. ΣΦΕΝΔΟΝΗ των έτων 1951
1952, 1953, 1954, 1956, 1961, είς
την εφημερίδα «ΑΚΡΙΤΑΙ ΤΟΤ
ΒΟΡΡΑς τό 194Γ.—4σε μέχ§ι τοΰ 1910.
Τό επόμενον έτος τή ΰ.τοδρί-*1
τοϋ άοιδίμον Μητροπολίτον Χαλδί
α; καί Χϊ&ροιάνοη- Κνροϋ Λαι*εν
τίον μετετέθη υπό Ίωακείμ Γ' Πά
τριάρχον Κο>ν)πόλεως είς Τ1ν
Σ ταυροπηγιακ.ήν Μονήν Χηντοι*»
ώσαύτιος ώ; Ήγούμεν'ος,, ενθο ί
γονμένευβρ μέχρι τοΰ ετοΐ1: 191"·
όπότε μετά τήν Ρωσσικήν έπαν1
στάσιν καί όπισθοχώρησιν,
νά έκτρέφεται άπά την άνακήρυϊι
τού Τονρκικοΰ Σιττάγματο τού
1908 καί έτελειοποιήθηκε μετά τόν
ξεοριζωμό των Χριστιανών, «έ
την προσθήκη στό Τονρκικό όνομα
τολόγιο των όνομάτων Σελτϊοΰ/,
Όγοζ, Τιουρκμέν, κλ^. γιά νά 9υ
μίζουν την δήθεν καταγο>γήν των
άπό τα Τουρκεστάν καί όχι άπό
τού; έξισλαμισθέντε; διά τή; 6ί-
σθη νά εγκαταλείψη τήν Μοιιΐν
Χουτουρά καί νά καταφΰγη ϊι:
ΝοδοριοσσΙσκ τής Ρωσσίας, έ'νθη
προσελήφθη Έφημέριος τού έ«ΕΙ
Ελληνικοΰ Ναοϋ.
Τό έτο; 1919 εκλήθη εί: Κίί» Ι
σοϋντα υπό τοΰ Μητροπολίτην
Ί
ροΰ Λαυρεντίον, όστις
είς Κο>ν)πολπ· αφηβε αυτόν
Άρχιερατικόν τον *Επίτρο.το
Κερασοϋντι. Π«)ί δέ τα τέλη™"Ι
ετους 1922, {«τοστάς τα πάνδε'ν<11 υπό των Τούρκιον καί δή τοΰ ό·101 σίου Όσμάν άγά κατήλθεν είς Τ1|>
Έλλ.άδα κα! έφθασεν είς
ραν μετά πλνείστων
τής περιφερείας ΚεραοΌΰντος.
■[ίον
νεογείαις τού τότε
Δράμας Κύρου Λαυρεντίοι·
οί έν Κεοκύοα πρόσφυγες
φανατισμος».
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ. Ή τρ,λία μετα
|υ Χριστιανών καϊ Τοι«ρκο>ν ελέ¬
γετο κηρδαλούκ, μέτήνπροσφώνησι
Κήο6α. Στό Λεξικό τής «ΠΡΩ
ΙΑΣ» σΐΛτάντησα τήν λέ*, «κούο-
6ας μέ την σημασία «πόρνη». Τί
λεγονν έπ' αύΐοϋ <ιί είδήμονες; Τ πάρχε, καμμιά σχέσι μεταΕύ "το>ν·
ΟΙ ΧΟΨΕΝΟΙ ΣΤΉΝ ΠΝΑ-'
ΠΑ ΓΟΤΜΕΡΑ
( Επιστολή τού άοιδίμον Άγαθα»
7ΤΥ«η«Τ""0ώη Μητροπολίτον
ΖΙΧΝΩΝ & ΝΕΤΡΟ'ΚΟΠΙΟΤ)
ΕνΕ Κάτω Χευοοκοπίω 23)7)58
Κυοιε Άβραμάντη,
-!Ρ ~ Εμα' Βνλάκη; τού έν-
'<η·θα ΤΕΛ ένί-χίίη.,τέ μοί έ.τιστο λην σα; ν.αί άντίγοαττον αρθρον ™ς εις χον «Προσφ. Κόσμον» Ά θηνών. Είς άπάντησ.ν γνωρίξω υμίν τα «ητο,β,: Έν ποο,το,; ό" έκ Χόψα- Ηγο,,1Ρνος τή; Ί. Μ. ; Αγαθάγγρλος, ό ιι ου, δέν και σιινονοματός «»··, «ν «να, ίκ τή- οικογενείας Τσαουση. άλλά έκ τή; οικογενείας Κοσίδον. έκ τή; οικογενείας θεν είς Δράμαν καί έγκατεστο ^ σαν έν τή περιφερίία ΰ ι"5 καί διαμένουσι μέχρι σημ?Οον· Άρχιμανδρίτης Ίάκωόος Τ" σης παραμείνας παρά τώ «νίΛ| αύτοΰ Άρχιμανδρι'τη τότε, _^, θαγγέλω Τσαούση, Καθηγητίί ^ Γνμνασίου Δράφΐ«ς κα ί,Ιερθ'ιΙΚ' .^ τής πόλεως Δράμας, έχοι.ιιιΊ^Π {. Κυρίο) τήν 23 Φεδο. 1927 ής " κίαν 60 έτών. ΕΚΘΕΣΙΣ ΠΑΙΓΝΙΔΙΩΝ Εΐ' Μοί (Ιίΐ- αργάς ήτο ένγαμη: πανο'Λης ΤΟ ΖΑΠΙΙΕΙΟΝ Έκγαιν'άζεται τήν 30Φ ου ή Ε' ΙΙανελλήνιος "Εκβ.?σ!ς Πά δ. Παιχνιδιιον ει=: ^ Ζάππειον Μέγαρον. Η λεϊ υπό τήν' αίγίδα το1 Βιομηχανίας κ. Κων. θά ιιετάσχουν δέ ιιύτής δ).«ι ληνικια διομηχανία! καί παραγίογής .ι άμαδών.
ΤΠΟ ΤΟΤ ΓΕΟΡΠΟΤ ΚΟΤΚΙΔΗ (ΝΒΑΠΟΑΙΤΟΤ)
ίερώτστον μεταφράσας είς ι όν
Τουρκικόν τύπον έκδοϋναι τόν λαμ
πρόν εκείνον κοί ώφελιμώτατον τού
Έθνοφελοϋς κ. Λέοντος Μελό Γε-
ροοτόθην όπως παράσχη τούς άλ-
λοθρόους πατριώτας αυτού όνάγνω
σμο τρανώτστον όμα καί έπωφελέ-
στατον.
Άλλ' οϋτε των γραμμάτων δια
ΙΣΤ'
Πρώτη Επιστολήν
Αί έπιστολές τού Δασκόλου
οωοβ' Φ)βρΙ"ου δ
1872 Σεπτ. 4
Τώ φΐλογενεϊ κ. Λεόντι Μελά (συγ-
γροφ. τού Γεροστ.)
είς Αθήνας
Φιλογενέστατε Άνήρ.
Πρό καιροϋ ουναιοθανόμην την
ΜεγΙοτην Νππιαγωγείου ανάγκην
κοί μάλιοτο διά τούς Μικρασιατι-
κούς όμογενεϊς.
Τούς κακή τή μοίρα όπολέσαν-
τες την Ιεράν των Προγόνων
γλώσσαν καί ήδη τό βαρβαρόφω-
νον άπορρίψαι επιθυμούντας, καί
επί τούτω άπό πενταετίας προέ-
τρεπόν τινάς των πατριωτών μου
πρός ούστασιν ενός τουλάχιστον
Νηπιαγωγείου άφοϋ ή κοινότης η¬
μών συντηροϋσα δύο Δημοτικά καί
δύο Παρθεναγωγεία καί έν Ελληνι¬
κόν μετά δύο κλάσεων Γυμνασίου
έΕαρτιάσαι καί πρός συντήρησιν μέ¬
χρις ού άνάγκη τα παιδαγωγικά η¬
μών μετά Παλλούοης καρδίας έδρα
μόν πρός φίλον τινά συνιοτών την
τε ανάγνωσιν τούτων καί την πρα¬
γματοποίησιν των διδασκομένων
δι' ϊδίος αύτοΰ δαπάνης.
Άλλ' έπειδή παρ' ημίν, κυρίοις
ειπείν, πλούσιοι έλλείπουαι καί έ-
πομένως άδυνατοϋν διαθέοαι μεγά-
λα ποσά ό φίλος ηθέλησε νά πλη-
ροφορηθή επί τινι μισθώ δυνατόν
Ινα προοκληθή έκ τού ΆρσακεΙου
Παρθεναγωγείου όπως κατά τού¬
το προβή είς την έΕ Ιδίας δαπάνης
πραγματοποίησιν τοΰ έθνοφελεστά-
του τούτου Σχολείου.
Πρός τίνα λοιπόν ηδυνάμην προσ
δράμη καταλληλότερον ειμή πρός
σέ τόν εύεργέτην τού "Εθνους και
θερμότατον έργω τε καί λόγω συ-
νήγορον των Νηπιαγωγείων καί Χρι
στισνικής καί Έλληνικής έν γένε·
άνατροφής τής Έλληνικής νεολαί-
ας τής μελλούσης ταύτης έλπΐδΌς
της πατρίδος; Πέποιθα λοιπόν ότι
ουδόλως άπαΕιώση λάβη ύπ' όψιν
την ταπεινήν μου ταύτην παράκλη¬
σιν καί άπαντήσαι εί δύνάσθε προι
κήσαι ειμή δι" είδικής διευθυντρί
άς Νηπαγωγείου, β' επί τίνι μιοθώ
καί ούτως εϊοασθε ό θεμελιαπής
τής παρ' ημίν καλής άνατροφής
κσϊ τής έπανακτήσεως τής μητρώας
Ίεράς γλώσσας.
Φ. Άριστόθουλος
Έν Νεαπόλει τής Καππαδοκίας
διδομένων όντων οϋτε τής ανα¬
γνώσεως κοινής παρά τής Γνΐικρα-
σιατικής όμογενείας τό φύσει κε¬
νόν δ ιδασκαλικόν αύτοΰ Θαλάντιον
έπεθαρύνθη διά χρέους 150 λιρών
πρός μεγίστην δυστυχίαν της πολυ
μελοϋς οικογενείας. Άλλά καί ού
τως, οϋτε άποδειλιοσας μετέφρα
σα και τόν οϋτε ώφελιμώτερον Χρι-
στόφορον τοϋ αύτοϋ άπ' έλέσθη δ-
τι εύρήση γενναϊον τινά προ-
οτάτην τής νέας ταύτης εκδόσεως
Ινα ειμή τούτον πειθών παμπαντή ά
παντώσιν φέρη εαυτόν τι καί την
«ολυμελή οικογένειαν έουταΰ. Έ
π'ι τούτω οΰν λαμβάνειν την τόλ¬
μην είς την άΚένωτην πηγήν των
μεγολοδωρεών τόν Μέγαν Εύερ
γέτην σύμπαντος τού Έλληνιομοΰ
πεποιθώς ότι καί ή άπδπειρα αύ
τη τοΰ 'Ελληνικοΰ "Εθνους 'ή μάλ¬
λον κατοβληθεϊσα μή τιθεμένη έν
τοϊς άποκλήροις εύρήση χάριν πό
ρά τώ ένδόΕω πατρί καί εύεργέτη.
Φ. Άριοτόβουλος
Έν Νεαπόλει τής Καππαδοκίας
Τρίτη 'Επιστολή
ρωοε' ΙΟβρίου Κ'
1875 Δεκεμ. 20
Είς Κων) πόλιν
ΕΠΑΡΧΙΛ ΚΑΙΖΑΡΕΙΑΣ ΚΑΠΠΑΑΟΚΙΑΣ
ΠΡΟΚΟΠίΟΝ (ΟΥΡΚΟΥΠ)
Τ·β συνεργάτου μα; κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΒϊΙΣΌΓΛΟΤ
(ΣυνέχίΙΤι έκ προηγουμένοτ·) γνν>αϊκ<; κ«ί ά·α6αν κεριά καϊ 0ι· Βββαιωαένη παράδοσις υπήρχεν μιάμ'ατα βιά νά μή πάθοι<ν είιλογίι διά τόν τρόπον τής εΰρέοεω; τβΐΊ τα παιδία τους. Ευαγγέλιον αέ χρνσά γράμματα Έπίσης τόν "Αγιον' Σάδβαν έ- γραμμένον έπ^ περγαμη-.'ήΐ, μετα:- τίμιον οί Χριστιανοί τού χιυριο.' ξύ των Φαραβιτών, "Υπήρξε παρά καί οί τούρκαι των πέ·ρΐξ χι»ρίο>ν
δοσις ότι τό Ευαγγέλιον ευρέθη τουρκικών κ«τά την ημέραν τή;
είς τα ΙρεΪ3«π[ μιάς έκκλησία; χο> εορτής τού Ιφερναν' σφαχτά διιΐ
ρίς νά ««ιθορίσοτ'ν τόνομα αυτής, νά θνσιάσουν.
πιιρ' ενός δοσκοϋ τούοκου ένώ ο-, Τα, Χριστούγίννα έώρταζαν τα-
6Όσκε τα γίδια τού. Τό Χθπάδτ τού νηγνριτικο>τατα. Μετέβαινον άπό ϊ
πάντοΐε κατά τάς μεβημδρινάς κ.» νωρίς είς τήν' εκκλησίαν μέ προσ-
λοκα'ρη'άς (οοας συν ε κ* τρών*™ φοράς σφραγισμενα; μέ ςρίαν των Χιστοι·γρννο>ν
τού εϊάθητο είς τό ίδιον σημείον ,-ιρίν τού φαγητον, μετά την άπιι-
τή; στάνης ν.α'ι ουδέποτε άλλοτε λύσιν τή; έκκλησίας έγύρι'ζαν εί;
την θέσιν της, καί άν τυχόν άλλη τα; οικίας τού; καί έτροιναν'. *1 >ΐ
ίίθχετο κοντά της την έδιοχν. παιδία μετρβαιναν είς τάς οϊ'/ί'ΐς
Τούτο τού κίν'ηπ* την περιέργειαν τΛν σιΡγγενών καί γειτόνων τονς
τού καί μίαν ήαέοαν ίλαδε μίιιν κηί έφίλονν τάς χείρας των ήλικι-
άίίνα καί εσκαψε τό μέ·ρο; έκείνο. ωμέν'ον. Οί προεστοί καί οί γέρ·>ν
Εδγαλε τα χώιιατα καί έντός θή τε·; μετέβαινον είς τάς οικίας τώ^
κης εϊίς'εν τό μέ χριιτά γράιιματα ίερέων διά νά χαιρετήσουν λέγον·
Τω έΕοχωτάτω κ. Γεωργίω ΖαρίφΓ,
'ΕνδοΕώτατε Εύεργέτα,
Αί άπειραι εύεργεσίαι τής ύμε
τέρας ένδόΕου έΕοχωτάτης εισίν ε
πί τοτοϋτον, ώστε ούδεμία ύπάρ '
χει τού Έλληνισμοϋ γωνία έν ή ού
θαυμάζεται καί ύμνήται τό σεβαστόν
όνομα Γ. Ζαρίφη. Είς έν των τής
έν Χάλκη ©εολογικής Σχολής μα (
θητών άλλ' ό έλάχιστος άπά είκο ,
η ς μ χρ γ
Εϋ.ιγγέλον κα! μέ Έλ.λη'ικά γράιι τες: Κα<,>; ήοτεν τζαί δ Πάσκας
ματα. Τό έφερεν εί: τό χοχη'ον το" —ληθώτικα ήρτε, άληθ.νά ήλϊ^.
1 τό παρέδωσεν είς τόν Τοϋοκον —Χοστός άτέχτη/ Χριστός έγεν-
Πρόεδρον, όστι; τό έστειλεν είς τα νήθη, ληθώτικα άτέχτη( αληθιν
Φάοασα καί εκείθεν τΓχεΝ' σταλτ) έτέχθη.
εί; τόν Μη-ροπολίτην τής Καισα- Την ημέραν των Χριστουγρννο
οείκς. <>>■"■ τα υέλη τής οικογενείας, π κ
ΤΓι περισσότρρα .Ήΐηρκκλήβια εί τρειιένοι, έλίΐιθεοο', έ.ΤΛεπε νά
χον Άγΐασιιούς τα όνομαστότερ,ι σνγκιντοοβοΓΓν είς την οικίαν
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΔ
ΚΑΤΩ ΑΠΑ ΧΑΛΑΡΗ ΤΟ ΥΡ,ΚΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΐΑ. ΙνίΘΛΔθ-
ΒΛΑΧΙΑ. ΦΑΝΑΡΙΟΤΕΣ ΗΓΕΜΟΜΕΣ.
τούτον ήπαν: τού Χοι·σΐίσταμ(ΐ.
τοΓγ Ε Πανλϊτξη, στόν αγρόν τό
Φτάλιυ, τή; ΙΤαναίας στό Κάτσι,
τη; Παναγίας τοΓ' Βι>άγο·, Τ"ό
"Εζ Γρηγόοη/ τής "Ε Γάτ«ρης ά¬
πό τό άγίασμα τούτου ε.τινον αί
γΐ'ναΐκες δα ά φέροι*ν γάλα. Της
"Ε Σο<]ίιι:, διά νά θρραπενονται οί Γχρθαλιιοί. Τα άγιάημπτα τής ΓΤ<ιναγίας χ<«1 ΣθΓίΐάς διά τό' ματό.-τονο, τού Γρ.ι μεγαλντέροι· άδρλττοϊι διά νά έοη- τάσοΐ'ν ίίλοι μαζύ τοϋ Χριστοΰ τόν Πάσκα. Όλο τό δοδεκαήμρρον μ» τα τα ΧριστηιΊγεννα συν'ίχιξαν τα: έπισκέψει; καί τάς διασκϊδάσίΐ; μέ τραγοΐ'δα. Αί γυναϊκες δέν ή°- γάξοντο δλον' τό χρονικόν μα τιον εορτ«>ν.
Έπίσης εώρτιιϊαν
τού Άγίο'
γορίοι· τοί·; πόνοΐ1: τ (όν μασταιν
τ(όν γι<ν«ικιόν, τοθ Προδρόιιοΐ1 διά την (ττεί'.'οίΐιν τΛν γΐ'ν'αικών. ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΙΙΟ ΤΑΣ ΚΣΟ ΛΈΙΑΣ ΤΩ ΠΡΩΤΩΧ ΚΛ ΡΠΩΧ Μετά τό άλώνιπιια οί γείοργοί τό ,-τρΛτο άλΐ'ΐνκΛμένο σιτΛρι μετί ΐ(τς>ον είς την εκκλησίαν, ό παπΛς
τό έδιάΤκιΐε ίιιποός Η; τ ό άγιον
βήΐκι κ(ΐ! μ<ετ άτήν απόλυσιν ττίς εκκλησία; τα έμοίραζαν είς τόν /ο αυον . -την όλην σαετίας σχεδόν διατελώ διδάσκων ι τ;)ν ί-ποδείαν' ρχάλουν τόν ίερία είς έν τή τής πατρίδος μου σχολή την οικίαν τω καί δά6αϊρ Άγια- τήν έοτερημένην τής γλώσσης των ' ""όν. Τα .τοιότα Στατρύλια τα Δευτέρα 'Επιστολή ρωογ' "Ιουλ. λ' 1873 Ιούλ. 30 Είς Κων) πόλιν Τώ έϊοχωτάτω καί εύεργετικωτάτω Κ. Χρηστάκη έφέντη Ζωγράφω "ΕΕοχώτοτε, Πρϊν είκοσαεννεαετίας περίπου είς την έν Κοντοσκαλίω Πατριαρχι¬ κήν οικίαν τοϋ όοιδίμου ποτρός η¬ μών τού σεβασμίου έκείνου Πα- τριαρχικοϋ Βίκτωρος έσύχναίον με¬ τά τού τότε έν τή Ίερά 'Εκκλη- οίο τής 'Ελπίδος 'Λρχί 'ίερατικώς Προϊοταμένω πρώην Χολεπίου θεο κτίστου είσήχθην είς την έν Χάλκη θεολογικήν Σχολήν. Γντετά δέ τό πέρας έπτά έτών σποϋδών αύτοϋ θεωρήσας τό υψη¬ λόν τής Ίερωσύνης άΕίωμα πολύ ύ περτέρου των έαυτοθ ασθενών δυ- νόμεων έπανήλθον είς την Πατρί· δα αύτοΰ κα'ι νυμφευθείς επί δεκα- επταετίαν ήδη έΕακολουθώ διδά¬ σκων έν τώ έαυτοϋ Ποτρίδι καί ά- Βασιλείου καί Γρηγορίου νεολαία αυτής. Άλλ' τρομεράς λιμός διε τής ή μάλλοντριετής συνέχει ι όν ταπεινόν μέν άλλ' ήσυχον ροΰν τοϋ διδασκαλικοϋ μου θίου έπιβαρύ νσς όφώση κενόν διδασκαλίαν 6ο λάντιόν μου διά χρέους υπέρ τρια- κοσίων λιρών. Ό γλισχρότατος διδασκαλικός μισθός οϋτε έΕσρκεϊ πρός άπότιοη τούτον ύπε-ρόγκου δι' εμέ ποσοϋ. 'Ε παιτείν ού δύναμαι τό δέ μέλλον τής δεκαμελοϋς οικογενείας μου κατατρομά2ει με. Έν τή άπελπισίο μου οΰν κσταφεύγω πρός την έκ τύπωσιν των την παρούσαν ταπει¬ νήν αναφοράν συνοδευόντων πονη- μάτων τοϋ μακαρίτου θείου μου Θεο κτίστου Χαλεπίου άτινα ήλπιίον έκ- δοϋναι είς άλλας περιστάσεις, άλ λά φαίνετα1 ότι ώς παιδί μέ περι έθαλψεν ό θεϊος μου. Ούτω καί τα πονήματο αύτοϋ έμελλον γενέσθαι αύθις καταφύγιόν μου. "Ην ούν εύ εργετικώτατε Άνήρ άναλσβόι/τα ήν προστασίαν τούτων άγαπηνθή- ιονται γένεσθε πατήρ φιλόστοργος ικτυπώσεως τής δέ τής Βίδλου ώς στέ πατήρ τής ήθικής καί πνευματι κης άναμορφώσεως όλου τού "Ε¬ θνους ημών ουδέν μέν δόΕης προσ- θέσετε είς τόν ήδη υπέρ πεπληρω¬ μένον υπέρ δόΕης άφθίτου κατά¬ λογον των εύεργεσιών άπολαυόν τί; τα άμπέλια μέ ναλάθι μετέφερεν τήν ημέραν τή- Μετ(Μΐορ(ΐώί1*ι:<Ίς είς τήν' έκνλησί- πν. Τα έδιάίΐα-ίν ό ιερεύς καί τα έ!μοιραίαν είς τόν κόσμον. Είς τα; πηγά; των άγιασιιών ϊΓρ'·'ο<Ί'αν Γιρνιι (άδορνέ;) τα ?- ιι'ι γνναϊκε; και έδαλον εί; τα ε!κηνοστάσ*α, διότι ίθεώ- Στέφανον. Παραμονή τή; Πο'·ιτο χί'ονιάς τα παιδία άπό δέκα εΐ"ς διόδεκα έτήν εδγαιναν1 διά τα ■/.(< λαντα κα' μάζεναν κο·λούρια /.(".ι διαφόρων; ξηρούς καρπούς τοί·; Λ ποίονς έτοίμ«ζον αί γνναΐκες, τα δέ κονλούρια τα έλεγαν κετέΐα ίί λειμ^τερά. Στά κάλαντα εψαλλον τόν ν- ιινον τοΰ Άγιον Βασίλειον αοκ.ετίΐ μακροσκελές μέ Βν£αντινόν »γ· θμόν. ΙΙαρακάτ(» παραθέτομεν ιιγ- ρικοϋς στίχονς: |· "Αγιε Βασίλειε όσιε φύλαξον' καί σώσον την πο'ιινην σου Αστοον ανεφάνη;, Βασίλειε έν τή Καισαοεία μητροπόλει. Βασίλειος ό Μέγα; αρχιερεί1; όλον τοϋτον τόν κόσμον έςρώτιπε. ι 5 τί; παραδοννάδιε; χώρε; (Μολλαδία καί Βλαχία), όπον οί πολιτικέ; σννθήκε; εύνοούσανε κά- πω; όλον; τού; κάτοικον; (χώρες πού δρισκόντονσαν κάτω άπό τήν έπικνοιαρχία τής Τουρκίας ήδη ά¬ πό τόν 16ο αί. μέχρι Τό 1859, λά μέ έσωτερική αίτοδιοίκηση, καΐ εΓχαν' επί κεφαλής τους, άπό τό 1712 μέχρι τό 1821, Φαναριώτε; ςωογενεϊς μα;, σάν ίκπροσώπον; τοΰ Σονλτάνον, μέ τόν τίτλ.ο «-γε ιιόνα»), ή θέση τού έκεϊ άπόδημου Έλληνισμοϋ ήτανε καλή, γιατί αί» τηί οί "Ελληνε; ήγεμόν'ε; ύποδοη- θοΰσαν, όπω; ήταν* φισικό, τήν έΗάπλωση καί αναπτύξη των έλλη ν κων γραμμάτων (σχηλεϊα έλληνι κά (Τχεδόν σέ όλη τή χώρα, τνπο- γραφεϊα, έπιτόπια ' εκδοση έλ-λην.- κών βιβλίον, έλεύθερη κυκλοφορή έλληνικοΰ τύπον —όπως, καί κνρί ο;, ή «ΕΦΗΜΕΡΙΣ» τή; Βιέν¬ νη;— έλληνικό θέατρο, κ-αί, πάνω άπ' όλ«, ΰποχρεωτική σϋνταξη των επισήμων εγγράφων στήν έλλτΐνι- κή), ένώ αύτά τα πράγματα ήσι- νε τότε αγνωστα, έν όλο> η έν μέ-
οει, στό έσωτερικό τή; καθαντό ό-
θο>μανικής αντοκρατυρίας, ίόσαμε
την εκδοθή τού Χάττ - ί - ΧουμΛ
γιούν, δηλαδή τοϋ σονλτανικοΰ δι
αγγέλματος τοϋ 1856, πού άναγνώ
ριζτ ωρισμένα δικαιώματα στ»; μή
ιιουσουλμανικέ; μειονότητες τής ό
θωιιανκή; αύτοκρατορία:.
"Έτσι στή Μολδοδλαχία, κάτω
Από μιά σχετική ελευθερία σκέψης,
άκμασαν άρκετοΐ "Ελληνες φιλόλο-
γοι καί λογοτέχνες, πού, οί κυριώ
τεοοί τους, είναι οί ?|ής: Ίώση-
πος Μοισιόδαξ, Π. Κοδρικάς, Ν.
Λούκας. Λ. Φωτιάδης, Ρ. Φεραϊ
ο: ο Βελεστινλής, Βενιαμίν ό Λέ
«διός. Ά. Χριστόπουλος, Κ. Βαρ
δαλ.άχος, Ί. Καρατζάς Στ. Δσΰν
κα: καί άλλοι.
"Ιδού άποσπάσματα άπό τα ερ
γα μερικών' άπό αύτούς πού εΰνο-
ιηίσανε τή δημοτική:
—Ίίίισηπο; Μοισιόδα'ί. Γεννή-
θηκε στήν Τσερναδόδα τής
νίας. 1725—1785. Φιλόσοφθς, παι
Λανιογός. δημοτικιστή; νεωτερι-
στής. Διδάσκαλος τοϋ Γένους. Άν
τίπαλο; τοϋ Βούλγαρι γιά την έξ
αοχαΐστική στάσι τού. Άκολ.ούθη-
η? τό Δί,ορόθεο τα Λέσδιο. Ιδού
αερικά άποσπάσαατα άπά τα εργα
Τού κ. ΓΙΑΚΩΒΟΥ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
πό ιιία άνδοαποδώδη σμικρολογία
νά καταφρονοϋνται τα καλα παρα
δείνιιατα. Καί τάχα δέν επρεπε^ ί:
Ελλάς, άντί ν'ά κτατοίδει τό αν¬
θ©; τής ήλικίας των νίων μέ την
στου<τνότητα τής γραμιιατιχή; λ?- πτολογίας καί μεοικών ολίγον σχα- ΑαστικΛν νπομΛ'ηαάτων. άντί νά λατρεύει, ώς λέγετια, τυψλιΐ) τώ ποδί, τήν ύπόληψη κα', τό όνομα ένόί αρχαίον φιλοσόςρον, αντι να άρκεϊται μόνο εί; τα Ιδία, μάλιστ,χ οΰτε «ι; τα ιδία, έπειδή. καί κα- βώς καί ανωτέρω προείπα, τα πε οισσότερα σνγγράμματα των άρ- χαίων' τα ύστερεϊταΐ, νά μιμήται την Εύρώπη, όπού παντοιοτρόποι: αγωνίζεται, όπο>; περκκτότεοο νϊ
έξακοιδώσει νά έξομαλίσει και να
σι>ντέμει τό δρόμο την μαθημάτων
όπού άπροκαλνπτι»; καί ελευθέριος
φιλοσοφεΐ, καί ώς καλή ιιέλισσα
τρυγά τό αέλι τής ωφελείας άπό
-* ΑΠΟ ΤΗίν ΤΣΤΟΡΙΑΝ ΤΗΣ ΤΣΙΤΗΣ
:' Ι1ΕΑΦΙΪΙ ΙΥΙΒΙΙ'ΙΣ
ΙΠ1ΙΙΗΙΠΙΙ 111'ΙίΙ
ΜΕ ΕΝΑ Φ.ΡΜ-ΤΈΚΤ.ΣΘΗΣΑΝ ΤΡΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.
ΜΕ Τού κ. ΓΕΟΡΠΟΥ ΣΟΥΜΕΛΐΔΟγ
Ό καθεδοικό; ναός τής Τβίτπς
τιμώμίνος στήν μνήμη τής 'Τπο-
παντής τού Χριστοΰ έκτίσθη τύ
1729. Λίγα δηματα άπ' αυτόν εσω
ζετο τό έρευκομένο έξωκκλήσι το.ν
Άγίιον Στίργίον καί Βάκρον Βν
ζαντ'.νής έποχής που καί ή έν^α
Κοι«ερνάντων άπό τό δνομα τοι-
άξ Ί ίτν Ί&ότητα δ-
ψαν καί ώς μοί διηγεϊτο ό πατ'.°
μου, όστις ήτο καί μαθητής Το'['·'
ό Άγαθάγγελος φοβηθείς, μ^'
,τ,ροσδληθοΰν καί τα δύο άγό,''
τού καί η πρεσβυτέρα τού .-ιαο ■"
δών τούτους μετέβη εί; τό Το*0ν
—δγλάκ, τό νψηλότερο 6οι-νο ,·!
Χόψας καί τούς εγκατεστήσαν '·'"
ταν τό χωριό χοησίμ,υε ώ; Ιδοα , την θέσιν «Παλ»«αλ*α», μέχοΐ; :
" τοΰ Φυλακίον τοΰ θέματο; Χαλδί | τον παρεΑθη η Αο,μαΑη; λΟ(Ιο. 1()
1 α- Τήν εκδοχήν αυτήν ένισχύει ιδιος είτα επέστρεψεν εις τίι χ(%,
': τό'γεγονό; ότι μέχρ. τή; άνταλλ-τ όν, είς το καθήκον_ τον, όπ,,1ς „;
'' γή- στήν "ένοοία αύτη έσώζετο ίό παρίστατο, τοις πασχοι«σ, χηΐ(η
&ότητα, δ-
ζουλάς) είς τό χωρτό μοι>
ί ώ ί δ
γ.
έπώννμον Λοκούρ, πού σιν·ήνΐησ·ι
ώ; Γαλλικόν,
"Οταν έποικίσθη τό χιορίό, μ
μάλλον τό στρατιιοτιν.ό τουτο Φι·-
λάκιο άπό τού; Φυγάδε; των πα-
οίον'δήποτε καλ.όχυ.μο '"^<>·^ οπουι ραλ!ων εδημιουργήθη ή άνάγκη 'ΐ
π«νταχόθεν καί ώς αύτη αφ έαν-, Λ,ενροσϊ(1)- νπον. Πρός τουτο όμος
τή; έρανίζεται, ηγοι-ν Βρετανν >ι ' ήπα1τείτο',ρ,ημάνι. Καί όταν κάπο
άπό Γάλλον;, ΓάλΛ.01 άπό Ίτα- Τδαν τα χο>οιά. Ί
νοί άπό Γερμανο-;, Γερμανοί άπό
Ριόσους καί οντο) καί έξη;: "Ε.
καί ά; παύσει, διά τόν Κύριο, α;
παύσει μί(ι ύπόληψις, όποϋ τής ά-
φαιρεϊ τό Τδο κριτήριο καί μία ά
μέλεια, όπού τή γιιμνώνει, ώς καί
άπό τα ιδία κτηματα! "Εχει, εχει
χρεϊα ή Ελλάς άπό την Εύρώπη.
Έπειδή τή^σή>ρον, ή μίαπλημι· ^ 'παρ^σΓν"' μΓ"τό Υδίο φιρμά-
προμηθει^οΰν, ό Μολλά; τοΰ χο>-
ριοϋ, ό Χασάν εϋρεθείς έκεϊ δι' ύ-
ποθέσει; τον έπλη.ροα;ορήθη τό «ν
χάοιστο νέο, κα6άλλο στό γαϊδ ι >
οάκι τον ξεκίνησί γιά νά είδοποι
ήση τού; χριστιανόν; γ«ίτονάς τον
ό
τό 6ράδν καί
έφτασ* στο χιοριο
ήλιον. Κατα
Ίονλιαν'ός ό ΙΙιιριδάτη;
θέλει νά άπέλ^θη είς Καισά{ΐειοιν
Τρείς αρτους λαμδάν*ι είς τάς' «Μήτε
χείρας τού
καί σι>ναντά τόν τύοαννον.
"Οταν' είδε τα δτοοα μικράτερα
άγρ.ονενστήσα; ό τίρχιννος.
«ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΓΈΝΝΗ
ότι δια μερικά
ρεϊ καί ή άλλη νστερΐΐται ώ; καί
τα άξιολογότερα τής μαθήσωες».
«ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΓΈΩΓΡΑΦΙΑΣ»
:<Έγώ διά λόγοτ'ς, τού; όποίοι·; έπιφέ^ω, έκοιν'α νά ΐ|ι<φάνο) τήν παρούσαν σχιγγοίΐφήν έν τώ άπλώ υςρει, σώζο>ν όμω; άεί τοίι; ώρισμε
νού; όρον; τΛν πραγμάτοη-, οίτι¬
νες ήσαν έν χρήσει παρά τοϊ; αρ¬
χαίοις, καί μεθαριμόζίο άεί τό ά-
πλονν δφο; επί τό σεανότ«ρον ή τό
ελάχιστον επί τό πρεπο>δέστερον τή
άνά χείρας πραγματενομένη ΰλη».
«ΙΣΟΚΡΑΤΟΤΣ" πρό; Νικοκλε
α. (Μεταφράση).
«"Οσοι, ώ Νικόκλει;, παρρησιά
ζονται έμποό; σου με δώρα, μέ φαί
νεται πλέον νά πραΥιματεύωνται
τήν μεγαλοπρέπειαν σον παρά νά
δεικνύωσι τήν νπ.ακοήν ή τήν φιλι
κήν διάθεσν# τήν οποίαν
πρός σε. Τάπητες, ϊπποι, κειμήλια
αλλ.α εργα τή; περσσοτεχνίας των
άνθρωπον, πάντα είναι μία
κή, μία έσκεπασμένη έμπβοία τής
έλευθεριότητός σου».
Οονΐλ' ί>τι είχον θεςκιπείτικήν' ίδιότηΙ Γενή σκιοτατρ καί χα'ρετε
τα μι' τα ίχρη<ιιιο,το'οΐ'ν δ-ι' ίΐλατ | Λ Χριστό; τόν κι'κτυον τάς ά<τθενεΐα; τα ιιρτέφερον ν.αΐ είς αλ.λα χο>ρία καϊ τα έ.κίνλοτ"·
(ό; «άριιακον, ν.ίΐί οί Τοηοκοι τ.ΐ
χοησ ιιατοιοϋσαν' Λ; ο, άραακον
Ώς .τεΓΚτηότρςιον Οροαπριτικάς Ο'
(,)οηϋ(ταν τι'/ς άβορι''η; τή; Τοαχ -
ρονς χι.ιρίον Τουρκικόν απέχον Ι.',
χιλιόμίτρα των Φαράσων.
Τή 4ην Λρκριιθρίοι· έώοταϊον
την μννιιην τή; Άγι'α; Βαρδάςχι;
μέ ιιενάλην καταννκτικότητα, διότι
τήν είχον ιος ιατρόν τής εί'λογίας
(ό "Λϊ<>; (ϊηοίη;) τή; ενλογία;
Εις τό ΐοικκλήσιο τη; πηγαινε αί
Εάν άναδΛ είς την Πΐρσί(('
καί καταλάδ») Καισάρειαν,
εχιο νά χαλάσο την πόλιν τού
καί τα ιύάρια (εΓκιγή) μοναστήρΛϊ
Σύνοδον1 έποϊκεν ό "Αγιος,
ι'κ'ος τού δδνμον κατέλαβεν.
Εΰορν τήν Αγίαν θεομήτορ,,
ιιρσο τοΰ ναόν ίσταμρνη.
Θέλει νά πέμν|Τ| είς Περσών
ν'ά άποκ<ε(ταλίση τόν τύρηννον καί άνακαλ,εΐ τόν Μερκονηιον τόν άπό έτών κατακείιιενον. (Στ·νϊχί£ετηι) Ο ΑΠΟΪ ΕΥΓΕΙίΙβΣ Ο ΠΟΑΙΟΥΧΟΣ ΤΗΠΕΖΟΤΝΤΟΣ ΚΟΙ ΟΙ ΕΚ ΠΒΗΤΟΥ ΑΠΟΪ ΜΑΡΤΙΟΣ: Έορταίουν. ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Ό νεομάρτυς Συμεών ό Τραπε- γωνιΖόμενος, καθ' όσον έπιτρέπου λ τος εθνους εθεώρει εαυτόν καθυ- οιν οί άοθενεϊς αύτοϋ δυνάμεις υ¬ πέρ τής πνευματικής καί ήθικής άναπλάσεως τό μόνον αυτής και λαμπρότατον γνώρισμσ τήν ιεράν τώνπρογόνων γλώσσαν, άγωνί?εται ήδη πρός έπανάκτηοιν τής ίεράς ταύτης προγονικής κληρονομίας. Έ πειδή δέ ού μόνον περί τής μελ¬ λούσης γενεάς ώφειλε καταβληθή ναι ό πθς αγών άλλά κα'ι άπό τής παρούσης γενεάς των τελείων άν δρών ήδη ληφθήναι πρόνοια έν τή Ι άσθενεία αύτοϋ έθεώρησε καθήκον Ι ποβεβλημένον είς τήν όφειλομέ νην υμιν άπειρον τιμήν αιώνιον ε¬ θνικήν ευγνωμοσύνην, άλλ' ήδη κα'ι ώς άτομικώς σωθείς καί μετά ήσύ- χου αύθις πνεύματος ένασχοληαό- μενος είς τόν όν προωθεϊτο πνευ ματικόν άγώνα υψώση ταπεινώς ίκετικά βλέμματα πρός τόν ύψιστον υπέρ τής άμεταπτώτου εύδαιμονίας τοϋ Μεγάλου Εύεργέτου καί Πα¬ τρός. Φ. Άριστόβουλος Έν Νεαπόλει τής Καππαδοκίας 1) Οί Άγιοι Μάρτυρες Εύτρό Ζούντιος, πού μαρτύρησε στιιν Πό πιος, Κλεόνικος καί Βασιλίσκος ά λη στά 1653. πό τήν Άμάσεια, τήν πατρίδα, ώς Οί Όοιοι Βαρνόβας Σωφρόνιος γνωστόν τού μεγάλου γεωγράφου καί Χριστόφορος. Είναι οί ' Αγιοι, τής αρχαιότητος Στράβωνα. Αί ά- πού ώραματίοθηκαν τήν Ποναγία οδτιδανά .τάθη. όπον «τιτρώνοΐ'ν ά' (2ι·νίχίξϊτ«ι) »ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦ»ΦΦΦΦ»»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦ»ΦΦ "Η Ορπσκ«3υτικτη Τής Σΐ'νεργάτιδό; μα; χ. ΝίΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΤ "Οποι; χάθε χρόνο έτσ; χι' γ ΕΝΩΣΙΣ ΜΤΡΝΑΐ ; ή ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΤΡΝΑΐ- Ο κλπρωτόα νά ασπάζεται την κυανόλευκον σημαίαν Τοΰ κ. 2ΕΝΟΦΟΝΤ0Σ Ι. ΧΑΓΖΗΣΑΡΑΝΤΟΤ Κατεχόμενος άπό (ΐίσθήματα πχ τρική; ΰπιβρηιτανείας, επ* εύκοι.ο·'α τής όρκωμοσίας κ«ί τοΰ δετπρρονι τΊοΰ μόν ώς ναντου τον ΠολεμιχοΓ' Ναιτικοϋ. »ιοί έγεννήθησα ωβκπΐϊ ναι σκέψις, την δημοσίρι·σιν τώ-ν οποίων δέν θεο>οο> αβκοπ(/ν. ίδ'α
σήμερον οτγ - άπολαι·στικί> άντίλη
ψις .τεοί ϊ(ΐ)ή; κινδι»νεύει νά κατ'»
λύση πάσας τάς π*ν'ι>μίιιτικάς ά£ί-
α?'
πνειιιατική άξία εμπε¬
ρικλείεται Ης τϋ.ν ,τερί Πατοίδος
μεγαλΕΐι!>δη έννοιαν καί είε τόν .ΐ-
καταγ(ί)νι·στον ποός αύτην εοίοτα
των ορνσικών προσώποΛ· — ιρορέοιν
αίτή; Διά. την τόνωσιν δέ τής α-
: ταύτης κα; την άκόμη
σννδεσιν ιΛν πολι-
τών ποό^ την υπερτάτην περί Πά
τρ»·δος ΐδέα·ν# εύστόχιος ίθεοπίσθη
Ό άσπασμός τή; σημαίας μας
θά προσδίδη υπερτάτην αξίαν είς
την ιδέαν τή; Έλληνικής Πατρί¬
δος καί θά άποκαλνπτη πάντοτε
την άναγνιί>ρΐΛΐν τή; {ιπεμοοίπ | γιιατική; Μΐγά).η; Ελλάδος,
τω κληιχοτών πάσης κ<ιτηγορ!ας. ♦οονώ χαί πιστΕύω ότι ή «*ς τού έπιδΐωκοιιένον οιοποΰ έπι- τι<γχάνίτ«ι .τλπυίστεοον διά τής χαθιερώαιως, δμα τή ορκιομοσία, .■»ανολ«νκον {«πό τί»ν
γάλης είς στοχασμοϋς,ίί; τού; δρα
ματισμούς, είς τάς πραγματοποιή-
<τε.ις, εί; τα; διασφαλίσεις όντος «σρβαστής εί; τούς φίλοτ·ς καί τρο ιιερά; είς τοϋς έχθρρνς». ΞΕΝ. Ι ΧΑΤΖΗΣ3ΑΡΑΝΤΟΣ Κπίτιμος Δικηγόοος άπό τό χωριό Νικήτα, πού βρίσκε ται στήν Άμαστρι (Παφλαγονία). Ό Άγιος μάρτυς Πέτρος ό Σι νωπεύς. ΙΟΥΛΙΟΣ: Ό Όσιος Άθανάσιος ό έν Ά θω, ό Τραπε2ούνιτος. 'ΑΕίΖει νά σάς γνωρίσω. ότι τρείς φορές στό Αγιον Όρος ηροσκύνησα τόν τα φο τού καί καμάρωσα τό εύσταλές καί φουνταπό κυπαρίσσι, πού φύτευ σε στήν αύλή τής μονής, ό συν- τοπίτης μας Άγιος. τ:ίναι ό ίδρυτής τής παλαιότερης Μονής τοϋ Αγ. Όρους, τής Μεγίστης Λαύρας, κα'ι ό θεμελιωτής τοΰ Μοναχικοϋ βίου τής Άγιωνύμου Πολιτείας. Πρέπει νά επισκεφθή κανείς τό "Αγ. "Ο¬ ρος, γιά νά θαυμάση άπό κοντά τό μεγαλεϊο τής φύσεως καί τής πίστε ως καί τή δύναμι τής ΌρθοδοΕίας. Τό "Αγιο Όρος είναι ή βυΖαντινή Κιοωτός. Τόν μήνα Ίούλιο (10) γιορτάΖε ται καί ή μνήμη των Αγ. 40 Μαρ τύρων, πού φαρτύρησαν οτή Νικό- πολι τοϋ Πόντου. Ό "Αγιος μάρτυς Υάκινθος (3 Ι Ιουλίου) άπό τήν Άμαοτρι. Ι Εενία ό "Αγιος τοΰς ρώτησε ποίος ήταν ό οκοπός τής επισκέψεως των, είπαν, ότι Ζητοϋμε κάποιο Φω κά Χριστιανό καί έχομε έντολή τού άρχοντος νά τόν έκτελέσωμε Κι' ό "Αγιος τούς είπε «έγώ εϊμαι» καί μπορείτε νά μέ σκοτώοετε. Αύτοι δι οτασαν κα'ι δέν ήθελον νά οκοτώ σουν άνθρωπο, πού τόσο θερμα τούς φιλοΕένησε. Ό "Αγιος πάΑι επέμενε καί οί δήμιοι τόν άπεκεφό λισαν μέ μεγάλη θλίψι. ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ: (17) ΓιορτάΖει ό "Αγ. Γρηγό ριος έπίσκοπος Νεοκαιοαρείας. Σο φός Άγιος τής Έκκλησίας μας πού έπωνομόσθη «θαυματουργός» γιά τα πολλά θαύματά τού. Στίς 26 Νοεμβριού γιορτάΖεται ή μνήμη τοϋ Αγ Νίκωνος τοϋ Μετσ νοεϊτε. πού κατήγετο άπό τα περί χωρα τής Τραπείοϋντας. Είναι μιά φωτεινή δόΕα τοΰ Πόντου καί τής Λοκεδαίμονος ό "Αγιος Νίκων. Εί ναι ό πολιοϋχος τής Σπάρτης, τής οποίας οί κάτοικοι τοϋ έφτιαΕαν ένα κολλιμάρμαρο ναό άπό τούς ώ ραιότερους τής Ελλάδος καί τόν οποίον προσκύνησα μέ Εεχωριστή ΩΝ έτελεσε είς τόν Ναόν τοΰ Ά γίον Γεώργιον Καρύτση την 24 Φε δροναρ. μνημόσι·νον γιά τόν Προ) τομάρτνρα καί Πολιοϋχο τής Σμύ ρνη; μα; τόν "Ιερόν Πολνκαρπον, καί γιά τού; Μαρτυρήσαντας Μη¬ τροπολίτας μα; καί τού; Σφαγια σθέντας ά&ελφού; καί Πατέρε; μα;, κατά την Μικρασιαστικήν Καταστροφήν. Ό Μητροπολι'τη; Πάφον κ. Φώ τίος έλΐιτοΰργησΐ καί μετά την άρτοκλασι'αν έρμήνενσε πρώτον τί ιερόν ΕΤΑΓΓΈΛΙΟΝ καί μετά έ φερε ξιοντανό μπροστά μας τό μαρ τύριον τοΰ Ίεροΰ Πολνκάρποτ· κα· των Ίεραρχών μας Γηγορίου τού Πέμπτον, Χρνσοστόμον Σμύρνης. Κνδωνιών Γρηγορίου καί Μοσχονη σίιον ΆμΛροσίον. Στό τέλλος τής έκκ^.ησκιστικής τελετής, ό Σύμδονλος τής Ενώ¬ σεως Σμυρναίων καί Γνμνασιάρ χης τής Εύαγγελ.ική; Σχολή; Νέ α; Σμύρνη; κ. Μαρϊνος Ξηρέα;, ρήτιορ, έξε(Γ(!η·ησε τόν τανηγνρι- ν.ον λόγον τον. 'Ωραιότατα λ.όγια πού ρδγαιναν άπ' τή πονεμένη >(«'-
χή ενός παιδιοϋ τή; πικραμένη;
ΠατρίΛα; μας. Σνγκιτητικά λόγια
ποί' τ' άκούσαμε έμεϊ; οί λίγοι
Σμ·ρνηοί πού βρισκόμαστε έκτϊ
δότι, κι' αύτό τό λέγω μέ πικρία
λόγω τοϋ κακόν καιροΰ τή; ήμέ-
ρα; έκείνης, άφ' ενός δροχή κ«ί
κρνο, άλλά καί τή; τελευταία; Λ-
ποκρηάς πού ήταν, δικττνχώς, πολ
λο: λίγοι, οί πραγματικοί Σμνρ-
νηοί, παρευρέθησαν σ' αυτή τή
μνή μα; τελετή πού μάς θνσίξ
τό μαρτΰριο αυτών πού θνσιάβτη-
καν γιά μά; άλλάκα ί όλη τή 11α
τρίδα μας. Μιά ώραί«ι φράσι άπίι
τόν λόγο τοΰ κ. Ξηρέα: «οί εϋχές
κα', οί προσεΐκχές των μαρτύρων
μας, μάς έκαναν νά έπ'ζήσ(ομε κηί
νάρθοδμε έδώ στήν Έλλάδα κηΐ
νά εύδοκιμησΜμε καί νά συμβάλλω
ΐιε στά Γράμματη και στήν άνάπλα
σι τής Έλλάδας».
Μετά τόν λόγο τοΰ κ. Ξηρέα, ε¬
μείς οί λίγοι πού εΤμαστε, κάτω άπό
τή δροχή πήγαμε στό μνημεϊον τοϋ
Έθνομάρτνρος Μητροπολίτον Χρυ
σοστόμον Σ,μύρννς, στή Πλατεΐα
Μητροπόλεως, όπον ό Πρόεδρος
τής Ενώσεως Σμνρναίονν ν.. Νϊ-
κος Καραρα; κατέθεσε στέφανον
ένώ η Φιλαρμονικτττο ΰ Δήμον παι
άνΐυε τόν Εθνικόν μα; "Τμνον.
Παρευρέθησαν: ό Πρόεδρο; τής
"ΕνιίνσΕΐος Σμυρναίων κ. Νΐκο; Κα
ραρά;, καί οί Συμβουλαί κ.κ. Μα
ρϊνος Ξηρέ<ις, Ίσηγόνης, Ι. Χάπ πας, Ν. Άρώνης, Κέντρος, Μαρί.ϊ Καραντζοπούλον Τζών Βεϊνόγλου, ό Δρ. Δημ. Άρχ(γένης, η κ. Πολ.ί τον καί ή κ. Καλλιόπη Κεσσίσο· γλον — Κνριακίδου, καί μερικοί ίλΛοι, πολύ λίγοι. Νδμαστε κα! τού χρόνον καλά καί νά Εαναγιορτάσιομε όλοι οί Σμνρνηοί μαϊί τή θρησκεντική ■μα; αυτή γιορτή. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝλΆΚΙΔΟΤ χαρά καί ύπερηφάνεια. ΔΕΚΕΜΒΡ;ΙΟΣ: Ό "Οαιος πατήρ Ιωάννης Επί σκοπος Κολωνίας ό Ήσυχαστής. Καί τώρα έπιτρέψτε μου νά οτπ θώ περιασότερο στή μορφή τοϋ Αγ. Εύγενίου, τοΰ Πολιούχου τής Τρα πε2οϋντος έφ' όσον είχαμε κα'ι τή γιορτή τού στίς 21 Ίανουαρίου. Τό τροπάριο κα'ι τό κοντάκιο τού 16 άνακάλυψα τελευταία σέ ένα παλ;ό έκκλησιοστικό ήμερολόγιο τοϋ 1791. Είναι σέ ήχο δ' καί έχει, ώς έ£ής: Σήμερον ή εκκλησία στολίΖεται τοίς άσμασι καί ή οίκουμένη φαιδρύνεται τοίς θαύμασιν Ίερά γάρ τετράς κατά τής πλόνης ήνδρίσατο καί τόν Χριοτόν έκ πίστεως ώμολόγησε Διό οΰν αύτοι άμαρτημάτων αίτήσοσθε λύσιν των άνευφημούντων υμών τ'ιν μνείαν "Αγιοι. Βρήκα κα'ι τό κοντάκιο τοϋ Ά- γίου οέ ήχο β' (τούς άσφαλεϊς) ό που μιλάε καί γιά τούς άλλους 3 άγίους, των οποίων δ) τος ήταν ό "Αγ. Εύγένιος: Τούς εύσεβεϊς καί θεοφόρους Μάρτυρας, | τούς τα τής γής καταλιπόντας ά¬ παντα, συνελθόντες εύφημήσωμεν, άστέρας ώς φαιδρούς Εύγένιον, Κάνδιδον, Ούαλεριανόν ομού, συν τούτοις κα'ι Άχύλαν καταοτέ ψωμεν, χορείαν τιμώντες τήν τετράριθμον (Συνεχί^εται) 'Υππΐιθυνοι συμφώνως τώ νομώ 1896)1038 Ίδιοκτήτης - Εκϊότης ΣβΚ(». ΣΙΝΑΝΙΑΗΣ ΚατβικΙο Νβυθοχβυ Βοση 55 ΠΓ0ϊ9τάμεν*ς Τυπβγρο»»*1ου ΓΑ8ΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΑΙΑΗΣ Κοτοικίο: ΧπβρΓΟΝθυ ιβ ΑΜ4ΚΆΛΗ λΐιι 5ΐ3 ϊυΐ3οχ)§ ;1υ Λ»ρΧδτ) ι ιυκ Λ(ολ λθ0ΐ)1Ο Λ(Ο1 'λ<ι)1Λ3(ι Μοί} Λ(οσκ -βϊΙ .«οί ίΒδοώοδ -(οΐβΐιπίΐς λΙιι ηιρ. <ΙΉΧ{53Ν ΝΟΥ V V ΝΟΧ * ΛΟΧ»3ννΐν ΣΗΜΥΙΧ ΝΟΠ ΣΗ1 ΥΙ3ΧΙΟ1Ζ ΥΜ ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΒΑΊΑΝΟΥ- ΚΥΡΙΑ2ΟΠΟΥΛΟΥ Χειρουργός — Όδοντίατρος ΒΗΛΑΡΑ 4 ("Εναντι Αγ. Κων)νού Όμονοίας) ΤΗΛ. 526.503 ΑΘΗΝΑΙ νι έκτίσθησαν καί οί έκκλησις Κά τω Άμπρικάντοιν καί Ντεμερϊ,ή- κιοϊ. Σημειωτέον ότι οί Τοΰρκοι τή; Μεσοχαλδίας δέν είχον άπολύτοις καμ,μίαν σχέσιν μέ τού; άπό τό Τουρκεστάν Τοΰρκονς. 2. Ο ΜΟΤΦΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΧΟ- ΤΖΑΣ ΤΗΣ ΤΣΙΤΗΣ "Οταν ό Μητροπολίτης μας πε ριώδευε στά χωρία καί έρχόταν Χρι νοϊς καί θάψη τούς έξ αύτοιν" θνήσκοντας. Ή κακή όμω; έπληεε τόν άγαθάν λενίτην ·Χ(ΙΙ; μιά ντ»κτί άπεδίωσαν ή τε .ιο{; τέρα τον καί τα δύο τέκνα τοι, τα την ταιτήν των τριών στάτων προσώπίον τού, παραιτ» θνίς τήςι'κτηρεσϊα ς τού μετέβη Ε[. την Ί. Μ. Γουμε.ρα καί κ μεταξύ των Μοναχών τη; Λόγω τή; μορςρώσεώς τού, άγγελικής φωνή; τού καί (ϊ)ν τοχος τή; Βιζαντινή; Μοιόίχ ταχέως διεκ.ρίθη μεταξύ των ά φών τή; Μονής καϊ έκτιμηθε',ς λέγη Ήγούμενο; αυτής, πότε ΐ δώς δέν δύναμα, νά δεδαιώι "Εν μόνον γνωρίζω ότι ούτος τα τήν διάρκειαν τής Ήγονμ«;α; τον παρέλαβε πΐλ^ησίον τον τόν ίν. πατρός θείον μόν κατά κόσμον , κόλαον Τσαούσην, όν καταρτίθΒ; καλώς είς τα γράμμβτα νΛ την Βνζαντινήν Μουσικήν νεαρώτοτον μόλις 20 έτών. τόν έχειροτόν^ν Ίεροδιάκονον ονομάσας αυτόν Ά γαθάγγελον. Τοΰ τελευταίοι· Τ0{. τού τό μέν κατά κόσμον όνομ« ίδ θη είς τόν χαράσσοντα τάς γο<ιυ μάς ταυτα; υπό τής μάιιμης στήν Τσίτη, οί πρόκριτο, Τοΰοκοΐ τό δέ μοναχικόντον όνοιια Άγαβοιγ έπήγαιναν πρός έπίσκίψί τον. Τό ι γελο; ωσαύτως είς τόν ίδιον ίδιο εκαναν καί οί Χριστιανοί ταν έρχόταν στήν Τσίτη, καί έιτι/.τ ^ενεϊτο άπό τόν Μολαπτουραχμάν, πλούσιο Χότζα, άλλ' άπαίδεντο. Στίς συΐητήσεις μεταξύ Χριστι ανών καί Τούρκων ό Μουφτής, ό- σες φορές άνέφεοε τό όνομα τοϋ Χριστοΰ, ελεγε «Ίσά πεϊγαμπέρ ε φεντημίζ». (Ό Κύριός μας ό Προ φήτης Ιησούς). Αύτό δέν άρεσ* στόν Χότζαν. Γιατί νά λέγη τόν Ί ησοΰν έφεντημίξ (Κύριον μας) καί δέν λέγει έφενηνίξ «Κύριό; σας). Μιά φορά ό Μονφτή; πηγαίνιν τιις μέ μερικούς Χριστιανούς καί Τοΰρκονς στήν 6ρΐ·σι καί περνών- τας άπό χό έςο)κκλνήσι των "Αγίιον Σεργίου καί Βάκχου σήκοκΐ.ρ τό κοοακίδ, άπό την πόςτα καί μπή^ε μέσα. "Ββγαλε τα παποΰτσια τον τί κι αν τό έκκιλ.τκτάκι δέν βίχε κα τοΰ αειμνήστου θείου τού Ίανώ. 6ου. Ώς πρός τόν Ίάκωβον τόν Τυ. τενόν Ήγούμενον τής Ι. Μ. Γο« μερά ωσαύτως γν(ι>ρίζιο καλή; ,1α
ρά τοϋ έκ πατρός θείου μου Ίηχύ
6ου Τσαούση, τόν οποίον μετά τάν
θάνατον τοΰ θείου μόν Άγιιθαγγε
λου, έλαβεν υπό την προστασίαν
τον ό πρώτος καί τόν
όχι μόνον είς τό σχολείον τήςΤσ!
της, άλλά καί είς τό Φροντιστήοι
όν Ά.ργνρονπόλεοκ.
Μετά τήν άποπεράτοίσΐΎ
σπονδών τον έν Άργχ»ροΐ'ΛΟί.Γΐ,
τόν κατά κόσμον Κοσμαν Τσοοί1·
σην έχειροτόνησε διά τοΰ Άγιον
Χαλδίας Γερδασίου Σοι^1ιεΛίδοι' ί-
εροδιάκονον ονομάσας Ίάν.ΐιώον,
Κατά κακήν μοίραν τοΰ θείου μόν,
ό Γίροντάς τον δέν εξηβε .το)ί.
νένα πάτωμα καί έπροχο')ρησί πρός Προαισθανθεί; τόν θάνατόν την
την Άγία Τραπέζα. Γίνρίζοντα; τό ετο; 1889, τόν έγκατέστησΕϊ Ί
δλέπει τόν Χότ£α σκυθριοπό. «Νά ερομόναχον καί τό επόμενον £το;
μή σοΰ κακοφαίνεται Χότζα, οτϋ λέ 1890 άπεβίωσε.
εί, καί έδώ τόπος
ναι»' (Μεράκ έτμα
ίιιπατέτ γερί τιρ).
εί- ' Μετά !ν 2τος άπό τοϋ θανότοΐ'
ποΰ τα τοϋ Γέοοντός το' ό θεϊος μόν Ίο
κ(,>6ος ανεχώρησεν είς Κω)πολιν
2την παρέα έκείνη ήτο καί ό καί διωρίσθη έφημέριος εί; διαιΐό
Γερο —· θωμάς. "Οταν άποτβινό ρους Ένορίας καί έν τέλει π;
ταν σ' αντόν τόν άποκαλοΰσε «άπ:' τόν Ι.ν. τής Ζ(οολόχου Πηγή; Βί-
στον θθΗΐάν». (Τό πρωτο άπό τ<ι λονκλή. περιστατικά αύτά μοΰ τό διηγόταν Τό ?τος 1901 ό άοίδιμος Μητ?ο ό πατρρας μου, των δύο αλλιον πθιλίτης Χαλδίας κο4 Χερσονήο»» αΰτήκοο; μάρτν; ήμην ό "διός, αα Κυρός Γερδάσιος έπιστρ·έ({(' θητής τότε τού Δημοτικοΰ Σχολεί Κων)πόλεο)ς είς ττρ- Έ.ταρχία" Περί τού Μουφτή ελέγετο ότι δή θεν κατακράτησε ευαγγέλιον επί μεμδράνης, π··>ΰ ίίχε άνακαλύψ·!
χορικός. Τα ζήτημα, άν δέν άπατω
μαι, έφτασε κα;, μέχρι των Πατρ-ι
αρχείων.
ΑΔΕΛΦΙΚΗ ΣΤΜΒΙΩΣΙΣ ΚΑΙ
ΝΕΟΤΟΤΡΚΟΙ
Είναι γεγονός άναμορκτδήτητο ό¬
τι ή σνμδί(ι>σι Χριστιανών καί Τοΰ
ρκοιν άπό τοΰ 18ον αί. τουλάχιστον
χάρις στό προνομιακό καθεστώ.Ί
των μεταλλείον, ήταν άρμονικώτα
τη. χωρί; φανατισμούς μέ μιά λέ¬
ξι άδελφιχή.
Περί αυτής έγρα-ψα στό «ΜΑ-
ΚΕΛΟΝΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Ν. ΣΦΕΝΔΟΝΗ των έτων 1951
1952, 1953, 1954, 1956, 1961, είς
την εφημερίδα «ΑΚΡΙΤΑΙ ΤΟΤ
ΒΟΡΡΑς τό 194Γ.—4σε μέχ§ι τοΰ 1910.
Τό επόμενον έτος τή ΰ.τοδρί-*1
τοϋ άοιδίμον Μητροπολίτον Χαλδί
α; καί Χϊ&ροιάνοη- Κνροϋ Λαι*εν
τίον μετετέθη υπό Ίωακείμ Γ' Πά
τριάρχον Κο>ν)πόλεως είς Τ1ν
Σ ταυροπηγιακ.ήν Μονήν Χηντοι*»
ώσαύτιος ώ; Ήγούμεν'ος,, ενθο ί
γονμένευβρ μέχρι τοΰ ετοΐ1: 191"·
όπότε μετά τήν Ρωσσικήν έπαν1
στάσιν καί όπισθοχώρησιν,
νά έκτρέφεται άπά την άνακήρυϊι
τού Τονρκικοΰ Σιττάγματο τού
1908 καί έτελειοποιήθηκε μετά τόν
ξεοριζωμό των Χριστιανών, «έ
την προσθήκη στό Τονρκικό όνομα
τολόγιο των όνομάτων Σελτϊοΰ/,
Όγοζ, Τιουρκμέν, κλ^. γιά νά 9υ
μίζουν την δήθεν καταγο>γήν των
άπό τα Τουρκεστάν καί όχι άπό
τού; έξισλαμισθέντε; διά τή; 6ί-
σθη νά εγκαταλείψη τήν Μοιιΐν
Χουτουρά καί νά καταφΰγη ϊι:
ΝοδοριοσσΙσκ τής Ρωσσίας, έ'νθη
προσελήφθη Έφημέριος τού έ«ΕΙ
Ελληνικοΰ Ναοϋ.
Τό έτο; 1919 εκλήθη εί: Κίί» Ι
σοϋντα υπό τοΰ Μητροπολίτην
Ί
ροΰ Λαυρεντίον, όστις
είς Κο>ν)πολπ· αφηβε αυτόν
Άρχιερατικόν τον *Επίτρο.το
Κερασοϋντι. Π«)ί δέ τα τέλη™"Ι
ετους 1922, {«τοστάς τα πάνδε'ν<11 υπό των Τούρκιον καί δή τοΰ ό·101 σίου Όσμάν άγά κατήλθεν είς Τ1|>
Έλλ.άδα κα! έφθασεν είς
ραν μετά πλνείστων
τής περιφερείας ΚεραοΌΰντος.
■[ίον
νεογείαις τού τότε
Δράμας Κύρου Λαυρεντίοι·
οί έν Κεοκύοα πρόσφυγες
φανατισμος».
