187233

Αριθμός τεύχους

1464

Χρονική Περίοδος

32ον

Ημερομηνία Έκδοσης

15/2/1959

Αριθμός Σελίδων

2

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΦΥΠΚΟΣΚΟΣΜ
    ΙΗΧΟϋΕΒ»ΟΜΑΛΙ,ΙΑ
    ΤΟΣ 32ον — ΑΡΙΘ. ΦΥΛ.1464 —■
    ΗΕΦΗΜΕΡΙ1, ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ Π»'ΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΥΜΦΚΡΟΝΤΩΝ
    15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1959 {
    ΟΜΑΔΙΚΗ ΠΟΡΟΣΙΣ
    Είς εφημερίδα έκ των ΔΑ
    Τ1ΛΟ2
    τα
    την
    πνραύλων είς
    ,,νίοιιαίας, εδημοσιεύθη
    τόν
    5
    υπο τον τίτλον
    ν
    «3
    ©Α-
    Αηό την ρύθμιο,ν τού
    είς την οποίαν,
    τού*
    σεώς μ«
    σιν των
    [ ϋοιν τού ζπΓΓήμοττος, έατω καί
    | α ΐτρώιείται, δι' αυτής νά ηα-
    ε Ι ς τ ό ί ι η ν £·
    [ ι 5 η ©ΰσιαατική ύποδούλω-
    Κΰττρβυ, είς τβϋς Άγ-
    νβύς
    α*6ν «ι*
    Ι
    ν « δ ι κ
    ό ν
    Έν τώ μεταξΰ τβ "υμδοΰλι-
    ίΛ' τβΰ Όργανιαμβϋ τής Εΰρω-
    ής Οικονομικάς Συνειργα-
    εχορήγησεν βίς την Τβυρ-
    „_. νέαν πίστωσιν έκ 22 «κα-
    τβρμυρίων δολλαρίων, μετά τά
    II
    έκατομμΰρια δολλάρια, τά
    «ΐοϊα έχορηγήθηα«' είς αύ¬
    την, υπό τοΰ ίδίου όργανισμοϋ,
    ιοβγβνιεβτέρωις. Ή παρασχε-
    9ΐί» τοιουτοτρόπως, κατά την
    τελευταίαν έξαμηνίαν, υπό δι-
    «ρόρον αυμμαχικών χωρών —
    μ: ιτρωτοπορον την Αμερικήν
    - οΐκονομική 6©ή8ε·ια, πρός
    την Τουρκίαν, υπερέβη τα 700
    ίχχτομμύρια δολλάρια.
    Αντιθέτως, η πρός ημάς πα-
    ρΗχε&ϊσα Άμερικανικΐι ένί-
    οχιχης, διά την πλήρη κα'ι,
    ι» φ λ η ν ύποταγήν μας είς ι
    τα άνδελλτινικά κελεϋαματα ί
    τοδ χ. Τςών Φβστερ Χτάλλες.
    δέν {«ερέδη εφέτος τά 25 —
    «' δέν απατώμαι — έκατομ-
    μύρια όολλάρια.
    ΕΙ; άλλας έηίαης έψημερί-
    ί*5, έξ έκείνων που άπ©μυζοϋ·ν
    το «Τμα καί τόν 'ιδρώτα τοΰ
    ι ε ι ν ώ ν τ β 5 καΐ γ υ-
    μνητβύοντος 'Ελλη-
    «χβδ Λαοΰ, διά νά άποκρύ-
    «α*ν τά έδνικά έγκλήματα
    χ*Ί τά άναρίθμητα
    οχάνδαλα τής Εύινιβιβκρατίας,
    (νΊΐμβοιεύθη — &ς πρβεροτομέ-
    νη δήδεν άπ© τους κΰκλους τοΰ
    ΝΑΤΟ — ή πληροφορία ότι «ή
    ιίημιουρυία πραγματι¬
    καί ανεξαρτήτου Κύπρου
    ίεωρείται, άπ© συμμαχικήί
    ίλΐυρχς, ώς δνναμένη νά άπο-
    «τβιλην καί... κατά τής
    ' τής Ελλάδος !
    τόν
    β οποίον
    χς Τβ β.
    Ιδανικών τού
    υ τή5 ώ
    Την
    ω ς
    ««.ι ' · ------ Ψ β φ β 6 ε ή
    κ«ί α ν τ ε θ ν ι χ ή ν Τχ-
    άψόγουστά-
    τηροΰν τά άνώτατα
    •α '-■■--,"* Ιώρυμχτα, μέ την
    Ακαδημίαν καΐ τά Πανβ-βτή-
    μιοτ επι κεφαλής, οί έπιστημο-
    νικβί σύλλβγοι και αί -
    Ρωμηών,
    μέ ί(θργιατιχήν α.
    πάθειαν την συστηματι¬
    κήν άπεμπολησιν των έβνι-
    κών συμςρεροντων καΐ τόν κα-
    τεξευτελισμόν τής δ υ α τ ή¬
    ν β υ Ελλάδος.
    Μ ΚΑΛ.Ο2
    ώ. 2. : £ίχα γραψει τό ανω¬
    τέρω αρθρον μβυ, δταν άνέγνω-
    ο*. είς τάς πρωϊνάς έφημερί-
    ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΛΥΘΗ
    ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
    •Υφίσταται ρητή νομική ύποχρέωσις διά τό Κράτοςνά
    στεγασΐι τους παλαιούς άστους πρόσφυγας.-Νά δο-
    ^^0νίνά?0000δρΧ· διά τού^ παραπηγματού-
    την αυτοστεγασίν των.— Ποίον τό καθήκον
    των προσφύγων Δημάρχων
    Όμιλία τού κ. ΤΖΙΤΖΗ είς τό «Κεντρικόν»
    Αι·*»-
    V;
    — ΊβΗ-ττν-ς: ΧΟΚ··ΑΤΜΣ ΧΑΡ. ΧΙΝΑΝΙΔΗΣ | ΓΡΛΦΕΙΛ — ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑΟΔΟ2 ΣΤΑΔΙΟΥ Η - ΤΗΛ.
    »¥»»»!»*¥¥¥¥<> ¥»*«■¥*¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥"¥»¥¥¥¥¥¥¥¥^¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥»¥¥¥¥¥»¥¥*¥¥¥¥¥¥»Μ¥|
    Επί τη έορτη τών Τριών Ίεραρχών
    χους,
    τής 25.1.59, £χει ώς έξης:
    « Αά ίλέβ
    χ ς έξης:
    ττά ίλέχβηστχν διά την δν-
    τ«ς αθλίαν κο-όΐ—τάσιν των ττο-
    ραττηγιμοτούχων
    εν
    *Χη
    ΠΙλην ομως καίτοι παρήλθίν τό- ,ΐλβ δυστυχώς ίχει
    δτι δέν
    ξαναειούμε.
    Φβάνουν πλέον τά κλάματα.
    'Εδώ δέν ήλθομεν διά νά κλά-
    ψωμεν, ηλθομβν διά νά διαμαρτν-
    σος χρόνος ουδέν εγένετο.
    Τά συνέδρΐα γίνο<νται διά νά έ- τοΰς άρμοδίους νά τού χλϊ τβϋ £ταίητ - , άποτέλεσιμα τής των μ ι σ Θ ά .ο ν ω ν τής Τονρκίας' Κτίουι 7 Νταλλες* -ΊϊΤελφοϋ τού ρΐχανδ ύπβυργοΰ των 'Ε- Τ4(ν; τη ν; της Μεγάλης Ύπερατλαν- Πς Ελ είναι, χατόίτιν τούτου, όν νά εξηγήση κανεΐς « όλέβριβν άποτέλεαμα τών Ελλ3>νβτουρχικών ουνομιλιών
    % Ζυρίχης καί τών «λλων
    Λγνλοαμεριχανικών μηχανορ-
    ρβφιώιν είς ίάρος τής Έλλά-
    ίβς.
    Ό κ. Τςών Φοατερ Κτάλ-
    λες δέν έβειώρηαεν αναγκαίαν
    νά συναντηβη μετά τοΰ κ, Ά-
    ,έρωφ-Τοσίτβα καί τών αλλων
    ίλλτγνβφώνων ύπηιρβτώιν τού,
    ί'ά νά δώση πρός αΰτβυς πρβ-
    ίβρικως τάς διαταγάς, διά την
    * ν ε υ ίρων ύιτοταγήν
    ν&ί είς τάς αξιώσεις τών Μεν-
    «Ρβζορλβυδων. "Ολας όιλλως
    « γενικώξ τάς ά ν θ ε λ-
    λ Π ν ι * ά $ επιθυμίας καί έ-
    ηιταγας τού — ϋρα καΐ τό Λε-
    ρίφπμβν, πρός την «'Ελληνι-
    "ηνη κυ&έρνηοην, μήνυμά τού,
    *«' εύκαι,ρία τών τβυρανικών
    Χβννιδαλικών βργίων τής 6η$
    Ιϊπτεμφρίου 1955, είς δάρβς
    των όν Τουρκία ομβγενών μας
    - 6 άρχηγος τού Ετοάητ Ντη-
    "Λρτμβντ τάς διαβι&άζ-ει διά
    Τ«ν έν "Αθήναις εκπροσωπών
    Τβ». Διότι «Ινα» ά η β λ ύ-
    Τ ο< ( 6έ6αιβς ότι θά βκτελε- °ίβΰν η,βτώίκαΐχω- "ί καμμίαν άντίρ- Μ α ι ν. τάς δηλώσεις .νΜ ε^ννβι,ρχου τής Κύπρου, διά των, οποίων «έξεφραοε την Ικανοποίησιν >υ καΐ συνεχάρη τόν πρωθυ-
    ;υργβν κ. Καραμοινλήν, διά
    την επιτευχθείσαν είς την Ζυ-
    ρίχην 'Ελληνοτουρκικηινι συμ-
    ©ωνίαν. ή όπβία δέτει τά Θεμέ.
    λια αμεσου καΐ ώριστικής λΰσε-
    Διαμοορτύρομαι ώς πρόσφυξ διό¬
    τι ό άρμόδιος Ύττουργός λάμτηει
    δια τής άττουσίας τού (χειροκρο-
    τεΐται).
    "Εάν ό κ. 'Υπουργός δέν ένη,με-
    ρώβη εισέτι διά την όλην κατάστα¬
    σιν των προσφύγων, ασφαλώς
    Επρεπε νά ήτο έδώ διά νά ι
    ρώση τάς γνώτεις τού.
    "Εχω πληροφορίας άττό τήιν όρ-
    γοονωτικήν επιτροπήν δτι προσε-
    κληβηισαν άπαντες οί άρμόδιοι,
    καί ομως τύδεΐς παρίσταται.
    Κΰριοι,
    Διά νά δώσωμεν κάποιαν δικαιο-
    '·""" -'- *~" προσφυγικήν ύπό-
    πρεπη νά σας βι>
    άπό ημάς τους ά-
    ποτολέσαντας επιτροπήν και μά-
    όνόιματα μελών
    νά τά κάμουν τό κοδήκον των.
    _ Προγράμιμοοτα υπάρχον «αί 0-
    πάρχουν, διάβεο-ις πραγματο-οιή-
    σεώς των δέν ύπάρχει (χειροκρο-
    τήματα).
    Εγένετο σκέψι ςδανεισμού δι"
    ήν είπον ότι β' αυξηθή Τ6 κυκλο-
    φ:ιροΰν χοαρτονόμιοιμα.
    Διά τού δαινεισιμοΰ είπον δτι τά
    ΧΡήιματα 6' άποδοϋν είς βάρος τοΰ
    κυκλοφορούντος νοιμίσματος.
    Τούς ΰπεδείξαιμεν τάς έπ&νδύ-
    σεις τονίσαντες την ανάγκην τής
    άν&ρωπίνης στεγάσεως των πτ»-
    χών προσφύγων.
    Είναι ΰποχρέωσις τού Κράτους
    — ΰποχρέωσις ν:μική διακηρο
    (χειρΰκροτήιματα).
    Τά δανεικά αώτά άς τά εί/ρη
    άπο τας
    βεσι|ν'
    λιστα 6'
    της
    Κ0Γ'
    ■■-» β «ντοβφΐαομβδ Τη1 *Ζΐ
    ^«κής Ελευθερία* υπό τας
    !^λονίας τής ά-------^~' *"*"'
    'ών ουμί,ούλων της, βί
    ----ουθοΰιν; έν μεοω τΐ5
    κα'ι των
    —Μης, την
    τής θρυλικής
    "πως ό Πέτρβς
    μχκρβθεν, Ιοχ~.....
    τό μ«ρτύρ>ιβν τού
    ως τβΰ Κυπριακοϋ προ&λήμα-
    τος, καθισταμένης
    τής Κύπρου ανε¬
    ξαρτήτου καΐ κυ-
    ριάρχβυ πβλιτεία ς».
    Ανεξαρτήτως ομως τβϋ ά-
    6 α α ί μ ο υ τβΰ ίσχυρισμοΰ
    τοΰ Άρχι,επισκβπβυ τής Κύ¬
    πρου, δτι δηλαδή ή γενέτειρά
    τβυ καθίσταται άνεξάρτητβ;
    καί κυρίαρχβς —διότι είς την
    πιραγματικότηιτα μεταδάλλεται
    αυτή είς Τουρκικόν πρβτεκτβ-
    ρατον, διά τής εγκαταστάσεως
    Τουρκικών; βάσεων επί τβΰ έ-
    δάφβυς της καί μέ τό δικαίωμα
    τής^άρνησικυρίας, τό όπβϊβν θε-
    ΐπί^εται πρός όψελβς τών καν-
    νιβάλων τοϋ Κιβυτοούκ, έηί
    βλων των κ ε φ α λ α ι ω -
    δών τβμέων τής κρατικής
    φωνία αντιβαίνει* ά ρ^η^ν
    πρός τβ άναφαίρετβν
    δικαίωμα τής μ ε γ ί β τ η ς
    πλειβψηφίας τβϋ Κυπριακοϋ
    Λαοΰ, βπως άιτβφαοίση έ λ ε υ-
    Θ έ ρ ω ς ηερϊ τής τΰχης τβυ.
    Είναι αυνεπώς άντίθετβς
    καί πρός την ένβρκβν διαβε¬
    βαίωσιν την όπβίαν ό Μοτκα-
    ριώτατβς παρέσχεν, έντός τβΰ
    Ναβϋ τής Φανερωμένης, ενώ¬
    πιον τής Έθνικής τών Κυπρί-
    ων ϊυνελεύσεως, βταν ώρκίβδη
    ότι βΰδεμίαιν άλλην λύσιν τβΰ
    Κυπριακβΰ Θά δεχθή, πλήν τής
    αύτβδιχθέοεως, ενώσεως, εντός
    εΰλόγβυ τακτήξ
    προθεαμίας.
    Κατόπιν τών ανωτέρω ^ καΐ
    ουν&πεία τής δηλώσεως την ο¬
    ποίαν έκαμεν ένώπιβν τή« ι¬
    δίας Κυπριακής Έθνβαυνελευ-
    οεως, βτι «θ ά ήτο έ π α ι¬
    σχύν τ β § πρβδοτηδ
    τήί Πατρίδβς δστις
    ηαραδίί τόν ώς ανω
    δβ'θέντα ίρχβ ν», εις
    τόν ,Κύίτοιβν Ίεράρκην έναπό-
    κειται νά χαιρακτηρίση β ιδιβς
    τόνί έαυτβν τού..
