187323

ΟΣΦΥΝ
•β&α* - '>.
ΚΟΣ
Α Λϊ Κ 3! Α Ι* ΤΙΗΙ χ ο ~β
ΚΛΙ ΤΩΝ Η^ΟΣΦΥΓΙΚΩΜ ΧνΜΦΕΡΟΤΐΙΝ
Η ΕΝΟΙΙΙ ΤΟΝ ΕΚΚλΗΙΙΟΝ
ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟΝ ΔΕΝ ΔΙΣΤΑΖΕΙ
ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΙΙΙΗ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1959 *
******* ΤΥΥΜΜΜΜΜ... - - ^ ^____ Χ
ΤοΟ κ.
Όπως προέδλεψα, ή ίκκλησ,ς,
την όποιαν, άμα τή άναρρήσει τού
(!ς τόν ©ρόναν τοΟ Πέτρου, απηύ¬
θυνε, διά τήν ένωσιν των Εκκλησί¬
αν, ό Παττας Ί ιωάννης 6 23ος, ά-
«6λ«—:ν είς την ανευ δρων Οποτα
γήν της Όρθοδοξίας «αί των άλ¬
λαν χριστιανικόν όμολογιών, είς
τό Βατικανόν Εδημοσιεύθη ττρά-
γμστι πρό ημερών όψιιλία τού Ρω-
μαιον Ποντίφηκος, γενομένη είς την
ίνΚαστελ- Γκαντόλφο θερινήν τού
κατοικίαν, πρός διακασίους ηγέτςτς
τής προσηλυστικής οργανώσεως
«Καθολκή δράσις» είς την οποίαν
ιΤπε, μεταξύ άλλον, «αί τα εξής
«©ά επ (δείξωμεν τήν Έκκλησί-
ον μέ δλον της τό μεγαλείον καΐ
βά είπωμεν είς δλους έκείνους, οί
οιτοϊοι είναι χωρισΐμένοι ά—ό ημάς
(Αύτη, άδελφοί, είναι ή Έκκλησία
τού ΧριστοΟ — τουτέστιν ή Καθο-
Χική Έκκλησία. Προσέλθετε, προσ
(λθέτε. Αυτή είναι ή όδός τής έ-
ιτιστροφής. 'Επανέλθετε διά νά κα
τβλάβητε τας θέσεις, τάς οποίας
«ττιίχον οί προπάτορές σας!».
Άττό μιάς καΐ πλέον εκατονταε-
τηρίδος έχει καθιερωθή δπως οί ά-
νερχόμενοι εκάστοτε είς τόν παπι·
κον θρόνον έκδίοονν ά,μα τη άνα·
λήψει των κατθηκόντων των, εγκύ¬
κλιον, διά τής οποίας παρερμηνεύ-
οντες σκοπίμος την εντολήν τού
©είου Ίδρντοΰ τής Χριστιανικής
θρησκείας, «ίνα τταντες ϊν ώσι»,
ττοροτρύνουν τούς
οτισνούς,
το
τοΰς κολττους τής
δοχον τοΰ
τολ^ γ
οποίον ίταξε δήβεν ό Θ
ως ορατην λ
ξ ήβεν ό Θεό^
~*· ως ορατην κεφαλήν τής 'Εκκλη
Καθλ
,σμου
ίς έτΓΟχην
των ΟΙκουμεν.κών
και
Ρετον
,στ,αν.κήν έρμηνείαν είς
τττν σομβολικήν δήλωσιν τού ' Κυ-
ρ
κληο-ιαν».
οΐκοδομήσω μου την Έκ
Κατά την διάρκειαν τού Μαστι-
κου Δείττνου, ομιλών ττρος τούς μα-
βητας τού ό Ιησούς, ετόνισεν: «Έν
τταραοολαις καΐ τταροιμίαΐς έλάλη-
σα υμιν». Καί έν σννεχείαάπεοθυ
ενος ρ
άπαντας» ά-
1 ούχ;
χρι-
νό μείνας πρός
νεξαιρετος _
τον Πετρον— συνέστησε: «Πορευ-
βέντες ιμαθητεύσατε πάντα τα ί-
σνη, 6ο—τίζοντες αύτούς είς τό δ-
νομα τοϋ Πατρός καΐ τού Υΐοΰ καΐ
τού Άγίου Πνεύματος, διδάσκον¬
τος αύτούς ποιεΐν δσα ένετειλάαην
ύμ'ν».
Ή πβρ! τού Πέτρου αλλωστε
καί τοΰ διαδόχου τού Έπισκάπου
Ρώμης ώς Γμονοκράτορος ΆρχηγοΟ
της Χρκττιανοσύνης, δοξασία τοΰ
Καθολικισ·μοϋ άντίκειται ά ρ δ η ν
είς την δημοκρατικότητα τοΟ έκκλη
σισστιικοθ πολιτεύματος, την καθιε
ρωθεΐσαν υπό τού ©εανθ'ρώπου, των
Άποστόλων, των
Διευθυντής — Ίδιοκτήτ-ς : ΣβΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡ ΑΦΕΙΑ ΟΔΟΙ ΣΤΑΔΙΟΥ 65 — ΤΗΛ. 527-126
Πρίν εκατόν εΐκοσι Εξ χρόνια
ΟΟΩΝ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
' ή_ ΧαΡ& τών Έλλήνων τής Μύμφης της ',ωνίας.-
ρΓ Τ1νσθΐί_ε1ς τήν <ΑΥ Φωτε^νήν -Επίσκεψις είς την ελικήν Σχολήν. - Διατί έπαύθη ό πολυχρονήσας τόν Βασι- λέα Μητροπολίτης Σμύρνης Σεραφείμ. ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΑΛΕΞλΝΔΡΟΥ Μέ τήν επανάληψιν των Ε£λληνο -■ θρη-αίας». την Ελευθερίαν καί τ6ν Βασ.λέα, ΐό ακου, 4ψ· ένός/ κα) χών εκδρομών έκ νέοο τόσον εις Σμύρ¬ νην, Κωνσταντ,νούπολιν κα! Άτ- σκόπιμον ττμ εκ Κωνσταντινοι—όλεως έπι- στρέφοντα άδελ«|>όν τού Μαςιμιλι-
ανόν, Διάδοχον τοΰ ΒαυαρικοΟ θρό
μν νά ένθυμηθώμεν την ά-
ΤΓροοτΓτον έκδρομήν Το0 Α' Βασι¬
λέως των Έλλήνον -θθβινος είς
ί-μυρνην, της οποίας εκδρομήΓ ε¬
άν τό άποτέλεσμα ήτο λίαν ένθαρ-
Κσί
. βσβμ^ικον τ*
δια τούς Έλληνας κατοίκους
της Σμύρνης, άπέβη έν τούτοις λί¬
αν όουνηρόν διά τόν επισήμως Ο-
ποδεχθέντα Αυτόν έν τή έκκληαια
τής Άγίας Φωτεινής Μητροπολί¬
την Σεραφείμ, διά τού λιπτηροΰ έ·
πιλόγου τής παύσεωΓ καί έΕοο!;*:
νό6ων
ενικών Συ
"Εκ-
κλησίας. "Ο έστί ιμεθερμηνευόμε-
«ν, μ
τού
ολοκληρωτικήν >μονο-
κρατορίαν τού Παπισμοΰ, καί νά
{ητοταχθοϋν άνεπιψυλά-
κτ«ς είς αυτόν,
Σπουδαιοτέρα έκ των όίδοθει-
ούν, κατά καιρούς, υπό τοϋ Βατικα
νού παραμοίας φύσεως έγκυκλίων
—λόγω τής διακεκριμ;νης προσω-
τίΐκότητος τού σνντόκτου της—υ¬
πήρξεν ή υπό τού Λέοντος τού 1 3ου
έξαττολυθεϊσα, ά,μα τή άναρρήσει
τού είς τόν παπικόν θρόνον, έγκύ-
κλιος, έττΐ Οικουμενικού Πό—ριάρ-
χρυ 'Αλβήιου τού Ζ'.
Είς την ιιτρόσικλησιν τοΟ Πάπα,
—ρΐ ι/τταγωγης της Όρθοδοξίας
είς την δκαιοδοσίιαν τοΰ Βατικα-
«ΰ, ό Προκαθημενος τότε τού Οί-
<τα*ΐ£ΐ/ικού θρόνου άοίδιμος Πρω- «τταλλιιλον τήν στιγμήν —λόγω ΐπίανώς των χαλεπών καιρών τούς άτΓήντησε διά τήςπερι- πατριαρχικης κοί οννοβικης έγκυκλΐαν, είς την οποίον εχρησι- μο—ιίησε γλώσσαν αυστηράν, χα¬ ρακτηρίσας συν τοίς άλλοις καΐ τούς είς Χριστιανικήν Ανατολήν έν σκηψσντας τότε άπεστσλμένους τού Βατικανόν, ώς «λάκους α,ρπα- νας, ενιδουλευομένους τα πρόδατα -" - Χ Λ _Ο>, «Χ^· ττ/ΐ ι ΐι/νι- ΤΟΙΙ Λ/ΟΙ-
τού
Χρ ιστιανισιμοθ.
Τόσην δέ σημασίαν αποδίδει ό
Παπισμός είς ττγν υπό τούς πόδας
τής Όρθοδοξίας, ώ-
πρός δημοσιευθεΐ-
ύπό τού Καθ;
λικοΰ Τύπου επίσημον δήλωσιν τής
έν τ<ί> Βατικανώ έορευούσης «Συ-
νόδου των κατ' Ανατολάς Έκκλη-
αιών» της προεδρευσμένης υπό τοό
Γάλλου Κοιρδ»ναλίου Τισβραν—ά-
διαφαρεΤ διά τάς μεταξύ αύτοό
καΐ έκείνης υφισταμένας δογματι-
κάς καΐ τελετουργικάς διαφοράς
καΐ δέχεται τήν υπό των Όιρθοδά-
θων διοττήοησιν των θρησκιεντικών
των -παραδόσεων καί των ©ογιμαΓΓ-
κών των βοξασιών, άρκεΐ νά ύποτα
χθούν είς αυτόν.
'Η σπουδαιστέρα δέ έκ των δια¬
φόρων τούτων πιροκύτττει, έκ της
έμμονης τής Έκκλησίας μας βίς
τήν περι τού τιρίπσυ προσώπου της
Άγίας Τριάδος οογιμοτπκήν διάτα
ξιν τής Α' έν Νικαία Οίκουμενικής
ΣυΜΟδου—ττεριληι|>θεΙσαν 4 είς τό
Σύμβολον της Π!στεα>ς—καθ" ήν
τό "Αγιον Πνεΰμα έκπαρεόεται έκ
τοΰ Πατρός καΐ ούχι έκ τοΰ ΥΙοΟ,
δπως νεωτερίζουσα έθογιμάτισε πο-
λύ βραδύτερον, α ύ θ α ι ρ έ -
τ ω ς κα'ι μονοιμερώς, ή
Καθόλική '6κκλησία. «Κα] πέμψω
τής άληθινής
στού».
Ή κττορία
ύμΐν τόν Παράκλητσν τό Πνεΰμα
ττοίμνης
Ό σημερινός Πά—άς, ό οποίος -πα¬
ρέμεινεν, ώς γνωστόν, επί σειράν
έτών είς την Κωνο—α-·πΊνούττολιν
καϊ είς την Σοφίαν, ώς —ατπκός
ίκπρόσωτΓος, ίκρινεν, ώς φαίνεται,
όττοίους διέρχεται ό έν Τουρκία
ίχαν τήν έδραν τού αίωνόοιος Οϊ-
κονμενικός ©ρόνος— νά προδή είς
την έν -ροκειιμένφ άττόττειραν. Νά
διαττιστώση δτ>λαδή άν έττέστη το
πλτ^ρωμα τού χρόνου, διά νά έκ-
ττληρωθή, ετγϊ των ι^μερών της άρ-
χιερατείας τού, ό ττροαιώνιος τού
Παπισμού πόθος, ττερϊ ύττοταγης
είς τόν Καθολικισιμον των κατ' Άτ
νατολάς Όρθοδόξον Χριστιανικόν
Έκκλησιών. ,
Πρός επιτυχίαν τού έττιδ ωκομε-
νου σκοττού Ιωάννης ό 23ης έ-
ξαπΐιλυσεν, την γνοσττιν εγκύκλιον,
είς την όττοίαν ίκοομεν άαρίστως
λόγον περΐ τής «ιτ ο θ η ^ Π ί
καΐ «θ ε α ρ έ σ τ ο ι; » ενώσεως
των ότΓαδών τού Χριστοΰ, χωρίς
νά εισέλθη είς τάς λετττοιμβρείας
τού κατ' εξοχήν σοδαρού τούτου
ζητηματος Άφοΰ δέ ή Αυτού Α-
γιότης διεττίστωσεν ότι καΐ σ.1 άλ¬
λαι Χ2ι—ιανικαΐ Έ<κλησίαι —<αΐ Ι6!«ς ή Έλληνική Όρθοδοξίοι—κα- τέχονται άττό τόν διακαη ττόθ=ν της *ν Χριστω ένότητος, ύττίιρ τής ί^ ■ηοίας άλλωστε καΐ δέονταιι σννε- δ έ ή γμη τού Χρι- ^ς αληθείας, δ π α ρ ά τ ο Πατρός έκπορευεται», εδήλωσεν είς τούς ιμαθητάς τού ό ς ς, &ορι«ν δτ« έττέστη νά ό-ακα>ύΨη τάς ττραγματικας
■»Ρ«βέθ€ΐς τοά Βατικανοΰ, τάς *-
'ο'··; καϊ εξεδήλωσεν είς την άνω
τερ« αναφερομένην όμιλίαν τού:
«'Οχι ίνωσις έτπ ΐσοις δροις, «λ-
λά προσέλευσις των αλ-
Ναζωραϊος.
Δεν άτΓθολέττει συνεττώς είς χρι
στιοτνικήν ένωσιν των Έικκλησιών ό
Καθολικισιμός, άλλ" είς ΐπτοταγήν
Κό
ιμς, ς
τώ^ είς τόν Καισαροτταττισιμόν.
Μίαν έττΐ -πλέον ττερΐ τούτου άττό
δειξιν άποτελούν αί πρόσφατοΐ δη-
λώσεις τού ώς άνω άναφεροιμένου
Καρδιναλίου Τισεράν, ό όττοίος μέ
τήν διακρίνουσαν τούς έττιτίλεΤς
τού Καθολικισμοΰ Ίησουιτικήν μαε-
^ ά ττ ε δ ο κ ί ιμ α σε τάς
διεξοβχθείσας 'έν Ρόδφ, κατά
διάρκειαν τοΰ οννεδρίου των ΧρΤ-
στιανικών Έκκλησίν, άνεπισή|μους
συναμίλίσς μεταξύ Όιρθοδόξων 1ε-
ραρχών καΐ Καθαλικων κληρικων,
μέ θέιμα την εξεύρεσιν τρόπον έξε-
τάσεως, εάν υφίσταται δανατότης
τηρός ένωσιν ττνς Όρθοδόξου ιμετά
τής Καθολικής Έκκλησίας
σκοττός τού Βατικανοΰ -
λαμβάνομεν^— δεν «Τναι ή ί
ζή εταξύ Χ
Διότι
ιπανα-
μεταξύ
Χ σ ω ν,
συζήτς μ
επί ενός τόσον κ ε φ α λ α ι ώ-
δ ο υ ς ζΐττήματτος, άλλ' ή έκ με
ά
τής Όρθοδοξίας
άδ
ά ν €
ρο^ τής Όρθξς
φύλακτος άτΓθδοχή των άπο-
φάσεων της δ ή θ ε ν Οίκονμενι-
κής Συνόδου, τήν οττοίαν τιροετοι·
μάζει ό Πατπσμός. 'Η ο ΰ σ ι σ>
ο- τ ι κ ή υποταγή είς αυτόν των
κατ' Ανατολάς Έκκλησιών.
ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΡΟΣΟΧΗ
π*?5οϋ Αττλ τΑ διβιεβεντα υπο της ψ ρ η«ιΊιτοιι υΑ ΕΟνο-
.εδ^αττό τί δ,αε^
ριοχόκ; Δροσ.ας, Δ.ονύσου,
ηθέντες είς τάς σχετικάς
δοθείσας ύποσχέσε.ς μας
δ,' αύτούς έξα,ρετ.κά *
θέσε.ς των ττ,>«στεί«
θά παραχωρη<*ύν είς ΐ=£ "άς , οννεπεΐς ττρός τάς , Εξασφαλίσωμεν και " είς ττρονομιούχους Πεύκου, ττού 5 Όρίζων άναττ—ταμένος. Πρός δρχ. · _ Προκαταβολη 20% 1*1 της άξΐσς των οΐκσττέδων 400 - 500 κατά μήνσ. Β' Οίκοττεδα ιταρσθα- 200 . 290 κατά παύσεως και τού υπό τοΰ Ο (κ. Πατριαρχείον είς Προΰσαν. _ Ιδού λοιπόν τό ίστορ κ.ό^ γεγο- νός, της μόνης επισκέψεως Έλλη¬ νος Βασιλέως πρός Ελληνικήν έν Τουρκίο; Κοινότητα, μέχρι τής με- ταβάσεως τοΰ Βασιλέως Κωνσταν¬ τίνου είς Σμύρνην κατά τάς £πι- χειρήσεις τής Μικρασιατικής εκ¬ στρατείας, τό 1922. Τήν νύκτα της 3ης πρός την 4ην Ίουνίου 1833, ό Βασιλεύς "ΟΕλον έπιβαίνων τής Άγγλικής φρεγάτας «ναδαγασκάρ», ανεχώρησεν, εκ τής τότε πρωτευούσης τού Βασιλείου, Ναυπλίου, διά νά έπισκεφ&ή τάς Κυκλάδας νήσους, καθώς άνήγγε·- λαν αί Ναυπλιακαΐ έφημερίδες. ΑΛετ' ολίγον δμως άνταπόκρισις έκ αυτήν άνταπόκρισιν, εΐσερχόμενον είς την Μητρόπολιν. 'ΕΞκεΐθεν συνωδεύθη ή Μεγαλειότης τού είς την Σχολήν. Παιδία καλό- φωνα έψαλον ύμνον δ ά στίχων. Έ- πίσης καϊ δλα τα παιδία τοΰ άλ- ληλοδιδακτικοΰ Καταστήματος, τό οποίον επεσκέφθη κατόπιν ή Μέγα λειότης Τού, έψαλον στίχους ΰ- μνου. Καΐ τό £ν καΐ τό άλλο σχο¬ λείον έπρόσφερον πρός τόν Βασι- λέα τυπωμένους τούς ί/μνους των είς μεταξωτόν>.
Έτερα άνταπόκρισις, δημοσιευ¬
θείσα είς τήν εφημερίδα <"Ηλιος» άναφέρει τα αύτά σχεδόν. Λεπτομερείς δμως πληροφορίας τού Ιστορικοΰ τούτου γεγονότος, τής επισκέψεως είς Σμύρνην τοΰ Βασιλέως "Οθωνος, ευρίσκομεν έν χειρογράφω εκθέσει, τής οποίας αντίγραφον, εγκριτος έν Σμύρνη όμογενής, ένεχείρισεν τφ 1907 είς τόν τότε "Ελληνα Πρόξενον, έκεΐ- σε, μακαρίτην Σ. Αντωνόπουλον όπόθενκαΐ ημείς παραλαμδάνο- μεν, ώς κάτωθι: Ιδού ή "Εκθεσις: «Τή 15)27 Μαΐου έφθασεν είς Σμύρνην τό ατμόπλοιον Φραγκΐ- κος Α', έχον έπι6ά-Λχς πολλούς ίπισήμους, μάλιστα δέ τήν Α.Β.Υ τόν διάδοχον τού Βαυαρικού θρό¬ νου Πρίγκηπα Μαξιμιλιανόν. Ή Α.Β.Υ. άφοθ έ9εώρησε διάφορα μ έ. ρη καΐ καταστήματα τής πόλεως ταύτης, τάς 20 τού αυτού, το Σάδβατον, εδέχθη καΐ τελετήν ....... προσε- θετον δτι ό Βαναρός Πρίγκηψ θά συνωμίλει μέ τόν Σουλτάνον ττερί ύποθέσεων της Ελλάδος. "Ετέρα έπιστολή έκ Σμύρνης, υπό χρονολογίαν 16 Ίου»!ου, πρός τόν έν Ναυπλίω ευρισκόμενοι; Αρ- χιερέα Κυρήνης Σββ. Παρθένιον Τύμδαν, δημοσιευθείσα έν τή έφη- μερίδ, «Χρόνος» είχεν ώς εξής : «Προχθές τό εσπέρας ανεχώρη¬ σεν ή Α. Μεγαλειότης μετά τού αύ- ταδέλφου Τού είς Κουσάδαοι (Νέ¬ αν "Εφεσον) διά νά περάση είς "Εφεσον, περιεργείας χάριν. Ε¬ κείθεν διευθύνεται είς 'Ελλάδα. Την έσχάτην ημέραν τής έδώ διατριβής τού, ειδοποίησεν η Α Μ. τόν Άρ- χιερέα δτι ήθελεν νά έλ&η είς την εκκλησίαν. "Εγιναν άμέσως αί δύ¬ ναται έτοιμασίαι. Λαμπαδηφ >Μύν-
τες οί 'Επίτροποι τής έκκλητίας,
Δημογέροντές τίνες καΐ 4 ΰπήχοοι
"Ελληνες, έπέχοντες τόν πρώτον
τόπον, 12 Ιερεΐς χρυσοενδέδυμένοι,
(>ψουμένου) τού Τιμ^ου Σταν^οΰ1,
καΐ δλλοι τινές συμπληροΰντες
παράταξιν, ύπεδέχθησαν την Α.Μ.
καί λοιπούς είς την θύραν τής αύ-
λής καΐ τήν ωδήγησαν είς τόν Ναόν
μέ ψαλμωδίαν. 'Η Α.Μ., ή^πάσθη
τό Ιερόν Ευαγγέλιον προσφερόμε-
νον υπό τού Άρχιερέως καΐ άνέ-
6η είς τόν θρόνον. Είς τόνκατέναν-
Σμύρνης ανήγγειλεν δτι ή Α. Με- τι θρόνον «στάθη ή Α. Β. 'Υψηλό-
γαλειότης κατέπλευσεν είς τόν λι¬
μένα εκείνον την 5ην 'Ιούνιον και
της! Ποία Μεγαλειότης! Ποία
χαρά περιεχέετο είς τα πρό^ωττα
Ινκόγνιτο έξήλΕεν *!ς ΓτεοιτταΓθν όλων! Τό πλήθος κατεπατηίη
άνά τήν πόλιν δπου δμως δέν διέ- σττουδάζον νά Ιδη τό πρόσωπον
λαθε τήν περιέργεαν των Έλλήνων.
Καθ" ήν δέ στιγμήν εθεώρει Μου¬
σουλμανικόν τι τέμενος «ττεριτρι-
γυρίσθη, ύττό άναριθμήτου πλήθους
τού Βασιλέως, υπέρ τού όποίου έ-
Ψάλη δέησις.
έπ' αυτής ό Μεγαλειότατος Βασι¬
λεύς τής "Ελλάδος "Ο&ων ό Α'
Την δέ ακόλουθον ημέραν, δλον τό
παραθαλάσιον ήτο πλήρες άπό θε-
ατάς, οί όποίοι έπεθύμουν νά ίδωσι
την Μεγαλειότη τα του,δτε άπέδαι.
νεν. "Οστε ή Α. Μ. ηναγκάσθη ν"
αποβή είς μεμονωμένην τινά σκά¬
λαν καΐ έπεριδιάβαζε καθ" εκάστην
είς την πόλιν καΐ τα διάφορα μέ-
ρη αυτής. Τήν 7 εδέχθη μίαν "Επι¬
τροπήν έκ μέρους των Έλλήνων
έμπόρων καΐ τούς εδειξε μεγάλην
ψιλοφροσύνην καΐ ώμολόγησε τα
πρός τούς Έλληνας άγαθά
ης γ
φρονή ματα καΐ ακολούθως
εά εξή ΐ
τού
ς καθ,
εκάστην εξήρχετο καΐ περιήρχετο
τήν πόλιν καΐ τα πέριξ χωρία. Την
9 έπήγεν είς Βουτζάν, την 11 είς
Βουρνόδαν, δπου ετίμησε μέ τήν
Βασιλικήν παρουσίαν τού την οι¬
κίαν "Αγγλου τινός έμπορον καΐ
χορόν τελούμενθν είς αύτην. Τάς
13)25 τού παρόντος πάλιν έφθασεν
είς τόν λιμένα μας τό ατμόπλοιον
Φραγκίσκος Α' καΐ άραξε τάς 8
τό πρωΐ, περικυκλωμένον άπό μέγα
αριθμόν δαρκών, μ' επιβάτας προ-
θύμους νάπροϋπαντήσωσι ή νά Ι¬
δωσι τήν Α.Β.Υ. τόν Πρίγκηπα Μα-
ξιμιλ.ανόν έπιστρέφοντα άττό Κων)
ιν.
Μόλις δ' αραξε τό ατμόπλοιον
ή Α.Μ. "Οθων Α', Βασιλεύς τής
Ελλάδος, έκβήκεν άπό τήν Αγ¬
γλ ι ικήν Φεργάταν «Μαδαγασκάρ»
καΐ έφθασεν είς αΰτό, δττου ή 'Υ-
ΔΙΠΛΩΙΙΑΤΐα ΚΑΡΑΓΚΙΟΖίΙ!
χ α-
π'β-
χαρμόσυνον καΐ πολλά λαμπράν Ι ψηλότης τού, ό άδελφός τής Α.Μ.
είς τήν Έλλην. Λέσχην (Κοζϊνον)
(ή οίκία έν ή τότε, ήτο έγκα-
τεστημένον τό Γεν Προξενείον τής
τής Ελλάδος), τήν όποιαν έτ»ρόσ-
φεραν είς Αυτήν οί ίμποροι Έλ¬
ληνες. Την δέ 23 ανεχώρησε διά
τήν Κων)πολινν Τάς δέ 5 ,Ιουνίου
έφθασεν είς τόν λιμένα μας ή Αγ¬
γλικη Φεργάτα «Μαδαγασκάρ» φέ-
Ό λαός λησμονήσας τήν Όθω- ρούσα χαράν καΐ αγαλλίασιν είς
μανικήν βασίλειον, έττολυχρόνισε δλους τούς κατοίκους, διότι ήλθεν
Παληές άναμνήσεις άπό την Πόλη
("Αγιοι Σαράντα, Βαλουκλή, Άρναούτ κιοϊ, Κουζγουντζοίικ κλπ.)
Τού συνεργάτου μας «3ΥΖΑΝΤΙ0γ»
Β'
Ι αί λέξεις, «έλ μερχούμβέ
'Η Έκκλησία, ή Μονή τής Ζω-' ε λ μ ο γ ψ ο ύ ψ», πού σημα1!-
οδόχου Πηγής, κείται είς μικραι/ Ι νούν: «μακαρίτης και
σχετικώς απόστασιν άπό τα χερ-
σαϊα τείχη, γειτνιάζοοσα μέ την
Πύλην τής Σηλυβρίας (ΣηΛυβρΐ
— καπουσοΰ) ήτις ελέγετο καί
Πύλη των Πηγών κατά τή«/ Βυ-
Ο ζαντινήν έττοχήν, διότι, ώς φαίνε-
ται υπήρχον άλλοτε καΐ άλλαι
ττηγαΐ έκεί ττλησίον. Έκ τής κα¬
τά μήκος των τειχών λεωφόροτ;,
μία στενή ττάροδος άγει ττοός την
Μονήν. 'Η πάροδος αΐύτή τέμνχι
τα μέγα τουρκικόν νεκροταφείον
έν τφ όποίφ υπάρχουσι τάφοι πα-
λαιοί, Τσως άττό της έττοχής τής
Άλώσεως. Είς την μίαν των γω-
νιών τοΰ νεκοοταφείου ττοΰ σχη-
ματίζεται άττό τήν διασταϊ)ρωσ,ν
τής ώς είρηται τταρόδου μετα τής
λεωφόρου, ϊ/ττήρχον μέχρ' πρό τί¬
νων έτών, οί τάφοι τής οικογενεί¬
ας ^οΰ. . Άλή - πασά των Ιωαν-
Ό τάφος τής... κεφσλής τοΰ Άλή
-ττασά φονευθέντος έν Ίωαννίνοις,
ό τάφος τής κεφαλής τού υοϋ
τού Μουχτάρ, έξορισθέντος είς
"Αγκυραν καΐ άττοκεφαλισθέντος
έττειτα έκεί, ό ^άφος τού υΐοΰ τού
Βελή άποκεφαλισθέντος έν <) πό¬ λει και δύο τρείς τάφοι έγγόνων, ύττοτίθεται τού Άλή, θανότωι/ έν Κ)πόλει έκ φυσικοΰ θανάτςχ;. Επί τής έπιτυμβίου στήλης -ου Άλή, άνεγινώσκετο ή εξής έπι- ή «Ό ©εός ό δημιουογός εΤναι αίώνιος. (χάβα έλ χαλά- ούλ Μπακηκ, όπως γρά- γράφεται είς δλους τούς Μουσουλ- μανικούς τάφονς). Καί έν συνε- χεία, «Ένθάδε κείται ή κο·μμένη κεφαλή τοΰ Τεπελενλή Άλή - πα¬ σά, διοικητοΰ -ών Ίωαΐ'νίνων» Άνάλογος ήτο καΐ ή έπιγροτψή τοΟ τάψου τής κεφαλής τοΰ Μουχ- τάρ. Διά τόν Βελή, ό οποίος ώς εΤπον, έθανατώθη έν Κ)πόλει, δέν ενθυμούμαι τί ήτο γρααμένο Θυ- μο&μαι δμως, ότι ένώ επι -ών Μουσουλμανικών τάφων προτάσ- •σ υ χ ω ρ ε μ έ ν ο ς», επι των τριών ώς είρη αι τάφων δέν ήτο αϋτό γραμμένο. Καθότι επρόκει¬ το ττερΐ έπαναστατών. "Υστερα άττ' αύτην την έκτρο- τπγι έκ τοΰ θέμοττός μου^ τό οποί¬ ον άφορά τα πανηγύρια καΐ τήν οποίαν, εκτροπήν, έλπίζο νά μοΰ συγχωρήσουν οί φίλοι άναγνώσ-.αι, έττανέρχομαι είς αύτά, υέ ηνν ελ- ττίδα νά κάμω νά νοσταλγησουν οί έξ αυτών πανηγυρτζή- δ ε ς. "Ενο; πανηγύρι εγίνετο είς την είς τούς πρόττοδας των Τοταου- λων ένορίαν τού Εύαγγελισμού κα¬ τά τάς ημέρας τής εορτής κοΐΐ εν άλλο είς την πλησίον πάλιν ο.ύ- τών συνοικίαν Φερνΐ - κιοι κατά -άς ημέρας τής εορτής των Άγί- ων Άποστόλων, δτε έώρταζεν ή έκκλησία τής Κοινότητος. Δέν έ- τυχε νά πσοευρεβώ ττοτέ είς τάς πανηγύρε ς αύτάς καΐ δέν δύνα¬ μαι φυσικά νά τίς «β α θ μ ο λ ο- γ ή σ ω», άττό απόψεως τής μι¬ κράς ή μεγάλης σπουδαιότητος είςτό ψυχαγωγικόν των μέρος. "Ερχονται Οστερα τρες στου- δαότατσ ττανήγυιρεις άπό από¬ ψεως θρησκευτικής καΐ ψυχαγωγι- κής. 'Η ποώτη έξ αύτω; ελάμβα¬ νε χώραν είς -ό μαγευτ'κόν προ¬ άστειον τοΰ Βοσττόρου Μέγα — ρεΰμα ή τουρκιστΐ Άρναούτκιοι, κατά τάς ημέρας τής εορτής -ου Προφήτη Ήλία, κοίθότι ύττήΌχεν έ¬ κεί καΐ μία έκκλησία είς μνήμην Τού. Κάποια χρονιά πηγά έκεΐ μέ 'μιά φιλική τταοέα είς την ό- τός δμως ,μάς είπεν, δτι «άφοΰ ό έορτάζων δγιος ήτο πρόσωπον τής Παλ ΓραΦης, δηλ. ΈβραΤοςί, εΤχε καϊ αότός καθήκον καΐ όικαί- ωμα νά πάγη στήν έκκλησία τού τήν όποία εθεώρει κατά ενα τρό¬ πον καΐ ώς Συναγωγήν. Ήλθε λοιπόν ιμαζί μας καΐ στάθηκ,ε μέ εύλάδεια ώς -ό* τέλος τού Έσττε- ρινοΰ. Καΐ έπειδή εγνώριζεν αρί¬ στα την ελληνικήν, αντελήφθη τήν έννο'αν των ψαλμών πού ήκου¬ σε καΐ μάς είπεν δτι είναι ψαλ- μοΐ τού Δαυίδ. "Αμα βγήκαμε άπ' την έκκλησία, τού πηοαμε την... ρεβάνς. Τοΰ εϊπαμε ότι μιά καΐ άνομάζεται Ηλίας, καΐ ό Η- Μας ώς τηροφήτης είναι καϊ δι- κός τού άγιος, εΤχε τήν όνομαστι- κή γιορ ή τού καΐ θά έπρεπε νά μάς κεοάση Τό εκαυε μέ μεγάλη τού εύχαοίστησι — ήτο παιδ! χοδαρντάδικο καΐ άκουσε τό «χρόνια πολλά» χαΐ άλ¬ λας εόχάς μας. Στήν πανήγυρη τού ιμεγάλουΡέν ρεύματος εγίνετο σπουδαΐο γλέν- τι, διότι καΐ οί έν-όπιοι κάτοικοι χο6αρντ£ιδες «χΐ παραθεο· 'Οταν ό σιόρ Διονύσιος ήρώ τηοε τόν Καραγκιόΐην, τόν έ- αβίον έ Βελή — Γκέκα; έδζρ νεν άνηλεώς, 6ιατι δέν άμύ- νετχι καί δεν έπιχειρεϊ καί χύτος νά δείρη τόν Αλβανόν αωμΛτοφύλακα τβϋ Πασά, έ¬ λαβε την απάντησιν: «'Άοε χον, μωρέ Νιόνιο, νά μέ «5εί- ρη, νά μέ δείρη, ώς ποΰ νά κουρασθή, 6ά ίδρώς;η, δα κρυ- ώαη, 8ά πάθη π€ριπνει>μονιο:
καί... Θά πεθάνη!...»
