187326
Αριθμός τεύχους
1472
Χρονική Περίοδος
32ον
Ημερομηνία Έκδοσης
6/9/1959
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ι -ι
14
Α Ι* Κ ΧΑΡ
-ΓΗΧΟΧ5
ΦΥΠΚΟΣ ΚΟΙΜΟΣ
ΟΤΑΠ ΟΜΙΛΗ ΗΙΣΤΟΡΙΑ
ΗΕΦΗΜΕΡΙΪ, ΦϋΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΠΚΩΜ
| Δ**ντ, — Μβιβιατϊτης: ΣΟΚγ·ΑΤΉΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΑΗΣ |
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡ,ακη 6 ΣΕΠΤΕΜ,ΒΡ.ΟΥ ,959 { ΔιβΑν( _ Μ|ιβ—^ .. σοκ,λτησ χΑ,. Σ.ΝΑΝ,ΑΗΣ
¥¥¥¥¥¥¥¥¥»¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥'¥¥¥¥¥
Π»Α*ΕΙΛ - ΤΥηθΓΡΑΦΕΙΑ ΟΔΟΙ ΪΤΑΔΙΟΥ ·5 - ΤΗΛ. 5Ϊ7-126
ί¥¥«¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥»¥¥¥¥¥¥<<¥ '* •Ο 5ημ«ο·ογρά-β5 χ. ίΡιβ{ Πουρναρας Ιβ,^ π ^ εις κυκλοφορίαν τβν δϊ ρβν τομβν τβΰ άξιολβγβι» συγ- ^ρβμμβτβς τού. υπο τβν τίτλον ^Ελευθέριος Βενιζέλος». •Ο έκλΐχτος συνάίελψβς, μέ την όιβχχρίνβυοα-ν χΰτον αχφή- νΐι«ν χ«ί ιστορικήν χντιχΐι. μΐναβτοτα. έμφχνιζει ενωπι- ιν τής άίϊροοωποληητου 'Ελ- ΛπνΐχΓτί *«ί τής παγκοσμίου χβινής γνώμας, την μεγ*. 1-»ΡΥ«ν ηροσΜηικότητχ ««ι το α φ β α 3 τ ο ν, βΐς εθνικον μεγαλείον, έργον τοΰ χ&νκτου Κρητός, τώ ονομα «υ βίτοιου αποτελεί, «κάμη χαί σήμερβν, στοχβν τού μί ^βυς χαΐ της λ υ α α χ λ ε α ; ». ίιαλλα'ιας των απόγονον των Μττ9βτρβφέ6*ν τή; Μεγάλην Ελλάδος των πέντε 8αλ*βαών χαί των ·5ύβ ήπειρον. Καί ««ειδή αυνεπε^ΐ νά γί¬ νη λβγος «βρ» των ύπβυβυνον τής Μικρχ=ιατιχής κχτχατρο- Φής — ήόπ«ία είχεν ώς χνχ- Λβφενκτβν χποτελεαμχ την «ρίζωσιν τού Μικρχαιατικβϋ, τού ©ρακικοΰ κχι τού Πό ν τ ι* - «Ο Ελληνισμόν, χπο τχς ύηερ· τριβχιλιετίίς έστια; τβυ — εί¬ ναι δίκαιον νά λεχθή, ότι ο χ. Π*υρναρ*ς βυνέλβζε μί έξαι ριτιχην έπιμέλειβτν χχΐ πχρχ- 3ίτίΐ. είς τέ βιβλίον τού. μέ χύιβώλητβν Ιστορικήν τα ρή λμερο λπψιαν, τα ατβιχεϊχ χχι τχ κ(ί- μενα, τχ όκβϊχ συνθέτβυν ϊγκλημα τής έβχχτης ρ *;, των εθνικόν όλετήρον, :ο»ς β««ι«υς έ'φερε τέτε εις την διακυβέρνησιν τής χώρας, ή ά ν τε 8 ν ι κ η ψήφβς τή; 1ης Νοεμβριού τού 1920. Ή έκλογικη δηλοτύη έτυμηγορίχ των Τούρκων, των Έ&ρχϊων, των Σλαυοφώνων, των Ρ©·αμα- ζτ Κουτσββλάχων της Ελλάδος, των 'Αλ&χ- νβφώνων των περιχώρων της πρωτευούσης χχί των Φραγχο λε6αντινων των νήοων τί Ο Λίυακυ χχ'ι τού Ίονίου ηε- λάγβυ$. Αύτοι έχωσαν κατ' ού- βίαν την κομματικήν νίκην ίίς τοις (ρυχόλοικας τβϋ ςρχυ- λοκράτου Παλαιβχβμμκτιομβΰ κοιί άφιναν την τύχην τής Μεγάληί Ελλάδος! Οί πραγματικοί οί γνήαιοι "Ελληνες έψηφΐοχν τότβ χα¬ χά <Α°ί> ίίίιερ τής μ ε γ χ λ ο -
κ ν ο « » πολιτικήν τού Έ
λίυδίρίΛ Βενιζέλου.
0ίη τβΰ χ. Ποι>ρνάρα κ»ι
λί ό
'ΰτορίκς,
ί
της
μεταξυ
ώ
3ΐ>γχρό-
των ό-
ρς μξ
κοτί β Γεώργιος βεντή-
ΡΟί, «εριέλαββν ;ίς χά αυγ-
νράμμχτά των, περΐ τοϋ Έλευ-
ίίρ»υ Βενιζέλου, χΰδεντικά
;τβιχ£ΐα χβτί έιτίοη<μο( εγγραφα, έχ χζ>· οποίων άποίΐΐκνΰιίται
ΐιοταιφανώς ή πρ«μ<ίλετηιμένη χα'ι εν ψυχρώ ίτχρα^κδυχαθίΐ- αα, υπο των εβνοπρβδβτων. συ- νωμοοιχ, κχτά τβϋ μεγαλυτέ- ρβυ "Ελληνος, πβϋ εϊδχν πβτέ βί αΐώνβς κ«ι τβΰ γ ι γ χ ν - τ ι « ί ο υ έργβυ τού. ω^ ως, χατ εν λευίεριου Βεν 5 εντολήν τβυ Τέ ί - ·Ρ- των βΛοίων ν χν>ριών
ή
ιν των
κχΓ
χχι
^5 Ρ^
ΐΑ,ντες, έηανέκχμ
βλην την εκτχοιν τής
«ριφερείαί 1ί
μν κχταοτημχ, σχβλιχόν
κτιριβν χ.λ.π., πβύ νά μην εί¬
χεν υποστή Αυσβώδη την έχδή
λωοιν της Βουλγαρική* θηριω-
διχς κχι ζ«βν, τβ οποίον νχ
μην βιχεν άπαχβή. υπό των ά-
πβγονων τού Κρβώ
χ
πβγονων
έ
τοϋ Κρβύμβυ,
τότε καί 5Ις
πού
σφχ-
ί
γάς Έλλήνων τοΰ Παγγαίου,
τοΰ Σιδηροκάβτρβυ καί χλλων
περιοχών.
"Αλλαι πββίβτινΛΜ χβΰ
ΠερΙ τα μεγά,α Κοινωνικά θέματα
Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟλΤΤΙΚΗ ΚΑΙΗ ΣΤΕΓΑΙΙΙ
Τού συνεργάτου μΟζ κ. ΝΙΚ. Δ. ΜΑΝΟΥΣΗ, πρώην ύιτουργου
Μέ Ιδιαίτερον ενδιαφέρον κσί
ροΧΓοχήν λ
ΤΓό
ά·
τούς άρμοδίςκ/ς καί τό α¬
ναγνωστικόν μας κοινόν
μεβα βεβαιοί —τα
εί¬
τού
κ Ν. Δ. λΛανουση, πρώην Ύ-
ττουργοΰ τής Εργασίας, έν
σχέσει πρός την διεθνή καί ελ¬
ληνικήν κοινωνικήν πολιτικήν,
δοθέντος δτι εΤναι άδιαμφισβή-
τητος ή άρμοδιοτης καϊ είδι-
κότης τού ιάνεγνωριαιιέυόν δέ
καΐ τό κΰρος τού είς τό οτγμ^ν-
τικώτατσν αύτό θέμα, ώς προ-
κύπτει τούτο καί άπό τό μο¬
ναδικόν είς την χώραν μας ·σχε
τικόν σύγγρα,μμά τού, τό ο¬
ποίον θεωρεϊται ήδη ικλασικόν
είς τό εΐδος τού, άπό τούς εί-
δικώ'ερον άσχολουμένους μέ
τα άναφερόμενα είς τό έν λό¬
γω θέμα ζητήματσ ).
ΕΤναι οξύταταν τό πρόδλημα
τής Στεγάσεως των (Προσφύγων.
'Επανήλβεν είς ·»ήν έπκαιρόπγτα
έξ άφορμής τής πρόσφατον συζη¬
τήσεως είς την Επιτροπήν Έξου
σιοδοτήσεως έν συν6υασιμ(ρ καί
πρός την διαχείρισιν τής 'Αινταλλα
ξίμου Περιουσίας.
_____ ...ρννκΊΐχαι τού ν Προκειμένου νά συνεχίσω την
έθνβκτόνον Παλχιοκομ Ι άρθρογραφίαν .μου επί τοΰ συνθέ-
ματιαμοΰ ενέργειαι υπήρξαν | τού τούτου προβλήματος, περί τοϋ
τα διάφο,ρα ατααιαατικά κινή- | όπ-οίου πλειστάκις ήσχολήθην είς
ματα, τ* όποία παρβακεύιχίαν
I
τό παρελθόν άπό των στηλών τού
άγσ/πητού «Προσφυγικού Κόσμου*
είς σειράν άρθρων μου, έχρινα ά-
παραίτηΓΓον οΐονεί —ρολογίζων, νά
άναλύσω σήμερον ποίαν σπουδαίαν
θέσιν κατέχει γενικώ-ερον ή στέ-
γασις είς τόν τομέα τής Κσινω-
νικής Πολιτκκής έθνικής καϊ διεθ¬
νοΰς καΐ πόσον εΤναι επίκαιρον τό
μέγα τούτο θέμα σήμερον υπέρ
πάσαν άλλην εποχήν.
Κατά τόν παρελθόντα "Ιούλιον
δύο κείμενα εΤδον τό ψώς. ΤΗ α¬
πόφασις τού Οικονομικόν καϊ Κοι-
τα βργανά τού κοιί ή αποστόλη
τού Καλχμαρά «αί τού Χχτζβ-
πούλου, έκ τοϋ έξωτερικβΰ εις
την Έλλάύα,, διά Γερμανικόν
ύποδρυχίου, καθ* ήν εποχήν ή
Πατρίς μας — κυδε,ρνωμίνη
υπό τοϋ Ελευθερίου Βενιζέ¬
λου — διεξήγε τ ρ α χ υ ν
διμέτωπβν άγώνα, κατά τώ ν
δΰβ άσπόνδων έχβρών τής Φυ
λής μας, των Τούρκων καί των
Βουλγ άρων.
Τό άκρον αωτβν ομω; τής
υπό τού Παλαιοκομματισμοϋ έ-
φαρμοσβείαης τότε ττροόοτικη;
κατά τοΰ "Εβνους, πολιτικήν
υπήρξεν ή μετά την πρώτην
Νοέμβριον τοϋ 1920, καλλιέρ-
γεια της τκτβπαβείας μεταξϋ
τοΰ Λαοΰ καί τοΰ £τρατευμα-
τος, διά διατεταγμένηί
άρβρβγραψίας τού τότε κυβερ¬
νητικόν Τύπβυ αυνιοτώντος έγ
κατάλειψιν τοΰ Μικρααιατικοΰ
μετώπου καί επάνοδον των μα-
χομένον θπλιτών «οΐκαδε»!
'Η ο κ β π ί μ ω ς έπυδει-
χβείσα πλήρη; άδιαφβρία διά
τό εθνικόν φρονημα καΐ την
μαχητικότητα τβϋ Στρατοϋ
τοΰ μετώπου, οί Χν&ρες τοϋ
βποιου έτρέφβντβ μέ σάπΐ£$
ρέγγες καί σκβυλικιααμένα > ένεργότερον είς την προβαλλομέ-
©σπ,ριχ. ΕΙχαν δέ τόσον άπαυ-' "«" ΚΐίΛυβ κ «««τι «»·«*! Λ·».·—■ λ »ι-
νωνικού Συμβουλίου των
νων 'ΕΘνών και ή έκτενής έκθεσις
τοΰ Διεθνοΰς Γραφείου "Εργασίας.
Ή απόφασις έν όψει κα) μετά
συζήτησιν επί τής μελέτης τοϋ Γε
νικοΰ Γραμματέως, τής τιτλοφο-
ρουιμένης «Μακ,ροετές πρόγραμμα
διεθνοΰς συντονι>σμένης δράσεώς
είς τόν ταμέα των εύθηνών κατοι-
κιών κα! των συναφών έργων κοι-
νής ωφελείας» υπό στοιχεΤα Ε)0.
Ν.5)339 τοΰ Μαρτίου 1959, έπι-
δοκιμάζει τάς αρχάς κα! γενικάς
γραμμάς τού Μακροετούς τούτου
προγράματος, παρακαλεΐτήν ανα¬
κοίνωσιν είς τάς έθνικΑ
νησεις, παρακαλει
διεθνεΐς όργανισμούς νά μετάσχουν
δήσει άπο την οικτράν αυτήν
κατάστασιν ώστε εξηγέρθησαν
καί εξεδήλωσαν την οργήν
καί την αγανάκτησίν των, πρός
τόν έπισκεφθέντα τότε τ* μέ¬
τωπον Διάδοχον Γεώργιον.
Αί συνέπειαι τής έφαρμοσβεί
σης βΐς την Μικράν Ασίαν—
'Αλλά καί ό ύπβφαινβμ*νβς | την άπβικίαν, χατά τον Ί-
ϊχβι ύπ' όψιν τού αχετικά γε-1 ωάννην Μετχξάν καί τους δαυ
γβνβτα καί π«ριστχτ»κχ, έκ Ι μ«0τάς τβτ> — ήττοπχθοΰς πο-
τών βπβίων άλλα μέν ήκουσεν . λιτιχης, βΚ-αι γνωσταί.^Έκ-
εκ οτόματος τβϋ αειμνήστου
'Εθνικβϋ Κυ&ερνήτου, χλλχ δέ
γνωρίζει έκ τής ΰπηρεαίχς τού
είς τό Πολιτικόν Γραφείον
Πρ&>θυπουργβΰ, κατα την χρβ-
νιχήν περίοδον 1917—1920.
Διαπιατοΰται ά ν α μ ραχ6έντος ύηο τοθ Πα-
λαιοκομματιομοΰ, ά π β τ ρ ο -
π α ί β υ, κατά τβΰ "Εθνβυς,
βγκλήματβς.
Ή Ίστβιρία έπαναλαμδάνε-
ται. ΑΊ εποχαί άντιγράφβυν
αλλήλας. Ό Ελληνικάς Όρί-
ζων άσφυκτιά καΐ πάλιν άπό
τάς & ν -·«■·-..-
λώβΒΐς -----
μειβ>δβσίας καί άναξιοπ,ρεπεί-
ας. Οί έπιορκοι κληρικοί έμψα
νίζβΛ'ται ώς έθΛ'βοωτήρες καί
οί άπβθρασυνβέντες νεκρβδάπ-
ται της Κυπριακής Έλευβερίας
ηαριστάνβυν, '------~----- ··"
οΰοης, τοΰς
ΛΓ έ καί ΰ&ρίιζβυν, συκοφαν-
ευ τ έ λ β υ ς εκδη¬
ήττβποτθείας, έθνικής
ί άξί
ς
άνττΐατάσεως μή
παλληκαράδες!
τοΰν καί άπειλβΰχ' ά ο υ δ ό-
τοϋς άληβινβύς
καί τοϋς τιμίους
έβνικοΰς
τ ω ς
νην διεθνή δράσιν *κα! συνιστά είς
τάς Κυβέρνησις πρώτον νά
άνσλάβουν ή έ—ιταχύνουν την έκτέ
λεσιν προγραμμάτων τεινόντων είς
την αύξησιν τοθ άριθμοΰ των ε!>-
θηνών κατοικιών έν τώ πλαισίφ των
έθνικών αυτών προγγραμμάτων οί-
κονομίκής άιναπτύξεως, δεύτε¬
ρον νά έφσρμόσουν νέας άποτε-
λεσματικάς μεθόδους. Περαιτέρω
τονίζεται ή άνάγκη νέας σταυρο-
φορίας πρός δημιουργίαν ή έπη-
ρεασμόν τής δημοσίας γνώμης υ¬
πέρ τής λύσεως τοθ σττουδαιοτά-
του τούτου προβλήματος καΐ άνα-
γνωρίζεται, δτι ή βοηθεία ή οίκο-
νομική κα! τεχνικη ή παρεχομένη·
πρέπει νά οργανωθή συστηματικώς
υπό των Διεθνών Όργανισμών,
καΐ έν διαρκεία.
Ή έκθεσις ,άφ' ετέρου τοΰ Δι-
εθνούς Γραφείου "Εργασίας ή τι-
τλοφορουμένη «Ή κατοικία τού
'Εργάτου>, ή ύποβληθεΐσα πρός
συζήτησιν είς την πρόσφατον Δι¬
εθνή Διάσκεψιν Εργασίας τού Ί-
ουνίου 1959, όφοΰ έν άρχή έπιση-
μαίνει, δτι είς ουδεμίαν άλλην επο¬
χήν εγένετο τόσον αίσθητη ή άνάν-
κη τής ■έπαρκοΰς καΐ εύ3ηνής κα¬
τοικίας, όσον σήμερον, παρά την
έμφυτον είς πάντα ά»θρωπον καϊ
δή οίκογενειάρχην νά έχη αξίωσιν
ΐττέγην κατάλληλον, έξίετάζει καί
άναλύει τα μέτρα καί μέσα διά την
άνάηττυξιν τής κατασκευής κατοι-
κιών, την αποστολήν τού Κράτους,
την αποστολήν τής ο!<οδομικής Βι- ομηχοτΛτίας των έογοδοτών, των έρ- γατών καί των συνδικαλιστικών όρ γανώσεων. Τελικώς τονίζεται ή ΰ- ψηλοτφα τηροΠεϊριαιό-ΐΙης (ρΓίθί-ίτβ ρΐυδ έΐβββ) ή όττοία τηρεπει νά δοθή είς την εργατικήν κατοικίαν, έν τώ πλαισίω τής οικονομ ι κης πο- λιτικής καί των έθνικών έπενδύσε- ων. ΙΙΡΙΙΙϋΙ 01 ΑΒΑ10ΙΗΤΕΙ Είς βλον τόν τόπον της Χ«Ρ«<: εδημοσιεύθη *ατ' ούτάς άνο«οΐνθ- βις καθ* ήν, *ατόπτιν ΑττοΦασ«οϊ •ό» υφυπουργοΰ της Κοινωνικης Προνοίας κ. Ι. Ψαρφία, ή 31 Δε- «μδρίου 1959 ορίζηται ώς ΧΡΟ- νολογία τερματισμόν ι»ν ττρο- Τραμμάτ«*ν φγν των έτών 1958. "Η ϊίδη'ΐς ί'»*1 «Λ έξηγιίτα. μόνον εάν ληφθούν ί-' ο>ιν «σα διαδίδβνται
«ώς μέ ε.1σττγησιν τοΰ κ. Ι.
Ρέα είς τό Ύ-Ο«?γ.~.ν
ον ττερί τφατματοττ)ΐΓ»
ου 300 έκατομμυρίων δια
γβσιν τ»ν φύ
^μβάαε, τού «. Κ
ώραία Ιδία ττιρΐ τού
ϊλαβι την όίγουσσν ττρός τας ττε-
ρΐφήμους Ελληνικάς κοίλένβας!
•Εκ -,τολλών ττεριο-τίΧτ"1»"- ί;
νεργιιών καΐ ττρβξιων των διαφό¬
ρων τταραγόν-τι»ν τού Κράτβ"ί
Χΐι δι —κττωβή &ιι δέν εϊ»Μβα κα
βόλοι» «αλά. ΠαραίδείΎμθ"011
α) ΑΙ άνβσκαφαί βλ«ν των κυ-
^'(*τέρ«ν άρτηριών των Αβΐ»ν«ν
«αί τό γκρβμι,σιμα όλο*λήρ»ν συ
νοικιών διά >ά κυκλοφορούν
'»ς τα αίποκίνητα! 6)
*">μος συγκοιν«»νια μας
«ν«-
'Η
κινητών μέ οικονομικάς Θυσίας
των Ιδιοκΐτητών των τοιαύτας
ώστε ούτοι νά ευρίσκωνται ε¬
νώπιον τού φάσμΌττος της πτώ-
σβύσεως! γ) Ή ώβηοΊς των πα-
ραγωγών είς αύξησιν τής παρα-
γωγης μέ απτοτέχλσμα τα μέν ιτρο
ϊόντα νά σήπτωνται είς τοίες τόπους
της ποοραιγωγής, οί δέ κατοκοι
των Αθηνών, τοΰ Πειραιώς καΐ
των λοιπών μ€.γάλων ττόλεων της
ά λίοικουν ττροϊόν-
χώρβς νά
μγ
καταναλίοικουν ττροϊόν-
'Ενδείκνυται συνεπώς σήμερον
νέα θεώρησις τού προβλήματος.
Πράγματι ή Διεθνής Κο.νωνικη
ΓνΛιτική αετά τόν δεύτερον πόλε- ,
5οί προέβΐ είς διαπιστώσε,ς. Ά- πολιτ,κή άνάγουσα την κάτοικον
πό την παγκόσμιον έρευναν άκυ-
ψαν στατιστικα! και άριθμοΐφο-
καλούντες την φρίκην. .Υπόττο-
ψιν στεγάσεως ή άνθρωπό-ης χτά
μεγίστην κλίμακα έμφανίζει κτά-
στασιν υττάνθρωπον. Ό τρολο-
διαιτισμός είς την Ασίαν, είσήν
Άφρικήν, είς την Αμερικήν κσείς
την Ευρώπην είναι ή δεσπόζισα
εικών. Μεγάλαι μάζαι άνθρσων
συμφύροντσι είς καλύβας ά)ρο-
ποιήτους, είς τρώγλας, είς τρα
πήγματα ξύλινα ώνά 5,, άνάΙΟ,
άνά 15 άτομα κατά! δήθεν δοά-
τιον, άνευ άερισμοΰ, άνευ οΆ ύ-
ποτυπώδους δρου καθαρι6τητο*:α1
ύγιεινής, άνευ οΐουδφτοτε παεο-
δομικοΰ σχηματισιμού.
Κατά τούς ύπολογισμοΰς ·οΰ
ΟΙκονομκου καΐ Κοινωνικον 1>μ-
βουλίου αί οικογένειαι αί διατίοΰ-
σαΐ' άνά τόν κόσμον υπό τάς ■*!-
γικάς ταύτας συνθήκας άθλιόττος
καΐ τρωγλοδιαιτισμοΰ άνέρχσται
είς 1;5Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ διά τάς ύπονα·
πτύκτους χώρας καΐ είς 35ΟΟΟΌΟ
διά τάς άνεπτυγμένας χώρας, έξ
ών 12.ΟΟΟΟΟΟ διά την Εόρώτνν.
Είς την .Ελλάδα έχομεν >αν
έμφανή εΐκόνα τής τοιαύτης άθιιό-
τητος. Είναι ο'ι προσφυγικοΐ Ιία
καί οί έργατικοί συνοικισμόν- ών
παραπηγματούχιων των πόλων
καί πέραν τούτου οί πλεΐστοι ιυ-
νοικισιμοί των άγροτών. Είς τό ιή-
φΐσμα Νοεμβριού 1956 τής Γα-
νελληνίου Συνομοσπονδίας 'Ενώτε-
ών Γεωργικών Συνεταιρισμώ» ·ε-
ριγράφεται έκτενώς ή έπικρατθ-
σα είς τούς άγροτικοΰς οΐκισμϋς
κακοδαιμονία, δπου άναλογοΰνό
άτομα κατά ύπνοδωμάτιον καί ϊ-
γροτικήν κατοικίαν κα! είναι άθ-
παρκτος πάσα πολεοδομική δι<- ταξις, ή δέ ϋδρευσις γίνεται συνν- θως δι' άνοικτών άγώγών κα! αί >-
δοί χρησιμοποιοΰνται κατά καονί-
να ώς άποχε-τευτικός άγωγός τον
άκαθάρτων υδάτων καΐ των
ριμάτων τού συνοικισμοΰ. Γενικβ-
τερον Λ έκτασις τής οίκιοτικής «-
θλιότητος έν Ελλάδι καταφοίίνί-
ται έκ τού γεγονότος, δτι είς πρό¬
σφατον μελέτην τού, άξιόλογον β
τα πάντα, ούτος ούτος ό Γενικός
Διευθυντής της Οίκιστικής Ύπν
ρεσΊας τού Ύπουργείου Προνοίας
κ.Σπ. Καλλέργης ύπολογίζει ες
7ΟΟ.ΟΟΟ τάς νέας κατοικίας, αί ο¬
ποίαι δέον νά άνοικοδομηθοΰν διά
την άρσιν τής καταστάσεως τοθ
τρωγλοδιαιτισμοΰ.
Άλλ' ή κατάστασις αύΐή είναι
ό—αράδεκτος. Άντίκειται είς αι>
την τοη'ιην) -Λν _.
νόν έννοιαν τής ανθρωπίνης αξιο¬
πρεπείας.
Ανεξαρτήτως τής απόψεως τοθ
παρελθόντος ττερϊ των συγκρο-
τούντων την αξίαν τής ανθρωπίνης
προσωπικότητος στοιχείον, εΤναι
γεγονός αναμφισβήτητον, δτι με¬
τά τόν δεύτερον παγκόσμιον πόλε¬
μον έπεκράτησεν, άν 5χι είς την
Φιλοσοφΐκήν σκέψιν, άλλά πάντως
είς Διεβνή κείμενα καΐ είς ολίγα
'Εθνικά Συντάγιματα ή βασική καί
θεμελιώδης άρχή, περϊ τού ότι την
αξίαν τής ανθρωπίνης προσωπι¬
κότητος συγκροτοϋν παράλληλα
καί άναπόστταστα δύο στοιχεΐα.
Ή ελευθερία καί ή εύτνμερία. Δέν
νοεΐται ανθρωπίνη προσωπικότης
χωρΐς την ελευθερίαν. Είναι ή άρ¬
χή ή άπορρέουσα υπό την Διακή-
ρυξιν τής 'Αμερικανικής κα! Γαλ¬
λικής Έπαναστάσεως, άρχή ττο-
λα^ά ούτως ειπείν και παραδεδεγ-
μίνη. Άλλά σήμερον δέν νοβίται
ανθρωπίνη προσωπικοτης χωρΐς
την εύηΊμερίαν. ΕΤναι ή νέα άρχ/)
ή <3—ορρέουσα άπό Διεθνεΐς κατά βάσιν Διακηρύξεις καΐ άπό ολίγα έθνικά Συντάγματα. "Υπήρξε πολλαπλή ή νομική <α- τοχύρωσις καί άναγνώρισις τής ε¬ λευθερίας, ώς στοιχείον τής ανθρω¬ πίνης άξίας καΐ είναι άφθονα τα κείμενα καΐ γνωστά. "Ηδη δημιουργεΐται καί πολλα- ττλή νομική κατοχύρωσις καΐ άνσ- γνώρισις και τής ε>ιμερίας ώς
δευτέρου άναπασπάστου στοιχεί-
τής άνθρωτΓίνης άξίας.
Ή κατοικία λοιπόν αποτελεί θε-
μελιώδη συντελεστήν τής εύημερί¬
ας, 'Η Διεθνής Κοινωνική Πολιτι¬
κή, ή καθιερώνουσα την ευημερίαν
ώς στοιχείον τής ανθρωπίνης άξί¬
ας, περαιτέρω έν τη άναλύσει- των
συντελεστών των α~αραιτήτων διά
την ύπαρξιν τής εύημερίας τού άν¬
θρώπου, διακριβώνει, θεωρεΐ καί
καθιερώνει την εύπρεπή καΐ κατάλ
ληλον κατοικίαν. Την κατοχύρωσιν
τής κατοικίας ώς απαραιτήτου συν
τελεστοΰ τής ανθρωπίνης εύηιμερί-
κράν. Παραθέσαμεν ανωτέρω την
περίληψιν των δύο προσφάτων, ώς
άς έπεδίωξεν ή Διεθνής Κοινωνική
αας
αας ττοΰναι κρι^μιμένα ιμέσα στις
πελώριες άση,μένιες έλτ»ές, τις κα-
ταπρασινες μυγδαλιές και τις 6α
εύσκ.ωτες σ^κιές καΐ καρυδιές.
■Όπου καΐ να ττάς στην Κερκυ-
ρα ή
πράΐσινο
σου χορταίνει
όμορφιά κι' ή
άπω
ψυχη
παίρνει κάτι άπο την βοθειά
καλωσύνη, κι' εύγέ«ει« τοΰ ττληβυ-
σμου της, πού σοΰ μιλάει τραγου
δώντας. _,
,Κάτω ιάπό τό χωριουδακι αρι-
στερά ,καί σέ βάθος τρ.ακοσίων
περίπου μέτιρων άπλωνοταν τό
I-
όνιο ιμέ κάτι μικρά ντνο-άκια, τις
•Ερίκουσες «αί τό Μσβράκι, φρέ-
ακο, ηΡεμο κι' άτιαλοχοωμο. Μς
καΐ σέ ττε,ρίιμενε νά δροσισθης στα
όλοκάθαρα νερά τού.