    Άλλά καΐ ή εφημερίς ή *-
    πβία εΐχε την άτυχή εμπνευ-
    οιν νά προτείνη κάπβτε τόν
    Άρχιεπίβκβίτβν τής Κΰπρβυ ως
    π,ρωθυπβυργόν τήδ Ελλάδος —-
    Π «Ελευθερία»— εγραψεινν είς
    τό κύριον άρθρον της της πα¬
    ρελθούσης Πέμπτης τά εξής δι
    ι--'νβυς βί όπβίβι έβοιααββλβνη
    διά την Ελληνοτουρκικήν
    ωνίαν καΐ την εθεώρησαν
    ώς «λίαν Ί κ α ν β π β ι η-
    τ ι κ ή Λ1"·· " 7 τ
    άναιοχϋντως εκε·-
    "βς β οποίος β* ετόλμα —
    £δώ ώς οί
    ΓιαβάσογλΙου, Μηλιώρης, Βα-
    λοϋριδος, Χατίήιμπεης καί οί ό-
    όποΐοι τόσον έκουράσβημεν είς τό
    7ον τταιμπροσφυγκκόν συνέδριον
    τής ©Είτοιειλονίκης,
    ης, ς
    καί βιδλίοο άκό·μη καί μάΧιστα μέ
    ίδικά μας χρηματα, ύττοδεικνύοντες
    τρόττον ττροικτικόν διά τήν επίλυ¬
    σιν τού προσφυγΐικοΰ ζητήματος.
    Τόσον έττί τών δσων £κεΐ δι&κη-
    ρυξοβμεν δσον καϊ έηχ των δσων
    I-
    ξεβέσςμεν ουδεμίαν άντίρρησιν εί¬
    χον τόσον ό ©ηβαίος «αθώς έττί-
    ρς μή ηρ
    χδε?τα κατά την συμφωνίαν 1930
    υπό τοΰ Βενιζέλου.
    Ό .κ. Γιαβάσογλου, ώς γερου
    σιοϊστής κατά την εποχήν τής συμ¬
    φωνίας έκείνης, Θέσας τό έρώτημβ
    είς τόν Έλειτθ. Βενιζέλον, ττώς κα!
    διατί νά χαρίσωμεν ημείς τα δι-
    καιώ'ματά μας είς την Τουρκίαν
    έλαβεν τήν διαβεβαίωσιν καϊ την
    κατηγοιρημοίτικήν α"τοϋ -εήΐλιωσιν
    δτι ή Ελλάς, ανελάμβανε την ύ-
    τιι:ιχρ*»ιτιν νά στεγάΐτη δλους τους
    ττρόοιφι/γας, βύματα τής Μικρασι-
    οτικής καταιστροφής δι' τΐν ό μό-
    ιος αΰτός κόσμος δέν εΰθύνεταιΐ.
    Έξ αώτοΰ καί μόνον τού γεγο-
    νότος τίθεται τό έρώτημα «■εΤνοτι
    ή δέν είναι νοιμιική ή ΐπτοχρέωσις
    το ίκράτΐ:υς έναντι των προσφύγων;
    ΆΙλλά δλαι αώτά τοΰς τα χοιρί-
    ζομεν, διά νά στηριχθώμΐν είς τάς
    ε<σ6εβαιώΰ£ΐς των Βενιζέλου καί Πκττάγου. Ζητούμεν συνεττώς όπτλώς νά μάς δανείση τό Κράτος. Ζητούμεν μαζί μ' £αέ ΰπάρχουν ττολλοϊ άλλοι άχό'μη ποϋ τό γνω- ρίζοι/ν ε,ύτά — τταροκαλώ λοιττόν νά εχωμεν κατανόησιν καί σοβαρό- τητα κο.1 νά τταύκομεν νά κλαίωμεν είς τοΐις άρμοδίΐυς, διότι αύτοι δέν συγκινοΰνται, στά δέ αύτιά των «'χοιτν μπ«ΐ βουλώματα. Χρε.ιάζ·εται αγων καί δράσις. Ο! Δήμορχοι κατ' αρχήν, δλοι οί Δήμαρχο.ι εχονν ύ—3·χρέωσιν νά βοηβησοι/ν τόν άγώνα των. — ροσ- ψύγων καί μέ ττολιτικήν άκόμη δράσιν ώστε νά έξαναγκάσουν την Κυβερνησιν νά πεισθή διά την ε¬ πίλυσιν τοΰ προσφυγικοΰ ,ζητήιμα- τος. Προκινδυνεύω νά ττροτείνω δττνς τό Συνέδριον όπτοκηρύξη τον αρ¬ μόδιον Υπουργόν, δσττις λείπει ά- ττό την σημερινήν σννέλευσιν. Άπό τούς Δημάρχους τοΰς ττρόσ φυγας νά γίνουν διαμαρτυρίαι, ά- σχέτως εάν ΐ'χουν ότπο«ατ«!—αβή, νά γίναυν ί-ΐτανσΐλαμβάνω διαιμαρ- τυρίαι διά νά δεϊξουν τί[ν άλΐλιηλεγ- γύηιν των ττρός τούς δυστΐλχεΐς ά- δίλφούς τταροίγ'κούχους, νά όρί- σουν ημέραν διαμαρτυρίας — 8- λΐι άνε.ξαιρέτως οί Δήμαρχοι τής Ελλάδος — ώς ημέραν έγκαταλεί- ψεως τής ττρασφυγικής ύττοιχρεώ- ΓΡ11Γ0Ρ10Σ Ο ΘΕΟΠΟΓΟΣ (πίΙΖΙΑϊΙΖίΙπΟΣ) Πότε καΐ που εγεννήθη. — Ποΐοι οί γονεΐς καί τό γένος τού. — Ή έκπαίδευσίς τού. — Είς Αθήνας μέ τόν Βασί¬ λειον. — Πρεσβύτερος, Έπισκοπος Σασίμων, Άρχιερεύς Κωνσταντινουπόλεως. — Κατά τών Άρειανών. — Ή ύπέ- ροχος ίερατική σταδιοδρομία τού. — Είς τών σπουδαιο· τέρων έκκλησιαστικών συγγραφέων. •Υπό τού κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Γ. ΜΠΟΝΗ, Καθηγητού τού Πανεπιστημίου Αθηνών Στταν'κος έντός τού αυτού μηνός έορτάζεται τ,ρΐς ό οώτός αγιος, δ- πως ονμβαίνει είς την ττϊρίτΓΤθΧΐΊν τοϋ Γρηγορίου. Την 19 Ίακουαρίου έτΓΐτελεΐται ή μνήμη τής άνακομιδής τοΰ ΙεροΟ αυτού λειψάνοα έχ Ναζιον- ζοΰ είς τόν Ναόν τών Άγΐων 'Απτο- στόλων έν Κ)πόλει έττ! Άρκιαδίοο ή ΤΓΐθανώτατα τοΰ Θεοδοσίου. Τή' 25 ' Ι ανουαρίου έττανηγυρίσαμεν τα Γενέθλια, ήτοι την έπτέτειαν τού ιϊα- νάτου τοΰ άιτίου Γρηγορίου. Μετά τινοις δέ ημέρας, ήτοι την 30 Ί α¬ νουαρίου θά σννεορτάσ<ομ·εν πάντες οί "Ελληνες τόν θεορρήιμονα ανδρα μετά τών δύο ετέρου σοφών κσΐ ά¬ γιον Ίεραρχών, τού Βοβσιλιίοο κσι τοϋ Χρυσοο-τόμου, οΐτινες προβάλ- λονται είς ημάς ώς τα ϋττέροχα θανότα, διεδέχθη τό 328 έν τή επι-Γρηγορίου καϊ τής Νοννης. 'Εξε- σικοττή Ναζιανζού, την όττοίαν ύ-1 τταιδευθη έν 'Αλεξοονορείςτ. 'Ελθών —έρ τα 45 έτη έττοίμανε, διακριθ^ϊς | είς Κ)ττολιν ήσκηβε τό έττάγγελ- δια τήν ττρός τό —οίμνιον άγό—η,ν | Μ α τού Ιατροΰ. Τόση ήτο ή Φημη αυτού. Ό πατήρ τού Γρττγορίου άττεδίωσε ττλήρης ημερών, έκα- τοντουτης, τα τέλη τού 373 ίτους. Τόν θάνατον αυτού έθρήνησεν ό Γρηγόριος έν οχίρά 'Εττιταφίων, έν οΤς έκχύνεται —λούθΊος ό χυμός τών ανωτέρων «χ! εύγενών συναι- σβημάτων υιού άληθούς τΐίρός ττατέ- ρα φιλόστοργον »αί πλήρη χαρίτων. Άλλά τπερκτσότε,ρον τού ιτατρός ΰμνησΕν ό θεΐος Γρττνόιριος την« μη τέρα αυτού, την ττερι66ητον Ν ό ν- ν α ν την θυγατέρα τού ενδόξου οΐκου τοϋ Φ ι λ τ α τ ί ο υ καϊ τής Γοργον ίας. Εΰκλιειο: γέ- πιρότιτπα ώρετής καί —αιδείας, τί- νους, εϋσέβεια καί ήθος καί κάλλος θόυς καί άγωγης, θρησκείας καΐ Ι ><«! πασών των αρετών τό σύμπλκ- Έπιστήμης Υμο τταρήσον αύτη καί παρέσχον ς Έπιστήμης. Ό αγιος Γρηγόριος 32 ί Υμ τταρήσον αύτη καί παρέσχον εγεννήθη είς τόν Γρηγόριον εύλόγους άφορ- ί έ ί δόξ ύ Νά στείΐνουν τηλεγροτφήμοπα ίιο.μαρτυρίας ττρός την Κυβέρνη¬ σιν, ττρός ιτάντας τοΰς δρμοδιους — νά έττισιοεφβοΰν τοΰς ττροσφνγι- κοΰς συνιοικΐ'τιμοΰς οΐτινες ττσιρου· σιάζουν όινάγΛι/φον την αίσχράν διαιβίωσΊν τής ττ,ροσφνγιάς (χειροικροτήματα)., Περί την αυτοδιοίκησιν πρώτου βαθμου 01 ΔΗΝ01 ΚΑΙ ΑΙ ΚΟΙίΙΟΤΙΙΤΕΣ ΑΛΛΑΧΟΥ Προτάσεις νά περιορισθούν αί δαπάναι διοικήσεως τών Δήμων κατά τό πρότυπον έπιχειρήσεων.— Ποΐαι δέον νά είναι αί άρμοδιότητες τού «έξ έπαγγέλματος» διευ¬ θυντού.—Τί γίνεται είς τάς Ηνωμένας Πολιτείας. — Πώς έξευρίσκονται τα κατάλληλα πρόσωπα.—Πρέπει νά έπω φεληθη ή χώρα μας τής σχετικής πείρας. Τού συνεργάτου μας κ. ΣΠ. ΚΛΡΔΑΡΑ Οί Δημόται έξακολουΦοϋν νά ι 'Επ' εώκαιρία των συζητήσεων έ'χουν πλήρη έλεγχον των τυχών ί τοΰ Νΐομοσχε- ! τής πόλεώς των,δεδομενου ότι | ό βύλ έ δ θεμα τΐεττειραμένων καί ακεραίαν άνωτάτων διοικητικών ύτταΑληλων. Έκ των κυριωτέρων πόλεων αΐ¬ τινες ούζτιαστικώς διοικ,οΰνται υπό Δ>ευ6υντών £.Τναι είς μέν τάς Ήνω-
    μνας ΠοΑιτείας τό Σινσινάτι, τό
    ά ό ό ί τό
    δίου περι Δημο,τικών καί Κοινοτι- ί τό Δημοτικόν Συμβουλιον εχει δι-
    κών έκλογών δέν είναι άσκοπον νά καίκιμα νά ά-πκλύση τόν ΔιευΒυν-
    έξετάσωμεν πώς διοικοϋνται οί την εάν δέν είναι ίχατνοποιηιμένον
    Δήμοι είς άλλας χώρας. έκ τής άποδόσίως της εργασίας Ντάλλας, τό Κάσας - Σίτυ,
    Είς ττεί>ια<σοτέρους των τριακο- το»· Σαντιάγο, τό Τολέδο. Είς δέ την σίων Δήμους εντεύθεν καί έκ·εϊ3ϊ.ν , Ποραλλή/λ»ς ο Δήμαρχος μέ τό Ευρώπην τό 'Ελσίνκι, τό Δουβλί- τοΰ ατλαντικόν έξετάζονται ττρο- , Δημοτικόν Συμβούλιον, ούτινος νόν, ή Κολωνία, τό Άννόβερον και τάσεις όπως περιορισθούν τ^ά ίξο- πρΜδρεύπ. καβορίζουν την πολι- τό Δίθσελδορφ. διοικήσεως αυτών κατά τό πρό- τιχτ1ν το,ΰ Δημου κοη άντιπροσω- | Εις την Αμερικην, το ήμισυ των πεύει κώτό' είς πάσαν επίσημον -πόλιΕων μέ πληθυσμόν αν« των εμφάνισιν. 25.000 κατοίκ«ν, διοικοϋνται υπό Ό Διευδι/ντής τού Δήμΐυ εχε» Διευ3ι/ντών. ευρυτάτας άρμοδιότητας έν τή έκ- | Τό σώστημα τυΤΓΟν έ-ιχειΡήσεων διά τόν διορισμόν είς τοΰς Δή- μι;υς τΓε.πειραιμέν«ν Διει/3ι»ντών, ώς γίνεται είς τάς έτηχειρή'σεις. ' δί ίί ί έ α Ι Ή ιδία αίίτη δέν είναι νέα διό¬ τι άπό τού 1908 έφαρμόζετα>ι τίς
    τάς Ηνωμένας Πολιΐτείας, τόν
    Καναιδά, την Γερμανίαν, την Σουη-
    δίαν, την Νορβηγίαν, την φινλαν-
    δίαν και Ίρλανδίοΐν, εινιβα πλΕΪστοι
    δσοι Δήμοι διοικοϋνται κατά πό
    πρότυπον των 'Επιχειρήσεων μέ
    άποτέλεσ'μα καΛντέραν απόδοσιν
    είς κοινοφελή εργα και Ικανοποί¬
    ησιν των Δημοτών καί μέ μειωμέ-
    να διοικη/πκά ϊξοδα.
    Τό σύστη,μα τουτο δέν παρα-
    βλάπτει τά πολιτικά δικαιώματα
    των Δη'μβιτών, έφ' όσον αύτοι £<^ λέγουν τό Δημοτικόν Συμβού¬ λιον, τό οποίον έν συν&χει'α έκλέ- γει τόν Δήμαρχον διά νά προε- δρεύει τού Διοικηττικοϋ Συμβουλί- ου, άλλά καϊ ειορίζει έν συνεχεία τόν Διευθυντήν τού Δή>μου έξ έ-
    παγγελματιών.
    Αί άριμοδιότητες τού Διευθυν¬
    τού τούτου είναι άνάΛογοι μέ τάς
    τού Διευδιτντοΰ οίαισδήποτε μέγα-
    Λιδοοαχ<χλβ Είς την Λάπρ«5«ν τβΰ νέβυ *ί»εΛ ίθνηκοϋ βγχλήματβδ, ου- νπργηοαν καΐ ©Ι ήγέτα» των καί ποικιλωνύμων κβμ- ΆΛβΑιτευ^βω5 *«ΐ κεφαλής τόν «ραξικοπη- —ηκώς άναρριχηβέντα είς τη^ *ΡΧτ>γίαν τοΰ Ιβτορικβΰ κ©μμ«'
    Τβ« τοδ 'Ελευβερίβυ Βενιζέλον,
    Μχ^ν τό δέμαί
    χ«ί την ψυχήν, υϊόν
    τ«>». Διότι παρακβλουθουν κ*ι
    ίύτ*ί, μέ π α χ υ δ ε ·Ρ Η '-
    ϊ Π ν μβιρβλατρείαν, τα είς
    **Ρβ« τής μαρτυοικίτί Κύπρου
    τ*----- ' χ γωβις νά πρ©ο-
    τά έκ τού έλευθε-
    Γ :«
    στιγμαί·
    ίχβυν τβ ο τ β ι Χ { '
    β ε ς βάρρβς νά ^^
    κ«νβν
    ώ
    διάΑημα. Λρβς
    ΡυίΙμιοτην τβΰ «β
    ιτεύματβς, διά νά έπιαυρβυν
    "ιν πρβσβχην τβυ ίιτι των συ-
    ;ϊ»»»ν τής έφβοψιβςβμίνης, ύη*
    χιΛ,ρνώντων, ΟΛΕ0ΡΙ-
    ηβλιτιχης. επί τβΰ Κυττρ»-
    * κί *λλων έβνικών ζη-
    μιτοι{ύ τών ©πβίων
    τ«κ«'
    «ν
    ΣΜΥΡΝΑΪΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ
    ΣΤΕΛΙΟΥΣΠΕΡΑΝΤ^Α
    'ΣΤΟίΡΟΜΟΤΟΪΙΪΟΧΑΣΜΡΥ..
