187116

ΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣ Μ
£ίΟΙ 30όν ΑΡ. ΦΥΛΛϋΥ 1425
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΜΑΙΟΥ 1958 | ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
, Ο'ΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ» ΤΡ Ν ΠΡ0ΣΦΥΠΚ9Ν ΣΥΜΦΕΡ0ΝΤ8Ν
ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ -ΩΚΡΑΤηΤχαΤσ!^
_...... 1
ΓΡΑΦΕΙΑ -ΪΥΠΟΓΡΔ·Κ_
ΟΔΟ_ ΣΤΑΔΙΟΥ 66 — ΤΗΑΚΦ. 527-126
ΤΙΣ^ΓΤΤΑΙΕΙ;
Σημείον
ενάρξεως, τβΰ
ώ5οτ>5 λογου,
εί«φών-σ«ν, άπο
ΤοΟ κ. ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
σαν αί σ
λεθρΐώτερον έκ των χ 8 © ν ί β υ έκλογικοΰ αυ-
σφαλά τούτων άπβτέλβ- οτήματβς, βάσει τβΰ οπβίβυ δι-
υνεχεΐς μ/ε- [ ενηργήβηοαν «Ι «ρόαψατβι
ταδβλοά είς την ήγεαίαν τβΰ δβυλευτικαΐ εκλογαι κ«Ί τβ
κόμματος, κατά την τελευταί ©οίβν απετέλεσαν ενα έκ
ιωτέρων αυντελεοτών
της δεινής τοΰ κέμματΰ; ήτ-
τη5
κόμματος, κατά την τελευταί- ' βιοίον
χν τετραετίαν, άμεσος συνέ- [ των
πειά των οποίων (υπήρξεν ό
κλονιομβ5 τη? «ρος τβϋς Φιλε-
λευδίρβυς λαϊκής έμπιστβσύ-
νπς. Ό έκ των αυναρχηγων
λεπαλλήλων Ι1ΑΛ.Ι-
τ» -.
υ,νίίτΐοτττμιβυ κατοικιας τού
({4 Ιούνιον τβΰ 1916, πρός
„. μοριάίας τού μαινβμένου
Λ 'Ε£νιχ©ν ενθουσιασμόν
.^ηνοιϊκβΰ λαοΰ, β άείμνπ-
Λί{ Ίίρυτης τοΰ κόμματος
^ν Φιλελεύθερον — βταν ά-
8{ρΐφράστως πβριέ-
,Μ,ψί τβΰς κινδύνβυς ττβύ ά-
χύάαχν τβ "Εθνος, άπβ τόν
!,νί χ ή ουνταγματικβν
τοΰ Βασιλέως
καΐ των έκπρο-
_ τής τβτβ πολιτικην
ΓΐίΧ9«τίας — υπήρξε τβ ά-
(ί ν α τ β ν ΟΛΟφοίγμά τού
,ίπολιτιχβς ά ν η ρ
ί?: ί λ £ ι ν ά λ έ γ η
ΐην αλήθειαν πρός
,» 4 ν ω καΐ πρός
υ χ ά τ μ».
ΑχολβυΘβϋντβς καΐ ημείς—
(ΐίΐίΐνχι όπαδοΐ κα'ι συνερνά-
«ι Τού — τβ παράδειγμα 'Ε-
ΐΐίΐ'βυ, ίεωρβώμεν έ π ι τ α-
«τ ι κ ή ν υποχρέωσιν μας
«ι ίιακηρύίωμεν, κατά την
κ ρ ι ο ι μ β ν αύτίιν καμπήν
ιή έβνικβΰ μας 'δίβυ, την α-
Ιηίβιαν — όσον καΐ αν είναι
κιχρα - πρός τβύς διαδόχους
Τ», «ί αυνεχεϊς έκτροπα'ι των
(Μΐο4&>ν άπβ την ευθείαν οδόν
ιΐ% ίδνικής βκοπιμβτπτος καί
τής Χβικπς έπιταγης, βύκ όλί-
ψ βιινετέλεσαν είς την ά-
V
ε υ προηγούμενον
|.ί«ίίν«τιχη ν ήτ¬
οι ', την οποίαν προσφάτως
Μοτη το Ιστορικόν κόμμα
τίιΐ' Φιλελευβέρων.
Ή ΐημερινή ήγεσίχ των Φι-
λΐλευθερων οιέπραξε Λυστυχώς
|«ΐρ«ν κεφαλαιωδών
9ΐ·λμάτ4>ν, άπβτέλεσμα των
Ι (ώιων υπήρξεν ή δαδμιαία έ-
1 }οΙ.ιαθηοις τβΰ κόμματβς είς | ρίάς'τών Φιλελευθέρων καί ώ-
φγς ή μγπ
αίς ώ; καί ή «ξιολόγησις της
5
Τέταρτον,
ο ο 6 * ρ ό ν ά
έξ ϊσου
λευθέρων άπέφυ/γβ νά δη-
, λώση σ κ φ ώ ς κα'ι ά π ε¬
ί ρ ι φ ρ ά σ τ ω ς,
—καΐ τρερΐ ών Θά ομιλήσωμεν"
είς ιδιαίτερον άρβρογραφικβν
μας σημείωμα— κατέφερε τό
καίριον ΐτ λ ή_ν μ α,
κατά τβΰ ενδόξου κομ¬
ματος το ©ιτ©ί©ν ίδρυσεν β
Μέγας πατήρ τβυ !
Δεύτερον κ ε φ α-
λ α ι ώ ύ ιε ς σφάλμα τή;
ήγεαίας των Φιλελευβέρων ά-
ίΐετέλεσεν η & τ β ν ο ς, ε¬
στερημένη σβένους καΐ άνω-
τέρβυ έβνικβΰ παλμοϋ άντιπβ-
λίτευοις, την οποίαν ησκησεν
είς ττιν Βουλην καϊ έκτβς αυ¬
τής, κατά των συνεχών κβι-
νβδουλευτικών έκτροχταβμων
των ευρισκομένων εηΐ κεφα¬
λής τβΰ κράτβυς, οί όπβΐβι. έ¬
φθασαν μέχρι τβϋ βημείου νά
ηαρα&ιάσουν θ ε μ ε λ ι ώ-
δ ε ι ς αρχάς τοΰ Ισ,χυβντβς
ϊτβλιτεύματβς, νά καταργήσιν
τβν κοινοβουλευτικόν έλεγ¬
χον, νά διαχειρίζωνται άνεξε-
λέγκτως — χω,ρΐς την προ¬
βλεπομένην υπο τοϋ καταατα-
τικοΰ μας χάρτου διαδικασίαν
—ϋ ψ ι σ τ α «Θνικά ζητημα-
τα, τά οποΐα έψεραν έηΐ ξυ-
ρβΰ άκμής-
Τρίτον σ β δ α ρ ώ-
γ α τ β ν οψάλμχ έπίαης ύ-
η συνε,ργασία τής
(β οημΐρινβν τβυ κατάντημα,
ίίΙ ά ν υ ιη β λ ο γ ί σ τφ
ίΐϊΐϊβ τού "Εδνους.
Το π ρ ώ τ β ν καΐ ο-
ριαμένων ΜΟΙΡΑΙΟΝ
ύηιτελων της, είς την 6 ι-
κ ί α ν επιβολήν τοΰ τ ε-
ρατώδβυς κ«ϊ κ α τ α-
ως &άσε'ων πυροτύλων είς την
Έλλοοδα, λόγω των έπαπει-
λβύντων την χώραν κ«1 την
λή θ ί
χ
μας θ α ν α σ ί μ ω ν,
έκ τβύτων, κινδύνω ν.
Ακλόνητον περί
τούτου απόδειξιν άιπβτέλεαβν
ή ά β ρ ό α καϊ επιδει¬
κτικώς γενομένη απο¬
χώρησις μετά τό πέρας τοΰ
λόγβυ τοΰ κ. Παπανδρέου, τού
πλήββυς των Φλελευββρων δι-
αδηλωτών, ©Ι όποίοι εξεδήλω¬
σαν φ α ν ε ρ ά την αποδο¬
κιμασίαν καί την άγανοατη-
σίν των, διά την έν ηρβκει-
καί ή
τβυς πρβσφυγικβΰς συνοιχι-
σμβύς, θά ήσαν είς θέσιν νά
Είναι, αναμφισβητήτως, ά- τε - κάποτε εΰήκουν ούς είς
ξία έξάρσεως ή έκλογική νίκη '
τής ΕΡΕ, ποΰ επέτυχε νά αυγ-
κεντρώαη αύτόνομον πλειοψη¬
φίαν άπ© την χθεσινήν έτυμη-
γορίαν. Ημπορεί, έπίσης, νά
μή στερήται αημαοίας καί έν-
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΝΙΚΗΝ
Ό προεκλογικός αγών ίλη-
ξε μέ την συντριπτικήν νίκην
άντιληφβοΰν, ©τι ή ψήφος |τπς Δημοκ.ρατίας. των «βλλων
των ^ρβσφ^γικών βυνοικιομών 1.559.997 "Ελληνες «©λίται έ-
καί ωρισμένων αλλων περιο- ψήφΐααν υπέρ τής Δημοκρα-τί-
χων ήτο έηχνάληφ^ είς ύφη '" -"" Λ":..........' '"*'"* Λ
ρ
χων, ήτο
ρ
είς ύφη-
λότερον — αυτήν την φοράν
— τόνον τής ό ρ μ ε μ φ ύ-
έμπιστβαύνης τβϋ 'Εκλογικοΰ |τ©υ κ ρ α υ γ η ς ποΰ'έκ-
Σώματος, ιποΰ διημοιράοθη είς
τα λοιπά πολιτικά κόμματαΑ
τοξευει ή ουοβωρβυθείβ'Χ ς
αΰτοϋς πβλλή δυοτυ-
κατά τρόπον πρβκαλβΰντα κά- χ ί α καί ά ν ε ί πω τ © ς
«οίαν έκπληξιν. 'Εκείνβ ©μως,
πβΰ πρειτει νά έφελκϋοη άμε-
ριστβν την «ρβαοχην έκείνων
πβΰ Λβκβΰν θιά την τύχην καί
το μέλλβν τβΰ τόπου αύτοΰ εί¬
ναι, τβ ποσοστόν των ψήφων
πού έτυχεν ή ΕΔΑ — δηλαδή
το ΚΚΕ βΰσιαοτικώς — καί είς
την ΰπαιθρβν μέν, άλλά καΐ Ι¬
δίως είς τβΰς περί την πρωτεΰ-
υσαν καί τό έπίνειον της συνβι
κιομβΰς, πβύ έφθασεν είς ωρι¬
σμένας περιφερείας, καΐ είς
τά 89% !
Περί τινος άκρι&ώς πρόκει-
ται ;
αθλιότης· "βΰ δέν είναι
δυνατόν νά καιταπβλεμηθή,
ώς έπεχειρτιβη, μέ άατυνβμικά
μέτρα, ■άλλά μόνον μέ μέτρα
ρεαλιστικά ποΰ θά ήμποροΰν
να έξαλείψβυν την δυστυχίαν
καί την αβλιότητα είς τους β-
δοντωτβϋς τρβχβυς των οποί¬
ων <ΐυν6λί6«νταΐ ούτοι. "Ας «ιροσέξβυν, λοιπόν, οί εκλεκτοΐ των καλπών τής χθες, άλλά καί έ υπόλοιπος πολιτικάς κόσμβς» «βύ θά χχτ ταλάδη την θέσιν τής άξιωμα- τικής κα'ι τής εν γένει άντι- ©ά ιπρβ&ληθή ασφαλώς καΐ πάλιν τό εύκβλβν άλλά καί άνεδαφικον έπιχείρημα περί κομμβυνιστικης διεισύΰαεως καιΐ δια&ρώαεως είς τβϋς πρβ- μένω απαράδεκτον σφυγικβΰς σονβικιομβύς, χωρϊς -----------· τής ήγεσίιικ; τβΰ !νά άναζητηται καί ή γενεσιβυρ κ · ; α ,* - «- Ι γ^ξ αίτία καί ©Ι λόγοι πβύ εύ- χεραίνβυν την διείσδυοιν αύ¬ την καί την διάδρωσιν, πβύ, τακτικήν κόμματβς Καί ό ά κ η- κοώς μεμαρτύρηκε καί ά λ η θ ι ν η εστίν ή,μαρτυρία α ύ- τ ο ΰ !» Άλλό' περί πώτων τβύτο»ν θά ασχοληθώμεν έν συνεχεία λεπτομερώς βάσει α ΰ θ ε ν- Τ ι κ ώ ν στοιχείων, είς εΐ- δικά άρθρογραφΐκά μας σημει- ώματα, διότι έπιτακτική άξί- ωσις τ©ΰ Δημβκρατικοΰ Έλ- ληνικβϋ Λαβϋ είναι, νά εύρε- 8ή τ© ταχύτερον τβ δραστικόν φάρ¬ μακον θε,ραπείοτς τής σ β 6 α- ρ ά 5 νόσβυ, η ώιοία κατα- τρύχει τό κόμμα π«ϋ έσωσε κατ' επανάληψιν, έμεγαλυνε καί έδόξασε την 'Ελλάιδα. Μ ιΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛϋΤΕ ΙΙΥΠΕΥ8ΤΗΟΙ ΤΗΣ ΑΙπΆΤΟΧΥΣΙΑΣ Άρθρον τοΰ τταραιτηθέντος Ε?δικοΰ Συμ(3ούλου πχρ- τν( Προδδρία Κυβερνήσεως επί τριετίαν καί έπισήά μου διπλιοματικοϋ ΡαΒιοτ/ολια-στού επί τοΰ Κυπρι- ακοϋ μέχρι προ τινος κ. ΔΗΜΠΤΡΗ ΠΟΪΡΝΑΡΑ Τφ ι~ρεΑ8οΰσαν Κυριακήν, 4ην Συν—|ρητικών οί Κύττριοι άυεπέτα. είναι βέβαιος &τι τό δνομά τού καΐ Μάϊον, έτερμο-ίοθη καί επισήμως σαν την σημαίαν τής ένειργοϋ άν- ή διάβασις τού ά~ό την νοτιοα- |ί ^Ίχϊιρία πού επρότεινεν ό Δι- τιστάοιεως κατ' αρχάς Μόνον με- νατολικήν άκρον τής Μεσογείου θά ινΤζ ε'ς τόν τύραννον της Κύτηρου τέττειτα κατέφυγαν είς τσν ένοπλον άποτελοΰν έσαε! ανεξίτηλον στ·γ- «^ «οτίλτρξϋν ή γ«ννα!α χειρονο- άγοϊνα εναντίον τοΰ ξένον τυρόν- μα είς την Ιστορίαν της Πατρίδος (» τής ΕΟΚΑ έφ" δσον δέν άν- νού, ό όττοϊος άτΓ3δεικνύ€ΤΓθ ώμότα τού καϊ ολοκλήρου τής Εύρώττης. *Ηφσαν ο! ϊθύνοντες την Μέγα τα άνάλγητος καϊ άσυλλήτπ-οκ; ά- | Λ ί> ΒρεταΛ/ίαν δτι μέ την έξωφρε δίστακτος είς τα μέσα ττού χρησι- ] Κα! δμως, τταρ' δλην την +ιετα-
^ άδιαλλοτξίαν όδηγοΰν την μοττοιοΰσε διά |κά τταρσΓτείνη την χείρισιν αυτήν της μεγαλονήσου ά-
ιν είς νέαν αΐματοχυσί- κατοχήν. Ή ΕΟΚΑ ττού διεξήγα- (πό των έντολοδοχον τού άττοικι-
έν τούτοις,
ΰ άξή
μυατηριώδεις
ί
ς μ
©ΰτε άνεξήγητοι είναι.
