187093
Αριθμός τεύχους
1417
Χρονική Περίοδος
30ον
Ημερομηνία Έκδοσης
30/3/1958
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
14
30όν ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1417
«-ΕΗΑΡΤΗΤΟΧ ΕΒΑΟ,ΛΛ,Α,Λ ΠΟΑΠ,ΚΗ ΕΦΗΚΕΡ.Ϊ,
2 ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 30
ΙΚΟΣ ΚΟΣ ΜΟΙ
Γε!^!^^ Μί ΤίΜ πρΟΣΦΥΠΚβ·Ι ΧΥΜΦΕΡΟΝΤΒΜ
-ΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
ΟΑΡΟΔΙΑ ΑΗΕΑΡΤΗΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
·*■
Ι
ΓΡΔΦΒΙΔ - ΊΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ
ΟΔΟ.1 ΣΤΑΔΙΟΥ 60 —- ΤΗΑΕΦ. 57-126
ΤοΟ
'« αρέρα μου,
«·«■« ενετίας
τακτικήν τής
των {βνων, μειοδοσίΐ
Ελλάς έ'ποτυοε
βμ
κράτος «νε$αρτη-
Ης ήτο
^ νά ψαντοκΐβΐί, ©τι ή
1λ«α>ρ«ούνη των «ύρισκομί-
^ £«ί κεφαλής τβΰ κράτους,
,. ίββανβ μίχρι τοΰ σημί
*, νά άνβχωντ«ι _ μ6
^χτικην ίοοιν «ναιοβ
εκάστοτε
νά
λόγβυς
δηλώσας, αί ©ποία*
,1 άίτροχάλυ-
έίτ*μ»αοιν είς χά έ-
;ριχά μας.
£,$ «οίαν δέ άλλην χώραν
φ χόομβυ βά ήτο άνβχτη ή
^ τοιούτον ά σ ύ σ τ β -
ι{ν τρόπον ανάμιξις
π β δ
Υ ί «
Ρωσεως ήμίαεος
**Ρ«ΐφνδν
«*ρέπε, νά οιευθε-
««τα τρόπον
- . έκτον «Πβ
β λ β υ 5, ο ι ά τ
«άζωνται τα
ω Η« τ « κ Λ ι
ο Ι © υ-
αυτών!!».
κ. ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ Υ
6
κ α ι
συμφέρον τα
δ ή π ο τ ε β $
Χτβμμι>ρί©ι>
Έλλήνων
ου ό-
π α ρ α-
ο ι-
τ ά
υ γ ν
ώντιπροσωπων,
τάς εσωτερικάς ύπββέοεις
χρατους, παρά τή χυ&ρνή-
τού οποίον είναι έιαπεπι-
ι, πλήν της Ελλάδος
χάρις είς τή-ν) παχν-
καΐ την άρχομανιαν
μερίδος τού πολιτι-
& μ«» κόσμβυ, περιήλθεν είς
βτααταβιν διεθνοΰς έκπεσμοΰ,
.. . ' . χβιρβτέ-
ρι των Καφρων καί των Ζου-
.«νί
ήηως άλλωοτε ό «ημερι-
Άμίρικκνός πρεσ&ευτής
νά εκφράση μόνον
0 γνώμην τού και νά εκδη¬
λή τάς προτιμήοβις τής κυ-
του, διά τό άποτε-
«ν «ν 'Ελ-
•εκλογών;
&μ των
βλ
αντιθέτως τό θράσος
αάχοληθή και μέ τβ Κυ-
δια νά διακηρύξη—
; νά τηρήση ©Οτε τα
11 χ ε ι ώ δ η διπλωμα-
μ^ ύέν &ά
ί»τΐ τόΛβυ ϋιτβ
έοβλβ-
β τΐ τόΛβυ ϋιτβ
Τούρκων κοτνιι&άλων _ ϋ
ρ« άλ
τ α
τ«5
τοΰς πο©σφερομέ'ν«ς πτιρεοί
ας τής κακοφήμο» έ-
ταιρειας Ντιουΐ - Ντάλλε$, κυ-
&ερνητ«ι τής Τουρχίας! "Η νά
έξοτκολοαθή έ
φμ
πό ά «ι « ί ο ι ο ν
υ¬
άποιχια-
λ ά κ τ
καϊ
ω
κβν ζυγόν, διά νά εύχαριατη-
ββΰν οί "Αγγλοι ουντηρητικοί!
Αδιάφορον εάν οί μέν Τοϋρ-
κοι έπώληοαν την Κύπρβν είς
τβΰς "Αγγλους, άντί πινακίου
φακής κχί άπεξενώθηβαν τ ε-
λ ε Ι ω§ καί ά ν ε π ι φ υ-
τών 4λ' αυτής
τΐτλων των, διά
πλειόνων τής μιάς διεδνών
αυνβηχων, οί οέ Βρεταννοϊ
ουδένα απολύτως
έχουν επ* αυτής εθνικόν τί¬
τλον. 'Καί ερωτώμεν τώρα τόν
αξιότιμον κύριον Πρόεδρον της
υπηρεσιακάς κυβερνήσεως, διό¬
τι αύτός πλέον υπέχει τάς ευ¬
θύνας των συμοαινοντων είς
τόν τόπον μας τοιαύτης φύσε¬
ως απαράδεκτον «κτρόπων.
©ά έτολμοΰσε ποτέ ό έν
Τουρκία Άμερικανός πρεα&ευ-
της νά έκφωνηοη, έν δημοσία
βυγκνετρώσει είς την "Αγκυ¬
ραν, λόγον, διά τοΰ οποίον θά
είαηγείτβ λύσιν τού Κυπριαχοϋ,
σύμφωνον πρός τα ν ό μ ι μ α
—ιμφέροντα τής Ελλάδος;
&άλων _ ϋ«Λ6-
ρ« μάλιοτα άπβ τβ προηγούμε¬
νον τής έκρή$εω5 βόμδας είς
την έν Αγκύρα Άιμερικανι-
κήν ττρεβίείαν, βΐτβυ εώρίσκε-
το, κατά συμ πτώσιν καΐ ό Ά-
μερικβονος ύηουργος των έ§ω-
τεοϊκών — Γ« ήτο δυνατόν νά
μείνη έστ*> καΐ έ—ι μίαν μο¬
νον ώραν βΐς την Θέσιν τού;
Καϊ δεν θά )&5ζδ)ιώκε,τιο πνξ
χαί λάξ *πό την Τουρκίαν;
'Αα#έτω$ φυσικά των έκατβν-
τάδων ίκατομμυρίων δολλαρί-
ων, τα βίτβϊχ άπομυζά κατ'
I-
τος ή κυβέρνησις Μεντερές, έκ
τβΰ Ιδρώτος τοΰ Αμερικανικόν
>αβΰ καϊ τοΰ συνεχοΰς εφαύ«-
σμοϋ τής Τβυρκίας ύ«β τής
κυβερνήσεως των Ηνωμένον
Πολ·τειών, διά πολεμικων σκα
φων καί παντός όλλ ίδ
ΐϊρώχηματα — ότι η Ά- Ι Και εάν ό Άμερικανβς αύ-
φών καΐ παντός αλλου
π^λεμικοϋ ύλικοΰ.
θέλομεν νά πιστεύωμεν ο-
τι ό άξιβτιμος Πρόεδρος τής
κυβερνήσεως κ. Κωνσταντίνος
Γεωργακοπβυλος — ό οποίος
χαταγεται άπό τα ίοτορικά Κα
λά&ρυτα, την Ιεράν πόλιν τοΰ
μαρτιιρίου καΐ της θυσίας, την
γενέτριραν ήρώων καί έθνικών
άγωνιστών — 8ά άνακαλέση
είς την τάξιν τους παρεκτρε-
πομένους ξένους, οί όποΐοι μάς
ϋπο&άλλουν είς παντός εΐδβυς
ταπεινώσεως καϊ έξευτελιομούς.
©ά έξυψώση τοιουτοτρόπως τό
κϋρος χα'ι τό γόητρον τής Πα¬
τρίδος χαι βά αποτελέση τιμη¬
τικήν δι' εαυτόν εξαίρεσιν, είς
την σημερινήν περίοδον τής β-
θνικής έξβυθενωαεως.
Προαδοκώμεν, έν πάση πε¬
ριπτώσει, ότι ή μέλλουβα νά
προέλθη έκ των έκλογών χυ-
«Β ΤΗ ΕΑΕΥ0ΕΡΙΑΧ
ν . Κυβερνήσεως εττ> τριετίαν καί *,.„„-
μου ©ιπλωματικοϋ ΡαΒιοσχολιαατοϋ έτ:ί τού Κυρι¬
ακού μίχρι πρό τινος κ. ΔΗΜΗΤΡΗ Π01ΡΝΑΡΑ
Κοπανοοΰμεν
δυσφοία ΐ
την
ί
μ ίως την
δυσφορίαν χαΐ την ανηισυχίο-ν
των έχβρών τής Κυπριακής έ-
εοβερίας, διότι τα πράγματα
έν ί^ΐλΐσσονται τόν τελευταϊ
όν καιρόν, όπως βά ήθελον.
Ουτε διεβνώς. Οΰτε είς την με-
''αλόνηισον. ΟΟτε είς το έσω-
ερικόν της Αγγλίας καϊ της
Κοινοπολιτίίας. θά ίπιθυμοθ-
οαν τκχρα πολΰ νά εΐχε συντρι-
βή ή ΕΟΚΑ. Νά εΐχε καταπαύ
αει οριστικώς τό στττελειοβερο>-
τικόν κίνηιμα καϊ αί ίπιχειρή-
σεις της 'Εθνικής Όργανώαε-
ς νά σταματοΟσοΓν, δχι διότι
τσι τό απεφάσισε πρό δωδε-
<αμτΓνου ή ήγ£σία της. Άλλά άπό ^έιξάντληαιν ή συνε-εία κα ανικήσΐώς της ά~ό των στρθτ αρχήν ΧάιρντιγιΛ καΐ τοθς 36 00 στρατιώτας καΐ άστυνομι οής τού. Μήΐττως δ»1ν τό όνει- ιειΐθησαν καί αύτύ καϊ δέν τό ί.εκήροξαν μετά την έναρξιν της θευτέρας οτνακωχής τού Διγενη από τα μέσα Μαρτί- ου, πέρυσι. Τό «Νταίηλυ Έξ- ■πού νά: προχωρήοοον είς £να συμβιβασμόν μαζί .μας. αύτό είναι φοβερόν Ι Άπίοτευτον Ι Νά δοθμε &μως <ίν θο: τολμη- σουν νο: οτιΐοιρ^αιλουν καϊ νά συ ζητήσουν νέαν προαφυ.γή,ν των είς τα εΗνωμένα "Εθνη, Οστε- ρα άιτό ·δαα θά πληροφορη- 6οΰν πρΐν άπό τόν Σεπτέμβρι¬ ον Ι ·..» ως: Ιον. Κ<χί πραγματι. ΟΙ Βρεταν- νοΐ κι>6«ρντ|ται φφουν βαρέ-
Οτι ή ΕΟΚΑ δχι μό¬
νον δέν διελύθη, οιτως εφαν-
τόσβησαν καΐ δπος τοθς ίπλη
ροφόρηισαν 4*ευι5<ύς αί Οπηρε- (τί«ι τοϋ Χάρντιγκ. 'Αλλά τκχ- ραμένει άγρυπνος φρουράς της ,Κ<Λΐριακής ελευθερίας, μέ τό διιλον παρα πόδα καϊ τό δακ- τυλον είς τΐν σκαν&άλην. 2ον, "Οτι ό έθνάρχης Μαικά μα τής έφαρμογης τοΰ δικαι- ωματός αύτοδιαθέσεως δσον ■^ό δυνατόν ταχύτερον, χωρΐς κανένα περιορισμόν ϊ ι,ι'λ.. Α— .λ..'.~Ε... >'Λ
τε καθαρά καΐ «ατ' επανάλη¬
ψιν: «Ή ΕΟΚΑ διελύβηι μέ
τ ά πλήγματα -τού της κατέ-
φεροτν αί ,Ξυνάμεις ασφαλείας
πού έκαμε την 28ην Μαΐου πέ- ιρα5' **""* μ£* τ«β-—«τ»»«~
ρυσι μέΗτό γράμμα τού%*ς «*«*· Την Μικρασιατικήν χαΐ
τόν κ. Μακμίλλαν. Χωρίς δί τηΥ -νμμ*Ρ»<»ην. Α» την λαδή ψευδοσυντάγματά εΐκο- πΡωτ.ην «Ρρ»·^εν βΑΛιΑΐιρβν —,..-. .. —,,._.. »Κ1—. ____ ____________ _. νίκης αοτοκυβερνήοεως καΛ « μεχρι σημερον δ^αιων,ζομε- δος χαι βά άπβτΤλέση τ,μη- Ρ"«* <ττελεχτ| της δ,ασώζονται' νόθο«ς λύσεις, όπως δ,εκ%Η*ε ν*ν «Ρ^^γικον πράβλπμα. Ά- ;^7λ.. *----:>.. Λ^,^.7.^. Ικ«1 «ιότΑ βΧ'Λ,,,νΝ^ΑοΓ-, α_ ί.κατά τό ιινπυ-όσυνον τ,λΓΖ. , Λβ την «εντεραν δέ προίχν-
αών
"Οσον πληΰΐάζομεν πρός
την προεκλογιχήν Γτερίβδβν, τό
οον έπι6άλλεται νά άναβεωρή-
σωμεν μετά παρρησίας τάς οφα-
λεράς καί, ξει—ιρααμένας άπό-
ψεις περΐ έκλογικών άγωνων,
Ιδίοας, κατά την κρισιμωτάτη ν
αύτην βτιγμήν την οποίαν δι-
έρχονται οί λαοί των δημο-
κρατικώ-η χωρών, «ού έχβων
άπβκτήβει συνείδησιν των έθνι-
κών των εύθυνών άπέναντι
τοΰ κοινωνικοΰ συνβλου καΐ
τοΰ έλευθέρου κόβμου.
Λεγομεν δέ τουτο, διότι ε¬
πί εύχαιρία τής ληγούβης συ¬
ζητήσεως είς την Βουλήν έηΐ
τοΰ έκλογικοΰ νόμου κατα-
6άλλονται προσπάθειαι πρός
άναουγκρότηοιν τού .Ελληνι-
κοϋ Κράτους είς δύο άλληλομι-
σουμένοις πολιτικάς παρατά-
ξεις είς την των καλών χαί των
κακών Έλλήνων. Ό άνββιος
και άπαράδεχτος, υπό τάςοημ«-
ρινάς ουνβήκας διαχωριομός
των έκλογέων είς ά-τιμαχό-
μενα βτρατόπβδα έγκυμονεΐ
ύφΐοτους εθνικους κινδύνβυς,
τούς όποίους δέν δικαιούμεθα
νά ύπβτιμώμεν, ©Οτε νά παρα-
γνωριζωμεν. Διότι, τόν διαχω-
ρ ιο μόν αυτόν επληρωοε τό Πα¬
νελλήνιον μέ δύο έθνικάς σνμ9β
τεσσαραχοντα-
μεταξϋ καλών καϊ κακών έλλή¬
νων κατά την ί»*έρ«ν τής φη-
φοφορΐας.'Εάνό άπώτερος σκο-
πό$ της προκηρύξεω; έκλογων
είναι ή άναβύστασις, «Ις επο¬
χήν ψυχρού πολέμου, τ£»ν δη-
μββυργηβιειαών εί; περίοδον
θερμοϋ πολέμου (1914) κυ*«ρ-
νήβεων Αθηνών καί ©εασα-
λονίκης, π ιπιαροΰαα Βουλή δέν
οά Ιηρετχ νά διαλυθή, έφ' ί¬
σον ήτο δυΛΛΤβν νά εξευρεθή
ά'λλβ; τρόπος διευθετήββως τήί
εχραγείσης πολιτικής κρίσεως,
συνεπεία τής παραιτήσεως τής
«ονλκο-ρ«ζοσπαβιΐΊκή$ 6
ρζπαβιΐΊκήι$ κ»6)ερτ
νήσ«ω$ τοΰ κ. Καραμανλή. Διο-
τΐ/ Π χώρα αυτή, κατόπιν τόσον
έσωτερικων χχϊ εξωτερικών δο-
κιμασιων, δέν διαβέτει περι-
τακτικάς τού ίκπβαπάί διά νά
■άίηαλλαγοΰν οί ελληνβς ^η$
Στερεάς Ελλάδος, καΐ των ,νΛ-
σων τού Ίονίου καί τοΰ ΑΙγαί-
ου περ ιλαμίκχνομένης καϊ τή$
Κύπρου, άττβ τάς ίπιεμΑάσεις ή-
μεδαπών καί άλλοδαπών άνευ-
Θύνων παραγόνττων, -ποΰ καθβ-
ρίζουν αύθαιρέτως καϊ άνβξε-
λέγκτως τον τρόπον μέ τον β-
πβΐον όφείλουν νά Λβλιτεύων-
ται οί προερχόμενι άπβ ε¬
λευθέρας καϊ άδιαίλήτους εκ¬
λογάς ύπ<εύθυνοι κυΦερνήται. Εάν ή άνακάλυφις τού «4λ- ληνικοΰ δακτύλου» ίπέτρεψεν είς την ηγεσίβτν τβδ ν«β-τβυιΡ- ί ς η ηγ κικοΰ κόμματος νά παραμείνη είς την εξουσίαν μέχρι τής οτ- νακηρύξεωί τής Τουρκικήν & 1 ώβκιμασιών. ώστε μοκρατίαι; ύπβ τού Κεμαλ 'Α- 1 ν« «ύ τατουρκ ή «νακαλυψι< τού στα- η βέρνησις, θά μί<Λν ά φ ό θέση τέρμκ είς ρητόν κα- μ φ Γ . τώατασιν, ιποΰ μάς ύπβδιέάζει είς τό έσχατον επίπε¬ δον: τής έθνικής καταπτώσεως καί τής διεθνοΰς άνυποληψίας. Μ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ! Όλα τα έχ' ή Μαργιωρή, ό φερετζές μόνο τής λείπει... ΟΙ ΚΙΝΗΤΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΝΙΜΕΣ ^ίΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΚΛΑΒΟΥ τό Θέμα μου μ' Ινα ά- σικά, στό περίπτεοο δέν μ,ιοροΰσε | Κοινοτικόν Βιβλιοθηκων στόν τό- ϊίχδοτο ?νας κουτσός χωριάτης, ι οέν ί(χε ποτέ -ΐπομακρυνθή ώς τότε άπό τό όρεινό καί μικρο- ηχό χωριουδάκι τού, βρέθηκε π]ϊ άνάγκη νά κατεβή στήν Α¬ ι», ποίος ξέρει γιά ποιό σοβαρό Ι ·νά Ιχαΐνοποιήση ό άνθρωπος τή,ν ' λ.ϊ μας, δστερα άπό ττΐν. καλή, δ- καί νούπω μαζΐ ιμέ τόν αρχηγόν τηις, ζωντανοΐ ή σκοτωμένόι!» Δι" αύτό Εγιναν αί αλλετΐάλ λΐ|λοι έχκαθαριστικαί έταχει- ρησεις εΙ,Γ τα βουνά καΐ τα δα οη της νήσου, Είς την περιο¬ χήν τής μονης Μαχαιρόϊ, —χ» € μεινε τελείως αποκλεισμιένη ό:- πό τόν έξω κόσμον. ΈττΙ τέσ¬ σαρας ολοκλήρους μήνας. Δι' αύτό απεκλείσθη επί τόσας έ- Ιϊδο,μαοας τό Θρνλυκό Μηλικοΰ ρι. Ζητοΰσαν είς τα σπήλαια καί τα άτιόκριο·^α των δασών ••ούς τελευταίου,ς μαχητάς τοΰ Διγενη, ΰπως ήλπισαν. Δι* αύτό έπανηγθρισαν με τό ό- λοκαθτωμα: τοΰ Γρηίγόρηι ΑΟ- ξεντίου, £στω και αν ή άιτο- γοήτευσίς των ήτο μχγαληι μέ τό έκεΐ μάβηιμά των. Ενόμι¬ σαν δτι &ά εύρισκον τόν άρχη γόν τής ΕΟΚΑ μαζί με τοΰς ίττιιελιεϊς τού. Τώρα τό σπή¬ λαιον ΐμίοχχ είς τό οποίον ο ήρω"κός Αύξεντίου τΐροσέφερε ύν εαυτόν τού θυσίαν είς τό εθνικόν Ιδιεώοες τό έχουν Ισο έπ'.θυμια τού μά για καλή τού τύ- χη, αΐτέναντι ήτανε τό φαρμακεϊο ΐοι/ χωρίου πού είχε καΐ γιαλιά καΐ ό περιπτεριοϋχος τόν Ιστειλε έκεϊ. Να μή σάς τα Λθλυλογώ, μέσα στα πολλά ζευγάρια των γκιλιών πως λένε ύποσοχή, πού κάνουν οί ' χωρικοί μας στά σννΐργεϊα τής κι- νητής Βιβλιοθηκης, τής Προεορί- αΓ τής Κυβερνήσεως. «Άναταράχτηκε τό πνευματικό τέλμα», λέγει ό Ινας. «Τρέχονν σάν , εδώσει Τό τελείως,, μί την ματάίαν έλ- τΐίδα ότι θά χαθΐί διά παντός καί θά λησιμονηθη απ6 τούς ''Ελληνας. Τόσον είναι εδοσαν στό 6λάχο μας νά όο- τα διψασμένα έλάφια νά δανει-1 Ιτώίοτικε λοι,ιόν καΐ κούτσα ' νιμάση, 6ρηκε έ'να (100% τζάμια) ρχαίκούτσα δυό, πήρε τόν κατή- 'καί τ' άγορασε με χαρά! Σάν έφτασε, υστερα άπό πό- Ι —Έμ τ ωρα είπε στό φαρμακο- πεζοπορία στό σιοηρούρομι^ 'ποιό, πού θά μοϋ πάη τό έρμο, θά 6ης μέ έπιστολη τού, μάς πληροφο- !'|5ταθμό, Ιβγαλε τό εΐσιτηριό τού ' τον δια&άσω... Καί πισογΰριαε στόν (>γ. πώς άπό τό 1951 ορίσκεται ■1"
στοϋν 6ι6λία γιά διώΰααμα» λέγει
ό αλλος.
Κι' ό πρώην ύπουργός κ. Γ. Μό-
έ ή
»ηαθμό, Ιβγαλε τό εΐσιτηρό το δ γ
»§ω .τώς τόν όδηγιίοανε κι' ώσπου παγκο τού. Κρέμασε μέ καμάρι τα σμένο στά χρονοντούλουτα -τού 'Τ-
«{άση τό τραίνο, πού Θ1 άο- ' γιθΐλιά στήν μυτάρα τού, στρογγυ- ποι·ργ.είου Ηαιδείας, οχέδιο νόμον,
νάμχοαο, οίχτηκε σ' ίνα πάγ ] /ιϋκάθησε καί απλωσε μπροστά στά πού κατήρτισαν ό ίδιος ώς ύπουρ-
1 .τλατφορμα νά ξαποστάση.
Ι τού καθόταν κάποιος πού διά-
ΐάμΐριμνος την εφημερίδα ίου.
| δλοι οί αλλο·, ποΰ είχαν πιασει
5 γΰρω πάγχους τό Εόιο χάνανε.
όιάόαζε εφημερίδα κι' άλ-
ικριοδικό. ♦Περιεργο, εΐπε μέ-
» ό βλάχος μα,ς, τί στό διά-
χάνονν αύτοϋνοι οδλοι έδώ
■·»! Καί γιά νά Ίκανοποιήση
ΐίργίΐά τού, ρώττ,σε τόν
τού:
χαλεύεις αυτού πατριώτη;
Ιδιιξε την Εφημερίδα που
μάτια τού την εφημερίδα. Μά, τι- γός τής Παιδείας, διά τού ό-τοίου
πί-τα! Κ.αί πάλι οέν μποροθσε νά προ6λεπεται ή ΰποχρεωτι-
διο.6άση, ΕΙδε τόν πλ^αίΝΟ τού ά- κ ή σύστασις μονίμων Κ.οινοτικών
στό διάδασμα καί εί- Βίθλιοθηκόνν σ' δλες τίς Κοινότη-
πινΐ/θΦΌμ μ
πε μεσα τού μέ πεϊσμα. «Δέν μπο- ' τ£ς πού εχουν πληθυσμό πάνω άπό
ρει, θά μάθω χι' έγω νά διαοάζω 800 κατοίκους!
ύ ίέω γιαλα ΦΊάνε αώ- ' Οί περιοδεύ
πού ίέχω γιαλια
ά
αώ- ' Οί περιοδεύουσες (κινητές)' Βι-
τωρα πού ίέχω γ
τουνος έδώ νά μοϋ πή τό μιχΐτυίό βλιοθηχες είναι στ' άλήθεια μιά
/---------- ..„■,.·, Λ««Λ ...Α .Λ., ,,ο11/ν.,Τ.^,λ 7_
τς» καί τόν ρώτησε:
ν.αλί] άρχή γιά την μελλοντική
Γ98"
γιά να
(Ίμη1 τοϋ απήντησεν
— Δέν μί Λιες πατριώτη «αί μέ ρυσιμονιμων Κοινοτικόν Βιβλιοθη-
το συμπάθειο δηλαδής που σέ μα-( κων καί πρέπει νά άναπτυχθοϋν μέ
ταρουτάω, πώς τα καταφέρνεις έ- περισσότερα συνεργεϊα καί νά έ-
λόγου σου καίδιαδάζης κι' βγώ ' νισχυθοϋν καί πλουτισθοϋν μέ δσο
Οέν μπορώ; Ι το δυνατόν πιό πολλά βιδλία, γιά
Ό άν*ρο*πος, άφησε την έφημε- · να μποροΰν νά αύξάνουν καί να καλ
«ω την' ρίδα τού καί κύτΤαςε μέ περ>ερ- λέγουν τίς γνώσεις τους καΐ δ-
νυ ΐΗΐιινιιιυετ έκείνος' γεια τόν βλάχο. "Ερριξε ΰστερα σοι άπό τούς έπαρχιώτες, είτε για
πάλι στό διάβασμα. Ι τα μάτια τού στήν εφημερίδα τού τι δέν έχουν την οίκονομική δυνατό-
5»' ούτοΰνο ποΰ τό 6ρήκ·ες; *αί πρόσεξ επώς την κρατοϋσε «νά τι;τα νά προμηθευθοϋν τα 6ι6λίαπού
ΐβνιιαώττισεν ό χωριάτης Μ·ας. ·π(6α, μέ τόν τιτλο πρός τα κάτω! θιλουν, είτε γιατί δέν τα βρίσκουν
Ι»»ηά; τού πάλι την έφημερί- —Μά πώς νά όιαοάσης χριστιανέ | στόν τόποτους, τα στεροϋνται καί
μόν, τοϋ εΐπε. Έσύ κρατάς άνάπο- μένονν ίτσι στό σκοτάβι.
■**" το περίπτερο, Ικανβν έ- - · - . . ί·λ.. ιχ^ χ..,.., ,.*,.
; χονιως ό αλλος,
τό διάβωΐμα.
χωρι;
■ίιΧ«ριάττ—ς, γιά νά σκοτώση
την ώρα, σηκώθηκε, ά-
τό περίπτερο μιά έφη-
ΰή
ρ
στή Φέοι τού, κά-
νά την ξβφυλλίξει.
1, φαηογροφίες, θαύμα-
ΐ γελοΐΛγραφίες,
ματιά στά σκΐτσα των
μά, ώς έδώ. Νά βια-
κατόρθακτε. "Εστρε-
στόν πλαϊνό τού, εΐ-
*« ίλλους μελλοτώΐιοους
ιϋιαμε στρωμένοι —ούς
δ
6α την εφημερίδα σου!
δ
— Τί μί
δκανε άπορημ.έ-
Τήν ίδέα δμως τής Ιδρύσεως
μονίμων Κοινοτικόν Β.βλιοθηχων,
ιυ.
νος ό βλάχος κι' Εσπευσε νά γυρί- Ι οέν την βρίσκω άκόμα ώριμη.
«Π την εφημερίδα κατά πώς την ' Τόν Λαό μας πρέπει πρώτα νά
κοατοΰσε ό πλαϊνός τού. ^Μά τα ■ τόν μορφώσουμε γραμματικά καί
πράγματα δέν Εγιναν καλυτέρα. ι δοχερα νά τοΰ φτιάσωμε καί Κοι-
— Ξέρεις ή δέν ξέ^εις γρ«μμα- Ιν<αικές Βιβλιοθηκες γιά νά χαλ- ΐ; τόν ρώττ>σε ό γείτονος τού. λιεργή καί νά πλουτίζη τίς γνώ-
— Τί σκέσι Ιέχουν τα γοάμμα- σεις τού μά καί γιά νά φυχαγω-
τα, δέν γλιέπεις πώς άγόραισα τζά- γεϊται.
μια! Τοΰ απήντησε σάν πειραγμέ-' Σ' ίνα Λαό άγράμματο, οί Κοι-
νος ό χωριάτης. νοτικές Βιοϊλιοθήκες είναι δχι μό-
Ένα εΐρωνικό μειδίαμα Ισκασε νόν άχρηστες μά καί μποροΰν νά
στήν άκρη των χειλιών τοΰ δλλου γίνονν έπιζημιες γιά την σωστη
πνευματικη τού άνάπτυξι. Άντϊ νά
»ιά6αβμα χαΐ σάν... δξιν
πού ·ίίτανε, ίλυσε
χον.
. δλοι 5οχκ δια-
*°νθύσανε γιαλιά. Καί τότε
·*°5ι ^υμήθηκε ίνα πα-
«>» ηρίν 20 χρόνια ξ-
τυχαϊα άπό την
η
··. Ογρώ—ς|. Κάτι φω-
μέ τό Μεγάλο Αύτοκρά-
ίΐι βλλίας Τσάν - Τσό
ωλους πολλούς τέτοιους
«α άΤ
συιιπλέγματα πού
κουτ1 *«
στήν
πίσω ά-
ν,νι τόν ξανο^?ώτησε:
— Ξέρεις ή δχι γράμματα 6ρέ
δνθρωπέ μου;
— Γρί, έκανε μέ τόν πιό φυσικό
τρόπο ό χωριάτης, ϋψώνοντας τα
φούδια τού.
—'Εμ τότε πρέπει πρωτα νά μά-
τ>ΤΓ|ς; γράμματα κι' δστερα νά κατα-
πιαστής μέ τό διάβασμΛ, ·τοΰ ϊίπε
Γυμοουλευτικά ό ά7.λος καί άφο-
•σ.ώθηκε πάλι στήν άνάγνωοι τής
ίδ
τού:
Τό πάρα πάνω άνεκδοτο τό θν-
μήθηκα, μέ τόν θόρυβο πού γίνεται
τελευταία γιά την Τδρυοα μονίμων
ι
? θά δημοσιευθή τό ιστορικόν ά- ι'
> νχϊγνοχτμα τον σΐΛβργάτου μας |
ΠΡθΣΕΞΧηΣ
είς τόν
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ,,
<χ .. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥ- $Λ0Υ «οί άγ«ν€ς τοθ 'ΕΞλληνι- διά των τόν ξεστραβώσονν μποροΰν νά τόν στραβώσουν άκόμη περισσότερο καί κάτσε ξαγκύστρωνε ΰστερα. Γνωρίξω μιά κοπελλίτσα ποϋ έ.ιειδή 6ρήκε φτηνό ( μ' ίνα τάλλη- (ο) στά καροτσάκια τό «ΤΑΔΒ ΪΦΗ ΖΑΡΑΤΟΤΣΤΡΑΣ» τοΰ Φρ. Νι'ροε, τό άγόρασε καί άπό τότε, ίντοι; σταθη κι' δπου βρεθή μιλάβι γ;*ι.... Νίτσε! Κατά πάσα πιθανό- τητα, τό βιΛλίο αύτό δέν θά τό βιά- βαοε μά κι' αν είχε την ΰπομονή κ«ί την έπιμονή νά τό διαβήση, σί- γοΐ'ρα δέν θά τό κατάλαβε! Αύτό •δμως δέν εχει σημασία. Φτάνει πού τό έχει στό ράςρι τοΰ ντιβανομ- παούλου τοΰ σαλονιοΰ της! Τό ϊδιο όπως διάδασα, γίνεται καί μέ τα χωριατόπαιδα ποϋ δανεί- ζιντα,ι 6ι4λία άπό τίς περιοδεύου- σες ,τ}μ6λιο*ί)κες τής πραεδρίας τής νήσεως. 'Ζηιτοΰν βιβλία δύσ- καί άχατανόιητα γιά τούς μή καϊάλλΐί>.α ^ατΛρτισμένου; |τσι άπό
περιέργβΜ» ζ, νι* νά χάνονν έπίδει-
ι γνώαε«ν!
