187042
Αριθμός τεύχους
1400
Χρονική Περίοδος
30ον
Ημερομηνία Έκδοσης
1/12/1957
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΙΚΟΣΜ
30όν λ.·. Φ*ΛΛΟΥ 1400
&·00
——————————— ^^^^^^^^^^^^^^^^^^~^~ιι*^λ—**—ε*εΒΜ^ΒΗΗι~Μι~^Η^Ηΐ^|Η^Β|^|^^||^Β^ΗΐΒΐ^ινΐΐΒεΗΗΐΒΗΗΗιΙΗΙ
^!^™Ί*1*Β*ΟίΆΑΑΪΜ* ΠΟΑΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΑΟΑΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΝ ΠΡΟΣΦΥΠΚβΙΙ ΖΥΜΦΕΡΟΝΤΒΝ
^ ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1957 ^ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
"--------1-Π-Π-
|
ΓΡΑΦΕΙΑ - ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 60 — ΤΕΔΕΦ. 57-126
ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟΙ!
λ ι τ ι σ μ έ ν ο ι
Προέδρου τής Ίταλικής
χ. Γκρόνκι, β όΐτιβΪΌς κατά την
επίσκεψίν τβυ είς την "Αγκυραν,
ί&υμοωε καί διεκήρυξεν είς την διαπα-
Ιϊ5 προόδους των καί την συμ&ολήν των
«κ άγ&>ν*$ ύί1έρ τή,ς είρήνης καί τής έ-
γΤου κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
«««φάσεως της ή νέα
5
και ηιρ2
•Υ* Π*
Πΐιρο
?*< >«
•νΐτΜ,
'ύ
««««ι
1φιστί
»ιιδΐ> ·Ρ5 Η ρμ
,.„ και β γνωστάς διά τόν πολιτισμόν
^,ν πατροπαράδοτον ευγένειαν τού καί
λ υ ρ γ ι κ α ς τού ί-
ύ ι ά ο η μ β $ πορτ©φ©λας Φατίιν
ώ να έκπολιτίση έτι περισσό-
_ να καταστήση δηλαδή ίδανικά ·πιρ©-
; διχπχιδαγωγήσεως «αί ψυχικής ά-
ς — τα στιφη των καννι&άλων. τα
Μΐ'.' ϊεπτεμδρίβυ έλήστευβαν τβυς
μα$ τηί Κ«ν>στοτντινου«©λε&)ς. Κ«-
^ κλ,ι έ.τυιρπολησοον τάς οΐκιας, τα κα-
(;ιΐ)ΐ««· Τίυί ναούς, τα έκπαιύευτήρια
ίλλα κοινωφελή των Ιδρύματα. 'Ανέ-
φΛ ύ νεκροτοτφεΐα των, «σύλϊισΛν τα 1ε-
μ(1)μεία των, μετ«§ΰ των οποίων καΐ τά-
< Π*τί'*Ρχων ***» ββνικών εύεργετών. Έ- ήέλ πα βΐΐθ ης θ ΐοτατοο Π- ήματα ΐρίι 'λιυτή» Οί ιαη(β« 4 ι,ρ,βΐ) ίιφ 9*ντος«η Τη; 6.»» ιρΐον 5*4 -τ* Λ7 < Π*ίΡχ ργ «η- ιαρβένους καϊ ήαέλγησαν χ τ η ν ω- ϋ έ.-τι «νπλίκων! 'Ολΐ τα άκατονόμαβτα δργια καΐ ^ρ ι χ α» ί Π έγκλήματά των, τα άνβρωπό- 6» τέοατα τού Μεντ&ρές τα <3ιέΐτρχ5«ν ύ- τα όμματα καί ύποκιντίοει τοϋ γνιο*στοΰ ϋ- άρχβυ Κωνστχντινουη©λε6*ς Γκ- ίό, αφβΰ ουνετελέαθη, μέ όλην τΐνν «ν ΐών όρ»τώνι, πάιτερίγγραπτ ο ς , ύιερρηξε τα ίμάτιά τού χα'ι 'έχοαε έάκρι>α... επί των έ?εΐΓΐίο>ν της
της Τουρκικης ρή
νά άνυψώ;η ε,ις τβ ζενίθ τού ιτβλι-
έχι μοΛ'ον τ«ΰ$ 6·χΰΐ6€ΐ>ζβύ>τ©ι>5 καΐ τα
της ιδίας λύτής έπικρατείας, άλλά
Ταφκβκυαιρίβυς τβυ Κιβυτσουκ, είς
_:, ώς πρώτην δοσιν έκττβλιτιστικών
ϊλιι&ιν καί οργάνων, απέστειλε. . . φβρτίβν
«ν χαι εκκρηκτικών ΰλών, αί οποίαι έξε-
ρτωθηοατν- είς την Κύπρον έλευθέρως,
τ»; ευλογίας των επισήμων πολιτισμένον
ι&>.ων τής Αυτής Βρεταννικής
** ΐη
τα/^51^1 ίέ πβί< ** κ*Ρβύν «»«ιτέρ«ς, ύιά τας έκπβλιτιοτιχας προόδους των Μεντβροζ©ρ. λβυώων» €,να* οί 'Αμβρικατνοί — φίλοι, χαΐ «ώ- τβα βαυμαοται καΐ γενναίοι χορηγοί των _ ιώιως «Λ κ.κ. ©ωμάς Ντιβυϊ, Ντάλλες Χάν- ατλαντικής Ευμπβλιτείας, μεταςυ των , προεχουσαν κατέχουν θέσιν ώρισμένβι ^,,^ σιογραφοι, 6,-τιως ό συ,νιτάκτης των «Τάϊμς» τής ΐνεας Υόρκης ό οποίος έγραψεν ©τι ή στάσις Γης Ελλάδος απεναντι τής Τουρκίαν είς την οιενεξιν της μέ την Χωρίαν» ύπήρ§ε.. κυνικη! Είχε δηλαδή ό έρίφης την αξίωσιν νά ταχθώ- μεν παρά τ© πλευρόν των δβλβφόνων καί των ληστών, ©ί όπβΐβι διέπραξαν άνήκβυστα οιά μέσβυ των αίώνων, έγκληματα κατά τής Φυλής μας καΐ τής Χριστιανικής έν γένει 'Ανα- τ©λής, εναντίον ςρίλβυ έβνβυς, μετα τοΰ ©π©ί- ;υ μας συνώεουν θεσμοι πρβαιωνιβι. ©α χαρή έπίσης ιδιαιτέρως, διά την έκπβλι- .ιστικην επίδοσιν των Ίβυρκικών στιφών της γείτονος χώρας καί ό διάσημβς καΐ διαπρεπής οιπλωματης κ. Αβέρωφ Ί οαιτσας, ό οποίος α- .ε^εΐΓβι βτι γνωριζει αρίστα να έκτιμ£ την >-.ί.ν ;<«ι ιχ αγα εν γένει, απεναντι της Ελλάδος, αίσθήματα των Μεντερβζβρλούδων. Αι" β και ώεν επέτρεψε την εκ^οσΐ'.1 μαύρην δίδλβυ, πε,ρ'ι των διαπραχθέντων, κατά την νύκτα τής 6ης £επτεμ£»ριβυ 1955, καννιδαλι- .ων, κκτα των Ιολλρ,,χιων της Βασιλίδος, ι ουρ- ιΐκών όργίων. Αλλα και ό περινούστατβς •Ελ¬ λην έν Αγκύρα πρεσδευτής 6α αίσθαν&η ασφα¬ λώς ιδιαιτεραν χαράν και ικανοποίησιν, οια ίας εκπολιτιστικάς προόδους των φιλων τού Μεμέτηδων, άφβϋ είχε την αφέλειαν νά συναν- τηθή με τβ σκυλολό'ι των Τβυρκων δημβσιογρα- «ρων, δια να τβυς πείση. . . περι της χρηαιμ©- ίητβς τής Ελληνοτουρκικήν φιλίας!. Είς ένοε- χβμένιην έιν πάση περιπτώσει, νέαν διάρρηξίν ;ης Έλληνικής ενι Αγκύρα Πρεσβείας, οί συ- ναδελφοι τ©ΰ κ. Φατίν Ζορλοϋ — ώς πολυτισμε- νοι πού είναι — θά φβρέσβυν γάνηα, ώιά νά μην άφήσβυν. .. τα δακτυλικά των άποτυπώμα- τα, επί των έρμαρίων, είς τα όποια φυλάσσον- ται τα άπόρρητα πρεσβευτικα έγγραφα. ΜΙΧΑΗΧ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟϋ. ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ II τοϋ συνεργάτου μας κ. Θ. ΚΑΣΑΠΗ Πρΐν άπ' τή, μεγιαλη έθνΐΛη συμ- τν>0 1922 καί πρίν άκόμ,α κοτ
ταφθάοουν σ»τό έλεύθιβρο έδαφος οί
π^άοχρυιγβς Ιτ% Μ. Άιβίαις, τοΰ
Πόνκχυ κιαί τηις Θράκης, ό Πειοαιάς
ττεριοριζόνπων μόνο είς την άνα-
μ ς η
τολική τπλενρά· Μέ συρροή 6μως
των Λ^οσφύγων, πού 5κι>γμένοι καί
5'ΐΛ·ηγτ|μεΛ«οιι, άπ' τίς πανάρα«ιι.εις πα-
τρί&ες τους, άπ' τώνι άγ καί
βάρ6αιρο Τοΰρτχο, όίρχνσαν νά κα-
ταφθάνοιη" βαΜθριές όλόκιληριες γυ-
μνοί καΐ ~>ιναιλέοι, τα μ«οη αύτά
πνικ,νοκαιτοικτνθηκαν κιαί άπό τόχε
σποτελοΰν τούς μεγάλους προσφυ-
γ,κιους σννοι«υσιμούς πού άνα&είχθη-
κιον οε άξιόλογους καιί νοικοκυο«-
ιμί.ους δήροκς δπως είναιι ό δήμΛζ
ΔρΛπετοώνας, ό δήιμος Κιβραττοινίου,
ό δήμος Νωοαίαις κ.λ.π.
Ό δήμας Κερατσινίου εχι6ΐ πλη-
θυσμό επάνω χάτω 60.000 ψυχές.
Άπ' αΰτούς πάνω ολ' τα 70% εί¬
ναι πρόσφυγας. Ή περΜνχή τιοΰ δή¬
μον πού είναι βραχώδης με τα ΰ-
ψώματ-α τής Εύγενεΐας, τοϋ Αγ.
Γεωργίου καί τού Κοκ«.υιό&ρρο ζοΰν
;ς εΐσφοράς έπαθαν καΐ άλλτ)
ζηΐ«ά οί δήμοι μέ τό νόμο 3777)
1&57 πού άπάλλα|€ τίς μεγάλες έ-
ιρεΐες 'Τδατων κου. 'Ηλεκτ<κκί)ς τής κοβταβολής οαχώς δήμους τοΰ τέλους χρήσεως δηιμοτικών κτημά- των, πνάγιμα πού ι.τέτ^επιε ό νόμος 3033)1354. "Ετσι, λβΊπόν, ό δήμος Κΐ·ρατοννίου, π^ρ^ορίσθηκε στό 1. 680.000 &ρχ. τοΰ κ«οτνοΰ καί στό τίλος άπορρΐμμάτων. Πρίν άηιαλά- δε* καΐ νοικοκυοίψει τό δημιο ό τω- ■ρινός Δήιμαρχος κ. Μκ*αηλίδτ»ς ζ- κείνοι πού πλήρωναν τό τέλος αύτό ή 6.000 ένώ σήμεοα πού ελϊΐ- τα χαιτηνΐΛ κ>αΐ έφαι^μόζεται
δίκαια καί άμειρόλη—-α ό νάμος, οί
(ρορολογούιμ-βνιοι ά
και ΙνΐΛχχν 12.000 καί τό
εΖνα». πώς δλοι εΐν^αι
νοι, καί σεβονπται καί έΜτφιοΰν τόν
ΙΚΗ ΑΝΑΞΙΟΤΗΣ
τβΰ Κράτους τής ύιιοτελείας,
Ιξηιτιλιο'μών καί τής έθνικής άνα$ιότη-
{ Νβμα&χης Δαδβκανήσβυ διώρισεν είς
ΐ' έιτιτροπήν τοΰ ΙΚΑ, ώς άινιτΐΛρό
«ργβδβτών, ϊνα έ μ π ι σ τ © ν συ-
τών Ιταλών, τόν οποίον καί δια-
«ίς την Θέσιν τβυ, παρά την
ιημμελειοδικβ·ί«Μ> Ρόδου, ή ο¬
ί»* «χκιλκι δ ε ι ν ό ν, δι' αυτόν καί τ©ύς
τού, χβλαφον.
««ρβίωπος τής Έκτελβστικής 'Ε-
ίροοφάτως άπελευθερωθέν τμήμα
{, έκτελών εντολήν των πρβϊστα-
Μ' τ«, ίκαλεαε τβύς διευθυντάς των ών
"« ΛΛόβμενων έφημερί"5«ν. τ©ύς όπβίβυς
«{"' - επί άπειλή ύπ©6ολής εναντίον
' μπηίββων — όπως «αύσβυν δημοσιεύοντες
Κ χ*ί σχόλια θίγοντα τβύς «συμμάχους»
[Τβύρχους και συγκεκριμένως τόν σ ε σ η-
{Ι«νον κακοπβιόν καΐ γνωστόν &χ}&.ν-
Ζβρλβϋ, ό βπβϊος έχει κατ' έπανά-
έ^ίρισει δημοσία την 'Ελλαδα καί έ-
μχλιστα τού ΟΗΕ.
ιω μεταξύ ό Τβυρκικός Τώπβς σύσσω-
«ί σωδινιστικαί όργανώσβις τής Άγ-
λι τής Κωνσταντινουπόλεως μάς δΐα-
·*} μάς άπειλοΰν καΐ μάς προιτηλαικίζ©υν
<( και άνευ διαχοπής. Καυχώνται ©τι ιίαφίσβυν τα κτίρια καί τόν περισιωθέν- 1 των &ανδαλισμών τής 6ης £&πτεμ&ρίου », Πατριαρχικόν Ναόν. Έτβιμάζβνται ίιΐι{«)ν τβύς βμβγεινιεϊς μας, τ©ύς όποί- ήρχισαν ήδη, μέ διαφόρους πρβφασεις, «ύνβυν έκ Κωνσταντινουπόλεως. «νησοι τής κυβερνήσεως τής Άγκύ- Τβυρκοκύπριβι τού Κιβυταβύκ, άπει- 1 ίά ύολβφβνησουν την Α.Μ. τόν 'Αρ- «ν κχί Έθνάρχην Μακάριον, εάν έ- ίΐί την έδραν τβυ καί διακηρύττ©υν ίξοντωσουν τβν "Ελληνικόν πληθυσμό.ν Ι^ρον», μέ την (οήθειαν φυσικά των "Αγ ύπ© την προστασίαν των Άμερυκα- ό* εχουν άποθρασυνθή ©ί Τβΰρκ©» ΕΓΚΛϋΜΑΤΙΙΚΗΝ άνβχήν καί την βουνην των βύρισκομέιι/ωνέπί κεφα- *" 'Ιλληνικβΰ Κράτβυς, ώστε έτοιμάζβν- 'ί«<*άλουν προσφυγήν βίς τόν ΟΗΕ» διά δήθεν κακομεταχβίρισιν έαι μβρους μας, των Μουσβυλμάνων τής ©ράκης, οί όποίοι ά- πολαύβυν έν τούτβις, ©χι μόνον πλήρους ίσό- τητβς και εύνομίας, άλλά καί Ιδιαιτέρας εύνβιας καί ε ι δ ι κ ώ ν έκ μέρους των Άρ- χών, πρβνιομίων, ώς διεκήρυξαιν έπανειλημ- μενως αύτοι ούτοι οί θρησκευτικοΐ καί ©Ι ττο- λιτικβί άρχηγβι των. 'Εκδιδουν μάλιστα καΐ έ φημεριδας είς τάς οποίας έκφράζβυν έ λ ε υ β έ ρ ω ς, τάς σκέψεις καί τα διανβηματά των, έ¬ στω καί αν αύτά στρέφωνται εναντίον τβΰ Κράτους. Διά την ανευ όρίβυ θρασύτητά των καΐ τάς συνεχεΐς, εναντίον μας, προκλήσεως καί απει¬ λάς των, βί Τβΰρκοι, ©χι μόνον; δέν άνακα- λ©ύνται είς την τάξιν, άπβ τούς «εριφήμβυς έταίρους τοΰ ΝΑΤΟ — ώς ταραξίαι διασπβν- τες την ενότητα τής Ββρειβατλαντικής συμ¬ μαχίας — άλλ' αντιθέτως λαμ&άνβυν συνε- χώς πιστ©-!©ιητικά καλής διαγωγής καί δέχ©ν ται έίϊαίνβυς καΐ έγκώμια, άπό τβύς Άμερι- κανβύς, τβύς Βρεταννβύς καΐ τβύς αλλβυς άπ©ι κβιβκράτας είς τβύς βποίους προσετέθησαν έσχά τως καί ©ί φημιζομενβι διά την άνδρείαινι καί την γβνναιότητά των Φρατέλλοι. .. Ό Πρβεδρβς τής Ίταλικής Δημβκρατίας, ό όπβϊβς επεσκέφθη πρβσφάτως την "Αγκυραν, είς δηλώσεις τβυ πρός τόν Τύπον, έχαρακτή- ρισε τβύς Τβύρκβυς «ώς λαβνεύρισκό- μενβν είς την ανωτάτην τβΰ πβλιτισμβΰ «αβμίδα καί ώς προ σενεγκόντα Λβλυτίμβυς είς την άνθρωπότητα υπηρεσίας! ί!» Δεχόμεθα κ»ί ήμε«5 καί είσπράττομεν νυ¬ χθημερόν έξευτελισμβύς, κβλάφβυς κ*ί λα κτιαματα, άπό έχθρβύς και φίλβυς. "Εχομεν καταντήσει παρίαι καί εύτελείς δβΰλοι των 'Αμερικανών, βί όπβ·βιΒ διά νά άμείψβυν τάς πρός αϋτβύς δβυλικάς υπηρεσίας μας.,.μειω- νουν συνεχώς την παρεχβμέντιν είς ημάς βοή¬ θειαν. "Εχουν αντιθέτως θέσει τό Αμερικα¬ νικόν θυσαυρβφυλάκιβν, είς την διάθεσιν των καννιβάλων καί των ληστών τβΰ Μεντε- οες, έπιστηθίων φίλων τβΰ κ. ©ωμά Ντίβυι και όμβτέχνων των γνωστών ήρωων τού Α- ιΐΕΑΐκανικοϋ εγκληματικβ-ΰ Πανβέβυ! Μ. ΚΑΛΟΣ ΠΑινιΠΟΜΤΙΑΚΗ ΕΝΟΣΙΙ ^νώο#»ί την 54 Νο,μβθΙον ιραιιης Γεν(«»|ί Παρναασοΰ Αλ ΚογπαΧϋης, 9ρΙ»ηί, ΕΜοχΙα ν.ΐιχ>ΰνται έ^γάζονταιι καί
οί 60 χιλ. ψυχές πού εϊπαμε ,-τά- |
ρτι πάνω. Ό χώρος ε!ν*αι πολύ ΐκ- ι
τετα,μένος άνάλογα με τόν πληιθυσμο
κα! έν σνγικρίο»ει με τό χώρο τού
δήμου Δραπιετσ'ώνας καΐ τής Νι-
καίας άκό,Η<α. Καί δπως &ικιαιοΛ.ογη- μένα μάς λέγει δ δήμαοχος κ. Μισαηιλίδης τό γεγονός τουτο θη- |μΐεγάλες δυοΐκολ|ίιες στό δήμο γιά την εξυπηρετήση των πτονχων κιατά τό πλείστον δηιιοτών τού. Τό μεγάλο ποσοσίτό τοΰ πληθυσμοΰ, ΐσως πάνω άπό τα 80% είναι εργατικάς, οί άλλοι πηύ άπιοιμένουν είναι μιικιροιεπαγγ>ελ-
/κιαί, βϋοτέίχνιες. Άπ' τόν
πληθυσμό τού Ινα μικρό
σχίτικά ποοιοστό έ.ργάξεται σιτά λί-
-/& έιργοστάοια πού ΰπάρχονν γύρω
- γύρω δπως είναι τα Λιπάσιμαιτα,
τό ήΊλεκτρΐκό έργοστάσιιο, οί μΰλοι
τού Αγ. Γβωογίου, ή Σέλλ, ό
έ<ργοοτάσΐο Κοπηις δπου ράφτες καΐ τσ|αγγάρτ|ι&«ς γι ά τό ρουχκκμό καί την ύπόδυση τοΰ στρατιοϋ, τό ΰφαντουργεΐο των ίδελφων Καχραιμάνογλου στήν >"αροιά τοΰ δήμου καί έπίσης των
Ιδίων έργοοιτάσιον έπΐξιθργασίας
χανθυποσιπθνθιυ. Τα έργοστάοια δ-
ιιως αΰτά δέν μποροΰν ν' άπορρο-
(ρήισουν «αιρά μόνο ενα μικρό ποσο-
ατΐ) τοϋ έργατηίίθϋ πληθυσμοΰ τοΰ
δήμου Κίιρατσινίοτ) καί δτ<Λ οί '- πόλοωτχκ. έργάζονται καί δέν έρ- γάζονται ώς έλεύθεροι έργάτε;, κατά τό πλεΐστόν, βονρκά- καΐ ψαράδες, δπως μάς εί¬ παν. "Ας δοΰμε τώρα μέ ποιούς πό- (>ονς καΐ ποία μεσα έ|υπηρ«τιεΐ ό
οήιμος τίς στοιχειώδεις άνάγκες .ου
ψτωχόκαοιμ/θυ αύτοΰ, όπως εΐναιι ή
όνάγκη τής ύορεύσεως, τοΰ φωτι-
οιμοΰ, τής έπεκτάσιεως τοΰ όδικοϋ
δα,κτύου καί της όιποχιετιε-ύισιεως της
κβιθ·αριοττιτος κ.λ.π.
"Όπως γ«νιβ«ά σ' δλους τούς δή-
μους καί έιδώ ακούονται τα ιδία πα-
ράπονα γιά τήι« άστοργία τοΰ κρά¬
τους άίτένο,ντι τής τοπικής αύτο-
διοικήιοΐϊωςπού την άπεσιτέρηαε μέ
την καίΐάργηιστί των δ'ΐιοοτυιλίων άπό
τό οτο&αρώτιερο πόρο της. Άς δοΰμε
ποία ήταν τα εσοοα τοΰ δήμου Κε-
ρατσινίου προπολε,μικά κι' άς τα
συγικρίνονμ'ε μέ τα μεταπολβμικά.
Λοιπόν, προπολεμικά μέ πληθνσμό
μόνο 27.000 κατοίτ«>υς ό δ%ιος ε[-
χε εσοδα αύξανόιιενα κάθε χρόνο
ώς ακολούθως:
ΧΡΗΣΙΣ ΕΣΟΔΑ
1934—35 4.Ο52.ΟΟ0
1935—36 6.765.000
1»36—37 6.287.000
1ί·39—40 7.506.000
Άς δοΰμβ τώρα «οιά είναι καί
πώς έ|ελίχθηκαν μετά τήνάιπιελευ-
θέρωοη τα έσοδα τοΰ δήμου άφοΰ
λάάοπιμε ϋπ' όψει μας κσΑ τό γε¬
γονός δτι ό πληθυαιμός Ιφθακτε ε¬
πάνω κάτω τίς 60.000 δηλαιδη δι-
π/λαοιάσθηκΐ. Τα μεταιτΐιελενθερωτι-
χά, λοιπόν Ισοδα τχ>ΰ δήμου έξελί-
χθτρ«ατν ώς ακολούθως:
ΧΡΗ2Ι2 ΕΣΟΔΑ
1951—52 2.81Ο.000
1352—53 2.834.000
1953—54 3.018.000
1354—55 8.546.000
1Ρΰ5—^56 4.129.000
Καθώς εδκολα άντιλαιμοάνεται
τα έίσοδ,α τοΰ δήμου μ«τά
τήιν άπελευθέρωΌπι είναι πάρα πολύ
μριο^ιένα έν σιυγκρίσ.ει μέ τα πίρο-
πολειμικά, ένώ έξ αλλου 6αίνουν
ίξανάμιεΐΜα άπό χρόνο σέ χρόνο.
Ας δίιερευνηισουμιε καί τα δυό αΰ¬
τά φαινάμιενα κι δς άνιεύρουμιε τούς
λόγους.
Προπολε}4Λ»ά ίνα άπό τα κυριώ¬
τερα βσοδα των δήμων ήσαν τα δι-
απύλιια λεγόμενα τέλη ηού κατταρ-
γι'ιθηκαν ιμβτά την άίΤίλευθέρωση
καί είς άντι<~άθμ>ι«τμα άνέλα6ε τό
λράτος την υποχρεωθή μέ τό νόμο
1910)1951 νά χορηγή «την "Ενω-
<ιη των δήιμίον τό % τοΰ φόρου τοΰ νσπνοΰ. Τόν πρώτο χρόνο τής έ- φαιρμογής τοΰ νόμου αϋτιοΰ δηλθίδή, στό 1951 ό φόρος καιπνοΰ εΙ%ε ύ.- ποδώαει 600 ε3«οοτ. δρχ. καί 6τρ·ε- πε οί δηιμοι ινα πάρονν τα μκτά δη¬ λαδή 300 έκβτ. βρχ. Δέν ξέιρουμε ό'μοος γιά ποιό λόγο κουτσούρβψαν τό παβόν αύτό καί πηραν οί δ%ιτι μόνο τα 240 έκατ. &ρχ. Καί τό κα- κό είναι δτι καθιερώθηκε σάν νά ποθμε μιά πάγια καί άπαραοίαο'τη άρχή, νά Λαιίρνονν κάθε χϋ πού ΰπ·ερέ'6η έν τώ μβταξύ τα
1500 έκαΐτ. δ,ρχ. ! Μ Ό Δ%ιος Κε-
ρατκηνίου παίρνει άπ' αΰτό τό κον-
&ύλι 140.000 ορχ. τό μ,ψα,
'Εκτός δμως άπό τή μβίωοη των
έσόδων των δημων ηον όφβίλ—αι
&το)ς Μ·γοτν 4ΐιην ΚΌΓΓθιρνί|οτΐ των
"•ελάνν καΐ τής έρβ,-
Η ΝΕΑΠΛΓΙΣ
"Αρδρον τοϋ κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ, πρώην
διευθυντού 'Αδηναϊκών Εφημερίδων καί τοϋ
Ραδιοφωνικοϋ Στασμοϋ 'Α&ηνών, άπό τριετίας
δέ είδικοϋ^ Σ χ ο λ ι α σ τ.ο[ϋ ,έτπ,', τοϋ Κυπριακοϋ
'Ακβύραστος είναι ό Ραδιβ- τόν κ. Γρίφφιθς, νά εΐπβυν την | έπιμένει — όπως συμδαίνει
τι ή ΕΟΚΑ ύπβχωρεϊ καί δέν
ήμερα — νά λυθή άμέσως τό
κιοκρατικά εύρήματα τής φαν;σαν την άττβφασιν τβΰ Μπράϊ
φωνικός Ϊταθμβς τβΰ Λβνδί- γνώμην των. Φυσικά βυτε ό 2-
νβυ. 'Αν)ε|άντλητ©ς είς άπβι-, νας βυτε ό αλλος άη-ηβνήβη.
πρώτο τους άρχοντα άνίξάιρτηιτα
άΐιό τα πολιιτικ.ά φρονημιαιτά τους.
Γιά νά άκριοολογήσουιμε δμο>ς πρέ¬
πει νά άναφέρουμε έιδώ σάν εσοδο
τοϋ δήμου, £στω μιικρό καΐ άσή-
μοΐη-το καί τό τέλος πεζοδρ0μίο>ν.
Μ' αύτά τα βσοδα καί μ' αυτού ς
τούς πόρους ό δήμος πρέπει νά εκ¬
τελέση, τήίν αποστόλη τού καΐ νά
έλθη άρωγός στίς τεοάσΉ.ες έπι-
τακτι«ές άνάγκβς των δημοτών
ου. Οί άνάγικβς αύτές άνάγονται,
όπως «Ιπιαμ*, οττήν {τδβΐΐιση, στό
φωτυσιμό καί σττό οδικό δίΐκτυο καί
ατήιν κοινωνική πρόνοκϊ.
Ή ίίορευση είναι έλληπής άφοΰ
γριτονιές όλόκληρες δέν εχουνι ά-
'.άμη παροχίτιειιτικό δίκυο. Άναγκά-
ξεταιΐ λοιπόν, ό δημ»ς νά μοιράζει
νερό οττίς γεκονιές πού δέν εχουν
άκόμα δίκιτνο ύδρεύσιεως, μέ &υτι-
οφόρα. Ό δηιμος κάνε* καί έπιεικτά-
σεις τοΰ ουκτύου ύδρεύοιεως μέ έ'-
ξο&ά τού καί έγκαθιστά καί κροΐ)-
-/ούς γιά τόν κόσιμο. Τα εξοδα ό-
μα ς αύτά είναι τεραστία. ΙΙΟΛΐω άπο
2Ο.ΟΟΟ &ρχ. κοστίζουν τα 100 μέ-
τρα, ένώ τό προολεπόμιενο καί ά-
παραιίτητο δίχτη» ύδρεΰσΐεως είναι
πάνω άπό 60.000 μέτιρα. Πώς εί¬
ναι δυνατάς μέ τα εσαδά τού νά έ-
παρκέση ό δήμος στήν δαπά-
ν»ι των 12.000.000 δρχ. ; ΕΙμο* φα-
νε.ρό ότι γιά νά λυθή τό σπουοαιό-
τατο αΰτό ζήτημα πρέπιει νά έπι-
6άλη τό κράτος στην έτ,αιρία 'Τ-
δάτων, νά κάνη τίς απαιτουμένας
έπεικτάισιεΐ/ς καί νά ένυοιχυβή οΐκονο-
μυκώς ό( οήμος. Ό δήμος συναμσ·βά-
νετται τήιν ύποχρέωισή τού καί δα¬
πανά γιά την έΛέκταοη τοΰ δίκτυ¬
ον. "Εφέτος τα &αΐίτανηιτ>εντα γιά
την έιπέχιταση τοϋ οικτύου εςρθασαν
τίς 91.000 δφχ. Άλλά μΛροστά
στά έκατομαύρι,α ποΐ) χρειάζονται
τί Θά κάνουν οί 100.000 τοΰ δή-
Τά ί&ια πού ειπαμ* γιά την ο-
ύρευση ίβχύουν καί γιά τόν φωτι-
ομό. 'Τπάιρχουν πεείΙ|ει μέ 5α-
πάνη 97.256 δρχ. γιά τό φωηισμό.
"Οτι συμοαίνει γιά την ΰδ^ευοη
■/μ τό φωτικϊμο συμ6αιίνει καί γιά
τύ όδοκό δίκτυο. 2έ 150 χιλιόμετρα
συμϋΐοσοΰνται οί δράμοι τοΰ Κεοα-
τοι,Λΐίου. Άπ' αύτούς τα 10 χιιλιό-
ιμετρα είναιι άσφαλτιοστρωιμένοι αλ-
λοι τόσοι σκυιροστροίΐμένοι καί οί
λ(.ιποί είναι χωματόδρομοι. Πρέπει
νά σημιεκοθη δτι έιπί τής δτ)μ)αρ-
χίας τοΰ κ. Μκταηλίδη έγιναν τα
Β χΐλμι. Λερίπου άσφαλιτικά. ΟΊ σχε-
τικές δαπάνε; εχουν ώς έξήις: Γιά
έαοβραχ'υσιμό καί διάνοιξη 6ρόμα>ν
καί καταακευή γεφυριών 115.197
δαχ. Ή λειοφόρος Π. Τσαλοάρη
πού καιταοικευαζεται σήμερα μέ ά-
ποχετευτιοίό άγωγό δχιει προϋπολο-
γισμό δΌΐπάνης 900.000 &ρχ., άλ¬
λά θά Λεράστ) τό έκιαταμμύριο.
