187311

ΦΥΓΙΚΟΣΚΟΣΜΟΣ
μ __ '^^^^^^^^^^^^^**ε*ε»»^ΒΒΒ^Βπ^Β»»εΒΒσ»»Βε»^Ι11^Ι11^ίΐΒ»»^Ι^Ι^ε»^
ΕΤΟΣ 32ον—-ΑΡΙΘ. ΦΥΛ
ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΐνοΗΙΚΗ
—ΑΙ ΤΩΝ Π* ΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
ΥΠΟΔΟΥΑΟΙ!
Δια νά αντιδράση κατ* τή£
ντκκ«ί τού στρχτηνοΰ Γί
τού
μ», _τ«ί καταβαλλομένας,
χύτβΰ. απεγνωσμένας πρ©α
{, δια να περισωθή δ,τι εί.
ν άνθρωπίνω$ δυνατόν, .«πό
Γήν βίβμηνίαν τού διαπραχθίν-
τί{, ίΙ$ δάρβς τής Κύπρου, Α-
Π0ΤΡΟΠΑ1ΟΥ ένκληματος, ή
μ««ρτολύί ι ο ς ,^π,λω.
μβτί* τβΰ χ. Τοσιταα διωχε-
προ ημερών, δια των
λ&
:πν φρηκβΰ πε.
ριβδικβΰ, την πληροφοριών, βΤι
κτρβις τ«Ρ«$. κ«τ« την διάρ-
«ιαν τήί ΈλληνοΓβυρκικήί
διά τβ Κυ,Γτριχχόν,
σύρραξις μεταξϋ Έλ-
καΐ Τον.ρκίας». ϊυ,μρώ-
ι·4ΐ{ <5« πρός την άίτό τετραετί- ,;κα9ιερωθεϊααν τακτικήν τή; χρηβιμοποιήνεως τβϋ ψεύδβυε χθϋ τήί «πατής, επι των ϋ - φ ί σ τ Π 5 οηιμααίχς έθνικών ;ηττΐμ«Τ4)ν. β μ β ι ρ α ί ο ς ύ ίΤ««ΡΥ^ί των Εξωτερικών τής ίύντιβκρατουμέν-ς Έλλάδ ο ς ιτροοίΐτοιηθη μέν ά γ ν ο ι- » ν, διά την προέλευσιν τής Μβί ής ό λόγβς «έ ν τ υ π ω- 3 ι α κ ής» είύήοεως, άπεφυ- γβν εντούτοις νά την διαψεύ- 3Π, διά νά άποαπααβή, κατ' αυ- την ά 5 ς ας Ρ«™νοΰντα, .ι «α^. Ι!» ιοκττΥΐης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ί ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑΟΔΟ3 ΤΤΑΔΙΟΥ 6} - ΤΗΛ. 527-126 ¥τ¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥, Μ¥¥<<¥¥¥»;«.,,»>,Μ«>.Μ»Ι.ΜΜΜΜΜΜΙ.ΜΜΜ1.ΜΜ¥¥¥ΤΤγΤΤγΐττγτττνν¥¥¥τ¥¥¥ντγττττττΐ
Οί τελευταΐοι της προσφυγικής φρουράς
ΕΚΗΔΕΥΘΗ Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΙΑΣΟΝΙΔΗΣ
Με
Ι!»
Ι!
»
νά
ϊί?
δ
παρε,μπούίζετε τβ
των ύραστηρ,βτητα καθ' βλην
-ΙΧρ"Τί1βη'·
*ν
τβν τβν τρόπον, η
τού Πανελληνίου άπό τό σώ-
μ* ιτβΰ διαπραχθεντβς έθνικβύ
ίγχλήματβς.
Ή νέα δμως, κατά τβϋ "Κ- ,,
,νβυς, σκευωρία δέν περιωρίσθη !6 β υ λ α
:ΐ)ί έκεΐ. Ετέθη είς κίνησιν
6 μηχανισμβς των φανεράν
καί των μυοτικών κονδυλίων
τού κραιΐικβϋ πιρβϋπβλογκ;>μβΰ
- τβΰ ιδρώτος καί τοώ αϊμα-
Ν{ τού π ε ι ν ώ ν τ β ς κα'ι
γομνητεύον τος Έλ-
ληνικοΰ Λαβΰ — καΐ έγκαινιά-
:8η έντατική, άπβ των στηλών
κϊίιευθυνομενβυ Τύπου, έκ-
;τρ«τείχ έπηρεασμβΰ καΐ π«-
ραπλανήαεως ,τής Κοινής Γνώ¬
μας. Οί χυ&ερνητιχοΐ συνά-
έελφβι έπισείβυν κατόπιν τού¬
του, ο ν ο τ η μ * ι ι χ ώ 5
τούς κινδϋνβυς ποΰ διατρέχ&υν
όήθεν ή Ελλάς καΐ ή Κύπρος,
άπό την απόφασιν τοϋ Λιγενη.
ν» μή δεχθή τβν πλήρη
χ*ί «νεπΐφύλακτβν
των δικαιων των
Οπερ των
ηγωνίσθη ήρωϊκώς κα'ι
διεκινίύνϊ«κ την ζωην τβυ.
'ϋς νά μή έφθανεν έμως ή
έγχωριος, διά τβϋ έξωνηιμένου
Ι απού, ϊιοχετευοις τοϋ ψεύ-
ί«ι.; χχι τής άπάτης, έπεστρα-
ηιβιρχν πρός τβν ίδιον σκβ-
«τίΐ'. *»ι βί έκτος τη; Έλλάύβς
ίχ/τροβωπβι των συντηρβυμέ-
ν*ν διά των θαλασσοδανείων
επιθι>μβυν και αυτώ «ξιβυν οί
αφένται μα5 Άμερικανοί. Αΰ-
τοι ιτου παρώ
φ
τοι ιτου ρ
«5 χιλιάδας
εΜ
χ*ί των «λλων, παοης φύσεως.
Μβροχών, έφημβρίίων.
Ίίβϋ τί έγραφε σχετικώς,
χατά παραγγελίαν φυσικά, ό
£ν Νέα Ύόρκη άντχπβκριτής
ή έίδ
γχμ φμρς
ή «ποία έξεμεταλλεύθη π χ ν
τοιοτρόττως, επι μίαν
χαί πλέον τεσοαρατίονταετίαν,
την δημοκρατικήν παράταξιν,
την οποίαν κατεκρβιόωαε έπει-
τχ καί έστράφη πρός την "Α-
χραν Δεξιάν, ΰ
4ί ά
ξ μ.ρ
τα άπορρίμματχ τού Βενι-
ίελιαμού, διά νά λαμβάνη, χω-
ρϊ< διακοπήν, τάς πάαης φύ- ;ίως άνβμολογήτους κυβερνητικάς παροχάς. «Ό γράφων έίτεκοινώνπισε μέ ωρισμένας άντιπροσωπείας είς τβν ΟΗΕ χα'ι πηγά; εις την Ούαβιγκτων, καί ήκουσε δ«α- τίρους ένδιαφέρουαας γνώμας ίιιτευθύνων κύκλων. Τβ γενικόν "'φπέρχοιμα είναι ότι, την βτι- νμήν αυτήν, βίαδήπβτε βύσι- κτική διαφορα μεταξύ των Κί ή ί ξϋ ήγετών, π καΐ μεταςυ 'Ελλήνων πβλιτικών, ήμ- ιορεΐ νά είναι κχταατρε ι τ ι κ ή διά τβ μέλλον της Κύπρου, διά την εσωτερικήν κατάστασιν είς την Έλλάδα *«ι διά την περαιτέρω διαμόρ φωσιν των Έλληνοτουρκικών σχέσεων. Κα'ι ενώ φυσικά ολα "ι ανωτέρω ένδεχόμενα είναι ννωστά είς την Ελληνικήν Κοινήν Γνώμην, τβ γεγονος **ι μόνον, βτι διατυπβύνται κτβ μβρφην ανησυχίας είς την Ούασιγκτων καί τα Ήνωμενα "Εθνη,άπβδεικνύει πόσον σβ»α- Ρ« καΐ επικίνδυνβς 3ε&>ρεΐται
ν>« ένδεχομένη εξέλιξις, η β-
χμη ξξς
"βια Θά έτοπββετοΰίί τβ
πριβκβν έκεϊ οπβυ ήτβ
:Π5 άποδβχής τής
''ίϋβϊτοεω
Κυ-
ς
« έγράφη έπανειλημμε-
. άπβ τής σκβπιάς τής Ά-
ική ί Μ ε γ ά λ β ι
οί
*ν*γ
,1 β ι* ;
νω
μ ι
ν ε-
μχ
ρίζβυν εις
χ ρ β ύ ; την
^««ρξιν π β λ ι τ ι κ 0* ν
εξωτερικών πρβ-
> · Π μ ί Τ η ν. ΆκβμΠ
4 * ό λ ι γ ώ τ β ρ ο ν *
ννωρίζβυν τη
κβυσίαν ί η μ ' « " Ρ"
V
ί « ν των η ρ β 6 λ η"
Μ«τω ν αυτών. ΑΊ «Ρ«<3 ίξελίϊεις είς την Έλλάία ν την έντύ«θΝ»3ΐ.ν, £>5
τ«ί»ί κίιικλβυί τής Ούάβιγκτωχ'
"βί των Ήνωιμέλ'ων Έ&νί>ν,
«τ» €ί "Ελληνεί έ«βχείριιο«ν
ν* δημιουργήοονν ενα πολιτι-
?βν ζήτημβ, πβΰ ημπορούμε να
£χπ τραγικάς αυνε-
Λ«ί«ί δΓ αύτοΰς, διά το μέλλβν
τ<ί{ Κύπ,ρου καί διά την οι>μμ«-
<'*ν είς την έίτοίαν άνηκβ^ν, ρ <'*ν είς την έίτοίαν «Φόαον κατά 2να τρόηβν «ώτάβΐναι άλληλενδετα είς τβν -ημβρινόν Κόοιμον, είς τβν ο- ιβϊβν ζώμεν άμυνόμενοι και -Ρθίτοιμαζοιΐϊνοι διά τβ αοη- '«ν μελλβν. . Ήτονιοβη οϊκβμη βτι τα χη είς την Έλλάδχ μέ την στιγμήν κ«τα την ν ή Ελλάς, δάοει ύπογρχ '-ης συμφωνίας μέ τα; Ήνω- Γ<.ν»5 Πβλιτείας, έτβιμά;εται ν* έξοπλίοη τον στρατόν της Μ Ατβμικά βηλα καί νά τεβη •Η ϊοην μοίραν μέ τα αλλα . οπου έπικρατεϊ έοωτ*ρι- Τό μεγάλο τέκνον τού ΘρυλικοΟ Πόντου της παρελθουοης Πέμπτης είς τ0 Α Νεχρο αφείον, δημοσία δαπά- νη ή κηδεία τοΰ έικλιττόντος συν¬ εργάτου μας έττΐ σειραί· έτών καϊ πρωην Υττουργοϋ Λεωνίδα Ίασω- νιδή. Ό εξωθί τού ναού χώρος εΤχε πλημμυρίσει άπ6 πολυτελε στά-ούς στεφάνους, ς εφάνους, κατατίθέντας εκ μερους προσφυγικών όργανώσε- »ν, είς εκδήλωσιν της ιδιαιτέρας ΐ— ) άό μς κα τον έκλιττοντα πολιτι- έχοροστοττησε ύ Ά Τα Ι^ς )0Ράς έχοροστοττησε α βοηθος Έπίσκοπος τού Άρχιετη σκόττου Αθηνών, τιμητικώς δέ προ -ής "Ωραίας Πύλης, μέχρι τοό έ τέ- ■ · Κόμματος, ό ττρωην δουλευτής κ Έλ. Παυλίδης εκ μερους τής Παμποντιακής Ε¬ νώσεως, ό κ. Σουρμελής, έκ μέ- ρους τού Συνδέσμου «Άργοναΰται - Κομνηνοί», ό κ. Φίλων Κτενί- δης, έκ μερους τού όργανισμοΰ «Παναγία Σουμελά» καΓ ό κ. Νι¬ κητάς Άστρουλάκης, έκ μερους των προσφυγικών όργανώσεων Πει ραιώς. Ό λόγος τού κ. Μπακοττούλου εχει ώς εξής: Τό Δηιμοΐκρατικόν Φιλελεύ&ερον Κομ,μα μ«τεχί1 ολοψύχως είς τό ττίνθος διά τδν Εάνατο» τοί Λ:«- πεντακβσί- * κ ρ α ι φ ν ώ ν την . δβυλίί- χρηβιμοπβιηααντες ώς *■ « λ α καΐ τ υ φ λ ά ορ- γανα των τβΰς Μακαρίβυ; καί τβυς Τβσίίταοτς!!! -έν έχει καμμίαν σημασίαν, στρατηγέ Γρί&α, τβ γεγονός ό¬ τι ό κ. Άϊζενχάβυερ καθιερω- οε πρβσφάτως τβν έορτχαμβν της ημέρας των ύπβδούλων τβϋ Σιδιΐιρβϋ ΙΙαραπετάοματος, διά1 τβΰς όπβιβυς πάσχει καί ύΓ.βφε- Ι ρει ή «υ π ε ρ ε υ κ ί α 3 ιι- τ β 5» καρδία τβυ!!! "Οσον δ' άφβρά τβύς ΐδικβύς τβυ δβύλους — μεταξΰ δέ τού¬ των, έκτός των έγχ,ρώμων τβΰ —υτικοϋ ημισφαιριβυ, πρώτβι καί δβυλικώτερβι εί¬ ναι οί "Ελληνας, των οποίων, ώς γνωστόν, ο τράχηλος ζυγόν δεν ϋπβφέρει — αυτοϋς ό Ά- μειρικανβς Προεδιρβς τους γρά- φει εί; τα παλαιά τού υποδή¬ ματα, δπβυ γράφει καΐ βλας τάς, κατά καιρούς, διατυμπανι- σβεισας υΓτοίεΙ ογ&ι ϋποσχέσεις κα'ι επαγγελίαν, περΐ ελευθερί¬ ας των λαών, άνθρωπινων <Μ- καιωμάτων καΐ δέν συμμαζεύ- εται!. Τάς δέ πε,ρί έθνικών κιν- δύνων απειλάς έπαναλαιμίίά- νβυν αδιακόπως β'ι κυβερνών¬ τες, άπβ τβΰ έτους 1936, ς ; χξ τή; εί; βάναιτον κατχύίκη; τοϋ Κυπρίου ήρωος Καραολή. Έγε- νόμην τότε δεκτο; εί; ακρό¬ ασιν, μετ' άλλων μελών τη; Π. ΈιτιτροΛή; Ένώσεω; τή; Κύ πρου, ύπβ τβϋ κ. Πρω8υ«βι>ργβΰ,
προ; ιτον οποίον έπιε.δώσιθο|.ΐιεν
ψηφισμα διαιμαριτυρία; καί έζη-
τήααμεν την έπέμ&ασιν τού ώιά
την σωτηρίαν τβΰ Κυπρίου Έ-
βνοίβυ άγωνιστβϋ. Ήκβύσαμεν
παρ' αθτβϋ — μέ δικαιολογη¬
μένην δυσφορίαν καί έδνικην
πικ,ρίαν — τονίζοντβ; όργίλω;,
ότι δέν είναι διατεθειμένβς νά
βυσιάση την Έλλάδα... διά την
Κυπρον!! "θΓτερ σημαίνει βτι
το κλείσιμον τβΰ Κυπριχκβΰ,
άνευ β ρ ω ν, είχεν άπβ-
φασισθή έκτοτε. Παρίστατο τό¬
τε, κατά μοιραίαν σύμ¬
πτωσιν, εί; τό πρρ
Γραφείβν, β κ. Αβέρωφ,
ός τβτε τή; Γεωργία;, ό βπβί-
β; προωρίζετο, ώ; φαίνεται,
διά διπλωματικώς σύμ&ουλο;
τού κ. Προέδρβυ τή; Κυο&ρνή-
1σέ
τα «ι'τ,α, -ού
σε ηνάγκασαν νά προτιμήσης τόν
μεγάλον γΰρον τής διά Ρωσίας έ-
πιχοινωνίας ,μέ τόν αλησμόνητον
Πόντον, έπληροφορήθην, ότι κα ε-
διώκεσο άπό τούς Τούρκους, κατα¬
δικασθείς είς θάνατον ϋττο στμα-
τοδικείου διά την ένεργόν συμμε-
τοχή σου είς την τότε γενομένη
κίνησιν ύττέρ άνεξαρτησίας τού
Πόντου. Τότε διέκρινα την άσ6ε-
στο -ατριωτΜ<ή φλόγα τής καρδί¬ ας σου. "Έκτοτε σέ τταρι>κολουθη-
■οα και) είς την Ρωσία, δπου ώς
δλλος Τυρταίος ΤΓεριήρχεσο την
Νοπο Ρωσία καϊ τόν Καύκασο,
ττροπαγανδίζων διά την Δημοκρα-
τίαν τοΰ Πόντου κα! περιθάλπων
τουτοχρόνως ώς έκπρόσωττος τού
ΚεντρικοΟ ΣΐΛ*δέσμου τοΰ Έλληνι-
σμοϋ τής Ρωσίας τούς κατά εκα¬
τοντάδας χιλιάδας πρόσφυγας συμ
πατριώτας σου, καταφυγόντας έ-
κεΤ^ έκ^ Τουρκίας πρός σωτηρίαν
άττό τάς τουρκικάς σφαγάς μετά
την έπικράτησι τού Μουσταφά Κε¬
μάλ. Άλλά καΐ είς την Κωνσταν-
τινούτΓθλιν μετά την άνακωχή καΐ
μετέττειτα ΰστερα άττό την μεγά-
λη έκείνη μικροβσιατική κατα,χφο-
φή τού 1922 καΐ τό ξερρίζωμα
τοΰ άλυτρώτου Έλληνισμού άπό
τίς έστίες των ττατέρων, καΐ κα¬
τόπιν δταν κατεφύγαμε στήν Μητέ-
ρα Έλλάδα είς τούς ττολιτικούς
λή
ΕΥΝΟΥΧΟΙ!
