187299
Αριθμός τεύχους
1464
Χρονική Περίοδος
32ον
Ημερομηνία Έκδοσης
5/7/1959
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΗρακΛ
Π ΚΟΣ ΚΟΣ ΜΟΙ
^!Β^■■υ—■|—ε»ε^|^>ιΜ^Μ姻廻■__________ ^^^^^ ^^^^^^^^λ ■ε^··^"—Ισι^ΗΙΗΗΙ^ΒΒ
•««^♦Ζ^™*^^· ^^ΟΓΙΙί11· ΟΙΚ·~Ο»«— «ΑΙ Τβ» ΠΡΟΪΦ,Τ,ΚΒ,» —ΜΦΒΡ ΟΝΤΩ»
^ι^^»^^»4»<ΜΜΗΗΜΗ>ι»ΜΚΐιιιι<ι.γγγΤγΤγΤ1ίττττϊΤ¥Τ¥ ιν,, «.___.__. _ Έ " ".......· · ΗΕΝΩΙΙΣ ΤΠΝΕΚΚΑΗΣΙΟΙΙ Τοβ κ ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΥΡ.ΛΚΚ 5 ,ΟΥΛ.ΟΥ ,959 | Α(β1ΐΛΠ* _ ·1§(#Μφης , -—^-,- ^ ^^ Ι»*»*ΜΜΜΜΜΜΜΙ»»»»»».Λ,, .,„„,,......τΤΤΤΤτΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΐΤη.ΤΤΤΤΤΤΕ¥ΐ¥¥¥¥¥¥¥ ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡ ΑΦΕΙ Α ΟΔΟΙ ΣΤΑΔΙΟΥ ©δ - ΤΗΛ. 907-126 *εάνθρωπβς ΐορντής τής . μας, «λίγτ»ν ώραν τή( παραδόσεως τού είς ανομους, έσωσεν Γ.ίς μαθητάς τού ΤΓ|ν· εντολήν ηνωμένοι, φέρουχ' είς πε- «Ις αύτβύς ν έργον. 'ίνβ ηάντβς εν ώσιν, χα- Ιΐ μ Πάτερ, εν 4μβί χαγω ΐν« ο Μ, ς {π β» ι*ε ακέατειλας». (Ίωάν- -,Εε·. ΙΗ ). Κ** .πραγματικαί Χριβτιχ- ««{ «ρέΛει. κατόπιν τούτου, νά ΐΜΙετχι χαί νά δυσφορή διά ήν ίιφΜΤ9τμε>'ην σήμερον, είς
4ρ| ΧρβτιχναΜύνην, ψ υ χ ο-
■ |.ρ« ν ύιαίρεαιν. Κάβε πι-
ιΊς τού Χ.ρνστοϋ οπαύός πρέ-
φ ν* επ«Βυμ$ ύιαχαώς .«την
«Αν πκντων ένωσιν». Πρέιτει
«έ. 4έε«η, ©χι διά τούς τύπονς
-ίαως γίΜβται σήμερον—άλλ'
ίΐλοιρινώς χ*ι ολοψύχως, υπέρ
ΤΪΚ έκπληρωαεως της επιτα-
χτοτ·* τού Σωτήρος; έντβλής.
'Οοείλει να εργάζεται αόκνως,
Μ ί τύ
ΜΤ*
, υπό των οποίων 4-
θεοττίσθη ότι έκάστης "Επιοκο-
ττιχης έύρας προΐοταται είς μο¬
νον Άρχιεριεύς, ό συι'τάκτης
τής ποηπνκής δβύλλβτς, ίιά τής
οποίας ό κ. Βενέδικτος Πρίντε-
Επς πρβχε.»ρίζεται είς "Αιρχιβ-
ρέ*. τονίζει: «Βουλόμενοι δού¬
ναι τή Έκκληοία των Άθώ
{«ερέχουσν έ
τίτν πραγματοποίησιν
ιεροΰ ακβποΰ, τής
ς των μβταξυ των
ίΜφ χρνοτιανικών Έκ-
«ληοιών υφισταμένων διενέξε-
«κ, «ού άάοτελοΰν ζιζάνια είς
τον αγρόν τού Κυρίον.
ΟΙ γνήοεΜ ΧριβτιανοΙ ήσθάν-
Ιραν συνεπώς αγαλλίασιν καί
ι4βρ*3ύντ»ν χαί άνεπτερώθηβοτν
ΙΜδες βύμπαντος τού Χρι-
ΰ Κόβμου, έκ τής -κ-
ις υπο τού Πάπα Ίωαν-
«««23ου —αμα τή άναροήΰει
«ν είς τον θρόνον της Πρε-
ίά Ρέλί
ς
βνντίράς
ς ρ
έγκυκλίβυ,
Α ξύ
ρς μΚγ
τής οποίας ή Α. Α. έξεύη-
την προ9£5ΐν νά ουγκα-
ο Οικουμενικήν Σύνοδον,
Μμα την "Ενωσιν των Έκ-
"Ηλπισαν ύηλαδή οί λπχν-
τβχβθ τής Γ ής Χρκττιανοί, οί
μή «νηχβντες είς την Ρωμαι-
«βββλιχήν Εκκλησίαν, ότι τό
Βατικανόν απεφάσισαν! επί
τιλους νά μεταβάλη την κβη-
βχροηβκΜήν τού νοοτροπίαν.
ΈιιΙατεΐΜετν ότι έκρινε σχόττι-
μβν κβη σεα&εστον να τείνη
χείρα οννΑηλλαγής καί άύελ-
* έ Χ 6ώ
χρ
Φνκ*κ έν
ς
βυμ6ιώοεως,
ί
έν Χριατω βυμς,
τά$ άλλας Χριστιανικαί
την
&περέ.χ©υσαν τό μέν διά τής
λαμπρότητβς τών αγαθών αυ¬
τής έργων, τό δέ διά τής διδα-
ακαλίας αυτής καί Ιδία τβΰ κη-
ρύγματβς τού μακαιρίου Παύλου,
ίσάςηον (!) έκείνου ποιμένα,
εκρίναμεν σέ κατάλληλον καί
διορίζομεν σέ Αρχιεπίσκοπον
Αθηνών, άμέσως εξαρτώμενον
«κ τής Ρωμαϊκής ταύτης έ-
δρας». Καί συνεχίζει περαιτέ¬
ρω «Άναμιμνησο<όμεν©ς τό πχ* ράόειγμα τόσων άγιον άνιδρων, ούς ή Έκκληοία τών Αθηνών, ώς μήτηρ προσέφε,ρε, μηδέν Γταραλείψηξ ινα τβνΐ τε <ΥΑΟΝ £ΟΥ(!) ώφελήοης, την τε Αγίαν Εκκλησίαν τιμήσης». Άλλά καΐ ο £ε&ασμιώτατος κ. Πρίντεζης, εις τό ενβρονιοτή ριβν μήνυμά τού, χαρακτηρίζβι εαυτόν ώς «Καθβλικόν Άρχιε- ττίσκθΓτον Αθηνών» έ,νφ άπλβύ- στατα είναι 'Επίσκ©πος των έν Αθήναις διαμενόντων Καβολι- χών, μεταξύ των οποίων φυσι- κά καϊ (τολλβί μή "Έλλΐννβξ πο¬ λίται. Πρέπει νά ζήσωμεν καΐ δχι νά σβύσωμεν ΙΑ ΑΙΣΟΗΜ.ΑΙΑ ΤΙΣ [1ΑΝΝΙΗΣ ΜΧΙ1ΟΠΛΣ Ή φτωχολογιά συνεκινήθη καΐ ττροσέφερε άπό τό ύ· στέρημα της διά νά πυργωθί) ό προμαχών «πρός δι- αιώνισιν τής έλληνικής γλώσσης» της έλληνικότη- τος καΐ των έν γένει έλληνικών ίδανικών καΐ παραδό- σεων πρός πλουτισμόν τού Άμβρικανικοθπολιτισμου. Σειρά διαφωτιστικών όρδρων τοθ έν Ν. 'Υόρκη συνεργά¬ του μας Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ Μ. Διδασκάλου τού ΟΙκ. Θρόνου Καλώς τον τόν "Αλκη, τόν τγο- , τιαλμοί γιά τέτοια ανωτέρα Μ»εολο- ), μ Βορειοφτειρώτη φίλο μόν. Χαί,ρω ττου σέ ξαναβλέπω. Τί νέα μοΰ φέρνεις άττό την έκλααή ττα- ρέα των συζτ>τηττώνν
—Ή συζή—ιατις διεξήχ&η μέ ζω-
ηράδσ, έφ' δσον τό θέμα ττο δτι
πρέπει νά φυλάξουμε δλους τοΰς
θησαΜρούς μαις — ττού δέν £χει
καμμιά όλλη ιέθνικότης τέτοιους πό
λύτιμους θησαυρούς — «αί ιμέ αύ-
ύ ύ ύ
ς ηρς
τούς τούς τΓ<χτρογονικούς ύ λ €ττ>-
ργς μς >
σοουρούς νά ττλουτίσχχιμε τόν ττο-
λιτισμό τής δεώτερης τκττρίδοκ;
ρΐος, έφ' δσον μάλιστα τό άτταιτεΐ
ρητώς ά—ό ημάς δλος ώ σττοϋδαΐ-
ος Άμερικανικός κόσμος.
'Εδιάβοασε ή τταρέα καΐ τό ώ-
ραΐο γαό(μμα το(0 Α|ιηιι»ίη>οέιδρο';
της Γκόγια. Ξεχαθάρισιε την θέστ]
τού. Ετόνισε ©τ ι δεν εΤττε είς τό
Κληρικαλαϊκο Συνέδριο τα δσχχ ά-
δίδ ί δι* αύ-
ττοδίδουν οί
τόν, διά την άποδολή τής
κης γλώσσης ά—ό τή λστρεία μας.
Τβ Βατικαινιόν άφ' ένβς καί Τανίφι δτι «εάν εγένετο τοιαύτη
Π Επιοκβπη των έν τή πρω- δήλοχτις είς τό Συνέδριο, θα έγέ-
τευβύοιι Καθολικών αφ' ετέρου, νετο από ιμέλος τής νέας γενεάς,
κατήργη<3*ν βϋτω, ένί λόγω άντι-ροσωττεθον μίαν τών Κοινατή- υ φίΤΛΐληττβν, την τταραώο- ΐ ·Α τών καί των Οίκουενενι- χών Χ>ν*6ων— Ιεράν παβοκα-
Λί Ελλ
ρ
ίη, Ελληνικήν Όρβοδο-
5»βν, εΙ$ την
% ά
γρφ ρ
κ,χτχ Ματβαΐον ΕΟαγγε-
*α», ή Καινή Διαθηχη.
Μάταιαι έμως ύυβτι>χώς καί
(τΝΰ&χι απεόειχθηβαν οί προο-
4**1«» των Χριατιανών, οί 6-
*ή*ι ηλπιοαιν, πρός στιγμήν
«ι 6 Καβολιχιομος άανείράαιαε
** «ττοτρνηθή τας μεααιωνιχκς
βόυς τάς οποίας χρηοιμ©-
Μϊ έν μίαω ετκοστώ αίωνι,
«Ρέ$ επιχράτηοίν τού καϊ έπι-
•«λην των οΐντιδέτων ιτρύς την
ΑίΔβσκαλΊαν τβΰ ©*©ϋ χΐς Ά-
αύταρχικίϋν καί άνα-
ώξών τού.
."Αύτη εοτΐν ή βντολη ή
άγχττάτε αλλήλους, κ
ήά ύμ«ί· Ύμ«{ *έ
·>"»μι φΐλβοί, «τι κάντα ά~π-
"Ίβα π-αρά τού Πατρός μου.
ΐ/νώ^ι^α υμίν». ("Ιωάννου
«·· Ι- ).
Εύ 6 άηοκαλυ-
μ
ίτοβτιομβΰ ν<οτρ©πίας θ€ ή έκλβγη νέβυ 'Επι- *>·»»« των έν Αθήναι; Κχ-
Α λ5ή
ρζ
*τ« τρόπον αύβαίρετον
**» πρβκλητικόν τούς
"τδν Ο1κουμ«νωιών
κ*ι άντιστάσεως μή ©ύση«, τόν
Μοτκαριώτατον Αρχιεπίσκοπον
Αθηνών και πάσης Ελλάδος
κ. βεόκλητοτν, άφοΰ δι' αύτοΰς
Άρχιβπίσκοπος Αθηνών καϊ
διάδβχβς τού ©ύραινιοβάμωνος
Αποστόλου τών Εθνών είναι...
ό κ. Βενέδικτβς Πρίντβζης' Π
Τό δέ μόιλλον έ ξ ο ρ γ ι -
α τ ι χ ό ν «ν προκειμένω είναι
ότι είς τάς Αθήνας έδρεύει καϊ
τ ρ ί τ β ς «Χριστιανόν» Έηί-
σκοπβς, ο τιτλοφβρβύμ/εν©§ ώς
«"Εξαρχος τών Έλληνβρρύθμων
Καθβλικών πάσης Ελλάδος» κ.
Ύάκινθος, μετημφιεσμίνος είς
"Ορθόδοξον Ίεράρχηιν, πρός
σκανδαλισμόν καϊ παραπλάνη-
σιν τών Όρβοδβξων Χριστια¬
νών!...
Είναι επομένας φανερόν ετι
αί δια&ε£αιώσεις καϊ οί ορκοι
των ευρισκομένων επί κεφαλής
τού· ιΚαθολιχισμοϋ, οί όποΐοι ε¬
ξεδήλωσαν .«διαχαή», υπέρ της
ένώσβως των 'Εκχληαιών, πό¬
θον, άηβτιελοΰν φαινάκην καί
ουτοπίαν. Μοναδικός δέ σκο-
πός τής έδρευοΰσης είς τό Βα-
τικαΐνιόν «Ίε,ράς £υ.νοδου των
Άνατβλικών 'Εκκλησιών» εί¬
ναι ή άνευ όρων υπο¬
ταγή τής Όρθβδβξίας είς τβν
Παπισμον.
"Ας ελπίσωμεν έν τούτοις
ότι ή Ίεραρχία καϊ ή Διβικοϋ-
σα Ίερά ϊύνβδβς τής 'Βκκλη-
σίας τής Ελλάδος, θά βξυ«νή-
θουν άπό τόν νήδυμον ύπνον
των καϊ θά λάδβυΛΐ, επί τέλους,
αφορμήν άπό τβ περιεχόμενον
"ΐχς έκδοθείση;, έπ' εύκαιρία
τοΰ διορισμόν τοΰ νεου Έΐτι-
σκοπου των έν Άθήιναις Καθβ¬
λικών, πα«ικής βούλλας, διά
νά άξιώσβυν, άΐτό τήινι Πβλιτεί-
χν —καί ιδίως άττό τόν άσπα-
ίθεντα εύπβιθώς την
χείρα τβΰ Ρωμαίου Ποντίφη-
κος. ώ>τβα>.ογόν των Εξωτερι¬
κών— όπως θέση τέρμα είς την
χαλίνωτβν διράσιν τβΰ
Καθολικισμού είς την χώραν
μας, η όηοία κατήντησε νά γί¬
νη «ά μ π έ λ ι ξ έ φ ρ α -
γ β», όπως ηβλύ προσφυωί
λίγετ ό θυμόσοφβς
Λαβς.
Μ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
των κα) ουχί την Όργάνωσίν μας».
Ό ό Αντιπρόβδρος τής Γκό¬
για κ. Κότταν στήν έτπστοίλή τού
δέν εΐσέρχβται είς τό θέμα σχετι¬
κώς ιμέ τόν νεαρο Ιερέα, ό όττοΐος
εδήλωσεν δτι ή έλληνική γλώσσα εΤ-
έμττόδιο είς τό Ιερατικό τους
στάδιο, διά τοθτο καί τπρέτηα νά
καταργηθη> κτλ.
Ή παρέα έπιθκμεΤ νά μάθη, εάν
χετε άλλες θετι«ές >πληρο·φορίες
δι' αύτά ιμας τα σττουδαΐα θέματα
ττοΰ ένδιαφέρουν τό Ποονϊΐλλήνιο.
—"Ακοιισε, "Αλκη. Την ττεροοσμέ
νη Κυριοκή έγιινε στόν Καθεδρικό
τό Μνημοσυνο τού αλησμονήτου
'Αρχιεπισκότηου μας. 'Ελειτούργητ
σαν τέσσαρες 'Αρχΐΐρεΐς >μας. Τούς
εΤδα στήν Έκκλησία καΐ ιμετά τό
Μνημόσννο εχαυδεντιιάΐσαμε. Κατό¬
πιν ττήγαμε στήν Άκοοδτιμία τοθ
Άγίου Βασιλείου. ΟΙ τέσσαρες Άρ
χιερεΐς έψχχλλαν κατανυκτικό Τρι-
σάγιο. Στό α'^Γθκίνηττο, ττηγαιμό
κα! έρχομό, συνεζήτη<τα έττΐ ώ- ρες μέ τούς ΆρχιετΓΐσκόττους μας. Κα! εμαθα διαφορες, ά»φΐ*εΐς ττλη- ροφορίες. Ιδιαιτέρως δέ άπό τόν έττίσκο—σν Ναζιανζού Ίεζεκιήλ και τ6ν έττίσκοττο Τρσιταίου Πολύευκτο. "Ακοοσε, λοιττόν, "Αλκη: Τό βραδυ της 1τ>ς Ιουλίου, ή>ε-
ρα Τρίτη, ή Γχόγια της Κοΐι^τη-
τος Σί»λτ Λαίηκ Σίτν, ώς μέρος
τοΰ ΓενικοΟ Προγραΐμματος τού
Κληρικολαϊκοΰ Συνεδρίσυ, ώργάνω-
ρ
γ»κά πράγιμοττα, άδιαφόρηθΌν.
νβκινήθησαν δμως, όπως σΜμιβαίνβι
ττάντοτε, οί φιλότιμοι ανβροττοι χοθ
λαοθ. Είναι έκεΐνοι, οί οττοΐοι έως
σήμερα θυσιάζονται γιά την συντή-
■ρησι τών 360 έκικλιησΊών ιμοος καΐ
τών σχολείων μας, ττού αύτοι υπήρ¬
ξαν οί Ιδρνταί. Αύτοι οί άξιοβαύ-
ιμαστοι ώνβρωίποι τού λαοΰ ιμέ ττ
άθά ■Ελλή ^ ύ
ρ ιμ
άθιάψορη ■Ελλτ|ν«κή ψυχή, ε^ι αύ¬
τοι —ου ττροσφέρουν γιά τα "'Ελλτ,-
νικά γραμματα κα} γιά την έττιβί»-
σι της Θρησκείας ιμας, ώς ΕΛΛΗ¬
Ν Ι ΚΗΣ ΌιρΘοδοξίας.
Ίσως θά ταίριαζε νά άναΦέοω
ότι ή Τιτανομαχία τού 1821 - 1827
τών ττατέρων ημών, ττού ΐγιονατισαν
μιά τροιμερή Αύτοκρατορία Ιβττέτυχε,
γιατί εΤχε τταλλαΊκό χαροοκτηρα ιμέ
σύνβηιμα: «'Ελευθερία ή θάνατος»!
Έττέτυχε, λοιττον, ή Στανροφο-
ρία μας τού 1931, γιατί εΤχβ χα-
ρακτήρα λβϊκό. Επήραν στά χέρια
τους την άγία αυτή ύττόθεσι οί ς>τω-
χοΐ ιμετανάστες μας, πού βυσιάζον·
τσι γιά δλα τα Ιβρά μας. Τα χρή-
Ιματα στή δύσκολη ό<£ίνη έιτοχή τής οικονομ ι κης κρίσεως μαζεύτηκαν δαλιλφιο ττρός δολλαριο. ΟΊ, ιμετα- νχάστες μας οννώδηχχν τόν όβολό τους ιμέ συγκιντγτικά γράμματσ, γραμιμένα ιμέ τούς ττσύν,μιούς τής ψυ^ χής τους. Κατά την ττερίοδο τής λαϊκής αυτής Σταυροφορίας, άττό τής 9 Φεβρουαρίου μέχρι τού Ίου- νίου τού 1931, έδημοσιεύθησαν είς τόν «Έθνιχόν Κήρυκο» άναρίθμητα γραμματα των 6ιοτταλαιστών μας. ΛΟΛΛΑΡΙΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙιΚΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Θά ττρετηει νά ττ,ροσθέοχ) δτι ά¬ πό τα άθροιζόμενα βολλαρια εΤχαν (μΐεγαΐλείτερη ήθρκή έννοια τα δημο- σιευόμενα γραμματα τπού μαρτυ- ροΰσαν τόν ατίιμηττ© τιΛοΰτο τών ά¬ γιον αΐσβηιμάτών της λαΐκης ψνχης. Ό άττοστελλαμενος όβολος γιά τόν «Αγιο Βωμό», γιά τό φΜεγάΚο Δι- δακ—ίριο τής Φυλής>, τ^ρσηρχετο
κκρίως άττό ττονομέΐνες ιμητίρες καΐ
πατέρβς, άπό φτΜτχοΰς |μ^ταν*_—ες.
Από Έλληνότταλα. 'Αττό δί&οοσκά-
λους. 'Αττό φοιττϊτάς. Άττό Σ»μα-
τεϊα. 'Αττό ΣιΛλογους τής Νέας
Γενεάς. Ελήφθησαν συμδολικές εΐσ-
φορές «οαΐ άττό Άμβριικανούς, ττού
έχουν ένθρονισ,μένη στήν καρδιά
τους την "Κλλάδα, τού Πολιτισμού
Μητέρα. Ασφαλώς οί εύγενικοΐ οώ-
τοί Άμ£ρι*:ανοΐ εΤναι εΕλληνικώτε-
ροι άπό τους ίδικούς ιμας έκείνους,
πού μένουν άδιάφοροι ή ιμάς ονμ-
βουλεύουν νά τταρατιτσΜμΐΕ ΣχολβΤα
καΐ Γ>£)σσα καΐ 'Ελληνίκής μορφής
σε'μία 0Λ^κέντρωσ77ίς"τό ΐδι'ο ξε-1 Όρθοδοξία καΐ Ιδαν.κά καΐ — ρα-
- δόσεις καΐ νά κυττάςωμ* την δολ-
νοδοχεΐο. Φυσικά τΓροσήλθον ττολ-
λοΐ σννεδροι, κληρικο! και λαΐκοί.
Παροντες καΐ οί ΊΕττίσκοποι. Είς
αύτό τό ΡΟΚϋΜ συι^ητήθησαν
διάψθιρα, γενικοΰ ένδιαφέροντος, ζτν-
τή,ματα. Αίφνης έσηκώθη ένας νεα-
ρός κληρικος καΐ εζήτησε την είσα-
γ»γή της άγγλικής, είς βάρος τής
έλληνικής, είς την Όρθόδοξο λα-
τρεία ιμας. Τόν τολμητία τόν άττε-
στόμωσε ό ίττίσκοπος 'Ελαίας Ά-
θηναγορας. Ωμίλησε
έτΓΐχειρήΙμΐατα.
μέ τηειστικά
ΓΥΡίΙ ΙΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ
ΙΟΗΑΖΕΙΟ ΚΛΕΦΤπΣ
**» ο* άφήνουν, άβεΛφέ, ν' άγιά-
• "Ιδού -άλι νέκς τηροκλή-
» ·Λθί όΛχχσμοί:
β(—Μρ(8α «ΧαλκΙν Σεσϊ»
τού ΛαοΟ), μΙ έκδοττ) τόν
"»σιού»£ διομορτθρεται διότι
«Μργός των Έξώτβρικών κ.
■^ έντιμερύννι γιά την ττο-
?·" ·"« Κυ-ρ«Βοπς Πολιτϊίοις τόν
ΤΚΐτηγό κ. Γρίββ, τόν όττοΐον σ-
°"-Λτ> «3βν»ύθΐΛ«ο τρομοκράττη» καϊ
ϊ^ττνο—ϊ δτι €ΐ>Ιοθέπ>σε προσ
ά~€ΐλη-τ»οή — άση σχετκώς
με>«νία τής Ζαρίχης»· Κ—
— «άχι—οψί*ς των Τούρκων
ί* *. «α^ ββ^η ^ς Ελλάδος
νέ την εκτελέση τών σνμ-
τα —>Λύ ιταράξενα, διαβά-
ώ
τ*τΟΚ) Λοπτόν ο— μ*"ο ιμττορεΤ
ή βρβον—τι-, Σέ τέτοιο
λοιττον καΐ
χ
ς ιααΐ ύτηοκρισίας
οί λίγο, ταραξίνς Τούρκοι
τού Κκχ—σούκ «αί τού
4ιηό ττολύ
τοι~ι«<ο λαώ «αι είμα- δ— τα ίμτ—»ακττ·κά ού- "-ΤΡύνΐματα των έξαλλωι/ Κιου- * «οί Ν—κτας δέν -ρόβειτα. ίιττΐρειάοχίΜν. Ξαρο,Μ ττβλύ ι»ύς ό τοχ»— «ός λαώς στή »—- ·<«υ ιηλοοψηφια, ούτε άχαρι οθ— «βΐ τόση άγνωμο ϊ εύ- τοθλώχιο—ον χρειαζίται -ώς 6ίχ«κ; τόν τής ΒΟΚΑ «αί !■■ θά έξακολουθοϋσαν νά εΤναι δοθλοι καΐ ίκμιεταλλβύσιμο άνθρώπινο ϋ- λικό άττό την έττιάΐρατη αγγλικη ά- ττοικιοκρατία. Πώς λοιτΓΟν καΐ ιμέ ττοιά λογ,ική συνίττεια καί μέ ττοιά ήθική βαση ό Κιουτσοΰκ καί τό φερέφωνο τού θέλουν ν' άτΓοκλείσουν τό δικαίωμα άιτ' τιόν κύριο δηιμιουργό τής Κυ- ττιριακης Δημοκρατίας νά ένδιαφέ- ρεται γιά την τύχη της καΐ γιά τό μελλον της; Μήτττως γ(ά νά Ιέττιτύχει ετσι στΐς δαλοπλοκίες κα; στίς ύ- περφίαλες κα! άτταράδεκτες αξιώ¬ σεις τού; ιΚαλό είναι νά ιμ<4βτ| ό κ. Κιουτσιούκ καΐ ο! μικρότεροι ύ- ττοταχτικοί τού, δτι τα κόλττα αύ¬ τά δέν ίχουν τπέραση, γιατί ε'ναι «διά ττολύ μικρά ·παιδία». Νά μάθη άκομα ττώς κοντά στόν Γρίοα στέκεται καΐ όλάκΛηρος ό 'Ελληνικός Λαός, ό όττοΤος 6έν θά ίπιτ;ρέψει καμιάν άλλη, ο^τϊ. την τπαραιμικρήτερη ύττοχώρηση, ττέραν έκείνων τής Ζυρίχιγ; καΐ τοθ Λον¬ δίνον, ττού ιμέ ματωμένη ψυχή αναγ- καστηκ€ νά τίς ανεχθή ό 'Εϊλληνι- σμός. Δέν ίχβι τπέραοτι σήμβρα τό ττνεΰ- μα τής τταροιμίας: «Φωνάζει ό κλέφ της νά φόγει ύ νοικοκύρης». Καΐ το ξέρει κιάλά ό Κιοι/τσιούκ δτι στό τηροκείμβνο νοικοκύιρης €Ϊναι ώ Στρατηγός Γρεδας - Διγενής, καΐ δ¬ χι ό Κιοντσούκ Νοικοκύρτ>ς Γης
Κύτηρου «Ιναι «ουρίως ό 'ΕλΛηνικός
Λαος της ΜεγοΛονήσου καί δχι οί
τούρκοι τής Κύτηρου. Άς οφήσει
λοιπόν ήονχονς τούς δυο λαούς νά
βαδίσοΐΛ' είρηνικά κα! μονισσιμένσ
ττε—ρωμίνα τους.
Ξ. Κ ΑΚΟΓΛΟΥΣ
Τό χειρότειρον δμως ά—ο δσσ
διεδραματ ίσθησαν, μέ διηρηιμένο τό
άκιροοΓτήριο, ήτο δταν ήγέιρθη ένας
νεαρός, πιθανώς ιμέλος της Κοινό¬
τητος. Δέν περιωρίσθη Ιμιόνον νά
σονηγορήση υπέρ της άγγλοττοιή-
σεως τής λατρείας ιμας, άλλά έκα¬
με καΐ μία άνίερη τΓροκλησι. Ά-
ττβυθυνάμενος πρός τούς Έπισκό-
τηους, έδρόντησε καί εΤττε: «'Εσεΐς
δλοι δέν εΤσβε Α)μ|ερικανοί! Είσθε
πράκτορες μιάς ξενης χώρας! Τής
Ελλάδος!». Κσττάττιλιηκτος ό μ«γα-
λοΐδεάτης Άμερικανός καί "Ελλην
'ΕττίσκοτΓος Ίεζεκιήλ, έμ—ρός είς
τόν τερατώδικο όνειδισιμό, ηγέρθη
καί κατά τρόττο άιριστοτεχνικο, υ¬
μνήσας την Ιδεολογικ.ή συμδολή γοΟ
Έλλην ικοΰ ττνεύματος πρός ττλου-
τισμό τού ττολιτιοιμοθ τής Σι/μττο-
λιτρίας, έδωσε τό άρμόζον ιμάθημα
περι ύγιοθς φιλοττατρίας Καί —ερΐ
τών δημοχρατικών θεσιμών της φι-
■λελληνικής μεγ<5λης Δτ»μοκρατίας. Αύτά τα λυττηρά, "Αλκη., τα σν- λαριακή καλοπέρασι. Νά ξ«χάσο>-
μεν άγίους βωμούς, νά λαξεύσομεν
δέ ιμόνοι ιμας την εττιτύμοια πλα-
κα της ήρωικής φυλής.
Μεταξύ τών πρώτων, ττοΰ έστει-
λαν τόν σνμιβολικο όβολό τους γιά
τόν 'Ελληινικό Προμαχώνα, ήτο κα!
ό |μ£ 'Ελληνική ψυχή 'Αντικυβίρνή-
τηις τής Παλιτείας τής Μασαχουσέτ-
της Ιέντιμ. Ουΐλλιαμ Γιώγκιμαν. Την
εΐσφορά τού ττρός τόν Πράβδρο τής
Έττιτροτπής Σβο. Άρ(χιβτΓίσκοπον
Άθτναγόρα, την οννώδευσε ιμε ίνα
ττ«ρίφτ)μο γράμιμα, ττού δμοιαζε σάν
Μμνολογία γιά την ένδοξη 'Ελληνι-
κη Φυλή. 'Ο εύγιενιικός ούτος ύττβρ-
έλλην 'Αμερικανός ετόνισε καΐ τα
εξής: «Τα δσα έτκ^ϊλέσθησαν είς
την Χώραν σας, έγιναν κληρονοιμία
τής άνθρωτΓΟττττος. Ή 'Ελλάδα υ¬
πήρξε τό πρώτο τΓολιτιοημένο "Ε-
θνος, πού άνέπτοξε λαϊ«αή μορψή
ιατοερνήσβως καΐ ημπορεί νά όνο-
ΐκχσθη Κοιτ(6α τής Ελευθερίας».
Προσέθεσε δέ ιμεταξύ αλλων καΐ
αύτά: «Συγχαίρω τόν «'Β&ν·ικό Κή-
ρυκα» γιά την ένθερμη ύπΌστήριξι
ττοΰ τταρέχει βίς την εκστρατείαν
ύττέρ τοθ "Εκτταιδεν—ρίου, καθώς
καΐ την Γβνική τΒπντροπη γιά την
όραματικότητα, μέ την ότποία έσχ€-
δίασε τό ώραΐο αύτό καί «οινωφε-
λες έργο» (5).
