187090

τ
..{/Λ»
ΥΓΙΚΟΣΚΟΣΜ
ε Ι Ο- 80όν Λ^. ΦτΛΛΟΥ 1416
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΒΔΟΚΑΔΙΑΙΑ ίΙΟΛΠΙΚΗ ΕΦΚΙΗΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΜ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗΝ ΪΥΜΦΕΡΟΜΤίΙΙ
* ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡ1ΑΚΗ 23 ΜΑΡΤΙΟΥ 1958
ΔΙΕΥΘΥΗΤΗΣ — ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ -ΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ - ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 6Β - ΤΉΔΕΦ. 57-126
II
ΒΡΑ ΤΗΣ ΚΡ1ΙΕ3Ϊ ΕΦΒΓλΙΕ
Τού*. ΜΙΧ ΚΑλΟΓΕΡΟΠΟΥλΟΥ
; Λαβς βά κληθή νά ά-
τό μ β ν α δ ι κ όν
γ μ α τ ι κ β ν κυριαρ-
οικαίωμα, τ© ©πβΐβν έ-
_ α έκλέξη τβύς άντιπρβ-
^,-τυς τβυ, πβύ θά άναλάι6ουν
ς τώρα
ασκήση τό κυριαρχικβν τού
δΐκαιωμα, ν* έοτλέ&η τβΰς έκ-
πρβσωπβυς τού, © Έλληνικός
Λκβς εχει επιτακτι¬
κήν, έξ ά δ η ρ ι Τ β υ «-
νοιγκης, υποχρέωσιν νά άνα-
·, και
ργβν, τής
ιχ ή ς
άηοτ
ε λ ε σ μ α-
πρβσταοίας των
ίων καί των
ουμφεί,όντων.
Δέν πρέηει νά αύταπατώμε-
8α, βϋτε δέ καί νά άποκβΐμίζω-
μβν τβυς "Ελληνας πολίτας μέ
τ», * ε Ρ ι ώ δ ε ι 5 θεωρί¬
ας κ«> τάς * 'ν £ Φ « ρ μ ό-
τ β υ 5. είς την πραγματικβ-
■τητα, σνΛ'ταγματΐκάς, περί κυ-
ναρχικ«ν δικαιωμάτων τοϋ
ΙΙαβΰ, έπΐταγάς, αί ©ποϊαι κατ'
> υίκν χηβτελβύν φενάκην καί
κ β π ι κ ώ ν συνβημάτων, πα-
ραπαίβντβ'β καί κΙ»ρυ&αντιών-
τβς Λαοΰ τής Παλαιάς 'Ελλά-
δβς.
Καί αί άλλαι δέ έθνικαί συμ-
ςρβραί, πβΰ έπηκβλβύθησαν 6ρα
ΦΟΣ ΡΙΣ Τα ΠΑΡΜΚΗΝΙΑ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙαΚΟΥ
τ*.,, ", ι Γ* ^ελιΧθέντ« **τά |λεσμα τής κακήξ χρήσεως τής
τίΐνι τελευταίαν πεντηκβνταε- ψηφβυ τβΰ Λαβΰ, β οποίος, παρ'
τιαν συνταοακτιν/ν ιγιι»ατΑ>τ/* «λ*» Λσ?ν λ^-^λ^μ ^.«.ι ΐ_~α_ ιΐ..
τα
Η ΣΥΣΚΟΤ1ΣΙΣ
ΜΙ ΠΪ1ΕΪΑ1 Η ΕΗΙΙλΤΗΣΙΙ ΤΟΎ ΕβΗΟιϊ
ΔΙΑ ΤΑ ΤΕΛΤ Α1ΗΟΜΕΡ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Έπιοτολή τοϋ ποραιτηθέντος ΕΐδικοΟ Συμβούλου
καΐ καθημερινού Ραδιοφωνικοΰ οχολιαστοϋ επ)
τού Κυπριακοϋ (άπό 1ης Απριλίου 1955 μέχρι
Ί4πς Ιανουαρίοϋ 1958) κ- ΔΗΜΗ1ΡΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ
Η ΚΛΗΤΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΗΜΕΡΑ
25 ΜΔΡΤΪΟτΤΟΥ 1821
,τ
Είναι δυστυχώς γβγονος ά-
αμφ'δ 4 ή τη τ© ν ότι
εξουσίαι, πβΰ ά,ποτε-
δά
ξ ,πτ
^ί την δάσιν καί τό Θεμέλι-
ον τή« Δημοκρατίας, έχβυν άπό
έξ«ίτι«ς — Ιδίως δέ έπ' εσχά¬
των — υποστή είς τόν τόπον
μα? ΟΑΟΪΧΕΡΗ οτραγγαλι-
Είνοιι τοΰ ήλίβυ φαεινβτερον
£Τ1 ή λαϊκή κυριαρχία πβδο-
πατί'ιται ασυστόλως
κ«ί κ*τ«λύεται υπό των κυ-
6ερνητών τής χώρας καί των
άντχ5ί«ν βργάνων των. Διά δέ
τής ίχλβγής εκπροσωπών τεΰ
Λαβϋ, άναξίων τής ύψηλής αυ¬
τών λΐκοτολής, έχει μεταβλη-
ίίςμέοβν κατα,ιιέσεως καί
χληοτεύσεως των εργαζομέ¬
νων τά»ε«ν τής Έλληνικής
^βινωνίας, άπεμπβλήαεως τής
τιμής καί άξιοπρεπεί-
έ'σχβν
γεγονότα,
προεκάλεσαν άνατα-
κα'ι αναστατώσει καί
κβσμβϊστοοΐ-
5 ρ
καί έπαθε, ίέν
βλα όσα
έπαυσε
ρεται άπβ τάς ϊειρήνας τής
Φαυλβκρατίας καί τοΰ 6ρυκβ-
να
, Κ"ΡΙ£, Διευθυντά, λευβερίας, έν ώρα μάχης ; Τί
Η βξυτατη διαφωνία μβυ με 6ά έΛεγαν έ έδνάρχης άρχιε-
τβυς δυβ άρμοδίβυς τότε ΰιβορ- πισκοπβς Μακάριβς καί β Μι-
γβυς κ.κ. Κ. Τσάτσβν καί Ε. τρβπβλίτηξ Κυρηνείας Κυπρια-
_. - - - ,. - , . --■„ — --- -,.-.._ Λβερωφ η θπβια προεκάλει νός πβύ μέ παοακβλουθβΰσαν
■επι των τυχών τής Έλ- λακβς Παλαιβκβμματισμβΰ πβύ Την ««Ρ«»τη<ΐιν καί οριστικήν μαζί με τβΰς αλλβυς δύβ συνε- <ίΛ επίδρασιν. επέτυχε καί πάλιν., κατά πε- ««.«χωρησίν μβυ άπό τό ύπβΐρ- ξβρίστβυς των, τβν Πβλύκαρ- Ο Ιολλη,νικβς Λαβς πρέπει ριβδους, νά άναρριχηβή είς την Υε,·«ν Πρβεδρίας Κυβερνήσει πβν Ιωαννίδην καί τβν πρω- X ενβυμηβή βτι οσάκις έκαμε | εξουσίαν και νά έπισωρεύση Κ*1 *ηί> Τβ Ροτδιβφωνβν έ#ι Θιερέα Παπασταΰρβν Παπανα-
ακην ν»™, ν ™-, ΜΛν*Λ. νέα ε&νι>(ά έρείηια. ,^κΡ«ν «Ρ^τβρίαν. Δέν έμ- βαγγελου σκυμμένβι κάβε 6ρά-
"Ας ελπίσωμεν έπομένως ο- ?^ω8η τΠν πρώτην φοράν τ«ν ώυ έπανω οτβ ρΚ(5ιέφωνβ των
ς κμ
χρήο,ν τοί ΜΟΝΑΔΙ-
επαναλαμδανβμεν, κυ·
βΰ το ώώ
Ρ««ρχι»ιβΰ τού δικαιώματβς - τι την φοράν αύτήν καθ' ήν Ιανουάριον τβΰ 1958. Μπβριί οτό νηαί τής έξβοίας ν»ά νά
της ψηφβυ τβυ — έπλήρωσε ό 8ά κλη8ή καί πάλιν β Λαβς νά κ«νεις να 6ε6αιώση βτι ήτο ο> μάδβυν τί έπίστευα καί τί με-
ιοιβς ά κ ρ ι 6 ά, ύΐπέστη <5έ έκφέριι την έτυμηγορίαν τού, Υε*<η5',, «διάλειπτβς, σχεδί» τέδιδα καθημερινώς στήν έκ- και η Πατρίς τάς β λ ε β ρ ί- ;βά άνχνηψη έκ τοΰ θ α ν α σ ί- *?__ ™'«« _ «πβυργβπβιήθηο«ν Ι πβμπή μβυ «'Η Κύπρβς μας» ; (ηγβς τοΰ έ- άγώνβς, ό Διγενης ; Η τβΰ σςράλμάτβς τβυ σΰνε- ' μ β υ ληβάργου, είς τόν οπβί- τίιΥ άνβιξιν τού 1956. Μέ μΐ· Ι τί θά βν τ©ν εχβυν δυθίσει οί φ α ύ- ^?α,Υ_ αναπαυλαντούς πρώταιί νβπλβυ α«ερίγρα ά πτος . ,«ερίγραπτος εβνικη συμφβρά τής Μικρα,σια- τικής καταατρβφής, ή έκρίζωοις τβΰ Ελληνισμβΰ άπβ τάς προ- αιωνιους ΐστίας τβυ τβ ά ν ε ί βν τ©ν( εχβυν βυθίσει ©ί φ α ύ ς πρώτβ* νβπλβυ άγώνβς β Διγενής ; λ β ι εκμεταλλευταί τβΰ Ιδρώ- ΜΠν*δ ΤΙ>ς νεας επισήμβυ 16ιέ- Τί θά έλεγαν τα παληκάρια
τος τβυ. ©ά άνιαμετρήση τάς τητβς των εις τβυς δυβ χυρι» Τβυ β1 φυλακισμένβι καί βλβι
ε£.3ι:νας τβυ άπέναιν'τι τβΰ "Ε- τερβυς τβμε ς της κυβερνητικαί οι Κύτριβι έ 8 έ έ&
©νβυ καϊ τής -Ιστβρίας καί θά ^1"κη1ε15 Τ? Κ«ιΡ>«κόν ί &
αιωνίους έστίας τβυ, τβ ά ν ε ί
ην τ β ν προσφυγικόν δράμα,
«ι χαταστρεπτικαί
συνέπειαι τβΰ ©πβίβυ ύφίσταν-
ται άκόμη καί σήμερον, ©φεί-
λβνται είς κακήν χρησιμοποί¬
ησιν τής ψήφ©υ τβυ, ύηβ τβΰ
Ελληνικβΰ Λαοΰ, παρασυρβέν
τος υπό ά ν ε ν τ ί μ ω ν καί
φ α ύ λ ω ν δημαγωγών. Αυ¬
τών βί όπβΐβι κατά τάς έκλβ-
Υ«ς τής
ς
Νβεμβρίβυ 1920,
ς $ μρίβυ 1920,
έφβασαν μέχρι τοΰ σημείβυ νά
χαρακτηρίζβυν την Μικράν "Α¬
σίαν ώς άπβικιαν, νά σχίζβυν
είς μύρια τεμάχια των χάρτην
τής Μεγάλης Έλλάδβς, υπό
δνβυς καί τής Ίστβρίας καί θά
άναδείξη ώς άντιπρβσώπβυς
τβυ πελίτας τ ι μ ί β υ ς καί
έβνικώς άνεπιλή πτους.
Ότι θά αποστείλη εί; τό
Κοινοβούλιον άνβρώπους ά-
ι-;βδεδειγμένως ίκανβύς, διά
■νά άναστηλώσουν την έ-
βνικήν τιμήν καί αξιοπρέ¬
πειαν, νά έταναφέρβυν τό κλυ-
δωνιζόμενβν τής Έλληνικής
Πβλιτείας σκάφος, είς τβν ύ-
ιηιήνεμον τής έδνικής σωτηρίΛξ.
λιμένα. Νυν υπέρ πάν¬
των ο αγών.
Μ. ιΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΪ
Άπό τό επος τού 1940—41
Η ΕΑΡ1ΗΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΤΟΠ ΙΤΑΛΚΗ
Τού συνεράτου μας Ταξιάρχου κ. |. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Την 9ην Μαρτίου συνεπληρώθΓΐ- φοβεράν έτπθεσίίν των. Τάς ττρο- οικήσεως έξησφαλίζετο, δι' έφίττ-
σαν δεκσετΓτά ετη άττό την ημέραν κηιρύξεις έκείνας συνώ&ευσαν κσί πων όπλοφάρον διατρεχόντων έν
ττού ήρχισεν ή Έαριινή έττίθεσις | ποκναϊ ρίψεις 6ομ€ών, αί οποίαι μέσω χαλάζης πυρος τό πεδίον τής
των Ίταλών εναντίον τής έλλη- δμως κια! άστοχοι ήσαν καθ' έ- μάχης.
νίκης άμυντικής τοποθεσίας: Κλει- αυτάς άλλά καί ατυχές δεΐγμα ή- Ι Αξιωματικόν καϊ οπλίται ένε-
σούρσ—ΤριεμτΓεσίνα—ιΜττούμίΠϊσι, σαν των... περιποιήσεων αΐτινες έ- στερνίσθησαν τό στταρτιατικόν σή-
μέ κυρίαν προσπαθεία τού άν π- | ΐπρόικειτο νά έπιδαψιλευθοΰν ε,ς μα τοΰ Συνταγματάρχου Κετσέα
ΤΓΟλου «Ιαττά των δορείων άντερει- . τοϋς τυχόν τταραδιδομένους όπλι- καΐ τταρέμειναν άκλόνητοΐ είς τάς
ττμάτων τής Τρεμττεσίνας τού άρει- τας χαΐ ανέγρσφον είς τάς προ- θέσεις των. Έν μέσω τής συντελε-1 δύβ ύπβυργών, άλλοτε φιλβσβ-
νοΰ συγκροτήματος Μπούμττεσι. κη.ρύξεις των. Τάς αφελεΐς έκεΐνος σθείσης υπό τοϋ έχθρικοϋ πυροδο-( φών καί συγκρατημένβς, ότλλβ-
Ό χειμών τοΰ 1941 ήτο 6αρύ- έντύττους έτταγγελίας των Ίταλών λικοΰ κατακλυσμιαίας άνασκαφής | τε δέ άγανακτών καί διαφω-
τατος άκόμη καϊ τταχΰ στρώμα χι- οί οπλίται μας ΰττεδέχοντο μέ καγ- τού έδάφους, είχον άττομείνει όχυ- νών άπρβκαλύπτως 'πρβς δ,τι
εκάλυπτε τα όρη, Δεμπέλι, χασμούς *«αΐ εΐρωνΐκά σχόλια είς ' ραί δαθεΐαι τάφροι καί όπαί 66!-' ένβμΐζα τελείως άντίδετβν
ί
Τ? Κ«ιΡ>«κόν ί-
©1 δυβ _ σχεδβν «·
μ
Δέν 8ά μέ έ&εω-
, ρεύ3αν &ρ^ε ήττοπ^ή καί
δΙΛσπαστή'ν, έμένα πβύ θά κα-
' ΰ ή
"
δΙΛσπαστήν, έμένα πβύ θά κα
ίτρι· ' τήγγελλα τβΰς αλλβυς ώς ήττο-
ύδμ' ' * ύ ί ά
ανη μαΛΐστα έκτοτε -
διεδεδαίωναν άινεπιφυλι
κτως μερικβί άπβ καιρβΰ καί έ·
παραιτβύμενβς καί άπβ-
της έπάλξεως τού
οπου μέ εταξαν την
Απριλίου 1955 τβσβν ή
Αντιπολίτευσις — ό κ. Σβφ.
ρβΰ καί » Αντιπβλίτευσις _ ό κ. 2βφ.
