187320
Αριθμός τεύχους
1471
Χρονική Περίοδος
32ον
Ημερομηνία Έκδοσης
23/8/1959
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Λ/νοι,ν -
ή 1
κης Ηράχλ*ΐΐ.βν Κρήτης 14
ΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣ ΜΟΙ
Ο ΤΜΜΟΣ ΤΩΗ ΕΝΟΧΩΗ
Α·ΗΝΑΙ ΚΥΡ,ΑΚΗ 23 Ληστου 195ο
ΙΑΟΑΟΓΙΚ_Ι,
ΚΑΙ ΤΙ
νΜΦΒΡΘ)ΝΤΩΝ
«*
Τρομος, ταραχή
α, χυοιαρχβυν β
χυέίρνβυσπς
λβη π προοβχης συνάντηαις
υ Προεώρβυ των ·Ηνβωέν»ί
λιτειών *^ Άιζενχάβϋερ με¬
τβυ πρωσυαβυργβ ή £
τβυ
Πβλιτειών
^ ζνχάβϋερ με¬
τ* τβυ πρωσυαβυ.ργβυ τής £
ίιετιχής "Ενώσεως χ. Κρβύο.
ΤΜΦ.
Οί δια τδν γνωστών ά ν-
τιχβινββουλευτι-
κ ώ ν μεβέδων χ» των ν £.
β Μ ν εκλογικών αυστπμάτων
ίΛΐχβϊήοαντες βΐς ά
πμάτων
ς βΐς τβν τράχη-
λβν τού Έλληνικοΰ Λ«οΰ, τρέ
μβυν έπ-ΐ τή Ιδία βτ, ^ έττέλ.
8η (ΛΛ'ίννβησις μβτχξΰ των
ίύο αυνασπιομών — ηου διβκ-
ΟΜθΰν την ήγεμονίαν τβϋ κό-
βμβυ — όττβτε οί αύθέντχι των
•Αμίρικβνοί, μή έχοντες πλέ-
βν ανάγκην των δ ο υ λ ι-
κων οπηρεβιών των, 8α
«αύββυν ν« τβύς κροττοΰν,
τέ 1τ<η βέλω, «1$ την ύ Ιερν-βιν τής χώρας. Αέβνται γονυκλινβϊς κ«ί πα- ραχαλβΰν ©«ούς χαί Δαίμονας νά τβΰί οώοβυν άπό τον χίν- *»νβν «ού τοΰς άπβιλίΐ, Τής όΐίθνοΰς ύφέαεως, ή Οπβία «ρβ*룫«ται ότι βά σημειωθή, μΐτα τάς συναντήσεις χών Ά- μίρτχανών κ* ι των Ρώΰσ μρ κ* ι των ΰσων ήγετών χ*1 «τού βά έχη ώς ά- κβτέλεσμα την ειρηνικήν ρύθ¬ μισιν των εκκρεμούντων δΐίβ- ν&ν πρ©€>λι>μάτων.
Πρώται έκ6ηλώοεις τής τα-
ρβχήί. κ«ΐ τής ύοτερίχς, άπ£
την ««οίαν κατελήφθηαχν οί
ιίβυβίνώοαντες την Έλλάύα
έ' μειοδοται, υπήρξαν ή
λ α
πτώοει βΐρηνιχής έπιλύαίω;
των δνεθνών προ6ληιματων, ο
χίνηίυνος τοΰ κιβμμουνιαμοΰ, ΐ·»
τ© μεταίχμιον των τριών ή-
πβίρων, ύέν πιρόκειται νά εκ¬
λείψη. Ότι οί άπα,ρτίζοντες
την ΗΡΕ, τ* ττειριβύαιβν κόμ»
μ<χ τής «άνοθεύτου έθνικβφρβ- μ ής «άνοθεύτου σύν-ς» — βλέη€ κατααύ τήί *«ταισχύνικ — & Ψεύδος καΐ τοϋτί. στόλον, όπως των αλλων ά ν * ι τα ά σ ύ- ό *ρμαδό{ χ « ν- Ιι κα- ζ τους ανταξίβυς «ς της. Δίβτι ή σ δχι μόνον «έτυχ«, ίι« των δ ι ο π « α μ ω- κων, πρός τό θβαδπναι, μέτρων, τα οττοϊα έφαρμώζει καί τής ά ν τ ι λ α ι κ η $ πολιτικής της, νά ίτεριοτείλη την δυναμιν τοΰ έγχω,ρίου κομ μουνιβμοΰ, άλλ' αντιθέτως την ΕΚΛΕΙΠΟΥΣΑΙ ΠΟΝΤΙΑΚΑΙ ΜΟΡΦΑΙ ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΙΔΣΟΝΙΑΗΣ -ό . *— χουσαν πολιτικήν πνευματικήν ,— Ποι—ιηνλ» κα{ Εθνικήν ττροσωπι- εύ-ρόιτδβκτος ή 8ΐ κότητα. Χειροαγωγός μ ήρξ ή Ι { β λ λ ο $ αγόρευσις τβϋ κ. Προθυπουργον είς τβ συνέ¬ δριον των εψέύρων αξιωματι¬ κών τήί Λοιρίσης — είς την β- ηβίαν έχαρακτήρισεν βλβυς λλίύ τοϋς ηβλιτικούς τού ώ ύό βντιηχλβυς ώς τού χομμουνιβμοϋ» — άφ' ί ί υσί μμ χαί αί περιουσίαι τού χυίερνητικοΰ εί ά' ς νός τμημχτων βιάσου είς τού χρη ου τ«ί επαρχίας, άφ' έτερον. ΑΙ ακααμωόικαί αύται κινή- «ις των έηι6ητόρων τής έξου- αΐβς άΛββλέπβυν, όπως πάντο- τε, ίΐς την εξοιπάτησιν κ*ι την πχρακτλάνηβιν των μ-ετά 4Μ«λί»ς συγχεατούντων την έγανάχτηαιν χαί την οργήν — Διά τα είς βάρος τοΰ -κχταινομενχ — πλη ή Ελλά Ε ς μ (Μομών τής Ελληνικάς Επαρ¬ χίαι. 4ι*τι ή Έλληνιτιη "V- υφίσταται ιτρώτη τας ουνε- άνηλεοΰς φβ ή ί ή ης ρής μ«νί«ς, τής νβΐί χόντοι* ης χεΐ τΰν άτελβυτήτων βχανδάλων! Κεα διά νά επανέλθωμεν είς τέ βεμα μας, οί ίϋριοτίόμενχιΐ ίκΐ κεφαλής τού κρατβυς ττροα- Μββθν ύι* ΐτ«ντ«ς τρ«ηβυ χαί Ννρί»ς δια τή$ δνυλοψροούνης των κ«1 τής α ν ε π ι φ υ λ *- χ τ · υ εκτελέσεως των επι- ίυμιών χαΐ των έ,ηιτοιγων των ίένων, νά έμφανίσβυν ««υτβυς Ις ίρακλίϊς καί λ4«τ«ς Ις ίρακλίϊς καί ς τβδ Δυτικβΰ Κόσμβυ, είς τβ έ- ιτίκβιρβν αημεϊον ηβϋ ά«τβτ«- λεί ή Ελλάς. Άγωνίζβνται να *πβδεί{βυν ότι, κ<*1 έν η«ρι- χ% ω ς, δια νά δημιουργήση τι»ν περίφημον ττβλωαιν, πβυ αποτβλεί την μονχδικην τής υπάρξεώς της διχαιβλογιχν. Η οηιμερινη κυριως μετα- μόρφωοις τής "Ακρας Δεξιάς αποδίδει π λ β ύ σ ι α τα τροφΕΐα «Ις τόν έντοπιον καί τον διεθνή κομμουνισ,μόν. Δι¬ ότι, χω,ρΐς τό Δεκεμδριανόν κομμουνιστικον κίνηιμα καί τόν ΰποκινηβέντα έξωθεν ουμ μοριτοπόλεμον, ό έ δ ν ©- κ τ ό ν β ς φαυλβκράτης πα- λαιοκομματιομός, οχι μόνον δέν θά άνήρχετβ είς την επι¬ φάνειαν, άπό τόν κολοβόν των άχρήατων τής Ίστβιρίας, είς τόν όΐτοΐον βΐχε ριψθή, κα- τόττιν των άίνβυτέλβυ; έονικών συμςρορων, τάς οποί¬ ας «πεβώρευαεν είς την Πα- τρίδα, άλλά καί θά άπετέλει θ λ ι 6 β ρ ά ν απλώς ανά¬ μνησιν. ΑΙ Ατπδιώξεΐί άλλωστε των δΰο ακρων αυμπίτιτουν κχΐ επί αλλου σημείβυ. Ή "Ακρα Δε- ξιά καί ό έγχώριος κομμου- νισμος εφαρμοζουν αμφότεροι ξένην πολιτικήν καί έξυπηρε- τβθν ξένα — είς βάρβς των β- Θνικών μας — ουμφέρβντα. Ό κομμβυνισμός έπιδιώκει νά 6- δηγήα(ί την Έλλάδα δπιοθεν τβϋ οιδηρ*« ηαραηετάαματβς ΐ ή "Ακρα Δεξιά νά τίιν ω λί έ καΐ ή ρ ξ υποδουλωθή τελείως — εν μέ¬ ρει ήδη τό Απέτυχεν — είς τβΰς Έδραίβυς τοκβγλύφβυς, ηβϋ διευθύνβυν τάς τώχας των 'Αγγλοσαξωνικών λαο>ν κ«1
τβΰ Μβντερες ικαΐ τβϋ Ζβ,ρλβΰ.
Ψβύδεται συνβΓτώς ή κιΛερ-
νωαα φατρία βταν — έττανια-
λαμδάνβμεν — Ιοχυρίζεται δτι
εχει ώς κύριον μέλημα της την
περιβτβλτιν τής δυνχμεως τβΰ
χβμμουνισμβΰ βΐς την χώραν
μχς.
Ο ΠΑΛΑΙΟΣ
ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝ
ΨΑΡΡΕΑΝ.
ΑΠΟ ΤΟΝ κ.
ΌρΘώς — όρθότατα — τ& <π<β- ρά τώ 'Υττουργείφ Προνοίας Συμ¬ βούλιον Στεγάσεως ίχει καθορίσει, δτι διά την άττοκατσστοΐσιν οχγτι- κών προσψντικών οΙκογενειΟΛ' άρι- βμουσών ϊ—έρ τα 6 μέλη δέον να ηαραχωρτνται ολόκληρον — καί ού. χί ήμισυ — οΙκοπεδον. Τό τταρα τφ αύτφ δμ«ς ·γττουργείφ Νομαρ χιακόν Συμβούλιον Άττικής / τίς οίδε τινος . . . <σοψοΟ» την γνω μην εΐσακούσαν — καθώρισε, ττρώ τινός, ότι καΐ είς τας ώς **> °)-
κογενείας — τάς ττερΛ
οος, δηλαδή, Οπερ τ*'β
βίον νά έκχορτΥται μονον
οΙ«6— δόν! 'Αλλά δι" δ
Ι«6 δόν! Αλλά ^ρ;
Υψίστου! Είς ποίον λογικήν και
ΐ δύ νά στο-
ιΐς ιτοίον δίκαιον δύναται νά
Ρΐχβή, μία τοιαύτη οώθαίρετος και
«δικος απόφασις, Πώς είναι δυΓ
«τόν, ψερ' εΐττεΐν 12 &τομσ: νά
ίικαιούνται τής αυτής οίκοδομτγσι-
1»ο« έπιβοανείας, δσης «α» 3. ν*"?
«τομβ; Καί ττώς τα 12 σντά 6>
«μα—£|ς τα όποία, κατά «δσαν
*Ρο6λιψιν, θά ττροστ(θενται,, καβε
τό», νεαραί Οττάρξεις —„**
«ι δυνατόν νά τακτοττοιηβοΐΛ οιε-
ΥβστικΔς χωρίς νά παραοιάζεται
* Φυσικάς νομος περΐ ταΰ άδιοτχω-
Ρητου καί νά έξοηελίζι»"»^1
βροι τής Ογιεινής καί τοθ'
°μοΰ, είς κατοικήσιμον χώ. ν
λΐς έπσρκη διά μίαν όλιγομελτ) οι¬
κογένειαν; Την εξήγησιν, η μάλ¬
λον την διορθωσιν τοΰ άτόττου α¬
ναμένομεν άπό τόν Ύφι/ττουργον
Προνοίας κ. Ψαρρέαν.
ΔΙΑ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΡΟ¬
ΝΟΙΑΣ.
'Ανογνώθτη μας άττό τάς Πά-
, ό κ θ Κομνηνος (Έφέσου
46) μάς γράφει Είδοποιή-
V
άπό τό Κέντρον Προνοίας Πα-
τΡύν νά ύττοβάλω σχετικά δικαιθ-
ολογητικά ώς ττολυμελής οίκογέ-
ν*'°, διά νά μοθ παραχωρηθέν
οικόπεδον καί νά τύχω καϊ τής ,κε-
«θνονισμένης οΐκονομικής ένισχώσ*-
*Κ, βιά την ανέγερσιν κατοικίας^
^Υπέβαλον τα τπστοποιητικά, δι
τα μέλη τής οικογενείας
— β έ
καΐ
Ιλθε.
κ β
μοί
ή
ής γ
έ ττ τ ά τόν
ανβκθινώβτν, δτι
θά *
μβν
ίιά
ή πΐστωο
νά Ιλθης νά τραβή-
ΐβ 1 ά
ά ης
ιά τ* οΐκο-εβον «
την βουλειά σου». Καί
Λ ιτΙ«-Ησ)»ν β*ν
νά
δμως έμένο άλλά τάς. . . όλιγομε-
λείς οικογενείας, αί οποίαι ττήραν
τα οΐκόπεδα καί τα χρήματα και
την οικογένειαν μου, ττου άριθμει
17 μέλη, την άψησαν είς τό περι¬
θώριον! "Υπέβαλεν — συνεχίζει
— παράπονα, είς τα 6ποΐα έοοΰη
άττάντησις, δτι εξεδόθη «τυπική>
απόφασις νά στεγασθοΰν, κατα
•προτίμησιν οί «πνκνατωκημεινοι»
καί σεΐς ποϋ διαθέτετε 2 δωμάτια,
οα μεινετε δττως είσθε! "Αντεπα-
ρετήρησα — προσΐίέτει — πως
είναι δυνατόν είς 1 δωμάτιον και
Ι κουζίναν νά διαμένουν 17 & ο-
μα, 'Η ανταπάντησις ότι μιά ξε-
π, «δέν ξερουμε».
Ό άιναγνώστης μας τταρακαλεΐ
νά ληφθή ύττ' δψιν ή περίπτωσις
ς ρος ή
μνη,μοσύνη ό8ΐ)γ«ΐ με τΟν θά¬
νατον τού άειμνήοτου Λεωνί&α Ί-
οσονίδη, την οικέψιν μας είς τόν
σοτΓτόν τού τάφον, δχι μόνον διά
νά ά—οτίσωμεν τόν όφειλόμ«ιον
φόρον τΐιμης, κ«ί εύλα6είας ττρός
την μνήμην τοΰ μβγάλου άνδρός,
άλλά καί διά ν' άνχλήσ»μ«ν καί
ημείς οί Πόντιοι άττό την ττθλυσχι
δή τού σταιδιοδρο.μίαν, διδάγμβτα
έβνικής ττολιτικής καΐ επί ττλέον
ίττιστηιμονικής ττροκο—ής.
Διότι πράγμοοτι ή μορφή τοθ
άλτ^μονή/του Λεων'ιδα Ίασονίδη
δε-ν άοτελεϊ μόνον καλλίρροον ττη-
γήν έβνοτορί,-ο&ς ττολιτικής άνάδοι»
καί λά,ιψεως, καθ" δλα τα πολυκύ-
μαντβ στάβια τής ζ«ής τού : εί¬
τε, δηλαδή, δταν άνΰψωνε ό ρωμα-
λέθς έπβνοστάτη,ς ττ>ν σημαίαν
τής Πο·ντιοοκής ελευθερίας διεξά-
γων τοΰς άμφιρρό-ους κοστ' αρχάς
ώγώνας τού άλλά μή ττραιγμα-
τοττοιηιθέίι'τας κοστά τό τέρμα των
αγώνας, όττόίτε «αί εκηρύχθη δι-
καίως άξιος τού Πόνπτου καί τής
'Ελλόβος, άλλά είτε καΐ δτοβν
βραδύτειρον ηκολούθησε ττιο—ός ώς
σκιά καί ακαμπττος ώς γροονίτης,
τα άκά&εκτα δροχτκελίσματα τοΰ
Μεγάλου Κρητός, 'Ελευθβρίον Βε¬
νιζέλου, κ<—ά την έττικήιν καί διρα- ιμοπικήν τού πορείαν διά την έν- σάρκωσιν των προαιωνίων τής φυ- λής μας όνειρον, καί την δημιουρ γίαν τής μεγάλης άληθώς Ελλά¬ δος, σνμττεριλβιμβανοιμένης καΐ τής ελευθερίας τοΰ Πόντον, την ίδρυ¬ σιν τής Πονττιακής Δημοκρατίας, ,ο τόν μεγάλον Κρήτα, δστις είς σχετικήν τού ΐιρώτηιοπν τοϋ ά- ττήΗτησιεν <ονά είσθε βέβαιος πώς Θά προτγμαπτοτΓθΐηβπ &ν Θέλη ό 6ε- ός αύτό ττου σοΰ είπαν φίλτατέ μου». Ό φίλτσττος πρός τόν οποίον μιλούσε κατηγορηματικά ό δημι- ουργός της νίικτνς, ήττον ό Λεωνί¬ δας Ίοσονίοης. ΕΤχ* ϊλβει τότ« <Γτά5 14—9— χ 5 1920 επι κεφαλής μι&ς έπιτρο- πής των Ποντίον, γιά νά οννηγο- ρήστι καί ΐ»ττέρ τής ελευθερίας τού Πόντου καί τής Ιδρύσεως τής Ποντιακής Δημοκιρατί«ς μέ 2δ>αν
την τάτε άκιμάζουσοιν Τρατηεζοϋν-
τα. Ό Βενιζέλος τόν εΐχε δεχβή
έπανειληιμιμέινα και σέ μίαν άπό
Γτίς σννενηεύ§εΐς τον, τον εΤπε:
Πηγαίνδτε στήν Πόλη. "Υπατος
άρμοστης εΤναι ό Γ. Ροΰτσος, εάν
ιμάς ψηφίο— ό ελληνικάς λαός τήιν
Ιην Ν)βρίου, τότε ό κ. Ρούσσος
βά ονομασθή γενι«ός διοικητήις
Κωνιατταντινουπόλεως ««ι Πόντου.
Αντά ύπ*νθύμισε στόν Ιδεολόγο
Πόντιο άγωνιοττή, ό Βανιζέλθς τό
βράδν έκεϊνο τοΰ έορτακτμο τής
μεγάλης Ν,ίκη^, στίς 14—°—
1920, πού ό λαός τής πρωτευου-
σας έπιανηΊγύριζε τα ύττινίκεια. Τό
6ράδυ έκΛΪντ» ή Τριανδρία 'Ελευθ.
Ββνιζέλος, Π. Κουντουριώτης καί
καί τού ήρωικοϋ Ύδραίου Ναυάρ-
χου, έχάβητο ενας κοντοΰ άναστή-
ματος αγν«ο—οις είς τούς πολλους
ττροσκίκλημένονς.
Τό πρόσωπον τού φωτισιμένο μέ
ττ>ν λάμψιν μιάς έλπίδθς — κά-
ποιες φορές εσκνβε πρός τόν 'Ε-
λΐυθέριον Βενιζέλον καί τοΰ έλεγκ
μέ δειλίαν καί σ&6οοσμό κάτι.
'Εκεΐνος τοΰ άπαντοΰσε μέ τό
γν»ο—ό χαμόγελό τού καί κοιποια
φορά τοΰ εΐπε μέ κοπηγορηματικό
τόνο τ' ανωτέρω, καί ό ' Ι όσον ι¬
δής έ'ζτνσί μέχρι τής 1ης Ν)6ρ·«ιι
1920, μέ τήιν έλιτίδα τής προγμα-
τοποιήοεως τοΰ μεγάλοι/ όνειρον
τού.
ΑΙ περιστάσεΐς ι>ττηρξσν άντί-
ξοες καί ό Ίασονίδης έδοκίμβοσε
τόν μεγαλύτερο ψνχικό στταρσγμό
μέ την διάφενσιν των έλπίδων τοι)
καί την κατάργησιν τοΰ Μεγάλον
τού όνειρον — Άλλά δέν έκαμ-
φβη.
Μετά την τραγικήν καττάρρΐυσιν
τοΰ μεγαλονργήματος εκείνον, ό
Λεωνίδας Ίασσνιδης, ώς παρήγο-
ρος όογγελος των βλιδερών τής
κατοχττροφής θυμάτωιν, προσέφερεν
δλην τον την στοργήν, διά την
περίθαλψιν καϊ αποκατάστασιν
των σνμπατριυττών τού Ποντίων
καί Μικρασιοπών.
Όται' δέ ανέλαβε
καί πάλιν
ΙοΟκ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ
πήρξεν «χ} σβμνός καί βαθνς τής τόν άγο—γτόν τού Κομματικήν Λ-
ίπΐσΤΛαΤ»Γ λειτα·ι>ννΑ/. Κ.^. -Α... Α Ι ~έ~.. Ζ_. Χ..-Γ -. *ίί .
, 1 ■»
λειτουργός, διά τόν ο¬
ποίον λίαν προοφνώς ελέχθη δτι,
αν τόν κέρδισεν ή πολιτικη, τόν
ϊχασε δμως ή έπιστήμη.
Τόν Άπρΐιλιον 1934 ό Ίασονί¬
δης επήγε στην Χαλέποη'
τότβ ί-
μαζί μέ τόν Βενι¬
ζέλον, πού τού ίνλογησε τόν
σκονφον ποΰ πάντα φοροΰσε.
Τό 1939 ξαναιτήγε στό Λονδί¬
νον, —ήν 'Οιξφορδην, στό Ραϊν-
τιγκ καΐ πάλιν οτό Λονδίνον άπό
τον ετονς 1939 μέχρι τού ετους
1954. 'Εκεϊ άπό τον 1942 συ¬
νειργάσθη είς την ί&ρι/3εΐσαν υπό
το κ. Άλ. Μητσοτακη Άγγλοελ-
λΐ}νικήν εφημερίδα «ΕΛΛΑΣ» ποϋ
έ&εθιοετο μεχρι τοϋ 1946 μέ τι-
λενταιον άρχιονντακ,την τόν κ. Γ.
.Σνριωτην.
Με συμ—ληρωψιέκχς τάς σ—ουδάς
τον, κατοχος της Άγγλικής, ι αλ-
λικής, Τουρκικης Ρουμοονικής καί
γέτην, ότι ήιμεΐς οί Πόντιοι έκ
ποντίζοιμεν καΐ δέν κο~ο—ο>ντίζο-
μεν ποτε.
Ή
τον εσωτερικόν
τον κόσιμον κοί των λόγων τον έ-
θριάμβενοον παντού ■— ήτο πάντο-
τε <σννυφασιμένη μέ την ψνχή καί τί>ν ιδιοσυγκρασίαν τον ή έκρητ
κτικότής αυτή τοΰ πάλαι μοιχου ά-
γωνιστοϋ. Μια έκρηκτικοτης πη-
γαια χωρίς νά έχη τα έλαχιστα
καν ϊχνη τής υπηρεσίας καί τοΰ
ΰεατρινισμου καί πού ϋττήρξε τό
πλέον χαρακτηδιστικόν σημείον
τής ττροσωπικης τον σφραγίδας.
Μία ε4λικρ>ίνεια βιβλικη στίς έκ
δηλωοχις τον κοκώς καί ό Ίασο-
νιθης όλοκληρος ώς ονθρωπος μέ
τις πολυμορφες κοττ«ιιθΰνο-εις είς
την ζωήν τον, δέν έπαυσε νά ό-
πενΒνμ ιζη. τον 6ι υλικόν Ίσραη-
λίτην έν ώ δολος ούκ όστι, θά ή-
ταν δννατόν νά ήτο καί Οοκουμενι-
Ρωοντικί»ς ξαναγνρισϊ μβτα την' κ0« Γ'ατριάρχης άν ό πατερας
-ι.— ■- ' τον δέν τόν άπετρεττε νά άκολον-
τήν κλίσιν τού πρός τί
όντπεΛεικκιρωοΊν στην 'Ελλαδα
πον προσεφ€ρε και πάλιν τας υ¬
πηρεσίας τον στό έ'θνος, ώς 6ου
ς σ εθνος, ώς 6ου
λεντης καί γενικος οιοικη,της /νια-
ηειθονιας. Διετελεσεν τρείς φορά'
νττονργος, μίαν φοράν γενικος οι-
οικητης και επί ίθ ετη σννεχώς
βουλεντης, ό πλέον άγαπητος τη<, έκλογικής τον περιοχης ϋ&σ)κης καΐ οεινος ρήτωρ μέ την 6ρο>τώδη
, φωνήν τον — και ώς σννταςιον-
τή>ν αρχήν ό Βίνιζέλος κατά τήηι / χος άκόμη ήσχολείτο γραφήν και
μνηιμειώδη καί ανορθωτικήν τε-1 άκχττολω»1 και ι>μνολο;γων τού Πόν¬
τραετίαν 1928—1932, τού άνέ-
θεσε τό υπουργείον Προνοίας καί
όλοκλήρωσε τό μβγαλειώδες έργον
τής ανορθώσεως καί άποκαταστά-
σεως των σνμπατριωτών τον προ¬
σφύγων Ποντίων καί άφιέρωσε τα
πάντα επι μίαν τετραετίαν καΐ
την ζωήν τον άκόιμη, καί έδημι-
ούργησεν τούς καλλιτέρους προ-
σφνγικοΰς σννοικισμούς Αθηνών
— ΘεσσαΛονίκης ,— Μακ&δονιας
καΐ θράκης, καΐ την όποιαν Θρά¬
κην έξύμνησεν* διά τοΰ έπιγροομ-
ματικοΰ τον αρθρον την 6—2—
52 ώς εξής :
«Πρός την θράκην έ'γραφε, δέν
κάμω διόκρισΐν μετά Βορειοδυτι-
κής, Άνατολικής καΐ Λντικής
Θράκης. Πρός σέ έν τφ σννόλφ
σου άπενβύνοιμαι ©ράκη μας άγα-
πητή.
"Εχεις καί αν τα Παλλάδια σου,
εχεις την ελληνικότητά σου, ϋχεις
τοΰς θιρνλλους, τάς παραδόσεις
την Ιστορίαν σον καΐ δι' αυτόν
τόν λόγον δεν κάμω διάκρισιν με-
ταξιι 'Ελληνικής Τουρκικής καΐ
Βονλιγαρικής Θράκης.
Αι' ημάς εΐσαι μία καΐ άδι-
αίρετος, δι' ημάς, εΐσαι ή Θρά-
κη μας — καΐ ώς τοιαύτην σέ
φάλλω .— καΐ ώς τοιαύτην σέ νο-
σταλγώ καΐ σέ κλαίγω!
Θά έττρετΓί, νά σέ έμνημονϊύαμεν
μετοοξύ των «χοομενων ττατρίδων»
ώ θεία Βόρειος κα) Άνατολική
©ράκη».
Άλλ' ή μβγάλη μορφη το σε-
πτοΰ, ήγέτον των προσφύγων δεν
ελβμψεν είς τόν ττολιτικον ουρα¬
νόν τής Αίωνίας μας Ελλάδος,
ώς άστήρ πρώτον μεγββους—'Υ-
ι>μνολο;γων τού Πόν¬
τον, δνο ποΛντκμα άγοβά εΐχε
στήιν ζωήν τον τόνΠόντον
καιτην Έλλάδα.
Την 'ελλοοδα εγροοφε διά την ο¬
ποίαν έϊνσιάσαιμ!.» καί είμεθα πε¬
ραιτέρω ετοιιμοι νά βνσιασωμεν ό¬
τι μας, ι—ολειπεται, τό παν καί
οτύτην ώκαμη την ζωην μας.
Τον Πόντον δέ, τον οποίον όρα-
ματίζετο παντοτε νά πραγματο-
οιηση την Ποντιακήν δημοκρατί¬
αν, με ττρωτενονβαν τήι> ακιμαζον-
σαν τότ« Τραττεζοΰντα. Δε·ν ϋβ
ιΛησμονησωμεν ποτε τόν Πόντον,
ένν-ο&ΐται δέ δέν θά ληττιμονησωμεν
καί την ωραίαν ιμας ΑιοΛικήν γήν
καί τήιν Θράκην ,μας — Έξνμνών
νόν Πόντον, εξήρεν την φυσιο¬
γνωμίαν τής Τροππειζονντος μας,
ως πηγή άνοςγεννησεως τοΰ πολι-
•τισψ^ϋ), οχι μονον τον Πόντον, άλ
λα καΐ πέραν τοΰ Πόντον μέχρι
Ρωσάας, Ρονμανίας, καί αυτής τής
Ιταλίας κοΐί μέχρι αν θέλεττ& Μα-
νης καί Θεσσαλιας. Είς μίαν τού
μολιστα διάλεξιν «περϊ Πόντον
έν γένει» είς τον ΠαρνβιοχΓΟν, μέ
την γΐλαφιφότητά τον δντος εΐχε
έκττοντίσει όλας σχεδόν τάς γε-
ωγραφικάς προελεύσεις, καΐ ε!π< τότε, «τι προσίφνγον Πόντιοι πρό σφνγες είς Μόνην μόλις ϋποσεν ή Τραπεζοΰς καί περί στενωτά- της σνγγενειίας ΘεσσοΛών καΐ Ποηίων διά τοΰ «μονοαανδάλοι» Ίάσονος καϊ τον άγνοτάτον, ήρω- ικοΰ κοιΐ γενναίον Θεοησαλοΰ τραττνγΌθ Πιλοαστήιρη, διά τόν ο¬ ποίον κιανχώμεβα δλοι οί Πόντιοι και ό οποίος διά τοΰ Ίάσονος, εΐχε κιο(9αρώς Ποντιακόν αΐμα^—εΐ- χε λοιπόν δίκαιον δταν ϊλί,γε είς οεολογ ι αν. 'Άν δμως νπετάχϋη ,,την στοργική έπιταγή τοΰ πατέ- ρα τού θε» επο*>σε ως τόσο ή
I-
οιοσνγκρασία τον να είναι ζνμω-
μένη με το φνραμα τοΰ Ιερωμενον,
τού αφοσιωμενου πρός τήνθρτεακξ,ί
αν τού καλόν καί άγαθοΰ όρθοδό-
ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΟΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
) Ν1ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
'ιΑ—οτελεί πλέον καί τούλάχι- πάρχει τό έν&χόμενο οί δνο πρώ-
— —·; τού παρόντο ό ό λ
ήη
λιοατές των διεθνών
καί σάν τέτοιο, κι'
έπί τού παρόντος, τό με·
γόΛο γβγονός τού 1959 ο! έπι-
κε,ίμβνες σνναντησεΐς τοϋ Άϊζεν-
χαουερ — Κροϋστσεφ. Σάν τέτοιο
τό θεωροΰν ί»δη παντον οί σχο-
ι------.ι. _.-... «· -λ..-.. γ^γονότων
αύτό είναι
τό σηιμαντικά—ρο, τό αίσθάνον-
ται δλοι οί ανθρο—οί πού τό έ-
πληροΦορήθησαν καί οΊ άπλούστε-
ροι σ' δλα τα πλατή τής γί>ς. θά
ήταν πάντως χρή&ιιμο γι' αυτήν
την οϋσία των προβλημάτων πού
σχβτίζονται μέ τό γεγονός αυτό,
άν προατταθόύ<Γθ)με νά έ,μβαβύ- νουμΐ ως ενα σηιμβΐ» σ' αυτήν την τταγκόσμια καΐ σοβαρότατη άπή- χησί πού έπροξενιηισεν αΰτό. ΣηΊμοιίνει ασφαλώς τούτο : 'Η μοίρα τον κόσμον, τό μέλλον τής άνθρω—όντηΓτος όλο»ρ.η<>ης7 ή έλ-
πίδα νά γιλντώση άπό τό βέβαιο
κίνδυνο ενός καθολικού έξολοθρε-
μοΰ ποΰ την άπτιλεΐ βρίσκιεται
πιά τώρα στά χέρια δνο άνβρώ-
πωνι—ιέξαρτάται, θά μττορουσαμί
Ίσως νά ποθμε, άπό τή διανοητι-
κή ίπάρκεια και την καλή ή την
τώνιλιε-
άνθρω-
ςον ποιμένος. "Βστω καΐ
χωρίς
Παληές άναμνήσεις άπό την Πόλη
("Αγιαι Σαράντο, Βαλουκλη, Άρναούτ κιοϊ, Κουζγουντζοϋκ κλπ.)