Συμφώνως πρός τάς παρεχο
μένοτς, είς τάς εφημερίδας,
Γτλιγροφορίας των έν Κύπρω
ανταποκριτήν κα'ι των ειοι-
κ&ν άπεταλμένον τού
ναϊκοΰ Τύπου, την Ιδίαν
ρ * γ κ ι ο ζ ί α τ ι κ π ν
λιτικίΐν έςραρμόζουν, εί; την
μαρτυρικήν Μεγαλόνησον, ο
Μακάριος καί οί σύμ6ουλοί
τού, μέ επί κεφαλής διαφό¬
ρους προδότας, παλαιούς συνερ
γάτας των "Αγγλων. Κάποιος
μάλιοτα άπό τοϋς φοοτηρας
αυτού;, είς σχετικήν συνομι
λίαν τού μέ 'ΑΘηναίον ίπιυο-
3ΐβνράφβν, ετόνισεν βτι άφί-
νουν τοΰς Τούρκβυς να αυςα-
νούν διαρκώς τα; άξιώσεκ
των, νά έκδηλώνουν έ μ π ρ ά
κ τ ω ; τάς άρπκκτικχς των
διαθέσει; καΐ αύτοι όποχω
ρβϋν, διά νά όπβδειχΒίί ότι ^
Κιουτσοϋκ καΐ οί περί αυτόν.
είναι αδιάλλακτοι, ώοτε νχχ έ-
κτεβοΰν... εί; τα όμματα τή; δι
εθνοΰς κοινής γνώμης!!
Αυτή λέγ<εται «δ ι η λ ω- ματική φινέτσ α»,. κομμίνη είς τα άχνάρια της σο διπλωματίας τού κ. Το- χαί των διπλωματικήν ϊεφτεριών, πβΰ άπαρτί^ουν το επιτελείον τού. "Οσοι έν τούτοις άνέγνω- στάς ίΤχε τιολλοϋς λόγω τής έπο- χής καΐ πολλοΐ προσκυνηταΐ καΐ πα.ηγυρισταΐ συν£ροεον μέ τα διάφορα μέσα τής συγκοινωνίας Ή δευτέοα έκ των τανηγύοε;ον αυτών έλάμβοτνε χώοαν είς -ό ττα- ρά τό Σκούταρι προάστειον -ι ού Βοσττόρου Κουσκουντζούκ, την -πά¬ λαι ττοτέ Χουσοκέραμον, κοττά την εορτήν τοΰ Άγί'ου νος, (27 Ιουλίου) Παν δτε έορτάζει ς ή έκκλησία και τό ίχγίασμα τού ττροαοτείου Προσκυνηταΐ συνέρ- ρεον κατά χιλιάδας. Είς τό έν λόγω ττοοάστειον ΰ- ττοία συμμετείχε καΐ ένας 'Ρβοαΐ- ττερέχει υάλλον τό έβ,-αικόν σ ο - ος, ονόματι 'Βλιά/ θτ|λ. "Ήλϋαις. χεΐον, καθότι ήτο άλλοτε αύτόθι 'Η πρώτη ψιας δουλειά ήταν νά ' και ή έδρα τοΰ Άρχιρραβίνου. 'Υ- ΐτάμε στήν έκκλησία, είς τήν ό- ττάρχοαν δμως καΐ ττολλοΐ όιμογε- ττοία ,μάλιστα έκείνη την ώρα έ- νείς μας, ολίγον ύπολειπόμενοι ψάλλετο ό Έσττερινός. Ιζΐπαμε λοιπόν τού φίλου μας Έδίθαίου νά μάς περιμένη σέ κάποιο κέν- σονται τού όνόματος τού νβκρού ^ρο έως δτου έττιστρέψουμε. Αύ- Ν Κ Α - ΥΓΓ1* ΜΙΜ %ΤΑ ΚΩΙΤΑ Ν. ΤΡΙΑΝΓΑΦΥΛΛΟΥ είς αριθμόν των Έβοσίων, καΐ ο¬ λίγοι Τοθοκοι καϊ Αρμένιοι. Αί μεταξύ τού έλληνικοΰ καΐ τού έ- βραικοΰ στοιχείου αύτόθι σχέ- προϋπάντησε καΐ την ύπεδέχθη φιλοφρονέστατα είς τήν εΤσοδον τού καταστρώματος. Καΐ ολίγας στιγ¬ μάς ύστερον έπέστρεψαν δμοΰ και ήλθον είς την «Μαδαγασκάρ>. Πε¬
ρί δέ τάς 11 ώρας απέβησαν είς
τό οίκημα τού τής Αγγλίας προ¬
ξένου. Κατά δέ τάς 12 ώρας ακρι¬
βώς έπένευσαν ή Α.Μ.. καΐ ή Α.Β.Υ
έχοντες καΐ τούς άξιωματικοΰς -ών,
νά έπισκεφθώσι τήν Ελληνικήν Εκ¬
κλησίαν τής Αγ. Φωτεινής. "Αμα
δ' έμδήκεν είς τήν αύλήν τής Έκ¬
κλησίας, τόν ύπεδέχθησαν 12 ίε-
ρείς, ενδεδυμέναι χρυυοϋφάντους
Ιερατικάς στολάς καΐ έσυνώδευσαν
προπορευομένων πολλών τετραφώ-
των λαμπάδων καΐ τοΰ Τιμίου,
ΣταυροΟ, έ*ως την θύραν τοΰ Καθο.
λικοΰ, έκεΐ δέ τόν προϋπάντησεν ό
Άρχιερεύς Σμύρνης κ. Σεραφείμ,
ένδεδυμένος τήν Ιερατικήν στολήν ί
καΐ κρατών τό Ιερόν Ευαγγέλιον
Είς δλα δεικνύουσα μεγίστην
εύμένειαν ή Α.Μ. κατεδέχθη νά την
συνοδεύση ό Άρχιερεύς ϊως τόν
όμφαλόν τής Έκκλησίας καΐ νά
προσφέρη τόν θρόνον, δπου άνέβη
διά μεγίστην δλων αγαλλίασιν, κα¬
θώς καΐ ή Α.Β.Υ. είς τόν Σύνθρο-
νον καΐ εγινε δέησις υπέρ τής Α.Μ.
καΐ πολυχρονισμός. Ακολούθως δέ
εξήρχοντο συνοδευόμενοι άπό τόν
Άρχιερέα. "Απειρον δέ πλήθος τό
οποίον μόλις εκρατούσε τήν χαράν
καΐ τόν ενθουσιασμόν εως τότε καΐ
τα έξεφράζοντο οί περισσότεροΐ
μέ δακρυα, ευθύς δτε τούς εΐδαν
είς τήν θύραν τού Ναού, ϊχραξε
καΐ άντήχησαν πανταχόθεν κραυγαί
άγαλλιάσεως, ζ ή τ ω σ α ν, ζή-
τ ω ό Βασιλεύς, τό οποίον καΐ
πανέλαβον, δτε ή Α.Μ. άναβάσα
την κλίμακα τής Μητροπόλεως έμ¬
προσθεν τής θύρας, £στρεψε πρός
τόν λαόν καΐ έρριψε βλέμμα εύνο-
ϊκόν μέ σημείον έκφραστικόν τής
ευχαριστήσεως της. Διέτριψαν δέ
είς τό Συνοδικόν τής Μητροπόλεως
τέταρτον ώρας.
(Συνεχίζεται)
τάς άνταποκρίσεις, τα; ο-
; 6 γνωστό; δηιμοσιογρά-
φος κ. Άθ. Κανελλόπουλο; ά-
αέοτειλεν εί; φιλοκυδΕρνητι-
κίίν — ύπβστηρίζουααν έ κ 8 ύ
μ υ ς καί ανεπιφυ¬
λάκτως τον Μακάριον
— Αθηναϊκήν εφημερίδα Βά
έσχημάτιοαν άμιχΐράν μόνον
ωρισμένων φ ρ ι κ ι α
κόν στοιχείον Εχει πικράν
πείραν.
>·Ή "Αγκυιρα έξωθβί έηί-
ση; τοΰς Τουρκοκαπρίβυ;
είς την αξίωσιν των, περΐ ϊ-
σων δικαιω.μάτων Προέδρου
καΐ Άντιπρβέδροτ»),
ΚαΊ ες την πρώτην άντα-
πβχρισίν τού ό κ. Κανελλώπου
λος γράφει βτι ©Ι Τβύρκοι, ΰ-
ποστηριζόμενοι υπό των Βρε-
ταννών, κατέλαβον πλείστα
έλληνικά καταστήματχ, εύρι-
σκβ.μδ^x είς τήν Τουρκικήν συ
νβικίαν τής Λευικωσιας, τα έμ
πορεύματα των οποίων διήρ¬
πασαν, κατακρατοΰν δέ τα α-
κίνητα, τα όποία έπ' οΰδενΐ λό
γω δεχβνται νά άηβδώσβυν
είς τοϋς κατόχους των. "Οτι
συνεχώς δίδουν είς τάς διαφό¬
ρους οργανώοεις των, είς β-
ύοΰ; καΐ πλατειας των συνοι-
κιών καΐ των χωρίων των, τό
όνβμα «τ α ξ ΐ μ» ποΰ ση.
μαινει διχοτομησι;. "Οτι Τοϋρ
κος συνταγματοιρχης τής φρβυ
ρά; τοΰ Προέδρου 1 ζελάλ Μπχ
γιαρ, αφιχθείς έν στολή εΐ$ Κύ
προν, κατέθεσε στέφανον καί
υψωσβ την Τουρκικήν σημαί¬
αν, είς τό σημείον τοΰ τεί¬
χου; τής ΛευκωσΙας, οπου εί¬
χεν ύψωθή ή ήμισέληνος, κα¬
τά την όίλωσιν τής Κύπρου υ¬
πό των Τούρκων. Ό ϊδιβς
Γοΰρκος συνταγματλρχη; έξε
φώνησε δημοσία λόγον, είς
τόν οποίον ετόνισεν ότι κομί
ζει τόν χαιρετισμόν τής μη¬
τρός Τουρκικής πατρίδος... είς
την «Κύπρβν της!»
Καΐ αλλοι δέ Άθηνχΐοι δη-
μοσιογράφοι άποστέλλουν είς
τα; εφημερίδα; των παρομοί¬
ας πληροφορίας, όπως λ.χ. ό¬
τι ό περιφημο; Ντεκτά; ύ
ύ ώόί ό ή Κ
σεις, είναι άρισ-αι, όπως άλλω¬
στε καΐ είς άλλας συνοικίας μέ
μικτόν πληθυσμόν.
Ή πανήγυρις τοΰ Κουζγουν-
τζούκ άττό τής ψνχαγωγκής της
πλευράς ηοχιζε τό εσπέρας τής
παραμονής τής εορτής καϊ έτείθ-
ματίζε ο τό πρωΐ τής τρίτης η¬
μέρας, άνευ διακοπής κατά τάς
νΰκτας. Ήτο δέ άπό τής ττλευ-
ράς οώιής ή λαμπροτέρα ττασών,
καθότι δλα τα κέντρα ψύχαγωγί-
ας, δηλ. καπηλεία, καφενεία κτλ.
ήσαν συγκεν ρωμένα σέ μιά με¬
γάλη λεωφόοο Λ. όποία ίστολίζε-
το καΐ έφωταγωγεΐτο μέ δλΐ τα
τό ε μέσα. ΑΊ δέ παντοε δεΐς
«.μ ο υ σ ι κ α ΐ» παίζουσαι όλαι
ομού, εδινον ενα τόνον ττανζοιιρ-
λισμού ό οποίος επηύξανε τήν
γενικήν ευθυμίαν.
(Συνεγίζτ—ι)
ρμ φ ρ
3 τ ι κ ώ ν πτυχών τής κβ-
λάοβως, ποΰ έύημιούργηααν
Είς την βρυλικήν Ελληνικήν
Μΐγοχλόνηαον ©ί έ-ν Ελλάδι
καΐ έν Κύπρω νεκροδχπται
τής Κνπριακής Ελευθέριος;.
Ιδού μία, άρκετά χαρακτη-
ριατιική, ««ρνκοπή τής δευτέ-
ρας κατά ββιράν άνταποκρί-
3ίως τοΰ έκλεκτοΰ ουναδέλφβυ,
δημοσιευθείσα εί; τό φύλλον
τήξ 18ης Αύγβύστβυ τής έν
λόγω εφημερίδος:
«Διά τβΰς Τβύρκβυς ή πα¬
ράτασις τοΰ οηιμερινοϋ μετα
^αττχοϋ- αΐβώίου έξοοσφαλί-
^£ΐ καθημερινώς περισσιίτε-
ρ« πλεονεκτήμΛτ*, άσβΰ έ
πωφελοΰνται τής συγχύσεω;.
διά νά διε·|άγουν τόν άντι-
σοντ«γμ«τικόν βΙκο'<"Ίΐνιον πόλεμον κατά των Έλληινβ- κυπρίων, καΐ δια να &ςοπΛΐ ζωνται έχοντες την ύπβστή- ρνξιν τής άστυνβιμίχς καί την έκδηλον ανμπάθειαν τοϋ Βρεταννοΰ κυδερνήτβυ οί οποίοι άνευρίοκουν άμέ σως ύπολεΐμματα έλληνικώχ οπλων, άδυνατβΰν δμως νά άνακαλύψβυν δεκάδας πΐρι πτώβεων συγκεντρώοεΜί τονρκικοϋ όπλισμοϋ, διά τα; , οποίας γίνονται τακτικαί καταγγελίαι. Άλλά καΐ ή ταχεϊα αραις των έκκρειμο- τήτων καΐ ή ούντβμβς βυγ κροτηοι;. τοΰ νέβυ Κρά- Τβυς, είς τό οποίον πρέίίει ται νά ίχουν τό 40ο)β τή; άατυνομίας. τό 4Οβ)β τβϋ στρατοϋ, κατ' θυσίαν δέ συν αρχηγόν τής βκτελεατικής έξουσίας, δέν φαίνεται νά τοΰς είναι δυσάρεστος. "Ο,τι κι>ρίως ένδομύχω; τους άηα
σχβλεϊ είναι ή έξιχνίχσι;
των όρίων τής άντιστάοε-
«ςτοΰ Έλληίνικβΰ Κ'ράτβυ;
είς τάς αξιώσεις των.