γω βυτε καν τβ έφανταζβμβυν βενιζέλος - βσβν και οί τβτε
κατ αρχάς και τβ αμφισδητβΰ ' 6ενήται τής /Λβαί Α ατοα-
κατ αρχάς και τβ αμφισ6ητβΰ ' κι>6ερνήται τής χώρας, β
οα, αλΛα τωρα τδ πιστεύω ά· ταρνηί Παπάγβς, ό άντιπρβε-
κραδαντως, ΰστερα άπβ βσα εί· ό0^ί ^«υ κ Σΐτ. Στεφανόπβυ-
δα καί διεπίστωσα β ϊδιος ένά· λ^Τ ^ ύπβυργοΐ κ.κ. Γ. Ράλ-
μισυ έτβς — «ότι δι' αυτόν ά- , ^' κα^ ρε- Λύχνβς ; Τί 8ά
κριδώς τόν λόγβν έτβποθετή- ^ρβ^έφερα 'άπβχωρών έκ τβΰ
&ησ«ν είς τα δύβ έπίκαιρα διά Πεό3ίβυ μάχης έθνικης., άπό θέ-
τβ·ν αγωνα τής μεγαλονήσβο ν Λ[ΧΙρ,αν καί στρατηγικήν
ύπβυργεΐα των Άδηνών. την έπβ4αν έγώ ά 'ίδιβς διάλε-
Ή έκβυσία άπομάκρυνσίς μβυ ξα κκ άνέδειξα επι ένάμισυ
άπβ την ανωτάτην θέσιν την |τβς £ως τότε ; ©ά ένισχυα
βπβίαν κατειχα επί 34 μήνας τπν Κύπρβν ή βά την έδλαπτα
δεν ήτβ άπβτέλεσμα στιγμιαίας βυαΐο«τικώς ; εάν εκείνην την
οργης και δυσφβρίας διότι συνε- στιγμήν έπαυα τάς ύπηρεσί-
κρουσ&ην μέ τβΰς δύβ ύπβυρ- ας μβυι ΤίΧ? έπβίας άνεγνώρι-
γβΰς επί ενός ύπηρεσιακβΰ ή ςαν χχ έκτιμβΰσαν δαβύτατα
αλλου επβυσιώδβυς βέματβς. κι>6ερνητικοί καί άντιπβλιτευ-
«■Η κρίσις» είς τάς σχέσεΐς μας βΙ >Εάν εις τί,ν ς^^
- όπως βα ελεγαμε _ δέν έ- έτοπβθετεϊτβ ενας αλλβς,
ξεσπασε ξαφνικα, αναιτιως, α- ηττβπχ6ης, «ειβήνιβς, είς τάς
ς ηττβπκ8ής, πειθ
πρβκλητως, χωρ,ς να προηγη- όδηγιας καί τάς
θουν αλλα αναλβγα και παμ- οε τω"ν δύο
γ μ
πβλλα σβ*«ρ«τ«τα_ ξεσ.τασμα-
τα. Απβ χαρακτηρβςηρε,μβς
και ψυχραιμβς ατομικως, εκα-
μα υπβμονην ιωβειβν επι μη-
νας και μη'νας, παρακβλβυθων
τας οτκαταπαυστβυ; εκδη_λωοε«ς
της ήττβπαθουξ πβλιτικης των
οε των δύο
Α
διαθέ-
άκο-
κλεισίματβς
ήτβ εθνι>ιβν
όνων
Τρεμττΐεσίνα, Μττοώμττεσι, Τομόρι 6άρος των ττεριέργων όντως άντι- δών έντός των οποίων οί μαχητα'ι
μας, μαΰροι άπό τα χώμααα και
| τάς έκρήξεις, άγνώριστοι, δμοιοι
πρβς τα έ&νικά συμφέρβντα τής
δίλημ.
1 1
ουσ/βτίσεως καί
^ Κυπριακβυ>
κέρδβ ^ ζη ία
| Τβ τ&αγικον τβυΤβ
άνη<3υχίαΐ) μέ ΐΚβμβν τβτε Λ. ατκκτικβν είς την πραγματο¬ ποίησιν τής παραιτήσεως μου. Αί άλλετΐάλληλοι δια&ε&αιώ- σεις των δύβ ΰπβυργών βτι ή¬ σαν αστήρικτοι αί ύπβψίαι μβυ — διότι μβνβν ύποψίας εΐχα τβ- οτιγμης και καταφανως επιζή- Τ£/ οχι έεδαιότητα — διά την . .- . . Ρ^ν δ,ιά τό μέλλβν. Δι' αύτό, ,βλιτικην πβύ ήρχισαν νά ά- άγώνων απαραμίλλους ψυχικάς άρετάς τού πρός τοωγλοδύτας ανέμενον άπο- | η περιβδβς από τόν Ιούνιον κβλβυθοΰν άπό τα μέσα τβΰ φασιστικώς τόν εχθρόν μέ τό δπλον τβΰ 1956 έως τα μέοα Ίανβυα- ^^ |νω β Κυπριακός λαβς έ- εττΐ των οποίων ήγρύπνσυν οί φροιι- πάλων μας, οΐτινες τόσον άνοή- ρο! μας. Ι τωζ επέμενον νά ϋποτιμοϋν τάς Κατόττιν τραχυτάτων ττρός τάς φασιστικάς Μεραρχίας άλλά καΐ ττρος την αγρίαν δαρυ- χειμωνιάν, ί ελληνικάς Στρατός, νικ—ής ά—' άκρου σ' άκρον Μετώ— ου έν Άλβανία, τταρ'μεινε/ .._. _-------- ., „ - ... . . ■-,.-. --,-,.., -—= ___ --------- - ---- ··--- - άκλόνητος ι«ΐ άπ-οφασιστικός είς καταιγιστικά πυρά εναντίον τής τού πυροβολικοΰ «αί των ττολυβο- θνικης δοκιμασίας δι' _ εμέ καί χαμκ,ν οτολ' «έδαλαν χέρι» είς Την αύγήν τής 9ης Μαρτίου είς τό χέρι καϊ τάς χειρομβομδί- ριου τιΰ 1958 όπότε ,εγκατε- οχαυοώνετβ καί έμάχετβ άπε- .......... ■ " ' λειψα τό γραφεϊβν μβυ τής β- γν«όμένα, αί ύπβκριτικώς έν- .-, Λλγ> ί»ι™ώτ» 3 μπβρεινά τβνβι καί άνειλικρινείς ύπβσχέ-
1941, μία ύγράν, όμιχλωδη και
τού παγεράν αύγήν τετρακόσια ίταλι-
δας κοντά των.
ϊά πρώτα έπιθετικά κύματα τού
κά ττυροβόλα ήρχισαν νά βάλλουν έχβροιό έθραύσθησαν έκ τοϋ πυρός Βεωρηδή ώς περίβδος σκληρ«5 έ σε,ς κα^ δηλώσεις πβΰ μοΰ έ
αί
Επί δύο
τρομακτικαϊ
συνεχεις
έκρήξεις
θείας τοϋ έχθροϋ
Καΐ ταυτοχρόνως ειργάζετο συν-
τόνως μέ την σκαπάνην διά νά βελ- όδίδων ττροεκαλουν σεισμον δ.αρ-
τ.ώνη τάς άικΛ/τικάς θέσεις τού. κώς τού έδάψους, άνέκοτΓτον κα( ί-
Α1 έκ">τών" μαχών καΐ των κρυ- σοπέ&ωνον ολοκλήρους λόφους, έ-
απττγμάτων άπώλε,αι τού στοα- ττυρπόλοσν τα δάση, τάς έγκατα-
τού ήσαν πολύ μεγάλαι καΐ καθη. στάσε,ς, τα παντα! Οχυρα^ στα-
μ,ερινώς ηύξάνοντο μέ τάς διαρκείς βμοί διοικήσεως, παρατηρητηρια,
επ,θέσε,ς τής έχθρ,κής άεροττορίας. τηλεφων,και γραμμαί άνετ,νασσον-
Ποσοστόν 40% έκ τής άρχ.κής δυ- το είς τόν άερα κα. συνετρ,βοντο,
νάμεως των Μεραρχ.ών μτχς εΤχε προκαλώντας τυφλωσ,ν ε,ς τους ή
..... οί δέ ά-ομειναον γήτορας των έλληνικων τμηματων
ν κατάκοττοι καΐ καΐ αδυναμίαν έτταφής των με αυ·-
ταλαιττωρημένοι, μέ ιματισμον και τα. ,
κατάστασιν. Ι Τό π«ν έφλεγετο και έδονει-.ο,
ύπόδησιν είς κακήν
•Α*ομη καΐ τό συσσίτ.ον ήτο ττεν! ό δέ άττλους χαρακτηρ,σμος
χρόν έξ αίτίας τής δ.ακοττής ™ν λασις τη/ρος άιμυδραν τταρ.χει
δι' αύτοκ.νήτου σνγχο.νων,ών άττά ! κόνα τής συμφοράς έκεινης ι
τάς χιόνας, ό δέ άδυσώττητος έ- γματικότητος.
χθρός τώ/ττολεμιστών, ή ψε',ρα, έ- Τόν πρωτοφσνη αυτόν εις τα
ττανίσθη άττό των Ιταλικόν τύπον κων βομβαρδ,στ,κων άεροτΓλανων,
καΐ ατΤό τοΰς ραδ,οσταβμοΰς τοΰ ^^^^
έχθροϋ ή πρόθεσις τού δικτατο,ρος ^λλειτ,αιλλήλους άτταισίους γδού-
Μουσολίνι νά έξακοντίση κατα τού , τών έλλην11<ών άμυντι- έλλην,κού Στρατού την ττομπωδως ~~ι»β_βΛ, ^ έτΓθλυ6όλουν τα έψε- ό-οκληβεΤσαν έ.ττίθι.σιν των_ Ηο- ( ^^ τμήματα, διά ν' άττοκό- ώρας τού προσωπικάς παρακολουθούντος των ι τόν φοβερόν άγώνα Μουσολίνι έκάμφβη πρό των τεραστίων έκεί νων άττωλειών τοϋ στρατοϋ τού Καί νέαι δυνάμεις τοϋ πεζικοΰ έρρίπτοντο άδιακόττως είς τόν ά¬ γώνα, ματαίως προσπαθούσαι ν' άνατρέψουν τούς άτρομήτους μαχη τάς μας. Έκεί τό πρώτον έψηιρμο- σθη υπό τοΰ στρατού μας ή τα- κτική τής άντεφόδου καϊ έπήνεγκε Λαταπληκτικά διά τόν εχθρόν άπο- τελέσματα. Την στιγμήν δηλαδή κβθ' ήν οί Ιταλοί έφώρμησαν λιχταωδώς έξατΓθστάσεως 50 τΓερίττου μέτρον όττό των γραμμών μας καΐ εξε¬ τέλουν την τελικήν των εφοδον πρός πβχίΐν ή3 δέν Ρ'Μ εάν δέν μέ συγκρατβΰσε ήπατήδην κατ' αρχάς ώς πρός <εί- , —κα> 5έν μέ ήμπβδιζε νά τβΰς τάς άληβινά; πρβδέσεις των,
ι τα πετάξω βλα κατάμαυτρα ϋβλονβτι έποεπε νά ειααι πε-
τά πετάξω
καί νά
κό-
.(-
τηρα-
καταμαυτρο< μολονότι έπρεπε νά ειμαι πε- . . τότε—ή συναί ριααότερβν έπιφυλακτικβς καί σθησις καί ό φόδος βτι δυνατόν ,^ύσπιστβς άτέναντί των, λόγω μ φγ ς χ επίσκβιτβς Μακάριος άνεμένε- "β νά επιστρέψη ««ο τόν Ίν- σύ^δικόν Ωκεανόν μαζί μέ τβΰς άνευ προηγουμέ,ναυ τοιαύτην φοβεράν ^-....., μας ΐσχυς καΐ θά λώνετο ή Ελλάς είς τόν Φασισμον. Ήτο οτθτή ή ύστάττ, ττροσττάθεια ^"—^ τής έττ,θέσεώς των τού Μουσολίνι, την οποίαν και ο ^> ,^·^. ά,
στάσιν τής ύττολήψεως τού διαρκώς
άπό τούς "Ελληνας σνμ-
μαχικοό τού Στρατού.
Κα! την προσπάθειαν ταύτην οί
οί άντίτταλοί μας κατέστησαν τρο-
μακτικήν είς ττληθώραν μέσων, δια
9έσαντες έναντι τεσσάρων αρχικώς
καΐ κ—όττιν ττέντε έλληνικων Με-
Ραρχ,ύν — Υ, Ι, ΧΥ κοί ΧΥΙΙ —
μειωμένης δυνάιμεως καΐ 90 ττυ-
ροβολων ττσΑΓΓος διαμετρήματος ττε-
ρί τάς είκοσιν άνασυγκ.ροτηθεισας
■Αεραρχίας, ύ—Ιρ τα 400 ττνροδό-
α, δψθονα Λρματα μάχης και έ-
ατοντάδες δομβαρδιστικά άεροττλα
Την δέ ύ.ρχτ)Ύίαν των τεραστίων
ΐύτών ψασιστικών δυνάμεων άνέ-
'αβιν οτύτο-ροσώττως ο Μουσολίνι
«ταβάς είς τό κεντρικόν μέτωπον
► 31 έγκαταστήσας τό τταρατη-
^ιγτήριόν τού έγγύτατα πρός την
πρώτην γραμμήν τού ττυρός, διότι
ί'Χε την βεβαιό—ττα δτι θά νική-
~1 καί επεθύμει ν' άττολαύση ττρο-
"^—ικώς τ6 %αμα της σιντριβης
•·3* Έλλήνον! Τάς παραμονάς έ-
-ί:ρξεως τής έ-ιβέσεως, έττΐ πολ-
<" ύ:ς ημέρας, ϋττερί—ταντο των έλ- μέ την πεποίθησιν δτι -. >ΰ πεζικοΰ των Γ
εύχερέστατον πλέον, άπλός
πατος ίσως, διότι είχον την βεβαι-
ότητα δτι τίττοτε δέν θά είχεν άττο-
ήτο
περί-
να εδλαπταν τελικώς άντί νά τή5 δράσεώς των κατά τβ πα-
ώφελήσβυν τόν Κυ',ιρακβν ά· ρελθόν, τοΰ κ. Τσάτσου κατά
γώνα ή αποχώρησις μβυ, ή δι- τβ 1945 ιδίως καΐ τβΰ κ. Ά6έ-
ακοπή κυρίως τής συνεργασί·ι ρωφ είς άλλας στιγμάς.