(5) Σχετικώς ιμέ τόν αγώνα ύ-
ττέρ τών ' Ελλην ικών Γρα)4ματων καΐ
διά τό ζωηρόν ενδιαφέρον τών έττι-
σήμων Άμερικανών Φιλελλήνον ύ-
διά
είναι λαμττρά. Φταίομεν
διά ιμας μ
δμως ημείς, τού ύστεροΰμε είς ττρέ-
ττουσαν διαφώτισιν. Φταίουν δέ πρό
παντός έκεΤνες οί πλούσιες Κοινό-
τητες, οί οποίες, ένώ δαπανοΰν ά-
βέρτα διά ΊΕκκλησίες, έχουν δέ καΐ
έτοιμα πολυδάττανα κτίρια «αί Κοι-
μοτικά Κέντρα διά χορούς καΐ δια-
σκΒδάσεις, δμως διαιτράττουν τό
άσιτγχώρητο άδίκτ)μα, νά μή Ιδρύ-
ν 'ΗμερήβΊα ΊΕλληνοαμερικανικά
Ας τό κλείσουμε, "Αλκη,
ρα αύτό τό ζήτημα. Κα! άς £λθου-
με γιά τόν ττροορκτμό τοθ Μεγά¬
λου Σχολείοι» τού Γένους <μας, δη- λαδή τού ΊεροΟ τηραμαχώνος τής Φνλής μας.. —Ή τΓαρέα —μοθ λέγιει ό "Αλ- κης—θέλει νά μάθη δτι Οστερα ά¬ ττό τό Ιέμττνειβΐμΐένο υπέρ τών Έλ- ληνικών Γραμμάτων ΔιάγγίΛμα τοΰ τότε ΑρΧ'—Ίσκοττοι» 'Αθηναγόρα, τ! καρτΓθύς έττέΦερε ή αδιάκοττη άρθρογραφία τοθ Έβίνικοΰ ιΚήρυκα πρός ττυρττόλησι τών καρδιών των ΤΓΐοτών; ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ Νά ή σκνέχεια της ύττέρ τών (Ελληνιικών Γραμιμάτων Σταυροφο- ρίας: Πρέττει κά τονισθίΐ δτι ή στσν- ροφορία διά ινα ττνργωθή «τό Με¬ γάλο Διδακτήριο τού Γένοος», ίλα- δε, κυρίως, λαϊκό χαρακτήρα. ΟΙ ττολυτάλαντοι, ττού —ιοτιεύοΐΛ' είς την θεωρία, είς την δαλλαριακή κα- λοττέρασ-ι, ιΓνα, δέ ντχρωμελοι οΤ Μελετήματα τού Δ. ΚΑΛΛΙΜΑ- ΧΟΥ, δτ>μοσΐίυάμ«να είς την με¬
γάλην 1Ε-ιβεώρησιν «'ΕλβΙθερον
Τύττον» (ιΝέας Ύ6ρκτ)ς) είς τα φύλ-
λα 23 »οα1 30 Σε-τεμδρίου και 7
καί 14 'Οκτώβριον 1944.
Η ΙΕΡΗ ΦΛΟΓΑ
ΕΙΧΕ ΑΝΑΨΕΙ
Αξίζει ν' άναφέρω όλίγες γραμ-
μές άπό τα δη)μΐοσιευθεντα άναρί-
θμητα συγκινητικά γραμματα τών
διοτταλαιοτών μας γιά τόν Ίερό
Πραμαχώνα τής Φυλής:
—'Η Αχώ τής κωδωνοκρουσίας
τού «'Εθνικοΰ Κήρυκος» ιμάς οννε-
κίνησε. Ημείς οί βιοτταλαισταΐ τού
Ριάλτο Ρέσ·τ«ραν<Γ τού Νιοϋαρκ, σάς στέλλομβν 23 δολλάρια». —«Εγεννήθη^ Ιέ6ώ και δέν ξέ- ρω καλά 'Ελληνικά. 'Η ψυχή μου έν£κ»Λσιάσττ)κε. Σάς στέλνω ίνα δολλαριο.— Μαρία Χαλλάκου, Βο- στώντρ. —«ΕΙμΚχστε 7 άδέλφια, τό κα- θένα προσφέρομμε άτττό ίνα κε,ρα- μίδι γιά τό Μεγάλο Σχολειό. ("Υ- ττογραφουν τα έτττά άδένΧφια Π. Κοντόκη). —«Σάς στέλλω τόν κουμτταρά μόν. "Ολα τα "ΐΕλλην<ότρουλα έχοΐ(ν Μττάνκς. "Ας τα στείλουν γιά τό Μεγάλο Σχολειό».— Σοφοκλής Κο- λιος, ΣόΙοϋθμπριτζ, Μασσ. —<'Εδιά6ασα €(ς τον «'Εθνικο Κιίρυκα» την 'Εθνοοή 'Εκστρατεία όπερ της Πρώτης Πανελνην!ου Κι- δωτού. Σάς στέλλω τόν όοολό μου καΐ με χαράν και ονγκίινησιν άνο>
Φωνώ: Δόξα σοι ό θβός».— Δη¬
μήτριος Βαιμοέρης, Νιοΰτον, ΝιοΟ
έρσ
—«Καΐ έγώ εΐμΐαι 'Ελληνοττούλα,
γεννημένη έδώ. Έσκίρτησε ή καρ-
διά μου γιά τό Μεγάλο Έκτταιδειυ-
τήριο. Λάβετε κα{ τόν ίδικο μου
κουμτταρά».— Μαργαρίτα ΧαΊδα-
ρη, Σικάγο.
—«Μέ χαρά κοτττομεν άπό τό
ψωμί ιμας καΐ σάς στέλλομεν 27
δολλάρια».— ΟΙ 6ιοτηαλαισταΐ τού
Χορν εντ Χιόνίνταρντ Ρέστωραντ,
Νιου 'Υόρκ.
—«Ό «Εθν«κός Κηρυξ» έσήμα-
νε τό έγερτήριον σχχλττισιμα. Μέ
σχολκϊα («ΙΕγαλοττρβπή θί- 6γάλς»μεν
άπό την καρδιά τών Έλληνοπ-αί-
δων τόν πόνον καΐ την ταπείνωσιν
πού αϊσθάνονται.— Δ. Γεωργακό-
πουίλος, δΐίυθυντής τού Κοινοτικοΰ
Σχολείον «Πλάτων», Μττίριμιγχΐχαμ,
Άλαμπαμα.
—Ό έν Βοστώνη Δήμος Κακρι-
δάς, σννεργάτης τού «ΊΕΘνικοΰ Κή-
ρυκος», στέλλων τόν οδολλόν τού
είς τόν 'Αρχιεπίσκο—ο, έτόνισ« με¬
ταξύ αλλων καί τα εξής: «'Ενάν,
Δέσττοτά ιμου, άττοτύχη ό άγιος αύ-
τός οκοπός, τότε ψάλλε μας: Δεΰ-
τε τελευταΤον άσπασ·μόν φυλή θα-
νουση. Μόνον ένα τττώμα κινούμε¬
νον θά αρνηθή νά δώση ένα σέντς».
—'Ο Δόκτωρ Θεμιστοκλής Μαΐυ-
ροκορδάτος, _ πρόεδρος τότε τού
Ήμερησ. 'Εκπαιδεντηρίθίΐ Μτηρόνα
συνώδευσε την είσφοράν τού μέ ττο-
νεμενο πρός τόν "Αρχιεπίσκοπον
γράμμα. Έτόνιζε κα! τα εξής: «Έ
άν, δ ιμή γένοιτο, ή τελευταία αύ¬
τη τπροσπάθεια οπτοτύχη, θά έξα-
κολουθήσω^εν τον δρόμον Γμας σττ
χώρα αύτη σάν ζωντανοί νεκροί»
Είς τόν ύττερ οωμών άγώνα ε¬
κείνον έλαβον μέρος ομαδικάς δχι
μόνον ό διδασκαιλικος κόσμος, άλ¬
λά καΐ οί φοιτηταί μας, κα&ώς καΐ
ή ωργανωμένη 'ΕΞλληνοοομερικανικτ)
Νέα Γενεώ μας. Έπίσης δέ καΐ οί
λογιοι.
—"Ενας άπο τούς λογίους μας,
ό συγγραφεύς "Αγγελος Αλεξόπου-
λος, πού έδίδασκε τότε είς τό σχο¬
λειό τής ιοοινότητΌς Κάντον, Ό-
χά'ιο, άποστίίλλων τόν οβολόν τού,
μίάς έγραφε καΐ τα εξής χαρακτη-
ριστικά: «'Εσ€ΐς κατορθώνετε νά
άνάβετε φωτία καΐ σε παγωμένες
Ακριβώς ττερί αύτοΰ έπράκειτο
Νά θερμαΐνθούν κα! οί τυχόν —αγω-
μένοι. Καΐ έθερμαίνοντο καΐ αύτοι.
Καΐ ϊστελναν τόν συμβολικό όβο¬
λό τους.
Η ΑΙΣΘΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ
ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΑΣ ΓΕΝΕΑΣ
Ή Ιερά έκείνη υπέρ τών Έλλη¬
ν ικών γραμμάτων έκστρατεία, έκτός
άτηό την ύλική απιοψι, εΤχε —έπτα-
ναλαμβάνω— άννττολόγιστα ήθικά1
σ^τοτελέοΐμκχτα. ' Ελάμβανε τόν χα¬
ί Συνϋχβια «(ς την 2αν σιλ.)
ΠΡΟΣΟΧΗ
Ευρισκόμεθα βίς την έξαιρ— ικώς ευχάριστον θέσιν ν' άναγ-
γλωμίν £ς τούς συνδρομητάς ^«1 ΟΛΚτγνώστας μας, οί όττοίοι
δέν τ>δυνήθησαν, τταρά την επιθυμίαν των, ν' άττοκτήσουν οΐκό-
ττεδον άπό τα βιατεθέντα υπό τής εφημερίδος μ— εΙς τάς πε¬
ριοχάς Δροσώς, Δϊονύσου, Σταμάτας καί Μ. Πεύκου, μή εύνο.
ηθέντες «ίς τάς σχετικάς κληρώσβ.ς, βτι, συνε-εΐς ττρός τάς
δοθείσας^ υποσχέσεις μας, επετύχομεν νά εξασφαλίσωμεν καί
δι σντους έξσιρετ.κά ο^ό-€δα ττευκοβρ.θη, είς -ρονομ.ούχους
θέσεις τών 'ττρ^ασ-ίων Σταμάτας καί Μεγάλου Πεύκ^που
θά παραχωρηθούν είς αύτούς, β.ά κληρώσεως, υπό εθνοϊκωτά-
τους, τΓάντοτε, δρους.
Α' ΟΙκότΓεβα Σταμάτας : Πευκόψυτος ίκτασΐς απέχουσα
500 μονον μέτρα άττο τό τίρμα τής λεωφορε,ακης ΎΡαμμ^.
Οριζων άνα-€τ~αμένος. Πρός δρχ. 8 . ΙΟ κατά τβτρ ττήχυν
Προκσταβολή 20% επί τής άξίας τών οΐκοπέδων Δόσε.ε Βρν'
400 - 500 κατά μήνα. ς ΡΧ'
Β' Ο(«6πε6α Μεγάλου Πεύκον : Είς μαγ,υτ.κήν τταραθα-
λαοχτ,αν θέσιν. Αφθονα ττεθκα. Συγχοινωνίο τακτ.κή Νβρό
άρτεσ,σνό έντός τοθ κτηματος. Πρός βρχ. 7 κατά τετρ. ττήχυν.
ΠΕΑίκαταβολή δρχ. 1.000 δ." οΐκόπββα των 1.000 πήχεων καΐ
βρχ. 1.500 6»' οΐκόττιδα ανω των 1.500 ττηχβων. Δόσεις 6ρχ
200 - 250 κατά μήνα.
ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΣΟΦΟΥΛΗΣ
ρη δεχαετία άηβ-6λέίτετ4Ε— την «ίτοχίιν έκεί-
χής ημέρας πβΰ * θεμιστοκλής, ντιν ες τοΰς κόλπους τοΰ "Ε·
Σοφούλης άγκατέλειψε τβν μά- βνβος Ιοδόλβι &φεις, λαϊ-
άά ύ' -
ταιον χαί «χάρ*στβν αυ¬
τόν) κόσμον, διά νά εισέλθη είς
είς τό Πάνθεον τής Ελληνικήν
'Αθανασίας.
Ό Σάμιος πολιτικάς άνήρ, ο
οποίος άφιέρωσ<εν όλβκλικρον ζωήν τού είς ά τ ρ ώ - τους, υπέρ τβϋ "Εθνβυς αγώ¬ νας, υπήρξε, μετά τόν 'Ελευθέ- ριον Βΐνιζέλον —τοΰ οττοίου ήτο πιοτό; καί αφοσιωμένβς βαυμαστής— ή ήρω'κωτέρα ή- γεττκή μορψη τής συγχρόνου Ελλάδος. Φανατικός λάτρης καί έμ&ρι- θής τοΰ μεγαλείου και τής δό- τής Άρχαίας Ελλάδος, με- ΐτής, άφοΰ έσπουδασεν είς την Γερμανίαν άρχαιολογίαν καί διετέλεσε μάλιστα ΰψηγη- τής τής Φιλοσοφικής Σχβλής τβΰ 'Εθνικβΰ Πανειπιστημίου, ό Θεμιστοκλής Σοφούλης διέκο- ψ«, τώ 1899, την έπιστημονι- κήν τού σταδιοδρομίαν διά νά είς την πολιτικήν, ς η ήν, κυρίως δέ διά νά διαθέση όλας τού τάς δυνάμεις είς την ύηη- ρββίαν, έν άρχή μέν τής ε ϋ- ά ν <5 ρ ο υ γενετείρας τού, 6ρα- ύύτερβν δέ ολοκλήρου τοΰ "Ε- 9 ς Ό άιείμνηβτβς 'Εβνικος Ήγέ- της ήρχισε και ουνέχιαβνν έ.τί μίαν καί πλέον <5ω<5εκαετίαν, Το πολιτικόν τού βτάδιον είς την Ιδιαιτέραν τού ηατρίδα, μέ άκαταπαύατους, ΰπέιρ ής έβνιικής της άποκατοτοτά- βεως αγώνας, π«ρά το γεγονός βτι ή £άμος άπετέλει ήγεμο- νίοτν, άπολαύουοαν π λ ή - ρου$ «ύτονομίας καΐ απολύ¬ του έλβνθβρίας. Δέν υπήρχον κοί καί κληρικοί. Εξήγειρε, κατόπιν τούτου κατ' επανάληψιν, τούς ηρω'ί- κούς συμπατριώτας τού είς επα¬ νάστασιν, κατά τής ψ ι λ ή ς Τουρκικήν κυριαρ¬ χίαν Διεξήγαγε επίμο¬ νον όινισβν αγών χ, εναντίον) εΐκοσαπλοωίων έχθρι- κων στρατιωτικών δυνάμεων, Επί ήγεμονίας τοϋ γνωστόν, διά την αύταρχικότητα καϊ την πρβσήλωσίν τού είς την ύπηρε- σίαιι τοΰ Σουλτάνβυ, Άνδρέου Κοπάση· Καί ακολούθων τό πα>
ράδειγμα τοΰ ενδόξου ναυάρ-
χβυ τβΰ Άγώνβς 'Αινδρέβυ Μι¬
αουλη, σονήψε ναυμαχίαν είς
τό στενόν της Μυκάλπς μέ
Τουρκικήν άκταιωρβν, ή όποία
διάτρητος άπό τάς σφαίρας τών
παλληκχρτών τοΰ Σοφούλη, ε¬
τράπη είς έ π α ί σ χ υ ν τ β ν,
πρός τόν λιμένα τής Νέας 'Ε-
φυγήν,
Κατβδικάο&η τόηε ό Σοφού¬
λης φήμην είς θάνατον υπό
Τουρκικοΰ στρατοδικείον καΐ
ηναγκάσθη νά καταφύγη, μέ
τούς ουμπολεμιβτάς τού, είς την
'Ελλάδα. Είς δέ τήινι Σάμβν
άττεστάληοαν νέαι, πολλαιπλά-
οιαι. Τουρκικαί στρατιωτικαι
δυνάμεις, υπό τα ά π α β ή
όμματα τών Δυτικών Δυνάμε-
ων, αί οποίαι —&πως ουμβαίνει
καΐ σήμερον— ελειχον χαί την
εποχήν έκείινην τβύς Τβυρκι-
κούς πόδας.
Τό Ελεύθερον Κράτος ήρ¬
χισεν έν τώ μεταξύ, υπό την
ήγεοίαν τού Μεγάλου Κρητός,
νά άιναγειννάταιι καΐ νά άνευρί-
την αρχαίαν αίγλην τού.
'Εηηκολούθησαν οί Βαλκανικοί
ίτόλεμοι καί ή — άμβς άπιετέλε·
βεν άναπόσΐταστον τμημα τής
Μεγάλης Πατρίδος.
Α
Είναι γνωστή, *ίς *λην της
την έκτασιν, ή ίστορική ηολι-
τική σταδίουρομία—τόσον πρόσ¬
φατος αλλωστε— τοϋ Φεμιστο-
κλή Σοφούλη είς την σημερι¬
νήν 'Ελλάδα, ώστε βεωρώ ηε-
ριττόν νά την ύπβμνήαω είς
ίτβΰς σνγχρόνβυς "Ελληνας. 'Η
σωτηρία της Χώρας άπό τους
σλαυοκομμουνιστικούς όνυχας
—τέπιτευχβεϊσα διά τής νικηφό¬
ρου εκβάσεως τοΰ πολέμου
κατά τών συμμοριτών— άηβτϊ-
ιλεΐ άποκλειστικό'ν
|τοϋ ήρω·κοΰ έδνιικοΰ ηγέτου *·
|θλ©ν, τόν οποίον θά εξόφη «Λ<β·- λόγως ό ίστβρικός τοΰ μέλλον- τος. ι Τα δέκα ε τη πού διβρριευσαν άπό τοΰ θανάτου τοΰ Φ. Σο¬ φούλη — όοποίος υπήρξε, συν τοίς άλλοις καί άντάξιος τβΰ Ελευθερίου Βενιζέλου, διάδβ- χβς— υπήρξαν μ ο ι ρ α ί α διά την χώραν μας καί δ ρ α- μ α Τ ι κ ά διά τό κβμμα των Φιλελεύθερον, τό οποίον, άφοΰ έφερε την 'Ελλάδα είς τον κβ- λβφώνα της δόξης καί τβϋ με· γαλείβυ της, κατήντησβ νά γί¬ νη α σ η μ ο ς οΰραγός άλλο- τρίων πολιτικών έπιδιώξβων. Δι' & καί ή αημερινή «ήγεαία» τού έλησμόνησε τόν απαρά¬ μιλλον π,ρβκάτοχόν της καί δέν εφρόντισε νά άπονεί- μη τόν δέβντα φόρον τιμής κ«ί εύγνωμβσύνης είς τόν εθνικόν 'Αγωνιστήν, ηβύ ανεδείχθη &· ξιος της Πατρίδος. Μ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ Γόρω άπό τα ελληνοτουρκικάς σχέσεις ΙΙτΙνΙΑΚΟ! ΣΙΝΙΙΙΙΣΗ! ΝΕ ΟΑβϊΣ III! ΑΑΙΙΣ ΠΕΡΙ [ΑΕΥ8ΕΡ0ΤΥΠΙΑΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΒΙΒΛΙΟΥ Χαμητική και Έλληνική λογοκρισία.—Ποΐοι οί έσθί- οντες κςιι μή έσθίοντες . .. τυιλάφιον. — Ποΐοι οί άκο- λουθοθντες την «Βίβλον». Τού συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟγ Μέ τόν φίλον κ. Στυλ. Κασιμά- τηιν κίρχίο'αμε μιά συζήττηισηι πού δέν κατέληξε ο·έ ουμχρίονία στά κυριώ¬ τερα μέρη της. 1'ιατί ιδέν κ.ατε.λι^ ξε; Κα/.ής πΑσαεως είμεθα καί οί δύο, αύτό δμως, ώς ψαίνεται, δεν άρκεϊ θιά νά σνμ<φοίντ|σουίν δυο δι- 'κπάμεναι απόψεις. Διά νά συμφω- νηθουν, (έν δλφ ή έν μέρει, πρώτει νά σΜζητηθοϋν δλα τα έπιχειρήμα- τα εκατέρας των Λπόψεων αύταχν γιά νά έκκαθαιριοΦσΰν δσα δέν στί κουν ■διόλου καί νά ,μένοιιν &εκτά 6σα μποροΰν νά σταθοΰν. Μόνον ο- ταιν πρόκειται περ'ι άιντι.δι»ίας, ο- 5ΐως σνμ6αίνει είς τα δικαχττηιρια, προσπαθεΐ έκάτερος τώνι διαδίκων νά έπκοαλη τάς όϊΐόψεις τού, διά νά κερδίση την δίκην. Εις μίαν δμως φιλικήν συζή/τησιν απολύτου καλής πίστεως όπως ή δική μας, πρέπει νά γίνεται προσ·πάθεια ε¬ ξευρέσεως τοΰ τί συμφέρει καλυ¬ τέρα πρός επίτευξιν τοΰ έπιδιωκο- μένου κοινοΰ Σ-χοποΰ. Έγώ, λαμβάνων ΰπ' όψιν ίστορι- Γκά γεγονότα καί κ.αηασ'τάο'εις ά- ναγομένας είς παρελθόν δχι πολ,ύ ιμακρυνόν, εθεσα τα εξής έρωτή- Ιματα: α) ΔεβομέΎου δτι έιαί έννενηΛ-τα πιερύΐου χρόνι·α, περάσαμε όπωΐΓδή- ποτε καλά μέ τούς Τούρκους, μπο- ρεϊ νά Επανέλθη ή κατάστασις αύ¬ τη, δχι βεβαίως ώς ήτο πρότερον, διότι αί ίτυνθηικαι. τής μετα τών Τούρκων συμιδιώσεώς, ιμας μετεδλή θησαν, άλλά τουλάχιστον νά δη,μι- ουργηθοΰν συνθήκαι καιλής γειτονί- ας ή καί φιλίας καί άιιχ>ι6αίας κ-α-
τανοήσεως χάριν καί τής ΕΙρήνης
άηό γΐνικτ)ς ιάπόψεως, τί)ς πολιτι-
κης καταστάσεως ήτις; μάς σννδέ-
ει λόγω τών άιτειλούντων άμυροτέ-
βθυς κοινών κίνδυνον, πόλεων κοι
νών οίκονομικών συμφειρόνΐων καϊ
τής ήσυχίας καΐ όμαλής όιαδιώσε-
ως των £ν Κων)πόλει όμογενών
μας;
β) Συμφέρει αύτό, χωρίς φυσικά
τήιν μείωσιν τοθ γόητρον μας καί
έξομαλνναμένων τών διαφόρων μας
διά τοΰ καθορισμόν μιάς άποζημι-
όκρΐως &ά τα Σιεπτειμιοριανά καί
τής είς τό μέλλον άποτροπής τών
έπεισοβίων πού συμ^ίίνουν εκάστο¬
τε ιμέ τούς άλι.εΐς μας παρά την
Μυτιλτινην καί αλλαχού; "Η, αντι¬
θέτως, συμφέρει νά διατηρήται μΐα
Ι?κρυθμος καί ιέκνευριβτική κατάστα
ισις 'έγκυμονοΰσα μυρίους κινδΰνοι»;
άπό πάσης πλευράς καί ών τόν αν¬
τίκτυπον αίσθάνονται εκάστοτε οί
όμογενεϊς μας τής Κων)Λθλεως;
Συμιφέρει τό πρώτον, μοΰ άπαν¬
τα, πολύ ορθώς καί πατριωτικώς ό
■κ. Κασιμάτης, όπως καί αλλοι είς
οδς άπέτεινα τα ώς ανο> έρωτήιμα-
τα. Άλλά... τα Σεπτεμδριανά ;
Οί ψαράοες; ΟΙ τουρκοκΰπριοι;
Γιά τα Σεπτεμδριανά καί τούς
ψαράδες είπαμε ό, τ ι πρε'πει, μολο¬
νότι οί &εύτεροι δ«ν είναι πάτοτε
... Ιάθώαι πιεριστεραί. Κάτι θά
φταί«ε κι' αύτοι, έδώ πού τα λέ-
ιμε. "Οσο γιά τοΰς Τουρκοκυπρίβυς
πού είναι μία μ£ΐονότης, &έν φα-
τάζομαι πλειά ν' άποτιελοΰν κίνδυ¬
νον διά την πλειονότη,τα άμα σέ
μερικούς μήνες φύγουν όυώ τή δι¬
οίκησιν τ% Νήσου οί "Αγγλοι οί
όποίοι ύποτ#ετα» δτι τοΰς ύποστη-
ιρίζουν. "Ο,τι ίγινε ώς τώρα Ιγινϊ.
Παρ' δλθ( τό θάρρος πού πηιρανε
Ιάπό τό νεον καθεστώς, θέλουν δέ
(θέλοι>ν θά καιθήσουν ίίσιΐχα. Τό
Κυπριακόν, άσχέτως τής έπωφε-
λαϋς διά τοΰς Τούρκους; έκιβάσεως
πού πηιρε — καΐ την οποίαν φοο-
τώσαμε ιάκί^ια βτή ράχη τοθ Κα-
)> Χ">ρΙς χαί νά λϊμ,ε τί...
λουκούμια θά έτρωγε μιά άλληι κυ¬
βέρνησις — δέν πρβπει πλέον ν'
ώποτελή ίμΛΟδιον είς την συμφι-
μας μέ τού; Τούρκους.
γ) Εί; τό κύριον καϊ δασικον έ-
τό οποίον έκαιμα κατ' επα¬
νάληψιν οέν πήρα άκόμτ) απαντή¬
ση. Άφοΰ καλώς ποιοΰντες, παρα-
μερίσαμιε την ιάνάμνηση των κακών
πού παθαιμε ιάπό τοΰς άλλοι»ς, ιδί¬
ως τοΰς Γερμανούς, γιατί, κοπα-
νάμε κώθ·ε τόσο τα Σεππεμιβριανά
τα όποία είναι καί αύτά βεβαίως
φριικαιλεότητιες άλλά .ταραβΐαλλόμο-
νες μέ τίς άλλες, παραβαλΛόμενες
λέγω, είναι άμυχαί ήνι &ν θέλετΐ
πληγαί, ίάσιμοι δμως, ένώ των άλ-
λοον πού μάς ιέσκότίοσαν τόν πατέ-
ςα καί τή μάννα καί εκαψαν τα
οιπίτια μας, είναι ώνεπανόρθα>τοι ;
Γιατί τό έ'να παιδί πού μ.«ς εκαψε
τό σπίτι είναι καλά παιδί και τοϋ
άλΛου, πού 'μάς εσπαοιε τό τζαμι,
τοΰ δρίζοιιμε τή μάννα καί τόν πα-
τέρα;
Καί μάλιστα δταν γίνη λόγος
γιά τίς καταστροφές πού μάς έ¬
καμε αύτό τό «καλό παι<δί» τής οποίας μάλιστα δικαιολογοΰμε ό- γφ τής εμπόλεμον καταστάσιεως, γελοΰμε τόν έαυτό μας λέγαντες ότι δέν τής έκαμε αύτό, άλλά κά- ποια άλλα παιδία .τού τα λένε Να- ζφες, Χιτλερικούς, Γκεσταπίτρς, "Ες "Ες κλπ. Αύτοι είναι οί τεμε-νά ί)εξ πού κάνονμε Υ)μεϊς, παρά τον έγγωσμ,ένως ϋΛειρήιφανον χαρακ.τήτ ρα μας καί όχι τό χέρι σννδιαλλα- γής πού δώσαιμε στού; Τούρκοος! Καί θά μάς έκτιμοΰσε καλυτέρα αύτό τό «καλό παιδϊ» πού έ'χει κι' ιαύτό ύπερήιφανο χαρακττίρα, άν μα ζύ μέ συμφιλίωσή μα; τηρούσαμε βναντί τού στάοΊΛτ πλέον άξιοπρεπήι. Διότι κατά βάθος δέν είναι αύτό ό νικητηίς. πραγματικός νικτιτής ιστάς θερμοπύλας δέν ύπτίρξεν ό Ξέ.ρξης ώλλ' αύτοι πού τόν άντιμε- τώπισαν καί Ιπεσαν μέχρις ενός! Τό ϊδιο ιτερίπου συνέιδη καί μ* τό «παιδί» αύτό στά όχυρά τής ΜαΛΕ- ιδονίας καί σ' δλο τό ■διάσττιμα τής κατοχτ);! "Εχουμε πάθη καί αλλες συμφο- ρές άπ' αύτό κατά διαφόρους και- ιρούς, ιάπό την ·ίποχήι τοϋ πολέ,μου τοϋ 97, χωρίς μάλιστα καί νά είμεθα Ιίμπόλεμοι, καί τίς οποίες δέν άνπ- «ρέρουμε, καί χάριν των αγαθών >ϋν
ισχέσεών μας, καί χάριν τον όφειλο-
ιμένου δίκαιον σεΐβασμοϋ μας πρός
ιΐΐρόσαιπα λίαν ώγαπητά καί Λατρεν-
τά, καί τα ποία δέν μ«ς έ'πταισαν
είς τίποτε...
"Αν τα «ρωτήματα θέτω πάλιν
είς τόν φίλον κ. Κασκμάτην καί, δέν
θά μέ κακαφανίί Ον δέν πάρω α¬
παντήση. Δέν θά χαλάσω τίνν καρ¬
διά μου μέ έ'να φίλον μετά τον ο¬
ποίον έ'απλεξα σέ μιά συζητήση ά-
καί μέ προοπτικήν τό
καλό τη,ς Πατρίδος. Μόνον θά τοΰ
κάμω... "ντίποινα ΐπί ενός οηιμείοΐ',
καί τό όποϊο θά δικαιολογήσω. Άρ.
νεϊται ΐκΐε'ϋνος νά συζητήση μαζύ
μόν ίιστορικά θβματα, ώρνοΰμαι καί
έγώ νά λάβω ίνι' δψιν τάς περ/ΐκο-
«άς των «ρβιρων τών ίφτ)μερίδίυιν
πού άναφέρει. Καί 18ου πώς τό δι-
καιολογώ αύτό.
Ή ελευθερία τον Τύπον τόσον
έδώ, δσον ϊσως καί άλλον, είναι
φυσικά γραμμένη στό Σύνταγμα.
'Τπόκειται δμως ούτος, σέ μιά ά-
φανή λογοκρισία πού 'δέν διαφίρει
σέ πολλές περΐΛτώσεις, ίσως τις πε-
ρισσότερες, άπό την ίπί... Σονλτά-
νου Χαμίτ άσκουμένην έν Τοιτρκίσ
λογοκρισ'ίαν ττ> οποίαν καλώς έν-
*·—~"-·— Θνμοΰμαι μάλιστα νστερα
τόσα χούνια
ν«1
ληοί σνμπατριώιται μου καί τόν έν
Κ)πόλει λογοκριτήιν τοΰ 'ΕλληνικοΟ
Τύπον, μακαρίτην, φαντάζομαι, Ά-
βραάμ Βαπορίδητν - έφέντη/νι.
Τότ'ε, οποίος, διαφΐύγων την προ-
ληπτικήν λογοκρισίαν, δγραφε κάτι
πού δέν σννέφερε στό Κρατος 1
τόν Σονλτάνο, πήγαινε στό... φρέ-
σκο, δπον ετρωγεν 6μως ίνα... πιά-
' το πώάφι πού τον παρείχετο έκεΐ.
Καμιά φορά — οτπάνια δμως — αν
τολ^μοΰσε νά γράψτ) κάτι τό έπανα-
στατικό, ιέιγίνετο ό ίδιος... παλάφι
στά ψάρια τοϋ Βοσπόρου'
'Β&ω σννόβτ) κάβτοτε κάτι άνάλο-
γο μέ τό τελευταϊο, είς βάρος ένός
δημοσιογράφον, τοΰ Καβαφάκημ Δέν
γνωρίζω ΰμως αν συνέβη καί είς
άλλον τινά. Πάντως ή λογοκρισία
ενεργειαι· υπό τών διαφόρων κομ¬
μάτων είς βάρος των εφημερίδων
των πού ταίς «πιβάλλονν νά γρά-
φονν δ,τι σνμφέρει μόνον είς έκα¬
στον έιξ αυτών ή δ,τι κολακ>εύει τό
δημόσιον αίσθημα τό ποίον αί Οδιαι
εφημερίδι ς, άσιχΐτως πλέον πολιτι-
κης ιάηοχρώσεως, παρασύρουν άμιλ-
λώμεναι ή μία την άλλην, είς σφαί¬
ρας, πολλάκις ιάπροσπελάστους, του¬
λάχιστον πρός τό παρόν. Άμα δέ
μ>ία εφημειρίς τολμήση ν' αντιταχθή
ιείς αύτην την «Λογοκρισίαν» είτε
τοϋ Κόμματος είτε τοϋ Δηιμοσίου
αΐσιθήματος, δέν πητγαίνει μέν σΐό...
Φρέσκο, παύει δμως καί... νά ΐρώ-
γει 'πιλάφι!
Καί ΐπειδήι ό κάθ€ Κανών Ιχει
τάς ιέξιαιρεσιεις τον, πού τόν ένκσχύ-
ϋυν δμως, τοιαύτην έιξαίρεσ.ιν άπο
τελοϋν οί... ούο Κόσμοι, δχι ό Ά-
νατολικός καί όΔυτικός·, όντε 5 πα-
λαιός καί ό νέος, ·δηλ. ή Εύρώπη
καίι ή Άμερΰίή. άλλ' οί... τοϋ φίλον
κ. Σίοκράτη, δηλ. ό €Προσφνγικό;»
καί ό σαντέΰικος πού κάμνει κώ
τόν... τελάλη στίς δημοπρασίες.