Τοϋ συνεργάτου μας «βΥΖΑΝΤΙΟι»
Κάιθε φορά, ή πανήγνρις τής περιπτέρου αυτών τοϋ λ·εγομ«νοιι ^ τό τραπέζι των, φιλοσοφικώτατα,
Μεγαλόχαρης, Λ»ύ γίνεται δύο φο- Ίΐζιαμλπ - ' ° ' "' ' " '" ' ^ -.---.-- *-.
ρές στήν 'Γήνο, μοΰ ψέρει στό νοΌ Ι ·"» τ<>» ^
τα ηανηγΰρια πού γένοντο άλλοτε
οτήν πόλι καΐ τάς πέριξ αυτής έ|
παρχίας μ« την μεγ«λοποέπεια καί
την κοσΐμοσυρροή πού τα διέχρινε,
χαί πού
άπό τάς παραμο¬
χαί πού ήρχ,ζ ς
νάς /άκόμη τής Άνοίΐξεως.
Τό πρώτον έξ α,ΰτών ήτο τό τής
Καθαρώς Δευτβρας, τό λεγόμενον
τού
τωρα ττού άπηλλοτρ.ωθη μια «ΜΛαχλαχσυράνι> των Ταταούλων.
1 δά οσφυγικήν άποκα- .ύ- όνον οέν ^ θρησκευτχόν
;, διά προσφυγικήν άποκα-
μόνον
θρησκευτχόν
ταστασι'ν, είς βεαιν «Πιψαροψάι» χαρακτήοα. Ήτο χαθαρώς ή «α-
<κρραγισις της μασκα ισις τής ρ ή οάτας καί των 'διαφόρο>ν ιδιασκεδασε
ών της· ΠερΙ αυτού ήσχοληθην καί,
ήλλ ύώ ταν στηλών τού φίλου
80 νεαι
ΤΟΝ ΑΓ. ΚίΙΝΣΤΑΝΤΙΝΟ-Ν βλ}[Λίτζ άπο των σττ»λών τοϋ φίλου
«Προοιφνγκοϋ Κόσμοι» καί δέν θα
γ τόν ποασψι>γικόν συνοικισμόν έπανέλτ>ω τώρα. "Αλλοκττβ τό πά-
Κωνσταντίνον Αγρινίου, άνττ ρλν θέμα άφορά μόνον τα θρτ,
πο<χ»ράτα>ς, 6άσε· "β0" οκειιτικά πανηγυρΜΐ, έκ των οποι-
αύτοστεγάσεως τού 'Τ- ^ άλλα είχον ώς πρωτιστον ή
„ Κοννο»νικής Προνοίας, *α1 μοναδικόν σκοπόν ϊν ίνλαόες
λα*αΙ χ«τοι^ίαι, έπκ<Χ&: προσκτϊνυμα των ιαοτων μετα λοο- λα«χαΙ_κα . « χών αυχών Λασχοντων τού διά τοϋ ποσου λών ργ ής πλατειόνν καί έφοδιασΦέντων β διά κανονικόν η ο-υνθΜίΐσμοϋ ύϋτό τοΐ „,,,„,.„ — Πο^οΐς^ 'Α-'ββ' είς ,ό «λεος καί την θαυματουργον Προνοίας &0()_000 ^^ ^ αωτΊν}ίας των έπβμδασιν εο(/χύί^οντος ΙεροΟ πρόσωπον, ■ λ.χ. τό ώς είπον προσκήνυμα την Τήνον, καί άλλα οητνεδύα- ζον τό ποοσχήννΜ* μέ ■ψι%«γωγί- διότι τα τοιχώμα- τα τού ίκΐαν, ΰαλωτά, ύπηρχε μία Ιρημος περιοχή μέ άραιά δένδρα. Είς τό πλησιέστερον πρός την ό&ον (την λεωφόρον ιΔολμά - 6αξε) μέ- ρος αντής ΰπήρχε μία Τουρκική οΐκωΐ είς τό ήμιιπόγειον τής οποίας ήτο τό άγίαο'μα των Σαράντα μαρ- τύρ-οχν τό οποίον ένοικια^ον οί ίδι- οχτήττα τής, οΐκίας «ίς την πλησιε- βτέραν όμιογενή μας Κοινότητα, παλαιότερα '&ιά τρείς ημέρας μό¬ νον, επειτα 6μως διά μίαν έ&δομά- βα κατι' Ιτος. Είς τή> πανήιγυριν
ίΐύτήν συνέιρρεον χατά τάς ημέρας
αύτάς χιλκχδεί, προσχηνυτών, οίτι¬
νες ΐέπλήρουν τόν ώς τίπον χώρον.
Ητο όμως ή πλέον άθόρυδος, λό¬
γω τής θέσεως δπου ελάμβανε χώ¬
ραν.
Δευτέρα κατά σειράν πανήγνρις
έρχεται ή τής Ζωοδόχον ΙΙηγής
(Βαλουκλή), οπου τό πιεριώννμον
επί των πλακών των τάφων. Φυσι-
κά έκεΐ έτηρεϊτο ή δεονσα εύλά-
βεια πρός τούς νεκρούς. αποφενγο-
ιμεΛΤΐς Λάσης εύβνμου εκδηλώσεως.
'Η κοσμοσυροοή είς την Ζωοδό-
χον Πηγήν έ|ηκολοΰτ>ει καΐ καθ"
Ιολους έπειτα τοϋς μήνας τής κα-
λοκαιρίαξ. Δέν Ιλειπον δμως οί
προσκηνΐΓταί καϊι κατά την χειμερι-
νήν εποχήν.
Είς την πανήγνριν τής Ζ. Πη-
γής, μετέβαινον ένίοτε καθ* όμί-
λους Ιδιάφοροι ίπβρχιώται τής τότε
Όθωμανικής Αύτοκρατορίας μέ τα
μ<οι>σι.κά δργανά των καί διοκτκέδα-
ζον. Ηπειρώται, νησιώται κ.λ. Κυ
ρ/ίως 'δΐΐκρίνοντο οί Πόντιοι μέ τάϊ,
γραφικάς των ένδυμασαις, καί την
κλασσικήν των λύραν.
Τάς ημέρας τής πανηγύρεως,
παιΐδιά τοϋ Όρφανοτροφείβυ τοπο-
Λετημενα μέ δίβκους παρά την εί¬
σοδον τοΰ περίβολον τοΰ ναού, έ
,ιο&σο. Ή έκρηκτικότης δμως αύ¬
τη τού Ίασονιοη, δεν υπήρξε πο¬
τε μονόττλεΐΛρη.
ΕΤχε πολλατΓλή την έκδήλωσί
της χαθώς πολλατττλή υπήρξε άπό
ιι,αρη άκομη ήλικιας τού ή άκτι-
νοδολία τής έ&νικης δράσεώς τού.
Ό Ίασονίδης ίίχι συιλλάβει τό
σχεδιον τής ώημιοκργίας τής έλ-
ληΐνΐικής Δηψ4κι,*>τιας ηρύ Πόν-ι
τού καί £ζηο~ε επί άρχετο καιρό,
μέ τόν όραματιο-μό τού όνειρου
της Δημοκρατίας αυτής ττοϋ ή
ή τιΚ βά ήταν ή συ>έχί.ια τής
ης των Άργοναυτών τής αρ¬
χαιότητάς ποϋ έξεκίνηοαν άπό
την αρχαίαν Ίωλκον—τόν σημο-
ρινό Βολον — γιά νά κατακτήσοΐΛ'
τό μυθιικό χρααομαλλο όιέρας.
"£νας άπο τους άπογονονς τού
καιΐ θαυματουργόν άγίασμα. 'Η πή- | φώναζαν: Βοηθεία σας, άξον τό
όραχ. διά τή/ν έικτέλε<τιν κοινωφε- λών έ'ργων (ύ&ρεύβεο>ς, κατασχευ-
ής πλατειόνν καί όδών κλπ.) καΐ
ί όδώ
βθ% των κατοίκων
παοα,χο>ρηΓττκ?ίων.
ίς
διά κανονικόν
Άπομένει, έπομένως, ή τακτοποίηστς
από απόψεως παοαχωρηηρίων χαί
των ύπολειποιμένων 20%, ή σνμπλή-
κιχτις τής <πεγάσ'εα>ς των άναποκα-
τασταττων αστών προσφύγων, ώς
καΐ ή Αποκατάστασις των προσφυ-
οίκαγενειων, των άφιχθεκίών
γιχων
ϊχ Ροχτίας,
θέλουν νά
τό ϊτος 1939-
έλΛΪζουν οί ί*εΙ 3ΐ^α"
ψνγΐ,, „.. αί οΐκείαι υπηρεσίαι τοΉ
-Τπουργείον Προνοίας, άλλά και Ο
ί>αυμα<ηι>ς «αί βέχττις Πρόεβρος
τής Κοινόττ(τοί κ.
οί
Βασ. Πλωματό-
τουλος, τοΰ
ττ(τοί
ΰ οποίον ή συμύολή διά
τα μέχρΛ σήμερον έΛΐτελεσθίντα
δέν ίΐνοα καθόλον μικρά, &έν θά
άμΐλήοουν διά την επίλυσιν χαί
των ζητηματων αυτών, είς τρόπον
&©τε νά καταστή ό Άγιος Κων¬
σταντίνος — Αγρινίου, ηςοτ.ι»»ον
«α! υΛ*δ*ιγμα Λβοα—είου,
αν, (άλλοϋ μέν σεμνήν κα*
16'ον, χαί ιάλλοϋ ιάποτ«λοϋσαν τριήμε¬
ρον τρικούδεοτο καί είς
τίνα μετά όλονυκτιών γλέντι, συνο-
δευάμενον μ*ε φωΐΓαψΙας, 6εγγοιλι-
κά, πυρστεχνήματα καί μουοΊκάς
ιδλίον των είδων, άπό τής, λατέρνας
καί των ζουρνάδων μέ τουμΛΕλέκια
μέχιρι των ψιλών όργανον καί
μπάντα—^μουσικών ίίξ ίκείνων πού
ήσαν «γιά τάπαντιγύριοι»
ή καί ένίοτΐε καλλ».τεχνικα>τέιρων.
Είς τα π«νηγύοια αΰτά συμμετίνχον
καί οί άλλάι6ο|οι Αρμένιοι διά τε
τό προσκήνυμα καί τό γλέντι, ώς
καί οΊι ιάλλόθρησκοι Τονρκοι καί. Έ-
'6ρα!οι διά τό γλέντι, φυοχ.κά, μό-
„„ .„. _______ έλάμ-
βανον χώοαν είς την πόλιν, πρώτη
κατά χρονολογι·κήν σειράν (9 Μαρ-
τίου) ήρ/χ«το ή των Άγίων Χα-
οάντα μαοτυοων. Είς την άντικρυ-
νήν πλευοάν τού περιβόλου των ά-
ναχτόρων τοθ ΔολμΛ · βα|έ χαί ά-
^έναντι άκβιΛ5> ένό| μεμονωμένου
νόν.
'Βκ των πανηγύρεανν πού
γή τοΰ άγ.άσματος ανεκαλύφθη ά¬
πό τόν αυΐοκράτορα Λέοντα τόν
α' (437-464) ότι ούτος ήτο α¬
πλούς Ιδιώτης καί ό όπιοϊος έθερά'
πτυσεν έ'να τυφλόν θέσας, κατά
θείαν ΐπιταγήν, είς τούς οφθαλ¬
μούς; τού πηλόν έκ τής πηγής τού-
της. 'Επί τής θέσεως αυτής ανη¬
γέρθη επειτα ιέκκλησΐα, πολλάκις
καταστραΐφιεϊσα καί άνεγερθεΐθΌ, ώς
χ Λ-ΰν φ 18.30. Παρα την είσο&ον
τοθ στιριι&όλου τής έκκλησίας καί ίν-
τός ίοτογείου κτίσματο;, ύπάρχει
ιδειξαμενή δποιι συρρέει τό θανμα·
τουργόν άγίασμα. 'Εν τφ α»τφ πε-
ριθόλιρ υπάρχουοΊν οί τάφοι διαφό¬
ρων πατριαρχών ώς καιι μεγάλων
εύεργιετών τοϋ Γένους.
'Η πανήγνρις της Ζωοδόχου Πη-
γης 'διήρκει, τρείς ημέρας καΐά
τάς οποίας ο^νέρρεον χιλιάδες π·ρο-
σκηνυτών άπό τι τάς, συνοικίας τής
Κ)πόλεως ώς καί των πέριξ χωρί.
ών. Δεν βλειπον φυσικά μετά την
(απόλυσιν τής ιέκκλησίας τα φαγο-
τΐότια καί αί διασκεΐδάαιεις μετά ή
άνευ μουσικών είς τόν ■άπέναντι τοΰ
Ναοϋ χώρον &ιιου ΰπήρχϊ κέντρον
ώναιψυχής.
Όσοι βέν εδονβκον θέοαν έκεϊ,
κατέφευγον είς τό δπιοΦεν αυτού
μέγα Νεκροταφείον βπον
προσκήνυμά σας, προσέχετε καί τα
6 α λ ά ν τ ι ά σας διότι ΰπάρχουν
καίι λωπιοδύται.
Λωποδύΐαι υπήρχον Λάνχ<η€ εί; βλα τα μέρ/η &ιου ουνωστίζετο ό κόσμος. Περισσότεοοι αμως υπήρ¬ χον ίκεϊ κατά τάς ημέρας των έ- ορτών διότι ό συνωστισμός ήτο έ- ξαιρετικός. Θθμα λωπολωσίας; εγέ¬ νετο κάποτε είς την εκκλησίαν τής Ζωοδόχου Πηγής καί ό μακαρίτης πατήρ μου. Άμα τό άντελήφθη', έ- 6γήκε στόν περίιδολο έστάθη παρά τήριο ττέραοϊ στή Ρωσία, δπου -τολμηροΰ άργοναντη Ϋρ*»ος Ί- άσωνος, ύπτήρξε καί ό Ποντιος Λε¬ ωνίδας Ίασονίδης, έχει κληρο- ν-ομήσει την δΛ^ναιμικότητα των ■ηρογόναν τον ποΰ εξεδηλώθη σέ κάδε ευκαιρία. Υπήρξε ό ωνθρωττος ττου έταξε δλη τον την ζωήν στήν ϋπηρεσία τού αγώνος για τό "Ε- θνος τού. Μέ πίστη, δροοστηριότη- τα καί 6ΐλικρίνεια. Ήταν δέ α¬ πολύτως είλικρινής, δταν όπταλο- γού,μενος προ τού δικαιστηρίου, είς τό οποίον «Ιχαν παραπειμφθή τό 1935 έκλΐκτά πρόσωπα τοϋπολι- τικοϋ κόσμον τής Ελλάδος, δ—ως ό Σοφούλης, ό Καφαντάρης καϊ αλλοι, ό Ίασοινίδης ήρχισε την απολογίαν τού ώς εξής, «έλευκάν- θηοχχν, κνριοι δικασταί αί τρίχες τής κεφαλής μόν είς αγώνας νηίρ τού έθνονς καί τής πατρίδος μόν». Αύτάς ό αγώνας τοΰ αειμνήστου κχχί εκλεκτού τέκνον τού Πόντον ηρχκσκ όπτό την ττρώτη, χ—ιγμή πού €ΐδί τό φώς τής ημέρας. Τήιν παιδικην τον ήλικιίον την πέροσ« στην γβνβτειρά τού, τό Πουλαντζάκι, μι,ταξθ Κβρασσονν- τος και Κοτυόρων, κατόπιν στήν Κιερασσοϋντα καί τό 1902 έτβλεί- ωσε τό ψροντιστήριο τής Τραπ*- ζούντος. Άφον Αττΐ τέσσβρα χρό- ■νια ϊμιινε με τόν πατέρα τού, ποϋ ήταν τροπτεζιτης καΐ ιμπορος μανιφατουρας καί άφοθ εγκατε¬ λείφθη τό ■σχέδιον νά σπουδάση την ©ίθλογίαν, κατέδηκε στήν Πό λη, οπου έφοίτησκ στήν Τονρκική ΝΟμική Σχοιλή, άπό την οποίαν το 1917 άν&κηρνχθη Διύάκτωρ. γιά νά άνακηρνχβη κατόπιν Προλντης τής Νσ-μικής, άπό την Νβμικήν Ιχολήν των Παριιο-ίων, ένώ συγ¬ χρόνως στ ό Παρίσι φοιτού— καί στήν έλεν9έρα σχολή των Πολι¬ τικών καί Οικονομικωσ Επιστή¬ μων. Φοατητής άκόμη τής Τουρκικής Νομικής Σχολής, εΤχε ταχθή υπό την σημαίαν τής ίδεολογίας τοΰ 'ΕΪλενθερίον Βενιζέλου. 'Η πίστις τον πρός αυτόν ύπΐ^ρξι^/ άπό τής πρώτινς στιγμής σννυφασμέινΐ) μέ την "Ελληνικήν ψυχήν τον καί μέ τα ίδανΐικά τού. Άπό την έττοχή έ- κείνη ζοθσι μέ τόν όροματισμόν τής έλίύθερης δημοκρατίας τοΰ Πόντον. Ό πρώτος παγκόσμιος πόλιεμος τόν βρήκε στήν πατρίδα τον, άπό δπου εφνγε στήν Ρου¬ μανίαν τό 1915. Έκ*! δμως τόν άνβμκνκ μίγάλη ιτιριττέτιΕΐα. 'Ε- πειδή ΐΐχΐ άκόμη δια6ατι>ριο τής
όθ«μανικής αυτοκρατορίας, έθε-
ωρήβή ώς ΰπήκοος έχθρικοθ κρά-
τονς πον έκρατήθη επί £νδεκο
(11) μήινες ώς πολιτικάς οοίχμάλΗ
τας στό Ντοροχόΐ τής Ρουμανίας
παρά τόν Προνβον. Άπτηλευθερώ-
9η δέ μόνον δταν ή υπό τόν Βενι¬
ζέλον Τριανδρία έγκοπαστάθηκε
στή Θβ9")κη καί κοπόπιν έπιεμβά-
σεως τοΰ ίδιον τοΰ Βενιζέλον πα¬
ρά τώ Τόκε Ίονέσκο.
Μέ προσωρινό έλλην ικό
6
σ«ς άρκοτό γιά να καταδ&ίξη την
μαναδική καί τροιμερή κρισιμότη-
τα τής έποχής μας. Τό αΐσθανό-
μαστε- φαίνεται. Άλλά ό φόοος
βΤναι πώς, παρά ταύτα, δέν τό
ίχομτ. σννιειδητοποιήσει σ1* δλην
την εκταση καί σ' δλον τον τό
π-λάτος {) έστω άκόμη τόσο δσο
θά μποροΰσε νά 8ηιμιονργήιση ΰ-
πολογίσιμ&ς προνποθέοχις. Λέν
έ'χαμί καταλά6ει δηλ. πώς μττήκα-
με σέ μίαν πιερίοδο τής Ιστορίας
τής άνθρ*—ότητας βασικά, θεμε-
λιακά, ριζικά, διαφορετικής όπτο
δλες τίς προηιγούμενες. 'Άν τό
εϊχαιμε κοπαλάΛει αύτό μ άλλον
τρόπτο χωρίς αλλο βά πολιτευό-
μαστουν καί οί ήγέτες, πολιτικοί
καί πνεκματικοί των λαών κι' ε¬
μείς οί κοινοι θνητοί ττού άποτε-
λούμε τις πλατειές μάζες των.
Καί ομως Ιδού. Δνο ανθρωτποι
θά σνναντηβοθν σέ λίγο, γιά νά
συζητήσουν καί ένδεχομάνως νά ά-
ποφασίσουν γιά μάς βλονς όσοι
κατοι>κοΰμε σ' όποιοβήητοτβ ση4ΐ£'ο
τής >Πς· ΕύΒύνη τ«ρ«—ία άλλά
κι' αυτό τό «τεραστία» δέν άπο-
δίδίΐ πλήρως τα πράγιματα.
Άγωνιιοΰμε αν θά την 6αο-τάξουν
οί ώμοι των -πού ϋσο νάνοοι δέν
ξε—ερνάνβ τίς άνβρώιτινιες δια-
στάαηεις. Άγωνιοθμε &ν καΐ αύ¬
τοι, παρά την άνυπολογίστως τε¬
ραστία καθώς ε'ίδαμ* εύθννη τ ούς,
ίχουν πλήρη καί σαφη σκνείδηαη
τής ριζικής άλλαγής πού επήλθε,
(ίδη την πορεία τής Ίστορίας και
των προβλημάτων πού δηιμιου,ργεΐ
ή άλλαγή οτύτή.
Ό Το>Ί3€β, αύτός ό διάτηιμος
σύγχρονος Ιστορικός καί φιλόσο-
φος τής Ιστορίας γράψει : «ύ-
παγκόσιμΐιοι πόλβμοι νά ήσαν
το προοίμιο κό—οίας υπερτάτης
καταστροφής την οποίαν προπα-
ρασκενάζομε έμβΐς οί Τιδιοι γιά
εαυτούς ιμας' καί τό ένδεχόμεν*>
αυτό, τό έλάχιο—α εώχάριστο βε¬
βαία, μπή«£ στόν τομϊα τού δυ¬
νατόν, άττό τό γεγονός δτι ή α-
νακάλνψη τής άτοιμικής ένέργβιας,
επήλθε δυστνχώς πρίν κατορθώ-
σουιμε νά καταργήσουμί τον ιτό-
λί,μο».
Ή τρομερότϊρη και άλλοίμονο
ώναμψισβητητη επισημον—, τοθ
σημείον δ~ον Ιφτασ€ ή πορεία
τής Ίοττορίας στίς μέρες μας. Τό
έ'κϊ πού πράττει νά λογαριάσονμε
είναι αύτό. Τό αλλο, μιά βαβύτα-
τΐ) κοι άληθινή έιτίσης, διαπί-
στωση τού Τδιου σοφοΰ. «Τό σύ-
νολο τοϋ κατοικήοΊιμου κό—ιου,
£γινε μία κοχ μόνη μβγόλη κοι-
νωνία». Μία ποίμνη. Καί ή προσ-
δοκωμένη πλέον Λύση : ό £νας
ποιιμενας' ή κεντρική — αγκόσμια
διοίκησιν Τό μεγάλο δνιιρο των
μνστικών όραματιστών τού παρελ-
θόντος, πού σήμερα άποδεικννε-
ται ώς τό ρεαλιστικότερο αΐτημα
των χρόνων μας αΐτημα εύηψιε-
ρίας τής άνθρω—ότητας και αΐτϊΐ-
φα. συγχρόνως σωτηρίας της άπό
τόν έπικρεμαιμενο κίνδυνο τής υ¬
περτάτης καταστροφάς!
Άν οί δνο μεγάλοι ήγέτες, οί
νπευβννότεροι σήμ^ρα παράγον-
τες γιά την εξέλιξη των πραγμά-
των τοϋ κόσμον, οί οποίαι θά συ-
νοντηθοΰν μοθαύριο άντιμιτω—ί-
ο<ονν τα προβλιγματα μ' αύτό τό γνώμονα κρίσεως, τότε μποροΰμβ νά αίσιοδοξοΰμε πώς βά δγονμ* άπό τό τραγιικό άδιίξοδο πον μάς 'κυκλώνει. 'Άν δμως τα ίλατήρια πού θά /τούς κ ι νούν, θά είναι έλστήρια γόητρον *·τ£ προσωπικόν είτε ε¬ θνικον αν ο) έ— ιδιώξεις των βά κνριαρχοΰνται άπό την Ιδέα καί άπό την προσπαθεία, πώς βά ξι- γελάση ό ϊνας τόν αλλο πρός 6- φελος άποκλειστικό, ίστω καί ώμφίβολο τελικά, τής δικής τού χώρας καΐ πρός ζηιμίαν και βλά¬ βην τής χώρας τοϋ άλλον, τότε ασφαλώς καί πάλιν οί προο—ι- κές τοΰ μέλλοντος τής ανθρωπό¬ τητος ολοκλήρου, βά έξοχολουβοθν νά είναι ζοφβρές- Δέν ίπτάρχουν πιά έ-ί )«ίρονς σνμφεροντα τβ- πικά ταξικά κοινονικά. Άλλη- λίνδετοι στήν κοινή μοΐρα μας, ζοθμε πιά ο-ημερα την περίοδο τοϋ παγικ^σιμίου άνθρώπιου. ΚοΑ δέν ττρόχειται εύτυχώς γιά κούφΐα μ«- γσληγορία. Σ' αύτό καταλήγιον- με 8—ως δήποτε, δν λίγβ έμβα- βννουμε στά πράγματα. Κ αί δσο έγικαιρότερα τό νιώσου,με δλοι μας όπονβήποτε τής γής, καί ονμ- 6ι*οοσθοϋμε μέ τό βασικό αύτό δ*· δομβνο, τόσο τό καλλίτϊρο. Έν έναντία πβριπτώσει; Άΐλλά την απαντήση τη δόσαν* ήδη καθώς εΐδομ< ανθρωττοι τού σίώνα μσς καί μέ μεγίστη σθψία καϊ μέ άνάλογη κρίιση. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ Ο ι. ΜΓ. ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ χ: ΣΠ. ΚΑΡΔΑΡΑ Ό κ. "Αγγελος Τσουκαλ&ς εώρί σκεται σήμερον επί κε<|>αλής τοΰ
πρώτου Δή μου τής χώρας μας.
Πάντως ο Δήμος 'Αθηναίων δέν
εΤναι άγνωστος τόπος διά τόν νέον
Δήμαρχον, καθόσον επί τής τελευ
ταίας δημαρχίας το& άειμνήοτοο
Σπυρου Μερκούρη, ό πατήρ Κων
Τσουκαλάς καί ό αξιος αυτού υί-
ός Αγγελος Τσουκαλάς ήσαν επί
κεφαλής τού Δικαστικοΰ Τμήματος
τού Δήμον.
Πιστευω ακραδάντως δτι ό Δή¬
μος Άθηναίων — μετά τάς γνω¬
στάς περιπετείας τού — απέκτη¬
σε τόν πλέον ίδεώδη Δήμαρχον. Τό
σον εΐμβι πεπεισμένος περί αυτού
ώστε, εάν επρόκειτο ή Κυβέρνησις
νά λάβη υπό σημείωσιν την είς
προηγουμενα αρθρα μου άποψίν
μου νκχθ' ήν ή Αύτοδιο'ικησις των
Δήμων καί Κοινοτήτων θά έξυ-
πηρετεΐτο είς τό ακέραιον διά
δ ι ο ρ ι σ μ ο Ο κα! ούχι
δι' έκλογής των Δήμαρχον καΐ Προ νοτ -
έδρων των Κοινοτήτων, ό κ. "Αγ¬
γελος Τσουκαλάς θά έπρεπε νά εΐ-
άττοτελίοη ό Δήμος Άθηναίων ττρό
τύπον διοικήσεως καί διαχειρίσεως
καί παράδειγμα πρός ιμίμησιν καί
είς τάς λοιπάς Κρατικάς ύπηρβσίας
αί όατοϊαι, μεθϊσθεΐσαι άττό τα δι-
σεκατομμύρια των έτησίων εΐοττρά-
ξε&ιν έξ έμμέσων φόρων, έληαμό-
ησαν το τταρελθόν τής «γάτας τού
Δεληγιάννη> καί ττροέβησαν είς
σπατάλας, αΐτινες άφήνοΐΛ' έκπλή-
κτους δλους έκίίνους οί όττοϊοι £-
ζησαν κατά την προπολεμικήν έπο
Χήν. __.
Ή ΚιΛέρνησις δέν ηθέλησε, ορ¬
θώς, νά άναμιχθη είς τάς δημοτι¬
κάς «αί χοινοτικάς εκλογάς.
Ζυνεπώς απεδέχθη ώς καλώς
έχουσαν την έτυμΐίγορίαν των κα¬
τοίκων καί των πόλεων καΐ τής
ύπαιθρον.
Όιρείλει συνεπώς, διά των ο|-
κείων όργάνων της, μακράν ττροκο-
ταλήψεων, νά στρέψη τό βλέμμα
ί ό ύ Δή
η μμ
καί πρός τούς Δήμονς καί τάς κοι-
την είσοδον τοϋ ΝαοΟ κοά έπρόσε-
χε τάς χινήσεις παντός
'Επί τέλους άντελήιφθηι
ϋπόπτου.