. «"Ηδη συζητείτβιι μετ' έ-
ττιτάθ«ως δτι οί Τβΰρκβι, κα¬
τόπιν όδηγ<*>ν έξ Άγκυρας,
πρόκειται, νά προώβϋν, έη'
εύκαιρία τή; έπετείου τής
Μικρασιατικής κατχατρβ-
φή;, «1? ταραχάς, τό>ν όπβί
«ν τό Ελληνικόν Κυ«ρια-
ρύττει δημοσία, ότι ή Κύπρβς
δεν θά βραδύνη να γίνη Τουρ
κική, διότι ή Ίουρκία είναι ε¬
τοίμη νά την καταλά&η ατρα-
τιωτικώ; εί; πρώτην -αρουοι-
οιοθηοομένην ευκαιρίαν!
,Εν τώ μεταξύ ο έπίορκο;
τη; Φανερωμενη; — μβλύνων
την Ιερότητα των ναών — έκ
φωνεί άπό τού θίμ£»νο; λο-
γου;, εί; τού; όποίου; χαρακτη
ρίζει τού; Κυπρίου; πατριώτας,
ποΰ έμμένουν εί; τα πάτρια
κχί εί; την Ιδέαν τή; £νώ-
βεω; τή; γενετείρα; των μέ
τήν Μεγάλην Πατριδα, ώ; «ά
νάνδρβυ; πρβδό-
τ α ;!» Διαφβείρει διά χρημά-
των κα'ι τί; οίδε ποίων άλλων
παροχών, τήν Έλληνβκυπρια-
κήν νεολαίαν, τήν όποιαν δι
α δέ τε ι κατά τή; ένώί-εω;,
καθ" ήν στιγμήν η Τβυρκοκυ-
πριακή νεότη; έχει έμποτιοβή
μέ άπερίγραπτον
φανατισμόν καί έχει κ*ταλη-
φβή άπό διαρκώς αύξανομε-
νον παραλήρη,μα Τούρκικα»
σω6ινισμοΰ.
Άναδέτει εί; τού; έγκα&έ-
του; τού νά άποδοκΐ).ιάζουν
τόν μόνον έν Κύπρω,
*ξιβν τή; έθνική; άπβοτολή;
τού, δ ι α π ρ ε π ή ίεραρ-
χην, τόν Κυρηνεία; Κυπρια·
νόν, δταν είς τοϋ; λόγου; τού
τονίζη τήν έμμονήν τβΰ Κυ-
πριακοϋ Λαοΰ εί; τό Ι ε ρ ό ν
τή; ενώσεως ίδανι·κόν καί δί¬
δει εί; αυτού; τήν εντολήν νά
κραυγάζουν — δίκην κορυδαν
τιώντων χασισβΓτβτών — «δέν
θέλομεν την ένωσιν, θέλομεν
τόν έβνάρχη-ν μας, ζή τω ό
Μακάριο;!...»
Καί είναι μέν έε£%Ιω;, μέ
ακρίβειαν,
ότι, ό Μ
μαθηιματικήν
σ φ α λ έ ς, , ρ
ο; κα'ι οί συν αύτω όλετήρες
τής θρυλιχής Έλληνική; Με-
γαλονήσου, 6ά έχουν τό τέλος
των έμφανισθέντων κατ' ά-
ραιά — άνά τοΰς αίώνα; —
διαστήματα έθνικών έγκλημα
τιών. Τό κακόν δμως Θα έχη
έν τώ μεΤαξΰ συντελεσθή ά-
νεπανορθώτως. Τό
δέ οικτρόν τέλβς των
άναξίων τοϋ Έλληνικοΰ όνό¬
ματος κομπάρσων τοΰ Κυπρια.
κου δράματος, είς ουδέν πρό-
κειται νά ώφελήση, όπως δέν
ωφέλησε τό
κόν τέλος
'Εθνο; τό τραγι-
τών πρωταγωνΊ-
στών τής Μικρασιατικήν τρα-
γωδίας.
Μ. ΚΑΛΟΣ
ΟΙ ΚΛ4ΡΟΥΧΟΙ Ν. ΕΡ*ΘΡΛΙΑ£
Κύριε Λΐ€υ6υντά,
Λαμβάνομεν την τιμήν νά ά-
ττει>?υν6ώμεν πρός υμάς ίνα έπι-
καλεσθώμςν τήν επέμβασιν σας
πρός τοΐκτοτΓθίτ(σιν της εξής δι¬
καίας καί νομίμοιι υποθέσεώς μας.
Ώς πρόσφυγας Μικρασιάτας
;ϊϊ=£»Κ£=β=ϊϊ=ΐ=Ι»ϊ=£»£3Μ£=ί£35ΰ^
ό δικηγόρος καΐ
έργάτης
'Ακούραστος
έξαίρετος ττνενμς ργης
Κώ—«ς Ν1. Τριαντΐαφύλιλοι;, μας
εκκκε πάλι, τώρα τελευταΐο: τό
περισττουδαστο σύγγρβμμα, πού
παρουτιάζομε στ|μβρα.
Άίποτελιΐ τό νέο τούτο Εργο
τοΰ άνήσνχου καί δηιμιοι/ργικοϋ
συγγροοφέα οχι μόνο ϊνα πρόσβε-
το ττερίτρανο οίΐτμα ΤΠ? ά-ίραν-
της άγά—ις καί τής στοργτκ τού
πρός την περικαλή τού γ«νετίΐρα
την ττόλη των Π«τρών «οί την πε
ά» «*· £να πραγμτΐ-
ΐ
της, ά
τιΛ έ«δ»τικό ΰβλο. Μέσα' ς
750 ττερίπσν δί<τττ|λ«ς σ*Λίδες μ*» γήλου σχτίμ<«ος μέ στοιχείβ τ«« 8 βρίθ'κει ό άναγνώο-της και έν- τριφά σέ ποιχίλα βέματα ποϋ Ι- θΐοΰν τίς εύγβνικές ττεριερ- πάν» σέ ζητήμβτα Ακρως ίνδια- φέροντα. Καί δίνονται οί γνώσει ς αύτές δλες μέ ί£ιαίτιρο σύστημα ΛβΙδολογικό» κατά εϊδη, στΐς άν- τίστοιχες λέξεις. "Ετσι τό βιβλίο ότποτελιίΐ σ«φπό «|ταμ<ΐο γνώσε- ων» γύρω στήν "στορία, άπ' τα πιό ποΛιβ χρόνι« £»ς -τίς ημέρας μας, τή γτωγραφία, τή γέολογία, την άρχαιολογία, τή λαογροφία τή φιλοσοφία, τή δημοσιογραφία, τή γρομιματολογία, γενικά την έξέλιξη της τεχνικής κβι συνολι- κατχρα τόν ποΑιτισμό πού ίχουν άνα—τύξε» οί κάτοιιΚΟι τής πρ»· τεύουτας τής Πελοποννήσου και τής περιοχάς της. Πάν*» ο—ό έικατό ελκόνες και συγγραμίίβ μιά πρτοτοτυπία που δυό καί τρείς φορές πέρασαν ζΓ.λευτή. Κοντά σ' αύτοι, εχβηλη &Τναι καί ή άκρα εΰτυνειδησία τού συγ- γρ«φέα, πού βοοΐίζει δλες τίϊ πλη ροφορίες το υσέ πηγές αύθεντι- κ-ες ίΐικών μας ικαί ξένων έρει/νη- τ«ν, ικθβώς κ·αί στήκ έξοητλητι- κή άνκδίψηση «αι μίλέτη των άο- χεί«ν της "Ενετίας «αί των Πα- τρινών άγωνιστών τού 1821. Και τα στοιχεϊα αΰτά, τα άτταρβίτη- τα σέ κάβε έττιστΐγμονικό ονγ- γραμμα, προσδίνουνε κθρος οτό εργο αύ3εν- τικόττντα. Λ Δέος ττραγματικό σέ καταλαμ- βάνει, δταν βλέπεις τόν πολύτι- μα όγΐκώδη τόμο καί δταν άναλο- γκττεΐς τό μόχθο τόν πν&ι«ματι- κό, πού χρειάστηικε δέχα περίπου χρόνια, κοντά καί στις λοιπές ά- σχολίίς τής διοττάλης «Ώι οτά ά- ,μϊίωτα ένίιορφέροντά τού γιά τίς ζωτικές ϋ—οθέτεις τοΰ Λήμου Πατρέων, είτε ώς Σύμβουλος ε"· τε ώς Δήμαρχον. Καί χρειαζόταν άχόμα μεγάλη — ήρωϊκστατη θά την έλενα ,— άπόφατη νά τό έκ- δώσει τό βιβλίο, μέ τίς άφάντα- σέ »™.™» —γ— - ·— χάρτες, ττοί» γιά ιτρωτΐ| φορά βλέ- — ες συναφεϊς ιμέριμν&ς καί λα- τίς ευγβνικές περιέρ- πουν τή δημοσιότητα, στολίζουν χτάρες, γιά τήν εξευρεθή των τε- ιλομαβή, ττλουτί-Ιτό βιβλίο. Καί μαζύ μέ ολη τήν ράστιων υλικών μέσον, άλλά καί γ* τα εοκίμΐα άπό τα χέρια τού καί άπό τή> δγριπτνη ίποπτεία καί
προσοχή το υσέ βλ«ς τίς λεπτο-
μέρΐιις.
Μόνο ή ττί—η ή άσάλευτη καί
τό εν8«ο ποίος ενός ίεροφάντη
υπΐροΰν νά έμπνεύσοι/ν καΐ να
πραγματοποιήσ-ουν παρόμοια ίρ-
γα μεγάλης πνοής, πού όπτοτε-
λοϋν στοθμό σημαντικό στί|ν 1-
ΐτορία, <ττή ζωή, στή ροή τού πο- λιτισιμοθ έ/ός λαόν — ενός τό- που. Ό Κώστας Τριανταφύλθου έπβτυχε νά έπιο-τεγάση τό ?»ς τώ ρα πλούσιο ονγγρ«φι«ό τού ίργο μ' ενα σύγγρομμα μνημειακό- ποίι τιμά Ιδιαιτέρως δχι μόνο τόν Τδιο καΐ ξ:χωριστά τόν τόπο τού, άλ¬ λά καί γενικότερα τα 'Ελληνικά Γράμμοττα καί τήν έλληνική σνγ- γραφΐική καί ιέκδοτιική δραστηριό- τητα. "Οπως ή αίωνία πρωτεύουσβ τής 'Βλλάδοτς ίχει τόν Ιστορικό της, τόν άείμνηστο αθηναιολόγο Λ. Καμττσύρογλου, £τσι κ«ΐ ή Πάτρα ϊχει τό έχλίΐκτό της τέκνο ΐΓθίι τήν Ό Κώστα ςΤριοτνταφύλλου Ιί- καμ« τό ϋπέρτατο πρός την γενέ- τειρα τού καθηκοον «τό άκέραιο. Ταιριάζει τώρα καί ο! Πατρινοΐ ν* «>«1ν » 9Μ φ
ος άττέναντί τού, οείχνοντας τή
σνναντίληψή τους καί ένισχύοντας
την τιτάνεια ττροσπάβιειά τού ,—
πράιγμα πού θά έπικυρώσει τό
γνώριμο πολιτισμό τοΰ λσοϋ τής
Άιχαΐας. "Ας μή λείψει άπό κα-
νέ»α σπίτι τό «τοπΐικό εϋαγγέ-
λιο», τό «Ιστορικόν Λεξκόν των
Πατρών». Ίδιαίτερη σύ"·α~)ται-
ριάζει νά γίνει, νά τό άττοκτή-
σουν καί οί νέο ι μόνιμοΐ κάτοικοι
των Πατρών, οί πρόυφι/γες δλων
των προελεύσεων, γιά νά γνωρί-
σ»υν κοά ν" άγβπτη'σουν περισσό-
τερο τή νέα τους πατρίβα, τήι γε-
νέτειρα των παιδιών τους. "Ας έ-
φο&ιαστοΰν οί βιβλιοθήχες δλων
των σχολείων καί δλων των Δή-
μων καί Κοινοτήτων τοΰ Νομοϋ
Άιχαΐας ,— τουλάχιστον. Ζ»ηρό
έττίσης πρέττει νά κινήσει τό εν¬
διαφέρον των άπταδήιμων, τώ; ξ -
νιτεμένων τέικνων τού Ν ο μοΰ. θά
τους είναι σάν μιά μηρ
τοΰ Σιλωάμ, όπτου θ' άναπτίζον-
αι και θά δοκιμάζουν την εύεργε
τικότοπη ψνχι«ή λύτρωση άπό τή
γλι/κειά νοσταλγία τής γβνέθλιας
ιγής. Κα! θά τονώνονται καί θά
ένδυναμώνονται στή ζωή, μέ τίς
άτίμητες βημιουργικές παραδόσϊ,ις
»οαί τ' αβάνατα ϊργα των προγό-
ν«ν.
τό 2τ»ς 1925 μάς έχορηγήθη<Γβν οίκόπεδα είς Ν], Έρι/θραίαν Κη· φΐσσιάς πρός άο-τικήν μας άποκα τάβ-ταοΊν, καί χωρΐς τήν βοήθειαν τοΰ Κράτονς κοπιορΒώσαμεν μέ πολλονς κόπους «αί στερήσεις νά κτίσωμεν μέ δικά μας οικονομικά μέσα «—οικίας πρός στέΐγβσιν των οίκογενειών μας άνερχο,μένων πλέον των 100 οικογένειαν. Τό ετος δμως 1929 τό "Υπουρ¬ γείον Γεωργίας άπαλλστρίωσεν χώ ροιις είς τα πέριξ της Νέας 'Ερυ- θραίας καί τελών έν γνώσ&ι τής παραχωρήσεως οικόπεδον είς η¬ μάς τττχρά τοΟ "Υπουργείου Προ¬ νοίας έχ:ρήγτ}σεν είς έναν £χα- 3τον έξ ημών έποιγγειλματικόν κλή ρον έξ 7,5 στρεμμάτων, τόν οποί¬ ον άξιοποιήταμεν κατόπιν κόττων και μόχ:ωι/ 20 καί ττλέον έτών, ιεταφάλαμεν δέ είς αμπελώνας κλιπ. Είς ωρισμένους δέ έκ των συ- νίταίρων μας οί όποΐοι είχον οι¬ κονομικήν ευχέρειαν και έξώψλητ σαν τί^ν αξίαν των ο1κοττ£&ων των χορηγηθένιτων παρα τοΰ 'Υποΐίργβί αι; Προνοίας, έχορηγήθησαν τίτλοι *υριότητο,ς (τταραχΜΡηττνρια) μέ προπολβμΐικήν τιμήν χρίώσ-εως, οί περισσότ&ροι &μως έξ ημών μή ίυνηϋέντες νά έξοφλήσωμεν όλο- τχερώς τα οΙκόπεΒα καί κατά ον Κ. ΑΚΟΓΑΟΥΣ μή δυνηΦένττς να λάβω¬ μεν πρσττολεμικώς όριστικούς τί τλους κυριότητος καί ζητήσαντες τήν έκδοσιν τούτων — αρά τής 6- πη£>εσίας τ:ϋ Ύπουργϊ·ί©υ Προ¬
νοίας μεταπολ&μικώς, αυτή μάς
απήντησεν δτι πρέπει τα έν λόγω
οΐκόττεδά ν« πιλη,ρωβΐοθν μέ ττ>ν
σημ»βιν«τν τ** Αξίαν, *

ΠΡΟΙΦΥΠΚΟΣ ΚΟΖΜΟΧ
ΠΠαΐΓΙΣΙΙ ΙίΙ ΙλιΊΙΐη ΤΙΙ ΒΕΗ ΕΪ1ίΗΙίΙ|ΤΟΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΗΟΕΜΑΙΙΣΤΗΝΕ.Ε.ΤΗΧΒΟΥΛΗΣ
------ ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΤΟΚ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΑΓ. ΦΩΤΕΙΝΗΣ
Την παρελθούσαν Κυριακήν καί. Η
ώραν 10 π-μ. ενώπιον 600 πεοίποι»' Έν ΈρυτΓραιια σπμερον την 23
κατοίκων τής Ν. ΊΕρυθοαίας έποα- Αύγούχπου 1959 ημείς «κ πρόσφιτ
γματαπονηθη ή προαγγελθείσα είς γες διχαιοΰχοι οΐκοοτέδων οί έγκα-
τόν ΚινηματογρΛφον Ιΐάλλας συγ- τασταθιέντες ενταύθα νομίμως και
κίντρωσις διά την επίλυσιν των) έγκοίσει τού τότε ύπουργείου, άπο
χοογιΐζόντων στ«γα<πικώ ζητημά- τού 1»2δ καΐι 1926, Γεωργίας και των των κάτοικον Ν. 'Ερνθραίας. Προνοίας είς τα παραχωρηθέν™ Κατ' αυτήν παρέστησαν ό Ιΐρό;* ημίν έκτοτε οίκοπεοά μας, σννελ- δρος τής Κτντρικής 'Επιτοοπή'ς} θόντες είς έκτακτον Συνέλευσιν είς Προσφύγων κ. Κ. Γιαοάσογλου 6 την αίθουσαν τού ΚινηιιατογρΆφου Γ*ν« Γραμματεύς αυτής κ. Σωκρ. «Πολλάς» Ν. Έρνθιρανας καί ά- Σινανθδης καΐ ό Σύμι&ουλος ϊναντι ικούσαντες των λεπτομερών είσηγή τής ΚΕΠ κ. Αντώνιος Τζιζής. | σεων διαφόρων όμιλητων άναπτυ- 'Επίσης παρέστησαν ό ΓΙρόε&ρος Ιάπων νομικώς, κοινωνικως και τής Κοινότητος κ. Γΐροντάχης με- πραγματικώς τή θέσιν τοΰ ζητήμ,α- τά κΛΐνοτιχών Συμι6ούλων Έν άρ- τος ιμας, ομοφώνως αποφασίζομεν: ή έ έθ ής τά κΛΐνοτιχών Συμι6ούλων. Έν άρ χη δι' ολίγων «νέπτυξαν τόν σκ»· ώ ό έ των ς μς μφς φ 1. Επει/δή έχομεν έγκαταστσθη ά έώ ΕΙς την» Έιτιτρο— V 'Εξουσιο- δοτήσεως έσυνΐίχίσιβη την ίείλθού σ«ν Τετάρτην ή έψ' άπαξ σις κατ' αρχήν, αρθρον καί σύνο¬ λον τού σχοδίου >Ν.Δ. —ερί ΚΜρώ-
σεως τής ύττ' άριβ. 1019)2°.]ίΐ.