«ς μβυ είς την καδημερινήν άπ οί ϊδιβι φβδοι, βί αύτοι δι-
πβ ραδιβφώνβυ συμπαράστασις ατανμβί# χ διχι άνησυχίαι,
τβυ Ιολληνικβΰ Εδνους πρβί με έκαμαν καί τόν Μάρτιβν
τους μαχομενους άδελφβύς μαί τοϋ ΐπβμένβυ ετβυς, τβΰ 1957,
και η απβκάλυψις των λόγων νά μη φυγω τελικώς. Ό άρχι-
τη» διαφωνιας μου. -_.'_____»*__.'.___ >.... Γ.._
*
**
Κατά την πρώτην μβυ
κατάληψιν μ,άς όχυράς θέσεως οί , ί^ί^Γβ^- ^Τ?^τρε^ <™'ε§βΡ^βυς τβυ. "Επρε -ετι«,,ο^ οτΤΛ—,λ—, *„—^Κη~™, τβν ιβυνιβν 5βυ ,1/64», ο πολ& ηε άραγε νά δημιουργήση) σά- μο5 μεταξυ των εθνικών άγω· /βν έκείνας τάς ημέρας : Έ- νιστω,ν κα, των ξενων δυχ^| Λερίμενα. Μόλις έγύρισΥ άπό στων έμαινετβ απ άκρου ε!( τή.ν έξβίίαν, εϊδα τόν Κύπρΐίν ^^Τ^Λ^^^-Ι-Τ^ιεβν^ΡΧΠν καί τόν κκτετοΐι-α ^,., ·,- ^~- _ -, Μβύ συνέστησε κυριβλεκτικώς. Οί πρα,τωρι* ποκά^στών^ΓτϊΤοάγματϊ. Έ νβι τβυ Χαρντιγκ και οί γ»- νημέρωσε σχετικώς τόν πρω- νιτσαρβι της, αποικιβκρατια( θυπουργόν καί τβΰς δύβ ύπβυρ- περιετρεχοον την Κυπρβν πυρ- γβί)ς κα1 0 εζήτησε να μη πβλβυντες, φβνευοντες, τραν πρΚγματβποιήσω την άπβχώρη- ματιζοντες, βΜΐβηραγβυντε, οίν μβυ άπβ τβ ύπβυργεϊβν καί καταστρεφβντες περιβυοιας, «ί Το Ραδιόφωνβν. Μάς παραπλα- δηλβυντες ιερα και βίκβγένει· νβύσαν καί τβύς δύβ, βπω5 ά- ακα ααυλα, δασανιζβντες δι«· αεδείχδη έκ των ύστέρων. Είς φβειρβντες συνειδήσει, απβΐ; τ6ν αρχιεπίσκοπον έδιδαν είς *?' τα μέσα τβΰ ,Τ"; αδεδαιώσεις Ελληνες στρατιώται άνεπήδησοιν έκ ταύτας μ' έφ' δπλου λόγχην καΐ κραι/γάζοντες άγρίως άέρα!.. άέρα!.. έρρίπτοντο είς φοβεράν αντέφοδον κατά των άντπτάλων των, . Ά»/·»!*"*/." Ά^,^' ■ .ι —" »·[-λ·ι· ^« τους οποίος ^τρεπον, εξώντωνον. ^,^^^-Υπ^^ν^Ιωί %«««*»* κατεδίωκον, έξεμηδενιζον και κα- ____Γ,_____.- *" ν« τόπιν έπανήρχοντο είς την Θέσιν των, ετοιμοι νά έπαναλάβοι/ν μέ άδάμοίστον φρόνημα τόν άγώνα. 'Η έαρινή επίθεσις των Ίταλών μέ την περιγραφεΐσαν ώς άνω ιΐορ- φήν άλλά καί μ' έναλλασσομένας λυσσώδεις προσπαθείας ημέραν καϊ νύκτα, μέ -προπαρασκευήν πυρο- βολικού ή καΐ όλως αίφνιδιαστι- κώς, μέ άδιάκοπον συμμετοχήν έ- κατοντάδων βομιβαρδιστικών άερο- πλάνων καΐ τέλος μέ διαρκώς ά- νασυγκροτουμένας δυνάμεις διήρ- κεσαν μέχρι τής νυκτός τής 23ης Μαρτίου, μέ κέντρον τής δλης πε- μείνει δρθιον είς τά_ς γραμμάς ϊ* £ δ^ϊΑ /-~ι34 ϊ^έ«- «ι, - ** Μρ, μ ρ ς ριοχης των σκληροτάτων μαχών τα ττερίφημα ύψτόματα 731 καΐ 717 ΜτΓθύμττεσ^, λ- ικατέστη ού ' Έκεϊ τα όποΤσ ό εχθράς ιταλικού ρς, ϋττερίταντο γραμμών [ταλικά άεροπλά- . β το όποΐα Ιρριπτον χιλιάδας --^οκηρύξεων, δι' ών έκάλουν τούς "-λληνας στρατιώτας νά έγκατα- >£ίψοΐΛ/ τάς τάξεις των καϊ νά ττα-
; δοθούν «Ις τούς Ίτθλούς, διά
ν άττοφύγςκτν τόν όλεθρον άπό την
άπτοφασιοττικότητα τα^
,υστ^α τπιρά τού
έξόχου πυρο·6ολικου
όλίγου
μας καί
ίτα Μερα'ρχ,ών, συνετρίβη δέ
καί ή έωσφορικη ετταρσις τού δικτα
ό Μοσολίνι όστις τελικως
Μουσολίνι,
ρ
έκ θέσεων
τας
τελικως
Μί
ττταιει ό
στρατός
κατόπιν των τρομακτικων
ρδισμών τού.
Ό Συνταγματάρχης
θεμιστοκλής, διοικητής τού
τάγματος ττεζικού καί τού
μου τού Άπτοσττάσματος,
ττρώτος ύττέστη την ι
κρούσιν τής εχθράς
όλύμττιον γαλήνην
Κετσέας
θσΤΙ',
χαλΰοδινον θέλησιν
ϊοθ τταροττηρητηρίου τού να
έπικοινωνία μΐ ττ>
μην διεκό—1 κ«' Π
δμως εάν ήττήθη, ήττή-
„,„ διότι διεξήγεν άδικον κατακτη-
τικον άγώνα, πρός τόν όποΤον κα¬
τά βάβος δέν έπίστευε
Άλλά διά την ελληνικήν πολε¬
μικήν ■Ιστορίαν ή συντριβή τής
'τζαρινής έπιθέσεως των Ίταλών έν
'/Ο&χνίο αποτελεί τρόπαιον έφα·
μιλλον των τού Μαρσθωνος καί
των ©εμοττυλών Διότι διά πρώτην
φοράν μικρος βαλκανικός Στρατός
μέ ττενιχρά ύλικά μέσα εΤχε την τόλ
,μη,ν ν" άντκμετωτιίση καϊ νάκατα
συντρίψΠ στρατόν πολυπληθή κρα-
ταιάς εύρωττ. δυνάμεως καί ττλου-
σιώτατα έφωδιασμένον καϊ ν' άπο-
δείξη δτι ή άδάμαστος ψυχή κατα-
τήν τυφλήν βίαν καί είναι
ί
όψιν στρατβπεδβυ συγκεντρώ
σεως, τβυ βπβιβυ βμως οί 'έψ
κλειστοι έδειχναν, ψ
Ηνωμένοι
άπό τβν
κρβν αριστερβν εως τβ άκρβ«
δεξιβν, αντετασσον ατρομβι-τ»
στηθη τ«ν ε,ς τβυ^ δημ,β^ς τί!
ς ^ ^ς
ελευθερίας των. Δεν 6α ήτβ *·
ληθινη πρβδβσια πρός βλβΐ)< αυτβυς — έσκεπτόμβυν κοί<* άναπεπτΛαμέντιν την Άλλά : Ήτ- ϊυοκότισις. Άπό- ύπόπτων συνβμιλιών. διαθέσεων καί διαπραγματεύσεων ; ΰ- είς τάς'συστάσεις με- Άμερικανών Ρεπβυμ- τα μέσα τβΰ 1956 _ εάν Ε* «λικανων, κρυφων ή φανερων τέλειπα την έπαλξίν μβυΥ,1( «ρακτόρων της απβικιβκρατι- τβ ύπβυργεϊβν καί τό Ραδιόφ* κήί Αγγλίας. "Οχι μόνον δια νόν καί σταματβϋβα την π9ι· τάς ραδιοφωνικάς έκπβμπάς. κήν καί εθνικήν μβυ συμπαρ* Άλλά καί διά τήνστάσιν τβυ στάσιν πρός τβΰς άγωνιζομί· έλεγχομένβυ υπο τής κυδερνη- νβυς ήρωας καί μάρτυρας, πρί< σ€ω5 'Ελληνικβΰ Τύπβυ. Δια "'■ " ■ ' την ματαίωσιν της Μαύρης Βί- 6λβυ. Διά τα δασανιατήρια καί τάς ώμότητας. Διά την στάσιν των Μεΐντερέδων. Δι' δλα τα ζητήματα τής 'Εγγύς καΐ Μέ- Στό οτύγινό φώς μιόις ρας,, σά,ν (καΐ ι ΐαϋριιο, ρ 1958 χρόνια, ττανώριος άτγγε- λος μέ τιάλλευκο: φτερά:, κορ- φολογοϋσε — θεία προστοτγή — άπό τοΰς <ϊνθωνες τοΰ Πα- ραδείσου τόν 'μιυστικό χ^ίΐνο γιά νά, τόν τιροοφέρει στήν ά- γνή Παρθένα τής Ναζαρέτ. Ι 'Από τό όίρωμα τού ή σεμνή Ναζαρινή κόρη γινόταν ιμηπέ- I ρα ενός θεοΰ, πού θά Εφερνε Ι στόν κόσμο την ε,ιοήνη, τή γ«χ- ! λήνη, την ώγ<ίπτη. Πού Θά χόο- 1!ρ ι,ζιε στόν ανΘρωίΐτ,Ό ιφτερά; πνευμοίτικήις «χναστάσεως καί βείων όραματισιμών, Πού θά διέλυε τα σκοτάδια καΐ βα σικο,ρττοθσε κατα;ρρ«κτες φ·(ο- τός. Πού θά έκανε τούς ώδύ- ναμους 5υνατούς, τοΰς άνίσχυ 1 ρους Ίσχυρούς, βά ϋψωνε τοϋς ταπεινοθς και κοτταχρρονηιμέ- νους καΐ θ' άνακούφιζε τούς ! «κ/οπιών]το5ς και τΐεφιορτισ|μ^->
Ι νους». Πού θά γλυκοανε τόν
τΕΐκ,ραμένο καί θά χά,ριζε την
έλττίδα στόν κοτκχ^ςι^γμΐέί/ίο^
θά Ιλάρυνιε τό ττρόσωπο τοθ
θλιμμένου καΐ θ' άνυψωνε τόν
άνθρωτιο.
Ή Παρθένος Μαρία θά γι¬
νόταν ή Μητέρα τοθ θεοθ ικαΐ
Λυτρωτη ιμας.
ΕύαγγΕλίζου γή χοΐράν μεγά-
| ληιν α'ινεΐτε οώρανοΐ θεοθ
την δόιξαν...
Κ αι μίαν αλλ,ην εύλογηιμέ-
νη αϋγή ενός ώραίοο Μαρτί¬
ου, πριν 137 χρόνια, μέσα στό
, γλυκΰτατο φώς της ανοιξηις,
Ι ό κρΐνος τοΰ ιεθνικοΰ εύαγγε-
λισμοΰ — θεία κ.αΐ ττάλι τιρο-
σταγή — ττροοιτρ^ρόταν στή
σκλάδωμένη Πατρίδα μας.
Άπό τό >μεθυστικό τού άρωμα
θά γεννιόταν μιά θεότητα, ή
θεά τής Ελευθερίας.
25 Μα,ρτίου τορ 1821.
Στή Μονή τής Άγίας Λαύρας,
ποΰ εΐχε καταφύγει σαν θιρύ-
λος ικαί πόθος τό Βυζάντιον,
£νας λευκός Λευίτηις ϋψωνε
στόν αιθέρα τό Λΐάνσε—το Λά>
6ρο καί καλοϋσιε τό Γέννος
στόν «ύτΐέρ τιαντων αγωνα»
τού.
Έκεϊ στόν τα— εινό Ναό τής
Κοιμήσεως της θεοτόκου θά
έτελε'ιτο ή ύψηιλότερη, καί λαμ-
ι^ρότερη μυσταγωγία τοϋ Γεν
ν ούς.
Χιλιάδες "Ελληινες συγικ,εν-
τρώ&ηκ.αν στή Μονή μέ μιά
ιμόνο άπάφασηι. Άφοϋ δεχτοϋν
τις εύλογίιες ττ|ς Έκκλησίας
καί ικοινωνήσουν τ' 'Ά)0Ραντα»
πολεμήσουν γιά την λευτεριά.
Γονατισμένο τό έκ,κλησία-
σμα των Έιλλήνων Λκούει μέ
κατάνυξηι τή θεία Λειτουργία.
Τελετουργός ό Παλαιών Πα-
τρών. Συλλειτουργοί τού οί ιέ-
■ϋίσκοποι Καλαβρύτων καί της
Μονής.
Ή λειτουργΐα τελειώνει. Ό
Πατρών ιμέ πατριωτική ιέξοζρση
ιμιλα τιρος τοΰς 'άγωνιστές.
Φλόγα τα λόγια τού. Πυροφό-
ρος δαδα ή όμιλία τού. Κε-
ραυνός ή φωνή τού. «Σήμερον
τής σωτηρίας ημών τό ικιεφά-
λαιον». Ό Λυτρωμός, ή λευ-
ρά Τίιτοτε άλλο.
'Κι' δταν ειολεινε την όμιλία
1 τού, άστραπή άπό τό νού τού
περνά ή σκέψη. Τα ιΐαλληικά-
ρια πρεπει νάχουν ,μαζί τους
καποιο εμβληιμα, μιά σημαία
πού θά τα έμψυχώνει ικαί θά
, τα γιγαντώνει στό ιμεγάλ,ο ιά-
'γώνα. Τό βλέμμα τού τΐέφτει
τή στιγμή έκείνη στό χρυσο-
κέντητο ϋφασ,μα, τιού χώριζε
τό Ιερό Βήμα άτΐό τό Ναό. 1ό
|άποστιά άόιστακτα, τό ραντί-
ζει μϋρα, τό «άλογεΐ τΐάνω στό
ιερό θυσιαστήριο ικαΐ ικ,ρατών-
τας το εύλοοβικά περιέρχεται
τό ιέκκλησίαοιμα ψάλλοντας:
—Σιώσον Κύριε τόν λαόν
σου.
Σύμβολο Ιερό >κιι' Ιμβλημα
άθάνατα γίνεται από την ώρα
τούτη τό χρυσοκίντητο ϋφα-
σμα. Γινεαι τό Λάιβαρο, ή ση-
μαια, ή ρομφαία ή πύρινη...
Καί ή Μονή της Άγίας Λαύ¬
ρας, ή έθνική μας Βηιθλεέμ,
ή Ιερή τοΰ Γένους Κ φωτός.
"Ας πορευτοΰ,με νοερά τΐρός
τό σεπτό Μοναστήρι, έκεί, ττού
ευλ.α6ικά φυλλάσσονται τα α¬
ι για τοίς ιάγίοις τής Φυλή·ς».
Ι ,Στήν αύλόπηρτα τής Μονής
μας υποδεχεται ύ περήφανος
τής ΈτΕαναστάισεως πλάτα-
νος. Στηλώνεται ορθιος, αίώ-
νιος, γερός, άκατάλυτος.
ιΝά κιΐ' η 'Εκκ,ληισία. Στό Ίερό
Βή,μα κανί5ήλια άπό σμάλτα
πολύχρωμα οικθιριτίζουν τό με-
λιχρό τους φώς. Είναι τα καν-
δήλια, ττού χρυ,μμένα στόν κόρ-
φο τους, κό,μισαν οί ικιυνηγημέ-
νοι άπό τή φωτία καί τό μα-
χαίρι Χ,ριστιανοι στή Μικα-
σιατική καταστροφή τού 1922.
ι Νά καί τό Μουσεϊο τής Μο¬
νής. Μιά μικρή αϊθουσα χώ-
I
ρεσε την Πατρΐδα ιόλόκληρη.
ι Σ' αυτή μέσα τό άθάνατο σΐιμ
βολο τής Λευτεριάς καί τής
ΔόξαΓ. Τό Λάιβαρο, τΐού Ιστο-
ρεΐ τό λυτρωμό της Έλλάδας,
άναστηιμένης άπ' τό θάνατο.
Τό έθνικό τούτο κειμήλιο
περίτεχνα κεντημένο άπό εύ-
λαδικά χέρια Σμυ,ρναίας κό¬
ρη ς προσφέρθηχε σττ) Μονή
τβΰς ελευθέρους πβλιορκημί'
νβυς, εάν άπεκάλυπτα καί *«*
τήγγελλα δημοσία τό πνεδμ*
τής ήττβπαβείας καί τής &*'
θηκβλβγήσεως πού έπικραιβδ'
οε είς είς τα δύο συνεργαζί*
μενά ύπβυργεία τής 6δβΰ ί*'
λβκώστα ; "Η θά τβύ; εβλ»*
πτα μάλλον καί &ά ύπεμβνί"*
τβ ήδικβν το>ν, την β^
σης Άνατβλής.
Τβιβυτβτροπως
είς την τελικήν
έφθάσαμεν
«κρίσιν», είς
την οριστικήν σύγκρουσιν καί
,ρή,ξιν τής 9η$-10ης Ίαν«.υα.-
των εθνικήν ένοτητα, την μ*' ι Ρ'ου Άλλά πρίν άπό
χητικβτητα των στελεχών^ Ι αυνεδαιναν """^ΠΙ^Ρ'να
ένβπλβυ άγώνβ ί λ * δβν «ΦΗ^Χ»
αύτην
χ λεχών^ Ι Ρ σχε-
ένβπλβυ άγώνβς καί βλβυ τ«* δβν «ΦΗ^Χ»»1» »τροστρι6«1 καί
πληθυσμοΰ, είς μίαν οτινμίΐ" μιχρ«ϊΐ>Υ«Ρβύσειί διά την έ-
κρίσι,μβν διά την τύχην τβί ί· φκριμοζομένην τακτικήν.
έ
"Αλ¬
λοτε σοβαραί, ποΰ μέ εςρερναιν
είς τα πρβθυρα άπβχωρήσεως
Καί άλλοτε βλιγώτερβν άποφα
σιστικαί, αί βπβΐαι ομως έδει-
χνιαν σαφώς τβν έπιδιωκόμε-
νβν σκοηβν τής συστηματικής
τακτικής πρβς συσκβτισιν, πα-
ραπλάνησιν καΐ ύπβταγην τοΰ
' Εδνβυς.
Περί αυτών ©μως θά ομιλή¬
σωμεν μετ" ολίγας ημέρας, ί-
ταν θά ολοκληρωσωμεν τάς ά-
ποκαλύψεις καί καταγγελίαι
μας.