χά.τοιον,
την όίραν πού προσεπάθει νά ί! α¬
σκήση τό... ιέπάγγελμά τού. Τόν
συνέλαδε τή δοηιθεία κάποιοι» άστυ
νομικοΰ καί τόν ωδήγησεν είς τα
γραιφεΐα το'Ο Ναοϋ όπου τοϋ εγένε¬
το ερ/ευνα. Δέν ήτο ό δράστης τής
κλοπης τοϋ «6·αλαντίοι>» τοϋ .ια-
τρός μου. Ευρέθη δμως <έΛ' αύτοθ πλουσία συγκομΛδή ήτις καί απεδό¬ θη «Ις τούς Ιδιοκτήτας της, κατό¬ πιν, φυσικά τή; καταλλήλου έξα- ώ (Τό τέλο; είς τό προσεχές) ΑΧ. ΜΑΤΡΟΜΑΤΗΧ Βυζάντνος Νία ΦΛαδέλφίΐα, 'Λγκνρα; 41 ηρχισε ή μεγάλη έθνική τού δρά- ση. Περιοδενων όλόκληρη την Νό- τιο Ρωτίθί, σννήγειρε τονς "Ελλη¬ νας υπέρ τής Δημοκρατίας τοΰ Πόντου. Είς τό Βοττοΰμ εξελέγη Πρόεδρον τής Λημοκρατικής Συνε- λΐύσεως των Π»ντίων καί των έξ Μητροπόλεων τοΰ Πόντου. Ή ά- πελευθέρωσις τοΰ άλντρώτον ελ¬ ληνισμόν καί ή παρ' ολίγον πραγ- ματοποίησις τε« >μ«γάλου ίδανικοΰ ΥΡ° άτταραίττττον είς παρομοίας
τής φυλής ιμας τόν βύρήκε στό
Ββντούμ. Μόνον οί Πόντιοι ϊμει-
ναν τότε άλύτρωτοι άκόμη.
Μέ τοιαύτην γλνφαρότητβ πάν-
τοτε 6 ίκλιπών άιίμνηοηος Λεω-
νίβας Ίασονίδης, Κγραφ· καΐ έ·
ξυμνοΟ~ την Πονπακήν μβΰσβν,
«Ις την 2αν ο«λ,)
ναι 6 έκλεκτός τής Κυβερνήσεως.
Ούτως 1 άλλος σήμερον ό κ.
"Αγγελος Τσουκαλάς ευρίσκεται
επί κε<|>αλής τοΰ Δήμου Ά&ηναίων.
Τό πόσον ή παρουσία τού είς τόν
Δήμον θά εΤναι έπηυχής θά τό δεί-
κ. "Αγ-
έπι<|>νλάξε«ν καί 6ι-
σταγμών, τούς επί κεφαλής των
Δήμων καϊ Κοινοτήταν, δπως 6υνη
θούν ούτοι νά άνταποκριθοϋν είς
λογικάς καί ίπιτακτικάς ανάγκας
ιων.
Πρώτη πράξις τής Κυβερνήσεως
ά
Κ. Καραμανλη, όσον άψορά είδι-
«* ^ Αή Άβ
ρ
Άβηναί^.βά εΤν.,
ς; &
κη άκόμη διά λόγους Ιδεολογικοθς νά παραχωρήση, άνευ οιουδήποτε
είς τό Κόμμα των Φιλελεύθερον, δισταγμοΰ καί σύμφωνα πρός πα-
δέν εΤναι δμως ό ανθρωπος δστις λαιάν σκέψιν της, τάς πέντε λε«-
_____1:— -ι ι — *"■---------' φορειακάς γραμμάς τή ελ
προσκολλάται είς ίνα Κόμμα, ττρο-
κειμένου νά εξυπηρετήση! την πόλιν
των "Αθηνών καί τούς συνδημότας
τού. "Αλλως τε είς τάς πρώτας
δηλώσεις τού, επί τή άναλήψει των
κα€ηκόντων τού, άπέδειξε πώς σκέ.
πτεται νά πολιτενθή έν προκει-
μένω.
'Ο Δήμθς Άθηνοίων, χάρις είς
πτωχά οΐκονομικά μέσα τού, έχε'
ήδη άττσκτήσει πλήρη συνείδησιν
των καθηκόντων τού. Άποδεικνύε-
ται ούτως δτι, πολλάκις ή έλλει¬
ψις έτταρκών οΐκονομικών μέσων είς
οιανδήποτε διαχείρισιν δέν συντελεί
βεβαίως είς την δημιουργίαν μεγά¬
λων έργων, δημιουργεΐ δμως πνεΰ-
μα φειδοΰς καί οικονομικωσ, πρά-
περιπτώσεις διαχΐΐρίσεις.
Ενώπιον τοιαύτης ψνχολογικής
καί οΐκονομικής κοττοχττάσεως ευρί¬
σκεται σήμερον ό νίος Δήμαρχος
Άθηνα(θ}ν. Την ψυχολογίαν ταύτην
ό κ. Τσουκαλάς, γνωοτος βιά τά
ονντηρτνηκάς βρχάς τού, θά δια¬
τηρήση καΐ Μ «βτειΛύντν 8ιΑ «α
ς
φορειακάς γραμμάς, τής εκμεταλ¬
λεύσεως των οποίων παρητήθη, ή
Έταιρεία Μεταφορών, πραγμα διά
το οποίον εΤναι σύμφμωνον ολό¬
κληρον τό Δημοτικόν Συμβούλιον,
ασχέτως κομματικής τοττοθεΓπίσεως
των κ.κ. Συμβουλήν.
Ή τοιαύτη παραχώρησις θά α¬
ποτελέση, την πρώτην απλήν οΐκο-
νομικήν ενέργειαν τής Κυβερνήσε-
τος, άξίας ουο-ιωδεστέρας οΐασδή-
ποτε είς μετρητά οΐκονομικής έν-
ισχύσεως.
Είς τόν Δήμον Άθηναίων θά
πρέττει νά περιέλθουν βραδύτερον
καί αί έπιχειρήσεις κοινής ωφελεί¬
ας ώς καί δ,τι οί Δήμοι κα'ι α)
Κοινότητες Άττικής εζήτησαν κα¬
τά τήιν τελευταίαν γενικήν συνέλευ¬
σιν των μελών των.
Ό Δήμος Άθηναίων, ττλην της
διοικητικής θά ίχη οθτω την εύχέ-
ρειαν ν' αποκτήση καΐ οικονομικήν
επιφάνειαν ή όττοία θά ττ) έξασψα
λίση τα μέσα τής άρτΐας διοικη-
σεα>ς των Δημοτικήν πραγμάτων,
ττρός τό απόλυτον συμφέρον και
ή 1
κης Ηράχλ*ΐΐ.βν Κρήτης 14
ΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣ ΜΟΙ
Ο ΤΜΜΟΣ ΤΩΗ ΕΝΟΧΩΗ
Α·ΗΝΑΙ ΚΥΡ,ΑΚΗ 23 Ληστου 195ο
ΙΑΟΑΟΓΙΚ_Ι,
ΚΑΙ ΤΙ
νΜΦΒΡΘ)ΝΤΩΝ
«*
Τρομος, ταραχή
α, χυοιαρχβυν β
χυέίρνβυσπς
λβη π προοβχης συνάντηαις
υ Προεώρβυ των ·Ηνβωέν»ί
λιτειών *^ Άιζενχάβϋερ με¬
τβυ πρωσυαβυργβ ή £
τβυ
Πβλιτειών
^ ζνχάβϋερ με¬
τ* τβυ πρωσυαβυ.ργβυ τής £
ίιετιχής "Ενώσεως χ. Κρβύο.
ΤΜΦ.
Οί δια τδν γνωστών ά ν-
τιχβινββουλευτι-
κ ώ ν μεβέδων χ» των ν £.
β Μ ν εκλογικών αυστπμάτων
ίΛΐχβϊήοαντες βΐς ά
πμάτων
ς βΐς τβν τράχη-
λβν τού Έλληνικοΰ Λ«οΰ, τρέ
μβυν έπ-ΐ τή Ιδία βτ, ^ έττέλ.
8η (ΛΛ'ίννβησις μβτχξΰ των
ίύο αυνασπιομών — ηου διβκ-
ΟΜθΰν την ήγεμονίαν τβϋ κό-
βμβυ — όττβτε οί αύθέντχι των
•Αμίρικβνοί, μή έχοντες πλέ-
βν ανάγκην των δ ο υ λ ι-
κων οπηρεβιών των, 8α
«αύββυν ν« τβύς κροττοΰν,
τέ 1τ<η βέλω, «1$ την ύ Ιερν-βιν τής χώρας. Αέβνται γονυκλινβϊς κ«ί πα- ραχαλβΰν ©«ούς χαί Δαίμονας νά τβΰί οώοβυν άπό τον χίν- *»νβν «ού τοΰς άπβιλίΐ, Τής όΐίθνοΰς ύφέαεως, ή Οπβία «ρβ*룫«ται ότι βά σημειωθή, μΐτα τάς συναντήσεις χών Ά- μίρτχανών κ* ι των Ρώΰσ μρ κ* ι των ΰσων ήγετών χ*1 «τού βά έχη ώς ά- κβτέλεσμα την ειρηνικήν ρύθ¬ μισιν των εκκρεμούντων δΐίβ- ν&ν πρ©€>λι>μάτων.
Πρώται έκ6ηλώοεις τής τα-
ρβχήί. κ«ΐ τής ύοτερίχς, άπ£
την ««οίαν κατελήφθηαχν οί
ιίβυβίνώοαντες την Έλλάύα
έ' μειοδοται, υπήρξαν ή
λ α
πτώοει βΐρηνιχής έπιλύαίω;
των δνεθνών προ6ληιματων, ο
χίνηίυνος τοΰ κιβμμουνιαμοΰ, ΐ·»
τ© μεταίχμιον των τριών ή-
πβίρων, ύέν πιρόκειται νά εκ¬
λείψη. Ότι οί άπα,ρτίζοντες
την ΗΡΕ, τ* ττειριβύαιβν κόμ»
μ<χ τής «άνοθεύτου έθνικβφρβ- μ ής «άνοθεύτου σύν-ς» — βλέη€ κατααύ τήί *«ταισχύνικ — & Ψεύδος καΐ τοϋτί. στόλον, όπως των αλλων ά ν * ι τα ά σ ύ- ό *ρμαδό{ χ « ν- Ιι κα- ζ τους ανταξίβυς «ς της. Δίβτι ή σ δχι μόνον «έτυχ«, ίι« των δ ι ο π « α μ ω- κων, πρός τό θβαδπναι, μέτρων, τα οττοϊα έφαρμώζει καί τής ά ν τ ι λ α ι κ η $ πολιτικής της, νά ίτεριοτείλη την δυναμιν τοΰ έγχω,ρίου κομ μουνιβμοΰ, άλλ' αντιθέτως την ΕΚΛΕΙΠΟΥΣΑΙ ΠΟΝΤΙΑΚΑΙ ΜΟΡΦΑΙ ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΙΔΣΟΝΙΑΗΣ -ό . *— χουσαν πολιτικήν πνευματικήν ,— Ποι—ιηνλ» κα{ Εθνικήν ττροσωπι- εύ-ρόιτδβκτος ή 8ΐ κότητα. Χειροαγωγός μ ήρξ ή Ι { β λ λ ο $ αγόρευσις τβϋ κ. Προθυπουργον είς τβ συνέ¬ δριον των εψέύρων αξιωματι¬ κών τήί Λοιρίσης — είς την β- ηβίαν έχαρακτήρισεν βλβυς λλίύ τοϋς ηβλιτικούς τού ώ ύό βντιηχλβυς ώς τού χομμουνιβμοϋ» — άφ' ί ί υσί μμ χαί αί περιουσίαι τού χυίερνητικοΰ εί ά' ς νός τμημχτων βιάσου είς τού χρη ου τ«ί επαρχίας, άφ' έτερον. ΑΙ ακααμωόικαί αύται κινή- «ις των έηι6ητόρων τής έξου- αΐβς άΛββλέπβυν, όπως πάντο- τε, ίΐς την εξοιπάτησιν κ*ι την πχρακτλάνηβιν των μ-ετά 4Μ«λί»ς συγχεατούντων την έγανάχτηαιν χαί την οργήν — Διά τα είς βάρος τοΰ -κχταινομενχ — πλη ή Ελλά Ε ς μ (Μομών τής Ελληνικάς Επαρ¬ χίαι. 4ι*τι ή Έλληνιτιη "V- υφίσταται ιτρώτη τας ουνε- άνηλεοΰς φβ ή ί ή ης ρής μ«νί«ς, τής νβΐί χόντοι* ης χεΐ τΰν άτελβυτήτων βχανδάλων! Κεα διά νά επανέλθωμεν είς τέ βεμα μας, οί ίϋριοτίόμενχιΐ ίκΐ κεφαλής τού κρατβυς ττροα- Μββθν ύι* ΐτ«ντ«ς τρ«ηβυ χαί Ννρί»ς δια τή$ δνυλοψροούνης των κ«1 τής α ν ε π ι φ υ λ *- χ τ · υ εκτελέσεως των επι- ίυμιών χαΐ των έ,ηιτοιγων των ίένων, νά έμφανίσβυν ««υτβυς Ις ίρακλίϊς καί λ4«τ«ς Ις ίρακλίϊς καί ς τβδ Δυτικβΰ Κόσμβυ, είς τβ έ- ιτίκβιρβν αημεϊον ηβϋ ά«τβτ«- λεί ή Ελλάς. Άγωνίζβνται να *πβδεί{βυν ότι, κ<*1 έν η«ρι- χ% ω ς, δια νά δημιουργήση τι»ν περίφημον ττβλωαιν, πβυ αποτβλεί την μονχδικην τής υπάρξεώς της διχαιβλογιχν. Η οηιμερινη κυριως μετα- μόρφωοις τής "Ακρας Δεξιάς αποδίδει π λ β ύ σ ι α τα τροφΕΐα «Ις τόν έντοπιον καί τον διεθνή κομμουνισ,μόν. Δι¬ ότι, χω,ρΐς τό Δεκεμδριανόν κομμουνιστικον κίνηιμα καί τόν ΰποκινηβέντα έξωθεν ουμ μοριτοπόλεμον, ό έ δ ν ©- κ τ ό ν β ς φαυλβκράτης πα- λαιοκομματιομός, οχι μόνον δέν θά άνήρχετβ είς την επι¬ φάνειαν, άπό τόν κολοβόν των άχρήατων τής Ίστβιρίας, είς τόν όΐτοΐον βΐχε ριψθή, κα- τόττιν των άίνβυτέλβυ; έονικών συμςρορων, τάς οποί¬ ας «πεβώρευαεν είς την Πα- τρίδα, άλλά καί θά άπετέλει θ λ ι 6 β ρ ά ν απλώς ανά¬ μνησιν. ΑΙ Ατπδιώξεΐί άλλωστε των δΰο ακρων αυμπίτιτουν κχΐ επί αλλου σημείβυ. Ή "Ακρα Δε- ξιά καί ό έγχώριος κομμου- νισμος εφαρμοζουν αμφότεροι ξένην πολιτικήν καί έξυπηρε- τβθν ξένα — είς βάρβς των β- Θνικών μας — ουμφέρβντα. Ό κομμβυνισμός έπιδιώκει νά 6- δηγήα(ί την Έλλάδα δπιοθεν τβϋ οιδηρ*« ηαραηετάαματβς ΐ ή "Ακρα Δεξιά νά τίιν ω λί έ καΐ ή ρ ξ υποδουλωθή τελείως — εν μέ¬ ρει ήδη τό Απέτυχεν — είς τβΰς Έδραίβυς τοκβγλύφβυς, ηβϋ διευθύνβυν τάς τώχας των 'Αγγλοσαξωνικών λαο>ν κ«1
τβΰ Μβντερες ικαΐ τβϋ Ζβ,ρλβΰ.
Ψβύδεται συνβΓτώς ή κιΛερ-
νωαα φατρία βταν — έττανια-
λαμδάνβμεν — Ιοχυρίζεται δτι
εχει ώς κύριον μέλημα της την
περιβτβλτιν τής δυνχμεως τβΰ
χβμμουνισμβΰ βΐς την χώραν
μχς.
Ο ΠΑΛΑΙΟΣ
ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝ
ΨΑΡΡΕΑΝ.
ΑΠΟ ΤΟΝ κ.
ΌρΘώς — όρθότατα — τ& <π<β- ρά τώ 'Υττουργείφ Προνοίας Συμ¬ βούλιον Στεγάσεως ίχει καθορίσει, δτι διά την άττοκατσστοΐσιν οχγτι- κών προσψντικών οΙκογενειΟΛ' άρι- βμουσών ϊ—έρ τα 6 μέλη δέον να ηαραχωρτνται ολόκληρον — καί ού. χί ήμισυ — οΙκοπεδον. Τό τταρα τφ αύτφ δμ«ς ·γττουργείφ Νομαρ χιακόν Συμβούλιον Άττικής / τίς οίδε τινος . . . <σοψοΟ» την γνω μην εΐσακούσαν — καθώρισε, ττρώ τινός, ότι καΐ είς τας ώς **> °)-
κογενείας — τάς ττερΛ
οος, δηλαδή, Οπερ τ*'β
βίον νά έκχορτΥται μονον
οΙ«6— δόν! 'Αλλά δι" δ
Ι«6 δόν! Αλλά ^ρ;
Υψίστου! Είς ποίον λογικήν και
ΐ δύ νά στο-
ιΐς ιτοίον δίκαιον δύναται νά
Ρΐχβή, μία τοιαύτη οώθαίρετος και
«δικος απόφασις, Πώς είναι δυΓ
«τόν, ψερ' εΐττεΐν 12 &τομσ: νά
ίικαιούνται τής αυτής οίκοδομτγσι-
1»ο« έπιβοανείας, δσης «α» 3. ν*"?
«τομβ; Καί ττώς τα 12 σντά 6>
«μα—£|ς τα όποία, κατά «δσαν
*Ρο6λιψιν, θά ττροστ(θενται,, καβε
τό», νεαραί Οττάρξεις —„**
«ι δυνατόν νά τακτοττοιηβοΐΛ οιε-
ΥβστικΔς χωρίς νά παραοιάζεται
* Φυσικάς νομος περΐ ταΰ άδιοτχω-
Ρητου καί νά έξοηελίζι»"»^1
βροι τής Ογιεινής καί τοθ'
°μοΰ, είς κατοικήσιμον χώ. ν
λΐς έπσρκη διά μίαν όλιγομελτ) οι¬
κογένειαν; Την εξήγησιν, η μάλ¬
λον την διορθωσιν τοΰ άτόττου α¬
ναμένομεν άπό τόν Ύφι/ττουργον
Προνοίας κ. Ψαρρέαν.
ΔΙΑ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΡΟ¬
ΝΟΙΑΣ.
'Ανογνώθτη μας άττό τάς Πά-
, ό κ θ Κομνηνος (Έφέσου
46) μάς γράφει Είδοποιή-
V
άπό τό Κέντρον Προνοίας Πα-
τΡύν νά ύττοβάλω σχετικά δικαιθ-
ολογητικά ώς ττολυμελής οίκογέ-
ν*'°, διά νά μοθ παραχωρηθέν
οικόπεδον καί νά τύχω καϊ τής ,κε-
«θνονισμένης οΐκονομικής ένισχώσ*-
*Κ, βιά την ανέγερσιν κατοικίας^
^Υπέβαλον τα τπστοποιητικά, δι
τα μέλη τής οικογενείας
— β έ
καΐ
Ιλθε.
κ β
μοί
ή
ής γ
έ ττ τ ά τόν
ανβκθινώβτν, δτι
θά *
μβν
ίιά
ή πΐστωο
νά Ιλθης νά τραβή-
ΐβ 1 ά
ά ης
ιά τ* οΐκο-εβον «
την βουλειά σου». Καί
Λ ιτΙ«-Ησ)»ν β*ν
νά
δμως έμένο άλλά τάς. . . όλιγομε-
λείς οικογενείας, αί οποίαι ττήραν
τα οΐκόπεδα καί τα χρήματα και
την οικογένειαν μου, ττου άριθμει
17 μέλη, την άψησαν είς τό περι¬
θώριον! "Υπέβαλεν — συνεχίζει
— παράπονα, είς τα 6ποΐα έοοΰη
άττάντησις, δτι εξεδόθη «τυπική>
απόφασις νά στεγασθοΰν, κατα
•προτίμησιν οί «πνκνατωκημεινοι»
καί σεΐς ποϋ διαθέτετε 2 δωμάτια,
οα μεινετε δττως είσθε! "Αντεπα-
ρετήρησα — προσΐίέτει — πως
είναι δυνατόν είς 1 δωμάτιον και
Ι κουζίναν νά διαμένουν 17 & ο-
μα, 'Η ανταπάντησις ότι μιά ξε-
π, «δέν ξερουμε».
Ό άιναγνώστης μας τταρακαλεΐ
νά ληφθή ύττ' δψιν ή περίπτωσις
ς ρος ή
μνη,μοσύνη ό8ΐ)γ«ΐ με τΟν θά¬
νατον τού άειμνήοτου Λεωνί&α Ί-
οσονίδη, την οικέψιν μας είς τόν
σοτΓτόν τού τάφον, δχι μόνον διά
νά ά—οτίσωμεν τόν όφειλόμ«ιον
φόρον τΐιμης, κ«ί εύλα6είας ττρός
την μνήμην τοΰ μβγάλου άνδρός,
άλλά καί διά ν' άνχλήσ»μ«ν καί
ημείς οί Πόντιοι άττό την ττθλυσχι
δή τού σταιδιοδρο.μίαν, διδάγμβτα
έβνικής ττολιτικής καΐ επί ττλέον
ίττιστηιμονικής ττροκο—ής.
Διότι πράγμοοτι ή μορφή τοθ
άλτ^μονή/του Λεων'ιδα Ίασονίδη
δε-ν άοτελεϊ μόνον καλλίρροον ττη-
γήν έβνοτορί,-ο&ς ττολιτικής άνάδοι»
καί λά,ιψεως, καθ" δλα τα πολυκύ-
μαντβ στάβια τής ζ«ής τού : εί¬
τε, δηλαδή, δταν άνΰψωνε ό ρωμα-
λέθς έπβνοστάτη,ς ττ>ν σημαίαν
τής Πο·ντιοοκής ελευθερίας διεξά-
γων τοΰς άμφιρρό-ους κοστ' αρχάς
ώγώνας τού άλλά μή ττραιγμα-
τοττοιηιθέίι'τας κοστά τό τέρμα των
αγώνας, όττόίτε «αί εκηρύχθη δι-
καίως άξιος τού Πόνπτου καί τής
'Ελλόβος, άλλά είτε καΐ δτοβν
βραδύτειρον ηκολούθησε ττιο—ός ώς
σκιά καί ακαμπττος ώς γροονίτης,
τα άκά&εκτα δροχτκελίσματα τοΰ
Μεγάλου Κρητός, 'Ελευθβρίον Βε¬
νιζέλου, κ<—ά την έττικήιν καί διρα- ιμοπικήν τού πορείαν διά την έν- σάρκωσιν των προαιωνίων τής φυ- λής μας όνειρον, καί την δημιουρ γίαν τής μεγάλης άληθώς Ελλά¬ δος, σνμττεριλβιμβανοιμένης καΐ τής ελευθερίας τοΰ Πόντον, την ίδρυ¬ σιν τής Πονττιακής Δημοκρατίας, ,ο τόν μεγάλον Κρήτα, δστις είς σχετικήν τού ΐιρώτηιοπν τοϋ ά- ττήΗτησιεν <ονά είσθε βέβαιος πώς Θά προτγμαπτοτΓθΐηβπ &ν Θέλη ό 6ε- ός αύτό ττου σοΰ είπαν φίλτατέ μου». Ό φίλτσττος πρός τόν οποίον μιλούσε κατηγορηματικά ό δημι- ουργός της νίικτνς, ήττον ό Λεωνί¬ δας Ίοσονίοης. ΕΤχ* ϊλβει τότ« <Γτά5 14—9— χ 5 1920 επι κεφαλής μι&ς έπιτρο- πής των Ποντίον, γιά νά οννηγο- ρήστι καί ΐ»ττέρ τής ελευθερίας τού Πόντου καί τής Ιδρύσεως τής Ποντιακής Δημοκιρατί«ς μέ 2δ>αν
την τάτε άκιμάζουσοιν Τρατηεζοϋν-
τα. Ό Βενιζέλος τόν εΐχε δεχβή
έπανειληιμιμέινα και σέ μίαν άπό
Γτίς σννενηεύ§εΐς τον, τον εΤπε:
Πηγαίνδτε στήν Πόλη. "Υπατος
άρμοστης εΤναι ό Γ. Ροΰτσος, εάν
ιμάς ψηφίο— ό ελληνικάς λαός τήιν
Ιην Ν)βρίου, τότε ό κ. Ρούσσος
βά ονομασθή γενι«ός διοικητήις
Κωνιατταντινουπόλεως ««ι Πόντου.
Αντά ύπ*νθύμισε στόν Ιδεολόγο
Πόντιο άγωνιοττή, ό Βανιζέλθς τό
βράδν έκεϊνο τοΰ έορτακτμο τής
μεγάλης Ν,ίκη^, στίς 14—°—
1920, πού ό λαός τής πρωτευου-
σας έπιανηΊγύριζε τα ύττινίκεια. Τό
6ράδυ έκΛΪντ» ή Τριανδρία 'Ελευθ.
Ββνιζέλος, Π. Κουντουριώτης καί
καί τού ήρωικοϋ Ύδραίου Ναυάρ-
χου, έχάβητο ενας κοντοΰ άναστή-
ματος αγν«ο—οις είς τούς πολλους
ττροσκίκλημένονς.
Τό πρόσωπον τού φωτισιμένο μέ
ττ>ν λάμψιν μιάς έλπίδθς — κά-
ποιες φορές εσκνβε πρός τόν 'Ε-
λΐυθέριον Βενιζέλον καί τοΰ έλεγκ
μέ δειλίαν καί σ&6οοσμό κάτι.
'Εκεΐνος τοΰ άπαντοΰσε μέ τό
γν»ο—ό χαμόγελό τού καί κοιποια
φορά τοΰ εΐπε μέ κοπηγορηματικό
τόνο τ' ανωτέρω, καί ό ' Ι όσον ι¬
δής έ'ζτνσί μέχρι τής 1ης Ν)6ρ·«ιι
1920, μέ τήιν έλιτίδα τής προγμα-
τοποιήοεως τοΰ μεγάλοι/ όνειρον
τού.
ΑΙ περιστάσεΐς ι>ττηρξσν άντί-
ξοες καί ό Ίασονίδης έδοκίμβοσε
τόν μεγαλύτερο ψνχικό στταρσγμό
μέ την διάφενσιν των έλπίδων τοι)
καί την κατάργησιν τοΰ Μεγάλον
τού όνειρον — Άλλά δέν έκαμ-
φβη.
Μετά την τραγικήν καττάρρΐυσιν
τοΰ μεγαλονργήματος εκείνον, ό
Λεωνίδας Ίασσνιδης, ώς παρήγο-
ρος όογγελος των βλιδερών τής
κατοχττροφής θυμάτωιν, προσέφερεν
δλην τον την στοργήν, διά την
περίθαλψιν καϊ αποκατάστασιν
των σνμπατριυττών τού Ποντίων
καί Μικρασιοπών.
Όται' δέ ανέλαβε
καί πάλιν
ΙοΟκ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ
πήρξεν «χ} σβμνός καί βαθνς τής τόν άγο—γτόν τού Κομματικήν Λ-
ίπΐσΤΛαΤ»Γ λειτα·ι>ννΑ/. Κ.^. -Α... Α Ι ~έ~.. Ζ_. Χ..-Γ -. *ίί .
, 1 ■»
λειτουργός, διά τόν ο¬
ποίον λίαν προοφνώς ελέχθη δτι,
αν τόν κέρδισεν ή πολιτικη, τόν
ϊχασε δμως ή έπιστήμη.
Τόν Άπρΐιλιον 1934 ό Ίασονί¬
δης επήγε στην Χαλέποη'
τότβ ί-
μαζί μέ τόν Βενι¬
ζέλον, πού τού ίνλογησε τόν
σκονφον ποΰ πάντα φοροΰσε.
Τό 1939 ξαναιτήγε στό Λονδί¬
νον, —ήν 'Οιξφορδην, στό Ραϊν-
τιγκ καΐ πάλιν οτό Λονδίνον άπό
τον ετονς 1939 μέχρι τού ετους
1954. 'Εκεϊ άπό τον 1942 συ¬
νειργάσθη είς την ί&ρι/3εΐσαν υπό
το κ. Άλ. Μητσοτακη Άγγλοελ-
λΐ}νικήν εφημερίδα «ΕΛΛΑΣ» ποϋ
έ&εθιοετο μεχρι τοϋ 1946 μέ τι-
λενταιον άρχιονντακ,την τόν κ. Γ.
.Σνριωτην.
Με συμ—ληρωψιέκχς τάς σ—ουδάς
τον, κατοχος της Άγγλικής, ι αλ-
λικής, Τουρκικης Ρουμοονικής καί
γέτην, ότι ήιμεΐς οί Πόντιοι έκ
ποντίζοιμεν καΐ δέν κο~ο—ο>ντίζο-
μεν ποτε.
Ή
τον εσωτερικόν
τον κόσιμον κοί των λόγων τον έ-
θριάμβενοον παντού ■— ήτο πάντο-
τε <σννυφασιμένη μέ την ψνχή καί τί>ν ιδιοσυγκρασίαν τον ή έκρητ
κτικότής αυτή τοΰ πάλαι μοιχου ά-
γωνιστοϋ. Μια έκρηκτικοτης πη-
γαια χωρίς νά έχη τα έλαχιστα
καν ϊχνη τής υπηρεσίας καί τοΰ
ΰεατρινισμου καί πού ϋττήρξε τό
πλέον χαρακτηδιστικόν σημείον
τής ττροσωπικης τον σφραγίδας.