εύνοίας, έπικαθή-
σαντες είς τόν τράχηλον τοΰ
Έλληνικοΰ Λαβΰ, δ β υ λ β -
φ ρ β ν β ς κυδερνήται καΐ
β έξωνημένβς Ίυπβς κραυγά-
είς την δια-
παύσωιμεν νά
α μ α ρ τ υ -
ς
ηοτβών, έτι, εάν
<5εχώμεθα άύ ή ΟΙ ελέω τής ξένης καΐ τής β ρ ί β υ ύπβτέλειάν των καί την ύπβταγήν των είς τα κε- λεύσματα των ξένων. ΟΙ Τβΰρκβι αντιθέτως είναι έξυπνβι, ένδιαφέρβνται δια τα συμφέρβνιτα τής χώρας των καΐ πρό ποβντβς, γνωρί;βυν νά βκμεταλλεύωνται τα; άδυνα- μίας των ψβφβδεών άντιπάλων των. Δεν έχουν, έν πάση περιπτώσει, Τβσίτσας καΐ Τσάτσους. Οί Τβϋρκοι, δέν έχβυν εφη¬ μερίδας ποΰ δηιμοσιεύβυν η τ- τ β π α θ ή όΐρθρα, όπως κα- λή ώρα ή 'Κλληνόφωνος εφη¬ μερίς των «Π ο μ μ ε ρ α - ν ώ ν» καΐ τβΰ «Ο ι κ χ δ ε», ή ό ποία — συνεχίζουσα την ά ν τ ε θ ν ι κ ή ν καΐ έ γ - φύ Έλλάδα είς ΐ αεω;. Μ. ΚΑΛΟ2 ΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΜΟΡΦΩΤΊΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΑΙ Συνήλθον χθές είς σύσκεψιν τα μέλη τής ύτρό τόν Αρχιεπίσκο¬ πον 'ΕτΓΐτροπής Μορφωτικών Άν- ταλλαγών τοϋ 'Ελληνοαμερικανι- καί αντήλλαξαν σκέψεις επί τής άρι τιωτέρας οργανώσεως τής πρός άς Έλλ. έτταρχίας έξόδου προ- σωπικοτήτων της Έλλ. ττρωτευο^ σης. Σκοττός ιής ώργανωμένης ταιπης εξόδου ττρός την Έλλ επαρχίαι ί ή άγροτ.κή καϊ έπ,στημονι- εΤναι ή άγροτικη καϊ κή συμτταράστασις άφ ενός και διερεύνησις άφ' ετέρου των δια¬ φόρων τμημάτω^ τής Ξλλ επαρ¬ χίας ττρός επιδίωξιν ικανοποιήσε¬ ως των άπό άντίστοιχα Άμερικα- Κέντρα, Δήμους, Ίδρυματα λους τής τεΛετης, παρέστησαν οί Σεδασμιώταιοι ΜηττροποΛΪται πρώ ην Κοζάνης κ. Ίωακεϊμ καϊ Άρ γυροκάστρου Παντελεήμων. Συνώδευσαν τό μεγάλον τέκνον τού Πόντου είς την τελευταίαν τού κατοικίαν ό Άρχηγός τοϋ Φιλε- λευθέρου Δημοκρατικόν Κόμματος κ. Γ. Πατπανδρέου, ό Άρχηγός τοϋ Κ.Φ. κ. Βενιζέλος, ό ύφυπουργός τής Έθνικής "Αμύνης κ. ©έμελης, ώς έκπρόσωπος τής Κυβερνήσεως, ό Πρόεδρος τής Κ.Ε.Π. κ. Κ. Για 6άσογλου, πρώην Ύπουργός, ό Γεν. Γραμματεύς αυτής κ. Σ. Σι- νανίδης, διευθυντής τής εφημερί¬ δος μας, οί ίπρώην Ύπουργοϊ κ.κ. Ν. Μπακόπουλος, Γ. Μαΰρος, Γ. Βασιλειάδης, Ν. Μανούσης, Δημ. Νότης Μπότσαρης, Άθανάσιος - Νόδας, Άκαδημαίκός, Ν. Κωνσταν τόπουλος, Γεώργ. Μπακατσέλλος, Ε. Μαλαμίδας καί Νικόλ. Τζερ- μιάς, οί πρώην δουλευταϊ κ.κ. Φίλων Κτενΐδης, Στ. Πηλείδης Έλ. Παυλίδης, οί κ.κ. Δημ. Μα- μωνίδης, Σωκρ. Κλαδάς, Νικ. Ά¬ στρουλάκης, Μιχ. Νοταράς, Γ. Σουμερλής, Άστυνόμος Κωφιδης, Ίάκ. Χατζησάδδας, Άδελφοί ©εο δοσιάδη, Ν. ΤριανταΦυλλίδης, Θ· Περπερίδης, έκπρόσωπος τής ^Εύ- ξείνου Αέσχης» τής θεσσαλονίκης, Κ Μπακατσέλλος, έκ μερους της Λέσχης τών^ Τιλελευθέρων Θεστα- λονίκης, κ.ά. ΟΙ πρώην 'Υπουργοι κ κ. Ζτ. Νικολαΐδης καί Θρ Σολομωνίδης, άττουσιάζοντες μακράν των Αθη¬ νών, δέν ηδυνήθησαν νά παρα- στούν είς την κηδείαν. - Έκ μέρος των οΐκείων τού εκ- λιπόντος έδέχοντο συλλυπητήρια οί άδελφοί τού, Ήρακλής, Πολυ- καρττος, Γεώργιος καί οί άνεψιοί νιοα Ισσωνιόη. Ο Λεωνίδας Ία- σωνίδης 6έν άνήκϊ,ι μόνον είς την οικογένειαν τού. Άνείκει καί είς τό "·Ε®νος. Πόντιος την «οτταγωιγήν καί έν- θίρμος πατριώτης ήγ«νί>σ9η, σθε¬
ναρώς διά την έλευβε,ρίβον τού ύ-
ποδούλ:υ 'Βλληνισμού καί είς
τούς ποτριωτικούς αυτού άγώιας
δι-έβίσίν όλην την ύπαρξιν τού.
Θύμα κι' αύτός των έθνικών άγώ-
νω^ ήλιβεν «Ις την μηττερα ποπρίδα
πρόσφυξ, καΐ ίπί ολόκληρον γε¬
νεάν ήγωνίσβη πρώτος έν τοίς
πρώτοις υπέρ των άδελφών προσ-
ε'ς τα άνώτατα άξιώ
μοττα τής 'ΕΙλλη;νικής Πολιτείας.
Και διεχειρίσδη πάντοτε την &ν
μ:σίαν εξουσίαν μέ ηθικήν αντί¬
ληψιν καί αρετήν απαράμιλλον.
Λιτάς έν ζωη, άττέριττος καί
σώφρων υπήρξεν ύπόδειγμα ά»-
ίρός καί ώς πρός τό νάτομικόν
κς.ϊ ώς πρός τόν κοινωνικόν καί
ώς πρό τόν δημόσιον βίον τού.
"Οταν τόν έπεσκέφθηιν είς την ©ιο·
οτσλονίκην ώς 'Υττουργόν Γενικόν
Διοικητήν Βορείου Έλιλς'δος, τόν
εί5ρο^ *ο:τοΐ«οΰντα είς Εν μικρόν
δωμάτιον ξ&νοεοχείου έΐυτέοας τα
ξ:ως. Καί άπέδονε μέ τόν φωτο-
στέφανον τής τΐιμητικής ττΕνίας καϊ
τής άπροσμετρήτοι» άρετής.
Τό Φιλε,λεύΒϊρον Δημοκρατικόν
Κόμμα καταείτει στέφανον δά-
φνης είς την σεπτήν σοφόν σου,
ΐντιμε φίλε, είς αναγνώρισιν των
ιέδν.ικών καί πολιτικών άγώ^ο·
σιν, «αί *ίς 6ράβ&κσιν τής πάν¬
τοτε άχλοήτου καί άτταραΐολεύ-
ιοιι σττο^ερότητός σου είς τάς με-
τού
Π. Άργυρόττουλος και Πιπε-
Ρ' Έπικηδείους λόγους έξεφώνησαν
ΡΟΣΟΧΗ

V
200 - 250 κατά μήνα.
Τό τταρεδειγμά σου δς «Τναι ϋ-
διά τους έττιγίνομένοι/ς
ί
όγμ ς γμ
ΑΓ ημάς ή μνημη σου βά εί αι
κοί προσφιλής κοί τΓαντοτεινη.
Ό λόγος τού κ. Έλ. Παυλίδη
ϊχει ώς εξής :
Άγατπγτέ Αεωνίδα,
Όταν στήν ώρχή τού πρ<ίτου τταγκοσμίου ττολέμου εΐχες φ€ά- α-ει άττό τό Παρίσι μέσον Ρου- μανίας είς την ωραίαν τής Ρωσί- ας πόλιν, την Ιστορικήν Όδη,ίκτό, _ ς ς ολιτικούς αγώνας καΐ είς την Βουλήν των Ελλήνων, δτΓθυ άττήχουν σι>χνά αί
παφΐωτι·καΐ σου κραυγαί. Τέλος
καΐ δταν άνήλθες επανειλημμένας
είς τα άνώτατα άξιώματα τής 'Ελ-
ληνικής Πολιτείας, παντοΰ κ,αί πάν
τοτε παρακολουθών διέκρινα την
μέν πατριωτική σου φλόγα έσαεΐ
άσβεστο καΐ άυεξάντληιτο, την δέ
δραστηριότητά σου κο^μουμένη μέ
τταροιμιώδη έντιμότητα, άψογον ή-
θική καΐ άφθαστο άγαβότητα. Α/έ
τάς πλουσίας αότάς άρετάς προσέ-
φερες εαυτόν όλοκαύ ωμα είς τόν
Βωμό τής Πατρίδος, άρνήθηχες
καΐ μονάζων ώς αληθής Ίεράρχης
καΐ πραγματικάς των Ποντίων Πα-
τριάρχης, ώς σέ άττΘκάλει ό λα-
ός, κανένα αλλο σκοττό τής ζωής
δέν έττεδίωξες έκτός άπτα την φρον-
τίδα διά την στέγαισι καί περίθαλ-
ψι των προσφύγων και διά τό μεγα¬
λείον τής Πατρίδος.
Κοιμοΰ ήσυχος, άγαπητέ Λεω¬
νίδα, διότι έξετίλήρωσες είς τό α¬
κέραιον τό καθήκον σου καΐ ώς
Πόντιος καΐ ώς γνήσιος "Ελλην.
Ή Πατρίς θά σέ εύγνωμονεΤ.
Ή Παμτίοντιακή Ένωσις, συμ-
βολίζουσα την έκ,προσώΓτησι των
άττανταχοΰ Ποντίων, καταθέτει δι'
έμοΰ τόν άμάραντον ί.κδάφνης στέ¬
φανον, καμωμέναν άττό δάφνη τής
Άττικής γής καΐ στολισμένο ά¬
πό στολισμένο άπό ι ά αίώνια [-
δανικά άνθη τοΰ άγαπημένου σου
Πόντου καΐ τής ιδιαιτέρας Πατρί
δος Πουλαντζάκης.
Άς είναι έλαφρό τό χώμα ποΰ
θά σέ σκεπάση καΐ αίωνία ή μνή-
μη σου.
ΜΙΑ ΕΡΩΤΗϋΙ
Παρά τοΰ Βουλευτού Αθηνών
κ. Γ. Βαλούρδου κατετέθη είς τό
Προεδρείον τής Βονλής ή κάτωθι ε¬
ρώτησις έν σχέσει πρός την ισχύν
των Διαθηκών περί διαθέσεως πε-
σιουσιών καΐ άττοκαταστάσεως ■
Διά τόν αξιότιμον Κον "Υπουργόν
Κ οιν. Προνοίας.