Νά γιατί πισΐΕΟιω πω$ ή ίδρνσι
άπό τώρα μονίμων Βι4λ*ο#7)κων,
ό ΐ ν* άχο£@
άπό ρ
στίς Κοινότη)~ς, μ.ιορίΐ ν*
πρός ζημίαν τής σακηί)ς
I—
ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς την 2αν ««λ.
Ή ΕΟΚΑ εο-δυσε! Δέν ο-
τϊάρχει ττλεονΙ έψι€Οριζαν μέ
' κανοποίησιν οί συνεργαται
τοθ στρατόίρχου είς την Λευ-
κωσίαν καϊΐ τό ιπανελαμΦα-
ναν έν χορώ οί υποστηρικταί
τού βΐς τό Λονδίνον. Τό Ελε¬
γον. 'Αλλα δέν τό έπίστευαν.
Τό ετονίζον αί εφημερίδας
των. Τό ώφινε να Οττονοεϊται
ο Χάρντιγκ, χωοΐς να τό λέ-
γη καβαρα. 'Αλλά μέσα των
δέν τοΰς' αφΐνε να τ|συ>χαζουν
η Λμφιβολία. Ή άνησυχία. 'Η
όργή. Ό φόβος.
'ΕττΙ τέλους μία κυδερνητΐική
έφηιμερΐς τοθ Λονδίνου — καί
ή πλέον εγκυρος — τό ώ,μολό-
•νησε προοιφατως κιατά τόν
πλέον άδιάψευστον τρόττον.
Είς άρθρον των διά τό Κυτιρι
ακον, οί «Τάϊμς», μέ μίαν μό¬
νην φράσιν των, ανεγνώιρισαν
έμμέοος αλλά κατηγορηιματι-
■κώς ιτανη,γυρικώς, θα ί.λεγε
κανείς, έφ' όσον ή όμολογία
τιροέρχεται άπό την έγχοροτέ
ραν αγγλικήν κυδερνηιΤΐκήν έ-
φη.μερί)δα — δτι ή ΕΟΚΑ ύτΐάρ-
χει. "Οτι είναι τιανίσχυρος.
Καΐ ότι τέλος είς αυτήν άφεί-
λεται τό δτι σήμερα «ή Κύ -
πρός είναι ήσυχος, ήρεμος»,
δ-τως ετονίζον οί «Τάϊμς». Τό
ότι 6έγ διεξάγ=ται πόλεμος,
αΐματοκυλίεται εκατέρω¬
θεν ή νήσος, δττκς συνέιρ^αινε
ποόπερσι π. χ. Άκρου άττέδω-
σαν την σηιμΐριντΐν ηρεμίαν
τόσον είς τα»» ιττχλ,αιας έ-ιχε
ρήσεις τοθ Χάρντιγκ δσον *ο
είς την σικοπιμον ττολιτικτ|ν της
ΕΟΚΑ — εΙ)ς την αναίκωΓχήν
Ι'ηλοοδή ιτού εΐϊέδαλαν οί αρ.
χηνοί την; — οί «ΤάΊμς» προ.
σέβετον Τα έζής χαρακ— ρι-
σιικά ;
«'Η Ικανοτης των πρύς κα.
■κοποιΐαν μτιορεΐ νά μην είναι
ιμεγαληι πλιέον. 'Οττωσδήτΐοτε
ομως υφίσταται.» Ή ΕΟιΚΑ Ο-
τιαρχβι, 'Η ΕΟΚΑ, τδ ά—:λξυ,
Οερωτικόν κίνηιμα οηλαδή, «ζή
καΐ βασιλεύει», Οιτάρχει, -αιρ'
δλους τούς εύσεΙΙεϊς ΐτόθοος
τοθ στρατσΐρχου καΐ των αδι¬
άλλακτων Συντηρητικων,
"Υστερα <$—ό την πανηγυρι¬ κήν κια! τόσον επΐσηιμον κυ- ^ερνητικήν αθτήν αναγνώιρισιν δτι ό έθνΐικος αγών ΰεν κατέ- Τϊουσεν όιριστικώς, άλλα ένδέ- χεται να επαναληφθή, είναι φυ σικόν να κατέχωνται άπό ορ¬ γήν καΐ ανησυχίαν οί Ιβονον- τες τού Λονδίνου. «Καλά, νά >μή ύ—>χωροΰν είς τό ζήτηιμα
τής αθτοδιαθέσεως ό άρχιεπί
σκοπος Μαικάριος, ό μητροπο-
λιτης Κυιρηνείθζς Κυπριανός, ό
σοντων Κυπρίων.
3ον, "Οτι'όέν θα εύρεβοΰν
" Ελληνες «ουΐσλιγικ διά νά
προβούν είς διαπραγματεύ-
σεις .μέ την Αγγλίαν επί άλ-
λης βάσεως. Κ αί αν έμφανι-
σ€Γ] κανείς, θά στιγματισθή
καΐ Θά άποδοκιμασθη ώς εΐδε
χθής ττροδότης.
4ον, δτι ή άπειλή κα'ι τό έν
δίχόμενον πραγματοποιήσεως
τοϋ διαμελιαμοϋ €ά προκαλέ-
ο-η άμεσον διατώραξΐΛτ τής
εΐρήνης ε!|ς την Μεσόγειον,
δεδομένου δτι οί Κϋιτριοι δχι
μόνον δέν βά τόν δεχβοΰν ό-
ι»ωσι;ήιτοτε. Οϋτε θά ύτΐοκύ-
ψουν είς το πραξικόπημα. Άλ
λά δικαιολογηιμένακ; θά άντι-
δράσουν είς αϋτς» ένεργώς καΐ
υΐά ικχντός ιμέσου, μέ τήνσαμ-
^ιαράστασιν τοΰ 'Ελληνικοϋ &■
"βνους καΐ δλων των φιλειρηνε·
<κών λαώ ν τοϋ κόομου. 5ον, δτι παρομοίαν άντίδρα σιν θά άντιτάξουν καΐ είς ττε- ρίιιτωσιν πραξικοπήματος κ«1 μονοπλΐύρου έφαρμογης τοΰ ψίυδοσυντάγματος Ράντκλιφ — Λέννοξ Μπόϋντ, έμποδίζον- τες μέ κάθ€ τρόπον την έπιβο λήν τΐαρομοίων σχεδίων. 6ον, «τι ή Ελλάς όλόκλη- ,ρος είναι παρά τό ττλευρόν των ,' Κυπρίων κατά τάς Ιστοριικάς αύτάς στιγμάς. 7ον, δτι ή 'Αμερικανική Συμ πολιτεία, παρ' δλην την άντί- | τής Ιΐι^ας, ό έπίσκοΐϊος τής "Αρτα; Ρρασιν τοϋ Ντάλλες, καΐ ■νικώς ό Δυτικός κόσ,μος ρ ρ ψεν ή άναζωπύρωοις των «μ- φυλίων οπαραγμών κ«ϊ ή ύπο- όούλωστς της χώρας είς Τβν όνομοτζομενον, κατά τό διεθνές σύγχρονον λεζιλόγιον, «$«ν©ν παραγοντοτ». Δέν γνωρίζομεν αν οί προ- χθές άνακαλυφβέντβς υπο των αρμοδίων ΰπηρεαιων μυοτικοϊ ραύιοφωνικοί οταθμοί είναι έρ¬ γον των καλών ή των κακών Έλλήνων. Γνωρίζομεν ομως, ό¬ τι άνακαλύψεις τοιούτου Ιδεο- λογικοΰ π &ρ ι έχομε νού γίνονται άντικείμενονπροττοςγαν'ώιοτικης εκμεταλλεύσεως έκ μερους των άύιαλλάκτων ενώ αί εκλογαι διε^αγονται υπό ύπηρεειαχής καϊ οχι πολιτικης κυ&ερνησε- ως, πρός αποτροπήν άκρι&ως άπικ^ινύυνων δλώ ν« είς μίαν ά- τμόσςραιραν συνεχως οηλητηρι* ίομενην αττό τα παράοιτα τής κομματικήν άώιαλλα{ίαί καί των διεθνών άντιθεοεων. ΟΙ ςρίλοι μας οί Τοδρκοι Λιά νά όικαιολογηοβυν την Βαλ- κανικήν καταατροφήν, ηοϋ ύ- κέβτηααν τό 1912 συνεπεία των ίιε$αχβέντων άπ«λει>βερ<ιΑ τικών βαλκανικών πολεμων, άνεκάλυψαν, ©τι ύ«εύ9ι>νβς τής
κατταστρβφήί έκείινπς ήτο ό «ελ-
ληινικός ύάκτυλος)», δηλ. ό Ε¬
λευθέριος Βενιζέλον ό οποίος
ύπήρϊ&ν ό έμπνευομενος πρω-
τεργατης τής Βαλκανικής Συμ¬
μαχίας. Καϊ χάρις είς την ανα¬
κάλυψιν αύτην ή κυβέρνησις
των Μεο-τουρκων παρέμεινεν
είς την εξουσίαν καί μετά την
υπογραφήν των Συνθηκών
των Βερααλλιων καΐ των £ ε¬
υρών, παρά τοΰς ουβμενείς ο-
ρους «Ιρήντΐς, τούς όποίους οί
£ΰμμαχοι είχον έπι6άλει βλς
την αλλοιτιρόσαλλον καΐ απι-
στβν Τουρκίαν.
Διά νά εξασφαλίσωμεν καΐ
ημείς οί "Ελληνες τό άώιάΑλη-
τον των /προβεχών; έκλογών
έχομεν την Ιεράν υποχρέωσιν
νά καταατήσωμεν γνωατόν είς
τβυς έαωτερικβυς και έςωτερι-
κβυς εχβρβυς τής εβνικής μας
ένότητος, ότι κατά την επέτει¬
ον της εκαναστάσεως τοΰ 1821
ό σταθμός τής «Φωνής τής 'Ε-
λευβεριας» βπαναλαμΛάνει τάς
μρ;
τατουρκ, ή «νακαλυψι< τού στα- 8μβυ ^ ^^ **** ρίας» θά πείση καΐ φίλους καΐ «Χβρβύς, *τι η "Ελλάς πβϋ είΐ- δαςε είς τους ελευθέρους άνβρω πβυς πώς πρέπει ·νά ίτολιτεύων- ται, δέν ίχει ανάγκην $ένων ύιδαβχάλων, διά νά πραγμα¬ τοποιηθή τα εβνικά καΐ άνβρω πιστικά της Ιώεώδη, τώρα ©τε ουνεχιςονται αί διπλωματικαί διαπραγματεΰοαις μεταζΰ Δΰ- οεω$ καί Άνατολής, πρός άπο- κατααταΰΐν μιάς «δικαίας και σταθεράς εΐρήνης», ώς διακηρώτ τει πάΛ'τοτε ό πρόεδρος 'ΑΙζεν- χάουειρ. "Ετσι «/ι Φωνή τής Ελευ¬ θερίας» θά άκβυοβή καΐ πέραν των γεωγραφιχών μας ουνόρων καί οί κακοί 'Ελληνες θά συν¬ εργασθούν έν πλήρει ίοοτιμία, μέ τούς καλβΰς διά νά συντε¬ λεσθή, μετά τό ανοιγμα των καλπών, ή διααπαβθείβα εθνι- κή ένοτης. Μόνον υπό την έννοιαν αύ¬ την αί τερματιζόμεναι ουζη- τήοεις επί τοΰ έκλογικοΰ νό- μοοχεδίου καί τα λαμ6ανόμε- μβνα προληπτΐΜά μέτρα πρός διαξαγωγήν άδια6λήτων έκλο¬ γών, δέν θά παρερμηνευθοΰν ώς μία ·>ντεχνος ακευωρία
των δυνάμεων τής,. Κακίας,
οτρεφομένων εναντίον τής
Λαϊκής Κυριοτρχίας, αν μή καί
τής Πχγκοσμίου ΕΙρήνης.
Ν. Τ. ΑΜΗΡΑΧ
"Οταν τό 'ΈΘνος Λγωνιζόταν διά την ΙιλευΗερΙα
ΟΙ ΜΑΥΡΟΓΕΝΗΑΕΣ
Πώς εγένετο ή μύηση, ή κατήχηση καί
ή ορκωμοσία , στή Φιλική 'Ιιταιρεία
Άπόσπασμα άπό το άνέκδοχο βιβλίο τοΰ κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΟΓΡΜΟΓΛΗ
Αμα τέλειωσε τό ΙΙανεπιστήμιο ΰρισκόταν μιά καΐαπαχτή. Τότες οί πάντα καί δέν θίλω φθΎερώοει τό
γε-
δέν
»ον κά/ι.εσε στό σπίτι τού γιά νά τού
μ ιηση. Ό Απόστολος πήγε μά 6ρέ
Κιικε ^αφνικά μπροστά στόν μπάρ¬
μπα τι>υ 1 ιάννη Μαυρογένη. Ό Γιαν
άπειρον άνάστατον την Έγγύς ι -νης Μαυρογινης ήτον γυός τοΰ Νι-
καί την Μέσην Άνατολτ|ν μέ κοΛ,α. Λ'έος πήγε στην Κωνσταντι-
ς μς
6ά έιΐιτρέψουν .ΐΐς τό Συντη
ρητικόν κ6μμα νά χρατη έιτ'
στράτηγός Γρίιβάς, τόσοι
ιόσοι Κυτιριοι πατριώται!», δι
ολογίζονται οί άποικιοχράται
ττοθ έΐβαυκαλίζθντο μέ δνειρα
ιο^ΐατηλά». 'Αλλά νά μην εύ-
4λλθΐ "'Ελληινες
την άδιαλλαξίαν τού είς τό
Κυπριακόν. Μέ τάς πλεκτάνας
ικαί μηχανορραφίας της άποι-
κιοκρατίας τού. Μέ την σκαι-
άν άρνησιν τοθ δικαιώματος,
τό οι«>ϊον παραχονρεϊται «κά¬
μη καΐ είς Νέγρους της Ά-
φρ^ής.
Καΐ 8ον, δτι ότΐωσδήποτε ή
μεγαλόνησος, κατά πρότασιν
τοΰ άρμο]'ίου ύπουργοθ κ. Σάν
τυς, έγκαταλείιτεται ώς αγ¬
γλικη στρατηγική ιβάσις —
κυρίώις λόγ<ρ της έχβρότητος τοΰ τΐληθυσμοΰ, θά τταραμεΐ- νουν δέ είς αυτήν μόνον ενα ή δι.ο οευτερεύοντα άεροδρόιμια, βοηβητυκά της νέας βρεταννι- κής βάσεως ττού Θα έτγ'κατα- σταΘΤ) είς την Κένυαν. Κατόπιν τούτου, μία μέν ιμερίς τής κυβερνήσεως Μακ,μίλλαν έιΐιμένει διτως καραχωρηιθή αύ τονομία είς την Κύτιρον έντός των κόλττων της Κοινοπολιτεί άς μέ πρώτον Γενικόν διοικηΓ την τόν κ. Λέστερ ΠηΊρσον, —Λ ήτο μέχρι πέρυσι ί~βυργό,ς αών "Εξωτερικών είς την Κα- ναδΐ'Κήν κυβέρνησιν Τ<>0 Φΐλε-
ιή ^ρη
λευβέρου άρχηγοδ κ, ΣαΙν Λω
ράν, ό φποιβς Τίαρητη|θηι ήττη-
θί ί ά δλά ελο
φιβς Τίρηη|η ήη
ς είς τάς δοιολευτικάς εκλο¬
γάς. Μεταξ,ύ των ύποστηρι-
κτών της Ίδέας τιερΐ ιτβρομοί-
ας αοτονομίας 5) «άνίίζ,ο:ρτηισι-
ος» μέσα είς την ΚοιναπολιτεΙ-
ον — θπω·ς εδόθη τελευταίως
Άί
I
ν θς η
είς ττ|ν Χρυσην Άκτίιν —
«I-
ναι κάί 6 σέρ Τσάρλς Πή κ.
Ό μέχιρι πρότινος Βρεταννος
Ίΐοεσιρευτής «Ις τάς "Αθήνας,
«ού χρησυμοτΐοι-εϊτοΓΐ ώς σύμ-
δουλος επί "ιΰ Κυπριαικοΰ είς
τό Υπουργείον Άτΐοικιών, κον
τα είς χον ιη. Λέννοξ Μπόϋντ.
"Αλλη μερίς ύιιουργιών τοθ
λλ ΐθΐ
κ Μακμίλλαν υΐοθετε'ΐ τάς ά-
ττόψΐΐς των αδιάλλακτων, οί
όιτοΐοι έττιμένουν δπως τό Κυ
πριακόν άφεθίΐ έκκρεμές. Ή
τουλάχιστον όπως έιη&ληβοθν
εί,ο τόν πληβυσμόν της νήσου
διά τκχντός μέσου αί πραξι-
κοπηιματικαί λύσεις ιτοο άντι-
μ^ετωπίζονται πρός έκφοιβισιμόν
των 'Ελλήνων. ΟΙ οπουργοΐ αύ
τοί προτείνουν 5πως μή, δυσα¬
ρεστηθή όττωσδήιιοτε ή Τουρ-
κία, £στω καί άν οί 'Λμερικα
νοΐ άναλαμιβάνουν νά έιτι,βά-
λουν μίαν λύσιν συμιβιβαστι-
κην.
Μέχρι τής στιγμάς είναι ά¬
γνωστον ποίον δρόμον θά προ
ικρίνη. τελικώς ό κ. Μα>κμίλ-
λοτν ττροσωπικώς. Άπό ολα
ομως χαταφαίνεται ή διστα-
ν> ΐ'πολη κι' υστερα στό θεϊο τού
τηαγικό ήγεμόνα τή; Βλαχίας χαί
γ^ωρίοτηκ-ε με τό Ρήγα. Ό Άπό·
οτοΛος Μαυρογένης ήξερε πώς ήτον
ένα άπ' τα καλΛίτερα μελη τής φι-
λιλής Έταιρίας, άλΑά τουτο το με¬
γάλο μυστικό δεν τΰλεγε σέ κανενα.
°Ο θεϊος τού είχε ί+τιάξει ενα νέο
σχέδιο, πού τ' ακουοε στήν αύλη,
τυυ Ιΐρίγκηπα τής Βλαχίας άπό (ό
Ι ήγα. Ό ΙΙρίγκηπος ήτον φίλος
καί σύμμαχος μέ τους Δημοκρατι-
κούς 1'άλλους κι' έκανε ενα τελειο
συνεταιρΜτμό γιά τή λεντεριά τού
τοπου. Ετσι έγινε ό θεμελκοτής
Το0 όρκου. Ό δρκος δέν ήταν τυ-
ποποιημένος, άλλαζε κάθε τόσο, άν
λι<*πόν οί Γοϋρκοι μάθαιναν κάτι, οί φιλικοί . δέ θαπεφταιν ποτέ στα δ.χτυα τους. Αύτός ήταν ό Γιάννης Μαυρογέ- νης πού τόν πρόσμενε στό σπίτι τοϋ Ίγνάτιον. Ό Απόστολος άγγάλια- αι μ' #λη τή θΐρμη τής ψυχής τού τόγ μπάρμπα τού, άλλ' έκεϊνος αέ ■μίαν άπότομη χίνηση, τού κατέβασε τα χέρια τού άπ' τού; ωμους. —'Άχουσε παιδί μου, είναι ωρα νά προσφίρης κι' έσύ κάτι γιά την πιιτριδα σου! Ό νέος ανθρωπο; άντίκρυσε το σκληρό σιδερωμένο πςόσωπό τού κι' οίνατρίχιασε. Τί άραγε νώχε ό ρς τού σχεφτόταν, καί τί η- αύτό πού θά προσφερε. Ή ά- γωνία τής άναμονής εκανε την καρ- όιά τού νά 6ροντοχΐνπάΉ μέσα στά ο^ήθια τού. Ό Μαυρογένης πάλι τόν θωροΰσε άκίνητος καί ψνχρό; τοοο, ποΰκανε τοΰ Αποστόλου την άγωνΐα νά μεγαλώση περισσότερο. Στό τέλος τράβηξε μ' άσννήθιστη δΰναμη γιά τα χρόνια τού τα 6αρύ κορυδένιο τραπέζι, τοΰ Άγιου κι' ίπειτα Ισκυψε καί σηκωσε τό χαλί. Ό Απόστολος γεμάτος άπορία πα- ραμέρισε. 'Εκείνη την ώρα τα μά¬ τια τοΰ Μαυρογένη φωτίζονταν άπό μιά περίεργη φλόγα, άλλά καί τοΰ ύπέροχου ρασσοφόρου τόδλέμμα ά- κτινοδολοΰσε. Ό Απόστολος θάρ- ςει)·ε πώς εΐχε 'ρθεϊ ή μεγάλη στι- νμήτής ζωής τού καί δέ γελάστη- κε. Ό μπάρμπα; τού γονάτισε χά- μου στό πάτωμα, τράβηξε κάποιο παληό σκουριασμένο κρίκο κι' Ινα τετράγωνο άΎοιγμα παρουσιάστηχε Κάτω άπό κεϊνο τό τραπέζι τώρα, όίντρΐις πρόσταξαν τόν Άπόστο λο νά χατε&η. ΟΙ σκάλες ήταν πα- /.ηες σαπισμενες άπ' τον καιρό καί τα γόνατα τοΰ νέου άνθρωπον τρέ- μανε. Ό άγέρας έρχόταν κρΰος καί αύριζε μουχλα και κλεισοϋρα. 'Ο- ταν πάτησε τό χώμα ενοιωσε καποια οιγουρια καί κοιταζε κεινη τη θο- ) απή μακρόστε'νη ατοά, που φωτιζό- ταν από μια μικρη λάμπα χρεμασμε- νη στόν ύγρο μουχλιαομενο τοιχο. ^.τίι μεση τούτου τοΰ παράξενου διάϋρομου, £νας άντρας ψηλός, γε <-·ούεμε·νος, στεκόταν ακινητυ; μπρο στά σ' ένα τραπέζι. Ιΐάνω σ' αυτο τό τραπέζι ϋρισκόταν ενα χρυσοδε- ιλ ϋυαγγελιο. Ό μπάρμπα; τού χα- τεβιικε κι' έπειτα ό Ίγνατιος. Τα πςοοωπά τού; ήταν ώχρά κι' οί ά- λί·ιες τους οαρειες και κομμένες, — Εδώ θά ορκιστής! Τοϋ εΐπε Μαυρογένης με φωνη σιγανη, ό'- μιυς ίχεινη ή φωνη ε,ιχε κατι τό πα- κι' έπιταχτιχο. Τοϋ πήρε το χερι χαί τ' ακουμπηοε στό Κυαγγέ- ΛΙΟ. Χΐρώτα στό θεό, μόνος σου τ' α/ν.α Φα σία ποϋμε εμείς! Ό Απόστολος εΐοϊ στα χείλη τρΰ ' κατΐε έπν6ονιλτ(ν. παραμικρόν άπό τα σημεία καΐ τούς λώγους της μήτε δώση νά καταλά- 6η, αλλος τις ότι γνωρίζω τι περΐ τυντου κατ' ουδένα τρόπον, μήτε σι.·γγενεϊς μου, μήτε εις πνευματι» χον μου, μήτε είς φίλον μου. 'Ορκιζομαι είς τό εξής ότι 6« τ)ρλω έμθει είς καμμίαν θΛΛην έται- ρίαν όποια χαί Αν είναι είς κανένα θεσμόν άλλα μάλιοτα ο,τι ητ>ελα ϊ-
χιι εί; τόν κόσμον και τυ πλέον ά-
οιαφορον προ; την εταιρίαν θέλω
τα μετρή.
Όρκιζομαι δτι ΐι'λω τρέφει είς
την καρδίαν μου χαθώς χαι παρρητ
σιαν άοιάλειπτον -Αχαος τοΰ τυραν-
νου τή; πατριοο; μι>ι> των οπαοών
τού όμυφρονουντων καί θελω ένερ-
γεϊ με χαθε τρόπον πρός 6λά6ην
ΐο>ν και ιξολοθρευσμόν των.
υτι {τελω ύποτασσο-
μαι εις την ιερόΐητα είς τας ποο-
σταγάς της χαι δέν θέλω απομα-
,ς,ύνομαι από τόν κανόνα.
Όριαζομαι, δτι ϋελω έπαγρυπνή
ι:ια την ασφάλειαν τής εταιρίαι,
<αι δια τό μελλον αυτή; θέλω προ- '.αμθάνω με χίνδυνον τή; ζώή; μόν €πίσκοπου να π/.ανιίται χαποιο χα- μυγεΛο καί παραχαλεσε χρυφά τό ■ϋεό, τοϋιος ό μεγάλος δρκος ποΰ να μ.-τοροικ>ι; να τον κρατή¬
κτικότης ττ|ς άγγλρκής κυ-
βερνήσεωις καί ή έκ τούτου ά-
νησυχία καί όργή των αδιάλ¬
λακτων. Τό άδιέξοοον τούς
κράτει κυριολεκτικώς είς κα¬
τάστασιν άγωνίας, την οποίαν
έτιτείνει Λ άπειλητυκή σκιά
τής ΕΟΚΑ,
ΔΗΜ ΠΟΥΡΠΑΡΑΧ
ση. Τστερα κοιταςε τόν μπάρμπα
τ<)υ πού χαμογελουσε κι' έκεινος. ό ανθρωπο; μέ τό γιγαντε- άό ύ χ ρ; νιι. κορμί, φάνταζε ξενο; άπό τού¬ τη τή μυσταγωγια. Στεκότα'ν Ινα μ^τρο μακρνα άπ' τό τραπέζι, ίδιο μάρμαρο, λές κι' ήταν κάμωμε νος ωιο πετρα. Ί' άκίνητα κι' αχρωμα μκτια τού δέν -εΐχαν καμμιά λαμψη κι' άπόμειναν καρφωμένα πάνα^'του ίσαμε την ωρα πού ξαφανίστηχε. ϋστόσο ό Μαυρογένης άναψε £- ν-α χίτρινο φτηνό κερί τοΰ τδδωσε κ.' άρχισε μέ την ίδια οτγανή φωνη. Ό Απόστολος ξανάλεγε τα λό- ■/.α τού δυνατά σάν αϋτόματο. ΟΡΚΟΣ —"Ενώπιον τοϋ αόρατον καί παν- ταχοΰ παρόντος, αληθινοΰ θεοϋ, τού χαθ' έαυτοΰ διχαίου, τοϋ έκδι- κοΰντο; την παράβασιν καί τοϋ παι- δε,ύοντος την αδικίαν. Κατά τόν Κα νονα τής φιλικής 'Εταιρίας καί μέ την δύναμιν την οποίαν ίοτησαν οί Μγάλοι Ίερείς των έλευσομένων κϋθιερούντων. 'Β* Πατρίδος... έξ έπαγγέλμα- τος. . . χαί δέχομαι διά μέλος τόν Απόστολον Μαυρογένην καθώς καί ΐγώ ίδέχθην καί την εταιρίαν των Φιλικών. Μετά την καθιέρωσιν σβύ- νεται τό κίτρινο κερί καί άς τό φυ- 1 άξει διά την μαρτυρίαν τοϋ δρκον! Ό μπάριιπας τού σώπασε γιά μιά στιγμή κι' ό Απόστολος Ισοη- σε τό κερί καί μέ τρεμαμενο χέρι τδκρνψε στήιν τσέπη τού. "Επειτα ό Μαυρογένης συνέχισε. —' Ενώπιον τοΰ άληθινοϋ θεοδ, οιύιοθελήτω; όρκιζομαι είς τό ευαγ¬ γέλιον δ,τι θέλω εΐμαι πιστός είς την εταιρίαν κατά πάντα καί διά ΕΕΟΜΟΛΟΓΗΣϋ: Όρκιζομαι «Ις τό δνομα τής ά- ληθειας καί όΐΜαιοσύνης ένώπιοντυύ ^οντοχράτορος νά φιν.άξω θνσια- ζοντας καί την ιδίαν μου ζωήν ύπο- Φίρων καί τα πλέον σχληρά 6άσα- να, μυστικόν καθ* β/.ην την δύνα¬ μιν τής λέξεως τό μυστικόν ό 6- ποϊον ττελει μόν έμπιοτευθη καί 8, τι θίλω άποκφΐθεί την αλήθειαν εις δτι έρωτηθώ. —^Ιΐώς ζής; πό(Ην οί πόροι τής ζΐυής σου; — ΙΙοί,ας καταστάσεως; έουγχίσθης μέ συγγενείς ή μέ φι- λους σου, ή μέ άλλον τινά; εφιλώ- τ)ης με αυτούς καί οιά «οίαν αιτίαν. Ν ά μοϋ τό πης, τό £να καί τό άλλο. Είσαι παντρεμένος; "Εχεις κλί- σ.ν γά ύπανδρευτής; "Εχεις έραηα; Είχες ποτέσον; Σοΰ επέρασε καί ά¬ πό τί καιρόν; Σοϋ άκολούθησε καμ¬ μιά ζημία ή 'μετέοαλε τής καταστά¬ σεως; ΕΙσαι εϋχαρι—τ)μενος άπό τό έπάγγελμά σου πού ηδρες; αν εΐσαι καί ποίον έπιθυμεϊς περισσό¬ τερον; £χεις ππστόν φίλον; καί ποί¬ ος είναι ; ποϋ στοχάζεσαινά ζήοης; κα: πώς είς τό εξής; Ό Απόστολος άπαντοϋσε σ' δ- λα. ΤΗταν ώχρός άκίνητος μέ τα χίρια τού λνμένα στά πλευρά τού καί κοίταξε μέ θανμασμό τόν ύπέ- ροχο μπάρμπα τού. 'Εκεϊνος πάλι οννέχιζε άδιάφορος μέ την Ιδία σινα,νη φωνή. Ή έταιρία άπό καθ* έαντό γε- νικής φιλοπατρίας καί όνομαξεται ή έταιρία των φιλικών. Ό σκοπώ ς ούτών είναι ή καλλιτερεύση τού ϊθ·νους *αί εάν ό θεός τό συγχωρη- 0 ή ελευθερία τού. Μέ την σΐ'νή- Χ έξαμολόγηοΐΛί καΐ κατι'ιχηθιν (Συνέχειο είς την 2αν σελίδα)
30όν ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1417
«-ΕΗΑΡΤΗΤΟΧ ΕΒΑΟ,ΛΛ,Α,Λ ΠΟΑΠ,ΚΗ ΕΦΗΚΕΡ.Ϊ,
2 ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 30
ΙΚΟΣ ΚΟΣ ΜΟΙ
Γε!^!^^ Μί ΤίΜ πρΟΣΦΥΠΚβ·Ι ΧΥΜΦΕΡΟΝΤΒΜ
-ΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
ΟΑΡΟΔΙΑ ΑΗΕΑΡΤΗΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
·*■
Ι
ΓΡΔΦΒΙΔ - ΊΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ
ΟΔΟ.1 ΣΤΑΔΙΟΥ 60 —- ΤΗΑΕΦ. 57-126
ΤοΟ
'« αρέρα μου,
«·«■« ενετίας
τακτικήν τής
των {βνων, μειοδοσίΐ
Ελλάς έ'ποτυοε
βμ
κράτος «νε$αρτη-
Ης ήτο
^ νά ψαντοκΐβΐί, ©τι ή
1λ«α>ρ«ούνη των «ύρισκομί-
^ £«ί κεφαλής τβΰ κράτους,
,. ίββανβ μίχρι τοΰ σημί
*, νά άνβχωντ«ι _ μ6
^χτικην ίοοιν «ναιοβ
εκάστοτε
νά
λόγβυς
δηλώσας, αί ©ποία*
,1 άίτροχάλυ-
έίτ*μ»αοιν είς χά έ-
;ριχά μας.