"Εάν οί άπό τής άπελευθε-
σεώς της κυδερνήοαντες την
χώιραν οούτήν ετεινβν κάπο-
ας των ολίγων χά. 2.329.780 υ¬
πέρ τής Δημοκρατίας των
πβλλών. Είς τόν αριθμόν αυ¬
τόν δέον νά προατβθοϋν καί
©ί έκ των ανω των 5 έκατομ-
μυρίων εγγεγραμμένοι «ίς
τβϋς έκλογικούς καταλόγβυς,
δυαηρεατημένοι λόγω τής κρο¬
τούσης καταστάσεως, «τού 8ά έ-
ψήφιζαν άαφαλώς υπέρ τοΰ Κ.
Φ., εάν ή Ήγίαία τβΰ μεγα-
άλλα άρθρα, ερωτώμεν :
Είς την Συνα.γβρμικην καί
'Εθνιχο - ριζοσπαο-ηκήν Βου¬
λήν εις ποίον κνβοοατβν άνήρ-
ή δύνα^μις τής ίίκρας άιρι-
ΐΚατά τάς έ
ί 0
ρς ς μς
βτατιβτικας είς 10% περίπβυ.
Κατά τάς πληροφορίας έν τού¬
τοις των αρμοδίων ύπηρββι-
ών., μή έξοηρουμένης καί την;
ύπηρββίας τοΰ ϊτβη,τ Ντη-
πάρτμεντ. ή «ναλβγία αυτή «-
νήρχετ© είς χιλιάδας καμβυ-
ςρλαριομενων κβμμβυνιβτών.
Δι' © καί ή ΕΔΑ, χάρις είς την
άμέλίΐαν των άντιπάλων τηί.
λβυ αϋτβΰ ίστβρικβϋ Κόμματος ' κατέλα&ε την δευτέραν θέσι ν
δέν εΐχε παρεκκλίνετ άπό τάς ' είς την κατανομήν των Αδρ&ν,
άΡχ*ί τ«δ Μεγάλβυ Ίδρυτοΰ κατά την μέλλουσαν νά συν··
τβυ, ώστε μέγα μέρβς άπό τούς ' έλθη εθνικήν άντιπρβαωπείαν
όπαδβύς τβυ νά ατρ<χφί πρός πρός τερματισμόν τής οβ6βύ- Κλλας πβλιτικάς ««ρατάξεΐς φι '<—ξ &η μίαν έξαετίαν πβλιτι- λλθέ δώ ί Κ' εώ ς ρξ λελευθέρων δημβκρατικών φρ© ά ί δέ μ ξ κρίσεως. Κα'ι ερωτώμεν ό λό πβλιτεύσεως, γήν τής την κ ρ α υ- διαμαρτυ¬ ρίας, πού ηκούσθη πάλιν εώκρινώς καί άπό τούς συνοι- κισμούς, άλλά κα'ι άπό ©λα έ- κείνα τα μερη είς τα ©ποία έ- ρ μρ ^ ρς νημάτων, κατά πρβτίμηοιν δέ ολόκληρον τόν πολιτικόν μας πρός την άκραν αριστεράν, ή κόσμον : Μέ πλαβτήν πλειο- όπβία καί καταλαμ&άνει την ψηφίαν, την οφειλομένην βΐς δευτέ,ραν θέοιν είς την καται- την «νιαχυμένην άναλβγικήν νβμήν των έδρών μετά την ή έλληνική ΚυΑβρνησις πό» ΕΡΕ. Θά καταλά&η την εξουσίαν 8ά Ή στήλη «ύτή δέν φοβείται πραγματοποιηθή την Εθνικήν άλλά καί δέν διστάζει νά λέ- 'Αναγέννησιν, «ν «χ των ττρβ- γη την αλήθειαν. Καίτοι ό ουν τέρων δέν έξαοςραλίοη την άιρ- τάκτης της άνήκει ίδεβλβγτκώς 'μοντκήν συνεργασίαν τής πρ©- ΓΤΐΛβλάξει ή ανθρωπίνη δυοτυ- είς τό Κ.Φ., άπό καφοΰ κατβ- ' ερχομένης ά«ό την πτραγματι- χία καί έξαθλιωβις καΐ άς προ- δίκασε τα ξεπεραομέν« αυν- 'χί,ν πλειοψηφίοογνιβινββουλευ- έλθβυν διά γενναίων καί συν δήματα τβΰ φαοιομοΰ καί τβΰ ·--- = - *■-------*—3Κ-... . χ ξς ς ρ ξρ έλθβυν διά γενναίων καί συν- δήματα τβΰ φαοιομοΰ καί τβΰ τόνων έργων είς την κβμμουνισμοϋ τα όποϊα χρη- ρνζικήν θεραπείαν των αΐτίων, ^ιμοπβιοΰν ώρισμένοι 'Αρχη- πβύ την προκαλβΰν, πρίν ίΐ μεταβληθή >ες ο ί ν 8 η μ α
έπαναοτάσεω ς..., πρίν
ή — δηλαδή — νά είναι πβλύ
άργά...
ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΝ ΑΞΕΧΑΣΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ
ι.
ΠΕΡΙ 'ΤΣΕΤΕΛΕ,,
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Γ. Θ. Κανδηλάπτη-Κάνεως
"Οτε εκυριεύθη ή Τραττεζοΰς ό στικάς ττράξεις χρησΐιμιοτΓθΐού,μβνον
η ή ρζς ς ς
Πορθητής έννόησιεν δτι έστερεΐτο Ι · σ ε τ ε λ έ ή της ύς^
άνβρώττων δεξιών, Ικανών και έγ- δττερ έκ ξθλου λετττοκοιρύας ττα-
γραμμάτων ττρος διακυβέρνηισιν της
έττεράντου αύτοκρατορίας του' διό¬
τι ό Τουρκιικός λαός άδέξιος «αί
άμαθής, μόνον ττερί τα στρατιο-
τικά ήτο έντριψής' καθότι ώθεϊτο
ύττο θρησκευτικοϋ ιρανατισ,μοΰ καΐ
ότι έν τω μέλλοντι ϋλικφ
τΓαραδείσφ θά εύρη γυναίκας αει-
τταρθένους, ττιλάφια, κρέατα καΐ
γλυκά. Τουτο λέγει ή ττολιτική ϊ-
στο|ρ((ο: τή)ς Κων<ττια)ν^ΐ'ν1ου|ττο^εως και έτΓΐιμαρτυρεΤ καϊ ό Κωνσταντί¬ νος Πα~αρρη.γότΓουλος (Ίστ. 'ΕΞλλ Έθνους, τόμ. 5ος Άθήν. 1925, σελ. 508). «δτι 6 Μωάμεθ κατέ¬ φυγεν είς την Ελληνικήν άριστο- ρασκευαζόμενον καΐ είς δύο Τσα τεμάχια άττό τού κέντρου χωριζό- μενον, ολίγον κάτωθι της λαΛης, δηλ. είς διάστηιμα τριών τό ττολϋ δοκτύλων, έκρατε'ϊ'το τό μέν μεγα¬ λύτερον υττό τού έμπορον, τό δέ έτερον ϋττό τού τΓελάτου καϊ δταν εγίνετο άγορά τις τιροοτιρμόζοντο καιΐ τα δύο είςΐν κυκλικόν ττώμα ιίαί έχαράττετο δι' ίνκοττής έπ' αύ τού τό χρέος είς γοόσια και ένίοτε είς λίρας και δμα τή ττληρωμή αυ¬ τών ττροσηρμοζοντο τα δίο ξύλα, ήριθμοϋντο αί έγκοτταΐ καί &μα κα¬ τεβάλλοντο τα χρέη εγίνετο διά ξιχτίιματος ή άττόσοεσις τού χρέ- κ,ροπίαν κα·1 λαβών 800 έγγρσμμά- ούς κοτΐ ήρχετο ή χάραξις νέων αλ- τους έκ Τραττεζοΰντος τούς κατέ¬ στησε γραμματικιοΰς (κιατίπ), οΐ¬ τινες έδιοίκουν ττάσαν την Βασι- λων έγκοπών διά νέαν χρήσιν. Τό αύτό εγένετο καΐ είς τό βασιλικόν γβ'ι «ρβς άγραν ψήφων. Ύπε- στήριξε καί τότε δπως ύπβστη- ρίζει καί τώρα, ©τι τα βμφαν· νιζόμενα φαντάσματα τοΰ φα- σιομβΰ καί τοΰ κομμουνισμόν, κατά τάς παραμονάς εκλβγών, άντιοτβιχβΰν, «,Ις την ουαίαν, πρός τβΰς έμφανιζβμένους κα¬ τά την Ιδίαν περίοδβν με τβΰς διαφορετικήν μβρφής «ύπεραν- βρώπους» έοωτερικής καί έξω- τερικής καταγωγής." Διά νά μή αναφέρωμεν βνό- ματα των ξένων «ύπεραινθρώ- πων», πβύ συμδβλίζβυν τόν με- ταπολεμιχόν φαριααϊσμόν, ηε- τικής άντιπβλττευσεως ; Μόνον οί δβγματτζβμενβι είς την πολιτικήν (καΐ ©ί δβ- γματιζόμενοι είς την πολιτικήν είναι έξ ΐοου «πικίνδυνοι ό¬ πως καΐ βί όρθόδοξοι μοφξι- σταΐ) δικατοΰνται νά π,ρβ&λε- πουν παρομοίαν έξοδβν άπό τό σημερινόν άδιέξοδον, ηβύ εδη¬ μιούργησε ό παρατεινόμενος ψυχρος πόλεμος καΐ ή καιρο- βκοπική πρόσκλησις μιάς τά¬ ξεως προνομιβΰχων αίς ξβνα συνθήματα ηρ6ς την ελληνικήν νοοτροπίαν. 'Εάν πρός επίτευξιν τοΰ σκβ πβΰ αύτβΰ δνενεργήθηοαν αί εκλογαί τής παρελθούσης Κυ- ριοακής, είναι &έ&αιον ©τι Θά ρΐ τοΰ όποίβυ εγράψοιμεν είς έ>ΓΓτοτρέψωμεν εί; τάς κάλπας
έντός βραχυτάτου χρονικ·©
διαστήματος.
Άπό καιροΰ « βυντάκτηί
τής ατήλης αυτής <5ι*κηρυξ*ν ότι βί ύπερήφανοι ·Ελλην«>$
δέν μεταδάλλβνται διά μαν/τί-
οβς, είς δβύλβυς των Άρ5£βντων
τήδ Χταλινικήί Ιθεβλβγίας Λ
είς ϋπηρέτας των «μπί£ινε-
σμβν» των άγγλσσαξωνιχΰν
χρηματιοτηρίων καΐ εμπβρβ -
διομ—ςανικών επιμβλητηρίων.
Τα άποτελέβμοΕΤα δέ των Ακ-
λβγων εδικαίωοαν τάς προ
Ιόλχφβις τού.
Προχβές, τό 'Εκλβγιχόν £ώ-
μχ έξίδωκβ την άπόφαοίντβυ:
πώς θέλει δηλαδή νά χυΑερ-
νηθή £νας λαός έλεύθερβς καΐ
ύπερήφανβς χαΛ φύββα δημ«-
κρατικός, μακράν ηάαης άνα-
μίξεως είς τάς εσωτερικάς τού
ύποθέαεις άπό τοΰς εμφανείς ϋ
κφανείς βχπροσώπβυς. τοϋ με-
ταηολεμικβΰ φαρχσαίόμβΰ. 'Ε-
ναπόχειτ«ι πλέον είς τους «κ-
λεχτβύς τβυ, άδιακ,ρίτως κβο»
εκλογικής έτικέττάς, νά αΛ*·
οββΰν την έτυμηγορίοτν τ«υ
διά νά σημάνη είς τό αμεβον
μέλλον ή ώρ« τό>ν «λαΛκων
κυρώαβων».
Είς την νεαν Βουλήν των
'Ελλήνων εξέρχονται πβτλβα-
©ί καΐ νέοι πβλιτικβί *νν5ρ*ς
αξιοί πάο—ς έκτιμήσ«ως κοη
έμοηστοούνης.
Διά νά επανεύρη ομως ή
'Ελλάς, πβύ «πβτέ δέν πβββιί-
νειιι τόν εαυτόν τηί πρβπ*» ή
πβλιτική μ«$ ήγενίκ νά μή λη¬
σμονή «μητ5 έν πόνβις, μητ'
έν φοβοις, μητ' εν άλλο μη£»
μιά μεταββλήο), ποίον είναι τβ
πρός τόν Λοβόν καθήκον τηί,
Καί αύτό είναι,, Ικά ηαντα
μή πρβκαταλειμμένον πβλιτι-
κόν σχβλιαατήν, τό βοτθύτερβν
νόημα των πρβσφάτων εκλβ-
γων, μετά την περΐλαμηιρβν
νίκην τής Δημοκρατίαι; των
πολλων.
Ν. Γ. ΑΜΗΡΑ5
ΛΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΠ ΕΚλΟΓΟΗ
"Υστερα άττο κάθε ττείραμα ό-1 την 11 ην Μαΐου τό ττερΐ « ύ -
ττοιασδήτΓθτε φύσεως ή οΐουδηττο- 'ττάρξεως τοΰ Κόμ-
τε σκοττού, καθώς έ·π·ίσ»>ς οΐουδή- Ιματός των άγώνα».
