187376
Αριθμός τεύχους
1508
Χρονική Περίοδος
32ον
Ημερομηνία Έκδοσης
25/12/1959
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΡΟΣ
ΥΓΙΚΡΣΚΟΣΜ
™—ο-
ΟΙΚΟΙΜΟΜΙΚΗΐΚΑΙ
ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1959
ΙΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΤΥΠΟΓΡΑΦΕ.ΑΟΔΟ3
ΜΟΗΑηΐΚΗΕΛΠΙΙ
ικών σχέσεων
εύβ°·«-
^ 42ίϊ
κου
στον
χρόνου διάστημσ-
^πϊ κεφαλής
ωτα, είς τα θ ε
4
το° *ροπατορι·
λαών τής
Ικλεισαν
τικώς
θείου Δι-
άνθρώπων σωτηρίας.
την
ένανθρωπήσεως
της
νίκ
τό δυνατόν
μέσων άλληλοσφαγής καί
α τ α-
Περί τό ζήτημβτων έλληνοτουοκ.,,,7,
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣΕΙΣΦ1ΛΙΚΗΝΚΡ1ΤΙΚΗΝ
σει των
(Συνέχεια)
Μέ τόν ταξίαρχον κ. Βερνάρδον,
αρχίσωμε μιά συζητήση την όποί^
αν αΰτός προεκάλεσε, άσκών κρι-
τικήν έττΐ των γρσφομένων μου. 'Ε-
γώ ούδέττοτε σχολιάζω τα γραφό¬
μενα των άλλων. Άπτλούστατα έκ-
Φράζω τάς σκέψεις μου, ιδίως προ-
ή άντιπαβειών
μας έναντι ξένων λαών.
Τοΰ συνεργάτου μας κ. «ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ»
«ρωνος μαζί μου. Τό εξεδήλωσε
ττλκν ή ά—αξ, ιδίως μέ τα ώραΐα
ίχεϊνα λόγια πού ΐγραψίν έ τω
«Κόσμφ» της 1 1ης Όκτωβρίου καί
τα άποΐα μ έ εύχαοίστησίν μου ά-
νέφερα έν τφ «-Π. Κ.» της 6ης
τρέιχ όντος.
ΒρΙσκει δμως κώλυμα τα θλι-
ά
κε,,ένου περΐ έθν,χών ή θρησκευ- δ^εγονοτΓ τοθΕ^ρίου"
τύχαςτών
ρων, άδιόρ-
^ής ανθρωπίνης κακοδαι-
Τ υ «ίματοχυσίας, ττεριο-
φ, α Ρ ι σ α ϊ κ ά ς έπιδεΐξεις προσηλώσεως
^ η λ ? άνθΡώ™ ίδώδ ελ!
ς
άνθΡώ™«
ρης
, την ελευθερίαν!
λ
τίν ίαό!ς ^ η- λ ? άνθΡώ™« ίδεώδη, την ελευ
την [σοτητα και την δικαιοσύνην, πού αποτελοθν τό Ά&.
θρον της θρησκειας τοθ Ναζωραίου. Ουδεμίαν δμως είς
θ2^νπΡ^μσΛΛ^ητσ· κατσβαλλ°^ είλικρινή προσπά¬
θειαν, δια νά όδηγησουν την ταλαιπωρημένην άνθρωπό-
τητα εις την ευθεΐαν οδόν τής συνεννοήσεως, τής εΐρηνι-
και
ίμρς
_ Τό δυστύχημα είναι δτι οϋτε οί έκπροσωττοθντες τόν
θεανθρωπον επί τής Γης, λειτουργοί των διαφόρων δογ-
ματων τής Χριστιανικής θρησκείας, πράττουν τό έν προ-
κειμενω καθήκον των. Άρκοθνται δυστυχώς καί αύτοι
είς λογους κενοΰς, είςάκαρπα άσυγχρόνιστα
τ υ π ι κ ά κηρύγματα καί δέν άγωνίζονται-ουτε διακιν-
δυνεόουν την ησυχίαν καί τάς άνέσεις των-διά την επι¬
κράτησιν τής άγάπης, τής θείας καί τής ανθρωπίνης δι-
καιοούνης επί της Γης.
Μία καί μ ό ν η, κατόπιν τούτου, ύπάρχει ελπίς καί
μ ο ν α δ ι κ ή ύποφώσκη προσδοκία. "Οτι οί κατσδυνα-
στευόμενοι καί ύψιστάμενοι τάς ό λ ε θ ρ ί α ς τής διε-
θνοθς άναταραχής συνεπείας, λαοί τής ύδρογείου, θά ά-
οουν και θα σαρωσουν σάν κάρφη άχύρου τοΰς έπιδιώ
θα σαρωσουν, σάν κάρφη άχύρου, τοΰς έπιδιώ-
κοντας την παγκόσμιον καταστροφήν ά ν α ξ ί ο υ ς ηγέ¬
τας καί όδηγούς των.
ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΜΕΓΑΛΕΙΑ
ΧΡΙΣ1ΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ!
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡΙΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΗ
Τα σήιμαντρα χτυττοΰν, λίγο πρΐν
άττ' τα μεσάνυ,χτα κι' άτπ' δλες τίς
καμττάνες ττειό δυνατά (Ακούονται
τρθ Παντριοορχείου. Αύτές είναι πού
δίδουν τόν τόνο τού συναγεριμοΰ,
ώς τό δάβη τοΰ Κερατείου κόλπου.
Πρΐν δμως άττ' αύτό, μόλις σουρου-
ττώσει μιά κινήση παρατηρήται έ-
ξαιρετική, που όφείλεται κατά πρώ¬
τον λόγον, είς τα μικρά τής γει-
τον άς παιδία. Δύο, δύο συντροφιά
δγαίνουν άττό τα σπίτια τους, μέ
τΐΌΐκιλάμορφα φαναράΐκια, τρίγωνα
και κιθαρες, γιά νά ύανηΐσοΐΛίμέΐτίς
«οωνΓτσες τους την μεγάλη έορτή,
άλλά συγχρόνιως, νά είδοιποιηισοΐΊ'
καί τίς νοικοκυρές, ιά ψάξοι/ν τό
τΓουγγάκι τοιις, γιά κ&τοιο εκτακτο
φιιλαδώρημα, ποθ θά επεφτε δχι
«ττά χέρια των μικρών τροδαδού-
ρ«ν, όΛλά μέσα στήν κάσα,^ πού
ήνν τό Φανάρι, 'Αιτγο <—τίτι σε σττί ά ώ ήνΐα τό ρ τι τα ,μικρά αύτά παι6ιά χ τα «ταιχτάικια» των θυρών γκχτι ά- κάμα δέν ύττη,ρχαν, ήλεκτρικά κου- δούνια, θά εΡθοποιούΐσαν ιμέ Ιχαρα, δλη τή γειτονιά, πώς ίνα δμορφο δΛ θτϊκί στή Βηθλεβμ στή Βηθλεβμ -πήν Πόλη την άγία! Τ! δραδυά ' " Άιτγ' τό μπαλικόνι τού Βατριάριχης εϊσ·έρχ€ται είς τόν σω- λέα κσΐ χοροι ψάλλουν τό «είς πολ- λά ετη, ΔέΊσποτα». Τό δυιμίαιμα ά- νέδαίνει στούς θόλους τής 'Βκχλη- σίας καϊ τό έκκληισίασαα μέ <α- τάνυξη άκούει τούς έκικληισιασ-τι- κούς μας ΰμνους! Ό Πατριάρχης φέρων, ιμίοο ιάιπό ιτΐς ττιό δαρύτιιμες στολές, πού εΤναι κρ-υιμμέινες στό Πατριαρχικο θτ»σανροφυν(3κιο, ήλεκ τρίζει τα ττλήθη. ΕΤν<αι ό μόνος πού ύποκαθισ'τά τούς αώτοκιράτορας τού Βυζαχτίου. ΕΤναι στιγιμές στή ζωή των άν9ρώττων, πού δέν μττορίΤ ό χρόνος νά τίς αφίση στό ττεριθώ- ριο! Τό μεγαλίΤο τής φυλής άντα- ναικλάται στό πρόσχοτττο τοΰ 'Εθνάρ- χη καί δλοι έικείνη την στιγμήν, στρέφουν τόν νού τους, στήν Άγία Σόφια!, μ' εα δμως παράττονο, πώς ή ήγεσία μας 'έφερε 2τσι τα πράγιματα, ώστε τέτοια έπίσημη μέ ρα δλοι νά στιιμωχθοΰμε μεγάΊλοι καΐ μιχροί, κάτωάττό τούς θόλους μιάς μικρής 'Βκκλησίας, ττού άλλο¬ τε ήταν μοναστήρι, γιά νά ψάλ- λουμε άρμονικά, τό «Δόξα έν ύψί- -ττοιηιτική Μ νΐΙ^Ι Ι ηι | ■ ■■-- - — ι ο— ιτιοΰ μας παρακολουθω, μικρο τταιδί κ' έγώ αύτούς τούς πιτσιρί- κους, ν' άνεδοκατειδαί-νουν τα σκά¬ λαν ια τής Σχολής τού Γένους, πο- λύ άλαφιασμένα γιά νά μην άφι- σουν καμμιά νοικοκκοά παραττονε- Λ μιλοί>ν γιά τις έορτες
δ έί Ί 4τα
ο μ
Β ενετίας δμως
ς
Ί 4«ντα-
ΐλ
τούς
έδΐιδε τέτοια αΐγλη είς
,^ ^..^ς στενούς δρόμους των
συνοικιών τής Πόλης, ωστεκοοθε
ανθρωπίνη καρδιά νά δείχνη τηνχα
ρά της! Τα παιδία κουρασμεΛ>α
•πλέον πρέπει στΐς εντεχα νά έιπι-
στ-,οέψουν στά σττίτια τους, δττου
ωένουν οί γονεΐς των, ολοι μαί,υ
πάνε στήν 'ΕΙκχλησία. Αλλα λι-
, Λτγ' τα ττα'δ.ά αύτά εΤχαν δννα-
νά άυκολουβηΐσουιν τους μεγσ-
Ο καμττάνες χτυττούν χαρ-
μ«ις,
ΟΙ
ένορ.ας
ΟΙ κή ,
είς τούς δροαους ,"<«' Μ εί'δοποιο^ τουςΧ βαρεία στκ*ούς. οννήθε.α ^,α, οί σουλτάνικές άχττ^ομ ιες, δεν επέ¬ τρεπον ν' ακούεται ««**°υ<* κσμιτάν-ες. «"Ωρ«, «<: ώοα της Έκκλοσίας!» βλεττες οί έΕώβυοες των άνοίγουν, νά βγαίνουν οί νο}, νά πάνε στούς νοκ>υς.
•.&«ί ττοθ παρό^αιάζετο ίκτακτη
κινήση, ητσν ό αύλόγυρος τού Οι¬
κουμενικού Πατριαρχείον. Ο»
συος τρέχει ν* εδοη κάπτο.ο υψηλο
μέρ^ς, κ&ττοιο σκαλοπάτ, σ;ην κλ.-
μα^ζ τής "^
λίας, γιά νά
ί καιροι: .-·,-.
λητήρες τού Πστρ.ατργίου με
λέ και τις χρ^-
μ« στολές και τις
ς ζώνες τους άνοίγουν με-
λίβς τόν δρόμο, γιά νά πε-
ΠατριαρΧ'Χή ττομττη. υ
στοις!».
Λ
Άνήΐμε,ρα των Χοιστουγέννχοιν!
Ό Πατριάρχης θά δεχθή την έττί-
σκεψη των πρεσβευτών και έκ των
ττρώτων τού πρέισβεως της "Ελλά¬
δος. 'Αογστερβ διέκρηε κανεΐς,
τούς πρέσδεις της Ρωσ!ας; της
ΡθΜμανΙας, τής Σερβίας, πού δέν
ηρχοντο μόνον νά ήποβάλλουν τα
ήά «επι τη μεγάλη
ή ρη
τικών ζητηιαάτων καί, φυσ κά, ά-
ναγιχάζομαι ν' άπατήσω οσάκις
οί άίλλοΐ μοΰ δώσουν πρός τουτο
αφορμήν, τηροο-τταθών δμως ττάντο-
τε καϊ είς την ττερίπττωσιν των δυσ
μενιεισΓΐέρων διά τα γραφόμενα μου
κρί'σεών των, νά τηοώ τή δέου-
σαν εΰπτρέττειαν είς τάς άιτΓαντή-
σεις μου. ΆρκεΤ ή εύπρέιπεια νά
είναι άμο·'6αία. Νά περιορίζεται
δηιλ. ή συζήτησις έντός των άοίων
μιάς άκαΐδηιμαϊικιής τοιαύτης, έστω
,κα! ένίοτ€ έντόνου, χωρΐς δμως νά
χα|ραΐκιτηρ!ιζοτα> πλέον η ατταξ αί
άπόψεις τοΰ άλλου ώς «σοφίσμα-
τα» ή νά γίνεται ούτος άντιοτείμε-
νον είρωνιών ώς θέλων νά παρα-
στήση τό «καδηγητήν τού Παινεπι-
στημίου» δσάκις ό θέλων νά τόν
άντικρούση, στερεΤται των πρός
τούτο έτπιχειρημάιτων!
Ό κ. Ίωάνινης Βεονάο'ϊος λό¬
γω τ-ών ττολυτίμων ΰπηοεσιών άς,
ώς ύπτοθέτω θά ττροσέφερεν είς την
Πατΐρί'δα ώς άξιωματικός, καΐ μά-
λιστα ανωτάτου 6αΐ9μοΰ, είναι άξ:-
ος παντός σεδασμοϋ και πάσης τι-
μης. 'Εκτός των ϋττηρεσιών τού,
των συ·»αφών ,μέ τό άξίωμά τού, θέ¬
λει νά φανή ,χοήσιμος είς τό "Ε-
θνος καί δι* άλλου τράπου, &θέ-
των δηλ. δημοσία τάς άτττόψεις τού
έττι της ττολιτικης της Χώρας, πρά
γμα υπέρ αΐλλωστε άπτοτελεΤ δΐικαί-
ωμα καί καθήκον παντός παιτοιώ-
του, έχοντος τή,ν πρός τούτο δυνα-
τότητα. Και τό πράττει άπό τ'νος
κα·τά ιτόν τρόττον,δν νομίζει -ττροσ-
φοοώτερον.Δι' άρθΐρων τού, 'δημοσ1-
ευουένων έν τω «ΙΚόσιμφ» καϊ τω
«Πρ. Κ » τού φίλου κ. Σινανί'δη,
σχολιάιζει τα δηιμοσιεύαατα των
άλλων και έτΓτιφέρει τάς έΐττ' αυτών
κρίσεις τού είτε εύμενεΐς, είτε δυσ-
μενεΤς, άίδιάφοοοιν. Καΐ ό τρόττος
αΰτός τού δημοσιογραφεΐν εΤαι
θεμιτός και συντελεστκός είς την
3 α^τ.ϋ. τοθ κο·νοΟ, άσ^ε" μό"ον
ό χειοιζάυενος αυτόν νά ττροσέχη
νά μην έξέριχεται των ώς εΤιττον
ττΐοοηιγουμένχως όρίων. Ιδίως δέ,
νά υή δίδη σύθαιοέτους
είς τό ττνεύμα καί
τού άλλου.
Ό κ. Βεονάρδος, άφοΰ έσχολί-
ασεν έν τω «ίΝοσμω» τα δηαοσιεύ-
μστα των άλλων συνεργατών των
έν ίττοοκειιυένω δύο έφημερΐθω-·, κα-
τέληιξεν είς τα ίδ'κά μου "Ηοχισε
μέ έΐτταινετιικάς έκφράσεις «ολακευ-
τικάς διά τάς ολίγας γνωσεις μου,
ττράγμα διά τό όττοΐον τόν εύχαιρι-
στώ &ττοπ^ έτ', καΐ συνέχισε «αι
ίιξοικολουιθϊΤ συνεχίζων υ έ έιπικρί-
σεις διά τα γοορφόαελ'ά μου τάς ο¬
ποίας δαω: ώκφρά&ι «ατά τρόπον
άόριστον <αΐ άκατάλητττοιι' τόσον δι* εμέ. δτον άκόμη ττερ'/σσότερον διά τούς αναγνώστας. Άνςτγοά(ί»Σΐ άττοο-ττάσματα άο- θοων α ου ττοοσφάτων καΐ άιυκετά παλαιών, άφοι>ώντων τάς "Ελληνο-
ά
τα γραφόμενα
τς σχέσεις, χωρΐς νά
ά
άνα-
ρ ς χρς
φέρη μέ ποία άητό τα γοα*όαεά
μου συμφωνεΐ και υέ ποία δισφω-
νεΐ καΐ διατί διαΦω^εΤ. Τότε
διατί τα γοάφει · Καί ύττό ποίον
πνεϋμα; 'Υπστίθεΐαι μόλλσν δτι
τα κατακρίνη ι, ένώ είς τό ζητημα
της μετά των Τούρκων συμφιλιώ¬
σεως μας δπως δηλ. έγώ την έν-
νοώ. χωρΐς φυσικά τί(ν μείωσιν τού
γοήτρου μας είναι απολύτως σύμ-
γγ ύ Σε,τεμδρίου
1955 έν>ώ έξ άλλου φαίκεται δτι
θέλίΐ νά δώση «σνγχωροχάρτι>
στούς Γερμανούς δα τάς φρικαλε-
ότητάς των άς τείνει νά δικαιολο-
γήση λόγω τής έμπολέμου κατα¬
στάσεως. 'Εκτός τού δτι εχει καΐ ό
ττάλεμος τοΰς νόμους τού, θό ιδού¬
με βΐς δλλο άρθρον μου καί την έν
καιιρφ είρήνης, έναντι μας Γερμανι¬
κήν πολιτικην.
Βοίσκει έττ'ιαης κώλυμα την κα-
κσττιστίαν τής Τουρκικής πολ;ιτι-
κης. Καΐ ττοία πςλιτι.κή είναι κα-
λάττιστος; "Ισως μόνον ή δική ,μας
καΐ μερικώχ άλλων πού θέλουν νά
ζοΰν έ; ειρήνη.
Τό εγραψα ττλέον η άηταξ: Συμ-
φ.λιωβήκαμε, καλώς ποιοΰντες, μ'
έκείνουν πού μάς Βκαψαν τό σττί-
τί. Γιατΐ δχι καΐ μ' έκείνους ~ού
μάς βκαιμαν ττολύ μιχρότεριη ζη-
μία; Διότι οί μέν είναι «πολιτι-
σμέΐ.οι» ο! δέ άπτολίτιστοι; "Ετσι
ένλοοΰμΐν τσ'/ πολιτιχτμό;
'Δβν ττήρα άττάντηση σ' αΰτό ώς
τώρα άπό κανίνζ. Ο Οτε καΐ άπτό
τόν κ. Βερνάρδο!
ΙΚαΐ έτσι ή μεταξύ μας συζήτη¬
σις λόγω της άσυνεννοησίας της
καϊ τής τταοαδάσεως καΛ·όνων τί¬
νων, μετεφέρθη άπό την Ακαδημί¬
αν δττου ήρχισε, είς την... τοοβέρ-
ναυ τού Μισέ - Μτταστιά τής «Βα-
βυλωνίας» δττου ό καβένας μιλοΰσε
την δική τού «άκαταλαδίστικη»
γλώσσα, καΐ τό γλέντι κατέληξε
σέ καβγά. Τό δκό μας δμως, θά
παροαμείνη γλέντι. Καΐ έτττειδή ώς
τώρα άρχετά ταλαιττωρήσαμε καΐ
στετ/οχωρήσαμε τούς αναγνώστας
μας πού δέν μττοροθν νά βγάίλουν
νόημα όΐττό την συζητηθή μας θά
ττοοστταθησω νά τούς άατοζημιώσω
άλλάζων κάπως τον «χαδάν» της
συζητήσεως διά νά καταστήισω αυ¬
τήν όλιγώτερο"/ άνιαράν. Πάντως
δαως διατηροίισαν την σοοαρότητα
τώ1 έννοιών τιης
Ό κ. Βερνάρδος πρΐν η Λρο<ί—η νά σχολιάζη τα δημοσιεύμθΓτά ιμου, δέν μοΰ κατέχτττ)σε γνωστήν τήτν ■π-^ό9εαΐ ' τον στστη.' ΜΟχ. ο ατ. Οια επτρετηε νά ζηττηση την αδειαν μου άφοΰ δέν εΐχ€ τέτοα ϋττοχοέωση, άλλ' έτσι. άττλώς, τυττικώς. "Αν τό έΓπ-ραττε, θά ελάμβανε χώραν με¬ ταξύ μας ό εξής, ώς τόν άζ μαι, διάλογος: Ταξίαριχέ μου, θά τού δλε,γα ιμέ δλον τόν πρός τό άτομον τού καΐ τόν βαθμόν τού δικαίως όφειΐλόμε- νον σεβασμόν. Θεωρώ τιμήν .μου ν' άσιχολη9ήτε μέ τα έ,τπ τού ττρο- Κ€ΐμέου θέματα γραφόμενα μου. Δέν θά δυσαρεστηθή) άν τα κιρίνε- τε δυσμενώς. Άοκεΐ έν τή τπερι- πτώσει ταύτη αί κρίσεις σας νά βασίίονται έττ 1 έττ χειρημάτων άτι¬ να, άντ κρούοντα άφ' ενός τάς ά- πόψε'ς μόν, ΰττοδεικνύουν τ! άντ" αυτών δέον γίνεσθαι. Κυρίως ν' άττοφεύγετε χαρακτηοισμούς υπο- τιαητικούς η είρωνικούς. Διότι αί είρωνεΤαι είναι ένίοτε δίκοπο μα- χαΙο'· ' . _., Αυταί είναι αι γεν και αττοψεις μου δα πάσαν συζήτησιν και τάς οποίας τολμώ νά διατυττωσω ώς ά πολύ πρεσδύτερος είς ηλι¬ κίαν. Έπιτρέψατέ μοί ωσαύτως νά θεΐσω 6ττ* όψ,ν σας, τό εξής: Τό θέμα μας άφορςΐ τάς σχέσεις μας μέ ένα γειτανικόν "Εθνος. Καΐ διά νά τάς εξετάσωμεν επιτυχώς, ττρέ- ττει ν' άναδράμομεν είς την ιστο¬ ρίαν, νά συγκρίνωμεν έκ τταροίλλή- λου έττοιχάς καΐ γεγονότα, διά νά άντλήσωμεν έξ αυτών τταραβείγμα τα. Τό κρίνω αύτό απαραίτητον καί^ άχι χάριν έπτιδείιξ«ως Ιστορικών γνώσιεων. Διότι δέν συζητούμεν ού- τε περί της... Μαγειρικής Τσελ£- μεντέ οΰτε ττερΐ των... σουτιέν Κοντώση τα δπτοΓα διαφημίζει κά- ττοτε ή έττίσημος φωνή τής Πατρί¬ δος. Δέν παριστάνω τόν καθηγη¬ τήν τής Ίστορίας μας. Πνωρίζω άττ' αύτην ολιγώτερα των όσων θά ί- ττρε—ε νά γνωρίζη ό κάθε "Ελλην. Διότι είναι ή μεγαλυιτέρα καϊ έν- δοξοτέρα ϊστορία δλον των αίώ- νων. 'ΥμεΤς την έδ δάχθητε, φυσι¬ κά, καλυτέρα άητ' έμένα, λσγφ των ε'δικών σττουΐδών σας. "εάν την εν- θυμήσθε, έγώ <—ηγαίνω ττάσο» ώς άδυνατώ^ νά συζητήσω μαζί σας. Εάν δμως την έίχετε λησμονήση λόγω τού παρολθόντος χρόνου καΐ των σπτουδαιοτέρων έν τή ϋατηρε- σία τής Πατρίδος άσχολιών σας, τότε ή συζήτησις ιμας θ' όπτοδή ά- σκαττος καΐ δέν θά έττρεττε νά την προκαλέσ-ετε. ΐΑύτά θά δλεγα είς τόν κ. τα¬ ξίαρχον. Όττάτε κα'ι έκεΐνος, θά μοΰ όλεγε φυσικά: —^Γιά νά Ιδούμε,, τί ξέρεις 6σύ άπτό Ιστορία. —^Ξεύρω, θά τού άΐΓταντούο— κά- τι λίγα ά~ό την διική μας Ιστορία, καΐ κάπ λιγώτερα άττό τής ξένες, άλλα σοβαρά, κα! άλλα άστεΤα. —^Δηλαιδή; Άττό την ελληνικήν Ιστσρία ή μυθολο/γία ξεύρω πρώτα τό ταξεΐ- δι τοΰ Ίάσωνος πού ττήγε γιά μαλ λί, δηλ. διά τό χρυσόμα>Λον δέ-
ρας, άλλά δέν έβγηχε κουρεμέΛθς
άφού τό εφερε. Γνωρίζω έττίισης
την Ιστορίαν τού Θησέως μέ τόν
Μΐινώταυρον της Κρήτης ό όπτοΤος
ήτο κου,μιμόνος στό λαβύρ νθο καΐ
δέν τόν εύρισκε καίΐς γιά νά τόν
σκοτώση. Τόν βρηκεν δμως ό θη-
σεύς, χάρις στή... μύτη τής Άρι-
άδνης ή οττοία μύτη, είχε τεραστί¬
αν όσφρηστικην δΰΜθΐμιν καΐ ωδή¬
γησε τον Θησέα είς τό ν' άνακα-
ΚΑΙ ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ
Μέ την γέννησιν τού θεανθρώ-
που δς τ—οστταθησωΐμεν άπτό κοινού
δλοι κατά τάς πονηράς καΐ κρισί¬
μους αύτάς στιγμάς, ττού διέρχεται
σύμττασα ή ανθρωπότης σημερον,
καΐ μέ την σημαίαν τής ένότητος
της άγάπτης καΐ τής αλληλεγγύης
— διότι ή Ισχύς έν τή ένώσει —
ολοψύχως καΐ ττλήρεις εύσεβείας νά
άνυψωθώμεν' μέχρι τού θείου Βρέ-
ς
Πρό πολλών χιλιάδων έτών τα-
πεινότο—α είς ίνα ο-τττ)λαιον τής
Βηθλεβμ εγεννήθη ό Σιοπήρ τού Κό-
οτμου, ό υΐός τοΰ θεού δστις Εμελ¬
λε νά διδάξη τα μεγαλύτερα ίδεώ¬
δη καΐ άνέσυρεν αυτόν εκ τής ά-
μο«ρ>τίας, Λδηγώντας τον είς την ο¬
δόν τής πίστεως τής άγάττης καΐ
τής αληθείας.
Εκτοτε δέ καθιεοώθη είς ανά¬
μνησιν τού γεγονότος νά έορτάζε-
ται ή Υέν.ησ ς τού Χριστού. Κα! ή
ήμερα αύτη είναι ήμέρσ χαράς καΐ
ευτυχκχς δι" ολόκληρον την άνθρω-
ς
πότητα.
έ
στάς τρικυμίας τού δίου
καΐ της θυέλλης των παθών καΐ τού
μίσους, αυτή λάμττει ώς φωτεινός
♦άροί, οϊνανεώνουσα τάς δυνάμεις
μας, έδραιώουσα την ττίστιν μας
καΐ δίδουσα ταύτόχρονα είς ημάς
θάρρος καΐ υπομονήν διά νά νική¬
σωμεν είς τόν άγώνα τής ζωής καΐ
διελθωμεν ούτω τάς καταιγίδας
αΐτινες μάς άττε λούν.
Τα ιμεγάλα εθη είό ά έχει έττι-
τελεσβή ή ποληιστιχή των ιτρόοδος
όδηγοΰντήνΓΪτθρωπτότητα είςτήνκα-
ταΐστροφήν καΐ τούτο διότι άν κα>
είναι προηγμένα πολΐΓΐσ-ΐικώς καϊ
κοιιτονικώς, έν τούτοις στεροΰνται
θρησκευτ κων συνειδήσεων, αΐτινες
θά έγοολούχουν ήθικώς καΐ χριστια-
νικώς τούς λαούς, ώστε νά απομα¬
κρύνουν την σημερινήν κακοδαιμο¬
νίαν, ή όποία τπλήττει σκληρώς την
άνθρωπότητσ.
"Ας προοτεΜΧηθώμεν είς Τον Σ»
τηρα π—ρακαλώντας τον νά θέση
τέρμα είς τάς δεινοπταθείας μας,
καΐ δώση ούτω είς ημάς την ειρή¬
νην καΐ αγάπην την οποίαν τόσον
στερούμεθα ώστε δι' αυτών νά κα-
ταστώμεΛ εύτυχεΐς επί τής γής, καΐ
δα τού άγιασμοΰ τού, δώση είς ή-
μάς^ την ά—>λύτρωσιν διά νά άξι-
ωθωμεν την ύποσχεθεϊσαν είς η¬
μάς ούράνιον ζωήν.
