187355

ΚΟΣ ΚΟΣ ΜΟΙ
ΕΒ1ΟΜΑ
ΕΤΟΣ 32ον ΑΡ. ΦΥΛ. 1501
**¥¥^^^Μ^<ΜΜ^^Μ¥γγγγΤ¥Μτττγγ¥¥^^>*^ΙΚ ΗΕΦΗΜΕΡΙΪ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
>0Ι Τιμή φύλλου δραχ. 1.60 Ι . ^^»»»»»»»»»»^»χ»*»ΑΜΜΜΜΜ^¥»»»»»*»¥»»»»ΚΜΜΜ»ν>/νΜν¥1|ν/Μ< ^,.. »»*^κ^»4ΜΗμΜί^*»»»»¥τ¥¥»»¥¥¥ττ¥¥¥τ¥¥*¥τ»¥¥¥»ν¥Μ»¥<Μ **»«»««»»»»»»»»»» 4 γ*1 ν*, ε» «κ* ε» ϋς Ρ» *** *********•*****,? ΑΘΗΝΑΙ, ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ * * ****♦***•*••*** 1959 Δ.€υθυνττν: — ΜδιοκττΥ—ς : ΣΩΚΡΑΤΉΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡ ΑΦΕΙΑ ΟΔΟΙ ΣΤΑΔΙΟΥ 65 — ΤΗΛ. 527-126 ΕΞΕΥΤΕΑΙΣΑΛί^Ν ΣΥΝΕΧΕΙΑ Η δουλοφροσύνη καί Λ ά νρη α ί καΐ υποταγή μας ε[ς τουο _* _ , " υ υττοτέλεια μττόηδες, πού κακη τη υοίοα ί™ αο° Ατλαντικ°0 καου- λον τοΟ λεγομένοΰ «Έλειιβί™.,™)σαν εί<ί τον τράχη- τούς έν «Ελλάδι έκπροσώποος ϊων Γνο:1 τ^εθΡάσ^ε Λ,ηε νά περιυβρΐζουν ν η λ - ' μ χρ του σημείου ννυοαιοτηττ ακα1 τα εθνικα μας :ην καί ά- όσίων τοΟ ¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥' '¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥<■¥ τοΟ λιμένος τής Ροδου, τη έθνικών έπετεΐων, διά ^ ιληθέντες, είς έ η ■;? έορτασμοθ των ο? 2? Οϋν· καίτοι προσ- κσί θαυμσσταί τού « μσς αξιοπρέπειαν καί φιλοτιμίαν. λάτρεις αύτοι ■ΐερικών εθνικήν ι είς τ~ έν τί κ. 100* .Κ* Ο* λιμένος τής Δωδεκανη- , Λκους τταιδνας ·—! ■"■■-- διά τα Τούρκικα τρόπαια καί τήν Τουρκικήν < Αυτα φυσικά συνέβησαν καί συμβαίνουν ιδρωο- τό αυτι οίασδήποτε Ελληνικήν Άργηο σίας, τοΟ Κέντρου ή Τοπικής. ' ΡΧης μδς ύποβάλλουν νυχθημερόν οί Άμερικάνοι, οί Τοθρκοι ο Αγγλοι, οί Γερμανοί, οί Ιταλοί (δρα κόμητα Καστοΐ ρίνα και Σία) καί ΰποιος άλλος τοϋ γουστάρει. Οί έκπρό- σωποι δμως τοΟ Ανωτάτου Άρχοντος καί τής Κυβερνή- ^ ίΐτ ? ^ϊ άνεΧ°νται μί<™ κατάστασιν, πού μας υποβιβάζει ως λαόν καί ώς Έθνος, είς τήν έσχάτην βαθ- μΐδα τής έθνικής καταπτώσεως καί τής διεθνοϋς άνυπο- ληψίας ; Οί Δωδεκανήσισι πατριώται καί οί άλλοι Έλληνες διατί άνέχονται άδιαμαρτυρήτως τήν ύπουδούλωσίν μας είς τούς ξένους, πού μας κατεξευτελίζει καί μας μετα- βάλλει είς έξουθένωμα των εθνών ; Έκτός εάν τό μικρόβιον τής άνευ προηγουμέ- ν ο υ άναισθησίας καί πωρώσεως έχει προσβάλει μέχρι των έγκάτων, τόν εθνικόν οργανισμόν, όπότε πρέπει πλέον νά άπελπισθώμεν διά τό μέλλον καί τήν ελευθέραν έπφΐωσιν τής Φυλής μας υπό τόν ήλιον. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΑΟΣ π ίΙΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ ΠΑΗΣΙΑΖΕΙ . 'Αφού επί έννέα ολοκλήρους χων τής Κύπρου, οί όττοΐοι ήρ- ΐ"νητ ό ιμοιραΐος Άρχιετπθτ«> νήθησατν διαρρήδην νά μετά-
'*""' Λ''· -*—Λ·'·~· "~! σχουν τής Μοοκαριοοκής σκευω-
ρίας — —ρός — λ ή ρ η καΐ
όλοαχερή ύττοδουνωο·ιν
τής νενετείρας των, είς τούς
Άγγλοτούρκους — «αί άττέ-
σχαν των συνεδριάσεων τού λε-
γομένου «Σι/μ6ουνευτιικοΰ Σώ-
ματος», ατταίρτιζομένΛΐί έξ ά-
6ούλων αποκλειστικώς όργάνων
τού Μαχαρ!ουν έτπιμελώς έκλε-
γέντων υπό τού ίδίου ττροσωτπ-
κώς.
Οί έττί κεφαλής της Τοττικη^
έν Κυττρφ Αυτοδιοικήσεως -—οί
όττοΤοι, λόγψ τής επικρατούσης
έν τη Μεγχΐλονησω ϊδιαζουΌης
-------'—άσεως, εχουν σττουδοπο-
μηνος ό ιμοιραΐος Άρχιετπσκο-
κος Κύ—ρου θύει, όπταλύει καί
χονεύει άνενοχλήτως
ωι μεθοδικωΓ ιΐΕτά
. Αγγλων ό—·οικιοκρατών
ων α Ί ιμ ο δ ι ψ ώ ν καν
^ . γγ όοικιοκρατών
καιτων α Ί ιμ ο δ ι ψ ώ ν καν-
νιάλ ύ Κύ ά
■^»ΐιν>Λί, ΐΜαγυί. να εμφανισυττ,
ενός ά—ο τα ήγετΐικά Κι/ττρια-
κα ΟΤελένη ---- —πΓι £τπτ>Α·η/
~-> στελέχη — —ού ©τταθαν
Υλωσσοδέτην — ό κ. Σά66ας
Λοιζίδης, ό οποίος ά—εφόχτΐισεν
(ττι τειλους νά άττοκαλύψη, έ-
ττω καΐ κατο)τΓΐν εορτής, τούς
λΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ «θλους
τού Μοχαρίοι/ καί τοΰ περιδάλ-
λοντός τού.
Είναι τω όντι φ ο 6 ε ρ ά
«αί
φ ο 6 ε
κατα — ληκτι
άτι'ό ιμίαν μόνον ττ
«αί κατα — ληκτικά
οορ, άτι'ό ιμίαν ιμόνον τττΐΛ(ήν
τοΰ Κυ—ιτριακοΰ δρά,ματος. έφε¬
ρεν είς φώς/ διά σχετμκοΰ άρ-
"Ρθυ τού δημοσιευθέντος είς
'Γ^ «υκλοΐΛ; των
τ*
γ—> τού, δημοσιευθέντος είς
"ροϊνην εφημερίδα, ό έν λόγφ
Κυπριος αγωνιστής. Διότι ό κ.
Σ. Αοϊζίδης είναι, ΰττέρ ττάντα
ίλλον, είς θέσιν —-Ιλόγφ τής ι¬
διότητος τού καί τής κατ' εττα-
•ίληψιν χρησι·μοττοιή<τεώς τού 4ς ιιέλους τής τταρά τω Ο.Η.Ε. ολληνιχής 'Αιντι—ροσωττείας, »ρος ύττσστήριξιν τού Κυττρΐα- «0— νά γνωρίζη, τάς χρησι- μοττοιηθείσας είς τα τΓαρασική- »ια της Ζυρίχης καί τού Λονδι- «υ, ΰ—ό των «ΈΑλήνων» ώντι- ττροσάτΐτων καί τού Κυπρίου «-θνάρχου» ιμεθόδους, ι καθώς κα! τα ττερίφηιμα «ότττο ρρη^ τα» 6ι—λωματικά κόλπα τού ΎτΓθυ-ργού των Εξωτερικών της δυστήνου Ελλάδος, "■ρός ίνταΦΐασιμόν, είς τό «κές, της Κι—ριακής Βλ Ρ·ας. Καί Ιδού ιμία ιμόνον —ερΐικοττη ** τού ττερί ού ό λότ/ος άρ·9ρο- Υραφικοΰ οτ>μειώματος τού κ.
Αοίζίδη, -ρώην. ώς/ γνωστόν.
59ν<χρχΐκοΰ Σύμβουλον/ 'κοτ.ι Χλειοτοΰ Αθηνών. «θά ίγτο αΦελές νά ερωτήση τιί ττρός τίνα σκοττόν έξοττλι- ζεται ή Τουρκιική ιμειονότης. Α- ™λούστατα ή Τουρκία και ο>
Τουρκοκύ—ριοι δέν ώρκουνται
«έ δσα ά-ροότττως εκέρδισαν
διά των συ>μφωνιών. Μεθιχτθε^-
][ες άπό την ετητι?χΊαν των, θα
έτηδιώξουν δυναιμικώς ττειρισο'θ-
είς τους
καταστάσΕως, εχουν σττουδαιο
τερα τού άττλοΰ ΔημοιικοΟ άρ¬
χοντος καθηκοντα — έξύττνη-
σαν, έστω και την δωδεκατην
ώραν, έκ τού θ α ν α σ ί μ ο υ
έθνικώς ληθάργου, είς τόν οποί¬
ον ήσαν έττί τόσον καιρόν 6υθι-
οημένοι, καί κατήγγειλαιν δτι
«είς χείρας τοΰ Μοοκαρίου δΐα-
κυθεύονται αί τύχαι τού ΕΞλλη-
νικοΰ Κυττριοχοΰ Λαοϋ». Ήξι-
ωσαν έν συνεχεία την εκλογήν
Παγκυπρίου Έθνικοΰ Συνεδρι-
ου, τό οττοΐον νά λάβη α—'θφά-
σεις έ—·] των κ α τ α^ττ τ υ-
σ τ ω ν συμφωνίαν τής Ζυρι1-
χης καΐ τού Λονδίνου καί νά
έτπδιώξη. την κατάργησ'ίν των,
ή την ριζικήν αυτών τροττοποί-
ησιν.
Ό Μαχάριος άρνεΐται έν τού¬
τοις ά ν ε ν δ ά τ ω ς νά δε¬
χθή τήν ανωτέρω λογικήν και
εθ/ωψελή πρότασιν τώνΚι—ρί-
ων Δημαρχων καί σττεύδει ό-
λοταχώς πρός την τελευταίαν
ττράξιν τής Κυπριακής τραγω-
δίας, την ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙ-
ΚΗΝ δηλαδή —δια νόθου έκ-
λογής— άυαρρίχΓΐσίν του είς
τό προεδρικόν άξίωμα· Τότε θά
πσοακαίθηση ττΐλέον μ α κ α -
ρ ί ω ς άνενάχλητος και ά-
φροντις, .μετά τού φίλτατος σγ-
νοόδέλφου τού Κιουτσούκ, είς
τα Κι—ριακά θυέχττεια δεΤττνα.
Τάς ευθύνας διά τήν νέαν με¬
γάλην μετά την Μικρασιατικήν
καταστροφήν, εθνικήν συμφο
Διά τάς Ελληνοτουρκικάς σχέσεις
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣΦΙαΟΝΤΑΞΙΑΡΧΟΝ
Πώς πρέπει νά κρίνωμεν τα ιστορικά γενονότα άπό
γενικης πλευράς τελείως άντικειμενικώς και δχι Βά¬
σει των προσωπικών συμπαθειών ή άντιπαθειών
μας έναντι ξένων λαών.
} , -Γ-------- 11 καΐ
.--._, Όΐκτωδρίου φύλ-
λα τού «Κόσμου» ό έκ των έγκρί-
τωνσυνεργατών του ιταξίαρχος κ.
Ιωοαίνης Α. Βερνάρδος μοϋ κάμνει
την τιμήν ν' ,άσχοληθή ιμέ τα περΐ
«ΕΞλληνοτουρκικής ψιλίας» δημοσι-
εμματά ,μου έν τφ «Πρτχτψυγιικφ Κό
>σμω» καΐ τ,φ «Κόσιμφ» ικοοΐ έκφρά-
ζεται λίαν έτταιυεΐΐικώς δι' εμέ,
ττράγμα δ.ά τό οποίον τςρ άίττευθύ^
νω τάς Θερμοττ3ττας ιμου ευχαριστί¬
'Ασχέτως ^μως ττρός τάς ~ερι
τού άτάμου μου εύμενεΤς του κρί¬
σεις, ιέκφράζεται δυσιμενώς ττερΐ
τίνων έκ ΐτών γιραφοιμένων μου. Δέν
ιδυσαρεστοθμαι δι' αύτό διότι δέν
πρέπει -νά δυσφορή ,κανεΐς &ταν ϊ-
νιας άλλος, άντικρούων τάς >έ~ΐ τί¬
νων ζητη+ιάτων άίττόψεις τού, τό
πράττει μέ .καλήν ,ττίσιτιν δττως έλ-
πίζω νά σνμδαίνη «ϊς την ττερίτττω
σίν ιμας. (Μάλλον εύιχαριστεΤται δι¬
ότι τοΰ δίδεται άψορμή ευρυτέρας
άνατττύξεως των απόψεως τού.
^ ©ά μοθ επιτρέψη δμως ό κ. Βερ
νάριδος νά ιτψ τταρατηρήσφ τα έ-
ξήζ/ χωρΐς έκ τούτων νά θεωρηση
μειωιμένας τας έκ των καλών τοι.·
ύττέρ έ,μοϋ λόγων ευχαριστίας μου:
ΑΛεκατηγαρεΐ διά «6ίαιον ΰφος
καΐ σοψιστικήν εν τισι φρασεολο-
γίαν» χωρΐς νά ύποδειικνύη ττοθ τό
βρίσκει αύτά Ιδίως τό δεύτερον, είς
τα γρφόιμενά μου, κυρίως είς τάς
έξ αυτών ττερικοττάς &ς παραθέτει.
Τό τοιούτον καταδιβάζε νομίζω την
συζητησιν άττό τό επίπεδον είς τό
οποίον όφείλει νά ίσταται.
Παρετήρησε, έπίσης, ,καΐ τό ε¬
ξής είς τάς πε,ρι Ιτών γραφοιμένων
μου^δυσμενεΤς του κρίσεις, καΐ τό
οποίον τόν άδιικεΤ. "Οιτι δέν αντι-
«ρούει άπόψεις μου τινάς μέ ιέτπ,χει
ρήΐματα λο)μ6άνοι/τα ύττ' 6ψιν τα υ¬
πέρ καί τα κατά δι' έκαστην καΐ
άψοΰ πρότερον έμδαθθνη είς >γο
πνεΰμα των, άλλά μοναπλεύρως.
Καί αύτό ά<|>αιρεΐ ιμέρος τής ολτι-
κειμενιικότητος είς μίαν, ούτως εί-
πεΤν ΰικαδη,μαϊκήν συζήτησιν, μετα
ξύ άνθρώττων καλής πίστεως, δττως
είμεθα αμφότεροι.