ττοτε άνθρωττίνου η τεχνικόν ττα- 'Οριστικώς βΓχον τταραμβρίσει την
θ%ιατος, ο τΓειραματισθεις ή 6 άναμέτρησίν των μέ την ΕΡΕ. Καΐ
τταθών, ΊτροστΓαβεΐ νά σι<ναγάγη ή στρατηγική των έστρέφετο είς συμπεράσματα ώφέλιμα καί διδα- την εξουδετέρωσιν τής καθημερινώς κτικά, αναλόγως τής επιτυχίας ή αύξαναμένης και την δευτέραν θέ- άττοτυχίας τού ττειράματός τού, σιν ά—ροκσλύπτως ττλέον διεκδι- καΐ τοΰ μεγέθους ή εκτάσεως τού ,κούσης ττολιτικής παρατάξεως τής άθελήτου ματός τού. Μετά την άτφοσδοκήτου τταθή- 'ΕΔΑ. Καΐ οί φόβοι των ήσοη/ δχι (μόνον δικαιολογηιμένοι, άλλά, δυσ- σύντοαον τιιχώς δι' αύτούς, τόσον 6 ά- τομεΐον καϊ θηοχουροφυλάκιον. Έ- ,αλλ' «έπιοεβλημένην αύτην είσήγη- σιμοιδσον καΐ ά- ώ ό ίλ σιν ό? Μ^ς έπιτραττη νά άσχολη ληθεΐς |σ ε ι ς καί ιταλιμβου- |»λ ί β ι τού κ Σοφ. Βενιζέλου. 3ον) Ή καταφανήν — εριψρόνησις, 6 4- ,ττροκάλυτττος ιτ ρ ο - ττηλακισμός καί ή τταντελής ά γ ν ο ι α καί καταπολέμησις |τών τΓΐστών, ττιστοτάτων στυλοβατών (ώς ύιτε&ί- 'χβη) τοΰ Κόμματος, Προσ¬ φύγων ψ— φοφόρων, (τών οποίων ζωτικώτατα ζητήματα, όχι μόνον ήγνοήθησαν, άλλά καϊ ΙκατετΓθλεμήθησαν, 'β.^. __.-.______:.___ ά_______-.__λ λείαν» Τούτο είναι ορθόν καΐ ά- [ ττι των νεανικών μου χρόνων £βλε- σιν> &ς μ^ζ έπιτραττή, νά άσχολη- λ η θ ε ΐ ς
ληθές, διότι τό λέγει και ό Λαόνι- ίττον δτι τοιαύτα χρεωστικά ξύλα έ- θώμεν λετττομερώς μέ τάς ττροσφά Ή ένδεκάτη Μαΐου άττό τής πά- |6ιά τού περεφτιμου 'Λναγκαστυιου
κος Χαλκοκονδυλης ούτως: <Μετά |χειρίζοντο έν τή ττατρίδι καΐ οί ά- ιτ<Μϊ και λ!αν νωττάς εκλογάς τής ρελθούστνς Δειηέρας 12ης Άνθε- ' τούτοις μέντοι τούς ήγεμόνας των 'λήστου μνήμης άρτοποιοί Βασίλει- |■παρελθούσης Κυριακής, καΐ εί δυ- στηρίων, εσημειώθη είς τό Πολιτι- θυρών, ήτοι τούς άνωτάτους συμ- |ος καΐ Παρασκευάς Καλογερΐδαι, ,νατόν, νά εξηγήσωμεν τ ά κ α - κόν Ημερολόγιον τού Κόμματος -. Κΐ/ΤΓΡΙΟΙ ΤΤ(4ΓΓ4^ΙΜ^1ΛΙ ΛΛίΐτΜν ,νκ ·^VVΓ.V^-------------- γ- , - είς τόν ανισον αυτόν άγώνα! όττοΤον άντιμετώτΓΐσε τα όλονέν ζητήματος. Είς την εκεχειρίαυ Ι μίαν Ισχυράν άκόμη αύτοκ,ρα- τΓερισσοτερον σκληρά καΐ άττάνθρω τούτοις πού ττροσέφερε μέ γενναιο- * δχι άττό μΐσος, έχθρότητα ττα, κυριολβκτικώς 6άρ6αρα, μέ- ^ροσύνην ό Διγενής, ό ήττημένος ' |«ροκοπάληψιν ττρος τόν λαόν τής τρα των άρχών κατοχής. ΛΛ Ούπε διά νά την ταττει- ( νατο νά μ~αβαλη την Κιπτρον εις δΐίθνώς ή νά διαδραματί- 'κόλασιν δχι μόνον διά τα στρατεύ ' κάττοιον σημαντικόν ρόλον είς ' ματά ττού €Γυνεσώρα>σαν έκεί οί Ιμ |
* των Λ^εγάλων Δυ- | ττεριαλισταί. Άλλά καΐ δι' δλους
άντίτταλός τού στρατάρχης άττήν- σιλ£α
θά αξίσιν να
καΐ τοΰ φόρου. Καΐ ούτος μέν ό¬
τε προσόδοΐΛ; καΐ είς
ήγεμόνας τε καΐ αυτόν τόν 6α-
ταττληκτικά
λ έ σ μ α τ α, τά
Πέτρος καΐ Μοκράτ ΜουρστΤδαι,
τάς τσετέλιδας λεγομένας, δττερ , .,,.!-. ,οεο
τταρέχοντες τόν άρτον είς τάς οί- ,ρουσ.ασεν ή Π»» ^ο^ '958, χρο τ η ς
·—*------ Λ όποια θά καταχωρηθη, ττ ο ι)
ς ρρς σιλ£α ^^
τησε ,με θρασυτάτηιν αξίωσιν να τεΤς ε,ς τάς γρα(()ας
•όΟ τταραδοθούν άνευ δρων ο! α- στα ^^, βασιλέως
δέ γραμμα-
-_ τταραδοθούν άνευ δρων οί ά- 'γΤ^,.^
γωνισταΐ τής ΕΟΐΗΑ, διά νά εξαν
οιαμαχη,ν των ΛΊεγαΛων ου- ι ιι»+,ιν*<Μω ,^.. .....-_ ___ - . δραττοδίση τοιουτοτρόπως όλόχλη- '^" διά τά ττετρέλαια της Μέ- ( τούς Βρεταννούς πού ζούν είς την ρον σχεδόν την Κύττρον, Τί τό φυ- λνατολής. Ούτιε διά νά άττο- ' μεγαλονησον. €>ά ήμττορούσε νά σικώτερον κατόττιν τούτου, νά θέση
ύτέρ τού ενός ή τού άλλου Ι μιμηθή τόν καταγέλαστον στρα- προθεσμίαν £ως την παρελθούσαν
τάονην κυβΐρνήτην ττού ηκολούθη- Κυριακήν ό Διγενής διά νά ξσναο-
άμάθεια και ή
εκυριάρχει είς δ-
ΓΟν Τουρκικόν λαόν καΐ τεκμή-
τό μέχρις ημών είς τάς λογι-
ρ Ο ς ή
°ύ τής ημέρας ή ττλάστιγξ
I-
πας είς την νιευραλγικήν αύ-
οί στρατηγικήν ττεριοχήν τής
λικής Μϊσογείου Ούτε διά
θ άττο αυτήν ή άγγλι-
κατά τής ό-
5 έν τούτοις ττολλά εΤχε τταρά-
έλληνικός ττληθυσμός τής
' ΕΤχε τάς καλυτέρα*; δια-
ζ ή ΐΓλειοψηφία τού λαού τού
| τύν Οττερτετρακοσίων χιλιάδων
Εύρωτταίων, οί οττοί
ττοφευχθη ή συνέχισις τής αιματο-
εάλι
σε τά Γχνη'τού 'ΧιτλΒρισμού καΐ 'χίσοΐΛ/ αί δια-ραγματεύσεΐς μέ ττοφευχτΛϊ ή συνέχισις της αι
«ι- -^ολλΑ τον ύττεοέβαλε Άλλά Ιτο·^ Μαικάριον κα! μέ σκοπόν την χυσίας. Διά την έ-ανάληψίν
ττολλά 'τόν ύτΓερέβαλε
δέν τό ηθέλησε.
της
τό ΛοέΛησε. ΐ±*.νπν.ι° τόν 'αύτοδιαθεσιν έντός τακτής προθε- άπό την 4ην Μαΐου την ευθύνην φέ
Γ>α ΰντι^τώσιεωΐς μέ γϊνναια- σμίας; 'ΕΞφ' δσον τούτο δέν ϊγι- ρουν ακεραίαν ή κυβέρνησις τού
._/___ „„; Ληΐνΐί.ηοτηαένη.ν γρή- νεν. Α έκειχειρία έτερματίσθη μέ ΣυνΤΤ[ρητικοΰ Κόμματος, ό
κογενείας των κυβερνητικ,ών ύτταλ- , ,
λήλων, καΐ χωροφυλάκων, δηλ. των αναμφισβητήτως,
μισθωτών ύτταλλήλων, μετά τό τέ- °
λος τού μηνός, ότε εγένετο ή πλη-
ρωμή των μισθών αυτών εγίνετο ή
έξόφλησ.ς τού
άττεξίοντο τα
ά ττ ο τ ε - των Φιλελεύθερον, ώς Ή μ έ ρ α
πά- μ ε γ ά λ η ς τοθ Κ. Φ. ή τ -
ώς «Ήμέρα Ά -
ρ ά ς » ! !
ώς ί σ τ ο - | Πώς δμως τα μέγα τούτο Κόμ-
κή τοιαύτη είς τόιμα τού μεγαλυτέρου, ττοτέ, Πολι-
Πολιτικόν Ή μ ε ρ ο - ,τικού Άρχηγού τής Ελλάδος, μέ
λόγιον τής Πατρί-τό έμβλημα τού όποίου κατήλθεν
χρη καΐ είς τάς
χώρας
. . . ,, . , σιμοττοιηθη ώς «Π ο λ ι τ ι κ ή τταντοτε,
και ηρχιζε ττάλιν ή νεα _ ε > - ., -ε
, Ε ι - - - Γ Π υ ξ ι ς> της μελλοντικης δια-
χρέωσις διά της έκκοπης των ξυ- *-.!·>»·
λαρίων.
Αϋτά λοιττόν τα ξυλάρια μετε¬
χειρίζοντο καί είς τό δημόσιον αυ¬
τών λογιστικόν καΐ έλέγοντο συμ
βολον καΐ έ γ κ ο ττ ί ς, κοι-
νώς τ σ ε τ ε λ έ καΐ ήσαν άλά-
θητα καΐ άσφαλέστατα των κατό-
χων, διότι δέν ύττέκειντο είς ξυσί-
καθηρέθη, παρεμερίσθη,
πρός
«χτύνην' καΐ συγκρατημένην χρη- νεν, ή ώοειχειρία ετερματισση μΕ ζ.υνττϊμΐ1.^νΛ, ^«ΚΡ^,^,
ν βίας είς απάντησιν τής στυ- άτΓθκλεισικήν ευθύνην τού Λονδί- τάρχης τού, ποΰ έζηλε
-- λ'.__„«; -^,ιμτ,γ τοοϋοκρα- 'νου. Ό ένοττλος αγών θά έττ<χ^α- Βρέννοΐ), καΐ δλοι δσοι σιν 6ς ς γνής 6!αις κα! γενικης τρομοκρα ύ θέσαν οί πραιτω στρα έζηλευσε δόξαν συνήργτε- γνής 6!αις κα! γενικης τρομοκρα νου. Ό ένοττλος αγώ ά ρ τίας ττού καθιέρωσαν οί πραιτω- ληφθή σκληρότερος. «Δέν είμεθα σαν είς την διατήρτισιν τής άττοι- ριανοΐ τού δυνάστου είς βάρος 'ύπβύβυνοι άν τό αγγλικόν αΤμα χυ κιοκρατικής άδιαλλαξίας. Είτε εΐ- &> των Κι-·ρί«ν Δέν έκαμε ©ή έκ νέου, ττολύ αύτην την φοράν» ναι Βρεταννοί, Άμερικανοί, Τούρ-
θά
ρα ύ
&>ων των Κι-·ρί«ν. Δέν έκαμε ©ή έκ νέου, ττολύ αύτην την φοράν» ναι Βρεταννοί, Άμερικανοί, Τούρ
τόν εΐδεχθη ολοκληρωτικήν ττόλε- Ιδιεκήρυξε μέ καταφανή λύπην τού οκι ή αλλοι. Τό αΤμα ττού θά χυ-
υον ε^ τόν όττοΐον κατέφυγεν ό ',· Διγενής ε'ς τελευταίαν τού ττρο- θή έκ νέου θά πέση ασφαλώς είς
ΐάίΓ άΓδτου τόΓέστει- κήρυξ.Γτά αίσθήματα αύτά τού τάς μωράς κεφαλάς των, χωρΐς κα
^Ά^ ά κα- 3^*00 τής ΕΟΚΛ, * όν*** ,νεν^ δφελος ούτε διά την Πατρίδα
νά κα-
*
μ
καΐ έθν,κών έξευτελ-
πρό τριών ή
ί
κα!
ΑΤμα έχύθη ««
'Α^λά
|ν ρύθμισιν τού κεφατ λύτως άναη·όφ«υκτον.
ι' αύτην ζτττή,ματος ττς (τέρως έθεωρε'το
Άλλά ονντ,ντησε την ΙτψωρηΘούν ψ-
είς
Οταν
νά
ΟΪΓ
Β>«
δυνάστου "Οσον €-
Κύττριοι είς τό αΤττιμα
·νιθβέσΕως( τόσον σατανι-
*«ί τΓφισσότερσν κακούργα
.μ5^χειρίζ—ο ή Δύναμις κοτ
ετΙ )* εΐο—αιώση οΐαλδήττα
^αβολην ε.ς το καθε—ώς τής
( ^μοψήψι—μα διεδήλωσε την
'ν τ°ύ ττληθυσμού. Προσφυ-
™ ΟΗΕ έ-ισημοτΓΟίησε δι-
^δΐ€κδίκησ(ν τού. Φιλικαΐ
«τεις Έ-ίκλησις τπαλαιών
<»ϊ(λ καΐ μακρών δεσμών με Βρεταννιιαίϋ καΐ τού 'Ελ ™°«ς· Διαβτβαιώσεις κστ ^καΐ διά τάς στρατιωτικάς Τίττο—. '^τολύτως, τίττο- βιά νά άλλάξη την τολιτκήν τού Συν ~>ς είς τό Κιητρι
■-κτΐ| την πείσμονα ίμ-
ι'ς την Απόφασιν νά κρα
'Λ~τν ύτΓΟδουλον. Καΐ 6-
μόνον. Άλλά καΐ νά
1 "ροττύργιον καΐ βά
»; 'μτ-ριαλιστικάς έξορ-
ό σχέδια, τά όττοία τι-
^ν^ργειαν μττορούσαν νά
'Εγγύς καΐ Μέσην
τ«-
!αν ήσαν υττ*.ΐΛΛΛ^ι «, „______
άτΓθΐκιοκιράταιι τού Λονδίνου ττού
κατέστησαν την νήσον ίνα απέραν¬
τον στρατόττεδον συγκεντρώσεως
(κα{ βασανιστηρίων. Αύτοι που δέν
ηθέλησαν έτπ £ν £τος τώρα, άφ' δ-
του ήρχισε πίρυσι τόν Μάρτιον ή
άνακωχτ) της ΕΟΚΑ, νά άκούσουν
τάς φωνάς συνέσεως καΐ μετιριοττα
θείας καί αυτών των Βρεταννών φΐ
λευλεοθέρων και έργατπκών. Αύτοί
ττού άττηξίωσαν νά συνεπσθοΰν ά-
ττό την ττροειδοτΓθίησΐν ττού άττοτε
λοΰσε δι* αύτούς ό ενοττλος αγών
των Κι—ρίων. Οΰτ« άττό τάς φι¬
λικάς τταραστάσεις τής ελευθέρας
ΊΕλλάδος καΐ την θερμήν συμττα-
ράστασιν εύρυτάτης μερίδος τής
τταγκοσμίο'» Κοινης Γνώμης.
Μόνον πανοΰργον σατανικόττγτα,
[αγρίαν βορβαροτηττα, κακήν πί -
στιν ή κυβέρνησις των Συνττ(ρητι-
κών Κατά τούς 23 καΐ ί,μισυ μή¬
νας τού ένόττλου αγώνος, ό στρα-
τοκρατικάς έκττιρόσωτΓθς τώ^ {μττε-
ριαλιστών είς την Λευκωσίαν έφΐ-
λοδόξτϊσε νά υπερβή καί αυτόν τόν
Χίτλερ. Εάν δέν τό έττέτυχεν, Τσως
νά μην εύθύνεται μόνον αύτός. Πάν
]τως αττό 1 τς Απριλίου τού έτους
1955 μέχρι τής Μης Μαρτίου
1957 όττότε ήρχισαν ή έκεχειρία
τής ΕΟΚΑ, συνέβησαν είς την Κύ
ιτρον τόσα κοχουργημιατο: ύττ' εύ-
9ύν~/ τού στροΓτάρχου, ώστε νά
ζεται ολόκληρον τό ελληνικόν ε- των ούτε διά τούς σημβρινούς κιτ
θνος Άλλ' είναι γεγονός ότι οί βερήτας της.