Διότι, —■ πρός τιμήν των αΰτό —
{άψηφοΰντες κόμματα καί ρεύματα,
άποτελοΰν «'Ελεύθεφθ ι&ήμα» άπό τό
δπ<Λ>ν δύναται ό καθένας νά κη-
ρόσση την γνώμη τον ιεΐτε σύμφωνον
ΐίτ* άντϊ&ετον πρός τό και&οΐδτϊγού-
μενον υπό των αλλων Δημόσιον
αίσθημα.
Μά, Θά ρωττήιστ) ό καθένας. Δέν
τρώγει λοιπόν... πιλάφι ό ΣωΜρά·
της; Τρώγει 'βέιβαια, άλλά πού τό
μαγεΐιρεύει μέ δικό τού ρύζι καΐ βον-
τυρο, ή άΐξιότιμος κ. Άντκγόνη καΐ
δέν έρχεται Ετοΐιμο «πό πο«τ>ενά
άλλοΰ.
Αϋτά ι ν ολίγοι ς π-ερίι ΤυΛον.
Καί... ό νοών νοεϊται (Άρίφ όλαν
άγνασΊν όπως λένε οί Τούρκαι).
Καί τώρα αςι ελθοι«με στή «Βί-
6λο» τ) καλγ>τερ« την Παλαιά καΐ
την Νέα ΔιαΙθήκη, πού άποτελοΰν
την βάσιν τής θρησκείας μας.
Ή «Βίβλος» είναι άπό τής κυριω¬
τέρας απόψεως, τό οοφώτιερον τών
«ιιγγραμιμάτων πού ίγράφησαν πό-
τε4. "Οχι <μόνον· ίίότι ίχει θεΐκήν π'ιλ" προέλευσιν. Άλλά διότι ΰπερ- τάτη σόφια είναι δχι νά γνωρίζη κανει,ς λ.χ. τό... πόσα πιίδάρια έ¬ χουν οί κάτοικοι τοΰ "Αρεως άλλΰ τό πώς θά κατορθώσηι«ν οί άνθρω ποι νά ζήκ>οι»ν εΐΓτνχιαμε'νοι οττόν
Κόαμο χωρίς β<ίσαα, χο>ρίς άνησυ-
χίες καί φόβονς μελλοντικών πόλε¬
μον, χα>ρΙς ιέχΐθρότητες. Καί αύτό
τό διδάσκη μόνον ή «Βίιβλος> καΐ
«τκγκιεκρκμιμρνως τα Εϋαιγγέλιον τοθ
οποίον προοπτική είναι ή σνναβ?.·
φίι»σις δλων τών άνθρ(ίκπο>ν, ή ;κιγ.
κόημιος άγά—ι καί άλλτιλίγγνη. Έ·
κεϊ πρωτίστως πρέπει νά τείνη ή
Λαγκόσμιος Σοφία. Είς τό πώς δη-
λαίδή θά έ"φα(*ΐΛσ!θ<>Ον πλήρως αί
Ά<(χαί τοΰ ΧρΜΤτιαΛΐΛμοΟ. 'Εφηο-
Π ΚΟΣ ΚΟΣ ΜΟΙ
^!Β^■■υ—■|—ε»ε^|^>ιΜ^Μ姻廻■__________ ^^^^^ ^^^^^^^^λ ■ε^··^"—Ισι^ΗΙΗΗΙ^ΒΒ
•««^♦Ζ^™*^^· ^^ΟΓΙΙί11· ΟΙΚ·~Ο»«— «ΑΙ Τβ» ΠΡΟΪΦ,Τ,ΚΒ,» —ΜΦΒΡ ΟΝΤΩ»
^ι^^»^^»4»<ΜΜΗΗΜΗ>ι»ΜΚΐιιιι<ι.γγγΤγΤγΤ1ίττττϊΤ¥Τ¥ ιν,, «.___.__. _ Έ " ".......· · ΗΕΝΩΙΙΣ ΤΠΝΕΚΚΑΗΣΙΟΙΙ Τοβ κ ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΥΡ.ΛΚΚ 5 ,ΟΥΛ.ΟΥ ,959 | Α(β1ΐΛΠ* _ ·1§(#Μφης , -—^-,- ^ ^^ Ι»*»*ΜΜΜΜΜΜΜΙ»»»»»».Λ,, .,„„,,......τΤΤΤΤτΤΤΤΤΤΤΤΤΤΤΐΤη.ΤΤΤΤΤΤΕ¥ΐ¥¥¥¥¥¥¥ ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡ ΑΦΕΙ Α ΟΔΟΙ ΣΤΑΔΙΟΥ ©δ - ΤΗΛ. 907-126 *εάνθρωπβς ΐορντής τής . μας, «λίγτ»ν ώραν τή( παραδόσεως τού είς ανομους, έσωσεν Γ.ίς μαθητάς τού ΤΓ|ν· εντολήν ηνωμένοι, φέρουχ' είς πε- «Ις αύτβύς ν έργον. 'ίνβ ηάντβς εν ώσιν, χα- Ιΐ μ Πάτερ, εν 4μβί χαγω ΐν« ο Μ, ς {π β» ι*ε ακέατειλας». (Ίωάν- -,Εε·. ΙΗ ). Κ** .πραγματικαί Χριβτιχ- ««{ «ρέΛει. κατόπιν τούτου, νά ΐΜΙετχι χαί νά δυσφορή διά ήν ίιφΜΤ9τμε>'ην σήμερον, είς
4ρ| ΧρβτιχναΜύνην, ψ υ χ ο-
■ |.ρ« ν ύιαίρεαιν. Κάβε πι-
ιΊς τού Χ.ρνστοϋ οπαύός πρέ-
φ ν* επ«Βυμ$ ύιαχαώς .«την
«Αν πκντων ένωσιν». Πρέιτει
«έ. 4έε«η, ©χι διά τούς τύπονς
-ίαως γίΜβται σήμερον—άλλ'
ίΐλοιρινώς χ*ι ολοψύχως, υπέρ
ΤΪΚ έκπληρωαεως της επιτα-
χτοτ·* τού Σωτήρος; έντβλής.
'Οοείλει να εργάζεται αόκνως,
Μ ί τύ
ΜΤ*
, υπό των οποίων 4-
θεοττίσθη ότι έκάστης "Επιοκο-
ττιχης έύρας προΐοταται είς μο¬
νον Άρχιεριεύς, ό συι'τάκτης
τής ποηπνκής δβύλλβτς, ίιά τής
οποίας ό κ. Βενέδικτος Πρίντε-
Επς πρβχε.»ρίζεται είς "Αιρχιβ-
ρέ*. τονίζει: «Βουλόμενοι δού¬
ναι τή Έκκληοία των Άθώ
{«ερέχουσν έ
τίτν πραγματοποίησιν
ιεροΰ ακβποΰ, τής
ς των μβταξυ των
ίΜφ χρνοτιανικών Έκ-
«ληοιών υφισταμένων διενέξε-
«κ, «ού άάοτελοΰν ζιζάνια είς
τον αγρόν τού Κυρίον.
ΟΙ γνήοεΜ ΧριβτιανοΙ ήσθάν-
Ιραν συνεπώς αγαλλίασιν καί
ι4βρ*3ύντ»ν χαί άνεπτερώθηβοτν
ΙΜδες βύμπαντος τού Χρι-
ΰ Κόβμου, έκ τής -κ-
ις υπο τού Πάπα Ίωαν-
«««23ου —αμα τή άναροήΰει
«ν είς τον θρόνον της Πρε-
ίά Ρέλί
ς
βνντίράς
ς ρ
έγκυκλίβυ,
Α ξύ
ρς μΚγ
τής οποίας ή Α. Α. έξεύη-
την προ9£5ΐν νά ουγκα-
ο Οικουμενικήν Σύνοδον,
Μμα την "Ενωσιν των Έκ-
"Ηλπισαν ύηλαδή οί λπχν-
τβχβθ τής Γ ής Χρκττιανοί, οί
μή «νηχβντες είς την Ρωμαι-
«βββλιχήν Εκκλησίαν, ότι τό
Βατικανόν απεφάσισαν! επί
τιλους νά μεταβάλη την κβη-
βχροηβκΜήν τού νοοτροπίαν.
ΈιιΙατεΐΜετν ότι έκρινε σχόττι-
μβν κβη σεα&εστον να τείνη
χείρα οννΑηλλαγής καί άύελ-
* έ Χ 6ώ
χρ
Φνκ*κ έν
ς
βυμ6ιώοεως,
ί
έν Χριατω βυμς,
τά$ άλλας Χριστιανικαί
την
&περέ.χ©υσαν τό μέν διά τής
λαμπρότητβς τών αγαθών αυ¬
τής έργων, τό δέ διά τής διδα-
ακαλίας αυτής καί Ιδία τβΰ κη-
ρύγματβς τού μακαιρίου Παύλου,
ίσάςηον (!) έκείνου ποιμένα,
εκρίναμεν σέ κατάλληλον καί
διορίζομεν σέ Αρχιεπίσκοπον
Αθηνών, άμέσως εξαρτώμενον
«κ τής Ρωμαϊκής ταύτης έ-
δρας». Καί συνεχίζει περαιτέ¬
ρω «Άναμιμνησο<όμεν©ς τό πχ* ράόειγμα τόσων άγιον άνιδρων, ούς ή Έκκληοία τών Αθηνών, ώς μήτηρ προσέφε,ρε, μηδέν Γταραλείψηξ ινα τβνΐ τε <ΥΑΟΝ £ΟΥ(!) ώφελήοης, την τε Αγίαν Εκκλησίαν τιμήσης». Άλλά καΐ ο £ε&ασμιώτατος κ. Πρίντεζης, εις τό ενβρονιοτή ριβν μήνυμά τού, χαρακτηρίζβι εαυτόν ώς «Καθβλικόν Άρχιε- ττίσκθΓτον Αθηνών» έ,νφ άπλβύ- στατα είναι 'Επίσκ©πος των έν Αθήναις διαμενόντων Καβολι- χών, μεταξύ των οποίων φυσι- κά καϊ (τολλβί μή "Έλλΐννβξ πο¬ λίται. Πρέπει νά ζήσωμεν καΐ δχι νά σβύσωμεν ΙΑ ΑΙΣΟΗΜ.ΑΙΑ ΤΙΣ [1ΑΝΝΙΗΣ ΜΧΙ1ΟΠΛΣ Ή φτωχολογιά συνεκινήθη καΐ ττροσέφερε άπό τό ύ· στέρημα της διά νά πυργωθί) ό προμαχών «πρός δι- αιώνισιν τής έλληνικής γλώσσης» της έλληνικότη- τος καΐ των έν γένει έλληνικών ίδανικών καΐ παραδό- σεων πρός πλουτισμόν τού Άμβρικανικοθπολιτισμου. Σειρά διαφωτιστικών όρδρων τοθ έν Ν. 'Υόρκη συνεργά¬ του μας Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ Μ. Διδασκάλου τού ΟΙκ. Θρόνου Καλώς τον τόν "Αλκη, τόν τγο- , τιαλμοί γιά τέτοια ανωτέρα Μ»εολο- ), μ Βορειοφτειρώτη φίλο μόν. Χαί,ρω ττου σέ ξαναβλέπω. Τί νέα μοΰ φέρνεις άττό την έκλααή ττα- ρέα των συζτ>τηττώνν
—Ή συζή—ιατις διεξήχ&η μέ ζω-
ηράδσ, έφ' δσον τό θέμα ττο δτι
πρέπει νά φυλάξουμε δλους τοΰς
θησαΜρούς μαις — ττού δέν £χει
καμμιά όλλη ιέθνικότης τέτοιους πό
λύτιμους θησαυρούς — «αί ιμέ αύ-
ύ ύ ύ
ς ηρς
τούς τούς τΓ<χτρογονικούς ύ λ €ττ>-
ργς μς >
σοουρούς νά ττλουτίσχχιμε τόν ττο-
λιτισμό τής δεώτερης τκττρίδοκ;
ρΐος, έφ' δσον μάλιστα τό άτταιτεΐ
ρητώς ά—ό ημάς δλος ώ σττοϋδαΐ-
ος Άμερικανικός κόσμος.
'Εδιάβοασε ή τταρέα καΐ τό ώ-
ραΐο γαό(μμα το(0 Α|ιηιι»ίη>οέιδρο';
της Γκόγια. Ξεχαθάρισιε την θέστ]
τού. Ετόνισε ©τ ι δεν εΤττε είς τό
Κληρικαλαϊκο Συνέδριο τα δσχχ ά-
δίδ ί δι* αύ-
ττοδίδουν οί
τόν, διά την άποδολή τής
κης γλώσσης ά—ό τή λστρεία μας.
Τβ Βατικαινιόν άφ' ένβς καί Τανίφι δτι «εάν εγένετο τοιαύτη
Π Επιοκβπη των έν τή πρω- δήλοχτις είς τό Συνέδριο, θα έγέ-
τευβύοιι Καθολικών αφ' ετέρου, νετο από ιμέλος τής νέας γενεάς,
κατήργη<3*ν βϋτω, ένί λόγω άντι-ροσωττεθον μίαν τών Κοινατή- υ φίΤΛΐληττβν, την τταραώο- ΐ ·Α τών καί των Οίκουενενι- χών Χ>ν*6ων— Ιεράν παβοκα-
Λί Ελλ
ρ
ίη, Ελληνικήν Όρβοδο-
5»βν, εΙ$ την
% ά
γρφ ρ
κ,χτχ Ματβαΐον ΕΟαγγε-
*α», ή Καινή Διαθηχη.
Μάταιαι έμως ύυβτι>χώς καί
(τΝΰ&χι απεόειχθηβαν οί προο-
4**1«» των Χριατιανών, οί 6-
*ή*ι ηλπιοαιν, πρός στιγμήν
«ι 6 Καβολιχιομος άανείράαιαε
** «ττοτρνηθή τας μεααιωνιχκς
βόυς τάς οποίας χρηοιμ©-
Μϊ έν μίαω ετκοστώ αίωνι,
«Ρέ$ επιχράτηοίν τού καϊ έπι-
•«λην των οΐντιδέτων ιτρύς την
ΑίΔβσκαλΊαν τβΰ ©*©ϋ χΐς Ά-
αύταρχικίϋν καί άνα-
ώξών τού.
."Αύτη εοτΐν ή βντολη ή
άγχττάτε αλλήλους, κ
ήά ύμ«ί· Ύμ«{ *έ
·>"»μι φΐλβοί, «τι κάντα ά~π-
"Ίβα π-αρά τού Πατρός μου.
ΐ/νώ^ι^α υμίν». ("Ιωάννου
«·· Ι- ).
Εύ 6 άηοκαλυ-
μ
ίτοβτιομβΰ ν<οτρ©πίας θ€ ή έκλβγη νέβυ 'Επι- *>·»»« των έν Αθήναι; Κχ-
Α λ5ή
ρζ
*τ« τρόπον αύβαίρετον
**» πρβκλητικόν τούς
"τδν Ο1κουμ«νωιών
κ*ι άντιστάσεως μή ©ύση«, τόν
Μοτκαριώτατον Αρχιεπίσκοπον
Αθηνών και πάσης Ελλάδος
κ. βεόκλητοτν, άφοΰ δι' αύτοΰς
Άρχιβπίσκοπος Αθηνών καϊ
διάδβχβς τού ©ύραινιοβάμωνος
Αποστόλου τών Εθνών είναι...
ό κ. Βενέδικτβς Πρίντβζης' Π
Τό δέ μόιλλον έ ξ ο ρ γ ι -
α τ ι χ ό ν «ν προκειμένω είναι
ότι είς τάς Αθήνας έδρεύει καϊ
τ ρ ί τ β ς «Χριστιανόν» Έηί-
σκοπβς, ο τιτλοφβρβύμ/εν©§ ώς
«"Εξαρχος τών Έλληνβρρύθμων
Καθβλικών πάσης Ελλάδος» κ.
Ύάκινθος, μετημφιεσμίνος είς
"Ορθόδοξον Ίεράρχηιν, πρός
σκανδαλισμόν καϊ παραπλάνη-
σιν τών Όρβοδβξων Χριστια¬
νών!...
Είναι επομένας φανερόν ετι
αί δια&ε£αιώσεις καϊ οί ορκοι
των ευρισκομένων επί κεφαλής
τού· ιΚαθολιχισμοϋ, οί όποΐοι ε¬
ξεδήλωσαν .«διαχαή», υπέρ της
ένώσβως των 'Εκχληαιών, πό¬
θον, άηβτιελοΰν φαινάκην καί
ουτοπίαν. Μοναδικός δέ σκο-
πός τής έδρευοΰσης είς τό Βα-
τικαΐνιόν «Ίε,ράς £υ.νοδου των
Άνατβλικών 'Εκκλησιών» εί¬
ναι ή άνευ όρων υπο¬
ταγή τής Όρθβδβξίας είς τβν
Παπισμον.
"Ας ελπίσωμεν έν τούτοις
ότι ή Ίεραρχία καϊ ή Διβικοϋ-
σα Ίερά ϊύνβδβς τής 'Βκκλη-
σίας τής Ελλάδος, θά βξυ«νή-
θουν άπό τόν νήδυμον ύπνον
των καϊ θά λάδβυΛΐ, επί τέλους,
αφορμήν άπό τβ περιεχόμενον
"ΐχς έκδοθείση;, έπ' εύκαιρία
τοΰ διορισμόν τοΰ νεου Έΐτι-
σκοπου των έν Άθήιναις Καθβ¬
λικών, πα«ικής βούλλας, διά
νά άξιώσβυν, άΐτό τήινι Πβλιτεί-
χν —καί ιδίως άττό τόν άσπα-
ίθεντα εύπβιθώς την
χείρα τβΰ Ρωμαίου Ποντίφη-
κος. ώ>τβα>.ογόν των Εξωτερι¬
κών— όπως θέση τέρμα είς την
χαλίνωτβν διράσιν τβΰ
Καθολικισμού είς την χώραν
μας, η όηοία κατήντησε νά γί¬
νη «ά μ π έ λ ι ξ έ φ ρ α -
γ β», όπως ηβλύ προσφυωί
λίγετ ό θυμόσοφβς
Λαβς.
Μ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
των κα) ουχί την Όργάνωσίν μας».
Ό ό Αντιπρόβδρος τής Γκό¬
για κ. Κότταν στήν έτπστοίλή τού
δέν εΐσέρχβται είς τό θέμα σχετι¬
κώς ιμέ τόν νεαρο Ιερέα, ό όττοΐος
εδήλωσεν δτι ή έλληνική γλώσσα εΤ-
έμττόδιο είς τό Ιερατικό τους
στάδιο, διά τοθτο καί τπρέτηα νά
καταργηθη> κτλ.
Ή παρέα έπιθκμεΤ νά μάθη, εάν
χετε άλλες θετι«ές >πληρο·φορίες
δι' αύτά ιμας τα σττουδαΐα θέματα
ττοΰ ένδιαφέρουν τό Ποονϊΐλλήνιο.
—"Ακοιισε, "Αλκη. Την ττεροοσμέ
νη Κυριοκή έγιινε στόν Καθεδρικό
τό Μνημοσυνο τού αλησμονήτου
'Αρχιεπισκότηου μας. 'Ελειτούργητ
σαν τέσσαρες 'Αρχΐΐρεΐς >μας. Τούς
εΤδα στήν Έκκλησία καΐ ιμετά τό
Μνημόσννο εχαυδεντιιάΐσαμε. Κατό¬
πιν ττήγαμε στήν Άκοοδτιμία τοθ
Άγίου Βασιλείου. ΟΙ τέσσαρες Άρ
χιερεΐς έψχχλλαν κατανυκτικό Τρι-
σάγιο. Στό α'^Γθκίνηττο, ττηγαιμό
κα! έρχομό, συνεζήτη<τα έττΐ ώ- ρες μέ τούς ΆρχιετΓΐσκόττους μας. Κα! εμαθα διαφορες, ά»φΐ*εΐς ττλη- ροφορίες. Ιδιαιτέρως δέ άπό τόν έττίσκο—σν Ναζιανζού Ίεζεκιήλ και τ6ν έττίσκοττο Τρσιταίου Πολύευκτο. "Ακοοσε, λοιττόν, "Αλκη: Τό βραδυ της 1τ>ς Ιουλίου, ή>ε-
ρα Τρίτη, ή Γχόγια της Κοΐι^τη-
τος Σί»λτ Λαίηκ Σίτν, ώς μέρος
τοΰ ΓενικοΟ Προγραΐμματος τού
Κληρικολαϊκοΰ Συνεδρίσυ, ώργάνω-
ρ
γ»κά πράγιμοττα, άδιαφόρηθΌν.
νβκινήθησαν δμως, όπως σΜμιβαίνβι
ττάντοτε, οί φιλότιμοι ανβροττοι χοθ
λαοθ. Είναι έκεΐνοι, οί οττοΐοι έως
σήμερα θυσιάζονται γιά την συντή-
■ρησι τών 360 έκικλιησΊών ιμοος καΐ
τών σχολείων μας, ττού αύτοι υπήρ¬
ξαν οί Ιδρνταί. Αύτοι οί άξιοβαύ-
ιμαστοι ώνβρωίποι τού λαοΰ ιμέ ττ
άθά ■Ελλή ^ ύ
ρ ιμ
άθιάψορη ■Ελλτ|ν«κή ψυχή, ε^ι αύ¬
τοι —ου ττροσφέρουν γιά τα "'Ελλτ,-
νικά γραμματα κα} γιά την έττιβί»-
σι της Θρησκείας ιμας, ώς ΕΛΛΗ¬
Ν Ι ΚΗΣ ΌιρΘοδοξίας.
Ίσως θά ταίριαζε νά άναΦέοω
ότι ή Τιτανομαχία τού 1821 - 1827
τών ττατέρων ημών, ττού ΐγιονατισαν
μιά τροιμερή Αύτοκρατορία Ιβττέτυχε,
γιατί εΤχε τταλλαΊκό χαροοκτηρα ιμέ
σύνβηιμα: «'Ελευθερία ή θάνατος»!
Έττέτυχε, λοιττον, ή Στανροφο-
ρία μας τού 1931, γιατί εΤχβ χα-
ρακτήρα λβϊκό. Επήραν στά χέρια
τους την άγία αυτή ύττόθεσι οί ς>τω-
χοΐ ιμετανάστες μας, πού βυσιάζον·
τσι γιά δλα τα Ιβρά μας. Τα χρή-
Ιματα στή δύσκολη ό<£ίνη έιτοχή τής οικονομ ι κης κρίσεως μαζεύτηκαν δαλιλφιο ττρός δολλαριο. ΟΊ, ιμετα- νχάστες μας οννώδηχχν τόν όβολό τους ιμέ συγκιντγτικά γράμματσ, γραμιμένα ιμέ τούς ττσύν,μιούς τής ψυ^ χής τους. Κατά την ττερίοδο τής λαϊκής αυτής Σταυροφορίας, άττό τής 9 Φεβρουαρίου μέχρι τού Ίου- νίου τού 1931, έδημοσιεύθησαν είς τόν «Έθνιχόν Κήρυκο» άναρίθμητα γραμματα των 6ιοτταλαιστών μας. ΛΟΛΛΑΡΙΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙιΚΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Θά ττρετηει νά ττ,ροσθέοχ) δτι ά¬ πό τα άθροιζόμενα βολλαρια εΤχαν (μΐεγαΐλείτερη ήθρκή έννοια τα δημο- σιευόμενα γραμματα τπού μαρτυ- ροΰσαν τόν ατίιμηττ© τιΛοΰτο τών ά¬ γιον αΐσβηιμάτών της λαΐκης ψνχης. Ό άττοστελλαμενος όβολος γιά τόν «Αγιο Βωμό», γιά τό φΜεγάΚο Δι- δακ—ίριο τής Φυλής>, τ^ρσηρχετο
κκρίως άττό ττονομέΐνες ιμητίρες καΐ
πατέρβς, άπό φτΜτχοΰς |μ^ταν*_—ες.
Από Έλληνότταλα. 'Αττό δί&οοσκά-
λους. 'Αττό φοιττϊτάς. Άττό Σ»μα-
τεϊα. 'Αττό ΣιΛλογους τής Νέας
Γενεάς. Ελήφθησαν συμδολικές εΐσ-
φορές «οαΐ άττό Άμβριικανούς, ττού
έχουν ένθρονισ,μένη στήν καρδιά
τους την "Κλλάδα, τού Πολιτισμού
Μητέρα. Ασφαλώς οί εύγενικοΐ οώ-
τοί Άμ£ρι*:ανοΐ εΤναι εΕλληνικώτε-
ροι άπό τους ίδικούς ιμας έκείνους,
πού μένουν άδιάφοροι ή ιμάς ονμ-
βουλεύουν νά τταρατιτσΜμΐΕ ΣχολβΤα
καΐ Γ>£)σσα καΐ 'Ελληνίκής μορφής
σε'μία 0Λ^κέντρωσ77ίς"τό ΐδι'ο ξε-1 Όρθοδοξία καΐ Ιδαν.κά καΐ — ρα-
- δόσεις καΐ νά κυττάςωμ* την δολ-
νοδοχεΐο. Φυσικά τΓροσήλθον ττολ-
λοΐ σννεδροι, κληρικο! και λαΐκοί.
Παροντες καΐ οί ΊΕττίσκοποι. Είς
αύτό τό ΡΟΚϋΜ συι^ητήθησαν
διάψθιρα, γενικοΰ ένδιαφέροντος, ζτν-
τή,ματα. Αίφνης έσηκώθη ένας νεα-
ρός κληρικος καΐ εζήτησε την είσα-
γ»γή της άγγλικής, είς βάρος τής
έλληνικής, είς την Όρθόδοξο λα-
τρεία ιμας. Τόν τολμητία τόν άττε-
στόμωσε ό ίττίσκοπος 'Ελαίας Ά-
θηναγορας. Ωμίλησε
έτΓΐχειρήΙμΐατα.
μέ τηειστικά
ΓΥΡίΙ ΙΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ
ΙΟΗΑΖΕΙΟ ΚΛΕΦΤπΣ
**» ο* άφήνουν, άβεΛφέ, ν' άγιά-
• "Ιδού -άλι νέκς τηροκλή-
» ·Λθί όΛχχσμοί:
β(—Μρ(8α «ΧαλκΙν Σεσϊ»
τού ΛαοΟ), μΙ έκδοττ) τόν
"»σιού»£ διομορτθρεται διότι
«Μργός των Έξώτβρικών κ.
■^ έντιμερύννι γιά την ττο-
?·" ·"« Κυ-ρ«Βοπς Πολιτϊίοις τόν
ΤΚΐτηγό κ. Γρίββ, τόν όττοΐον σ-
°"-Λτ> «3βν»ύθΐΛ«ο τρομοκράττη» καϊ
ϊ^ττνο—ϊ δτι €ΐ>Ιοθέπ>σε προσ
ά~€ΐλη-τ»οή — άση σχετκώς
με>«νία τής Ζαρίχης»· Κ—
— «άχι—οψί*ς των Τούρκων
ί* *. «α^ ββ^η ^ς Ελλάδος
νέ την εκτελέση τών σνμ-
τα —>Λύ ιταράξενα, διαβά-
ώ
τ*τΟΚ) Λοπτόν ο— μ*"ο ιμττορεΤ
ή βρβον—τι-, Σέ τέτοιο
λοιττον καΐ
χ
ς ιααΐ ύτηοκρισίας
οί λίγο, ταραξίνς Τούρκοι
τού Κκχ—σούκ «αί τού
4ιηό ττολύ
τοι~ι«<ο λαώ «αι είμα- δ— τα ίμτ—»ακττ·κά ού- "-ΤΡύνΐματα των έξαλλωι/ Κιου- * «οί Ν—κτας δέν -ρόβειτα. ίιττΐρειάοχίΜν. Ξαρο,Μ ττβλύ ι»ύς ό τοχ»— «ός λαώς στή »—- ·<«υ ιηλοοψηφια, ούτε άχαρι οθ— «βΐ τόση άγνωμο ϊ εύ- τοθλώχιο—ον χρειαζίται -ώς 6ίχ«κ; τόν τής ΒΟΚΑ «αί !■■ θά έξακολουθοϋσαν νά εΤναι δοθλοι καΐ ίκμιεταλλβύσιμο άνθρώπινο ϋ- λικό άττό την έττιάΐρατη αγγλικη ά- ττοικιοκρατία. Πώς λοιτΓΟν καΐ ιμέ ττοιά λογ,ική συνίττεια καί μέ ττοιά ήθική βαση ό Κιουτσοΰκ καί τό φερέφωνο τού θέλουν ν' άτΓοκλείσουν τό δικαίωμα άιτ' τιόν κύριο δηιμιουργό τής Κυ- ττιριακης Δημοκρατίας νά ένδιαφέ- ρεται γιά την τύχη της καΐ γιά τό μελλον της; Μήτττως γ(ά νά Ιέττιτύχει ετσι στΐς δαλοπλοκίες κα; στίς ύ- περφίαλες κα! άτταράδεκτες αξιώ¬ σεις τού; ιΚαλό είναι νά ιμ<4βτ| ό κ. Κιουτσιούκ καΐ ο! μικρότεροι ύ- ττοταχτικοί τού, δτι τα κόλττα αύ¬ τά δέν ίχουν τπέραση, γιατί ε'ναι «διά ττολύ μικρά ·παιδία». Νά μάθη άκομα ττώς κοντά στόν Γρίοα στέκεται καΐ όλάκΛηρος ό 'Ελληνικός Λαός, ό όττοΤος 6έν θά ίπιτ;ρέψει καμιάν άλλη, ο^τϊ. την τπαραιμικρήτερη ύττοχώρηση, ττέραν έκείνων τής Ζυρίχιγ; καΐ τοθ Λον¬ δίνον, ττού ιμέ ματωμένη ψυχή αναγ- καστηκ€ νά τίς ανεχθή ό 'Εϊλληνι- σμός. Δέν ίχβι τπέραοτι σήμβρα τό ττνεΰ- μα τής τταροιμίας: «Φωνάζει ό κλέφ της νά φόγει ύ νοικοκύρης». Καΐ το ξέρει κιάλά ό Κιοι/τσιούκ δτι στό τηροκείμβνο νοικοκύιρης €Ϊναι ώ Στρατηγός Γρεδας - Διγενής, καΐ δ¬ χι ό Κιοντσούκ Νοικοκύρτ>ς Γης
Κύτηρου «Ιναι «ουρίως ό 'ΕλΛηνικός
Λαος της ΜεγοΛονήσου καί δχι οί
τούρκοι τής Κύτηρου. Άς οφήσει
λοιπόν ήονχονς τούς δυο λαούς νά
βαδίσοΐΛ' είρηνικά κα! μονισσιμένσ
ττε—ρωμίνα τους.
Ξ. Κ ΑΚΟΓΛΟΥΣ
Τό χειρότειρον δμως ά—ο δσσ
διεδραματ ίσθησαν, μέ διηρηιμένο τό
άκιροοΓτήριο, ήτο δταν ήγέιρθη ένας
νεαρός, πιθανώς ιμέλος της Κοινό¬
τητος. Δέν περιωρίσθη Ιμιόνον νά
σονηγορήση υπέρ της άγγλοττοιή-
σεως τής λατρείας ιμας, άλλά έκα¬
με καΐ μία άνίερη τΓροκλησι. Ά-
ττβυθυνάμενος πρός τούς Έπισκό-
τηους, έδρόντησε καί εΤττε: «'Εσεΐς
δλοι δέν εΤσβε Α)μ|ερικανοί! Είσθε
πράκτορες μιάς ξενης χώρας! Τής
Ελλάδος!». Κσττάττιλιηκτος ό μ«γα-
λοΐδεάτης Άμερικανός καί "Ελλην
'ΕττίσκοτΓος Ίεζεκιήλ, έμ—ρός είς
τόν τερατώδικο όνειδισιμό, ηγέρθη
καί κατά τρόττο άιριστοτεχνικο, υ¬
μνήσας την Ιδεολογικ.ή συμδολή γοΟ
Έλλην ικοΰ ττνεύματος πρός ττλου-
τισμό τού ττολιτιοιμοθ τής Σι/μττο-
λιτρίας, έδωσε τό άρμόζον ιμάθημα
περι ύγιοθς φιλοττατρίας Καί —ερΐ
τών δημοχρατικών θεσιμών της φι-
■λελληνικής μεγ<5λης Δτ»μοκρατίας. Αύτά τα λυττηρά, "Αλκη., τα σν- λαριακή καλοπέρασι. Νά ξ«χάσο>-
μεν άγίους βωμούς, νά λαξεύσομεν
δέ ιμόνοι ιμας την εττιτύμοια πλα-
κα της ήρωικής φυλής.