Κα ά την νομοθεσίαν περΐ άπο-
καταστάσεως άστών προσφύγων,
άκίνητα προερχόμενα έκ παραχω¬
ρήσεως τοΰ Ύπουργείου Προνοίας,
μεταβιβάζονται κατά τό κοινόν
κληρονομικόν δίκαιον μόνον είς τάς
περιπτώσεΐς κατά τάς οποίας είς
•όν κληρονομούμενον είχεν χορη-
γηθή οριστικάς τίτλος ίδιοκτησίας.
Διά τάς τκεριπτώσεις κα ά τάς
οποίας δέν εΤχεν εκδοθή όρι·στι-
κός τίτλος παραχωρήσεως έττ' ο¬
νόματι τοΰ θανόντος (παραχτορη-
ιήριον) κληρονόμοι αυτού νοούν¬
ται μόνον οί έξ άδιαθέτου νόμιμοι
τοιούτοι άποκλειρμένης τής έκ
ΔΙΑΘΗΚΗΣ κληρονομίας. "Απο-
κλειομένου δμως ούτω είς τάν ιτρό
σφυγα τοΰ δικαιώματος νά ορίση
διά διθϋθήκης τούς κληρθνόμους ιου
επί τής ακινήτου περιουσίας δι'
ήν δέν έχει όριστικούς τίτλους κυ-
ριότητος, άφαιρεΤται άπό αυτόν
και τό δικαίωμα νά λάβη Ιδιαιτέ¬
ραν πρόνοιαν υπέρ των άσθενεστέ-
ρων μελών τής οικογενείας τού ή
νά άττοδόση τα δαπανηθέντα υπο
τινος των μελών τής οικογενείας
τού διά την δημιουργίαν τής οίκο-
γενειακής περιουσίας ή διά την
αποκατάστασιν ετέρου μέλους τής
οικογενείας, δεδομένου, δτι τα
περιουσιακά σ οιχεΐα των οίκογε-
νειών είς &ς άναφέρονται αί προ-
μνησθεΤσαι διατάξεις έκτός έξαι-
ρέσεων 'συγκεντροΰνται είς μόνα
έκεΐνα επί των οποίων ϋφίστανται
καί οί ττεριορισμοϊ διαθέσεως.
ρ η τ ω ς τβύς Τβυρκικβΰ;
κβλάφβυς, διατρεχβμεν — συμ¬
φώνως πρός την υψηλήν Τβ-
σίτσειβν διπλωματίαν — τβν
κίνδυνον νά μά; έπιτεθβΰν βί
καννί&αλβι τής Άγκυρας, νά
μάς συντρΐψβυν καΐ νά φθάβουν
τάς Αθήνας!...
Ακριβώς βπως συνέ&αινε
πρό πεντητκβνΐΓθιετίας, βταν β
Έμδέρ καΐ 6 άρχιχα,μάλης τής
©εσσαλβνίκης Κερίμ άγάς μάς
άπειλβΰσαν, βτι θά έκαμναν
στρατιωΐΓΐκβν πειρίπατβν μέχρις
"Αθηνών, διά νά πίβυν τόν κα-
φέν των είς τβϋ Ξαχαράτβυ!
Την Έλλάδα έ·κυδερνβΰσε —
δλέπετε — καΐ τβτε, βπως καΐ
σήιμερβν, ή φαυλβκρα-
τ ι κ η "Ακρα Δεξιά.
Διατί βμως νά μάς άπειλοΰν
βί ξ ε χ α ρ 6 α λ ω μ έ ν β ι
καΐ χρεωκβπημένοι,
άπβ πάσης απόψεως, ά κ α -
π ν β ι Τβΰ"ρκβι, πβϋ βχι μό¬
νον δέν έκινήθηααν άπό την
θέσιν των, βταν ημείς έπβλε-
μούσαμεν μέχρις εσχάτων, κα¬
τά τοΰ Φασιομβΰ, τβΰ Ναζισμβύ
καΐ τβΰ Κομμουνισμοϋ — καί
ύπέστημεν άο^αχτάστβυς κατα-
σιτρβφάς διά τάς ελευθερίας
των λαών, άλλά καΐ ετήρησαν
π_ρ β δ β τ ι κ ή ν, έναντι
των Δυτικών Δυνάμεων, στά¬
σιν καΐ έξεμεταλλεύθηβαν, κα¬
τά τβν αίσχρβτβρβν τρόπβν
αμφοτέρας τάς έμπολέμου; πα-
ρατάξεις; Καΐ διατί νά μην εί¬
μεθα είς θέσιν νά άφαιρέσω-
μεν, άπβ τβν Τουρκικόν γαΐ-
δαρον την λεοντήν, διά νά
άποκαλυφθή ή γυμνότης καΐ ή
άδυναμία ιτβυ;
Τό ζήτημα είναι ά,τλβϋν.
Διότι μάς κυ&ερνβΰν δβΰλοι,
π,ρόθυμβι νά ύπβ&άλουν τό "Ε-
θνος είς πάσαν ταπείνωσιν καί
είς πάντα έξευτελισμβν, άρκεΐ
νά μή χάσουν τό ψητό τής έ-
ξουσίας, πβύ τβύς παρεχωρή-
θη ώς άμβι&ή διά την ανευ
χβσύνθεσίν των, διότι είναι πι-
θανβν νά άκούουν την φωνήν
τβΰ αΐματβς. Νά Ιχβυν δηλα¬
δή ψυχΐικβϋς καΐ συγγενικοΰς
δεσμούς μέ τβϋς &ααι&ουζβύ-
κβυς τής Άνατβλίας!
Τα αΰτά Ισχύβυν κα'ι διά
τβν έπίβρκβν τής Φχνε-ρωμέ-
νης. β βπβίος, διά -ά δικαιβλβ-
γήση την σημερινήν άντεβνι-
κήν στάσιν τού, ομιλεί εσχάτως
κατά κόρον περΐ (ιτού
πολυτίμου Κυπριακβϋ αΐματβς»,
τβΰ βπβίβυ δήθεν φείδεται!
Έληβμόνησεν βμως τόσον εϋ-
κβλα τβύς π υ ρ ί ν β υ ς
καΐ έμπρηστικβυς
λόγβυς, τβύς όπβίβυς
κληματικήν της πα¬
ράδοσιν, πβύ επέφερε, τώ 1922.
την Μικρασιατικήν καταστρο¬
φήν — δημοσιεύει κχί τώρα
&ρ&ρ«, είς τα όποΐα τονίζει,
βτι καλώς παρεδόθη ή Κύπρβς
άνευ βρων είς τούς "Αγ-
παυση να χυνεται αιμα της
Κυπριιακής νεβτητβς!».
Λησμβνεΐ δμως τβ έντυπον
τής έθνικής έςβυθενώαεως, τό
βπβίβν ύπηρέτησε πάντβτε την
ΜΑΥΡΗΝ αντίδρασιν — πβυ
βταν ό Ελευθέριος Βενιζέ-
λβς έγκατέλειψε τα έγκόσμια,
βχι μόνον δέν έ'κρυψε την χα¬
ράν τού, άλλά καΐ εγραψε τό
κακόηθες και άτι¬
μον έκεϊνβ άρδρον, ύπβ τβν
τίτλον «β ά ν θ ρ ω π β ς
πού εϋτυχώς διά
την Έλλάδα έπαυ¬
σε ν ά ζή» — βτι βί λαβ'ι
δέν άπβκτβύν την ελευθερίαν
τω,ν χωρΐς νά χυδή αίμα.
Εάν έτηρεΐτβ ή άρχή τής
φεΐιδοΰς τοΰ αΐματβς, είς ολους
τους έθνικοΰς μας αγώνας καί
κυ,ρίως κατά την τιτανειβν έ-
παν'άσ'τοτσιν τβΰ 1821, εναντίον
τής άπεράντβυ καΐ
παντβδυνάμου τότε
Όθωμανικής Αΰτοκρατορίας,
δέν θά ύηήρχε σήμερβν έλεύ-
θερβν Ελληνικόν κ,ράτος καΐ
βί έκιδόται τβΰ περ'ι βύ ό λβ·
γβς έντύπβυ θά ήσαν π ε ρ ι -
τετμημένβι εύνβϋχοι,
Μεμέτηδες καΐ Χασάνηδες. "Ι¬
ο ως αϋτό νά είναι σύμφωνον
μέ την νοοτροπίαν καΐ την ψυ-
νοδοχείου τής «Μεγάλης Βρε-
ταχνίας», είς τβν «Παρνασσέν»
καί είς άλλας δημοσίας συγ¬
κέντρωσις καΐ είς τβϋς όπβί¬
βυς έ&ρβντοφωνβΰσεν, ότι «ό
Κυπριακβς Λαός δέν θά φεισθή
αΐματβς καί δέν θά ύιτβλβγί-
ση ζηιμίας καί καταστρβφάς,
π'ρβκειμένου νά αποκτήση τβ
σπουδαιότερον καΐ
πολυτιμότερον ά-
γαθόν, πού έδωσεν είς τβν άν¬
θρωπον ό Οεός, την ' Ελευθε¬
ρίαν».
"Οταν ό ©είβς Ναζωραΐβς έ-
στηλίτευσε τβϋς Γρχμματεϊς
κα'ι τβύς Φαρισαίβυς, χαρακτη¬
ρίσας αΰτβύς ώς ύπβκριτας /.αί
όδηγβύς τυφλβύς, διβτι έλεγαν
«βς αν όμόση έν τώ Ναώ ου¬
δέν εστίν, βς δ' αν βμόση έν
τώ χρυσώ όφείλει», θά Πιρβέ-
&λεπεν ασφαλώς βτι, μετά την
πάροδον εΐκβσι αίώνων. θά ενε¬
φανίζετο ενας νεβς — άντά-
ξιβς των Φαρισαίων τβϋ Εύαγ-
γελίβυ διάδοχβς — ύ π β κ ρ ι-
τής, ό κ. Μακάριβς. 'Ώμβσε
πράγματι ούτος έν τώ Ναώ,
βτι θά άγωνισθή μέχρι τής τε¬
λευταίας τβυ πνβής, διά την
αΰτβδιάθεσιν — ένωσιν τής Κύ¬
πρου μέ την Έλλάδα, επροτί¬
μησεν βμως έν τέλει τον χρυ¬
σόν καί την πρβεδρίαν τής
Μ'ευδβδημοκρατίας τού Κιβυ-
τσβύκ, χάριν τής οποίας κατε-
πάτησβν άναισχύντως
καΐ ασυστόλως τόν βρ-
κβν τβυ!
Ο ΠΑΛΑΙΟΣ
Πνευματικοίθησαυροι τοθ "Εθνους
Ι ιΑΑΜΟΙΙΙΤ» ΤΙΣ Η1ΑΝΤΙΝΝΣ ΝΙΥΣΙΚΗΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΛ. ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΠΑΔη
Β'. ι Σέ τιρόπο ποϋ δταν άκούμε σήτ τινή Μουσική δέν είναι ώστε, όπως
Κι' ετσι εχουμε άπ' τόν Δαμα-' ιμερα τή Βυζαντινή .μονχτική ώ<τε- δεν παρέλειψαν νά μάς καπϊγορή- ϊγ,ΐ1 ιοομ χ>ψΧ ιιψ 'χχ&α. ιχ»ι ολΙιοιο ' λεσμένη άρτ'ια άπό γνησίους έκ- σουν μβρικοΐ καλοθελιητές της, κ!-
ον χρόνιαι, 'μιά μεγίλη άλυσσίδα ' τπροσώττους της, νάμαστε δόόαιοι νημα άνάλογο πρός τόν παλαιοημε
πώς όκούμε τοθς ίδιους άντ'ιλαλο-ις ρολογιτισιμό.
τίς ϊδιες Φωνές των ιμακιρινιών μας Τό παλιό ήμερλόγιο εΤναι Φανα-
η
Μουσικών ττού τηροσιέβεσαν*, νέα
έργα μελωδιικά, χωρΐς νά λοξοδοο
έργα μελωδικά, χωρΐς νά λοξοδοο ς ς φς
ιμήσουν άττ1 τό σειμνοτΓρετΓές καΐ κα ' προγόωων, την ιδία καρδιά τους νά τι«ή προσήλωση στοΰς ξερούς τύ-
ταινυκτικό
πιβριχοιρόΐκΐω'μα.
Έπειδή εΤναι πολλαί αί περι-
πτώσεις διά τάς οποίας δέν εχουν
χορηγηθή όριστικοι τίτλοι κυριότη
τος είς άς συντρέχουν λόγοι οΰσια-
στικοϊ διά την κατά διάφορον πο¬
σοστόν διανομήν τής περιουσίας
μεταξθ των κληρονόμων, διά την
•περίπτωσιν θανάτου τού δικαιού-
χου τής όριστικής παραχωρήσεως.
Παρακαλεΐται ό άξιότιμος κ. Ύ¬
πουργός Κοινωνικής Προνοίας ό¬
πως πληροφορήση την Βουλήν πώς
άντιμετωπίζει τό θέμα τούτο καΐ
αν σκέπτεται, πέραν τής έπισπεύ-
σεως τής εκδόσεως όριστικών τί-
τλων κυριότητος καΐ νομοθετικόν
ρύθμισιν τού ζητήματος, ώστε, επί
των —εριτττώσεων τούτων νά άνα-
γνωρίζονται καϊ γίνονται σεβα-
σταί διατάξεις τελευταίας βουλήν
σεως Διαθήκαις αφορώσαι την
κληρονομίαν μή οριστικώς παρα-
χωρηθέντων οκινήτων, δηλαδή μή
εκδόσεως εισέτι τού τυπικού πα-
ραχωρη-ηρίου, τής παραχωρήσεως
γενομένης άπό έτών, τού διαθέτου
ποόσφυγος έχοντος έμπράγματα
δικαιώματα, δεδομένου ότι κατά
την ίσχύουσαν προσφυγικήν Νομο-
θεσίαν: τίτλοι κυριότη ος μή άνα-
καλούμενοι θεωρούνται α) αί εγ¬
γραφαί των προσφύγων είς τό
κτηματολόγιον τής τέως Ε.Α.Π.
6) πάσα παραχώρησις ακινήτου
είς πρόσφυγας γενομένη υπό τοΰ
Ύπουργείου Προνοίας, γ) ή δι' ά-
πλοΰ σημειώμα·ος τής αρμοδίας
υπηρεσίας άγκαταστάσεως προσφ.
ίπάλλη καΐ νά ιμάς στέλινει
ματα μέσα άπ' τα δοθή των αϊώ-
ινων.