Θά ύπενθΐίμίσω δέ έττΐ τή εϋκαι-
ρία είς (τόν ψίλονι κ. Βερνάρδον, τό
εξής ρητόν: «Ή γυνή τού Καίσα¬
ρος άχι ιμόνον ττρέπει νά είναι τι-
μία άλλά ικαΐ νά ψαίνεται τοιαύ¬
τη». Τό ρητόν άναφέρει την πρώτην
κυρίαν έκάοττης Χώρας τήν άφεί-
λουσαν Λα δίδη τό καλόν τταράδειγ
μα καΐ είς δλας ΐτάς άλλας γυναί¬
κας. "Οτι, δηλαΐδή, ιμία γυναΐκα δ-
σον καΐ αν εΤναι αναμφισβηΓτήτως
τιμία, πρέττει νά προσέχη, ωστε
νά μή δίδη διά τυχόν άστόχων λό¬
γων ή ττράξεων λαδήν είς τταρεξη-
γήσεις είς δάρος τής ήθικής της.
Τό ρητόν αύτό είναι έφαρμόσι-
μον καιΐ είς πολλάς άλλας ττερΐίτττώ-
σεις, ώς καΐ είς αυτήν πού μδς ά-
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. «ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ»
ττασχολεΤ. Ληλαδή: Ό _._τ_____
ττρός ενα άλλον κα! θέλων ν^άνο-
κροΰση έττιτυχώς τα λεγόιμενα ή
γραφόΐμενά τοι/, δέν άρχεΤ μόνον
νά είναι ικαλής πίστεως. Αύτό είναι,
βεβαίως, ή βάσις. ,Γϊρέπει δμως να
τηρή άίτταρεγκλίτως καΐ τούς εξής
δρους:
α) Νά ιμήν ε—τ,ρεάζουν την κα¬
λήν τού ττίστιν προσωπικά συναι-
σθήματα, ττροκαταλήψεις ικαΐ συμ¬
πάθειαι ή άνΐππάθειαι έναντι ξένων.
β) Νά μή κρίνη τα δΐάψορα ϊστο
ρικά γεγονότο: καΐ τα τταραλληλίζτι
τόν £ν μετά τοΰ άλλου υπό τήν επί
δρασιν των ώς εΐρηκται συναισθη-
μάτ'·ν τ^υ Ιλλά δασει τής ττραγ-
μαιτικό'ητος, των α'τίων ατηα τα
ττροεκάΐλεσαγ, τού δαθμοθ πολιτι-
σμου των άλλων, των συνθηκών υφ'
άς συνετελέσθησαν καΐ των άποτε-
σιμάτωΎ άτινα επέφερον.
γ) Νά ιμήν άπτοφεύγη νά συζητή¬
ση δ,τι δέν συμφέρει €ίς τάς άΊττό-
ψεις ττού ύποσττρίζει.
δ) Νά ιμήν ιχαρακιτορίζη τόν άλ¬
λον ώς Γερμανόφιλον, Τουρκόφιλον
ρμφ
Άγγλοφιλον κ.λ.
ρφ
οθτος άνα-
ξ
ς α
<|>έρη ένα καλόν ττου δττραξαν οί ξέ-
νοι καΐ λησμονήση, τυχόν, κάπτοιο
ό δ ό
ουτοπία ή 'ΕΞλληνοτουρκική φιλία»
τταρελε!φ3η έξ άδλεψίας τό άρνητι-
κόν Δ έ ν ττράγιμα δπερ άνατρέττει
την ΕΛΤθιαν·.
'Καΐ τώρα άς (εξετάσωμεν ,μίαν
πρός μίαν τάς ιπαοατηρήσεις τού
Βάδ
κ. Βερνάρδου.
Πρώτον. ΟΊ
θρησκευτικοΐ
ρη ό
λεμοι τούς όποίους άνέφερα είς τα
περΐ ΟρΓνο'κείας άοθρα ,μου δέν ε¬
χουν ουδεμίαν σχέσιν μέ τό θέμα
μας Έγώ σι/νηγορών υπέρ τής ά-
ττοχαταστάσεως φιλικών καΐ σταθε
ρών μετά τής Τοιιρκίας σχέσεων
καΐ περιλαμβά«(ν τάς άντΐρρήσεις
των θεωρούντων τούτο δύσκολον ή
αδύνατον λόγω των προαιωνίων αΐ-
ιματΓ(ρών διενέξεών μας, έφερα ώς
τταράδειγιμα την ά~ό πέραν τού ε¬
νός αιώνος φιλικωτάτην καΐ διά δι¬
αφόρων κοινών άγώνων παγιωθεΤ-
σαν συμιβίωσιν δύο πρώην άοττόν-
δων έχθρών, των Γάλλων καΐ των
"Αγγλωχ. Κ αί εάν ή ΊΕΞλληνοτουρ-
κική διαμάχη άρξθ)μένη άπό τής έμ
φανίσεως είς την σκηνήν τής Ίστο-
ρ'ισς τού Έρτογρούλ, πατρός τού
ττρώτου Όθωμαν«οΰ Σουλτάνου, καΐ
τερματισθεΐσα — δς έλττίσωιμεν—
μέ την συνθηικην τής Λωζάνης, δι-
ή έξ ΐ ή
Μαγνήται τού προσφυγικοθ νόστου
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΕΦΕΣΟΥ
Διά τόν άψανισμόν των οποίων ένέχονταιοΙένΕϋ-
ρώπη σύνχρονοι Πιλάτοι, οί όποΐοι παρέδωσαν τήν
Μικράν Ασίαν, ίνα σταυράκη.
Ίστορικαί σημβιώσβις τού * Αρχιμ. ΚΥΡ. ΖΑΧΟΠΟΥΛΟΥ
κακόν, ασχετον πρός την συζητου- ήρ<εσεν έξ καΐ ήμισυ αιώνος, ή .__. _... μεταξΰ Γαλλίας καΐ "Αγγλίας δια- μάχη 'με τόν <(>σ6ερόν έκατονταετή
μένη· περίπτωσιν.
ε) Νά έμβαθύνη
καλά είς τό
ζΐ
μη ς ό
πνεΰμα τού μεθ' οθ συζητεΐ καΐ νά
προσέχη νά μην άντιικαθιστά την
■μίαν λέξιν τού δι' άλιλης μέ την υ¬
πόθεσιν, 6τι έκφράζουν αμφότεραι
τήν αυτήν ένοιαν καΐ νά ιμή τώ
αττοδίιδη λέξεις ή φράσεις τάς άττοί-
ας αΰτός δέν εξέφρασε.
στ) Νά ιμή φοδήΐται τάς έπτικρί-
σεις των θελόντων νά τταριστάνουν
εαυτούς «ΰιττερπατριώτας» είς 6ά-
ρος των αλλων.
ζ) Νά μή μετατοττίζη την συζή¬
τησιν είς ττβδία ασχειτα ττρός αυτήν.
"Αευ των ττροϋττσθέσεων αυτών
μία συζήτησις έστω καΐ μέ 6άσι
την καλήν πίστιν δίδει λαδήν» είς
τταρεξηγήσεις και έμΛτίτττει είς τήν
περίτττωσιν της ώς είπον τιμίας
μέν γυναικός 4λλά διδούσης λαβήν
είς ύπονοίας ιπερ! τού έναντίου λό¬
γω άσυνέτων τίνων λόγων ή ττρά-
ξεών της.
Μέ τάς ώς άνω ττροϋττοθέσεις
φοτντάζοιμαι νά συιμφωνή πλή,ρως ό
κ Βερνάρδος. Δέν τπστεΰω δέ νά
δυσαρεστηιθή άν τώ ύττοδείξφ δτι
δέν τάς έλαβεν ύττ' όψιν ίίς τίνα
των γραφομένων Γτου, 6πτως καΐ έ-
γώ δέν έξεδήλωσα δυσαρέσκειαν
διά τινάς δυσιμενεΐς είς βάρος ιμου
κρίσεις τού Άς εξετάσωμεν, λοι-
πόν, ιτσ θέιμα ιμας >καΐ άπό τε γε-
νικής ττλευράς καΐ άπό τάς από¬
ψεως των ΤΓροϋτΓοθέσεων αυτών.
Πρώτα - πρώτα σηιμειώ χάριν
των αναγνωστών, 6τι είς την αρ¬
χήν της περΐ εμού περικοπής τού
άρθρου τοΰ κ. Βερνάρδου ■ένή ιλνα-
γράφεται ή φράσις μ<χ> «Δέν είναι
φρ κή
ττάλειμον καΐ ιτούς Ναττολεοντείους
πολέμους, αρχίσασα μέ την είς Αγ
γλίαν ιέπιβραμήν Γουλιέλμου τοΰ
Κατακτητοϋ χαΐ τερματισθεΤσα μέ
την συνθήικην τής Βιέννης διήρκεσε
— μέ τό συ,μπάθειο έπτά καΐ ήμι¬
συ αιώνος!
Μά θό μοΰ είπη, κανείς: ΟΙ Τοΰρ
κοι ήλθον καΐ ικατέλυσαΛ· την Αύιτο-
κρατορίαν μας. Σύμφωνοι. Τή άρ-
χή δμως δέν την έκαμαν αύτοι. Τήν
κάμαμε ττρώτα - Γττρώτα έμεΤς. Την
άφήσαμε χωρΐς στρατό, χωρΐς ναυ
τικό, χωρΐς 'έμττόριο. Δύο χιλιάδες
ήσαν οί πολεμισται τού 'ερτογρούλ
πού έτΓέδραμον αρχικώς είς ιτήν χώ
ραν μας. Δύο χιλιάδες δλοι-δλοι
καΐ δέν ήμπόρεσεν ή Αύτοκρατορία
μας ινα τούς κάμη καλά. Πρΐν αττ'"
αύτούς^δμως ίΐλθαν οί διάφαροι Εύ
ρωτταΤοι ητλιατσικολόγοι. Ιταλοί,
Γάλλοι καί λοιποί. Ποίος ·ά τούς
εμποδίση; άδέσποτο ιχωράφι ήτο
χώρα ,μας Πρΐν δμως άττ' δλους
αύτούς, ή καταστροφή της ήρχισεν
άιΐ·ό τούς "Αραβας. Μουσουλμάνοι
ήσαν καΐ αύτοι. Καί μ' αύτούς τω-
ρα εύρισκάμεθοτ, ίττολύ ορθώς λέγω,
είς ιάρίστας σχέσει ς.
Παραιμερ!σα.μεν την ανάμνησιν
τώ/ κακών γεγονότων, ιδίως την ά-
νάμνησιν τής καταστροφής πού έττέ-
φερον οί ΑίγύτΓτιοι ιτοΰ Ίμβρατ>μ
είς την χώραν μας κατά την επα¬
νάστασιν τού 1821.
(ιΣυνβχίζεται)
ΑΧ. ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ
(Βυζάντιος)
ιΝέα Φιλαδόλφεια, "Αγκύρας 41
ΜΙΑ ΤΑΞΙΣ ΠΟΥ ΑΔΙΚΕΙΤΑΙ
ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΕΣ
ΔΗΜΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
Τού συνεργάτου μας κ. ΜΙΧ. ΒΟΥΔΟΥΡΗ
αΛΐστυι *·ν
ιθυρίζεται.
στο-
.-, των δέν είναι ττλέον ή διιχο-
τόμτκτις, άλλ' όλόκληρος ή νη-
>Έ^χττιον τής καταφώρου ττα
Ραδιάισεως των συμφωνίαν, η ρ-
εΤχε δυσιμενή 6ιά τους
, --τ^ους διεθνή άττηχηριν.
Ελληινική άντίδραο-ις ύττηε .,
(ώς ούχι άναλογος ττρο^
.- σοβαρότπτα τής κσταστα-
°εως. Άνεο-τάλησαν αί έογασι-
αι,τής Συνταγιματικής 'Εττιτοο-
^, ένφ έττεχτπεύδοντο αι έΡ-
νασίαι τής 'ΕτττιτροτΓής """«-
Ι^ως συμιμαχίας, ώς ι
Ελληνες επείγανται νά "~?/
Τουρκικόν στρατόν άποβιοαζο-
••ενον είς την Κύ—ρον καΐ διευ-
ϊ?λΰνουν τή.ν ιέττέμβασιν της
α
οί
! Κυττριοι
,-^,.,ν 'Εθναρχικοί Σύμδουλοι,
ε'ζ τάς κατ' Γδίαν συναμιλιας
-- ' - ' -ερισισότε-
2*
ραν
ύθύνας δραμα-
τιί-τάς και ΐστοοικάς
__ Ο—εχουν, ττλήν των έν Αθή¬
ναις ευρισκομένων άγωνιστών,
διανοουιμένων καί λοιττών ττρο-
κρίτων Κυττρίων καΐ οί κύριοι
Άρχηιγοί τής —ύτταιτιοτητι αυ¬
τών των ΐδίων/— κ ο ν ι ο ρ τ ο-
ττοιηθείσης , έθνικής "Αν¬
τιπολιτεύσεως, οί σποιοι ττα-
ρηκολούθησαν και έξακολου-
θοΰν νά τταραΐκολουθουν <τ ι ω- ττηλώς, άτταθως και μ ο ι ρ ο λ α τ ρ ι κ ω ς τας διαφόρους φάσεις τού μαρτύρι¬ ον τής θρι/λΐικής Ελληνικης Με- ναλονήσου, ιμέχρι κα^ί τής κα- θηλώσεώς της έττί τού σταυρου τής α ι μ ο σ τ α γ# ο υ ς ΆγγΙλοτουρκικής τυραννιας. _ ©ά έλθη, βεβαίως, καττοτεη ώρα τής αναζητησεως ευθυνων καί τοΰ κσλασιμου των ένοχων, διάτό διατΓραχβέν αττοτρο- τταισν, κατά τού Εθνρυς, έγκληιμα, τό κακόν ομως θα έ¬ χη έν τφ μεταξυ συντελεσΗη ά νέ π α νο ρθώ τω ς. Ό¬ πως άνετΓανόρθωτος κα, ΦΟ- ΒΕΡΑ είς δραματικας συνε- ττείας, ύττηοξεν ή έττελθουσα, μετά την Μικρασιατικήν τρα- νωδίαν. έκρίζωσις τού ΕΛΛηνι- σμοΰ τής αλη&'μονητου > Ανατο-
Λ/- Λττο τάο ττροαιωνίους ε-
σμοΰ ης
λής. άττό
^ α ^εΓκώντοι- πτΓκρ^ο^ ζηΛστύπως είς
Χ,ε'α ττερί τού διατρραχθεντος. , τα σττλάγχνα των, τα ώββ-
Ε|ς οάρος ττϊς·Κύ—ρου, σ τ υ - ν α τ α τήι, ττρογονικης μας
V
ε ο ο ΰ έγκλόματος. δόξης μνη.μεϊα·
τϊςΚύρο, σ τ υ -
έγκλόματος.
αλούθτχΓεν η δη,μοσιευ-
διακήουίις των Δτγμαρ-
Μίαι κατηγορία ύποΛλτ>λων τής
Χώρας ,μας και συγκεκριμένως οί
εΐδικοι είσττράκτορες Δήμων καΐ
Κο.νοτήτων τής Περιφ. τέως Διοική
σεως Πρωτευούσης Α. Ν. 822)37
«αι Ν. 1726)51 οί όττοΐοι πρό έ-
τών άττέκτησαν καΐ σωματεΤον, το-
λαιττωρεΤται άδιικεΐται καΐ αγωνιά
έκ τοϋ καταφανοΰς έμπαιγιμοΰ καί
τής άδιαφσρίας τής έπιδεικνυουμέ-
νης ύττό των εκάστοτε αρμοδίων.