Ή άδός Δράμας καί Χρυσοστό-
μου ΣμύρΓΤ)ς εχει ποοϋΐΒολογισμό
βοοπάνης 160.000 δρχ. Ή όδός Βυ-
ζαντίου - Καιοαρείας Κρήνης Εχει
προϋπολογι^01μό δαιπάνης 150.000
δρχ. Καί σήΐμερα εΓναιι υπό δημο-
πράτηση καί αΧλοι δρόμοι δπως ή
όδός Εν6οίας, Ξάνθου, Γρηγορίου
Ε' καί Βηλαρα.
Ή λβωφόρος Π. Τσολοάρη κα-
τασκευάζεται γιά νά έπεβααθή ή
λεωφορε*ακή οπιγκοινωνία Άιμφιά-
λης καί οί άλλοι ορόμοι γιά νά
(ηίνδέ'σουν την Εύγέηιεια μέ τόν
Άγιο ΓεώργΊο καΐ τό κέΛΤ,ρον τής
πόλεως.
'Εκτός άπό τούς αρόμους ό δή-
1<ος 8χε» κάμει στήν πλατ.ε>ία Κύ¬
πρου Ινα κήπο γιά τα παιδία, την
παιδΜΓη χαρά, όπως λέγεται, καΐ
νατασκευάξβται καί ΐταιρόμοια παι-
δική χα^ά καί στήν Άμφιάλη.
'Εκτός δ,μως άπό τα δργα πού
είπαμ* καί πού άφοιροΰν <τέ έπιτα- κπκές ΰλιικές άνάγκβς ό δτ)μος, ύ- ηό τάς έμπνιεύοει,ς τον δήμαρχον κ. Μίθαηλίδη φν δημοτικών ΣχοΛείίον κα-
}61>ς κα» την Ιλλειιίχ. ΓυμΛΐαισίίου
6<αΐ δέ παύει νά καταβάλλη πιροιον πιαθείας γιά την κάλιτψι καί τής ύνάιγικης αυτής. Διισιτυχως δέν την Αι,ευκολύνουν οί οΐκανομυκοί πόροι τοθ δηιμου. Τό ίΐπουργιέτον Παιυδιβίας κα'ι τό ρ ρήμ Ης φ«ν τασίας τού καί είς Ιμπεριαλι-' ατικά τεχνάσματα πβύ ινβμίζετ ότι είναι έπεχειρηματα άληθι- νά καΐ είλικρινή διά νά πεί- ^©υν μερικβύς 'Έλληνας νά γί νβυν Κουΐσλιγκς τής Κύπρου. Διά νά τβύς παρασύρβυν νά αρ- κεσθβΰν πρός τό «αρόν είς τηΐν αύτβκυδέρνησιν τύπβυ Ράντ- κλιφ καΐ Χάρντιγκ. Καί ίνα ά- φίσβυν την αϋτβδιάθεσιν διά τβ μέλλον, βτ«ν εύαρεβτηθβϋΛ" οί μανδαρίνβι τβΰ ύπουργείου Άπβικιών. Κάποιβς Ρβ,ντάγου «ίίΐ δηλαδή ή άλλβς έμαιιστβς της όμαδβς των αδιάλλακτων τβΰ Συντηρητικοΰ κβμματος, -τού διαφωνεΐ ©χι μέ τούς "β- «ριαλιστάς μβχ-βν αλλά άκόμη χλϊ μέ αύτην την κυβέρνησιν Μακμίλλαιν καί τολμά νά την χλευάζη διότι δέν συνεχίςεΐι Γους άπαγχβνισμβύς των νεα- ρών Κυπρΐ^ων καΐ σκέπτεται νά άρη μερικά έξωφρενικά με- τρα εκτάκτου άιναγκης, πού ύυσφημιζβυΐν διεθνώς την Αγ¬ γλιαν καί την κατατάσουν μεταξύ των ολοκληρωτικήν φ ρ τβν. Οΰτε την άπεδοκίμασαν. ©ά ήτβ δύσκολον αλλωστε. Ά δυνατόν. Είναι γραπτή. "βοφής καί κατηγορημχτική· Ψήφισμα τβΰ Συνεδρίβυ. Κανεΐς λοιπόν ημπορεί νά την άντρέψη, έκτός άπό τό νέον συνέδριβν τού κόμματος. Λ Ό κ. Γχρίφφιθς, πρώην ΰ- πβυργός των Άπβικιών, ξ,εϋ- ρει τό Κυπριακόν "Οπως πολ- λβί Βρεταννβί βμως νχμίζει, ότι πρΐν άσκηθή τβ όικαίωμα αύτβδιαθέσεως, πρέπει ινα προη γηθή δι' ολίγα χρόνΐα ένα κα- βεστώς αΰτβκυδερνήσεως. "Ο- χι βεβαίως διά νά μάθβυν ©1 Κύπριβι νά ψηφίζουν. Οϋτε νά αύτβδιβικβΰνται. Αύτά τα 5εύ- ρβυν όπως οί "Αγγλοι. ΓΧοίν άπό την ΙΚυπρ*ακήν εξέγερσιν τοΰ 1931, είχαν καθεστώς αΰ- τβκυδερνήσιεως. 'Εκλέγβυν «άν .τεδημάρχβυί κοά εχουν πεί¬ ραν αυτοδιοικήσεως. Αλλά ©ί ΒρετανιιοΊ εκεϊνοι πού συμφω- ν©ΰν μέ τόν κ. Γκρίφφιθς θέ- λβυν νά μή διεξαχθή άμεσως καβεστώτων, ώ; πρβτυπιον ι- ι τό δημβψήφισμα αύτβδιαθέσβως μπεριαλιστικής άποικιβκρατίας. Τελευταίως ©ί συνεργάται τής Βρεταιννικής Ραώιοφωιντίας δεν ευρισκαν πλέον έπιχειρή- ματα διά νά κατακιερίΐατισουν την ενβχλητικήν έκεινηιν από φασιν της 4ης Όκτωβρίου, κα- τά την οποίαν τό Εργατικόν κόμμα είς τόετήσιον συνέδριον) τού Μπρά'ιτον, έκηρύσσετο σα- φώς και κατηγορηματικώς υ¬ πέρ τής εφαρμογήν τής αυτβ- διαθεσεως εί; ωρισμένην ηρβ- ©εσμίαν μεσα είς τα χρονικά περιθώρια τής προσεχούς Βου- λής. "όλα τα τεχνάσματα τα έμηχαΛ'εύ&ησαν κατ' εντολήν τής προπαγάνδας των Τόρη- δωιν διά νά μειώσουν την ση¬ μασίαν καί την πολιτικην έ¬ κτασιν τοΰ ψηφιίσματβς. 'Εκι- νητβπβίησιθιν τόν κ. Κρίσοφερ Κρις - Γούντχάουζ καί αλλβυς διά νά μάς «είσβυν ©τι ©ί 'Ερ- γατικοί ηγέται είναι δήθεΐνΐ ά- ναςΊόπιστοι. "Ολαι αί μπαί τοΰ Μπ.ί-Μπί-2ί εχρησι¬ μοποιήθησαν — μέπ|ροε£άρχ©ν- τα τόν καταγέλαστβν καί θλι¬ βερόν Ραδιβφ'ωνικόν £ταθμόν τού Χάρντιγκ είς τήΐνι Κύπιρβν, την «Φωνήν τής Κρεμάλας», όπως τόν άποκαλβΰν ε,ίς την μεγαλόνιησον — ,διά νά λέγουν συλΐεχώς επί ένάμισυ μήνα είς τβύς Κυπρίβυς καί είς ©λους τούς "Ελληνας: —«Μην πιστεύετε τί εψήφι¬ σαν οί Σοσιαλισταί είς τό συ¬ νέδριον των. "Οταν έλθουν είς τα πράγματα — καί αν έλθουν πβτέ — δέν θά κάμουν τίπΐβ- Τ£ άπβ όσα είπαν είς τό Μπράϊ τον. Δέν θά τβύς αφίσωμεν. ©ά τβύς έμποδίσωμεν. Ο« δη¬ μιουργήσωμεν θόρυ&ον: Είς την Βουλην. Είς τόν Τύιπβν— καί, ξεύρετε, αί περισσότεραι έφημερίδες είναι ϋικαί μας! —. Είς συγκ&ντρώσεις. Μέσα. είς την ίδιαν την σβσιαλιστι- κήν κυβέρνησιν καί είς τό 'Ερ γατικόν κόμμα. Είς τόν κρατι¬ κόν μηχανισμόν'ι, όπβυ κατέχβ- μεν όλας τάς καιρίοις θέσεις. Είς τόν £τρατόν. Παντβΰ. Καί θά γίνη ό,τι συνέ&η πρίν άπό τριάντα χρόνια μέ τάς εργατικάς κυδερνήσεις τού Ρά¬ μσεϋ Μακντόναλδ. Υπεσχέθη καί έκεΐνος την απελευθέρω¬ σιν τής Κύπρου, πρίν γίνη πρω θυπβυργός. Άλλά δέν ήμπόρε- σε νά κάμη τίπβτε. Δέν θά μπβ- ρέσουν νά σάς βοηθήσ©υν. Τό καλό πβύ σάς θέλουμε. λοκπόν, πάρτε ο,τι σάς δίνβυμε. 6ά με τανιβιώσετε!» Ί'ί πρβσφέρουν βί £υντηρη- τικοί είναι γνωστόν : Τό ^ευ- δβσύνταγμα Ράντκλιφ — Χάρν τιγκ μέ μίαν είκονικήν αΰτβ- κυβέρνηστν, όπου θά κάμουν ο, τι θέλβυν ό Βρεταννός άνθύ- πατος μαζί μέ τβύς διαφόρους Κιβυτσβύκ τής Κύπρου. Δι' αύ- τό ή προσπαθεία των νά πρβ- σεταιρισθοΰν 'Έλληνας είς τα σχέδια τβΰ Λονδίΐνου άπέτυχε καί ό κ. ΓουινΙτχάβυζ έμεΐνε «στά κρύα τοϋ λουτρβΰ». "Ε- χααε μάλιστα καί την θέσιν τοΰ κυβρνήτου τής μεγαλονή- σου την οποίαν πρβώριζαν δι' αυτόν. "Οταιν απεφασίσθη νά θυσιασθή ό Χάρντιγκ, έπροτι- μήθη ό κ. Φβύτ ώς διάδοχβς τβυ. Άλλά ή άποικιοκρατική πρβπαγάνδα δέν παραδεχθή την ήτταν της. Άφβΰ δέν ήμπό ρεσε νά ανατρέψη την άπό- φοοσιν τβΰ Μπράϊτον^, εσκέφθη νά την ύπονβμεύση έκ των έν- δβν. Νά ιπιροκαλέση έρμηνεί- αν πβύ θά διήγειρε την δυσπι¬ στίαν των ΐΚυπρίωινι Ύπβψίας. Άπογβηιτεύσβις. Λιποψυχίαν. Καί τελικώς ύπβχώρησιν. Άλ¬ λά καί είς αΰτό άπέτυχε. Μό¬ νον ενας ββυλευτής, ό κ. Πέϊ- τζετ, την έδβήθησβ. "Ενας αλ¬ λος,, ό κ. Ντόνιελυ, παρεσύρθη εις την Λευκωσίαν άηό τώνΐ Χάρντιγκ, αλλά είς τό Λον¬ δίνον ύπιανεχώρηθε. Ό «ρόε- δρβς τής 'Εκτελεστικής 'Επιτρβ πής τβΰ 'Εργατικβΰ κόμματβς, ό κ. Τόμ Ντράϊμπεργκ, έθεσε τα πράγματα είς την θέσιν των. Τίμια. ϊταράτα. Οί πρά- κτβριες δμως τ©ΰ Φόρεϊν "Οφ- φις και τβΰ ϋπβιυργείουι τώί" 'Αποικιών δέν άπηλπίσθησαν. 'ΐϊργάνωσαν μίαν συγκέντρω¬ σιν δημβσιογράφων καί έκάλβ σαν τόν αρχηγόν καί ύπαρχη- γόν, τής Κοινοβουλευτικής ό- διβτι έχουν μίαν έλπίδα. "Ε¬ άν — πιστεύβυν — γίνη τό δη¬ μβψήφισμα μ«τά ηενταετίαν λβγου χάΡ»ιν, έως τβτε θά ήρε- μήσβυν τα πνεύματα. Οί "Ελ- ληνες τής μεγαλβνήσβυ θά έ¬ χουν την τβπικήν κυδέρνιισίν των επί πέντε χρόνια. Ή "Αγ- γία θά τούς ιπ£ρ£π|οιηθή <8ά τούς ενισχύση οίκ©νομικώς. ©ά τούς κάμηδρόμους καί ©χ< ά- οτυνομικά μπουντρούμια. Λιμά νια, καΐ βχι κτίρια φυλαχων. Οά τβύς φερθή γενικώς, δπως έποεπε νά συμπεριφερθή επί 79 χρόνια κατβχής ©ά φρβννίση διά την ελληνικήν εκπαίδευ¬ σιν. Καί δέν θά την καταώιώ- |η, όπως έως σήμερα. Ύπολο- <ιζει λοιπόν ο κ. Γκρίφφιθς καί ότλλβΐ μαζί τβυ ότι μέσα είς τό διάστημα ιπιού θά μβσο- λα&ήση έως τό δημοψήφισμα, θά λησμονηθοΰν αί &αρΰαρό- τητες καί άσχημίαι πβύ έγι¬ ναν έως τώρα. Οί άτταγχονι ομοί. Τα βασανιστήρια. ΑΙ μαστιγωσεις των ιντηηιων. Αί ά τιμώσεις. Τα μπλόκα. Οί χα· φιεδισμβί. "Ολαι αί φρικαλεό- τητες καί άσκβπβι ήλιθιότη τητες τής διετίας τβΰ Χάρν τιγκ. "Ολαι αί δολιότητες τής διπλωματίας τοΰ Λβνδί νού καί τα «βύδέπβτε» των διαφόρων Χόπκινσβν. "Ολαι αί «τραγι- καί μωρίαι» τβΰ τΗντεν, ©πως τάς άπιβκαλβΰν ©ί Έργατικβί. ©ά τάλησμονήσουν βί Κι»πρι- οι ή θά σκεφθβΰν ψυχραίμως —έλπίζβυν μερικοί καλόπιιστβι "Άγγλβι — καί ίίταν έλθη ή στιγμή νά έκλέξη ό λαός τής μεγαλ©νήσ©υ βταν έρωτηθή: «Τί πρβτΐιμά: "Αγγλίαν; 'Ελ- λάδαέ "Η ανεξαρτησίαν;» Δέν θά απαντήση κατά πλειβψηφί χν ότι πρβτιμά την 'Ελλάδα καί έτσι ή Κύπρβς ή θά παρα¬ μείνη είς τβύς κόλπβυς τής Κβι νβπβλιτείς ή βά γίνη άνεξάρ- τητβν κρατίδιον. Λ Δέν τόν αδικβΰμεν τόν κ. Γκρίφφιθς. Νβμίζει ότι μέ τήΐνΐ σκέψιν τόν έξυπηρετεΐ τβσβν την Αγγλίαν, όσβν καί τόν Κυπριακόν λαόν. Άλλά έπεσε θΰμα πλάνης, την οποίαν καλ- λιε,ργοΰν έπιτηδείως βί άνιτίπα λοι τβΰ κόμματος τού καί ή Ίντέλλιτςενς ϊέρδις. Είναι θΰμα άπάτης άΐποικιοκρκτικής. "Ας υποθέσωμεν πρός στι¬ γμήν ότι τελικώς δέχεται ή έ- θνική ήγεσία τής ελληνικήν νή σβυ νά προηγηθή πε,νταετές διάστημα αΰτοκυβε,ρνήσεως πρίν, εφαρμοσθή ή αΰτοδιάθεσις ^ΛΜς περίπου προ&λέιπει καί ή απόφασις τοΰ συνεδρίου τβΰ Μ«ράϊτ©ν. "Ας υποθέσωμεν &- Φωτογραφήμ ατα ρ μς ζητημα καί νά διεξαχθή τό δή μβψήφισμα, ©σβν τό δυνατόν τα χύτερβν. "Οτι β Διγενής συμ- φωνεί νά ιπιρβηγηθή τής οτώτβ- ιοτθεσεως μια χρονική Λερίβ- 5βς μέ τοπικήν αύτβκυδέρν— - ιν. Καθωρισμένη βμως άπό ώρα καί μέ κατωχυρωμέΐντον ιεθνώς τό επόμενον στάδιον, «ότε θά δβθή ή ελευθερία είς τβν λαόν νά έκλέξη κυριαρχι κώς άν θά ένωβή μέ την 'Ελ¬ λάδα ή θά μείνη μέ την "Αγ¬ γλίαν. Μίαν απλήν υπόθεσιν έκά- μαμεν. Φαντάζεται λβιπόν ό κ. Γκ,ρίφφιθς, ότι βί "υντηρητι- κοί θα δεχθοΰν: Νά παραχω¬ ρηθούν ειλικρινώς πλήρη καί ημβκρατικήιν αύτοκυδέρνησιν; Ημείς .πιστεύομεν ακραδάν¬ τως: "Οχι. Τό άπέδειξαν μέ τό τερατβύργημα τού Ράντ- κλΐφ πού δέν παραχωρβϋσε είς τβυς Κυπρίβυς οϋτε έκεϊνα πβύ τβύς έδιδαν βί 'Εργατιχοί πρίν άπό δέκα χρόνια καί τα άπέρριψαν βί προκάτοχοι τ©ΰ ημερινιοϋ έθνάρχβυ «ρχι- επισκβπου είς την ήγεσίαν τοΰ έλληνικβϋ πληθυσμβΰ. Φαν τάζεται έπίσης β κ. Γκρίφφιθς, ότι οί Τόρηδες θά συγκατατε- θβΰν νά όρίσβυν άπό τώρα χρβ νβλβγίαν κατά την όαβάαν θά εφαρμοσθή ή άρχή τής αύτβ¬ διαθέσεως; Ημείς είμεθα βε¬ βαιοί ότι θάάρνιηθοΰν. "Οπως 5α άρνηθβϋν καΐ την εφαρμο¬ γήν πραγματικής αύτβκυδερ- νήσεως διά τβ ένιδιάμεσβν διά- στημα. Διατί λβιπόν νά πίπτωμεν έκβυσίως —καί ημείς οί "Ελ- ληνες καί βί Βρεταννβί 'Εργα τικοί ή Φιλελεύθεροι — είς τάς ιπαγίδας καί τάς πλεκτά- νας τού ϊυντηρητικβΰ κόμμθρ τ©ς; Απλώς παρατείνβμεν μί αν έκκρεμότητα καί ένα κίν δυνβν νέας αίματβχυσίας, νέ- οτς περιπλβκής. Διά νά άπβδειχθή βτι ή Κυ &έρνησις Μακμίλλαν έξαπατά τόσον τβύς Έργατικβύς, όσον καΐ τούς 'Αμερικανβυς, άς κλη θή νά δηλώση άπεριφράστως τί σκέπτεται νά κάμη έπ' ευ- καιρια τής εγκαταστάσεως τοΰ κ. Φβύτ είς την Λβυκωσίαν: 1) Πότε θά δώση αΰτοδιάθεσιν; 2) Ποίαν αύτοκυβέρνησιν ύπβνοεΐ ώς ένιδιάμεσον στάδιον; Καί είς τα δύο θέματα θά κωλυσιέρ ^\ ©ά στρεψοδικήση. ©ά άρντιθή νά ίκανοιτοιήση, όχι τβύς ιΚυπρίβυς, άλλά βΰτε κάν Γβύξ Έργατικβύς τής "Αγγλίας. Οϋτ τόν Ίδιον τόν κ. Γρίφφιθς. ©ά είπη: «Δίδω τβ ϊύνταγμα Ράντκλιφ, καί αν έπιμένιετε, τό τρβποποιώ. Τίπβτε άλλβ.Διά Γήιν αώτβδιάθεσιν, δέν ήμπβρώ νά άναλά&ω καμμίαν ύπβχρέω σιν». Τβΰ άρκβΰν άραγε αύτά τβϋ κ. Γκρίφφιθς; Ασφαλώς ©χι. Πώς λβιπόν θέλει νό τρέφουν έστω καΐ την ελαχίστην εμπι¬ στοσύνην είς την Συντηρητι- ή ήγεσίαν ©ί Κύΐτριβι; Δι- καίως δυσπιστβΰν. Καί τότε μό νόν θά δεχθβΰν ένδιάμεΰβν αύ τοκυβέρνησιν, όταΐνι έξασφαλι- βθή καΐ κατοχυρωθή διεθνώς ή αΰτβδιάθεσις είς ωρισμένην σύντομον πρ©θεσμίαν, δπως προβλέπει καΐ ή απόφασις τβΰ Μπράϊτβν. "Αλλως, θά είναι άνόητβι καΐ άφελείς ινα πέ- σουν είς την παγίδα των Τβ- οηδων. "Οταν ό άρχηγβς των Έργατικών κ. Γκέητσκελ ζη¬ τεί την ελευθερίαν των Άλ» ,,ερίνωινι, θά είναι έθνική «ροδ© σία νά μή ζητβΰν καΐ βί Κύ- ιριβι την ιδικήν των. "Εστω καΐ μέ τα βπλα, όπως οί Άλ- γερϊνβι. "Οπως θάκάμη καί ή ΕΟΚΑ, εάν δέν ύποχωρήσβυν βί Τόρηδες. ΔΗΜ. ΠΟΥΡΝΑΡΑ2 Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΚΛΙΕΙ Είναι Ινας άπό τούς καλούς λο- γοττέχνιας μας δ κ, Νϊκος Μηλιώ- ρτις. Άπό τού; λίγους έκείνους ποΰ ένώ θά μπορΊθιςκχν ν ά έπιε- κτείνουν την εργασίαι τους σέ εύ- ούτερα πεδία καί νόί άποταθοΰν στίς μεγάλες μάζες κεοδιίζαντας καί φήμη καί χρήμα, περιορίζονν την δουλειά τους στήν δρευνα μι- δς περιοχής, στήν Ίσιτορ-ιία, καί ι¬ διαιτέρα σΐήν πρόσφατη· ίστορία τής Μικρασίας. "Ετσι όχι μόνο δέν κε.ρδίζουν τίπατε μά βάζουν κι' άπό την τσέπη τους γιά νό τι«πώ- σουιν τα βιδλία τους γιά τα όποϊα τό ενδιαφέρον είναι τρομερά λίγο. Ξε'ρω πώς ύπάρχαυν τέτοιες σίες άξιόλογες πού μένουν τες άπό έλλειψι χρημάτων καΐ. υ¬ ποστηρίξεως. Κι' δμω; οί έρ γα- σίες αύτές εχουν έναν Ιερό σκαπό. Νά περισώοουν άπό την ληθή μιά πραγματικότητα πού κινδυινεύει νά βιαοιτραφή, νά άλλοιωθη, νά ξεχα- σθη καί νά δημιουργηθή μιά κα- τάοττασιΐ είς βάρος ολοκλήρου τ^οΰ 'Ελληνισμοΰ καί τής Ίστορία ς τού. Σάν λογοτέχνης είναι άναγνοβΐ- έ άξίας. Σάν ίστορΐίίός εΙν<αι Ιή ά ς ξς ρς άκοΰραστος Ιρευνητής. Σάν αν- θρωπος είναι άπό κείνους τούς φι- λοσοφημένους, έξευγενυσμένί »υς, 'μορφωμένους λίγους πού τα έν- διαφέροντά τους άγκ«λιάζουν ίθολ- λές έκδηλώσεις τοϋ πολιτισΐ^μοΰ μας καΐ πού ϊχουν κάνει δργο τ ούς νά δίνουν κυριολεκτικά τόν έαιπό τους χάρι στόν (τυνάνθρωπό τννζ μάδβί, τβν κ. Γκέητακιελ κ«ί καί —ά άνώτβρα Ιβανικά; το». "Ενα άπό τα τελευταία τού έρ- γα πραγματεύεται την ίστορύα τής Ιδιαίΐερης πατρίδας τού. Μίαν ά¬ πό τίς άνθοΰσες παιραλιακές πό¬ λεις τής Ίωνίας —τα Βουρλά — πού ήζωή της χάνεται σίτό βάθος των α'ιώνων γδμάτη έλληνικάτητα, γεμάτη δόξα, γνωστή ατά πέρατα τοΰ Κόσιμιη'. Νά ποΰμε την κοι- νοτυπία πώς κάθε πολιτιοιμέΛΌς άν- θρωπος, είτε όχτπρος είναι, εΐτβ μαϋρος η κίτρινος θεωρεΐ τόν έαυ- τό τού πνευματικό παιδί τοΰ άρ- χαίου μας έλλτιντκοΰ πολιτισμόν; τέτοια προιτπάθεια βρέθηκαν &υ- Θρωιποι νά πετάξοΐΎ την σχαλή της άσηΐμαντης ψ^ής τους. —Μά ίστορία είναι αυτή; 'Ε- Σ' δνιαν τέτοιον άΎθρωατο καιί μιιά ιμεϊς τα ζήοαμε τα ποόοχρατα γιεγο- νότα καί ξέρουαε! Ενας άπό τούς μεγΓίλύτερους σύγχρονους ιστορικούς ξέρονιτας πώς ό καθένας βλέ.τει τα πράγμα¬ τα άπό μιά ξεχωοιστί) σκ.θιπιιά λέ¬ γει πώς «αύτά πού γράφω είναι ή πλίυρά πού έγώ) ε6λ«πα. "Αλλοι, &ν θένε, άς συ,μπληρώσιαυν δλλες πλευρ«ς». Κι' αύΐό είναι ή σοκηη κι' άμερόλτρττη τοποθέτηρι μιάς κοι- τικής. ^ Τό ενδιαφέρον στό Θέιμα μας εί¬ ναι πώς ή λάσττη αυτή ρΐιχθηκβ ματροιστά «τέ καμμιά οεκαριά άν- θρώπους. "Αλλοι κάναν>ε πώς δέν
ακουσαν, ίίλλοι κούΐ)σαν α,ιλώς
τό κεφάλι τους, κι' άλλαι συμφώ-
νησαν. "Ενας μόνο — -οί άπελπι-
στική μβνθψτνφία! — είχ« τό ♦αο-
30όν λ.·. Φ*ΛΛΟΥ 1400
&·00
——————————— ^^^^^^^^^^^^^^^^^^~^~ιι*^λ—**—ε*εΒΜ^ΒΗΗι~Μι~^Η^Ηΐ^|Η^Β|^|^^||^Β^ΗΐΒΐ^ινΐΐΒεΗΗΐΒΗΗΗιΙΗΙ
^!^™Ί*1*Β*ΟίΆΑΑΪΜ* ΠΟΑΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΑΟΑΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΝ ΠΡΟΣΦΥΠΚβΙΙ ΖΥΜΦΕΡΟΝΤΒΝ
^ ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1957 ^ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
"--------1-Π-Π-
|
ΓΡΑΦΕΙΑ - ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 60 — ΤΕΔΕΦ. 57-126
ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟΙ!
λ ι τ ι σ μ έ ν ο ι
Προέδρου τής Ίταλικής
χ. Γκρόνκι, β όΐτιβΪΌς κατά την
επίσκεψίν τβυ είς την "Αγκυραν,
ί&υμοωε καί διεκήρυξεν είς την διαπα-
Ιϊ5 προόδους των καί την συμ&ολήν των
«κ άγ&>ν*$ ύί1έρ τή,ς είρήνης καί τής έ-
γΤου κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
«««φάσεως της ή νέα
5
και ηιρ2
•Υ* Π*
Πΐιρο
?*< >«
•νΐτΜ,
'ύ
««««ι
1φιστί
»ιιδΐ> ·Ρ5 Η ρμ
,.„ και β γνωστάς διά τόν πολιτισμόν
^,ν πατροπαράδοτον ευγένειαν τού καί
λ υ ρ γ ι κ α ς τού ί-
ύ ι ά ο η μ β $ πορτ©φ©λας Φατίιν
ώ να έκπολιτίση έτι περισσό-
_ να καταστήση δηλαδή ίδανικά ·πιρ©-
; διχπχιδαγωγήσεως «αί ψυχικής ά-
ς — τα στιφη των καννι&άλων. τα
Μΐ'.' ϊεπτεμδρίβυ έλήστευβαν τβυς
μα$ τηί Κ«ν>στοτντινου«©λε&)ς. Κ«-
^ κλ,ι έ.τυιρπολησοον τάς οΐκιας, τα κα-
(;ιΐ)ΐ««· Τίυί ναούς, τα έκπαιύευτήρια
ίλλα κοινωφελή των Ιδρύματα. 'Ανέ-
φΛ ύ νεκροτοτφεΐα των, «σύλϊισΛν τα 1ε-
μ(1)μεία των, μετ«§ΰ των οποίων καΐ τά-
< Π*τί'*Ρχων ***» ββνικών εύεργετών. Έ- ήέλ πα βΐΐθ ης θ ΐοτατοο Π- ήματα ΐρίι 'λιυτή» Οί ιαη(β« 4 ι,ρ,βΐ) ίιφ 9*ντος«η Τη; 6.»» ιρΐον 5*4 -τ* Λ7 < Π*ίΡχ ργ «η- ιαρβένους καϊ ήαέλγησαν χ τ η ν ω- ϋ έ.-τι «νπλίκων! 'Ολΐ τα άκατονόμαβτα δργια καΐ ^ρ ι χ α» ί Π έγκλήματά των, τα άνβρωπό- 6» τέοατα τού Μεντ&ρές τα <3ιέΐτρχ5«ν ύ- τα όμματα καί ύποκιντίοει τοϋ γνιο*στοΰ ϋ- άρχβυ Κωνστχντινουη©λε6*ς Γκ- ίό, αφβΰ ουνετελέαθη, μέ όλην τΐνν «ν ΐών όρ»τώνι, πάιτερίγγραπτ ο ς , ύιερρηξε τα ίμάτιά τού χα'ι 'έχοαε έάκρι>α... επί των έ?εΐΓΐίο>ν της
της Τουρκικης ρή
νά άνυψώ;η ε,ις τβ ζενίθ τού ιτβλι-
έχι μοΛ'ον τ«ΰ$ 6·χΰΐ6€ΐ>ζβύ>τ©ι>5 καΐ τα
της ιδίας λύτής έπικρατείας, άλλά
Ταφκβκυαιρίβυς τβυ Κιβυτσουκ, είς
_:, ώς πρώτην δοσιν έκττβλιτιστικών
ϊλιι&ιν καί οργάνων, απέστειλε. . . φβρτίβν
«ν χαι εκκρηκτικών ΰλών, αί οποίαι έξε-
ρτωθηοατν- είς την Κύπρον έλευθέρως,
τ»; ευλογίας των επισήμων πολιτισμένον
ι&>.ων τής Αυτής Βρεταννικής
** ΐη
τα/^51^1 ίέ πβί< ** κ*Ρβύν «»«ιτέρ«ς, ύιά τας έκπβλιτιοτιχας προόδους των Μεντβροζ©ρ. λβυώων» €,να* οί 'Αμβρικατνοί — φίλοι, χαΐ «ώ- τβα βαυμαοται καΐ γενναίοι χορηγοί των _ ιώιως «Λ κ.κ. ©ωμάς Ντιβυϊ, Ντάλλες Χάν- ατλαντικής Ευμπβλιτείας, μεταςυ των , προεχουσαν κατέχουν θέσιν ώρισμένβι ^,,^ σιογραφοι, 6,-τιως ό συ,νιτάκτης των «Τάϊμς» τής ΐνεας Υόρκης ό οποίος έγραψεν ©τι ή στάσις Γης Ελλάδος απεναντι τής Τουρκίαν είς την οιενεξιν της μέ την Χωρίαν» ύπήρ§ε.. κυνικη! Είχε δηλαδή ό έρίφης την αξίωσιν νά ταχθώ- μεν παρά τ© πλευρόν των δβλβφόνων καί των ληστών, ©ί όπβΐβι διέπραξαν άνήκβυστα οιά μέσβυ των αίώνων, έγκληματα κατά τής Φυλής μας καΐ τής Χριστιανικής έν γένει 'Ανα- τ©λής, εναντίον ςρίλβυ έβνβυς, μετα τοΰ ©π©ί- ;υ μας συνώεουν θεσμοι πρβαιωνιβι. ©α χαρή έπίσης ιδιαιτέρως, διά την έκπβλι- .ιστικην επίδοσιν των Ίβυρκικών στιφών της γείτονος χώρας καί ό διάσημβς καΐ διαπρεπής οιπλωματης κ. Αβέρωφ Ί οαιτσας, ό οποίος α- .ε^εΐΓβι βτι γνωριζει αρίστα να έκτιμ£ την >-.ί.ν ;<«ι ιχ αγα εν γένει, απεναντι της Ελλάδος, αίσθήματα των Μεντερβζβρλούδων. Αι" β και ώεν επέτρεψε την εκ^οσΐ'.1 μαύρην δίδλβυ, πε,ρ'ι των διαπραχθέντων, κατά την νύκτα τής 6ης £επτεμ£»ριβυ 1955, καννιδαλι- .ων, κκτα των Ιολλρ,,χιων της Βασιλίδος, ι ουρ- ιΐκών όργίων. Αλλα και ό περινούστατβς •Ελ¬ λην έν Αγκύρα πρεσδευτής 6α αίσθαν&η ασφα¬ λώς ιδιαιτεραν χαράν και ικανοποίησιν, οια ίας εκπολιτιστικάς προόδους των φιλων τού Μεμέτηδων, άφβϋ είχε την αφέλειαν νά συναν- τηθή με τβ σκυλολό'ι των Τβυρκων δημβσιογρα- «ρων, δια να τβυς πείση. . . περι της χρηαιμ©- ίητβς τής Ελληνοτουρκικήν φιλίας!. Είς ένοε- χβμένιην έιν πάση περιπτώσει, νέαν διάρρηξίν ;ης Έλληνικής ενι Αγκύρα Πρεσβείας, οί συ- ναδελφοι τ©ΰ κ. Φατίν Ζορλοϋ — ώς πολυτισμε- νοι πού είναι — θά φβρέσβυν γάνηα, ώιά νά μην άφήσβυν. .. τα δακτυλικά των άποτυπώμα- τα, επί των έρμαρίων, είς τα όποια φυλάσσον- ται τα άπόρρητα πρεσβευτικα έγγραφα. ΜΙΧΑΗΧ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟϋ. ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ II τοϋ συνεργάτου μας κ. Θ. ΚΑΣΑΠΗ Πρΐν άπ' τή, μεγιαλη έθνΐΛη συμ- τν>0 1922 καί πρίν άκόμ,α κοτ
ταφθάοουν σ»τό έλεύθιβρο έδαφος οί
π^άοχρυιγβς Ιτ% Μ. Άιβίαις, τοΰ
Πόνκχυ κιαί τηις Θράκης, ό Πειοαιάς
ττεριοριζόνπων μόνο είς την άνα-
μ ς η
τολική τπλενρά· Μέ συρροή 6μως
των Λ^οσφύγων, πού 5κι>γμένοι καί
5'ΐΛ·ηγτ|μεΛ«οιι, άπ' τίς πανάρα«ιι.εις πα-
τρί&ες τους, άπ' τώνι άγ καί
βάρ6αιρο Τοΰρτχο, όίρχνσαν νά κα-
ταφθάνοιη" βαΜθριές όλόκιληριες γυ-
μνοί καΐ ~>ιναιλέοι, τα μ«οη αύτά
πνικ,νοκαιτοικτνθηκαν κιαί άπό τόχε
σποτελοΰν τούς μεγάλους προσφυ-
γ,κιους σννοι«υσιμούς πού άνα&είχθη-
κιον οε άξιόλογους καιί νοικοκυο«-
ιμί.ους δήροκς δπως είναιι ό δήμΛζ
ΔρΛπετοώνας, ό δήιμος Κιβραττοινίου,
ό δήμος Νωοαίαις κ.λ.π.