Κύπριοι έκαμαν τό πάν διά νά ά | Α
ΔΗΜ. ΠΟΥΡΝΑΡΑΣ
ραττόμενα τταρουσία τού άγορα-
στού καΐ τού ττωλητού καΐ λαιμβα-
νόμενα άνά εν έκ. των έδιαφερομέ-
νων, δέν εΤχον τόν φόβον τής ττα-
ραχαράξ«ος έττ' αυτών άλλης έγ-
κσπής, διότι ττάσα νοθεία έν ττΐ
προσαρμογή αυτών θά άνεκαλύπτε-
το ή δολιότης τού παραχαράξαν-
τος, δτε κα! θά ώδηγεΤτο είς τό
ΤΓταισματοδικεΐον. Μέχρι δέ των η¬
μερών ημών ήτο έν χρήσει καΐ έν
Κ)πόλει, ώς έτπστώθττν έκ των ε¬
κείθεν καταγομένων καΐ έν τή πα-
Ή ττροεκλογική άτμόσφαιρα κα- λά ύττό τοιαύτης εντελώς
τα την γνώμην των είδότων καΐ ττο- δ ι α φ ό ρ ο υ κα! ά ν τ ι -
λιτικών ττραγματογνωμόνων τταρου θ έ τ ο υ ττρός αύτην τΓθλιτικοϋ
σιάζετο δχι μόνον συγκεχυμένη κα! τΓρογράμματοε ;
(θολή, άλλά προεμήνυεί Κατά την γνώμην μας, τά αί-
καΐ έκττλήξεις [τια τά ΤΓροκαλέσαντα την οικτράν
'ΕκεΤνοι οί όποΐοι έξωτερίκευαν πτώσιν τοϋ Κόμματος των Φΐλε-
των έμφανώς καϊ έμ λευθερων, τού πάλαι ττοτέ Μεγά-
'ι στενοΐ κύκλοι τού λου και Ίστορικοΰ τούτου Κόμμα-
__
Κομματος των Φιλελεύθερον. Ό- τος
λοι των εΤχον αντιληφθή δτι έδιδον .^
ρ
τ^ν ύγιεστέρων στελεχών τής
τεσσαρακονταετίας Ελλάδος,
δβδοξασμένης Ελλάδος των
ε
^ ξμης
τριδι διδασκόντων διδασκάλων «αί Βαλκανικών πόλεμον, τού Α' Παγ-
καθηγητών. (3|1 λαοΐ τής Άνατολής 'κοσμίου Πολέμου καΐ της όνειρώ-
πρακτικοΐ είς δλα καιΐ ούχι θεωρή- δούς Μικρασιατικής Εκστρατείας,
τικοΐ τη φαντασία αΐθεροβάμονες 'είναι τά άκόλουθα :
καΐ ώς ύττό άνέμων ταλαντευάμενοι | Ιον) Ή φ θ ο ρ ο π ο ι ό ς ,
έβάδιζον ίττι ασφαλοΰς έδάφους, έ ττερΐ την Άρχηγ'ιαν τού Κόμματος,
ζων ανέτως καΐ είχον καΐ έν τοίς διένβξις, λόγφ της όττοίας, ίσχυ-
βαλαντίοις των 'ικανά χρήματα δι* ρά αύτοΰ στελέχη αττεμακρύνθη-
βαλαντίοις των 'ικανά χρήματα, δι
έβοήθουν καΐ τόν ττλησίον.
Γ. θ. Κ, — Κάνες
ρά αυτού στελέχη, άπεμακρύνθη-
σαν οριστικώς καΐ άμετακλήτ»ς
[τής Φιλελευθέρας τηχρατάξαως.
Ι 2ον) Α! παλινβρομή-
Νόμου τού χ α ρ ί ζ ο ν -
τ ο ή την προσφυγι¬
κήν περιουσίαν, Αν¬
ταλλαξίμων καϊΈλ-
λήνων ύττηκόων, είς
τό Δημόσιον, κα!
4ον) Ώς έπιστέγα-
σμα δέ ττάσης πο-
λιτικής άβεξιότη·-
τ ο ς , ή έτσιβελική είσχώρηθΊς
τής ϋττοψηφιόττιτος
τού Σοφ. Βενιζελοι; είς την ττβρι-
φίρειαν -ττολεως "Αθηνών, 6ιά τής
οποίας ά—ροκαλύτΓτως 6 κ. Σοοο-
κλής περιεφρόνει τα
δικαιώματα τόσων προσφύγων ύ-
Ιττοψηφίων δσον κα! των τφοσφύγων
ψηφοφόρων. Κανονικώς ό κ. Σοφο-
κλής έττρετΓε νά εκτεθή ώς ύ-
ττοψήφιος βίςτά Χα¬
νιά, τιμών καί την ιδιαιτέραν
πατρίδα τού.
Κατόττιν των άνω λεχθέντων, ά-
ττεδείχθη ·ηρλέον έκδήλως καΐ άττε-
ριστρόφως, δτι ο! ττρόσφυγες κα¬
τά μέγα ποσοστόν έγκατέλειψαν
τό Κόμμα των Φιλελευθέρων.
Αί προεκλογικαί
καΐ τής ϋστάτης ώ¬
ρας εκκλήοτις κα! συμβουλαί,
σεβαστών καί έντίμων είλικρινών
φίλων των αδελφών Προσφύγων, άν
δέν ττήγαν χαμέναι, ουδόλως δμως
Τσχυσαν νά συγκρατή-
σ ο υ ν τό μέγα Κόμμα των Φι¬
λελεύθερον είς την εμπρετΓουοταν
θέσιν τού.
ΘΕΟΔηΡΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ
Ή Εφημερίς μας έν τή μερίμνη της νά ονμβόλη, καί κα¬
τά τρόπον θετικόν, είς την στέγασιν των άνοτια^χττών τού, διά
τής εξευρέσεως καϊ διαθίσεως είς αύτούς οίκοπέδων κατσλλή-
λοιν πρός τούτο, υπό έξαιρετικώς εύνο'κούς δρους, κατώρθω-
σεν, ώς νγωστόν, νά καταστήση ιδιοκτήτας προνομιούχων,
πράγματι, οΐκοπέδω·^ είς τούς υπό ίδρυσιν συνοικισμούς «Φοί-
νιξ, «Αύρα>, «Σταμάτσ» καΐ άκτή «ΑΊεγάλο Πεύκον> τΓθλλούς
άττό τούς αναγνώστας τού, εύνοηθέντας όπτό τόν κλήρον. *Η-
Εγ ευρίσκεται είς την ευχάριστον θέσιν νά προαναγγείλη, δτι
επέτυχε νά εξασφαλίση αποκλειστικώς, διά τούς αναγνώ¬
στας τού, αριθμόν οικόπεδον, κατ' επέκτασιν των οίκισμών
Σταμάτας κα! άκτής Μεγάλου Πεύκου. Τά οΙκ6ττεδα ταύτα
συγκεντρώνουν μεγάλα τΓλεονεκτήματα καΐ θά διατεθούν ύττό
δρους λίαν συμφέροντας.
ΘΑ ΔΙΑΤΕΘΟΥΝ ΔΙΑ ΚΛΗΡΟΥ
Α') ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΤΑλΊΑΤΑ καί είς τό κεντρικώτερον ση-
μείον τού ώραίου προαστείου (έττί τής άσφάλτου, τταρά την
κεντρικήν πλατείαν είς την αφετηρίαν των λεωφορείων) περΐ
τά 20 οίκόπεδα των 600 ττερίττου πήχ. κατάλληλα διά κατοι¬
κίαν καί καταστήματα. Νερό άφθονο έντός των οίκοπέδων.
Πρός δρχ. 20—30 κατά πήχυν. Τό
V*
τής άξίας, προκαταβο-
λή Τά ύπόλοιττα είς 20 μηνιαίας δόσεις. Πρόκειται περ! ττρα-
γματικής εύκαιρίας, διότι ή άξία των οίκοττέδων θ' αν—ιμη-
θή συντόμως.
Β') ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΕΥΚΟ, είς έλαχίσττψ άττοστα-
σιν άπό την άσφαλτοστρωμένην δδδν, ττερΐ τα 80 οίκόττεδα
των 1200—1800 ττήχεων. Προσοψις επί 450 μέτρων είς ττιν
&οντελωτήν καί δροσόλουστον άκτήν τού χαρωττοΰ Σαρωνι-
κοΰ. "Αφβονο άρτεσιανό νερό έντός τού κτήματος καί διά
μόνιμον εγκατάστασιν. Πρός δρχ. 7 κατά πήχυν. Προκαταβο-
&ή άττό 1000—1500 δρχ., αναλόγως τού μεγέθους τού ο*χο-
Γτέδου. Τά ύπόλοιττα είς 30 μηνιαίας, μικράς, άτόκους δόσεις.
ΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ δ, ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΣ
ΤΟΥ "ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,,
Ύποβολή αίτήσεον μέχρι Τ 5 Ίουνίου. Διά ττερισστέρας ιτληροφορίας άττευθυντέον είς τά γραφεΐα μας.
Ό άττολογισμός των έκλογών
τής 1 1 ής Μαΐου δύναται νά συνο-
φισθή είς τάς άκαλούθους γενι-
κΜτάτας διαττιστώσεις:
Α') Ή ΕΙΡ Ε. συγκεντρώσα-
σα τά 41 10% των ψηφων, άττό-
λεσεν έντός της διανυθείσης διε-
τίας 6 28% τής έκλογικής της δυ¬
νάμεως, δοθέντος δτι κατά τάς
έκλο/<-«ς ■· Ο 1 '<Ε,6 είχε συνκευ- τρώσει τα 47.38% «Πριμοδοτου- ιιέντι» δμως ,άτ£ρ.« την ϋπερενισχυ- μένην άναλογικήν έξασφαλίζει ή¬ δη 173 έδρας είς την νέαν Βου¬ λήν, ήτοι 8 έτΓΪ πλέον άπό έκεί- νας (165) τού 1956 Β') Ή Ε.Δ Α., ή όποία μετεΤ- χε είς την Βουλήν τού 1956 μο¬ νον μέ 18 έδρας, έττέτυχε νά ύ- τΓερτετρατΓλασιάση την κοινοβου¬ λευτικήν της δύναμιν, έφ' δσον συγκεντρώνει είς την νέαν "Εθνι¬ κήν Αντιπροσωπείαν 78 έν συνό¬ λω εκπροσώπους Άττό απόψεως ψήφον, ένώ τό 1952 εΤχε σι/γκεν- τρόσει τά 9 6%, ήδη κατά τάς εκλογάς τής παρελθούσης Κυρια- κής ηδυνήθη νά τάς αυξήση είς 24.4%, έξασφαλίσασα, ούτω, ,μί- αν ύπβρτροφικήν «διόγκωσιν», προσεγγίζουσαν τα 150%! Γ') Οί Φιλελεύθεροι, πού κα- τεϊχαν είς την Βουλήν τού 1956 έδρας 67, είς την νέαν δέν θά ϊ χοι*ν παρά 36 μόνον, ένώ συνεκέν» τρωσαν τά 20,7% των ψήφων, ή¬ τοι 3.7% όλιγΜΓτερα τής Ε.Δ.Α., ή όττοία έκέρδΜτεν, ώς ανωτέρω Ανεγράφη, 78 Εδρας, εύνοηβίΐσα άπό τό έκλογικόν σύστημια. Άν·» ξαρτήτως δμως ττοός το δτι ή- δικήθησαν άττό τό έκλογικόν σύ- στημα, άττώλεσαν μεγάλο Ζ9θ>
φός, είς δΦελος τής Ε.ΔΛ., ίάν
ληφθή ύττ' δψιν δτι τό 195Τ, κα-
τ#χον—|ς +6 Κέντρον μετά των
κομμάτων τού Πλαοτήρα καί τού
Παηαναρέου, ειχαν συγκεντρώο-ι
τά 44 6% των ψήφων, ένώ τώ|»
έχουν λάδει μόνον τά 20 7% κβ!
μετά τής ΠΑΔΕ τά 31 3%
Α
'Εΐκ των ανωτέρω αριθμητικώς
δεδομένων άνακύτττει τό συμττέ·
ρασμα, δτι ό καταλαμβανόμενΰς
ΰττό τού κόμματος των Φιλβλβυ-
θέρων χωρος τού Κέντρου, μβταξύ
τής ΕΡΕ καί Ε.Δ.Λ. <χε.ι βκ»· 6ρωθή είς μεγάλην κλίμακα ύττό τής τελευταίας, ττεριορισθεϊθα ί- πικινδύνως είς στενήν λωρίδα έ- δάφους, ή όττοία είναι αμφίβολον εάν δύναται πλέον νά θεωρήται ττρόσφορος διά νά ■παρεμποδίση την κ.αταστροφικήν διά την χώ¬ ραν πόλωσιν των δύο ακρων ... Α Διά νά δημιουργηθή ή ιαττό ττ&·

ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΙ ΚΟΣΜΟΣ
ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΑΙΑ ΤΟΥΣ «ΙΛΟΥΣ ΤΟΠ
II
ΙΝΙΙ
ΙΚΗ ΕΚΣΤΑΣ
ΔΡΑΣΙΝ (Π
ΑΖ
II
ΙΑΙ
■ΑΣ
ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΕΓΚΡΙΤΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΚΟΝ "ΤΑΪΜ,
Άπό τό περιοδικόν «Τάίμ» πά- γιαρ <ώμίλτ>σε είς στιγμήν Φρτ,σκβυ
οαλαμδάνομεν τό κατωτέρω άρθρον , τ «κης εκτάσεως καΐ θά δπρεπεν έ-
Πρό τριών έτών, ακριβώς είς πομένως νά τύχη συγχωρήσιεως»
το κατακόρυφον τής προεκλογικής
περιόδου, ϊ'νας ώραϊος νέος Μου-
ενομίσθη προκαταιβολικώς δτ
τό σύνολον τής Εθνοσυνελεύσεως
σουλμάνος Χότζας, ονόματι Φεοζή θά ενέκρινε την γνωμάτευσίν κα-
Μπόγιαρ, κατέφθασεν είς την δυ¬
ΤΛήν Τουρκικήν πόλιν τοΰ Όδεμη
■σίου. "Οπως πλείστοι των Μου¬
σουλμάνων Φεολόγοχν τής Τουρκίτ
' άς, ό Χότζας Μπόγιαρ διηγήθηκε
θολά την αιωνίαν διοίκησιν πού
Ιδρυσε ό Κεμάλ Άτατούρκ (δστις,
κάποτε δημοσία περιέγραψε τόν 'Ι-
σλημισμόν ώς «μίαν θεολογίαν ε¬
νός άνηθίκου "Λραδος») και κατβ-
χάρη διότι ό Πρωθυπουργός Άν-
άν Μεντερές καί τό Δημοκρατικόν
ΐου Κόμμα έπανεγκατέσττκταν με¬
τά μακρόν χρόνον την θρησκευτι¬
κόν παιδείαν είς τα σχολεΐα τής
Τουρκίας, καί ότι άκόμη ΰψο>σ«
τούς μισθούς των ίερωμένων.
Τόσον Ισχυρά ήσαν τα αίσθήιμα-
τα τοΰ Χότζα, πράγματι, ωστε Πα¬
ρασκευήν τινά, μετά τάς εσπερι¬
νάς πρασευχάς, άπρόφυλάκτως εΐπ*
εί; τούς πιστούς έντός τοΰ Τζαμιοϋ των να
Όδεμησίου:
τόπιν.
Άλλ' δταν ή υπόθεσις έφθασεν
έκεΐ προσέκρουσεν επί τής εύγλώτ-
του κ^αί άδιστάκτου αντιδράσεως
τοΰ πρώην ΙΙροέ'δφου Ισμέτ Ίνο-
νοΰ, 72 έτών, διαδόχου τοΰ Κεμάλ
Άτατούρκ καί νυν Άρχηγαΰ τοθ
Ρεπουμπλικανιχοΰ λα'κοΰ Κόμμα-
τος, τής Αντιπολιτεύσεως. Ούτος
επεκαλέσθη την εξής σοβαράν ά¬
ποψιν: "Αν καί ή Τουρκία παρα-
μέ-νει μία Μουσουλμανική χώρα, ό-
λύκληρος γενεά Τούρκων έξεπαι-
δε,ύθη μέ την πίστιν δτι ή πρόοδος
καί ή Δημοκρατία κατεκτήθησαν
αόνον άπό τής έποχής καθ" ήν
ό Άτατούρκ κατήργησε τό φέσι,
/αί ιέχώρισε την θρησκείαν ,άπο
χωρησιν αύτοΰ τοϋ Χότζα, άλλά
Μέ πικοίαν ό Ίνονοΰ ίιπέμνησεν
δτι κατά την διάρκειαν τοΰ αγώνος
σι γκεντρωσιν τοι) Δημοκρατικόν
•Κόμματος, ή όποία θά λάβη χώ¬
ραν άντιμεθαύριον. Εκείνον οί ό-
ποιοι &έν θά παραστοϋν πρέπει νά
ίνΓαχθαΰν μεταξύ των άπίστων>.