£,$ «οίαν δέ άλλην χώραν
φ χόομβυ βά ήτο άνβχτη ή
^ τοιούτον ά σ ύ σ τ β -
ι{ν τρόπον ανάμιξις
π β δ
Υ ί «
Ρωσεως ήμίαεος
**Ρ«ΐφνδν
«*ρέπε, νά οιευθε-
««τα τρόπον
- . έκτον «Πβ
β λ β υ 5, ο ι ά τ
«άζωνται τα
ω Η« τ « κ Λ ι
ο Ι © υ-
αυτών!!».
κ. ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ Υ
6
κ α ι
συμφέρον τα
δ ή π ο τ ε β $
Χτβμμι>ρί©ι>
Έλλήνων
ου ό-
π α ρ α-
ο ι-
τ ά
υ γ ν
ώντιπροσωπων,
τάς εσωτερικάς ύπββέοεις
χρατους, παρά τή χυ&ρνή-
τού οποίον είναι έιαπεπι-
ι, πλήν της Ελλάδος
χάρις είς τή-ν) παχν-
καΐ την άρχομανιαν
μερίδος τού πολιτι-
& μ«» κόσμβυ, περιήλθεν είς
βτααταβιν διεθνοΰς έκπεσμοΰ,
.. . ' . χβιρβτέ-
ρι των Καφρων καί των Ζου-
.«νί
ήηως άλλωοτε ό «ημερι-
Άμίρικκνός πρεσ&ευτής
νά εκφράση μόνον
0 γνώμην τού και νά εκδη¬
λή τάς προτιμήοβις τής κυ-
του, διά τό άποτε-
«ν «ν 'Ελ-
•εκλογών;
&μ των
βλ
αντιθέτως τό θράσος
αάχοληθή και μέ τβ Κυ-
δια νά διακηρύξη—
; νά τηρήση ©Οτε τα
11 χ ε ι ώ δ η διπλωμα-
μ^ ύέν &ά
ί»τΐ τόΛβυ ϋιτβ
έοβλβ-
β τΐ τόΛβυ ϋιτβ
Τούρκων κοτνιι&άλων _ ϋ
ρ« άλ
τ α
τ«5
τοΰς πο©σφερομέ'ν«ς πτιρεοί
ας τής κακοφήμο» έ-
ταιρειας Ντιουΐ - Ντάλλε$, κυ-
&ερνητ«ι τής Τουρχίας! "Η νά
έξοτκολοαθή έ
φμ
πό ά «ι « ί ο ι ο ν
υ¬
άποιχια-
λ ά κ τ
καϊ
ω
κβν ζυγόν, διά νά εύχαριατη-
ββΰν οί "Αγγλοι ουντηρητικοί!
Αδιάφορον εάν οί μέν Τοϋρ-
κοι έπώληοαν την Κύπρβν είς
τβΰς "Αγγλους, άντί πινακίου
φακής κχί άπεξενώθηβαν τ ε-
λ ε Ι ω§ καί ά ν ε π ι φ υ-
τών 4λ' αυτής
τΐτλων των, διά
πλειόνων τής μιάς διεδνών
αυνβηχων, οί οέ Βρεταννοϊ
ουδένα απολύτως
έχουν επ* αυτής εθνικόν τί¬
τλον. 'Καί ερωτώμεν τώρα τόν
αξιότιμον κύριον Πρόεδρον της
υπηρεσιακάς κυβερνήσεως, διό¬
τι αύτός πλέον υπέχει τάς ευ¬
θύνας των συμοαινοντων είς
τόν τόπον μας τοιαύτης φύσε¬
ως απαράδεκτον «κτρόπων.
©ά έτολμοΰσε ποτέ ό έν
Τουρκία Άμερικανός πρεα&ευ-
της νά έκφωνηοη, έν δημοσία
βυγκνετρώσει είς την "Αγκυ¬
ραν, λόγον, διά τοΰ οποίον θά
είαηγείτβ λύσιν τού Κυπριαχοϋ,
σύμφωνον πρός τα ν ό μ ι μ α
—ιμφέροντα τής Ελλάδος;
&άλων _ ϋ«Λ6-
ρ« μάλιοτα άπβ τβ προηγούμε¬
νον τής έκρή$εω5 βόμδας είς
την έν Αγκύρα Άιμερικανι-
κήν ττρεβίείαν, βΐτβυ εώρίσκε-
το, κατά συμ πτώσιν καΐ ό Ά-
μερικβονος ύηουργος των έ§ω-
τεοϊκών — Γ« ήτο δυνατόν νά
μείνη έστ*> καΐ έ—ι μίαν μο¬
νον ώραν βΐς την Θέσιν τού;
Καϊ δεν θά )&5ζδ)ιώκε,τιο πνξ
χαί λάξ *πό την Τουρκίαν;
'Αα#έτω$ φυσικά των έκατβν-
τάδων ίκατομμυρίων δολλαρί-
ων, τα βίτβϊχ άπομυζά κατ'
I-
τος ή κυβέρνησις Μεντερές, έκ
τβΰ Ιδρώτος τοΰ Αμερικανικόν
>αβΰ καϊ τοΰ συνεχοΰς εφαύ«-
σμοϋ τής Τβυρκίας ύ«β τής
κυβερνήσεως των Ηνωμένον
Πολ·τειών, διά πολεμικων σκα
φων καί παντός όλλ ίδ
ΐϊρώχηματα — ότι η Ά- Ι Και εάν ό Άμερικανβς αύ-
φών καΐ παντός αλλου
π^λεμικοϋ ύλικοΰ.
θέλομεν νά πιστεύωμεν ο-
τι ό άξιβτιμος Πρόεδρος τής
κυβερνήσεως κ. Κωνσταντίνος
Γεωργακοπβυλος — ό οποίος
χαταγεται άπό τα ίοτορικά Κα
λά&ρυτα, την Ιεράν πόλιν τοΰ
μαρτιιρίου καΐ της θυσίας, την
γενέτριραν ήρώων καί έθνικών
άγωνιστών — 8ά άνακαλέση
είς την τάξιν τους παρεκτρε-
πομένους ξένους, οί όποΐοι μάς
ϋπο&άλλουν είς παντός εΐδβυς
ταπεινώσεως καϊ έξευτελιομούς.
©ά έξυψώση τοιουτοτρόπως τό
κϋρος χα'ι τό γόητρον τής Πα¬
τρίδος χαι βά αποτελέση τιμη¬
τικήν δι' εαυτόν εξαίρεσιν, είς
την σημερινήν περίοδον τής β-
θνικής έξβυθενωαεως.
Προαδοκώμεν, έν πάση πε¬
ριπτώσει, ότι ή μέλλουβα νά
προέλθη έκ των έκλογών χυ-
«Β ΤΗ ΕΑΕΥ0ΕΡΙΑΧ
ν . Κυβερνήσεως εττ> τριετίαν καί *,.„„-
μου ©ιπλωματικοϋ ΡαΒιοσχολιαατοϋ έτ:ί τού Κυρι¬
ακού μίχρι πρό τινος κ. ΔΗΜΗΤΡΗ Π01ΡΝΑΡΑ
Κοπανοοΰμεν
δυσφοία ΐ
την
ί
μ ίως την
δυσφορίαν χαΐ την ανηισυχίο-ν
των έχβρών τής Κυπριακής έ-
εοβερίας, διότι τα πράγματα
έν ί^ΐλΐσσονται τόν τελευταϊ
όν καιρόν, όπως βά ήθελον.
Ουτε διεβνώς. Οΰτε είς την με-
''αλόνηισον. ΟΟτε είς το έσω-
ερικόν της Αγγλίας καϊ της
Κοινοπολιτίίας. θά ίπιθυμοθ-
οαν τκχρα πολΰ νά εΐχε συντρι-
βή ή ΕΟΚΑ. Νά εΐχε καταπαύ
αει οριστικώς τό στττελειοβερο>-
τικόν κίνηιμα καϊ αί ίπιχειρή-
σεις της 'Εθνικής Όργανώαε-
ς νά σταματοΟσοΓν, δχι διότι
τσι τό απεφάσισε πρό δωδε-
<αμτΓνου ή ήγ£σία της. Άλλά άπό ^έιξάντληαιν ή συνε-εία κα ανικήσΐώς της ά~ό των στρθτ αρχήν ΧάιρντιγιΛ καΐ τοθς 36 00 στρατιώτας καΐ άστυνομι οής τού. Μήΐττως δ»1ν τό όνει- ιειΐθησαν καί αύτύ καϊ δέν τό ί.εκήροξαν μετά την έναρξιν της θευτέρας οτνακωχής τού Διγενη από τα μέσα Μαρτί- ου, πέρυσι. Τό «Νταίηλυ Έξ- ■πού νά: προχωρήοοον είς £να συμβιβασμόν μαζί .μας. αύτό είναι φοβερόν Ι Άπίοτευτον Ι Νά δοθμε &μως <ίν θο: τολμη- σουν νο: οτιΐοιρ^αιλουν καϊ νά συ ζητήσουν νέαν προαφυ.γή,ν των είς τα εΗνωμένα "Εθνη, Οστε- ρα άιτό ·δαα θά πληροφορη- 6οΰν πρΐν άπό τόν Σεπτέμβρι¬ ον Ι ·..» ως: Ιον. Κ<χί πραγματι. ΟΙ Βρεταν- νοΐ κι>6«ρντ|ται φφουν βαρέ-
Οτι ή ΕΟΚΑ δχι μό¬
νον δέν διελύθη, οιτως εφαν-
τόσβησαν καΐ δπος τοθς ίπλη
ροφόρηισαν 4*ευι5<ύς αί Οπηρε- (τί«ι τοϋ Χάρντιγκ. 'Αλλά τκχ- ραμένει άγρυπνος φρουράς της ,Κ<Λΐριακής ελευθερίας, μέ τό διιλον παρα πόδα καϊ τό δακ- τυλον είς τΐν σκαν&άλην. 2ον, "Οτι ό έθνάρχης Μαικά μα τής έφαρμογης τοΰ δικαι- ωματός αύτοδιαθέσεως δσον ■^ό δυνατόν ταχύτερον, χωρΐς κανένα περιορισμόν ϊ ι,ι'λ.. Α— .λ..'.~Ε... >'Λ
τε καθαρά καΐ «ατ' επανάλη¬
ψιν: «Ή ΕΟΚΑ διελύβηι μέ
τ ά πλήγματα -τού της κατέ-
φεροτν αί ,Ξυνάμεις ασφαλείας
πού έκαμε την 28ην Μαΐου πέ- ιρα5' **""* μ£* τ«β-—«τ»»«~
ρυσι μέΗτό γράμμα τού%*ς «*«*· Την Μικρασιατικήν χαΐ
τόν κ. Μακμίλλαν. Χωρίς δί τηΥ -νμμ*Ρ»<»ην. Α» την λαδή ψευδοσυντάγματά εΐκο- πΡωτ.ην «Ρρ»·^εν βΑΛιΑΐιρβν —,..-. .. —,,._.. »Κ1—. ____ ____________ _. νίκης αοτοκυβερνήοεως καΛ « μεχρι σημερον δ^αιων,ζομε- δος χαι βά άπβτΤλέση τ,μη- Ρ"«* <ττελεχτ| της δ,ασώζονται' νόθο«ς λύσεις, όπως δ,εκ%Η*ε ν*ν «Ρ^^γικον πράβλπμα. Ά- ;^7λ.. *----:>.. Λ^,^.7.^. Ικ«1 «ιότΑ βΧ'Λ,,,νΝ^ΑοΓ-, α_ ί.κατά τό ιινπυ-όσυνον τ,λΓΖ. , Λβ την «εντεραν δέ προίχν-
αών
"Οσον πληΰΐάζομεν πρός
την προεκλογιχήν Γτερίβδβν, τό
οον έπι6άλλεται νά άναβεωρή-
σωμεν μετά παρρησίας τάς οφα-
λεράς καί, ξει—ιρααμένας άπό-
ψεις περΐ έκλογικών άγωνων,
Ιδίοας, κατά την κρισιμωτάτη ν
αύτην βτιγμήν την οποίαν δι-
έρχονται οί λαοί των δημο-
κρατικώ-η χωρών, «ού έχβων
άπβκτήβει συνείδησιν των έθνι-
κών των εύθυνών άπέναντι
τοΰ κοινωνικοΰ συνβλου καΐ
τοΰ έλευθέρου κόβμου.
Λεγομεν δέ τουτο, διότι ε¬
πί εύχαιρία τής ληγούβης συ¬
ζητήσεως είς την Βουλήν έηΐ
τοΰ έκλογικοΰ νόμου κατα-
6άλλονται προσπάθειαι πρός
άναουγκρότηοιν τού .Ελληνι-
κοϋ Κράτους είς δύο άλληλομι-
σουμένοις πολιτικάς παρατά-
ξεις είς την των καλών χαί των
κακών Έλλήνων. Ό άνββιος
και άπαράδεχτος, υπό τάςοημ«-
ρινάς ουνβήκας διαχωριομός
των έκλογέων είς ά-τιμαχό-
μενα βτρατόπβδα έγκυμονεΐ
ύφΐοτους εθνικους κινδύνβυς,
τούς όποίους δέν δικαιούμεθα
νά ύπβτιμώμεν, ©Οτε νά παρα-
γνωριζωμεν. Διότι, τόν διαχω-
ρ ιο μόν αυτόν επληρωοε τό Πα¬
νελλήνιον μέ δύο έθνικάς σνμ9β
τεσσαραχοντα-
μεταξϋ καλών καϊ κακών έλλή¬
νων κατά την ί»*έρ«ν τής φη-
φοφορΐας.'Εάνό άπώτερος σκο-
πό$ της προκηρύξεω; έκλογων
είναι ή άναβύστασις, «Ις επο¬
χήν ψυχρού πολέμου, τ£»ν δη-
μββυργηβιειαών εί; περίοδον
θερμοϋ πολέμου (1914) κυ*«ρ-
νήβεων Αθηνών καί ©εασα-
λονίκης, π ιπιαροΰαα Βουλή δέν
οά Ιηρετχ νά διαλυθή, έφ' ί¬
σον ήτο δυΛΛΤβν νά εξευρεθή
ά'λλβ; τρόπος διευθετήββως τήί
εχραγείσης πολιτικής κρίσεως,
συνεπεία τής παραιτήσεως τής
«ονλκο-ρ«ζοσπαβιΐΊκή$ 6
ρζπαβιΐΊκήι$ κ»6)ερτ
νήσ«ω$ τοΰ κ. Καραμανλή. Διο-
τΐ/ Π χώρα αυτή, κατόπιν τόσον
έσωτερικων χχϊ εξωτερικών δο-
κιμασιων, δέν διαβέτει περι-
τακτικάς τού ίκπβαπάί διά νά
■άίηαλλαγοΰν οί ελληνβς ^η$
Στερεάς Ελλάδος, καΐ των ,νΛ-
σων τού Ίονίου καί τοΰ ΑΙγαί-
ου περ ιλαμίκχνομένης καϊ τή$
Κύπρου, άττβ τάς ίπιεμΑάσεις ή-
μεδαπών καί άλλοδαπών άνευ-
Θύνων παραγόνττων, -ποΰ καθβ-
ρίζουν αύθαιρέτως καϊ άνβξε-
λέγκτως τον τρόπον μέ τον β-
πβΐον όφείλουν νά Λβλιτεύων-
ται οί προερχόμενι άπβ ε¬
λευθέρας καϊ άδιαίλήτους εκ¬
λογάς ύπ<εύθυνοι κυΦερνήται. Εάν ή άνακάλυφις τού «4λ- ληνικοΰ δακτύλου» ίπέτρεψεν είς την ηγεσίβτν τβδ ν«β-τβυιΡ- ί ς η ηγ κικοΰ κόμματος νά παραμείνη είς την εξουσίαν μέχρι τής οτ- νακηρύξεωί τής Τουρκικήν & 1 ώβκιμασιών. ώστε μοκρατίαι; ύπβ τού Κεμαλ 'Α- 1 ν« «ύ τατουρκ ή «νακαλυψι< τού στα- η βέρνησις, θά μί<Λν ά φ ό θέση τέρμκ είς ρητόν κα- μ φ Γ . τώατασιν, ιποΰ μάς ύπβδιέάζει είς τό έσχατον επίπε¬ δον: τής έθνικής καταπτώσεως καί τής διεθνοΰς άνυποληψίας. Μ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ! Όλα τα έχ' ή Μαργιωρή, ό φερετζές μόνο τής λείπει... ΟΙ ΚΙΝΗΤΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΝΙΜΕΣ ^ίΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΚΛΑΒΟΥ τό Θέμα μου μ' Ινα ά- σικά, στό περίπτεοο δέν μ,ιοροΰσε | Κοινοτικόν Βιβλιοθηκων στόν τό- ϊίχδοτο ?νας κουτσός χωριάτης, ι οέν ί(χε ποτέ -ΐπομακρυνθή ώς τότε άπό τό όρεινό καί μικρο- ηχό χωριουδάκι τού, βρέθηκε π]ϊ άνάγκη νά κατεβή στήν Α¬ ι», ποίος ξέρει γιά ποιό σοβαρό Ι ·νά Ιχαΐνοποιήση ό άνθρωπος τή,ν ' λ.ϊ μας, δστερα άπό ττΐν. καλή, δ- καί νούπω μαζΐ ιμέ τόν αρχηγόν τηις, ζωντανοΐ ή σκοτωμένόι!» Δι" αύτό Εγιναν αί αλλετΐάλ λΐ|λοι έχκαθαριστικαί έταχει- ρησεις εΙ,Γ τα βουνά καΐ τα δα οη της νήσου, Είς την περιο¬ χήν τής μονης Μαχαιρόϊ, —χ» € μεινε τελείως αποκλεισμιένη ό:- πό τόν έξω κόσμον. ΈττΙ τέσ¬ σαρας ολοκλήρους μήνας. Δι' αύτό απεκλείσθη επί τόσας έ- Ιϊδο,μαοας τό Θρνλυκό Μηλικοΰ ρι. Ζητοΰσαν είς τα σπήλαια καί τα άτιόκριο·^α των δασών ••ούς τελευταίου,ς μαχητάς τοΰ Διγενη, ΰπως ήλπισαν. Δι* αύτό έπανηγθρισαν με τό ό- λοκαθτωμα: τοΰ Γρηίγόρηι ΑΟ- ξεντίου, £στω και αν ή άιτο- γοήτευσίς των ήτο μχγαληι μέ τό έκεΐ μάβηιμά των. Ενόμι¬ σαν δτι &ά εύρισκον τόν άρχη γόν τής ΕΟΚΑ μαζί με τοΰς ίττιιελιεϊς τού. Τώρα τό σπή¬ λαιον ΐμίοχχ είς τό οποίον ο ήρω"κός Αύξεντίου τΐροσέφερε ύν εαυτόν τού θυσίαν είς τό εθνικόν Ιδιεώοες τό έχουν Ισο έπ'.θυμια τού μά για καλή τού τύ- χη, αΐτέναντι ήτανε τό φαρμακεϊο ΐοι/ χωρίου πού είχε καΐ γιαλιά καΐ ό περιπτεριοϋχος τόν Ιστειλε έκεϊ. Να μή σάς τα Λθλυλογώ, μέσα στα πολλά ζευγάρια των γκιλιών πως λένε ύποσοχή, πού κάνουν οί ' χωρικοί μας στά σννΐργεϊα τής κι- νητής Βιβλιοθηκης, τής Προεορί- αΓ τής Κυβερνήσεως. «Άναταράχτηκε τό πνευματικό τέλμα», λέγει ό Ινας. «Τρέχονν σάν , εδώσει Τό τελείως,, μί την ματάίαν έλ- τΐίδα ότι θά χαθΐί διά παντός καί θά λησιμονηθη απ6 τούς ''Ελληνας. Τόσον είναι εδοσαν στό 6λάχο μας νά όο- τα διψασμένα έλάφια νά δανει-1 Ιτώίοτικε λοι,ιόν καΐ κούτσα ' νιμάση, 6ρηκε έ'να (100% τζάμια) ρχαίκούτσα δυό, πήρε τόν κατή- 'καί τ' άγορασε με χαρά! Σάν έφτασε, υστερα άπό πό- Ι —Έμ τ ωρα είπε στό φαρμακο- πεζοπορία στό σιοηρούρομι^ 'ποιό, πού θά μοϋ πάη τό έρμο, θά 6ης μέ έπιστολη τού, μάς πληροφο- !'|5ταθμό, Ιβγαλε τό εΐσιτηριό τού ' τον δια&άσω... Καί πισογΰριαε στόν (>γ. πώς άπό τό 1951 ορίσκεται ■1"
στοϋν 6ι6λία γιά διώΰααμα» λέγει
ό αλλος.
Κι' ό πρώην ύπουργός κ. Γ. Μό-
έ ή
»ηαθμό, Ιβγαλε τό εΐσιτηρό το δ γ
»§ω .τώς τόν όδηγιίοανε κι' ώσπου παγκο τού. Κρέμασε μέ καμάρι τα σμένο στά χρονοντούλουτα -τού 'Τ-
«{άση τό τραίνο, πού Θ1 άο- ' γιθΐλιά στήν μυτάρα τού, στρογγυ- ποι·ργ.είου Ηαιδείας, οχέδιο νόμον,
νάμχοαο, οίχτηκε σ' ίνα πάγ ] /ιϋκάθησε καί απλωσε μπροστά στά πού κατήρτισαν ό ίδιος ώς ύπουρ-
1 .τλατφορμα νά ξαποστάση.
Ι τού καθόταν κάποιος πού διά-
ΐάμΐριμνος την εφημερίδα ίου.
| δλοι οί αλλο·, ποΰ είχαν πιασει
5 γΰρω πάγχους τό Εόιο χάνανε.
όιάόαζε εφημερίδα κι' άλ-
ικριοδικό. ♦Περιεργο, εΐπε μέ-
» ό βλάχος μα,ς, τί στό διά-
χάνονν αύτοϋνοι οδλοι έδώ
■·»! Καί γιά νά Ίκανοποιήση
ΐίργίΐά τού, ρώττ,σε τόν
τού:
χαλεύεις αυτού πατριώτη;
Ιδιιξε την Εφημερίδα που
μάτια τού την εφημερίδα. Μά, τι- γός τής Παιδείας, διά τού ό-τοίου
πί-τα! Κ.αί πάλι οέν μποροθσε νά προ6λεπεται ή ΰποχρεωτι-
διο.6άση, ΕΙδε τόν πλ^αίΝΟ τού ά- κ ή σύστασις μονίμων Κ.οινοτικών
στό διάδασμα καί εί- Βίθλιοθηκόνν σ' δλες τίς Κοινότη-
πινΐ/θΦΌμ μ
πε μεσα τού μέ πεϊσμα. «Δέν μπο- ' τ£ς πού εχουν πληθυσμό πάνω άπό
ρει, θά μάθω χι' έγω νά διαοάζω 800 κατοίκους!
ύ ίέω γιαλα ΦΊάνε αώ- ' Οί περιοδεύ
πού ίέχω γιαλια
ά
αώ- ' Οί περιοδεύουσες (κινητές)' Βι-
τωρα πού ίέχω γ
τουνος έδώ νά μοϋ πή τό μιχΐτυίό βλιοθηχες είναι στ' άλήθεια μιά
/---------- ..„■,.·, Λ««Λ ...Α .Λ., ,,ο11/ν.,Τ.^,λ 7_
τς» καί τόν ρώτησε:
ν.αλί] άρχή γιά την μελλοντική
Γ98"
γιά να
(Ίμη1 τοϋ απήντησεν
— Δέν μί Λιες πατριώτη «αί μέ ρυσιμονιμων Κοινοτικόν Βιβλιοθη-
το συμπάθειο δηλαδής που σέ μα-( κων καί πρέπει νά άναπτυχθοϋν μέ
ταρουτάω, πώς τα καταφέρνεις έ- περισσότερα συνεργεϊα καί νά έ-
λόγου σου καίδιαδάζης κι' βγώ ' νισχυθοϋν καί πλουτισθοϋν μέ δσο
Οέν μπορώ; Ι το δυνατόν πιό πολλά βιδλία, γιά
Ό άν*ρο*πος, άφησε την έφημε- · να μποροΰν νά αύξάνουν καί να καλ
«ω την' ρίδα τού καί κύτΤαςε μέ περ>ερ- λέγουν τίς γνώσεις τους καΐ δ-
νυ ΐΗΐιινιιιυετ έκείνος' γεια τόν βλάχο. "Ερριξε ΰστερα σοι άπό τούς έπαρχιώτες, είτε για
πάλι στό διάβασμα. Ι τα μάτια τού στήν εφημερίδα τού τι δέν έχουν την οίκονομική δυνατό-
5»' ούτοΰνο ποΰ τό 6ρήκ·ες; *αί πρόσεξ επώς την κρατοϋσε «νά τι;τα νά προμηθευθοϋν τα 6ι6λίαπού
ΐβνιιαώττισεν ό χωριάτης Μ·ας. ·π(6α, μέ τόν τιτλο πρός τα κάτω! θιλουν, είτε γιατί δέν τα βρίσκουν
Ι»»ηά; τού πάλι την έφημερί- —Μά πώς νά όιαοάσης χριστιανέ | στόν τόποτους, τα στεροϋνται καί
μόν, τοϋ εΐπε. Έσύ κρατάς άνάπο- μένονν ίτσι στό σκοτάβι.
■**" το περίπτερο, Ικανβν έ- - · - . . ί·λ.. ιχ^ χ..,.., ,.*,.
; χονιως ό αλλος,
τό διάβωΐμα.
χωρι;
■ίιΧ«ριάττ—ς, γιά νά σκοτώση
την ώρα, σηκώθηκε, ά-
τό περίπτερο μιά έφη-
ΰή
ρ
στή Φέοι τού, κά-
νά την ξβφυλλίξει.
1, φαηογροφίες, θαύμα-
ΐ γελοΐΛγραφίες,
ματιά στά σκΐτσα των
μά, ώς έδώ. Νά βια-
κατόρθακτε. "Εστρε-
στόν πλαϊνό τού, εΐ-
*« ίλλους μελλοτώΐιοους
ιϋιαμε στρωμένοι —ούς
δ
6α την εφημερίδα σου!
δ
— Τί μί
δκανε άπορημ.έ-
Τήν ίδέα δμως τής Ιδρύσεως
μονίμων Κοινοτικόν Β.βλιοθηχων,
ιυ.
νος ό βλάχος κι' Εσπευσε νά γυρί- Ι οέν την βρίσκω άκόμα ώριμη.
«Π την εφημερίδα κατά πώς την ' Τόν Λαό μας πρέπει πρώτα νά
κοατοΰσε ό πλαϊνός τού. ^Μά τα ■ τόν μορφώσουμε γραμματικά καί
πράγματα δέν Εγιναν καλυτέρα. ι δοχερα νά τοΰ φτιάσωμε καί Κοι-
— Ξέρεις ή δέν ξέ^εις γρ«μμα- Ιν<αικές Βιβλιοθηκες γιά νά χαλ- ΐ; τόν ρώττ>σε ό γείτονος τού. λιεργή καί νά πλουτίζη τίς γνώ-
— Τί σκέσι Ιέχουν τα γοάμμα- σεις τού μά καί γιά νά φυχαγω-
τα, δέν γλιέπεις πώς άγόραισα τζά- γεϊται.
μια! Τοΰ απήντησε σάν πειραγμέ-' Σ' ίνα Λαό άγράμματο, οί Κοι-
νος ό χωριάτης. νοτικές Βιοϊλιοθήκες είναι δχι μό-
Ένα εΐρωνικό μειδίαμα Ισκασε νόν άχρηστες μά καί μποροΰν νά
στήν άκρη των χειλιών τοΰ δλλου γίνονν έπιζημιες γιά την σωστη
πνευματικη τού άνάπτυξι. Άντϊ νά
»ιά6αβμα χαΐ σάν... δξιν
πού ·ίίτανε, ίλυσε
χον.
. δλοι 5οχκ δια-
*°νθύσανε γιαλιά. Καί τότε
·*°5ι ^υμήθηκε ίνα πα-
«>» ηρίν 20 χρόνια ξ-
τυχαϊα άπό την
η
··. Ογρώ—ς|. Κάτι φω-
μέ τό Μεγάλο Αύτοκρά-
ίΐι βλλίας Τσάν - Τσό
ωλους πολλούς τέτοιους
«α άΤ
συιιπλέγματα πού
κουτ1 *«
στήν
πίσω ά-
ν,νι τόν ξανο^?ώτησε:
— Ξέρεις ή δχι γράμματα 6ρέ
δνθρωπέ μου;
— Γρί, έκανε μέ τόν πιό φυσικό
τρόπο ό χωριάτης, ϋψώνοντας τα
φούδια τού.
—'Εμ τότε πρέπει πρωτα νά μά-
τ>ΤΓ|ς; γράμματα κι' δστερα νά κατα-
πιαστής μέ τό διάβασμΛ, ·τοΰ ϊίπε
Γυμοουλευτικά ό ά7.λος καί άφο-
•σ.ώθηκε πάλι στήν άνάγνωοι τής
ίδ
τού:
Τό πάρα πάνω άνεκδοτο τό θν-
μήθηκα, μέ τόν θόρυβο πού γίνεται
τελευταία γιά την Τδρυοα μονίμων
ι
? θά δημοσιευθή τό ιστορικόν ά- ι'
> νχϊγνοχτμα τον σΐΛβργάτου μας |
ΠΡθΣΕΞΧηΣ
είς τόν
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ,,
<χ .. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥ- $Λ0Υ «οί άγ«ν€ς τοθ 'ΕΞλληνι- διά των τόν ξεστραβώσονν μποροΰν νά τόν στραβώσουν άκόμη περισσότερο καί κάτσε ξαγκύστρωνε ΰστερα. Γνωρίξω μιά κοπελλίτσα ποϋ έ.ιειδή 6ρήκε φτηνό ( μ' ίνα τάλλη- (ο) στά καροτσάκια τό «ΤΑΔΒ ΪΦΗ ΖΑΡΑΤΟΤΣΤΡΑΣ» τοΰ Φρ. Νι'ροε, τό άγόρασε καί άπό τότε, ίντοι; σταθη κι' δπου βρεθή μιλάβι γ;*ι.... Νίτσε! Κατά πάσα πιθανό- τητα, τό βιΛλίο αύτό δέν θά τό βιά- βαοε μά κι' αν είχε την ΰπομονή κ«ί την έπιμονή νά τό διαβήση, σί- γοΐ'ρα δέν θά τό κατάλαβε! Αύτό •δμως δέν εχει σημασία. Φτάνει πού τό έχει στό ράςρι τοΰ ντιβανομ- παούλου τοΰ σαλονιοΰ της! Τό ϊδιο όπως διάδασα, γίνεται καί μέ τα χωριατόπαιδα ποϋ δανεί- ζιντα,ι 6ι4λία άπό τίς περιοδεύου- σες ,τ}μ6λιο*ί)κες τής πραεδρίας τής νήσεως. 'Ζηιτοΰν βιβλία δύσ- καί άχατανόιητα γιά τούς μή καϊάλλΐί>.α ^ατΛρτισμένου; |τσι άπό
περιέργβΜ» ζ, νι* νά χάνονν έπίδει-
ι γνώαε«ν!
Νά γιατί πισΐΕΟιω πω$ ή ίδρνσι
άπό τώρα μονίμων Βι4λ*ο#7)κων,
ό ΐ ν* άχο£@
άπό ρ
στίς Κοινότη)~ς, μ.ιορίΐ ν*
πρός ζημίαν τής σακηί)ς
I—
ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς την 2αν ««λ.
Ή ΕΟΚΑ εο-δυσε! Δέν ο-
τϊάρχει ττλεονΙ έψι€Οριζαν μέ
' κανοποίησιν οί συνεργαται
τοθ στρατόίρχου είς την Λευ-
κωσίαν καϊΐ τό ιπανελαμΦα-
ναν έν χορώ οί υποστηρικταί
τού βΐς τό Λονδίνον. Τό Ελε¬
γον. 'Αλλα δέν τό έπίστευαν.
Τό ετονίζον αί εφημερίδας
των. Τό ώφινε να Οττονοεϊται
ο Χάρντιγκ, χωοΐς να τό λέ-
γη καβαρα. 'Αλλά μέσα των
δέν τοΰς' αφΐνε να τ|συ>χαζουν
η Λμφιβολία. Ή άνησυχία. 'Η
όργή. Ό φόβος.
'ΕττΙ τέλους μία κυδερνητΐική
έφηιμερΐς τοθ Λονδίνου — καί
ή πλέον εγκυρος — τό ώ,μολό-
•νησε προοιφατως κιατά τόν
πλέον άδιάψευστον τρόττον.