Ό δήμας Κερατσινίου εχι6ΐ πλη-
θυσμό επάνω χάτω 60.000 ψυχές.
Άπ' αΰτούς πάνω ολ' τα 70% εί¬
ναι πρόσφυγας. Ή περΜνχή τιοΰ δή¬
μον πού είναι βραχώδης με τα ΰ-
ψώματ-α τής Εύγενεΐας, τοϋ Αγ.
Γεωργίου καί τού Κοκ«.υιό&ρρο ζοΰν
;ς εΐσφοράς έπαθαν καΐ άλλτ)
ζηΐ«ά οί δήμοι μέ τό νόμο 3777)
1&57 πού άπάλλα|€ τίς μεγάλες έ-
ιρεΐες 'Τδατων κου. 'Ηλεκτ<κκί)ς τής κοβταβολής οαχώς δήμους τοΰ τέλους χρήσεως δηιμοτικών κτημά- των, πνάγιμα πού ι.τέτ^επιε ό νόμος 3033)1354. "Ετσι, λβΊπόν, ό δήμος Κΐ·ρατοννίου, π^ρ^ορίσθηκε στό 1. 680.000 &ρχ. τοΰ κ«οτνοΰ καί στό τίλος άπορρΐμμάτων. Πρίν άηιαλά- δε* καΐ νοικοκυοίψει τό δημιο ό τω- ■ρινός Δήιμαρχος κ. Μκ*αηλίδτ»ς ζ- κείνοι πού πλήρωναν τό τέλος αύτό ή 6.000 ένώ σήμεοα πού ελϊΐ- τα χαιτηνΐΛ κ>αΐ έφαι^μόζεται
δίκαια καί άμειρόλη—-α ό νάμος, οί
(ρορολογούιμ-βνιοι ά
και ΙνΐΛχχν 12.000 καί τό
εΖνα». πώς δλοι εΐν^αι
νοι, καί σεβονπται καί έΜτφιοΰν τόν
ΙΚΗ ΑΝΑΞΙΟΤΗΣ
τβΰ Κράτους τής ύιιοτελείας,
Ιξηιτιλιο'μών καί τής έθνικής άνα$ιότη-
{ Νβμα&χης Δαδβκανήσβυ διώρισεν είς
ΐ' έιτιτροπήν τοΰ ΙΚΑ, ώς άινιτΐΛρό
«ργβδβτών, ϊνα έ μ π ι σ τ © ν συ-
τών Ιταλών, τόν οποίον καί δια-
«ίς την Θέσιν τβυ, παρά την
ιημμελειοδικβ·ί«Μ> Ρόδου, ή ο¬
ί»* «χκιλκι δ ε ι ν ό ν, δι' αυτόν καί τ©ύς
τού, χβλαφον.
««ρβίωπος τής Έκτελβστικής 'Ε-
ίροοφάτως άπελευθερωθέν τμήμα
{, έκτελών εντολήν των πρβϊστα-
Μ' τ«, ίκαλεαε τβύς διευθυντάς των ών
"« ΛΛόβμενων έφημερί"5«ν. τ©ύς όπβίβυς
«{"' - επί άπειλή ύπ©6ολής εναντίον
' μπηίββων — όπως «αύσβυν δημοσιεύοντες
Κ χ*ί σχόλια θίγοντα τβύς «συμμάχους»
[Τβύρχους και συγκεκριμένως τόν σ ε σ η-
{Ι«νον κακοπβιόν καΐ γνωστόν &χ}&.ν-
Ζβρλβϋ, ό βπβϊος έχει κατ' έπανά-
έ^ίρισει δημοσία την 'Ελλαδα καί έ-
μχλιστα τού ΟΗΕ.
ιω μεταξύ ό Τβυρκικός Τώπβς σύσσω-
«ί σωδινιστικαί όργανώσβις τής Άγ-
λι τής Κωνσταντινουπόλεως μάς δΐα-
·*} μάς άπειλοΰν καΐ μάς προιτηλαικίζ©υν
<( και άνευ διαχοπής. Καυχώνται ©τι ιίαφίσβυν τα κτίρια καί τόν περισιωθέν- 1 των &ανδαλισμών τής 6ης £&πτεμ&ρίου », Πατριαρχικόν Ναόν. Έτβιμάζβνται ίιΐι{«)ν τβύς βμβγεινιεϊς μας, τ©ύς όποί- ήρχισαν ήδη, μέ διαφόρους πρβφασεις, «ύνβυν έκ Κωνσταντινουπόλεως. «νησοι τής κυβερνήσεως τής Άγκύ- Τβυρκοκύπριβι τού Κιβυταβύκ, άπει- 1 ίά ύολβφβνησουν την Α.Μ. τόν 'Αρ- «ν κχί Έθνάρχην Μακάριον, εάν έ- ίΐί την έδραν τβυ καί διακηρύττ©υν ίξοντωσουν τβν "Ελληνικόν πληθυσμό.ν Ι^ρον», μέ την (οήθειαν φυσικά των "Αγ ύπ© την προστασίαν των Άμερυκα- ό* εχουν άποθρασυνθή ©ί Τβΰρκ©» ΕΓΚΛϋΜΑΤΙΙΚΗΝ άνβχήν καί την βουνην των βύρισκομέιι/ωνέπί κεφα- *" 'Ιλληνικβΰ Κράτβυς, ώστε έτοιμάζβν- 'ί«<*άλουν προσφυγήν βίς τόν ΟΗΕ» διά δήθεν κακομεταχβίρισιν έαι μβρους μας, των Μουσβυλμάνων τής ©ράκης, οί όποίοι ά- πολαύβυν έν τούτβις, ©χι μόνον πλήρους ίσό- τητβς και εύνομίας, άλλά καί Ιδιαιτέρας εύνβιας καί ε ι δ ι κ ώ ν έκ μέρους των Άρ- χών, πρβνιομίων, ώς διεκήρυξαιν έπανειλημ- μενως αύτοι ούτοι οί θρησκευτικοΐ καί ©Ι ττο- λιτικβί άρχηγβι των. 'Εκδιδουν μάλιστα καΐ έ φημεριδας είς τάς οποίας έκφράζβυν έ λ ε υ β έ ρ ω ς, τάς σκέψεις καί τα διανβηματά των, έ¬ στω καί αν αύτά στρέφωνται εναντίον τβΰ Κράτους. Διά την ανευ όρίβυ θρασύτητά των καΐ τάς συνεχεΐς, εναντίον μας, προκλήσεως καί απει¬ λάς των, βί Τβΰρκοι, ©χι μόνον; δέν άνακα- λ©ύνται είς την τάξιν, άπβ τούς «εριφήμβυς έταίρους τοΰ ΝΑΤΟ — ώς ταραξίαι διασπβν- τες την ενότητα τής Ββρειβατλαντικής συμ¬ μαχίας — άλλ' αντιθέτως λαμ&άνβυν συνε- χώς πιστ©-!©ιητικά καλής διαγωγής καί δέχ©ν ται έίϊαίνβυς καΐ έγκώμια, άπό τβύς Άμερι- κανβύς, τβύς Βρεταννβύς καΐ τβύς αλλβυς άπ©ι κβιβκράτας είς τβύς βποίους προσετέθησαν έσχά τως καί ©ί φημιζομενβι διά την άνδρείαινι καί την γβνναιότητά των Φρατέλλοι. .. Ό Πρβεδρβς τής Ίταλικής Δημβκρατίας, ό όπβϊβς επεσκέφθη πρβσφάτως την "Αγκυραν, είς δηλώσεις τβυ πρός τόν Τύπον, έχαρακτή- ρισε τβύς Τβύρκβυς «ώς λαβνεύρισκό- μενβν είς την ανωτάτην τβΰ πβλιτισμβΰ «αβμίδα καί ώς προ σενεγκόντα Λβλυτίμβυς είς την άνθρωπότητα υπηρεσίας! ί!» Δεχόμεθα κ»ί ήμε«5 καί είσπράττομεν νυ¬ χθημερόν έξευτελισμβύς, κβλάφβυς κ*ί λα κτιαματα, άπό έχθρβύς και φίλβυς. "Εχομεν καταντήσει παρίαι καί εύτελείς δβΰλοι των 'Αμερικανών, βί όπβ·βιΒ διά νά άμείψβυν τάς πρός αϋτβύς δβυλικάς υπηρεσίας μας.,.μειω- νουν συνεχώς την παρεχβμέντιν είς ημάς βοή¬ θειαν. "Εχουν αντιθέτως θέσει τό Αμερικα¬ νικόν θυσαυρβφυλάκιβν, είς την διάθεσιν των καννιβάλων καί των ληστών τβΰ Μεντε- οες, έπιστηθίων φίλων τβΰ κ. ©ωμά Ντίβυι και όμβτέχνων των γνωστών ήρωων τού Α- ιΐΕΑΐκανικοϋ εγκληματικβ-ΰ Πανβέβυ! Μ. ΚΑΛΟΣ ΠΑινιΠΟΜΤΙΑΚΗ ΕΝΟΣΙΙ ^νώο#»ί την 54 Νο,μβθΙον ιραιιης Γεν(«»|ί Παρναασοΰ Αλ ΚογπαΧϋης, 9ρΙ»ηί, ΕΜοχΙα ν.ΐιχ>ΰνται έ^γάζονταιι καί
οί 60 χιλ. ψυχές πού εϊπαμε ,-τά- |
ρτι πάνω. Ό χώρος ε!ν*αι πολύ ΐκ- ι
τετα,μένος άνάλογα με τόν πληιθυσμο
κα! έν σνγικρίο»ει με τό χώρο τού
δήμου Δραπιετσ'ώνας καΐ τής Νι-
καίας άκό,Η<α. Καί δπως &ικιαιοΛ.ογη- μένα μάς λέγει δ δήμαοχος κ. Μισαηιλίδης τό γεγονός τουτο θη- |μΐεγάλες δυοΐκολ|ίιες στό δήμο γιά την εξυπηρετήση των πτονχων κιατά τό πλείστον δηιιοτών τού. Τό μεγάλο ποσοσίτό τοΰ πληθυσμοΰ, ΐσως πάνω άπό τα 80% είναι εργατικάς, οί άλλοι πηύ άπιοιμένουν είναι μιικιροιεπαγγ>ελ-
/κιαί, βϋοτέίχνιες. Άπ' τόν
πληθυσμό τού Ινα μικρό
σχίτικά ποοιοστό έ.ργάξεται σιτά λί-
-/& έιργοστάοια πού ΰπάρχονν γύρω
- γύρω δπως είναι τα Λιπάσιμαιτα,
τό ήΊλεκτρΐκό έργοστάσιιο, οί μΰλοι
τού Αγ. Γβωογίου, ή Σέλλ, ό
έ<ργοοτάσΐο Κοπηις δπου ράφτες καΐ τσ|αγγάρτ|ι&«ς γι ά τό ρουχκκμό καί την ύπόδυση τοΰ στρατιοϋ, τό ΰφαντουργεΐο των ίδελφων Καχραιμάνογλου στήν >"αροιά τοΰ δήμου καί έπίσης των
Ιδίων έργοοιτάσιον έπΐξιθργασίας
χανθυποσιπθνθιυ. Τα έργοστάοια δ-
ιιως αΰτά δέν μποροΰν ν' άπορρο-
(ρήισουν «αιρά μόνο ενα μικρό ποσο-
ατΐ) τοϋ έργατηίίθϋ πληθυσμοΰ τοΰ
δήμου Κίιρατσινίοτ) καί δτ<Λ οί '- πόλοωτχκ. έργάζονται καί δέν έρ- γάζονται ώς έλεύθεροι έργάτε;, κατά τό πλεΐστόν, βονρκά- καΐ ψαράδες, δπως μάς εί¬ παν. "Ας δοΰμε τώρα μέ ποιούς πό- (>ονς καΐ ποία μεσα έ|υπηρ«τιεΐ ό
οήιμος τίς στοιχειώδεις άνάγκες .ου
ψτωχόκαοιμ/θυ αύτοΰ, όπως εΐναιι ή
όνάγκη τής ύορεύσεως, τοΰ φωτι-
οιμοΰ, τής έπεκτάσιεως τοΰ όδικοϋ
δα,κτύου καί της όιποχιετιε-ύισιεως της
κβιθ·αριοττιτος κ.λ.π.
"Όπως γ«νιβ«ά σ' δλους τούς δή-
μους καί έιδώ ακούονται τα ιδία πα-
ράπονα γιά τήι« άστοργία τοΰ κρά¬
τους άίτένο,ντι τής τοπικής αύτο-
διοικήιοΐϊωςπού την άπεσιτέρηαε μέ
την καίΐάργηιστί των δ'ΐιοοτυιλίων άπό
τό οτο&αρώτιερο πόρο της. Άς δοΰμε
ποία ήταν τα εσοοα τοΰ δήμου Κε-
ρατσινίου προπολε,μικά κι' άς τα
συγικρίνονμ'ε μέ τα μεταπολβμικά.
Λοιπόν, προπολεμικά μέ πληθνσμό
μόνο 27.000 κατοίτ«>υς ό δ%ιος ε[-
χε εσοδα αύξανόιιενα κάθε χρόνο
ώς ακολούθως:
ΧΡΗΣΙΣ ΕΣΟΔΑ
1934—35 4.Ο52.ΟΟ0
1935—36 6.765.000
1»36—37 6.287.000
1ί·39—40 7.506.000
Άς δοΰμβ τώρα «οιά είναι καί
πώς έ|ελίχθηκαν μετά τήνάιπιελευ-
θέρωοη τα έσοδα τοΰ δήμου άφοΰ
λάάοπιμε ϋπ' όψει μας κσΑ τό γε¬
γονός δτι ό πληθυαιμός Ιφθακτε ε¬
πάνω κάτω τίς 60.000 δηλαιδη δι-
π/λαοιάσθηκΐ. Τα μεταιτΐιελενθερωτι-
χά, λοιπόν Ισοδα τχ>ΰ δήμου έξελί-
χθτρ«ατν ώς ακολούθως:
ΧΡΗ2Ι2 ΕΣΟΔΑ
1951—52 2.81Ο.000
1352—53 2.834.000
1953—54 3.018.000
1354—55 8.546.000
1Ρΰ5—^56 4.129.000
Καθώς εδκολα άντιλαιμοάνεται
τα έίσοδ,α τοΰ δήμου μ«τά
τήιν άπελευθέρωΌπι είναι πάρα πολύ
μριο^ιένα έν σιυγκρίσ.ει μέ τα πίρο-
πολειμικά, ένώ έξ αλλου 6αίνουν
ίξανάμιεΐΜα άπό χρόνο σέ χρόνο.
Ας δίιερευνηισουμιε καί τα δυό αΰ¬
τά φαινάμιενα κι δς άνιεύρουμιε τούς
λόγους.
Προπολε}4Λ»ά ίνα άπό τα κυριώ¬
τερα βσοδα των δήμων ήσαν τα δι-
απύλιια λεγόμενα τέλη ηού κατταρ-
γι'ιθηκαν ιμβτά την άίΤίλευθέρωση
καί είς άντι<~άθμ>ι«τμα άνέλα6ε τό
λράτος την υποχρεωθή μέ τό νόμο
1910)1951 νά χορηγή «την "Ενω-
<ιη των δήιμίον τό % τοΰ φόρου τοΰ νσπνοΰ. Τόν πρώτο χρόνο τής έ- φαιρμογής τοΰ νόμου αϋτιοΰ δηλθίδή, στό 1951 ό φόρος καιπνοΰ εΙ%ε ύ.- ποδώαει 600 ε3«οοτ. δρχ. καί 6τρ·ε- πε οί δηιμοι ινα πάρονν τα μκτά δη¬ λαδή 300 έκβτ. βρχ. Δέν ξέιρουμε ό'μοος γιά ποιό λόγο κουτσούρβψαν τό παβόν αύτό καί πηραν οί δ%ιτι μόνο τα 240 έκατ. &ρχ. Καί τό κα- κό είναι δτι καθιερώθηκε σάν νά ποθμε μιά πάγια καί άπαραοίαο'τη άρχή, νά Λαιίρνονν κάθε χϋ πού ΰπ·ερέ'6η έν τώ μβταξύ τα
1500 έκαΐτ. δ,ρχ. ! Μ Ό Δ%ιος Κε-
ρατκηνίου παίρνει άπ' αΰτό τό κον-
&ύλι 140.000 ορχ. τό μ,ψα,
'Εκτός δμως άπό τή μβίωοη των
έσόδων των δημων ηον όφβίλ—αι
&το)ς Μ·γοτν 4ΐιην ΚΌΓΓθιρνί|οτΐ των
"•ελάνν καΐ τής έρβ,-
Η ΝΕΑΠΛΓΙΣ
"Αρδρον τοϋ κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ, πρώην
διευθυντού 'Αδηναϊκών Εφημερίδων καί τοϋ
Ραδιοφωνικοϋ Στασμοϋ 'Α&ηνών, άπό τριετίας
δέ είδικοϋ^ Σ χ ο λ ι α σ τ.ο[ϋ ,έτπ,', τοϋ Κυπριακοϋ
'Ακβύραστος είναι ό Ραδιβ- τόν κ. Γρίφφιθς, νά εΐπβυν την | έπιμένει — όπως συμδαίνει
τι ή ΕΟΚΑ ύπβχωρεϊ καί δέν
ήμερα — νά λυθή άμέσως τό
κιοκρατικά εύρήματα τής φαν;σαν την άττβφασιν τβΰ Μπράϊ
φωνικός Ϊταθμβς τβΰ Λβνδί- γνώμην των. Φυσικά βυτε ό 2-
νβυ. 'Αν)ε|άντλητ©ς είς άπβι-, νας βυτε ό αλλος άη-ηβνήβη.
πρώτο τους άρχοντα άνίξάιρτηιτα
άΐιό τα πολιιτικ.ά φρονημιαιτά τους.
Γιά νά άκριοολογήσουιμε δμο>ς πρέ¬
πει νά άναφέρουμε έιδώ σάν εσοδο
τοϋ δήμου, £στω μιικρό καΐ άσή-
μοΐη-το καί τό τέλος πεζοδρ0μίο>ν.
Μ' αύτά τα βσοδα καί μ' αυτού ς
τούς πόρους ό δήμος πρέπει νά εκ¬
τελέση, τήίν αποστόλη τού καΐ νά
έλθη άρωγός στίς τεοάσΉ.ες έπι-
τακτι«ές άνάγκβς των δημοτών
ου. Οί άνάγικβς αύτές άνάγονται,
όπως «Ιπιαμ*, οττήν {τδβΐΐιση, στό
φωτυσιμό καί σττό οδικό δίΐκτυο καί
ατήιν κοινωνική πρόνοκϊ.
Ή ίίορευση είναι έλληπής άφοΰ
γριτονιές όλόκληρες δέν εχουνι ά-
'.άμη παροχίτιειιτικό δίκυο. Άναγκά-
ξεταιΐ λοιπόν, ό δημ»ς νά μοιράζει
νερό οττίς γεκονιές πού δέν εχουν
άκόμα δίκιτνο ύδρεύσιεως, μέ &υτι-
οφόρα. Ό δηιμος κάνε* καί έπιεικτά-
σεις τοΰ ουκτύου ύδρεύοιεως μέ έ'-
ξο&ά τού καί έγκαθιστά καί κροΐ)-
-/ούς γιά τόν κόσιμο. Τα εξοδα ό-
μα ς αύτά είναι τεραστία. ΙΙΟΛΐω άπο
2Ο.ΟΟΟ &ρχ. κοστίζουν τα 100 μέ-
τρα, ένώ τό προολεπόμιενο καί ά-
παραιίτητο δίχτη» ύδρεΰσΐεως είναι
πάνω άπό 60.000 μέτιρα. Πώς εί¬
ναι δυνατάς μέ τα εσαδά τού νά έ-
παρκέση ό δήμος στήν δαπά-
ν»ι των 12.000.000 δρχ. ; ΕΙμο* φα-
νε.ρό ότι γιά νά λυθή τό σπουοαιό-
τατο αΰτό ζήτημα πρέπιει νά έπι-
6άλη τό κράτος στην έτ,αιρία 'Τ-
δάτων, νά κάνη τίς απαιτουμένας
έπεικτάισιεΐ/ς καί νά ένυοιχυβή οΐκονο-
μυκώς ό( οήμος. Ό δήμος συναμσ·βά-
νετται τήιν ύποχρέωισή τού καί δα¬
πανά γιά την έΛέκταοη τοΰ δίκτυ¬
ον. "Εφέτος τα &αΐίτανηιτ>εντα γιά
την έιπέχιταση τοϋ οικτύου εςρθασαν
τίς 91.000 δφχ. Άλλά μΛροστά
στά έκατομαύρι,α ποΐ) χρειάζονται
τί Θά κάνουν οί 100.000 τοΰ δή-
Τά ί&ια πού ειπαμ* γιά την ο-
ύρευση ίβχύουν καί γιά τόν φωτι-
ομό. 'Τπάιρχουν πεείΙ|ει μέ 5α-
πάνη 97.256 δρχ. γιά τό φωηισμό.
"Οτι συμοαίνει γιά την ΰδ^ευοη
■/μ τό φωτικϊμο συμ6αιίνει καί γιά
τύ όδοκό δίκτυο. 2έ 150 χιλιόμετρα
συμϋΐοσοΰνται οί δράμοι τοΰ Κεοα-
τοι,Λΐίου. Άπ' αύτούς τα 10 χιιλιό-
ιμετρα είναιι άσφαλτιοστρωιμένοι αλ-
λοι τόσοι σκυιροστροίΐμένοι καί οί
λ(.ιποί είναι χωματόδρομοι. Πρέπει
νά σημιεκοθη δτι έιπί τής δτ)μ)αρ-
χίας τοΰ κ. Μκταηλίδη έγιναν τα
Β χΐλμι. Λερίπου άσφαλιτικά. ΟΊ σχε-
τικές δαπάνε; εχουν ώς έξήις: Γιά
έαοβραχ'υσιμό καί διάνοιξη 6ρόμα>ν
καί καταακευή γεφυριών 115.197
δαχ. Ή λειοφόρος Π. Τσαλοάρη
πού καιταοικευαζεται σήμερα μέ ά-
ποχετευτιοίό άγωγό δχιει προϋπολο-
γισμό δΌΐπάνης 900.000 &ρχ., άλ¬
λά θά Λεράστ) τό έκιαταμμύριο.
Ή άδός Δράμας καί Χρυσοστό-
μου ΣμύρΓΤ)ς εχει ποοϋΐΒολογισμό
βοοπάνης 160.000 δρχ. Ή όδός Βυ-
ζαντίου - Καιοαρείας Κρήνης Εχει
προϋπολογι^01μό δαιπάνης 150.000
δρχ. Καί σήΐμερα εΓναιι υπό δημο-
πράτηση καί αΧλοι δρόμοι δπως ή
όδός Εν6οίας, Ξάνθου, Γρηγορίου
Ε' καί Βηλαρα.
Ή λβωφόρος Π. Τσολοάρη κα-
τασκευάζεται γιά νά έπεβααθή ή
λεωφορε*ακή οπιγκοινωνία Άιμφιά-
λης καί οί άλλοι ορόμοι γιά νά
(ηίνδέ'σουν την Εύγέηιεια μέ τόν
Άγιο ΓεώργΊο καΐ τό κέΛΤ,ρον τής
πόλεως.
'Εκτός άπό τούς αρόμους ό δή-
1<ος 8χε» κάμει στήν πλατ.ε>ία Κύ¬
πρου Ινα κήπο γιά τα παιδία, την
παιδΜΓη χαρά, όπως λέγεται, καΐ
νατασκευάξβται καί ΐταιρόμοια παι-
δική χα^ά καί στήν Άμφιάλη.