    Υπο τού 'ΕκίδοτικοΟ ΟΙκσυ Μ.
    Βασιλείοιι εξεδόθη καί έκυκλοφο-
    ρησε τό νέον έργον τού Σμι/ρναι-
    ου καθηγητού καΐ λογστεχνου κ.
    Στέλ.ου Σττεράντο-α «Στο δρομο
    τού στοχασμού». Τό εργο τοατο
    αποτελεί συλλογήν 24 μελετων λο-
    γοτεχνικών, ίστορικών, λαογραφΐ-
    κών καλλ,τεχν/.κΐί.ν καί κριτ*«ν,
    γραμμένον μέ Οφος έπαγωγσν, γΛα
    φυράν διατύπωσιν, γνώσιν βαθείαν
    των ζητημάτων, τά όποΤα πραγμα-
    τεύεται ό συγγραφεύς, καΐ πνει/μα
    κρ,τ,.όν άξιόλογον Άναψεραμεν
    έοώ μερικά θέματα έκ των περι-
    ^ο;μιι5ο(νομέν|(ον είζ ^^ - ° /
    Μήδεια πα,δοκτόνος, αί Αγο-ΐι
    των άρχαίων χριστ.ανων, ή Ακρο-
    στιχίς τό ©ρησκευτικό θέατρο, ο
    Θεόφ.' Καΐρτ,ς, ό Κάλβος καΐ ο.
    νυνιαΐκες, τό Νανούρισμα, ό Παπαν
    τωνίου καΐ ή πα.δ.κή λογοτεχν,α,
    6 Βικέλας γιά τόν Όλυμπισμό,
    Γιατρικές σκέψεις τού Σαιξπηρ, το
    Ρέκ«ιεμ τού Μότσαρτ, ή Αρρω-
    -,α τού Χά,νε, ό Πιραντέλλο ώς
    θεατρικός κλττ; Πωλείται είς δλα
    τά βιβλιοττωλεΤα.
    Ούτος διαχειρίζίται δλας τάς
    ύ—οβέ'σεις τού Δήμου, ΰπεύδυνος ά-
    πέναντι τβΟ Δημοτικόν Συμβουλί-
    τελέ'ΐει των καθηχό'ντων τού· προ- ; τό πρώτον είς τό Στώντον τής
    παρασικεκάζει τόν προϋπι:λογισμόν Βΐιργινίας κατά τό 1908 καϊ έ-
    τεΰ Δήμευ διορίζει καΐ άπολύει τό προχάλεσε τό ενδιαφέρον τού τότε
    προσωπικόν ςύτοϋ κλπ άπαλλάσ- Προίιδρου Γι'ουούτρω Οϋΐλσον.
    σων έκ πόλεων διοικητικών προ- Ι Οί υπό ΔιευΒυντών διοικούμε-
    βληιμάτων τό Δημίΐτικόν Συμβού- . νοι Δήμοι άνέρχονται 4'ζ τον Κα-
    λιον. | ναδάν είς 50, είς την Ίρλανδίαν
    Πσρσλλήιλως οί ύπάιλληλοι τού είς 30 είς την Φινλανδίαν είς 144
    Δήμου συνεργάζονται άρμονικώτα- είς Νορβηγίαν είς 55, €ίς Σουη-
    το μέ άν9ρώπους οί όποΐοι γνωρί- { €ίοον είς 42 καί είς την Δυτικήν
    ζοι.ιν τί βέλουν, παρά μέ τούς πάν- Γερμανίαν είς 1263.
    τοτε προσωρινούς Δημάρχους καΐ Προβλέπεται επέκτασις τού συ¬
    Σςμβι:ΰλους.
    Ώς πρός τό πρόσωπον τού Δι-
    ευδυντοΰ ούτος έν Άμερακή μεται-
    κοΓΐϊϊται κατ' αρχήν άπό δλλην
    πόλιν, ό δέ μισθός τού είναι άνά-
    λογος πρός τόν μΐσδόν Διεΐ/βυντεΰ
    μεγάλης 'Ετηχειοήτεως.
    Είς τάς Ηνωμένας Πολιτείας
    τ σύστημα τ»:ΰτο έφαρμόζεται είς
    1.5ΟΟ πόλεις δη,μιουργηθέντος ού¬
    τω καί έποαγγέλματος Διευθυντών
    Δήμων.
    'Η έξεύρεσνς κατσλλήλων προ-
    σώπων δ·ιά τήν θέσιν τούτην δέν
    προσκόπτει είς άνυπερβλητο: ίμ-
    πόδια, καθόσον, έκτός τής τάξε¬
    ως Δΐϊΐ/θυντών 'Βπιχειρήσε«ν, ύ-
    πάρχει είς τάς πόλεις αύτάς άπο-
    στήματος τούτου καί είς τάς λοι¬
    πάς χώρας.
    Πρέπει σιινεπώς νά έπωφελη&ή
    τής σχετικής πείρας καί ή "Ελλάς
    καί νά εφαρμόση επί τή Εώκαιρία
    τοϋ συζητουμένου Νομοσχεδιον,
    τόν θεσμόν τοΰ Διευθυντού τουλά¬
    χιστον είς τεύς Δήμοι/ς τής πε-
    μ εγσλι
    γς ρηγρς γήη η ς ρ
    πιθανώτατα τιό 329 είς τήν μικράν' 'μ«ς είς έπαινσν καί δόξαν καί ύ-
    παρά την Ναζιανζόν ττολίχνην τής μνον της παγκάλου τού—ς κβί συ-
    Κατ—αδοκίας, Άριανζόν όναμαζο- ζύγου καί χριστιανής καί μητρός
    μένην. Ή μήτηρ αυτού Νοννα κατη- Ν ά ν ν η ς. Ή Νόννα έτελεύτη-
    γετο έξ εύγενεστάτου οϊκου, ήτοι σεν «ού μετά δηρόν», ήτοι ούχι
    τής «Ιερ&ς ρίζης> τοΰ Φιλτατίου καί μακρόν χρόνον ύστερον τού θανά-
    της Γοργονίας, έξ ού μία δλη σειρά τού τού ττατρός Γρηγορίου έν ετει
    άγίων ττροσώ-ων άττίρ,ρεΐυσεν, ώσ- 374 είς π,ροοεβΓΐκυΐαν ηλικίαν (€γτι
    __. .__ Α__.. .__—,.. _Λ -»^.Λ__-. «_ΐ ..^- ΓΟίέ*τ'·ι Ι ΤΓί^Γττν^ Λι^>Α^Λ/VI^^Vη/*ι Α
    τε μετά θανμαισμού τούτο καί με¬
    τά διαφαινομένης μάλιστα εύαρϊ-
    σκείας ν' άναφέρη πλεισταχοϋ εί»,
    τα "Επη τού καί είς τούς λόγους
    τού ό Γρηγόριος. Τούς Ιδίους γο·
    νείς ό Γρττγοριος ετίμησε διά —λειό
    νων άφιερωτικών ΈτΓΐταφίων. Είς
    τόν ττατέρα αυτού άφιέρωσε £νδε·
    κα 'ΕτΓΐτάφια 'Ετηγιράμματα (ΝΕ'
    —ΞΕ'), είς δέ τήν ΑΑητέρα τού 36
    (ΞΣΤ' — ΡΒ'). Άλλά καί είς τά
    λοιπά ίργα τού ό Γρηγόριος εύ-
    φημοτάττιι; μινείαν ττοιεϊται τών γο-
    νέον τού. "Εκ τού ΙΗ' 'ΕτηταφΊου
    Λόγου. «Είς τόν τρατερα, τταρόν-
    τος Βαοτλείου» μανθάνομεν δτι ό
    ττατήρ τού Γρτ>ΥθΡ'ι°1'< Γ ρ τ» Υ °- ρ ι ο ς καί ούτος καλούμενος, £- χρημάτιοεν άνώτερος ύπάλληλος, διακριθείς επί τιμιότητι. 'Εσττούδα- σε ναμικά καϊ εγείνετο όπαδος τοΰ συστήματος των 'ΥΨισταρίων. Ώ- νομάζοντο δέ Ύψιστόιριοι, καθ" δ- σον «ό Πα^οκράτωρ μόνος αύτοΤς σεβάσμιος»· τό σύστημά των ήτο ανάμικτον έξ ίουδαϊκών καί έθνικών στοιχείων, «έκ δυοΐν τοΐν έναντιω- τάτοιν, Έλλήνικής τε τηλάνης καΐ ν«ομικής τερατείας»· έτίμων τΐό ιπύρ, έτήρουν τό Σάββατον καί την ττερί τα βρώματα ίουδαίκήν ιμικιρολοιγ!- αν. Διδαχθείς υπό της εύσεβεστά- της σύζυγον τού Νοννης προσειλ- κύσθη είς ό 32 τον χριστιανισμόν καί ττερί τό 325 έβατΓτίσβη ΰττό τού έ- τΓΐσκόπου Ναζιανζού, τόν ό—οίον Τούτο διαβοβαιούται ό Γρηγόριος έν τω 99 'Επιταφίω τον τηρός την Ιδίαν ιμητέρα: «Νόννη Φιλτατίοο ιΚαί πού βάνε; τώνδ' ένί νηώ. Καί ττώς, εύχομένη Πηνίικα; γη- ραλέη.. "Ω κβλοΰ βιότοιο, καί εύαγέος αυτού, ώστε προσελήφ&η ώς (α- τρός τών Άνακτόρων. Ό άδίλ- φός αυτού Γρηγόριος, δττως θά ί¬ δωμεν, μ—ά τό πέρας τών ο—ου- δών τού έν Αθήναις, διελθών πΐρί τό 359)60 έκ Κ)πάλεως παρίλα- 6ε καΐ τόν Καισάριον καί ομού έ- πέστρεψαν είς τήν Γδιαιτέραν οΐύ- τών πατρίδα, τήν Ναζιανζόν, πλη¬ σίον των γονέων καΐ τής αδελφής αυτών Γοργονίας. Ό Καισάριος μετ" ολίγον επέστρεψεν είς Κων) πόλιν, προσληφθείς καί πάλιν ώς ίατρός της Αύλής Την θέσιν ταύ¬ την διετήρησε καί μετά την άνάρ- ρησιν επί τού θρόνου τη 2 Δ) βρί¬ ου 361 έτοι/ς τού Ί ο ν λ ι α · νού τού Ποψαβάτου. Τούτο ■προβκάλεοτεν άφατον θλίψιν είς τούς γονεΐς καΐ τούς άδελφούςτοθ Καισαρίου, ιδιαιτέρως δέ είς τόν Γρηγόριον, όστις καί άτηέστειλε τότε είς τόν Καισάριον μίαν ί—ι- τιμητικήν επιστολήν, μεστήν σο- φών διδαγμάτων καΐ άνταξίαν τού Φρονήματος ενός ·μεγάλσι/ χριστι- ανοΰ άνδρός, οΤος ό Γρηγόριος: « Ικανώς ήρυθριάσαμεν έττί σο{· τό γάρ δτι έλι—ήθημεν, τί χρή γρά>
    φειν, τφ γε μάλιστα πάντων π€-
    πεισμένφ ,» ΟΙ φοβοι τοΰ Γρηγο¬
    ρίου καί τών λοιπών οΐκείων αυ¬
    τού ήσαν δεδικαιολογηιμένοι, διότι
    καί σπερμολογίαι κατά τού Και-
    θανάτοιο» ! λαρίου διεδίδοντο, δτι ένεκα φιλο-
    Τό εύσεβές ζεύγος Γρηγορίου δοξί<Χι» καί "("λοχΡημο-ίας ήτο ί- ί έ 7*1ϊ0ς'?ί' ""^ "«"'ν τού ν' άρ ό εύεβές ζεύγος ρηγορίυ ί καί Νοννης έν άρχή μέν έστερείτο 7*1ϊ0ς.'?ί' έ δ' δ ώ ντ^ εκδί τού ν' άρ- καί Νοννης έν άρχή μέν έστερείτο 1ϊ.?ί ^ ν ού ν άρ τέκνων, δι' δ καί συνεχώς Ικέτευε ντ^' εκδίδων είς τάς προτροπάς τόν Θεόν ν' ό-α—^ση τέκνα. Ό τ°υ Ιουλιανοΰ· Διά τούτο ό Γρη>
    Γό λλ Τ0^^ στΓευδει να καταστιηση τόν
    λί
    Γρηγόριος πολλάκις αναφέρει τάς ^,. , . . -
    Ικεσίας τών γονέων τού πρός τόν αοβΛον τού λίαν προο-<τικόν, ά- Κύριον διά την άττόι—ισΐν τέκνον. νακοινων δ <»>τώ τά φηιμολογού-
    Τέλος ή «όψίταμος Σάρρα» έτε- μ£νσ' έτΓ°ΤΕται : «...έπειδή καί
    «ν έν ετει 329 τό πρώτον αυτής προθυμότεοον έν τοίς άλλοτρίοις
    τέκνον, τόν Γρηγόριον, τόν όποί- Π το"ς οΐκείοις φιλοσθφούσιν 4ν-
    ον, σνμφώνως πρός την δοθείσαν θρω—>ι. "Ωσ—ερ άλλη τις μβλέτη
    πρότερον υπόσχεσιν, άφΐέρωσε γεν γέγονεν αύτοΤς ταθτα τα ρήμοττα.