Λεξιά ή κατοττράσινη,
γεμάτη άμττέλια καί
„ ..,,.ών δέντ,ρα, πβρικλει^
νη άττο"'τόν Παντελεήμονα κα! ά-
-6 μ«ά σειρά μ.ιψούς λόφους δια-
—ιικτους, άττο τα διάφορα χωριου-
δάκια, τούς Λουκάδες, τούς Α—ι-
ωτάδες, τούς Πάγογς, κλπ. δλα με
την ίσ^τορία τους, δλ« μέ ~' «^
ρηφάνε,ά τους, δλα ιμέ τη χαρ.
^Ζά τόν προα.ών«, πολ.τ«χ+»ό
είς νομικον δικαίωμα τοΰ άνθρώ-
ττου. Είναι ποοδηλος ή οτ»μασία
τής τοιαύτης άναγωγής. 'Αφοΰ ή
κατοικία είναι δκαίωμα, δικαιοθ·
ται ό αστεγος, δ μή δυνάμενος έκ
των Ιδίων πόρων νά στεγασθή, ό¬
πως άξιώση τουτο άπό την Πολι-
τείαν. Καΐ ή Πολιτεία, τό Κράτος,
ύποχρεοθται νά σεβασθή καΐ ν' αν¬
ταποκριθή είς την αξίωσιν τοΰ άν-
θρώπου, δπως δώση κατοικίαν είς
αυτόν.
Σιντάγματος τής Βάδης καϊ τό
άρθρον 13 τοθ Συντάγματος της
Όμοο—-ονδιακής Γερμανικής Δη+ιο-
κρατίας. Ή άκιρως ριζοσπαοτική
αύτη άνέλιξις καΐ υΐοθέτησις των
διεθνών διακηρΰξεων καΐ ή ένσω-
μάτωσις αυτών είς ρητάς έθνικας
συνταγματικάς διατάξε ς καταδκι-
κνύει καΐ αύτη, πόσον ή σύγχοο-
νος σκέψις ϊχει έμποτισθτΐ άπό τό
δδγμα της εύημερίας τού ά"θρώ-
! που καΐ πόσον έχει κατανοηθή, δ¬
Εΐνα ι τόσον πρωτοβουλος καΐ |
ριζοσπαστική ή νέα αύτη άρχή πε-
ρΐ τής κατοικίας-δι-
κ α ι ώ μ α τ ο ς καΐ τόσαι αί
συνέπειαι, αί οποίαι άνσχύτττοαν
ώς πρός την υποχρέωσιν των Κρα¬
τών, νά καταρτ'ισουν καί έκτελέ
σουν συστηματιικόν προγραμματι-
πμόν στεγάσεως, συστηματΐκάς έ-
ττενδύσεις λαϊκής κατοικίας, ώστε
πρέττει νά παραθέσωμεν συντό-
μωςτά κείιμενα, βάσει των οποίων
διά πρώτην φοράν υετά τόν δεύ¬
τερον παγκόσμιον πόλεμον ή στέ-
γασις ανήχθη είς δικαίωμα τοΰ άν¬
θρώπου. ΐ
Είς την παγκόσμιον διακηρυξισ
των δικαιωμάτων τού άνθρώπου
την ψηφΐσθεΐσαν υπό τής Γενικής
Συνελεύσεως των Ηνωμένος Εθ¬
νών την ΙΟην Δεκεμβριού 1948 είς
τό άρθρον 25, καταλεγάμενο,/ με-
ταξύ των άφορώντων είς τα οίκο-
νομικά καΐ Κοινωνικά δικαιώμοπα
τοθ άνθρώπου, όρίζεται: «Πάν πρό
σωπον £χει δικαίωμα είς επίπεδον
ζωής (έπαρκές έξασφαλίζον την...
ευημερίαν τού καΐ τής οικογενείας
τού κυρίως, . . διά την κατοικίαν.
Σαψφς έπίσης είς την Παναμε-
ρικανικήν Διακήρυξιν των δικαιω-
μάτων τού άνθρώπου τού 1948,
έπέχουσαν θέσιν καΐ άπή;<ησιν παγκόσμιον είς τό άρθρον 1 ί ό- ράζεται «Πάν πρόσωπον £χει δι¬ καίωμα είς την διαφύλαξιν της 0- γε'ιας τού διά μέτρων κρατικών είς δ,τι άφορά την κατοικίαν.. ». Σαφώς έττίσης είς τόν Παναμερι κανικόν Χάρτην των Κοινωνικών Έγγυήσεων τού 1948 είς τό άρ¬ θρον 5 όρίζεται: «.ΟΊ Έργαζόμε- νοι έχουν δικαίωμα .... νά άπο- κτήσουν είς τιμάς λογικάς την α¬ παραίτητον κατοικίαν. ... τό δέ Κράτος ύποχρεοΰται νά εξασφαλί¬ ση την κατασκευήν καΐ διαμονήν κατοικιών εύθηινών, πρακτικών καί ΰγιεινών διά τούς έργαζομένους, τούς ύπαλλήλους κα! τούς χωρι- κούς». Συναψής είναι λόγω τού παγκοσμίου αυτής χαρακτήρος ξ ^ της Φιλαδελφείας, καθ" ήν ή Διεθ¬ νής "Οργάνωσις "Εργασίας έχει την επίσημον υποχρέωσιν νά προ- ωθήση είς τα διάφορα Κρατη την εφαρμογήν προγραμμάτων, Ίκανών νά επιτύχουν καΐ δώσουν κατοικί¬ αν είς τούς δεσμένους. 'Αλλ' δ,τι δέον έπίσης συντο- μώτατα νά έξαρθη είναι τό &αρυ- σήμαντον γεγονός δτι καΐ ωρισμέ¬ να 'Εθνικά Συντάγματα ωρισμέ¬ νων Κρατών καθιέρωσαν είς ωρι¬ σμένας διαττάξεις τό δικαίωμα της στεγάσεως καΐ την υποχρέωσιν της πολκτείας νά ανταποκριθή καΐ !- κανοποιήση τό δικαίωμα τουτο. ΕΤ ναι τό άρθρον 34 τού άναθεωρη- θέντος 'Ελβετικοΰ Συντάγιΐατος, τό άρθρον 106 τοΰ Συντάγματος τής Βαυαρίας, τό άρθρον 49 τοΰ τι ή κατάλληλος κατοικία αποτε¬ λεί λίθον άκρογωνιαΐον τού άνωτέ- ρου βιοΤικοΟ έπιπέδου καΐ τής ό.- ξιοπρεπείας τού άνθρώπου. Περαιτέρω Διεθνεΐς "Οργανι¬ σμόν μεταξϋ των οποίων προεξάρ χούν ώς ελέχθη τό Οικονομικόν καΐ Κοινωνικόν Συμβούλιον των Ήνωμένων Εθνών καΐ ή Διεθνής "Οργάνωσις "Εργασίας, άπεδύθη- σαν είς αληθή καΐ συστημα-ικήν σταυροφορίαν διά νά τονίσουν καΐ έμβάλουν είς τάς Κυβερνήσεις των Κρατών την αντίληψιν, δτι υποχρε¬ ούνται νά άποδώσουν προέχουσαν καΐ πρωταρχικήν θέσιν καΐ σημα¬ σίαν είς τάς έττενδύσεις τής λαΐ- κής κατοικίσς, καλουμένας ίττεν- δύσεις κοινωνικάς (ΙΝνΕ5Τ15- &ΕΜΕΝΤ5 5Ο0ΙΙΑΛΙΧ), και έφαρ¬ μόσουν καΐ χρηματοδοτήσουν προ- γραμματισιμόν εύθηνών λαΐκών κα¬ τοικιών. Τάμους ολοκλήρους άπαρ τίζουν α! πολυάριθμοι έκθέσεις συ- στάσεις, άποφάσεις καΐ αί τεχνι- καΐ μελέται καΐ ΰποδείξεις των Όργανισμών τούτων, είς τάς οποί¬ ας μέ ένδελίχειαν, ,μέ ττληροτητα, μέ αρτιότητα έξετάζονται βλαι αί πτυχαΐ τοΰ προβλήματος τής κα- τοικίας καΐ εντόνως καΐ έπιμόνως τονίζεται ή άνάγκη νά έπιληφθοΰν αί Κυβερνήσεις τοΰ μεγάλου τού¬ του θέματος ΆνάΛυσις των κε·- μένων τούτων και άπλή καΐ μόνη άπαρρίθμησις αυτών θά ήγε μα- ένδεικτικών. Ό,τι δέο/ νά τονισθή ώς έξα- γόμενον καί έκ των πολυάριθμον τούτων κείμενον είναι ή έπιταγή, τό διεθνές πρόοταγμα νά δοθή προτεραιότης είς τάς έπενδύσεις τής λαϊκής κατοικίας. Ό τρω,γλοδιαιτισμός άπθΓελεϊ τό στίγμα καΐ τό δνειδος τοΰ συγ χρόνου πολιτισμοϋ. Ό τρωγλοδι- αιτισ.μος άπάδει είς την αξιοπρέ¬ πειαν τού άνθρώπου καΐ αΤρει ού¬ τος καθ" εαυτόν πάσαν έννοιαν εύ¬ ημερίας και ύποφερτοΰ βιοτκοΰ ε¬ πι—έδου. 'Η μάχη κατά τής τρώ- γλης είναι Οποχρέωσις των Κρα¬ τών. Πάν Κράτος, μέλος των Ή¬ νωμένων Εθνών, μέλος τής Διε¬ θνοΰς "Οργανώσεως "Εργασίας, ύποχρεοΰται όφείλει νά αποδυθή είς την μάχην ταύτην, νά στεγόση τούς · άστέγους νά εξαφανίση συ¬ στηματικώς άνενδόντως, έπιμόνως τόν τρωγλοδιαιτισμάν. Κράτο< — ΑΑέλος μή άνταπο- κρινόμενον είς την κεφαλαιώδην ταύ την υποχρέωσιν τού, δέν παραβιά· ζει απλώς άνθρωπιστικήν καΐ ήθ» κήν υποχρέωσιν, άλλά παραβιάζει, παραβαίνει αληθή Διεθνή Κανόνα δικαίου καΐ νομικήν διεθνή υπο¬ χρέωσιν. Ή προτεραιότης είς τάς έπενδύσεις λαϊκής κατο»κίας Απο¬ τελεί σήμερον δρον θεμελιώδη, έχ διεθνοΰς έπιταγής, τού ύγιοΰς οί· κονομικοΰ καΐ Κοινωνικοϋ Προ- γραμματισμοΰ. ΠΡΟΣΟΧΗ Εύριβχβμεβα είς την έξαιρετικώς εΐεχάβιστον θέσιν ν' «ναγ- γείλωμβν είς τούς βννδρομητάς καϊ αναγνώστας μας, οί όποΐοι δ*ν ηδυνήθησαν, παρά την επιθυμίαν των, ν' αποκτήσουν βΐκό- πβδον άπό τα διβτεθέντα υπό της εφημερίδος μας είς τάς πε¬ ριοχάς Δροσιας, Διονύσου, Σταμάτας καϊ Μ. Πευκου, μή εύνο- ηθίντες είς τάς σχετικάς κληρώσεις, δτι, συνεττβΐς ττρός τάς δοθείσας υττοσχέσεις μας, επετύχομεν νά εξασφαλίσωμεν καΐ δι' αύτούς έξαιρετικά οΐκόπιδα πβυκοβριθή, είς ττρονομιούχους θέσεις των πρ«στ€ΐων Σταμάτας καΐ Μεγάλου Πευκου, π·υ θά παραχωρη(>«0ν είς αύτούς, διά κληρώσεως, υπό εύνοΐκωτά-
τους, ΤΓάν-ίθτε, •ροιις,
Α' ΟΙκόπβδα Σταμάτας : Πευκόφυτος έκτασις απέχουσα
500 μόνον μέτρα άπο τό τέρμα τής λεχοφορειακής γραμμής-
Όρίζων ανατΓεττταμένος. Πρός δρχ. 8 . 10 κατά τβτρ. πτνχυν.
Προκαταβολή 20% επί τής άζίας των οΐκβπέβων. Δοσβις 6ρχ.
400 - 500 κατά μήνα.
Β' Οίκόπίδα Μίγάλου Πβύκσυ : Είς μαγκυτικήν τταραθα-
λασσίαν θέσιν. "Αφθονα πεθκα. Συγκοιντονία τσχτική. Νερό
άρτβσιανό έντός τοθ κτήμστος. Πρός 8ρχ. 7 κατά τβτρ. π%υν.
Πρ/ν~«ταβολή βρχ. 1.ΟΟΟ δι' οΐκόπίβα τΛν 1.000 πήχεων καΐ
βρχ. 1.500 δι* οΐκότ—δα ανω τ*αν 1.500 πήχεων. Δοογΐς δρχ.
200 . 250 Νοτβ μτ(να.
τού διαγραφόντουΐσαν άκόμα φρέ-
σκες οί κορδελλες τού καινούργιου
δρόμου ττού, περνώντας άπό τό
Άγγελόκαστρο, ττοχι μέχρι την
Παληοκαστρίτσα.
Καθόμοςνα σ' £να ά—ό τα κα-
φενεΐα-πανδοχεΐα κάτω άπο .μιά
κλ^ματαριά «ι' άπ'θλάμβανα τό
θέαμα.
Ό άνθρωπος είναι άχόρταγος.
Σκεφτόμουν πώς άν άνέβαινα πά-
νω στό βουνό θάταν πολύ καλλί-
τερη ή θέα.
.—Σύ τί λές, κύρΊΒαο-ίλη; Ρώ-
τησα τόν πονδοχέα.
—"Α! ΕΤναι έξαίσια ! μοΰ εί-
πε. Ν' άνεβητε καΐ νά πάτβ μέ¬
χρι μέσα άπό την κρροφή. Θά δή¬
τε καΐ τό Άγγελόκαστρο άπό κεΐ.
Νά σάς δώσω τό ιμουλάρι μου.
Είναι —ολύ ήρε,μο ζώο.
Φωτογραφήματα
ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ
ήρμ
"Ετσιι κι' έγινε Καβίλλησα τό
μουλάρι ιμέ ύφος Δόν Κιχώτη καί
ξεκινήσα'με.
Τό ζώο τηραγματικά φαινόταν
καλόβολο και ττροχωροθσε στόν
ανήφορο μέ σταθερό βήμα.
"Υστερα άττό δυό στροφές ή
θέα άρχισε νά γίνεται άττερίγρα
τού πράσινου στή στερηά και τού
γαλάζιου στήν ΟϋΚσσσα. καϊ στον
ούρανο ,μέ εΤχαν συνεπάρει.
—Θεέ τοΰ ΣύμΚταντος ! φώνα-
ξα Τί έχουν πλάθει τα χέρια σου
τα αγια! ΔοξαΚτμέινο νάναι τ" δ-
νομάί σου!
—Καΐ πού ν' άνεβοϋιμε πιό πά-
νω! · ■ ΆκούσθΓ^ μιά φωνή στή
μοναξιά.
.—^Σύ μίλησες; Ρώτησα τό μου
λάρι.
—'Εγώ, φυο-ικά! ΕΤττε. Προνό-
μιο δικό σας εΤναι νά ,μιλάτε, κύ-
ριε!;
■—·Δέν φανταζόμθυνα πώς κονω
συντροφιά μέ άπόγονο τοΰ γαίδά-
ρου τοϋ Βαρλαάιμ!
—^Πραγματΐικά'! Εΐπε με περτ|,-
φάνεια τό μουλάρι. Βλέπεις οί πρό
γονοί μου δέν ήσαν γραμ>μένοι στό
λίμπρο ντ' δρο άλλά σέ δνό βι-
βλία πού θά τα διαβάζουιν οί δ-
μοιοί σου είς αίώνα τόν άπαντα.
Κι' ήταν σοψοί, μά καί ,μεΤς έξα-
πτα δμορφη. Όλες οί ό-οχρώσεις κολουθοΰμε ναμαστί σοφοί, γιατί,
άν δχι τίποτε άλλο, έχουμε υπο
μοκή κι' άνεκτικοτηΓτα δση δέν ί-
χετε σεϊς <α! ξέρουμε νά μή μι- λάμε. 'Ενώ σεΐς δέν κάνετε ,καΐ τί—ότε άλλο. Όλο ,μιλάτε! Καΐ σάν νά μιή εφτανε κι' αύτό γράφε- τε δ*σα δέν ττρολαιβαίνετε νά πήτε σέ έφηιμερίδες καί σέ κάθε λογής βιιβλία πού τα γ€μίζετε α' 6ποια δήποτε άηδία κα! παληανθρωπιά. Νά ! ΕΤτηα «παλιανθρωτπά» καΐ 6υμήθηκα: "Ακ,ουσες νά λένε ποτέ γιά ποΑηομουλαριά; Άφήνω πιά πού καυχιέσθε πώς είσθε τα λιο- γικώτερα δντα στήν πλάσι, λέ,ς καΐ ξέρετε τί ονμβαίνει λίγο πιό περα άπό τή γή οχχς, καΐ κάνετε τόσες δλακεΤες πού δλα τα ύπό- ζώα γελάνε μαζύ σας και ΑΝλΣΚΟΠΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΟΝ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΟΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΓθΑΙίΜΙΣ ΤΟΥ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ, ΤΑΞΙΑΡΧΟΥ Α' Λόγω τού εξόχως σοβαρόν προβλήιμα'ΤΟς των ' Ελληνοτουρκι- «ών σχέσιεων, άττεφάθΊοχχ πρό τι- νιιν ήμιρών νά ονγκεντρώσω καί μελετήσω προοχκτικώς τα δσ έ- δηιμοο-ιεύθησαν, έν σχέσει » πρός αύτάς είς τόν «Κόσμον» άπο τού μηνός Μαρτίου έ,.ε. καί εντέυθεν, ιμέ τόν σκοπόν δττως άφοΰ μορφώ- «μ γνώμην πβρΐ των ι>~χρχου-
ο-ών άπόψεων επί τοΰ θέματτος
τούτου μβτιαξϋ των έκλοκτών συ-
νίργβτών και αναγνωστών της έ-
φημκρίβος ταύτης, ή πλειονότης
των οποίων άνήκει «ς τόν έκρι-
ζβθέντα "Ελληνισμόν τής Μικράς
Άο-ίας, διοαυπώσω κατόπιν καί
τάς ιδικάς μου άντιλήψεΐς διά
τό φλεγον αύτό ττρόβληιμα.
Των <5χρι τούδε δηιμοσ-ιβυβεν- τ*»ν άρθρων σνντάκται κατά χρο- νοίλογικήν σειράν είναι οί κ.κ. Μ. Καλός, Ξ. "Άχογλου, Στέφ. Λαΐδογλον, Ν. Βοοφείδης, Νικ. Κοφαράς, Χ. Μισσήλίδης, Μιχ. Ζβμττούλης, — Φοοναριώτης, Δημ. Βοορβαρό—ουλος, «ΠοΛαιός Κων- στντινο*—ολίτης», Άΐχιλλ. Μαυ- ρβμάτης .— Βυζάντιος —, Ε. Φλα βιανός, Ν. Άμηράς, θ. Άλβξάν- δρΜ», «Φιλελίύθιρος Ληιμοκρατι- κός», Σντυλ. Καΐημόίτηςν «.Ό Άρχαΐος». 'Ενδέιχβτιαι νά ίίγρα- ψαν καί άλλοι επί τού αυτού θέ- ψιβτος πλήν άς μοί σνγχωρήσοον τό δτι δέν ίτνχε νά τους άνενρω «αί σχολιάσω, ϋττοσχάμενος νά τό κάμω εάν τυχόν τό ζηίτήιο-η τις. Μερίς των ώς άνω άξιοτίμων ονντοικτών .— αναγνωστών τού «Κόσμον» έκφράζετο;ι μέ δυσπι¬ στίαν ή καί σαφή άντίθβσιν, 6α- <τιζομέντ»ν επί γβγονότων Ιστορι- κών. Ο! δέ «θιασιώτβι» τής 'Ελ- ληνοτουρκικής φιλίος είναι κυρί¬ ως λόγιοι, ττοιηααί, μβσήΐλιικες νο- βτβτλγοί των άξεχάστων ποτρί'δων κα! γενικώς σνμβιβοκττικοιΐ κΰριοι, άναζ~οΰντες ή προτιίνοιντβς δι- αφόρους τιροιπους στερι&ς έδραι- της έλληινοτουρκιικής φι- Άνοοφέρω έξ αυτών τούς ♦υκ. Ξ. "Αικογλου, Στίΐφ. ΛαΤβο- γλου, Ν. Βοοφείδην, Νικ. Καρα- ραν Χ. Μισαηλίθην, Μιχ. Ζΐμ- πούλην, Δ. Βαρδσρόιτουλον καΐ ΆίχιΧλέα Μαυρβμΐμάτην — Βυ- ζάντι>»ν.
Καί β' άνοοφέρω, έν πρώτοις,
4ΐΐρικός πλη,ροφορίΐας πού ϊτυχϊ
νά Ιίχω άπτο φίλονς άμογενιΐς δι-
αμένονττας άλλά καί γεννηθέντας
είς την Κωνσταντινούπχ>λιν. Κατ'
αύτούς λοιπόν, οί σηιμερινοί Τοΰρ
«οί, ώς κυρΑαρχοι, δέν £χονν 6-'
μοιόττττα πβός τβυς γν«—ονς
είς τόν προσφυγικόν κόσμον πα¬
λαιούς ΤούρΜους, οί όποϊο* ιταρά
την άγραμματτωτύντγν καΐ ύπτοανα-
πτυκτον κατόΐσΓΤαισίν των εΤχον
άγαθόν βάβ:ς. Άνεγνώριζον οί
τταλαιοί έκΐΐνοι Τούρκοι την ά-
νωτβρότητβ τοθ "Ελληνος είς τα
γράί»<Λα, την βΐιοιμηχιανίβν' τό εμπόριον, τάς τέχνας γινικώς καί χωρΐς νά θ«4ροΰν δτι θίγΐ- ται ό έβνικός ή άτομικός έγωϊ- ο-μός των ύπετάττσοντο είς αυτόν κατά την κοινωνικήν των σνμβίώ¬ σιν, τηρ&νμίνης ώς πρός τούτο μιάς άγράφον κοϊ άλίκτου συμ¬ φωνίας, ητίς 8μ«ς ήτο τκμία, στερεά, ήθική·. Καί ό ιμυχολόγος "Ελλην, φυοικά, έφρόντιζε νά μή βίΐγη τόν άγαβόν έκβΐνον Τοΰρ- κον. 'Εκεΐ €νρ'ο*ΐται τό μυστι¬ κόν τής επι τόοιονς αΐώνας σομ- διώσεως Έλλήνων ιοαί Τουρκον, έκ των οποίων οί πρώτοι είχον βαθυτάτην επί γνώσιν τής κατα- γωγής των άπό τόν: «ΜικραβΜα τικόν Ελληνισμόν, τόν δημιουρ- γήσαντα ολόκληρον χΛιετηρίδα -προ Χριοτοΰ, τόν ελληνικόν πο¬ λιτισμόν καΐ διά τής Μακβδονι- κής κατοκπτήσειως καί τού Ιπτοι- κισμοθ μβταδώσαντα αυτόν είς δλους τοϋς Ιθαγενεΐς τής Μικράς Άισίας ^υλάς καί άττί/—Λέσαν- τα τήιν δάθΊν τής διαδόσ*«ς τής χριστιανικήν ΌρηιθΐΜείιας, βραδύ¬ τερον δέ, καί κατά τόν χιλιετή τού Βιιιζαντινού Κράτους βίον τό κύριον αυτού βρεισΐμο, τόν δώ- σαντα σειράν μεγάλων αυτοκρα- τόρων καϊ στρατηγών επί αίώνας νικηφόρως άπΐΌκρουσάντων ολ«ν ' <·ών 6αρ6άραν φυλών τού βορρά καί τί>ς ανατολάς τάς έπιδρα|ΐάς,
τόν διτηρηβέντα ικατά τοΰς σκι-
τεινούς τής βοολείας αΐώνας και
άνχχζωογονηβέντα διά νέ»ν έκ των
λοιπών έλληνικών χωρών έητοί-
κων, όπτό τοΰ τέλους ή^δη τού
18ου αιώνος, τόν άκμάζοντα, τέ-
λος, είς εό,μάρειαν καί εθνικόν
φρόνηιμα, Ελληνισμόν τής Μι¬
κράς Άισί«ς...» (1), δι" δν λό¬
γον έ—Λάλλοντο είς τους δκντέ-
ρους.
Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΑΟΣ
(Σννέχαα είς τό προσεχές)
(1) Στρακη γοθ 'Αλ Μαζαράκη —
ΛΙνιβνος: «'Λπομνί>μονε0μοϊα»,
σελίς 305.
'Η οιτνέχεια τού άναγνώοιματός μας
Ο ΒΑΣΙΑΕΤΣ ΟΘΟΝ ΣΤΗ
ΣΜΤΡΝΗ
είς προσεχές νας φύλλον.
Παληές άναμνήσεις άπό την Πόλη
ίΡΪΙΚΕΙΙΙΚί ηΐΙΟΠΡΙΙ ΠΒΠ ΟΟΑ8
«II
ΤΑ ΙΕΡΙΗΡΙ
Τοϋ συνεργάτου μας «ΒΥΖΑΝΤΙΟγ»
(Συνέχεια καί τέλος) ι λ.χ. είς την εορτήν τής έκκλη,τίας
τρίτη των πανηγώρεων ο.ΰ- | των Βλαχερνών καΐ αλλαχού. Σή¬
μερον δλα αύτά τα πανηγύρια ί-
ξακολουθοΰν νά λαιμβάνουν χώραν,
περιοριζόμενα κατά τό πλείστον
είς τό θρησκευτικόν των μέρος.
Κυριώτερα των πανηγυριών είς
τάς παρά την πρωτεύουσαν επαρ¬
χίας είς τάς οποίας δέν υπάρχουν
πλέον όμογενεΐς, ήσαν -τό τής Ση-
ύ λάβ ώ
Ή τρίτη των πανηγύρεων αυ¬
τών πού συνεκέντρωνεν άπειρον
πλήθος, ιδίως χάριν τού προσκη-
νύματος ελάμβανε χώρ<ΐν μέσα είς μίαν ιμαγει/πκήν τοποθεσίαν, ευρισκομένην είς τίνα απόστασιν άπό την ασιατικήν δχθην τοΰ Βο- σπόρου καΐ διαρρεομένην άπό ί¬ να μικρόν ποταμόν. Ή τοποθεϊία ό ϋ τής εΐ Ινα αύτη ώνομάζετο Γκιόκ - σουγιού ή«Γλυκέα ΰδατα Ά σ ί α ς». Υπήρχεν έκεΐ παρεκκλήσι έπ' ονόματι τής Γεν- έπέτειον τής οποίας (8 Σετττεμ- βρίου), προσήρχετο ό κόσμος. Νομίζω δτι ύττήρχε κα! άγίασμα. Δέν ήτο πολύ θορυβώδης ή πα- νήγυρις «ώτή. ΟΙ μεταβαίνοντες είς αύτην τό έπραττον μάλλον διά την Χάριν καΐ διά νά άπο- λαύσουν την εξοχήν. Πάντως, δέν έλειπαν δλως διόλου τα φαγοπό- τια καί τα γλέντια μετά ή άνευ λατερνών) καί άλλων όργάνων. Αύτά ήταν τα κυριώτερα θρη- σκευτικά πανηγύρια τής Πόλης καί των προαστείων της. "Αι/ έ- λησμόνησα κανένα άπ' αύτά, "ά κυριώτερα δηλ., άς μέ συγχωρή¬ σουν ο)... πιστοί των. 'Εκτός αυτών των μεγάλων πα- νηγυριών πού προσείλκυαν χιλιά- δες προσχυνητών άλλων, μόνον διά την Χάριν καί άλλων διά την Χάριν καί τό γλέντι έλάμβανον χώραν καΐ άλλα μικρώτερα καΐ άθόςλΛα είς τάς συνοικίας κα! τα προάστεια, είς τα όποΐα συ- νίρρεεν ούκ όλίγος κόσμος, μάλ¬ λον διά τό προσκήνυμα μόνον ώς —"Ακουσε, άδελφέ μου, μοΰ άπάντηριε πευραγμένο. "Αν θες νά τάχης καλά μαζύ μου, άφησε τις άνθρώπινες ικολα- κείες κα! μίλα μου ϊσια ! Ώς τώ- ,ρα ήμουνα μουλάρι κα! τώρα άρ- χισα νά γίνωμαι «ήμίονος» κα! μάλιστα σοφός; Σύ εΤσαι Ικανας νά μέ πής σέ λίγο καΐ «σιορ κόν- ζ σάς λι—οΰνται. ΕΤχα άρχίσει νά αίοθάνω,μαι ά- σχηιμα καϊ ζήτησα νά γυρϋσω άλ- λού την κουβέντα. ,—Δέν μοΰ λές, σοφέ μου ήμίο- 'νε, -ι ου εΐπα, πώς βλίπεις την πολιτική μας κστόΐσταθ'ι; μέ ρωτάς έμένα τε»! ΚΓ Ιττε,πα τί γιά την πολιτική και τούς πολιτι- ικβύς σας; Έμεΐς τούς ψηφίζουμε; Σ«ΐς οί Τδιοι τούς Ψηφίζετε καϊ σίίς πάλι δέν 6έτε κανένα τους ! Σόρκα άπο τή σάρχα σας δέν εΤναι κι' αύτοι; Μποροΰσε νά ή- ύ σ«ν καλλίτεροι ο<χς; άττο μούτρα ς "Οσο μίλαγε τόσο «ι' άγανα- Μοΰ έψσλε Ινα σ«ρο κι' έκλεισε τόν Φιλιππικό τού ιμέ μιά γεοή κλωτσιά, πού κόντευε νά ιμέ πετάξη ττάνω στά πουρνάρια, μ' αύτά τα λόγια : —"Αει! στό διάΊβολο καί σύ χ,ι' δλοι σας! <Μέ σύγχισες! Καΐ νό,μιζα πώς βρηκα άνθρω- τγο γιά νά μιλήσω! . . . Είχαμε φτάσει .εύηυχώς στήν χορυφή. ΞεΗπέζεψα μάνι-μάνι γιά νά ήσυχάση. "Αν ήταν δι«ο μου θάι|ποι;. τό ιέκτελοθσα έπ·ί τόπου! Πάντως λυβρίας πού ελάμβανε χώραν κα¬ τά τάς ημέρας των γενεθλίων τής Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου) κα! ττροσείλκυε χ'λιάδας κόσμου άπό τα πέριξ χωρία καϊ τήνν Πόλη, καϊ τό μακρύτερο άκόμη τής Πε- ράμου επ! τής χερσοννήσου τής Κυζίκου, δπου κεΤται ή ση·μερ,νή Άρτάκη. "Υπερθεν τής κωμοπό¬ λεως Περάμου καΐ είς μικράν άπό στάσιν αυτής, έκειτο ή περίφη- μος Μονή τής Φανερωμένης, δπου υπήρχεν ή θαυματουργός Εικών τής Παναγίας. 'Η 'Εκκλησία ιής Μονής έώρταζε την έννάτην ημέ¬ ραν μετά την εορτήν τής Κοιμή- σεως Συνέρρεον δέ είς την εορ¬ τήν αυτήν πλήθη άπό δλα τα πέ¬ ριξ, άπά τής Κ)πόλεως μέχρι χαΐ τής Προύσης. Ήτο Ιν προσκΰνη- μα ανάλογον μέ τό τής Τήνου, κα θότι εγένοντο καί θαύμοττα. Σήμερον ή ώς είπον θαυτουρ- κός εικών ευρίσκεται ναμίζω είς τόν παρά τα Μέγαρα συνοικισμόν τής Νέας Περάμου δπου έχουσιν έγκατασταθή' οί κάτοικοι τής ώς είπον κωμοπόλεως. ΑΧΙΛΛΕΥΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ (Βυζάντιος) ·»■ ή θέα άττό κεΐ ψηλά μ' άποζημίωσε γιά τή> ττιροσβολή.