Μετ" εύχαριστιών καί τιμής
ΔΗΜ. ΠΟΥΡΝΑΡΑ"
Τοϋ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
κατά τα τέλη, τοϋ 16ου αΐώνα.λοϋν φαράγγια «αί στ—λιές,
ΚεντήθηιΚ€ στή Σιμύρνηι στΐς 6ουνά καί θάλασσες. Γι' αώ-
μακρόχρονες νύ^τες της τυ-
ραννικής σκλχχιβιας κάτω άπό
τό στυγνό φάσιμα τού Τούρκου
δυναστη. Κάθε ίνα τού καΐ κά>-
θε τού κεντίδι, λαχτάρα καΐ
πόθος. Πόθος τοΰ ιΓένοος γιά
■τή Λευτεριά ικαί γιά τή Λΰτρω-
ση. Καΐ κάτΐου κεΐ στην ώκιρη
τού Λαδάρου άχνοσιβησιμένες
κηλϊδες αϊματος. Τό άλιοκ
αΐμα τής Φυλής. Τό σύμβολο
τής Φυλής. Καΐ κάπου αλλοϋ
μιά σχισμή, πού τουρκική σφαΐ
ρα άνοιξε τή μερά της Έηχνά^·
σταση,ς, δταν οί άγωνιστές
κρατώντάς το ικατέβηικαν άπ'
τή Μονή καί άνάγκασαν τούς
Τούρκους νά καταφύγουν κυ-
νηγηιμένοι στους Πύργους των
!Καλαι6ρυτων.
Στό σάλτασμα τού Γερμανού
όρθώνεται ή Φυλή. Γιγαντώ-
νεται τό Γένος. "Ανδρες, γυ-
ναΐκες, ιταιδιά θ' άγωνιστοθν
δλοι. "Ολοι! Συναγε,ρμός ψυ-
χών καΐ σωμάτων.
Ή ττρονομιοΰχος Φυλή, τιού
έτιεσε στήν Πώληι τοϋ Ρωμα-
νοϋ ύψώνεται καΐ ίταλι. Καΐ
τό έλλη,νικό "Εθνος, ιτού θεω-
ρήΐθηκε νεκρά, μαζΐ ιμε τόν τε-
λευταΐο τού αύτοχράτορα ξα-
ναζωντανεύιει.
"Αν ή ιέρή'μωση,, ή σφαγή, ή
έξαθλίωση, τό τιαιδομάζωιμα
■κι' οί αΐματηροΐ διωγιμοΐ δε-
κατίζουν τό ιύηόδουιλο Γένος.
"Αν κυλοΰν αΐωνες Λφόρητηις
σκλαφιάς, σκότους καΐ θρή-
νων, θαικιρύων κι' α'ίματος. "Αν
τό Ιοστέφανο "Αστυ στενάζει
κάτω ιάπό τα τιελματα σερι&ά-
ρηιδων καΐ τΐασάδων ικι' ή τιο-
λυδοξασιμένη' Σιτάρτη—άθλιος
τώρα συνοικκτμΙίίςΓ-ισφαΪριάΙζεΐι
κάτω άτκ> τό δυνάστη^ μέσα
στήν έθνική λήκυθο ζει τΐάντα
ή χρυσαλλΐδα τής έλληνικής
την καί μόνο πολεμοϋν οί αγω-
νιστές τοθ ΕΙκοσιένα ικαί νι-
κοΰν. Καΐ νικοθν. "Απαρτα
κάστρα; γκρεμνΐζονται. Παιά-
νες τα κύματα ψάλλουν. Δι-
θυράμιβους ύψώνοον οί ανεμοι.
"Υ,μνους άντηχοθν οί κοιλά-
δες.
Καΐ νικοΰν καί νικοθν. Στήν
"Αγια Λαύρα κ<χΐ στήν Τριττο- λιτσά, στήν Άλα>μάνα καΐ
Γραβιά, στό Δερβενάκι κ< στό Μανιάκι. Σέ κάθε γωνια; της έλληνικής γής κ<χΐ μιά κα- τακόκκινη, άπό αίμα έποττοιΐα Στά γαλάζια ,βασίλεια τοϋ Αϊ- γαίου «ι' ενα κλέος ιάντιφεγγΐ- ζει. Σικληρός ό αγώνας, τραχύς, δύσκολος, φοτιά ικαΐ σίθερο παντοϋ. ιΚο—νοΐ καΐ στάχτ Ιαχές ικαί οΐμωγές όλοΟΘε. $ καί ή άπόφαση των Έλλήνων μιά. Νά ζήσοον λεύτεροι ή νά τιιεθάνουν. Άραΐος εϊν' ό θάνατος. ώραϊ- "Οττοιος θά ιτέση τώρα. (ός! ΊστορεΙται πως οταν ο Σα- -ιωιμπριάν, λίγα χιρόνια πρΐν άπό την 'Εττανάσταση^ έτιεσκέ- φθηικε τή Σιτάρτη στάθηικε μτιροστά στόν ιΕύρώτα καΐ βά- ζοντας τίς τΐαλάμες τού γύρω στό στόμα φώναξε θυνατά. —Λεωνίδα! Κανεΐς 6έν τού ιάπήντησε, ©Οτε κι' ήχώ! Κι' ι&μως ή ήχώ αυτή ιβ)ρισικιόταν διεσμευιμένηι στΐς ψυχές των Έλλήνων κι' ήρθε ή στιγμή της ν' άιτΛδε- σμευθεΐ. Στΐς ψυχές των Έλ¬ λήνων, ττού &Μ ίτταψαν ττοτέ νά ζοϋν οί Σαλαμΐνες κι' οί Μαραθώνες, οί θεριμοττ&λες κι' οί "Αλέξανδρον οί Φωκά5ιες κι' Κωνσταντίνοι κι' δλα τα αμε- γάλα» καΐ τα «τρανά» της Φυ¬ ή Ό Διγενής ό άνΐκητος, που τοϋ χρέοος ικρατώντας την Λ- (σττίιδα, περνά στό φώς Ι Νά Τίεθάνουν γιά την Πατρί- δα. Νά περάσουν στό ανέσ—;- ρο φώς της ' Ελλάδος. Αύτην την άιτοφασηι ΐ,χουν οί Ψαρια- νοί σάν στήνουν τίάνω στό φρούριο τοΰ Παλαιόκαστρου τη σημαία μέ τό Σταυρό καΐ τήετιιόνται στόν αγιέρα γέιροι καΐ άντρες, γυναΐκες καί τιαι- διά. Αυτήν την άπόφαση. £χει ή Τζαδέλαινα ικαΐ ό τροτγικος τής 'Αλαμάνας ΰιάικος. Αυτήν την απόφα—ι· £χουν οί γεναΐοι ΐερολοχϊτες τοΰ Δραγατσαν1- οΰ ικι' αυτήν οί «έλεύθεροι πο- λιοργηιμένοι» τοΰ Μεσολογγι- οΟ. Καΐ πεθαίνουν... Καί μ4 το: σκοτωμένα κορμιά τους των ήρώων καί των μαρτύρων τής Ελλάδος, ττυργωνεται ό ακα- τάληπτος ναός της ελευθερί¬ ας. Με θαυιμασϊμό χαί θέος στέ- κεται ό κόσμος Λλόκληρος. Τα κατορθώ,ματα τοΰ Κολοκο- Τίρώνη, καΐ τοΰ Καραϊσικιάικη, τοΰ Κανάρη καί τοΰ Μιαουλη, τοΰ Μπότσαρη, τοϋ 'Νικηταρά, τής Μττουμπουλίνας, της Μαυ- ρογένους καί ττόσων, ττόσων άλλων, καταυγάζουν την οί- κουμένη,. Λεγεώνες φιλελλή- νων γίνοναι οί ιένθουσιώοεις συμτιολεμιοτές των θρυλικών ήρώων τοϋ ΕΙκοσιένα. Ό Ουγ¬ κώ κι' ό Λαμαρτΐνος, ό Σέλευ κι' ό Ντελακρουά, ό Πούοικιν και ό Λέρμοντωφ, καί πρώτος κατέδηκε στά Τάρταρα τιολε- μεταξύ των ιτρώτων ό Βύρων, μώντας τό Χάρο σέ «ιμαρμαρέ- | σιτ,εύβουν νά ικαταθέσουν το νια άλώνια», δέν «ΐχε πεθάνει χρυσό, τό λίιβανο καί τή σ,μυρ- ■ ' να τοΰ πνεύματος των στή Φο>
γίνεται τνη τής Ελλάδος. Άκό,μη ικαΐ
Άτιόστασε μόνο.
Ή Χριστιανοσύνη
ή |νέα Κι,βωτός τής έφυκης;
ζωής. Ή έκκλησία τό ικιαταφύ-
γιο τηις. Στό χοομηλό κι' άσθε-
νικό φως τοΰ κρυφοΰ σχολεί-
οΰ, σιφυρηλατοΰνται ψυχές.
Τραγού,δι ικαί νανούρισμα,
χρηισμός <κι' έτταγγελία τό δί- στιχο τού «θρήινου τής Πόλης». Σώπασε, Κυρά Δέσποινα καί μή πολυδακιρύςεις... ΟΊ στί(χοι αύτοι «Ιερόν πΰρ» γίνεται, τιού γενεές γενεών έ- οτιάδων κρατοθν άσδηστο μπρός στό δωμό της Πιατρί- δας. Ονιεψο ή ελευθερία. —Ελευθερία ή θάνατος! Είναι ή φωνή, τιού άκούγε- ται στό -ΤΕροσκλητήριο τοθ Πα¬ λαιών Πατρών. ΚαΛ ή φωνή αυτή γίνεται άνεμος λαιλα- ■πας, σίφουνας, κύκλω νας και σκορττίζει καί -πα,ραμερίζει τή στάχτη, τής σκλαβιάς. Ή κρυμ μένη—-τετρακόσια χρόνια—σπΐ- όα τής Λευτεριάς: ήρθ' η μερά, πετιέται κι άνα- (φτει έξανοίχθη σέ κά&ε μεριά. Κ ι" ώνάιβει, φουντώνει, γί- γαντώνει, φλογιζει καρδιές, πυρακτωνει στήιθη, θερμαίνει ψυχές. Τα καριοφίιλια καί τα στιαθιά των Έλλήνων βροντοϋν χαΐ άστράφουν. Ή Κλεφτουριά τραντάζει τόν "Ολυιμιτο κι' άναταράσ- σουν οά Μιαοιΐληιδες καΐ οί Κανάρηδιες, τίς θάλασσες. Φεραιοι καί Κοραήδες σικορ- πούν τούς γόνιμους των στΐό- ρους. Φιλικοί κατεργάζονται τή|ν ιέθν&κή Ιιΐνάστασηι. 'ιΫΊ'Ι/ηί- λαντες καί Σουλιώτες διαλύ- ουν τα τιυικνά σικοτάοια της Ξουλείας, ιμέ τούς δαυλούς των άγώνων τους. Ελευθερία καΐ μόνο ελευ¬ θερία ό άκοΐμητος, δ άνύστα- κτος, ό άσδηστος ττάθος των Έλλήνων. Τό ιάκιριδότερο Ιδα- νικό των. «Τό αΐσθημα της ελευθερίας στούς 'ΊΕλληνες, γράψει ό Που- κειβίλ, προέρχεται άπ' αυτή τή φύση τοϋ έδάιφουΓ, πού χα- τοικοθν. Ή ελευθερία έ,χει τίς ρί'ζες της στά έλληνικά χώμα- τα, |βιλ}αστάνει στά γραφικά τοπεϊα τής Ελλάδος και τιλη» ροΐ τού ούρανοΰ της τα γαλά- ζια υψη. Τόν μυρωμένο αύτό άγέρα τής λευτεριάς καθη,με- ρινά άναπνέουν οί "Ελληνες. Γι' αύτό ή ζωή ολόκληιρη τοΰ έλλη<νυκοΰ Εθνους, ιάφ' δτου εμφανίστηκε στόν κόσμο, δέν είναι Ίταρά £νας ύιτέρτατας α¬ γώνας γιά την ελευθερία. Μέ γυμνά στήθη, μ' άνοι- χτές πληιγές οί 'ΊΕλληνες άγω- νιζονται γι' αυτήν, Άπ' άκιρην σ' άκρη ο Έλληνισιμός μάχε¬ ται γι' αυτήν. ΊΟλόκληρη ή μαρτυρική Έλλάδα δωμός καί θυσιαστήριο γι' αυτήν. Τό οτχοινί τοΰ Πατριάρχη, ή σφα¬ γή της Σμύρνης, ή" κοτταστρο- φή της Χίου γι' αυτήν. Γιά την έλειΛερία βναιλα· τή ζωή τους. Κ αί τραγουδά ό «κύκνος τής Άλβιόνος»: Σηχωθήτε ιταλληικάρια, την (πατρίδα λευθερώστε, την πατρίδα ποθχιε δόξα, περψ (φάνεια ιμιά φορά, κι' άπ' την τέφρα των προγό- νων, λιγες σπίθες ττάρτε τώρα <καί στά στήιθη σας ανάψτε Ι¬ ερή πυρκαϊά. Τή ο— ίθα αυτή της λευτερι¬ άς ικαί την άπόφασηι γιά την άποτίναξη της σκλοςβιας ξαί- ρουν οί άγωνιστές τοΰ ΕΙκοσι¬ ένα πώς την ύττοδαυλίζει «αί την εΰλογεϊ ή Παναγ ία. Έκεί- νη,, τιού σάν αθριο, μέ τό άρω¬ μα ενός κρίνου γέννησε τό θεό των ιμιεγάλων θυσιών. Μ' άσπίδα ττίστης· κι' οδηγούς άγγέλους - μέ όψιν άστραπτ|ς καί λευκοφόρους - στρατηγούς, τής Ύπερμάχου τ' οραμ' αχο- (κολουθοΰν όρθοί, ένάντια στών μυρίων τα τόξα. Ή Πλατυτέρα των ούρανών δέν μ-πορεϊ τκχρά νά ττροτ/ιμια- τοποιήσει τό γαλάζιο δνειρο τής λευτεριάς. Άγώνες έξαντληιτικοί, πο- ταμοί αϊματος έφτά ολόκληρα χρόνια. «Έφτά χρόνια ιτολεμοΰν οί "Ελληνες, γράφεε ό Γά)λλος συγγραφεας Λουί Μενάρ, γιιά την άνε,ξαιρτησία τους. Χιελί- 6α ένδοξότατη; στά χρονικά της ανθρωπότητος. Πουθενά στήν τιαγκόαμια Ιστορία δέ δρΐσκεται τόσος ώψηλός ή- ρω'σ,μός ττού αναπτύχθηκε στά έφτά ταυτα χρόνια, ά¬ πό τόν έλληνικό λαό γιά ν' Λ- τιοκτήσΐΐ την ελευθερία τού. Καί ό δικός ιμας Παπαρηγο- πουλος γράιφει; «Ουδέ—ότε ίπτηρξε λαμτΐρο- τέιρα έποχή της περιοδου αυ¬ τής. "Οχι, ουδέποτε, ούδ' 4τΛ των πολυϋμνήτων έκείνων χρό- νων, καθ* οδς έπτιλθεν ή δυσα- ρίθμη,τος τοθ Ξέρξου στρατιά. Ό θάνατος τοΰ Λεωνίοου, ή έθνοθυσία των Άθηιναίων, (η έν Σαλαμίνι ναυμαχία, ύτΐηβτ ξαν ιβιεβαίως ίργα ιμεγάλα' Άλλά ή κρίσις έκείνη ιδέν δι- ήρκεσεν εΐμή μήνας τρείς, ιέ- νώ κατά την Επανάστασιν, Λ άλεθρία κρίσις -παρετάθη έτιι τρία καί πλέον ϊτη. Γυναίκας καί πρεσβϋται ικατέφυγον «Ις τα βουνά, είς τα σπήλαια, ιεΐς τα τενάγη. Έδίψων, έρρίγουν, εθνησικοτν, έξηΜ5ραπο&Ιζοντο, άλλά δέν ύποτάσσοντο, θεν παρεδίδοντο. Ήγωνίζοντο διά την ιέλευθε- ρίαν» Άλλά νά ή καλή ώρα τ(ρθε. «Άπ' τα κόκκαλα βλέ λα βγαλιμένη των Έλλήνων τα Ιερά» ξεπρο- βάλλει φεγγόβολη κι' άστρα- φτερΑ. «Φώς στά χέιρια, φώς σά ποδια...» 25 Μαρτίου! Γ«ν αθ- ριο ή Λευτεριά άγκάλιαζε φλο- ν*ρά τώ "Εβν©ς. Σ4ν α&ριο ή

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΣ
Στήν πατρίδα μας, την Έλλάδα
ΕΝΑ ΝΕΟ ΔΙΔΑΚΤΗΡΙΟ
Το ένισχυουν οί έν Άμερικη 'Ελλησπόντΐοι
Οί ολίγοι Μαδύτιοι τοΰ Νέου
Κόσμου, ώς επί τό πλείστον βιοπα*
λυισταΐ, είναι σκορπισμένοι είς την
Νεα 'Τόρκη καί είς τό Σπϋίγφιλντ,
Μασαχουσέτης. Οί ολίγοι αύτοι, ϊ-
χουν ίδρύσει πρό πολλών έτών, είς
την Νε'α 'Τόρκη τόν Σύλλογο «'Ελ-
λήσποντο». Ώς παράρτημα δέ αυ¬
τού λειτουργεϊ καί, 6 «'Ελλήσπον-
τος» τοΰ Σπρίγκφιλντ, μέ τό ϊδιο
καταστατικό, ώς μία ένιαία "Ορ¬
γάνωσις. Έκεϊνο πού χαρακτηρί-
ζει τούς ξενιτεμ,ένους Μαδιπίους
είναι τό πνεΰμα τής αδελφοσύνην
καί τής άφοσιώσεως αυτών είς τα
έθνικοθρησκευτικά ίδανικά καί τίς
παραδόοιεις τής ήοω'ίκής μας φυ-
λής. Παντοϋ δπου εχουν έγκατα-
σταθεϊ Ιγιναν ύπόδειγμα φιλησύ-
χων, τιμίων καί .τ,ροοοευτικών πο-
λαών. ΔιακρίΛΌνται καί διά την
φ.λομουσίαν καί την πρός τα "Ελ¬
λην ικά Γράμματα αφοσίωσιν των.