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ. Ή τρ,λία μετα
|υ Χριστιανών καϊ Τοι«ρκο>ν ελέ¬
γετο κηρδαλούκ, μέτήνπροσφώνησι
Κήο6α. Στό Λεξικό τής «ΠΡΩ
ΙΑΣ» σΐΛτάντησα τήν λέ*, «κούο-
6ας μέ την σημασία «πόρνη». Τί
λεγονν έπ' αύΐοϋ <ιί είδήμονες; Τ πάρχε, καμμιά σχέσι μεταΕύ "το>ν·
ΟΙ ΧΟΨΕΝΟΙ ΣΤΉΝ ΠΝΑ-'
ΠΑ ΓΟΤΜΕΡΑ
( Επιστολή τού άοιδίμον Άγαθα»
7ΤΥ«η«Τ""0ώη Μητροπολίτον
ΖΙΧΝΩΝ & ΝΕΤΡΟ'ΚΟΠΙΟΤ)
ΕνΕ Κάτω Χευοοκοπίω 23)7)58
Κυοιε Άβραμάντη,
-!Ρ ~ Εμα' Βνλάκη; τού έν-
'<η·θα ΤΕΛ ένί-χίίη.,τέ μοί έ.τιστο λην σα; ν.αί άντίγοαττον αρθρον ™ς εις χον «Προσφ. Κόσμον» Ά θηνών. Είς άπάντησ.ν γνωρίξω υμίν τα «ητο,β,: Έν ποο,το,; ό" έκ Χόψα- Ηγο,,1Ρνος τή; Ί. Μ. ; Αγαθάγγρλος, ό ιι ου, δέν και σιινονοματός «»··, «ν «να, ίκ τή- οικογενείας Τσαουση. άλλά έκ τή; οικογενείας Κοσίδον. έκ τή; οικογενείας θεν είς Δράμαν καί έγκατεστο ^ σαν έν τή περιφερίία ΰ ι"5 καί διαμένουσι μέχρι σημ?Οον· Άρχιμανδρίτης Ίάκωόος Τ" σης παραμείνας παρά τώ «νίΛ| αύτοΰ Άρχιμανδρι'τη τότε, _^, θαγγέλω Τσαούση, Καθηγητίί ^ Γνμνασίου Δράφΐ«ς κα ί,Ιερθ'ιΙΚ' .^ τής πόλεως Δράμας, έχοι.ιιιΊ^Π {. Κυρίο) τήν 23 Φεδο. 1927 ής " κίαν 60 έτών. ΕΚΘΕΣΙΣ ΠΑΙΓΝΙΔΙΩΝ Εΐ' Μοί (Ιίΐ- αργάς ήτο ένγαμη: πανο'Λης ΤΟ ΖΑΠΙΙΕΙΟΝ Έκγαιν'άζεται τήν 30Φ ου ή Ε' ΙΙανελλήνιος "Εκβ.?σ!ς Πά δ. Παιχνιδιιον ει=: ^ Ζάππειον Μέγαρον. Η λεϊ υπό τήν' αίγίδα το1 Βιομηχανίας κ. Κων. θά ιιετάσχουν δέ ιιύτής δ).«ι ληνικια διομηχανία! καί παραγίογής .ι άμαδών.
ΠΘΥ 6Α ΦΘΑΣΗ Η ΤΙίΐΗ ΧΡΥΣΘΥ;
•Ανταποκρίσεις 6π6 την Νέο Υ Γ,· αύτό οτρέφοντα. πρός τόν χρι,-
όοκη έμφανίΖουν τίς προοπτικες σό. "Ετοι βρηκόμαστε οτό μέσον
τού χρυσοϋ περισσότερο άπό ρόδ.-
νες. Χωρίς νά συμμεριΖόμαστε πλί.
τής δεύτερης άπό τού 1930 άγο
υάς ύψηλών προοδοκιών καί κεο
τίς άπόψεις αϋτές, έν τούτοις δών πού αναμένονται άπό
τον
θεωροϋμε σκόπιμο νά τίς άναφε- χρυοό (μπούλ μάρκετ). Ή «μπουλ
ρουμε, χάριν ένημερώσεως των ά | μάρκετ» αύτη όιαρκεϊ ήδη επί δύο
ναγνωστών μας, μέ την προοθήκπ χοόνια καί θά συνεχισθή γιά 5 χρό
ότι άκόυη πιό θεαμαπκή άνοδο άπο νιπ άκόμη
τόν χρυσό εσημείωσε ό άργυροο
τρ.ν πεοασμένη έβδομάδα, ό όποϊυς
ανετιυάθη κοά 33,8,πέννες την ούν
νία έντός τοϋ 7ημέρου στό ϋψος
των 245.1 πεννών έναντι 90 πρό
έτους ακριβώς. Ή αυξήση τής γ.
μης τοϋ άργύρου κα^ά 172%, ΐν
τος 12μήνου, πού δέ ν υπερέβη ι ό
103%
«Επί έτη — άναφέρει ό ΕΚΟ
ΝΟΜΙΣΤ, οί όπαδοί τοϋ χρυσοΓ;
θεωροϋνται σάν βάρβαροι: Τώρο
όμως πού είναι τής μόδας νά μι-
λπμε γιά την έπικειμένη κατάρ-
οευση τού πολιτισμοϋ, ο χρυισός ε
νινε κύριο άντικείμενο των
τησεων στή Γουώλ Στρήτ».
Ό κ. ΤΖών Βάν "Εκ, πρόεδρος
τού Μιούτσουαλ Φόν ΙΝΤΕΡΝΑΣΙΟ
ΝΑΛ ΙΝΒΕΣΤΕΡ ύποστηρίΖει ότι
καθώς ό παγκόσμιος πληθωρισμός
παραμένει οτό 10 — 12% ένώ τα έ
πιτόκια των εύρωδολλαρίων γύρω
οτά 8.5%. οί κάτοχοι μετοχών κοι
όμολογιών χάνουν χρήματα κα'ι
Θό πρέπει νά σημειωθή ότι το
όμοιβαϊο κεφάλαιο ΙΝΤΕΡΝΑΣΙΟ
ΝΑΛ ΙΝΒΕΣΤΕΡ, έπένδυσε τα κε
φάλαιά τού σέ μετοχές χρυσωρο
χείων. μ' άποτέλεομα τό ενεργη
τικό τού νά αυξηθή απο 48 σε
115 έκατ. δολλ. τίς τελευταΤες έ8
δομάδες, ένώ τό 1973 είχε σημειω
οει άνοδο κατά 81%
Ένας άλλος παρατηρητής τής
Γουώλλ Στρήτ ό κ. ΤΖέημς Ντάϊνς,
ό οποίος άπό τοϋ 1961 παίΖει μέ
μετοχές χρυσοϋ καί άργύρου, ύπο-
στηρι'Ζει ότι ή τιμή τοϋ χρυσοι* θά
αυξηθή μετάξύ 400 έως 800 δολλ.
άνά ούγγία. «Δέν θά έκπλαγώ —
άναφέρει — αν οί τιμές τοϋ χρυσοϋ
χρυσοϋ, πραγμα πού ένιοχύει την
όποψη ότι τό άσήμι 6ά φθάση τώ
10 δολλόρια την ουγγία».
Θά πρέπει νά σημειωθή ότι ή α
ξία τής έταιρίας στην όποία έπεν-
δύει ό άναλυτής αύτάς επέτυχε ά-
Ή αϋξηοις τών έπιτοκίων
Ή νέα αύξησις των έπιτοκίων. τέρας άποταμιευτικής μάΖης, κατο
καταδεικνύει ότι, επί τέλους, ανυ πιν τής μεγάλης άνόδου τού κό
καλύπτεται συχνότερον ί ιδιαιτέρα οτους Ζωής Ή άπομείωσις τής
οημαοία τής «πολιτικής των έπιτο άγοραστικής δυνάμεως των άποτο
κίων», διά την προσαρμογήν τής οί μιευτών, λόγω ακριβώς τής αύ
κονομίας μας είς τάς νέας συνθή ξήσεως τού τιμαρίθμου, είχεν έ-
κας καί τάς έπιθυμητάς έξελίξες £αντλήσει καί τα τελευταία περιθω
αυτής Ό άρμόδιος υπουργός, έξαγ ρια άντοχής καί κανότητος των, ώς
γέλλων την σχετικήν απόφασιν, ό οικονομικάς δρώντων άτόμων.
νοδο των μετοχών της κατά τη^ΐνεφέρθη είς τούς λόγους, οί όποϊ Ή αύξησις, έξ άλλου, των επι
διάρκεια των τελευταίων 12 έτών οί έπέθαλον την άναπροσαρμογην τοκίων χορηγήσεων, ασφαλώς, ά-
πολύ μεγαλύτερος της ΙΒΜ, ην; των έπιτοκίων καί εις τα έξ αυ- παρέσκει είς τόν έπιχειρηματικόν
ΖΗΡΟΞ, τής ΤΑΜΠΑΤ, της ΕΗ- τής άναμενόμενα άποτελέσματα κόσμον, ό οποίος έσυνήθισε νό
ΒΟΝ ΠΡΟΚΤΑΤΣ =<αί άλλων μετο Ός έτονίσθη, συγκεκριμένως, διά έξαρτά την δραοτηριότητά τού άπο χών μεγάλης ύπεραξίας. τοϋ μέτρου αύτοϋ, άφ' ενός μέν την τραπεζικήν χρηματοδότησιν. Τα έπέρχεται εύθυγράμμισις πρός τα προηγηθέντα, όμως, μέτρα περιορι ΤεΑος ο κ. Γουίλλιαμ Τεχθν, α ύψηλά έπίπεδα των έπιτοκίων τοϋ ομού τής τραπεΖικής χρηματοδοτή ναλυτής στό Χρηματιστήριο τής Νέ έξωτερικοϋ, άιρ' ετέρου δέ έξουδε σεως, θά έπρεπε ή πρέπει νά τούς άς Υόρκης ολέπει όκόιιη πιο αί- τεροϋνται οί κίνδυνοι άνεπιθυμή προσγειώσουν είς την πραγματικό- αιόδοξα όσον άφορα τόν χρυσό των έπιδράαεων καί ένισχύεται η ύ τητα καί νά προσαρμοοθοϋν ούτοι «Δέν ύπάρχει όριο πρός τα πάνΐο γιη£; άποταμιευτική τάσις. είς τάς νέας συνθήκας. Τό γεγο ώς πρός τίς τιμές τού. ©ά υπο ·Εκ τών ανωτέρω θεωρούμεν νός ότι τής αυξήσεως των έπιτοκί ροϋσε νά ωθάαη καί τό 1.00ί δολ ώς ούοιωδεστέρας σημασίας την ών δέν έξηρέθησαν οΰτε τα δάνεια άνά ούγγία. Καί τούτο - ύποστηρ. εξουδετέρωσιν άνεπιθυμήτων επι- τής Άγροτικής ΤροπέΖης πρός Ζει ό άναλυτής - όφείλετοι ατό δράσεων καί την όρθήν είσοδηματι τόν γεωργικόν τομέα τής οικονομ! κήν άνακοτανομήν. Πράγματι, τα ος, έπειτα άπό σειράν έτών καθη νέα έπιτόκια καταθέοεων, θά άπο λώσεως αυτών, αποτελεί έ νδεικτι γεγονός ότι δέν ΰπάρχει άλλος δια Ζευκτικός τρόπος έπενδύσεως. οέ μία περίοδο έντόνου πληθωρισμοΰ. άνέλθουν καί υπερβούν μέχρι τοϋ 1975 τόν μέσο βιομηχανικό δεί κτη Ντάου ΤΖώνς, πραγμα που είναι δύσκολο νά πιστευθή τώρα- ύποατηρίΖει. Ό ϊδιος τάσσεται υπέρ τής έ πενδύσεως οέ μετοχές χρυοοϋ καί ιάργύρου γιατί όπως άναφέρει: ! Ύπήρχε ποσότης χρήματος πού θρ τελέσουν ισχυρόν ένισχυτικόν πά κόν στοιχείον της νέας άκολουθου- ράγοντα, διά την μεγαλειτέρον προ μένης πολιτικής επί τών έπιτοκίων. ποοτιυοϋν νά τοποθετοϋν τα κεφα «ή ίστορία δείχνει πώς οί συνα- λοια τους σέ έπενδυτικά άγαθά, πού νά μή χάνουν την άξία τους λαγές επί τοϋ άργύρου βρίσκον μποροϋσε μέχρι πέρσι νά μετατρα | σέΑευΟιν τών άποταμιευτών καί Η ίδιωτική πρωτοβουλία, δύνατα, πή είς άλλα νομίσματα άλλά άφ' ότου νομίσυατα, όπως τό γαλλικό φράγκο καί τό ίαπωνικό γιέν δρχι σαν νά ύποτιμώνται καί τα χρη ματιστήρια νά πέφτουν, μοιραίως ο· τομές τοϋ χρυσοϋ θ' άνέλβουν. Σάν νά μή έφθανε αύτό ό κ. Τεχάν έχει προβλέψει καταρρεύση τοϋ πιοτωτι ται σέ σχέση 1 πρός 15 έναντι τού κου συστήματος στό Δυτικο κόσμο. Κοινοποιήδηκαν ήδη οί άποφάσεΐς τής Νομισματικής γιά τό έπιτόκια ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΠΑ ΚΑΤΑΘΕ ΣΕΙΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ δή τών κατωτιέρας είσοδηματικής νά άνεύρη πηγάς χρηματοδοτήσεως στάθμης, πρός τάς θυρίδας τών της καί είς την Κεφαλαιαγοράν εις Ταμιευτηριον καί τών ΤραπεΖών την οποίαν ουδέποτε, ήθελήσαμεν Βεβαίως, ύπάρχει καί ό άντίλογος νά προσδώαωμεν την δέουσαν ση ότι διά τής συοσωρεύσεως τών ο: μασίαν. Βεβαίως, διά νά συμβή κονομιών τοϋ εύρυτέρου καταναλω τουτο, πρώτον τό Κράτος πρέπει να τικοϋ κοινοϋ είς τάς ΤραπέΖας, ά- δώση τό καλόν παράδειγμα κα'ι νο ποδυναμοϋται ή άγοραοτική ίκανό άρη όλους τούς τεθέντας, κατά της αύτοϋ, μέ έπιπτώσεις είς την καιρούς, περιορισμούς είς την φυ οικονομικήν κίνησιν. Τούτο, είναι σικήν λειτουργίαν αυτής, σχετικόν, δ εδομένου ότι αί άνά/ Έν πάση περιπτώσει, ή αήξησις ΑΙΤΗ^ΑΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΤΑΞΕΩΝ ΠΑ ΤΑ ΝΕΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ 'Τπ' όψη τοϋ .-τοωβυ.τοι·ργοΰ '.. Άδ. Άνδροντσοπού,λου ετέθησαν οί πρόσφατες άποφάσεις τής Νο>ιι
σματικής "Επιτροπής Τ·ά την αυϊη
, τό Κράτος άπεφάσισί, για
πρώτη φορά, νά δώση καί μία μο-
νάδα επί πλέον στά τοχομερίδι.ι
των κρατικών όμολογιαχών δανρι-
ση τών έπιτοκίων καταθίσπυν καί ών. Έν πάση πϊρ'πτιίκκι, άναμέ-
χορηγήσ€(υν καί άναμένονν την ν-' νεται ή διενκρίνηση τών θεμάτω*
πογραφή τού. Αύτάς είναι ό λόγο: .τού γεννώνται άπό την πρόσφατη
πού/ άν καί άνεμένοντο δέν έδηι>ο
σιεΰθησαν άπό την γραμιιατεί ι
τής Νομισματικής Έ.τιτρο.ιής.
Στό ιιεταξύ πληροφορούμεθα ό¬
τι ένώ τα παλαιά έπιτόκια χορηγή-
σε<ο; διατηροΰνται, όπον οί κές σνμδάσπς χρηματοδοτήσεως δέν περιλαμβάνουν την ρήτρα επ - τοκίον, ή όποία καθορίζίΐ ώς έτ·) σιον τόκον «τό εκάστοτε ανώτατον έπιτοεπύμενον έπιτόκιον υπό τής Νομισματικής Έπτροπής» τόσον οί ξενο&όχοι όσον κ<ιί οί έ|αγ(,>γείς
ζητοΰν την μή μεταβολή των έπιτο
κίο>ν χορηγήσεον γιά τίς νέες πι
στώσεις, μέ τό δικαιολογητικό ότι
υπό τίς παοοϋσες συνθήκες δέν δί
νανται νά έπιόαρύνονν όκόμη τν-
ρισσότερο τό κόστος τον.
Στί; έφημερίδΐς γίνονται άθοο
οις τηλρτρωνήματα κα;, έριυτήιχατα
αναγνωστών, ποΰ εχονν χαταθέσο
επί ποοθεσμία, μέ την άπο-ψη δτι
θά ήταν δνσμενής καί άνιση ή μή
αυξήση των έπιτοκίονν των καταθί
σειον αυτών, καθ" ήν στιγμήν μά-
αυ?ηση τών έπιτοκίων.
γονός ότι, κατόπιν της
ί«ς τοΰ Ν.Λ. 8Λ0)75 «λϊοι τροο»ο
.■τοιήβεως τού ΑΝ 3β23)&5 χλ».»,
κατηργήθη τό δρβοον δ το* βα«
χοΰ αύτοϋ φορολογιχοΰ νόμοι· (έ»ς
μεταγεέ<ττερα τροποποίήθη) Μοί καθιερώθη νέος τρόπος ΑΝΑΜΕΧΕΤΑΙ ΑΠΟΣΑΦΗΝΙ ΣΗ ΠΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΤ ΤΕΚΜΑΡΤΟΤ ΦΟΡΟ- ΛΟΠΚΟΤ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΓ ΕνιΤ» ί'.τήρχιιν π/.ηροο;ο<)ίες ότι έτοιμά&ϊται σχέδιο νομοθετικοΰ δ"; τάγματος, μέ τό όποϊο ώοισμεΗ'ες δι«τάξεις τοΰ Ν.Δ. 3323)55, ,τερί φόρον είοχ)δΓ- ματος, μέ σνο.ιό την ρυθμίση ΘεμΊ τον, πού Ρχονν άνακνψη κατά τή%' ί<(αομογή τον, στίς 'Εφορίες έβό Θησαν .ΐφοφορικώς δδηγίες γιά την άποδοχή των δηλώσεων φορολογί άς είσοδήιιατος/ οικονομικόν βτους 1974, όσον άφορά τα οτοιχεΐα προ σδ ορισμοϋ τεκμαρτοϋ βΐσοδήματο; έκ των οποίων ωρισμένα, όπως τό Ιό.τλάστο των 6ετ>αιο>θέντων τελόίν
κυκλοφοοίας δέν θά ληφθούν ύπ*
δ>(»η εφέτος.
Τό θέμα εγεννήθη κατόπιν τής
άν'αγροττής τής σχΐτικής στήλης
στά έντι-πα τής φετεινής
ως φόοου είσοδή,ματο; .-ταοά τό
τοι' είσοδηματος.
Άλλ' άπω: οιηκΧΐνίσθη αρμοδίως,
τό νεώτίρο Ν.Α. 250)73 ίσημοοι«''·
θη στήν εφημερίδα τής κν*ερνή-
βεω; την 31.12.73, δπότε δμως εΐ-
χαν ήδη έκτντπιοβή τα σχετικά μέ
την φορολΛγική δήλωση εντνπα.
ς καί άν
στήλη τού τεκμηρίον τού έπιβατη-
γοϋ Ι.Χ. ή Μηχανογραφική "Τπη-
ρεσία Φορολογίας εχει ϊίδοποιηθή
ά αή τό λάβη ΰπ' όψη.
'Ανεξαρτήτως, όαως, τίόν στοι-
χείων ποί' άπαιτοϋνται άπό τόν νέο
νόμο 250 γι ά τόν τεκμαβτό ποοσ
διοοισμό τοΰ είσοδήμα·Ός, άναμέ-
ν'ονται επίσημες διευκρινήσεις, οί
οποίες Θά δοθούν στίς Έφορίϊς μέ
σχετκή έγκΰκλ»ο τοϋ δβτουνΎίίου
Οΐκσνομικων. Ή έγκΰκλιος αυτή
θά δι*υκρινήση 5ν τό πνίΰμα τού
νομοθέτον ήταν νά αΰστηροποιήση
τα τεκμτχκα ή ν'ά τα χαλαρώστ),
μιάς πού ό ηύτοματισμός ττον, 6Α-
βει τοΰ Ιόπλασίου τόίν τελων κν-
κλοφορίπς τών αύτοκινήτων ΙΛ*
τοΰ φοροΑογοΐ'μένου έπαυσε νά
I-
<τχυη. ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ Η Α1ΣΙΟΔΟΞΙΑ Τ8Ν ΒΙΟΜΗΧΑΝΘΝ ΠΑ Τθ ΜΕΛΛΟΝ «Δέν μπορεϊ νά είναι κανεΐς έ- και τού άτόμου είναι όριακαί κα: ΐών έπιτοκίων καταθέσεων καί χο Ι πιχειρηματίας άν δέν είναι αίσιο ι έπ' αυτών στηρίΖεται ή οίκονομίΓ ρηγήσεων, έστω καί καθυστερημέ καί άχι είς σπατάλας, αί οποίαι ό- νως λαμβανομένη, θά έπηρεάση δηγοϋν, εύθέως, είς τό πληθωρι τάς έπιθυμητάς κατευθύνσεις. Έν δοξος». ύπεοτήριξε πρό ημερών ννωστός βιομήχανος καί έθετε έμ μεσα επί τάπητος το πρόβλημα τής βιουηχανιας. κάτω άπό τίς σημερι- οτικόν κύκλωμα. "ΑΛλως τε, διά τέλει, πρέπει νά ύπογραμμκΐθή, ό- ^ νέα οίκονομικέ<; συνθήκεΓ·.. Ποϋ τοϋ τρόπου αύτοϋ, παρέχεται ανρ τι άπό έτών οί διοικήται τών 5ύο πάει δηλαδή έλληνική βιομηχανία, σις είς την τραπεζικήν χρηματοδο Κεντρικών Τράπεζαν τής χώρας, έ ποιές είναι οί προοπτικές της σίίϊν νει ούοιωδως, είτε την φορολογία τουο, πού καραδοκεϊ άν δέν έπενδυ θοϋν. "Ετσι, οί βιομήχανοι αΗϊθά νονται την άνάγκη έκμεταλλευό μενοι καί τα σχετικά «κίνητρα» πού παρέχει ή Πολιτεϊα (λ.χ. άφο- ρολόγητα άποθεματικά γιά νέες έπενδύοεις καί κεφάλαια κινήσε¬ ως) νό έπιταχύνουν τα έπενδυ π¬ τήσιν τής οίκονομίας. Κυρίως, ό- πέμενον είς την αναθεώρησιν τής έοωτερική καί οτή διεθνή άγορσ. κά τους προγράμμοτα. Σέ τούτο Κοινοποιήθηκαν οί άποφαοεις χεϊα πάσης φύσεως μειοϋνται σε πως γιά την παραγωγή κινηματο μως, διά τής νέας άναπρουαρμογης ' | ] τής Νομισματικής Έπιτροπής, με ' 4% γιά την περιοχή Δ', σέ 6,5°Λ | γραφικών ταινιών γιά τίς μετο ] των έπιτοκ(ων καιαθέσεων, προοτα τις οποίες αύξάνονται τα έπιτόκια γιά την περιοχή Γ', σέ 7,5% γιά φορικές έπιχειρήοεις κ.λ π. τών χορηγήσεως κατά 2 μονάδες, πλήν όρισμένων πιστώοεων πρός τον τουρισμό, τίς μεταλλευτικές έπιχει ρηιοεις καί όρισμένες άλλες περι- ουξήσεις τών έπιτοκίων διαμορφώ πτώσεις χρηματοδοτήσεων, όπου Οί νονται σέ χσμηλότερα έπίπεδα. καταθέσεων οτ'ις τράπεΖες καί στό Ταμιευτήριο αύξάνονται κατά δύο μονάδες. Ειδικώς, καταθέσεις άπλοϋ Τα μιευτηρίου γίνονται δεκτές άπεριο ρίοτως ποοοϋ κατά καταθέτη, έφ" δοον πρόκειται περι φυσικών προ σώπων. Ώς πρός τίς καταθέοεις γ. πί προθεομία, γιά μέν τα φυσικά πρόσωπα όρίΖεται έπιτόκιο 10% γιό διάρκεια 3 — 6 μήνες, επί δέ κα ταθέσεων φυσικών ή νομικών προ σώπων έπιτόκιο 10,5% άπό 6-12 μηνες. Πά καταθέσεις διαρκείας δ νω τών 12 μηνών, τα έπιτόκιο όρί ?εται σέ 11%. "Εντούτοις, τα καθορισθέντα νέα "τόκια καταθέσεων επί προθεσυίο εχουν έφαρμογή μόνο επί τών 6α την περιοχή Β' καί οέ 6,5% γιό οποίων τα έπιτόκ·α δέν μετεβλήθη τευονται τα συμφεροντα της ευρυ πολιτικής των έπιτοκίων, την ό ποίον άκολουθοϋν όλαι αί οίκονο- μίαι... την περιοχή Α'. Άντιοτοίχως, γιά τή μεταβατική περίοδο, τα χά μηλότερα έπιτόκια όριΖονται σέ 7, 9, 10 καί 11% ένώ γιά την λοιπή περίοδο μόνο ή περιοχή Δ' άπολαμ βάνει τοϋ μειωμένου έπιτοκίου 9%. Άνάλογες μειώοεις ύπάρχουν καί γιά τίς τουριστικές έγκαταστάσεις «κάμπινγκ». ΕΕαιροϋνται τής υύ ξήσεως κατά 1 μονάδα τών χαμη λοτόκων χορηγήσεων σέ 9,5°/ο οί πιστώσεις πρός τόν τουρισμό /ια σαν. Γιά τούς γουνοποιούς όρίίετοι έπιτόκιο 5,5% Τα ύφιστάμενα μέ χρι τής 15ης Φεβρουαρίου ύπόλοι πά τών είδικών χορηγήσεων. περι λαμβανομένων καί τών μεταλλευτι κων έπιχειρήσεων, θά έπιβαρύ- νωνται μέχρι τής έξοιρλήσεώς των μέ τα αρχικώς καθορισθέντα επι ποιές οί άνάγκες της καί ποία το έπενδυτικά της πραγράμματα»; Κάτω άπό τό πρίσμα τής άνόδου τοϋ κόστους τών πρώτων ύλών άλ λά καί τών τιμών, πού εύνοεί την αυξήση τών κερδών, θπ ανέμενε κανεΐς ότι ή έλληνική βιομηχανία θά βρισκόταν μέσα σ' ένα κλϊμα _______ __ συγχύσεως, άνόλογο μέ έκεϊνο ποιΐ ' παρωθεϊ τόν καταναλωτή σέ περι τ Βαοικόν καί μόνιμον οϊτημα ό λησε νά αντιμετωπίση την πραγμα τες άγ0ρές ή τόν έμπορευόμενο σε Αων τών παραγωγικ.ών τάξεων τής τικότητα αυτήν. Έν τούτοις, τό εσπευσμβνες άλλοτε άποθευατο χώρας, έχε: καταστή, υπό ττουι. Κράτος δέν επρόκειτο νά κατηγο ιιοιήσες κΓ άλλοτε ρευστοποιήσειι. κα: πλέον, ή παρέιααις τής ισχύο- 'ρηθή δι' άσυνέπΕΐσν, δεδομένου ύ οπω<: κατα ""Ίν τελευταία περίοδο Τα αφορολογητα αποθεματικά Ή ίσχύς τών νέων έπιτοκίων, ώς ελέχθη, άρχισε άπό την 15η Φε . τού Α.Ν. 147)67 (αρθρον 7, πά τ ό Α.Ν. 147)67, ώς έτροποποιη βρουαρίου έ.έ. Μόνο προκειμένου ράγρ |). .περ1 άφορολογήπυν οπϊ δ·6 τοϋ άρθρου 8 τού Ν. 607)68, των εκπτωσεων . την καταοκευή ένοικιαΖομένων δω περί τουρ,στικών δανείων (τής α-15εμο_|κύ,ν δ|ά νέας έπενδύσε,ς. ' προέβλεπεν είς τό άρθρον Ν ου ποφάσεως 83 τής Νομισματικής Ε ματιων. Συγκεκριμένως τα έπιτόκια αύ τα, γιά τή χαριστική περίοδο, κπϋο πρό τής ίσχύος τής τελευταίας αύ ριΖονται σέ 3% ανεξαρτήτως Ζιά- ξήσεως, θά έφαρμό£ωνται μέχρι νης, ένώ γιά την λοιπή περίοδο τής λήξεως τής πιστώσεως ιά ' γωνικών όργανώσε;ον στερεοτύπως ετίαν. όρί^ονται σέ 5% γιά την πΓριοχπ αρχικώς συμφωνηθέντα έπιτόκια. Πρ06άλλεται τό θέμα τουτο, ενώ ' Ή μή παράτασις, κατά συνέπε. Έν τούτοις, φαίνεται ότι η 6ιο ίΐηχανϊα δέν «τάχει χαίένα». κατα τό κοινώς λεγόμενο. Τα έπενδΐίτι ..... .„ Ι Είς τάη γενικάς συνελεύοεις * ο τοϋ, την δυνατότητα παρατάσεως κά της προγρόμματα προχωροάν. πιτροπης) τα όποια εχορηγηθησαν | · , ν τκ ΗΡ ζ Λ τάς τακτικάς ή έκτόκτους συνπδοι τής ίσχύος τών ευεργετικήν διο ή παραγωγή της αυνεχκει νά ού άσεις τών Διο.κήσεων των παρα τάξεών τού, επί μίαν εισέτι πενιχ; Εάνετο. καί οί πωλήσεις της άνέρ Δ', σέ 6% γιά την περιοχή Γ' καϊ Συνάγετσι όθεν ότι, προκειμένου σέ 8% γιά τίς περιοχές Β' καί Α' ' περί τών άλλων δανείων, τών χο Ή διαφορά τοϋ κόστους τών χρη ρηγηθέντων πρό τής ίσχύος τής αυ ματοδοτήσεων αυτών θά καλυφ&ή ξήσεως, δέν έξακολουθοϋν νά έ- υπό τοϋ κρατικοϋ προϋπολογισμοΰ. φαρμόΖωνται τα αρχικώς συμφωνη χονται ταχέως. Λ.χ. οί πωλήσεις τσιμέντου τ)6ν Ίανουάριο ήταν κστά 33% αύξημένες άπό πέρυ"! διά σειράς ύπομνημάτων πρός τοο<_ σν, τού Α.Ν. 147)67 (άρθρον 7, ' κα] τ·ι0 Πρωτεο ήμέρες τοϋ Φεβροο όρμοδίους ύπουργούς έκτίθεντα παράγρ. Ι), δημιουργεϊ — ώς υπο ορίου κατά 8% κα'ι μάλιοτα μέσα αΡ ο· λόγοι, οί όποϊοι Οπαγοοεύουν τ,,.· γρομμί2ουν οί ένδιαφερόμενοι εις Μ'ά περίοδο -οίκοδομικής ύφέσεωο ικανοποίησιν τοϋ αίτήματοο τού τα ύπομνήυατά των - άδικαιολόγη ] κα' συστολής τών δημοσίων έρ¬ γων·, όπως ύποστηρίΖεται, ότι δ;ερ χόμαστε. Έξ άλλου, έξακολουθοϋν να ι θέντα έπιτόκια. άλλά τα νέα, έιρ' , τού. Έν όψει, μάλιστα, τής καταρ τον άνισότητα, μεταξύ τών βιο δημιουργουμένων ή άνανεουμένω^ Ισχύουντά καθορΐομένα είδικά έπιτό όσον δεν υπαρχει ρητρα παγιου τήσεως κα; δημοσιεύσεωο τών ίσο μηχανιών αί οποίαι προέβησαν είο | Ή παραγωγπ κοί οί πωΛήσε:ς καταθέσεων τής μορφής αυτής ' κι° Υιά όρισμένες χορηγήσεις, δ- έπιτοκίου. , λογισμων των εταιρειΰ;.νΐ τό όλο>' έπενδύσεις, βάσει τών διατάξεων ' κεφαλαιουχικοϋ έξοπλισμοϋ έπίσης,
απο τής 15ης Φεβρουαρίου κσί πέ
ραν. Αρμοδία πηγή διευκρίνησε δ-
τι ή τυχόν άποδοχή τοϋ αίτήματος
των ϊδιωτικών καταθετών επί προ
θεσμία γιά γενικευθή τής αύξήοε
ωί θα όδηγοϋσε σέ περαιτέρω δια
■ώμαναη των έπιτοκίων, μέ υπο
τ^λεομα άργότερα όταν οί συνθη-
κει:; τό έπιτρέψουν, νά μειωθοϋν οί
αποδόοεις τών καταθέσεων των
εΦ όσον άντιστοίχως τα έπιτόκιυ
■«ατέλθουν.
ΤΑ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ
ΣΤΑ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΠΙΠΕΔΑ
ΤΑ ΑΓΡΟΤΙΚΑ & ΤΑ ΕΠίΤΟΚΙΑ
ΤΩΝ ΧΟΡΗΓΗΣΕΩΝ
Εζ αλλου, ένώ τα στεγαστικα
δα'νεια διατηροΰνται στά μεχρι
τ°υδε επίπεδά των, τα οανεισ ότε
γαοεως των άγροτών αυξάνοντα·
οηο 3 οέ 5% καί τών πληγέντων
απο 4 έως 5%. Έπίσης κατά δύο
μονάδες αύξάνουν τα δάνεισ πρός
τΠν γεωργία, κατά Ά% τα έπιτο
κια οτεγαοτικών δανείων γιά κλι
νΐι<ες καί έκπαιδευτήρια, στό 11, 5% Ι Ειδικώς ώς πρός τα νέα έ.ιι Τ0κια χορηγήοεων, σημειοϋται ό- ι Γ| τή^ αυξήσεως, κατά 2 μονά ι ε^. τού νέου έπιτοκίου χορηγή- οεων (ΐι,5%) γ.6 πάγιες παρσ- νωγικές έπενδύσεις, έξαιροϋνται 01 πιοτώσεις πρός τα ξενοδοχεϊο Παοης Μορφής, τής διαφοράς καλυ °μένης, αναλόγως περιοχών, α π δημόοιο προυπολογισμ"δ. Συγκεκριμένως, τα έπιτόκια χά περιόδου γιά τό ξενοδο ♦•♦♦♦•♦ΦΦ»»»»»»»»»»»Φ»·»·♦♦♦·♦»♦♦♦»♦♦»♦♦»♦♦·«>♦ 2ήτημα άποκτα ιδιαιτέραν έπικα.ρο τούτου καί τών βιομηχανιών τών πού είχαν αυξηθή κατά 6% τό 1973
τοβουλίας.
τητα καί σημασίαν διά τό σύνολον· ύπαχθεισων δι" έπενδύσεις είς έ
τής ίδιωτικής επιχειρηματίας προι τέρους προγενεστέρους ή μεταγβ·
νεστέρους τούτου εύεργετικούς νό
Πάγιον οϊτημα τών άμέσως έν μους. Διά νά κατανοηθή τουτο,
διαφερομένων, είναι ή παράταοις δέον όπως σημειωθή, ότι οί μετο
τοϋ έν λόγω νομοθετήματος εγ; την λήξιν τοϋ Α.Ν. 147)67 νεώτε
έναντι τοϋ 1972, σύμφωνα μέ προσ
κείμενες στόν κλάδο πηγές, συνεχι
ίει νά αύξάνεται μέ ίκανοποιητι
κούς ρυθμούς παρά τό γεγονός ό¬
τι δημόσιοι όργανισμοί όπως η
ΔΕΗ, ό ΟΤΕ έχουν περιορΐσει κό
πως τό προγράμματό τους. 'Αλ-
μίαν είαέτι πενταετίαν, ώστε να ροι νόυοι (1078, 1312, 1377), πρτ λωστε, ένας άψευδής δείκτης της
παρασχεθή ή εύχέρεια χρόνου ^ις βλέπουν προθεσμίαν έπενδύσεως
πο
Τό ί,γ,,στ,ΗΓ.ο Ιίάλεντ,ϊνς Λτδ στό Χταντή -ής _ Σκ.οτ',,ς .τού *,
τ««κ«·^ι εύχετήο-ες κάρτ,-ς ^αντό: τι·.™ -«* «... ™,^™
λι'.-ι: τη·. Τό ΐΓγοστάσο «»το ^"^ *' ' ' * 53 ;.
κάοτςς σέ 600 διαοροο:τκα σχεβ-ι ·τ°ι "ιλγ
τούς έπενδυτάς νά όοκληρώσουν πενταετη. υέ τοιαύτην δημιουργιυς
τα προγράμματά των, εν συνεχεία άποθεματικοϋ επί πλέον 5 έως 10
δέ νά προσαρμόσουν την δραοτηριό έτών. κατά περιοχήν. Καϊ ορθώς,
τητά των συμφώνως πρός τα νέα διά τών νόΐιων αυτών, δίδεται η
νομοθετικά ηλαίσια, τα όποϊα εχΊ μακροχρόνιος άϋτη εύχέρεια δια
ραξεν ή Πολιτεία είς τόν οίκονομι την δημιουργίαν άφορολογήτων α
κόν τομέα. Διά τοΰ Α.Ν. 147)6/, ποθεματικών. δεδοιίένου ότι ή έκ
ώς μετεγενεοτέρως έτροποποιήοΓ-, βιομηχάνισις είναι θέμα ούχι μιάς
ι
υπό τοϋ Ν. 607)67, έθεσπίσθηοαν πενταετιας ή δεκαετίας. άλλά δεκα
ι
ωρισμένα εύεργετικά κινητρα διά ετηρίδων — ιδία δέ προκειμένου
την προώθηοιν τών έπενδύσεων περί τής Ελληνικής βιομηχανίας
Βασικάς δικαιολογητικός λόγος, ως ήτις μόλις κατά τα τελευταία έτη
ύπογραμμίΖεται είς την σχετικήν εισήλθεν είς την οδόν τής ταχείας
εγκύκλιον τοΰ ύπυυργείου Οίκονο άνελίξειϊκ: της, ήτις έπ' ούδενί λο-
μικών (ύπ' αριθ. 8945)8.5.68), ό μ γω πρέπει νά άνακοπή, πρίν όλοκλη
ι
ότι «ή εύημερία καί τό μέλλον τής ρώση τό έργον της.
Ελληνικής οίκονομίας έξαρτώνται Γενικόν είναι, λοιπόν, τό αττ
άπό την βιομηχανικήν, κυρίως, ονα μα τής παρατάσεως τής ίσχύος τού
πτυΕιν τής Χώρας». Ούτως, ένώ τό Α.Ν. 147)67 καί λαμβανομένου υπ
Κράτος άναγνωρίΖει την σπουδοιο όψιν ότι ή έφαρμογή τού άπέδωϋε
τητα καί τόν ρόλον ι ής βιομηχανί Λίαν εύνοϊκά άποτελέσματα (ε,ς
άς είς την καθόλου οικονομικήν α χείρας τώνάρμοδίων ευρίσκονται
νέλιξιν τής χώρας, ίν τούτοις, μέ- τα συνάψη στοιχεϊα) θά πρέπει νά
χρι τόϋδε, κστωχυρώθη όπισθεν τύχη τής άναλόνου προσοχής των
χοσ,αον.
τής πενταετους ίσχύος τοϋ θεσπι-
οθεντος Α.Ν. 147)67 καί δέν ϋθε μικά πράγματα τής χώρας
ύπευθύνως χειρι2ουένων τα οίκονο
συνεχι^ομένης έπενδυτικής δραστη
ριότητος τής βιομηχανίας στόν το
μέα της επεκτάσεως καί νέων έ¬
πενδύσεων είναι οί αυνεχιϋόμενες
υψηλές είοαγωγές κεφαλαιουχικοϋ
έξοπλισμοϋ. οί οποίες σχεδόν δι
πλασΐάσθπκαν τό 1973 καί κάλυ
ψαν τό τέταρτο περίπου τών εί
γωγών πέρυσι (ουνολικό ΰψος
τους 4 050 έκατομμύρια).
Δυό βασικοί λόγοι παρωθοθν
στήν προώθηση τών βιομηχανικών
έπενδύσεων. ύποστηρίΖουν κύκλοι
προσκείμενοι στήν βιομηχανία: Ό
πρώτος, όργανικός, συναρτάται μέ
την άνάγκη μεγεθύνσεως τών λεγο
μένων «οίκονομιών κλίμακος» καί
μέ σκοπό είτε την ίκανοποίηση τών
διαρκώς αύξανομένων εγχωρίων ά
ναγκών. είτε την έξοδο πρός την
μεγάλη ξένη άγορά.
Ό δεύτερος, συγκυριακός βα
οικά λόγος, συναρτδται μέ τό ΰ¬
ψος τών κερδών τό 1973, πού
πράγματι ήταν μεγάλο, λόγω τής;
μεγάλης άνόδου τών τιμών δλων
σχεδόν τών προϊόντων Τα ύψηλά
αύτά κέρδη, σέ τρέχουσες τιμές,
πρέπει νά έπενδυθοϋν τό ταχύτερο
δυνστό γιά νά άποφύγουν είτε τίς
ουνέπειες ενός καλπέΐΖοντος διε-
θνώς πληθωρισμοΰ, ποϋ τα άπομιώ
δοηθα καί ή ύψηλή Ζητήση οτό έξω
τερικό όσο καί στό έσωτερικό,
πού παρά τα λεγόμενα, δέν φαί νέ
ται νά έχη τόσο ύποχωρήσει.
«Άν δέν έβλεπον την δυνατό
τητα έξογωγών, έλεγε τίς προάλ-
λες γνωστάς βιομήχανος, δέν θά
έκαναν έπενδύοεις οί βιομηχανικώς
έπιχειρήσεις». Άλλά ή δυνατότης
αυτή είναι διφυής: Άφορά μέν την
πράγματι Ζωηρά διεθνή Ζητήση πού
καί άν άκόμη ύποχωρήσει, δέν
θά παρεμποδίση τίς πωλήσεις
μας στό έξωτερικό, οί οποίες εί¬
ναι «κόκκος άμμου μέσο στήν έ-
ρημο» Άφορά όμως καί τα έξα-
γωγικά κίνητρα πού παρέχει ή
πολιτεία στίς έξαγωγές βιομηχαι
κων προϊόντων.
Έδώ, ή ταξη τών βιομηχάνων
γ»ά πρώτη φορά διχάΖεται. Οί
μέν ύποστηρι'Ζουν ότι τα κίνητοα
περιττεύουν γιά τούς αύτοδυνάμους
έξογωγικούς κλάδους, ένώ χρειά
Ζονται σέ τομεϊς πού πρέπει νά
χειραφετηθοϋν έξαγωγικώς άλλά
πού όπωσδήποτε διαθέτουν τό λεγο
μενο συγκριτικό πλεονέκτημα. Οί
δλλοι όμως άντιλέγουν ότι άφ έ
νός δέν ύπάρχει τρόπος
ως τής έξαγωγιμότητος όρισμένων
κλάδων άλλος άπό εκείνον πού ό
ϊδιος επιχειρηματίας έπιτυγχάνει,
ένώ ή διααύνδεση κλιμακώσεως
τών κινήτρων, μέ την προοτιθεμεν,-)
άξία παρωθεϊ σέ ποιοτική βελτιωθή
τών έξογωγών κοί αυξήση τών έ
ξαγωγών τών βιομηχανιών.
"Αλλοι όμωα παρατηρήται άντι
φρονούν και λέγουν ότι τό συν
ολλαγματικό κόστος τών εισαγομέ¬
νων πρώτων ύλών πλέον τα κίνη
τρα καλύπτουν τό συναλλαγμοτι
κό έσοδο τών μέσων έξαγωγικών
έπιχειρήσεων καί άφήνουν ένο έ
λάχιοτο όφελος στήν οίκονομία,
την όποία όμως «ντοπάρουν» μέ μιπ
ύψηλή ρευστότητα Έναντι τής από
ψεως αυτής προσθάλλεται τό επι
χείρημα τών «οταδίων τής έξαγω
γής», μιάς πού ή έπενδυτικη πολιτι
κή εύνόησε τόν κατακερματισμό
τών πιοτώσεων καί δέν έκινήθη μέ
κριτήριο τής έζαγωγιμότητος.
Κοτόπιν δλων αυτών, αύθηση
δηλαδή τών πωλήσεων, τών κερδών
καί τών κινήτρων πώς νά μην εί¬
ναι αίσιόδοξοι οί βιομήχανοι, κατα
λήγει έπιγραμμστικά ένας σχολια-
οτής τών οίκονομικών μας πραγμά
των. Βεβαία, ή βιομηχσνία άντι
μετωπιΖει τίς γνωστές διαδικαατι
κές δυσκολίες ή την δνοοο τού
κόστους τών καυσίμων καί τών
πρώτων ύλών, άλλά οί ύπάρχου-
σες δυνοτότητες αυξήσεως τής πά
ραγωγής κάτω άπό ένα κολό σχετι
κά «μάνατΖμεντ» (1) καί ένα εκ-
συγχρονισμένο «νόου - χόου» (2),
πού τείνει νά διεθνοποιηβή οί
προοπτικές τής βιομηχσνΐας είναι
τό ολιγώτερον κσλές, άν δχι βρι-
στες.
θ) Ή διοίκηση τήχ: βιομηχο
νίας καί ή διεύθυνση τής παρα
γωγής.
(2) Ή τεχνολογία τής πα-
ραγωγής.
ΤΟ ΤΑΧΤΔΡΟΜΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙ
ΟΝ ΑΕΜΑΤΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕ
ΧΧΙΑΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΞΕΝΑΣ
ΧΩΡΑΣ
*** Ή κίνησις Δ^κεμΛρίον 19715
Τό εί δ κόν Ταχτ'δρομικσν Γρσ-
φεΐον άποστολής δεμάτοη· είβών
χειροτεχνίας είς τό εξωτερικόν —■
τό οποίον, ώς γνωστόν, Ιδρύθη άο
μοδίος (1963), κατόπιν προ>τοβο»·
λίας τού 'Εθνικοϋ Όργανισμο»
Ελληνικής Χπροτεχνίας— έσημϊί-
(οσ€, τόν μήνα Δεκέμβριον π.Ι.,
την ακόλουθον κίνησιν:
Λέματα 675
Χιλιόγραμμα 3.602
Άξία,. δραχμάς 1-261 850
Τα σταλέντα είς διαφόρους χώ
ο«ς τή; Εύοιόπης, τής Άσίας, τής
Άφρικής καί Τ(7)ν' Ήνο)μρνων 11^
λιτειών τή; Άμεοικής εϊδη χειρβτε
χνίας καλλ τεχνικής 6ιοτεχνίας χά·.
λ.αϊκής τέχνης ήσαν, καττι ίην ,ιλ».
ονότητά τοιν: νο,αντά ειδή (άμφιέ
σεοις καί έπ>βτρώσ>ριο;), κεντήμα·
τα, ώς καί διάο;ορα έργα
κτικής, μΓταλλοπλαστικ.ά, κοομή)/-ι
κεραμικά
δερμάτ να, ξυλόγλνπτα, κομψοτε-
χνήαατα έξ άλ.αδάστρου κ.α. ΰλών
κοΰν./«ι καί ποκίλα
Τύ Εΐλικόν Ταχνδρομικόν Γρπ-
δεμάτοιν χ€ΐροτεχνίας διά
ΑΙ ΝΕΑΙ ΤΙΜΑΙ ΟΠΩΡΟΛΑ
ΧΑΝΙΚΩΝ
Εξεδόθη τό ί<π' αριθ. 3)1974 δε/.τίον άνοιτάτων τιμών χο-νόοι- κής καί λ'ανικής πο>λήσεως ό.τ(θί.Ό
λαχα·ν>κ«*ν, τό οποίον ί<τχΰει ιίς <*>-
τό έξοτερικόν είναι έγκατίστημέ-
νον κατά την οδόν Νίκης 33 (πά.
ρά την ,-ιλατεϊαν Σι·ντάγματος)
καί λπτουργεϊ κατά τάς έργαοϊ-
μους ημέρας καί ώρας
π.μ.—
>ό-/ληρον τόν Νουόν "Ατρκΐίς. ι
ά τού νέον δελτίον χ)ΐθι>ηΊζοντ«ΐι
ι'»; εξής α! άνώτητπι τιιιιι·, ό.-ιο)ρΐ
ληγπνικοιν -<ατά χι.).όν (ή Λρώτη τι «ή άφορά την χονδρικήν πώλησιν, ή δευτέρα την λιανηιήν καί ή το τη την πώλησιν είς τάς Λαϊκάς Ά γοράς καί ά.-ΐό .-ΐλ(ΐ"νοδίονς ή στο σ'μο<·ς πο>λητάς) :
Γεώμηλα 6__7,20—6,80
Κοτνονπίδι β —8,70—-8,50
,60—6,40 κ«ί
Ρα^ίκια ημεοα
8,70 — 8,50.
6—8,40^—8,!Ο
Ιταλία; $---
ΠΡΟΣ Ε,ΝΌΠΟΙΗΣΙΝ ΤΉΣ
ΑΣΦΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΓΟ¬
ΡΑ Σ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΚ
Επραγματοποιήθη ενώπιον τού
σννόλον σχεδόν τΰ>ν βΐΓ»^ι>νόντ«ΐ)ν
άσφα).ιστιν.άς έται^ία; #λ' 'ΕλλάΛι
ή υπό τής Έν(ί>οεως τών έν Έλλά
π' 'Εογαϊομένον Άβ<ΐα).ι<ηικί7ιν 'Εταιρι<7>ν καί τής ΈΑόητ·.»: Ά
σφαλιστών 'Ελ./^ίοος 6νγανα>β«ί0'ΐ
όΐίΐλί,, τοϋ νεν νρίΐμματεο); τ<; Εύρ<ι»παϊκής 'ΕπΜροΛής Άσφαλί- «εων :<. Η. ΦΑΒΡΕ μέ Ημα «Ή ίδκοτική άσιιάλιθ'ς είς την ΕΟΚ» Ό κ. Η ΦΑΒΡΕ τ ούς άκί,Ηΐιττάς τον ΐχί τοίων' 6<ιρι«πημάντωΎ τής ΕιΟΚ &)ά τ&ν &κβί*»ν ται δννα-τή {κό ·>οιβ|*ένος
θέοης ή έληΦίρια έγκατ4<ηαβι μιας χ>·
οας
τής
·ίς
•Ανταποκρίσεις 6π6 την Νέο Υ Γ,· αύτό οτρέφοντα. πρός τόν χρι,-
όοκη έμφανίΖουν τίς προοπτικες σό. "Ετοι βρηκόμαστε οτό μέσον
τού χρυσοϋ περισσότερο άπό ρόδ.-
νες. Χωρίς νά συμμεριΖόμαστε πλί.
τής δεύτερης άπό τού 1930 άγο
υάς ύψηλών προοδοκιών καί κεο
τίς άπόψεις αϋτές, έν τούτοις δών πού αναμένονται άπό
τον
θεωροϋμε σκόπιμο νά τίς άναφε- χρυοό (μπούλ μάρκετ). Ή «μπουλ
ρουμε, χάριν ένημερώσεως των ά | μάρκετ» αύτη όιαρκεϊ ήδη επί δύο
ναγνωστών μας, μέ την προοθήκπ χοόνια καί θά συνεχισθή γιά 5 χρό
ότι άκόυη πιό θεαμαπκή άνοδο άπο νιπ άκόμη
τόν χρυσό εσημείωσε ό άργυροο
τρ.ν πεοασμένη έβδομάδα, ό όποϊυς
ανετιυάθη κοά 33,8,πέννες την ούν
νία έντός τοϋ 7ημέρου στό ϋψος
των 245.1 πεννών έναντι 90 πρό
έτους ακριβώς. Ή αυξήση τής γ.
μης τοϋ άργύρου κα^ά 172%, ΐν
τος 12μήνου, πού δέ ν υπερέβη ι ό
103%
«Επί έτη — άναφέρει ό ΕΚΟ
ΝΟΜΙΣΤ, οί όπαδοί τοϋ χρυσοΓ;
θεωροϋνται σάν βάρβαροι: Τώρο
όμως πού είναι τής μόδας νά μι-
λπμε γιά την έπικειμένη κατάρ-
οευση τού πολιτισμοϋ, ο χρυισός ε
νινε κύριο άντικείμενο των
τησεων στή Γουώλ Στρήτ».
Ό κ. ΤΖών Βάν "Εκ, πρόεδρος
τού Μιούτσουαλ Φόν ΙΝΤΕΡΝΑΣΙΟ
ΝΑΛ ΙΝΒΕΣΤΕΡ ύποστηρίΖει ότι
καθώς ό παγκόσμιος πληθωρισμός
παραμένει οτό 10 — 12% ένώ τα έ
πιτόκια των εύρωδολλαρίων γύρω
οτά 8.5%. οί κάτοχοι μετοχών κοι
όμολογιών χάνουν χρήματα κα'ι
Θό πρέπει νά σημειωθή ότι το
όμοιβαϊο κεφάλαιο ΙΝΤΕΡΝΑΣΙΟ
ΝΑΛ ΙΝΒΕΣΤΕΡ, έπένδυσε τα κε
φάλαιά τού σέ μετοχές χρυσωρο
χείων. μ' άποτέλεομα τό ενεργη
τικό τού νά αυξηθή απο 48 σε
115 έκατ. δολλ. τίς τελευταΤες έ8
δομάδες, ένώ τό 1973 είχε σημειω
οει άνοδο κατά 81%
Ένας άλλος παρατηρητής τής
Γουώλλ Στρήτ ό κ. ΤΖέημς Ντάϊνς,
ό οποίος άπό τοϋ 1961 παίΖει μέ
μετοχές χρυσοϋ καί άργύρου, ύπο-
στηρι'Ζει ότι ή τιμή τοϋ χρυσοι* θά
αυξηθή μετάξύ 400 έως 800 δολλ.
άνά ούγγία. «Δέν θά έκπλαγώ —
άναφέρει — αν οί τιμές τοϋ χρυσοϋ
χρυσοϋ, πραγμα πού ένιοχύει την
όποψη ότι τό άσήμι 6ά φθάση τώ
10 δολλόρια την ουγγία».
Θά πρέπει νά σημειωθή ότι ή α
ξία τής έταιρίας στην όποία έπεν-
δύει ό άναλυτής αύτάς επέτυχε ά-
Ή αϋξηοις τών έπιτοκίων
Ή νέα αύξησις των έπιτοκίων. τέρας άποταμιευτικής μάΖης, κατο
καταδεικνύει ότι, επί τέλους, ανυ πιν τής μεγάλης άνόδου τού κό
καλύπτεται συχνότερον ί ιδιαιτέρα οτους Ζωής Ή άπομείωσις τής
οημαοία τής «πολιτικής των έπιτο άγοραστικής δυνάμεως των άποτο
κίων», διά την προσαρμογήν τής οί μιευτών, λόγω ακριβώς τής αύ
κονομίας μας είς τάς νέας συνθή ξήσεως τού τιμαρίθμου, είχεν έ-
κας καί τάς έπιθυμητάς έξελίξες £αντλήσει καί τα τελευταία περιθω
αυτής Ό άρμόδιος υπουργός, έξαγ ρια άντοχής καί κανότητος των, ώς
γέλλων την σχετικήν απόφασιν, ό οικονομικάς δρώντων άτόμων.
νοδο των μετοχών της κατά τη^ΐνεφέρθη είς τούς λόγους, οί όποϊ Ή αύξησις, έξ άλλου, των επι
διάρκεια των τελευταίων 12 έτών οί έπέθαλον την άναπροσαρμογην τοκίων χορηγήσεων, ασφαλώς, ά-
πολύ μεγαλύτερος της ΙΒΜ, ην; των έπιτοκίων καί εις τα έξ αυ- παρέσκει είς τόν έπιχειρηματικόν
ΖΗΡΟΞ, τής ΤΑΜΠΑΤ, της ΕΗ- τής άναμενόμενα άποτελέσματα κόσμον, ό οποίος έσυνήθισε νό
ΒΟΝ ΠΡΟΚΤΑΤΣ =<αί άλλων μετο Ός έτονίσθη, συγκεκριμένως, διά έξαρτά την δραοτηριότητά τού άπο χών μεγάλης ύπεραξίας. τοϋ μέτρου αύτοϋ, άφ' ενός μέν την τραπεζικήν χρηματοδότησιν. Τα έπέρχεται εύθυγράμμισις πρός τα προηγηθέντα, όμως, μέτρα περιορι ΤεΑος ο κ. Γουίλλιαμ Τεχθν, α ύψηλά έπίπεδα των έπιτοκίων τοϋ ομού τής τραπεΖικής χρηματοδοτή ναλυτής στό Χρηματιστήριο τής Νέ έξωτερικοϋ, άιρ' ετέρου δέ έξουδε σεως, θά έπρεπε ή πρέπει νά τούς άς Υόρκης ολέπει όκόιιη πιο αί- τεροϋνται οί κίνδυνοι άνεπιθυμή προσγειώσουν είς την πραγματικό- αιόδοξα όσον άφορα τόν χρυσό των έπιδράαεων καί ένισχύεται η ύ τητα καί νά προσαρμοοθοϋν ούτοι «Δέν ύπάρχει όριο πρός τα πάνΐο γιη£; άποταμιευτική τάσις. είς τάς νέας συνθήκας. Τό γεγο ώς πρός τίς τιμές τού. ©ά υπο ·Εκ τών ανωτέρω θεωρούμεν νός ότι τής αυξήσεως των έπιτοκί ροϋσε νά ωθάαη καί τό 1.00ί δολ ώς ούοιωδεστέρας σημασίας την ών δέν έξηρέθησαν οΰτε τα δάνεια άνά ούγγία. Καί τούτο - ύποστηρ. εξουδετέρωσιν άνεπιθυμήτων επι- τής Άγροτικής ΤροπέΖης πρός Ζει ό άναλυτής - όφείλετοι ατό δράσεων καί την όρθήν είσοδηματι τόν γεωργικόν τομέα τής οικονομ! κήν άνακοτανομήν. Πράγματι, τα ος, έπειτα άπό σειράν έτών καθη νέα έπιτόκια καταθέοεων, θά άπο λώσεως αυτών, αποτελεί έ νδεικτι γεγονός ότι δέν ΰπάρχει άλλος δια Ζευκτικός τρόπος έπενδύσεως. οέ μία περίοδο έντόνου πληθωρισμοΰ. άνέλθουν καί υπερβούν μέχρι τοϋ 1975 τόν μέσο βιομηχανικό δεί κτη Ντάου ΤΖώνς, πραγμα που είναι δύσκολο νά πιστευθή τώρα- ύποατηρίΖει. Ό ϊδιος τάσσεται υπέρ τής έ πενδύσεως οέ μετοχές χρυοοϋ καί ιάργύρου γιατί όπως άναφέρει: ! Ύπήρχε ποσότης χρήματος πού θρ τελέσουν ισχυρόν ένισχυτικόν πά κόν στοιχείον της νέας άκολουθου- ράγοντα, διά την μεγαλειτέρον προ μένης πολιτικής επί τών έπιτοκίων. ποοτιυοϋν νά τοποθετοϋν τα κεφα «ή ίστορία δείχνει πώς οί συνα- λοια τους σέ έπενδυτικά άγαθά, πού νά μή χάνουν την άξία τους λαγές επί τοϋ άργύρου βρίσκον μποροϋσε μέχρι πέρσι νά μετατρα | σέΑευΟιν τών άποταμιευτών καί Η ίδιωτική πρωτοβουλία, δύνατα, πή είς άλλα νομίσματα άλλά άφ' ότου νομίσυατα, όπως τό γαλλικό φράγκο καί τό ίαπωνικό γιέν δρχι σαν νά ύποτιμώνται καί τα χρη ματιστήρια νά πέφτουν, μοιραίως ο· τομές τοϋ χρυσοϋ θ' άνέλβουν. Σάν νά μή έφθανε αύτό ό κ. Τεχάν έχει προβλέψει καταρρεύση τοϋ πιοτωτι ται σέ σχέση 1 πρός 15 έναντι τού κου συστήματος στό Δυτικο κόσμο. Κοινοποιήδηκαν ήδη οί άποφάσεΐς τής Νομισματικής γιά τό έπιτόκια ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΠΑ ΚΑΤΑΘΕ ΣΕΙΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ δή τών κατωτιέρας είσοδηματικής νά άνεύρη πηγάς χρηματοδοτήσεως στάθμης, πρός τάς θυρίδας τών της καί είς την Κεφαλαιαγοράν εις Ταμιευτηριον καί τών ΤραπεΖών την οποίαν ουδέποτε, ήθελήσαμεν Βεβαίως, ύπάρχει καί ό άντίλογος νά προσδώαωμεν την δέουσαν ση ότι διά τής συοσωρεύσεως τών ο: μασίαν. Βεβαίως, διά νά συμβή κονομιών τοϋ εύρυτέρου καταναλω τουτο, πρώτον τό Κράτος πρέπει να τικοϋ κοινοϋ είς τάς ΤραπέΖας, ά- δώση τό καλόν παράδειγμα κα'ι νο ποδυναμοϋται ή άγοραοτική ίκανό άρη όλους τούς τεθέντας, κατά της αύτοϋ, μέ έπιπτώσεις είς την καιρούς, περιορισμούς είς την φυ οικονομικήν κίνησιν. Τούτο, είναι σικήν λειτουργίαν αυτής, σχετικόν, δ εδομένου ότι αί άνά/ Έν πάση περιπτώσει, ή αήξησις ΑΙΤΗ^ΑΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΤΑΞΕΩΝ ΠΑ ΤΑ ΝΕΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ 'Τπ' όψη τοϋ .-τοωβυ.τοι·ργοΰ '.. Άδ. Άνδροντσοπού,λου ετέθησαν οί πρόσφατες άποφάσεις τής Νο>ιι
σματικής "Επιτροπής Τ·ά την αυϊη
, τό Κράτος άπεφάσισί, για
πρώτη φορά, νά δώση καί μία μο-
νάδα επί πλέον στά τοχομερίδι.ι
των κρατικών όμολογιαχών δανρι-
ση τών έπιτοκίων καταθίσπυν καί ών. Έν πάση πϊρ'πτιίκκι, άναμέ-
χορηγήσ€(υν καί άναμένονν την ν-' νεται ή διενκρίνηση τών θεμάτω*
πογραφή τού. Αύτάς είναι ό λόγο: .τού γεννώνται άπό την πρόσφατη
πού/ άν καί άνεμένοντο δέν έδηι>ο
σιεΰθησαν άπό την γραμιιατεί ι
τής Νομισματικής Έ.τιτρο.ιής.
Στό ιιεταξύ πληροφορούμεθα ό¬
τι ένώ τα παλαιά έπιτόκια χορηγή-
σε<ο; διατηροΰνται, όπον οί κές σνμδάσπς χρηματοδοτήσεως δέν περιλαμβάνουν την ρήτρα επ - τοκίον, ή όποία καθορίζίΐ ώς έτ·) σιον τόκον «τό εκάστοτε ανώτατον έπιτοεπύμενον έπιτόκιον υπό τής Νομισματικής Έπτροπής» τόσον οί ξενο&όχοι όσον κ<ιί οί έ|αγ(,>γείς
ζητοΰν την μή μεταβολή των έπιτο
κίο>ν χορηγήσεον γιά τίς νέες πι
στώσεις, μέ τό δικαιολογητικό ότι
υπό τίς παοοϋσες συνθήκες δέν δί
νανται νά έπιόαρύνονν όκόμη τν-
ρισσότερο τό κόστος τον.
Στί; έφημερίδΐς γίνονται άθοο
οις τηλρτρωνήματα κα;, έριυτήιχατα
αναγνωστών, ποΰ εχονν χαταθέσο
επί ποοθεσμία, μέ την άπο-ψη δτι
θά ήταν δνσμενής καί άνιση ή μή
αυξήση των έπιτοκίονν των καταθί
σειον αυτών, καθ" ήν στιγμήν μά-
αυ?ηση τών έπιτοκίων.
γονός ότι, κατόπιν της
ί«ς τοΰ Ν.Λ. 8Λ0)75 «λϊοι τροο»ο
.■τοιήβεως τού ΑΝ 3β23)&5 χλ».»,
κατηργήθη τό δρβοον δ το* βα«
χοΰ αύτοϋ φορολογιχοΰ νόμοι· (έ»ς
μεταγεέ<ττερα τροποποίήθη) Μοί καθιερώθη νέος τρόπος ΑΝΑΜΕΧΕΤΑΙ ΑΠΟΣΑΦΗΝΙ ΣΗ ΠΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΤ ΤΕΚΜΑΡΤΟΤ ΦΟΡΟ- ΛΟΠΚΟΤ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΓ ΕνιΤ» ί'.τήρχιιν π/.ηροο;ο<)ίες ότι έτοιμά&ϊται σχέδιο νομοθετικοΰ δ"; τάγματος, μέ τό όποϊο ώοισμεΗ'ες δι«τάξεις τοΰ Ν.Δ. 3323)55, ,τερί φόρον είοχ)δΓ- ματος, μέ σνο.ιό την ρυθμίση ΘεμΊ τον, πού Ρχονν άνακνψη κατά τή%' ί<(αομογή τον, στίς 'Εφορίες έβό Θησαν .ΐφοφορικώς δδηγίες γιά την άποδοχή των δηλώσεων φορολογί άς είσοδήιιατος/ οικονομικόν βτους 1974, όσον άφορά τα οτοιχεΐα προ σδ ορισμοϋ τεκμαρτοϋ βΐσοδήματο; έκ των οποίων ωρισμένα, όπως τό Ιό.τλάστο των 6ετ>αιο>θέντων τελόίν
κυκλοφοοίας δέν θά ληφθούν ύπ*
δ>(»η εφέτος.
Τό θέμα εγεννήθη κατόπιν τής
άν'αγροττής τής σχΐτικής στήλης
στά έντι-πα τής φετεινής
ως φόοου είσοδή,ματο; .-ταοά τό
τοι' είσοδηματος.
Άλλ' άπω: οιηκΧΐνίσθη αρμοδίως,
τό νεώτίρο Ν.Α. 250)73 ίσημοοι«''·
θη στήν εφημερίδα τής κν*ερνή-
βεω; την 31.12.73, δπότε δμως εΐ-
χαν ήδη έκτντπιοβή τα σχετικά μέ
την φορολΛγική δήλωση εντνπα.
ς καί άν
στήλη τού τεκμηρίον τού έπιβατη-
γοϋ Ι.Χ. ή Μηχανογραφική "Τπη-
ρεσία Φορολογίας εχει ϊίδοποιηθή
ά αή τό λάβη ΰπ' όψη.