Είς άρθρον των διά τό Κυτιρι
ακον, οί «Τάϊμς», μέ μίαν μό¬
νην φράσιν των, ανεγνώιρισαν
έμμέοος αλλά κατηγορηιματι-
■κώς ιτανη,γυρικώς, θα ί.λεγε
κανείς, έφ' όσον ή όμολογία
τιροέρχεται άπό την έγχοροτέ
ραν αγγλικήν κυδερνηιΤΐκήν έ-
φη.μερί)δα — δτι ή ΕΟΚΑ ύτΐάρ-
χει. "Οτι είναι τιανίσχυρος.
Καΐ ότι τέλος είς αυτήν άφεί-
λεται τό δτι σήμερα «ή Κύ -
πρός είναι ήσυχος, ήρεμος»,
δ-τως ετονίζον οί «Τάϊμς». Τό
ότι 6έγ διεξάγ=ται πόλεμος,
αΐματοκυλίεται εκατέρω¬
θεν ή νήσος, δττκς συνέιρ^αινε
ποόπερσι π. χ. Άκρου άττέδω-
σαν την σηιμΐριντΐν ηρεμίαν
τόσον είς τα»» ιττχλ,αιας έ-ιχε
ρήσεις τοθ Χάρντιγκ δσον *ο
είς την σικοπιμον ττολιτικτ|ν της
ΕΟΚΑ — εΙ)ς την αναίκωΓχήν
Ι'ηλοοδή ιτού εΐϊέδαλαν οί αρ.
χηνοί την; — οί «ΤάΊμς» προ.
σέβετον Τα έζής χαρακ— ρι-
σιικά ;
«'Η Ικανοτης των πρύς κα.
■κοποιΐαν μτιορεΐ νά μην είναι
ιμεγαληι πλιέον. 'Οττωσδήτΐοτε
ομως υφίσταται.» Ή ΕΟιΚΑ Ο-
τιαρχβι, 'Η ΕΟΚΑ, τδ ά—:λξυ,
Οερωτικόν κίνηιμα οηλαδή, «ζή
καΐ βασιλεύει», Οιτάρχει, -αιρ'
δλους τούς εύσεΙΙεϊς ΐτόθοος
τοθ στρατσΐρχου καΐ των αδι¬
άλλακτων Συντηρητικων,
"Υστερα <$—ό την πανηγυρι¬ κήν κια! τόσον επΐσηιμον κυ- ^ερνητικήν αθτήν αναγνώιρισιν δτι ό έθνΐικος αγών ΰεν κατέ- Τϊουσεν όιριστικώς, άλλα ένδέ- χεται να επαναληφθή, είναι φυ σικόν να κατέχωνται άπό ορ¬ γήν καΐ ανησυχίαν οί Ιβονον- τες τού Λονδίνου. «Καλά, νά >μή ύ—>χωροΰν είς τό ζήτηιμα
τής αθτοδιαθέσεως ό άρχιεπί
σκοπος Μαικάριος, ό μητροπο-
λιτης Κυιρηνείθζς Κυπριανός, ό
σοντων Κυπρίων.
3ον, "Οτι'όέν θα εύρεβοΰν
" Ελληνες «ουΐσλιγικ διά νά
προβούν είς διαπραγματεύ-
σεις .μέ την Αγγλίαν επί άλ-
λης βάσεως. Κ αί αν έμφανι-
σ€Γ] κανείς, θά στιγματισθή
καΐ Θά άποδοκιμασθη ώς εΐδε
χθής ττροδότης.
4ον, δτι ή άπειλή κα'ι τό έν
δίχόμενον πραγματοποιήσεως
τοϋ διαμελιαμοϋ €ά προκαλέ-
ο-η άμεσον διατώραξΐΛτ τής
εΐρήνης ε!|ς την Μεσόγειον,
δεδομένου δτι οί Κϋιτριοι δχι
μόνον δέν βά τόν δεχβοΰν ό-
ι»ωσι;ήιτοτε. Οϋτε θά ύτΐοκύ-
ψουν είς το πραξικόπημα. Άλ
λά δικαιολογηιμένακ; θά άντι-
δράσουν είς αϋτς» ένεργώς καΐ
υΐά ικχντός ιμέσου, μέ τήνσαμ-
^ιαράστασιν τοΰ 'Ελληνικοϋ &■
"βνους καΐ δλων των φιλειρηνε·
<κών λαώ ν τοϋ κόομου. 5ον, δτι παρομοίαν άντίδρα σιν θά άντιτάξουν καΐ είς ττε- ρίιιτωσιν πραξικοπήματος κ«1 μονοπλΐύρου έφαρμογης τοΰ ψίυδοσυντάγματος Ράντκλιφ — Λέννοξ Μπόϋντ, έμποδίζον- τες μέ κάθ€ τρόπον την έπιβο λήν τΐαρομοίων σχεδίων. 6ον, «τι ή Ελλάς όλόκλη- ,ρος είναι παρά τό ττλευρόν των ,' Κυπρίων κατά τάς Ιστοριικάς αύτάς στιγμάς. 7ον, δτι ή 'Αμερικανική Συμ πολιτεία, παρ' δλην την άντί- | τής Ιΐι^ας, ό έπίσκοΐϊος τής "Αρτα; Ρρασιν τοϋ Ντάλλες, καΐ ■νικώς ό Δυτικός κόσ,μος ρ ρ ψεν ή άναζωπύρωοις των «μ- φυλίων οπαραγμών κ«ϊ ή ύπο- όούλωστς της χώρας είς Τβν όνομοτζομενον, κατά τό διεθνές σύγχρονον λεζιλόγιον, «$«ν©ν παραγοντοτ». Δέν γνωρίζομεν αν οί προ- χθές άνακαλυφβέντβς υπο των αρμοδίων ΰπηρεαιων μυοτικοϊ ραύιοφωνικοί οταθμοί είναι έρ¬ γον των καλών ή των κακών Έλλήνων. Γνωρίζομεν ομως, ό¬ τι άνακαλύψεις τοιούτου Ιδεο- λογικοΰ π &ρ ι έχομε νού γίνονται άντικείμενονπροττοςγαν'ώιοτικης εκμεταλλεύσεως έκ μερους των άύιαλλάκτων ενώ αί εκλογαι διε^αγονται υπό ύπηρεειαχής καϊ οχι πολιτικης κυ&ερνησε- ως, πρός αποτροπήν άκρι&ως άπικ^ινύυνων δλώ ν« είς μίαν ά- τμόσςραιραν συνεχως οηλητηρι* ίομενην αττό τα παράοιτα τής κομματικήν άώιαλλα{ίαί καί των διεθνών άντιθεοεων. ΟΙ ςρίλοι μας οί Τοδρκοι Λιά νά όικαιολογηοβυν την Βαλ- κανικήν καταατροφήν, ηοϋ ύ- κέβτηααν τό 1912 συνεπεία των ίιε$αχβέντων άπ«λει>βερ<ιΑ τικών βαλκανικών πολεμων, άνεκάλυψαν, ©τι ύ«εύ9ι>νβς τής
κατταστρβφήί έκείινπς ήτο ό «ελ-
ληινικός ύάκτυλος)», δηλ. ό Ε¬
λευθέριος Βενιζέλον ό οποίος
ύπήρϊ&ν ό έμπνευομενος πρω-
τεργατης τής Βαλκανικής Συμ¬
μαχίας. Καϊ χάρις είς την ανα¬
κάλυψιν αύτην ή κυβέρνησις
των Μεο-τουρκων παρέμεινεν
είς την εξουσίαν καί μετά την
υπογραφήν των Συνθηκών
των Βερααλλιων καΐ των £ ε¬
υρών, παρά τοΰς ουβμενείς ο-
ρους «Ιρήντΐς, τούς όποίους οί
£ΰμμαχοι είχον έπι6άλει βλς
την αλλοιτιρόσαλλον καΐ απι-
στβν Τουρκίαν.
Διά νά εξασφαλίσωμεν καΐ
ημείς οί "Ελληνες τό άώιάΑλη-
τον των /προβεχών; έκλογών
έχομεν την Ιεράν υποχρέωσιν
νά καταατήσωμεν γνωατόν είς
τβυς έαωτερικβυς και έςωτερι-
κβυς εχβρβυς τής εβνικής μας
ένότητος, ότι κατά την επέτει¬
ον της εκαναστάσεως τοΰ 1821
ό σταθμός τής «Φωνής τής 'Ε-
λευβεριας» βπαναλαμΛάνει τάς
μρ;
τατουρκ, ή «νακαλυψι< τού στα- 8μβυ ^ ^^ **** ρίας» θά πείση καΐ φίλους καΐ «Χβρβύς, *τι η "Ελλάς πβϋ είΐ- δαςε είς τους ελευθέρους άνβρω πβυς πώς πρέπει ·νά ίτολιτεύων- ται, δέν ίχει ανάγκην $ένων ύιδαβχάλων, διά νά πραγμα¬ τοποιηθή τα εβνικά καΐ άνβρω πιστικά της Ιώεώδη, τώρα ©τε ουνεχιςονται αί διπλωματικαί διαπραγματεΰοαις μεταζΰ Δΰ- οεω$ καί Άνατολής, πρός άπο- κατααταΰΐν μιάς «δικαίας και σταθεράς εΐρήνης», ώς διακηρώτ τει πάΛ'τοτε ό πρόεδρος 'ΑΙζεν- χάουειρ. "Ετσι «/ι Φωνή τής Ελευ¬ θερίας» θά άκβυοβή καΐ πέραν των γεωγραφιχών μας ουνόρων καί οί κακοί 'Ελληνες θά συν¬ εργασθούν έν πλήρει ίοοτιμία, μέ τούς καλβΰς διά νά συντε¬ λεσθή, μετά τό ανοιγμα των καλπών, ή διααπαβθείβα εθνι- κή ένοτης. Μόνον υπό την έννοιαν αύ¬ την αί τερματιζόμεναι ουζη- τήοεις επί τοΰ έκλογικοΰ νό- μοοχεδίου καί τα λαμ6ανόμε- μβνα προληπτΐΜά μέτρα πρός διαξαγωγήν άδια6λήτων έκλο¬ γών, δέν θά παρερμηνευθοΰν ώς μία ·>ντεχνος ακευωρία
των δυνάμεων τής,. Κακίας,
οτρεφομένων εναντίον τής
Λαϊκής Κυριοτρχίας, αν μή καί
τής Πχγκοσμίου ΕΙρήνης.
Ν. Τ. ΑΜΗΡΑΧ
"Οταν τό 'ΈΘνος Λγωνιζόταν διά την ΙιλευΗερΙα
ΟΙ ΜΑΥΡΟΓΕΝΗΑΕΣ
Πώς εγένετο ή μύηση, ή κατήχηση καί
ή ορκωμοσία , στή Φιλική 'Ιιταιρεία
Άπόσπασμα άπό το άνέκδοχο βιβλίο τοΰ κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΟΓΡΜΟΓΛΗ
Αμα τέλειωσε τό ΙΙανεπιστήμιο ΰρισκόταν μιά καΐαπαχτή. Τότες οί πάντα καί δέν θίλω φθΎερώοει τό
γε-
δέν
»ον κά/ι.εσε στό σπίτι τού γιά νά τού
μ ιηση. Ό Απόστολος πήγε μά 6ρέ
Κιικε ^αφνικά μπροστά στόν μπάρ¬
μπα τι>υ 1 ιάννη Μαυρογένη. Ό Γιαν
άπειρον άνάστατον την Έγγύς ι -νης Μαυρογινης ήτον γυός τοΰ Νι-
καί την Μέσην Άνατολτ|ν μέ κοΛ,α. Λ'έος πήγε στην Κωνσταντι-
ς μς
6ά έιΐιτρέψουν .ΐΐς τό Συντη
ρητικόν κ6μμα νά χρατη έιτ'
στράτηγός Γρίιβάς, τόσοι
ιόσοι Κυτιριοι πατριώται!», δι
ολογίζονται οί άποικιοχράται
ττοθ έΐβαυκαλίζθντο μέ δνειρα
ιο^ΐατηλά». 'Αλλά νά μην εύ-
4λλθΐ "'Ελληινες
την άδιαλλαξίαν τού είς τό
Κυπριακόν. Μέ τάς πλεκτάνας
ικαί μηχανορραφίας της άποι-
κιοκρατίας τού. Μέ την σκαι-
άν άρνησιν τοθ δικαιώματος,
τό οι«>ϊον παραχονρεϊται «κά¬
μη καΐ είς Νέγρους της Ά-
φρ^ής.
Καΐ 8ον, δτι ότΐωσδήποτε ή
μεγαλόνησος, κατά πρότασιν
τοΰ άρμο]'ίου ύπουργοθ κ. Σάν
τυς, έγκαταλείιτεται ώς αγ¬
γλικη στρατηγική ιβάσις —
κυρίώις λόγ<ρ της έχβρότητος τοΰ τΐληθυσμοΰ, θά τταραμεΐ- νουν δέ είς αυτήν μόνον ενα ή δι.ο οευτερεύοντα άεροδρόιμια, βοηβητυκά της νέας βρεταννι- κής βάσεως ττού Θα έτγ'κατα- σταΘΤ) είς την Κένυαν. Κατόπιν τούτου, μία μέν ιμερίς τής κυβερνήσεως Μακ,μίλλαν έιΐιμένει διτως καραχωρηιθή αύ τονομία είς την Κύτιρον έντός των κόλττων της Κοινοπολιτεί άς μέ πρώτον Γενικόν διοικηΓ την τόν κ. Λέστερ ΠηΊρσον, —Λ ήτο μέχρι πέρυσι ί~βυργό,ς αών "Εξωτερικών είς την Κα- ναδΐ'Κήν κυβέρνησιν Τ<>0 Φΐλε-
ιή ^ρη
λευβέρου άρχηγοδ κ, ΣαΙν Λω
ράν, ό φποιβς Τίαρητη|θηι ήττη-
θί ί ά δλά ελο
φιβς Τίρηη|η ήη
ς είς τάς δοιολευτικάς εκλο¬
γάς. Μεταξ,ύ των ύποστηρι-
κτών της Ίδέας τιερΐ ιτβρομοί-
ας αοτονομίας 5) «άνίίζ,ο:ρτηισι-
ος» μέσα είς την ΚοιναπολιτεΙ-
ον — θπω·ς εδόθη τελευταίως
Άί
I
ν θς η
είς ττ|ν Χρυσην Άκτίιν —
«I-
ναι κάί 6 σέρ Τσάρλς Πή κ.
Ό μέχιρι πρότινος Βρεταννος
Ίΐοεσιρευτής «Ις τάς "Αθήνας,
«ού χρησυμοτΐοι-εϊτοΓΐ ώς σύμ-
δουλος επί "ιΰ Κυπριαικοΰ είς
τό Υπουργείον Άτΐοικιών, κον
τα είς χον ιη. Λέννοξ Μπόϋντ.
"Αλλη μερίς ύιιουργιών τοθ
λλ ΐθΐ
κ Μακμίλλαν υΐοθετε'ΐ τάς ά-
ττόψΐΐς των αδιάλλακτων, οί
όιτοΐοι έττιμένουν δπως τό Κυ
πριακόν άφεθίΐ έκκρεμές. Ή
τουλάχιστον όπως έιη&ληβοθν
εί,ο τόν πληβυσμόν της νήσου
διά τκχντός μέσου αί πραξι-
κοπηιματικαί λύσεις ιτοο άντι-
μ^ετωπίζονται πρός έκφοιβισιμόν
των 'Ελλήνων. ΟΙ οπουργοΐ αύ
τοί προτείνουν 5πως μή, δυσα¬
ρεστηθή όττωσδήιιοτε ή Τουρ-
κία, £στω καί άν οί 'Λμερικα
νοΐ άναλαμιβάνουν νά έιτι,βά-
λουν μίαν λύσιν συμιβιβαστι-
κην.
Μέχρι τής στιγμάς είναι ά¬
γνωστον ποίον δρόμον θά προ
ικρίνη. τελικώς ό κ. Μα>κμίλ-
λοτν ττροσωπικώς. Άπό ολα
ομως χαταφαίνεται ή διστα-
ν> ΐ'πολη κι' υστερα στό θεϊο τού
τηαγικό ήγεμόνα τή; Βλαχίας χαί
γ^ωρίοτηκ-ε με τό Ρήγα. Ό Άπό·
οτοΛος Μαυρογένης ήξερε πώς ήτον
ένα άπ' τα καλΛίτερα μελη τής φι-
λιλής Έταιρίας, άλΑά τουτο το με¬
γάλο μυστικό δεν τΰλεγε σέ κανενα.
°Ο θεϊος τού είχε ί+τιάξει ενα νέο
σχέδιο, πού τ' ακουοε στήν αύλη,
τυυ Ιΐρίγκηπα τής Βλαχίας άπό (ό
Ι ήγα. Ό ΙΙρίγκηπος ήτον φίλος
καί σύμμαχος μέ τους Δημοκρατι-
κούς 1'άλλους κι' έκανε ενα τελειο
συνεταιρΜτμό γιά τή λεντεριά τού
τοπου. Ετσι έγινε ό θεμελκοτής
Το0 όρκου. Ό δρκος δέν ήταν τυ-
ποποιημένος, άλλαζε κάθε τόσο, άν
λι<*πόν οί Γοϋρκοι μάθαιναν κάτι, οί φιλικοί . δέ θαπεφταιν ποτέ στα δ.χτυα τους. Αύτός ήταν ό Γιάννης Μαυρογέ- νης πού τόν πρόσμενε στό σπίτι τοϋ Ίγνάτιον. Ό Απόστολος άγγάλια- αι μ' #λη τή θΐρμη τής ψυχής τού τόγ μπάρμπα τού, άλλ' έκεϊνος αέ ■μίαν άπότομη χίνηση, τού κατέβασε τα χέρια τού άπ' τού; ωμους. —'Άχουσε παιδί μου, είναι ωρα νά προσφίρης κι' έσύ κάτι γιά την πιιτριδα σου! Ό νέος ανθρωπο; άντίκρυσε το σκληρό σιδερωμένο πςόσωπό τού κι' οίνατρίχιασε. Τί άραγε νώχε ό ρς τού σχεφτόταν, καί τί η- αύτό πού θά προσφερε. Ή ά- γωνία τής άναμονής εκανε την καρ- όιά τού νά 6ροντοχΐνπάΉ μέσα στά ο^ήθια τού. Ό Μαυρογένης πάλι τόν θωροΰσε άκίνητος καί ψνχρό; τοοο, ποΰκανε τοΰ Αποστόλου την άγωνΐα νά μεγαλώση περισσότερο. Στό τέλος τράβηξε μ' άσννήθιστη δΰναμη γιά τα χρόνια τού τα 6αρύ κορυδένιο τραπέζι, τοΰ Άγιου κι' ίπειτα Ισκυψε καί σηκωσε τό χαλί. Ό Απόστολος γεμάτος άπορία πα- ραμέρισε. 'Εκείνη την ώρα τα μά¬ τια τοΰ Μαυρογένη φωτίζονταν άπό μιά περίεργη φλόγα, άλλά καί τοΰ ύπέροχου ρασσοφόρου τόδλέμμα ά- κτινοδολοΰσε. Ό Απόστολος θάρ- ςει)·ε πώς εΐχε 'ρθεϊ ή μεγάλη στι- νμήτής ζωής τού καί δέ γελάστη- κε. Ό μπάρμπα; τού γονάτισε χά- μου στό πάτωμα, τράβηξε κάποιο παληό σκουριασμένο κρίκο κι' Ινα τετράγωνο άΎοιγμα παρουσιάστηχε Κάτω άπό κεϊνο τό τραπέζι τώρα, όίντρΐις πρόσταξαν τόν Άπόστο λο νά χατε&η. ΟΙ σκάλες ήταν πα- /.ηες σαπισμενες άπ' τον καιρό καί τα γόνατα τοΰ νέου άνθρωπον τρέ- μανε. Ό άγέρας έρχόταν κρΰος καί αύριζε μουχλα και κλεισοϋρα. 'Ο- ταν πάτησε τό χώμα ενοιωσε καποια οιγουρια καί κοιταζε κεινη τη θο- ) απή μακρόστε'νη ατοά, που φωτιζό- ταν από μια μικρη λάμπα χρεμασμε- νη στόν ύγρο μουχλιαομενο τοιχο. ^.τίι μεση τούτου τοΰ παράξενου διάϋρομου, £νας άντρας ψηλός, γε <-·ούεμε·νος, στεκόταν ακινητυ; μπρο στά σ' ένα τραπέζι. Ιΐάνω σ' αυτο τό τραπέζι ϋρισκόταν ενα χρυσοδε- ιλ ϋυαγγελιο. Ό μπάρμπα; τού χα- τεβιικε κι' έπειτα ό Ίγνατιος. Τα πςοοωπά τού; ήταν ώχρά κι' οί ά- λί·ιες τους οαρειες και κομμένες, — Εδώ θά ορκιστής! Τοϋ εΐπε Μαυρογένης με φωνη σιγανη, ό'- μιυς ίχεινη ή φωνη ε,ιχε κατι τό πα- κι' έπιταχτιχο. Τοϋ πήρε το χερι χαί τ' ακουμπηοε στό Κυαγγέ- ΛΙΟ. Χΐρώτα στό θεό, μόνος σου τ' α/ν.α Φα σία ποϋμε εμείς! Ό Απόστολος εΐοϊ στα χείλη τρΰ ' κατΐε έπν6ονιλτ(ν. παραμικρόν άπό τα σημεία καΐ τούς λώγους της μήτε δώση νά καταλά- 6η, αλλος τις ότι γνωρίζω τι περΐ τυντου κατ' ουδένα τρόπον, μήτε σι.·γγενεϊς μου, μήτε εις πνευματι» χον μου, μήτε είς φίλον μου. 'Ορκιζομαι είς τό εξής ότι 6« τ)ρλω έμθει είς καμμίαν θΛΛην έται- ρίαν όποια χαί Αν είναι είς κανένα θεσμόν άλλα μάλιοτα ο,τι ητ>ελα ϊ-
χιι εί; τόν κόσμον και τυ πλέον ά-
οιαφορον προ; την εταιρίαν θέλω
τα μετρή.
Όρκιζομαι δτι ΐι'λω τρέφει είς
την καρδίαν μου χαθώς χαι παρρητ
σιαν άοιάλειπτον -Αχαος τοΰ τυραν-
νου τή; πατριοο; μι>ι> των οπαοών
τού όμυφρονουντων καί θελω ένερ-
γεϊ με χαθε τρόπον πρός 6λά6ην
ΐο>ν και ιξολοθρευσμόν των.
υτι {τελω ύποτασσο-
μαι εις την ιερόΐητα είς τας ποο-
σταγάς της χαι δέν θέλω απομα-
,ς,ύνομαι από τόν κανόνα.
Όριαζομαι, δτι ϋελω έπαγρυπνή
ι:ια την ασφάλειαν τής εταιρίαι,
<αι δια τό μελλον αυτή; θέλω προ- '.αμθάνω με χίνδυνον τή; ζώή; μόν €πίσκοπου να π/.ανιίται χαποιο χα- μυγεΛο καί παραχαλεσε χρυφά τό ■ϋεό, τοϋιος ό μεγάλος δρκος ποΰ να μ.-τοροικ>ι; να τον κρατή¬
κτικότης ττ|ς άγγλρκής κυ-
βερνήσεωις καί ή έκ τούτου ά-
νησυχία καί όργή των αδιάλ¬
λακτων. Τό άδιέξοοον τούς
κράτει κυριολεκτικώς είς κα¬
τάστασιν άγωνίας, την οποίαν
έτιτείνει Λ άπειλητυκή σκιά
τής ΕΟΚΑ,
ΔΗΜ ΠΟΥΡΠΑΡΑΧ
ση. Τστερα κοιταςε τόν μπάρμπα
τ<)υ πού χαμογελουσε κι' έκεινος. ό ανθρωπο; μέ τό γιγαντε- άό ύ χ ρ; νιι. κορμί, φάνταζε ξενο; άπό τού¬ τη τή μυσταγωγια. Στεκότα'ν Ινα μ^τρο μακρνα άπ' τό τραπέζι, ίδιο μάρμαρο, λές κι' ήταν κάμωμε νος ωιο πετρα. Ί' άκίνητα κι' αχρωμα μκτια τού δέν -εΐχαν καμμιά λαμψη κι' άπόμειναν καρφωμένα πάνα^'του ίσαμε την ωρα πού ξαφανίστηχε. ϋστόσο ό Μαυρογένης άναψε £- ν-α χίτρινο φτηνό κερί τοΰ τδδωσε κ.' άρχισε μέ την ίδια οτγανή φωνη. Ό Απόστολος ξανάλεγε τα λό- ■/.α τού δυνατά σάν αϋτόματο. ΟΡΚΟΣ —"Ενώπιον τοϋ αόρατον καί παν- ταχοΰ παρόντος, αληθινοΰ θεοϋ, τού χαθ' έαυτοΰ διχαίου, τοϋ έκδι- κοΰντο; την παράβασιν καί τοϋ παι- δε,ύοντος την αδικίαν. Κατά τόν Κα νονα τής φιλικής 'Εταιρίας καί μέ την δύναμιν την οποίαν ίοτησαν οί Μγάλοι Ίερείς των έλευσομένων κϋθιερούντων. 'Β* Πατρίδος... έξ έπαγγέλμα- τος. . . χαί δέχομαι διά μέλος τόν Απόστολον Μαυρογένην καθώς καί ΐγώ ίδέχθην καί την εταιρίαν των Φιλικών. Μετά την καθιέρωσιν σβύ- νεται τό κίτρινο κερί καί άς τό φυ- 1 άξει διά την μαρτυρίαν τοϋ δρκον! Ό μπάριιπας τού σώπασε γιά μιά στιγμή κι' ό Απόστολος Ισοη- σε τό κερί καί μέ τρεμαμενο χέρι τδκρνψε στήιν τσέπη τού. "Επειτα ό Μαυρογένης συνέχισε. —' Ενώπιον τοΰ άληθινοϋ θεοδ, οιύιοθελήτω; όρκιζομαι είς τό ευαγ¬ γέλιον δ,τι θέλω εΐμαι πιστός είς την εταιρίαν κατά πάντα καί διά ΕΕΟΜΟΛΟΓΗΣϋ: Όρκιζομαι «Ις τό δνομα τής ά- ληθειας καί όΐΜαιοσύνης ένώπιοντυύ ^οντοχράτορος νά φιν.άξω θνσια- ζοντας καί την ιδίαν μου ζωήν ύπο- Φίρων καί τα πλέον σχληρά 6άσα- να, μυστικόν καθ* β/.ην την δύνα¬ μιν τής λέξεως τό μυστικόν ό 6- ποϊον ττελει μόν έμπιοτευθη καί 8, τι θίλω άποκφΐθεί την αλήθειαν εις δτι έρωτηθώ. —^Ιΐώς ζής; πό(Ην οί πόροι τής ζΐυής σου; — ΙΙοί,ας καταστάσεως; έουγχίσθης μέ συγγενείς ή μέ φι- λους σου, ή μέ άλλον τινά; εφιλώ- τ)ης με αυτούς καί οιά «οίαν αιτίαν. Ν ά μοϋ τό πης, τό £να καί τό άλλο. Είσαι παντρεμένος; "Εχεις κλί- σ.ν γά ύπανδρευτής; "Εχεις έραηα; Είχες ποτέσον; Σοΰ επέρασε καί ά¬ πό τί καιρόν; Σοϋ άκολούθησε καμ¬ μιά ζημία ή 'μετέοαλε τής καταστά¬ σεως; ΕΙσαι εϋχαρι—τ)μενος άπό τό έπάγγελμά σου πού ηδρες; αν εΐσαι καί ποίον έπιθυμεϊς περισσό¬ τερον; £χεις ππστόν φίλον; καί ποί¬ ος είναι ; ποϋ στοχάζεσαινά ζήοης; κα: πώς είς τό εξής; Ό Απόστολος άπαντοϋσε σ' δ- λα. ΤΗταν ώχρός άκίνητος μέ τα χίρια τού λνμένα στά πλευρά τού καί κοίταξε μέ θανμασμό τόν ύπέ- ροχο μπάρμπα τού. 'Εκεϊνος πάλι οννέχιζε άδιάφορος μέ την Ιδία σινα,νη φωνή. Ή έταιρία άπό καθ* έαντό γε- νικής φιλοπατρίας καί όνομαξεται ή έταιρία των φιλικών. Ό σκοπώ ς ούτών είναι ή καλλιτερεύση τού ϊθ·νους *αί εάν ό θεός τό συγχωρη- 0 ή ελευθερία τού. Μέ την σΐ'νή- Χ έξαμολόγηοΐΛί καΐ κατι'ιχηθιν (Συνέχειο είς την 2αν σελίδα)
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΙ ΚΟΖΜΟΖ
0ΙΚ1ΝΗΤΕΣΚΑΙ0ΙΗ0ΝΙΗΕΣ
Κ01Ν0ΤΙΚΕΣ Β1ΒΛ10ΘΗΚΕΣ
Ι—Ι—1« ·· *·,« Α' <-λ(6ο< οιτΊς άναπτύξβως τοβ λαοΰ. Γιά τα <5>Ελή<—ι, καί νά μή δλά- ■ψη τό βιβλίο στά χέοια τού Λαοϋ μας, πρέπβι πρώτα τόν λαό μας, ν* τόν μορφώσουμε, όπότε θά μάθη καί νά διαβάζη καί νά κρί¬ νη εκείνα πού διαδάζει χωρίς νά .ταρασύρϊται πότβ άπό την μιά καί πότε άπό την άλλη θεωρΐα καί τό διάδασμα δέν είναι άπλή υπόθεσις, άπαιιτεΐ σύστηιια. Δέν πδνε άπό την Γκόλφω, στόν "Άιιλετ, οΰτβ στόν Ήλίθιο κι' οίηε στήν Ίλιάδα. Ό Λαός μας ΐτρέπει νά γνωρίση πρώτα τούς σΰγχρονους συγγρα- τρεϊς τού τόπου τού κι' άφοΰ τούς μάθη καί τούς κατανοήση, νά πε¬ ράση στούς δικούς μας πάλι κλασν /ούς στά πρωτότυπο % σέ καλές χαί σακττές μεταφράσεις κι' υστερα νά καταπιαστή μέ την γνωριμία των όίλλων, των ξένον πρώτα καί των κλασσικών υστερα. Κν' αύτό φυσικά θσ τό διδαχθοΰν, την συσττγματική δηλαδή μελέτη, στό Σχολειό τα παιδία, δπου θά τοϋς δώσουν πρώτα εύκολα καί κα- ταληπτά διβλι'αράκια νά διαβάσουν κι' Οστερα, σιγά- σιγά, κι' δσο ά- ναπτυσισωνται πνευμαιτικά, θά τα περάσουν στά πιό σοβαρά ?ργα ώς πού νά τα μυήσουν στήν τέχνη τοΰ Σοφοκλή καί τοΰ Εύριπίδη. Τστερα καί γιά κείνους πού ξέ- προσφέρουν άξιολογες ΰπηρβΰί»ς πτό Λαό. Καί πρώτα, πρώτα, ιτρέπει οί περιοδεύουσ'ες αντές Βιδλιοθτικες, νά φύγουν άπό τα χέρια της προ- εδρίας τής Κυβερνήσεως ποΰ τίς χρησιμοποιεϊ σάν μέσον προπαγάν¬ δας καί πού είναι όργανωΐμ,ένες μέ την προχειρότητα πού είναι τα πώντα όργανωμένα στόν δύστυχο αυτόν τόπο καί νά ΰπαχθοϋν στήν άρμοδιότητα τοΰ 'Τπουργείου τής Παιδείας ή, νά δοθούν στά χέρια 6νος είδικοΰ Όργανισμοΰ πού νά τίς; όργα·ν·ί>σει όπως πρέπει καί
νά τίς διευθύνη καί νά τίς φρον¬
τίζη. Στόν Όργανισμο αυτόν πρέ
Λει νά μποϋν καί ΆκαδημαϊκοΙ καί
άλλοι άνθρωποι των γραμμάτων
πού, θά τούς όρίσουν τα πν
τικά μας Σωματεϊα.