'Εκτός δ,μως άπό τα δργα πού
είπαμ* καί πού άφοιροΰν <τέ έπιτα- κπκές ΰλιικές άνάγκβς ό δτ)μος, ύ- ηό τάς έμπνιεύοει,ς τον δήμαρχον κ. Μίθαηλίδη φν δημοτικών ΣχοΛείίον κα-
}61>ς κα» την Ιλλειιίχ. ΓυμΛΐαισίίου
6<αΐ δέ παύει νά καταβάλλη πιροιον πιαθείας γιά την κάλιτψι καί τής ύνάιγικης αυτής. Διισιτυχως δέν την Αι,ευκολύνουν οί οΐκανομυκοί πόροι τοθ δηιμου. Τό ίΐπουργιέτον Παιυδιβίας κα'ι τό ρ ρήμ Ης φ«ν τασίας τού καί είς Ιμπεριαλι-' ατικά τεχνάσματα πβύ ινβμίζετ ότι είναι έπεχειρηματα άληθι- νά καΐ είλικρινή διά νά πεί- ^©υν μερικβύς 'Έλληνας νά γί νβυν Κουΐσλιγκς τής Κύπρου. Διά νά τβύς παρασύρβυν νά αρ- κεσθβΰν πρός τό «αρόν είς τηΐν αύτβκυδέρνησιν τύπβυ Ράντ- κλιφ καΐ Χάρντιγκ. Καί ίνα ά- φίσβυν την αϋτβδιάθεσιν διά τβ μέλλον, βτ«ν εύαρεβτηθβϋΛ" οί μανδαρίνβι τβΰ ύπουργείου Άπβικιών. Κάποιβς Ρβ,ντάγου «ίίΐ δηλαδή ή άλλβς έμαιιστβς της όμαδβς των αδιάλλακτων τβΰ Συντηρητικοΰ κβμματος, -τού διαφωνεΐ ©χι μέ τούς "β- «ριαλιστάς μβχ-βν αλλά άκόμη χλϊ μέ αύτην την κυβέρνησιν Μακμίλλαιν καί τολμά νά την χλευάζη διότι δέν συνεχίςεΐι Γους άπαγχβνισμβύς των νεα- ρών Κυπρΐ^ων καΐ σκέπτεται νά άρη μερικά έξωφρενικά με- τρα εκτάκτου άιναγκης, πού ύυσφημιζβυΐν διεθνώς την Αγ¬ γλιαν καί την κατατάσουν μεταξύ των ολοκληρωτικήν φ ρ τβν. Οΰτε την άπεδοκίμασαν. ©ά ήτβ δύσκολον αλλωστε. Ά δυνατόν. Είναι γραπτή. "βοφής καί κατηγορημχτική· Ψήφισμα τβΰ Συνεδρίβυ. Κανεΐς λοιπόν ημπορεί νά την άντρέψη, έκτός άπό τό νέον συνέδριβν τού κόμματος. Λ Ό κ. Γχρίφφιθς, πρώην ΰ- πβυργός των Άπβικιών, ξ,εϋ- ρει τό Κυπριακόν "Οπως πολ- λβί Βρεταννβί βμως νχμίζει, ότι πρΐν άσκηθή τβ όικαίωμα αύτβδιαθέσεως, πρέπει ινα προη γηθή δι' ολίγα χρόνΐα ένα κα- βεστώς αΰτβκυδερνήσεως. "Ο- χι βεβαίως διά νά μάθβυν ©1 Κύπριβι νά ψηφίζουν. Οϋτε νά αύτβδιβικβΰνται. Αύτά τα 5εύ- ρβυν όπως οί "Αγγλοι. ΓΧοίν άπό την ΙΚυπρ*ακήν εξέγερσιν τοΰ 1931, είχαν καθεστώς αΰ- τβκυδερνήσιεως. 'Εκλέγβυν «άν .τεδημάρχβυί κοά εχουν πεί¬ ραν αυτοδιοικήσεως. Αλλά ©ί ΒρετανιιοΊ εκεϊνοι πού συμφω- ν©ΰν μέ τόν κ. Γκρίφφιθς θέ- λβυν νά μή διεξαχθή άμεσως καβεστώτων, ώ; πρβτυπιον ι- ι τό δημβψήφισμα αύτβδιαθέσβως μπεριαλιστικής άποικιβκρατίας. Τελευταίως ©ί συνεργάται τής Βρεταιννικής Ραώιοφωιντίας δεν ευρισκαν πλέον έπιχειρή- ματα διά νά κατακιερίΐατισουν την ενβχλητικήν έκεινηιν από φασιν της 4ης Όκτωβρίου, κα- τά την οποίαν τό Εργατικόν κόμμα είς τόετήσιον συνέδριον) τού Μπρά'ιτον, έκηρύσσετο σα- φώς και κατηγορηματικώς υ¬ πέρ τής εφαρμογήν τής αυτβ- διαθεσεως εί; ωρισμένην ηρβ- ©εσμίαν μεσα είς τα χρονικά περιθώρια τής προσεχούς Βου- λής. "όλα τα τεχνάσματα τα έμηχαΛ'εύ&ησαν κατ' εντολήν τής προπαγάνδας των Τόρη- δωιν διά νά μειώσουν την ση¬ μασίαν καί την πολιτικην έ¬ κτασιν τοΰ ψηφιίσματβς. 'Εκι- νητβπβίησιθιν τόν κ. Κρίσοφερ Κρις - Γούντχάουζ καί αλλβυς διά νά μάς «είσβυν ©τι ©ί 'Ερ- γατικοί ηγέται είναι δήθεΐνΐ ά- ναςΊόπιστοι. "Ολαι αί μπαί τοΰ Μπ.ί-Μπί-2ί εχρησι¬ μοποιήθησαν — μέπ|ροε£άρχ©ν- τα τόν καταγέλαστβν καί θλι¬ βερόν Ραδιβφ'ωνικόν £ταθμόν τού Χάρντιγκ είς τήΐνι Κύπιρβν, την «Φωνήν τής Κρεμάλας», όπως τόν άποκαλβΰν ε,ίς την μεγαλόνιησον — ,διά νά λέγουν συλΐεχώς επί ένάμισυ μήνα είς τβύς Κυπρίβυς καί είς ©λους τούς "Ελληνας: —«Μην πιστεύετε τί εψήφι¬ σαν οί Σοσιαλισταί είς τό συ¬ νέδριον των. "Οταν έλθουν είς τα πράγματα — καί αν έλθουν πβτέ — δέν θά κάμουν τίπΐβ- Τ£ άπβ όσα είπαν είς τό Μπράϊ τον. Δέν θά τβύς αφίσωμεν. ©ά τβύς έμποδίσωμεν. Ο« δη¬ μιουργήσωμεν θόρυ&ον: Είς την Βουλην. Είς τόν Τύιπβν— καί, ξεύρετε, αί περισσότεραι έφημερίδες είναι ϋικαί μας! —. Είς συγκ&ντρώσεις. Μέσα. είς την ίδιαν την σβσιαλιστι- κήν κυβέρνησιν καί είς τό 'Ερ γατικόν κόμμα. Είς τόν κρατι¬ κόν μηχανισμόν'ι, όπβυ κατέχβ- μεν όλας τάς καιρίοις θέσεις. Είς τόν £τρατόν. Παντβΰ. Καί θά γίνη ό,τι συνέ&η πρίν άπό τριάντα χρόνια μέ τάς εργατικάς κυδερνήσεις τού Ρά¬ μσεϋ Μακντόναλδ. Υπεσχέθη καί έκεΐνος την απελευθέρω¬ σιν τής Κύπρου, πρίν γίνη πρω θυπβυργός. Άλλά δέν ήμπόρε- σε νά κάμη τίπβτε. Δέν θά μπβ- ρέσουν νά σάς βοηθήσ©υν. Τό καλό πβύ σάς θέλουμε. λοκπόν, πάρτε ο,τι σάς δίνβυμε. 6ά με τανιβιώσετε!» Ί'ί πρβσφέρουν βί £υντηρη- τικοί είναι γνωστόν : Τό ^ευ- δβσύνταγμα Ράντκλιφ — Χάρν τιγκ μέ μίαν είκονικήν αΰτβ- κυβέρνηστν, όπου θά κάμουν ο, τι θέλβυν ό Βρεταννός άνθύ- πατος μαζί μέ τβύς διαφόρους Κιβυτσβύκ τής Κύπρου. Δι' αύ- τό ή προσπαθεία των νά πρβ- σεταιρισθοΰν 'Έλληνας είς τα σχέδια τβΰ Λονδίΐνου άπέτυχε καί ό κ. ΓουινΙτχάβυζ έμεΐνε «στά κρύα τοϋ λουτρβΰ». "Ε- χααε μάλιστα καί την θέσιν τοΰ κυβρνήτου τής μεγαλονή- σου την οποίαν πρβώριζαν δι' αυτόν. "Οταιν απεφασίσθη νά θυσιασθή ό Χάρντιγκ, έπροτι- μήθη ό κ. Φβύτ ώς διάδοχβς τβυ. Άλλά ή άποικιοκρατική πρβπαγάνδα δέν παραδεχθή την ήτταν της. Άφβΰ δέν ήμπό ρεσε νά ανατρέψη την άπό- φοοσιν τβΰ Μπράϊτον^, εσκέφθη νά την ύπονβμεύση έκ των έν- δβν. Νά ιπιροκαλέση έρμηνεί- αν πβύ θά διήγειρε την δυσπι¬ στίαν των ΐΚυπρίωινι Ύπβψίας. Άπογβηιτεύσβις. Λιποψυχίαν. Καί τελικώς ύπβχώρησιν. Άλ¬ λά καί είς αΰτό άπέτυχε. Μό¬ νον ενας ββυλευτής, ό κ. Πέϊ- τζετ, την έδβήθησβ. "Ενας αλ¬ λος,, ό κ. Ντόνιελυ, παρεσύρθη εις την Λευκωσίαν άηό τώνΐ Χάρντιγκ, αλλά είς τό Λον¬ δίνον ύπιανεχώρηθε. Ό «ρόε- δρβς τής 'Εκτελεστικής 'Επιτρβ πής τβΰ 'Εργατικβΰ κόμματβς, ό κ. Τόμ Ντράϊμπεργκ, έθεσε τα πράγματα είς την θέσιν των. Τίμια. ϊταράτα. Οί πρά- κτβριες δμως τ©ΰ Φόρεϊν "Οφ- φις και τβΰ ϋπβιυργείουι τώί" 'Αποικιών δέν άπηλπίσθησαν. 'ΐϊργάνωσαν μίαν συγκέντρω¬ σιν δημβσιογράφων καί έκάλβ σαν τόν αρχηγόν καί ύπαρχη- γόν, τής Κοινοβουλευτικής ό- διβτι έχουν μίαν έλπίδα. "Ε¬ άν — πιστεύβυν — γίνη τό δη¬ μβψήφισμα μ«τά ηενταετίαν λβγου χάΡ»ιν, έως τβτε θά ήρε- μήσβυν τα πνεύματα. Οί "Ελ- ληνες τής μεγαλβνήσβυ θά έ¬ χουν την τβπικήν κυδέρνιισίν των επί πέντε χρόνια. Ή "Αγ- γία θά τούς ιπ£ρ£π|οιηθή <8ά τούς ενισχύση οίκ©νομικώς. ©ά τούς κάμηδρόμους καί ©χ< ά- οτυνομικά μπουντρούμια. Λιμά νια, καΐ βχι κτίρια φυλαχων. Οά τβύς φερθή γενικώς, δπως έποεπε νά συμπεριφερθή επί 79 χρόνια κατβχής ©ά φρβννίση διά την ελληνικήν εκπαίδευ¬ σιν. Καί δέν θά την καταώιώ- |η, όπως έως σήμερα. Ύπολο- <ιζει λοιπόν ο κ. Γκρίφφιθς καί ότλλβΐ μαζί τβυ ότι μέσα είς τό διάστημα ιπιού θά μβσο- λα&ήση έως τό δημοψήφισμα, θά λησμονηθοΰν αί &αρΰαρό- τητες καί άσχημίαι πβύ έγι¬ ναν έως τώρα. Οί άτταγχονι ομοί. Τα βασανιστήρια. ΑΙ μαστιγωσεις των ιντηηιων. Αί ά τιμώσεις. Τα μπλόκα. Οί χα· φιεδισμβί. "Ολαι αί φρικαλεό- τητες καί άσκβπβι ήλιθιότη τητες τής διετίας τβΰ Χάρν τιγκ. "Ολαι αί δολιότητες τής διπλωματίας τοΰ Λβνδί νού καί τα «βύδέπβτε» των διαφόρων Χόπκινσβν. "Ολαι αί «τραγι- καί μωρίαι» τβΰ τΗντεν, ©πως τάς άπιβκαλβΰν ©ί Έργατικβί. ©ά τάλησμονήσουν βί Κι»πρι- οι ή θά σκεφθβΰν ψυχραίμως —έλπίζβυν μερικοί καλόπιιστβι "Άγγλβι — καί ίίταν έλθη ή στιγμή νά έκλέξη ό λαός τής μεγαλ©νήσ©υ βταν έρωτηθή: «Τί πρβτΐιμά: "Αγγλίαν; 'Ελ- λάδαέ "Η ανεξαρτησίαν;» Δέν θά απαντήση κατά πλειβψηφί χν ότι πρβτιμά την 'Ελλάδα καί έτσι ή Κύπρβς ή θά παρα¬ μείνη είς τβύς κόλπβυς τής Κβι νβπβλιτείς ή βά γίνη άνεξάρ- τητβν κρατίδιον. Λ Δέν τόν αδικβΰμεν τόν κ. Γκρίφφιθς. Νβμίζει ότι μέ τήΐνΐ σκέψιν τόν έξυπηρετεΐ τβσβν την Αγγλίαν, όσβν καί τόν Κυπριακόν λαόν. Άλλά έπεσε θΰμα πλάνης, την οποίαν καλ- λιε,ργοΰν έπιτηδείως βί άνιτίπα λοι τβΰ κόμματος τού καί ή Ίντέλλιτςενς ϊέρδις. Είναι θΰμα άπάτης άΐποικιοκρκτικής. "Ας υποθέσωμεν πρός στι¬ γμήν ότι τελικώς δέχεται ή έ- θνική ήγεσία τής ελληνικήν νή σβυ νά προηγηθή πε,νταετές διάστημα αΰτοκυβε,ρνήσεως πρίν, εφαρμοσθή ή αΰτοδιάθεσις ^ΛΜς περίπου προ&λέιπει καί ή απόφασις τοΰ συνεδρίου τβΰ Μ«ράϊτ©ν. "Ας υποθέσωμεν &- Φωτογραφήμ ατα ρ μς ζητημα καί νά διεξαχθή τό δή μβψήφισμα, ©σβν τό δυνατόν τα χύτερβν. "Οτι β Διγενής συμ- φωνεί νά ιπιρβηγηθή τής οτώτβ- ιοτθεσεως μια χρονική Λερίβ- 5βς μέ τοπικήν αύτβκυδέρν— - ιν. Καθωρισμένη βμως άπό ώρα καί μέ κατωχυρωμέΐντον ιεθνώς τό επόμενον στάδιον, «ότε θά δβθή ή ελευθερία είς τβν λαόν νά έκλέξη κυριαρχι κώς άν θά ένωβή μέ την 'Ελ¬ λάδα ή θά μείνη μέ την "Αγ¬ γλίαν. Μίαν απλήν υπόθεσιν έκά- μαμεν. Φαντάζεται λβιπόν ό κ. Γκ,ρίφφιθς, ότι βί "υντηρητι- κοί θα δεχθοΰν: Νά παραχω¬ ρηθούν ειλικρινώς πλήρη καί ημβκρατικήιν αύτοκυδέρνησιν; Ημείς .πιστεύομεν ακραδάν¬ τως: "Οχι. Τό άπέδειξαν μέ τό τερατβύργημα τού Ράντ- κλΐφ πού δέν παραχωρβϋσε είς τβυς Κυπρίβυς οϋτε έκεϊνα πβύ τβύς έδιδαν βί 'Εργατιχοί πρίν άπό δέκα χρόνια καί τα άπέρριψαν βί προκάτοχοι τ©ΰ ημερινιοϋ έθνάρχβυ «ρχι- επισκβπου είς την ήγεσίαν τοΰ έλληνικβϋ πληθυσμβΰ. Φαν τάζεται έπίσης β κ. Γκρίφφιθς, ότι οί Τόρηδες θά συγκατατε- θβΰν νά όρίσβυν άπό τώρα χρβ νβλβγίαν κατά την όαβάαν θά εφαρμοσθή ή άρχή τής αύτβ¬ διαθέσεως; Ημείς είμεθα βε¬ βαιοί ότι θάάρνιηθοΰν. "Οπως 5α άρνηθβϋν καΐ την εφαρμο¬ γήν πραγματικής αύτβκυδερ- νήσεως διά τβ ένιδιάμεσβν διά- στημα. Διατί λβιπόν νά πίπτωμεν έκβυσίως —καί ημείς οί "Ελ- ληνες καί βί Βρεταννβί 'Εργα τικοί ή Φιλελεύθεροι — είς τάς ιπαγίδας καί τάς πλεκτά- νας τού ϊυντηρητικβΰ κόμμθρ τ©ς; Απλώς παρατείνβμεν μί αν έκκρεμότητα καί ένα κίν δυνβν νέας αίματβχυσίας, νέ- οτς περιπλβκής. Διά νά άπβδειχθή βτι ή Κυ &έρνησις Μακμίλλαν έξαπατά τόσον τβύς Έργατικβύς, όσον καΐ τούς 'Αμερικανβυς, άς κλη θή νά δηλώση άπεριφράστως τί σκέπτεται νά κάμη έπ' ευ- καιρια τής εγκαταστάσεως τοΰ κ. Φβύτ είς την Λβυκωσίαν: 1) Πότε θά δώση αΰτοδιάθεσιν; 2) Ποίαν αύτοκυβέρνησιν ύπβνοεΐ ώς ένιδιάμεσον στάδιον; Καί είς τα δύο θέματα θά κωλυσιέρ ^\ ©ά στρεψοδικήση. ©ά άρντιθή νά ίκανοιτοιήση, όχι τβύς ιΚυπρίβυς, άλλά βΰτε κάν Γβύξ Έργατικβύς τής "Αγγλίας. Οϋτ τόν Ίδιον τόν κ. Γρίφφιθς. ©ά είπη: «Δίδω τβ ϊύνταγμα Ράντκλιφ, καί αν έπιμένιετε, τό τρβποποιώ. Τίπβτε άλλβ.Διά Γήιν αώτβδιάθεσιν, δέν ήμπβρώ νά άναλά&ω καμμίαν ύπβχρέω σιν». Τβΰ άρκβΰν άραγε αύτά τβϋ κ. Γκρίφφιθς; Ασφαλώς ©χι. Πώς λβιπόν θέλει νό τρέφουν έστω καΐ την ελαχίστην εμπι¬ στοσύνην είς την Συντηρητι- ή ήγεσίαν ©ί Κύΐτριβι; Δι- καίως δυσπιστβΰν. Καί τότε μό νόν θά δεχθβΰν ένδιάμεΰβν αύ τοκυβέρνησιν, όταΐνι έξασφαλι- βθή καΐ κατοχυρωθή διεθνώς ή αΰτβδιάθεσις είς ωρισμένην σύντομον πρ©θεσμίαν, δπως προβλέπει καΐ ή απόφασις τβΰ Μπράϊτβν. "Αλλως, θά είναι άνόητβι καΐ άφελείς ινα πέ- σουν είς την παγίδα των Τβ- οηδων. "Οταν ό άρχηγβς των Έργατικών κ. Γκέητσκελ ζη¬ τεί την ελευθερίαν των Άλ» ,,ερίνωινι, θά είναι έθνική «ροδ© σία νά μή ζητβΰν καΐ βί Κύ- ιριβι την ιδικήν των. "Εστω καΐ μέ τα βπλα, όπως οί Άλ- γερϊνβι. "Οπως θάκάμη καί ή ΕΟΚΑ, εάν δέν ύποχωρήσβυν βί Τόρηδες. ΔΗΜ. ΠΟΥΡΝΑΡΑ2 Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΚΛΙΕΙ Είναι Ινας άπό τούς καλούς λο- γοττέχνιας μας δ κ, Νϊκος Μηλιώ- ρτις. Άπό τού; λίγους έκείνους ποΰ ένώ θά μπορΊθιςκχν ν ά έπιε- κτείνουν την εργασίαι τους σέ εύ- ούτερα πεδία καί νόί άποταθοΰν στίς μεγάλες μάζες κεοδιίζαντας καί φήμη καί χρήμα, περιορίζονν την δουλειά τους στήν δρευνα μι- δς περιοχής, στήν Ίσιτορ-ιία, καί ι¬ διαιτέρα σΐήν πρόσφατη· ίστορία τής Μικρασίας. "Ετσι όχι μόνο δέν κε.ρδίζουν τίπατε μά βάζουν κι' άπό την τσέπη τους γιά νό τι«πώ- σουιν τα βιδλία τους γιά τα όποϊα τό ενδιαφέρον είναι τρομερά λίγο. Ξε'ρω πώς ύπάρχαυν τέτοιες σίες άξιόλογες πού μένουν τες άπό έλλειψι χρημάτων καΐ. υ¬ ποστηρίξεως. Κι' δμω; οί έρ γα- σίες αύτές εχουν έναν Ιερό σκαπό. Νά περισώοουν άπό την ληθή μιά πραγματικότητα πού κινδυινεύει νά βιαοιτραφή, νά άλλοιωθη, νά ξεχα- σθη καί νά δημιουργηθή μιά κα- τάοττασιΐ είς βάρος ολοκλήρου τ^οΰ 'Ελληνισμοΰ καί τής Ίστορία ς τού. Σάν λογοτέχνης είναι άναγνοβΐ- έ άξίας. Σάν ίστορΐίίός εΙν<αι Ιή ά ς ξς ρς άκοΰραστος Ιρευνητής. Σάν αν- θρωπος είναι άπό κείνους τούς φι- λοσοφημένους, έξευγενυσμένί »υς, 'μορφωμένους λίγους πού τα έν- διαφέροντά τους άγκ«λιάζουν ίθολ- λές έκδηλώσεις τοϋ πολιτισΐ^μοΰ μας καΐ πού ϊχουν κάνει δργο τ ούς νά δίνουν κυριολεκτικά τόν έαιπό τους χάρι στόν (τυνάνθρωπό τννζ μάδβί, τβν κ. Γκέητακιελ κ«ί καί —ά άνώτβρα Ιβανικά; το». "Ενα άπό τα τελευταία τού έρ- γα πραγματεύεται την ίστορύα τής Ιδιαίΐερης πατρίδας τού. Μίαν ά¬ πό τίς άνθοΰσες παιραλιακές πό¬ λεις τής Ίωνίας —τα Βουρλά — πού ήζωή της χάνεται σίτό βάθος των α'ιώνων γδμάτη έλληνικάτητα, γεμάτη δόξα, γνωστή ατά πέρατα τοΰ Κόσιμιη'. Νά ποΰμε την κοι- νοτυπία πώς κάθε πολιτιοιμέΛΌς άν- θρωπος, είτε όχτπρος είναι, εΐτβ μαϋρος η κίτρινος θεωρεΐ τόν έαυ- τό τού πνευματικό παιδί τοΰ άρ- χαίου μας έλλτιντκοΰ πολιτισμόν; τέτοια προιτπάθεια βρέθηκαν &υ- Θρωιποι νά πετάξοΐΎ την σχαλή της άσηΐμαντης ψ^ής τους. —Μά ίστορία είναι αυτή; 'Ε- Σ' δνιαν τέτοιον άΎθρωατο καιί μιιά ιμεϊς τα ζήοαμε τα ποόοχρατα γιεγο- νότα καί ξέρουαε! Ενας άπό τούς μεγΓίλύτερους σύγχρονους ιστορικούς ξέρονιτας πώς ό καθένας βλέ.τει τα πράγμα¬ τα άπό μιά ξεχωοιστί) σκ.θιπιιά λέ¬ γει πώς «αύτά πού γράφω είναι ή πλίυρά πού έγώ) ε6λ«πα. "Αλλοι, &ν θένε, άς συ,μπληρώσιαυν δλλες πλευρ«ς». Κι' αύΐό είναι ή σοκηη κι' άμερόλτρττη τοποθέτηρι μιάς κοι- τικής. ^ Τό ενδιαφέρον στό Θέιμα μας εί¬ ναι πώς ή λάσττη αυτή ρΐιχθηκβ ματροιστά «τέ καμμιά οεκαριά άν- θρώπους. "Αλλοι κάναν>ε πώς δέν
ακουσαν, ίίλλοι κούΐ)σαν α,ιλώς
τό κεφάλι τους, κι' άλλαι συμφώ-
νησαν. "Ενας μόνο — -οί άπελπι-
στική μβνθψτνφία! — είχ« τό ♦αο-
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΖ ΚΟΖΜΟΣ
ι Τό νησΐ τής'Μεγαλόχσρης
γΗΤΥΠίΙΓΕΙΓ ηΠΟ ΤΗ11ΤΗΝΟ
Δ".
Ή Τήνος έκτός τής Ιδιότη¬
τος της ώς κατ' εξοχήν ΙεροΟ
χώρου πρός τόν οποίον στρέ
φεται ή οιάνοια κάθε όρθοδό-
ξου, εΤναΙ καΐ άξιόλογον άρ·
χαιολογικόν κέντρον λόγφ των
Ιν αυτή Μουσείων έκ των 6·
ττοΐων τό Εν εθρΐσκβται έντός
τοθ κτιριακοθ συγκροτήματος
τοθ ΙεροΟ ΝαοΟ ττ)ς Εύαγγελι·
στρ'ας. "Εκθαμβος ό έπισκέ
«τη , άποθαυμάζει τα συσσω
ρευμένα έκεΐ άπαράμιλλα είς
τέχνην έκθέματα Την(ων ζω·
γράφων, γλυπτών καΐ καλλιτβ·
χνών άπεικονΐζοντα τάς διαφό
ρους φάσεις τής τεταραγμένηι
Ιστορίας τοθ Έλληνικου "Ε
θνους μετά την ανάκτησιν τΠ< ελευθερίας τού. θά μακρηγο ρούασμε πολύ εάν έτιιχειρού σαμε νά άνοφέρουυβ ωρισμένα ίκ των έν τώ ΜουσεΙω τούτω άριστουργηματικων ίκθεμάτων ιϊναι δλα ίργα ΤηνΙων καλλι¬ τέχνην ήτοι Χαλεπβ, ΣτεργΙου. Γ. Βαάλη, Λαζ. *ώχου, Ι Βουλ γαρη, αδελφόν ΦοτΙλη, Νικ Λό τρα, Ν Γύζη, Ροΐλου καΐ &λ λων Τα δργα τιμοθν τό επί αΐω νας σιγήσαν υπό βουλβίαν ·Ελ ληνιχόν "Εθνος ποΰ σάν ί μυθολογικός Φοϊνιξ άνέθαλ λεν άττό τήν τέφραν τού διά νά δείξη την ζωντάνια τό άθάνατο δαιμόνιον τού καΐ νά σαλπίση το παρών είς την χορείαν των λοιπων Εό· ρωποΙ*ων Χωρών τάς οποίας Ιγαλούχησί καΐ έξέθρβψε μέ τον κλασικόν πολιτισμόν τού. Τώ ϊργα ο δ τώ άποτβλοθν τό πλέον άδιαφ λονίκητον τεκμή ριον δτι τό π^εθμι τής Φυλής άθάνατο πάντα στβκβι μέσα στά ουντρΐμματα καΐ τίς συμ- φορές άκατάλυτο καΐ άπέθαν το στό κολισμα τοϋ χρόνου καΙ δτι κ^μμΙα κατάκτησις καμμΐα δοολεία δέν Εστάθησαν (καναΐ νά τό έκτρέψουν άπό τόν εθγβ νή προορισμόν τού δπου τό Ε ταξεν ή Ιδιαιτέρα εθνοια καΐ προστασία τοθ θεοθ δττβρ καΙ βεβαιοϋν οί λόγοι τοθ Πνεομα τος : €Τεθηκά σε είς φβς Ε¬ θνών, τοθ εΤναι σβ είς υωτηοία- Ιω·" εσχάτων της νπ ». αθδτο έν Λρμασι, οδτοι έ» ϊτποις (άλ- ληγορΐα πρός πάντα πολέμιον και εχθρόν τής φυλής μας) ή μβΐς δέ έν ονόματι κυρϊου τοθ θεοθ ήμδν ποΰ άλλον έκτός αύτοθ βοηθόν ούκ Ιχομεν ίν θλ ψισ ν καΐ δοκιμασίαν». Τα άριστουργήματα αύτά τοθ Μου σεΐου ;οϋ ΙεροΟ Ναοϋ τής Εύ· αγγελιστρΐας της Τήνου πράγ. ματι αμιλλώνται μέ τα καλλί¬ τερα τοιαθτα τής "Ελληνικάς κλασικής εποχάς τοθ χρυσοθ αΐωνος τοθ Περικλΐους καΐ τοθ Οβιδίου. ΚαΙ τώρα α · περιγράφωμΐν Ιν πάση δυνατή συντομία τα τής επισκέψεως μας είς τήν έν Φ«γναράκι μόν Ααμ*ρο φίγγβ μ» νά π»ρπατβ νά πηγαΐνω οτό σχολειό νά μα&αΐνοο γράμμαχα τοϋ θιοΰ χά πράμμα τα. Ό Τήνιος ζωγράφος Ν. Γύ· ζης άπηθανάτισε αθτό τό «κρυ· φό σχολειό» στόν έψάμμιλο μέ τύν χρωστήρα ενός θεοτοκο¬ πούλου ή ενός Ραμπράν, πΐνα· κά τού σέ Βιαστάσεις πέραν των συνήθων τι ού κοσμεΐ τό δι· αμέρισμα ποΰ άναφέραμε ανω¬ τέρω. Είς τιΊν παραπλεύρως αίθουσαν τοθ κρυφοθ σχολειοθ μβς συναρπάζει την τΐροσοχή μία αλλη οπερμεγέθης εΐκών, Εργον άνωνόμου ΤηνΙου ωσαύ¬ τως ζωγράφου δ οποίος ενε πνεύοθη τόν πΐνακα αυτόν ά τό πολοκροτον Εργον ΐ Μονήν τής ΆγΙας Τριά βος απέχουσαν περΐπου μίαν ώραν πείή* άπό την πρωτεύ¬ ουσαν καί πρός τα ΒΑ. αυτής, Έδώ είς την μονήν οΰΐήν φυ λάττονται άξιόλογα έθνικά κει μήλ·α πβρισυλλεγέντα καΐ τα κτοποιηθέντα μέ μεγάλην έττι μέλβιαν καΐ πατρικήν στοργήν άπό Ι ό Τήνιον εύπατρίβην με· γάλης μορφώσεως, Ιστοριοδί· φην καΐ άρχαιολόγον <$μα τόν ίλλόγιμον κύριον Στέφανον Πά ρΐδην Προσινέστατος στοθκ τροιιους όλύμπιος τό παράστη- μσ, κόσμιος καΐ είς τήν ε*κφρα σιν καΐ την συμπερΐφοράν υπο δέχεται μβ άκούραστον φιλο φροσύνην καί ευγένειαν τούς έτ^σκέπτας έπεζηγων μέ την Ι- διάζουσαν βΐς αυτόν οψηγημα τικήν σαγήνην τήν Ιστορίαν κα' τήν ίννοιαν των εν τή Μον{) ίκθεμάτων. Ή Μονή είναι ίηαιοΰργημά τού χωρΐς οοδαμόοβν ύλικήν τίνα 4ν(σ> υσιν αποτελεί δέ τό
τό μοναδικόν πάθος καΐ λα¬
τρείαν ούτοθ τοθ μετριόφρονος
Ιεροφάντου τής Ιστορίας τής
νενετείρας τού τής ενδόξου
Τήνου Την έτΐισκέπτβτοι καθη
μβρικΰί, έξ βρθρουβαθέος παρα
μίνϊΐδέ έκεΐ δλην την ημέραν, μβ
λβτων, τακτοποιων πολΰτιμα χει
ρόγραφο καΐ Ιστορικά ίργα ά-
ναγόμενα ι(ς την Τηνιακήν Ιστο
ρίαν τόσον τήν επί Τουρκοκρα-
τίας όσον κ»Ι την πρό^ατον.
Μδς όδηγεϊ είς τό καταλλήλως
διασκευασμένο μικρό διαμίρι
σμα τό οποίον έχρησΐμευε κα
τα τού οκοτανούς χρόντυς τής
Τουρκικήν ευριαρχίας ώ, «Κρυ
φό ί,κολβιό» ποΰ λβιτουρνοθσε
μόνον κατά τάς νύκτας Σώζε
ται άκόμη όπως ήτο κατά τούς
χρόνους τής δουλβ άς Ινα ά
πέριττο πτ^χικό ντιβάΐι βπου
ό Ιερεύς συνήθροιζε τα έλληνό-
π υλα καΐ τα έδίοασκε τό ελ·
λητιι·ό άλφάβητο. 'Υπό τό ά
μυδρό τρεμοσβθνον φως των
λυχναμιών τα παιδία των υπο
βούλω' Ελλήνων έδιάβαζαν τό
ψαλτηρι κα! το όκταήχι καΐ ί-
διδάσκοντο άτιό σ.όματος την
Ιστορίαν των προγόνα/ν των·
Γύρω άπό τό ντιβάνι αύτό έθε
μελιοθτο 6 πυρήν τΛν Έλλή
νων διανοουμένων ^0 μελλον-
τος καΐ έσφυρηλατεϊτο ή ψυχή
' τής
τοθ ΓβρμβνοΟ Ι. Χόλτζνερ περΐ
Αποστόλου Παόλου. ·Η εΐκών
παρΐστάνει τόν μέχρι τότε δκΐ
κ τη ν τοθ ΧριστιανισμοΟ Σαούλ
τόν μβτέπε-ιτα "Απόστολον ΠαΟ·
λον γονατισμένον ενώπιον τού
Προφήτου Άνανία ό οποίος
θεία προσταγη τοθ έπαναδ(δει
την άπωλβσθείσαν βρασΐν τού.
Ό πίναξ αΰτός εΤναι πρωτότυ-
πος καΐ δπως μδς βεβαιοί δ
κθριος Στέφανος ΠαρΙσης ου
δαμοθ άλλαχοθ ύπάρχει δμοιος
μέ αύτό τό θέμα. 'Ο ζωγραφΐ.
σας αυτόν άνώνυμος Τήνιος
καλλιτέχτης άναγνώσας τό 6ρ
γον τοθ Χόλτζνερ περΐ Απο¬
στόλου Παύλου συνεκλονΐσθη
δταν Εφθασε είς ιήν πβρικοπήν
δτιου πβριγράφεται ή σκηνή τής
εμφανίσεως είς τόν δρόμον
πρός την Δαμασκόν τοθ ΊησοΟ
ΧριστοΟ βπου συναντδ τόν Σα·
ούλ καΐ τοθ βπβυθύνει:
—Σαούλ διατί μέ διώκβις ;
καΐ την θρασβΐαν απάντησιν έ-
κεΐνοο.
—Πρός κέντρα λακτΐζεις.
Μέ μίαν κίνησιν των δακτύ
λων τοθ ΧριστοΟ δ Σαούλ τυ·
φλώνεται.