'Ανεξαρτήτως, όαως, τίόν στοι-
χείων ποί' άπαιτοϋνται άπό τόν νέο
νόμο 250 γι ά τόν τεκμαβτό ποοσ
διοοισμό τοΰ είσοδήμα·Ός, άναμέ-
ν'ονται επίσημες διευκρινήσεις, οί
οποίες Θά δοθούν στίς Έφορίϊς μέ
σχετκή έγκΰκλ»ο τοϋ δβτουνΎίίου
Οΐκσνομικων. Ή έγκΰκλιος αυτή
θά δι*υκρινήση 5ν τό πνίΰμα τού
νομοθέτον ήταν νά αΰστηροποιήση
τα τεκμτχκα ή ν'ά τα χαλαρώστ),
μιάς πού ό ηύτοματισμός ττον, 6Α-
βει τοΰ Ιόπλασίου τόίν τελων κν-
κλοφορίπς τών αύτοκινήτων ΙΛ*
τοΰ φοροΑογοΐ'μένου έπαυσε νά
I-
<τχυη. ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ Η Α1ΣΙΟΔΟΞΙΑ Τ8Ν ΒΙΟΜΗΧΑΝΘΝ ΠΑ Τθ ΜΕΛΛΟΝ «Δέν μπορεϊ νά είναι κανεΐς έ- και τού άτόμου είναι όριακαί κα: ΐών έπιτοκίων καταθέσεων καί χο Ι πιχειρηματίας άν δέν είναι αίσιο ι έπ' αυτών στηρίΖεται ή οίκονομίΓ ρηγήσεων, έστω καί καθυστερημέ καί άχι είς σπατάλας, αί οποίαι ό- νως λαμβανομένη, θά έπηρεάση δηγοϋν, εύθέως, είς τό πληθωρι τάς έπιθυμητάς κατευθύνσεις. Έν δοξος». ύπεοτήριξε πρό ημερών ννωστός βιομήχανος καί έθετε έμ μεσα επί τάπητος το πρόβλημα τής βιουηχανιας. κάτω άπό τίς σημερι- οτικόν κύκλωμα. "ΑΛλως τε, διά τέλει, πρέπει νά ύπογραμμκΐθή, ό- ^ νέα οίκονομικέ<; συνθήκεΓ·.. Ποϋ τοϋ τρόπου αύτοϋ, παρέχεται ανρ τι άπό έτών οί διοικήται τών 5ύο πάει δηλαδή έλληνική βιομηχανία, σις είς την τραπεζικήν χρηματοδο Κεντρικών Τράπεζαν τής χώρας, έ ποιές είναι οί προοπτικές της σίίϊν νει ούοιωδως, είτε την φορολογία τουο, πού καραδοκεϊ άν δέν έπενδυ θοϋν. "Ετσι, οί βιομήχανοι αΗϊθά νονται την άνάγκη έκμεταλλευό μενοι καί τα σχετικά «κίνητρα» πού παρέχει ή Πολιτεϊα (λ.χ. άφο- ρολόγητα άποθεματικά γιά νέες έπενδύοεις καί κεφάλαια κινήσε¬ ως) νό έπιταχύνουν τα έπενδυ π¬ τήσιν τής οίκονομίας. Κυρίως, ό- πέμενον είς την αναθεώρησιν τής έοωτερική καί οτή διεθνή άγορσ. κά τους προγράμμοτα. Σέ τούτο Κοινοποιήθηκαν οί άποφαοεις χεϊα πάσης φύσεως μειοϋνται σε πως γιά την παραγωγή κινηματο μως, διά τής νέας άναπρουαρμογης ' | ] τής Νομισματικής Έπιτροπής, με ' 4% γιά την περιοχή Δ', σέ 6,5°Λ | γραφικών ταινιών γιά τίς μετο ] των έπιτοκ(ων καιαθέσεων, προοτα τις οποίες αύξάνονται τα έπιτόκια γιά την περιοχή Γ', σέ 7,5% γιά φορικές έπιχειρήοεις κ.λ π. τών χορηγήσεως κατά 2 μονάδες, πλήν όρισμένων πιστώοεων πρός τον τουρισμό, τίς μεταλλευτικές έπιχει ρηιοεις καί όρισμένες άλλες περι- ουξήσεις τών έπιτοκίων διαμορφώ πτώσεις χρηματοδοτήσεων, όπου Οί νονται σέ χσμηλότερα έπίπεδα. καταθέσεων οτ'ις τράπεΖες καί στό Ταμιευτήριο αύξάνονται κατά δύο μονάδες. Ειδικώς, καταθέσεις άπλοϋ Τα μιευτηρίου γίνονται δεκτές άπεριο ρίοτως ποοοϋ κατά καταθέτη, έφ" δοον πρόκειται περι φυσικών προ σώπων. Ώς πρός τίς καταθέοεις γ. πί προθεομία, γιά μέν τα φυσικά πρόσωπα όρίΖεται έπιτόκιο 10% γιό διάρκεια 3 — 6 μήνες, επί δέ κα ταθέσεων φυσικών ή νομικών προ σώπων έπιτόκιο 10,5% άπό 6-12 μηνες. Πά καταθέσεις διαρκείας δ νω τών 12 μηνών, τα έπιτόκιο όρί ?εται σέ 11%. "Εντούτοις, τα καθορισθέντα νέα "τόκια καταθέσεων επί προθεσυίο εχουν έφαρμογή μόνο επί τών 6α την περιοχή Β' καί οέ 6,5% γιό οποίων τα έπιτόκ·α δέν μετεβλήθη τευονται τα συμφεροντα της ευρυ πολιτικής των έπιτοκίων, την ό ποίον άκολουθοϋν όλαι αί οίκονο- μίαι... την περιοχή Α'. Άντιοτοίχως, γιά τή μεταβατική περίοδο, τα χά μηλότερα έπιτόκια όριΖονται σέ 7, 9, 10 καί 11% ένώ γιά την λοιπή περίοδο μόνο ή περιοχή Δ' άπολαμ βάνει τοϋ μειωμένου έπιτοκίου 9%. Άνάλογες μειώοεις ύπάρχουν καί γιά τίς τουριστικές έγκαταστάσεις «κάμπινγκ». ΕΕαιροϋνται τής υύ ξήσεως κατά 1 μονάδα τών χαμη λοτόκων χορηγήσεων σέ 9,5°/ο οί πιστώσεις πρός τόν τουρισμό /ια σαν. Γιά τούς γουνοποιούς όρίίετοι έπιτόκιο 5,5% Τα ύφιστάμενα μέ χρι τής 15ης Φεβρουαρίου ύπόλοι πά τών είδικών χορηγήσεων. περι λαμβανομένων καί τών μεταλλευτι κων έπιχειρήσεων, θά έπιβαρύ- νωνται μέχρι τής έξοιρλήσεώς των μέ τα αρχικώς καθορισθέντα επι ποιές οί άνάγκες της καί ποία το έπενδυτικά της πραγράμματα»; Κάτω άπό τό πρίσμα τής άνόδου τοϋ κόστους τών πρώτων ύλών άλ λά καί τών τιμών, πού εύνοεί την αυξήση τών κερδών, θπ ανέμενε κανεΐς ότι ή έλληνική βιομηχανία θά βρισκόταν μέσα σ' ένα κλϊμα _______ __ συγχύσεως, άνόλογο μέ έκεϊνο ποιΐ ' παρωθεϊ τόν καταναλωτή σέ περι τ Βαοικόν καί μόνιμον οϊτημα ό λησε νά αντιμετωπίση την πραγμα τες άγ0ρές ή τόν έμπορευόμενο σε Αων τών παραγωγικ.ών τάξεων τής τικότητα αυτήν. Έν τούτοις, τό εσπευσμβνες άλλοτε άποθευατο χώρας, έχε: καταστή, υπό ττουι. Κράτος δέν επρόκειτο νά κατηγο ιιοιήσες κΓ άλλοτε ρευστοποιήσειι. κα: πλέον, ή παρέιααις τής ισχύο- 'ρηθή δι' άσυνέπΕΐσν, δεδομένου ύ οπω<: κατα ""Ίν τελευταία περίοδο Τα αφορολογητα αποθεματικά Ή ίσχύς τών νέων έπιτοκίων, ώς ελέχθη, άρχισε άπό την 15η Φε . τού Α.Ν. 147)67 (αρθρον 7, πά τ ό Α.Ν. 147)67, ώς έτροποποιη βρουαρίου έ.έ. Μόνο προκειμένου ράγρ |). .περ1 άφορολογήπυν οπϊ δ·6 τοϋ άρθρου 8 τού Ν. 607)68, των εκπτωσεων . την καταοκευή ένοικιαΖομένων δω περί τουρ,στικών δανείων (τής α-15εμο_|κύ,ν δ|ά νέας έπενδύσε,ς. ' προέβλεπεν είς τό άρθρον Ν ου ποφάσεως 83 τής Νομισματικής Ε ματιων. Συγκεκριμένως τα έπιτόκια αύ τα, γιά τή χαριστική περίοδο, κπϋο πρό τής ίσχύος τής τελευταίας αύ ριΖονται σέ 3% ανεξαρτήτως Ζιά- ξήσεως, θά έφαρμό£ωνται μέχρι νης, ένώ γιά την λοιπή περίοδο τής λήξεως τής πιστώσεως ιά ' γωνικών όργανώσε;ον στερεοτύπως ετίαν. όρί^ονται σέ 5% γιά την πΓριοχπ αρχικώς συμφωνηθέντα έπιτόκια. Πρ06άλλεται τό θέμα τουτο, ενώ ' Ή μή παράτασις, κατά συνέπε. Έν τούτοις, φαίνεται ότι η 6ιο ίΐηχανϊα δέν «τάχει χαίένα». κατα τό κοινώς λεγόμενο. Τα έπενδΐίτι ..... .„ Ι Είς τάη γενικάς συνελεύοεις * ο τοϋ, την δυνατότητα παρατάσεως κά της προγρόμματα προχωροάν. πιτροπης) τα όποια εχορηγηθησαν | · , ν τκ ΗΡ ζ Λ τάς τακτικάς ή έκτόκτους συνπδοι τής ίσχύος τών ευεργετικήν διο ή παραγωγή της αυνεχκει νά ού άσεις τών Διο.κήσεων των παρα τάξεών τού, επί μίαν εισέτι πενιχ; Εάνετο. καί οί πωλήσεις της άνέρ Δ', σέ 6% γιά την περιοχή Γ' καϊ Συνάγετσι όθεν ότι, προκειμένου σέ 8% γιά τίς περιοχές Β' καί Α' ' περί τών άλλων δανείων, τών χο Ή διαφορά τοϋ κόστους τών χρη ρηγηθέντων πρό τής ίσχύος τής αυ ματοδοτήσεων αυτών θά καλυφ&ή ξήσεως, δέν έξακολουθοϋν νά έ- υπό τοϋ κρατικοϋ προϋπολογισμοΰ. φαρμόΖωνται τα αρχικώς συμφωνη χονται ταχέως. Λ.χ. οί πωλήσεις τσιμέντου τ)6ν Ίανουάριο ήταν κστά 33% αύξημένες άπό πέρυ"! διά σειράς ύπομνημάτων πρός τοο<_ σν, τού Α.Ν. 147)67 (άρθρον 7, ' κα] τ·ι0 Πρωτεο ήμέρες τοϋ Φεβροο όρμοδίους ύπουργούς έκτίθεντα παράγρ. Ι), δημιουργεϊ — ώς υπο ορίου κατά 8% κα'ι μάλιοτα μέσα αΡ ο· λόγοι, οί όποϊοι Οπαγοοεύουν τ,,.· γρομμί2ουν οί ένδιαφερόμενοι εις Μ'ά περίοδο -οίκοδομικής ύφέσεωο ικανοποίησιν τοϋ αίτήματοο τού τα ύπομνήυατά των - άδικαιολόγη ] κα' συστολής τών δημοσίων έρ¬ γων·, όπως ύποστηρίΖεται, ότι δ;ερ χόμαστε. Έξ άλλου, έξακολουθοϋν να ι θέντα έπιτόκια. άλλά τα νέα, έιρ' , τού. Έν όψει, μάλιστα, τής καταρ τον άνισότητα, μεταξύ τών βιο δημιουργουμένων ή άνανεουμένω^ Ισχύουντά καθορΐομένα είδικά έπιτό όσον δεν υπαρχει ρητρα παγιου τήσεως κα; δημοσιεύσεωο τών ίσο μηχανιών αί οποίαι προέβησαν είο | Ή παραγωγπ κοί οί πωΛήσε:ς καταθέσεων τής μορφής αυτής ' κι° Υιά όρισμένες χορηγήσεις, δ- έπιτοκίου. , λογισμων των εταιρειΰ;.νΐ τό όλο>' έπενδύσεις, βάσει τών διατάξεων ' κεφαλαιουχικοϋ έξοπλισμοϋ έπίσης,
απο τής 15ης Φεβρουαρίου κσί πέ
ραν. Αρμοδία πηγή διευκρίνησε δ-
τι ή τυχόν άποδοχή τοϋ αίτήματος
των ϊδιωτικών καταθετών επί προ
θεσμία γιά γενικευθή τής αύξήοε
ωί θα όδηγοϋσε σέ περαιτέρω δια
■ώμαναη των έπιτοκίων, μέ υπο
τ^λεομα άργότερα όταν οί συνθη-
κει:; τό έπιτρέψουν, νά μειωθοϋν οί
αποδόοεις τών καταθέσεων των
εΦ όσον άντιστοίχως τα έπιτόκιυ
■«ατέλθουν.
ΤΑ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ
ΣΤΑ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΠΙΠΕΔΑ
ΤΑ ΑΓΡΟΤΙΚΑ & ΤΑ ΕΠίΤΟΚΙΑ
ΤΩΝ ΧΟΡΗΓΗΣΕΩΝ
Εζ αλλου, ένώ τα στεγαστικα
δα'νεια διατηροΰνται στά μεχρι
τ°υδε επίπεδά των, τα οανεισ ότε
γαοεως των άγροτών αυξάνοντα·
οηο 3 οέ 5% καί τών πληγέντων
απο 4 έως 5%. Έπίσης κατά δύο
μονάδες αύξάνουν τα δάνεισ πρός
τΠν γεωργία, κατά Ά% τα έπιτο
κια οτεγαοτικών δανείων γιά κλι
νΐι<ες καί έκπαιδευτήρια, στό 11, 5% Ι Ειδικώς ώς πρός τα νέα έ.ιι Τ0κια χορηγήοεων, σημειοϋται ό- ι Γ| τή^ αυξήσεως, κατά 2 μονά ι ε^. τού νέου έπιτοκίου χορηγή- οεων (ΐι,5%) γ.6 πάγιες παρσ- νωγικές έπενδύσεις, έξαιροϋνται 01 πιοτώσεις πρός τα ξενοδοχεϊο Παοης Μορφής, τής διαφοράς καλυ °μένης, αναλόγως περιοχών, α π δημόοιο προυπολογισμ"δ. Συγκεκριμένως, τα έπιτόκια χά περιόδου γιά τό ξενοδο ♦•♦♦♦•♦ΦΦ»»»»»»»»»»»Φ»·»·♦♦♦·♦»♦♦♦»♦♦»♦♦»♦♦·«>♦ 2ήτημα άποκτα ιδιαιτέραν έπικα.ρο τούτου καί τών βιομηχανιών τών πού είχαν αυξηθή κατά 6% τό 1973
τοβουλίας.
τητα καί σημασίαν διά τό σύνολον· ύπαχθεισων δι" έπενδύσεις είς έ
τής ίδιωτικής επιχειρηματίας προι τέρους προγενεστέρους ή μεταγβ·
νεστέρους τούτου εύεργετικούς νό
Πάγιον οϊτημα τών άμέσως έν μους. Διά νά κατανοηθή τουτο,
διαφερομένων, είναι ή παράταοις δέον όπως σημειωθή, ότι οί μετο
τοϋ έν λόγω νομοθετήματος εγ; την λήξιν τοϋ Α.Ν. 147)67 νεώτε
έναντι τοϋ 1972, σύμφωνα μέ προσ
κείμενες στόν κλάδο πηγές, συνεχι
ίει νά αύξάνεται μέ ίκανοποιητι
κούς ρυθμούς παρά τό γεγονός ό¬
τι δημόσιοι όργανισμοί όπως η
ΔΕΗ, ό ΟΤΕ έχουν περιορΐσει κό
πως τό προγράμματό τους. 'Αλ-
μίαν είαέτι πενταετίαν, ώστε να ροι νόυοι (1078, 1312, 1377), πρτ λωστε, ένας άψευδής δείκτης της
παρασχεθή ή εύχέρεια χρόνου ^ις βλέπουν προθεσμίαν έπενδύσεως
πο
Τό ί,γ,,στ,ΗΓ.ο Ιίάλεντ,ϊνς Λτδ στό Χταντή -ής _ Σκ.οτ',,ς .τού *,
τ««κ«·^ι εύχετήο-ες κάρτ,-ς ^αντό: τι·.™ -«* «... ™,^™
λι'.-ι: τη·. Τό ΐΓγοστάσο «»το ^"^ *' ' ' * 53 ;.
κάοτςς σέ 600 διαοροο:τκα σχεβ-ι ·τ°ι "ιλγ
τούς έπενδυτάς νά όοκληρώσουν πενταετη. υέ τοιαύτην δημιουργιυς
τα προγράμματά των, εν συνεχεία άποθεματικοϋ επί πλέον 5 έως 10
δέ νά προσαρμόσουν την δραοτηριό έτών. κατά περιοχήν. Καϊ ορθώς,
τητά των συμφώνως πρός τα νέα διά τών νόΐιων αυτών, δίδεται η
νομοθετικά ηλαίσια, τα όποϊα εχΊ μακροχρόνιος άϋτη εύχέρεια δια
ραξεν ή Πολιτεία είς τόν οίκονομι την δημιουργίαν άφορολογήτων α
κόν τομέα. Διά τοΰ Α.Ν. 147)6/, ποθεματικών. δεδοιίένου ότι ή έκ
ώς μετεγενεοτέρως έτροποποιήοΓ-, βιομηχάνισις είναι θέμα ούχι μιάς
ι
υπό τοϋ Ν. 607)67, έθεσπίσθηοαν πενταετιας ή δεκαετίας. άλλά δεκα
ι
ωρισμένα εύεργετικά κινητρα διά ετηρίδων — ιδία δέ προκειμένου
την προώθηοιν τών έπενδύσεων περί τής Ελληνικής βιομηχανίας
Βασικάς δικαιολογητικός λόγος, ως ήτις μόλις κατά τα τελευταία έτη
ύπογραμμίΖεται είς την σχετικήν εισήλθεν είς την οδόν τής ταχείας
εγκύκλιον τοΰ ύπυυργείου Οίκονο άνελίξειϊκ: της, ήτις έπ' ούδενί λο-
μικών (ύπ' αριθ. 8945)8.5.68), ό μ γω πρέπει νά άνακοπή, πρίν όλοκλη
ι
ότι «ή εύημερία καί τό μέλλον τής ρώση τό έργον της.
Ελληνικής οίκονομίας έξαρτώνται Γενικόν είναι, λοιπόν, τό αττ
άπό την βιομηχανικήν, κυρίως, ονα μα τής παρατάσεως τής ίσχύος τού
πτυΕιν τής Χώρας». Ούτως, ένώ τό Α.Ν. 147)67 καί λαμβανομένου υπ
Κράτος άναγνωρίΖει την σπουδοιο όψιν ότι ή έφαρμογή τού άπέδωϋε
τητα καί τόν ρόλον ι ής βιομηχανί Λίαν εύνοϊκά άποτελέσματα (ε,ς
άς είς την καθόλου οικονομικήν α χείρας τώνάρμοδίων ευρίσκονται
νέλιξιν τής χώρας, ίν τούτοις, μέ- τα συνάψη στοιχεϊα) θά πρέπει νά
χρι τόϋδε, κστωχυρώθη όπισθεν τύχη τής άναλόνου προσοχής των
χοσ,αον.
τής πενταετους ίσχύος τοϋ θεσπι-
οθεντος Α.Ν. 147)67 καί δέν ϋθε μικά πράγματα τής χώρας
ύπευθύνως χειρι2ουένων τα οίκονο
συνεχι^ομένης έπενδυτικής δραστη
ριότητος τής βιομηχανίας στόν το
μέα της επεκτάσεως καί νέων έ¬
πενδύσεων είναι οί αυνεχιϋόμενες
υψηλές είοαγωγές κεφαλαιουχικοϋ
έξοπλισμοϋ. οί οποίες σχεδόν δι
πλασΐάσθπκαν τό 1973 καί κάλυ
ψαν τό τέταρτο περίπου τών εί
γωγών πέρυσι (ουνολικό ΰψος
τους 4 050 έκατομμύρια).
Δυό βασικοί λόγοι παρωθοθν
στήν προώθηση τών βιομηχανικών
έπενδύσεων. ύποστηρίΖουν κύκλοι
προσκείμενοι στήν βιομηχανία: Ό
πρώτος, όργανικός, συναρτάται μέ
την άνάγκη μεγεθύνσεως τών λεγο
μένων «οίκονομιών κλίμακος» καί
μέ σκοπό είτε την ίκανοποίηση τών
διαρκώς αύξανομένων εγχωρίων ά
ναγκών. είτε την έξοδο πρός την
μεγάλη ξένη άγορά.
Ό δεύτερος, συγκυριακός βα
οικά λόγος, συναρτδται μέ τό ΰ¬
ψος τών κερδών τό 1973, πού
πράγματι ήταν μεγάλο, λόγω τής;
μεγάλης άνόδου τών τιμών δλων
σχεδόν τών προϊόντων Τα ύψηλά
αύτά κέρδη, σέ τρέχουσες τιμές,
πρέπει νά έπενδυθοϋν τό ταχύτερο
δυνστό γιά νά άποφύγουν είτε τίς
ουνέπειες ενός καλπέΐΖοντος διε-
θνώς πληθωρισμοΰ, ποϋ τα άπομιώ
δοηθα καί ή ύψηλή Ζητήση οτό έξω
τερικό όσο καί στό έσωτερικό,
πού παρά τα λεγόμενα, δέν φαί νέ
ται νά έχη τόσο ύποχωρήσει.
«Άν δέν έβλεπον την δυνατό
τητα έξογωγών, έλεγε τίς προάλ-
λες γνωστάς βιομήχανος, δέν θά
έκαναν έπενδύοεις οί βιομηχανικώς
έπιχειρήσεις». Άλλά ή δυνατότης
αυτή είναι διφυής: Άφορά μέν την
πράγματι Ζωηρά διεθνή Ζητήση πού
καί άν άκόμη ύποχωρήσει, δέν
θά παρεμποδίση τίς πωλήσεις
μας στό έξωτερικό, οί οποίες εί¬
ναι «κόκκος άμμου μέσο στήν έ-
ρημο» Άφορά όμως καί τα έξα-
γωγικά κίνητρα πού παρέχει ή
πολιτεία στίς έξαγωγές βιομηχαι
κων προϊόντων.
Έδώ, ή ταξη τών βιομηχάνων
γ»ά πρώτη φορά διχάΖεται. Οί
μέν ύποστηρι'Ζουν ότι τα κίνητοα
περιττεύουν γιά τούς αύτοδυνάμους
έξογωγικούς κλάδους, ένώ χρειά
Ζονται σέ τομεϊς πού πρέπει νά
χειραφετηθοϋν έξαγωγικώς άλλά
πού όπωσδήποτε διαθέτουν τό λεγο
μενο συγκριτικό πλεονέκτημα. Οί
δλλοι όμως άντιλέγουν ότι άφ έ
νός δέν ύπάρχει τρόπος
ως τής έξαγωγιμότητος όρισμένων
κλάδων άλλος άπό εκείνον πού ό
ϊδιος επιχειρηματίας έπιτυγχάνει,
ένώ ή διααύνδεση κλιμακώσεως
τών κινήτρων, μέ την προοτιθεμεν,-)
άξία παρωθεϊ σέ ποιοτική βελτιωθή
τών έξογωγών κοί αυξήση τών έ
ξαγωγών τών βιομηχανιών.
"Αλλοι όμωα παρατηρήται άντι
φρονούν και λέγουν ότι τό συν
ολλαγματικό κόστος τών εισαγομέ¬
νων πρώτων ύλών πλέον τα κίνη
τρα καλύπτουν τό συναλλαγμοτι
κό έσοδο τών μέσων έξαγωγικών
έπιχειρήσεων καί άφήνουν ένο έ
λάχιοτο όφελος στήν οίκονομία,
την όποία όμως «ντοπάρουν» μέ μιπ
ύψηλή ρευστότητα Έναντι τής από
ψεως αυτής προσθάλλεται τό επι
χείρημα τών «οταδίων τής έξαγω
γής», μιάς πού ή έπενδυτικη πολιτι
κή εύνόησε τόν κατακερματισμό
τών πιοτώσεων καί δέν έκινήθη μέ
κριτήριο τής έζαγωγιμότητος.
Κοτόπιν δλων αυτών, αύθηση
δηλαδή τών πωλήσεων, τών κερδών
καί τών κινήτρων πώς νά μην εί¬
ναι αίσιόδοξοι οί βιομήχανοι, κατα
λήγει έπιγραμμστικά ένας σχολια-
οτής τών οίκονομικών μας πραγμά
των. Βεβαία, ή βιομηχσνία άντι
μετωπιΖει τίς γνωστές διαδικαατι
κές δυσκολίες ή την δνοοο τού
κόστους τών καυσίμων καί τών
πρώτων ύλών, άλλά οί ύπάρχου-
σες δυνοτότητες αυξήσεως τής πά
ραγωγής κάτω άπό ένα κολό σχετι
κά «μάνατΖμεντ» (1) καί ένα εκ-
συγχρονισμένο «νόου - χόου» (2),
πού τείνει νά διεθνοποιηβή οί
προοπτικές τής βιομηχσνΐας είναι
τό ολιγώτερον κσλές, άν δχι βρι-
στες.
θ) Ή διοίκηση τήχ: βιομηχο
νίας καί ή διεύθυνση τής παρα
γωγής.
(2) Ή τεχνολογία τής πα-
ραγωγής.
ΤΟ ΤΑΧΤΔΡΟΜΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙ
ΟΝ ΑΕΜΑΤΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕ
ΧΧΙΑΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΞΕΝΑΣ
ΧΩΡΑΣ
*** Ή κίνησις Δ^κεμΛρίον 19715
Τό εί δ κόν Ταχτ'δρομικσν Γρσ-
φεΐον άποστολής δεμάτοη· είβών
χειροτεχνίας είς τό εξωτερικόν —■
τό οποίον, ώς γνωστόν, Ιδρύθη άο
μοδίος (1963), κατόπιν προ>τοβο»·
λίας τού 'Εθνικοϋ Όργανισμο»
Ελληνικής Χπροτεχνίας— έσημϊί-
(οσ€, τόν μήνα Δεκέμβριον π.Ι.,
την ακόλουθον κίνησιν:
Λέματα 675
Χιλιόγραμμα 3.602
Άξία,. δραχμάς 1-261 850
Τα σταλέντα είς διαφόρους χώ
ο«ς τή; Εύοιόπης, τής Άσίας, τής
Άφρικής καί Τ(7)ν' Ήνο)μρνων 11^
λιτειών τή; Άμεοικής εϊδη χειρβτε
χνίας καλλ τεχνικής 6ιοτεχνίας χά·.
λ.αϊκής τέχνης ήσαν, καττι ίην ,ιλ».
ονότητά τοιν: νο,αντά ειδή (άμφιέ
σεοις καί έπ>βτρώσ>ριο;), κεντήμα·
τα, ώς καί διάο;ορα έργα
κτικής, μΓταλλοπλαστικ.ά, κοομή)/-ι
κεραμικά
δερμάτ να, ξυλόγλνπτα, κομψοτε-
χνήαατα έξ άλ.αδάστρου κ.α. ΰλών
κοΰν./«ι καί ποκίλα
Τύ Εΐλικόν Ταχνδρομικόν Γρπ-
δεμάτοιν χ€ΐροτεχνίας διά
ΑΙ ΝΕΑΙ ΤΙΜΑΙ ΟΠΩΡΟΛΑ
ΧΑΝΙΚΩΝ
Εξεδόθη τό ί<π' αριθ. 3)1974 δε/.τίον άνοιτάτων τιμών χο-νόοι- κής καί λ'ανικής πο>λήσεως ό.τ(θί.Ό
λαχα·ν>κ«*ν, τό οποίον ί<τχΰει ιίς <*>-
τό έξοτερικόν είναι έγκατίστημέ-
νον κατά την οδόν Νίκης 33 (πά.
ρά την ,-ιλατεϊαν Σι·ντάγματος)
καί λπτουργεϊ κατά τάς έργαοϊ-
μους ημέρας καί ώρας
π.μ.—
>ό-/ληρον τόν Νουόν "Ατρκΐίς. ι
ά τού νέον δελτίον χ)ΐθι>ηΊζοντ«ΐι
ι'»; εξής α! άνώτητπι τιιιιι·, ό.-ιο)ρΐ
ληγπνικοιν -<ατά χι.).όν (ή Λρώτη τι «ή άφορά την χονδρικήν πώλησιν, ή δευτέρα την λιανηιήν καί ή το τη την πώλησιν είς τάς Λαϊκάς Ά γοράς καί ά.-ΐό .-ΐλ(ΐ"νοδίονς ή στο σ'μο<·ς πο>λητάς) :
Γεώμηλα 6__7,20—6,80
Κοτνονπίδι β —8,70—-8,50
,60—6,40 κ«ί
Ρα^ίκια ημεοα
8,70 — 8,50.
6—8,40^—8,!Ο
Ιταλία; $---
ΠΡΟΣ Ε,ΝΌΠΟΙΗΣΙΝ ΤΉΣ
ΑΣΦΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΓΟ¬
ΡΑ Σ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΚ
Επραγματοποιήθη ενώπιον τού
σννόλον σχεδόν τΰ>ν βΐΓ»^ι>νόντ«ΐ)ν
άσφα).ιστιν.άς έται^ία; #λ' 'ΕλλάΛι
ή υπό τής Έν(ί>οεως τών έν Έλλά
π' 'Εογαϊομένον Άβ<ΐα).ι<ηικί7ιν 'Εταιρι<7>ν καί τής ΈΑόητ·.»: Ά
σφαλιστών 'Ελ./^ίοος 6νγανα>β«ί0'ΐ
όΐίΐλί,, τοϋ νεν νρίΐμματεο); τ<; Εύρ<ι»παϊκής 'ΕπΜροΛής Άσφαλί- «εων :<. Η. ΦΑΒΡΕ μέ Ημα «Ή ίδκοτική άσιιάλιθ'ς είς την ΕΟΚ» Ό κ. Η ΦΑΒΡΕ τ ούς άκί,Ηΐιττάς τον ΐχί τοίων' 6<ιρι«πημάντωΎ τής ΕιΟΚ &)ά τ&ν &κβί*»ν ται δννα-τή {κό ·>οιβ|*ένος
θέοης ή έληΦίρια έγκατ4<ηαβι μιας χ>·
οας
τής
·ίς
Ό μϋθος διελύθη...
Νέο καί πλέον ένθορρυντικά
στο»χεϊο προστίθενται, καθημερι¬
νώς, είς τούς αρχικώς άνακοινω
βέντος άριθμοός, ώς πρός την πο·
οόττγτο ύδρογονονθράκων τού έν
τοπιοθέντος κοιτάσματος είς την
βοΛσοοίαν περιοχήν τής θόσου καί
εΙ< την θέσιν «Πρϊνος 1». Αρχι κώς, τα επισήμως ανακοινωθέντα αύτά στοιχεϊα άνεβίβα£ον την πό όότητα των έντοπισθέντων κοιτα- σμάτων ύδρογονανθράκων είς 10. ΟΟΟ βαρέλια άργοθ πετρελαίου ημε ρησίως καί είς 40 έκστομ. κυθι- κών ποδών φυοικοϋ άερίου. "Ηδη ό μως, καθ" δλας τάς υφισταμένας·. ενδείΕεις καί έκτιμήσεις, θεωρει- τοι εξησφαλισμένη ή παροχή 50000 βαρελίων άργοϋ πετρελαίου ήμερη οίως έκ τού έντοπισθέντος ενός μό νόν οτρώματος, ένώ οί προγρομ ματιοθεϊσαι έτεραι γεωτρητικαΐ έ- ρευναι, είναι άγνωστον τί μας επ1 φυλόσσουν. "Επί τή βάσει των γνωσθέντων καί δεδομένων αυτών οτοιχείων, δεδικαιολογημένος δυνάμεθα νά εί πωμεν, ότι ή Ελλάς εισήλθεν ε·ς την χορείαν των πετρελαιοπαραγω γών χωρών! Τό γεγονός τουτο, αναμφισβητήτως, αποτελεί σταθμόν «Τίς την ιστορίαν τής οίκονομίας τής χώρας, μέ ευρυτέρας έπιπτώσε'ο κοί άνοκατατάΕεις είς την όλην οικονομικήν δομήν καί φυοιογνω μίαν τής Ελλάδος. Ή χώρα, στπ ρουμένη έπαρκών εγχωρίων πηγών ενεργείας καί έΕαρτώοα την οικο¬ νομικήν της ανάπτυξιν κατά ποοο στόν 80% άπό τα ύγρά καύσιμα, «Τναι δέσμιος καί έκθετος είς τάς ίιεθνεϊς συνθήκας. Τουτο προέκυ ψε κοτά την τελευταίως έκσπάσα οαν ένεργειακήν κρίσιν, άπέδειΕε δέ περιτράνως την αδυναμίαν καί γυμνότητο τής Έλληνικής οίκο νομΐος νά αντισταθή είς τάς βιαί άς αύτάς διεθνείς έΕελι'Εεις. Ούτω, πάντα τα οίκονομικά πραγράμμα τα κοϊ αυτή ή κοινωνική Ζωή τής την εξησφαλισμένην παροχήν των 50.000 βαρελίων όργοϋ πετρελοϊβο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕ1Σ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ τού νόμου μή διακοίνοντό; είναι θ άσνμδάλη είς τόν ύΛθδιβαοιιον· έφαρμοσκα καί επί άμοιβών μη- τού κόστους τού βιβλίον -—αιτδμι χανικών καί άοχιτεκτόνων, ούδύ. ποΰ άπ«Φρίφθη τότε. Κατόπιν τού Λ,|, »„, ψιν,, .„.,.,„■ «ν«. λ,λ. λως άναιροιιμένη άπό τάς δ:ατά- , τού, συνεχίζει, τό πρόβλημα τον αρχήν ή κατά τού; νομίμονς τΐ·.|ξ*ι? τού Β.Δ. τή; 17 Αύγούστι». χάρτον πρέπει ν' αποτελέση αντικει Έκ τΐ&ν σχετικών δ.ατάξειον π€ ρί φορολογίας μεταβιβάσεως άκινή των σννάγεται, βτι διά την έπιβο λήν τού φόρον τούτου άρκεϊ ' ημερησίως - διά νά λάβωμεν τώ ί πους κατάρτισις άριστικής σνμβά-|ΐ95δ «περί τρόπον προκαταβολής μενον πλέον οίσιόδοΕα οττ,,κκ, - δεδο «α»; περΐ μεταβιβάσεως κυρ.ότη- τού «όρον είσοδήματο; επί ά**»- προτπνε πλέον οίσιόδοΕα οτοιχεία — δεδο μένου, δτι οί όνάγκαι αυτής είς ύγράκαύσιμα ύπερβαίνουν τάς ί50 000 βαρελίων ημερησίας. Όπωσδή ποτε, όμως, ή ποσότης τών 50.000 βαρελίων άργοϋ πετρελοίου ήμερη σι'ως, ουδόλως είναι εύκαταφρόνη ■ τος διά τήν Ελληνικήν αίκονο | διαδικασίαν ή άκνοότης τής μίαν, δταν τό συνολλογματικόν κα ' ο?<·>ς η άχνοωθή αυτή. έπιστρέιρε
τέστη τό όΕύτερον προβλημα τών
σοβαράς
νετα,
αντιμετωπίση»:,
η '
το; ή άλλον έμ,τραγμάτου δικαίω- βών άρχιτεχτόν<»ν καί μηχανικόν οίκησις: «) διά να έξενρ·ε η τ0«- ματος επί Ακινήτου έξ έπαχθοΰς αί (έκοοβέντο; κατ' έξονσιαδότηο.ν ' πος δραστηριοΛοιησεω; των ε/.ΛΠ- τία;. Δέν άπαιτείται νά σι-ντρέ τού Ν.Δ. 3323)1955, αρθρ. 15 τα νι*ών βιομηχανίαν χάρτου 6) 0*ο χούν καί «ι λο.ποί κατά νόμον ά- ράγρ. 1). Αιότ, τό έν λόγιο Βα» Ινα ίγκρ.θή ή αιτονμένη άοεια α- ναγχίΐϊοι διά τήν μ*ταβί6«οϊν δροι. Διάτ«γμα, όοίζον τόν προκαταβλη- τίλον; είσαγιογή; κα· γ) δια να ν Άν δμως, έντός δύο έτών άπό τής τέον υπό τών μηχανικόν καί άρχ, πάρξη συστημαηκο; ελεγχος της καταρτίσεω; τοϋ οριστικόν σνμ6υ- τεκτόνων φόρον εί; ποσοστόν τών τιμής τού χάρτου, λαίου αετα6ιβάσρ<»; αναγνωρισθή «■νομίικην» άμοιβών αύτιΤιν, ούδό- Ι — ' | δ.καστική; η κατ' άλλην νόμιμι,ν λο>; ρνθμίξει, όντε θά ηδύνατο νά 'Τπέρ τής μ«ιώσε(ο; τή; φοροίο
Ός πρό; την άτελή εισαγωγήν,
άναφέρεται δτ» δι* αυτής θά επι¬
τευχθή ρενστοποίησις των άποθε-
μάτιον υπό βιομηχανίαν καί χ^ρ-
τεμπόρων, σνγκράτησις τώ* τιμών
τον χάρτον καί τοτν τοιοντων τοϋ
βιβλίον. Τοντο δέ διότι, διά το·ν
ύψηλών σήμερον τιμών τούτον,
πλήττεται ή πνευματική ζΐ'>ή ί^ς
χώρας, «κινδΐΛ'εύει διά νά έξοντ,ο
θή μία έπαγγελματιν.ή τάξις ■—
των Έκδστών — Βιβλιατκιλόιν—·
Χαρτοπωλών», ώς άναφέι?ετ«' Γ'?
τό ύπόμνημα.
α ρυθμίση, ελλείψει σχετική; έξονστο γ,'α; των έργατικών άμοιβών
;ϊ δοτ»)σρο;, τά τον προηδιοριβμοΰ «β- ΥΜ δ Σύνδεσμο; Ελλή
Ελλήνων
Τγμ τό ηαισν τοϋ
ημερών μας. Άλλά την ιστορικήν ι κα; δέν εΓ«ι οι·νατή τότε ή έπ,6ο κτόνων.
κατάρτι τού Τ€λικίΤ>; φορολογητέου είσοδή- Βεομηχάνων.
(τόροΐ' ματο; τοίν μτ»χανκών καί άρχιτε- }£, νπόμνημα τού
ός τό υπουργείον Οΐκονομικών.
σον, δέν πρέηει να την περιορίυω
μέν, μόνον, είς τό
κόν θέμα — τό οποίον, έν
Τη άνοτέοω σημειούνται «ι; κ«ΐ πολιτικών ιιηχανικών ερρ"βμ;- ναχάγϋ>; {η|—λά, λόγω των
ύ' Λβό 445)1974 άΉ σθηοαν μέ-ν δλλιος διά τού ΝΔ ΐλώ ί α έ
ο ημ ;
τήν ύπ' Λριβμόν 445)1974 άπΐΉτ,ι- σθηοαν μέ-ν δλλιος διά τού ^ Ν.Δ.
άθ ) ό'
ων ί.τε«-
ήν ύπ Λριβμό 445)1974 άπτ η μ ^ 0ο1Όων μεταλών
σν τοϋ 6' τιιήιιατος τού Σνμβ"»1 ***6)65 (άοθρ. 4 παρ. 1), όρι'σαν Τ(Τιν ήμΕ(?ομιστ>:ωΛ·.
μεταιΐολών είς τα έπαεθιι
έν π&οϊ) | λίον τής Έπικοατείας. είς την ό- τος κατά βάσιν ότι τό ρηθέν είσό Άναφέρβται άκόμη εί: τό ΰπό-
ποίαν ποοστίθεται ότι τοιοντοτρό- δηαα προσδιορίΪΓται τεκμαρτί,ος 5ια ,,ντ1Μα ότι τό ίσχϋον άπό τών' ά<· Βασιλικόν Διάταγιιι πεοιπτώοει δέν 'α> ίλεται εί Γός'"110^^ Λ*οστίβεται Γ>τι τοιοΐ'τοτρό- δηαα προσδιορΚΓται τεκμαρτο); 5ιά
Γ Ι πιος. τό ιτορολογικόν δ καίττήοιην τή; έ({τΐρμογής σΐ-ντελεστοΰ επί >ω γ
είσαγωγάς πετρελαίου άλλ' είς την ( έπιλαμβίΐνόμενον τού έλεγχον τί; των νοαίιιον άιιοιβΛν, ή σχ*τικη 744)64, διά τοΰ όποίου ύποχρεοΐ'ν
[ ά ε 6λή λ δά υτή άφοςοκΐα εί; ή ί ά
( μμ ύ έγχ 744)64, διά τοΰ όποίου ύπχροΐ
δλην μορφήν τής Έλληνικής οίκο [ ποάςεο»; επ 6ολή; σνμπληο<»ματι- δάτη=ις ομΐ'ΐ; αυτή άφοςοκΐα εί; ται ^ ^ΊΙχειΟήσε:ς εί; παρακράττ»- νηΐι ί^Ληηι, ιΐρτίΐΛιΛι'ιιΓΡίιι- ΑνινίΎίχ* τα; αΓΓΟ Ι.Ι.Ιίτηδ κίΐϊ είρΓ-ζής ϊ'π^· ^.^, ΤΛ-, ^ντ/ττη,νηΛνΓη- ρ-ϊ- τΛ- Λ. (ΓΟρον μεταβιβάσεως ακινήτου, τάς άτο 1.1.1965 και ε νομίας. Διά τής έντοπίσεως ιοϋ έκμεταλλευοίμου πετρελαιοφόρου κοιτάσματος είς τήν θάσον, άνομέ νονται εύρύτεραι άνακοτατάεειο είς τόν Ελληνικόν οικονομικόν χώρον. Ή Ελλάς θά δυνηθή, ούτω, νά εξέλθη άπό τόν ασφυκτικό·. κλοιόν τών ύπαναπτύκτων χωμών καί νά άτενίση τό μέλλον μέ μέγα π^θΣΛΐΟΡΙ ΣΜΟ^ ΕΙΣΟ- ο*ν τοΐ' ο; τίς τά; Λ- χη προηγηθή, καί μάλκττα έντός θέν κ(ΐτά την διάρκειαν παλαιοτέ δύο έτών ά.ιό τή; καταρτίσεω; ρι·>ν έτών.
τοΰ οικείον όριστ.κοΰ συμβόλαιον,
άναγν(ί>οισι; διά δικαστική; άπο- ΙΔΡΤΣΙΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΣΙΜΕ
ΧΤΟΒΙΟΜΗΧΛΝΙΑΣ
κατ' άλλην νόμιιιον δι«Τι
'αν τή; άκνρύτητος τής σΐ'μβ Ί
: ή άχΰροίτ.; «ύτή;.
Τσιμίντ(:6ιομηχανία σννολήίοΰ ί1
έπενδνσεος 1.020.000.000
λειτέραν οίσιοδοΕίαν. Τό οίκονοι-ι
κόν ύπόβαθρον της θά ενισχυθή,
έτι περαιτέρω, ή διεθνής θέσς,
ώς ύπολογιοίμου οίκονομικής όντό
τητος, θάέμπεδοθή και ό μΰθος ότι .
ΛΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟ- δραχμών κ«!, παραγωγική; δννοιιι-
ΝΟΝ ' /ΐότητο; Ι.ΟθΟ.Οθθ τόννχ»ν ίόρνεται
Έξ άλλον, ώ; σΓ,ιιεοΟται η; εί; τόν νομόν Λαχοονία: η
τό σκεπτικόν τή; ΰπ* άριθμ. 440) δία; ή ΦωκΧδο; ή
1974 αποφάσει,); τον ίδιον τμήμα α;. Ή σχετική σύμβασις μεταϋΊ
το; τοθ Δικαστήριον, ε'κ τών πχε τον Ελληνικόν Δημόσιον καί τοδ
τικων διατά£εο>ν τοϋ Ν.Λ. 332"!) έπιχριρ/ηματίου κ. Γ. Κονμάνταρο»;
.) χρημ
ή "Ελλάς στερεϊται ένεργειακών ( ,355 «.ιΐρ1 φοηολογίας τον είσαδι'ι ρδημοσι«'ν>βη ϊίς την «Ές(Γμεοίδα
πηγών θά ανήκη είς την ιστορίαν.
«Α ΠλΤΑΧΘΗ Ιί ΑΠΛΤΙΙΛΙΙ
ΣΤΣΚΕΤΛΣΙΑ 1Ι1ΌΓ-
Ι
ΟΝΤΩΝ
χώρος άνβτράπησαν καί ετέθησαν
είς την «προκρούστειον κλίνην».
πρός ΐΕοικονόμησιν τοϋ όπαιτουμε
νού, κατά τό τρέχον έτος, συναλ
λάγματος τής τοΕεως των 900 έ-
κστομμυρίων δολλσρίων, διά τάς εί
σαγωγάς πετρελαιοειδών.
Άοχραλώς, τό ένεργειακόν πρό
βλημα τής χώρας, δέν λύεται μέ
Έκ τοΓι ί'πονργείου 'Εμπορίθι'
ανακοινούται ίίτι τελευταίίος, .τρικι
λαμβάνει ιιεγάλην έκτασιν ή αέθο
δο; τή; άπ'ΐτηλή; συσκευασία:
Σνγχεκριμένω;, διά εϊδη σονολα-
ιι«τος», ώ; αυται έτροποποιήθηβαν τή; Κ<>ερνήΛε<>>;».
βραδύτερον (άρΛρ. Ο παρ. 8 Ν,Δ.! Ή σύμβασις όρίζει ότι ό έπιχει
3760) 1957), (τννάγεται ίίτι τό Γρορο ρηματία; άναλαμβάνει την ΰποχρέ
λογικόν ακαθόριστον είσόδημ« ές («σιν έξαγοιγή; εί; την άλλοδαπήν
ί'πηρεσιών ελευθεριών ε'παγγελμσ- ετήσιον προίόντοΛ' άντιστοιχοΰντ'ον
το)ν άποτελοθν αί πράγματι είσ-
.τραχθεΓσαι άμοιβαί καί δχι έκεί-
ν«4, τάς δπο'α; ό νόιιος τυχόν· ό-
ρίζει ότι δύνανται ο! έπαγνελματί
(α ώρΚΣΐΛί'νη; κατηγορία; νά άζιώ
σουν, έλ-λετι|'ε; είδική; συμ'Γωνία;.
ΊΙ «οχή (ΐϋτή —π<>οστίθεται—
Τήν χοοήγησ ν άίΐε'α; άτιλοϋς
ίΐπαγι^γή; 10 000 τόν. χάρτου τν
ζητεί δι' ί'πομνήματός
της προ; το ϊιπονργειον "Εμπόριον
ή Όμοσπονδ'α Έκδιιτών - Β.Λλιο
.τιολών - Χαοτοπωλοιν.
Είς τ ό ι ν λόγο ?γνρ<κΐ όν άν<ΐ(ΐ έ , οοντιιι ιίδικότρρον τά εξής: , '. Ι Ή άπό μηνών εκδηλωθείσα άσ τού τρόπον τούτον προχαλπται ρ τοποιίας κα' καλ.λνντικών χρησιμο ποιοίη'ται μέ<κι σνσκΐναβία;, ν.ικί- (κς κιηία, των οποίων τό μέγεθο: είναι δυσαναλόγΐ'ΐ; τοϋ πρός πώλησιν «γ<ιθθΰ. ιθ,ιν.τικη ελ/.ριι>; /άρτον εί; τ>ι»'
εντυποσι; εις το κατανα Ι ... , , ', ,.
, , ΓΛλ»:νικιιν αγοιχιν, ο((ει/.ίΤ(ΐι
λθ)ΤΐκοΛ' κοίνον «>ς πρός τον πρ ι-
πολουμένου
γματικσν υνχον τού
είδον;. Ή αέθοοος αυτή,
ται, ΑποΤΓλεϊ σταχεϊον άθεμίτον
ανταγονισμον καί άπαγορ*ύετα< ί>· Ι "Αν και ή ήμίρτκτία
ήλοι; ;ΐ; το γίγυιΐό:,
ότι ίι χαρτοίΐιο'ΐηχανία τή; χώρας
Λϊν άνταπονρίννται εί; τα; άνά/-
κα; τη; ε'σοιτερκή; ζητήσεο;.
έτησόον προϊό
εί; ποίτοστόν 20% τονλάχιστον τή;
ίτησι'α; παραγωγή; τής ίδ
μένη; τσιμεντοδιομηχανία;.
Τα κεφάλιία διά την πραγμα¬
τοποίησιν τή; έ νλύγω έπενιδΰσείθ;
ύπήχβηοχιν είς τάς ςί>ε-ργετιχά; ^ι
ατάξεις τού Ν. 4171.
ϊκανότης των τεσσάρίον μονάδων
τού κλ.άδον άνέοχεται εί; 361) τ όν
νονς, ή νπολειτοι^γία των ΐργο-
σταπίίιιν Λαδοπούλον κ<ιί Αίνίου ν πί>Ι)ΐ6άζει την σννολικΐτν'
γήν χάφΐον γοαίΐής είς Γ)0 τόννον;
ϊιμ· οησίος. Έκ τίιν ώς άνοι λό-
νΐ'ΐν, {ΐτήλθε ραγδαίιι ιά'ιξησν; τής
τιμή; τού χάρτον — άπό 13
Λνά κιλόν τόν Άπρΐλ όν 1!·73, ?ίς
39.5 δρχ. σήμερον. Κατόπιν τον-
ΐον. σννρχίίει τό ίιπύμνημα ή Ό-
μοσ.ιονδία έπανρρχεται επί πάλαι ο
τέοον αίτήματός της, περί χορηγή
σεω; αδεία; άτελον; Γ.ΪΛαγίογής
10.000 τόν. χάρτον. γεγονό; ποΐ1
ΑΥΣΤΡΟ-ΕΛΑΗΝΙΚΗ ΡΤΑΙΡΙΑ ΚΑΠΝΩΝ Α. Ε.
Έτήσιος Ίσολογιομός — Κλεισθείς την
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
31ην Δεκεμβριού 1973 - (46ον Λισχειριστικόν ?τος)
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Α'. Πάγια Περΐθυσιακά
Στοιχεϊα :
Ι. ΟΙκόπεδα
2. Κτίρια 424.698,27
Λ·εΐον άττοσβέσεις 214.173,75
Χρήσις 1973 Χρήσις 1972
£
61.262,88
210.519,52
411,244,66
173.477,70
3. Έγκαταοτάσεις —
'Έπιπλα — Μέαα
Μεταφορδς 580.650,43
Μεϊον άποοβέσεις 433.520,13
4. Ξηραντήρια καπνών
ΜπέρλεΟ 66.985,68
Μίϊον άποσβέσεις 56.206,73
540.004
,17
147.
130.30
399.
242,
,83
63
.461
,?5
10.
778,95
48
926
5. Έγκαταστάσεις
υπό κατασκευήν
Β.
493,80
£
58.853,15
237.766,96
140.761,34
14.535,22
995,80
430.185,45
ΚυκΛ&φοροΰντα Περιου-
σιακσ Στοιχεϊα
1. Ένοώματα άγαθά
Άτιοθέματα καπνών 4.047,563.—
Άττοθϊματα: περιτυλιγμάτων 14.578,38
Άποθίματα υλικων 4,124.28
ϋ. ΕΙσπρακτέαι άξιαι
'Απβιτήσεις έκ παραδόσεως
καπνών 27.213,79
Άπαιτήσεις έκ πωλήσ. καπνών 24.053,80
Κσπνά πωληθέντα είς τρίτους 85.174,77
Διάφοροι Χρεωσται 14.365.79
Γρίίμμάτια (Ισπρακτέα 224.764,33
"Εξοδα επί καπνών επομένης
χρήσεως 6.396.08
4 478.234,32
Γ.
Διαθέσιμα Περιουσιακά
Στοιχεΐα
Τράπεζαι 24.659,81
Ταμεία 4.318,15
Όμολογίαι ΔανεΙων Οίκονο¬
μικής 'Ανστττύξεως
Δ Κερδη καί Ζημίαι
Ζημία ιΐς νέον
ΧΡΕΩΣΙΣ
20.731,53
49.709,49
220 520.39
5.178.649,55
452 912,47
1.716 227,13
22 877.28
2.510,76
21.296,89
553.742,80
4«.Ο16,79
141 484,20
4.944,20
2.511.100.05
2 990,07
3.737,25
19.916.07
26.643.39
19.938,67
3.010 594,58
Α'. Κεφάλαιον καί Άποθεματικά
1. Μετοχιχόν Κεφάλαιον
(Μετοχσί 26.000 πρός £ 10.-)
2. Τακτικόν άποδεματικόν
3. "Εκτακτον άποθεματ'κόν
Χρήσις 197 < £ 4. Λογαριασμός άναπροσσρμογής 5. > υναλλσγματικη διαφορά
6. ΕΙδιχή κράτησκ δρθρου 12 Ν. ϋ»01)54 1.(Κ)4,47
7. Ηίδική κράτησις αρθρου 8 Ν. 3213)55 35 094,47
260.000.—
13.842.52
6.219,46
8.361,89
43.458.46
368.571,27
Χρήσις 1972
£
260.ΟΤΟ —
13. =198,03
5 974,82
8.0^,37
31.522,16
1.541,36
33.714,1)6
3)4.073,80
Β . Προβλίψίΐς
Γ". Υποχρεώσεως
1. ΑΟΥΣΤΡΙΛ Η.Ο. ΒΙγϊΝΝΉΣ
2. Διάφοροι ΙΙιστ'οταί
3. Τράπεζαι
4. Λοιπαί ύποχρεώσεις
22.377,29
31.316,37
173.243,56
772.117.63
3 817.681,04
24.658.76
351.427,40
204.212,16
2.051.324,05
*-7.640,80
4.787.700,99 2.625.204.41
στώντος καταφανή αδικίαν εί; 6ό
ρος των εργαζομένων.
Αίτιολογών την τοιαύτην εϊσήγη
σιν τοΐ', ο ΣΕΒ άναίρέθΐΐ ότι άπϊ
τής εκδόσεως τον ώς ανιο Β.Δ. >·
μεσολάβησαν' αΰξήσει; εί; τά^ ά.-
-•τοδοχά; των έργατΐομΐνο^ άφ' ε¬
νός διά την προσαομογήν το>ν εί;
τό αύ£ανόμενο' εθνικόν είσόδηαι
καΐ ήρ;' έτερον, λόγ<» τοΰ πληθωρ σμοθ των τιμών, τής τελενταίας ίδίο; δΐετίας, έκ των λόγ<ον δέ τούτίον έπιί»άλλονται όίναπροσαρμο γαί εί; τα ποσοστά παρακρατήοιεΐο; η·όρον εϊσοδήιΐκΐτο; επί τών' Λμοι- 6ών, τα ό.τοία ώ; ?χοι·ν ?>δη/ σι-
ιστοϋν δνσανάλογον φοροΐονικήν
δρικοΰ ήμεοομισθίου ήτο 64 δοχ.,
Ό άπολογισμός τής εβδομάδος
Δύο ήσαν τα οημαντ.κώτερα γε
γονότα, τό όποϊο έπεσκίασον τος
λίε τής χώραα
τής
ήτοι
βίκονομ,κόο έ
κοτό την παρελθούσαν έβδομαδα,
ή επίσημον όνονγελία προο
^ Ελληνικόν λοόν, δτι τό εντο
π,σθέντα κο.τόομοτσ ύδρογοναν-
θρόκων. είο την θαλάσσιον περ.ο
ί αλής πο'ό
Χήν
τήο θόοου, είναι καλής
ί
Χήν τή
τητος καί εκμεταλλευσισ καί ή αϋ
ξησ.ς των έπιτοκίων κοταθέσεων
καί χορηγήσεων
Συγκεκριμένως
ύ πρωθυπουρ
των δέ γι-ναιχών 50 δοχ. "ίΐτοι, Υ00
Αδαμ. Άνδρουτσόπουλος
το κατωτατον όριον τοΐ'
σθέντο; τό 1964 άο;ορολογήτον ή
μερομισθίον 150 δρχ., ήτο άν'ώτε
ρον τού ελάχιστον άνορικοΰ ήμερο
μισθίον 134%.
Σήμερον, μέ τα νέα έπίπεδα ή
ιΐ.ερομισθ.'ων, τό κατιότατον άνδοι-
χόν ήμερομίσθον είναι κατά 10^
ανώτερον τοΰ προβλεπόμενον έλ>ι
χίστον άφορολόγητον. Τουτο ση-
μαίνει ότι ουδέν εργατικόν ήμ*οομι
σθον έΕΓαρρίται τή; παοίΐκρατήΛε
ιοζ χον φόροΐ', πλήν των κατίοτΛ
τον γι·νακε'*>ν ήμεοομ'σθίιον.
Τό αίτημα έχει ήδη τεθή έπισή-
μο>; χαί υπό τών κορικραίων έργσ
τικών όργανώσεων.
ϋ' χαβοβι- ΙκαΙ ό ύπουργός Β.ομηχανίας κ.
Κυπραϊος, είς συγκέντρωσιν
τών' εργαζομένων
είς
τή βιομηχανίαν.
Τά ποσοστά παρακρατήσεος φό¬
ρον εΐσοδήϋατος επί των εργατι¬
κόν άμο'Λών, όρίζοται άνπό έλά/ι
στον Ο,,50%, διά κλιμ«κ;ον' 151 ?-
(ος 180 δοαχμών, μέχοι 3% δι" ή·
μρρομι'σθια 251 οραχμών καί άνοι.
Α·,' ημερομίσθιον μέχρι 150 δρα-
χμών σΐ«δέν παρακρατεϊται,
τή; ώ; ανω νομοθεσίας καί,
πώ;, είναι άφορολόγητον. Κατά
δέ τό τέλος τού ϊτους γίνεται τελι
χή έκκαθάρσιις τού φόρου ΐιπύ των
έπιχειρήσειον διά τού; παρ' αυταί;
«ργαζομένους.
"Εκτοτε, δμ<ι>;, αί πραγαατοποι
ηβείσαι αύξήσεις άμοιβών', άνέτρε
ψαν τάς ώ; άνω όριξομένα; Λναλο
γίας κςστήσεοιν, αί οποίαι «ίναι λο
γιχόν( δπχος άνοαΐροσαρμοσθονν Α-
ν'α).ογικώ; πρός τα δημιονργηθεν
τα νεα έπίπεδα άμοιβών.
Χαραχτηριστιχό");, δέον νά άνα
έν προκειμένον ότι τό
Η ΐ:»η ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΠΑΙΙΟΤΤΣΙ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑ
Έγκαινιάζεται την 2αν Μαρτί-
γ)ιι €Ϊ; τό Ζάππειον Μέγαρον ή 15]
εκθεσι; ϋποβημάτιο'., δερματίνον
ρίδών, τοΰ "Οργανισμόν «Έλληνι-
χό Παποντιτι καΐ Δέομα». Είς άνα
κοιν'ώσει; διά την ταχείαν άνάπτυ
ξ.ν τοϋ κλάδον τής ΰποδηματοπο'ί
α; προ?6η δ πρόεδρο; τον Όρνανι
πιιοϋ κ. Χατϊηθΐοδώρον, ό όποϊο;
ανέφερεν ότι αί έξαγογαΐ ύποδη
μάτιον τό 1970 ανήρχοντο είς 4.
907.000 δολλ. ένό) τό 1973
Κ.
εκ¬
προσωπών τού Τύπου άνήγγειΑαν
δτι τό έντοπισθέν κοίταομα ύπολο-
γίίεται, ότι θά έχη άπόδοσον 10.