Καί ό όργανκτμός αύτός ή, ή
'Ύτηρεσία τοϋ 'Τπουργείου Παιδεί-
ος πού θά πάρη τό βάρος αύτοΰ τοΰ
Γργου, πρέπει νά έχη πάντα στό
ν ου της πώς, ό λαός μας είναι σή-
μερα πνευμαπικά πολύ άδύναμος
και πώς εχει άνάγκη άπό «κλεκτή
τροφή πνευματική, πού νά είναι δ¬
μως καί άφομοιώσιμτι καί ευπε-
πτη καί εΰγεσττι γιά νά συνέλθη.
Μέ τό νά ορτώοχαμε Ινα κα,ιιι-
όνι μέ λογής - λογής βιδλία, χω-
ρίς νά σκοτιζόμαστιε γιά την ποιό-
τητά τουςκαί γιά την καταλληλό-
ΕΨΗΦΙΣΘΗ ΕΝ ΤΩ ΣΥΝΟΛΩ ΤΟΥ Ο ΝΟΜΟΣ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ "ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΗΣ ΑΝΑΛΟΠΚΗΣ,,
Ή Έβνική Άντιτίροσωπβία
εψήφισε είς τό σύνολον τού τό
έΜλογικόν νομοσχέδιον, τό καο-
θιεροθν την ένισχυιμένην άνα-
λογιικήν. Δοθέντος, ότι ούιδε-
ιμία τροιταλογία είναι πλέον δυ
νατόν νά ύπσβίληιθη. ή συνεδ,ρί-
οοσις θά στερήται «νδιαφερον-
τος, διότι 6έν θά γίνηι συζήτη»·
σις, ιμετά δέ την ψήφισιν είς τό
σύνολον ή Βουλή θά δκχκόψη
τάς εργασίας της διά νά έπα-
λθ ή δημοσίευσις τοΰ
ΐ δλύ
ηηι ή ημς
Διο— άγματος τΐερΐ διαλύσεως
της καί ~ερί προκηρίχξεως έκ-
λσγων διά την Κυριακήν 11ηιν
Έξ αρμοδίας κυβερνητικήν
-~- επανελήφθη - ή
ρουν γράμματα, τό 6ι6λίο,
λάν ε. άπρόσιτο ή φτώχεια μας καί ι °Ρ.ί*ομε
ό σκληρός αγώνας γιά τήιν β.ο-
πάλη πού γεμΐζει δλη μας την σκέ-
ψι καί πού μδς παραλύει όλότε-
λα τίς δυνάμεις
"Εχω ύπ' δψιν μου, ότι σέ μερι-
κ£ς ΐπαρχίες καί μάλκττα σέ άξιο-
λογους Δήμους κι' δχι σέ μ,ικρο-
κοινότητες ΐντάρχουν Λιβλιοθήκες
πού ώστόοΌ οί πιότερες.μένουν κλει
στές καί τα βιδλία τους, τα δια-
σωθέντα άπό τό πλκχτσικολόγημα,
τό τρώει ή σκόνη καί τα χαίρονται
ό σκώρος καί τα ποντίκια. Κρϊμα
#ά πητε. Κι' έγώ τό ίδιο λέω άλ¬
λά, δέν μποροΰο-ε νά γίνη διαφορε-
τ,νά.
Πώς καί πότ« νά διατ5άση ό αν-
θρωπος, δταν τόν άπασχολεΐ όλοιιε
ρίς ό αγώνας γιά την έξοικονόμησι
τοΰ Ιπιουσίου; Τό βράδυ; Μά τότε
-•'έφτει Ιερός άπό την κούραστ στό
γ'αιάκι του καί πολλές φορές άπ'
αύτό τόν λόγο, δέν Ιχει κουράγιο
οΰτε νά φάη!
θά πήτε πώς άνάμεσα στόν πολύ
κ.όσμο ύπάρχουν κι' έκεϊνοι πού ϊ-
χούν καιρό καί πού ξέρουν γράμ¬
ματα, γιά νά διαόάσουν. Σωστά.
Μά αύτοι είναι λίγοι στά χωρία
μας καί γι' αύτούς τούς λόγους,
δέν θά δεχθοΰν οί Κοινότητες νά
συντηροΰν Βιβλιοθηκες. Καί οί Βι-
βλιοΰήκες έ'χουν ε*|οδα. θέλουν κτί-
ςιο ή κάθε μιά, συντήρησι, &απλα,
οιωτιαμό, θέρμα-νσι, βιβλιοθηκάριο
καί καθαρίστιρια καί πρώτ' άπ' δ¬
λα, βιδλία. Καί πρέπει νά πλου-
τίξωνται διαρκώς καί μέ τίς νέες
έκδόσεις πού δέν είναι καί λίγες.
Ποία κοινόττιτα σήμερα, θά μπο-
ρέση κι' άν μπορέοη, θά δεχθή νά
διαθέση χρήλματα, γιά την Ιδρυσι
καί συντήρησι Βιο6λιθθη«ης, την
στιγμήν πού μέναυν ίνα πλίϊθος ά¬
πό αλλες, πιό έπείγουσες καί πιό
έπιτακττ,κές άνάγκες, άθεράπευτες;
Καί τα Κοινοτικά Συμβσόλια ά-
ποτελοθνιται άπό άνθρώπους πρακτι-
κούς κι' δχι άπό έπιπόλαιους καί ό-
νειροπαρμένους καλαιμαράδες.
'Τστερα, αύτοι οί λίγοι πού ϊ-
χονν τόν καιρό καί ξέρονν γράιν
ιιατα γιά νά διαβάσουν, μποροΰν
νά έξυπηρετηθοΰν μιά χαρά μέ
τίς κινητές βιβλιοθήκες πού γυρί-
ζουν τα χωρία καί πού υπό ώρι-
σιιένες προύποθέ<ίεις, μπο,ροΰν νά ΑΙ Ι10ΑΙΚΑ1 ΪΡΓΑϋ Ο κ. -ΜΙΗΕΖΊΙ Την 23ην Μαρτίου έ.Ε. και ω- ρανΐ 1 ττψ.. σ—αχται αί Αϊολικαϊ Οργανώσεις σι/ν«κεντρώθησαν είς την αίθουσαν τελετών τής Άρχαι- ολογικής "Εταιρείας διά νά ογτγο- κείμοΐΛ/ την έΓττιβοαλλομένην τιμήν •ίς τό εκλεκτον τέκνον τής ΑΓολί- ας πού ήξιώβηι νά καταταγη με- ταξύ των «Άθανάτων» δηλ. νά γί- δτι δτι μέιχρι της 11ης Μαΐ- ου ύπάιρχει όλος ο άπαιτοΐΐμε- νος γρόνος διά την ανάπτυξιν τ&ν Ίΐρογραμιματων των Κομ¬ μάτων καί την προετονμασίαν τής οΐβξαγωγής των έκλογών )ς "Αλλωστε, ς γ 5σον τό διατα- νη Άκαδηιμαΐκός. Σεμνοιτρεΐπ·έστατα καί μέ θρη- σκευτικήν δντως τελετουργίαν διε¬ ξήχθη ή δεξίωσις ά—λή καί σνγ- κινητική. Μετά μίαν λαμ—ράν είσή- γη,σιν τού Προέδρου των ΑΙολικών Όργανώσιεων κ. Σ. Κομνηνοΰ έξα- ροντος τό Εργον τοΰ τιμωμΐνου κ. Βενέζη, ανήλθεν είς τό βίγμα ό έ- ξαίρετος λόγιος, λογοτέχνης καί λαογράφος κ. Νβοος Μηλιώρης, δσ- τις τταροχΓτατνκα «α! εύγλωττα ά- νέλυσε τα λογοτεχνικά Ιδίως δημι- ουργήιματα, τα όττο'ϊα άτΓθτελοΰν την σφΐχτοδβμένην τριλογίαν ήτοι «τό νούμβρο 31-328», την «Γαλή¬ νην» καϊ την «ΑΙολικήν Γήν» (την όμιλίαν τοΟ κ. Μηίλιώρη θά δηιμο- σΐίώσωμιεν τηρασεχώς). Ή 6αθυτάτΓ| κριτμκή ανάλυσις ήτο μία ττερίτεχνος άνατομία τής ψυχολογικης σι/νθέσεως τού Ιδίου τού συγγραφέος, την όττοίαν πα· ροκσίοίσεν είς τό ακροατήριον τ6>
σο άρτια και ζωντανά, ώστε Εσφι-
ξαν θερμά: τα χέρια «αί τοΰ κ.
'Ηλ Βενέΐζη, άλλά καί τού δμιιλη-
τοΰ κ. Νίκου Μηλιώρη διά τόν ο¬
ποίον αί έφημερίδες μας, 6 έβδο-
μαδιαΤος Λροσφυγικος Κ6σμος>
και ό ήμερήΐσιος «Κοσμος» των Ο¬
ποίων είναι άκλεκτός συνεργάτης
:ού τα προ
νά τό στείλωμε νά
βόλτα την 'Ελλάδα, δένι κά-
νομε τίποτα. Κακό μπορεί νά κά¬
νωμε κι' δχι καλό. Καί ό σκοπός
των Βιβλιοθήκην πρέΛει νά είναι
ή ωφελεία τού λαοΰ.
Μάς λένε πώς οί Βούλγαροι,
πον φοροΰν άκόμα γουρουνοτσά-
ςουχα, Ιχουν πλουτίσει δλες τους
τίς Κοινότητες μέ μόνιμες Βιβλί¬
ον) ήκες. Αέν τό ξέρ<ο αύτό μά, δέν εχω καμμιά δυσκολία νά τό πιστέ- ψω. Μά νομίζω πώς ή Βουλγαρία βρί σκεται πίσω άπά τό παραπέτασμα καί δπως λένε, έκ εί γίνεται μιά πρωτοφανοΰς εκτάσεως σταυροφο- ρία γιά την έκπαίδευσι τοΰ λαοΰ καί πώς έκεϊ, δπως σ' -δλες τίς χώρες πού βρίσκονται κάτω άπό την Ρωσστκή έπιρροή, ήμόρφοκτιςεΐ ναι προσιτή σ' δλα τα παιδία, φτω χά καί πλούσα. Καί ό "Εφορος έ¬ κεϊ δέν άπειλεΐ μέ την επιβάλη των νοαίμωιν κυρώσεων τούς κηδεμόνες πού δέν ε'χουν νά πληρώσουν την μαύητική είσφορά των παιδιών τους, όπως γίνεται στόν εύλογημέ- νο αυτόν τόπο μας, γιατί άπλού- ττατα ίκεϊ, δπως μάς βεβαίακτε ό ίδιος τέως 'Τπουργός τής Παιδεί¬ ας άπό τό βήιμα τής βουλής, δέν ύπάρχει μαθητική είσφορά. Ή έκπαίδευσις παρέχεται 6ω- ρεάν, σέ άντίθεσι μέ δτι γίνεται έδώ καί σέ πεϊσμα τής κακής καί ■ήλιθίας προπαγάνδας μας, πού με χρι πρό όλίγου καιροΰ άκόμα κα¬ τά τρόπον βλακώδη, επέμενε σώ- ιι καί καλά νά μάς πείση, πώς; πίσω άπό τό παραπέτα.'σμα έπικρα- τεϊ τό μαΰρο σκοτάδι τής άμάθει- α;! "Τστερα δέν πρέπει νά μάς δια- φεύγει πώς την ϊδρυσι Κοινοτι- κ.ών ΒιβλιότΚτκών στήν Βουλγαρία, την έπέβαλε καί ή σκοπιμότης. Όλα τα βιβλία πού φιγουρά- ςοη στά ράφια των Βιβλιοθηκών αίτών, θά είναι μαρξιστικά καί Όά μιλοΰν γιά νά άγαθά τοΰ κομιμου- νισμοΰ. "Ολα! Άπό τά,παραμυθά- κια των μικρών παιδιών, ως τα πιό σοδαρά Ιργα! Καί οί κομμουνηοτές ξέρουν νά κάνουν σωστή καί άποδοτική προ- παγάνδα. Φροντίζουν δ,τι θά ποΰν νά μην μπορή νά διαψευσθη αΰ- ριο. Λέν ίκβτΌμίζουν βλακεϊες καί η αιδρολογήματα, δπως γίνεται μ' εδώ πού σπάζουμε κατά τό λ.ε γόμενον πλάκα, πότε μέ τα φαιδρο ) ογήματα κάποτου 'Αθανασούλια καί πότε μέ τίς βλακεϊες κάποιας δλλης έΛθϊομπης πού γίνετίαι δυό ςιορές την έβδομάδα., Τέλος πάν¬ των. Μιά δμως πού παρ' δλα αύτά, ψτάσαμε στό στιμεϊο νά ζηλεύωαε ναί τούς Βουλγάρους άκόμα γιά τάς προόδους τους, δς τούς άκολου θΐσωμε πρωτα στά κεφάλαιο τής άναπτύξεως τής λαϊκής παιδείας πού μέ τόση έπιτυχία έφαρμόζουν κι' δστερα τούς άκολουθοΰιιε καί στύ δλλο, τής ιδρύσεως δηλαδή των Κοινοτικών Βιβλιοθηκών. Τό ε'γραψα καί άλλοτε αύτό. Πάνω καί πρώτα άπ' δλα, είναι ά- νάγκη νά δώσωμε την μάχη γιά τίιν έκπαίδευσι τοΰ Λαοΰ καί νά φοοντίσανμε ή νίκη μας νά είναι πλή ρης. "Οχι μονάχα ό άναλφαβητι- σμος καί ή άμάθεια μά καί ή ήμιμά θεια δπως είναι γνωσ'τό, πρέπει , φ γμα -ερί διαίλΟΙσιεω'ς τήις Βου¬ λή ς καί ιιροκηρύξεως έκλογών δημοσιευθή πρό της ιΐροσεχοΰς Πέμτττης 3 Απριλίου, δεν υφί¬ σταται έκ τοϋ Συνταγματος &υ νατοτης νά -ροσΐδιορι<3θοΰν αί έχλογαΐ διά την Ιΐηιν Μαΐου, δεδομένου δτι αδται κατά την ρητήν έπιταγήν τοΟ Συνάγμα- ος, πρέπει νά ι&ιεξαχβοθν έν- έ-έτρεττε την συνεργασίαν της τος 45, κατ' ανώτατον βριον, ΕΟΕΚ μετά των Φιλελεύθερον, ήιμερών όπτό της διαλύσεως , Την τροπολογίαν αυτήν 5 ιέγρα τηΐΓ: Βουλής. Επί πλέον, δέν ' ψοον, μετά την μεσημϋρίιαν, έξ πρέπει νά παραβίλέπΐεται καί τό Ιδίας πρωταρουλΐας, οί Φιλι:- γεγονος δτι ή χώρα τιρέτΐει νο:, λ&ΙΟεροι, άφοΰ εΐχε μεσολα- άποκτήσηι τό ταιχύτερον δυνα- βήϋΐΐ ή γνωστή ψηφοφορία είς τόν ϋπεύθυνον ιτοιλιτιΐκιήν Κυ-, την ΒουΙλήν £—Ι των σταυρών βέρνησιν διά νά αντιμετωπίση ' προτιιμήΐσεως των άρνηίγών και και δή , τοΰ Κόμιματος των Φι- λελιευθέρων. ΟΙ Βουλευταΐ τής ΕΔΑ, κα&ώ,ς και οί ιμετ' αυ¬ τής συνεργαζάμενοι, απεδόθ^- σαν είς υβρείς, γωρίς φυσικά, νά επιτύχουν τού σκοποΰ των, ό οποίος άπέ&λεπεν είς την δι- αιώνισιν της συζηιτήσ'εως είς την Βουλήν. Έξ έγκύρων κύκλων τής ΕΡΙ Ε έτονΐιζετο δτι ή αναγρα- φεϊσα Είδησις «τι ή ΕΡΕ έτορ- πίλλισε την τροιτολογΐαν τΐερί συγγενών Κομμάτων, είναι α¬ πολύτως ανακρφήις. Ή ΕΡΕ λευθέρων μΐ την ΕΓΙΕιΚ. τα ύφιστάιμενα μεγάλα προ- ( είχε έιϊέλβει ρήξις των Φιλ£τ δλήιματα. " ' "'""" ιΚοινοβουλευτικοί κύκλοι- σχολιάιζοντες την τελευταίαν ούσιαστικώς συνεδρίασιν τής Βουλής -πιαρατηιροΰν δτι αυτή κατηναλώβηι ίτχεδόν έξ όλοκλή ρου διχι είς την συζήτηισιν τού ύ~ο την κρίσιν αυτής έκλογι- ικοθ νομοσχεδΐου, άλλα είς την ώργανωμενην έκ μέρους τής ΕιΔΑ έπιβεσιν εναντίον των ■πλειοψηΐφούντων Κομμάτων δύναται να κατηγορήοηι τούς Φλλβέ δ έφγον η Φιλεΐλευβέρουις, δτι κφγ ε.1ς τειχνάχίιματα ή είς τι τό μή εντίμον. Ό βράμος είναι 4νοι- κτος δι' δλα τα Λλ,λα Κόμμα- τα τα όποΐα δέν δχουν ιταρά ν αικολουθήσουν τό τκχράιδειγμα των Φιλελευθέρων, νά κατ£λ- θουν δηΐλαδή είς τόν έκλογιχόν όίγώνα καί νά ζητήισουν την ψηιφον τού Λαοϋ, μετέρ(οντα παρατηροθν ο των Φιλελευθέιρων, νά ΊΗ ΕΡΈ προέδαλεν αντιρρή- ι είς την β' κατανομήν έφ δσον σεις μόνον διά την συνεργααί- ! συγικεντρώσουν* τα 25% των αν μετά τοΰ ΆγροτικοΟ Κ6μ- ι ψήιφων. ματος. καθ" όσον τοθτο έχει Ι Δέν είναι δμως 6ρ8όν, ώς Ιβιασικήν γραμμήν ιτολιτικης -αρατηροθν οί αύτοί κύκλοι σαΐφώς αντίθετον πρός την τοΰ " ' "' ""Λ" """" Κόμματος των Φιλιελευθερων, ένώ αντιθέτως ή πολιτική των Άγροτικών -ληισιά·ζ::ι πρός την γραμιμήν τής ΕΔΑ. Έπομ.: νως, τονίζεται έκ των αυτών ικώκλων, δληι ή εΐδησεογραφία πε,ρί δήθεν ευθυνής τής ΕΡΕ δια την ματαίωσιν της ψηφίσε¬ ως της τροπολογίσ); περί σογ- γενών Κομμάτων, είναι σκότι- μος. Είς την πραγιματικότητα την ευθύνην φέρει αποκλειστι¬ κώς τό Κόμμα των Φιλελευθέ- ρων. "Ε Εγκ«ροι κύικιλοι των Φιλε- λευθέρων έτόνιφν δτι τό Κόμ μα των κατέρχεται αύτοτελώς είς τάς έιΐιικεΐιμένας εκλογάς καΐ £χει —ειποίθησιν έιτΐ την εΊκ- λόγικην τού ιχιατίοτχυσιν. Κατά ί&έχθη τροπολογίαν, ί| όποΙοΓσυνέιτειαν, προστϋθίεται. ουδείς Ο ΑΝΑΠΑ! ΤΟΥ ρς ηρ Χ^υοοστόμου. Ό Μικρασιατικός Π ρ ό ς Τόν Δήμαρχον Αθηνά Ιω ν Κύριον Παυσανίαν Κατσώταν δ Δήιμαρχος Μ. Σμύρνης κ. Καρύλλος απέστειλεν τό χά· τίΛ.6ι ίγγραφον έν σχέσει μέ τό μνηιμεϊον τοϋ ΐθνομώρτυιρος „ Χρυσοστόμου 'Αξιότψιε φίλε -., Δήμαρχε, Ώς καλώς γνωρίζετε μΙ απέριττον γωνίαν της μικράς -τ.λατείας οτιισθεν τοΰ "ΙεροΟ Μαοϋ τής Μητροτϊόλεως, κο- σμεΐ ό Άν5ριά;ς τού έθνομότρ- Μητροπολίτου Σμύρνης "Ελληινι-'τα τροθνται 6—7 Κόμιματα, τα ό- |σμός — τόν οποίον Ιδιαιζόντως τουλοχχιστον αιιό τοΐα διαβέτουν ενδεχομένως 1 £,μπρακτως έτιμήσατε Άν:ριάντ δ ούτοκΐν τροθνται 67 μιμ, |σμός τόν οπ ζς ττοΐα διαβέτουν ενδεχομένως κ(χ1 £,μπρακτως έτιμήσατε -- 5% Εκαστον των ψήφων καί ν4 |τ- σεπτήν μορφήν τοϋ πνευ- εσοδον καί δξο διεκδικοϋν ττερισσότερα δικαίω , στςκοο τού ηγέτου Εχει ,βοθ:··'νά τοποθετηιθοθ ματα από ένα Κόμμα τό όποι- ι ^ ςωμ£νη εις τσ μυχΐα έμπόδα δ βά εντρώστΐ μόν χ αιιό τηΐ Άν:ριάντος διάόοο» * είσοδον καί δξοδον - νά τοθθ όν θα συγκεντρώσηι μόνον τού τα 25% ή καί τίερισεότερο:, ως πυστεύει. Τό Κόμμα των ριζωμένην είς τα τού. της . ___ Επίστευεν δμως καί πι- στεύει ότι ό Χρυαόστομος ώς πλέον μορφή έπικειμένην έναρξιν τοΰ έιχλο- γυχοθ αγώνος, να άνατοτύιξη τα):, αντιιθέισιεις τού πρός την Ε. Ρ.Ε. καί την Άριστε-ρίαν καί νά τονίσηι δτι ή σύΐμπτωσις άν- τι(λή»_ιεων μετα της ΕιΡΕ επί τοΟ εκλογϋκοΰ νόμου θ4ν προ- Οποθΐτει κοομμίαν όίμβλυνσιν είς τας αντιθεσεις. αί οποίαι ύφ ίστανται μεΐταξύ των δύο Κομμάτων. της δεν ,έμπόδια6πωςείςτ^ ■ ιιιους τού Ζα-ιεΙοο Μόνον διά των μ^ των -τα Λποϊα οτο,ν έπιβάλλεται ν« 3 Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝ1ΚΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΥΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΣΜΥΡΝΗΝ |ΛΪίζ ΣΧ°λτίς Καλλιθέας, γιά τό γι- πού θά παρουσίαζαν <τά «αιδιά τού» μΓς σκόρπ σαν ρίγη πατριωτικιον α τ νν/-Αττί-*τ τγγ>χ>τατ ντττ | οι>τασμα τής 'Εθνι,(.Γ)ς μας Άνε- κα'ι τό τόνιζε μέ ύπερηφάνεια: συγκινησεων, δλοι επαιξαν αρίστα,
,(- —4, ■!:..„ £„..„ ι ·'ί6.ίπι.> λ/ Λ-ήιιππνρ ί'ινηπη- ηιι ί)οκι.ιιασΐ4.ένοι ίιθοποιοί.
ΑΙ 2ΧΟΛΙΚΑΙ ΕΟΡΤΑΙ ΕΙΏ. ΤΗ (ξαρτησίας, γενήκαμε γιά λίγο ξανα
ΕΠΕΤΕΙΩ ΊΉϋ 25ης ΜΑΡ-
ΤΙΟΤ ΕΙΣ Ν. ΣΜΤΡΜ1Ν,
Όλα τα δημοσία καί Ιδιωτικά
σχολεΐα τού πσοαστε'.ου μας
σαν μέ μεγαλοπρέπειαν την "Επέ¬
τειον της 'Εθνικής μας Εορτής.
Ιδιαιτέρως αναφέρομεν τό
«Κιονστάντειον> Λύκειον δπου εις
ειδικήν συγκέντρωσιν των μαθητών
καθώς καί των γονέων καί κηδεμό-
ιυ}ν ωμίλησεν ό καθηγτ|τής κ. Κων¬
στ, αντής εξάρας την διπλήν σημασί¬
αν τής Εορτής είς έμπνευσμενον
καί μεστόν Έθινικύ>ν έννοιών καί
παραινέσεων λόγον τοβ.
Ακολούθως ή μαθητική χορωδία
τής; σχολής άποτελουμέντ) απο μα¬
θητάς τής δης καί 6ης τάξεως τοΰ
κι' εμείς παιδία. ιΗ ψυχη μας φτε
ςούγιχΐε καί ξαναγΰςισε στά Θρα-
ό ^
νία, στά μαθητικα μας χρόνια.
ζωι, πού πέρασε, στα χρόνια έκεϊ-
%α πού ζήσαμε στι; «χαμενες πα-
τρίδες», στά σκλαβωμένα χώματα
.ιου αφίσαμε τα ίερά κόκκαΛα των
πατέρων μας. Ξύπνησαν μεσα μας
άναμνήσεις, ξύπνησαν αίσθήματα,
ζηλεύαμε τότε τ' άδέλφια μας πού
ι,οΰσαν λεύτερα καί έννοιωθαν την
γλυκειά πνοη τής Μάνας—Πα-
τρίόας. Όραματιζομεθα την ενδο-
ζη Ίστορία τη;, άπ' τα παληά τα
χρόνια, τον Μαραθώνα καί τίς θερ
μοίΐύλες, τούς άγώνες των Ήρώ-
ων τοΰ 21, τίς θυσιεζ τους καί τα
πι χάμια τό αίμα πού έχυσαν γιά νό
Δημοτικοΰ σχολείου καθώς καί άπό Ι ξονακερδίση την λευτερια της.Καρ
μαθητάς τοΰ Γυμνπσίου έτραγοΰδη- ΤΕ«η"τ™'Ε ν.«1 τλν λιν.ή ιιπγ λρ.ιπρ-
σαν διάφορα πατριιοτικά Έμβατή-
ς>ι.α, οί δέ μαθηταί τοΰ Δημοτικοΰ
βχολείου άπήγγειλον διάφορα ποιή-
ματα. Ή δλη σχολική έορτή Ικλει-
τερούσαμε καί την δική μας
ρια, άλλά ή ζωή κί'λησε καί τα γέ
γυνότα ήλθαν δχι δπως τα ποθού-
σαμε, Άντί τής λευτεριάς μάς ηλ-
Όε τό ξερίζωμα. Οί δασκάλοι μας,
οί ίερεΐς μας, οί ιρόκριτοί μας, και
Κηοε'μόνων «Ή Μέριμνα», διεξή-
θ ώραιοτατη Έορτη είς την αι-
θ Ε
σεν μέ τόν Εθνικόν "Τμνον υπό τα Ι οι ιεοει5 μα5' οι '»ϋ»»κ«ΐ""»ι. μ·",, ™·ι
*. , , , ' τόσοι άλλοι γνωστοί καί άφανεϊς
ζωηρά και παρατεταμενα χειροκρο- τ »
τημ·ατα των παρισταμένων.
'ΕΙπίσης υπό τοϋ Α' Δημοτικοΰ
σχ^ει^υ τής πόλεώς μας τχί σννερ-ι έ η Λή
και του συλλόγου Γονέων και | ^^^ ^ δ]/
ήςς καιτακρεουργήθηκαν, Εγιναν
κ.ι' αύτοί όλοκαύτωιια τής πίστης,
των άγώνων καί των θυσιων πού
ή
ιότιμε κ. Δήμαρχε,
τοι μου φίλοι, σας εύχαριστοϋμνε
ααν δοκι.μασμένοι ήϋοποιοί.
.-. Γ--- , ..... *|Η χορωδία της σχολής μέ έπι-
γιά την συμπαράστασί σας καί την ν.εψ-αλής την καθηγήτριαν κ. Άν-
ιαιή πού μάς παρέχει ή παρουσια θην Βαφειάδου, ?·ψαλλε ΰμνους
σας. Σας λέγω, τό δ,τι θά δήτε σέ Ιΐατρ.ωτικά ποιήματα άπήγγειλαν
>ίγο πάνω σ' αύτην την σκηνή εί- οί μαθήπριες: Μαρία Άθανασίου
•^αι φτιαγμένο άπό *ούς ϊδιους τούς ι την προσευχή τοϋ Διάκου), Χα-
μαθητάς τής Σχολής μου. Έγώ [ ρούλα Κούνουπα (την Δέησι) καί
..-. _ΐ ------ί.&^ι^Λ.' ..„.. .,ΗΑ«ΜΥ1ΤΠ; ' , ,,, Λ/'ΛΓη,τη τπΓ, Ρ1ι'>ηη>νη). ίι Κτ>θ.
και οί συνάδελφοί μου καθηγηταί
τους, δέν εχομεν νά προσθέσωμεν
τίποτε άλλο γι' αΰτούς,
τ ο) ν μ,αθητών μου είναι γνησία κλη
ρονομία των άθανάτων προγόνων
μας. Τώρα θά σας πασουσιάσουν τό
ιόν θάνατο τοϋ Βύρωνα), ή Κυρ.
Ίι ρδανοπούλου (τόν Γέρο Ματρώ
ή ψυχή ζ0) καί ή Ίσιοώρα Κλωνιδάρη
,Λθίημα στόν Καραολή καί Δημη-
τρίου).
Στά τρία μονύπρακτα πήραν μέ
υλο πατριωτική εξαρσι την σηιμερ - ρος οί κάτωθι, μαθηταί καί μαθή-
νι'ι τους παράστασι. τίναι μία μι- τριαι: Μπάς Ευστ. Χαντζάκτ>ς Γ.,
άνήκει μόνον είς αυτόν, άλλά
είς τό Πανελλήνιον ·καί σύμ¬
παντα τόν Χριστιανικόν κό-
ομον καΐ θά έπριεττε ώς ίκ τού
του ό Άνδριάς Του νά κατέχη
την έμπρέπουσαν θέσιν είς την
καρδίαν της ·πρ<οτειοουση/ς ή τουλάχιστον είς την κεντρικήν πλατείαν τής Μητροπόλεως, «ασμός πρός τήν χώρου, οϊιου δριάς τοΟ τυρος τού γένους" Μέ τήν β*βαι δίκαιον αΐτηιμά άσμένως άιιοδεκτόν) ρακαλοθμεν κύρι£' Ατυχώς τουτο δέ* έπραγ,μα- ^ τοττοιήθη. "Εσχάτως ιμόνον ύπε Ι Τ η ροϋ Μαοϋ τής Μηιτροπόλεως, διαρρυιθΐμιζομένου καταλλήλως τού Λκεΐ χώρου κατά την γνώ μην ιέξεχοντος καλλιτέχνου. Ύμεΐς βεΓίαίως, Κύριε Δή- εΐσθιε ξένος ιτρός τάς νΐ| τους παρο«ΐταοι. τιναι μια μ,ι- τΐη,Μ. ι,Λίΐ^.^ υ%,ν*. .^^, .,„...„ . ., ( _ <ιίή προσφορά άπό την χΐπόσχεσι Κρουαζιέ Κ , Λαδάκος Δ , Καμινά Ι , ^^5 τού δίνουν πρός την Πατρίδα μας, Ι (}γς θεοδ., Βαφειάδης Δ., Κορνέ- | ττ1ν α^ι° 5τι θά κάνουν τό καθήκον τους χύ- ζος Γ., Δούναβτνς II., Ήλιάδης Κο ρ^1^^ ( νοντας καί τό αίμα ιους άκόμη, ο- σμάς, Χαρδαβέλα 'Ελένη, Άντωνι- |Προεορΐι τα% βρεθή σέ κίνδυνο ή λευτερ ά όδου Βιδή,, Δώριζα Αίκ., Ίορδανο πούλου Κυριακή, Γεράρδη Ίουλία, Καλλογιάννη "Ολγα, Κατσαροϋ Κιτίδου Παναγ., αρχικώς άποφάσεις διά την το ^οθέτησιν τοΰ Αδριάντος, Πιθανώς καί αί σηιμεριναί οικονομικαί συνθήκαι νά μή έ- π'τρέιχουν τήν έτΐανόρθωσιν, σι,μφώνως τη ρηθείσυ νεωτέ- ρα ύποδείξ-ει. Δέν είναι δ·μως επιτετραμμένον νό: τταρατείνε- ιαι πλέον οθτε καί μίαν ημέ¬ ραν ή σηιμιερινή καταπάτησις καί ώσέβεια πρός τόν όλον χώ ρον -πέριξ τοΟ Άν&ριάντος, την ΐερότηίτα τοϋ όποίου ουδείς ι νά αμφισβητήση. χάρις είς ή ^ρ ν ύιτό την Φιλικώτατσ ΑΘΑΝ. ΚΛΡΥΛΛθτ Δημαρχος Νέας £„ Κυριε Διει>θι»ντά,
'ί2ς πρόεδρος τού «Π
κου Συνδέσμου Άστεγων
-,ων Παιλ.. ΚθΜίΐνια;, «,„
χςίΌκτίν μόν χαί δημο,^,
νά έκφγάσω τάς θη^μάς
χαριστίας έκ μέροιι; τώ» μ
τοΰ, είς τόν έξαιοιτυώ
ρον 'ί-αλλήλον τόν φύ^
Λ)νττ|ν Λ. Κστοικίος τοΟ
γϊίου' Προνοίας χ Άίαν,;
Οί
αν,
Κρατικοί λειτουργο'ι ,ιέ
άά &
ς
ο,τοία έμφορεϊίτοι ό χ
μουν δχι μόνον την
άλλά καί όλόκληυογ
Ιδιαιτέρως δέ τό 'Τ.ι
έκείνα, β:
νθη ώρη ρη
θουσαν τοΰ κινηαστοθεατρου Ε-
τ χωματα θα κάνη να Εανα-
φυτρωση στή σχλάδα γη, ό σπό-
'/Ε ύ ^ θέ
φρη ή
ά- νθς'τοΰ/Εθνονς πού ^ θαμμέ-
να ριχτουνε
μας.