    νηθέντα τώ θεψ. Μετά δέ τόν Γρη Νυν μέν υϊόν επίσκοπον στράταν·
    γόριον εγεννήθησαν δύο έτερα τέ» εσθαι, νυν δέ όρέγεσθαι τής ίξο
    «να, ή Γ ο ρ γ ο ν ί α ήτόθεν οΐΛ^κχτείας και δόξης, νυν δέ
    Γοργόνιον καϊ ό Κ α ι σ ά ρ ι- ήττάσθαι χρη,μάτον (6-6τε κοινόν
    ° ζ · άνη—τα ι ττΰρ, καΐ τόν περί ψνχής
    Κρίνω ώφελιμώτερον πρΐν ή ά- δρόμον τρέχουσιν ανθρωποι)· άλλ*
    ναφέρω περί της σταδιθδρομίας ' ούχι μίαν ηγεΐοβαι καί δόξαν και
    τού βείου Γρηγορίου νά 6<θέσω καί τπερί των δύο τούτων άδελφών τοΰ Γρηγορίου ολίγα τινά, λίαν διδακτικά άπό πολλών άπόψεων. Καί έν πρώτοιςτπερϊ τοΰ Καισα- ρίου. Ούτος ήτο τό τρίτον τέκνον τού άσφάΛειαν καί εύπορίαν, τό γεν¬ ναίως Τστασβαι ιτρός τόν καιρόν, καί ότι πορρωτάτω ποιεΐν εαυτόν παντός άγους τε κα) μιάσματος... Ταύτα καθ" εκάστην άκούοντας η¬ μάς την ημέραν, καί ετι πλ«5ω Συνέχει» βίς την 2αν σβλίδα Έκ τής Έθνικής μας Ίοτορίας Ο ΚΑΡΔΙΝΔΛΙΟΣ ΒΗΪΣΑΡΙΩΝ Ό ίεράρχης ό άρθεις ύΐτεράνω τοθ θρησκευτικου φανατισμου τής έποχής τού καί τόρν αιωνίως άλύτων δογματικών διαφόρων, χάριν τού Χρι- στιανισμοθ και τού Έλληνισμου.— ΟΙ πρός σω¬ τηρίαν τού "Εθνους άγώνες τού. Τού συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ Β' (έν μηνί Ίανουαρίφ παρά τάς δυσ ση διά την οργάνωσιν ο-τανροφορί- Ό Πάπας Πίος ό Β' ό οποίος, χερείας τού χειμερινοΰ ταξειδίου, 'άς, τής οποίας μάλιστα ωρίσθη ως έγράψαμε καί είς τό προη- προτιθέμενος νά επισκεφθή έν τώ άρχηγός ό αύτοκράτωρ της Φρει- ύυίυο. έΛλένετο υπό τού πόθου μεταξϋ καί τάς ίνδιαμέσους πό- δερίκος καί άφ' ετέρου δπως με- δπως -,^_τ Γ. _. . , - .. . γούμενο, έψλέγετο υπό τού πόθου μεταξυ και τας ίνδιαμέσους απελευθερώσεως της Κων)πό λεις, σολαβήση έκ μέρους τού Πάπα λεως κα! δν, πόθον, ύπεδαύλιζε δι- Δυστυχώς ο! προσκλη&έντες ή- ,ττρος λύσιν διαφόρων υφισταμένων αρκώς ό Βησσαρίων, συνεκάλεσε γεμόνες απησχολημέναι " !<::— '------ίΛ ~':'>· ~-------Λ" Γ'---------Λ"
    κατά
    •Οκτώβριον τού 1458 είς έκαστος, ύποθέσεις καί αγώνας, έ- τινών κρατών. Ανεχώρησε
    ιιν τούς καρδιναλίους, τους λάχιστα τ> ουδόλως άντεπεκρίθη ό Βησσαρίωνττερί τά τέλη
    μέ ιδίας μεταξύ τών άρχηγών Γερμανικών
    Ανεχώρησε λοιπόν
    τού Ί-
    έττ.σκόπους καΐ τούς λοιπούς άξιο- σαν είς τήν πρόσκλη,σ.ν καϊ σννε- ανουαρ.ου τού 1460 κα(> άφου δι
    ματούχους τής Αύλής τού καί τους ττώς τό συνέδριον έματαιώθη. Μ'εοη τας "Αλπεΐς υποστάς μυρίας
    ετόνισεν δτι ήτο διατεθειμένος νά δλον τούτο ό Πάπας, προτρεπόμε- ταλαιπωριας, έφθασε κατα ττρ»-
    διαθέση τάς δυνάμε.ς κσ! τά μέσα νος πάντοτε υπό τού Βησσαρίο-,τον είς Νυρεμβέργην δπου καί πα-
    τοΰ Βατ.κανοΟ ττρος οργάνωσιν νος δέν ηννόει νά παραιτηθή τού ρέμε.νε μεχρι των άρχων τού Μαι-
    Σταυροφορίας χάριν τής απελευθε- Αγώνος, καΐ είς ί-*.νλ,™ Α—,, ου ποοεδοίύσαΓ ίκ αέοουο τοΰ
    άττευ ;ου προεδρευσας
    Πδό
    μέρους τού
    ρώσεως της Κων)πόλεως καΐ γενι- θυνθεΐσαν είς αύτούς τούς έπετί-,Παπα διαφόρων συνεδριάσεων ^ τού
    οώς της άναστολής της προελάσε μα καΐ τούς καθίστα ΰπευ&ύνους ,Ράισταχ εν&α άνέπτνξεν μέ θέρμη
    ως των Τούρκων. Τήν επομένην 6ιά την αδιαφορίαν των. Δέν θά ,τον σκοπόν^ της αποστολης τού.
    τής τέως Διοικήτεως
    εδέχθη μετά μεγάλων τιμών
    οτιανούς ήγεμόνας είς συνέδριον 'π*1 να ένωθουν
    ΕΤναι μία κο"λή εΰκαιιρία
    αύτοκράτωρ Φρειδερίκος μετά τού
    της Χριστιανοσυνης».
    οποίας
    ύττουργός τών 'Εσωτερικήν ϊάν θε- είς τήν πόλιν Μάντουαν. Ό "διός | 'Επϊ τέλους μετά νέας ττροσκλή-
    λη νά αφήση καλάς άναμνήσεις δέ μετά τού ΒηοΌαρίωνος καί άλ- σεις και έκκλήσεις προσήλθον είς
    είς τούς Δημότας της πατρίδος λων τιτλούχον, έξεκίνησε δι' έκεΐ Μάντουαν διάφοραι ήγεμόνες καί
    τού.
    ΣΠ. ΚΑΡΔΑΡΑΣ
    Έντυπώσεις άπό τό ωραίον καί πλούσιον Βέλγιον
    ΤΑ 1ΤΑ ΑΟΟΤΕΛΕΙΜΙΙΑΙΒΙΔΙΙΙΙΒΟΥΙ ΕΜ ΒΡΥ:ΕΛΛΟΝ
    ΜΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΛΕ.ΦΟΕΝΤΑ ΑΠΟ 1ΤΝ ΤΥΠΟΝ
    Τού συνεργάτου μας κ. ΤΡ. ΟΕΟΔΩΡΙ_ΟΥ
    3(χν
    Μία μβγάλη έττιτυχία τής Εκθέ¬
    σεως ή"ταν τό «Χαρούμενο Βέλγιο».
    Μιά όλόκληρη συνοικία μέ αυθεν-
    τικά σττητόοκια τής Γάνδης και αΑ-
    λ«ν φλαμανδικών καί Βαλλωνικων
    πόλιων, μέ γρβφικά δρομάκια, ώ-
    ραϊες πλατεΐες, απειρες χοιριτωμέ-
    νες τοΛεονοΟλιες κ.ο:ί καμπαρε. 0-
    λα τής παλαιάς καλής ίττοχής. Ε¬
    κατόν έξη ντα έκατομμύρ·ια βελγι-
    κά Φράγκα έδαπσνήβηίταν διά τα
    κτίρια καί την δλ,η διευθέτησι της
    γ—τευτικής συνοικίας μέ 150 σττη-
    αί πεντε θεατριχ σέ ϊκτασι
    τι,α καΐ πεντε θέατρα, σε
    ττεντε έκταρίων! ψ
    Έχεΐ ε'ίχομε τήν ψευδσ,ισβησι,
    ττώς βρ·σικάμα—ε σ' Εναν «λλο κό-
    οιιο 'Εκεϊ ξιανα6ρψ(αμΐ τη,ν ευβυ-
    μίβ καί τά γλέντια τού Βέλγιον
    των φοιτητιικών μας χρονων. &—
    νοιώσαμε την μεγαλύτερη χαρά,
    Ιτό «Χαρουμενο ΒεΤλγιο» εΐδα-
    με μέ εξαιρετικήν ΙκανοπΓθίηισι καΐ
    τά δύο 'Ελληνικά καταστήιματα μέ
    πλούσια συλλογήν άντικειμενων 'Ελ
    ληνικής τέχντ,ς. Τό Ζνα άντιιπροσύ-
    τκενε τό γνωστό κατάστημα Άβη-
    νών τών Άδίλφών Άνταβαλλή,
    (Σταδίου, 7) καί τό δλλο ήτο τού
    έκλοκτοΰ καί φιΐλότιιμου όμογενοΰς
    τών Βρνξελλών κ Κλήμη. Αμφότε¬
    ρα έκαμαν χρυσές δουλιές. ΕΙχαν
    πάντα κόσιμο και προ>ξένησαν α¬
    ρίστην έντύπωσινι βίς δλους. Και
    στίς 6ιτρίνί.ς τους πάντα πολλοι
    τό πρωΐ Εως τα μεσάνυκτα! Και
    τούς τίβρικτσότερες μήνες διενθυναν
    μόνες τους τήν έτπχείρησι. Πραγ-
    ματικες ήρωΐδες! Τίς θαύμασον ό
    κόσμος. Ό Ελληνικάς Τονρισμός
    βά επρεπτ. νά δώση στίς δύο αϋτές
    'Ελληινοπούλ—, δπ«ς καί στή χά-
    ριτωμένη 'Ελλητνίδα τοΰ κο-αο-τή-
    ματος κ. Κλήμη, κά—οίαν ηθικήν
    άμοιβή ΆντΐΓπ-ροσώτΓευσαν έτταξί
    ήμη, ο ηθήν
    άμοιβή. ΆντΐΓπ-ροσώτΓευσαν έτταξί-
    ως τα 'ΕλΙληνικά χρώματα.
    Ά! ττόσο ήταν αίσθητή τής Πα¬
    τρίδος μας η άπουσία άπό την
    Δΐίβνή "Εκθεσι Βρυξελλών. "Ενα
    τουρίστες χαζίύαηιζ καί θαυμάζα- | άονγχώρητο σφάλμα. Σέ άλλην
    ώρες τά έλληνιικά προϊόντα, που εύκοτιρία βά κατοναμοχΓθοΰν οί 6-
    ο/ ΰπέροχα κα-ΐ σέ ποιότητα καί πεύθι/νοι καί θ' άπαριβμηθοΰν οί
    σέ ο-χέδια.
    τερα—ιες ζημίες — οικονομ ικές
    Στο ττρώτο κατάστημα οί 6μορ- κβί έθνικές — ττού προέκυψαν ά—ό
    φες δίδες Καίτη ΆνταβοΛλή καί την άπουσία αύτη τής Ελλάδος.
    Άλί Άλφή ή άί ! Λ
    φς ς η ή
    Άλίκη Άλειφαντή ήσαν άεικίνη- !
    τες. αί οί ονό τους στο ττόδι άπό
    'Η Δι«9νής "Εκθεσις Βρυξπλλών,
    φιλίας άττό τής έποχής καθ" ήν
    είχον γνωρισθή έν Ιταλία. Παρ'
    ,άντιπρόσωπο! των, μεταξύ τών ό
    είναι ή μεγοΛώτερη "Εκθεσις ' ποίων» καί πρέσδεις τού αύτοκρά-
    ττού Ιγινβ ποτέ στόν κόσμο, και ' τορος τής Γερμανίας, καΐ συνεκλή- τα
    *--~- μιά εκθαμβωτική εΐκόνα τού °η τό συνέδριον πρός τα τέλη τού . *
    τίς πνλες της
    στϊς 18 'θΝκτωβρίου. τά περισσό-
    τερα—βελγικά καί ξένο:—περίπτε
    ρα, που πολλά ήσαν άσύμιμ&τρες
    σουρροαλιστικές οίκοδομές μέ τίς
    τελευταΐες κατακτηοχις τής έπιο-τή
    μης και τής τεχνικής, διαλνβήκα-
    νε ττιά. βά παραμείνη μόνο τό πΐ-
    ρίφημο «Άτόμιουμ», μιά συμ6ο-
    λική μεγένθυσι τού άτομον τού αι-
    δήρου, Οψονς 107 μέτρων, τό καύ*
    Χημα τής Βελγικής έ-ι~ίήιμης, αίώ
    νιο σύμβαλο, γιά νά θυ,μίζη &1ς δ-
    λους την παγκόσμια θαυματουργή
    πόλι τού 'Ερμού καί τής 'Αθήνας
    των ϊξ μηνών, σττ>,ν πεδιάδα τού
    Χεϊζελ τών Βρνξελλών, πού έδόξα-
    σ* τό δνομα τού άνθρώπου. Τετρα-
    κόαηα περί που έκατομμύρια δολ-
    λάρ;α έξόδεψαν τα κράτη πού με-
    τεΐχαν στττν "Εκβεσι. Τό Βέλγκχν
    έδαητάντνοτε τριάντα δισαοοπομμύρια
    βελγικά φράγκα, ήτοι 18 δισεκα-
    τομμύρια δραχμές. Καί -μι>—ο.ίμα-
    ζε την "ΕκιβεσΊ έ—;ά χρόνα.
    Άλλά ποΐα τώρα τα άποτιλέσμα
    τα τής 'Εκβέσβος; Τί εκέρδισαν οί
    Βέλγοι; Εκάλυψαν τα ϊξοδά
    τους;
    Την ό—άντηΐτι θά δώσωμε στό
    έπόμ-ενο σημείωμα.
    ΤΡΙΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
    Είς -ροσεχές τό 4ον αρβρον:
    Σεπτεμβρίου τοΰ 1459. Κατ'
    τόν μετά φλογερον καΐ ένθουσιώ-
    δη λόγον δν εξεφώνησε ό
    ωμίλησε καί ό Βτ>σσαρίων
    τής ονμδολής τοΰ Έλληνισμου είς
    τόν πολιτισμόν κα! τήν προοδον
    τής Ανθρωπότητος, καΐ ετόνισεν
    δτι οί λαο5 τής Εύρώπης είχον ι¬
    εράν υποχρέωσιν νά λντρώσουν
    την πρωτεύουσαν των, τήν Βασι
    !
    ό
    του, ό άρχιδούξ "Αλμπρεχτ,
    ί011
    όποίφ μεταβάς ό
    έπετυχεν δπωςτόν
    πείση να συνάψη άνακωχην.
    , ή
    λίδα των πόλεων, καί γενικώς τό
    "Εθνος τού άπό τάν Τουρκ,κό; ζυ-
    ό Τ
    την
    καί
    ό Βησσαρίων
    λήν τού Πάπα δι" ής τώ
    γειλεν
    διον σκοπόν είς
    καΐ έφθασε κατά
    1461.
    έν
    όπ0!
    ."Τ ^δέχθη μετά
    ρ ζ ^ ^ ^
    γόν. Τό Συνέδριον συγκ,νηθεν με- 146.': Εκει ."Τ ^δέχθη μετά
    γάλως άπό τάς άγορεύσε,ς αύτάς μεγαλωντ,μων ό Δογης, μετά του
    τού Πάπα καί τού Βησσαρίωνος ^μδουλ.ου τού ως τόν άνθρωπον
    ό ^
    ς ς
    τού Πάπα καί τού Βησσαρίωνος,
    άά
    τού Πάπα καί τού Βησσαρίωνος, ^ ς
    άπεφάο-,σεν τήν άργάνωσ,ν μ.άς Τ^. όπί.1ίΛ' ^ * τ"Ρ"«η έξετ.μα
    νέας μεγάλης σταυροφορίας Πλήν 1Γ?ΒΟνίί«76ν *«μσ-ον έμψυχω-
    .7 έμψυχ
    Ιδέας μ.ας νεας τΓαχρ,στι-
    1
    1^ -^ ^
    τού, άφου αλλωστε οί
    ά
    νέας μεγάλας σταυροφορίας. Πλήν
    ήμέρα τή ήμέρα ό ένθουσιασμός
    αύτός τών μελών τού ήρχισε βα¬
    θμηδόν μειούμενος, καί είς τό τέ-
    λος, λόγω καϊ σημειωθεισών άντι χ - . , ; „_ , - ■
    δράσεων έκ μέρους σννέδρων τ,- Τ°υΡΚ0'. εΤχΟν ^'σε' ^η τάς έ-
    νών, έξηνεμίσθη τελείως αί δέ πε- π'δρομαζ των εΐί τα^ -"—«· τ«γ
    ρί σταυροφορίας κ.λ. ληφθείσαι ά-
    ποφάσεις, παρέμειναν νεκρόν
    μα.