Μεταξύ τών πρώτων, ττοΰ έστει-
λαν τόν σνμιβολικο όβολό τους γιά
τόν 'Ελληινικό Προμαχώνα, ήτο κα!
ό |μ£ 'Ελληνική ψυχή 'Αντικυβίρνή-
τηις τής Παλιτείας τής Μασαχουσέτ-
της Ιέντιμ. Ουΐλλιαμ Γιώγκιμαν. Την
εΐσφορά τού ττρός τόν Πράβδρο τής
Έττιτροτπής Σβο. Άρ(χιβτΓίσκοπον
Άθτναγόρα, την οννώδευσε ιμε ίνα
ττ«ρίφτ)μο γράμιμα, ττού δμοιαζε σάν
Μμνολογία γιά την ένδοξη 'Ελληνι-
κη Φυλή. 'Ο εύγιενιικός ούτος ύττβρ-
έλλην 'Αμερικανός ετόνισε καΐ τα
εξής: «Τα δσα έτκ^ϊλέσθησαν είς
την Χώραν σας, έγιναν κληρονοιμία
τής άνθρωτΓΟττττος. Ή 'Ελλάδα υ¬
πήρξε τό πρώτο τΓολιτιοημένο "Ε-
θνος, πού άνέπτοξε λαϊ«αή μορψή
ιατοερνήσβως καΐ ημπορεί νά όνο-
ΐκχσθη Κοιτ(6α τής Ελευθερίας».
Προσέθεσε δέ ιμεταξύ αλλων καΐ
αύτά: «Συγχαίρω τόν «'Β&ν·ικό Κή-
ρυκα» γιά την ένθερμη ύπΌστήριξι
ττοΰ τταρέχει βίς την εκστρατείαν
ύττέρ τοθ "Εκτταιδεν—ρίου, καθώς
καΐ την Γβνική τΒπντροπη γιά την
όραματικότητα, μέ την ότποία έσχ€-
δίασε τό ώραΐο αύτό καί «οινωφε-
λες έργο» (5).
(5) Σχετικώς ιμέ τόν αγώνα ύ-
ττέρ τών ' Ελλην ικών Γρα)4ματων καΐ
διά τό ζωηρόν ενδιαφέρον τών έττι-
σήμων Άμερικανών Φιλελλήνον ύ-
διά
είναι λαμττρά. Φταίομεν
διά ιμας μ
δμως ημείς, τού ύστεροΰμε είς ττρέ-
ττουσαν διαφώτισιν. Φταίουν δέ πρό
παντός έκεΤνες οί πλούσιες Κοινό-
τητες, οί οποίες, ένώ δαπανοΰν ά-
βέρτα διά ΊΕκκλησίες, έχουν δέ καΐ
έτοιμα πολυδάττανα κτίρια «αί Κοι-
μοτικά Κέντρα διά χορούς καΐ δια-
σκΒδάσεις, δμως διαιτράττουν τό
άσιτγχώρητο άδίκτ)μα, νά μή Ιδρύ-
ν 'ΗμερήβΊα ΊΕλληνοαμερικανικά
Ας τό κλείσουμε, "Αλκη,
ρα αύτό τό ζήτημα. Κα! άς £λθου-
με γιά τόν ττροορκτμό τοθ Μεγά¬
λου Σχολείοι» τού Γένους <μας, δη- λαδή τού ΊεροΟ τηραμαχώνος τής Φνλής μας.. —Ή τΓαρέα —μοθ λέγιει ό "Αλ- κης—θέλει νά μάθη δτι Οστερα ά¬ ττό τό Ιέμττνειβΐμΐένο υπέρ τών Έλ- ληνικών Γραμμάτων ΔιάγγίΛμα τοΰ τότε ΑρΧ'—Ίσκοττοι» 'Αθηναγόρα, τ! καρτΓθύς έττέΦερε ή αδιάκοττη άρθρογραφία τοθ Έβίνικοΰ ιΚήρυκα πρός ττυρττόλησι τών καρδιών των ΤΓΐοτών; ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ Νά ή σκνέχεια της ύττέρ τών (Ελληνιικών Γραμιμάτων Σταυροφο- ρίας: Πρέττει κά τονισθίΐ δτι ή στσν- ροφορία διά ινα ττνργωθή «τό Με¬ γάλο Διδακτήριο τού Γένοος», ίλα- δε, κυρίως, λαϊκό χαρακτήρα. ΟΙ ττολυτάλαντοι, ττού —ιοτιεύοΐΛ' είς την θεωρία, είς την δαλλαριακή κα- λοττέρασ-ι, ιΓνα, δέ ντχρωμελοι οΤ Μελετήματα τού Δ. ΚΑΛΛΙΜΑ- ΧΟΥ, δτ>μοσΐίυάμ«να είς την με¬
γάλην 1Ε-ιβεώρησιν «'ΕλβΙθερον
Τύττον» (ιΝέας Ύ6ρκτ)ς) είς τα φύλ-
λα 23 »οα1 30 Σε-τεμδρίου και 7
καί 14 'Οκτώβριον 1944.
Η ΙΕΡΗ ΦΛΟΓΑ
ΕΙΧΕ ΑΝΑΨΕΙ
Αξίζει ν' άναφέρω όλίγες γραμ-
μές άπό τα δη)μΐοσιευθεντα άναρί-
θμητα συγκινητικά γραμματα τών
διοτταλαιοτών μας γιά τόν Ίερό
Πραμαχώνα τής Φυλής:
—'Η Αχώ τής κωδωνοκρουσίας
τού «'Εθνικοΰ Κήρυκος» ιμάς οννε-
κίνησε. Ημείς οί βιοτταλαισταΐ τού
Ριάλτο Ρέσ·τ«ραν<Γ τού Νιοϋαρκ, σάς στέλλομβν 23 δολλάρια». —«Εγεννήθη^ Ιέ6ώ και δέν ξέ- ρω καλά 'Ελληνικά. 'Η ψυχή μου έν£κ»Λσιάσττ)κε. Σάς στέλνω ίνα δολλαριο.— Μαρία Χαλλάκου, Βο- στώντρ. —«ΕΙμΚχστε 7 άδέλφια, τό κα- θένα προσφέρομμε άτττό ίνα κε,ρα- μίδι γιά τό Μεγάλο Σχολειό. ("Υ- ττογραφουν τα έτττά άδένΧφια Π. Κοντόκη). —«Σάς στέλλω τόν κουμτταρά μόν. "Ολα τα "ΐΕλλην<ότρουλα έχοΐ(ν Μττάνκς. "Ας τα στείλουν γιά τό Μεγάλο Σχολειό».— Σοφοκλής Κο- λιος, ΣόΙοϋθμπριτζ, Μασσ. —<'Εδιά6ασα €(ς τον «'Εθνικο Κιίρυκα» την 'Εθνοοή 'Εκστρατεία όπερ της Πρώτης Πανελνην!ου Κι- δωτού. Σάς στέλλω τόν όοολό μου καΐ με χαράν και ονγκίινησιν άνο>
Φωνώ: Δόξα σοι ό θβός».— Δη¬
μήτριος Βαιμοέρης, Νιοΰτον, ΝιοΟ
έρσ
—«Καΐ έγώ εΐμΐαι 'Ελληνοττούλα,
γεννημένη έδώ. Έσκίρτησε ή καρ-
διά μου γιά τό Μεγάλο Έκτταιδειυ-
τήριο. Λάβετε κα{ τόν ίδικο μου
κουμτταρά».— Μαργαρίτα ΧαΊδα-
ρη, Σικάγο.
—«Μέ χαρά κοτττομεν άπό τό
ψωμί ιμας καΐ σάς στέλλομεν 27
δολλάρια».— ΟΙ 6ιοτηαλαισταΐ τού
Χορν εντ Χιόνίνταρντ Ρέστωραντ,
Νιου 'Υόρκ.
—«Ό «Εθν«κός Κηρυξ» έσήμα-
νε τό έγερτήριον σχχλττισιμα. Μέ
σχολκϊα («ΙΕγαλοττρβπή θί- 6γάλς»μεν
άπό την καρδιά τών Έλληνοπ-αί-
δων τόν πόνον καΐ την ταπείνωσιν
πού αϊσθάνονται.— Δ. Γεωργακό-
πουίλος, δΐίυθυντής τού Κοινοτικοΰ
Σχολείον «Πλάτων», Μττίριμιγχΐχαμ,
Άλαμπαμα.
—Ό έν Βοστώνη Δήμος Κακρι-
δάς, σννεργάτης τού «ΊΕΘνικοΰ Κή-
ρυκος», στέλλων τόν οδολλόν τού
είς τόν 'Αρχιεπίσκο—ο, έτόνισ« με¬
ταξύ αλλων καί τα εξής: «'Ενάν,
Δέσττοτά ιμου, άττοτύχη ό άγιος αύ-
τός οκοπός, τότε ψάλλε μας: Δεΰ-
τε τελευταΤον άσπασ·μόν φυλή θα-
νουση. Μόνον ένα τττώμα κινούμε¬
νον θά αρνηθή νά δώση ένα σέντς».
—'Ο Δόκτωρ Θεμιστοκλής Μαΐυ-
ροκορδάτος, _ πρόεδρος τότε τού
Ήμερησ. 'Εκπαιδεντηρίθίΐ Μτηρόνα
συνώδευσε την είσφοράν τού μέ ττο-
νεμενο πρός τόν "Αρχιεπίσκοπον
γράμμα. Έτόνιζε κα! τα εξής: «Έ
άν, δ ιμή γένοιτο, ή τελευταία αύ¬
τη τπροσπάθεια οπτοτύχη, θά έξα-
κολουθήσω^εν τον δρόμον Γμας σττ
χώρα αύτη σάν ζωντανοί νεκροί»
Είς τόν ύττερ οωμών άγώνα ε¬
κείνον έλαβον μέρος ομαδικάς δχι
μόνον ό διδασκαιλικος κόσμος, άλ¬
λά καΐ οί φοιτηταί μας, κα&ώς καΐ
ή ωργανωμένη 'ΕΞλληνοοομερικανικτ)
Νέα Γενεώ μας. Έπίσης δέ καΐ οί
λογιοι.
—"Ενας άπο τούς λογίους μας,
ό συγγραφεύς "Αγγελος Αλεξόπου-
λος, πού έδίδασκε τότε είς τό σχο¬
λειό τής ιοοινότητΌς Κάντον, Ό-
χά'ιο, άποστίίλλων τόν οβολόν τού,
μίάς έγραφε καΐ τα εξής χαρακτη-
ριστικά: «'Εσ€ΐς κατορθώνετε νά
άνάβετε φωτία καΐ σε παγωμένες
Ακριβώς ττερί αύτοΰ έπράκειτο
Νά θερμαΐνθούν κα! οί τυχόν —αγω-
μένοι. Καΐ έθερμαίνοντο καΐ αύτοι.
Καΐ ϊστελναν τόν συμβολικό όβο¬
λό τους.
Η ΑΙΣΘΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ
ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΑΣ ΓΕΝΕΑΣ
Ή Ιερά έκείνη υπέρ τών Έλλη¬
ν ικών γραμμάτων έκστρατεία, έκτός
άτηό την ύλική απιοψι, εΤχε —έπτα-
ναλαμβάνω— άννττολόγιστα ήθικά1
σ^τοτελέοΐμκχτα. ' Ελάμβανε τόν χα¬
ί Συνϋχβια «(ς την 2αν σιλ.)
ΠΡΟΣΟΧΗ
Ευρισκόμεθα βίς την έξαιρ— ικώς ευχάριστον θέσιν ν' άναγ-
γλωμίν £ς τούς συνδρομητάς ^«1 ΟΛΚτγνώστας μας, οί όττοίοι
δέν τ>δυνήθησαν, τταρά την επιθυμίαν των, ν' άττοκτήσουν οΐκό-
ττεδον άπό τα βιατεθέντα υπό τής εφημερίδος μ— εΙς τάς πε¬
ριοχάς Δροσώς, Δϊονύσου, Σταμάτας καί Μ. Πεύκου, μή εύνο.
ηθέντες «ίς τάς σχετικάς κληρώσβ.ς, βτι, συνε-εΐς ττρός τάς
δοθείσας^ υποσχέσεις μας, επετύχομεν νά εξασφαλίσωμεν καί
δι σντους έξσιρετ.κά ο^ό-€δα ττευκοβρ.θη, είς -ρονομ.ούχους
θέσεις τών 'ττρ^ασ-ίων Σταμάτας καί Μεγάλου Πεύκ^που
θά παραχωρηθούν είς αύτούς, β.ά κληρώσεως, υπό εθνοϊκωτά-
τους, τΓάντοτε, δρους.
Α' ΟΙκότΓεβα Σταμάτας : Πευκόψυτος ίκτασΐς απέχουσα
500 μονον μέτρα άττο τό τίρμα τής λεωφορε,ακης ΎΡαμμ^.
Οριζων άνα-€τ~αμένος. Πρός δρχ. 8 . ΙΟ κατά τβτρ ττήχυν
Προκσταβολή 20% επί τής άξίας τών οΐκοπέδων Δόσε.ε Βρν'
400 - 500 κατά μήνα. ς ΡΧ'
Β' Ο(«6πε6α Μεγάλου Πεύκον : Είς μαγ,υτ.κήν τταραθα-
λαοχτ,αν θέσιν. Αφθονα ττεθκα. Συγχοινωνίο τακτ.κή Νβρό
άρτεσ,σνό έντός τοθ κτηματος. Πρός βρχ. 7 κατά τετρ. ττήχυν.
ΠΕΑίκαταβολή δρχ. 1.000 δ." οΐκόπββα των 1.000 πήχεων καΐ
βρχ. 1.500 6»' οΐκόττιδα ανω των 1.500 ττηχβων. Δόσεις 6ρχ
200 - 250 κατά μήνα.
ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΣΟΦΟΥΛΗΣ
ρη δεχαετία άηβ-6λέίτετ4Ε— την «ίτοχίιν έκεί-
χής ημέρας πβΰ * θεμιστοκλής, ντιν ες τοΰς κόλπους τοΰ "Ε·
Σοφούλης άγκατέλειψε τβν μά- βνβος Ιοδόλβι &φεις, λαϊ-
άά ύ' -
ταιον χαί «χάρ*στβν αυ¬
τόν) κόσμον, διά νά εισέλθη είς
είς τό Πάνθεον τής Ελληνικήν
'Αθανασίας.
Ό Σάμιος πολιτικάς άνήρ, ο
οποίος άφιέρωσ<εν όλβκλικρον ζωήν τού είς ά τ ρ ώ - τους, υπέρ τβϋ "Εθνβυς αγώ¬ νας, υπήρξε, μετά τόν 'Ελευθέ- ριον Βΐνιζέλον —τοΰ οττοίου ήτο πιοτό; καί αφοσιωμένβς βαυμαστής— ή ήρω'κωτέρα ή- γεττκή μορψη τής συγχρόνου Ελλάδος. Φανατικός λάτρης καί έμ&ρι- θής τοΰ μεγαλείου και τής δό- τής Άρχαίας Ελλάδος, με- ΐτής, άφοΰ έσπουδασεν είς την Γερμανίαν άρχαιολογίαν καί διετέλεσε μάλιστα ΰψηγη- τής τής Φιλοσοφικής Σχβλής τβΰ 'Εθνικβΰ Πανειπιστημίου, ό Θεμιστοκλής Σοφούλης διέκο- ψ«, τώ 1899, την έπιστημονι- κήν τού σταδιοδρομίαν διά νά είς την πολιτικήν, ς η ήν, κυρίως δέ διά νά διαθέση όλας τού τάς δυνάμεις είς την ύηη- ρββίαν, έν άρχή μέν τής ε ϋ- ά ν <5 ρ ο υ γενετείρας τού, 6ρα- ύύτερβν δέ ολοκλήρου τοΰ "Ε- 9 ς Ό άιείμνηβτβς 'Εβνικος Ήγέ- της ήρχισε και ουνέχιαβνν έ.τί μίαν καί πλέον <5ω<5εκαετίαν, Το πολιτικόν τού βτάδιον είς την Ιδιαιτέραν τού ηατρίδα, μέ άκαταπαύατους, ΰπέιρ ής έβνιικής της άποκατοτοτά- βεως αγώνας, π«ρά το γεγονός βτι ή £άμος άπετέλει ήγεμο- νίοτν, άπολαύουοαν π λ ή - ρου$ «ύτονομίας καΐ απολύ¬ του έλβνθβρίας. Δέν υπήρχον κοί καί κληρικοί. Εξήγειρε, κατόπιν τούτου κατ' επανάληψιν, τούς ηρω'ί- κούς συμπατριώτας τού είς επα¬ νάστασιν, κατά τής ψ ι λ ή ς Τουρκικήν κυριαρ¬ χίαν Διεξήγαγε επίμο¬ νον όινισβν αγών χ, εναντίον) εΐκοσαπλοωίων έχθρι- κων στρατιωτικών δυνάμεων, Επί ήγεμονίας τοϋ γνωστόν, διά την αύταρχικότητα καϊ την πρβσήλωσίν τού είς την ύπηρε- σίαιι τοΰ Σουλτάνβυ, Άνδρέου Κοπάση· Καί ακολούθων τό πα>
ράδειγμα τοΰ ενδόξου ναυάρ-
χβυ τβΰ Άγώνβς 'Αινδρέβυ Μι¬
αουλη, σονήψε ναυμαχίαν είς
τό στενόν της Μυκάλπς μέ
Τουρκικήν άκταιωρβν, ή όποία
διάτρητος άπό τάς σφαίρας τών
παλληκχρτών τοΰ Σοφούλη, ε¬
τράπη είς έ π α ί σ χ υ ν τ β ν,
πρός τόν λιμένα τής Νέας 'Ε-
φυγήν,
Κατβδικάο&η τόηε ό Σοφού¬
λης φήμην είς θάνατον υπό
Τουρκικοΰ στρατοδικείον καΐ
ηναγκάσθη νά καταφύγη, μέ
τούς ουμπολεμιβτάς τού, είς την
'Ελλάδα. Είς δέ τήινι Σάμβν
άττεστάληοαν νέαι, πολλαιπλά-
οιαι. Τουρκικαί στρατιωτικαι
δυνάμεις, υπό τα ά π α β ή
όμματα τών Δυτικών Δυνάμε-
ων, αί οποίαι —&πως ουμβαίνει
καΐ σήμερον— ελειχον χαί την
εποχήν έκείινην τβύς Τβυρκι-
κούς πόδας.
Τό Ελεύθερον Κράτος ήρ¬
χισεν έν τώ μεταξύ, υπό την
ήγεοίαν τού Μεγάλου Κρητός,
νά άιναγειννάταιι καΐ νά άνευρί-
την αρχαίαν αίγλην τού.
'Εηηκολούθησαν οί Βαλκανικοί
ίτόλεμοι καί ή — άμβς άπιετέλε·
βεν άναπόσΐταστον τμημα τής
Μεγάλης Πατρίδος.
Α
Είναι γνωστή, *ίς *λην της
την έκτασιν, ή ίστορική ηολι-
τική σταδίουρομία—τόσον πρόσ¬
φατος αλλωστε— τοϋ Φεμιστο-
κλή Σοφούλη είς την σημερι¬
νήν 'Ελλάδα, ώστε βεωρώ ηε-
ριττόν νά την ύπβμνήαω είς
ίτβΰς σνγχρόνβυς "Ελληνας. 'Η
σωτηρία της Χώρας άπό τους
σλαυοκομμουνιστικούς όνυχας
—τέπιτευχβεϊσα διά τής νικηφό¬
ρου εκβάσεως τοΰ πολέμου
κατά τών συμμοριτών— άηβτϊ-
ιλεΐ άποκλειστικό'ν
|τοϋ ήρω·κοΰ έδνιικοΰ ηγέτου *·
|θλ©ν, τόν οποίον θά εξόφη «Λ<β·- λόγως ό ίστβρικός τοΰ μέλλον- τος. ι Τα δέκα ε τη πού διβρριευσαν άπό τοΰ θανάτου τοΰ Φ. Σο¬ φούλη — όοποίος υπήρξε, συν τοίς άλλοις καί άντάξιος τβΰ Ελευθερίου Βενιζέλου, διάδβ- χβς— υπήρξαν μ ο ι ρ α ί α διά την χώραν μας καί δ ρ α- μ α Τ ι κ ά διά τό κβμμα των Φιλελεύθερον, τό οποίον, άφοΰ έφερε την 'Ελλάδα είς τον κβ- λβφώνα της δόξης καί τβϋ με· γαλείβυ της, κατήντησβ νά γί¬ νη α σ η μ ο ς οΰραγός άλλο- τρίων πολιτικών έπιδιώξβων. Δι' & καί ή αημερινή «ήγεαία» τού έλησμόνησε τόν απαρά¬ μιλλον π,ρβκάτοχόν της καί δέν εφρόντισε νά άπονεί- μη τόν δέβντα φόρον τιμής κ«ί εύγνωμβσύνης είς τόν εθνικόν 'Αγωνιστήν, ηβύ ανεδείχθη &· ξιος της Πατρίδος. Μ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ Γόρω άπό τα ελληνοτουρκικάς σχέσεις ΙΙτΙνΙΑΚΟ! ΣΙΝΙΙΙΙΣΗ! ΝΕ ΟΑβϊΣ III! ΑΑΙΙΣ ΠΕΡΙ [ΑΕΥ8ΕΡ0ΤΥΠΙΑΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΒΙΒΛΙΟΥ Χαμητική και Έλληνική λογοκρισία.—Ποΐοι οί έσθί- οντες κςιι μή έσθίοντες . .. τυιλάφιον. — Ποΐοι οί άκο- λουθοθντες την «Βίβλον». Τού συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟγ Μέ τόν φίλον κ. Στυλ. Κασιμά- τηιν κίρχίο'αμε μιά συζήττηισηι πού δέν κατέληξε ο·έ ουμχρίονία στά κυριώ¬ τερα μέρη της. 1'ιατί ιδέν κ.ατε.λι^ ξε; Κα/.ής πΑσαεως είμεθα καί οί δύο, αύτό δμως, ώς ψαίνεται, δεν άρκεϊ θιά νά σνμ<φοίντ|σουίν δυο δι- 'κπάμεναι απόψεις. Διά νά συμφω- νηθουν, (έν δλφ ή έν μέρει, πρώτει νά σΜζητηθοϋν δλα τα έπιχειρήμα- τα εκατέρας των Λπόψεων αύταχν γιά νά έκκαθαιριοΦσΰν δσα δέν στί κουν ■διόλου καί νά ,μένοιιν &εκτά 6σα μποροΰν νά σταθοΰν. Μόνον ο- ταιν πρόκειται περ'ι άιντι.δι»ίας, ο- 5ΐως σνμ6αίνει είς τα δικαχττηιρια, προσπαθεΐ έκάτερος τώνι διαδίκων νά έπκοαλη τάς όϊΐόψεις τού, διά νά κερδίση την δίκην. Εις μίαν δμως φιλικήν συζή/τησιν απολύτου καλής πίστεως όπως ή δική μας, πρέπει νά γίνεται προσ·πάθεια ε¬ ξευρέσεως τοΰ τί συμφέρει καλυ¬ τέρα πρός επίτευξιν τοΰ έπιδιωκο- μένου κοινοΰ Σ-χοποΰ. Έγώ, λαμβάνων ΰπ' όψιν ίστορι- Γκά γεγονότα καί κ.αηασ'τάο'εις ά- ναγομένας είς παρελθόν δχι πολ,ύ ιμακρυνόν, εθεσα τα εξής έρωτή- Ιματα: α) ΔεβομέΎου δτι έιαί έννενηΛ-τα πιερύΐου χρόνι·α, περάσαμε όπωΐΓδή- ποτε καλά μέ τούς Τούρκους, μπο- ρεϊ νά Επανέλθη ή κατάστασις αύ¬ τη, δχι βεβαίως ώς ήτο πρότερον, διότι αί ίτυνθηικαι. τής μετα τών Τούρκων συμιδιώσεώς, ιμας μετεδλή θησαν, άλλά τουλάχιστον νά δη,μι- ουργηθοΰν συνθήκαι καιλής γειτονί- ας ή καί φιλίας καί άιιχ>ι6αίας κ-α-
τανοήσεως χάριν καί τής ΕΙρήνης
άηό γΐνικτ)ς ιάπόψεως, τί)ς πολιτι-
κης καταστάσεως ήτις; μάς σννδέ-
ει λόγω τών άιτειλούντων άμυροτέ-
βθυς κοινών κίνδυνον, πόλεων κοι
νών οίκονομικών συμφειρόνΐων καϊ
τής ήσυχίας καΐ όμαλής όιαδιώσε-
ως των £ν Κων)πόλει όμογενών
μας;
β) Συμφέρει αύτό, χωρίς φυσικά
τήιν μείωσιν τοθ γόητρον μας καί
έξομαλνναμένων τών διαφόρων μας
διά τοΰ καθορισμόν μιάς άποζημι-
όκρΐως &ά τα Σιεπτειμιοριανά καί
τής είς τό μέλλον άποτροπής τών
έπεισοβίων πού συμ^ίίνουν εκάστο¬
τε ιμέ τούς άλι.εΐς μας παρά την
Μυτιλτινην καί αλλαχού; "Η, αντι¬
θέτως, συμφέρει νά διατηρήται μΐα
Ι?κρυθμος καί ιέκνευριβτική κατάστα
ισις 'έγκυμονοΰσα μυρίους κινδΰνοι»;
άπό πάσης πλευράς καί ών τόν αν¬
τίκτυπον αίσθάνονται εκάστοτε οί
όμογενεϊς μας τής Κων)Λθλεως;
Συμιφέρει τό πρώτον, μοΰ άπαν¬
τα, πολύ ορθώς καί πατριωτικώς ό
■κ. Κασιμάτης, όπως καί αλλοι είς
οδς άπέτεινα τα ώς ανο> έρωτήιμα-
τα. Άλλά... τα Σεπτεμδριανά ;
Οί ψαράοες; ΟΙ τουρκοκΰπριοι;
Γιά τα Σεπτεμδριανά καί τούς
ψαράδες είπαμε ό, τ ι πρε'πει, μολο¬
νότι οί &εύτεροι δ«ν είναι πάτοτε
... Ιάθώαι πιεριστεραί. Κάτι θά
φταί«ε κι' αύτοι, έδώ πού τα λέ-
ιμε. "Οσο γιά τοΰς Τουρκοκυπρίβυς
πού είναι μία μ£ΐονότης, &έν φα-
τάζομαι πλειά ν' άποτιελοΰν κίνδυ¬
νον διά την πλειονότη,τα άμα σέ
μερικούς μήνες φύγουν όυώ τή δι¬
οίκησιν τ% Νήσου οί "Αγγλοι οί
όποίοι ύποτ#ετα» δτι τοΰς ύποστη-
ιρίζουν. "Ο,τι ίγινε ώς τώρα Ιγινϊ.
Παρ' δλθ( τό θάρρος πού πηιρανε
Ιάπό τό νεον καθεστώς, θέλουν δέ
(θέλοι>ν θά καιθήσουν ίίσιΐχα. Τό
Κυπριακόν, άσχέτως τής έπωφε-
λαϋς διά τοΰς Τούρκους; έκιβάσεως
πού πηιρε — καΐ την οποίαν φοο-
τώσαμε ιάκί^ια βτή ράχη τοθ Κα-
)> Χ">ρΙς χαί νά λϊμ,ε τί...
λουκούμια θά έτρωγε μιά άλληι κυ¬
βέρνησις — δέν πρβπει πλέον ν'
ώποτελή ίμΛΟδιον είς την συμφι-
μας μέ τού; Τούρκους.
γ) Εί; τό κύριον καϊ δασικον έ-
τό οποίον έκαιμα κατ' επα¬
νάληψιν οέν πήρα άκόμτ) απαντή¬
ση. Άφοΰ καλώς ποιοΰντες, παρα-
μερίσαμιε την ιάνάμνηση των κακών
πού παθαιμε ιάπό τοΰς άλλοι»ς, ιδί¬
ως τοΰς Γερμανούς, γιατί, κοπα-
νάμε κώθ·ε τόσο τα Σεππεμιβριανά
τα όποία είναι καί αύτά βεβαίως
φριικαιλεότητιες άλλά .ταραβΐαλλόμο-
νες μέ τίς άλλες, παραβαλΛόμενες
λέγω, είναι άμυχαί ήνι &ν θέλετΐ
πληγαί, ίάσιμοι δμως, ένώ των άλ-
λοον πού μάς ιέσκότίοσαν τόν πατέ-
ςα καί τή μάννα καί εκαψαν τα
οιπίτια μας, είναι ώνεπανόρθα>τοι ;
Γιατί τό έ'να παιδί πού μ.«ς εκαψε
τό σπίτι είναι καλά παιδί και τοϋ
άλΛου, πού 'μάς εσπαοιε τό τζαμι,
τοΰ δρίζοιιμε τή μάννα καί τόν πα-
τέρα;
Καί μάλιστα δταν γίνη λόγος
γιά τίς καταστροφές πού μάς έ¬
καμε αύτό τό «καλό παι<δί» τής οποίας μάλιστα δικαιολογοΰμε ό- γφ τής εμπόλεμον καταστάσιεως, γελοΰμε τόν έαυτό μας λέγαντες ότι δέν τής έκαμε αύτό, άλλά κά- ποια άλλα παιδία .τού τα λένε Να- ζφες, Χιτλερικούς, Γκεσταπίτρς, "Ες "Ες κλπ. Αύτοι είναι οί τεμε-νά ί)εξ πού κάνονμε Υ)μεϊς, παρά τον έγγωσμ,ένως ϋΛειρήιφανον χαρακ.τήτ ρα μας καί όχι τό χέρι σννδιαλλα- γής πού δώσαιμε στού; Τούρκοος! Καί θά μάς έκτιμοΰσε καλυτέρα αύτό τό «καλό παιδϊ» πού έ'χει κι' ιαύτό ύπερήιφανο χαρακττίρα, άν μα ζύ μέ συμφιλίωσή μα; τηρούσαμε βναντί τού στάοΊΛτ πλέον άξιοπρεπήι. Διότι κατά βάθος δέν είναι αύτό ό νικητηίς. πραγματικός νικτιτής ιστάς θερμοπύλας δέν ύπτίρξεν ό Ξέ.ρξης ώλλ' αύτοι πού τόν άντιμε- τώπισαν καί Ιπεσαν μέχρις ενός! Τό ϊδιο ιτερίπου συνέιδη καί μ* τό «παιδί» αύτό στά όχυρά τής ΜαΛΕ- ιδονίας καί σ' δλο τό ■διάσττιμα τής κατοχτ);! "Εχουμε πάθη καί αλλες συμφο- ρές άπ' αύτό κατά διαφόρους και- ιρούς, ιάπό την ·ίποχήι τοϋ πολέ,μου τοϋ 97, χωρίς μάλιστα καί νά είμεθα Ιίμπόλεμοι, καί τίς οποίες δέν άνπ- «ρέρουμε, καί χάριν των αγαθών >ϋν
ισχέσεών μας, καί χάριν τον όφειλο-
ιμένου δίκαιον σεΐβασμοϋ μας πρός
ιΐΐρόσαιπα λίαν ώγαπητά καί Λατρεν-
τά, καί τα ποία δέν μ«ς έ'πταισαν
είς τίποτε...
"Αν τα «ρωτήματα θέτω πάλιν
είς τόν φίλον κ. Κασκμάτην καί, δέν
θά μέ κακαφανίί Ον δέν πάρω α¬
παντήση. Δέν θά χαλάσω τίνν καρ¬
διά μου μέ έ'να φίλον μετά τον ο¬
ποίον έ'απλεξα σέ μιά συζητήση ά-
καί μέ προοπτικήν τό
καλό τη,ς Πατρίδος. Μόνον θά τοΰ
κάμω... "ντίποινα ΐπί ενός οηιμείοΐ',
καί τό όποϊο θά δικαιολογήσω. Άρ.
νεϊται ΐκΐε'ϋνος νά συζητήση μαζύ
μόν ίιστορικά θβματα, ώρνοΰμαι καί
έγώ νά λάβω ίνι' δψιν τάς περ/ΐκο-
«άς των «ρβιρων τών ίφτ)μερίδίυιν
πού άναφέρει. Καί 18ου πώς τό δι-
καιολογώ αύτό.
Ή ελευθερία τον Τύπον τόσον
έδώ, δσον ϊσως καί άλλον, είναι
φυσικά γραμμένη στό Σύνταγμα.