Άπό τή μιά ,μεριά τ' αγριο κά-
στρο τού Άγγέλου, ξερό, ερη·μο
κι' άγριο, στεικόταν ίκεΐ στό 6ά9ος
'ιτάνω στόν άητότομο 6ρ»ίχο ιου,
άνάμνηθΊ ~ςοληών ωραίον χρόνων
γεμάτων Ίτ~οτισμό, άνδρεία κα!
ρωμσντισμό.
Άττό τήιν άλλη τό όλοπράσινο
ταπέτο μέ τα χωριουδακια γεμά-
τα κίνησι, ή γαλάζια &αλασσα μέ
τα πλοΐα καί τίς βαρκοΰλες μέ
τα πανιά, ό ούρανός ιμέ τούς συ-
χνούς βόμβους των άεροπλάνων
ικαί τα τοξεύματα των κοουδαλών
ή τρέχουσα ζωή μ' δλους της τούς
χυμούς, μ' δλο τό μεγβλβϊο χαί
την όμορφιά καί, τό σ«τ«ιρο ενδι¬
αφέρον της.
Πήρα τό καπίστρι καί τραβών
τας το, μπρός εγώ, πίσω έκεΐνο,
κατεβήκαμε τόν κατήφαρο, βυθιαμέ
νοι ό καθένας στΐς δι*ές τού σκέ-
ψεις.
Άττό μέσα μου εύλογοθσα καί
πάλι τό ©εό, πού δέν £δω<~:. . . χέρατα στά μουλάρια. "Ισως γΛ νά μή τα στερηθονν μερικοί ανθρω Φ. Σ. ΟΥΛΚΕΡ
14
Α Ι* Κ ΧΑΡ
-ΓΗΧΟΧ5
ΦΥΠΚΟΣ ΚΟΙΜΟΣ
ΟΤΑΠ ΟΜΙΛΗ ΗΙΣΤΟΡΙΑ
ΗΕΦΗΜΕΡΙΪ, ΦϋΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΠΚΩΜ
| Δ**ντ, — Μβιβιατϊτης: ΣΟΚγ·ΑΤΉΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΑΗΣ |
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡ,ακη 6 ΣΕΠΤΕΜ,ΒΡ.ΟΥ ,959 { ΔιβΑν( _ Μ|ιβ—^ .. σοκ,λτησ χΑ,. Σ.ΝΑΝ,ΑΗΣ
¥¥¥¥¥¥¥¥¥»¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥'¥¥¥¥¥
Π»Α*ΕΙΛ - ΤΥηθΓΡΑΦΕΙΑ ΟΔΟΙ ΪΤΑΔΙΟΥ ·5 - ΤΗΛ. 5Ϊ7-126
ί¥¥«¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥»¥¥¥¥¥¥<<¥ '* •Ο 5ημ«ο·ογρά-β5 χ. ίΡιβ{ Πουρναρας Ιβ,^ π ^ εις κυκλοφορίαν τβν δϊ ρβν τομβν τβΰ άξιολβγβι» συγ- ^ρβμμβτβς τού. υπο τβν τίτλον ^Ελευθέριος Βενιζέλος». •Ο έκλΐχτος συνάίελψβς, μέ την όιβχχρίνβυοα-ν χΰτον αχφή- νΐι«ν χ«ί ιστορικήν χντιχΐι. μΐναβτοτα. έμφχνιζει ενωπι- ιν τής άίϊροοωποληητου 'Ελ- ΛπνΐχΓτί *«ί τής παγκοσμίου χβινής γνώμας, την μεγ*. 1-»ΡΥ«ν ηροσΜηικότητχ ««ι το α φ β α 3 τ ο ν, βΐς εθνικον μεγαλείον, έργον τοΰ χ&νκτου Κρητός, τώ ονομα «υ βίτοιου αποτελεί, «κάμη χαί σήμερβν, στοχβν τού μί ^βυς χαΐ της λ υ α α χ λ ε α ; ». ίιαλλα'ιας των απόγονον των Μττ9βτρβφέ6*ν τή; Μεγάλην Ελλάδος των πέντε 8αλ*βαών χαί των ·5ύβ ήπειρον. Καί ««ειδή αυνεπε^ΐ νά γί¬ νη λβγος «βρ» των ύπβυβυνον τής Μικρχ=ιατιχής κχτχατρο- Φής — ήόπ«ία είχεν ώς χνχ- Λβφενκτβν χποτελεαμχ την «ρίζωσιν τού Μικρχαιατικβϋ, τού ©ρακικοΰ κχι τού Πό ν τ ι* - «Ο Ελληνισμόν, χπο τχς ύηερ· τριβχιλιετίίς έστια; τβυ — εί¬ ναι δίκαιον νά λεχθή, ότι ο χ. Π*υρναρ*ς βυνέλβζε μί έξαι ριτιχην έπιμέλειβτν χχΐ πχρχ- 3ίτίΐ. είς τέ βιβλίον τού. μέ χύιβώλητβν Ιστορικήν τα ρή λμερο λπψιαν, τα ατβιχεϊχ χχι τχ κ(ί- μενα, τχ όκβϊχ συνθέτβυν ϊγκλημα τής έβχχτης ρ *;, των εθνικόν όλετήρον, :ο»ς β««ι«υς έ'φερε τέτε εις την διακυβέρνησιν τής χώρας, ή ά ν τε 8 ν ι κ η ψήφβς τή; 1ης Νοεμβριού τού 1920. Ή έκλογικη δηλοτύη έτυμηγορίχ των Τούρκων, των Έ&ρχϊων, των Σλαυοφώνων, των Ρ©·αμα- ζτ Κουτσββλάχων της Ελλάδος, των 'Αλ&χ- νβφώνων των περιχώρων της πρωτευούσης χχί των Φραγχο λε6αντινων των νήοων τί Ο Λίυακυ χχ'ι τού Ίονίου ηε- λάγβυ$. Αύτοι έχωσαν κατ' ού- βίαν την κομματικήν νίκην ίίς τοις (ρυχόλοικας τβϋ ςρχυ- λοκράτου Παλαιβχβμμκτιομβΰ κοιί άφιναν την τύχην τής Μεγάληί Ελλάδος! Οί πραγματικοί οί γνήαιοι "Ελληνες έψηφΐοχν τότβ χα¬ χά <Α°ί> ίίίιερ τής μ ε γ χ λ ο -
κ ν ο « » πολιτικήν τού Έ
λίυδίρίΛ Βενιζέλου.
0ίη τβΰ χ. Ποι>ρνάρα κ»ι
λί ό
'ΰτορίκς,
ί
της
μεταξυ
ώ
3ΐ>γχρό-
των ό-
ρς μξ
κοτί β Γεώργιος βεντή-
ΡΟί, «εριέλαββν ;ίς χά αυγ-
νράμμχτά των, περΐ τοϋ Έλευ-
ίίρ»υ Βενιζέλου, χΰδεντικά
;τβιχ£ΐα χβτί έιτίοη<μο( εγγραφα, έχ χζ>· οποίων άποίΐΐκνΰιίται
ΐιοταιφανώς ή πρ«μ<ίλετηιμένη χα'ι εν ψυχρώ ίτχρα^κδυχαθίΐ- αα, υπο των εβνοπρβδβτων. συ- νωμοοιχ, κχτά τβϋ μεγαλυτέ- ρβυ "Ελληνος, πβϋ εϊδχν πβτέ βί αΐώνβς κ«ι τβΰ γ ι γ χ ν - τ ι « ί ο υ έργβυ τού. ω^ ως, χατ εν λευίεριου Βεν 5 εντολήν τβυ Τέ ί - ·Ρ- των βΛοίων ν χν>ριών
ή
ιν των
κχΓ
χχι
^5 Ρ^
ΐΑ,ντες, έηανέκχμ
βλην την εκτχοιν τής
«ριφερείαί 1ί
μν κχταοτημχ, σχβλιχόν
κτιριβν χ.λ.π., πβύ νά μην εί¬
χεν υποστή Αυσβώδη την έχδή
λωοιν της Βουλγαρική* θηριω-
διχς κχι ζ«βν, τβ οποίον νχ
μην βιχεν άπαχβή. υπό των ά-
πβγονων τού Κρβώ
χ
πβγονων
έ
τοϋ Κρβύμβυ,
τότε καί 5Ις
πού
σφχ-
ί
γάς Έλλήνων τοΰ Παγγαίου,
τοΰ Σιδηροκάβτρβυ καί χλλων
περιοχών.
"Αλλαι πββίβτινΛΜ χβΰ
ΠερΙ τα μεγά,α Κοινωνικά θέματα
Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟλΤΤΙΚΗ ΚΑΙΗ ΣΤΕΓΑΙΙΙ
Τού συνεργάτου μΟζ κ. ΝΙΚ. Δ. ΜΑΝΟΥΣΗ, πρώην ύιτουργου
Μέ Ιδιαίτερον ενδιαφέρον κσί
ροΧΓοχήν λ
ΤΓό
ά·
τούς άρμοδίςκ/ς καί τό α¬
ναγνωστικόν μας κοινόν
μεβα βεβαιοί —τα
εί¬
τού
κ Ν. Δ. λΛανουση, πρώην Ύ-
ττουργοΰ τής Εργασίας, έν
σχέσει πρός την διεθνή καί ελ¬
ληνικήν κοινωνικήν πολιτικήν,
δοθέντος δτι εΤναι άδιαμφισβή-
τητος ή άρμοδιοτης καϊ είδι-
κότης τού ιάνεγνωριαιιέυόν δέ
καΐ τό κΰρος τού είς τό οτγμ^ν-
τικώτατσν αύτό θέμα, ώς προ-
κύπτει τούτο καί άπό τό μο¬
ναδικόν είς την χώραν μας ·σχε
τικόν σύγγρα,μμά τού, τό ο¬
ποίον θεωρεϊται ήδη ικλασικόν
είς τό εΐδος τού, άπό τούς εί-
δικώ'ερον άσχολουμένους μέ
τα άναφερόμενα είς τό έν λό¬
γω θέμα ζητήματσ ).
ΕΤναι οξύταταν τό πρόδλημα
τής Στεγάσεως των (Προσφύγων.
'Επανήλβεν είς ·»ήν έπκαιρόπγτα
έξ άφορμής τής πρόσφατον συζη¬
τήσεως είς την Επιτροπήν Έξου
σιοδοτήσεως έν συν6υασιμ(ρ καί
πρός την διαχείρισιν τής 'Αινταλλα
ξίμου Περιουσίας.
_____ ...ρννκΊΐχαι τού ν Προκειμένου νά συνεχίσω την
έθνβκτόνον Παλχιοκομ Ι άρθρογραφίαν .μου επί τοΰ συνθέ-
ματιαμοΰ ενέργειαι υπήρξαν | τού τούτου προβλήματος, περί τοϋ
τα διάφο,ρα ατααιαατικά κινή- | όπ-οίου πλειστάκις ήσχολήθην είς
ματα, τ* όποία παρβακεύιχίαν
I
τό παρελθόν άπό των στηλών τού
άγσ/πητού «Προσφυγικού Κόσμου*
είς σειράν άρθρων μου, έχρινα ά-
παραίτηΓΓον οΐονεί —ρολογίζων, νά
άναλύσω σήμερον ποίαν σπουδαίαν
θέσιν κατέχει γενικώ-ερον ή στέ-
γασις είς τόν τομέα τής Κσινω-
νικής Πολιτκκής έθνικής καϊ διεθ¬
νοΰς καΐ πόσον εΤναι επίκαιρον τό
μέγα τούτο θέμα σήμερον υπέρ
πάσαν άλλην εποχήν.
Κατά τόν παρελθόντα "Ιούλιον
δύο κείμενα εΤδον τό ψώς. ΤΗ α¬
πόφασις τού Οικονομικόν καϊ Κοι-
τα βργανά τού κοιί ή αποστόλη
τού Καλχμαρά «αί τού Χχτζβ-
πούλου, έκ τοϋ έξωτερικβΰ εις
την Έλλάύα,, διά Γερμανικόν
ύποδρυχίου, καθ* ήν εποχήν ή
Πατρίς μας — κυδε,ρνωμίνη
υπό τοϋ Ελευθερίου Βενιζέ¬
λου — διεξήγε τ ρ α χ υ ν
διμέτωπβν άγώνα, κατά τώ ν
δΰβ άσπόνδων έχβρών τής Φυ
λής μας, των Τούρκων καί των
Βουλγ άρων.
Τό άκρον αωτβν ομω; τής
υπό τού Παλαιοκομματισμοϋ έ-
φαρμοσβείαης τότε ττροόοτικη;
κατά τοΰ "Εβνους, πολιτικήν
υπήρξεν ή μετά την πρώτην
Νοέμβριον τοϋ 1920, καλλιέρ-
γεια της τκτβπαβείας μεταξϋ
τοΰ Λαοΰ καί τοΰ £τρατευμα-
τος, διά διατεταγμένηί
άρβρβγραψίας τού τότε κυβερ¬
νητικόν Τύπβυ αυνιοτώντος έγ
κατάλειψιν τοΰ Μικρααιατικοΰ
μετώπου καί επάνοδον των μα-
χομένον θπλιτών «οΐκαδε»!
'Η ο κ β π ί μ ω ς έπυδει-
χβείσα πλήρη; άδιαφβρία διά
τό εθνικόν φρονημα καΐ την
μαχητικότητα τβϋ Στρατοϋ
τοΰ μετώπου, οί Χν&ρες τοϋ
βποιου έτρέφβντβ μέ σάπΐ£$
ρέγγες καί σκβυλικιααμένα > ένεργότερον είς την προβαλλομέ-
©σπ,ριχ. ΕΙχαν δέ τόσον άπαυ-' "«" ΚΐίΛυβ κ «««τι «»·«*! Λ·».·—■ λ »ι-
νωνικού Συμβουλίου των
νων 'ΕΘνών και ή έκτενής έκθεσις
τοΰ Διεθνοΰς Γραφείου "Εργασίας.
Ή απόφασις έν όψει κα) μετά
συζήτησιν επί τής μελέτης τοϋ Γε
νικοΰ Γραμματέως, τής τιτλοφο-
ρουιμένης «Μακ,ροετές πρόγραμμα
διεθνοΰς συντονι>σμένης δράσεώς
είς τόν ταμέα των εύθηνών κατοι-
κιών κα! των συναφών έργων κοι-
νής ωφελείας» υπό στοιχεΤα Ε)0.
Ν.5)339 τοΰ Μαρτίου 1959, έπι-
δοκιμάζει τάς αρχάς κα! γενικάς
γραμμάς τού Μακροετούς τούτου
προγράματος, παρακαλεΐτήν ανα¬
κοίνωσιν είς τάς έθνικΑ
νησεις, παρακαλει
διεθνεΐς όργανισμούς νά μετάσχουν
δήσει άπο την οικτράν αυτήν
κατάστασιν ώστε εξηγέρθησαν
καί εξεδήλωσαν την οργήν
καί την αγανάκτησίν των, πρός
τόν έπισκεφθέντα τότε τ* μέ¬
τωπον Διάδοχον Γεώργιον.
Αί συνέπειαι τής έφαρμοσβεί
σης βΐς την Μικράν Ασίαν—
'Αλλά καί ό ύπβφαινβμ*νβς | την άπβικίαν, χατά τον Ί-
ϊχβι ύπ' όψιν τού αχετικά γε-1 ωάννην Μετχξάν καί τους δαυ
γβνβτα καί π«ριστχτ»κχ, έκ Ι μ«0τάς τβτ> — ήττοπχθοΰς πο-
τών βπβίων άλλα μέν ήκουσεν . λιτιχης, βΚ-αι γνωσταί.^Έκ-
εκ οτόματος τβϋ αειμνήστου
'Εθνικβϋ Κυ&ερνήτου, χλλχ δέ
γνωρίζει έκ τής ΰπηρεαίχς τού
είς τό Πολιτικόν Γραφείον
Πρ&>θυπουργβΰ, κατα την χρβ-
νιχήν περίοδον 1917—1920.
Διαπιατοΰται ά ν α μ ραχ6έντος ύηο τοθ Πα-
λαιοκομματιομοΰ, ά π β τ ρ ο -
π α ί β υ, κατά τβΰ "Εθνβυς,
βγκλήματβς.
Ή Ίστβιρία έπαναλαμδάνε-
ται. ΑΊ εποχαί άντιγράφβυν
αλλήλας. Ό Ελληνικάς Όρί-
ζων άσφυκτιά καΐ πάλιν άπό
τάς & ν -·«■·-..-
λώβΒΐς -----
μειβ>δβσίας καί άναξιοπ,ρεπεί-
ας. Οί έπιορκοι κληρικοί έμψα
νίζβΛ'ται ώς έθΛ'βοωτήρες καί
οί άπβθρασυνβέντες νεκρβδάπ-
ται της Κυπριακής Έλευβερίας
ηαριστάνβυν, '------~----- ··"
οΰοης, τοΰς
ΛΓ έ καί ΰ&ρίιζβυν, συκοφαν-
ευ τ έ λ β υ ς εκδη¬
ήττβποτθείας, έθνικής
ί άξί
ς
άνττΐατάσεως μή
παλληκαράδες!
τοΰν καί άπειλβΰχ' ά ο υ δ ό-
τοϋς άληβινβύς
καί τοϋς τιμίους
έβνικοΰς
τ ω ς
νην διεθνή δράσιν *κα! συνιστά είς
τάς Κυβέρνησις πρώτον νά
άνσλάβουν ή έ—ιταχύνουν την έκτέ
λεσιν προγραμμάτων τεινόντων είς
την αύξησιν τοθ άριθμοΰ των ε!>-
θηνών κατοικιών έν τώ πλαισίφ των
έθνικών αυτών προγγραμμάτων οί-
κονομίκής άιναπτύξεως, δεύτε¬
ρον νά έφσρμόσουν νέας άποτε-
λεσματικάς μεθόδους. Περαιτέρω
τονίζεται ή άνάγκη νέας σταυρο-
φορίας πρός δημιουργίαν ή έπη-
ρεασμόν τής δημοσίας γνώμης υ¬
πέρ τής λύσεως τοθ σττουδαιοτά-
του τούτου προβλήματος καΐ άνα-
γνωρίζεται, δτι ή βοηθεία ή οίκο-
νομική κα! τεχνικη ή παρεχομένη·
πρέπει νά οργανωθή συστηματικώς
υπό των Διεθνών Όργανισμών,
καΐ έν διαρκεία.
Ή έκθεσις ,άφ' ετέρου τοΰ Δι-
εθνούς Γραφείου "Εργασίας ή τι-
τλοφορουμένη «Ή κατοικία τού
'Εργάτου>, ή ύποβληθεΐσα πρός
συζήτησιν είς την πρόσφατον Δι¬
εθνή Διάσκεψιν Εργασίας τού Ί-
ουνίου 1959, όφοΰ έν άρχή έπιση-
μαίνει, δτι είς ουδεμίαν άλλην επο¬
χήν εγένετο τόσον αίσθητη ή άνάν-
κη τής ■έπαρκοΰς καΐ εύ3ηνής κα¬
τοικίας, όσον σήμερον, παρά την
έμφυτον είς πάντα ά»θρωπον καϊ
δή οίκογενειάρχην νά έχη αξίωσιν
ΐττέγην κατάλληλον, έξίετάζει καί
άναλύει τα μέτρα καί μέσα διά την
άνάηττυξιν τής κατασκευής κατοι-
κιών, την αποστολήν τού Κράτους,
την αποστολήν τής ο!<οδομικής Βι- ομηχοτΛτίας των έογοδοτών, των έρ- γατών καί των συνδικαλιστικών όρ γανώσεων. Τελικώς τονίζεται ή ΰ- ψηλοτφα τηροΠεϊριαιό-ΐΙης (ρΓίθί-ίτβ ρΐυδ έΐβββ) ή όττοία τηρεπει νά δοθή είς την εργατικήν κατοικίαν, έν τώ πλαισίω τής οικονομ ι κης πο- λιτικής καί των έθνικών έπενδύσε- ων. ΙΙΡΙΙΙϋΙ 01 ΑΒΑ10ΙΗΤΕΙ Είς βλον τόν τόπον της Χ«Ρ«<: εδημοσιεύθη *ατ' ούτάς άνο«οΐνθ- βις καθ* ήν, *ατόπτιν ΑττοΦασ«οϊ •ό» υφυπουργοΰ της Κοινωνικης Προνοίας κ. Ι. Ψαρφία, ή 31 Δε- «μδρίου 1959 ορίζηται ώς ΧΡΟ- νολογία τερματισμόν ι»ν ττρο- Τραμμάτ«*ν φγν των έτών 1958. "Η ϊίδη'ΐς ί'»*1 «Λ έξηγιίτα. μόνον εάν ληφθούν ί-' ο>ιν «σα διαδίδβνται
«ώς μέ ε.1σττγησιν τοΰ κ. Ι.
Ρέα είς τό Ύ-Ο«?γ.~.ν
ον ττερί τφατματοττ)ΐΓ»
ου 300 έκατομμυρίων δια
γβσιν τ»ν φύ
^μβάαε, τού «. Κ
ώραία Ιδία ττιρΐ τού
ϊλαβι την όίγουσσν ττρός τας ττε-
ρΐφήμους Ελληνικάς κοίλένβας!
•Εκ -,τολλών ττεριο-τίΧτ"1»"- ί;
νεργιιών καΐ ττρβξιων των διαφό¬
ρων τταραγόν-τι»ν τού Κράτβ"ί
Χΐι δι —κττωβή &ιι δέν εϊ»Μβα κα
βόλοι» «αλά. ΠαραίδείΎμθ"011
α) ΑΙ άνβσκαφαί βλ«ν των κυ-
^'(*τέρ«ν άρτηριών των Αβΐ»ν«ν
«αί τό γκρβμι,σιμα όλο*λήρ»ν συ
νοικιών διά >ά κυκλοφορούν
'»ς τα αίποκίνητα! 6)
*">μος συγκοιν«»νια μας
«ν«-
'Η
κινητών μέ οικονομικάς Θυσίας
των Ιδιοκΐτητών των τοιαύτας
ώστε ούτοι νά ευρίσκωνται ε¬
νώπιον τού φάσμΌττος της πτώ-
σβύσεως! γ) Ή ώβηοΊς των πα-
ραγωγών είς αύξησιν τής παρα-
γωγης μέ απτοτέχλσμα τα μέν ιτρο
ϊόντα νά σήπτωνται είς τοίες τόπους
της ποοραιγωγής, οί δέ κατοκοι
των Αθηνών, τοΰ Πειραιώς καΐ
των λοιπών μ€.γάλων ττόλεων της
ά λίοικουν ττροϊόν-
χώρβς νά
μγ
καταναλίοικουν ττροϊόν-
'Ενδείκνυται συνεπώς σήμερον
νέα θεώρησις τού προβλήματος.
Πράγματι ή Διεθνής Κο.νωνικη
ΓνΛιτική αετά τόν δεύτερον πόλε- ,
5οί προέβΐ είς διαπιστώσε,ς. Ά- πολιτ,κή άνάγουσα την κάτοικον
πό την παγκόσμιον έρευναν άκυ-
ψαν στατιστικα! και άριθμοΐφο-
καλούντες την φρίκην. .Υπόττο-
ψιν στεγάσεως ή άνθρωπό-ης χτά
μεγίστην κλίμακα έμφανίζει κτά-
στασιν υττάνθρωπον. Ό τρολο-
διαιτισμός είς την Ασίαν, είσήν
Άφρικήν, είς την Αμερικήν κσείς
την Ευρώπην είναι ή δεσπόζισα
εικών. Μεγάλαι μάζαι άνθρσων
συμφύροντσι είς καλύβας ά)ρο-
ποιήτους, είς τρώγλας, είς τρα
πήγματα ξύλινα ώνά 5,, άνάΙΟ,
άνά 15 άτομα κατά! δήθεν δοά-
τιον, άνευ άερισμοΰ, άνευ οΆ ύ-
ποτυπώδους δρου καθαρι6τητο*:α1
ύγιεινής, άνευ οΐουδφτοτε παεο-
δομικοΰ σχηματισιμού.
Κατά τούς ύπολογισμοΰς ·οΰ
ΟΙκονομκου καΐ Κοινωνικον 1>μ-
βουλίου αί οικογένειαι αί διατίοΰ-
σαΐ' άνά τόν κόσμον υπό τάς ■*!-
γικάς ταύτας συνθήκας άθλιόττος
καΐ τρωγλοδιαιτισμοΰ άνέρχσται
είς 1;5Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ διά τάς ύπονα·
πτύκτους χώρας καΐ είς 35ΟΟΟΌΟ
διά τάς άνεπτυγμένας χώρας, έξ
ών 12.ΟΟΟΟΟΟ διά την Εόρώτνν.
Είς την .Ελλάδα έχομεν >αν
έμφανή εΐκόνα τής τοιαύτης άθιιό-
τητος. Είναι ο'ι προσφυγικοΐ Ιία
καί οί έργατικοί συνοικισμόν- ών
παραπηγματούχιων των πόλων
καί πέραν τούτου οί πλεΐστοι ιυ-
νοικισιμοί των άγροτών. Είς τό ιή-
φΐσμα Νοεμβριού 1956 τής Γα-
νελληνίου Συνομοσπονδίας 'Ενώτε-
ών Γεωργικών Συνεταιρισμώ» ·ε-
ριγράφεται έκτενώς ή έπικρατθ-
σα είς τούς άγροτικοΰς οΐκισμϋς
κακοδαιμονία, δπου άναλογοΰνό
άτομα κατά ύπνοδωμάτιον καί ϊ-
γροτικήν κατοικίαν κα! είναι άθ-
παρκτος πάσα πολεοδομική δι<- ταξις, ή δέ ϋδρευσις γίνεται συνν- θως δι' άνοικτών άγώγών κα! αί >-
δοί χρησιμοποιοΰνται κατά καονί-
να ώς άποχε-τευτικός άγωγός τον
άκαθάρτων υδάτων καΐ των
ριμάτων τού συνοικισμοΰ. Γενικβ-
τερον Λ έκτασις τής οίκιοτικής «-
θλιότητος έν Ελλάδι καταφοίίνί-
ται έκ τού γεγονότος, δτι είς πρό¬
σφατον μελέτην τού, άξιόλογον β
τα πάντα, ούτος ούτος ό Γενικός
Διευθυντής της Οίκιστικής Ύπν
ρεσΊας τού Ύπουργείου Προνοίας
κ.Σπ. Καλλέργης ύπολογίζει ες
7ΟΟ.ΟΟΟ τάς νέας κατοικίας, αί ο¬
ποίαι δέον νά άνοικοδομηθοΰν διά
την άρσιν τής καταστάσεως τοθ
τρωγλοδιαιτισμοΰ.
Άλλ' ή κατάστασις αύΐή είναι
ό—αράδεκτος. Άντίκειται είς αι>
την τοη'ιην) -Λν _.
νόν έννοιαν τής ανθρωπίνης αξιο¬
πρεπείας.
Ανεξαρτήτως τής απόψεως τοθ
παρελθόντος ττερϊ των συγκρο-
τούντων την αξίαν τής ανθρωπίνης
προσωπικότητος στοιχείον, εΤναι
γεγονός αναμφισβήτητον, δτι με¬
τά τόν δεύτερον παγκόσμιον πόλε¬
μον έπεκράτησεν, άν 5χι είς την
Φιλοσοφΐκήν σκέψιν, άλλά πάντως
είς Διεβνή κείμενα καΐ είς ολίγα
'Εθνικά Συντάγιματα ή βασική καί
θεμελιώδης άρχή, περϊ τού ότι την
αξίαν τής ανθρωπίνης προσωπι¬
κότητος συγκροτοϋν παράλληλα
καί άναπόστταστα δύο στοιχεΐα.