Ποίος λαός, ποιό έθνος ιμττορεί
νά τηεριφανευ&εϊ γιά ενα τέτιας ά-
ξίας κληρο&ότηιμα, ποθ ν" άρχεται
κι' άπό τόσο μακιρυά;
Τί μάς χρειώίονπαι οί ΕΰρωπαΊ-
κές άρμονίες, καιΐ μέ θυσία μάλι-
στα ιμιάς τόσο ίερης καΐ έθνικής
θυσίας όταν ό θησ<αυρός πού ε- χουιμε άνταποχιρίνιεται πιληιρβστατα στήΜ λειτουργικήν αυτήν ανάγκην, Έπιτυγχάνεται ή δχι «αί σήμε- ρα ή συγκΪΓ.ιηση τού πιστού, ή αί- σθητική πιληιρότητα τής 0Μ»τταισης, τό δέος τού άμαιρτωλού καϊ ή συν- τριδή τού, αύτά δηλαδή που μέ την ιμοιχτική γύρεψαΜ νά τονισθούν οί ήγέτες τής έκκλησίας καΐ τό επέ¬ τυχε τελεία ό Δαμαοικιηνός; Παρονυχίδες είναι γιά μάς οί ΰ- ποψίες μβρικών δτι ,με την ττάρο- δο των αίώνων ή ιμουσική ιμας έ- πηρεάο-τηικ€ άττό ξενικά ■πρότυττα, άπό 6αρδαρικές τεχνοτροτπίες*. Οί μελοποιοΐ ιμας ήσαν μοοσι- κοϊ ολκής, μεγόΐΛΟΓ κα[λΐ/Τιέχνε(ς, ο'ι κληριικοί μας δέν ήσαιν άμοιροι ιμουσικής πείιρας, ό δέ λαός μας ήταν ττάντα ενας λαός πιροικ,ισμέ- νος μέ έντονο τό ιμουσικό τού αί- σθτΐτήριο. Καΐ εΤνα γνχοστότατο πώς ό άληθινός καλλιτέχνης καΐ δ- τοι; άκόμα δανείζεται ποτε δεν άν τιγιράφει^ άλλά άφαμοιώνει καΐ με τουσιώνει τα δάνεα στοιχε'ια ύπο- τάσσοντας κάθε τί τό νέο στή δι- οικογενείας έν τώ άκινήτω, κα! δ) ' «Π του τε,χκατροττιία. ή έγκατάστοκΐης ποοσφ. οικογε¬ νείας έν τω άκινήτω πέραν τής πενταετίας, άποφανθέντος πρός τούτο τό Συμβούλιον τής 'Επικρα- τείας διά τής ΰττ' αριθ. 1262)58 αποφάσεως τού, κηρύξαν την σχετι κήν διάταξιν άντισυνταγματικήν καΐ έφαρμοστέας τάς διαθήκας ώς ανωτέρω. Αθήναι τή 27 ,Ιουλίου 1959 Ό έρωτών Βουλευτής Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ ΑΙΙΟΑΡΑΚΟΡΗΒΗΙΟΜΕΗΑΙΕ1ΙΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟΥ! ΙΥΗ&ΡΟΜΗΤΑΣ «Αί Δύο εΐκόνες άττό τάς —«ραχωρ ηθησομένας έκτάσεις είς τούς συνδρομητάς μας είς ιούς οίκιαμούς Σταΐμάτας καΐ Μεγάλου Πεύκου. Είς την πρώτην είκόνα έξ άριστερών πρός τα δεξιά ό οίκισμός μας της Σταμάτας μέ τα πολλά ττεΰκα καΐ την ώραία τού'τοποθεσία, διακρίνονται οί διανοιχθέντες δρόμοι. Είς ττνΛ» δϊυτέραν είκόνα διαχρίνεται ή θαλασσα ή όποία περιλούει τάς ακτάς τού οίκισμοΰ μας είς τό Μεγόλο Πεΰκο. Τΐ χρείαν έχομεν όμως μαρτύρων, 'ΒμεΤς δλέποιιμε το άποτέλεσμα, τό αίσ&ητικό καΐ τό λειτουιργικό. Μέ μέισα λιτότατα, μέ ιμονάχα δηλαδή την ανθρωπίνη φωνή, χω- ρϊς χορδές καΐ άργανα, διερωτώμε &α ουχνά ττοιά δύναμι εύστοχίας εχει ή Μουσική ,μας ποΰ μάς με- ταρσιώκει σέ ιμιά ύτπερκόσιμια πε- ,ριοχή κατάνυξης καί άνείπωτης συγκίντισης. Φτΐινει ενας βμιπνευσμενιος έρ,μη νουτής, άττλος καΐ στά πιό περίπλο κα μέλη, καθαιρός στήν εκφράση και στήιν άτπαγγβλία, πιλήρηις σε- βασμοΰ στόν τονισμόν καΐ την εν- ^ιοια τής ϋμνωδίας καΐ έμπτειρος χειριστής τού ρυθμοΰ γιά νά άνα- στηθεΤ ιμπροστά ιμας ξαφνικά, μέσα άπ' τα νεκιρά κείιμενα, ή Μουσική ποΰ γαλούχησε τόοες γεννεές έλ- λήνων, μέ τό άληθινό τους χρώμα- καΐ τήΜ κατανυκτική τού δψη. Δηλαδή, ή Βυζαντινή Μοοσική, χάρις στούς ιέκτελεστές της, δέν είναι νεκρη εύτυχώς, ζεί καΐ ύπάρ- χει καΐ ψάλλεται. "Οπως ζούν καί ύπάρχουν ή έλληνική γλώσσα «αι ή Δημοτική μας Μουσική, γιατΐ ζεΐ καΐ ύπάρχει ό λ α ό ς ττού δεν. έ- παψε οϋτε νά μιλά, ούτε Μά τρα- γουδά, ουτε νά ψέλινη. Ψιόιλλεται ά- κόιμα, κοιΐ ψαλλόμενη προκαλεΤ, δ- ττ,ως είδαιμε, άκάμη καί σήΊμβρια, τή φρικίαση έκείνη τής τίχνης την ά- δολη, την αίθέρια ττού εΤναι "διον των άρι<—θΜργημάτων. Ή προσήλωσή ιμας στή Βυζαν- πους άδικαιολόγητη, άντίθετη τρρός την έιπιστημονική άλήθεια. 'Εμάς, των φίλιων της Βυζ. Μου¬ σικής, τό άντικβίιμβνό μ<ϊς 6έν εί¬ ναι οί τυττοι, άλλά ή ούσία. Γιά: μάς ό ιο-κοπος, τό ττεριεχόμενο ε¬ νός -τεχνσυργήματος διέπει καΐ διατάζει την μορφή. Τό συγκεκρΐ/μένο περιενόμενο τής μουσικής μας είναι οί ύμνοι. Μελωδικό τους άπλό κι·1 άπέριττο ένδυμα εΤ·ν«ι ή Έλληνιική Μουσική, διαιμορφωμιέιντι άπ' την βννοια των ΐΜεΐιμένων ικαΐ άτΐιό τα συναισθήμα- τα πΌύ θέλει ή έκκλησία καί ό με- λωδός νά διαγιείρη καϊ νά μεταδώ- ση στον άκροατή, ιμε τόν τρόπο ποϋ ε1)δαιμε, τόν σε,μινό καϊ τόν σνγ- κρατημιένο. ΊΕπιτυχαίνει άτπολυτα τόν σ«ο- πόν αϋτό; Τόν έπιτυχαίνει καΐ τόν έπιτυχαίνει βαυ,μάσια. Αύτό άρκεΐ. . . ΕΤναι καιρός πλέον, καΐ άποτεί- νομαι σ' δλους τούς έΤνληνες ττα- τριώτες θρηβκευαμένους ικοοΐ μή, σ' δλους τούς διανοονμέκιους μας, εί¬ ναι καιρός πΐλέον νά μή(ν ιέθελοτυ1- φλοΰμε στΐς ττραγματικες άξίες έχουμε. οίττΐλα μας, ουτε νά ά- ποστρε<(>όμασθε έναν άνεκτίιμηττο
λασγραΦΐικό θησαυιρό Ιδιότνττο καΐ
ζωντανό, πιοϋ άν τόν εΐχρν οί ξέναι
θά τόν ΰψωναν στά ττιό ύψηλά δυ¬
νατόν δάθρα σάν αίώνιους καθρέ-
φτες τής έθνικής των όντότητος.
Νά τ! λέγη ο ΟουηοοΙ, ό διαση-
μος μουσουργός τής Όπ&ρας «,Φά
ουστ» καΐ έξαιρετικών θΐρηοτκβυτι-
κών συνΒέσεων.
Θέλω ώ καταοείξω πώς μέσα
στοϋς πολιλαιπιλαΰς ηχους τής Έλλ.
Μουσικής ϋπάρχει μιά τέτοια γεύ-
ση καΊ 2νας τέτοιος Ιδιαιτέρας τύ-
πος πού οί δυό μοναδιικοΐ ήιχοι τής
Εϋρωπαίκής ΜουθΊικ·ής άδυνατοΰ^
αΐτοδωσουν.
Καϊ ό γαλλος μουσικολόγος
^ο^Ο^ά^ι^γ■. "Ενας άττ' τούς θηΓ
σαυρού ςτοΰ πλουσίου κλη,ροδοτήμα
τος των έλλήνωκ εΤννΐι ή Βυζαντΐνή
τους Μουσιχή».
Καΐ ό 'Είλι6ε.τός μουσικαλόγος
καθηγητής φιλέλλην Βαυιΐ Βονγ:
«Ή β. Μ. εΤναι £να άπ' τα κτή-
ματα «έοταεΐ» τοΰ έλληνικοΰ λαοθ».
Καΐ ό κθηγητής ΤίΙΙνοηί, μελε-
τητής τής Βυζ. Μουσιΐίής καΐ ύιμνο-
γραφίας άποφαίΜεται:
«ΠλάΊΐη είναι ή έκαρμόνιση τής
Βυζαντινής Μουσικής. Άντίθετα ή
καλλιέργεια τού Δημοτικού Τρα-
γο^ιοΰ έν συν&υασμιώ ιμέ τηΜ άνα-
δίωση τής Βυζαντινής Μουσικής θά
έσωζε άπό την ληοιμοσυνη, έλαν θη-
θ"αυρό άΜεκτίιμηιτης ιμελωδίας καί
θά ήταν μιά απαρχή γιά την δη-
μιου,ργία μιάς γνήσιας Έθνικής
Μουσΐικής».
Ή άείμνηστος μουσικολόγος Σο-
φία Σπανούδη πού γνώρισε τή Βυ
ζαντινή Μουσική ιμέσα άττ' τα Πα-
τριαρχεΤα, λέγει: «Μερικά άπ' τα
δηιμιουργήματα τής Β. Μ. είναι ά-
ξια νά σταθοΰν ίσότιμα κοντά στΐς
μεγάλες όιριες τού Μττάχ καί τα
θεόπνευστα άντάζιο τοΰ Μπε ό-
βεν».
Ό 'κορυφαϊος των ιμουσουργών

■■*♦
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΐ ΚΟΣΜΟΣ
ΕΚΛΕΚΤΟ1 ΓΑΜΟΙ
ΕΝΤΥΠΩΧΙΑΚΗΡΩΣΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΑΡΣΙΝ ΑΑΙέΞΟΔΟΥΑΐΑ ΤΡ ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ;
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ ΔΓ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΙΝ ΔΞ·ΩΣ€ηΐ
ΓϋΡΙ 1ΥΙ1ΑΙΕΩΙ ΠαΓΠΡΜαΝΙΚΗΣ ΕΠΙΙΡΟΠΗΐ
ΓΕΝΕΥΗ, 31. — ΟΙ ενταύθα ναι ενα άττό τα κύρια έμττόδια έ-
Την προπαρελθούσαν Κυριακήν 5.7.59 ετελέσθησαν έν τώ Ιερφ Ναφ
τής Ζωοδόχου Πηγής καί έν μέσω πολλών καί έκλεκτών προσκε-
■κλημμένων οί γάμοι τβΰ κ. Κωνστ. Περικλ. Κιακίδη είσηγηιτοΰ τού
υπουργείον Ύγιεινής μετά της χοιριτωμένης δίδος Άννης Ίντζι-
ττέρογλου, ΰπαλλήλου Έθνικής Τρ απέζης. Τούς νυμφικοΰς στεφά¬
νους αντήλλαξεν ή ·κ Ροδόπη Π Δραγώνο, θυγάτηρ τοΰ πρώην ΰ-
ττουργοΰ κ Ν Κωνσταντακοπούλ ου Είς τούς νεονύμφους ευχόμε¬
θα ιμακρόν καί ευτυχή συζυγικόν βίον
ΑΠΟΤΟΠΕΡΙΙΤΕΡΙ
Δημοσιεύομεν καττωέρω
λήν τοΰ συνεργάτου μας
Καρδαρα.
Κύοιε Διευθυντά,
Είς τό φύλλον τής 13 τρέχ. τοΰ
"Εθ>ους κατεχωρήθη έπιστολή τοΰ
Γενικοΰ Γραιμματέως τοϋ 'Τπονρ-
γείου Κοινωνικάς Προνοίας κ. Α.
Ρικάκη αναφορικώς μέ την προσ¬
φυγικήν στέγασιν.