θ. Σ.
ΑΠΟ ΤΑ ΠΓΡΑΣΜΕΝΑ ΑΞΕΧΑΣΤΑ
ΤΑ Κ ΑΛ ΑΝΔ Α ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΠΟΛΥΔ. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
λύψη τό θηρίο.
Γνωρίζω Αττίσης
ύ Τύ ίλέ
τή> Ιστορίαν
Κά ό
τού Τρωϊκοΰ πολέμου Κάποιος ό-
μορφονειός ό Πάρις, ττρίγκηττας
ΐΐ)ς Τροιας, φιλοξενήβηκε άπό τον
Μενέλαο βασιλέα τής Σιπάρτης,
καΐ γι' άνταμοιβή τής φιλοξενίας,
τού έκίλεψε τή γυναΐκα. Δηλαδή,
έδώ ποΰ τα λέιμε, άλληλοκλεφτή-
κανε. Κλα'ιιων καί όδυράμενος ό Με
νέίλαος κάλεσε σέ συναγερμό δ-
λους τούς βασιλείς καΐ άρχοντος
τής Ελλάδος, ζητών νά τόν έχδι-
κήσουν. ιΚα'ι αύτοι, άντί νό τού
είπουν σύρε άδελφάκι μου στή
Μητράπολη νά ζητήσης δϊαζύγιο,
εθεώρησαν δτι... θίγει καΐ αύτούς
τα πάθημα τού Μενελάου καΐ έξ-
εστράτευσαν δλοι μαζΐ διά νά έ-
παναφέρουν την άπιστη στή συζυ-
γική στέγη. Αύτός ό πόλεμος μάς
έγάμιισε μέ δόξαν λόγω τού ήρωϊ-
σιμού δν επέδειξαν κατ' αυτόν οί
ήμέτεροι, εγένετο δμως πρόξενος
ενός μεγάλου καχοϋ διά τόν αν¬
δρ ικόν φθιλον δλων των αϊώνων.
Διότι πήοαν θάρρος οί γυναίκες
καί λέγουν: Νά τί άξίζουμε εμείς.
Γά τα κάλλη μιάς έξ ημών ξε-
σηκώθηχαν σέ δβχάτχρονο πάλεμο δ-
λα τα βασίΐλε,ια των μτπουνταλάδω'
τής αρχαιότητος!
(έπεται συνέχεια)
ΑΧΙΛΛΕΥΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ
(Βυζάνπιος)
Νέα Φιλαδέλφεια, "Αγκύρας 41
Ή θράκη εΐχε τ—λλά κάλα>νδα
καΐ τα κάλανδα αύτά τα δημιουρ-
γοϋσε ό θραχικός λαός μέ την <α- τάνυξη, ττού έξέφραζε σέ άττλές, μελωδίες καΐ δημιουργούσε ώραΐα τραγούδια έορταστικα καΐ εώχητι- κά καΐ ύμνητικά όοείνων, ττού εί- τα αξιοί νά τιμηθούν μέ τού λα- ού τα δημ ιουργήματα σέ τέτοιες ή- μέρες. Ή θρησκευτικόττττα τού θρα κικού λαού μεταγγίζεται στά δημ ι¬ ουργήματα αύτά κατταίνυιχτική «χαΐ ταττεινή. Τα κάλανδα αύτά τα ττε- ρισώσαιμε καΐ τα καταγράψαμε στό άρχεΐον των λαογραφικών. μας ονλ- λογών Σάς δίνω μερικά άττοσττά- σματα χαρακτηριστικά τής ττοιητι- κής πνοής τού λαού αυτού, πού σκορπίσθηκε στούς ττένπε άνόμους μέσα στήν 'ΕΞλλάδα άψίνονιταις τίς άξέχαστες πατρίδες τους καΐ χά- νοντας τή φυλετική ένότητά τού. —Πάρχοντικό κι άν βγήκοιμε σ' άρ ιχοκτικό θά πάμε. Έδώ μάς εΐιταν κήρθαμε σαύτά τ* άριχοντοσττίτια. 'Εδώναι σπίτια διττλωτά, κι' αύλές ιμαριμαρωμένες Έδώ ξαφρίζουν τό φλουρί καΐ παίρ νούν τό λσγάρο. Καΐ μέ καλλιτεχνική διαθέση τοα γούδαΐγαν άρχίζονπας άττό τό Χρι- στό ώς εξής: —Πόψε Χριο-τός γεννήθηκε κι ό κό- σμος δέν τό νοιώθει Γεννήθη καϊ βαφτίστηκε στούς ούρα νΌυς επάνω κι' άπόψε θε νά κατεδή στής έκκλη σιάς τίς πόρτες νά ρίξη κοΰρσο νά δια6ή δεξιά ό—' τ&γιο Βήμα νά στρώσ' τό στρωματίτσι τού νά ικάτση νά δικιακρίνη νά δικιοκρίνη άιμαιρτωλούς κι δλους τούς κολασμένους ΌτΓθος τάκούσει χαίρεται κιδποι- ος τό μάθει άγιάζει Κιδποιος τό καλοφιγκραστή Παρά- δεισο κερδαίνει Παράδεισο καί λειτουργιές γιά τΑ- για μονοχττήρια Τα μοναστήρια σήμαναν καί Έκ- κλησιές διαβάσαν. Ε—ιτα στρέφονται στόν άφέντη τού οτπτιοΰ. —Τρσνούδησάμι τ όν Χριστό, νά ττούμε τού άφέντη. Άψέν— μ' κι' άφεντήτσι μου, πέντε δουλές άφέντη Έσέ".« πρέπει άφέντη μου, νά σέ τιιμάη ό κόσμος' Ό χόσμος καΐ τα νιά παιδία κι ό βασιλάς ό Τδιος ό άφέντης μας πού διάδαιν€ τό μαρ μσρογιοφύρι ,μέ τασημένιο τάλογο μέ τή χρυσή τή σέλλα "Οττου πατήσει ό μαϋρος τού, πη- γάδια καΐ λιδάδια πηγάδια συρτοττήγαδα νερά εύλογη μενά. ΙΚαΐ συεΒ(ίζοι;ν ,μέ τό κάΊλανδο τής κυοάς άοχό/τισσας τού οττ'τι- οϋ. ΊΕάν ήρθα στόν άφέντη μου, νά 6ώ καί την χυοά μας Πώς αλλαζε στολίζονταν στήν έκ- κλησιά νά πάη δάζει τόν ηλ ο πρόσωπο καΐ τό φεγ γάρι άστήθι τόν ταχυνον αύγερινόν καθάριο δα- χτυλίδι, τό δο«τιΛί5ι παργωτό στή δέργα νά περάση. '-^πι στρέφονται κάρι τοΰ σπιτιοΰ στό ππλλη- —"Ενας καλός γοαμιματικός, "γραμ ιμστιχός καΐ ψάλτης κρατεί τόν ούοανό χαρτί, τή θάλασ- σα μελάνη, καΐ τού κοράκου τό φτερό κοντύλι γιά λά γράφη. Κοντύλαψε τό χέρι τού καΐ χύνε—α ή ιμελάνη καΐ λέρωσε τα ρούχσ τού τα λινο- μεταξένια. Δεν άφίνουν καί τή λυγ«ρή τοΰ σττιτιοΰ. —Νά ττοΰμε καί μιά λυγερή έ»<α καλό τραγούδι ζύγι κρο-ά στά χέρια της καΐ τό ( φλουρ! ζιτ/ίζει ζυγίζει, καμιτανίζεται, 6αφύ, άκρι- βό τό λέει. Χίλια τό λέγει τό προ) καΐ δυό τό μεσηιμέρι Κ ι αύτό τ' άόργά τ* άργούτσικα, τό λέει τρείς χιλιάδας. Τα άυωττίρο κάλσνβα είναι ιτε- τράΐδια &ΤΓΟ τα τραγούδια των Κα- βοκλιοιτών τής Βορ. θράκης(Άνα- τολ. Ροβμυλίας). ΟΙ 'Καβαλλιώτες αύτοι καΐ δλοι τής περιφερείας οί κάτοικοι είναι σκορττισιμένοι ττρόσ- φυγες στή Βόρειον Έλλάδσ. Τό μέλος των 6χει καΐ αύτό σω¬ θή καΐ καταγραφή είς τό μαγνηπό- φωνον, ώστε νά μελετηθή έν καιρώ καΐ νά άριθμηθή είς τό ΆρχεΤον τής 'Ετανρίας θρακικών Μελετών κατά σειράν έπβξεργο~ίας. Ή —»- τηρία των τραγουδιών μας αυτών έχει γίνει ιμέ μεγάλη προ—τάθεια κι αύτη ή σωτηρία δείχνει πώς κβΐ τα θρίμματα αύτά τής λαΐκής —>ι-
ήσεώς ιμας δείχνΌυν στίιν ιάκροατή,
πώς τα τραγούδια αύτά πρΐν 4ττό
πολλά χρόνισ εϊταν άληθΛά 6ιο>
μάντια κ3Ϊ μαργαερπάρια, πού τώ-
οα κολοβωμένα υας τταρηγοροθν
πώς δέ θά χσθή ή ένότητα τής φυ-
λής μας καΐ των δημιουργημάτων
τού, δπσυ ό 'Ελληνισμός τής θρά-
κης παραμένει συμπαγής.
Π. ΠΑΠΑΧΡΙ ΣΤΟΔιΟΥΛΟΥ
ΖΗΤΗΜΛΤΑ1 ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ
ΥΠΟ ΤΗΙ «ΕΝΩΣΕΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ» ΡΟΥΜΑΝΙΚΟΝ ΑΠΟΖΗΜΙ0ΣΕΟΝ
Μέ την άψευδη καΐ άδέκαστον Ιστορίαν
ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΑΝ Α ΤΗΝ ΛΥΚΙΑΝ
Άναμνήσεις έκ τής πέραν τού Αιγαίου Μικρά-
ατικής Ελλάδος των «άξέχαστων» πατρίδων και
Ιστορικών έστιών μας.
ΤοΟ συνεργάτου μσς κ. ΘΕΟΛΩΡΟΥ ΑΛΡΞλΝΛΡΟΥ (ΆτταλΙδου
Δ'
Τα έρείπια τής ζάνθου κεΐνται
επί ϋψώματος ττολΰ ύψηλά τής άρι-
συγιχαρητήριά των «επι τή μεγάλη ι στεράς δχθης τού ποταμού. ΟΙ πλη
έοοτη» είς τόν Υψηλόν Δεσπότην, · !- -Λ —ίν . λ...λ., -ι
άλλά καΐ νά δείξουν δτι είναι ττα-
ρά τάν ττλευρόν τού! Καΐ δλα αύτά
σάν δνειρο τα θι/μάμαι. Άλλά ?νας
μύχιος πόθος μου, ευχαμαι, όνειοο
νά μην μείνη! Κά9ε ποωϊ την Πα¬
ναγ ιά παοοοκαλώ, την Παναγιά την
προστάτιδα των Βυζαντινών, κι' άλ
λη φορά, τό θαύμα της νά κάυη
καϊ δλοι οί Βυζαντινοί στήν Πόλη
μας νά πόβμε! Κι' έγώ άπό τούς
πρώτους, την μεγαλείτεοη καΐμττά-
να, τής Μεγάλης 'Βκκλησιάς, μέ
δύναΐμη νά χτυπτήσω, ό ήχος της νά
φθάση, στά δάθη τής Άνατολής,
στά ττέοο:τα τού Πόντου καΐ τότε,
τότε τούς οφθαλμούς μου, τούς ο¬
φθαλμούς, δς κλείσω!
ΧΑΡ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
ΣΤΓΓΜΙΟΤΥΠΑ
(Σκίτσα στιχόκριτα)
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Χριστούγεννα σάν έ'ρχωνται,
καμττάνες σάν κτυποΰνε·
κατι ώλλάζει μέσα_μου,
'Αγγέλοι μοϋ μιλοΰνε...
V
Τα κάλλανδα σάν ψάλλωνται,
ό κόσμος σάν γιορτάζη'
σ' όλους μιλοΰν ο! "Αγγελοι,
καί σ' δποιονα διστάζει...
V
Χριστούγεννα σάν ερχωνται,
6λζ1ν4Χ«1ο«ν«ι
σερς χης μ
σιέστ&ρος πρός την πόλιν λιμήν εί¬
ναι τό Καλαμάκι, όττάθεν μιά όχλη
ρά άλογσπορεία 3 — 4 ώρών, πέ¬
ριξ τής άκρας τής μεγάλης καθό-
δου τού ττοταιιοΰ Ξάνθου όδηγεΐ τόν
ταξειδιώτην είς την πόλιν. Τό δλον
σχεδιάγραμμα τής πόλεως μέ τα
τείχη της είς τάς είσόδους των φαί
νονται μακρόθεν. Τό καΓ/.ώς διατη-
ρούμεναν θέατρον της είναι λίαν ά-
ξιόλ'ογον. 'Εκτίσθη κατά τοιούτον
τρόπον, ώστε νά μή έμ-ποδίζη τόν
μεγάλον σαρκοφάγον τάφον επί τής
ύψηλής βάσεώς τού είς τό μνημεΐον
τής 3 πτερωτών τεράτωκ τής Μυ-
θολογίας, τό οποίον Τσταται ακόμη
καθ" δλον τό ύψος της είς τού ό-
ποίου πλείστα δσα άνάγλυφα των
έπάλξεών τού εχουν κλαπη. ("Ητοι
ευρίσκονται ήδη έν τφ Βρεττανίκώ
Μουσείω).
"Εαποοεσθεν τού θεάτρου Τστα-
ται ή πΕρίφΓΐμος στήλη τού Ξάνθου,
μέ ' έττιγραφάς ες τάς 4 πλευιράς
τού είς την λυ.< ακήν κ-αί Ελληνικήν γλώσσαν. "Οπισθεν τοΰ θίάτρου ύπάρχει μία έξέδρα επί τής οποίας πιθανώς Τστατο τό Ίεοό/ ή τοΰ Ξαν9!ου Άττόλλωνος ή τοΰ βασ λε¬ ως Σαρπηδόνος. ΟΊ <αλύτεοοι τώ»; τάφων, ό τή"ς Παγιάβα, τ'ό α.ημεϊσ/ των Νηοηΐ- δων, τό Ίωνι<όν μνημεΤον καΐ ό τάφος τοΰ λέοντος, ευρίσκονται είς τό Βοεττανιχόν Μουσείον, ώς άπο- τέ/.εσμα τής τέλεσυα τής άποστο- λής τοΰ Φέλλοους (1842) . Σήμε¬ ρον μόιΌν αί βάσεις των ΰφίσταν- ται έν Ξάνθφ. Τα έτερα άντικείμενα μεγάλου ένδιαφέροκτος είναι ή ώ- ραία, λίαν πολυγωνιχή οίκοδομή τής είσόδου καΐ τα τείχη τής Ά- κοοττόλεως. Ό Φέλλοους παραδέχεται καΐ όμο λογεΐ δτι ττλεΤσται δσαι επιγραφαί έν Ξάνβω εΤναι Έλληνικαί, δλη ή γλυπτι·κή είναι "Ελλην «ή καΐ ότι τα τείχη της, όποσδήποτε καΐ αν εΤ- ναι, είναι ρυθμού Κικλωπΐικοϋ άνα- μεμιγμένου μέ Ελληνικόν τοιούτον. Άδιάσειστα είναι λοιπόν τα έπιχει ρήματα, αί άμολογίαι καΐ μαρτύ- ριαι τού μσχαρίτου Φέλλοους δσον άφορά τή/ "Ελλην κότητα τής ττε- ριοχής τής Ξάνθου όποθενδήποτε καΐ όποιο.δήποτε καΐ άν κατήγον- το Τμήμα τής Ελλάδος, οί οίκή- σαντες τή Λυκίαν "Ελληνες. Πιστεύω έντός ολίγον -νά εχωμεν καΐ τα άποτελέσματα των άρχαιο- λογικών έρευνών τής έκεΤ τελευταί¬ ως δρώο-ης Γαλλικής Άρχαιολογι- κής "Εταιοίας, έπισφραγίζοντα τα υπό τοΰ Φέλλοους καΐάλλων άρχαιο λόγων μέχοι στ^^ερον διαπιστωθέν- τα άλτ»θή γεγονότα, διά λ ά άπο- στομωθοϋν οί Τουρκικοΐ Ίσχυρ.σμο! οί άΞνούμενο1 τή; 'Ελληνι«<ότητα τής Λυ<ίας κοιΐ ύποστη3ίζοντες την Τουρανκήν ή Χιττιτκήν καταγωγήν Ή εφημερίς μας ΕΥΧΕΤΑΙ είς τούς συνεργάτας, τούς συνδρομητάς, καί αναγνώστας της ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ καΐ πολαογράφησίν της .. "Αν καΐ πλείστα άλλα δυνάμεθα λ ό γράψω. μέν διά την πρωτεύουσαν αυτήν τής άρχαίας Λυκίας, την περιώνν- μον Ξά/θον, θά σταματήσωμεν έδώ δι' αυτήν, διά νά δυνη9ώ.ιεν νά πε- ριοδεύσωμε καί άνά τάς ύττολοί- πους, λίαν άξιολόγους ττόλεις καί τοποθεσίας τού άρχαίου «Δημοκρα τικού Διευ9υντηρ!ου» των κληρονό- μων τοΰ Σαοττηδόνος, τού Ίοδά- του καί τού Βελλε,ροφόν τού. Καί δ ά νά μή δυσαρεστήσωμεν καμμί¬ αν έξ αυτών θά αρχίσωμεν κατά σειράν τοποθεσίας των άπό τα σύ- νορα τής Λυκίας πρός την Παμφυ- λίαι/ τού Κόλπου τής Άτταλείας. ΑιΒΑΒΑ ("Ιδυοος; "Αφοδα κσ- τά θ. Αλεξάνδρου). Σύγχρονον άκρωτήριον τού ό- ποίου τό αντίστοιχον τοπωνύμιον άγνοεΐται. Π.βανόν νά ελέγετο "I- δυρος άφ' οθ άπό τό τοπωνύμιον τουτο ό Σκυλας άναφέρει πόλιν·έπ' αυτού ΰπάρξασαν. 'Εντός τού ά- κρωτηρίου άχανές σττήλαιον, έκ των ώραιοτέρων έν τώ κόσμω, έχον ε- δαφος έπίτεδο.-, φύσει έπιστρωμί- νον δι' άμμου καί ψήφων. Έν αύτω νεολκοΰ^ται παλλά πλοιάρια τής μικρο - άκτοπλοΐας,δταν προδλέπω σι δλάδας λόγω των άττό νότου τρι κυμ'ών, ιδίως κατό- τόν χεινιώνα Δι' αύτό, νομίζω δ:1 μάλλον τό ό- νομα τού άσφαλεστάτου τούτου μέ- ρους ώς φυσικού καταφυγίου των κινδυνευόντων πλοίω/, έν αντιθέσει πρός τόν ανοικτόν όλιγώτεοον ά- σφαλή τοιούτον τής Άτταλείας θά ήτο άναντιρρήτως «Άψοβα» καθό¬ τι τώόντι αφόβως 5ύ ανται νά πα- οαμείνωσι.· αύ·ό3 πάντα πλοΐα, τα κατά τή. δ ά:><ειαν τής τρικυμί- ας έλλιμεν ζόμενα Απόστασις ά- ] κόν ποταμόν. πό τόν λιμένα Άτταλείας 18 μίλ-', ιΤό ^^Σ. τής «"Ενώσεως Δικαι- Ρουμανικών Άιποζημιώσε- σεων» ΙέΙπβλήιφΐθη, ώς γνωΐστόν, αοΰ ζωτικού Βιά τούς πολβμοτταθεΐς θήματος ηής ΛνίΙσου ιμεττατχειρίσεως αυτών καΐ των ττλοιοκτητών Δου- νάβΐως, καθ" ήν οί (μέιν "λοιοκιτήίται )άτΓθζηιμιοΰνται είς τα 3)3 των >έ-
ιπιδικοΐσθέντων αυτοίς ιποσών, οί
δέ πολεμοπαθεΐς είς τα 2)3 καί ιέ-
ζή|τη|σειν ώπό τούς άρμοδίους την
κοπάρτισιν ιμιβ,ς 'ΕιπιΙτροττής έκ των
Νοιμιχών Συμβουλιον των δύο 'Υ-
τΓθυργείων Εξωτερικών καί Ο'ίκονο
ιαικών λόγω τής νομικής ύφής τοΰ
ζηΐήΐμοτΓος καΐ των Δ)ντών των
■παφ' αυτοίς Ύιπηρεισιών άττοζηιμιώ-
Ο-εων, τή συμ'μετ,οχή κα) ιέκπροσώ-
που τής «ΕΝΩΣΕΩΣ» δ.ά την ά-
—ό ττάΐο-ης ίπλευράς Ιέξέτσχτιν τού
δλου θέματος ικαΐ την άρσιν τής ύ¬
φ σταιμόνης ώνισότητος ιμειταξύ των
Ιδύο ώς άνω κατηγορκών των δι-
καιούχων, διά τής τροποποιήσεως
τού κυρωτιχού τής 'Ελληνο - Ρου-
μανικής συμφώνως 3776)57 Ν. Δ)
τος
Ή τροποποίησις τού ώς άω Ν.
Δ)ιτος έπιβάλλεται καΐ δι' άλλους
Ισοδαρούς Ιέπίισης λόγους, ιδία δέ
διά τάς ύποθέσεις τής Μικτής "Έλ-
ληνο - Ροιιμανιχής Έπιτροπής
>Β ουκουρεστ ίου.
Διά τούς λόγους αύτούς θ' α¬
σχοληθώμεν προσεχώς ηδη ιδμως
'θεωρούιμεν σχόπιιμον καί ιέτπβεβιλη-
Ιμένο·^ νά αταραθέσωιμεν την εϊσηγη-
τικήν ένθεσιν τού τταρ' ημίν Μοιμι-
κού /Συμβούλου σχετικήν ιμέ την
τροποποίηοΊν τού ώς άνω Ν. Δ)τος
ι5ιά τή/ προμνησθϊϊσαν· άνισότητα
ίίχαυσαΛ' ούτω:
«Διά τού άρθρου 24 τής Συν>-
θή<ης Ε'οήνης μετοοξύ Συ,μμάιχωΛ· κ λ.ττ, καΐ Ρουμαΐν.ίας, όρίζεται ρη- τώς ότι ή Ρουιμανική Κυβέρνησις θ' άιπο'δωση πάν δ,(τι άνήκεν είς ιά Ήνωιμένα "Εθνη καί τούς ύπηκό- ους των, ώς ταυτα υφίσταντο την Ιην Σεπτειμβρίου 1939 καΐ θ' άττο- καταστήση είς τούς ύπηκόους των πάν άγαθόν άνήκον αυτοίς ττερι- λσιμβθΓ.νομένων χαΐ των ΐπλοίον είς ήν ήβη ικατάστασιν ευρίσκονται (,παρ. 1). Περαιτέρω '5ιά τής παραγρ. 4 τού ί5ίου άρΒρον όρίζεται δτι άν ϊν περιουσιιακόν στοιχείον δέν δύ¬ ναται ιν' 03πο<αταισταβή ή άν ένεκα ττσλε,μ'κοϋ γΐΐγονότος οί ύπη<οοι των Συμμάιχων ύπέστησαν οίαίνβή- ττοτε περιουσιοκήν ζημίαν, είτε έξ απωλείας περιουσιακού άγαβοΰ έκ ττολεωικού γεγονότος. είτε έκ ζη¬ μίας άΊλλης συνειπείρ: τού πολέμου ή Ροι,ιμαινκή 'Κυδέρνησις ύπο- ιχρεούται νά ιάττοζημιώση τούς δι- λια. Καΐ ό στρατηγός Κίμων πα- ραμονεύων επί δύο όλόκληρα ετη τούς Πέρσςΐς, ούς ενίκησεν είς τόν Εύρυμέδοντα ποταμόν, κείμενον είς μόλις 35 μιλλίων απόστασιν άπό τα «"Αφο&α», μάλλον έλλιμενίσθη είς αύτό-/ τόν άσφαλή λιμένα παρά είς την Φάσηλιν, τής οποίας άφ' ε¬ νός ό λιμήν είναι μικράς καΐ άφ' ετέρου κείται είς απόστασιν 48 ό- λοκλήρων μιλλίων άπό τόν Ίστορι- (Σι/νεχίζεται) καιούχους, διά καταδολής τ ώ ν Ιδύο τρίτων τού άναγκαι>-
ούντος ■πζσοΰ, πρός αγοράν τού
1άπτίοΙλεοι9έτος άγσθοΰ ή 'άπανόρ-
θωσιν τής ποοξενηθείσης ζημίας.
ιΚοΐ τέλος διά τής τταραγρ. 7
ιπϊ.ρηττ Ο όρίζεται ότι ό όρος ά-
γαβα (ΜΟΙ6Ν» περιλσιμδάνει
πιρός τοίς άλλοις κα! τα σκάφη τό-
σιον τής άνοικτής θαλάσσης δσον
«αί τής ΐέσωτεριχής ναυσιττλοΐας
( λ
ή
(ποταμάπλοιια κ λ. π.
*Ε3< τού συνδυαισιμού δέ των μ ώς άιω δ αΐτάξεων σα<ρθκ προ- κώπ-τει δτι διά τής Συνθήκης ΕΙιρήκης, κσθιερώθη Τση μετα- χείρκτις, ώς πρό τό ποσόν τό Λποϊον ύπεχρεούτο ή ΡοΜαανική ΙΚυβέρνησις νά πληρώση διά την έ- Ιπανορθωο-'ν τής ζημίας των 'Ελ- λήων ύιπη<όων, είτε αύΐη ώφεώρα κινηιά ή ·ίοΐ(θηο·όμενον ποσόν υπό τής
Ρου;μοΛ·ιχής ιΚυδερνήισεως των τρι
ώ φταμιμυρίων 5ολλαρίων ΗΠ
σόν των τριών έκστομιμυρίων δολ-
λσρίων Η.Π.Α. ώς κοοτ' άΛτοκοττην
ίάποζημίοσν διά τάς ιτροσγεναμέ-
-ας ζηαίας είς τα ΊΕλλην«κής Βδιο-
κτησίας πλοία, τα όποία ευρίσκον¬
το κατά ή ιμε-.ά τόν πόλβμον είς τα
ιχω,ρ ικά Ρου,μανικά ΰδατα ώς εττί-
σης χαΐ διά την έξαιγοράν αυτών έκ
μέρους τής ΡουμαΜκής Κυβερνήοτ-
ωςι». Έν τέλει 6έ τής παραγράφθυ
ταύτης γίνκται εϊδική ,μνεία ττερΐ
τού ότι τό «ποσόν των 360 χιλιά¬
δων δολλαρίων θά διατεθή υπέρ ώ-
ρι.σιμέ.ων προσώπων κατ' άκρ βώς
ώοισμένον δι' έκαστον (ποσόν.