000 βσρελίων πετρελαίου ημερησί
ως, μέ προοπτικήν μέχρι 50.000
βερελίων καί 40 έκατ. κυβικών
ποδών ύγραερίων. Έπίσης, ανεκοι¬
νώθη ότι έχει συμπληρωθή ή άπαι
τουμένη προεργασία διά την έκμε ]
- Διά τηο ύπάριθ. 15)12.2.74
Άγορανομικί>ς Διατάξεως, <,; β|ο μηχανίαι ποραγωγής 2υμαρικών ύ- ποχρεοϋνται όπως μέχρι τής Πς εκάστου μηνάς ύποβόλουν οτοιχεϊα περί τής παραγωγής καί διαθέση, ως τών προϊόντων. - Δι' αποφάσεως τοϋ ύπουργΕ( ου Έμπορίου, ενεκρίθη ή διοθεοις είς τό χονδρεμπόριον φαοιόλων καί φακής, προελεύσεως διά την κάλυψιν τών άναγκών τής έσωτερικής άγορας. - "Εδημοσιεύθη είς την Έφημε ρίδα τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ β· 156)12.2.74) ή ύπ' αριθ. Δ. 648) 25.174 απόφασις τοϋ υπουργείον Οικονομικαί, περί άτελοϋς είοα γωγής πρώτων ύλών. - Εκυκλοφόρησεν, είς δύο τό· μους. ό κατάλογος φορολογουμέ- νων περιφερείας τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, οικονομικόν έ 1973, όστις κοί διατίθεται παρά τΰνθίκονομικών Έφοριών, άντ| Θάσου. 'ΕΕ άλλου, ό ύπουργός άναπλη- ρωτής Συντονισμοϋ καί Προγραμ- ματισμοϋ κ. Ηλ. Μπαλόπουλος, ά νεκοίνωσεν, ότι, άπά 15ης Φεβρου αρίου, αύΕάνονται τα έπιτόκια κα- ταθέσεων καί χορηγήσεων κατα μίαν ή δύο μονάδος. Τοϋ μέτροΐ' τούτου, δέν έΕοιροϋνται καί τά δα νεια τής Α.Τ.Ε. πρός τούς άγρό τος. Ος εδήλωσεν ό κ. Ύπουρ¬ γός διά τοϋ μέτρου τούτου άπο- οκοπείται ή έΕουδετέρωσις παντός κινδύνου άνεπιθυμήτων έπιδράσε· σαν είς 25 έκ.«τ. δολλ.. Διά τό ών είς τήν οΐκονομίαν, ή είσοδημσ τάλλευοίν των έντός διετίας. Πά | δραχμών 50 κατά τόμον. ρολλήλως, έτονίσθη ότ, θά άρχί | - Τό υπουργείον Οϊκονομ,κών, οουν καί αί γεωτρητικαΐ έρευναι έγνώρισεν, ότι δέν άντιμετωπίίεται καί είς την θέσιν -Πρίνος 2» τής πρς τό παρόν, θέμα έπαναφορας τοϋ δικαιώμστος έκπτώσεως άφορο- λογήτων άποθεματικών τοϋ Ν. 3213)55 πρός τάς επαρχιακάς 6ιο 1975 προ6λέπ«ται δτι αί έ£αγωγσί ΰποδημάτων' θά ςρθάσονν τα 50 γ χατ. δβλλάρ«α. Χαραχτηριστιχόν είναι δτι είς τα πλαίσια τής Δεθνοΰς Έκθέσε- (ι)ς 'Τποδημάτυιν ή όποία έποαγμα τοποιήθη είς Ν. "Τόρκην τα τέλη Ιανουάριον, εδόθησαν πρός την ελληνικήν* βιομηχανίαν παραγγελ'- αι ΰψον; 350.000 ζευγών άξίας 1. 470.000. Αί παραγγελίαι αύται πρέ πει νά έκτελεσθοΰν μέχρι τέλον; ΊοτΎίον 1974. ταϊον καθορισθέν κατώτατον' ήμε- ρΑμί<τθιον είναι, 165,50 δρχ. διά τούς άνδρας καί 144 δρχ. διά τάς γι·ναίχ<ις, "Ήτοι, τό κατώτατον άν. δρικόν ημερομίσθιον είναι σοβαρώς άνοΊτερον τού ελάχιστον άφορολι· γήτον ποσοΰ, τή; δέ γΐ'ναιχός πλη σιάζίΐ τό ελάχιστον άφορολόγητον. Αντιθέτως, κοτά τό 19(ΐ4, δτε ωρίσθη · νέ α κλΐμαξ «πό τοϋ Β Δ. 744)64, τό κατώτα-τον όριον αν ΜΕΧΡΙ 28 ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΤ Η ΤΗΟΒΟΛΗ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΠΑ ΡΑΧΘΕΝΤΟΣ ΚΑΠΝΟΤ Παρετάθη μέχρι 28ης Φεβρουά¬ ριον ή προθεσμία νποβολτ); σν^ωτλη οοιματιχών δηλώσείον παραχθέν- το; καπνοΰ εσοδείας 197·3 άνατο- λιχοΰ τύπον καί Ηενικί,ν ποικιλιών. Σχετική άπόφασς {«πεγράφη υπό τοΰ υπουργόν Οίκονομκών. ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ ΤΙΜΑ- ΦΛΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ «ΕΣΣΑ- πκή άνακατανομή καί ενίσχυσις τής ύγιοΰς άποταμιευσεως και ή ευ- θυγράμμισις πρός τα ΰψηλά έπίπεδα έπιτοκίων τοϋ έΕωτερικοΰ. Αί λοιπαί οικονομικαί τής παρελθούσης εβδομάδος συνο ψίΖοντοι ώς ακολούθως: — Ώς εδηλώθη αρμοδίως, ή μεί ωσις τής τιμής τής βενΖίνης θά έ- Εορτηθή έκ τοΰ δν επιτευχθή καλ λιτέρο τιμή προμηθείας άργοϋ πε τρελαίου. ΈΕεφράσθη δέ ή πρός τούτο αίσιοδοΕία. — Διάφοροι τάσεις επεκράτησαν είς την Χρηματιστηριακήν αγοράν, κοτά την πορελθοϋσαν έβδομαδα. Ή έντονος ουναλλακτική δραοτη ριότηο επί των μετοχικών αξιών Γής παρελθούσης εβδομάδος, ύπε χώρησε κοί αί τιμαί δέν ηκολούθη¬ σαν γενικήν όνοδικήν πορείαν. Έν ΛΟΝΙΚΗΝ θά διενεργοΰνται χαί είς την ΠΡΟΣΚίΗΣΙΣ Τών Μετόχιυν τής Αύστροΐλληνι- κή; "Εταιρίαι; Καπνών Α.Ε. είς την 41ην Τακτικήν Γενικήν Σι-νέ- ί*εσσα).ονίχηΛ'/ είς τό κεντρικόν κητάστημα τού Ταχυδρομικοϋ Τα- μηχανίος καί βιοτεχνίας. — Ενεκρίθη ή χορήγησις άδει ών έΕαγωγής είς Αλβανίαν βάμ βακος, έγχωρίου παραγωγής, μέχρι συμπληρώσεως 300 τόννων. — "Ηρχισεν άπό τής πορελαοθ σης Δευτέρας, ή έφαρμογή τοϋ νέ ου ώραρίου λειτουργίας τών κατα στημάτων, μέ τάς τρείς ήμιαργίας έβδομαδιαίως. Η μία ήμιαργια, διά τα περισσότερα τών καταστή μάτων, ωρίσθη ή πρωία έκόστης Δευτέρας. — Δι" αποφάσεως τής Νομισμα τικής 'Επιτροπής, παρετάθη μέχρ; τής 31ης Μαρτίου, ή προθεσμίπ ά ναοτολής τών μέτρων άναγκαοπ- κής εκτελέσεως κατά Εενοδοχεια κων έπιχειρήσεων, διά την έΕόφλη σιν όφειλομένων δανείων. — Διά Νομοθετικοϋ Διατάγμο- τος. συνισταται Συμβούλιον Κοινω- νίκων καί Παραγωγικών ΤάΕεων, μέ εύρείας όρμοδιότητας επί τηα λειτουργίας τοϋ οίκονομικοΰ καί α- νοπτυΕιοκοϋ έν γένει μηχανισμοϋ τής χώρας. — Δι' αποφάσεως τής Νομισμα τικής "Επιτροπής, καθωρίσθη το ποσοστόν έπιστροφής έΕογωγικών έπιτοκίων διά την δίπυρον μαγνηα! αν είς 10% καί διά τό σιδηρονικέ Αιον είς 12%. τούτοις, ώρισμένοΓ άΕίαι όπεκόμι Είς τόν εξωτερικόν οικονομικόν οαν καί κατά τό έπιοκοπούμενον έ τομέα, τό σημαντικώτερον γεγονός πταήμερον σημαντικά κέρδη. <- Εδημοσιεύθη τό Ν.Δ. 308) ! 74 περί έμπορίας φαρμάκων, δια Γών οποίων έπιδιώκεται ή έΕυγίαν Έλληνικής φσρμακοβιομη ;. Παραλλήλως, παρετάθη επί νων ίοτό ίδιοηών ή άποστελλομΥ- 6ν εΙσέτι τρίμηνον, ήτοι μ)έχρι νων' νπό διαφόρτον ίδρυμάτ(ον πρό; Γήε 8ης Μοΐου, ή προθεσμία τών ά- .δειών κυκλοφορίας τών ίδιοσκευα λενσιν. ♦♦♦< εκποίησιν. Τουτο άναφέρεται είς άνακοίνω | σμάτών «φασονιστών.. σιν τοϋ Ταχυδρομικοϋ Ταμιευτηρι¬ ον, είς την οποίαν προστίθρτ-αι δτι αί ήμερομηνία» διενεργείας των πλειβτηριασμών θά άναχοινωθοΰι' προοεχώς διά τοΰ Τύπου. | Έκ τών σχετικών διατάξεων τής φορολογία; πεο) μετα6ι6άσεω; τής εβδομάδος ήτο ή σύνοδος τής Ούάσιγκτων, διά την άντιμετώπ σιν τής ένεργειακής κρίσεως, σω ρ4ς επιτυχίαν. Αντιθέτως, ύπί δειΕε τό εϋθραυστον τής Εύρωπα- ϊκής Οίκονομικής Κοινότητος, ήτια άπειλεϊτοι μέ διάλυσιν, μετά την τήρησιν άνεΕαρτήτου θέσεως έκ μέ ροιχ; τής Γαλλίσς είς τό δλο/ προβλημα ♦♦•♦Φ»Φ»»ΦΟΟΦΟΟΟΟΟΟΘ»»Φ« πολυφαρμακείο Αί άνσκοινώσεις τοϋ άρμοδίου ύ τι, τό προαναφερθέν ποσοσΓΟν (άρθρ. 2, 5 καί 9 τοΰ άν'ίπουΡΥο0· έν άφορμής τής δημοσι (26%) είναι αρκούντως διαφωτίση Ο3η; τακτιχης' ν. 1»1:ΐ»50 ώς ετροποποιήθη βρα'εύσεως τοϋ Ν.Δ. 308)74 .περί έμ ' κόν ώς πρός τήν έπ.κρατοϋοαν ν Διοικητικόν ουτερον) προκυπτει ότι αν κατα ι . . ι ίιητηηρίλτ,ν.ν,-,-'τττν ηι'η,η,ι,,ν τΛγ Αη,—.ν«Γ /η-ΛΛ ι ""Ρ11* φαρμοκων·, έφερον είς τή/ _ τραγελαφικήν κατάστοοιν είς τήν Άποφάσίΐ τής 5θ3η; Σννεδριάσεω; τού Σι>μ6οτ'λίου τής ΑύστρορλληΛ'ική; ! την σύναψιν τής όρκττικής συμβά Ι
'Εταιρίας Καπνών Α.Ε., προσκα- βειο; μρκιβιβάβει»; άτανήτον συμ-! επιφάνειαν την χαώδη κατάστασιν Έλλάδα, εντεύθεν ευκόλως εί
λοΰνται οί χ.κ. Μέτοχοι είς τή"-1*"111----- ' " ~---------■'- " '------- " '
41ην Τακτικήν Γενικήν Συνελεν
την δάλλεται ώς άγοοαστής πρόσωπον' Π όποία έπικοατρϊ
ελεΤ' μή κατανομβσβίι' είς τό προηγηθένί Π. "™ Ρ
ι | ευπαθΊ ™1>ε^ συ
δ.ατ, ύστεροϋμεν είς τόν το
στν αύτη; την 2Ηην (είκοστήν ε- · σχετικόν προσύμφωνον, «πλάσματι | ευΠοθΓΙ Τθε»εα, συνδεόμενον εύθό μέα τής νοοοκομειακής περιθσλψ
κτην') Μαρτίου 1974, ημέραν Τυί- τού νόμον» θεωρείται διά τόν φό ως μέ την προστασίαν τής δημοοί-Ό'ς, ήτις θά έπρεπε νά έχη την
την καί ίόρα Ιΐην πμ. είς τά έν'ρον μεταβιδάοεί»; ότι γίνονται δύο'ο-. ΛνΕιαί. τ,„„„,;„,„,- ολΛ^ .1
ο,™ι™·.,. ..„- λ_< .^. «„, «_ ___ί.«/_... ·γ< ϊ.ν _.., _____ι°° υΥεια£:· συμφωνως πρός τας α προτεραιότητα. Ό υψηλάς άριθμάς τών 15.000 θεσσαλονίκη καί επί τή; όδοΰ Με μετοιβιΛάσει;. Ό διά τού ..._____ γάλου Αλεξάνδρου αριθ. 43 Γρα φών'ου σνμδληθεί; ώς άγοραστής Ι νοκθ'νώσεις αύτάς, σήμερον κυκλο τρεΐα τής εδρας τή; έταιρίας. έ—ίχει θέσιν πωλητον «ίς τήν δεν φοροϋν έν Ελλάδι 15 000 πεοίπου ΗΜΕΡΗ ΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΙΣ τέραν μεταβίβασ.ν. Σ^επο»; ί-πο-1 „„„„„„ . ._ Ρ |-------ν~Η«.».«.ν ,ο.οο^υουμ.— 1.- "Τποβολη εκθέσεως τον Δι χοεοϋτα, αδτος είς υποβολήν χοινής Ι * ΡΡ " ων ιδιροι<ε"°ομάτων _ είς τήν Νορβηγίαν λ.χ. τά δυνά οικητικοΰ Συμβουλιον επί την π? | δηλώσεο; περί τή; άξία; τού μετ.ΐ. βαηανώνται δέ ετησίως 2,5 δισε- μενά νά χορηγηθοϋν δι' ίατρικη': πραγμέΜον χρήσεο; 1973 τον "Τ- βιβαζομένον Ακινήτου μετά τοτ» ΰΛ* κατομμύρια δραχμώνΐ Τό έν λόνα, η,,« „ - η ■ α ■ σολογισμοϋ καί τής Αντιλύσεος τή; αύτοϋ νποδε.κννομένου ώς άγορα-',,. '. Α<Ύ<»> (ουνταγης το,αυτα δέν υπερβαινο.ν
μερίδος «Κέρδη καί Ζημίαι» τής <~οΰ τρίτον πρόσωπον. Είς περίπτ'οΐ"00*^^ υπεΡ6αινει τ0 25% τοϋ ου τάς 2.000 - προκαλεϊ καί ωρισμέ αυτής χρήσεως, ώς κα'. τή; έκθέ ) σιν δέ άνακρι«οϋ; δηλώοεος {-ό- ] νολικοϋ κόστους προστασίας τής ύ να έρωτημστικά ώς ποόθ την χρπ σεο>ς τό)ν Έλεγχτών επί των άπο κείται τοιοντοτοόπο>; ίίς τό προβλε ^ίος Καί εϊνα, οημαντικώς άνώτε η ■ λ ^ α ■
τεν.ίσμάτον τής χρ,'βίω; ι πόμενον υπό τή; χ>ϊκ.εία' διατάΕε·1 σημαντικώς ανωτε οιμοτητά των. Συνήθως, τά περιο
(ρον τού άντ,στοίχου ποσοστοϋ είς σότερα απο τά κυκλοφορο0ντα Ι
,ταο Ηνωμένος Πολ,τείος (13%) δ,οοκευάσμοτα είναι τής αυτής θε
, καί τάς χώρος τής Εύρωπαϊκής Ο, ροπευτ,κής ιδιότητος, απλώς δέ δια
κονομικής Κοινότητος (17%)!... φερουν ώς προς γήν ονοματολογ.
Οί ουγκριτικοί αύτοι άριθμοί εί , °ν κα' τιΐν συσκευασίαν των! £ν
2.— Στ·ζήτησι; καί έγκρισις
τού Ισολογισμόν 1973 καί τού άπο
τελέσματο; τή; ιδία; χρήσεοκ.
3.— Απαλλαγή τοΰ Διοικητι-
κοΰ Σνμβονλίον χαί τών Έλεγ·
κτών πάση; εΐ·θύνης διά τττν χρή
σιν' 1973.
4.— Έκλογή Έλεγκτών καί ά
ι>ς ποοστ μο.
Η ΝΕΑ ΣΥΜΒΑΣΙΣ
ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΓΤΩΝ
ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ
ΚΑΙ ΛΙΓΝΙΤΩΗΥΧΕΙΩΝ
Εδημοσιεύθη είς τήν Έφημερί
ναπληροτών αυτών διά την χρή- δα τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 123,
σιν 1974 καί καθοοισμό; τής άμοι τεϋχος δεύτερον τής 6ην Φεβρουα
βής τ.υν. ρίου 1974) ή Εθνικί) Ομοιεπαγ
5— Καβορ,σμο; άρ,θμοί- καί νελμοτική Συλλονική Σαμβασ.ς Έρ
ίονη ιιελων τοι» ν¥ου Διοικητήν" ' ^ μ
έκλογή μελών τοθ νεου ΔιοικητΓκοΓ
ίλί
γαοίας τών έργατοτεχνικών μεταλ
,*; λείων καί λιγνιτωρυχείων.
5 178 649.55 3 010.591,53
Ανάλυσις Μερίδος «Κέρδη καί Ζημίαι» χρήσεως 1973
Χρήσις 1978
£
"Εξοδα Διαχειρίσεως
Μισθοί Διοικητικόν) καί ΒοηθητικοΟ
Προσωπικού ιτλέον εισφορών υπέρ
Άσφαλιοτικων Ταμείων 119.494,05
Γενικά ϊξοδα . 470.396.04
Φόροι Δημοσίου 26.1^0,99
Άποσβέσεις Άκινήτων κσί Έγκατ)σεων 4.766,88
Κοθαρόν Κέρδος —
Χρήσις 1972
£
94.664,85
343 303.52
384,42
790,78
43.054,82
Πρόσοδοι έκ πωλήσεως καπνών
Διάφοροι Πρόσοδοι
Ζημία Χρήσεως 1973
Χρήσις 1973
£
326.770.37
94.29:4.26
199.765.33
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
ΧρήσΐΓ 1972
β.— Καθοριπμό;
μελων τοΰ Διοικητικόν Συμβουλιον Ή σύμβασις αυτή, ή όποία τίθε
διά την χρήσιν 1974, σνμφώνο; ται έν ισχύϊ άπό τής 1ης Ίανουα
τώ Καταστατ,κώ καί απόφασις πρ ρίου Κθί λήγε, την 31η Δεκεμβριού
ιΚ 1974, προβλέπει την καταοολήν ή
620.827,96
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ :
Υπόλοιπον Ζημία; χρήσεως 1972
Πλίον ζημίας χρήσεως 1973
ΖημΙα ϊ(ς Ισολογισμόν 1973
£
£
482.198,39'
?0 755 05
199.766,33
220 520,39
βονλίου διά την χρήσ,ν 1973. μερομισθίων άπό 177 μέχρι 212
Οί επιθυμούντες νά μετάσχο>σι δραχ. διά τούς άνδρας, 148 διά
Ι τή> Στ·ν·ελεύσΓως Μέτοχοι δίρε'·- τάς γυναικός καί 105 διά τούς μα
λσυσι νά καταθέσοσι τάς μετοχό; θητευομένους.
ΠανΪτΐ,^ϊ: ΐοΤ^' ,Η Ούμβ00- "Ρ«~*~· 'Πν κοτα
Κατα—ατικοΰ αναφερομένην Ίδον ήν έ"100^01^ ανθίιγιεινής έρ-
μάτων ή εί; τάς έν Βιέννη Τρα.τέ Υ00·011· έπιδόματος πολυετίας, κ.
ζας Κρίντιτανστάλτ Μπανκφΐράϊν |
η Όστερράϊχισε Λάντερμπάνκ "-------------------------
Έν θβοσαλονίκΓ| τή 15^ Φεβρουαρίου 1974
Ό Σύμβουλος - Διεοθυντής Ό Άντιπρόεδρος τοθ Διοικητικόν Συμβουλίου Ό Διευθύνων τό Λογιοτήριον ΣύμβΓυλος
ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΣ Κ. ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΣ ΛΥΚΟΥΡΙΌΣ Δ. ΜΑΝΟΥΣΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Λ. ΣΤΥΛΙΑΝ1ΔΗΣ
620 827,96 482 198,39 είς την έν Άμβούργω
Μ.Μ. Βάρματουογκ — Μπρίνκμανν
Βίρτ; καί Σία, τάς δέ αποδείξει;
τής τοιαύτης καταθέοιείικ καί τά
πληρβξούθΊα όφεί>>οι>οι νΐι καταθέ
σωοι παρα τή ημετέρα έταιρία πέν
τ€ τούλάχιβτον τιμέρ<ι; πρό τής ώ- ρι<τθ>ί<τη; διά την Γενικήν Συνε λίυσιν. ! Έν θεσσαλοννχη τή 16)2)1974 ' Τό Διοικητικόν Συμβούλιον ΑΎΞΗΣΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΑΤΤΙ- ΚΗΣ Κατά 17,5% ηυξήθησαν αί κα- ταθέσει; εί; την Τράπεζαν Άττ'- κής κατά τόν Δεκέμβριον 197*, έν <η·γκρ'κΐει πρό; τόν Δί-χέμβοιον' 1972. Αναλόγως ηυξήθησαν χαί «ί χορηγήσεις τής Τραπέζη; .τρό; τούς παραγωγικούς κλάδους. ναι καιοθλιπτικοί είς βάρος μας ίτουτοι(;· όμως, «λανσάρονται διότι τόσον αί Η.Π.Α., όσον καί αι >νέα τοιοΰτα· μέ αύτόχρημα
χώροι τής Ε.Ο.Κ. έχουν ποοαγάγε. τουΡΥα<= θεραπευτικάς ίδιότητσα είς μέγαν βαθμόν τήν ύγειονομικήν Κα' ° κόσΜθς σπεύδει άθρόως <<* πεοίθαλψιν - υπό την εύρεϊαν έν τά πΡ°Μΐθευθή καί άφειδων τά κατα νοιάν της - χωρίς, ομω(; να ι;πι γίσουν τά ίδικά μας -πρωτεϊα· εις τήν χρησιμοποίησιν φαρμάκων! Ή πολυφαρμακεία αύτη, δέν έχει μο¬ νον τάς επικινδύνους συνεπείας της είς τήν υγείαν τοϋ άτόμου - στημονικώς υποστηρίζη, ότι ή ου χνή χρήσις φαρμάκων καθιοτα τόν ανθρώπινον οργανισμόν περιοσότε ρον εύάλωτον είς τά νοοογόνο βακ τπρΙδ.α καί τούς ίούς - άλλά καί είς τήν οίκονομίον τής χώρας, δεδο μένου ότ. δαπονατα. οημαντ,κοϋ ϋψους ουνάλλαγμα. Παραλλήλως, οί διάφοροι άσφαλ,οτικοί όργανι- ομοί οτενό&υν υπό τό βάρος *Εόδων διά τήν χορήηγηο,ν των καί ώς έκ τούτου δέν δύναν τα. νά άντ,πεΕέλθουν είς τάς αλ ι ών φαρμα λας ύποχρβώοεις των. Πράγμα ναλίσκειΙ... "Ηδη, έλπίΖεται ότι διά τού διατάγματος, θά τεθή φραγμός είς την άλόγιοτον χρήσιν τών φαρ^ κων έν Ελλάδι καί ή δημοσία ύ- γεία θά περιφρουρηθή, επί γενικώς ρσ ωφελεία καί τής Έθνικής μας °' κονομίας. «Μ «ΜΡΜΛΚΟΒΙΟΜΗΧΛ- ΧΟΙ ΖΗΤΟΤΝ ΛΤΞΗΣΙΝ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ' ΤΩ ΦΑΡΜΑΚΩΝ¬ Η Παντλλήνιος ένωσις Φαθί"^ κοΛιομηχανίας, οι' ύπομνιϊμ<ίΤο: τηϊ πρός την Κνβέρνηο,ν·, ί-Εήτηθ' την· άμεσον άναπρΌσαρμογ'ΐν Τίΐ>ν,
των κνκλοιι οοοΰντων
χιον
Ή
Α-
είς τό ύυπόμνημο,
οτη (Ίναγκαία, κατόπιν τή;
χοΰ; ·μ{ ιίς διεθνϋ ί
; τών πριότιον ΰλών, των ν/··
κο»ν σι·οκ€υασίας και έν χο"
έξόδιον 6ιομηχανοποιήσεο>ς·
Νέο καί πλέον ένθορρυντικά
στο»χεϊο προστίθενται, καθημερι¬
νώς, είς τούς αρχικώς άνακοινω
βέντος άριθμοός, ώς πρός την πο·
οόττγτο ύδρογονονθράκων τού έν
τοπιοθέντος κοιτάσματος είς την
βοΛσοοίαν περιοχήν τής θόσου καί
εΙ< την θέσιν «Πρϊνος 1». Αρχι κώς, τα επισήμως ανακοινωθέντα αύτά στοιχεϊα άνεβίβα£ον την πό όότητα των έντοπισθέντων κοιτα- σμάτων ύδρογονανθράκων είς 10. ΟΟΟ βαρέλια άργοθ πετρελαίου ημε ρησίως καί είς 40 έκστομ. κυθι- κών ποδών φυοικοϋ άερίου. "Ηδη ό μως, καθ" δλας τάς υφισταμένας·. ενδείΕεις καί έκτιμήσεις, θεωρει- τοι εξησφαλισμένη ή παροχή 50000 βαρελίων άργοϋ πετρελαίου ήμερη οίως έκ τού έντοπισθέντος ενός μό νόν οτρώματος, ένώ οί προγρομ ματιοθεϊσαι έτεραι γεωτρητικαΐ έ- ρευναι, είναι άγνωστον τί μας επ1 φυλόσσουν. "Επί τή βάσει των γνωσθέντων καί δεδομένων αυτών οτοιχείων, δεδικαιολογημένος δυνάμεθα νά εί πωμεν, ότι ή Ελλάς εισήλθεν ε·ς την χορείαν των πετρελαιοπαραγω γών χωρών! Τό γεγονός τουτο, αναμφισβητήτως, αποτελεί σταθμόν «Τίς την ιστορίαν τής οίκονομίας τής χώρας, μέ ευρυτέρας έπιπτώσε'ο κοί άνοκατατάΕεις είς την όλην οικονομικήν δομήν καί φυοιογνω μίαν τής Ελλάδος. Ή χώρα, στπ ρουμένη έπαρκών εγχωρίων πηγών ενεργείας καί έΕαρτώοα την οικο¬ νομικήν της ανάπτυξιν κατά ποοο στόν 80% άπό τα ύγρά καύσιμα, «Τναι δέσμιος καί έκθετος είς τάς ίιεθνεϊς συνθήκας. Τουτο προέκυ ψε κοτά την τελευταίως έκσπάσα οαν ένεργειακήν κρίσιν, άπέδειΕε δέ περιτράνως την αδυναμίαν καί γυμνότητο τής Έλληνικής οίκο νομΐος νά αντισταθή είς τάς βιαί άς αύτάς διεθνείς έΕελι'Εεις. Ούτω, πάντα τα οίκονομικά πραγράμμα τα κοϊ αυτή ή κοινωνική Ζωή τής την εξησφαλισμένην παροχήν των 50.000 βαρελίων όργοϋ πετρελοϊβο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕ1Σ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ τού νόμου μή διακοίνοντό; είναι θ άσνμδάλη είς τόν ύΛθδιβαοιιον· έφαρμοσκα καί επί άμοιβών μη- τού κόστους τού βιβλίον -—αιτδμι χανικών καί άοχιτεκτόνων, ούδύ. ποΰ άπ«Φρίφθη τότε. Κατόπιν τού Λ,|, »„, ψιν,, .„.,.,„■ «ν«. λ,λ. λως άναιροιιμένη άπό τάς δ:ατά- , τού, συνεχίζει, τό πρόβλημα τον αρχήν ή κατά τού; νομίμονς τΐ·.|ξ*ι? τού Β.Δ. τή; 17 Αύγούστι». χάρτον πρέπει ν' αποτελέση αντικει Έκ τΐ&ν σχετικών δ.ατάξειον π€ ρί φορολογίας μεταβιβάσεως άκινή των σννάγεται, βτι διά την έπιβο λήν τού φόρον τούτου άρκεϊ ' ημερησίως - διά νά λάβωμεν τώ ί πους κατάρτισις άριστικής σνμβά-|ΐ95δ «περί τρόπον προκαταβολής μενον πλέον οίσιόδοΕα οττ,,κκ, - δεδο «α»; περΐ μεταβιβάσεως κυρ.ότη- τού «όρον είσοδήματο; επί ά**»- προτπνε πλέον οίσιόδοΕα οτοιχεία — δεδο μένου, δτι οί όνάγκαι αυτής είς ύγράκαύσιμα ύπερβαίνουν τάς ί50 000 βαρελίων ημερησίας. Όπωσδή ποτε, όμως, ή ποσότης τών 50.000 βαρελίων άργοϋ πετρελοίου ήμερη σι'ως, ουδόλως είναι εύκαταφρόνη ■ τος διά τήν Ελληνικήν αίκονο | διαδικασίαν ή άκνοότης τής μίαν, δταν τό συνολλογματικόν κα ' ο?<·>ς η άχνοωθή αυτή. έπιστρέιρε
τέστη τό όΕύτερον προβλημα τών
σοβαράς
νετα,
αντιμετωπίση»:,
η '
το; ή άλλον έμ,τραγμάτου δικαίω- βών άρχιτεχτόν<»ν καί μηχανικόν οίκησις: «) διά να έξενρ·ε η τ0«- ματος επί Ακινήτου έξ έπαχθοΰς αί (έκοοβέντο; κατ' έξονσιαδότηο.ν ' πος δραστηριοΛοιησεω; των ε/.ΛΠ- τία;. Δέν άπαιτείται νά σι-ντρέ τού Ν.Δ. 3323)1955, αρθρ. 15 τα νι*ών βιομηχανίαν χάρτου 6) 0*ο χούν καί «ι λο.ποί κατά νόμον ά- ράγρ. 1). Αιότ, τό έν λόγιο Βα» Ινα ίγκρ.θή ή αιτονμένη άοεια α- ναγχίΐϊοι διά τήν μ*ταβί6«οϊν δροι. Διάτ«γμα, όοίζον τόν προκαταβλη- τίλον; είσαγιογή; κα· γ) δια να ν Άν δμως, έντός δύο έτών άπό τής τέον υπό τών μηχανικόν καί άρχ, πάρξη συστημαηκο; ελεγχος της καταρτίσεω; τοϋ οριστικόν σνμ6υ- τεκτόνων φόρον εί; ποσοστόν τών τιμής τού χάρτου, λαίου αετα6ιβάσρ<»; αναγνωρισθή «■νομίικην» άμοιβών αύτιΤιν, ούδό- Ι — ' | δ.καστική; η κατ' άλλην νόμιμι,ν λο>; ρνθμίξει, όντε θά ηδύνατο νά 'Τπέρ τής μ«ιώσε(ο; τή; φοροίο
Ός πρό; την άτελή εισαγωγήν,
άναφέρεται δτ» δι* αυτής θά επι¬
τευχθή ρενστοποίησις των άποθε-
μάτιον υπό βιομηχανίαν καί χ^ρ-
τεμπόρων, σνγκράτησις τώ* τιμών
τον χάρτον καί τοτν τοιοντων τοϋ
βιβλίον. Τοντο δέ διότι, διά το·ν
ύψηλών σήμερον τιμών τούτον,
πλήττεται ή πνευματική ζΐ'>ή ί^ς
χώρας, «κινδΐΛ'εύει διά νά έξοντ,ο
θή μία έπαγγελματιν.ή τάξις ■—
των Έκδστών — Βιβλιατκιλόιν—·
Χαρτοπωλών», ώς άναφέι?ετ«' Γ'?
τό ύπόμνημα.
α ρυθμίση, ελλείψει σχετική; έξονστο γ,'α; των έργατικών άμοιβών
;ϊ δοτ»)σρο;, τά τον προηδιοριβμοΰ «β- ΥΜ δ Σύνδεσμο; Ελλή
Ελλήνων
Τγμ τό ηαισν τοϋ
ημερών μας. Άλλά την ιστορικήν ι κα; δέν εΓ«ι οι·νατή τότε ή έπ,6ο κτόνων.
κατάρτι τού Τ€λικίΤ>; φορολογητέου είσοδή- Βεομηχάνων.
(τόροΐ' ματο; τοίν μτ»χανκών καί άρχιτε- }£, νπόμνημα τού
ός τό υπουργείον Οΐκονομικών.
σον, δέν πρέηει να την περιορίυω
μέν, μόνον, είς τό
κόν θέμα — τό οποίον, έν
Τη άνοτέοω σημειούνται «ι; κ«ΐ πολιτικών ιιηχανικών ερρ"βμ;- ναχάγϋ>; {η|—λά, λόγω των
ύ' Λβό 445)1974 άΉ σθηοαν μέ-ν δλλιος διά τού ΝΔ ΐλώ ί α έ
ο ημ ;
τήν ύπ' Λριβμόν 445)1974 άπΐΉτ,ι- σθηοαν μέ-ν δλλιος διά τού ^ Ν.Δ.
άθ ) ό'
ων ί.τε«-
ήν ύπ Λριβμό 445)1974 άπτ η μ ^ 0ο1Όων μεταλών
σν τοϋ 6' τιιήιιατος τού Σνμβ"»1 ***6)65 (άοθρ. 4 παρ. 1), όρι'σαν Τ(Τιν ήμΕ(?ομιστ>:ωΛ·.
μεταιΐολών είς τα έπαεθιι
έν π&οϊ) | λίον τής Έπικοατείας. είς την ό- τος κατά βάσιν ότι τό ρηθέν είσό Άναφέρβται άκόμη εί: τό ΰπό-
ποίαν ποοστίθεται ότι τοιοντοτρό- δηαα προσδιορίΪΓται τεκμαρτί,ος 5ια ,,ντ1Μα ότι τό ίσχϋον άπό τών' ά<· Βασιλικόν Διάταγιιι πεοιπτώοει δέν 'α> ίλεται εί Γός'"110^^ Λ*οστίβεται Γ>τι τοιοΐ'τοτρό- δηαα προσδιορΚΓται τεκμαρτο); 5ιά
Γ Ι πιος. τό ιτορολογικόν δ καίττήοιην τή; έ({τΐρμογής σΐ-ντελεστοΰ επί >ω γ
είσαγωγάς πετρελαίου άλλ' είς την ( έπιλαμβίΐνόμενον τού έλεγχον τί; των νοαίιιον άιιοιβΛν, ή σχ*τικη 744)64, διά τοΰ όποίου ύποχρεοΐ'ν
[ ά ε 6λή λ δά υτή άφοςοκΐα εί; ή ί ά
( μμ ύ έγχ 744)64, διά τοΰ όποίου ύπχροΐ
δλην μορφήν τής Έλληνικής οίκο [ ποάςεο»; επ 6ολή; σνμπληο<»ματι- δάτη=ις ομΐ'ΐ; αυτή άφοςοκΐα εί; ται ^ ^ΊΙχειΟήσε:ς εί; παρακράττ»- νηΐι ί^Ληηι, ιΐρτίΐΛιΛι'ιιΓΡίιι- ΑνινίΎίχ* τα; αΓΓΟ Ι.Ι.Ιίτηδ κίΐϊ είρΓ-ζής ϊ'π^· ^.^, ΤΛ-, ^ντ/ττη,νηΛνΓη- ρ-ϊ- τΛ- Λ. (ΓΟρον μεταβιβάσεως ακινήτου, τάς άτο 1.1.1965 και ε νομίας. Διά τής έντοπίσεως ιοϋ έκμεταλλευοίμου πετρελαιοφόρου κοιτάσματος είς τήν θάσον, άνομέ νονται εύρύτεραι άνακοτατάεειο είς τόν Ελληνικόν οικονομικόν χώρον. Ή Ελλάς θά δυνηθή, ούτω, νά εξέλθη άπό τόν ασφυκτικό·. κλοιόν τών ύπαναπτύκτων χωμών καί νά άτενίση τό μέλλον μέ μέγα π^θΣΛΐΟΡΙ ΣΜΟ^ ΕΙΣΟ- ο*ν τοΐ' ο; τίς τά; Λ- χη προηγηθή, καί μάλκττα έντός θέν κ(ΐτά την διάρκειαν παλαιοτέ δύο έτών ά.ιό τή; καταρτίσεω; ρι·>ν έτών.
τοΰ οικείον όριστ.κοΰ συμβόλαιον,
άναγν(ί>οισι; διά δικαστική; άπο- ΙΔΡΤΣΙΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΣΙΜΕ
ΧΤΟΒΙΟΜΗΧΛΝΙΑΣ
κατ' άλλην νόμιιιον δι«Τι
'αν τή; άκνρύτητος τής σΐ'μβ Ί
: ή άχΰροίτ.; «ύτή;.
Τσιμίντ(:6ιομηχανία σννολήίοΰ ί1
έπενδνσεος 1.020.000.000
λειτέραν οίσιοδοΕίαν. Τό οίκονοι-ι
κόν ύπόβαθρον της θά ενισχυθή,
έτι περαιτέρω, ή διεθνής θέσς,
ώς ύπολογιοίμου οίκονομικής όντό
τητος, θάέμπεδοθή και ό μΰθος ότι .
ΛΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟ- δραχμών κ«!, παραγωγική; δννοιιι-
ΝΟΝ ' /ΐότητο; Ι.ΟθΟ.Οθθ τόννχ»ν ίόρνεται
Έξ άλλον, ώ; σΓ,ιιεοΟται η; εί; τόν νομόν Λαχοονία: η
τό σκεπτικόν τή; ΰπ* άριθμ. 440) δία; ή ΦωκΧδο; ή
1974 αποφάσει,); τον ίδιον τμήμα α;. Ή σχετική σύμβασις μεταϋΊ
το; τοθ Δικαστήριον, ε'κ τών πχε τον Ελληνικόν Δημόσιον καί τοδ
τικων διατά£εο>ν τοϋ Ν.Λ. 332"!) έπιχριρ/ηματίου κ. Γ. Κονμάνταρο»;
.) χρημ
ή "Ελλάς στερεϊται ένεργειακών ( ,355 «.ιΐρ1 φοηολογίας τον είσαδι'ι ρδημοσι«'ν>βη ϊίς την «Ές(Γμεοίδα
πηγών θά ανήκη είς την ιστορίαν.
«Α ΠλΤΑΧΘΗ Ιί ΑΠΛΤΙΙΛΙΙ
ΣΤΣΚΕΤΛΣΙΑ 1Ι1ΌΓ-
Ι
ΟΝΤΩΝ
χώρος άνβτράπησαν καί ετέθησαν
είς την «προκρούστειον κλίνην».
πρός ΐΕοικονόμησιν τοϋ όπαιτουμε
νού, κατά τό τρέχον έτος, συναλ
λάγματος τής τοΕεως των 900 έ-
κστομμυρίων δολλσρίων, διά τάς εί
σαγωγάς πετρελαιοειδών.
Άοχραλώς, τό ένεργειακόν πρό
βλημα τής χώρας, δέν λύεται μέ
Έκ τοΓι ί'πονργείου 'Εμπορίθι'
ανακοινούται ίίτι τελευταίίος, .τρικι
λαμβάνει ιιεγάλην έκτασιν ή αέθο
δο; τή; άπ'ΐτηλή; συσκευασία:
Σνγχεκριμένω;, διά εϊδη σονολα-
ιι«τος», ώ; αυται έτροποποιήθηβαν τή; Κ<>ερνήΛε<>>;».
βραδύτερον (άρΛρ. Ο παρ. 8 Ν,Δ.! Ή σύμβασις όρίζει ότι ό έπιχει
3760) 1957), (τννάγεται ίίτι τό Γρορο ρηματία; άναλαμβάνει την ΰποχρέ
λογικόν ακαθόριστον είσόδημ« ές («σιν έξαγοιγή; εί; την άλλοδαπήν
ί'πηρεσιών ελευθεριών ε'παγγελμσ- ετήσιον προίόντοΛ' άντιστοιχοΰντ'ον
το)ν άποτελοθν αί πράγματι είσ-
.τραχθεΓσαι άμοιβαί καί δχι έκεί-
ν«4, τάς δπο'α; ό νόιιος τυχόν· ό-
ρίζει ότι δύνανται ο! έπαγνελματί
(α ώρΚΣΐΛί'νη; κατηγορία; νά άζιώ
σουν, έλ-λετι|'ε; είδική; συμ'Γωνία;.
ΊΙ «οχή (ΐϋτή —π<>οστίθεται—
Τήν χοοήγησ ν άίΐε'α; άτιλοϋς
ίΐπαγι^γή; 10 000 τόν. χάρτου τν
ζητεί δι' ί'πομνήματός
της προ; το ϊιπονργειον "Εμπόριον
ή Όμοσπονδ'α Έκδιιτών - Β.Λλιο
.τιολών - Χαοτοπωλοιν.
Είς τ ό ι ν λόγο ?γνρ<κΐ όν άν<ΐ(ΐ έ , οοντιιι ιίδικότρρον τά εξής: , '. Ι Ή άπό μηνών εκδηλωθείσα άσ τού τρόπον τούτον προχαλπται ρ τοποιίας κα' καλ.λνντικών χρησιμο ποιοίη'ται μέ<κι σνσκΐναβία;, ν.ικί- (κς κιηία, των οποίων τό μέγεθο: είναι δυσαναλόγΐ'ΐ; τοϋ πρός πώλησιν «γ<ιθθΰ. ιθ,ιν.τικη ελ/.ριι>; /άρτον εί; τ>ι»'
εντυποσι; εις το κατανα Ι ... , , ', ,.
, , ΓΛλ»:νικιιν αγοιχιν, ο((ει/.ίΤ(ΐι
λθ)ΤΐκοΛ' κοίνον «>ς πρός τον πρ ι-
πολουμένου
γματικσν υνχον τού
είδον;. Ή αέθοοος αυτή,
ται, ΑποΤΓλεϊ σταχεϊον άθεμίτον
ανταγονισμον καί άπαγορ*ύετα< ί>· Ι "Αν και ή ήμίρτκτία
ήλοι; ;ΐ; το γίγυιΐό:,
ότι ίι χαρτοίΐιο'ΐηχανία τή; χώρας
Λϊν άνταπονρίννται εί; τα; άνά/-
κα; τη; ε'σοιτερκή; ζητήσεο;.
έτησόον προϊό
εί; ποίτοστόν 20% τονλάχιστον τή;
ίτησι'α; παραγωγή; τής ίδ
μένη; τσιμεντοδιομηχανία;.
Τα κεφάλιία διά την πραγμα¬
τοποίησιν τή; έ νλύγω έπενιδΰσείθ;
ύπήχβηοχιν είς τάς ςί>ε-ργετιχά; ^ι
ατάξεις τού Ν. 4171.
ϊκανότης των τεσσάρίον μονάδων
τού κλ.άδον άνέοχεται εί; 361) τ όν
νονς, ή νπολειτοι^γία των ΐργο-
σταπίίιιν Λαδοπούλον κ<ιί Αίνίου ν πί>Ι)ΐ6άζει την σννολικΐτν'
γήν χάφΐον γοαίΐής είς Γ)0 τόννον;
ϊιμ· οησίος. Έκ τίιν ώς άνοι λό-
νΐ'ΐν, {ΐτήλθε ραγδαίιι ιά'ιξησν; τής
τιμή; τού χάρτον — άπό 13
Λνά κιλόν τόν Άπρΐλ όν 1!·73, ?ίς
39.5 δρχ. σήμερον. Κατόπιν τον-
ΐον. σννρχίίει τό ίιπύμνημα ή Ό-
μοσ.ιονδία έπανρρχεται επί πάλαι ο
τέοον αίτήματός της, περί χορηγή
σεω; αδεία; άτελον; Γ.ΪΛαγίογής
10.000 τόν. χάρτον. γεγονό; ποΐ1
ΑΥΣΤΡΟ-ΕΛΑΗΝΙΚΗ ΡΤΑΙΡΙΑ ΚΑΠΝΩΝ Α. Ε.
Έτήσιος Ίσολογιομός — Κλεισθείς την
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
31ην Δεκεμβριού 1973 - (46ον Λισχειριστικόν ?τος)
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Α'. Πάγια Περΐθυσιακά
Στοιχεϊα :
Ι. ΟΙκόπεδα
2. Κτίρια 424.698,27
Λ·εΐον άττοσβέσεις 214.173,75
Χρήσις 1973 Χρήσις 1972
£
61.262,88
210.519,52
411,244,66
173.477,70
3. Έγκαταοτάσεις —
'Έπιπλα — Μέαα
Μεταφορδς 580.650,43
Μεϊον άποοβέσεις 433.520,13
4. Ξηραντήρια καπνών
ΜπέρλεΟ 66.985,68
Μίϊον άποσβέσεις 56.206,73
540.004
,17
147.
130.30
399.
242,
,83
63
.461
,?5
10.
778,95
48
926
5. Έγκαταστάσεις
υπό κατασκευήν
Β.
493,80
£
58.853,15
237.766,96
140.761,34
14.535,22
995,80
430.185,45
ΚυκΛ&φοροΰντα Περιου-
σιακσ Στοιχεϊα
1. Ένοώματα άγαθά
Άτιοθέματα καπνών 4.047,563.—
Άττοθϊματα: περιτυλιγμάτων 14.578,38
Άποθίματα υλικων 4,124.28
ϋ. ΕΙσπρακτέαι άξιαι
'Απβιτήσεις έκ παραδόσεως
καπνών 27.213,79
Άπαιτήσεις έκ πωλήσ. καπνών 24.053,80
Κσπνά πωληθέντα είς τρίτους 85.174,77
Διάφοροι Χρεωσται 14.365.79
Γρίίμμάτια (Ισπρακτέα 224.764,33
"Εξοδα επί καπνών επομένης
χρήσεως 6.396.08
4 478.234,32
Γ.
Διαθέσιμα Περιουσιακά
Στοιχεΐα
Τράπεζαι 24.659,81
Ταμεία 4.318,15
Όμολογίαι ΔανεΙων Οίκονο¬
μικής 'Ανστττύξεως
Δ Κερδη καί Ζημίαι
Ζημία ιΐς νέον
ΧΡΕΩΣΙΣ
20.731,53
49.709,49
220 520.39
5.178.649,55
452 912,47
1.716 227,13
22 877.28
2.510,76
21.296,89
553.742,80
4«.Ο16,79
141 484,20
4.944,20
2.511.100.05
2 990,07
3.737,25
19.916.07
26.643.39
19.938,67
3.010 594,58
Α'. Κεφάλαιον καί Άποθεματικά
1. Μετοχιχόν Κεφάλαιον
(Μετοχσί 26.000 πρός £ 10.-)
2. Τακτικόν άποδεματικόν
3. "Εκτακτον άποθεματ'κόν
Χρήσις 197 < £ 4. Λογαριασμός άναπροσσρμογής 5. > υναλλσγματικη διαφορά
6. ΕΙδιχή κράτησκ δρθρου 12 Ν. ϋ»01)54 1.(Κ)4,47
7. Ηίδική κράτησις αρθρου 8 Ν. 3213)55 35 094,47
260.000.—
13.842.52
6.219,46
8.361,89
43.458.46
368.571,27
Χρήσις 1972
£
260.ΟΤΟ —
13. =198,03
5 974,82
8.0^,37
31.522,16
1.541,36
33.714,1)6
3)4.073,80
Β . Προβλίψίΐς
Γ". Υποχρεώσεως
1. ΑΟΥΣΤΡΙΛ Η.Ο. ΒΙγϊΝΝΉΣ
2. Διάφοροι ΙΙιστ'οταί
3. Τράπεζαι
4. Λοιπαί ύποχρεώσεις
22.377,29
31.316,37
173.243,56
772.117.63
3 817.681,04
24.658.76
351.427,40
204.212,16
2.051.324,05
*-7.640,80
4.787.700,99 2.625.204.41
στώντος καταφανή αδικίαν εί; 6ό
ρος των εργαζομένων.
Αίτιολογών την τοιαύτην εϊσήγη
σιν τοΐ', ο ΣΕΒ άναίρέθΐΐ ότι άπϊ
τής εκδόσεως τον ώς ανιο Β.Δ. >·
μεσολάβησαν' αΰξήσει; εί; τά^ ά.-
-•τοδοχά; των έργατΐομΐνο^ άφ' ε¬
νός διά την προσαομογήν το>ν εί;
τό αύ£ανόμενο' εθνικόν είσόδηαι
καΐ ήρ;' έτερον, λόγ<» τοΰ πληθωρ σμοθ των τιμών, τής τελενταίας ίδίο; δΐετίας, έκ των λόγ<ον δέ τούτίον έπιί»άλλονται όίναπροσαρμο γαί εί; τα ποσοστά παρακρατήοιεΐο; η·όρον εϊσοδήιΐκΐτο; επί τών' Λμοι- 6ών, τα ό.τοία ώ; ?χοι·ν ?>δη/ σι-
ιστοϋν δνσανάλογον φοροΐονικήν
δρικοΰ ήμεοομισθίου ήτο 64 δοχ.,
Ό άπολογισμός τής εβδομάδος
Δύο ήσαν τα οημαντ.κώτερα γε
γονότα, τό όποϊο έπεσκίασον τος
λίε τής χώραα
τής
ήτοι
βίκονομ,κόο έ
κοτό την παρελθούσαν έβδομαδα,
ή επίσημον όνονγελία προο
^ Ελληνικόν λοόν, δτι τό εντο
π,σθέντα κο.τόομοτσ ύδρογοναν-
θρόκων. είο την θαλάσσιον περ.ο
ί αλής πο'ό
Χήν
τήο θόοου, είναι καλής
ί
Χήν τή
τητος καί εκμεταλλευσισ καί ή αϋ
ξησ.ς των έπιτοκίων κοταθέσεων
καί χορηγήσεων
Συγκεκριμένως
ύ πρωθυπουρ
των δέ γι-ναιχών 50 δοχ. "ίΐτοι, Υ00
Αδαμ. Άνδρουτσόπουλος
το κατωτατον όριον τοΐ'
σθέντο; τό 1964 άο;ορολογήτον ή
μερομισθίον 150 δρχ., ήτο άν'ώτε
ρον τού ελάχιστον άνορικοΰ ήμερο
μισθίον 134%.
Σήμερον, μέ τα νέα έπίπεδα ή
ιΐ.ερομισθ.'ων, τό κατιότατον άνδοι-
χόν ήμερομίσθον είναι κατά 10^
ανώτερον τοΰ προβλεπόμενον έλ>ι
χίστον άφορολόγητον. Τουτο ση-
μαίνει ότι ουδέν εργατικόν ήμ*οομι
σθον έΕΓαρρίται τή; παοίΐκρατήΛε
ιοζ χον φόροΐ', πλήν των κατίοτΛ
τον γι·νακε'*>ν ήμεοομ'σθίιον.
Τό αίτημα έχει ήδη τεθή έπισή-
μο>; χαί υπό τών κορικραίων έργσ
τικών όργανώσεων.
ϋ' χαβοβι- ΙκαΙ ό ύπουργός Β.ομηχανίας κ.
Κυπραϊος, είς συγκέντρωσιν
τών' εργαζομένων
είς
τή βιομηχανίαν.
Τά ποσοστά παρακρατήσεος φό¬
ρον εΐσοδήϋατος επί των εργατι¬
κόν άμο'Λών, όρίζοται άνπό έλά/ι
στον Ο,,50%, διά κλιμ«κ;ον' 151 ?-
(ος 180 δοαχμών, μέχοι 3% δι" ή·
μρρομι'σθια 251 οραχμών καί άνοι.
Α·,' ημερομίσθιον μέχρι 150 δρα-
χμών σΐ«δέν παρακρατεϊται,
τή; ώ; ανω νομοθεσίας καί,
πώ;, είναι άφορολόγητον. Κατά
δέ τό τέλος τού ϊτους γίνεται τελι
χή έκκαθάρσιις τού φόρου ΐιπύ των
έπιχειρήσειον διά τού; παρ' αυταί;
«ργαζομένους.
"Εκτοτε, δμ<ι>;, αί πραγαατοποι
ηβείσαι αύξήσεις άμοιβών', άνέτρε
ψαν τάς ώ; άνω όριξομένα; Λναλο
γίας κςστήσεοιν, αί οποίαι «ίναι λο
γιχόν( δπχος άνοαΐροσαρμοσθονν Α-
ν'α).ογικώ; πρός τα δημιονργηθεν
τα νεα έπίπεδα άμοιβών.
Χαραχτηριστιχό");, δέον νά άνα
έν προκειμένον ότι τό
Η ΐ:»η ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΠΑΙΙΟΤΤΣΙ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑ
Έγκαινιάζεται την 2αν Μαρτί-
γ)ιι €Ϊ; τό Ζάππειον Μέγαρον ή 15]
εκθεσι; ϋποβημάτιο'., δερματίνον
ρίδών, τοΰ "Οργανισμόν «Έλληνι-
χό Παποντιτι καΐ Δέομα». Είς άνα
κοιν'ώσει; διά την ταχείαν άνάπτυ
ξ.ν τοϋ κλάδον τής ΰποδηματοπο'ί
α; προ?6η δ πρόεδρο; τον Όρνανι
πιιοϋ κ. Χατϊηθΐοδώρον, ό όποϊο;
ανέφερεν ότι αί έξαγογαΐ ύποδη
μάτιον τό 1970 ανήρχοντο είς 4.
907.000 δολλ. ένό) τό 1973
Κ.
εκ¬
προσωπών τού Τύπου άνήγγειΑαν
δτι τό έντοπισθέν κοίταομα ύπολο-
γίίεται, ότι θά έχη άπόδοσον 10.
000 βσρελίων πετρελαίου ημερησί
ως, μέ προοπτικήν μέχρι 50.000
βερελίων καί 40 έκατ. κυβικών
ποδών ύγραερίων. Έπίσης, ανεκοι¬
νώθη ότι έχει συμπληρωθή ή άπαι
τουμένη προεργασία διά την έκμε ]
- Διά τηο ύπάριθ. 15)12.2.74
Άγορανομικί>ς Διατάξεως, <,; β|ο μηχανίαι ποραγωγής 2υμαρικών ύ- ποχρεοϋνται όπως μέχρι τής Πς εκάστου μηνάς ύποβόλουν οτοιχεϊα περί τής παραγωγής καί διαθέση, ως τών προϊόντων. - Δι' αποφάσεως τοϋ ύπουργΕ( ου Έμπορίου, ενεκρίθη ή διοθεοις είς τό χονδρεμπόριον φαοιόλων καί φακής, προελεύσεως διά την κάλυψιν τών άναγκών τής έσωτερικής άγορας. - "Εδημοσιεύθη είς την Έφημε ρίδα τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ β· 156)12.2.74) ή ύπ' αριθ. Δ. 648) 25.174 απόφασις τοϋ υπουργείον Οικονομικαί, περί άτελοϋς είοα γωγής πρώτων ύλών. - Εκυκλοφόρησεν, είς δύο τό· μους. ό κατάλογος φορολογουμέ- νων περιφερείας τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, οικονομικόν έ 1973, όστις κοί διατίθεται παρά τΰνθίκονομικών Έφοριών, άντ| Θάσου. 'ΕΕ άλλου, ό ύπουργός άναπλη- ρωτής Συντονισμοϋ καί Προγραμ- ματισμοϋ κ. Ηλ. Μπαλόπουλος, ά νεκοίνωσεν, ότι, άπά 15ης Φεβρου αρίου, αύΕάνονται τα έπιτόκια κα- ταθέσεων καί χορηγήσεων κατα μίαν ή δύο μονάδος. Τοϋ μέτροΐ' τούτου, δέν έΕοιροϋνται καί τά δα νεια τής Α.Τ.Ε. πρός τούς άγρό τος. Ος εδήλωσεν ό κ. Ύπουρ¬ γός διά τοϋ μέτρου τούτου άπο- οκοπείται ή έΕουδετέρωσις παντός κινδύνου άνεπιθυμήτων έπιδράσε· σαν είς 25 έκ.«τ. δολλ.. Διά τό ών είς τήν οΐκονομίαν, ή είσοδημσ τάλλευοίν των έντός διετίας. Πά | δραχμών 50 κατά τόμον. ρολλήλως, έτονίσθη ότ, θά άρχί | - Τό υπουργείον Οϊκονομ,κών, οουν καί αί γεωτρητικαΐ έρευναι έγνώρισεν, ότι δέν άντιμετωπίίεται καί είς την θέσιν -Πρίνος 2» τής πρς τό παρόν, θέμα έπαναφορας τοϋ δικαιώμστος έκπτώσεως άφορο- λογήτων άποθεματικών τοϋ Ν. 3213)55 πρός τάς επαρχιακάς 6ιο 1975 προ6λέπ«ται δτι αί έ£αγωγσί ΰποδημάτων' θά ςρθάσονν τα 50 γ χατ. δβλλάρ«α. Χαραχτηριστιχόν είναι δτι είς τα πλαίσια τής Δεθνοΰς Έκθέσε- (ι)ς 'Τποδημάτυιν ή όποία έποαγμα τοποιήθη είς Ν. "Τόρκην τα τέλη Ιανουάριον, εδόθησαν πρός την ελληνικήν* βιομηχανίαν παραγγελ'- αι ΰψον; 350.000 ζευγών άξίας 1. 470.000. Αί παραγγελίαι αύται πρέ πει νά έκτελεσθοΰν μέχρι τέλον; ΊοτΎίον 1974. ταϊον καθορισθέν κατώτατον' ήμε- ρΑμί<τθιον είναι, 165,50 δρχ. διά τούς άνδρας καί 144 δρχ. διά τάς γι·ναίχ<ις, "Ήτοι, τό κατώτατον άν. δρικόν ημερομίσθιον είναι σοβαρώς άνοΊτερον τού ελάχιστον άφορολι· γήτον ποσοΰ, τή; δέ γΐ'ναιχός πλη σιάζίΐ τό ελάχιστον άφορολόγητον. Αντιθέτως, κοτά τό 19(ΐ4, δτε ωρίσθη · νέ α κλΐμαξ «πό τοϋ Β Δ. 744)64, τό κατώτα-τον όριον αν ΜΕΧΡΙ 28 ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΤ Η ΤΗΟΒΟΛΗ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΠΑ ΡΑΧΘΕΝΤΟΣ ΚΑΠΝΟΤ Παρετάθη μέχρι 28ης Φεβρουά¬ ριον ή προθεσμία νποβολτ); σν^ωτλη οοιματιχών δηλώσείον παραχθέν- το; καπνοΰ εσοδείας 197·3 άνατο- λιχοΰ τύπον καί Ηενικί,ν ποικιλιών. Σχετική άπόφασς {«πεγράφη υπό τοΰ υπουργόν Οίκονομκών. ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ ΤΙΜΑ- ΦΛΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ «ΕΣΣΑ- πκή άνακατανομή καί ενίσχυσις τής ύγιοΰς άποταμιευσεως και ή ευ- θυγράμμισις πρός τα ΰψηλά έπίπεδα έπιτοκίων τοϋ έΕωτερικοΰ. Αί λοιπαί οικονομικαί τής παρελθούσης εβδομάδος συνο ψίΖοντοι ώς ακολούθως: — Ώς εδηλώθη αρμοδίως, ή μεί ωσις τής τιμής τής βενΖίνης θά έ- Εορτηθή έκ τοΰ δν επιτευχθή καλ λιτέρο τιμή προμηθείας άργοϋ πε τρελαίου. ΈΕεφράσθη δέ ή πρός τούτο αίσιοδοΕία. — Διάφοροι τάσεις επεκράτησαν είς την Χρηματιστηριακήν αγοράν, κοτά την πορελθοϋσαν έβδομαδα. Ή έντονος ουναλλακτική δραοτη ριότηο επί των μετοχικών αξιών Γής παρελθούσης εβδομάδος, ύπε χώρησε κοί αί τιμαί δέν ηκολούθη¬ σαν γενικήν όνοδικήν πορείαν. Έν ΛΟΝΙΚΗΝ θά διενεργοΰνται χαί είς την ΠΡΟΣΚίΗΣΙΣ Τών Μετόχιυν τής Αύστροΐλληνι- κή; "Εταιρίαι; Καπνών Α.Ε. είς την 41ην Τακτικήν Γενικήν Σι-νέ- ί*εσσα).ονίχηΛ'/ είς τό κεντρικόν κητάστημα τού Ταχυδρομικοϋ Τα- μηχανίος καί βιοτεχνίας. — Ενεκρίθη ή χορήγησις άδει ών έΕαγωγής είς Αλβανίαν βάμ βακος, έγχωρίου παραγωγής, μέχρι συμπληρώσεως 300 τόννων. — "Ηρχισεν άπό τής πορελαοθ σης Δευτέρας, ή έφαρμογή τοϋ νέ ου ώραρίου λειτουργίας τών κατα στημάτων, μέ τάς τρείς ήμιαργίας έβδομαδιαίως. Η μία ήμιαργια, διά τα περισσότερα τών καταστή μάτων, ωρίσθη ή πρωία έκόστης Δευτέρας. — Δι" αποφάσεως τής Νομισμα τικής 'Επιτροπής, παρετάθη μέχρ; τής 31ης Μαρτίου, ή προθεσμίπ ά ναοτολής τών μέτρων άναγκαοπ- κής εκτελέσεως κατά Εενοδοχεια κων έπιχειρήσεων, διά την έΕόφλη σιν όφειλομένων δανείων. — Διά Νομοθετικοϋ Διατάγμο- τος. συνισταται Συμβούλιον Κοινω- νίκων καί Παραγωγικών ΤάΕεων, μέ εύρείας όρμοδιότητας επί τηα λειτουργίας τοϋ οίκονομικοΰ καί α- νοπτυΕιοκοϋ έν γένει μηχανισμοϋ τής χώρας. — Δι' αποφάσεως τής Νομισμα τικής "Επιτροπής, καθωρίσθη το ποσοστόν έπιστροφής έΕογωγικών έπιτοκίων διά την δίπυρον μαγνηα! αν είς 10% καί διά τό σιδηρονικέ Αιον είς 12%. τούτοις, ώρισμένοΓ άΕίαι όπεκόμι Είς τόν εξωτερικόν οικονομικόν οαν καί κατά τό έπιοκοπούμενον έ τομέα, τό σημαντικώτερον γεγονός πταήμερον σημαντικά κέρδη. <- Εδημοσιεύθη τό Ν.Δ. 308) ! 74 περί έμπορίας φαρμάκων, δια Γών οποίων έπιδιώκεται ή έΕυγίαν Έλληνικής φσρμακοβιομη ;. Παραλλήλως, παρετάθη επί νων ίοτό ίδιοηών ή άποστελλομΥ- 6ν εΙσέτι τρίμηνον, ήτοι μ)έχρι νων' νπό διαφόρτον ίδρυμάτ(ον πρό; Γήε 8ης Μοΐου, ή προθεσμία τών ά- .δειών κυκλοφορίας τών ίδιοσκευα λενσιν. ♦♦♦< εκποίησιν. Τουτο άναφέρεται είς άνακοίνω | σμάτών «φασονιστών.. σιν τοϋ Ταχυδρομικοϋ Ταμιευτηρι¬ ον, είς την οποίαν προστίθρτ-αι δτι αί ήμερομηνία» διενεργείας των πλειβτηριασμών θά άναχοινωθοΰι' προοεχώς διά τοΰ Τύπου. | Έκ τών σχετικών διατάξεων τής φορολογία; πεο) μετα6ι6άσεω; τής εβδομάδος ήτο ή σύνοδος τής Ούάσιγκτων, διά την άντιμετώπ σιν τής ένεργειακής κρίσεως, σω ρ4ς επιτυχίαν. Αντιθέτως, ύπί δειΕε τό εϋθραυστον τής Εύρωπα- ϊκής Οίκονομικής Κοινότητος, ήτια άπειλεϊτοι μέ διάλυσιν, μετά την τήρησιν άνεΕαρτήτου θέσεως έκ μέ ροιχ; τής Γαλλίσς είς τό δλο/ προβλημα ♦♦•♦Φ»Φ»»ΦΟΟΦΟΟΟΟΟΟΘ»»Φ« πολυφαρμακείο Αί άνσκοινώσεις τοϋ άρμοδίου ύ τι, τό προαναφερθέν ποσοσΓΟν (άρθρ. 2, 5 καί 9 τοΰ άν'ίπουΡΥο0· έν άφορμής τής δημοσι (26%) είναι αρκούντως διαφωτίση Ο3η; τακτιχης' ν. 1»1:ΐ»50 ώς ετροποποιήθη βρα'εύσεως τοϋ Ν.Δ. 308)74 .περί έμ ' κόν ώς πρός τήν έπ.κρατοϋοαν ν Διοικητικόν ουτερον) προκυπτει ότι αν κατα ι . . ι ίιητηηρίλτ,ν.ν,-,-'τττν ηι'η,η,ι,,ν τΛγ Αη,—.ν«Γ /η-ΛΛ ι ""Ρ11* φαρμοκων·, έφερον είς τή/ _ τραγελαφικήν κατάστοοιν είς τήν Άποφάσίΐ τής 5θ3η; Σννεδριάσεω; τού Σι>μ6οτ'λίου τής ΑύστρορλληΛ'ική; ! την σύναψιν τής όρκττικής συμβά Ι
'Εταιρίας Καπνών Α.Ε., προσκα- βειο; μρκιβιβάβει»; άτανήτον συμ-! επιφάνειαν την χαώδη κατάστασιν Έλλάδα, εντεύθεν ευκόλως εί
λοΰνται οί χ.κ. Μέτοχοι είς τή"-1*"111----- ' " ~---------■'- " '------- " '
41ην Τακτικήν Γενικήν Συνελεν
την δάλλεται ώς άγοοαστής πρόσωπον' Π όποία έπικοατρϊ
ελεΤ' μή κατανομβσβίι' είς τό προηγηθένί Π. "™ Ρ
ι | ευπαθΊ ™1>ε^ συ
δ.ατ, ύστεροϋμεν είς τόν το
στν αύτη; την 2Ηην (είκοστήν ε- · σχετικόν προσύμφωνον, «πλάσματι | ευΠοθΓΙ Τθε»εα, συνδεόμενον εύθό μέα τής νοοοκομειακής περιθσλψ
κτην') Μαρτίου 1974, ημέραν Τυί- τού νόμον» θεωρείται διά τόν φό ως μέ την προστασίαν τής δημοοί-Ό'ς, ήτις θά έπρεπε νά έχη την
την καί ίόρα Ιΐην πμ. είς τά έν'ρον μεταβιδάοεί»; ότι γίνονται δύο'ο-. ΛνΕιαί. τ,„„„,;„,„,- ολΛ^ .1
ο,™ι™·.,. ..„- λ_< .^. «„, «_ ___ί.«/_... ·γ< ϊ.ν _.., _____ι°° υΥεια£:· συμφωνως πρός τας α προτεραιότητα. Ό υψηλάς άριθμάς τών 15.000 θεσσαλονίκη καί επί τή; όδοΰ Με μετοιβιΛάσει;. Ό διά τού ..._____ γάλου Αλεξάνδρου αριθ. 43 Γρα φών'ου σνμδληθεί; ώς άγοραστής Ι νοκθ'νώσεις αύτάς, σήμερον κυκλο τρεΐα τής εδρας τή; έταιρίας. έ—ίχει θέσιν πωλητον «ίς τήν δεν φοροϋν έν Ελλάδι 15 000 πεοίπου ΗΜΕΡΗ ΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΙΣ τέραν μεταβίβασ.ν. Σ^επο»; ί-πο-1 „„„„„„ . ._ Ρ |-------ν~Η«.».«.ν ,ο.οο^υουμ.— 1.- "Τποβολη εκθέσεως τον Δι χοεοϋτα, αδτος είς υποβολήν χοινής Ι * ΡΡ " ων ιδιροι<ε"°ομάτων _ είς τήν Νορβηγίαν λ.χ. τά δυνά οικητικοΰ Συμβουλιον επί την π? | δηλώσεο; περί τή; άξία; τού μετ.ΐ. βαηανώνται δέ ετησίως 2,5 δισε- μενά νά χορηγηθοϋν δι' ίατρικη': πραγμέΜον χρήσεο; 1973 τον "Τ- βιβαζομένον Ακινήτου μετά τοτ» ΰΛ* κατομμύρια δραχμώνΐ Τό έν λόνα, η,,« „ - η ■ α ■ σολογισμοϋ καί τής Αντιλύσεος τή; αύτοϋ νποδε.κννομένου ώς άγορα-',,. '. Α<Ύ<»> (ουνταγης το,αυτα δέν υπερβαινο.ν
μερίδος «Κέρδη καί Ζημίαι» τής <~οΰ τρίτον πρόσωπον. Είς περίπτ'οΐ"00*^^ υπεΡ6αινει τ0 25% τοϋ ου τάς 2.000 - προκαλεϊ καί ωρισμέ αυτής χρήσεως, ώς κα'. τή; έκθέ ) σιν δέ άνακρι«οϋ; δηλώοεος {-ό- ] νολικοϋ κόστους προστασίας τής ύ να έρωτημστικά ώς ποόθ την χρπ σεο>ς τό)ν Έλεγχτών επί των άπο κείται τοιοντοτοόπο>; ίίς τό προβλε ^ίος Καί εϊνα, οημαντικώς άνώτε η ■ λ ^ α ■
τεν.ίσμάτον τής χρ,'βίω; ι πόμενον υπό τή; χ>ϊκ.εία' διατάΕε·1 σημαντικώς ανωτε οιμοτητά των. Συνήθως, τά περιο
(ρον τού άντ,στοίχου ποσοστοϋ είς σότερα απο τά κυκλοφορο0ντα Ι
,ταο Ηνωμένος Πολ,τείος (13%) δ,οοκευάσμοτα είναι τής αυτής θε
, καί τάς χώρος τής Εύρωπαϊκής Ο, ροπευτ,κής ιδιότητος, απλώς δέ δια
κονομικής Κοινότητος (17%)!... φερουν ώς προς γήν ονοματολογ.
Οί ουγκριτικοί αύτοι άριθμοί εί , °ν κα' τιΐν συσκευασίαν των! £ν
2.— Στ·ζήτησι; καί έγκρισις
τού Ισολογισμόν 1973 καί τού άπο
τελέσματο; τή; ιδία; χρήσεοκ.
3.— Απαλλαγή τοΰ Διοικητι-
κοΰ Σνμβονλίον χαί τών Έλεγ·
κτών πάση; εΐ·θύνης διά τττν χρή
σιν' 1973.
4.— Έκλογή Έλεγκτών καί ά
ι>ς ποοστ μο.
Η ΝΕΑ ΣΥΜΒΑΣΙΣ
ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΓΤΩΝ
ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ
ΚΑΙ ΛΙΓΝΙΤΩΗΥΧΕΙΩΝ
Εδημοσιεύθη είς τήν Έφημερί
ναπληροτών αυτών διά την χρή- δα τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 123,
σιν 1974 καί καθοοισμό; τής άμοι τεϋχος δεύτερον τής 6ην Φεβρουα
βής τ.υν. ρίου 1974) ή Εθνικί) Ομοιεπαγ
5— Καβορ,σμο; άρ,θμοί- καί νελμοτική Συλλονική Σαμβασ.ς Έρ
ίονη ιιελων τοι» ν¥ου Διοικητήν" ' ^ μ
έκλογή μελών τοθ νεου ΔιοικητΓκοΓ
ίλί
γαοίας τών έργατοτεχνικών μεταλ
,*; λείων καί λιγνιτωρυχείων.
5 178 649.55 3 010.591,53
Ανάλυσις Μερίδος «Κέρδη καί Ζημίαι» χρήσεως 1973
Χρήσις 1978
£
"Εξοδα Διαχειρίσεως
Μισθοί Διοικητικόν) καί ΒοηθητικοΟ
Προσωπικού ιτλέον εισφορών υπέρ
Άσφαλιοτικων Ταμείων 119.494,05
Γενικά ϊξοδα . 470.396.04
Φόροι Δημοσίου 26.1^0,99
Άποσβέσεις Άκινήτων κσί Έγκατ)σεων 4.766,88
Κοθαρόν Κέρδος —
Χρήσις 1972
£
94.664,85
343 303.52
384,42
790,78
43.054,82
Πρόσοδοι έκ πωλήσεως καπνών
Διάφοροι Πρόσοδοι
Ζημία Χρήσεως 1973
Χρήσις 1973
£
326.770.37
94.29:4.26
199.765.33
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
ΧρήσΐΓ 1972
β.— Καθοριπμό;
μελων τοΰ Διοικητικόν Συμβουλιον Ή σύμβασις αυτή, ή όποία τίθε
διά την χρήσιν 1974, σνμφώνο; ται έν ισχύϊ άπό τής 1ης Ίανουα
τώ Καταστατ,κώ καί απόφασις πρ ρίου Κθί λήγε, την 31η Δεκεμβριού
ιΚ 1974, προβλέπει την καταοολήν ή
620.827,96
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ :
Υπόλοιπον Ζημία; χρήσεως 1972
Πλίον ζημίας χρήσεως 1973
ΖημΙα ϊ(ς Ισολογισμόν 1973
£
£
482.198,39'
?0 755 05
199.766,33
220 520,39
βονλίου διά την χρήσ,ν 1973. μερομισθίων άπό 177 μέχρι 212
Οί επιθυμούντες νά μετάσχο>σι δραχ. διά τούς άνδρας, 148 διά
Ι τή> Στ·ν·ελεύσΓως Μέτοχοι δίρε'·- τάς γυναικός καί 105 διά τούς μα
λσυσι νά καταθέσοσι τάς μετοχό; θητευομένους.