58 ττράξ€»<; τού Ύττουίργικοΰ Συμ «ττί.ρ1 κθΓτεδαφίσεως κτι- σψιάτων ύφΌταμένων ώττί ίικτίΐσβως άνταλλαξίιμου ττεριουσίας ττσιραχω- ρηθείσης είς την Διεθνη "Εκθεισιν και τό Οανάτισττ,μιον ©εσσαλονί- χη δι ολίγων «νέπτυξαν τόν σκ» | ή χμ πόν τής συγκεντρώσεως ό έκ των Ης τα οΐκόπεδά μας άπό των έτώι μελων της Έ~τροπής κ. Άνταρά- 9Ά& καΐ 1926 εκτοτιε δέ μάς πα- ιΚύιρ μελων της 'Επιτροπης κ. Άνταρά- -- ~ —----- . . χης, έν σννεχεία. δέ ό άλλοτε πρό- ©εχωρτιτνθη έγκοίσει των άρμοδίω βορος τοΰ σννοικισμου κ. Μαρινά- υπουργείων ή νομή καί ή κατοχή κης ωμίλησεν δ-ιά τό Ιστορικόν των οΐκοπέ&ων ιμας τούτων άπαλ τής απαλλοτριώσεως εκτάσεως. 40<> λοτρκ»θέντων ύβτίρ ημών ώς προσ
αΐκοηιέΐδων παρά τής Μσνής Πέτρο- φνγων οτ.καιονμ-ένων άποκαταστάσι
*η *πΙ τής ποοειδρίας τού καί, άλ- ως, ημείς δέ έν συνεχεία προέβη
λών 860 ί«1 τής προείδιρίας τοϋ κ. μέν είς την άξιατοίησνν αυτών κα
Ν. Πλατωνάρη καί των οποίων ώ; ώκοδομήσαμεν ίντός αυτών καί τα,
είπεν ή άξία είχεν καθορισθή διν ικατοικίας, μας, ίβίαις ημών δαπά-
νάιμει Οικαστικής αποφάσεως τότε, ναις.
έτώ ώς εδήλωσε τό αρμόδιον ύ-1 2. 'Ειτειοη έκτοτε καθωρίσθη καί
πουργεϊον ζητεί σήμερον την κατα- ή άΐξία των οΙκοπέδον μας τούτων
βολην τής τρεχούσης άξία; μεϊον ικατά την διαδικασίαν το'Ο κατ>ορι
60% διά την εξόφλησιν των πρό σμόν τής άξίας των άπαλλοτριου
τ-ριακονταετίας κατεχομένων υπό μένων ίκτάσεων, £κδοθείσης και
των προσφύγων οΙκοΛέΊοων. Ι σχετιχης ιάττοφάσεως τοϋ Πρωτοδι-
Τέλος έλαβεν τόν λόγον ώς κύ-' κειΌυ Αθηνών βάσει τής, όποία;
οως όμ,ιλητής τής ημέρας ό έκ- εγένετο ή άποπληρωμή τής άξ,ία;
ποόσωπος τής ΚΕΠ, πολιτευτής , των είς την Ιοιοκτητριαν Μονήν
Αθηνών καί δικηγόρος κ. Άντ. . Πετ<ίακη. Τζιζής όστις αφοΌ άνειφέοθη διά, | 3. 'ΕπειΙδή παρά παντα ταυτα μακρών είς τάς μέχ<ρ> σηαερον μέχοι καί σημερον ήτοι μετά πά·
ενεργείας τής ΚΕΠ. διά την επί- ροδον 34 ολοκληρων έτών τό Τ-
λυονγ των γενικωτέοων ποοσφυγι- πουργεϊον Προνοίας άρνιενται νά
- - = —>__ ι______λ_____.......
ν ■
Ό «Ιδικάς άγαρητης
της Δημοκρατικής Τ—'—
<ος, εχει τόν λόγον. Μ. ΚΥΡΚΟΣ: Κύριοι συνάδελ- <|>οι, γνωρίζετε ότι τό προσφυγικόν
ιτρόολημα υπό την φάσιν πού τέ¬
λει, άφ' ής ή παροΰσα Κυβέρνησις
ανήλθεν είς την εξουσίαν, δέν συ-
/εζηιτήθη οθτε «ίς την Όλομέλεαν
τοΰ Σώ,ματος, ούτε είς την Επι-
ηροτρήν Έξοικτιοδοτήσεως, εΐ,μή μό
■«όν ττχχρβμπιτΓτοντως δτοΜ συνεζη,-
τεΐτο τό νομοσχέδιον περί άνταλλα
ςίμου περιουσίας. Διά δευτέραν φο
ράν, μετά) πταρέλευσιν δύο έτών,.
ίρχεται πρός συζήτησιν τό θέιμα ου
ό καί πόλιν παρεΐμπιττϊύντως
Είπον ττροηγου,μΐίΐνως δτι ί
.25Ο.ΟΟΟ οί άστικαί καί άγρστικα
οικογένειαι α1 οποίαι ήλθον έκ Μι¬
κράς 'Ασ'ιας καί ιμέχρι τού 1935 ή
το εν διαστήματι 13 έτών άποκα
τεστάθη πλήρως 315ΟΟΟ καϊ άιτΗ
μειναν ώς κληρονομίαι τό 1)1° ή¬
τοι 35.ΟΟΟ οικογένειαι καί αυτών
ή στέγασις έκκρβμεΐ επι έτη.
Άχούσατε τώρα, κ. συνάδελφοι,
λυσ«ίν των γενικωτέ^ων προσφυγν ργ ρς
κων ζητημάτων, έζήτησ'ε &κος ό- μ«ς χορηγήση όρι—υκά ρχν
λόκληρος ό προσφυγικός κόσιμος, τήρια, άιΐιοθν δια νά μάς δώση τα
η πέρ>ξ αυτής ενισχύων παραχωρητήρτα νά
ή δ οτέρν την α
νά καταδάλωμεν
την μοναδικήν προσφυγιχήιν
ή ά ή ο
ύων παρχρηήρ
δια· | προτέρον την αξίαν των οΐκοπέβων
δ ί Φθί υό
την μοναδικήν προσφυγιχήιν δια | ρρ η
κομματικήν οργάνωσιν τής οποίας μας δχι είς την καΦορισθείσαν υπό
ώς γνωστόν ή ήγεσία άιποτελεϊται,. τής ρηθείσης «ποφάσεως τοϋ Πρω-
άπό τούς Λιατΐλέσαντας πρώην υ- (ταδικείου τιμ.ήΐν, άλλά εΐςι την ση·
πουργούς νυν καί πρώην δουλευ- μερινήν τρέχουσαν τοιαύτην, πρα-
τάς, πολιτευτάς., Δημάρχους κλπ. ι γμα νομικως άστήρνκτον χαίι αΰ·
Έν ουνεχεία ·έγνώρισ« τάς κα-ι θαιίρετον, μδς άπειλεϊ δέ «ν έναν-
ταδληθείσας προοΒΐαθείας παρά τοΰ τία περυττώσει ιμέ έξώσεις ίκ
Προέΰρου τη ςΚΒΠ χ. Γιαδασ»- των οΐκοοτέδων .μας τούτων χαρα·
γλου παρά τφ ύφυπουργφ χ. Ψαρ- χτηρίζον ήμ&ς ώς αυθαιρέτως δή-
ρέια άποτέλεοτμα τιον οποίων ύπηρ- *εν χαταλαβόντας αύτά.
|ε ό χαταρτισιμός παρ' αυτού ευα· 4. 'Επειΐδή οέ τοιαύτη άξίωσις
τοοπης έκ των κ.κ^ ΆλεΙΙου, Νο- τοΰ 'Τπουργείου είναι αύβχίίρετος
Σβύλ Πλάζ Γ μή έχουσα ουδέν νομΐχόν ·"-«*.
τοοπης έκ των κ.κ^ ΆλεΙΙου, Νο ργ
μιχοΰ Συμβούλου, Πουλάντζα Γεν. μή έχουσα ουδέν νομ_ΐχόν,
καί Άγγέλη Διβυθνν- νιχόν καί ηθικόν ερειβμα.
ΰά η 5 'Επειδή έ» τής ηθικώς καί
άστηρίκτου ά,ξιώσεως ταΰ-
γ
τού ιάποκαταχηάσεως ΰ·ιά την με·
ά
λέτην καί
των άνωτ«ρο>
καί ήοωτήθη ό τότε 'Υπουργός
τής Κοινωνικής Προνοίας, διατί
________,___ , τό μέν οΐκόπεδον τής 'Εθνικης Ά-
Δέν λέγω ότι άπό τότε δέν ένεφΐ- , μύνης διετιμήθη ττρός 880 δραχμάς
λοχώρησαν καί άλλοι έκτός έκεί-'ιό τετρ. .μέτρον, τό δέ οικόπεδον
τών ττροτΓθλεμικών ΚυοερνήΊσ-εων,
καί λέγει ό ικ. Ύττουργός, δτι έγ-
κατεστάθησαν έκεΤ ύθέ
νων οί οττοΐοι νομίμως όπτοκατε-
σταθησαν.
Έχει, λοιπόν, τό Κράτος Ιεράν
ιΰττοχρέωσιν αττέναντι αυτών των
άνθρωπον, πού ήναγ'κασθησαν νά
ίέγκοααλείιψοι/ν την ττατρίδα των
καί νά καταφύγουν έδώ. Έττανα-
λαμδάνω, κύριθι συνάδελψοι, έχει
εθνικήν υποχρέωσιν καί εθνικόν α
Κβέ ή
θήκον ή
σήμερον, δτε
τής ανταλλαξίμου περιουσίας πρός
50 δρχ. καίτοι τό ανταλλάξιμον
είναι πολυτιμότερον άπό απόψεως
τοποθεσίας, όητήντησεν ό κ. υπουρ
γός, καί ορθώς κατ' εμέ, δτι τό
μέν οΐκόττεδον τής Έθνικής "Αμύ¬
νης ήτο άχάλιπττον, τό δέ ανταλ¬
λάξιμον ήτο κεκαλμμμένον μέ ττρο-
σωρινο: στέγαστρα. Τουτο σημαί-
νει, κύριοι σι/νάδίλφοι, δτι ή δια-
νά ,μή -ειρ4ξ«μίν αύτά: τα θυμα-
τα τής Μικρασιατικής καταστρο-
φης, τα όττοΐα ήλθον τστε είς τλ
©βσσαλονίκτγν καί ΐέγκστ€στάθτι
είς Ινα τόπον, ό οποίος εθεωρείτο
ανταλλάξιμος, τα) Μουσουλμανικα
ύτταρρε. ή εύχέρεια, νά συνεχίση , φορά είναι δ.κα.ωμα έκε.ντον ττου
^πολιτικήν τοΰ Λα,κοΟ Κόμμα-' κατο.κοΰν έκε.' «α. δτι θα -ην, ττά-
_-« ..^.ι ..Α. Λ/ντη γϊγ τοι^ιτ <^νβαώ- τος καί νά δώση ε'ί τ°ύς πους αύτούς μίαν δει/τέραν προ- χαταβολήν, διά νά ήμπορέσουν νά συνέλθουν έκ τής άφάτου δυστυ¬ χίας /ττού κατέχονται καί αύτοι καί τα παιδία των. Αύτά είχον νά «ΐττω, ώς ττρός την αρχήν τού Οττό κρίσιν σχεδίου Ν. Δ. Ν. ΜΠΑΚΟ'ΠΟΥΛΟΣ. Κυριε συνάδελφε, τό διάταγμα λέγει δτι δέν θά λάδουν τίποτε, εάν προη¬ γουμένως ©έν κατεδαφίσθη τό οί¬ κημα. Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Όρθώς λέγει τό διάταγΐμα, διότι τό Κρά¬ τος δέν -ρέττει νά θεωρηθή δτ( εί¬ Καί δμως οθδίττοτε νεκροταφεια. Μ. ήτο άνταλλάξΐιμος. "Οχι εθεωρείτο, ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΜΟΣΘ. ΚΑΣΑΠΗΣ καί ένΑ.δϊύβη την Τρίτην, »Ις ι* ***· ~ις *λ·- τού — ήτο μόλις 52 έ- — ό θεόδωρος Δημοσθϊνους Ό μεταο-άς, γόνος ώ κί«ς Καϊάιττης μ άρνοντικών οίκογενειών της Και- σαιρ€.ίο- «αί Κ«ί>σ«αντινο»-όλι-
η Σύ
ρ
Μς, Αγεννηβή
ά η
την Σμύρνην.
ναι κακόπιστον.
Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε
συνάδελφε, λυποϋμαι, άλλά ή πεΐ-
ρα μου ώς δικηγόρου ,μοθ λέγει δ¬
τι χειροτέραν κακόττιστον άντ'ιδι-
κον άπό τό Κράτος δεν έγνώρισα.
Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ύπ. Κο.νωνι-
κήζ Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι,
δίδω την πληροφορίαν, δτι μέ-
κατοικουν
ρουν αύτοι,
είσέπραξαν τίποτε.
Γ. ΒΑΛΟΥΡΟΣ. 'Εφ' δσον, κύ-
ριοιο συνώδελφοι^ οί άνθρωττοι αύ¬
τοι διαμένουν επί δεκάδες έτών
είς την περιοχήν αΰτήνσυνδέονται
μέ μίαν ζωήν επαγγελματικήν καί
οικογενειακήν, διότι δέ στεροΰνται
τίτλων όριστικής κυριότητος, τούς
μετεχειρίσθη ώς τούς μετεχειρίσθτ}
τό Κράτος. ©ά πρέπει ομως, κύ¬
ριοι συνάδελφοι, ο! δνθρωποι αύ-
εΐς τάς ποοσφυγικάς αύτάς οικο¬
γενείας προσετέθησαν και οΐκογέ-
νειαι γηγενών είτε λόγω γάμων
είτε λόγω κοινωνικής εξελίξεως.
Άλλά, κύριοι συνάδελφοι, πρέ¬
πει έττί τέλους αύτη ή εύκαειρία τού
ξερριζώματος έκατοντάιδων οίκο-
γενειών, αί οποίαι ίττί 37 συνεχή
τόν τόττον
η
αυτόν,
νά εκλείψη.
ποία τεραστία 6άρη ΟΜέλαοεν ό
Έλλην. Λαός διά νά έπιτελέση. αύ ( χρι' σημερον «?κ Της
τό τό ίργθν τό οποίον οί ξενοι ώ- ν-ς Υπεχώρησαν 151
νόμασαν «6αώμα>. ΑΙ κυτ^ρνήσεις Καΐ όητέκτησαν καΐ τό
δόν είχον νά | το οΐκόπεδον. Μόνον δσους κατευ-
θύνει ό κ. Κύρκος διαμαρτύρονται.