Μετά παρέλευσιν ολίγων ώ-
ρών θεΐςτ συγκαταβάσει απεδό
θη καΐ πάλιν ή δρασίς τού είς
τόν Σαούλ δι" επεμβάσεως τοΰ
Προφήτου Άνανία έξουσιοδο
τηθέντος πρός τοθτο παρά τοθ
θεοθ. Ό Χόλτζνερ άφηγουμε-
ος ττ>ν σκηνήν αυτήν τοθ συν
τελεσθ^ντος θαΰματος προσθέ
τει: "Αραγε θά βΰρεθβ κάποτε
ό μβγαλοφυής ζωγράφος διά
νά άκοθανατΐστ) την θβΐαν αό
τήν παρέμβασιν πρός απόδοσιν
έκ νέου τής οράσεως είς τόν
Σαούλ;
Ίδοθ δνας Έλλην ζωγράφος
καΐ δή Τήνιος ευρέθη καΐ ίζω·
γράφισε τόν πΐνακα αυτόν τόν
οποίον άποθαυμάζουν οί επι
σκβπτόμενοι τήν Μονήν.
Είς την Ιδίαν αίθουσαν άντι
κρύζομεν εν μαρμάρινον Ιργον
έν άναγλύφφ παριστάνον κό
ρην τεθλιμμένην κύπτουσαν διά
νά καταθέση στέφανον ετς μνη
ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΑΡΑΜΟΝΑΣ
ΚΑΙ ΝΕΟΝ ΒΑΗΔΑΛϋΗ ΕΠΙΘΕΣΕΟΗ
ΚΑΤΑΤΟΥ ΕΑΑΗΗ1Κ0Υ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ
Οί έν Αθήναις διττλωμιοίτιίοοϊ κύ
κλοι ττοβρατηιροθν, δτι ή συοτηιμα-
τικη έττίβεχτις τού κατευθΜνομβνου
ΰτΓθ της Κυ^&ρνήσεώς τον τουρ¬
κικόν Τνττον ένοηττίον της "Ελλά¬
δος Μα> των έν Τουιρκία δΊοοβ·ιούν-
των Έλληνιοιινι ο—»6λέπι&ι κυρίως
είς δύο οκιοητούς, ήτοι : α) Είς τόν
εκφοβισμόν τού έν ΤονρικΙία 'Ελλη
νισμού κιοιι β) «Ις την δημιουρ¬
γίαν άνβελληνπικής άτμοσφαίρας
μ^τώξΰ τον τονρκικοΰ Λαοΰ διά την
έττανάληψΐ'ν, εάν ττοζροοστη άνάγκη
τπρο έξντΓηιρι£Γπ>σΐΓν των τουρκοικών
σκοττών, των 6ι«ιο~ρ«γιων κοττό:
των 'Ελλήινων.
Ή ιχνκζΐδιρομήι καΐ ή άναζγττ)σις
άνυτίτάρκττ»ν έ—ιχβΐιρηιμάτ«*ν είς τας
κατά των έΐλληΐν-ιικών στοιχείων έ- πε.ρί7ΐτωκπ)ν της^ έΐ7ΐ)αναιλ.ήιψΐως της
τγιβέαηε.τς τού τουρκικοθ Τύπον μο)0>
τυιροΰν, ώς ΰπ»γιραμμίζουιν οί &τ-
ττλωμιατιικο· κώκλοι των Ά0ηινών,
τάς τπροβέσΐ,ις τής ΚιΛερνιγσεως
τής Άγκυρας, ήτις άνοοζητεϊ πάν-
τοτε κοαι διά να άπχκτπχχσηι τό
ενδιαφέρον της Κοινης Γνώμηις ά¬
πό την οικτράν οίκονοιμΐική|ν κατά-
σ-ΓΌοσιιν, είς ττ|ν όττοίοιν εχει π«-
ριέλβει ή χώρω .
Πληροφορίαι πφθ&φχόμΐνοα έκ
τοϋ έξατοεοικοΰ, άνωρέρουν δτι ή
'δημιουριγία συμιπαγοΰς έΛτόπλου
•κιικής δτΛ"άΊμ£α>ς 60Ο άν&ρώιν,
τευθέντων ειΐς ΚΐΜρον, δέν αποβλέ¬
πει ιμόνον είς τήιν τήΊρ<ησνν της τά¬ ξεως ή τήν χφτρψηποίχγήν των είς τής ΕΟΚΑ, άλλά είς τήν Ιβτα/νάλ·ητψιν των σκηνων της Κο>ν·-
θταντινουυιόλιεως τοΰ ΣεΛτεμβρίου
1955. Ή Ιδέα της έπιοΐιίξΕως ττ,ς
τουρΛαοίής δυνόιμεως είς Κύποον κ-α
τα τή παρούσαν στιγμήιν υπό τήν
προσταχτίωΜ των άγλιχων στο«τιε->
Ιμάτων ένθουσΊΟιζειι πά/ντοτε τοις
άνθ·ελ!ληνι««>ϋς ποιράγιοντας τής Αγ
μ^νον δέ ή ΕΟΚΑ άποτε-
έιμίΐόιδιιον δια τήν πραγιματο-
τών οκοπών των.
Ιλιεϊ
η
Πληροφορίαι έκ Νέας 'Τόρ/κ.τ,ς
Ιόηΐαφέρουν δτι ή έλιλην«ίή άντι-
ποοαωίτιειία μέ την <ΓίμΛαρ«Λταισι,ν της 'Εθναιρχίας ΚύΛρου οη,ιιμπληοώ νει τόν κύκλον των έν®βιγιειών της έν όψει τής €πυ«ε4ΐμενης ενάρξεως της βυξηττισιεως της «οοκτφυγης διά τό Κυπι^ακόν είς τήιν πολι¬ τικήν έπΜτροιπήν τΰχν Ήν. "Εθνών. "Ηδη δ«ν άποΐμένουν εΐμή δΰο ηε- 'θίηον έβδομάι&ες διά τή> όλοκλΐηοω-
σιν τοϋ Ιργου τής ηαρούκτηις σννό-
δου τής Γΐ,νικτίς Σννελκύσιεως τού
Ο(ΗΕ, δέν ύπάιρχιει δέ κ.οίμμί« όιμ-
φυδολία, θτι τό Ιοαφος δέν ίΐνοο.
ά ή έλλή σ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ_ΑΔΡΑΜΥΤΤΐοΥ
ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ --
φί, φς
εϋνοικόν διιά τήιν έλληνιικ.ήΓν ρ
φυγήν. Ποοοά ταυχα, ή έλληγιχή
ί δέν ΐ.'γκθ5τβΙλιείιπΐει.
Τον άγάχνα κο,Ι Θά διατρωαίοη διά
ΐμίαν εΐσιέτι φοράν τούς άνίΐΛοοσώ-
πους των Κραττών - μελών έκτλ τοΰ
Η ΕΤΗΣΙΑ ΕΟΡΤΗ ΤΟΝ "ΧΑΜΕΝΟΝ ΠΛΤΡΙΔΟΝ,, ΕΙΣ ΤΗΝ Ν. ΣΜΥΡΝΗΝ
μεΐον ήρώων. Τό ίργον είναι
άφθάστου λεπτότητος καΐ γλυ
πτικής τέχνης πονηθέν υπό τοθ
ΤηνΙου γλύπτου Μάρκου ΦυτΙ
λη τοθ ΙδΙου πού ίλάξευσβ και
τόν εξωθί τοθ Πανεπιστημίου
Αθηνών άνδριάντα τοθ εθνο
μάρτυρος ΓρηχορΙου τοθ Ε',
Δέν εΤναι γνωστή ή χρονολο-
γ(α τής λαξεύσεως τοθ άρισ-
τουργήματος τούτου οθτε καΐ
πώς καΐ πότβ καΐ υπό ποίας
συνθήκας κατεθρυμματΐσθη. Πά
ντως όφεΐλονται χάριτβς είς
τόν εκλεκτόν φιλΐστορα καΐ άρ
χαιολόγον κύριον Στέφανον
ΠαρΙοην διά την περισυλλογήν
καΐ την κατά τό δυνατόν άρτι·
ωτέραν συναρμολόγησιν των
τεμαχΐων τοθ γλυπτοΟ τούτο·-
πού θεωρβίται έφάμιλλον αν β
χι ανώτερον τής «Κοιμωμένης»
τοΰ Χαλετ,δ. Περαίνων κρΐνω
καλόν νά άναφέρω τα λβχθέν
τα υπό τοθ Γκαϊτβ υπό τύπον
νουθεσίας καΐ παροτρύνσκως
πρός κάθβ θνητόν ;
«Κάθε προσπαθεία καΐ κάθε
πάλη διά τό καλόν
είναι αΙων(α ανάπαυσις Είς
τοθ' κόλπους τοθ ΘβοΟ».
Ή ύαοθήκη αυτή γραμμένη
μί την Ιδιόχειρον γραφήν τοθ |
Δημοσιεύομεν κατωτέρω την συν¬
έχειαν τής όμιλίας τοΰ Πρόεδρον
τής «ΊΡΞστίας> Ν. Σιμύρνης κ
Χαλδέζου
Στό σηιμίιρινό νοειρό εύλαβικό
ττροσκύνηιμα στΐς άλησμόνητες πά
τρίδες, στή Βοκτιλεύονσα, στή
Σιμήβνη» οτη Μ. 'Ασία, στό Πόν-
το, στή Θροοκη καί γβνικά στάς
θολόχτσας κβι στοΰς κάμτοους τής
1 Ελληνικάς 'Ανατιλής, άς φίρω-
με £-ιτίοτ|ς εύλαδικά τή σκΐ,ψη, μας
«οαί σέ δνο αλλες έπτίσης σκλα-
δωμένες Πατρίδος, οττή σκληιρά
άγοβνιζομένηι γιά την έιλΐ,υβειρία
της Μεγολόνηχτο Κύπιρο και στΐ)
μαρτυιρική Β. "Ηπειρο.
"Οπως αύτάς οτενάζουν ύττό
τόν ζυγόν τ«ν άπογόνων πετρατών,
Λίμττόρον των "Αγγλων κιαι
των ιρυτταρών καί £όξε<ττ »ν ΆΙλ6α- νών,Ιτσι «οαί οί —ειροαν τού 'Α- νοπολικοΰ ΑΙιγαίου Ποττρίίχς κ«- τέχοντβι άττό τοθς βοιιρύάρους Τούρκονς. Γι' ούτό καί ή σηιμβρινΐη ήμβρα κοθκιρώθΐηκε σάν Ήμέραο Χκλοτ βωμένων ΠοτΓιρίδων καΐ δχι χαμί- ν«ν ηατρίδων σύμψωνα με σχετι^ κάς <π«ο-τάθ'£ΐς τού Άιρχΐί—ισκό- ττου καΐ 'Εθναρχου Κύπρου καί έπτΐΓΤΐΐμου μέλους τής 'Εστίας κ. Μοκαρίου και τοΰ Χ. Άργνροκά- σηρου κ. Ποο/Τίλειϊμονας, "Ετσι αήμΐιρα μας ττ«ρέχιεται ή εύκαφί<χ νά έκΛηΑώσωμϊν καί Νίκης, ή όττοία ασφαλώς θά στε- ψανώση τόν άγώινια των άδελφών των καί άδβλφών μας Κυτφίων. Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ. ΚΑΠΝΙΑ «Ή Ρωμανίθί Επέρασεν, ή Ρω- μανία έπάρθ«Ύ Ή Ρωμανΐα άν πέρασιε'ν άντ>εΐ
μοϊ φέριει Κ4.' άλλο».
Πάνω άπό τίς πληγωμένες άπό
υό χρόνο) καί τις ίστορωιές περι-
πέΐτιειβς έ»τάλ|ης των κκχιστφόΦει-
χων τκού Μεγαλο - Κομνηνων, πού
τίς δέονουν τώρα οί άνεΐμοι κι' ή
ιη ιέρημΐ'ά τίς άγκ,αλιάζει... Πα-
να> άπό τοΰς σκυθρθΜϊσϋς τρούλ-
ίους τώνΐ άσιταυριων πιιά έχικΑΐισιών
«αΐι των βουβών καιμπαναοιό>ν |ι«.ς...
Πάνω άπό αίς ψηλές >Ό<κρές των ΠοντΛΐακών βοτ»νό>ν, άπαν άντΐΛα-
ΐί πάνται μυριόοτομη ή '·4ραυγή
?ών Μυοίιωνι τχχΰ Ξΐνοφό>ντος, 0ά-
θάιλ«οττα... Πάνω άπό τί;
ακοώρΐΐες των θνυιλ(Μ(ον Άκοι-
ό>ν... Πάνω «π» τίς χ«μένες π»-
.ι,τΐίες, τα χωρία καί τα λιμάιηα,
απ·ε6αί·ν8ΐ στ|μ*ρα, ή Ήμέιρια των
(τύπο της καί οίβηιν ούσία τηις, ή
γεωργραφική καϊ παλΛτιιοτΐί<τι ανηή τοΰ αΐοντιβικοϋ χόομου ίαψιένων Παιτιρί,δωΓν, σικΧζβνττα,ς δυ- /αιτά τόν άέοα ή ςρονηι τής νο- οτοίλγίας. Μιά φιονή, πού δονεί συ- έμιελα τίς ψυχές πού ξυπνά μέσα <ϊτό νοΰ νχά τίς καιροιές τούς πιό βαΐθιούς άντΐλ«(λους τοΰ νοΰ και τής ψυχήις άπό τους «αλιοΰς θρύλους πού κοιμοΟντΓαι, άπό τήτν έλλη(νικη «τού Ισιτορία, άΦωωχαιμέντι κί,' άλη- Ρΐμόνηιτη ΠονΐΛΐακή Πατι%τιοιδιειμένη έοω-
Λΐτγκοότηση της έθγω«.ής
ί«αΑ τηϊς κοινωνικής ζοηίς της. Και
αυτή) ιδία; μιά κηιμφωνία λι-
τή π»ύ άνάδλυζε 'μνόαα άπό τίς 6·ρο-
υιαλοιυατες άιτλακη,ές κάιμιπων καί
άγιρων, ά»το τήτνι άνέκφρκκστη 6-
μορφιά ποϋ έδενε τα 6ά<πι μέ πά ξέφωτα, άΐώ τό "Βραχύ μουοιμου- ρηττίό ττ|ς δουλειάς, υπο τή βα- (ββιά άιγάπη στήι γή, άΐτο τόν παρα- δοΛακο κι' ένωιρ^ηκΤΓρωιμένο ρυ- Θΐμό τοθ «»τκτικ»ΰ, άπό τό οτοχα- αμά πού ώιοιγάνωνε τό ούνολο, ά¬ πό τή ζ,ωή τοϋ θιρνλου «ού άπλω- «4αν κιαί ζωήνευε ιμέοα -στοΰ ψυ- (ΐκοΰ κιαί ·ηνθικοΟ της κόσίμιου τή φυ- οηΐκή άριμονΐα. —Ή ήοωικήι παράδοοτι άνιαζοιϋ- σε οιττίϊ λαιτοιεία τής Λε&εντιας, σαη,ν άκριχική μέσα ψυ%·η της. 'Η της θοη- άκα- χρή —<»τίς κ*αί στιά μονααιτήρια της— σοοευτικούς -α&βρδτιες, σΰμϊοαλα πάλι τί) συμπάθειά μας στοίις πο- λ«ποβθεϊς α&λφούς μας Βορ«ιοη>
πειρωτιθΕς καί τήν άμέριστη, ήθική
σΐνΐμττ-αρθιο-ταση, στοργη, καί υττβ-
ρηφάνίΐά. ιμ<χζ σοϋς σκληιροτατα ώ- γωνιζθιμί-νους γιά τήν αύτοβιαθε- [φι,χό-ς χώοος κάτ:α> έβοεϊ στίς άπό-
σι τους καί τή> "Ενωσί τους μέ μοίκοιες γακνιες τής Άβιίας, πού
την μητέρα 'Ελλά&αι άδβλφούς μας
Κ,υ— ρίοι/ς, που ή συνέχισιτι της
Φκλαβιάς των όπτοτίλεΐ αισχος για
τόν ττολιτισ,μ ίνο κόσ^ο.
Σί&οσμιώτατϊ Κυρηινθας,Ι
Την 13ην Νοεμβριού 1955 6 Έ-
θναρχης Κύπρου Μακώριος, άπθ
τοΰ βήιμοΐτος τούτου διεχήρι/ζε την·
άμΐτατρβτττον άττόφασιιν των 'ΕΞλ-
λ-^νων της Κύττροι; ν' άγωνισθοϋν
μεχρι τής νίκης καΐ έ6ινλ6κτεν αύ-
τολ«.ξεί *Οί "Αγγλοι μάς βστειλαν
τόν μεγιαλύτβρον ,μετά την Βασί-
λισσα κιαΐ τόν ΠρωθυπθΜργόν των
άνδρα, τον Αρχηγόν τού Γ. Ε.
Στρ—αι»χηιν Χαρντιγκ, Δηλούμεν
δτ( την ο-τιραταρχικήν ρά6δον πιυ
ελαδιν ιό Χάρντιγκι στον πόλεμον
κατά τμυ Μάου—Μάοι/, ημείς θά
την ΟΠτιχσοΛμε/ είς την Κύττρον».
'Κ δΐίαίωσις έ.ττήλθε. Πρό ημε¬
ρών ύ άτταισιος δτίμιος έγκοπελει-
ψκ τό ώραΐο νησΐ τού Ζήνωνος ήτ-
ττμιένος καί κο~ισχυιμένος πρό
ώραι ών έφή|6»ν τοΰ Διγενή.
Σ*6ασμ ιώτατε,
κυρ(ου Στεφάνου ΠαρΙοή ένΐό Ι Έτταναλοιμβάν» δ,τι είπον ττρό
καλλιτβχνΐκοθ πλαΐσΐου είναι «δ»«ίας *ίς ίου Μακαριώτατον.
Λ..Ηη.Μ,.Λ. Η .!. »._!- μ. Ι 'Ι-Ι ϊ__..ί^ ή· 1_____^_^.Αΐ
άνηρτημενη β!ς περΐοπτον θε
σιν τής αιθούσης εκθβμάτο'Μ
τοθ ΜουσεΙου τής Μονη"ς τή.
ΆγΙας Τριάδος τ?|ς Τήνου
Ι. Β.
ΤΕΛΟΣ
(Συνέχωα)
Βοβσιλικό "Ιόριιμα, πρέπει νά ά-
^οληθοΰν μέ την τ>εραΛεια των ά-
ναγχών αυτών, δν θέλουιμε νά ά~
νήρωυμε στήν χορΐία των πολι/ΐι-
έ λαόχν.
Η ιστορία θά έτταναληφθτΐ.
Στά 1859 ό Μέγας φιλέλλην
Γλάδστων άττεστάιλη, διά νά καθη-
σιιχάσΐ) καΐ τοΰς έξεγερθέντας
'Είτττανιγσιους έίϊή|λωνε είς την
«"Εν»σις; — "Ενωσις»:
των επάνω είς τ0 άμμωνι
πίστεως είς τόν Χριστόν καΐ
ττΐς άρρήκτως σύνόεοβμένη^ μέ
αύίήν [όέας τής πατρίδος καΐ
τΓ|ς^>_8υθ£ρΙος. Τοιαθτα κρυφά
«λλε
. ...... ---------, έξ εθ
καΐ τό π3ΐραμεΐναν ώς θρθλοι
τετράστοιχο:
Στό έιν«ργτ(τικό άκόμςι τοΰ &ην
ιμάρχου κ. Μοσατ)λίοου πρέπει ν»
υπολογισθή καί τό 6'τλ. τελειώνουν
χύ σχέίαΛ. καί οί «.ελίτ&ς γιά τή δη-
μοτική άγορά χαί γιά τό δημοτικό>
Μά ά έ ί
χβΓ λβιτ
Τουρκοκρατΐαε καΐ σέ
έ της Ελλάδο
που μπορεΐ καί
τό ίρτο τοΰ
Θάροος γ,ν,ώμης,
δέν «Ιΐοβιε αεΐς έοοείνος
πρέΛε
ι να κρίνη
ύ
αυτοϋ"
.. εύγένεΐια )ψυχής,
δ^αΐΜκτύνης καί αύταπάο-
Τά γρώςρω αύτά γΐιατί είναι μι«
Λολύ συνηιθι/σιμένη κ«τάσταισις. Εϊ-
μαχττε πολύ πλαδαροΐ καί,γλοιώ-
©ευς «τίς «ερυΐ)τωσιεις αύτές. Πολ-
λές φοοές βρΐΐΡκόμασ'τε άνάμεσβ
σβ δυό άνθρωΛους πού κατέστοε-
ψαν τίς οχέσεις τους άπό ιμιάιΛα-
ρεξήίγηιο>ι. 'Ακοΰμ* τα πο^άπονα
τους καί... ουμχρωνοΰμε 3βα1> μί τούς
δυό, ρίχνοΜτας λάδι σιτή φωτία. Τί
ρ,&ζ ινοιάζει έΐμας' Γιοιτί νά γίνου-
μϊ κακαί! Κι' ό ?νας έ"χβι δίκΜ) ν,ι'
ο άλλος! Πόσο κακό κάνουμε κ-αί
σ' αύτσνς καί σέ μάς! Ή
πάνω σέ οίκόπεδο
παοβχώρηαβ τό 'Χ^τουργΐϊο
νοίας,
ΤελεΜΟνοντοΐϊ ΐδώ τήν ίοευνά,
Κ-άς γιά τίς άνάγχες και τίς ιβιο- 1
νίσεΐί τοΰ Δήμον» Κερατσινιου β«-
^οοΰμ,ε σκόπΐιμβ -νά άναφέρουμ* κα*
?>α ζήηΐμα «ού ϊχα κατά τή γνώ-
ιμη ιμας τεραστία ήθική καί έ*ννκή
σημασία. "Ολο, ξέρουμε δτι οτά (5-
^ωμα τοΰ Αγ.. Γεωογίου κα| στόν
άρχαϊο ναό -κϋ Αγ. Νικολάου εΐχε
έγνΛταοπτήαει. τό στρατηγεϊο τού 5
Γ. ΚαναιοκοΓκης δταν έξεστ*ράτβυ-
σε γιά να «απελευθερώσει την Ά-
άτό τούς Τούρκους.
ς αί <τέ μάς! Ή άλήΐθ'εΐΛΐ βέοαια καίει καΐ τσου<ίουφλίζε4, 'Τ- πάρχβι 8 ό ά συ<ίουφλίζε ρχ 8μως τρόπος νά την σιάστι «ανένας χωρίς νά πά^ μιές καί νά βλάοή... λίγη άνΦ «λ, λίγι^ βύγένΐ&ΐια, λίγο θάρροις κ •ά Βφθοϋμ» άαφαλώς ψηλότ&οα. Φ. 2. ΟΤΛΚΒΡ καί ό Ξέρ/ςης «Ιχε οτήσει ό . νο τού καΐ παρακολονθοϋσε άπ' _ > εί τή ναυμαχία τής Σαλαιμίνος
και την κηταιστροφή τοΰ στόλον
του^ Τό»/ ίστοοικό αύτό χ«»ρο ετού
άφβρά -δλο τό ηανελλήνιο ιό δήμος"
Κερατσΐ/ιίου τόν εΐχε άπΐϋιλοτοιώ-
<αει καΐ τόν δΐνοροφύτευσε μέ 200Ο πεΰκα τΛπ1 τό 1938. Δυστνχώς σμως οί φεςχ^μιενοι σάν Ιδιοκτ*Ι4τες τοϋ χόίβου Λετυχαν άπ' τό 2 «μδουλιο της ΈΐοΐΜοοπεέο/; την &ρβη τής «ηΐι^—-..,?—----- τήν ^θεΜί ' Ποτέ Ένωσις. Τα 1864 ύψώνετο ή Κυανόλευκος είς ολα τα ώραΐα νησιά τού Ίονίου, τα όποΐα έκό- νμηααν καί κο<τ(μ·ο0ν ϋκτοτε τό 'Ελληινιικιόνι Στειμμα. Καί τότε και σήμερον ό ΐοιος δνν«χστης. ΑΙ ΐ- 6ιαι συνθήκαι. Τώρα μάλκττα μέ £ν επί πλέ¬ ον όπλον: Τήν αδαμ αο τον καΐ ά- ιμετόςτρετΓΓθν άττόφΐοισΐΛ' καί την δυναιμικήν πίεσιν των ή4>ωικών τέ-
κν»ν τή Κύπιρου καί την σ&ναράν
πολιτικήν καί πιν«υματχκή»" ήγεσί-
αν άρχηγών' σάν τόν Μοκάιρ.ι»ν καί
σάν τόν Κυπριαινόν κ<χι πολεμικόν σάν τόν Θρυλΐικόν Διγε- ντν. Ή Κίκη> €ΐναι βεβαία, άττολύτ*>ς
βεβαία.
ΑΛς την εύκοι,ρίο· αυτήν ιπρός
τάς σιΐΓττας; κιαι αγ>«ς μορφάς
των μυριάόων των εν Μ. 'Ασία
Πόντων καί Θράκη ΰπϊρ Πίστε¬
ως καί Πατρίδος ττιί»τόντων νΐο-
μ«ρτ6ρ*»ν κοοθώς και —ρός τούς
ϋττέρ τ·,(ϊς &ύτοοιαθέσΐ«ς κιαί έ-
τ»ν άπαγλίονισβίιντας
«αί μαριτυρήναντας "Ελληνας τής
Κύπρου άς
καΐ ιύγνώμονα τήν σκέψιν
τΐ|ιροΰντ«ς ενός λβπτομ Ο«-
Ή ιμνήμτι τούτων Μστ» ϊάνινία,
ή δέ οούτοθυσία των άς άιτβτΐλί-
■ση εγγύησιν καί άσφάλιστρον τή νειΛ άλήιθεΐΐ -ιίνίτιαι νά Εχη, στόν
(τάς ψιλεί το κθμα τοΰ Εύξ,είνου
^αθιος; τούς ψίΐθι&ρίζει τούς θρύ-
λους τΰ>ν 'Α^ρτγιοτναυτάΛΓ. 'Τπηρξε
μ» ά αλτ|βνντ), μ*ά όλάδιοοση έλληνι-
Κή οαιση μόσα στό άλλοφυλο πε«ι-
βάλλον, ?να ιάντο τα πλέον προκιε-
χωρημένια φυλάκκχ τής ελλητν»««ης
φυλής σττίς έο|χ,ατιές έικεϊνες της
Άοίας, ?να ολόκληιροι ηΕτηράδί. ά
ά ΐδ
νω «τό μιεγάλο
της έλ-
μγ χ
ληνικής Ιστορία,ς. Α.ύ»τό διαιλβλιεϊ-
•ραι. μϊισ11 οτοην ίσιτορία της, άναΐδί-
νεται μώσΐα άΐπά τους θρύλους καί
τίς πβιρισίοόσεΛ,ς της. Μ,τΓθε τόν και-
οό «ού ή Άιργω ο&αΐ τα »αοά6ια
των ποΐυ&ιων πής 'Ελλιάδος, πρωτοά-
«ϊτα λνμώννα της... Μήτε τόν
Μή
θξ ϊ νμ ης. ή
κοχρό των βαχΛλιάδον της... Μή-
τε τόινι χαιρό πού ή ■σιϊγιλτν τοΰ Βυ-
ζαντάου τήιν ιάγκάλΜΐιζε μΐ τή 6ατ
ριλικ.ήί «οιρφύρα της... Μήτε τον
»ισΛ>ρό πού ή βαρεία μηλόπ»τρα τής
τουιρκικής <Λίλα6»,άς της πλάκο*νιε τα οΐττή,ιθνα... επιαψβ νάναι έλλττνική, πάντα καί πιό έλΐληνιική. —ΟΙ οΊΛίδβς τοΰ χρόνον δέν μΛΟρβισο,ν νά σοήσοιιτν άπό τή μνή- »ιη μας τήιν οψη της, την κ-αθάοια έλληνωνή της δψΤ). Οί μωορές καΐ σκάρπΐίς Μολι,τ&ϊες της — ί τάλτηια τοΰ έλιληνοχοιυσττιανικοϋ πο- λντιιΐοιμοΰ ττις. 'Ο Πάν &οαοκέλιζϊ ίπάνηα βοιη<απλ.άγι,α καϊ ρουμανία θοοοοΛώντ,ας τίς ιμοΜοόσιυοτες με- λωοίες που σέ «ώριάγΐματοο κιαί βοσκοτοΛΐα, «άτε ιμέ τόν γλυκόλα- λον αϋλό τού πότε μέ τή νοο~αλ- γ«ίή ποΜΐιΐιακή τού λΰρα. ΟΙ Νύιι- φες τ)ών Δκβσών ίκτεοναν τοΰς α- νάερους χαρούς των <ττά σύδι,ν- ινα καί ανά λαγκά&υα ώ σάν μι- >«οές βίΐνοαίμιενες φΛογίυσιες — κοι-
ι&ώς ή φαΜναχϊία. τοϋ ΠοντΜΧΐκοΰ
λαοΰ τίς ήθελε.
Χ α ιμ έ μ η έλληνικη
Ποντι,αχήι π α τ ο ί. δ α.
Σήμε,ρια; — ήμέρα τιό>ν Σκλουδω-
μέΛ"α»ν Π«τ.ςιί.&ΐιΑ·, ή φωνή της
νααταιλγίας σου — Ιδία μέ ενα
απσίλό ·ψιθύριΐ)σιμα — άγγίζε». τίς
ψυχές, φέο/νει, μοτοαστά στά μά-
ΐΛ.α μας νο δναιμά σου, φωτίζιε».
τόν έισωτεοιιχό μας Κιόοΐμο μέ τό γλυ-
κο ιέκεϊνο φώς πού Ιντ'υνε σέ δύ-
αβς ομχΙ γλυκοχαοάιμα,τα τ' άγί-
ραιοτυα βουτνά καί τίς άξέχαστες
άκοογιαλιές σου.
—Ή φωνή της Νο-
α χ α λ γ ί α ς. Μιας νοσταλ-
νυο τανρα περιβάλλον της.
Μιά ίκηχ>οία, αΐώνχον τέλειωβΐ
«ρίν άπό 35 χιρονια. Τέλειωσ*.
Μά την ίδιια ο—,γιμή ξανάρχισβ
μνά δλλη, ϊδ·ΐΛΐ καΐ. άΛαοάλλαίοτη.
Κ«ί συνεχίζετοχ αυτή χωιρΐς διαχο-
πη, έδώ οττά Ιεοά της 'Ελλάδας
ίίώραΐτα ΐρης μΐεγάλης οβαχ κοννης;
μητέΐρας βλιανΑ.
Κι' ένώ αύτήι συνεχίζεταιι έδώ
μέ τόν «αλιό ρα
μέ δληνι την ένάιριγειιά της.
—Ή Ήιμεοα τί5ν Σικλαοομένων
Παιτρ!ι5ων, αιΰτή ή Τϋθ,μκειρή ΚμπΜί.υ-
»της «'Εσαΐας ΝΪας Σμύρνης»
θά ιμένη πόΜτα Ινα άστναφτ<ε.οό σύ,μβολο τής σιΐνβχϊίιας της &λλττνι- κής φυλης, ή ί&ό ζο>ντανήι εΛο<ονα τ/ής κοιιντήΊς ηιανβλλήνιοι,ς οννείβη- ε?ης, τό λιο ζα>ντα'νο Λεΐγμα τής
ιέλ'ληνυκής ολκής, βπως τό τρα-
γουδάει πάντια κι,' ή βτ|μ«τι»ιη μας
ότ ~Υν Πόντνα μοο-
Πρός
Τοΰς Άδραμυττινούς καΐ Κα
τοίκους τΟν Προάστειον καΐ
ολοκλήρου πβριοχής Άοραμυτ-
τΐου.