ΠανΪτΐ,^ϊ: ΐοΤ^' ,Η Ούμβ00- "Ρ«~*~· 'Πν κοτα
Κατα—ατικοΰ αναφερομένην Ίδον ήν έ"100^01^ ανθίιγιεινής έρ-
μάτων ή εί; τάς έν Βιέννη Τρα.τέ Υ00·011· έπιδόματος πολυετίας, κ.
ζας Κρίντιτανστάλτ Μπανκφΐράϊν |
η Όστερράϊχισε Λάντερμπάνκ "-------------------------
Έν θβοσαλονίκΓ| τή 15^ Φεβρουαρίου 1974
Ό Σύμβουλος - Διεοθυντής Ό Άντιπρόεδρος τοθ Διοικητικόν Συμβουλίου Ό Διευθύνων τό Λογιοτήριον ΣύμβΓυλος
ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΣ Κ. ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΣ ΛΥΚΟΥΡΙΌΣ Δ. ΜΑΝΟΥΣΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Λ. ΣΤΥΛΙΑΝ1ΔΗΣ
620 827,96 482 198,39 είς την έν Άμβούργω
Μ.Μ. Βάρματουογκ — Μπρίνκμανν
Βίρτ; καί Σία, τάς δέ αποδείξει;
τής τοιαύτης καταθέοιείικ καί τά
πληρβξούθΊα όφεί>>οι>οι νΐι καταθέ
σωοι παρα τή ημετέρα έταιρία πέν
τ€ τούλάχιβτον τιμέρ<ι; πρό τής ώ- ρι<τθ>ί<τη; διά την Γενικήν Συνε λίυσιν. ! Έν θεσσαλοννχη τή 16)2)1974 ' Τό Διοικητικόν Συμβούλιον ΑΎΞΗΣΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΑΤΤΙ- ΚΗΣ Κατά 17,5% ηυξήθησαν αί κα- ταθέσει; εί; την Τράπεζαν Άττ'- κής κατά τόν Δεκέμβριον 197*, έν <η·γκρ'κΐει πρό; τόν Δί-χέμβοιον' 1972. Αναλόγως ηυξήθησαν χαί «ί χορηγήσεις τής Τραπέζη; .τρό; τούς παραγωγικούς κλάδους. ναι καιοθλιπτικοί είς βάρος μας ίτουτοι(;· όμως, «λανσάρονται διότι τόσον αί Η.Π.Α., όσον καί αι >νέα τοιοΰτα· μέ αύτόχρημα
χώροι τής Ε.Ο.Κ. έχουν ποοαγάγε. τουΡΥα<= θεραπευτικάς ίδιότητσα είς μέγαν βαθμόν τήν ύγειονομικήν Κα' ° κόσΜθς σπεύδει άθρόως <<* πεοίθαλψιν - υπό την εύρεϊαν έν τά πΡ°Μΐθευθή καί άφειδων τά κατα νοιάν της - χωρίς, ομω(; να ι;πι γίσουν τά ίδικά μας -πρωτεϊα· εις τήν χρησιμοποίησιν φαρμάκων! Ή πολυφαρμακεία αύτη, δέν έχει μο¬ νον τάς επικινδύνους συνεπείας της είς τήν υγείαν τοϋ άτόμου - στημονικώς υποστηρίζη, ότι ή ου χνή χρήσις φαρμάκων καθιοτα τόν ανθρώπινον οργανισμόν περιοσότε ρον εύάλωτον είς τά νοοογόνο βακ τπρΙδ.α καί τούς ίούς - άλλά καί είς τήν οίκονομίον τής χώρας, δεδο μένου ότ. δαπονατα. οημαντ,κοϋ ϋψους ουνάλλαγμα. Παραλλήλως, οί διάφοροι άσφαλ,οτικοί όργανι- ομοί οτενό&υν υπό τό βάρος *Εόδων διά τήν χορήηγηο,ν των καί ώς έκ τούτου δέν δύναν τα. νά άντ,πεΕέλθουν είς τάς αλ ι ών φαρμα λας ύποχρβώοεις των. Πράγμα ναλίσκειΙ... "Ηδη, έλπίΖεται ότι διά τού διατάγματος, θά τεθή φραγμός είς την άλόγιοτον χρήσιν τών φαρ^ κων έν Ελλάδι καί ή δημοσία ύ- γεία θά περιφρουρηθή, επί γενικώς ρσ ωφελεία καί τής Έθνικής μας °' κονομίας. «Μ «ΜΡΜΛΚΟΒΙΟΜΗΧΛ- ΧΟΙ ΖΗΤΟΤΝ ΛΤΞΗΣΙΝ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ' ΤΩ ΦΑΡΜΑΚΩΝ¬ Η Παντλλήνιος ένωσις Φαθί"^ κοΛιομηχανίας, οι' ύπομνιϊμ<ίΤο: τηϊ πρός την Κνβέρνηο,ν·, ί-Εήτηθ' την· άμεσον άναπρΌσαρμογ'ΐν Τίΐ>ν,
των κνκλοιι οοοΰντων
χιον
Ή
Α-
είς τό ύυπόμνημο,
οτη (Ίναγκαία, κατόπιν τή;
χοΰ; ·μ{ ιίς διεθνϋ ί
; τών πριότιον ΰλών, των ν/··
κο»ν σι·οκ€υασίας και έν χο"
έξόδιον 6ιομηχανοποιήσεο>ς·
«ΤΑ ΚΟΥΛΟΥΜΑ ΣΐΗΝ ΠΑΛΙΑ ΑΘΗΝΑ»
ΓΙΟΡΙΤΑΖΟΤΑΝ ΑΛΛΟΤΕ Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟ-
ΚΡΙΑΣ ΚΑΘΕ ΚΑΘΑΡΗ ΔΕΥΤΕΡΑ·.
Υπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
τηκε -/.αί νοικοκνρεΰτηκ*, "Ολ.ο, οί
άλλο. Γαλατάδες τή; "Αθήνας τόν
ϊτρεμον κυ^ιολεκτικά. "Αν κάποιος
άπ1 αυτού; έπ'χειροΰσε νά <αγ^/) ό ά Είνα. άδύνατο νά φαντασθή - ό ,,,Ροινό; Άθηναϊος σέ τί γλέντι οί πατέρε; αα; ,,τ,,,ονόντονσαν ,.·.;,,,.0Λ Δευτέρα! Γέιιιϊ.ε πανηγυριστα; ο χώ(ΐηρ - . Στύλων τοΰ "Ολυμπίου Διός, - !νϊ(ϊκρι*γιάννη στα γυρω τήζ ,ν/ϋΟπόλεως, ό Λόφος τού Μνη ,,'ηυ τοϋ Φιλα,ιπάπου, τα 6ουνα- τοΰ Άρδηττοΰ, στό Στάδιο πάνω, ή Πννκα καΐ τό Άστε: άπω οο(ΐκο.·ΐε-ϊο ' μάλιστα που ειχαν τοτε νιιν βι« «ι τους άμάξια μέ δλογα, πηγαι στό τέρμα Πατησίων— στΐ;ν Αλι·ο·ίδα— κι' άλλοι στήν Κηφι- στό Τατόί. Πολλοί μάλιστ,ι καί στίς Φαληρ.κές ά- - δπον άκόμα 6αοΐλ*υε έρημιά, ./α;"μέχο, τό ΕΔΕΜ. Έκτός άπό ΗΡΟΐκές ψαροκαλύβες, δέν ΰπήοχε 0{ηί ρα καφενεδάκι, γ.ά νά πιή νέ; Εΰριυπαίιον Ζιυγράφον. ποΰ Λ ■/(ορ'ις ?ναν καφΐ. Μόνο έκεϊ πού ποθανάτισαν στηΰς πίνακές τοι·: (Ι,,σκεται σήμ*ρα τα ΕΔΕΜ, ήτο τό τα Έλλττνικά ΚΟΤΛΟΤΜΑ, «,/άνι» τοΰ Μπάρμπα Στάμου τοΰ ιιό.ον στήν ώρα'αν αα; Έ·, ση» τό γάλα τού, ό μποάρμ.τα __ Λάμπρος, γινόταν θηρ'ο καί τόν ε βγαζε, μιά γ,ά πάντα άπό τ».ν πιάτσα. Δέν χωράτευε. Μ«τα τό φαγοπότι, έστηναν οΐ πανηγυριιοτε; τόν χορό. Χορενονταν όλο; οί 'Ελληνικο' Χοροί ν.αί χαλ.οϋσε ό κόσμος ά.'ΐ' τις πίπιζες κ«ί τα νταούλια. Οί ^ένοι ποΰ 6ο!σκοντα την ή. ιιέοα αυτή στήν Άθύ.να, ετοεχπν στοΰς Στύλονς τοϋ "Ολυμπίου Δι ός/ νά χηοοϋν καί νά απόλαυσιν άλλά καΐ νά καμαροχτουν τΰ &?(/- μα, μ ά, καί την Άθάνατή μος Έλ ληνιν.ή Λεδεντιά. Σώζονται, μάλιστα, ώραϊρς καί στον ΰηροταγαρο, στά έορτάζεται μέ τέτοιο κέκΡ, καί αέ οτάσ Ούλεν την σηυερινή, ΰπήι έθνικό παλμό, πού δί>Κ σ:όν 5£·
ϊ( τό ζοιτούκι τοΰ μπάρμπα Γιάν νόν μα; έπισ-'.έπττιν, δτι κα' δεινπ.
νη τοϋ Μάρκου καί κατέδαινε καί νά πάθη ή Έλά: τα π·/ΐδιά τη:
1/ίΙ πολύς κόσμος. νϋι-π, καλά καί ή Αΐον.'α μα; ΕΛ
Μα καί αύτοι οί δύο δέν που- ΛΛ Σ ποτέ, μά, ποτέ δέν πεθα''-
/ι,Γί-νίΐν τίποτε, παρά μονάχα Για νει. Άπό τοΰς πριότον; επισκέπτας
,ιιΊοτι, Γάλα, κα ι μέλι 'Τμηττοΰ. -/.αί τακτικού; των Στύλιον, ήτα»1
ΙΙ,ι άς θά έβαζε τέτοια πράγματιν. πάντοτε πρώτος έπισνέπτης, ό πρ-
οτιΐ στόμα του τήν Καθαρή Δευτ* σΰη·τής τή; Αγγλίας Έλλιοτ ποΰ
οη; πηγαίνη έκεϊ κάθε χρύνο μέ τίς θν
Τα ΚΟΤΛΟΤΜΑ ήταν ό «Άπο γατέρες του γιατί έκεϊ κοντά ήταν
γαιοετισμό; των Απόκρεω καί ή ή Αγγλικη Πρεσβεία τύτε!
ϊ,κιναίΐοά ΐϊ; την σύνεσιν, την έγ Τήν Καθαρή Δευτέρα, ολοι οί
νοάτπαν κα!, την νηστείαν», όπος Άθηναϊθι ετρωγαν λαγάνα, κοι>-
ά(/Γ(έρει ενας παλαιό; χρονικογοά κια, πιπεριές τοΐ'ρσί μύδιια, ξερό
φός χταπόδι, έλιε;, καλόγνιομε; χαλ-
Ή άλήθεια είναι, δτι ή γιοοτη 65, σκόρδα, κοΐμιινδάκια ΓΓρέσκη
αυτή έθεοιρεϊτο άντιχοιστιανική ά καί... στραγάλ.ια καί γενικά ξηρού;
πά τα πολύ παλιά χρύνια. καρ.τούς. Επιναν κοασί άπό την
'Τπάρχουν, μάλιστα «Άφορι τσότ<}α, χωρί; ποτήρι. σμοί» καί «Κατάρε;», πού τίς έ'λί Τα στραγάλια «Λϊαπλεμπιά» ;ό γαν γιά δλους έκείνου; πού έπέ,ι* Ρλεγαν τότε— σχηιιάτιξαν βουνό ναν στό έθιμο, κατά γή; στ1; λινάτσες, όαλ.μένι Ή Ίερά Σ·νοδός μας, προσπά σάν πνραμίδ*;, πού τή συγκρατοϋ θηηε καί πρίν άπό τό 1840 νά τίγν σε στήν 6άσι του; α ά κνχλοτερίι εμποδίση μέ κάθε τοόπο α>ς τό παηάτα£ι άπό πορτοκάλια. Οί κον
Λ. ΚΑΤΑΠΛίΙΚ'ΓΙΧΗ_ 'ΠΛΟΚ.ί- "^^
ΑΓΓ ΟΤΙ ΘΥΜΑΜΑΙ
ψ 7 ; ·. 11 ι ΐι ■ *τ. ί- *λ Γϋ - ί ι, ιν* . . . ■*■ ν"
Ι ΘΗΣΑΥΡΟ■ ΤΟΥ ΚΙΑΐΙΠθΓΜ
■%■—«.■. Λ
βΟ Ζαλεπιτζής
Υπό κ. ΜΑΡΙΑ ΝΘΗΣ ΜΑΚΡΥΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Ο χειμώνος στήν -Πέργαμο- ή- ι χέρι τού, εϊχε περασμένο τό τρί¬
τον θαρύς, είχαμε πολλές 6ροχέ^ ποδο πού τό έστηνε κ έστήριίε τόν
καί μεσ' την καρδιά τοϋ χειμώνα ταβλά — όταν ύπήρχε πελατεία —
501
κατά τα Χριστούγεννα, .είχαμε καί
χιόνια πολλά.
Ημείς τα παιδία, Ευπνούοαμε
τοϋ τού «καφιρη». Ν α το πετα^ον _ _
"Οταν άκονσε ό Άλή; την 6β-ι με στό πηγάδι. Καί τοΰ έ'δειξε τό.· ρωι· Υ' Χ ■ ■
ρεά άαπάρα νά μπαίνη στήν πό31 κ·>εμασμέν'ο καί αψυχο Χασάν. Δεν »°<: άΦινε ό]ΜΚ νά ουνεχίσου τα των μονν'τρονμιών, άτρησε ιαά! Ό Άλή; ποΰ ως την ωρα ΐ7.'ί με — καί θά θέλομε — τόν γλυ χοντρή 6ρνσ ά άνάμεσα στά σφ<- νη δέν τό σκέφθηκε αύτό, συμ<ί!'> κό μας πρωϊνό ϋπνο πρώτα ό «ποσ-
γμρνα τού δόντ>α. Τώρα δέν ύπήρ νησε. ΆοΗε την «καπάντία» τ«;ν 6άντης» νυχτοφύλακας, πού μέ τό
χε πιά καμμά έλ-τΛα νά βγοΰνε, πηγαδιοΰ, ξίκρέμαβε τό πτώμα, τό χονδρο ραβδί του χτυποΰσε στή νω
αύτάς κ αί ό άχρέντη; του άπ' έκ*ϊ έ'σι-ρε άπό τα πόδ α καί τό γκρέι· .
" )Ι? . , » , . > . ι , , · - ρ ■ α 'ίΐ ν|ό μα^ κάτω οτις πετρες τού καλ
μρσα. Ε.Ί!το; κα αν τουςανοιγανε σε στο απαισ.ο εκεινο οαραβρο. ·'
άπ' έξο). Αύτό δμο».; ήταν άπίθα-'καοϋογο; πασάς παρακολονθησρ "> τΡ'Μνιοϋ τόσες φορές όσες ήταν
νο, γιατί έκείνη την έποχή τα λη αυτή τήν' διαδικασ'α, ΰχι μόνο οί ώρες.
μπονντρούμα ήτανβ αδεία καί κανέ δίχιος τίψεις μά μέ 'ίέχορη εύχα- Λές καί τό είχε τάμα. Αύτές
ν.ις δέν κατέδίκνε έκεϊ κάτω. Μά ο.στηση. Κ' άς άποδείχτηκε ότι ά τίς Πρωϊνέο, ώρες, προτιμούσε τή
χαί άν κατρτ>αινε γιά νά τοΰς άνα' δικα τόέχάλασε τ όν δνθρωπο. Κι
ιιόλ·; θά εβλεπε κλειστή ά; ηταν; £α; άπό τού; πιό '/μ-
, ή
τή" πόοτα τού ίαογείου καί άμπα λ.ούς τού σΜματοφύλακες πού χοο
ΰ
ιας καί όρχιϋε. Τάκ, τάκ,
τάκ, τάκ. τάκ πέντε φορές. Ποϋ:
οτοα'νη άπ' έξ(ο, θά εφενγε χορί; νια καί χρόν« τύν έδοΰλ.η,'ε
ιά την ανοίξη. ΙΙοϋ νά φανταισθή, στά.
π!. νά σέ πάρηπιά ϋπνος, καί σδ νά
σούλεγε, πώς ή ώρα είναι 5.
ότι τοΰς εΐχανε κλ^ίσει έκεϊ μέσα; Ό 'Λ/ής άμίλ-η~οΓ/ τςαβήχττ-νε Μετά άπ' αυτόν, κοντά στό φεν
Έν.τός κ,-ιί άν (τεύγονκις οί ϊδιοι, στήν γο)Ίά πό είχε στο 6άξη τα γοβόλημα έρχόταν δεύτερος ό-σα
ί ΐδ ί ζΪ ό ' ά ό ά Εί
γς ,
ες» τί τζοχανταραΪΜ τό σχο.ν.α ν.α', άρχ(σε τό μάτιασμβ. Εί
χ
ειπανε, οτι κλείσανε <ττά μπο·ν-,χε καντ. παληα «γεμιτ^ής» στην 1 ! ή έ την δι0Γη τ0οί.ιι·α τόν ΒΛύρτ, καί τό έ.-ιήο*· κα! ήξεοε άπό κάμπου:. ην . _ . , :. φωνη Τ0υ διαλαλουσε τό εμπόρευ τ0οίιια τόν ΒΛύρτ, καί τό έ.ιήο* ήξ μ κανένα αύτί δούλου ή στοατώτ- ι "Εδεσε μέ έπδεξιότητα όλ»α τα κοα ε10 Τ0υ. το «σαλέπι. Σαλό. Σαλέπ. ό.-τότε θά ξιεκλείδωνε την πόρτα μάτια τιόν σχοινιών καί στήν άκοη "Ω ι σάλο — σαλέ.ε,έ,π καί θά τοΰς έλει<θέρονε. Ό Άλή; τοϊ< τΓλει·ταίου, τό δίχτι·. ώστόσο άπόκλεισε κι' αυτή την π° Ι — Τελείοσα, Γ Ήτον άρβανίτης (Άλβονός). Ντυμένος άρβανίτικα' δηλαδή μέ ρίπτ,οση. Νά μ,λούσχχνε δηλαδή οί —'Αφεοίμ, τού άπάν'τησε δ Δαλ κανταλόν| σαμαροοκουτένιο τζοχανταραϊοι. Δέν ήτα'ε τόσο «ά πατάν. και οτή μέοη ήταν οί χολβόδες διαφό ρων είδών (ή Πέργομος είχε έζαγω γή χαλβάδων) ό ·μαντουλάτος> ό
'Ελλττνιχ·
ΑΣΠΡΕΣ ΤβΥΛΙΠΚΣ
Τής ΑΙίΨΑΣ Ν. ΔΡΟΣΘΥ
121ον ισε πολύ. άλλύ ήταν ό οκύλος τοβ
Ή 'Ελεν ήρθε μετά τό τσοί. Κά άφέντη του Δέν είχε καιρώ κα
θίσε δίπλα μου μέ τό πλεχτό στά βόλου γιά τόν "Εντουαρντΐ Την ϊ-
χέρια. Ήταν ένα ύπέροχο χρώμα
άπό άπαλό μαλλί. Τό Ζήλεψα.
— Τι δμορφο, πού είναι. "Ελεν
λεγόμενος .Τόκα» .Τάκας.. τό ·σά ' ου, Τί ώραΤο οχεδιΟ! Από χτές
μολι. τα -πιτόκια. μαντολάτο πά Ι τ0
σπαλ^μένο μέ δσπρο οουοάμ, τα Ι _
πλεΕω
καϊ 2ακετ
νΖ 2αε
γλυφ.τσούδ.α. κοκκοράκ.α, πολύ -Επλεκε γρήγορΟι χωρί£: _ομα
εά έ λά Ι
χρωμα, επάνω σέ κολομάκ,ο. -
Μείνομε λ[γπ ώρα οιωπηλέ(:
άπό σχ.στό καλάμ. - γύρω στό .„ πσυχίο βταν απόλυτα
τοθλα καΐ μέ δυνατή φωνή διαλα
λούσε: «Σόμαλι ε» Τάκα Τάκα α α
πουλύ πουλύ ύ ύ.
Πολλές φορές κι' ημείς τα παι
κοότος όπ' τίς βελόνες άκουγό
τον, δπως τριβόταν ή μιά πάνω
οτήν άλλπ.
Άπότουα ή "Ελεν άρχιοε:
διά προτοϋ Εεκινήοουμε γ.ά τό σχο ! _ -Εχω όμαρτήοε, πολύ Η
θρησκεία μέ δίδαΕε νά συγχωρώ ά
λείο, οτό σπίτι ώς πρωϊνό ρόφη
μα μάς έτοίμαΖονκαί πίναμε ·σαλέ
πι» περιχυμένο μέ ψυλοκοπανισμέ χρ,στΟς
νο μοσχοκάρυδα ή άνακστευμένο ' 6εύσε, ουγχωοώντα(: τού(- εχθρούς
μισό, μιοό, μέ γάλσ, πρώτης
ως μσλακτικό.
δια μερά τού καυγα ό σερ Ρίτοορντ
άποφοσιοε νά πάει στόν πύργο. Τό
μοθα άπ' τό προοωπικό. ποθ θβμβνβ
ώσπου νά γυρίσουν οί παλιο) ύηη-
ρέτες μας. Τούς τό είχε πβϊ ή
Κύνθια:
- -Ή "Ελεν κι ό Τόμος β*
θάρθουνε μαϋί μος. Δέν εχοονε
καμμιά δουλειό στόν πύογο!...» ε
τσι τελείωαε την «άγόρευσή. της.
Ειδοποίηοε τα γερο - φίλο μου
μέ τή Μαίρη. Ήταν ή μόνη πού
άπ' τους άνθρώπους τής Κύν
θιας. Ή καλωσύνη κΓ ή είλικρί· ειό
της την κράτησαν κοντά μας. Μο2ί
Ι1
υέοως. Μίσησα τήν Κύνθια! . Ό , μ' αυτήν έμεινε κι' ό Λέσλυ, ό δί
δυμος άδερφός τής Ρούθ. Λάτρευε
τήν άδερφή του κι' ήταν άφοσιωμέ
νος στήν Κύνθια. Τόν είχε βοηθή
σει οέ δύσκολες ώρες του. Αλλό
του .
Μά, ή
ποιοΰσι.
Κύνθια, ή£ερε τί εκανε!
Πόσες φορές μέ τα χόν,α άφού Κ|· εγώ δεν εΙμουνα ποτ6 βξ|α ν6 ' ηταν _ κ|· είναι _ εΕαιρετικό πά.
αε ό Ζό έ
γ μ ξ ηταν κ| είναι εΕαιρει
πίναμε τό Ζεστό μας, παπουτσωμέ- ίσοβαθυίοοα στπν τιμή πού δόθη-' δί. Ή δ.κα.οσύνη θεος του!
έ έ ί λά ύ
νες μ έ μέοτια καί λάστιχα - πού
κε
Μαγδαληνή νά πλύνε. τ' ά-
Συναντηθήκαμε μέ τόν Τόμας
λέγομε τίς γολότσες - μέ καπι γ|α ποδια Του, Αμάρτησα, μά καί κλάψαμε πολύ. Έκείνος άποφά
πι- περ.χυμένο μέ ψιλοκοπαν,σμέ- δέν μετανΟΙώνω οΰτε τώρα! Δέν εί-| σ.σε νά Ζητήσε. άπ' τό μεγόλο ά-
κρυά, μέ μάλλ,να γάνιτα στά μικρά ' να| δουλεια μου νά οο- πώ γ|ατί Ι φέν_ μας σ6ν χάρη ^ βδε|α ^
™.._. _........ ._ .„,.._._.. . Α μ°! )<6ρ'α "εΡ°°Μένσ κΡατόνταςιΤήν παντρεύτηκε 0 -Εντουΰ0ντ. · πάε, μαΖί του. ' Ε γώ ετοίμη V άντ, χμάκηοε;» νά 6οη0ήσοι<νε στήν ά-1 Ό Άλή; κρατούντα; τήν μ:ά ά Κοντη _καπ0 " δσπΡα κα1 τα δυ0 ~ στωνα χέρι την τααντα (σακκα) και , "Αν οοΰ τό είπε ό ϊδιος. θδμαθες μετωπίσω κόθε κατάοταοη. Μά. ]κ πελενθέροση τού Βεξύρη, γιά νό]κοη τού σχοινιοΰ άνέβηχε στό σν/ι ύ ά ΰ ά ύ ύ ί λί ά> ό ά'
σκοϋφο στό κεφάλ. καί στ' δλλο τό κολοθσκ. μας μέ δ.ά-
ξη, ]
τούς πιάση ΰσχερα κ^ νά τού; πά μν πού πρίν λίγο κάτ>οτ(ιν ό άφ'ν τσαρούχια δετά (άπό γουρουνο προ
ραδώση στούς απαίσιον; Άβησσυ-, τη; τού καί τήν' πέο«σε στο «^- 6ιά) κρατοθσε - σάν σαμοβάρι -
νού; τοξότες τού, δ.ιος είχε
πό νά τό κάνη. Τότε, θά πεθαίναι
Π'άσε τήν άλλ.η ακρη τρώνα
τό δοχεϊο μέ τ' άχνιστό σαλέπι, γύ-
ρω γύρω μέ τα ποτηράκ'α σέ υέ
• , ~' , ν ς 5- · α ι < > "« Ρω Υυρω με τα ποτηρακ'α σε υε
α; Λεν ηθελ.ε οντιε να. ξε στον Δαλπαταν και τοαοα την.
θή αύτό ό Άλή;. Τόν Ό πασά; νπάκονσε. Ό Άλής >ο« Υεθος "Ραοοποτηρ.οΟ μ.κροϋ, καί
τό σνλ.λονισθή
ένέαιϊε ηρίκη. "Εσυρε άφηρημ«να τοΰσε «κόντρα» τήν αλλη ακρη κ.α πΡ°Χωροϋσε, πρός τόν κεντρικό
τα 6λέμμ« στό πλ.ακόστρωτο δάπε- οί κόμποι &ζ%ισ<ιν νά π*ον'οΰν μ' δρόμο. δο καί τό σταμάτησε απάνω στήν εύκολία άπό τήν τροχαλία, ως τόν Μόλις έψθανε στή γωνιά τοϋ δρή μου μας άριστερά, ήταν ό φοϋρνος ϊί έκεϊ ήταν τό στέκι του. Τακτοποιοΰοε τό κινητό μαγαΖί ΐας τοϋ πηγαδιοϊ». Κάτι ■ τελενταϊο. γε δτι εκΓϊ βρίσκοταν ή σω | ^ Ό Άλής εΰχαριστημέν'ος άπό τό Κα1 εκ£ϊ -Τ0ν το στέκ| διγά σ,γά ή σκέψη τού ξ? άποτέλεσμα τοΰ έλέγχου, πήδη<τ." Ίο σε. Ναί, άπ' έκεϊ μποοεϊ νά άπό τό καρεγλάκι καί μπήκε στό Φ«-γανΓ. θά κατεββίνανί μέ σχοι, δίχτυ. τού κ' όρχιΖε τή διανομή στούς τόν φίλει·αν, τόν κεονοήσαν, τόν .τήγαιναν νά διασκεδάσουν οί Α- κιίνν, κατέκλ.υζε τόν τόπο καί παρι θηναϊοι, εΓχαν τοποθετηθή, έκεϊνο τύ χρόνο, χο>ροφύλακ€; κι' 8δ ω·
χναν τού; γιορταστά;. "Οσοι, .">-
μί»ς, δέν συιιμθιρίρώνονταν, κλεί-
νονταν στά «Μπουτρονμ'α» τή; έ-
ποχή; έκείνης.
Παρ' δλο τό κατατρ/εγμό τον;,
δμως, τα ΚΟΤΛΟΤΜΑ διατηοή-
θηκαν μεχρι σήμερα καί έορτά£ον
ται πανηγυρικά σέ δληιν την 'Ε'.-
ί Γιδα.
λο·«ον άπ έχεϊ, ως τον, τον δι-ναμη το σχο·ν,. Ο δ,χτυ,,μ-
Την τε.λευτα'·α Κνρΐαχή τή; Ά
.ιοκοιάς, βονϊζΐ άπ' άκρη σ' άκ.οη,
ή μικρή μας τότε πρωτϊΰουοα.
Τό ,-τανηγύρ; αύτό κρατοΰσε ώ;
τί; πρί.ιινές ώρε; κι' οί πΐρισσότε
οοι, χΐ'ΐρ'^ νά κοιμηθοϋν κάν, πή-
γαιναν νά σ>Λεχίσουν στούς Στό¬
λον; ο.τον γινόταν καί ή μΐγαλύ-
τκ.ιη (τασαρία.
Γιατί, έκεϊ σννκεντρώνονταν
«έ Σώματι» μέ τα κάρα τους, ο¬
ί ο, οί Άθηναΐοι Γαλατάοες, μέ
τί; χιονάτες φουστανέλλες .τους,
τα τσαπρ<ίξια τοΐίς, καί τί; Κολι- χοτο(ον·ρϊκ.ε; άσημογονμποϋοες τονς ήταν ό ΛΑΜΠΡΟΣ ΡΗΓΑΣ, ενα; έκατοχ^ονίτης γέ οοντας μέ κατάλενκη γενειάδα καΐ ιια/λιά/ πού έπεφταν ώ; κάτο στοϋς (οαιους τους. Τοϋτος έδώ ήταν δ .τιό παλιΛι- Γκ/.ατας, πρωτοπαλλήκαοο άλλοτε τιιΓ, άοχιληστή Ντα6έλ).η. Τον δό Ο ην ε, ίίμιος, Άμνηστ€ία/ καί άνοι ;ι τό πρώτο έπίσημο Γαλατάδικο — (ττήν δδό Άδοιανοϋ— παντρε" ι κολουθοϋονε τό γλίντι, καί βυνάμο ανοιχτο πατο τοΰ πηγαΛιοϋ, θαπα,νο; Αλη; βοεθηκε στο χεν0 χανάς» τους — τό κοινόβιο — νά πιοϋν τό Ζεστό τους, τό «σαλέπι» μέ κοασί άπ.ι νε στι' ακτέ5 το° Μπογαζιοϋ (6ο' —«Άμόλλα» τώρα τό σχο.νί σ· μέσ'τό ποτηράκι, πασπαλισμένο μέ την τσότοα καί μπόλικονΓμε&δες'. θ110^011)· θα φέρνανε 6ράχο — | Ύ« — σιγά δ; πού νά φτάσο> νά τσιντσιφίλι και κανέλλα, πιπεοάτο
τούσαν'ε οττά βράχια καί θά βγαίνα νω άπό τό πηγάδι.
νιατί. στά κάςοα τον; επάνω ίί-
τό Χαρεμλίκι καί θά φτάνχ
ώς την κεντρική πόρτα τοΰ κτι'
χαν πολύ
Ψηλά στόν άέ.ρα, .ι
ετοί, εθιμο βιναντινό, χ^ρταετοί
δπ<ο; ό «Πυργος» τό «Άστρέ» ό νε/^° τ,α Κ«οΐ":οαβμια. Ό Δαλπαταν τα άφηνε λίγο — καί μοσχοβολητό, προτοϋ Εεκινή· γιά τή δουλειά τους. > ρίου. "Ετσι θά θά κάναΛ'ε, άφοϋ Ι λίγο καί δ διχτυοτός σάκκο; κατέ- .... _ „. .
δέν ΰπήρχε αλλος τρόπο; νά 6γοΰ 6«'νε δλο καί κατέβαινε. "Αν δέν ΑΑΑου Β αναπτυΕω
:,>;' τον εΤχε άνάγκη τόν Άλή ό Δαλ- -Μπορχανας».
φορα φαγώσιμο, γιά τό διάλειμ- ;
τους χώρισε άμέσως. "Αν άχι σκέψου τή χαρό μου δταν, τήν Λλ
λέω μέ πεποίθησΓΐ: Δέ θά λη μερά, είδα τόν "Εντουαρντ νήρ
μα, μέ τίς μυτούλες μας παγωμέ 7ο0σανε ποτε μΟν,ασμένοΜ Ό ' χετα,
νες, δέν εεκ,νούσαμε χαρωπές καί
Εέγνοιαστες, γιά τό σχολειό μας! ■ ήτανε γι
Περνόντας δέ άπ' τό φοϋρνο, '
·ο Εντουαρντ δεν
Δέν
Τήν δλΑη μερα
μάς έσποίε τή μϋτη — ποϋ λέν —
ή μυρουδιά άπ' τίς σπανακόπητες '
γάμου
! τους. Τότε — έδώ καϊ τέσσερα ' προτού νδρθουν οί δλλοι. 'Εκεί μοϋ
— «-Ελεν, μητερούλα μ
έφυγες;»
ιαΖ τέσσερες
για
πού έτοίμαΖε έκτός άπ' τα σιμί ι
χρόνια ακριβώς — άναλογίοτηκα Ζήτησε συγνώμη! ΉΕερε πι6 τί
δπ,ο; δ «Πύογος» τό «Άστρέ» ό νί *»» '« ^ονντρούμ,α. "Ομο>;' τον εΐχε αναγ-,η τόν Άλή ό Δα - ™ΡΧ_α
«Πεντάλφος/ κι' δ «Ράι^ο;» όν,, Υ!ίι να νιντ1 'ί^0- Χ^'^οταν σχοι .ταταν, δεν β ασ;η^Ρ αντη την ου- Αφου
μασίε; δλε; άπό τό σχήμα τον- «■ Η^ -τω? *κΕΐ ^σ« ^^«ν καιοια να πάη χαμενη. θα παρα- τάδες Ο
....ι-(-.."._....... .;. _;_ -λ_- πάντα αοκετε; όονιέ: άπό δαΰτ.ι. τουσε το σχοινι και ο πιστο; τον τηιν ,,™
τια καί τίς τυρόπιττες, πού δέν
τολμούσαμε' όμως ν' άγοράσουμε
οί καϋμένες, γιά νά γευθοϋμε κι'
ημείς τήν νοστιμιά τους, γιατί ή¬
ταν άπ' τήν μητέρα καρπός άπη-
γορευμένος.
«Καλέ Μαμά» τής λέγαμε, νά
πάρουμε κ' ημείς οπανακόπιττα,
πού πέρνει τόσος!! κόσμος κΓ
τρώει καί μδς κεντά τήν όρεζι ή
μυρουδιά, πού περνοϋμε τό πρωΐΐ
"Ε! καλέ Μαμδ!
Όχι, ήταν ή απάντησις. Τό χά
λαθάκι σας έχει μέσα άρκετά. Τού
τί είναι ι πουλιοΰ τό γάλ"α. Σΰκα, θές, κα
ρύδια, μύγδαλα, σταφίδες, δαμά
|τίς σατανικές συμπτώσεις, πού κά ήταν ή Κύνθια!...
— καλοζΐ'γισμένοι μέ τί- οϋρέ-
1' Γ
ετο,μο.
τίς
άπό
τα; τόν ούρανό.
Τό τρελλώ τουτο πανηγΰρι, κρο
τοΰσε ώς άργά τήν νύκτα. "Ομω;
μεσάνυχτα καΐ ενα
σι·νέχιζε
Μα
τελείωνε μέ τούς δουλευ οκινόπηττα. Άλλά άφοϋ θέλετε
ϋστερα έγύριΖε συνέχεισ .οπανακόπιττα θά κάνουμε έδώ οτό
,·,.1 τοΰσε τό σχοινί καί ό πιστός τον Τούί; μΟχαλάδες. Αύτό γινόταν, τα ,οπίτι, νά Εαραθμήσητε.
- τόν ιάτο τοΰ Ι Άλή; θά σνντοίβοταν στόν πάτο γ . -ι-. . ».Ιν· ..
, Γ, ι - » - ΐ> · " " Εημερωματα. Την φωτισμένη πλέον Καναμε στο σπιτι, την τρώγομε
ΰ πού τό δάθο: του Εεπεο- του πηγαδιου. Κάποτε τρπορεϊ ν ο . . . , . Γ Ι . . _
; 'Εοβ δ Άλής', τό εκαν'ε. Μά δχι τώρα ποΰ ή ζο,ή ημερα "Ίταν ° -Χ°λβατΖής- τού δρο μα μας φα.νοταν, πως δεν μοσχο
νάνε τόν Τόμος καί μένα νά μποΰ Ή συγκινηθή γέμισε τα μάτια
με στό περιθώριο. «Γεροντική ππ . της δόκρυα. Όστόσο, συνέχιοε:
ραζενιά καί Ζήλεια»! "Αν έλεγα : — Ήρβανε δλοι μσΖί. Ό σέρ
Εντουαρντ πώς ή Κύνθιαι ' Ρίτσαρντ, ή Κύνθια, ή Ρΐούθ, ό Λέ
ήτανε τό νόθο παιδί τής πλύστρας σλυ κι' ό Τόμας. Ό ΤΖών δέ/
μας, δέ θ ά μέ πίστευε! Θδπρεπε | είδοποιήθηκε Κάποιος νεαρός για
νάφύγω. Κι' έγώ, μέ κανένα τρό- ' τός πήρε τή θέση του κι' ή φωνή
πό. δέν τόθελα. Όταν έμαθα πώς [τού λόρδου δέν άκούοτηκε. Ό "Εν
δέν άρνήθηκε νά συνδέσει τήν τύ- ' τουαρντ θύμωσε πολύ.
χη του μ' αυτή τή γυναϊκα, ήταν
άργά πιά ι Ό Τόμας τόν όγσποΰ
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Αγνωστ&ς πΐΐγές τΑ«3 "Ιατο-
ρίας τοϋ ΜικρασιατικοΟ
'ΒίΙίΙηνιομοΟ
(ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓ ΕΙΟΥ ΕϊΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΑΥ-
ΣΤΡΟΟΥΓΓΑΡΙΑΓ).
εοοιγησε.
Μέσα στόν ταβλα τού, πού τόν
δπο,ος
μέτρα 6άθος. | τού έξαρτιώταν άπ' αυτόν. Κι ετσι
κατεβαίνανε εστο) καί; μέ μεγάλη τού λΰπη, τόνοκ,χΐε χά
σχοινί; "Επρεπε αυω; νά τό έ-1 λ.αρό στά χέρια τού, Ό Άλής εί έφερνε μέ μεγάλη ίσορροηία στό
τουλάχιστον αΰτός, αν ό Χ? φτάσει στόν πάτο τοΰ πηγαδιοΰ. κεφάλι τού επάνω, καί πού στό
Ό Δαλπατάν έσκνφε επάνω άπό
ταρα τού
γλ-τάη, εΓχε την κα- Βε*ΌΊ? αρν.οταν. θα ν.ατεβαιν, ^ . , ,, ,
οί στον αα' Γι' αΑτά μ^ναΧ" αυτος, που ητανε και λι· το ανοιγμα και τον ίΐδε που προσ
Γ „ . "' , γνός στό πηγάδι θά έ<ττανε στό' παθσϋσε νά 6γή άπό τό δίχτν. Δέν' εν 6οισκοταν πια στον ' ' . . '.'...· . - . . _...... βολοΰσε σαν τού φούρνου, πού περνούσαμε τό πρωί. Μαριάνθη Μαρκυγιοννοπούλου καί κανείς δέν 6ρισκόταν πιά στον δρόμο. Σ ιωπή καί έρημιά, άπλιονιι ταν παντοΰ. Τα ΚΟΤΛΟΤΜΑ. δέν Ισδνσαν γιά νά γιορ ι, θά εμπαινε σ' αύτό και θά άνοιγε τήν κλειδαμπαρ<ομέντι να ώστόσο. τόσο στήν α/ δοο καί φτανε τό σχοινί γιά την δουλειά σ' δλα τα μερη τής Ελλάδος. ™'..™ ^[.^11^,^™!.^ Στήν Άθήνα, οί Γαλατάδες έ- |ακολοι<θοϋν νά σνγκεντρώΛ-οντα: στούς Στνλ.ου; τού Όλτ·μπίου Λι ος, οσΐϊ σχοινιι 6ρήκε. Τα μίτρησε- κομμάτι—κοα μάτι καί είδε πώ; δλνα μαξί, ήτ<ινε πάνω άπό τράντα όργιές. «Φτά- '. Α, - . ~ . « ι < νοι·ν καί ιπερισσεΰουν» ιιουοιιονοΐισρ Αλλα οσο περναει ο καιοος και . „ κ , · ~' , ,' λιγοστενουν κάθε γρόνο, δ ότι < τόποι τής γιορτής των, έγιναν ι χαιολογικοί χΛοοι, Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥ-ΓΖΙΔΜ ΛΟϊ ΜΜΜ^ΗΠΙΣΜΥΡΝΗ ΑΠΟ Τβ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ ΜΙΑΣ Π ΡΟΣΦΥΓΟΓ.ΟΥΛΑΣ ΜΥβΙΣΤΟΡΗΜΑ 26ον Είναι οί έκκρήξεις άπ" τήν καμ μεν1 πόλι, πού τραντάΖουν τό πλοϊο. Ψάχνω μέ τό βλέμμα γύρω. — Πού είναι τό παιδί μου; ή Δανάη; Αννωστοι, ξεοκληρισμένοι, διω Υμενοι κάθονται άγκομαχώντας στό -Είναι οί άπόκληροι, πού άφήσανε 'Εχεϊνο δαο)ς πού ξέχωρα τόν εύ- χαρίστησ* ητανε άλλ{, 6ρέσιμο, που θα του εκανε πιο ενκολο το κα τέδααιτα στό πηγάδι. "Ενα χοντρό δίχτυ άπ' έκεΐνα στά όποΐα ό άφέν τη; τού εβαϊε τα θν-ματά τοΐ' καί τα κρεμονοΐ «πάνο άπό τό πηγάδι γιά νά τα τρομοκρατήση καί νά τα ήασανίβη. Ό Άλής θΐΐμήθηκε πώς κάποτε πού έπέρ«σε άπό τα Μετέί» οα, *ίδε ότι άνεβοκατεΰάζανε τοί»ς καλόγηρονς στά Μοναστήρια μέσα σέ δίχτυα. Μέ τόν ίδιο τοόπο θά κατέβαιν'ε βοηθοΰμενος άπό τόν Βε ^ 1 {ό ό άδ χ(1)(?ι. σκυμμένα κεφάλια μές' τα σκέπτονται τήν άδυσώ Π1ΤΓ1 μοίρα τους. Μοιά^ουν οά τρομαγμένα πουλιά, κουονιαθμ)ένα πού κοίτονται τό ένο Λαϊ στ' άλλο. Ή άναπάντεχη κα ΤΟ0τΡ0Φή, τούς έχει άλαλιάσει. πόνος ουνέχεια, μοϋ 6αραίνει το κεφάλι. ΚυττάΖω μέ θαμπά μά Τ£)|α την όλοπόρφυρη φωτία, τόν καπνό πού άνεβαίνει 00 τεοό,στιο σϋννεφο, πάνω άπ' τα Χαλάσυατα. Ή ώραϊα Σμύρνη θό νινΓΙ άποκαΐδια, στόχτες! "~ Όϊ πώς θέλω νά γυρίοω πί- οτή φωτία. Νά πάνω νά βρώ .τό τήν πατρική γή. Ότι πολύιιμο τούς να Λρεμαστή άπό τό σχοινί. "Ετσι παραδώσανε οί γονιοί, οί παποϋ τό πράιια θά γίνοταν πιό εΰκολο δες τους. ! ν·α) πι° βσ!γο(>ρο». Έπλησίασϊ τόν
Τούς τάφους, τούς σεπτούς βω ΔαλΛατάν πού κάθοταν σιΛλογιβμί
. νο; σε καποιο σκαμντ στήν <ΐτρο<ρη μούς των προγόνων... Είναι Ζωσμένοι οί ίεροί τάφοι, οτίς άγριες φλόγες. — Μην εϊδατε τόν Λευτεράκη; ρωτώ. Κανε'ις δέν άποκρίνεται, οτίς άπελπισμένες κραυγές μου. Μέ κυττάΖουν μ' άπορία. Τα έχουν χαμένα, άπ' τή δική τους τραγωδία. τού διάδρομον. 'Εστάθηκ.ε άπό πά- νΐι) τον, τόν Ικοίταξε έρωτηματικά καί τοϋ είπε: δυσκολεύτηκε. Σέ λίγο εϊχ-ε Απαλ λαγεϊ άπ' αύτό καί χάθηκε στό ά , νοιγμα των δράχων. Ό Δαλπ«τάν τοάβηξε επάνω στό σχοιν· καί τό πέτα§ε σέ μιά γωνιά. ΙΕΡΟΦΑΝΤΗΣ ΜΙΑΣ ΙΔΕΑΣ Τού συνεργάτη μας κ. Ανδρέα Έλ. Ταταρίδη Τόν τελενταϊο καιρό είδα μέ πολ Έσκούπησε μέ τήν μεγάλη του >.ή χαοά λόγιοι ανθρωποι τή; Ά-
παλάμη τόν ίδρώτα τοΰ προσώπ υ νατολή; νά ΛσχολοΰνΤαι μέ τήν
τού καΐ έπ^σε 6αρύς στό σκαιινί πθοσο>πικότητα καί τίς Ίδέες τον
πού βρίσκοταν πλάϊ του. Αίσθόνο- διαλεχτοΰ Κυρίον Νίκ·ου Μηλιώρτι.
ταν πολΰ κουρασμένος. Πρώτος ό κ. Λααπρικίδης άκολον
Οι σκο,τοι άπό τούς
θ(,)ς ό Αίδειτιαιότατος κ. θεοδορί-
δη- κα1 μετα 0 κ Κοιν.κίδης. "Ο-
δη κα1 μετα 0 κ Κοιν.κίδης. Ο
τη; πνλ.ης τού Σεοάϊ - Μπουρνοΰ» λοι 6ρηκαν να ποδν κάποιο καλό λό
ειόανε τους «χαινηδε;» τϊαχαντα- νο για το «Ιεοό Πάθος τοΓ, γ Μρ_
ραίους τοΰ Μεγάλον Βεζνρη Λ' λιώρη στί)ν δ,ασωση κα; δ άδοση
δρχοννται μέ κίΐλπασμό κα^άλλα τ{ί. Μικρασιατικής Ιδίας στοΰ; με
στ' αλογά τον; καί έπειδή δέν ξέ τανίνεστέροι.ς. Λέν είναι δέ τνχαϊ
ρανε. οίττε ποιοί ήτανε οΰτ€ καί τί 0 τί) γργονό;, δτι ενα; διαπρεπήΓ
τί γυρεύανε, σημάνανε συναγερμό βνθροπο; τής Ίωνίας; ό τ. άνώ
Ή μεγάλη διπλή πόοτα τον σεοπ, ΤΓΐτο- Κρατικός Λειτουργός χ Χ
γ.οΰ κλειστηκε άμεσ<ο;, ή φρονρά Άοώνης σέ πρόσφατο άρθρο τΛ στο τΐΐχί τή; αύλή; ένισχύθηκε καί' -ήν «ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΗ ΗΧΩ* αια μικρή δυν'αμη άπό 20 «ντελή-' τή. Ενώσεως Σμνρναίων, ώνόμν. λ.ες» (καδαλλαραίον;) παρατάχθη- κε γιά καλό κα' γιά κακό οπίσω σε τόν' κ. Μηλ.ιώοη Ίεροΐτάντη. Πράγματι πρόκειται γιά ενα ίί απο την κλειστη πόρτα. Όταν .)!' οοφαντη μια. Ίδέας, γιά Ρνα στα τ^οχανταραϊοι έφτάσανε στά 50 ιιέ τρα Από τα σεράϊ, ή φρουρά, μέ μια μπαταρια στόν άέοα τού; στα ; τ,Τ)ν Πατρ,δι ματησε. Κρατήσανε μέ δνσχολκι ι Μιχρασιάτη! τ' αλογά τονς ποΰ τρόμαξαν καί ό, ·ρ£ ^ξη ■ κα> άμετακίνητα προσκολ
λημενο στα ερα ./Λ[ Τα ,-,„„ Γκείν,,,ν
τ,Τ)ν Πατρ,'διον, γιά εν'α Μεγάλο
Μεγάλ.ης δέν ε.τεσε ε-
αρχηγος τού;, δ τσαονση; Σονλ?]τσι πραχειρα κα1 άστόχαστα στό
ιμαν, προχωοησε άργά πρό; την, χαρτί Για μένα δ χ Μηλιώρης εί
πι.λη τον σεραγιοΰ. Εφτασ* σέ Λ νπι Μεγάλ.ο; αεγάλοί των Μ κοσ
— Μή «σίκλεντίζεσαι» άτρέντη ποσταση δεκα μέτρων ά.-' αυτή κι;ί Ι σιατιν.ων μα; Γρ<ιμ«άτων καί τή; .. .._< *„=.. _«.. .„·_„ ..λ. *...,. κοατησε το_ αλονό τον. περιμένον-; Μίκρασιατική: Ίδεα;. Καθ* το τα; να τοΰ μιλησοΐΛτ άπό τό Σε-| Υοαφτό ε[να καί μιά"έκδήλ<οση τ!η· μου καί <5ρηκα τόν τρόπο, νά 6γοϋ με άπό έδιο — Πώ;; Τό θέμα αύτό, ηροίόν μακράς έ στή τόσον όσον καί ή δεινότηθ ρεύνης τοΰ γνωστοϋ Μικρασιάτου ούτοϋ, ώς συγγραφέως σπουοοιο- ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ ΕΝΕΠΕΚΙΔΗ καθη τάτων πραγματειών καί μελετών, γητοϋ τοΰ Πανεπιστημίου τής Βιέν άναφερομένων εις τήν Βυζαντινήν, νης, είς τα έπίσημα Άρχεϊα τού Υ-'τήν μεταβυΖαντινήν καί τήν νέαν πουργείου ' Εξωτερικών τής Αύ- .' Ελληνικήν ιστορίαν. 'Δέν νομίΖο οτροουγγαρίας θά μάς αναπτύξη ό μέν, ώς έκ τούτου, δτι χρειάίεται διαπρεπής επιστήμων, είς διάλεξιν νά παρουσιάσωμεν, διά πλβιόνων, του, τήν όποιαν, ευγενώς όποδε-' είς τούς αναγνώστας μος, τόν χθείς πρόσκλησιν τής «Ενώσεως διακεκριμένον καί γαπητόν συμπο· Σμυρναίων-, θά πρσγμαποιήση, τήν λίτην. ιτίου έέ·, ημέραν Δευτέ ραν καί ώραν 7.30 μ.μ. είς τήν ( 'Επιθυμοΰμεν, ούχ' ήττον νά ο£ό λομένο; σ' έκεϊνα τα χονατα, δέν 4ην παραλεύτ*ι ϊίνΛΐρία, πού νά μην £' Καί ^ ? 30 _ εί( ^ φίση την π?ν'α τον να «ιαλ.ήση» „ , . . ' . . Τ αϊθουσαν όμιλιών Τής Αρχα,ολογι ρωμεν την οημασ,αν των ανακοινοί γι' αίκά τα «χώαατα», τα βγ,αΤα; αίματοποτισμένα άπό τήν θυσία μν ΚΠ^ Έτοιρίας. , οεων είς τάς οποίας αναμένβτσ. ριάδ(·ιν συμπατριώτην μίΐ;. Δέν "Η άρμοδιότης περί τάς ίστορι ότι θά προβή ό όμιλητής καί τουτο παοαλείπει, άκόμη, εΰκαιρία πού νό κάς ερεύνας, τοΰ κ. Ένεπεκίδη, ό διά νά έπωφεληθωσιν οί πολυπλη- μή μιλήση σέ εκδηλώσει: ΜικοαχΛΓ· οποίος επί 25 ήδη έτη, τιμό άπό θεϊς ένδιαφερόμενοι διά τήν ίοτο τικων Σιοματεκον καί Συλλόγων■. εύ ,κής πανεπκττημιακή<; βδρ^ ρίαν τού τόπου των. άπό μίαν Δεν ειχα, δνστνχως την τιμ,η να _ . Γ. ., χαρώ μ,ά τέτοια τού όμ,λ.ία, όπο>ς Τ1ίν επιστήμην τού καί τήν 'Ελλά εύκα.ρισν, που δέν παρουσ,όΖβτα.
εγινε κάποτε μέ τόν διαλεχτό επί δα· εϊνα|. πλέον, παγκοσμιως γνω- συχνα εις την πόλιν μας.
ση; "Ιωνα κ. Σολομοηΐίδη. "Ετσι
τόν «άπολαμ6άν(,ν·> άπό τα γραπτά
τού — 6ι6λία. άρθοα, μελ.έτ?; το».
Π "ΕΥΡ9ΠΑΊ ΚΗ ΙΥΜΦΟΠΙΛ.. Τβ ΤΠΞΙΔΙδΤΙΚΟ
ΤΟΥ,'ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ
Ή πέννα τού μοιό^ει σάν σμιλη
στά χέριο το»·. Σάν «όν βυν'ειδίΤΤΡ, __
νλνπτη( προσπαθεΐ κι" αΰτός νά
«χονντανέψτ)» ποόσιοπα καί κατα- ' Δέν θά εϊταν άσκοπο, μιά που
στάσεις. Τό υφος του πάντοτε ."ΌΡ σέ λίγο θά έγκαινιασθεϊ ή νέα τα
σεγμ^νο, καλΛ'επές, χοιρΐς Λλαη·ο ξιδιιοτική πε^ίοδος, νά παρατεθοΰν
τμού; καί έπαναλήψεις· σΐ'μβονλεν έδώ μερκά σνντομα άποσπάσματα
τικό, σνμθ'ιβαστικό καΐ πίΐ<ττ(ν.ό. άπό την κριτι-κή τοΰ Στέλιου Ί. Καί ποτέ, αά ποτέ τό πεϊσμα καί Άρτεμάκη ποΰ είχε δημοσΐίνθΕΐ δουλεμένο μέ αύστηρή λογική. Έν τοντοις δημιοι<ργεϊ καί πολλές σν ναισθηματιχές άνατάσεις>. Ό Σ.
Άρτεμάκης άναη-έρει έδώ ιιεοικά
κε<ράλ.αια Ιταλία;, ΓεθΜΐνία: καΐ Ισπανία; πού τοΰ έκαμαν ίδια/τε- ό (τανατισμό; ποΰ ψ-θείρονν καί κα στόν <Έλεΰθ€ρον Κόσμο» τής 20 ρη έντύπωση. Καΐ τελ^κόνί, τό κοφημι'ιζονν τό άτομο, πού γρά<ρει Σεπτε·μ6ρίον 1969. Άφοΰ παραθε σχολίασιιά τον με τα άκόλουθα λό Τα ένδιαφέροντά τον γ·ά τήν Πά ΐτει κάποιαν πίΐράγραφο άπό τόν για: τρική τον Γή καί τοΰς άνθρωπον: πρόλ.ογο τοΰ βιβλ.ίου δαου ό σνγ- | «Τα κεο;άλαια αΰτά (καϊ αόνον της άπεο'όριστα. Κάποτε, νομίζι» γραφέας τής «Ε.Σ.» έρμηνενει τόν αύτά;) εί'θίσκονται σέ ύψηλό #-'- πέρστ', είχα διαδάσει καί τό δΐκό τίτλο ποΰ έοωσε στό εργο τού, ό πειδο ώς άφήγηση καί ώς Ψντον· η Ι ί άθω ί ί έώ άλ Γό πηγάδι. Καί ό Άλής τοΰ έξήγησε τό σχέ Μήπως είναι κάτω στ' άμπάρια ι δ:ό τον. σ' δλες τον τίς λεπτομβρει Παιδί Νο έ τόν άντρα μου! ένα παιδόκι οτή γωνιά τοθ ΚοταοτΡώματος. Τρέχω πρός κεϊ. Καθεται οέ μίαν κουλούρα σχοινιά τοΰ βαποριου ή στίς μαοϋνες πού Ζυγώνουνε στά πλοϊα; Άγνοντεύοντας τούς καπνούς πού ύψώνονται σά νεκροθυμϊαμα πά νω άπ' τό έρεϊπια, νομίΖω πώς σχη ματί2ουν ψηλά τίς μορφές των ά γαπημένων μου.... Τό πλοϊο σηκώνει αγκύρα. ΆρχίΖει ν' όπομακρύνεται άπ' τή πόλι πού κοίγεται. — Τώρα τί θά γίνω; Μόνη! Χω¬ ρίς έναν δικό μου. ΆντΙο Σμύρ¬ νη! Άντίο! Σ' άποχαιρετώ, μέ καρδιά πληγωμένη. Κλαίοντας πάνω στό πένθιμο πλοϊο, καθώς κλυδωνίΖεται πέρνον Λευτεράκη μου, έσύ είσαΐ; Ί>ωνά?ω. Το 2υγώνω. Τό πιάνω τρυ ' τάς με άλλόργα άπ' τ' άγια χώμα
φε0ά οτά χέρια. (τα, δλο κ αί πιό μακρυά... ΓυρίΖω
Θωρώντας άπό κοντά τό πρό- πάνω στό κατόστρωμα, οάν μιά
°ωπό τού, βεβαιώνομαι πώς 5έν | πού έχει χάσει τα λογικά, ψάχνον
τας ν' άπαντήοω τούς δικούς μου ..
Στηλώνω τό βλέμμα, οέ σύμπλ<ϊ γμα λυπητερό: Μιά γυναίκα μέ μάτια θλιμμένα, είναι το παιδί μου... Τό άφίνω, °τΡ'<Ρογυρί?οντας, σάν τρελλή. Κι' ^ μαοϋνες έρχοντοι φορτο) Μικραοιάτες. λύ ώ μ' άπόγνωσι, μ' δφθαστη μέ πρόσωπο άνέκφραοτο μ' ένα μσυ Φαί' Ρα ™1, τούς ξερριΖωμένους. ρο φόρεμα, βαστά στήν άγκαιά νονται ύποταγμένοι στή μοί τό κοριτσάκι της. υ(: Είναι αύτοι, που άντιπρο Ή χλωμή γυνοϊκα όδηγεϊ μισο °ω"εύουν τόν άγνό Μικρασιατι τυφλο, φοβισμένο γέρο, μέ μουσκεμ Ελληνιομό. Αύτοι πού χάσανε μένα ροϋχα. δικούς τους, τα δνειρα τους. { (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Φτάνε-ι κατέληξε, ν'ά μην πά ρατήσης τό σχοινί καί σκάσο σάν καρπούξι στόν πάτο τοΰ πηγα&οϊι. — Μή οροβδσαι. "Εχω δΰναμη «τϊαμοΐ'ξιοΰ», τό ξέρεις. "Τστίρα θά περάσουμε τό σχοινί στόν «μι- χής γιά τόν' Έλληνισμά τής Άνα ρια τον χ<ι>νι καί Ιφών'αξε:
ς φήγ
Ι φία άνθρωπον καί τοπίου. ένώ άλ
ώ- λα. όπω; ίκεϊνα πού άνασέο■-ντ-ι
χον δνομα στόν κατάλογο τών' άτό κριτκός γράφει:
μ-:ον πού φροντίζονν γιά τήν προ «Ή παράγοαφο; αυτή φανερώ-
κοπή τοΰ Σμ_ι·ρναϊκοΓ' Ποδοσφαιρι λ«ι τόν 6ατ)ΰν έρωτα τοΰ συγγρα- στόν Νίτσε. στόν Ρίλκ-ε στό ΤΙ ■
κου Σύλλογον «Άπόλί.ιον» Άθη- ό ί λί Αίί
νιον.
πρός τόν γειογοαφικό καί πολι. οίβι, δττΓ" ΑΙκατει-ίνΓ
στι-κό χώρο ποΰ μά; πα καί τρε€ροντπι
μέ τήν νοσταλγία των ΧΑΜΕΝΩΝ
Καί τό σημαντικό είναι δτ·. δ ερω
Πρό τοιετία;, άν δέν απατώμαι, τάς τον αύτάς δέν είναι άποτέλε-
άποκάλεσα τόν κ. Μηλιώρη, ώλ.υ- σμα έπιπόλαιου έκστασιασμοΰ, άλ.-
κληρωμένο πνεΐΊΐατικό άνθρωπο. λ.ά γέννημα παλ.ύχρονης γνιοριμί-
'Ο χρόνος άπόδίΐξε —γιά μένα α; κα;. στενή; ψνχικής καί πνεναα
τουλάχιστο— δτι ό χαρακτηρισμό; τικής σννομιλίας μαζί τον. Γι' «ΰ
μόν έκεΐν'ο; δέν ήταν ασκοπο; κτν τό, τα συμπεράσματα, οί κρίσεις,
ή
άστοχος.
οί γενικέ; τοποθετήσεις τού κ.
ό
γ
Σ' αυτόν άμ<ι>; τόν καλό Μικρά Φλώρον ϊχονν 6άρο; κα* πειστικό-
σιάτη καί τόν καιλό έογάτη τοΰ τητα, καί δημιονργο&ν μίαν ήχώ
ζΰρη;
— Γιατί θέλη χωρίς λόγο νό
μα; χαλ.άση. ΠρΪΛ' λίγο άκόιια, θη
νάτωσε κάποιο «ιιπρέτι» αα; (ί.-
δερφι ιιας, άοβανίτιχα) μέ φρικτσ
6ασανιστήρια όιΐπρό; στά μάτι«
μας.
(Σΐ·νεχίζεται)
ΠΑΤΡΙΔΩΝ, πού τάχη άντίθετη ' Πνει'ιιατος, δέν θάποεπε νά γίνη κάποιας διάρκ*ιας στή σννείδησή
ννώμη στόν χαρακτηρισ,μό πού τ»ϋ ι κάτι τό ξεχωριστό, κάτι τό τιμητι αας. Στό σημεΐο αΰτό Ακριβώς
δίνω. Κι' όντε φοβάμαι νά θεωρη-
θω ώς δουλόφρον ή άπο^λίπιο «ίς
ΤΑ ΒΙΒΑΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΑΙΩΡΙ-!
ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΪΑΣ
Μέρος Β' λαογραφικά.
ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ
καί ('ίλλες ίστοοί^ τόόν Βυυρλιωτών.
ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ
ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ
Η ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΑΣ
"Ενας έπίλογος στά πενηντάχρονα τοΰ Μικρασιατι-
κου Όλέθρου
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ: Είς τό Βιβλιοπωλείον Κολλάρον
ΣΤΑΔΙΟΥ 38 - ΑΘΗΝΑΙ.
χή
κια τοι»-
άΕία *Μ>ν
Στήν άρχή τοϋ κριτικοΰ τού ση
μειώματο; ό Στέλιος Άρτεμάχης
εΤχε γράψει: «... ?να σύνολο μελε
τημάτιον, δπου ή έντύπωση συνα-
γιονίζβται, ή σνμπληοώνιπαι μέ
τή γνόκΐη, γιά νά δημιουργηθή τς
λικά ενα .πολΰ ενδιαφέρον καί 4ρ-
τυο κεμιενο, γ*μάτο Γίκόνες, Ιβ«
€ς, παρατηρή<τεις τικότητας. Γι' αΰτό καΐ ϊχ*ι άΛη- χηση μέση μα;. Πεντε εΰρωοταϊκές χώρε; άποτελοϋν άν-τι·κείμενο τής Αγάπης τοΰ κ. Φλρου στό ν#ο 6ι
βλίο τον.. τίς οποίες παοοΜΟ»άζτι
μιέ κάποιαν έντελ.ώς προο»·«τική ^ι
θοδολογία, πού μάς δημίθ%ντ*ϊ την
6«»6αιότητα ότι τίς ε(5αμ« καί, έ
μείς άπό πολΰ χοντά, μέ τα Ο4κ·ι
σω ζοΰν αδτοί οί άθρ<οποι κ«.: αά τή δοιιή τον έργον: «Όλόκληρο 1 μας μότια καί δχι μέ τό 6λ»μ4»α έ κνόττ*ΐα καί στήν δ αι'"· Γιά όλα αύτά θά μπορούσαμε *ά είποϋμΐ, ότι ή «Εύρωπ«ϊκή Σι<μ- φιονία» άποτελίϊ ενα πολύ θετικό σημεΐο στήν σνγγραφική παρ*ί.ι τού δημιο»>ργοϋ της».
κό; τοπο&ετοΰμε τήν ονσια<πι·κήν άξία Τολμώ νά προτείντο τό εξής: τή; «Εύρΐιΐπαϊκή; Σν(Γ<1'ν»«ς'>·
Σ' αυτού;, πού παβχίίοΐΛ' νά δια ποΰ στίς στλίδες τη; ό λόγος σνιι
τηρηθή-ή μνήμη τιον Χαμενιον Πά πλ.ηρώνεται ή προεκτείνεται καί έ-
τρίδ(«ν, όπως ό Ν. Καραρας/ 5 πιβεόαιώνεται άπό μίρικές καλο-
Ί. Άβραμάντης. ή Πετράκη, ή δκι>.εγμίνες είκόνε; έργων τέ-
Βατίδον ό Άρχιγένης δ Π. ΒαΧ χνης, άνθρωπον, τοπίων, μνημεΐ-
σαμάκης, ό Ν. ΤοντοΐΎτζάκη;, ό ιον. Είκόνε; πού πλαταίνονν σέ με
Γ. Μετσόλης, ή ΜαλΛό6ροι*ο λ γάλον βαφμό τό έξαίσιο οραμη γΐ'ΐ
ά., θ&τρεπε τα Προσφνγικό. Σιο- τό όποϊο μας όμιλεϊ μέ τόσο πάθος
ματ^ϊα, ή μιά σνν*τονιστική Επι- ό κ. Φλώρος».