Μ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ή πρά¬
ξις έκτελεΐται ;
Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ύτγ. Κοινωνι¬
κής Προνοίας). Κυριε συνάδελφε,
Ιχω καταθόσει την πράξιν ττρός
ζητηματων ώς καΐ ή ίκτίσκεψις ά- τη; τού «Υπουργείον καταταλαι.τω-
νωτάτων ϋΛαλλήλων είς τα γρα- ρούμί*» τετραικόσιαι πεντήκοντα
ιρεΐα τής Κοινότητος δπου έβήλω- οικογένειαι μή δννάμεναι νά &ια-
σαν δτι προσεχώς θά ίγκαταστή- *έσωμ«ν τάς περνουσίαΓ, μας, τάς
σονν «Ις αυτάς δύο νπαλληλους ^^αί ^έ τόσους κόπους καί θι>-
του ΰποχ«ργε««· «ιά την επίλυσιν «^ 34 ολοκληρων ΐτών ίιδημ--
ίιπΐ τόπον των ζητηματων. γησαμεν πρός θίραπείαν των
Ό κ. Τζιζής ίίτίσης ίέγνώρισεν κονομικών άναγκών μας καί τα-
δτι χρατεί εί ςχείρας τού άντίγρα- κτοποίησΐΛ- των πολυποιχίλων προ-
φον της δικαστιχής <5Λ»φ«σεως δι' «"Ψάντων <Λκογενειακων ,μας ζηΐη- ης είχεν καθαρίση ή τψ,ή ώς ανω ιάπαλλοτ^ιωθεισών ών ιδηλωσαν έν μέσω ζωηρων χει* ροκρ'θτημο,των δτι ή ΚΒΠ θά φρον¬ τίση παρά τφ κ Ψαρρέα ινα μή ά- φίοτανται τής ώς ανω 'διχαστικής αποφάσεως ή καθορισθησομιένη είς *"* τό εξής άξία έξοφλησεως ιίς τούς κατόχους των οντω άπό τρια- κονταετίας οΐκοοτέ'δων. Δι' όλίγο)ν έίΐίσηςι ωμίλησαν ό πρόεορος τής' βρεΐον της Συνελεύσεως μας βπως των Ι*™ 5<λΛ·'· μς ζηη χληρονομία κλπ. Ζητούμεν 1. Νά μάς χορηγηθοΰν τα όρι- παραχταρητήιρια των κατεχο- ήιιων άπό τοΰ 1925 καίι μας τό 'πολύ Ιπί ή τοΰ -κοιιθοοισθιέντοΓ. υ¬ πό τού ΠρωτοδικεΙου Αθηνών τι- μήματος ρντών. ^ 2. Έξουσιαδοτοίίαε-ν τό Πδοε- ΚΕΠ χ. Γιαιβασογλοΐ' καί Γεωργ. Ββλ»Όρδθ56<)υλευτή·ς Αθηνών καλ μίλος της ΚΕΠ. Έν τέλει &έ ά- νεγνώσθη καί έίψηφίσθη τό κατω¬ τέρω ψηφΐΛΐμα διά την ίπίδοσιν τοϋ οποίον εξελέγη έπιτρο.τή έκ των χ. χ, Άνταράκτ) χαΐ 'Ελενθίοαχη. έπϋδώση τό παρόν ψήιφιοιμά αας α) Είς τόν χ. Πρόεδρον της Κυ¬ βερνήσεως β) Είς τούς χ.χ. 'Τ- πουργόν χαΐ 'Τκρυπονργσν Κοινωνι¬ κής; Προνοίας καί γ) Είς τόν τύ¬ πον Ό ΠρόεΑρος Ό Γεν. Γοαμιματεύς Ι1.ΝΙΜΙΡΙΑ III ΙΙΝΚΑΙΙ1ΚΗ1Ι ΙΕΙΙίΤ ΕΙΙ ΚίΙΙΙΡΙΙΙΙί Παρά τοΟ ΒονλευτοΟ Άθη«ον Γ Βθ κ. Γ. α«ε(θ.Αη ιη κ,μμ. ΜφαΛυ,ιαννη ΟΙ'ν.υ^ου Αν ^ με τη. ΛαχασΛ·υι,ν τειχουι, πά ρα ιης 2] Ι Ι βη μΑ Ο Αθη·ων κμοσοόσανιος ΐ 4ν»ιΐ·οι< Αή καβ' ή Ιστορικο •ροθμια β)ς ιο ιοιαι ε^ας ΰμ^ν ε^λ^>'Vι<νη^ «•■ρι· •ιζθνιαι ποΛβοοομικων αναγκων «αρα ί άζ ή ώ γ κ >ι ά.κζήγητοι. αναχή ^μ
λο» ι.1ς την οιά τιιχων απομό
.ώσιν μ δι. έκ τ·ν «ολυαριθ
ΧυνοικιΦν Άβηω
εΰαν δικαιολογημένη
ενοιε
χά ·»ς
ς νΐΐΑθύμβν
«εκμβηικ κμος
τή
πυρα
Φιαιν Λν ρρ
χμο»ιζοντυς αΐιή
α βκειθΐν τοι
λααΛάς διο
ι ην περιοχήν ιροκαλουνιος ά
.α.ααλιαι,,
Γί-ΩΡΓ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ
'Λνηνων
ανουαρΊου.
ύ
τα
τόσον τό χειρότερον.
€άνω, ώκτελεΤται.
ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ.
"Αρα
άντΐιμετωττίσουν τό ππροσφυγικόν
ττρόβλημα μόνον άλλαι εθρον και
τόν μακροχρόνιον πόλεμον καΐ εύ¬
ρον άκό,μη τόν τόπον άττησχολη-
μένον ιμέ την άναδ ι οργάνωσιν τού
στρατοθ διότι δέν εΤχε λήξει ό πό
λεμος καί ό έχθρός είχεν άκόμη κύρωσιν άττό τοΰ
δλέψεις επί 'Ελληνικών εδαφών. ταν λοιπόν καθυστερεΐ ή κύρωσις,
'Αιττό τόν Κρατικόν προυττολογι -Α"~> τΑ νΕΐοότεοον. 'Επαναλαμ-
οτμόν, κύριοι συνάδελφοι, διετεθη
κατά τό χρονικόν αύτά διάστημα
ποσόν ενός δισεκατομιμυρίθυ έτττα
κοσίων έοδομήντα ττέντε έκατομμυ
ρίων. Ή έπιβάρυνσΐς τοΰ ττροΰπο-
λογιοιμοΰ άπό αστικάς άπνοζηιμιώ-
σεΐς ανήλθεν είς 11754.ΟΟ1/.ΟΟΟ.
"Εχομεν κατόπιν τό πρώτον προσ
φυγικόν δάνειο έκ δραχ,μών 3.75°
ΟΟΟ.ΟΟΟ κσί τό δεύτερον ττροσφυ-
γικόν δάνειον έξ 1 .ΐ25.0υΟ.Ο<Ό, ή¬ τοι έν συνόλω διετέθησαν 18 404. 0ΟΟ.Ο°Ο δραχμαί. ιΚαί εχομεν άκό¬ μη την αξίαν 6.ΟΟΟ.ΟΟ στρεμιμόίτων τα όττοΐα πορεχωρηθησαν είς άγρο τικάς οικογενείας καΐ 3Ο.°ΟΟ'.ΟΟΟ ποιοι Ή δληεκ μέτρα, προκειμένω πρόκειται πε ρί τής κατωκημένης εκτάσεως ή όποία είναι μικρά. Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ή έκτασις πού Α. ΣΤΡΑΤΟΣ'. (Ύπ. Κοιν. Προ νοίας). Εθεωρείτο τότε. Τουτο έ- ττανελαβον παρο—εισθέντες ολίγον άπό τα λεγόμενα καΐ άπτό τό κΰ- ρος τοΰ κ. Κύρκου καΐ αλλοι ομιλή ταί. Θά εΐμαι τνναγκασιμένος νά δωσω μίαν σαφη εΐκονα αύτών των —τωχών ττροσφυγων, ο! όττοΐοι θε- ωροΰνται θύματα της Μικρασιατι- κής κατοκ—ροψής καΐ έγκατεστά- 6ησαν εκεΐ. Επί των 309 κτιθΐμά- ~ων πού είναι είς τόν χώρον τόν —ραδλεπόμβνον 6~ό τήί ύπ' αριθ. 1019 ττρά'ξεως Ύπ. Συμιβουλίου, ττρόσφυγες έν δλω είναι 92 και γη γενεΐς —17. Συνεπώς τό προσφυ¬ γικόν στοιχείον είναι ολιγώτεροι τού ι) 3 τοϋ δλου άριθμοΰ των οΐ- κογενειών ττού" κατοικοΰν είς την ττεριφέρειαν αύτην. Άλλά τουτο έτ χει άκήμη μεγαλυτέραν σημασίαν. Πότε έγκατεστάθηοχΐν αύτοι; Διό¬ τι ώς γνωρίζετε ιό 1930 ή 1931 ιέδηιμοσιεύ&η ό νόμος 478°, δυνάμει τοΰ όττοίου άττηλλοτριωθησαν όλαι ούται αί εκτάσεις καΐ τιμήμα των κατοικούντων τότε είς την έκτασιν αυτήν άττεζημιώθη πλήρως. Συνε- ττώς ττάς τις ό 6ττοΐος εισήλθε μ.ετά τα 1930, διηλαδή μετά την άπ-αλ- λοτρίωσιν, αυθαιρέτως καΐ τταρανό μως εΐσηλθε. Μ. ΚΥΡΚΟΣ. ιΚύριε 'Υ-ουργέ. άγνοεΐτε Φαίνεται δτι ύτπάρχει δι- άττόφασΐς ή όττοία λέγει, αού (|ς Ή έφη»ιερίς μας ζ <4λικοινή τον^ συλλν—τήρια τοίις σνγγβνεΐς τού. Έν Δοαπετσώνα τή Ϊ6)β)5} ψ Η Φ Ι Σ Μ Α Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοΟ Συλλόγου Π*»ν ζηη,μ
των στηλών τού «Προσ«)>υγικοΟ
Κόσμον» καί τού «Κόσμον» των
οποίων υπήρξε σνν*ργάτης *—Ι
μακρόν σειράν έτών. Διεκρίνετο
διά την μαχητικότητα, την έ,μβρί
θείαν κ«ί τόν -λοΰτον των γνω-
—ών τού, άλλά καί διά τό τ|-
θος, την τΓροσήνειαν καί την κο>
τού.
διατεΦδκΑ οραχμαΐ 200
ί ύ
0 άντί
στεφάνου είς τούς πτωχούς χής
περκρεοείας μας.
Νά δημοσιευθή τό παρον είς την
έψημ*ρΰδα τΠροσφνγΐικός Κόσμος»
καί ίΚόομος».
Ό Ποορδοος
ΑΒΡ. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΣ
Ό Γενιχός Γραμματεύς
ΑΝ. ΕΤΦΡΑΙΜΙΔΗΣ
τετραγωνικά ιμέτρα άστικης οτε-
γάονεως. Είς τί ατοσόν σνέριχεται
ή άξία των δύο α^τών κονδυλίων,
δέν εΤνχχι δυνατόν νά καθορισθή,
τταντως άντιτΓροσωτΓεύει ένα τερά¬
στιον έπίσης ποσόν.
"Εάν, λοπτόν, εΤπωμεν, δτι διε-
έθησαν '^ο.ι,ίίΟ.ΟΟΟ.ΟΟθ διά την
άστ. καΐ άγροτικήν σΛΤΌκσπάστχΐσιν
δεν άπέχομί.ν τής ~ραγματικότη·
τος. "Ολα αύτά, κύριοι συνάδελ-
φοι, έττετελέσθησαν υπό την ιτηνο-
ήν καϊ τάς προσπαθείας των άριμο
δίων Ύπηρεσιών, άλλά καί υπό
την πνοήν, (προσπαθείας καΐ κα-
θοδήγησΐΜ των μέχρι τοϋ 1935 κυ
δερνήσεων. Άλλ<5(, ήλθεν ή τ—ρίο· δος των άνωμαλιών καΐ φβάνο,μεν είς την άππελευθερωσιν, όπότε εΤ- χε δημιουργηθή είς την Χώραν εί¬ δεν ΰπάρχει κίνδυνθς νά κατεδα¬ φίσθη το σττίτι. Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ύττ. Κοινωνι¬ κής Προνοίας). Κανένας. Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ύ- πουργέ, θέλετε νά μάθετε *-■ διαμαρτύρονται καΐ διατί ; Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ύτγ. Κοινωνι¬ κής Προνοίας). Περιττόν, κύριε συνάδελφε. Είναι γνωστόν. Είναι αύτοι τούς όποίους 6ό)ζετε σεΤς. Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΛΗΣ. "Ελεγον, λοιττόν, δτι ιμέ τό ποσόν των 5. ν6/λ" Γ* Χ''Γ'71----------7 ' ' λ 000, ττού τούς δίδεται διά την τ^τονησ» άκάμ·, περισσότερον ττιν προσωρινήν μεταστέγασ.ν,καΐ μέτήν ^'^οπην, άλλά ελέχθησαν τοιαί παραχώρησιν όψέσως τού οΐκοττέ- δου καί την έπακολουθοϋσαν κα- τεδάφισιν άρχίζει άμέσως καΐ ή ανοικοδόμησις της νέας κατοικίας .μέ τό δάνειον πού τούς χορηγεΐ- την ανταλλάξιμον περιουσίαν βά¬ σει συμοολαίου είναι 72.00 Οτετρ. μέτρα. Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ύπ. Κοιν. Προ¬ νοίας). Λυπούμαι διότι λεγονται άνακρίδειαι. Διότι είς αυτόν τάν αριθμόν περιλαμβάνονται καί εκ¬ τάσεις αΐτινες άττηλλοτριωθησαν. Μ.ΚΥΡΚΟΣ. Τό Πανεπισιήμι- ον ^γδρσσΐ 72 000 τετρ. μέτρα άπό την ανταλλάξιμον περιουσίαν πρός 3 δραχμ. τό τετραγωνικόν μέτρον. Ύττάρχει δέ ικαί έκκρε- μής αγωγή εναντίον τοΰ Πανεπι¬ στημίου, διότι εθεωρήθη ή άγορά αύτη δτι άπετέλεισεν άδικα.ολόγη- τον πλουτισ.μόν τού Πανεπιστημί¬ ου είς 6άρος τής ανταλλαξίμου πε ριουσίας, άλλάδέν πρόκειται περί αύτοΰ. Ή ΙκτασΊς είναι 72 000 τετρ. μέτρα. έ Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ύτγ. ιΚοιν. Προ¬ νοίας). Κυριε ηρόεδρε, δέν Θά *ί Θελο νά όμιλησω διά νά ,μή κα δτι άπαλλοτιρίωσΊς είς βάρος τού Δημοσίου αυτή ήτο άνταλλάξΐιμος, περιήλθεν είς τό Δημόσιον καί παρεχωρήθη άπό τό Δημόσιον είς την διαχεί¬ ρισιν τής Έθν. τροτίτιέςης. 'Αλλά καΐ -πέραν αύτοΰ, θέλετιε νο: δεχθώ δτι ΰπόΐρχουν έν Ισχύϊ ο1 νόμοι αύ¬ τοι τοΰς όττοίους; ' * ^ ~ καί οί όποΐοι άφοροϋν ώς εκτακτως είς έχείνους οί όποΐοι είναι έγκοο- ιεσττνμιένοι έκεΐ πρό τοϋ 1930; 'Ε- Φηρμόσατε τότε τούς ύιττάριχοντας νάμους. Διατί κάμεηε άλλον νόμον καί δέν έφαρμόζετε τούς κειμένους νόμους. Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ύπ. Κοιν. Προ¬ νοίας). Συνεπώς πάς τις εισελθών είς την περιφέρειαν αυτήν ,μετά τό 1930 καί έγκατασταθεΐς έκεΐ, νόμως καΐ αυθαιρέτως έγκατεστά- 6η. Έκ των 31/9 κτισιμάτων, έγκα- τεστάθΐνσαν άπό τοΰ ετους 1922 μέχρι τοΰ 1 ν3° 23 έν δλφ ιπροσ φυγικαί οικογένειαι καΐ 30 γηγε- -----. .. ,νεΐς. Άπότού ι931 μέχρι τού 1930 τα πράγματα ώς—ε εΐμαι τναγκα- έγκατεστίθησαν αύθαιρέτως πλέον ται. Οΰτε τό Πανεπιστημιον, κυ- ριθι συνάδελφο», εΤναι δυνατόν νά άναστε'ιλη τα €ργα επεκτάσεως των έγκσταΐστάσεών τού, οΰτε ή Διεθνής "Εκθεσις νά στερηθή τού χώρου τόν οποίον έχει ανάγκην ΕΤναι συνεπώς αδικαιολόγητος αι έπικρίσεις μέρους τουλάχιστον τής Αντιπολιτεύσεως έττί τής πρά¬ ξεως αυτής. "Αντιθέτως, ττρέττει νά τονισθή, δτι ή Κι»6έρνησις έν- διεφέρθη διά νά ενισχύση τόν το- μέα τής κοινωνικής προνοίας είς τούς κατοίκους των έκτάσεων έ- κείνων δπου έπεξετώδησαν οί δύο —■Ι—.: Αη^οη/ΐΓΓΐ,οϊ τίϊτ Βοοείου 'Ελ να χάος οικονομικόν καί ουδείς δύ αύτοι όργανισμοί τής ΒοΡ*'0υ -^ νατα. νά εΤπη, ότι μέ την κατάστα λάδος. Άξίζε, είς την Κυδέρνησ.ν ς άττό 50 Εως 150 στρέμ- ματα κατά οικογένειαν. Έ-κιδη δέν δννάμβθα νά απο¬ κρύψωμεν την -ικρίαν μας, άλλά μένη ότι έφ' δσον άργότιρον έλά- 6ομ«ν κλήρον άγροτικόν έτταγγελ- μοττικόν δεν δυνάμεθα να προ στατινθώμεν υπό της Ισχνούσης ί άποκιαταοΓτόισβως προσφύγων ί ς 'Εττειοη ήτοισντη ί.ρμην«ίο ιΤναι αύθαίρβτος καί παράλογος Αλλά και παράνομος, καβ' δτι πρό τοΰ 1940 - 41 ή ύττηρεσ ία τού 'Υπουρ γείου Προνοίας έν γνώσει τελούσα δτι μάς ϊχιι ττσραχωρηβη έττογ- γελμοπΊκος άγροτικός κλήρος εδέ¬ χθη είς 25 κσί πλέον οννεταίρους ημών την εξόφλησιν των οΤκοπ*- 6>ων των καί έχορή/γησκν «Ις αό-
τούς παραχωρητήρι«ι (όριστικους
τίτλονς, κυριοτητος).