άπό τα συνορα
Γ__,. Αν τό πετύχωμε αύτό καί
πρίπει νά τό πετύχωμε, γιατί δέν
έξαρτάται παρά μονάχα άπό την
καλή μας θέλησι, δλα τα Λλλα, δ¬
λα, θά πά·νε καλά. Τότε ό τόπος
θά εύημερίση στ' άλήθεια καί τό¬
τε θά προβάλη μόνη της έπιτακη-
κά
μων Κοινοτικών
Γ.ιίγγειλαν διάφορα πατριωτικά ά-
σματα πολλά δέ σκέτς έπαίχθησαν
ι'υΜ σκηνή ς υπό μαθιιτών καί μαθη-
τριών τής Ε' καί Στ' τάξεων τής
σχολής.
Πολλοί γονείς καί κηδεμόνες πα¬
ρηκολούθησαν την ωραίαν πράγμα-
τι "Εορτήν χειροκρο τήσαντες θερ¬
μώς τούς τροφίμους τής σχολής
κκθώς κα τό διδακτικόν προσωπικόν
κσί Ιδιαιτέρως τόν διευθυντήν τής
σχολής κ. Άναστασ.άδην.
Ωσαύτως υπό τοΰ 2ου Δημοτικοΰ
σχολείου τήν Δεύτερον τό πρωί υπο
τΛν μαθητών καί μαθητριών τής
σνολής έωρτάσθη μεγαλοπρεπώς ή
ίπετειος τής 'Εθνικής μας έορ-
ής τοΰ διευθυντού τής σχολής κ.
Μηλιώρη έκ.φωνήσαντος τόν πανη-
■νυρικόν τής ημέρας.
Μέ μεγαλοπρέπειαν έπίσης έωρ-
Τ(>σθη ή ΐθνική έπέτειος τής 2ΰης
Μαρτίου υπό των δημοτικών σχο¬
λείων τοΰ προαστείου μας 8ου, 4ου,
5ου καί 6ου καθώς καί νπό τόν» όρ-
φανοτροφείων «"Αγιος, Ανδρέας»
ναί «'Εθνικής Στέγης».
Ιδιαιτέρως λαμπράς ήτο ό έορ-
τασμός είς τα Γυμνάσια τής πόλεώς
ι.σς είς τα όποΐα ώμί/.ησαν οί κ.κ.
Γυμνασιάρχαι πρός τούς μαθητάς
καί μαθητρίας των δύο Γυμνασίων·.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΕΙΣ ΤΗΝ
του.
Τα άτομα έ'ρχονται καί παρέρ-
χονται, μά οί γενιές δέν ξεχνοΰν.
Οί δασκάλοι μας είναι οί καλλιερ¬
γηταί, οί έ.μψυχωταί καί ο φορεϊς
των πόθων των γενεί&ν πού πέρα¬
σαν, πρός τίς νέε; πού ίρχονται.
Λύτός είναι ό "Ελλ.ην διδάσκαλος,
"όν εΐδαμε, δταν ιιέ συγκίνησ.ν ά-
κΐ'ύγαμε τόν Διευθυντήν τής 'Εμπο-
ρικής Σχολής κ. Χριστ. Σπΐνον ά-
τό βημα νά μιλά γιά τό Ιργον
Τα λίγα αϋτά λόγια τοΰ κ. Σπί-
νον, δείχνουν δτι ή Φυλή μας, 8-
χ(Λ·τας τοιούτους Σπορείς — διδα
οκάλους, δέν παόκΐιται νά έξαφανι
οθί, ποτέ. Ή "Ελλάς δέν γεννήθη-
κε, γιατί κάθε τι πού γενντέται πϊ-
το0
ι,ιςρρ., Λΐτιυυυ "«ν»·ϊ.. --*''»» Ι Κω< ·γμων κ. Μ(-ρία, Τριπολιτσιυ.του Ελένη, Κα ^^ με ύ Δημου ΆΟηιναίων καίτΐροσωπι- είς , ρ οαμάνη Βερονία Πχτέλη Σωτηρία, Ι εμφάνισιν μέ αξιώσεις ες Ιπαθοπούλου Έλί-θ, Κάπα Δέ- °φοΡ« τό πράσινον, τα άνθη, τόν €μτΒροσθιεν τού Ανςριαν- σ.τ,ο να, Τρουδά θεοδώρα, Άρμά- φΡ ρ τόν €μτΒροσθιεν τού θοίνει» Ή Ελλάς είναι Πνεΰμα— | „" Μαίρη καί Στοατή Άντιόπη. ά ή Ή προπαρασκευή τής. παραστά- σεως έπέμελήθη υπό των κ κ. Χ. Μαγκωνάκη καί Ν. Τραχανά. Οί '-ς Ιγιναν άπό τους κ. ΔηΊΐιουργία, υπήρξε, ύπάρχει και θά υπάρχη. Καί τώρα λίγα γιά τήν παρά· στασι. "Ο,τι προαναφέραμε δέν τα Ρ- γραψε ή πέννα μας δέν τα γένΛ~- αί, τό μυαλό μας, μάς τα ένέπνευ Γ,αν, μάς τα είπαν, μάς εκαναν νά τα νοιώσουμε οί μαθηταί μέ τα δρ- γα πού μάς παρουσίασαν. Ό «Σαμουήλ» τοΰ Γιάννη Μαγ λλή, <Ή "Ελλάς καί 15 χώρες της» τοΰ Χ. Μαγκωνάκη, «Ή Κύ ΐρος στίς ΐπάλξε,ις της» τοΰ θ. Πέ τρου, είναι ή ίδια ή ζωή καί οί πό οαοτασιν έτίμησαν άρκετοί έκ. των θοι τοΰ Γένους μας. δλες τίς 'Επο- ί,ιμ0τικών σχ-μβούλων, ό διοικητής 7.ίζ· , χοϋ Άστυνομικοϋ Τμήαατος καί τος βωμόν καί τό πρό αότοΰ εθπρειτές μικρόν κιγ>κλίδωμα.
Τ' ανωτέρω δμως έξουοετε
ροΐ,νται άπό τήν ασχημίαν τής
πλατείας, ή όποΐα εχει
είς σταθμόν αύτο-
κ. Ι. Άγγελόπουλον καί Ι Άνα- ■—,------■ ■ , ■ . , ■ . _,,
στασιάδην υπό την επίβλεψιν τού κινητών καί άπό την &εβηλω-
καθηγητοΰ κ. Α. Τσόμπου. <^'ν των νωτ τρ4; ιο« -ηκνε—
την άοιβήν χαΐίΐ*™νΐ
την ταχϊϊαν ούβμιοιν «»ι^
μάτων, των Μ* Λ λεε»
σμος άνάγεται (1; ~
V»
τητά τού. Διά ταδιιι τΛ («{{ίι
τάς θερνοτέρβ; ιιη Μΐ«ν«ιιι;.
έκ μέρους τού Σ4λέγον
την δι'>λ.ϋ>σιν
γν(ί>μονες.
Κνχαοιβτών διά
Διατίλώ
ΠΑΝ. ΚΤΡΙΑΜΙ
Πρόϊδρος
τα π
μα?
Ι
ψ Η Φ Ι ΙΝΑ
Τό Διοικητικόν Ιφ
τής "Ενώσεως ΣμυρναΙων·
ίτν
:αιι, ώς
Τελειώνοντας έκφράζομεν τα
εΰ) αρ στίας των μσ,ΰΐίτών πρός τόν
Δημοτικόν "Λρχοντα διά τή προσ-
η:ι,ράν του, πρός τόν κ. Αίμίλιον
έτιχειρηματίαν τυΰ Μιραμάρε κα-
. μο το3 κ. ΣπυρΙίωνος Ν. Παυ ή "Επιτραπή τοΟ
τως ετιί τφ θλιρ:ρ<ί βν><# ϋ €ά οθ Ιί^ξ (Συνέχειβ έκ τής α' σίλίδος) λέςεις (άπό πολύν καιρό θά τό έ- ι «ως καί σέ δσοτ: ορκιζόμενος πρόσλτντ.ος όνομάζεται πιθυμω). Στό (έπι&υμδ) ίπρεπε νά ! την εορτήν τους. Η ΕΤΑΙΡΙΑ^ ΤΩΝ - ΦΙΛΙΚΩΝ 1821 ΑΠΡΙΛΙΟΤ Τστερα άκολούθησε σιωπή. "Ο Απόστολος άκουγε τούς χτύπους τής καρδίας του κι' Ινοιωθε τό αΐ- μα νά κυλάη καυτό στίς φλέβΐς του. Άντίκρυ ό μπάρμπις του στεκόταν μέ τα μάτια στηλωμένα πάνω στβ χρυσό εύαγγίλιο. Ό έπίσκοπος κοί- ταζε τό νέο ανθρωπο καί χαμογε- λοΰσε καί μονάχα κεϊνος ό γίγας ά- πόμενε ψυχρός -.-.αί άσυγκίνητος. Σ-ιό τέλος ό Μαυρυγέννης Ικοψε Γή σιωπή. Ή φωνή του δυνάμωσε άκούστηκε μέσα σ' ού- Η^Ι Ν. Σμύρνης επί τή ! 5«Φ^«ά «Λ άκούσττ,κε μέσα ο έπτ-τείφ της 'Εθνικής μας Εορτής,1 ΛΓ, τΐ> *°λωττι στοα ^^ σαν
τγις 25ης Μαρτίου ώργτάνωσεν πά-1 πανα:
νηγυρικήν συγκέντρωσιν των αελών
ς
οο, δτκος ττολύ σύντομα άξι-
«θη της ίδίας τΐιμης καί γίνη άχα-
δημαίκός συνάδελφος με ίκεΤνον,
τόν οποίον τόσον επαξίως ετίμησε.
Λ. θ. ΤΑΚΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
ΜΙΑΔΙΚΑΙΑ ΠΑΡΑΣΗΜΟΦΟΡΙΑ
Ή Α.Μ. ό Βασιλεύς ηύδσκησε
να άττονείμη τόν άργυρόν Σταύ¬
ρον Γεωργίου τού Α' είς τόν κ.
Γρηγόριον Β. Δερβισόγλου, έκ
Σπάρτης Μ. Ασίας, άττό τριακον-
ταετίας έγχατεστημένον έν Λυών
τής Γαλλίας, διά τάς —ρσσψερθεί-
σας παρ' αύτοθ ύπηιρεσίας πρός
την "Ελληνικήν Κοινότητα τής ώς
άνω Γαλλικής "πόλεως καί διά την
ηθικήν καί ύλικήν συνθροιμήν τού
διά την ανέγερσιν 'ΕλληνορΘοδό-
ξου Ναού.
Τό αύτό τταράσηιμον άττενεμήθη
καί είς τόν ρέκτΓ>ν Γεν. Πρόξενον
τής "(Ελλάδος κ. Ραούλ Παπαδού-
καν καί είς έτέροι»ς ττέντε διακε-
κριμένους Έλληνας της ώς άνω
'αλλικής μεγαλουπόλϊως.
ων άπ'
ην μιά ώς τήν Λλλη δκρη της
Έλλάδας Βιβλιοθηκών δμως πού
θά μπαίνη κανείς μέσα μέ έμπι-
στοσύνη, δφοδα καί μέ 6αθύ σεβα-
σμό. Πραγματικήν Βιβλιοθηκών
ναί δχι κέττρων εξυπηρετήσεως εύ
τελών σκοπών δπου νά διαστρε·
δλώνεται ή άλήθεια. Βιβλιοθήκην
ποϋ θά είναι όλοκάθαρες καί όλό-
δυοσες πηγές ποικίλης μάθησης
κπ) πραγματικές όάσεις γενικής Εε
κοΰρασης.
"Ετσι πρέπει νά κάνωιιε Νά γε¬
μίσωμε πρώτα τό δδηο μας κεφά-
λι μέ γράμιιατα κι' υστερα τα ρά¬
φια των Κοινβτικών Βιδλιοθηκων
μέ λίμπρα, γιά νά μποροϋμε νά τα
χα^ρόμαστε εμείς οί ΑΎΘρωποι κι'
δχι ό σκώρος, οίτε τα ποντίκια.
ΑΤΓΟΤΣΤΟΣ ΣΚΛΑΒΟΣ
Ο ΔΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΗΗΣ
Δέχβται Βηλ·οδ 7 ■λακεΐα Ά
νίο« Εονσταντίτοτ ("Ομόνοια)
9-1 «αί 4-6 μ.α. Τηλ. 55.381
ΑΦΡΟΔΙΣΙΑ-ΔΕΡΜΑΤΙΚΑ
ΑΦΡΟΑΙΣΙΟΛΟΓΟ2
ΙΑΤΡΟΧ
Κ. ΠΑΝΑΓΐαΤΟΥ
28α (Πλατβϊα Βάθιις-—ηαΐ
•Ομόνοιαν) 9—19, 6—8
Τηλέφωνον 58.708
της.
Μετ' είσήγησιν τοΰ προέδρου αυ¬
τής κ. Πάνου Χαλδεζου ό Άκαδη-
μαΐ'κός κ. Γεώργιος Αθανασιάδης -
Νόδας έξεφώνησαν τόν πανηγυρι-
ν.ο·ν τής ημέρας μέ θέμα «Ή
τοό "Εθνους».
"Η δλη έορτή ίπλοισιώθη υπό ά-
παγγελιών καί τής μικτής χορωδίας
τής ΕΣΤΙΑΣ.
ΜΕ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑΝ ΕΤΕ-
ΛΕΣΐΘΗ Η ΔΟ3ΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙ
ΤΗ ΕΠΕΤΕΙΩ ΤΗΣ Ε3ΘΝΪΚΗΣ
ΕΟΡΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΑΟΝ
ΊΉΣ ΑΠΑΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ
Μέ Ιδιαιτέραν μεγαλοπρέπειαν έ-
τελέσθη είς τόν ιερόν ναόν τής Ά-
^ίας Φωτεινής τοΰ προαστείου μας
οοξοολογία >έπί τχί 'Επετείω τής 'Ε¬
θνικής μας Εορτής τής 25ης Μαρ¬
τίου.
Είς τόν ναόν προσήλθεν ό Δη¬
μαρχος Ν. Σμύρνης κ. Αθαν. Κα-
ςΰλλος δστις καί εξεφώνησεν τόν
πανηγυρικήν τής ημέρας, οί δημο-
τικοί σύαδουλοι κ κ Ματζουράνης,
Δαδιώτης, Πανάς, Κεχαγιάς, Μαν-
τϊωρος, Μεσολογγίτης καί αί κ. Πά
ςαπαντάκη καί Άργυροπούλου κα¬
θώς καί άντιπροσωπΓΪα των δημ.ο-
Γιων καί ίδιωτικών σχολών μετά
των λαβάρων τιον. 'Επίσης είς τήν
δοξολογίαν παρέστησαν καί τα το-
πικά σωματεία τής πόλεώς μας με-
τσ των λαβάρων των καθώς καί οί
τρόφιμοι των όρφανοτροφείων «Ά-
■^ίου Άνδρέον» καί 'Εθνικής Στέ-
γης·
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΛΛΜΘΕΛΝ
Η ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ
ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΜΠΟ-
ΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ
ΕΠΙ ΤΗ 25. ΜΑΡΤΙΟΤ 1&2ι
Στίς 28 Μαρτίου τήν περασμένη
Κυριακή, στήν θεατρική παράστασι
ποΰδωοχιν στόν κινηματογράφο ΜΙ
ΡΑΜΑΡΕ οί μαθηταί τής Έμπορι
τίλειώνη κάθε φράση καί ή άπαν-
ττ,ση πού θαρχόταν ήταν_(χ«1 έγώ ' £|Σ ΤΗΗ Ν|Κα,αΗ
ό όττοΐος ακολούθων τα την
α το3 αειμνήστου πά- συνελθόντες
καί των θείων τού , κτως_ετΐ1 τφ
Παυλίθη, Ι6μΐτό?ων ! τι τού 6«*ά"°«5 "
..^ασιατών, καλών Χο.ατια-1 τάτοο Μητροπολίτον
νών καί τΐροοδευτικών ώνθρώ- | ^^ κνρΟγ ΐΑΚώΒΟΥ
ΧθΙ' ΓΛΒΡΧΗΛ,ΛΗ, ^^ ^^^ Πβώ-* -«
...... τόν "......... *.....
νέ.., που
καί κλαδί έληάς
το ίδιον). Χά διπ/.ώματα των ίε-
ςίαιν ήταν τετράγωνα μέ 6 κθλλώ-
έλας σταύρος
κάθε πλευρά,
άκόμα καί δυό σημαίες, μέ τούς
Ε-οουληάδες τής Γαλλίας κι' έ'να δό-
ςυ. Σέ κάποιο δίπλ^ωμα, πού είχε
χ6 σχαυρύ σέ μίαν ακρη ήταν χα-
ραγμένη ή λέξη (ελευθερία) στήν
όλλη δκρη (θάνατος) μ' αύτές
τίς δυό λέξεις σημειωνότανε ή άρ
Τό
τίου ό
Νέων, ή
Νέων, καί
Φοιτητικός
διωργάνωσ-να ύατο κοινοθ μίαν ω¬
ραίαν καί ΤΓρωτότι/πΌν ττατριωαι-
ιρυπαινόμενον χώ
ρον ,ι' εΐδικοΰ εύπρεποϋς κιγ-
6ί.ΐ: ι,ίοΙ αί 66βηλοι χεϊρες είς
των. Ε 0-
εΐς τρόπον
άσε
ε του. Τόν ζύγνωμον^Ομεν
τιμώντες την Ιεράν
μαρχϊ. δπως, ε.'
έέ
Κύριε
Δή-
καί
τεκνΟυ
" Ενωσις _δ"·ά
κΓ.τικοΰ
ή πανηγυρικός λό-
ς η
γή καί τό τέλος ΕΑ= θάνατος οί. ^ Υ? έκφωνηθη πανηγυρος
Γ - » , ν,, Ε , Γ ι γος έξετελεσθη το κατωτέρω ττρο-
ι.νεις δΓΛΐβναν χαι άλλα■ ΟΒΛωμα-Ι ^ ^ 6 ^^ & αν;
£ δ
—"Εδέχθη είς την έτοχρίαν
τοΰ γένους τόν Απόστολον Μαυρο-
γένην καί γίνεται άοελφός καί μέ-
ος τής έταιρίας κατά την ήν ΰπό-
Γχεσνν έδωκεν ή όποία στέλλεταιτού
πανευγενεστάτου δρχοντος τοΰ γέ¬
νους ημών Θεοδώρων Νέγρην δπου
διά προσταγής τής εΰγενείας του
κατηχίζω τόν είρηαμένον...
'Τπόσχεται ό κύριος αύτάς...
νά έπαγρυπνή διά γο δφελος τής
έ-.αιρίας καί κάθε κιιημα δπου κά-
ιινει δι' αύτην νά γίνεται μέ την
διαταγήν καί γνώιιην και μόνον οί
δύο ύποφαΐ'νόμεθα ΰπογράφοντες
διά δυό παρόμοια δαστώντας ό καθ"
Ενός τό Ινα.
"Τστερα ό παράξενος δνθρωπος
μί τ' άθλητικό κορμί χάθηκε σά να
τόν κατάπιε ή γής καί ό μπάρμπας
τού τοΰδειξε τα σημεΐα τα κατασκο-
π.κά, τα σύμοολα καί τίς άλληγο-
ρίις. "Ολα τουτο ώΐιτρεπότανε, άλ¬
λά μέ εννοιες προηγούμενες. Ή
γράφη ήταν κοινή καί συνειθισμέ-
νη. Άνακάτευαν λέξεις, όμως οί
γραφές Εμειναν άγνωστες γιά τίς
άλλά γιά τούς αλλοι'ς δχι. 'Η φιλι-
κή έταιρία είχε χωρκττεϊ σέ 7 κλι-
μάκια τούς βλάμηδες, τούς Ίερεΐς
ιούς άρχηγούς τοο; πνευμαιτικούς
«ίαί τούς σηιμαίνοντες τοΰς μύστες
5:αί διδασκάλσΐ'ς. Στά συμβολικά
λόγια ήταν οί άρχηγοί καί οί μϋστες.
Οι βλάμηδες εΐΐαιρναν διπλώματα,
πού ?φερναν 8να σταυρό καί τα συμ
βολικά λόγια πού όέν ί|ταν αλλα ά-
π» έ'να μεγάλο τυπωμένο τσιμποΰκι
κι' Ινα τσαροϋχι. Οί άρχηγοί καί
οί Ιερεΐς είχαν βεβαία κι' έκείνοι δι¬
πλώματα, μέ ενα σταυρό τριγυρι-
τμένο άπό κλαδί έληδς σύμοΌλο τής
ιτς ελπίδας καί τής λευτεριάς τοΰ
εθνους. Κάτω άπό τό σταυρό, ?να
σιαυρωτό σνμδολο τής καταστρο-
<ρής. τοϋ όθωμανικοΰ κράτους, πού ΰαοχόταν. Γιάσηιιάδι άιναδολής >όθε γράμμα Ινα μεγάλο Λ καί τίς
πρώτες κατηγορίες, ίό
■ - , - - κ , . , ,κ^-μ.» ._ ______ περιελάμδαν-
τα, που είχαν £να αναποδογυρισμε- ■ ^^^-^ ^ ^^ν διαΦΟ-
νο στανρό κι' α.-.ΟΛα ένα όρ^όντιο. ; ποιημάτων Καϊ κειμένων σχε.
κ ι τικων με την έΓΓταναστασιν τού
Ινα ' 1821 τό ότποΐον εχει ώς εξής :
Ι) Τό πάρσιμο τής Πόλης. Δη-
Δεξιά μιά δεύτερη σημαία μέ
Οασιληάδες τής Γαλλίας κι
Οαης ής
πόοιιλο μυτερό. Πάνω στόν πάσαλο
ήταν καρφωμένο τό αίώνιο μάτι
ά'.οιχτό τής θείας προνοίας. Ποιό
πίρα δυό κόρες κι' άριστερά 2να
δεύτερο μέ τίς σημαίες καί τούς Βα | 'Αλώσεως. Μαιβρυγιάννη Άττομ
σιληάδες τής Γαλλίας. "Τστερα Άναγνωσις υπό Γ. Κοντούλη.
| ό ΰ ΠΣ
μοτικό ττοίηιμσ. Άτταγγελία ύτίό
Χ. Ντούμα.
2) Έρμιηνεία τοΰ πίνακος τής
Άλώσεως. Μαιορυγιάνντι Άττομ)τα.
έπικειμένων Έθνικών 'Εορ χ,,λΓων
Μιιτιλήλ,,
μείοα είς μνήμην ^Γ
ΤΟ
ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΗΕΑΣ ΣΗΤΡΙΙΙΙΣ
Εΐι ταη κ- ηικ. ηηαιιιριιιι
Τό
Νέας
,ΐον της «Έ σ τ ί α. ς
Σ ,μ ύ ρ ν η ς» τό ά-
σιληάδες της ι οΛΑΐας. κηερα Λνα,γνωυιν, ι/ιι« ι . ι^«».«-...,. ..__,_.,__,_ ..
μιά αγκύρα κουλουριασμένη, άπόνα 3) Χρονικόν τοϋ Πατττα—Σι/νο- ττον«ε.μούμ€νον κατ' ϊτος είς τα εΙς τούς
φίδι, πού άντί γιά κ.εφάλι, είχε μιά δΐΜοϋ. Έγγιραφον της Μονης Ξε- καλλίτερον βιβλίον τό άφιβρυμίνον (στάντος,
μίλισσα. Τούτη ή άλληλ.ογραφία νιάς. Άνάγν«σις ι>γγο Κ. Γεωρ- είς την μελέτην τού "ΕΞλλτ»νισμοϋ | σαν
παρουσίαζε τή φρόνιση, την τελεία γουσοατοΰλοι;.
φρόνιση, τή στα^ερο καί δίκαια. Ι 4) Γεράλαφας Δηιμτοικόν.
Όσο νά πασχίσουμε γιά νά πά- τταγγελία ϋ~ό Γ. Κατσάρα.
ρουσιάσαμε τό κάθε άξίωμα τί σκο- ' 5) Τ° τπεθυμιό. Κλέφτιικο.
ιγ, εΝρ νίπτί δλα αύτά Ιγιναν πρίν ΤΓαγγ€λίσ: ύττό^ Γ.^ Πάηταδάκη.
της 'ΑνατοΛης (3πτενΒμηοη εφέτος καί
Ά- είς τόν κ. Νικ. Μηλιώρην δια τό ] ζ) Μα
'ιΧΓτο,ρΐΐκ.όν δργαν τού «ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ
Ά- ΤΗΣ Μ. ΑΣ Ι ΑΣ» κατόπιν όμοφώ-
νου γνΐαματεύσεως τής έττί τούτου
ρμ
πό είχε, γιατί δλ« αύτά Ιγιναν πρίν τταγγελία οπ& Γ. Πααδάκη. νού γνωματευσεας της έ, τοσυ
.-,-. λ ..„/...„ «.,..,, λλ ,,,,^,'™,,,,» ι 6) Έττιιστολπ Αβ. Καραη. Α- συσταθειστις ΕττιτροτΓης έκ των
Γ Κύλ Γ Άθσάθη Νόβα καί
ΓΛλλά χρόνια, δμως θά γυρίσουμε | ο; ^-πιωτοΛη γ^. ρ.^^,
Ιανά στό άλφάβητο, πού μεταχειρι- Ι ^^^ ^ Γ> Κ^ουλη:
Ι,ανά στό άλφάδητο
ζοτανε οί φιλικοί.
(Α, 6, γ, δεξο, Κλμνξο Πρστνφ
Χ Ψου ΗΖΝΨΩ 12345674 8, 90,)
(Λ6γδ, υα, ε) Αύτά ήταν γραμμέ-
νο. Γ| άκόμα καί ιά μεταφράζανε.
Ή γράφη #πως εΐταμε ήταν κοι¬
νή δμως εχουμε τίς μυστικές λέξεις
τής φιλικής έταιρίας. πού γράφϋν-
ταν μέσα στίς πιό άΌώες έπιστολές.
"Ανθος = φίλος
ίνα άγκάθι = &νας έχθρος
ά
μα.
κ.κ. Γ. Άθανασιάθη - Νόβα καί
7) ΆτΓΟ—σισμα 'Ελληνικής Νο- Ήλία Βενέζη άκαδημαικών, Στ.
υαοπβίας Άν-άγνωσις ύττό Χ. Ντού-' Στηεράντζα καθτ>γηττοϋ Πανεττιστη-
μ ™ ^ μίου καί -ο.τγτοϋ, Χρ. Σολομ«ν(-
8) Τα Δίκαια τού Άνβρώττου δή τ. ύττοι>ργοΟ - λογοτέχνου «χί
τού Ρηγα Φβραίου. Άνάγνωσις Π. Χαλβέζου καί Νικ. ΛσΛ>ρέγτη
ύττό Γ Κοντούλη. προέδρου κσί άντπτροέδρου τής
9) Άττο—άσματα όπτό τόν «'Ειστίας Νέας Σμύρνης».
?*2ΛΡΓΚ£££· 'Α" ———~ϊ~~ΐ·
6ςοχή = ή άρχή των (ριλικών
έλας νεκρός = έταιριστής
άκίνητος — έ'νας φυλακισμένος
άλαζών — ενας φύλαξ
βριάρεως = έ'νας σΐρατηγός
Οροντή = ενας άξιωαατικός Ιλλην
χορεντής — Ινας κλέφτης
Τα σχέδια τής ίταιρίας δ)Λα-
ζαν ταχτικά. Καμμιά φορά έκεϊνοι
πού ύπογράφανε δέν ξέρανε τί ήτακ
ο.ύτό. "Ετσι δν ποτέ οί τοϋρκοι μά-
θπι,ναν κάτι, οί φιλικοί τδχ«ν φτιά-
ξεν τόσο καλά, πού δέν θά τούς ε-
π.αναν ποτέ.
ΜΙΧ. ΚΟΤΡΜΟΤΖΗΣ
(Σημείωμα: Ό δρκος καί δλα
τής έταιρίας τα Ληρα άπο τα άρ-
χιϊον τής Χαριτίνης Μανρογένη —
Κουρμονζη).
πούλου.
13) Μάχη τοΰ Βαλτετσίου. Ά¬
νάγνωσις ύττό Γ. Κοντούλη.
14) Μθσολόίγγι. Ποίηιμο: Κλέ-
φτικον. Άπταγγελ'ιο: ΰττό Τ. Βο-
σκοττούλου.
15) Μεσολόγγι. Χρονικόν. Ά¬
νάγνωσις ύττό Γ. Κοντούλη.
16) Έιτιστολή Άρχιστρατήγου
Θ. Κ.ολοκοτρώνημ Άνάγνωσις ύττό
Γ. Κοντούίλη.
17) "Εκκλησις Γυναικών τού 21.
Άνάγνωσις ύττό Καίτης Δοθκα.
18) Έττίλογος Ά-ττομντνμονευ-
μάτων Μακρυγιάιννη. ΆνΑΟγνωσις
υπό Γ. Κοντούλη.
19) 'Υμνος πρός τήν "Ελευθε¬
ρίαν τού Διονυσίου Σολίο/μοϋ. Ά-
θος κόσμον.
Ό
ΓΕΟΡΠΟΣ Μ.
ΡθβθΡ·" <ΑΚ , ε." βαΐ 8εχβτ« ί1 ■«* .. α Τη»*·· ουυ Η» ΖητΛσατΐ ΚΑ1
0ΙΚ1ΝΗΤΕΣΚΑΙ0ΙΗ0ΝΙΗΕΣ
Κ01Ν0ΤΙΚΕΣ Β1ΒΛ10ΘΗΚΕΣ
Ι—Ι—1« ·· *·,« Α' <-λ(6ο< οιτΊς άναπτύξβως τοβ λαοΰ. Γιά τα <5>Ελή<—ι, καί νά μή δλά- ■ψη τό βιβλίο στά χέοια τού Λαοϋ μας, πρέπβι πρώτα τόν λαό μας, ν* τόν μορφώσουμε, όπότε θά μάθη καί νά διαβάζη καί νά κρί¬ νη εκείνα πού διαδάζει χωρίς νά .ταρασύρϊται πότβ άπό την μιά καί πότε άπό την άλλη θεωρΐα καί τό διάδασμα δέν είναι άπλή υπόθεσις, άπαιιτεΐ σύστηιια. Δέν πδνε άπό την Γκόλφω, στόν "Άιιλετ, οΰτβ στόν Ήλίθιο κι' οίηε στήν Ίλιάδα. Ό Λαός μας ΐτρέπει νά γνωρίση πρώτα τούς σΰγχρονους συγγρα- τρεϊς τού τόπου τού κι' άφοΰ τούς μάθη καί τούς κατανοήση, νά πε¬ ράση στούς δικούς μας πάλι κλασν /ούς στά πρωτότυπο % σέ καλές χαί σακττές μεταφράσεις κι' υστερα νά καταπιαστή μέ την γνωριμία των όίλλων, των ξένον πρώτα καί των κλασσικών υστερα. Κν' αύτό φυσικά θσ τό διδαχθοΰν, την συσττγματική δηλαδή μελέτη, στό Σχολειό τα παιδία, δπου θά τοϋς δώσουν πρώτα εύκολα καί κα- ταληπτά διβλι'αράκια νά διαβάσουν κι' Οστερα, σιγά- σιγά, κι' δσο ά- ναπτυσισωνται πνευμαιτικά, θά τα περάσουν στά πιό σοβαρά ?ργα ώς πού νά τα μυήσουν στήν τέχνη τοΰ Σοφοκλή καί τοΰ Εύριπίδη. Τστερα καί γιά κείνους πού ξέ- προσφέρουν άξιολογες ΰπηρβΰί»ς πτό Λαό. Καί πρώτα, πρώτα, ιτρέπει οί περιοδεύουσ'ες αντές Βιδλιοθτικες, νά φύγουν άπό τα χέρια της προ- εδρίας τής Κυβερνήσεως ποΰ τίς χρησιμοποιεϊ σάν μέσον προπαγάν¬ δας καί πού είναι όργανωΐμ,ένες μέ την προχειρότητα πού είναι τα πώντα όργανωμένα στόν δύστυχο αυτόν τόπο καί νά ΰπαχθοϋν στήν άρμοδιότητα τοΰ 'Τπουργείου τής Παιδείας ή, νά δοθούν στά χέρια 6νος είδικοΰ Όργανισμοΰ πού νά τίς; όργα·ν·ί>σει όπως πρέπει καί
νά τίς διευθύνη καί νά τίς φρον¬
τίζη. Στόν Όργανισμο αυτόν πρέ
Λει νά μποϋν καί ΆκαδημαϊκοΙ καί
άλλοι άνθρωποι των γραμμάτων
πού, θά τούς όρίσουν τα πν
τικά μας Σωματεϊα.