ΙΚαιΐ συνεφωνήθησαν τ' ανωτέρω
ώς έ< τού προοΐμίου τής Συιμφΐο- νίας (πρςκύτττει «πρός 6 ακανονι- τώ/ ίκκρεμών οΐκονομικών ζή ύ ω δύ Χώ ι ρμ μ ζή τηαάτων μεταξύ των δύο Χωρών, κατ' εφαρμογήν τής ϋττογραφείσης την Ιθίην Φ)ρίου 1947 ίν Παρ—!- οις, ώς ανωτέρω, Συ-θήκης Είρή- ι.ης ττεοΐ τού άρθρ. 24 τής οποίας έγινεν έν άρχή λόγος. Έκ τού συν6υασ>μοΟ δμως των
<παρατεθέντωιν άρθρων τής Συτμφω- νίας ούδεμία διάκριθΊς έν δψει τού άρθρου 24 τής Συνθήκης ΕΙρήνης γίνεται ώς ητρος τό ττοσόν τό αποΐ- ο/ πρέιπει νά ικαταδληθή τίς εκά¬ στη·/ κατηγορίαν δχαιούχων έκτός ιτής σημειωβείσης. Έπομένως τό¬ σον είς έκαστον δ'καιοΰτχον άττοζη- /μ.ώοηεως, διά την ώΐτώλειαν ή έξα- γοράν πλοίων, δσον <αί είς έκα¬ στον δ.ιχαιούχον Γτών λοιιπών κατη- γοριώτ/ (απωλείας ή ζημίας άλλων αγαθών) θά ύπολογισθή τό Λνα- γνωρ^οτ)η(σό,^ενον πτοσόν τής ζημί¬ ύ ί ή δλ ά ,„/ <Κατομιμυρίων 5ολλαρίων Η.Π. άς είς τα δύο τρίτα τής άλης ά- Α. βίλει διατε'θή 5ιά τή/ άΐποζρΐμί- | ξίας αυτού δττερ ιποσόν καΐ κατέ- ωσιν» των διχα'θύχων, φιχτικών ή νο «-λ-- λ "----------- ι^.Αί~~#»·»· προσώπων τώ/ ϋπτοδαλλόν- _ ι αίτησιν άτιοζημ.ώσεως κατά τάς ρΊατάξεις τού άρθρου 24 τής ώς ό.ωτέρω Σι//3ή[<ης Είρήνης «ύ- ΐπέρ 6/ άναγνωοίζεται διχαίωιμα ά- (ττοζΐ|ιιώΙσεως υπό τού άρθοου τού- Ιτου ίίθετά την εννο αν τού κυρου- Ιμένα) ποωτοχό'λλου τοΰ ποοσηρτη- μεινα» είς την υπό κύοωσιν Συ»μφω- νίανι διά 6έ τής παραγρ 2 ώ- ρισβι ότι δυτ/άμΐΐ τού άρθοου 1 (β) τίς ιδίας Συμφωνίας, καταβλη " «---■■ υπό τής Ρου^ανικής Κυ ττοσόν των τριών έκα- τομι^ρΐων δολλαρίων Η.Π.Α. θέλει διο<τ)θή ώς εξής: α) Ποσόν δύο έ- μυρίων δ σκοσίων τεσσαρά- χιλ. δοΛ. Η Π Α. ττοός κατ' β:α<οηνο/ισιμόν των υπό τήςΡουιμονικής Κυδεονήσεως όφει- λα^^νων άποζημιώσεω/ ιλόγω άπω- λείΛ έχ πολειμικού γ<εγονότος ή τι- ,μή^τος ΐΐξαγοράς τω/ έν τφ συν- πινα<ι άοθρον 6μως 1 ττερίιτττωσις α' (?ΐ δ' τής ιμεταξύ 'ΕλΛάδος καΐ Ρου|Κ3νίακ; Συμφωνίας είς τό οποί¬ ον ^κείται· ή ιάνωτέοω παραττοιμιπή 5 αΐίμδάνιει ιέτττΐ λέξει ότι «ή Ρου- ί ή ΐμαν|*η Κι/οέρνηισ.ς θά χαταδάλλη είς ψν Έλληνκήν 'Κυβέονησιν α) τό εϊ>σόν των τριώ/ έικατοι.,υίυρίων
βολϊίν'ρίων Η.Π Α. ώς κατ' άποκο-
ώζ δ.ό τάς ζημίας
ύπόστΠσο./ οί "Ελλη-
δσλεν ή Ρουιμανιική Κυβέρνησις.
Κατ' ιάκολουθίαΛ' ή διά τού κυ-
ρωτικού τής 'Ελληο - Ρουμανικής
ΐΣυΐμφωνίας ύπ* αριθ. 3776)1957
Ν. Δ, καθιερωθεΐσα άνισος μετα-
ιχείρισις των β καιούχων άποζηΐμι-
ώσεως, '5ι" βίτώλειαν τ βλάβην ΐϊτε-
ριουσιακών αγαθών ή άλλων κινη¬
τών κλπ. όητοζημιουμένων κατά
τα δύο τρίτα (2)3) τού έπιδικοζο-
μέ.ου αυτοίς θύοα τού Διοικ., Δι-
κασ'τηοίου ποσού, ιάττό τούς δικαι-
ούχους ώποζημιώσεως δι' απώλειαν
ή έξανοράν πλοίων, άιποζημιουμέ-
νων κατά τα τοία τρίτα (3)3) αν-
τίκειται είς τό άρθρον 3 τού Συν-
τάγι^ατος καί εΤναι άνίσχυρος.
Έφ' δσον δέ ή άνισος αύτη ιμε-
ταιχείρισις γίνεται, άντίθετως Γπρός
τή; έΓΤΓΐταγήν τοΰ άρθρου 24 τής
Συνθηκης Είρήνης ύττέρ των ιπλοι-
οκτητών, εΤναι άκυιρος ή υπέρ τού¬
τω/ εύνοια καΐ δέον καΐ ούτοι νά
6 ιχακωιθούν τα δύο τρίτα
τής άξίας των ττλοίων καΐ κατά
συνέπειαν ΐπτιβάίλλεται ή τραττο-
ποίηισ ς τού προμνησθέντος Ν. Δ)
τος επί συι/ταιγμοπικών δάισεων».
Τ ό Δ.Σ. τής «Ενώσεως Δικαι-
ούχων Ρου,μανικών 'Αίποζημιώσε-
ων» ύιπ' όψει τού ό,ποίου έτέΐθη ή
ώς άνχο έκθεσις τού Νομ κου Συ,μ-
δοϋλου αυτής ομοφώνως ■απεφάσι¬
σεν διπως διά πα/τός ναμ'ιμου μέ-
'σΐυ έΓΓΤιΐδιώξη την άρσιν τής ιττροε-
ι-<τε3είσης άδικίας είς δάρος των έίξ εό είς ιτάς πεοιουσίας των ! πολεμοπτσθών ίπρός (επίτευξιν ενός ς ς τα ^καιώματά τω/ καΊ τα συμφέ- ΛΟ Γων ιέν Ρουμανία κατά την ^-1 το^ ττο'λέμου, 6) τό πό- τώ,/ Γτροταρχΐιχών κατασ'τατικών σ<θιττών1>τού Σωΐματείου.
Είς τό ττροσειχές φύλλον θά έκ-
ΥΓΙΚΡΣΚΟΣΜ
™—ο-
ΟΙΚΟΙΜΟΜΙΚΗΐΚΑΙ
ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1959
ΙΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΤΥΠΟΓΡΑΦΕ.ΑΟΔΟ3
ΜΟΗΑηΐΚΗΕΛΠΙΙ
ικών σχέσεων
εύβ°·«-
^ 42ίϊ
κου
στον
χρόνου διάστημσ-
^πϊ κεφαλής
ωτα, είς τα θ ε
4
το° *ροπατορι·
λαών τής
Ικλεισαν
τικώς
θείου Δι-
άνθρώπων σωτηρίας.
την
ένανθρωπήσεως
της
νίκ
τό δυνατόν
μέσων άλληλοσφαγής καί
α τ α-
Περί τό ζήτημβτων έλληνοτουοκ.,,,7,
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣΕΙΣΦ1ΛΙΚΗΝΚΡ1ΤΙΚΗΝ
σει των
(Συνέχεια)
Μέ τόν ταξίαρχον κ. Βερνάρδον,
αρχίσωμε μιά συζητήση την όποί^
αν αΰτός προεκάλεσε, άσκών κρι-
τικήν έττΐ των γρσφομένων μου. 'Ε-
γώ ούδέττοτε σχολιάζω τα γραφό¬
μενα των άλλων. Άπτλούστατα έκ-
Φράζω τάς σκέψεις μου, ιδίως προ-
ή άντιπαβειών
μας έναντι ξένων λαών.
Τοΰ συνεργάτου μας κ. «ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ»
«ρωνος μαζί μου. Τό εξεδήλωσε
ττλκν ή ά—αξ, ιδίως μέ τα ώραΐα
ίχεϊνα λόγια πού ΐγραψίν έ τω
«Κόσμφ» της 1 1ης Όκτωβρίου καί
τα άποΐα μ έ εύχαοίστησίν μου ά-
νέφερα έν τφ «-Π. Κ.» της 6ης
τρέιχ όντος.
ΒρΙσκει δμως κώλυμα τα θλι-
ά
κε,,ένου περΐ έθν,χών ή θρησκευ- δ^εγονοτΓ τοθΕ^ρίου"
τύχαςτών
ρων, άδιόρ-
^ής ανθρωπίνης κακοδαι-
Τ υ «ίματοχυσίας, ττεριο-
φ, α Ρ ι σ α ϊ κ ά ς έπιδεΐξεις προσηλώσεως
^ η λ ? άνθΡώ™ ίδώδ ελ!
ς
άνθΡώ™«
ρης
, την ελευθερίαν!
λ
τίν ίαό!ς ^ η- λ ? άνθΡώ™« ίδεώδη, την ελευ
την [σοτητα και την δικαιοσύνην, πού αποτελοθν τό Ά&.
θρον της θρησκειας τοθ Ναζωραίου. Ουδεμίαν δμως είς
θ2^νπΡ^μσΛΛ^ητσ· κατσβαλλ°^ είλικρινή προσπά¬
θειαν, δια νά όδηγησουν την ταλαιπωρημένην άνθρωπό-
τητα εις την ευθεΐαν οδόν τής συνεννοήσεως, τής εΐρηνι-
και
ίμρς
_ Τό δυστύχημα είναι δτι οϋτε οί έκπροσωττοθντες τόν
θεανθρωπον επί τής Γης, λειτουργοί των διαφόρων δογ-
ματων τής Χριστιανικής θρησκείας, πράττουν τό έν προ-
κειμενω καθήκον των. Άρκοθνται δυστυχώς καί αύτοι
είς λογους κενοΰς, είςάκαρπα άσυγχρόνιστα
τ υ π ι κ ά κηρύγματα καί δέν άγωνίζονται-ουτε διακιν-
δυνεόουν την ησυχίαν καί τάς άνέσεις των-διά την επι¬
κράτησιν τής άγάπης, τής θείας καί τής ανθρωπίνης δι-
καιοούνης επί της Γης.
Μία καί μ ό ν η, κατόπιν τούτου, ύπάρχει ελπίς καί
μ ο ν α δ ι κ ή ύποφώσκη προσδοκία. "Οτι οί κατσδυνα-
στευόμενοι καί ύψιστάμενοι τάς ό λ ε θ ρ ί α ς τής διε-
θνοθς άναταραχής συνεπείας, λαοί τής ύδρογείου, θά ά-
οουν και θα σαρωσουν σάν κάρφη άχύρου τοΰς έπιδιώ
θα σαρωσουν, σάν κάρφη άχύρου, τοΰς έπιδιώ-
κοντας την παγκόσμιον καταστροφήν ά ν α ξ ί ο υ ς ηγέ¬
τας καί όδηγούς των.
ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΜΕΓΑΛΕΙΑ
ΧΡΙΣ1ΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ!
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡΙΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΗ
Τα σήιμαντρα χτυττοΰν, λίγο πρΐν
άττ' τα μεσάνυ,χτα κι' άτπ' δλες τίς
καμττάνες ττειό δυνατά (Ακούονται
τρθ Παντριοορχείου. Αύτές είναι πού
δίδουν τόν τόνο τού συναγεριμοΰ,
ώς τό δάβη τοΰ Κερατείου κόλπου.
Πρΐν δμως άττ' αύτό, μόλις σουρου-
ττώσει μιά κινήση παρατηρήται έ-
ξαιρετική, που όφείλεται κατά πρώ¬
τον λόγον, είς τα μικρά τής γει-
τον άς παιδία. Δύο, δύο συντροφιά
δγαίνουν άττό τα σπίτια τους, μέ
τΐΌΐκιλάμορφα φαναράΐκια, τρίγωνα
και κιθαρες, γιά νά ύανηΐσοΐΛίμέΐτίς
«οωνΓτσες τους την μεγάλη έορτή,
άλλά συγχρόνιως, νά είδοιποιηισοΐΊ'
καί τίς νοικοκυρές, ιά ψάξοι/ν τό
τΓουγγάκι τοιις, γιά κ&τοιο εκτακτο
φιιλαδώρημα, ποθ θά επεφτε δχι
«ττά χέρια των μικρών τροδαδού-
ρ«ν, όΛλά μέσα στήν κάσα,^ πού
ήνν τό Φανάρι, 'Αιτγο <—τίτι σε σττί ά ώ ήνΐα τό ρ τι τα ,μικρά αύτά παι6ιά χ τα «ταιχτάικια» των θυρών γκχτι ά- κάμα δέν ύττη,ρχαν, ήλεκτρικά κου- δούνια, θά εΡθοποιούΐσαν ιμέ Ιχαρα, δλη τή γειτονιά, πώς ίνα δμορφο δΛ θτϊκί στή Βηθλεβμ στή Βηθλεβμ -πήν Πόλη την άγία! Τ! δραδυά ' " Άιτγ' τό μπαλικόνι τού Βατριάριχης εϊσ·έρχ€ται είς τόν σω- λέα κσΐ χοροι ψάλλουν τό «είς πολ- λά ετη, ΔέΊσποτα». Τό δυιμίαιμα ά- νέδαίνει στούς θόλους τής 'Βκχλη- σίας καϊ τό έκκληισίασαα μέ <α- τάνυξη άκούει τούς έκικληισιασ-τι- κούς μας ΰμνους! Ό Πατριάρχης φέρων, ιμίοο ιάιπό ιτΐς ττιό δαρύτιιμες στολές, πού εΤναι κρ-υιμμέινες στό Πατριαρχικο θτ»σανροφυν(3κιο, ήλεκ τρίζει τα ττλήθη. ΕΤν<αι ό μόνος πού ύποκαθισ'τά τούς αώτοκιράτορας τού Βυζαχτίου. ΕΤναι στιγιμές στή ζωή των άν9ρώττων, πού δέν μττορίΤ ό χρόνος νά τίς αφίση στό ττεριθώ- ριο! Τό μεγαλίΤο τής φυλής άντα- ναικλάται στό πρόσχοτττο τοΰ 'Εθνάρ- χη καί δλοι έικείνη την στιγμήν, στρέφουν τόν νού τους, στήν Άγία Σόφια!, μ' εα δμως παράττονο, πώς ή ήγεσία μας 'έφερε 2τσι τα πράγιματα, ώστε τέτοια έπίσημη μέ ρα δλοι νά στιιμωχθοΰμε μεγάΊλοι καΐ μιχροί, κάτωάττό τούς θόλους μιάς μικρής 'Βκκλησίας, ττού άλλο¬ τε ήταν μοναστήρι, γιά νά ψάλ- λουμε άρμονικά, τό «Δόξα έν ύψί- -ττοιηιτική Μ νΐΙ^Ι Ι ηι | ■ ■■-- - — ι ο— ιτιοΰ μας παρακολουθω, μικρο τταιδί κ' έγώ αύτούς τούς πιτσιρί- κους, ν' άνεδοκατειδαί-νουν τα σκά¬ λαν ια τής Σχολής τού Γένους, πο- λύ άλαφιασμένα γιά νά μην άφι- σουν καμμιά νοικοκκοά παραττονε- Λ μιλοί>ν γιά τις έορτες
δ έί Ί 4τα
ο μ
Β ενετίας δμως
ς
Ί 4«ντα-
ΐλ
τούς
έδΐιδε τέτοια αΐγλη είς
,^ ^..^ς στενούς δρόμους των
συνοικιών τής Πόλης, ωστεκοοθε
ανθρωπίνη καρδιά νά δείχνη τηνχα
ρά της! Τα παιδία κουρασμεΛ>α
•πλέον πρέπει στΐς εντεχα νά έιπι-
στ-,οέψουν στά σττίτια τους, δττου
ωένουν οί γονεΐς των, ολοι μαί,υ
πάνε στήν 'ΕΙκχλησία. Αλλα λι-
, Λτγ' τα ττα'δ.ά αύτά εΤχαν δννα-
νά άυκολουβηΐσουιν τους μεγσ-
Ο καμττάνες χτυττούν χαρ-
μ«ις,
ΟΙ
ένορ.ας
ΟΙ κή ,
είς τούς δροαους ,"<«' Μ εί'δοποιο^ τουςΧ βαρεία στκ*ούς. οννήθε.α ^,α, οί σουλτάνικές άχττ^ομ ιες, δεν επέ¬ τρεπον ν' ακούεται ««**°υ<* κσμιτάν-ες. «"Ωρ«, «<: ώοα της Έκκλοσίας!» βλεττες οί έΕώβυοες των άνοίγουν, νά βγαίνουν οί νο}, νά πάνε στούς νοκ>υς.
•.&«ί ττοθ παρό^αιάζετο ίκτακτη
κινήση, ητσν ό αύλόγυρος τού Οι¬
κουμενικού Πατριαρχείον. Ο»
συος τρέχει ν* εδοη κάπτο.ο υψηλο
μέρ^ς, κ&ττοιο σκαλοπάτ, σ;ην κλ.-
μα^ζ τής "^
λίας, γιά νά
ί καιροι: .-·,-.
λητήρες τού Πστρ.ατργίου με
λέ και τις χρ^-
μ« στολές και τις
ς ζώνες τους άνοίγουν με-
λίβς τόν δρόμο, γιά νά πε-
ΠατριαρΧ'Χή ττομττη. υ
στοις!».
Λ
Άνήΐμε,ρα των Χοιστουγέννχοιν!
Ό Πατριάρχης θά δεχθή την έττί-
σκεψη των πρεσβευτών και έκ των
ττρώτων τού πρέισβεως της "Ελλά¬
δος. 'Αογστερβ διέκρηε κανεΐς,
τούς πρέσδεις της Ρωσ!ας; της
ΡθΜμανΙας, τής Σερβίας, πού δέν
ηρχοντο μόνον νά ήποβάλλουν τα
ήά «επι τη μεγάλη
ή ρη
τικών ζητηιαάτων καί, φυσ κά, ά-
ναγιχάζομαι ν' άπατήσω οσάκις
οί άίλλοΐ μοΰ δώσουν πρός τουτο
αφορμήν, τηροο-τταθών δμως ττάντο-
τε καϊ είς την ττερίπττωσιν των δυσ
μενιεισΓΐέρων διά τα γραφόμενα μου
κρί'σεών των, νά τηοώ τή δέου-
σαν εΰπτρέττειαν είς τάς άιτΓαντή-
σεις μου. ΆρκεΤ ή εύπρέιπεια νά
είναι άμο·'6αία. Νά περιορίζεται
δηιλ. ή συζήτησις έντός των άοίων
μιάς άκαΐδηιμαϊικιής τοιαύτης, έστω
,κα! ένίοτ€ έντόνου, χωρΐς δμως νά
χα|ραΐκιτηρ!ιζοτα> πλέον η ατταξ αί
άπόψεις τοΰ άλλου ώς «σοφίσμα-
τα» ή νά γίνεται ούτος άντιοτείμε-
νον είρωνιών ώς θέλων νά παρα-
στήση τό «καδηγητήν τού Παινεπι-
στημίου» δσάκις ό θέλων νά τόν
άντικρούση, στερεΤται των πρός
τούτο έτπιχειρημάιτων!
Ό κ. Ίωάνινης Βεονάο'ϊος λό¬
γω τ-ών ττολυτίμων ΰπηοεσιών άς,
ώς ύπτοθέτω θά ττροσέφερεν είς την
Πατΐρί'δα ώς άξιωματικός, καΐ μά-
λιστα ανωτάτου 6αΐ9μοΰ, είναι άξ:-
ος παντός σεδασμοϋ και πάσης τι-
μης. 'Εκτός των ϋττηρεσιών τού,
των συ·»αφών ,μέ τό άξίωμά τού, θέ¬
λει νά φανή ,χοήσιμος είς τό "Ε-
θνος καί δι* άλλου τράπου, &θέ-
των δηλ. δημοσία τάς άτττόψεις τού
έττι της ττολιτικης της Χώρας, πρά
γμα υπέρ αΐλλωστε άπτοτελεΤ δΐικαί-
ωμα καί καθήκον παντός παιτοιώ-
του, έχοντος τή,ν πρός τούτο δυνα-
τότητα. Και τό πράττει άπό τ'νος
κα·τά ιτόν τρόττον,δν νομίζει -ττροσ-
φοοώτερον.Δι' άρθΐρων τού, 'δημοσ1-
ευουένων έν τω «ΙΚόσιμφ» καϊ τω
«Πρ. Κ » τού φίλου κ. Σινανί'δη,
σχολιάιζει τα δηιμοσιεύαατα των
άλλων και έτΓτιφέρει τάς έΐττ' αυτών
κρίσεις τού είτε εύμενεΐς, είτε δυσ-
μενεΤς, άίδιάφοοοιν. Καΐ ό τρόττος
αΰτός τού δημοσιογραφεΐν εΤαι
θεμιτός και συντελεστκός είς την
3 α^τ.ϋ. τοθ κο·νοΟ, άσ^ε" μό"ον
ό χειοιζάυενος αυτόν νά ττροσέχη
νά μην έξέριχεται των ώς εΤιττον
ττΐοοηιγουμένχως όρίων. Ιδίως δέ,
νά υή δίδη σύθαιοέτους
είς τό ττνεύμα καί
τού άλλου.
Ό κ. Βεονάρδος, άφοΰ έσχολί-
ασεν έν τω «ίΝοσμω» τα δηαοσιεύ-
μστα των άλλων συνεργατών των
έν ίττοοκειιυένω δύο έφημερΐθω-·, κα-
τέληιξεν είς τα ίδ'κά μου "Ηοχισε
μέ έΐτταινετιικάς έκφράσεις «ολακευ-
τικάς διά τάς ολίγας γνωσεις μου,
ττράγμα διά τό όττοΐον τόν εύχαιρι-
στώ &ττοπ^ έτ', καΐ συνέχισε «αι
ίιξοικολουιθϊΤ συνεχίζων υ έ έιπικρί-
σεις διά τα γοορφόαελ'ά μου τάς ο¬
ποίας δαω: ώκφρά&ι «ατά τρόπον
άόριστον <αΐ άκατάλητττοιι' τόσον δι* εμέ. δτον άκόμη ττερ'/σσότερον διά τούς αναγνώστας. Άνςτγοά(ί»Σΐ άττοο-ττάσματα άο- θοων α ου ττοοσφάτων καΐ άιυκετά παλαιών, άφοι>ώντων τάς "Ελληνο-
ά
τα γραφόμενα
τς σχέσεις, χωρΐς νά
ά
άνα-
ρ ς χρς
φέρη μέ ποία άητό τα γοα*όαεά
μου συμφωνεΐ και υέ ποία δισφω-
νεΐ καΐ διατί διαΦω^εΤ. Τότε
διατί τα γοάφει · Καί ύττό ποίον
πνεϋμα; 'Υπστίθεΐαι μόλλσν δτι
τα κατακρίνη ι, ένώ είς τό ζητημα
της μετά των Τούρκων συμφιλιώ¬
σεως μας δπως δηλ. έγώ την έν-
νοώ. χωρΐς φυσικά τί(ν μείωσιν τού
γοήτρου μας είναι απολύτως σύμ-
γγ ύ Σε,τεμδρίου
1955 έν>ώ έξ άλλου φαίκεται δτι
θέλίΐ νά δώση «σνγχωροχάρτι>
στούς Γερμανούς δα τάς φρικαλε-
ότητάς των άς τείνει νά δικαιολο-
γήση λόγω τής έμπολέμου κατα¬
στάσεως. 'Εκτός τού δτι εχει καΐ ό
ττάλεμος τοΰς νόμους τού, θό ιδού¬
με βΐς δλλο άρθρον μου καί την έν
καιιρφ είρήνης, έναντι μας Γερμανι¬
κήν πολιτικην.
Βοίσκει έττ'ιαης κώλυμα την κα-
κσττιστίαν τής Τουρκικής πολ;ιτι-
κης. Καΐ ττοία πςλιτι.κή είναι κα-
λάττιστος; "Ισως μόνον ή δική ,μας
καΐ μερικώχ άλλων πού θέλουν νά
ζοΰν έ; ειρήνη.
Τό εγραψα ττλέον η άηταξ: Συμ-
φ.λιωβήκαμε, καλώς ποιοΰντες, μ'
έκείνουν πού μάς Βκαψαν τό σττί-
τί. Γιατΐ δχι καΐ μ' έκείνους ~ού
μάς βκαιμαν ττολύ μιχρότεριη ζη-
μία; Διότι οί μέν είναι «πολιτι-
σμέΐ.οι» ο! δέ άπτολίτιστοι; "Ετσι
ένλοοΰμΐν τσ'/ πολιτιχτμό;
'Δβν ττήρα άττάντηση σ' αΰτό ώς
τώρα άπό κανίνζ. Ο Οτε καΐ άπτό
τόν κ. Βερνάρδο!
ΙΚαΐ έτσι ή μεταξύ μας συζήτη¬
σις λόγω της άσυνεννοησίας της
καϊ τής τταοαδάσεως καΛ·όνων τί¬
νων, μετεφέρθη άπό την Ακαδημί¬
αν δττου ήρχισε, είς την... τοοβέρ-
ναυ τού Μισέ - Μτταστιά τής «Βα-
βυλωνίας» δττου ό καβένας μιλοΰσε
την δική τού «άκαταλαδίστικη»
γλώσσα, καΐ τό γλέντι κατέληξε
σέ καβγά. Τό δκό μας δμως, θά
παροαμείνη γλέντι. Καΐ έτττειδή ώς
τώρα άρχετά ταλαιττωρήσαμε καΐ
στετ/οχωρήσαμε τούς αναγνώστας
μας πού δέν μττοροθν νά βγάίλουν
νόημα όΐττό την συζητηθή μας θά
ττοοστταθησω νά τούς άατοζημιώσω
άλλάζων κάπως τον «χαδάν» της
συζητήσεως διά νά καταστήισω αυ¬
τήν όλιγώτερο"/ άνιαράν. Πάντως
δαως διατηροίισαν την σοοαρότητα
τώ1 έννοιών τιης
Ό κ. Βερνάρδος πρΐν η Λρο<ί—η νά σχολιάζη τα δημοσιεύμθΓτά ιμου, δέν μοΰ κατέχτττ)σε γνωστήν τήτν ■π-^ό9εαΐ ' τον στστη.' ΜΟχ. ο ατ. Οια επτρετηε νά ζηττηση την αδειαν μου άφοΰ δέν εΐχ€ τέτοα ϋττοχοέωση, άλλ' έτσι. άττλώς, τυττικώς. "Αν τό έΓπ-ραττε, θά ελάμβανε χώραν με¬ ταξύ μας ό εξής, ώς τόν άζ μαι, διάλογος: Ταξίαριχέ μου, θά τού δλε,γα ιμέ δλον τόν πρός τό άτομον τού καΐ τόν βαθμόν τού δικαίως όφειΐλόμε- νον σεβασμόν. Θεωρώ τιμήν .μου ν' άσιχολη9ήτε μέ τα έ,τπ τού ττρο- Κ€ΐμέου θέματα γραφόμενα μου. Δέν θά δυσαρεστηθή) άν τα κιρίνε- τε δυσμενώς. Άοκεΐ έν τή τπερι- πτώσει ταύτη αί κρίσεις σας νά βασίίονται έττ 1 έττ χειρημάτων άτι¬ να, άντ κρούοντα άφ' ενός τάς ά- πόψε'ς μόν, ΰττοδεικνύουν τ! άντ" αυτών δέον γίνεσθαι. Κυρίως ν' άττοφεύγετε χαρακτηοισμούς υπο- τιαητικούς η είρωνικούς. Διότι αί είρωνεΤαι είναι ένίοτε δίκοπο μα- χαΙο'· ' . _., Αυταί είναι αι γεν και αττοψεις μου δα πάσαν συζήτησιν και τάς οποίας τολμώ νά διατυττωσω ώς ά πολύ πρεσδύτερος είς ηλι¬ κίαν. Έπιτρέψατέ μοί ωσαύτως νά θεΐσω 6ττ* όψ,ν σας, τό εξής: Τό θέμα μας άφορςΐ τάς σχέσεις μας μέ ένα γειτανικόν "Εθνος. Καΐ διά νά τάς εξετάσωμεν επιτυχώς, ττρέ- ττει ν' άναδράμομεν είς την ιστο¬ ρίαν, νά συγκρίνωμεν έκ τταροίλλή- λου έττοιχάς καΐ γεγονότα, διά νά άντλήσωμεν έξ αυτών τταραβείγμα τα. Τό κρίνω αύτό απαραίτητον καί^ άχι χάριν έπτιδείιξ«ως Ιστορικών γνώσιεων. Διότι δέν συζητούμεν ού- τε περί της... Μαγειρικής Τσελ£- μεντέ οΰτε ττερΐ των... σουτιέν Κοντώση τα δπτοΓα διαφημίζει κά- ττοτε ή έττίσημος φωνή τής Πατρί¬ δος. Δέν παριστάνω τόν καθηγη¬ τήν τής Ίστορίας μας. Πνωρίζω άττ' αύτην ολιγώτερα των όσων θά ί- ττρε—ε νά γνωρίζη ό κάθε "Ελλην. Διότι είναι ή μεγαλυιτέρα καϊ έν- δοξοτέρα ϊστορία δλον των αίώ- νων. 'ΥμεΤς την έδ δάχθητε, φυσι¬ κά, καλυτέρα άητ' έμένα, λσγφ των ε'δικών σττουΐδών σας. "εάν την εν- θυμήσθε, έγώ <—ηγαίνω ττάσο» ώς άδυνατώ^ νά συζητήσω μαζί σας. Εάν δμως την έίχετε λησμονήση λόγω τού παρολθόντος χρόνου καΐ των σπτουδαιοτέρων έν τή ϋατηρε- σία τής Πατρίδος άσχολιών σας, τότε ή συζήτησις ιμας θ' όπτοδή ά- σκαττος καΐ δέν θά έττρεττε νά την προκαλέσ-ετε. ΐΑύτά θά δλεγα είς τόν κ. τα¬ ξίαρχον. Όττάτε κα'ι έκεΐνος, θά μοΰ όλεγε φυσικά: —^Γιά νά Ιδούμε,, τί ξέρεις 6σύ άπτό Ιστορία. —^Ξεύρω, θά τού άΐΓταντούο— κά- τι λίγα ά~ό την διική μας Ιστορία, καΐ κάπ λιγώτερα άττό τής ξένες, άλλα σοβαρά, κα! άλλα άστεΤα. —^Δηλαιδή; Άττό την ελληνικήν Ιστσρία ή μυθολο/γία ξεύρω πρώτα τό ταξεΐ- δι τοΰ Ίάσωνος πού ττήγε γιά μαλ λί, δηλ. διά τό χρυσόμα>Λον δέ-
ρας, άλλά δέν έβγηχε κουρεμέΛθς
άφού τό εφερε. Γνωρίζω έττίισης
την Ιστορίαν τού Θησέως μέ τόν
Μΐινώταυρον της Κρήτης ό όπτοΤος
ήτο κου,μιμόνος στό λαβύρ νθο καΐ
δέν τόν εύρισκε καίΐς γιά νά τόν
σκοτώση. Τόν βρηκεν δμως ό θη-
σεύς, χάρις στή... μύτη τής Άρι-
άδνης ή οττοία μύτη, είχε τεραστί¬
αν όσφρηστικην δΰΜθΐμιν καΐ ωδή¬
γησε τον Θησέα είς τό ν' άνακα-
ΚΑΙ ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ
Μέ την γέννησιν τού θεανθρώ-
που δς τ—οστταθησωΐμεν άπτό κοινού
δλοι κατά τάς πονηράς καΐ κρισί¬
μους αύτάς στιγμάς, ττού διέρχεται
σύμττασα ή ανθρωπότης σημερον,
καΐ μέ την σημαίαν τής ένότητος
της άγάπτης καΐ τής αλληλεγγύης
— διότι ή Ισχύς έν τή ένώσει —
ολοψύχως καΐ ττλήρεις εύσεβείας νά
άνυψωθώμεν' μέχρι τού θείου Βρέ-
ς
Πρό πολλών χιλιάδων έτών τα-
πεινότο—α είς ίνα ο-τττ)λαιον τής
Βηθλεβμ εγεννήθη ό Σιοπήρ τού Κό-
οτμου, ό υΐός τοΰ θεού δστις Εμελ¬
λε νά διδάξη τα μεγαλύτερα ίδεώ¬
δη καΐ άνέσυρεν αυτόν εκ τής ά-
μο«ρ>τίας, Λδηγώντας τον είς την ο¬
δόν τής πίστεως τής άγάττης καΐ
τής αληθείας.