'Ετκιδη τόσον η τέως Ε.Α.Π.
δσον καί τό ύπονργβϊον Προνοίας
έχ&ρήγηοτ είς τούς πλείστους έκ
των κατοίκων των συνοικισμών
'ΑθηνΊών · Πειραιώς καί επαρχιών
κατοικιίας πρός στεγασιν, σννά-
μα δέ είς την αυτήν οικογένειαν
καί «οΓτασττ>ματο) πρός έπαγγελ-
ματϋκήν αυτών ατττοκατάστασιν
6ιά τα όποϊα έλαβον καί όριστι¬
κους τίτλους κυριοτητος ίχδοθέν-
τας πβρά αυτής ταύτης της *Υ·
ττηροο-ίοΐς τού Υπουργείον Προ¬
νοίας.
'Εττϋδή ό αγροτικάς κλήρος ιΐ
νσι έπαγγελματΐικός μή διαφόρων
ουδόλως πρός τόν λαοοντα κατα-
στημα διά την επαγγελματικήν τού
όητοκατάστασιν άποδεικνυ»μένου
καί έκ των ολίγων στρ&μ
μάτην —ού λόΛαμ* έν συγκρΐοχι
πρός τόνάγροτικον τοιούτον άνερ
χομενον είς τα διάφορα μέρη τής
καί νά διαμαιρτνρηβώμεν διά την
τοιαύτην τακτικήν τής υπηρεσίας
τού υπονργνίίν Προνοίας, ήτις
βτ« μέν χορηγίί ε'ς νννοιδέλΦονς
μας: -αοαχωρητήρια, ότε δέ άρ-
νβίται την χορηγησ'ΐν τούτων.
Δ ι α τ α ύ τ α
Παροχολοϋμεν υμάς θερμότατο
δ-κως επιληφθηττε της υποθέσεως
ΓΕΝΙΚΗ ΣΤΝΕΛΕΤΣΙΣ ΤΩΝ
ΜΕΛΟΝ ΤΟΤ ΣΤΛΛΟΓΟΤ
ΠΡΟΣΦΤΓΟΝ ΔΡΑΙΙΕΤΣαΝΑΣ
Είς τόν Κινηματογοάφον «ΟΛΤΜ
ΠΙΑ» Δραπ·ετσώνας έπιραγματοηιοί-
ήθη ή Γενιχή ΣυνίΙλβυσι,ς τώ ιμε-
λων τοΰ Σύλλογον Προσφύγων
Σταθμόν Λαρίσης καΐ Περιφερείας
Πειραιώς.
Μετά την δκθΐονν πεΛραγμένων
έ|ελέγησαν άντιπρόσωποι διά τό
<η)γχληθησόμενον έν Άθηναια 8 όν Π αμπροσφυγικόν Συνέ'δριον οί κ. κ. Ά. Κοντόπουλος1, Μ. Κυριακί- δης, Ε. Φοαγκϊσκος, Λ. Τριαντα- φυλλίδης, Κ. Πανταλέοντος, Α. Εύφραιμίίδης, Περ. Τριανταφυλλί- βης, Χαρ. Παντελακης, Ν. Άνδρο- νίοης. Την πιοοσεχτί Κυριακήν είς τα έν Δρα,τιετσώνοι καΐ έιά τής όδοΰ Ταπητουργίαςι άρ. 40 γραφεϊα τοΰ Συλλόγου Προσφύγων Σταθμόν Λαρίσης καί Περκρερ/είας Πειραι¬ ώς θά γίνονν αί αρχαιρεσίαι διά την άνάιδει.|».ν νέου Διοιικηττκοΰ Συμιδουλίον. Ό Σύλλογος Π·ροσφύγων Δρα- πετσώνας καλεϊ τα έπ' έλΌΐκίω οι- αμένοντα μέλη τού νά διέλθουν έκ τοΉ (έν ΔραΛ>ετσώνα καϊ ΐπί τής,
όδοΰ Ταπητουργίας αο. 40 γρα-
φείου χον πρός ένημιέ·ρωο{γ των.
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΐηίΗΓ
λέχεται Βηλαρα 7 πλατβΐο
Αγ. Κωνσταντίνου (Ό
μ5νοια) θ—1 καί 4—8 μ. μ
Τηλέψ. 525.387
ρω 6—)ρεσϊαν καΐ λάβωμεν καΐ
ήιπίς τοθς όρττττικούς τί-τλονς κυ¬
ριοτητος των ο-ί«ο—ίΐδων μας έξο-
φλοθντίς ταύτα μέ τιμήν ττροπο
λεμικής χρεώσε»ς σττως καΐ οί λα '
βώντες τούίτους σνντ/ταΐροι μας. '
Μετά τιμής οί αΐτοΰντες Ι
Γ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ . Σ. ΠΕΡΙΦΕΡΝΑ
σιν ή όποία εΐχε δημιουργηθή με
ταττολεμικώς ήτο δυνατόν νά ληφθή
οΐαδήιττοτε πρόνοια άποκαταστάσε-
ως των άναποκαταστάτων προσφύ¬
γων.
'Αλλά, κύριοι συνάδελφοι, τα έ¬
τη παοήλθιν καΐ ή ομαλότης απο¬
κατεστάθη είς την Χώραν καί φθά¬
νομεν είς την παρούσαν Κυδέρνη
σιν ή όποία ανήλθεν είς την έξου-
σίας τό '955. Άπό τό 1955, ιμο-
λονότι ιΤΓθλιτική, νομισματική, οί-
κονρμική, κοινωνική καΐ δημοσιονο-
μιή σταθερότης ϋπάρχει είς τιήν
Χώραν, δέν λ^μιδάνεται καμμιά μέ-
ριμνα άποκαταστάσεως καί των ύ
πολοίπων προσφύγων.
Δισεκατθιμμύρια πολλά ή.ιαλωθη
σαν καΐ άναλϋσκονται άπό την ικΐ
ροΰσαν Κι.>6έρντισιν, χωρίς νά ληρ
φθη μέριμνα διά την οριστικήν καί
ολοκληρωτικήν αποκατάστασιν των
άνατΓο<ατσστάτων εισέτι προσφύ - κά9ε έπαινος καί είς τόν κ υπουργόν διά την κα- τάθεσιν τοϋ παρόντος Μ. Δ ©ά παρακαλέσω τόν κ. υπουργόν κα¬ τά την συζήτησιν επί των άρθρων νά δεχθή ωρισμένας τροπολογίας αί οποίαι θά δελτιώσουν τό νομο¬ σχέδιον καΐ θά Ικανοποιήσουν α¬ πολύτως τούς μεταστεγαζομένους κατοίκους τής Άγίας Φωτεινής. Γ. ΒΑΛΟΥΡΟΣ. Κύριοι συνά¬ δελφοι, είς δσα είπεν ό προλαλή- σας συνάδελφος κ. Κύρκος, ώς εί- δικός άγορη ής της Δημοκρατικής Ενώσεως, έ,χω καΐ έγώ νά προσθέ- σω ολίγα ώς δουλευτής τής πε¬ ριφερείας Αθηνών μιάς περιφερεί¬ ας πσραγκούχων καϊ τρωγλοδυ- τών, Μικρασιατών, οί όποΐοι δέν έτυχον άκόμη τού παραχωρητηρίου κιοριότη ος. Μία κατηγορία ή όποία εγκατε¬ στάθη ώς οί κατοικοι τοΰ συνθ'κι- σμοΰ Άγίας Φωτεινής είναι κσί οί πρόσφυγες των Αθηνών. ΕΤναι δέ Άλλά, ένώ ούτω άντΐ'μετωπίζο-| γνωστόν άπό -'όν Νόμον 2044) μέν τό πρόβλημα των άναποκατα- 52 δτι τίτλος κυριόηγτος θεω- στάτων, δέν άφήνομεν ησύχους ου- ρεΐται καΐ ή τταραμονή έττΐ 5ε.ίοτν τε έκείνους οί όποΐοι άποκατεστσ- τοΰ πρόσφυγος είς -ά οίκόπεδα, θησαν (δίαις αυτών δαπάναις. Ί- τη άνοχή τ διά σημειω»μάτων τής δού τό θέμα τοΰ υπό κρίσιν σχε- υπηρεσίας. δίου Ν.Δ. : Είς τόν Συνοικισμόν Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε συνάδελψε, Άγίας Φωτεινής Θεσσαλονίκης ά- ιδταν αύτό τό οποίον είπατε ήλθε ποκατεστάθησαν πρόσφυγες παρά ' πρός συζήτησιν ενώπιον -τής Βουλή σιμένος νά τα άνασκειυάσω. Δεν θά άναπτύξω την προσφυγικήν ττολι- τ κήν τής Κυοερνήσεως, διότι ου- τε ή ώρα είναι, οθτε τα θέμα. ιΠάν* τως ένα πράγμα έχω νάεϊπω, δτι » Κυβέρνησις εύρεθεΤσα προ ιμ'ός « λοσοιαίας καταστροφής την όποί αν είχον προκαλέσει οί κομμουνι- στοσυιμμορΐται βΐς τόν» τόπον ού¬ τον ηναγκάσθη τα πρώτον νά άνορ ί&ώση την οικονομικήν κατάστασιν τοΰ τόπου. ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ: (έκ τής ά ριστεράς πτέρυγος). Τί σχέσιν £- χούν αΰτά κ. 'Υπουργέ; Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ύπ. «οΐνων. Προνοίας). "Ο,τι σχέσιν είχον «ύ. τα ιπού ε/έγαττε σεΐς. Ό κ. Κύρ¬ κος ωμίλησε διά ,μακρών καί ιμοΰ φα'ινιεται δτι παρ' δλα δσα ηθέ¬ λησε νά είπη μεταγ€νεστέρως, εί¬ πεν καί μερικάς άνακιριοείας ή λόγω πκχλθΊάς φ'λίας την όττοίαν ι εχομεν δέν εΐπε έπακιριοώς την ά-' ληθειαν. Πάντως ενα (ττράγμα ^^ νά γο- νίσω, δτι αύτη ή πράξις τοΰ Υ¬ πουργικον Συμβουλίω, ή όποία πραγ,ματικά ήτο χαριστική δι' έ¬ κείνους οί όποΐοι διυμενον είς την ττεριφέρεια" περί τής όττοίας ομι¬ άλ αλ έε δέ Ι ο πιροσφυγικαϊ οικογένειαι και ΑΜΔΡΟΝΙΚΗ Αβ. ΧΛΩΡΙΔΟΥ Είς νεαρόν βίσέτι ηλικίαν ή πο- ^κλανστος Άνδρσνίκη Ά». Χλω- ρίδοΜ, θυγάτηρ τού έξ ·Αλεξαν- δρουττόΐλεως τακτΐΐκοΰ συνεργάτου μας κ. Γεωργίου Θ. Κανδηλάπτου άνβως, Ιέτελεύτησε την Ι7ην π. . έν τφ έν Άθτγναις νοσοκομείω Ό Εύαγγελισμός» έξ ολιγοήμερον «δυνηρ/θς ασθενείας καΐ ετάφη έν τφ νεκροταφείω τής Νέας Σμύρ¬ νης την επομένην, άφίσας άπαρη- γορήτσυς σύζυγον, γονε'ς τέκνον, άδελφούς καΐ γνωστούς. Ή άείμνη—τος λαοοΰσα αύστ~- ράν ανατροφήν παρά τού διδασκά¬ λου ~ατρός της άπέδη τυπος καί ύπογρσιμμός ού μόνον π'στης και εύαρέτου συζύγου καΐ μητρός "«ι _ ... φιλοστόργου τέκνου, άλλά καΐ κοι Ι ευλογημένην. ΑΙωνία ή μνήμη ΓΙΩΡΠΟΖ ΚΑΛ^ΥΛΗΣ ΟΔΟΝ ΠΑΤΡΟΣ 19-8—59 Ή δοκ*μαα|μένη γεννά τής άνεί- κτονς Οΐσμονς ςριλίας γιά πωτης Συμφοράς τοϋ 1922, ό 6α- σανιομένος χορμός τοϋ Μιχομμ- τ«ιοϋ 'Ελληνισμοϋ, 37 χρόνια τωρα 6λέπίί. τα χλώνια τού νά λι·γουν) καΐ να τσακίζρνν χάτω άπό τό ___^ τοϋ «Λυσαχπητον χρόνον και ρη ή σκέψη πον Ισως ίσως, , «ι.Λ ιτι/ι <τιιλλαοάκια τού νά ι ξέρει ποτέ καταεκοθοΐιΐΓ. &»» νωνικώς δεΐγιμα έθνικύφρονος Έ ληνίδος καΐ πιστής Χ ~ 'Εγκολπωθεΐσα τα θεΤα ^_^ αποκλειστικώς είς φίλανβρτ-ικόϊ' ττράξεις μετ" άλλων κυρίων καΐ δέ- σποινίδων τής 'Αλεξοτνδρουπόλβωτ πιροστρέχουσα πανταχοΰ, βοηβοΰ- σα, καττνχοΰσα, ένθαρρύνουσα ~αν τα πάσχοντα όΐνευ διακρίσίως θέ¬ σεως καΐ ιταταστάσεως μέχρ, κα| αυτής τής αΐμοδοσίας της αττροΐξ έξ ύπεροολικής άγάπης πρός τόν πλησίον. Άτενίσασα τόν θάνατον στα- ρόΐχως έοειξε α^αΐπάρνησιν ήρΒΪ. κήν καΐ χριστιανικήν εύλογοΰσα τ6 δνομα τού Κυρίου καΐ αφήκε μνΑ. μη αλησμόνητον καΐ ύττό τταντΗ» τεοα άπό 40 χρόνια. Δυοαναπληρωτο τον. Γιά τή δνσιμοιμτ) μάννα, τί' «ονεμένες άδελφϊς, τοΰς γ—--- ' 'Αλλά καΐ βάρος τοΰ «η τα χλωμά πιά φυλλαράκια τού γίνωνται 6ορα τής γής. "Ενα μη από τα ιλιγοστα φΌλλα που α- πο(ΐένουν <πό Μεγάλο Προσιφυγικό Δέτ<κ> έΛεσε Κι' Ιχει **>' αχηί»
Κι'
■40 οικογένειαι γηγενών. Έκ των |
309 οΐκογενειών αί 109 είχον έγ-
κατασταθη πρό τοϋ Τ 94Ο. Άπό τοΰ
1941 καΐ εντέυθεν έγκο-εο^άθησαν
152 οικογένειαι, έκ των οποίων 53
προσφυγικα! καΐ 139 οικογένειαι
γηγβνών. Συνεπώς δταν ομιλούμεν
τόσα
α
γηγ
δι' α11^ την περισχήν, θά πρέτει
ι«ά παύσωμεν νά Λμιλοΰμεν διά
τούς άτυχεΐς ττρόσφυγας, διότι έξ
αύτών εάν τυχόν είναι δικαιοΰχοι,
μόνον 23 οικογένειαι ημπορεί νά
θεωρηθή δτι είναι δικαιοΰχοι, δλοι
οί άλλο έγκοττεστάθησαιν μεταγενε¬
στέρως παρανόμως καί αύΒαιρέ-
τως.