    των είς τάς κτήσεις τής
    οκρατίας. Ό Βησσαρίων δμως
    δέν^ ηδύνατο νά παραμείνη εΐσέτι
    έκεΐ διότι ή ΰγεία τού εΤχε κλονι
    ,..,,„ , σθη λίαν επικινδύνως καί άνεχώρη-
    πάλιν δέν άπεθαρρυν- σεν διά Ρώμην, δπου καί έφθασε
    ^ ρρύν σεν δ.ά
    θησαν ουτε ό Παπας ουτε ό Βησ- -.ρ; τά
    Νοεμ6ρ;ου
    δπως
    μέν
    τήν
    ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
    Φοτογραφήματο
    Ή ΚΑΤΔΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ,
    Είναι ωρισμένα ιτραγιματα πθύ
    σνγκινοΰν δλο τόν 'ΕΙλληνκτμό, σή-
    μ»ρα μάλιστα, πού, Οστερα οτιτο
    όλόκληρο τρίτο ενός αΐώνα σβύ-
    σβηκαν έκείνα τα μί<ττ| καί τα ττεί- σματα —ού χώριζαν τό λαό μας καί ξεκαθάρισαν κάπως στην ψνχραιμη σκέψι τού τόσο τα γ*γονότ<χ δσο •οοί τα προ~οπα —ού διβαραμόττι- ο«ον κάττοιο ρόλο ο-τήν |—«ρικη) γιά τό "Εβνος μας έττοχή τής Μι- κροΐσι—ικής Κατασ-τροφης. Βεβαιοί δλη ή Μικρασια κι' ό Πόντος κι' ή ©ρόοκη κ<—χχστραφή- κανε κι' άφανισθηκανε σέ τέτοιο σημεΐο —ού σημεο<χ άκόμσ αν μ—ο ρούΦανε νά μιλήσουν οί κοάλοΐ φί- λθι μας Τοΰρκοι — γιατί υττάρ- χουν πολλοί καλοί κι' είναι κσί Φ(λοι μ«ς — βά φώναζαν ο—ό τίς άκτές της Ίωνίας ικι' άττό τα <τύ- νορα ιμας μ' ολες τους τίς δυνά- μεις : ^ —ιΑΥΐ Σεϊς, ψίλοι μας Ρωμηοί, —ου μιά οτβνόκαρβη *ττοχτ σάς ξβρρίζωσχ αττό τ' αγια χώματά σας, σ-εΐς —ού μαζί σας ζήσαμε αΙ&νες ολοκλήρους, σεϊς πού ηΊτο>
    σταν τπρΐν αττο ιμάς σ' <χύτα τα χώ- ματα, σεΐς -—ώ ίίσβισταν τα άλατι κι' ή ούσία αυτής της γης, γυρί- οτε ττίσωΐ Σάς ττβριμένοιινε τα ο— ίτια οχχς καϊ τα χτήμοττά σας Ιρημα! Σάς ττ&ριμένοι/νε ο! δου- λιιές σας στουμ—ημένες! Σάς π«- ρΐμίνουμβ κι' ιέμεϊς μ' άνοιχτές αγ- κάλβς, γιά νά μάς £οσετε ττάλι την —αληά ζεστασια ««ι την πα¬ ληό» έννοι·σ τής ζ»ης. Σάς ττβρι- μένουμ€ να ζωντανέψετε .μιά χώρα ττού τ|σασταν τό αΐμα της. 'Ελά- τε αδέρφτα μας ξανά ττίσω! 1 Κι' είτε ιδή τό μναλό τού άνθρω¬ πον μττροστά <τέ μερικάς Ιδέες εΤ- νοι τΓθλύ άθύνατο βκύ γιά νά μπο- ρέση νά τίς συλλαβη χρησιμοποι- εΐ συμ βολά, ονμβαλο τής μϊ,γάιλης αυτής ά—ώλειας καϊ καταιστροφης ϋγΐ'ν* τό όλοκαύτωμα της Σμήρ- νης, τής δμορφης κόρης τής Α¬ νατολικώς Μεσόγειον, τής "Ελληνι¬ κάς άτηό τα χρόνια τού ^Ομήρου και —ιό ττρίιν Σμύρνης. Κοΐ σύμ- βολο τού συμιβόΐλου αύτοι) Εγιιν* ό 'Εβνοιμάρτνς Χρντοστουος. "Ολη την φρίκη καί τόν πονο καί τόν ο—αρστνμό καί δλα τα όντ,ίτπ»τα σνναισβήματα ττοΰ θά μττορούσε; κανένας νά αισθανθή νά τραντάζουν την Ιηταρξίν τού όλο- κληρη την £ζηοτ μαζί μέ τόσες χι- λιάδες κόνμου κι' ό ζωγράφος Γι¬ άννης Ψυχάκης, που ευτυχώς έττέ- ζησε καί Εκανε μιά μεγαλιιώδη προστράθ&ια νά άποδόοη σ' Ιναν άρκετά μεγάλο πίνακά τού μέ τόν κλασσικό τού χαρακτήρα. α ΕΙχα την ευτυχία νά ετποια- φβώ τό έργαστήριο τού έδαιρετι- κοΰ αυτού κοΜιτέχνη και νά ΐδ« αύτό τό έξαιρβτιικό ίρτο, -πού &- ττως ΙμαΘα είναι »Φβμοοιμένο έκεΐ άττό ττολλά χρόνια... Τό γΐγονός αύτό σοθ γεννά ιτο- λΰ ττικρες σκέψεις. "Οπως ϊμαθα έκτέΐθηκε τοήλαχιστο δύο φορές σέ μβγάλες τού «κθέσεις στήιν 'Αθή- να καί στήι Οεοτσαλονίκη. Καί δέν δρέθηκχ — ρώτα - ~ρώ- τα 6νας ττλούσιος τΓρόστφυγας νά τό —άρη! Τόσα τοΉΐεία, τοσες θα λιασθΌγραφίι^, τόκης νεκρές φύ- σεις, τοσα γυμνά τού —ουλήιβτι- καν... Κι' άς ττοθμε —ώς ό ίδιώτης ή- βελε νά ξεχάση... 'Υττάρχανν δμ»ς όριγανινιμοί των οποίον ό σκοττός 6έν €Ϊναι νά ξεχνοΰν Λλλά νά δι- αιωνίζουν. 'Υ—άρχει ό Δήμος Κ. Σμύρνης, στά γραφεΐα τού όιτοίου θά ίπρβττί νά ττάρη την 9ίχη τού τό Ιίρτο. Ύττάρχει τγιό ττέρα ή 'Ευτία της Ν. Σμύρνης. Πρ£ττ«ι νά νοιώσονμε &λοι ττώς εΐμιοΐστιε κο>μιμάτια τοθ "Εθνους
    μας καί πώς σέ κάθε ττερίστατι
    ϊχοτιμε υ—οχρέωσι νά σνντονίζουμε
    τή στάσι μας μέ τα 'Εθνικά μοος
    Ίδεώδη. Άλλοίμσνο στους λαούς
    ξεχνάνε τόν ττροορισμό τους καί
    τί,ν Ισττορία τους. Είναι καταδι-
    κασιμένοί κττί(ν άφανεια. 'Εττειδή δ-
    μως ό Ελληνικάς δέν είναι άττό
    αότούς μιά —αρήγορη μόνο σκέ¬
    ψις ύττάρχει. Πώς ϊσ«ς τόσον οί
    εκάστοτε Αή,μαρχοι καί τα Δημο-
    τικά Συ,μβούλια τής Ν. Σμύρνης
    οσο καί τα Διοικ. Σνμβούλια τής
    'Εστίας Ν. Σμύρνης, άγνοοΰν την
    ΰπαρξι τοθ ττίναχος, κι' αώτό ΐ-
    σως νά όφείλεται οτήν Αξαιρετΐκή
    μετριοφροσννη τού σχμνοθ τον δη-
    μιουργοΰ!
    Φ. Σ. ΟΥΛΚΕΡ
    ΙΚΛΝΟΠΟΙΗΜΕΚΟΣ Ο ΑΒΕΡΩΦ ΑΠΟ ΤΑΣ
    ΕΠΑΦΑΣ ΠΟΥ ΕΣΧΕΝ ΕΙΣ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟΝ
    ΗΓΕΤΙΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝ
    ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΝ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ
    Ό ύπουφγός των Έξωτβονκων
    κ. Άδέοωφ ϊσχεν μακ«άν τηλβ-
    ςρονικήν οννομιλίαν μέ τόν πρω-
    ό ΚλΥ
    Λουογόν κ. ΚαραμαντΥν.
    Ώς πλτιοοφορούμεθα, ό χ. νπονρ
    γος είναι Ικα·νοποιτιμένος έκ των
    μέχρι τοϋδβ έπαφών τού χιαί πιστεν
    εν δτι άς τας γενικάς γραμμάς
    τουλάχιστον είναι δυνατόν νά προ¬
    εξοφλήση ώποδοχ,ή έκ μέρους τής
    Μβγάλης Βρεταννίας των άποφόν·
    σιεων τί,ς Ζυρίχης.
    Πάντως, ή έν Λονδίψ άττμόσφαι
    ρα χαρακτηρίζεται ώ; μόλλον εύ-
    ά
    Έν τώ μεταιξΐ) εγνώσθη δτι
    ηοό τής έν τ^ Βονλ·Β συζητήσεως
    Μ τοθ ΚυΛοιακοϋ, σϋνέοχεται σή·
    ' μέραν τό υπουργικόν Συμβούλιον,
    [κατά τήν <οιά#κ**αν τοΰ όποίου θά ένημεθνΐΛΐθτ| πότε θ« γίνη ή ένημέγω-
    σις της Βουλης. Ό.τωσδήποτε, τ
    Κυβέιονησχς θά ίνημεοώση την Βοτ,
    λήν επί των συμφωνίαι τής Ζυρί¬
    χης έντός τής προσεχούς έβδομα-
    ί&ος χαί πιθ·ανώτατα την Δευτέ1-
    α
    Νεώτεραι πάντως, ίΐληροφορίαι
    ώναφέ^ουν 5τ. ή Κυβέρνησις έξαο
    τα την έκτασιν τής ένημ«ρώ<τ*ακ τής Έθνικτίς Άντιπιροσωπείας ά· πό την πορείαν των διεξαγομένανν Ι έν Λονδίνω τρψ,ερών βυνομιλιών μεταξύ των υπουργόν των Εξω¬ τερικών Ελλάδος, Τουρκίας καί Ι'ΑγγλΧα; επί τοθ Κυπριακοΰ. 'Ε- 'ιάν έκ των οννομιλιών τούτων προ¬ κύψη άνάγκη ολιγοήμερον άνα6ολή: τί)ς ιένημειρώσεως ττ>ς Βουλής, τί
    ^Κυβέρνησις ύέν| θά δΊΐστθισηι νά
    τό πράξη τόσον διά νά μή παρα-
    βλαψη τάς δυεξαγομένας τριμερεΐς
    συνομιλίας τού Λον&ίνου, δσον καί
    ΰιά νά επιστρέψη καί ό άρμόδιος
    ύπουργός τό>ν 'Εξαχτερικύνν.
    Έκ των ανωτέρω πληροφοριών
    προκύπτΐΐ σαιφί&ς δτι ή ίν τβ Βου-
    λή συζήττησι; έβτΐ τής συμφωνίας
    τής Ζυρίχηδ θά έ^ξαρτηθτι έν πολ·
    λοίς άπό την έκταΐΗν καί την δι¬
    άρκειαν των τριμε<ρώΎ οννομιλιών τού ΛονδΙνου. Άπό κνπριακούς παράγοντας τό&ν Αθηνών άνακοινονται δτι πλείστα ίΐγΐτικά <ϋτ«λέ(χη Κυπρίων δέν συμ τρωνσΰν μέ τό περι-ειχόμενον τίς έ- πελθούσης ίν Ζυρίχη συμφωνίας, ώς (τουλάχιστον αυτή ένεφανίσθτι άπό των στηλών των έφηε*β<Κδων>
    δοθέντος δτι έιπιοτιμωξ, ούδεμία
    εγένετο άναικοίνακΛς ίπΐ των δρων
    τη; συμφωνίας επ τοθ ΚυπριακύΟ.
    Μεταξύ των αντιτιιθβμένανν είς
    την ουμχρωνίαν ταύτην ουγκαταλέ·
    γονται έθναρχικοΐ σύμβονλοι, δή-
    Ιμαρχοι τής Κύπρου καί Λλλοι πσ
    'ράγοντες, άλλά δέν έπβηλώνουν δή
    [μοσιία την ·άντίθβσίν των πρίν ϊ)
    λά6ουν γνώσιν επισήμως των δ-
    ρων τής συμφιονίας καί κρίνουν «ε
    1 ρί αίύτών.
    "Εγκυροι κύκλοι τής Άντιποί.ι,-
    τεύσβως ετονίζον χθές δτι αί άνα·
    κοινώσεις; τής Κυ6ερνησβως πρός
    την Βουλήν επί τή; επελθουστις
    έν ΖιυρίχΊ) συμφωνίας θά δώσουν
    αφορμήν νά τεθή υπό κρίσιν ή
    δλη οτολι,τειία τής Κυβερνήσεως έ-
    πΐ τοΰ ίθνικου τούτου θέματος καί
    θά γνωσθή ή παρασκηνιακή δρά-
    Οΐς, ήτις καί ωδήγησε την Κυβέρ¬
    νησιν 'είς την συμφωνίαν τής Ζυ-
    χτις·
    'Η Αντιπολίτευσις, ώς εγνώσθη,
    είναι άποφασισιμένη, δχι μόνον νά
    όοτκήση την δέουσαν κριτικήν, Λλ-
    λά θά θέση καί πολιτικόν θέμα
    βΐς τρόπον ωστε έκαστος έ* των
    6ουΛΐευτών έπωνύμως νά αναλαδτι
    τάς πολιτικάς τού ευθύνας διά την
    έγκρισιν τής έν προκεψϊνφ πολι-
    ____ Ο «γνωσθή, ή Άντιπολν·
    τευσις επιμένη δπως ή Κυ6έονιν-
    οις διαφωτίση την Βουλήν επί
    τής συμφωνίας τής Ζυρίχης. "Εάν,
    κρυσικά., συνεχισθοΰν αί σννομιλίαι
    τού Λονδίνον, ή Αντιπολίτευσις
    θά ήτο ιδιατεθευμένη νά δεχθή τήν
    βίς τάς γενικάς γραμμάς ένημέ-
    οακτιν τής Βουλής, αναμένουσα
    τόν τερματισμόν των έν ΛσνδίνΦ
    αΐυνομιλιων διά τήν ολοκλτκ?ωσιν
    τής ένημερώσίως. δ
    Άπό πηγάς προσϊοειμένας π«ό;
    την Κυβέρνησιν επανελήφθη ή «λιϊ
    | ,ροφορία δτι άντιμετωπίζεται και το
    ενδεχόμενον μ*τα6άσ*α>ς τοθ *·
    Προ>θυΛουρνου «Ις Λονδίνον είς
    1 περίπτωσιν «ατά τήν οποίαν αί 3ι-
    'εξαγόμεναι είς Λονδίνον συνομιλίαι
    των ύίτουργών των Έξωτερικόνν
    'Ελλώδος, Τουρ^ίας κ«1 Αγγλίας
    καταχττήισουν ΛναγχαΧαν τήνσνναν
    τησιν τό>ν Πρωθυπουργών 'Ελ,λά-
    βος καί Τουιρχίας μετά τοΰ Αν-
    γλου Πρωθυιπουργου κ. Μάκ Μίλ-
    λαν. Δέν άποκλβίεται, έντός τής
    ήμέοα; νά διενκρινισθτί οριστικώς
    εάν θά ύπάοΐη άναγκη μεταδάσβ-
    Ιος τοΰ "Λ. Κθιρ/αμανλτ) βΐς Λονδι¬
    νον.
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΣΜΥΡΝΗ^
    Ο ΚΑΡΛΙΝΑΑΙΟΣ ΒΗΙΙΔΡΙΩΗ
    "Ο ΕΛΕΥΘΕΡ.ΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ,,
    ΗΡΧΙΣΕ ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΕΙΣ
    ΑΛΛΗΝ ΕΚΔΟΣΙΝ ΑΥΤΟΤΕΛΗ
    ΧΩΡιΣΤΑ ΕΠΙΣΗΣ ΤΟ "ΚΑΤΗΓΟΡΟ,,
    Λόγψ τής -αρατηρουμένης με-
    γάλης ζητήσεως των πρώτων τεν-
    χών της διογραιρίας τοθ 'Ελευθ.