ϋυγχώρησι ς----Δυσιν
χώς διά τόν λότζαν Μπόγιαρ, με-
ρικοί των πιστών τοΰ Όδεμησίου
ήσαν ΡεπουμΛλικάνοι οί οποιοι ου¬
δέποτε Θά συγχωροΰσαν τόν Χό-
τϊαν, χωρίς νά τον Λαραπέψΐ'ψουν
είς τό δικαστήριον, μέ την κατη¬
γορίαν δτι, παρίδη Τουρκικόν τινά
Νομόν, άπαγορευοντα την ανάμι¬
ξιν τής θρησκειας είς την πολιτι¬
κήν.
Ή Κυβέρνησις Μεντερές, <σα6α ρώς προσπαθοΰσα νά προσεταιρι¬ σθή την μή φιλικήν άγροτικήν Μου σονλμανικήν ψήφον, έκαμε τό πάν £ιά νά σώση τόν Χότζαν. "Οταν τό δικαστήριον των Πρω τοδικών κατεδίκασε τόν Χότζαν, ώς ενοχον, είς δεκάμηνον φυλάκι¬ σιν, ό δημόσιος Κατήγορος, όλως πϊριίργως, προσεπάθησε νά τόν πά ραπιμψη &1ς τό Έφετεϊον Οιά νά άναιρέψη την καταδίκην Καί δταν καί τουτο άπέτυχε, ό οτΐιΐόσιος κατήγορος, άπιετάθη «Ις τό Τουρκικόν Δικαστήριον τής ΰ- πάτης προσφύγη;, — την Μεγάλην Εθνοσυνέλευσιν, τής οποίας κυρι- τόν Σουλτά- , |νον καί να σφυρηλατήσουν την τουρ Ατ,μοκρα,ίαν, ό Άτατούρκ αρχεϊ ό Μιεντερές. Τό Νομ,ικόν Συμβούλιον απε¬ φάνθη ήπίως δτι ό Χότζας Μπο- -χ.αΐ οί συνοδοί τού, προηγουμένως, είχον χαρακτηρισθή ώς απιστοι .-ιαρά τού έν Κων) πόλει τού. «Τό κύριον σημείον» είπεν ο | Ίνονοΰ, δέν έγκειται είς την συγ¬ χώνευσιν αύτοΰ τοΰ Χότζα, άλλά ΛΥΡΙΟΝΔΕΥΤΕΡΛΝΟΡΚΙΖΕΤΑΙ ΠΙΘΑΝΟΝ ΗΥΠΟ ΤΟΝκ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΝΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΘΑ ΣΥΓΚΛΗΘΗ ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΗΡΥΞΙΝ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ Ό άρχηγός τής ΕΡΕ κ. Κα-, εγνώσθη δτι δέν κατέστη δυνατόν τταδάκην, άρνούμενος νά αποδεχθή νόν δτι ό κ Καραμσνλής άντιμετω- ρσμανλΙΙς, είς τόν οποίον ανετέθη υπό τού Βασιλέως ό σχηματισμός τής νέας ττολιτικής κυβερνήσεως, ήσχολήθη χθές μέ τόν καταρτι¬ σμόν τοΰ καταλόγου των νέων ύ- πουργών. Κατά τάς παρεχομένας σχετικάς πληροφορίας, ή όρκωμο- σία τής νέας υπό τόν κ. Καραμαν- λήν κυβενήσεως, θά πραγματοποι¬ ηθή πιθανώτατα την προσέχη Δευ¬ τέραν. Όσον άφορςι την σύνθεσιν τής νέας κυβερνήσεως, έκ μέρους τοϋ Καραμανλή καί τοΰ περιβαλ- λοντός τού τηρεΐται πλήρης έπι- ψυλακτικότης, καί ούδεμία ττληρο φορία παρέχεται σχετικώς μέ τα πρόσωπα, άτινα θά μετάσχουν αύ τής Έξ άλλων πηγών, έν τούτοις νά υπερπηδηθούν αί δυσχέρειαι τάς !τήν ττρότασιν δττως έττΐ κεφαλής ιτπζει την περίπτωσιν χωρισμοΰ ώ- οποίας άντιμετωπίζει ό άρχηγός 'αυτού τεθή ό κ. Γκίκας τής ΕΡΕ Ούτω, θεωρεΤται βέβαι¬ ον δτι κατόττιν τής αρνήσεως τού νά αποδεχθή την αξίωσιν τοΰ κ. Κασιμάτη περΐ άναθέσεως είς αυ¬ τόν τής άντιπροεδρίας τής κυβερ¬ νήσεως, ό τελευταΐος ούτος δέν θά ρισμένων υπουργείων πρός Ικανο- 'Εκ τοΰ πλήθους των άξιώσεων, ιποίησιν των άξιώσεων μεγαλυτέρου αί οποίαι προβάλλωνται δι" ύττουρ- άριθμοΰ φίλων τού. Συγκεκριμένως γσττοίησιν, οί έχοντες περισσοτέρας | πιθανολογεΐται ό χωρισμός είς δύο πιθανότητας, κατά τάς χθεσινάς τόσον τοΰ ϋπουργείου Έμττορίου πληροφορίας, είναι έκ μέν των πά-' καί Βιομτνχανίας δσον καί τού ύ- λαιών Οπουργών οί κ κ. Αβέρωφ, πουργείου Δη.μοσίων "Έργων. Διά μετάσχη τής κυβερνήσεως. Άμφί- ιΤσάτσος, Μακρής, Πρωτοπαπαδά- ' την Προεδρίαν τής Βουλής ττροορι- βολος παραμένει έπίσης καΐ ή συμ μετοχή τοΰ κ Θεοτόκη Δέν άττο- κλείεται έξ αλλου τό υπουργείον Συντονισμοΰ, εάν δέν καταργηθή, νά άναληφθή τελικώς ττροσωπικώς υπό τοΰ (6ίου τοΰ κ. Καραμανλή Σοβαρωτάτη δυσχέρεια προέκυψεν έπίσης διά τ6 υπουργείον Έθνικής Αμύνης, τό όττοΐον ό κ. Καραμαν- λής προορίζει διά τόν κ Πρωτοττα- κης, Μάρτης, Άλιμπράντης, Τριαν- ζεται ττάντοτε ό κ. Ροδόπουλος. ταφυλλάκος, έκ δέ των νέων 6ου- | Έκ τού κόμματος των Φιλελευ- λευτών τής ΕΡΕ οί κ κ Χρυσανθό- θέρων ανεκοινώθη ότι ευθύς μετα ττουλος, Γκίκας καί Θεοδοσιάδης ι την ανακήρυξιν των βουλευτών υπο Πιθανή έπίσης θεωρείται ή συμμε- των Πρωτοδικείων θά συγκληθή σύ- τοχή είς την Κυβέρνησιν των κ κ. |σκέψις των κοινοβουλευτικόν με- «"Αγιοι» έπιστήμονες Τού συνεργάτου μας Είμεθα τρείς καλοί καΐ άχώρι- στοι φίλοι. Παληοί Κα*> σταντινο-
πολίτες, προχιορημένης ήλικίας καΐ
ζώντες μέ τίς παληές καλές άνα-
μνήσεις τής Πόλης. Αΰστηροΐ τη*
ςηταί των παραδόσεων καί θιασώ¬
ται τής πραγματικής βυζαντινης
αουσικής, ώς διατελέσαντες κατά
την παιδικήν καί την έφηβικήν
ιιας ηλικίαν παιδία τού 'Εκκλ%-
-ΐαίζοι·ν άπό την
ζαντινών. ΟΙ λΜ1
αλληλομισοθνται ίν
θρησκείας τής
'Ε*ιείς παλλές
οαμε νά τόν
Ιδέες. Δέν τό
γ.
νερά σου ϊναν
σαραντα χρόνιβ
άλλ
ιιας ηλικίαν παιδία τοΰ Εκκλ%- σαράντα χρόνια έκάιι ^ ^
σιαστικοΰ χοροΰ καί κανονάρ- στούς αλλονς; 2το ,«* ϊ0"^,
χ α ι υπό Ιεροψάλτας καλλιφώνους μώς έκλεισε για πάντ ? ^ ^
ιμερακλήδες καί γαλονχημέ- ιηση, λέγοντας: β ^ «'
νους μέ την βυζαντινήν μουσικήν —ΓϊατΙ νά χάνονα» λ.
ιτίΐΓ,ΛΛηίΤιν τήΓ ΠΛλτΐΓ «αί τήα λόνι.ίΐ ιιγ»γ- *αι___ϊ^ **"1κο
Καλατζή καΐ Βογιατζή.
Ποίον ύττουργεΤον θ' ανατεθή είς
έκαστον των ανωτέρω δέν έχει ει¬
σέτι αποφασισθή. Άναφέρεται μό-
λών τοΰ κόμματος Κατ' αύτην θά
εξετασθή και τό άνακινηθέν υπό
τίνων των μελών τού θέμα ήγεσι-
ας τού κόμματος.
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗ ΜΙΚΡΑ ΚΑΠΠΑΑΟΚΙΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΤΣΙΛΙΚΟΓΛΟΥ
κατα πόσον θά επιτρέψωμεν έν τώ
«μέλλοντι, την έπ.στροφήν τοιού¬
του εϊδους πραγμάτων>.
'Τποχώρησι ς.— "Οταν
ομιλεί ό Ισμέτ Ίνονοΰ, άκόμη καί
αΰταρχικός Άδνάν Μεντερές, τόν
προσέχει. Καί αύτην την φοράν ό
Ίνονοΰ ετυχε τής υποστηρίξεως
τοϋ Τζελάλ Μπαγιάρ, τοΰ Προέ-
δρου, ό οποίος παρ' δλην την νο-
μιμότητά τού πρός τό Δημοκρατι-
Είς τόν Σιδ. Σταθμόν Πλατύ θειά. Τα φιλόξενα ο—-ίτια των μάς |άλλη άμάδα οί άρχές τοΰ τόττου ώραι.
θεσσαλονίκης έγκατεστάθησαν οί έοέχθησαν μέ άπερίγρατττη χαρά φτάσαμε στήν έκκλησία. ΑΊ—■<. καί δλοι μας άνατταυθήκαμε στά | Την ©εία λειτουργία ετέλεσαν ιδιαιτέρα όλοκάθαρα στρωσίδια. (ο1 θυό ίερεΐς Θεόδωροι καί στό Τ ό Μ. Σάββατον ήτο ήμέρα τής ^έλος έψαλλαν -την καθιερωμένη Θεσσαλονίκης. ΕΤναι καΐ έκεΐ με- , ώρτοκλασίαν, όττότε ό ρικές Φαρασωτικές ο(κογένειες και δρος τοΰ Συλλόγου στήν έττίσκεψί μας αυτή θά θαυ- συγκινητικώτατον ίων ΚατΓττιδακικών μας τταρα- δοσεων. άετοΐ τοΰ ΚατττΓαδοκικοΰ Άντιταύ- καί ιμερικές άλλες οΐκογένειες ι 'έκ τής άλλης καιιιιαδακίας ώστε κωμόττολις αύτη εσχημάτισε τπράγματι μιά ,μικρά έν Ελλάδι Κα~ταδακια. Οί άϊ.τοί αΰτοί είναι οί Φαρασι- |μάσουμε καΐ την νύμφη τού θερ- αΐ καΐ λέγοντας Φαρασιώτας έν- μαικοΰ. Τό πρόγραμμα όρίζει την νοοϋμε, τα Φάρασα μέ τάς άττοικί- |Άνάστασι στό Πλατύ καί ενωρίς άς των την Κίσκα, τό Τζοιτχοΰρι, τό βράδυ νυΡΪ°"αμε στή βάσι ιμας. τό Σατί, τό Άφσάρι καΐ τό Γάρ- Στΐς 11 ήχησιε χαρμόσυνα η "Επρεπε νά μάς μιλήση καί ή Άστυνομία καί δι" αύτό ό Αστυν σταθμάρχης κ. Γρ. Νικόττουλος ϋ ψώσας την φωνήν τού έχαιρέτισε εξεφώνησε ένθουσιασμένος τούς τταρισταμε- ΚατΓΤΓαδοκικον νους καί ετόνισεν έν χαρά δτι στό ττρόε- ττανηγυιρικόν, καθ" δν μετά σύντο- διάστηιμα τής είκοσαετοθς μον βιογραφίαν των τιμώμεν»/ ά- σίας τού μόνον είς τό Πλατύ εύ- γίων, τΓρόέτρεψε τούς Φαρασώτας ρήκε τόσον νομοταγεΐς καί φΐλη- ΐνα μέ όμόνοια καί αγάπην άλλά σύχους πολίτας δεΐγμα τής εύγε- μέ πατροπαράδοτον ΤΓερηφάνειαν νοΰς καί πολιτισμένης «αταγωγής σαντί. Πασχαλινή καμπάνα καϊ σέ λίγο νά σταθοϋν άντάξιοι κληρονόμοι των. ^ ψ % * Ι |*Α^ Λ·^^* τι>|| Ι^^ΑΜ Ι *^^ ν^ίΝ ι*^Λ» ν^ » " Τ ** ι * *— ·* · —■** — — ' —■- - 3 * '—-»Ι^ Ι
Άετοΰς τούς λέγει μέ θαυμασμό όλο τό χωριό ήτο συγκεντρω,μένο των ττατέρων των, υπό την ττροστα Την δεξίωσιν διεδέχθη ό ττιρο-
ς ς γ μ μμ χρ ή γρμ
ό Έλΐζ Ρέθϊο καί &τσι τούς ξεύ- 'στή γραφΐκή έκκλησιά. Δυό ίερεΤς
ρουμε ολοι οί Κατπταδόκοι «αί οί .Φαρασιώτες ετέλεσαν τή Θεία
Κιλικεΐς ττού είχαμε επαφήν. 'Εγώ /νειτον,ιργία τής Άναστάσεως και
κόν Κόμμα τού Μεντερές, παρεξε-1 ττροσωπικώς εχω ζωηράν ανάμνησιν μεις την τταρακολουθήσαμε μέ Ιε-
τράπη τής χαραχθείσης όδοΰ τού,
6ταν είπεν είς τούς φοιτητάς της
τουρκικής Άεροπορικής Άκαδημίας
«•Ούοέποτε πρέπει νά ΰποθάλψω-
ιιεν την επιστροφήν τής αντιδράσε¬
ως είς Τουρκίαν». — 24 ώρας μετά
τύν λόγον τοΰ Προέδρου Μπαγτ,άρ,
οί Τοΰρκοι Νομοθέται ώμοφώνως
έ^-ήφισαν, ιάρνηθέντες την συγχώ-
ρησιν τοΰ Χότζα Μπογιάρι — Δ-'
δλους τούς Τούρκους ποΰ πιστεύουν
είς τόν χωρισμόν τής θρησκείας
ά.τό τό Κράτος, τουτο εθεωρήθη ώς
μία γλυκεϊα νίκη, έκτός άπό τό γε-
γυνός ότι δταν ή άστυνομία εζήτη¬
σε νά οδηγήση τούτον είς την φυ-
λακήν, ό Χότζα Μπογιάρ ούδοιμοΰ
ανευρέθη.