Ιδιαιτέρως ΰ.-ΐερηφανεύονται,
ότι είς την ιστορικήν αυτών γενέ-
τειραν Μάδυτον, άποικίαν των Ά-
Ί>ηναίο>νι, άπό τόν καιρό τοΰ Μιλτι-
όδη, ήκμαζε διά κ,ίσου των αίώ-
νων ό Ελληνικάς πολιτισμός, Κα-
τά τα τελευταία δέ έκατό περίπου
χζόνια, ή Μάδυτος έστολίζετο άπό
περιφημα ξακουσμένα Διδακτήρια
των 'Ελληνικών Γραμμάτων, τα
Γαίτανάκεια Έκπαιοευ-τήρια.
"Ατυχώς δμως .'Μετά τήνΦεαμη-
νία τής Μικρασιατικήν καταστρο-
ψτις, ,ο ίκάτοικοι έδιώχθησαν, οί δέ
Άγαρηνοί Τοϋρκοι ΐσβυοαν καί τό
επί δυόμκτυ χιλιάδΐς χρόνια δν<δο- 1ο ονομα τής; πόλεως καί την ώνό- μασαν Άτζέ - Άμπάτ! Πρόσψυγες είς ιή,ν Έλλάδα ί- δρυσαν την Ν»α Μάδυτο, τού Νο- μοΰ Θεσσαλονίκης, στή Χαλκιδική. Αυτήν δέ τή πονεμενη, την όρφ-ανε- μένη νέα, φτωχή πατρίδα, την ε- χουν στήΐν καρδιά τους οί ξενιτε- μένοι άδελφοί τοΰ Νέου Κόσμου, νοοταλγοί περασιμένιον μεγαλείον. Δι' αύτό δέ απεφάσισαν όπως, μέ ρς τού έκλογικοϋ νομο- Γίυλιτείας Γεωργίας, ό Διογε;Μ]ς Μαραγκός είς μνήμην των γονέων τού δολλ. 10. Καί ή Κα Κατίνα Δ. Μαραγκοΰ τό γένος Γίαγώνη, εί; | μνήμην τής .μητρός της δαλλ. 10. Ό Νικόλαος Γ. Ο'ικονομίδης, έκ Μόντρεαλ Καναδά, δολλ. 25. Ό Χρύσανθος Νβτάρος έπίσης έκ Μόντρεαλ Καναδά, δολλ. 20. 01- κογένεια Σπύρου Ντουοαρτζή έκ Ένω προχώρει ή Νέας "Γόρκης δολλ. 20 Σπύρος άπο Τής Κότογλους έκ Τσέστερ ΙΙενινσιλβα- νιας, δολλ. 10. Νικόλαος Ψωμάς, έκ- Νέας 'Τόρκης δολλ. 15. Μαί- ςτι Δ. Καρφοκώστα δολιλ. 5. Ή Κα Εύγενία Σ. Χαρίτου είς μνή¬ μην τού πρόσφατος θανόντος ουζύ- γου της Στέλιου Χαρίτου δολ. 170. "Επί πλέον πρός ενίσχυσιν τού Διδακτηρίου προσεφέρον δολλ. 200, άνά 25 έκαστος, οί εξής πρόθνμοι παντοτε συμπατριοτες: Έκ Νέας 'Τόρκης ό Λρόεδρος το~ «'Ελλησπάντου» Δημήτριος Καρφοκώστας, Κα Μαρίκα Β. Φράγκου, Βασίλειος Φράγκος, Στυ¬ λιανός Μπιλαζέρος, Σωτήριο; Μαυρίδης πλοίαρχος Β.Ν. <τυν)χος, Πί,οθιερεύς Δ. Κοίλλίμαχος, ό έκ Σπρίγκχριλντ Μασσ. Βασίλειος Πα- παθεοδόρου καί ό έκ Φιλαδελφεί- ας Δημήτριος Τζανης. Τό όλον δολ. 877 των νέον εισφορών. ΙΙρέπει νά προστεβϋ κ αίτοΰτο, ότι: οί τοΰ Σπρίγκφιλντ, Μάσσ., παραρτήμ,ατος τοϋ Συλλόγου «'Ελ- λησπόντου», Θά απαστείλοττν άπ' εΰί/είας τα ηφισθέντα ποσά είς τήν νέαν Μάδυτυν. Πρέπει νά γίν|) μνεία εύγνωμο- ούνης, δτι ό κ. Κωνσταντίνος θβ- λασσόπουλος, Νέα 'Τόρκη, πρώαος μηχανικάς εμπορικον αμερικανικόν σκαφών, επισκεφθείς τελευταίος τή«ί Ν«αν Μάδυτον Χαλκιδικής, προσέφερεν είς τήν κοινότητα υπέρ τοθ άινιεγειραμένου Διδακτηρίου τό πρώτο μεγάλο ;τ»σό 500 δολλαρίων. Τα δσα έστάλησαν μέχρι σήμερον πρόεδρον ΕΠΙΗΟΗΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΙ ΑΙ' ΕΞΕΥΡΕΣΙΝ ΤΡΟΠΟΥ ΜΑΤΑΙΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΙΛΡΥΣΕΟΣ ΑΑΐΚΟΥ ΗΕΤΩΠΟΥ ΤΟ Κ.Φ. ΚΑΙ Η ΕΡΕ ΒΕΒΑΙΟΥΝ ΟΤΙ 0ΠΟ7ΑΗ110ΤΕ ΒΑ ΨΚΦΙΣΘΠ Η ΕΝΚΧΥΜΕΗΗ ΚΑΙ ΟΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΑΙ ΕΗΟΡΟΟΕΙΗΟΙ αρξαμένη ι ποίησιν τοδ έκλογΐκον νβμοσχε ΠΕΚ μετ» των Φιλελευβέρων. νά έχη γενικωτέρας συνεπείας ΐς Τρίτης δίοο Ή ύπαναχώρησις αύτη της Δέν χκλΰπτει ©μως αύτη τ© Δή 'εϊς την εξέλιξιν τής κατ«στά- ....- ------ Ε.Ρ.Ε., κατά τονς πολιτικσϋς μ«κρ*τικβν κόμμα. Πρός τουτο 'σεως. 2ι>γκεκ,οιμένως πιστεύε-
ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΣΜΥΡ||||
Την παρελθοΰσαν Κυριακήινι 16ην
τρέχοντος έπραγμα:οποιήθη ή Έ-
τησία Τακτική Ρενική Συνέλευσις
ι ών Μελών τοΰ Σύλλογον των Γο-
νίων καίΚηδεμόνων των Γυιμνα-
σίων Ν. Σμύρνης «Ό Κοραής».
Κατ' αυτήν άνεγνώσθτι κατ' αρ¬
χήν υπό τοΰ Γεν. Γραμματέω; ή
"Εκθεσις των πεπραγμένων τοΰ Δ.
2'υμ-οοΐΛίου χρήσεως 1967 — 58
•και διρξήχθη συζήττκτις επί τής
Λογοδοσίας, καθ1 ήν οί λαβόντες
τύν λόγον εΰχαριστήοανττες τό Δι
οικητικόν Συμί6ού7.:ον διά την αο-
κνον προσπάθειαν τού, εδήλωσαν
ίτιόλυτον συμπαράίπασιν 'Τποβλη-
θίίσης δέ τής παρακλή,οεο>ς υπό
κρυφά έλληνικά σχολβϊο Λ
ποία ήκούοντο δσα ?πρεπ, , Τ? ί-
σθοΰν διά την θρησκ *"< τιρων των καί τήν ε ί σΐορίαν. . Ή έν λόγω σχυλή πό τινος Ίωά^ου Μ π τετραμμ^νου τοϋ άνήκουσα εϊς των Μαριανών __' — είναι >Εν
ρ άποφι>γής ουνεργασίας
των μικρών κομμάτων τοΰ Κέν-
τρου μετά τής "Ακρας Άρΐστε-
ρχς. Οϋτω έπιδιώκεται κυρίως
ούχι διά τής μειώσεως των πο-
σοστών τής ϊεντέριχς κ«τ«νο-
μη$, όπως ζητβύν καί καταδάλ-
λουν προσπαθείας νά επιτύχουν
τα μικρά κβμμ«τ«, άλλά διά
τής ψηφίοεως τροπολογιών αί
οποίαι νά χαβιατβΰν δυνατήν
τήν συνεργασίαν ωρισμένων
τβϊΰλάχιστβν έξ αυτών μετά τβϋ
κβμματος των ,ε$ΐιλελε«θέρων.
Είναι χαροο«ττ)ρ)κίτικον ά«ό
τής πλευρότς αυτής ότι ή πρω-
τοδβυλία ή άπβία άινελήφθη υ¬
πό τοΰ κόμματος των Φιλελευ-
Βερων δέν φαίνεται νά ευρίσκη
άντίδρΐχρ'ΐν «πό τή)ς πλευράς
τής Ε.Ρ.Ε., ή οπβία έν τούτοις
ριστεράς, πρός τήν οποίαν έ-
δηγοΰμεβα είς τήν περίπτωοιν
κατάτήν οποίαν τό νομοσχέδι¬
ον θά έψπφίζετο ώς αρχικώς
κατηρτίαδη.
Ή τρβπβλογία διά τής βιτβί-
ας θά καθίαταται δυνατή ή βνν
εργασία των μικρών κμμάτων
μετά τοΰ κόμματος των Φιλε-
λευθέρων καταρτίζεται ήδη.
Ζυμφώνως πρός αυτήν κόμμα-
τα τα βπβία συνειργάσβησαν
δίς είς τό παρελθόν Βά δύναν¬
ται νά συνεργασ3βί>νι και είς
τάς παρβώσας εκλογάς, χωρίς
ή συνεργασία των νά δεωρηθή
ώς σι>ναοττιομός κομμάτων, χω¬
ρίς δηλαδή νά ά«αιτήται ή
αυγκέντρωσις τοΰ 35% διά τήν
αυμμετοχήν των είς τήν δευ¬
τέραν κατανομήν. Διά τή$ τοι
μέχρι χθές ηρνείτο νά δεχθή αυτής τροιτολβγίας χαθίσταται
οίανδήΛβτε βύαιοτοτικήν τρβπβ- δυνατή ή αυνεργαοαία τής Ε-
λιν νά κατέλθβυν άπό κ©ιν©ΰ λ«υ. Την πεποίθησιν "των διά λωσαν προθύμως συμμετοχήν πόλ¬
εις τ«5 εκλογάς, χωρίς ή συΛΐερ τίιν ομαλήν εξέλιξιν τής κατα- λοΐ Γονεΐς.
; των νά βεωρηθη ώς συνα &τάαεως κ«ί την <5ιεξαγωγήν Τα Δ. Συμβούλιον αί<7ΐθανόμ.εΐνον ές κομμάτων. Εάν γίνουν των έκλβγών έντός των προ- Ιδιαιτέραν συγκίνησιν καί εξαίρε¬ ι «ί δυ© αύται διατυπώ- καδορΐσβεισών προ&εαμιών ΰπε- τικήν Ικανοποίησιν άπό τό έπιδει- σειί» τβτε παροιμένει έκτός συν γράμμισαν διά δηλώσεων των χθέ ενδιαφέρον των παρευρετ>έν-
εργ*3ί»ς τ© κόμμα των Προο- τόσον © άρχηγβς τήζ Ε.Ρ.Ε: κ. τ"ϋη Γονέων, εδήλωσεν δτι Θά κα-
ίευτικών, δεδομένβυ ©τι διά Καραμανλής όσον καί ό συναρ- ?.ίί7Τ) |ν συντσμωτάτω χρόνψ την
Τ©ύ? Άγροτικβϋς τδέν τίΒεται χπγος τώ·ν Φιλελεύθερον κ. νυμ;6οι>λευτικήν Επιτροπήν, κα«'
%
-/Ρότασις τού όποί
Γ, (τοΰ Δ. ΣυμβουιλιΌυ όπως δσοι έπι-
τβ ««ρελδόν δύνανται καϊ πά- κυβερνήσεως κ. Γεωργ#>ι©Γτ©ύ-
την πρβσ«άβε»αν
τού ποσοϋ των 12 οοο
ρών Αγγλίας.
«Ι» άγο-
ς χς ρ
,, έφόσον ούτοι θεωροϋν- Βενιζέλος, λαμβάνοντες άφορ-
Τ» έμ«ς κ«ι οχι κόμμα.
Έ ξ
- . . ην ως πρωτα ΐτεματα να συξητη- ■_„?-. Λ< μην άπ© τάς φήμ«5 αί οποίαι έ- θ(ιΓ(ν τ0 της επαρκείας τοϋ Διδακτι- *α ^ματα Ι1.τ<) ^ τ.ου *<**' δσον Λ, λ '· μς χ μμ μη τάς φήμς α ο θ(,Γ>ν τ0 τί)ς επαθκείας τοΰ Διδακτι- , Υμτεν
Έν τω μεταξυ ουνεχίσθησαν κυκλοφόρηοαν δτι πιθανώς θα .,Μ Προσωπικού των Γυμναο-ίον Ν. ,τ"κ.τοηΟιτ»σ«_τοΰ θέματ
κίίυνομιλ,α, δ,α την διευθετη αναβληθή ή διενεργεΐα των έ- Σύ κα1 ίδιαιτέρως της Εύ ^ην χ Προλορέζ
οιντης διαφωνιας ή ά^βία άνιέ- κλογων Έπ' εύκαιρία έπανε- ^ λ ώ
διά
τος,
οιν τίΐδ διαφωνίας π ότοία α,νιέ- κλογών.
κυψε μεταξΰ Ε.Ρ.Ε. καί Φιλε- ληφθή ο' . , ....
λο*έρων επί τοΰ τρόπου δια- νους πρός τϊν κυβέρνησιν δτι
των έδρών τής δευτέρας 8ά έπισΐτευσθή δσον τ© δυνατόν
Επ' ευκαιρία έπανε-
κύκλους «ροοκειμέ-
?'
επί τ,φ
κ. Προλορέντζον
τό κτήμα διά
»τ ι τού ή μέ τό ΛρόντπΛΐ
τού Ίωσηφο- μ ' - ^Εθν™'οι
'^ _ Μετα μακράν σχίΐήτγ*,.