"Οσον άφορά είδικά τό θ·έμα των
αύτοστεγαζομένοο-ν τοΰ Συν)σμοΰ
Περιστερίου ό κ. Α. ιΡικάκηις περι-
πίπτει είς άνακριδείας ούχι έκ
προθέσεως, άλ^λά έκ πά·σης εΐσηγή-
σεως των αρμοδίων τής, 'Τπηρεσί-
ας τού καθ' δσον :
α) Ή αύτοστέγασις άψαρ·α 37
κληρωθέντα αίκόπεδα έ·νώ αί είς
παράγκας διαμένουσαι είς τό Πε-
ρκττέρι ά^έρχονται είς 915. Καί
αν άκόμη αύτοστεγασθοθν είς τα
< Ικόπεδα οπου σήμερον αί παραγ- και, αι αίκογνειαι α.ται δέν δύ¬ νανται νά είναι περισσότεραι των 515. Άπομνει όθεν ίΐράβλημα στε- γάσεως έτέρων 400 οικογένειαι ν, διά τάς οποίας ουδείς γίνεται λό- γ»ς. 6) Ό κ. Ρικάκης Ισχυρίζ°ται ότι τινές των αύτοστεγαζομένονν προέβησαν είς οίκο'δόμηισιν διωρό- ((■ων κατοικιών πέραν των έγκεκρι- μένων τύπων. Έδώ ακριβώς έγκει¬ ται ή άνακρίβεια διότι ουδείς αύ- τοσχεδιαζόμενο- έκινήθτ) πέραν των οικείον σχεδίων τοΰ 'Τπουργείου. "Οσοι δέ ηναγκάσθησαν ν' άκαλου- θήσονν τόν Τύπον των διπΐλοκατοι- κιών δέν το έπραξαν έξ ίδιατροπί- ας άλλά διότι επρόκειτο περίι πό- )νμελών οίκογενειών δοθέντος ο"τι ή κλήρωσις των Ιν λόγω 37 οίκο- πέδων εγένετο δι' οικογενείας μέ όκτώ ώς δέκα εξ μέλη. Έκεΐνο τό όποιαν είναι περίερ¬ γον είναι πώς έφαντάσθη τό 'Τ- πουργεϊον ότι θά ήτο δυνατόν να κτισθοΰν τα σπίτια αύτά μέ 35.000 έπιστο- δραχ. δσας έλαβον οί κληροϋχοι δυτικοί δπτλωματικοί κύκλοι δέ./ ά- ττέκλειοτν -,ό ενδεχόμενον αιφνηδίας θΌβιετικής πρωτοδουλίας άποσκο- πούσης είς ιήν εξομάλυνσιν1 τής οδοΰ πρός μίαν συμφωνίαν άνακω- χής είς τό Βερολΐιθν καί^ την σύγ- κλησιν διασκέψεως επί άν&χάτου έ- ττιπέδου. Τό ενδεχόμενον τουτο άνησυχεΐ ι¬ διαιτέρως την αντιπροσωπείαν ής Δυτικής Γερμανίας. Ό ΰπ-ουργος των Εξωτερικών καί οί σύμβουλοι ΐου φα6οΰνται ότι θα έχη ώς αττο τελεσμα την επίτευξιν «έπαχθούς» συμφωνίας δ,ά τ ό Βερολίνον. Οϊ δυτικοί διπλωμάται πιστεύ- ουν δτι την τελευταίαν στιγμήν ή Σοβιετική "Ενωσις θά εγκαταλεί¬ ψη την άτταίιησ'ιν της όπως ο'ιαδή- πο ε συμφωνία «άνακωχής» διά το Βερολίνον συνο&ευεται άττο παράλ¬ ληλον συμφωνίαν διά συνομιλίας «είρήνης καί ένότητος» μεταξύ των δύο γερμανικήν κροττών. Ή 'σοβιετική αύτη άτταίτησις εΐ· πιτεύξεως συμφωνίας, κατά ούς δυτικούς διπλωματάτας, οί όποΐοι την άττέρριψαν ευθύς έξ άρχής, μέ την δΐ'καιολογίαν δτι θά έπέτρε- πεν είς τους κομμουνιστάς νά συνε- χίσουν την άσκησιν πιέσεως είς τό τοδουλίαν, οί δυτικοί σύμμαχοι Οα άντιμετωττίσουν σοβαρόν δίλημα, τό όττοΤον πιθανώτα α θά προκα¬ λέση βαθυτάτας μεταξύ των δια- φωνίας. Συγκεκριμένως θα ττρε- πει ν* άτΓοφαο-ίσουν εάν θά πρέπει νά ττροστΓαθήθ"ουν νά έκμεταλλευ- τών Δυτικων. Ενδείξεις δτι έττίκειται μία αΐ- φνίδια σοβιετική ττρωτοβουλια πα- ρεσχέθησαν άττό τόν Σοβιετικόν πρωθυττουργόν είς τό Δνειπεροπε- τρόφσικ, καί άττό τούς άνατολικούς δημοσιογράφους, ενταύθα, οί όττοΐ- οι άπό ημερών ήδη ττροβλέπουν ότι ό κ. Γκρομίκο θα μεταβάλη στάσιν και θά εγκαταλείψη την α¬ ξίωσιν τής συγκροτήσεως Παγγερ μανΐικής Επι ροττής έντός πλσι- ή αν. Βερολίνον ένώ συγχρόνως θά έξη- θοθν την πρώτην αυτήν ίοβ'ε ικήν σφάλιζε κάποιαν μορφήν άναγνω- ι ΰποχώρησιν ή εάν θά ιτοέττει νά ρίσεως τής Άνατ. Γερμανίας ύιττ> δεχθοΰν κατά βάσιν την «συμφω¬
νίαν άνακωχής» κα) νά προχωρή-
σουν είς μίαν διάσκεψιν επί άνωτά
τού έτΓΐττέδου τταρ' δλον ότι δέν θά
έχουν έτητυχη εύρυτέραν σιομφωνί-
Οί άντπτρόσω—οί της Δυ ικής
Γερμανίας ανέλαβον εκστρατείαν
νά ττείσουν τοί|ς λοητοθς δυΐτι-,'
κούς δτι «ούδεμία συμφωνία διά
τό Βερολίνον είναι προτιμοτέρα
άπό μίαν έτηαχθή συμφωνίαν». Οϊ
Γερμανοί έχουν έξασφσιλί'σει την
ϋτΓοστήοιξιν των Γάλλων, οί όττοΤ-
οι ύττοστηρίζουν δτι ή Λύσις δέν
πρέπει νά προβή είς ουδεμίαν ύττο-
χώρησιν, άλλά νά διαδηλώσουν δτι
έττιμένοΐΛ' είς τα δικαιώματά των |
σίου τής συμφωνίας
διά τό Βερολίνον.
Εάν πράγματι ό
«άναχωχής»
Σοβιεπκός
ϋττουργός αναλάβη τοιαύτη,ν ττρω-
λέσουν τούς Ρώσους, εάν τολμοϋν,
νά τούς έκδιώξουν διά τής 6ίας.
Ή Βρε αννία, έξ άλλοις ύττογραμ-
μίζει την σημασίαν των διαπρα-
γματεύσεων. 01 Βρεταννοί έκφρά-
ζουν τόν φόδον δτι ή «ττυριτιδαττο-
θήκη τοθ Βερολίνον» δυνατόν νά
έκραγή εάν δέν έττιδειχθή μεγίστη
προσοχή. ^
Ενώπιον τής "καταστάσεως αυ¬
τής, αί Ηνωμεναι Πολιτειαι ττρο-
οτταθοΰν νά ακαλουθήσουν την μέ¬
σην οδόν, διά νά διοτηρηεή ή ένό-
ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΙΚΔΙΑΝ
ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟΝ
"Αν καί βχουν γοαφή πολλα κα¬
τά τό παρελθόν καί ύπο~ηνίζεται
πα/ντοϋ ή άνάγκ,η Ιδρύσεως
της τής Δώσεως. Τάς τελευταίας ή
μέρας ό κ. Χέρτερ φαίνεται δτι ά*
ττέσποο3ΐε άττό τόν Βρεταννόν συνά-
δελφόν τού κ. Σέλγονΐν Λόϋντ τόν
ήγετικόν ρόλον είς την διάσκεψιν
Λέγεται δτι ό κ. Λόϋντ παρεχώρη¬
σε κατότπν συμφωνίας την πρωτο¬
βουλίαν είς τόν κ. Χέρτ&ρ, οθτως
(όντε ούτος νά δύναται νά δια¬
πραγματευθή μέ τόν κ. Γκοομίκο
διοθέτων ολόκληρον την Ισχύν τού
£υτικ:ϋ κόσμου.
ΕΙρττνοδικεΙου καί Π ταισματοδικεΐ-
ου ΕΙς Νίκαιαν τό θέμα παραμένει
άκόμη «λυτον. α κάτοικοι της
ίογατικής μεγαλουπόλεως οί οποΐ-
οί φθάνουν τάς 120.000 ταλαιπω-
Οοϋ>"ΐαι μεταδαίνοντες είς τόν Πει¬
ραια διά νά διενθΐτήσουν τάς δι-
χαστικας των ϋποθέσεΐί. Ή δλλει
ψις αυτή ο-τοιχίζει καΐ χοόνον· καί
ίξοδα είς τοΰς διαδίκους, άλλά
ο-τερεί καί την Νίκαιαιν άπό βασι¬
κάς υπηρεσίας, π>ού θά τής ϊδιναν
τόν χαρακτήοα αύτοουνάμου καί
αύτοτελοϋς πόλεως. Επί τοθ ζωτι-
κοΰ τούτου θέματος- άρμάδιοι τού
Λήηου μάς είπαν: €ούδενός την
■αντίληψιν διαφεύγει δτι ή Ιδρυσις
(ΕΙρηνοδικείου καί Πταισματοδικεί-
ου είς την πόλιν μας θά Ικανοποιη-
<τη μίαν βασικήν κοινωνικήν ανάγ¬ κην. Ή χαταπλττκτική αύξησις τού πληθυσμόν εδημιούργησε πολλάς διαφοράς μεταξύ των πολιτών, ή δικαστική έπίλυσις των οποίων θα τό αϊσθηαα τήςι ταχείας όρθής ΐικαιοσύνης· Ό Δήμος ένήογησι>
λ^ 8^ η
ν^ ^ η
της «ίποφάσεως τού
ή Νίκαια τοπικά
νπουνγίας τού κ.
καί
ή πρότασις ,_
μάς ίίζηττήθη νά διαθέση ό" „,
τα κατάλληλα <Ακήματα διά 'τλ? στβγαστν των Ιθ<**τ>οομένων Λ,ί!*
ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΙΕΓΑΙΙΝ ΠΡΟΣΦϊΓΩΝ
Αίάποφάσειςτης ΠανΘεσοαλικΓς συγκεντρώσεως
ή ονγκέιντΡΜ
αύτην παρέ-
κ. Σπ. ' και οή είς άντι,σειοιμικά..
Άποτέλεσμα τής καταστάσεως
ταύτης είναι τό φαινόμενον νά πα-
ραμένουν δλαι σ%ε·δόν αί κατοικίαι
αύται ήμιτελεΤς καί «χρησιμοποιή-
τοι των ενδιαφερομένων μή δυνα¬
μένων νά έγκαταλείψωσιν τάς πα-
ράγκας των καΐ νά έγκατασταθοΰν
είς αύτάς.
Ήτο δέ γνωστή ή οίκονομική
κατάστασις των αύτοστεγαζομένων
ώστε νά μή ΰπάρχουν σήμερον δι
καΐ/θλογίαι διά την έγκατάλειψίλ
των καί την ιματαίωσιν τή ςπροθέ-
σεως τακτοποιή,σ'εως αυτών μετα
35 'έτχι, άπό τής <έν Πεν.
Φαίνεται ό κ. Α. Ρικάκης τιμίας
καί ειλικρινός στρατιωτικάς, 8χει
την αγαθήν πρόθεσιν νά &οηθήση
Β ΟΛΟΣ, "Ιούλιος. (Τοϋ άντα- φίστοοται
ττοκριτοΰ μας). —Πρό ημερών έ-1—--------
πραγματοποιηθή είς τήιν αίθουσαν
τής 'ΕΞιργατική,ς ΈστΊας ή προαγ¬
γελθείσα ποΐνθϊσσαλι
σις ττιροσφύγων. Είς
ιςττησαν ό Δήιμσιριχος Ν'-ας Ίωνίας
κ. ΒολΊδης, ό άρχιμανδρί-της κ. Κοκ
κινάκης ώς έ<πιρ·6σ^ι-τος -τού σε&ςτ- αιμιωτΟΓτου, άντιπρόσιωττος τού 6ον λεατοϋ στρατηγόν ίατρίδη, οΊ έκ- ■πιρόσωττοι των προσφύγων Λαρίσης κ.« Τροψωνίδης, Τσ&ρτικ καί Μόν- Ι τσλινά^ης κσί Άλμυροΰ κ. Εύσ"το:.-| θιάδης, τα ιμέιλη τής ττροο-ωρινης Διοικούσης έτπτροττής τής έν Βόλω έβρουού'σης πανθεσσολΐικής 'Εινώ- προσφύγων κ κ 'Αλκ. Παττα- άττοκατα- στάσεως, τό όιττοϊον μάλιστα διαιω. νίζεται, κατ' άνάγικηιν χρησιιμοατιοι- εΐται ό όρος «πρόσφυξ» ΣΐΛβχί- ζων ό κ. Τσβρτικ εΐτηεν τα εξής: «ΑΛετά λύττης μας διοοτΓΐστώνο- μβν δτι ό ρνθμός τής άτΓθκαταστά- οχως των προσφύγων, ό οποίος αρ¬ χικώς ήτο ταχύταιτος, έχει διακο- πή κατά τα τειλευταΐα ετη, ·εΐ;ηε λό¬ γω των άινωμόίλον κατοοστάσεων, είτε ελλείψει τηρ.ωτο6ουλίας έκ μέ- ρους τής τηροσφυγικής τάξεως». Ακολούθως ωμίλησεν ό Δήιμαιρ- τεως προσφύγων κ κ δόττουλος, Άθ. Πετρόχειλος, Βού- λης, Π ΣταυρΊδης, Φωτίου, Ξαν&ό. ττοι,ίλος, Μάσκας, Ν. ΠατΓαιδόπο-^- λος, Σοφία Χατζηδεοδοο-ίου, Περ- γάμαλης καί Άδαμόσογλου καί άντιτηροσωττεΐαι ττροσψύγων έξ δ- λων των συνοικΐισιμών Βόλου «αί Νέοτς Ίων'ιας. 'Ειν άρχή 6 κ 'Αλκ Ποαπαδόττου λος άνέ.γνκ>σιε -τττλεγιράψηιμα τοΰ
θ κ Καρθιμανλή, τοΰ
ύ
τηρωθιπτουργοθ ρμ
τπροέδρου τής Βουλής κ. Ροδοπού-
λου, τού δουλβυτοΰ Δρ;ιμας κ Κάδ
δα, τού κ. Τζών Γ'κλαβάνη, τού γε¬
νικοΰ διευθυντού τής ΕΡΕ Αθηνών
κ. Χοττζηδίνα καί τοΰ προέδρου
τής Πανελληνίου Όμοστταί/δΊας Ά-
ο'τεγων Προο-φύγω"^ κ. Τσιγδέιμο-
γΐλου. Πάντες ο) ανωτέρω εγνώριζον
ότι λόγω άσχολιών ή άπονσίας δέν
ή.δυνήΊ&ησαν νά παραστοΰν είς την
συγκέντρωσιν καί παρέσχον ιήν δι-
οιδε&αίωσιν ότι βά σ
θοθν διά την Ικανοποίησιν των δι-
καίων αίτημάτων τώτ^ ττροσφύγων.
"Ομιλών έν σννεχεία ό κ. Παπα-
δόττουιλος, άνεφίρ&η είς τάς ενερ¬
γείας τής εκλεγείσης κατά την πρω-
νά τακτοπ-οιτιθή τό μέγα αύτό θε- ;ην"^0,ΗΤΓροο-φυγιικ.ήν συγκέντρωσιν
μα της αποκαταστάσεως των προσ-Ι ' Τ_.__ . _«_■----- .?..
φύγων γενικώς» Θά πρέπει δμως
νά κινηθή προσιοπικώς καί νά επι¬
σκεφθή τό Περιστέρι διά νά σχη-
ιματίση σαφή αντίληψιν τής δλης
καταστάσεως.
ΣΠΤΡΟΣ ΚΑΡΑΑΡΑΣ
την
σεώς των.
τής ο^κατοατά-
ς
'Ο κ. Βολίδης, λαβών έκ νέου
τόν λόγον, τταρτίο-χεν ωρισμένας
διευκρινίισεις. Εΐττίν, δτι δέν άπτέ-
κλεισε την διοίκησιν τής Ενώσεως
καί έ—ανέλαβε τό ενδιαφέρον της
κ>υ6ερ>νήοιεως. 'Ετόνισβν δτι είναι ά-
παραίτητος ό ΠΠρογραιμματισιμός
περαίνων δέ κχχτέστησε γνωστόν δ-
έζήτησεν άπό τό ΰττουργεΌν Προ-
ίας ν' άττοσταιλιοθν ιμηιχανικοί, διά
νοιας
νά μεΛετήσουν τό δλον ττρ©σφυγι-
κόν πρόβιλημα καί νά θέσουν τάς
χος κ.