Εκτοτε δέ καθιεοώθη είς ανά¬
μνησιν τού γεγονότος νά έορτάζε-
ται ή Υέν.ησ ς τού Χριστού. Κα! ή
ήμερα αύτη είναι ήμέρσ χαράς καΐ
ευτυχκχς δι" ολόκληρον την άνθρω-
ς
πότητα.
έ
στάς τρικυμίας τού δίου
καΐ της θυέλλης των παθών καΐ τού
μίσους, αυτή λάμττει ώς φωτεινός
♦άροί, οϊνανεώνουσα τάς δυνάμεις
μας, έδραιώουσα την ττίστιν μας
καΐ δίδουσα ταύτόχρονα είς ημάς
θάρρος καΐ υπομονήν διά νά νική¬
σωμεν είς τόν άγώνα τής ζωής καΐ
διελθωμεν ούτω τάς καταιγίδας
αΐτινες μάς άττε λούν.
Τα ιμεγάλα εθη είό ά έχει έττι-
τελεσβή ή ποληιστιχή των ιτρόοδος
όδηγοΰντήνΓΪτθρωπτότητα είςτήνκα-
ταΐστροφήν καΐ τούτο διότι άν κα>
είναι προηγμένα πολΐΓΐσ-ΐικώς καϊ
κοιιτονικώς, έν τούτοις στεροΰνται
θρησκευτ κων συνειδήσεων, αΐτινες
θά έγοολούχουν ήθικώς καΐ χριστια-
νικώς τούς λαούς, ώστε νά απομα¬
κρύνουν την σημερινήν κακοδαιμο¬
νίαν, ή όποία τπλήττει σκληρώς την
άνθρωπότητσ.
"Ας προοτεΜΧηθώμεν είς Τον Σ»
τηρα π—ρακαλώντας τον νά θέση
τέρμα είς τάς δεινοπταθείας μας,
καΐ δώση ούτω είς ημάς την ειρή¬
νην καΐ αγάπην την οποίαν τόσον
στερούμεθα ώστε δι' αυτών νά κα-
ταστώμεΛ εύτυχεΐς επί τής γής, καΐ
δα τού άγιασμοΰ τού, δώση είς ή-
μάς^ την ά—>λύτρωσιν διά νά άξι-
ωθωμεν την ύποσχεθεϊσαν είς η¬
μάς ούράνιον ζωήν.
θ. Σ.
ΑΠΟ ΤΑ ΠΓΡΑΣΜΕΝΑ ΑΞΕΧΑΣΤΑ
ΤΑ Κ ΑΛ ΑΝΔ Α ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΠΟΛΥΔ. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
λύψη τό θηρίο.
Γνωρίζω Αττίσης
ύ Τύ ίλέ
τή> Ιστορίαν
Κά ό
τού Τρωϊκοΰ πολέμου Κάποιος ό-
μορφονειός ό Πάρις, ττρίγκηττας
ΐΐ)ς Τροιας, φιλοξενήβηκε άπό τον
Μενέλαο βασιλέα τής Σιπάρτης,
καΐ γι' άνταμοιβή τής φιλοξενίας,
τού έκίλεψε τή γυναΐκα. Δηλαδή,
έδώ ποΰ τα λέιμε, άλληλοκλεφτή-
κανε. Κλα'ιιων καί όδυράμενος ό Με
νέίλαος κάλεσε σέ συναγερμό δ-
λους τούς βασιλείς καΐ άρχοντος
τής Ελλάδος, ζητών νά τόν έχδι-
κήσουν. ιΚα'ι αύτοι, άντί νό τού
είπουν σύρε άδελφάκι μου στή
Μητράπολη νά ζητήσης δϊαζύγιο,
εθεώρησαν δτι... θίγει καΐ αύτούς
τα πάθημα τού Μενελάου καΐ έξ-
εστράτευσαν δλοι μαζΐ διά νά έ-
παναφέρουν την άπιστη στή συζυ-
γική στέγη. Αύτός ό πόλεμος μάς
έγάμιισε μέ δόξαν λόγω τού ήρωϊ-
σιμού δν επέδειξαν κατ' αυτόν οί
ήμέτεροι, εγένετο δμως πρόξενος
ενός μεγάλου καχοϋ διά τόν αν¬
δρ ικόν φθιλον δλων των αϊώνων.
Διότι πήοαν θάρρος οί γυναίκες
καί λέγουν: Νά τί άξίζουμε εμείς.
Γά τα κάλλη μιάς έξ ημών ξε-
σηκώθηχαν σέ δβχάτχρονο πάλεμο δ-
λα τα βασίΐλε,ια των μτπουνταλάδω'
τής αρχαιότητος!
(έπεται συνέχεια)
ΑΧΙΛΛΕΥΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ
(Βυζάνπιος)
Νέα Φιλαδέλφεια, "Αγκύρας 41
Ή θράκη εΐχε τ—λλά κάλα>νδα
καΐ τα κάλανδα αύτά τα δημιουρ-
γοϋσε ό θραχικός λαός μέ την <α- τάνυξη, ττού έξέφραζε σέ άττλές, μελωδίες καΐ δημιουργούσε ώραΐα τραγούδια έορταστικα καΐ εώχητι- κά καΐ ύμνητικά όοείνων, ττού εί- τα αξιοί νά τιμηθούν μέ τού λα- ού τα δημ ιουργήματα σέ τέτοιες ή- μέρες. Ή θρησκευτικόττττα τού θρα κικού λαού μεταγγίζεται στά δημ ι¬ ουργήματα αύτά κατταίνυιχτική «χαΐ ταττεινή. Τα κάλανδα αύτά τα ττε- ρισώσαιμε καΐ τα καταγράψαμε στό άρχεΐον των λαογραφικών. μας ονλ- λογών Σάς δίνω μερικά άττοσττά- σματα χαρακτηριστικά τής ττοιητι- κής πνοής τού λαού αυτού, πού σκορπίσθηκε στούς ττένπε άνόμους μέσα στήν 'ΕΞλλάδα άψίνονιταις τίς άξέχαστες πατρίδες τους καΐ χά- νοντας τή φυλετική ένότητά τού. —Πάρχοντικό κι άν βγήκοιμε σ' άρ ιχοκτικό θά πάμε. Έδώ μάς εΐιταν κήρθαμε σαύτά τ* άριχοντοσττίτια. 'Εδώναι σπίτια διττλωτά, κι' αύλές ιμαριμαρωμένες Έδώ ξαφρίζουν τό φλουρί καΐ παίρ νούν τό λσγάρο. Καΐ μέ καλλιτεχνική διαθέση τοα γούδαΐγαν άρχίζονπας άττό τό Χρι- στό ώς εξής: —Πόψε Χριο-τός γεννήθηκε κι ό κό- σμος δέν τό νοιώθει Γεννήθη καϊ βαφτίστηκε στούς ούρα νΌυς επάνω κι' άπόψε θε νά κατεδή στής έκκλη σιάς τίς πόρτες νά ρίξη κοΰρσο νά δια6ή δεξιά ό—' τ&γιο Βήμα νά στρώσ' τό στρωματίτσι τού νά ικάτση νά δικιακρίνη νά δικιοκρίνη άιμαιρτωλούς κι δλους τούς κολασμένους ΌτΓθος τάκούσει χαίρεται κιδποι- ος τό μάθει άγιάζει Κιδποιος τό καλοφιγκραστή Παρά- δεισο κερδαίνει Παράδεισο καί λειτουργιές γιά τΑ- για μονοχττήρια Τα μοναστήρια σήμαναν καί Έκ- κλησιές διαβάσαν. Ε—ιτα στρέφονται στόν άφέντη τού οτπτιοΰ. —Τρσνούδησάμι τ όν Χριστό, νά ττούμε τού άφέντη. Άψέν— μ' κι' άφεντήτσι μου, πέντε δουλές άφέντη Έσέ".« πρέπει άφέντη μου, νά σέ τιιμάη ό κόσμος' Ό χόσμος καΐ τα νιά παιδία κι ό βασιλάς ό Τδιος ό άφέντης μας πού διάδαιν€ τό μαρ μσρογιοφύρι ,μέ τασημένιο τάλογο μέ τή χρυσή τή σέλλα "Οττου πατήσει ό μαϋρος τού, πη- γάδια καΐ λιδάδια πηγάδια συρτοττήγαδα νερά εύλογη μενά. ΙΚαΐ συεΒ(ίζοι;ν ,μέ τό κάΊλανδο τής κυοάς άοχό/τισσας τού οττ'τι- οϋ. ΊΕάν ήρθα στόν άφέντη μου, νά 6ώ καί την χυοά μας Πώς αλλαζε στολίζονταν στήν έκ- κλησιά νά πάη δάζει τόν ηλ ο πρόσωπο καΐ τό φεγ γάρι άστήθι τόν ταχυνον αύγερινόν καθάριο δα- χτυλίδι, τό δο«τιΛί5ι παργωτό στή δέργα νά περάση. '-^πι στρέφονται κάρι τοΰ σπιτιοΰ στό ππλλη- —"Ενας καλός γοαμιματικός, "γραμ ιμστιχός καΐ ψάλτης κρατεί τόν ούοανό χαρτί, τή θάλασ- σα μελάνη, καΐ τού κοράκου τό φτερό κοντύλι γιά λά γράφη. Κοντύλαψε τό χέρι τού καΐ χύνε—α ή ιμελάνη καΐ λέρωσε τα ρούχσ τού τα λινο- μεταξένια. Δεν άφίνουν καί τή λυγ«ρή τοΰ σττιτιοΰ. —Νά ττοΰμε καί μιά λυγερή έ»<α καλό τραγούδι ζύγι κρο-ά στά χέρια της καΐ τό ( φλουρ! ζιτ/ίζει ζυγίζει, καμιτανίζεται, 6αφύ, άκρι- βό τό λέει. Χίλια τό λέγει τό προ) καΐ δυό τό μεσηιμέρι Κ ι αύτό τ' άόργά τ* άργούτσικα, τό λέει τρείς χιλιάδας. Τα άυωττίρο κάλσνβα είναι ιτε- τράΐδια &ΤΓΟ τα τραγούδια των Κα- βοκλιοιτών τής Βορ. θράκης(Άνα- τολ. Ροβμυλίας). ΟΙ 'Καβαλλιώτες αύτοι καΐ δλοι τής περιφερείας οί κάτοικοι είναι σκορττισιμένοι ττρόσ- φυγες στή Βόρειον Έλλάδσ. Τό μέλος των 6χει καΐ αύτό σω¬ θή καΐ καταγραφή είς τό μαγνηπό- φωνον, ώστε νά μελετηθή έν καιρώ καΐ νά άριθμηθή είς τό ΆρχεΤον τής 'Ετανρίας θρακικών Μελετών κατά σειράν έπβξεργο~ίας. Ή —»- τηρία των τραγουδιών μας αυτών έχει γίνει ιμέ μεγάλη προ—τάθεια κι αύτη ή σωτηρία δείχνει πώς κβΐ τα θρίμματα αύτά τής λαΐκής —>ι-
ήσεώς ιμας δείχνΌυν στίιν ιάκροατή,
πώς τα τραγούδια αύτά πρΐν 4ττό
πολλά χρόνισ εϊταν άληθΛά 6ιο>
μάντια κ3Ϊ μαργαερπάρια, πού τώ-
οα κολοβωμένα υας τταρηγοροθν
πώς δέ θά χσθή ή ένότητα τής φυ-
λής μας καΐ των δημιουργημάτων
τού, δπσυ ό 'Ελληνισμός τής θρά-
κης παραμένει συμπαγής.
Π. ΠΑΠΑΧΡΙ ΣΤΟΔιΟΥΛΟΥ
ΖΗΤΗΜΛΤΑ1 ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ
ΥΠΟ ΤΗΙ «ΕΝΩΣΕΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ» ΡΟΥΜΑΝΙΚΟΝ ΑΠΟΖΗΜΙ0ΣΕΟΝ
Μέ την άψευδη καΐ άδέκαστον Ιστορίαν
ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΑΝ Α ΤΗΝ ΛΥΚΙΑΝ
Άναμνήσεις έκ τής πέραν τού Αιγαίου Μικρά-
ατικής Ελλάδος των «άξέχαστων» πατρίδων και
Ιστορικών έστιών μας.
ΤοΟ συνεργάτου μσς κ. ΘΕΟΛΩΡΟΥ ΑΛΡΞλΝΛΡΟΥ (ΆτταλΙδου
Δ'
Τα έρείπια τής ζάνθου κεΐνται
επί ϋψώματος ττολΰ ύψηλά τής άρι-
συγιχαρητήριά των «επι τή μεγάλη ι στεράς δχθης τού ποταμού. ΟΙ πλη
έοοτη» είς τόν Υψηλόν Δεσπότην, · !- -Λ —ίν . λ...λ., -ι
άλλά καΐ νά δείξουν δτι είναι ττα-
ρά τάν ττλευρόν τού! Καΐ δλα αύτά
σάν δνειρο τα θι/μάμαι. Άλλά ?νας
μύχιος πόθος μου, ευχαμαι, όνειοο
νά μην μείνη! Κά9ε ποωϊ την Πα¬
ναγ ιά παοοοκαλώ, την Παναγιά την
προστάτιδα των Βυζαντινών, κι' άλ
λη φορά, τό θαύμα της νά κάυη
καϊ δλοι οί Βυζαντινοί στήν Πόλη
μας νά πόβμε! Κι' έγώ άπό τούς
πρώτους, την μεγαλείτεοη καΐμττά-
να, τής Μεγάλης 'Βκκλησιάς, μέ
δύναΐμη νά χτυπτήσω, ό ήχος της νά
φθάση, στά δάθη τής Άνατολής,
στά ττέοο:τα τού Πόντου καΐ τότε,
τότε τούς οφθαλμούς μου, τούς ο¬
φθαλμούς, δς κλείσω!
ΧΑΡ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
ΣΤΓΓΜΙΟΤΥΠΑ
(Σκίτσα στιχόκριτα)
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Χριστούγεννα σάν έ'ρχωνται,
καμττάνες σάν κτυποΰνε·
κατι ώλλάζει μέσα_μου,
'Αγγέλοι μοϋ μιλοΰνε...
V
Τα κάλλανδα σάν ψάλλωνται,
ό κόσμος σάν γιορτάζη'
σ' όλους μιλοΰν ο! "Αγγελοι,
καί σ' δποιονα διστάζει...
V
Χριστούγεννα σάν ερχωνται,
6λζ1ν4Χ«1ο«ν«ι
σερς χης μ
σιέστ&ρος πρός την πόλιν λιμήν εί¬
ναι τό Καλαμάκι, όττάθεν μιά όχλη
ρά άλογσπορεία 3 — 4 ώρών, πέ¬
ριξ τής άκρας τής μεγάλης καθό-
δου τού ττοταιιοΰ Ξάνθου όδηγεΐ τόν
ταξειδιώτην είς την πόλιν. Τό δλον
σχεδιάγραμμα τής πόλεως μέ τα
τείχη της είς τάς είσόδους των φαί
νονται μακρόθεν. Τό καΓ/.ώς διατη-
ρούμεναν θέατρον της είναι λίαν ά-
ξιόλ'ογον. 'Εκτίσθη κατά τοιούτον
τρόπον, ώστε νά μή έμ-ποδίζη τόν
μεγάλον σαρκοφάγον τάφον επί τής
ύψηλής βάσεώς τού είς τό μνημεΐον
τής 3 πτερωτών τεράτωκ τής Μυ-
θολογίας, τό οποίον Τσταται ακόμη
καθ" δλον τό ύψος της είς τού ό-
ποίου πλείστα δσα άνάγλυφα των
έπάλξεών τού εχουν κλαπη. ("Ητοι
ευρίσκονται ήδη έν τφ Βρεττανίκώ
Μουσείω).
"Εαποοεσθεν τού θεάτρου Τστα-
ται ή πΕρίφΓΐμος στήλη τού Ξάνθου,
μέ ' έττιγραφάς ες τάς 4 πλευιράς
τού είς την λυ.< ακήν κ-αί Ελληνικήν γλώσσαν. "Οπισθεν τοΰ θίάτρου ύπάρχει μία έξέδρα επί τής οποίας πιθανώς Τστατο τό Ίεοό/ ή τοΰ Ξαν9!ου Άττόλλωνος ή τοΰ βασ λε¬ ως Σαρπηδόνος. ΟΊ <αλύτεοοι τώ»; τάφων, ό τή"ς Παγιάβα, τ'ό α.ημεϊσ/ των Νηοηΐ- δων, τό Ίωνι<όν μνημεΤον καΐ ό τάφος τοΰ λέοντος, ευρίσκονται είς τό Βοεττανιχόν Μουσείον, ώς άπο- τέ/.εσμα τής τέλεσυα τής άποστο- λής τοΰ Φέλλοους (1842) . Σήμε¬ ρον μόιΌν αί βάσεις των ΰφίσταν- ται έν Ξάνθφ. Τα έτερα άντικείμενα μεγάλου ένδιαφέροκτος είναι ή ώ- ραία, λίαν πολυγωνιχή οίκοδομή τής είσόδου καΐ τα τείχη τής Ά- κοοττόλεως. Ό Φέλλοους παραδέχεται καΐ όμο λογεΐ δτι ττλεΤσται δσαι επιγραφαί έν Ξάνβω εΤναι Έλληνικαί, δλη ή γλυπτι·κή είναι "Ελλην «ή καΐ ότι τα τείχη της, όποσδήποτε καΐ αν εΤ- ναι, είναι ρυθμού Κικλωπΐικοϋ άνα- μεμιγμένου μέ Ελληνικόν τοιούτον. Άδιάσειστα είναι λοιπόν τα έπιχει ρήματα, αί άμολογίαι καΐ μαρτύ- ριαι τού μσχαρίτου Φέλλοους δσον άφορά τή/ "Ελλην κότητα τής ττε- ριοχής τής Ξάνθου όποθενδήποτε καΐ όποιο.δήποτε καΐ άν κατήγον- το Τμήμα τής Ελλάδος, οί οίκή- σαντες τή Λυκίαν "Ελληνες. Πιστεύω έντός ολίγον -νά εχωμεν καΐ τα άποτελέσματα των άρχαιο- λογικών έρευνών τής έκεΤ τελευταί¬ ως δρώο-ης Γαλλικής Άρχαιολογι- κής "Εταιοίας, έπισφραγίζοντα τα υπό τοΰ Φέλλοους καΐάλλων άρχαιο λόγων μέχοι στ^^ερον διαπιστωθέν- τα άλτ»θή γεγονότα, διά λ ά άπο- στομωθοϋν οί Τουρκικοΐ Ίσχυρ.σμο! οί άΞνούμενο1 τή; 'Ελληνι«<ότητα τής Λυ<ίας κοιΐ ύποστη3ίζοντες την Τουρανκήν ή Χιττιτκήν καταγωγήν Ή εφημερίς μας ΕΥΧΕΤΑΙ είς τούς συνεργάτας, τούς συνδρομητάς, καί αναγνώστας της ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ καΐ πολαογράφησίν της .. "Αν καΐ πλείστα άλλα δυνάμεθα λ ό γράψω. μέν διά την πρωτεύουσαν αυτήν τής άρχαίας Λυκίας, την περιώνν- μον Ξά/θον, θά σταματήσωμεν έδώ δι' αυτήν, διά νά δυνη9ώ.ιεν νά πε- ριοδεύσωμε καί άνά τάς ύττολοί- πους, λίαν άξιολόγους ττόλεις καί τοποθεσίας τού άρχαίου «Δημοκρα τικού Διευ9υντηρ!ου» των κληρονό- μων τοΰ Σαοττηδόνος, τού Ίοδά- του καί τού Βελλε,ροφόν τού. Καί δ ά νά μή δυσαρεστήσωμεν καμμί¬ αν έξ αυτών θά αρχίσωμεν κατά σειράν τοποθεσίας των άπό τα σύ- νορα τής Λυκίας πρός την Παμφυ- λίαι/ τού Κόλπου τής Άτταλείας. ΑιΒΑΒΑ ("Ιδυοος; "Αφοδα κσ- τά θ. Αλεξάνδρου). Σύγχρονον άκρωτήριον τού ό- ποίου τό αντίστοιχον τοπωνύμιον άγνοεΐται. Π.βανόν νά ελέγετο "I- δυρος άφ' οθ άπό τό τοπωνύμιον τουτο ό Σκυλας άναφέρει πόλιν·έπ' αυτού ΰπάρξασαν. 'Εντός τού ά- κρωτηρίου άχανές σττήλαιον, έκ των ώραιοτέρων έν τώ κόσμω, έχον ε- δαφος έπίτεδο.-, φύσει έπιστρωμί- νον δι' άμμου καί ψήφων. Έν αύτω νεολκοΰ^ται παλλά πλοιάρια τής μικρο - άκτοπλοΐας,δταν προδλέπω σι δλάδας λόγω των άττό νότου τρι κυμ'ών, ιδίως κατό- τόν χεινιώνα Δι' αύτό, νομίζω δ:1 μάλλον τό ό- νομα τού άσφαλεστάτου τούτου μέ- ρους ώς φυσικού καταφυγίου των κινδυνευόντων πλοίω/, έν αντιθέσει πρός τόν ανοικτόν όλιγώτεοον ά- σφαλή τοιούτον τής Άτταλείας θά ήτο άναντιρρήτως «Άψοβα» καθό¬ τι τώόντι αφόβως 5ύ ανται νά πα- οαμείνωσι.· αύ·ό3 πάντα πλοΐα, τα κατά τή. δ ά:><ειαν τής τρικυμί- ας έλλιμεν ζόμενα Απόστασις ά- ] κόν ποταμόν. πό τόν λιμένα Άτταλείας 18 μίλ-', ιΤό ^^Σ. τής «"Ενώσεως Δικαι- Ρουμανικών Άιποζημιώσε- σεων» ΙέΙπβλήιφΐθη, ώς γνωΐστόν, αοΰ ζωτικού Βιά τούς πολβμοτταθεΐς θήματος ηής ΛνίΙσου ιμεττατχειρίσεως αυτών καΐ των ττλοιοκτητών Δου- νάβΐως, καθ" ήν οί (μέιν "λοιοκιτήίται )άτΓθζηιμιοΰνται είς τα 3)3 των >έ-
ιπιδικοΐσθέντων αυτοίς ιποσών, οί
δέ πολεμοπαθεΐς είς τα 2)3 καί ιέ-
ζή|τη|σειν ώπό τούς άρμοδίους την
κοπάρτισιν ιμιβ,ς 'ΕιπιΙτροττής έκ των
Νοιμιχών Συμβουλιον των δύο 'Υ-
τΓθυργείων Εξωτερικών καί Ο'ίκονο
ιαικών λόγω τής νομικής ύφής τοΰ
ζηΐήΐμοτΓος καΐ των Δ)ντών των
■παφ' αυτοίς Ύιπηρεισιών άττοζηιμιώ-
Ο-εων, τή συμ'μετ,οχή κα) ιέκπροσώ-
που τής «ΕΝΩΣΕΩΣ» δ.ά την ά-
—ό ττάΐο-ης ίπλευράς Ιέξέτσχτιν τού
δλου θέματος ικαΐ την άρσιν τής ύ¬
φ σταιμόνης ώνισότητος ιμειταξύ των
Ιδύο ώς άνω κατηγορκών των δι-
καιούχων, διά τής τροποποιήσεως
τού κυρωτιχού τής 'Ελληνο - Ρου-
μανικής συμφώνως 3776)57 Ν. Δ)
τος
Ή τροποποίησις τού ώς άω Ν.
Δ)ιτος έπιβάλλεται καΐ δι' άλλους
Ισοδαρούς Ιέπίισης λόγους, ιδία δέ
διά τάς ύποθέσεις τής Μικτής "Έλ-
ληνο - Ροιιμανιχής Έπιτροπής
>Β ουκουρεστ ίου.
Διά τούς λόγους αύτούς θ' α¬
σχοληθώμεν προσεχώς ηδη ιδμως
'θεωρούιμεν σχόπιιμον καί ιέτπβεβιλη-
Ιμένο·^ νά αταραθέσωιμεν την εϊσηγη-
τικήν ένθεσιν τού τταρ' ημίν Μοιμι-
κού /Συμβούλου σχετικήν ιμέ την
τροποποίηοΊν τού ώς άνω Ν. Δ)τος
ι5ιά τή/ προμνησθϊϊσαν· άνισότητα
ίίχαυσαΛ' ούτω:
«Διά τού άρθρου 24 τής Συν>-
θή<ης Ε'οήνης μετοοξύ Συ,μμάιχωΛ· κ λ.ττ, καΐ Ρουμαΐν.ίας, όρίζεται ρη- τώς ότι ή Ρουιμανική Κυβέρνησις θ' άιπο'δωση πάν δ,(τι άνήκεν είς ιά Ήνωιμένα "Εθνη καί τούς ύπηκό- ους των, ώς ταυτα υφίσταντο την Ιην Σεπτειμβρίου 1939 καΐ θ' άττο- καταστήση είς τούς ύπηκόους των πάν άγαθόν άνήκον αυτοίς ττερι- λσιμβθΓ.νομένων χαΐ των ΐπλοίον είς ήν ήβη ικατάστασιν ευρίσκονται (,παρ. 1). Περαιτέρω '5ιά τής παραγρ. 4 τού ί5ίου άρΒρον όρίζεται δτι άν ϊν περιουσιιακόν στοιχείον δέν δύ¬ ναται ιν' 03πο<αταισταβή ή άν ένεκα ττσλε,μ'κοϋ γΐΐγονότος οί ύπη<οοι των Συμμάιχων ύπέστησαν οίαίνβή- ττοτε περιουσιοκήν ζημίαν, είτε έξ απωλείας περιουσιακού άγαβοΰ έκ ττολεωικού γεγονότος. είτε έκ ζη¬ μίας άΊλλης συνειπείρ: τού πολέμου ή Ροι,ιμαινκή 'Κυδέρνησις ύπο- ιχρεούται νά ιάττοζημιώση τούς δι- λια. Καΐ ό στρατηγός Κίμων πα- ραμονεύων επί δύο όλόκληρα ετη τούς Πέρσςΐς, ούς ενίκησεν είς τόν Εύρυμέδοντα ποταμόν, κείμενον είς μόλις 35 μιλλίων απόστασιν άπό τα «"Αφο&α», μάλλον έλλιμενίσθη είς αύτό-/ τόν άσφαλή λιμένα παρά είς την Φάσηλιν, τής οποίας άφ' ε¬ νός ό λιμήν είναι μικράς καΐ άφ' ετέρου κείται είς απόστασιν 48 ό- λοκλήρων μιλλίων άπό τόν Ίστορι- (Σι/νεχίζεται) καιούχους, διά καταδολής τ ώ ν Ιδύο τρίτων τού άναγκαι>-
ούντος ■πζσοΰ, πρός αγοράν τού
1άπτίοΙλεοι9έτος άγσθοΰ ή 'άπανόρ-
θωσιν τής ποοξενηθείσης ζημίας.