συντονισμοϋ Ι ηηηη , ν ; συν1τηοΐν νΜΗ)ω
ή όιαφωνία αυτή δέν πρόκειται των.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 21.— Τό τελευ·· "Ε>α άπό τα σηιμαντικώτερα ώ- τότιν των νέων έπιθέσεων τής Ε. 6ις έττέμεινεν έπί·σης δπ&>ς γίνη
ταΓον τετ,ραήιμερον τής δράσεώς ποτελέσιματα τής προειδοττοιητι- ΟΚ.Α. άφ' ιένός δέν έπιτρέττεται
α, αντο οε απεφάσισαν ο«ως( με ποσα πρός τον ρεκτην πρόεδρον ~ Ε0ΚΑ £. τήν κύπρον ^^ κή δρά Τθ0 Δ,γενή υπήρξε:, οίχδή,ττοτε καθυστέρησ,ς καί β>' έ-
.ον δβολαν τους, «νεγερθη έκ-ει. ε- τής Κοινότητος Νεα Μαβντου κ Ι κλον 5^ άνεμένετ0/ δχι μ6. κστά γενικήν όμολογίαν, ή άφύ-1 τ*»υ δτι όφείλε, νά άττοκαλθψη
γρη ής ης κλόνισεν/ 5^ς άνεμένετ0/ δχι μ6. κατά γενικήν όμολογίαν, ή άφύ-1 τ*»υ δτι όφείλε, νά άττοκοΛΟψη
να Διδαχτηριο, πιθανώς πρακτικίίς Α·9ανασιον Σκορδαν έκ μερους' ν Την ψύχραιμον αγγλικήν κο'- πν.σις τοΰ Έργατικού κόμματος, εάν καί ποθ διεξάγονται συνομι-
Μθρφτ,ς, γιανα σπουδαζοιτν τα ελ- τοΰ «Έλλησπόντου» Νέας 'Τόρκης, ^ γνώμην, άλλά Καί την άκόμη τό ς,ττοϊον κατά τούς ολίγους τε- λί«ι επί τοΰ ΚΐΛτριακοΟ. Ή έργα-
ληνοπουΛ,α της αγροτικης έκεινης , «Λε'ρχονται εις δολλ. 2.106. Αι ψυχ,ραΐμοτέραν αγγλικήν Βουλήν λειηαίους μήνας εΤχε -ροσχωρησει τική βουλειττίνα μάλ,στα κ. Λένα
π&ριοχης. 1ό κ-τιριο τού Διοακτη,-, ιεϊΐΐφθοαί των φΐλοτι,μων ξεντ.τε.με- Ι „—: τί,., Λννλ^Αι/ ^,^,ίη,τ^,,υ ί.'*ι^ ^λ,, ν,,Κτηιητιιτηυ ™η«ΛηππίΓΓ» < 7«νκΓι-. ΓΛβηττΓ ,,ίνη, τ^Γ, π-τ,,,,γ;- μία ανακοίνωσις άπό την αγγλι¬ κήν Κυβέρνησιν, ή όττοία νά κα- τευνάση τήν έτπκ,ρατοάσαν έ'ντα- η·εο')ρων τα εξής θε'ματα: 1 )Τήν στενήν συνεργασίαν καί ε'πατρήν τοΰ Δ. Σι»μ6ουλίου κ.αί των ν.κ. Γυμνασιαρχών καί Καθηγη- των μίτά των Γονβων. 2) Τήν παρακολούθησιν τού σνολικοΰ 6ίου των Μαθητών 3) Τήν έπάρκειαν τοΰ Διδακτι- •.οΰ Προσωπικού 4) Τόν έ)«ιλουτισμόν των δύο Ι'υμνασίων δι' 'ΕΙποπτικών Όργά- , ι · - · - - ί Κα' τήν άγγΛικ,ήν Κυ·6έρνησιν, ε- είς τήν κυβερνητικήν συνωμοσίαν Τζεγκερ έφβα'σε μέχρι τοΰ σημεί- ι Άπό την χθεσινήν ριου προχώρει, ίΐς δέ ανήγγειλε | νων άδελφόΐνι σννεχίζονται. Καλη | πεισζ -■ ■ -- - ....- ρχρ ς ήγγ νων αδφ σχζ η | πεισε ^ τούς τ,άντας έδώ, δτι ο Πρόεδρος τή5 Κοινότητος κ. Ά- | φώτιση, όμόνοια καί άγαπη. Καί §εν έξαρτάται άττό τούς Συντη- θανονσιοε ^.'κοοδαΓ. τανυ.ατάοΥτΐΓ Λ ■ίεεΟΓ ττϊγ 'Κ)ιίή?>θΓ βηηΛΟΓ λ«_..,λ._ λ -!___.-..■*χ— „_ -
θανάσιος ρς, γμρχης
έ έ., ετέθη καί ή στέγη μέ μπετόν
άρμε. ' ι
Χάριν αύτοΰ τοΰ άγίου Ιργου,
σινεχίςονταν αί εΐσφοραί των φι-
λοτ-ίμων Μαδυτίων τοΰ Νεου Κόν;
σμου. Προηγουμένως έδημοσιεύθητ
σαν οί δυό πρώτοι κατάλογοι των
δωρητών. Ό τρίτος νέος κατάλο-
γος, περιλαμ&άνει ε'ισφοράς "87^
δολλαρίων. Ώς μϋ-ς ανεκοινώθη ά¬
πό τα Γραφεϊα τοΰ Συλλόγου «'Ελ-
λησπόντου» οί δωρηταί είναι οί
εξής:
Ό Καθηγτΐττής καί Κοσμήττωρ;
τΓ,ς Θεολογικής μας Σχολής Βο-
βτακνης ΆρχψΛνδρίτης "Ιωάννης
Παπαδόπουλος (άδελφός τοΰ μακ-α-
<μστοΰ Άβχιεπισχόπου Αθηνών καί πάσης Ελλάδος Χρνσοστόμον) δολλ. δθ, Γεώργιος Χατζέλης, «κ>
Γιώγκστάουν, 'Οχάϊο, φίιλος των
Μαουτίων δολλ. 5. Ή ένθουσιώδης
έιά τό ίερό ΐδριιμα Κα Μαίρη Β.
Φράγκου, είς μνήμην τοΰ πατρός
τιις Κ .Λεοντοπούλου δολλ. 88,
Κλεάνθης Παγίδας φιλομαδύτιος
δολλ. 5, οίκογένεια Γεώργιον Κα-
ραμάλλη, είς μνήμην τής προσφά¬
τως Θ«νούση;ς θυγατρός των Ζα-
φειρας Γ. Καραμάλλη δολ. 246.
Άπό την πόλιν Βαλντόστα, τής
πρώτη, <ίτχτίιδσ τοθ ΛυτρωμοΟ φώτιζε τή οικλαί&οΐιμένη γή. Σαν αθριο—ή ήμιέρα τοθ Εύ- αγιγελσιμοΰ—γίνεται έθνικό σύμβολο. Είναι ή, ήιμέρα ή κλη- τή ιτάντα τούς έλληινικούς οο- ρανούς. Ή φωτεινή μερά, πού ', ή άγία μερά της Λευ—ίριάς. βασιλΐς ήμέρα, πού στολί- μέ κατάνυξη βά προσκυνοΰν οί Πανέλληινες ικαΐ θά γονοπίζουν έμπρός της εύλοφικό: οί αΐώ- νες. Τό Γένος διμως 6έ ληισιμονεϊ •πως τό βαθμα τοΰ Είκοσιένσ: Οφείλει την Μηιτέρα τοθ Έ- λεους κοοΐ της ΙΕύοτιλαχνίοος, στήν Όδηιγήτριο:, πού ωδήγη¬ σε την τιατρΐθσ: οτό λυτρωμό. "Ας Την Ιδοξολογηισωμε καί άνάψωμε τό κερί της εύλοφί- ας μας ο' Αύτήιν.. Κι' <Χς Τήν παρακαλέσωμε «ν* ΛνβΙσουν οί <ϊσπροι κρίνοι των εοαγγε- λιαμών» «αί γιό: τ' ιάλύτιρωτα άδέλφια της 'Κόττΐρου καί της Βορείου Ήτοεθρου, τιού στή σλοφιά τους ιμέσα Λραματίζον ται Λρχαγγελικά φτε,ρσ: νσ: τούς άναγγείλουν το έβνιικιά άγγελμο. Καί τότιε, τότε τα χείλη, των 'Ελλήίνων ΰΚων ιβα ψάλλουν καί ττάλι: Τδ Ύ-περμώχω Στρο—ιγω τό: (νΐικητήρια, Τπ Ύπερμιάχω ιΣτρατηγω τα (εόχαρ ιστήρια... ΣΟΛΟΜΟΜΙΔΗΣ (χρ ήρ ΧΡΗΖΤ. Σ. ΣΟΛΟΜΟιΜΙΔΗΣ Πρωθιερεύς ΔΗΜ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ Νέα 'Τόρκη ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΠΑΡΑΠΗΓΜΑ7ΟΥΧΩΝ Συνίΐλθεν ή 'Εκτελεστική 'Ε- ττιτροπή τής Όμοσπονδίσς Πσ ραττηγματούχων καί Άστέγων Προσφύγων 1922 καί κατηρτί¬ σθη είς σώμα ώο εξής : Πρόεδρος Άβρασμ Κοντό- πουλος (Δραπετσώνα). Άντι- πρόεδροι Κ. ΆσιατΙδης (Καλ λιθέα) καί Άν. Σαβ|ίόπουλος (Κουντουριώτου καί -τέγης ΓΙα· τρίδοτ) Γεν. Γραμματεύς Π. Τσορμηατζόγλου (Κάδμος Άμ· πελοκήτΐων). ΤσμΙας Ν. Καλδής (ΑΙγάλεω), Κοσμήτωρ Π· Κυρια· κάκης (Πσλ. Κοκκινιδς καί Νι- καΐας). Έκ τοθ Γραφείου τής Όμοσπονδίας ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ «ΠΑΜΒΟΥΡΛΙΩΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ» Συμφώνως πρός την θπ' αριθ 2015]1958 απόφασιν τοθ κ. Προ έδρου των έν Αθήναις Πρωτο- δικών κσί τΐρός τό αρθρον 20 τοθ ΚαταστατικοΟ τής 'Ενώ σεως Καλοθμεν Πάντα τα μέλη τη^ Παμβουρ· λιωτικής'Ενώσεοιο είς βκτακτον Γενικήν Συνέλευσιν τήν 3Οήν Μαρτίοο 1958 ημέραν Κυριακήν καί ώραν ΙΟην π.μ είς την αί¬ θουσαν τής ΌμοσπονδΙας 'Ε παγγελματιΑν καί Βιοτεχνών Αθηνών (όδός ΆγΙου Κωνσταν¬ τίνου αριθ. 6 5ος δροφος). θέματα ημερησίας διατάξεως : 1) ΤροποΐτοΙησις Καταστατι- πρός άνάδειζιν κοθ. 2)'ΕκλσγαΙ ΔιοικητικοΟ Ζμβ •Εν Αθήναις τβ 8η ΜαρΐΙου 1958 Ό Γ. Γραμματεύς Ό Πρθεδοος Ν. Κορρές Γ. Βαλοθρδος ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΚΛΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΓΩΝ Καλοθντατ οί μή στεγασθέν τες παρά τοϋ Ύπουργείου Προ¬ νοίας παλαιοΐ πρόσφυγες Κων οτανταντινευπολΐται, Λττοβα λόντες «αί μή αΐτήσεις, δτιως •προσέλθωσι την 23ην Μαρτίου 1958 ημέραν Κυριακήν καί ο ραν 11 ι. μ. είς την αίθουσαν τοθ ΦιλολογικοΟ Συλλόγου «Παρνασσό^» πλατεϊα ΆγΙου Γβωργίυυ Καρΰτση, Τνα λάβω αι γνώσιν σχετικών ένεργειών τοϋ Συνδέσμου Κων)ΐών. ΚΟΤΖΙΗΕΙ - ΦΤΓΕΙΑ - ΡΑΠΤΟΗΠΧΑΠΕΣ - ΣΙΑΐΊΡΑ- ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΙΣΥΣΚΕΥΕΣ ΕΠ ΓΕΝΕΙ Έκλεκτά — Ένγυημένα — ΜΑ δόσεις ΑΝΤΛΛΛΑΚΤΙΚΑ ΡΑΑΙΟΦΛΝίΙΝ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΕΡΓΑ2ΤΗΡΙ0Ν ΡΑΔΙΟΦΩΝΛΝ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΣΥ2ΚΕΥΟΝ ΦΩΤΗΣ ΟΥΛΚΕΡΟΓΛΟΥ & Σ- ΕΜΠΟΡΟΤΕΧΝΙΚΗ Ο. Ε. ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΥΤΣΗ 1 -- ΑΘΗΝΑΙ τούς τ,-άντας έδώ, δτι'σιωττής, είς μίαν προσπάθειαν δι- 'ευκολύνσεως των διαπραγμοττεύσε- ρητικούς ή άττοτελμάτωσις τού Κιι/ΓτριακοΟ καί ή άττώθησίς τού είς τό περιθώριον. Είς τό Φόρεϊν "Ό·<Γ>φ·ις καί τό υπουργείον Άττοι-
κιών, δττου ττορετηρείτο τελευτταΤα
μΕγάλη, αύτοπεποίθηθΊς όσον ά-
φορςι τήν πλήρη επιτυχίαν τώ1^
σχεβίων στραγγαλισμοΰ τού Κυ-
ττριακοΰ αγώνος, επεκράτει χθές
6Όθεΐα άτταισιοδοξία, σι/νεπεία των
άνησύχων ΤΓληροφοριών άττό τήν
Λευκωσίαν ττερί τής &εινης θέσεως
είς τήν οποίαν ευρίσκεται ό σέρ
Χιού Φούτ καί αί δυν<χμεις κατο- χής. Δύναται να λεχθή, ότι αί 6όμ ών, είς τάς όττοίας τό κόμιμα γεν δτι έστή,ριζε ττολλάς ελπίδας. Τό Εργατικόν κόμιμα ά*τιλαμ6ά· νεται τώρα, ότι είς τίττοτε δέν ώ- ψελεΐ ή σιωττή, όπως δέν ώφελε] ή έπανάπαυσις είς τόν παράγον¬ τος χρόΐίον, χθές δέ είς την Β ου λήν έττέ,μεινε διά των αρμοδίων έκ προσώπων τοι/ έττϊ τής άνάγκης δ πως τό Κυττριακόν άντιμετωττισθή ταχέως καί άττοτελεσματΐ'Κώς ττρό< άττθΓ)>υγήν νέας μεγάλης κ,ρίσεως.
Πράγματι, έργατικοί 6ουλει/ταί
και μερικοί φιλελεύθεροι ήγέρθη-
σαν ό ενας μετά τόν άλλον διά νά
ι Ε.ννΝΛ^ Ι | Ι Ι Ι
V
&
II
Ι Ι^Λ^^Λ Ι Ο>1/Λ^ υίν ί.ν Ι υΐ- -χ χ- η ν » ' £ '
σ.ν, άλλ' ό κ. Μπόϋντ είπεν άορί- Λ?ν Μαί^σβως απαοαιττιτων δια
στως, δτ. θά γίνη ανακοίνωσις μό- ^^ διδασκαλίαν αξιας Δραχ
νόν δταν θά ύττάρχη κάτι νέον. ™, ., .»,„,< ΛΙ δ) Τήν θέσιν τοΰ Δ. Συμδουλί- Έπιτροπϋ ίνΐέρ <υ νά εισηγηθή διαπραγματεύςτεις είς την αγγλικήν Βουλήν προέκυ- ου ίν/Τί |έ αντιπροσώποις των Κυττρίων. ψε τό συμ—έρασμα δτι τό Έργα- 'Λνεγερσεως των Γυμνασιων. .Ο έργατικός κ. Κάλαγκαν έ-|τικόν «όμμα έγκαταλείττει κατά ' 6^ Τήν Λειτουργίαν τοΰ Τμήμα- άλεσε τόν υπουργόν των Άποι- 'ττώσαν πιθανότητα την πολιτικήν τοί Αγγλικών. 6α, της ΕΟΚΑ, α οποίαι επί τέσ υτΓΟγραμιμίσ(ΧΛ/ τήν σοδαρότητα σαρας συνεχεις νυκτός σι/νεκλόνι- ζον τάς μεγάλας κιπτριακάς πό- λ£ΐς, έγιναν ττερισσότερον αισθή¬ τα! είς τό Λονδίνον. __ τής άττειλής νέας συρράξεως κα! νά τονίσουν είς τόν υπουργόν Ά- «ών νά άναφέρη μέ ποίον διατταο τής σιωττής επί τοϋ Κι/πριακοΰ, ή ! 7) Την Ψυχαγωγίαν των Γονέ- ΐματεύεται και έττί ποίας βάσεως. όττοία άττετέλει είς τήν ούσ'χαν ' ών καί των Μαθητών καί «Γνωρίζει ή Κυβέρνησις, εΤττεν συμμαχίαν μέ τήν αττοικιακήν συν- | 8 )Λοιπάς ενεργείας τοΰ Δ. ί κ. Κάλαγκαν, δτι αί νέαι βόμ- τηρητικήν Κυ6έρνη|σιν, καϊ προσ- 2υμ€οϋλίοι> κατά τήν λήξασαν
«αι είς την Κύπρον όφείλονται είς 'παθεΐ τώρα νά επανορθώση τό κα
•ήν έτηκρατήσασαν εντύπωσιν δτι κόν, τό οποίον είχον προκαλέσει
ί αγγλικη Κυβέρνησις άδρανεΐ κα- ' πρόσφατοι δηλώσεις τοΰ κ. Μττέ-
τόπιν τής ττιέσεος τής έλληνικής ' 6αν, αί οποίαι είχον δημιουργήσει
νρίσιν
' Έν
Ό κ.