Ή ελευθερία καί ή εύτνμερία. Δέν
νοεΐται ανθρωπίνη προσωπικότης
χωρΐς την ελευθερίαν. Είναι ή άρ¬
χή ή άπορρέουσα υπό την Διακή-
ρυξιν τής 'Αμερικανικής κα! Γαλ¬
λικής Έπαναστάσεως, άρχή ττο-
λα^ά ούτως ειπείν και παραδεδεγ-
μίνη. Άλλά σήμερον δέν νοβίται
ανθρωπίνη προσωπικοτης χωρΐς
την εύηΊμερίαν. ΕΤναι ή νέα άρχ/)
ή <3—ορρέουσα άπό Διεθνεΐς κατά βάσιν Διακηρύξεις καΐ άπό ολίγα έθνικά Συντάγματα. "Υπήρξε πολλαπλή ή νομική <α- τοχύρωσις καί άναγνώρισις τής ε¬ λευθερίας, ώς στοιχείον τής ανθρω¬ πίνης άξίας καΐ είναι άφθονα τα κείμενα καΐ γνωστά. "Ηδη δημιουργεΐται καί πολλα- ττλή νομική κατοχύρωσις καΐ άνσ- γνώρισις και τής ε>ιμερίας ώς
δευτέρου άναπασπάστου στοιχεί-
τής άνθρωτΓίνης άξίας.
Ή κατοικία λοιπόν αποτελεί θε-
μελιώδη συντελεστήν τής εύημερί¬
ας, 'Η Διεθνής Κοινωνική Πολιτι¬
κή, ή καθιερώνουσα την ευημερίαν
ώς στοιχείον τής ανθρωπίνης άξί¬
ας, περαιτέρω έν τη άναλύσει- των
συντελεστών των α~αραιτήτων διά
την ύπαρξιν τής εύημερίας τού άν¬
θρώπου, διακριβώνει, θεωρεΐ καί
καθιερώνει την εύπρεπή καΐ κατάλ
ληλον κατοικίαν. Την κατοχύρωσιν
τής κατοικίας ώς απαραιτήτου συν
τελεστοΰ τής ανθρωπίνης εύηιμερί-
κράν. Παραθέσαμεν ανωτέρω την
περίληψιν των δύο προσφάτων, ώς
άς έπεδίωξεν ή Διεθνής Κοινωνική
αας
αας ττοΰναι κρι^μιμένα ιμέσα στις
πελώριες άση,μένιες έλτ»ές, τις κα-
ταπρασινες μυγδαλιές και τις 6α
εύσκ.ωτες σ^κιές καΐ καρυδιές.
■Όπου καΐ να ττάς στην Κερκυ-
ρα ή
πράΐσινο
σου χορταίνει
όμορφιά κι' ή
άπω
ψυχη
παίρνει κάτι άπο την βοθειά
καλωσύνη, κι' εύγέ«ει« τοΰ ττληβυ-
σμου της, πού σοΰ μιλάει τραγου
δώντας. _,
,Κάτω ιάπό τό χωριουδακι αρι-
στερά ,καί σέ βάθος τρ.ακοσίων
περίπου μέτιρων άπλωνοταν τό
I-
όνιο ιμέ κάτι μικρά ντνο-άκια, τις
•Ερίκουσες «αί τό Μσβράκι, φρέ-
ακο, ηΡεμο κι' άτιαλοχοωμο. Μς
καΐ σέ ττε,ρίιμενε νά δροσισθης στα
όλοκάθαρα νερά τού.
Λεξιά ή κατοττράσινη,
γεμάτη άμττέλια καί
„ ..,,.ών δέντ,ρα, πβρικλει^
νη άττο"'τόν Παντελεήμονα κα! ά-
-6 μ«ά σειρά μ.ιψούς λόφους δια-
—ιικτους, άττο τα διάφορα χωριου-
δάκια, τούς Λουκάδες, τούς Α—ι-
ωτάδες, τούς Πάγογς, κλπ. δλα με
την ίσ^τορία τους, δλ« μέ ~' «^
ρηφάνε,ά τους, δλα ιμέ τη χαρ.
^Ζά τόν προα.ών«, πολ.τ«χ+»ό
είς νομικον δικαίωμα τοΰ άνθρώ-
ττου. Είναι ποοδηλος ή οτ»μασία
τής τοιαύτης άναγωγής. 'Αφοΰ ή
κατοικία είναι δκαίωμα, δικαιοθ·
ται ό αστεγος, δ μή δυνάμενος έκ
των Ιδίων πόρων νά στεγασθή, ό¬
πως άξιώση τουτο άπό την Πολι-
τείαν. Καΐ ή Πολιτεία, τό Κράτος,
ύποχρεοθται νά σεβασθή καΐ ν' αν¬
ταποκριθή είς την αξίωσιν τοΰ άν-
θρώπου, δπως δώση κατοικίαν είς
αυτόν.
Σιντάγματος τής Βάδης καϊ τό
άρθρον 13 τοθ Συντάγματος της
Όμοο—-ονδιακής Γερμανικής Δη+ιο-
κρατίας. Ή άκιρως ριζοσπαοτική
αύτη άνέλιξις καΐ υΐοθέτησις των
διεθνών διακηρΰξεων καΐ ή ένσω-
μάτωσις αυτών είς ρητάς έθνικας
συνταγματικάς διατάξε ς καταδκι-
κνύει καΐ αύτη, πόσον ή σύγχοο-
νος σκέψις ϊχει έμποτισθτΐ άπό τό
δδγμα της εύημερίας τού ά"θρώ-
! που καΐ πόσον έχει κατανοηθή, δ¬
Εΐνα ι τόσον πρωτοβουλος καΐ |
ριζοσπαστική ή νέα αύτη άρχή πε-
ρΐ τής κατοικίας-δι-
κ α ι ώ μ α τ ο ς καΐ τόσαι αί
συνέπειαι, αί οποίαι άνσχύτττοαν
ώς πρός την υποχρέωσιν των Κρα¬
τών, νά καταρτ'ισουν καί έκτελέ
σουν συστηματιικόν προγραμματι-
πμόν στεγάσεως, συστηματΐκάς έ-
ττενδύσεις λαϊκής κατοικίας, ώστε
πρέττει νά παραθέσωμεν συντό-
μωςτά κείιμενα, βάσει των οποίων
διά πρώτην φοράν υετά τόν δεύ¬
τερον παγκόσμιον πόλεμον ή στέ-
γασις ανήχθη είς δικαίωμα τοΰ άν¬
θρώπου. ΐ
Είς την παγκόσμιον διακηρυξισ
των δικαιωμάτων τού άνθρώπου
την ψηφΐσθεΐσαν υπό τής Γενικής
Συνελεύσεως των Ηνωμένος Εθ¬
νών την ΙΟην Δεκεμβριού 1948 είς
τό άρθρον 25, καταλεγάμενο,/ με-
ταξύ των άφορώντων είς τα οίκο-
νομικά καΐ Κοινωνικά δικαιώμοπα
τοθ άνθρώπου, όρίζεται: «Πάν πρό
σωπον £χει δικαίωμα είς επίπεδον
ζωής (έπαρκές έξασφαλίζον την...
ευημερίαν τού καΐ τής οικογενείας
τού κυρίως, . . διά την κατοικίαν.
Σαψφς έπίσης είς την Παναμε-
ρικανικήν Διακήρυξιν των δικαιω-
μάτων τού άνθρώπου τού 1948,
έπέχουσαν θέσιν καΐ άπή;<ησιν παγκόσμιον είς τό άρθρον 1 ί ό- ράζεται «Πάν πρόσωπον £χει δι¬ καίωμα είς την διαφύλαξιν της 0- γε'ιας τού διά μέτρων κρατικών είς δ,τι άφορά την κατοικίαν.. ». Σαφώς έττίσης είς τόν Παναμερι κανικόν Χάρτην των Κοινωνικών Έγγυήσεων τού 1948 είς τό άρ¬ θρον 5 όρίζεται: «.ΟΊ Έργαζόμε- νοι έχουν δικαίωμα .... νά άπο- κτήσουν είς τιμάς λογικάς την α¬ παραίτητον κατοικίαν. ... τό δέ Κράτος ύποχρεοΰται νά εξασφαλί¬ ση την κατασκευήν καΐ διαμονήν κατοικιών εύθηινών, πρακτικών καί ΰγιεινών διά τούς έργαζομένους, τούς ύπαλλήλους κα! τούς χωρι- κούς». Συναψής είναι λόγω τού παγκοσμίου αυτής χαρακτήρος ξ ^ της Φιλαδελφείας, καθ" ήν ή Διεθ¬ νής "Οργάνωσις "Εργασίας έχει την επίσημον υποχρέωσιν νά προ- ωθήση είς τα διάφορα Κρατη την εφαρμογήν προγραμμάτων, Ίκανών νά επιτύχουν καΐ δώσουν κατοικί¬ αν είς τούς δεσμένους. 'Αλλ' δ,τι δέον έπίσης συντο- μώτατα νά έξαρθη είναι τό &αρυ- σήμαντον γεγονός δτι καΐ ωρισμέ¬ να 'Εθνικά Συντάγματα ωρισμέ¬ νων Κρατών καθιέρωσαν είς ωρι¬ σμένας διαττάξεις τό δικαίωμα της στεγάσεως καΐ την υποχρέωσιν της πολκτείας νά ανταποκριθή καΐ !- κανοποιήση τό δικαίωμα τουτο. ΕΤ ναι τό άρθρον 34 τού άναθεωρη- θέντος 'Ελβετικοΰ Συντάγιΐατος, τό άρθρον 106 τοΰ Συντάγματος τής Βαυαρίας, τό άρθρον 49 τοΰ τι ή κατάλληλος κατοικία αποτε¬ λεί λίθον άκρογωνιαΐον τού άνωτέ- ρου βιοΤικοΟ έπιπέδου καΐ τής ό.- ξιοπρεπείας τού άνθρώπου. Περαιτέρω Διεθνεΐς "Οργανι¬ σμόν μεταξϋ των οποίων προεξάρ χούν ώς ελέχθη τό Οικονομικόν καΐ Κοινωνικόν Συμβούλιον των Ήνωμένων Εθνών καΐ ή Διεθνής "Οργάνωσις "Εργασίας, άπεδύθη- σαν είς αληθή καΐ συστημα-ικήν σταυροφορίαν διά νά τονίσουν καΐ έμβάλουν είς τάς Κυβερνήσεις των Κρατών την αντίληψιν, δτι υποχρε¬ ούνται νά άποδώσουν προέχουσαν καΐ πρωταρχικήν θέσιν καΐ σημα¬ σίαν είς τάς έττενδύσεις τής λαΐ- κής κατοικίσς, καλουμένας ίττεν- δύσεις κοινωνικάς (ΙΝνΕ5Τ15- &ΕΜΕΝΤ5 5Ο0ΙΙΑΛΙΧ), και έφαρ¬ μόσουν καΐ χρηματοδοτήσουν προ- γραμματισιμόν εύθηνών λαΐκών κα¬ τοικιών. Τάμους ολοκλήρους άπαρ τίζουν α! πολυάριθμοι έκθέσεις συ- στάσεις, άποφάσεις καΐ αί τεχνι- καΐ μελέται καΐ ΰποδείξεις των Όργανισμών τούτων, είς τάς οποί¬ ας μέ ένδελίχειαν, ,μέ ττληροτητα, μέ αρτιότητα έξετάζονται βλαι αί πτυχαΐ τοΰ προβλήματος τής κα- τοικίας καΐ εντόνως καΐ έπιμόνως τονίζεται ή άνάγκη νά έπιληφθοΰν αί Κυβερνήσεις τοΰ μεγάλου τού¬ του θέματος ΆνάΛυσις των κε·- μένων τούτων και άπλή καΐ μόνη άπαρρίθμησις αυτών θά ήγε μα- ένδεικτικών. Ό,τι δέο/ νά τονισθή ώς έξα- γόμενον καί έκ των πολυάριθμον τούτων κείμενον είναι ή έπιταγή, τό διεθνές πρόοταγμα νά δοθή προτεραιότης είς τάς έπενδύσεις τής λαϊκής κατοικίας. Ό τρω,γλοδιαιτισμός άπθΓελεϊ τό στίγμα καΐ τό δνειδος τοΰ συγ χρόνου πολιτισμοϋ. Ό τρωγλοδι- αιτισ.μος άπάδει είς την αξιοπρέ¬ πειαν τού άνθρώπου καΐ αΤρει ού¬ τος καθ" εαυτόν πάσαν έννοιαν εύ¬ ημερίας και ύποφερτοΰ βιοτκοΰ ε¬ πι—έδου. 'Η μάχη κατά τής τρώ- γλης είναι Οποχρέωσις των Κρα¬ τών. Πάν Κράτος, μέλος των Ή¬ νωμένων Εθνών, μέλος τής Διε¬ θνοΰς "Οργανώσεως "Εργασίας, ύποχρεοΰται όφείλει νά αποδυθή είς την μάχην ταύτην, νά στεγόση τούς · άστέγους νά εξαφανίση συ¬ στηματικώς άνενδόντως, έπιμόνως τόν τρωγλοδιαιτισμάν. Κράτο< — ΑΑέλος μή άνταπο- κρινόμενον είς την κεφαλαιώδην ταύ την υποχρέωσιν τού, δέν παραβιά· ζει απλώς άνθρωπιστικήν καΐ ήθ» κήν υποχρέωσιν, άλλά παραβιάζει, παραβαίνει αληθή Διεθνή Κανόνα δικαίου καΐ νομικήν διεθνή υπο¬ χρέωσιν. Ή προτεραιότης είς τάς έπενδύσεις λαϊκής κατο»κίας Απο¬ τελεί σήμερον δρον θεμελιώδη, έχ διεθνοΰς έπιταγής, τού ύγιοΰς οί· κονομικοΰ καΐ Κοινωνικοϋ Προ- γραμματισμοΰ. ΠΡΟΣΟΧΗ Εύριβχβμεβα είς την έξαιρετικώς εΐεχάβιστον θέσιν ν' «ναγ- γείλωμβν είς τούς βννδρομητάς καϊ αναγνώστας μας, οί όποΐοι δ*ν ηδυνήθησαν, παρά την επιθυμίαν των, ν' αποκτήσουν βΐκό- πβδον άπό τα διβτεθέντα υπό της εφημερίδος μας είς τάς πε¬ ριοχάς Δροσιας, Διονύσου, Σταμάτας καϊ Μ. Πευκου, μή εύνο- ηθίντες είς τάς σχετικάς κληρώσεις, δτι, συνεττβΐς ττρός τάς δοθείσας υττοσχέσεις μας, επετύχομεν νά εξασφαλίσωμεν καΐ δι' αύτούς έξαιρετικά οΐκόπιδα πβυκοβριθή, είς ττρονομιούχους θέσεις των πρ«στ€ΐων Σταμάτας καΐ Μεγάλου Πευκου, π·υ θά παραχωρη(>«0ν είς αύτούς, διά κληρώσεως, υπό εύνοΐκωτά-
τους, ΤΓάν-ίθτε, •ροιις,
Α' ΟΙκόπβδα Σταμάτας : Πευκόφυτος έκτασις απέχουσα
500 μόνον μέτρα άπο τό τέρμα τής λεχοφορειακής γραμμής-
Όρίζων ανατΓεττταμένος. Πρός δρχ. 8 . 10 κατά τβτρ. πτνχυν.
Προκαταβολή 20% επί τής άζίας των οΐκβπέβων. Δοσβις 6ρχ.
400 - 500 κατά μήνα.
Β' Οίκόπίδα Μίγάλου Πβύκσυ : Είς μαγκυτικήν τταραθα-
λασσίαν θέσιν. "Αφθονα πεθκα. Συγκοιντονία τσχτική. Νερό
άρτβσιανό έντός τοθ κτήμστος. Πρός 8ρχ. 7 κατά τβτρ. π%υν.
Πρ/ν~«ταβολή βρχ. 1.ΟΟΟ δι' οΐκόπίβα τΛν 1.000 πήχεων καΐ
βρχ. 1.500 δι* οΐκότ—δα ανω τ*αν 1.500 πήχεων. Δοογΐς δρχ.
200 . 250 Νοτβ μτ(να.
τού διαγραφόντουΐσαν άκόμα φρέ-
σκες οί κορδελλες τού καινούργιου
δρόμου ττού, περνώντας άπό τό
Άγγελόκαστρο, ττοχι μέχρι την
Παληοκαστρίτσα.
Καθόμοςνα σ' £να ά—ό τα κα-
φενεΐα-πανδοχεΐα κάτω άπο .μιά
κλ^ματαριά «ι' άπ'θλάμβανα τό
θέαμα.
Ό άνθρωπος είναι άχόρταγος.
Σκεφτόμουν πώς άν άνέβαινα πά-
νω στό βουνό θάταν πολύ καλλί-
τερη ή θέα.
.—Σύ τί λές, κύρΊΒαο-ίλη; Ρώ-
τησα τόν πονδοχέα.
—"Α! ΕΤναι έξαίσια ! μοΰ εί-
πε. Ν' άνεβητε καΐ νά πάτβ μέ¬
χρι μέσα άπό την κρροφή. Θά δή¬
τε καΐ τό Άγγελόκαστρο άπό κεΐ.
Νά σάς δώσω τό ιμουλάρι μου.
Είναι —ολύ ήρε,μο ζώο.
Φωτογραφήματα
ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ
ήρμ
"Ετσιι κι' έγινε Καβίλλησα τό
μουλάρι ιμέ ύφος Δόν Κιχώτη καί
ξεκινήσα'με.
Τό ζώο τηραγματικά φαινόταν
καλόβολο και ττροχωροθσε στόν
ανήφορο μέ σταθερό βήμα.
"Υστερα άττό δυό στροφές ή
θέα άρχισε νά γίνεται άττερίγρα
τού πράσινου στή στερηά και τού
γαλάζιου στήν ΟϋΚσσσα. καϊ στον
ούρανο ,μέ εΤχαν συνεπάρει.
—Θεέ τοΰ ΣύμΚταντος ! φώνα-
ξα Τί έχουν πλάθει τα χέρια σου
τα αγια! ΔοξαΚτμέινο νάναι τ" δ-
νομάί σου!
—Καΐ πού ν' άνεβοϋιμε πιό πά-
νω! · ■ ΆκούσθΓ^ μιά φωνή στή
μοναξιά.
.—^Σύ μίλησες; Ρώτησα τό μου
λάρι.
—'Εγώ, φυο-ικά! ΕΤττε. Προνό-
μιο δικό σας εΤναι νά ,μιλάτε, κύ-
ριε!;
■—·Δέν φανταζόμθυνα πώς κονω
συντροφιά μέ άπόγονο τοΰ γαίδά-
ρου τοϋ Βαρλαάιμ!
—^Πραγματΐικά'! Εΐπε με περτ|,-
φάνεια τό μουλάρι. Βλέπεις οί πρό
γονοί μου δέν ήσαν γραμ>μένοι στό
λίμπρο ντ' δρο άλλά σέ δνό βι-
βλία πού θά τα διαβάζουιν οί δ-
μοιοί σου είς αίώνα τόν άπαντα.
Κι' ήταν σοψοί, μά καί ,μεΤς έξα-
πτα δμορφη. Όλες οί ό-οχρώσεις κολουθοΰμε ναμαστί σοφοί, γιατί,
άν δχι τίποτε άλλο, έχουμε υπο
μοκή κι' άνεκτικοτηΓτα δση δέν ί-
χετε σεϊς <α! ξέρουμε νά μή μι- λάμε. 'Ενώ σεΐς δέν κάνετε ,καΐ τί—ότε άλλο. Όλο ,μιλάτε! Καΐ σάν νά μιή εφτανε κι' αύτό γράφε- τε δ*σα δέν ττρολαιβαίνετε νά πήτε σέ έφηιμερίδες καί σέ κάθε λογής βιιβλία πού τα γ€μίζετε α' 6ποια δήποτε άηδία κα! παληανθρωπιά. Νά ! ΕΤτηα «παλιανθρωτπά» καΐ 6υμήθηκα: "Ακ,ουσες νά λένε ποτέ γιά ποΑηομουλαριά; Άφήνω πιά πού καυχιέσθε πώς είσθε τα λιο- γικώτερα δντα στήν πλάσι, λέ,ς καΐ ξέρετε τί ονμβαίνει λίγο πιό περα άπό τή γή οχχς, καΐ κάνετε τόσες δλακεΤες πού δλα τα ύπό- ζώα γελάνε μαζύ σας και ΑΝλΣΚΟΠΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΟΝ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΟΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΓθΑΙίΜΙΣ ΤΟΥ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ, ΤΑΞΙΑΡΧΟΥ Α' Λόγω τού εξόχως σοβαρόν προβλήιμα'ΤΟς των ' Ελληνοτουρκι- «ών σχέσιεων, άττεφάθΊοχχ πρό τι- νιιν ήμιρών νά ονγκεντρώσω καί μελετήσω προοχκτικώς τα δσ έ- δηιμοο-ιεύθησαν, έν σχέσει » πρός αύτάς είς τόν «Κόσμον» άπο τού μηνός Μαρτίου έ,.ε. καί εντέυθεν, ιμέ τόν σκοπόν δττως άφοΰ μορφώ- «μ γνώμην πβρΐ των ι>~χρχου-
ο-ών άπόψεων επί τοΰ θέματτος
τούτου μβτιαξϋ των έκλοκτών συ-
νίργβτών και αναγνωστών της έ-
φημκρίβος ταύτης, ή πλειονότης
των οποίων άνήκει «ς τόν έκρι-
ζβθέντα "Ελληνισμόν τής Μικράς
Άο-ίας, διοαυπώσω κατόπιν καί
τάς ιδικάς μου άντιλήψεΐς διά
τό φλεγον αύτό ττρόβληιμα.
Των <5χρι τούδε δηιμοσ-ιβυβεν- τ*»ν άρθρων σνντάκται κατά χρο- νοίλογικήν σειράν είναι οί κ.κ. Μ. Καλός, Ξ. "Άχογλου, Στέφ. Λαΐδογλον, Ν. Βοοφείδης, Νικ. Κοφαράς, Χ. Μισσήλίδης, Μιχ. Ζβμττούλης, — Φοοναριώτης, Δημ. Βοορβαρό—ουλος, «ΠοΛαιός Κων- στντινο*—ολίτης», Άΐχιλλ. Μαυ- ρβμάτης .— Βυζάντιος —, Ε. Φλα βιανός, Ν. Άμηράς, θ. Άλβξάν- δρΜ», «Φιλελίύθιρος Ληιμοκρατι- κός», Σντυλ. Καΐημόίτηςν «.Ό Άρχαΐος». 'Ενδέιχβτιαι νά ίίγρα- ψαν καί άλλοι επί τού αυτού θέ- ψιβτος πλήν άς μοί σνγχωρήσοον τό δτι δέν ίτνχε νά τους άνενρω «αί σχολιάσω, ϋττοσχάμενος νά τό κάμω εάν τυχόν τό ζηίτήιο-η τις. Μερίς των ώς άνω άξιοτίμων ονντοικτών .— αναγνωστών τού «Κόσμον» έκφράζετο;ι μέ δυσπι¬ στίαν ή καί σαφή άντίθβσιν, 6α- <τιζομέντ»ν επί γβγονότων Ιστορι- κών. Ο! δέ «θιασιώτβι» τής 'Ελ- ληνοτουρκικής φιλίος είναι κυρί¬ ως λόγιοι, ττοιηααί, μβσήΐλιικες νο- βτβτλγοί των άξεχάστων ποτρί'δων κα! γενικώς σνμβιβοκττικοιΐ κΰριοι, άναζ~οΰντες ή προτιίνοιντβς δι- αφόρους τιροιπους στερι&ς έδραι- της έλληινοτουρκιικής φι- Άνοοφέρω έξ αυτών τούς ♦υκ. Ξ. "Αικογλου, Στίΐφ. ΛαΤβο- γλου, Ν. Βοοφείδην, Νικ. Καρα- ραν Χ. Μισαηλίθην, Μιχ. Ζΐμ- πούλην, Δ. Βαρδσρόιτουλον καΐ ΆίχιΧλέα Μαυρβμΐμάτην — Βυ- ζάντι>»ν.
Καί β' άνοοφέρω, έν πρώτοις,
4ΐΐρικός πλη,ροφορίΐας πού ϊτυχϊ
νά Ιίχω άπτο φίλονς άμογενιΐς δι-
αμένονττας άλλά καί γεννηθέντας
είς την Κωνσταντινούπχ>λιν. Κατ'
αύτούς λοιπόν, οί σηιμερινοί Τοΰρ
«οί, ώς κυρΑαρχοι, δέν £χονν 6-'
μοιόττττα πβός τβυς γν«—ονς
είς τόν προσφυγικόν κόσμον πα¬
λαιούς ΤούρΜους, οί όποϊο* ιταρά
την άγραμματτωτύντγν καΐ ύπτοανα-
πτυκτον κατόΐσΓΤαισίν των εΤχον
άγαθόν βάβ:ς. Άνεγνώριζον οί
τταλαιοί έκΐΐνοι Τούρκοι την ά-
νωτβρότητβ τοθ "Ελληνος είς τα
γράί»<Λα, την βΐιοιμηχιανίβν' τό εμπόριον, τάς τέχνας γινικώς καί χωρΐς νά θ«4ροΰν δτι θίγΐ- ται ό έβνικός ή άτομικός έγωϊ- ο-μός των ύπετάττσοντο είς αυτόν κατά την κοινωνικήν των σνμβίώ¬ σιν, τηρ&νμίνης ώς πρός τούτο μιάς άγράφον κοϊ άλίκτου συμ¬ φωνίας, ητίς 8μ«ς ήτο τκμία, στερεά, ήθική·. Καί ό ιμυχολόγος "Ελλην, φυοικά, έφρόντιζε νά μή βίΐγη τόν άγαβόν έκβΐνον Τοΰρ- κον. 'Εκεΐ €νρ'ο*ΐται τό μυστι¬ κόν τής επι τόοιονς αΐώνας σομ- διώσεως Έλλήνων ιοαί Τουρκον, έκ των οποίων οί πρώτοι είχον βαθυτάτην επί γνώσιν τής κατα- γωγής των άπό τόν: «ΜικραβΜα τικόν Ελληνισμόν, τόν δημιουρ- γήσαντα ολόκληρον χΛιετηρίδα -προ Χριοτοΰ, τόν ελληνικόν πο¬ λιτισμόν καΐ διά τής Μακβδονι- κής κατοκπτήσειως καί τού Ιπτοι- κισμοθ μβταδώσαντα αυτόν είς δλους τοϋς Ιθαγενεΐς τής Μικράς Άισίας ^υλάς καί άττί/—Λέσαν- τα τήιν δάθΊν τής διαδόσ*«ς τής χριστιανικήν ΌρηιθΐΜείιας, βραδύ¬ τερον δέ, καί κατά τόν χιλιετή τού Βιιιζαντινού Κράτους βίον τό κύριον αυτού βρεισΐμο, τόν δώ- σαντα σειράν μεγάλων αυτοκρα- τόρων καϊ στρατηγών επί αίώνας νικηφόρως άπΐΌκρουσάντων ολ«ν ' <·ών 6αρ6άραν φυλών τού βορρά καί τί>ς ανατολάς τάς έπιδρα|ΐάς,
τόν διτηρηβέντα ικατά τοΰς σκι-
τεινούς τής βοολείας αΐώνας και
άνχχζωογονηβέντα διά νέ»ν έκ των
λοιπών έλληνικών χωρών έητοί-
κων, όπτό τοΰ τέλους ή^δη τού
18ου αιώνος, τόν άκμάζοντα, τέ-
λος, είς εό,μάρειαν καί εθνικόν
φρόνηιμα, Ελληνισμόν τής Μι¬
κράς Άισί«ς...» (1), δι" δν λό¬
γον έ—Λάλλοντο είς τους δκντέ-
ρους.
Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΑΟΣ
(Σννέχαα είς τό προσεχές)
(1) Στρακη γοθ 'Αλ Μαζαράκη —
ΛΙνιβνος: «'Λπομνί>μονε0μοϊα»,
σελίς 305.
'Η οιτνέχεια τού άναγνώοιματός μας
Ο ΒΑΣΙΑΕΤΣ ΟΘΟΝ ΣΤΗ
ΣΜΤΡΝΗ
είς προσεχές νας φύλλον.
Παληές άναμνήσεις άπό την Πόλη
ίΡΪΙΚΕΙΙΙΚί ηΐΙΟΠΡΙΙ ΠΒΠ ΟΟΑ8
«II
ΤΑ ΙΕΡΙΗΡΙ
Τοϋ συνεργάτου μας «ΒΥΖΑΝΤΙΟγ»
(Συνέχεια καί τέλος) ι λ.χ. είς την εορτήν τής έκκλη,τίας
τρίτη των πανηγώρεων ο.ΰ- | των Βλαχερνών καΐ αλλαχού. Σή¬
μερον δλα αύτά τα πανηγύρια ί-
ξακολουθοΰν νά λαιμβάνουν χώραν,
περιοριζόμενα κατά τό πλείστον
είς τό θρησκευτικόν των μέρος.