Τα δ άφορα διαδήιματα πρός τούς
ίθυνοντας τα όττοΐα έγιναν κατά τό
παρελθόν χαΐ συνεχίζου άκόμα καΐ
σήμερον νά γίνωνται έττΐ 20 καΐ
πλέον έτη δέν ιέστάθησαν δυνατά νά
ττείσουν τους μανδαρίνους τού κρά-
τους μας δτι ττρέπει νά δώσουν
| «Μίαν κάποιαν λύσ.ν» είς τα ττρο-
ι'δλήιματά των. 'Υπάλληλοι μιάς Ι¬
Ι διοτύπου καταστάσεως συνδεόμενοι
μετά των έργοδοτών Δήμων καΐ
Κοινοτήτων διά σχέσεως Δημοσίου
Δικαίου ώς πρός τα ιμειονεκ,τιίματα
των μόνον, ώττε άπολυόμενος νά
1 μην δικαιοϋνται οϋδεμ.άς άττοζημι-
ώσεως ευρισκόμενοι πάντοτε είς
την διάθεσιν τοϋ Δηιμοτικοΰ ή Κοι-
νοτικοΰ Συμδούλου κα,τά τήν εξά¬
μηνον η ιέτησίαν ανανέωσιν τής θη-
τείας των άμειδόμενοι κατά τρό¬
πον τραγελαφΐικόν. . . ! μή συμπλη-
,ρώοντες τόν «κ τού δαθμοΰ προ-
δλεττό,μενον ,μισθόν λόγω είσπράξε-
ως τού μεγαλυτέρου μέρους των Δή
μοτιικών καΐ Χοινοτικών έσόδων ΰττό
των ΔτΐμοσίωνΤοιμείων ώς καϊ λό¬
γω άγόνων περιοχώυ καΐ τοιούτων
περιόδων, καιρικών συνθηκών άσθε-
νειών, δυσττραγίας φορολογουμένου
άνεργείας, είδικών καταστάσεων κ.
λ π. καΐ 'μέ αντίκτυπον τήν μείω¬
σιν τού άριθμοϋ ιτών ένσήΊμων καΐ
άσι|>αλιστικής κλάσεως ΙΧΑ διά
τούς εΐσττράκτορας αύτούς των δέ
συναδέλι)>ω των τής ύπολοίττου χώ¬
ρας στερουμένων πάσης άσφαλίσε-
ως καϊ ιέπαικόλουθον δι' αύτούς τήν
.μείωσιν τής συντάξεως. ΟΊ επί πο-
σοστοΤς έν αντιθέσει πρός τούς ε¬
πί .μισθώ άμειδοιμένους συναδέλ-
φους των, δέν λθθμβάνουν τό είς πάν
τας τούς επί μισθφ έστω καΐ επί
συμβάσει ιχορηγούμενον έπίδομα α¬
κριβείας 9%, είς τάς περισσοτέρας
δέ ττεριιπτώσεις ούτε ττλήρες^ δώρον
έορτών, οΰτε διαφόρους αύξήσεις η
έπιδόματα ττ.χ. πολυετούς ύπηρεσί
άς «.ά., διότι θεωρούνται ττροσωρι-
νοϊ καιΐ δ'ότι είς ττλείστας περιπτώ-
σεις 6ι' αύτοϋς τίθεται ή ττρούπόθε
σις οίκονομικής εύχερείας τού έργο-
,δότου Δή.μου ή 'Κο νότητος. Λεν
λαμιβάνουν τα έξοδα κινήσεως πάν¬
τες ώς ώρίζουν α! έκάσ-οτεκοι.σι
άποφάσεις των ύττουογών <α! τταοά ; τάς έρμηνευτικάς διαταγάς τού αο | μοδίου υπουργείον Ουδείς λο-μβα- νει έξ αυτών τό είς τούς τακτικούς ΰτταιλλτ>λους χορηγούμενον ιέπίδομα
οίκογενειακών δαρών. Ουδεμίαν
μισθολογικήν εξέλιξιν έΐχουν καί έ-
νώ οί είσπράκτορες Α. Ν. 822)37
περιφ. τέως διοικήσεως πρωτευού¬
σης διορίζονται μέ τόν βαθμόν Γρα
φέως Λ' είς τόν σττοΤον και παρα-
μένουν, οί συνάδελφοί των τού νό-
,μου 1726)51 τής ΰτταλοίττου χώρας
διορίζονται μέ τόν βαθμόν τοΰ
Πρα,μματέως Β' καΐ 'μετά τριετίαν
τοΰ είσηγητοΰ. "Άν καΐ είς την εύ-
οδωσιν τοΰ δλου έργου των δήιμων
καΐ κοινοτήτων τέως διοικήσεως
πρωτευούσης καί τής λοκττής χώρας
ή τάξις αύτη συ,μδάλλει τα ιμέγι-
στα διά τής έπιττόνου καΐ βοκνου
εργασίας καΐ έργατικότητός της μέ
υπομονήν ανεξάντλητον, υπό συν¬
θήκας τραχείας καΐ ιδιαιτέρως κου
ραστικάς συγκεντρώνουσα τόν υπό
μορφήν των έσόδων πλούτον των,
καταστήσασα ούτω τόν θεσιμόν τής
αύτοδ οικήσεως τα ,μάλλα αύτοδύ-
ναμον και ισχυρόν διά την εκπλή¬
ρωσιν έν γένει κοινονΐικοπολιτΐκής
τού άποστολής 'διαπιστούται τχαρόι
ταύτα ότι αί υπηρεσίαι της ύττοτι-
μώνται τα δέ μέλη της άιμείδονται
κατά τρόπον γλΤσχρον καί έξαιρε-
τικώς δυσανάλογον Γττρός τήν απο¬
στολήν των, ύφιστάμενοι την ύλικήν
καΐ τήν ηθικήν μείωσιν νά ευρίσκων¬
ται είς 'μοϊραν κατωτέραν των αλ¬
λων κατηγοριών ΰτταλλήλων. Ή κα
τάστασις δέ αυτή τταρατείνεται ά-
δικαιολογήτως επί 22 έτη άν καΐ ύ-
ττάρχουν όλαι αί ττρός τούτο νομΐ-
καί οΐκονο,μικαΐ χαΐ διοικητικαΐ προ
ύττοθέσεις ϊνα τοποθετηθοΰν οριστι¬
κώς οί ττροσωοινοΐ είσπράκτορες.
Άινευ ούδεμιάς κατοχυρώσεως τής
εργασίας των ευρίσκονται ιμετέωροι
καϊ είς την διάθεσιν τοΰ εκάστοτε
Δη,μάρχου ή Δημοτικοΰ Συμβουλί-
ου, ή πρόσληψις των δι' 6 μήνας ή
£ν έτος επί συμβάσει παρά τα ύ-
παρχτά δεδικασμένα άτινα (μετά δι
ετή συνεχή ανανέωσιν τής συμβά¬
σεως εργασίας θεωροΰν ταύτην ώς
άορίστου χρονου διαρκείας =576)
1936 αποφάσεως τού Συμβουλίου
Έτπκρατείας: ΑΙ ,μεγάλης δ αρκεί-
ας δημοτικαί ύπη,ρεισίαι κρίνονται
ώς τακτικαί τοιαύται. 1105)53
Πρωτοδικείου Πατρών ώς 'Εφετεί-
ου: Οί υπηρετούντες είς Όργανι-
σμούς ώττό ττροθεσιμίαν διατηροΰν-
ται είς τάς θέσεις των καΐ μετά
τήν λήξιν τής συμβάσεως έφ' όσον
τυγχάνει λίαν άναγκαία καΐ ά—α-
ραίτητος ή συνέχισις τής εΐσπρά-
ξεως των έσόδων των δήμων.
Παρά ταύτα οί Δήμοι καί οί ιΚοι
νότητες θέλουν νά αγνοοΰν καί νά
θεωροΰν ώς άονμφορον τό δίκαιον
αίτημά μας καΐ μή έφαρμοστέον
διά νά διατηροΰν τό βέτο τρόπον
τινά έττι των ττροσλήψεων καΐ ά-
πολύσεων των είδικών είσττρακτό-
ρων διά νά δύνανται νά ΊκανοτΓΟΐοΰν
ούτω είλη,μ.μένας Ιέκλογικάς ύποχρε
ώσεις των. Ούτω είδικο! είσπράκτο
ρες έργαζόμενοι έττί 5—15 συνεχή
έτη είς τούς Δήμους καΐ ΐΚοινότηΓ
τας ζοΰν συ·^εχώς μέ την αγωνίαν
καΐ τόν κίνδυνον ,μήπως μέ την λή¬
ξιν τής συμβάσεως των άττολυ-
θοΰ.
Ό τρόττος τής <5ςμοιβής των είναι ό μεγαλύτερος τραγέλαφος. "Αλ¬ λοι ΐμεΓβονται έξ όλοκλήρβυ επί ττοσοςττοΤς, άλλοι κατά τό 1)2 επί ποαοστοϊς καί κατά τό '/ί επί ιμι- σθώ, άλλοι. κατά % επί ττοσοστοϊς καΐ τό υπόλοιπον έτπ ιμισθφ καΐ άλ λοι έλάχιστοι έξ ολοκλήρου έττΐ γλίσχρω μισθώ. Σημειωτέον δτι ό έττΐ ποσοστοΤς άμειβάμενος εάν τό τταρ' αύτοΰ εϊσττραιχθέν δι' ένα ιμή- (Συνέχεια είς την 2αν σελίδα) ΣΗΜΕΡΟΝ ΕΜΟΥ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟΝ ΕΤΕΡΟΥ.... Στήν άλυσίδα τοΟ θανάτου, πού μας δένει ό έ'νας μπρός κι' ό αλλος τιίσω μας πηγαίνει. ΤοΟ ενός τό βαρύ καϊ σταθερό τού βήμα τόν ψέρνει 'στό άνεπιθύμητο τό μνήμα. ΤοΟ αλλου μιά άνάλαφρη περτΐατησιά έκεΐ τόν κατευθΰνει κι' αυτόν μ| ξενιασιά. "Ως δτου ό ίνας άπό τούς δύο των ταφ{), ή μοϊρα καί των δυό μπρρεΐ ν' άντιστραφπ. Άναντιρρήτως ό καθένας ύποκΰπτει 'στό σήμερον ίμοΰ καΐ αυριον ετέρου καί ΓΪΡέτ-ι-τί τινός, όσο κι' άν φρίττη 'οτό πρόοταγμα υπακουοντας τοϋ ύπερτέρου... (Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον) 8) ΈΞκεΙθεν τής Σκάλας Βρι>-
ούλων υπήρχον τρείς συνοικισμοί,
τού ΑΛεντέσι, "Αρτατζε καΐ Κόλι-
τζα μή ά—έχοντες αλλήλων, οί κά
τοικοι των οποίων, ί,σαν κάτοχοι
αμπέλων, άγρών καΐ κήητων, έκ-
κλησιαζόμενοι είς ένα καΐ ιμόνον
Ί. Ναόν, καΐ
IV
μικρόν σχολείον,
τού όττοίου διδασκαλος ήτο κατά
κοττά καιρόν έφηΐμέριος.
Ταύτα έν γενικαίς γραμμαίς,
ώς βοήθηιμα ττενΜχρόν, διά τούς
μέλλοντας Ίστθιρικούς καί συν τού
τοις προσθέιτω πρός συμπλήρωσιν
των Ιστορικόν σηιμειωσεών μου
και τα κάτωθι:
'Ειν τή ΈτΓαρχία τής Ί. Μη¬
τροπόλεως Έφέσου, έκτός τής ε¬
πι Σιττύλω Μαγνησίας, ήτις τυγ¬
χάνει καϊ £δρα Διοικηΐτου (Μοιπε-
σαρίψη) ττεριλαμδάνοντο καί αί
εξής 'Υττοδιοικήσεις.
α) Τού Άξαρίου (Θυ-
ατείρων). ΟΙ κάτοικοί τού ανήρ¬
χοντο είς 22 χιλ. έξ ών 7000 χρι-
στιανοΐ άρθόδοξοι, 1ΟΟΟ Αρμένι¬
οι καΐ ΈδραΤοΐ' καΐ οί λοιτποί
Τοΰρκοι. Σηιμοοντική ήττο ή παρα-
γωγή καΐ έξαγωγή δάμβαΐκος,
κουκουλίοϊν, όπτίου, έρ'ιου καΐ δη-
ιμηττριακών. Διετήρει βιοτεχνίαν
τοοττήιτων κσί ύφασμάτων.
Τα Θυάτειρα υπήρξαν ή γενέ-
τειρα τής Λυδίας, ή όποία, ττρώτη
πιστεύσασα είς Χριστόν, έδατττί-
σθη υπο τού 'Αηταστ. Ποτύλου είς
Φιλίτπτους τής Καδάλας. Ή όμο¬
γενής κοινότης είχεν αξίαν λόγου
έκττολιτιστικήν δράσιν. Άλλά. . .
αλλά, κατά την ϋποχώρησιν, οί
•καιτά άμογεΐνών όρμήσαντες ζεϊμ-
πέκηδες, ττροέβησαν είς άνηκού-
στους σφαγάς καΐ αϊκμαλωσίας,
είς δόξαν τής χριστ. Εύρώττης.
6) Τοΰ Κιρκαγατσίου,
μέ 2Ο.ΟΟΟ κατοίκους, έξ ών αί 5
χιλ. Έλληινες καί οί λοιποί Τοΰρ¬
κοι, Αρμένιοι ικαί "Εβραϊοι.
Ή όμογενής Κοινότης συνετή¬
ρει άρτια έκηταιδευτικά Ιδράματα,
εΐχε 2 Ί. Νσούς, νοσοκαμεΐον, καί
αίθουσαν διαλέςιεων.
Έκ τής προηγουμένης αυτής
πόλεως κατήγονπο οί δύο ευγλωτ-
τοι εκκλησιαστικοΐ ρήττορες ό Πα-
ρασκευάς Παττσδήιμου καί ό Πρω-
τοττρεσδύτερος Βασίλειος Εύθυμί-
ου, Προϊστάμε-νος τοΰ έν Ν. Ύ-
όρκη Καθεδρικοϋ Ναοΰ τής 'Αρχι-
επτισκοττής, ή όττοία εξήρε τήιν δρά
σιν τα,' κατά τήν κτ^δείαν τού.
γ) Νέ άς Έψέσου, τουρ-
κιστΐ Κουσάντασι, 5ΤΟ'/ νη
σος των ττπγνών, καΐ Ιταλιστΐ
Σ κ ά λ α — Ν ό 6 α. Ό έν αυ¬
τή ϊερός ναός τού αγ. Γεώργιον
έκτίσθη τό 1798. Πρό τής Μικρ.
Καταστρο<ι>ής ό ττληθυσμός της
άνήρχετο είς 15 χιλ. έξ ών αί 5
ήσαν χριστιανοι ορθόδοξον οί δέ
λοιποί "Αρμένιοι, Εβραϊοι καΐ
Τοΰρκοι. Ή Έλληνική ΚοινΟΓτης
συνετήρει Άρρεναγωγεϊον, Παρθε-
ναγωγεΐον καΐ ΝηΓττιαγωγεΐον. ΟΙ
έν Ν. Έφέσω Νεομάρτυρες Πολύ-
δωρος. Γεώργιος, Ιωάννης ό έκ
Κρήιτης καί Άγγελής, έμαραύρη-
σαν κατά τα έτη 1794, 1801, καϊ
1813 κατά τάς μνήμας των οποί¬
ων έτεΛοΰντο πάνδηιμοι Λειτουρ-
γίαι.
6) Μ α ι ν έμ έ ν Π ς.
Ή σιδίιροδροιμ.ικως μετά τής
Σμύρνης^ Συνδεομένη πόλις, π}το μία
έκ των μάλλον εύφόρων πόλεων,
καΐ γνωστή άικάμη καί είς τάς Η¬
νωμένας Πολιτείας τής 'Αιμερικής,
.διά τα εύώδη καί γλυκύτατα ττεττό
νια της, των όπτοίων τούς απόρους
μετέφερον έκεΐ, πρός τταραγωγήν
ομοίων, την όττοίαν καΐ έττέτυχον.