ή
τό Έργατ.κί,
υπό τοΰ κ. Β.
Μέλους τής Έξελεγκτι-
άνεγνώοθη ή "Εκ-
θ,σ ταύ έπ1 τη ο1κονομικής
δ.αχειρίσεως το0 Δ.
- , %/ , , ν- γ, 1 ^«ρΐΛΐσυ ι»σ, ημέραν
η,ς ληξάσης χρήσις η δέ Γεν.Ι ,την Κα, ώραν ]2ην μ. |ν
δέν ηδύνατο νά τοΰ δώση τήν αί- ξιν' 'τοΰ συνεδρίου τοΰ Μπράιτον
τουμένην ττληροφορίαν. Ό κ. Φράν ώς κυρίαν γραμμήν τής κυπριακής
αίς Νόελ Μτταίκερ έχαρακτήρισε τον πολιτικής. Ή άριστερά ιδίως Ι
την ά-άντη-,ν ώς μή ίκανοπο,ητι- ' τοϋ κό ή όΤΓθίο εΤ θ
κην και εζήτησε την διεξαγωγήυ , ρ ν, ' , λ λ ^
συζΓγτήσεως έττί τού Κυπριακοϋ σΧετι(<αζ ·σ>>σκεψ.εις, απεφάσισε ά- ε>τιμηοασα δεόντως την δρασιν
είς την αγγλικήν Βουλήν πρό τοϋ ναδρα—ηριο-οίησιν τής πολιτικής ' ΓΟΰ Δ. Συμβουλίου είς δλοκς τούς
κ«ί«νβμη5. Αί γενόμεναι ή ψήφισις τβΰ έκλογικβΰ νβμο- ""/""'Γ' "'"": "'**«'Τι 'Τ Ι»11»" ή σννεδρίασΐΓ
χΗς έπκφχι είς ©ύδέν κατέλη- σχεδίβυ, μβλβνβτι ώς κατεφά- χυχεραν επιτακτικως έπιβαλλομε-, ζηχΤ^ ε1 ^5
ξαν, δ&δβμένου ότι ή Ε.Ρ.Ε. έμ νη έκ τής χβεσινής συνεδριά- ν1ΐν διει-θετησΐν των εκκρεμούντων
μίνει πάντβτε είς τάς άντιλη- σεως τής Ββυλής «ϋτη ©ά είναι τούτων θίματων.
ψίΐζ της. Κατάτήν γνώμην των έ«ίπ©νι©5 λόγω κυρίωξ τής Αν- | Γενικαι αι εκτ-^δεϊβαι αποψεις
ηίλΐΓΐκών κΰκλωιν έν τβύτβις τιδράσεως των μικρών κομμά- >·°ϊ ενέργειαι τοΰ Δ. Συμβουλιον ά-
ων
σΐ'μβούλιον
των αίτηθέντων έγγρά^,,
ΛΠΟ ΤΑΣ ΒΚΔΡΟΜΑΣ
«ΦΟΙΝΙΚΟΣ»
/Γήν Κυριακήν 23 τρέχον,,-„„
νος τα μελη τοΰ «Φοίνιχοί; >ί! Γ
δςάμουν υπό την άρ;
Χαρ. Λουκάτου διά
"Οσιος Πατάπιος. Ή
θά γίνη τήν 7 π.μ. άπό τα ,^
τοΰ σιιλΛογου μέ λεωφοοίϊαΤ,
μαν γιά τό Λουτράκι. Γ
είς Λουτράκη καθ1 δλην
ραν μέ διαφόρους ,ι
ρς ριπά
Ή όρειδατική ομάς «ά
τοποιήση άνάβαβη στον
τάπιο. Παραμονή δι' έ
μονής καί μεσημ6νινό
Ά
Άναχο>ρτ»σις διά Ν'ία», ν^
τί:ν 7 μ. μ. Τρόφιμα μαξί ~™
ξοδα 50 — 55.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Πρόσκλησις
Έτησίας Τοκτικί}ς Γ.νι^
Συνελεύσεως των Μΐτόν«ν
Τό Γενικόν Συμβούλιον *
Τραπέζης συγκαλεΐ ουμφόνΒτ
τώ Καταστατικφ αυτής, ΐοΐί
νΑετόχους τής Γραπβζης $
Ελλάδος είς ·&τησΐαν Τακίικί»
1 βνικήν Συνέλευσιν τήν 2%
Αί 1958, ήμίραν Πβμ
Σινέλευσις ενέκρινε διά μυστικής
ψτις.οφορίας παϋψηφεϊ την
Λ&γοδοσίαν καί τόν Άπώογισμόν,
ττοικιών κ. Λέννοξ Μπόυντ, ότι κα- ίίάσχα. Ό φιλελεύβερος κ. Νταί- τού έττϊ τοϋ Κυπριακοϋ.
ΚΑΙ ΣΥΙΙγΛΣΙΙΑΤΑ ΛίΟ ΤΑ ΙΕΙΣΜΟΠΑΕΙΚΪΑ ΝΗΙΙΑ
Ι Μέσα στούς σεισμόπληκτους εί- «τασιακοΐ σέ οίκόττεδα πού άτταλ- Δέν ψαντάζομαι νά νομίζει κα-
Ίδιότυττη είναι ή μοκσική καί οί ' ναι στό Άργο;στόλι καί ό σεβαστός ^οτρίωνε τό Κράτος. Άλλος, δή- νείς πώς γράφοντάς τα αύτά ε-
μοασικές δημιουργίες στά σεισμό- πρεσδύτης Γεράσιμος Χαρ. Μοσχό- αδή ενας λόγος σοβαρότατος χω την ττεποίθηση πώς την όλλη
Ε' Τελευταίον
πληκτα νησιά, καθώς καί σέ δλα ι πουλος, ό διευθυντής τής βιβλιοθή-
ΣΟΝΙΑ ΔΧί ΒΛΦΕΙΛΔΟΥ
Καθηγήτρια Γαλλικής γλώσσης
Παρσδόσεις «ίς Ίδιωτικά Γυμνάσια καί Λύκεια
Καί κατ' Οίκον
Πληροφορίαι είς τα Γραφ. τοθ «Προσ. Κόσμου>
τα έφτάνησα, βαθύτατα; έπη,ρεα-
σμένη άπ' τή Λύση, μέ τή γειτο-
νιά καΐ μέ την ττολυχρόνια ζωή
τους κάτω άπ' την Ένετοκρατία
καΐ τήν Άγγλοκρατία. Ή γνωστή
καντάδα τους άττηχεΐ τό αϊσθημα
καί τή μουσική δημιοι/ργία τους,
με τή μ ο ι ρ α ! α έττίδρασή
της καί στήν παραδοσιακή βυζαν-
τινή έκκλησιαστική μας ϋμνωδία.
Ή μοκσική τοθ δημοτικοΰ τραγου-
διοΰ καί τοϋ χοροθ είναι εντελώς
τοπική καί ένδιαφέρει νά μελετη-
6η.
Μουσικά κομμάτια καΐ μοτίβα
ασημ»ν μουσουργών έχουν πολι-
τογραφηθή ώς λαικά. "Ομως εχουν
άναδείξει τα Έφτάνησα καί μου-
σουργοΰς όνομαοτούς, όπως τό
ΛΑάντζαρο — τό σννθέτη τής με-
λωδίας τοΰ έθνικοΟ μας ΰμνου—,
τό Σαμάρα, τό Λαι/ράγκα, τόν Κα-
ρέρ, τό Λαμτταλέτ καΐ αλλους δευ-
τερότερους.
Βρέθηκαν ώστόσο καΐ δρίσκον-
ται καΐ όπαδοΐ της δυζαντινης έκ-
κλησιαστικής μουσικής, μέ τάσεις
5μως,#λίγο - ττολύ, προσαρμογής
της πρός τό μουσικό κλΐμα τοΰ ττε-
ριβάλλοντος.
Γενικά ή έκχληρ-ιαστική μας
μουσική στά έφτάνησα ξέφυγε άπ'
τή βυζαντινη παράδοση, δίχως νά
μπορεΐ κανεΐς νά πεΐ ττώς καλι/τέ-
ρεψε. Τ' δτι άρέσει στούς έκεΐ πι-
στούς, δέ σημαίνει ττώς δέ θά τούς
άρεζε καί μιά καλά έκτελεσμένη
γνήσια βυζαντινη μελωδία. Άττε-
ναντίας ύπάρχουν κ' έκεΐ θερμοί
όπαδοΐ τής τελευταίας.
Γιά την άνοικοδόμηση καϊ τή
μόνιμη στεγαοτική ΟΓΤΓοκατάσταση
των σεισμοτταθών θεστΓίστηκε μιά
νομοθείσία άναχρονιστική. "Οσοι
δέν εϊχανε σπίτια ή μαγαζιά ή
οίκόπεδα, δέν έτυχον καμιά άρω-
γ ή καΐ δέν τούς έχτισαν μόνιμες
κατοικίες κ' έτσι στεγάζονται σέ
ξύλινα προσωρινά στέγαστρα, άπ'
τα όποία πέρασαν δλοι οί ισεισμό-
πληκτοι. Τό μέτρο ττρόδηλα είναι
αδικο καΐ θυμίζει κάττως.......
φβουδάρχία. Γιατί δλοι αθτοί,
ττροσεισμικβ καθόντανε βεβαία σέ
σττίτια καί ττολλοΐ κρατούσαν καΐ
μαγαζιά με ένοίκιο, ττροστατευόμε-
νοι άπ' τό ένοικιοστάσιο. Μττορεΐ
δηλαδή νά μην είχον ουτε οίκόπε¬
δα ουτε σττίτια οΰτε μαγαζιά, εΐ-
χαν δμως κάτι ττού τούς τό άνα-
γνώριζε ό Νόμος. |Καί τό Η «κάτι»
αύτό κάποτε εϊταν καΐ είναι καλύ-
τερο καί άτΓΟ ίδιοκτησία, δπως
είναι γνωστό ισέ δλους «πα-
ροικοθν τήν Ίερουσαλήμ». Έρχε¬
ται τώρα ό ι»έος Νόμος, κάνει συμ-
μαχία καΐ έττιμαχία μέ τόν Έγκέ-
λαδο, καΐ τούς άφήνει 6ριστικά βτό
δρόμο. Γιά ναναι, δηλαδή, δίκαιος
ό τελευταϊος αυτός Νόμος, θά ττρέ-
πει νά άρθεί τό ένοικιοστάσιο άπ'
δλη την Έλλάδα. Καί ττάλι ή ήθι-
κή ϋποχρέωση τής Πολιτείας άττέ-
ναντι στόν άκτήμονα σεΐισμόττληκτο
παραμένει στό άκέραιο ώσττου νά
6ρεΐ τόν τρόπο νά τον στεγάσει
οττως δλους τούς άλλους καί ένόσω
εχει καί θάχει ττερίοΐσευμα άττ' τούς
φόρους γιά τούς σεισμόττληκτους,
δπως θά Ιδούμε τταρακάτω. "Ας
άνοίξομε έδώ μιά παρένθεση.
κης 33 όλόκληρα χρόνια πού άνα-
φέραμε προτύτερα. Μένει σέ ξύλινο
ΐτροσωρινό στέγαστρο, συντροφιά
μέ τα πολύτιμα βιδλία πού περι-
μαζεψε άπ' τό σειΐσμό καί μέ
τή στοργική γυναίκα τού. Άν-
θ ρ ω ττ ο ς, μέ την πιό πλατειά
σημασία τοϋ δρου, μέ ήθος, μέ
γίΐνει τό Τδιο και γιά τονς μερά κιόλας θά γίνει τό σωστό
ίκτήμονες σεισμοπαθείς των Ίο- καϊ τό ττρεττούμευο. Δέν εΤμαι τό-
κι.- σο ανε5αφ,κ5ς. οΰτε καί ζώ έξ»
από τόπο, χρόνο καί ττεριδάλλον.
τίς Τα λέγαμε ολο τοΰτα μέ κάττοιον
Αων Νήσων.
'ΚΝΙΣΗ ΜΕΤΧΕΙΡΙΣΗ
Καθώς ε'ιπαμε άρχίζοντας
Ιντυπώσεις μας αΰτές, οί ττρόσφυ- φίλο στή Ζάκυνθο. Γυρίζει λοιπόν
γες και λύττη 6αθιά δρκίμασαν | γιά μιά στιγ-μή καί .μοϋ λέει ενα
γιά τούς σεισμ|ότΓλη(κτους άδελ- άνέκδοτο. Είταν ένας τταρατρονού
^>ους των Ίονίων Νήσων καΐ τή μενος γιά άδικίες τής Πολιτείας
χαρακτήρα, μέ σεμνότητα, χωρία Ιχαρά τους διαδήλωσοον καΐ δια- καΐ τοΰ είττε άλλος συζητητής τού,
κι άπό τήν ιέξαιρετική πνευματική 5ηλώνουν κι άποδώ γιά την άμειση δείχνοντάς τουτόάγαλμα τού ποι-
του προσωπικότητα. Τρείς φορές βοηθεία, τή στέγαση καΐ την οί- ητή δττως άπαγγέλλει κοιτόντας
τόν έττισκέφτηκα στήν παράγκα ονομικη τους άττοκατάσταση. Δι-
του μέ βροχή καί μέ κρύο. Δίχως νη στεγαση μέσα ισέ τιέ,ντε πε-
θέρμα,νοη, ισέ προχωρημένη ηλ ι- ίττου χρόνια.
κια, μέ σοοαρή πάθη,ση στά μά- , Προ;σωρινή ττρώτα, σέ εύπρόσω-
τια, καθότανε κ' εγραφε τα τελευ- α ξύλινα παραττήγματα· και μό-
ταία κεφάλαια μνημειακοϋ ίστο- ιμη στέγαση κατόπιν σέ στπτια
ρικού έργου ποϋ άφορά την Κε- Λί καταστήματα άντισεισμικά καί
φαλονια καί γενικότερα τα 'Εφτά- ' ινετα. Καΐ δλα τοΰτα κυρίως μέ
νησα, φροντίίζοντας σύγκαιρα καί ] ρωγή τοΰ Κράτους, πού εχει έπι-
τήν Βιβλιοθήκη. Καϊ διαπίστωσα άλει φόρους είδικούς γιά τούς
πώς μέσα κεΐ είναι έκτεθειμένη ] εισμόπληκτους σέ δλο τόν 'Ελ-
καί ή ύγεία τους καί ή τύχη των
δυσεύρςτων ψυχρών φίλων τού —
των βιβλίων. "Οσο τον θυμάμαι
μοϋ έρχεται ή σκέψη: "Ολοι οί
θ!ι·ρΘωηΓθ ι, έχομε μ(ήσα |μας καί
τόν Άγγελο καΐ τό Διάδολο. "Ο-
ταν ύττερισχύει ό Άγγελος, εϊμα-
στε κ' εμείς Αγγελοι. Κ ι δταν
μας κυριεύει ό Έξαττοδώς, γινό-
μαστε Διαβόλοι. Ό Γερ. χ. Μο-
σχόπουλος, γιός τοΰ ονομαιστού
Πρωτοψάλτη Μπάμττη Μοσχό-
πουλου, ίχει μέσα τού μόνο τόν
"Άγγελο. "Εχει ψυχή θεοτική καί
μοσκοδολάει λιδάνι καί σμύρνα.
Γι' αύτό δέν κοτάει νά τή ζυγώ-
σει ό Σατανάς.