'Τπόκειται δμως ούτος, σέ μιά ά-
φανή λογοκρισία πού 'δέν διαφίρει
σέ πολλές περΐΛτώσεις, ίσως τις πε-
ρισσότερες, άπό την ίπί... Σονλτά-
νου Χαμίτ άσκουμένην έν Τοιτρκίσ
λογοκρισ'ίαν ττ> οποίαν καλώς έν-
*·—~"-·— Θνμοΰμαι μάλιστα νστερα
τόσα χούνια
ν«1
ληοί σνμπατριώιται μου καί τόν έν
Κ)πόλει λογοκριτήιν τοΰ 'ΕλληνικοΟ
Τύπον, μακαρίτην, φαντάζομαι, Ά-
βραάμ Βαπορίδητν - έφέντη/νι.
Τότ'ε, οποίος, διαφΐύγων την προ-
ληπτικήν λογοκρισίαν, δγραφε κάτι
πού δέν σννέφερε στό Κρατος 1
τόν Σονλτάνο, πήγαινε στό... φρέ-
σκο, δπον ετρωγεν 6μως ίνα... πιά-
' το πώάφι πού τον παρείχετο έκεΐ.
Καμιά φορά — οτπάνια δμως — αν
τολ^μοΰσε νά γράψτ) κάτι τό έπανα-
στατικό, ιέιγίνετο ό ίδιος... παλάφι
στά ψάρια τοϋ Βοσπόρου'
'Β&ω σννόβτ) κάβτοτε κάτι άνάλο-
γο μέ τό τελευταϊο, είς βάρος ένός
δημοσιογράφον, τοΰ Καβαφάκημ Δέν
γνωρίζω ΰμως αν συνέβη καί είς
άλλον τινά. Πάντως ή λογοκρισία
ενεργειαι· υπό τών διαφόρων κομ¬
μάτων είς βάρος των εφημερίδων
των πού ταίς «πιβάλλονν νά γρά-
φονν δ,τι σνμφέρει μόνον είς έκα¬
στον έιξ αυτών ή δ,τι κολακ>εύει τό
δημόσιον αίσθημα τό ποίον αί Οδιαι
εφημερίδι ς, άσιχΐτως πλέον πολιτι-
κης ιάηοχρώσεως, παρασύρουν άμιλ-
λώμεναι ή μία την άλλην, είς σφαί¬
ρας, πολλάκις ιάπροσπελάστους, του¬
λάχιστον πρός τό παρόν. Άμα δέ
μ>ία εφημειρίς τολμήση ν' αντιταχθή
ιείς αύτην την «Λογοκρισίαν» είτε
τοϋ Κόμματος είτε τοϋ Δηιμοσίου
αΐσιθήματος, δέν πητγαίνει μέν σΐό...
Φρέσκο, παύει δμως καί... νά ΐρώ-
γει 'πιλάφι!
Καί ΐπειδήι ό κάθ€ Κανών Ιχει
τάς ιέξιαιρεσιεις τον, πού τόν ένκσχύ-
ϋυν δμως, τοιαύτην έιξαίρεσ.ιν άπο
τελοϋν οί... ούο Κόσμοι, δχι ό Ά-
νατολικός καί όΔυτικός·, όντε 5 πα-
λαιός καί ό νέος, ·δηλ. ή Εύρώπη
καίι ή Άμερΰίή. άλλ' οί... τοϋ φίλον
κ. Σίοκράτη, δηλ. ό €Προσφνγικό;»
καί ό σαντέΰικος πού κάμνει κώ
τόν... τελάλη στίς δημοπρασίες.
Διότι, —■ πρός τιμήν των αΰτό —
{άψηφοΰντες κόμματα καί ρεύματα,
άποτελοΰν «'Ελεύθεφθ ι&ήμα» άπό τό
δπ<Λ>ν δύναται ό καθένας νά κη-
ρόσση την γνώμη τον ιεΐτε σύμφωνον
ΐίτ* άντϊ&ετον πρός τό και&οΐδτϊγού-
μενον υπό των αλλων Δημόσιον
αίσθημα.
Μά, Θά ρωττήιστ) ό καθένας. Δέν
τρώγει λοιπόν... πιλάφι ό ΣωΜρά·
της; Τρώγει 'βέιβαια, άλλά πού τό
μαγεΐιρεύει μέ δικό τού ρύζι καΐ βον-
τυρο, ή άΐξιότιμος κ. Άντκγόνη καΐ
δέν έρχεται Ετοΐιμο «πό πο«τ>ενά
άλλοΰ.
Αϋτά ι ν ολίγοι ς π-ερίι ΤυΛον.
Καί... ό νοών νοεϊται (Άρίφ όλαν
άγνασΊν όπως λένε οί Τούρκαι).
Καί τώρα αςι ελθοι«με στή «Βί-
6λο» τ) καλγ>τερ« την Παλαιά καΐ
την Νέα ΔιαΙθήκη, πού άποτελοΰν
την βάσιν τής θρησκείας μας.
Ή «Βίβλος» είναι άπό τής κυριω¬
τέρας απόψεως, τό οοφώτιερον τών
«ιιγγραμιμάτων πού ίγράφησαν πό-
τε4. "Οχι <μόνον· ίίότι ίχει θεΐκήν π'ιλ" προέλευσιν. Άλλά διότι ΰπερ- τάτη σόφια είναι δχι νά γνωρίζη κανει,ς λ.χ. τό... πόσα πιίδάρια έ¬ χουν οί κάτοικοι τοΰ "Αρεως άλλΰ τό πώς θά κατορθώσηι«ν οί άνθρω ποι νά ζήκ>οι»ν εΐΓτνχιαμε'νοι οττόν
Κόαμο χωρίς β<ίσαα, χο>ρίς άνησυ-
χίες καί φόβονς μελλοντικών πόλε¬
μον, χα>ρΙς ιέχΐθρότητες. Καί αύτό
τό διδάσκη μόνον ή «Βίιβλος> καΐ
«τκγκιεκρκμιμρνως τα Εϋαιγγέλιον τοθ
οποίον προοπτική είναι ή σνναβ?.·
φίι»σις δλων τών άνθρ(ίκπο>ν, ή ;κιγ.
κόημιος άγά—ι καί άλλτιλίγγνη. Έ·
κεϊ πρωτίστως πρέπει νά τείνη ή
Λαγκόσμιος Σοφία. Είς τό πώς δη-
λαίδή θά έ"φα(*ΐΛσ!θ<>Ον πλήρως αί
Ά<(χαί τοΰ ΧρΜΤτιαΛΐΛμοΟ. 'Εφηο-
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΤΟ Α' ΠΑΝΕΛΑΑΔΙΚΟΗ ΣΤΠΕ1ΡΙΟΝ
τόπ ΥΦΑητογρΓοη, τόπ ΒΐοτΕχηοη καί τοη
ΝΐκΡθΒΐθΗΕχαηαη
Μέ π«ωηο&ουλία τοθ ΣννΦέσ'μου
'Τφαντουχ}ΐγων Βιοτεχνων χοΐ Μι-
Μο06ιομηχά,ν<ον της Ν*ας Ίωνίας ά οέ μιά μειθοδίική δνασΤη- ν τής Διοικήσεως αυτού, σνν- Γ|λ#εν όπό την 28 - 30 ΊοιΜου είς την Ν. Ίωνίαν τό Α' Πανελλαοι-κόν Συνέδριον 'Τνραντουιογών Βιοτε¬ Τοθ κ. Ν1ΚΟΥ Ε. ΜΗΛ1ΩΡΗ τ>εω^ητική δώση τους, ΙΙβοσδοκοΰ-
ιμε τα «οαχτιχά καΐ ώφέλιμα ολο-
τελέσματα. ϊά άναιμίνουν εναγω¬
ί ί λά
ρ ρ
χνων καί Μικναδιομηχάνων. Σέ μιά
«εοίοβο σοβαράς κοιμβτής γενικώς
τού κλώδου τής έλληννκης ύ
ής ης
γίας, μιάς καταθλιπτικη'ς ποάγματι
ικο/ίβιβως, μέ σΊτνέπΐΐες έκτειταμένες
καί δφαματικές ήδη, ΰταν λογαοιά-
σοτ»μ« τίς χιλιΛβες ως τώοα οΐκο-
γένειες των ιάνέογω'ν κλωστουφα-ν-
τουριγών, ύπήιοξ,εν άμολογουμένω;
Ιδιαιτέρως εύστοχος ή Ιδέα των
Βιοτεχνων 'Τψα.ντοιφγών τής ΝέαΓ
Ίωνίας νά συγκαλέσουν τό συνέορι
όν αΰτό καί είναι ούτοι αξιοί των είλι
κρινείττέρων σι<γχαοτ>^ηοίων γιά
τόν τρόπον μέ των οποίον τό όργα-
νώσαινε κ.α1 την λίαν Επιτύχη, 8ιε·
ξ τού.
τίς δύο συνεΙ&ρνάισ|εΐ·ς, τής
πιρώτης καί τής δϊ>τε'οας ημέρας,
ποΰ χατώριθωσ'α νά πα^ακοιλουθήσω
—καΐ) ηταν μάλλον οί σημαντικότε-
ρες «ϊτό τής άΛΟνεωις
ικαί άναλύσΈως των
νίως οί
κλο>-
οτουφαντουογων καλ οί οΐκογένειές
των χαί ολ κώτοικοι των
πού ιείτλτιγτισαιν δντονα άικό την
οη τής κλ«ηοΐνραντο<νγίας μος' ί ά ά ϊ ώ ά Κ,αί μιά άπ' νγ μ σέ εώβώτατη μά- Ή βη μ λι™α άναλονία ή Νέα Ίωνία. Ή ί>ΛΡύθ'υγος Κυΐδέ.ρνησ'ΐ.ς·,, άς μελετή-
οη τα ποφύαματα τού Σννεΐδ'ρΛθυ, δ-
ταν ιμάλιοτα λογοιοιαοη μέ πάση Θε-
τιχότητα χαΐ μέ πόστι ιάντικειμενικό-
τητα πνοΰαλλονται, καθώς παρατή-
ν>|σαιμ*ν χαί άς «ντευοη — ό καιρός
έπείγει γίά πολλούς λόγους πού εί¬
ναι τόσον 'εύνότττον καΐ γι' αύτό πε-
£ΐι—όν νά τονισΦοΰν Ιδιαιτέραες έ'δώ
— άς οπβύοη νά ίξαλείψιι τίς δ*ά-
φοοες ζημιαγόνες/, γιά την έλληνική
^λωστοϋφαντουργία, αΐτίες. Την
κι«ρ>ώτεο/η, τή-ν ποοχτΜΠη &τως ανε¬
πτύχθη αντία· την έλενθ«οία των
Είναι Ινα προ&λημα
ίμκρανίνει τίς δυσ-
άαφαλώς,
κολί*ς τοι>, μέ
νά τό άναΐγωοίσουμΐ,
4>οι<ς <ίπό έναν τ ιδ»'«. Έν τούτοις καθήκον των Κ«6εονόντων είναι, νά βροΰν την κατάλληλη λύση καί τό πού τούς, ιάπασ'χ.ολοΰν— ήοθάνθηνταχύτροον δυνατόν. Διαφοριετικά 6<ί μιά ιβαΦυτάτη ίκανοποίηση γιά τή ; μαιοι ιταΐθητικο'ι των σθιβαοοτητα μέ την οποίαν οί σΰνε- δοοι «αί οί όιμιληταΐ άντιμετώ~χτα τά θίματα. Θά έπρόοθ<εαα άκόμη καί πρός ΐιπί πλέον επαινόν των χιο- (^ς νά ύπεο6-
χανίας κ. Γοΰλιας.
Βρί>αια βλ,ες αΰτές αί Ί
τικές καί «ιξιέπαινες. γιά κάθΐ πλευ-
ρά ΐν&ιοΐιφΐρομένων διαΛΐοτώσεις,
δέν είναι δίκ.αιον καί βέν είναι συμ¬
φέρον, νά περιορισμόν οτήν απλώς
είναι <>έΐ6αιον 6τι Θ« ίπ».σα>ρ€ύσοι»ν
καί άλλες καί ΐσως άιπρο&λεΛτ«ς, σ*έ
ί καί μέ ποικιλύες κοινο>νικές
Ιίιθνικές ίπΐΛτώσβις, καταστρο-
ψές.
'
ς
'Επί τέλους μέ την ή
ί της έλλητνιχτις κλωοτοϋ
<Ρ«ντοι<ριγίοις, προστατεύεται κατά μέγα ιμέρος·, χαί τ'ι «λληνική γεωρ- γία, 8τα' ληψθτί ί«τι* δψιν τό δε- δομένον, πώς μιά άπό τίς κυριώ- τε<ίϊς πρώτες της δλιες, τό μπαμ- πάκι, είναι .-τροϊόν τής ελληνικάς γηις. Άκόμη άξιώνομε κατανιόησηι καί σΐκμπαράο>τα<τη σηά προΰιλήματά μας καί άιπό τούς Μεγάλους Συμιμάχους μας. Μέχρις δτοι» ίπιτιευχθή μιά πλήιρηις ταυτότης οΐκονομικών σΐΛ1- (9τρ<ών μεταιξϋ των λαών, ποΰ συγ>-
κροτοΰν τόν καλούμενον 'Ελεύθιερον
Κόσΐμον, μέχρις δτου διθιμορφωιθεΐ
μιά νέα ευρύτερη Μονάιδα κρατική
καΐι κοιναινιχή, ίχουν οί μ
μας ΰπ.»χρέωοη — τα Θέματα
Συμμαχίας 'δέν είναι μονάχα στρα-
τιωτικά <ϊτόν αίώνα μας — ίχουν Λςκ>φοονε>~;ατη ιντοχρ^οση, <ττό λαό αύτό ποΰ τόσα κ«ί σέ πολλές περι- πτώσιεις {«τεχρερε μάλιο»τα γτά τα νΐοινά ϊδανιχά της 'Ελειιθνρίας καί της Δικαιοσύνην, νά τοϋ έξοκΛραλί- σουν μιά —οιχιειώδη κάπα>ς εύημε-
ιρία. Καί στό χάτωι - ■κάτω δέν γυ-
ρεΰει χ*ά τίιΐτοτε τό ΰπερίβολικό καί
τό π<χραλογο ά λαός αντός· τίτΐο- τε π«ριθσοτερο, παρά νά τοΰ δοθούν τα ιμέσα νά ίργαοτη «αί νά ζήΐττΐ. ^ ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ ΤΑ Α1Ι8ΗΝΑΤΑ ΤΗΣ ΕΑΑΒΚΙΚΗΣ ΦΤΟΧΟΑΟΓΙΑΣ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ έκ της 1ης Σελ.) ρακττιρα καθολικης έξεγίροτεος της ^4έο!ς μαχ; Γβνβός ύττέρ των Βωμών καί ΊΕστιών. Μσζί ιμέ τα ΊΕλληνο- ττουιλα των ολίγων ήμερησίων σχο- λεί«αν μας καί των τριακχχτίων άττο- γευμστινών, έκιντγτιοΐΓθΐή|9τισαν κα! οί .μαθηταί των Αμερικανικόν γυ- ιμνσχτίων κα) οί φοιττγταί των Πα- νεττισ—(μίων. Σ»Λ«δ©υαν τόν 66ο- λό τους μέ σνγ·κινητι«ά γράμμστα. Επί ΤΓαραδείγιματτι. Οί "Ελληνες σττουδασταί, μέλη τοθ ΦοιττγτικοΟ Συίλλόγου τοθ ΠανετΓΐστη|μίου των Συρακονσών, Νέας Ύόιρκης, συνώ- δβικταν την εΐσφοραν τους μέ ενα έ5ξοχο έλλ^ικώτοττο γράμμα καί έ- τονιζσν είς τόν Ιέττίλογο: «'Ετσι Βά δυνάμεθα καί ήμεΤς έν Άμερική νά δεικνύωίμεν μέ ινπΈ^τ,ψανειαν τό Με- γάλο ΣχοΛεϊόν μας ώς νέον Παρ- θονωνα». 'ΕκΐΜγτοτη>ιήθησαν τότε καί οί
Έφηβικοΐ Οργανισιμοι της ΓΚΑ
ΠΑ καΐ τής ΑΧΕΠΑ.
—Ό (4,ρχηγος των έν Άμβρική
1Εφήβ«ν τής ΓΚΑΠΑ, ττού ήσαν τό-
τε ώργανωμένοι, ΊΕιμμιανουήλ Μττρού
ΐμης, <χι»νώδβΛχε τήιν είσφαρα τού τώγμοίτος ιμέ συγκινητΓΐκο ττρος τόν Άιριχιειτίοχοπο γρά^)Ιμ<χ κα έτόνι- ζε: Γιά ημάς τα σημερινά 'Ελλη- νάττουλσ κα! έκεΐνα πού θά μας διαβεχθοθν, πού δέν έχομεν τό ζ^- τύχηίμα νά γεννη&οϋμε σ'την ΊΕλλΛ- δσ καί να έτΓΐσκεφθούμε τα δοζο>
σμένα άγια χώματα/ ή χορά καί ή
ευτυχία μας είναι άνέκψρο—ττ|. Τό
'Ελληνικο αύτό Σττίτι θα είναι ,γιά
μάς μία άληθινή γωνισ: 'Ελίλΐηινικής
Γής. Θά είναι ένας Ιερός Βομός,
ένα άληθινό Προοικύνηιμο;, ττού μέ
Ιλαχτάρα και εύλάοεια θά έπισκε-
τττώμεθα.
—Τοώτοχράνως είχον κινητο-
ποιηθη καί οί «Υΐοι τού Περικλέους^,
Βφτγ6ι*ϊό τάγιμα τής ΑΧΒΠΑ. Ό τό-
τ€ ώρχηγός των7 Στέφανος Σ<6- ττας, ττού κοΐτοτΓΐν ΐ.χρημάτισ'ε και "Υττατος ιΠρόεδιρος τής "Οργανώ¬ σεως, (τώρα δέ είναι 6 τηρώτος 6- μογιενής Δικαστής), οννώδ&υσε την έξ 100 δολλαρίων πρώτην εΐσφοράν τοθ τάτγ|μιο~ος ιμέ ίνα, δημοσιευθέν «αί οώτό είς τόν «'Εθνικο Κήρυκα» έλληνοττρεπέστατο διώγγελιμα ττρός τα Τμή,ματα, διά τοθ οττο!ου έτό- νιιζε τηρός τούς νβσ(ρους ονναδέλ- φους τού: «Δέν ττρέττει νά ύττολει- φθώμεν £[ς την εκτέλεοΊν τοθ κα- 6Υν«οντος ημών, ού δέ νά ά—οφν- γωμεν την ευθύντγν μας, ή νά κω- φοΛ«ομίν «Ις την «ύγενη ΊΕκκληρΊν ύττέρ των 'Βλληνΐΐκών Γρα)μμάτων, 1 ήτις άνταττοκρίνβτ—ι πληρέστατα πιρός τον σκοπόν των ΥΙών τοΰ Πε- 1 ρικλίονς. Δηλαδή είς την διατήρη¬ σιν της Γλώσατκ, των τταραδοσεων καί της θρησκβίας των τοσττέρωιν· η¬ μών, οί όττοΐοι έττίζησαν τοσούτων αίώνων Ρωμαϊκής δουλείας, ββρβα- ρικης έρημώσβως «αί ΤθΜρκικής τρο. μοιφατίας». ίΤρέτπι νά τονισθή 6τι ή Οργά¬ νωσις τής ΑΧΕΠΑ, δταν ήρχισεν ή έκστρστεία καί κατόπιν δταν έπνρ- , γώ6η 6 Ιβρός Προμαχών, ττρος καλ¬ λιέργειαν καί δΜχιώνισιν των 'Ελλη- νικών (δεωδών καί τταραδόσεων διά τόν ττλοι/τισμόν τοθ ΆμερικανικοΟ πολιτισμοθ, ίκα|μ!ε έτηχνειληιμμένως σηΐμαντικές χαί π«)ριγρόίψο(με μέ —οιτττική χάρι τό ήγομονιικο κτημα. Μεταξΰ ίίλλων έτόνισΐΕ καί τα έ- ξης: «ΟΙκοδομα) μαρμαρόκτιστοι, λαμτιρωςέ~ιττν<4μέναι, μετά τταραρ- τημάτων, θε)ρμοκ~ΐτίων, άτροθηκών, οΐκιών υπηρεσίας, έντος εκτάσεως 30 έκρών, τπαρέχουσι καλλιστσν ά- πό —όίσης <3πτόψειως ΰδαφος ίκττλη- ρώσεως τοΰ άρχαίου τούτου σνεί- ρου. ΊΕττί —λέον ή τοτΓοθεσία, έττΐ ματνει/τικών κα—ϊφύτων λόψον, έν μέσω διαφόρων Άμερικσνικών £κ- παιδειηηρίων ανωτέρων, μοκράν παντός θορυβώδους κέντρον, διαρ- ρεομένη άττο χίλαρυζοντα νερά και λονομένη ό—ό ένα ή^λιον τΓΟντοτε έαρινόν, καθιστωσι το 'ΐα%~ Ιδεώ- δες διά την ιμόρφωσιν, <5ίνατιροφήν τής Νέας Γενβ&ς καΐ —ερίθαολψιν δρφανων». Πρωθ. Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ Μ. Διδάσκιαλος τοΰ ΟΊκομμβνικοΰ θρόνον. ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ίΚΟΣΜθ,, ης δια τής ίορύσιεως παν¬ τός εϊδους ιφΛθΛί<ο)ι(ί»ϊΐΛΐ.ών καταστη- μά-τακν χαί διά τής άτομικής συμδο- λής είς άιγαιθοεργίες. Τί άντιπροσω- πεύουν ομως οί ιδ«>άφοροι άγαθοερ-
γοί έναντι τού σννόλου των λεγο-
μένων Χριστιανόνν; Διότι δέν μπο-
ίΗχΰμε νά χκχΰμε Χριστιανούς τούς
άπό αΐώνων ιάλληλοσφαζομένους,
καί Λθλλά'κις λόγω διαφόρων περί
την έριμηνείαν των Χρκττιανικών οι-
Οαγιιάτων. Δέν 'μΛθνθϋμε νά ποΰμε
Χρΐιστιανούς ιέικβίνους πού έξόντω-
οαν. ίκ«τομιμύρι« 'Β6ραίων. Ουτε
καί νά ποΰμε ΐίτι έκτελοΰν χρκττιανι-
κόν έργον έχεϊνοι ποΰ ξελογιαξοι«
δύο νοοοκόμες, κορίτσΊα |διηλ. πού
ίκτειλοϋν τό Ιργο τοΰ Καλοΰ Σαμα-
νείτου, καί τίς «λείουν οέ ιμοναστήρ»
βιά νά μή κάμουν τίποτΐ.
Πραγματικοί Χριοτιανοί είναι, οί
πάσης φύσεως εύεργέται μεγάλοι
καί μικροΐοί Λεριτρέχονΐες τόν Κό¬
σμον πρός διάσωσιν τής Πίστεως
καίι οί έπκττημονες (εικΐΐνοι ποί» ά-
Φοσιοϋνται είς την 1<ρεύρεισιν μέ- σων πού άνακιουφίΐζουν τΐ|ν ά,νθρωίΐί- νην ιδνστυχίαν. Τί πασοο|τόνι δμιος (άντιπροσωιπιεύσουν αύτοΙ άιπέναντι των λεγομένων ΧρΐΐΓτιανών ποΰ άλ- ληλοβκράξονται καί καικουργοϋν παν- τοιοτροπως κάθιε ιμέρα; Άχιλλιεύς Μαυρομμάτης (Βυξάντιος) Νέα Φιλα&ελφ«·ί<ί, Άγκύοας 41 ι Ή Α.Σ. ο Μητροπολίτας Σι- δηροκάστροιι κ. Βασίλειος μάς α¬ πέστειλε την κατωτέρω εΥτπστο- λήν : Έν Σιδηροκάστρω τή 20)6)59 Κύρΐί Σινανίοη, Ό Μητροπολίτης Ήλιοι/τΓΟλεως Γενναδιος, 6 κθτά κόσμον Όδυσ- σεύς Μαζαράκης — 'Αραμττατζό- γλοι/, δέν κατάγεται έκ Σαμιμοκό- 6ου, άλλά είναι γέννημα καί θρέμ- μα των 40 'Εκκλησιών. ΠολΟ κακώς ό βιογραφθς τού λέ γει, δχι κατάγεται έκ Σαμμοκ6βου βτπως ιτροτΓάτΓος τού τις. Άλλά γονεΐς, άδελφοί, άδελφαί ό Γεν- νάδιος δλοι εΤναι γέννηιμα καΐ θρέμ μα 40 'Εκκλησιών. .Ο άοίδιμος έξ ημών ώρμήθη ^;αί μ)ετ4βη .είς την θεολογικήν Σχ^ιήί^ τής Χάλκης, καθότι ή- ιμεΐς ττροηγήθημεν. Λοιττον έποτνορ θώ|σατε την Ιστορικήν αύτην ανα· κρίβειαν. Εύχέτης πρός Κύριον Σιδηροκάστρον ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΤΙΔΙΕΠ1ΙΤΠΣΕΝ ΑΠΟΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΑΜΕΡΙΚΗΝ Ο ΚΟΖΛΩΦ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΑΣΙΝ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΚΟΜΟΥ ΟΥΤΕ ΑΙ ΕϋΙΙΕΙΟΗΕΝΟΙ ΙΟΒΙΕΤΙΚβΙ ΑΠΕΙΛΑΙ ΑΛΛ' ΟΥΤΕ ΑΙ ΔΙΕΒΝΕΙΙ ΔΙΑΦΟΡΑΙ ΑΗΗΙΥΧΟΥΝ ΤΑ! ΗΝ. Π0Α1ΤΕΙΑΣ Ν. ΤΟΡιΚΗ, 3.— Ή ,ί«ίσΐτ»μος παοαμονή τοΰ άντυτροάορου τής Σο- βΐϊτικής Κυ&ερνήχτεω; κ. Καζλώφ είς την 'άμερικανικήιν πρακτεύουσιαν, τ€ρ;ματίζεται, χιορίς νά καταστή δυ¬ νατόν νά σημειωθή καί ή ιέλαχίσιη έν&ε*Ίις δτι ήρχισε νά τήριείται ύ πάγος τής Σοο^ετικής στάσεως είς β,τι ώφορώ την Γερμανίαν καί τό Βερολίνον. Φαίνετα,ι, μάλιστα, ότι αί δηλώσεις τοΰ σοοιετΐικου ηγέτου — τόσον κατά την διάρκειαν των Ιδιαιτέραν σννομιλιών -τού μέ τοΰς Άμερϋκανοΰς πολιτικούς άνδρας, δ- σον καί ιμέ τοΰς βημοσιογράφους — έπεοεβαίωσαν, τουναντίον, όλίγαν κατ' ολίγον, ότι αί ι&ιαπραγμαιτεύ- σ«ις των ΰπουργών Εξωτερικών είς Γβνβύην ϊχουν πιεριέλθει είς άιδιέ- ξοδον, άπό τό οποίον ή ΙξοΙδος 3 ά είναι βύσικολος. Παρά την «έτώθ'εσΊν των μειδια- μάτων», τήνόπο ίαν ^ήρχισε τόν πα- ρρλι6Ν4ντα χειιμώνα είς τάς "Ηνωμέ¬ νας Πολιτείας ό κ. Άναστάς Μικο- γιάνκ καΐ ή όποΐα σννεχίιοιθη υπό τοΰ κ. Γκρομύκο «Ις Γ«νβύην, ό κ. Κοζ- λώφ οέν προσΐκάμισΐε καμμίαν τρο- πολογίαν είς τάς γνωστάς καί Λολ λάκις έπαναληφθΐίσιας, άπόψϊΐς τής ΚνοερνήΊσεώς τού. Οί ΔυτικοΙ, ώς συνάγιεται έκ των τελευταίον δηλώσεων τοϋ κ. Χέρ- τερ, ϊχουν φθάσΐΐ είς τό ανώτατον βριον των έκχωρησετοιν, είς τάς ο¬ ποίας ηδύναντο νά πρα&οΰν. Οί Δυ τικοί υπέβαλον είς τόν Σοδυετικόν <νΐουρ>γόν των ΈξωτΐΗρικών προτύ.-
σεις, <& οποίαι περνλαιμιδανοθν τάς έκχωρήρεις αύτάς. Έν πάσι) περπιτώσει, οί Λυτικοί ί'μιμένουν είς ωρισμένας Θφελιώ- &εις αρχάς, πέραν των όποίονν δέν δύνανται, οΰτε έΒτιθυιμονν, νά προ χωρησουν, φρονοϋντιες ότι §δωσαν ηδη τόν λόγον ες τοΰς Σο&ετι&ού; καί άναιμένουν την άπάντησίν των. Ό κ. ΚοξΛώιφ φαίνεται άγνοών τελείως τάς ποοτόνσεις τής Λύσεως «.αί δηλοί >δτι ίι Κυβέονησίς τού ϋ-
πέοαλβ ποοτάσεις., είς τάς οποίας ι'ι
Δύσι; δέν άίττγνΓηοιε. Κατά συνέπει¬
αν, οδτος 'βίν ϊΐχε κανένα λάγο^
«νά κομίοη είς τάς ώκκτκιευάς τού»
οιονδήποτε ιμήνι«μα τοΰ κ. Κροΰσ-
τσβφ ποός τόν πρόεδρον Άϊζενχά-
οοεον αί δια-
πραιγματεύ<τεις κατά την χρονολογί¬ αν αύτην. ΔΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟΝ Ν. ΣΜΥΡΝΗ! ΕΠΕΡΩΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΝ ΔΙΑ ΤΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΑΚΤΗΜΟΣΥΝΗΣ Παρά τοθ βουλευτού 'Λ&ηνών κ. Γ. Βαλούρδου υπεβλήθη ττρός τό Προεδρείον της ΰοιιλής ερώτη¬ σις έν σχέσει μέ την ληφθείσαν απόφασιν παρά τής Διευθύνσεως Άττοκα-ταστάσεως τοΰ Υπουργείω ου Προνοίας ττερϊ προσ^αμ'ισε/Λς ττιστοττοιητικοΰ άκτημοσύνης δια τούς στεγοίομένους ττρόσφυγας, τγλήν των ύττοθηκοφυλακείων 'Ατ θηνών, τοΰ Πειραιώς καΐ παρά των 9 εισέτι νεοιδρυθεντων ϋΐτοθηκο- φυλαχεΐων τής Πρωτευούσης. Διά τό θέμα τουτο ήσχολήθη ί,πανει- λημιμέΐΛος ή εφημερίς μα<, καΐ μά- λιστα κατόπιν των δσων έγράψα- μεν, ό ύποι/ργός της Δικαιοσύνης κ. Καλλίας, δι* έγγράφου τού1 πρός τό ,Υπουργείον Προνοίας εζήτησε την γνώμην, εάν συντρέχη περί¬ πτωσις μειώσεως ή καταργήσεως των τελών διά την έκδοσιν των ώς άνω πιστοποιητικών παρά των ά- μίσθων ϋτΓοθηκοφυλακείων. Πιστεύομεν, ότι μέ την διακρί- νουισαν αυτόν εύρύτητα αντιλήψε¬ ως ό ύφνττουριγός τής Προνοίας κ. Ψαρρέας, ίι/ συνεννοήϊσει μετά τής άρμο&ίας Διευθύνσεως τού "Υπουρ γείου τού, βά λάβη τα σχετικά μέτρα διά την κατάργτισιν των αί- τουμένων τούτων πιστοποιητικών, διά ν' ό—αλλαγή οΰτ» ό ζητών την άποκατάστασίν τού ττροσφυγι- κός κόσμος άπό μίαι/ άσκοπον τα- λαιττωρίαν. Τό κείμενον τής ίρωτήσεως έ- χει ώς εξής : Πρός Τό Προεδρείον τής Βουλής Ερώτησις Διά τόν αξιότιμον κ. Υπουργόν Κοιν. Προνοίας Ή Δ)σις Στεγάσεως τού Υ¬ πουργείον Κοιν. Προνοίας διά την ορήγησιν όριστικοθ τίτλου κυρι- άτητος έττί τ«ν τταραχωρηθέντων όχινήτων πρός στέγασιν τηροσφύ- γων, όπταιτεΐ πιστοποιητικον των ύτΓθθηκοφυλακείων τής ττεριοχής τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, 6- τι τόσον 6 άρχηγός της οΐκογενεί- ας δσθΊ; καί τα μέλη τής οικογε¬ νείας τοι/ δέν κέκτηνται άκίνητον ττεριουσίαν έν τή περιοχη ταύττι. Καί έφ' όσον μέ τα Οττοθηκο- φνλακεΐα ττεριωρίζοντο είς δύο (τα των Αθηνών και τού Πειραιώς), Ί ά— οκτχολησΐς κα) ή δαττάνη διά την έκδοσιν των αΐτουμένων τπστο- ττοιητικών τγτο σχετικώς ττεριωρι- σιμένη. Άφ' ής στιγμής δμως I- δ·ρύθησαν [διαίτερα ύποθηκοφυλα- κεΐα διά τα Προαοτεια (9 τόν α¬ ριθμόν) ή συγκέντρωσις πιστοποι¬ ητικών Λπό 6>«δεκα έν συνολφ ύ-
ττοθηκοφυλσκεΤα καΐ δι' ένα έκα¬
στον των μελών τής οικογενείας
καθίοταται εξόχως κοπιώδης καί
δατΓανηρά. Καί είναι μέν γεγονός
δτι τα ΤΓΐστο—οιητικά αύτά έκδί-
δονται άτελώς, πλήν δμως προκει-
μέ/Λ3υ ττερΐ των ττεριφερειακών 6-
ττοθηκοφυλακείων, δπου ύττηιρετοΰν
ότμισθοι ύττοθηκοφύλακες, ή έκδο-
σις εκάστου πιστοτΓθΐητικοΰ συνε-
πάγεται συνήθως καταβολήν δεχα-
δράχμου άμουβής, ήτοι εάν ή άρ-
χική προσφυγική οΐκογένεια τού έ-
τους 1922 των 5 ή 10 μελών λό¬
γω γάΊμων είναι σήμερον 4Ομελής
ή 5Ομελής, ή δαπάι'η τής συγκεν¬
τρώσεως 500 πιοτ)κών ύπερβαί-
νει τάς 5.000 δραχμάς. Πέραν
τούτου δέον νά ϋτΓθλθγίζωνται τα
έξοδα κινήσεως καΐ αι ήμεραργίαι
διά την μετάβασιν δΐς κατ' έλοτχι-
οτον, είς έκαστον ύττοθηκοφυλοχεΤ
ον διά ττγ/ υποβολήν αίτήσεως και
παραλαβήν των τπστοποιητιχών.