Ή άμογενής Κοινότης, τής όττοίας
ή έθνική δράζτις εξεδηλώθη έμιττρά-
κτως κατ' έττανάληψιυ, έκοοτμεΐτο
ύττό περικαλλούς Ιεροΰ ναού, ττλου
σιωτάτου είς εσωτερικόν διάκο-
σιμον, ιμέ Άρρε^αγωγιεΐον, Παρθε-
ναγωγεϊον καΐ Νηπτιαγωγεΐον, των
όιποίων τόδιδάσκονττροσωιττιικόν εΤ
χεσπλήρη, την συναίσθησιν τήςάιττο-
στολής τού. Κατά την Μικρ. Κα¬
ταστροφήν, δσοι κατώρθωσαν νά
σώσουν την ζωήν των διεσττάρη-
σαν έδώ κι' έκεΐ, έγκαταλείψανττες
τα πάν.τα είς χείρας των σφαγέ-
ων των, πρός δόξαν, τιμήν καϊ έ-
παινοιν τής έν άιμαρτίαις γηιρασά-
σης Εύρώττης.
ε) Τού ΚασαιμΉά, δ-
στις ήρίθμει 2Ο.ΟΟΟ κατοικ. έξ
ών 3.ΟΟΟ ήσαν "Ελλτΐνες καΐ υπέρ
τούς 1.0ΟΟ Αρμένιοι καΐ Ισραη¬
λιται καΐ οί ϋττόλοπτοι Τοΰρκοι,
Βόσνιοι καΐ Άλβανοί.
Ή αμογενής Κοινότης τττο μία
έκ των τΓροτΐγ,μένων,λόγω τής μεγά-
λης εΰφορίας τής ττεριοχής της.
Πρό τής επεκτάσεως τής σιδηρο-
δραμικής γρα/μιμής Σίμύρνης καϊ
πέραν τού Κασαμπά, ο! Τοΰρκοι
τόν ώνέιμαζον ^Κιουτσούκ Μκτΐρ»
Μικράν ΑΐγυπΓτον, καϊ ήτο πράγ-
ματι Γκιουτσούκ Μισίρ, διότι δλα
τα γεννήμαΐτα τού έσωτερικοΰ με-
τεφέροντο στόν Κασαιμπτάν, καί ε¬
κείθεν διά βαγονίων, είς Σμύρνην.
Τότε δέ (1865) κατετέθη καΐ ό
θεμέλιος λίθος παμιμεγίστου ναού
των Άγίων ΆττοστόλωΛ καί έλει-
τούργει ημιγυμνάσιον αρρενων,
καί θηλέων, Νηττιαγωγεΐον καΐ Νο
σοκομεϊον, τό &ποϊον π-ροετΐ'μάτο
καί άτττό τούς Τούρκους καΐ 'Ε-
βραίους άκόμη τού ΔημοτικοΟ
Τουρκικοϋ.
(Βλέττε Ίσορικάς μου σελί¬
δας)
στ) Β ου ρ λ ά.
Ή μεγαλυτέρα είς αριθμόν όρ-
θοδοξ. Έλλην. Κοινότης μέ 35
χιλ. κατοίκων, έξ ών όλιγάριβμοι
τινές Τοΰρκοι. ΟΙ το πρώτον έγ-
κατασταθέντες έν αύτη, προήρχον¬
το έκ Μάνης, Νάξου, Κυθήρων, έξ
οθ κα! αί όνομασίαι μερικών τμη-
μάτων τής πόλεως Μανιάτικα, *Α-
ξιώτικα καί Τσιριγώτικα. Έν τη
Κοιινοτητι Βουρλών ά~εστάλην ώς
Άρχιερ. Έητίτροπος τής Ιεράς
ΜηΓΓροττόλεως Έφέσου τό έτος
1905, γενόμενος μετά χαράς 5ε-
κτός υπό των έκτττροσωπτούντωιν
αύτην Κοιινοτικών Σωιματείων. Ό
λαός δμως, δταν μέ άντίκουσεν,
έφ' άιμάξης φερόμενον, μικροσκο¬
πικόν καΐ άδύνοΐμον, καΐ άχι δττως
μέ έφαντάζετο μέ έ—ιβλητικήν εμ¬
φάνισιν ττρογάστορος ΚαρδιναλΙ-
ου, εκίνησε την κιεφαλήν τού καΐ
ηκούσθη λέγων «γρήγορα θά τόν
'Κουβαλήσουμε στήν τσικουδιά»,
δηλαδή στό νεκροταφείον, δττου υ¬
πήρχον πολλές τσικουδιές.
ΓΙερΐ τής μεγάλης Κοινότητος
των Βουρλών, ό πολυγραφικώτα-
τος καΐ άκαταπονητος Ιστορικός
φίλτατος μου Νΐκος Μηλιώρης ί-
•γρσψε καΐ θά Υράψη άκάμη άρ-
κετά, δι' αΰτό σταματώ έως έδώ
μέ την τΓροσδοκίαν καί την έλττί-
δα ότι, δταν έλθη το ητλήρωμα
τοΰ χρόνου, θά άττοκυλισθή ό λί¬
θος ό πιέζων την Μικρασίαν, καΐ
δτι θά άνοΛάιμιΙχιυν καΐ θά σκορττί
σουν αό φώς των πάλιν, αί έτττά
λυχνίαι τής Άπτοκαλύψεως.
Ό κλήρος τής Έλληνικής Φυ¬
λής είναι αί δοκιμασίαι κα! δχι
ό άφανισμός, καττά τόν Βίκΐωρα
Ουγκώ.
Έντυπώσεις άπό τήν χώραν των μβγάλων προόδων
ΟΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣΕΙΣΒΕΛΠΟΝ
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ
..,..„ Πατρίδος, νά ύπτιρετή— την
"ίΕλληνικήν Έκκλησίο ττού ϊδρυσεν ή
ιδία, νά έπταγρυπτνήση στήν δ απτβι-
δαγώγΐ|θΊ των τκχιδιών της. ττού κτρο
σ—ιθεϊ μέ κάβε τρότιο ν' άγκοΑιά-
σουν ττιό Οεριμά ιτήν Έλλσβο:.
ΊΒχει συναίσθηΐσι τής άττοστολης
της, είνοοι ϊνχχς «ϊττοστολος. Ό ονν-
δεττικός κρϊκος πού ένώνει αΐώνια
τήν οΐκογένειό της μέ τήν 'Ελληνική
Πβτρίδσ. Διβτηρεϊ άκστόιλΐΓΓθ τον
δεσμον αυτόν. Τό —τήιτι της είναι
ζωντανή έστία έθνικών ττοφοβδόσεων
καί όρβοδόξοι; ττίστεως. Κ μ" εΤναι ύ-
ττερηψσνη ττού είναι έλλτ)νί6α. "Άιν
ζή στιγν καρδιά τής Αι/τικής Εϋρώ-
ττης ,οτήν πρωτεύουσα τοΰ Βελγίου,
ττού €ίναι άιτ' τίς ττλο»»· ώτερες κι"
ώραιότερες τού κόοιμου, δέν ξεχνςι τό
χωριό ή τή μικρή ττόλι ιτού γενντ^η-
κε, τα ττρώτα της 6ι>ματα σ"τήν Έλ¬
ληνική γή, τούς γονε'ί. ""Κ·
"Ολα αύτά διαπιΐστώσαιμε, δταν
μάθσιμε καϊ την ίβνικοκοινωνιική 6ρά-
σι τής «ΆΒεΑφότητος των 'Ηλιληνί-
δωιν Κνρών» των Βρυξΐελλών. Ή λαμ
ιτρή αυτή Άίδελφάτιις Ιδρΰθηκε τό
<9ϋΐ6 Πρωταρχικός οικοττός της ή ίδρυσις καΐ ονντήρησις Όρθοδόξου Ελληνικάς 'Εκκλ—ίας. Καί τό έττέ- τυχεν. 'Έινας ιτερικαλλής τοΰ ©εού ΟΙκος κτίσθηκε στήν όδο ΣταοΌ-άρ 92. ' ΟΤΕλλΐίνικός Όρβόδοξος Ναός των Άρχαγγέλων Μιχαήλ καΐ Γα- 6ριή(λ. Ή κανονική λειτουργια το« βρχι- σε τό 1929· Στεγάζει στό ίπτανω ττά Τθμα καί τό 'Βλληνικό Σχολειό Βρυ 4ον Ή 'Ελλίΐνίδα των Βρυξελλών είναι &ιτως τήν θέλοκν ή μετα—>λεμ ικη
μαςέ—>χή καί ή "Βλληνική παράδο¬
σις. Δέν έχει ιταληες ιτρολήψει.ς· 'Ερ
γαζεται μέ σύμβολο τόν Σται/ρό καί
την 'Ελληνική Ί6έα. "Αφήκε τόν ττε-
ριορισμό, ττού έμττόδιζε τή δράσι
της καί γβμάτιη θέλησι, τταλμό καϊ
σφρΐγος ρίχνηκί θαρραλέα στόν ά-
γώνα τής ζωής. γιά νά βελτιώση
τίς σ«νβήκες διοΛιώσεως τής οΐικογε-
νείας της, νά βοηβήση τούς ξεί—χμ
μένους θΛΛμττατριώτες, ττού όίτύχη-
σαν, ν' άνταπτοκριβή είς κάβε σχείδον
&κλτ»σι τής ιμακρυνής άλλ' άλησμό-
ξελλών. Μιά φορα τόν χρόνο ϊρχοται
καΐ λειτουργϊΐ ό Σοβασιμιώ'ατος Μη
τοοττολίτης θυατείρον κ. Άβηναγο-
ρας, ιτοΰ 6χει. την Εδρα τού στό Λον
δϊνο. .Η έκκλησία ιΐαίρνει τότε ττα-
νητγνρικήν δψι. Τό εύλαβές ττυκνο
έκκ(λη|σ·ίασιμα Γΐταρακολουθεϊ ιμέ κατά·
νυξι καϊ τό έμττνενσμένο κήρυγίΐα
τοϋ Δεχπτότη.
Ιερεύς τού Ίεροΰ Ναού είναι ό
Πανοσιολογιώτατος Άρχιιμανδρίΐτης
κ. Αίμιλιανός Τιμιάδης. Ό Τδιος
λιιτουργεΐ καΐ στήν ΈλληινιΚΓνν "Βκ-
κλησία τής 'Αΐμβίρσας. ΟΙ δυό Ναοί
λειτουργοΰν ΐναλλάξ, ίτοι τήν μιά
Κνρακή ή 'Εκκλησία των Βρυίελλών
καί τήιν έητομενη Κυριακή τής Άιμ-
Σειρά άρθρων τοϋ κ. ΤΡ Ι ΑΝ Τ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ
φείου τής 'ΑΙδελφότηττος· ΔΙ νει 6οη-
θή'ματα καΐ είς Λιτόροιις καϊ κάττστε
καΐ είς άτυχούντας άνθακωρρύχους
μας. "ιΑΙλλα ττοσά γιά τούς Κνττρί-
ούς καί γιά ΐΓταβόντας στήν 'ΕΙλλα-
δα.
Ό τηροϋττολογισιμός των έξόδων
τής Άδελφόττιτος γιά τόν τρέχον¬
τα χρόνο ανβρχεται. είς Βίλ. φράγ¬
κα 1Ί3.00Ο.— Άττ' αύτά άνθλογούν
50 000 γιά την 'Έλληνική Κοινόπτι»·
τα 'Αιμβέρισας, 25.000 γιά την σντ-
τήρησιν, έπηοικενές κλπ. τής άαώη-
σίας, β.ΟΟΟ γιά τή χορωδία καΐ άλ-
"Όλα τα £ξοδα τής συντηρήσεως
τής ΊΕκκληρίαςι είναι τής Άδελφό-
τητος. "Ενα κατόρθωμα μεγάλο-
•Γιαΐτί έκτός άττ' την σι/νιτήρησιν αυ¬
τή, χορητγΐΐ καθε χρόνο καΐ στήιν 'Ελ-
ληνική Κοινότηιτα Βρυξελιλών ϊνα
χρτίμαΓΓΐχόν έπίδομα έναντι των ίξό-
δων τού ΊΕλληνιιχού Σχολείον. Τα
δύο τελευταία χρόνια έδωκε στήν
Κοινότηιτα
Ή ΠΙράεΙδρος τής Ά£ελφότττ|τος!
των Έλλην ίβων Κυρίων Βρνξελ-
Λών κ. Μ. Τομιτρώφ.
λα εξοδα τού Ναού, 3.000 γιά ·τόν
Ίεράρχη βνατείρων καϊ τα ύπόλοι-
πα είναι γιά δωρεες, ήλεκτροφωτι-
σμό, θέρμασιν, έντιπτα, φόρους κ.λ.
ττ· Τό ττροϋπτολογισθέν αύτό ποσόν
των 113.000 ασφαλώς βά υπερβή
όπως γίνεται σχχδόν κάθε χρόνο.
Τα προϋπαλογισθέντα 'Γενικά ΐξοδα
τού 1957 ΰπΕφεβησαν στήν —κχγμα-
τικάτητα (311.12.57) κατά 11.427
30 Β.Φ
"Ενα από τα κύρια ϊσοδα τής Ά-
δελφότηιτος είναι ό έτήισιος χορός
της, δπον σνγκεντρώνοντσι δλα σχι-
δόν τα μΐΐλη τής παροικίας μας
Βρνξελλών καϊ οί Βέλγοι φίλοι τονς.
Τό 1957 ό χορός (τής 2.2.57) ά-
ττόδωσε καθαρό κέρδος Φρ. Βΐλ. 39
5«1,5Ο ήτοι δραχ. 23.749 καϊ τό
1958 (11.2.58) Φρ. Βελ. 29.785, ή¬
τοι δραχ. 17.871.
Έπίσης τό λαχεΐο τής ΊΑβελφό-
τητος τής 26ης "Οκτώβριον 1958
εΐχε καθαρό κερδος Φ. Β- 29.261,40.
ΑΙ δωρεαι πρός την ΊΑ6ελφόττ|τα
τό 1957 ήσαν αί κάτωθι:
Φρ. Βελγ.
Κύριος Μάτσος 5.000
Κυρίσ Μαυρολέων 4.000
» Ανδρ ί α 500
» ιΔασικαλίδου 500
» Σταμπονλοπούλου 500
» Τζανντ) (200
Τό 1958 τό σύνολον των δωριών
άνήλβεν βίς 7.000 βελγ. φρ.
Τα ειΐσπραχβέν συνολικόν ποσόν
σννδρομών των μελων τής Άοελφό-
τηττος κατά τό ϊτος 1957 ήταν 5.
900 &ελγ. φρ καϊ τόν έπτάμενο χρό-
νο 9.600 βελ. φρ.
Τέλος τό σύνολον των καθ. έσό¬
δων τής ΊΑ&Λψότητος ήταν τό 1957
6ελγ. φρ 108.685,50 καϊ τό 1958
6ώ. φρ. 133.400 35. Τό 6έ σύνολον
των ίξάδων κατα τ ό 1957 ανήλθεν
είς βελ φρ. 88.289.65 καϊ τό 1958
είς βελ. φρ. 107.585,55.
"Αν αναφέρομεν έδώ ιμερικούς ά-
ριθμοΰς τό κάμαμε οχι άπτό. . . ξε-
χωριστή σνμπαβοα γιά τα νούμερα
μά γιά νά δείξοομε την στβνόττρα
τής οΐκονομικής της κινήσεως καΐ
την ώδυνο;μία των πόρων τής Άδελ-
φότηττος, ττού δέν την έμιτοδίζουν
δμως νά κάμη Ιργα άξιόλογα καϊ
νά κινήση αλων τόν θαυμασιμό.