Μία ε4λικρ>ίνεια βιβλικη στίς έκ
δηλωοχις τον κοκώς καί ό Ίασο-
νιθης όλοκληρος ώς ονθρωπος μέ
τις πολυμορφες κοττ«ιιθΰνο-εις είς
την ζωήν τον, δέν έπαυσε νά ό-
πενΒνμ ιζη. τον 6ι υλικόν Ίσραη-
λίτην έν ώ δολος ούκ όστι, θά ή-
ταν δννατόν νά ήτο καί Οοκουμενι-
Ρωοντικί»ς ξαναγνρισϊ μβτα την' κ0« Γ'ατριάρχης άν ό πατερας
-ι.— ■- ' τον δέν τόν άπετρεττε νά άκολον-
τήν κλίσιν τού πρός τί
όντπεΛεικκιρωοΊν στην 'Ελλαδα
πον προσεφ€ρε και πάλιν τας υ¬
πηρεσίας τον στό έ'θνος, ώς 6ου
ς σ εθνος, ώς 6ου
λεντης καί γενικος οιοικη,της /νια-
ηειθονιας. Διετελεσεν τρείς φορά'
νττονργος, μίαν φοράν γενικος οι-
οικητης και επί ίθ ετη σννεχώς
βουλεντης, ό πλέον άγαπητος τη<, έκλογικής τον περιοχης ϋ&σ)κης καΐ οεινος ρήτωρ μέ την 6ρο>τώδη
, φωνήν τον — και ώς σννταςιον-
τή>ν αρχήν ό Βίνιζέλος κατά τήηι / χος άκόμη ήσχολείτο γραφήν και
μνηιμειώδη καί ανορθωτικήν τε-1 άκχττολω»1 και ι>μνολο;γων τού Πόν¬
τραετίαν 1928—1932, τού άνέ-
θεσε τό υπουργείον Προνοίας καί
όλοκλήρωσε τό μβγαλειώδες έργον
τής ανορθώσεως καί άποκαταστά-
σεως των σνμπατριωτών τον προ¬
σφύγων Ποντίων καί άφιέρωσε τα
πάντα επι μίαν τετραετίαν καΐ
την ζωήν τον άκόιμη, καί έδημι-
ούργησεν τούς καλλιτέρους προ-
σφνγικοΰς σννοικισμούς Αθηνών
— ΘεσσαΛονίκης ,— Μακ&δονιας
καΐ θράκης, καΐ την όποιαν Θρά¬
κην έξύμνησεν* διά τοΰ έπιγροομ-
ματικοΰ τον αρθρον την 6—2—
52 ώς εξής :
«Πρός την θράκην έ'γραφε, δέν
κάμω διόκρισΐν μετά Βορειοδυτι-
κής, Άνατολικής καΐ Λντικής
Θράκης. Πρός σέ έν τφ σννόλφ
σου άπενβύνοιμαι ©ράκη μας άγα-
πητή.
"Εχεις καί αν τα Παλλάδια σου,
εχεις την ελληνικότητά σου, ϋχεις
τοΰς θιρνλλους, τάς παραδόσεις
την Ιστορίαν σον καΐ δι' αυτόν
τόν λόγον δεν κάμω διάκρισιν με-
ταξιι 'Ελληνικής Τουρκικής καΐ
Βονλιγαρικής Θράκης.
Αι' ημάς εΐσαι μία καΐ άδι-
αίρετος, δι' ημάς, εΐσαι ή Θρά-
κη μας — καΐ ώς τοιαύτην σέ
φάλλω .— καΐ ώς τοιαύτην σέ νο-
σταλγώ καΐ σέ κλαίγω!
Θά έττρετΓί, νά σέ έμνημονϊύαμεν
μετοοξύ των «χοομενων ττατρίδων»
ώ θεία Βόρειος κα) Άνατολική
©ράκη».
Άλλ' ή μβγάλη μορφη το σε-
πτοΰ, ήγέτον των προσφύγων δεν
ελβμψεν είς τόν ττολιτικον ουρα¬
νόν τής Αίωνίας μας Ελλάδος,
ώς άστήρ πρώτον μεγββους—'Υ-
ι>μνολο;γων τού Πόν¬
τον, δνο ποΛντκμα άγοβά εΐχε
στήιν ζωήν τον τόνΠόντον
καιτην Έλλάδα.
Την 'ελλοοδα εγροοφε διά την ο¬
ποίαν έϊνσιάσαιμ!.» καί είμεθα πε¬
ραιτέρω ετοιιμοι νά βνσιασωμεν ό¬
τι μας, ι—ολειπεται, τό παν καί
οτύτην ώκαμη την ζωην μας.
Τον Πόντον δέ, τον οποίον όρα-
ματίζετο παντοτε νά πραγματο-
οιηση την Ποντιακήν δημοκρατί¬
αν, με ττρωτενονβαν τήι> ακιμαζον-
σαν τότ« Τραττεζοΰντα. Δε·ν ϋβ
ιΛησμονησωμεν ποτε τόν Πόντον,
ένν-ο&ΐται δέ δέν θά ληττιμονησωμεν
καί την ωραίαν ιμας ΑιοΛικήν γήν
καί τήιν Θράκην ,μας — Έξνμνών
νόν Πόντον, εξήρεν την φυσιο¬
γνωμίαν τής Τροππειζονντος μας,
ως πηγή άνοςγεννησεως τοΰ πολι-
•τισψ^ϋ), οχι μονον τον Πόντον, άλ
λα καΐ πέραν τοΰ Πόντον μέχρι
Ρωσάας, Ρονμανίας, καί αυτής τής
Ιταλίας κοΐί μέχρι αν θέλεττ& Μα-
νης καί Θεσσαλιας. Είς μίαν τού
μολιστα διάλεξιν «περϊ Πόντον
έν γένει» είς τον ΠαρνβιοχΓΟν, μέ
την γΐλαφιφότητά τον δντος εΐχε
έκττοντίσει όλας σχεδόν τάς γε-
ωγραφικάς προελεύσεις, καΐ ε!π< τότε, «τι προσίφνγον Πόντιοι πρό σφνγες είς Μόνην μόλις ϋποσεν ή Τραπεζοΰς καί περί στενωτά- της σνγγενειίας ΘεσσοΛών καΐ Ποηίων διά τοΰ «μονοαανδάλοι» Ίάσονος καϊ τον άγνοτάτον, ήρω- ικοΰ κοιΐ γενναίον Θεοησαλοΰ τραττνγΌθ Πιλοαστήιρη, διά τόν ο¬ ποίον κιανχώμεβα δλοι οί Πόντιοι και ό οποίος διά τοΰ Ίάσονος, εΐχε κιο(9αρώς Ποντιακόν αΐμα^—εΐ- χε λοιπόν δίκαιον δταν ϊλί,γε είς οεολογ ι αν. 'Άν δμως νπετάχϋη ,,την στοργική έπιταγή τοΰ πατέ- ρα τού θε» επο*>σε ως τόσο ή
I-
οιοσνγκρασία τον να είναι ζνμω-
μένη με το φνραμα τοΰ Ιερωμενον,
τού αφοσιωμενου πρός τήνθρτεακξ,ί
αν τού καλόν καί άγαθοΰ όρθοδό-
ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΟΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
) Ν1ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
'ιΑ—οτελεί πλέον καί τούλάχι- πάρχει τό έν&χόμενο οί δνο πρώ-
— —·; τού παρόντο ό ό λ
ήη
λιοατές των διεθνών
καί σάν τέτοιο, κι'
έπί τού παρόντος, τό με·
γόΛο γβγονός τού 1959 ο! έπι-
κε,ίμβνες σνναντησεΐς τοϋ Άϊζεν-
χαουερ — Κροϋστσεφ. Σάν τέτοιο
τό θεωροΰν ί»δη παντον οί σχο-
ι------.ι. _.-... «· -λ..-.. γ^γονότων
αύτό είναι
τό σηιμαντικά—ρο, τό αίσθάνον-
ται δλοι οί ανθρο—οί πού τό έ-
πληροΦορήθησαν καί οΊ άπλούστε-
ροι σ' δλα τα πλατή τής γί>ς. θά
ήταν πάντως χρή&ιιμο γι' αυτήν
την οϋσία των προβλημάτων πού
σχβτίζονται μέ τό γεγονός αυτό,
άν προατταθόύ<Γθ)με νά έ,μβαβύ- νουμΐ ως ενα σηιμβΐ» σ' αυτήν την τταγκόσμια καΐ σοβαρότατη άπή- χησί πού έπροξενιηισεν αΰτό. ΣηΊμοιίνει ασφαλώς τούτο : 'Η μοίρα τον κόσμον, τό μέλλον τής άνθρω—όντηΓτος όλο»ρ.η<>ης7 ή έλ-
πίδα νά γιλντώση άπό τό βέβαιο
κίνδυνο ενός καθολικού έξολοθρε-
μοΰ ποΰ την άπτιλεΐ βρίσκιεται
πιά τώρα στά χέρια δνο άνβρώ-
πωνι—ιέξαρτάται, θά μττορουσαμί
Ίσως νά ποθμε, άπό τή διανοητι-
κή ίπάρκεια και την καλή ή την
τώνιλιε-
άνθρω-
ςον ποιμένος. "Βστω καΐ
χωρίς
Παληές άναμνήσεις άπό την Πόλη
("Αγιαι Σαράντο, Βαλουκλη, Άρναούτ κιοϊ, Κουζγουντζοϋκ κλπ.)
Τοϋ συνεργάτου μας «βΥΖΑΝΤΙΟι»
Κάιθε φορά, ή πανήγνρις τής περιπτέρου αυτών τοϋ λ·εγομ«νοιι ^ τό τραπέζι των, φιλοσοφικώτατα,
Μεγαλόχαρης, Λ»ύ γίνεται δύο φο- Ίΐζιαμλπ - ' ° ' "' ' " '" ' ^ -.---.-- *-.
ρές στήν 'Γήνο, μοΰ ψέρει στό νοΌ Ι ·"» τ<>» ^
τα ηανηγΰρια πού γένοντο άλλοτε
οτήν πόλι καΐ τάς πέριξ αυτής έ|
παρχίας μ« την μεγ«λοποέπεια καί
την κοσΐμοσυρροή πού τα διέχρινε,
χαί πού
άπό τάς παραμο¬
χαί πού ήρχ,ζ ς
νάς /άκόμη τής Άνοίΐξεως.
Τό πρώτον έξ α,ΰτών ήτο τό τής
Καθαρώς Δευτβρας, τό λεγόμενον
τού
τωρα ττού άπηλλοτρ.ωθη μια «ΜΛαχλαχσυράνι> των Ταταούλων.
1 δά οσφυγικήν άποκα- .ύ- όνον οέν ^ θρησκευτχόν
;, διά προσφυγικήν άποκα-
μόνον
θρησκευτχόν
ταστασι'ν, είς βεαιν «Πιψαροψάι» χαρακτήοα. Ήτο χαθαρώς ή «α-
<κρραγισις της μασκα ισις τής ρ ή οάτας καί των 'διαφόρο>ν ιδιασκεδασε
ών της· ΠερΙ αυτού ήσχοληθην καί,
ήλλ ύώ ταν στηλών τού φίλου
80 νεαι
ΤΟΝ ΑΓ. ΚίΙΝΣΤΑΝΤΙΝΟ-Ν βλ}[Λίτζ άπο των σττ»λών τοϋ φίλου
«Προοιφνγκοϋ Κόσμοι» καί δέν θα
γ τόν ποασψι>γικόν συνοικισμόν έπανέλτ>ω τώρα. "Αλλοκττβ τό πά-
Κωνσταντίνον Αγρινίου, άνττ ρλν θέμα άφορά μόνον τα θρτ,
πο<χ»ράτα>ς, 6άσε· "β0" οκειιτικά πανηγυρΜΐ, έκ των οποι-
αύτοστεγάσεως τού 'Τ- ^ άλλα είχον ώς πρωτιστον ή
„ Κοννο»νικής Προνοίας, *α1 μοναδικόν σκοπόν ϊν ίνλαόες
λα*αΙ χ«τοι^ίαι, έπκ<Χ&: προσκτϊνυμα των ιαοτων μετα λοο- λα«χαΙ_κα . « χών αυχών Λασχοντων τού διά τοϋ ποσου λών ργ ής πλατειόνν καί έφοδιασΦέντων β διά κανονικόν η ο-υνθΜίΐσμοϋ ύϋτό τοΐ „,,,„,.„ — Πο^οΐς^ 'Α-'ββ' είς ,ό «λεος καί την θαυματουργον Προνοίας &0()_000 ^^ ^ αωτΊν}ίας των έπβμδασιν εο(/χύί^οντος ΙεροΟ πρόσωπον, ■ λ.χ. τό ώς είπον προσκήνυμα την Τήνον, καί άλλα οητνεδύα- ζον τό ποοσχήννΜ* μέ ■ψι%«γωγί- διότι τα τοιχώμα- τα τού ίκΐαν, ΰαλωτά, ύπηρχε μία Ιρημος περιοχή μέ άραιά δένδρα. Είς τό πλησιέστερον πρός την ό&ον (την λεωφόρον ιΔολμά - 6αξε) μέ- ρος αντής ΰπήρχε μία Τουρκική οΐκωΐ είς τό ήμιιπόγειον τής οποίας ήτο τό άγίαο'μα των Σαράντα μαρ- τύρ-οχν τό οποίον ένοικια^ον οί ίδι- οχτήττα τής, οΐκίας «ίς την πλησιε- βτέραν όμιογενή μας Κοινότητα, παλαιότερα '&ιά τρείς ημέρας μό¬ νον, επειτα 6μως διά μίαν έ&δομά- βα κατι' Ιτος. Είς τή> πανήιγυριν
ίΐύτήν συνέιρρεον χατά τάς ημέρας
αύτάς χιλκχδεί, προσχηνυτών, οίτι¬
νες ΐέπλήρουν τόν ώς τίπον χώρον.
Ητο όμως ή πλέον άθόρυδος, λό¬
γω τής θέσεως δπου ελάμβανε χώ¬
ραν.
Δευτέρα κατά σειράν πανήγνρις
έρχεται ή τής Ζωοδόχον ΙΙηγής
(Βαλουκλή), οπου τό πιεριώννμον
επί των πλακών των τάφων. Φυσι-
κά έκεΐ έτηρεϊτο ή δεονσα εύλά-
βεια πρός τούς νεκρούς. αποφενγο-
ιμεΛΤΐς Λάσης εύβνμου εκδηλώσεως.
'Η κοσμοσυροοή είς την Ζωοδό-
χον Πηγήν έ|ηκολοΰτ>ει καΐ καθ"
Ιολους έπειτα τοϋς μήνας τής κα-
λοκαιρίαξ. Δέν Ιλειπον δμως οί
προσκηνΐΓταί καϊι κατά την χειμερι-
νήν εποχήν.
Είς την πανήγνριν τής Ζ. Πη-
γής, μετέβαινον ένίοτε καθ* όμί-
λους Ιδιάφοροι ίπβρχιώται τής τότε
Όθωμανικής Αύτοκρατορίας μέ τα
μ<οι>σι.κά δργανά των καί διοκτκέδα-
ζον. Ηπειρώται, νησιώται κ.λ. Κυ
ρ/ίως 'δΐΐκρίνοντο οί Πόντιοι μέ τάϊ,
γραφικάς των ένδυμασαις, καί την
κλασσικήν των λύραν.
Τάς ημέρας τής πανηγύρεως,
παιΐδιά τοϋ Όρφανοτροφείβυ τοπο-
Λετημενα μέ δίβκους παρά την εί¬
σοδον τοΰ περίβολον τοΰ ναού, έ
,ιο&σο. Ή έκρηκτικότης δμως αύ¬
τη τού Ίασονιοη, δεν υπήρξε πο¬
τε μονόττλεΐΛρη.
ΕΤχε πολλατΓλή την έκδήλωσί
της χαθώς πολλατττλή υπήρξε άπό
ιι,αρη άκομη ήλικιας τού ή άκτι-
νοδολία τής έ&νικης δράσεώς τού.
Ό Ίασονίδης ίίχι συιλλάβει τό
σχεδιον τής ώημιοκργίας τής έλ-
ληΐνΐικής Δηψ4κι,*>τιας ηρύ Πόν-ι
τού καί £ζηο~ε επί άρχετο καιρό,
μέ τόν όραματιο-μό τού όνειρου
της Δημοκρατίας αυτής ττοϋ ή
ή τιΚ βά ήταν ή συ>έχί.ια τής
ης των Άργοναυτών τής αρ¬
χαιότητάς ποϋ έξεκίνηοαν άπό
την αρχαίαν Ίωλκον—τόν σημο-
ρινό Βολον — γιά νά κατακτήσοΐΛ'
τό μυθιικό χρααομαλλο όιέρας.
"£νας άπο τους άπογονονς τού
καιΐ θαυματουργόν άγίασμα. 'Η πή- | φώναζαν: Βοηθεία σας, άξον τό
όραχ. διά τή/ν έικτέλε<τιν κοινωφε- λών έ'ργων (ύ&ρεύβεο>ς, κατασχευ-
ής πλατειόνν καί όδών κλπ.) καΐ
ί όδώ
βθ% των κατοίκων
παοα,χο>ρηΓττκ?ίων.
ίς
διά κανονικόν
Άπομένει, έπομένως, ή τακτοποίηστς
από απόψεως παοαχωρηηρίων χαί
των ύπολειποιμένων 20%, ή σνμπλή-
κιχτις τής <πεγάσ'εα>ς των άναποκα-
τασταττων αστών προσφύγων, ώς
καΐ ή Αποκατάστασις των προσφυ-
οίκαγενειων, των άφιχθεκίών
γιχων
ϊχ Ροχτίας,
θέλουν νά
τό ϊτος 1939-
έλΛΪζουν οί ί*εΙ 3ΐ^α"
ψνγΐ,, „.. αί οΐκείαι υπηρεσίαι τοΉ
-Τπουργείον Προνοίας, άλλά και Ο
ί>αυμα<ηι>ς «αί βέχττις Πρόεβρος
τής Κοινόττ(τοί κ.
οί
Βασ. Πλωματό-
τουλος, τοΰ
ττ(τοί
ΰ οποίον ή συμύολή διά
τα μέχρΛ σήμερον έΛΐτελεσθίντα
δέν ίΐνοα καθόλον μικρά, &έν θά
άμΐλήοουν διά την επίλυσιν χαί
των ζητηματων αυτών, είς τρόπον
&©τε νά καταστή ό Άγιος Κων¬
σταντίνος — Αγρινίου, ηςοτ.ι»»ον
«α! υΛ*δ*ιγμα Λβοα—είου,
αν, (άλλοϋ μέν σεμνήν κα*
16'ον, χαί ιάλλοϋ ιάποτ«λοϋσαν τριήμε¬
ρον τρικούδεοτο καί είς
τίνα μετά όλονυκτιών γλέντι, συνο-
δευάμενον μ*ε φωΐΓαψΙας, 6εγγοιλι-
κά, πυρστεχνήματα καί μουοΊκάς
ιδλίον των είδων, άπό τής, λατέρνας
καί των ζουρνάδων μέ τουμΛΕλέκια
μέχιρι των ψιλών όργανον καί
μπάντα—^μουσικών ίίξ ίκείνων πού
ήσαν «γιά τάπαντιγύριοι»
ή καί ένίοτΐε καλλ».τεχνικα>τέιρων.
Είς τα π«νηγύοια αΰτά συμμετίνχον
καί οί άλλάι6ο|οι Αρμένιοι διά τε
τό προσκήνυμα καί τό γλέντι, ώς
καί οΊι ιάλλόθρησκοι Τονρκοι καί. Έ-
'6ρα!οι διά τό γλέντι, φυοχ.κά, μό-
„„ .„. _______ έλάμ-
βανον χώοαν είς την πόλιν, πρώτη
κατά χρονολογι·κήν σειράν (9 Μαρ-
τίου) ήρ/χ«το ή των Άγίων Χα-
οάντα μαοτυοων. Είς την άντικρυ-
νήν πλευοάν τού περιβόλου των ά-
ναχτόρων τοθ ΔολμΛ · βα|έ χαί ά-
^έναντι άκβιΛ5> ένό| μεμονωμένου
νόν.
'Βκ των πανηγύρεανν πού
γή τοΰ άγ.άσματος ανεκαλύφθη ά¬
πό τόν αυΐοκράτορα Λέοντα τόν
α' (437-464) ότι ούτος ήτο α¬
πλούς Ιδιώτης καί ό όπιοϊος έθερά'
πτυσεν έ'να τυφλόν θέσας, κατά
θείαν ΐπιταγήν, είς τούς οφθαλ¬
μούς; τού πηλόν έκ τής πηγής τού-
της. 'Επί τής θέσεως αυτής ανη¬
γέρθη επειτα ιέκκλησΐα, πολλάκις
καταστραΐφιεϊσα καί άνεγερθεΐθΌ, ώς
χ Λ-ΰν φ 18.30. Παρα την είσο&ον
τοθ στιριι&όλου τής έκκλησίας καί ίν-
τός ίοτογείου κτίσματο;, ύπάρχει
ιδειξαμενή δποιι συρρέει τό θανμα·
τουργόν άγίασμα. 'Εν τφ α»τφ πε-
ριθόλιρ υπάρχουοΊν οί τάφοι διαφό¬
ρων πατριαρχών ώς καιι μεγάλων
εύεργιετών τοϋ Γένους.
'Η πανήγνρις της Ζωοδόχου Πη-
γης 'διήρκει, τρείς ημέρας καΐά
τάς οποίας ο^νέρρεον χιλιάδες π·ρο-
σκηνυτών άπό τι τάς, συνοικίας τής
Κ)πόλεως ώς καί των πέριξ χωρί.
ών. Δεν βλειπον φυσικά μετά την
(απόλυσιν τής ιέκκλησίας τα φαγο-
τΐότια καί αί διασκεΐδάαιεις μετά ή
άνευ μουσικών είς τόν ■άπέναντι τοΰ
Ναοϋ χώρον &ιιου ΰπήρχϊ κέντρον
ώναιψυχής.
Όσοι βέν εδονβκον θέοαν έκεϊ,
κατέφευγον είς τό δπιοΦεν αυτού
μέγα Νεκροταφείον βπον
προσκήνυμά σας, προσέχετε καί τα
6 α λ ά ν τ ι ά σας διότι ΰπάρχουν
καίι λωπιοδύται.
Λωποδύΐαι υπήρχον Λάνχ<η€ εί; βλα τα μέρ/η &ιου ουνωστίζετο ό κόσμος. Περισσότεοοι αμως υπήρ¬ χον ίκεϊ κατά τάς ημέρας των έ- ορτών διότι ό συνωστισμός ήτο έ- ξαιρετικός. Θθμα λωπολωσίας; εγέ¬ νετο κάποτε είς την εκκλησίαν τής Ζωοδόχου Πηγής καί ό μακαρίτης πατήρ μου. Άμα τό άντελήφθη', έ- 6γήκε στόν περίιδολο έστάθη παρά τήριο ττέραοϊ στή Ρωσία, δπου -τολμηροΰ άργοναντη Ϋρ*»ος Ί- άσωνος, ύπτήρξε καί ό Ποντιος Λε¬ ωνίδας Ίασονίδης, έχει κληρο- ν-ομήσει την δΛ^ναιμικότητα των ■ηρογόναν τον ποΰ εξεδηλώθη σέ κάδε ευκαιρία. Υπήρξε ό ωνθρωττος ττου έταξε δλη τον την ζωήν στήν ϋπηρεσία τού αγώνος για τό "Ε- θνος τού. Μέ πίστη, δροοστηριότη- τα καί 6ΐλικρίνεια. Ήταν δέ α¬ πολύτως είλικρινής, δταν όπταλο- γού,μενος προ τού δικαιστηρίου, είς τό οποίον «Ιχαν παραπειμφθή τό 1935 έκλΐκτά πρόσωπα τοϋπολι- τικοϋ κόσμον τής Ελλάδος, δ—ως ό Σοφούλης, ό Καφαντάρης καϊ αλλοι, ό Ίασοινίδης ήρχισε την απολογίαν τού ώς εξής, «έλευκάν- θηοχχν, κνριοι δικασταί αί τρίχες τής κεφαλής μόν είς αγώνας νηίρ τού έθνονς καί τής πατρίδος μόν». Αύτάς ό αγώνας τοΰ αειμνήστου κχχί εκλεκτού τέκνον τού Πόντον ηρχκσκ όπτό την ττρώτη, χ—ιγμή πού €ΐδί τό φώς τής ημέρας. Τήιν παιδικην τον ήλικιίον την πέροσ« στην γβνβτειρά τού, τό Πουλαντζάκι, μι,ταξθ Κβρασσονν- τος και Κοτυόρων, κατόπιν στήν Κιερασσοϋντα καί τό 1902 έτβλεί- ωσε τό ψροντιστήριο τής Τραπ*- ζούντος. Άφον Αττΐ τέσσβρα χρό- ■νια ϊμιινε με τόν πατέρα τού, ποϋ ήταν τροπτεζιτης καΐ ιμπορος μανιφατουρας καί άφοθ εγκατε¬ λείφθη τό ■σχέδιον νά σπουδάση την ©ίθλογίαν, κατέδηκε στήν Πό λη, οπου έφοίτησκ στήν Τονρκική ΝΟμική Σχοιλή, άπό την οποίαν το 1917 άν&κηρνχθη Διύάκτωρ. γιά νά άνακηρνχβη κατόπιν Προλντης τής Νσ-μικής, άπό την Νβμικήν Ιχολήν των Παριιο-ίων, ένώ συγ¬ χρόνως στ ό Παρίσι φοιτού— καί στήν έλεν9έρα σχολή των Πολι¬ τικών καί Οικονομικωσ Επιστή¬ μων. Φοατητής άκόμη τής Τουρκικής Νομικής Σχολής, εΤχε ταχθή υπό την σημαίαν τής ίδεολογίας τοΰ 'ΕΪλενθερίον Βενιζέλου. 'Η πίστις τον πρός αυτόν ύπΐ^ρξι^/ άπό τής πρώτινς στιγμής σννυφασμέινΐ) μέ την "Ελληνικήν ψυχήν τον καί μέ τα ίδανΐικά τού. Άπό την έττοχή έ- κείνη ζοθσι μέ τόν όροματισμόν τής έλίύθερης δημοκρατίας τοΰ Πόντον. Ό πρώτος παγκόσμιος πόλιεμος τόν βρήκε στήν πατρίδα τον, άπό δπου εφνγε στήν Ρου¬ μανίαν τό 1915. Έκ*! δμως τόν άνβμκνκ μίγάλη ιτιριττέτιΕΐα. 'Ε- πειδή ΐΐχΐ άκόμη δια6ατι>ριο τής
όθ«μανικής αυτοκρατορίας, έθε-
ωρήβή ώς ΰπήκοος έχθρικοθ κρά-
τονς πον έκρατήθη επί £νδεκο
(11) μήινες ώς πολιτικάς οοίχμάλΗ
τας στό Ντοροχόΐ τής Ρουμανίας
παρά τόν Προνβον. Άπτηλευθερώ-
9η δέ μόνον δταν ή υπό τόν Βενι¬
ζέλον Τριανδρία έγκοπαστάθηκε
στή Θβ9")κη καί κοπόπιν έπιεμβά-
σεως τοΰ ίδιον τοΰ Βενιζέλον πα¬
ρά τώ Τόκε Ίονέσκο.
Μέ προσωρινό έλλην ικό
6
σ«ς άρκοτό γιά να καταδ&ίξη την
μαναδική καί τροιμερή κρισιμότη-
τα τής έποχής μας. Τό αΐσθανό-
μαστε- φαίνεται. Άλλά ό φόοος
βΤναι πώς, παρά ταύτα, δέν τό
ίχομτ. σννιειδητοποιήσει σ1* δλην
την εκταση καί σ' δλον τον τό
π-λάτος {) έστω άκόμη τόσο δσο
θά μποροΰσε νά 8ηιμιονργήιση ΰ-
πολογίσιμ&ς προνποθέοχις. Λέν
έ'χαμί καταλά6ει δηλ. πώς μττήκα-
με σέ μίαν πιερίοδο τής Ιστορίας
τής άνθρ*—ότητας βασικά, θεμε-
λιακά, ριζικά, διαφορετικής όπτο
δλες τίς προηιγούμενες. 'Άν τό
εϊχαιμε κοπαλάΛει αύτό μ άλλον
τρόπτο χωρίς αλλο βά πολιτευό-
μαστουν καί οί ήγέτες, πολιτικοί
καί πνεκματικοί των λαών κι' ε¬
μείς οί κοινοι θνητοί ττού άποτε-
λούμε τις πλατειές μάζες των.
Καί ομως Ιδού. Δνο ανθρωτποι
θά σνναντηβοθν σέ λίγο, γιά νά
συζητήσουν καί ένδεχομάνως νά ά-
ποφασίσουν γιά μάς βλονς όσοι
κατοι>κοΰμε σ' όποιοβήητοτβ ση4ΐ£'ο
τής >Πς· ΕύΒύνη τ«ρ«—ία άλλά
κι' αυτό τό «τεραστία» δέν άπο-
δίδίΐ πλήρως τα πράγιματα.
Άγωνιιοΰμε αν θά την 6αο-τάξουν
οί ώμοι των -πού ϋσο νάνοοι δέν
ξε—ερνάνβ τίς άνβρώιτινιες δια-
στάαηεις. Άγωνιοθμε &ν καΐ αύ¬
τοι, παρά την άνυπολογίστως τε¬
ραστία καθώς ε'ίδαμ* εύθννη τ ούς,
ίχουν πλήρη καί σαφη σκνείδηαη
τής ριζικής άλλαγής πού επήλθε,
(ίδη την πορεία τής Ίστορίας και
των προβλημάτων πού δηιμιου,ργεΐ
ή άλλαγή οτύτή.
Ό Το>Ί3€β, αύτός ό διάτηιμος
σύγχρονος Ιστορικός καί φιλόσο-
φος τής Ιστορίας γράψει : «ύ-
παγκόσιμΐιοι πόλβμοι νά ήσαν
το προοίμιο κό—οίας υπερτάτης
καταστροφής την οποίαν προπα-
ρασκενάζομε έμβΐς οί Τιδιοι γιά
εαυτούς ιμας' καί τό ένδεχόμεν*>
αυτό, τό έλάχιο—α εώχάριστο βε¬
βαία, μπή«£ στόν τομϊα τού δυ¬
νατόν, άττό τό γεγονός δτι ή α-
νακάλνψη τής άτοιμικής ένέργβιας,
επήλθε δυστνχώς πρίν κατορθώ-
σουιμε νά καταργήσουμί τον ιτό-
λί,μο».
Ή τρομερότϊρη και άλλοίμονο
ώναμψισβητητη επισημον—, τοθ
σημείον δ~ον Ιφτασ€ ή πορεία
τής Ίοττορίας στίς μέρες μας. Τό
έ'κϊ πού πράττει νά λογαριάσονμε
είναι αύτό. Τό αλλο, μιά βαβύτα-
τΐ) κοι άληθινή έιτίσης, διαπί-
στωση τού Τδιου σοφοΰ. «Τό σύ-
νολο τοϋ κατοικήοΊιμου κό—ιου,
£γινε μία κοχ μόνη μβγόλη κοι-
νωνία». Μία ποίμνη. Καί ή προσ-
δοκωμένη πλέον Λύση : ό £νας
ποιιμενας' ή κεντρική — αγκόσμια
διοίκησιν Τό μεγάλο δνιιρο των
μνστικών όραματιστών τού παρελ-
θόντος, πού σήμερα άποδεικννε-
ται ώς τό ρεαλιστικότερο αΐτημα
των χρόνων μας αΐτημα εύηψιε-
ρίας τής άνθρω—ότητας και αΐτϊΐ-
φα. συγχρόνως σωτηρίας της άπό
τόν έπικρεμαιμενο κίνδυνο τής υ¬
περτάτης καταστροφάς!