τοοπή αυτών, νά κάνοχ»ν κάτι, ?νό Κα:. τώρα ό κριτικό; οχολ.ιάζει
λιστα γιά τούς γηοαιοτέρου; έξ <ί· τύ 6ι6λίο «Εΰρ(ιΐπίΐϊκή ΣνααΗονία», νός δλλον...». των. καί ΧΩΡΙΣ «Μέσα» κατάχτησ.Ί τή θέση πού κατέιχω σήμερα στό Δημόσιο, ωστε αύτό καί μόνοΛ· τό γεγοό; νά μή δίνη λάβη γιά τέτοι ε; .ιονηρέ; σκέψει;. Κι' άν έϊέφρασα καΐ έκφοά£<» σέ κάθε δεδομένη εΰκαιρία τόν θα'μ«.τιιό καΐ τήν έκτίμησή μο-1 στόΛ' κ. Ν. Μηλιι!>ρη, καί στό εργη
τοΐ', τό κάνιο πάντοτε άπό άγνές
ποοθέσεις καί συσικά άνι<στ«ρό6οο λα. Έ; άλλον, έγνιί>ο<σα άπό κον τα πέοσν τό καλοκαϊρι τόν άνθρον πό καΓ ?μεινα ένθοι>οτ«σμέν·ο; άπό
τήν πρώτη έκείνη γνιοριμ'α μας
Διέκρινα στό πρόσοιπό τοι· τόν πρό
ο, τήν ήρεμο, τόν στοχαστικό, τόν
άρχον'τάνθριοπο μέ τι'ιν χρυσή κορ
διά.
"Επειτα, κάθε μερά δλο κα!,
ρισσότερο ν«ώθω τήν προσήλωβ»·,
αυτού τού άθρώπου στά Μικοασ^ λομωνίδη; Άπ. Μαγγανάρης άπο
τικά πράγματα. Σταθερά προση την «"Ενανση Σμι^ναίων» καΐ τήρτ
λέγει, «είναι άρχιτε-κτονημτνο καΐ
ΤΟ.
Νομίζι», δτι ό άν<θρο>πος, όβο
ζεϊ, πςέπει νά νοιιί>ση την χαρά «'Εστία Ν. Σμύρνης»,
τής ήθική; έπι6; τού δρ , Δέν θάταν σαχηό κ«ΐ δίκαιο νβ
γου τού καί τή; προσφοραι; τοι» γά τνχοι>ν τέτοιας διαχρίβειο; χαΐ δλ-
τήν διατηρήση ενός Ίδανικοί». Καί λοι καί μβλιστα πρώτος ολ' δίΛνς
είναι σα>στό καΐ πρ*πον' οί Πνει-αχ ό κ. Νϊκος Μηλκόρ.^; Μαι Ιδέα ρί
τικοί αύτοι άνθριοποί μας, πρίν β- χνΊ;ο, πού είναι δ>νατό νά κωρπο-
φΙσοτΎ τόν μάταιο τουτο κόσμο, φοοήοη. Ή άγάπη καί ή αλληλΉχ
νά χαρονν μιά τέτοια στιγμή. "Ηδη τμιηση ποτέ δέν έπΛψε νά μάς χα-
τέτοια; τιμής άξιώθηναν οί *. Σ( ρακτηρίζη έμά; τοΐ>ς Πρόβφνγ*ς.
ΑΝΔΡ. ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗΣ
Ζάκτ<νθος 18.2.1974 19 ΕΚΑΤ. ΔΡΧ. ΔΙΑ ΛΙΜΕΝΙ· ΚΑ ΕΡΓΑ Ό κ. Τρ Τριοηηαχτκρνλάχβς την κατανομήν πιστώ~ως 1915* 000 δρχ. ~ τήν ίργοον «1ς
ΓΙΟΡΙΤΑΖΟΤΑΝ ΑΛΛΟΤΕ Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟ-
ΚΡΙΑΣ ΚΑΘΕ ΚΑΘΑΡΗ ΔΕΥΤΕΡΑ·.
Υπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
τηκε -/.αί νοικοκνρεΰτηκ*, "Ολ.ο, οί
άλλο. Γαλατάδες τή; "Αθήνας τόν
ϊτρεμον κυ^ιολεκτικά. "Αν κάποιος
άπ1 αυτού; έπ'χειροΰσε νά <αγ^/) ό ά Είνα. άδύνατο νά φαντασθή - ό ,,,Ροινό; Άθηναϊος σέ τί γλέντι οί πατέρε; αα; ,,τ,,,ονόντονσαν ,.·.;,,,.0Λ Δευτέρα! Γέιιιϊ.ε πανηγυριστα; ο χώ(ΐηρ - . Στύλων τοΰ "Ολυμπίου Διός, - !νϊ(ϊκρι*γιάννη στα γυρω τήζ ,ν/ϋΟπόλεως, ό Λόφος τού Μνη ,,'ηυ τοϋ Φιλα,ιπάπου, τα 6ουνα- τοΰ Άρδηττοΰ, στό Στάδιο πάνω, ή Πννκα καΐ τό Άστε: άπω οο(ΐκο.·ΐε-ϊο ' μάλιστα που ειχαν τοτε νιιν βι« «ι τους άμάξια μέ δλογα, πηγαι στό τέρμα Πατησίων— στΐ;ν Αλι·ο·ίδα— κι' άλλοι στήν Κηφι- στό Τατόί. Πολλοί μάλιστ,ι καί στίς Φαληρ.κές ά- - δπον άκόμα 6αοΐλ*υε έρημιά, ./α;"μέχο, τό ΕΔΕΜ. Έκτός άπό ΗΡΟΐκές ψαροκαλύβες, δέν ΰπήοχε 0{ηί ρα καφενεδάκι, γ.ά νά πιή νέ; Εΰριυπαίιον Ζιυγράφον. ποΰ Λ ■/(ορ'ις ?ναν καφΐ. Μόνο έκεϊ πού ποθανάτισαν στηΰς πίνακές τοι·: (Ι,,σκεται σήμ*ρα τα ΕΔΕΜ, ήτο τό τα Έλλττνικά ΚΟΤΛΟΤΜΑ, «,/άνι» τοΰ Μπάρμπα Στάμου τοΰ ιιό.ον στήν ώρα'αν αα; Έ·, ση» τό γάλα τού, ό μποάρμ.τα __ Λάμπρος, γινόταν θηρ'ο καί τόν ε βγαζε, μιά γ,ά πάντα άπό τ».ν πιάτσα. Δέν χωράτευε. Μ«τα τό φαγοπότι, έστηναν οΐ πανηγυριιοτε; τόν χορό. Χορενονταν όλο; οί 'Ελληνικο' Χοροί ν.αί χαλ.οϋσε ό κόσμος ά.'ΐ' τις πίπιζες κ«ί τα νταούλια. Οί ^ένοι ποΰ 6ο!σκοντα την ή. ιιέοα αυτή στήν Άθύ.να, ετοεχπν στοΰς Στύλονς τοϋ "Ολυμπίου Δι ός/ νά χηοοϋν καί νά απόλαυσιν άλλά καΐ νά καμαροχτουν τΰ &?(/- μα, μ ά, καί την Άθάνατή μος Έλ ληνιν.ή Λεδεντιά. Σώζονται, μάλιστα, ώραϊρς καί στον ΰηροταγαρο, στά έορτάζεται μέ τέτοιο κέκΡ, καί αέ οτάσ Ούλεν την σηυερινή, ΰπήι έθνικό παλμό, πού δί>Κ σ:όν 5£·
ϊ( τό ζοιτούκι τοΰ μπάρμπα Γιάν νόν μα; έπισ-'.έπττιν, δτι κα' δεινπ.
νη τοϋ Μάρκου καί κατέδαινε καί νά πάθη ή Έλά: τα π·/ΐδιά τη:
1/ίΙ πολύς κόσμος. νϋι-π, καλά καί ή Αΐον.'α μα; ΕΛ
Μα καί αύτοι οί δύο δέν που- ΛΛ Σ ποτέ, μά, ποτέ δέν πεθα''-
/ι,Γί-νίΐν τίποτε, παρά μονάχα Για νει. Άπό τοΰς πριότον; επισκέπτας
,ιιΊοτι, Γάλα, κα ι μέλι 'Τμηττοΰ. -/.αί τακτικού; των Στύλιον, ήτα»1
ΙΙ,ι άς θά έβαζε τέτοια πράγματιν. πάντοτε πρώτος έπισνέπτης, ό πρ-
οτιΐ στόμα του τήν Καθαρή Δευτ* σΰη·τής τή; Αγγλίας Έλλιοτ ποΰ
οη; πηγαίνη έκεϊ κάθε χρύνο μέ τίς θν
Τα ΚΟΤΛΟΤΜΑ ήταν ό «Άπο γατέρες του γιατί έκεϊ κοντά ήταν
γαιοετισμό; των Απόκρεω καί ή ή Αγγλικη Πρεσβεία τύτε!
ϊ,κιναίΐοά ΐϊ; την σύνεσιν, την έγ Τήν Καθαρή Δευτέρα, ολοι οί
νοάτπαν κα!, την νηστείαν», όπος Άθηναϊθι ετρωγαν λαγάνα, κοι>-
ά(/Γ(έρει ενας παλαιό; χρονικογοά κια, πιπεριές τοΐ'ρσί μύδιια, ξερό
φός χταπόδι, έλιε;, καλόγνιομε; χαλ-
Ή άλήθεια είναι, δτι ή γιοοτη 65, σκόρδα, κοΐμιινδάκια ΓΓρέσκη
αυτή έθεοιρεϊτο άντιχοιστιανική ά καί... στραγάλ.ια καί γενικά ξηρού;
πά τα πολύ παλιά χρύνια. καρ.τούς. Επιναν κοασί άπό την
'Τπάρχουν, μάλιστα «Άφορι τσότ<}α, χωρί; ποτήρι. σμοί» καί «Κατάρε;», πού τίς έ'λί Τα στραγάλια «Λϊαπλεμπιά» ;ό γαν γιά δλους έκείνου; πού έπέ,ι* Ρλεγαν τότε— σχηιιάτιξαν βουνό ναν στό έθιμο, κατά γή; στ1; λινάτσες, όαλ.μένι Ή Ίερά Σ·νοδός μας, προσπά σάν πνραμίδ*;, πού τή συγκρατοϋ θηηε καί πρίν άπό τό 1840 νά τίγν σε στήν 6άσι του; α ά κνχλοτερίι εμποδίση μέ κάθε τοόπο α>ς τό παηάτα£ι άπό πορτοκάλια. Οί κον
Λ. ΚΑΤΑΠΛίΙΚ'ΓΙΧΗ_ 'ΠΛΟΚ.ί- "^^
ΑΓΓ ΟΤΙ ΘΥΜΑΜΑΙ
ψ 7 ; ·. 11 ι ΐι ■ *τ. ί- *λ Γϋ - ί ι, ιν* . . . ■*■ ν"
Ι ΘΗΣΑΥΡΟ■ ΤΟΥ ΚΙΑΐΙΠθΓΜ
■%■—«.■. Λ
βΟ Ζαλεπιτζής
Υπό κ. ΜΑΡΙΑ ΝΘΗΣ ΜΑΚΡΥΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Ο χειμώνος στήν -Πέργαμο- ή- ι χέρι τού, εϊχε περασμένο τό τρί¬
τον θαρύς, είχαμε πολλές 6ροχέ^ ποδο πού τό έστηνε κ έστήριίε τόν
καί μεσ' την καρδιά τοϋ χειμώνα ταβλά — όταν ύπήρχε πελατεία —
501
κατά τα Χριστούγεννα, .είχαμε καί
χιόνια πολλά.
Ημείς τα παιδία, Ευπνούοαμε
τοϋ τού «καφιρη». Ν α το πετα^ον _ _
"Οταν άκονσε ό Άλή; την 6β-ι με στό πηγάδι. Καί τοΰ έ'δειξε τό.· ρωι· Υ' Χ ■ ■
ρεά άαπάρα νά μπαίνη στήν πό31 κ·>εμασμέν'ο καί αψυχο Χασάν. Δεν »°<: άΦινε ό]ΜΚ νά ουνεχίσου τα των μονν'τρονμιών, άτρησε ιαά! Ό Άλή; ποΰ ως την ωρα ΐ7.'ί με — καί θά θέλομε — τόν γλυ χοντρή 6ρνσ ά άνάμεσα στά σφ<- νη δέν τό σκέφθηκε αύτό, συμ<ί!'> κό μας πρωϊνό ϋπνο πρώτα ό «ποσ-
γμρνα τού δόντ>α. Τώρα δέν ύπήρ νησε. ΆοΗε την «καπάντία» τ«;ν 6άντης» νυχτοφύλακας, πού μέ τό
χε πιά καμμά έλ-τΛα νά βγοΰνε, πηγαδιοΰ, ξίκρέμαβε τό πτώμα, τό χονδρο ραβδί του χτυποΰσε στή νω
αύτάς κ αί ό άχρέντη; του άπ' έκ*ϊ έ'σι-ρε άπό τα πόδ α καί τό γκρέι· .
" )Ι? . , » , . > . ι , , · - ρ ■ α 'ίΐ ν|ό μα^ κάτω οτις πετρες τού καλ
μρσα. Ε.Ί!το; κα αν τουςανοιγανε σε στο απαισ.ο εκεινο οαραβρο. ·'
άπ' έξο). Αύτό δμο».; ήταν άπίθα-'καοϋογο; πασάς παρακολονθησρ "> τΡ'Μνιοϋ τόσες φορές όσες ήταν
νο, γιατί έκείνη την έποχή τα λη αυτή τήν' διαδικασ'α, ΰχι μόνο οί ώρες.
μπονντρούμα ήτανβ αδεία καί κανέ δίχιος τίψεις μά μέ 'ίέχορη εύχα- Λές καί τό είχε τάμα. Αύτές
ν.ις δέν κατέδίκνε έκεϊ κάτω. Μά ο.στηση. Κ' άς άποδείχτηκε ότι ά τίς Πρωϊνέο, ώρες, προτιμούσε τή
χαί άν κατρτ>αινε γιά νά τοΰς άνα' δικα τόέχάλασε τ όν δνθρωπο. Κι
ιιόλ·; θά εβλεπε κλειστή ά; ηταν; £α; άπό τού; πιό '/μ-
, ή
τή" πόοτα τού ίαογείου καί άμπα λ.ούς τού σΜματοφύλακες πού χοο
ΰ
ιας καί όρχιϋε. Τάκ, τάκ,
τάκ, τάκ. τάκ πέντε φορές. Ποϋ:
οτοα'νη άπ' έξ(ο, θά εφενγε χορί; νια καί χρόν« τύν έδοΰλ.η,'ε
ιά την ανοίξη. ΙΙοϋ νά φανταισθή, στά.
π!. νά σέ πάρηπιά ϋπνος, καί σδ νά
σούλεγε, πώς ή ώρα είναι 5.
ότι τοΰς εΐχανε κλ^ίσει έκεϊ μέσα; Ό 'Λ/ής άμίλ-η~οΓ/ τςαβήχττ-νε Μετά άπ' αυτόν, κοντά στό φεν
Έν.τός κ,-ιί άν (τεύγονκις οί ϊδιοι, στήν γο)Ίά πό είχε στο 6άξη τα γοβόλημα έρχόταν δεύτερος ό-σα
ί ΐδ ί ζΪ ό ' ά ό ά Εί
γς ,
ες» τί τζοχανταραΪΜ τό σχο.ν.α ν.α', άρχ(σε τό μάτιασμβ. Εί
χ
ειπανε, οτι κλείσανε <ττά μπο·ν-,χε καντ. παληα «γεμιτ^ής» στην 1 ! ή έ την δι0Γη τ0οί.ιι·α τόν ΒΛύρτ, καί τό έ.-ιήο*· κα! ήξεοε άπό κάμπου:. ην . _ . , :. φωνη Τ0υ διαλαλουσε τό εμπόρευ τ0οίιια τόν ΒΛύρτ, καί τό έ.ιήο* ήξ μ κανένα αύτί δούλου ή στοατώτ- ι "Εδεσε μέ έπδεξιότητα όλ»α τα κοα ε10 Τ0υ. το «σαλέπι. Σαλό. Σαλέπ. ό.-τότε θά ξιεκλείδωνε την πόρτα μάτια τιόν σχοινιών καί στήν άκοη "Ω ι σάλο — σαλέ.ε,έ,π καί θά τοΰς έλει<θέρονε. Ό Άλή; τοϊ< τΓλει·ταίου, τό δίχτι·. ώστόσο άπόκλεισε κι' αυτή την π° Ι — Τελείοσα, Γ Ήτον άρβανίτης (Άλβονός). Ντυμένος άρβανίτικα' δηλαδή μέ ρίπτ,οση. Νά μ,λούσχχνε δηλαδή οί —'Αφεοίμ, τού άπάν'τησε δ Δαλ κανταλόν| σαμαροοκουτένιο τζοχανταραϊοι. Δέν ήτα'ε τόσο «ά πατάν. και οτή μέοη ήταν οί χολβόδες διαφό ρων είδών (ή Πέργομος είχε έζαγω γή χαλβάδων) ό ·μαντουλάτος> ό
'Ελλττνιχ·
ΑΣΠΡΕΣ ΤβΥΛΙΠΚΣ
Τής ΑΙίΨΑΣ Ν. ΔΡΟΣΘΥ
121ον ισε πολύ. άλλύ ήταν ό οκύλος τοβ
Ή 'Ελεν ήρθε μετά τό τσοί. Κά άφέντη του Δέν είχε καιρώ κα
θίσε δίπλα μου μέ τό πλεχτό στά βόλου γιά τόν "Εντουαρντΐ Την ϊ-
χέρια. Ήταν ένα ύπέροχο χρώμα
άπό άπαλό μαλλί. Τό Ζήλεψα.
— Τι δμορφο, πού είναι. "Ελεν
λεγόμενος .Τόκα» .Τάκας.. τό ·σά ' ου, Τί ώραΤο οχεδιΟ! Από χτές
μολι. τα -πιτόκια. μαντολάτο πά Ι τ0
σπαλ^μένο μέ δσπρο οουοάμ, τα Ι _
πλεΕω
καϊ 2ακετ
νΖ 2αε
γλυφ.τσούδ.α. κοκκοράκ.α, πολύ -Επλεκε γρήγορΟι χωρί£: _ομα
εά έ λά Ι
χρωμα, επάνω σέ κολομάκ,ο. -
Μείνομε λ[γπ ώρα οιωπηλέ(:
άπό σχ.στό καλάμ. - γύρω στό .„ πσυχίο βταν απόλυτα
τοθλα καΐ μέ δυνατή φωνή διαλα
λούσε: «Σόμαλι ε» Τάκα Τάκα α α
πουλύ πουλύ ύ ύ.
Πολλές φορές κι' ημείς τα παι
κοότος όπ' τίς βελόνες άκουγό
τον, δπως τριβόταν ή μιά πάνω
οτήν άλλπ.
Άπότουα ή "Ελεν άρχιοε:
διά προτοϋ Εεκινήοουμε γ.ά τό σχο ! _ -Εχω όμαρτήοε, πολύ Η
θρησκεία μέ δίδαΕε νά συγχωρώ ά
λείο, οτό σπίτι ώς πρωϊνό ρόφη
μα μάς έτοίμαΖονκαί πίναμε ·σαλέ
πι» περιχυμένο μέ ψυλοκοπανισμέ χρ,στΟς
νο μοσχοκάρυδα ή άνακστευμένο ' 6εύσε, ουγχωοώντα(: τού(- εχθρούς
μισό, μιοό, μέ γάλσ, πρώτης
ως μσλακτικό.
δια μερά τού καυγα ό σερ Ρίτοορντ
άποφοσιοε νά πάει στόν πύργο. Τό
μοθα άπ' τό προοωπικό. ποθ θβμβνβ
ώσπου νά γυρίσουν οί παλιο) ύηη-
ρέτες μας. Τούς τό είχε πβϊ ή
Κύνθια:
- -Ή "Ελεν κι ό Τόμος β*
θάρθουνε μαϋί μος. Δέν εχοονε
καμμιά δουλειό στόν πύογο!...» ε
τσι τελείωαε την «άγόρευσή. της.
Ειδοποίηοε τα γερο - φίλο μου
μέ τή Μαίρη. Ήταν ή μόνη πού
άπ' τους άνθρώπους τής Κύν
θιας. Ή καλωσύνη κΓ ή είλικρί· ειό
της την κράτησαν κοντά μας. Μο2ί
Ι1
υέοως. Μίσησα τήν Κύνθια! . Ό , μ' αυτήν έμεινε κι' ό Λέσλυ, ό δί
δυμος άδερφός τής Ρούθ. Λάτρευε
τήν άδερφή του κι' ήταν άφοσιωμέ
νος στήν Κύνθια. Τόν είχε βοηθή
σει οέ δύσκολες ώρες του. Αλλό
του .
Μά, ή
ποιοΰσι.
Κύνθια, ή£ερε τί εκανε!
Πόσες φορές μέ τα χόν,α άφού Κ|· εγώ δεν εΙμουνα ποτ6 βξ|α ν6 ' ηταν _ κ|· είναι _ εΕαιρετικό πά.
αε ό Ζό έ
γ μ ξ ηταν κ| είναι εΕαιρει
πίναμε τό Ζεστό μας, παπουτσωμέ- ίσοβαθυίοοα στπν τιμή πού δόθη-' δί. Ή δ.κα.οσύνη θεος του!
έ έ ί λά ύ
νες μ έ μέοτια καί λάστιχα - πού
κε
Μαγδαληνή νά πλύνε. τ' ά-
Συναντηθήκαμε μέ τόν Τόμας
λέγομε τίς γολότσες - μέ καπι γ|α ποδια Του, Αμάρτησα, μά καί κλάψαμε πολύ. Έκείνος άποφά
πι- περ.χυμένο μέ ψιλοκοπαν,σμέ- δέν μετανΟΙώνω οΰτε τώρα! Δέν εί-| σ.σε νά Ζητήσε. άπ' τό μεγόλο ά-
κρυά, μέ μάλλ,να γάνιτα στά μικρά ' να| δουλεια μου νά οο- πώ γ|ατί Ι φέν_ μας σ6ν χάρη ^ βδε|α ^
™.._. _........ ._ .„,.._._.. . Α μ°! )<6ρ'α "εΡ°°Μένσ κΡατόνταςιΤήν παντρεύτηκε 0 -Εντουΰ0ντ. · πάε, μαΖί του. ' Ε γώ ετοίμη V άντ, χμάκηοε;» νά 6οη0ήσοι<νε στήν ά-1 Ό Άλή; κρατούντα; τήν μ:ά ά Κοντη _καπ0 " δσπΡα κα1 τα δυ0 ~ στωνα χέρι την τααντα (σακκα) και , "Αν οοΰ τό είπε ό ϊδιος. θδμαθες μετωπίσω κόθε κατάοταοη. Μά. ]κ πελενθέροση τού Βεξύρη, γιά νό]κοη τού σχοινιοΰ άνέβηχε στό σν/ι ύ ά ΰ ά ύ ύ ί λί ά> ό ά'
σκοϋφο στό κεφάλ. καί στ' δλλο τό κολοθσκ. μας μέ δ.ά-
ξη, ]
τούς πιάση ΰσχερα κ^ νά τού; πά μν πού πρίν λίγο κάτ>οτ(ιν ό άφ'ν τσαρούχια δετά (άπό γουρουνο προ
ραδώση στούς απαίσιον; Άβησσυ-, τη; τού καί τήν' πέο«σε στο «^- 6ιά) κρατοθσε - σάν σαμοβάρι -
νού; τοξότες τού, δ.ιος είχε
πό νά τό κάνη. Τότε, θά πεθαίναι
Π'άσε τήν άλλ.η ακρη τρώνα
τό δοχεϊο μέ τ' άχνιστό σαλέπι, γύ-
ρω γύρω μέ τα ποτηράκ'α σέ υέ
• , ~' , ν ς 5- · α ι < > "« Ρω Υυρω με τα ποτηρακ'α σε υε
α; Λεν ηθελ.ε οντιε να. ξε στον Δαλπαταν και τοαοα την.
θή αύτό ό Άλή;. Τόν Ό πασά; νπάκονσε. Ό Άλής >ο« Υεθος "Ραοοποτηρ.οΟ μ.κροϋ, καί
τό σνλ.λονισθή
ένέαιϊε ηρίκη. "Εσυρε άφηρημ«να τοΰσε «κόντρα» τήν αλλη ακρη κ.α πΡ°Χωροϋσε, πρός τόν κεντρικό
τα 6λέμμ« στό πλ.ακόστρωτο δάπε- οί κόμποι &ζ%ισ<ιν νά π*ον'οΰν μ' δρόμο. δο καί τό σταμάτησε απάνω στήν εύκολία άπό τήν τροχαλία, ως τόν Μόλις έψθανε στή γωνιά τοϋ δρή μου μας άριστερά, ήταν ό φοϋρνος ϊί έκεϊ ήταν τό στέκι του. Τακτοποιοΰοε τό κινητό μαγαΖί ΐας τοϋ πηγαδιοϊ». Κάτι ■ τελενταϊο. γε δτι εκΓϊ βρίσκοταν ή σω | ^ Ό Άλής εΰχαριστημέν'ος άπό τό Κα1 εκ£ϊ -Τ0ν το στέκ| διγά σ,γά ή σκέψη τού ξ? άποτέλεσμα τοΰ έλέγχου, πήδη<τ." Ίο σε. Ναί, άπ' έκεϊ μποοεϊ νά άπό τό καρεγλάκι καί μπήκε στό Φ«-γανΓ. θά κατεββίνανί μέ σχοι, δίχτυ. τού κ' όρχιΖε τή διανομή στούς τόν φίλει·αν, τόν κεονοήσαν, τόν .τήγαιναν νά διασκεδάσουν οί Α- κιίνν, κατέκλ.υζε τόν τόπο καί παρι θηναϊοι, εΓχαν τοποθετηθή, έκεϊνο τύ χρόνο, χο>ροφύλακ€; κι' 8δ ω·
χναν τού; γιορταστά;. "Οσοι, .">-
μί»ς, δέν συιιμθιρίρώνονταν, κλεί-
νονταν στά «Μπουτρονμ'α» τή; έ-
ποχή; έκείνης.
Παρ' δλο τό κατατρ/εγμό τον;,
δμως, τα ΚΟΤΛΟΤΜΑ διατηοή-
θηκαν μεχρι σήμερα καί έορτά£ον
ται πανηγυρικά σέ δληιν την 'Ε'.-
ί Γιδα.
λο·«ον άπ έχεϊ, ως τον, τον δι-ναμη το σχο·ν,. Ο δ,χτυ,,μ-
Την τε.λευτα'·α Κνρΐαχή τή; Ά
.ιοκοιάς, βονϊζΐ άπ' άκρη σ' άκ.οη,
ή μικρή μας τότε πρωτϊΰουοα.
Τό ,-τανηγύρ; αύτό κρατοΰσε ώ;
τί; πρί.ιινές ώρε; κι' οί πΐρισσότε
οοι, χΐ'ΐρ'^ νά κοιμηθοϋν κάν, πή-
γαιναν νά σ>Λεχίσουν στούς Στό¬
λον; ο.τον γινόταν καί ή μΐγαλύ-
τκ.ιη (τασαρία.
Γιατί, έκεϊ σννκεντρώνονταν
«έ Σώματι» μέ τα κάρα τους, ο¬
ί ο, οί Άθηναΐοι Γαλατάοες, μέ
τί; χιονάτες φουστανέλλες .τους,
τα τσαπρ<ίξια τοΐίς, καί τί; Κολι- χοτο(ον·ρϊκ.ε; άσημογονμποϋοες τονς ήταν ό ΛΑΜΠΡΟΣ ΡΗΓΑΣ, ενα; έκατοχ^ονίτης γέ οοντας μέ κατάλενκη γενειάδα καΐ ιια/λιά/ πού έπεφταν ώ; κάτο στοϋς (οαιους τους. Τοϋτος έδώ ήταν δ .τιό παλιΛι- Γκ/.ατας, πρωτοπαλλήκαοο άλλοτε τιιΓ, άοχιληστή Ντα6έλ).η. Τον δό Ο ην ε, ίίμιος, Άμνηστ€ία/ καί άνοι ;ι τό πρώτο έπίσημο Γαλατάδικο — (ττήν δδό Άδοιανοϋ— παντρε" ι κολουθοϋονε τό γλίντι, καί βυνάμο ανοιχτο πατο τοΰ πηγαΛιοϋ, θαπα,νο; Αλη; βοεθηκε στο χεν0 χανάς» τους — τό κοινόβιο — νά πιοϋν τό Ζεστό τους, τό «σαλέπι» μέ κοασί άπ.ι νε στι' ακτέ5 το° Μπογαζιοϋ (6ο' —«Άμόλλα» τώρα τό σχο.νί σ· μέσ'τό ποτηράκι, πασπαλισμένο μέ την τσότοα καί μπόλικονΓμε&δες'. θ110^011)· θα φέρνανε 6ράχο — | Ύ« — σιγά δ; πού νά φτάσο> νά τσιντσιφίλι και κανέλλα, πιπεοάτο
τούσαν'ε οττά βράχια καί θά βγαίνα νω άπό τό πηγάδι.
νιατί. στά κάςοα τον; επάνω ίί-
τό Χαρεμλίκι καί θά φτάνχ
ώς την κεντρική πόρτα τοΰ κτι'
χαν πολύ
Ψηλά στόν άέ.ρα, .ι
ετοί, εθιμο βιναντινό, χ^ρταετοί
δπ<ο; ό «Πυργος» τό «Άστρέ» ό νε/^° τ,α Κ«οΐ":οαβμια. Ό Δαλπαταν τα άφηνε λίγο — καί μοσχοβολητό, προτοϋ Εεκινή· γιά τή δουλειά τους. > ρίου. "Ετσι θά θά κάναΛ'ε, άφοϋ Ι λίγο καί δ διχτυοτός σάκκο; κατέ- .... _ „. .
δέν ΰπήρχε αλλος τρόπο; νά 6γοΰ 6«'νε δλο καί κατέβαινε. "Αν δέν ΑΑΑου Β αναπτυΕω
:,>;' τον εΤχε άνάγκη τόν Άλή ό Δαλ- -Μπορχανας».
φορα φαγώσιμο, γιά τό διάλειμ- ;
τους χώρισε άμέσως. "Αν άχι σκέψου τή χαρό μου δταν, τήν Λλ
λέω μέ πεποίθησΓΐ: Δέ θά λη μερά, είδα τόν "Εντουαρντ νήρ
μα, μέ τίς μυτούλες μας παγωμέ 7ο0σανε ποτε μΟν,ασμένοΜ Ό ' χετα,
νες, δέν εεκ,νούσαμε χαρωπές καί
Εέγνοιαστες, γιά τό σχολειό μας! ■ ήτανε γι
Περνόντας δέ άπ' τό φοϋρνο, '
·ο Εντουαρντ δεν
Δέν
Τήν δλΑη μερα
μάς έσποίε τή μϋτη — ποϋ λέν —
ή μυρουδιά άπ' τίς σπανακόπητες '
γάμου
! τους. Τότε — έδώ καϊ τέσσερα ' προτού νδρθουν οί δλλοι. 'Εκεί μοϋ
— «-Ελεν, μητερούλα μ
έφυγες;»
ιαΖ τέσσερες
για
πού έτοίμαΖε έκτός άπ' τα σιμί ι
χρόνια ακριβώς — άναλογίοτηκα Ζήτησε συγνώμη! ΉΕερε πι6 τί
δπ,ο; δ «Πύογος» τό «Άστρέ» ό νί *»» '« ^ονντρούμ,α. "Ομο>;' τον εΐχε αναγ-,η τόν Άλή ό Δα - ™ΡΧ_α
«Πεντάλφος/ κι' δ «Ράι^ο;» όν,, Υ!ίι να νιντ1 'ί^0- Χ^'^οταν σχοι .ταταν, δεν β ασ;η^Ρ αντη την ου- Αφου
μασίε; δλε; άπό τό σχήμα τον- «■ Η^ -τω? *κΕΐ ^σ« ^^«ν καιοια να πάη χαμενη. θα παρα- τάδες Ο
....ι-(-.."._....... .;. _;_ -λ_- πάντα αοκετε; όονιέ: άπό δαΰτ.ι. τουσε το σχοινι και ο πιστο; τον τηιν ,,™
τια καί τίς τυρόπιττες, πού δέν
τολμούσαμε' όμως ν' άγοράσουμε
οί καϋμένες, γιά νά γευθοϋμε κι'
ημείς τήν νοστιμιά τους, γιατί ή¬
ταν άπ' τήν μητέρα καρπός άπη-
γορευμένος.
«Καλέ Μαμά» τής λέγαμε, νά
πάρουμε κ' ημείς οπανακόπιττα,
πού πέρνει τόσος!! κόσμος κΓ
τρώει καί μδς κεντά τήν όρεζι ή
μυρουδιά, πού περνοϋμε τό πρωΐΐ
"Ε! καλέ Μαμδ!
Όχι, ήταν ή απάντησις. Τό χά
λαθάκι σας έχει μέσα άρκετά. Τού
τί είναι ι πουλιοΰ τό γάλ"α. Σΰκα, θές, κα
ρύδια, μύγδαλα, σταφίδες, δαμά
|τίς σατανικές συμπτώσεις, πού κά ήταν ή Κύνθια!...
— καλοζΐ'γισμένοι μέ τί- οϋρέ-
1' Γ
ετο,μο.
τίς
άπό
τα; τόν ούρανό.
Τό τρελλώ τουτο πανηγΰρι, κρο
τοΰσε ώς άργά τήν νύκτα. "Ομω;
μεσάνυχτα καΐ ενα
σι·νέχιζε
Μα
τελείωνε μέ τούς δουλευ οκινόπηττα. Άλλά άφοϋ θέλετε
ϋστερα έγύριΖε συνέχεισ .οπανακόπιττα θά κάνουμε έδώ οτό
,·,.1 τοΰσε τό σχοινί καί ό πιστός τον Τούί; μΟχαλάδες. Αύτό γινόταν, τα ,οπίτι, νά Εαραθμήσητε.
- τόν ιάτο τοΰ Ι Άλή; θά σνντοίβοταν στόν πάτο γ . -ι-. . ».Ιν· ..
, Γ, ι - » - ΐ> · " " Εημερωματα. Την φωτισμένη πλέον Καναμε στο σπιτι, την τρώγομε
ΰ πού τό δάθο: του Εεπεο- του πηγαδιου. Κάποτε τρπορεϊ ν ο . . . , . Γ Ι . . _
; 'Εοβ δ Άλής', τό εκαν'ε. Μά δχι τώρα ποΰ ή ζο,ή ημερα "Ίταν ° -Χ°λβατΖής- τού δρο μα μας φα.νοταν, πως δεν μοσχο
νάνε τόν Τόμος καί μένα νά μποΰ Ή συγκινηθή γέμισε τα μάτια
με στό περιθώριο. «Γεροντική ππ . της δόκρυα. Όστόσο, συνέχιοε:
ραζενιά καί Ζήλεια»! "Αν έλεγα : — Ήρβανε δλοι μσΖί. Ό σέρ
Εντουαρντ πώς ή Κύνθιαι ' Ρίτσαρντ, ή Κύνθια, ή Ρΐούθ, ό Λέ
ήτανε τό νόθο παιδί τής πλύστρας σλυ κι' ό Τόμας. Ό ΤΖών δέ/
μας, δέ θ ά μέ πίστευε! Θδπρεπε | είδοποιήθηκε Κάποιος νεαρός για
νάφύγω. Κι' έγώ, μέ κανένα τρό- ' τός πήρε τή θέση του κι' ή φωνή
πό. δέν τόθελα. Όταν έμαθα πώς [τού λόρδου δέν άκούοτηκε. Ό "Εν
δέν άρνήθηκε νά συνδέσει τήν τύ- ' τουαρντ θύμωσε πολύ.
χη του μ' αυτή τή γυναϊκα, ήταν
άργά πιά ι Ό Τόμας τόν όγσποΰ
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Αγνωστ&ς πΐΐγές τΑ«3 "Ιατο-
ρίας τοϋ ΜικρασιατικοΟ
'ΒίΙίΙηνιομοΟ
(ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓ ΕΙΟΥ ΕϊΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΑΥ-
ΣΤΡΟΟΥΓΓΑΡΙΑΓ).
εοοιγησε.
Μέσα στόν ταβλα τού, πού τόν
δπο,ος
μέτρα 6άθος. | τού έξαρτιώταν άπ' αυτόν. Κι ετσι
κατεβαίνανε εστο) καί; μέ μεγάλη τού λΰπη, τόνοκ,χΐε χά
σχοινί; "Επρεπε αυω; νά τό έ-1 λ.αρό στά χέρια τού, Ό Άλής εί έφερνε μέ μεγάλη ίσορροηία στό
τουλάχιστον αΰτός, αν ό Χ? φτάσει στόν πάτο τοΰ πηγαδιοΰ. κεφάλι τού επάνω, καί πού στό
Ό Δαλπατάν έσκνφε επάνω άπό
ταρα τού
γλ-τάη, εΓχε την κα- Βε*ΌΊ? αρν.οταν. θα ν.ατεβαιν, ^ . , ,, ,
οί στον αα' Γι' αΑτά μ^ναΧ" αυτος, που ητανε και λι· το ανοιγμα και τον ίΐδε που προσ
Γ „ . "' , γνός στό πηγάδι θά έ<ττανε στό' παθσϋσε νά 6γή άπό τό δίχτν. Δέν' εν 6οισκοταν πια στον ' ' . . '.'...· . - . . _...... βολοΰσε σαν τού φούρνου, πού περνούσαμε τό πρωί. Μαριάνθη Μαρκυγιοννοπούλου καί κανείς δέν 6ρισκόταν πιά στον δρόμο. Σ ιωπή καί έρημιά, άπλιονιι ταν παντοΰ. Τα ΚΟΤΛΟΤΜΑ. δέν Ισδνσαν γιά νά γιορ ι, θά εμπαινε σ' αύτό και θά άνοιγε τήν κλειδαμπαρ<ομέντι να ώστόσο. τόσο στήν α/ δοο καί φτανε τό σχοινί γιά την δουλειά σ' δλα τα μερη τής Ελλάδος. ™'..™ ^[.^11^,^™!.^ Στήν Άθήνα, οί Γαλατάδες έ- |ακολοι<θοϋν νά σνγκεντρώΛ-οντα: στούς Στνλ.ου; τού Όλτ·μπίου Λι ος, οσΐϊ σχοινιι 6ρήκε. Τα μίτρησε- κομμάτι—κοα μάτι καί είδε πώ; δλνα μαξί, ήτ<ινε πάνω άπό τράντα όργιές. «Φτά- '. Α, - . ~ . « ι < νοι·ν καί ιπερισσεΰουν» ιιουοιιονοΐισρ Αλλα οσο περναει ο καιοος και . „ κ , · ~' , ,' λιγοστενουν κάθε γρόνο, δ ότι < τόποι τής γιορτής των, έγιναν ι χαιολογικοί χΛοοι, Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥ-ΓΖΙΔΜ ΛΟϊ ΜΜΜ^ΗΠΙΣΜΥΡΝΗ ΑΠΟ Τβ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ ΜΙΑΣ Π ΡΟΣΦΥΓΟΓ.ΟΥΛΑΣ ΜΥβΙΣΤΟΡΗΜΑ 26ον Είναι οί έκκρήξεις άπ" τήν καμ μεν1 πόλι, πού τραντάΖουν τό πλοϊο. Ψάχνω μέ τό βλέμμα γύρω. — Πού είναι τό παιδί μου; ή Δανάη; Αννωστοι, ξεοκληρισμένοι, διω Υμενοι κάθονται άγκομαχώντας στό -Είναι οί άπόκληροι, πού άφήσανε 'Εχεϊνο δαο)ς πού ξέχωρα τόν εύ- χαρίστησ* ητανε άλλ{, 6ρέσιμο, που θα του εκανε πιο ενκολο το κα τέδααιτα στό πηγάδι. "Ενα χοντρό δίχτυ άπ' έκεΐνα στά όποΐα ό άφέν τη; τού εβαϊε τα θν-ματά τοΐ' καί τα κρεμονοΐ «πάνο άπό τό πηγάδι γιά νά τα τρομοκρατήση καί νά τα ήασανίβη. Ό Άλής θΐΐμήθηκε πώς κάποτε πού έπέρ«σε άπό τα Μετέί» οα, *ίδε ότι άνεβοκατεΰάζανε τοί»ς καλόγηρονς στά Μοναστήρια μέσα σέ δίχτυα. Μέ τόν ίδιο τοόπο θά κατέβαιν'ε βοηθοΰμενος άπό τόν Βε ^ 1 {ό ό άδ χ(1)(?ι. σκυμμένα κεφάλια μές' τα σκέπτονται τήν άδυσώ Π1ΤΓ1 μοίρα τους. Μοιά^ουν οά τρομαγμένα πουλιά, κουονιαθμ)ένα πού κοίτονται τό ένο Λαϊ στ' άλλο. Ή άναπάντεχη κα ΤΟ0τΡ0Φή, τούς έχει άλαλιάσει. πόνος ουνέχεια, μοϋ 6αραίνει το κεφάλι. ΚυττάΖω μέ θαμπά μά Τ£)|α την όλοπόρφυρη φωτία, τόν καπνό πού άνεβαίνει 00 τεοό,στιο σϋννεφο, πάνω άπ' τα Χαλάσυατα. Ή ώραϊα Σμύρνη θό νινΓΙ άποκαΐδια, στόχτες! "~ Όϊ πώς θέλω νά γυρίοω πί- οτή φωτία. Νά πάνω νά βρώ .τό τήν πατρική γή. Ότι πολύιιμο τούς να Λρεμαστή άπό τό σχοινί. "Ετσι παραδώσανε οί γονιοί, οί παποϋ τό πράιια θά γίνοταν πιό εΰκολο δες τους. ! ν·α) πι° βσ!γο(>ρο». Έπλησίασϊ τόν
Τούς τάφους, τούς σεπτούς βω ΔαλΛατάν πού κάθοταν σιΛλογιβμί
. νο; σε καποιο σκαμντ στήν <ΐτρο<ρη μούς των προγόνων... Είναι Ζωσμένοι οί ίεροί τάφοι, οτίς άγριες φλόγες. — Μην εϊδατε τόν Λευτεράκη; ρωτώ. Κανε'ις δέν άποκρίνεται, οτίς άπελπισμένες κραυγές μου. Μέ κυττάΖουν μ' άπορία. Τα έχουν χαμένα, άπ' τή δική τους τραγωδία. τού διάδρομον. 'Εστάθηκ.ε άπό πά- νΐι) τον, τόν Ικοίταξε έρωτηματικά καί τοϋ είπε: δυσκολεύτηκε. Σέ λίγο εϊχ-ε Απαλ λαγεϊ άπ' αύτό καί χάθηκε στό ά , νοιγμα των δράχων. Ό Δαλπ«τάν τοάβηξε επάνω στό σχοιν· καί τό πέτα§ε σέ μιά γωνιά. ΙΕΡΟΦΑΝΤΗΣ ΜΙΑΣ ΙΔΕΑΣ Τού συνεργάτη μας κ. Ανδρέα Έλ. Ταταρίδη Τόν τελενταϊο καιρό είδα μέ πολ Έσκούπησε μέ τήν μεγάλη του >.ή χαοά λόγιοι ανθρωποι τή; Ά-
παλάμη τόν ίδρώτα τοΰ προσώπ υ νατολή; νά ΛσχολοΰνΤαι μέ τήν
τού καΐ έπ^σε 6αρύς στό σκαιινί πθοσο>πικότητα καί τίς Ίδέες τον
πού βρίσκοταν πλάϊ του. Αίσθόνο- διαλεχτοΰ Κυρίον Νίκ·ου Μηλιώρτι.
ταν πολΰ κουρασμένος. Πρώτος ό κ. Λααπρικίδης άκολον
Οι σκο,τοι άπό τούς
θ(,)ς ό Αίδειτιαιότατος κ. θεοδορί-
δη- κα1 μετα 0 κ Κοιν.κίδης. "Ο-
δη κα1 μετα 0 κ Κοιν.κίδης. Ο
τη; πνλ.ης τού Σεοάϊ - Μπουρνοΰ» λοι 6ρηκαν να ποδν κάποιο καλό λό
ειόανε τους «χαινηδε;» τϊαχαντα- νο για το «Ιεοό Πάθος τοΓ, γ Μρ_
ραίους τοΰ Μεγάλον Βεζνρη Λ' λιώρη στί)ν δ,ασωση κα; δ άδοση
δρχοννται μέ κίΐλπασμό κα^άλλα τ{ί. Μικρασιατικής Ιδίας στοΰ; με
στ' αλογά τον; καί έπειδή δέν ξέ τανίνεστέροι.ς. Λέν είναι δέ τνχαϊ
ρανε. οίττε ποιοί ήτανε οΰτ€ καί τί 0 τί) γργονό;, δτι ενα; διαπρεπήΓ
τί γυρεύανε, σημάνανε συναγερμό βνθροπο; τής Ίωνίας; ό τ. άνώ
Ή μεγάλη διπλή πόοτα τον σεοπ, ΤΓΐτο- Κρατικός Λειτουργός χ Χ
γ.οΰ κλειστηκε άμεσ<ο;, ή φρονρά Άοώνης σέ πρόσφατο άρθρο τΛ στο τΐΐχί τή; αύλή; ένισχύθηκε καί' -ήν «ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΗ ΗΧΩ* αια μικρή δυν'αμη άπό 20 «ντελή-' τή. Ενώσεως Σμνρναίων, ώνόμν. λ.ες» (καδαλλαραίον;) παρατάχθη- κε γιά καλό κα' γιά κακό οπίσω σε τόν' κ. Μηλ.ιώοη Ίεροΐτάντη. Πράγματι πρόκειται γιά ενα ίί απο την κλειστη πόρτα. Όταν .)!' οοφαντη μια. Ίδέας, γιά Ρνα στα τ^οχανταραϊοι έφτάσανε στά 50 ιιέ τρα Από τα σεράϊ, ή φρουρά, μέ μια μπαταρια στόν άέοα τού; στα ; τ,Τ)ν Πατρ,δι ματησε. Κρατήσανε μέ δνσχολκι ι Μιχρασιάτη! τ' αλογά τονς ποΰ τρόμαξαν καί ό, ·ρ£ ^ξη ■ κα> άμετακίνητα προσκολ
λημενο στα ερα ./Λ[ Τα ,-,„„ Γκείν,,,ν
τ,Τ)ν Πατρ,'διον, γιά εν'α Μεγάλο
Μεγάλ.ης δέν ε.τεσε ε-
αρχηγος τού;, δ τσαονση; Σονλ?]τσι πραχειρα κα1 άστόχαστα στό
ιμαν, προχωοησε άργά πρό; την, χαρτί Για μένα δ χ Μηλιώρης εί
πι.λη τον σεραγιοΰ. Εφτασ* σέ Λ νπι Μεγάλ.ο; αεγάλοί των Μ κοσ
— Μή «σίκλεντίζεσαι» άτρέντη ποσταση δεκα μέτρων ά.-' αυτή κι;ί Ι σιατιν.ων μα; Γρ<ιμ«άτων καί τή; .. .._< *„=.. _«.. .„·_„ ..λ. *...,. κοατησε το_ αλονό τον. περιμένον-; Μίκρασιατική: Ίδεα;. Καθ* το τα; να τοΰ μιλησοΐΛτ άπό τό Σε-| Υοαφτό ε[να καί μιά"έκδήλ<οση τ!η· μου καί <5ρηκα τόν τρόπο, νά 6γοϋ με άπό έδιο — Πώ;; Τό θέμα αύτό, ηροίόν μακράς έ στή τόσον όσον καί ή δεινότηθ ρεύνης τοΰ γνωστοϋ Μικρασιάτου ούτοϋ, ώς συγγραφέως σπουοοιο- ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ ΕΝΕΠΕΚΙΔΗ καθη τάτων πραγματειών καί μελετών, γητοϋ τοΰ Πανεπιστημίου τής Βιέν άναφερομένων εις τήν Βυζαντινήν, νης, είς τα έπίσημα Άρχεϊα τού Υ-'τήν μεταβυΖαντινήν καί τήν νέαν πουργείου ' Εξωτερικών τής Αύ- .' Ελληνικήν ιστορίαν. 'Δέν νομίΖο οτροουγγαρίας θά μάς αναπτύξη ό μέν, ώς έκ τούτου, δτι χρειάίεται διαπρεπής επιστήμων, είς διάλεξιν νά παρουσιάσωμεν, διά πλβιόνων, του, τήν όποιαν, ευγενώς όποδε-' είς τούς αναγνώστας μος, τόν χθείς πρόσκλησιν τής «Ενώσεως διακεκριμένον καί γαπητόν συμπο· Σμυρναίων-, θά πρσγμαποιήση, τήν λίτην. ιτίου έέ·, ημέραν Δευτέ ραν καί ώραν 7.30 μ.μ. είς τήν ( 'Επιθυμοΰμεν, ούχ' ήττον νά ο£ό λομένο; σ' έκεϊνα τα χονατα, δέν 4ην παραλεύτ*ι ϊίνΛΐρία, πού νά μην £' Καί ^ ? 30 _ εί( ^ φίση την π?ν'α τον να «ιαλ.ήση» „ , . . ' . . Τ αϊθουσαν όμιλιών Τής Αρχα,ολογι ρωμεν την οημασ,αν των ανακοινοί γι' αίκά τα «χώαατα», τα βγ,αΤα; αίματοποτισμένα άπό τήν θυσία μν ΚΠ^ Έτοιρίας. , οεων είς τάς οποίας αναμένβτσ. ριάδ(·ιν συμπατριώτην μίΐ;. Δέν "Η άρμοδιότης περί τάς ίστορι ότι θά προβή ό όμιλητής καί τουτο παοαλείπει, άκόμη, εΰκαιρία πού νό κάς ερεύνας, τοΰ κ. Ένεπεκίδη, ό διά νά έπωφεληθωσιν οί πολυπλη- μή μιλήση σέ εκδηλώσει: ΜικοαχΛΓ· οποίος επί 25 ήδη έτη, τιμό άπό θεϊς ένδιαφερόμενοι διά τήν ίοτο τικων Σιοματεκον καί Συλλόγων■. εύ ,κής πανεπκττημιακή<; βδρ^ ρίαν τού τόπου των. άπό μίαν Δεν ειχα, δνστνχως την τιμ,η να _ . Γ. ., χαρώ μ,ά τέτοια τού όμ,λ.ία, όπο>ς Τ1ίν επιστήμην τού καί τήν 'Ελλά εύκα.ρισν, που δέν παρουσ,όΖβτα.
εγινε κάποτε μέ τόν διαλεχτό επί δα· εϊνα|. πλέον, παγκοσμιως γνω- συχνα εις την πόλιν μας.
ση; "Ιωνα κ. Σολομοηΐίδη. "Ετσι
τόν «άπολαμ6άν(,ν·> άπό τα γραπτά
τού — 6ι6λία. άρθοα, μελ.έτ?; το».
Π "ΕΥΡ9ΠΑΊ ΚΗ ΙΥΜΦΟΠΙΛ.. Τβ ΤΠΞΙΔΙδΤΙΚΟ
ΤΟΥ,'ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ
Ή πέννα τού μοιό^ει σάν σμιλη
στά χέριο το»·. Σάν «όν βυν'ειδίΤΤΡ, __
νλνπτη( προσπαθεΐ κι" αΰτός νά
«χονντανέψτ)» ποόσιοπα καί κατα- ' Δέν θά εϊταν άσκοπο, μιά που
στάσεις. Τό υφος του πάντοτε ."ΌΡ σέ λίγο θά έγκαινιασθεϊ ή νέα τα
σεγμ^νο, καλΛ'επές, χοιρΐς Λλαη·ο ξιδιιοτική πε^ίοδος, νά παρατεθοΰν
τμού; καί έπαναλήψεις· σΐ'μβονλεν έδώ μερκά σνντομα άποσπάσματα
τικό, σνμθ'ιβαστικό καΐ πίΐ<ττ(ν.ό. άπό την κριτι-κή τοΰ Στέλιου Ί. Καί ποτέ, αά ποτέ τό πεϊσμα καί Άρτεμάκη ποΰ είχε δημοσΐίνθΕΐ δουλεμένο μέ αύστηρή λογική. Έν τοντοις δημιοι<ργεϊ καί πολλές σν ναισθηματιχές άνατάσεις>. Ό Σ.
Άρτεμάκης άναη-έρει έδώ ιιεοικά
κε<ράλ.αια Ιταλία;, ΓεθΜΐνία: καΐ Ισπανία; πού τοΰ έκαμαν ίδια/τε- ό (τανατισμό; ποΰ ψ-θείρονν καί κα στόν <Έλεΰθ€ρον Κόσμο» τής 20 ρη έντύπωση. Καΐ τελ^κόνί, τό κοφημι'ιζονν τό άτομο, πού γρά<ρει Σεπτε·μ6ρίον 1969. Άφοΰ παραθε σχολίασιιά τον με τα άκόλουθα λό Τα ένδιαφέροντά τον γ·ά τήν Πά ΐτει κάποιαν πίΐράγραφο άπό τόν για: τρική τον Γή καί τοΰς άνθρωπον: πρόλ.ογο τοΰ βιβλ.ίου δαου ό σνγ- | «Τα κεο;άλαια αΰτά (καϊ αόνον της άπεο'όριστα. Κάποτε, νομίζι» γραφέας τής «Ε.Σ.» έρμηνενει τόν αύτά;) εί'θίσκονται σέ ύψηλό #-'- πέρστ', είχα διαδάσει καί τό δΐκό τίτλο ποΰ έοωσε στό εργο τού, ό πειδο ώς άφήγηση καί ώς Ψντον· η Ι ί άθω ί ί έώ άλ Γό πηγάδι. Καί ό Άλής τοΰ έξήγησε τό σχέ Μήπως είναι κάτω στ' άμπάρια ι δ:ό τον. σ' δλες τον τίς λεπτομβρει Παιδί Νο έ τόν άντρα μου! ένα παιδόκι οτή γωνιά τοθ ΚοταοτΡώματος. Τρέχω πρός κεϊ. Καθεται οέ μίαν κουλούρα σχοινιά τοΰ βαποριου ή στίς μαοϋνες πού Ζυγώνουνε στά πλοϊα; Άγνοντεύοντας τούς καπνούς πού ύψώνονται σά νεκροθυμϊαμα πά νω άπ' τό έρεϊπια, νομίΖω πώς σχη ματί2ουν ψηλά τίς μορφές των ά γαπημένων μου.... Τό πλοϊο σηκώνει αγκύρα. ΆρχίΖει ν' όπομακρύνεται άπ' τή πόλι πού κοίγεται. — Τώρα τί θά γίνω; Μόνη! Χω¬ ρίς έναν δικό μου. ΆντΙο Σμύρ¬ νη! Άντίο! Σ' άποχαιρετώ, μέ καρδιά πληγωμένη. Κλαίοντας πάνω στό πένθιμο πλοϊο, καθώς κλυδωνίΖεται πέρνον Λευτεράκη μου, έσύ είσαΐ; Ί>ωνά?ω. Το 2υγώνω. Τό πιάνω τρυ ' τάς με άλλόργα άπ' τ' άγια χώμα
φε0ά οτά χέρια. (τα, δλο κ αί πιό μακρυά... ΓυρίΖω
Θωρώντας άπό κοντά τό πρό- πάνω στό κατόστρωμα, οάν μιά
°ωπό τού, βεβαιώνομαι πώς 5έν | πού έχει χάσει τα λογικά, ψάχνον
τας ν' άπαντήοω τούς δικούς μου ..
Στηλώνω τό βλέμμα, οέ σύμπλ<ϊ γμα λυπητερό: Μιά γυναίκα μέ μάτια θλιμμένα, είναι το παιδί μου... Τό άφίνω, °τΡ'<Ρογυρί?οντας, σάν τρελλή. Κι' ^ μαοϋνες έρχοντοι φορτο) Μικραοιάτες. λύ ώ μ' άπόγνωσι, μ' δφθαστη μέ πρόσωπο άνέκφραοτο μ' ένα μσυ Φαί' Ρα ™1, τούς ξερριΖωμένους. ρο φόρεμα, βαστά στήν άγκαιά νονται ύποταγμένοι στή μοί τό κοριτσάκι της. υ(: Είναι αύτοι, που άντιπρο Ή χλωμή γυνοϊκα όδηγεϊ μισο °ω"εύουν τόν άγνό Μικρασιατι τυφλο, φοβισμένο γέρο, μέ μουσκεμ Ελληνιομό. Αύτοι πού χάσανε μένα ροϋχα. δικούς τους, τα δνειρα τους. { (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Φτάνε-ι κατέληξε, ν'ά μην πά ρατήσης τό σχοινί καί σκάσο σάν καρπούξι στόν πάτο τοΰ πηγα&οϊι. — Μή οροβδσαι. "Εχω δΰναμη «τϊαμοΐ'ξιοΰ», τό ξέρεις. "Τστίρα θά περάσουμε τό σχοινί στόν «μι- χής γιά τόν' Έλληνισμά τής Άνα ρια τον χ<ι>νι καί Ιφών'αξε:
ς φήγ
Ι φία άνθρωπον καί τοπίου. ένώ άλ
ώ- λα. όπω; ίκεϊνα πού άνασέο■-ντ-ι
χον δνομα στόν κατάλογο τών' άτό κριτκός γράφει:
μ-:ον πού φροντίζονν γιά τήν προ «Ή παράγοαφο; αυτή φανερώ-
κοπή τοΰ Σμ_ι·ρναϊκοΓ' Ποδοσφαιρι λ«ι τόν 6ατ)ΰν έρωτα τοΰ συγγρα- στόν Νίτσε. στόν Ρίλκ-ε στό ΤΙ ■
κου Σύλλογον «Άπόλί.ιον» Άθη- ό ί λί Αίί
νιον.
πρός τόν γειογοαφικό καί πολι. οίβι, δττΓ" ΑΙκατει-ίνΓ
στι-κό χώρο ποΰ μά; πα καί τρε€ροντπι
μέ τήν νοσταλγία των ΧΑΜΕΝΩΝ
Καί τό σημαντικό είναι δτ·. δ ερω
Πρό τοιετία;, άν δέν απατώμαι, τάς τον αύτάς δέν είναι άποτέλε-
άποκάλεσα τόν κ. Μηλιώρη, ώλ.υ- σμα έπιπόλαιου έκστασιασμοΰ, άλ.-
κληρωμένο πνεΐΊΐατικό άνθρωπο. λ.ά γέννημα παλ.ύχρονης γνιοριμί-
'Ο χρόνος άπόδίΐξε —γιά μένα α; κα;. στενή; ψνχικής καί πνεναα
τουλάχιστο— δτι ό χαρακτηρισμό; τικής σννομιλίας μαζί τον. Γι' «ΰ
μόν έκεΐν'ο; δέν ήταν ασκοπο; κτν τό, τα συμπεράσματα, οί κρίσεις,
ή
άστοχος.
οί γενικέ; τοποθετήσεις τού κ.
ό
γ
Σ' αυτόν άμ<ι>; τόν καλό Μικρά Φλώρον ϊχονν 6άρο; κα* πειστικό-
σιάτη καί τόν καιλό έογάτη τοΰ τητα, καί δημιονργο&ν μίαν ήχώ
ζΰρη;
— Γιατί θέλη χωρίς λόγο νό
μα; χαλ.άση. ΠρΪΛ' λίγο άκόιια, θη
νάτωσε κάποιο «ιιπρέτι» αα; (ί.-
δερφι ιιας, άοβανίτιχα) μέ φρικτσ
6ασανιστήρια όιΐπρό; στά μάτι«
μας.
(Σΐ·νεχίζεται)
ΠΑΤΡΙΔΩΝ, πού τάχη άντίθετη ' Πνει'ιιατος, δέν θάποεπε νά γίνη κάποιας διάρκ*ιας στή σννείδησή
ννώμη στόν χαρακτηρισ,μό πού τ»ϋ ι κάτι τό ξεχωριστό, κάτι τό τιμητι αας. Στό σημεΐο αΰτό Ακριβώς
δίνω. Κι' όντε φοβάμαι νά θεωρη-
θω ώς δουλόφρον ή άπο^λίπιο «ίς
ΤΑ ΒΙΒΑΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΑΙΩΡΙ-!
ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΪΑΣ
Μέρος Β' λαογραφικά.
ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ
καί ('ίλλες ίστοοί^ τόόν Βυυρλιωτών.
ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ
ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ
Η ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΑΣ
"Ενας έπίλογος στά πενηντάχρονα τοΰ Μικρασιατι-
κου Όλέθρου
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ: Είς τό Βιβλιοπωλείον Κολλάρον
ΣΤΑΔΙΟΥ 38 - ΑΘΗΝΑΙ.
χή
κια τοι»-
άΕία *Μ>ν
Στήν άρχή τοϋ κριτικοΰ τού ση
μειώματο; ό Στέλιος Άρτεμάχης
εΤχε γράψει: «... ?να σύνολο μελε
τημάτιον, δπου ή έντύπωση συνα-
γιονίζβται, ή σνμπληοώνιπαι μέ
τή γνόκΐη, γιά νά δημιουργηθή τς
λικά ενα .πολΰ ενδιαφέρον καί 4ρ-
τυο κεμιενο, γ*μάτο Γίκόνες, Ιβ«
€ς, παρατηρή<τεις τικότητας. Γι' αΰτό καΐ ϊχ*ι άΛη- χηση μέση μα;. Πεντε εΰρωοταϊκές χώρε; άποτελοϋν άν-τι·κείμενο τής Αγάπης τοΰ κ. Φλρου στό ν#ο 6ι
βλίο τον.. τίς οποίες παοοΜΟ»άζτι
μιέ κάποιαν έντελ.ώς προο»·«τική ^ι
θοδολογία, πού μάς δημίθ%ντ*ϊ την
6«»6αιότητα ότι τίς ε(5αμ« καί, έ
μείς άπό πολΰ χοντά, μέ τα Ο4κ·ι
σω ζοΰν αδτοί οί άθρ<οποι κ«.: αά τή δοιιή τον έργον: «Όλόκληρο 1 μας μότια καί δχι μέ τό 6λ»μ4»α έ κνόττ*ΐα καί στήν δ αι'"· Γιά όλα αύτά θά μπορούσαμε *ά είποϋμΐ, ότι ή «Εύρωπ«ϊκή Σι<μ- φιονία» άποτελίϊ ενα πολύ θετικό σημεΐο στήν σνγγραφική παρ*ί.ι τού δημιο»>ργοϋ της».
κό; τοπο&ετοΰμε τήν ονσια<πι·κήν άξία Τολμώ νά προτείντο τό εξής: τή; «Εύρΐιΐπαϊκή; Σν(Γ<1'ν»«ς'>·
Σ' αυτού;, πού παβχίίοΐΛ' νά δια ποΰ στίς στλίδες τη; ό λόγος σνιι
τηρηθή-ή μνήμη τιον Χαμενιον Πά πλ.ηρώνεται ή προεκτείνεται καί έ-
τρίδ(«ν, όπως ό Ν. Καραρας/ 5 πιβεόαιώνεται άπό μίρικές καλο-
Ί. Άβραμάντης. ή Πετράκη, ή δκι>.εγμίνες είκόνε; έργων τέ-
Βατίδον ό Άρχιγένης δ Π. ΒαΧ χνης, άνθρωπον, τοπίων, μνημεΐ-
σαμάκης, ό Ν. ΤοντοΐΎτζάκη;, ό ιον. Είκόνε; πού πλαταίνονν σέ με
Γ. Μετσόλης, ή ΜαλΛό6ροι*ο λ γάλον βαφμό τό έξαίσιο οραμη γΐ'ΐ
ά., θ&τρεπε τα Προσφνγικό. Σιο- τό όποϊο μας όμιλεϊ μέ τόσο πάθος
ματ^ϊα, ή μιά σνν*τονιστική Επι- ό κ. Φλώρος».
τοοπή αυτών, νά κάνοχ»ν κάτι, ?νό Κα:. τώρα ό κριτικό; οχολ.ιάζει
λιστα γιά τούς γηοαιοτέρου; έξ <ί· τύ 6ι6λίο «Εΰρ(ιΐπίΐϊκή ΣνααΗονία», νός δλλον...». των. καί ΧΩΡΙΣ «Μέσα» κατάχτησ.Ί τή θέση πού κατέιχω σήμερα στό Δημόσιο, ωστε αύτό καί μόνοΛ· τό γεγοό; νά μή δίνη λάβη γιά τέτοι ε; .ιονηρέ; σκέψει;. Κι' άν έϊέφρασα καΐ έκφοά£<» σέ κάθε δεδομένη εΰκαιρία τόν θα'μ«.τιιό καΐ τήν έκτίμησή μο-1 στόΛ' κ. Ν. Μηλιι!>ρη, καί στό εργη
τοΐ', τό κάνιο πάντοτε άπό άγνές
ποοθέσεις καί συσικά άνι<στ«ρό6οο λα. Έ; άλλον, έγνιί>ο<σα άπό κον τα πέοσν τό καλοκαϊρι τόν άνθρον πό καΓ ?μεινα ένθοι>οτ«σμέν·ο; άπό
τήν πρώτη έκείνη γνιοριμ'α μας
Διέκρινα στό πρόσοιπό τοι· τόν πρό
ο, τήν ήρεμο, τόν στοχαστικό, τόν
άρχον'τάνθριοπο μέ τι'ιν χρυσή κορ
διά.
"Επειτα, κάθε μερά δλο κα!,
ρισσότερο ν«ώθω τήν προσήλωβ»·,
αυτού τού άθρώπου στά Μικοασ^ λομωνίδη; Άπ. Μαγγανάρης άπο
τικά πράγματα. Σταθερά προση την «"Ενανση Σμι^ναίων» καΐ τήρτ
λέγει, «είναι άρχιτε-κτονημτνο καΐ
ΤΟ.
Νομίζι», δτι ό άν<θρο>πος, όβο
ζεϊ, πςέπει νά νοιιί>ση την χαρά «'Εστία Ν. Σμύρνης»,
τής ήθική; έπι6; τού δρ , Δέν θάταν σαχηό κ«ΐ δίκαιο νβ
γου τού καί τή; προσφοραι; τοι» γά τνχοι>ν τέτοιας διαχρίβειο; χαΐ δλ-
τήν διατηρήση ενός Ίδανικοί». Καί λοι καί μβλιστα πρώτος ολ' δίΛνς
είναι σα>στό καΐ πρ*πον' οί Πνει-αχ ό κ. Νϊκος Μηλκόρ.^; Μαι Ιδέα ρί
τικοί αύτοι άνθριοποί μας, πρίν β- χνΊ;ο, πού είναι δ>νατό νά κωρπο-
φΙσοτΎ τόν μάταιο τουτο κόσμο, φοοήοη. Ή άγάπη καί ή αλληλΉχ
νά χαρονν μιά τέτοια στιγμή. "Ηδη τμιηση ποτέ δέν έπΛψε νά μάς χα-
τέτοια; τιμής άξιώθηναν οί *. Σ( ρακτηρίζη έμά; τοΐ>ς Πρόβφνγ*ς.