ΐΚαϊ νά σηιμειωσουιμε πώς τα μέλη
της φθάνουν ιμόλις τα πενήνα· Λί-
γα, άλλ' αφοσιωιμένα σχεδόν στήν
φιλανθρωπική τους αυτή Οργάνωσιν
πού τήν θίωροθν σάν αλλο δικό τονς
σπήτι καϊ τήν περιβάλλοιη' ρι ολη
τους τή σνμπτάβεια κι' άγάπη. Κι'
ή άληθινή άγάττη κάμει θσύματα.
ΙΟΙ Κνρίες καϊ Δαπτοινίδες ολων
των Διοικητικόν Σιιμβουλίων τής
'ΑΐδελφότηΓτος έργάσθηκαν ιμέ φ λότι-
μο καϊ πραγματικό ζήλο γιά τήν κα
λύτερη άνάτττι^ι τοΰ σωμα'τζίου
τους, μέ όρκετά πάντα εύεργετικά
ό—οτελέοιματα.
Τό σημερινό Διοικτγτικό Σ»μβού-
λιον άττοτελούν αί κάτωθι Κυρίαι:
ΚΤρόεδρος Μαρία Ταμπρωφ, Άν¬
τ ιττρόεδρος Βασιλική Τζαννή, Γραμ¬
ματεύς Καλλιόπη Καταχανά. Τα·μίας
Καρούλια καΐ σώμβουλοι: Χάρις 'Ατ
λαχούζοθ, Δέσποινα ΒαρζοΟ, καϊ 'Ε
λέντι Γκιάτα.
Ό κινητήριος ιμοχλός καϊ ή φυχή
τής Αδελφότητος είναι ή κ. Μ- Τομ
πρώφ. Δα<—ρία συνεχή χρόνια έκ- λεγεται πρόεδρος. Στήν τελευταία Γενιική Σι»ν«όλει«σι τής Άδελφόττητος εδήλωσεν στ ι άττοχωρεϊ όρικττικά και δέν θέτει ύ—>ψηφιόττττα γιά λόγους
ΰγείας. «Δέν θέΐλω παύσει, συνέχισεν
ή κ. Τομπρώφ. ιμετά τού αυτού ζήλον
καϊ άφοσιώσεως νά παρέχω είς την
Άΐδελφάτητα τάς, ταπτινάς υπηρεσί¬
ας μου, όπότε τουτο θά θεωρήται
σκάττι,μον». Άλλ' ή Συνέλευσις την
έξέλεξεν πάλιν πανηγυρικά. Χαΐ την
παρεκάλεσαν νά ιμή έπιιμένη στήν πά
ραΡτηβ-ί της. Τα τόσο εύγενή αΐσθή-
ματα τής κ. Τομπρώφ δέν ιί,μττόρεσαν
να φέρουν άντίρρησι στήν Εκκλησι
των Κι>ριώ/, μέ τίς οποίες σννεργά-
σβηικε τάσα χρόνια. Καί συνιχίζιι
τόν δημιοοργιιιό της άγώνα είς βά¬
ρος τής ύγείας της.
Ή κ. Τομπρώφ ιίναι τέκνον *»!-
λοχτο τής Ίωνίας. {ήτου ΐίνθι—ν ε¬
πί χιλιετηρίδες ϊνας απαράΐμιλιλος
'Ελληνισιμός, ό Ελληνισμόν τού "Ο¬
μήρου καΐ των Ίώνων σοφών, τού

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΘΕΟΦΥΑΑΚΤΟΥ Κ. ΘΕΟΦΥΑΑΚΤΟΥ:
«ΓΥΓΩ ΣΤΗΝΑΣΒΓσΤΗΦΑΟΓΑ»
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1958
Τοθ συνεργάτου μσς κ. ΙΩΑΝ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗ
Σττανίως τήτλος βιβλίου σάη/Ι έθνικά φυτώρια! Καί ή «άσβεστη
τόν ανωτέρω, ιμέ τόν οποίον 6 δια-
κεκριιμένος ίατρός της Θεσσαλο¬
νίκης κ. Θ. Κ. Θεοφύλοκτος έβά-
φτισε τα άπτομνηιμονεύμαιτά τού,
τηρΦδιαγράφει τό ττεριεχόιμενό τού,
τόσο πιστά καί έτπισηιμαίινιει τό
κεντρικό τού νόηιμα τόσο εΰστσχα,
λακωνικά καί ότττέριστα. Καί ή έ-
πιτυχϊα είναι περισσότερον άξιό-
λογη, δταιν ληφθή ύπ' δψιιν, δτι σή
μερά ζού,με σέ κυκεώνα άλληλοσυγ
κρουομένων κοσμοΐ3εωριών καί ά)μ-
φισδητουιμένων ήθΐικων άξ ών, δπου
πολλάκις σΐΛΐθλίβονται καί παρα-
μορφώνον.ΐαι άνελέητα τα ίδανιικά
της Φυλής μας, Πίστις, Πατρίς,
Οίκογέινεια. Γιατί γι' αυτόν ακρι¬
βώς τάν λόγον δέν είναι ποσώς
εύκολο έργο νά ακολουθήση καθείς
χωρίς τόν κίνδυνο νά ΤΓαιρεξηγηθή
άττο την μία και την άλλη ττλευρά.,
την όδό, πάνω στήιν δπαία κεΐινταιι
καί τα τιρία αύτά Ίδαικά.
Τωόνττι άητοτελεΐ ά3λον τό γε,γο-
νός, δτι ό κ. Θ. Κ. Θ. άατ' τα παι¬
δία τού άκάμη χρόνια καί .μέχρι
σήιμερα δβν άποιμακρύνθηικε ποτ,έ
άτΓο τή θαλπωρή καί τό άκτινοβό-
ληιμα τής «ασβεστιης φλόγας» σέ ό
ποιαδήπτοτε πολιτική παράταξι καΐ
άν άνήκε. Στή διαδρφή μιάς ό-
λόκληρης έξηκονταεττίας, πού περι-
ζώνει τή μαθητική καϊ φοιτηΐτΐική
ζωή τού, την έτπστηιμονική καΐ έ-
παγγελματική τού σταδιοδρομία,
την έθνικοκο,νωνΊκή καί πολιτιική
τού δράσι πρώττα στόν Πονττο, ε-
ττειιτα στό Βοπούμ καί έν συνειχεία
στή Βόρεια 'ΕΞλλάδα, ό βίος τού
δλος αποτελεί κάτω ά~' την άινιταύ
γεια πάντοτε τής «άσβεστης φλό¬
γας» £νοϊ «φωτεινό» ερεισμα, πάνω
στό οττοΤον θά μτΓορούσαν νά στη-
ρΐιχθοθν δσοι άνεριμάτιιστοι καί πε¬
ριδεείς άντιικρύζουν γιά ττρώτη φο-
ρά τό σταυροβράμ ΐι των σνγκιρουο-
μένων κοσμοθεωριών καί ϊβεολογι-
ών. Άλλ' άντί νά άοριστολογοΰ|με,
άς ττροστΓαιΟήσωΐμε καλυτέρα νά
δώσωμε τό πορτραΐτο τού ζωγραφι
φλόγα» πάνττα «ώκοί>μηιτη
λα» καί στην καλύβα και στό άρ-
χοντικο τόσο τού άγράμιμοπου δσο
καί τού γραιμματτισμέινου.
'Γι' αώτό καί τί άπέραντη άγάττη
«σ' έκεΐνα τα νοσταλγικά χώιματα,
δπτου ττρωαόειδε ιτά φέγγος τό ά-
σύγικριιτο τού γνώριιμου ούρσνοϋ»
καί δΐττου δυστυιχώς δεί/ ,μάς άφησε
ή κακία των ττεριστάσετοιν νά χα-
ρούιμε τήιν ζωή καΐ νά κοίιμηθοΰΐμε
μακάριοι έκιεΤ στήν άνσλαφρη γη
μέ τήιν ττροσδενουσα Ιεροτητα τού
οϊκογένειοκοΰ τάφου!» Καΐ πόσο
τοθ άρεοιε τό ψευδώνυιμο «Τσιτσε-
νός» σάιν σήιμα καταΐτβθεν τής κα-
ταγωγής τού!
Αώτή ή ιτόσο έητιιμεληιμένη ικαλ-
λιέργεια τής έθνικής ψνχής πώς ή¬
το δυναιτοΛ/ λο μή δώση, ττρώιιμα
κιόλσς, τοΰς έκλεκτούς καί τγοικ!-
λους καρπούς της; Καί μάλιστα
ΤΓρώτα-ττρώτα στό χωριό τού, συγ
χρόνως σ/εδόν ικαί στήν Τραπε-
ζοΰντα καί &ττειτα στό Βατούμ καί
στή Βόρειο Έλλάδα. Άλλά κα¬
λυτέρα άς άντλήσ»με ,με,ρικά έν-
σαρκωμένα παοαδείγματα άητό την
πλούσια τταρακαταθηκη τοΰ βιβλί-
ου τού, πού άναφέρονται σέ δλους
ιτούς ιΐομεΐς τής δράσεώς τού μέ
άμετσκίνη,το κέντρο πάντα την
«άσβεστη φλόγα».
Τό όνομασΐότερο θρησκευ-'κό
προσκύνημα τής περιφερείας Το-
•ρουλίου, ή Μονή τής ΠαναγίαΓ
Γουμερά στό ν·ωρ:ό τού, ττού σάν
κ«;φό σχολειό ίνιΛούχησε χορεΐες
έτιφανών άρχΐ*ρέο»> καί δυναστεΐ-
ρς διασήιμωι' βονΐιμΕταλλουργών,
εΤχε καταΐντήσει άπλό κοινόβιο
ιμιάς δωδεκάδας καλογήρων.
'Καί δμως στήν «έξαιρετικά άν-
θούσα ιέκείνη —ειριοχή μέ τσν κό-
σμο τόν ξύπνιο,πτροοδειπιικο και έ-
ξελίξιιμο» ή Μονή θά ιμτΓορσύσε νά
ξανάδρη τόν ίαυτό ιτης δχι σάν
κρυφό σχολβιό ττιά, ώλίλ' ώς Κειν-
τρΐ'κή Σχολή τριάντα τουλάχιστον
χωρίων γιά τή ιμόρφωσι καί κα-
σμένο μέ δικά τού χρώμαιτο:, άλλά τάρτισι ϊβρέων καί διδαχΓκάλων.Ή
Η ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΑ
ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΟΠΩΣ ΕΞΩΘΗΣΗ
ΕΙΣ ΠΟΛΕΜΟΝ ΤΗΝ ΙΝΔΙΑΝ
ΌΥΑιΣΦΠΚΤΩΝ, 6. — Ή έγκα-
ρος άμερικανική ιέ/πιθεώρησις «Τά-
ιμ» δημοσιεύει τ.ήν πληροφορίαν
δτι ή ίιρυθρά ΐΚίυα έπιδιώκει δχι
απλώς νά καταλάδη την διαφιλονει
κοκμένην περιοχήν» τού Λαντάχ,
άλλά νά εξωθήση την Ίνδίαν είς
πόλεμον.
Γενιικώτερσν τόσον είς την Ού-
άσ.γκτων, όσον ικαί ιμεταξύ των
δυιΐικών τταρατηρητών είς Νέον
Δελχί, ώς τηλεγραφείται έκεΤθεν,
επικρατή ή ιέντόπωσις δτι ή ίδέα
τού ιπολέμοιι ιμεταιξύ έρυθράς 'Κί-
ναος καί 'ίΛδίας δέν ξενίζει ττλέον,
τουναντίον δέ άρχίζει νά ττροσλαιμ-
6άνη περισσότερον σνγκεκ'ριιμένην
μορφήν. "Ηδη ό ΤΓρωθυπουργός κ.
Νεχρού, ό οποίος διά την χλιαρό-
τητα τής στάσεώς τού έναντι τοθ
Πεκίνου, οντιμετωπίζει την >μήνιν
τοΰ ίνδιικοϋ λαοθ, ηναγκάσθη νά
ιτροδή είς δηλώσεις, 03ναγνωρίζων
επισήμως ότι, £άν δέν επιτύχουν
αί διαπραγματεύισεις μετά τής κι-
νεζΐκής κυβερνήσεως καί έξακολου
θήσουν αί (ττροκλήσεΐς των έρυ-
θρών, ή 'Κδία εΤνκχι ττρόθυμος νο: ύ-οχρεώσουν την Ίνδίανοπως Αν- ιματα >ε^νΌφυλσχής,
αυ-
.^^------..„ ούδετεροτητος με- ι
ταξύ "Ανατολής καί Δύσεως καί *- ' Πληροφορίαι ΐκ
πως λάβη σαφή θέσιν εναντίον τού ρουν ότι οί Κινέζοι
άνατολικοΰ συνασττ ισ.μοϋ, ίττράγμα
το οποίον θά διαταράξη τάς σχέ-
σεις της καί ·μέ ,τήν Σοβΐιετικήν "-
νωσιν.
φθάση 'μέχρι πολέμου δια την ύττε-
ράσπ ισιν ιτοΰ πατρώου ιέδάφους.
Τίθεται, έν τούτοις, τό έρώττ>μα
υπό των πολιτικών κύκλων τής Ού-
άσιγχτων καΐ των "τταρατηρητών
είς Νέον Δελχί διά ποίον λόγον ή
ερυθρά ιΚίνα δηιμιουργεϊ αυτήν τήν
ανωμαλίαν είς ιτήν ΐΓεριοχτνν τοβ'»·
την. Ώς ύπογραμμίζει σχετικώς ή
έγκυρος Λμερικανική έττιθεώρησις
«Τάι,μ», ή ιμομφή εναντίον τής Ίν-
δίας δτι ποορέχει άσυλον είς τούς
Θ.βετανούς ττρόσφυγας καί τόν
Δαλάΐ Λάμα, αποτελεί απλώς ττρό
σχημα. Είς τήν ττραγματικότητα,
δέν εΐιναι ή καΐάληψις τού Λαντάχ,
ή οποία όδηγεΐ τό Πεκΐνον ©ίς έ-
χθροιτρΛξίας ιμέ τήν Ίνδίαν, άλλά
η Ιέ,πιδίωξΐς τής κινεζικής κυβερνή¬
σεως δπως ή Ίνδία προκαλουιμένη
ούτω φθάση ιμέχρι κηρύξεως ττολέ-
μου. Διά τού τροττου αυτού οί έν
Πεκίνω έπίσημοι, οί οποΐοι θεω-
οούν τήν Ίνδίαν ώς τόν ύπ' άρ. 1
άντίζηλοιν τής κομμουνιστικής Κί- „ , .
νας είς την "Ασίαν, έπιδιώκοΐΛ· %·α σττουδαστική ένωσις, Ιδρύουν
κα,ταλείψη την
τούς θέσ^ τής
«-οσταλοΰν είς τό
ένίσχυσ.ν των έκε.
τά όττοΤα θά
Λαντάχ -ρος
Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΠ
ΚΑΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΙ ΘΗΒΟΝ
σιν.
Έν τώ ιμεταξύ, έν 6ψει των πε¬
ραιτέρω έξελίξεων, συνειχίζοντοι. έ-
Γίτειγόντως αί στρατιωτικαί έτοκμα
σίαι είς Νέον Δελχί. Στρατεύματα
αητασ,τβλλονταΐ' είς την περιοχήν
τού Λαντάχ καί 6ώ ττρώτιτν φοράν
αί φρουραί των συνοριακών σταθ-
)μών περιήλθον ίπτό την άρμοδιότη-
τα τού αρχιστράτηγόν, ένώ μέχρι
τούδε ύττηγοντο είς την εξουσίαν
ιτών —ολπιικών ώρχών.