Άν οί δνο μεγάλοι ήγέτες, οί
νπευβννότεροι σήμ^ρα παράγον-
τες γιά την εξέλιξη των πραγμά-
των τοϋ κόσμον, οί οποίαι θά συ-
νοντηθοΰν μοθαύριο άντιμιτω—ί-
ο<ονν τα προβλιγματα μ' αύτό τό γνώμονα κρίσεως, τότε μποροΰμβ νά αίσιοδοξοΰμε πώς βά δγονμ* άπό τό τραγιικό άδιίξοδο πον μάς 'κυκλώνει. 'Άν δμως τα ίλατήρια πού θά /τούς κ ι νούν, θά είναι έλστήρια γόητρον *·τ£ προσωπικόν είτε ε¬ θνικον αν ο) έ— ιδιώξεις των βά κνριαρχοΰνται άπό την Ιδέα καί άπό την προσπαθεία, πώς βά ξι- γελάση ό ϊνας τόν αλλο πρός 6- φελος άποκλειστικό, ίστω καί ώμφίβολο τελικά, τής δικής τού χώρας καΐ πρός ζηιμίαν και βλά¬ βην τής χώρας τοϋ άλλον, τότε ασφαλώς καί πάλιν οί προο—ι- κές τοΰ μέλλοντος τής ανθρωπό¬ τητος ολοκλήρου, βά έξοχολουβοθν νά είναι ζοφβρές- Δέν ίπτάρχουν πιά έ-ί )«ίρονς σνμφεροντα τβ- πικά ταξικά κοινονικά. Άλλη- λίνδετοι στήν κοινή μοΐρα μας, ζοθμε πιά ο-ημερα την περίοδο τοϋ παγικ^σιμίου άνθρώπιου. ΚοΑ δέν ττρόχειται εύτυχώς γιά κούφΐα μ«- γσληγορία. Σ' αύτό καταλήγιον- με 8—ως δήποτε, δν λίγβ έμβα- βννουμε στά πράγματα. Κ αί δσο έγικαιρότερα τό νιώσου,με δλοι μας όπονβήποτε τής γής, καί ονμ- 6ι*οοσθοϋμε μέ τό βασικό αύτό δ*· δομβνο, τόσο τό καλλίτϊρο. Έν έναντία πβριπτώσει; Άΐλλά την απαντήση τη δόσαν* ήδη καθώς εΐδομ< ανθρωττοι τού σίώνα μσς καί μέ μεγίστη σθψία καϊ μέ άνάλογη κρίιση. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ Ο ι. ΜΓ. ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ χ: ΣΠ. ΚΑΡΔΑΡΑ Ό κ. "Αγγελος Τσουκαλ&ς εώρί σκεται σήμερον επί κε<|>αλής τοΰ
πρώτου Δή μου τής χώρας μας.
Πάντως ο Δήμος 'Αθηναίων δέν
εΤναι άγνωστος τόπος διά τόν νέον
Δήμαρχον, καθόσον επί τής τελευ
ταίας δημαρχίας το& άειμνήοτοο
Σπυρου Μερκούρη, ό πατήρ Κων
Τσουκαλάς καί ό αξιος αυτού υί-
ός Αγγελος Τσουκαλάς ήσαν επί
κεφαλής τού Δικαστικοΰ Τμήματος
τού Δήμον.
Πιστευω ακραδάντως δτι ό Δή¬
μος Άθηναίων — μετά τάς γνω¬
στάς περιπετείας τού — απέκτη¬
σε τόν πλέον ίδεώδη Δήμαρχον. Τό
σον εΐμβι πεπεισμένος περί αυτού
ώστε, εάν επρόκειτο ή Κυβέρνησις
νά λάβη υπό σημείωσιν την είς
προηγουμενα αρθρα μου άποψίν
μου νκχθ' ήν ή Αύτοδιο'ικησις των
Δήμων καί Κοινοτήτων θά έξυ-
πηρετεΐτο είς τό ακέραιον διά
δ ι ο ρ ι σ μ ο Ο κα! ούχι
δι' έκλογής των Δήμαρχον καΐ Προ νοτ -
έδρων των Κοινοτήτων, ό κ. "Αγ¬
γελος Τσουκαλάς θά έπρεπε νά εΐ-
άττοτελίοη ό Δήμος Άθηναίων ττρό
τύπον διοικήσεως καί διαχειρίσεως
καί παράδειγμα πρός ιμίμησιν καί
είς τάς λοιπάς Κρατικάς ύπηρβσίας
αί όατοϊαι, μεθϊσθεΐσαι άττό τα δι-
σεκατομμύρια των έτησίων εΐοττρά-
ξε&ιν έξ έμμέσων φόρων, έληαμό-
ησαν το τταρελθόν τής «γάτας τού
Δεληγιάννη> καί ττροέβησαν είς
σπατάλας, αΐτινες άφήνοΐΛ' έκπλή-
κτους δλους έκίίνους οί όττοϊοι £-
ζησαν κατά την προπολεμικήν έπο
Χήν. __.
Ή ΚιΛέρνησις δέν ηθέλησε, ορ¬
θώς, νά άναμιχθη είς τάς δημοτι¬
κάς «αί χοινοτικάς εκλογάς.
Ζυνεπώς απεδέχθη ώς καλώς
έχουσαν την έτυμΐίγορίαν των κα¬
τοίκων καί των πόλεων καΐ τής
ύπαιθρον.
Όιρείλει συνεπώς, διά των ο|-
κείων όργάνων της, μακράν ττροκο-
ταλήψεων, νά στρέψη τό βλέμμα
ί ό ύ Δή
η μμ
καί πρός τούς Δήμονς καί τάς κοι-
την είσοδον τοϋ ΝαοΟ κοά έπρόσε-
χε τάς χινήσεις παντός
'Επί τέλους άντελήιφθηι
ϋπόπτου.
χά.τοιον,
την όίραν πού προσεπάθει νά ί! α¬
σκήση τό... ιέπάγγελμά τού. Τόν
συνέλαδε τή δοηιθεία κάποιοι» άστυ
νομικοΰ καί τόν ωδήγησεν είς τα
γραιφεΐα το'Ο Ναοϋ όπου τοϋ εγένε¬
το ερ/ευνα. Δέν ήτο ό δράστης τής
κλοπης τοϋ «6·αλαντίοι>» τοϋ .ια-
τρός μου. Ευρέθη δμως <έΛ' αύτοθ πλουσία συγκομΛδή ήτις καί απεδό¬ θη «Ις τούς Ιδιοκτήτας της, κατό¬ πιν, φυσικά τή; καταλλήλου έξα- ώ (Τό τέλο; είς τό προσεχές) ΑΧ. ΜΑΤΡΟΜΑΤΗΧ Βυζάντνος Νία ΦΛαδέλφίΐα, 'Λγκνρα; 41 ηρχισε ή μεγάλη έθνική τού δρά- ση. Περιοδενων όλόκληρη την Νό- τιο Ρωτίθί, σννήγειρε τονς "Ελλη¬ νας υπέρ τής Δημοκρατίας τοΰ Πόντου. Είς τό Βοττοΰμ εξελέγη Πρόεδρον τής Λημοκρατικής Συνε- λΐύσεως των Π»ντίων καί των έξ Μητροπόλεων τοΰ Πόντου. Ή ά- πελευθέρωσις τοΰ άλντρώτον ελ¬ ληνισμόν καί ή παρ' ολίγον πραγ- ματοποίησις τε« >μ«γάλου ίδανικοΰ ΥΡ° άτταραίττττον είς παρομοίας
τής φυλής ιμας τόν βύρήκε στό
Ββντούμ. Μόνον οί Πόντιοι ϊμει-
ναν τότε άλύτρωτοι άκόμη.
Μέ τοιαύτην γλνφαρότητβ πάν-
τοτε 6 ίκλιπών άιίμνηοηος Λεω-
νίβας Ίασονίδης, Κγραφ· καΐ έ·
ξυμνοΟ~ την Πονπακήν μβΰσβν,
«Ις την 2αν ο«λ,)
ναι 6 έκλεκτός τής Κυβερνήσεως.
Ούτως 1 άλλος σήμερον ό κ.
"Αγγελος Τσουκαλάς ευρίσκεται
επί κε<|>αλής τοΰ Δήμου Ά&ηναίων.
Τό πόσον ή παρουσία τού είς τόν
Δήμον θά εΤναι έπηυχής θά τό δεί-
κ. "Αγ-
έπι<|>νλάξε«ν καί 6ι-
σταγμών, τούς επί κεφαλής των
Δήμων καϊ Κοινοτήταν, δπως 6υνη
θούν ούτοι νά άνταποκριθοϋν είς
λογικάς καί ίπιτακτικάς ανάγκας
ιων.
Πρώτη πράξις τής Κυβερνήσεως
ά
Κ. Καραμανλη, όσον άψορά είδι-
«* ^ Αή Άβ
ρ
Άβηναί^.βά εΤν.,
ς; &
κη άκόμη διά λόγους Ιδεολογικοθς νά παραχωρήση, άνευ οιουδήποτε
είς τό Κόμμα των Φιλελεύθερον, δισταγμοΰ καί σύμφωνα πρός πα-
δέν εΤναι δμως ό ανθρωπος δστις λαιάν σκέψιν της, τάς πέντε λε«-
_____1:— -ι ι — *"■---------' φορειακάς γραμμάς τή ελ
προσκολλάται είς ίνα Κόμμα, ττρο-
κειμένου νά εξυπηρετήση! την πόλιν
των "Αθηνών καί τούς συνδημότας
τού. "Αλλως τε είς τάς πρώτας
δηλώσεις τού, επί τή άναλήψει των
κα€ηκόντων τού, άπέδειξε πώς σκέ.
πτεται νά πολιτενθή έν προκει-
μένω.
'Ο Δήμθς Άθηνοίων, χάρις είς
πτωχά οΐκονομικά μέσα τού, έχε'
ήδη άττσκτήσει πλήρη συνείδησιν
των καθηκόντων τού. Άποδεικνύε-
ται ούτως δτι, πολλάκις ή έλλει¬
ψις έτταρκών οΐκονομικών μέσων είς
οιανδήποτε διαχείρισιν δέν συντελεί
βεβαίως είς την δημιουργίαν μεγά¬
λων έργων, δημιουργεΐ δμως πνεΰ-
μα φειδοΰς καί οικονομικωσ, πρά-
περιπτώσεις διαχΐΐρίσεις.
Ενώπιον τοιαύτης ψνχολογικής
καί οΐκονομικής κοττοχττάσεως ευρί¬
σκεται σήμερον ό νίος Δήμαρχος
Άθηνα(θ}ν. Την ψυχολογίαν ταύτην
ό κ. Τσουκαλάς, γνωοτος βιά τά
ονντηρτνηκάς βρχάς τού, θά δια¬
τηρήση καΐ Μ «βτειΛύντν 8ιΑ «α
ς
φορειακάς γραμμάς, τής εκμεταλ¬
λεύσεως των οποίων παρητήθη, ή
Έταιρεία Μεταφορών, πραγμα διά
το οποίον εΤναι σύμφμωνον ολό¬
κληρον τό Δημοτικόν Συμβούλιον,
ασχέτως κομματικής τοττοθεΓπίσεως
των κ.κ. Συμβουλήν.
Ή τοιαύτη παραχώρησις θά α¬
ποτελέση, την πρώτην απλήν οΐκο-
νομικήν ενέργειαν τής Κυβερνήσε-
τος, άξίας ουο-ιωδεστέρας οΐασδή-
ποτε είς μετρητά οΐκονομικής έν-
ισχύσεως.
Είς τόν Δήμον Άθηναίων θά
πρέττει νά περιέλθουν βραδύτερον
καί αί έπιχειρήσεις κοινής ωφελεί¬
ας ώς καί δ,τι οί Δήμοι κα'ι α)
Κοινότητες Άττικής εζήτησαν κα¬
τά τήιν τελευταίαν γενικήν συνέλευ¬
σιν των μελών των.
Ό Δήμος Άθηναίων, ττλην της
διοικητικής θά ίχη οθτω την εύχέ-
ρειαν ν' αποκτήση καΐ οικονομικήν
επιφάνειαν ή όττοία θά ττ) έξασψα
λίση τα μέσα τής άρτΐας διοικη-
σεα>ς των Δημοτικήν πραγμάτων,
ττρός τό απόλυτον συμφέρον και
ΠΡΟΖΦΥΓΙΚΟΙ ΚΟΙΜΟΣ
ΑΒΑΙΙπΌ ΑΙΤΙβΙΕΙΣ
Ό τέως Δή,μαρχος Ν. Σμύρ-ι·τήν άπρέττειον καΐ -π^ν -αρανομί-
νης κ. 'Αθανάσιος Καρύλλος ά-1 αν άκόμη νά απαντήσωμεν αμέσως
6.ΤΓΪ τοθ δλου αξιοθρηνήτου ττεριε-
χομένου τής ρηθείσης άναφοράς
ττέστειλεν, είς την τοττικήν εφη¬
μερίδα «Νέα Σμύρνη» την κάτω-
τωβι επιστολήν .
Κύριε Διευθυντά,
" Δέν έπιθυμώ νά έτπκαλεσθώ τόν
Νόμον περΐ Τύπου, δέβαιος ών ό¬
τι καί ή εφημερίς «Νέα Σμύρνη»
ενδιαφερομένη διά την αλήθειαν,
•προθύμως θέλει φιλοξενήσει την
παρούσαν :
Ιον. Είς ουδένα ούδέττοτε άνε-
κοίνωσα οϊανδήττοτε -πρόθεσιν μου
πρίν ή άναφερθώμεν είς τόν Προ-
ιστάμενόν μας Υπουργόν Με την
επιφύλαξιν μόνον παντός δικαιω-
ματός μας, διακηρύσσομεν ύπευ-
θΰνως καί ευθύς άμέσως πρός καθ¬
ησύχασιν καί ένημέρωσιν των Δη-
μοτων μας
α) "Οτι
ή υπόθεσις των έργων
όδοποιΐας έκ τοϋ έσοδου τοθ 10
λέπτου έττΐ τού κομίστρου των λε-
νά τταραιτηθιώ άπό τοΰ άξιώματος ωφορείων, είναι νόμιμος, λευκή κ αι
τοΰ Δημοτικοΰ Σύμβουλον είς το| κρυστάλλινη καί θά σεμνυνόμεθα
όττοΐον καίτοι πλειοψηψοΰντα μέ ε- "~ * >.<-■>_-
ταξαν αί γνωσταί πολιτικαί συν-
αλλαγαΐ τάς οποίας διηυκόλυνε
καί ηύνόησεν ατυχώς ό τελευταΐος
ττερι Δημοτικών έκλογών Νόμος
Θά παραμείνωμεν καί έγώ καί
οί συνεργάται μου καί θά άγωνι-
σθώμεν Οπερ των Ιερών καί όσίων
τής άγαττημένης μας Πόλεως μέ
την εύπρέττειαν καί απόλυτον κα
λήν πίστιν ήτις διέκρινε ολόκληρον
τόν βίον μας δημόσιον ή ίδιωτικόν,
μέχρις εσχάτων, διότι ίχομεν 1ε-
ράς ύττοχρεώσεις τόσον πρός την
μεγάλην ττλειοψηφίαν των έκλεκτών
Συμπολιτών μας οί όποΐοι έξακο""-
λουθοΰν νά μάς περιβάλλουν διά
τής άμειώτου έμπιστοσΰνης των,
δσον καί πρός την Πόλιν μας την
όποιαν ήγαττήσαμεν καϊ ύττηρετοΰ-
ΠΡΟΣ ΑΠΟΚΡΟΥΣΗ ΔΙΕΙΣΔΥΣΕΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΑΝ ΣΤΡΑΤΕΥΜΔΤΩΝ
Η ΙΝΑΙΑ ΕΗΙΣΧΥΕΙ ΕΣΠΕΥΣΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΡΟΣ ΒΟΡΡΑΝ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 21.— Κατά Λληρο- ρίους περιοχάς, ιμή φοουρουμένας τοπικοΰ Λολέμου, δχι μόνον είς Λά-
φορίας έκ Νέου Δελχί, στοατιωτι- Επαρκώς υπό το'Ο ΙνδικοΟ στοατοΰ ος. άλλά «αί είς άλλας χώρας τή;
κα'» ιένισχύσεις άποστέλλονται πρός χαί έξακολουθοΰν νά καπέχουν ίν- Ν.Α. Άσίας.
επ;
όλόκλη-
διά τό έργον μας αύτό ώς τό πλέ¬
ον έπιτυχές καί τό όττοΐον ττρο·™-
δωσε ττολιτισμένην εμφάνισιν είς
την Πόλιν μας ή όποία έστερεπν
επ! τόσα ετη τοΰ απαραιτήτου ό-
δικοΰ της δικτύοι» καί 6) "Οχι μό¬
νον τα οίκσνομικά τοΰ Δή,μου —
τα οττοΐα ώς κόρην οφθαλμού έπρο
σέχαμεν — δέν καταβαραθρίύθ'α-
μεν, άλλά τουναντίον άψήσαμεν κα
την παράδοσιν τής έξουσίας,
τό τρέχον έτος είς τα σΐκεΐα
Ταμεΐα έτοιμα χρήματα είς μειτη-
τά καί διά λογαριασμόν τού Δή¬
μον μας άνω των δύο έκατομμυρί-
ων όκτακοσίων χιλιάδων (2 800
ΟΟΟ) δραχμών χωρίς νά ίπτολογί-
ζωμεν είς τό ττοσόν τούτο καί τάς
όκτακοσίας χιλιάδας δραχμάς
(8ΟΟΟΟΟ) τής Λεοντείου Σχολής
τα
διά
έκ των οποίων αί τετρακόσιαι χι-
|λιάδες (4ΟΟΟΟΟ) διετέθησαν πα-
ρά τοΰ προκατόχου Δημοτικοΰ
Συμβουλίου καί ημών ώς ττρώτι
Εύαγγελικής Σχολής καί τοΰ Αοι
δόσις υπέρ τής ανεγέρσεως τη
είσεπράχθησαν πρό ημερών υπό
τοΰ Δήμου, αί δέ ΰπάλοιποι θά
μέν ττιστως ευορκως
ρον 30ετίαν.
2ον. Είς τό "διον φύλλον τής
«Νέας Σμύρνης» (παρελθόντος
Σα66ατου) μέ κατάπληξιν καί θλΐ
ψιν — τπστεύομεν δχι μόνον ημείς
όλλά καί δλοι οί αναγνώσται της
—■ είδομεν δημοσιευομένην υπό τόν
κτυττητόν μάλιστα τίτλον : Τό ζή-
τημα της Όδοποιΐας Βαρυσήμαν-
τον Καί άτΓθκαλι/τττικόν έγγραφον
τού Δημάρχου Κου Π Περιμένη
(ττ|ρός την Κυβέρνησιν» αναφοράν
τοΰ κ Περιμένη πρός τούς κ κ *Υ-
πουργούς 'Εσωτΐρικών ·καί Δημο-
σίων "Εργων ή ©ποία έκθέτει ανε-
ττανορθωτως τόν συντάκτην ή τοϋς
συντάκτας της, δχι μόνον διά την
πρωτοφανή κακοποίησιν δι' αυτής
τής αληθείας άλλά καί διά τό ΰφος
καί την συμπεριφοράν πρός τόν
διακανονίσαντα την Πόλιν επί σει¬
ράν έτών κα) λε,υκαθέντα υπέρ αυ¬
τής- καί τοΰ όποίου τό έργον πει-
ράται νά μειώση καί καταονκοφαν- ' προμνησθεΤσαν αναφοράν
τάς μεθοριακάς φρουράς των έπαρ-
χιών Σικιίμ, Μπουτάν καιίι τα κ.ρα-
τίδιον τοΰ Νεπάλ δπου έπυκνώ·
σαν αί κατά μήκος των συνόρανν
περίπολοι, κατόπιν των πληροφορι¬
ών δτι οί Κινέζοι Κομμουνισταί,
διεκδικοϋντες τάς περιοχάς αυτάς
ώς ιέδάφη το'Ο θι,βέτ, ένδέχεται νά
ίπιχειρήσουν διεισδύσεις.
Δέον νά σημειωθή δτι, ώς ε¬
γνώσθη είς την Ινδικήν πρωτεύου¬
σαν, αί
Άρχαιίι
κινεζικαί
οΰ Θι6έτ)
κομμουνιστικαί
<διένειμαν ύξ μ τόν πληθυσμόν προκτιρύξεις είς τάς οποίας τονίζεται ότι αί ανωτέρω ε¬ παρχίαι αΛοτ<ελοΟν έ'δάφη τοΰ «ε· ξωτερικοϋ θιβέτ». Ταυτοχρόνως εγνώσθη, ότι ήρχισΐε προπαγανδι- στική έκστρατεία υπέρ τής «απελευ¬ θερώσεως των π;ε. σταί τοΰ πολέμου τής Κορέας άνή- «τηρήιθη κατά τάς δύο τελευταίας
Έξ άλλου κατά πληροφορίας τοϋ κοντες είς την 4ην στρατιάν, εχ,ονν 'πέτριεψεν είς αύτούς νά ένισχύσουν
Ή μ/εραρχία α6τη σταθμεύει άπό
τίνων ημερών είς τα σύνορα τής
ΛαΊκής Δημοκρατίας τής Βορείου
Βιετνάμ.
Δραματικήν έπιδείνωσιν ένεφανΐ-
<τεν, ΐξ άλλου, ή έσωτερική κατά¬ στασις ιείς τό Λάος, κατόΛΐν τής αίφνιδίας ασθενείας τοϋ Βασιλέως τής Χώρας τής Χαλκηδόνος
είς την Νεκαιαν. Ή ττλατεΤα αύτη
ττού μέ τό δνομά της τιμά τήν 1-
στορική μάχη τού Σκρά τταροικτι-
άζει ττράγματι όψιν. . ττεδίου
μάχης! !
Πρόκειται διά μίαν έκτασιν έ-
τττά στρεμμάτων ή όττοία εχει χσ-
ραχθτΐ μέ τόν ·σκοτΓΟν τής οιαμορ-
φώσεώς της είς πλατεΤαν άπό τόν
καιρόν τής τιροσφυγικής άττοχατα-
στάσεως — ήτοι ττάνω άπό τρι-
άντα χρόνια άττό σήμεοον, δταν
Ιδρύθη ό συνοικισμός τής Νικαί-
ας. Καΐ πλα εΤα μέν δέν έγ.νε
Μετετρά-η δμως είς οικόπεδον βο
ηθούσης τής κατοχικής άνωμαλί-
ας — καΐ ήδη άπειλεΐται νά ττε-
ριέλθη είς την κυριότητα μεγρικών
οίκοττεδοφάγων άττό έκζ'χνους ττού
σιπεύδουν νά χωθοΰν είς κάθε «ξέ*
ρίνες καί *του6άλια. μέ
χειράμαξα καί -ληί)ος άλ
εργα και "άλλοττροσαλλα
τα. Αύτό τό γραψικόν ύνο
νομάζεται κατ' «ώψημιο-μον 4λ>
ική Άγορόά Σημειωτέον ?τ, λ
περιοχή (Λεωφόρος Π Ράλλην
χει χαρακτηρισθή ώς
Ο! διατηροΰν ες έκεϊ
τα κ,νουντ.1 είς τα
τού έμπορικοθ έτταγγέλμοττος
ρίς, δττως καταγγέλλουν οί
κοι, ούτε έφοριακάς '
σ χ ξ
φραγο άμπέλι». Τί έγι^ε; Κατά
τήν Κατοχή έγκατεστάθησαν έ-
κεΐ μίρικοί ιμικροττωλη-αί είς πρό
ή Μά ή
χείρα παραπήγματα. Μετά τήν
βοηθήση άργό ερα είς Τήν 6ικα.
δοσίαν της κυριότητος ιού χώοο[;
Δεδομένου δτι ή άπειλουμίνη
. , ,- , τεΐα αποτελεί τό μόνον "
κατοχήν δμως, έφσρμόζοντες τό
ρητόν «μακάριοι οί κατέχοντες)
δέν έκουνηθησαν άπό £.κεΐ. Σήμε-
ρα ή ττλατεία έξακολουθεΐ νά Ι- λάβη τέρ·μα ού ή ή άνομαχ:
χη μορφήν «γύφτικου ττανηγΐ'ρ - "~*' "' ■*-"«"—' Α -1—- ■
ού» μέ ΤΓαρατΓηγμθΓτα άπό λαμα-
σπουδαίας, οΰτε ίξοδα μεΥαλα ^
τε καί μέ καμμίαν ούσιώδη —
6ολήν είς τήν £ξυτ~ρΕΤησιν £
κα αναλώσεως Πολλαί έξ
έγκαταλείττουν τους χώρου
κατέχουν είς την ττλατείαν καί
λοι έτπτήθειοι οττεύδουν να
καταλάβουν, δημιουργούντε
τόν τρότΓον αυτόν ίνα
τιρΜΫ(£
μενον ττού ύτηολογίζουν ότι θά τΖ
βοηθήση άργό εοα είς Τήν δ
στικόν στοιχείον τής περ!οχής οι
κάτοικοι ένδιαι^έρονται ζωη>ώς'νί[
καί ν' άττοδοθή
συνοικίαν.
ή ή άνωμα
ττλατεΤα είς
είσαχθοΰν έπίσης είς τό ΤαμεΤο'
τού μετά παρέλευσιν ένο£ έτουι
σύμφωνα μέ -τήν υπογραφείσαν
παρ' ημών γνωστήν σύμβασιν τΐτι
Δημοτικοΰ Σχολείου καί αΐτινες
λίαν επιτυχώς έλυσε τό έπίμαχον
καί δυσχερές θέμα κτήματος Χρυ-
καί εντεύθεν ττροσεπορίσθη ό Δή
μος μας ωφελείας τάς οποίας ού¬
δε έν όνείρφ ηδύναντο νά συλλά-
δουν οί σημερινοί έττικριτα! μας
Άλλά ώς είπωμεν θά επανέλ¬
θωμεν διά νά αντικρούσωμεν τάς
έσκεμμενας και άδίκους έπικρίσεις
των τάς διατυπωθείσας καθ" ημών
είς την πρός τούς κ κ Ύπουργούς
τΥ|ση, διά λόγους εύνοήτους
Δέν θά βιαπράξωμεν καί ήμεΤς
Μετά τιμης
ΑΘ. ΚΑΡΥΛΛΟΣ
ΤΑ ΕΠ1ΒΑΑΛ0ΗΕΝΑ ΗΕΤΡΑ
Τοϋ πρώην ύπουργοθ κ. ΒΑΣ. ΚΥΡΕΛΛΟΥ
εΗ φρίκπ πβύ εδοκίμαζε ή Ά·
θηναική κβινωνία διά την 6ρώ-
μα και την δυσωδίαν των ζα-
χαροττλαατείων τής ποότης τά¬
ξεως της πρωτευούσης, την ο¬
ποίαν διεπίατωσαν αί άγορανο-
μικαί υπηρεσίαι, αυνεπάγετα»
συναφή καθήκβν,τα. "Οχι (μό¬
νον είς τήν .δικαιοσύνην τής
χώρας, ή ©ποία έπελήψθη ήδη
τοΰ έργου της, πρός, τιμωρίαν
των δραστ&ν καΐ ύπευδύνων
τής «τταιοίαί αυτής καί βλε-
βρίας ύιά την δημοσίαν υγεί¬
αν καταστάσεως, άλλά καί είς
την Ελληνικήν Πολιτείαν,
πρβς άναθεωρηοιν των σχετι¬
κών άρθρων τής ποινικής δι-
καιοσύνης, ποϋ τάσσουν ποινάς
διά τοιούτους ένοχους επί τέ
αύστηρότερον ««κρ' οοβν ηδη
' είναι. Μία δέ διά νεωτέρβυ ν©-
μου διάταξις, ή όττοί* έκτός άλ
λων πβΰ μπορεί να εύρη νο-
μβθετικήν έξβυοίαν, είναι νά
διατάσσεται τό κλεισι,μο των
τοιούτων ΰρωμερων καταατημά
των βτϊί ένα χρονικόν _ διά-
οτημα καί εν ύηοτρβητι τό
κλείαιμο τ&ν τοιούτων 'κα.τα-
στημάτων έ«ΐ περιβοότερον
χρόνον καί έν νεωτερα ΰηο-
τροπή ύιά,ίτανιτός. Τοιαύτη κύ
ρωοι; κίιοτηρκ καί σκληρ* έ-
πι&άλλεται πλέον, δια ναλεί-
ψουν διά παντός αί φρικαλίαι
έρωμερβτητες που Θέτουν είς
κίνδυνον την δημοσιαν υγεί¬
αν και έκβειτβυν άνεπ:ανορ8ώ-
τως βίς τα όμματα έντβιιτίω/
καί ξένων την πρωτεύουσαν
τής Ελλάδος. "Οσβν γρηγβ-
ρώτερα ψηφισθή ταοϋτας νό-
μβς, τόσον περισσότερον, ώς
είναι φυσικόν, δυνάμεθα νά ελ¬
πίσωμεν, «τι αί τοιαύται φρι-
καλ«4τΓττ&$ θά περιορισθούν
πβλΦ, «ν Φέν έκλειψουν εντε¬
λώς; «1ί τ© μέλλβν.
Παραλλήλως όμως πρβς την
νομβθετικήν εξουσίαν, ήτις κα¬
λείται νά πληξη κατ' αυτόν
τόν Λπβτελεοματικόν τρόπον
τό μεγάλο «ΰτό κακόν, καλεί¬
ται αυγχρονως καΐ ή άβην«ΐ-
κή κβινωνία νά αυμηληρώβη
τό έργον τής Ελληνικάς Δι
καιοσύνης καϊ τής Έλλ. ίίολι-
τείας. Όφείλει του,τεατιν ή
- κοινωνία των Αθηνών άθρόα
νά άποσΰρεται άπό την πελα¬
τείαν των βρωμερών κατα-
στημάτων, οσονδήκοτε καί αν
ταύτα κατώρθωσαν μέ άπατη-
λήν έπιφάνειβον νά κατακτή
οβυν την πρώτην θέσιν &1ς ιζί
έπάγγελμά των. Είναι εντε¬
λώς άίτοςράδεκτβν καϊ άίτβλύ-
τως άδικαιολόγητον τό φαινό¬
μενον ποϋ ώς λεγετχι πά
τηρείται την έ»ταύριον τής ά·
ποκαλΰψεως τού τοιούτου αί·
οχβυς καί.τήί ιΤβιαϋτης έπαγ-
γελματικής ασυνειδησίας, νά
μή έλαττώνεται δηλαδή ή πε
λατεία των καί μετά τοιαύται
άποκαλύψεις, ττολλάκις δέ κα
κατά τρόπον εντελώς παρά-
δβξβν καί ανεξήγητον ή πε-
λατεία των νά αυξάνη. 'Η τοι¬
αύτη άκατανόητος τάσις τής ά-
βηναϊκής κβινωνίας άπέναντι
των βρωμέρών καί άκα3άρτων
καταστηιμάτων κατκντά άπί-
στευτβς καί δ«ν έπιτρέίτεται
έη' βΰδβνί λόγω νά συνεχι^ε-
ται άνερυθριάστως καί άοδιαο
ρως δια την υγείαν αυτών
τούτων πβϋ την διαττράττβυν.