'Αζιότιμοι καΐ ΆγαπητοΙ
Συμπστριωται,
ΕΤμιθσ έζαιρετικά βθτυχβϊς
βνανγέλλοντες πρός "Ολους
'Υμδς ότι Ινα φιλικόν μσς αΤ·
τημα πρός τόν εκλεκτόν Συμ-
πατριώτην μας τόν άξιον επι
στήμονα καΐ δισνοοόμβνον Κύ
ριον Δημήτριον Κι^φοΟ Ιγινβν
εθχαρ'στως βποδβκτόν κσΙ β-
πως μδς Εγρσφεν την πσρβλ
θοϋσαν έβΒαμάδα άπό την Κό·
τχρον, βπου διαμένει τιροσωρι
νώς, ή Ιστορία τίς προοφιλοθς
καΐ αλησμονήτου Γβνετείρος
μας τοθ Άδΐομυττίου κσΙ των
π'ριξ, την οποίαν Ανέλαβε μέ
προθυμαν κσΙ ίνθουσιασμό ,
νό ουγ>ρόψη ευρίσκεται ίν 'φ
τέλει οθσθαι
ΈντελΛς άθόρυβα καΐ χωρίς
καμμιά οισψήμισι. πολο σθντο
μα, θά Αποκτήσουμε καΐ
τδ «Ίστορικό Έγιιόλπιο
ΠστρΙβοο μας».
Τό βιβλΐο πού θα οβ
την πρανμστική της Ιστορία 4
πό Αρχαιοτάτων χρόνων, μέ·
χρι τής «οβερθς καταστροφάς
τοθ 1922 με οώθεντικά κεΐμενα
καΐ φωτογραφΐας.
ΟΟΐβ ό συγγραφεύς οθτε κα-
νεΐς ίζ ήμθν προκειτσι ν6 ά
αοιφθη διά την σοβαράν προσ
κάθβισν κσΙ την δλην έπίμοχ-
θον εργασίαν
θά έπιτελέσουμβ δλοι, δσοι
δυνάμεθα, ώς στρατιΛται. τό
Ιερό χρέος κσΙ τό καθήκον μας
πρός χήν άβικοχαμίνην Πατρί-
δα.
Είναι Ιστορική καΐ Έθνΐκή
άνάγκη νά διασωθπ* Υ>ά τα
παιδία μσς, γιά τα παιδία τθν
πσιδιθν μας καΐ γενικά γιά
τοός άπογόνους μας ή τόσον
ώρσία δσον κσΙ Βραματική Ισ
τορία της διά μίοου τΟν αΙΟ·
νων.
Δέν πρίπει νά λησμονηθ(ϊ πο¬
τέ ή γνησΐως Έλληνική κοΐ πό
λιτισμένη Κοινωνίσ της, ή λαο·
γραφία της, τά έ
της, είς τα Γραμμαί Χ
νας. τα φιλανθρμω,^4ζ τ|
βρόμαχα, την βΧ*λΙ
εμπόριον κλπ. Χ9ν1ί
Διά τοθτο κβι 94 .
μϊ κίθβ "ύ^ντικΓ
οποίον θά ϊ6ρ(οκ,Τ'>|,
είς χβΐρας καθ» - "β'·
μσς, τόν οποίον
•πειγόντως καί
ρακαλοθμβν. νά μσ. ·. -„
στεΐλτ,τό τ*Χ6τερον '*>
κατωτέρω διεόθυνοιν ^
Μ* την βιογραΦΙαν α °οζ.Ι
της οΐκογβνεΐας τού ■
τυχόν άναμνηοτικό'
φΐας τάς οποίας *
οί όποΐετ θά το
ΒιογραφΙον των,
νΛ μ*Γ άποστε
6.ασω«βντβ( καΐ
ττσ ρι τοι μας
^6(
βουν γνθσι, τΒς
την οποίαν, πάνυ
Χθη^σν νά Φιλοξ
ρς καΙ άντάζι
τοθ ΠροσφΟ
τί-, όποΐίς
Ηδη βύχαρΙσΤως
κοινοθμιν βτι, οί ί
ΆδραμυττΙ
μττ
Λτοι μας Έ
Βιομήχανοι
Καζάζη οί ο,οΙ
λάβι συνεχΐζουν Τή
στικήν των δρασιν.
θά
τιμα στοιχ»Γα καΐ βτι β'ά ι
σχύσουν Λθ^θς κα, 6λ ]
κόμη, τό Ολον |ργονι ™
"Αο σπιύσουν λοιπήν
μβς άποστιΐλουν κβ1 0
λοι Συμπατριθται. βτι ,
τιμον διβφόλοζαν, 5ιά ν*
ναι πλήρης Κα1 ώς |η
μβ βλοι μας. άρτια 4,
σης άπόψβως, ή (θτ
αλησμονήτου Γβνβτε[ρας
"«έ Φιλικωτάτους χαΐρι
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΛΡΥΑΛι
Δήμαρχος Νέας ΣμΟρ,Ι
Όδός ΆδρσμοττΙου 32 ιΙ
Σμύρνη, αριθ
II
ΕΤΗΙΙΙΓΕΝΙΧΠ ΠΙΕ1ΕΥΙΙΙΑΟΓΟ1Ο1Ι1! ΚΑΙ
ΙϊΑΑΕΓΟΤΙΙ.Κ1ΙΟ1Α.ΚΟΚΚΐη!Ι[_ίΓ.ΙΙΙΑΙΙΙΒ[νΐ!ΙΙι
των. 'Εζήρε 81 Ιδιαιτί
μεγλς ρς ς
ώπό την θρυλτικήι Τρα?ΐεξοΰΛ—α καί
την Κε^αι«)ΰντια] κβλ τήιν Τρίποληι,
άπό τα Σοώρμενα καΐ την Ριζοΰν^
τα ώς την ΆργυιρούΛολτ), άπό
την ΆμΛσο χαί τή Σιινώπη, 8α>ς την
Ίνΐέπολη, άπό την Κρώμινη καί
τή ΣάΜτα καϊ την "Ιιμ&ρα ϊως τή
Λιοεριά »«αί τό Σταυίρίν, καί τα
Χαιροίαννα — τα χωρία καί τα
^εφαίλοχώρια τΛ)ς, νηιυϋδες άπο-
μονοιμένιες μ^σια ότον τεράιοΤΓνο έ«ιεί-
ν« γεωργρακριικό χί&ρο ιμέ τή δίά-
φορη εΊθλιολοιγική τού <τύνθ·ΒσΤ|, μπο- οε<σαν νά πλάισισουν κιαί νά συντητ ρήοιονν βΐτά άχοαία έ&ιεϊνα φυλΛ- κια τής έΊλληνιικής φ^λί|ς, ενα στέ- 0«ο κιαί ΙδιότυΛο τιράτυο ζωής καί &ράιστις καί όρ.γάν<ησης, πού τής έιχάρυσβ μι«.ν α,ύτοιτέλειΐΛ κν' 8ναιν ουθιμύ πρωτάκουστο γιά τέτοιους τόποΛΐς κιαί ·κ<αιρούς. Μέσον στό άλ- λόφυλο έκεΐνο πειριιβάλλον «Ιχβ τή γλΰχΜα. της καί τα τ>ραγ>ουδια της,
τα ήθη «αί τα εθιιμά της, την κοι-
νωνικήι «ιοΛ τήιν κοννθτακή ζο>ή της,
την ποιΐ&εία της μοΙ τή θ<ρησικ<εία τςς, την έιπιοττήμη καί τα γράμ- μοίνά της — χχχ>ρακτηο«~ι.κά ά-
στραφτεοά, πού οί βοοθίΐίς τους
ρίζες χάΎοντοιιι σ»τά άδντ-α τοΰ αρ¬
χαίον έχείναν έλληνικοϋ κόσμον,
ποΰ ή Παναακή Πατ^ίΛα τνταν ϊ-
να γνήκηο Λαυδί τού. Τό ϊντονο
χρώμια πού χ'ρωιιάτιζε τίς άπομο-
νωμένες αΰ,τές νησϊοες, «ού ζοΰ-
θαν κι' έξελίσισ'θ'νταν ή κάθε μιά
τους χωριισΐτά όϊ χωρωϊτήι κοχ%ιοττι-
Χα, ήτανβ τό κοινό έλλτινιχό πον-
<τΐΛ«αίισ9·ηιμα. Πόαη «τυγγέ- γιίιαις |πού ι&έ-ν εΐ-νιο* Ινα μάταιο , 2να άρρωσιτημένο απως έκ€ΐνο τοϋ ήλ θρηνο- ^όγημα, ς π&ριού- |σιου Λαοϋ τοΰ Ίοίραήλ ποϋ Θρη- νολαγοΰσιε ευα χον ποταιμόν Β<χ- βυλίόνος την χαιμεΛτη Ποττρίδα. Μιάς νοκϋταλγίιας «ού είναι όλο- ζώντιανη πηγη ζωής, Ιλΐα δυνατο ΐοάιλιεσμια γιά νέες δημνουογίες, κίνητιρο κάθε πιοντιακή^ , λαχιταιριστίι ε'ικόνα μιά; ζωής λχΑ εχει μ,ετατοοτΐισιτη, ζωνίτια- νός σκόρος πού &ια·ρκώς φυτιρώ- μαιτια όνειρεύβτα», κι,' άνθίσμαιτια. —Σάν λιαξευμιένες οέ πεντιελή- ριο μάρμαρο πάνω πφοβάλλει ίι εΐκόνα της μέαα άπό τού; στίχΌυς τοΰ πουντιΐακοΰ δημοτικοϋ τρατ^ου- Βιοΰ πού •οραγουδάειι τόν πόνο το3 νοοΐταλγοΰ ξεινιτιειμένου Πόνιη.ον.': Ξένος οα ξένα. έρρώβΓειαεν «ι άς- ----Λ Λ..,—Ιί,ι,,»· Μοΰοα — χύπ* «ττϊν Ποντνα μορ- ςρή Γττης: —Ν ά οάν' ίσβς ψηλα οασιά «αμ- μίαν κι' γίρΛτβν Δκιιόαίνε χχι&Λ'θ. κ«1 κσηισοΰς ιταντα χΐλωροφορΛτΐίν. καί πότβ οτήν «θΛίίΐλλήνια μορφή της: ΊΙ Ροχμανία ίηέ^α-θΐν, ή Ρωμα- νία έηάοθϊν. Ή Ρωμιανία δν πέοαβρν·, άνθίί καί <ρέοει κι' Λλλο. έψαλάφ'νεν ρ άρρωισιτΛΜά έψαλάφο,νεν ντό 'κ' ίτό 'ν' ειΰρι»κοιύνίΐια)ν. εΐν' ρ Άγρανγιΐδί' χλο>ρον τνρίν,
βπρογάτιας γάλ.αν.
—θέλω άς α' όσοώτΛ μ'
ΐκι' άς στήν. αύλήν ,μου χό>μιαν
Άς οά χωράφια ντ' 6σ«ειιρα φελίν
ψωμίν σά χέοια μ'
Κ ι άς βά «εγάδια ντ' βχτιαα χοι>
λι.άρ.' ινειρον σό στάμΛΐ μ'.
—Δέν Λαίει καθόλου τό χωριό
τού ό Πόντιος ξβνιτιειμένος. Άνα-
θ«μδτ;αι. τίς βγνιες, τίς εΰθϋνες,
τίς φροντίδιες τού. Τό «Λτΰτι ώ
ϊέά ό θ
τίς φροντίδες το. ρ
την οϊκοΐγένειά τού, τό θεσμο πού
οτηλώνεχ τήν καινωνία καΐ κιαλλι,-
Βογεϊ τό «Μθιρώπινο αϊσθημα. Ιό
χωράφι τού &τει·τ·α, μάνα τής πα^
Κ?ανωγήις, πυρήνα τής οΙκονομ4ΐκ.ής
ζωής. Τίς βρΰσες τέλος πού ?χει
χτιίιοιει οιτούς ιμακιρινούς δρόιμιους
τοΰ χα>ρισΰ, να παο,ΰλ·, νά ξιεδι-
Ιψάαουν οί κουοαισιμέ·ν»ι οτρατΌκό-
άντίλαλος τής «ιό λεπτής
αλληλειγγύης.
—Πάνω ο' αυτή τή νοσταλΓγία
—«Ικέψη, αίσιθτοκι, «άθος— οτη-
ΐρίζεται τό Λΐόημα καί ό ρυθιμός τοΰ
6ργανυκιοΰ κόοίμου ΐίής έλληνικτΊς
πονοιιακής ζωης, μέαα ατό πανελλή-
ηοι
ΨΗΦ1ΣΜΑ
ΟΙ κάτοικοι τοθ Συν)σμοΟ
"Αγιος Φανοθριος Παλ. Κοκ-
κινιδς σογκβντρωθέντβς σήμβ
ρον 24ην Ν^βρΙου έ. Ι. καΐ ώ
ραν 10 30 π. μ κοΐ άκοθσαντε'
των όμιλητων Παναγιώτου Κυ
ριακάκη. Προίδα υ τοθ Προο
δευτικοθ Συνδέσμου "Αγιος Φα
νοόριος τοθ γεν, γραμματέως
Παν Πάκιου των κ. κ. Άβρ
Κοντοπούλου Προέ&ρου τής Ό
μοσπονδΐας. τοθ κ. "Αναστ. Σα
βοττούλου αντιπροέδρου τίς Ό
μοσπονδΐας, τοθ κ. Μ. Καλδή
ττροέδροϋ τοθ ΑΙγάλβω τού
ΥφυπουργοΟ Οΐκονομικων κ. Δ
Άλιμπράντη, τοθ τέως «Υπουρ
γοθ κ. Ν. Μανοοση τβν πολι
τευτθν κ. κ Ποταμιάνου, Ζορ
μπβ Πρωτόπσττα Ρη·'ΐωτά*η.
ΨΗΦΙΖΟΥΝ
1) Έκφράζουν τά' ιδχαρισ
τΐας των ττρθς την Κυβέρνησιν
διά την απαλλοτριώση τοϋ
Συν)σμοΟ "Αγ. Φανούριος Παλ.
Κοκκινιδς.
2) Ζητοθν 8πως συντόμως κα
τατεθή είς τό Τσμ. Παρακατο-
θηκών τό ποσόν τής άποζημιώ
σεως.
3) ΤοπογράφησιντοΟ Συν)σμοΰ
4) Προγρσμματισμόν τοι
Συν)σμοΟ *λυ. φανούριος διά
τό £τος 1958 καΐ κλήρωσιν τ©ν
οΐκοπέ&ων 6ιά τοθ συστηματοι,
τής ϋιύϊοστβγασβως καΐ διπλα
σιασμόν παραχωρίυμένου 6α
νβίου
5) Έκφράζει τήν παράκλησιν
οπωι. Ιπισπ^υθοθν αί ώπαλλο
τριώ'βις 10 οτρβμμάτων Δρα
πετοώνας, 150 στρ^μμάτων Κοκ
κινοβράχου, 'Λγ. ΔιονυσΙοι.
Πειραιώς, Λόφου ΣικκλεΙας
Κουντουριώτου 'Αμπελοκήπω·
καΐ στέγης Πατρίδος Γηροκο
μεΐου ΔουργουτΙου.
6) Ζητοθν την ψήφισιν υπό
ττ]ς Βουλής Μομοοχεδΐου περ
άποκαταστάσεως προσφύγων
πρός έξοββλισμόν των άντιπρο
σφυγικών καΐ αντικοινωνικών
διατάξεων τής Ισχυοθοης Μο
μοθεσίας.
Άναθί.τει είς επιτροπήν έ
τοθ ΔιθικητικοΟ Συμβουλΐου
τοθ λυλλόγου κ. κ. Παν Κυρια
κάκη προέδρου, Παν. Πάκιου
νβν Γραμματέως, των κ.κ Κυρ
Σεμερτζτ), Άπ. ΠαναγιωκοποΟ
λου, ΕΰγενΙας ΆβεδΙνη, ΣΙμσυ
Σορηγιάννη, Στβψ Βουλγαριβη
Ηλ Παράσχου καΐ ΦωτΙοο
Μπάμτιαρη καΐ τοθ Προε&ρεΙ
ου τής ΌμοστιονδΙας την επί
δοσιν τοθ ψηφισματος άρμο
δΐως.
Ό Πρόεδρος
Παν Κυριακάκης
Ό Γραμματεύς
Παν. Πάκιος
ς, η ά έκριζώ
,οεως τ«0 δασΜλλίου χαί την ίξωση
τοΰ δήιιου πού δέν μπορεϊ νά πλη,
οώση τήτν αποζημιωθή για τήΐν α-
παλλοηςίακτη Νίζ ώ έ
ή γ ήΐ α
/η Νομί,ζουμε. πώς σέ
ζητττίμ«,τ« ποεΛει νά
ό ή
ζη-
ζηίμ«τ« ποεΛει νά έΛειν-
6αίν«ι Εό κρήτα; καΐ νά διαφνλάτ-
ττ| τούί; ΙσΓορι.κονς χώρους. 'Ευτά-
νω έ·κ.εΐ." π^πει νά στηθτ) τό άγαλ-
ί ΰ *ά
^ η) τό άγαλ
μα της Ελευθερίας ποΰ *ά Ουμίζβι
«τίς έπέΐρχάμε'νες γενεές τίς νίκες
των ΈΛλήνων κατά δύο δαρδώοων
κατακτ>*|τΑτν> 13η/ π·ρσών καΐ των
* Δ ^ ν ^ · „
ΤΕΙΕΡυΝΚ
>.· „
Γ"
Τήν προπαρελθοθσαν Κυρια-
ήν είς τόν συνοικισμόν ΆγΙου
Ιωάννου Χρυσοοτόμου Παλ.
Κοκκινιας συνΐκλήθη είς την
,Τθουοαν τής Σχολης Καπρά-
ου ή βτησία Γβνκή Συνέλευσις
τοθ ΣυνοικισμοΟ μέ ημερησίαν
διάταξιν λογοοοσία και ίκλογή
νέου ΔιοικητικοΟ Συμβου^Ιου.
Έν Λρχή τής Συνελεύσεως ό
ΠρΟΕ&ρος τοθ άποχωροθντος
Διοικ ΣυιιβουλΙου κ. θεοχάρης
ΜαγκερΙοης ηόχαρΐστησε τον
Πρόεδρον τής ΠσνελληνΙου 'Ο
μοσπονΰΐαί, Άστίγων Άστων
προσφύγων 1922 καΐτούς Προέ
δρους των άοελφθν Σωματε'ων
τοθ Πειραιώς διά την προσέ
λευσΐν των είς την Συνέλευσιν
καΐ ακολούθως ανέπτυξε την
Κρασιν τού ύπ' αΰτδν Διοικ.
ΣυμβουλΙσυ τονίσας τήν εξαιρβ
τικήν επιτυχίαν αοτοθ διά τής
πραγματοποιήσεως τής άπαλ-
λοτριώσεως τοθ χώρου τόν ό
ποίον κατέχουν τα Παραπήγ-
ματα τοθ ΣυνοικισμοΟ έκ 15700
μ2. εκφράσας πρός τοθτο την
ευγνωμοσύνην Απάντων των κο·
τοΐκων τοθ ΣυνοικισμοΟ πρός
την Κυβέρνησιν τοθ έξοχωτά
τυυ Κων)νου Καραμανλή κα'
Ιδιαιτέρως πρός τοΰς άξ. 6φυ·
πουργούς Ιωάννην Ψαρρέαν
καΐ Δημήτριον Άλιπράντην διά
τό παρ' αυτών ίπιόειχθέν εν¬
διαφέρον ύπ*ρ τής έν λ6γφ α¬
παλλοτριώσεως. 'Εξέφρασβ εύ
χαριστΐα· κρός ι όν διευθυντήν
τοθ Κέντρου Κοινωνικάς προ
νοίας Πειραιώς κ. Μιχαλακέαν
καί τάς υπηρεσίας τού ίν λόγω
Κέντρου δια τήν παρ' αοτων έ
πιοβικνυομένην κατανόησινπρός
προετοιμασΐαν των τεχνικων
καΐ οπηρεσιακ&ν τιροϋποθέ
σβων τής κτηματογροφήσβως
τοθ διαχωρισμοθ των οΐκοπέ
βων καΐ τής κληρώσεως αυτών
βΐς τοΰς δικαιούχουςτοϋ συνοι-
κισμοθ. Ακολούθως άνίλυσε
μέ πασάν λεπτομέρειαν τήν οι¬
κονομικήν διαχείρισιν τοθ Σω
μαΐϊΐου διά περίοδον ΙΟμηνων
«αί Ιτι,χε τής γενικάς Ιγκρισε
ως τοθ ά^απτυχθέντος άπολο
γσμοί καΐ δια την νοκοκυρευ
μο· ην ΒιοΝησιν τοθ Συλλόγου.
"Ακολούθως 1>υβε ιόν >όγον
ό Πρόεδρον τή(, Πανιλληνΐου
Όμοσπονοΐας ε.Μιχ Τσιγδί
μογλου ό δποΐοι, άφοθ συνεχΛ
ρη τον Πρόεδρον κσΙ τα μ£λη
τού άποχωροθντο* Διοικ. Συμ
βουλΐου 6ιά την καλήν διαχεΐ
ρισιν τοθ Συλλόγου κοΐ οιέ
τάς παρ' αυτών έπιτβυχθεΐσας
επιτυχίας υπέρ των κατοΐχωι
τοθ ΣυνοικισμοΟ ετόνισεν δτι ή
Πανβλλήνιος ΌμοσπονδΙα πά
ρακολουθεΐ καΐ έπικουρε! τα
Διοικ. Συμβούλια απάντων των
μίλων Σωματείον αυτής διά την
ταχυτέραν επίλυσιν των ίκκρε
μων στεγαστικων ζητημάτων
ρβ(
Ι» τι
πατριωτισμόν των κθ!ο|Μ,1ί£Ι>:
ΣυνοικισμοΟ -ρωτοστοιυ '
των πάντοτε διά φώ«—
τησιν καΐ την επιτυχίαν τί,!»» Λ
νίκης φύσεως -ροσφυν«β·#«« *
(πρό-
ιλοχο
'ιγ»· · »· Ι τη; έ
Άναφοπκβς Τί|ς οΙ«ο*| Ιιτ'πν
Ινισχύοεως των αύχουτιΤυΓ
μένων προσφύγων (9,6
απαράδεκτον οΐονοήιοι,
σχετισμόν ή Τήν "
περαιτέρω στΐ1,
ατέγων προσφύγων ««
σμίνας ηροΰποθεσΕΐς αΐ^
ρησεν απαραίτητον Τΐ|ι|ικ
τώττισιν τοθ εξόχως Ι)κ»
νωνικοθ τοότου ζητήΜστ«
όλοκληρώσεως -*- *-
στάσεως των
φύγων, άπ"
τικοθ προθ
Ζητεί καθοριομίιΐ ι
χρονικοθ όριου διά τ)|»....
οωσιν τής σκνάοι»!·;''»
λαιων προσφύγων κιϋ 4
τιμαριθμικήν άναιΐροίΐιίί,
κατά εξάμηνον τδνΐίι'ί»,
μ$νων δανεΐων α(ΐκηΐ'<Ίί' Ό κ. Παττακυνστα^Ινοιι, ίδρος τοθ ΣυλλόνουΜΐΜ Φώσεως Σωτήρος Πολ,Κιΐ- ν.άς συγχαΐρει τί ΠρΜίΛ10! διά την λαμπράν τού Μ#> μ ο ρ
καΐ τα όπ' οότοθ Ιιιτι»|(*^
(ξαιρετικά άποτιλΐσμοιί ίι
των κατοΐκων τοθ Σ»νΐ_
είς σχίτικβι; μικρόν κρο<^ ίηάστημα των 10 μη* Ακολούθως ωμίλησαν λΐγων ό κ Β. Αδαμ, ό» παθανασΐου κα άλλοι Επηκολούθηοίνί|«<λ«» νέου Διοικ ΣυμβουλΙου γέντων διά μενο' φΐας των κάτωθι των είς Σ£μα ός Πρθίδροτ, θεοχ δης. άντιπρόεοροζ Πέτρ ρου&ής. Γιν. Γραμματ φανος Βεζορογλου, Ται Γιουμά«ογλου «οί 8 οί κ κ Εόάν. Μαλλιί 'Γμμ. Χατζπ·ιιμσνο«ν Χμυσόγλου. ΓιώρΥ·« καΐ Μικ. Κενχρωτής. ιικ( Ο ΟΡΟΙ10» 11Μ1ΡΙΟΙΙΚΙΚΙΙΙΙ Αξιότιμον Κίριον Μ ΤΟΥΝΤΟΥΛΙΔΗΝ Δήμαρχον ΜικαΙας είς νβήνας Άγαπητέ κ. Δήμαρχε, Ελάβομεν τό άπό 20ής λή ξαντος μηνός ΣεπτεμβρΙου πά τριωτικόν μήνυμα τού Δημοτι κοθ ΣυμβουλΙου ΝικαΙας κσΙ ευχαριστούμεν θερμώς. 'Η όμό· θυμος καΐ Ινεργός συμπαρά¬ στασις υμών καΙ σύμπαντος τοθ ΠσνελληνΙου συγκινεΐ ημάς καΐ Ινισχύει είς τό τραχο καΙ δύσκολον Ιργον μας. Μέ κοινήν πίστιν, μέ κοινάς προσπαθείας καΐ μ* την βοή θείαν τοθ θιοθ τελικως τό δί¬ καιον θά θριαμβϊύσπ καΐ ή Κύ ηρος Βό άπολαύσπ των άγα θΩν τής έλιυθερΐας. Παρακαλοθμβν, δεχθήτε τάς ένκαρο'ους ημών ευχαριστίας καΐβιαβιβάσητε θερμόν χαΦ«τι· σμόν καΐ διαπύρους ευχάς τιρος Τά μέλη τοϋ ύ( ετέρου Συμβου λ(ου καΐ σύμπαντα τδν *ρ°°· φιλή λαόν Ν.καΙας. Μ4α 'ΥόρκΐΙ 7- Νοεμβριού Ι»7 Έν Χρισττ} —ύχίτης Τ Ό ΚΟΐιρου ΜΑΚΑΡ1ΟΣ Π4 τις ΜΦϊ τ-ιν οΐοθεσΐαν Μ νοπαΐδων «αί τ}';ω τύν βΐς ΉνωμΙνοί ί "Λμβρικής δύναται ,,» θή είς τό Πατριβ-Λ/7 Κο-ωνικ-ς Προν*ν 79 ΓΗ δ 2ινυ. ρ* •και ίικέζ/ Ό ΓΕΟΡΠΟΣΜ.Τ^' ιΐς τή' Μ Ρθδοβ.λ·^;,,! 01 Κίιτ, καί >
Έ
Μ
ΧΙΗΑΗ^
'«*.,
ι Τό νησΐ τής'Μεγαλόχσρης
γΗΤΥΠίΙΓΕΙΓ ηΠΟ ΤΗ11ΤΗΝΟ
Δ".
Ή Τήνος έκτός τής Ιδιότη¬
τος της ώς κατ' εξοχήν ΙεροΟ
χώρου πρός τόν οποίον στρέ
φεται ή οιάνοια κάθε όρθοδό-
ξου, εΤναΙ καΐ άξιόλογον άρ·
χαιολογικόν κέντρον λόγφ των
Ιν αυτή Μουσείων έκ των 6·
ττοΐων τό Εν εθρΐσκβται έντός
τοθ κτιριακοθ συγκροτήματος
τοθ ΙεροΟ ΝαοΟ ττ)ς Εύαγγελι·
στρ'ας. "Εκθαμβος ό έπισκέ
«τη , άποθαυμάζει τα συσσω
ρευμένα έκεΐ άπαράμιλλα είς
τέχνην έκθέματα Την(ων ζω·
γράφων, γλυπτών καΐ καλλιτβ·
χνών άπεικονΐζοντα τάς διαφό
ρους φάσεις τής τεταραγμένηι
Ιστορίας τοθ Έλληνικου "Ε
θνους μετά την ανάκτησιν τΠ< ελευθερίας τού. θά μακρηγο ρούασμε πολύ εάν έτιιχειρού σαμε νά άνοφέρουυβ ωρισμένα ίκ των έν τώ ΜουσεΙω τούτω άριστουργηματικων ίκθεμάτων ιϊναι δλα ίργα ΤηνΙων καλλι¬ τέχνην ήτοι Χαλεπβ, ΣτεργΙου. Γ. Βαάλη, Λαζ. *ώχου, Ι Βουλ γαρη, αδελφόν ΦοτΙλη, Νικ Λό τρα, Ν Γύζη, Ροΐλου καΐ &λ λων Τα δργα τιμοθν τό επί αΐω νας σιγήσαν υπό βουλβίαν ·Ελ ληνιχόν "Εθνος ποΰ σάν ί μυθολογικός Φοϊνιξ άνέθαλ λεν άττό τήν τέφραν τού διά νά δείξη την ζωντάνια τό άθάνατο δαιμόνιον τού καΐ νά σαλπίση το παρών είς την χορείαν των λοιπων Εό· ρωποΙ*ων Χωρών τάς οποίας Ιγαλούχησί καΐ έξέθρβψε μέ τον κλασικόν πολιτισμόν τού. Τώ ϊργα ο δ τώ άποτβλοθν τό πλέον άδιαφ λονίκητον τεκμή ριον δτι τό π^εθμι τής Φυλής άθάνατο πάντα στβκβι μέσα στά ουντρΐμματα καΐ τίς συμ- φορές άκατάλυτο καΐ άπέθαν το στό κολισμα τοϋ χρόνου καΙ δτι κ^μμΙα κατάκτησις καμμΐα δοολεία δέν Εστάθησαν (καναΐ νά τό έκτρέψουν άπό τόν εθγβ νή προορισμόν τού δπου τό Ε ταξεν ή Ιδιαιτέρα εθνοια καΐ προστασία τοθ θεοθ δττβρ καΙ βεβαιοϋν οί λόγοι τοθ Πνεομα τος : €Τεθηκά σε είς φβς Ε¬ θνών, τοθ εΤναι σβ είς υωτηοία- Ιω·" εσχάτων της νπ ». αθδτο έν Λρμασι, οδτοι έ» ϊτποις (άλ- ληγορΐα πρός πάντα πολέμιον και εχθρόν τής φυλής μας) ή μβΐς δέ έν ονόματι κυρϊου τοθ θεοθ ήμδν ποΰ άλλον έκτός αύτοθ βοηθόν ούκ Ιχομεν ίν θλ ψισ ν καΐ δοκιμασίαν». Τα άριστουργήματα αύτά τοθ Μου σεΐου ;οϋ ΙεροΟ Ναοϋ τής Εύ· αγγελιστρΐας της Τήνου πράγ. ματι αμιλλώνται μέ τα καλλί¬ τερα τοιαθτα τής "Ελληνικάς κλασικής εποχάς τοθ χρυσοθ αΐωνος τοθ Περικλΐους καΐ τοθ Οβιδίου. ΚαΙ τώρα α · περιγράφωμΐν Ιν πάση δυνατή συντομία τα τής επισκέψεως μας είς τήν έν Φ«γναράκι μόν Ααμ*ρο φίγγβ μ» νά π»ρπατβ νά πηγαΐνω οτό σχολειό νά μα&αΐνοο γράμμαχα τοϋ θιοΰ χά πράμμα τα. Ό Τήνιος ζωγράφος Ν. Γύ· ζης άπηθανάτισε αθτό τό «κρυ· φό σχολειό» στόν έψάμμιλο μέ τύν χρωστήρα ενός θεοτοκο¬ πούλου ή ενός Ραμπράν, πΐνα· κά τού σέ Βιαστάσεις πέραν των συνήθων τι ού κοσμεΐ τό δι· αμέρισμα ποΰ άναφέραμε ανω¬ τέρω. Είς τιΊν παραπλεύρως αίθουσαν τοθ κρυφοθ σχολειοθ μβς συναρπάζει την τΐροσοχή μία αλλη οπερμεγέθης εΐκών, Εργον άνωνόμου ΤηνΙου ωσαύ¬ τως ζωγράφου δ οποίος ενε πνεύοθη τόν πΐνακα αυτόν ά τό πολοκροτον Εργον ΐ Μονήν τής ΆγΙας Τριά βος απέχουσαν περΐπου μίαν ώραν πείή* άπό την πρωτεύ¬ ουσαν καί πρός τα ΒΑ. αυτής, Έδώ είς την μονήν οΰΐήν φυ λάττονται άξιόλογα έθνικά κει μήλ·α πβρισυλλεγέντα καΐ τα κτοποιηθέντα μέ μεγάλην έττι μέλβιαν καΐ πατρικήν στοργήν άπό Ι ό Τήνιον εύπατρίβην με· γάλης μορφώσεως, Ιστοριοδί· φην καΐ άρχαιολόγον <$μα τόν ίλλόγιμον κύριον Στέφανον Πά ρΐδην Προσινέστατος στοθκ τροιιους όλύμπιος τό παράστη- μσ, κόσμιος καΐ είς τήν ε*κφρα σιν καΐ την συμπερΐφοράν υπο δέχεται μβ άκούραστον φιλο φροσύνην καί ευγένειαν τούς έτ^σκέπτας έπεζηγων μέ την Ι- διάζουσαν βΐς αυτόν οψηγημα τικήν σαγήνην τήν Ιστορίαν κα' τήν ίννοιαν των εν τή Μον{) ίκθεμάτων. Ή Μονή είναι ίηαιοΰργημά τού χωρΐς οοδαμόοβν ύλικήν τίνα 4ν(σ> υσιν αποτελεί δέ τό
τό μοναδικόν πάθος καΐ λα¬
τρείαν ούτοθ τοθ μετριόφρονος
Ιεροφάντου τής Ιστορίας τής
νενετείρας τού τής ενδόξου
Τήνου Την έτΐισκέπτβτοι καθη
μβρικΰί, έξ βρθρουβαθέος παρα
μίνϊΐδέ έκεΐ δλην την ημέραν, μβ
λβτων, τακτοποιων πολΰτιμα χει
ρόγραφο καΐ Ιστορικά ίργα ά-
ναγόμενα ι(ς την Τηνιακήν Ιστο
ρίαν τόσον τήν επί Τουρκοκρα-
τίας όσον κ»Ι την πρό^ατον.