    Βενιζέλου, 6 «'ΕΞλεύθερος» ήρχισε
    νά κυκλοφορή καί είς &ύο άλλας
    έκδοσεις, όγκκίδεστέρας καί αύτο-
    τελεΐς:
    1) Είς μηνιαΤα τομίδια μέ ττο·
    λυτελές χ«ριστόν έξώφυλλον, τγερι-
    έχοντα ΜΟΝΟΝ ΤΗΝ ΖΩΗΝ
    ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ ΜΕΓΑ-
    ΛΟΥ ΜΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ. 2) Είς
    αλλα χωριστά τομίδια, μηνιαΤα
    έττίσης καί μέ —ολι—ελές έξώφυλ-
    λσν7 -εριέχοντα μόνον τό «ΚΑ-
    ΤΗΓΟΡΩ> της Κ ι—ριακής Έπα-
    ν<κττάσε»ς. Οαραλλήλ«ς συνεχίζε- τοι ταντοχρόν&κ; καί ή καθ" εκά¬ στην έβδομάδα κυκλοψορία των δι—λών τΕυχιών τοΰ «'|Ελευθέρου» ττού πίριέχοτν την βιογραφίαν τού 'Ελευθ. Βενιζέλου μαζί μέ τό «Κα- τηγορώ!» "Οσοι έπομένως δέν η¬ δυνήθησαν μέχρι τώρα νά άγορα- σουν τα έκδοθέντα ήδη έξάδραχμα έβδομαδιαΐα τεύχη τοθ «'Ελειίθέ- ροο μέ τα δύο νέα ϊργσ; τού κ. Δημ. Ποι/ρνάρα ή θέλουν νά ά—ο- κ—ήκτονν μόνον την διογραφίαν τού 'Ελ. Βενιζέλου ή μόνον τό «Κο—η- γορώ» τής ΚΟττρου δύνανται νά ά- γοραζουν είς τό εξής τα μηνιαΐα μέν τομίδια τού «"Ελευθέρους μό¬ νον μέ την ζωην τού Βενιζέλου έξ 128 σελίδων έκαστον πρός 15 δραχ.τά μηνιαΤα δέ τομίδια μόνον μέ τό «Κο—γ/ορώ» έτ< 96 σελίδων έκαστον -ρος 10 δραχ. Προσοχή! Όσοι ήρχισαν νά ά- γοράζουν τ^δη τα έβδομαδιαΐα δι- ττλά τεύχη τοΰ «'Ελευθέρου» θά θννεχίσουν την αγοράν των, σττως καί ττρίν, ττρος 6 δραχ. κάθε έ- ββομάδα. Τοιουτοτρόπως τα δύο έργα κοστίζουν είς αύτοθς φθηνό- τερα. Διά νά έχετε τόν «'Ελ. Βενιζέ¬ λον» ολόκληρον, καί τό «Κατηγο- ρά» ολόκληρον, είναι καιρός άκό- μη νά τα έξασφαλίσετε μέ μικράς δόσεις. Ζητησατε άπό τα ΰτΓθ- πρακτορεΐα εφημερίδων είς τάς ε¬ παρχίας, άπό τα τΓερίτττερα καί τους εφημεριδοπώλας είς τάς πό¬ λεις, τα ττροηγούμενα έΦδομαδιαΐα διττλά τεύχη τού «Έλευθέρου» πού σάς λείπουν. "Οσοι δέν δύνασθε διά λόγους οίκονομικοΰς ή αλλους νά τα άγοράσετε άμέσως δλα, προμηθευθήτε τώρα δσα τεύχη ή- μπορεΤτε καί έν συν^εχείςΐ τταραγ- γείλατε τα ΰπόλοιπα τμηματικως είς τα ύττοττρακτσρεϊα, τα ττερί- τττ€ρα ή τόν εφημεριδοπώλην σας. "Εάν δέν τα ευρίσκετε γρήγορα, άττευ6>ύνεσβε είς τα γραφεΐα μας:
    Πιπίνου 106, Αθήνας, τηλίφων.
    812.140 καί τάς ώρας 8—11
    π.μ. ή1 4 — 8 μ.μ. Διά νά λάδε-
    τε άμέσως είς τό στπτι σας δσα
    έ,δδομαδιαϊα έξάδραχμα τεύχη σάς
    λείπουν — Εστω καί έ"να ή δύο
    — στείλατέ μας 6 δραχ. δι" έ¬
    καστον διττλοθν τεΰχος. Είναι ώς
    νά άγοράζετε τό σύνολον τού έρ-
    γου μας μέ μικράς χρηματικάς
    δόσεις: 6 δραχ. ή 12, ή 16 ή 24
    δρχ. καί οϋτω κοτθ' εξής. Ή τμη-
    ματική άγορά των έβδομαδιαίων
    τευχων τοΰ «Ελευθέρους διευκολύ-
    νει κάθε άναγνώστην καΐ φίλον νά
    αποκτήση τόν «'Ελευθ. Βενιζέλον»
    ολόκληρον καθώς καί τό «Κατηγο-
    ρώ!>.
    Εκυκλοφόρησαν 4 δι—λά έβδο-
    μαδιαΤα τεύχη μέ 1418 σελίδας
    μεγάλου σχήματος, των δύο έρ¬
    γων.
    θέμα : «Παράτασις προθεσμίαν έτησΐ-τς
    τακτικάς αναθεωρήσεως των κσταλόγων
    έκλογικων βιβλιαρΐων».
    Βασίλειον τής Ελλάδος
    ΔΗΜΟΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
    ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΔΗΜΟΤΟΛΟΓΙΟΥ
    Αριθ. Πρωτ. 1008]Φ-Χ'
    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
    Φέρομεν είς γνώσιν των ενδιαφερομένων
    συμπολίτην ή^Δν, των μή έγγβγρσμυένων είσέ-
    τι είς τούς καταλόγους των έκλογικων βιβλια·
    ρίων, δτι ή προθ σμίσ τής έτησισς τακτικάς
    αναθεωρήσεως των κατολόγων έκλογικων βι-
    βλισρίων παρετάθη μέχρι καί της 28ης Φεβρου-
    αρίου 1959.
    Πσρακαλοθνται οί μή εγγεγραμμένοι δπως
    σπεύσουν εγκαίρως νά έγγραφώσιν είς τούς
    έκλογικούς καταλόγους.
    Έν Νέςχ ΣμύρνΠ τ|| Π ΦέβρουσρΙου 1959
    Ό Δήμαρχος
    Άθανάσιος Καρύλλος
    ΠΛΣΧΑ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ
    24" ΕΚΔΡΟΜΗ
    Διά τοθ
    α)ττ ΜΑΣΣΑΛ1Α Τόννων 8.000Ο.
    22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ-9 ΜΔΪΟΥ
    'Εκταοκτος εύκαι,ρία νά έττισχεφθήτε καί την ΑΤγνπτσν. ΑΙ εγ¬
    γραφαί ήρχισαν, σπεύσατε νάέξασφαλίσατε τάς θέσχις σας.
    ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ «ΜΙΧ. ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ» Σταδίου 43 (Γ«ν(α
    Γεωργίου Σταώρου), Τηλ. 24.297 καί 23431
    Η ΕΥβΗΝΟΤΕΡΑ ΕΚΔΡΟΜΗ
    Είς τας τιμάς συμηεριλαμβάνοντται δλα γενικώς τ*
    εζοδα.
    τό Απίσημον »ρογροτμμ«
    (ΣΥΝΕΧΕΙΑ έ "■' ΐλ,ν
    αυτής Θωμάς Παλαιολόγος ττροσέ-
    <)>υγε οικογενειακώς καί μετά ττο-
    λυμήνους περιττετείας, είς Ρώμην
    σπου τόν ΰπεδέχθη ό Πάπας μετά
    ττολλών τιμών. Ό Θωμάς έφερε
    μετ" έαυτοΰ την χάραιν τοΰ 'Αττο-
    στολου Άνδρέου την οποίαν καί
    έδώρησεν είς τόν Πάπαν έν λαμ-
    ττρςΐ τελετή λαιβούσζΐ χώραν την
    άνοιξιν το£> 1462. Κατά την τελε¬
    τήν αυτήν είς ήν έλαβον μέρος
    μυριάδες λοοοΰ λαμτΓαδηφοροΰντος,
    εξεφώνησε συγκινητικώτατον λόγον
    ό Βησσαρίων, τονίσας διά ττολλο-
    στήν φοράν την ανάγκην της άπο-
    λυτρώσεως των Χριστιανικών χω-
    ρών.
    Ήδη ή Βενετία ευρίσκετο σχε-
    δόν είς έμττόλεμον κατάστασιν μέ
    την Τουρκίαν, καί είχεν άναθέσει
    ε(ς τόν έν Ρωμη πρεσβευτήν της
    δπως συνεννοήθη μετά τοΰ Πάπα
    διά την βοήθειαν ήν θά τήςπαρεΙ-
    χε. Ό Πίος ό Β' πρό τής άπρο-
    θυμίας των Ίταλών ήγεμόνων &·
    ττως βοηθήσουν τόν Άγώνα, άττε-
    φάσισεν δττως συμμετάσχη έν αύ¬
    τω μέ των ίδίων τού έν άνάγκη
    μέσων καί νά ήγηθή ό ϊδιος αυ¬
    τού. Άνέθεσε δέ είς τόν Βησσα-
    ρίωνα δπως μεταβή έκ νέου είς
    Βενετίαν Τνα συνεννοήθη μετά τού
    Δόγη τα τής οργανώσεως τής
    σταυροφορίας. Ό Βησσαρίων άφί-
    μετο αύτόθι κατά Ιούνιον τού
    1463. Ό Δόγης τού έττεψύλαξεν
    ήγεμονικήν ύποδοχήν τό δέ ανώτα¬
    τον συμβούλιον της Δημοκρατίας
    τόν ανεκήρυξε δι" απολύτου σχ£-
    δόν πλειοψηφίαν μέλος τής Άρι-
    στοκρατίας. Έττΐ ημέρας και νύ-
    κτας έττειτα ό "Ελλην κβρδινάλι-
    ος έττεσκέτΓτετο τοθς διαφόρους
    άρχοντος δπως τονώση τόν ενθου¬
    σιασμόν των υπέρ τού Αγώνος,
    και έττέτυχεν δπως συνέλθη ή Αύ-
    θεντία είς μυστικήν συνεδρίασιν
    καί λάβει την σχετικήν απόφασιν.
    Καί περί τα τέλη Αύγούστου γί-
    νεται είς την Πλατείαν Άγίου
    Μάρκου τΓαρουσίφ τού Δόγη καί
    ΕΚΑΟ_ΕΙ_
    Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΑΛΗΝΙΔΟΣ
    'ΕκιΙχλοφό,ρτο-ε. τό τεΰχος Φβ-
    βΐροναρίου τοΰ ττεριοδικοΰ «Ό Κό-
    σιμβς τής Έλληνίδος». 'Αιπό τα
    -εριεχόμενα: «Πανάρχαιος σββα-
    σμός τής μητρότητος» της Δίδος
    "Ελλης Αυκούρη, «Ή άξία της ψυ-
    χιικης ύγιβινής» της Δίδος Σ. Κο-
    τρώνη, «Ή οΐκογένεια ώς -αιράί-
    δειγμα» τοΰ Κάρλο Τζιακομάτζι,
    «'0 —όλειμος καί τό σύγχρονον νο-
    >μψκόν κβΐΒΐ&ΐΓτώς» τοΰ ικ. Γ. Καψο-
    •οεφάλου, «Μία ώραία ζωή και ίνα
    ώ— έροχον Εργον» τής κ. Ρούλαις
    Πατταδηιμητρίου, «'Υγ€ία κα» τρο-
    φή των νέων».
    'Α-δψεις, λογοτίχνικίι ϋλη, κλπ.
    συμττΐληρώνοιυν τό νέον τεΰχος.
    ΑΙ «ΑΚΤΙΗΕΣ»
    'Εκυκλοιφό,ρηον τό τεΰχος Φε-
    βρουαρίου τού ττεριοδικοΰ «'Ακτί-
    νες». 'Α—ό τα τηΒριεχόμΐ,να: «Ή «ύ
    βύνη τού ι—ιστημονος είς τόν σύγ¬
    χρονον κόσμον» τού κ. Α. Ντανζόν,
    «Ή ττοοείο! των οικονομ ι κων μας»
    τού κ. Γ. Διαμαντίκου, «Άπό τάς
    αρχάς τής Γερμανΐικής ττοινικής
    μ€ταρρυβμίσ£ως τής κ. "Αν. Η'α-
    ρούδα - Μιτενάκη, «Ματιές βτή
    σύγχροινη νεότητα» τοΰ ικ. Ι. 'Ερ-
    ιμωνικιού, «Ό κόσμος -«ριμένει
    την 'ΕκικΙληβ-ίαν» τής Δίδος Μ.
    Σ-ανάκου, «Ό Σωκράτης μττρο¬
    στά στό μβταφυσικό ττρόβλημσ»
    τού κ. Γ. Μ-αζώνη, «Ή -νβυματτι-
    κή καί καλλιτεχνική ζ«ή τού μη¬
    νός» τού κ. Μελή ΜικολαΤδη.
    ι των Άρχόντων ή έ— ίσημος τελετή
    ' τής κηρύξεως τής Σταυροφορίας^
    'καί ήρχισεν ύττό την ήγεσίαν τοΰ
    Βησσαρίωνος ή συλλογή έράνων
    υπέρ αυτής, άπσδώσασα μεγάλα
    ΤΓοσά, τα όποΤα θά διέθετεν κυρί-
    ως διά την ναυττήγησιν νέου στό-
    λου. __.
    Διέρρευσεν ούτω Ιν έτος είς
    προπαρασκευάς τόσον έν Βενετίςι
    όσον καί έν Ρωμη τη έττοτττεία
    τού Πάπα, τού όποίου ό στρατός
    καί ό στόλος, μετά τού στόλον
    τής Βενετίας, θά συνεκεντροϋντο
    είς Άγκώνα δπου εΐχε μεταβή καί
    ό ϊδιος, καίτοι ασθενών σοβαρώς.
    Μετά ένα ττερίπου μήνα, ήτοι κατ'
    Αυγουστον τοΰ 1464 έφθασεν έκεΐ
    ό στόλος τής Βενετίας, τοΰ όττοί-
    Όυ έττέβαινεν καί ό Βησσαρίων.
    Πλήν ό Πάπας, ευρίσκετο πλέον
    'είς τό τέλος τής ζωής τού καί ά-
    ττέθνησκε μετά δύο ημέρας.
    Ό θάνατος τού Πίου τού Β'.
    Ι τοΰ έμψυχωτοΰ καί κυρίου άρχη-
    γού τής Σταυροφορίας, συνετέλεσε
    είς τό ψυχρανθη ό ζήλος των άλ-
    'λων άρχηγών της καί τελικώς νά
    ' ματαιω&ή αυτή, δεδομένου ότι ό
    Ινέος Πάττος, Παΰλος ό Β'. δέν
    είχεν ουδεμίαν διάθεσιν νά την
    πραγματοποιηθή. Δι' αύτό δέ καί
    δι' άλλας αίτίας ήλθεν είς ρήξιν
    ' μέ τόν Βησσαρίωνα, ό όττοϊος μή
    έλττίζων τίποαε ττλέον άπό αυτόν,
    άφωσιώθη είς τόν έμττλουτισμόν
    τής περιφήμου βιβλιο&ήκης τού,
    την οποίαν έδώρησε τώ 1468 είς
    την Βενετίαν Τνα αποτελέση κέν¬
    τρον σττουδής τόσον των Ίταλών
    δσον Ιδίως των 'Ελλήνων οΐτινες
    ευρίσκοντο ττρόσφυγες είς την πό¬
    λιν αυτήν. Ή Γερουσία τής Δη¬
    μοκρατίας εφρόντισε νά κτισθή τό-
    τε ή λεγομένη Μαρκιανή βιβλιο-
    θηκη, τής οποίας τόν κύριον πυ-
    ρήνα απετέλεσαν τα βιβλία και οί
    κωδικες τοΰ Βησσαρίωνος.