θέλομεν νά ελπίζωμεν, ότι
μέ τάς διαττιβτώσεις αύτά$
ύποδεικνύομεν άποτελεσματι-
κά μέτρχ, ποϋ έπιέ-άλλονται
πρός έπβύλωοιν τής τοιαύτης
«ληγής μέσα είς τα λεγόμενα
άριστβκρατικά κέντρα των "Α¬
θηνών. Καί άκόμη, δτι υπέρ
πάντας τούς αλλβυς, αύτοΙ ού¬
τοι οί καταστηματάρχαι, τα
κατ),ματα των οποίων τόσον
οικτρώς διέψευσαν τάς «τροσ-
δοκίας των πολυιπλη@ών πελα-
τών των, θά φΐλοτιμηθοΰν έκ
τής Ιδίας των συνειδήσεως να
μή ΰποπέσβυν πλέον είς πα¬
ρόμοιον είδεχθές παράπτωμα,
ποϋ άντιτιθεται και εις τάσυμ-
φέιροντά των και είς την υγεί¬
αν καί αύτην την ζωήν τής
πελατείαν των. Αί Αθήναι ό-
φείλβυν νά Ίστανται πάντβτβ
είς τό ϋψος των άπό πάσης
πλευράς.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΥΡΕΛΛΟΣ
-ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 21 — Ό πρωθυ-
πουργός κ. Μάκ Μίλλαν, έτανήλ-
θε χθές είς την δρεταννικήν πρω¬
τεύουσαν κατόπιν συντόμοκ ναρα
μονής τού είς Γιορκσάιρ, εξακο¬
λουθών νά κρύπτη πεισμόνως τό
μυστικόν, εάν σχεδιάζη νά προκη-
ρύξη γενικάς εκλογάς διά τόν ττρο
σεχή Όκτώδριον.
"Οταν ανεχώρησεν έκ Λονδ'νου
τήν παρελθούσαν έδδομάδα, άπέ-
φυγε τάς ερωτηθείς των δημοα ο-
γράφων, απαντών άορίστως, ότι
«ΰπάρχει άφθονία χρόνου» διά την
διεξαγωγήν των έκλογών
ΟΙ πολιτικοί σχολιασταί συνε-
χίζουν, έν τούτοις, νά προβλέιτευν
μετά πεποιθήσεως, δτι ή έκλογι¬
κή αναμέτρησις είς τήν Αγγλιαν
θά γίνη τόν προσέχη "Οκτώβριον
ή, τό ττολύ, τόν Νοέμβριον
'Υπομιμνήσκεται, δτι κατά την
διάρκειαν τής προσφάτου άττοιτσί-
ας τοΰ Βρεταννοΰ ττρωθυπουργοΰ
ή δολιδοσκόπησΐς τής Κοινής Γνώ
μης κατέδειξεν δτι τό Συντηρητι-
κόν Κόμμα ττροηγεΤται σήμεοον
των έργατικών άντιπάλων τού μέ
ποσοστόν 12%, δσον άφορά τάς
συμπαθείας των δύο πσρατάξεων
μεταξύ των ψηφοφόρων
ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΚΟΙ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ ΔΙΑ
ΤΟ ΑΑΙΕΞΟΔΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ
ΑΟΟΚΑΤΙΠϋΙΙ ΠΑΡΑΟΒΓ>ΧΟΗ
ΕΡΟΙΦΥΓΰίΙ ΠΕΡΙ1ΤΕΡΙ0Υ
Είς τό «(ύνλον τής 2-8-59
ής Ομετέρας έφημ ρΐοος οημο
σΐΐύεται ίτΐιστολη σχετικάς με
την αποκατάστασιν των «αρο-
τιηγματοόχων προσφύγων τοθ
ΣυνοΐκΐσμοΟ ΠεριστερΙου κα
ν διά τοθ ουστήματος ούτο
στεγασεως άνε-νειρςμένων κα
τοικιβν.
Σά^ πλΓροψοροΟμεν σχετικώς
ότι ίπί τοθ θεματος τούτου έ-
5πμοσεύθηεΙς την εφημερίδα
«Έθνοι» ιής 13—7-59 οιεξοδι
κή απάντησις τοθ Γεν. Πράμμα
τέως ίφ' ί^ς οόΒέν 6χβι να «ρο
σθίση το Υπουργείον,
"' τιειδή έξ αλλου τα άναφβ
ρόμεναε'ς την δημοσιεμΓμέ ην
επιστολήν στοιχεϊα δέν αντα
αοκρΐνονται εί*, την πραγματι-
ι)ΐητα παρακαλκϊται 6 βπιστο-
ογράφος όπως διέλθη ** τοθ
ύηουργεΐ^υ ϊνα κατατοηΐσθρ
ίηΐ ι η βάοει των υπηρεσίαι
οτοιχβΐων καί τής υπό τοθ 'Υ
ποιργεΐου μελετωμένης άντιμε
τωπΐσεως τοθ πρθκειμ&νου θε
ματος.
(Έκ τοθ 'ΥπουρνεΙου
Κοιν. Προνοίας)
ΛΕΥΚΩΣΙΑ, 21.— Κυπριακοί
κύκλοι έδήλουν ότι ούδεμία πρέο
δος εσημειώθη κατά την χθεσινήν
μακράν συνεργασίαν τοΰ κ. Θ Τσά
τσου μέ τόν κ. Έρίιμ. Ό τελευταϊ-
ος, έξ άλλον, ανεχώρησεν, ώς γνω*
στόν, ϊ,ΐς Άγκυραν, κρίνεται δμως
&τ ιεΐναι αδύνατον νά μεταβληθή
ή τουρκική ~'άΐσης, την οποίαν ΰ-
ττοστηρίιζουν οί Βρεταννοί.
Έν τφ μεταξυ, ό έ νΛευκωι
Άμερικανός ττρόξενος εξέφρασε
την ανησυχίαν τού δια τό δημιουρ¬
γηθέν άδιέξοδον κσί εζήτησεν
ένημερωθή σχετικώς.
10 ύιτουργός Έσωτερικών τής
ιμίτοοβθτιικής Κυβερνήσεως, ερωτη¬
θείς αν άληθεύουν τα υπό τοΰ «Ά-
θηναικοί) Πρακτορείου» μεταδοθέν-
τα δτι μέλη τής μεταβατικής Κυ-
βερνησχως έττληροφορήθησαν την
ά~ό μέρσυς ττροσώπων τοΰ ττερ βόλ
λοντος Γρίβα αποστολήν δπτλων
είς την Κύττΐρον, απήντησεν δτι ου¬
δεμίαν τοιαύτην ένδειξιν έχει.
Είς τταροιμοίαν δήλωσιν ττροέβη
«αί ο ύττουριγός Εργασίας κ. Πο-
Ιλύκαοττος Γεωρικάνΐτζης.
Κυπριακοί κύκΐλοΐ, ττάντως, ττα-
ροίτηρ>οΰν ίίτι τα ΰττο τοΰ «Άθη-
ναΊκοΰ Πρακτορείου» μεττοδοθέντα
έχαλικΐύβηΐσαν εν τφ ττλαισίφ της
σαφοΰς ίηαύ9α ττρ&στταθίίας ωρι¬
σμένων κύκλων όπως κατασυκοφαν
τη8ή ό Διγενής. Προσέθετον δέ, δτι
ή έτηττόλαιο: βιίίτη επίθεσις τταρέ-
χει έΤτπχεΐρήματα είς τους Τούρ-
κονς διά νά «οηκληιρύνουν» την στά¬
σιν των.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
ΝΕΓΑΑΠΚΔΡΙϋΙΙΙΗΥΡΙΙΙΙΙΙ
ΕΙίΕΪΚίΙΡΙί Τ«[ (. ΕΚίΕίΕ!Ι
κων των "Αθηνών δημοτών
^Έπΐ τής απόψεως μας ταύτης
ιμσ,ς όΐθησεν ή γνώμη ότι διά τοι-
θώτην γραμμήν ό κ, "Αγγελος Τσου
καλάς είναι ό πλέον ένδεδειγμένος
καί θά είμεθα εύτυχεΐς εάν δλοι ο!
τταράγοντες, οί όποΐοι έχουν λό¬
γον επί τού ττροκειμένου, θελήσωσι
νά προσέξωσι τάς ολίγας ταύτας
ιίτνιδιοτελεΐί γραμμάς μας.
ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΡΔΑΡΑΣ
Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ
ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΟΝ ΤΗΣ
ΝΕΑΣ ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ
Σήμερον Κυριακήν 27η
τρέχοντα: καΐ ώραν 10 π μ θα
βρα>μ^τοπβιηθί) είς τόν κινη
ματογ^άφον «ΠάΛ>α(» ή δευ
τέρα ουγκέντρωοις των ι-α.οΙ
κων τής μ. 'ΐτρυθρσΐας είς ήν
κληθέντβς θά τιαρασΐοιν ό
Ύπουργος καί Ύφυποιργός τή(
Προνοίας, <1 Διευθυνταί τοί 6 η^υ^!)γΕ(ου τοότιυ, ([ πρόσφι; γβς ηολιτευταΙ καί τιροσςυ/ι καΐ όογαιώσεις. Ή συγκέντρωσις τελεί ιήν κη*3£μον(αν τί|ς Κεν Έπιτρςττής Προοφύγων. ταύτην ΘΑ ουζητηθοθν τα διά- ψορα ζώτικά ζητήματα τό ό ποία άπασχολοΐν τού; κατοΐ κους τί)ς Μ. ΈρυθρσΙας. ΔΩΡΕΑΙ —Είς μνήμην Ε. Κοτσβΐβα ζόγλου Ό κ. Γ«- βριήλ Τσακίρης τιρο σέφερε δραχ. τριακοσίας (300) ε ς το 'ΊδΓυμα Στιαρτη Μ. ·Α σία; τής Νέ^ς '|^(ας είς μνή μη/ Ιόσ'. Κατσαΐβαζόγλου. —Είς μνήμην Μισ. λίδη Ή Κα Έλέ η Παπάζογλου ατέθΕοε εΙ< τό ταμείον τοθ Ι ρθματος Σπώρτη /ν. ΆσΙας ής Μίσς Ί^νΐας ορχ. 300 είς νήμην Μισ, Μ σαηΜδιι, Μισαη Κατ5πιν τί|ς σημειωθε'σηΓ μ γάλης επιτυχίας οπο τοΟ «Συ λόγ.υ αύτοστΓγαζομ'νων τΐα Κα.ων προοφόων ΠερισσοΟ» μς είς την αλησμόνητον 2αι'ρην μας διοργανοθται νέα δκταήμερος τοιαύτη εττ' ιόκαι ρΐα τή"ς έκεϊ Διβθνοϋς Έκθέσε »;, τίς οποίας το πμόγρομμα Εχει οΰτω: Άναχώρησις έκ ΙΙει •α ι ως την ΙΟην Σεπτεμβρίου 48. ημέραν Πέμπτην καί ώραν 5ην μ μ. μέ τό πολυτελΐς άτμόπλοι όν «Κολοκοκτρώ ής» καί μέσοο ΧΙου. Τσεσμέ, είς Σμύρνην. Ή αυτή διαβρομη θά τηρηθή καί Λατά την έτΐιστροφή . Διά πληροφορίας καί δηλώ σεις συμμετοχής ιταρακαλοθν ται γ Ι έ οισφερομενοι όπως ό- πευΕύ^ονται ιΐς τοθς κ. κ 1) Δ κηγορικόν γροΦ ΐον κ, Μ χαήλ Κα*κάνη Στοα Πάππου 9, άπό 9-1 30* π.μ. 2) κ. Γττόςηι Λόζον Πβιραιβς 8. τηλ 523 587 καθ* έ άστην Κα| καθ1 ΰλσς τάς εργασίμους & ρας. 3) κ. Μιχαήν Σιγάρον δδότ ΔορυλβΙου 7 Πρρΐσσός, Τηλίφ. 88ϋ-346 καθ· σιταντα τα ά«0 νεύματα άπό τάς 3—8 μ.μ 4) κ. Σττόρ. Εΰθυμάβην ό'τίκ Όλυμαιά6ος 16 Περισσός, Τη λέφ Θ98 358, τάς άπογευματι άς ώρας 3-10 μ.μ. Δή »ώσεις συμμετοχήν θά γ( νούν δεκταί μέχρι τής 31ης Αΰ γούστου ί.β καί δ ευ οό5εμ(σς άνοβολή μέ τα κάτωθι Οικαιε- λαγητικα : Α) ΟΙ έχοντες Β οβιτήοιον προοκομΐζουν α) 1 φωτογρα- φ|α, β) πιστοποιη'ΐκόν Β) ΟΙ βχοντβς διαβατήριον Θ* ρ *ά κάθί μένος της οΐκογε α) 1 φωτογραφΐα, β) πι στοποιητικόν ίφορΐας. Γ) ε·θσοι ΘΛ συμπεριληφθοθν είς όμοΒκόν διαβατήριον "Αν 3ρες άπό 18 — 50 βΐών θά προ σκομ'ζουν α) 2 φωτογραφΐβς, β) πιστοποιητικόν έφ.ρας, γ ιτιστοποιητικόν στρατολογίαι "«νδρες άτιό 18 έτΩν καί κά- ιω καί άπό 5ϋ έτων καΐδν... α) 2 φωτονραφΐεο, β) πιστοποιη πκόν ίφι,ρΐας, γ) πιστοποιηη κόν Δήμου γενν'ήσ. Γυναϊ ες α) πιστοπαητικόν γεννήσεω·, β) πιοτοποιητικόν ίφορΐας, γ) 2 φωτογραφ'.εο. Τιμαί ίΐσητηρίων μβτ' επι (ΣΥΝΕΞΧΕΙΑ έκ της 1ης Σελ.) την οποίαν άγάττηισε καΐ δέν κοο- τορθωσε νά τΓραγμο—οττοιησιι τό μιεγαλεπτήι6ολον σχεδιον τον την ι&ρυσιν τής Παντιακής Δηιμο,κρα1- τιας μέ 8δραν τήιν άικ,μαζουσαν τό- τε Τραπεζοΰντα, νεώτερον τής Πόλης κατά εκατόν ετη, Εμ είνε δι. ττερισφυιγιμένη καί περιζωσμβνη ιάττό τό έλληνικό βασίλειο τού Πόνττου έιπ τριακόσι« ττερίττου ε¬ τη. 'Εφυγες άττό τή ζωή αντή, ά- φοΰ την εζησες έντονα κοοί άφη- σες ττικρια όχι μόνον στοΰς συγ- γενείς σου, άλλά καί σέ μάς τους ονμττατριώτας σου, στ ούς φίλους σου καΐ συμιμάχους σου ττοΰ τους ένέττνεες μέ τό ποράιδειγμά σου, τού Ποντου σου που μέ τοση λα- χτάρ« άγά—ηισες, έλάτρ6ΐ/σες κ«ί έξύιμνησιες « Ανά&ε μα «αί τα μοιχρό;—Τ' όμ- (μανιάμ έσκοτείνεψαν "Ο9εν κι' ττθ€ΐ λαλίοιν — Άσήν (άρ:θι/μίαν!» "Εφυιγες δίχως ^νά ιδής έλεύβε- ρο τό τιμήιμα έιοεϊνο τοΰ Πόντου, γιά τό όττοίον όπτό τα μικρά σον χρόνια άγωνίστηικες. "Οσο γιά μάς ττού τόσο ττΐικ,ρα- θή«τ»μΕ μέ τό χαίμό σιο»υ, θά διατη- ροϋμε παντα στην άναμινηαη τής ττατρτκής, άιδελφικής άγθίπης, κ«ι φιλιας σου, για τή ναττελιευιθέ σιν ιζύ Πσντου μας εάν τό έτπ- τρίψουν 6έ6αια οί καιροί ττράιγμα που βά κ«τασΐτήση έλαφρότερο τό χώμα τής φιλόξενης Άττικής μας γής, που σέ σκεπάζει άξέχαστε ΛεωνίΙδα, και τψ όποιαν Άιβήνα γλαφυιρΟΓταττβι έξύμνηισιες: «Φέρεις τό όνοιμά σου άττό την Άβηνάν, την μη θνήσκοιισαν ττοτέ, την μή γνωριζουσον θανοπον, τήν ττολιοΐ)- χον ο-ον, διά τήν όττοίαν ττολύ ορ¬ θώς είπεν ό Ρενάν «ίς την έττί τής Άκροττόλεως προσιευχτΐι/ τού, δτι οθσα Λθώνιοοτος, βά τταροιιμδί'νΐι βεά ττς Σοφίας καί βεά της ένό- -λου αμύνης »ίς ατταντβ τάν αί- ύν<χ». ΕύΐΐιχιοΟντιαι λέγει £νας ~©ιη- τής, δλοι οί βεοί είς τόν "ΟΙλυμ- πον. Μόνον μία θιά ττεριδια6ά<ει ο-ύννους κ«ί αιωιπηλή, άριματιοιμέ- νη καί σο^αιρά καί αύτη είναι ή Αθηνά, ή Άι8»νάα ή Ά-βάναΐτος Κόρη! Αυτής τής Αθήνας τό δνομα <«αί τήν σφροβγίΐοα Φέρεις, ώ Ι λι- τκχραί καί Ίοστόφσ.νοι αί άοίδοι- μοι, Ελλάδος «ρεισιμα, κΐλιειναί Ά- θίϊνοοι δαιμόνιο τ—ολΐ6βρόν, 8π»ς ό πτοιηττής Πίινοαρος αί χαιρετά καί σέ άττοκοολεΐ ικαι ,σέ στεφσνώνει. Εϊχοομϊν καί ημείς τόν γλαφυρόν κσί λυρικόν μας Λεωνίδβ 'Ιασο- νίΐδη, ό οποίος ΰστί,ρο άττό σέ όνο- μάζει «Πανδευτήριον την Κων)λιν, την ΤρΌΐπεζοΰντβ, αυριον ϊσ«ς καί την 'Αλεξάνΐδρειαν, σΛλά υύ, «ατά γενικήν όμοιλογίαν ί'χος, τό ττρο- δάδισιμα καΐ συ βά έχης τόν αι¬ ώνιον τίτλον τού «Πανδιοακτη- ρίου» ! Έν Κσλλιθέατή 8)8)1959 ΓΕΛΡΠΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ ής θέσις Δραχ. 653 — Β'. » » 555.— Γ. » » 305.- Τουριστική > 375.—
Διά τα παιδία άπό 4-10 έ
Ισχόουν έκπτώσβις 30 ο)ο
Πα>Λά κάτω των 4 έτ£ν 6ω
ρεάν.
Δηλώσατε εγκαίρως συμμε
τοχήν.
Σημείωσις : ΟΙ έτιιθυμοΓντβ(
νά έπισ*εφθώσι τάς ΙΒιαιτίραι
των πατρΐέας είς τό έσωτβρι
<όν τής Γουρκίας δύνανται νό μβτεβΛσι ελευθέριος και άνευ ύ'( ώ ς ς Έκ χί)ς ΌργανωτικΙ)ς ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς τιμήν έξαι ρετικί)ς εύκσιρΐας καί μβ- ·)άλες εύΛθλίες πληρωμάς κτήμα περιμανδρομένον 30 στρεμ. μέ κτΐσματα ά ξΐας δ.ω των 400 χιλ. βραχμών, 4 1]2 χΐΜόμ. ά πό τόν Σταύρος πρός Λιό- πεσι. Πληροφορίαι τηλέφ 971.133, 11-1 καΐ 6-» Πωλοθνται οΐκόπεδα έντός ιής Λροσιάς( μέ νερό, φώς καΐ μέ ευκολίας ηληρωμης άπό 1000 μέχρι 1800 ΐϊήχεις. Πληροφορίαι Δ. Ήλιόπουλον Δρο- σιά. ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ •Επί τ{) άπωλίία της άξιολά- τ^βυτης, άζιομνημόνευτης καΐ πολ,θκλαυστης μητρός και μαμ μας Αβμνης ΧατζηΤωώννςι; ζϊ)έ ΐζηγ)γμης έκ περιχώρων τής Κων)πολϊως (•^ρμουΐλί)) έκφράζομβν τα<, θ^ρμοτάτας ευχαριστίας μα>
&ΐς τθν κατά την μακράν τιερι
υδον τής ασθενείας της ίΚώ;ς
περιθάλψαντα οϋιήν, παρβ'<ρβ ββντα είς τό προσκέφΐλόν τη δ^ς τήν θστάτην της σ'ιγμήν ιατρόν κ. Όρέβτην Τσαγκρΐοη τού; σομπαρσσταθέντας μακ. κ,κ. θΐμ. Λυριαζιοη;, Δ. Μαρι 'όηουλον φαμακοποιόν, Κων. Μανιαδάκην, Βλαση ν Ιατρόν, Μοσχοθλα άδελφήν, Φ. Μανιω Γΐ5ην, Χρ. ΧατζηΙωάννου, κ. Λ α τίνα ν Άντωνάρα, τάς ουνα έ.υς Έλενιτσαν ' σοιτοόλου, Δέστιοινσν Παπα*ί(·· τιοολοι, Μαρία- Φάβη ήν Δο ΜαργαρΙχα Γ*λαβοπούου, ο Βΐ Πορα·κευ ύ.α Γσΰκου κο κ. Φ,λιτιπΙιην Ια ρό>, χά όόμο
τα τ£ν όιΐοίων 9ύ ευρίσκοντο
πά^τοτβ συνΒβΐεμένα μέ τη
άλησΓό ητον μορφήν καί τθ
Ιερόν μνήμην τής τόσον μαρι υ
οιιής μητρός μας, καθώ. κ·
άταντας τοός καθ" οΙονοΐ)ΐτοτ.
τρόττον συμμετασχόντας ίΐς τ
β^ρύ^ατον ττηνμα μα , ώ; «α
πάντας τούς παρακο>>ουοήσαν
ΐαι την έκφοράν της
ΑΙ θυνατβμες της '«θαναοΙ'
«αί Μαρία Γό ίγγονάκι τη
Γιανάκης-Σωτηράκης Μαπαοο
πουλοι. Η ά5εφή της 'ίιλβνι
^άνΒρου. Ό άοελφός της Κω<· Καλογιάννης καί οί λοιποί ουγ γενεϊς. ΣΤΗΝ ΠΑΝΣΡΠΤΟ Θ;ΝΗ ΣΟΥ Σπαράζο καΐ ^η τής μάνας τόν χαμό, μά δπου κι' αν ζητθ, οττοο τα μάηα στρεψ^, Ι έ» βρίοκω γιατρεμό , σ' οότό μου τόν καθμό, ο* αύτό τόν οπαραγμό. Τό Βροσερό τ* άγίρι, πού τώρα σέ χαΐ5(ΰ3ΐ, άραγβ θο μοθ φίρει τό ποθητό βοτάνι, πευ θάσβυν ε την λοόρσ, πού κσΐει τα σωθ.κά, τόν πόνο νά μου γιάνη; Τα πάντα μοθ μηοθνβ ■ηώ. ή κσρΒιά τής μάννας, ζεστη ή πάγα μένη, μόνον ούιη κραιάβι αόΐό ποΰ άποζηΌ, τό πιό γλυκύ πό ό. σφικτά οβν ΦυλαΝτό. Πολλά μοθ λ έν* άρκέσου "στής λήθης τό νερό, ά*λό χρυσή μου μάννσ, τί θά μττορεϊ νά κάμη γιά τόν δι<ό μου πονο, π' αοτός θέλει βοτανι, πολύ πιό δραστικό; 'Στήν σκέψι ποθ μέ πν(γ«ι, τι ώ ττιά ι β" θά οέ δ Α τό οΤμά μου παγώνβι, τβιοια ζωή βαρεία, ζωή χωρίς έσένα, Ι; έ ν θέλω νά την ζήσω, μαννοθλα μ»υ γλυκειά. ΠΔς θά 'μιορΰ νά οβδσω, την πάναγνη μορφή σ<.υ, τό λαμκερά ματακια. ποθ Βοκρυσμένα ΌβΟ?αν, οταν μέ άντικρθσαν, την ωρα τήν στιρνη, μεο' άπό τή< ψυχή ; ΟΙ θρτν<"ΐ σου κι εί πόνοι, μαρτυρ κη μ υ μάννσ, μ»σα στ* ού ιθ βοοίνι κι' δσα κι & ά»τικριζώ, ποί τ' & ια σου τα χ ► Λτοτ* ίχουν όγγΙο[), τα πάθη υςυ μιλοΐνε Μέ βουρ^ωμΐνα μάτια ΐΛβτιύω οε, Ιΐσρθένα, βλων Παρηγορή ρα καΐ σέ γαλήνια μαννα κι' ή &£>.) σος ά τάμα
χθστβ μβσ την ψυχή
λησμονιάν
ΆφοΟ (·ρα άς, μαννοθλα,
έσΰ τό γιατρ ι β,
βτιϊν το μοί· μην άργεΤς,
γιστΐ «' «ν σ' Ιχουν τάξπ
σκληρή γιά ν ά φανής
κι' άφΓ]κες μι μονβχη,
ζϊθρω κι' έσύ ποβϊς.
Κι' βν Ϊ3£ος {έν μπορεΐς.
Ερχομαι καί το περνω..
ΑΘ. ΧΑΤΖΗ.'ΩΑΝΝΟΆΟΥ
11
ΙΜέ τόν γενικό 6τΧον
ΕΞΕΧΟΥΣΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ
κόομου
II
θά δημοσιευθή εί·, τόν
«ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ»
ή σκιογραφ'α των προσφύγων, οί όποΐοι διέ
πρεψαν είς τα Γράμματσ, τάς Τέχνας, την Πο¬
λιτικήν, τάς "επιστήμας, τό Εμπόριον, τήν Βιο¬
μηχανίαν καί λοιπάς έκψάνεις τη, 'Ελληνικης
ΠΡΟΣΟΧΗ
Εύρισκόμίβεχ «ίς την ίξαιρετικώς εύχάθιστον βέσιν ν' «νβγ-
γείλομεν είς τοθς βννβρθμητάς καί αναγνώστας μαις, οί *-οΐοι
5*ν ήδυνήβησαν, παρά την επιθυμίαν τα>ν, ν* άττοκτήσουν οΐκό-
πεδον ά-ό ιά διατεβέντα υπό τής έεοη,μερίδος μας είς τάς ττε-
ριοχάς Δροσιάς, Διονύσου, Σταμάτας καί Μ. Πεύκου, μή εώνο-
ηθέντες είς τάς σχετικάς κληρώσεις, δτι, συνεττεΐς ττρός τάς
δοθείσας ύττοσχέσεΐς μας, επετύχομεν νά εξασφαλίσωμεν καί
δι αντους έξαιρετικά οίκόπεδα πευκοβριβή, είς ττρονομιούχους
βέσεις των προβστε(ων Σταμάτας καί Μεγάλου Πεύκου ηού
θά τταραχωρηΙ^υν είς αύτούς, διά κληρώσεως, υπό εύνοϊ'κωτά-
τους, τταντθτε, δρους.
Α' Οίκόπεδα Σταμάτας : Πευκόφυτος Εκτασις απέχουσα
500 μόνον μέτρα άττό τό τέρμα της λεωφορειακής γραμαης.
Όρίζων άνο-ε~ταμένος. Πρός δρχ. 8 . 10 κατά τκτρ. πήχυν.
Προκαταδολή 20% επ] τής άξίας των οΐκοπέδων. Δόσεις 6ρχ.
400 - 500 κατά μήνα.
Β' Οίκόπεδα Μεγάλου Πεύκου: Είς μαγευτικήν τταραθα-
λασσίαν θέσιν. "Αφβονα πεΰκα. Συγκοινοϊνία τακτική. Νερό
άρτεσ.ανό έντός τοϋ κτήματος. Πρός δρχ. 7 κατά τετρ. πήχυν.
Π£χ.ικαταβολή δρχ. 1.000 δι' οίκόπιδα των 1.000 πήχεων καΐ
δρχ. 1.500 δι' οίκόπεδα άνω των 1.500 ττήχιων. Δόετεΐς 6ρχ
200 . 250 κατα μήνα. ς
ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΡΡΑΠΤΑΙ ΜΑΣ
Μία επίσκεψις μας στό κατά-
στημα τού ττροέδρου τής Έ·ώσε-
ως ΈμττορορατΓτών Νικαίας καΐ
των ττέριξ κ. Αλεξάνδρου Σαριδά-
κη μέ σκοπόν νά πληροφορη&ώ τα
τα αίτήμα-α τού έμποροραπτι-
κοϋ κόσμου τής πόλεώς μας καΐ
των ττέριξ αυτής σι/νοικισυων, μέ
άφησε κατάττληκτον γιά την £νοχη
άδιαφορία καί τήν άστοργίαν τού
κράτους μας γιά δ,τι άφορά τήν
άν-ιμετώττιση των έπαγγελματι-
κών ττροδλημάτων τής ττεριοχής
μας. Πολλά καΐ σοβαρά ζητήματα
άττασχολούν τήν έπαγγελματ·κην
αύτην τάξιν. Πρώτο καΐ κύο·ο εί¬
ναι τό τής κατοχυρώσεως τού έ-
παγγέλματός -ής χατά τό ττρότυ-
πον των εύοωτταικών χωρών, διά
τής οποίας θά εκλείψη ή είς βά-
ρος των έμπορορρατΓτών έκΐίετάλ-
λευσις άπό διαφόρους άσυνειδη-
τους έμττόρους τ ράτττας ή όττοία
εχει ώς άποτέλεσμα τόν οικονο¬
μικόν κλονισμόν αυτής τής τά¬
ξεως άλλά καί ττου ζημιώνει τό
κοινόν λόγω τού ΰττερεπαγγελμα-
τισμοΰ, τού άθέμιτου άνταγτΛνι-
σμού κ.λ ττ. Άλλά ιδού τί ιμού εΐ-
πε σχετικώς ό κ. Άλ. Σαριδάκης.