ιΚοΐ τέλος διά τής τταραγρ. 7
ιπϊ.ρηττ Ο όρίζεται ότι ό όρος ά-
γαβα (ΜΟΙ6Ν» περιλσιμδάνει
πιρός τοίς άλλοις κα! τα σκάφη τό-
σιον τής άνοικτής θαλάσσης δσον
«αί τής ΐέσωτεριχής ναυσιττλοΐας
( λ
ή
(ποταμάπλοιια κ λ. π.
*Ε3< τού συνδυαισιμού δέ των μ ώς άιω δ αΐτάξεων σα<ρθκ προ- κώπ-τει δτι διά τής Συνθήκης ΕΙιρήκης, κσθιερώθη Τση μετα- χείρκτις, ώς πρό τό ποσόν τό Λποϊον ύπεχρεούτο ή ΡοΜαανική ΙΚυβέρνησις νά πληρώση διά την έ- Ιπανορθωο-'ν τής ζημίας των 'Ελ- λήων ύιπη<όων, είτε αύΐη ώφεώρα κινηιά ή ·ίοΐ(θηο·όμενον ποσόν υπό τής
Ρου;μοΛ·ιχής ιΚυδερνήισεως των τρι
ώ φταμιμυρίων 5ολλαρίων ΗΠ
σόν των τριών έκστομιμυρίων δολ-
λσρίων Η.Π.Α. ώς κοοτ' άΛτοκοττην
ίάποζημίοσν διά τάς ιτροσγεναμέ-
-ας ζηαίας είς τα ΊΕλλην«κής Βδιο-
κτησίας πλοία, τα όποία ευρίσκον¬
το κατά ή ιμε-.ά τόν πόλβμον είς τα
ιχω,ρ ικά Ρου,μανικά ΰδατα ώς εττί-
σης χαΐ διά την έξαιγοράν αυτών έκ
μέρους τής ΡουμαΜκής Κυβερνήοτ-
ωςι». Έν τέλει 6έ τής παραγράφθυ
ταύτης γίνκται εϊδική ,μνεία ττερΐ
τού ότι τό «ποσόν των 360 χιλιά¬
δων δολλαρίων θά διατεθή υπέρ ώ-
ρι.σιμέ.ων προσώπων κατ' άκρ βώς
ώοισμένον δι' έκαστον (ποσόν.
ΙΚαιΐ συνεφωνήθησαν τ' ανωτέρω
ώς έ< τού προοΐμίου τής Συιμφΐο- νίας (πρςκύτττει «πρός 6 ακανονι- τώ/ ίκκρεμών οΐκονομικών ζή ύ ω δύ Χώ ι ρμ μ ζή τηαάτων μεταξύ των δύο Χωρών, κατ' εφαρμογήν τής ϋττογραφείσης την Ιθίην Φ)ρίου 1947 ίν Παρ—!- οις, ώς ανωτέρω, Συ-θήκης Είρή- ι.ης ττεοΐ τού άρθρ. 24 τής οποίας έγινεν έν άρχή λόγος. Έκ τού συν6υασ>μοΟ δμως των
<παρατεθέντωιν άρθρων τής Συτμφω- νίας ούδεμία διάκριθΊς έν δψει τού άρθρου 24 τής Συνθήκης ΕΙρήνης γίνεται ώς ητρος τό ττοσόν τό αποΐ- ο/ πρέιπει νά ικαταδληθή τίς εκά¬ στη·/ κατηγορίαν δχαιούχων έκτός ιτής σημειωβείσης. Έπομένως τό¬ σον είς έκαστον δ'καιοΰτχον άττοζη- /μ.ώοηεως, διά την ώΐτώλειαν ή έξα- γοράν πλοίων, δσον <αί είς έκα¬ στον δ.ιχαιούχον Γτών λοιιπών κατη- γοριώτ/ (απωλείας ή ζημίας άλλων αγαθών) θά ύπολογισθή τό Λνα- γνωρ^οτ)η(σό,^ενον πτοσόν τής ζημί¬ ύ ί ή δλ ά ,„/ <Κατομιμυρίων 5ολλαρίων Η.Π. άς είς τα δύο τρίτα τής άλης ά- Α. βίλει διατε'θή 5ιά τή/ άΐποζρΐμί- | ξίας αυτού δττερ ιποσόν καΐ κατέ- ωσιν» των διχα'θύχων, φιχτικών ή νο «-λ-- λ "----------- ι^.Αί~~#»·»· προσώπων τώ/ ϋπτοδαλλόν- _ ι αίτησιν άτιοζημ.ώσεως κατά τάς ρΊατάξεις τού άρθρου 24 τής ώς ό.ωτέρω Σι//3ή[<ης Είρήνης «ύ- ΐπέρ 6/ άναγνωοίζεται διχαίωιμα ά- (ττοζΐ|ιιώΙσεως υπό τού άρθοου τού- Ιτου ίίθετά την εννο αν τού κυρου- Ιμένα) ποωτοχό'λλου τοΰ ποοσηρτη- μεινα» είς την υπό κύοωσιν Συ»μφω- νίανι διά 6έ τής παραγρ 2 ώ- ρισβι ότι δυτ/άμΐΐ τού άρθοου 1 (β) τίς ιδίας Συμφωνίας, καταβλη " «---■■ υπό τής Ρου^ανικής Κυ ττοσόν των τριών έκα- τομι^ρΐων δολλαρίων Η.Π.Α. θέλει διο<τ)θή ώς εξής: α) Ποσόν δύο έ- μυρίων δ σκοσίων τεσσαρά- χιλ. δοΛ. Η Π Α. ττοός κατ' β:α<οηνο/ισιμόν των υπό τήςΡουιμονικής Κυδεονήσεως όφει- λα^^νων άποζημιώσεω/ ιλόγω άπω- λείΛ έχ πολειμικού γ<εγονότος ή τι- ,μή^τος ΐΐξαγοράς τω/ έν τφ συν- πινα<ι άοθρον 6μως 1 ττερίιτττωσις α' (?ΐ δ' τής ιμεταξύ 'ΕλΛάδος καΐ Ρου|Κ3νίακ; Συμφωνίας είς τό οποί¬ ον ^κείται· ή ιάνωτέοω παραττοιμιπή 5 αΐίμδάνιει ιέτττΐ λέξει ότι «ή Ρου- ί ή ΐμαν|*η Κι/οέρνηισ.ς θά χαταδάλλη είς ψν Έλληνκήν 'Κυβέονησιν α) τό εϊ>σόν των τριώ/ έικατοι.,υίυρίων
βολϊίν'ρίων Η.Π Α. ώς κατ' άποκο-
ώζ δ.ό τάς ζημίας
ύπόστΠσο./ οί "Ελλη-
δσλεν ή Ρουιμανιική Κυβέρνησις.
Κατ' ιάκολουθίαΛ' ή διά τού κυ-
ρωτικού τής 'Ελληο - Ρουμανικής
ΐΣυΐμφωνίας ύπ* αριθ. 3776)1957
Ν. Δ, καθιερωθεΐσα άνισος μετα-
ιχείρισις των β καιούχων άποζηΐμι-
ώσεως, '5ι" βίτώλειαν τ βλάβην ΐϊτε-
ριουσιακών αγαθών ή άλλων κινη¬
τών κλπ. όητοζημιουμένων κατά
τα δύο τρίτα (2)3) τού έπιδικοζο-
μέ.ου αυτοίς θύοα τού Διοικ., Δι-
κασ'τηοίου ποσού, ιάττό τούς δικαι-
ούχους ώποζημιώσεως δι' απώλειαν
ή έξανοράν πλοίων, άιποζημιουμέ-
νων κατά τα τοία τρίτα (3)3) αν-
τίκειται είς τό άρθρον 3 τού Συν-
τάγι^ατος καί εΤναι άνίσχυρος.
Έφ' δσον δέ ή άνισος αύτη ιμε-
ταιχείρισις γίνεται, άντίθετως Γπρός
τή; έΓΤΓΐταγήν τοΰ άρθρου 24 τής
Συνθηκης Είρήνης ύττέρ των ιπλοι-
οκτητών, εΤναι άκυιρος ή υπέρ τού¬
τω/ εύνοια καΐ δέον καΐ ούτοι νά
6 ιχακωιθούν τα δύο τρίτα
τής άξίας των ττλοίων καΐ κατά
συνέπειαν ΐπτιβάίλλεται ή τραττο-
ποίηισ ς τού προμνησθέντος Ν. Δ)
τος επί συι/ταιγμοπικών δάισεων».
Τ ό Δ.Σ. τής «Ενώσεως Δικαι-
ούχων Ρου,μανικών 'Αίποζημιώσε-
ων» ύιπ' όψει τού ό,ποίου έτέΐθη ή
ώς άνχο έκθεσις τού Νομ κου Συ,μ-
δοϋλου αυτής ομοφώνως ■απεφάσι¬
σεν διπως διά πα/τός ναμ'ιμου μέ-
'σΐυ έΓΓΤιΐδιώξη την άρσιν τής ιττροε-
ι-<τε3είσης άδικίας είς δάρος των έίξ εό είς ιτάς πεοιουσίας των ! πολεμοπτσθών ίπρός (επίτευξιν ενός ς ς τα ^καιώματά τω/ καΊ τα συμφέ- ΛΟ Γων ιέν Ρουμανία κατά την ^-1 το^ ττο'λέμου, 6) τό πό- τώ,/ Γτροταρχΐιχών κατασ'τατικών σ<θιττών1>τού Σωΐματείου.
Είς τό ττροσειχές φύλλον θά έκ-
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ
ΥΙΟΘΕΤΕΙ ΤΑΣ ΔΠΟΦΕΙΤΗΣΝΕΑΣ
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΣΤΕΡΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
'Η ύττό την ττροεΐδρίαν αοϋ κ.
'Λλ. ΛΛΐ'ΚιρέλΛη, δικηγόρον, μελους
τού παρά τφ ϋπτουργείω Προνοίας
Κεντρικοΰ Συ,μβουλίου Στεγάσεως,
Διοίκησις τής νέας άνεξαοτήτου
Όμοσττον^ίας Άστέγων Προσφύ¬
γων, την οποίαν άπαρτίζουν τα σω
ματεΐα, σύλλογοι καΐ έν γένει όο-
γανώσεις των τταραιπηγματουχωΛ'
προσφύγων Ά8ηών κσί Πειραιώς,
1) ΣυΛχκισιμοϋ Νέαι; Άνατολής,
2) Άγιον 'Ιωάννου Χρυσοστόΐμου,
3") Έρυθροΰ Σταυροϋ Δουργουτί-
°ο, 4) Άγίας Σωΐτείρας Πειραι¬
ώς, 5) Άγίου Φανουρίου, 6) Αύ-
τοσιτεγαζαμένων Παλαιών Προσφύ¬
γων Περιισσοΰ, 7) Κάτω Σφαγεί-
ων, 8) Μσσχάτου, 9) "Ελευσίνος,
10) Προφήτου Ηλίου, 11) Καρα-
6ά, 12) 'Ασυομάτου καί 13) υπό
έγκρισιν Σύλλογος Καισαριαινής, ή
όττοία Ιδρύθη μέ κύριον αντικειμε¬
νικόν σικοίττάν την πραγματοποίη¬
σίν τής στεγάσεως δλων των άσΐέ-
γων παλαιών άστών προσφύγων έν
τος τού πϊνπαετοΰς προγράμιματος
κρατ «αίς ανασυγκροτήσεως, εγέ¬
νετο δεκτή είς ακρόασιν, τό πα¬
ρελθόν Σάββατον, ιμέ είδικήν ττρόσ
κλήσιν παρά τφ ύφ)ργφ Προνοί¬
ας κ. Ί. Ψσοορέα, είς δν επί 8ίω-
ρον ανέπτυξε τα αίτήματα καί -τόν
τρόπον πραγματοποιήσεως τής
στεγάσεως δλων των δικαιούχων
άστέγων παλαιών προσφύγων. Ό
κ. Ψαρρέας υΐοθέττρ-ε πλήοως τάς
εΓισηγήσεις τής Διοικήσεως τής Α·
Υ.Α.Π. καί Οττεσχέιθη νά μεριμνήση
διά την ταχείαν πραγμάτωσιν
των.
Ή ώς ανωτέρω Διοίκησις 8ά ε¬
πισκεφθή, δ ό· τόν αυτόν σκαττόν
τόν ύφΛΛττουιργον ΟΤκονααικών κ
'Αλιμττράντην καί ιέν συνεχεία τάν
πρόιεβιρο τής Κυβερνήσεως κ. Κ.
Κσραΐμανίλήν
ΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΚΑΙ ΒΟΥΛΒΑΡΙΑΣ ΠΑΡΑΠΕΜΠΟΝΤΑΙ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΕΣΒΕΥΤΙΚΗΝ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΝ;
ΙΚατά —αιρασιχΈθΙείισας (πληροφο¬
ρίας, αί ικυ&ερνητιικοτι Λττόψεις έττί
τού 'άναζωττυρωθένιτος ττροσφαιτως
«ΒαλκιανιικοΟ ζητήιματος» και εϊδι-
κώτερον έπτΐ των έλληο6ουλγαρι-
διττλωΐμαιπικιήις ιδδοΰ — κσί οιχι διά
συνεντεΰξεων — έκ μέραυς τής
βουλγαράκης κυβερνήσεως ή έλλη-
νική κι*6έρνη|σις θά έμιμείνη στα¬
θερώς είς την αξίωσιν όττως (πρό
κων ισχεοιεων τι—ραιμένουν ιάιμετά- ο1ασ'δή~στε συζητήσεως καταβληθή
Δίκαια παράπονσ Αίολέων
ΔΙΑΤΙ ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΔΘΜΑ;
Διά τόν κ. Ύφυπουργόν ΟίκισμοΟ
Κύριε Διευθυντά,
Είς τή/ "Εφημερίδα Κυβερνήσε¬
ως ϋττ' άριθ,μ. 10 τής 6—ιΐ 1—19
59, εδημοσιεύθη Β.Δ. ττερΐ επε¬
κτάσεως τού ρυΐμοϊοιμιικοΰ σχεδίου
τού ΟιίΙκιοΙδομ ιικοΰ Συνεταιρσιμοΰ
Παιμμεση ια<ής Ενώσεως "Αθηνών, είς θέσιν ΡΕΑ τής Κοιι.ότητος ΣΓτα μάτας διά τού όττοίου καθορίζεται έλάχ στον έ'.βαδόν είς 600 τ ιμ δ.' έκαστον οίικόστεΐδον, καΐ μέ (μέ¬ γιστον έΓΓΓΐτρετΓΟμενον υφος οίκοβο μής τριών άρόφων. Διά την επίτευξιν τής έγκρίσε- ως τοΰ ρΐΛματοιμικοΰ σιχεβίου τής τόν Οιίκοδομικόν ΣυνεΓαιρσμόν Πομιμ'εσηνιαικήις Ένΐόισεως έμβαδόν 6οο τ;μ. καΐ μέ μέγιιστον έτπτρε- ττήαονον ΐ>ψος οίκοδοιμής τριών 6ρό
φιων, και είς τον Ο1*κοδσμ ι κόν Σιαϊ
ταιρισμόν ώισιτέγων ττσιλσιώ/ ττοοσ
Φύγων Νέας Αίολίδος έΐμβσλόν 3
000 τ ,μ. καΐ μέ μέγιστον έπΊτρε-
τΓΟ|αενκ>ν &φος οΐκο'δσμής δύο όρό-
Φων, ώσάν αί 2 500 ΤΓερίπτου όιστε
γο οικογένειαι πρΓσφυγικαί τκγΐχσ.
νιουν ιέΐφοττλιισταιΐ διά νά ιοτίση εκά¬
στη οίκογέινεια είς χώιοον 3.000 τ
μ. την εΐπαι/λίν της.
'Η ιάΐπΌπράβΕκτος αυτή διάκρΐ'σις
ά Ίλί
δλητοι, ώς αθται, κατ' έπτανάληψ,ν
έξετέΐ3ηισαιν Ιδία δηιμοσίων άνακοι-
νώΐτεων. Ή 'άνωτέρω πληιροψορία
παρείχετο έξ Ιάφορμής συνενπεύξε-
«ς τού (αρχηγόν τοΰ κοιμμοιηιστι-
κ,οΰ ικόιμιμοπος Βουιλγαρίας ικ. Ζίφ-
κωΐφ, δηΐμοσιιευομένας είς τό δημο-
σιογραΐφικόν δργανο-ν τής ΕΔΑ καί
είς την όττοίαν ο Βούλγαρος ήγέ-
της φέρείται προτείνων ιμεταξύ 6λ-
λων την σύγκληισιν βαλκανικ,ής δια¬
σκέψεως την σύναψιν σνμφωνου >μή
έτπθέ!σιεως μ^ταξύ 'ΕΞιλλάδος καΐ
Βουλγαρίας καΐ την δημιουργίαν
άπι,ιραύΐλου ζώνης.
Ή έΜληινκή κυβέρνησις, κατά
τάς Ηδίας ιτΓληροφορίας, δέν τπροτ!-
θεται ν' ώνοολάβη οΐαιιίοή,ποτε πιρω-
τοβουΐλίαν είς δ,τι άφορά τάς <τχέ- σεις τής θ(ώρας μετά τής Βουλγα¬ ρίας καΐ των αλλων Βαλκανικών δορυψόρων. Είς ήν ττερίτπωσιν δ- μως ήθελον διατυττΓώθτ) συγκεκρΐιμέ- ναι τηροτάσει.ς διά τής «ανον κης ή ίττρώτηι βάσις των όφιειΐλοιμένων ποΙλειμι<κών 'έτΓΓανορθώσεων σνμφώ- νως πρός την θΌΜθη^ην είρήνης. Συμπτίληρωίματικώς εγνώσθη ότι τόαον δ.ά τό θέμα των ιέπανορθω- σεων, όσον καΐ διά τό ΰψος τής ά- ρΐιθμητικής βυνάιμεως τοΰ δουλγα- ριικοΰ στρατοΰ, ή έιλληνική ικυβέρ- νηισις προτίβεται νά ζητήση εφαρ¬ μογήν οΐχ>ετιικοΰ &ρΘρου τής συ·-
θή|<ης είρήνηις καθορίζοντος ότι είς ττερίπτωσιν διαφωνίας μεταξύ των έν)διαφιεραμένων κοατών τό ζήτη- μα ττο|ραΓΓΓέιμπεται πρός ρύθμισιν είς διαιτησίαν έπιτροττης αποτε¬ λούμενης ιέκ των >έν Σόφια ητροσδευ
των τώ αβσσάρω^ Μεγάλων Δυνά-
μεων Ήν. Πολιτειών, Σ. Ενώσε¬
ως, Μ. Βρεταννίας καΐ Γαλλίας.
Τα ικύρια ΙσηιμεΤαι τής συνιεντεύ-
ξ·εως τοΰ γενικοΰ γραμιματεως τού
Κ.ΙΚ. Βουλγαρίαις κ. Ζίφχωφ έχουν
ώς έιξης:
1) Ύποστηρΐήει την 'ΙΙδέαν 6αλ-
κανικής διασκέψεως.
2) Προτείινιει ·τήν σύναψ ν σι/μ-
φώνου ιμή ώπιθέσεως αε;αξύ Έλ-
λάΐδος καΐ Βουλγοορίας
3) Ίισχυιρίζεται δτι δέν ΰττάρ-
των έικκρειμώρν ο'ικο·ιθμιικών ζητηιμά-
των μ.εταξύ τής Βουλγαρία; καΐ
τής 'Ελλόίδος.
»Ή κυβέρνησις μας έπρότεινε
.. , . , είς σε οάν δ'σκοινώσεών τη<· ττοός χούν ττυραυλιικαΐ έγκα-αστάσε'ς έ- την ελληνικήν κυβέρνησιν συγκε- χριΐμίνο1, τρόπον διά τή/ έπτίλυτιν ΐώκ-ιέκικρειυών αύτών ζητημάτων με- ταξύ τής Βουλγαρίας «αί τής Έλ- λάδοΓ, συαπεριλαιυβα/ομένου και τού ζητήυαιτος των έπανορ9ώσεων. Επετεύχθη ο-υμφωνία μέσω θιπλω ματ κης όΐδοΰ τα ζητήματα αύτά νώ λυθοΰν διά σΐΛθμιλιώ^ άφοΰ ληφΐΒοΰν ύττ' δψη αί άμοιβαΐαι ά- παιτήισεις. Ή βουιλγαρ κή κυβέρνη¬ σις &υως, 6έν άνταπεκρίθη είς τάς πρότασις καΐ οΰτε εκσιμε άττό την ττλευρά/ της καμμίαν ττοόταισιν διά την επίλυσιν των ζηΓημάτων». 5) Συνιστά διεύου σν των όμ- πορικώ συναλλαγών διά τής ύπο- μαχροχρονίου έμττορΐ·κής 'Εΐττίσης όλα<ληοωτι- κήν «(ποκατάστασιν των 65ικών, σ δηοθδρομ κων, τηλ:γοαφικών κοτΐ τηλιεφωνιικών ιέπτ ιικο ΐΐΜων ι ών. 6) Προτείνει όργάνωσ ν έλιληι- κής ιέκθέισεως είς Σοφίαν καΐ βουλ- γαρκής είς Αθήνας. πΐ τοΰ βουίλγαρ κου έδάψους «αί έΊπιτείνει την άττειλήν οί εάν γίνη εγκατάστασις τοιούτων δάσεων «είς γειτονιικ,άς χώρας», ή Βουλ- γαρίαι «ι9' Ιάιΐίαγκοχτθή νά έξεγάγη τα άναγκαΐα συιμπεράσιματα». 4) Επί τοΰ θέιματος των έπα- νορθώσεων ό κ. Ζίφχωφ άντικοούει την ελληνικήν απτοψιν ότι ή ΒουΆ-,| γαρία δέν έκπληρώνει τάς 'ίκ τής συνΐθηκης είρήνης άπορρεούσας ύ- παχρεώσεις της ικαΐ προο-θέτει τα τής οουλγαρ κήχ; εξής: 4ίΈκ ιμέρους κυβερνήσεως έίπανειΐλημμένως θυ.ως εδηλώθη δτι ή βουλγαρική κυδέ:>νηΐσις 'έξαικολουδεΐ νσ άν<οογνιω- ρίζη τάς ΰποχρεώσεις ττού δχει. Ή χώρα μας, ή άποία άγωνίζεται διά την έξα<τφάλ ο"ΐν τής είρήνης καΐ την ασφάλειαν των Βαλκανίων «αί θεωρεΤ τό πτραγΐμα αύτό ώς κύριό της καθήκον, .κατέβαλε πολλάς προστταβείας διά την επίλυσιν καΐ ΗΚΟΥΣΘΗ ΗΦΩΝΗ ΤΩΝ ΜΙΚΡΟΝ ΤΟΥ ΝΛΤΟ ΕΙΣ ΤΑΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΔΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟΝ ΕΙΣ ΠΑΡΙΣΙΟΥΣ ΠΑΡΙΣΙΟΙ, 23 — Ο1_ ι/ττουρ- γοί Εξωτερικώ/ των κρατων - με- λών τού ΝΑΤΟ ΐτερμάτιο-αν το-ς έργοττίας των, άψού χατετοτπ<Γθη- σαν ύτο των συνσΐδέλιθων των των Ήν Πολ τειών, τής Μεγ Βρεταν- ν;ας, τής Γαλλίας «αί της Δυτ. Γερ,μανίας επί τώ^ δ α.«ι·βέντι» καΐ άττοφασΐσθέντων κοοτά την δ σ- φ ων------~..... Λ,Γτ,^ων Α- λική σνμφωνία έπτετεύχ'όνι χάρις ·Ις την έπέμβαισιν τού ' Ελληνος ύ γοΰ των Εξωτερικών κ Α των γραφής ί ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ ΤΟΥ ΤΟΣΙΤΣΕΙΟΥ ΑΡΣΑΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ Παμμεσηνοκής Ενώσεως, οί Αίο- | ε(ς Κιράτος Ίΐσο~ολ,τ~ε]ας καΓ'ϊσϋ- λεις οαδε,μ,αν αί,σΒαναντα, ττκρίαν, . υ:|μ'ας, κρατεΤ.έν άνσατθ:τώ*τε. τόν επ εναντίας ευχσνται ευτυχή όλο-' '■ - · · κλήρωσιν τής στεγάσεως των ,μζ- λών της καΐ συγχαίθΌυν τόσον αύ¬ την, ασσν καΐ τούς συμ~αιροπστά- τας αυτής τΓρλιτι,κούς της τΓεριφϊ- τας αής ρλιΐικούς της ττεριφΊ ρΐίας, της, έν^άνττιΒέσει πρός τοΰς 55 «ούς των βουλευτάς καϊ πολιτευο μένους, οί οττοΤοι ιμόνον κατά τάς ττεριόδους των βουλευτπκών έκλο- γών όμφανίζονται καϊ κατόπιν έξα- ίζ γ όμφ φανίζονταιΐ. Αίισθάνονται δμως πιικρίαν κσί λΐ Αίσθνονι δμως πιικρίαν κσί απογοήτευσιν οί Αΐϊολεΐς, μέ την νοοτροπίαν τού Κράτους καΐ των ύττηιρεσιών τού Ύττουργείιου Συγ- κοινωνίας «αί Οιίκ σιμοϋ, κοάτους Ίσοατολιτείας καί Ίσσνοιμίας δ- ττως δ ακηρύσσωιμιεν, διά αήιν τήρη- σιν δύο μέτιρων κα ίδύο σταθμών χά ΐεΐς τόν αώτόν ιχώρον, είς τή-ν βύτήν Κοινιόττηιτα Σταιμάτα, μέ έφα ττ-άμε,να 5ρ,α κα1 των δύο Συνε- ταιριΪΓ|Μών, νά καδορίζηται είς ιμέν μς, ρεέν άνα Α/!ολ"κόν κάσιμον_ καΐ εύϊλτ μεν δή ή διά<ριΐσις αύτη θά έπισύ ρη τήυ προσοχήν τής Κυ'βερνήιοτεως καΐ τελικώς θά εύαρεστη9ή νά δ α- τάξη τη>· τιροπσποίησιν τού ρυΐμο-
τουιικοΰ σχεδίου τής Νέας ί
δ έ θ
χυ ής Νέας Λίαλί
δος, μέ χαθσριισμοιν έυβσβοΰ τοΰε-
λάιχΐ'στον έ>ΜΟς τ.,μ. δι' §κασ:ον οί-
όδ
χ έΟς τ.,μ. δι §κασ:ον οί
κιόπεΐδον, διά νά μην άναζητοθν οί
ΑίολεΤς την αφορμήν τής διαικοίσε-
ως ταύτης είς την σφραγίδα τής
Ποοσφυγιικής ίδιότηιτός των, 3δι6της
ή όΐττΌία άιπό ττοιλλοθ εττρεπε νά εκ¬
λείψη διά τής έΐττΐιοτΓΓεύσεως μέ καθ*
οί€νδή|ττοτε τρΟΓττον στεγάσεως των
δικαοι/μένων στέγη.ς ασ'τέγων ττρο-
σφόγων.
ιΜετά τιιμής
]Μ(χ. Έ|μ)μανουΐΓ)λΡδης Τέως
'ΑνπττρόεΙδρος Νέας Α!ολ!)5ος δίδος
Κρέμμου 14—ιΚαλλιθέα
Έν Καλλβέα τή 21—12—1959
ΠΡΟΣΦΥΠΚΑ ΠΕΝΘΗ
ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΝΙΚ. ΘΊΜΕΛΓΔΗΣ
'Λττεδίωσε την παρελβοθισαν Πά-1
ραισκε'ίην καΐ εκηδεύθη την έπτοιμέ- ι
νην, έν μέσω τι,μών καΐ εκδηλώσεως
είλικρ νοΰς πέν1θους, των πολυητλη-
θών συγγενών, φίλων καί σνμττατρι
ωτών τού, ό Εύστάθιος Ν ©ειμε-
λίδης.