Κυριώτερα των πανηγυριών είς
τάς παρά την πρωτεύουσαν επαρ¬
χίας είς τάς οποίας δέν υπάρχουν
πλέον όμογενεΐς, ήσαν -τό τής Ση-
ύ λάβ ώ
Ή τρίτη των πανηγύρεων αυ¬
τών πού συνεκέντρωνεν άπειρον
πλήθος, ιδίως χάριν τού προσκη-
νύματος ελάμβανε χώρ<ΐν μέσα είς μίαν ιμαγει/πκήν τοποθεσίαν, ευρισκομένην είς τίνα απόστασιν άπό την ασιατικήν δχθην τοΰ Βο- σπόρου καΐ διαρρεομένην άπό ί¬ να μικρόν ποταμόν. Ή τοποθεϊία ό ϋ τής εΐ Ινα αύτη ώνομάζετο Γκιόκ - σουγιού ή«Γλυκέα ΰδατα Ά σ ί α ς». Υπήρχεν έκεΐ παρεκκλήσι έπ' ονόματι τής Γεν- έπέτειον τής οποίας (8 Σετττεμ- βρίου), προσήρχετο ό κόσμος. Νομίζω δτι ύττήρχε κα! άγίασμα. Δέν ήτο πολύ θορυβώδης ή πα- νήγυρις «ώτή. ΟΙ μεταβαίνοντες είς αύτην τό έπραττον μάλλον διά την Χάριν καΐ διά νά άπο- λαύσουν την εξοχήν. Πάντως, δέν έλειπαν δλως διόλου τα φαγοπό- τια καί τα γλέντια μετά ή άνευ λατερνών) καί άλλων όργάνων. Αύτά ήταν τα κυριώτερα θρη- σκευτικά πανηγύρια τής Πόλης καί των προαστείων της. "Αι/ έ- λησμόνησα κανένα άπ' αύτά, "ά κυριώτερα δηλ., άς μέ συγχωρή¬ σουν ο)... πιστοί των. 'Εκτός αυτών των μεγάλων πα- νηγυριών πού προσείλκυαν χιλιά- δες προσχυνητών άλλων, μόνον διά την Χάριν καί άλλων διά την Χάριν καί τό γλέντι έλάμβανον χώραν καΐ άλλα μικρώτερα καΐ άθόςλΛα είς τάς συνοικίας κα! τα προάστεια, είς τα όποΐα συ- νίρρεεν ούκ όλίγος κόσμος, μάλ¬ λον διά τό προσκήνυμα μόνον ώς —"Ακουσε, άδελφέ μου, μοΰ άπάντηριε πευραγμένο. "Αν θες νά τάχης καλά μαζύ μου, άφησε τις άνθρώπινες ικολα- κείες κα! μίλα μου ϊσια ! Ώς τώ- ,ρα ήμουνα μουλάρι κα! τώρα άρ- χισα νά γίνωμαι «ήμίονος» κα! μάλιστα σοφός; Σύ εΤσαι Ικανας νά μέ πής σέ λίγο καΐ «σιορ κόν- ζ σάς λι—οΰνται. ΕΤχα άρχίσει νά αίοθάνω,μαι ά- σχηιμα καϊ ζήτησα νά γυρϋσω άλ- λού την κουβέντα. ,—Δέν μοΰ λές, σοφέ μου ήμίο- 'νε, -ι ου εΐπα, πώς βλίπεις την πολιτική μας κστόΐσταθ'ι; μέ ρωτάς έμένα τε»! ΚΓ Ιττε,πα τί γιά την πολιτική και τούς πολιτι- ικβύς σας; Έμεΐς τούς ψηφίζουμε; Σ«ΐς οί Τδιοι τούς Ψηφίζετε καϊ σίίς πάλι δέν 6έτε κανένα τους ! Σόρκα άπο τή σάρχα σας δέν εΤναι κι' αύτοι; Μποροΰσε νά ή- ύ σ«ν καλλίτεροι ο<χς; άττο μούτρα ς "Οσο μίλαγε τόσο «ι' άγανα- Μοΰ έψσλε Ινα σ«ρο κι' έκλεισε τόν Φιλιππικό τού ιμέ μιά γεοή κλωτσιά, πού κόντευε νά ιμέ πετάξη ττάνω στά πουρνάρια, μ' αύτά τα λόγια : —"Αει! στό διάΊβολο καί σύ χ,ι' δλοι σας! <Μέ σύγχισες! Καΐ νό,μιζα πώς βρηκα άνθρω- τγο γιά νά μιλήσω! . . . Είχαμε φτάσει .εύηυχώς στήν χορυφή. ΞεΗπέζεψα μάνι-μάνι γιά νά ήσυχάση. "Αν ήταν δι«ο μου θάι|ποι;. τό ιέκτελοθσα έπ·ί τόπου! Πάντως λυβρίας πού ελάμβανε χώραν κα¬ τά τάς ημέρας των γενεθλίων τής Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου) κα! ττροσείλκυε χ'λιάδας κόσμου άπό τα πέριξ χωρία καϊ τήνν Πόλη, καϊ τό μακρύτερο άκόμη τής Πε- ράμου επ! τής χερσοννήσου τής Κυζίκου, δπου κεΤται ή ση·μερ,νή Άρτάκη. "Υπερθεν τής κωμοπό¬ λεως Περάμου καΐ είς μικράν άπό στάσιν αυτής, έκειτο ή περίφη- μος Μονή τής Φανερωμένης, δπου υπήρχεν ή θαυματουργός Εικών τής Παναγίας. 'Η 'Εκκλησία ιής Μονής έώρταζε την έννάτην ημέ¬ ραν μετά την εορτήν τής Κοιμή- σεως Συνέρρεον δέ είς την εορ¬ τήν αυτήν πλήθη άπό δλα τα πέ¬ ριξ, άπά τής Κ)πόλεως μέχρι χαΐ τής Προύσης. Ήτο Ιν προσκΰνη- μα ανάλογον μέ τό τής Τήνου, κα θότι εγένοντο καί θαύμοττα. Σήμερον ή ώς είπον θαυτουρ- κός εικών ευρίσκεται ναμίζω είς τόν παρά τα Μέγαρα συνοικισμόν τής Νέας Περάμου δπου έχουσιν έγκατασταθή' οί κάτοικοι τής ώς είπον κωμοπόλεως. ΑΧΙΛΛΕΥΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ (Βυζάντιος) ·»■ ή θέα άττό κεΐ ψηλά μ' άποζημίωσε γιά τή> ττιροσβολή.
Άπό τή μιά ,μεριά τ' αγριο κά-
στρο τού Άγγέλου, ξερό, ερη·μο
κι' άγριο, στεικόταν ίκεΐ στό 6ά9ος
'ιτάνω στόν άητότομο 6ρ»ίχο ιου,
άνάμνηθΊ ~ςοληών ωραίον χρόνων
γεμάτων Ίτ~οτισμό, άνδρεία κα!
ρωμσντισμό.
Άττό τήιν άλλη τό όλοπράσινο
ταπέτο μέ τα χωριουδακια γεμά-
τα κίνησι, ή γαλάζια &αλασσα μέ
τα πλοΐα καί τίς βαρκοΰλες μέ
τα πανιά, ό ούρανός ιμέ τούς συ-
χνούς βόμβους των άεροπλάνων
ικαί τα τοξεύματα των κοουδαλών
ή τρέχουσα ζωή μ' δλους της τούς
χυμούς, μ' δλο τό μεγβλβϊο χαί
την όμορφιά καί, τό σ«τ«ιρο ενδι¬
αφέρον της.
Πήρα τό καπίστρι καί τραβών
τας το, μπρός εγώ, πίσω έκεΐνο,
κατεβήκαμε τόν κατήφαρο, βυθιαμέ
νοι ό καθένας στΐς δι*ές τού σκέ-
ψεις.
Άττό μέσα μου εύλογοθσα καί
πάλι τό ©εό, πού δέν £δω<~:. . . χέρατα στά μουλάρια. "Ισως γΛ νά μή τα στερηθονν μερικοί ανθρω Φ. Σ. ΟΥΛΚΕΡ
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΙΟΙΜΟΣ
ΑΙΑ00τΕΙΣΤΙΙί1Υ.Κ1ΔΙΆΙι|ΐΑΑΙΙΙΙΐΕΙΙΙΚβ
ΕΡΓΑΤΟπ ΛΪΧΟΛΟΤΜΕιΊθηΕΙΣβΒΕΓΕΡΙΙπΠΡΟΣΦ. ΟΙΚΙΟιλ
Τό "Υπουργείον Κοινωνικήν Προ
νοίας απέστειλε πρός χό "Υπουρ¬
γείον Εργασίας τό κατωτέρω ύττ'
αριθ. 7458, 11022)5.8.1959 έγ¬
γραφον έν σχέσει πρός τό έττίμα-
χον ζήτημα τής άσφαλίσεως πα¬
ρά τώ Ι.Κ.Α. ασχολουμένων είς
ανεγειρομένης διά τού συστημο
τος αύτοστεγάσεως πρόσφυγας
κατοικίας έργατοτεχνιτών :
«"Εχομεν την τιμήν νά θέσωμεν
ύπ' όψιν υμών τα κάτωθι:
Είς τόν τομέα της άρ,μοδιότη-
τος τού καθ" ημάς Ύποι/ργ,είοι/ά-
νηκει, ώς γνωστόν, καί ή άστική
αποκατάστασις — τής άγρστικής
τοιαύτης άναληφθείσης τταρά τού
Υπουργείον Γεωργίας — των
προσφύγων των καταφυγόντων έν
Ελλαδι μετά την Μικρασιατικήν
καταστροφήν τού 1922 ώς καί
συνεπεία τής ττερί άνταλλαγής
των πληθυσμόν συνθήκης τής Λω¬
ζάνης τοθ 1923.
'Η αποκατάστασις αύτη συνί-
σταται είς την εξασφάλισιν στέ-
γης είς τούς έγκατασταθέντας είς
τα άστικά κέντρα ανωτέρω πρόσ¬
φυγας.
Τό Κράτος ικατά την ιμεταδίβα-
σιν τής κυριότητο.ς των παραχω-
ρουμένων είς αύτούς άκινήτων λό-*
Υ« τήζ οικονομικάς άδυναιμίας των
έθέσπισε νομοθετικώς άπό τοΰ έ¬
τους 1934 (Ν. 6076) πλείστα υ¬
πέρ αυτών εύεργετήιματα, οΤον .
καθορισμόν άξίας κτίσματος ανευ
γενικών έπιδαρύνσεων, μείωσιν
τού Χβέους κατά 30 - 40%, έκ-
πτωσιν 20 . 30% επί ποοκαταβο-
λής έξοφλήσεως τοΰ χρέους, ατο-
κον χρεωλυτικήν εξόφλησιν διά μι-
κρών βόσεων, εξαίρεσιν τού μέ-
τρου προσωποκρατήσεως, άπαλλα
γήν των σχετικών πράξεων καϊ
λοιττών εγγράφων άττό πάσης κρα-
ιήσεως υπέρ τοΰ Δημοσίου ή τρί-
των κλττ
Παρά την δκχρρεύσασαν τρια-
κονταετίαν λόγω της ανωμάλου
γενικώς καϊ ειδικώτερον διά την
χώραν ημών καταστάσεως 5έν έ-
τετιεύχ)θη ιμ^χρι σήιμιερον ή αλο*!
κλήρωσις τής ιατΓθκταστάσεως των
έν λόγω οίκογβνειών. Μέγας άρ·-
θμός αυτών, ύπολογιζόμενος είς
30.000 περίποι/ οικογενείας, τια-
ραμένουν είσ,έτι ανο—<οκατάστα- τοι. Έξ αυτών 15.ΟΟΟ περίπου οικογένειαι διαβιαΰν ασφυκτικώς έντός σεσαθρωιμένων παρ^πηγ μα- των, προχείρου ανεγέρσεως των έ- τών 1920 - 1925 καί ύττό συνθή- κας άττοτελούσας χατά γενικήν α¬ ναγνώρισιν στίγμα 3>ά γο»1 °ύγ-
χρονον ττολιτισμόν καΐ τό γόητρον
τού Κράτους
Ή άνακοττεΤσα συνεπεία των
πολεμικών γεγονάτων κρατική
προσπαθεία διά την ςτποκ,ατα πλ-
σιν των προσφογικών οϊκογενειών |
έιτανηρξατο κυρίως άπο τοΰ '-το.ς
1954 μέ σημέραι έντεινόμενον ρυ¬
θμόν.
Η στέγασις οίκσγενειώ < ενερ- γε'ται σήμερον^ είτε διά της ανε¬ γέρσεως πολυκιχτοικιών, είτε διά τοΰ σνστήιματας αύτοσιεγάσεως περιλαμδάνοντΌς την προσωρινήν παραχώρησιν οικόπεδον <αϊ χο¬ ρήγησιν άναλνόγου πρός τα μέλη τής οικογενείας οικονομικήν ενι- σχύσεως, ήτις δυστι/χώς ελλείψει έπαρκών τπ/.ττώσεων ύπολείττεται σημαντικώς τής άπαιτουαενης διά την άνεγερο-ιν τής οίκοδιαή·; δα- πά·ης. Δα τοΰ> σιτστήματος τούτο-τ ί-
πιτυνχάνεται άφ' ενός υέν ή προ-
σαπική έργασία των ό—οκαθιστα-
μένων ώς καί ποία τις οίκον^μική
συΐ.6ολή αυτών είς την δαπάνην
ανεγέρσεως κατοικίας, ό ΐου οΰτη
<αΡΙσιαται δυνατή. Ώς ττρός την υπέρ τοΰ Ι.Κ.Α. άσφάλισιν των άπασχολουμένων είς τάς σχετικάς εργασίας έργα- τοτε,χνιτών, περϊ ής έν προκειμένω ττρόκειται, αυτή, ένεογε·-:^ *ανο ν.κώς διά τάς άνεγπρομενας 5ι εργολαβίαν πολυκατοιία<., ή άνέ- γ<-ρσιο των οποίων χρημο~ο5οτεΐ· ται είτε έκ κεφαλαίων τού προυττ) σμοθ Δημ. Έπενδύσεων ε.'τε έκ τοιούτων τοΰ είδικοΰ λ)ομού Ά- τοι·θΓταστάσεως Άοτών Προσφύ¬ γων τού σι/σταθέντο-, δυνάμει τού Ν 2044)52». "Οσον άφορά τάς άνεγειραμέ- νας κατοικίας διά τοΰ συστήματος αύτοστεγάσεως ή ανέγερσις αυ¬ τών κατά την ημετέραν γνώμην στη ριζομένην τόσον είς την καθ" δ- λου προσφυγικήν νομοθεσίαν ό¬ σον και ειδικώτερον είς την διά¬ ταξιν τού αρθρον 10 τού €ίς εκτέ¬ λεσιν τού Νόμου 2044)52 έκδο- θέντος Β. Δ)τος τοΰ 27) 1 )9)2)53 περί κωδικοποιήσεως κλπ. δέν ύ- πάγεται καθ1 ημάς είς την υπέρ ΙΚΑ ασφάλισιν. Λόγω δμως τής άσκηθείσης υπό τού έν λόγω Ίδρυματος καί μά- λιστα είς την εύρυτάτην ξκτασιν ποινικής διώξεως κατά αύτοστεγα ζομένων οίκογενειών άπηυθύναμεν αύτω τό ύπ' αριθ. 2127)7)2)59 έγγραφον ημών οθτινος αντίγραφον διαβιβαζομεν υμίν συνημιμένως πε- ρΐ άναστολής έττί εξάμηνον των έν λόγω πιεστικόν μέτρων μέχρις έξετάσεως μεθ' 6μών τού έν λόγψ θέματος και όριστικής ρυβμίσεως αύτοΰ έν άνάγκιι διά τής νομοθε- τικής όδοΰ. Σημειωτέον δτι απασαι αί μέ- χρι τούδε έκδοθεΐσαι άποφάσεις των αρμοδίων Λικαστηρίων ήσαν άτταλλακτιχαί ή άναβλητικαι. 'Εττειδή δμως τό "Ιδρυμα παρά τό ανωτέρω έγγραφον ημών προφα νώς δέ πρός εκφοβισμόν, διότι α¬ νεξαρτήτως των ανωτέρω άττοφά- σεων των αρμοδίων Δικαστη,οίων ή καταβολή υπό των αύτοεττεγα- ζομένων τής λίαν σημαντικής έττ1- βαρύνσεως τής ΰττέρ Ι ΚΑ έργοδο- τικής είσφοράς είναι κατά κανό- να ιμή πραγματοττοιήσιμος λογφ οίκον, σ.δυναμίας αυτών συνεχίζει την άσκουμένην ποινικήν δίωξιν ή¬ τις συνεπάγεται πλήν τής ταλαι- ττωρίας των ενδιαφερομένων άπω1 λείας έργατικών ήιμερομισθίων και λοιττών συναφών δαττανών άνάσχε- σιν των οίκοδομικών εργασιών καί καθυστέρηισιν έφαρμογής των έν ά- νατττύξει ττρογραμμάτων, προαγό- μεθα όπως διά την οριστικήν ρύθ¬ μισιν τοΰ θέματος τούτου ττροτεί- νομβν ύμΐν την λήψιν των κάτωθι μέτρων : 1) Ψήφισιν διατάξεως Νόμου έχούσης ούτω. «Προσφυγικαί οικογένειαι έντα- χθεΐσαι είς έφαρμοζόμενα υπό τοΰ 'Υττουργείου Κοιν. Προνοίας προ- γράμματα αύτοστεγάσεως άστών προσφύγων έτών 1953 —1959 ά- ΐταλλάσσονται τής ύττοχρεωτικής παρά τώ Ι ΚΑ άσφαλίσεως, των άττασχοληθέντων ή ΟΓττασχολουιιέ- νων έργατοτεχνιτών είς τάς οίκο- δομικάς εργασίας ανεγέρσεως των κατοικιών των». Αί μέχρι της δημοσιεύσεως τοΰ παρόντος γενόμεναι καταβολςχί ει¬ σφορών πρός Ι ΚΑ δέν έττιστρέφον- ται 2) Αναστολήν καταβολάς τυχόν βεβαΐίοθέντων χρεών διά την α¬ νωτέρω αΐτιον καί διαγραφήν αυ¬ τών. 3) Άνάκλησιν έκδοθεισών τταρά τφ ΙΚΑ διαταγών περί άσκήίτεως ποινικής διατάξεως δι' υποχρεωτι¬ κήν ασφάλισιν άττασχολουμέ'Λθν είς άνεγειρρμένας δι' αύτοστεγά¬ σεως προσφυγικάς κατοικίας των ανωτέρω προγραμμάτων καί έξου- σιοδοτηισιν των αρμοδίων όργάνων περϊ παραιτήσεως τού Ίδρύματος έκ των ύποβληθεισών μηνύσεων. Ενταύθα σημειοΰμεν έττιπροσθέ- τως δτι διά τάς ήδη έκτελεσθείσας εργασίας καθίσταται άδύνατος ιΊ ανεύρεσις των άττασχοληθέντων έρ- γατών7 οΐτινες άλλωστε έττραγμα τοττοίησαν λόγω τοΰ εϊδους των οί κοδομών και τής ττροσοοπικής συμ βολής είς τάς οίκοδομκάς εργα¬ σίας των αύτοστεγαζομένων ασή¬ μαντον αριθμόν ήμερομισθίων καί κατά συνέπειαν ή υπό τοΰ ΙΚΑ σίτουιμένη καταδολή των εισφορών θά είναι άνευ ούδεμιάς άντιπαρο- κής ΰττέρ των άττασχοληθέντων έρ γατών. Τέλος όσον άφορά τάς ανεγερ- θησομένας κατοικίας διά των στε- γαστικών τηρογραμμάτων 1960 καί εφεξής τό 'Υττουργεΐον θέλει προ- έλθει έν συνεννοήσει μεθ' υμών είς την αντιμετώπισιν τού περι ού ττρόικειται θέματος. Των έττί τοΰ προκειμέ'Όυ υμε- τέρων ένεργειών καί άτροφάϋ'εων παρακαλούμεν δπως ελχρεστηθητε καί τηρήσητε ημάς ένηιμέρους ' Ο 'Υφυττουργός Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΔΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΑΡΩΝΙΚΟΝ ΤΟ ΩΡΑΙΟΝ ΠΡΟΑΣΤΕΟΝ'ΈΛΛΗΝΙΚΟΝ,, ΠΑΡΑΛΟΠΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ (Συνέχβια &% της Ιτκ σελίδος) σαγωγών καί έξαγοίγτών μας διε- νεργεΐται διά των έτττά χωρών τής μικράς ξώνΐνς! ξ) 'Η χορη- γησις ετησίως 800 έκατομιμυρί- «ιν ττροσθέτων άμοιδών — πέραν των τακτικών άπτοδοχών — είς ώ ριοιμένους άνωτέροΐίς κροαικούς ύ- παλλήλους! η) Ή ιττώχΐυσ-ις τού ΙΚΑ καί &λων των λοιιττών Τβμιί- ι»ν Κοινονΐ'κής Αο-φαλίσεως πα¬ ρά τάς τεραστίας εάσφοράς έττι- χειρήσ«ι>ν καί έρττοτουττοΛλήλων!
θ) 'Η δίανομή των χρηιμάτων των
κοττοίβέσχον είς ωρισμένους έπιτη
δίίοι^ς διομηχάνους καί επιχειρη¬
ματίας καί τό πάγωμβ α&τ&νΐ
ι) Ή γενική άσυν—ρτηαία είς
τάς Κρατικάς ΰηηρβσίας είς 8-
λα τα καίρια ττροβλήματα τοΰ
τάπου! κλττ. κλπ.
Και έττανερχόμενο ι είς τό προσ
φυγικον πρόβλημα διιερωτώμεθα :
Πιστεύει ή Κν&έρνησΐς ότι έληξεν
ή άνιαρά αυτή υττόθεο-ις ώστε νά
καβορίζεται ή 31 Δεκεμβριού
1959 ώς ήμέρα κλεισίματος τοϋ
ττροβληματος; Δέν ύπάρχουν πλέ¬
ον προσφνγες οί όποΐοι παροομέ-
νουν~€ίς τρώγλας καί παράγκας;
Και δμως μόνον είς τό Περιστέ-
ρι 915 οίκογένικτι ττροο·φύγ»ν ά-
ναμένουν άττό τοΰ 1923 καί εν¬
τεύθεν στέγασιν.
Καί οταν αυτή δίΐδετοι μέ τό
ο-τατ/ονόμετρον λαμδάνονται τοι-
σΰτα μέτρα άττό τό πολυκέφαλον
αρμόδιον ιπτοΜργεΐον Κοινωνΐικής
δηΊβεν Προνοίας ώστε κβτί αύτά τα
έλάχιστα 25—30 ο—ίτιια τα ό-
ττοΐα έγιναν ττέρνυι νά μένοι/ν μέ
τα ντουδάρια, άνσμένοντα την έξ
ϋψονς άντίληιψιν!
Ό- μοχβών έλληνικος λαός εχ«ι
ττλέον Αττισημάνει τοΰς ΰπτευθυ-
νους τής καταβτάσεως ταύτης.
Κύριοι άρμόδιοι μη παρασύρε-
σβε αττό την ωραίαν ζωήν την ό-
ττοίαν σήμερον δ ι ερχεσθε μέ τάς
ενεργείας ,σας και τα καμώματά
σσς.
Ή Ούειλλα πλησιάζει* και δσοι
δέν εχετε μεταφέρει είς τό εξω¬
τερικόν τα παράνομα κερδη σας
ή δέν Ίτρολάβατε νά φύγετε θά
ττληρώσετε διά τάς άμαρτίβς σας.
Τό ελληνικόν ϋθνος εχει μα¬
κράν ιστορίαν την όττοίαν όΦεί-
Λε· νά διατηρήση καί θά διατη¬
ρήση άλώΛη/τον είς πείσμα δλων
των σκουλικιών της χώρας!
Προσσχή, λοιπόν, καί μετάνοια.
Σ. ΠΕΛΛΑΣ
"Αν καί μυστήριον καλυτττει
τάς, άχρις ώρας, άκ)ρο6ολιστι-
κάς κινήσεις των συνεργείων τού
'Υπουργείου Δημοσίων "Εργων,
καθ* δλην σχεδόν την έκτασιν τοϋ
Συνοικισμοΰ 'Ελληνικοΰ, έν τού¬
τοις, -πλέον η βέβαιον τυγχάνει
καί ώττό ημέρας είς ήιμέραν έξώ-
φθαλμον καθίσταται, δτι ευρισκό¬
μεθα είς τάς παραμονάς τού όλο-
σχεροθς ττλέον έξαφαν«σμοΰ έκ
τοΰ χάρτου τής ττεριφερείας πρω-
τευούσης, τού άλλοτε απαραμίλ¬
λου καί μοναδΐικοΰ είς ώραιότητσ
καί καλλονήν ώραίου μας προα-
στείου τής ακτης τοΰ Σαιρωνικοΰ
'Αττό τής όροβετικής γραμμής
των συρματοττλεγμάτων τοθ κατά
300 άκόμη μέτρα έττεκταθέντος
διαδρόμου, προσγειώσπως και ά-
ττογειώσεως, πρός την κατεύΑΛ/-
σιν εών συνοικισμών Βοσττόρου
καί Δικηγορικών (Γλυφάδας) μέ¬
χρι τής όδοΰ 27, άνωθεν δηλαδή
τής έκκλησίας τής "Αγ. Τριάδος
'Ελληνικοΰ, περιοχή περίπου 500
στρεμμάτων, ευρίσκεται ΰττό απει
λήν ιαηταλλοτριώσεως, διά την εγ¬
κατάστασιν πληθώρας κτισμάτων
των 23 άεροτΓορικων έταιριών κα-
θώς καί σλλων τοιούτων, άναγ-
καιούντων διά την κατά πλάτος έ-
ττέκτασιν καί διεύρυνσιν τοΰ άε-
ροδρομίου Έλληνικοΰ. Τα έργα
ταύτα εθεωρήθησαν ώς έττείγοντα
καί ώς τοιαυτα συαπεριεΛηφ&η-
σαν μεταξυ των πρώτων έκ τώ.< 192 ϋργων, τού πρώτου έτους τού ττενταετούς σχεδίου τού Ύττουργεί ου Συγκοινωνιών καΐ Δημοσίων "Εργων, συνολικοΰ άριθμοϋ 2000 καί πλέον έργων διά τό όλον ιτεν- ταετές σχέδιον. Μέ γοργόν ρυθμόν λοιπόν ο! έντεταλμένοι μηχανικοι ττροδαί νούν καθημερινώς είς την καταμέ¬ τρησιν καί κτηιματογράφησΐν των οίκοπέδων καΐ των έν αυτοίς κτι- 'ομάτων καϊ οίκοδομών Άν καί έπισήιμως, άχρις ώρας, ουδέν έττί- σηιμον ανακοινωθέν εξεδόθη ύττο τού άρμοδίου 'Υττουιργείου, έκ θε- τικών καί αύθεντικών ττηγών έξά- γεται τό βέβαιον συμπέρασμα ότι ευρισκόμεθα έγγυς τής επισήμου αυτής αναγγελίας Τούτο δέ βε¬ βαιούται καΐ ττιστοποιεΐται ττλέον η ασφαλώς καί έκ τής τροποποι¬ ήσεως ενίων δκχτάξεων τού τ— οί άναγκαιστικής άτταλλοτριώσ ε ω ς Νομοθετ Διατάγματος τού Α Ν 1731)39 Έξετάζων τις λεπτομερώς τα τροπο—οιηθέντα άρθρα τοΰ ως σ- νω Α Ν έξάγει τό συμπέιρασμα: α) Γό επεΐγον καϊ άμεσον, α¬ φορών βεβαίως και τα έκτελατθη- σάμενα καϊ ττρογραμματισθέντα εργα -ου άεροδρομίου Έλληνικοΰ, ώς έργα, δπως ελέχθη, τού ττρώ- του έτους. β) Την απλοποίησιν τής άλλο¬ τε πολυπλόκου διαδικασίας των ά—αλλοτριώσεων δηλαδή τής διά κοινής άποφάισεως το ΰάραοδίου ΰπουργοΰ και τοΰ ύπουργοϋ των Οίκονομικών άναγκαστΐικής απαλ¬ λοτριώσεως, έφ' δσον αύτη έπι- τρέπεται νόμψ διά δημοσί¬ α ν ωφέλειαν. γ) Την υποχρέωσιν τοΰ νομέ- ως ή κατόχου κτημάτων, δττως έ- πιτρέπη την επί τούτων εκτέλε¬ σιν των άπαραιτήτων προκαταρκτι κων εργασιών τηρός καταμέτρησιν ή σύνταξιν των διαγραμμάτων. δ) Τόν καθορισμόν τής τ,μής μονάδος άποζηιμιώσεως έκ τής ττραγματικής αξίας τού άτταλλο- τριωθέντος κτήματος. ε) Την άγνοιαν τής άναπμήσε ως η ύποτιμήσεως τοΰ ακινήτου, τής έπελθούσης συνεπεία τής κη¬ ρύξεως ή τής έξαγγελιας τής α¬ παλλοτριώσεως. στ) Την τταροχήν δικαιώμα-ος τώ άρμοδιφ ύττουργω, νά προέλ¬ θη είς συμβιβαστικόν διακανονι- σ,μόναϊ ττέραν τού ποσού τοΰ υ¬ πο ■; Έκτιμητικής Έπιτροττής προοορισθέντος, έφ' όσον τό α- ξιού|Όν υπό τού ίδιοκτήτου τί- μημ<ΕΪναι ανώτερον τού τελευ- ταίοττούτου/ μετά σύμφωνον, έν- νοεΐτ, γνώμην τοΰ Νομ. Συμβου λίουοϋ Κράτους. καί ζ)Γήν δυνατότητα άνταλλαγής δημοων κτημάτων πρός Ιδιωτι- κά <3νητα τής αυτής ττερίπου ά- ξίαςριά κοινής άττοφάσεως τού ύττου/οΰ των Οίκονομικών και τοθ ατά περίτΓτωσιν άρμοδίου ύττου/οΰ. Γιρίζοντες κατά βάθος, τα είς βάρ< μας πάντοτε τεκταινόμενα διαιθύττομεν αυτήν την φοράν, δτι '.ν ττρόκειται νά ά—οδεχθώιμεν μέσταυρωμένα χ έ¬ ρ ι £, την εξόντωσιν και τόν έ· ξανιισμόν των κτηματικών μας περυσιών Τ Κράτος ύποχρεοΰται νά άν- τικαχστήση τάς ττεριουσίας μας, έν ίριπτώσει καθ" ήν προβή είς την ιτροσεχή άτταλλοτρίωσίν των ώς ετ' έτητάσεως θρυλλεΐται καί έμτταγμάτως διαττ ιστοΰται έκ τώνδιαφόρων έντατικώι' καταμε- τρήεων. Ο άττειλούμενοι κάτοικοι τοΰ Έλίΐνικοΰ συνελθόνιες την πα- ρελίιύσαν Κυριακήν είς τόν Ναόν τής Αγ Τριάδος, έξέλεξαν Έπι- σεως δηλ. τής απαλλοτριώσεως, μετατοπίσεως αυτής ττρός την κα¬ τεύθυνσιν τού ε^γ Κοσμά καϊ μ τεύθυνσιν τού Κοσμά καϊ ΰ ΐ τής παραλίσς τοΰ Έλληνικοΰ καΐ ένδεχαμένως, πρός οριστικήν ϊσως απομάκρυνσιν καΐ τοΰ αεροδρόμι¬ ον είς καταλληλότερον θέσιν, δι' έν μέγα συγκοινωνιακόν κέντρον, διεθνοΰς χρήσεως και άττοστΌλής, ώς ακριβώς τΓροβλέπεται τούτο, λόγω της καταπληκι ικής εξελίξε¬ ως της έν γένει πολιτιχής καΐ στρατιωτΐικής άεροπορίας των τε- λευταίων τούτων έτών, μέ τα άε- ριωθούμενα μεγαθήρια, τα όποΐα έντός Τοτός τοΰ προσεχοΰς έτοΐ/ς θά εχουν οριστικώς έκτοπτίσει τα παλαιοϋ τύπου έτπβατικά καΐ πο- λεμικά άεροττλανα. Τό Κράτος προοαΐνον είς την απαλλοτρίωσιν ήτις είναι χαρα- κτηρισμένη ως άναγκαστι- κή διά δημοσιαν ω¬ φέλειαν, κατά την πληρω¬ μήν των άττοζημιώσεων, κατακρα- τεΤ 25—30%, ιμέ διαφόρους δικαι- ολογίας, αί οποίαι δέν δικαιολο- γούνται νομικώς, καθότι ό ϊδιοκτή της τού κτήματος δέν ττροσφέρει τουτο πρός πώλησιν, άλλ' ΰπόκει- ται είς τό κρατικόν ί ο γ ς ε γγι 3 ] ε υ γ ε. Μετά την πληρωμήν τής άπο- ζημιώσεως, δταν ό άποζημιωβεΐς θελήσει νά αγοράση ή μάλλον ϋ- Αί ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΑΙ ΤΗ! Α1ΗΑΗΑΙΕ.Ι τροήν Αγώνος, ήτις έντός όλ.- ! ττοχρεωμένος ών νά άντικαταστή- γου παρουσιαζομένη είς τόν κ ' ση την άτταλλθΓριωθείσαν στέγην Πρωθυπουργόν καΐ τούς άρμοδί- ους ύττουργούς, θά ζητήση την ματίωσιν τής μελετωμένης ττρο- σεχθς απαλλοτριώσεως ττρος την κατύθυναην τής έκκλησίας, έκτά- σε&; περίπου 500 στριμμάτων (Ί άτταρτίζοντες την Επιτρο¬ πήν κ κ Χαραλαμπίδης, Β Μοϋ- τσς, Δ. Βαρβαρόπουλος και Στατηγάκης, ήρχισαν ηδη νά κι- νοθται τποός επίτευξιν τού σκο- ποι δν έτΓΐδιώκουν, τής ματαίω- ΣΤΑ ΣΑΡΑΗΤΑΜΕΡΑ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ Ι. ΙΑΣΟΝΙΔΗ Θρηνησαμε ήδη οί Πανιέλληνες, καϊ ιδιαιτέρα ο' Πρόσφυγες, την ττρόοΐφιατη άττώλεια τού έκλεκτοϋ τέκνου τού Πόντου Λεωνίδα Ί« σονίδη Μέ τόν τρόττο ,μας, σέ συν τομο ση,μείωμά μας, ττοίρουσιαΐοα- με τή ζωή, τή σταδιοδρομία καΐ δράση, τού. Τό χρέος δμως πρός τις ξεχωριστές φυσιογνωμίες ττού διαδραματίζουν ήγετιικο ρόλο στήν ΰπηρεσία τού "Ε&νους, τού Λαοΰ καϊ τής Κοινωνίας ττοτέ δέν έξο- φλεΐται. Ταιριάζει έξάλλου κάθε τθσο νά μνημονεύεται, νά ύτηενθυμίζεται γιά νά άττονφμεται ώ φόροι, τι- μής ττρός τα άιξια τέκνα τοΰ λα>
ού, και νά προβάλλονται οί άρε-
]
τές, *τά; έρτγα ]
γιά τόσύνολο τού εθνους ττοοΚτΦοιοά
τους, γιά τταράδειγμα καϊ γιά μ!