«Το έπάγγελμά τού ράτττου, ι¬
δίως στήν περιοχήν μας, εχο πρό
πολλοθ ξεπεράσει τό επίπεδον
τοΰ κορεσμού. ΟΙ Πειραιώτες έμ-
ττορορράτττες ζούν ένα ττρωτοφανή
οικονομικόν κίνδυνον μία μεγάλην
επαγγελματικήν κρίσιν Καί τού¬
το διότι ό βοηθός μαθητευόμε"ος
ράτΓτης τής σήιμιρον, αθριο μο-
τον έ^αγγελματικόν συναγων,
σμόν, άλλα και ζημίαν Ιδικήν Τ(Λ,
για ι δεσμευμένοι άττό τούς μ{Τ(Ι
πράτες αΰτούς έργάζονται σκλ«,
ρά, έττειδή στεροΰνται
λως καΐ ωρισμένων
παραλλή.
ς ρονττοθκ,^
'ων, γιά νά κερδίσουν τα στοιχει"
ώδη μέσα τής ζωης. Πολλά δια.
δηματα έγιναν σχετικώς μέ τι
ζήτημα τής κατοχυρώσεςος -ου {
παγγέλματός μας, ώστε νά τταμ."
ση ΤΓαρατΐρίδυμένη αύτη ή Μ,,.
τώδης αϋΓησ.ς των Ιργαστηρ,ω,
και των «κακών καλφάδων, ^
μοταίως. Αύτά δέ -ά όττοία ζή-.
σαμε καί ζητοΰμε είναι. |ον)
Νά ίδρυθοϋν σχολές ρο~τών κα
2ον) Νά άτταγορευθη είς το μέ>.
λον ή άσκησις τού έπαγγ-λμ—υ,.
μας άπό ττολΐτες οί όττοίοι στ£.
ροΰνται δι-λώματος, δττως γ[ν—αι
καί στήν Γαλλία κλττ>
Ό κ. ττρόεδρος έν σννεχεκΐ
μου άνέ-τυξε ,τό θέμα τής έκ μ*.
ρους τοΰ κράτους διά δανείον «.
ά , εύκολιών ένισχύσεως Τγ> ^
νεταιρισμών των ρατττων. ε|π&.ν τ4
εξής:
«Μέ τα μέτρα αύτά θά ώφελη.
θουν τόσον οί ρά- ες όσον κσΐ τό
κοινόν, άττοκλειομένων των δισψό-
ροον ένδιαμέσων οί άποίοι σΰξά-
νουν διά τής τταρεμβολής των την
τιμήν κόστουζ των ένδυματω·/ και
μας έκμεταλλεύονται. Έκτός τοί;
τού, ή ύπαρξις εύπάρων καϊ κα¬
λώς ώργανωμένων έτταγγελμ;,-,.
κων συνεταιρισμών, θά διευκολιύ-
νη άρκετά τούς καταναλωτϊς ά¬
πλευράς έξοφλήσεως των
νος ή μέ άλλους ό μοί ούς τού 1-
δρύει έογαστήριον καί σέ συνζρ- _, τασκευαζ^ομέν«ν ίνοϋμάτών"^ Ι»
νασία μέ τόν τυχόντα έμττορο -
μεταπράτη κατασκευάζει ένδύματα
άντί «ττινακίου φακής> ττράγμα τό
οποίον στνμαίνίι δχι μόνον άθέμι-
Υστερα άττό αύτό; τόν λόγον
έχουν οί κ.κ. άρμόδιοι
ΜΙΧ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΙ'
εΚΘΕΣΙΣ
Η
ΔΙέΘΝΗΣ
Φ01ΝΟΠΟΡΙΗΗ
ΦΡΑΓΚΦΟΥΡΤΗΙ
30.8-5.9.1959
ΣΑΣ Π Ε Ρ Ι Μ Ε Ν Ε Ι '
Μή παραλείψετε νά τήν επισκεφθήτε
Πληρ. ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΕΠ ΜΕΛΗΤΗΡίΟΝ
Άκαδημίος 64 — Τηλ. 610Λ56
ΑΓΡΟΙΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 181ΕΛΛΛΙΙ01
Διά την ανάπτυξιν της Γεωργίας κσΛ τήν πρόοδον
της ύπαίθρου
α. Η ^Τ>Ε' οι°βέχβι τ6 αεγαλύτερον δίκτυον Κατοοιη
μάτων. Εζυηηρεκϊ τούς αγρότας καί γβνικώτερον χά11
ηυ(Χ>ακά Κέντρα. Ή Α.Τ Ε. συ εργτζομέ*η μιτό «Ι»*
^^•Η-ν, «θβν«ι ,|ς Τήν τελευταία ν γωνίαν τής 6ηαΙ
Ιά 'Υποκαταστήματα τί|ς Λ^.Τ.Β. ι
- Χορηγοθν οάν.ια είς χοος άγρόϊα'τί καΐ τος
γεωργικά φ
— Ενερ>ο0ν άοψα Ισίκ.
— -υ>κβνχρώνουν «αταθέσβις καΐ βιενεργοθν έμ
τα. «<;υτιηιιετο£ντα μεγάλως τβ κοινόν τί|<, ύπαίθροι. — Προστατεοουν τάς τιμάς τ©ν γεωργικΛν ιροΐόντων. — Υποροηθοθν τεχνητώς ,ον άγρότην — Ενιοχόουν την συνεταιριοτικήν οργάνωσιν. επ( «βν Χ*Λ 6ε»εργι1 γεε,ργβχτη - βΝΗΣΙΜβΓΗΤβΙ ΜΕΓΑΛΟΝ — ΑΤΪΧΗΜλΤ .λ ϋΡΓ *£Ι Αϊ (Τ*ι· Γε*βγι Αν Ν Χ} ΟΓΓΑλΙ 1Τ1ΚΟΝ Άποθβματικά κεφάλαια βραχ. 66.893.644 30 ε>η δημιουργικήν καί κοινώφβλοθς εργασίας
ϋ
Α. ΓΡΒΓΟΡΙΑΑΗΣ
λέχεται Βηλαρβ 7 πλατβΐς
Αγ. Κωνσταντίνου (Ό·
μόνοιο) 9—1 καί 4-8 μ. μ
. 525,387
ΚΕΛΕΠΟΥΡΙ οΐκόπββον «»
λεΐται. Πληροφορίαι τηλ«φ·
6ι2.780.
Α.
Ιει
„ ,^5
κβ>
ΑΒΑΙΙπΌ ΑΙΤΙβΙΕΙΣ
Ό τέως Δή,μαρχος Ν. Σμύρ-ι·τήν άπρέττειον καΐ -π^ν -αρανομί-
νης κ. 'Αθανάσιος Καρύλλος ά-1 αν άκόμη νά απαντήσωμεν αμέσως
6.ΤΓΪ τοθ δλου αξιοθρηνήτου ττεριε-
χομένου τής ρηθείσης άναφοράς
ττέστειλεν, είς την τοττικήν εφη¬
μερίδα «Νέα Σμύρνη» την κάτω-
τωβι επιστολήν .
Κύριε Διευθυντά,
" Δέν έπιθυμώ νά έτπκαλεσθώ τόν
Νόμον περΐ Τύπου, δέβαιος ών ό¬
τι καί ή εφημερίς «Νέα Σμύρνη»
ενδιαφερομένη διά την αλήθειαν,
•προθύμως θέλει φιλοξενήσει την
παρούσαν :
Ιον. Είς ουδένα ούδέττοτε άνε-
κοίνωσα οϊανδήττοτε -πρόθεσιν μου
πρίν ή άναφερθώμεν είς τόν Προ-
ιστάμενόν μας Υπουργόν Με την
επιφύλαξιν μόνον παντός δικαιω-
ματός μας, διακηρύσσομεν ύπευ-
θΰνως καί ευθύς άμέσως πρός καθ¬
ησύχασιν καί ένημέρωσιν των Δη-
μοτων μας
α) "Οτι
ή υπόθεσις των έργων
όδοποιΐας έκ τοϋ έσοδου τοθ 10
λέπτου έττΐ τού κομίστρου των λε-
νά τταραιτηθιώ άπό τοΰ άξιώματος ωφορείων, είναι νόμιμος, λευκή κ αι
τοΰ Δημοτικοΰ Σύμβουλον είς το| κρυστάλλινη καί θά σεμνυνόμεθα
όττοΐον καίτοι πλειοψηψοΰντα μέ ε- "~ * >.<-■>_-
ταξαν αί γνωσταί πολιτικαί συν-
αλλαγαΐ τάς οποίας διηυκόλυνε
καί ηύνόησεν ατυχώς ό τελευταΐος
ττερι Δημοτικών έκλογών Νόμος
Θά παραμείνωμεν καί έγώ καί
οί συνεργάται μου καί θά άγωνι-
σθώμεν Οπερ των Ιερών καί όσίων
τής άγαττημένης μας Πόλεως μέ
την εύπρέττειαν καί απόλυτον κα
λήν πίστιν ήτις διέκρινε ολόκληρον
τόν βίον μας δημόσιον ή ίδιωτικόν,
μέχρις εσχάτων, διότι ίχομεν 1ε-
ράς ύττοχρεώσεις τόσον πρός την
μεγάλην ττλειοψηφίαν των έκλεκτών
Συμπολιτών μας οί όποΐοι έξακο""-
λουθοΰν νά μάς περιβάλλουν διά
τής άμειώτου έμπιστοσΰνης των,
δσον καί πρός την Πόλιν μας την
όποιαν ήγαττήσαμεν καϊ ύττηρετοΰ-
ΠΡΟΣ ΑΠΟΚΡΟΥΣΗ ΔΙΕΙΣΔΥΣΕΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΑΝ ΣΤΡΑΤΕΥΜΔΤΩΝ
Η ΙΝΑΙΑ ΕΗΙΣΧΥΕΙ ΕΣΠΕΥΣΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΡΟΣ ΒΟΡΡΑΝ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 21.— Κατά Λληρο- ρίους περιοχάς, ιμή φοουρουμένας τοπικοΰ Λολέμου, δχι μόνον είς Λά-
φορίας έκ Νέου Δελχί, στοατιωτι- Επαρκώς υπό το'Ο ΙνδικοΟ στοατοΰ ος. άλλά «αί είς άλλας χώρας τή;
κα'» ιένισχύσεις άποστέλλονται πρός χαί έξακολουθοΰν νά καπέχουν ίν- Ν.Α. Άσίας.
επ;
όλόκλη-
διά τό έργον μας αύτό ώς τό πλέ¬
ον έπιτυχές καί τό όττοΐον ττρο·™-
δωσε ττολιτισμένην εμφάνισιν είς
την Πόλιν μας ή όποία έστερεπν
επ! τόσα ετη τοΰ απαραιτήτου ό-
δικοΰ της δικτύοι» καί 6) "Οχι μό¬
νον τα οίκσνομικά τοΰ Δή,μου —
τα οττοΐα ώς κόρην οφθαλμού έπρο
σέχαμεν — δέν καταβαραθρίύθ'α-
μεν, άλλά τουναντίον άψήσαμεν κα
την παράδοσιν τής έξουσίας,
τό τρέχον έτος είς τα σΐκεΐα
Ταμεΐα έτοιμα χρήματα είς μειτη-
τά καί διά λογαριασμόν τού Δή¬
μον μας άνω των δύο έκατομμυρί-
ων όκτακοσίων χιλιάδων (2 800
ΟΟΟ) δραχμών χωρίς νά ίπτολογί-
ζωμεν είς τό ττοσόν τούτο καί τάς
όκτακοσίας χιλιάδας δραχμάς
(8ΟΟΟΟΟ) τής Λεοντείου Σχολής
τα
διά
έκ των οποίων αί τετρακόσιαι χι-
|λιάδες (4ΟΟΟΟΟ) διετέθησαν πα-
ρά τοΰ προκατόχου Δημοτικοΰ
Συμβουλίου καί ημών ώς ττρώτι
Εύαγγελικής Σχολής καί τοΰ Αοι
δόσις υπέρ τής ανεγέρσεως τη
είσεπράχθησαν πρό ημερών υπό
τοΰ Δήμου, αί δέ ΰπάλοιποι θά
μέν ττιστως ευορκως
ρον 30ετίαν.
2ον. Είς τό "διον φύλλον τής
«Νέας Σμύρνης» (παρελθόντος
Σα66ατου) μέ κατάπληξιν καί θλΐ
ψιν — τπστεύομεν δχι μόνον ημείς
όλλά καί δλοι οί αναγνώσται της
—■ είδομεν δημοσιευομένην υπό τόν
κτυττητόν μάλιστα τίτλον : Τό ζή-
τημα της Όδοποιΐας Βαρυσήμαν-
τον Καί άτΓθκαλι/τττικόν έγγραφον
τού Δημάρχου Κου Π Περιμένη
(ττ|ρός την Κυβέρνησιν» αναφοράν
τοΰ κ Περιμένη πρός τούς κ κ *Υ-
πουργούς 'Εσωτΐρικών ·καί Δημο-
σίων "Εργων ή ©ποία έκθέτει ανε-
ττανορθωτως τόν συντάκτην ή τοϋς
συντάκτας της, δχι μόνον διά την
πρωτοφανή κακοποίησιν δι' αυτής
τής αληθείας άλλά καί διά τό ΰφος
καί την συμπεριφοράν πρός τόν
διακανονίσαντα την Πόλιν επί σει¬
ράν έτών κα) λε,υκαθέντα υπέρ αυ¬
τής- καί τοΰ όποίου τό έργον πει-
ράται νά μειώση καί καταονκοφαν- ' προμνησθεΤσαν αναφοράν
τάς μεθοριακάς φρουράς των έπαρ-
χιών Σικιίμ, Μπουτάν καιίι τα κ.ρα-
τίδιον τοΰ Νεπάλ δπου έπυκνώ·
σαν αί κατά μήκος των συνόρανν
περίπολοι, κατόπιν των πληροφορι¬
ών δτι οί Κινέζοι Κομμουνισταί,
διεκδικοϋντες τάς περιοχάς αυτάς
ώς ιέδάφη το'Ο θι,βέτ, ένδέχεται νά
ίπιχειρήσουν διεισδύσεις.
Δέον νά σημειωθή δτι, ώς ε¬
γνώσθη είς την Ινδικήν πρωτεύου¬
σαν, αί
Άρχαιίι
κινεζικαί
οΰ Θι6έτ)
κομμουνιστικαί
<διένειμαν ύξ μ τόν πληθυσμόν προκτιρύξεις είς τάς οποίας τονίζεται ότι αί ανωτέρω ε¬ παρχίαι αΛοτ<ελοΟν έ'δάφη τοΰ «ε· ξωτερικοϋ θιβέτ». Ταυτοχρόνως εγνώσθη, ότι ήρχισΐε προπαγανδι- στική έκστρατεία υπέρ τής «απελευ¬ θερώσεως των π;ε. σταί τοΰ πολέμου τής Κορέας άνή- «τηρήιθη κατά τάς δύο τελευταίας
Έξ άλλου κατά πληροφορίας τοϋ κοντες είς την 4ην στρατιάν, εχ,ονν 'πέτριεψεν είς αύτούς νά ένισχύσουν
Ή μ/εραρχία α6τη σταθμεύει άπό
τίνων ημερών είς τα σύνορα τής
ΛαΊκής Δημοκρατίας τής Βορείου
Βιετνάμ.
Δραματικήν έπιδείνωσιν ένεφανΐ-
<τεν, ΐξ άλλου, ή έσωτερική κατά¬ στασις ιείς τό Λάος, κατόΛΐν τής αίφνιδίας ασθενείας τοϋ Βασιλέως τής Χώρας τής Χαλκηδόνος
είς την Νεκαιαν. Ή ττλατεΤα αύτη
ττού μέ τό δνομά της τιμά τήν 1-
στορική μάχη τού Σκρά τταροικτι-
άζει ττράγματι όψιν. . ττεδίου
μάχης! !
Πρόκειται διά μίαν έκτασιν έ-
τττά στρεμμάτων ή όττοία εχει χσ-
ραχθτΐ μέ τόν ·σκοτΓΟν τής οιαμορ-
φώσεώς της είς πλατεΤαν άπό τόν
καιρόν τής τιροσφυγικής άττοχατα-
στάσεως — ήτοι ττάνω άπό τρι-
άντα χρόνια άττό σήμεοον, δταν
Ιδρύθη ό συνοικισμός τής Νικαί-
ας. Καΐ πλα εΤα μέν δέν έγ.νε
Μετετρά-η δμως είς οικόπεδον βο
ηθούσης τής κατοχικής άνωμαλί-
ας — καΐ ήδη άπειλεΐται νά ττε-
ριέλθη είς την κυριότητα μεγρικών
οίκοττεδοφάγων άττό έκζ'χνους ττού
σιπεύδουν νά χωθοΰν είς κάθε «ξέ*
ρίνες καί *του6άλια. μέ
χειράμαξα καί -ληί)ος άλ
εργα και "άλλοττροσαλλα
τα. Αύτό τό γραψικόν ύνο
νομάζεται κατ' «ώψημιο-μον 4λ>
ική Άγορόά Σημειωτέον ?τ, λ
περιοχή (Λεωφόρος Π Ράλλην
χει χαρακτηρισθή ώς
Ο! διατηροΰν ες έκεϊ
τα κ,νουντ.1 είς τα
τού έμπορικοθ έτταγγέλμοττος
ρίς, δττως καταγγέλλουν οί
κοι, ούτε έφοριακάς '
σ χ ξ
φραγο άμπέλι». Τί έγι^ε; Κατά
τήν Κατοχή έγκατεστάθησαν έ-
κεΐ μίρικοί ιμικροττωλη-αί είς πρό
ή Μά ή
χείρα παραπήγματα. Μετά τήν
βοηθήση άργό ερα είς Τήν 6ικα.
δοσίαν της κυριότητος ιού χώοο[;
Δεδομένου δτι ή άπειλουμίνη
. , ,- , τεΐα αποτελεί τό μόνον "
κατοχήν δμως, έφσρμόζοντες τό
ρητόν «μακάριοι οί κατέχοντες)
δέν έκουνηθησαν άπό £.κεΐ. Σήμε-
ρα ή ττλατεία έξακολουθεΐ νά Ι- λάβη τέρ·μα ού ή ή άνομαχ:
χη μορφήν «γύφτικου ττανηγΐ'ρ - "~*' "' ■*-"«"—' Α -1—- ■
ού» μέ ΤΓαρατΓηγμθΓτα άπό λαμα-
σπουδαίας, οΰτε ίξοδα μεΥαλα ^
τε καί μέ καμμίαν ούσιώδη —
6ολήν είς τήν £ξυτ~ρΕΤησιν £
κα αναλώσεως Πολλαί έξ
έγκαταλείττουν τους χώρου
κατέχουν είς την ττλατείαν καί
λοι έτπτήθειοι οττεύδουν να
καταλάβουν, δημιουργούντε
τόν τρότΓον αυτόν ίνα
τιρΜΫ(£
μενον ττού ύτηολογίζουν ότι θά τΖ
βοηθήση άργό εοα είς Τήν δ
στικόν στοιχείον τής περ!οχής οι
κάτοικοι ένδιαι^έρονται ζωη>ώς'νί[
καί ν' άττοδοθή
συνοικίαν.
ή ή άνωμα
ττλατεΤα είς
είσαχθοΰν έπίσης είς τό ΤαμεΤο'
τού μετά παρέλευσιν ένο£ έτουι
σύμφωνα μέ -τήν υπογραφείσαν
παρ' ημών γνωστήν σύμβασιν τΐτι
Δημοτικοΰ Σχολείου καί αΐτινες
λίαν επιτυχώς έλυσε τό έπίμαχον
καί δυσχερές θέμα κτήματος Χρυ-
καί εντεύθεν ττροσεπορίσθη ό Δή
μος μας ωφελείας τάς οποίας ού¬
δε έν όνείρφ ηδύναντο νά συλλά-
δουν οί σημερινοί έττικριτα! μας
Άλλά ώς είπωμεν θά επανέλ¬
θωμεν διά νά αντικρούσωμεν τάς
έσκεμμενας και άδίκους έπικρίσεις
των τάς διατυπωθείσας καθ" ημών
είς την πρός τούς κ κ Ύπουργούς
τΥ|ση, διά λόγους εύνοήτους
Δέν θά βιαπράξωμεν καί ήμεΤς
Μετά τιμης
ΑΘ. ΚΑΡΥΛΛΟΣ
ΤΑ ΕΠ1ΒΑΑΛ0ΗΕΝΑ ΗΕΤΡΑ
Τοϋ πρώην ύπουργοθ κ. ΒΑΣ. ΚΥΡΕΛΛΟΥ
εΗ φρίκπ πβύ εδοκίμαζε ή Ά·
θηναική κβινωνία διά την 6ρώ-
μα και την δυσωδίαν των ζα-
χαροττλαατείων τής ποότης τά¬
ξεως της πρωτευούσης, την ο¬
ποίαν διεπίατωσαν αί άγορανο-
μικαί υπηρεσίαι, αυνεπάγετα»
συναφή καθήκβν,τα. "Οχι (μό¬
νον είς τήν .δικαιοσύνην τής
χώρας, ή ©ποία έπελήψθη ήδη
τοΰ έργου της, πρός, τιμωρίαν
των δραστ&ν καΐ ύπευδύνων
τής «τταιοίαί αυτής καί βλε-
βρίας ύιά την δημοσίαν υγεί¬
αν καταστάσεως, άλλά καί είς
την Ελληνικήν Πολιτείαν,
πρβς άναθεωρηοιν των σχετι¬
κών άρθρων τής ποινικής δι-
καιοσύνης, ποϋ τάσσουν ποινάς
διά τοιούτους ένοχους επί τέ
αύστηρότερον ««κρ' οοβν ηδη
' είναι. Μία δέ διά νεωτέρβυ ν©-
μου διάταξις, ή όττοί* έκτός άλ
λων πβΰ μπορεί να εύρη νο-
μβθετικήν έξβυοίαν, είναι νά
διατάσσεται τό κλεισι,μο των
τοιούτων ΰρωμερων καταατημά
των βτϊί ένα χρονικόν _ διά-
οτημα καί εν ύηοτρβητι τό
κλείαιμο τ&ν τοιούτων 'κα.τα-
στημάτων έ«ΐ περιβοότερον
χρόνον καί έν νεωτερα ΰηο-
τροπή ύιά,ίτανιτός. Τοιαύτη κύ
ρωοι; κίιοτηρκ καί σκληρ* έ-
πι&άλλεται πλέον, δια ναλεί-
ψουν διά παντός αί φρικαλίαι
έρωμερβτητες που Θέτουν είς
κίνδυνον την δημοσιαν υγεί¬
αν και έκβειτβυν άνεπ:ανορ8ώ-
τως βίς τα όμματα έντβιιτίω/
καί ξένων την πρωτεύουσαν
τής Ελλάδος. "Οσβν γρηγβ-
ρώτερα ψηφισθή ταοϋτας νό-
μβς, τόσον περισσότερον, ώς
είναι φυσικόν, δυνάμεθα νά ελ¬
πίσωμεν, «τι αί τοιαύται φρι-
καλ«4τΓττ&$ θά περιορισθούν
πβλΦ, «ν Φέν έκλειψουν εντε¬
λώς; «1ί τ© μέλλβν.
Παραλλήλως όμως πρβς την
νομβθετικήν εξουσίαν, ήτις κα¬
λείται νά πληξη κατ' αυτόν
τόν Λπβτελεοματικόν τρόπον
τό μεγάλο «ΰτό κακόν, καλεί¬
ται αυγχρονως καΐ ή άβην«ΐ-
κή κβινωνία νά αυμηληρώβη
τό έργον τής Ελληνικάς Δι
καιοσύνης καϊ τής Έλλ. ίίολι-
τείας. Όφείλει του,τεατιν ή
- κοινωνία των Αθηνών άθρόα
νά άποσΰρεται άπό την πελα¬
τείαν των βρωμερών κατα-
στημάτων, οσονδήκοτε καί αν
ταύτα κατώρθωσαν μέ άπατη-
λήν έπιφάνειβον νά κατακτή
οβυν την πρώτην θέσιν &1ς ιζί
έπάγγελμά των. Είναι εντε¬
λώς άίτοςράδεκτβν καϊ άίτβλύ-
τως άδικαιολόγητον τό φαινό¬
μενον ποϋ ώς λεγετχι πά
τηρείται την έ»ταύριον τής ά·
ποκαλΰψεως τού τοιούτου αί·
οχβυς καί.τήί ιΤβιαϋτης έπαγ-
γελματικής ασυνειδησίας, νά
μή έλαττώνεται δηλαδή ή πε
λατεία των καί μετά τοιαύται
άποκαλύψεις, ττολλάκις δέ κα
κατά τρόπον εντελώς παρά-
δβξβν καί ανεξήγητον ή πε-
λατεία των νά αυξάνη. 'Η τοι¬
αύτη άκατανόητος τάσις τής ά-
βηναϊκής κβινωνίας άπέναντι
των βρωμέρών καί άκα3άρτων
καταστηιμάτων κατκντά άπί-
στευτβς καί δ«ν έπιτρέίτεται
έη' βΰδβνί λόγω νά συνεχι^ε-
ται άνερυθριάστως καί άοδιαο
ρως δια την υγείαν αυτών
τούτων πβϋ την διαττράττβυν.
θέλομεν νά ελπίζωμεν, ότι
μέ τάς διαττιβτώσεις αύτά$
ύποδεικνύομεν άποτελεσματι-
κά μέτρχ, ποϋ έπιέ-άλλονται
πρός έπβύλωοιν τής τοιαύτης
«ληγής μέσα είς τα λεγόμενα
άριστβκρατικά κέντρα των "Α¬
θηνών. Καί άκόμη, δτι υπέρ
πάντας τούς αλλβυς, αύτοΙ ού¬
τοι οί καταστηματάρχαι, τα
κατ),ματα των οποίων τόσον
οικτρώς διέψευσαν τάς «τροσ-
δοκίας των πολυιπλη@ών πελα-
τών των, θά φΐλοτιμηθοΰν έκ
τής Ιδίας των συνειδήσεως να
μή ΰποπέσβυν πλέον είς πα¬
ρόμοιον είδεχθές παράπτωμα,
ποϋ άντιτιθεται και εις τάσυμ-
φέιροντά των και είς την υγεί¬
αν καί αύτην την ζωήν τής
πελατείαν των. Αί Αθήναι ό-
φείλβυν νά Ίστανται πάντβτβ
είς τό ϋψος των άπό πάσης
πλευράς.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΥΡΕΛΛΟΣ
-ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 21 — Ό πρωθυ-
πουργός κ. Μάκ Μίλλαν, έτανήλ-
θε χθές είς την δρεταννικήν πρω¬
τεύουσαν κατόπιν συντόμοκ ναρα
μονής τού είς Γιορκσάιρ, εξακο¬
λουθών νά κρύπτη πεισμόνως τό
μυστικόν, εάν σχεδιάζη νά προκη-
ρύξη γενικάς εκλογάς διά τόν ττρο
σεχή Όκτώδριον.
"Οταν ανεχώρησεν έκ Λονδ'νου
τήν παρελθούσαν έδδομάδα, άπέ-
φυγε τάς ερωτηθείς των δημοα ο-
γράφων, απαντών άορίστως, ότι
«ΰπάρχει άφθονία χρόνου» διά την
διεξαγωγήν των έκλογών
ΟΙ πολιτικοί σχολιασταί συνε-
χίζουν, έν τούτοις, νά προβλέιτευν
μετά πεποιθήσεως, δτι ή έκλογι¬
κή αναμέτρησις είς τήν Αγγλιαν
θά γίνη τόν προσέχη "Οκτώβριον
ή, τό ττολύ, τόν Νοέμβριον
'Υπομιμνήσκεται, δτι κατά την
διάρκειαν τής προσφάτου άττοιτσί-
ας τοΰ Βρεταννοΰ ττρωθυπουργοΰ
ή δολιδοσκόπησΐς τής Κοινής Γνώ
μης κατέδειξεν δτι τό Συντηρητι-
κόν Κόμμα ττροηγεΤται σήμεοον
των έργατικών άντιπάλων τού μέ
ποσοστόν 12%, δσον άφορά τάς
συμπαθείας των δύο πσρατάξεων
μεταξύ των ψηφοφόρων
ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΚΟΙ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ ΔΙΑ
ΤΟ ΑΑΙΕΞΟΔΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ
ΑΟΟΚΑΤΙΠϋΙΙ ΠΑΡΑΟΒΓ>ΧΟΗ
ΕΡΟΙΦΥΓΰίΙ ΠΕΡΙ1ΤΕΡΙ0Υ
Είς τό «(ύνλον τής 2-8-59
ής Ομετέρας έφημ ρΐοος οημο
σΐΐύεται ίτΐιστολη σχετικάς με
την αποκατάστασιν των «αρο-
τιηγματοόχων προσφύγων τοθ
ΣυνοΐκΐσμοΟ ΠεριστερΙου κα
ν διά τοθ ουστήματος ούτο
στεγασεως άνε-νειρςμένων κα
τοικιβν.
Σά^ πλΓροψοροΟμεν σχετικώς
ότι ίπί τοθ θεματος τούτου έ-
5πμοσεύθηεΙς την εφημερίδα
«Έθνοι» ιής 13—7-59 οιεξοδι
κή απάντησις τοθ Γεν. Πράμμα
τέως ίφ' ί^ς οόΒέν 6χβι να «ρο
σθίση το Υπουργείον,
"' τιειδή έξ αλλου τα άναφβ
ρόμεναε'ς την δημοσιεμΓμέ ην
επιστολήν στοιχεϊα δέν αντα
αοκρΐνονται εί*, την πραγματι-
ι)ΐητα παρακαλκϊται 6 βπιστο-
ογράφος όπως διέλθη ** τοθ
ύηουργεΐ^υ ϊνα κατατοηΐσθρ
ίηΐ ι η βάοει των υπηρεσίαι
οτοιχβΐων καί τής υπό τοθ 'Υ
ποιργεΐου μελετωμένης άντιμε
τωπΐσεως τοθ πρθκειμ&νου θε
ματος.
(Έκ τοθ 'ΥπουρνεΙου
Κοιν. Προνοίας)
ΛΕΥΚΩΣΙΑ, 21.— Κυπριακοί
κύκλοι έδήλουν ότι ούδεμία πρέο
δος εσημειώθη κατά την χθεσινήν
μακράν συνεργασίαν τοΰ κ. Θ Τσά
τσου μέ τόν κ. Έρίιμ. Ό τελευταϊ-
ος, έξ άλλον, ανεχώρησεν, ώς γνω*
στόν, ϊ,ΐς Άγκυραν, κρίνεται δμως
&τ ιεΐναι αδύνατον νά μεταβληθή
ή τουρκική ~'άΐσης, την οποίαν ΰ-
ττοστηρίιζουν οί Βρεταννοί.