Καί ό όργανκτμός αύτός ή, ή
'Ύτηρεσία τοϋ 'Τπουργείου Παιδεί-
ος πού θά πάρη τό βάρος αύτοΰ τοΰ
Γργου, πρέπει νά έχη πάντα στό
ν ου της πώς, ό λαός μας είναι σή-
μερα πνευμαπικά πολύ άδύναμος
και πώς εχει άνάγκη άπό «κλεκτή
τροφή πνευματική, πού νά είναι δ¬
μως καί άφομοιώσιμτι καί ευπε-
πτη καί εΰγεσττι γιά νά συνέλθη.
Μέ τό νά ορτώοχαμε Ινα κα,ιιι-
όνι μέ λογής - λογής βιδλία, χω-
ρίς νά σκοτιζόμαστιε γιά την ποιό-
τητά τουςκαί γιά την καταλληλό-
ΕΨΗΦΙΣΘΗ ΕΝ ΤΩ ΣΥΝΟΛΩ ΤΟΥ Ο ΝΟΜΟΣ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ "ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΗΣ ΑΝΑΛΟΠΚΗΣ,,
Ή Έβνική Άντιτίροσωπβία
εψήφισε είς τό σύνολον τού τό
έΜλογικόν νομοσχέδιον, τό καο-
θιεροθν την ένισχυιμένην άνα-
λογιικήν. Δοθέντος, ότι ούιδε-
ιμία τροιταλογία είναι πλέον δυ
νατόν νά ύπσβίληιθη. ή συνεδ,ρί-
οοσις θά στερήται «νδιαφερον-
τος, διότι 6έν θά γίνηι συζήτη»·
σις, ιμετά δέ την ψήφισιν είς τό
σύνολον ή Βουλή θά δκχκόψη
τάς εργασίας της διά νά έπα-
λθ ή δημοσίευσις τοΰ
ΐ δλύ
ηηι ή ημς
Διο— άγματος τΐερΐ διαλύσεως
της καί ~ερί προκηρίχξεως έκ-
λσγων διά την Κυριακήν 11ηιν
Έξ αρμοδίας κυβερνητικήν
-~- επανελήφθη - ή
ρουν γράμματα, τό 6ι6λίο,
λάν ε. άπρόσιτο ή φτώχεια μας καί ι °Ρ.ί*ομε
ό σκληρός αγώνας γιά τήιν β.ο-
πάλη πού γεμΐζει δλη μας την σκέ-
ψι καί πού μδς παραλύει όλότε-
λα τίς δυνάμεις
"Εχω ύπ' δψιν μου, ότι σέ μερι-
κ£ς ΐπαρχίες καί μάλκττα σέ άξιο-
λογους Δήμους κι' δχι σέ μ,ικρο-
κοινότητες ΐντάρχουν Λιβλιοθήκες
πού ώστόοΌ οί πιότερες.μένουν κλει
στές καί τα βιδλία τους, τα δια-
σωθέντα άπό τό πλκχτσικολόγημα,
τό τρώει ή σκόνη καί τα χαίρονται
ό σκώρος καί τα ποντίκια. Κρϊμα
#ά πητε. Κι' έγώ τό ίδιο λέω άλ¬
λά, δέν μποροΰο-ε νά γίνη διαφορε-
τ,νά.
Πώς καί πότ« νά διατ5άση ό αν-
θρωπος, δταν τόν άπασχολεΐ όλοιιε
ρίς ό αγώνας γιά την έξοικονόμησι
τοΰ Ιπιουσίου; Τό βράδυ; Μά τότε
-•'έφτει Ιερός άπό την κούραστ στό
γ'αιάκι του καί πολλές φορές άπ'
αύτό τόν λόγο, δέν Ιχει κουράγιο
οΰτε νά φάη!
θά πήτε πώς άνάμεσα στόν πολύ
κ.όσμο ύπάρχουν κι' έκεϊνοι πού ϊ-
χούν καιρό καί πού ξέρουν γράμ¬
ματα, γιά νά διαόάσουν. Σωστά.
Μά αύτοι είναι λίγοι στά χωρία
μας καί γι' αύτούς τούς λόγους,
δέν θά δεχθοΰν οί Κοινότητες νά
συντηροΰν Βιβλιοθηκες. Καί οί Βι-
βλιοΰήκες έ'χουν ε*|οδα. θέλουν κτί-
ςιο ή κάθε μιά, συντήρησι, &απλα,
οιωτιαμό, θέρμα-νσι, βιβλιοθηκάριο
καί καθαρίστιρια καί πρώτ' άπ' δ¬
λα, βιδλία. Καί πρέπει νά πλου-
τίξωνται διαρκώς καί μέ τίς νέες
έκδόσεις πού δέν είναι καί λίγες.
Ποία κοινόττιτα σήμερα, θά μπο-
ρέση κι' άν μπορέοη, θά δεχθή νά
διαθέση χρήλματα, γιά την Ιδρυσι
καί συντήρησι Βιο6λιθθη«ης, την
στιγμήν πού μέναυν ίνα πλίϊθος ά¬
πό αλλες, πιό έπείγουσες καί πιό
έπιτακττ,κές άνάγκες, άθεράπευτες;
Καί τα Κοινοτικά Συμβσόλια ά-
ποτελοθνιται άπό άνθρώπους πρακτι-
κούς κι' δχι άπό έπιπόλαιους καί ό-
νειροπαρμένους καλαιμαράδες.
'Τστερα, αύτοι οί λίγοι πού ϊ-
χονν τόν καιρό καί ξέρονν γράιν
ιιατα γιά νά διαβάσουν, μποροΰν
νά έξυπηρετηθοΰν μιά χαρά μέ
τίς κινητές βιβλιοθήκες πού γυρί-
ζουν τα χωρία καί πού υπό ώρι-
σιιένες προύποθέ<ίεις, μπο,ροΰν νά ΑΙ Ι10ΑΙΚΑ1 ΪΡΓΑϋ Ο κ. -ΜΙΗΕΖΊΙ Την 23ην Μαρτίου έ.Ε. και ω- ρανΐ 1 ττψ.. σ—αχται αί Αϊολικαϊ Οργανώσεις σι/ν«κεντρώθησαν είς την αίθουσαν τελετών τής Άρχαι- ολογικής "Εταιρείας διά νά ογτγο- κείμοΐΛ/ την έΓττιβοαλλομένην τιμήν •ίς τό εκλεκτον τέκνον τής ΑΓολί- ας πού ήξιώβηι νά καταταγη με- ταξύ των «Άθανάτων» δηλ. νά γί- δτι δτι μέιχρι της 11ης Μαΐ- ου ύπάιρχει όλος ο άπαιτοΐΐμε- νος γρόνος διά την ανάπτυξιν τ&ν Ίΐρογραμιματων των Κομ¬ μάτων καί την προετονμασίαν τής οΐβξαγωγής των έκλογών )ς "Αλλωστε, ς γ 5σον τό διατα- νη Άκαδηιμαΐκός. Σεμνοιτρεΐπ·έστατα καί μέ θρη- σκευτικήν δντως τελετουργίαν διε¬ ξήχθη ή δεξίωσις ά—λή καί σνγ- κινητική. Μετά μίαν λαμ—ράν είσή- γη,σιν τού Προέδρου των ΑΙολικών Όργανώσιεων κ. Σ. Κομνηνοΰ έξα- ροντος τό Εργον τοΰ τιμωμΐνου κ. Βενέζη, ανήλθεν είς τό βίγμα ό έ- ξαίρετος λόγιος, λογοτέχνης καί λαογράφος κ. Νβοος Μηλιώρης, δσ- τις τταροχΓτατνκα «α! εύγλωττα ά- νέλυσε τα λογοτεχνικά Ιδίως δημι- ουργήιματα, τα όττο'ϊα άτΓθτελοΰν την σφΐχτοδβμένην τριλογίαν ήτοι «τό νούμβρο 31-328», την «Γαλή¬ νην» καϊ την «ΑΙολικήν Γήν» (την όμιλίαν τοΟ κ. Μηίλιώρη θά δηιμο- σΐίώσωμιεν τηρασεχώς). Ή 6αθυτάτΓ| κριτμκή ανάλυσις ήτο μία ττερίτεχνος άνατομία τής ψυχολογικης σι/νθέσεως τού Ιδίου τού συγγραφέος, την όττοίαν πα· ροκσίοίσεν είς τό ακροατήριον τ6>
σο άρτια και ζωντανά, ώστε Εσφι-
ξαν θερμά: τα χέρια «αί τοΰ κ.
'Ηλ Βενέΐζη, άλλά καί τού δμιιλη-
τοΰ κ. Νίκου Μηλιώρη διά τόν ο¬
ποίον αί έφημερίδες μας, 6 έβδο-
μαδιαΤος Λροσφυγικος Κ6σμος>
και ό ήμερήΐσιος «Κοσμος» των Ο¬
ποίων είναι άκλεκτός συνεργάτης
:ού τα προ
νά τό στείλωμε νά
βόλτα την 'Ελλάδα, δένι κά-
νομε τίποτα. Κακό μπορεί νά κά¬
νωμε κι' δχι καλό. Καί ό σκοπός
των Βιβλιοθήκην πρέΛει νά είναι
ή ωφελεία τού λαοΰ.
Μάς λένε πώς οί Βούλγαροι,
πον φοροΰν άκόμα γουρουνοτσά-
ςουχα, Ιχουν πλουτίσει δλες τους
τίς Κοινότητες μέ μόνιμες Βιβλί¬
ον) ήκες. Αέν τό ξέρ<ο αύτό μά, δέν εχω καμμιά δυσκολία νά τό πιστέ- ψω. Μά νομίζω πώς ή Βουλγαρία βρί σκεται πίσω άπά τό παραπέτασμα καί δπως λένε, έκ εί γίνεται μιά πρωτοφανοΰς εκτάσεως σταυροφο- ρία γιά την έκπαίδευσι τοΰ λαοΰ καί πώς έκεϊ, δπως σ' -δλες τίς χώρες πού βρίσκονται κάτω άπό την Ρωσστκή έπιρροή, ήμόρφοκτιςεΐ ναι προσιτή σ' δλα τα παιδία, φτω χά καί πλούσα. Καί ό "Εφορος έ¬ κεϊ δέν άπειλεΐ μέ την επιβάλη των νοαίμωιν κυρώσεων τούς κηδεμόνες πού δέν ε'χουν νά πληρώσουν την μαύητική είσφορά των παιδιών τους, όπως γίνεται στόν εύλογημέ- νο αυτόν τόπο μας, γιατί άπλού- ττατα ίκεϊ, δπως μάς βεβαίακτε ό ίδιος τέως 'Τπουργός τής Παιδεί¬ ας άπό τό βήιμα τής βουλής, δέν ύπάρχει μαθητική είσφορά. Ή έκπαίδευσις παρέχεται 6ω- ρεάν, σέ άντίθεσι μέ δτι γίνεται έδώ καί σέ πεϊσμα τής κακής καί ■ήλιθίας προπαγάνδας μας, πού με χρι πρό όλίγου καιροΰ άκόμα κα¬ τά τρόπον βλακώδη, επέμενε σώ- ιι καί καλά νά μάς πείση, πώς; πίσω άπό τό παραπέτα.'σμα έπικρα- τεϊ τό μαΰρο σκοτάδι τής άμάθει- α;! "Τστερα δέν πρέπει νά μάς δια- φεύγει πώς την ϊδρυσι Κοινοτι- κ.ών ΒιβλιότΚτκών στήν Βουλγαρία, την έπέβαλε καί ή σκοπιμότης. Όλα τα βιβλία πού φιγουρά- ςοη στά ράφια των Βιβλιοθηκών αίτών, θά είναι μαρξιστικά καί Όά μιλοΰν γιά νά άγαθά τοΰ κομιμου- νισμοΰ. "Ολα! Άπό τά,παραμυθά- κια των μικρών παιδιών, ως τα πιό σοδαρά Ιργα! Καί οί κομμουνηοτές ξέρουν νά κάνουν σωστή καί άποδοτική προ- παγάνδα. Φροντίζουν δ,τι θά ποΰν νά μην μπορή νά διαψευσθη αΰ- ριο. Λέν ίκβτΌμίζουν βλακεϊες καί η αιδρολογήματα, δπως γίνεται μ' εδώ πού σπάζουμε κατά τό λ.ε γόμενον πλάκα, πότε μέ τα φαιδρο ) ογήματα κάποτου 'Αθανασούλια καί πότε μέ τίς βλακεϊες κάποιας δλλης έΛθϊομπης πού γίνετίαι δυό ςιορές την έβδομάδα., Τέλος πάν¬ των. Μιά δμως πού παρ' δλα αύτά, ψτάσαμε στό στιμεϊο νά ζηλεύωαε ναί τούς Βουλγάρους άκόμα γιά τάς προόδους τους, δς τούς άκολου θΐσωμε πρωτα στά κεφάλαιο τής άναπτύξεως τής λαϊκής παιδείας πού μέ τόση έπιτυχία έφαρμόζουν κι' δστερα τούς άκολουθοΰιιε καί στύ δλλο, τής ιδρύσεως δηλαδή των Κοινοτικών Βιβλιοθηκών. Τό ε'γραψα καί άλλοτε αύτό. Πάνω καί πρώτα άπ' δλα, είναι ά- νάγκη νά δώσωμε την μάχη γιά τίιν έκπαίδευσι τοΰ Λαοΰ καί νά φοοντίσανμε ή νίκη μας νά είναι πλή ρης. "Οχι μονάχα ό άναλφαβητι- σμος καί ή άμάθεια μά καί ή ήμιμά θεια δπως είναι γνωσ'τό, πρέπει , φ γμα -ερί διαίλΟΙσιεω'ς τήις Βου¬ λή ς καί ιιροκηρύξεως έκλογών δημοσιευθή πρό της ιΐροσεχοΰς Πέμτττης 3 Απριλίου, δεν υφί¬ σταται έκ τοϋ Συνταγματος &υ νατοτης νά -ροσΐδιορι<3θοΰν αί έχλογαΐ διά την Ιΐηιν Μαΐου, δεδομένου δτι αδται κατά την ρητήν έπιταγήν τοΟ Συνάγμα- ος, πρέπει νά ι&ιεξαχβοθν έν- έ-έτρεττε την συνεργασίαν της τος 45, κατ' ανώτατον βριον, ΕΟΕΚ μετά των Φιλελεύθερον, ήιμερών όπτό της διαλύσεως , Την τροπολογίαν αυτήν 5 ιέγρα τηΐΓ: Βουλής. Επί πλέον, δέν ' ψοον, μετά την μεσημϋρίιαν, έξ πρέπει νά παραβίλέπΐεται καί τό Ιδίας πρωταρουλΐας, οί Φιλι:- γεγονος δτι ή χώρα τιρέτΐει νο:, λ&ΙΟεροι, άφοΰ εΐχε μεσολα- άποκτήσηι τό ταιχύτερον δυνα- βήϋΐΐ ή γνωστή ψηφοφορία είς τόν ϋπεύθυνον ιτοιλιτιΐκιήν Κυ-, την ΒουΙλήν £—Ι των σταυρών βέρνησιν διά νά αντιμετωπίση ' προτιιμήΐσεως των άρνηίγών και και δή , τοΰ Κόμιματος των Φι- λελιευθέρων. ΟΙ Βουλευταΐ τής ΕΔΑ, κα&ώ,ς και οί ιμετ' αυ¬ τής συνεργαζάμενοι, απεδόθ^- σαν είς υβρείς, γωρίς φυσικά, νά επιτύχουν τού σκοποΰ των, ό οποίος άπέ&λεπεν είς την δι- αιώνισιν της συζηιτήσ'εως είς την Βουλήν. Έξ έγκύρων κύκλων τής ΕΡΙ Ε έτονΐιζετο δτι ή αναγρα- φεϊσα Είδησις «τι ή ΕΡΕ έτορ- πίλλισε την τροιτολογΐαν τΐερί συγγενών Κομμάτων, είναι α¬ πολύτως ανακρφήις. Ή ΕΡΕ λευθέρων μΐ την ΕΓΙΕιΚ. τα ύφιστάιμενα μεγάλα προ- ( είχε έιϊέλβει ρήξις των Φιλ£τ δλήιματα. " ' "'""" ιΚοινοβουλευτικοί κύκλοι- σχολιάιζοντες την τελευταίαν ούσιαστικώς συνεδρίασιν τής Βουλής -πιαρατηιροΰν δτι αυτή κατηναλώβηι ίτχεδόν έξ όλοκλή ρου διχι είς την συζήτηισιν τού ύ~ο την κρίσιν αυτής έκλογι- ικοθ νομοσχεδΐου, άλλα είς την ώργανωμενην έκ μέρους τής ΕιΔΑ έπιβεσιν εναντίον των ■πλειοψηΐφούντων Κομμάτων δύναται να κατηγορήοηι τούς Φλλβέ δ έφγον η Φιλεΐλευβέρουις, δτι κφγ ε.1ς τειχνάχίιματα ή είς τι τό μή εντίμον. Ό βράμος είναι 4νοι- κτος δι' δλα τα Λλ,λα Κόμμα- τα τα όποΐα δέν δχουν ιταρά ν αικολουθήσουν τό τκχράιδειγμα των Φιλελευθέρων, νά κατ£λ- θουν δηΐλαδή είς τόν έκλογιχόν όίγώνα καί νά ζητήισουν την ψηιφον τού Λαοϋ, μετέρ(οντα παρατηροθν ο των Φιλελευθέιρων, νά ΊΗ ΕΡΈ προέδαλεν αντιρρή- ι είς την β' κατανομήν έφ δσον σεις μόνον διά την συνεργααί- ! συγικεντρώσουν* τα 25% των αν μετά τοΰ ΆγροτικοΟ Κ6μ- ι ψήιφων. ματος. καθ" όσον τοθτο έχει Ι Δέν είναι δμως 6ρ8όν, ώς Ιβιασικήν γραμμήν ιτολιτικης -αρατηροθν οί αύτοί κύκλοι σαΐφώς αντίθετον πρός την τοΰ " ' "' ""Λ" """" Κόμματος των Φιλιελευθερων, ένώ αντιθέτως ή πολιτική των Άγροτικών -ληισιά·ζ::ι πρός την γραμιμήν τής ΕΔΑ. Έπομ.: νως, τονίζεται έκ των αυτών ικώκλων, δληι ή εΐδησεογραφία πε,ρί δήθεν ευθυνής τής ΕΡΕ δια την ματαίωσιν της ψηφίσε¬ ως της τροπολογίσ); περί σογ- γενών Κομμάτων, είναι σκότι- μος. Είς την πραγιματικότητα την ευθύνην φέρει αποκλειστι¬ κώς τό Κόμμα των Φιλελευθέ- ρων. "Ε Εγκ«ροι κύικιλοι των Φιλε- λευθέρων έτόνιφν δτι τό Κόμ μα των κατέρχεται αύτοτελώς είς τάς έιΐιικεΐιμένας εκλογάς καΐ £χει —ειποίθησιν έιτΐ την εΊκ- λόγικην τού ιχιατίοτχυσιν. Κατά ί&έχθη τροπολογίαν, ί| όποΙοΓσυνέιτειαν, προστϋθίεται. ουδείς Ο ΑΝΑΠΑ! ΤΟΥ ρς ηρ Χ^υοοστόμου. Ό Μικρασιατικός Π ρ ό ς Τόν Δήμαρχον Αθηνά Ιω ν Κύριον Παυσανίαν Κατσώταν δ Δήιμαρχος Μ. Σμύρνης κ. Καρύλλος απέστειλεν τό χά· τίΛ.6ι ίγγραφον έν σχέσει μέ τό μνηιμεϊον τοϋ ΐθνομώρτυιρος „ Χρυσοστόμου 'Αξιότψιε φίλε -., Δήμαρχε, Ώς καλώς γνωρίζετε μΙ απέριττον γωνίαν της μικράς -τ.λατείας οτιισθεν τοΰ "ΙεροΟ Μαοϋ τής Μητροτϊόλεως, κο- σμεΐ ό Άν5ριά;ς τού έθνομότρ- Μητροπολίτου Σμύρνης "Ελληινι-'τα τροθνται 6—7 Κόμιματα, τα ό- |σμός — τόν οποίον Ιδιαιζόντως τουλοχχιστον αιιό τοΐα διαβέτουν ενδεχομένως 1 £,μπρακτως έτιμήσατε Άν:ριάντ δ ούτοκΐν τροθνται 67 μιμ, |σμός τόν οπ ζς ττοΐα διαβέτουν ενδεχομένως κ(χ1 £,μπρακτως έτιμήσατε -- 5% Εκαστον των ψήφων καί ν4 |τ- σεπτήν μορφήν τοϋ πνευ- εσοδον καί δξο διεκδικοϋν ττερισσότερα δικαίω , στςκοο τού ηγέτου Εχει ,βοθ:··'νά τοποθετηιθοθ ματα από ένα Κόμμα τό όποι- ι ^ ςωμ£νη εις τσ μυχΐα έμπόδα δ βά εντρώστΐ μόν χ αιιό τηΐ Άν:ριάντος διάόοο» * είσοδον καί δξοδον - νά τοθθ όν θα συγκεντρώσηι μόνον τού τα 25% ή καί τίερισεότερο:, ως πυστεύει. Τό Κόμμα των ριζωμένην είς τα τού. της . ___ Επίστευεν δμως καί πι- στεύει ότι ό Χρυαόστομος ώς πλέον μορφή έπικειμένην έναρξιν τοΰ έιχλο- γυχοθ αγώνος, να άνατοτύιξη τα):, αντιιθέισιεις τού πρός την Ε. Ρ.Ε. καί την Άριστε-ρίαν καί νά τονίσηι δτι ή σύΐμπτωσις άν- τι(λή»_ιεων μετα της ΕιΡΕ επί τοΟ εκλογϋκοΰ νόμου θ4ν προ- Οποθΐτει κοομμίαν όίμβλυνσιν είς τας αντιθεσεις. αί οποίαι ύφ ίστανται μεΐταξύ των δύο Κομμάτων. της δεν ,έμπόδια6πωςείςτ^ ■ ιιιους τού Ζα-ιεΙοο Μόνον διά των μ^ των -τα Λποϊα οτο,ν έπιβάλλεται ν« 3 Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝ1ΚΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΥΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΣΜΥΡΝΗΝ |ΛΪίζ ΣΧ°λτίς Καλλιθέας, γιά τό γι- πού θά παρουσίαζαν <τά «αιδιά τού» μΓς σκόρπ σαν ρίγη πατριωτικιον α τ νν/-Αττί-*τ τγγ>χ>τατ ντττ | οι>τασμα τής 'Εθνι,(.Γ)ς μας Άνε- κα'ι τό τόνιζε μέ ύπερηφάνεια: συγκινησεων, δλοι επαιξαν αρίστα,
,(- —4, ■!:..„ £„..„ ι ·'ί6.ίπι.> λ/ Λ-ήιιππνρ ί'ινηπη- ηιι ί)οκι.ιιασΐ4.ένοι ίιθοποιοί.
ΑΙ 2ΧΟΛΙΚΑΙ ΕΟΡΤΑΙ ΕΙΏ. ΤΗ (ξαρτησίας, γενήκαμε γιά λίγο ξανα
ΕΠΕΤΕΙΩ ΊΉϋ 25ης ΜΑΡ-
ΤΙΟΤ ΕΙΣ Ν. ΣΜΤΡΜ1Ν,
Όλα τα δημοσία καί Ιδιωτικά
σχολεΐα τού πσοαστε'.ου μας
σαν μέ μεγαλοπρέπειαν την "Επέ¬
τειον της 'Εθνικής μας Εορτής.
Ιδιαιτέρως αναφέρομεν τό
«Κιονστάντειον> Λύκειον δπου εις
ειδικήν συγκέντρωσιν των μαθητών
καθώς καί των γονέων καί κηδεμό-
ιυ}ν ωμίλησεν ό καθηγτ|τής κ. Κων¬
στ, αντής εξάρας την διπλήν σημασί¬
αν τής Εορτής είς έμπνευσμενον
καί μεστόν Έθινικύ>ν έννοιών καί
παραινέσεων λόγον τοβ.
Ακολούθως ή μαθητική χορωδία
τής; σχολής άποτελουμέντ) απο μα¬
θητάς τής δης καί 6ης τάξεως τοΰ
κι' εμείς παιδία. ιΗ ψυχη μας φτε
ςούγιχΐε καί ξαναγΰςισε στά Θρα-
ό ^
νία, στά μαθητικα μας χρόνια.
ζωι, πού πέρασε, στα χρόνια έκεϊ-
%α πού ζήσαμε στι; «χαμενες πα-
τρίδες», στά σκλαβωμένα χώματα
.ιου αφίσαμε τα ίερά κόκκαΛα των
πατέρων μας. Ξύπνησαν μεσα μας
άναμνήσεις, ξύπνησαν αίσθήματα,
ζηλεύαμε τότε τ' άδέλφια μας πού
ι,οΰσαν λεύτερα καί έννοιωθαν την
γλυκειά πνοη τής Μάνας—Πα-
τρίόας. Όραματιζομεθα την ενδο-
ζη Ίστορία τη;, άπ' τα παληά τα
χρόνια, τον Μαραθώνα καί τίς θερ
μοίΐύλες, τούς άγώνες των Ήρώ-
ων τοΰ 21, τίς θυσιεζ τους καί τα
πι χάμια τό αίμα πού έχυσαν γιά νό
Δημοτικοΰ σχολείου καθώς καί άπό Ι ξονακερδίση την λευτερια της.Καρ
μαθητάς τοΰ Γυμνπσίου έτραγοΰδη- ΤΕ«η"τ™'Ε ν.«1 τλν λιν.ή ιιπγ λρ.ιπρ-
σαν διάφορα πατριιοτικά Έμβατή-
ς>ι.α, οί δέ μαθηταί τοΰ Δημοτικοΰ
βχολείου άπήγγειλον διάφορα ποιή-
ματα. Ή δλη σχολική έορτή Ικλει-
τερούσαμε καί την δική μας
ρια, άλλά ή ζωή κί'λησε καί τα γέ
γυνότα ήλθαν δχι δπως τα ποθού-
σαμε, Άντί τής λευτεριάς μάς ηλ-
Όε τό ξερίζωμα. Οί δασκάλοι μας,
οί ίερεΐς μας, οί ιρόκριτοί μας, και
Κηοε'μόνων «Ή Μέριμνα», διεξή-
θ ώραιοτατη Έορτη είς την αι-
θ Ε
σεν μέ τόν Εθνικόν "Τμνον υπό τα Ι οι ιεοει5 μα5' οι '»ϋ»»κ«ΐ""»ι. μ·",, ™·ι
*. , , , ' τόσοι άλλοι γνωστοί καί άφανεϊς
ζωηρά και παρατεταμενα χειροκρο- τ »
τημ·ατα των παρισταμένων.
'ΕΙπίσης υπό τοϋ Α' Δημοτικοΰ
σχ^ει^υ τής πόλεώς μας τχί σννερ-ι έ η Λή
και του συλλόγου Γονέων και | ^^^ ^ δ]/
ήςς καιτακρεουργήθηκαν, Εγιναν
κ.ι' αύτοί όλοκαύτωιια τής πίστης,
των άγώνων καί των θυσιων πού
ή
ιότιμε κ. Δήμαρχε,
τοι μου φίλοι, σας εύχαριστοϋμνε
ααν δοκι.μασμένοι ήϋοποιοί.
.-. Γ--- , ..... *|Η χορωδία της σχολής μέ έπι-
γιά την συμπαράστασί σας καί την ν.εψ-αλής την καθηγήτριαν κ. Άν-
ιαιή πού μάς παρέχει ή παρουσια θην Βαφειάδου, ?·ψαλλε ΰμνους
σας. Σας λέγω, τό δ,τι θά δήτε σέ Ιΐατρ.ωτικά ποιήματα άπήγγειλαν
>ίγο πάνω σ' αύτην την σκηνή εί- οί μαθήπριες: Μαρία Άθανασίου
•^αι φτιαγμένο άπό *ούς ϊδιους τούς ι την προσευχή τοϋ Διάκου), Χα-
μαθητάς τής Σχολής μου. Έγώ [ ρούλα Κούνουπα (την Δέησι) καί
..-. _ΐ ------ί.&^ι^Λ.' ..„.. .,ΗΑ«ΜΥ1ΤΠ; ' , ,,, Λ/'ΛΓη,τη τπΓ, Ρ1ι'>ηη>νη). ίι Κτ>θ.
και οί συνάδελφοί μου καθηγηταί
τους, δέν εχομεν νά προσθέσωμεν
τίποτε άλλο γι' αΰτούς,
τ ο) ν μ,αθητών μου είναι γνησία κλη
ρονομία των άθανάτων προγόνων
μας. Τώρα θά σας πασουσιάσουν τό
ιόν θάνατο τοϋ Βύρωνα), ή Κυρ.
Ίι ρδανοπούλου (τόν Γέρο Ματρώ
ή ψυχή ζ0) καί ή Ίσιοώρα Κλωνιδάρη
,Λθίημα στόν Καραολή καί Δημη-
τρίου).