Ό
λεΐ, προεκάλεσε σαλον, τΓτέρυξ δέ
όλόκληρος μετέ6η έπτί τόπου" υτΐΌ-
σχομένη δτι δέν θά εφαρμοσθή ε¬
άν τυχόν δέν έγκοτταο—αθοΰν τπροη
γουμένως είς την περιφέρειαν τοϋ
Άξιοΰ. Ηναγκάσθην δέ έπανειλημ
μένως νά δΐηλώσω, ότι δέν πρό
κείται τουτο νά λάβη χώραν, δια¬
τί άλλο τό ενα νομοσχέδιον καί άλ¬
λο τό άλλο διά νά πεισθοΰν νά
κάμψουν την αντίστασιν την οποίαν
τοΰς είχον προκαλέσει
Ό κ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ ομιλών εί¬
πεν δτι βάσει τής κειμένης νομοθε
σίας ϊπρβττεν ούτοι νά είναι Ιδιο¬
κτήται διότι έπρεπε νά είχον πα-
ραχωρηβη είς αύτούς τό: παραχω
ρητήριά τους. Είς ττοίους, είς τούς
πρόσφυγας ή είς τούς γηγενεΐς;
Τελικώς τό Νομοσχέδιον εψηφίσθη
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Παρακαλοθνται οί καταφυ-
/όντβς καΐ δαμίνονιβς έν Α
σή αίς και έν τοίς «ροαστ&Ιοκ
τρθοφυγβ', κατοικοι τού, έκ «β
ριχώρων Κωνστανταουπόλιβ·,
,υιμΐου Άρμουτλή, ώ ι, καΐ «.Ι,
(λλαχοθ άττΰ τοθ Ικττα ιρισμοί
ών οιασνορεντες άνα την Έλ
άοα καΐ είς ξέ.ας χώρας, τ«.ι
ίτοι καΐ οή οί οιυκν&Ο βνοι
οπό τοθ Ινωτικοθ π·6θματος,
ου 4γ>υωμένου οιά την παρα
ολθθθησιν των έκ τοθ έκπαιρ
μνθ των καΐ έντεθββν Δναψοο
ε ν*) ν Εκτοτε
„„_______ __ νά χαί"
ρωνται τό χάι-ο* τον ήλιον ·καίι τό
τραιγοΰδι τοϋ άγέοα. Τ' ονομα Γι-
ώργος Καλονδης;. Άλλά ποίος ή-
ταν ό Γιώργος Καλονδης. Ήταν
ό άνθιρωπος πού ιενσάόρκωνε τόν
άνθρωπο ίτσι δβτως τόν ήθ«λε αύ-
τός νά ·εϊναι κι' ατως τόσο περί-
φημα τόν σκιαγραψεί στό 6ι6λιο
τον <"ΑΎθρωποι καΐ "Άνθρωποι*; Ναί, ΐάΛφαλώς αύτός ηταν. Πρ«ος, άκαοιος, άνοιχτόκαριδος, &δολος, ά- προσποίητος, ιμ' €μιφιηη(τήν άγαθό- τητα καϊ «ρυσικτΐι την καλωσύνη. 'Αλλ,' ό Γ'ώργος. Καλούδης δέν υ¬ πήρξε μονάχα έ'νας ίδανικός άνθρω- πος μέ ΰποΑειγματΐΛΟν ήθος, έ'νας καΐ ιαφίλοκερδης επιστή¬ μων, ε-νας ευχάριστος, ξέρει ποτέ καταξκοθοΰμϊ, όσοι στιμ- Λατριώτϊς τού, νά φτερουνίιΐουμ,; πνευματιχά μαζύ τού πάνω «π' τ5 όντικείιμενο της άκοι>ιη—; νοστώ-
γίας τού, τή Σμύρνη.
-Γ—ΤΙΟΣ ΣΚΙΑΔΑΣ
ΣΤΛΛΤΠΗΤΗΡΙΑ
Γιά τόν .τροωρο καί άδόκητο *α·
νατο τής Άν%>νίκης Χλωρϋη,
κάρης τού άγαπητοΰ φίλον «β
συνάδελφον Γεωργι'ου θ. Κονσττ
έίβρράζομεν τα βατΤΰτατα
Α μας ότι; πονεμέγις
οίκογένειες ιχΛ —-τρός καί τοϋ
συζύγου της.
Οίκογένεια. Β. Κ.
καί πίθίξτντητος στήν κοινωνία σύν-
τ<νο<ρος:, άλλά καιίι 'δόκιιμος λογοτέ· χνης. «Σαιζόν στή Μύκονο», «'Εγ· κίϊνες κι' Έμεϊς>, «"Ανβρωποι κι'
"Άνθρωποα, «Τοίτη θέση μέ την
Ταχεϊα», ίίΐΐρήνα στό 'Ενυδρεΐο»,
«Ποντάρετε στό Μη|δέν>, είναι οί
τίτλοι τής πνεχ^Λτικής τον Λαρ»-
γωγής των τελβνταίων 14 έτών.
ΙΧρονκισιμένος μέ ?να σπάνιο συγ-
γραφικό ταλέντο πον όφ-ειλόταν
στον πλοϋτο των Ιδεών τον, σ"τή
φιλοσοφνκότητά τον, στή διοματική
τού Ιέιμπειρία άλλά καί σέ μιά πλα-
τ*ιά καί Λθλνσννθετη μορφώση,
|κατώρθωνε σνχνά νά πραγματοποιεϊ
διπλές ίκδοσεις των Ιργων πού ά-τ'
Την παρελθοθσαν Πέ».«την
ΙκηΒβύθη «κ τοθ 1«ροΟ ναοθ τού
Πρώτου Νικροταφί1ου ή Μα
ρΐα Χρήστομ Σολομωνΐβου οί'
ζυγος ττθ τιρώην Ύτΐοοργι Ο
ΙλΟ
ς χ ρ
Πάντως ά κ. Κύρκος είπεν δτι 6-
πευθύνως δηλοί ότι έκεΐνοι οί όποΐ¬
οι κατοικοΰν είς την τοποθεσίσΜ αύ
την εγκστεστάθησαν κατόπιν έντο-
λης τής τότε Κυββρήσεως ώς «πρό
σφυγες.
Μ ΚΥΡΚΟΣ: ΕΤττα δχι δλοι,Ι
ρητώς άναφέρεται τούτο είς τα ττρα
κτικά. ν
Α. ΣΤΡΑΤΟΣ ('Υπ. ιΚοιν. Προ
νοίας). Ειό'.ματε δέ μίαν
«ροβ
μάτων ν α ν, δηων, β έλθωοιν £
ή. ίπΐ τή>, οοου Τ
.ευθόνσιως και
ι με<0 τ^ν συγχ^μιανων τω Αθ. ΧατζηϊβοανογΑου καί Ί; Λένης Σανΰρου ή αλληλογραφή ^οι μβτ* οόίώ- "μος ενημ.- ω·(ν των *ροιίΐμί>ου >ά ιοϊ
όποι« τό ποωτο
«* γαλλιχή
κυκλοφορησε
Άλλ' δσα κι' αν πεΐ κανεΐς γιά
τόν Γϊιόργο Καλοΰδη, πάλι λίγα
<>αναι. Καί τα λίγα αύτά πού προ-
σφέρονται 'ά-τώ τό χέρ*. άνθρωπον
ΰ συνδέθηκε μαζύ τού μ' ώρρη-
-μο<, και έν τή —;ρργιική σας με-ι ΚΗΣ. ("Ειτβνται 60 εΐσέτι 6ττο- «Ις την σν«τί-| ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕλΜΑΤΙΚΗ ΣΧΟΑΗ ΚΟΜΜΟΤΟΗ ΠΕΤΡΟΥ ΑΜΔΡΑΝΤΟΥ (Διπλωμητούχου Σχολήν Παρισίονν) ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙ-ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΚΑΗΜΕΡΙΝΩΣ ΝΐιΑ ΣΧΟΛ1ΚΗ ΙΐΕΡΙΟΔΟΣ : 2Ε11Τ. ΜΒΡΙΟΣ—ΦΚΒΡΟΥΑΡΙΟΣ (Άοιθμός περιωρΐΓμένο) ΧΑΡ, ΤΡΙΚΟΥΠΗ ίΌ-ΑΘΗΝΑΙ-Τηλ, ινακοινωθώοιν πληροφορίαι έι·ι ίβμάτων ενοιαφβ',ο-των δλου- οόι, κοτοίκους τού ά>ι, ανω χ^.
ρ(ου·
λλλαγη ΔIΕΥθΥΝΣι^^^
10 έν (ΙβιροπεΙ Δικηγυρι
Λόν Γραφείον τοθ κ. Ά(3ρ,
Κοντοπουλ. υ μετεφέρθη εί
την οδόν Βασ. Κωνσιαντί
νού καΐ Τσαμαδου, τηΑέφ
43.224.
ργ μν
Χρ Σολομονΐδου Την >Γ)'
τη παρηκολτόθτιοι <«>ι
4σμθ(, κατιτ|ιησαν Η
πολλοΐ στβφανοι. Ή έ«ρρΙι
μας ύτιεβάλλβι τα θερμότατα
λή ·Ιγ τ^ν κ Χί|
ηήρ |
οτον ΣολομωνΙδην 4·1 τέ) 46ο
χήιφ θανάτφ τη σ ζό>ου «ου
ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ
Ης τόν προσφυγικόν σντβΗΐιομδ»
Αγ. Κωνσταντίνου 'Αγρινίο», ί«Γ
γέρθησαν προσφάτως, βάσει «ί«·
γραμματος αΰτοστεγάσίως ν» Τ
πονργείον Κοινωνικής Π
80 νεαι
κατοικίαι,
γτ|ί>ίΛΤΓος τού <τυνο»βασμου 'Τπονιργου Πβονοίας κ. διά τού ποσοθ ρ δραχ. διά την έκτέλε<τιν μ* 40 — 4» χΐΊάο·^ ιραχμέι, μπροστθ καΐ ΐά ΟπΑ οι«α εξυψλητεα οέ 60ο χρο .ια ΖΠΙΤΙΑ, άποτεΧοόμβνα ατ»ι )0ο Βωμάτια, χώλλ, κουζΐνι. καΐ σκάλα οια τον βροφον ο» 70 μέτρων άκό τη Λβωφορειου 'Ανθουτιο λεως. ΈηΙσης «ωλβ ο ( κ ό π >
ο α με εύκυλιες πληρωμ·)ς.
Πληροφορίαι : Στεφ. Μ ο*.
9ΐάκα<. μηχανικάς, Άναπαι 'εως 9— ι ιεμιστβρι. Τβρμα θ>
μισιοκλίους.
Α. -«ΚΛΤΒΡ1ΑΗΧ
«.εφουργικά καΐ Γυν«ικολογι*
39 Ζολωμ·0 (Τηλ. 2ϋ.7ίο)
11 112—2 Γκαΐ ·«! ο·««««*«· »
ΣΧΟΑΗ ΛΟΓΙΣΤΟΝ Ο "ΠΥΡΣΟΣ,,
Άνεγνο»ρισμένη *—ό τοθ Κράτους
Οδός Πολυτβχνείου Αριθ. 10 (Στάσις Μουσείου)
Πλήρης έκ,μάθησ,ς τής ΛΟΙΓΙΣΤΙΚΗΣ καί των συναψών αυτής
ααθηματων βάσει των νεωτέρων τάσεων καί κατευθύνσεων ΜΕ ΑΜΕ-
ΣΟΥΣ ΕΦΑΡΜΟΓΑΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΝ ^Α^ ΤΙ ^ΙΝ,α-
τα τό συστημα διδασκαλίας τού καθηγητοΰ κ. Τ. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗ,
όστις και προσωπικάς διδάσκη.
*>>■>
έργων
τ,ς πλατειών ο«χί όδών κλπ.)
έφοδιασθέντων 80% τίβν
δια κανονικών ποραχιι)ρΐΓΠ1ί«1'·
Άπομένει, έπομένως, ή τακτοηοίηβ»;
Από απόψεως παρααωρητιρίων κ«
τάχν ύπολειπομένων 20%, ή <ην»'Γ κικπς ττις στενάσιακ; των άνο.το"«· ταστάττων «στών προσφνγ(ι«ι καΐ ή άποχατάσταοτς των γικών οΐκογενειών, των άριχ1 έκ Ρωσίας, κατά τό &«5 θέλουν νά έλπ£ζιουν οί φυγες, ότι αί οΐχεϊαι "Τπουργείου Προνοίας, < έ>ανμασν>ς ο«αΙ ιρέχττ);
ττ)ς Κοινστητος κ. Βολ
τουλος, τοΰ όποίοι) ή
τα μέχρι σημερον
δέν είναι καθόλου μιχ«4
άμελήσουν οιά την
των ζητηματοτν αυτών,
Λστε νά καταιητί 6
στ αντϊνος —
«αί ύπόββινμα
Ανάπτυξις τϊλων των Κλάδων καί Συστημάτων έν οΐς καί τα
Μηκχανογραφικά. ^
Διβασικαλία ΟΡΙΓΑΝΩΤΙΚΗΣ κοί ΕΛΕΓΚΤΙΚΗΣ διά πρώτην
Φοράν έν Ελλάδι.
Ανάπτυξις Λογιστικης των νέων Έταιρειών Περιωρισμένης Εύ-
%νης τό ττρώτον εΐσαχθείσης, ώς γνωστόν, υπό τοΰ καθηγητού κ Τ.
Βαλσαμακη.
ΑΙ είσιτηριοι έξετάσεις είς την ΜΟΝΟΤΑΞΙΟΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ¬
ΤΙΚΗΝ ΣΧΟΛΗΝ μας ωρίσθησαν την Ιην Σπττεμβρίου.
Εγγραφαί καί Πληροφορίαι ;
ΣΧΟΛΗ ΛΟΓΙΣΤΟΝ Ο "ΠΥΡΣΟΣ,,
Πωλοθντσι οΐκόπεδσ
έντός τής -ροσιβς.
μένερό, »>ώς κσί μ*
ευκολίας ηληρωμ*.
άπό 1000 μέχρι 180°
πήχβις. Πληροφορίαι
Δ. Ήλιόπουλον Δρο·
σιά.
Ανεγνωρισμένη οπο τού Κράτους
Οδος Πολυτεχνιείου 10 (Στάσις Μουσεΐουη ώρα, 8 -.ιμ — 10 μ μ. Ι
οννεχΰς.
Σημ. Έφηστώμεν τ»ν ττρβσοχτν των έ^Λιαφερομένων έττι τοΰ 6τι |
μόνον είς την Σχολήν μας ή Λογιστική. δΓδάσκεται άττ' εύβεΐας έ»ι
των Κατα—τ^ίων, καί δτι ή εξάσκησις των σττουδαΐςΓτών μας έυεργεΐ-
τ—ι επί πρσγματικών εμπορικον διφλιων. __
Ή Σχολή μας εΤνσι ή μόνη 4ν Ελλάδι, ήτις διαβέτει Ιδιόκτητον
Κατάστημα (Βι^ιοχηρτσττώλ»:%)ν) 6ι& την εξύσκησιν των σττσυβα»
^ · * ' ___ν'
Χ.
Ν. 'Ερ«·Ρ·Ι·
ΙΕΡ. Χ- ΠΟΑΑΤΟ*-*»"