Μδς όδηγεϊ είς τό καταλλήλως
διασκευασμένο μικρό διαμίρι
σμα τό οποίον έχρησΐμευε κα
τα τού οκοτανούς χρόντυς τής
Τουρκικήν ευριαρχίας ώ, «Κρυ
φό ί,κολβιό» ποΰ λβιτουρνοθσε
μόνον κατά τάς νύκτας Σώζε
ται άκόμη όπως ήτο κατά τούς
χρόνους τής δουλβ άς Ινα ά
πέριττο πτ^χικό ντιβάΐι βπου
ό Ιερεύς συνήθροιζε τα έλληνό-
π υλα καΐ τα έδίοασκε τό ελ·
λητιι·ό άλφάβητο. 'Υπό τό ά
μυδρό τρεμοσβθνον φως των
λυχναμιών τα παιδία των υπο
βούλω' Ελλήνων έδιάβαζαν τό
ψαλτηρι κα! το όκταήχι καΐ ί-
διδάσκοντο άτιό σ.όματος την
Ιστορίαν των προγόνα/ν των·
Γύρω άπό τό ντιβάνι αύτό έθε
μελιοθτο 6 πυρήν τΛν Έλλή
νων διανοουμένων ^0 μελλον-
τος καΐ έσφυρηλατεϊτο ή ψυχή
' τής
τοθ ΓβρμβνοΟ Ι. Χόλτζνερ περΐ
Αποστόλου Παόλου. ·Η εΐκών
παρΐστάνει τόν μέχρι τότε δκΐ
κ τη ν τοθ ΧριστιανισμοΟ Σαούλ
τόν μβτέπε-ιτα "Απόστολον ΠαΟ·
λον γονατισμένον ενώπιον τού
Προφήτου Άνανία ό οποίος
θεία προσταγη τοθ έπαναδ(δει
την άπωλβσθείσαν βρασΐν τού.
Ό πίναξ αΰτός εΤναι πρωτότυ-
πος καΐ δπως μδς βεβαιοί δ
κθριος Στέφανος ΠαρΙσης ου
δαμοθ άλλαχοθ ύπάρχει δμοιος
μέ αύτό τό θέμα. 'Ο ζωγραφΐ.
σας αυτόν άνώνυμος Τήνιος
καλλιτέχτης άναγνώσας τό 6ρ
γον τοθ Χόλτζνερ περΐ Απο¬
στόλου Παύλου συνεκλονΐσθη
δταν Εφθασε είς ιήν πβρικοπήν
δτιου πβριγράφεται ή σκηνή τής
εμφανίσεως είς τόν δρόμον
πρός την Δαμασκόν τοθ ΊησοΟ
ΧριστοΟ βπου συναντδ τόν Σα·
ούλ καΐ τοθ βπβυθύνει:
—Σαούλ διατί μέ διώκβις ;
καΐ την θρασβΐαν απάντησιν έ-
κεΐνοο.
—Πρός κέντρα λακτΐζεις.
Μέ μίαν κίνησιν των δακτύ
λων τοθ ΧριστοΟ δ Σαούλ τυ·
φλώνεται.
Μετά παρέλευσιν ολίγων ώ-
ρών θεΐςτ συγκαταβάσει απεδό
θη καΐ πάλιν ή δρασίς τού είς
τόν Σαούλ δι" επεμβάσεως τοΰ
Προφήτου Άνανία έξουσιοδο
τηθέντος πρός τοθτο παρά τοθ
θεοθ. Ό Χόλτζνερ άφηγουμε-
ος ττ>ν σκηνήν αυτήν τοθ συν
τελεσθ^ντος θαΰματος προσθέ
τει: "Αραγε θά βΰρεθβ κάποτε
ό μβγαλοφυής ζωγράφος διά
νά άκοθανατΐστ) την θβΐαν αό
τήν παρέμβασιν πρός απόδοσιν
έκ νέου τής οράσεως είς τόν
Σαούλ;
Ίδοθ δνας Έλλην ζωγράφος
καΐ δή Τήνιος ευρέθη καΐ ίζω·
γράφισε τόν πΐνακα αυτόν τόν
οποίον άποθαυμάζουν οί επι
σκβπτόμενοι τήν Μονήν.
Είς την Ιδίαν αίθουσαν άντι
κρύζομεν εν μαρμάρινον Ιργον
έν άναγλύφφ παριστάνον κό
ρην τεθλιμμένην κύπτουσαν διά
νά καταθέση στέφανον ετς μνη
ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΑΡΑΜΟΝΑΣ
ΚΑΙ ΝΕΟΝ ΒΑΗΔΑΛϋΗ ΕΠΙΘΕΣΕΟΗ
ΚΑΤΑΤΟΥ ΕΑΑΗΗ1Κ0Υ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ
Οί έν Αθήναις διττλωμιοίτιίοοϊ κύ
κλοι ττοβρατηιροθν, δτι ή συοτηιμα-
τικη έττίβεχτις τού κατευθΜνομβνου
ΰτΓθ της Κυ^&ρνήσεώς τον τουρ¬
κικόν Τνττον ένοηττίον της "Ελλά¬
δος Μα> των έν Τουιρκία δΊοοβ·ιούν-
των Έλληνιοιινι ο—»6λέπι&ι κυρίως
είς δύο οκιοητούς, ήτοι : α) Είς τόν
εκφοβισμόν τού έν ΤονρικΙία 'Ελλη
νισμού κιοιι β) «Ις την δημιουρ¬
γίαν άνβελληνπικής άτμοσφαίρας
μ^τώξΰ τον τονρκικοΰ Λαοΰ διά την
έττανάληψΐ'ν, εάν ττοζροοστη άνάγκη
τπρο έξντΓηιρι£Γπ>σΐΓν των τουρκοικών
σκοττών, των 6ι«ιο~ρ«γιων κοττό:
των 'Ελλήινων.
Ή ιχνκζΐδιρομήι καΐ ή άναζγττ)σις
άνυτίτάρκττ»ν έ—ιχβΐιρηιμάτ«*ν είς τας
κατά των έΐλληΐν-ιικών στοιχείων έ- πε.ρί7ΐτωκπ)ν της^ έΐ7ΐ)αναιλ.ήιψΐως της
τγιβέαηε.τς τού τουρκικοθ Τύπον μο)0>
τυιροΰν, ώς ΰπ»γιραμμίζουιν οί &τ-
ττλωμιατιικο· κώκλοι των Ά0ηινών,
τάς τπροβέσΐ,ις τής ΚιΛερνιγσεως
τής Άγκυρας, ήτις άνοοζητεϊ πάν-
τοτε κοαι διά να άπχκτπχχσηι τό
ενδιαφέρον της Κοινης Γνώμηις ά¬
πό την οικτράν οίκονοιμΐική|ν κατά-
σ-ΓΌοσιιν, είς ττ|ν όττοίοιν εχει π«-
ριέλβει ή χώρω .
Πληροφορίαι πφθ&φχόμΐνοα έκ
τοϋ έξατοεοικοΰ, άνωρέρουν δτι ή
'δημιουριγία συμιπαγοΰς έΛτόπλου
•κιικής δτΛ"άΊμ£α>ς 60Ο άν&ρώιν,
τευθέντων ειΐς ΚΐΜρον, δέν αποβλέ¬
πει ιμόνον είς τήιν τήΊρ<ησνν της τά¬ ξεως ή τήν χφτρψηποίχγήν των είς τής ΕΟΚΑ, άλλά είς τήν Ιβτα/νάλ·ητψιν των σκηνων της Κο>ν·-
θταντινουυιόλιεως τοΰ ΣεΛτεμβρίου
1955. Ή Ιδέα της έπιοΐιίξΕως ττ,ς
τουρΛαοίής δυνόιμεως είς Κύποον κ-α
τα τή παρούσαν στιγμήιν υπό τήν
προσταχτίωΜ των άγλιχων στο«τιε->
Ιμάτων ένθουσΊΟιζειι πά/ντοτε τοις
άνθ·ελ!ληνι««>ϋς ποιράγιοντας τής Αγ
μ^νον δέ ή ΕΟΚΑ άποτε-
έιμίΐόιδιιον δια τήν πραγιματο-
τών οκοπών των.
Ιλιεϊ
η
Πληροφορίαι έκ Νέας 'Τόρ/κ.τ,ς
Ιόηΐαφέρουν δτι ή έλιλην«ίή άντι-
ποοαωίτιειία μέ την <ΓίμΛαρ«Λταισι,ν της 'Εθναιρχίας ΚύΛρου οη,ιιμπληοώ νει τόν κύκλον των έν®βιγιειών της έν όψει τής €πυ«ε4ΐμενης ενάρξεως της βυξηττισιεως της «οοκτφυγης διά τό Κυπι^ακόν είς τήιν πολι¬ τικήν έπΜτροιπήν τΰχν Ήν. "Εθνών. "Ηδη δ«ν άποΐμένουν εΐμή δΰο ηε- 'θίηον έβδομάι&ες διά τή> όλοκλΐηοω-
σιν τοϋ Ιργου τής ηαρούκτηις σννό-
δου τής Γΐ,νικτίς Σννελκύσιεως τού
Ο(ΗΕ, δέν ύπάιρχιει δέ κ.οίμμί« όιμ-
φυδολία, θτι τό Ιοαφος δέν ίΐνοο.
ά ή έλλή σ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ_ΑΔΡΑΜΥΤΤΐοΥ
ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ --
φί, φς
εϋνοικόν διιά τήιν έλληνιικ.ήΓν ρ
φυγήν. Ποοοά ταυχα, ή έλληγιχή
ί δέν ΐ.'γκθ5τβΙλιείιπΐει.
Τον άγάχνα κο,Ι Θά διατρωαίοη διά
ΐμίαν εΐσιέτι φοράν τούς άνίΐΛοοσώ-
πους των Κραττών - μελών έκτλ τοΰ
Η ΕΤΗΣΙΑ ΕΟΡΤΗ ΤΟΝ "ΧΑΜΕΝΟΝ ΠΛΤΡΙΔΟΝ,, ΕΙΣ ΤΗΝ Ν. ΣΜΥΡΝΗΝ
μεΐον ήρώων. Τό ίργον είναι
άφθάστου λεπτότητος καΐ γλυ
πτικής τέχνης πονηθέν υπό τοθ
ΤηνΙου γλύπτου Μάρκου ΦυτΙ
λη τοθ ΙδΙου πού ίλάξευσβ και
τόν εξωθί τοθ Πανεπιστημίου
Αθηνών άνδριάντα τοθ εθνο
μάρτυρος ΓρηχορΙου τοθ Ε',
Δέν εΤναι γνωστή ή χρονολο-
γ(α τής λαξεύσεως τοθ άρισ-
τουργήματος τούτου οθτε καΐ
πώς καΐ πότβ καΐ υπό ποίας
συνθήκας κατεθρυμματΐσθη. Πά
ντως όφεΐλονται χάριτβς είς
τόν εκλεκτόν φιλΐστορα καΐ άρ
χαιολόγον κύριον Στέφανον
ΠαρΙοην διά την περισυλλογήν
καΐ την κατά τό δυνατόν άρτι·
ωτέραν συναρμολόγησιν των
τεμαχΐων τοθ γλυπτοΟ τούτο·-
πού θεωρβίται έφάμιλλον αν β
χι ανώτερον τής «Κοιμωμένης»
τοΰ Χαλετ,δ. Περαίνων κρΐνω
καλόν νά άναφέρω τα λβχθέν
τα υπό τοθ Γκαϊτβ υπό τύπον
νουθεσίας καΐ παροτρύνσκως
πρός κάθβ θνητόν ;
«Κάθε προσπαθεία καΐ κάθε
πάλη διά τό καλόν
είναι αΙων(α ανάπαυσις Είς
τοθ' κόλπους τοθ ΘβοΟ».
Ή ύαοθήκη αυτή γραμμένη
μί την Ιδιόχειρον γραφήν τοθ |
Δημοσιεύομεν κατωτέρω την συν¬
έχειαν τής όμιλίας τοΰ Πρόεδρον
τής «ΊΡΞστίας> Ν. Σιμύρνης κ
Χαλδέζου
Στό σηιμίιρινό νοειρό εύλαβικό
ττροσκύνηιμα στΐς άλησμόνητες πά
τρίδες, στή Βοκτιλεύονσα, στή
Σιμήβνη» οτη Μ. 'Ασία, στό Πόν-
το, στή Θροοκη καί γβνικά στάς
θολόχτσας κβι στοΰς κάμτοους τής
1 Ελληνικάς 'Ανατιλής, άς φίρω-
με £-ιτίοτ|ς εύλαδικά τή σκΐ,ψη, μας
«οαί σέ δνο αλλες έπτίσης σκλα-
δωμένες Πατρίδος, οττή σκληιρά
άγοβνιζομένηι γιά την έιλΐ,υβειρία
της Μεγολόνηχτο Κύπιρο και στΐ)
μαρτυιρική Β. "Ηπειρο.
"Οπως αύτάς οτενάζουν ύττό
τόν ζυγόν τ«ν άπογόνων πετρατών,
Λίμττόρον των "Αγγλων κιαι
των ιρυτταρών καί £όξε<ττ »ν ΆΙλ6α- νών,Ιτσι «οαί οί —ειροαν τού 'Α- νοπολικοΰ ΑΙιγαίου Ποττρίίχς κ«- τέχοντβι άττό τοθς βοιιρύάρους Τούρκονς. Γι' ούτό καί ή σηιμβρινΐη ήμβρα κοθκιρώθΐηκε σάν Ήμέραο Χκλοτ βωμένων ΠοτΓιρίδων καΐ δχι χαμί- ν«ν ηατρίδων σύμψωνα με σχετι^ κάς <π«ο-τάθ'£ΐς τού Άιρχΐί—ισκό- ττου καΐ 'Εθναρχου Κύπρου καί έπτΐΓΤΐΐμου μέλους τής 'Εστίας κ. Μοκαρίου και τοΰ Χ. Άργνροκά- σηρου κ. Ποο/Τίλειϊμονας, "Ετσι αήμΐιρα μας ττ«ρέχιεται ή εύκαφί<χ νά έκΛηΑώσωμϊν καί Νίκης, ή όττοία ασφαλώς θά στε- ψανώση τόν άγώινια των άδελφών των καί άδβλφών μας Κυτφίων. Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ. ΚΑΠΝΙΑ «Ή Ρωμανίθί Επέρασεν, ή Ρω- μανία έπάρθ«Ύ Ή Ρωμανΐα άν πέρασιε'ν άντ>εΐ
μοϊ φέριει Κ4.' άλλο».
Πάνω άπό τίς πληγωμένες άπό
υό χρόνο) καί τις ίστορωιές περι-
πέΐτιειβς έ»τάλ|ης των κκχιστφόΦει-
χων τκού Μεγαλο - Κομνηνων, πού
τίς δέονουν τώρα οί άνεΐμοι κι' ή
ιη ιέρημΐ'ά τίς άγκ,αλιάζει... Πα-
να> άπό τοΰς σκυθρθΜϊσϋς τρούλ-
ίους τώνΐ άσιταυριων πιιά έχικΑΐισιών
«αΐι των βουβών καιμπαναοιό>ν |ι«.ς...
Πάνω άπό αίς ψηλές >Ό<κρές των ΠοντΛΐακών βοτ»νό>ν, άπαν άντΐΛα-
ΐί πάνται μυριόοτομη ή '·4ραυγή
?ών Μυοίιωνι τχχΰ Ξΐνοφό>ντος, 0ά-
θάιλ«οττα... Πάνω άπό τί;
ακοώρΐΐες των θνυιλ(Μ(ον Άκοι-
ό>ν... Πάνω «π» τίς χ«μένες π»-
.ι,τΐίες, τα χωρία καί τα λιμάιηα,
απ·ε6αί·ν8ΐ στ|μ*ρα, ή Ήμέιρια των
(τύπο της καί οίβηιν ούσία τηις, ή
γεωργραφική καϊ παλΛτιιοτΐί<τι ανηή τοΰ αΐοντιβικοϋ χόομου ίαψιένων Παιτιρί,δωΓν, σικΧζβνττα,ς δυ- /αιτά τόν άέοα ή ςρονηι τής νο- οτοίλγίας. Μιά φιονή, πού δονεί συ- έμιελα τίς ψυχές πού ξυπνά μέσα <ϊτό νοΰ νχά τίς καιροιές τούς πιό βαΐθιούς άντΐλ«(λους τοΰ νοΰ και τής ψυχήις άπό τους «αλιοΰς θρύλους πού κοιμοΟντΓαι, άπό τήτν έλλη(νικη «τού Ισιτορία, άΦωωχαιμέντι κί,' άλη- Ρΐμόνηιτη ΠονΐΛΐακή Πατι%τιοιδιειμένη έοω-
Λΐτγκοότηση της έθγω«.ής
ί«αΑ τηϊς κοινωνικής ζοηίς της. Και
αυτή) ιδία; μιά κηιμφωνία λι-
τή π»ύ άνάδλυζε 'μνόαα άπό τίς 6·ρο-
υιαλοιυατες άιτλακη,ές κάιμιπων καί
άγιρων, ά»το τήτνι άνέκφρκκστη 6-
μορφιά ποϋ έδενε τα 6ά<πι μέ πά ξέφωτα, άΐώ τό "Βραχύ μουοιμου- ρηττίό ττ|ς δουλειάς, υπο τή βα- (ββιά άιγάπη στήι γή, άΐτο τόν παρα- δοΛακο κι' ένωιρ^ηκΤΓρωιμένο ρυ- Θΐμό τοθ «»τκτικ»ΰ, άπό τό οτοχα- αμά πού ώιοιγάνωνε τό ούνολο, ά¬ πό τή ζ,ωή τοϋ θιρνλου «ού άπλω- «4αν κιαί ζωήνευε ιμέοα -στοΰ ψυ- (ΐκοΰ κιαί ·ηνθικοΟ της κόσίμιου τή φυ- οηΐκή άριμονΐα. —Ή ήοωικήι παράδοοτι άνιαζοιϋ- σε οιττίϊ λαιτοιεία τής Λε&εντιας, σαη,ν άκριχική μέσα ψυ%·η της. 'Η της θοη- άκα- χρή —<»τίς κ*αί στιά μονααιτήρια της— σοοευτικούς -α&βρδτιες, σΰμϊοαλα πάλι τί) συμπάθειά μας στοίις πο- λ«ποβθεϊς α&λφούς μας Βορ«ιοη>
πειρωτιθΕς καί τήν άμέριστη, ήθική
σΐνΐμττ-αρθιο-ταση, στοργη, καί υττβ-
ρηφάνίΐά. ιμ<χζ σοϋς σκληιροτατα ώ- γωνιζθιμί-νους γιά τήν αύτοβιαθε- [φι,χό-ς χώοος κάτ:α> έβοεϊ στίς άπό-
σι τους καί τή> "Ενωσί τους μέ μοίκοιες γακνιες τής Άβιίας, πού
την μητέρα 'Ελλά&αι άδβλφούς μας
Κ,υ— ρίοι/ς, που ή συνέχισιτι της
Φκλαβιάς των όπτοτίλεΐ αισχος για
τόν ττολιτισ,μ ίνο κόσ^ο.
Σί&οσμιώτατϊ Κυρηινθας,Ι
Την 13ην Νοεμβριού 1955 6 Έ-
θναρχης Κύπρου Μακώριος, άπθ
τοΰ βήιμοΐτος τούτου διεχήρι/ζε την·
άμΐτατρβτττον άττόφασιιν των 'ΕΞλ-
λ-^νων της Κύττροι; ν' άγωνισθοϋν
μεχρι τής νίκης καΐ έ6ινλ6κτεν αύ-
τολ«.ξεί *Οί "Αγγλοι μάς βστειλαν
τόν μεγιαλύτβρον ,μετά την Βασί-
λισσα κιαΐ τόν ΠρωθυπθΜργόν των
άνδρα, τον Αρχηγόν τού Γ. Ε.
Στρ—αι»χηιν Χαρντιγκ, Δηλούμεν
δτ( την ο-τιραταρχικήν ρά6δον πιυ
ελαδιν ιό Χάρντιγκι στον πόλεμον
κατά τμυ Μάου—Μάοι/, ημείς θά
την ΟΠτιχσοΛμε/ είς την Κύττρον».
'Κ δΐίαίωσις έ.ττήλθε. Πρό ημε¬
ρών ύ άτταισιος δτίμιος έγκοπελει-
ψκ τό ώραΐο νησΐ τού Ζήνωνος ήτ-
ττμιένος καί κο~ισχυιμένος πρό
ώραι ών έφή|6»ν τοΰ Διγενή.
Σ*6ασμ ιώτατε,
κυρ(ου Στεφάνου ΠαρΙοή ένΐό Ι Έτταναλοιμβάν» δ,τι είπον ττρό
καλλιτβχνΐκοθ πλαΐσΐου είναι «δ»«ίας *ίς ίου Μακαριώτατον.
Λ..Ηη.Μ,.Λ. Η .!. »._!- μ. Ι 'Ι-Ι ϊ__..ί^ ή· 1_____^_^.Αΐ
άνηρτημενη β!ς περΐοπτον θε
σιν τής αιθούσης εκθβμάτο'Μ
τοθ ΜουσεΙου τής Μονη"ς τή.
ΆγΙας Τριάδος τ?|ς Τήνου
Ι. Β.
ΤΕΛΟΣ
(Συνέχωα)
Βοβσιλικό "Ιόριιμα, πρέπει νά ά-
^οληθοΰν μέ την τ>εραΛεια των ά-
ναγχών αυτών, δν θέλουιμε νά ά~
νήρωυμε στήν χορΐία των πολι/ΐι-
έ λαόχν.
Η ιστορία θά έτταναληφθτΐ.
Στά 1859 ό Μέγας φιλέλλην
Γλάδστων άττεστάιλη, διά νά καθη-
σιιχάσΐ) καΐ τοΰς έξεγερθέντας
'Είτττανιγσιους έίϊή|λωνε είς την
«"Εν»σις; — "Ενωσις»:
των επάνω είς τ0 άμμωνι
πίστεως είς τόν Χριστόν καΐ
ττΐς άρρήκτως σύνόεοβμένη^ μέ
αύίήν [όέας τής πατρίδος καΐ
τΓ|ς^>_8υθ£ρΙος. Τοιαθτα κρυφά
«λλε
. ...... ---------, έξ εθ
καΐ τό π3ΐραμεΐναν ώς θρθλοι
τετράστοιχο:
Στό έιν«ργτ(τικό άκόμςι τοΰ &ην
ιμάρχου κ. Μοσατ)λίοου πρέπει ν»
υπολογισθή καί τό 6'τλ. τελειώνουν
χύ σχέίαΛ. καί οί «.ελίτ&ς γιά τή δη-
μοτική άγορά χαί γιά τό δημοτικό>
Μά ά έ ί
χβΓ λβιτ
Τουρκοκρατΐαε καΐ σέ
έ της Ελλάδο
που μπορεΐ καί
τό ίρτο τοΰ
Θάροος γ,ν,ώμης,
δέν «Ιΐοβιε αεΐς έοοείνος
πρέΛε
ι να κρίνη
ύ
αυτοϋ"
.. εύγένεΐια )ψυχής,
δ^αΐΜκτύνης καί αύταπάο-
Τά γρώςρω αύτά γΐιατί είναι μι«
Λολύ συνηιθι/σιμένη κ«τάσταισις. Εϊ-
μαχττε πολύ πλαδαροΐ καί,γλοιώ-
©ευς «τίς «ερυΐ)τωσιεις αύτές. Πολ-
λές φοοές βρΐΐΡκόμασ'τε άνάμεσβ
σβ δυό άνθρωΛους πού κατέστοε-
ψαν τίς οχέσεις τους άπό ιμιάιΛα-
ρεξήίγηιο>ι. 'Ακοΰμ* τα πο^άπονα
τους καί... ουμχρωνοΰμε 3βα1> μί τούς
δυό, ρίχνοΜτας λάδι σιτή φωτία. Τί
ρ,&ζ ινοιάζει έΐμας' Γιοιτί νά γίνου-
μϊ κακαί! Κι' ό ?νας έ"χβι δίκΜ) ν,ι'
ο άλλος! Πόσο κακό κάνουμε κ-αί
σ' αύτσνς καί σέ μάς! Ή
πάνω σέ οίκόπεδο
παοβχώρηαβ τό 'Χ^τουργΐϊο
νοίας,
ΤελεΜΟνοντοΐϊ ΐδώ τήν ίοευνά,
Κ-άς γιά τίς άνάγχες και τίς ιβιο- 1
νίσεΐί τοΰ Δήμον» Κερατσινιου β«-
^οοΰμ,ε σκόπΐιμβ -νά άναφέρουμ* κα*
?>α ζήηΐμα «ού ϊχα κατά τή γνώ-
ιμη ιμας τεραστία ήθική καί έ*ννκή
σημασία. "Ολο, ξέρουμε δτι οτά (5-
^ωμα τοΰ Αγ.. Γεωογίου κα| στόν
άρχαϊο ναό -κϋ Αγ. Νικολάου εΐχε
έγνΛταοπτήαει. τό στρατηγεϊο τού 5
Γ. ΚαναιοκοΓκης δταν έξεστ*ράτβυ-
σε γιά να «απελευθερώσει την Ά-
άτό τούς Τούρκους.
ς αί <τέ μάς! Ή άλήΐθ'εΐΛΐ βέοαια καίει καΐ τσου<ίουφλίζε4, 'Τ- πάρχβι 8 ό ά συ<ίουφλίζε ρχ 8μως τρόπος νά την σιάστι «ανένας χωρίς νά πά^ μιές καί νά βλάοή... λίγη άνΦ «λ, λίγι^ βύγένΐ&ΐια, λίγο θάρροις κ •ά Βφθοϋμ» άαφαλώς ψηλότ&οα. Φ. 2. ΟΤΛΚΒΡ καί ό Ξέρ/ςης «Ιχε οτήσει ό . νο τού καΐ παρακολονθοϋσε άπ' _ > εί τή ναυμαχία τής Σαλαιμίνος
και την κηταιστροφή τοΰ στόλον
του^ Τό»/ ίστοοικό αύτό χ«»ρο ετού
άφβρά -δλο τό ηανελλήνιο ιό δήμος"
Κερατσΐ/ιίου τόν εΐχε άπΐϋιλοτοιώ-
<αει καΐ τόν δΐνοροφύτευσε μέ 200Ο πεΰκα τΛπ1 τό 1938. Δυστνχώς σμως οί φεςχ^μιενοι σάν Ιδιοκτ*Ι4τες τοϋ χόίβου Λετυχαν άπ' τό 2 «μδουλιο της ΈΐοΐΜοοπεέο/; την &ρβη τής «ηΐι^—-..,?—----- τήν ^θεΜί ' Ποτέ Ένωσις. Τα 1864 ύψώνετο ή Κυανόλευκος είς ολα τα ώραΐα νησιά τού Ίονίου, τα όποΐα έκό- νμηααν καί κο<τ(μ·ο0ν ϋκτοτε τό 'Ελληινιικιόνι Στειμμα. Καί τότε και σήμερον ό ΐοιος δνν«χστης. ΑΙ ΐ- 6ιαι συνθήκαι. Τώρα μάλκττα μέ £ν επί πλέ¬ ον όπλον: Τήν αδαμ αο τον καΐ ά- ιμετόςτρετΓΓθν άττόφΐοισΐΛ' καί την δυναιμικήν πίεσιν των ή4>ωικών τέ-
κν»ν τή Κύπιρου καί την σ&ναράν
πολιτικήν καί πιν«υματχκή»" ήγεσί-
αν άρχηγών' σάν τόν Μοκάιρ.ι»ν καί
σάν τόν Κυπριαινόν κ<χι πολεμικόν σάν τόν Θρυλΐικόν Διγε- ντν. Ή Κίκη> €ΐναι βεβαία, άττολύτ*>ς
βεβαία.