ΑΝΔΡ. ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗΣ
Ζάκτ<νθος 18.2.1974 19 ΕΚΑΤ. ΔΡΧ. ΔΙΑ ΛΙΜΕΝΙ· ΚΑ ΕΡΓΑ Ό κ. Τρ Τριοηηαχτκρνλάχβς την κατανομήν πιστώ~ως 1915* 000 δρχ. ~ τήν ίργοον «1ς
ΕΠΙ ΤΗ ΗΜΤΗΚ01ΤΑΕΤΜΡΙΙΙ ΤΗΣ
ΜΚΡΑΤ,ΙαΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΊΤ3ΦΗΣ
γγρ**·™ υπό των τ*» «*ττ/τιδν, 1) ΧΡΤΣΟΣνΤΟ-
Τ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Ηπείρου τής Ένώαεως χβί τί)ς
'Ομοα-ονδίβς %οβΦΐ>γ»»ν φ-τ~~ν κ*. 2): Σ£1ΚΡΑΤΟΪΤ,
Γ. ΚΑΑΔΑ, ΙΐΓθέϊρβυ χ9ζ Ήνώο—ος ΠοντΓων Φοιτητων
ΣΓΝΕΧΙΣΙΣ ΤΛΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ -ΑΙ ΤΗΣ Σ1ΆΔΙΟ-
ΔΡΟΜΙΔΐ; ΤΩΝ αΡΟ-ΙύΓΓβΝ ΦΟΙΤΉΤΩΝ ΚΑΙ
-ΙΌΓΔΑ2Ί-Ν ΪΝ ΓΕΝΕΙ.
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΑΙΟΓΒΑΦΙΑ
ΜΑΡΙΑΣ ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΔΟΥ-ΠΟΘΟΥ
«Τί ΦΟΣ ΤΟΥ ΠΡΘΣΏΠΟΥ ΣΟΥ»
(Ποιήματα)
Κριτικό σημείωμα τού κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
βΕΜΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ -
Ο -ΚΑΦΕΣ
Ε. Ε. -ΓΛΚ8ΝΙΔ0Υ Δι
, ; το« ΠανβΛΜΠΤβ*ου των
•Η Κσφέα είναι γένος δικοτυλη- θηκοτονίας.
•Η καφείνπ δοδ επί τού κεντρι-
δόνων φυτών τής οικογενείας των
ΣΤΚΟΤΤΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
εκ Σμύρνης. Πτυχιοϋχος τής Ί>·-
λοσοφικής Σχολής τού Έθνικοϋ
Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλί-
σε Καθηγητής τή; Φιλολογίας είς
Γι·μνάσια τή; Κύπρον, ρθοι έξέ
δο)σε τό περιοδικόν «Κνπρΐαχά
Χρονικά». Ακολούθως έσπούδασε
επί 4 ετη κ,αί πλέον είς Γερμανί ιν
δι' ευρυτέρας σπονδάς. Μετά την
επιστροφήν αύτοϋ είς Έλλάδα δι
ωρίσθη Καθηγητάς εί; τό Άρσά-
κ-ειον Αθηνών καί κατόπιν Βιδλιο
νόμο; τή; Άχαδημίας Αθηνών
'Τφηγητής τού Πανεπ■στημίου- Ά
Θττνων, τό δέ 1993 εξελέγη τακτι¬
κάς Κα'θηγητής τοΓ' Πανεπκττηιιί
ου τή; Πράγας. Συγγραφεύς άξ.ο
λόγον έργων κα', μελετην καί κυ
ρκότρραι των ό.το.'ων, διά τόν Δο
δρκ.άλογον τοϋ Γύφτον τού Παλίΐμά
τό Συμπόσιον τοϋ ΙΙλάτοίνος, είσα
γωγή είς τόν Φαίδωνα, οί Ίχνεν
ταί τοϋ Σοφοκλέονς καί άλλα.
Απεβίωσεν
Λ
ΨΩΜΙΑΔΗΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ
τοϋ Κοσμα/ έξ ΑργνρονπόλεοΞ
Χαλδίας τού Πόντον. Αρχικώς ε¬
νεγράφη είς την Σχολήν Καλών
Τέχνην τοΓ' Εθνικον ΜετσοΛείυυ
Πολντεχνείοι· Αθηνών καί μρτε-
πειτα έσπονδασεν Έμποο κάς Ε¬
πιστήμας, σταδιοδοομήσας είς Ό
αορρΐιθμους Έταιοεία; ώς Άρχιλ,ο
γιστής. Άντδπξεν τοϋ; υιού; αί>
τοΰ ΣΑΒΒΑΝ Βιοχημιχόν χά!
ΕΛΕΤ^ΕΡΙΟΝ Διπλωματικόν
τής Μοινιχής Άκα.δημ·ίας τοϋ Μο
νάχοΐ' τής Δντικής Γερμανί(ΐς.
Α
ΒΕΡΔΕΛΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ έκ
Σμύρνης. "Αρχικώς ενεγράφη ι;
την Φνσιχομαθηματικήν Σχολήν
(τμήιια Χημικήν) τοϋ Εθνικον
Πανρπκττημίον Αθηνών, ένταχθρί;
αργότερον είς την Στρατολογικόν
"Υπηρεσίαν τοΰ &.τοι«ργείον τώ"
Στρατιωτικών, ώς ά5ιο>αατικός
Στρατολόγος σταδιοδρομήσας ίίς
ταύτην.
"Ενα καινούριο βιβλίο λυρικής
ποιήοεως τής Μαρίας Λαμπαδαρί
δου —Πόθου. Τό έντάσοουμε κα'ι
τούτο στό γρομματολογικό σύνολο
σίας.Ίΐινχιοϋχος τής Σχολής Νο τής Μικρασιατικής Βιβριογραφίας
μικών κα! Οικονομικήν Επ ι στ η- καί μέ ίκανοποίηοη καί πάλιν, άρκε
μών τού Άριστοτίλείου Πανεπ>στη τα ευνόητη. Οί γονεϊς τής ποιητρί
ΙΙΑΡΑΦΕΝΤΙΔΟΤ ΑΛΕΞΑΝ-
Βαλή "Κεσέρ
μίον θεσσαλονίκης, τής Δραματ.-
κης Σχολής τον Κρατικόν Ωδειον
τοϋ Εθνικον Ωδειον καί τής Σχο
άς κατάγονται, όπως έχω σημειώ-
σει κα'ι άλλοτε, άπό τό Πραστειό
λής Ξεναγων τού -Ελληνικόν Όρ- τοΰ ΜαΡΜαρα· ή ιδία γεννήθηκε στή
γανισμοϋ Τονρισμοΰ. Λογοτέχνις, Μύρινα τής Λήμνου, όπου είχον
ΙΙοήτρια, Διηγηματογράοας χαί καταφύγει οί δικοί της μετά τή μι
Κοιτικός. Σννεργάτις Έφημεο·- Κρασιατική καταρρεύση· καί άκόμη
δών, Περιοδικόν, Ραδιο<τωνικών γνωρίΖομεν από τα κείμενα της, Σταθμων χά* τοϋ Εθνικον Ιδι»ν Ντύνεται την όμοίιυσή σου. Τα πάν ' ρουιϊδών. είναι δενδρύλλια άειθα τα έν σόφια. Κύριε - Η ποίηση ή 'λή, αύτοφυή. Περιλομβάνον περί τό μοναδική. Δέν ήΕερα πώς ήμουν τόσο ταιιει 25 εϊδπ. Τό σπουδαιότερον είδος είναι ή νή - ' Οταν μετροϋσα μέ θρίαμβο ' καφέα ή άραβική ίθαγενής τής Ά- τίς μέρες μου - Τόσο ύπερήφονη ' βασσυνίας κατό τάς επαρχίας Κό- φας (έΕ ού καί τό όνομα καφές) καί Ναρρέας, μεταφυτευθέν άργό τεοον είς Άραβίαν, καί ι>ετά πολ
— Πού μέ διόρισες — Νά διαιρέ-
οω — Τό άδιαίρετο!».
«Τό ©ώς τοΰ προσώπου σου. τής
Μαρίας Λαμπαδαρίδου — Πόθου τό
έκτιμοΰμε καί γιά τούτην την πο
ρορμητικήν τάση γιά έμβάθυνση
οτό άνέκφραστο μυοτήριο τής δή
μιουργίας τής Ζωής, είτε συνολικά
ματος
{)_ πόσον έχουν έπηρεάσει την πνειι θελήσουμε νά τό άτενίσουοε ότι.;
άξιολόγων 6··6λίων'τή; εί'δικότητό; "ατικήν της συγκροτήση καί ή εκδηλώσεις του σάν φαινόμενο
της σχολιασθέντων εύμίνέστατ ι. νοσταλγία τοϋ τόπου τής γεννή συμΠαντικό, είτε τό θεωρήοουμε
Τυγχάνει μέλος τού Σννδέσμ»· σεως της καί ή ψυχολογική της ' οτήν οποιαδήποτε ατομικήν περι-
Έλλήνων Λογοτεχνών, τή; 'Εται- ούνοεοη με τούς τόπους τής προγο- πτωοη πού έχομε μπρΟοτά μος, Δρα
ρειας Λογοτεχνών θεσσαλονίκης
καί τή ςΐΐαγκοσιιίον Έν<ί>σεως Γν
χαικείον Τύπον,
λούς αιώνος είς Ίάβαν, ΒραΖιλί-
σν, Άϊτήν, Κούβαν κλπ.
ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΦΥΣΙΟΛΟΠΚΗ ΤΟΥ
ΚΑΦΕ
Τα στοιχεϊα τού
καφέ τροποποι
του ^
νίκης. "Ετνχε
λιακρίσεων.
0)ς και 1
Ξεναγήν θεσσαλο
της καταγωγής καί τα δρ.ι —ικός, άλλά καί ύποστασιακά πο
, ματικά τους περιοτατικά. θητικός δέκτης στέκεται ή ποιή
τΠν έκδοση ενός νέου 6ι6λίου τρ|α τών επ,δρόοεων καί άπό τίς
τιμητικήν της τή σημειώνομε καί γιά τούς δυο άλληλένδετες άλλωστε περι-
ΜΑΛΚΟΤΣΗ ΕΤΑ τοϋ Ά»-
— ΙΙαπαχρήστον, έκ. Κ
συγκεκριμένους αύτούς λόγους, άλ
' λά καί σάν ένα γεγονός βεβαίως
γενικότερης σημααίαο όπό λογο
πτωσεις.
Καί άκόμη συγΚινούμεθα προγμο
ώ κ&ι σ£ ανάλογο βαθμό από τήν
ρασοΰντο; τοϋ Πόντον. ίΐτνχ,,,Γ·- τεχνικης απόψεως. Η Μαρία Λαμ τρυφερότητα με τήν όποίαν περ.βόλ
χος των Σχολήν Ίατριχή; κα'ι παδαρίδου, αποτελεί πλέον, είναι λε[ θεωμένη αύτή τπ νεα άγνή καί
Χημει'α; τοϋ 'Κθνικοϋ Πανεπιστ») αρκετάς καιρός κιόλας, μιά λαμπρή τόοον μ. όλα ταΰτα πολυοήμανιη
μίον Αθηνών είδικενθεϊσα είς την καί χαροκτηριστικά δυναμική πά- Οπαρεη που πρΟηλθε άπό αυτήν
Μ.χροθ.ολογίαν. Μ.κοοβ.οΛΟγο:- ρουσία στόν κόσμο τών έλλην.- . δυνατή λέβα
Βιοχημικος Αθηοιν και τον Ιδςιν - ά "Ρ ή
ιιατο; Κο.νων,κήν ΆαΤαλίσβ(..ν ·
'Λθηνήν. ΣΛνγο; τοϋ Γε,,,πόνον τα·
ποιήυα
πο,ημα
διηγήματα, θέα
ΧΑΡΙΛΑΟΤ ΙΙΑΙΙΛΧΡΗΣΤΟΤ.
τρο· έργα της άνέβασε ή Κρατική
μας Σκηνή. Ξεχωρί?ει πραγματικά
ΑΒΡΑΜΙΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ μέ τήν ποικίλη αυτήν προσφορά
της τήν σημαντική καί ώς ποσότη
ΒΑΛΛΣΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
τον Βλασίον, έκ. Σμύρνη;. Έγγηι
φείς Ίρχικω; εί; τήν Σχολήν Χη
μιχήν Μηχανικων τοϋ Έθνικοϋ
Μρτσοβείον Πολντεχνείοι· Αθηνών
άποπεράτοίσε τα; σπονδάς αύπιϋ
ρϊς Λιργην τοϋ Βέλγιον ώς Χημ'-
κός, Ειργάσθη είς Βέλγιον, Βεοο
λίν-ον, Έλ.βετίαν καί τέλο; π; Έ"1,
λάδα. ΤΊό; τοϋ εκλεκτον Λ κηγό-
ρον τής Σμύρνης καί μετά την
Μικρασιατικήν καταστροφήν άνιπ-
τέοον νπαλλήλον τοϋ υπουργείον
Εξωτερικών, άειιινήστον ΒΛΑΣΙ
ΟΤ ΒΑΛΛΣΣΗ.
Λ
ΜΟΤΖΕΝΙΔΗ Σ ΣΤΤΛΙΑΝΟ Σ
έξ Άργυρουπόλεοκ Χαλδίας τοϋ
Πόντον. ΓΙτιιχιοΰχος τής Όδοντ'α
τοϋ Βασίλειον, έκ Ναξλή Μικράς
'Ασ.ας. Πτυχιονχη; τή; ΙΓαντείοι·
Άνωτάτης Σχολής Πολιτικήν Ε¬
πιστήμην. Άπό τα μαθ)|π-χά τού
ήδη θρανία δ εκρίθη δια τήν κλή¬
σιν τον ίΐ; την Δημοσιογραφίαν,
κα|
ιδιαιτέρα στοιχεϊα της καί μορφικά
καί ίδεολογικά. Ι
Είχα γράψει μέ τήν αφορμήν
καί μέ ίκανότητες έκφράσεως στήν
έντέλειο, νανουρίΖει μέ τόν τρόπον
τό δικό της, τώρα καί σάν μάνα
τό κοιμώμενο παιδί της:
«Τό παραμύθι πού θά σοϋ πώ
είναι — Άπό λευκές μαρμαρυγές
— πού τίς μάΖευα στά όνειρά μου
— Πά σένα — Κάτω άπ' τό φώο
τοϋ φεγγαριού — Μά περιμένω νό
Ευπνήσεις άπ' τόν πρώτο σου -
οϋνται κατά τής φρύΕεως (καβουρ-
δίσιιατος). διά τού αίθερίου αυτού
ελαίου καί τών άρωματικών στοιχεί
ών. ώς άφέψημα ευχάριστον ·:ίς
την νεϋσιν καί τονωτικόν τοΰ νευ-
οικοΰ καί τοϋ κυκλοφοριακοΰ συστή
έχδοσας χ.ιιτ(ΐ ζαιοους 1) 6ΐΜ'0νν·(ΐ; τού ανεβασματος κατά το 1971 α
" " .-,ν 'Υπνο — Ν' αναδυθεί απ' τή σιωπή
τού 'Εθνικου
; καί περιοδιν.ά. Λιευθυν Πό τή «Νέα Σκηνή.
τής τον "Κ λ/.η.ιαμερικανικην Κ.τ - 0εατρου του ερνου
μορ(|(οτικοϋ Ινστιτούτοΐ' !
Σχολά; Αγγλομαθων καθ"
την Έλλάδα, Γενικάς
-Τό Γυά-
~ λινο Κλουβί·.
ι/.ην
«Πρόκειται χωρίς έπιφύλαΕη γιά
οου — Ο πρώτος νιογέννητος θε-
Περιμένω σάν καρπός πού γέρ
νει — Άπ' τό βάρος τ' ούρανού —
Δυό παλάμες γεμάτες μικρά θρυ-
ματωμένα άστέρια.
τον 'Ελληνοαμεριακνιχοΰ Έπιμελ),· Μια Λυρική προαωπικότητα μ' ένα
τηρίον, Πρόεδρο; τή.- Προσ<[νγ- δικό της Εεχωριστό τρόπον έκφρά κης Φιλελΐνθερας Νεολιιία;, Γ^ι-'οεως. Μιά προσωπικότητα κυριευ κό; Γραμματεύς τής Έλληνοτ,,,,,- μένη ύπαρε,ακα άπό τή μυστηρ,α Ό ύπνος χαράΖε. άπαλά - Τούς κ.ικής Ενώσεως, Ίδρντή; τή; 'Κ ταιρεία; Έλλήνων Δϊ|μπιολόγων καί έν γένρι πολυμηχανο;, σχιδής καί ακάματος Μικρ.·σκ'ιτης κήν ούσία τής ανθρωπίνης μοίρας Στήν ποίηση της, μάς συγκλονίΖει, •σέ μιά συμπαθητική μέθεΕη, τό βά- πολλ.ών Σννεδρίο Εΰροπαίκον Κογκρέσσον. δρος ή ιιέλος πολλήν ΣοικΠρίιον καί Όργανώσεων. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ τοϋ θωμά, έκ Κων) πόλεως. Πτν. χιοϋχος τής Φιλοσοαική; Σχολής τον Εθνικον Πανεπιστημίου Άθη νων κα·, άοιστούχος τής θεολονική- Σχολής τής Χάλκη;, ώς καί *<ι- π.λο)ματοϋχος Καθηγητής τον Οΐ- τον θος της, μέ ηροεκτάοεις κυρίως με αν"Ρωπια >- ταφυοικές καί μιά αϊοθηση λεπτό- Χ'κό μου 5ραμα'
τατης ποιότητος. Ή ματιά της κινεϊ τες·
ται έναγώνια διεισδυτικά μέσα
οτούς έσώτερους κόομους τής άν
κοιμισμένους ήλιους — Στά μάτ'α
οου».
Άλήθεια πόαο πλουτίΖουν τήν
κα'ι έκτείνουν τό ψυ-
αύ
τρικής τοϋ Πανεπισττιμίον θεσσα-' κονμενικοϋ Πατριαρχείον.
λονίκης. Όδοντίατρο; θρσσαλονί- ' φθη δι' έπιμορηίοτΐίίθΐ'ς ιτκο.ιοί-,
κης όλος Βενιζέλον 43. Μετέσχ·-! την 'Ελθετίαν, την ΑΓγν.ττον «αι
των Λΐοικητιχήν Σνμ(ίονλί(ον τοϋ χάς Ηνωμεναι ΙΓολιτείας τής Ά
Όδοντιατρι,κοϋ Σύλλογον κα!, τής μερικής. Τίος τοϋ Γραμματέος
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡ(ΗΣ
Εΰξείνον Λέσχης θεσσαλονίκης.
Λ
ΜΑΛΚΟΤΣΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ1
τοϋ Άναίττασίον, έκ Πανόρμοι· Μι
τού Φιλολογικον Σύλλογον Κον)
πόλεο>ς. Διετέλεσί Καθηγητής χαί
πρόεδρος έκ.ταιδεΊ'τΓ/ήν Μορφηιπ.
ΧίΤ)Λ· καί φΐλανθρηιπ'νήν Σωιΐοτ-ί
κράς Άσίας. Πτι·χιονχος τής Γεω '"ν Κίονίπόλεω: καΐ Διενθνντής
πονικής Σχολή; τοϋ Άριστοτελ.'ί τοϋ Γραφείον Τύπον τής Έλληνι-
ου Πανεπιστηαίοΐ' θεσσαλονίχης. κης ΙΤρεσβεία; Άγκυρας. Έν Έλ
Γε('ίπόνος νπηρετήσα; εί; περιΐίί- λάδι ύπηρέτησϊν ώ; Καθηγητής
ρειακάς υπηρεσίας τοϋ υπουργείον ΊΊλο·''.ογίας -/αί θρηηκΗΤικων κ·ι!
Γείοργία; την Νομών Ήμαθίας, | ως συντάκτην τής ΆχαΛηίΐίας 'Λ
Χαλκιδκής, Γρ εβ εν ών Κίιβά/.ο; θηνων καί ήδη νπηρετεΓ ώς Γι>μνα
κια Φίοκίδος προαχθίίς ρϊ; τόν , σιάρχης. Συγγραο;εΰ; πολλήν ρο
θρώπινης ψυχής».
Αυτήν τήν ίδιαν έντύπωση επι
βεβαιώνομε καί τώρα, μέ τούτο τό
νέο της θιβλίο «Τό φώς τού προ
σώπου σου»: τό 6αθύ λυρισμό, τήν
ύπαρΕιακήν άγωνία, τό μεταφυσικό
δέος τής ανθρωπίνης μοίρας, τή
μυοτικήν εΕαρση πρός τό Υπέρ
βατικό, τήν καλλιτεχνική ένάργεια
τήν εύστοχα έκφραστική έπεΕεργα-
σία τών έοωτερικών της δονήσζ-
ων.
Ή άφορμή τώρα υπήρξεν καί θε
μελιακά μονσδική γιά τή μοίρα της,
τήν άποκλειστικότερη γι1 αυτή μοί
Ματος.
Είς τάν Δυτικήν Ευρώπην χρη-
ουοποιεϊται τό ένχυμα τοΰ κεφέ,
είς την Έλλάδα όμως καί είς τήν
"Ανατολήν ά κόνις τού καφέ βρά-
Ζετσι μεθ' ύδατος καί πίνεται τό
όφέψημα.
Ό τοόπος ούτος τής παρασκευ-
ήο τοΰ καφέ θεωρεϊται καλύτερος
διότι άφαιρεϊται έν μέρει ή έρε-
θιστικΓΐν αυτού ίδιότητα.
Μετά τήν χρήσιν τοϋ καφέ έΕά-
πτεται ή φαντασία καί τό κέντρον
τής έγρηγόρσεωα, άλλά έλαττοΰ-
ται ή γενετήσιος όρμή. ,
Διά τών δεψικών αυτού στοιχεί-
ων ό καφές προκαλεϊ δυοκοιλιότη-
τα, άναστέλλεται ή γένεσιο τών
πεπτώνων, έν αντιθέσει αύΕάνει
τόν σάκχαρον τοΰ αϊινατος καί προ-
καλεϊ διούρησιν.
Κακή ουνήθεια είναι ή λήψις τού
καφέ, μετά τών γευμάτων, διότι
δυσχεραίνεται ή πέψις, έπιταχύνε-
ται ή κυκλοφορία τού αΐματος μέ
άποτέλεσμα τήν αϋΕησιν τής πιέ-
οεως. Ωσαύτως βραδύνεται ή κα¬
τανάλωσις τών λευκωματοειδών
στοιχείων καί ελάττωσις τής ούρί-
ας.
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ
κού νευοικοϋ συστήμοτος. αύΕάνει
την έκκρισιν των οΰρων διά τής
αύΕήσεως τής κυκλοφορίας τού αϊ-
υατβς τα νεφρά παράγουν περισ-
οότερα οΰρα.
Ή καφείνη χορηγειται ώς
γητικόν φάρμακον εναντίον
ΚΑΦΕ
Ό καφές
είς μικράς δόσεις,
άνελ
των
ήμικρανιών, κεφαλαλγιων καί κο-
πώσεων.
Ή δηλητηρΐασις διά καφείνης
καλείται «Καφείνισμός». Διακρίνο-
μεν όΕεϊαν καί χ ρονίαν δηλητηρί-
ασιν.
ΌΕεϊα δηλητηρίασις προκαλεί-
ται κατόπιν λήψεως είς μεγάλην
ποσότητα είτε καφεΤνης είτε καφεϊ
νούχων άφεψημάτων (καφές, τέ-
ϊον, κακάον, κόλα κλπ.) μέ συμ-
πτώματα: άνησυχία, τρόμος, ϊλιγ-
γος, βόμβοι τών ώτων, έζασθέ
νησίς τής καρδίας, άρρυθμία να^-
ια, έμ'ετος, σπασμοί, άλγοι κατά τό
ύπογαοτριον.
Χρονία δηλητηρίσσις έκ τής κα
ταχρήσεως καφεϊνούχων ποτών τα
συμπτώματα είναι: άνορεΕία, δυσ-
πεψία, δυοκοιλιότητα, πικρά γεϋ-
σις τοϋ στόματος, άλγη καί καύσος
κατά τόν στόμαχον, άϋ'πνία, όνήσυ
χος ΰπνος, κακουχία καθολική, κγ
φαλαλγία, νευραλγία, αϋΕησις πιέ
σεως, παραισθήσεις, τρόμος τών ά
κρων, έΕανθήματα, καχεΕία κ.ά.
Κάποτε είχα άσθενήν, ό οποίος
έπασχεν άπό υψηλήν πίεσιν 28)16,
λόγω τοϋ έπαγγέλματός του, κα·
φεπώλης, ούτος επι νέ 15 — 20 κα
φέδες ημερησίως μέ σποτέλεομα
νά προκαλέση «χρόνιον καφείνι-
σμόν».
Ηναγκάσθη νά άλλάΕη έπάγγελ
μα καί νά πίνη ένα καφέ ημερησί¬
ως τό άπόγευμα είς τάς 5 μ.μ.
'Εντός τριών έβδομάδων ή πίεσις
του κατήλθε είς τα φυσιολογικά δ
ρια.
ΙΣΤΟΡ1Α
Τό πρώτον καφενειον ήνοιΕεν
ΣΪΜΙΟΑΗ ΠΗ ΑΑΗΠΡθΤΗίΑ ΤΗΣ ΕθΡΤΗϊ
ΤΩΝ ΠΑΡΘΕΝΑΓΩΓΕΙβΝ ΝΕΑΙ ΣΜΥΡΝΗΣ
"ΟΗΗΡΕΙΟΥ,, «Ι "ΚΕΗΤΡΙΚΟτ,,
Β'
είς Μέκκαν ένθα κάποιος δερβίσης
έβραΖε τούς απόρους τοϋ καφέ
κα'ι προσέφερε τό άφέψημά τοιν
Άπό τήν Άραβίαν καί τήν Αί¬
γυπτον ό καφές μετεδόθη είς
ΣΤΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΣΑΝ
ΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΤΑΓΠΙΛΙ-]
ΚΗΝ ΣΧΟΛΗΝ ΣΜΤΡ- '
ΝΗΣ Ι
Τήν 2αν Μίΐρτίοι· 1974 οί (( »ιτή ουστήματος, έρεθίζει (διεγείρει)
ιπντες είς την πάλαι ποτρ δκιλάιι την δράσιν τής καρδίας, τό κέντρον
ψασαν έν Ίίονία Είηγγελικήν Σν., τού ϋπνου προκαλεϊ άϋπνίαν.
δηλοδή είς ποσότητα ενός κυπέλ- τ|ίν Κωνσταντινούπολ.ν. όπου ίδρύ-
λου (φλυτΖάνι) των 50 γραμμαρί- θη τό πΡωτον έν Εϋρώπη καφενεϊ
ών έφέψημα άπό 10 γραμμορίων ον ύπό δύο Συοων πλησίον τής
κόνεως άντιοτοιχεϊ είς 10—15 έ-
κατοστά τού γραμαρίου καφεΤνης.
Ό καφές είναι τονωτικόν τοϋ
νευρικοϋ καί τοϋ κυκλοφοριακού
βαθμόν τον Λιενθνντοί» Γεωογίιι;.
Σνγγραφεν; άξιολόγοιν έογαοΊήν
καί μεταφράσετον γεοιργικοϋ .τερ;<- χομένον. γοιν κα:, μελετην καί -/άτοχος τής Άγγλικής, Γαλλικής ναί Τοΐ·ρχ*- κής. Α ΚΟΤΣΗΣ ΛΝΑΣΤΑΣΙΟΪ. ρα γυναίκας. «Τό φώς», πού άναδύεται ίλαρό άπό τήν ποίηση τού θιβλίου αυτού είναι τό «φώς τοϋ προσώπου» τού νέου, τοΰ πολύ μικροΰ, παιδιοϋ της, αυτού πού Εεκίνησε, τούτον τόν τελευταίον καιρόν άπό τα σπλάχνα της καί τήν ψυχήν της γιά τήν πο¬ ρείαν τού πεπρωμένου του, οάν ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΤ ΧΑΡΙΛΑ ίκ. Τριι.ιεϊοϋντίΐ; τοϋ Πόντον ΙΓ γ·· ύπαρΕιακής μονόδας. Γεγονός άπο- ΟΣ τοϋ Χοήστον, έκ Ηεπάμον τής χ:»ϋχος τή; Νοιιικής τοϋ Άοιπγ.· Κΐκλίχου Μικρά; Άσίας. Πτ^χιον· τελείοι· ΙΙανεπιστημίον θεσσαλονί χος τής Γροιπονικής Σχολής σπο» κης. Αικηγόρος θίσσαλονίκηΓ. Δι δάσας καί τίς Γαλλίαν. Διετέλεσ* τέλεσε Πρόεδρος τή; ΕίιξείνΌν Λέ άνώτερο ΰπάλληλος τής Άγροτ;- σχης θεσαλονίκιι;. κης Τραπέζης τής "Ελλάδος καί έκ Λ την πρώτον στελεχήν τής τεχνι- ΧΡΤΣΟΣΤ. Λ. βΕΟΛΩΡΙΔΗΣ ■κης ί·πτ>ρεσίο; ταύτης. Έδημοσίρν- Ίατρά;, έκ Να^λή Μ.κράς Άσΐι»;
σεν .τιλείστας επιστημονικάς έργα-ϊ! ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ Δ-
ας τής ρΐδικότητύς τού. -χηγόρος, έκ Χαλδίας τοΰ Πόντπι
ΕΠΙΛΟΓΠΣ
Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ
Είς τό παοόν βιβλίον μας προσ
επαττήσαμρν νά παραθρσοιμεν ίν
σΐΑ'τομία,
σηιιειώΊΐατα
των ,ιροσφύγοιν 'Ε.-ΐιστημόνοιν άπό
τής Μικρασιατΐκής
καί μετέπειτα.
Καταστροφής
Τό έργον ήτο λίαν δυσχερής /.αι
επίπονον Λφ' ενός μέν, λόγω τής
πΛοελεύσεως έκτοτε πολλοϋ χρό¬
νον, άφ' έτέ·ρον δέ διότι, έστηρί-
χθημεν άποκλειστικής είς τήΛ- ίδι
χήν μας μνήμην καί είς ολίγο;
πληροφορίας μας, ν.αΒ' όσον, ή σχι
τική έκκλησις μας ή δημοσι·ε·θεϊ-
σα διά την στήλην τής άπό 48 έ-
τών εκδιδομένης εφημερίδος «ό
Προοφυγικός Κόσμος» τής οποίας
Διευθυνταί είναι οί έκ Σπάρτης
τής Πισιίίας έκλεκτοί ΔημοσιογρΊ
φοι Σ(ι>κ.ράτης καί Μακάοιος Σ.·
νανίδης _δπον άραικώς κατεχο>
ρήθησαν τα έν λόγω βιογροχριχά
σημειώαατα— δέν ετνχε τής δέον
σης Λνταποκρίσείος.
Αρχική .-ΐρόθεσίς μας ήτο, ή «-
ναγραφή τών όνομότων την νΐ«
^ν βλαστών τού "Αλυτρώτον Έλ
ληνισμοϋ, των καταφνγόντον είς
Έλλάδα μ*τά την Μικρασιατικήν
Καταστροφήν, οΐτινες έ-τεϊ,ήτησ,ιν
δπως τύχοΐΛ· αν<οτέρας μορ^ιόσεως είς τη ϋςιστάμΓνα τύτε άνώτατα έκπαιδεντήρια τής Χώρας μας. Καί είναι Λξιέ.ιαινο, ούτοι διότι, παρά τάς τεραστίας στερήβεις τιον χαί τάς οίχονομιχά; δνσχ*-ρρ»ας, «Λέττ>χ<ιν νίι άνταπσχριθοθν και ν.Ί άναδειχθο<*ν δριστοι έπιστήμονες χαί νά Ο«α.ιρτι(·ονν τόσον τίς τάς Επιστήμας, όσον καί είς έτέρο- ; τομεΐς τ)τοι τής Πολιτικής^ Δικα- στικής καί Στρατιιοτικής Κοατι- κής {ιπηρεσίας, άνελθόντρς τάς ά- νο>τέρας καί άνωτάτα; βαθμίδα;
τής Έπιστημον.κής κα', Διοικητικής
Ίεραρχίας.
Ούτω άνεδείχθησαν: "Ιίρ<1ρχ(α, Άκαδηιιαϊκοί, Καθηγηταί Παντπ.- στημίιον καί λοιπήν Άνωτάτοιν Σχολήν, "Τπουργοί, Βουλευταί. Διχαστικοί, Στρατιωτικοί, Γενικ(!Ϊ Διευθυνταί καί Διετ^ι·ν·ταΙ Δημοσί όν ϋπηρεσιών ή ίδκοτικήν έπιχει- ρήσεοιν, Γνμνασιάρχαι, Λι·χειάρ· χαι καί Καθηγηταί Δημοοίων ή Ί δκοτικών Σχολήν. Ή προσφυγική νΐθλαία τή; έπο χής έκείνης, ήτις έρρί((θη μετά τό σον εΗ'θεου ζήλον είς την "Επιστή¬ μην καν Τά Γράμματα έν γένει, διετήρησεν κα'ι έσννέχισεν τάς πά ραδόσεις τοΰ Ελληνισμόν τής Μι¬ κράς Άσίας^ τού Πόντον καί τή; θοάκης ήτοι τάς Έλληλοιχριστιανι κάς τοκιύτας^ ή δέ άθρόα σνμμετο χή ταύτης είς την ανωτάτην έκπ.ίί δευσιν. άποτ^λρϊ μεγίστην τιμήν καί τίτλον διά τόν έξ Ανατολήν "Ελληνισμόν. Αποτελεί αναμφισβήτητον γενο νός άναγνωοισθέν ΙΙανελληνίο>ς ό¬
τι, δ έογατικός, δραστήριο:, εύ»τι<Γ στατο; χαί δνναμιχός ούτος Έλ/ί.η νισμός, ό καταφνγών έστερτ^ιένος των πάντων είς τήν μητέρα Έλλά δα, ειργάσθη σκληρότατα καΐ επί δοθή »ιιτ»χή τε καΐ σώματι «ς δ- λοι·ς τοϋς κλάδοΐ'ς τής ττχνικής καλυπτικό κυριολεκτά κα'ι πρό πάν -ών γι' αυτήν, γιά κάθε μάνα. Κπί δ.τι μάς έπιτρέπεται νά κρίνουμε καί νά άΕιολογήσουμε μέχρις ενός κα'ι πάλιν σημείου άντικειμενικά, εί ναι ή ποίηση καί στήν περίπτωσή της, πού δίνει άλλη μιά φορά τή διέΕοδο ατό στοχαστικό καί συναι αθηματικό Εεχείλισμα τής ουντρι- ητικής καταπλήΕεως: «Ποίηση άπό τήν ποίηση τοϋ συμ παντός — Τό μικρά σου πρόσωπο — Μικράς θεός άγέννητος — λήν Σμύρνης, τής οποίας μαθηταί υπήρξαν ώς γνοστόν ο! Άδαιιάντι ος Κοραής, Γρηγόρ ος ό Ε' /αί ό '-όχληρος ή πνε»>ματική τής Μικρά
Άναστέλλει τήν όρεΕιν, ηροκα-
λεΐ κνισμόν είς τό σκέλη, οί δν-
θρωποι γίνονται λιπόσαρκοι κα'ι νευ
σίας ήγεσία, νπεδέχθη «ίς έ.τίστ;-
μον σΐ'νεστ!α<ΐιν τοΐ'ς προ')τονς άπο- (ροίτονς τής έν Νέα Σιινρνη 'Αττι κης Προτν.τοτ· Εόαγγελικής 1'χο- λής οΐτινες προσελθόντες είς τάς εισιτήριον έΗετάσ^ις την άνι ιτα- των τον Κοάτονς Σχολήν, ίπέτι· χον άπαντες. Είς τόν άν(»τέο(,) έορτασ?ιόν αε τέσχον οΡ καθηγηταί χ.κ.. Π. Χρή ήτοι· "Τπουργός επί την Θρηηκεν ιιάτ(ον καί Έθνικής Παϊδεία; κα', χ.. Δ. Τσάκιονας 'Τπονργός Πολιτι σμόν καί Επιστήμην. "ΤΙ παρονσΐα την παλαιών μοθη- τΑν νποδεχομέν<ον τοίις νέοΐ'ς απο Φθ.'τονς ίδιαιτέρ(,ις έλόμπρτ·νε την Ιστορικήν αυτήν έκπαδεντικήν χλ; πολιτ στικήν έκδήλίοσιν. 43 ΕΚΑΤ. ΛΡΧ. ΛΙ' ΕΙΙΕΚΤΛ ΣΕΙΣ ΠΛΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΝΑΔΩΝ ΜΟ Κατά τό πρήτον' έπταήμερον τοϋ φρβς-οναρίον έχορηγήθησαν νπό τής Έπιθε(,>ρήσεο>ς Βιομηχαχίας
Κεντρικής χαί Δπικής Μακεδονί-
ας 57 έγκρ!<τεις προσωρινής άτ€- λοϋς εσαγωγής μηχανη,μάτΐιιν καί έξαρτημάτο)ν σι·νολικής άξίας 43 495.000 δρχ., προοριζοιμέν'ΐΜν δι' έπεκτά<τεις βιομηχανικήν καί Γ>ιο-
τεχνικήν έπιχειρήσεον.
ρικοί, εύέΕσπτοι, όΕύθυμοι, πά-
οχουν έκ πιέαεως, ταχυκαρδίαν καί
άρρυθμίαν. Είναι λίαν ώφέλιμος είς
τήν διάρροιαν, είς τούς πάσχον¬
τος έκ νευρικοϋ οσθματος.
Ή καφείνη είναι έν άλκαλοειδές:
(μ-εθυλοθΐεοβρωμίνη,
1-3.7 — τριμεθυλοΕανθίνη) παρέχε-
ται είς τούς κυάμους τού καφέ 1
— 2% όπως καί είς τό κακάο, τέϊον
κ.λ.π.
Ή θεραπευτική ενεργεια τοϋ
καφέ ώς τονωτικόν τής καρδίας
καί ώς ένισχυτικόν τής κυκλοφορί
άς τοϋ αίματος όφείλεται είς τήν
κανεΤνην.
Είς μεγαλυτέρας δόσεις ό κα¬
φές προκολεϊ προκάρδιον δγχος,
καρδιακούς παλμούς, ίλιγγον δια
ταραχάς τής οράσεως.
Άντεδείκνυται είς τούς πάσχον
τας έκ νευρώσεως στομάχου, έκ
καρδιακής νευρώσεως, ούρεμίας,
δυσπδψίας, άρθριτισμού καί ουμπα-
καί οίκονομι-κής δραστηριότητος, ίίισίας προσέφερεν καί προσφέρει εί
χ, μόνον συνέοαλεν σημα-τική;
πρός τουτο, άλλά κα' προήγαγεν
είς ί·ψη).ά έπίπεδα την βιομηχανί¬
αν, τό εμπόριον, τήν ταπητονργίαν
την ί·(ραντο'ργίαν, τήν βιοτεχνίαν
καί τήν ναντιλίαν, ρίς τρόπον ώστρ
νά εΰδοκι,μήση καί νά διακοιθτί ού
τος καί τελικά νά προαγάγη τβοα
στί(ι>ς τή Εθνικήν Οίκονομίαν τΓ,ς
ώ
δμο)ς αί>τη σν>μ<6ολϊ>
χωοας-
Ή
τού χαταφνγόντος είς Έλλάδα ποο
σφνγικοί' κόσμον εί: τήν Οίκονοιυι
κήν, Κοινωνικήν καί
«νάπτνξιν τής Πατρίδος μας, Λέν
συμπεριλ.(ΐμι6άεται είς τοΰς σκ·>-
πονς τοΰ παρόντος πονίιματος, χαθ'
όσον, περί ταύτης ησχολήθησαν κ.αί
θά άσχοληθοϋν Ισιος, αλλοι άρμη-
δκότεροι ημών.
Είς ημάς τονς τότρ πρόσφΐ'γα;
φοιτητάς, κα; μετέπίΐτα επιστήμο¬
νας, άνήκ-ει ή πρτητοβονλία τής ε¬
ρεύνης, διαπιστώσειος καί τής προ
6ολής τού 6α·θμοΰ τής έπιδόσ°Ό
καί τοΰ μεγέθους τής άποδόσεω;.
ώς προσφύγων έπισττ;μόνων τ?;
χώρας, ήτοι τής προβολής τής επι
στημονικής σταδιοδρομίας αυτών.
Δέν θά έπμείνο)μεν είς την επ -
σήμανσιν τής σνμβολή; ταύτης
τοϋ προσφυγικοΰ φο τητικοΰ κό-
σμου λεπτί>^ΐρρστερον, είς την άνα
γέννησιν τής Πατρίδος, άφίνοντ;-;
είς όί)Λονς νά κρίνοι-ν χ-χλοπίστιος
τόν ράλο ενός εκάστου ώς καί τον
σύνολον, προσέτι δέ, ποίος ΰπηρι-Ιέκ Χαλδίας τοΰ Πόντον.
σέΤ| ούτος, είς τό Κοινωνικόν σύ¬
νολον κα'ι τό "Εθνος γενΐχώτερον.
"Ας μάς επιτραπή δμο>ς νά .·«-
στ«ύο>μΕν ότι, τα όνόματα καί ή
δοαστ)της παλλών καταφνγΟΛτον
μρτά κα1, πρό τής Έθνικής σνιιφο
ράς τού 1922 είς Έλλάδα, άλλά
καί των μετρπειτα γενεών, διαλά-
μπονν είς τό έπιστημονικόν κα'ι κοι
νωνικόν στερέιομα τής Χώρας.
'Επιθυμοΰμεν νά τονίσομίν Ί6ι-
α.τέριυς είς τοϋς νίο>τέρους μας,
τάς μεγάλας δυσχερείας τάς ό.-τοί
άς άντιμετυ',πισαν οί νεαροί τότί
ποοστρυγες φοιτηταί.
Παρά τάς πολλαπλάς δικος δνσ
χερρίας καί άτιξοότητας άς σι·νήν
τησεν ή τότ* σπονδάξονσα νεολιιίη
ή χαλύβδινη θέλησις τής γενρός
ήμήν, άντρπεξήλθεν νικηφόρο): εί;
τόν άγήνα τής μορφώσε<ι>ς καί ά-
ναδείξεώς μας, είς τρόπον (οο-Γ€
νά σι»μι6άλ(Λμρν σημαντκής είς
τήν αναγέννησιν τής κοινής ΙΙατρί
δος.
Δέν
δμως ολίγοι, οί ΰποκύ
ι)!ΐιντες είς τόν δνσχερή άγήνα
τής μοςφο>σειυς και τής πλήρους
επιστημονικάς
έπαγγ·;λματικής
ς
καταρτίοεώς τον και άναγκασθέν-
ττς νά άποσνρθοϋν τοϋ στίβον τοΰ
ώραίου ούτ-οΰ άγήνος τιον.
Χρνσόστομος Α. θεοδωρίδης Ία-
τρός, έκ Ναζλή Μικράς Άσίας.
Σιοκςάτης Γ. Κλαδάς, Διχηγόρος
Αν'ας
Είς Βενετίαν τώ 1616. είς Λον
δϊνον τώ 1652. είς Μασσαλίαν τώ
1654, είς Παρισίους τώ 1669 τό
Καφέ Προκόφ. Είς αύτό έσΰχναΖον
Βολταϊρος, ό Διδερό, ό Περόν, ό
Κρεπιγιών, ό Άλμπέρ καί ό Ρουσ-
σώ. Είς τάς Αθήνας τό πρώτον
Εύρωπαϊκόν καφενειον ήτο τό
«Πράσινον Κλαρ'ι», επί τής Ίε-
ράς Όδοϋ. Τό καφενειον .'Ωραϊα
■Ελλάς» τό 1840 επί τής Έρμοϋ
—Αίόλου, Όλίγα τινά γιά τό καφέ
τοϋ Σεφκέτ. Είς τα άπομνημονεύ-
ματά του ό στρατηγός 0. Πάγκα¬
λος γράφει: Μετά τόν εύκολον θρί
σμβόν των οί Νεότουρκοι έΕαπό
λυσαν διωγμόν κατά τού 'Ελληνι-
αμοϋ καθ" όλην τήν Τουρκίαν. Καί
νά παραιτηθή ή Ελλάς επισήμως
τών επί τής Κρήτης έθνικών τη·,
δικαιωμάτων.
Είς θεσσαλονίκην ό Σεφκέτ η¬
πείλει δημοσία ότι θά βαδ·.οτ κατά
τών Αθηνών «διά νά πιή τόν κα-
φέν του είς την Ακροπολιν·.
Ή γενεοιουργός αίτία τής ί,ηο
ναστάσεως τοΰ Γουδί. ύπήρΕε ό πε
ρίφημος -καφές τοϋ Σεφκέτ· καί
άφύπνησε τήν άθάνατην ελληνικήν
ψυχήν καί ώθησε τό έθνος είς
τό περιφανή κατορθώματά του 1909
καί ή ένδοΕος περίοδος τοϋ 1912.
μέχρι τοΰ 1920.
Ε. Π. ΣΥΜΕβΝΙΔΗΣ
ΓΑΥΠΤΑ ΚΑΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΑ ΘΑΥΝΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΙΥ ΚΘΣΜΘΥ
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΚ ΤΗΣ 1ης ΣΕΛ.
μισμένη καί τήμερα γιά τούς οο-
δώνες της). Ό θό/,ος των κήπων
δγγιξε σέ αλληλοδιαδόχως τοποθ>
τημένο>·ς τ"ράοτιοι·ς κύ6ους, οί ό-
πθϊοι ήσαν' νΕμάτοι άπό χήμα, οί
τοίς ί,οστε «>ί ρίξες την τεραστίων
δένδρίον νά μποροϋν νά άναπτύσ-
σωνται στό 6άθος τιον. Στόν πιό
ψηλό θολωτό χώρο τής οίκοδ<ιμής ε[χ€ κα-τασκεικισθή ν·δραυλικό έρ- γθ τοϋ οποίον τύ νρρό τύ άντλοϋ σαν άπό τόν Εύφ^άτη ποταμό. Ά¬ πό όλα αύτά σϋτε Ιττνοΐ σήμερα δέν σώζεται. Τουναντίον μάς πίρισώθηχαν πο λύτιμα λείψανα άπό τό πεοίφημο προσκτΛτηματικό ναό τής Άρτέμι- δος, στήν "Έψεσον ποΰ κτίσθηκτ ίχ την έρει,-ΐίων τοΰ τέταρτον ν'α ού, τού πνρποληθέντος από -.όν Ή κατά τό έτος 262 μ.Χ. άπό τούς Γότθους καί καταστράφηκε. Άπό τα έρείπια τού ναού οί Τοϋρκη κατασκεύασ<ιν, κατά τόν 13ον αίή να, ενα τζαμι. (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) δπυ>ς έξ
στίς
ποκατάστημα
η έγκατα
στάθηκε οτό νέο ίδιόκτητο κατά-
<«ηιι« τής Τραπέζ ή όδό! η ς άνασκαφές ποί' είχεν ρνερνήσει τό 1&70 ό άγγλος Γονντ. Τύ Ιερό·ν αύτό τό οποίον ό άρχιτέκτονας Δ?ι νοκράτης άνοικοδόμησε έξ όλοκλύ- ρου μέ λενκό μάρμαρο κατά τόν 6ον π,Χ. αίωνα, είχϊ μήκος 130 μ. κα'. πλάτος 69 μ. εστηρίζετο δέ έπάνο) σέ 6άσι 10 6αθ|ιΐίδ«>ν. 126
μεγαλοπρεπεΐς ίωνικοί κίονες περιέ
βαλλαν' τούς τοίχους τοΰ Ναού. 36
κίονες τού πρόναον καί όπισθόδ»-
μου εΐχαν στό χατώτερο τμήμα
των άνάγλνίτες παραστάοεις, σέ
φΐΌΐκό μέγεθος. Τήν διακόσμησι
τον 6α>μοΰ τής θεάς, τήν έφιλοτέ-
χνησε ό περκρημος Πραξιτέλη:.
Έξ αΐτίας όμιος την πλούσιων θη
σανρήν τού λεηλατήθηκε ό ναός ϊ Ρένας τής χώρας.
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ
ΕΓΚΑΙΝΙΑΖΕΙ
ΝΕΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΔΟΤ
ΣΤΟΤΡΝΑΡΑ 55
Μέ έτνπ<ι«τιακό ρνθμό ή Τραπέ¬ ζα Πίστεως άναπτύσσει τήν δρα- στηριότητά της. Νέα ύποκαταστή- ματα ίδρύονται, τό £να νστϊο' ά¬ πό τ' άλλο κο', ή μεταστέγαση τών ί παλιήν σέ διόκτητα άκίνητα σι»νε-ί χίνετα , ώς ποΰ νά σνμπληρωθή σέ' όλόκληρη τή χώρα. | Στίς 5 Φεβρουάριον 1974 τό ύ- ά Π (σννέχΡ.α έκ τοϋ ;^ ·,_ ΟΙ ΠΟΙΗΤΙΚΟ - ΚΟΙ ΤΜΝΟΙ ΤΟΤ κ. ΔΗΜ ΑΡΧΙΓΒΝΗ "Οσο γιά τόν όεύτίρο Τμνο, ιοο συνέθεσε ό χ. Δημ. Άοχινί'- νη- γιά τό «Κεντο,κό», έπειδη τις μαθήτριΐς τού δέν τούς έπέτρεψ- δ χρόνος νά προπονηθοϋν στην η- μάθηση τοΰ "Τμνον, γιαιτο, ανελα 6αν νά παοονσιάσονν τόν Τμνο ο δεσποινί; Άθττνά Κασσαδέτη, κ«λ λ.τέχνι; τοΰ Έθνικ.οϋ θεατρον και ή κυρία Ίσ.μήνη Λεονταρίτου κπθ»; γήτρια τής Μονσικής κ«:. τον πια νην. έςαίρετη πιαν.'στα καί σιν νος τοϋ ιστορικόν καί λογητέχνοι· κ. ΆπόλλΜν,, Λίονταρίτη. Κ1 ετσ· νά τιμ-ηθή επαξία καί τό «Κεντρ^· κό->. Καί ή μέν δίς Κασσαδέτη α-
πήγγειλε τούς στίχονς, ή δέ κα Λε
ονταρ.'τη επα ΐε σέ νπόκρονση στι
πιάνο τή αονσική τοϋ "Τμνον, σι·ν
οδρ»>ο·σα την άπαγγρλία. 'Ητ ν
δέ τόσο άψογη σέ σι·ναισθήματα
καί ίδέες ή έρ.μηνεία των ητίχων
το» "Τμνον άπό τήν δίδα Κασσο
βρτη κα· τόσο {«ποΛλητική ή «ννο
δρία στό πιάνο έκτελεσμένη μ' έ¬
ναν ρνθμό διαδοχιχά εναλλασσόμί
νο πον μάς μρτέφερε νοσταλγιχά
στά όνριρρντά άκρογιάλια τοΰ Α-
ναταλικοϋ Αίγαίου.
3 _ ΟΜΙΛΙΑΙ
Έκεϊνο, πού εδίοκε πραγματι¬
κήν άναπαράσταση την δνό μέγα-
λ(ι>ν ΠαρθεναγιογρΪΜν τής Σμύρ
νης, ητανε οί όμιλίες τοΰ κ. Χρή
στον Σολομιονίδη Ιστορικόν καί
Έρευνητοϋ τοϋ Ίΐονικοΰ ΤΙολιτι-
σμοϋ, καί τοϋ κ. Μαρίνον Ξηρέα
Επίτιμον Γυανασιάρχη τής Εύαγ-
γρλΐκής Σχολής Νέας Σμύρνης.
Είσήγηση στίς άμιλίες αΰτές εκα-
νε ό Πρόΐδρος τής Έστίας Νέος
Σμύρνης κ. Πάνος Χαλδέϊος, ποϋ
μάς ανήγγειλε, μέσα σέ ολα, καί
τό χαρμόσννο γεγονός, πώς ή Ν.
Σμύρνη άναγνο>ρίστηκρ «ΜηΤθόπΓ»
λις» καί. νστρρα άπό τα 50 αΰτά
χρόνια ποΰ πέρασαν, 6ά σννε/χιστή
τώρα ή ίστορία κ«ί ;ΐας>άδοση τού
Δ·εσποτικοϋ θρόνον τής Ίωνι'/α'νς
Σμύονης. Έπίσης είσήγτ|ση εκανε
καί ή κα Ζηνο6ί« Λιθοξόοιΐ1—'Σα
λάτα ή Πρόεδρος τον Μορφωτικοΰ
Σνλλόγον μας, πον κατέληξε στό
(Π>μπέρασμ«, πώς ή Ν. Σμύρνη
όλοκληρο'ινεται μέ τήν έπανίδονση
την δύο Παρθεναγο)γείο)ν, εΰχαρ.-
στώντας ταττόχρονα τοΰς δύο Γυ-
μνασιάρχας τους κ.χ. Σαλοΰοον
καί Σωτήριον πού απετέλεσαν
στήν ίστορική αυτή μετονομασίαν
τους σέ «Όαήρειον» καί ·Κεντρι
κ.όν».
Ποήτος άνέδην.ρ στό 6ήμα ό χ
Χρήστος Σ ο?.ομο>νίδης χαί, μέ τό
γνιοστό τον Ίοινιχό ΰφος ποΰ εί¬
ναι ή εκφράση τής Ίωνικής σκέ-
ψης, μάς π*ριέγραψε τό ίστοριχό
της 'ίδρυσης τή λειτονργία, τα έκ
παιδεντικά σι·στήματα κα! τους δι
οιν.ητικί>ι; τρόπον; των δύο μέγα
λον έκπαιδρντικήν Ίδρνμάτων τή;
"Ιθ)νικ·ρ.ί Σμύρνης «Όμηρείου»'/.αί
«Κεντρικοϋ», θέματα ποΰ τα γρ<Ί- φει άναλ.πικά καί έ/κτεΐαμένα σέ δυο κεφάόλ.αΐΛ βτό περισπούδαστο 6ι€λίο τον «Ή Παιδεία στή Σμύο Κατόπιν ό κ. Μαρΐνος Ξηρέας Τής ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ ΣΤΕΡΠθγ μ&ζ π€ρΐίγοαψε τα κτ[0,α χ- Ίωνικων έχπαιδει.ΓΓηοίων ^ ? τεκτονική; πλευριΐς δηλ. -· ' τερική μεγαλόπρεπή τους ρυθμοΰ έμφάνιση καί τή κή τους διαίρεσή, σΰμφων« ^ νόμους τής ΰγιεινής. Καί ; λε τό μέν «Κεντρικόν» μέ τ λαιά Βουλή, τό δέ «"ΟμΑ^· "' μέ τα Πολαιά Άνάκτοοα ρ!°ν'( κάνη δέ πιό θνγκεχοιμρνοι,_ α ,ν" παραλληλισμούς τον αύτοι- * · >1^
γειλε μερικούς χαθακτηρΊ'στιχΤ
στίχους, αγνωστης ποιήΐρ,,Ι;, /Ον>
«Μήπως ήλθον έδώ αί Άβί
Ακροπόλει; νά φέροι^ σεπτο.'"
στάς κλεινάς Των "Ι(όν(,)ν ακ ~
Μέ τίς παραόολές αΰτέ- ' "Λ
3ηρέα; θέληθε νά τονίση *·,(ΚΤ0 ,
Έλληνες της Χμύρνη; .-το0σ,1(ι9°'
σαν νά μιμηθοΰν τάς Άθήνα-
ολες τους τίς εκδηλώσει;, ή^"!
τας νά διατηρήοΌυν τήν"'έβν*'
τους Λννβίδηίτη. Άπό ενα 0£ Λ^
φατο ταξίδι τον στήν 'ΐ,,, ,'"!1
Σμΐνρνή, ΟΧ. Ξηρέας μά; ,' ^
γραψε το υτριστάμενο άκόμα μ~Εν
λόπρεπο κτίριο τοΰ «Κρντρ.κοίϊι
πον οί Τοΰρκοι Λποφάσισαν να '
τό καταστρέψονν καί τό μετρβα/,11
σέ Σχολειό Αρρενων μέ την ^
μασίαν' «Άτατοΰρκ Λισεσι» (.ί·»-
ον Άτίΐτούρκ). Τοΰ εκανε δέ' ένγί
πωση, πής διατηρ.·ΐτα ακόα(1 ^
παφη ή μεγάλη αΐθοι·σα μέ χό ή.
πλό Ίωνιχό περιστύλιο. Ό 6μι)
τής μέ τό αΰθόρμητο πηγαϊο μγΟ-
τού μάς εκανε νά ταξιδέι|·(.ΗιΕ Τα^
ταστικά στήν Ίωνική Σαύονη χ,,·,
νά περπατήσουμε στά γρ<απκά σο κάκια της. Είναι πενήντα χρόνια, παί· ^ή σαμε τη θρανία μας εμείς 0{ Ό. μηρειάδες καί Κΐντρικειάδρ; ?. ναν Ίοΰλιο τον 1922 μόνο γκ'ι Τ[- θερινές &ιακ.οπές καί μέ την ,ιηιη πτική πώς τα Φθινόπωρο Βά γ"νοί ϊαμε οπίσω στά άγαπημέν ι μ(ι; Σκολειά. "Ομιος, ίίχι μόνο οέν νν ρίσαμε στά θρανία μας, Λλλά ν«ί έκπατριστήκαμε καί ξερριξι>)θή·/«.
με. Βεβαία στήν καινοίργια έδοι
πατρίδα μας 6ρήκαμε άνάλογΗ δι
δακτήρια καί έΙακολοτιθήσαιΐΕ τ::
σπονδές μας. Μάς έμ«ινε όκττότο
'άσίγαστο; ό πόβος καί ή ρπιθιτιία
γιά τα χαμένα Σκολειά μα:. Τώ¬
ρα εμείς οί Όμηρεάδες καί Κρν·
τρικεάδες τής Σμύρνης βλέποιΐΓ
τόν έαιτύ μας στίς νέες αντρ; μα-
θήτρες καί έχομε τήν ψίνδαίσθηση
πώς £αναγνρίσαμρ οπίσω στά 2ζο
λειά μας. Μά, καί την πεποίθηπη,
πώς αντές θά άξιοποιήσΌνν ττ>ν
κληοονοαιά πον τοΰς άφήνομρ.
"Οταν πρίν πολλά χρόνια σιηιη
τηθήκαμε σέ κάποιανης σι>μ««9»
τριάς μας τό σπίτι μερικές Όκη-
ρειάδες καί ϊαναφέραμε στό νόν
μνήμΐς κα' θύμκτες παλιές γιά γ»
Όμήρειό μας, εγραιί'α ενα ποίιιιια
μέ τόν τίτλο «Όμηρειάδες» ποί' ι!
ναφέρι» τώρα τούς δνό μόνο άτό
τούς στίχους τού γιατί είναι έτίί-.ϊΐ
οοι γιά τή σηαεοινή Πνευματΐζί] «
ναστήλ.ωση τοΰ Όιιηρείου:
«Ξανάϊησε τ' Όμήρειο
μέ τίς Όμηρειάδ*;.
κι' αντές πιστές ίέρειε;
τ' άνάψαν τίς λαιιπάδεςν
ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΊΈΡΠ01
Όμηρειάς
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
"ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ,,
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΣΑΝΤΟΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΝΝ ΣΧΟΛΗΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
Έπιμέλεια ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΩΚΡ& ΣΟΛΟΜΩΜΔΗ
έγκατα-
τής Τραπέζης, στήν όδό'
Στουρνάρα 55, τήν ιδία μερά ε-'
γινε καί ή τελετή την έγκαινίων
ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΛΙΜΕΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
Ό ύπουργός Δημοοίων "Εργων |
κ. Τρ. Τριανταφυλλάκος ενέκρινε
τήν κατανομήν πιοτώοεως 19.255.
000 δραχ. διά την πδηρωμήν έκτε-
λεοθέντων έργων είς διαφόρους λι
τής έκκλησιάς π.ομένη.
χαμέΊ| μόν πατρ.'δα
κι' ά-τ' τό αγιο δισκοπότηρο
τής έκκλησιάς ποιμένη.
"Ενας μίγάλος παλμός, ό μέγι-
στος αντιπροσωπη<τής τού διασκ3ρ πισιιένου πληθυσμοϋ τής Μικρασί- ας, ή σκυτάλη μιάς μαν.ραίιονος ι στορίας, ό άχός ενός έ'νδοθον πολί τκτμοθ, σνγκελτρομένα άποτελοΰν, τόν γνήσιον εύπατρίδην τής Ίωνι άς κύριον ΧΡΗ ΣΤΟΝ ΣΟΛΟ- ΜΩΝΙΔΗΝ τόν άσίγαστον' νοσταλ- γόν -καί νμνητήν της. Μύριρς φορές δ λόγος τοτ πόνος κι' ή πέννα το·· δάκρυ, μέ κατανυκτικήν μι·σταγ(ο- γίαν' μάς μετάλαβε των άναμνήσε- ιον τής Μικρασιατικής τραγωδίας, τής έθνικής συμφοράς πον επληξ'ε καί ξεορίζωσε τόν Έλληνα τή; Α νατολής. *Άλλοτ« αϊνεί περιπαθής τα κλρος τοΰ Ίο)νικοΰ πνεύματος κι άλλοϋ μοιρολογεί τό ολεθρο μι¬ άς Δυτικής κολάΐτεως. Ό κύριο- ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ μέ τό 6.6λίο τουτο «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΤ- ΝΗ»' σιη'έλεξε τό αλγος τοΰ Μι- κρασιατικοϋ Πο-τιακοϋ καί θρηκι- κοΰ Έλληνικοϋ στο'χείο-υ, γά τίς χίΐμένρς πανάρχαες έστίες'τον. Την οδύνην· γιά την πειριλημένην' γή>
την απολεσθείσαν Χαναάν. Έκο-
τό,μβη Γθ«ιιαρπ'»ρων, νεν.ρ<ι)μένα ό- νειρα τής φνλής άπ' άκρον σ' ,',- κρον γόος .Το{- δέν άπαλύνει ό χρό νος, π/.ηγές .τοΰ δέν έπονλώνονται Τα πεντ,ντάχρονα τού ξερριζο^ο» βρισχονν κ^διές λ ά θρηνοϊ^ νε; λη να ψάλλο^· έλεγεΐα. Οί μνήμί- επιλΡχτο,νν τέκνοη' της την ,Γ0,τ*, σαντων Ρ·,ς τήν Εναγγ,λ,κήν Σχό λην της άλλον ρϋάνδρον Σμύοντ;ς στρέφοντα. μέ θλίψιν στήν γ-}, τειοαν Χ! άσπάζονται ναοΰς κι έο«ί πια. 6ο.μοί.ς χα τά((ον. Τ[ { " /-οτερον κ·. εύγρνέστερον; ΟΙ χΛ. ταδ·ωγμΡν0Ι, Λνθοώ-νβ τότΡ ς τήν λαίλοπα ην στό «.Ρίβεβο τη; ,,άννα; Ελλάδος κα' να τορθο,νονν νά αργαλονργή^ν, ^ κ'ΤΓ-τησο^. μέ τόν . ' προοδον πάντα στ· χ-ρι δ "^ Μα η ψνχή το)ν ?+ιεινε ^ 1922 στής πατρίδος. Τιμή β' όσον: οΐ'Λιί 6αλαν γιά τό 6ι6λίο τουτο μέ τη* γραφίδα τους βοντηγμένη οτή θ''· μηση τής προγονικής Έδέμ. Μ^ αύτό άφήνονν ίερή κληρονομιά "Ε μάς καί σ' εκείνον; ποΰ θάοθονν Γιατί δέν πρέπει νά σβήση π»" ή πνοή την χαμένιον Πατρίλΐ'ΐν' Χά μάς φέρνη στό νού τό παλη" μεγαλείο ποΰ άφάνισε μ«νρη ηΐ'ί' νοια. "Ενα χάσμα καταραμήη: ί- ποχής, ξεκληρισμοΰ καί τοαγιΑ; μοίρας. Άπέραντο τό «ΰχαριστω σΤ"ν πατριδολάτρη ενγενή κύριον ΧΡ'1 ΣΤΟΝ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΝ ποΐ1 '" ακαής πόθος τον εΐν'αι ν' άνιστοΡ'1 καί μεταλαμπαδεύη τα Ιδανικά ί0>'
Μικρασ'.άτικον θρύι>.ον. Ή γλ«<[11" ρότης τού λ.όγον τοϋ εκλεκτον '^' γοτέχνον, πρώην νπουργοΰ κι 'Ί "" λη του προσπαθεία στά 34 νπέί""111 πονήματα ποΰ εξέδωκε ν.αί στ" '. ποΰ ευρίσκονται υπό τυΛοσιν, ιΜ άπό τό 6ήμα λαμπρές άιι'λίες^ '"" ή έν γέν·€ΐ δρόίσις τού στό στάί>1ον
τοϋ πατριωτισμοΰ, συγκινοϋν' ί>«_1'
τατα τόν Πίΐνέλληνα. βανμ«<>Τ":
ό ένβερμος ζήλος τον νά έξ«01
την Έλληνκήν _ Ίωνΐκήν χη'τι'
δα ποΰ μοίρα κακή κονιορτη-ΐ""1,
σε, άλλά καί παραδειγματιχύς Υ[_
τό έθνικό μέλλον, νά βοίσκη ^-α'
ένιομένας καί μέ σΰν'εσιν. ,
Τόν εύγν<ι)μονοΰμεν όλόψνΧη πως καί δλοι·ς τοί·ς άξιοτίμο»·: '■ κ. τοΰ Συλ.λόγον την φοιτηθάνΤ'1 είς την Εύαγγε/.ικήν Σχο/«% Σμύρνης, τοΰς λογίονς, δτιικ"*1"" γράφονς, ποιητάς ν,ι' οσους ά<Γιέ("! σαν λ<6ανωτόν ή νεκρολούλοδα ^ πενηντάχρονα τοΰ χα,αοΰ τής ^ · ^ κ-ρασ'ας. Τάς άναπολήσ·εις ^, ([ 6άσαμε κα', κλάψα,με. Καί τρ .-^ πλέον, ιττερνή παρακαταθήχη χ1' φνλής μας, άπομρνοι-ν οί ά.^ νεκροί στίς χαράδοες, στίς πλ" γιές καί στά ματ(»6αμένα %>>^α
τοΰ πατρ:ον τής Ίωνίας Εδά<Τοι'-' νά δθλ'οϋν τό είναι μας γιά να νείρεται ή προσαονή τής λ?ιΤ<"^( γιάς ποΰ δέν άποτελΐίοσεστόν · ό τής Άγίας Σοφίας. ΕΤΑ Γ. Γ. ΚΟΤΤΣΟΔΟΝΤΗ («Χιακός Λαό;»)
ΜΚΡΑΤ,ΙαΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΊΤ3ΦΗΣ
γγρ**·™ υπό των τ*» «*ττ/τιδν, 1) ΧΡΤΣΟΣνΤΟ-
Τ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Ηπείρου τής Ένώαεως χβί τί)ς
'Ομοα-ονδίβς %οβΦΐ>γ»»ν φ-τ~~ν κ*. 2): Σ£1ΚΡΑΤΟΪΤ,
Γ. ΚΑΑΔΑ, ΙΐΓθέϊρβυ χ9ζ Ήνώο—ος ΠοντΓων Φοιτητων
ΣΓΝΕΧΙΣΙΣ ΤΛΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ -ΑΙ ΤΗΣ Σ1ΆΔΙΟ-
ΔΡΟΜΙΔΐ; ΤΩΝ αΡΟ-ΙύΓΓβΝ ΦΟΙΤΉΤΩΝ ΚΑΙ
-ΙΌΓΔΑ2Ί-Ν ΪΝ ΓΕΝΕΙ.