    Κατά τάς αρχάς τού 1469 ό
    Πάπας τπεζόμενος άπό τούς δια¬
    φόρους -αράγοντας τού Βατικα-
    νοΰ οΐτινες μεγάλως έξετίμων τόν
    Βησσαρίωνα, ηναγκάσθη νά συμφι-
    λιωθη μετ" αύτοΰ καί τω. άνέθεσε
    μάλιστα διαφόρους εμπιστευτικάς
    αποστολάς. Έκτός δέ τούτου πει¬
    σθείς ύττ' αυτού άττεφάσισε την
    οργάνωσιν Σταυροφορίας άνα&έ-
    σας αύτφ νά συνεννοήθη σχετικώς
    μέ διαφόρους ήγεμόνας, καί άπο-
    στείλας μίαν άντητροσω—είαν είς
    Γερμανίαν δπως ένεργήσει πρός
    τόν σκοπόν αυτόν. Πλήν δέν εγέ¬
    νετο τίποτε λόγφ τής άπροθυμίας
    των διαφόρων ήγεμόνων καί τοΰ
    έττελθόντος θανάτου τοΰ Πάπα.
    (1471).
    Είς τό κονκιλάβιον τό συνελθόν
    κατ' Αυγουστον τού ίδίου ετους
    π,ρός άνάδειξιν τού νέου Πά—α, ε¬
    φέρετο μέ μεγάλας τπθανότητας έ-
    ττιτυχίας καί ό "Ελλην Καρδινάλι-
    ος. Πλήν επεκράτησαν καί ττάλιν
    διάφοροι άντιδράσεις κυρίως λόγφ
    τής δυναμικότητός τού, καί έξελέ-
    γηΠάττας ό Καρδινάλιος Φραγκί-
    σκος Ντέλα Ρόβερε υπό τό δνομα
    Σ ί ξ τ ο υ τοΰ Δ'.
    Τό τέλος είς τηροσεχές.
    ΑΧ. Μ. ΒΥΖΑΤΙΟΣ
    ΓΡΗΓΟΡ1ΟΖ Ο ΟΕΟΛΟΓΟΣ
    ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
    Τό νέον Διοικητικόν Συμβού¬
    λιον τού το-ικοΰ Σνλλογου «Προ-
    οδος» 'Αιγ. Γεωργίου Κ«ρατσινίου,
    κατο-ιν της ύπ' αριθ. 107)59 ά-ο
    φάοτεως τού κ. Προϋορου Πρωτοδι-
    κών Πειραιώς, κατηρτίσθη ώς ε¬
    ξής:
    1) Θωμάς Κανελλό-οιυίλος Προε-
    6ρος, 2) Σάββας Λουκίδη,ς Α' 'Αν-
    τι-ρόίδρος, 3) Λάζαρος Κουμα-
    ράς Β' 'ΑντιτΓρόεδρος, 4) Χαρά-
    λαμττος Τσιρίδης Γεν. Γραμματβύς,
    5) Λαρΐτος Προκιός Ταιμίας, 6)
    Ζαχαρίας 'Αγαβάκπς "Εφορος, και
    Σύμβουλοι: Γεώργιος Βιγλατζής,
    Νικόλαος Βασιλειάδης, Γεώργιος
    ΚοοΙττής, Σάββας Μαντίκας, Ά-
    ριστοτέλης Μονρατιάδης.
    —·Η Ικθβσις τοθ κ. "Εκτο
    ρος Δούκα
    Ό ζωγράφος κ. Έκτοίρ Δού
    <ος τβλεϊ τα ίγκαΐνια τής έκθέ σβος τού είς την μεγάλην οί ίουααν τοθ ΠαρνασσοΟ την Δινίραν 16 ΦεβρουαρΙου κοΐ ώρχν 6ην μ. μ. ΣΥΝΕΧΕΙΑ έκ της 1ης Σελ. τούτων καί χαλε—ώτερα, των μέν καί διά φιλίαν λεγόντων Χσως, των δέ καί διά δυσμένειαν επιτιθεμέ¬ νων, ττώς οΐει δοκεΐσθαι καϊ τινος έ"χει ψυχάς άνθρώττους τφ Θεώ ττροθεμένους δουλεύειν, καί ττρός τάς μελλούσας όρον έλττίδας μό¬ νον άγαθόν κρίνοντας ;»■ Τό πλήρες ττικρίας γράμματοΰ το τού θείου Γρηγορίου είναι ά- μα τεκμήριον τής είσέτι ύφ^ιστα- μένης διαμάχης χριστιανισμοΰ καϊ είδωλολατιρε'ιας καί άττοδεικνύει πόσον οί χριστιανοί εΐχοντο στερ- ρώς των άρχών αυτών καί άπέφευ- γον τάς έξωθεν έ~ικρίσεις, ττόσον βαρύ δ' έξ άλλου τταράτττωμα ε¬ θεώρουν την μετά των έθνικών καί μάλιστα των χριστιανομάχων ίσχυ ρών διαβίωσιν. Ό Καισάριος, ά- νστροοφείς χριστιανσπρε—ως, ^ δέν ήτο δυνατόν νά έτΓηρεασθη επί το¬ σούτον ύττό τού χριστιανομάχου αύτοκράτορος Ίουλιανου, ώστε νά ένιδώση είς τάς ττορστρύνσεις, &ν μή καϊ ττιέσεις, αυτού πρός άττάρ- νησιν τής χριστιανικής αυτού •πί¬ στεως, ής στερρώς εΐχετο. Κα- τόττιν τούτου ήνοτγκάσθη ν' άττο- χωρήση τής έν τη Αύλή θέσεώς τού καί νά έτΓΐστρέψη οΐκαδε. Άλ- λά ΐοαί πάλιν, μετά τόν θάνατον τού ΊουλιανΌΰ τού Παραβάτου, έν ετει 363, επανήλθεν είς την βυ¬ ζαντινήν πρωτεύουσαν. 'Εττϊ ού- τοκ,ράτορος Ούάλεντος (364-78) καί Ούαλεντινιανού (364 - 75) δ Καισάριος διωρίσθη «έτπμελητής θησαυρών καί ταμίας των δημοσί- ων χρημάτων» έν Νικαία τής Βι- θυνίας. Σωθεΐς ώς έκ θάύματος έκ τού έν Νικαίςτ έτησυμδάντος τό 368 καΐταστρετΓτικοϋ σεισμοΰ, «δς δή χολεττώτατος των ττώτΓθτΕ μνη- μονευομένων γεγΰνέναι λέγεται», απέθανεν έκ νόσου έν Β ιθυνία μετ* ού πολύ, ήτοι τό 368 ή τάς αρ¬ χάς τού 36° έτους. Σημειωτέον δ' δτι ό Καισάριος έτελεύτησεν άγαμος καί δέν —ροέλαβε νά κα- ταλίπη συγγράμματα, καίτοι πρός τουτο ίκανώταΓΓος ών, ώς λέγει ό Γρηγόριος. ΟΙ τέσσαρες Δ ι ά - λ ο γ ο ι οί φερόικνοι έπ' ονό¬ ματι τού, ά-πέδειξα είς είδικήν ά- νακοίνωσιιν έν τω Βυζανηνολογι- κώ Συνεδρίφ τής ©εσ) νίκης έν ε¬ τει 1953, δτι είναι έργον των άρ¬ χών τού ΣΤ' αιώνος καί ττροέρ- χεται λίαν τπθανώς έκ τής Σχο- λής τού μθνοφυσίζοντος Πατριάρ¬ χου Άντιοχείας Σεβήρου (512 - 519). "Ολίγα τινά τώρα καί τη&ρί της καθ* ηλικίαν —ρβσβ—έρας τού Και- σαρίου αδελφής Γοργονίας. 'Ο θεϊος Γρηγαριος καί Έττιτάψισ 'Επιγράμματα αφιέρωσεν είς την τηροώρως έττίοτης άττελθοϋσαΜ —ε- φιλημένην τού άιδελφήν καί είς τα "Επη αύτοΰ ττλεισταχοΰ ευφη,μον μνείαν ταύτης -ποιείται καί ίδιον έττίσης 'Επιτάφιον 'Εγκωμιαστικόν Λόγον άφιέρωσιεν. Ό λόγος οϊτος έγράφη ή καί ελέχθη τό 370, τό έτος δηλαδή τοϋ θανάτσυ τής Γορ¬ γονίας. Την ψυχήν τής Γοργονίας Ονομάζει ό Γρηγόριις «εύγ€νεστέ· ραν των άφ' ηλίου άναττολών. Ή Γοργονία ετυζευχθεΐσα άττιεκτήσσΓΓο ΕΛελπι— οθμβν δτι ^ . μος Κβλλιθέας $Α ^.' * πλήρως διό: να μή «1< την Γίργου. Ό άγ«*γός ΚΘ' θέτως την Ληοφόο πρό τής όδοΰ Λβμψάκκχ, τήν ιστάσιν Χρυσόοκη χσζόμενος θβ διέλθη , ττίζοδρομ ίων τής Λί« λου Άλεξάνθρου, τή^ Άνδρεου Θβ κάμψη τή" ραή και Λορυλαίου, Θά ΕΓναι γνωστόν δτι Α μεγάλος ητντρικός Αγωγός δ οποίος Θα με¬ ταφέρη τα όχάθαρτα υδοττα της Πρωτευούσης καί των πέριξ είς τό Κίρβτσίνι κσί είς μέγα μήκος καί βαθος έντός τής θοΜχτσης ϊ- χει αποπερατωθή. Π«ροΛλήλως 4(ρχιο« νά κατα- σκ*υάζεται υπο της 'Εταιρίας 'Υ- ΐΓονόμων ό πρώτος κάθετος ότγο- γός ο οποίος έκκινεΐ ο—ό τού κεν¬ τρικόν τοιούτου και οπό Δυσμων τπρθς Ανατολάς μέ προορισμόν την Νέαν Σμύρνην. "Ηδη Εφθασε μέχρ» τού ΊλισΌιοΰ καί €ΐς ση- μ£ΐ»ν ολίγον νοτιώτερον τής Σι- βιτανιδείου Σχολής. Ό Όργανισμός Άι-οχβτεύΐο-εως Πρωτευούσης (Ο.Α.Π.) τη έ,ποπ- τείσ τού 'Υπουργείου Δημοσίων "Εργων, προβαίνει ί,δη είς τάς δεούσας ένεργΐίας διά ττ>ν έπέκ-
    τοοσ-ιν τού ϊργου.
    Πρός τοΟτΌ κατόπιν συνεχων οοΐ-
    τημβτων καί έν€ργ*ιών έκληβησαν
    οί Δημοι Καλλιθέαις καί Νέας
    Χμύρνης να ονμβοΛουν ή μάλλον | κήν άπολλαγτίν της αιτό τί
    νά σνμμ«τάσιχουν είς την δοΐπάνην
    κατά ·το
    **
    **
    ή , βά ί
    την οδόν 'Αϊδινίου, έν
    άφοΰ διασχίση καθέτ«4ς
    φόρον 'Ελευθ. Βενιζέλου
    χωρήση είς την οδόν Κ
    Άννέων καί διά τής
    τητοϋ Πο-οΰλα θά •χρ
    τήν οδόν Δαρδανελλί»ν
    όν βορίίως τού Β'
    Σχολείου.
    Διά τού πολυτίμου καί
    τούτου ϊργου ή Νέα
    λέ
    6^
    ν ^

    μά
    συντελουμένην τλν Αλ
    λαγτνν της αιτό ν
    *7
    τά ίμ
    Ή άναλογία διά την Νέαν Σμυρ
    νην αρχικώς «Τχε καθορισθή είς
    εΟΟ.ΟΌΟ. καί ίδη είς 1.000.ΟΟΟ
    γν ης αιτό τ(ν*?
    ρόν έφιάλτην των κορ«οΐμίν(*7
    θρων καί την απαισίαν τταρήΛ
    ω Τ^
    των Βυτιοφορων
    κενώσες των.