Βολίδης, ό ότποΐος εΐττεν τα 6άσ«ις διά την οιζικήν άντιμετώ-
έξής: ττισίν τού. 'Ετπσης συνέστησεν δ-
«Εΐναι ττράγματι .μ'γα καί κοι- <Γτως μεταξύ των τπροσφύγων ύπτάρ- ιμσς και όκιαδΓ,ιμακός Μαν. Καλο- λέγει: έ>ληι/ικό λαό ττοοραμένει
ώκ6μα όλοζώνταινΌ τό σύστηιμα των
άΐχαίων ήχων καί τόνων. Τό τονι-
κό αύτο αΤσθημο: ένώνιει μέο~α στό
ττί'ιρασμα τού χρόνου, σάν μίαν άό-
ρατη χουσή άλυισσίδα τόν έλληνικό
λαό δχι μόνο μέ την έκκλησιαστι-
κή Βυζαι,ταή παράδ3θ·η,, άλλά ά¬
κόμη κέ τή θεοοία τής αρχαίοις
έλλην.κής Μουσικής».
Α
Πιστεύουμε πώς ή σηιμερινή Β.
Μ. μ«τά άπό μιά μεγάλη ττειρίοδο
αύτοκραίτϊιρκής λαμπρότητος καϊ
μιεγσλ&ττοϊπείας, διαβιδάσδηκε σέ
μάς μέ ττροισθαιφαιρέσ'εις ΐσως, άλ-
λιά ττατ/έ &έιν έχακΐΐ τό γνήσιο έ€νι-
κό της χρώμα. Τα'λαιτπ»ρήί3ηκε δ-
ττκς ταλαιπωρή9ηκ« άφάνταστα καϊ
ή φυλή μιορς.
Κατέφυγε στό "Αγιον "Ορος κα'ι
ή Ιερή φλόγα της διατηοήθηκε έ¬
κεΐ άσ'δεστη άττ' τούς μσ.αχους 1ε-
ροψαΑτες, μαθητές τού άπαράμιλου
Ιω. Κσ^,κουίέ'η, άρχιμοτσικοθ
των όονακτόρωιν επί Καμνηνών πού
άποσύο&ηχ€ άπό νωρίς και πέθανε
έκ«ϊ
Κρύφθηκε στό Φοτνάρι κάτω άττό
τή σ<έτ;η των τταπ'ριαρχικών τπρονο- μίων' δττου διάσηιμοι ττρωτοψάλτες άττ' την Άλωση καί πέρα δ αψύλα- ξαν τούς δήχο^ς κ,αί τό Πατριαρ χιικόν ΰφος ώς κόρην οφθαλμού. Στϊς ταπεινές τέλος έκκλησιες τής το^ρκοι<ιρατιας β5ωσε τή>/ π«-
ρηγοριά στοΰς βασαινισμένο.ς ύπο-
δοι,Λους καί συ^ηροΰσιε έ<εΐ μέσα 6<σβεστη όχι μονο την μουσκή ττα- ρόίδοση άλλά καί την ίε,ρή φλόγα τι-,ς ΈΛευ6ειρίο:ς. Σέ ττοιά τΐί,ρίοδο τής &ς>υλείας
εχασε ό έλληνικιός λοώς την ελλη-
νικότητά τευ, καί τό έβνικό τού
ιμονσικό αίσθητήριο, Βεβαία οί κα-
κιουχίες ποϋ πέρασε ή Φ-'λή μας ή-
ταν άφάνταστες. Ή φθ^ρά σέ ίϊτο-
μα κολοσσιαία. Σφαγές, άι-δραττο-
δισιμοί, λεηλορσίες, βασαΐνιστήρια,
έξει/τελισιμοί, β'θ'σμοί, άθρόοι έξι-
σλαμισιμοϊ και άπαγωγές πληθύ-
ναν όοηιμέραι τίς τόξεις των κατα-
κτητών καί ιέξεμηιδεΛ/ισιαν την οικο¬
γένειαν. Κ ι" αύτό επί γενεές γε¬
νεών, τΐ'ρό καϊ μετά την ά>ωση
Τέλειος ξεκληΰΐσΐμός! ΟΙ ψρΐικτές
δμως αύτές τραγωδίες άφηκαν κα-
τάλοιττον εθνικόν, δχι τα άτπομεινά
ρια, δττχος 6ά πίστευε 6 τηροχεΐιρο-
λόγος Ίστορικός ερειυνητής, άλλά
όφηοπαν κςχτάλοιπον την πιό γνή-
σια, την πιό άτσαλωμένη, ττγν ττιό
ό,διάλλαικτη έθνική μ>ερίιδα τού έλ-
ληνιχού λαοϋ. Τόν πιό άνθβκτικό
ττυρήνα τού, ττού έξη,λθε νικητή-,
ά—' τίς δοχιιμασίες "Ασττονδο μΐ-
σος στόν κατακτητή κα) φανατική
■π-ηοσήλωση ττοός δλα έκεΐνα τα
βιώματα πού άττιοορτίζουν τόν έθνι
κό χαροκτήιρα ήταν ή εφεξής στάση
τού. Δέν έπηρεάσθηικε άλλά έπη-
έ
«Άτομικά πιστευω —λέγει ά-
κόμα ό Μ. Καλαμοίρης— πώς οί
χρόνοι τής δουλείας δέν άλλοίωσαιν
τό έλληνικό λαίκό μουσικό αΤσθη-
μα, όίλΐλ1 άνττίστιροφο: ό ελληνικάς
μοιχτικός πολιτισμός €ΤΓέδραιςπε καί
στήν δ ιαιμό'ρφωιση των ιοχτθίκτητών
τού».
Σ' έμάς τούς σημερινούς "Ελλη-
νες, διαγράφεται Ινα καθήκον:
Πρέττει νά διαφυλάξονμε αύτά
τα κτήματα «έσοοεί» τού τριο·χιλιε-
τοΰς έθνΐικού μας βίου. Νά ιμή ψ·-»-
χορρσγήσουν μέσα στά χ,έοια μας
'Ενάντια ττρός τό ρεΰμα τής ξενο-
μανίας πού άτΓοτελεθματικώτΓ.ρα
άττ' τήυ Τοίΐρικοκιοατία ττάει νά κα-
ταδαρσθρώσει την έ?<ν ι κή μας ύττό- στατη, νά καλλιεργήσουμε την έθνι- κή μος μουθΊκή καί νά συντελέ- σουωε στήν άναβίωσή της. Τόν δαυλό, πού οί ττρογενέοτεοοί μιττς, αΜίιμεσα άπό τέτιες κστα- στ'ροφές κα} μέσα σέ τέτια άνελέ- ητα μοορτύ,οια ιμας παοέδωοΌν, χρΙ- ος μας είναι νά μίταβΐβάσουι^ε στούς μετανενεστέρους δχι μόνο Λσβυστο, άλ>ά Λσο μτπαρε" ττιό λαμ
ττρον καί Φωτοβόλον.
5—7—59
ισεως|
15)5)59 καΐ ,μετοαβάσης είς
έπιτιροπής. «Κατά την πα-
ρουσιασιν τής έΐττιτραπής είς τό ύ-
ττιουργεΐον Κοινωνικής Προνοίας —
είπεν — ό ιόφυττουργος κ. Ψαρρέας
ανέγνωσεν 'κ&εσιν τοΰ Κέντρον Κοι
νωνικής Πιρονο'ιας Μαγνηισ'ιαις, έττΓΪ
τής καταστάσεως των έν Βόλω
ττροσφύγων, είς την οποίαν ανοοφέ-
ρονται τάτ εξής ιμεταξύ άλλων: 'Υ-
πάρχουν 58 οικογένειαι τταραπη-
γματούχων, 3 τρωγλο&υτών, 28 συ-
σΐΕγαζοιμ6.νων καί 279 διαμβνοϋ-
σών έττ' ένοικ'ιω. Βάσει τής έκθ€-
αΰτής, κανονικώς, οΟδιειμΊα
έτηριεπε νά ληφ&η διά τή;
ΐτιροσφοιγικήν τάξιν τής πόλεώς ιμας
διότι ή πΐραγμστική κατάστασις
λέν έσκιαγραφηθη είς τό υπουργεί¬
ον. Είς την πόλιν μας τό προσφυ¬
γικόν πρόβλημα προδάλλει όξύτα-
τον καί τουτο άναγνωριζε αι υπο
ΐπάντων, πλήν των αρμοδίων τού
Κέντρον Κοινωνικής Πιρανοίας. 'Αρ-
νοεΐ ιμάνον νά ληφι&ή ύττ' όψιν ή κα-
τς/σταισις πού έττιχ,ρατεΐ είς τόν συν
οικ,ισμόν τή·^, 'Εθνικιης Τραπέζης.
Ή άσχαληθεισα μέ την έρευναν της
διαβιώσεως των οΐκογενειών τοΰ
συνοικισμοθ α^τοΰ έπιτροττή, έξη-
κιρί'δωσεν δτι £Ϊναι τιραγικαΐ αί σιν
θήκαι, υπό τάς όιττοΐας 8-10 άτθιμα
σννωστίζονται είς εν καί μόνον δω¬
μάτιον. "Εττρετηε συνεπώς τό Κέν¬
τρον Προνοίας νά παρουσιάση την
εΐκόνα τής διαοιώσεως των προσφύ
γων τού Βόλου μέ τα μελοαότε^α
χρώιμςττσ καί νά ζητήοη την άττο-
καττάστασιν μεγαλυτέρου ά>:ιθμοΰ
ττροσφυγικών οίκογενειών. Έν τώ
# ,. μεταξύ είναι γνωστόν ότι μέ τα χο
,ν™0, 'εροψάλτη σέ 1«·οοι|>άλτη , ρηγηθέντα είς τούς πρόσφυγας δα
και αττο δάσκαλο σέ μαθητή.
* Γι ό?-α σκε—τόμασθε μ' σύτόν
νά
,μίγα καϊ
νωνικόν τό ττρόβληιμα των ττροσφύ- ι χη σύμττνοια
γων. ΑΊ βάσεις, δμος, πτού έτέθΐη-
σαν δέν είναι όρθές. Συιμφωνώ μέ
τάς άπτόψεις τού άντ·ιτ«κ>σώτΓου τή'
Λαιρίσης. Τα αΐτια δι άτήν μή ύλο-
κλήιροτιν τής άτΓθκατώστάισεως των
προσφύγων είναι πολλαί. Πολλοί έ-
ξεμεταλλεύθησαν την κατάστασιν.
Είναι ττρός τιμήν τη|ς ο—ιμβρινής
ΈητιτιροτΓής 'Αΐττοκοπαστόισΐΐως Προ
σψύγων δτι εξεπλήρωσε την απο¬
στολήν της.
"Ωμίλησαν έν συνεχεία ό κ. Νικ©
λάου, ττρόεδρος τής "Ενώσεως Σιλ».
ταξιούχων Άιρτεργατών, ό όττοΐος
συνεφώνησε >μέ τάς σπτόψεις τοΰ
Δημάρχου Νέας Ίων'ιας. Έν συνε-
χεία διεφώνηισε ώς Τηρός την τοττο-
θέτησιν τοΰ ίττροσφυγικοΰ ττρο6λή-
μα ος καί τόν ττρογροίμματισμόν
τού έκ μέρους τής Κυβερνήσεως.
Τό τπρόδληιμα, εΐττβν, είναι σηιμερι-
νόν καί ^χει κοινωινικόν χσρακτήιρα.
Διά την έτπλυτίν τού χρειάζεται
αγών καί ένότης καϊ 6χι τπροσωΐττι-
κά έλαΓήρια καί έπιδιώξεις, μέ γνώ
μονα μόνον τ ό συιμφέρον των -ιτηρο-
σφύγων. Πρέπει νά συμτταραστα-
θοΰν δλοι οί παιρίιγοντες καί νά ά-
φυιπνισθοΰν ο'ι τι|ρόσφυγες.
* Οκ. Ά5. Πετρόχειλος, διεκτιρα-
•ωδών την ικατάστασιν των ττροσφύ
■ών εΐττε τα εξής: «Στίς Ιστορίες
των έΧνών Μττάρχουν χαρμόσυνα γε-
γονόται, άλλά καί ότττοφράδες ήμέ-
ρες. Μία ιάττό τίς άττοφράοες αϋτές
ήμέρες μετά την αλωσιν τής Κων)-
τινουΓΓτάλεως, είναι ή έναρξις τοΓ>
δράματος των προσφύγων τής Μι-
κιρδς Άσίας, τόν Αυγουστον τοθ
1922. Ή άνάμνησις τής τραγωδίας
αυτής, θά μείνη βαθειά ριζωμ^νη
είς την ψυ>χήν των ^προσφύγων. Δυ-
στυχώς, ή λέξις «πρόσφυξ» δέν θά
λείψη Τα ΐδιο τό κριΐτος την άνα-
γνωρίζει καί ή έννοιά της Ιχει κα-
θιερωΕ'εΐ βίς διεδνεΐς συνθή,κας, δ-
πως των Σεδρών. ©ά είναι ο>τοττία
νά την ιάποβάλλωμεν ημείς. Ή ά-
ποκατάστοοσις τής τπροσφυγικής τα
ξεως δέν ώλοκιληιρώ&η, καίτοι ΰττήρ-
χε μεγάλη άνταιλίλίιξιμος τιεριουσία.
Δέν ελήφθη ύπ' δψιν δτι οί ττρόσψυ
γες έγκατέ,λειψαν ττολλαπτλασίαν ττε
ριουσίαν είς την Μικράν Ασίαν.
Μάς εδόθησαν όμολογίαι αί οποί¬
αι σήμερον δ£ν ^χουν καμιμίαν αξί¬
αν. Διά την κατάστασιν αυτήν δέ
εύ;ύνονται ωρισμέναι έτπτήΊδειοι, οί
όιτροΐοι τηρέΐΓΓει νά λογοδοτήσουν καί
νά τιμωρηθο&ν. Είναι αΐσχρς νά
διαβιούν σήμερον οικογένειαι μέ 6
καί περισσότερα δτομα είς δωμά-
τια δ.αιστάσεων 3X3 «αί νά
χούν .μεταξύ αυτών μιέλη ττροσδε-
δλημένα άττο φυμα ίωσι ϊκ των κα-
χουχιών. Κάττοιος εΐττε μή διάζβσθε
Δέν 6ιαζόμαο-τε. Σαρίντα όλόκλη.