Έν τφ μεταξυ, ό έ νΛευκωι
Άμερικανός ττρόξενος εξέφρασε
την ανησυχίαν τού δια τό δημιουρ¬
γηθέν άδιέξοδον κσί εζήτησεν
ένημερωθή σχετικώς.
10 ύιτουργός Έσωτερικών τής
ιμίτοοβθτιικής Κυβερνήσεως, ερωτη¬
θείς αν άληθεύουν τα υπό τοΰ «Ά-
θηναικοί) Πρακτορείου» μεταδοθέν-
τα δτι μέλη τής μεταβατικής Κυ-
βερνησχως έττληροφορήθησαν την
ά~ό μέρσυς ττροσώπων τοΰ ττερ βόλ
λοντος Γρίβα αποστολήν δπτλων
είς την Κύττΐρον, απήντησεν δτι ου¬
δεμίαν τοιαύτην ένδειξιν έχει.
Είς τταροιμοίαν δήλωσιν ττροέβη
«αί ο ύττουριγός Εργασίας κ. Πο-
Ιλύκαοττος Γεωρικάνΐτζης.
Κυπριακοί κύκΐλοΐ, ττάντως, ττα-
ροίτηρ>οΰν ίίτι τα ΰττο τοΰ «Άθη-
ναΊκοΰ Πρακτορείου» μεττοδοθέντα
έχαλικΐύβηΐσαν εν τφ ττλαισίφ της
σαφοΰς ίηαύ9α ττρ&στταθίίας ωρι¬
σμένων κύκλων όπως κατασυκοφαν
τη8ή ό Διγενής. Προσέθετον δέ, δτι
ή έτηττόλαιο: βιίίτη επίθεσις τταρέ-
χει έΤτπχεΐρήματα είς τους Τούρ-
κονς διά νά «οηκληιρύνουν» την στά¬
σιν των.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
ΝΕΓΑΑΠΚΔΡΙϋΙΙΙΗΥΡΙΙΙΙΙΙ
ΕΙίΕΪΚίΙΡΙί Τ«[ (. ΕΚίΕίΕ!Ι
κων των "Αθηνών δημοτών
^Έπΐ τής απόψεως μας ταύτης
ιμσ,ς όΐθησεν ή γνώμη ότι διά τοι-
θώτην γραμμήν ό κ, "Αγγελος Τσου
καλάς είναι ό πλέον ένδεδειγμένος
καί θά είμεθα εύτυχεΐς εάν δλοι ο!
τταράγοντες, οί όποΐοι έχουν λό¬
γον επί τού ττροκειμένου, θελήσωσι
νά προσέξωσι τάς ολίγας ταύτας
ιίτνιδιοτελεΐί γραμμάς μας.
ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΡΔΑΡΑΣ
Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ
ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΟΝ ΤΗΣ
ΝΕΑΣ ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ
Σήμερον Κυριακήν 27η
τρέχοντα: καΐ ώραν 10 π μ θα
βρα>μ^τοπβιηθί) είς τόν κινη
ματογ^άφον «ΠάΛ>α(» ή δευ
τέρα ουγκέντρωοις των ι-α.οΙ
κων τής μ. 'ΐτρυθρσΐας είς ήν
κληθέντβς θά τιαρασΐοιν ό
Ύπουργος καί Ύφυποιργός τή(
Προνοίας, <1 Διευθυνταί τοί 6 η^υ^!)γΕ(ου τοότιυ, ([ πρόσφι; γβς ηολιτευταΙ καί τιροσςυ/ι καΐ όογαιώσεις. Ή συγκέντρωσις τελεί ιήν κη*3£μον(αν τί|ς Κεν Έπιτρςττής Προοφύγων. ταύτην ΘΑ ουζητηθοθν τα διά- ψορα ζώτικά ζητήματα τό ό ποία άπασχολοΐν τού; κατοΐ κους τί)ς Μ. ΈρυθρσΙας. ΔΩΡΕΑΙ —Είς μνήμην Ε. Κοτσβΐβα ζόγλου Ό κ. Γ«- βριήλ Τσακίρης τιρο σέφερε δραχ. τριακοσίας (300) ε ς το 'ΊδΓυμα Στιαρτη Μ. ·Α σία; τής Νέ^ς '|^(ας είς μνή μη/ Ιόσ'. Κατσαΐβαζόγλου. —Είς μνήμην Μισ. λίδη Ή Κα Έλέ η Παπάζογλου ατέθΕοε εΙ< τό ταμείον τοθ Ι ρθματος Σπώρτη /ν. ΆσΙας ής Μίσς Ί^νΐας ορχ. 300 είς νήμην Μισ, Μ σαηΜδιι, Μισαη Κατ5πιν τί|ς σημειωθε'σηΓ μ γάλης επιτυχίας οπο τοΟ «Συ λόγ.υ αύτοστΓγαζομ'νων τΐα Κα.ων προοφόων ΠερισσοΟ» μς είς την αλησμόνητον 2αι'ρην μας διοργανοθται νέα δκταήμερος τοιαύτη εττ' ιόκαι ρΐα τή"ς έκεϊ Διβθνοϋς Έκθέσε »;, τίς οποίας το πμόγρομμα Εχει οΰτω: Άναχώρησις έκ ΙΙει •α ι ως την ΙΟην Σεπτεμβρίου 48. ημέραν Πέμπτην καί ώραν 5ην μ μ. μέ τό πολυτελΐς άτμόπλοι όν «Κολοκοκτρώ ής» καί μέσοο ΧΙου. Τσεσμέ, είς Σμύρνην. Ή αυτή διαβρομη θά τηρηθή καί Λατά την έτΐιστροφή . Διά πληροφορίας καί δηλώ σεις συμμετοχής ιταρακαλοθν ται γ Ι έ οισφερομενοι όπως ό- πευΕύ^ονται ιΐς τοθς κ. κ 1) Δ κηγορικόν γροΦ ΐον κ, Μ χαήλ Κα*κάνη Στοα Πάππου 9, άπό 9-1 30* π.μ. 2) κ. Γττόςηι Λόζον Πβιραιβς 8. τηλ 523 587 καθ* έ άστην Κα| καθ1 ΰλσς τάς εργασίμους & ρας. 3) κ. Μιχαήν Σιγάρον δδότ ΔορυλβΙου 7 Πρρΐσσός, Τηλίφ. 88ϋ-346 καθ· σιταντα τα ά«0 νεύματα άπό τάς 3—8 μ.μ 4) κ. Σττόρ. Εΰθυμάβην ό'τίκ Όλυμαιά6ος 16 Περισσός, Τη λέφ Θ98 358, τάς άπογευματι άς ώρας 3-10 μ.μ. Δή »ώσεις συμμετοχήν θά γ( νούν δεκταί μέχρι τής 31ης Αΰ γούστου ί.β καί δ ευ οό5εμ(σς άνοβολή μέ τα κάτωθι Οικαιε- λαγητικα : Α) ΟΙ έχοντες Β οβιτήοιον προοκομΐζουν α) 1 φωτογρα- φ|α, β) πιστοποιη'ΐκόν Β) ΟΙ βχοντβς διαβατήριον Θ* ρ *ά κάθί μένος της οΐκογε α) 1 φωτογραφΐα, β) πι στοποιητικόν ίφορΐας. Γ) ε·θσοι ΘΛ συμπεριληφθοθν είς όμοΒκόν διαβατήριον "Αν 3ρες άπό 18 — 50 βΐών θά προ σκομ'ζουν α) 2 φωτογραφΐβς, β) πιστοποιητικόν έφ.ρας, γ ιτιστοποιητικόν στρατολογίαι "«νδρες άτιό 18 έτΩν καί κά- ιω καί άπό 5ϋ έτων καΐδν... α) 2 φωτονραφΐεο, β) πιστοποιη πκόν ίφι,ρΐας, γ) πιστοποιηη κόν Δήμου γενν'ήσ. Γυναϊ ες α) πιστοπαητικόν γεννήσεω·, β) πιοτοποιητικόν ίφορΐας, γ) 2 φωτογραφ'.εο. Τιμαί ίΐσητηρίων μβτ' επι (ΣΥΝΕΞΧΕΙΑ έκ της 1ης Σελ.) την οποίαν άγάττηισε καΐ δέν κοο- τορθωσε νά τΓραγμο—οττοιησιι τό μιεγαλεπτήι6ολον σχεδιον τον την ι&ρυσιν τής Παντιακής Δηιμο,κρα1- τιας μέ 8δραν τήιν άικ,μαζουσαν τό- τε Τραπεζοΰντα, νεώτερον τής Πόλης κατά εκατόν ετη, Εμ είνε δι. ττερισφυιγιμένη καί περιζωσμβνη ιάττό τό έλληνικό βασίλειο τού Πόνττου έιπ τριακόσι« ττερίττου ε¬ τη. 'Εφυγες άττό τή ζωή αντή, ά- φοΰ την εζησες έντονα κοοί άφη- σες ττικρια όχι μόνον στοΰς συγ- γενείς σου, άλλά καί σέ μάς τους ονμττατριώτας σου, στ ούς φίλους σου καΐ συμιμάχους σου ττοΰ τους ένέττνεες μέ τό ποράιδειγμά σου, τού Ποντου σου που μέ τοση λα- χτάρ« άγά—ηισες, έλάτρ6ΐ/σες κ«ί έξύιμνησιες « Ανά&ε μα «αί τα μοιχρό;—Τ' όμ- (μανιάμ έσκοτείνεψαν "Ο9εν κι' ττθ€ΐ λαλίοιν — Άσήν (άρ:θι/μίαν!» "Εφυιγες δίχως ^νά ιδής έλεύβε- ρο τό τιμήιμα έιοεϊνο τοΰ Πόντου, γιά τό όττοίον όπτό τα μικρά σον χρόνια άγωνίστηικες. "Οσο γιά μάς ττού τόσο ττΐικ,ρα- θή«τ»μΕ μέ τό χαίμό σιο»υ, θά διατη- ροϋμε παντα στην άναμινηαη τής ττατρτκής, άιδελφικής άγθίπης, κ«ι φιλιας σου, για τή ναττελιευιθέ σιν ιζύ Πσντου μας εάν τό έτπ- τρίψουν 6έ6αια οί καιροί ττράιγμα που βά κ«τασΐτήση έλαφρότερο τό χώμα τής φιλόξενης Άττικής μας γής, που σέ σκεπάζει άξέχαστε ΛεωνίΙδα, και τψ όποιαν Άιβήνα γλαφυιρΟΓταττβι έξύμνηισιες: «Φέρεις τό όνοιμά σου άττό την Άβηνάν, την μη θνήσκοιισαν ττοτέ, την μή γνωριζουσον θανοπον, τήν ττολιοΐ)- χον ο-ον, διά τήν όττοίαν ττολύ ορ¬ θώς είπεν ό Ρενάν «ίς την έττί τής Άκροττόλεως προσιευχτΐι/ τού, δτι οθσα Λθώνιοοτος, βά τταροιιμδί'νΐι βεά ττς Σοφίας καί βεά της ένό- -λου αμύνης »ίς ατταντβ τάν αί- ύν<χ». ΕύΐΐιχιοΟντιαι λέγει £νας ~©ιη- τής, δλοι οί βεοί είς τόν "ΟΙλυμ- πον. Μόνον μία θιά ττεριδια6ά<ει ο-ύννους κ«ί αιωιπηλή, άριματιοιμέ- νη καί σο^αιρά καί αύτη είναι ή Αθηνά, ή Άι8»νάα ή Ά-βάναΐτος Κόρη! Αυτής τής Αθήνας τό δνομα <«αί τήν σφροβγίΐοα Φέρεις, ώ Ι λι- τκχραί καί Ίοστόφσ.νοι αί άοίδοι- μοι, Ελλάδος «ρεισιμα, κΐλιειναί Ά- θίϊνοοι δαιμόνιο τ—ολΐ6βρόν, 8π»ς ό πτοιηττής Πίινοαρος αί χαιρετά καί σέ άττοκοολεΐ ικαι ,σέ στεφσνώνει. Εϊχοομϊν καί ημείς τόν γλαφυρόν κσί λυρικόν μας Λεωνίδβ 'Ιασο- νίΐδη, ό οποίος ΰστί,ρο άττό σέ όνο- μάζει «Πανδευτήριον την Κων)λιν, την ΤρΌΐπεζοΰντβ, αυριον ϊσ«ς καί την 'Αλεξάνΐδρειαν, σΛλά υύ, «ατά γενικήν όμοιλογίαν ί'χος, τό ττρο- δάδισιμα καΐ συ βά έχης τόν αι¬ ώνιον τίτλον τού «Πανδιοακτη- ρίου» ! Έν Κσλλιθέατή 8)8)1959 ΓΕΛΡΠΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ ής θέσις Δραχ. 653 — Β'. » » 555.— Γ. » » 305.- Τουριστική > 375.—
Διά τα παιδία άπό 4-10 έ
Ισχόουν έκπτώσβις 30 ο)ο
Πα>Λά κάτω των 4 έτ£ν 6ω
ρεάν.
Δηλώσατε εγκαίρως συμμε
τοχήν.
Σημείωσις : ΟΙ έτιιθυμοΓντβ(
νά έπισ*εφθώσι τάς ΙΒιαιτίραι
των πατρΐέας είς τό έσωτβρι
<όν τής Γουρκίας δύνανται νό μβτεβΛσι ελευθέριος και άνευ ύ'( ώ ς ς Έκ χί)ς ΌργανωτικΙ)ς ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς τιμήν έξαι ρετικί)ς εύκσιρΐας καί μβ- ·)άλες εύΛθλίες πληρωμάς κτήμα περιμανδρομένον 30 στρεμ. μέ κτΐσματα ά ξΐας δ.ω των 400 χιλ. βραχμών, 4 1]2 χΐΜόμ. ά πό τόν Σταύρος πρός Λιό- πεσι. Πληροφορίαι τηλέφ 971.133, 11-1 καΐ 6-» Πωλοθνται οΐκόπεδα έντός ιής Λροσιάς( μέ νερό, φώς καΐ μέ ευκολίας ηληρωμης άπό 1000 μέχρι 1800 ΐϊήχεις. Πληροφορίαι Δ. Ήλιόπουλον Δρο- σιά. ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ •Επί τ{) άπωλίία της άξιολά- τ^βυτης, άζιομνημόνευτης καΐ πολ,θκλαυστης μητρός και μαμ μας Αβμνης ΧατζηΤωώννςι; ζϊ)έ ΐζηγ)γμης έκ περιχώρων τής Κων)πολϊως (•^ρμουΐλί)) έκφράζομβν τα<, θ^ρμοτάτας ευχαριστίας μα>
&ΐς τθν κατά την μακράν τιερι
υδον τής ασθενείας της ίΚώ;ς
περιθάλψαντα οϋιήν, παρβ'<ρβ ββντα είς τό προσκέφΐλόν τη δ^ς τήν θστάτην της σ'ιγμήν ιατρόν κ. Όρέβτην Τσαγκρΐοη τού; σομπαρσσταθέντας μακ. κ,κ. θΐμ. Λυριαζιοη;, Δ. Μαρι 'όηουλον φαμακοποιόν, Κων. Μανιαδάκην, Βλαση ν Ιατρόν, Μοσχοθλα άδελφήν, Φ. Μανιω Γΐ5ην, Χρ. ΧατζηΙωάννου, κ. Λ α τίνα ν Άντωνάρα, τάς ουνα έ.υς Έλενιτσαν ' σοιτοόλου, Δέστιοινσν Παπα*ί(·· τιοολοι, Μαρία- Φάβη ήν Δο ΜαργαρΙχα Γ*λαβοπούου, ο Βΐ Πορα·κευ ύ.α Γσΰκου κο κ. Φ,λιτιπΙιην Ια ρό>, χά όόμο
τα τ£ν όιΐοίων 9ύ ευρίσκοντο
πά^τοτβ συνΒβΐεμένα μέ τη
άλησΓό ητον μορφήν καί τθ
Ιερόν μνήμην τής τόσον μαρι υ
οιιής μητρός μας, καθώ. κ·
άταντας τοός καθ" οΙονοΐ)ΐτοτ.
τρόττον συμμετασχόντας ίΐς τ
β^ρύ^ατον ττηνμα μα , ώ; «α
πάντας τούς παρακο>>ουοήσαν
ΐαι την έκφοράν της
ΑΙ θυνατβμες της '«θαναοΙ'
«αί Μαρία Γό ίγγονάκι τη
Γιανάκης-Σωτηράκης Μαπαοο
πουλοι. Η ά5εφή της 'ίιλβνι
^άνΒρου. Ό άοελφός της Κω<· Καλογιάννης καί οί λοιποί ουγ γενεϊς. ΣΤΗΝ ΠΑΝΣΡΠΤΟ Θ;ΝΗ ΣΟΥ Σπαράζο καΐ ^η τής μάνας τόν χαμό, μά δπου κι' αν ζητθ, οττοο τα μάηα στρεψ^, Ι έ» βρίοκω γιατρεμό , σ' οότό μου τόν καθμό, ο* αύτό τόν οπαραγμό. Τό Βροσερό τ* άγίρι, πού τώρα σέ χαΐ5(ΰ3ΐ, άραγβ θο μοθ φίρει τό ποθητό βοτάνι, πευ θάσβυν ε την λοόρσ, πού κσΐει τα σωθ.κά, τόν πόνο νά μου γιάνη; Τα πάντα μοθ μηοθνβ ■ηώ. ή κσρΒιά τής μάννας, ζεστη ή πάγα μένη, μόνον ούιη κραιάβι αόΐό ποΰ άποζηΌ, τό πιό γλυκύ πό ό. σφικτά οβν ΦυλαΝτό. Πολλά μοθ λ έν* άρκέσου "στής λήθης τό νερό, ά*λό χρυσή μου μάννσ, τί θά μττορεϊ νά κάμη γιά τόν δι<ό μου πονο, π' αοτός θέλει βοτανι, πολύ πιό δραστικό; 'Στήν σκέψι ποθ μέ πν(γ«ι, τι ώ ττιά ι β" θά οέ δ Α τό οΤμά μου παγώνβι, τβιοια ζωή βαρεία, ζωή χωρίς έσένα, Ι; έ ν θέλω νά την ζήσω, μαννοθλα μ»υ γλυκειά. ΠΔς θά 'μιορΰ νά οβδσω, την πάναγνη μορφή σ<.υ, τό λαμκερά ματακια. ποθ Βοκρυσμένα ΌβΟ?αν, οταν μέ άντικρθσαν, την ωρα τήν στιρνη, μεο' άπό τή< ψυχή ; ΟΙ θρτν<"ΐ σου κι εί πόνοι, μαρτυρ κη μ υ μάννσ, μ»σα στ* ού ιθ βοοίνι κι' δσα κι & ά»τικριζώ, ποί τ' & ια σου τα χ ► Λτοτ* ίχουν όγγΙο[), τα πάθη υςυ μιλοΐνε Μέ βουρ^ωμΐνα μάτια ΐΛβτιύω οε, Ιΐσρθένα, βλων Παρηγορή ρα καΐ σέ γαλήνια μαννα κι' ή &£>.) σος ά τάμα
χθστβ μβσ την ψυχή
λησμονιάν
ΆφοΟ (·ρα άς, μαννοθλα,
έσΰ τό γιατρ ι β,
βτιϊν το μοί· μην άργεΤς,
γιστΐ «' «ν σ' Ιχουν τάξπ
σκληρή γιά ν ά φανής
κι' άφΓ]κες μι μονβχη,
ζϊθρω κι' έσύ ποβϊς.
Κι' βν Ϊ3£ος {έν μπορεΐς.
Ερχομαι καί το περνω..
ΑΘ. ΧΑΤΖΗ.'ΩΑΝΝΟΆΟΥ
11
ΙΜέ τόν γενικό 6τΧον
ΕΞΕΧΟΥΣΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ
κόομου
II
θά δημοσιευθή εί·, τόν
«ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ»
ή σκιογραφ'α των προσφύγων, οί όποΐοι διέ
πρεψαν είς τα Γράμματσ, τάς Τέχνας, την Πο¬
λιτικήν, τάς "επιστήμας, τό Εμπόριον, τήν Βιο¬
μηχανίαν καί λοιπάς έκψάνεις τη, 'Ελληνικης
ΠΡΟΣΟΧΗ
Εύρισκόμίβεχ «ίς την ίξαιρετικώς εύχάθιστον βέσιν ν' «νβγ-
γείλομεν είς τοθς βννβρθμητάς καί αναγνώστας μαις, οί *-οΐοι
5*ν ήδυνήβησαν, παρά την επιθυμίαν τα>ν, ν* άττοκτήσουν οΐκό-
πεδον ά-ό ιά διατεβέντα υπό τής έεοη,μερίδος μας είς τάς ττε-
ριοχάς Δροσιάς, Διονύσου, Σταμάτας καί Μ. Πεύκου, μή εώνο-
ηθέντες είς τάς σχετικάς κληρώσεις, δτι, συνεττεΐς ττρός τάς
δοθείσας ύττοσχέσεΐς μας, επετύχομεν νά εξασφαλίσωμεν καί
δι αντους έξαιρετικά οίκόπεδα πευκοβριβή, είς ττρονομιούχους
βέσεις των προβστε(ων Σταμάτας καί Μεγάλου Πεύκου ηού
θά τταραχωρηΙ^υν είς αύτούς, διά κληρώσεως, υπό εύνοϊ'κωτά-
τους, τταντθτε, δρους.
Α' Οίκόπεδα Σταμάτας : Πευκόφυτος Εκτασις απέχουσα
500 μόνον μέτρα άττό τό τέρμα της λεωφορειακής γραμαης.
Όρίζων άνο-ε~ταμένος. Πρός δρχ. 8 . 10 κατά τκτρ. πήχυν.
Προκαταδολή 20% επ] τής άξίας των οΐκοπέδων. Δόσεις 6ρχ.
400 - 500 κατά μήνα.
Β' Οίκόπεδα Μεγάλου Πεύκου: Είς μαγευτικήν τταραθα-
λασσίαν θέσιν. "Αφβονα πεΰκα. Συγκοινοϊνία τακτική. Νερό
άρτεσ.ανό έντός τοϋ κτήματος. Πρός δρχ. 7 κατά τετρ. πήχυν.
Π£χ.ικαταβολή δρχ. 1.000 δι' οίκόπιδα των 1.000 πήχεων καΐ
δρχ. 1.500 δι' οίκόπεδα άνω των 1.500 ττήχιων. Δόετεΐς 6ρχ
200 . 250 κατα μήνα. ς
ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΡΡΑΠΤΑΙ ΜΑΣ
Μία επίσκεψις μας στό κατά-
στημα τού ττροέδρου τής Έ·ώσε-
ως ΈμττορορατΓτών Νικαίας καΐ
των ττέριξ κ. Αλεξάνδρου Σαριδά-
κη μέ σκοπόν νά πληροφορη&ώ τα
τα αίτήμα-α τού έμποροραπτι-
κοϋ κόσμου τής πόλεώς μας καΐ
των ττέριξ αυτής σι/νοικισυων, μέ
άφησε κατάττληκτον γιά την £νοχη
άδιαφορία καί τήν άστοργίαν τού
κράτους μας γιά δ,τι άφορά τήν
άν-ιμετώττιση των έπαγγελματι-
κών ττροδλημάτων τής ττεριοχής
μας. Πολλά καΐ σοβαρά ζητήματα
άττασχολούν τήν έπαγγελματ·κην
αύτην τάξιν. Πρώτο καΐ κύο·ο εί¬
ναι τό τής κατοχυρώσεως τού έ-
παγγέλματός -ής χατά τό ττρότυ-
πον των εύοωτταικών χωρών, διά
τής οποίας θά εκλείψη ή είς βά-
ρος των έμπορορρατΓτών έκΐίετάλ-
λευσις άπό διαφόρους άσυνειδη-
τους έμττόρους τ ράτττας ή όττοία
εχει ώς άποτέλεσμα τόν οικονο¬
μικόν κλονισμόν αυτής τής τά¬
ξεως άλλά καί ττου ζημιώνει τό
κοινόν λόγω τού ΰττερεπαγγελμα-
τισμοΰ, τού άθέμιτου άνταγτΛνι-
σμού κ.λ ττ. Άλλά ιδού τί ιμού εΐ-
πε σχετικώς ό κ. Άλ. Σαριδάκης.
«Το έπάγγελμά τού ράτττου, ι¬
δίως στήν περιοχήν μας, εχο πρό
πολλοθ ξεπεράσει τό επίπεδον
τοΰ κορεσμού. ΟΙ Πειραιώτες έμ-
ττορορράτττες ζούν ένα ττρωτοφανή
οικονομικόν κίνδυνον μία μεγάλην
επαγγελματικήν κρίσιν Καί τού¬
το διότι ό βοηθός μαθητευόμε"ος
ράτΓτης τής σήιμιρον, αθριο μο-
τον έ^αγγελματικόν συναγων,
σμόν, άλλα και ζημίαν Ιδικήν Τ(Λ,
για ι δεσμευμένοι άττό τούς μ{Τ(Ι
πράτες αΰτούς έργάζονται σκλ«,
ρά, έττειδή στεροΰνται
λως καΐ ωρισμένων
παραλλή.
ς ρονττοθκ,^
'ων, γιά νά κερδίσουν τα στοιχει"
ώδη μέσα τής ζωης. Πολλά δια.
δηματα έγιναν σχετικώς μέ τι
ζήτημα τής κατοχυρώσεςος -ου {
παγγέλματός μας, ώστε νά τταμ."
ση ΤΓαρατΐρίδυμένη αύτη ή Μ,,.
τώδης αϋΓησ.ς των Ιργαστηρ,ω,
και των «κακών καλφάδων, ^
μοταίως. Αύτά δέ -ά όττοία ζή-.
σαμε καί ζητοΰμε είναι. |ον)
Νά ίδρυθοϋν σχολές ρο~τών κα
2ον) Νά άτταγορευθη είς το μέ>.
λον ή άσκησις τού έπαγγ-λμ—υ,.
μας άπό ττολΐτες οί όττοίοι στ£.
ροΰνται δι-λώματος, δττως γ[ν—αι
καί στήν Γαλλία κλττ>
Ό κ. ττρόεδρος έν σννεχεκΐ
μου άνέ-τυξε ,τό θέμα τής έκ μ*.
ρους τοΰ κράτους διά δανείον «.
ά , εύκολιών ένισχύσεως Τγ> ^
νεταιρισμών των ρατττων. ε|π&.ν τ4
εξής:
«Μέ τα μέτρα αύτά θά ώφελη.
θουν τόσον οί ρά- ες όσον κσΐ τό
κοινόν, άττοκλειομένων των δισψό-
ροον ένδιαμέσων οί άποίοι σΰξά-
νουν διά τής τταρεμβολής των την
τιμήν κόστουζ των ένδυματω·/ και
μας έκμεταλλεύονται. Έκτός τοί;
τού, ή ύπαρξις εύπάρων καϊ κα¬
λώς ώργανωμένων έτταγγελμ;,-,.
κων συνεταιρισμών, θά διευκολιύ-
νη άρκετά τούς καταναλωτϊς ά¬
πλευράς έξοφλήσεως των
νος ή μέ άλλους ό μοί ούς τού 1-
δρύει έογαστήριον καί σέ συνζρ- _, τασκευαζ^ομέν«ν ίνοϋμάτών"^ Ι»
νασία μέ τόν τυχόντα έμττορο -
μεταπράτη κατασκευάζει ένδύματα
άντί «ττινακίου φακής> ττράγμα τό
οποίον στνμαίνίι δχι μόνον άθέμι-
Υστερα άττό αύτό; τόν λόγον
έχουν οί κ.κ. άρμόδιοι
ΜΙΧ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΙ'
εΚΘΕΣΙΣ
Η
ΔΙέΘΝΗΣ
Φ01ΝΟΠΟΡΙΗΗ
ΦΡΑΓΚΦΟΥΡΤΗΙ
30.8-5.9.1959
ΣΑΣ Π Ε Ρ Ι Μ Ε Ν Ε Ι '
Μή παραλείψετε νά τήν επισκεφθήτε
Πληρ. ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΕΠ ΜΕΛΗΤΗΡίΟΝ
Άκαδημίος 64 — Τηλ. 610Λ56
ΑΓΡΟΙΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 181ΕΛΛΛΙΙ01
Διά την ανάπτυξιν της Γεωργίας κσΛ τήν πρόοδον
της ύπαίθρου
α. Η ^Τ>Ε' οι°βέχβι τ6 αεγαλύτερον δίκτυον Κατοοιη
μάτων. Εζυηηρεκϊ τούς αγρότας καί γβνικώτερον χά11
ηυ(Χ>ακά Κέντρα. Ή Α.Τ Ε. συ εργτζομέ*η μιτό «Ι»*
^^•Η-ν, «θβν«ι ,|ς Τήν τελευταία ν γωνίαν τής 6ηαΙ
Ιά 'Υποκαταστήματα τί|ς Λ^.Τ.Β. ι
- Χορηγοθν οάν.ια είς χοος άγρόϊα'τί καΐ τος
γεωργικά φ
— Ενερ>ο0ν άοψα Ισίκ.
— -υ>κβνχρώνουν «αταθέσβις καΐ βιενεργοθν έμ
τα. «<;υτιηιιετο£ντα μεγάλως τβ κοινόν τί|<, ύπαίθροι. — Προστατεοουν τάς τιμάς τ©ν γεωργικΛν ιροΐόντων. — Υποροηθοθν τεχνητώς ,ον άγρότην — Ενιοχόουν την συνεταιριοτικήν οργάνωσιν. επ( «βν Χ*Λ 6ε»εργι1 γεε,ργβχτη - βΝΗΣΙΜβΓΗΤβΙ ΜΕΓΑΛΟΝ — ΑΤΪΧΗΜλΤ .λ ϋΡΓ *£Ι Αϊ (Τ*ι· Γε*βγι Αν Ν Χ} ΟΓΓΑλΙ 1Τ1ΚΟΝ Άποθβματικά κεφάλαια βραχ. 66.893.644 30 ε>η δημιουργικήν καί κοινώφβλοθς εργασίας
ϋ
Α. ΓΡΒΓΟΡΙΑΑΗΣ
λέχεται Βηλαρβ 7 πλατβΐς
Αγ. Κωνσταντίνου (Ό·
μόνοιο) 9—1 καί 4-8 μ. μ
. 525,387
ΚΕΛΕΠΟΥΡΙ οΐκόπββον «»
λεΐται. Πληροφορίαι τηλ«φ·
6ι2.780.
Α.
Ιει
„ ,^5
κβ>