δι" αύτούς έκ των τταιδικων μου 'ροττρεττη συγικίνησιν ! Σάν τέλει-
χρόνων, διότι έιμεγάλωσα στόν κύ- 'ι^σζ ή μεγαλόπρεττη αυτή της Χρι-
κλο των μεγάλων καισαρέων τζορ- Ότιανωσύνης Λε,ιτουργία, άμάδες
πατζήδων, Έμττορευομένων έν Κ ι- έμάδες βγήκαμε άπ' την Έκκλη-
λικία, τΓθύ τακτικά δΐτνρχοντο άττ' σία χαρούμενοι καΐ ψάλλοντες τό
ό άό ύό ή ή
τό άντιταϋρικόν αύτό τ,μήμα τής
τροπάριο τής
'έ
Άνα-
^^^^0 τροπάριο τής Άνα
Καπτταδοκίας καί εγνώριζον κα- -.άσεως ι χριστός 'Ανέστη έκ νε-
λώς τούς γενναίους αύτούς καΐ ά- κρων σάν ^ ^
ιλίττΐΎτήκ'ταίΐΓ ΕλληΛ/αρ καΒωΓ και < λ.. _____. ννποτακτους στϊ]ν σιαν καί εύλογίαν τής Μηιτρός ίχ- γραμματισθείς, Φαρασώτικος Πά κλησίας «χΐ των ττροστατών άγίων σχαλινός χορός, είς τό ιύρύχωρο —. ... * Ι ....« ,,^,Ί Ο Μη/νι.ι« —■ Γ^ΐί * ^πΓνΐίΊΓΐ ιλ ΙΟ Τ/ΐΛ Τ" νΐ*λ Γ υ"« ι ΛΤΐνΜ Ι. ρΕΊΓΓΙ των Ιωνά καί Βαραιχησίου. ροαύλιο τοΰ Σχολείον δττοι;, καί - - (τήν χαρισάμενη ζ»ή ! ιμέ τίς λαμ- σαν σνγκινητΐ'καΐ ττροπόσιεις. Πρώ¬ την άνδρε'ιαν καί τό φΐλοξβνον φρο- .^δες όναμμενες καί μέ άλληλοα- τος έλαβε τον λόγον ό κ. Άθ. Δη- νημά των, ώστε μ ι κρός άκόμη, ή- '—τασμούς καί τόν ττασχαλινο χαι- μητριάδης, κοινοτάρχης έκ Κίσκης κουσα ττολλες φορες τους τζορπα- .ρ€Τ1Οιμό/ χρι—ός Άνέστη άληθώς Κκισκισσοϋ) τής ΚαπτΓαδοκίας καί τζήδες νά έπαινοΰν και νά θαυ- ,Άυί—-η ! ί-ι—οίιΐιτηΐΕ —·Λ α—ί- !υ! Αανεοη συνκίνησι. ποοσεφώνη- τζήδες μάζουν τούς Φαρασιώτες άδούλωτον φρόνημά των, βεντιά όμηρ διά τό την λε- άγώνας έπιστρέψαμε στά σπί- Στήν Άγάπη, ττού τελέο-θηικε των κατα των τούρκων, δια των ό- ., ;>
δλοι "πάλιν σνγκεντρω
•ποίων διεσωσαν καί διετήρησαν
θηκαμε στόν Ίερο Ναό καί ά<ου- > ,ο - ·γ!γ\ > Τ σαμε
την Ιδιοτυττον Ελληνικήν των γλωσ , ^
σαν, τα ττρωτοτι~α έ
ην ώραιότερη καΐ χαρμόσυ-
Πρό έτους τρείς άνθρωττοι έκινη- , δρέαν παρακολουθεΐ νυχθημερόν την
θησαν μέ !ένθουσιασμόν καί μέ ά- 'ιδλην εργασίαν έπιλαμβανομένη τταν
ποκλειστικόν σκοττόν νά οτεγάσουν
τούς Προσκόπους τού Βύρωνος. Οί
κ'.κ. Σεραφεΐμ Παπαθανασίου Πρό
εδρος. τής Έπιτροπής Προσκόπων,
Ανδρέας Θεοδωρόττουλος Άντιπρό
εδρος καΐ "Αρης Κωνσταντόγλου
τος πρ(3κύτπ·οντος ζητήματος.
Είς γενομένην έκκλησιν τής Έ
πιτροττής ίνα βοηθήσουν πάντες
οί κάτοικοι τοΰ Βύρωνος διά την
αποπεράτωσιν τού κτιρίου απήντη
σαν ττρώτοι οί κ.κ. Βασ. Δεληλά-
Τοτπκός *Εφορος Προσκόπων Βύ- ιμπρος προσφέρας ώς πρώτην δόσιν
ρωνος. 130 σάκκους τσιμέντων ό κ. Παντ.
'Επειτα άπό ιμηνών αγώνας κα- Φράγκος 10 σάκκους τσιμέντων, τα
τώρθωσαν χάρις είς την επιμονήν Ιλατομεΐα Έργάνη, Έλκό, Καζακο-
των να παραχωρηθή παρά τοϋ Ύ- ττούλου, Νικολάου, Κάζογλου, καί
πουργείου Κοινωνικής Προνοίας δω | Πολυδωρου διά τής ττροσφοράς ση
ρεάν οικόπεδον είς τό Σώμα Έλλή μαντικών ττοσοτήτων υλικών, ή Έ-
ταιρεία Χαλυβουργική διά προσφο-
,ράς 3000 δ'ραχμών, ό κ. Γεωργ
Σφονδύλης διά 100 δραχμών καΐ
ό κ. Παν. Οίκονόμυο προσφέραζ ό¬
νων Προσκόπων έττι των 6δών Βου-
τζά καί Φλέμιγκ.
Ό Δήμος Βύρωνος εΐς έκ των
πρώτων οΐτινες άντελήφθησαν τούς
εύγενεΤς υττέρ των νέων μας έτπδιω
κομένους σκοπούς έλαβεν την από¬
φασιν καί παρεχώρησε συνεχόμενον
οικόπεδον ττροελθόν έκ τής ρι»μοτο
μήσεως τοΰ οίκοδομικοΰ τετράγω¬
νον
Πρό τριμήνου σΐΛ«στήθη είδική
στεγαστική Έπιτροττή άποτελεσβεΐ
σα ,έκ των. κ.κ. Δημάδη Νικ., Γεωρ
γή Κων., Μανιφήκου Άννας, Έξην-
τάρη Παν., Γεωργ ιάδη Ίωακε'ιμ,
Καμΐνάρη Γερ., Ντάικου Γρ., Ζα-
μάνη "Ιωάν., Σαμπατάκου Θεοδ.,
Μαστρογιαννοπούλου Νικ., καί
Κάτπτου Έμμ. ήτις καί έττεληφθη
τα των προκαταρκτικών εργασιών,
ανεγέρσεως τού κτιρίου.
Την 17ην Μαρτίου έ.ε. ήρχισεν
ή έργασία διά τής έκσκαφής των
θεμελίων, κατασκευής βάσεως καί
τοιχοττοιιας, ήτις καί ττερατοΰται
έντός των ττροσεχών ημερών.
' Τό πρώτον μέρος των εργα¬
σιών ττεριλαμβάνει την κατασκευήν
αιθούσης 17X11 μέτρων, μετά ή-
μιυττογείου δωματίου των αυτών ώς
άνω διαστάσεων. Τό δεύτερον θά
χρησιμοττοιηθη διά την στέγασιν
2 "ΐΓροσκοττικών συστημάτων, ήτοι
διά 150 παιδία μετά των βοηθητι
κων χώρων καί άποθηκών ύλικοΰ,
ένώ φ κυρίως δροφος θέλει χρησι-
μεύση ώς πρότυττον προσκοπικόν
έντευκτήριον έξυπηρετοΰν άνω των
200 προσκόπων τού Βύρωνος, καί
παραχωρούμενος διά πάσαν φιλαν
θρωπικήν πανηγυρικήν έορταστικήν
εκδήλωσιν είς Συλλόγους καΐ Σω-
ματεΐα, ώς έττίσης διά παντός εί-
δους μορφωτικάς καί επιστημονι¬
κάς διαλέξεις. ,.
Τής ιμελέτης, έπιολέψεως καΐ έκ
τελέσεως τού εργου προΐστανται οί
Πολιτικοί Μηχανικοϊ κ.κ. Ναυομί-
δης Στ. τού Σώματος Προσκόττων
καί Γερονικολός Ίωάνν., τοΰ Δημου
Βύρωνος, οΐτινες προσεφέρθησαν εύ
γενώς,νά όλοκληρώσουν την οίκοδο
μην άνευ ούδεμιάς τινος άμοιβής
των,,,
Είδική Τεχνική Έπιτροττή μέ έ-
ττικεφαλής τόν άκούραστον Πρόε¬
δρον των Προσκόττων .κ. Σεραφεΐμ
Πατταθανασίου, καί τούς κ.κ. Ντάι
κον Γρηγ. καί ©εοδωρό-ονλσν 'Αν-
, , κα' έθι" ΐαλλίασι, καί
μα των, και τπρό παντός την ελεν-
θερίαν των διά μέσου 8 όλοκλή-
ρων αΐώνων τουρκικής δουλείας.
Είναι χαρακτηριστική συν τοίς
άλλοις καΐ ή εύθιχμία των Κατπτα-
δοκών αυτών Έλλήνων. Ενθυμού¬
μαι ζωηρώς την συμμετοχήν των
είς τόν 15υημερον πανηγυρισμόν
της Ί. Μονης Ιωάννου τού Ι ιρο-
δρόμου είς την ιδιαιτεραν τού πα-
τρίδα Ζιντζί Δςρέ, ττοϋ ήτο παγ-
καπτταδοκικη 'έορτη, καθ" δλον τό
1 5θή μέραν τού Αύγού-
στου. Άνάμεσα στοΰς πολυττλη-
θεΐς ΤΓανηγυριστάς τής άξέχαστης
έκε'ινης εορτής διεκρίνοντο και οί
Φαρασιώτες μέ τίς χωριστές στο-
λές των, τη λεβεντιά, τα τραγού-
δια καί τοΰς άιρχαιοτΓρεττεΐς καί
σεμνοΰς χορούς των.
«Οί Φαρασιώτες χορεύουν !»
λέγανε καί δλοι, μικροΐ καΐ μεγά-
λοι τρέχανε νά τοϋς καμαρώσουιμε,
4
λόκλτιρον την άτταιτουμένη,ν διά τάς νά άτΓθλαύσουμε το,θέαμα καΐ νά
εργασίας ΤΓοσότη"τα ξυλείας. Έττ{ ήλβκτίρισθοΰμε άπ' την εύθυμία καΐ
σης ττολλοΐ αλλοι ττροσέφερον διά-
ψορα μικροττοσά.
Ήδη τό εκπολιτιστικόν καΐ πνευ
μ στ ι κόν αύτό κέντρον διά τόν Δή¬
μον Βύρωνος χάρις εΐς την αμέρι¬
στον συμτΓαράστασιν καΐ οικονομι¬
κήν αρωγήν τοΰ Σώματος Έλλήνων
Προσκόπων, ώς καί την συμβολήν
■■ής κοινωνίας μας έτοιμάζεται νά
όλοκληρωθή μέ την κατασκευήν των
έκ μττετόν άρμέ ττλακών τοΰ δαττέ-
δου καί όροφής αΐτινες άπαιτούν με
άλ
τόν 'έλληνοπρεττή ένθουσιασμό
των
εν Αθήναις Σύλλογος των
Φαρασιωτών διωργάνωσε φέτος
Πασχαλινή έκδρομή στό Πλατΰ
της Θεσσαλονίκης, κι' έτσι μοΰ
δόθηκε η ε,ύκαιρίο. νά άττολαύσω
μίαν άκόμη φοράν φαρασιωτικήν έ-
στό
ά-
ό αΐδ.
μέ φανερή συγκίνησι, ττροσεφωνη-
σε τόν Σύλλογο κιαί τούς έκδρο-
μεΐς ττού είχον την ωραίαν έιμ-
τπνιευσιν νά έκδράμουν στό Πλατύ
και ομού μετά των άλλων ονμττα-
τριωτών νά συνεορτάσουν την ε¬
φετεινήν Λαμπρήν.