ρα χρόνια ττβρΐιμένουμε. ΟΙ ττυρο-
τταθεΐς καϊ οί σε.σμόπληκ*το:ι ότττεκα
τεστάθησαν άμέσως. Τό ΐδιο δικαί-
ωμα έχουν καί οί ΤΓρόσψυγες, διά
οίιτων το
4) Ν< κώς διά την Θεσσαλίαν τταραγκού- χων καί έπ' ένοκκίφ λόγφ ίδιαζου- σώ/ έκ των σεισμών συνθηκών. 5) 'Αποκατάσταισις των έκ Ρω- σίας τπροσφύγων, οί όποΐοι είναι κατ' θυσίαν άνταιλΐλάξιμοι έκ Πόν- του πρόσφυγες. 6) Νά όττισπβιοσθή ή έφαρμογή τοΰ ττρογράμιματος 1959 πρό τής ελεύσεως τού χειμώνος. 7) 'Εκκιαθάιρισις τοθ θεματος ρευστοττοιήσεως ανταλλαξίμου πε¬ ριουσίας. 8) Διάθεσις Ίκανωτάτης πιστώ- διά συνάψεως δανείου έκ 300 00Ο 000 δραχιμών διά την ονμμε- ΈττηικολούΘησεν άντοιλλαγή άττό ψεων. Ό έικΐιτ/ρόσωτπος τής Λαρίσης έγνώρισεν δτι ό Δήμαρχος κ. Χατζη γιάννης τταρέισχε την διαβεοαίωσιν δτι θά παραχωρήση οίκόττεδα, διά την άττοκατάστασιν των έκεΐ δια- διούντων τρροσφΰγων. Ό κ. 'Αλκ. Παπαδόπουλος έθεσεν ύπ' δψιν τοΰ κ. Βολίδη τό αΐτηιμα τής τΓαρκχχω- ρήσεως άντσιλλαιξίιμου εκτάσεως 30 στρειμμάτων, είς την τπεριο χήν τού άβροδιροιμίου τοΰ Βόλου. Ό κ. Βολίδης άνέτττυξε τάς δυσχε¬ ρείας πού θά ττροκύψουν έκ τής ττα- ραχωρήσεως τής εκτάσεως τοχτίν. 9) λικής Συμμετοχήν τής Πανβεσσα- 'Ενώσεως είς τό συνέδριον γ ,ίνβ. <πηρίων. Κατόπιν τούτου, το τικόν Συμβούλιον *'ψήφισΒ χ^ παιτουμέντεν πίστωσιν, Αλλά τ4 ■ ποννγείον δέν Ελαβεν ΰπ1 δψιν ,^ την ενέργειαν αυτήν ή όποΐο {,? ■βετο ώς άπαρτχίτητος πρ^ Άς σημειωθή ότι είς ο Ιδρύθησαν άπό τό 1956 οικαστήνΐα χωοΐς νά χ ή ώνάγκη τής Νίκαιας». Την ανάγκην αυτήν οί νομικοΐ σύμβουλον τοδ καί οί δικηγόρον τής Νίχοαας,^ πίσης έκ τή; Ιδρύσεως οιχασ:ηο( ου *ά έΐυπηοεττιθηΰν ΧΟ1, ( ^ τίίς Νικαίας Δήμοι, οί πνκνοκατωκημέ^οι είναι ευρίσκονται άοκετά μακουά ^ κέντρον τοΰ Πειραιώς, ΜΙΧ. ΒΟΤΔΟΤΡΗϊ ΜΙΚΡΑΣ!&ΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΧΡΗΣΤΟΥ 5ΟΛΟΜΩΝΙΔΗ : "Η ΑΗΜΟΣΙΟΓΡ ΦΙΑ ΠΗ ΣΜΥΡΝΗ 182-922,, ί< ί, ΙμεΤς (Ι Μ ρ οί συχνό ίια'<-·τ'ώ αρε * | γ ρ(|·ί( Β β*. Γ>
ι Ιζ . τώ ' 6 β εί τ,
6, θά ττμέττϊ νό ΐ
Ι
ε
ι
6, μ >ά*
α.ι Ι αν πό ηοβνοι ά'ΚΕΐό βι
λΐα Φαχή<αν£ καί 'ήν πΧουτΐ >ονι όπωσ Λ τη τ* ι β τό αί, ό
61 ω Ιονττιοημί οί μόν ν
ά μη μά^ ε,,φεθε· αόττν ή ά'ή
ε σ. 1ο κ»^ 'ξ· »ολοΐ.θ«1 νά
< ρσμένβι πολϋ εό 0 καί *ο^ ά ϊχοι,ν νά γΐνι.υν άκόμη κοί ι έ"ει ν6 >1νουν ·>αΙ μθλισιο
ο ου τομώτίρο
Λοιττόν ά άμ»σα στό β Βλΐα
ό ό β«α τιοΰ ξιχωρΐζει είναι
οί «Ή —ημ&οονρ·φΙ« οτή
ίμυρνη» τοθ κ Χρήοτου Σολο
υ μ«εέ. ουσχΐρειε π< Ο ανα.*αομ».θι, >α άντ.μ
σε·. δηθιο- άποψ. οιοΐι νό «ς.
, Πι Ο16Ι (.έ >ίιθιυ (>χ· | γ>μ(]
τα μ» τιθνο ψ·χής ο Α|ν«
> ΟΤΙ θ μπ ρ.,αον <ο έ ' πο»ύ οι^φορετιιθ το «,01' τι., βπι^.· θα το θ^ζω και ω κάιω. ά ΟπΙΪΡΧ· καποια νιν, κότβ(.η «ντριιη ουοΐημοτηο) ηση οτη» ό,να ωοη γ,α |ριο καιάηΧη ιο< κονε <, στο κβ, καθρθωο» ό κ. Χρ. ΧΟλ νο ? «ο) Ο 0X1*6,8 ρ α, ιόί »υηοΑ6γ.οτα τιιρ οιόκρο,«ού Ιχ^υν χσθ§ι Μια ποροτΑρΓ0η π^ύ ου,ΐυάζΐτοι ι>ςΙ μ4 οχικ
*ή τιροοα,ιι,. η κμνΐιρΐα χιϋ Ο
ηοφοιχομένου- Καί οτά Βουρ.
αω 16η. 16 θίμα βζαιρετικά Κά, *Τχαμβ κ' έμ,Ις ιΐ
ίνβιαφίρον, άπό τιολλές άηό | Βε«. μα^ τεσσαμες ραλιοτο, {",
ψεις καί γιό «ολλοός κι' ά
ιοθμε τή μβγβλη κοι.βεντα :
ά το Πανελλήνιο χωρΚ ολλο.
ΦωτΙζει μίαν έκτιτομένη ιιεριο
χή τοί Λλλοτι βλό'ρωτου Έλ·
ηνισμοθ. ΟΙ έλληνινές ίφημ·
τόν τρόπο πρέττει νά ϋποτιμοΰμε
ττολυ -ούς καλλιτέχνες μας καί τόν
'Ελληνικ όλαό.
ΕΚΔΟΣΙΣ
Έκυκλοφόρηισεν είς ΙΟ'Ο σελί¬
δας ή τοίμηνος καί μοναδική είς
την εΕλλάδα 'Ελληνοαμερικανΐ'ή
Επιθεώρησις «ΕΛΛΑΣ — ΑΜΕ-
ΡΙΚΗ» άττό 30ετ!ας δημοσιογρα¬
φικόν δργανον των Έλλήνων Φί-
λων τής Άιμερικής, άφιεοωμένη ι,Τς
τόν νέον Αμερικανόν Ποίσ(>υ'> κ.
Μττρίγ^ς μέ άνοικτήν πρός αυτόν
επιστολήν, μέ ττθ'κίλας μελέτας οΐ-
κονομικοθ καί έττισ ημονκοΰ περι-
εχομιένου 'Κιθαΐ μέ άφθονον ποικί¬
λην ύλην 'Ελληνοαμερικανικής συν-
εργασίας, καλλιτεχνικοθ, λογοτε-
χνικοΰ ττεριεχομένου, εΐδήσεις κλττ.
Πωλεΐται είς τα κεντρικά ττερί-
πτερά πρός δραχμάς 10 κατά τεΰ-
χος·
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛ0ΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΑΗΣ
^έχεται Βηλαρθ 7 πλατεΐο
λγ. Κωνσταντίνου (Ό
μόνοια) 9—1 κσΐ 4—8 μ. μ
Τηλέφ. 525,387
νεια των 15.000 δρχ. δέν ήτο δυ¬
νατόν νά όλοκληρωθη ή αποκατά¬
στασις των. Τα στπτισ. των είναι ή-
μιτελή. Άντϊ λοιτρόν νά έχδηλω3η
ή στοργή καί τόν ενδιαφέρον τοϋ
Κιράτους, ήρχισα·^ νά έκδίδωνται είς
βάρος των έντά>ιματα διά την εξό¬
φλησιν των δανείων. Τό κράτος
σικορπ'ίζει άφειδώς χρήιμστα ττρός
κοττεύδυνσιν. Α/όνον διά τούς
ττρόσφιι/γας τσιγγουνεύεται. Πρέ-
ττει νά γίνη νέα έκκλησις είς τούς
Βασιλείς, τόν κ. Πρωθυπουργόν,
τόν Σεβασιμιώτατον, τοΰς βουλευ¬
τάς, τούς Δηιμάρχους και δλους
τους τταιράγοντας, νά σνμτταραστα-
θοΰν διά την όλοκλήρωσιν τής ά-
ττοκαταιστάσεως των προσφύγων.
ΐ!ά δισταχθή ή άπομάκιρυνσις τού
προ'ισταμένου τού Κεντρον Κοινω-
νικης Προνοίας Μαγνησίας καί ν'
αντικατασταθοϋν τα μέ?νη τής Το-
ττικής 'Επιτ'ροττής Προσφύγων».
Μετά τόν κ. Ποπταδόπουλον ώ-
μίληισεν ό έκ,πρόσωττος των προσφύ
γων Λαρίσης κ. Τσέρτικ. ΟΟτος ε¬
τόνισεν δτι ή λέξις καί ή έννοια
«πρόσφυξ» &έν είναι δυνατόν νά υ¬
πάρχη σημερον, μετά μίαν σπερίιΤΓθιυ
35ετ!αν, λιότι δλοι οί ττιρόσφυγες
έχουν άφαμοιωθη καί άτροτελοθν ά-
νΌΐττόστΓαστον μ*ρος τού έθνικοΰ συ
νόλον. 'Εφ' δσον ομως, εΐττεν, υ-
ρχρή ής
δσον άφαρά την έττεκτασιν τής "πό¬
λεως.
Τελικώς υπό τής συγκεν ρώσεως
ένεικιρΊθη τό κατωτέρω ψήφισμα:
«Έν Βόλφ σήμερον την 19ην Ι¬
ουλίου 1959 ημέραν Κυριακήν καί
ώραν 10.30 π.μ. συνήλθον κατόπιν
-ροσκλήσεως τής ττανθεσσαλικής
"Ενώσεως Προσφύγων, έδρευούσης
έν Βόλω, οί ττρόσφνδες Βόλου καί
Λαρίσης, ώς καί τοθ 'ΑΛμυροΟ, είς
γενικήν συνέλευσιν μέ θέματο: όλο-
κληρώσεως δλων των κατηγοριών
των πιροσφύγων.
Μετά τούς 6μιλιτγτάς διεπιστώθη
ό ό^χ/ότατος ρυθιμός τής τηροσφυ-
γΐικής άποκαταιστάσεως δλων των
κατηγοριών είς ολόκληρον την Θεσ
σαλίαν, ή καθυστέρησις της ψηφί¬
σεως τής νέας κωδικοποιήσεως τού
νόμου προσφ«/γ ικής άττοκοττσστά-
σεως, ή μή Ψήφισις Ικανής πιστώ-
σεως διά την συνέχισιν τής ό—ο-
καταστάσεως των άστέγων προσφύ
γων ©εσσαλίας έκ τού κρατικόν
ητροθαολογιοιμοθ, ή μή είσίτι έφαρ¬
μογή τού ττρογράιμματος 1959 δι'
αύτοστεγάΐσεως, ή μή χορήγηισις
συμττληρωματικών δανείων είς τούς
λαβόντας 15.ΟΟΟ καί διαμένοντας
είς ήιμιτ&λή οΐκήματα καί τό γεγο-
νός δτι οί σεισιμοί είς ©εσσαλίαιν
εδημιούργησαν όξύτο—ον στεγαστι.
κόν τπρόβλη,μσ είς τούς ττρόσψυγας
Θεσσαλίας.
Άποφασίζει ομοφώνως: Την σύ¬
στασιν ττανθεσσαλικής ονντονιστι-
κής έπιτροπτης ΐπροσφύγων, είς ήν
άνατίθεται έν λευκφ ή ΰποδολή
των κάτωθι αίτη.μάτων:
1) Ή άνάληψις υπό τού ΰττουρ-
γείου Ίκανών οίκοττεδικών έκτάσε-
ων, δττου ΰττάρχουσιν άνταλλάξιμα
δι' άναλήΨεως αντών ή δι" άπταλ-
λοτριώσεως είτε 6Γ άγοράς ι—οΐρ*
ίδιωτών, δττου δέν ύττίιρχουσιν άν-
τσλλάξυμα καί (διωτικοί χώροι.
2) Την αύξησιν τοΰ άριθμοθ των
ττρογρομμοΓτισθεισών κοττοικιών τού
1959 άπό 20 είς ΙΟν, ώς ήτο καί
τό τηρόγραιμμα τοΰ 1958, είς Λά-
ρισαν άπτό 1 Ο είς 30, Άλμυρόν
2 6ως 30 καϊ αναλόγως είς Καρ¬
δίτσαν κσί Τρίκαλα.
3) Την χορήγησιν ηΰξηυένων ά-
ρωγών μέχρι τού ττοσού των τοι-
ποιμ ττρ οσφ ύγ ών.
10) Άττοσυμφόρησις συνοικι-
σιμοΰ 'ΕΘνικής ΤραΐΓΓέζης Ν^ας Ίω¬
νίας.
1 1) Χορήγησις συμπληρωματι¬
κών δανείων είς πρόσφυγας Ίωλ-
κού καί Λιμεναρχείου, ώς καί Άλ-
μυιρού.
12) Την δικαίωσιν των μεμονωμέ
νων άτόμων.
13) Χορήγησιν άδειών είς πρό¬
σφυγας «ατόχους οΐκοττέδων άνευ
δαττανηρών τρροϋπολογισμών οί
ποϊοι όπι€υμοΰν νά ένεγείρονν έξ
ίδίων.