μησι άττό τούς έπιγόνους Για-
γ! ή μνήμη, δττως «(ττώθηικε, άττο-
τελτΤ την πιό γόνιμη κια! δημιουρ
γική δυναμη τού έλιληνισιμου *
"Ας ίπιτρατΓε'ι στό σημεΐο αϋ
τό νά τΓαραθέσω ενα σοφό στοχα-
σμό τού φίλου καΐ σνμττατριώτη
Σταύρου Ν Κανονίδη άττό ττρόσφα
το άρθρο τού Γράφει στό ττεριο-
δικό «"Αγροτικάς Ταχυδρόμος» τού
Μαΐου 1959:
«Λίγο ττολύ τοΰ καθενός μας ή
ζωή, τπλατειά ή στενή, άφανής ή
έτ. ιφανής, είναι ίνα κσμμάτι, Ινα
μόριο της ζωής τού λαοΰ ιμας καΐ
τοΰ τόττου μας καΐ άπό τή θέσι.
όττό τόν τάττο ττοϋ πιάνει στή ζωή
τοΰ λαοΰ τού κσ.ΐ τοΰ τόττου τού,
ό-τπό τή συμβολή τού στόν ττΛουτι-
σμό — κα» ΤΓλουτιοιμό λέγοντας
δέν έννοΰμε, φυσικά τόν ύλικό μό-
νο — καΐ στήν άνύψωσή τού, κ,ρί-
νεται καϊ βαθμολογεΤται ή άξία
καϊ ή τοποθέτηισις τού καθενός».
Όιμολογώ πώς Ιδέν θά ευρισκα
δογματισμό — άξίωμα πιό ιέττι-
γραμμοπικό, ττού νά τηροσαρμόζε
ται τόσο έττιτυχηιμένα «αϊ όλοκλη
ιρωτικά τελεία στήν περίτττωσή
μας:
, Ό Λεωνίδας Ίασονίδης άφιίρω-
σε δλες τίς άκιμαϊες δυνάμεις τού,
μέ άκατάτΓαυστο σκληρό αγωνιστι
κό μόχθο στό διάστημα δεκάδων
χρόνων δύσκολων, μέ ττίσαη καΐ
φλογερ ό ιένθουσιασμό, μέ την ττλη
θωρική λάβα τού ήφαιστεϊου πού
έκαιγε διαρκώς μέσα τού, στήν ύ-
ττηρεσίσ. τής λατρευτής τού έλλητ
νικής πατρίδας.
Στάθηκε ό πρωτοττόρος, ό σθε-
ν«ορός κήρυκας καί τπροαστπστής
των δικαίων τού Έλληνεσμοΰ τού
Ποντου καΐ τής ύψηλής ίδέας για
την ττολιτική τού άνεξαρτησία. Ό
Πόντος, ό καημός τού ό μεγάλος,
ή νοσταλγία τού ή γλυκειά, ή α
σίγαστη ' .
έ χρόνια ττερίττοΐΛ
συνέχεια, ώς βουλευτής καΐ ώς ύ
ττοκργός, βρέθηκε τταντοΰ καΐ ττάν-
τα σά στοργΐικός προστάτης και
παραστάτης των -προσφύγων, ΛΧ-
λά καί των έλιλήνων ολων
Τό δνομά τού .— δύοικολα να
βρίσκεται κανεΐς νά τό άγνοεΤ —
ττού συνδέεται στεινά >μέ τή χρονική
αύτη περίοδο, λαμπερό καΐ άνέφε-
λο, εΤναι συνυφασμένο μέ δλη την
άγωνιώδη κοπιαστικιή ττορεία των
Προσφύγων καΐ των άκτημόνων
γηγενών, γιά την άστική ή τή·ν
άγροτική τχιυς άτΓθκατασταση καΐ
'ήν οίκανομική τους άνασυγκρότη-
ση, άναδηιμΐουργία καΐ άνάττλαση
Άγαθός στήν ψυχή, άνίικανος νά
βλάψει κανένα, άττλός ειλικρινός
καΐ <5νετΓΐτήβευτος, ιμέ ττλούσια αν νοΊσθηματΐικ,ή ί|5ιοσν.ΐση'Όσία, καιρ- τερικός, φιλόττσνος καΐ σέ πνευιμα ματικές μελέτιες καϊ έργασίες, ρή- τορας έικιρηικτικός, συναρτΛΚΓτι- κός Ένάιρετος, άκέραιος, άνιδιο- τελής, λειικος στή διαχείριση των κοινών καϊ στά ανώτατα άξιώμα- του δι' ετέρας τοιαύτης ύπόκει- ται πάλιν είς πληρωμήν φόρου ά- γοράς καΐ ούτω τό Κράτος διά τής μεθόδου μιά στό λάδι, μιά στό ξύδι καΐ μιά στό λαδοξυδο, άττοστερεΐ τόν άποζημιωθέντα, άρ κετοΰ ποσοΰ τό όττοΤον οθτος, εί- σέττραξεν ώς δήθεν αξίαν τού κτή ματός τού. Τό Κράτος διά νά έ¬ χη την αξίωσιν δπως οί πολίται τού όφείλουν νά τό σέβωνται, πρέ ττει πρώτον τούτο νά δώση τό έμ- πρέπον παράδειγμα, σεβόμενον την όντότητα και την περιουσίαν των πολιτών τού "Αχρις ώρας, τό επίσημον Κρά τος δχι μόνον άττεμπόλησε καί την όντότητα καΐ την ^σνχίαν των κατοίκων τοΰ Έλληνικοΰ, άλλά ε¬ πι πλέον κατεδίκασε τούτους νά ζώσιν είς έν άφόρηχου ττΒρΐ'βάλ- λον, θορύβου, ανησυχίας, μολυ- σμένης άτμοσφαίρας καΐ αττρο- βλέτττων κινδύνων. "Ηδη δέ διά της νέας μελετωμένης, μεγάλης πλέον εκτάσεως άποίλλοτριώοεως, Η ζωή τού δλη ή πολυκύμαντη, χούς δίδει την τελευταίαν χαρι- νΑυιιΐΜ ι^ί-τΐ 1/^ν.ΠΠΤΙΓ,ΛΑ ΧλΛ^Τ Λ -τ —,1 ι Ι_____Λ. . Ο_^ _... _. . ϋΛΐ «Λ—Λ*. Α **ν· Το3 Ξ. Κ. ΑΚΟΓΛΟΥ τα, μέ τα όττοΐα έτΛίίξια τόν ετί¬ μησε ή Έλληνιική Πολιτεία ή 'όνΐιμη καΐ καρτπερή δράση τού, οί λιαχτάρες τού, ο'ι ττόθοι τού, οί 6ραιμοϊτιισμοί τού οί τολμηροι καΐ ιμε/αλοφάνταστοι, δλα τα ψυχικά κα πνευματιικά τού φανερώμο—α, σινιστούν £να υμνο χερουβ^κο στήν Έ^λάβο. καΐ στά κιλέη της, μιά δοζολογία: στΐς ήθικές όμορφιες κ α στούς θριάμβους της, ένα πο- νεμένο έλεγειακό «έγκώμιο» γιά τις άτοχίες, τα δεινά καί τα; πά¬ θη της, ττληιμμΜρισμένο τράΐντα ά- ττό τούς ζείδωιρους κιρουνούς τής αίσιοδοξίας τους. . Αν ό άτπ'θανος ττανάρχαιος ττρό γονός τού Ίάσονας αρτταξε μέ δόλο τό «χρυσόμαλλον δέρας», δ- ιμως ό Λβωνιΰας ιασονιΐθης 6χει κατακτήσει την άΐΜινασία καί ττν ΙέΙσχχεΐ εύλαβική μνήμη άττό τούς έ¬ πιγόνους μέ την αντρειά τού — μέ την άξία τού, μέ την πιροσο πικότητά τού, μέ τό μόχθο τού, μ έ την άπέραντη άγάττη τού στΛν «ανθρωττο» μέ τή θρησικευτ ική ττρο- σηλωσή τού στήν εξυπηρετήση τοΰ Γένους. Τα ιμνηιμόσυνά τού θ' ά- ποτελούν τπάΐντα μίαν άστέρευτη πηγήι μέ ήθικά διΐδάγματα γιά μάς κσί γιά κάθε νέα γενεά. 1011 - ΚηΐΙΙΊ! ΜΕ ΠΟΥΛΜΑΝ ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ: ΚΑΘ" ΕΚΑΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑΝ ΕΚ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ : 'ΚΑΘ' ΕΚΑ¬ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ ΤΙΜΗ ΜΕΤ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΝ ΔΡΧ. 700 Πληροφορίαι— Προγράμματσ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΓΕΝ. ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ "ΑΘΗΝΑ,, Άκαδημίας 96— (Πλστ. Κάνιγγος)— Αθήναι. Τηλέφ. 620,536 — 621.694. ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ Ό ημέτερος Σύλλογος αώτο- στεγαζο.μένων ταΐλαιών ττροσφύ- γ«ν ΠερικτΌΌϋ διμαρττύρνται εντό¬ νως διά την άχαροοκτήριστον στά σιν των Ί0υνόντ€»ν τού Ι.Κ.Α. ε- ναντι των αύτοσ—εγ«σθέ»ΗΓί»ν κα- τσίκων τοΰ νεοονστάτου συνοικι- σμοΰ μας περιλαμβανοιμένου είς τό Πρόγραμμα της Κνβερνήσεως ττβρί Σ-τεγάυϊως των άστών ττα- λαιών Προσφύγων τοϋ Νόμου 2044)52, διότι τταρα την έγκύ- ιβλιον το "Υπουργείον Κοιν. Προ¬ νοίας περί άτταλλαγής μας άπό εισφοράς υπέρ τρίτον συμπερι- λαμβανομένου καί τοΰ ΙΚΑ. και των άβωωτικών μέιχιρι σήμερον έκ- δικασθβιρ'ών μψύβναν αύτοΰ ε¬ ναντίον μας ΐξακολονθεϊ νά μη- νύη καί νά στέλνη έντάλματα 6- ττερΐΐμερικών τΓροστίμων «ίς τούς πανηιγυριικώς μέχρι σημερον ά- θωοθέντας κοηοίκους μας υπό των δικαστήριον. Διά ταυτα ζηττοΰμεν την προ¬ σωπικήν τπλεον έ—εμβασιν τοθ Προέδρου τής Κυ6ερνηο-«ως έφ' δ¬ σον τό Ι.Κ.Α. δέν άναγνωρίζει οίηε Υπουργείον Κοιν. Προνοίας άλλά καϊ αυτάς τάς άποφάσιις των Διχαστηρίων. Ό Πρόοερος '0 Γ. Γραμματεύς στικήν ήν καΐ ούτος ό κα- " τακτητής άλλοτε δεν "ετόλμησε νά την πραγματοποιήση. ΘΕΟΔ. Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 'Οδοντίατρος Ό Βουλευτης "Αθηνών κ Γε¬ ώργιος © Βαλοΰρδος μάς απέ¬ στειλε την κατωτέρω επιστολήν Κύριε Διευθυντά, Είναι γνωστή ή χρονίζουσα λύ¬ σις τής όλοκληρώσεως τής Προσ- φυγικής άποκαταστάσεως των μή- ττω άτΓθκατασταθέντων Προσφύγων Μικρασιατών Θρακών καί Ποντίων καί τταρά την παρέλευσιν 37 όλο- κλήρων έτών άττό τής_ μεγαλης έκείνης Έθνικής συ·μφορ«ς τού ε- τους 1922, άλλά έκτός τής χρο- νιζούσης λύσεως τού προβλημα- τος τούτου έιμπαθεΤς είσηγηταΐ είσηγήθησαν την δημοσίευσιν τού 27—1)9—2—1953 Β Δ)τος οιά τού όποίου έτάχθη προθεσμία ύπο- βολής αιτήσεων έκ μέρους των δι- καιουμένων στεγάσεως μέχρι 31 12. 1954. Μή λαβόντες ομως γνώ¬ σιν των διατάξεων τού Βασιλικόν τούτου Δ)τος οί δικαιούχοι αττο- καταστάσεως άνερχόμενοι είς δε- κάδας χιλιάδων και διεσπαρμένοι είς ολόκληρον την ΈΧλάδα έστε- ρήθησαν τού βασικοΰ καϊ νομίαου τούτου δικαιώματος καϊ 'όσο έξ αυτών υπέβαλον σχετικάς αίτήσεις απερρίφθη τό αϊτημα των υπό τής Δ)σεως Στεγάσεως τού 'Υ- ττουργείου Κοινωνικής Προνσιας Άπό τάς ττολλαπλάς όμως πα- ραστάσεις καΐ τάς χιλιάδας των διαμαρτυριών τό ανωτέρω Υπουρ¬ γείον έθεσε τό έρώτημα είς τό Νομικόν Συμβούλιον τοϋ Κράτους εάν έν τφ άρθρω 4 τοΰ άπό 28)-1) 9.2.1953 Β Δ)γματος ταχθεΤσα ττροθβσμία πρός άσκησιν τού δικαι ώματος Άστικής Προσφυγικής Ά- ττοκαταστάσεως είναι άνατρεπτι- κοΰ ή μή χαρακτήρος. Έττί τοΰ έρωτήματος τούτου το Ναμικόν Συμβούλιον (Γμήμα Β) συνελθόν την 12)11)53 διά τής υττ' άριθμ. 1204)126 γνωμοδοτήο'εως τού όπτεφάνθη δτι ή ταχθεΐσα προ¬ θεσμία μέχρι 31)12)1 954 υπό τού ώς άνω είρηται. Β Δ)τος δέν ά- ττέβλεπεν είς τόν άποκλεισμόν των άναποκαταστάτων Προσφύγων ο"·- τινες δέν ήθελον τυχόν ΰποβάλλει την σχετικήν αίτησιν έμπροθέσ- μως, άλλά είς την ταχυτέραν συγ¬ κέντρωσιν των δικαιολογητικών καΐ τού άριθμού των δικαιούχων, καΐ έν συνεχεία λάβει -'ά προσήκοντα μέτρα επιλύσεως τού όλου προσ- φυγικοΰ προβλήματος. Δυστυχώς δμως ή εύρεία δημο- σιότης τής γνωμοδοτήσεως ταύ¬ της δέν έγινεν ώς έπρεπε διά τού Τύπου κατ' επανάληψιν καί ϊσως πρός άττοκλεισιμόν χιλιάδ·.*/ δικαι¬ ούχων έκ τοΰ δικαιώματος τής ά- ποκαταστάσεως καΐ περιορισμόν Σύνθεσις: Άντιττρ*εδιρος Γ. Φραγκούλης Σύ,μβουλοι: Τρ. Κοντοναού λος, Δ. Μπαρμπάτης, Α. καΐ Α. Λέχκας. Πάρειδροι (γνωμαι ανευ ψήψου) Κ. Τέγος, Ι. ΚαραμττϊλστΓουλος Δ. Λιακατάς καΐ Χ. Γεωργιόπο>
λος.
ΕΙσηγη-τής | Καραιμπελόττου.
λος, Πάρβδρος Ν.Σ.Κ.
Άριθμός έρωτήματος ΑΑΠ
25699) Π. 11.59 "Υπουργείω κ.
Προνοίας (Γεν. Δ)νσ«ως Χ. Π!
νοίας).
Περίληψις έρωτήματος: Εάν ή
6φρν 4 τού άπό 271 )9
ήμς ή ^
6φρν 4 τού άπό 27—1 )9.2.
'953 Β. Δ)τος «ττβρι κωδικοπο(
ήσεως διατάξεων αναφερομένη
είς την ότπΌκατΓάστασιν
προσφύγων» ταχθεΤσα ττροβΐ.
σμία πρός άσκησιν τοθ 6ικαι6·
ματος άστικής προσφυγικής &
ποκαταστάσεως, εΤναι ά
τττικού ή μή χαρακτήρος
«Επί τού ανωτέρω έρωτήματος
τό Νσμικόν Συμβούλιον ώς οχο.
λούθως:
Ή υπό τού ΣυμΛουλίου τής Έ.
πικρατείας (1300)54 β ΞΕ' σ
1041) νομολογηθεΤσα άρχή, ^
ήν αί έν -ττί> νήμφ διοικητικαΐ ττρο
5»εσιμίαι, έφ' δσον δέν όρίζεται &
λως, θεωροΰνται ώς ένδεικτικαϊ διο
την διοίκησιν καΐ ώς 3ινατρετττΜ«ϊι
διά τοΰς διοικουμένους, δέν δύνα¬
ται νά έχη εφαρμογήν ιέν τή —ρ,
ής τό έρώτΓ,μα τούτο πρόκειται
Γτεριπτώσει, ήτοι τής διά τού άρ
θρου 4 τού ά—ό 27—1)0.2 53 Β
Δ)τος ταχθείσης προθεσμίας και
τταραταθείσης μέχρι 31 12 1954
διά τού Ν 2797)1954 πρός άσκη
σιν τού βασικού δικαιώματος ά
στ ικής προσφυγικής άποκαταστα
σεως Τούτο δέ διότι έξ άττασώι
των διατάξΐΐων των διά τού Β. τού¬
του Δ)τος κωδικοποιηθέντων νο·
μων, τΓροκύπτει δτι ή βούλησις τοϋ
θεσπίσαντος την προθεσμίαν ταύ¬
την νομοθέτου, ΤΓροδήλως δέν άττε
βλεψειν είς τόν άττοκλεισμόν τώ< άνατΓοκατ«στάτων προσφύγων, οί τίνες δέν ήθελον τυχόν ύττοβάλει την ττερϊ άττοκαταστάσεώς των δή λωσιν (αίτησιν) έιμπροθέΧτμως, άλλ είς την δσο ένεστι ταχυτέραν συγ έ έ φ άςΑ ύ τού κονδυλίου καΐ των τοΰ Δημοσίου. 5απανών -ΆΦίξεις Ό Παθολίγος Ίατρός κ. Ά γησΐλαος Σ. Ράντης έπέστρε ψΐν έκ τοθ είς Δανισν, Σουη ΊθΙν καΐ λθιπΛν Ευρώπην τα- ξειΒΙου καΐ δεχεται είς τό επί τής δβοθ Σωκράτους 73α Ία τρείον τού ώς «αί πρότερον. Σάς παρακαλώ λοιπόν θερμώς δπως δημοσιεύσατε είς την ϊγκρι- τον υμών εφημερίδα την ανωτέρω γνωμοδότησιν τού Νομικού Συμ- βουλίου τού Κράτους τής οποίας πιστόν αντίγραφον σάς έσωκλείω ούτως ώστε νά ιμπορέσουν νά μά- θουν οί άγωνιώντες χιλιάδες δικαι- * -* ' «.________ ούχοι Πρόσφυγες θράκες καΐ Πόντιοι Μικρασιατα ή παραπηγ- Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΒΓΟΡΙΑ1ΗΙ Δέχβται Βηλαρα 7 πλατβΐο Αγ. Κωνσταντίνου ('0· μόνοισ) 9—1 καί 4—8 μ. μ Τηλέφ. 525.387 ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑ1 α«6 1ης Σε «τιμβρΐου, είς τιμήν ιόκαιρ(α« Ιοόγβιον Οιαμερισμα έκ 4 μενά λων ΒωμανΙων, Βιαδρόμου, Τ.: λουτροθ πλήρους, μαγειρεΐουκα' λοιττών χρβιωδων, κατάλληλον οιά πολυμελί] οικογένειαν. Πλη ροφ. 66ός ΔερεχΛνη 6 Στάσις ΚλωναρΙδου Πατήοισ. Τηλίβ 881 263. ματούχοι είναι ή κατοικοΰν έπ' έ- νοικίω ή φιλοξενούμενοι είναι κα- τατ παράκλησιν είς ξένας ίδιοκτη- σίας δτι ουδείς περιορισμός πλέον υφίσταται διά την άσκησιν τοΰ δι¬ καιώματος της άποκαταστάσεώς των, καΐ δτι δύνανται και τάς άπορ ριφθείσας κατά τό παρελθόν αί- τησεις των νά ζητησουν την ανα¬ θεώρησιν των καΐ έξ ύπαρχής ·ά ύττοδαλουν σχετικήν αίτησιν. Εύχαοιστών διά την φιλοξενίαν Διατελώ φιλικώτατα Γ ΒΑΛΟΥΡΟΣ Βουλευτής Αθηνών •Αριθ. Γνωμοδ. 1204)126. ΤΟ Ν0ΜΙΚ0Ν ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ Τμήμα Β'. Συνεδρίασις της 12.» 1.1058 κιέντρωσιν των έν τώ άρ&ρφ τούτψ άναφερομένων δικαιολογητικών, ΐ^ βάσει τοιούτων λάβη τα προσήκοντο μέτρα επιλύσεως τού δλου στεγο- στικοθ προδλήματος των ττροσφι/- νων. Την γνώμην ταύτην έπικουρούν πλείσται διαταξεις τού προρρηθέν τος Δ)τος, ιδία δέ αί —ρϊ των άρθρων 57 καΐ 72 αύτοΰ, δι' ών έν ώ προβλέττεται επέκτασις — ραχωρήσεως των άδιαθέτων άκινη των καϊ είς ,μή ττβιραχωρησιούχους πρόσφυγας ώς καΐ τοιαύτη δι' έ· ττογγελμοπΊκοϋς σκοπούς, έν τού¬ τοις είς αμφοτέρας τάς ι~ρι—ώ¬ σει ς ταύτας, δέν τάσσεται ιτροβε σ,μία τις» Πάντα ταυτα κατά την πλ*<ινο ψηφίσασαν γνώμην τού Συμβουλιον τούτου, άπταρτισβείσαν έκ ττάντοΛ των χ κ Σκμδούλων καΐ παριστα¬ μένων ΠαρέδρΜΝ, ττλήν τού Άντ/ •πρόεδρον κ. Γ. Φραγκούλη, δστνς έξήνεγκεν -πγν αντίθετον ττρος τ' άνωτέοω γνώμην, καθ" τν ή έν τω ρηθέντι άρθρω ταχθεΐσα ιτροθεσμία είναι άνατρετττικοΰ διά τούς διοι- κουμένους (ιδιώτας πρόσφυγας) περιεχαμένου, οννετΓαγομένη την εκ.πτωσιν τού δικαιώματος ττρός αποκατάστασιν πιρόσφνγος, έκτος ιέάν νόμος τις ί?θελεν την προθεσιμίαν ταύτην Ό Είσηγητης Πάρεδρος τοθ Νομ Συ.μΛουλ!ου Ι. ΚΑΡΑΜΠΕΛΟΠΟΥΛΟΣ Ο κ. ΛΕΟΝ. ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΔΗΣ "Ο ΘΑΛΗΣ,, ΑΜΕΓΜΩΡΙΣΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΠΛ1ΑΣ Διά τοθ άπό 1.10.1948 Β Διατάγματος ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1946 ΈϋΙΤΗΡΙΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΗΝ Ιην ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1959 ΠΧήρης θεαρηηκή καΐ πρακτική καιάρτιοις Ρα*)ιοτηλε>ρα
♦ητών.
ΠΟΜΠΟΙ, ΔΕΚΤΑΙ ΚΑΙ ΠΛΗΡΕΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΟΡΓΑΜΩΝ.
Είς τάς έξετάσβις τοθ όιιοοργεΐου 'ΕμπορικΠς Ναυ·
τιΜας ή Σχολή μας Εχει πάντοτε επιτυχίαν 100 ο]ο.
Πληροφορίαι καΐ ίγγραΦαΙ καθ* εκάστην είς την Σχολήν
Άριοτοτιλους 88α (Πλατιϊα Κυριακού). Τηλ**. 815.755
ΑΘΗΝΑΙ.
*Η εφημερίς μας ιιετό πολΧής
ει^αριοττήσεως έπληροφορηθη την
εκλογήν ώς μέλους τού Δ Συμ-
βουλίου τής Ενώσεως Συντάκτην
τού έκλεκτοϋ Σμυρναίου συναδέλ-
φου κ Λεωνίδα Κωνστανπνιδ*
συντάκτου των Ήμερησίων Άβη·
ναΊ'ών εφημερίδων «Έστία» κΐ1
«Καθημερινή». Ό κ Κωνστανινι-
δης διά τής μέχρι τούδε_ έν τή δι
μοσιογραφία καϊ έν τη 'ΕΕλλη>ι·
κή Κοινωνία πατριωτικής τού δρα-
σεως απέδειξεν δτι είναι γνήσιον
τέκνον τής αλησμονήτου Ίωνιας
ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΕΠΑΓΓΕΑΜΑΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΚΟΜΜΩΤΩΝ
ΠΕΤΡΟΥ ΑΜΑΡΑΝΤΟΥ
(Διπλωματούχου Σχολών Παρισίων)
ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙ-ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΣ
ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ : ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ-ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ-
(Άριθμός περιωριομένο:)
.. ., ΧΑΡ. ΤΡΙΚΟΥΠΗ 20-ΑΘΗΝΑΙ-Τηλ. 612.588
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΙ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ
Η. Ο. Μ. Π* Ε. Λ.