"Ο αΐδ. Πρόεδρος τού Συλλό-
ηρ τό Πλατύ καΐ οί εκΒρομείς μετά την δε·
ξΐωσι και κατά την πρός τό σχολείον Εκκίνησιν των·
ϋΐς το κεντρον τής φαΐτογραΦΐας διακρινονται οί
εύο Ιερεΐς, ό πρό&ορο<, τή"ς Κοινότητος, 6 Άστυνθ- κα' αί άλλαι προσωπικότηιες τού Ηλαΐέος. πρόεδρος τού Συλλόγου τγ. Θεό- η μ«ς ωμίλησε ·0 λ^ ^ο κα1 ένθοι;. Μετά ■τα.ϋτα σύσσωμο τό έκκλη- ττήγσμε έν σώματι, μέ την ττροττο- σίασμα ικατευθύνθηκε στό κέντρο μπήν των Φαρασωτικών μουσικών τού χωρίου, δπου μας έδεξιώθησαν όργάνων. Έντός όλίγου 2.5ΟΟ Φα- ό κοιινοτάρχης καΐ τό Συμβούλιό ρασώτες εΐμαστε συγκεντρωμένοι τού, ό Αστυν. Σταθμάρχης, ό Δ) τπερί τον χορευτικόν κύκλον. Ό χο τής τοΰ Σχολείον καΐ οί άλλοι τια- ρός αύτός είναι κυκλικός μέν άλ' ράγοντες. έχορεύετο μόνον είς την Καττττα- Πλούσ.ο τραττέζ. τταρετέθη ττρός δ^'^ην αυτήν περιοχήν κατά τάς τιμήν μας, καί κατ' αύτό ηγέρθη- ήμερσ<ί Τθΰ Π.ασχα ^, ιδιαι'Γ6Ρο Ρυ θμικο τραγοΰδι που άναφέρεται στήν 'Ανάστασι τού Χριστοΰ. "Ενας μεγάλος κύχλος εσχηματί¬ σθη άμεσος καΐ στό Κέντρο τού οί όργσνοτταΐκται καΐ τραγουδισταί. Την πρώτη την κ,ρατεΐ ό Θύμιος Άνβόπουλος μέ τό Φαρασώτικο ττα ράστημα καί στό δεξί χέρι, τό κα- θιερωμένο ραβδΐ γιά την τήρησι τού ρυθμοΰ τοΰ βηματισμοΰ. «Χριστός Άνέ, λτ)θώς Άνέ, Βα- σιλεία τοϋ ούρανοΰ», καΐ έττανελή- φθη άπ' τόν κύκλο μέ τόν άργό- συρτο βηματισμο τοΰ χοροΰ σ~Ίν άρχη, και κατά διαστήιματα, μέ τόν γοργό ττηδηχτό ττού μάς μετέ- φερε πραγματικά στά τταληά καί δ- μθρφα ήθη καΐ έθιμα των άειμνή- στων ττρογόνων ,μας. Σέ λίγο άλλαξεν ό ρυβμος τού τρατ)ΌυδιοΟ καΐ τοΰ χοροΰ, καΐ άνά δύο άνδοες και γυναΐκες, μέ τα μανδήλια στά δύο χέρια χορεύ3η- κε καΐ ό άλλος μοναδικος χορος των μανδηλίων, καί αυτόν ττάλιν τον διεδέιχθη Ινας άλλος κυκλικός χο- ρός, άττό γυναΤκες των χωρίων ττού άπαρτίζουν τό Πλατύ μέ τό κοινό Καππαδοκικό τραγοθδι. «Γιαγμουρ γιαγάρ γιέρ γιάς ό- λούρ», Βρέχει καΐ βρέχετ' ή γή. «Σαράττ Ιτζέν ζερχός όλούρ». κι' δποιος ττίνει κρασΐ μεθά. Έδώ εκορυφώθη ή σνγκίνησίς μου διότι, επί πλέον θυιμηθηκα 'μέ, δόκρνα, τα παιδικά μου χρόνια στό Ζιντζί Δερέ, δπου κυρίες καΐ νέες, τόσον σεμνά καί ττρόσχαρα τόν χόρευαν στά τταληά καί άλη- σμόνητα ΚατττΓαδοκικά χρόνια. μέ συνεκίνησεν ν ο υ, ρνκος. Στήν συντροφιά μας Ιχουμε καί Ινα... Ικτακτο μέλος. Είναι κά- ποιος παληό ς καπετάνιος άπό τα π«ράλια χωρία τής ΠροποντΙδος, ό οποίος άφοΰ επί σαράντα περίπου 5τρόνια ώργωσε τίς θάλασσες δλου τοϋ "Κόσμου, άραξε, άπόμαχος πλέον, στόν Συνοικισμό μας, άπο- 'ςών άπά μιά σύνταξη καΐ κάτι εΐ- σοδήματα. "Ανθρωπος άνοιχτόκαρ- 6ος, δπως σχεδόν δλοι οί ναυτικοί, είναι καΐ άνοιχτοχέρης/ &ν~ θών κατά δύναμιν κάποιον άνα- ξιοπαθοΰντα. θά τόν λέγαμε καΐ καλό Χριστιανό, σύμφωνα πόστολος Παΰλος. Καΐ άπό τότε τοΰ χαρακτηρισμό τοΰ Δέν Φύμονε β^ως «ΓανΜ'»*" Πόλης ο«αί της Λόγια μας. «ΑΙρετικόν Σμύρνης. ι ί«τά πρώτην καί Πάντοτε τακτικοί είς την Έκ- σίαν παραιτοΰ», λέγε κλησίαν τοΰ Σιτνοικισμοΰ μας, τής —'—-■" - " -■' οποίας εύτυχώς οί 'ψάλται άκολου- θοδν την, ώς είπον, παράδοσιν, μϊταβαίνομεν έπειτα είς Ινα άπό τα καφενεϊα τής πλατείας, δπου πίνοντες τόν καφέ μας καΐ συζη¬ τούντες τα νέα τής ημέρας, άνα- φέρουμε καί τάς ιέντυπώσεις μΛς άπό τό Δοξαστιχό ή τό Χ ε- ρ ο υ β ι κ ό πού άκούσαμ.ε ή άπό τό κήρυγμα κάποιου έμπευσμέ- δλοσυροΰ ΐ μή, Ιεροκτ^ Κάποια Κυριακή αεν ■ιας κάμη παρέα στό τε καί την έπομένη. με, ΰποθέτοντες δτι ♦ στος καΐ πήγαμε έν σπίτι τού, δπου καμε κλινηοη άπό ΐίς τό στάδιον .,,. Χάρηκε πολύ —{, μάς εΐπε μέ τό χιοϋμορ: —Καλώς τα παιδία. ην καί ----- " μί». Τί τιμερα Κρίσεως';.... Τό δωμάτιον, τό' οποίον «.- χρηοίμβυεν ώς σνζυγιχοΤ, παρουσίαζεν δψιν . »„, **1 ηρχ οτ.ον είκονοστάσι κης τέχνης. ς^ρτωμένον μέ τύπου, υπήρχαν χαί ούο γραφα θρησχίυτι1(ών Ιταλικης 'Αναγεννή-,^ *μως «υ μα; φάν 5 ηύχαρίστηοιε τούς τταρισταμέ- έν έκτάσει ανέπτυξε την σηιμα- ^σαν τρείς < ροισίαζαν άνθρα«ουν'' ευρωπαϊκά, μέ κολλτίρο ^ . τ.ς καί μέ φωτοστέφανο ^ ρω στην κεφαλη τους. —Ποίοι είναι αύΐοί«; ι,ορεμένοι «&γιοι>; τ^
—Αΰτός, μας ^
πλαγι στόν "Αη - Νικόλύ, Α
οτατη των θαλασσινά
λύτμμος συνϊργάτης
γιος Μαρκόνι, ο
ο^ρμάτου. Πήγι(
ρα καί βρηκϊ χον
κελλί τού καί τοΰ εΐιό:
—Εϋλόγησόν
μέ τάς περί καλών Χριστια- -τ&ός είς τό οποίον
ν ώ ν άπόψεις μας, βν δέν εΐχε νάλη άσημένια κανδήλα
μερικές περίεργες ίδέες είς τό ζή *' -"" -'- -
τημα τής Θρησκείας. Ή βασικω-
τέρα έξ αυτών είναι δτι δέν απο¬
δίδει κσψμαά σημασία είς τίς δο-
γαατικές διαφορές των διαφόρων
χριστιανών, τούς όποίους χωρίζει
είς καλούς καΐ κακούς Χριστιανούς,
ά-ναλόγως τοΰ βαθμοϋ τής σνμ»μορ-
ςρώσεώς των είς τάς βασικάς έν-
τολάς τής θρησκείας, αί οποίαι εί¬
ναι κοιναί δι' δλους. Ή γνώμη τού
δέ αυτή τοϋ έρριζώθη διότι, φι-
λακόλουθος δπως ήτο έκ παιβικής
τού ήλικίας, θεωροΰσε καθήκον τού
κατά την πολυετή εποχήν τοϋ ναυ-
τικοΰ τού σταδίου νά έκκλησιάζε-
ται σέ δποιο λιμάνι ετύχαινε νά
ευρεθή έν ήμέρα Κυριακάς Ί εορ¬
τής. ΚαΙ μή υπαρχούσης σχεδόν
Όρθοδόξου 'Εκκλησίας στά μέρη
πού σννήθως ταΐείδενε, πήγαινε
σέ ϊκκλησίες ξένων δογμάτων. Λό-
γω δέ τοΰ δτι αύτό συνέ'οαινε επί
σαράντα περίπου χρόναα, τόν έκαμε
ν' ανήκη σέ δλα τα οόγματα ή
μάλλον σέ κανένα. Σύμφωνα δέ μέ
:ήν κεκτημένην συνήιθειά τού, έξα-
λολουθοϋσε νά έκκλησιάζεται χαί
•δώ έκ περιτροπης <ττίς έκκλησίες δ^.ων των δογιμάτων. Ημείς τοΰ παρετηρούσαμε δτι το μόνον ορθόν δόγμα είναι τό δι- κό μας, άφοΰ δέν άλλάξαμε τίποτε άπό δσα μάς μετεΐ.ιβάσθησαν διά των ΓΙατέρων. Λόγου χάριν τό τής έκπορεύσεως τοΰ Άγίου Πνεύ- ματος καί &λλα. —Συμφωνώ άπόλυτα, Ιλεγε, δτι εμείς άρμενίζουμβ στό μόνο σωστ,ό δοόμο, γι' αΰτό καΐ λβγάμεθα Όο- θόδοξοι. Άλλά γιατΐ νά μισοΰμε τοϋς θλλΐους χριστιανούς έπε*Λη κάμνουν μερικές στραδοτιμονιές, οί οποίες δέν βλάπτουν την θυσίαν της θρησκείας; "Ας τρώγουνται ιιεταξύ τους οί θεολόγοι Άνατο- λής καΐ Δύσεα>ς. Αΰτό τό διολί
ιι ς;
—Θέλω νά μέ Λάρης σ,ί,, <_ ρεσια οου. —Δηλαδή, (ίνοννώσπις, *11- τΊς ΕλληπχΑ, Τότε.... σίσν τή των γερόντων κα. της τού Πλατέος θά συντονίσουν τάς ττροστΓαθείας των βίς την περι¬ συλλογήν αύτην τταράλληλα ττρος τάς ύττερανθρώττους ττΐροσπαθείας σιώδης, ευρήκε βαθείαν απήχησιν έκε'ινης ομάδος πού λέγεται μέ είς τάς καρδίας όλον μας. Φανηκε μίαν λέξιν Φάρασα, συνέστησε α- πρός στιγμήν πώς ώμιλούσε ή ά- γάπην καΐ ένότηαα των κατοίκων ορτην σάν εκείνον των τταιδ,κων !γιογρα<1)1κί( φυσιογνωμία τοΰ γέ- καΐ την δημιουργίαν μ.άς πραγμα ι/^__Γ_£Λ^. ^λ- ο αυυοιρμητισμος των γεροντων και .■ „ , · ■ » ■—--------' ίΤν_7 >ΡηΓτ^ύ έσερναν τα" χρόν,α των ™«??«>™ "'Ζ™™™
ΣτΓουδών υπό την άδιάλειπτον μέ-
έτΓΐστασ"ίαν
σικών αίπών χορων ωστε δέν
μένει άμφιβολία δτι ή νεολαία θά
μου^χρονων, και στό ακουσμα τού- ^ φαρααώτου ίεραμονάχου τ,κής Κατπταδοκ.κής Έστίας έν - - η
το εσττευσα να λαβω ,μερος στην Παιτ _ ·Αρσενίοα. Χατζή 'Εφεντή Μακοδονία. Μέ τό αύτό τ^ϋ,μα ώ- τταραδε.γματ.σθή «οί θά
ωραίαν αυτήν έκδρο,μήν.
γάλην οικονομικήν δαπάνην. ^ , τό τηρωΐ της Μ. Παρασκευης
Πρός τούτο ή Έπιτροπή των μαζί μέ Τούς ττρόσχαρους Φαρα-
ττού επι 4 γβνεές ήτο ό πνευματι- μίλησε καί ό αίδ. Έφημέριος τού
κός ήγέτης τού Φαρασωτικοΰ «ό-
συμβαλλοντες >με ττασαν δυνατήν χε
Παρακαλεΐ δέ τταντας δττως δ ι έλ¬
θουν έκ τής θέσεως τής οίκοδομής
ίνα άντιληφθοΰν καΐ ίδίοις όμμασιν
ττερΐ τής σοβαρότητος τοΰ έττιτελου
μένου εργου.
σης απόψεως δυσάρεστος αυτή κα¬
τάστασις διά τόν τόττον, ύπάρ-
χουν άναμφ,βόλως αΐτίαι καΐ α¬
φορμαί, ττού δέν εΤναι καθόλου
ξέναι πρός τα λάβη, τα σφάλμα-
τα, τρομακτικά είς έκτασιν καΐ
όγκον, ττού διεττράχθησαν άπό τού
1952 και εφεξής. Και εάν δέν θέ¬
λωμεν νά άχθώμεν πρός τό «πονη-
ρό κόκκ'ινο μονοττάτι», πρός τό ό-
ττοΐον, ακοντας ή" εκοντας, μάς
φέρουν έσφαλμένοι πολιτικαί καί
κοινων,κοι προσσνατολισμοί, χρέος
εχομεν εθνικόν νά συνέλθωμεν καί
νά έπανορβώσωμεν τα λάβη καΐ
τα σφάλματα, καί τάς συνεπείας
των, δσον τό δυνατόν τό ταχύτε-
τερον. ι
Ο ΑΦΡ0ΔΙΣΙ0Δ0Γ02
Ι. ΓΡΗΓΟΡΙΑΑΗΣ
Δίχβτσι Βηλ»οά 7 κλατ·τα Ά
»(ο» Κτονσταντίνοι» (Όμο»οια)
9-1 καί 4-6 μ.μ. Τηλ 55.387
ΔΦΡΟΔ1ΣΙΑ—.Λ.ΕΡΜΔΤΙΚΑ
ΑΦΡΟΔ(£ΙΟΛΟΓΟ£
ΙΑΤΡΟΧ
Κ. ΡΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
-ώγ·ο 98α (Πλατβϊα Βάθςς—παΙ
οά τ<|τ "Ομόνοιαν) 9—18, 5—8 Τλέ Β8.708 στΐς 7.30 ξεκινήσαμε. Καθ" δλην σέ μιά κα- οτημόσφαιραν. ]ν Φαρασιωτι¬ κήν. Φαρασιώτες Ιερεύς μάς εψα- ΰμνους της Μ. Παρα- μας έξήγησε τα της σταυρώσεως τοΰ Κυρίου καΐ Φα- ρασιώτης μάς ξεναγώγησε· ένώ γέ- ροι καί γρηές ιμάς διηγήθηκαν δι- άφορες Φαρασιώτικες Ίστορίες και άνέκδοτα. Τό βράδύ άργά φθάσαμε στό ττλατύ ττού εΤναι -ράγματι μιά Μι¬ κρά ΚατΓΤΓαδοκία· έτσι μττηκε μέσ' την καρδιά <μου νά όνομάσουμε τή; κωμόττολι αυτή. Ή ώργοττορία μας δέν στάθηκε ίκανη νά χαλαρώ- ση τό ενδιαφέρον των κατοίκων της μικράς ,μας ΚατΓτταδοκίας. Στό όικουσμα τού ττούλμαν δλοι συγ- κεντρώθηραν στό κέντρο τού χω¬ ρίου καί μάς ϋττεοέιχθησαν μέ δ¬ λο τόν ένβουσιασιμό, ττού Ιδιαιτέρα χαρακτηιρίζει τον Κατπταδοκικό κό- σμο καί οί περιτττύξεις καΐ άλλη- Προσκόττων διά τού Προέδρου αύ- ί,ώτες"""μττήκαμε στό" Πούλμαν καΐ σμ°ϋ' τής κ. Σεραφεΐμ Παπαθανασίου ά-' ·--------- · ..-.-. ττευθύνει θερμήν έκκλησιν πρός δ- λους τούς κατοίκους καί φιλοπρο- σκόπους δπως βοηθησουν είς την ταχείαν αποπεράτωσιν τοΰ εργου τί1 Πλατέος π Θεόδωρος λατζηκυριά- κος. "Επειτα τόν λόγον έλαβον δ Άβέρκιος, Καραμου,ρα- > ό Γεν. Γραμματεύς τού Συλ
λόγου κ. Ηλ. Ζαχαρόπουλος καί Ι "^
τούς σιυγγενεΐς καΐ ώ έκ Θεσσαλονίκης κ. Φ. Εύτνχό-
γιατί την άλλη μερά ττουλος έκττρόσιωπος των· έκεΐ Φα-
τής ημέρας ρασωτών, καί πάντες ωμίλησαν
01 έκδρο,μεΐς (μας πλέον ήσαν
έλεύθεροι νά συμπληρώσουν τάς
τηρω'ινάς των έπισκέψεις καί νά
χαιρετίσουν
ταξία συνεχίστρια των ώραίοϊν
Κατπταδοκικών παραδόσβων.
Έκεΐνο ττού ττρεττει Ιδιαιτέρως
νά προσέξοιιμε δλοι εΤναι, δτι παν
τί τρόπω οί χοροΐ αύτοι καϊ τα
ζομεν Ηΐν πρός έτπτυχίαν ευχήν
μας.
Την Τρίτην τό ττρωΐ μέ συγκίντγ-
σιν άττεχωρίσθηιμεν άττ' τό σνγκεν-
τρωμένον πλήθος τοΰ Πλατέος ττοΰ
μρ βιολιά καΐ Φαίραο-ώτΐ'κα τραγού-
δια καΐ μέ όλόψυχες εύχές μάς
να
μας καί
ετΛ
δλης
θά έωρτάζετο ή καθαυτό Φαρασω- έν συγκινήσει καί
τική έορτή, πιρός μνήμην των δύο ν(—χγ—ς
Φαρασωιών αγ Ίων Ιωνά καί Βαρα-
χησ'ιου, ττολιούχων των παλαιών
το-
δη,μιουρ-
Ώ άγσττητοί μας Συγκατπταδό-
, κσι είναι Ιστορική σας
αυ. σιζ νά ξυττνήσ—τε καΐ νά
ξενικάς τοιαύτας έκ- Ί* ™?6ν «"^ *Υ^~ ^ζ Ιστορ.κής
αυτής ττατιρογονικης ιμας
^> ^ Μικρασι0[ μ|&ς
ι τ γ ι δή3 'των
συμβαλλετε δι" δλων
εορτής τ,κά ήθη κα,
Μικρασι0[ |ς μ
δή3εν 'των ί*εσων οας καί το ταχύτερον
γιά την "περισυλλογήν και διάσωσιν
χησΊου, ττολίούχων των ποαώ
Φαράσων καΐ προστατών τοΰ Συλ- τού Πάσχα κατ' ετος την Δευτέραν
λόγου.