Ό άείμ/ηΐσΐος εγεννήθη πρό 74
έτών είς την Σττάρτηιν Πισιδίας
(Μ. Άσίας) καί ήτο υΐός τού άοι-
δίμοιο Νικολάςι» ©εμελιδου, νομι-
κοθ Συ.δούλου τοΰ Μονοπωλίου
Καττνώ^ («Ρεζΐ κο-ίντερεσσέ ντέ
ταμπά οτταμάν») καΐ δικηγόρον
με.εττειτα έν Σιμύρνη.
Μετά τάς έγικυκ'λίους σττουδάς
είς την γεΛετειράν τού ό μεταοστάς,
έσπούδασε νοιμικάς έιπιστήμας είς
την Κωνίσταντινούπολιν', δικηιγορή-
σας, έν σι/νε,χ,εία έγ'κρίτως είς την
πρωτεύουσαν τής Ίωνίας, μέχρι
τής Μκιρασιατικής Καταστροφής,
μετά τήυ οποίαν εγκατεστάθη είς
τάς Αθήνας.
'Κατά την, υπό έξαβλιωτιικάς καΐ
δραμα-ΐικάς συνθήκας, εκδίωξιν των
συμπατριωτών τού άττό τάς έστίας
των (Νοέιμδρος τοΰ 1922), ιόπτε-
στάλη ύιπό τής Έπαινασιτάοιεως τοΰ
1922 επί κεφαλής νηοτταμττής είς
ΆτταΛείαν (έητιλ'ΐμέινιον κένπρον
της Πισιδίας και Σπάρτης), διά
την παραλαβήν των γυναικόπαιδων.
— οί άνδρες καΐ οί νέοι διετέλουν
έν έκτοπίσει υπό «λευκήιν σφαγήν»
είς τάς άνατολκάς χιονοοτοεττεΤς έ-
—αρχίας τής τότε άχανοΰς τουρκι-
κής αϋτοκ,ρατορίας, πσλινοστήΐταν-
τες δσοι, φικπικά, έπέζηο-αν, ποΛύ
άργότίΐρον— καί την απόδοσιν καΐ
πρόχειρον εγκατάστασιν των ττερϊ
την πρωτεύουσαν καί τάς νήσους
τι»/ Κυκλάδων καΐ ΣαρωνικοΟ. Άν
τεπεκρίθη Ικανοττοιητικώς είς την
λεπτήν αυτήν όπτοστολήν, παρά τό
έτΓΐιΚ'ρατούν, τότε, όργανωτιικόν δι-
οικητ ικόν καΐ οίκονοιμ κον χάος.
Άνώτεοος ΰιπάιλληιλος, κατόττιν,
είς την Ύπτηοεσίαν Άίνταλλαγής,
συινέβαιλε σημαντικώς μέ τή άκα-
ταπόνηαον έργατιικάτητα καΐ διοΐ-
κητιικήν Ικανότητα είς την καταβο¬
λήν άττοζημ ώσεων είς τούς δικαιού-
χους άστούς πρόσφυγας.
ΤοτΓο^ετηιθϊΐς, ακολούθως, είς τ©
εγπουργεΐον Οίκονοιμικών, ώς 'ΕΞ,ττι-
θεωρητής των οικονομιικών ύπηρεσι
ών/δΐιεκοθθη διά τάς ά|5ε>κάστους,λε
λογΐισμένας καΐ παντελώς άντικειμε
νίκας ενεργείας τού, τιμήσας την
θέσιν τού καΐ τΐ'μηθείς άττό την Υ¬
πηρεσίαν.
Πράος τόν χαρακτηιοα, εύγενής
καΐ ύποδειγματικός τό ήθος, ευθύς
καί έντιιμος μέχρι σιχολαστ'κότητΓος
ούδέττοΐε, καΐ κατ' ελάχιστον, έ¬
στω, παρεκικλίνας των ήι9 ιικών άρ-
θόσωμεγ και ιτούς λοιπούς σο6α-
ρούς λόγους διά τούς όττοίοιος έ-
ττΐι6άλλειται ή τροττοποίΓΐσις και
σνμπλήοωσις τοΰ έν λόγω Ν Δ α-
τάγιματος. '
ΰιπήρξεν λαμιπρόν ύστόδεΐγμα
ούς άιθϊώπου, αρίστου δημο¬
σίου λεΐτουργού, έξόχου χριστιανόν
^ίοσ ω|αένουι οίκογιενιειάαρχοΐ/1 Ά-
ττ"3αν£ν εύτυ-χής, κατο,ρθώσας ν" ά-
νοΐίειξη. τέκχα πατρώζοντα
. Ας εΤναι έλο-ψρέν τό άττικόν
χο-να π:ύ τόι σ<εττάζει 'Η εφημε¬ ρίς μας δ αδιδάζει τα είλ κρινά της σωλλτ—ηΐή,οια είς την δαριητενθοΰ- σαν ο''<ογέ'.ιειάν -ου ΕΝΩΣΙΣ;ΣΠΑΡΤΗΣ Μ ΑΣΐΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ ΣΩΜΑΤΡ'ΟΝ ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕ- ΝΟΝ - ΝΕΑ ΙΩΝ1Α ΨΗΦΙΣΜΑ Έν Νΐα Ίωνίο; τη 19η Δεκεμ¬ βριού 1959 συνελθόν τό Δ Σ. τής Ενώσεως είς έκτακτον συ νεδρίαν κατόπιν προσκλήσεως "ου ΠροέίίρΓυ αύτοϋ, άνο-γγεί- Λ αντος τόν θάνατον τοΰ Εύ- ταθίου θεμελί^η έπιλέκτου τέκν^υ τής Σιτάρτης Πκ ιδίας, πολλά προσενενκόντος εϊς τε τ"ύς συμπατριώτας καί γενικώ- τερον τούς έκ Μ Άοίας Πρόσ- *υνας καί άναπτύξαντος έθνω- φελή καί κοινωφελή δρασιν, έν- θέραου δέ ύπΓστηρικτοϋ των εύγενΰν σκτπών τής Ενώσεως, Ψ η φ ί ζ ε ι : α) "Οπως άργήσουν τα γρα- φεϊα ί^ΐ τριήμερον. β) Ό*ϋ- ΛκΓ-λ-υθήση την έκ- φοράν άντιπροσωπείσ υπό τόν κ. Άντιτ-ρόεδρον. γ) ' Οπως άναρτηθί) μεσιστιος ή σημαία των γραφείων. δ) Όπως σταλώσι συλλυπη- τήριαι έττιστολαί είς τοΰς οί- κείους τού. Ό Πη-^ητ Ν. ΧΑΤΖΗΣΤΑΘΟΓΛΟΥ Ό Γεν. Γραμματεύς Φ. ΟΥΛΚΕΡΟΓΛΟΥ Την 1 Ιιην ττρω'ινην τής τταιρίλ- θούσης 'Κυ,ριακής ιέτεΛέισθηίσαν ιτα- ρά τής ΦιΑεκ—αιΙδευ·τικήις Έτα·,ρί- ας τα ώγικαΐίνια τού ώποττεραίτω- θένΐτος Λΐέου τ·μήιματος τοΰ ιέπΐ τής γωνίας των οδώ Σουμερλή ικαΐ 'Α- χαρνων γυμνασίου, Τό —αράρτη·μα ιτοΰτο α~οτελού- ιμενον ιέν τοιών άρόφων, ττεριλαιμιδά- ν«ι 12 ^«γάλας αιθούσας διδαισικα- λίας, ιδχει δέ άνεγιερθη 6σ)σει των συγχΐρόνιων δα τα ο-χολεΤα ίττρο- βλεητο,μένων κανόνων άρχΐιτίκτονι- κής. Είς την σεμνήν τελετήν των <γ- καινίων τταρέστηκταν 6ίνω των 150 ττροσκεκληιμένοι Άοο-οοκ«ιάδες έν- δεΐδυιμένες μέ ιέΊθκικάς οπτολάς ώττε- δέΐχ'θησαν ιτούς ~ροισερχοιμένοι'ς. Τού Λγιασιμοΰ ιεχοροστάτηισεν ό Μώ Ά ΣυΙμβθυΛίου 'ιΑθηνών ικ. Π. ιΚατσώ- τας, διάφοροι ττρώην και νυν 6ου- λευΐταί, ώς καΐ ττολλά έττίλεκιτα μέ- λη τής άθηναϊκής κοινωνίας. Είς τούς (παρευρεθέντας διενε- θ άνοιμνηστικόν ψήψισμα συν- θήναις Φιλίκπταιβιει/τι- κης 'ΕΗχτιριείαις ταΤς των άοβίιμων Ιδρυτών καΐ εύεργείτών τής 'ΈΙτα - ρ»είας τταιρα'ί·νΐεισι στοιχούντες έργφ καΐ λόγφ τό τής πται'δείας τηλαυ- . .. . γές καΐ καΐθαοόν φως ένιοθ(ύοννες ταχθέν τταρά τού φιλολόγου καθητ , τάοε ικαλλι-ρεττές μέγαοον ιέν—1 ρς ρχς θηνων καΐ πτάσης 'ΕλλάΙδος Μ. ©εό- κληττος Είς τούς ττροσκιεκληιμέ- νους ώιιίληΐσαν ό Γυΐμνασιάριχης κ Παΐτριθίοιχέας, ό άνίΓΊΓττρόσωιπΌς τού οίκουροΰντος ττροέΐδρο1; τής Φιλεικ- τταιΐδΐΐυτικής Έταιρίας κ. ΠουΛί- τσα, ή 4> λόλογος καβηγήτρια κ.
Κοραγεωργιάδου, ώς καΐ όκΐπρόσω-
ποι των ιμαιθητριών. Ήκολούθηισϊ
δέ σβυνόν έοριταισπκόν ττρόγρα,^ιμα
μέ συμιμιετθιχήν τής χοοωδίας τής
Σιχολής ύττό την δεύθυνσιν τής κα-
θηγηιτοίας κ. ΠαιτΓαΙδόγισΛ'νη, ιμέ ά-
παγγίλίιαν ττοιη,μάτων καί ιμέ δια¬
φόρους ΐθνιικούς ·χορούς ι—ς την 4-
ποτττίοον τής καθηγηΐτρίας Κ. Σα-
κελλαρίου.
Την εορτήν αύτην έτίμησαν βιά
τής τταιροκσίας των, 'άκτός τοθ Μα¬
καριώτατου 'ΑρχιεπισχότΓου Άθη- Ι
νών, ό ττρόβδιρος τοθ Δηιμοτικοΰ '
γητού κ. Ν Πο~αδοπτούλου έχον
ώς εξής:
ΨΗΦΙΣΜΑ
Τύχη αγαθή.
Έδοξε τφ Γυμνασιάρχφ καΐ τφ
ΚαΒηγητικφ Σϋλλόγφ ποΰ ΆθήΛη-
σι Παλαιφάτου Τοσιιτο-είου 'Α,ρκτκ-
κιειου.
γ ρ ό ιΠρόεβρος καΐ 'τό
Διοικητικόν Συμβούλιον Ίηις ιέν 'Α-
ΑΟΡΑ ΑΙΑΤΑΙΕΟΡΤΑΣ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥκ. ΜΗΑΙΩΡΗ
ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ Μ. ΑΣΙΑΣ
Μέρος Α'. Ίστορικά
ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΛ
Ίστορίες άπό τή ζωή
των Βουρλιωτών
ΠωλοΟνται είς τα Κεν-
τρικά Βιβλιοπωλεϊα των
Αθηνών
χρηρτταιΤς ιταΤς ιέΊλττίισιν έΊδείιμαντο
ΐα καθ" ημέραν αί νεαν κδες ανα-
γιγνώσικουσαι καΐ άχούσυσαι ΐ(πι-
'δαμηιταΐ καλών πράξεων γίνωνται
καί έργων άγαΐ9ώ/ ζηλωΐταΐ ώρΐ'μοι
δέ γ«νόμιεναι πολύπειροι καΐ πολυ-
μαβιεΐς καλαί τε καγαθα!Ϊ ΊΕλλητ
νίΐδες έσονται ώεΐ Ιέν Ιμνήμη, ψυ-
λάσσουσαι & τι σοφό^ έίλληνοτηρε-
ΕΚΑΕΚΤΑΙ ΕΚΑΟΣΕΙΣ
ΥΠΟ ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
Πίστις καϊ Έπιστήμη.
Ό Χριστός καί ή σιόγ-
χρονος σκέψις. 'Η Βί-
βλος υπό τό φως τής έ-
πιστήμης. ΟΙ νικηταΐ τής
ζωής (ειδικώς διά τούς
νέους). Τα προβλήματα
τής ζωής καί οί Νέοι
"Ενα ζωτικόν πρόβλημα
(τό σεξουαλακόν). Πως
θά έργαζώμεθα πνευμα¬
τικώς, θυσίαι καί έγκλή-
ματα τής κατοχής (βρα-
βευθέν υπό τής Άκαδη-
μίας Αθηνών). Γιατϊ δέν
πιστεύω στόν ύλίσμόν,
φρουδισμόν κλπ. (έκλα'ι-
κευτικά). Πωλοϋνται είς
κεντρικά βιβλιοπωλεϊα.
πές καί θεΐο ίιμαΒσν
ΔΕΔΟΧΘΑΙ
δηιαοσία έατα νέσαι τόν
καΐ τόν 'διο κηιτικόν ισυμδούλ όν τής
έν Αθήναις Φιλεικατα 'δευτιχής Έται
ρΐείας ιάγαΐθης αΐαέίσεως καΐ έττιμε-
λείας ήν δχον/τες δθίτελοΰσιν ά-
διαλείτΓτως ττοός ιτούς τται6είας
έλλην ικής όρεγομένους καΐΐ 'άνει-
πείου τόν γϋμναΐσίαειχον έν έατίω
όμηγύρει τα ποασή)«:ντα τόν δέ
γοαιμιματεύονΐτα 'άνανοαψαι τό ψή-
φησΐμα τόΐδε είς ιμβμβιράναν «αί ιέγ-
χειρίίται τοΤς (πιμωψΐίνοις καθ1 ά
νενήμπσται είς ι6ρά6ευσιν άρετής
μίιμησιν τοΤς έμιγιγνομένοις.
"Εγένετο ΆΙΘηνηκτι ιμηνός Δεκβμ-
διρίου εΐκαδι έΐτους ένάτου καΐ ττε-ν- |
τηικαστοΰ καΐ έινεακοσιθστού καΐ
χιλΐοστοϋ ήμέοα έαρτίφ ιέτττΐ τή 1-
δρύσει τοΰ εΰκλεοΰς τούτου τειμέ-
νους των !μουσών εύγνωμοσύνης δ'
έι.ιεκιεν διδαισ<όντων ικαΐ ιμαιθητευ- ούσης θηλείας Λίόηιτος Μετά ταθΐαι οί ποοσνιεκλημένοι συνεχάρησαν θεοιιώς τό Δ Συμ¬ βούλιον τής Φιλεκτταιδευτΐικής ώς καΐ τόν Γυμνασιάρχην κ. Πατριαρ- χέαν διά τό συν)τε·λούαεον είς τό Τδρυιμα έργον. ΝΙ'ΚΗ Σ. ΣΙΝιΑΝΙΔΟΥ οί ΰττουργοΐ ένέκρινα»/ την _ υπο των Δοτ κων υίο.9ετη3εΤσαν απτοφοοσι^ν διά την πραγματοποίησιν συναντή¬ σεως ιμέ τόν κ Κροΰστσεφ, κσθως καί διά την ανάγκην συγκλήσεως σειοάς διασκέψεως κορυφής. Παραΐλ λήλως, σαως, δ ετπστώθη σοδαρω- τάτη κρίσις είς τούς κάλπουε της Ά-λα-τ κης Συμμαχίας, προερχο- μένη «υοίως έ< τού φόδου υήττως αί Ή,. Πολτεΐαι, ή Μεγ Βρεταν- νία καΐ ή Γαλλία προωΒήσουν τόν σχηματισμόν ενός «διευθυντηρίου» των Τεσσάρων Μ:νάλων, μέ_άπο- τέλεσ,μα ά παοαγνωρισ-θούν τα συαφέροντα τώ/ ιμκρών κρατών κα¬ τά τάς έττ κε μένας διαιπραγμστεύ- σεις μέ την Σοβιετικήν "Ενωσιν. 'Η συζήτησις έλαβεν όξύ καΐ δρα¬ ματικόν τόιον, άταν άρικετά μέλη, πρωτοστατούσης τής Τουρκίας, έ- ττέαίΐναν νά μην άγνοηθοΰν αί ά~ο- ψε ς καΐ τα συιμφέρθ'ντά των. Ή τε- ϋπο·6άλοντος συμβιβασ-τιικήν πρό¬ τασιν, ή άποία καΐ εγένετο τελι- κώς δβκ'τή. Είς τοθς ιένταΰθα διπλωμστικούς κι'κλους πιο-τεύειται δτι οί μικροΐ τού ΝΑΤΟ επέτυχον όπως άκου- ______ ή- ' σθή ή φωνή των είς την Διάσκε- σνΤιεδρίσσιν, δλοι ψν Άνοίτολής _— Λύσεως, χαρ ς ψ ρ ς είς την ψτ>φ'αθεΤσαν πρότασιν. Συμ
ό ύ ί ΐ
φώνως πρός αυτήν αί
υπηρεσίαι, α! όποϊαι πρόκειται νά
διοοτυττώσουν τος ά—όψεις των
τεσσάρων Δυτικών είς τάς δια-
προογματεύσεις των μετά τής ρωσι-
κής ήγεσίας, ύποβάλουν, προτοΰ
είσηγηιθοΰν ταύτσί:, είς τό μόνιμον
Συμβούλιον τού ΝΑΤΟ ττρός έξέ-
τασ ν καΐ συιμττλήοωσίν των.
Είς τάς σι/ζη'τήσειςκ την συγ-
κοάτησιν «Διευθυντηρίου των Με-
γάλων» κστεττολέιμησαν
Τουιρκία, τα Λουξιε,μβοΰιρ
Βιέλγ όν καΐ ή ΑσΑα, ώς
γενικάς γοαμιιΐατεύς τού ΝΑ1
Σπάσκ. Ό Τούρκος^ ΰττουο> _<_ Ζορλοϋ διετύπωσεν άυφιβολίας7 ττρός τήιν είλικρίνιειαν τής Ρωσίας διά την έττίτευξιν ύφέσεως, καΐ έ- ζήτηισε νά ευρίσκωνται αί μ-εγάλαι δυνάμεις είς δι αρκή έπαοφήν 'μετά των μ κ,ρων διά την προτταρα- σκευήν τής Διασκέψεως. ΔΙΑΛΕΞΗ [ΤΟΥ ?ΣΥΛΛΟΓΟΥ ' ΠΟΝΤΙΩΝ "ΑΡΓΟΝΔΥΤΑΙ - ΚΟΜΝΗΝΟΙ,, ΠΑ ΤΟΝ ΒΗΙΣΑΡΙΩΝΑ ΤΟΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΙΟ Ό Ί α τ ρ ό ς ΓΕΩΡΓΙΟΣ Μ. ΤΣΑΚΙΡΟΓΑΟΥ Μαιευτήρ — Χειροΰργος — Γυ ναικολόγος ΜΕΤΩΚΗΣΕΝ είς την οδόν Φραγκλίνου ΡοΟ· σβελτ (ΑΚΑΔΗΜ1ΑΣ 32) καί δέχεται 12—1 καί 5—7 μ.μ Τηλέφ. 610 005 -----' ΑΡΧΑΙΡϊΣΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ 41 Γενομένων αρχαιρεσιών Γτοί «Κέντρου Κωνσταντινουπόλεως Εξελέγησαν οί κ. κ. 1) Χρυσόν Εύελπίδης, Πρόεδρος, 2) Γεώρ Σώτροπας, α' Άντιπρόε^ρος 7) Γεώργ. Σγουρίδης β' Άντι πρόεδρος, 4) "Ομηρος Μπεκές, Γεν. Γραμματεύς, 5) Άγγέλο Μιμηκοτιούλου Είδικός Γραμμα τεϋς, 6) Στέφανος Μανουηλίδης Ταμίας, 7) Κωνστ. Γιαβάσογλου 8) Νικόλαος Τριανταφυλλίδης 9) Γεώργιος Γεωργιάδης, 10, Άριστοτέλης Κωνσταντινίδης,ΙΙ) Φωκίων Κοπανάρης Σύμβουλοι. Τίς ώμηαότερες ΚΟΛΩΝΙΕΣ, τα έκλεκτότερα ΑΡΩΗΑΤΑ ανωτ εί-χ καΐ των εύρωπαικών, δλα τα εϊδη των Έσσάνς καί γενικώς δλσ τα ΚΑΛ- ΛΥΝΤΙΚΑ θά εϋρετε είς τα καταστήματσ Ν. Γ. ΚΑΡΑ ΓΙΑΝΝΗΣ 8, ΥΙΟΙ Πατησίων 14, τηλ. 621.728. Άγίου Κωνσταντίνου 4. !Σ ΟΛΕΣ ΤΙΣΠ0ΛΕΙΪ ΕΠ 0ΛΑ ΧΙΜΑΔΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ γίνογται κάϋεχρόνΰ πλούβιοι μέ ενα ΑΑΜΙ0Ν ΙΥΝΤΑΚΤύΝ Εφέτος οί Τυχεροϊ τού Λαχεΐου δα είναι πολυ περισσότεροι καϊ τα κέρδη ποΰ δα πάρουν 8ά *·τ"~· --»■■■ ---------% είναι πολύ μεγαλύτερα. ΙΠΙΤΙΑ-ΜΒΓΑΡΑ ττού έξαοφαλίζουν ένα μεγάλο είσόδημα είς τόν Τυχερό, όπου καΐ άν ευρίσκεται. ΜΈΤΡΗΤΑ - ΈΚ Α ΤΡ Μ Μ ΥΡΙΑ πού άλλάζουν την ζωή τοϋ Τυχεροΰ €ίς τόν τόπον πού έργάζεται η δπονΐ άλλοΰ θελήση. ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΠΟΜΤΒΛΗ τού βοηθούν κάθε έπαγγελματία ε»; την '" τού κσί έξασφσλίζουν την άναψυχη τού. δουλειά Την περασμένη Κυριακή, 20.12 59, ό Σύλλογος Ποντίων «,Αογο- ναΰται — Κσα.ηοΐ» έ'δω<ε στήν αΤ 9ουσα τού «Παονοτσσοΰ» την δεύ- τεοη φετεινή διάλεξί τού, μέ όμιλη- τή τό δ κηγόοο καΐ Ίστορ κό συγ- γραφέα κ Στγ Θ Άογυρό κοτΐ μέ 6έμα ^Βησσαοίων ό έκ Τραπεζοΰν- τος» — ό μέγας σαρος τής Άινα- γεν-ησεως Ό Ποόεθοος τοΰ Συΐλλόγου κ. Δ ΓεωογιάΗης μέ σύντομη είσαγω- γή παρουσίασε χον όιμ'λητή τής η¬ μέρας καΐ τοΰ έδωκε κατόπιν τόν λόγο Ό κ Άογορός, ><άτοχος τοΰ θέ- ιαατός τού, μίλησε δίχως κανένα χειρόγραφο. "Εδω'<ε τα χσ,οσκτηοι- στκά γ.ωρκχματα τής έττιβλΓτικής, άττό τή νεότΐτά τού, ποοσωητ >κό-
τητος τού μεγάλου τέκνου τοΰ Πόν-
του Πςχοουιτίασε τις σττου'δές, τή/
εύοουάΒεια καΐ τή γλωσσοιμάθειά
τςυ. Χάραξε σλη την άνοδική ττο-
ρεία τής σταδ^δοομίας τού εως τά
άνώτατα άξιώυατα τοΰ κλήοου τής
">ϋθδόξ1 η
κλησίας Έμ ,ηυόνευσε την άονησί
τού ν" αποδεχθή την έ<λογή τού ώς Πάπτα πού εΤτανε σίγουοη Άνά- ψεοε τίς συγγοαφές τού καΐ τίς με- ταφοάσεις τού εογων τοΰ άοχαίου σοφοΰ "Αο στοτέλη, ττού σοβαρά ε- χουν συμβάλει στήν διαφωτίση τής Εΰοώπης καΐ στήν 'Αλαγέ.νηση Εί5ικότ&ρα άσχολή?η'<·ε ό όμιλη- τής υέ την καταττληι<.ΠΓ<ή διττλωμα- τκή δοαστηο ότητα τοΰ Βιςτσαοίω- να Τόσο ώς "Εττίσκοττος τής Όο- θ:53?'ςτ·; γιά τή/ ενωση της Άνα- τΰλ'κής αέ τή/ Δ->τι«ή 'Εκκλησία,
δσο <α! ώς Κορδηνάλιος τοΰ Καθο- ΤΟΝΕΟΝ ΣΥΜΒΟΥΜΟΝ ΤΗ! ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΑΤΟΙΚΟΝ ΑΓ. ΑΗΜΗΤΡΙΟΥ-ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ Τό έκ τ-Ών ίκλονιον τής 13)12) 59 ό-π^τελεσθέν νέον διοικητικόν συμβούλιον τής Ενώσεως Κα- τηίκων Άγίου Δημητοίου καί 'Υπαπαντής περιφεοείας Πει- ρτπως επί συνόλου ψηφισάντων 69? είναι τό κατωτέρω · ΤσιρίοηΓ 580. Άναννωστπττού- λου 5^4, Σισυάνης 501. Βυ^δς 440, Μπαοδακος 406, Κσραίϊή- μας ^74, Ψυχάς 373, Καοαμιζά- ρης '367, Ραοχδκος ?65, Βοετδ- κος ^51, Θαλάσσης 350, Πολί- του 348, Άσημάκπς 834. Κοττέ- σς 329 Κήκκινος 326, Σσκαρέλ- λος ^23, Δρΐζος 322. Κοντοδή- ιιος 321, λευτέρης 320, Πάντζος 318, Μπέτσης 317 Μπαομπεοό- πουλος 298, Αποστολίδης 297, Παυλογρωργατος 280 καί Στρογ- γυλίδης 271. λικισμού. Σκοττός τού ΰψηλός νά έπ.τύχει, μέ προσττάθειες άκατά^ δλητες καΐ άφάντσστες τή στρατι- ωτιχή βοηθεία των ήγεμό^ων τής Εύρώττπς, που τούς έττηοέαζε σοβα¬ ρά ό Πάττας μέ τή/ χοσμική έξου- σία πού εΤχε τότε, γιά νς- σώσει χον Χο σιανισμό τής ΆΛατολής καΐ τό 'Ελληνικςι Βυζαντινο Κράτος μέ τή Βασιλεύουσα, άΗτό τόν έπι- κεί'μενο μεγάλο κίνδυνο έ>< μερους των Μωσ;ε5ανών Τούρ<ων. Ύττε- γοάο.μισε τις έξα'ρετιχές δ ττλωμα- τΐικές τού έτπτυχί'ες, πού δυστυχώς έμ-ινα;ν αικαριπες άπό την κσκοοαι- μονία πό ύεδερνε τότε την Εύρώττη μέ τούς διαρ^εϊς άγώνες των λαών της εναντίον των ήγεμόνον των. Καΐ τελικά έξή,οε τόν άφθαιστο πα- τριωτισιαό τού, την άφαιτη τπκρία τού άπό τίς έθ/ικές συιμφορές μέ τή διαιδοχηκή δλωση τής Πόλης καΐ τής ΤρθΕΤΓεζοΰν'ος καΐ δικαί- ωσε την ττρσσχώοη'σή τού στόν Κα- θολκισμό, γιά λόγους ΰττέρτατης έθνικής σκοπΐιαότητος ΒΚ'ΛΡΌΜΗ ΤΡΙΦΥΑΙΩΝ Ό 1ο^Τυχερ6ς των 7 προνομιούχον *Χ^ Σειρών πού θά κερδίση ί ΣΠΙΤΙ ΕΠΙΠΛΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ 2 ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΖί Λ*.·>■■ ν=δί%2τ-=^&
ΔΗΑΑΔΝ 3 ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤύ
δέν εινοι τό ^οναδικό μεγάλο κέρδος τής έφετεινής κΚηρώσεως
^ΥΠΑΡΧΟΥΗ ΚΒΡΔΗ ΠΟΛΥ ΜΈΓΑΑΥΤΕΡΑ ΔΙΑ Ί0Υ2
_ 7ΥΧΈΡΟΥΖ 0ΑΩΝ ΑΝΕΖΑΙΡΕΤΩΣ ΤΩΝ Ι
-τ ΠΟΥ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΩΝ
ΘΑ ΠΡΟΚΑΛΈΣΗ ΚΑΤΑΠΛΗΞΙΝ
ΣΠΙΤΙΑ « ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ - ΜΈΤΡΗΤΑ
- ΔΒΚΑΔΩΝ ΈΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ.