·. ι
"Ενεκα των λόγων τούτων, έ¬
νας σημαντικάς άριθμός δικαιού-
χων, ό οποίος αδυνατεί νά διαθέ¬
ση την δαττάνην καΐ τόν χρόνον
διά την έκδοσιν των πιστοττοιητι-
κών άκτημοσύιτις, τταραμένει έν
έκκρε·μότητι είς τό θόμα τής όρι·
στικής αττοκαταστάσεώς τού.
Άς σημειωθή, δτι τό ττλεΐστον,
αν μήι τό σύνολον, των δικαιούχων
εχει ϋττοβάλει κατά καιροΰς πι·
στοποιητικά άκτημοσύνης, τα 6-
ττοΐα είτε δέν συνεσχετίσθησαν ε(ς
τούς οΐκείους φακέλλους, είτε, λό¬
γω παρόδου τού χρόνου καΐ με¬
ταβολήν είς ■ηγι' σύνθεσιν τής οι¬
κογενείας τού δικαιούχου, Θεωροΰι
τα ι ώς άνεπαρκή, πράγμα τ ό ο¬
ποίον δημιουργεΐ εΰλογα παρόπτο·
να καΐ κοολλιεργε'ΐ την αντίληψιν,
δτι ή άζίωσις ΰττοβολής κατά δι-
αιστήματα νέων ττιστοποιητικών ά·
ποσκοπεΤ είς διαιώνισιν τού θέμα>
τος τής χορηγήσεως άριστικοΰ τί¬
τλου κυριότητος
Δοθέντος έξ σλλου, δτι είς τάς
γενομένας υπό της τέως Ε.Α.Π.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Τοικτικής Γενικής Συνελεύσεως των
Μελών τού Τοπικοΰ Συλλόγοο
Κερατσινίου «Η ΠΡΟΟΔΟΣ
Φί,ρθιμιεν είς γνώσιν των Μελών
τοΰ ΣϋλΙλογου μας ότι κατ' από¬
φασιν τοΰ Διοικητικοΰ μας Σν*μ-
βαι,ίλίοο, ληψθΐεϊσαν την 14.5.59 ο-
ττεφασίσθη, δττως, την 14ηιν Ίου-
νίου 1959, καί ώραν 10.30 π.μ.
Ακριβώς έν τή αιθούση τοΰ κινη-
ματο,γράφου «ΠΑΛΛΑΣ» Ταμττου-
ρίων, συγκληθη ταικτική Γενική Συ
*ίλευτις των μελών μας καί τταρα
καλούμεν, δπ«ς, τταραστήτε είς
ταύτηιν.
Άττοκλεΐιοτικο: Θέματα, τής κα¬
τά την 14ην Ίουνίου σνγκαλονμέ-
νης Γενικής Συνελεύσεως είναι :
1) Διοικητικός, Οικονομικάς
και Όργανωτικός άττολογισμός
καΐ Λογοοοσία ά-ττ€ρρομ£ν»ν διοι-
κήοιεων περίοδον Άτττριλίου 1955
ε'ως καί Μάϊον 1959.
2) "Εκθεσις Έξελ&γκτικής Επι
τροττηι;.
3) Δι«ψορ·ι>ι Προτάσεις.
4) Έκλογί| Έφορευτικής 'Επι-
τροιτής καί
5) ΆρχαΊιρεα'ίαι, δι' εκλογήν
Νέον Ένδεκοίμελούς ΔιοικητικοΟ
Σνμβουλίοιι καί Τριμελοΰς 'Εξε-
λεγκτικής Έττιτιροττης.
Πρασχαιλούμεν, δ&εν τα Μέλη
τοΰ Σύλλογον μας^ δπ«ς, παριστά
ιμενα κατά την ώς _ν«# ημέραν καί
ώραν, ένασκήσωσι τα υττό τού Νό
μόν καΐ τού ΚαταισταΓτικοΰ άπτονε-
μόμενα αυτοίς δικαιώματα. Δι και
ωμαί έκλέγειν καί έκλέγεσθαι ϊχου-
σι ατταντα τ« Μέλη τού Σύλλογον
μας τα καταβάλλον-τα μόνον τρείς
(3) δραχμάς Ιέφ' αιταιξ.
'Υττειψηιφιόττ,τ&ς, διά τό άξίωμα
τοΰ Σύμβουλον καί τής 'Εξελεγκτι
κης 'Εττιιτροπής ββκτα» €ΐς τα γρα
φεΐα τοΰ ΣυνΜλόγον μας μέχρι καί
τό έσττέρας τής 11ης Ίουνίου
1959.
Πσρακοολούμιειν, όητως, δΐίρχόμε-
νοι των γραφείων μας, ένη,μί,ρ*)·
θητε επί των σχετικών ένεργειών
τής Διοικήσεως, ΰττοβθίλλοντες α-
μα κοϊ αίτήσειις ντΓθψηφΐοτήτων,
διά τό άξίωμα τού Συμβουλίου
καί τής ΈξΕλεγικτικής 'Ετητροπής.
Διατελούμεν
Έντολή Διοικητιοΰ Συμβουλίου
Ό πρόεδρος
Θ' Χ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΙ
Ό Γ«.ν. Γρραματεϋς
Χ. Γ. ΤΣΙΡΙΔΗΣ
καΐ τού 'Υπουργείου Προνοίας ττα
ραχωρήσεις δέν συγχωρεΐται μετα
ολή κα) φΐ κατά την κειμένην
νομοθεσίαν δέν έπιτρέττεται ανά¬
κλησις παραχωρήσεως αν μετά
την τταραχώρησΐν ό πρόσφυξ άττε-
κτηο-εν έξ άλλης πηγής άκίνητον
-περιουσίαν, 'ίνα ή ερευνα τής πε-
ριουσιακής καταστάσεως τού δι-
καιούχου καθίοταται, είς πολλάς
των περιτττώσεων, ανευ άντικειμέ-
νου καΐ ή ΰττοβολή ττιστοτΓθΐητι-
κών άκτημοσύνης αδικαιολόγητος
γιραφειοκρατική διατύπωσις.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω.
παρακαλεϊται ό άξιότιμος κ. 'Υ·
πουργός Κοινωνικής Προνοίας, δ-
. πως πληροφορήση την Βουλήν ττώς
άντιμετωπίζει το Θέμα τουτο καΐ
&/ πειοτίθεται νά λάβη ιμέτρα πρός
άτταλλαγήν των δικαιούχων στίγά.
σε«ς ττιροσφύγων άττό τα Ιξοδα καΐ
την ταλαιπωρίαν ττροσαγωγής ττο-
λυαρίθμων ττιστοποιητικών διά την
λήψιν τοΰ άπό 35ετίας ττροσδοκω-
μένου τίτλου άστικής άποκαταστά
σεώς τού.
Έν Αθήναις τή 26 Ίουνίου 1959
10 έρωτών Βουλευτής
Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ
ΣΥΙΠΚΒΝΠΓΡΩΣΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙ¬
ΚΟΝ ΑΠΟΥ ΔΗΜΗΤΡ ΙΟΥ
ΚΑΙ ΥΠΑΠΙΑΝΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Την 25.6.1959 έττραγματοττοιη-
8η έν τοίς γραφοίοις τον Σνλλό-
γου «'Ένωιχις κατοίκων Άγιον Δή
μητρίου 'Υπατταντής ή «]Προοδο>ς»
ή —ροαγγιβλβεΐοια ο-ύοπκ£ψις των με
λών μέ Θέμα την ττρΐώβησ-ΐ'ν καί
επίλυσιν των άττασχοΐλούντων τάς
σΐίνοΐικίας μας ιτροβλημάτον.
Πο»ρέσ·τησαν ττερί τα 200 ατο-
μα τού Σνλΐλόγον. Την σύο-κεψιν
έτίμησαν ττροσωττΐικώς ό έξοχώτα-
τος ΰφντΓθιυιργός Οικονομ ι κων κ.κ.
Δη.μήτριος 'ΑΛι—ράντης, ό ττρώηιν
βονλεντής Π>ειραιώς κ. Δημ. Πέ¬
τρο—ονλάκος ικαί οί Δημοτΐικοί σνμ
βονλοι Πειραιώς κ.κ. Ζηλάκος, Λια
κάκος, Λαμττρινάκος, Πό—ασττύρον,
Σονρης, Πολκχροινό'ΠΌυλος, κ. Λυ
δί« 'ΑΛ.μπΓάνιηι καί Νΐικ. ΓαρφβλΙλά
κης καΐ τπλή9ος άλλον εκλεκτον
χαί Δημ. Σύμδόνλοι Πί.ιραιώς άνε
κόσμον. Ύπτουργός, Π. Βουλευτής
γνώρισαν τό δίκαιον των αίτημά
των, σννιισΐτάμβνΐΐι είς την έλλειψιν
ό'δοητοιΐας, όητοχεντιικοΰ άγωγαΰ,
Παιΰικής Χαράς καί λοιττών κοι-
νωφελών ϊργο»ν, τού κ. 'ΥτΓουργού
ύττοσχεθέντος προσωττικώς δτι θά
ενισχύση δι' &λ»ν των δννάμεών
τού την ττρσσττόΒειαν τής Ενώσεως
ειδικώτερον δι' εργα λαίκής έξυ-
ττηρετήσεως.
Έκ μΐρ:υς τής Διοικήσεως ω¬
μίλησαν δι' όλίΐγω>ν οί κ.κ. Δ. Σ«-
σμάνης, Δημ. Κσντο&τϊμος, Διοννσι
ος Παυΐλογιωράτο-ς καί Χ. Γ. Τσι-
ρίδης, Ακβέσαντες τταραστοττικώ-
ταπρα τάς άναγιιοας των συνοικιών
και εύχαιριστήσβντβς θερμώς τούς
•π-ροσελΐ&όντας, διά την τΐ'μητι«ήν
τταρουτίασΌν των καΐ τα βεριμά
των λόγια, βιά την συμτταρώστα-
σίν των είς τό έργον τοΰ Συλλό-
γευ.
Τον κ. 'Υττουργόν κα λοιιττούς ό-
μιλητάς κετίχ&ι<ρ«κρότηαιε Θερμότα τα τό ττι*κνόν ακροατήριον, με-9' δ ττερί ώραν 10 καί 30 μ.μ. Κλιηξεν ή σύσΐκεψΐις των μελών καί προσ- Μΐκληιμένων της Ένώσιεως. —ΆφΙξβις 'Ε.«αντ)λθεν έκ τοθ άν6 την Ευρώπην έιιστηαονικοθ ταξι· ^Ιου τοο δ τταιοΐστρος ΓΕΩΡ Γ1ΟΣ ΜΠΑΜιΙΟΥΡΗΣ. μέλοι, (ής Παιοιατρικτ)ς Εταιρείαι των Παρισίων καΐ έττανέλαβε τάς εργασίας τού, Βεχόμενος είς τό Ιατρείον τού (Γ* Σεπτεμ βρίου 35, ΐτ,βΦ. 525 059) καθ εκάστην και κατά τάς «ρας 11—12 π. μ. καί 5—6 μ. μ, Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ"" Α. ΓΡΗΓΟΝΑΑΗΣ Δέχετσι Βηλσρβ 7 τιλατβΤα Αγ. ΚωνσΓανταντίνου ('0· μόνοισ) 9—1 καί 4—8 μ. μ. Τηλέφ. 625 387 Πλήρη θερινά Τμήματα ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ Μέ τετράμηνο θβρΐνή έντατική διδσσκαλΐσ κερβίζβτβ Ινα χρόνο. ΕΙΚΟΣΙ ΟΛΟΚΛΗΡΑΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΟΙΚΟΓΕΜΕΙΑΙ έμπιστεύθηκαν εφέ¬ τος τα μέλη των είς τάς 150 άνά την χώραν ΣΧΟΛΑΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ τοθ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ. Ό άρχαιότερος καί μβγαλύτερος Όργανισμός διδσσκαλίας τής ΑΓΓΛΙ¬ ΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ. ΚΑΘΕ ΣΧΕΔΟΝ ΣΥΝΟ1ΚΙΑ ΚΑΙ ΕΠΑΡΧΙΑ διαθέτβι καί μίαν ΑΝΕ- ΓΝΩΡΙΣΜΕΝΗΝ ΣΧΟΛΗΝ τοθ «ΈπιμορφωτικοΟ» είς 'Ελλάδα. Ο Ι1ΡΩΤΟΠΟΡΟΣ τί]ς έκλαΐκεύσεως της Άγγλικής γλώσσης. ΒιβλΙα Άμερικανικά. Καθηγηταί "Ελληνες, "Αγγλ,οι, Άμερικανοί μα¬ κράς πείρας. Συστήματα διδασκαλίας μακροχρονίου έπεξεργασίσς. 'Εξω- σχολική "Οργάνωσις (ψυχαγωγική—άθλητική—έπιμορφωτική κλπ.). Μορ- φωτικαΐ ΆνταλλαγαΙ—Αποστολαί έντός καί έκτός τί)ς Ελλάδος. "Ιδιον σθστημα οποτροφιων δι' Αμερικήν. ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ ΔΩΡΕΑΝ. Πληροφορίαι καΐ εγγραφαί συνεχίζονται παντοθ, ώς κάτωθι: ΚΕΝΤΡΙΚΑΙ ΪΧΟΛΑΙ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ Άρ. 52 ΑΚΑΔΗΜ1ΑΣ > 88
ΟΜΗΡΟΥ » 19
ΠΑΤΗΣ1ΩΝ - ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ » '26
612.675
621.307
613.224
525.073
ΕΠΙ ΤΗ ΛΗΞΕΙ ΤΩΝι ΜΑ©ΗΜΑ-
ΤΩΝ ΤΟΥ
10 ΠανελΙλήνιος ΣύνΦεΐιμος Φί-
λων Βνζαντινης Μονσικής όργανώ-
νει έττί τή λήξκι των μαθημάτων
τον ττΌΐρ' αύτφ Φρΐντιστηρίου Βν-
ζαντινής Μουϋτικης, είδκκήιν τελε,τήν
κο:τά την Κυριακήν 5 , Ιουλίου καί
ώραν 7 μ.ιμ. είς την αϊθνοσαν τοθ
«Οϊκον Σττάρτης» όδός Αλατσά¬
των 21, Ν. Ίωνία). Κατ' αύτην
6α όμιλήσοϋν ό Πρόεδρος τού Σνν
ίέσμου κ. Ν. Μηιλιώρης καί ό κ.
'ΑΙλ. Χοβτζηγεωργιάΐδτις καί βά ψάλ
λουν Βυζαντινοί χοροί Οττό την δι-
«ύθν«σιν των κ. κ. Θ;ο·ψ. Κατταροΰ
καί Βα<τ. Πατταδοττούιλον. ΑΙΤΗΜΑ ΑΤΤΑιΛΕΙΩΤΩΝ Ή τ^οIλ^τΓληιτ)ής μάζα των έξ Άτταλείας, Άλαιίας κ«ί Πβριχώ- ρ«ν ττροΐσφύγων, κατοικο&σα είς τύς ττίριξ των 'Αίβηνών σν·οιι«- αμονς, Άν» ικαί κάτω ΠβτρσΛώνων Ν. ΜεΙλιαντίας, Ν. ΣφαηΓ«ί«»ν^ ΑιΙγά λεω, Ν. Ίω/ιας Φιλ)φίας Σαμφραμ πόλεως, Καισαρια'νής, Βύρωνος κοί 'ΥμηττοΟ δικαίος οι«,ρ«τάται δι-ότι τό Κεντρικόν Διοικητικόν Σνμβονλιον της Ενώσεως 'Αιττα- λιωτών «αί 'Αλαϊωτών, τταραμε- λεΐ καί δέν έ—ιλαμδάνεται, δττως καί κατά τό —αρελθόν, την ίδρυ¬ σιν κατιασχηνώσεως διά τα απορα τταιδιά των συνοικισιμών τον. Διατί ό άξιότιμος κ. Γεώργιος Χατζηνιικόλάου ό άκονραστος, ψι- λάνθρ«οπτος, ό έμττειρογνώμ«ν καί συντονιστής ττοΛλών ττροηγονμέ- νων παραΐδεΐ'γιματικών κατσοικηνώ- σεω-ν, ό αληθής τώ οντι των 'Αττα λιειωτών καί 'Αλαϊωτών εύεργέτης, έπαυσε νά μεριμνά διά την ίδρυ¬ σιν και εφέτος κατοισκ.νηο-εως, διά νά δύνανται καί τα τταιδιό: των μ* λών τής Ενώσεως των νά ό—·ολαώ σωβΊΐ καΐ έττωφβληβώσι τής έξο- χιικής ζωης, τής τόσον άτταραιτή- τοο διά τάς κλονιισμένοτς ύγείας. Αναμένομεν καΐ παρακαλούμεν δττως ή "Ενωσις μας τάχιστα έν- διαφΐιοθή διά την άδικαιολόγητον αύτην εγκατάλειψιν μας, είς ττ,ν όττοίαν ιμολοι ταυτα δέν βέλομβν 6ααμ«ς νά τηστεύπωιμεν. ΕΚΔΟΣΕΙΣ Μέ τόν τίτλοΐν «ή μόνη λύσις τοΰ οΐκο,νομιχοΰ ττροβλήιματος τής Ελλάδος» εξεδόθη νττό τού Δρος Κ. Β. Βιιζά τττυχιούχου Κολλεγίου Άιόβας καί ά—οφοίτον Πανεττΐστη μίοι» Μινεσότοτς, τπεριοττούδαστος μελέτη, έξ 11 2 σελίδων άναφερομέ νη ιείς ττλεΐοται οσο θέματα ι τής οΐικονομικής ττολιτικής της χώρας μας. Τό βιβλίον τούτο τφοτείνει με¬ ταξΰ α!Χίλ**ν, την ϊδρντιν των με- γαλντέιΡων ναινπηγείων τοΰ κόσιμου είς την ΈλΙλάΊδα, διότι ευρίσκει δτι όλαι αι άλλαι πηγαι, ήδη έν ένερ γ εισ., είναι κοί βά είναι άνε-ιταρ- κεΐς. Συγ>κιεικ.ρΐιμένως τ&νίζεται ότι,
τταρά τάς άντιβέτους θεωρίας, ή
'Ε>λάς είναι ίνα; ττ'λούσιον Εθνος,
άλλ' ό λαός δέν θέλει νά σνν*ργα-
σβή ο'ικονομικώς καί ένεκεν τούτον
ττάσχει. Έτπσης νττοδιειικνύεται ή
ανέγερσις νανπηγείων δι" ενός με
γ όλον εσωτερικόν δανείοι».
Είς τό ττρώτθιν «εφάλαιον τοΰ'
βι6λίον έξηγιεΐται ή όητοστολή τ^
τπροορισμός τού ττλούτον ενός ε-
θνους κοοι είς τό δεύτερον έιτίσης
κεφάλαιον σνζηιτεΐται ό -ττλοΰτος
και τ« διάφορα ττολιτικ« σνσττί-
ιματα. Είς δέ τα κεφάλαια τρίτον,
τέταρτον, ττέμτττον καί έκτον, φέ-
ρονται έττί τάΝτηιΤθς αί δνσκολίαι
άς ή τταραιγωγή γενικώς σνναντά
<έξ ών άδυναττιεϊ νά έξι™|,ρΕ.τήση Εν εθνος έ—αιρκώς καί ιδιαιτέρως την •Ελλάδα. Τό βιβλίον τού κ. Κ. Β. Βνζά (άττοκτά ιδιαιτέραν έττΐικαιρότητα έκ τοΰ γβγονότος δτι καί τα ίπτό τής Κνβερνησεως λαμβανόμενα μέ τρα πρός ώνόρβοσιν τής οικονομί- ας ττερισ'τρέφονται κνρίως ττερί τόν άξονα 'όν ν—οδεικννε,ι είς τα κατά μέρος κεφάλαιΐά τον, κνιρίως έττί τώνζητηιμάτων άντιιμετωττίσίως τής γεωρΐγίας^ βιοιμηχοονίοΐς, ττα- ραγωγής, ύ—ερεπαγγελματισμοΰ κλττ. —"Επί τβ άναλήψΐι τωνκα- θηκόντων τοθ νβου Δημάρ· χου Ν. Σμύρνης κ· Πιρι μένη. Ώς βημότης Ν|ας Σμθρνης, β μοί επιτραπή" νά εΐ«ω β τι Βχω τό οικβίωμα νά «ορακα· λίσβ» τόν κ Δήμαρχον, χωρΐς νά θ«ωρηθί| βτι Οπεισΐρχομαι είς τά καθήκοντά τοο, νά εν οιαψιρθή Βιά τά κάτωθι, ·*, 2>ν
άλλα μ*ν χρήζουν άμέσου έν·ρ
γεΐα., ανευ τινός οικονομικήν
έτιιβαρθνσεως καΐ αλλα, βίον
ν ά γίνουν Βραδύτερον, άκλ
άπωσΐήποπε, βι6« 'νοεχομέ
νως νά όττοστηριχθβ ότι «ρο
σκροόουν είς τόν οικονομικόν
τομέα «αί βέν όπσρχει χρήμα...
—Α' Συγκοινωνισκά
1) Τά λεωφορεϊα τίς Ν^α^
Σμύρνης νά ίπανελβουν βΐς την
άφϊτηρ'αν (Άκα^ημΙας) ώς κοί
τά ττΉ "Άνω Ν Σμύρνης βιότι
οί κάτοικοι βχι^ρΐσθησαν είς
ούο κατηγορΐας ιΰνοουμένους
καΐ μή ή τυχηροΰς καΐ μή.
Ασφαλώς βά όποστηριχθη1
έκ μέρους τ—ν αρμοδίων Οτι
τεχνικοΐ λόγοι 6>ν ίπιτρΐπουν
τοθτο, τότβ βς τεοματΐζουν
ίΐς την οδόν Κοραή, ανευ σταθ-
μεόοβως. Άναμφΐ3βηΓ'ίτως θά
επιτευχθή τοΟγο, *άν ζητηθβ ή
μβίωσις τοθ βΐσιτηρΐου κατά τό
1)5 τής άξ(ας τού (λόγω μειώ¬
σεως τής αποστάσεως) καθ1 8-
σον καΐ λογικως καΐ νομικώς
εόσταθβΐ
2) Παρακαλβΐται ό κ. Δήμαο
χος νά ένεργήστι ταχύτατα, Δ
ότε ή Ν. Σμύρνη νά συνδβθΗ
μλ τό ΕΔΕ/Λ βι' ΙβΙων αθτοκινή
των, δεοομίνου Οτι καθ'σταται
βρορνηματΐκή, Χνα μή ίΤπω μαρ
τυρική, ή προσπαθεία τ©ν λουο
μέν ών νά έπιβιβαοθοΰν των αί»
τοκινήτοον τής θαλασσΐας συν
κοινωνΐας Τοθτο ά*; παρακο¬
λουθήση προσωπικάς, ϊνα οια-
πιστωθ{] ή άλάθεια. "Αν τταρ'
*λπ(οα είναι αδύνατον, τότε, ω¬
ρισμένας ώρας τής ημέρας. Ας
προχωροθν μερικά αύτοκίνητα
τής Ν. Σμύρνης, ώς τοπικσ, μί-
χρι Φαλήρου ή Καλαμακίου, έν
συνεχεΐα μετά τό τέρμα των.
3) Ή συγκοινωνΐα Ν. Σμύρ¬
νης με Πειραια έκτελεϊται μβ
σΰτοκΐνητα σταθμεθοντα είς
την στροφήν Ν, Σμύρνης : 'Ερω-
ταται : ΠοΙους ίξυπηρετε! ; ·Ε
πιβάλλεται λοιπόν νά άκολου-
θοθν την τροχιάν των αυτοκί¬
νητον Καλλιθέας (έντός τοθ
χώρου Ν. Σμύρνης), άλλως Βέν
νοεΐχαι ίξυτιηρίτησκ.
4) Ή «λευρά τής Ν. Σμύρνης
περΐ τό άλσος ουδόλως ίξυπη-
ρετεΐται καΐ οίον τά αύτοκ(νη
τα τής "Ανω Ν. Σμύρνης νά
οιέρχωνιαι Αιά τοθ ΆγΙου Σώ-
στη—όβοθ θράκης ή 'Εφέσου—
Στέγη Πατρίδος καΐ νά τερμα-
τΐζουν ώς σήμερον.
5) Τά ούτοκίνητα τοθ Πανιω-
νΐου δέον νά τερματΐζουν είς
Αγίαν Παρασκευήν ή 65όν
ΚαισσρεΙας ή πλατείαν Γεωρ-
γΐου τοθ Β* Βιότι ή δβος Προ-
τιοντΐδος καί ή συνοικία περΐ
τούς ΆγΙους θβοδώρους 6ίν
ίζυπηρετεϊτοιι.
6) Ή συγκοινωνία Ν. Σμύρ¬
νης—Αθηνών νά βιεξάγεται μ*
κανονικά βρομολόγια, διότι τά
σύτοκ'νητα άποστέλλονται είς
άλλας γραμμάς. Μια Ιφοβος
θά πείση τοος δυσνιστοθντας
εάν τηροθνται νά Βρομολόγια
«αί 8ή τάς εορτάς καΐ τάς ά-
ηογευματινός ώρας τοθ θΐρους
ή τίς ήλιόλουστες ήμέρες τοθ
χειμώνος.