    Διότι είς τόν αγι*γΟν ΚΘ'
    διοχετευθούν τμηματικώ- *< ' δρσθίμς διοχετβΚθουν τμηματ ικώς χι,, * ■Ο Δημος Νεας 1ι»ργτ(ΐ δι ά- άκάθαρτα ίίδοπα τής τ«ρ10!ί? ^ ποφάσεως τοΰ Δημ'θτικοΟ τού Συμ- ]τής μέν πρός Βορράν διάκ^ βούλία συγκατετέθη καί 6ι' έγ- κ£»ν παροχ&τεύσιεων τής «ί* έώ ύ ί ^ βουλια σνγκατί,τββη και οί «γ- κων παροχ&τΐύσιεων της κι γρόΐΦου τού έ,γνώρισβ τούτο είς Νότον δι' άντλήσεων ^ τόν Ο.Α.Π. μέ την διαβεβαίωσιν ; Κατα τί(ν διαοε6αί«(χ,ν οτι τό ποσόν εξησφσλίσθη βπο- αρμοδίων Υπηρεσίαν τού * λύτως καΐ δτι &μβ τή έγκοίσ&ι η ~νη -"- τοϋ ΠροϋπολογιΐσιμοΟ τού θά κα- τ«8έση Αμίσως τό 25% τούτου, ή¬ τοι δρβχμάζ 250.000 ύπτό τύπον ιτροκατοίδολής. βεωρεΐται^ ΕΙΣ ΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΟΡ©ΟΔβ3ΩΝ ΧΡΙ2ΤΙΑΝΙΚΩΝ ΕΝΛΣΕΏΧ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ — 11 ΜΑΙΟΥ 1959 ΠΕΙΡΑΙΕΥϊ — ΒΗΡΥΤΤΟ2 ΕΙΣ 44 ΜΟΝΟΝ ΩΡΑΣ Μέ τό γνωστόν πολυτ&λέστατον τουριστικόν "ΕΡΜΗΣ,, ΝαυλωΘέν αποκλειστικώς διά τήν μεταφοράν των Προσκυνητών ΠΑΡΑΜΟΙΙΗ ΕΙΣΤΟΤΣ βΠΟΤΙ ΤΟΠΟΥΣ Ε0115 ΒΗΕΡΑΣ Διοτρβνη στό κοιλύτερον Βενοδβχβϊον τής Ίερουοαλημ ΤΙΜΑΙ Ε&ΑΙΡΕΤΙΚ-Σ} ΧΑΜΗΛΑΙ — βγγραφαί: 1 ού μόνον τέκνα, άλλά καί τέκνα τ*- κνων. "Ολος ό οΐκος αυτής διε- παιδαγωγήθη χιριστιανοττρεττώς. Ό Γρηγόριος ιμάς πληροφορεΐ δτι καί ή Γοργονία, δττως ή εύσεβής μή¬ τηρ της Νόννα, τόν σύζυγον αυ¬ τής, εθνικόν δντα, μετέστρεψεν είς χριστιανόν. Πνευματικάς τηατήρ και διδάσκσλος τής Γοργονίας έγέ νετο ό Φαοστΐνος, ό τό- τε επίσκοπον Ικονίου, τόν οποίον θανόντα διεδέχθη επί τοΰ θρόνοιι ό κλεινος Άμφιλόχιος, ό πρώτος έξόΐδελφος τού Γρηγορίου. Ό πα¬ τήρ τοθ Άμφ·ιλοχίου Ικονίου ώνο- μάζετο καί ούτος Άμφιλόχιος καί υπήρξεν άδελφός της Νόννης, υΐ- ός δέ τοϋ Φιλτατίου καί τής Γορ¬ γονίας, των ττάπων τοΰ Γρηγορίου. , Η Γοργονία σννεζεύχθη τόν Ά- λ υ π ι ο ν. Απέκτησε δέ μετ1 α^τοθ τα εξής τέκνα : Τόν 'Αλύ- πιον τόν νεώτερον, τόν όμώνυμον Ι τω ίδίω ττατρ!· τήν Άλυττιανήν, την Ευγένειαν, τήν Νόνναν την νεωτόραν, τόν Φιλτάτιον τόν νεώ¬ τερον καί τόν Γρηγόριον τόν νεώ¬ τερον. Ό πρωτότοχος υιός τής Γοργονίας καί τοΰ 'Αλυπίου, 'Α- λύπιος ό νεώτερος σννεζεύχθη την Σιμπλικίαν, μεθ' ής απέκτησε τον ΕΞΟφήΐμιον1. ΊΗ δθ/τ€ράτοκος κιόρη της Γοργονίας Άλυπιανή οχ»Λζεύ- χβη τόν Νικόβουλον. 'Εκ τοΰ ζεύ- γους δέ τούτου προήλθον ό Νικο- βουλος ό νεώτερος, ή Άλυπιανή τταρθένος, ή Άμαζ,σν'ισ., ό Λουκια- νός καϊ ό Λολιανός. Άλλά «αί περί τού Ά μ φ ι- λ ο χ ί ο υ, άδελφού της άγίας Νόννης, τής μητρός τού θείου Γρη¬ γορίου, πρέπει νά λεχθωσι τινά, Τνα τοιουτοτρόπως έχωμεν έν δψει δλον τόν οίκον <της άγίας ρ!ζης>,
    ήτοι τοΰ Φιλτατίου καί της Γορ¬
    γονίας. Ό άδελφός λοι—όν της ά¬
    γίας Νόννης, ό Άμφιλόχιος συν-
    εζεύχθη την ττερίφημον Λ ι 6 ί α ν,
    της οποίας τόν πρόωρον θάνατον
    έκλαοσεν 6 θεϋος Γρηγόριις είς
    τμία θαυμασία άιφιειρωτ;ικά Επι-)
    γ.ράμματα. Έκ τοΰ ζεύγους τού¬
    του εγεννήθησαν τρία τέκνα ό
    όμώνυμος τφ ττατρί Ά μ φ ι λ ό-
    χ ι ο ς, ό διαδεχθείς τόν Φαο-
    στΤνον είς την ιμηίτρόπολιν Ικονί¬
    ου· ή άγία Θ ε ο δ ο σ ί α, την
    όποιαν ΰμνησεν ό Πρηγόριος είς
    τό πρός τον υϊόν Σ έλευκον
    "Εττος τού καί ό Εΰφήμιος,
    δστις έμνηστεύθη τήν Ε ύ ω π ί-
    α ν, άλλά κατά την ημέραν τοΰ
    γάμου τού απεβίωσεν έκ συγχοπής
    της καρδίας καί τόν θάνατον τού
    όποίου είς πλείονα 'Επιτάφια μέ
    σπαραγμόν ψυχής έθρήνησεν ή ποι-
    ητική γραφίς τοΰ Γρηγορίου. Ή
    Θ ε ο δ ο σ ί α συνεζεύχθη τόν
    πατρίκιον Σ έλευκον. Ού¬
    τοι δ' εγέννησαν την περίφημον
    αγίαν Ό λ υ μ π ι ά δ α, την
    ττεεφηλομένην &ιακόνισσαν τοΰ ίε-
    ροΰ Χρυσοστόμον καί είς την ό
    ποίον ούτος απέστειλεν έκ της
    έξορίας 17 επιστολάς, ό δέ Γρη-
    γόριος αφιέρωσεν Ιδιαίτερον "Ε-
    πος. Ή Όλυΐμπιάς συνε<εύχ©η τόν έτταρχον Κωνστ<Λ-ινουτιίόλεως Ν ε 6 ρ ί δ ι ο ν, όστις δμως ά- ττεβίωσιε -ροώρως. Είς είδικήν ά- νακοίΛ>ωσιΙν όητέδΐειξο; ότι ή άγία
    Όλυμποάς όςπέιοτησεν έκ τού Νε-
    βριδίου τόν υϊόν Σέλευκον,
    είς δν ό θεΤοςΓρηΓ/ό ριος άφιέρ»-
    σεν είδικόν "Επος. "Η άγία "0-
    λ υ μ π ι ά ς, την Ιεράν μνήμην
    τής οποίας ή μηττ^ρα 'ΕΚκ&ησΙα
    ίζ 2
    ΑΠΟ ΤΗΪ1 ΗΙΚΑ1ΑΗ
    Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕ¬
    ΩΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΝΙΚΑΙΑΣ-ΚΟ
    ΡΥΔΑΛΛΟΥ
    Στις άρχές τοΰ περασμένου ιμη-
    νός Ιανουάριον 1959 άρχισε νά
    λειτουργή κανονικά σ-τήν Στέγην
    τής Ενώσεως Ποντίων Νικαίας -
    Κορυδαλλοΰ ή βιβλιοθήκη - άνα-
    γνωστήριον τοΰ ώς άνω Συλλόγου.
    Τό γεγονός αύτό χωρίς ύπερβολές
    μπορεΐ νά χαρακτηρισθή σάνσπου-
    δσΐος στα&μός καί άφετηρία στήν
    ! πνευματικήν καί έν γένει εκπολι¬
    τιστικήν ττορείαν τής Νικαίας καί
    τοΰ Κορυδαλλοΰ.
    Ή Ίδρυσις καί ή έναρξις τής
    λί.ιτουργίας τής βιβλιοθήκης των
    Ποντίων ήλθε νά συμπληρώση £να
    μεγάλο κενό, τό οποίον δλοι μας
    £δώ και πολύν καιρόν αίσθανόμα-
    σταν. Αΐθουσα πολιτισμένη 'μέ δ-
    λες τίς άνέσεις, ΰγιεινή καί σέ ση¬
    μεΐο κεντρικό της Νικαίας. Άνά-
    μεσα στοΰς 1000 καλοδεμένους
    καί κα&αρούς τόμους πού περι-
    λαμβάνει ή παραπάνω βιβλιοθηκη,
    βρίσκει κανείς έργα Ιστορικά, φι-
    λολογικά, έπιστημονικά, μουσικά,
    λαογραφΐ'κά, λογοτεχνικά, έφημερί-
    6ες, περιοδικά, λεξικά κ.ά., πα-
    ληά καί νέα, 'ΕΞλλήνων καί ξένων,
    έλλην ικά καί ξενόγλωσσα, στά ό-
    ποΐα καθημερινά προστίθενται καί
    άλλα. Τό ώράριον τής λειτουργί-
    ας της, 9 - 1 καί 4 - 10 μ.μ.,
    ώς βιβλιοβηκης είναι μάλλον κα¬
    λόν. Ώς άναγνωστηιρίου δμως ειδι¬
    κώς γιά τήν Νίκαιαν καί τόν Κο-
    ρυδαλλόν, πού οί φοιτητές άκόμη
    καί μαθητές (άς άφήσουμε τούς
    έργαζομένους φιλομοτθΐεΐς) έργάζον
    ται παράλληλα ιμέ τίς σπουδές
    τους καί οη/νεττως δέν έχουν πολλές
    καί σταθερές ώρες στήν διαθέση
    τους γιά διάβασμα, έπιδέχεται
    τροπο—οιήσεις. 'Ο σπουδαστικός
    κόσμος των δύο αυτών πόλεων έχει
    ανάγκην άνοτγνωστηρίου καί βιβλι-
    οθήκης πού νά λειτουργοΰν κατά
    |τό πρότυτΓον αυτών τοΰ Πειραιώς,
    ι δηλαδή άπό της 8ης μέχρι τής
    24ης ώρας, χωρίς ένδιαμέσως νά
    κλείνη οΰτε λεπτό. Χαιρετίζουμε
    μέ χαρά, Ικανοποίησιν καί ΰπερη-
    φάνεια τό νέον αύτό έργον των
    Ποντίων. Καϊ παράλληλα πιστεύ-
    ουμε δτι ή προαναφερθεΤσα "Ενω¬
    σις θά Ικανοποιήση καί αύτό τό
    σχετικό μέ το ώράρΐο αΤτημα των
    ο—ουδαζόντων σνμπολιτών.
    ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ
    της
    τής Νέας Σμύρνης
    στ£ δταν ενα τμήμα, ϊν^,ς
    αυτής θελήση νά άποκτήοι
    γόν άποχετεύτεας διά νό
    μέ τόν ΚΘ', ή σχετική
    πιροϋπολογισμός κλπ. θό, ι,
    τημα Ελαχίστων ημερών δι^
    πακολου9ήση και ή έχτίλβϊκ·
    Γίργου υπο της Έτ«,ρίβς ^ *
    μων η και αλλων Εργολάί»,» $
    τής ανβλόγου καί τμι,μοτ,χί, *
    μετοχής *{ς την δο~άνην κόΐ 2
    ένδιαψιρομένων παροδί«ν !■«
    λιτών. *·'*
    Ό Ο.Α.Π. ένιργεΐ δια
    λοκλήρωσιν τής όριστικής
    τοΰ δΊλου δικτύου '
    πΐριοχής μας.
    "Ηδη δέ δι'
    ανετέθη ή έτδΐ
    Νοτίος τοιοτύτης,
    ριαν 'ΥπονόιιοΛ
    Ώς είπομεν ανωτέρω το
    θαρτα Οδατα ταύτης καϊ
    περιοχής Τζιτζιφιών βά
    ωνται είς τόν άγωγόν Γθ
    χανικών μέσω ν «β, δι
    Είμεθα πρόθυμοι
    αδήποτε άλλην δι< πτοιμέρειαν ί—ι τ«ν ίκτεθέηΐ(, είς Πάντα ένδιοψίρόμονν έκ (, των κ.κ. Συμπολιτών. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΑΡΥΛΛΟΙ Δήμαρχος Ν. ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ ΤΑ£ΕΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΪΜΟΥ" «ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ» Στάδιον 65 — Πλατεΐα Ό,μβνβίας — Αθήναι τηλ. 527.304 — 527.120 ττανηγνρίζει ττί 25 Ιουλίου, ή δέ ΔυτικΙτι τα 17 Δεκεμβριού, ύναι έκείνη, την οποίαν μέ τούς εξής ώραίους λόγους Ομνησεν ό ιστορ»- κός «αί άγιαλόγος Π α λ λ ά δ ι- ο ς είς τό έργον τού «Λαυσαΐκή Ίστορίος»* ΑΟτηι ή μακαρία είς τόν ό)κιρσ(τιο}τιοινι όρον έξεπή(δηοτ9 της ταττεινχ>φροσύνης, είς δν ούκ
    ήν έφειυιρεθήναί τι πλέον· άκενόδο-
    ξος 6ίος, άχ~<ημάτιοτον εΐδος· ά- πλςχιστον <^θος· άκκϊλιλώπιστος 6ψις· αυλον σώμα;· βτΓπέρττερος νοΰς· ά- τυφος γνώμη· ώτάροκτος καρδιά' αϋπνος άγρυττνία- άπερίειργον πνεϋ μα· άμέτρηιτος ότν-άπη· αικατάλη- πτος κοινωνία· εύκι<χτα*ίρ6νητος έ- σθής· έγικίράτεια &μετρος· εύθότης διανοίοχ; είς θεόν· έλπΐδες άέναοι· έλεημοσΰναι άν—<δ!ηγητοι- πάντων ταπτεινών έγκαλώπισμα· πολλοϋς πειραισμούς έξαντλήσοκτα έξ ενερ¬ γείας τοΰ έθελοκάκου καί δακρύοις νύκτωρ καί μεθ' ημέραν άνενδεώς ουμ6ιώσ·ασσ" ινποτοτττομένη π<ίιση φύσει ανθρωπίνη διά τόν Κύριον· μετά πάσης εύλοΐοείας Οποκλινο- μενη τοίς έπισκόποις τοίς ότγίοις· σέβουσα τό πρεσ&/τέριον τιμώ- σα τόν κλήρον>.
    (Συνεχίζεται)
    — Πσιδικός χορός Τσικνο·
    ττέμπττις
    •Η Ιφετεινή φυναγβνική ν0
    υτική συγκέντρωσις βιό τα
    λβ ή
    ρωσ
    ■έκνο των μιλβν ,ής ΈοτΙα
    Ν. Σμύρνης (ανόρ,α κβ| κορΙ
    τσια μέχρι 18 Ιτών )) Τ
    4 53
    ρ )ς
    <νοι«4μΐιτης 5-3-59, βά ί ρ Τοι μη είς τάτ ή σας ς τής εθ.οοιΐου Ναι/τιχήζ Χί)ς καί 4ι6 δρα; 4—9 α μ, • Ις τρόπον, ώο« οί μικρόν τροσ Εκλημέιοι μας καί (V ουνο θοί των, ά δυνηθοθνν6 ψςνα γω·>ηθοί.ν ανέτως.
    —ΈκλεκτοΙ όρραβΰνει;
    Τί πσρελθν Σάββατον *«·
    β ιΐς τήν οΙκΙαν τοθ
    Ο & ΣΕΚ
    η ς ή
    ΈπιθεωρητοΟ τ&ν ΣΕΚ χ —η
    αητρΐου Κωνσταντινίδου (ν (ΐ1·
    σφ χσρουμένης άτμοοφαΐραι;
    Ι άρροβώνες τ·ς βιλ«τι«υι4
    της θυγατρός τού Χρυσοβλας
    υ,χά τοθ (ργοσταοιάοχου κ
    Νικολάου Γό
    ΤΓύ οακτυΧΙους ορ
    άντή(λλαζαν ή κ. Καλογιρβ'ίΙ
    ό Διευθυντής μας «■ Σωκρβ'η;
    Σινανιοη^. Ή εφημερίς μαςσυγ
    υ, αί ρούσα θίοιιβζ τοος 'ΐ
    χβϊί >ονΐΙ> ιβχιται ι!ς
    ριαοτό ζεθγος ταχείαν τί|ν«Ι
    ψιν.
    ΔΗΜΟΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
    ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ
    ΚατβπεΙγουσα Πρόσκλησις
    Ή δνευ τόκου καταβολή χρεΔν
    θεοβροΓμεν καθήκον κσί 8ι' ύστάτην φοράν
    νά είδοποιήσωμεν τούς δ^ειλέτσς τοθ Δήαου
    δτι τό εύεργέτημα τοθ δρθρου 7 τοθ άκδ 6)11]
    1958 Β. Δ)τος διά την κστοβ λήν των χρβ^ν
    των δνευ τόκου λήγει οριστικώς τήν 6ην Μαρ¬
    ιου έ. Ε.
    "Ας σπβύσουν λοιπόν διά νά μή πσρσιιο·
    νοθντσι έκ των ύστέρων, δταν θά ύτιοχρϊωβοθν
    δυνάμει της κειμένης Νομοθβσίας νά ί* "λ1'
    ρώσουν έντόκως.
    Έν Ν. Σμύρνη τή 11 Φεβρουσρίου
    •Ο Δήασρχος
    Άθανάσιος Κσρ6λλος
    Ό Ί · ι β 6 «
    ΓΕΩΡΓΙΟΣ Μ. ΠΙΛΙρΟΓλΙΗ
    )1αι·τιήο— Ζ·ιοο·ογος — Γτ-
    ταικολόνο· ΜΒΤ0ΚΗ2ΕΒ
    είς «ήν όδδν Φοαγειλίνο*
    Ρο«αβολ« (ΔΚΑΔΗΜ1Δ2 81)
    ■αί 8έχε«αι 11—1 μο! 0—1
    μ. μ. Τ«λ·>· 610.000
    ι
    ΠΛΖΧΑ ΧΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ
    22 Απριλίου — 12 Μαίου
    την «νευματικί,ν ήγεβίχν τού **
    Ίερας Σονόδου όριβθέντος Μ
    της ΟρηβΜκυτικης
    «κ λ α ι χ»
    των γνωατών ηολ^τελών θ*λ*|*»1Υών
    ΑΧΙ ΑΛΕ ΥΙ- Δ Γ Α ΜΕΜΝΓ;Κ
    14 000 τόννων
    ΤΙΜΑΙ
    Πληροφορίαι —
    ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ ΤλΞΙΔΙΩΝ
    "αδριασ,,
    Πλατ. ΌμονοΙσς 2 (Ιναντι Κιν] ,ου Κοτοηθύλη)
    Τηλ. 52^.854 — 533.281