Καθ* δλην την ύπόλοιττη ήμέρα
τιαντοΰ, στίς αύλες καΐ στά οττί-
τής Λαμπρής.
Ή Φαρασωτική νεολαια, ή ό-
ττοία θά κληρονομηση την πατρο-
Τουιρκικής προελεύσεως.
Τα έθιμα αύτά είναι τα ζωντα-
νά κειμήλια τοΰ Μίκρασιατικοΰ
<αι έν ττροκειμένφ τού Κατπταδοκΐ- κοϋ ΈλληνισμοΟ ύτΓολείμματα τοΰ τια, δέν άκουε κανείς παρά τό μο- [παρόδοτον αύτήιν προγονικήν ττα- ' ΒυζαντινοΟ ττολιτισμοθ ·μή ναδικό χριστιανικο άναστάσιμο Φα ροκαταθήκην την συνισταμένην είς ' ρασώτικο τραγοΰδι Χριστός Άνέ... Ι γλώσσαν, τα ήθη καί έθιμα και 'ληθώς Άνέ... καί δέν έβλεττε τταρά τραγούδια ιμέ τούς χορούς, ώμ'ιληρ τό ττρωτότυπο Φαρασώτικο πασχα- λινό χορό, ττού μόνον στά Φάρασα σε διά τού έξ "Αθηνών Φαρασω- τθυ Χρίστου Βουλγαράκη, δστις. έχορεύετο μέχρι &αθε'ιας νυκτός. είς τόνον έξαιρετικοΰ ένθοι»σιασιμοϋ Την Δευτέρα τό πρωΐ οί έκδρο- Τ ετόνισεν, ότι δλη ή νεολαια ιμας λοασπασμοΐ ιμάς συνεκίνησαν 6α- με έπίσημα γιά την έι«κλησία ένώ μεΐς συγκεντρωθήκαμε στό κέντρο ττρέπει νά ενστερνισθή την ύττοχρέ τοΰ χωρίου κι' έκεΐ ιμπροστά στό λάβαρο τοΰ Συλλόγου μέ τό Συμ- βούλιο καί ττίσιω έμ«ΐς ξεκινήσα- αυτήν ώς βαρείαν υποχρέωσιν της, ώστε νά φανή ανταξία διά- δοχος των γονέων καί προγόνων ,μας καί ένθερμος συνεχίστρια των σχέσιν μέ τούς βαρβαρι- σμούς των Τούρκων. ΕΤναι εύτύχημα σοβαρόν, δτι έν θεσσαλονίκη Ιδρύθη καΐ ήδη δρςι 6 Μορφωτικός Όμιλος Μικρασια- τών καί μέ ανακούφισιν εμάθαμεν την ύττ' αύτοΰ έττ'ιδειξιν των έθ'ι- μων αυτών είς την .μεγάλην αίθου¬ σαν τού Μεντιτεράνια την ττεραοιμέ- νη Πρωτοχρονιά. Ελπίζομεν δέ ότι τόσον ό Μ Ο.Μ. δσσν καϊ δ Σύλ¬ λογος των Φαρασωτών καί ή Κοινό γιά την "περισυλλογήν καΐ διάσωσιν των ζωντανόν αυτών κειμηλίων για- τΐ ,μέ τή τΓαρέλευση της γενεάς μας θά χαθούν δυστυχώς μσζί ιμας δ- —ως χαθήΐνανε τόσα άλλα καΐ αύτά ττού είναι μονάκριβα, πράγμα ττού θά μάς στιγματίση οικτρά στή Βιαδρομή τής Ίστορίας. Ενωθητε στην Αθηνά μέ την ττανελλήνιον 'ΟιμοστΓονδίαν τοθ Καττπαδοκικοθ Σωματείου καΐ στή Θεσσαλονίκη μέ τόν Μορφωτικον δ- μιλον των Μικρασιατών στόν εύγε- νη αυτόν καΐ Ιερόν Ιστορικόν άγώ- να τής Πατρογονικης μας κληρονο- ,ς χον—λαή. <{ της καί γιά νά χίατή; την τοϋ μανδύα μόν ?π<η λ«τ —"Οχι δουλεΐΐς τής 'ΒχχΙι^ οίας, ΓΙάτερ, είναι Μοναι; Χί! δέν τα καταφέρνω. βθν η ά 5οηθώ στή θολοσσινή οου τή ίοιτ λεια. Έκεΐ πού γλυτώηις τα «· ράβια καί τοϋς νουογο»; —Καί τί είδουςβ φια *ά μοί δΐΛ·ης; —Έγώ πού μέ ολέηι;, {χ» |· ((ευρεί μιά καμπάνα ιτοίι ίχονηβ σ' δλο τόν κόσμο κι' έφο5ίαοα μ' αύτην δλα τα χαοάίια, "Αμα Ιιτ παν Ινα άπ' αύτά κινδυνεύε·, ι» ιά την καιυτόνα αυτή, καί δοα» ς άβια αλλα ευρεθούν έχΕΪ γνρω, ε στα, καΐ έκατοντάδες μίλια μαχβνό, τνεχουν καί γλυτώνονν τού; ■■ Όρώπους. —Τί λές μωρέ, «οιίί μοιι' Τ» τε ?λα νά σννεργα<Η>οΰμ£
Καί άπό τότε, ίΐιεν 5 ?ώ|
μσς καπετάνιος οννιργάζοντω ά
διό τους καί σώζουν ά
σμάκη. Έμένο τ4ν 16»
πληρωμα των φορτηγών «4 «■
ϋσα, δυό φορές. Μιά φοί»
ϊξω άπό την ΤζιμΛθάλ" (Γιβοβλ-
τάς) καί την ολλη στόν ΆΛ«·
τικό.
—Καλά ό Μαρχόνι Οί «ω
δύο δμως αγιοί σου μέ « ι*
οα ποιοί είναι;
—Αύτός, πλάγιστςνν'ΑγιοΠ»1
τί-λεήμονα, είναι ό Παστέρ Λ« ?
νεν.άλυψε τα μιχρόδια. Μί "
άντιλυσσική θεραπεία τού
ίας γυιός μου πού τόν
?νας σκύλος λυοσαβμένος δτονί»
μικρός. Ό άλλος «β *· **
μεσο. στόν 'Αγιο ·ΒλεοΙσ>*»«ι
ΐούς Άγίους Άναργύβονί««
πεο-φημος Φλί^γχ ,* ^£
τής πενικιλλίνης ΚοΜΤί, »
λεχώνα, είχε Λά»η#(Λ«η*
οαν γύρω της ό... Αγ">ί
ΙΙΑ»
Ι«
μ ιας.
Αθηναι τή 23.4.1958
ΕΜ. ΤΣΑΛΙΚΟΓΛΟΥ
Η ΑΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΑΣ ΣΤΗΛΗ
ΔΙΗΓΗΜΑ
ί! ΣΑΡΑΝΤΑΠΟΔΑΡΟΥΣΑ
Τοθ κ. Ξ. ΑΚΟΓΛΟΥ
Γ' Ιτρειές. γιά οΐκογένεια, γιά βλα
Είχαμε βρεΐ καΐ μιά φωλ(- πλέρια συνεννοήθη. Σομψωνοό
τσα. Μιά ταβερνούλα στβ δι- 'ββμε οέ βλα. 'Ειτσι *ήρα την
πλανό γραφικό χωριουδάκι. Έ- ι απόφασιν νά τής άνβΐξω την
κεϊ μεσημεριάζαμε κάθε Φορά. κσΡδ.1* Μ00· , . „.,
Τό μικρ* τό τρατιεζάκι μάς 6- — Ελ° κα1 τΛ βολεψες μιά
- - ■ — - χαρίτσα, βλέπω, εϊπβ βιακό
ψερνε κοντά κοντά. Ό ταβερ
νιάρης ήζερε καΐ μάς κραχοβσε
πάντα ψαράκια δλόνρεσκα ή
ίποτβ αλλο βιαλεχιό. ΕΤχε καΐ
μιά ρεταινα, κεχριμπάρι.
Τσιμηόντας καΐ κουτσοπΐνον
τας μιλούσαμε καί συζητούσα-
λβ σιγανά γιά βλα : Γιά ερω·
τες, γιά προτιμήσεις, γιά παν
χρ, β,
πτοντας ό θύμιος.
—ΤΙ τα θές, φίλε μου, εσυνέ¬
χισε ό Σιά·ης. Ή τύχη τοθ άν·
θρώττου, ή ευτυχία· τού Π ή θυ
στυχ'α τού, κρέμονται κάποτε
ά ά ΐ Πό
μ
αιά κλωατΐτσα. Πόσες φο
(.ές μοί η"ρθε νά τής φανρρώσω
την άγάτιη μοί). Κάποια φορά
μάλιστα, κ^θώ; εΤ<β τό___ βι στο χέρι, πήρα τό μπακέτο μου δπως ήτ,αν απάνω στό τρα πέζι κ" ενραψα Ενα ποιηματάκι —6έ θυμάμαι καλά τοδ Πολέμη υώς φρόνιμο θ* ήταν νά Βαλω νοητευτική μουσικότατη ρουμβ τοθ γάπη : Σ μ μη Δροσίνπ— γιά την ά¬ γη Σαν τα μικρά κι ανήξερα πουλιά, δπου δέ φ6όγουν, οέν πετοθν ά [κόμα Κι δταν ποτέ δειλά ξεφτερου [γΐζοον τάλι τρυπώνουν πΐσω στή φωλΐά "Ετσι τα λόγια μοθρχονται στό [στόμα Καΐ τιάλι πΐσω στήν καρ5ι« γυ- [ρΐζουν : Άγάπης λόγια-ανήξερα πό» |λιά. •Έλεγβ τιώς θά τό πρόσεχβ καΐ θαρχιζε νά μ* πιλατε,όει μέ τό γνώριμο χαριτωμένο της τιεΐ- σμα νά τής δεΐξο τό τί Βγραψα Μά τό πράμα τιέρασε άπαρατή- ρητο. ΈκβΙνη. ζαλιομένη. έλα ΦρΑ 4ό τό ( ό ί η ζμη έ τό κρασ(, κόταγβ μ" β(μμα άδιάψορο κατά την ίϊ Πάρνηθος. Νόμ ολ τό μπακέτο στήν τσέπη μου. —Δηλαδή ; Πάει κι αυτή ή εύκσιρΐα; — ΝαΙ ! "Αλληψορά, πάλι πή. γα νά τΐόθω βουλιά μέ φοθν τες : Περνόντας άτιό μιά στάνη σταματΛσαμε νά ζητήσομβ αό γά καΐ βούτυρο. Σοναντήσαμε έκεΐ 6νσ γέρο τσθαγκα θαλβ ρό, λεβεντάνθρωτιο. Όλόλευκο κε»άλι χιονάτο καΐ κατακάθα ρο. Ώσιόσο κατάγερος κα1 κοτσονάτος «ορμοστααιά πα- ληκαριοθ ψ^μωμένου. Όλο στρόγγυλο άφράτο φρεσκοξυ ρισμένο πρόσωπο σά Φεγγάρι. Μέ τγ] γραψική τού πεντακά θαρη φουστανέλα, καΐ την δλη ουνακόλουθη άρματωσιά ΛΛέ τα καινούρνια κόκκινα τσαροθ χια τ,ου, ποθ κατά τό μισό κα. παρακάΐω τα σμέπαζαν γαλά ζες φο^ντες. /^έ την γλΐτσα τού τή Βουλεμένη με στιάνια κεντΐ 8ια. Με τό κομψό σκουφάκι στό τιλάΐ άκουμπισμένο σχε&όν λιώτικη προΦορά τού. Καθήσα με ττολλή ώρα μβζΐ τού Ή συν τροφΐά τού ήτανβ σωστή άπό λαυση. "Οταν φόγαμβ, τιβρνόντας ά¬ πό ε;α αονοπάτι άνάμεσα άπό πυκνά ψηλά πεθκα. γυρΐζει ά πότομα καΐ μοθ λέγει: — Σήμερα εΐμαι έρωτβυμένη. •Εχω ίρωτβυθή κάποιον. "Αν μποοβίς νά τώ μαντέψβις ΤΛχασα. Νόμισα τιώς .ήρθε ή μρνάλη στιγμή. Καΐ μάλιστα τώς ττήρβ νά μβ προλόβει. άφοθ τέ εΐδε τόσο βισταχτικό.Ώσΐό σο χωρΐ' νά ποοδόσω τήν3τα· ραχή μου της εΐπα ΰατβρα άπό λΙ>η σκίψη :
—Δεν ιϊναι καλόλου παράξ*-
νο "Εεϊω δ^, σ' αύτό τό μα
γβυτικό τιερηυοο, μπορεΐ κα
νεΐς νά έρυτευθΐ μέ τώ καθετΐ :
Άτιο τό πιο τατιβινό άγριολού
λουδο, ώς τό γεροπλάτανο, πού
συναντήσαμε προχτές σ' ίκεΐνη
τή ρεματιά κι' ά* ό τό πιό χά
στ' άριστβρό τό φρύ&ι. ΜΑ τή μηλό βουναλάκι ως τίς βντικρι
νίς κορφές τίς Πβντέλης καΐ
τήχ· Πάρνηθαο. 'Ομως αν αύτός
ττοο έρωτευτήκατβ εΓαι κανένα
πρόσωπο, άοφαλΛς θάναι ό πιό
εύτυχισμένος Ανθρωπος τοθ
κόσμου.
Στοχάστηκε λιγάκι τα λόγιο
ΐ ό άτα
χη
μυ καΐ κοιτόντας με κατάματα
μέ κάποιαν αφελεία άπονηρευ
τη μοθ εΤπε μβ γέλια ζωηρά:
—Τό γεροτσέλινκα. καλέ, Ι·
τεότηκατ. τό γεοοτσέλιγκα 1
•Εννοεΐ;, βεβαία τιώζ ξβρο·
κατάπια, μά κι άνάσανα βαθ'ά.
ττού βγήκα τόσο βθκολα άπό τό
δύσκολο άγιέξοδο· Για τί αν τ»1< κολλοθσε τό συνηθισμβνο της άθώο πεισμστάκι κ' ήθελε νά έπιμένει νά της βρο μ* ττοιόν ύ βέ έ έώ έ έμ ν της βρ μ ίρ«5τεύτηκβ. βέν ξέρω κ· έγώ σέ τί γκάφα μποροεσα νά πέσω... —Σέ βλέπω πολύ περισσό™ ρο Βειλό άτι' δ,τι φΐΐνεσαι, τοθ εΤπε ο θόμιοο. Δέν σέ ήξερα γιά τόσο ατολμο. ΝομΙζω μά λιστα τιώς κ* οί δυό σας παΙ ζετΒ τό κρυφτοόλι, σά μικρά παιδία. ροι καΐ προσπαθοϋο-οΐ'« σουν. Πλήν διότι τό καχό _ καλή τύχη δμως &νβ.° κή καί ό Φλέμιγκ, οολοΚ νά εξετάση καί αύΐός ττρ1 ^ κα. Την εξήτασε καί Μ*· & —"Αγιοι σννάδελφοι- Π» , λαμδάνω νά την σώσ» κάμω ένέσεις μέ φά" μου έφευρέοεος. ΚαΙ ι "Εκτοτε τό φάρμαί» νικιλλίνη, σιόζει τώρα κι' έμένα νία. ΚαΙ δέν είναι μόνον τρείς £πΜΓττ(μονες λ011 διά την σωτηρίαν^; τητος. Είναι καΐ αλλο " —Μά αύτοι, "~ ζουν ζωές, Νώ γιοι σώζονν ψιι —Καί αντοί ό χειρότερος τόν χάρο ·μέ .- γ·- , έκ€ίνος πού πνηγεται, το ται τόν θεό, «αί σταν Α1ί« Κ« ες μίλλ,α 1^ ^ χά ΦεωρεΙ ώς «