Έττίο-ς ό ττληθυσμός είς Νέον
Δελχί κα· άλλας μεγάλας πόλεις
τής χώρας θορυβεΐ ύπ έρ τήςδιεξα-
γωγης πολέμου εναντίον τής Κί-
νας, αί 6έ οργανώσεις τής νεολσ)!-
ας, ■μετθξύ των οττοίων καί ή τταν-
,ρ______λ ^^____._ ΐ£^/^^Ηΐ 4ύ/λ—
νισχύσεΐς είς την όρεινήν ταύτην
ττεριοχήν, σκοττόν έχοντες νά ώττο-
βυθούν συντόμως είς νέαν ευρείας
κλί,μακος διεισδυτιικήν ενέργειαν.
κλί,μακος διεσή ργ
Πρός τουτο ίχουν κατασκευάσει ό-
δικήν άρτηρίαν,διεΐικολυνουσαν την
ιμεταφοράν στρατευμάτων κάϊ ύλι-
ικοθ. ΎίΓΓενθϋμίζεται πτάντως ότι
καί είς περίπτωσιν καθ* ήν αί συγ-
κρούσεις είς Λαντάχ ήθελον εξελι¬
χθή 6ίς ττολεμον, δέν έττρεπε νά α-
ινσ,μένωνται ραγοαΐαι Ιέξελίιξεις λό¬
γω τής (διομορφίας τοΰ όρεινου
τούτου Ιέδάφους καί τών^ ττυκνών
δασών, τα όττοΐα παρΒμβάλλονται
έν συνεπεία. ΑΛ υφιστάμεναι έν προ
■κε,μένω τοιαύται δυσχέρειαι άπο-
τελοΰν ιμίαν έττι ττλέον ένδειξιν δτι
σχοττός τής Κί-νας δέν είναι ή ήτ-
τα τής Ίνδίας ή ή κατάληψις έ-
δαφικών (ττερ ιοχών, ι—λλ* ή έξώθη-
I—
ίς της είς κήρι/ξιν πολέμου.
ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΤΗΣ ΟΕΣΣΑΑΙΑΣ
έντονα κΐαί ζωηρά καί αλλσ θαιμίττά
καί άηταλά, έναΐρμονισμένα δμως
θαΜμάσια, στό σύνολό τους καί φω
τολουσμένα άπτό τό φεγγοβόληιμα
τής «άσ-6εστης φλόγας».
'Λρχίζοιμε άττό τήιν γενέτειρά
τού, τό χωριό Τσίαη τής Άργυρου-
πόλεως, τηού εΤναι και δικό μου χω
ριό. Αύτό τό χωριό, τό πολυ μικρο
σέ ττληθυσμό καί πολυ μεγάλο σέ
εΒνική δράσι στά χρόχια τής σιολσ-
6ιάς, θά τΓρέττη ν' άττοτελέση την
ττΐιθ λαιμττιρή καί ταιριΐχστή κορινί-
ζα γιά τήιν τοττοθέτ.ησι τοϋ πορ-
τραίΐτου τού. Έκεΐ πρώτα βλάστη-
σε ή τπαιτριδολαιτρεία τού. Στήν
τρυψερή παιδΐική τού ψυιχή, σάν σέ
παρθένο δδαφος, έρριξαν τόν σπό-
ρο της δύο άρχόντισσες, συγγενεΐς
διαπρεπών άρχερέων, ή μία ά-
γΐράμματη, ττερίφηιμη δμως γιά τα
ώραΐα άφηγήιματτά της καί ή άΊλλη
ϊδέα δέν ήτο ττρωτοτυτΓη. ΑΛεταξύ
διμως τής ίδέας καϊ τής ττ,ράξεως
τταρεμβάλλονΐσΛΓ ττάντοτε άνοτττέρ-
'βλητα ιέμτΓΟδια γιά τούς ττολλούς.
(Καϊ ;μό·νιο στόν κ. ©. Κ. θ. έττε-
φύλασσεν ή λοΤοα «τή μεγάλη τι-
ιμή νά δρη, νά σαρώση, ήΌελα νά
ττώ, τα έμττόδια δλα καί νά με¬
τατρέψη τή Μονή σέ Ίεοατικό Λυ
κειο ικοτΓά τα γαλλικά πρότυττα.
Τό 'έτττίιτευγμα τΓανηγυρίσθηκε με-
γαλοττρεπέίστατα τό Δεκαττενταύ-
γουστο 100 1913 ιμαζί μέ τα τρό-
τταια τής Μητέρας 'ΕΞλλάΐδος στόν
β' βαλικαινικο ττόλεμο. Τ! ωραΐος
συνδυασιμός ικαί τ! θαυμασία στρο
φή τού λόγου τού στους πανηγυ-
ριστές: Νά ύρκισθοΰν ένωτπσν ©ε-
οΰ καί <5τνθρώπων δ"™ θά λάδουν ιόνβργον ιμέιρος στήιν έθνική αύτη ώναγέννησι — έννοοΰσε την ψηφΐ- σι τής «4-οφάσεως γιά την Τδρυσι — μάμιμη τού άπίι μητέρα — έγ- τής ιΚεντρικης Σχολής — έττωφε- γράμματη μέ τούς «Φαγάδες καΐ (λούμενοι της δυνάμεως ιέκείνης, τα «Προλεγάμελα» τού Περ. Τριαν- ατού μαγντντίζει κάθε έλληνική ψυ- ταφυλλίδη, ,μέ τα άκριτικά τού τρα ΐχή ικαί τής ζωηφάρου ττνοης, ττού γούδ α καΐ την Ιστορία τής άλώσε- τΓνέσντας άττό τίς βουνοκορφές τής ως τής Τραπεζοΰντος. Κσί ή άλλη μάμιμητου — οπτό πατέοα —, πού άτττό μιικιρό άντικατέστησε καί τή μητέρα τού, τοΰ στά9ηκε άληθινη Έμμέλεια. «Σ' έσενα άτένισα πάν- τοτε ώς ττρότυτίτο τιιμιότητος, έργο>
σίας, καθήικοντος, ένσΐ'νειδήτου,φα
νατισμοΰ ιτρός δ,τι όφείΐλομε νά θε
ωρου,με ί ί δ ή λέ
ό έ
Ροδόττής, έττροσκσμιζε τα εύαγγέ-
ίλια τοθ 'έθνιποοΰ ιμεγαλείου!..» Πό¬
σο 'δκαιολογηιμέινη είναι σήιμερα ή
τπερηφάνεια τού, γιαπί ιμόλις ττσ-
τούσε τό ικατώφλι τής κοινωνίας
καί έγκαιινίαζε την «έθνικοκοινωνι-
Ική 'δηιμιουργία τού σέ ,μεγαλύτερη
ικόπτως χλίιμαικα» στή γενέτειοά
ιτου ικαί στήν ττειριοχή της *λ6
κληρη.
(Συνεχίζεται)
φμ
ρμ καί δσιο». τής λέει
στόν έττική&ειό της.
«"Ετσι έκοΐλλιεργεΤαο έκεΐ στά
τρίσ&αθα τού ΠΟΜτου ή έθνκή ψυ-
χή». Πρώαα γύρω στό τζάκι —
€στίς μοοκριές δραδυές τού χειμώ-
να» _ άττό γρ^ές, γνησ,ες Έ~ι- ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
άδες. "Εατειτα κοοτω απτ το ναο-
ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΟΝ ΘΥΜΑΤΟ.Ν
θηκα καί τα σχολεΐα, ττραγιμαιτιΐκά
τΐικήν οΐκογένεκϊν τής χιλιοτραγου-
δισμένης Σιμύρνης. Είναι κόρη. δττως
μέ έηκληροφόρηο-ε.ν ό συιμττατριώτης
της κ. Ε· Άνογν««—όττοιΛος, τού
σοφοΰ δΐ'κηγόρου ΠιττοΐκοΟ. "Εχει
τιμηθή κα! μέ τό ΊΕλλτ|νιικόν —ΐρά-
σημο τής Εώττοιΐσς.
Διχμιουργιικόν πνεθμα καί ή Άν-
τιττρόειδρος κ. Τζοοννή· Εΐκοσι ττένιτ*
χρόνια ήταν γραμματεύς τής Ά6ελ-
φόττ,τος. Ή βάσις της. Μετσ τόν
θάνστο τής άείιμνη—της μητέρας της
Καλλιόιτης Κλιγμη, ιτού ήταν Τομίας
τής Αδελφότητος, έγικατέλειψε τή
Γραμμστεία «ι' ανέλαβε τή βέσι τής
έξαίρετής μαμάς της. Καί 5 αν γισ
ίνα μ ικρό χρονικό διάστηιμα: ΐπτέβσ-
λεν ή κ. Τζαννή την παραίτηκτί της,
γισ λόγους ύγείσς, ή Αδελφότης
την ανεκήρυξε τό 1955 Έ—ίτιιμον
Άντιπτρόεΐδρό της ικσί τής προσέφερε
ονγχρόνως Ενα ωραίον άναμινηστ ικό
δώρο, την 'Παναγία ποίι κ,ρατά <ττό χέρι της τόν Χριστό. «Καθ'δλοιν αύ¬ τό τό διόχττηιμα, τονίζει ή Πρόεδρος κ. Τομπρώφ, ή σκέψις της καί ή «αρ διά της ήσαν ττάντοτΐ δσσμένα είς τό ίργον μας». Άργότΐρα επανήλ¬ θεν είς την ένεργόν πάλιν ύττηρεσίσ τής Άδελφότ—ος. Ή Ιδία κ· Πρό- βδρος <ττή λογοβοσία των, πεπραγ- μένων τοθ 1958 ίιμνεΐ πάλιν την κ. Τζαννή: «Όφείλω νά όμολογήσω, δ¬ τι τό εμπορικόν και έξερευνηττικόν «νίθμα της εύρί'σκει τάν κατάλληλον τρόιτσν «αί ίπινοεΐ νέας ιμεθόδους, καί έττομένως νέα κέρδη είς τό Τα- ΐιιΐον τής Άβελφότητος. Και στή.ν οΐκογένχια Κλήιμτ, ττολ λά χρεωστά ή Αδελφότης. Αότή πτοω τοοτάτησε γιά νά γίνη ή ΊΕλλην ικί 'Εκκλησία Βρΐίξελλών- Ή άοίδιιμι Καλλιόπη Κλήμη παλαιφε κυριολεκτ «ά γιά τό κτίσιμο -τοθ Ναού. Άφο- σιώθ—ε άλόκληρη γιά την έττιτι>χί(
τοθ μεγαλοιΐ Ιργου. Ή κόρη της ά-
κολουβεΐ άντάξια τα Τχνη της.
Λραστήρια «ι' άκατάβληι-η ή
Γραμματεύς κ. Λούκα Κοπαχανά. Ί
δ'ώδης τοΰ καθήικοντος ιέργάτρια,
Φιλότιμη είς δλα.
*Η Ταμίας κ· Καρούλια είναι ί~ό-
βειγμα έργαχτίας. "Ολα τα Ταμΐα
κά ΒιβλΙα κράτει μέ παραδειγματι-
κή τάξι καί μέ όλονς τους κακόνες
των Οικονομΐ'Κων 'ΕπκΓΓημών, λές
και κράτει Βιδλίσ ΤραΐΓέζη·ς· Μάς
εκαιιιεν (δισίτερη έ/τύποσι ή σαφής
ανάλυσις των διαφόρων λογαρια¬
σμόν, πού &ποδάλλει ώς παράρι-ηιμα
τής λογοδοσίας των πεπραγιμένων
τοθ Διοικ. Ιυυβουλίον. Ή κ. Κα¬
ρούλια είναι Γεσ!1αινι«ή^ «αταγί*γής,
σύζκγος τού λαιιιπροθ "Ε!λλη<να πα·τρι ώτη κ. Π. Καρούλα. Ή ψΐίχή της δλη είναι δοσμένη στην Έλλαδα· Μιά γνησια πιά "Ελλη.νίδα. Καί... κέρβερος τήτ ττεριουσίας τής Άΐδΐλ- φότητος. ΑόσττΊρή στίς έγκοίσεις δσπανών. ΜικανΓνΐΓθΐηιμέντ» μαζί της καί ή κ. Πρόεδοος, πο& τονίζει: «Γνωοίζομεν άπό πολύν καιρόν την Ικανότιντα τής κ. Κα.οονλια. τάς εΐ- δικάς γνώσεις της «αί την προθυ¬ μίαν της είς τό νά είναι χρήσιμος». Πολύτιμες σννεργάτιδες στό Ιργο της Άδελ*ότητος καί αί ΣύυβοιΑοι κα_ι Υπό τής έν Βόλω «ΠανΘεσ- σαλικής Ενώσεως Προσφύ¬ γων» υπεβλήθη τό κατωτέ¬ ρω ύπόμνημα πρός τόν ύ. φυπουργόν Γεωργίας κ. Δημ θανόπουλον : Έξοχώτατε, Είς Ν. Άγχίαλον Βόλου όπό τό 1922 ευρίσκονται έγκατεστη- μέναι 36 οικογένειαι Προσφύ¬ γων τοθ 1922. "Απαντες εΤναι αγρόται. Δυστυχως δέ επί 37 έ'- τη ούδεμία μέριμνα ελήφθη υ¬ πέρ αυτών. Οδτοι πρός συντή¬ ρησιν έκμισθοΰν άγρούς άπό τρίτους. Οΰτε καί στεγάσεως έ¬ τυχον. 'Υποβάλλομεν 'Υμΐν την πα¬ ράκλησιν δπως ευαρεστούμενοι κατά τό τρέχον έτος ληφθή α¬ πόφασις διά την αποκατάστα¬ σιν τούτων είς τα κάτωθι κτή- ματα άτινα είναι διαθέσιμα. Άλβανική Μονή : υπάρχουσι 3.ΟΟΟ στρέμματα περίπου, έπί- σης χέρσαι έκτάσεις είς τα δ- ρια Κασσαβετείας χρησιμοποι- ούμενοι ώς βοσκή στρεμ. 16.000. 2) Κοινοτική έ'κτασις έκ 400 περίπου στρεμ. ήν ή Κοινότης ένοικιάζει είς τούς άκτήμονας πρόσφυγας. 3) Οίκοπεδική έκτασις 20 πε¬ ρίπου στρεμμάτων χρησιμοποι- ουμένη ήδη δι' απόρριψιν των άπορριμμάτων. Ελπίζομεν, 'Υπουργέ μας, δτι?θά δώσητε τέρμα είς τό τρι- ακονταεπταετές μαρτύριον των άτυχών αυτών οίκογενειών. Έπίσης 35 έτεραι οικογένειαι ευρίσκονται είς Βελεστϊνον έ¬ χουσαι ανάγκην άποκαταστά- σεως άγροτικής δι' αύτούς επί τοϋ παρόντος αναγνωρίζομεν δ¬ τι δέν ύφίστανται δυνατότητες ελλείψει έκτάσεων πλήν δμως αί άρμόδιαι "Υπηρεσίαι τοϋ 'Υ- πουργείου άς τούς είχουν ύπ' δ- ψει μετά την άποξήρανσιν τής λίμνης Κάρλας. Ευχαριστούντες ύποσημειούμεθα Μετά' πάσης τιμής Διά την Πανθεσσαλικήν "Ενω¬ σιν Προσφύγων Ό Πρόεδρος ΑΛΚΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Τό αύτό σωματείον, έξ 6λ- λου, υπέβαλε τό ακόλουθον ύπόμνημα πρός τόν 'Υφυ- πουργόν Προνοίας κ. Ιω. Ψαρρέαν : Έξοχώτατε, 'Υποβάλλομεν 'Υμΐν την -παρά¬ κλησιν δπως ευαρεστούμενοι κατά τόν επικείμενον προγραμ- ματισμόν τοϋ 1960 λάβητε ύπ' δψει καί τάς στεγαστικάς ανά¬ γκας των υπό δυσμενεΐς συνθή¬ κας διαβιουσών οίκογενειών Προσφύγων, οΐτινες είναι: 1) 100 οικογένειαι ύποληφθεΐ- σαι δι" δς τόν Μάϊον τού 1956 έκληρώθησαν οίκόπεδα καί αΐ¬ τινες επί 3 και ήμισυ ε!τη άνα- μένουσιν αρωγήν καί έκ των ο¬ ποίων πλεΐστοι διαβιοΰσιν υπό δυσμενεστάτας συνθήκας μέσα είς έτοιμορρόπους έκ των σει- σμών οίκίας. 2) 104 οικογένειαι τοΰ Συνοι- κισμοΰ Έθνικής Τραπέζης Ν. Ίωνίας Βόλου. Διά τόν Συνοι κισμόν τούτον έξεφράσθησαν μέ τα μελανώτερα χρώματα φρικιάσαντες είς τό θέαμα πού άντίκρυσαν 1) ό Ύφυπουργός Οίκισμοΰ κ. Έμ. Κεφαλογιάνης καί ή άκολουθία τού 2) ό στρα- τηγός Βουλευτής κ. Δ. Ίατρί- δης καί 3) ή έκ τοθ Νομιάτρου Βόλου, Δ)τοΰ τού Γ' Αστυν. Τμήματος κα'ι έ'κπροσώπου τοΰ ΝομομηχανικοΟ έττιτροπή ήτις Εδωκε καί σχετικήν έκθεσιν έν ■προκειμένω μέχρι τοθδε προσε- κρούαμεν είς την έντονον αντί¬ δρασιν τού Δ)ντοΰ τοϋ Κέντρου Κοιν. Προνοίας κ. Καραΐζθ ό οποίος διά νά ματαιώση την ά. ραίωσιν Ιδωκε καί μερικά πα- ραχωοητήρια δκυρα είς μή δι- καιοθχους. 3) 'Ως πρός τάς ύπολειπομέ- νας 250 οικογενείας ύπάρχει ό έλεύθερος χώρος τοθ άεροδρο- μίου Βόλου έκ 30 στρεμμάτων ώς δέ μας ετόνισεν ή Α' Έφο- ρία Βόλου (ΔΑΠ) άναμένουν τό υφ' 'Υμδς Υπουργείον νώ αποστείλη τυπογραφικον συνερ- γεϊον διά την διαχώρισιν τής εκτάσεως ταύτης είς οίκόπεδα ανάληψιν καί διανομήν. Διά την περίπτωσιν τούτην άλλεπάλλη- λοι άναφοροί μας μένουν άνα- πάντητοι είς τα χρονοντούλαπα τής Δ)σεως Λαϊκής Κατοικίας. 