ΑΛς την εύκοι,ρίο· αυτήν ιπρός
τάς σιΐΓττας; κιαι αγ>«ς μορφάς
των μυριάόων των εν Μ. 'Ασία
Πόντων καί Θράκη ΰπϊρ Πίστε¬
ως καί Πατρίδος ττιί»τόντων νΐο-
μ«ρτ6ρ*»ν κοοθώς και —ρός τούς
ϋττέρ τ·,(ϊς &ύτοοιαθέσΐ«ς κιαί έ-
τ»ν άπαγλίονισβίιντας
«αί μαριτυρήναντας "Ελληνας τής
Κύπρου άς
καΐ ιύγνώμονα τήν σκέψιν
τΐ|ιροΰντ«ς ενός λβπτομ Ο«-
Ή ιμνήμτι τούτων Μστ» ϊάνινία,
ή δέ οούτοθυσία των άς άιτβτΐλί-
■ση εγγύησιν καί άσφάλιστρον τή νειΛ άλήιθεΐΐ -ιίνίτιαι νά Εχη, στόν
(τάς ψιλεί το κθμα τοΰ Εύξ,είνου
^αθιος; τούς ψίΐθι&ρίζει τούς θρύ-
λους τΰ>ν 'Α^ρτγιοτναυτάΛΓ. 'Τπηρξε
μ» ά αλτ|βνντ), μ*ά όλάδιοοση έλληνι-
Κή οαιση μόσα στό άλλοφυλο πε«ι-
βάλλον, ?να ιάντο τα πλέον προκιε-
χωρημένια φυλάκκχ τής ελλητν»««ης
φυλής σττίς έο|χ,ατιές έικεϊνες της
Άοίας, ?να ολόκληιροι ηΕτηράδί. ά
ά ΐδ
νω «τό μιεγάλο
της έλ-
μγ χ
ληνικής Ιστορία,ς. Α.ύ»τό διαιλβλιεϊ-
•ραι. μϊισ11 οτοην ίσιτορία της, άναΐδί-
νεται μώσΐα άΐπά τους θρύλους καί
τίς πβιρισίοόσεΛ,ς της. Μ,τΓθε τόν και-
οό «ού ή Άιργω ο&αΐ τα »αοά6ια
των ποΐυ&ιων πής 'Ελλιάδος, πρωτοά-
«ϊτα λνμώννα της... Μήτε τόν
Μή
θξ ϊ νμ ης. ή
κοχρό των βαχΛλιάδον της... Μή-
τε τόινι χαιρό πού ή ■σιϊγιλτν τοΰ Βυ-
ζαντάου τήιν ιάγκάλΜΐιζε μΐ τή 6ατ
ριλικ.ήί «οιρφύρα της... Μήτε τον
»ισΛ>ρό πού ή βαρεία μηλόπ»τρα τής
τουιρκικής <Λίλα6»,άς της πλάκο*νιε τα οΐττή,ιθνα... επιαψβ νάναι έλλττνική, πάντα καί πιό έλΐληνιική. —ΟΙ οΊΛίδβς τοΰ χρόνον δέν μΛΟρβισο,ν νά σοήσοιιτν άπό τή μνή- »ιη μας τήιν οψη της, την κ-αθάοια έλληνωνή της δψΤ). Οί μωορές καΐ σκάρπΐίς Μολι,τ&ϊες της — ί τάλτηια τοΰ έλιληνοχοιυσττιανικοϋ πο- λντιιΐοιμοΰ ττις. 'Ο Πάν &οαοκέλιζϊ ίπάνηα βοιη<απλ.άγι,α καϊ ρουμανία θοοοοΛώντ,ας τίς ιμοΜοόσιυοτες με- λωοίες που σέ «ώριάγΐματοο κιαί βοσκοτοΛΐα, «άτε ιμέ τόν γλυκόλα- λον αϋλό τού πότε μέ τή νοο~αλ- γ«ίή ποΜΐιΐιακή τού λΰρα. ΟΙ Νύιι- φες τ)ών Δκβσών ίκτεοναν τοΰς α- νάερους χαρούς των <ττά σύδι,ν- ινα καί ανά λαγκά&υα ώ σάν μι- >«οές βίΐνοαίμιενες φΛογίυσιες — κοι-
ι&ώς ή φαΜναχϊία. τοϋ ΠοντΜΧΐκοΰ
λαοΰ τίς ήθελε.
Χ α ιμ έ μ η έλληνικη
Ποντι,αχήι π α τ ο ί. δ α.
Σήμε,ρια; — ήμέρα τιό>ν Σκλουδω-
μέΛ"α»ν Π«τ.ςιί.&ΐιΑ·, ή φωνή της
νααταιλγίας σου — Ιδία μέ ενα
απσίλό ·ψιθύριΐ)σιμα — άγγίζε». τίς
ψυχές, φέο/νει, μοτοαστά στά μά-
ΐΛ.α μας νο δναιμά σου, φωτίζιε».
τόν έισωτεοιιχό μας Κιόοΐμο μέ τό γλυ-
κο ιέκεϊνο φώς πού Ιντ'υνε σέ δύ-
αβς ομχΙ γλυκοχαοάιμα,τα τ' άγί-
ραιοτυα βουτνά καί τίς άξέχαστες
άκοογιαλιές σου.
—Ή φωνή της Νο-
α χ α λ γ ί α ς. Μιας νοσταλ-
νυο τανρα περιβάλλον της.
Μιά ίκηχ>οία, αΐώνχον τέλειωβΐ
«ρίν άπό 35 χιρονια. Τέλειωσ*.
Μά την ίδιια ο—,γιμή ξανάρχισβ
μνά δλλη, ϊδ·ΐΛΐ καΐ. άΛαοάλλαίοτη.
Κ«ί συνεχίζετοχ αυτή χωιρΐς διαχο-
πη, έδώ οττά Ιεοά της 'Ελλάδας
ίίώραΐτα ΐρης μΐεγάλης οβαχ κοννης;
μητέΐρας βλιανΑ.
Κι' ένώ αύτήι συνεχίζεταιι έδώ
μέ τόν «αλιό ρα
μέ δληνι την ένάιριγειιά της.
—Ή Ήιμεοα τί5ν Σικλαοομένων
Παιτρ!ι5ων, αιΰτή ή Τϋθ,μκειρή ΚμπΜί.υ-
»της «'Εσαΐας ΝΪας Σμύρνης»
θά ιμένη πόΜτα Ινα άστναφτ<ε.οό σύ,μβολο τής σιΐνβχϊίιας της &λλττνι- κής φυλης, ή ί&ό ζο>ντανήι εΛο<ονα τ/ής κοιιντήΊς ηιανβλλήνιοι,ς οννείβη- ε?ης, τό λιο ζα>ντα'νο Λεΐγμα τής
ιέλ'ληνυκής ολκής, βπως τό τρα-
γουδάει πάντια κι,' ή βτ|μ«τι»ιη μας
ότ ~Υν Πόντνα μοο-
Πρός
Τοΰς Άδραμυττινούς καΐ Κα
τοίκους τΟν Προάστειον καΐ
ολοκλήρου πβριοχής Άοραμυτ-
τΐου.
'Αζιότιμοι καΐ ΆγαπητοΙ
Συμπστριωται,
ΕΤμιθσ έζαιρετικά βθτυχβϊς
βνανγέλλοντες πρός "Ολους
'Υμδς ότι Ινα φιλικόν μσς αΤ·
τημα πρός τόν εκλεκτόν Συμ-
πατριώτην μας τόν άξιον επι
στήμονα καΐ δισνοοόμβνον Κύ
ριον Δημήτριον Κι^φοΟ Ιγινβν
εθχαρ'στως βποδβκτόν κσΙ β-
πως μδς Εγρσφεν την πσρβλ
θοϋσαν έβΒαμάδα άπό την Κό·
τχρον, βπου διαμένει τιροσωρι
νώς, ή Ιστορία τίς προοφιλοθς
καΐ αλησμονήτου Γβνετείρος
μας τοθ Άδΐομυττίου κσΙ των
π'ριξ, την οποίαν Ανέλαβε μέ
προθυμαν κσΙ ίνθουσιασμό ,
νό ουγ>ρόψη ευρίσκεται ίν 'φ
τέλει οθσθαι
ΈντελΛς άθόρυβα καΐ χωρίς
καμμιά οισψήμισι. πολο σθντο
μα, θά Αποκτήσουμε καΐ
τδ «Ίστορικό Έγιιόλπιο
ΠστρΙβοο μας».
Τό βιβλΐο πού θα οβ
την πρανμστική της Ιστορία 4
πό Αρχαιοτάτων χρόνων, μέ·
χρι τής «οβερθς καταστροφάς
τοθ 1922 με οώθεντικά κεΐμενα
καΐ φωτογραφΐας.
ΟΟΐβ ό συγγραφεύς οθτε κα-
νεΐς ίζ ήμθν προκειτσι ν6 ά
αοιφθη διά την σοβαράν προσ
κάθβισν κσΙ την δλην έπίμοχ-
θον εργασίαν
θά έπιτελέσουμβ δλοι, δσοι
δυνάμεθα, ώς στρατιΛται. τό
Ιερό χρέος κσΙ τό καθήκον μας
πρός χήν άβικοχαμίνην Πατρί-
δα.
Είναι Ιστορική καΐ Έθνΐκή
άνάγκη νά διασωθπ* Υ>ά τα
παιδία μσς, γιά τα παιδία τθν
πσιδιθν μας καΐ γενικά γιά
τοός άπογόνους μας ή τόσον
ώρσία δσον κσΙ Βραματική Ισ
τορία της διά μίοου τΟν αΙΟ·
νων.
Δέν πρίπει νά λησμονηθ(ϊ πο¬
τέ ή γνησΐως Έλληνική κοΐ πό
λιτισμένη Κοινωνίσ της, ή λαο·
γραφία της, τά έ
της, είς τα Γραμμαί Χ
νας. τα φιλανθρμω,^4ζ τ|
βρόμαχα, την βΧ*λΙ
εμπόριον κλπ. Χ9ν1ί
Διά τοθτο κβι 94 .
μϊ κίθβ "ύ^ντικΓ
οποίον θά ϊ6ρ(οκ,Τ'>|,
είς χβΐρας καθ» - "β'·
μσς, τόν οποίον
•πειγόντως καί
ρακαλοθμβν. νά μσ. ·. -„
στεΐλτ,τό τ*Χ6τερον '*>
κατωτέρω διεόθυνοιν ^
Μ* την βιογραΦΙαν α °οζ.Ι
της οΐκογβνεΐας τού ■
τυχόν άναμνηοτικό'
φΐας τάς οποίας *
οί όποΐετ θά το
ΒιογραφΙον των,
νΛ μ*Γ άποστε
6.ασω«βντβ( καΐ
ττσ ρι τοι μας
^6(
βουν γνθσι, τΒς
την οποίαν, πάνυ
Χθη^σν νά Φιλοξ
ρς καΙ άντάζι
τοθ ΠροσφΟ
τί-, όποΐίς
Ηδη βύχαρΙσΤως
κοινοθμιν βτι, οί ί
ΆδραμυττΙ
μττ
Λτοι μας Έ
Βιομήχανοι
Καζάζη οί ο,οΙ
λάβι συνεχΐζουν Τή
στικήν των δρασιν.
θά
τιμα στοιχ»Γα καΐ βτι β'ά ι
σχύσουν Λθ^θς κα, 6λ ]
κόμη, τό Ολον |ργονι ™
"Αο σπιύσουν λοιπήν
μβς άποστιΐλουν κβ1 0
λοι Συμπατριθται. βτι ,
τιμον διβφόλοζαν, 5ιά ν*
ναι πλήρης Κα1 ώς |η
μβ βλοι μας. άρτια 4,
σης άπόψβως, ή (θτ
αλησμονήτου Γβνβτε[ρας
"«έ Φιλικωτάτους χαΐρι
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΛΡΥΑΛι
Δήμαρχος Νέας ΣμΟρ,Ι
Όδός ΆδρσμοττΙου 32 ιΙ
Σμύρνη, αριθ
II
ΕΤΗΙΙΙΓΕΝΙΧΠ ΠΙΕ1ΕΥΙΙΙΑΟΓΟ1Ο1Ι1! ΚΑΙ
ΙϊΑΑΕΓΟΤΙΙ.Κ1ΙΟ1Α.ΚΟΚΚΐη!Ι[_ίΓ.ΙΙΙΑΙΙΙΒ[νΐ!ΙΙι
των. 'Εζήρε 81 Ιδιαιτί
μεγλς ρς ς
ώπό την θρυλτικήι Τρα?ΐεξοΰΛ—α καί
την Κε^αι«)ΰντια] κβλ τήιν Τρίποληι,
άπό τα Σοώρμενα καΐ την Ριζοΰν^
τα ώς την ΆργυιρούΛολτ), άπό
την ΆμΛσο χαί τή Σιινώπη, 8α>ς την
Ίνΐέπολη, άπό την Κρώμινη καί
τή ΣάΜτα καϊ την "Ιιμ&ρα ϊως τή
Λιοεριά »«αί τό Σταυίρίν, καί τα
Χαιροίαννα — τα χωρία καί τα
^εφαίλοχώρια τΛ)ς, νηιυϋδες άπο-
μονοιμένιες μ^σια ότον τεράιοΤΓνο έ«ιεί-
ν« γεωργρακριικό χί&ρο ιμέ τή δίά-
φορη εΊθλιολοιγική τού <τύνθ·ΒσΤ|, μπο- οε<σαν νά πλάισισουν κιαί νά συντητ ρήοιονν βΐτά άχοαία έ&ιεϊνα φυλΛ- κια τής έΊλληνιικής φ^λί|ς, ενα στέ- 0«ο κιαί ΙδιότυΛο τιράτυο ζωής καί &ράιστις καί όρ.γάν<ησης, πού τής έιχάρυσβ μι«.ν α,ύτοιτέλειΐΛ κν' 8ναιν ουθιμύ πρωτάκουστο γιά τέτοιους τόποΛΐς κιαί ·κ<αιρούς. Μέσον στό άλ- λόφυλο έκεΐνο πειριιβάλλον «Ιχβ τή γλΰχΜα. της καί τα τ>ραγ>ουδια της,
τα ήθη «αί τα εθιιμά της, την κοι-
νωνικήι «ιοΛ τήιν κοννθτακή ζο>ή της,
την ποιΐ&εία της μοΙ τή θ<ρησικ<εία τςς, την έιπιοττήμη καί τα γράμ- μοίνά της — χχχ>ρακτηο«~ι.κά ά-
στραφτεοά, πού οί βοοθίΐίς τους
ρίζες χάΎοντοιιι σ»τά άδντ-α τοΰ αρ¬
χαίον έχείναν έλληνικοϋ κόσμον,
ποΰ ή Παναακή Πατ^ίΛα τνταν ϊ-
να γνήκηο Λαυδί τού. Τό ϊντονο
χρώμια πού χ'ρωιιάτιζε τίς άπομο-
νωμένες αΰ,τές νησϊοες, «ού ζοΰ-
θαν κι' έξελίσισ'θ'νταν ή κάθε μιά
τους χωριισΐτά όϊ χωρωϊτήι κοχ%ιοττι-
Χα, ήτανβ τό κοινό έλλτινιχό πον-
<τΐΛ«αίισ9·ηιμα. Πόαη «τυγγέ- γιίιαις |πού ι&έ-ν εΐ-νιο* Ινα μάταιο , 2να άρρωσιτημένο απως έκ€ΐνο τοϋ ήλ θρηνο- ^όγημα, ς π&ριού- |σιου Λαοϋ τοΰ Ίοίραήλ ποϋ Θρη- νολαγοΰσιε ευα χον ποταιμόν Β<χ- βυλίόνος την χαιμεΛτη Ποττρίδα. Μιάς νοκϋταλγίιας «ού είναι όλο- ζώντιανη πηγη ζωής, Ιλΐα δυνατο ΐοάιλιεσμια γιά νέες δημνουογίες, κίνητιρο κάθε πιοντιακή^ , λαχιταιριστίι ε'ικόνα μιά; ζωής λχΑ εχει μ,ετατοοτΐισιτη, ζωνίτια- νός σκόρος πού &ια·ρκώς φυτιρώ- μαιτια όνειρεύβτα», κι,' άνθίσμαιτια. —Σάν λιαξευμιένες οέ πεντιελή- ριο μάρμαρο πάνω πφοβάλλει ίι εΐκόνα της μέαα άπό τού; στίχΌυς τοΰ πουντιΐακοΰ δημοτικοϋ τρατ^ου- Βιοΰ πού •οραγουδάειι τόν πόνο το3 νοοΐταλγοΰ ξεινιτιειμένου Πόνιη.ον.': Ξένος οα ξένα. έρρώβΓειαεν «ι άς- ----Λ Λ..,—Ιί,ι,,»· Μοΰοα — χύπ* «ττϊν Ποντνα μορ- ςρή Γττης: —Ν ά οάν' ίσβς ψηλα οασιά «αμ- μίαν κι' γίρΛτβν Δκιιόαίνε χχι&Λ'θ. κ«1 κσηισοΰς ιταντα χΐλωροφορΛτΐίν. καί πότβ οτήν «θΛίίΐλλήνια μορφή της: ΊΙ Ροχμανία ίηέ^α-θΐν, ή Ρωμα- νία έηάοθϊν. Ή Ρωμιανία δν πέοαβρν·, άνθίί καί <ρέοει κι' Λλλο. έψαλάφ'νεν ρ άρρωισιτΛΜά έψαλάφο,νεν ντό 'κ' ίτό 'ν' ειΰρι»κοιύνίΐια)ν. εΐν' ρ Άγρανγιΐδί' χλο>ρον τνρίν,
βπρογάτιας γάλ.αν.
—θέλω άς α' όσοώτΛ μ'
ΐκι' άς στήν. αύλήν ,μου χό>μιαν
Άς οά χωράφια ντ' 6σ«ειιρα φελίν
ψωμίν σά χέοια μ'
Κ ι άς βά «εγάδια ντ' βχτιαα χοι>
λι.άρ.' ινειρον σό στάμΛΐ μ'.
—Δέν Λαίει καθόλου τό χωριό
τού ό Πόντιος ξβνιτιειμένος. Άνα-
θ«μδτ;αι. τίς βγνιες, τίς εΰθϋνες,
τίς φροντίδιες τού. Τό «Λτΰτι ώ
ϊέά ό θ
τίς φροντίδες το. ρ
την οϊκοΐγένειά τού, τό θεσμο πού
οτηλώνεχ τήν καινωνία καΐ κιαλλι,-
Βογεϊ τό «Μθιρώπινο αϊσθημα. Ιό
χωράφι τού &τει·τ·α, μάνα τής πα^
Κ?ανωγήις, πυρήνα τής οΙκονομ4ΐκ.ής
ζωής. Τίς βρΰσες τέλος πού ?χει
χτιίιοιει οιτούς ιμακιρινούς δρόιμιους
τοΰ χα>ρισΰ, να παο,ΰλ·, νά ξιεδι-
Ιψάαουν οί κουοαισιμέ·ν»ι οτρατΌκό-
άντίλαλος τής «ιό λεπτής
αλληλειγγύης.
—Πάνω ο' αυτή τή νοσταλΓγία
—«Ικέψη, αίσιθτοκι, «άθος— οτη-
ΐρίζεται τό Λΐόημα καί ό ρυθιμός τοΰ
6ργανυκιοΰ κόοίμου ΐίής έλληνικτΊς
πονοιιακής ζωης, μέαα ατό πανελλή-
ηοι
ΨΗΦ1ΣΜΑ
ΟΙ κάτοικοι τοθ Συν)σμοΟ
"Αγιος Φανοθριος Παλ. Κοκ-
κινιδς σογκβντρωθέντβς σήμβ
ρον 24ην Ν^βρΙου έ. Ι. καΐ ώ
ραν 10 30 π. μ κοΐ άκοθσαντε'
των όμιλητων Παναγιώτου Κυ
ριακάκη. Προίδα υ τοθ Προο
δευτικοθ Συνδέσμου "Αγιος Φα
νοόριος τοθ γεν, γραμματέως
Παν Πάκιου των κ. κ. Άβρ
Κοντοπούλου Προέ&ρου τής Ό
μοσπονδΐας. τοθ κ. "Αναστ. Σα
βοττούλου αντιπροέδρου τίς Ό
μοσπονδΐας, τοθ κ. Μ. Καλδή
ττροέδροϋ τοθ ΑΙγάλβω τού
ΥφυπουργοΟ Οΐκονομικων κ. Δ
Άλιμπράντη, τοθ τέως «Υπουρ
γοθ κ. Ν. Μανοοση τβν πολι
τευτθν κ. κ Ποταμιάνου, Ζορ
μπβ Πρωτόπσττα Ρη·'ΐωτά*η.
ΨΗΦΙΖΟΥΝ
1) Έκφράζουν τά' ιδχαρισ
τΐας των ττρθς την Κυβέρνησιν
διά την απαλλοτριώση τοϋ
Συν)σμοΟ "Αγ. Φανούριος Παλ.
Κοκκινιδς.
2) Ζητοθν 8πως συντόμως κα
τατεθή είς τό Τσμ. Παρακατο-
θηκών τό ποσόν τής άποζημιώ
σεως.
3) ΤοπογράφησιντοΟ Συν)σμοΰ
4) Προγρσμματισμόν τοι
Συν)σμοΟ *λυ. φανούριος διά
τό £τος 1958 καΐ κλήρωσιν τ©ν
οΐκοπέ&ων 6ιά τοθ συστηματοι,
τής ϋιύϊοστβγασβως καΐ διπλα
σιασμόν παραχωρίυμένου 6α
νβίου
5) Έκφράζει τήν παράκλησιν
οπωι. Ιπισπ^υθοθν αί ώπαλλο
τριώ'βις 10 οτρβμμάτων Δρα
πετοώνας, 150 στρ^μμάτων Κοκ
κινοβράχου, 'Λγ. ΔιονυσΙοι.
Πειραιώς, Λόφου ΣικκλεΙας
Κουντουριώτου 'Αμπελοκήπω·
καΐ στέγης Πατρίδος Γηροκο
μεΐου ΔουργουτΙου.
6) Ζητοθν την ψήφισιν υπό
ττ]ς Βουλής Μομοοχεδΐου περ
άποκαταστάσεως προσφύγων
πρός έξοββλισμόν των άντιπρο
σφυγικών καΐ αντικοινωνικών
διατάξεων τής Ισχυοθοης Μο
μοθεσίας.
Άναθί.τει είς επιτροπήν έ
τοθ ΔιθικητικοΟ Συμβουλΐου
τοθ λυλλόγου κ. κ. Παν Κυρια
κάκη προέδρου, Παν. Πάκιου
νβν Γραμματέως, των κ.κ Κυρ
Σεμερτζτ), Άπ. ΠαναγιωκοποΟ
λου, ΕΰγενΙας ΆβεδΙνη, ΣΙμσυ
Σορηγιάννη, Στβψ Βουλγαριβη
Ηλ Παράσχου καΐ ΦωτΙοο
Μπάμτιαρη καΐ τοθ Προε&ρεΙ
ου τής ΌμοστιονδΙας την επί
δοσιν τοθ ψηφισματος άρμο
δΐως.
Ό Πρόεδρος
Παν Κυριακάκης
Ό Γραμματεύς
Παν. Πάκιος
ς, η ά έκριζώ
,οεως τ«0 δασΜλλίου χαί την ίξωση
τοΰ δήιιου πού δέν μπορεϊ νά πλη,
οώση τήτν αποζημιωθή για τήΐν α-
παλλοηςίακτη Νίζ ώ έ
ή γ ήΐ α
/η Νομί,ζουμε. πώς σέ
ζητττίμ«,τ« ποεΛει νά
ό ή
ζη-
ζηίμ«τ« ποεΛει νά έΛειν-
6αίν«ι Εό κρήτα; καΐ νά διαφνλάτ-
ττ| τούί; ΙσΓορι.κονς χώρους. 'Ευτά-
νω έ·κ.εΐ." π^πει νά στηθτ) τό άγαλ-
ί ΰ *ά
^ η) τό άγαλ
μα της Ελευθερίας ποΰ *ά Ουμίζβι
«τίς έπέΐρχάμε'νες γενεές τίς νίκες
των ΈΛλήνων κατά δύο δαρδώοων
κατακτ>*|τΑτν> 13η/ π·ρσών καΐ των
* Δ ^ ν ^ · „
ΤΕΙΕΡυΝΚ
>.· „
Γ"
Τήν προπαρελθοθσαν Κυρια-
ήν είς τόν συνοικισμόν ΆγΙου
Ιωάννου Χρυσοοτόμου Παλ.
Κοκκινιας συνΐκλήθη είς την
,Τθουοαν τής Σχολης Καπρά-
ου ή βτησία Γβνκή Συνέλευσις
τοθ ΣυνοικισμοΟ μέ ημερησίαν
διάταξιν λογοοοσία και ίκλογή
νέου ΔιοικητικοΟ Συμβου^Ιου.
Έν Λρχή τής Συνελεύσεως ό
ΠρΟΕ&ρος τοθ άποχωροθντος
Διοικ ΣυιιβουλΙου κ. θεοχάρης
ΜαγκερΙοης ηόχαρΐστησε τον
Πρόεδρον τής ΠσνελληνΙου 'Ο
μοσπονΰΐαί, Άστίγων Άστων
προσφύγων 1922 καΐτούς Προέ
δρους των άοελφθν Σωματε'ων
τοθ Πειραιώς διά την προσέ
λευσΐν των είς την Συνέλευσιν
καΐ ακολούθως ανέπτυξε την
Κρασιν τού ύπ' αΰτδν Διοικ.
ΣυμβουλΙσυ τονίσας τήν εξαιρβ
τικήν επιτυχίαν αοτοθ διά τής
πραγματοποιήσεως τής άπαλ-
λοτριώσεως τοθ χώρου τόν ό
ποίον κατέχουν τα Παραπήγ-
ματα τοθ ΣυνοικισμοΟ έκ 15700
μ2. εκφράσας πρός τοθτο την
ευγνωμοσύνην Απάντων των κο·
τοΐκων τοθ ΣυνοικισμοΟ πρός
την Κυβέρνησιν τοθ έξοχωτά
τυυ Κων)νου Καραμανλή κα'
Ιδιαιτέρως πρός τοΰς άξ. 6φυ·
πουργούς Ιωάννην Ψαρρέαν
καΐ Δημήτριον Άλιπράντην διά
τό παρ' αυτών ίπιόειχθέν εν¬
διαφέρον ύπ*ρ τής έν λ6γφ α¬
παλλοτριώσεως. 'Εξέφρασβ εύ
χαριστΐα· κρός ι όν διευθυντήν
τοθ Κέντρου Κοινωνικάς προ
νοίας Πειραιώς κ. Μιχαλακέαν
καί τάς υπηρεσίας τού ίν λόγω
Κέντρου δια τήν παρ' αοτων έ
πιοβικνυομένην κατανόησινπρός
προετοιμασΐαν των τεχνικων
καΐ οπηρεσιακ&ν τιροϋποθέ
σβων τής κτηματογροφήσβως
τοθ διαχωρισμοθ των οΐκοπέ
βων καΐ τής κληρώσεως αυτών
βΐς τοΰς δικαιούχουςτοϋ συνοι-
κισμοθ. Ακολούθως άνίλυσε
μέ πασάν λεπτομέρειαν τήν οι¬
κονομικήν διαχείρισιν τοθ Σω
μαΐϊΐου διά περίοδον ΙΟμηνων
«αί Ιτι,χε τής γενικάς Ιγκρισε
ως τοθ ά^απτυχθέντος άπολο
γσμοί καΐ δια την νοκοκυρευ
μο· ην ΒιοΝησιν τοθ Συλλόγου.
"Ακολούθως 1>υβε ιόν >όγον
ό Πρόεδρον τή(, Πανιλληνΐου
Όμοσπονοΐας ε.Μιχ Τσιγδί
μογλου ό δποΐοι, άφοθ συνεχΛ
ρη τον Πρόεδρον κσΙ τα μ£λη
τού άποχωροθντο* Διοικ. Συμ
βουλΐου 6ιά την καλήν διαχεΐ
ρισιν τοθ Συλλόγου κοΐ οιέ
τάς παρ' αυτών έπιτβυχθεΐσας
επιτυχίας υπέρ των κατοΐχωι
τοθ ΣυνοικισμοΟ ετόνισεν δτι ή
Πανβλλήνιος ΌμοσπονδΙα πά
ρακολουθεΐ καΐ έπικουρε! τα
Διοικ. Συμβούλια απάντων των
μίλων Σωματείον αυτής διά την
ταχυτέραν επίλυσιν των ίκκρε
μων στεγαστικων ζητημάτων
ρβ(
Ι» τι
πατριωτισμόν των κθ!ο|Μ,1ί£Ι>:
ΣυνοικισμοΟ -ρωτοστοιυ '
των πάντοτε διά φώ«—
τησιν καΐ την επιτυχίαν τί,!»» Λ
νίκης φύσεως -ροσφυν«β·#«« *
(πρό-
ιλοχο
'ιγ»· · »· Ι τη; έ
Άναφοπκβς Τί|ς οΙ«ο*| Ιιτ'πν
Ινισχύοεως των αύχουτιΤυΓ
μένων προσφύγων (9,6
απαράδεκτον οΐονοήιοι,
σχετισμόν ή Τήν "
περαιτέρω στΐ1,
ατέγων προσφύγων ««
σμίνας ηροΰποθεσΕΐς αΐ^
ρησεν απαραίτητον Τΐ|ι|ικ
τώττισιν τοθ εξόχως Ι)κ»
νωνικοθ τοότου ζητήΜστ«
όλοκληρώσεως -*- *-
στάσεως των
φύγων, άπ"
τικοθ προθ
Ζητεί καθοριομίιΐ ι
χρονικοθ όριου διά τ)|»....
οωσιν τής σκνάοι»!·;''»
λαιων προσφύγων κιϋ 4
τιμαριθμικήν άναιΐροίΐιίί,
κατά εξάμηνον τδνΐίι'ί»,
μ$νων δανεΐων α(ΐκηΐ'<Ίί' Ό κ. Παττακυνστα^Ινοιι, ίδρος τοθ ΣυλλόνουΜΐΜ Φώσεως Σωτήρος Πολ,Κιΐ- ν.άς συγχαΐρει τί ΠρΜίΛ10! διά την λαμπράν τού Μ#> μ ο ρ
καΐ τα όπ' οότοθ Ιιιτι»|(*^
(ξαιρετικά άποτιλΐσμοιί ίι
των κατοΐκων τοθ Σ»νΐ_
είς σχίτικβι; μικρόν κρο<^ ίηάστημα των 10 μη* Ακολούθως ωμίλησαν λΐγων ό κ Β. Αδαμ, ό» παθανασΐου κα άλλοι Επηκολούθηοίνί|«<λ«» νέου Διοικ ΣυμβουλΙου γέντων διά μενο' φΐας των κάτωθι των είς Σ£μα ός Πρθίδροτ, θεοχ δης. άντιπρόεοροζ Πέτρ ρου&ής. Γιν. Γραμματ φανος Βεζορογλου, Ται Γιουμά«ογλου «οί 8 οί κ κ Εόάν. Μαλλιί 'Γμμ. Χατζπ·ιιμσνο«ν Χμυσόγλου. ΓιώρΥ·« καΐ Μικ. Κενχρωτής. ιικ( Ο ΟΡΟΙ10» 11Μ1ΡΙΟΙΙΚΙΚΙΙΙΙ Αξιότιμον Κίριον Μ ΤΟΥΝΤΟΥΛΙΔΗΝ Δήμαρχον ΜικαΙας είς νβήνας Άγαπητέ κ. Δήμαρχε, Ελάβομεν τό άπό 20ής λή ξαντος μηνός ΣεπτεμβρΙου πά τριωτικόν μήνυμα τού Δημοτι κοθ ΣυμβουλΙου ΝικαΙας κσΙ ευχαριστούμεν θερμώς. 'Η όμό· θυμος καΐ Ινεργός συμπαρά¬ στασις υμών καΙ σύμπαντος τοθ ΠσνελληνΙου συγκινεΐ ημάς καΐ Ινισχύει είς τό τραχο καΙ δύσκολον Ιργον μας. Μέ κοινήν πίστιν, μέ κοινάς προσπαθείας καΐ μ* την βοή θείαν τοθ θιοθ τελικως τό δί¬ καιον θά θριαμβϊύσπ καΐ ή Κύ ηρος Βό άπολαύσπ των άγα θΩν τής έλιυθερΐας. Παρακαλοθμβν, δεχθήτε τάς ένκαρο'ους ημών ευχαριστίας καΐβιαβιβάσητε θερμόν χαΦ«τι· σμόν καΐ διαπύρους ευχάς τιρος Τά μέλη τοϋ ύ( ετέρου Συμβου λ(ου καΐ σύμπαντα τδν *ρ°°· φιλή λαόν Ν.καΙας. Μ4α 'ΥόρκΐΙ 7- Νοεμβριού Ι»7 Έν Χρισττ} —ύχίτης Τ Ό ΚΟΐιρου ΜΑΚΑΡ1ΟΣ Π4 τις ΜΦϊ τ-ιν οΐοθεσΐαν Μ νοπαΐδων «αί τ}';ω τύν βΐς ΉνωμΙνοί ί "Λμβρικής δύναται ,,» θή είς τό Πατριβ-Λ/7 Κο-ωνικ-ς Προν*ν 79 ΓΗ δ 2ινυ. ρ* •και ίικέζ/ Ό ΓΕΟΡΠΟΣΜ.Τ^' ιΐς τή' Μ Ρθδοβ.λ·^;,,! 01 Κίιτ, καί >
Έ
Μ
ΧΙΗΑΗ^
'«*.,