—Β'. ·Ο8οποιΐσ
1) ΟΙ βρόμοι, οΐτινες «αρσμί-
νούν άπό Ιτους, έσκαμμένοι καΐ
με συσσωρευμένα χαλΐκια. πα-
ρακαλεΐται ό κ. Δήμαρχος νά
μεριμνήση νά τελείωσιν. 'Ε-
ρωτάται ΟιατΙ οί εργολάβοι κα·
βυστεροθν ; Δέν ίχου> είλημμέ*
νην υποχρέωσιν νά τελειώσουν
έντός τακτής προθβσμΐας ωστε
νά εκλείψη <ό αΤοχος αότό τής άκαταστασΐας (ό κλήρος Ιλο- χεν είς τόν Νέον Δήμαρχον νά ίττουλώνη τάς πληγάς). 2) Ή Λες. φόρος Βενιζέλου &ς βκτεθί), οΐτε νά συν&εθ() μέ την άγουσαν χ;ρος τό Ν. Φαλη- ρον καΐ νά έκλεΐψουν εί οΐκί- οκοι (άφοθ τοος στεγάσυ τό υπουργείον Κοιν. Προνοίας) Λ· στε νά άποκτήσπ ή πόλις Ν. Σμύρνης μίαν Εξαιρετικήν εμφά¬ νισιν καΐ είς τό σημείον αθτ6 —Γ. ΣχολβΙα 1) Τό 2ον καΐ 3ον Δημοτικόν Σχολείον Ιχοον ανάγκην |νΟς μανοροτοΐχου. Τά σι,στβγαζό- μενα παιδία υπέρ τά 800 βια- ΑΑΕΚΟΣΠ.ΗΑΡΣΕΑΛΟΙ Ί α τ ρ ό ς Ώ τορινολαρυγγολόγος ■Ιατρείον : ΡοΟσΒελτ 71β "Ωρα: 6-8. Τη. 621.001 τρΐχουν ηλεΐστους βοο«ς «τ. Βύνους καΐ πρΐπει μέχρι τοθ Σ)βρ(ου όπότε άρχΐζουν τα μα- θήματα νά Ιχη τελειώσει τό Ας Λνω Ιργον. Άλλως τε ή δα**, νη βέν εΓναι καταπληκτική. 2) Μ(α ενεργεια είς τό άρμ6. βίον υπουργείον νά ΧορηγηΜ πίστωσις νά οΐκοοομηθοθν σχβ- λεΐα είς τόν προοριζόμενον χο. ρον έγγύς τοθ Πανιωνίου, «~, νά αποκτήση καΐ ή Ν Σμόρνη σογχρονιομίνα ΣχολεΙα. Π Μ!, σται πόλεις ΙΑοβον πιστώοεις, άλλά κατόπιν Ινεργειών ΤΑ* προεστώτων. —Δ'. Καθαριότης 1) ΕΤναι καιρός νά αποκτή ό Δήμος αυτοκίνητον καθα ΐ ό ό ήμ ηον α τητος καΐ νό τταόσουν τά χρονιστικά κάρρα των σΐών νό εμφανΐζωνται. 2; Νά μεριμνήατ] 6 κ. Δήμαρ¬ χος νά γίνουν δ*ό»ρμοι (μεγ0 λειώΒες Ιργον II) καΐ νά Ινιβα. ρυνθοθν οί κάτοικοι μέ δατκα· νην ιΟΟΟ ορ εκάστη οίκογένεια (ίζθψλητΐα Ιντός πενταετΐα*). 3) Τό κατάβρεγμα των άσφαλ τοστρωμένων βρόμων καΐ είναι έββλέ —ΈξωραϊστΛκά 1) Τό ρέμμα της 'Αγίας Πά- ρασκευής πρΐπει νά καλυ·θ(| τ& ταχύτερον. Νά κατασκευασθή άποχωρητήριον, Βιότι δεν νοε(. ται πόλις, ανευ κοινοχρήσχων αποχωρητηρίων. Μέ την κάλυ· ψν τοθ ρέμματος νά γίνπ κα) ϊν κηπάριον ή Ο,Τι άλλα νομΙ- ζουν βτι πρέπει νά γίνη διότι ή περιφέρεια τής «Αγ. Παρα¬ σκευήν ίγκατελείΦθη τελείως, άπό ■πάση: πλευρας... 2) Νά Βιαμορφωθοθν κα| να οενοροφυτευθοθν οί βρόμο» κα| πλατείαι. 3) Ή κεντρική πλατεΐα Νέας Σμύρνης πρίπει νά διαρρυθμι. σθή, καθ* βσον, ή εμφάνισις της ώς πλατεΐας, παρουσιάζη 5,τι Βήποτε βλλο πλήν ΐλΒ. τεΐας άνηκούσης είς πόλιν «ρα. τευούσης. Νά άλλάζη ό ·ωτι· σμός, Βιότι θεωρεΐται λίαν άνε. παρκής. 4) Μία ίνίργΐια είς την 06· λεν νά δοθΠ τιμολόγιον κΐι« μίνον βιά την βιατήρΐ|σιν τοθ πρασΐνου. Τά άποτελέσματα των Ινερ. γειών θά είναι εόχάριστα καΐ αν Ικανοποιητικάς δ.ότι Ινφ συγκεντρώνει τόν κβλότερο» κόσμον ή Ν. Σμύρνη, (νέ) είναι τό καλύτερον προάστειον, Ίνφ είναι ή καλυτέρα κηττοΟλολις.,. με την σημερινήν ΙμφάνιβινκαΙ έλλειψιν των δσων άνέφΐρα, 0· στ«ρε( Εναντι των Αλλαν προ*. στεΐων. θΐλετε νά θαυμάζετε τή* Κ. Σμύρνην, ένδια#«ρθί|τε, άγονι- σθήτε, έπαγρυπτήσατε καΐ γρή γορα θά άπολαθοηπ χοθς καρ, πούς των κόπον σας καΐ τβ» ίνεργειων σας. Ι. ΣΤΕΦΟΠΟΥΛΟΣ Δημότης Ν. Σμύρνης όΒός Μαγνησίας 12 ΙΤΙιγΝ 1.111ΙΪΗ "Ο ΠΑΥΛΟΧ,, ΣιλΙοις &80 Μόλις έκυκλοφόρησι ή ιτρωτότυπος ΑοτοΒιογρα- ψΐα τοθ * Αποστόλου των Εθνών, βΐς Ικδοσιν καλ· λχτεχνικήν διά "Ο^σιτ τοθ κειμένου καΐ &σθυτυ· πίας των 22 βίκόνυν. Πω· λιΐται βΐς άπαντα τά βι· βλΛοπωλιΙα καΐ είς την όδός Χαρ. Τρικοθπη 6. ΧΩΚΡ. Χ. ΖΙΝΑΝΙΑΗΙ ΖΙΡ. Χ ΙΊΟΛΑΤΌΓΛ0Τ 71 ΡΑΑΙΟΦΟ.ΝΑ - ΗΑΕΚΤΡΟΦΩΝΑ Κ0ΤΖ1ΗΕΣ - τΥΓΕΙΑ - ΡΑΠΤΟΗΙΧΑΡ-' Σ1ΔΠΡΑ- ΗΑΕΧΤΝΚΕΣ ΣΤΣΚΕΤΕΕ ΕΗΠΙΙΕΙ Έιτ>κτ*τσ — Έγγυημένα — Μ* δόσ«ς
ΛΝΤΑΛΛ.ΑΚΤΙΚΑ ΡΑΑΙΟΦΟΝβί·
ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΒΡΓΑΧΤΗΡΙΟΝ ΡΑΔΙΟΦ-Ι·-·1
ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΖΥΖΕΙΤΒΝ
ΡΑΔΙΟΗλΕΚΤΡΟΝΙΚΗ
ΣΟΤΗΠ.ΣΑΚΟΣ - ΟΥΓΛΕΡΟΓΑΟΤ - ΑΕΑΕΦΒ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΥΤΣΗ 1 — ΑΘΗΝΑΙ
ΦΩΤΟ-ΑΝΤΙΓΟΗΗ
ΣΤΑΔΙΟΥ 6? Όμόνοια - Τΐ|λέ·ί9νο» 927.191
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ
[Διά ταυτότητβς καί πιστοηοιητΛκά Μ·Υ§·
θύνσβις. - Άντιγραφές. - "Ενχρωμβς: ·"·";
γραφΐβς. — Εμφάνισις καί έκτόιιβσις ^ν
Πώλησις φΐλμς. - Νυμφΐκές καί έθνικές *νθυ
μασΐβς. -. ΚαλλΑΤβχνικΙς κορνΐζβς, «· Α. *Ι·
ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΖ
ηΡΟΖΟΠΙΚΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ
Παράδοσις παρσγγΐλιΛν
ΤΟ Α' ΠΑΝΕΛΑΑΔΙΚΟΗ ΣΤΠΕ1ΡΙΟΝ
τόπ ΥΦΑητογρΓοη, τόπ ΒΐοτΕχηοη καί τοη
ΝΐκΡθΒΐθΗΕχαηαη
Μέ π«ωηο&ουλία τοθ ΣννΦέσ'μου
'Τφαντουχ}ΐγων Βιοτεχνων χοΐ Μι-
Μο06ιομηχά,ν<ον της Ν*ας Ίωνίας ά οέ μιά μειθοδίική δνασΤη- ν τής Διοικήσεως αυτού, σνν- Γ|λ#εν όπό την 28 - 30 ΊοιΜου είς την Ν. Ίωνίαν τό Α' Πανελλαοι-κόν Συνέδριον 'Τνραντουιογών Βιοτε¬ Τοθ κ. Ν1ΚΟΥ Ε. ΜΗΛ1ΩΡΗ τ>εω^ητική δώση τους, ΙΙβοσδοκοΰ-
ιμε τα «οαχτιχά καΐ ώφέλιμα ολο-
τελέσματα. ϊά άναιμίνουν εναγω¬
ί ί λά
ρ ρ
χνων καί Μικναδιομηχάνων. Σέ μιά
«εοίοβο σοβαράς κοιμβτής γενικώς
τού κλώδου τής έλληννκης ύ
ής ης
γίας, μιάς καταθλιπτικη'ς ποάγματι
ικο/ίβιβως, μέ σΊτνέπΐΐες έκτειταμένες
καί δφαματικές ήδη, ΰταν λογαοιά-
σοτ»μ« τίς χιλιΛβες ως τώοα οΐκο-
γένειες των ιάνέογω'ν κλωστουφα-ν-
τουριγών, ύπήιοξ,εν άμολογουμένω;
Ιδιαιτέρως εύστοχος ή Ιδέα των
Βιοτεχνων 'Τψα.ντοιφγών τής ΝέαΓ
Ίωνίας νά συγκαλέσουν τό συνέορι
όν αΰτό καί είναι ούτοι αξιοί των είλι
κρινείττέρων σι<γχαοτ>^ηοίων γιά
τόν τρόπον μέ των οποίον τό όργα-
νώσαινε κ.α1 την λίαν Επιτύχη, 8ιε·
ξ τού.
τίς δύο συνεΙ&ρνάισ|εΐ·ς, τής
πιρώτης καί τής δϊ>τε'οας ημέρας,
ποΰ χατώριθωσ'α νά πα^ακοιλουθήσω
—καΐ) ηταν μάλλον οί σημαντικότε-
ρες «ϊτό τής άΛΟνεωις
ικαί άναλύσΈως των
νίως οί
κλο>-
οτουφαντουογων καλ οί οΐκογένειές
των χαί ολ κώτοικοι των
πού ιείτλτιγτισαιν δντονα άικό την
οη τής κλ«ηοΐνραντο<νγίας μος' ί ά ά ϊ ώ ά Κ,αί μιά άπ' νγ μ σέ εώβώτατη μά- Ή βη μ λι™α άναλονία ή Νέα Ίωνία. Ή ί>ΛΡύθ'υγος Κυΐδέ.ρνησ'ΐ.ς·,, άς μελετή-
οη τα ποφύαματα τού Σννεΐδ'ρΛθυ, δ-
ταν ιμάλιοτα λογοιοιαοη μέ πάση Θε-
τιχότητα χαΐ μέ πόστι ιάντικειμενικό-
τητα πνοΰαλλονται, καθώς παρατή-
ν>|σαιμ*ν χαί άς «ντευοη — ό καιρός
έπείγει γίά πολλούς λόγους πού εί¬
ναι τόσον 'εύνότττον καΐ γι' αύτό πε-
£ΐι—όν νά τονισΦοΰν Ιδιαιτέραες έ'δώ
— άς οπβύοη νά ίξαλείψιι τίς δ*ά-
φοοες ζημιαγόνες/, γιά την έλληνική
^λωστοϋφαντουργία, αΐτίες. Την
κι«ρ>ώτεο/η, τή-ν ποοχτΜΠη &τως ανε¬
πτύχθη αντία· την έλενθ«οία των
Είναι Ινα προ&λημα
ίμκρανίνει τίς δυσ-
άαφαλώς,
κολί*ς τοι>, μέ
νά τό άναΐγωοίσουμΐ,
4>οι<ς <ίπό έναν τ ιδ»'«. Έν τούτοις καθήκον των Κ«6εονόντων είναι, νά βροΰν την κατάλληλη λύση καί τό πού τούς, ιάπασ'χ.ολοΰν— ήοθάνθηνταχύτροον δυνατόν. Διαφοριετικά 6<ί μιά ιβαΦυτάτη ίκανοποίηση γιά τή ; μαιοι ιταΐθητικο'ι των σθιβαοοτητα μέ την οποίαν οί σΰνε- δοοι «αί οί όιμιληταΐ άντιμετώ~χτα τά θίματα. Θά έπρόοθ<εαα άκόμη καί πρός ΐιπί πλέον επαινόν των χιο- (^ς νά ύπεο6-
χανίας κ. Γοΰλιας.
Βρί>αια βλ,ες αΰτές αί Ί
τικές καί «ιξιέπαινες. γιά κάθΐ πλευ-
ρά ΐν&ιοΐιφΐρομένων διαΛΐοτώσεις,
δέν είναι δίκ.αιον καί βέν είναι συμ¬
φέρον, νά περιορισμόν οτήν απλώς
είναι <>έΐ6αιον 6τι Θ« ίπ».σα>ρ€ύσοι»ν
καί άλλες καί ΐσως άιπρο&λεΛτ«ς, σ*έ
ί καί μέ ποικιλύες κοινο>νικές
Ιίιθνικές ίπΐΛτώσβις, καταστρο-
ψές.
'
ς
'Επί τέλους μέ την ή
ί της έλλητνιχτις κλωοτοϋ
<Ρ«ντοι<ριγίοις, προστατεύεται κατά μέγα ιμέρος·, χαί τ'ι «λληνική γεωρ- γία, 8τα' ληψθτί ί«τι* δψιν τό δε- δομένον, πώς μιά άπό τίς κυριώ- τε<ίϊς πρώτες της δλιες, τό μπαμ- πάκι, είναι .-τροϊόν τής ελληνικάς γηις. Άκόμη άξιώνομε κατανιόησηι καί σΐκμπαράο>τα<τη σηά προΰιλήματά μας καί άιπό τούς Μεγάλους Συμιμάχους μας. Μέχρις δτοι» ίπιτιευχθή μιά πλήιρηις ταυτότης οΐκονομικών σΐΛ1- (9τρ<ών μεταιξϋ των λαών, ποΰ συγ>-
κροτοΰν τόν καλούμενον 'Ελεύθιερον
Κόσΐμον, μέχρις δτου διθιμορφωιθεΐ
μιά νέα ευρύτερη Μονάιδα κρατική
καΐι κοιναινιχή, ίχουν οί μ
μας ΰπ.»χρέωοη — τα Θέματα
Συμμαχίας 'δέν είναι μονάχα στρα-
τιωτικά <ϊτόν αίώνα μας — ίχουν Λςκ>φοονε>~;ατη ιντοχρ^οση, <ττό λαό αύτό ποΰ τόσα κ«ί σέ πολλές περι- πτώσιεις {«τεχρερε μάλιο»τα γτά τα νΐοινά ϊδανιχά της 'Ελειιθνρίας καί της Δικαιοσύνην, νά τοϋ έξοκΛραλί- σουν μιά —οιχιειώδη κάπα>ς εύημε-
ιρία. Καί στό χάτωι - ■κάτω δέν γυ-
ρεΰει χ*ά τίιΐτοτε τό ΰπερίβολικό καί
τό π<χραλογο ά λαός αντός· τίτΐο- τε π«ριθσοτερο, παρά νά τοΰ δοθούν τα ιμέσα νά ίργαοτη «αί νά ζήΐττΐ. ^ ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ ΤΑ Α1Ι8ΗΝΑΤΑ ΤΗΣ ΕΑΑΒΚΙΚΗΣ ΦΤΟΧΟΑΟΓΙΑΣ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ έκ της 1ης Σελ.) ρακττιρα καθολικης έξεγίροτεος της ^4έο!ς μαχ; Γβνβός ύττέρ των Βωμών καί ΊΕστιών. Μσζί ιμέ τα ΊΕλληνο- ττουιλα των ολίγων ήμερησίων σχο- λεί«αν μας καί των τριακχχτίων άττο- γευμστινών, έκιντγτιοΐΓθΐή|9τισαν κα! οί .μαθηταί των Αμερικανικόν γυ- ιμνσχτίων κα) οί φοιττγταί των Πα- νεττισ—(μίων. Σ»Λ«δ©υαν τόν 66ο- λό τους μέ σνγ·κινητι«ά γράμμστα. Επί ΤΓαραδείγιματτι. Οί "Ελληνες σττουδασταί, μέλη τοθ ΦοιττγτικοΟ Συίλλόγου τοθ ΠανετΓΐστη|μίου των Συρακονσών, Νέας Ύόιρκης, συνώ- δβικταν την εΐσφοραν τους μέ ενα έ5ξοχο έλλ^ικώτοττο γράμμα καί έ- τονιζσν είς τόν Ιέττίλογο: «'Ετσι Βά δυνάμεθα καί ήμεΤς έν Άμερική νά δεικνύωίμεν μέ ινπΈ^τ,ψανειαν τό Με- γάλο ΣχοΛεϊόν μας ώς νέον Παρ- θονωνα». 'ΕκΐΜγτοτη>ιήθησαν τότε καί οί
Έφηβικοΐ Οργανισιμοι της ΓΚΑ
ΠΑ καΐ τής ΑΧΕΠΑ.
—Ό (4,ρχηγος των έν Άμβρική
1Εφήβ«ν τής ΓΚΑΠΑ, ττού ήσαν τό-
τε ώργανωμένοι, ΊΕιμμιανουήλ Μττρού
ΐμης, <χι»νώδβΛχε τήιν είσφαρα τού τώγμοίτος ιμέ συγκινητΓΐκο ττρος τόν Άιριχιειτίοχοπο γρά^)Ιμ<χ κα έτόνι- ζε: Γιά ημάς τα σημερινά 'Ελλη- νάττουλσ κα! έκεΐνα πού θά μας διαβεχθοθν, πού δέν έχομεν τό ζ^- τύχηίμα νά γεννη&οϋμε σ'την ΊΕλλΛ- δσ καί να έτΓΐσκεφθούμε τα δοζο>
σμένα άγια χώματα/ ή χορά καί ή
ευτυχία μας είναι άνέκψρο—ττ|. Τό
'Ελληνικο αύτό Σττίτι θα είναι ,γιά
μάς μία άληθινή γωνισ: 'Ελίλΐηινικής
Γής. Θά είναι ένας Ιερός Βομός,
ένα άληθινό Προοικύνηιμο;, ττού μέ
Ιλαχτάρα και εύλάοεια θά έπισκε-
τττώμεθα.
—Τοώτοχράνως είχον κινητο-
ποιηθη καί οί «Υΐοι τού Περικλέους^,
Βφτγ6ι*ϊό τάγιμα τής ΑΧΒΠΑ. Ό τό-
τ€ ώρχηγός των7 Στέφανος Σ<6- ττας, ττού κοΐτοτΓΐν ΐ.χρημάτισ'ε και "Υττατος ιΠρόεδιρος τής "Οργανώ¬ σεως, (τώρα δέ είναι 6 τηρώτος 6- μογιενής Δικαστής), οννώδ&υσε την έξ 100 δολλαρίων πρώτην εΐσφοράν τοθ τάτγ|μιο~ος ιμέ ίνα, δημοσιευθέν «αί οώτό είς τόν «'Εθνικο Κήρυκα» έλληνοττρεπέστατο διώγγελιμα ττρός τα Τμή,ματα, διά τοθ οττο!ου έτό- νιιζε τηρός τούς νβσ(ρους ονναδέλ- φους τού: «Δέν ττρέττει νά ύττολει- φθώμεν £[ς την εκτέλεοΊν τοθ κα- 6Υν«οντος ημών, ού δέ νά ά—οφν- γωμεν την ευθύντγν μας, ή νά κω- φοΛ«ομίν «Ις την «ύγενη ΊΕκκληρΊν ύττέρ των 'Βλληνΐΐκών Γρα)μμάτων, 1 ήτις άνταττοκρίνβτ—ι πληρέστατα πιρός τον σκοπόν των ΥΙών τοΰ Πε- 1 ρικλίονς. Δηλαδή είς την διατήρη¬ σιν της Γλώσατκ, των τταραδοσεων καί της θρησκβίας των τοσττέρωιν· η¬ μών, οί όττοΐοι έττίζησαν τοσούτων αίώνων Ρωμαϊκής δουλείας, ββρβα- ρικης έρημώσβως «αί ΤθΜρκικής τρο. μοιφατίας». ίΤρέτπι νά τονισθή 6τι ή Οργά¬ νωσις τής ΑΧΕΠΑ, δταν ήρχισεν ή έκστρστεία καί κατόπιν δταν έπνρ- , γώ6η 6 Ιβρός Προμαχών, ττρος καλ¬ λιέργειαν καί δΜχιώνισιν των 'Ελλη- νικών (δεωδών καί τταραδόσεων διά τόν ττλοι/τισμόν τοθ ΆμερικανικοΟ πολιτισμοθ, ίκα|μ!ε έτηχνειληιμμένως σηΐμαντικές χαί π«)ριγρόίψο(με μέ —οιτττική χάρι τό ήγομονιικο κτημα. Μεταξΰ ίίλλων έτόνισΐΕ καί τα έ- ξης: «ΟΙκοδομα) μαρμαρόκτιστοι, λαμτιρωςέ~ιττν<4μέναι, μετά τταραρ- τημάτων, θε)ρμοκ~ΐτίων, άτροθηκών, οΐκιών υπηρεσίας, έντος εκτάσεως 30 έκρών, τπαρέχουσι καλλιστσν ά- πό —όίσης <3πτόψειως ΰδαφος ίκττλη- ρώσεως τοΰ άρχαίου τούτου σνεί- ρου. ΊΕττί —λέον ή τοτΓοθεσία, έττΐ ματνει/τικών κα—ϊφύτων λόψον, έν μέσω διαφόρων Άμερικσνικών £κ- παιδειηηρίων ανωτέρων, μοκράν παντός θορυβώδους κέντρον, διαρ- ρεομένη άττο χίλαρυζοντα νερά και λονομένη ό—ό ένα ή^λιον τΓΟντοτε έαρινόν, καθιστωσι το 'ΐα%~ Ιδεώ- δες διά την ιμόρφωσιν, <5ίνατιροφήν τής Νέας Γενβ&ς καΐ —ερίθαολψιν δρφανων». Πρωθ. Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ Μ. Διδάσκιαλος τοΰ ΟΊκομμβνικοΰ θρόνον. ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ίΚΟΣΜθ,, ης δια τής ίορύσιεως παν¬ τός εϊδους ιφΛθΛί<ο)ι(ί»ϊΐΛΐ.ών καταστη- μά-τακν χαί διά τής άτομικής συμδο- λής είς άιγαιθοεργίες. Τί άντιπροσω- πεύουν ομως οί ιδ«>άφοροι άγαθοερ-
γοί έναντι τού σννόλου των λεγο-
μένων Χριστιανόνν; Διότι δέν μπο-
ίΗχΰμε νά χκχΰμε Χριστιανούς τούς
άπό αΐώνων ιάλληλοσφαζομένους,
καί Λθλλά'κις λόγω διαφόρων περί
την έριμηνείαν των Χρκττιανικών οι-
Οαγιιάτων. Δέν 'μΛθνθϋμε νά ποΰμε
Χρΐιστιανούς ιέικβίνους πού έξόντω-
οαν. ίκ«τομιμύρι« 'Β6ραίων. Ουτε
καί νά ποΰμε ΐίτι έκτελοΰν χρκττιανι-
κόν έργον έχεϊνοι ποΰ ξελογιαξοι«
δύο νοοοκόμες, κορίτσΊα |διηλ. πού
ίκτειλοϋν τό Ιργο τοΰ Καλοΰ Σαμα-
νείτου, καί τίς «λείουν οέ ιμοναστήρ»
βιά νά μή κάμουν τίποτΐ.
Πραγματικοί Χριοτιανοί είναι, οί
πάσης φύσεως εύεργέται μεγάλοι
καί μικροΐοί Λεριτρέχονΐες τόν Κό¬
σμον πρός διάσωσιν τής Πίστεως
καίι οί έπκττημονες (εικΐΐνοι ποί» ά-
Φοσιοϋνται είς την 1<ρεύρεισιν μέ- σων πού άνακιουφίΐζουν τΐ|ν ά,νθρωίΐί- νην ιδνστυχίαν. Τί πασοο|τόνι δμιος (άντιπροσωιπιεύσουν αύτοΙ άιπέναντι των λεγομένων ΧρΐΐΓτιανών ποΰ άλ- ληλοβκράξονται καί καικουργοϋν παν- τοιοτροπως κάθιε ιμέρα; Άχιλλιεύς Μαυρομμάτης (Βυξάντιος) Νέα Φιλα&ελφ«·ί<ί, Άγκύοας 41 ι Ή Α.Σ. ο Μητροπολίτας Σι- δηροκάστροιι κ. Βασίλειος μάς α¬ πέστειλε την κατωτέρω εΥτπστο- λήν : Έν Σιδηροκάστρω τή 20)6)59 Κύρΐί Σινανίοη, Ό Μητροπολίτης Ήλιοι/τΓΟλεως Γενναδιος, 6 κθτά κόσμον Όδυσ- σεύς Μαζαράκης — 'Αραμττατζό- γλοι/, δέν κατάγεται έκ Σαμιμοκό- 6ου, άλλά είναι γέννημα καί θρέμ- μα των 40 'Εκκλησιών. ΠολΟ κακώς ό βιογραφθς τού λέ γει, δχι κατάγεται έκ Σαμμοκ6βου βτπως ιτροτΓάτΓος τού τις. Άλλά γονεΐς, άδελφοί, άδελφαί ό Γεν- νάδιος δλοι εΤναι γέννηιμα καΐ θρέμ μα 40 'Εκκλησιών. .Ο άοίδιμος έξ ημών ώρμήθη ^;αί μ)ετ4βη .είς την θεολογικήν Σχ^ιήί^ τής Χάλκης, καθότι ή- ιμεΐς ττροηγήθημεν. Λοιττον έποτνορ θώ|σατε την Ιστορικήν αύτην ανα· κρίβειαν. Εύχέτης πρός Κύριον Σιδηροκάστρον ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΤΙΔΙΕΠ1ΙΤΠΣΕΝ ΑΠΟΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΑΜΕΡΙΚΗΝ Ο ΚΟΖΛΩΦ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΑΣΙΝ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΚΟΜΟΥ ΟΥΤΕ ΑΙ ΕϋΙΙΕΙΟΗΕΝΟΙ ΙΟΒΙΕΤΙΚβΙ ΑΠΕΙΛΑΙ ΑΛΛ' ΟΥΤΕ ΑΙ ΔΙΕΒΝΕΙΙ ΔΙΑΦΟΡΑΙ ΑΗΗΙΥΧΟΥΝ ΤΑ! ΗΝ. Π0Α1ΤΕΙΑΣ Ν. ΤΟΡιΚΗ, 3.— Ή ,ί«ίσΐτ»μος παοαμονή τοΰ άντυτροάορου τής Σο- βΐϊτικής Κυ&ερνήχτεω; κ. Καζλώφ είς την 'άμερικανικήιν πρακτεύουσιαν, τ€ρ;ματίζεται, χιορίς νά καταστή δυ¬ νατόν νά σημειωθή καί ή ιέλαχίσιη έν&ε*Ίις δτι ήρχισε νά τήριείται ύ πάγος τής Σοο^ετικής στάσεως είς β,τι ώφορώ την Γερμανίαν καί τό Βερολίνον. Φαίνετα,ι, μάλιστα, ότι αί δηλώσεις τοΰ σοοιετΐικου ηγέτου — τόσον κατά την διάρκειαν των Ιδιαιτέραν σννομιλιών -τού μέ τοΰς Άμερϋκανοΰς πολιτικούς άνδρας, δ- σον καί ιμέ τοΰς βημοσιογράφους — έπεοεβαίωσαν, τουναντίον, όλίγαν κατ' ολίγον, ότι αί ι&ιαπραγμαιτεύ- σ«ις των ΰπουργών Εξωτερικών είς Γβνβύην ϊχουν πιεριέλθει είς άιδιέ- ξοδον, άπό τό οποίον ή ΙξοΙδος 3 ά είναι βύσικολος. Παρά την «έτώθ'εσΊν των μειδια- μάτων», τήνόπο ίαν ^ήρχισε τόν πα- ρρλι6Ν4ντα χειιμώνα είς τάς "Ηνωμέ¬ νας Πολιτείας ό κ. Άναστάς Μικο- γιάνκ καΐ ή όποΐα σννεχίιοιθη υπό τοΰ κ. Γκρομύκο «Ις Γ«νβύην, ό κ. Κοζ- λώφ οέν προσΐκάμισΐε καμμίαν τρο- πολογίαν είς τάς γνωστάς καί Λολ λάκις έπαναληφθΐίσιας, άπόψϊΐς τής ΚνοερνήΊσεώς τού. Οί ΔυτικοΙ, ώς συνάγιεται έκ των τελευταίον δηλώσεων τοϋ κ. Χέρ- τερ, ϊχουν φθάσΐΐ είς τό ανώτατον βριον των έκχωρησετοιν, είς τάς ο¬ ποίας ηδύναντο νά πρα&οΰν. Οί Δυ τικοί υπέβαλον είς τόν Σοδυετικόν <νΐουρ>γόν των ΈξωτΐΗρικών προτύ.-
σεις, <& οποίαι περνλαιμιδανοθν τάς έκχωρήρεις αύτάς. Έν πάσι) περπιτώσει, οί Λυτικοί ί'μιμένουν είς ωρισμένας Θφελιώ- &εις αρχάς, πέραν των όποίονν δέν δύνανται, οΰτε έΒτιθυιμονν, νά προ χωρησουν, φρονοϋντιες ότι §δωσαν ηδη τόν λόγον ες τοΰς Σο&ετι&ού; καί άναιμένουν την άπάντησίν των. Ό κ. ΚοξΛώιφ φαίνεται άγνοών τελείως τάς ποοτόνσεις τής Λύσεως «.αί δηλοί >δτι ίι Κυβέονησίς τού ϋ-
πέοαλβ ποοτάσεις., είς τάς οποίας ι'ι
Δύσι; δέν άίττγνΓηοιε. Κατά συνέπει¬
αν, οδτος 'βίν ϊΐχε κανένα λάγο^
«νά κομίοη είς τάς ώκκτκιευάς τού»
οιονδήποτε ιμήνι«μα τοΰ κ. Κροΰσ-
τσβφ ποός τόν πρόεδρον Άϊζενχά-
οοεον αί δια-
πραιγματεύ<τεις κατά την χρονολογί¬ αν αύτην. ΔΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟΝ Ν. ΣΜΥΡΝΗ! ΕΠΕΡΩΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΝ ΔΙΑ ΤΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΑΚΤΗΜΟΣΥΝΗΣ Παρά τοθ βουλευτού 'Λ&ηνών κ. Γ. Βαλούρδου υπεβλήθη ττρός τό Προεδρείον της ΰοιιλής ερώτη¬ σις έν σχέσει μέ την ληφθείσαν απόφασιν παρά τής Διευθύνσεως Άττοκα-ταστάσεως τοΰ Υπουργείω ου Προνοίας ττερϊ προσ^αμ'ισε/Λς ττιστοττοιητικοΰ άκτημοσύνης δια τούς στεγοίομένους ττρόσφυγας, τγλήν των ύττοθηκοφυλακείων 'Ατ θηνών, τοΰ Πειραιώς καΐ παρά των 9 εισέτι νεοιδρυθεντων ϋΐτοθηκο- φυλαχεΐων τής Πρωτευούσης. Διά τό θέμα τουτο ήσχολήθη ί,πανει- λημιμέΐΛος ή εφημερίς μα<, καΐ μά- λιστα κατόπιν των δσων έγράψα- μεν, ό ύποι/ργός της Δικαιοσύνης κ. Καλλίας, δι* έγγράφου τού1 πρός τό ,Υπουργείον Προνοίας εζήτησε την γνώμην, εάν συντρέχη περί¬ πτωσις μειώσεως ή καταργήσεως των τελών διά την έκδοσιν των ώς άνω πιστοποιητικών παρά των ά- μίσθων ϋτΓοθηκοφυλακείων. Πιστεύομεν, ότι μέ την διακρί- νουισαν αυτόν εύρύτητα αντιλήψε¬ ως ό ύφνττουριγός τής Προνοίας κ. Ψαρρέας, ίι/ συνεννοήϊσει μετά τής άρμο&ίας Διευθύνσεως τού "Υπουρ γείου τού, βά λάβη τα σχετικά μέτρα διά την κατάργτισιν των αί- τουμένων τούτων πιστοποιητικών, διά ν' ό—αλλαγή οΰτ» ό ζητών την άποκατάστασίν τού ττροσφυγι- κός κόσμος άπό μίαι/ άσκοπον τα- λαιττωρίαν. Τό κείμενον τής ίρωτήσεως έ- χει ώς εξής : Πρός Τό Προεδρείον τής Βουλής Ερώτησις Διά τόν αξιότιμον κ. Υπουργόν Κοιν. Προνοίας Ή Δ)σις Στεγάσεως τού Υ¬ πουργείον Κοιν. Προνοίας διά την ορήγησιν όριστικοθ τίτλου κυρι- άτητος έττί τ«ν τταραχωρηθέντων όχινήτων πρός στέγασιν τηροσφύ- γων, όπταιτεΐ πιστοποιητικον των ύτΓθθηκοφυλακείων τής ττεριοχής τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, 6- τι τόσον 6 άρχηγός της οΐκογενεί- ας δσθΊ; καί τα μέλη τής οικογε¬ νείας τοι/ δέν κέκτηνται άκίνητον ττεριουσίαν έν τή περιοχη ταύττι. Καί έφ' όσον μέ τα Οττοθηκο- φνλακεΐα ττεριωρίζοντο είς δύο (τα των Αθηνών και τού Πειραιώς), Ί ά— οκτχολησΐς κα) ή δαττάνη διά την έκδοσιν των αΐτουμένων τπστο- ττοιητικών τγτο σχετικώς ττεριωρι- σιμένη. Άφ' ής στιγμής δμως I- δ·ρύθησαν [διαίτερα ύποθηκοφυλα- κεΐα διά τα Προαοτεια (9 τόν α¬ ριθμόν) ή συγκέντρωσις πιστοποι¬ ητικών Λπό 6>«δεκα έν συνολφ ύ-
ττοθηκοφυλσκεΤα καΐ δι' ένα έκα¬
στον των μελών τής οικογενείας
καθίοταται εξόχως κοπιώδης καί
δατΓανηρά. Καί είναι μέν γεγονός
δτι τα ΤΓΐστο—οιητικά αύτά έκδί-
δονται άτελώς, πλήν δμως προκει-
μέ/Λ3υ ττερΐ των ττεριφερειακών 6-
ττοθηκοφυλακείων, δπου ύττηιρετοΰν
ότμισθοι ύττοθηκοφύλακες, ή έκδο-
σις εκάστου πιστοτΓθΐητικοΰ συνε-
πάγεται συνήθως καταβολήν δεχα-
δράχμου άμουβής, ήτοι εάν ή άρ-
χική προσφυγική οΐκογένεια τού έ-
τους 1922 των 5 ή 10 μελών λό¬
γω γάΊμων είναι σήμερον 4Ομελής
ή 5Ομελής, ή δαπάι'η τής συγκεν¬
τρώσεως 500 πιοτ)κών ύπερβαί-
νει τάς 5.000 δραχμάς. Πέραν
τούτου δέον νά ϋτΓθλθγίζωνται τα
έξοδα κινήσεως καΐ αι ήμεραργίαι
διά την μετάβασιν δΐς κατ' έλοτχι-
οτον, είς έκαστον ύττοθηκοφυλοχεΤ
ον διά ττγ/ υποβολήν αίτήσεως και
παραλαβήν των τπστοποιητιχών.
·. ι
"Ενεκα των λόγων τούτων, έ¬
νας σημαντικάς άριθμός δικαιού-
χων, ό οποίος αδυνατεί νά διαθέ¬
ση την δαττάνην καΐ τόν χρόνον
διά την έκδοσιν των πιστοττοιητι-
κών άκτημοσύιτις, τταραμένει έν
έκκρε·μότητι είς τό θόμα τής όρι·
στικής αττοκαταστάσεώς τού.