( "Ολα τα οπίτια ασφαλισμενα δι* £Υ ετος είς την Άσ·αλιστικήν Έταιρίαν
. ■"ΑΣΠΙΣ-ΠΡΟΝΟΙΑ,, Όλα τα Αύτοκίνητα με πληρϋμένην γήν είσφοράν καΐ
■ιληρνμένους δι* εν ετος τοΰς Φόρους *οί την "Αδειαν Κυκλοφορίας.
Έ κ δ ό σ ε ι ς
Είς την σειράν «Ψυχολογία
καί Ζωή» τοΰ Ίνστιτοΰτου Ία-
τρικής Ψυχολογίας καί Ψυχικής
Ύγιεινής, εξεδόθη καί έκυκλο-
φόρησε τό τεσσαρσκοστόν έρ¬
γον μέ τίτλον «Τό παιδί καί ό
ψυχικάς τού κόσμος» υπό Άρ.
Α. Άσπιώτη, ψυχιάτρου.
Είς τό έν λόγω ε'ργον έμψανί-
ζονται τα χαρακτηριστικά των
διαφόρων φάσεων τής παιδικής
ήλικίας ώς καί τα παιδαγωγικά
πορίσματα άπό την εξέλιξιν καί
την ανάπτυξιν έκάστης φάσεως.
Πωλεϊται είς δλα τα βιβλιο¬
πωλεϊα δρχ. 25. Διά τό εξωτε¬
ρικόν δολλ. 2. Γ'αραγγελ.ίαι:
Γραφεϊα περιοδικοΰ «Άκτΐνες»
Κορύτση 14, Αθήναι (1) τήλέφ.
35-023.
Ό Σύλλογος Τοιψυλίων δρτγσ-
νώνει τετραήαερον έκδοομήν κατά
τα Χρ στούγενινα είς Τρι<(Λλλίαν μέ ττολΐΛτελή ΠούλΐμαΛ·. ΆτΛϊΐχώοησις την Πέ,μτττην ττα- ραμονήν των Χριστοι/γέννων και ε¬ πάνοδος την Κυοιατ<ην τό 6ράΙδυ 27ην Δεϊ<ε>;ι6ρίου.
Τΐ'μή είσιτηρίου μ&τά έττανόδου
δροβχ(μσ.1 1 50.
ΔηΛώσϊΐς οχ',μιμετοχής μέιχρι τής
Τετάρτης 23ης Διεκΐμβρίου,
ιμίαν τοΰ Συλλόγου κ. Γεώργ
θανασόιπουλον (Βερα' ζέρου 3 τΐτ-
λέφω όν 620 815) καΐ είς τό^ βΐ-
διικόν ΓραιαμθΓτέα τού Συλλόγου
Ποιναγ. Κοττσόβολον (Στρέίτ 1 —
όροφος 2ος δωαάτΐον 7ον τηλέφω¬
νον 31949).
ΑΒΡΑΑΜ 1. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
Δικηγόρος
Λεωφ. Βασ. Κωνσταντίνου 28
(3ος δροφος αριθ. Γρβφ. 11 — 12)
Τηλέφ. 43-224 Πειραιεύς
Σωκράτους
(7ος δροφος αριθ. Γραφ
Αθήναι (Πέμπτη 5—8 μ.μ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΑΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΑΗΣ
Δέχετσι Βηλσρά 7 πλατεΐσ
Άγίου Κωνσταντίνου (Όμό-
νοια 9 — 1 κσί 4 — 8 μ.μ.
Τηλέφ. 525.387
Συμφώνως ιω Νόμφ
Διευθυντής:
ΣΩΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Ναυάρχου Βότση 55
'Κάτω ΠατήσΊα
'ΥτΓευθυνος Τυττογρσφείου
ΣΕΡ. Χ. ΠΟΑΑΤΟΓΛΟΥ
Κυδωνιών 75, Βύρων
ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ ΑΩΡ
ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ
ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟΝ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΝ
Ό άρχαιότερος καί μεγαλύτερός Όργανισμός Διδασκαλίας
αί έκλαικεύσεως τής Άγγλικής Γλώσσης.
Δεκαττενταετής ττεΐρα.
Τριακόσιοι άνεγνωρισμένοι καθηγηταί, 20 ΟΟΌ (ε'ικοσι χιλιά-
σπουδασταί.
Δωρεάν τό μεγαλύτερον σπουδσστικόν περιοδικόν.
Άμερικανικά βιβλια
"^ρης έξωσχολιλή οργάνωσις των σπουδαστών.
παραρτήματα μέ ΧΙΛΙΑ τμήματα κοντά στό σπίτι σας,
& 00 ΜΕΤΡΗΤΑ
Άττ~||φέτος έγκσινιάζει τάς εργασίας τού ό νέος Κενχρικός
< 'άρος τής~||^γλικής Γλώσσης είς τό κεντρικώτερον και πολυτε- 7 έστεοι.ν νττι»^,, τής ττρωτεοούσης, όπου ήρχισαν και συνεχιζον- Άκαδημίας 52. Τηλ. 612.675 » 621 833 V 617.493 Μ μεγαλυτενϊ διοτΑΛ,,,-.- ,τνοα ή πανελλήνιος έκτι Έπιμορφωτικόν άριθμοί. έστερον ■ιαι αι έγ ημ.
Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ
ΥΙΟΘΕΤΕΙ ΤΑΣ ΔΠΟΦΕΙΤΗΣΝΕΑΣ
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΣΤΕΡΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
'Η ύττό την ττροεΐδρίαν αοϋ κ.
'Λλ. ΛΛΐ'ΚιρέλΛη, δικηγόρον, μελους
τού παρά τφ ϋπτουργείω Προνοίας
Κεντρικοΰ Συ,μβουλίου Στεγάσεως,
Διοίκησις τής νέας άνεξαοτήτου
Όμοσττον^ίας Άστέγων Προσφύ¬
γων, την οποίαν άπαρτίζουν τα σω
ματεΐα, σύλλογοι καΐ έν γένει όο-
γανώσεις των τταραιπηγματουχωΛ'
προσφύγων Ά8ηών κσί Πειραιώς,
1) ΣυΛχκισιμοϋ Νέαι; Άνατολής,
2) Άγιον 'Ιωάννου Χρυσοστόΐμου,
3") Έρυθροΰ Σταυροϋ Δουργουτί-
°ο, 4) Άγίας Σωΐτείρας Πειραι¬
ώς, 5) Άγίου Φανουρίου, 6) Αύ-
τοσιτεγαζαμένων Παλαιών Προσφύ¬
γων Περιισσοΰ, 7) Κάτω Σφαγεί-
ων, 8) Μσσχάτου, 9) "Ελευσίνος,
10) Προφήτου Ηλίου, 11) Καρα-
6ά, 12) 'Ασυομάτου καί 13) υπό
έγκρισιν Σύλλογος Καισαριαινής, ή
όττοία Ιδρύθη μέ κύριον αντικειμε¬
νικόν σικοίττάν την πραγματοποίη¬
σίν τής στεγάσεως δλων των άσΐέ-
γων παλαιών άστών προσφύγων έν
τος τού πϊνπαετοΰς προγράμιματος
κρατ «αίς ανασυγκροτήσεως, εγέ¬
νετο δεκτή είς ακρόασιν, τό πα¬
ρελθόν Σάββατον, ιμέ είδικήν ττρόσ
κλήσιν παρά τφ ύφ)ργφ Προνοί¬
ας κ. Ί. Ψσοορέα, είς δν επί 8ίω-
ρον ανέπτυξε τα αίτήματα καί -τόν
τρόπον πραγματοποιήσεως τής
στεγάσεως δλων των δικαιούχων
άστέγων παλαιών προσφύγων. Ό
κ. Ψαρρέας υΐοθέττρ-ε πλήοως τάς
εΓισηγήσεις τής Διοικήσεως τής Α·
Υ.Α.Π. καί Οττεσχέιθη νά μεριμνήση
διά την ταχείαν πραγμάτωσιν
των.
Ή ώς ανωτέρω Διοίκησις 8ά ε¬
πισκεφθή, δ ό· τόν αυτόν σκαττόν
τόν ύφΛΛττουιργον ΟΤκονααικών κ
'Αλιμττράντην καί ιέν συνεχεία τάν
πρόιεβιρο τής Κυβερνήσεως κ. Κ.
Κσραΐμανίλήν
ΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΚΑΙ ΒΟΥΛΒΑΡΙΑΣ ΠΑΡΑΠΕΜΠΟΝΤΑΙ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΕΣΒΕΥΤΙΚΗΝ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΝ;
ΙΚατά —αιρασιχΈθΙείισας (πληροφο¬
ρίας, αί ικυ&ερνητιικοτι Λττόψεις έττί
τού 'άναζωττυρωθένιτος ττροσφαιτως
«ΒαλκιανιικοΟ ζητήιματος» και εϊδι-
κώτερον έπτΐ των έλληο6ουλγαρι-
διττλωΐμαιπικιήις ιδδοΰ — κσί οιχι διά
συνεντεΰξεων — έκ μέραυς τής
βουλγαράκης κυβερνήσεως ή έλλη-
νική κι*6έρνη|σις θά έμιμείνη στα¬
θερώς είς την αξίωσιν όττως (πρό
κων ισχεοιεων τι—ραιμένουν ιάιμετά- ο1ασ'δή~στε συζητήσεως καταβληθή
Δίκαια παράπονσ Αίολέων
ΔΙΑΤΙ ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΔΘΜΑ;
Διά τόν κ. Ύφυπουργόν ΟίκισμοΟ
Κύριε Διευθυντά,
Είς τή/ "Εφημερίδα Κυβερνήσε¬
ως ϋττ' άριθ,μ. 10 τής 6—ιΐ 1—19
59, εδημοσιεύθη Β.Δ. ττερΐ επε¬
κτάσεως τού ρυΐμοϊοιμιικοΰ σχεδίου
τού ΟιίΙκιοΙδομ ιικοΰ Συνεταιρσιμοΰ
Παιμμεση ια<ής Ενώσεως "Αθηνών, είς θέσιν ΡΕΑ τής Κοιι.ότητος ΣΓτα μάτας διά τού όττοίου καθορίζεται έλάχ στον έ'.βαδόν είς 600 τ ιμ δ.' έκαστον οίικόστεΐδον, καΐ μέ (μέ¬ γιστον έΓΓΓΐτρετΓΟμενον υφος οίκοβο μής τριών άρόφων. Διά την επίτευξιν τής έγκρίσε- ως τοΰ ρΐΛματοιμικοΰ σιχεβίου τής τόν Οιίκοδομικόν ΣυνεΓαιρσμόν Πομιμ'εσηνιαικήις Ένΐόισεως έμβαδόν 6οο τ;μ. καΐ μέ μέγιιστον έτπτρε- ττήαονον ΐ>ψος οίκοδοιμής τριών 6ρό
φιων, και είς τον Ο1*κοδσμ ι κόν Σιαϊ
ταιρισμόν ώισιτέγων ττσιλσιώ/ ττοοσ
Φύγων Νέας Αίολίδος έΐμβσλόν 3
000 τ ,μ. καΐ μέ μέγιστον έπΊτρε-
τΓΟ|αενκ>ν &φος οΐκο'δσμής δύο όρό-
Φων, ώσάν αί 2 500 ΤΓερίπτου όιστε
γο οικογένειαι πρΓσφυγικαί τκγΐχσ.
νιουν ιέΐφοττλιισταιΐ διά νά ιοτίση εκά¬
στη οίκογέινεια είς χώιοον 3.000 τ
μ. την εΐπαι/λίν της.
'Η ιάΐπΌπράβΕκτος αυτή διάκρΐ'σις
ά Ίλί
δλητοι, ώς αθται, κατ' έπτανάληψ,ν
έξετέΐ3ηισαιν Ιδία δηιμοσίων άνακοι-
νώΐτεων. Ή 'άνωτέρω πληιροψορία
παρείχετο έξ Ιάφορμής συνενπεύξε-
«ς τού (αρχηγόν τοΰ κοιμμοιηιστι-
κ,οΰ ικόιμιμοπος Βουιλγαρίας ικ. Ζίφ-
κωΐφ, δηΐμοσιιευομένας είς τό δημο-
σιογραΐφικόν δργανο-ν τής ΕΔΑ καί
είς την όττοίαν ο Βούλγαρος ήγέ-
της φέρείται προτείνων ιμεταξύ 6λ-
λων την σύγκληισιν βαλκανικ,ής δια¬
σκέψεως την σύναψιν σνμφωνου >μή
έτπθέ!σιεως μ^ταξύ 'ΕΞιλλάδος καΐ
Βουλγαρίας καΐ την δημιουργίαν
άπι,ιραύΐλου ζώνης.
Ή έΜληινκή κυβέρνησις, κατά
τάς Ηδίας ιτΓληροφορίας, δέν τπροτ!-
θεται ν' ώνοολάβη οΐαιιίοή,ποτε πιρω-
τοβουΐλίαν είς δ,τι άφορά τάς <τχέ- σεις τής θ(ώρας μετά τής Βουλγα¬ ρίας καΐ των αλλων Βαλκανικών δορυψόρων. Είς ήν ττερίτπωσιν δ- μως ήθελον διατυττΓώθτ) συγκεκρΐιμέ- ναι τηροτάσει.ς διά τής «ανον κης ή ίττρώτηι βάσις των όφιειΐλοιμένων ποΙλειμι<κών 'έτΓΓανορθώσεων σνμφώ- νως πρός την θΌΜθη^ην είρήνης. Συμπτίληρωίματικώς εγνώσθη ότι τόαον δ.ά τό θέμα των ιέπανορθω- σεων, όσον καΐ διά τό ΰψος τής ά- ρΐιθμητικής βυνάιμεως τοΰ δουλγα- ριικοΰ στρατοΰ, ή έιλληνική ικυβέρ- νηισις προτίβεται νά ζητήση εφαρ¬ μογήν οΐχ>ετιικοΰ &ρΘρου τής συ·-
θή|<ης είρήνηις καθορίζοντος ότι είς ττερίπτωσιν διαφωνίας μεταξύ των έν)διαφιεραμένων κοατών τό ζήτη- μα ττο|ραΓΓΓέιμπεται πρός ρύθμισιν είς διαιτησίαν έπιτροττης αποτε¬ λούμενης ιέκ των >έν Σόφια ητροσδευ
των τώ αβσσάρω^ Μεγάλων Δυνά-
μεων Ήν. Πολιτειών, Σ. Ενώσε¬
ως, Μ. Βρεταννίας καΐ Γαλλίας.
Τα ικύρια ΙσηιμεΤαι τής συνιεντεύ-
ξ·εως τοΰ γενικοΰ γραμιματεως τού
Κ.ΙΚ. Βουλγαρίαις κ. Ζίφχωφ έχουν
ώς έιξης:
1) Ύποστηρΐήει την 'ΙΙδέαν 6αλ-
κανικής διασκέψεως.
2) Προτείινιει ·τήν σύναψ ν σι/μ-
φώνου ιμή ώπιθέσεως αε;αξύ Έλ-
λάΐδος καΐ Βουλγοορίας
3) Ίισχυιρίζεται δτι δέν ΰττάρ-
των έικκρειμώρν ο'ικο·ιθμιικών ζητηιμά-
των μ.εταξύ τής Βουλγαρία; καΐ
τής 'Ελλόίδος.
»Ή κυβέρνησις μας έπρότεινε
.. , . , είς σε οάν δ'σκοινώσεών τη<· ττοός χούν ττυραυλιικαΐ έγκα-αστάσε'ς έ- την ελληνικήν κυβέρνησιν συγκε- χριΐμίνο1, τρόπον διά τή/ έπτίλυτιν ΐώκ-ιέκικρειυών αύτών ζητημάτων με- ταξύ τής Βουλγαρίας «αί τής Έλ- λάδοΓ, συαπεριλαιυβα/ομένου και τού ζητήυαιτος των έπανορ9ώσεων. Επετεύχθη ο-υμφωνία μέσω θιπλω ματ κης όΐδοΰ τα ζητήματα αύτά νώ λυθοΰν διά σΐΛθμιλιώ^ άφοΰ ληφΐΒοΰν ύττ' δψη αί άμοιβαΐαι ά- παιτήισεις. Ή βουιλγαρ κή κυβέρνη¬ σις &υως, 6έν άνταπεκρίθη είς τάς πρότασις καΐ οΰτε εκσιμε άττό την ττλευρά/ της καμμίαν ττοόταισιν διά την επίλυσιν των ζηΓημάτων». 5) Συνιστά διεύου σν των όμ- πορικώ συναλλαγών διά τής ύπο- μαχροχρονίου έμττορΐ·κής 'Εΐττίσης όλα<ληοωτι- κήν «(ποκατάστασιν των 65ικών, σ δηοθδρομ κων, τηλ:γοαφικών κοτΐ τηλιεφωνιικών ιέπτ ιικο ΐΐΜων ι ών. 6) Προτείνει όργάνωσ ν έλιληι- κής ιέκθέισεως είς Σοφίαν καΐ βουλ- γαρκής είς Αθήνας. πΐ τοΰ βουίλγαρ κου έδάψους «αί έΊπιτείνει την άττειλήν οί εάν γίνη εγκατάστασις τοιούτων δάσεων «είς γειτονιικ,άς χώρας», ή Βουλ- γαρίαι «ι9' Ιάιΐίαγκοχτθή νά έξεγάγη τα άναγκαΐα συιμπεράσιματα». 4) Επί τοΰ θέιματος των έπα- νορθώσεων ό κ. Ζίφχωφ άντικοούει την ελληνικήν απτοψιν ότι ή ΒουΆ-,| γαρία δέν έκπληρώνει τάς 'ίκ τής συνΐθηκης είρήνης άπορρεούσας ύ- παχρεώσεις της ικαΐ προο-θέτει τα τής οουλγαρ κήχ; εξής: 4ίΈκ ιμέρους κυβερνήσεως έίπανειΐλημμένως θυ.ως εδηλώθη δτι ή βουλγαρική κυδέ:>νηΐσις 'έξαικολουδεΐ νσ άν<οογνιω- ρίζη τάς ΰποχρεώσεις ττού δχει. Ή χώρα μας, ή άποία άγωνίζεται διά την έξα<τφάλ ο"ΐν τής είρήνης καΐ την ασφάλειαν των Βαλκανίων «αί θεωρεΤ τό πτραγΐμα αύτό ώς κύριό της καθήκον, .κατέβαλε πολλάς προστταβείας διά την επίλυσιν καΐ ΗΚΟΥΣΘΗ ΗΦΩΝΗ ΤΩΝ ΜΙΚΡΟΝ ΤΟΥ ΝΛΤΟ ΕΙΣ ΤΑΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΔΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟΝ ΕΙΣ ΠΑΡΙΣΙΟΥΣ ΠΑΡΙΣΙΟΙ, 23 — Ο1_ ι/ττουρ- γοί Εξωτερικώ/ των κρατων - με- λών τού ΝΑΤΟ ΐτερμάτιο-αν το-ς έργοττίας των, άψού χατετοτπ<Γθη- σαν ύτο των συνσΐδέλιθων των των Ήν Πολ τειών, τής Μεγ Βρεταν- ν;ας, τής Γαλλίας «αί της Δυτ. Γερ,μανίας επί τώ^ δ α.«ι·βέντι» καΐ άττοφασΐσθέντων κοοτά την δ σ- φ ων------~..... Λ,Γτ,^ων Α- λική σνμφωνία έπτετεύχ'όνι χάρις ·Ις την έπέμβαισιν τού ' Ελληνος ύ γοΰ των Εξωτερικών κ Α των γραφής ί ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ ΤΟΥ ΤΟΣΙΤΣΕΙΟΥ ΑΡΣΑΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ Παμμεσηνοκής Ενώσεως, οί Αίο- | ε(ς Κιράτος Ίΐσο~ολ,τ~ε]ας καΓ'ϊσϋ- λεις οαδε,μ,αν αί,σΒαναντα, ττκρίαν, . υ:|μ'ας, κρατεΤ.έν άνσατθ:τώ*τε. τόν επ εναντίας ευχσνται ευτυχή όλο-' '■ - · · κλήρωσιν τής στεγάσεως των ,μζ- λών της καΐ συγχαίθΌυν τόσον αύ¬ την, ασσν καΐ τούς συμ~αιροπστά- τας αυτής τΓρλιτι,κούς της τΓεριφϊ- τας αής ρλιΐικούς της ττεριφΊ ρΐίας, της, έν^άνττιΒέσει πρός τοΰς 55 «ούς των βουλευτάς καϊ πολιτευο μένους, οί οττοΤοι ιμόνον κατά τάς ττεριόδους των βουλευτπκών έκλο- γών όμφανίζονται καϊ κατόπιν έξα- ίζ γ όμφ φανίζονταιΐ. Αίισθάνονται δμως πιικρίαν κσί λΐ Αίσθνονι δμως πιικρίαν κσί απογοήτευσιν οί Αΐϊολεΐς, μέ την νοοτροπίαν τού Κράτους καΐ των ύττηιρεσιών τού Ύττουργείιου Συγ- κοινωνίας «αί Οιίκ σιμοϋ, κοάτους Ίσοατολιτείας καί Ίσσνοιμίας δ- ττως δ ακηρύσσωιμιεν, διά αήιν τήρη- σιν δύο μέτιρων κα ίδύο σταθμών χά ΐεΐς τόν αώτόν ιχώρον, είς τή-ν βύτήν Κοινιόττηιτα Σταιμάτα, μέ έφα ττ-άμε,να 5ρ,α κα1 των δύο Συνε- ταιριΪΓ|Μών, νά καδορίζηται είς ιμέν μς, ρεέν άνα Α/!ολ"κόν κάσιμον_ καΐ εύϊλτ μεν δή ή διά<ριΐσις αύτη θά έπισύ ρη τήυ προσοχήν τής Κυ'βερνήιοτεως καΐ τελικώς θά εύαρεστη9ή νά δ α- τάξη τη>· τιροπσποίησιν τού ρυΐμο-
τουιικοΰ σχεδίου τής Νέας ί
δ έ θ
χυ ής Νέας Λίαλί
δος, μέ χαθσριισμοιν έυβσβοΰ τοΰε-
λάιχΐ'στον έ>ΜΟς τ.,μ. δι' §κασ:ον οί-
όδ
χ έΟς τ.,μ. δι §κασ:ον οί
κιόπεΐδον, διά νά μην άναζητοθν οί
ΑίολεΤς την αφορμήν τής διαικοίσε-
ως ταύτης είς την σφραγίδα τής
Ποοσφυγιικής ίδιότηιτός των, 3δι6της
ή όΐττΌία άιπό ττοιλλοθ εττρεπε νά εκ¬
λείψη διά τής έΐττΐιοτΓΓεύσεως μέ καθ*
οί€νδή|ττοτε τρΟΓττον στεγάσεως των
δικαοι/μένων στέγη.ς ασ'τέγων ττρο-
σφόγων.
ιΜετά τιιμής
]Μ(χ. Έ|μ)μανουΐΓ)λΡδης Τέως
'ΑνπττρόεΙδρος Νέας Α!ολ!)5ος δίδος
Κρέμμου 14—ιΚαλλιθέα
Έν Καλλβέα τή 21—12—1959
ΠΡΟΣΦΥΠΚΑ ΠΕΝΘΗ
ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΝΙΚ. ΘΊΜΕΛΓΔΗΣ
'Λττεδίωσε την παρελβοθισαν Πά-1
ραισκε'ίην καΐ εκηδεύθη την έπτοιμέ- ι
νην, έν μέσω τι,μών καΐ εκδηλώσεως
είλικρ νοΰς πέν1θους, των πολυητλη-
θών συγγενών, φίλων καί σνμττατρι
ωτών τού, ό Εύστάθιος Ν ©ειμε-
λίδης.
Ό άείμ/ηΐσΐος εγεννήθη πρό 74
έτών είς την Σττάρτηιν Πισιδίας
(Μ. Άσίας) καί ήτο υΐός τού άοι-
δίμοιο Νικολάςι» ©εμελιδου, νομι-
κοθ Συ.δούλου τοΰ Μονοπωλίου
Καττνώ^ («Ρεζΐ κο-ίντερεσσέ ντέ
ταμπά οτταμάν») καΐ δικηγόρον
με.εττειτα έν Σιμύρνη.
Μετά τάς έγικυκ'λίους σττουδάς
είς την γεΛετειράν τού ό μεταοστάς,
έσπούδασε νοιμικάς έιπιστήμας είς
την Κωνίσταντινούπολιν', δικηιγορή-
σας, έν σι/νε,χ,εία έγ'κρίτως είς την
πρωτεύουσαν τής Ίωνίας, μέχρι
τής Μκιρασιατικής Καταστροφής,
μετά τήυ οποίαν εγκατεστάθη είς
τάς Αθήνας.
'Κατά την, υπό έξαβλιωτιικάς καΐ
δραμα-ΐικάς συνθήκας, εκδίωξιν των
συμπατριωτών τού άττό τάς έστίας
των (Νοέιμδρος τοΰ 1922), ιόπτε-
στάλη ύιπό τής Έπαινασιτάοιεως τοΰ
1922 επί κεφαλής νηοτταμττής είς
ΆτταΛείαν (έητιλ'ΐμέινιον κένπρον
της Πισιδίας και Σπάρτης), διά
την παραλαβήν των γυναικόπαιδων.
— οί άνδρες καΐ οί νέοι διετέλουν
έν έκτοπίσει υπό «λευκήιν σφαγήν»
είς τάς άνατολκάς χιονοοτοεττεΤς έ-
—αρχίας τής τότε άχανοΰς τουρκι-
κής αϋτοκ,ρατορίας, πσλινοστήΐταν-
τες δσοι, φικπικά, έπέζηο-αν, ποΛύ
άργότίΐρον— καί την απόδοσιν καΐ
πρόχειρον εγκατάστασιν των ττερϊ
την πρωτεύουσαν καί τάς νήσους
τι»/ Κυκλάδων καΐ ΣαρωνικοΟ. Άν
τεπεκρίθη Ικανοττοιητικώς είς την
λεπτήν αυτήν όπτοστολήν, παρά τό
έτΓΐιΚ'ρατούν, τότε, όργανωτιικόν δι-
οικητ ικόν καΐ οίκονοιμ κον χάος.
Άνώτεοος ΰιπάιλληιλος, κατόττιν,
είς την Ύπτηοεσίαν Άίνταλλαγής,
συινέβαιλε σημαντικώς μέ τή άκα-
ταπόνηαον έργατιικάτητα καΐ διοΐ-
κητιικήν Ικανότητα είς την καταβο¬
λήν άττοζημ ώσεων είς τούς δικαιού-
χους άστούς πρόσφυγας.
ΤοτΓο^ετηιθϊΐς, ακολούθως, είς τ©
εγπουργεΐον Οίκονοιμικών, ώς 'ΕΞ,ττι-
θεωρητής των οικονομιικών ύπηρεσι
ών/δΐιεκοθθη διά τάς ά|5ε>κάστους,λε
λογΐισμένας καΐ παντελώς άντικειμε
νίκας ενεργείας τού, τιμήσας την
θέσιν τού καΐ τΐ'μηθείς άττό την Υ¬
πηρεσίαν.