4) 65 οικογένειαι έν Σκιάθω αστεγοι. Δι' αύτούς ή Κοινότης παρεχώρησεν οίκοπεδικήν έκτα¬ σιν εντελώς δωρεάν. Ή απόφα¬ σις αυτή ενεκρίθη καί παρά τής Νομαρχίας. Άπαιτεϊται διαχω- ριομός καί διανομή. 5) Ώς γνωστόν τό 1957 έπρο- γραμματίσθησαν 60 οίκήματα είς Ισαρίθμους δικαιούχους Άλμυ- ροΰ. Έξ αυτών ή Πρόνοιβ διέ¬ θεσεν 33 μόνον επέστρεψεν δέ διά τυπικούς λόγους τάς υπο¬ λοίπους 27 κατοικίας. Δέον καί αύτοι νά ληφθούν ύπ' δψει. Εύ- νοϊκήν λύσιν επί τοϋ ύπ' αριθ. 3142)28-8-59 έγγράφου τοϋ Κ. Κοιν. Προνοίας αναφορικώς μέ 25μελεϊς οικογενείας Π. Λιμε- ναρχείου. 'Υπουργέ μας, ΟΙ Πρόσφυγες Βόλου διαχω- ρίζουν τάς ευθύνας των άπό τούς των Αθηνών καί Πειραιώς καί ίστανται παρά τό πλευρόν τής Κυβερνήσεως ώς αλλωστε τό άπέδειξαν πρότερον διά τής "Εν μέσω ασφυκτικώς συρροήν κ6ομου ίξ ολων των οημείων ττΐς πόλεως χοροστατοθντος τοθ ΣεΒασμιωτάτσυ Μητροττολίτου Πατρών κ. Κωνσταντίνου έτε- λέσθη τιΊν Κυριακήν 25 τρέχον¬ τος ίν τω Μερφ Ναώ Αγ. Φω¬ τεινής Πάτρών τό προαγγελθέν άρχιερΕχτικόν μνημόσυνον επί τή συμπληρώση τριακονταεπταε- τίας άπό τής Μικρασιατικίϊς κα- ταστροφής υπέρ άνατταύσεως των ψυχών τοΰ Μητροπολίΐου Σμύρνης Χρυσοστδμηυ καί των συναθλησάντων αύτω μητροπο- λιτών ΚυΡωνιών Γρηγορίου καί Μησχονησίων ΆμβροσΙού ώς καί των λΜπών θυμάτων κληρι- κών, ττολιτών καί στρατιωτικών των -πεσόντων υπέρ πίστεως καί πατρίδος ε"ν Μ. Ά σία:. Είς την τελετήν παρέστησαν ό Βουλευτής Άχαίας κ. Άχιλ- λέας Γεροκωστόπουλος, ό Διευ- θυντής τής Νομαρχίας κ. Καρυ- ότονλου, ό Διοικητής τής Χωρο- Φυλακής Άχαΐας κ. Καπράλος, ώς καί τμήμα στρατοΰ άποδώ- σαντος τάς τιμάς. Παρέστησαν έπίσης 6 πρώην Δήμαρχος κ. Γ. Πανταζής, οί πολιτευταί κ.κ. Νικ. Διγενόπου- λος, Νικ. Γιαννακόπουλος, Άπ. Καρασπήλιος, Γ. ΠατταγιαΒής, ό τέως δημοτικάς βύμβουλος κ. Τάκης Πετρόπουλος, ό γυμνα- σιάρχης τοΰ Α' Γυμνασίου θη¬ λέων κ. Δημ. Ήλιόπουλος, ό ττρόεδρος τοΰ Συλλόγου Φορτο- ίκφορτωτων ζηρδςκ.Λ.Άντύπας Άλγεινήνέντύπωσινέπροξένησε ή άπουσία τοΰ Δημάρχου κ. Βέ- τσου καίτοικληθέντος επισήμως. Χάρις είς τα ληφθέντα υπό τοΰ Διοικητοΰ τοΰ Δ' Άστυνομικοΰ τμήματος μέτρα άκρα τάξις έ- ττεκράτησεν. Πάτραι τίΐ 27)10)59 ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΣΕΊΤΑΝΙΔΗΣ ~! Έκκλησιαστικός Έπίτροπος Άγίας Φωτεινής Πατρών ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΠΕΡΙ ΠΑΛΑΜΑ Είς την σειράν των έκδηλώ- σεων διά τό έτος Παλαμδ όρ- γανώνει διάλεξιν καΐ ό Μορφω- τικός Ψυχαγωγικός Σύνδεσμος Νέας Φιλαδελφείας κατά την ιτροσε5ή Κυριακήν 15ην Νοεμ" βρίου καί ώραν 11 π. μ. είς τή" αϊθουσαν τοθ Συνδέσμου «Κων- σταντινούπολις» Νέας Φιλαδελ¬ φείας. Κατ' αυτήν θά ομιλήση ό κ. Νικ. Μηλιώρης μέ θέμα «ό Παλαμδς καί οί πρόσφυνες» καί καλλιτέχναι τοθ Έθν. θεά- τρου θά άπαγγείλουν σχετικά ττρός τό θέμα τουτο ποιήματα ου Ποιητοΰ. Αύτοκινπτα Ό Ί α τ ρ ό ς ΓΕΩΡΓΙΟΣ Μ. ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ Μαιευτήρ — Χειροϋργος — Γυ- ναικολόγος ΜΕΤΩΚΗΣΕΝ είς την οδόν Φραγκλίνου Ροΰ- σβελτ (ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ 32) . θά ττροΗάΟίΐί! τό μίγαπότερο ατύ#ημα τάχ. ^ωήο 6ου, (αγ πάρη*: άμέβως τώρα ένα ι αποδοκιμασίας των έπερωτή- σεων της ΕΔΑ καί κατά τάς προσψάτους εκλογάς ή άποτο- ξίνωσίς Των σϋνεχιζεταί άναμέ¬ νουν άπό 'Ϋμάς δπως δώσητε μίαν σΰντομον λύσιν, λόγω έκ των σεισμών ίδιαζουσών συνθη- κών, διά τοθ Προγραμματισμοϋ κατά τό 1960 άναλόγου άριθμοϋ κατοικιών διά την κάλυψιν ιών άναγκών των δύο πρώτων κα- τηγοριων καί τής άναλήψεως καί οιανομής είς τούς υπολοί¬ πους άστέγοϋς πρόσφυγας τής αίτηθεΐσης δία δεκάδας καί πλέ¬ ον ύπομνημάτων εκτάσεως έκ τοΰ μή χρησιμοποιουμένσυ πλέ¬ ον άεροδρομίου Βόλου. Έξοχώτατε, Μέ την βεβαιότητα δτι θά υίοθετήσητε τα δίκαια ταυτα αίτήματά μας καί θά δώσητε κατά προτίμησιν την ενδεδειγ¬ μένην λήσιν ευχαριστούμεν 'Υ¬ δ Οί 'Υποσημειούμενοι Μετά πάσης τιμής Διά την Πανθεσσαλικήν . "Ενωσιν Προσφύγων Ό Πρόεδρος ΑΛΚ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ Η ΣΟΦΙΑ ΑΓΓ. ΣΗΜΗΡΙΩΤΗ Πρός τόν "Οργανισμόν Καπνου και τ0 Υπουργείον Γεωργίας, πα- οά των άκτημόνων Προσφύ¬ γων καπνοκαλλιεργητών θη- βών, έκπροσωπουμένων υπό των Συν)σμών αυτών 1) Καπνι; Κο0 Μικραοιατών. 2) Καπνικου Μαγνησίας, 3) Καπνικου Ανα¬ τολής ύποβάλλεται ή κατωτέρω παράκλησις πρός τόν κ. υπουρ¬ γόν τής Γεωργίας έν σχέσει μέ την άγροτικήν αποκατάστασιν τής Γργ άγροτικήν Οί Καπνικοί Συν)σμοί των άκ τημόνων προσφύγων καπνοκαλ- λιερνητθν Θηβθν, ύποβάλλουν υμίν θερμήν παράκλησιν και έ- πΓκαλοΰνται τό προσωπικόν σας ενδιαφέρον επί τοΰ κατωτέρω , θέματος, τό οποίον άφορα την ι άγροτικήν αποκατάστασιν των ανωτέρω άκτημόνων προσφύ¬ γων, οίτινες επί 35 όλόκληρα νρόνια, δηλαδή άπό τής Μικρα- σιατικής καταστροφής και εν¬ τεύθεν, έλάχιστα βοηθηθέντες υπό τοΰ Κράτους κατώρθωσαν νά ζήσουν καλλιεργοΰντες τό πολύτιμον καί εθνικόν προιον, τόν καπνόν, είς ξένην γήν επι έ- ν°Μέχρι τοϋ έ'τους 1956 πλέον των 250 οίκογενειών ήσχολοϋντο μέ την καπνοκαλλιέργειαν.; ένω αντιθέτως σήμερον δέν υπερ- βαίνουν τάς 120 οικογενείας. Ή εγκατάλειψη τής καπνο- καλλιεργείας υπό των προσφύ¬ γων καπνοπαραγωγών όφειλε- ται βεβαίως καί είς την κρίσιν την οποίαν διέρχεται τελευταίως ό Ελληνικάς καπνός, άλλά κβ- ρίως δι' ημάς τούς πρόσφυγας παραγωγούς όφείλεται είς την υπό δυσμενεστάτους δρους ένά- σκησιν τής καπνοκαλλιεργείας. διότι, ώς προείπομεν, καλλιερ! γοΰμεν επί ένοικιω καταβάλλον¬ τες είς τούς γηγενεϊς ύπέρογκα μισθώματα. Κατά τό διαρρεϋσαν μακρόν χρονικόν διάστημα άπό τής έγ. καταστάσεως των είς θήβας. πολλαί προσπάθειαι κατεβλήθη! σαν πρός τούς άρμοδίους καί πολλαί ύποσχέσεις παρ' αυτών εδόθησαν, σχετικώς μέ την 6. γροτικήν αποκατάστασιν των προσφύγων Θηβών, άνευ, δυ- στυχώς, ουδενός μέχρι τοθδε θετικοϋ άποτελέσματσς. Άπογοητευθέντες ήδη, έκ τής άδιαφορίας των αρμοδίων, ά- πευθυνόμεθα πρός ύμδς καί σας παρακαλούμεν δπως μερ(. μνήσητε διά την αποκατάστασιν μας. "Ηδη έκ των 120 οίκογενειών, αί οποίαι άσχολοΰνται μέ Τήν καπνοκαλλιέργειαν, αί 100 στε- ροΰνται τής καλλιεργησίμου παρ* αυτών εκτάσεως. Συνεπώς καί πρός κάλυψιν άνάγκαι άνέρχονται ττερίπου είς 1.5ΟΌ στρέμματα, ήτοι οικο¬ γένειαι 100X15=1.500 στρέμμα¬ τα, άξίας περίπου 3.0ΟΌ.ΟΟΟ δραχμων. Οί πρόσφυγες καπνοκαλλιερ- γητα'ι θηβών θά σάς είναι εύ- γνώμονες. εάν επί τοις ύτιουρ- γίας σας λυθή τό θέμα τής ά- ποκαταστάσεως. Προσψυγικά Πένθη ΙΩΑΝΝΗΣ Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Κύριε Διευθυντά, Τό μικρό νεκρολογικό σημεί- ωμα τού συνεργάτου σας κ. Νικου Ε. Μηλιώρη, είναι ή μο- ναδική εκδηλώση γιά τήν όεί- μνηστη Σόφια Άγγ. Σημηριώτη. Είναι άλήθεια, δτι ή θανοΰσα υπήρξε μιά άπό τίς έξαίρετες γυναικειες φυσιογνωμΐες τοΰ τό που μσς, πού πρωτοστάτησε μέ άπαράμιλλο ενδιαφέρον σέ κά¬ θε εύγενική εκδηλώση, καί γενι- κά στάθηκε τό βάλσαμο πολλών κουρασμένων προσώπων. "Ως σύζυγος στάθηκε παρα- διιγματική. Σύντροφος τοΰ έ- κλεκτοθ ποιητή" των «Μαύρων κρίνων» καί τού «Επί των πο- ταμών Βαβυλώνος» Άγγέλου Σημηριώτη καί άδελφή τοΰ ΰλ- λου βάρδου τοΰ Μιχαήλ Άργυ- ρόπουλου, εΐχε τήν μυστική δύ- ναμη αυτή ή λεπτή μορφή νά έμπνέει καί νά γαλουχεϊ. Τώρα πού λύγίσε άπό τήν πο- λύχρονη βαρεία της άρρώστεια, τό κενό πού μένει πίσω της, γιά δσους τήν έγνώρισαν είναι ά- συμπλ,ήρωτο. Μιά μικρή συντρο- φιά άνθρώπων τή συνόδεψε ώς τήν τελευταία της κατοικΐα έκεΐ πού άναπαΰονται «τα αΐώνια πνεύματα» καθώς λέει ό ποιη τής, ένω πολλοί άλλοι παρέμει- ναν άσυγκίνητοι. Ή στάση τοΰ Ίωνικοΰ Συν¬ δέσμου είναι άδικαιολόγητη. Καμμιά εκδηλώση, κανένα ψή- φισμα στόν τύποΐ Καί νά σκε- , 3εϊ κανείς πώς ή σημερινή τού βιβλιοθήκη είναι δωρεά τής Σο¬ φίας Άγγέλου Σημηριώτη. Νέα Ίωνία 4-11-59 Μετά τιμης ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡ1ΔΗΣ "Εγεννήθη είς τα Πλάτανα τοΰ Πόντου τό 1890, άπεφοίτησεν έκ τοΰ σχολείου τής γενετείρας τού, μετά δέ τήν ένηλικίωσίν τού εγκατεστάθη είς την Τρα- πεζοΰντα, £νθα επεδόθη είς δια¬ φόρους εργασίας, συγχρόνως δέ κστεγίνετο είς τήν μελέτην λογιστικόν καί τήν τήρησιν δια- χειριστικών βίβλίων, τό 1916 μετέβη είς Ρωσσίαν, επανελθών μετά διετή διαμονήν, τό 1918 είς τήν Τραπεζοΰντα, τό 1919 μέ τήν έκτόπισιν των χριστια¬ νών έκ των παραλίων είς τα έν- δότερα τής Μ. Άσίας.έστάλη καί οδτος είς Έργακιάν. Τό 1922 μετά τήν μικρασιατικήν συμφοράν, κατήλθεν είς τήν μη- χερα Έλλάδα, έγκατασταθείς μονίμως είς Βόλον μέχρι τοΰ θανάτου τού. Λόγω των γραμματικων τού γνώσεων καί τοθ καλοΰ χαρα¬ κτήρος τής γραφής τού, προσε- λήφθη ώς ύττάλληλος τοϋ Δήμου Βόλου τό!928 υπηρετήσας συνε- χώς επί 18 ετη μέχρι τοΰ 1946, άποσπάσας τήν αγάπην καί εκ¬ τίμησιν τόσον των συναδέλφων τού δσον καί δλων των πολιτών τοθ Βόλου, γηγενών και προσ¬ φύγων, τό 1947 δτε ό συνοικι- σμός Νέας Ίωνίας άπεσττάσθη τού Βόλου, καϊ άπετέλεσεν ί¬ διον Δήμον, λόγω τοϋ πληθυ- σμοΰ των κατοίκων τού, ό "Ιωάν νης Παπαδόπουλος, έθεώρησε καλόν καί φρόνιμον νά ευρεθή μεταξύ των συμπατριωτών τού των οποίων νά εξυπηρετήση τα συμφέροντα, εζήτησε μετάθεσιν την οποίαν επέτυχε καί ανέλα¬ βε υπηρεσίαν μέχρι τού 1957δτε παρητήθη καταληφθείς υπό 6- ρίου ήλικίας. Ή μεγάλη άγάϊΐη, τού πρός τα θεϊα τόν ώθησεν νά συνδράμη, τήν ειδικήν επιτροπήν είς τήν ' ανέγερσιν μεγαλοπρε- ποΰς νέου Ναοΰ Εύαγγελιστρίας είς Ν. Ιωνίαν κατά τά£τη 1947— 1937 ώς Γραμματεύς αυτής. Ώς συνταξιοθχος κατεγίνετο είς την μελέτην προσφυγικόν βι- βλίων, εφημερίδων καί συζήτη¬ σιν ύποθέσεων των Ποντίων, ου- νετέλεσε τα μέγιστα καί είς τήν ίδρυσιν Συλλόγου των Ποντίων ΝομοΟ Μαγνησίας. Άπεβίωσε τήν 11 Όκτωβρίου 1959 καί εκηδεύθη τήν επομένην κατόπιν βραχείας ασθενείας, έν μέσω γενικοΰ πένθους, τήν κη¬ δείαν τού παρηκολούθησε πλεΐ- στος κόσμος έκ τής Ν. Ίωνίας καί Βόλου. Επικήδειον έξεφώ- νησαν έκ μέρους τοϋ Δημ. Συμ- βουλίου Ν. Ίωνίας ό κ. Πέτρος Παλαμηδδς καί εκ μέρους τοθ ύπαλληλικοϋ προσωιτικοθ ό κ. Μέν. Σαραφάκης, επί δέ τοθ τάφου τού άπεχαιρέτισε τόν νε¬ κρόν ό Πόντιος δημ)λος Νικ. Τριανταφυλλίδης. Είς δλην τού τήν ζωήν ύπή*(>ξε
πράος, μειλίχιος είς τούς τρό-
πους τού καί είς πάντας όσον
τόν έγνώρισαν γηγενεϊς καί πρό¬
σφυγες, δι* δ και ό θάνατός τού
έλύτιησε τούς πάντας, ηύτύχησε
νά ίδη τα τέκνα τού καλώς ά-
ποκατεστημένα.