ΜΕΑ ΟΡΘΟΛΟΠΣΤΙΚΗ ΜΟΡΦΩΣΙΣ ΠΑΙΔΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Κ. ΒΒΧΟΠΟΥ . Σ. Α8ΑΗΑΣ0Π0ΥΑ0Υ
Άνεγνωρισμειαι υπό τοθ Κράτους
Γ' ΣεπτιμβρΙου 65 Τηλ. 816 510
(Πλησίον ΠλατεΙας Όμονοίας καΐ ΒικτωρΙας Αθήναι)
ΛΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕΝΛΙ ΣΧΟΛΑΙ
Λογιστικάς (ΜονοτάξιοΟ
ΉλβκτροτβχνΙας (Τετρατάξιος)
Βαφικής (Τριτάζως)
ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙ
Λογιστικάς (Μέ «ρακτικόν Γραφιΐον)
Στενογραφΐας (*Επ(σημον σύστημα τής Βουλης)
ΔακτυλογραφΙας (Τύψλον οεκαβακτυλον Σύστημα).
Ξένων Γλ,ωσσών (Άγνλικής, Γερμα^ικής, Γαλλικής Ίταλι
κΠζ κα> Ίσπανικής.
ΣχεοΙου (ΜηχανολογικοΟ ΉλεκτρολογικοΓ, Οΐκοβομικοθ κοί
Τυποβαφικής-ΈμτιριμΙ).
φ4νιριοτικί|ς
Βαφικής.
Τυποββφΐκίΐς ('ΕμτΐριμΙ).
Πλαστικων ΠροΙόνιων κοί Καουτσοώκ.
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΜ ΚΑΙ ΤΜΗΜΛΤΑ ΔΡ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑΣ
'Εργσστήρια συγχρονισμένα
Πρακτική εξάσκησις άπό τοθ πρώτου Ετους.
Αί εγγραφαί ήρχισαν καΐ συνεχίζονται.
Πωλοθνται οίκόπεδα
έντός ι ής Δροσιάς,
μέ νερό, φως καΐ μέ
ευκολίας πληρωμάς,
άπό 1000 μέχρι 1800
πήχεις. Πληροφορίαι
Δ. Ήλιόπουλον Δρο-
σιά.
ΖΗΓΕ1ΓΛ1 ►αθαρΙοτρ
λεΕου δυναμίνη να άναλόΡΠ
οΐκιακάς ίρναοΐος ^^
ρυθρο 1 ο ν Πλη ο ο
γραφεϊα μας τη>·
ΠΩΛΕΙΤΑΙ οικόπεδον «»·
κόφυτον είς Διόνυσον. Πλη¬
ροφορίαι είς τα Γρα|«»
μας. Τηλέφ. 527-126.
ΚΕΛΕΠΟΥΡ1 οικόπεδον «β
λεΐται. Πληροφορίαι τηλϊΤ·
612.780.
-45
καΐ σκάλα βι- τόν βροφο
απόστασιν 70 μέτρον; ά«Λ
,τάσιν Λϊωφορβΐου '^Βο
λεως. 'ΕτΐΙοηε *ωλ8
5 α μέ ίθκολΐες «ληρ»
Πληροφορΐσ, · ΣτΜ»
στάκσς ΜΠΧ0»1"0^-.λ7,!
σβοβς 9-Πίριστέρι. Τέρμα
αιστοκλέ υ*1
ΙΠΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΜΙΑΗΧ
Ν. 'Ε**·*·
ΣΕΡ. Χ- ΠΟΛΑΤΟΓΛΟΤ
Κιιβειη** 7·
ΑΙΑ00τΕΙΣΤΙΙί1Υ.Κ1ΔΙΆΙι|ΐΑΑΙΙΙΙΐΕΙΙΙΚβ
ΕΡΓΑΤΟπ ΛΪΧΟΛΟΤΜΕιΊθηΕΙΣβΒΕΓΕΡΙΙπΠΡΟΣΦ. ΟΙΚΙΟιλ
Τό "Υπουργείον Κοινωνικήν Προ
νοίας απέστειλε πρός χό "Υπουρ¬
γείον Εργασίας τό κατωτέρω ύττ'
αριθ. 7458, 11022)5.8.1959 έγ¬
γραφον έν σχέσει πρός τό έττίμα-
χον ζήτημα τής άσφαλίσεως πα¬
ρά τώ Ι.Κ.Α. ασχολουμένων είς
ανεγειρομένης διά τού συστημο
τος αύτοστεγάσεως πρόσφυγας
κατοικίας έργατοτεχνιτών :
«"Εχομεν την τιμήν νά θέσωμεν
ύπ' όψιν υμών τα κάτωθι:
Είς τόν τομέα της άρ,μοδιότη-
τος τού καθ" ημάς Ύποι/ργ,είοι/ά-
νηκει, ώς γνωστόν, καί ή άστική
αποκατάστασις — τής άγρστικής
τοιαύτης άναληφθείσης τταρά τού
Υπουργείον Γεωργίας — των
προσφύγων των καταφυγόντων έν
Ελλαδι μετά την Μικρασιατικήν
καταστροφήν τού 1922 ώς καί
συνεπεία τής ττερί άνταλλαγής
των πληθυσμόν συνθήκης τής Λω¬
ζάνης τοθ 1923.
'Η αποκατάστασις αύτη συνί-
σταται είς την εξασφάλισιν στέ-
γης είς τούς έγκατασταθέντας είς
τα άστικά κέντρα ανωτέρω πρόσ¬
φυγας.
Τό Κράτος ικατά την ιμεταδίβα-
σιν τής κυριότητο.ς των παραχω-
ρουμένων είς αύτούς άκινήτων λό-*
Υ« τήζ οικονομικάς άδυναιμίας των
έθέσπισε νομοθετικώς άπό τοΰ έ¬
τους 1934 (Ν. 6076) πλείστα υ¬
πέρ αυτών εύεργετήιματα, οΤον .
καθορισμόν άξίας κτίσματος ανευ
γενικών έπιδαρύνσεων, μείωσιν
τού Χβέους κατά 30 - 40%, έκ-
πτωσιν 20 . 30% επί ποοκαταβο-
λής έξοφλήσεως τοΰ χρέους, ατο-
κον χρεωλυτικήν εξόφλησιν διά μι-
κρών βόσεων, εξαίρεσιν τού μέ-
τρου προσωποκρατήσεως, άπαλλα
γήν των σχετικών πράξεων καϊ
λοιττών εγγράφων άττό πάσης κρα-
ιήσεως υπέρ τοΰ Δημοσίου ή τρί-
των κλττ
Παρά την δκχρρεύσασαν τρια-
κονταετίαν λόγω της ανωμάλου
γενικώς καϊ ειδικώτερον διά την
χώραν ημών καταστάσεως 5έν έ-
τετιεύχ)θη ιμ^χρι σήιμιερον ή αλο*!
κλήρωσις τής ιατΓθκταστάσεως των
έν λόγω οίκογβνειών. Μέγας άρ·-
θμός αυτών, ύπολογιζόμενος είς
30.000 περίποι/ οικογενείας, τια-
ραμένουν είσ,έτι ανο—<οκατάστα- τοι. Έξ αυτών 15.ΟΟΟ περίπου οικογένειαι διαβιαΰν ασφυκτικώς έντός σεσαθρωιμένων παρ^πηγ μα- των, προχείρου ανεγέρσεως των έ- τών 1920 - 1925 καί ύττό συνθή- κας άττοτελούσας χατά γενικήν α¬ ναγνώρισιν στίγμα 3>ά γο»1 °ύγ-
χρονον ττολιτισμόν καΐ τό γόητρον
τού Κράτους
Ή άνακοττεΤσα συνεπεία των
πολεμικών γεγονάτων κρατική
προσπαθεία διά την ςτποκ,ατα πλ-
σιν των προσφογικών οϊκογενειών |
έιτανηρξατο κυρίως άπο τοΰ '-το.ς
1954 μέ σημέραι έντεινόμενον ρυ¬
θμόν.
Η στέγασις οίκσγενειώ < ενερ- γε'ται σήμερον^ είτε διά της ανε¬ γέρσεως πολυκιχτοικιών, είτε διά τοΰ σνστήιματας αύτοσιεγάσεως περιλαμδάνοντΌς την προσωρινήν παραχώρησιν οικόπεδον <αϊ χο¬ ρήγησιν άναλνόγου πρός τα μέλη τής οικογενείας οικονομικήν ενι- σχύσεως, ήτις δυστι/χώς ελλείψει έπαρκών τπ/.ττώσεων ύπολείττεται σημαντικώς τής άπαιτουαενης διά την άνεγερο-ιν τής οίκοδιαή·; δα- πά·ης. Δα τοΰ> σιτστήματος τούτο-τ ί-
πιτυνχάνεται άφ' ενός υέν ή προ-
σαπική έργασία των ό—οκαθιστα-
μένων ώς καί ποία τις οίκον^μική
συΐ.6ολή αυτών είς την δαπάνην
ανεγέρσεως κατοικίας, ό ΐου οΰτη
<αΡΙσιαται δυνατή. Ώς ττρός την υπέρ τοΰ Ι.Κ.Α. άσφάλισιν των άπασχολουμένων είς τάς σχετικάς εργασίας έργα- τοτε,χνιτών, περϊ ής έν προκειμένω ττρόκειται, αυτή, ένεογε·-:^ *ανο ν.κώς διά τάς άνεγπρομενας 5ι εργολαβίαν πολυκατοιία<., ή άνέ- γ<-ρσιο των οποίων χρημο~ο5οτεΐ· ται είτε έκ κεφαλαίων τού προυττ) σμοθ Δημ. Έπενδύσεων ε.'τε έκ τοιούτων τοΰ είδικοΰ λ)ομού Ά- τοι·θΓταστάσεως Άοτών Προσφύ¬ γων τού σι/σταθέντο-, δυνάμει τού Ν 2044)52». "Οσον άφορά τάς άνεγειραμέ- νας κατοικίας διά τοΰ συστήματος αύτοστεγάσεως ή ανέγερσις αυ¬ τών κατά την ημετέραν γνώμην στη ριζομένην τόσον είς την καθ" δ- λου προσφυγικήν νομοθεσίαν ό¬ σον και ειδικώτερον είς την διά¬ ταξιν τού αρθρον 10 τού €ίς εκτέ¬ λεσιν τού Νόμου 2044)52 έκδο- θέντος Β. Δ)τος τοΰ 27) 1 )9)2)53 περί κωδικοποιήσεως κλπ. δέν ύ- πάγεται καθ1 ημάς είς την υπέρ ΙΚΑ ασφάλισιν. Λόγω δμως τής άσκηθείσης υπό τού έν λόγω Ίδρυματος καί μά- λιστα είς την εύρυτάτην ξκτασιν ποινικής διώξεως κατά αύτοστεγα ζομένων οίκογενειών άπηυθύναμεν αύτω τό ύπ' αριθ. 2127)7)2)59 έγγραφον ημών οθτινος αντίγραφον διαβιβαζομεν υμίν συνημιμένως πε- ρΐ άναστολής έττί εξάμηνον των έν λόγω πιεστικόν μέτρων μέχρις έξετάσεως μεθ' 6μών τού έν λόγψ θέματος και όριστικής ρυβμίσεως αύτοΰ έν άνάγκιι διά τής νομοθε- τικής όδοΰ. Σημειωτέον δτι απασαι αί μέ- χρι τούδε έκδοθεΐσαι άποφάσεις των αρμοδίων Λικαστηρίων ήσαν άτταλλακτιχαί ή άναβλητικαι. 'Εττειδή δμως τό "Ιδρυμα παρά τό ανωτέρω έγγραφον ημών προφα νώς δέ πρός εκφοβισμόν, διότι α¬ νεξαρτήτως των ανωτέρω άττοφά- σεων των αρμοδίων Δικαστη,οίων ή καταβολή υπό των αύτοεττεγα- ζομένων τής λίαν σημαντικής έττ1- βαρύνσεως τής ΰττέρ Ι ΚΑ έργοδο- τικής είσφοράς είναι κατά κανό- να ιμή πραγματοττοιήσιμος λογφ οίκον, σ.δυναμίας αυτών συνεχίζει την άσκουμένην ποινικήν δίωξιν ή¬ τις συνεπάγεται πλήν τής ταλαι- ττωρίας των ενδιαφερομένων άπω1 λείας έργατικών ήιμερομισθίων και λοιττών συναφών δαττανών άνάσχε- σιν των οίκοδομικών εργασιών καί καθυστέρηισιν έφαρμογής των έν ά- νατττύξει ττρογραμμάτων, προαγό- μεθα όπως διά την οριστικήν ρύθ¬ μισιν τοΰ θέματος τούτου ττροτεί- νομβν ύμΐν την λήψιν των κάτωθι μέτρων : 1) Ψήφισιν διατάξεως Νόμου έχούσης ούτω. «Προσφυγικαί οικογένειαι έντα- χθεΐσαι είς έφαρμοζόμενα υπό τοΰ 'Υττουργείου Κοιν. Προνοίας προ- γράμματα αύτοστεγάσεως άστών προσφύγων έτών 1953 —1959 ά- ΐταλλάσσονται τής ύττοχρεωτικής παρά τώ Ι ΚΑ άσφαλίσεως, των άττασχοληθέντων ή ΟΓττασχολουιιέ- νων έργατοτεχνιτών είς τάς οίκο- δομικάς εργασίας ανεγέρσεως των κατοικιών των». Αί μέχρι της δημοσιεύσεως τοΰ παρόντος γενόμεναι καταβολςχί ει¬ σφορών πρός Ι ΚΑ δέν έττιστρέφον- ται 2) Αναστολήν καταβολάς τυχόν βεβαΐίοθέντων χρεών διά την α¬ νωτέρω αΐτιον καί διαγραφήν αυ¬ τών. 3) Άνάκλησιν έκδοθεισών τταρά τφ ΙΚΑ διαταγών περί άσκήίτεως ποινικής διατάξεως δι' υποχρεωτι¬ κήν ασφάλισιν άττασχολουμέ'Λθν είς άνεγειρρμένας δι' αύτοστεγά¬ σεως προσφυγικάς κατοικίας των ανωτέρω προγραμμάτων καί έξου- σιοδοτηισιν των αρμοδίων όργάνων περϊ παραιτήσεως τού Ίδρύματος έκ των ύποβληθεισών μηνύσεων. Ενταύθα σημειοΰμεν έττιπροσθέ- τως δτι διά τάς ήδη έκτελεσθείσας εργασίας καθίσταται άδύνατος ιΊ ανεύρεσις των άττασχοληθέντων έρ- γατών7 οΐτινες άλλωστε έττραγμα τοττοίησαν λόγω τοΰ εϊδους των οί κοδομών και τής ττροσοοπικής συμ βολής είς τάς οίκοδομκάς εργα¬ σίας των αύτοστεγαζομένων ασή¬ μαντον αριθμόν ήμερομισθίων καί κατά συνέπειαν ή υπό τοΰ ΙΚΑ σίτουιμένη καταδολή των εισφορών θά είναι άνευ ούδεμιάς άντιπαρο- κής ΰττέρ των άττασχοληθέντων έρ γατών. Τέλος όσον άφορά τάς ανεγερ- θησομένας κατοικίας διά των στε- γαστικών τηρογραμμάτων 1960 καί εφεξής τό 'Υττουργεΐον θέλει προ- έλθει έν συνεννοήσει μεθ' υμών είς την αντιμετώπισιν τού περι ού ττρόικειται θέματος. Των έττί τοΰ προκειμέ'Όυ υμε- τέρων ένεργειών καί άτροφάϋ'εων παρακαλούμεν δπως ελχρεστηθητε καί τηρήσητε ημάς ένηιμέρους ' Ο 'Υφυττουργός Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΔΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΑΡΩΝΙΚΟΝ ΤΟ ΩΡΑΙΟΝ ΠΡΟΑΣΤΕΟΝ'ΈΛΛΗΝΙΚΟΝ,, ΠΑΡΑΛΟΠΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ (Συνέχβια &% της Ιτκ σελίδος) σαγωγών καί έξαγοίγτών μας διε- νεργεΐται διά των έτττά χωρών τής μικράς ξώνΐνς! ξ) 'Η χορη- γησις ετησίως 800 έκατομιμυρί- «ιν ττροσθέτων άμοιδών — πέραν των τακτικών άπτοδοχών — είς ώ ριοιμένους άνωτέροΐίς κροαικούς ύ- παλλήλους! η) Ή ιττώχΐυσ-ις τού ΙΚΑ καί &λων των λοιιττών Τβμιί- ι»ν Κοινονΐ'κής Αο-φαλίσεως πα¬ ρά τάς τεραστίας εάσφοράς έττι- χειρήσ«ι>ν καί έρττοτουττοΛλήλων!
θ) 'Η δίανομή των χρηιμάτων των
κοττοίβέσχον είς ωρισμένους έπιτη
δίίοι^ς διομηχάνους καί επιχειρη¬
ματίας καί τό πάγωμβ α&τ&νΐ
ι) Ή γενική άσυν—ρτηαία είς
τάς Κρατικάς ΰηηρβσίας είς 8-
λα τα καίρια ττροβλήματα τοΰ
τάπου! κλττ. κλπ.
Και έττανερχόμενο ι είς τό προσ
φυγικον πρόβλημα διιερωτώμεθα :
Πιστεύει ή Κν&έρνησΐς ότι έληξεν
ή άνιαρά αυτή υττόθεο-ις ώστε νά
καβορίζεται ή 31 Δεκεμβριού
1959 ώς ήμέρα κλεισίματος τοϋ
ττροβληματος; Δέν ύπάρχουν πλέ¬
ον προσφνγες οί όποΐοι παροομέ-
νουν~€ίς τρώγλας καί παράγκας;
Και δμως μόνον είς τό Περιστέ-
ρι 915 οίκογένικτι ττροο·φύγ»ν ά-
ναμένουν άττό τοΰ 1923 καί εν¬
τεύθεν στέγασιν.
Καί οταν αυτή δίΐδετοι μέ τό
ο-τατ/ονόμετρον λαμδάνονται τοι-
σΰτα μέτρα άττό τό πολυκέφαλον
αρμόδιον ιπτοΜργεΐον Κοινωνΐικής
δηΊβεν Προνοίας ώστε κβτί αύτά τα
έλάχιστα 25—30 ο—ίτιια τα ό-
ττοΐα έγιναν ττέρνυι νά μένοι/ν μέ
τα ντουδάρια, άνσμένοντα την έξ
ϋψονς άντίληιψιν!
Ό- μοχβών έλληνικος λαός εχ«ι
ττλέον Αττισημάνει τοΰς ΰπτευθυ-
νους τής καταβτάσεως ταύτης.
Κύριοι άρμόδιοι μη παρασύρε-
σβε αττό την ωραίαν ζωήν την ό-
ττοίαν σήμερον δ ι ερχεσθε μέ τάς
ενεργείας ,σας και τα καμώματά
σσς.
Ή Ούειλλα πλησιάζει* και δσοι
δέν εχετε μεταφέρει είς τό εξω¬
τερικόν τα παράνομα κερδη σας
ή δέν Ίτρολάβατε νά φύγετε θά
ττληρώσετε διά τάς άμαρτίβς σας.
Τό ελληνικόν ϋθνος εχει μα¬
κράν ιστορίαν την όττοίαν όΦεί-
Λε· νά διατηρήση καί θά διατη¬
ρήση άλώΛη/τον είς πείσμα δλων
των σκουλικιών της χώρας!
Προσσχή, λοιπόν, καί μετάνοια.
Σ. ΠΕΛΛΑΣ
"Αν καί μυστήριον καλυτττει
τάς, άχρις ώρας, άκ)ρο6ολιστι-
κάς κινήσεις των συνεργείων τού
'Υπουργείου Δημοσίων "Εργων,
καθ* δλην σχεδόν την έκτασιν τοϋ
Συνοικισμοΰ 'Ελληνικοΰ, έν τού¬
τοις, -πλέον η βέβαιον τυγχάνει
καί ώττό ημέρας είς ήιμέραν έξώ-
φθαλμον καθίσταται, δτι ευρισκό¬
μεθα είς τάς παραμονάς τού όλο-
σχεροθς ττλέον έξαφαν«σμοΰ έκ
τοΰ χάρτου τής ττεριφερείας πρω-
τευούσης, τού άλλοτε απαραμίλ¬
λου καί μοναδΐικοΰ είς ώραιότητσ
καί καλλονήν ώραίου μας προα-
στείου τής ακτης τοΰ Σαιρωνικοΰ
'Αττό τής όροβετικής γραμμής
των συρματοττλεγμάτων τοθ κατά
300 άκόμη μέτρα έττεκταθέντος
διαδρόμου, προσγειώσπως και ά-
ττογειώσεως, πρός την κατεύΑΛ/-
σιν εών συνοικισμών Βοσττόρου
καί Δικηγορικών (Γλυφάδας) μέ¬
χρι τής όδοΰ 27, άνωθεν δηλαδή
τής έκκλησίας τής "Αγ. Τριάδος
'Ελληνικοΰ, περιοχή περίπου 500
στρεμμάτων, ευρίσκεται ΰττό απει
λήν ιαηταλλοτριώσεως, διά την εγ¬
κατάστασιν πληθώρας κτισμάτων
των 23 άεροτΓορικων έταιριών κα-
θώς καί σλλων τοιούτων, άναγ-
καιούντων διά την κατά πλάτος έ-
ττέκτασιν καί διεύρυνσιν τοΰ άε-
ροδρομίου Έλληνικοΰ. Τα έργα
ταύτα εθεωρήθησαν ώς έττείγοντα
καί ώς τοιαυτα συαπεριεΛηφ&η-
σαν μεταξυ των πρώτων έκ τώ.< 192 ϋργων, τού πρώτου έτους τού ττενταετούς σχεδίου τού Ύττουργεί ου Συγκοινωνιών καΐ Δημοσίων "Εργων, συνολικοΰ άριθμοϋ 2000 καί πλέον έργων διά τό όλον ιτεν- ταετές σχέδιον. Μέ γοργόν ρυθμόν λοιπόν ο! έντεταλμένοι μηχανικοι ττροδαί νούν καθημερινώς είς την καταμέ¬ τρησιν καί κτηιματογράφησΐν των οίκοπέδων καΐ των έν αυτοίς κτι- 'ομάτων καϊ οίκοδομών Άν καί έπισήιμως, άχρις ώρας, ουδέν έττί- σηιμον ανακοινωθέν εξεδόθη ύττο τού άρμοδίου 'Υττουιργείου, έκ θε- τικών καί αύθεντικών ττηγών έξά- γεται τό βέβαιον συμπέρασμα ότι ευρισκόμεθα έγγυς τής επισήμου αυτής αναγγελίας Τούτο δέ βε¬ βαιούται καΐ ττιστοποιεΐται ττλέον η ασφαλώς καί έκ τής τροποποι¬ ήσεως ενίων δκχτάξεων τού τ— οί άναγκαιστικής άτταλλοτριώσ ε ω ς Νομοθετ Διατάγματος τού Α Ν 1731)39 Έξετάζων τις λεπτομερώς τα τροπο—οιηθέντα άρθρα τοΰ ως σ- νω Α Ν έξάγει τό συμπέιρασμα: α) Γό επεΐγον καϊ άμεσον, α¬ φορών βεβαίως και τα έκτελατθη- σάμενα καϊ ττρογραμματισθέντα εργα -ου άεροδρομίου Έλληνικοΰ, ώς έργα, δπως ελέχθη, τού ττρώ- του έτους. β) Την απλοποίησιν τής άλλο¬ τε πολυπλόκου διαδικασίας των ά—αλλοτριώσεων δηλαδή τής διά κοινής άποφάισεως το ΰάραοδίου ΰπουργοΰ και τοΰ ύπουργοϋ των Οίκονομικών άναγκαστΐικής απαλ¬ λοτριώσεως, έφ' δσον αύτη έπι- τρέπεται νόμψ διά δημοσί¬ α ν ωφέλειαν. γ) Την υποχρέωσιν τοΰ νομέ- ως ή κατόχου κτημάτων, δττως έ- πιτρέπη την επί τούτων εκτέλε¬ σιν των άπαραιτήτων προκαταρκτι κων εργασιών τηρός καταμέτρησιν ή σύνταξιν των διαγραμμάτων. δ) Τόν καθορισμόν τής τ,μής μονάδος άποζηιμιώσεως έκ τής ττραγματικής αξίας τού άτταλλο- τριωθέντος κτήματος. ε) Την άγνοιαν τής άναπμήσε ως η ύποτιμήσεως τοΰ ακινήτου, τής έπελθούσης συνεπεία τής κη¬ ρύξεως ή τής έξαγγελιας τής α¬ παλλοτριώσεως. στ) Την τταροχήν δικαιώμα-ος τώ άρμοδιφ ύττουργω, νά προέλ¬ θη είς συμβιβαστικόν διακανονι- σ,μόναϊ ττέραν τού ποσού τοΰ υ¬ πο ■; Έκτιμητικής Έπιτροττής προοορισθέντος, έφ' όσον τό α- ξιού|Όν υπό τού ίδιοκτήτου τί- μημ<ΕΪναι ανώτερον τού τελευ- ταίοττούτου/ μετά σύμφωνον, έν- νοεΐτ, γνώμην τοΰ Νομ. Συμβου λίουοϋ Κράτους. καί ζ)Γήν δυνατότητα άνταλλαγής δημοων κτημάτων πρός Ιδιωτι- κά <3νητα τής αυτής ττερίπου ά- ξίαςριά κοινής άττοφάσεως τού ύττου/οΰ των Οίκονομικών και τοθ ατά περίτΓτωσιν άρμοδίου ύττου/οΰ. Γιρίζοντες κατά βάθος, τα είς βάρ< μας πάντοτε τεκταινόμενα διαιθύττομεν αυτήν την φοράν, δτι '.ν ττρόκειται νά ά—οδεχθώιμεν μέσταυρωμένα χ έ¬ ρ ι £, την εξόντωσιν και τόν έ· ξανιισμόν των κτηματικών μας περυσιών Τ Κράτος ύποχρεοΰται νά άν- τικαχστήση τάς ττεριουσίας μας, έν ίριπτώσει καθ" ήν προβή είς την ιτροσεχή άτταλλοτρίωσίν των ώς ετ' έτητάσεως θρυλλεΐται καί έμτταγμάτως διαττ ιστοΰται έκ τώνδιαφόρων έντατικώι' καταμε- τρήεων. Ο άττειλούμενοι κάτοικοι τοΰ Έλίΐνικοΰ συνελθόνιες την πα- ρελίιύσαν Κυριακήν είς τόν Ναόν τής Αγ Τριάδος, έξέλεξαν Έπι- σεως δηλ. τής απαλλοτριώσεως, μετατοπίσεως αυτής ττρός την κα¬ τεύθυνσιν τού ε^γ Κοσμά καϊ μ τεύθυνσιν τού Κοσμά καϊ ΰ ΐ τής παραλίσς τοΰ Έλληνικοΰ καΐ ένδεχαμένως, πρός οριστικήν ϊσως απομάκρυνσιν καΐ τοΰ αεροδρόμι¬ ον είς καταλληλότερον θέσιν, δι' έν μέγα συγκοινωνιακόν κέντρον, διεθνοΰς χρήσεως και άττοστΌλής, ώς ακριβώς τΓροβλέπεται τούτο, λόγω της καταπληκι ικής εξελίξε¬ ως της έν γένει πολιτιχής καΐ στρατιωτΐικής άεροπορίας των τε- λευταίων τούτων έτών, μέ τα άε- ριωθούμενα μεγαθήρια, τα όποΐα έντός Τοτός τοΰ προσεχοΰς έτοΐ/ς θά εχουν οριστικώς έκτοπτίσει τα παλαιοϋ τύπου έτπβατικά καΐ πο- λεμικά άεροττλανα. Τό Κράτος προοαΐνον είς την απαλλοτρίωσιν ήτις είναι χαρα- κτηρισμένη ως άναγκαστι- κή διά δημοσιαν ω¬ φέλειαν, κατά την πληρω¬ μήν των άττοζημιώσεων, κατακρα- τεΤ 25—30%, ιμέ διαφόρους δικαι- ολογίας, αί οποίαι δέν δικαιολο- γούνται νομικώς, καθότι ό ϊδιοκτή της τού κτήματος δέν ττροσφέρει τουτο πρός πώλησιν, άλλ' ΰπόκει- ται είς τό κρατικόν ί ο γ ς ε γγι 3 ] ε υ γ ε. Μετά την πληρωμήν τής άπο- ζημιώσεως, δταν ό άποζημιωβεΐς θελήσει νά αγοράση ή μάλλον ϋ- Αί ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΑΙ ΤΗ! Α1ΗΑΗΑΙΕ.Ι τροήν Αγώνος, ήτις έντός όλ.- ! ττοχρεωμένος ών νά άντικαταστή- γου παρουσιαζομένη είς τόν κ ' ση την άτταλλθΓριωθείσαν στέγην Πρωθυπουργόν καΐ τούς άρμοδί- ους ύττουργούς, θά ζητήση την ματίωσιν τής μελετωμένης ττρο- σεχθς απαλλοτριώσεως ττρος την κατύθυναην τής έκκλησίας, έκτά- σε&; περίπου 500 στριμμάτων (Ί άτταρτίζοντες την Επιτρο¬ πήν κ κ Χαραλαμπίδης, Β Μοϋ- τσς, Δ. Βαρβαρόπουλος και Στατηγάκης, ήρχισαν ηδη νά κι- νοθται τποός επίτευξιν τού σκο- ποι δν έτΓΐδιώκουν, τής ματαίω- ΣΤΑ ΣΑΡΑΗΤΑΜΕΡΑ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ Ι. ΙΑΣΟΝΙΔΗ Θρηνησαμε ήδη οί Πανιέλληνες, καϊ ιδιαιτέρα ο' Πρόσφυγες, την ττρόοΐφιατη άττώλεια τού έκλεκτοϋ τέκνου τού Πόντου Λεωνίδα Ί« σονίδη Μέ τόν τρόττο ,μας, σέ συν τομο ση,μείωμά μας, ττοίρουσιαΐοα- με τή ζωή, τή σταδιοδρομία καΐ δράση, τού. Τό χρέος δμως πρός τις ξεχωριστές φυσιογνωμίες ττού διαδραματίζουν ήγετιικο ρόλο στήν ΰπηρεσία τού "Ε&νους, τού Λαοΰ καϊ τής Κοινωνίας ττοτέ δέν έξο- φλεΐται. Ταιριάζει έξάλλου κάθε τθσο νά μνημονεύεται, νά ύτηενθυμίζεται γιά νά άττονφμεται ώ φόροι, τι- μής ττρός τα άιξια τέκνα τοΰ λα>
ού, και νά προβάλλονται οί άρε-
]
τές, *τά; έρτγα ]
γιά τόσύνολο τού εθνους ττοοΚτΦοιοά
τους, γιά τταράδειγμα καϊ γιά μ!