Πράος τόν χαρακτηιοα, εύγενής
καΐ ύποδειγματικός τό ήθος, ευθύς
καί έντιιμος μέχρι σιχολαστ'κότητΓος
ούδέττοΐε, καΐ κατ' ελάχιστον, έ¬
στω, παρεκικλίνας των ήι9 ιικών άρ-
θόσωμεγ και ιτούς λοιπούς σο6α-
ρούς λόγους διά τούς όττοίοιος έ-
ττΐι6άλλειται ή τροττοποίΓΐσις και
σνμπλήοωσις τοΰ έν λόγω Ν Δ α-
τάγιματος. '
ΰιπήρξεν λαμιπρόν ύστόδεΐγμα
ούς άιθϊώπου, αρίστου δημο¬
σίου λεΐτουργού, έξόχου χριστιανόν
^ίοσ ω|αένουι οίκογιενιειάαρχοΐ/1 Ά-
ττ"3αν£ν εύτυ-χής, κατο,ρθώσας ν" ά-
νοΐίειξη. τέκχα πατρώζοντα
. Ας εΤναι έλο-ψρέν τό άττικόν
χο-να π:ύ τόι σ<εττάζει 'Η εφημε¬ ρίς μας δ αδιδάζει τα είλ κρινά της σωλλτ—ηΐή,οια είς την δαριητενθοΰ- σαν ο''<ογέ'.ιειάν -ου ΕΝΩΣΙΣ;ΣΠΑΡΤΗΣ Μ ΑΣΐΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ ΣΩΜΑΤΡ'ΟΝ ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕ- ΝΟΝ - ΝΕΑ ΙΩΝ1Α ΨΗΦΙΣΜΑ Έν Νΐα Ίωνίο; τη 19η Δεκεμ¬ βριού 1959 συνελθόν τό Δ Σ. τής Ενώσεως είς έκτακτον συ νεδρίαν κατόπιν προσκλήσεως "ου ΠροέίίρΓυ αύτοϋ, άνο-γγεί- Λ αντος τόν θάνατον τοΰ Εύ- ταθίου θεμελί^η έπιλέκτου τέκν^υ τής Σιτάρτης Πκ ιδίας, πολλά προσενενκόντος εϊς τε τ"ύς συμπατριώτας καί γενικώ- τερον τούς έκ Μ Άοίας Πρόσ- *υνας καί άναπτύξαντος έθνω- φελή καί κοινωφελή δρασιν, έν- θέραου δέ ύπΓστηρικτοϋ των εύγενΰν σκτπών τής Ενώσεως, Ψ η φ ί ζ ε ι : α) "Οπως άργήσουν τα γρα- φεϊα ί^ΐ τριήμερον. β) Ό*ϋ- ΛκΓ-λ-υθήση την έκ- φοράν άντιπροσωπείσ υπό τόν κ. Άντιτ-ρόεδρον. γ) ' Οπως άναρτηθί) μεσιστιος ή σημαία των γραφείων. δ) Όπως σταλώσι συλλυπη- τήριαι έττιστολαί είς τοΰς οί- κείους τού. Ό Πη-^ητ Ν. ΧΑΤΖΗΣΤΑΘΟΓΛΟΥ Ό Γεν. Γραμματεύς Φ. ΟΥΛΚΕΡΟΓΛΟΥ Την 1 Ιιην ττρω'ινην τής τταιρίλ- θούσης 'Κυ,ριακής ιέτεΛέισθηίσαν ιτα- ρά τής ΦιΑεκ—αιΙδευ·τικήις Έτα·,ρί- ας τα ώγικαΐίνια τού ώποττεραίτω- θένΐτος Λΐέου τ·μήιματος τοΰ ιέπΐ τής γωνίας των οδώ Σουμερλή ικαΐ 'Α- χαρνων γυμνασίου, Τό —αράρτη·μα ιτοΰτο α~οτελού- ιμενον ιέν τοιών άρόφων, ττεριλαιμιδά- ν«ι 12 ^«γάλας αιθούσας διδαισικα- λίας, ιδχει δέ άνεγιερθη 6σ)σει των συγχΐρόνιων δα τα ο-χολεΤα ίττρο- βλεητο,μένων κανόνων άρχΐιτίκτονι- κής. Είς την σεμνήν τελετήν των <γ- καινίων τταρέστηκταν 6ίνω των 150 ττροσκεκληιμένοι Άοο-οοκ«ιάδες έν- δεΐδυιμένες μέ ιέΊθκικάς οπτολάς ώττε- δέΐχ'θησαν ιτούς ~ροισερχοιμένοι'ς. Τού Λγιασιμοΰ ιεχοροστάτηισεν ό Μώ Ά ΣυΙμβθυΛίου 'ιΑθηνών ικ. Π. ιΚατσώ- τας, διάφοροι ττρώην και νυν 6ου- λευΐταί, ώς καΐ ττολλά έττίλεκιτα μέ- λη τής άθηναϊκής κοινωνίας. Είς τούς (παρευρεθέντας διενε- θ άνοιμνηστικόν ψήψισμα συν- θήναις Φιλίκπταιβιει/τι- κης 'ΕΗχτιριείαις ταΤς των άοβίιμων Ιδρυτών καΐ εύεργείτών τής 'ΈΙτα - ρ»είας τταιρα'ί·νΐεισι στοιχούντες έργφ καΐ λόγφ τό τής πται'δείας τηλαυ- . .. . γές καΐ καΐθαοόν φως ένιοθ(ύοννες ταχθέν τταρά τού φιλολόγου καθητ , τάοε ικαλλι-ρεττές μέγαοον ιέν—1 ρς ρχς θηνων καΐ πτάσης 'ΕλλάΙδος Μ. ©εό- κληττος Είς τούς ττροσκιεκληιμέ- νους ώιιίληΐσαν ό Γυΐμνασιάριχης κ Παΐτριθίοιχέας, ό άνίΓΊΓττρόσωιπΌς τού οίκουροΰντος ττροέΐδρο1; τής Φιλεικ- τταιΐδΐΐυτικής Έταιρίας κ. ΠουΛί- τσα, ή 4> λόλογος καβηγήτρια κ.
Κοραγεωργιάδου, ώς καΐ όκΐπρόσω-
ποι των ιμαιθητριών. Ήκολούθηισϊ
δέ σβυνόν έοριταισπκόν ττρόγρα,^ιμα
μέ συμιμιετθιχήν τής χοοωδίας τής
Σιχολής ύττό την δεύθυνσιν τής κα-
θηγηιτοίας κ. ΠαιτΓαΙδόγισΛ'νη, ιμέ ά-
παγγίλίιαν ττοιη,μάτων καί ιμέ δια¬
φόρους ΐθνιικούς ·χορούς ι—ς την 4-
ποτττίοον τής καθηγηΐτρίας Κ. Σα-
κελλαρίου.
Την εορτήν αύτην έτίμησαν βιά
τής τταιροκσίας των, 'άκτός τοθ Μα¬
καριώτατου 'ΑρχιεπισχότΓου Άθη- Ι
νών, ό ττρόβδιρος τοθ Δηιμοτικοΰ '
γητού κ. Ν Πο~αδοπτούλου έχον
ώς εξής:
ΨΗΦΙΣΜΑ
Τύχη αγαθή.
Έδοξε τφ Γυμνασιάρχφ καΐ τφ
ΚαΒηγητικφ Σϋλλόγφ ποΰ ΆθήΛη-
σι Παλαιφάτου Τοσιιτο-είου 'Α,ρκτκ-
κιειου.
γ ρ ό ιΠρόεβρος καΐ 'τό
Διοικητικόν Συμβούλιον Ίηις ιέν 'Α-
ΑΟΡΑ ΑΙΑΤΑΙΕΟΡΤΑΣ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥκ. ΜΗΑΙΩΡΗ
ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ Μ. ΑΣΙΑΣ
Μέρος Α'. Ίστορικά
ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΛ
Ίστορίες άπό τή ζωή
των Βουρλιωτών
ΠωλοΟνται είς τα Κεν-
τρικά Βιβλιοπωλεϊα των
Αθηνών
χρηρτταιΤς ιταΤς ιέΊλττίισιν έΊδείιμαντο
ΐα καθ" ημέραν αί νεαν κδες ανα-
γιγνώσικουσαι καΐ άχούσυσαι ΐ(πι-
'δαμηιταΐ καλών πράξεων γίνωνται
καί έργων άγαΐ9ώ/ ζηλωΐταΐ ώρΐ'μοι
δέ γ«νόμιεναι πολύπειροι καΐ πολυ-
μαβιεΐς καλαί τε καγαθα!Ϊ ΊΕλλητ
νίΐδες έσονται ώεΐ Ιέν Ιμνήμη, ψυ-
λάσσουσαι & τι σοφό^ έίλληνοτηρε-
ΕΚΑΕΚΤΑΙ ΕΚΑΟΣΕΙΣ
ΥΠΟ ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
Πίστις καϊ Έπιστήμη.
Ό Χριστός καί ή σιόγ-
χρονος σκέψις. 'Η Βί-
βλος υπό τό φως τής έ-
πιστήμης. ΟΙ νικηταΐ τής
ζωής (ειδικώς διά τούς
νέους). Τα προβλήματα
τής ζωής καί οί Νέοι
"Ενα ζωτικόν πρόβλημα
(τό σεξουαλακόν). Πως
θά έργαζώμεθα πνευμα¬
τικώς, θυσίαι καί έγκλή-
ματα τής κατοχής (βρα-
βευθέν υπό τής Άκαδη-
μίας Αθηνών). Γιατϊ δέν
πιστεύω στόν ύλίσμόν,
φρουδισμόν κλπ. (έκλα'ι-
κευτικά). Πωλοϋνται είς
κεντρικά βιβλιοπωλεϊα.
πές καί θεΐο ίιμαΒσν
ΔΕΔΟΧΘΑΙ
δηιαοσία έατα νέσαι τόν
καΐ τόν 'διο κηιτικόν ισυμδούλ όν τής
έν Αθήναις Φιλεικατα 'δευτιχής Έται
ρΐείας ιάγαΐθης αΐαέίσεως καΐ έττιμε-
λείας ήν δχον/τες δθίτελοΰσιν ά-
διαλείτΓτως ττοός ιτούς τται6είας
έλλην ικής όρεγομένους καΐΐ 'άνει-
πείου τόν γϋμναΐσίαειχον έν έατίω
όμηγύρει τα ποασή)«:ντα τόν δέ
γοαιμιματεύονΐτα 'άνανοαψαι τό ψή-
φησΐμα τόΐδε είς ιμβμβιράναν «αί ιέγ-
χειρίίται τοΤς (πιμωψΐίνοις καθ1 ά
νενήμπσται είς ι6ρά6ευσιν άρετής
μίιμησιν τοΤς έμιγιγνομένοις.
"Εγένετο ΆΙΘηνηκτι ιμηνός Δεκβμ-
διρίου εΐκαδι έΐτους ένάτου καΐ ττε-ν- |
τηικαστοΰ καΐ έινεακοσιθστού καΐ
χιλΐοστοϋ ήμέοα έαρτίφ ιέτττΐ τή 1-
δρύσει τοΰ εΰκλεοΰς τούτου τειμέ-
νους των !μουσών εύγνωμοσύνης δ'
έι.ιεκιεν διδαισ<όντων ικαΐ ιμαιθητευ- ούσης θηλείας Λίόηιτος Μετά ταθΐαι οί ποοσνιεκλημένοι συνεχάρησαν θεοιιώς τό Δ Συμ¬ βούλιον τής Φιλεκτταιδευτΐικής ώς καΐ τόν Γυμνασιάρχην κ. Πατριαρ- χέαν διά τό συν)τε·λούαεον είς τό Τδρυιμα έργον. ΝΙ'ΚΗ Σ. ΣΙΝιΑΝΙΔΟΥ οί ΰττουργοΐ ένέκρινα»/ την _ υπο των Δοτ κων υίο.9ετη3εΤσαν απτοφοοσι^ν διά την πραγματοποίησιν συναντή¬ σεως ιμέ τόν κ Κροΰστσεφ, κσθως καί διά την ανάγκην συγκλήσεως σειοάς διασκέψεως κορυφής. Παραΐλ λήλως, σαως, δ ετπστώθη σοδαρω- τάτη κρίσις είς τούς κάλπουε της Ά-λα-τ κης Συμμαχίας, προερχο- μένη «υοίως έ< τού φόδου υήττως αί Ή,. Πολτεΐαι, ή Μεγ Βρεταν- νία καΐ ή Γαλλία προωΒήσουν τόν σχηματισμόν ενός «διευθυντηρίου» των Τεσσάρων Μ:νάλων, μέ_άπο- τέλεσ,μα ά παοαγνωρισ-θούν τα συαφέροντα τώ/ ιμκρών κρατών κα¬ τά τάς έττ κε μένας διαιπραγμστεύ- σεις μέ την Σοβιετικήν "Ενωσιν. 'Η συζήτησις έλαβεν όξύ καΐ δρα¬ ματικόν τόιον, άταν άρικετά μέλη, πρωτοστατούσης τής Τουρκίας, έ- ττέαίΐναν νά μην άγνοηθοΰν αί ά~ο- ψε ς καΐ τα συιμφέρθ'ντά των. Ή τε- ϋπο·6άλοντος συμβιβασ-τιικήν πρό¬ τασιν, ή άποία καΐ εγένετο τελι- κώς δβκ'τή. Είς τοθς ιένταΰθα διπλωμστικούς κι'κλους πιο-τεύειται δτι οί μικροΐ τού ΝΑΤΟ επέτυχον όπως άκου- ______ ή- ' σθή ή φωνή των είς την Διάσκε- σνΤιεδρίσσιν, δλοι ψν Άνοίτολής _— Λύσεως, χαρ ς ψ ρ ς είς την ψτ>φ'αθεΤσαν πρότασιν. Συμ
ό ύ ί ΐ
φώνως πρός αυτήν αί
υπηρεσίαι, α! όποϊαι πρόκειται νά
διοοτυττώσουν τος ά—όψεις των
τεσσάρων Δυτικών είς τάς δια-
προογματεύσεις των μετά τής ρωσι-
κής ήγεσίας, ύποβάλουν, προτοΰ
είσηγηιθοΰν ταύτσί:, είς τό μόνιμον
Συμβούλιον τού ΝΑΤΟ ττρός έξέ-
τασ ν καΐ συιμττλήοωσίν των.
Είς τάς σι/ζη'τήσειςκ την συγ-
κοάτησιν «Διευθυντηρίου των Με-
γάλων» κστεττολέιμησαν
Τουιρκία, τα Λουξιε,μβοΰιρ
Βιέλγ όν καΐ ή ΑσΑα, ώς
γενικάς γοαμιιΐατεύς τού ΝΑ1
Σπάσκ. Ό Τούρκος^ ΰττουο> _<_ Ζορλοϋ διετύπωσεν άυφιβολίας7 ττρός τήιν είλικρίνιειαν τής Ρωσίας διά την έττίτευξιν ύφέσεως, καΐ έ- ζήτηισε νά ευρίσκωνται αί μ-εγάλαι δυνάμεις είς δι αρκή έπαοφήν 'μετά των μ κ,ρων διά την προτταρα- σκευήν τής Διασκέψεως. ΔΙΑΛΕΞΗ [ΤΟΥ ?ΣΥΛΛΟΓΟΥ ' ΠΟΝΤΙΩΝ "ΑΡΓΟΝΔΥΤΑΙ - ΚΟΜΝΗΝΟΙ,, ΠΑ ΤΟΝ ΒΗΙΣΑΡΙΩΝΑ ΤΟΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΙΟ Ό Ί α τ ρ ό ς ΓΕΩΡΓΙΟΣ Μ. ΤΣΑΚΙΡΟΓΑΟΥ Μαιευτήρ — Χειροΰργος — Γυ ναικολόγος ΜΕΤΩΚΗΣΕΝ είς την οδόν Φραγκλίνου ΡοΟ· σβελτ (ΑΚΑΔΗΜ1ΑΣ 32) καί δέχεται 12—1 καί 5—7 μ.μ Τηλέφ. 610 005 -----' ΑΡΧΑΙΡϊΣΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ 41 Γενομένων αρχαιρεσιών Γτοί «Κέντρου Κωνσταντινουπόλεως Εξελέγησαν οί κ. κ. 1) Χρυσόν Εύελπίδης, Πρόεδρος, 2) Γεώρ Σώτροπας, α' Άντιπρόε^ρος 7) Γεώργ. Σγουρίδης β' Άντι πρόεδρος, 4) "Ομηρος Μπεκές, Γεν. Γραμματεύς, 5) Άγγέλο Μιμηκοτιούλου Είδικός Γραμμα τεϋς, 6) Στέφανος Μανουηλίδης Ταμίας, 7) Κωνστ. Γιαβάσογλου 8) Νικόλαος Τριανταφυλλίδης 9) Γεώργιος Γεωργιάδης, 10, Άριστοτέλης Κωνσταντινίδης,ΙΙ) Φωκίων Κοπανάρης Σύμβουλοι. Τίς ώμηαότερες ΚΟΛΩΝΙΕΣ, τα έκλεκτότερα ΑΡΩΗΑΤΑ ανωτ εί-χ καΐ των εύρωπαικών, δλα τα εϊδη των Έσσάνς καί γενικώς δλσ τα ΚΑΛ- ΛΥΝΤΙΚΑ θά εϋρετε είς τα καταστήματσ Ν. Γ. ΚΑΡΑ ΓΙΑΝΝΗΣ 8, ΥΙΟΙ Πατησίων 14, τηλ. 621.728. Άγίου Κωνσταντίνου 4. !Σ ΟΛΕΣ ΤΙΣΠ0ΛΕΙΪ ΕΠ 0ΛΑ ΧΙΜΑΔΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ γίνογται κάϋεχρόνΰ πλούβιοι μέ ενα ΑΑΜΙ0Ν ΙΥΝΤΑΚΤύΝ Εφέτος οί Τυχεροϊ τού Λαχεΐου δα είναι πολυ περισσότεροι καϊ τα κέρδη ποΰ δα πάρουν 8ά *·τ"~· --»■■■ ---------% είναι πολύ μεγαλύτερα. ΙΠΙΤΙΑ-ΜΒΓΑΡΑ ττού έξαοφαλίζουν ένα μεγάλο είσόδημα είς τόν Τυχερό, όπου καΐ άν ευρίσκεται. ΜΈΤΡΗΤΑ - ΈΚ Α ΤΡ Μ Μ ΥΡΙΑ πού άλλάζουν την ζωή τοϋ Τυχεροΰ €ίς τόν τόπον πού έργάζεται η δπονΐ άλλοΰ θελήση. ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΠΟΜΤΒΛΗ τού βοηθούν κάθε έπαγγελματία ε»; την '" τού κσί έξασφσλίζουν την άναψυχη τού. δουλειά Την περασμένη Κυριακή, 20.12 59, ό Σύλλογος Ποντίων «,Αογο- ναΰται — Κσα.ηοΐ» έ'δω<ε στήν αΤ 9ουσα τού «Παονοτσσοΰ» την δεύ- τεοη φετεινή διάλεξί τού, μέ όμιλη- τή τό δ κηγόοο καΐ Ίστορ κό συγ- γραφέα κ Στγ Θ Άογυρό κοτΐ μέ 6έμα ^Βησσαοίων ό έκ Τραπεζοΰν- τος» — ό μέγας σαρος τής Άινα- γεν-ησεως Ό Ποόεθοος τοΰ Συΐλλόγου κ. Δ ΓεωογιάΗης μέ σύντομη είσαγω- γή παρουσίασε χον όιμ'λητή τής η¬ μέρας καΐ τοΰ έδωκε κατόπιν τόν λόγο Ό κ Άογορός, ><άτοχος τοΰ θέ- ιαατός τού, μίλησε δίχως κανένα χειρόγραφο. "Εδω'<ε τα χσ,οσκτηοι- στκά γ.ωρκχματα τής έττιβλΓτικής, άττό τή νεότΐτά τού, ποοσωητ >κό-
τητος τού μεγάλου τέκνου τοΰ Πόν-
του Πςχοουιτίασε τις σττου'δές, τή/
εύοουάΒεια καΐ τή γλωσσοιμάθειά
τςυ. Χάραξε σλη την άνοδική ττο-
ρεία τής σταδ^δοομίας τού εως τά
άνώτατα άξιώυατα τοΰ κλήοου τής
">ϋθδόξ1 η
κλησίας Έμ ,ηυόνευσε την άονησί
τού ν" αποδεχθή την έ<λογή τού ώς Πάπτα πού εΤτανε σίγουοη Άνά- ψεοε τίς συγγοαφές τού καΐ τίς με- ταφοάσεις τού εογων τοΰ άοχαίου σοφοΰ "Αο στοτέλη, ττού σοβαρά ε- χουν συμβάλει στήν διαφωτίση τής Εΰοώπης καΐ στήν 'Αλαγέ.νηση Εί5ικότ&ρα άσχολή?η'<·ε ό όμιλη- τής υέ την καταττληι<.ΠΓ<ή διττλωμα- τκή δοαστηο ότητα τοΰ Βιςτσαοίω- να Τόσο ώς "Εττίσκοττος τής Όο- θ:53?'ςτ·; γιά τή/ ενωση της Άνα- τΰλ'κής αέ τή/ Δ->τι«ή 'Εκκλησία,
δσο <α! ώς Κορδηνάλιος τοΰ Καθο- ΤΟΝΕΟΝ ΣΥΜΒΟΥΜΟΝ ΤΗ! ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΑΤΟΙΚΟΝ ΑΓ. ΑΗΜΗΤΡΙΟΥ-ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ Τό έκ τ-Ών ίκλονιον τής 13)12) 59 ό-π^τελεσθέν νέον διοικητικόν συμβούλιον τής Ενώσεως Κα- τηίκων Άγίου Δημητοίου καί 'Υπαπαντής περιφεοείας Πει- ρτπως επί συνόλου ψηφισάντων 69? είναι τό κατωτέρω · ΤσιρίοηΓ 580. Άναννωστπττού- λου 5^4, Σισυάνης 501. Βυ^δς 440, Μπαοδακος 406, Κσραίϊή- μας ^74, Ψυχάς 373, Καοαμιζά- ρης '367, Ραοχδκος ?65, Βοετδ- κος ^51, Θαλάσσης 350, Πολί- του 348, Άσημάκπς 834. Κοττέ- σς 329 Κήκκινος 326, Σσκαρέλ- λος ^23, Δρΐζος 322. Κοντοδή- ιιος 321, λευτέρης 320, Πάντζος 318, Μπέτσης 317 Μπαομπεοό- πουλος 298, Αποστολίδης 297, Παυλογρωργατος 280 καί Στρογ- γυλίδης 271. λικισμού. Σκοττός τού ΰψηλός νά έπ.τύχει, μέ προσττάθειες άκατά^ δλητες καΐ άφάντσστες τή στρατι- ωτιχή βοηθεία των ήγεμό^ων τής Εύρώττπς, που τούς έττηοέαζε σοβα¬ ρά ό Πάττας μέ τή/ χοσμική έξου- σία πού εΤχε τότε, γιά νς- σώσει χον Χο σιανισμό τής ΆΛατολής καΐ τό 'Ελληνικςι Βυζαντινο Κράτος μέ τή Βασιλεύουσα, άΗτό τόν έπι- κεί'μενο μεγάλο κίνδυνο έ>< μερους των Μωσ;ε5ανών Τούρ<ων. Ύττε- γοάο.μισε τις έξα'ρετιχές δ ττλωμα- τΐικές τού έτπτυχί'ες, πού δυστυχώς έμ-ινα;ν αικαριπες άπό την κσκοοαι- μονία πό ύεδερνε τότε την Εύρώττη μέ τούς διαρ^εϊς άγώνες των λαών της εναντίον των ήγεμόνον των. Καΐ τελικά έξή,οε τόν άφθαιστο πα- τριωτισιαό τού, την άφαιτη τπκρία τού άπό τίς έθ/ικές συιμφορές μέ τή διαιδοχηκή δλωση τής Πόλης καΐ τής ΤρθΕΤΓεζοΰν'ος καΐ δικαί- ωσε την ττρσσχώοη'σή τού στόν Κα- θολκισμό, γιά λόγους ΰττέρτατης έθνικής σκοπΐιαότητος ΒΚ'ΛΡΌΜΗ ΤΡΙΦΥΑΙΩΝ Ό 1ο^Τυχερ6ς των 7 προνομιούχον *Χ^ Σειρών πού θά κερδίση ί ΣΠΙΤΙ ΕΠΙΠΛΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ 2 ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΖί Λ*.·>■■ ν=δί%2τ-=^&
ΔΗΑΑΔΝ 3 ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤύ
δέν εινοι τό ^οναδικό μεγάλο κέρδος τής έφετεινής κΚηρώσεως
^ΥΠΑΡΧΟΥΗ ΚΒΡΔΗ ΠΟΛΥ ΜΈΓΑΑΥΤΕΡΑ ΔΙΑ Ί0Υ2
_ 7ΥΧΈΡΟΥΖ 0ΑΩΝ ΑΝΕΖΑΙΡΕΤΩΣ ΤΩΝ Ι
-τ ΠΟΥ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΩΝ
ΘΑ ΠΡΟΚΑΛΈΣΗ ΚΑΤΑΠΛΗΞΙΝ
ΣΠΙΤΙΑ « ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ - ΜΈΤΡΗΤΑ
- ΔΒΚΑΔΩΝ ΈΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ.
( "Ολα τα οπίτια ασφαλισμενα δι* £Υ ετος είς την Άσ·αλιστικήν Έταιρίαν
. ■"ΑΣΠΙΣ-ΠΡΟΝΟΙΑ,, Όλα τα Αύτοκίνητα με πληρϋμένην γήν είσφοράν καΐ
■ιληρνμένους δι* εν ετος τοΰς Φόρους *οί την "Αδειαν Κυκλοφορίας.
Έ κ δ ό σ ε ι ς
Είς την σειράν «Ψυχολογία
καί Ζωή» τοΰ Ίνστιτοΰτου Ία-
τρικής Ψυχολογίας καί Ψυχικής
Ύγιεινής, εξεδόθη καί έκυκλο-
φόρησε τό τεσσαρσκοστόν έρ¬
γον μέ τίτλον «Τό παιδί καί ό
ψυχικάς τού κόσμος» υπό Άρ.
Α. Άσπιώτη, ψυχιάτρου.
Είς τό έν λόγω ε'ργον έμψανί-
ζονται τα χαρακτηριστικά των
διαφόρων φάσεων τής παιδικής
ήλικίας ώς καί τα παιδαγωγικά
πορίσματα άπό την εξέλιξιν καί
την ανάπτυξιν έκάστης φάσεως.
Πωλεϊται είς δλα τα βιβλιο¬
πωλεϊα δρχ. 25. Διά τό εξωτε¬
ρικόν δολλ. 2. Γ'αραγγελ.ίαι:
Γραφεϊα περιοδικοΰ «Άκτΐνες»
Κορύτση 14, Αθήναι (1) τήλέφ.
35-023.
Ό Σύλλογος Τοιψυλίων δρτγσ-
νώνει τετραήαερον έκδοομήν κατά
τα Χρ στούγενινα είς Τρι<(Λλλίαν μέ ττολΐΛτελή ΠούλΐμαΛ·. ΆτΛϊΐχώοησις την Πέ,μτττην ττα- ραμονήν των Χριστοι/γέννων και ε¬ πάνοδος την Κυοιατ<ην τό 6ράΙδυ 27ην Δεϊ<ε>;ι6ρίου.
Τΐ'μή είσιτηρίου μ&τά έττανόδου
δροβχ(μσ.1 1 50.
ΔηΛώσϊΐς οχ',μιμετοχής μέιχρι τής
Τετάρτης 23ης Διεκΐμβρίου,
ιμίαν τοΰ Συλλόγου κ. Γεώργ
θανασόιπουλον (Βερα' ζέρου 3 τΐτ-
λέφω όν 620 815) καΐ είς τό^ βΐ-
διικόν ΓραιαμθΓτέα τού Συλλόγου
Ποιναγ. Κοττσόβολον (Στρέίτ 1 —
όροφος 2ος δωαάτΐον 7ον τηλέφω¬
νον 31949).
ΑΒΡΑΑΜ 1. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
Δικηγόρος
Λεωφ. Βασ. Κωνσταντίνου 28
(3ος δροφος αριθ. Γρβφ. 11 — 12)
Τηλέφ. 43-224 Πειραιεύς
Σωκράτους
(7ος δροφος αριθ. Γραφ
Αθήναι (Πέμπτη 5—8 μ.μ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΑΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΑΗΣ
Δέχετσι Βηλσρά 7 πλατεΐσ
Άγίου Κωνσταντίνου (Όμό-
νοια 9 — 1 κσί 4 — 8 μ.μ.
Τηλέφ. 525.387
Συμφώνως ιω Νόμφ
Διευθυντής:
ΣΩΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Ναυάρχου Βότση 55
'Κάτω ΠατήσΊα
'ΥτΓευθυνος Τυττογρσφείου
ΣΕΡ. Χ. ΠΟΑΑΤΟΓΛΟΥ
Κυδωνιών 75, Βύρων
ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ ΑΩΡ
ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ
ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟΝ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΝ
Ό άρχαιότερος καί μεγαλύτερός Όργανισμός Διδασκαλίας
αί έκλαικεύσεως τής Άγγλικής Γλώσσης.
Δεκαττενταετής ττεΐρα.
Τριακόσιοι άνεγνωρισμένοι καθηγηταί, 20 ΟΟΌ (ε'ικοσι χιλιά-
σπουδασταί.
Δωρεάν τό μεγαλύτερον σπουδσστικόν περιοδικόν.
Άμερικανικά βιβλια
"^ρης έξωσχολιλή οργάνωσις των σπουδαστών.
παραρτήματα μέ ΧΙΛΙΑ τμήματα κοντά στό σπίτι σας,
& 00 ΜΕΤΡΗΤΑ
Άττ~||φέτος έγκσινιάζει τάς εργασίας τού ό νέος Κενχρικός
< 'άρος τής~||^γλικής Γλώσσης είς τό κεντρικώτερον και πολυτε- 7 έστεοι.ν νττι»^,, τής ττρωτεοούσης, όπου ήρχισαν και συνεχιζον- Άκαδημίας 52. Τηλ. 612.675 » 621 833 V 617.493 Μ μεγαλυτενϊ διοτΑΛ,,,-.- ,τνοα ή πανελλήνιος έκτι Έπιμορφωτικόν άριθμοί. έστερον ■ιαι αι έγ ημ.