Στά τρία μονύπρακτα πήραν μέ
υλο πατριωτική εξαρσι την σηιμερ - ρος οί κάτωθι, μαθηταί καί μαθή-
νι'ι τους παράστασι. τίναι μία μι- τριαι: Μπάς Ευστ. Χαντζάκτ>ς Γ.,
άνήκει μόνον είς αυτόν, άλλά
είς τό Πανελλήνιον ·καί σύμ¬
παντα τόν Χριστιανικόν κό-
ομον καΐ θά έπριεττε ώς ίκ τού
του ό Άνδριάς Του νά κατέχη
την έμπρέπουσαν θέσιν είς την
καρδίαν της ·πρ<οτειοουση/ς ή τουλάχιστον είς την κεντρικήν πλατείαν τής Μητροπόλεως, «ασμός πρός τήν χώρου, οϊιου δριάς τοΟ τυρος τού γένους" Μέ τήν β*βαι δίκαιον αΐτηιμά άσμένως άιιοδεκτόν) ρακαλοθμεν κύρι£' Ατυχώς τουτο δέ* έπραγ,μα- ^ τοττοιήθη. "Εσχάτως ιμόνον ύπε Ι Τ η ροϋ Μαοϋ τής Μηιτροπόλεως, διαρρυιθΐμιζομένου καταλλήλως τού Λκεΐ χώρου κατά την γνώ μην ιέξεχοντος καλλιτέχνου. Ύμεΐς βεΓίαίως, Κύριε Δή- εΐσθιε ξένος ιτρός τάς νΐ| τους παρο«ΐταοι. τιναι μια μ,ι- τΐη,Μ. ι,Λίΐ^.^ υ%,ν*. .^^, .,„...„ . ., ( _ <ιίή προσφορά άπό την χΐπόσχεσι Κρουαζιέ Κ , Λαδάκος Δ , Καμινά Ι , ^^5 τού δίνουν πρός την Πατρίδα μας, Ι (}γς θεοδ., Βαφειάδης Δ., Κορνέ- | ττ1ν α^ι° 5τι θά κάνουν τό καθήκον τους χύ- ζος Γ., Δούναβτνς II., Ήλιάδης Κο ρ^1^^ ( νοντας καί τό αίμα ιους άκόμη, ο- σμάς, Χαρδαβέλα 'Ελένη, Άντωνι- |Προεορΐι τα% βρεθή σέ κίνδυνο ή λευτερ ά όδου Βιδή,, Δώριζα Αίκ., Ίορδανο πούλου Κυριακή, Γεράρδη Ίουλία, Καλλογιάννη "Ολγα, Κατσαροϋ Κιτίδου Παναγ., αρχικώς άποφάσεις διά την το ^οθέτησιν τοΰ Αδριάντος, Πιθανώς καί αί σηιμεριναί οικονομικαί συνθήκαι νά μή έ- π'τρέιχουν τήν έτΐανόρθωσιν, σι,μφώνως τη ρηθείσυ νεωτέ- ρα ύποδείξ-ει. Δέν είναι δ·μως επιτετραμμένον νό: τταρατείνε- ιαι πλέον οθτε καί μίαν ημέ¬ ραν ή σηιμιερινή καταπάτησις καί ώσέβεια πρός τόν όλον χώ ρον -πέριξ τοΟ Άν&ριάντος, την ΐερότηίτα τοϋ όποίου ουδείς ι νά αμφισβητήση. χάρις είς ή ^ρ ν ύιτό την Φιλικώτατσ ΑΘΑΝ. ΚΛΡΥΛΛθτ Δημαρχος Νέας £„ Κυριε Διει>θι»ντά,
'ί2ς πρόεδρος τού «Π
κου Συνδέσμου Άστεγων
-,ων Παιλ.. ΚθΜίΐνια;, «,„
χςίΌκτίν μόν χαί δημο,^,
νά έκφγάσω τάς θη^μάς
χαριστίας έκ μέροιι; τώ» μ
τοΰ, είς τόν έξαιοιτυώ
ρον 'ί-αλλήλον τόν φύ^
Λ)νττ|ν Λ. Κστοικίος τοΟ
γϊίου' Προνοίας χ Άίαν,;
Οί
αν,
Κρατικοί λειτουργο'ι ,ιέ
άά &
ς
ο,τοία έμφορεϊίτοι ό χ
μουν δχι μόνον την
άλλά καί όλόκληυογ
Ιδιαιτέρως δέ τό 'Τ.ι
έκείνα, β:
νθη ώρη ρη
θουσαν τοΰ κινηαστοθεατρου Ε-
τ χωματα θα κάνη να Εανα-
φυτρωση στή σχλάδα γη, ό σπό-
'/Ε ύ ^ θέ
φρη ή
ά- νθς'τοΰ/Εθνονς πού ^ θαμμέ-
να ριχτουνε
μας.
άπό τα συνορα
Γ__,. Αν τό πετύχωμε αύτό καί
πρίπει νά τό πετύχωμε, γιατί δέν
έξαρτάται παρά μονάχα άπό την
καλή μας θέλησι, δλα τα Λλλα, δ¬
λα, θά πά·νε καλά. Τότε ό τόπος
θά εύημερίση στ' άλήθεια καί τό¬
τε θά προβάλη μόνη της έπιτακη-
κά
μων Κοινοτικών
Γ.ιίγγειλαν διάφορα πατριωτικά ά-
σματα πολλά δέ σκέτς έπαίχθησαν
ι'υΜ σκηνή ς υπό μαθιιτών καί μαθη-
τριών τής Ε' καί Στ' τάξεων τής
σχολής.
Πολλοί γονείς καί κηδεμόνες πα¬
ρηκολούθησαν την ωραίαν πράγμα-
τι "Εορτήν χειροκρο τήσαντες θερ¬
μώς τούς τροφίμους τής σχολής
κκθώς κα τό διδακτικόν προσωπικόν
κσί Ιδιαιτέρως τόν διευθυντήν τής
σχολής κ. Άναστασ.άδην.
Ωσαύτως υπό τοΰ 2ου Δημοτικοΰ
σχολείου τήν Δεύτερον τό πρωί υπο
τΛν μαθητών καί μαθητριών τής
σνολής έωρτάσθη μεγαλοπρεπώς ή
ίπετειος τής 'Εθνικής μας έορ-
ής τοΰ διευθυντού τής σχολής κ.
Μηλιώρη έκ.φωνήσαντος τόν πανη-
■νυρικόν τής ημέρας.
Μέ μεγαλοπρέπειαν έπίσης έωρ-
Τ(>σθη ή ΐθνική έπέτειος τής 2ΰης
Μαρτίου υπό των δημοτικών σχο¬
λείων τοΰ προαστείου μας 8ου, 4ου,
5ου καί 6ου καθώς καί νπό τόν» όρ-
φανοτροφείων «"Αγιος, Ανδρέας»
ναί «'Εθνικής Στέγης».
Ιδιαιτέρως λαμπράς ήτο ό έορ-
τασμός είς τα Γυμνάσια τής πόλεώς
ι.σς είς τα όποΐα ώμί/.ησαν οί κ.κ.
Γυμνασιάρχαι πρός τούς μαθητάς
καί μαθητρίας των δύο Γυμνασίων·.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΕΙΣ ΤΗΝ
του.
Τα άτομα έ'ρχονται καί παρέρ-
χονται, μά οί γενιές δέν ξεχνοΰν.
Οί δασκάλοι μας είναι οί καλλιερ¬
γηταί, οί έ.μψυχωταί καί ο φορεϊς
των πόθων των γενεί&ν πού πέρα¬
σαν, πρός τίς νέε; πού ίρχονται.
Λύτός είναι ό "Ελλ.ην διδάσκαλος,
"όν εΐδαμε, δταν ιιέ συγκίνησ.ν ά-
κΐ'ύγαμε τόν Διευθυντήν τής 'Εμπο-
ρικής Σχολής κ. Χριστ. Σπΐνον ά-
τό βημα νά μιλά γιά τό Ιργον
Τα λίγα αϋτά λόγια τοΰ κ. Σπί-
νον, δείχνουν δτι ή Φυλή μας, 8-
χ(Λ·τας τοιούτους Σπορείς — διδα
οκάλους, δέν παόκΐιται νά έξαφανι
οθί, ποτέ. Ή "Ελλάς δέν γεννήθη-
κε, γιατί κάθε τι πού γενντέται πϊ-
το0
ι,ιςρρ., Λΐτιυυυ "«ν»·ϊ.. --*''»» Ι Κω< ·γμων κ. Μ(-ρία, Τριπολιτσιυ.του Ελένη, Κα ^^ με ύ Δημου ΆΟηιναίων καίτΐροσωπι- είς , ρ οαμάνη Βερονία Πχτέλη Σωτηρία, Ι εμφάνισιν μέ αξιώσεις ες Ιπαθοπούλου Έλί-θ, Κάπα Δέ- °φοΡ« τό πράσινον, τα άνθη, τόν €μτΒροσθιεν τού Ανςριαν- σ.τ,ο να, Τρουδά θεοδώρα, Άρμά- φΡ ρ τόν €μτΒροσθιεν τού θοίνει» Ή Ελλάς είναι Πνεΰμα— | „" Μαίρη καί Στοατή Άντιόπη. ά ή Ή προπαρασκευή τής. παραστά- σεως έπέμελήθη υπό των κ κ. Χ. Μαγκωνάκη καί Ν. Τραχανά. Οί '-ς Ιγιναν άπό τους κ. ΔηΊΐιουργία, υπήρξε, ύπάρχει και θά υπάρχη. Καί τώρα λίγα γιά τήν παρά· στασι. "Ο,τι προαναφέραμε δέν τα Ρ- γραψε ή πέννα μας δέν τα γένΛ~- αί, τό μυαλό μας, μάς τα ένέπνευ Γ,αν, μάς τα είπαν, μάς εκαναν νά τα νοιώσουμε οί μαθηταί μέ τα δρ- γα πού μάς παρουσίασαν. Ό «Σαμουήλ» τοΰ Γιάννη Μαγ λλή, <Ή "Ελλάς καί 15 χώρες της» τοΰ Χ. Μαγκωνάκη, «Ή Κύ ΐρος στίς ΐπάλξε,ις της» τοΰ θ. Πέ τρου, είναι ή ίδια ή ζωή καί οί πό οαοτασιν έτίμησαν άρκετοί έκ. των θοι τοΰ Γένους μας. δλες τίς 'Επο- ί,ιμ0τικών σχ-μβούλων, ό διοικητής 7.ίζ· , χοϋ Άστυνομικοϋ Τμήαατος καί τος βωμόν καί τό πρό αότοΰ εθπρειτές μικρόν κιγ>κλίδωμα.
Τ' ανωτέρω δμως έξουοετε
ροΐ,νται άπό τήν ασχημίαν τής
πλατείας, ή όποΐα εχει
είς σταθμόν αύτο-
κ. Ι. Άγγελόπουλον καί Ι Άνα- ■—,------■ ■ , ■ . , ■ . _,,
στασιάδην υπό την επίβλεψιν τού κινητών καί άπό την &εβηλω-
καθηγητοΰ κ. Α. Τσόμπου. <^'ν των νωτ τρ4; ιο« -ηκνε—
την άοιβήν χαΐίΐ*™νΐ
την ταχϊϊαν ούβμιοιν «»ι^
μάτων, των Μ* Λ λεε»
σμος άνάγεται (1; ~
V»
τητά τού. Διά ταδιιι τΛ («{{ίι
τάς θερνοτέρβ; ιιη Μΐ«ν«ιιι;.
έκ μέρους τού Σ4λέγον
την δι'>λ.ϋ>σιν
γν(ί>μονες.
Κνχαοιβτών διά
Διατίλώ
ΠΑΝ. ΚΤΡΙΑΜΙ
Πρόϊδρος
τα π
μα?
Ι
ψ Η Φ Ι ΙΝΑ
Τό Διοικητικόν Ιφ
τής "Ενώσεως ΣμυρναΙων·
ίτν
:αιι, ώς
Τελειώνοντας έκφράζομεν τα
εΰ) αρ στίας των μσ,ΰΐίτών πρός τόν
Δημοτικόν "Λρχοντα διά τή προσ-
η:ι,ράν του, πρός τόν κ. Αίμίλιον
έτιχειρηματίαν τυΰ Μιραμάρε κα-
. μο το3 κ. ΣπυρΙίωνος Ν. Παυ ή "Επιτραπή τοΟ
τως ετιί τφ θλιρ:ρ<ί βν><# ϋ €ά οθ Ιί^ξ (Συνέχειβ έκ τής α' σίλίδος) λέςεις (άπό πολύν καιρό θά τό έ- ι «ως καί σέ δσοτ: ορκιζόμενος πρόσλτντ.ος όνομάζεται πιθυμω). Στό (έπι&υμδ) ίπρεπε νά ! την εορτήν τους. Η ΕΤΑΙΡΙΑ^ ΤΩΝ - ΦΙΛΙΚΩΝ 1821 ΑΠΡΙΛΙΟΤ Τστερα άκολούθησε σιωπή. "Ο Απόστολος άκουγε τούς χτύπους τής καρδίας του κι' Ινοιωθε τό αΐ- μα νά κυλάη καυτό στίς φλέβΐς του. Άντίκρυ ό μπάρμπις του στεκόταν μέ τα μάτια στηλωμένα πάνω στβ χρυσό εύαγγίλιο. Ό έπίσκοπος κοί- ταζε τό νέο ανθρωπο καί χαμογε- λοΰσε καί μονάχα κεϊνος ό γίγας ά- πόμενε ψυχρός -.-.αί άσυγκίνητος. Σ-ιό τέλος ό Μαυρυγέννης Ικοψε Γή σιωπή. Ή φωνή του δυνάμωσε άκούστηκε μέσα σ' ού- Η^Ι Ν. Σμύρνης επί τή ! 5«Φ^«ά «Λ άκούσττ,κε μέσα ο έπτ-τείφ της 'Εθνικής μας Εορτής,1 ΛΓ, τΐ> *°λωττι στοα ^^ σαν
τγις 25ης Μαρτίου ώργτάνωσεν πά-1 πανα:
νηγυρικήν συγκέντρωσιν των αελών
ς
οο, δτκος ττολύ σύντομα άξι-
«θη της ίδίας τΐιμης καί γίνη άχα-
δημαίκός συνάδελφος με ίκεΤνον,
τόν οποίον τόσον επαξίως ετίμησε.
Λ. θ. ΤΑΚΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
ΜΙΑΔΙΚΑΙΑ ΠΑΡΑΣΗΜΟΦΟΡΙΑ
Ή Α.Μ. ό Βασιλεύς ηύδσκησε
να άττονείμη τόν άργυρόν Σταύ¬
ρον Γεωργίου τού Α' είς τόν κ.
Γρηγόριον Β. Δερβισόγλου, έκ
Σπάρτης Μ. Ασίας, άττό τριακον-
ταετίας έγχατεστημένον έν Λυών
τής Γαλλίας, διά τάς —ρσσψερθεί-
σας παρ' αύτοθ ύπηιρεσίας πρός
την "Ελληνικήν Κοινότητα τής ώς
άνω Γαλλικής "πόλεως καί διά την
ηθικήν καί ύλικήν συνθροιμήν τού
διά την ανέγερσιν 'ΕλληνορΘοδό-
ξου Ναού.
Τό αύτό τταράσηιμον άττενεμήθη
καί είς τόν ρέκτΓ>ν Γεν. Πρόξενον
τής "(Ελλάδος κ. Ραούλ Παπαδού-
καν καί είς έτέροι»ς ττέντε διακε-
κριμένους Έλληνας της ώς άνω
'αλλικής μεγαλουπόλϊως.
ων άπ'
ην μιά ώς τήν Λλλη δκρη της
Έλλάδας Βιβλιοθηκών δμως πού
θά μπαίνη κανείς μέσα μέ έμπι-
στοσύνη, δφοδα καί μέ 6αθύ σεβα-
σμό. Πραγματικήν Βιβλιοθηκών
ναί δχι κέττρων εξυπηρετήσεως εύ
τελών σκοπών δπου νά διαστρε·
δλώνεται ή άλήθεια. Βιβλιοθήκην
ποϋ θά είναι όλοκάθαρες καί όλό-
δυοσες πηγές ποικίλης μάθησης
κπ) πραγματικές όάσεις γενικής Εε
κοΰρασης.
"Ετσι πρέπει νά κάνωιιε Νά γε¬
μίσωμε πρώτα τό δδηο μας κεφά-
λι μέ γράμιιατα κι' υστερα τα ρά¬
φια των Κοινβτικών Βιδλιοθηκων
μέ λίμπρα, γιά νά μποροϋμε νά τα
χα^ρόμαστε εμείς οί ΑΎΘρωποι κι'
δχι ό σκώρος, οίτε τα ποντίκια.
ΑΤΓΟΤΣΤΟΣ ΣΚΛΑΒΟΣ
Ο ΔΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΗΗΣ
Δέχβται Βηλ·οδ 7 ■λακεΐα Ά
νίο« Εονσταντίτοτ ("Ομόνοια)
9-1 «αί 4-6 μ.α. Τηλ. 55.381
ΑΦΡΟΔΙΣΙΑ-ΔΕΡΜΑΤΙΚΑ
ΑΦΡΟΑΙΣΙΟΛΟΓΟ2
ΙΑΤΡΟΧ
Κ. ΠΑΝΑΓΐαΤΟΥ
28α (Πλατβϊα Βάθιις-—ηαΐ
•Ομόνοιαν) 9—19, 6—8
Τηλέφωνον 58.708
της.
Μετ' είσήγησιν τοΰ προέδρου αυ¬
τής κ. Πάνου Χαλδεζου ό Άκαδη-
μαΐ'κός κ. Γεώργιος Αθανασιάδης -
Νόδας έξεφώνησαν τόν πανηγυρι-
ν.ο·ν τής ημέρας μέ θέμα «Ή
τοό "Εθνους».
"Η δλη έορτή ίπλοισιώθη υπό ά-
παγγελιών καί τής μικτής χορωδίας
τής ΕΣΤΙΑΣ.
ΜΕ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑΝ ΕΤΕ-
ΛΕΣΐΘΗ Η ΔΟ3ΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙ
ΤΗ ΕΠΕΤΕΙΩ ΤΗΣ Ε3ΘΝΪΚΗΣ
ΕΟΡΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΑΟΝ
ΊΉΣ ΑΠΑΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ
Μέ Ιδιαιτέραν μεγαλοπρέπειαν έ-
τελέσθη είς τόν ιερόν ναόν τής Ά-
^ίας Φωτεινής τοΰ προαστείου μας
οοξοολογία >έπί τχί 'Επετείω τής 'Ε¬
θνικής μας Εορτής τής 25ης Μαρ¬
τίου.
Είς τόν ναόν προσήλθεν ό Δη¬
μαρχος Ν. Σμύρνης κ. Αθαν. Κα-
ςΰλλος δστις καί εξεφώνησεν τόν
πανηγυρικήν τής ημέρας, οί δημο-
τικοί σύαδουλοι κ κ Ματζουράνης,
Δαδιώτης, Πανάς, Κεχαγιάς, Μαν-
τϊωρος, Μεσολογγίτης καί αί κ. Πά
ςαπαντάκη καί Άργυροπούλου κα¬
θώς καί άντιπροσωπΓΪα των δημ.ο-
Γιων καί ίδιωτικών σχολών μετά
των λαβάρων τιον. 'Επίσης είς τήν
δοξολογίαν παρέστησαν καί τα το-
πικά σωματεία τής πόλεώς μας με-
τσ των λαβάρων των καθώς καί οί
τρόφιμοι των όρφανοτροφείων «Ά-
■^ίου Άνδρέον» καί 'Εθνικής Στέ-
γης·
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΛΛΜΘΕΛΝ
Η ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ
ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΜΠΟ-
ΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ
ΕΠΙ ΤΗ 25. ΜΑΡΤΙΟΤ 1&2ι
Στίς 28 Μαρτίου τήν περασμένη
Κυριακή, στήν θεατρική παράστασι
ποΰδωοχιν στόν κινηματογράφο ΜΙ
ΡΑΜΑΡΕ οί μαθηταί τής Έμπορι
τίλειώνη κάθε φράση καί ή άπαν-
ττ,ση πού θαρχόταν ήταν_(χ«1 έγώ ' £|Σ ΤΗΗ Ν|Κα,αΗ
ό όττοΐος ακολούθων τα την
α το3 αειμνήστου πά- συνελθόντες
καί των θείων τού , κτως_ετΐ1 τφ
Παυλίθη, Ι6μΐτό?ων ! τι τού 6«*ά"°«5 "
..^ασιατών, καλών Χο.ατια-1 τάτοο Μητροπολίτον
νών καί τΐροοδευτικών ώνθρώ- | ^^ κνρΟγ ΐΑΚώΒΟΥ
ΧθΙ' ΓΛΒΡΧΗΛ,ΛΗ, ^^ ^^^ Πβώ-* -«
...... τόν "......... *.....
νέ.., που
καί κλαδί έληάς
το ίδιον). Χά διπ/.ώματα των ίε-
ςίαιν ήταν τετράγωνα μέ 6 κθλλώ-
έλας σταύρος
κάθε πλευρά,
άκόμα καί δυό σημαίες, μέ τούς
Ε-οουληάδες τής Γαλλίας κι' έ'να δό-
ςυ. Σέ κάποιο δίπλ^ωμα, πού είχε
χ6 σχαυρύ σέ μίαν ακρη ήταν χα-
ραγμένη ή λέξη (ελευθερία) στήν
όλλη δκρη (θάνατος) μ' αύτές
τίς δυό λέξεις σημειωνότανε ή άρ
Τό
τίου ό
Νέων, ή
Νέων, καί
Φοιτητικός
διωργάνωσ-να ύατο κοινοθ μίαν ω¬
ραίαν καί ΤΓρωτότι/πΌν ττατριωαι-
ιρυπαινόμενον χώ
ρον ,ι' εΐδικοΰ εύπρεποϋς κιγ-
6ί.ΐ: ι,ίοΙ αί 66βηλοι χεϊρες είς
των. Ε 0-
εΐς τρόπον
άσε
ε του. Τόν ζύγνωμον^Ομεν
τιμώντες την Ιεράν
μαρχϊ. δπως, ε.'
έέ
Κύριε
Δή-
καί
τεκνΟυ
" Ενωσις _δ"·ά
κΓ.τικοΰ
ή πανηγυρικός λό-
ς η
γή καί τό τέλος ΕΑ= θάνατος οί. ^ Υ? έκφωνηθη πανηγυρος
Γ - » , ν,, Ε , Γ ι γος έξετελεσθη το κατωτέρω ττρο-
ι.νεις δΓΛΐβναν χαι άλλα■ ΟΒΛωμα-Ι ^ ^ 6 ^^ & αν;
£ δ
—"Εδέχθη είς την έτοχρίαν
τοΰ γένους τόν Απόστολον Μαυρο-
γένην καί γίνεται άοελφός καί μέ-
ος τής έταιρίας κατά την ήν ΰπό-
Γχεσνν έδωκεν ή όποία στέλλεταιτού
πανευγενεστάτου δρχοντος τοΰ γέ¬
νους ημών Θεοδώρων Νέγρην δπου
διά προσταγής τής εΰγενείας του
κατηχίζω τόν είρηαμένον...
'Τπόσχεται ό κύριος αύτάς...
νά έπαγρυπνή διά γο δφελος τής
έ-.αιρίας καί κάθε κιιημα δπου κά-
ιινει δι' αύτην νά γίνεται μέ την
διαταγήν καί γνώιιην και μόνον οί
δύο ύποφαΐ'νόμεθα ΰπογράφοντες
διά δυό παρόμοια δαστώντας ό καθ"
Ενός τό Ινα.
"Τστερα ό παράξενος δνθρωπος
μί τ' άθλητικό κορμί χάθηκε σά να
τόν κατάπιε ή γής καί ό μπάρμπας
τού τοΰδειξε τα σημεΐα τα κατασκο-
π.κά, τα σύμοολα καί τίς άλληγο-
ρίις. "Ολα τουτο ώΐιτρεπότανε, άλ¬
λά μέ εννοιες προηγούμενες. Ή
γράφη ήταν κοινή καί συνειθισμέ-
νη. Άνακάτευαν λέξεις, όμως οί
γραφές Εμειναν άγνωστες γιά τίς
άλλά γιά τούς αλλοι'ς δχι. 'Η φιλι-
κή έταιρία είχε χωρκττεϊ σέ 7 κλι-
μάκια τούς βλάμηδες, τούς Ίερεΐς
ιούς άρχηγούς τοο; πνευμαιτικούς
«ίαί τούς σηιμαίνοντες τοΰς μύστες
5:αί διδασκάλσΐ'ς. Στά συμβολικά
λόγια ήταν οί άρχηγοί καί οί μϋστες.
Οι βλάμηδες εΐΐαιρναν διπλώματα,
πού ?φερναν 8να σταυρό καί τα συμ
βολικά λόγια πού όέν ί|ταν αλλα ά-
π» έ'να μεγάλο τυπωμένο τσιμποΰκι
κι' Ινα τσαροϋχι. Οί άρχηγοί καί
οί Ιερεΐς είχαν βεβαία κι' έκείνοι δι¬
πλώματα, μέ ενα σταυρό τριγυρι-
τμένο άπό κλαδί έληδς σύμοΌλο τής
ιτς ελπίδας καί τής λευτεριάς τοΰ
εθνους. Κάτω άπό τό σταυρό, ?να
σιαυρωτό σνμδολο τής καταστρο-
<ρής. τοϋ όθωμανικοΰ κράτους, πού ΰαοχόταν. Γιάσηιιάδι άιναδολής >όθε γράμμα Ινα μεγάλο Λ καί τίς
πρώτες κατηγορίες, ίό
■ - , - - κ , . , ,κ^-μ.» ._ ______ περιελάμδαν-
τα, που είχαν £να αναποδογυρισμε- ■ ^^^-^ ^ ^^ν διαΦΟ-
νο στανρό κι' α.-.ΟΛα ένα όρ^όντιο. ; ποιημάτων Καϊ κειμένων σχε.
κ ι τικων με την έΓΓταναστασιν τού
Ινα ' 1821 τό ότποΐον εχει ώς εξής :
Ι) Τό πάρσιμο τής Πόλης. Δη-
Δεξιά μιά δεύτερη σημαία μέ
Οασιληάδες τής Γαλλίας κι
Οαης ής
πόοιιλο μυτερό. Πάνω στόν πάσαλο
ήταν καρφωμένο τό αίώνιο μάτι
ά'.οιχτό τής θείας προνοίας. Ποιό
πίρα δυό κόρες κι' άριστερά 2να
δεύτερο μέ τίς σημαίες καί τούς Βα | 'Αλώσεως. Μαιβρυγιάννη Άττομ
σιληάδες τής Γαλλίας. "Τστερα Άναγνωσις υπό Γ. Κοντούλη.
| ό ΰ ΠΣ
μοτικό ττοίηιμσ. Άτταγγελία ύτίό
Χ. Ντούμα.
2) Έρμιηνεία τοΰ πίνακος τής
Άλώσεως. Μαιορυγιάνντι Άττομ)τα.
έπικειμένων Έθνικών 'Εορ χ,,λΓων
Μιιτιλήλ,,
μείοα είς μνήμην ^Γ
ΤΟ
ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΗΕΑΣ ΣΗΤΡΙΙΙΙΣ
Εΐι ταη κ- ηικ. ηηαιιιριιιι
Τό
Νέας
,ΐον της «Έ σ τ ί α. ς
Σ ,μ ύ ρ ν η ς» τό ά-
σιληάδες της ι οΛΑΐας. κηερα Λνα,γνωυιν, ι/ιι« ι . ι^«».«-...,. ..__,_.,__,_ ..
μιά αγκύρα κουλουριασμένη, άπόνα 3) Χρονικόν τοϋ Πατττα—Σι/νο- ττον«ε.μούμ€νον κατ' ϊτος είς τα εΙς τούς
φίδι, πού άντί γιά κ.εφάλι, είχε μιά δΐΜοϋ. Έγγιραφον της Μονης Ξε- καλλίτερον βιβλίον τό άφιβρυμίνον (στάντος,
μίλισσα. Τούτη ή άλληλ.ογραφία νιάς. Άνάγν«σις ι>γγο Κ. Γεωρ- είς την μελέτην τού "ΕΞλλτ»νισμοϋ | σαν
παρουσίαζε τή φρόνιση, την τελεία γουσοατοΰλοι;.
φρόνιση, τή στα^ερο καί δίκαια. Ι 4) Γεράλαφας Δηιμτοικόν.
Όσο νά πασχίσουμε γιά νά πά- τταγγελία ϋ~ό Γ. Κατσάρα.
ρουσιάσαμε τό κάθε άξίωμα τί σκο- ' 5) Τ° τπεθυμιό. Κλέφτιικο.
ιγ, εΝρ νίπτί δλα αύτά Ιγιναν πρίν ΤΓαγγ€λίσ: ύττό^ Γ.^ Πάηταδάκη.
της 'ΑνατοΛης (3πτενΒμηοη εφέτος καί
Ά- είς τόν κ. Νικ. Μηλιώρην δια τό ] ζ) Μα
'ιΧΓτο,ρΐΐκ.όν δργαν τού «ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ
Ά- ΤΗΣ Μ. ΑΣ Ι ΑΣ» κατόπιν όμοφώ-
νου γνΐαματεύσεως τής έττί τούτου
ρμ
πό είχε, γιατί δλ« αύτά Ιγιναν πρίν τταγγελία οπ& Γ. Πααδάκη. νού γνωματευσεας της έ, τοσυ
.-,-. λ ..„/...„ «.,..,, λλ ,,,,^,'™,,,,» ι 6) Έττιιστολπ Αβ. Καραη. Α- συσταθειστις ΕττιτροτΓης έκ των
Γ Κύλ Γ Άθσάθη Νόβα καί
ΓΛλλά χρόνια, δμως θά γυρίσουμε | ο; ^-πιωτοΛη γ^. ρ.^^,
Ιανά στό άλφάβητο, πού μεταχειρι- Ι ^^^ ^ Γ> Κ^ουλη:
Ι,ανά στό άλφάδητο
ζοτανε οί φιλικοί.
(Α, 6, γ, δεξο, Κλμνξο Πρστνφ
Χ Ψου ΗΖΝΨΩ 12345674 8, 90,)
(Λ6γδ, υα, ε) Αύτά ήταν γραμμέ-
νο. Γ| άκόμα καί ιά μεταφράζανε.
Ή γράφη #πως εΐταμε ήταν κοι¬
νή δμως εχουμε τίς μυστικές λέξεις
τής φιλικής έταιρίας. πού γράφϋν-
ταν μέσα στίς πιό άΌώες έπιστολές.
"Ανθος = φίλος
ίνα άγκάθι = &νας έχθρος
ά
μα.
κ.κ. Γ. Άθανασιάθη - Νόβα καί
7) ΆτΓΟ—σισμα 'Ελληνικής Νο- Ήλία Βενέζη άκαδημαικών, Στ.
υαοπβίας Άν-άγνωσις ύττό Χ. Ντού-' Στηεράντζα καθτ>γηττοϋ Πανεττιστη-
μ ™ ^ μίου καί -ο.τγτοϋ, Χρ. Σολομ«ν(-
8) Τα Δίκαια τού Άνβρώττου δή τ. ύττοι>ργοΟ - λογοτέχνου «χί
τού Ρηγα Φβραίου. Άνάγνωσις Π. Χαλβέζου καί Νικ. ΛσΛ>ρέγτη
ύττό Γ Κοντούλη. προέδρου κσί άντπτροέδρου τής
9) Άττο—άσματα όπτό τόν «'Ειστίας Νέας Σμύρνης».
?*2ΛΡΓΚ£££· 'Α" ———~ϊ~~ΐ·
6ςοχή = ή άρχή των (ριλικών
έλας νεκρός = έταιριστής
άκίνητος — έ'νας φυλακισμένος
άλαζών — ενας φύλαξ
βριάρεως = έ'νας σΐρατηγός
Οροντή = ενας άξιωαατικός Ιλλην
χορεντής — Ινας κλέφτης
Τα σχέδια τής ίταιρίας δ)Λα-
ζαν ταχτικά. Καμμιά φορά έκεϊνοι
πού ύπογράφανε δέν ξέρανε τί ήτακ
ο.ύτό. "Ετσι δν ποτέ οί τοϋρκοι μά-
θπι,ναν κάτι, οί φιλικοί τδχ«ν φτιά-
ξεν τόσο καλά, πού δέν θά τούς ε-
π.αναν ποτέ.
ΜΙΧ. ΚΟΤΡΜΟΤΖΗΣ
(Σημείωμα: Ό δρκος καί δλα
τής έταιρίας τα Ληρα άπο τα άρ-
χιϊον τής Χαριτίνης Μανρογένη —
Κουρμονζη).
πούλου.
13) Μάχη τοΰ Βαλτετσίου. Ά¬
νάγνωσις ύττό Γ. Κοντούλη.
14) Μθσολόίγγι. Ποίηιμο: Κλέ-
φτικον. Άπταγγελ'ιο: ΰττό Τ. Βο-
σκοττούλου.
15) Μεσολόγγι. Χρονικόν. Ά¬
νάγνωσις ύττό Γ. Κοντούλη.
16) Έιτιστολή Άρχιστρατήγου
Θ. Κ.ολοκοτρώνημ Άνάγνωσις ύττό
Γ. Κοντούίλη.
17) "Εκκλησις Γυναικών τού 21.
Άνάγνωσις ύττό Καίτης Δοθκα.
18) Έττίλογος Ά-ττομντνμονευ-
μάτων Μακρυγιάιννη. ΆνΑΟγνωσις
υπό Γ. Κοντούλη.
19) 'Υμνος πρός τήν "Ελευθε¬
ρίαν τού Διονυσίου Σολίο/μοϋ. Ά-
θος κόσμον.
Ό
ΓΕΟΡΠΟΣ Μ.
ΡθβθΡ·" <ΑΚ , ε." βαΐ 8εχβτ« ί1 ■«* .. α Τη»*·· ουυ Η» ΖητΛσατΐ ΚΑ1