Άς σημειωθή, δτι τό ττλεΐστον,
αν μήι τό σύνολον, των δικαιούχων
εχει ϋττοβάλει κατά καιροΰς πι·
στοποιητικά άκτημοσύνης, τα 6-
ττοΐα είτε δέν συνεσχετίσθησαν ε(ς
τούς οΐκείους φακέλλους, είτε, λό¬
γω παρόδου τού χρόνου καΐ με¬
ταβολήν είς ■ηγι' σύνθεσιν τής οι¬
κογενείας τού δικαιούχου, Θεωροΰι
τα ι ώς άνεπαρκή, πράγμα τ ό ο¬
ποίον δημιουργεΐ εΰλογα παρόπτο·
να καΐ κοολλιεργε'ΐ την αντίληψιν,
δτι ή άζίωσις ΰττοβολής κατά δι-
αιστήματα νέων ττιστοποιητικών ά·
ποσκοπεΤ είς διαιώνισιν τού θέμα>
τος τής χορηγήσεως άριστικοΰ τί¬
τλου κυριότητος
Δοθέντος έξ σλλου, δτι είς τάς
γενομένας υπό της τέως Ε.Α.Π.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Τοικτικής Γενικής Συνελεύσεως των
Μελών τού Τοπικοΰ Συλλόγοο
Κερατσινίου «Η ΠΡΟΟΔΟΣ
Φί,ρθιμιεν είς γνώσιν των Μελών
τοΰ ΣϋλΙλογου μας ότι κατ' από¬
φασιν τοΰ Διοικητικοΰ μας Σν*μ-
βαι,ίλίοο, ληψθΐεϊσαν την 14.5.59 ο-
ττεφασίσθη, δττως, την 14ηιν Ίου-
νίου 1959, καί ώραν 10.30 π.μ.
Ακριβώς έν τή αιθούση τοΰ κινη-
ματο,γράφου «ΠΑΛΛΑΣ» Ταμττου-
ρίων, συγκληθη ταικτική Γενική Συ
*ίλευτις των μελών μας καί τταρα
καλούμεν, δπ«ς, τταραστήτε είς
ταύτηιν.
Άττοκλεΐιοτικο: Θέματα, τής κα¬
τά την 14ην Ίουνίου σνγκαλονμέ-
νης Γενικής Συνελεύσεως είναι :
1) Διοικητικός, Οικονομικάς
και Όργανωτικός άττολογισμός
καΐ Λογοοοσία ά-ττ€ρρομ£ν»ν διοι-
κήοιεων περίοδον Άτττριλίου 1955
ε'ως καί Μάϊον 1959.
2) "Εκθεσις Έξελ&γκτικής Επι
τροττηι;.
3) Δι«ψορ·ι>ι Προτάσεις.
4) Έκλογί| Έφορευτικής 'Επι-
τροιτής καί
5) ΆρχαΊιρεα'ίαι, δι' εκλογήν
Νέον Ένδεκοίμελούς ΔιοικητικοΟ
Σνμβουλίοιι καί Τριμελοΰς 'Εξε-
λεγκτικής Έττιτιροττης.
Πρασχαιλούμεν, δ&εν τα Μέλη
τοΰ Σύλλογον μας^ δπ«ς, παριστά
ιμενα κατά την ώς _ν«# ημέραν καί
ώραν, ένασκήσωσι τα υττό τού Νό
μόν καΐ τού ΚαταισταΓτικοΰ άπτονε-
μόμενα αυτοίς δικαιώματα. Δι και
ωμαί έκλέγειν καί έκλέγεσθαι ϊχου-
σι ατταντα τ« Μέλη τού Σύλλογον
μας τα καταβάλλον-τα μόνον τρείς
(3) δραχμάς Ιέφ' αιταιξ.
'Υττειψηιφιόττ,τ&ς, διά τό άξίωμα
τοΰ Σύμβουλον καί τής 'Εξελεγκτι
κης 'Εττιιτροπής ββκτα» €ΐς τα γρα
φεΐα τοΰ ΣυνΜλόγον μας μέχρι καί
τό έσττέρας τής 11ης Ίουνίου
1959.
Πσρακοολούμιειν, όητως, δΐίρχόμε-
νοι των γραφείων μας, ένη,μί,ρ*)·
θητε επί των σχετικών ένεργειών
τής Διοικήσεως, ΰττοβθίλλοντες α-
μα κοϊ αίτήσειις ντΓθψηφΐοτήτων,
διά τό άξίωμα τού Συμβουλίου
καί τής ΈξΕλεγικτικής 'Ετητροπής.
Διατελούμεν
Έντολή Διοικητιοΰ Συμβουλίου
Ό πρόεδρος
Θ' Χ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΙ
Ό Γ«.ν. Γρραματεϋς
Χ. Γ. ΤΣΙΡΙΔΗΣ
καΐ τού 'Υπουργείου Προνοίας ττα
ραχωρήσεις δέν συγχωρεΐται μετα
ολή κα) φΐ κατά την κειμένην
νομοθεσίαν δέν έπιτρέττεται ανά¬
κλησις παραχωρήσεως αν μετά
την τταραχώρησΐν ό πρόσφυξ άττε-
κτηο-εν έξ άλλης πηγής άκίνητον
-περιουσίαν, 'ίνα ή ερευνα τής πε-
ριουσιακής καταστάσεως τού δι-
καιούχου καθίοταται, είς πολλάς
των περιτττώσεων, ανευ άντικειμέ-
νου καΐ ή ΰττοβολή ττιστοτΓθΐητι-
κών άκτημοσύνης αδικαιολόγητος
γιραφειοκρατική διατύπωσις.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω.
παρακαλεϊται ό άξιότιμος κ. 'Υ·
πουργός Κοινωνικής Προνοίας, δ-
. πως πληροφορήση την Βουλήν ττώς
άντιμετωπίζει το Θέμα τουτο καΐ
&/ πειοτίθεται νά λάβη ιμέτρα πρός
άτταλλαγήν των δικαιούχων στίγά.
σε«ς ττιροσφύγων άττό τα Ιξοδα καΐ
την ταλαιπωρίαν ττροσαγωγής ττο-
λυαρίθμων ττιστοποιητικών διά την
λήψιν τοΰ άπό 35ετίας ττροσδοκω-
μένου τίτλου άστικής άποκαταστά
σεώς τού.
Έν Αθήναις τή 26 Ίουνίου 1959
10 έρωτών Βουλευτής
Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ
ΣΥΙΠΚΒΝΠΓΡΩΣΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙ¬
ΚΟΝ ΑΠΟΥ ΔΗΜΗΤΡ ΙΟΥ
ΚΑΙ ΥΠΑΠΙΑΝΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Την 25.6.1959 έττραγματοττοιη-
8η έν τοίς γραφοίοις τον Σνλλό-
γου «'Ένωιχις κατοίκων Άγιον Δή
μητρίου 'Υπατταντής ή «]Προοδο>ς»
ή —ροαγγιβλβεΐοια ο-ύοπκ£ψις των με
λών μέ Θέμα την ττρΐώβησ-ΐ'ν καί
επίλυσιν των άττασχοΐλούντων τάς
σΐίνοΐικίας μας ιτροβλημάτον.
Πο»ρέσ·τησαν ττερί τα 200 ατο-
μα τού Σνλΐλόγον. Την σύο-κεψιν
έτίμησαν ττροσωττΐικώς ό έξοχώτα-
τος ΰφντΓθιυιργός Οικονομ ι κων κ.κ.
Δη.μήτριος 'ΑΛι—ράντης, ό ττρώηιν
βονλεντής Π>ειραιώς κ. Δημ. Πέ¬
τρο—ονλάκος ικαί οί Δημοτΐικοί σνμ
βονλοι Πειραιώς κ.κ. Ζηλάκος, Λια
κάκος, Λαμττρινάκος, Πό—ασττύρον,
Σονρης, Πολκχροινό'ΠΌυλος, κ. Λυ
δί« 'ΑΛ.μπΓάνιηι καί Νΐικ. ΓαρφβλΙλά
κης καΐ τπλή9ος άλλον εκλεκτον
χαί Δημ. Σύμδόνλοι Πί.ιραιώς άνε
κόσμον. Ύπτουργός, Π. Βουλευτής
γνώρισαν τό δίκαιον των αίτημά
των, σννιισΐτάμβνΐΐι είς την έλλειψιν
ό'δοητοιΐας, όητοχεντιικοΰ άγωγαΰ,
Παιΰικής Χαράς καί λοιττών κοι-
νωφελών ϊργο»ν, τού κ. 'ΥτΓουργού
ύττοσχεθέντος προσωττικώς δτι θά
ενισχύση δι' &λ»ν των δννάμεών
τού την ττρσσττόΒειαν τής Ενώσεως
ειδικώτερον δι' εργα λαίκής έξυ-
ττηρετήσεως.
Έκ μΐρ:υς τής Διοικήσεως ω¬
μίλησαν δι' όλίΐγω>ν οί κ.κ. Δ. Σ«-
σμάνης, Δημ. Κσντο&τϊμος, Διοννσι
ος Παυΐλογιωράτο-ς καί Χ. Γ. Τσι-
ρίδης, Ακβέσαντες τταραστοττικώ-
ταπρα τάς άναγιιοας των συνοικιών
και εύχαιριστήσβντβς θερμώς τούς
•π-ροσελΐ&όντας, διά την τΐ'μητι«ήν
τταρουτίασΌν των καΐ τα βεριμά
των λόγια, βιά την συμτταρώστα-
σίν των είς τό έργον τοΰ Συλλό-
γευ.
Τον κ. 'Υττουργόν κα λοιιττούς ό-
μιλητάς κετίχ&ι<ρ«κρότηαιε Θερμότα τα τό ττι*κνόν ακροατήριον, με-9' δ ττερί ώραν 10 καί 30 μ.μ. Κλιηξεν ή σύσΐκεψΐις των μελών καί προσ- Μΐκληιμένων της Ένώσιεως. —ΆφΙξβις 'Ε.«αντ)λθεν έκ τοθ άν6 την Ευρώπην έιιστηαονικοθ ταξι· ^Ιου τοο δ τταιοΐστρος ΓΕΩΡ Γ1ΟΣ ΜΠΑΜιΙΟΥΡΗΣ. μέλοι, (ής Παιοιατρικτ)ς Εταιρείαι των Παρισίων καΐ έττανέλαβε τάς εργασίας τού, Βεχόμενος είς τό Ιατρείον τού (Γ* Σεπτεμ βρίου 35, ΐτ,βΦ. 525 059) καθ εκάστην και κατά τάς «ρας 11—12 π. μ. καί 5—6 μ. μ, Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ"" Α. ΓΡΗΓΟΝΑΑΗΣ Δέχετσι Βηλσρβ 7 τιλατβΤα Αγ. ΚωνσΓανταντίνου ('0· μόνοισ) 9—1 καί 4—8 μ. μ. Τηλέφ. 625 387 Πλήρη θερινά Τμήματα ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ Μέ τετράμηνο θβρΐνή έντατική διδσσκαλΐσ κερβίζβτβ Ινα χρόνο. ΕΙΚΟΣΙ ΟΛΟΚΛΗΡΑΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΟΙΚΟΓΕΜΕΙΑΙ έμπιστεύθηκαν εφέ¬ τος τα μέλη των είς τάς 150 άνά την χώραν ΣΧΟΛΑΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ τοθ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ. Ό άρχαιότερος καί μβγαλύτερος Όργανισμός διδσσκαλίας τής ΑΓΓΛΙ¬ ΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ. ΚΑΘΕ ΣΧΕΔΟΝ ΣΥΝΟ1ΚΙΑ ΚΑΙ ΕΠΑΡΧΙΑ διαθέτβι καί μίαν ΑΝΕ- ΓΝΩΡΙΣΜΕΝΗΝ ΣΧΟΛΗΝ τοθ «ΈπιμορφωτικοΟ» είς 'Ελλάδα. Ο Ι1ΡΩΤΟΠΟΡΟΣ τί]ς έκλαΐκεύσεως της Άγγλικής γλώσσης. ΒιβλΙα Άμερικανικά. Καθηγηταί "Ελληνες, "Αγγλ,οι, Άμερικανοί μα¬ κράς πείρας. Συστήματα διδασκαλίας μακροχρονίου έπεξεργασίσς. 'Εξω- σχολική "Οργάνωσις (ψυχαγωγική—άθλητική—έπιμορφωτική κλπ.). Μορ- φωτικαΐ ΆνταλλαγαΙ—Αποστολαί έντός καί έκτός τί)ς Ελλάδος. "Ιδιον σθστημα οποτροφιων δι' Αμερικήν. ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ ΔΩΡΕΑΝ. Πληροφορίαι καΐ εγγραφαί συνεχίζονται παντοθ, ώς κάτωθι: ΚΕΝΤΡΙΚΑΙ ΪΧΟΛΑΙ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ Άρ. 52 ΑΚΑΔΗΜ1ΑΣ > 88
ΟΜΗΡΟΥ » 19
ΠΑΤΗΣ1ΩΝ - ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ » '26
612.675
621.307
613.224
525.073
ΕΠΙ ΤΗ ΛΗΞΕΙ ΤΩΝι ΜΑ©ΗΜΑ-
ΤΩΝ ΤΟΥ
10 ΠανελΙλήνιος ΣύνΦεΐιμος Φί-
λων Βνζαντινης Μονσικής όργανώ-
νει έττί τή λήξκι των μαθημάτων
τον ττΌΐρ' αύτφ Φρΐντιστηρίου Βν-
ζαντινής Μουϋτικης, είδκκήιν τελε,τήν
κο:τά την Κυριακήν 5 , Ιουλίου καί
ώραν 7 μ.ιμ. είς την αϊθνοσαν τοθ
«Οϊκον Σττάρτης» όδός Αλατσά¬
των 21, Ν. Ίωνία). Κατ' αύτην
6α όμιλήσοϋν ό Πρόεδρος τού Σνν
ίέσμου κ. Ν. Μηιλιώρης καί ό κ.
'ΑΙλ. Χοβτζηγεωργιάΐδτις καί βά ψάλ
λουν Βυζαντινοί χοροί Οττό την δι-
«ύθν«σιν των κ. κ. Θ;ο·ψ. Κατταροΰ
καί Βα<τ. Πατταδοττούιλον. ΑΙΤΗΜΑ ΑΤΤΑιΛΕΙΩΤΩΝ Ή τ^οIλ^τΓληιτ)ής μάζα των έξ Άτταλείας, Άλαιίας κ«ί Πβριχώ- ρ«ν ττροΐσφύγων, κατοικο&σα είς τύς ττίριξ των 'Αίβηνών σν·οιι«- αμονς, Άν» ικαί κάτω ΠβτρσΛώνων Ν. ΜεΙλιαντίας, Ν. ΣφαηΓ«ί«»ν^ ΑιΙγά λεω, Ν. Ίω/ιας Φιλ)φίας Σαμφραμ πόλεως, Καισαρια'νής, Βύρωνος κοί 'ΥμηττοΟ δικαίος οι«,ρ«τάται δι-ότι τό Κεντρικόν Διοικητικόν Σνμβονλιον της Ενώσεως 'Αιττα- λιωτών «αί 'Αλαϊωτών, τταραμε- λεΐ καί δέν έ—ιλαμδάνεται, δττως καί κατά τό —αρελθόν, την ίδρυ¬ σιν κατιασχηνώσεως διά τα απορα τταιδιά των συνοικισιμών τον. Διατί ό άξιότιμος κ. Γεώργιος Χατζηνιικόλάου ό άκονραστος, ψι- λάνθρ«οπτος, ό έμττειρογνώμ«ν καί συντονιστής ττοΛλών ττροηγονμέ- νων παραΐδεΐ'γιματικών κατσοικηνώ- σεω-ν, ό αληθής τώ οντι των 'Αττα λιειωτών καί 'Αλαϊωτών εύεργέτης, έπαυσε νά μεριμνά διά την ίδρυ¬ σιν και εφέτος κατοισκ.νηο-εως, διά νά δύνανται καί τα τταιδιό: των μ* λών τής Ενώσεως των νά ό—·ολαώ σωβΊΐ καΐ έττωφβληβώσι τής έξο- χιικής ζωης, τής τόσον άτταραιτή- τοο διά τάς κλονιισμένοτς ύγείας. Αναμένομεν καΐ παρακαλούμεν δττως ή "Ενωσις μας τάχιστα έν- διαφΐιοθή διά την άδικαιολόγητον αύτην εγκατάλειψιν μας, είς ττ,ν όττοίαν ιμολοι ταυτα δέν βέλομβν 6ααμ«ς νά τηστεύπωιμεν. ΕΚΔΟΣΕΙΣ Μέ τόν τίτλοΐν «ή μόνη λύσις τοΰ οΐκο,νομιχοΰ ττροβλήιματος τής Ελλάδος» εξεδόθη νττό τού Δρος Κ. Β. Βιιζά τττυχιούχου Κολλεγίου Άιόβας καί ά—οφοίτον Πανεττΐστη μίοι» Μινεσότοτς, τπεριοττούδαστος μελέτη, έξ 11 2 σελίδων άναφερομέ νη ιείς ττλεΐοται οσο θέματα ι τής οΐικονομικής ττολιτικής της χώρας μας. Τό βιβλίον τούτο τφοτείνει με¬ ταξΰ α!Χίλ**ν, την ϊδρντιν των με- γαλντέιΡων ναινπηγείων τοΰ κόσιμου είς την ΈλΙλάΊδα, διότι ευρίσκει δτι όλαι αι άλλαι πηγαι, ήδη έν ένερ γ εισ., είναι κοί βά είναι άνε-ιταρ- κεΐς. Συγ>κιεικ.ρΐιμένως τ&νίζεται ότι,
τταρά τάς άντιβέτους θεωρίας, ή
'Ε>λάς είναι ίνα; ττ'λούσιον Εθνος,
άλλ' ό λαός δέν θέλει νά σνν*ργα-
σβή ο'ικονομικώς καί ένεκεν τούτον
ττάσχει. Έτπσης νττοδιειικνύεται ή
ανέγερσις νανπηγείων δι" ενός με
γ όλον εσωτερικόν δανείοι».
Είς τό ττρώτθιν «εφάλαιον τοΰ'
βι6λίον έξηγιεΐται ή όητοστολή τ^
τπροορισμός τού ττλούτον ενός ε-
θνους κοοι είς τό δεύτερον έιτίσης
κεφάλαιον σνζηιτεΐται ό -ττλοΰτος
και τ« διάφορα ττολιτικ« σνσττί-
ιματα. Είς δέ τα κεφάλαια τρίτον,
τέταρτον, ττέμτττον καί έκτον, φέ-
ρονται έττί τάΝτηιΤθς αί δνσκολίαι
άς ή τταραιγωγή γενικώς σνναντά
<έξ ών άδυναττιεϊ νά έξι™|,ρΕ.τήση Εν εθνος έ—αιρκώς καί ιδιαιτέρως την •Ελλάδα. Τό βιβλίον τού κ. Κ. Β. Βνζά (άττοκτά ιδιαιτέραν έττΐικαιρότητα έκ τοΰ γβγονότος δτι καί τα ίπτό τής Κνβερνησεως λαμβανόμενα μέ τρα πρός ώνόρβοσιν τής οικονομί- ας ττερισ'τρέφονται κνρίως ττερί τόν άξονα 'όν ν—οδεικννε,ι είς τα κατά μέρος κεφάλαιΐά τον, κνιρίως έττί τώνζητηιμάτων άντιιμετωττίσίως τής γεωρΐγίας^ βιοιμηχοονίοΐς, ττα- ραγωγής, ύ—ερεπαγγελματισμοΰ κλττ. —"Επί τβ άναλήψΐι τωνκα- θηκόντων τοθ νβου Δημάρ· χου Ν. Σμύρνης κ· Πιρι μένη. Ώς βημότης Ν|ας Σμθρνης, β μοί επιτραπή" νά εΐ«ω β τι Βχω τό οικβίωμα νά «ορακα· λίσβ» τόν κ Δήμαρχον, χωρΐς νά θ«ωρηθί| βτι Οπεισΐρχομαι είς τά καθήκοντά τοο, νά εν οιαψιρθή Βιά τά κάτωθι, ·*, 2>ν
άλλα μ*ν χρήζουν άμέσου έν·ρ
γεΐα., ανευ τινός οικονομικήν
έτιιβαρθνσεως καΐ αλλα, βίον
ν ά γίνουν Βραδύτερον, άκλ
άπωσΐήποπε, βι6« 'νοεχομέ
νως νά όττοστηριχθβ ότι «ρο
σκροόουν είς τόν οικονομικόν
τομέα «αί βέν όπσρχει χρήμα...
—Α' Συγκοινωνισκά
1) Τά λεωφορεϊα τίς Ν^α^
Σμύρνης νά ίπανελβουν βΐς την
άφϊτηρ'αν (Άκα^ημΙας) ώς κοί
τά ττΉ "Άνω Ν Σμύρνης βιότι
οί κάτοικοι βχι^ρΐσθησαν είς
ούο κατηγορΐας ιΰνοουμένους
καΐ μή ή τυχηροΰς καΐ μή.
Ασφαλώς βά όποστηριχθη1
έκ μέρους τ—ν αρμοδίων Οτι
τεχνικοΐ λόγοι 6>ν ίπιτρΐπουν
τοθτο, τότβ βς τεοματΐζουν
ίΐς την οδόν Κοραή, ανευ σταθ-
μεόοβως. Άναμφΐ3βηΓ'ίτως θά
επιτευχθή τοΟγο, *άν ζητηθβ ή
μβίωσις τοθ βΐσιτηρΐου κατά τό
1)5 τής άξ(ας τού (λόγω μειώ¬
σεως τής αποστάσεως) καθ1 8-
σον καΐ λογικως καΐ νομικώς
εόσταθβΐ
2) Παρακαλβΐται ό κ. Δήμαο
χος νά ένεργήστι ταχύτατα, Δ
ότε ή Ν. Σμύρνη νά συνδβθΗ
μλ τό ΕΔΕ/Λ βι' ΙβΙων αθτοκινή
των, δεοομίνου Οτι καθ'σταται
βρορνηματΐκή, Χνα μή ίΤπω μαρ
τυρική, ή προσπαθεία τ©ν λουο
μέν ών νά έπιβιβαοθοΰν των αί»
τοκινήτοον τής θαλασσΐας συν
κοινωνΐας Τοθτο ά*; παρακο¬
λουθήση προσωπικάς, ϊνα οια-
πιστωθ{] ή άλάθεια. "Αν τταρ'
*λπ(οα είναι αδύνατον, τότε, ω¬
ρισμένας ώρας τής ημέρας. Ας
προχωροθν μερικά αύτοκίνητα
τής Ν. Σμύρνης, ώς τοπικσ, μί-
χρι Φαλήρου ή Καλαμακίου, έν
συνεχεΐα μετά τό τέρμα των.
3) Ή συγκοινωνΐα Ν. Σμύρ¬
νης με Πειραια έκτελεϊται μβ
σΰτοκΐνητα σταθμεθοντα είς
την στροφήν Ν, Σμύρνης : 'Ερω-
ταται : ΠοΙους ίξυπηρετε! ; ·Ε
πιβάλλεται λοιπόν νά άκολου-
θοθν την τροχιάν των αυτοκί¬
νητον Καλλιθέας (έντός τοθ
χώρου Ν. Σμύρνης), άλλως Βέν
νοεΐχαι ίξυτιηρίτησκ.
4) Ή «λευρά τής Ν. Σμύρνης
περΐ τό άλσος ουδόλως ίξυπη-
ρετεΐται καΐ οίον τά αύτοκ(νη
τα τής "Ανω Ν. Σμύρνης νά
οιέρχωνιαι Αιά τοθ ΆγΙου Σώ-
στη—όβοθ θράκης ή 'Εφέσου—
Στέγη Πατρίδος καΐ νά τερμα-
τΐζουν ώς σήμερον.
5) Τά ούτοκίνητα τοθ Πανιω-
νΐου δέον νά τερματΐζουν είς
Αγίαν Παρασκευήν ή 65όν
ΚαισσρεΙας ή πλατείαν Γεωρ-
γΐου τοθ Β* Βιότι ή δβος Προ-
τιοντΐδος καί ή συνοικία περΐ
τούς ΆγΙους θβοδώρους 6ίν
ίζυπηρετεϊτοιι.
6) Ή συγκοινωνία Ν. Σμύρ¬
νης—Αθηνών νά βιεξάγεται μ*
κανονικά βρομολόγια, διότι τά
σύτοκ'νητα άποστέλλονται είς
άλλας γραμμάς. Μια Ιφοβος
θά πείση τοος δυσνιστοθντας
εάν τηροθνται νά Βρομολόγια
«αί 8ή τάς εορτάς καΐ τάς ά-
ηογευματινός ώρας τοθ θΐρους
ή τίς ήλιόλουστες ήμέρες τοθ
χειμώνος.
—Β'. ·Ο8οποιΐσ
1) ΟΙ βρόμοι, οΐτινες «αρσμί-
νούν άπό Ιτους, έσκαμμένοι καΐ
με συσσωρευμένα χαλΐκια. πα-
ρακαλεΐται ό κ. Δήμαρχος νά
μεριμνήση νά τελείωσιν. 'Ε-
ρωτάται ΟιατΙ οί εργολάβοι κα·
βυστεροθν ; Δέν ίχου> είλημμέ*
νην υποχρέωσιν νά τελειώσουν
έντός τακτής προθβσμΐας ωστε
νά εκλείψη <ό αΤοχος αότό τής άκαταστασΐας (ό κλήρος Ιλο- χεν είς τόν Νέον Δήμαρχον νά ίττουλώνη τάς πληγάς). 2) Ή Λες. φόρος Βενιζέλου &ς βκτεθί), οΐτε νά συν&εθ() μέ την άγουσαν χ;ρος τό Ν. Φαλη- ρον καΐ νά έκλεΐψουν εί οΐκί- οκοι (άφοθ τοος στεγάσυ τό υπουργείον Κοιν. Προνοίας) Λ· στε νά άποκτήσπ ή πόλις Ν. Σμύρνης μίαν Εξαιρετικήν εμφά¬ νισιν καΐ είς τό σημείον αθτ6 —Γ. ΣχολβΙα 1) Τό 2ον καΐ 3ον Δημοτικόν Σχολείον Ιχοον ανάγκην |νΟς μανοροτοΐχου. Τά σι,στβγαζό- μενα παιδία υπέρ τά 800 βια- ΑΑΕΚΟΣΠ.ΗΑΡΣΕΑΛΟΙ Ί α τ ρ ό ς Ώ τορινολαρυγγολόγος ■Ιατρείον : ΡοΟσΒελτ 71β "Ωρα: 6-8. Τη. 621.001 τρΐχουν ηλεΐστους βοο«ς «τ. Βύνους καΐ πρΐπει μέχρι τοθ Σ)βρ(ου όπότε άρχΐζουν τα μα- θήματα νά Ιχη τελειώσει τό Ας Λνω Ιργον. Άλλως τε ή δα**, νη βέν εΓναι καταπληκτική. 2) Μ(α ενεργεια είς τό άρμ6. βίον υπουργείον νά ΧορηγηΜ πίστωσις νά οΐκοοομηθοθν σχβ- λεΐα είς τόν προοριζόμενον χο. ρον έγγύς τοθ Πανιωνίου, «~, νά αποκτήση καΐ ή Ν Σμόρνη σογχρονιομίνα ΣχολεΙα. Π Μ!, σται πόλεις ΙΑοβον πιστώοεις, άλλά κατόπιν Ινεργειών ΤΑ* προεστώτων. —Δ'. Καθαριότης 1) ΕΤναι καιρός νά αποκτή ό Δήμος αυτοκίνητον καθα ΐ ό ό ήμ ηον α τητος καΐ νό τταόσουν τά χρονιστικά κάρρα των σΐών νό εμφανΐζωνται. 2; Νά μεριμνήατ] 6 κ. Δήμαρ¬ χος νά γίνουν δ*ό»ρμοι (μεγ0 λειώΒες Ιργον II) καΐ νά Ινιβα. ρυνθοθν οί κάτοικοι μέ δατκα· νην ιΟΟΟ ορ εκάστη οίκογένεια (ίζθψλητΐα Ιντός πενταετΐα*). 3) Τό κατάβρεγμα των άσφαλ τοστρωμένων βρόμων καΐ είναι έββλέ —ΈξωραϊστΛκά 1) Τό ρέμμα της 'Αγίας Πά- ρασκευής πρΐπει νά καλυ·θ(| τ& ταχύτερον. Νά κατασκευασθή άποχωρητήριον, Βιότι δεν νοε(. ται πόλις, ανευ κοινοχρήσχων αποχωρητηρίων. Μέ την κάλυ· ψν τοθ ρέμματος νά γίνπ κα) ϊν κηπάριον ή Ο,Τι άλλα νομΙ- ζουν βτι πρέπει νά γίνη διότι ή περιφέρεια τής «Αγ. Παρα¬ σκευήν ίγκατελείΦθη τελείως, άπό ■πάση: πλευρας... 2) Νά Βιαμορφωθοθν κα| να οενοροφυτευθοθν οί βρόμο» κα| πλατείαι. 3) Ή κεντρική πλατεΐα Νέας Σμύρνης πρίπει νά διαρρυθμι. σθή, καθ* βσον, ή εμφάνισις της ώς πλατεΐας, παρουσιάζη 5,τι Βήποτε βλλο πλήν ΐλΒ. τεΐας άνηκούσης είς πόλιν «ρα. τευούσης. Νά άλλάζη ό ·ωτι· σμός, Βιότι θεωρεΐται λίαν άνε. παρκής. 4) Μία ίνίργΐια είς την 06· λεν νά δοθΠ τιμολόγιον κΐι« μίνον βιά την βιατήρΐ|σιν τοθ πρασΐνου. Τά άποτελέσματα των Ινερ. γειών θά είναι εόχάριστα καΐ αν Ικανοποιητικάς δ.ότι Ινφ συγκεντρώνει τόν κβλότερο» κόσμον ή Ν. Σμύρνη, (νέ) είναι τό καλύτερον προάστειον, Ίνφ είναι ή καλυτέρα κηττοΟλολις.,. με την σημερινήν ΙμφάνιβινκαΙ έλλειψιν των δσων άνέφΐρα, 0· στ«ρε( Εναντι των Αλλαν προ*. στεΐων. θΐλετε νά θαυμάζετε τή* Κ. Σμύρνην, ένδια#«ρθί|τε, άγονι- σθήτε, έπαγρυπτήσατε καΐ γρή γορα θά άπολαθοηπ χοθς καρ, πούς των κόπον σας καΐ τβ» ίνεργειων σας. Ι. ΣΤΕΦΟΠΟΥΛΟΣ Δημότης Ν. Σμύρνης όΒός Μαγνησίας 12 ΙΤΙιγΝ 1.111ΙΪΗ "Ο ΠΑΥΛΟΧ,, ΣιλΙοις &80 Μόλις έκυκλοφόρησι ή ιτρωτότυπος ΑοτοΒιογρα- ψΐα τοθ * Αποστόλου των Εθνών, βΐς Ικδοσιν καλ· λχτεχνικήν διά "Ο^σιτ τοθ κειμένου καΐ &σθυτυ· πίας των 22 βίκόνυν. Πω· λιΐται βΐς άπαντα τά βι· βλΛοπωλιΙα καΐ είς την όδός Χαρ. Τρικοθπη 6. ΧΩΚΡ. Χ. ΖΙΝΑΝΙΑΗΙ ΖΙΡ. Χ ΙΊΟΛΑΤΌΓΛ0Τ 71 ΡΑΑΙΟΦΟ.ΝΑ - ΗΑΕΚΤΡΟΦΩΝΑ Κ0ΤΖ1ΗΕΣ - τΥΓΕΙΑ - ΡΑΠΤΟΗΙΧΑΡ-' Σ1ΔΠΡΑ- ΗΑΕΧΤΝΚΕΣ ΣΤΣΚΕΤΕΕ ΕΗΠΙΙΕΙ Έιτ>κτ*τσ — Έγγυημένα — Μ* δόσ«ς
ΛΝΤΑΛΛ.ΑΚΤΙΚΑ ΡΑΑΙΟΦΟΝβί·
ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΒΡΓΑΧΤΗΡΙΟΝ ΡΑΔΙΟΦ-Ι·-·1
ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΖΥΖΕΙΤΒΝ
ΡΑΔΙΟΗλΕΚΤΡΟΝΙΚΗ
ΣΟΤΗΠ.ΣΑΚΟΣ - ΟΥΓΛΕΡΟΓΑΟΤ - ΑΕΑΕΦΒ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΥΤΣΗ 1 — ΑΘΗΝΑΙ
ΦΩΤΟ-ΑΝΤΙΓΟΗΗ
ΣΤΑΔΙΟΥ 6? Όμόνοια - Τΐ|λέ·ί9νο» 927.191
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ
[Διά ταυτότητβς καί πιστοηοιητΛκά Μ·Υ§·
θύνσβις. - Άντιγραφές. - "Ενχρωμβς: ·"·";
γραφΐβς. — Εμφάνισις καί έκτόιιβσις ^ν
Πώλησις φΐλμς. - Νυμφΐκές καί έθνικές *νθυ
μασΐβς. -. ΚαλλΑΤβχνικΙς κορνΐζβς, «· Α. *Ι·
ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΖ
ηΡΟΖΟΠΙΚΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ
Παράδοσις παρσγγΐλιΛν