Ή ιμή ίκανοτΓοίησις των δικαίων
αίτημάτων €>ά θεωρηθή ώς πβρΐφρό
νησίς τής θέσεως είς διωγμόν των
ττροισφύγων»
100 ΤΗη_Ι1 ΣΜΥΡΝΗ
ΜΙΑ ΔΙΟ-ΡΘΩΣΙ2
Είς. τό φύλλον τής 19ης τρέχον¬
τος σχετικώς μέ την εορτήν τοΰ Ά-
•σύλου1 Άγίου Άν&ρέου παρέστη ό
ιΔ)ιντής τοΰ Δημχηικοΰ Νοσοκομείου
Αθηνών κ. Τάσος Άναγνωστόπου-
λοςκαί ιέκ παραδρομής έγράιφη Ά-
ναστασόπουλος, είς 8ν άξίξουν τα
συγχαρηιτήρια διά τό ενδιαφέρον
τού πρός τα τρόφιιια τοΦ Άσύλου
Ν. Σμύρνης,
—Ή συγκοινωνΐσ Ν. Σμύρ
ν ής
Καθημερινώς καί κσι' Ιτο'
'τταναλαμβάνβτσι ή Αταξία και
κοθυσ'ίιησς είς την συγκοηω
(αν Ν Σμύρνη κοί διά την θε
>ινήν πίριοΐον σ! ήλιόλουστβς
ήαίρβς τοθ χειμώνος καί Κυ
ιοκ«»ς άκόι η
Εΐμοι ύη^χρβωμένθΓ νά άνα
«ι ω ουν«8«ριμίνα γενονότσ,
ά τί τυ,χάνουν γνα.στο το>'
τί; άνοφιρω0!4
σχετικθ κεφάλαιο τοθ β βλΐου
Ί ΐ
χ φ β β
ου μου τιά>ω οαό Ίσΐθρικά
ΐ Ά' ύ
25πμέρηυ κοί πΧέο οί
ότοΐχιΐ Ν Σ·όο^η τοΚαιτω-
οο< ν ναι ά^ γ μέ όντε· ε(ι τή β ρόν έπ' βς>Λ6Τόν. Εί^ικως την
8ην κοί 22ϋν τρίχ. μη θτ, ύηίρ
ι 200 βτομα ατιο 2 20' μίχρ
"Αοοη
< ΙΟ' ά βιΐ·ν3« είς τη α·σν. Τχ ι* γιυ σβ ώ και ό νι μυΐα ή Ι τηλο ηω(,οτ ό» Π 'ηίμιν 3 Οψ ο ■ ο ,65 » «ν τη. ι>ω ' ν,
κ « τι-
ποΐ ( ω ,
1 υχο
μ< ο>φ
Μ·.· ΤΙ ΐί
κο ι^< ρ16ε«, *τί|ς Σμύρνης, έφάμΐΑλες καί στήν ιδία γρομμή καί ώ. τι ό απόψεως κυκλοψορ'ας καί ίτιό άττίψεως έπιρρ' τίς κοί ά «ηχήοβως, μβ τΙ< έλληνινές έ Φηαβρθκς τή^ Κωνσταντίνον· πολβως, βποτΐλούσανε ο' 6 χώρο τοθ Έλλη ισμοθ *νατολίίΓ, ά*ό τα νησιά τοθ Αΐγαΐου δ; τόν Κθύ<οσθ εια| η ΜεσοποΐσμΙθι το κυριώτερα οργανα τοϋ άγώνα τοθ Γΐνους κροτοΰσανε ΰψηΧό τό φρό ημα των ϋτιοοςύλων διοάσκονε, πό ^ηγετούσανβ κοί συγχρόνως προσττοθοθσσνε μέ μιβν Κυ ινη, Αλλά καί άςΊοπρεπέοταΐη και Α κονόνα πολιτική Απβναντι γοΟ κυριάρχου, νΑ έξασψαλί· ί ιήν κατο τόβυνατίν Αν -μπόδισ'η διοβΐωση κοί ίξέλι των δμογενθν Μά ή άν «Ι ληψη τοθ χρέουτ σ' αό ές τό τε ι "Εγροφβ ή «Νέα Σμύρνη» τ<">ν Ίανουάριο τοθ 1881 (σελ
'73 τοϋ β βΜου) «Ή Ι·ημ>(.1ς
νέ εΐνβΐ εμηβρευμα «Ρ04 Νερ
οβοκι π *ν, ιΐνοα Ιβν»χβν »τή
αα» Ή ίοττρΐα τοθ Γένου—
καί άκόμα *3λν γράφττκε ΙδΙωι
σ β,τι οφορβ τό τμημα έκβϊνο
Ό "Εθνου, μα —είναι βέβαιο
ώ ιδιαΠΐρα θό οημε ώσει'ήν
ς<α καί την άτιοτβΑεσματιε 6 ητα τοθ έκιΐ λ<λην·κο(> τώτι υ.
Αόΐονόητο φυσι*Α ίΤναι «ώς
3'αν μι>άμε >ιά 'φημερι&βς τη
μόρ ής ή «Άμάλθ·ια> «ρωτο
— ττρωια ίρχεται οί ό νοθ μβι.
■ Τύ >ράφει ή Άμάλθειο», |λε
ε κι' 6 κόσμος των μβρΑν §-εΙ
.ών καί ίννοοθσβ δ«οιαδή«οτε
βλλη έφηαεοΐ&α Στενότατοι οί
δεσμοΐ τοϋ συνγραφία μ α·τή.
Άν,Κά «ι* αΰτο ν,Α μην ·|.α>
καί ηάλιν θο ιΤχε κάθβ δΐκοΐο:-
μ<>, νά ιΓ|ς άφκρώσει ίνα με
γά*ο μ*ρο· τοΐ β βλΐου' τ'
τρΐτο και τερισσότερυ τ^ν σβ
λΐδων "Ενα μνηαΒΪο ιής ά μό
ζετ »οΙ ό >ιόι τοΓ Σω-ροτπ
1ολ· μω ι&η Φ«λ, Βόζηοε νΑ ·>οΟ
6οοίι μκ ττρώ π μ^> φή
Κα> τγ β βΛΐ , ότ το1 Χ ή
στου ?Γλ'μΐ4,νδι, τί (3 ομο
|στί| οει ά, Ος το άποκα^ίσου
'υβ, ·δ ΕΛττνι »αός τή, Σμύρ·
νηι», είναι έπ.ση 1 α η^^/Iό^
Φ--ο>ιρυ0 ηοθ υ ηρό πάντων
Γ λ τί λό ο μά ΐ'ΐτα τοθτο Τ
οω ί αι, > ό ηρ ι. -ριτηι θο
τοθ ·· βλόγ ζε ένΐεχ νί ω τ.
μ>-ο ! τήμαι τι 0 συ.αντ Γμΐ
■ ό ής
δ_ω ,
ην Τ ο
^ ". β
γρ, μου. Άκ' ούιΐς μ0.
νάχα Ι.α φθλλο άπό 10 <£««. •·γμ·»· χαρι^ οίον Λ Π γμ· χρ^ οο μου Λάμττρο Παροιβ, θ έθ νθ. χ Έκτός Ομως άπό την Ικανο- ποΐηση μος κοί τό θαυμοομί μα«, >ι· οόι6 τό νίο κολυτιμό
ταιο Οντως άπόκ<ημα τής Μι· κρασιοτικήν, ΒιΒλιογ^α·ιο(, νο μιζω τι ώ ι, άπό ιι) μΐλΜη τού, μθ<, δίδεται ή ά»ορμ() νά σινο· νώγωμβ καί μερικα γενικότιρΐ)ς οημασΐας συμκεράοματα, σχΐ· τικα πάντως μέ ΐΐι, μικρασιαπ· κές μβλέτις καί Ιρΐυνις. Τόττρώτο» ιολύ οαοτ,τ) καί πολΰ χρήθιμη 1ΐα ή σκί^τοθ κ. Χ 2υλομυ>1οη >ά σημβ<ώσΐι και ωρισμένα περιβχομινα-ι'- 6ήοει·. αρθρα κλπ.-άπό τίς 4 φημΐρ16« ιήι, Σμύρνης πού 1 ύ λύ ιυού κια" Ινα ώραιότατ,ο στό ττό«ο ουνιΐλιοτικη γιό α- ινοΐιιοτερη, ταχύτιρη ρέοχερη θιεξαγωγΓ) αθτοθ εΤοουτ, των μελετην, θ& ήο' μιά συστηματική οτΐοδελνΐωσν ι6ν εφημερίδων, —εριοδικΑνκο( β.) Κων εντθπων τίς Σμύρνης και τ*|ς Κωνστοντινουιι6>!Β5
κατ' αρχήν καί κ-ΐ6«ιν κα> 2λ-
λων η
Τό δ>Οΐ·ρο : ΑδτΚ οΙίτΐ|·
μεςΐδΐς καί τα πίριο9ι«ά,«4
μλ τόση λαμνρότητα —ροβαλ
λει 6 κ. Χρ ΣοΧομωνΙί)!)!, Μ
μτιοροθσαν, συγκεντριύιΐνοιυΙ
«ερισυλλενόμενα κι' δοα Μ'
σ όν τα οέ αγνωστα Λ«όμη Χ*·
ρια. νΑ άτιοτελβσουν χή ρίΛ|
ενός Μο-υσεΐου τοθ Έ
σμοθ τη, Άνατολής· «δ
α
'* μά
6τιό
ί,
(1)1 - ΙΙΊΤιιΊΙΙΙΙΙ
III
ΜΕ Π ΥΛΜΑΓ4
ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ : ΚΑΘ1 ΕΚΑΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑΝ
Μέσω θεσσσλ νίκη-, Κοβάλσς, Ξάνθης,
Κομοχΐντν, Άλεξανδρουηό εως, Σου-
φΛίου, ΔιδυμοτεΙχου, Ο^εστιάδ ς, Κσ·
σισνεω , δπ υ αί τα συνορα
ΕΚ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΌΛΕΩΣ : ΚΑΘ' ΕΚΑ¬
ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ
διά τής Ιδίας δι: δρομής
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΤΕΡΑ ΜΕΤΑΒΑΣΙΣ
Πληροφορίαι — Προγρσμματα :
ΓΡΑΦΚΙΟΝ ΓΕΝ. ΤΟΥΡ1ΣΜΟΥ
"ΑΘΗΝΑ»,
Άκαδημίας 96 — (Πλατ. Κάνιγγχ) — Αθηναι.
Ιηλέψ. 620.536 —621.694
ε ' έ ' υ
Ι · οτ »
Φα ·οζ μ
) Άοφ ι-
βιόμ' ο .
οί, ι κάρχε
υο βίον
*ί ΐς θό
>ν^ιΟV1
ι ύ' κα Δν, το
ίλτιστον», η>.
α χαν ια-ωθ(| ό Τ
ό κοοθχ χ ι άο*
ά ψηβ )0ν 11 «<■ η , ι ι ινει, ιΐ αι (ζη·ώ α>(αν,
ρ>·ιαν
( », ν α ι
ί ' Ι
ν α ;
».. Ι Χ ;
ί|. Λ
' · , ΐ-ΐά χ υ
1 ^ά ».ΐι Δή
Ο' · ,
κμι αλλο
ρ<·»ε κα>
ύρ
Μ Σ
ΑφονόΈρ
ουνν ώ«η ,
ο β ξω
οθτο Οφ(.(3 ιήν έ
ώς ττρς τα συγκοι
-*ν ϊχ μέν αν'1ρ(.η-
γιά Ι συμ
Ο«> ΤΙιΟ ν;Γ
ύ·ό τή θε
•ι ι ΤΤ ν
ι υ ο ι*
ιί Ι - ί)
Ι - ί
μ'ι,ι -ρόψ ι
δ ΟΟ Κ <>νι
ν·0. ηού ιθα
υ^ι ψηλ ώ το
ι ή οχ ορ
Ι δή ->ο ή
τι. φΐαοΐι
, 6 ό το
γι- <η και ιυ ιιη άγαηημΐνη ^ηανπΛτ β ι;μ» δ ω< πόνο ψ- χή, : τίς μ α β Οί ·· υ ι ά Οί.ν* 1 ι ο ι, ι>|1 ι Ί
β Η ' ΤΛ ^Η
•ό 6α
ικ πθ ί υ ο,
μ . ή θ ρμη «..
τμ Τ ■ »υιι«Κ
• ι < υχ < καπ ι ν υ εξαμοιας, « τού ή ι ■νΛΐο'νο ττοτ», ο τ ττιί Λ 'ά "»1. 6.ιο & ατ ν «β ισσότ,ρα 2. Ομνη ττυ. 'ή με βά δ,βυΛθλόνβι,' ά^λά καί τή» άξΐα τοθ 'ΡΚληνιομοΟ ίχεΐνου θο. ΒιαιωνΙζΐι «Ι»» γερα'ρει. Τα αέαα βρσγ· μβς λΐΙ^ οί ανθρωποι ζ Ι ζ-λη καί τιΐσττ) καί γι_ 0 « ζεκΐνημα »ί νι αδΐΐς τ εηισ ημονικί|ς κοί *ιο Ιίϊ ·Κ άπόψ-ως ίχίρνβιη : Τ* «ΡώιΤ1 μύ μου οότό, 4>λωστε, ί|ιί
θά θυ^οθ ια, Τί-ς μ*οι·οΙ,ι1*·
ν, ι Α «ό ηολθν »σιρο 'ώΡα ά>
ττΑ ητ" ,
ΜΗΛΙΩΡΗ*
ώ
οκ
ρ
ωνιακΑΙ
η>, νΑ »
>ι*ί κοί μο, ά
δ οβάσ ακτον φο^τ<ο 1 ιΐ ο ονοτθν νθ τό ά^ρχΐ'ηΐ/αι, (μο ν ή γραμμή Ν Σαό^»η, Ο πό ε, οεον να «ρ« τηθο|"ν Ι πίστις συυμέτρω. κ κ νΑ >μ σφέι,ου- δαι ( Ι γραμμαί
αί ΠιίΛ Από 2-3 οότοκΐ η
τα καί ουχί μό θ' τό ιΓΙ:λ
ϋά Σμύρνης, συνεχθςκαΐ ά
ΦΩΤΟ-ΑΝΤΙΓΟΝΗ
«» -^ ι». . ■">·
ΟΙ Αρμόδιοι καρακολοθνται
Α κάμουν ΐΜγχον κατό πόσον
ηροθνται τ.Λ < ρομολόχια Ν. μόρντμ 6λας τα», Αμας κα> ή
έ^α . ΤΑ έγρόψ .μέν κατ' β«α
άλΓιψ ν διιτιρΕτιβι νΑ γίνΓΐ Ι-
νβνχος, ΑλΛσ. φωνή βοώντος Αν
8 'Ρήμν
"Ας ελπίσωμεν δτι κάποιος
έξ δλων ΘΑ δε.ζη ενδιαφέρον
μικρόν, Ιστω καί Αργά
Ι. Π. ΣΙΕΦΟιΐΟΥΛΟΧ
ΣΤΑΔΙΟΥ 6» Ομ6#οια -
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΌΓΡΛΦΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ
(Διά ταυτότητβς καί πιστοτΐοιητικά
θύνσβΐς. - Άντιγραφές. - "Εγχρωμε
γραφΐβς. - Εμφάνισις καί έκτόπωσις φ
ΠώΑησις Φΐλμς. - Νυμφικές καί έθνικές «νο
μασΐβς. — Κσλλιτβχνικές κορνίζις, *■ Λ·
ΜΕ ΤΙΣ ΚΛΛΛΙΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΣ
ΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ
Παράδοσις παραγνΒλιΛν »αΧυτ0ΤΤ1