'Ενα δ'καστικό ότξίωμα δογμα-
τΐιζει: Πΐροκεΐ'μέινου μίόσα) ,στούς,
έκατό ύπόδικους νά καταδικασθή
ενας άθώος, καλυτέρα ν' άθωω-
θοΰν μαζύ τον καΐ ο! άλλοι 99 κι
άς ένδέχεται νά είναι δλοι τους
ένοχοι Ό Γερ. Χ. Μοσχόπολος
δέν θά τό ήθελε ασφαλώς όντε ύ
ίδιος, νά γίνει καμιά είδική έξαί-
ρεση γιά τό άτομό τού. "Ομως
θά μποροΰσε ή Πολιτεία μέ ττχχρσ-
πλήσια άναλογία πρός τό ισοφό
άνθρωπιστικό παραπάνω άξίωμα
νά λάβει την άττόφαση καΐ τή
μέρψνα νά στεγάση καί δλους τούς
άκτήμονες πού ήσαν έγκατεστημέ-
νοι μονϊμως στά σειο-ιμόττληκτα νη-
σιά. Μάθαμε άλλωστε πώς ύπάρ¬
χουν εκεί άψθονα ύλικά τοΰ Δη¬
μοσίου, πού μένοντας άχρησιμο-
ττοίητα σέ διάψορες ττρόχειρες ά-
"ΙΛ* κινδι|·^εύ;οΐίτΛ ν;άι
Ιΐνικό Λαό.
Δέν είναι οϋτε άπό φθόνο οΰτε
αι άπό κανένα είδος ζήλειας μι-
ρόψυχης μέ ταττεινά έλατήρια.
Ομως είναι άνθρώπινο, μαζύ μέ
ήν άνι/Γτόκ,ριτη χαρά πού αίσίίά-
ονται οί Πρόσφυγες γιά την άνα-
οΰφιση κα! την άττοκατάσταση
άν κατατρεγμένων τής Μοίρας ά-
ίλφών τους τής Έπτανήσου, τής
3ηρας, τού Βόλου καί τής Θεσ-
ιαλίας, νά δοκιμάζουν καί μιά τπ-
ρία — ένα παράπονο άπέναντι
ής Πολιτείας. Γιοττΐ ύπάρχουν σή-
ιερα, ΰστερα άπό 36 χρόνια, άρ-
πρός τό λίμαν ι:
— Πήγαινε, μωρέ, νά κάνεις τα
τταράπονά οόι; στό Διονυσάκι τό
Σολωμό!
— 'Εττήγα, μωρέ! τού άποκρί-
νεται ό παραττονούμενος.
— Και τί σοΰ εΐττε;
— Μοϋπε: "Εί ή τσίπα τού
πόρτου, ττήγαινε ττνίξοι;!
Νά σάς πώ τήν άλήθεια: "Εκα
νέ ττολύ κρύο καΐ δέν τό έκρινα
φρόνιμο νά πάω νά ττνιγώ. "Ισως
πνιγοΰν μόνοι τους, δσοι διαχει-
ρίζονται τό δημόσιο ττλοθτο καΐ
Τ(|με1ς.
Ένβκρίθη Ιπίσης υπό τής Συν¬
ελεύσεως ό ύποβληθείς Προυπολο-
γ>σμός "Ετους 15'58—59.
Έν τέλει διεξήχθη ·ψηφοφορία
δ.ά τήν εκλογήν 3 Μελών τής Έ-
ξ:λεγκτικής 'Επιτροπής καΐ 1 άνα-
πληρωματικοΰ διά τό "Έτος 1958
—59, εξελέγησαν δέ μέ απόλυτον
πλειοψηφίαν οί κ.κ. Ψωμιάδης Β.,
Παπάζογλου Κοσα. καί Συρμακέ-
ζης 'Αλεβ., μέ Λναπληρωματικόν
τόν κ. Κοτσιλιέρην.
1ΤΝΗΑΘΕΝ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ
ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
Τήν Τετάρτην τό βράδυ συνήλ¬
θεν είς τα γραφεϊα τοΰ Δήμου τό
δημοτικόν σιίμβούλ1 όν πρός λήψιν
αποφάσεως διά τό κτήμα Χρυσάκη,
κατόπιν αίτήσεως 6 δημοτικόν συμ-
β.νλων.
Ενώπιον τού δημοτικοΰ συμδου-
λίου παρουσιάσθη τό "Ελληνικόν βι-
δακτικόν προσωπικόν τοΰ Λεοντείου
Λυκείου τό όποίο καί διεμαρτυρίή-
^?ιι διά τόν χαρακτηρισμόν τοΰ ίΐρο-
σι.,πικοΰ αυτής ώς «ψυχοφθόρου».
Είς τούτους απήντησεν ό λυχρι·
άρχης κ.ν Κωνσταντής όστις έτόνι-
ο:ν ότι ό χαρακτηριομός δέν άφο-
ρ'ΰσεν τύ διδάσκον προσωπικόν
Έλληνικής καταγωγής άλλά γενι¬
κώς όλα τα ξ,ενόγλακκΐα σχολεία.
δνω *'
η
κάνουν άδικίες.
άλλ λό
πάλι
ς ς μ
άλλα λόγια -— τούς ττνίξουν οί α¬
δικούμενοι, μαζί μέ δσους δέν άνέ-
χονται την άδικία. Γιαττί «ίνάι γνω
στό, πώς ό "Ελληνικάς Λαός δέν
τή συμπςχθάει καθόλου τήν άδικία.
Ούτε καί τήν συγχωρεΐ...
Μέ τό χιόνι τής 26 τοϋ Γενάρη
στην Άθήναν γερή τραμουντανα
ττλάκωσε στή Ζάκι>νθο. Καί καθώς
έρχότανε άττ' τό χιονισμένο Μέγα
λο Βουνό — τόν ΑΤνΌ τής Κεφα-
χτοί πρόσφυγες, ττοϋ ζοΰν σέ λουιάς, εσερνε μαζί της ένα άνε-
ιιάφορους συνοικισμούς, άκόμη καί ( χιητ0 ξερ£>6όρι, άσυνήθιστ-ο στά,
ΓΓήν περιοχή Αθηνών — Πετραι- | έφτάνησα. Σφοδρότο— θαλαο-σρ-
ίς, υπό τραγικές στεγαστικές (συν- ταραχή, έμττοδιζε «αί τήν τοτπκή
Ιήκες μέσα σέ τταράγκες — κελιά συγκοινωνία μέ την αντικρυνή Κυλ
έ τπσόχαρτα καί τενεκέδες Καί χ^ ^ Μά Πέ
ρ
ιέ τπσόχαρτα καί τενεκέδες. Καί
η ρή
Μοριά. Περιμέναμε γιά
ύ ό ό
ρμμ γ
άχουν τόσα χρόνια την περιουσία τ|ς 29 τού μηνός τόν «Κολοκοτρώ
Γθυςάττ'τ' άνταλλάξιμα νά τήν νέ- Θ ^ώ δλ ή έ
χ η ρ τ|ς 2 τού
Γθυςάττ'τ' άνταλλάξιμα νά τήν νέ- νη> 4,Θα τα
ιεται τό Κράτος καί οί Έθνοτρά ' ή
ρ
δλα στήν έ-
ίλ Δ
ιεται τό Κράτος καί οί 'ΕΘνοτρά- ' ττιΐσ-τροφή», έ^λεγα στό φίλο κ. Δ.
ιτεζες! ._ .......
Π ΕΠΙΒΑΛΑΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ
ΕΤνα. γνωστό ττώς οί φόροι γ.ά όκ0 ά ένιζ έ ^ Τραμουντά
τους σεισμοπληικτους οχι μονο ινοα_
τόν Δημόσιο Προϋπαλο-
Ραζή. Κ' ενκεΐνος μέ παρηγοροθο-ε
μέ τα πιρογν&χ—ικά της Ζακυνθη-
κής μετεορολογίας: «Μέ νειό Συ-
ε1ς την
•την απηντησεΛ' «αι ο παριβτ<ιμ«νος κ Εύσταττΐάοης, ιέ καταχραινή νευ- ρικότητα, ειπών δτι τό 'Ελληνική; καΐ |ν ιφ Κεντρικφ Κατα μ τής Ιρατεζης. Ή Ήμβοησΐα Διάταξις ΐβν θβμάτων ίχει ώς άκλό 1. *Εγκρισις τής τοθ κ. ΔιοικητοΟ έξ τοϋ ΓινικοΟ Σϋ Γρατιέζης επί των γοΟ Ι τους 1957. 2. ΆνάννωΓΊς τής Έ ν Έλεγκτων τΐίς αχρ «ως τοϋ Ετους 1957 επί τοθ Ί· λθ καΐ τής Μ 1957 γμ ής σβως τοθ Ετους 1957. 3. Έγκρισς κατσβολής μερΐ- σματος 1957. 4. Απαλλαγή ά«6 «άοης ιτροσωπΐΚΓΪς ευθυνής χώνμιλδν οθ ΓενικοΟ ΣυμβουΧΙου χαί τδν Έ> εγκτων 6'ά τα πικρόν-
μενά τοθ ετους 1957.
5. Καθορισμός άμοιβηί Έ1«ν
τής Διαχειρίσεως αί Ι
τοοι, 1958.
6. Έκλογή τριών
είς αντικατάστασιν
•ξερχομένων.
7. Έκλογή τακτικών «αί 4νβ
τληρωματικων Έλεγκτβν ^
ί θ ί ""
ηρμ
διαχειρίσεως τοθ
Είς την Συνέλευσιν
^ικαιοθνται νά λάβωσι μίρ<κ <αΙ ψηφΐσωσιν είτε ούτοπρο· 3ώπω< είτε Βι* αντι«ροβ*ηΙΗΙ οί κάτοχοι 5 (πεντι) ό»*»1 στον μβτοχων, οί βνίΐί ίΥΐ* γρσμμένοι ώς τοιοθΐοι ώ βιβΜα τής Τραπέζης, « στον «ρθ τριμήνου, ήτοι χιστον μέχρι τής 23ης Ία«<»· ΐ 198 λβμ^Π1:11» χ μ ρΐου 19ί8 ττιριλαμβομΠ υπό τούς δρους τοΰ 4ρβρο« τοθ ΚσταστατικοΟ. 6 ΟΙ ατ 6.κα>ο6μινοι
ύ
ΟΙ τθΐω 6.κα>ο6μινο νά |
Γάσχωσι της Συνελεύσεως: ΜΙ-
κο.ταγωγής διδακτικόν προσωπικόν ι τοχοι ιιαρακαλθθνΐοι
ιής σχοί.ής δέν -ρέπει νά ξεχνά ! τροσερχόμενοι εί; Τ*4'
γτι ό ίιπόδουλος 'Ελληνισμός κατά 'β'αν τής Τραπέζης
τ0 δε,χ,νό, καθώς ττλεύ
παρά Εχουν άφήσε. καί ττλε- ρη φ^ομανοθσε άκόμσ ή τραμου
ονασμα ,σοβαρο καΐ Θά δημιουργή- ^^^ κα·, -
ι»ι;ν καί άλλο σημαντικότερο. Δί- πέλαΎ0. Λ^ _ _.....^____^____
κ«ιο κοϊ χρέος άνθρωπιστικό εί- ρισε 6 *Κολοκοτρώνης» στό μώλο,
,ί Μουσεΐα, γ.ά νά θυμίζοι/ν τη ή Τραμουντάνα εΐχε ξεθυμάνει. Ό-
μ' αύτά νά οτεγασθοθν και οί ά- τον κ;νησε τό ώραίο καρα6ι κα1
κτημονες σε!σμόπληκτο. και οί προ 6γήκαμε έξω ό-· το χ,μάνι ήΊσυ-
αφυγες, πού ιστό κάτω-κάτω φορο- χ;α κα; γαλήνη δααίλευε τταντοΰ.
........ λογοϋνται δλοι καί μέτΐςέμμεσες Οϊ τελευταΐες χρυσσττορΦυρες άκτί-
οτβυθουν. 'Εξάλλου, πληροφορη- (Ρορολογίες. "Ετσι θά δείξίει ή Πό- ! νες του ήλ|Ου ^ΎΙζαν ^ν μαγεμέ-
θήκαμε θετικά ττώς ρτό Βόλο λιτε!α πώς τό ϊδιο πονάει καΐ έν- [ νη πολιτεία μέ την ολόλευκη και-
άποκαταστάίΐακαν σ(τεγαοτ%ώς 'διθψέρεται γιά δλους τούς 'Ελλη- ι νοφγια φΟρεσιά της, στεφανωμέ-
καί ώς έκατό άκτήμονες ένοικιο- Λί ττολΐτες. .... ....
23»
διά των πολυτελ. α)π «ΚορινίΙσ»—«<ΜοΜα», τόννων 8000. 2—19 Απριλίου. Τής ίφετεινή-ς έ*δρομΓ]ς θά ήγηθβ ό Σεβ. Μητρ. *Ε6έσσης καΐ Πέλλης κ, Διονύσιος. Καΐ ή τρΐτη θε σις διαθέτει κλΐνσς. ΕοκαιΡια ν* έτιισκεφθήτε καΐ την Αί¬ γυπτον. Ζητήοατε τίρόνοαμηα. Έγνραφήτε άμέσως. Πρακτο¬ ρείον ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ. Σταδίου 43. ΓωνΙα Γεωρ γίου Σταΰρου. Τηλέφωνα 24-297 κα' 23-431. ΚΑΙ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΩΣ Ιλί ΑΚΤΑΚΤΩΣ νη άπό τα γύρω 6ουνά μέ τή χλω- ρή τους δλάστηση. Καλοπροαίρεται έκιστασιάζεται ■Λ φαντασία. Καί άκούει ή ψυχή μές στό «Φώς Ιλαρόν >, σάν
«"ΥμΐΌν έσττερινον», τό άττό·κο-
σμο παρηγορο χερουδικό σάλπι-
σμα τοΰ Ποιηίτη ;
«Τα χάσμα ττ' ανοιξε ό σεισμθς
Ευθύς έγέμισε άνθη...»
_________5. Κ. ΑΚΟΓΛΟΥΣ
Α. ΔΟΥΛΓΕΡΙ_Η£
Χειρουργικά καΐ Γυναικολογικά
39 ΣολωμοΟ (Τηλ. 25.716)
10 1)2—2 (καί λπΐ συνεντεό*,ει
ημς
τό παρελθόν, διά νά διατηρήση τήν
γλώσσαν τού, τήν -τίστιν τού πρός
.ήν ορθοδο·1ί.αν κα'ι διά νά καλλι-
ΓΓ,νήσηε'ις τάς ψυχάς των ί—οδού-
λων έλλήνων τόν πόθον τής 'Ελει>-
Οερίας τοΰ γένους, οιετήρησεγ τα
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΑΟΓΟΣ
Α, ΓΡΗΓ0Ρ1ΑΑΗΣ
Λέχβται Βηλαοα 7 «λατιΐα Ά
»ίοτ> Κωνστηνιίνο· (Όμόνοια
1-1 ν.αι 4-6 μ.μ. Τηλ. Β6.88'.
ΑΦΡΟΛΙΣΙ Α- ΔΕΡΜΑΤΙΚΑ
ΛΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΘΖ
ΙΑΤΡΟΪ
Κ. ΠΑΝΑΓΐαΤΟΤ
Ηάγ·ο 98α (Πλατβΐα Βά««κ—ηα
ά ι*·» "Ομόνοιαν) 9-13, Β—8
Τηλέ Β8.708
Ό ·Ι α τ ο ό ς
ΓΕΟΡΓΙΟΣ Μ. ΤΣΑΚΙΡΟΓΑΟΥ
Μαιβ«τήβ- Χβιροβογος- Γο-
ναικολόγος ΜΕΤΩΚΗΣΕΝ
■Ις τήτ οδόν Φοαγιιλίνοβ
Ροβοββλ» (ΔΚΑΔΗΜΙΔΣ 38)
«Μΐΐ δέχεται 12—1 καί 5—7
μ· μ. Τηλίφ. 610.005
23ης Απριλίου 1958
βωο, τα βελτΐα «Ιαόδοϋ'ωτν
Μίτοχος δύναται νάμ«β
τό δικαΐωμα τθί
1&
ύτοθ μόνον
χον (Αρθρον 16 τ
ΤΙΤΟά0?Ίΐληρίζούσ«α
σεως τοθ 'βικαιώματ*ι Κ
φού κατατΐθενται κστ,;
ταστατικόν (Λρθρο )
τ{|ΓραμματεΙψ τίς
έάύλάστον
της
^ότερον μέχρι *Μ
Απριλίου^'βΤΜ
ήί^19ηΜ
. γ. καλοί)
Ο Κωνοταντινος « άλ.
Καλλιτβχνικαί Κομμώσβις -
ΚΑΙΤΗΣ
Όμόνοια Ζήνονος καΐ Κουμουνδθύρο"
ί