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΑΙΟΓΒΑΦΙΑ
ΜΑΡΙΑΣ ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΔΟΥ-ΠΟΘΟΥ
«Τί ΦΟΣ ΤΟΥ ΠΡΘΣΏΠΟΥ ΣΟΥ»
(Ποιήματα)
Κριτικό σημείωμα τού κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
βΕΜΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ -
Ο -ΚΑΦΕΣ
Ε. Ε. -ΓΛΚ8ΝΙΔ0Υ Δι
, ; το« ΠανβΛΜΠΤβ*ου των
•Η Κσφέα είναι γένος δικοτυλη- θηκοτονίας.
•Η καφείνπ δοδ επί τού κεντρι-
δόνων φυτών τής οικογενείας των
ΣΤΚΟΤΤΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
εκ Σμύρνης. Πτυχιοϋχος τής Ί>·-
λοσοφικής Σχολής τού Έθνικοϋ
Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλί-
σε Καθηγητής τή; Φιλολογίας είς
Γι·μνάσια τή; Κύπρον, ρθοι έξέ
δο)σε τό περιοδικόν «Κνπρΐαχά
Χρονικά». Ακολούθως έσπούδασε
επί 4 ετη κ,αί πλέον είς Γερμανί ιν
δι' ευρυτέρας σπονδάς. Μετά την
επιστροφήν αύτοϋ είς Έλλάδα δι
ωρίσθη Καθηγητάς εί; τό Άρσά-
κ-ειον Αθηνών καί κατόπιν Βιδλιο
νόμο; τή; Άχαδημίας Αθηνών
'Τφηγητής τού Πανεπ■στημίου- Ά
Θττνων, τό δέ 1993 εξελέγη τακτι¬
κάς Κα'θηγητής τοΓ' Πανεπκττηιιί
ου τή; Πράγας. Συγγραφεύς άξ.ο
λόγον έργων κα', μελετην καί κυ
ρκότρραι των ό.το.'ων, διά τόν Δο
δρκ.άλογον τοϋ Γύφτον τού Παλίΐμά
τό Συμπόσιον τοϋ ΙΙλάτοίνος, είσα
γωγή είς τόν Φαίδωνα, οί Ίχνεν
ταί τοϋ Σοφοκλέονς καί άλλα.
Απεβίωσεν
Λ
ΨΩΜΙΑΔΗΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ
τοϋ Κοσμα/ έξ ΑργνρονπόλεοΞ
Χαλδίας τού Πόντον. Αρχικώς ε¬
νεγράφη είς την Σχολήν Καλών
Τέχνην τοΓ' Εθνικον ΜετσοΛείυυ
Πολντεχνείοι· Αθηνών καί μρτε-
πειτα έσπονδασεν Έμποο κάς Ε¬
πιστήμας, σταδιοδοομήσας είς Ό
αορρΐιθμους Έταιοεία; ώς Άρχιλ,ο
γιστής. Άντδπξεν τοϋ; υιού; αί>
τοΰ ΣΑΒΒΑΝ Βιοχημιχόν χά!
ΕΛΕΤ^ΕΡΙΟΝ Διπλωματικόν
τής Μοινιχής Άκα.δημ·ίας τοϋ Μο
νάχοΐ' τής Δντικής Γερμανί(ΐς.
Α
ΒΕΡΔΕΛΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ έκ
Σμύρνης. "Αρχικώς ενεγράφη ι;
την Φνσιχομαθηματικήν Σχολήν
(τμήιια Χημικήν) τοϋ Εθνικον
Πανρπκττημίον Αθηνών, ένταχθρί;
αργότερον είς την Στρατολογικόν
"Υπηρεσίαν τοΰ &.τοι«ργείον τώ"
Στρατιωτικών, ώς ά5ιο>αατικός
Στρατολόγος σταδιοδρομήσας ίίς
ταύτην.
"Ενα καινούριο βιβλίο λυρικής
ποιήοεως τής Μαρίας Λαμπαδαρί
δου —Πόθου. Τό έντάσοουμε κα'ι
τούτο στό γρομματολογικό σύνολο
σίας.Ίΐινχιοϋχος τής Σχολής Νο τής Μικρασιατικής Βιβριογραφίας
μικών κα! Οικονομικήν Επ ι στ η- καί μέ ίκανοποίηοη καί πάλιν, άρκε
μών τού Άριστοτίλείου Πανεπ>στη τα ευνόητη. Οί γονεϊς τής ποιητρί
ΙΙΑΡΑΦΕΝΤΙΔΟΤ ΑΛΕΞΑΝ-
Βαλή "Κεσέρ
μίον θεσσαλονίκης, τής Δραματ.-
κης Σχολής τον Κρατικόν Ωδειον
τοϋ Εθνικον Ωδειον καί τής Σχο
άς κατάγονται, όπως έχω σημειώ-
σει κα'ι άλλοτε, άπό τό Πραστειό
λής Ξεναγων τού -Ελληνικόν Όρ- τοΰ ΜαΡΜαρα· ή ιδία γεννήθηκε στή
γανισμοϋ Τονρισμοΰ. Λογοτέχνις, Μύρινα τής Λήμνου, όπου είχον
ΙΙοήτρια, Διηγηματογράοας χαί καταφύγει οί δικοί της μετά τή μι
Κοιτικός. Σννεργάτις Έφημεο·- Κρασιατική καταρρεύση· καί άκόμη
δών, Περιοδικόν, Ραδιο<τωνικών γνωρίΖομεν από τα κείμενα της, Σταθμων χά* τοϋ Εθνικον Ιδι»ν Ντύνεται την όμοίιυσή σου. Τα πάν ' ρουιϊδών. είναι δενδρύλλια άειθα τα έν σόφια. Κύριε - Η ποίηση ή 'λή, αύτοφυή. Περιλομβάνον περί τό μοναδική. Δέν ήΕερα πώς ήμουν τόσο ταιιει 25 εϊδπ. Τό σπουδαιότερον είδος είναι ή νή - ' Οταν μετροϋσα μέ θρίαμβο ' καφέα ή άραβική ίθαγενής τής Ά- τίς μέρες μου - Τόσο ύπερήφονη ' βασσυνίας κατό τάς επαρχίας Κό- φας (έΕ ού καί τό όνομα καφές) καί Ναρρέας, μεταφυτευθέν άργό τεοον είς Άραβίαν, καί ι>ετά πολ
— Πού μέ διόρισες — Νά διαιρέ-
οω — Τό άδιαίρετο!».
«Τό ©ώς τοΰ προσώπου σου. τής
Μαρίας Λαμπαδαρίδου — Πόθου τό
έκτιμοΰμε καί γιά τούτην την πο
ρορμητικήν τάση γιά έμβάθυνση
οτό άνέκφραστο μυοτήριο τής δή
μιουργίας τής Ζωής, είτε συνολικά
ματος
{)_ πόσον έχουν έπηρεάσει την πνειι θελήσουμε νά τό άτενίσουοε ότι.;
άξιολόγων 6··6λίων'τή; εί'δικότητό; "ατικήν της συγκροτήση καί ή εκδηλώσεις του σάν φαινόμενο
της σχολιασθέντων εύμίνέστατ ι. νοσταλγία τοϋ τόπου τής γεννή συμΠαντικό, είτε τό θεωρήοουμε
Τυγχάνει μέλος τού Σννδέσμ»· σεως της καί ή ψυχολογική της ' οτήν οποιαδήποτε ατομικήν περι-
Έλλήνων Λογοτεχνών, τή; 'Εται- ούνοεοη με τούς τόπους τής προγο- πτωοη πού έχομε μπρΟοτά μος, Δρα
ρειας Λογοτεχνών θεσσαλονίκης
καί τή ςΐΐαγκοσιιίον Έν<ί>σεως Γν
χαικείον Τύπον,
λούς αιώνος είς Ίάβαν, ΒραΖιλί-
σν, Άϊτήν, Κούβαν κλπ.
ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΦΥΣΙΟΛΟΠΚΗ ΤΟΥ
ΚΑΦΕ
Τα στοιχεϊα τού
καφέ τροποποι
του ^
νίκης. "Ετνχε
λιακρίσεων.
0)ς και 1
Ξεναγήν θεσσαλο
της καταγωγής καί τα δρ.ι —ικός, άλλά καί ύποστασιακά πο
, ματικά τους περιοτατικά. θητικός δέκτης στέκεται ή ποιή
τΠν έκδοση ενός νέου 6ι6λίου τρ|α τών επ,δρόοεων καί άπό τίς
τιμητικήν της τή σημειώνομε καί γιά τούς δυο άλληλένδετες άλλωστε περι-
ΜΑΛΚΟΤΣΗ ΕΤΑ τοϋ Ά»-
— ΙΙαπαχρήστον, έκ. Κ
συγκεκριμένους αύτούς λόγους, άλ
' λά καί σάν ένα γεγονός βεβαίως
γενικότερης σημααίαο όπό λογο
πτωσεις.
Καί άκόμη συγΚινούμεθα προγμο
ώ κ&ι σ£ ανάλογο βαθμό από τήν
ρασοΰντο; τοϋ Πόντον. ίΐτνχ,,,Γ·- τεχνικης απόψεως. Η Μαρία Λαμ τρυφερότητα με τήν όποίαν περ.βόλ
χος των Σχολήν Ίατριχή; κα'ι παδαρίδου, αποτελεί πλέον, είναι λε[ θεωμένη αύτή τπ νεα άγνή καί
Χημει'α; τοϋ 'Κθνικοϋ Πανεπιστ») αρκετάς καιρός κιόλας, μιά λαμπρή τόοον μ. όλα ταΰτα πολυοήμανιη
μίον Αθηνών είδικενθεϊσα είς την καί χαροκτηριστικά δυναμική πά- Οπαρεη που πρΟηλθε άπό αυτήν
Μ.χροθ.ολογίαν. Μ.κοοβ.οΛΟγο:- ρουσία στόν κόσμο τών έλλην.- . δυνατή λέβα
Βιοχημικος Αθηοιν και τον Ιδςιν - ά "Ρ ή
ιιατο; Κο.νων,κήν ΆαΤαλίσβ(..ν ·
'Λθηνήν. ΣΛνγο; τοϋ Γε,,,πόνον τα·
ποιήυα
πο,ημα
διηγήματα, θέα
ΧΑΡΙΛΑΟΤ ΙΙΑΙΙΛΧΡΗΣΤΟΤ.
τρο· έργα της άνέβασε ή Κρατική
μας Σκηνή. Ξεχωρί?ει πραγματικά
ΑΒΡΑΜΙΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ μέ τήν ποικίλη αυτήν προσφορά
της τήν σημαντική καί ώς ποσότη
ΒΑΛΛΣΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
τον Βλασίον, έκ. Σμύρνη;. Έγγηι
φείς Ίρχικω; εί; τήν Σχολήν Χη
μιχήν Μηχανικων τοϋ Έθνικοϋ
Μρτσοβείον Πολντεχνείοι· Αθηνών
άποπεράτοίσε τα; σπονδάς αύπιϋ
ρϊς Λιργην τοϋ Βέλγιον ώς Χημ'-
κός, Ειργάσθη είς Βέλγιον, Βεοο
λίν-ον, Έλ.βετίαν καί τέλο; π; Έ"1,
λάδα. ΤΊό; τοϋ εκλεκτον Λ κηγό-
ρον τής Σμύρνης καί μετά την
Μικρασιατικήν καταστροφήν άνιπ-
τέοον νπαλλήλον τοϋ υπουργείον
Εξωτερικών, άειιινήστον ΒΛΑΣΙ
ΟΤ ΒΑΛΛΣΣΗ.
Λ
ΜΟΤΖΕΝΙΔΗ Σ ΣΤΤΛΙΑΝΟ Σ
έξ Άργυρουπόλεοκ Χαλδίας τοϋ
Πόντον. ΓΙτιιχιοΰχος τής Όδοντ'α
τοϋ Βασίλειον, έκ Ναξλή Μικράς
'Ασ.ας. Πτυχιονχη; τή; ΙΓαντείοι·
Άνωτάτης Σχολής Πολιτικήν Ε¬
πιστήμην. Άπό τα μαθ)|π-χά τού
ήδη θρανία δ εκρίθη δια τήν κλή¬
σιν τον ίΐ; την Δημοσιογραφίαν,
κα|
ιδιαιτέρα στοιχεϊα της καί μορφικά
καί ίδεολογικά. Ι
Είχα γράψει μέ τήν αφορμήν
καί μέ ίκανότητες έκφράσεως στήν
έντέλειο, νανουρίΖει μέ τόν τρόπον
τό δικό της, τώρα καί σάν μάνα
τό κοιμώμενο παιδί της:
«Τό παραμύθι πού θά σοϋ πώ
είναι — Άπό λευκές μαρμαρυγές
— πού τίς μάΖευα στά όνειρά μου
— Πά σένα — Κάτω άπ' τό φώο
τοϋ φεγγαριού — Μά περιμένω νό
Ευπνήσεις άπ' τόν πρώτο σου -
οϋνται κατά τής φρύΕεως (καβουρ-
δίσιιατος). διά τού αίθερίου αυτού
ελαίου καί τών άρωματικών στοιχεί
ών. ώς άφέψημα ευχάριστον ·:ίς
την νεϋσιν καί τονωτικόν τοΰ νευ-
οικοΰ καί τοϋ κυκλοφοριακοΰ συστή
έχδοσας χ.ιιτ(ΐ ζαιοους 1) 6ΐΜ'0νν·(ΐ; τού ανεβασματος κατά το 1971 α
" " .-,ν 'Υπνο — Ν' αναδυθεί απ' τή σιωπή
τού 'Εθνικου
; καί περιοδιν.ά. Λιευθυν Πό τή «Νέα Σκηνή.
τής τον "Κ λ/.η.ιαμερικανικην Κ.τ - 0εατρου του ερνου
μορ(|(οτικοϋ Ινστιτούτοΐ' !
Σχολά; Αγγλομαθων καθ"
την Έλλάδα, Γενικάς
-Τό Γυά-
~ λινο Κλουβί·.
ι/.ην
«Πρόκειται χωρίς έπιφύλαΕη γιά
οου — Ο πρώτος νιογέννητος θε-
Περιμένω σάν καρπός πού γέρ
νει — Άπ' τό βάρος τ' ούρανού —
Δυό παλάμες γεμάτες μικρά θρυ-
ματωμένα άστέρια.
τον 'Ελληνοαμεριακνιχοΰ Έπιμελ),· Μια Λυρική προαωπικότητα μ' ένα
τηρίον, Πρόεδρο; τή.- Προσ<[νγ- δικό της Εεχωριστό τρόπον έκφρά κης Φιλελΐνθερας Νεολιιία;, Γ^ι-'οεως. Μιά προσωπικότητα κυριευ κό; Γραμματεύς τής Έλληνοτ,,,,,- μένη ύπαρε,ακα άπό τή μυστηρ,α Ό ύπνος χαράΖε. άπαλά - Τούς κ.ικής Ενώσεως, Ίδρντή; τή; 'Κ ταιρεία; Έλλήνων Δϊ|μπιολόγων καί έν γένρι πολυμηχανο;, σχιδής καί ακάματος Μικρ.·σκ'ιτης κήν ούσία τής ανθρωπίνης μοίρας Στήν ποίηση της, μάς συγκλονίΖει, •σέ μιά συμπαθητική μέθεΕη, τό βά- πολλ.ών Σννεδρίο Εΰροπαίκον Κογκρέσσον. δρος ή ιιέλος πολλήν ΣοικΠρίιον καί Όργανώσεων. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ τοϋ θωμά, έκ Κων) πόλεως. Πτν. χιοϋχος τής Φιλοσοαική; Σχολής τον Εθνικον Πανεπιστημίου Άθη νων κα·, άοιστούχος τής θεολονική- Σχολής τής Χάλκη;, ώς καί *<ι- π.λο)ματοϋχος Καθηγητής τον Οΐ- τον θος της, μέ ηροεκτάοεις κυρίως με αν"Ρωπια >- ταφυοικές καί μιά αϊοθηση λεπτό- Χ'κό μου 5ραμα'
τατης ποιότητος. Ή ματιά της κινεϊ τες·
ται έναγώνια διεισδυτικά μέσα
οτούς έσώτερους κόομους τής άν
κοιμισμένους ήλιους — Στά μάτ'α
οου».
Άλήθεια πόαο πλουτίΖουν τήν
κα'ι έκτείνουν τό ψυ-
αύ
τρικής τοϋ Πανεπισττιμίον θεσσα-' κονμενικοϋ Πατριαρχείον.
λονίκης. Όδοντίατρο; θρσσαλονί- ' φθη δι' έπιμορηίοτΐίίθΐ'ς ιτκο.ιοί-,
κης όλος Βενιζέλον 43. Μετέσχ·-! την 'Ελθετίαν, την ΑΓγν.ττον «αι
των Λΐοικητιχήν Σνμ(ίονλί(ον τοϋ χάς Ηνωμεναι ΙΓολιτείας τής Ά
Όδοντιατρι,κοϋ Σύλλογον κα!, τής μερικής. Τίος τοϋ Γραμματέος
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡ(ΗΣ
Εΰξείνον Λέσχης θεσσαλονίκης.
Λ
ΜΑΛΚΟΤΣΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ1
τοϋ Άναίττασίον, έκ Πανόρμοι· Μι
τού Φιλολογικον Σύλλογον Κον)
πόλεο>ς. Διετέλεσί Καθηγητής χαί
πρόεδρος έκ.ταιδεΊ'τΓ/ήν Μορφηιπ.
ΧίΤ)Λ· καί φΐλανθρηιπ'νήν Σωιΐοτ-ί
κράς Άσίας. Πτι·χιονχος τής Γεω '"ν Κίονίπόλεω: καΐ Διενθνντής
πονικής Σχολή; τοϋ Άριστοτελ.'ί τοϋ Γραφείον Τύπον τής Έλληνι-
ου Πανεπιστηαίοΐ' θεσσαλονίχης. κης ΙΤρεσβεία; Άγκυρας. Έν Έλ
Γε('ίπόνος νπηρετήσα; εί; περιΐίί- λάδι ύπηρέτησϊν ώ; Καθηγητής
ρειακάς υπηρεσίας τοϋ υπουργείον ΊΊλο·''.ογίας -/αί θρηηκΗΤικων κ·ι!
Γείοργία; την Νομών Ήμαθίας, | ως συντάκτην τής ΆχαΛηίΐίας 'Λ
Χαλκιδκής, Γρ εβ εν ών Κίιβά/.ο; θηνων καί ήδη νπηρετεΓ ώς Γι>μνα
κια Φίοκίδος προαχθίίς ρϊ; τόν , σιάρχης. Συγγραο;εΰ; πολλήν ρο
θρώπινης ψυχής».
Αυτήν τήν ίδιαν έντύπωση επι
βεβαιώνομε καί τώρα, μέ τούτο τό
νέο της θιβλίο «Τό φώς τού προ
σώπου σου»: τό 6αθύ λυρισμό, τήν
ύπαρΕιακήν άγωνία, τό μεταφυσικό
δέος τής ανθρωπίνης μοίρας, τή
μυοτικήν εΕαρση πρός τό Υπέρ
βατικό, τήν καλλιτεχνική ένάργεια
τήν εύστοχα έκφραστική έπεΕεργα-
σία τών έοωτερικών της δονήσζ-
ων.
Ή άφορμή τώρα υπήρξεν καί θε
μελιακά μονσδική γιά τή μοίρα της,
τήν άποκλειστικότερη γι1 αυτή μοί
Ματος.
Είς τάν Δυτικήν Ευρώπην χρη-
ουοποιεϊται τό ένχυμα τοΰ κεφέ,
είς την Έλλάδα όμως καί είς τήν
"Ανατολήν ά κόνις τού καφέ βρά-
Ζετσι μεθ' ύδατος καί πίνεται τό
όφέψημα.
Ό τοόπος ούτος τής παρασκευ-
ήο τοΰ καφέ θεωρεϊται καλύτερος
διότι άφαιρεϊται έν μέρει ή έρε-
θιστικΓΐν αυτού ίδιότητα.
Μετά τήν χρήσιν τοϋ καφέ έΕά-
πτεται ή φαντασία καί τό κέντρον
τής έγρηγόρσεωα, άλλά έλαττοΰ-
ται ή γενετήσιος όρμή. ,
Διά τών δεψικών αυτού στοιχεί-
ων ό καφές προκαλεϊ δυοκοιλιότη-
τα, άναστέλλεται ή γένεσιο τών
πεπτώνων, έν αντιθέσει αύΕάνει
τόν σάκχαρον τοΰ αϊινατος καί προ-
καλεϊ διούρησιν.
Κακή ουνήθεια είναι ή λήψις τού
καφέ, μετά τών γευμάτων, διότι
δυσχεραίνεται ή πέψις, έπιταχύνε-
ται ή κυκλοφορία τού αΐματος μέ
άποτέλεσμα τήν αϋΕησιν τής πιέ-
οεως. Ωσαύτως βραδύνεται ή κα¬
τανάλωσις τών λευκωματοειδών
στοιχείων καί ελάττωσις τής ούρί-
ας.
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ
κού νευοικοϋ συστήμοτος. αύΕάνει
την έκκρισιν των οΰρων διά τής
αύΕήσεως τής κυκλοφορίας τού αϊ-
υατβς τα νεφρά παράγουν περισ-
οότερα οΰρα.
Ή καφείνη χορηγειται ώς
γητικόν φάρμακον εναντίον
ΚΑΦΕ
Ό καφές
είς μικράς δόσεις,
άνελ
των
ήμικρανιών, κεφαλαλγιων καί κο-
πώσεων.
Ή δηλητηρΐασις διά καφείνης
καλείται «Καφείνισμός». Διακρίνο-
μεν όΕεϊαν καί χ ρονίαν δηλητηρί-
ασιν.
ΌΕεϊα δηλητηρίασις προκαλεί-
ται κατόπιν λήψεως είς μεγάλην
ποσότητα είτε καφεΤνης είτε καφεϊ
νούχων άφεψημάτων (καφές, τέ-
ϊον, κακάον, κόλα κλπ.) μέ συμ-
πτώματα: άνησυχία, τρόμος, ϊλιγ-
γος, βόμβοι τών ώτων, έζασθέ
νησίς τής καρδίας, άρρυθμία να^-
ια, έμ'ετος, σπασμοί, άλγοι κατά τό
ύπογαοτριον.
Χρονία δηλητηρίσσις έκ τής κα
ταχρήσεως καφεϊνούχων ποτών τα
συμπτώματα είναι: άνορεΕία, δυσ-
πεψία, δυοκοιλιότητα, πικρά γεϋ-
σις τοϋ στόματος, άλγη καί καύσος
κατά τόν στόμαχον, άϋ'πνία, όνήσυ
χος ΰπνος, κακουχία καθολική, κγ
φαλαλγία, νευραλγία, αϋΕησις πιέ
σεως, παραισθήσεις, τρόμος τών ά
κρων, έΕανθήματα, καχεΕία κ.ά.
Κάποτε είχα άσθενήν, ό οποίος
έπασχεν άπό υψηλήν πίεσιν 28)16,
λόγω τοϋ έπαγγέλματός του, κα·
φεπώλης, ούτος επι νέ 15 — 20 κα
φέδες ημερησίως μέ σποτέλεομα
νά προκαλέση «χρόνιον καφείνι-
σμόν».
Ηναγκάσθη νά άλλάΕη έπάγγελ
μα καί νά πίνη ένα καφέ ημερησί¬
ως τό άπόγευμα είς τάς 5 μ.μ.
'Εντός τριών έβδομάδων ή πίεσις
του κατήλθε είς τα φυσιολογικά δ
ρια.
ΙΣΤΟΡ1Α
Τό πρώτον καφενειον ήνοιΕεν
ΣΪΜΙΟΑΗ ΠΗ ΑΑΗΠΡθΤΗίΑ ΤΗΣ ΕθΡΤΗϊ
ΤΩΝ ΠΑΡΘΕΝΑΓΩΓΕΙβΝ ΝΕΑΙ ΣΜΥΡΝΗΣ
"ΟΗΗΡΕΙΟΥ,, «Ι "ΚΕΗΤΡΙΚΟτ,,
Β'
είς Μέκκαν ένθα κάποιος δερβίσης
έβραΖε τούς απόρους τοϋ καφέ
κα'ι προσέφερε τό άφέψημά τοιν
Άπό τήν Άραβίαν καί τήν Αί¬
γυπτον ό καφές μετεδόθη είς
ΣΤΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΣΑΝ
ΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΤΑΓΠΙΛΙ-]
ΚΗΝ ΣΧΟΛΗΝ ΣΜΤΡ- '
ΝΗΣ Ι
Τήν 2αν Μίΐρτίοι· 1974 οί (( »ιτή ουστήματος, έρεθίζει (διεγείρει)
ιπντες είς την πάλαι ποτρ δκιλάιι την δράσιν τής καρδίας, τό κέντρον
ψασαν έν Ίίονία Είηγγελικήν Σν., τού ϋπνου προκαλεϊ άϋπνίαν.
δηλοδή είς ποσότητα ενός κυπέλ- τ|ίν Κωνσταντινούπολ.ν. όπου ίδρύ-
λου (φλυτΖάνι) των 50 γραμμαρί- θη τό πΡωτον έν Εϋρώπη καφενεϊ
ών έφέψημα άπό 10 γραμμορίων ον ύπό δύο Συοων πλησίον τής
κόνεως άντιοτοιχεϊ είς 10—15 έ-
κατοστά τού γραμαρίου καφεΤνης.
Ό καφές είναι τονωτικόν τοϋ
νευρικοϋ καί τοϋ κυκλοφοριακού
βαθμόν τον Λιενθνντοί» Γεωογίιι;.
Σνγγραφεν; άξιολόγοιν έογαοΊήν
καί μεταφράσετον γεοιργικοϋ .τερ;<- χομένον. γοιν κα:, μελετην καί -/άτοχος τής Άγγλικής, Γαλλικής ναί Τοΐ·ρχ*- κής. Α ΚΟΤΣΗΣ ΛΝΑΣΤΑΣΙΟΪ. ρα γυναίκας. «Τό φώς», πού άναδύεται ίλαρό άπό τήν ποίηση τού θιβλίου αυτού είναι τό «φώς τοϋ προσώπου» τού νέου, τοΰ πολύ μικροΰ, παιδιοϋ της, αυτού πού Εεκίνησε, τούτον τόν τελευταίον καιρόν άπό τα σπλάχνα της καί τήν ψυχήν της γιά τήν πο¬ ρείαν τού πεπρωμένου του, οάν ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΤ ΧΑΡΙΛΑ ίκ. Τριι.ιεϊοϋντίΐ; τοϋ Πόντον ΙΓ γ·· ύπαρΕιακής μονόδας. Γεγονός άπο- ΟΣ τοϋ Χοήστον, έκ Ηεπάμον τής χ:»ϋχος τή; Νοιιικής τοϋ Άοιπγ.· Κΐκλίχου Μικρά; Άσίας. Πτ^χιον· τελείοι· ΙΙανεπιστημίον θεσσαλονί χος τής Γροιπονικής Σχολής σπο» κης. Αικηγόρος θίσσαλονίκηΓ. Δι δάσας καί τίς Γαλλίαν. Διετέλεσ* τέλεσε Πρόεδρος τή; ΕίιξείνΌν Λέ άνώτερο ΰπάλληλος τής Άγροτ;- σχης θεσαλονίκιι;. κης Τραπέζης τής "Ελλάδος καί έκ Λ την πρώτον στελεχήν τής τεχνι- ΧΡΤΣΟΣΤ. Λ. βΕΟΛΩΡΙΔΗΣ ■κης ί·πτ>ρεσίο; ταύτης. Έδημοσίρν- Ίατρά;, έκ Να^λή Μ.κράς Άσΐι»;
σεν .τιλείστας επιστημονικάς έργα-ϊ! ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ Δ-
ας τής ρΐδικότητύς τού. -χηγόρος, έκ Χαλδίας τοΰ Πόντπι
ΕΠΙΛΟΓΠΣ
Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ
Είς τό παοόν βιβλίον μας προσ
επαττήσαμρν νά παραθρσοιμεν ίν
σΐΑ'τομία,
σηιιειώΊΐατα
των ,ιροσφύγοιν 'Ε.-ΐιστημόνοιν άπό
τής Μικρασιατΐκής
καί μετέπειτα.
Καταστροφής
Τό έργον ήτο λίαν δυσχερής /.αι
επίπονον Λφ' ενός μέν, λόγω τής
πΛοελεύσεως έκτοτε πολλοϋ χρό¬
νον, άφ' έτέ·ρον δέ διότι, έστηρί-
χθημεν άποκλειστικής είς τήΛ- ίδι
χήν μας μνήμην καί είς ολίγο;
πληροφορίας μας, ν.αΒ' όσον, ή σχι
τική έκκλησις μας ή δημοσι·ε·θεϊ-
σα διά την στήλην τής άπό 48 έ-
τών εκδιδομένης εφημερίδος «ό
Προοφυγικός Κόσμος» τής οποίας
Διευθυνταί είναι οί έκ Σπάρτης
τής Πισιίίας έκλεκτοί ΔημοσιογρΊ
φοι Σ(ι>κ.ράτης καί Μακάοιος Σ.·
νανίδης _δπον άραικώς κατεχο>
ρήθησαν τα έν λόγω βιογροχριχά
σημειώαατα— δέν ετνχε τής δέον
σης Λνταποκρίσείος.
Αρχική .-ΐρόθεσίς μας ήτο, ή «-
ναγραφή τών όνομότων την νΐ«
^ν βλαστών τού "Αλυτρώτον Έλ
ληνισμοϋ, των καταφνγόντον είς
Έλλάδα μ*τά την Μικρασιατικήν
Καταστροφήν, οΐτινες έ-τεϊ,ήτησ,ιν
δπως τύχοΐΛ· αν<οτέρας μορ^ιόσεως είς τη ϋςιστάμΓνα τύτε άνώτατα έκπαιδεντήρια τής Χώρας μας. Καί είναι Λξιέ.ιαινο, ούτοι διότι, παρά τάς τεραστίας στερήβεις τιον χαί τάς οίχονομιχά; δνσχ*-ρρ»ας, «Λέττ>χ<ιν νίι άνταπσχριθοθν και ν.Ί άναδειχθο<*ν δριστοι έπιστήμονες χαί νά Ο«α.ιρτι(·ονν τόσον τίς τάς Επιστήμας, όσον καί είς έτέρο- ; τομεΐς τ)τοι τής Πολιτικής^ Δικα- στικής καί Στρατιιοτικής Κοατι- κής {ιπηρεσίας, άνελθόντρς τάς ά- νο>τέρας καί άνωτάτα; βαθμίδα;
τής Έπιστημον.κής κα', Διοικητικής
Ίεραρχίας.
Ούτω άνεδείχθησαν: "Ιίρ<1ρχ(α, Άκαδηιιαϊκοί, Καθηγηταί Παντπ.- στημίιον καί λοιπήν Άνωτάτοιν Σχολήν, "Τπουργοί, Βουλευταί. Διχαστικοί, Στρατιωτικοί, Γενικ(!Ϊ Διευθυνταί καί Διετ^ι·ν·ταΙ Δημοσί όν ϋπηρεσιών ή ίδκοτικήν έπιχει- ρήσεοιν, Γνμνασιάρχαι, Λι·χειάρ· χαι καί Καθηγηταί Δημοοίων ή Ί δκοτικών Σχολήν. Ή προσφυγική νΐθλαία τή; έπο χής έκείνης, ήτις έρρί((θη μετά τό σον εΗ'θεου ζήλον είς την "Επιστή¬ μην καν Τά Γράμματα έν γένει, διετήρησεν κα'ι έσννέχισεν τάς πά ραδόσεις τοΰ Ελληνισμόν τής Μι¬ κράς Άσίας^ τού Πόντον καί τή; θοάκης ήτοι τάς Έλληλοιχριστιανι κάς τοκιύτας^ ή δέ άθρόα σνμμετο χή ταύτης είς την ανωτάτην έκπ.ίί δευσιν. άποτ^λρϊ μεγίστην τιμήν καί τίτλον διά τόν έξ Ανατολήν "Ελληνισμόν. Αποτελεί αναμφισβήτητον γενο νός άναγνωοισθέν ΙΙανελληνίο>ς ό¬
τι, δ έογατικός, δραστήριο:, εύ»τι<Γ στατο; χαί δνναμιχός ούτος Έλ/ί.η νισμός, ό καταφνγών έστερτ^ιένος των πάντων είς τήν μητέρα Έλλά δα, ειργάσθη σκληρότατα καΐ επί δοθή »ιιτ»χή τε καΐ σώματι «ς δ- λοι·ς τοϋς κλάδοΐ'ς τής ττχνικής καλυπτικό κυριολεκτά κα'ι πρό πάν -ών γι' αυτήν, γιά κάθε μάνα. Κπί δ.τι μάς έπιτρέπεται νά κρίνουμε καί νά άΕιολογήσουμε μέχρις ενός κα'ι πάλιν σημείου άντικειμενικά, εί ναι ή ποίηση καί στήν περίπτωσή της, πού δίνει άλλη μιά φορά τή διέΕοδο ατό στοχαστικό καί συναι αθηματικό Εεχείλισμα τής ουντρι- ητικής καταπλήΕεως: «Ποίηση άπό τήν ποίηση τοϋ συμ παντός — Τό μικρά σου πρόσωπο — Μικράς θεός άγέννητος — λήν Σμύρνης, τής οποίας μαθηταί υπήρξαν ώς γνοστόν ο! Άδαιιάντι ος Κοραής, Γρηγόρ ος ό Ε' /αί ό '-όχληρος ή πνε»>ματική τής Μικρά
Άναστέλλει τήν όρεΕιν, ηροκα-
λεΐ κνισμόν είς τό σκέλη, οί δν-
θρωποι γίνονται λιπόσαρκοι κα'ι νευ
σίας ήγεσία, νπεδέχθη «ίς έ.τίστ;-
μον σΐ'νεστ!α<ΐιν τοΐ'ς προ')τονς άπο- (ροίτονς τής έν Νέα Σιινρνη 'Αττι κης Προτν.τοτ· Εόαγγελικής 1'χο- λής οΐτινες προσελθόντες είς τάς εισιτήριον έΗετάσ^ις την άνι ιτα- των τον Κοάτονς Σχολήν, ίπέτι· χον άπαντες. Είς τόν άν(»τέο(,) έορτασ?ιόν αε τέσχον οΡ καθηγηταί χ.κ.. Π. Χρή ήτοι· "Τπουργός επί την Θρηηκεν ιιάτ(ον καί Έθνικής Παϊδεία; κα', χ.. Δ. Τσάκιονας 'Τπονργός Πολιτι σμόν καί Επιστήμην. "ΤΙ παρονσΐα την παλαιών μοθη- τΑν νποδεχομέν<ον τοίις νέοΐ'ς απο Φθ.'τονς ίδιαιτέρ(,ις έλόμπρτ·νε την Ιστορικήν αυτήν έκπαδεντικήν χλ; πολιτ στικήν έκδήλίοσιν. 43 ΕΚΑΤ. ΛΡΧ. ΛΙ' ΕΙΙΕΚΤΛ ΣΕΙΣ ΠΛΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΝΑΔΩΝ ΜΟ Κατά τό πρήτον' έπταήμερον τοϋ φρβς-οναρίον έχορηγήθησαν νπό τής Έπιθε(,>ρήσεο>ς Βιομηχαχίας
Κεντρικής χαί Δπικής Μακεδονί-
ας 57 έγκρ!<τεις προσωρινής άτ€- λοϋς εσαγωγής μηχανη,μάτΐιιν καί έξαρτημάτο)ν σι·νολικής άξίας 43 495.000 δρχ., προοριζοιμέν'ΐΜν δι' έπεκτά<τεις βιομηχανικήν καί Γ>ιο-
τεχνικήν έπιχειρήσεον.
ρικοί, εύέΕσπτοι, όΕύθυμοι, πά-
οχουν έκ πιέαεως, ταχυκαρδίαν καί
άρρυθμίαν. Είναι λίαν ώφέλιμος είς
τήν διάρροιαν, είς τούς πάσχον¬
τος έκ νευρικοϋ οσθματος.
Ή καφείνη είναι έν άλκαλοειδές:
(μ-εθυλοθΐεοβρωμίνη,
1-3.7 — τριμεθυλοΕανθίνη) παρέχε-
ται είς τούς κυάμους τού καφέ 1
— 2% όπως καί είς τό κακάο, τέϊον
κ.λ.π.
Ή θεραπευτική ενεργεια τοϋ
καφέ ώς τονωτικόν τής καρδίας
καί ώς ένισχυτικόν τής κυκλοφορί
άς τοϋ αίματος όφείλεται είς τήν
κανεΤνην.
Είς μεγαλυτέρας δόσεις ό κα¬
φές προκολεϊ προκάρδιον δγχος,
καρδιακούς παλμούς, ίλιγγον δια
ταραχάς τής οράσεως.
Άντεδείκνυται είς τούς πάσχον
τας έκ νευρώσεως στομάχου, έκ
καρδιακής νευρώσεως, ούρεμίας,
δυσπδψίας, άρθριτισμού καί ουμπα-
καί οίκονομι-κής δραστηριότητος, ίίισίας προσέφερεν καί προσφέρει εί
χ, μόνον συνέοαλεν σημα-τική;
πρός τουτο, άλλά κα' προήγαγεν
είς ί·ψη).ά έπίπεδα την βιομηχανί¬
αν, τό εμπόριον, τήν ταπητονργίαν
την ί·(ραντο'ργίαν, τήν βιοτεχνίαν
καί τήν ναντιλίαν, ρίς τρόπον ώστρ
νά εΰδοκι,μήση καί νά διακοιθτί ού
τος καί τελικά νά προαγάγη τβοα
στί(ι>ς τή Εθνικήν Οίκονομίαν τΓ,ς
ώ
δμο)ς αί>τη σν>μ<6ολϊ>
χωοας-
Ή
τού χαταφνγόντος είς Έλλάδα ποο
σφνγικοί' κόσμον εί: τήν Οίκονοιυι
κήν, Κοινωνικήν καί
«νάπτνξιν τής Πατρίδος μας, Λέν
συμπεριλ.(ΐμι6άεται είς τοΰς σκ·>-
πονς τοΰ παρόντος πονίιματος, χαθ'
όσον, περί ταύτης ησχολήθησαν κ.αί
θά άσχοληθοϋν Ισιος, αλλοι άρμη-
δκότεροι ημών.
Είς ημάς τονς τότρ πρόσφΐ'γα;
φοιτητάς, κα; μετέπίΐτα επιστήμο¬
νας, άνήκ-ει ή πρτητοβονλία τής ε¬
ρεύνης, διαπιστώσειος καί τής προ
6ολής τού 6α·θμοΰ τής έπιδόσ°Ό
καί τοΰ μεγέθους τής άποδόσεω;.
ώς προσφύγων έπισττ;μόνων τ?;
χώρας, ήτοι τής προβολής τής επι
στημονικής σταδιοδρομίας αυτών.
Δέν θά έπμείνο)μεν είς την επ -
σήμανσιν τής σνμβολή; ταύτης
τοϋ προσφυγικοΰ φο τητικοΰ κό-
σμου λεπτί>^ΐρρστερον, είς την άνα
γέννησιν τής Πατρίδος, άφίνοντ;-;
είς όί)Λονς νά κρίνοι-ν χ-χλοπίστιος
τόν ράλο ενός εκάστου ώς καί τον
σύνολον, προσέτι δέ, ποίος ΰπηρι-Ιέκ Χαλδίας τοΰ Πόντον.
σέΤ| ούτος, είς τό Κοινωνικόν σύ¬
νολον κα'ι τό "Εθνος γενΐχώτερον.
"Ας μάς επιτραπή δμο>ς νά .·«-
στ«ύο>μΕν ότι, τα όνόματα καί ή
δοαστ)της παλλών καταφνγΟΛτον
μρτά κα1, πρό τής Έθνικής σνιιφο
ράς τού 1922 είς Έλλάδα, άλλά
καί των μετρπειτα γενεών, διαλά-
μπονν είς τό έπιστημονικόν κα'ι κοι
νωνικόν στερέιομα τής Χώρας.
'Επιθυμοΰμεν νά τονίσομίν Ί6ι-
α.τέριυς είς τοϋς νίο>τέρους μας,
τάς μεγάλας δυσχερείας τάς ό.-τοί
άς άντιμετυ',πισαν οί νεαροί τότί
ποοστρυγες φοιτηταί.
Παρά τάς πολλαπλάς δικος δνσ
χερρίας καί άτιξοότητας άς σι·νήν
τησεν ή τότ* σπονδάξονσα νεολιιίη
ή χαλύβδινη θέλησις τής γενρός
ήμήν, άντρπεξήλθεν νικηφόρο): εί;
τόν άγήνα τής μορφώσε<ι>ς καί ά-
ναδείξεώς μας, είς τρόπον (οο-Γ€
νά σι»μι6άλ(Λμρν σημαντκής είς
τήν αναγέννησιν τής κοινής ΙΙατρί
δος.
Δέν
δμως ολίγοι, οί ΰποκύ
ι)!ΐιντες είς τόν δνσχερή άγήνα
τής μοςφο>σειυς και τής πλήρους
επιστημονικάς
έπαγγ·;λματικής
ς
καταρτίοεώς τον και άναγκασθέν-
ττς νά άποσνρθοϋν τοϋ στίβον τοΰ
ώραίου ούτ-οΰ άγήνος τιον.
Χρνσόστομος Α. θεοδωρίδης Ία-
τρός, έκ Ναζλή Μικράς Άσίας.
Σιοκςάτης Γ. Κλαδάς, Διχηγόρος
Αν'ας
Είς Βενετίαν τώ 1616. είς Λον
δϊνον τώ 1652. είς Μασσαλίαν τώ
1654, είς Παρισίους τώ 1669 τό
Καφέ Προκόφ. Είς αύτό έσΰχναΖον
Βολταϊρος, ό Διδερό, ό Περόν, ό
Κρεπιγιών, ό Άλμπέρ καί ό Ρουσ-
σώ. Είς τάς Αθήνας τό πρώτον
Εύρωπαϊκόν καφενειον ήτο τό
«Πράσινον Κλαρ'ι», επί τής Ίε-
ράς Όδοϋ. Τό καφενειον .'Ωραϊα
■Ελλάς» τό 1840 επί τής Έρμοϋ
—Αίόλου, Όλίγα τινά γιά τό καφέ
τοϋ Σεφκέτ. Είς τα άπομνημονεύ-
ματά του ό στρατηγός 0. Πάγκα¬
λος γράφει: Μετά τόν εύκολον θρί
σμβόν των οί Νεότουρκοι έΕαπό
λυσαν διωγμόν κατά τού 'Ελληνι-
αμοϋ καθ" όλην τήν Τουρκίαν. Καί
νά παραιτηθή ή Ελλάς επισήμως
τών επί τής Κρήτης έθνικών τη·,
δικαιωμάτων.
Είς θεσσαλονίκην ό Σεφκέτ η¬
πείλει δημοσία ότι θά βαδ·.οτ κατά
τών Αθηνών «διά νά πιή τόν κα-
φέν του είς την Ακροπολιν·.
Ή γενεοιουργός αίτία τής ί,ηο
ναστάσεως τοΰ Γουδί. ύπήρΕε ό πε
ρίφημος -καφές τοϋ Σεφκέτ· καί
άφύπνησε τήν άθάνατην ελληνικήν
ψυχήν καί ώθησε τό έθνος είς
τό περιφανή κατορθώματά του 1909
καί ή ένδοΕος περίοδος τοϋ 1912.
μέχρι τοΰ 1920.
Ε. Π. ΣΥΜΕβΝΙΔΗΣ
ΓΑΥΠΤΑ ΚΑΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΑ ΘΑΥΝΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΙΥ ΚΘΣΜΘΥ
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΚ ΤΗΣ 1ης ΣΕΛ.
μισμένη καί τήμερα γιά τούς οο-
δώνες της). Ό θό/,ος των κήπων
δγγιξε σέ αλληλοδιαδόχως τοποθ>
τημένο>·ς τ"ράοτιοι·ς κύ6ους, οί ό-
πθϊοι ήσαν' νΕμάτοι άπό χήμα, οί
τοίς ί,οστε «>ί ρίξες την τεραστίων
δένδρίον νά μποροϋν νά άναπτύσ-
σωνται στό 6άθος τιον. Στόν πιό
ψηλό θολωτό χώρο τής οίκοδ<ιμής ε[χ€ κα-τασκεικισθή ν·δραυλικό έρ- γθ τοϋ οποίον τύ νρρό τύ άντλοϋ σαν άπό τόν Εύφ^άτη ποταμό. Ά¬ πό όλα αύτά σϋτε Ιττνοΐ σήμερα δέν σώζεται. Τουναντίον μάς πίρισώθηχαν πο λύτιμα λείψανα άπό τό πεοίφημο προσκτΛτηματικό ναό τής Άρτέμι- δος, στήν "Έψεσον ποΰ κτίσθηκτ ίχ την έρει,-ΐίων τοΰ τέταρτον ν'α ού, τού πνρποληθέντος από -.όν Ή κατά τό έτος 262 μ.Χ. άπό τούς Γότθους καί καταστράφηκε. Άπό τα έρείπια τού ναού οί Τοϋρκη κατασκεύασ<ιν, κατά τόν 13ον αίή να, ενα τζαμι. (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) δπυ>ς έξ
στίς
ποκατάστημα
η έγκατα
στάθηκε οτό νέο ίδιόκτητο κατά-
<«ηιι« τής Τραπέζ ή όδό! η ς άνασκαφές ποί' είχεν ρνερνήσει τό 1&70 ό άγγλος Γονντ. Τύ Ιερό·ν αύτό τό οποίον ό άρχιτέκτονας Δ?ι νοκράτης άνοικοδόμησε έξ όλοκλύ- ρου μέ λενκό μάρμαρο κατά τόν 6ον π,Χ. αίωνα, είχϊ μήκος 130 μ. κα'. πλάτος 69 μ. εστηρίζετο δέ έπάνο) σέ 6άσι 10 6αθ|ιΐίδ«>ν. 126
μεγαλοπρεπεΐς ίωνικοί κίονες περιέ
βαλλαν' τούς τοίχους τοΰ Ναού. 36
κίονες τού πρόναον καί όπισθόδ»-
μου εΐχαν στό χατώτερο τμήμα
των άνάγλνίτες παραστάοεις, σέ
φΐΌΐκό μέγεθος. Τήν διακόσμησι
τον 6α>μοΰ τής θεάς, τήν έφιλοτέ-
χνησε ό περκρημος Πραξιτέλη:.
Έξ αΐτίας όμιος την πλούσιων θη
σανρήν τού λεηλατήθηκε ό ναός ϊ Ρένας τής χώρας.
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ
ΕΓΚΑΙΝΙΑΖΕΙ
ΝΕΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΔΟΤ
ΣΤΟΤΡΝΑΡΑ 55
Μέ έτνπ<ι«τιακό ρνθμό ή Τραπέ¬ ζα Πίστεως άναπτύσσει τήν δρα- στηριότητά της. Νέα ύποκαταστή- ματα ίδρύονται, τό £να νστϊο' ά¬ πό τ' άλλο κο', ή μεταστέγαση τών ί παλιήν σέ διόκτητα άκίνητα σι»νε-ί χίνετα , ώς ποΰ νά σνμπληρωθή σέ' όλόκληρη τή χώρα. | Στίς 5 Φεβρουάριον 1974 τό ύ- ά Π (σννέχΡ.α έκ τοϋ ;^ ·,_ ΟΙ ΠΟΙΗΤΙΚΟ - ΚΟΙ ΤΜΝΟΙ ΤΟΤ κ. ΔΗΜ ΑΡΧΙΓΒΝΗ "Οσο γιά τόν όεύτίρο Τμνο, ιοο συνέθεσε ό χ. Δημ. Άοχινί'- νη- γιά τό «Κεντο,κό», έπειδη τις μαθήτριΐς τού δέν τούς έπέτρεψ- δ χρόνος νά προπονηθοϋν στην η- μάθηση τοΰ "Τμνον, γιαιτο, ανελα 6αν νά παοονσιάσονν τόν Τμνο ο δεσποινί; Άθττνά Κασσαδέτη, κ«λ λ.τέχνι; τοΰ Έθνικ.οϋ θεατρον και ή κυρία Ίσ.μήνη Λεονταρίτου κπθ»; γήτρια τής Μονσικής κ«:. τον πια νην. έςαίρετη πιαν.'στα καί σιν νος τοϋ ιστορικόν καί λογητέχνοι· κ. ΆπόλλΜν,, Λίονταρίτη. Κ1 ετσ· νά τιμ-ηθή επαξία καί τό «Κεντρ^· κό->. Καί ή μέν δίς Κασσαδέτη α-
πήγγειλε τούς στίχονς, ή δέ κα Λε
ονταρ.'τη επα ΐε σέ νπόκρονση στι
πιάνο τή αονσική τοϋ "Τμνον, σι·ν
οδρ»>ο·σα την άπαγγρλία. 'Ητ ν
δέ τόσο άψογη σέ σι·ναισθήματα
καί ίδέες ή έρ.μηνεία των ητίχων
το» "Τμνον άπό τήν δίδα Κασσο
βρτη κα· τόσο {«ποΛλητική ή «ννο
δρία στό πιάνο έκτελεσμένη μ' έ¬
ναν ρνθμό διαδοχιχά εναλλασσόμί
νο πον μάς μρτέφερε νοσταλγιχά
στά όνριρρντά άκρογιάλια τοΰ Α-
ναταλικοϋ Αίγαίου.
3 _ ΟΜΙΛΙΑΙ
Έκεϊνο, πού εδίοκε πραγματι¬
κήν άναπαράσταση την δνό μέγα-
λ(ι>ν ΠαρθεναγιογρΪΜν τής Σμύρ
νης, ητανε οί όμιλίες τοΰ κ. Χρή
στον Σολομιονίδη Ιστορικόν καί
Έρευνητοϋ τοϋ Ίΐονικοΰ ΤΙολιτι-
σμοϋ, καί τοϋ κ. Μαρίνον Ξηρέα
Επίτιμον Γυανασιάρχη τής Εύαγ-
γρλΐκής Σχολής Νέας Σμύρνης.
Είσήγηση στίς άμιλίες αΰτές εκα-
νε ό Πρόΐδρος τής Έστίας Νέος
Σμύρνης κ. Πάνος Χαλδέϊος, ποϋ
μάς ανήγγειλε, μέσα σέ ολα, καί
τό χαρμόσννο γεγονός, πώς ή Ν.
Σμύρνη άναγνο>ρίστηκρ «ΜηΤθόπΓ»
λις» καί. νστρρα άπό τα 50 αΰτά
χρόνια ποΰ πέρασαν, 6ά σννε/χιστή
τώρα ή ίστορία κ«ί ;ΐας>άδοση τού
Δ·εσποτικοϋ θρόνον τής Ίωνι'/α'νς
Σμύονης. Έπίσης είσήγτ|ση εκανε
καί ή κα Ζηνο6ί« Λιθοξόοιΐ1—'Σα
λάτα ή Πρόεδρος τον Μορφωτικοΰ
Σνλλόγον μας, πον κατέληξε στό
(Π>μπέρασμ«, πώς ή Ν. Σμύρνη
όλοκληρο'ινεται μέ τήν έπανίδονση
την δύο Παρθεναγο)γείο)ν, εΰχαρ.-
στώντας ταττόχρονα τοΰς δύο Γυ-
μνασιάρχας τους κ.χ. Σαλοΰοον
καί Σωτήριον πού απετέλεσαν
στήν ίστορική αυτή μετονομασίαν
τους σέ «Όαήρειον» καί ·Κεντρι
κ.όν».
Ποήτος άνέδην.ρ στό 6ήμα ό χ
Χρήστος Σ ο?.ομο>νίδης χαί, μέ τό
γνιοστό τον Ίοινιχό ΰφος ποΰ εί¬
ναι ή εκφράση τής Ίωνικής σκέ-
ψης, μάς π*ριέγραψε τό ίστοριχό
της 'ίδρυσης τή λειτονργία, τα έκ
παιδεντικά σι·στήματα κα! τους δι
οιν.ητικί>ι; τρόπον; των δύο μέγα
λον έκπαιδρντικήν Ίδρνμάτων τή;
"Ιθ)νικ·ρ.ί Σμύρνης «Όμηρείου»'/.αί
«Κεντρικοϋ», θέματα ποΰ τα γρ<Ί- φει άναλ.πικά καί έ/κτεΐαμένα σέ δυο κεφάόλ.αΐΛ βτό περισπούδαστο 6ι€λίο τον «Ή Παιδεία στή Σμύο Κατόπιν ό κ. Μαρΐνος Ξηρέας Τής ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ ΣΤΕΡΠθγ μ&ζ π€ρΐίγοαψε τα κτ[0,α χ- Ίωνικων έχπαιδει.ΓΓηοίων ^ ? τεκτονική; πλευριΐς δηλ. -· ' τερική μεγαλόπρεπή τους ρυθμοΰ έμφάνιση καί τή κή τους διαίρεσή, σΰμφων« ^ νόμους τής ΰγιεινής. Καί ; λε τό μέν «Κεντρικόν» μέ τ λαιά Βουλή, τό δέ «"ΟμΑ^· "' μέ τα Πολαιά Άνάκτοοα ρ!°ν'( κάνη δέ πιό θνγκεχοιμρνοι,_ α ,ν" παραλληλισμούς τον αύτοι- * · >1^
γειλε μερικούς χαθακτηρΊ'στιχΤ
στίχους, αγνωστης ποιήΐρ,,Ι;, /Ον>
«Μήπως ήλθον έδώ αί Άβί
Ακροπόλει; νά φέροι^ σεπτο.'"
στάς κλεινάς Των "Ι(όν(,)ν ακ ~
Μέ τίς παραόολές αΰτέ- ' "Λ
3ηρέα; θέληθε νά τονίση *·,(ΚΤ0 ,
Έλληνες της Χμύρνη; .-το0σ,1(ι9°'
σαν νά μιμηθοΰν τάς Άθήνα-
ολες τους τίς εκδηλώσει;, ή^"!
τας νά διατηρήοΌυν τήν"'έβν*'
τους Λννβίδηίτη. Άπό ενα 0£ Λ^
φατο ταξίδι τον στήν 'ΐ,,, ,'"!1
Σμΐνρνή, ΟΧ. Ξηρέας μά; ,' ^
γραψε το υτριστάμενο άκόμα μ~Εν
λόπρεπο κτίριο τοΰ «Κρντρ.κοίϊι
πον οί Τοΰρκοι Λποφάσισαν να '
τό καταστρέψονν καί τό μετρβα/,11
σέ Σχολειό Αρρενων μέ την ^
μασίαν' «Άτατοΰρκ Λισεσι» (.ί·»-
ον Άτίΐτούρκ). Τοΰ εκανε δέ' ένγί
πωση, πής διατηρ.·ΐτα ακόα(1 ^
παφη ή μεγάλη αΐθοι·σα μέ χό ή.
πλό Ίωνιχό περιστύλιο. Ό 6μι)
τής μέ τό αΰθόρμητο πηγαϊο μγΟ-
τού μάς εκανε νά ταξιδέι|·(.ΗιΕ Τα^
ταστικά στήν Ίωνική Σαύονη χ,,·,
νά περπατήσουμε στά γρ<απκά σο κάκια της. Είναι πενήντα χρόνια, παί· ^ή σαμε τη θρανία μας εμείς 0{ Ό. μηρειάδες καί Κΐντρικειάδρ; ?. ναν Ίοΰλιο τον 1922 μόνο γκ'ι Τ[- θερινές &ιακ.οπές καί μέ την ,ιηιη πτική πώς τα Φθινόπωρο Βά γ"νοί ϊαμε οπίσω στά άγαπημέν ι μ(ι; Σκολειά. "Ομιος, ίίχι μόνο οέν νν ρίσαμε στά θρανία μας, Λλλά ν«ί έκπατριστήκαμε καί ξερριξι>)θή·/«.
με. Βεβαία στήν καινοίργια έδοι
πατρίδα μας 6ρήκαμε άνάλογΗ δι
δακτήρια καί έΙακολοτιθήσαιΐΕ τ::
σπονδές μας. Μάς έμ«ινε όκττότο
'άσίγαστο; ό πόβος καί ή ρπιθιτιία
γιά τα χαμένα Σκολειά μα:. Τώ¬
ρα εμείς οί Όμηρεάδες καί Κρν·
τρικεάδες τής Σμύρνης βλέποιΐΓ
τόν έαιτύ μας στίς νέες αντρ; μα-
θήτρες καί έχομε τήν ψίνδαίσθηση
πώς £αναγνρίσαμρ οπίσω στά 2ζο
λειά μας. Μά, καί την πεποίθηπη,
πώς αντές θά άξιοποιήσΌνν ττ>ν
κληοονοαιά πον τοΰς άφήνομρ.
"Οταν πρίν πολλά χρόνια σιηιη
τηθήκαμε σέ κάποιανης σι>μ««9»
τριάς μας τό σπίτι μερικές Όκη-
ρειάδες καί ϊαναφέραμε στό νόν
μνήμΐς κα' θύμκτες παλιές γιά γ»
Όμήρειό μας, εγραιί'α ενα ποίιιιια
μέ τόν τίτλο «Όμηρειάδες» ποί' ι!
ναφέρι» τώρα τούς δνό μόνο άτό
τούς στίχους τού γιατί είναι έτίί-.ϊΐ
οοι γιά τή σηαεοινή Πνευματΐζί] «
ναστήλ.ωση τοΰ Όιιηρείου:
«Ξανάϊησε τ' Όμήρειο
μέ τίς Όμηρειάδ*;.
κι' αντές πιστές ίέρειε;
τ' άνάψαν τίς λαιιπάδεςν
ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΊΈΡΠ01
Όμηρειάς
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
"ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ,,
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΣΑΝΤΟΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΝΝ ΣΧΟΛΗΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
Έπιμέλεια ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΩΚΡ& ΣΟΛΟΜΩΜΔΗ
έγκατα-
τής Τραπέζης, στήν όδό'
Στουρνάρα 55, τήν ιδία μερά ε-'
γινε καί ή τελετή την έγκαινίων
ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΛΙΜΕΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
Ό ύπουργός Δημοοίων "Εργων |
κ. Τρ. Τριανταφυλλάκος ενέκρινε
τήν κατανομήν πιοτώοεως 19.255.
000 δραχ. διά την πδηρωμήν έκτε-
λεοθέντων έργων είς διαφόρους λι
τής έκκλησιάς π.ομένη.
χαμέΊ| μόν πατρ.'δα
κι' ά-τ' τό αγιο δισκοπότηρο
τής έκκλησιάς ποιμένη.
"Ενας μίγάλος παλμός, ό μέγι-
στος αντιπροσωπη<τής τού διασκ3ρ πισιιένου πληθυσμοϋ τής Μικρασί- ας, ή σκυτάλη μιάς μαν.ραίιονος ι στορίας, ό άχός ενός έ'νδοθον πολί τκτμοθ, σνγκελτρομένα άποτελοΰν, τόν γνήσιον εύπατρίδην τής Ίωνι άς κύριον ΧΡΗ ΣΤΟΝ ΣΟΛΟ- ΜΩΝΙΔΗΝ τόν άσίγαστον' νοσταλ- γόν -καί νμνητήν της. Μύριρς φορές δ λόγος τοτ πόνος κι' ή πέννα το·· δάκρυ, μέ κατανυκτικήν μι·σταγ(ο- γίαν' μάς μετάλαβε των άναμνήσε- ιον τής Μικρασιατικής τραγωδίας, τής έθνικής συμφοράς πον επληξ'ε καί ξεορίζωσε τόν Έλληνα τή; Α νατολής. *Άλλοτ« αϊνεί περιπαθής τα κλρος τοΰ Ίο)νικοΰ πνεύματος κι άλλοϋ μοιρολογεί τό ολεθρο μι¬ άς Δυτικής κολάΐτεως. Ό κύριο- ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ μέ τό 6.6λίο τουτο «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΤ- ΝΗ»' σιη'έλεξε τό αλγος τοΰ Μι- κρασιατικοϋ Πο-τιακοϋ καί θρηκι- κοΰ Έλληνικοϋ στο'χείο-υ, γά τίς χίΐμένρς πανάρχαες έστίες'τον. Την οδύνην· γιά την πειριλημένην' γή>
την απολεσθείσαν Χαναάν. Έκο-
τό,μβη Γθ«ιιαρπ'»ρων, νεν.ρ<ι)μένα ό- νειρα τής φνλής άπ' άκρον σ' ,',- κρον γόος .Το{- δέν άπαλύνει ό χρό νος, π/.ηγές .τοΰ δέν έπονλώνονται Τα πεντ,ντάχρονα τού ξερριζο^ο» βρισχονν κ^διές λ ά θρηνοϊ^ νε; λη να ψάλλο^· έλεγεΐα. Οί μνήμί- επιλΡχτο,νν τέκνοη' της την ,Γ0,τ*, σαντων Ρ·,ς τήν Εναγγ,λ,κήν Σχό λην της άλλον ρϋάνδρον Σμύοντ;ς στρέφοντα. μέ θλίψιν στήν γ-}, τειοαν Χ! άσπάζονται ναοΰς κι έο«ί πια. 6ο.μοί.ς χα τά((ον. Τ[ { " /-οτερον κ·. εύγρνέστερον; ΟΙ χΛ. ταδ·ωγμΡν0Ι, Λνθοώ-νβ τότΡ ς τήν λαίλοπα ην στό «.Ρίβεβο τη; ,,άννα; Ελλάδος κα' να τορθο,νονν νά αργαλονργή^ν, ^ κ'ΤΓ-τησο^. μέ τόν . ' προοδον πάντα στ· χ-ρι δ "^ Μα η ψνχή το)ν ?+ιεινε ^ 1922 στής πατρίδος. Τιμή β' όσον: οΐ'Λιί 6αλαν γιά τό 6ι6λίο τουτο μέ τη* γραφίδα τους βοντηγμένη οτή θ''· μηση τής προγονικής Έδέμ. Μ^ αύτό άφήνονν ίερή κληρονομιά "Ε μάς καί σ' εκείνον; ποΰ θάοθονν Γιατί δέν πρέπει νά σβήση π»" ή πνοή την χαμένιον Πατρίλΐ'ΐν' Χά μάς φέρνη στό νού τό παλη" μεγαλείο ποΰ άφάνισε μ«νρη ηΐ'ί' νοια. "Ενα χάσμα καταραμήη: ί- ποχής, ξεκληρισμοΰ καί τοαγιΑ; μοίρας. Άπέραντο τό «ΰχαριστω σΤ"ν πατριδολάτρη ενγενή κύριον ΧΡ'1 ΣΤΟΝ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΝ ποΐ1 '" ακαής πόθος τον εΐν'αι ν' άνιστοΡ'1 καί μεταλαμπαδεύη τα Ιδανικά ί0>'
Μικρασ'.άτικον θρύι>.ον. Ή γλ«<[11" ρότης τού λ.όγον τοϋ εκλεκτον '^' γοτέχνον, πρώην νπουργοΰ κι 'Ί "" λη του προσπαθεία στά 34 νπέί""111 πονήματα ποΰ εξέδωκε ν.αί στ" '. ποΰ ευρίσκονται υπό τυΛοσιν, ιΜ άπό τό 6ήμα λαμπρές άιι'λίες^ '"" ή έν γέν·€ΐ δρόίσις τού στό στάί>1ον
τοϋ πατριωτισμοΰ, συγκινοϋν' ί>«_1'
τατα τόν Πίΐνέλληνα. βανμ«<>Τ":
ό ένβερμος ζήλος τον νά έξ«01
την Έλληνκήν _ Ίωνΐκήν χη'τι'
δα ποΰ μοίρα κακή κονιορτη-ΐ""1,
σε, άλλά καί παραδειγματιχύς Υ[_
τό έθνικό μέλλον, νά βοίσκη ^-α'
ένιομένας καί μέ σΰν'εσιν. ,
Τόν εύγν<ι)μονοΰμεν όλόψνΧη πως καί δλοι·ς τοί·ς άξιοτίμο»·: '■ κ. τοΰ Συλ.λόγον την φοιτηθάνΤ'1 είς την Εύαγγε/.ικήν Σχο/«% Σμύρνης, τοΰς λογίονς, δτιικ"*1"" γράφονς, ποιητάς ν,ι' οσους ά<Γιέ("! σαν λ<6ανωτόν ή νεκρολούλοδα ^ πενηντάχρονα τοΰ χα,αοΰ τής ^ · ^ κ-ρασ'ας. Τάς άναπολήσ·εις ^, ([ 6άσαμε κα', κλάψα,με. Καί τρ .-^ πλέον, ιττερνή παρακαταθήχη χ1' φνλής μας, άπομρνοι-ν οί ά.^ νεκροί στίς χαράδοες, στίς πλ" γιές καί στά ματ(»6αμένα %>>^α
τοΰ πατρ:ον τής Ίωνίας Εδά<Τοι'-' νά δθλ'οϋν τό είναι μας γιά να νείρεται ή προσαονή τής λ?ιΤ<"^( γιάς ποΰ δέν άποτελΐίοσεστόν · ό τής Άγίας Σοφίας. ΕΤΑ Γ. Γ. ΚΟΤΤΣΟΔΟΝΤΗ («Χιακός Λαό;»)