μησι άττό τούς έπιγόνους Για-
γ! ή μνήμη, δττως «(ττώθηικε, άττο-
τελτΤ την πιό γόνιμη κια! δημιουρ
γική δυναμη τού έλιληνισιμου *
"Ας ίπιτρατΓε'ι στό σημεΐο αϋ
τό νά τΓαραθέσω ενα σοφό στοχα-
σμό τού φίλου καΐ σνμττατριώτη
Σταύρου Ν Κανονίδη άττό ττρόσφα
το άρθρο τού Γράφει στό ττεριο-
δικό «"Αγροτικάς Ταχυδρόμος» τού
Μαΐου 1959:
«Λίγο ττολύ τοΰ καθενός μας ή
ζωή, τπλατειά ή στενή, άφανής ή
έτ. ιφανής, είναι ίνα κσμμάτι, Ινα
μόριο της ζωής τού λαοΰ ιμας καΐ
τοΰ τόττου μας καΐ άπό τή θέσι.
όττό τόν τάττο ττοϋ πιάνει στή ζωή
τοΰ λαοΰ τού κσ.ΐ τοΰ τόττου τού,
ό-τπό τή συμβολή τού στόν ττΛουτι-
σμό — κα» ΤΓλουτιοιμό λέγοντας
δέν έννοΰμε, φυσικά τόν ύλικό μό-
νο — καΐ στήν άνύψωσή τού, κ,ρί-
νεται καϊ βαθμολογεΤται ή άξία
καϊ ή τοποθέτηισις τού καθενός».
Όιμολογώ πώς Ιδέν θά ευρισκα
δογματισμό — άξίωμα πιό ιέττι-
γραμμοπικό, ττού νά τηροσαρμόζε
ται τόσο έττιτυχηιμένα «αϊ όλοκλη
ιρωτικά τελεία στήν περίτττωσή
μας:
, Ό Λεωνίδας Ίασονίδης άφιίρω-
σε δλες τίς άκιμαϊες δυνάμεις τού,
μέ άκατάτΓαυστο σκληρό αγωνιστι
κό μόχθο στό διάστημα δεκάδων
χρόνων δύσκολων, μέ ττίσαη καΐ
φλογερ ό ιένθουσιασμό, μέ την ττλη
θωρική λάβα τού ήφαιστεϊου πού
έκαιγε διαρκώς μέσα τού, στήν ύ-
ττηρεσίσ. τής λατρευτής τού έλλητ
νικής πατρίδας.
Στάθηκε ό πρωτοττόρος, ό σθε-
ν«ορός κήρυκας καί τπροαστπστής
των δικαίων τού Έλληνεσμοΰ τού
Ποντου καΐ τής ύψηλής ίδέας για
την ττολιτική τού άνεξαρτησία. Ό
Πόντος, ό καημός τού ό μεγάλος,
ή νοσταλγία τού ή γλυκειά, ή α
σίγαστη ' .
έ χρόνια ττερίττοΐΛ
συνέχεια, ώς βουλευτής καΐ ώς ύ
ττοκργός, βρέθηκε τταντοΰ καΐ ττάν-
τα σά στοργΐικός προστάτης και
παραστάτης των -προσφύγων, ΛΧ-
λά καί των έλιλήνων ολων
Τό δνομά τού .— δύοικολα να
βρίσκεται κανεΐς νά τό άγνοεΤ —
ττού συνδέεται στεινά >μέ τή χρονική
αύτη περίοδο, λαμπερό καΐ άνέφε-
λο, εΤναι συνυφασμένο μέ δλη την
άγωνιώδη κοπιαστικιή ττορεία των
Προσφύγων καΐ των άκτημόνων
γηγενών, γιά την άστική ή τή·ν
άγροτική τχιυς άτΓθκατασταση καΐ
'ήν οίκανομική τους άνασυγκρότη-
ση, άναδηιμΐουργία καΐ άνάττλαση
Άγαθός στήν ψυχή, άνίικανος νά
βλάψει κανένα, άττλός ειλικρινός
καΐ <5νετΓΐτήβευτος, ιμέ ττλούσια αν νοΊσθηματΐικ,ή ί|5ιοσν.ΐση'Όσία, καιρ- τερικός, φιλόττσνος καΐ σέ πνευιμα ματικές μελέτιες καϊ έργασίες, ρή- τορας έικιρηικτικός, συναρτΛΚΓτι- κός Ένάιρετος, άκέραιος, άνιδιο- τελής, λειικος στή διαχείριση των κοινών καϊ στά ανώτατα άξιώμα- του δι' ετέρας τοιαύτης ύπόκει- ται πάλιν είς πληρωμήν φόρου ά- γοράς καΐ ούτω τό Κράτος διά τής μεθόδου μιά στό λάδι, μιά στό ξύδι καΐ μιά στό λαδοξυδο, άττοστερεΐ τόν άποζημιωθέντα, άρ κετοΰ ποσοΰ τό όττοΤον οθτος, εί- σέττραξεν ώς δήθεν αξίαν τού κτή ματός τού. Τό Κράτος διά νά έ¬ χη την αξίωσιν δπως οί πολίται τού όφείλουν νά τό σέβωνται, πρέ ττει πρώτον τούτο νά δώση τό έμ- πρέπον παράδειγμα, σεβόμενον την όντότητα και την περιουσίαν των πολιτών τού "Αχρις ώρας, τό επίσημον Κρά τος δχι μόνον άττεμπόλησε καί την όντότητα καΐ την ^σνχίαν των κατοίκων τοΰ Έλληνικοΰ, άλλά ε¬ πι πλέον κατεδίκασε τούτους νά ζώσιν είς έν άφόρηχου ττΒρΐ'βάλ- λον, θορύβου, ανησυχίας, μολυ- σμένης άτμοσφαίρας καΐ αττρο- βλέτττων κινδύνων. "Ηδη δέ διά της νέας μελετωμένης, μεγάλης πλέον εκτάσεως άποίλλοτριώοεως, Η ζωή τού δλη ή πολυκύμαντη, χούς δίδει την τελευταίαν χαρι- νΑυιιΐΜ ι^ί-τΐ 1/^ν.ΠΠΤΙΓ,ΛΑ ΧλΛ^Τ Λ -τ —,1 ι Ι_____Λ. . Ο_^ _... _. . ϋΛΐ «Λ—Λ*. Α **ν· Το3 Ξ. Κ. ΑΚΟΓΛΟΥ τα, μέ τα όττοΐα έτΛίίξια τόν ετί¬ μησε ή Έλληνιική Πολιτεία ή 'όνΐιμη καΐ καρτπερή δράση τού, οί λιαχτάρες τού, ο'ι ττόθοι τού, οί 6ραιμοϊτιισμοί τού οί τολμηροι καΐ ιμε/αλοφάνταστοι, δλα τα ψυχικά κα πνευματιικά τού φανερώμο—α, σινιστούν £να υμνο χερουβ^κο στήν Έ^λάβο. καΐ στά κιλέη της, μιά δοζολογία: στΐς ήθικές όμορφιες κ α στούς θριάμβους της, ένα πο- νεμένο έλεγειακό «έγκώμιο» γιά τις άτοχίες, τα δεινά καί τα; πά¬ θη της, ττληιμμΜρισμένο τράΐντα ά- ττό τούς ζείδωιρους κιρουνούς τής αίσιοδοξίας τους. . Αν ό άτπ'θανος ττανάρχαιος ττρό γονός τού Ίάσονας αρτταξε μέ δόλο τό «χρυσόμαλλον δέρας», δ- ιμως ό Λβωνιΰας ιασονιΐθης 6χει κατακτήσει την άΐΜινασία καί ττν ΙέΙσχχεΐ εύλαβική μνήμη άττό τούς έ¬ πιγόνους μέ την αντρειά τού — μέ την άξία τού, μέ την πιροσο πικότητά τού, μέ τό μόχθο τού, μ έ την άπέραντη άγάττη τού στΛν «ανθρωττο» μέ τή θρησικευτ ική ττρο- σηλωσή τού στήν εξυπηρετήση τοΰ Γένους. Τα ιμνηιμόσυνά τού θ' ά- ποτελούν τπάΐντα μίαν άστέρευτη πηγήι μέ ήθικά διΐδάγματα γιά μάς κσί γιά κάθε νέα γενεά. 1011 - ΚηΐΙΙΊ! ΜΕ ΠΟΥΛΜΑΝ ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ: ΚΑΘ" ΕΚΑΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑΝ ΕΚ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ : 'ΚΑΘ' ΕΚΑ¬ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ ΤΙΜΗ ΜΕΤ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΝ ΔΡΧ. 700 Πληροφορίαι— Προγράμματσ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΓΕΝ. ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ "ΑΘΗΝΑ,, Άκαδημίας 96— (Πλστ. Κάνιγγος)— Αθήναι. Τηλέφ. 620,536 — 621.694. ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ Ό ημέτερος Σύλλογος αώτο- στεγαζο.μένων ταΐλαιών ττροσφύ- γ«ν ΠερικτΌΌϋ διμαρττύρνται εντό¬ νως διά την άχαροοκτήριστον στά σιν των Ί0υνόντ€»ν τού Ι.Κ.Α. ε- ναντι των αύτοσ—εγ«σθέ»ΗΓί»ν κα- τσίκων τοΰ νεοονστάτου συνοικι- σμοΰ μας περιλαμβανοιμένου είς τό Πρόγραμμα της Κνβερνήσεως ττβρί Σ-τεγάυϊως των άστών ττα- λαιών Προσφύγων τοϋ Νόμου 2044)52, διότι τταρα την έγκύ- ιβλιον το "Υπουργείον Κοιν. Προ¬ νοίας περί άτταλλαγής μας άπό εισφοράς υπέρ τρίτον συμπερι- λαμβανομένου καί τοΰ ΙΚΑ. και των άβωωτικών μέιχιρι σήμερον έκ- δικασθβιρ'ών μψύβναν αύτοΰ ε¬ ναντίον μας ΐξακολονθεϊ νά μη- νύη καί νά στέλνη έντάλματα 6- ττερΐΐμερικών τΓροστίμων «ίς τούς πανηιγυριικώς μέχρι σημερον ά- θωοθέντας κοηοίκους μας υπό των δικαστήριον. Διά ταυτα ζηττοΰμεν την προ¬ σωπικήν τπλεον έ—εμβασιν τοθ Προέδρου τής Κυ6ερνηο-«ως έφ' δ¬ σον τό Ι.Κ.Α. δέν άναγνωρίζει οίηε Υπουργείον Κοιν. Προνοίας άλλά καϊ αυτάς τάς άποφάσιις των Διχαστηρίων. Ό Πρόοερος '0 Γ. Γραμματεύς στικήν ήν καΐ ούτος ό κα- " τακτητής άλλοτε δεν "ετόλμησε νά την πραγματοποιήση. ΘΕΟΔ. Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 'Οδοντίατρος Ό Βουλευτης "Αθηνών κ Γε¬ ώργιος © Βαλοΰρδος μάς απέ¬ στειλε την κατωτέρω επιστολήν Κύριε Διευθυντά, Είναι γνωστή ή χρονίζουσα λύ¬ σις τής όλοκληρώσεως τής Προσ- φυγικής άποκαταστάσεως των μή- ττω άτΓθκατασταθέντων Προσφύγων Μικρασιατών Θρακών καί Ποντίων καί τταρά την παρέλευσιν 37 όλο- κλήρων έτών άττό τής_ μεγαλης έκείνης Έθνικής συ·μφορ«ς τού ε- τους 1922, άλλά έκτός τής χρο- νιζούσης λύσεως τού προβλημα- τος τούτου έιμπαθεΤς είσηγηταΐ είσηγήθησαν την δημοσίευσιν τού 27—1)9—2—1953 Β Δ)τος οιά τού όποίου έτάχθη προθεσμία ύπο- βολής αιτήσεων έκ μέρους των δι- καιουμένων στεγάσεως μέχρι 31 12. 1954. Μή λαβόντες ομως γνώ¬ σιν των διατάξεων τού Βασιλικόν τούτου Δ)τος οί δικαιούχοι αττο- καταστάσεως άνερχόμενοι είς δε- κάδας χιλιάδων και διεσπαρμένοι είς ολόκληρον την ΈΧλάδα έστε- ρήθησαν τού βασικοΰ καϊ νομίαου τούτου δικαιώματος καϊ 'όσο έξ αυτών υπέβαλον σχετικάς αίτήσεις απερρίφθη τό αϊτημα των υπό τής Δ)σεως Στεγάσεως τού 'Υ- ττουργείου Κοινωνικής Προνσιας Άπό τάς ττολλαπλάς όμως πα- ραστάσεις καΐ τάς χιλιάδας των διαμαρτυριών τό ανωτέρω Υπουρ¬ γείον έθεσε τό έρώτημα είς τό Νομικόν Συμβούλιον τοϋ Κράτους εάν έν τφ άρθρω 4 τοΰ άπό 28)-1) 9.2.1953 Β Δ)γματος ταχθεΤσα ττροθβσμία πρός άσκησιν τού δικαι ώματος Άστικής Προσφυγικής Ά- ττοκαταστάσεως είναι άνατρεπτι- κοΰ ή μή χαρακτήρος. Έττί τοΰ έρωτήματος τούτου το Ναμικόν Συμβούλιον (Γμήμα Β) συνελθόν την 12)11)53 διά τής υττ' άριθμ. 1204)126 γνωμοδοτήο'εως τού όπτεφάνθη δτι ή ταχθεΐσα προ¬ θεσμία μέχρι 31)12)1 954 υπό τού ώς άνω είρηται. Β Δ)τος δέν ά- ττέβλεπεν είς τόν άποκλεισμόν των άναποκαταστάτων Προσφύγων ο"·- τινες δέν ήθελον τυχόν ΰποβάλλει την σχετικήν αίτησιν έμπροθέσ- μως, άλλά είς την ταχυτέραν συγ¬ κέντρωσιν των δικαιολογητικών καΐ τού άριθμού των δικαιούχων, καΐ έν συνεχεία λάβει -'ά προσήκοντα μέτρα επιλύσεως τού όλου προσ- φυγικοΰ προβλήματος. Δυστυχώς δμως ή εύρεία δημο- σιότης τής γνωμοδοτήσεως ταύ¬ της δέν έγινεν ώς έπρεπε διά τού Τύπου κατ' επανάληψιν καί ϊσως πρός άττοκλεισιμόν χιλιάδ·.*/ δικαι¬ ούχων έκ τοΰ δικαιώματος τής ά- ποκαταστάσεως καΐ περιορισμόν Σύνθεσις: Άντιττρ*εδιρος Γ. Φραγκούλης Σύ,μβουλοι: Τρ. Κοντοναού λος, Δ. Μπαρμπάτης, Α. καΐ Α. Λέχκας. Πάρειδροι (γνωμαι ανευ ψήψου) Κ. Τέγος, Ι. ΚαραμττϊλστΓουλος Δ. Λιακατάς καΐ Χ. Γεωργιόπο>
λος.
ΕΙσηγη-τής | Καραιμπελόττου.
λος, Πάρβδρος Ν.Σ.Κ.
Άριθμός έρωτήματος ΑΑΠ
25699) Π. 11.59 "Υπουργείω κ.
Προνοίας (Γεν. Δ)νσ«ως Χ. Π!
νοίας).
Περίληψις έρωτήματος: Εάν ή
6φρν 4 τού άπό 271 )9
ήμς ή ^
6φρν 4 τού άπό 27—1 )9.2.
'953 Β. Δ)τος «ττβρι κωδικοπο(
ήσεως διατάξεων αναφερομένη
είς την ότπΌκατΓάστασιν
προσφύγων» ταχθεΤσα ττροβΐ.
σμία πρός άσκησιν τοθ 6ικαι6·
ματος άστικής προσφυγικής &
ποκαταστάσεως, εΤναι ά
τττικού ή μή χαρακτήρος
«Επί τού ανωτέρω έρωτήματος
τό Νσμικόν Συμβούλιον ώς οχο.
λούθως:
Ή υπό τού ΣυμΛουλίου τής Έ.
πικρατείας (1300)54 β ΞΕ' σ
1041) νομολογηθεΤσα άρχή, ^
ήν αί έν -ττί> νήμφ διοικητικαΐ ττρο
5»εσιμίαι, έφ' δσον δέν όρίζεται &
λως, θεωροΰνται ώς ένδεικτικαϊ διο
την διοίκησιν καΐ ώς 3ινατρετττΜ«ϊι
διά τοΰς διοικουμένους, δέν δύνα¬
ται νά έχη εφαρμογήν ιέν τή —ρ,
ής τό έρώτΓ,μα τούτο πρόκειται
Γτεριπτώσει, ήτοι τής διά τού άρ
θρου 4 τού ά—ό 27—1)0.2 53 Β
Δ)τος ταχθείσης προθεσμίας και
τταραταθείσης μέχρι 31 12 1954
διά τού Ν 2797)1954 πρός άσκη
σιν τού βασικού δικαιώματος ά
στ ικής προσφυγικής άποκαταστα
σεως Τούτο δέ διότι έξ άττασώι
των διατάξΐΐων των διά τού Β. τού¬
του Δ)τος κωδικοποιηθέντων νο·
μων, τΓροκύπτει δτι ή βούλησις τοϋ
θεσπίσαντος την προθεσμίαν ταύ¬
την νομοθέτου, ΤΓροδήλως δέν άττε
βλεψειν είς τόν άττοκλεισμόν τώ< άνατΓοκατ«στάτων προσφύγων, οί τίνες δέν ήθελον τυχόν ύττοβάλει την ττερϊ άττοκαταστάσεώς των δή λωσιν (αίτησιν) έιμπροθέΧτμως, άλλ είς την δσο ένεστι ταχυτέραν συγ έ έ φ άςΑ ύ τού κονδυλίου καΐ των τοΰ Δημοσίου. 5απανών -ΆΦίξεις Ό Παθολίγος Ίατρός κ. Ά γησΐλαος Σ. Ράντης έπέστρε ψΐν έκ τοθ είς Δανισν, Σουη ΊθΙν καΐ λθιπΛν Ευρώπην τα- ξειΒΙου καΐ δεχεται είς τό επί τής δβοθ Σωκράτους 73α Ία τρείον τού ώς «αί πρότερον. Σάς παρακαλώ λοιπόν θερμώς δπως δημοσιεύσατε είς την ϊγκρι- τον υμών εφημερίδα την ανωτέρω γνωμοδότησιν τού Νομικού Συμ- βουλίου τού Κράτους τής οποίας πιστόν αντίγραφον σάς έσωκλείω ούτως ώστε νά ιμπορέσουν νά μά- θουν οί άγωνιώντες χιλιάδες δικαι- * -* ' «.________ ούχοι Πρόσφυγες θράκες καΐ Πόντιοι Μικρασιατα ή παραπηγ- Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΒΓΟΡΙΑ1ΗΙ Δέχβται Βηλαρα 7 πλατβΐο Αγ. Κωνσταντίνου ('0· μόνοισ) 9—1 καί 4—8 μ. μ Τηλέφ. 525.387 ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑ1 α«6 1ης Σε «τιμβρΐου, είς τιμήν ιόκαιρ(α« Ιοόγβιον Οιαμερισμα έκ 4 μενά λων ΒωμανΙων, Βιαδρόμου, Τ.: λουτροθ πλήρους, μαγειρεΐουκα' λοιττών χρβιωδων, κατάλληλον οιά πολυμελί] οικογένειαν. Πλη ροφ. 66ός ΔερεχΛνη 6 Στάσις ΚλωναρΙδου Πατήοισ. Τηλίβ 881 263. ματούχοι είναι ή κατοικοΰν έπ' έ- νοικίω ή φιλοξενούμενοι είναι κα- τατ παράκλησιν είς ξένας ίδιοκτη- σίας δτι ουδείς περιορισμός πλέον υφίσταται διά την άσκησιν τοΰ δι¬ καιώματος της άποκαταστάσεώς των, καΐ δτι δύνανται και τάς άπορ ριφθείσας κατά τό παρελθόν αί- τησεις των νά ζητησουν την ανα¬ θεώρησιν των καΐ έξ ύπαρχής ·ά ύττοδαλουν σχετικήν αίτησιν. Εύχαοιστών διά την φιλοξενίαν Διατελώ φιλικώτατα Γ ΒΑΛΟΥΡΟΣ Βουλευτής Αθηνών •Αριθ. Γνωμοδ. 1204)126. ΤΟ Ν0ΜΙΚ0Ν ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ Τμήμα Β'. Συνεδρίασις της 12.» 1.1058 κιέντρωσιν των έν τώ άρ&ρφ τούτψ άναφερομένων δικαιολογητικών, ΐ^ βάσει τοιούτων λάβη τα προσήκοντο μέτρα επιλύσεως τού δλου στεγο- στικοθ προδλήματος των ττροσφι/- νων. Την γνώμην ταύτην έπικουρούν πλείσται διαταξεις τού προρρηθέν τος Δ)τος, ιδία δέ αί —ρϊ των άρθρων 57 καΐ 72 αύτοΰ, δι' ών έν ώ προβλέττεται επέκτασις — ραχωρήσεως των άδιαθέτων άκινη των καϊ είς ,μή ττβιραχωρησιούχους πρόσφυγας ώς καΐ τοιαύτη δι' έ· ττογγελμοπΊκοϋς σκοπούς, έν τού¬ τοις είς αμφοτέρας τάς ι~ρι—ώ¬ σει ς ταύτας, δέν τάσσεται ιτροβε σ,μία τις» Πάντα ταυτα κατά την πλ*<ινο ψηφίσασαν γνώμην τού Συμβουλιον τούτου, άπταρτισβείσαν έκ ττάντοΛ των χ κ Σκμδούλων καΐ παριστα¬ μένων ΠαρέδρΜΝ, ττλήν τού Άντ/ •πρόεδρον κ. Γ. Φραγκούλη, δστνς έξήνεγκεν -πγν αντίθετον ττρος τ' άνωτέοω γνώμην, καθ" τν ή έν τω ρηθέντι άρθρω ταχθεΐσα ιτροθεσμία είναι άνατρετττικοΰ διά τούς διοι- κουμένους (ιδιώτας πρόσφυγας) περιεχαμένου, οννετΓαγομένη την εκ.πτωσιν τού δικαιώματος ττρός αποκατάστασιν πιρόσφνγος, έκτος ιέάν νόμος τις ί?θελεν την προθεσιμίαν ταύτην Ό Είσηγητης Πάρεδρος τοθ Νομ Συ.μΛουλ!ου Ι. ΚΑΡΑΜΠΕΛΟΠΟΥΛΟΣ Ο κ. ΛΕΟΝ. ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΔΗΣ "Ο ΘΑΛΗΣ,, ΑΜΕΓΜΩΡΙΣΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΠΛ1ΑΣ Διά τοθ άπό 1.10.1948 Β Διατάγματος ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1946 ΈϋΙΤΗΡΙΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΗΝ Ιην ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1959 ΠΧήρης θεαρηηκή καΐ πρακτική καιάρτιοις Ρα*)ιοτηλε>ρα
♦ητών.
ΠΟΜΠΟΙ, ΔΕΚΤΑΙ ΚΑΙ ΠΛΗΡΕΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΟΡΓΑΜΩΝ.
Είς τάς έξετάσβις τοθ όιιοοργεΐου 'ΕμπορικΠς Ναυ·
τιΜας ή Σχολή μας Εχει πάντοτε επιτυχίαν 100 ο]ο.
Πληροφορίαι καΐ ίγγραΦαΙ καθ* εκάστην είς την Σχολήν
Άριοτοτιλους 88α (Πλατιϊα Κυριακού). Τηλ**. 815.755
ΑΘΗΝΑΙ.
*Η εφημερίς μας ιιετό πολΧής
ει^αριοττήσεως έπληροφορηθη την
εκλογήν ώς μέλους τού Δ Συμ-
βουλίου τής Ενώσεως Συντάκτην
τού έκλεκτοϋ Σμυρναίου συναδέλ-
φου κ Λεωνίδα Κωνστανπνιδ*
συντάκτου των Ήμερησίων Άβη·
ναΊ'ών εφημερίδων «Έστία» κΐ1
«Καθημερινή». Ό κ Κωνστανινι-
δης διά τής μέχρι τούδε_ έν τή δι
μοσιογραφία καϊ έν τη 'ΕΕλλη>ι·
κή Κοινωνία πατριωτικής τού δρα-
σεως απέδειξεν δτι είναι γνήσιον
τέκνον τής αλησμονήτου Ίωνιας
ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΕΠΑΓΓΕΑΜΑΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΚΟΜΜΩΤΩΝ
ΠΕΤΡΟΥ ΑΜΑΡΑΝΤΟΥ
(Διπλωματούχου Σχολών Παρισίων)
ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙ-ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΣ
ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ : ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ-ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ-
(Άριθμός περιωριομένο:)
.. ., ΧΑΡ. ΤΡΙΚΟΥΠΗ 20-ΑΘΗΝΑΙ-Τηλ. 612.588
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΙ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ
Η. Ο. Μ. Π* Ε. Λ.
ΜΕΑ ΟΡΘΟΛΟΠΣΤΙΚΗ ΜΟΡΦΩΣΙΣ ΠΑΙΔΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Κ. ΒΒΧΟΠΟΥ . Σ. Α8ΑΗΑΣ0Π0ΥΑ0Υ
Άνεγνωρισμειαι υπό τοθ Κράτους
Γ' ΣεπτιμβρΙου 65 Τηλ. 816 510
(Πλησίον ΠλατεΙας Όμονοίας καΐ ΒικτωρΙας Αθήναι)
ΛΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕΝΛΙ ΣΧΟΛΑΙ
Λογιστικάς (ΜονοτάξιοΟ
ΉλβκτροτβχνΙας (Τετρατάξιος)
Βαφικής (Τριτάζως)
ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙ
Λογιστικάς (Μέ «ρακτικόν Γραφιΐον)
Στενογραφΐας (*Επ(σημον σύστημα τής Βουλης)
ΔακτυλογραφΙας (Τύψλον οεκαβακτυλον Σύστημα).
Ξένων Γλ,ωσσών (Άγνλικής, Γερμα^ικής, Γαλλικής Ίταλι
κΠζ κα> Ίσπανικής.
ΣχεοΙου (ΜηχανολογικοΟ ΉλεκτρολογικοΓ, Οΐκοβομικοθ κοί
Τυποβαφικής-ΈμτιριμΙ).
φ4νιριοτικί|ς
Βαφικής.
Τυποββφΐκίΐς ('ΕμτΐριμΙ).
Πλαστικων ΠροΙόνιων κοί Καουτσοώκ.
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΜ ΚΑΙ ΤΜΗΜΛΤΑ ΔΡ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑΣ
'Εργσστήρια συγχρονισμένα
Πρακτική εξάσκησις άπό τοθ πρώτου Ετους.
Αί εγγραφαί ήρχισαν καΐ συνεχίζονται.
Πωλοθνται οίκόπεδα
έντός ι ής Δροσιάς,
μέ νερό, φως καΐ μέ
ευκολίας πληρωμάς,
άπό 1000 μέχρι 1800
πήχεις. Πληροφορίαι
Δ. Ήλιόπουλον Δρο-
σιά.
ΖΗΓΕ1ΓΛ1 ►αθαρΙοτρ
λεΕου δυναμίνη να άναλόΡΠ
οΐκιακάς ίρναοΐος ^^
ρυθρο 1 ο ν Πλη ο ο
γραφεϊα μας τη>·
ΠΩΛΕΙΤΑΙ οικόπεδον «»·
κόφυτον είς Διόνυσον. Πλη¬
ροφορίαι είς τα Γρα|«»
μας. Τηλέφ. 527-126.
ΚΕΛΕΠΟΥΡ1 οικόπεδον «β
λεΐται. Πληροφορίαι τηλϊΤ·
612.780.
-45
καΐ σκάλα βι- τόν βροφο
απόστασιν 70 μέτρον; ά«Λ
,τάσιν Λϊωφορβΐου '^Βο
λεως. 'ΕτΐΙοηε *ωλ8
5 α μέ ίθκολΐες «ληρ»
Πληροφορΐσ, · ΣτΜ»
στάκσς ΜΠΧ0»1"0^-.λ7,!
σβοβς 9-Πίριστέρι. Τέρμα
αιστοκλέ υ*1
ΙΠΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΜΙΑΗΧ
Ν. 'Ε**·*·
ΣΕΡ. Χ- ΠΟΛΑΤΟΓΛΟΤ
Κιιβειη** 7·