Ή "Ενωσις Ποντίων
Νομοΰ Μαγνησίας
ΟΙ Ε1ΔΙΚ0Ι ΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΑΗΚΑΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΙΟΝ
Ο ΑΕΥΤΕΡΟΣ ΤΟΜΟΣ ΤΗΣ
«ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕλΛΗΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ»
Έντός των ημερών κυκλοφο
ρεΐ ό δεύτερος τόμος τοθ Ιστο
ρικοθ Ιργου τοΰ κ. Κώστα Μά
γερ «Ίστορία τού ΈλληνικοΟ
Τύπου».
Διά τοθ τόμου αΰτοΰ δίδεται
μία έναργής καί παραστατική
εΐκών τής δράσεώς καί τής εξε¬
λίξεως τής άθηναϊκής δημοσιο-
γραφίας κατά τόν εΐκοστόν αίώ
να. Παράλληλα δμως, άναπη-
δοΰν, άπό αύτάς τάς ιδίας τάς
Ιστορουμένας εφημερίδας, καϊ
δλα τα πολιτικά γεγονότα, πού
εΐχαν επίδρασιν επι τής εξελί¬
ξεως τής χώρας μας, Παρέχε-
ται κατ' αυτόν τόν τρόπον ή εύ
καιρία είς τό εύρύ κοινόν νά
έκτιμήση δεόντως τήν σημασίαν
καί την συμβολήν τοϋ Άθηναϊ-
κοΰ Τύπου είς τήν επίτευξιν
των δσων έπραγματοποίησε κα¬
τά τελευταία έξήντα Ετη ή Ελ¬
λάς.
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ έν Ν. Φιλα-
δελφεία, όδός Άδριανουπόλε-
ως 43, οίκία έκ τριών δωματίων,
χώλ, μεγάλης κουζίνας καί
λουτροθ. Πληροφοοίαι, οίκία
Μαυρομμάτη, Άγκύοας41.
Συμφώνως τώ Νομώ
Διευθυντής:
ΣΩΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Ναυάρχου Βότση 55
'Κάτω Πατήσια
εΥττεύθυνος Τυπογρσφείου
ΣΕΡ. Χ. ΠΟΛΑΤΟΓΛΟΥ
Κυδωνιών 75, Βύρον
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελ.)
να ττοσόν τού άττοδ!δε.ι έκ των ττο-
σοστών ΰιμοϋβήν μεγαλυτέραν τού
δαθμοθ τ.6ν οττοΐον αύτός ικατέχει
μΐσθολογικώς, θά λάδη. . · ! δυστυ
χώς ιμόνον δσα ττροΐδλέττεΐ ή ιμισθο-
Ιλογιικη ιου βέχτις τα ύττόλοιπα ττα-
ραμένοντα ττρός δφελος των Δημων
καί ΐΚοιινοτήτων ιμή άιμειδομένου τοϋ
είοττράκτορος διά τα ιέττί ττλέον εΐσ
πραχθένΓα. Χορτϊγοΰνται δξοδα κι¬
νήσεως τα οποΤα άνέρχονται είς
725 ήτοι 25 ημέρας Ιδρχ. 29 δρχ.
ώς καταβάλλωνται ταυτα είς τούς
έπϋμελητάς εΐσττράξεων των Δημο¬
σίαν Ταιμείων.
Είς τούς έν λόγω εΐο— ράκτορας
δέ συιμβαίνει τό τταιράδοξον δι ι οί
Δήμοι καί αί Κοινοτητες έττειδή τα
θεωροϋν €ξοδα... συγκοηωνίας!...
νά κυιμαίνωνται άπό δρχ. 100 καί
οττανίως μέχρι δρχ. 725, ,παιρά την
κοινήν απόφασιν των ΰττουργών "Ε¬
σωτερικόν καί Οικονομικόν 97562
)20.10.50 Ύιτ. ΊΒσωτ. καί την
σταλεΐσαν είς τούς Δήιμους ικαί
Κοινότητος 6τγ' αριθ. 72 έρμηνευ-
τικήν εγκύκλιον (Α.Π 12471) 2.3.
51 έγγράφου Ύπουιργ. Εσωτερι¬
κόν) ιέττεξηγοθσαν διατί είναι όπο-
χρεωτΐκή ή καταβάλη τόγ ΐξοδων
κινήσεως.
ιΚαί ουδείς άμφιιβάλλει δτι οί εί-
δικοί εΐσ—ράκτορίς οττοβάλλοντα
είς σοβαρά έίξοδα λόγω φθοράς ύ-
ττοδήσεως, ροιιχισιμοΰ, κινήσεως
ιλ.ττ. Ιναντι. των Λλιλων ύτταλλήλων.
Χορηγεΐται ιέττίδομα οΐικογενειακών
βαρων είς τούς τακτικούς ύπαλλή-
λους, τΓλήν δμως ό ινάμος εξαίρει
τούς επί συμβάσει είδικούς εΐσπρά
κτορες διότι είναι ττροσωρινοί ά-
σχέτως αν ινττηρετοθν ιέπτί 5—15
ικαί ττλέον έτη ,καί έττιβαρύνονται
ιμέ τα αΰτά έξοδα οίικογενείας ώς
καί οί τακτικαί ιόπάλληλοι. Διά τάς
διαφόρους ,μισθολογικάς αύξήσεις
ή δώρα έορτών, διά τούς είδικούς
ε(σ—ράκτορας άτταιτεϊται άττόφασις
τοΰ οίχείου Δημοτικοϋ ή ιΚοινοτικοϋ
Συμιβουλίου δηιμιουργηθείσης ούτω
'μιάς άβίκου ικαΓταστάσεως ικαθ* ήν
αλλοι των εΐσπρακτόρων λαμιδά-
νουν καί άλλοι δχι τάς ώς άνω αύ¬
ξήσεις ή δωρα.
Είς την προκειμένην ττερίπτωσιν
οί επι ττοσοστοΐς άμειβάμενοι εΤναι
■κατ Ιόξοχήν θυματα. Τό σημερινόν
καθεστώς τής εί—ράξεως των Δη-
,μοτικών καί ιΚοινοτικών έσόδων δι'
έκτάκτων έ~ί συ,μιβάσει ύπαλλήιλων
δέν δύναται νά αποδώση τα δέονΐα
άτΓθτελέσμαιτα αποτελεί δέ πραγιμα
τιχην τραχο-έδην διά τούς έντε-
ταλμένους την εΤσπραξιν των» δημο¬
τικόν έσόδων, μή έπιτρέττον είς αύ¬
τούς τήν άπρόσκοστον άσκησιν των
υπηρεσιακών καθηκόντων των.
Ύφίστανταΐι άττοιικιοχής ιμεταχει-
ρίσεως καί ιέκ,μεταλλεύσεως τής ερ¬
γασίας των έκ ,μέρους των έργοδο-
τών των, οί οποΐοι συν τοίς άλλοις
τταραδιάζουν τό ώράριον εργασίας
των καί τούς χρησιιμοττοιούν ώς ά-
ττογραφεΐς κλητήρας κλττ., ζητοϋν-
τες κατοττ,ν ευθύνας διά την μή έγ-
καιρον δήθεν είσπραξιν των έσό¬
δων των,
'Καί θά μάς έρωαήσουν οί κ.κ.
υπουργοί. Τί εΤναι δυνατόν νά γί¬
νη; "Ιδού ιδ,μως ή απάντησις. = 1)
είναι δυνατή ή ,μετάταξίς των ώς
έπιιμελητών είσπράιξεων τόν Δΐγμοσί
ών Ταμείον Δημ ών καί Κοινοτήΐων
Αθηνών Πειραιώς καί αλλαχού ώς
εγένετο καί τω 1931 διά τού Ν.
4953)20.4.31 δεδομένου δτι τα έν
λόγω Δημοσία Ταιμεΐα συντηροθν·
τα ι έξ ολοκλήρου υπό των Δήμον
ικαί ιΚοινοτήτων διά την λειτουργίαν
των Γραφείων καί άποδοχάς και ε¬
πί πλέον ιμισθοδοτοΰν άττό τοθ
1937 'μέχρι σή,μερον τοίις ττροσ.
είοττράκτορας. Ώς έκ τούτου ούδε-
,μία έπιΐβάρυνσιν τοθ Δημοσίου ττρο
ϋπολογισιμοθ έπέρχεται άφοθ οί άν
τίστοιχοι όργανισ,μοί θά ίξοκοΧου-
θησουν νά καταβάλλουν είς τό Δπ-
;μόσιον διά τα 'έν λόγω Ταμεία τό
ανάλογον πρός τούτο ποσόν. 2) ΕΤ
ναι δυνατή ή ιμονΐιμοττοίησίς των
συμφώνως τώ άρθρφ 4 τού Α. Ν·
&82)37.
3) Είναι δυνατή επέκτασις τού
Ν. Δ. 3777)57 άρθρ. 25 ττσρ. 2
διά τού όποίου ένετάχθησαν είς όρ
γαινιχάς θέσεις τοΰ οΐκείου Δημου
,μόΛον οί είοττράκτορες τοΰ Δημ»»
Πατρέων των λοΐίττών άπόσης της
χώρας ιάποκλεισθέντοίν. .. οκονδα-
Ιλωδώς! ! ! τού ώς ανίΑ> εύεργετημα-
τος, καΐ 4) είναι δΐΜΐτή ή ψή>«^
νόμου διά τού οποίον τάς κενσς *
σεις Έπιιμελητών εΐσπρόΐξεως τού
Δημοσίου καί τού Ταμείον Πσρακ;
κων και Δανείων, νά τάς ικαταλαμ·
δάνουν αύτοι ώς εγένετο ^ **■
λα.ότερον διά τού 4953)3 νομου.
Τί λέγοΐΛ' δστερα άττό αυτα οί κ.
0δ; ΜΙΧ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ
ΕΝΩΣΙΣ ΣΠΑΡΤΗΣ
ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΚΑΙ ΠΕΡ1ΧΩΡ-Ν
Καλοΰνται τα μέλη της Ενώ
σεως «Σπάρτης Μ. Άσια: και
Περιχώρων» είς τακτικήν ι ενι
κήν' Συνέλευσιν διά την βην
Νοεμβριού 1959 ημέραν Κορια
κήνκαί ώραν 11 π.μ. είς Φ
αίθουσαν τοΰ ΟΤκου Σπάρτης
(όδός Αλατσάτων 21) μέ τ1
κάτωθι ημερησίαν διάταξιν.
1) Έκθεσις των τιεπραγμένων
τοΰ άπερχομένου Διοικ, 1φ-
βουλίου. „ Λοθηου
2) Συζήτησις επί τού «Ρ«Ρου
4 τοΰ Καταστατικοΰ.
3) Αρχαιρεσίαι. _
Έν Νέα Ίωνία τη, 20
βρίου 1959
Ό Πρόεδρος
Ν. ,χΑΤΖΗΣΤΑΘΟΓΛΟΥ
Ό Γεν. Γραμματεύς
Σ. ΔΑΜΙΑΝΙΔΗΣ^___
ΕΠΙΔΕΙΞΙΣ ΜΟΔΑΣ
Μέ εξαιρετικήν επιτυχίαν εΥ
νετο είς τό επί της όδου Β
σιλίσης Σοφίας
Έλπίδος Μιταριδη
ς^____________________
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΓΙΑΑΗΣ
Δέχετσι Βηλαρθ 1
Κσ
Άγίου
νοισ 9_ ι
Τηλέφ
σ 4-8 μ·
525.387